374 1ND tum ciuilem 312. num. 5o. Contrarium indicatur ibidem.
Valet teſtimonium de auditu proprio in te perceptibili per ſenſum auditus, vt ſunt verba, licet paries vel cortina ſit in medio inter teſtes& contrahentes⸗. n. z2 cum declaratione.
Fallit in teſtamento,& alia vltima diſ- poſitione, ibidem& num. 5½
Teſtimonium de auditu proprio pari- ete intermedio, non habet locũ 12. n. 59
Quid in codicillis,& donationib. cau- ſa mortis, bidem num. 60. cum ſeq. vbi quodidem ſit vt inteſtamentis.
Quod teſtimoniũ de auditu proprio tantum adminiculum præſtet 5 1§. nu. 6⸗
Teſtes præſentes alicui actui quando- que diuerſimodé audiunt 215. num. 6,
In criminalibus nunquam valet teſti- monium de auditu per cortinã interme- diam, veltenuem parietem ³16 num. 66
Teſtis de auditu proprio deponens,& dicens, ſe cognouiſſe delinquentem ex voce, facit in criminalibus indicium ad torturam, cõtrouertitur 216. nu. 67
Teſtes dicentes ſe audiuiſſe contrahẽ tes per ſtipulationem, vel debitorẽ con- fiteri debitum, probant, licet cortina fu- erit in medio 16. num. 68
Exeo, quod teſtimonium audituspro- prii, probet, licet teſtes non viderint lo- quentem, multa inferuntur. pag. 317. cũ ſequentibus.
Auditus proprius in probanda com- mixtione carnali non facit probationem ſufficientem 71. num. 21
Authoritas.
Locus ab authoritate, vbi ordinarie tractetur 25²2. num. z remiſſiue.
Teſtis non debet reddere rationem dicti ſui ab authoritate, ſed per ſensũ cor- poreum 232. num.)
Teſtis rationẽ dicti ſui ſumens ab au- thoritate, regulariter non probat 252. n.⸗
Teſtimonium ab authoritate videtur eſſe de auditu 252. num 4
Teſtis dictũ ſuum confirmans ex ge · nerali authoritate,& allegans ſcripturas
publicas& communes, non probat, ſed ſcripturæ ipſæ ²2 332. num. 5&
Teſtis aſſignans rationem ab autho- ritate ſua propria, optime probar 234. nu. 8. vbi exempla ponuntur.& num. ꝰ vbi
declaratio. Teſtis pro confirmatione dicti ſui di-
cens, ſcio, quia ſic reperio in meo me- mori ali, non inualidum dicitur tuliſſete.
ſtimoninm 22½. num. 10. Declaratur ibidem num. Ir
An teſtis concludat, ſi pro authoritate
rationis dicti ſui dicat, ſe ex eo ſcire, quia legit 235. num. 12
Teſtis fundans dicti ſui rationem non ſuper priuata ipſius ſed alterius authorita- te, regulariter non probat z3 5. nu. 12 vbi exemplum.
Ampliatur& limitatur pag. 236. nu. ⁷ cum ſequentibus
Teſtibus non creditur, quorum repel luntur authores 257. num. 2· vbi exem-
pla. Ex hac concluſione, multa inferun- tur pag. 23 8. a numero 26 vſq; ad n.a⸗ Auunculus.
Auunculus nõ cenſetur eſſêteſtis ido- neus ad probandum matrimonium z21. numero 7.
Auwiliator.
Auxiliator criminis an poſſit eſſe teſtis & an cogi ad teſtificandum poſſit 321 in fine. num. i vbi remiſſiue.
B Bannitus.
Bannitus à teſtimonio repellitur, po- nitur pro regula 32 3. num. 1
Banniti ex cauſa famoſa interim repel luntur à teſtimonio 323. num. 2
Bannitus pro maleficio, ſecundum iu- ris ciuilis diſpoſitionem alibi teſtificari poteſt⁊2 3. num. 3 vbi ratio ponitur.
Bannitus pro maleficio potius fingitur contumax quam conuictus 325. nu- mero 3
Banniti poſſunt eſſe teſtes,& alia offi- cia publica exercere alibi quam in loco ex quo fuerunt banniti 32 ½. num. 8
Teſtes Banniti repelluntur à teſtificã⸗ do in loco banniti, licet alibi poſſint eſſe teſtes 32z. num. 9
Teſtes banniti non virtute accuſatio- nis, ſed virtute inquiſitionis non incurrũt ex tali banno infamiæ notam, 32 2. num. 10 vbi quod hæc opinio in terris Eccleſic obſeruanda ſit.
Statutum habens bannitum pro con- feſſo propter contumaciam, facit eum
infamem,& à teſtimonio alienum 524. numero 71.
Teſtis bannitus pro furtis commiſſis, tanquam infamis de iure& facto, repel-
litur à teſtimonio 52 5. num. 12 Bannitus
aoaooo