lu lciens undeciin qus Lcimärmit Bal.& dalccnlan Alex conli miinicl iqua cauſaſoffcen rũ,quodin cſunllant ens quiaibiciciapm uriſcictionéinqut ictione de praſeiu- atur de praterit eu videtur habereiuſält præſumpti pernt lla exiſtensintattm s præſuminrlibine oil. Icler ubibalul reſtit ſpol lb idi nc cumolm cemii rſumiturindodibe adiacet ſeuitäc-

nuda ff de pigas

orcu

U edatuteqini 5.3ſuprac.

4

lbid.

lbid.

15

16

2

6

PRAESVMP TIO X XI.

Paßidere hodie præſumitur, qui olim poſſedit. Limitatur multi mode num. 2.5. 5. 9. 10. 11.15.& 16.

Præſumptio debet allegari ab eo pro quo ius bræſumit, alioqui

non iuuatur præſumptione.& num.z.

Præſumptionem iuris Pro ſe facientem quando quis tenetur al legare, an ſufficiat in iuris allegationibus, uel poſt conclu-

ſionem in cauſa,illam allegare.

Succeſſor uniuerſalis uel particularis an præſumatur poßide- re, ſt anteceſſor olim poſſedit.

Defunctus an præſumatur tempore mortis poſſediſſe, quoda- lias uiuens poſſedit.

poßidere rem mobilẽ an hodie præſumatur qui olim poſſedit.

Hæres an præſumatur poßidere rem mobilem quam poßide- bat defunctus.

Heredis iuramento negantis ſe talem rem non reperiſſe in hæ- reditate, creditur.

Poſſeßionis continuationem allegans, an ſi de præſenti non poßideat naturaliter, licet olim poſſederit, præſumatur ho die poßidere.

Poſſeßio ciuilis perditur ſpacio decem annorum.

poſſeſſor antiquior retinet in interdicto retinendæ poſſeßionis

Poſſeßio præſumitur continuata, etiam ſi per conductores non ſit ſoluta penſio.

Agenti interdicto recuperandæ, ſufficit probare quòd aliquan do poſſedit: quia præſumitur etiam tunc poſſediſſe quan- do fuit deiectus.

Poßidens hodie, non præſumitur olim poſſediſſe. Intellige& reſtringe ut ibi.

Poßidens olim, non præſumitur hodie poßidere, quando eſſet praſumptio efficacior quòd hodie non poßideret.

Igeſimoprimo. Præſumitur qui olim

poſſedit,& hodie poſsidere, ut notant gl. Bart.& ſcribentes, in. ſiuepoſsidetis. C. de probat.& in l. non ignorauit. C. ad exhib. Ant. Abb.& alij in c.cùm ad ſedem. de reſtit. ſpol.& Rota deciſ.cxx. in nouis. Rom. con- ſil. cccxxix. in fin. Alex. conſil. cxxxiij. uiſo proceſſu. in ij. col. in primo.& conſil. Ixxx. col.iij.& conſil.cij.in ij. uol.& conſil. cviij. in penult. colum. in v. Aret. conſil.viij. col. iij.&

regula ſccunda præſumpt. 590

Etflicet non fiat talis allegatio in actis, tamẽ 4 probari directa et

ſufficit ea in allegationibus iuris fieri,&poſt quam ſit in cauſa cõcluſum, ſecundum But. in c.peruenit. de empt.& uend. Alex. in l. i. in ij.col. C.ut quæ deſ. aduoc. ſecundum mo der. in d. l. Celſus. Eſt uerum, quòd iſtud di- ctum indiget altiori indagine, quia uidetur contra not.per Bart.in d. l. cùm quid.& eun- dem Alex.conſil.xciiij. in ſecunda col. in ſe-

10 cundo. de quo etiam per Iaſonem inl. ſi cer-

tis annis. C. de pactis. Dicemus aliquid expe ditis iſtis regulis. Limitatur ſecundo non/ procedere in ſucceſſore uniuerſali, uel par- ticulari, ſecundum Aret. in l. Domponius.§. fin. ff.de acquiren. poſſeſſ. Et conſequenter, quamuis conſtet anteceſſorem tantùm poſ- ſediſſe, non tamen credet᷑ tibi alleganti quòd tempore mortis poſſederit: quia ex quo con tinuatio poſſeſsionis conſiſtit in animo, qui

20 olim poſſedit, ſi aſſerat ſe hodie poſsidere, ſi-

bi creditur: quia in his quæ dependent ab a- nimo, ſtatur dicto aſſerentis, iuxta gl. in§. a- liæ, Inſtit. de actio. Bart. in l. inter omnes.§. re

cteè.ff.de furtis.bSed ſucceſſor non poteſt at- b

teſtari de animo primi poſſeſſoris. l.idem Põ ponius ſcribit, ſi mihi.§. fi. ff. de rei uend. per Bart. in J. inter ſtipulantem,§. i. ff. de uerb. ob lig. ergo ceſſante ratione, debet ceſſare diſpo ſitio.l. adigere, cum uulg. Ad idem pondera

