IN EXTASIN CLARISSIMI POETAE D. I0„⸗

ANNIS VAN DERNOOITI, PATRICII ANTVVERPIENSIS CARMEN

VVinandi Catharini Palæopolitani.

VA Etam docta manus? quæ chartæ dulcis imago

Dic Nootae precor dic d diuine Poeta

ẽmicatẽ æternis Cælo te laudibus æquans.

Hæanam Cygnorum pulchra atgq, argentea pluma Tam ſuauis, quæ vite mortis liberat atræ? Quis Superum fauor hicẽ quæ te clementia Diuum Dindicat, obſcuræ ne ſint obliniæ famæꝰ Sic nineis paſtim tua glorià prouolat alis.

Immo te egregium&' candenti Corpare( yenum sAn. Te rex fluuiorum liquidis miratur in vndis Mollia ſuauiſono mulcentem flumina Cantu. Te pulcher Scaldis leni qui culta ſuſurro Prata ſecat, tumidisq, ſönans deuoluitur vndis, Inde pater Renus, nec non te dia Moſella Audijt æterno clangentem Carmina Uerſa. Nand6 Orbis fluuios omnes&ᷓ littora circum Magnamaris reſõno demulces omnia Cantu. Qua tibi Dina tamen mater fnit? Ubere cuius Su xiſta atherium tam dulce ſõnabile nectar? 1 uod noſtros animos æternis Verſibus implet. Qualibus egreſſus plumis dic qualibus alis Quaue via ætherium potuiſti ſcandere Olympum?

C Qua neq, Vergilio neq́, regi cedis Homero.

Sic ſacer&: Daniel& Maſes numine Diuum, Omnibus inſtrucli fuerant inuenilibus annis

Et gentilicias Sophuam didicere per artes. Atſimulingreſci maturæ tempora I ita,

Mente Deum& caſtis animuis coluere Tonantem: Tu quoq, non aliter, poſtquam clariſtime Vates Omnia es antiquæ ſcrutatus laudis& artus Munera,& inde palam vulgaſti multa per orbem. Nunc Euangelij te ſacraad munera confers.

O vis quanta Dei, qualis dinina poteftas,

Quam varius Deut ille, bonus, mirabilis idem, Copia quanta, ſuæ quantà omnipotentia dextræ, Quæ tam mira loqui quæ ſuſficit iſta canenti Prodigia,& manuum miracula ſanta ſuarum.

Tere