12

13

tit. de uerb. oblis. cõment.

de futuro, nec reſpicit præſens tam efficaci- ter ſicut uerbũ, uolo. l. cum in plures. 6. man- daui. ff. Iocat. licet Bald.& Imol. in l. fin. ff. de teſta. non faciant differentiam inter utrunq;. Non obſtatl. Pamphilo.5. propoſitũ. de lega. iij. quia poteſt reſponderi prout reſpõdet la- ſon in d. l. ſerui, quòd illud procedit propter ſex cõcurrentias, quia amicos cõuocauerat, quia miles, quia fideicõmiſſarius erat contu- bernalis ſuus,& quia teſtator carebat agna- tis,& quia geminata uerba,& quia ab alio in- terrogatus idem reſpõderat.I Tu aliter reſpõ de& melius, quòd difficultas ibi nõ eſt, quia teſtator uſus ſit uerbo, uelle, prout dicũt om- nes Doct.imò illa uerba, q́d uellet relinque- re, ſunt uerba Juriſconſ. nõ teſtatoris: ſed Iu- riſconſ.facit fundamentũ ſuper reſpõſo teſta toris inſerto in teſtamento, qᷓd lingua græca fuit prolatũ, ut dicit ibi gl. Vnde in Pandectis Florentinis, quas ego quandoq; uidi, poſt il- lud uerbum, reſpõſo tali, ſubſequitur una di- ctio græca, quæ in latino ſignificat, maximè. Dubitat ergo luriſcõſultus, nunquid ex quo cõuocatis amicis teſtator dixerat ſe relinque- re uelle certa prædia, quæ tamẽ coram eis nõ nominauerat, quibus in teſtatione redactis & per fideicõmiſſarium ſpecificatis, interro- gatus an de eis dixiſſet, reſpõdit ᷣuνε, id eſt, maximè. Dubitabatur, quia illa dictio nõ eſt in totum affirmatiua: item, quia ipſe teſtator

10

20

30

non ſpecificauerat bona, an ualeat fideicom-

miſſum? Et text. dicit ſine dubio ualere, ex quo ex cõuocatione amicorũ, coram quibus dixerat ſe relicturum prædia, ſatis uidetur de clarauiſſe uolũtatem, licet ambiguam, quòd de eis ſenſerat, de quib. fuerat interrogatus. Etſic ſtante illa dictione, uellem, in caſu Bar. magis placet contraria opin. Si uerò teſtator interrogatus, relinquis omnia bona tua Ti- tio? reſpõdiſſet, cui magis relinquo? uidetur quòd ualeret, per iſtum text. Et iſto caſu ſal- uabitur Bart. quod tamen intellige, quando teſtator accerſiuiſſet notarium,& iuſſiſſet ut ſcriberet talem hæredem nominando Titiũ,

er gl. in d. l. iubemus. quæ ſic declaratur à PoRoniseun ibi per Corn.In fideicõmiſſo uerò caſus eſſet magis expeditus. Tertio ad uertendum eſt, quòd Ioan. de Imol. in l. gerit. in vi.col.ff.de acqui.hæred.& Alex. in d. l. ſer ui electione. uidentur tenere fquòd uerbum, uolo relinquere, in teſtamẽtis tantùm impor tat inſtitutionem, propter præſumptam deli- berationem, quia in eis teſtes debent rogari. I.hæredes palàm. 5. in teſtamentis. ff. de teſta. Secus eſt in codicillis.l.fin. C. de codicill. nã iſtud arg. Alex. nõ procedit in caſu Bart. hic, in quo præſupponit teſtes rogatos, ſinon ad ſolennitatem codicillorũ, ſaltem ad effectum præſumendæ maioris deliberationis: quod etiam uidetur probare text.in d.. propoſitũ. ibi, accerſitis amicis. unde ſi non ſunt accerſi ti, eſt ſecus.l. fin. ff. de teſta. ita intelligit Bart. & intellectus in ſe eſt uerus, ſed non conue- niens literę, unde non tenetur cõmuniter, ut

