. 8

VITA AUCTORIS.

Deinde hominem oblig: opera contemplanda, ex eo quoque recte judicatur, quod eum Deus, haud temere aut fortuito, miro

1.. 1

dinis ſenſu, inſtruxit, ut&

»7 ₰ ge nnle varletatis ac piul (

magna cupiditate res creatas contemplandi per ſe

8' aE Ira 11 1818 1 21 jrarg Nar 27 feratur. Hanc 1laque 1Clend cupidtatem naturalem

A L ¹ 1 D . B2, Sa. 0 eſſe video,& cum haec naturæ dos, quam Deus

„ S Nfevrfr SB fine roTP de

humanc COrGI 11116„ 18) DdOn 111 Tatlone eldem 10-⸗ 1.— 3 4 1r112- 9r h12 h Famßerare meartm aſa Gita VIdéatur, G hule O DtellPebate mieum elle, P 2⸗

1 1 14.47

Quantam non adfert tandem hiſtorig Natu- ralis notitia cultoribus voluptatem?(4) Etenim

imus hominis ita eſt comparatus, ut ex varie- tate& pulcritudine non poſſit non incredibilem voluptatem capere. Et ubi quæſo major rerum m in regno naturæ? Item quot inveniantur animalia? Quan. tus numerus vegetabilium, lapidum, cet.,& quan- ta pulcritudine ſingula ſunt exornata? Ratio, ob

quam quarundam naturalium pulcritudo non ſtatim

perſpi-

(4) Hae contemplatio Natura evadie voluptatis cœleſtis veſtibu- lum, cujus particeds Animus in luce obambulat,(5. tanquam

in terreſtri cæio vitam degit. A. Holm.

(e) Non ad unam, inquit SENECA„ Natura formam opus

fuum præſtat, ſed in ipfa varietate ſe jactat.

e, M cfes c. Tde, G. qoino, rm Aalolumkä pulchruc rnur graris. Krcccmun- II A. ch, Glelo, T.

mpar, oa3 enha„. Aalbe lalls D0 I Is amore Cis i erpor 1 d. Dofe( icecewri elc — -e Alllglendn hunacite

8 ——

5

Vung Veercos ſece S

14733 t2 6 feap T

1I LAhgm,

2 N

tnxea

9 n