„Ettacitquodnnin inde nterunfqatt Lum cumtrneraun- iprobenurchuh lus credt.Etpyge E pupillum Rdt n mendacio hida.(it Etideofminot quir atiacontaſekim o compent bitete undum Barolumäl: tit minor. Qodphr auſa ſunt, nondtas- minorautemmaqite inoribus. Aiceſlelr Alexandmminl or. ff deiureimn li opiniones dequoum- drumd, Effminoru ze faciiidicerementui aurſtonb Supniir atelligi. quinproain intelligt, gunpde ularibus. Nam i

8

a

1

nihil eſt geſtum,& tamen eſt læſus: licet non competat reſtitutio ex edicto de minoribus, tamen ſuccurrit᷑ ex clauſula generali, de quo per Alex. conſil. clxiij. in prima col. in ſecun do. Aret. conſil. clx. ubi latè. Et ad ſupradicta facit quod notant Innoc.& Doct. in c. ad no- ſtram.j.de regul. ubi proximus pubertati nõ pręſumitur illectus ad intrandum religionẽ, ſed potius ſpontè ueniſſe. Ettan ex ſola con- feſsione præſumatur minor læſus, dic ut per Alex. in d.. ſi minor. ubi ponit etiã alias quę ſtiones. PRAE SVMPTTO XLIII. genex citius præſumitur mori quàm iuuenis, alioqui turbatur ordo naturæ. Vſufructu legato iuueni& ſeni, debet fieri computatio de to⸗ to, ſecundum ætatem illius iuuenis.

Vadrageſimotertio. fPræſumit᷑ citius mori ſenex quaàm iuuenis: unde aliter dicitur turbari ordo natur. l. nam&ſi paren tibus.ff. de inoffic. teſta.&l. is qui ex cauſa. in fin. ff.de fideicõmiſſ.libert.& eſt tex. in l. hæ- reditatũ.ff. ad leg. falcid. Et perd. I. uidi dubi-

2 tari: tlegatus erat uſusfructus duobus, quo-

1

3

2

rum alter erat ſenex, alter uerò erat iuuenis: fuit dictum, quòd deberet fieri cõputatio de toto, ſecũdum ætatem illius iuuenis, ex quo pręſumebatur quòd ſenex citius moreretur, quo caſu uſusfructus iure accreſcendi perti- nebat ad illum minorẽ. I. i.§. interdum. ff. de uſufruct.accreſ. quod nota. Et ad ſupradicta facit I.ij. ffxde term. mot. ubi in breuius tem- pus debet relegari ſenior delinquens, quàm iuuenis. Et facit etiam gl. ubi Anchar.& alij in c.i.j.de paroch. PRAESVMPTIO XLIIII.

Viuere centum annis an preſumatur quilibet.

Argumentum d cõmuniter accidentibus eſt ualidum,& tranſ⸗ fert onus probandi in aduerſarium.

10

20

30

Acta principaliter deducta in aliquo caſu, efficacius probant 40

qudm ea quæ incidenter.

Vadrageſimoquarto. Pręſumitur qui

libet uiuere centum annos.l. fin. C. de ſacroſan. eccleſ.l. an uſusfructus. ff. deuſufr. gl. Bart.& Doct. in I.ij.õ. ſi dubitet᷑.ff. quem- ad. teſta, aper. In contrariũ eſt tex. in l. ſpado- nem,. qui abſolutus. ff. de excuſ.tut. per quẽ tex. dicit Bart.in l.ij. in ult. col. ff. iudic. ſolui. quòd ſiquis olim probauit ſe habere filios, non præſumitur poſt aliquod tempus eos ui uere, niſi probetur.& idem etiam tenuitinl. qui duos..cuùm in bello. ff. de rebus dubijs. Item in contrarium facit, quia arguendo à cõ muniter accidentibus, uidemus totum con- trarium,& rariſsimè illud contingerefft quod argumentum tenet. l. neq́; natales. ubi proba

b tur. C. de proba. b Etideo Decius in l. ſi eman

cipati.C.de collat.dicit, quòd licet ſecũdum naturam poſſibile ſit aliquem uiuere centũ annos, non eſt tamen ueriſimile, prout in ſi- mili dicit Bald. in l. ſcripturæ. C. de fide inſtr. quia non omnia poſsibilia ſunt ueriſimilia. Item in contrarium urget text.in d. l. hære ditatum.ff. ad leg. falcid, quem allegat ad hoc

