2

ſiſtit.

Quid ad

cognit ionẽ tuendaæ ſa- nitatis re- quiratur.

2 Liber primus da ratio in in cognitione eorum, quæ ſanitatis eſ- auehus ca ſentiam atque nataram conſtituunt, eandemg, conſervant,& in applica- tione coghitorum, reſpe&tu cuiuſq; in- dividui, quamcunq; noxam praca- ventium.

Cagnoſcendum igitur ſubiectum- ſanitatis, ipſa videlicet humana na- tura quod fieri debet non tantun 86- neratim, preut eſt in fierieſpectu ꝑe- nerationis,& in facto, reſpettu parti- um, humorum& ſpirituum; ſed et. iam ſpeciatim reſpelu temperamen⸗- torum& proprietatum, tam conge nitarum quam ad ſcititiarum.

Cum autem ea omuia qua ad ſani- tatis eſſentiam conſtituen dam concur- rant alterabilia ſint& ſuam couſer- vationem à rebus non naturalibus Medicis dictis habeant, idcircò per

endum ulteriusiquæ ſit natura rerun illarum, ſine quibur ſanitas noſtra, po tiſſimum dum litexis incumbimus, iu ſto modo conſervari nequit.

Hlis ta premilſis à Ipeculation

propius ad actionem Troreaea

4