₰4

1NDExX.

381

Teſtes domeſtici admittũtur pro reo, bona méẽſalia, repellitur à teſtimonio 74. quando ſumus in crimniinalibus. Et quæ num.2

1 ſit ratio 275. num. ũ⁹.& ſeq.

Domeſtici poſſunt eſſe teſtes in crimi- nalibus quo ad defenſionem pag. 26. nu.

16. vbi declaratio.

Domeſtici admittũtur ad defenſionẽ ſui domeſtici in criminalib. 12 3. num. 48

Dominium.

Dominium, an probetur per teſtimo- nium de auditu 290. num. 4 3.& pag. z91.

nu. 27.& pag. 297. nu. 20 1 Donatio cauſa mortis.

An in donationibus cauſa mortis teſti- monium de auditu locũ habeat 374. n. 60

Dos.

Vxor dotem amittit, ſi probatum ſit,

cam alteri dediſſe oſculum 6 ½. nu. 25. cũ

declaratione, ibid.

Dotali inſtrumento deperdito vel cõ- buſto, vt conſulatur mulieri, probari per eam debet non ſolũ amiſſio inſtrumenti, ſed etiam quantitas dotis, per teſtes depo- nentes de tenore inſtrumenti 178. nu. 44

Dubium, adde ſuprain verbo Ambiguum.

Dubia habens teſtimonia, non clare,

dilucide atq; explicite probat 151. num. 8

Oeconomus. Oeconomus bonorum Eccleſiæ non poteſt eſſe teſtis 44. num. Edictum. Edictum de teſtibus eſt prohibitoriũ. explicatur copioſe pag. S. num. 10 Edictum de teſtibus eſt permiſſorium. cxplicatur pag.9ↄ. verſex prædictis,&c. RKdictum de teſtamentis eſt prohibito rium pag.&.num. 10 KEaificium.

Ex magnitudine ædificiorum præſu- mi magnanimum vrbis 789. in finc. Kgrotus, vide infra Infirmus. Emphyteuſis. Si inſtrumentum Emphyteuticum eſ- ſet deperditum, vel negaretur, nullum vmquam fuiſſe pro Emphyteuſi confe- tim inftrumentum, poteſt ficri proba- tio non de ipſo contractu, ſed dei pſa ſcri- Ptura& eius tenore 179 num. 4 2 Epiſcopus. Epiſcopus in cauſa eccleſiæ ſuæ quo ad

Eiuas.

Pltas viginti quinque annorum pro- batur per alium qui eſt 30. annorum, teſtificantem quod viderit cum cotem. pore, quo vterque erat adhuc in infantia 82. num. 15 1

Exceptio. Lu

Excipiens de crimine contra aliquem

videtur eum accuſare 30. num. 5 Executor.

Executor in cauſa appellationis non poteſt eſſe teſtis pro ea parte, pro qua ſen- tentia lata eſt in prima inſtantia z 31. nu- met.6. ſecus eſt ſi abaltera parte produca- tur, contra quam ſententia lata fuit ibid. num. 8 b

Exemplum.

Exemplum exempli non probat 296.

num. 17 F.

8 Fama.

Non creditur teſtibus deponentibus de fama, quando talis fama originem ha- bet abiis, quibus fides habenda non eſt, ſicut nec eiſdem authoribus 2 38. nume- r0 28 3

Fam̃a onus probandi in aduerſarium regulariter non reiicit2 50. ſub num. 5

Fama ſola, etiam recte probarta, in cri- minalibus non facit indicium 2. nu⸗ meros15

Fama concludenter probatur per te- ſtes deponentes ſe publice audiuiſſe a ta- li,& à plurib. aliis perſonis, quorum no- mina non recordantur, licet non dicant, &à maiori parte 257. num. 9 ke

Teſtis dicens, ſe audiuiſſe hoc dici à maiori parte hominum iſtius ciuitatis, p- bat famam 257. num. 10

eſtis deponens ſuper fama, ſi dicat ſe audiuiſſe à maiori parte populi probat, quamuis non dicat cuius populi 257. nu- meroI.

Ad probandam famam non ſufficit, ſi teſtis limpliciter dicat, ſe audiuifſe pu- blice dici, ſi nõ etiam addat, à maiori par- te hominum huius ciuitatis 58. num. 17.

contrarium habetur pag. 259. num. 15

Teſtis deponens de fama communi,

nõ adiecto aduerbio, ſem per, probat 276. num. 7⸗

B3B