50

60

-4 regula prima præſumptionum. 85o

etiam Iaſ.in d.l.fin. Raph. Com. Rom.& A- ret.in l.ſed& ſi de ſua. ff. de acquir. hæred. li- mitant prædictam regulam non procedere, quãdo mors uel uita alicuius deducerentur incidenter:quia tunc non habet locum dicta præſumptio, per ſupradicta iura. Sed iſtud mihi non placet: quia ſi iſta præſumptio ha- bet locum ubi principaliter dubitatur, mul- tò fortius ubi incidenter: quia efficacius pro bantacta deducta in aliquo caſu principali- ter, quàm ea quæ deducuntur incidenter. I. à diuo Pio.. ſi ſuper.ff. de re iud. per Bart. in l. qui Romæ. õ. duo fratres. in viij. oppoſ. ff. de uerb. oblig. Alex. in d. l. ſed& ſi de ſua. aliter intelligit, uidelicet quòdillagl. in d. l. fin. pro cedat folùm quãdo quis fundatur ſuper mor te:quia lapſis centum annis præſumitur ali- quis amplius non uiuere. quod dictum in ſe eſt uerum, ſed generaliter non tollit difficul- tatem. Tu potes dicere, quòd aut uita eſt fun damentũ intentionis agentis,&illi incumbit onus probandi.in d.õ. qui abſolutus. Aut nõ eſt fundamentũ intentionis,& procedit gl. in d. l. fi. quæ tamen nõ inducit præſumptio- nem ueram iuris, ſed potius quandam ſuſpi- cionem, unde tollitur per contrariã ſuſpicio nem, puta orientem er dicto unius teſtis, uel ex fama publica, iuxta not. per Bart. in d.§. ſi dubitetur.& per Bal.in c. i.6. fin. qui feud. da re poſſ. in uſib.feud. Et puto quòd iſta fuerit mens Raph.& moder. in d. l. ſfed ſi in ſua. nec tex. in d.l. hæreditatum. inducit præſumptio nem generalem ſecundum computationem ibi poſitam, ſed habet locum ſolummodo in caſu ſuo, ut dicit ibi Alex. poſt alios.

PRABSVMPDTIO XLV.

1 Antiquior præ ſumitur melius ſcire ueritatem: unde ſeniori- bus deferendum eſt.

2 Prædicatores debent præcedere fratres minores.

3 Doctorum antiquorum iudicio potius ſtandum eſt quàm iu niorum ſeu modernorum. Limita ut num..

4 Inuentis facile eſt addere.

6 Argumentum ab ordine literæ eſt ualidum in honoribus& dignitatibus.

7 Licentiatus, poſtea effectus doctor, an præferatur illi qui me dio tempore eſt effectus doctvr.

s Licẽtiatus nullam habet dignitatẽ, ſed habetur pro ſcholari.

9ↄ Doclor petens ſe admitti in collegium, ſi aliorum inuidia fue rit retardatus, an debeat præferri ijs, qui interim dum ip ſe pulſat ad oſtum, fuerunt admißi.

10 Aedificia antiqua præſumuntur facilius corruere.

Vadrageſimoquinto.ſAntiquior præ 1 ſumitur melius ſcire ueritatem. xx. di-

ſtin.

. ſi minor.licet de eis non ficiat mentionem Hippol.in d. ſing. 445.

a Vide etã latiſ ſime Alex. in l. cer tum. O.in pupillo. in addit. ad Bar. ff. de confeſis.&a- bundè per Hippo lytũ de Marſ.inl. j. in prin. num. ui. d. fin. in fi. ff. de quæſt. E& in l. de minore. num. 33. uerſ. quæro ulte- rius, minor Xx XxV annis&c. eod.tit. qui infinitas remiſ ſiones tradit. Ex quibus locis colli⸗ gere poteris, an et quando minonut⸗ pote læſus ex con feßione, ueniat re ſtituendus uel nõ, maxime in crimi- nalibus. Vnum ta- men nolo omitte- re, quod perpetua mente tenendum eſt, ꝗd minor quã- doq; aduerſus con feßionem reſtitui- tur, etiã aliter non probata læſione, quaſi ex ſola con- feßione ſatis pro- bata ſit leſio: uide licet, ſi minor cõfi teatur ſe feciſſe de lickum, de quo ali- ter non conſtabat niſi per confeßio⸗ nem ſuam, tiic tan quam læſus reſti- tuetur in integrũ, etiam non proba⸗ ta læſione, quia ſa tis leſus præſumi tur ex ipſa confeſ ſione. Iſtud eſt di-

ctum Ang. in d. l. certu..in pupil- lo. ff.de confeß.re fert et pro ſingula ri reputat et ſequi tur Hippolytusde Marſ. notab. A45 minor. illud di- clam Ang. referut & ſequuntur A- lex.& laſon in d.

b Probabile enim eſt tale argumentum à communiter accidentibus. c. i. ubi Ioan. de Imol. Panor. alij notant, extrà de cler. non reſid. text. æ ibi notat gl.inl. ideo. ff.de le⸗ gibus. text. in l. quidam. õ. nummularios ff.de eden. g. in l. cuùm dotem. C. de iure dot.& in l j. C. de arbit. in gl. mag. circa mediñ. Bal. in l. onuenticulam. C. de epiſ. cler.& in c. fin. de cauſa poſſeſſ.·& propriet. Alex.& Iaſ.inl. non hoc. C. unde cognati. ubi latißi⸗ me de hoc argumento,& plures limitationes tradunt in quibus non procedit tale argu- mentum.& latißimè per Hippol. Marſil. in ſing. primo, incip argumentum. Vnum uo lo menti teneas, quòd tale argumentum à communiter accidentibus in hoc eſt utile, quia transſert onus probandi in aduerſarium, ſecundum gl.in d. neq́; natales. quam ad hoc

ponderat Lud. Rom. ſing. 397. incip. quis debet probare hanc&c.

EEec 2

————ÿö———.