372 1 N

poſſeſſione, vel alio negotio, quodſui na. tura per viſum probari poteſt teſtimoni- um de auditu, etiã in factis antiquis, nul- lo modo admittitur 290. num. 43. Con- trarium de dominio probando indicatur ibidem& pag. 291. num. 47 Teſtis de audicu cum fama in antiquis haud dubie perfecte probat, aut ſaltem transfert onus probandi in aduerſarium 291. num. 44 Teſtes deponentes, ſe audiuiſſe ab his, quiin cauſa ius habuerunt, etiam in factis antiquis non probant:& quæ ſit ratio 291. numero 45 Teſtimonium de auditu etiam in an- riquis facile proſternitur ſiteſtes in aliquo de ficiant 291. num. 46 uando tractatur de magno præiudi- cio. non ſufficit teſtimoniũ de auditu au- ditus, etiã in antiquis, in concurrente fa- ma 292. num. 48 vbi exemplum de ma- trimonio dirimendo.

Audiius alienus non probat.

Teſtis de auditualieno regulariter nõ probat. cõfirmatur multis 2 92. nu. 1.2&

Ampliatur& limitatur remiſſiuè ibid. numero 2

Ratio prædictæ concluſionis, ponitur pag. 293. num. 4. 5.6. 7.& S

Teſtibus deponentibus de auditu ali- eno non creditur, eriã concurrente fama 295. numero. 1 2

Teſtimonium hoc reprobatur, quod duplici vitio laborat: primum, quodeſt de auditu:deinde quod dependet ex rela tione partis adueriæ 294 num. 9

Teſtimonium de auditu alieno, ex ali- ena relatione pendens, regulariter nõ va- let, etiamſi fama publica cõcurreret 29½. num.ro. vbi ponitur ratio.

Teſtimonium de auditu alieno non recipitur, procedit in his, quæ non perci- piuntur ſenſu auditus 295. num.. vbiex- emplum.

Teſtium depoſitiones de auditu a- lieno nthil probant in ciuilibus,& multo minus in criminalib 295 num. 1

Teſtes de auditu non probant ea, quæ in auditu non conſiſtunt 296. nu- mero 16

Teſtimonium de auditu auditus per- inde non probat, ſicut exemplũ exempli 296. num. 17.

D ExX

Teſtimonium de auditu, quod ſum- pſit originem à parte aduerſa, nullius eſt valoris.

Teſtis de auditu auditus, hoc eſt, ſeab alio, quam ab ipſomet inquiſito audiuiſ- ſe, non probat 297. num. 19

Teſtimonium de auditu numquam ſufficit, quando in probatione alicuiusrei requiritur verus actus hominis, nec ver- ba ſufficiunt 297. num. 20 vbi ponitur e- xemplum.

Teſtimonium de auditu non ſuſſcit, excepta cauſa conſanguinitatis& paren- telæ 297. num 22.

Teſtis de auditu auditus non facit in- dicium ad torquendum reum 297. nu- mero 23

Teſtis de auditu non eſt ſufficiens ad condemnandum 297. num. 24 vbi poni- tur ratio.

Non valet dictum teſtis, reddentis ra- tionem de auditu 298. numero 25. 26.& num 28.

Forma opponendi contrateſtes depo- nentes de auditu 298. num. 27

Tefti de auditu nõ creditur cuius au- tor repellitur 29 8. num 29

Teſtis deponẽs de auditu alieno in his, quæ non auditu, ſed viſu percipiuntur, ni- bil probat 299.num.20

Teſtis deponens de auditu alieno nõ probat, quando agitur de valore rei 299. num.31

Teſtes de auditu alieno deponẽtes de bent nominare eos, à quibus audiuerunt 299.num.32.

Teſtimonium de auditu auditus inua- lidum cenſetur, quando agitur de graui præiudicio 299. num 33

Teſtes non probant, ſi dicant, ſe audi- uiſſe ab vno tantum ⸗00 num.34

Idem ſi audiuiſſent ab vno& aliis,& vnum tantum nominarent, ibidem.

Auditus proprius.

Auditus proprius dicitur, qui imme- diate& in propria audientis perſona per- cipitur 220. num.2 b

Auditus proprius ſignificatur per ver- ba, Audio dicere, pag. 241. in princ. Item intelligitur de auditu ſignificante actio nem ibid. numero 4. vbi exemplum. Et pag.. num.

Auditus proprius appellatur à Baldo auditus