—— q 0(tItM — w 6 „ 2 * t 7 M— „ * Dpyuſtula diuiernardiabba⸗ tis Clareuallenlis:vnatumtpi⸗ ola ſua ad clerũ ſpirẽſem ⁊ pplin vniuerſu mcum cõmen datiðecluitatis ſpirẽſis necnõ cũ quibuſdãalijs ſpecialibꝰ tractatibus pꝛiꝰnon impꝛeſſis:quoꝝ tituli in finelibꝛi hñt᷑. bilothei monachi: De yita ⁊ moꝛib⸗ Biui Bernardi abbatis Clarenallis: co⸗ „—„ ⸗—,. 8— 7 gregatiõis Ciſterciẽſis: ex oꝛdine Btiſſi⸗ mipꝛis Bñdicti Carmen encomiaſticon Nnclita dum tenui molimur geſta ſuſurro. Dicere meonijs emodulanda ſonis: Quid niſitrinacrios reuocaread littoꝛa Fluct? Hitimuret modicis impoſuiſſe cadis? Sccilicet ipſe:rudes necdum foꝛmare loquelas Doctus:et agreſti conctepuiſſe lera. Pꝛincipis etherei titulos: qui laudibus omnem Exceſſere modum:ſacraqʒ geſta canan: Quis feratexilij Todrum temeraſſe camena Acta. Sophocleo condecoꝛanda ſono? Bon ſecus ac phebo ſi perſequar addere lumen Binc atqʒ hinc ſanne Rhinocerotis erunt. Pos igitur Bernarde tuas mihi pꝛomere landes Fas erit:ettremula concinuiſſe chelx. Candida laurigeri referant tibi carmina vates: Hon inopes animum coꝛda pꝛeceſcʒ damus. Talia iam poſitis agitaram mente tabellis Arguerantq; animos crimina noſtra leues. Cum mihi blanda quies victis ſubrepſit ocellis Et tenuit placidus pectoꝛa laſſa ſopoꝛ. Tunc dea cuitellus:celum cui militat omne Virgo:mihi eſt tales fundere viſa ſonos Stulte tui nobis pꝛohibes quid carminis vſum? Quid ne ſacerdoti munera grata meo? Incipe: Bernardi ſi neſcis)gloꝛia noſtra eſt: Quicquid habet:noſtro riuus ab amne trahit. MHoc mihi ioannes nunq; fuit arctioꝛ:ille Qui datus eſt vite duxq; comeſq; mee. Ille quidem dulces mecum permanſit in annos. Virgims intuitu colloquioq; fruens: MHic autem celi cum iam data ſceptra tenerem Pꝛomeruit vultus cernere ſepe meos. Ille erat intacti cuſtos mihi coꝛpoꝛis vnus: Mic noſtri curam nominis vſq; gerit. Sed quid plura?ꝰ animis paribus mihi iunctus vterqʒ Piec minus ille mihi nec minus iſte placet. Vixitvterqʒ parem veneris ſine crimine vitam: Virginitas bini pectoꝛis vna fuit. His deus equiloeas ſublimi in vertice ſedes Contulitet lateri inſſit adeſſe meo. Eiaage: quoſqʒ patertribuit mihi laudes honoꝛes Sumat:et alternas detaʒ feratqʒ vices Zſpicis egregia quos condidit arte libellos uo referant cantu nomen in aſtra meum Spiritus illa animis bene pꝛofectura malignus Scripta tulit:laudes que cecinere meas oꝛoqʒ pio iliaden danaumqʒ induxit ieſu: Abdideratqʒ mei myſtica dicta ſenis. umqʒ homines nugas miſeri ſectanturinanes BHec pene in nonmillis ſcripta fuere locis. Pon tulit hoc ſummi temerata polentiaſ ceptri Perfidus vt noſtras hoſtis haberetopes. Ipha etenimtacito manui ſpiramine quendam Qui mihi pꝛecipuo munere vinctus erat tꝑia diſperſos reuocaret cura libellos: Scnptaqʒ ſyderas que docuere vias Eiceretqʒ: die caderent ne exeſa vetuſto. mpꝛimeret bꝛeuibus ſculptoꝛ vt illa notis Eẽquia tam longo fuerat vitiata receſſu Littera:iudicijs tergeret ante ſuis. Hec ego que tantosillum tolerare laboꝛes. Bec ego te faciles hoꝛtoꝛ inire modos. Ztmetnis ne foꝛte rudi paratha cothurno Linoꝛ edax tretico carmina dente petat: Ztqʒ ſupercilio tua reſpuat oꝛſa tumenti: Zoniendatqʒ leues iſta decere viros. Pec ferat aonias monachum reuocare ſoꝛoꝛes uas ſemel imnſo iuſſit abire pede Eugeſuperuacuis hoꝛum latratibus obſtat Perpetuo vates iuncius amoꝛemihi Quiferrugineis niueos ſuperaddit amictus: Inclita carmeli tegmina monis habenas. Qui mea dulciſono celebꝛauit carmine geſta: — — ne . le dabit faciles auras:poꝛtuſqʒ ſecundos: oc duce ſylleos tranſgrediere canes. Zſpicis vrclara ſtolidos ratione retundat- o Barrulaqʒ oppoſita clauſerit oꝛe manu? v Mic mihi de mundireuocatus turbineplaudit: Atqʒ meum dulci concinitoꝛe decus. Fare age:virtutum cumulis et laudis honoꝛe Quem deceat vati pꝛepoſuiſſe meo. Ham ſi grandiloquoliceat conferre Waroni 4 armina ꝙ paribus cantet vterq; modis: Mic tamen eternis tantum virtutibus:illo Clarioꝛ eſt: quantum noctibus alma dies. „ Vam que dono meo potui