ANDREAER ALCIAII

Lureconſ. Mediolanenſis comentaria in

tit. de uerborũ obligationib. 0

dcmia Auen

TN RVBRICAM SVAM MARIA.

1 Quatuor ſunt termini in lure, quibus quis obligatur ex pro- 2Pollicitationis deffinitio.(mißione. 3 Verbum, Pollicitatio, in inſtrumento inuentum, an de pacto nu do ſit intelligendum. 4 In dubio non eſt recedendum à proprietate uocabuli, in qua- cunq; diſpoſitione. , Inſtrumentum nihil inducit circa ſubſtantialia contractus, ſed ſolummodo probat. 6 Verbum, Promittere, in inſtrumento importat ſtipulationem, ſed in dicto teſtium accipitur pro nudo pacto. 7 Præſentia ſola an inducat acceptationem. s Confrßio focta parte præſente, niſi expreſſe aceeptetur, non prodeſt. 9 Pollicens per epiſtolã, ſi pars acceptet, an uideatur cõſentire. An quis ex pollicitatione obligetur.& num. u1. Votum& pollicitatio quomodo æquiparentur. conftſeio parte abſente plenè probat de iure Canonico. Pactum quid. In curia ſacerdotu omnes contractus ſunt bonæ fidei: idem& in mercatorum. An ius Canonicum debeat ſeruari in foro ciuili, cum ſumus in materia peccati. n foro animæ non curatur de præſumptione legum. Vbi agitur de peccato ueniali, tunc non attenditur ius Canoni cum in foro ciuili. Conſtitutum quomodo diffiniatur. Paclum geminatum parit actionem. Obligatio naturalis, eſt mater actionis. Stipulatio quid. Stipulatio inuenta propter neceßitatem& utilitatem. Fideiußio contrahi non poteſt ſine ſtipulatione. Pactum an ueſtiatur calore iudicij. Argumentum de pacto expreſſo ad tacitum, an ualeat. Pactum tacitum, quod fit per præſentem& tacentem, quan- do obliget. Contractus iuriſgentiã præcedente interrogatione& ſequen te reſponſione, an contractus ſtipulationis dicatur. Emptori ſtipulati ſi Stichus qui eſt in præſentia promittatur, ultra iuriſgentium contractũ etiam ſtipulatio cõtrahitur. Contractus emptionis& uenditionis eſt correſpectiuus. Obligatio duplex non debet oriri ex eiſdem uerbis. Con ſenſus an ſit neceſſarius in contractu ſtipulationis. Contractus à forma ſunt denominandi, non à materia. Quid ſit forma proprie. Quid ſubſtantia. Quare ad eſſe ſtipulationis requiratur, ut præcedat interro- gatio, reſponſio ſequatur. Vbi lex inducit aliquid pro forma ex aliqua cauſa, ea ceſſan- te tamen ſeruatur forma. Stipulatio an ſit contractus nominatus. In contractibus innominatis addita ſtipulatio propriam natu- ram ſeruat. An& quando ſtipulatio reguletur ſecundum naturam con- tractus cui adhæret. Stipulatio in contractibus nominatis imitatur naturam eoru. Stipulatio nouans regulatur ſecundum naturam contractus præcedentis.

10 12 13

14 15

16

17 18

19 20 21 22 23 24 25 26

36

37 38

1011C1

10

20

30

4⁰

50

lim in aca-

1 prælecta.

2

ERSTRINGE N do dicta moderno r hic,& omittẽ do

ea quæ nõ ſunt ne

* in iure, ex quibus — quis obligatur ex promiſsione: Pollicitatio, pactum, conſtitu- tum,& ſtipulatio.tPollicitatio eſt ſolius offe rentis promiſsio. l. pactum. j. de pollicit. Lar- gè tamen loquendo, appellatione pollicita- tionis uenit pactum nudum..fi. C. ad Velle. Vnde Bald. poſt Cy. in l. i. C. de dot. promiſſ. tenet, fquoòd ſi in inſtrumento inueniat᷑ iſtud uerbum pollicitatio, intelligitur de pacto nu do, ad hocut inſtrumentũ aliquid operetur. referunt& ſequunt᷑ moder.hic. Tutene con trariam opinionem:fquia in quacunq; diſpo ſitione non eſt recedendũ à proprietate uo- cabuli in dubio. I. non aliter. de leg. iij.& I. quicquid aſtringendæ. j. eod. præſertim quia ratio per quã mouentur præfati Doct. nõ eſt ueraſfnon em̃ de natura inſtrumẽti eſt ut ali- quid inducat circa ſubſtantialia contractus, ſed ſolũmodo ut probet. Vnde dicitur inſtru mentũ ab inſtruendo, quòd inſtruet cauſam. 1. i. 5. de fid. inſtr. Canoni. in rub. extra eo. tit. facit in ſimili tex. in l. Publia.§. fin. ff. depoſ. ubi cõfeſsio non inducit obligationẽ, ſed in ductã probat.& ibi Paul.Caſt.notat ad hoc. Nõ obſtat quòd fuerbum promittere, in in- ſtrumento importat per ſtipulationem,& ta men aliter importat in dicto teſtium: nam ac cipitur pro nudo pacto.l. ſciendũ. j. eod. quia reſpondeo, appellatione promiſsionis ueni- re ſtipulationem etiam propriè loquendo.l. ſciendum.§. dictum. ſf. de ædil. edict. ſed ap- pellatione pollicitationis propriè non uenit pactũ:& rationẽ ponit Bar. in l.i. C. de uſur. Sed inſurgit hic prima difficultas.tnam ſi quis polliceatur præſenti, uidetur acceptare ex quo tẽdit in utilitatẽ ſuam, per regulã l. ſi remunerandi.. iuſſus.& I. qui patit᷑. ff. man. & ſic ex parte pollicentis erit conſenſus ex- preſſus, ratione acceptãtis tacitus.& iſtud ui detur probari in l.donatiões.§. ſpecies. ff. de donat. inl. tale pactum. ff. depact. in l. illud. C. de ſacroſan. eccl.& ita tenent cõmuniter Doct. Et per iſtud fundamentũ moder.om- nes tenuerunt eſſe pactũ, non autem pollici- tationem. Guil.tamen de Cu.& Bal. in l. ſe- Aaaa 2