Ma-

ar- 2 do lo-

„Te-

ocum

DE TESTIB VS. 3

FErIAà extra iudicium Toſtimoniorum vſus requens eſt. Weſenbec. in Paratitlis ad Pandectas, Tit. De Téſtib. nu. 2. ver-

lic. eſt& extra iudicium,pag. 19. V—

TESTIEFICANDI offcium neceſſarium magis eit, quam officium iudicandi. art. Hartmanni libr. 2. Dract forenſ. tit⸗ De Toſtib. deciſ. I. pag, 209.

TESTIVA dfur naturali ratione 2 Deo oprimo maximo probatus, huc ſolum ſpectat, vr publico prgut omnibus adtuenda veritatẽ aduerſus mendacia malorum. fta ſcribit Minſing. ad c Quoniam frequenter, inprinc t lite non contsſta.&cin ver- bo; Xe veritas, nu. 1I6 pag 7.—

TEsTES propriè dicuntur, qui de rebus& nogocils ho- minum fidem faciunt, cum dubitatur,& veritati patrocinan- tur, inde appellati quodtueanturſtatum cauſa. fta tradit Min- Img. in c. Quoniam frequenter, in princ. ſub verbo, Ne veritas, nu. I7. vt lite non conteſtata,&æ'c. pag. 7).

TES TIS quid ſit, ſeu queſit definitio Teſtir, nulla videtura quoquam tradita, qua perfectaſit, vt tradit Ioan. And. in adait. ad Spec. tit. De teſte in Rubrica, circa principium. Dicit tame Waſenbecin Baratitlis Pandectarum tit. de Toſfib- nu. I. inſme, id obtinuiſſe, Toſtes illos appellari, qui ad fdem alicuius rei faci-

endam accerſuntur.

TEsrESàa teſtando denominationenb habent, vt Min- fing. tradit Cexplicat in Rubr. de Téstib. num. S. in Decretalib. ſed in noſiro propoſito Teſtes inde dictiſunt, quod ea, quæ de reige- ſtæ Veritate ſentiunt, in iudicium proferant. A lciat. in I. plebs.

237. S. deteſtatum ff. De verbſign. Minſing ind. Rubr. nu. u. X. De Toſtib.libro 2. Decretal.