IN EXNTASIN CLARISSIMI POETAE D. 10„⸗

ANNIS VAN DER NOOT, PATKICIIT ANTVVERPIENSIS CARMEN

VVinandi Catharini Palæopolitani. VAEtam docta manus quæ chartæ dulcis imago Dic Nooræe precor dio ò diuine Poeta

Emicatẽ æternis Cælo te laudibus æquans. denam Cyugnorum pulchra atq, argenteapluma Tam ſuauis, quæ vi te mortis liberat atra?. Quis Superum fauor hicꝰ quæ te clementia Diuum Viaicat; obſcuræ ne ſint obliniæ famaꝰ Sic niucis paſtim tua gloria prouolat alis. Immo te egregium& cahdenti Corpore Cynam Te rex fluuiorum liquidis miratur in vndis Mollia ſuauiſono mulcentem flumina Cantu. Te pulcher Scaldis leni qui culta ſuſurro Prata ſecat, tumidisꝗ, ſonans deuoluitur vndis, Inde pater Renus, nec non te dia Maſella Audijt æterno clangentem Carmina Uerſi. Nand Orbis fluuios omnes& littora circum Magna maris reſöno demulces omnia Cantu. Quæ tibi Diua tamen mater fuit? UVbere cuius Suxiſtz etherium tam dulce ſonabile nectar? Quod noſtros animos æternis UVerſibus implet. Qualibus egreſſus plumis dic qualibur alis Quaue via ætherium potuiſti ſeandere Olympumꝰ Quaneq́, Vergilio neq́, regi cedis Homiero. Sic ſacer& Daniel& Moſes numine Diuum, Omnibus inſtrucli fuerant inuenilibus annis Er gentilicias Sophiam didicere per artes. At ſimul ingreſsi maturæ tempora Iitæ, Mente Deum& caſtis animus coluere Tonantem⸗ Tu quoqᷓ, non aliter, poſtquam clariſtime Uates Omnia es antiquæ ſerutatus laudis& artus Munera,& inde palam vulgaſti multaper orbem: Nano Euangelij te ſacra ad munera confers. O vis quanta Dei, qualis diuina poteſtas, Quam varius Deus ille, bonus, mirabilis idem, Copia quanta, ſuæ quanta omnipotentia dextræ, Quaæ tam mira loqui quæ ſufficit iſta canenti Prodigia,& manuum miracula ſancta ſuarum,

8 F

ers