216 Liber ſecundausu V Lnt. Quantitas ſanguinis mittendi o ſumitur ex copia& qualitate pec- cante, dum cum viribus ſubiecti cô- e fertur. ubi potius in defectu, qnam 1

t

in exce ſſu peccandum eit, cum citius per vices reiteratas, quod adhuc ſu-

pereſt, abſolvere, qudm deperditas X Qua‿e„s ires reſtaurare poſlunus. Que au- i ſit inci. tem vena ſit aperienda dubiug eſt, m. mda niſi ptimu de indicante venæie- ui Gtionis ceiti ſimus, cum alia ſit ratio- d

quum ſanguinem ad partes emo³ 1 tevellere, vel ad propinquas deriva- 3 te, ſeu laltem minuere couamur. In b prælentia verò ſufficit, ut ſciamus ſa- ² nitatis defendendæ gratià commou-

d'ſſimè venas maiores aperui, ml 1 propter viies conſervancſas in natur ſ. ris debiliotibus extremæ manus ve- e nas interdum elgere cogamur. Ut 0 autem in purgatione, lic eriam m

Arteve.(angninis miſſiune quædam ante ,s 6 242 kion& pofl venaſeciosemnotanda veni-

4„ r

unt. Ante venaſe liouem naturxæ VI c res crapulà vel vehementioribus ex ercitiis præcedentium dieram nos

erpas