30 doctrinam Bart, in J. fin. in ult. col. C. de edi-

cto diui Adria.toll.ubi Bar.dicit, quòd quan do dubitatur an defunctus poſſederit tempo re mortis, non debet fieri miſsio in poſſeſsio nem ex beneficio illius legis:quia hæres non probat id quod eſt cauſa intentionis ſuæ, ſci- licet defunctum poſſediſſe tempore mortis. Ecce ergo, quòd quamuis defunctus ſemel poſſederit, non præſumitur idem feciſſe tem pore mortis. Tuaduerte, quia iſta limita-

conſil.ciij. col.ii.ſiue ij.& conſil. cxx. And. 40 tio non eſt uera,& contrarium tenet Bart.

Sicul.conſil.xij.col.v.in tertio.Socin.conſil. clxiij.col.iij. Felin. in c. in præſentia. de pro- bat.col.xij. Primo limitathocprocedere, ſi ipſe hoc alleget: alias ſi poſſeſsio non ſit al- legata, non habet locum iſta præſumptio, ut tenent Bart.& Doct. in d. l. ſiue poſsidetis. & Bart. in l. Celſus. col. pen. de uſucap. Paul. de Caſt.& Alex. in l. certum.§. i. ff.de confeſ- ſis. in apoſtil. Aret. in l. Pomponius.§. fin. ff. de acquir.poſſeſſ.& eſt cõmunis concluſio.

Contrarium conſuluit Alex. in d. conſil. cxxxiij. col. ij. quia cùm poſſeſsio acquiſita non perdatur niſi mutata uoluntate, iſta mu tatio uoluntatis non debet præſumi, quam- uis nõallegaretur perſeuerantia. Sed iſta ra- tionon uidetur concludens, ex quo regula eſt, quòd præſumptiones deſcendentes ex facto proprio, ad hoc ut iuuent debent alle- gari. Bart. inl. cùm quidt. ff. ſi cert. pet. Alex. in l. qui in aliena.in iiij.col. ff. de acquir. hæ- red. Abb.& alij in c.afferte.j.eod. Felin.in c. cùm ordinem. de reſcript.& dixi ſupra uerſ. xij.& habetur latè per moder.in repet. l. Cel- ſus.in tertia parte principali.ff. de uſucapio.

quem ſequuntur alij cõmuniter, ind. l. Pom ponius.§. fin. de acquir. poſſeſſ. Ant. de But. & Abb. in d. c. cùm ad ſedẽ.&domini de Ro- ta deciſ.cxxiiij. Nec fundamentum Aret. eſt bonum: quia non præſumitur qui olim poſ- ſedit,& hodie poſsidere, quia creditur ſuæ aſſertioni, ut dicit Aret. ſed quòd præſum- ptio iuris eſt, quòd mutatio nò præſumatur: & illa aſſertio requiritur nõ in uim atteſtatio

„o nis, ut dicit Aret, ſed allegationis: quia factũ

allegari debet, ad hoc ut pręſumptio iuris in- de reſultet. per doctrinam Bart. in d. l. cùm quid.& quod notat Cynus inl. edita. in vi. co lum. C. de edendo. per l. omnes.§. Lucius. ff. de his quæ in frau. cred. Et etiam ratio Aret. non procederet, niſi reſpectu ciuilis poſſeſ- ſionis, non autem naturalis, quæ ultra animi apprehenſionem requirit& factum. I. i. in prin. ff. de acquirenda poſſeſsione. Nec

60 obſtat doctrina Bart. quia Bart. debet intelli

gi, quando dubitatur an defunctus poſſede- rit tempore mortis, quia alius nunc ſit in poſſeſsione, uel aliter obfuſcata ſit præſum- ptio legis: alias hæres, probato quòd autor

plena probatione, nõ tamen debet to lerari defectus di- ciæ probatiõis, ad finẽ ut reſultetpro batio ſufficiens do minij hodierni. Quarto intelli⸗ ge hanc præſum- ptionẽ procedene, dummodo hoc à parte allegetur:a- lioqui qui olim do miniu habuit, non præſumitur hodie habere, niſt domi- nium de præſenti alleget, ſecundum Doct. maxime laſ. in l.cũ quid. in ſe- cunda lect. nu.ʒo. ffiſt cert. peta. ubi Purpur. num. 143 Iaſ.& Deci.in l. nõ hoc. C.unde le git. Cor. d. conſil. 9.& faciunt quæ dixi ſupr in xij. præſumpt.& di= cetur in ſeq. præ- ſumptione.

¶ Et loan. Fab. in§.j. col. j. Inſtit. de uſucap.& Lau ren. Calcan. conſ. 100. incip. quòd ueniat. col.6.

b ¶Et gl. ubi Hip pol. allegat cõcor. in l. j. C. ad legem Cornel. de ſicarijs