tentes& mandantes tettio, vt apocham ſcriberet,&c. 195· num. 14. Teſtibus honeſtis deponentibus ſe vi- diſſe apocham ſcribi,creditur 105· num. 15 Ad probandam apocham ſcripram à tertio ex commiſſione partium nõ neceſ- ſario requiruntur tres teſtes, ſed duo ſuffi- ciunt 195. num. 16

Ad hoc, vt teſtes probent apocham, in-

ter cetera requiritur, vt deponant, quo tẽ- pore apocha ſcripta ſit.. num. 17 Ad probationẽ apochæ requiritur ſub- ſcriptio maſculorum,& non mulierum, controuertitur 196. num. 18 Quid requiratur ad comparationem literarum in apocha 196. num. 19 Quando duo teſtes coadiuuant apo- cham, licèr vnuscontradicat, ſtandum eſt apochæ, præſertim ſi pro eaconcurrant a- lia 196. num 20. 1 Vt teſtis contradicens apochæ aliquid probet, oportet eum eſſe omni exceptio- ne maiorem 197. num. 21 Quando tres teſtes ſunt ſubſcripti vni apochæ, quorum vnus eſt mortuus, tunc iſta apocha ab aliis duobus recognoſci nõ poteſt. Et quid ſi duo vel omnes mortui ſint 97. num. 22 Apoſtata. Apoſtata repellitur à teſtimonio 198 num. 1 An apoſtata à religione teſtis eſſe poſſit? quod non 1§8. num.⸗ S Apoſtata à religione fit periurus 198 num.; 1 Apoſtata à religione eſt ipſo iure ex- communicatus 1 8. num. Apoſtatæ& ſacrilegi, quo ad infamiã, xæquiparantur n8. num.) Arbiter. Arbiter& teſtis differũt pag. 5. num.7 Arbiter an poſſit eſſe teſtis, remiſſiue 20⁰6. num.3 Non ſtatur dicto arbitri de geſtis vel a- ctis coram eo 206. num. 4. 5.& 6. vbi quo- modo procedat. Arbiter non poteſt eſſe teſtis in cauſa, in qua interuenit vt arbiter 20 6. num.⸗ Arbiter, qui vt vir bonus iudicãdi arbi- trium habuit, lata per eum ſententia, non poteſt ſuper æquitate vel iniquitate teſti- monium ferre z. num. 8 Arbiter regulariter in cauſa, in qua iu- dicauit, non admittitur inteſtem 207. nu.

—

8

DE X. 9. Idem in pertinẽtibus ad cauſam ib. i ro Arbitri durante eorũ officio teſtimo- nium dicere nõ poſſunt 208. num. 12.& 12 vbi ratio ponitur. Arbiter non eſt idoneus teſtis, quando deponit ſuper eo, quodtendit ad iuſtificã-

dum ceius laudum,& c. 208. num. 14.1dem

8*

in pluribus arbitris 209 num. 18 1 Arbiter non pöt eſſe teſtis etiã in cauſ in qua ſentẽtia diceretur nulla, ex defectu ſolennitatis 209. n. 15ꝓcũ declararione ibid.

Non creditur arbitris aſſerẽtihus ſeob pecuniã laudũ tuliſſe 209. num. 16. Anextribusarbitris vnus poſſitteſtifi- cari corã duobus collegis ſuis 2%. num. 1⁷ Teſtimoniũ vnius ſolius arbitri nõ va- let 2 1. n. 19 Fallit, ſi habeas cõteſtes ibid, Arbiter inuitus teſtimoniũ dicere non cogitur, niſi vtraq; pars cõſentiat 21c. n. 20 Arbiter an teſiis eſſe poſſit, quando in compromiſſo diceretur, eum poſſe pro- cedere de facto,&c. Cõtruertitur 2 c. n. 21.& pag. z19. num. 6 Aſſertioni arbitrorum creditur in his, quæ reſpiciunt ordinem, cauſæ neceſſariũ 211. num. 22 Si arbiter nondum deueniſſet ad lau- dum, quia forte expirauit compromiſſum, hoc caſu teſtificari poteſt, ſicut alias de- claratur z=1. num. 23 Si arbiter examinaretur, nõ vr plenè ꝓ- baret, ſed vt alium iudicem inſtrueret, ad- mittendus eſlet 212. num. 2 ½ Qui fuit atbiter in vna cauſa, põt eſſe te ſtis in eadẽ ſitractatur corã alio aliter quã per appellationẽ. declaratur 21 2. num. 25 Arbiter productus nõ vt teſtificaretur viua voce, ſed ad ſolen nizandum inſtru- mentum de geſtis coram eo, non eritte: iiciendus z12. num. 25 Arbiter conſentientibus ambabus par- tibus, teſtimoniũ dicere poteſt 223. nu. I Arbiter productus ad declarädumid, quod obſcurè dixit in laudo audiendus eſt. declaratur 2 13. num. 28 1 Arbitri in ſubſidiũ admittuntur ad pro- bandum eorum geſta, quæ aliis non poſ- ſunt eſſe nota 223. num. 29 IA Arbitri poſſunt teſtificari ſuper iuſti- tia vel iniuſtitia laudi 2714. num: 30: cũ de claratione ibid. b Hr Arbitri poſsũt eſſe teſtes, quãdo per eorũ teſtimoniũ nemini fieret præiudiciũ 274 num. 31

Arbii

————

—

not

11.

4

dodl

ſcanc

A

Cle d

alln

A-

porur

locu

Wny nun

Atbit

17Sun

Arbie

wuigei

aüan

ddd

Aoe

Atb

heriu

cii peni

Dum, 44

Qun

de dccden

veſ de f d

anione

Abira ſdekam)

„aming di 16

on