—

———

364 AG¾mißis. Amiſſionis probandæ materia vbitra- cteiur 166. num. 2. Amiſſio ſeu perditio, in quibus eafibus probari poſſit per teſtes 166. num.⁊ Amor. Amofe vel amicitia iunctum, aut gra- tioſum eſſe alicui, ferè ſunt eadem 182. n.⸗ Teſtis amore corruptus deponens, vi- detur periurus 183. num.3z Teſtis in depoſitione ſuadicens ſecor- pus ſuũ velle exponere pro domino ſuo,

& ſic maximam beneuolentiam& amo-

rem oſtẽdit erga dominum, taleteſtimo- nium non eſt inutile r 59. num. 17ü

Amans inalio corpore viuit& amati faciem in animo ſuo inſculpit 149. num.;

Aucilla.

Ahncilla non poteſt eſſe teſtis pro do-

mino ſuo 18. num. 1.& 2

Ancilla refertur inter domeſticas per- ſönas 183. num.

Ancilla non eſt idonca teſtis pro domi-

na ſua 18 3. num. 2 Ancilla tanquam domeſtica perſona examinata teſtis, non etiam facit indici ũ Pro domino ſuo 184. num.;

Anucilla poteſt eſſe teſtis pro domino ſuo, ſi contra eam nihil opponatur 1 84. n.; vbi hoc controuertitur.

Ancilla teſtificari poteſt de his quæ ſe- creto fiunt in domo 184 num.5

Ancilla poſtquam detierit eſſè in ſerui- tute ſiue famulatu, poteſt eſſoteſtis pro do mino ſuo/85. num. 7

Angariæ, perangariæ.

Quæ dicantur Angariæ,& perangariæ: Item qui Angarii& perangarii homines, remiſsiuè 185.in fine.

Vaſalli Angarũ& perangari non poſ ſunt eſſe teſtes contra feudatarios habẽtes feuda à Regia curia in capite, in cauſa cri- minali 1 86. num. 2

Nec poſſunt eſſe teſtes contra nobilem 186. num. 3.

Auuſtare.

Non eſt ſubueniendum ei, qui ſeangu-

ſtauit 2⸗.num.54 Animoſas audax.

Animoſis in deponendo Teſtibus mi- nuscreditur. Quia teſtis inter vtramq; par tem debet eſſe medius, ad alterutram par- tium non declinans 109. num. 24

Animose dicitur deponere teſtis quan

Auis, ſufficiens eſſe creditur. num..

do in fauorẽ produoẽtis conſtanter aſſcus

rat illud, q certiudinaliter neſcit 186.n. Animoſis in deponendo minus credi- tur 196. num. a 259 ludex ex verbis& ſignis diligẽter perpẽ- dere debet, vtrũ teſtis habeat animũ ſuum magis ad vnã partẽ, quam adaliã86. n. 2 Animose& audacter deponẽs dicitur ſe ingerere,& vltro offerre teſtimonio di- cendo 187. nu.⸗ Teſtis ex nimia animoſitate deponẽs, ſeipſum ex ſola inſpe ctione ſuæ depoſitio- nis ſuſpectum reddit 187. num. 4. Teſti animosè nimis& audacter depo-

nenti, fides habenda non eſt 187. num. 6

Teſtis nimis animosè& audacter con- cludens reiiciendus eſt 1 88num. 7 Animus. Animus non poteſt probari per teſtes,

& quæ ſit ratio 1⁸8. num. 2.& num z. vbi

quomodo procedat. Declaratur, niſi teſtes deponerent de

animo per actus exteriores 149. num.·

Animumſoli Deo cognitum eſſe, quo-

modointelligatur 199. num. 6 De variis modis cognoſcendi animũvel intentionẽ alicuius, remiſsiue 189. ſub n.6

Animus præſumitur ex facti qualitate & ex ipſis factis 1g9. num. 6. in fine.

ITeſtes volentes teſtificari de qualitate animi alicuius, debent id facere per actus exteriores 189 num.7

Teſtes poſsuntteſtificari de animo ali-

cuius per verba declaratoria, velutiex fa- cto 190. num 9.& num. 1 1

Nõ creditur teſti deponẽti de animo& voluntate alterius, ſimpliciter ⁊90:nu. 10 Teſtis, deponens de iis ʒquæ in animo conſiſtunt, non probat niſi rationem red- dat 190. num. 12 Antiqui. Antiquiores,& tnaiores vidẽtur æqui-

parari 2 ſ. num. 16 ·

Antiquiores dicũtur, qui ſunt de aſcẽdẽ tib. nõ aũt qui ſunt de collateralib.1 2..

3 Anitiquum. 5

Quando dicamur eſse in antiquis, variæ ſunt opiniones 274. in fin. n. 1. cum ſoq.

Quodtempus dicatur antiquum, in ar- bitrioiudicis ponitur 279. num. 3. ſecun- dum crebriorem ſententiam. Etibi dea-

liorum opinionib.& num. 4.5.& 6

Probatio minus legitima in factis anti-

De

b