40⁰

50

60

54 per Bal. Ioan. de Imol. Paul. de Caſt.& Aret.

in d.l. fin. Et quòd ſimplex conuocatio conſi deretur,& habeat hunc effectum, tenuit etiã Bart. in d. I. gerit. in iij. col. Vnde errant mo- der. Seneñ. hic, dicentes ſufficere interroga- tionem ſine conuocatione. Plus etiam errant dum dicunt text. noſtrum procedere tantùm quando ſtipulatio fit conuocatis teſtibus ad hoc,& ita uelle Bart. quod non eſt uerũ: quia iſta conuocatio non conſideratur in contra- ctibus, ſed in ultimis uoluntatib, tantùm, au- then.rogati.C.de teſtib.l.ad fidem. ff. eod. tit. & contrarium uult Bar. in d. I. gerit. in iij. col. dum allegat iſtum§.& dicit ex præcedenti in terrogatione præſumi deliberationẽ. per gl. inl. in ementis. C. de contrah. emp. Et poteſt etiam ſubuerti deciſio Socini hic, limitantis tex.in c.relatum. extra de teſtam. ut procedat quando teſtes ſunt rogati:quod uidetur con/ tra illum tex.qui ſe fundat ſuper iure gentiũ, quo iure non erat neceſſarium teſtes rogari, uia hæc eſt ſolennitas iuris ciuilis. d.§. in te- Nanreniss lsd recedo tamen in hocultimo ab eius opinione. Secundo inducit Bart. iſtum tex. ad aliam quæſt. quando tertius arbiter di xit, non uideo cur non ſit condemnandus: nam uidetur cõdemnare. l. uxorem. 6. concu- binæ. ff. de lega. iij. Et iſtud infertur ad quęſt. per Bald. Ang. Rom.& alios: Nunquid ſi cõ ſultor datus in cauſa, dicit reum eſſe condem nandum,& iudex pronũciat hoc modo, ſpro nuncio prout in conſilio, an ualeat ſententia⸗ Scõmunis opinio eſt quod ſic.ſecus ſi iudex diceret, pronuncio eum condemnandũ pro- ut in conſilio: nam iſto caſu cõmunis opinio eſt quoôd non ualeat, ut hic per eos,& per Ca no. in c.cum uenerabilis. de except. Ratio eſt in iſto ſecundo caſu, quia aliud eſt cõdemna re, aliud pronunciare condemnandum, ut di cit Bart.in l.i.C.ſi aduer.lib.& in I. fin. C. ubi & apud quem.& in l. ab executionc. C. quo. app.non reci.& iſta eſt uera ratio, per quam mouẽtur Doct. Aliam poſuit Rom hic, quia tractus futuri temporis non ſpectant ad iudi cem. l. non quemadmodum. ff. de iudic.& l. i. ff.de uſur. quæ ratio non eſt bona in caſu no- ſtro,& contra notata in I. qui ſe dicit. ff. de iu dic.& gl.in l. fin. C. ubi& apud quem. cum ſi mil.hic alleg. per Alex. Vnde teneas primam rationem. Ex qua infertur, fquòdiſta ſenten- tia licet omnino ualeat in effectum condem- nationis, ut dicunt hic Doct, tamen ualebit in ſe,&erit interlocutoria habens uim diffini tiuæ, ut eſt de mente Bald. in l. cum iudex. C. de ſentent.& Alex. hic dum reſpondet ad l. Aemilius. ff. de minor. unde niſſ appelletur, ſi ſubſit inſtantia poteſt iudex rurſus iudica- re& condemnare,& iſta ſecunda non erit ap pellabilis, ex quo uenit in executionem pri- mę, ut eſt gl. not. in l. ſi cum exceptione.. hęc autem actio.ff. quod met. cauſ.tEt ab execu- tione, uel etiã àpronunciatione de exequen- do, non appellatur, ut eſt magis cõmunis opi nio, ut per Ang. in l. ab executore. ff. de app. Ccec 3

15

16