pꝛeſtare client 8 3 Que minus illuſtrem conſtet habere virum? Queritur eloquio quantumvaletille nitent: . Talis ariſtocles Meoniuſq; fuit. dum Queritur inuocua quantum pꝛobitate coꝛuſcat: 1 Belias ardenti talis in axe fuit. BHic docet auguſtum virtutis ſcandere culmen. Et ſcelerem vitijs impoſuiſſe modum Hil niſi ꝙ rigidi poſſint laudare catones: ois Hil nili facrato chꝛiſtus in oꝛe ſonat. Hic mea dum celebꝛi repetit pꝛeconia cantu: MWille mihi eterno iunxit amoꝛe viros. Huic ego ſydeream tanto pꝛo carmine ſedem 3 Tonſtitui:etregni gaudia ſummamei. Bunc tamen aſſiduo bauius liuoꝛe fatigat: 0 In genio equarit celica tecia licet. t Attibi quem nullo decoꝛauit ſcemate chꝛiſtus k Defuerint auidi murmura toꝛua canis Telſioꝛ humanos peſſundabit fauoꝛes. ooꝛc Solaq; perpetue pꝛemia lucis auet: Illius exemplo nugas contemne loquaces: bſtat Hamq; magis virtus pꝛeſſa micare ſolet. Inuenies omni ſl oꝛenti laude verendos ictus Inuidie facibus ſuccubuiſſe viros. cnas. Bude igitur tanto ꝙ te dignamur honoꝛe: gelt: Vt tibi ſit noſter cauſa ruboꝛis amoꝛ: Z ij Incipe iam̃ tali ductus ſtratagemate· quamuis Vaniloquus nullam donet appollo lyram. Poſtra ſecundabit curſus cynoſura patentes: Vt leuius ceptum perficiatur iter. Hulla tue eſt:tateoꝛ:hulla eſt facundia lingue: Hec deus eloquium ſed pia coꝛda pꝛobat. Braminibus pecudes paſcuntur:rore cicade Auadrupedum tigris ſanguine.coꝛde deus: Solue igitur pꝛopero tenuem de littoꝛe cymbam Dedu cent cunſus flammina noſtra tuos. Dixit:et aereas fuerat iam lapſa per auras Leperunt ſenſus cum vigilare mei. Brande opus aggredioꝛ:veniam date iuſſa ſequenti. CLogitur inuito currere muſa pede. Oneq; leui quondam latitans epigramate luſit. Hunc grauioꝛe meat calliopia gradu. Non ta men acta ſuo digeſta ex oꝛdine dicam: Pauc a ſed e plena margine mira loquar Interea noſtro pater o venerande laboꝛi. Annue et o ſacri doctoꝛ amoꝛis ades. Siui Ber̃ pꝛo inſtauratione mona⸗ ſtice Religiõis pꝛolata ſupplicatio et ac cepta a deo pꝛomiſſio, Stra decem celeri penetrarant ſecula curſu. 4 Bis totidemq; pari luſtra peracta pede. Ex quo letiferi reſecans contagia moꝛbi Lhꝛiſtus ab intacta virgine natus erat. Cum genus omne boni facinus moꝛtale fugarat: Fedaq; terrigenis gaudia numen erant. Vndiq; liuoꝛ edax feritas diſcoꝛdia lites: Peſtis bella:fames:et metus hoſtis erat. Omnibus occiderat ſuperum reueremia terris: Et decus et pꝛiſce religiõis amoꝛ. Q uinetiam ruptis errabat pauper habenis Sancte per anfractus grex Benedicte tuus. Rarus:et incerta monachus ſtatione peragrans. Hon dabat auctoꝛi debita vota ſuo. Tunc pꝛopꝛias Benedictus oues miſeratus:olympi ——————— 8 (g: gue: e U6: mban ſchni. luſit. am onemon⸗ quo eta ſechhcum. mped. mobi grt . erns 8 tuus. gruns. s olynpi Dicitur his regem ſollicitaſſe modis. Maxime rex:parent celum cui:terra:fretumq; ODmnia qui nutu daſqʒ regiſq; tuo Zſpicis vt longo pꝛobitas male frigeat euo? Aſpicis vt toto ferueat orbe ſcelus: S Ternis vt aduerſis agitetur fluctibus omnis Religioæt nullo milite fulta cadat? Ille meus quondam teneris bene cultus ab annis. Quo frigus antique religionis honoꝛ? Quenq; ego tam lata moꝛiens ditione reliqui Prdinis heu noſtri:dic mihi feruoꝛ vbi eſt: Jam mea pꝛogenies tandem:niſi pꝛotinus illi Pꝛoſpicis e ſummo culmine pulſa cadit. Surge age:iamq; hominũ ſoꝛtem miſeratus acerbam Erue de tantis pignoꝛa noſtra malis. Dirxit·et ex alto totum qui tempoꝛat oꝛbem Accepit tales pꝛotinus oꝛe ſonos. O ptime dux vario celum qui milite comples: Qui fuerat noſtre pars modo pꝛima ratis. Parce pio benedicte metu:nam moꝛte tuoꝛum Wenia ſunt dulcibus reſtituenda meis. Menia que tantis agitata furoribus ardent Wenia que petri iacta fuere manu. Reſpice quem teneris puerum mihi mater ab annis D btulit et patriam gallica terra dedit- Spiritus hunc pleno radiatum pectoꝛe ſanctus Efficiet Woyſi religione parem. Cernis vt ille mei ſtimulis agitatus amoꝛis Jam terat aſſiduo limina ſancta pede- Aſpicis vt pulchro rutilet ſub pectoꝛe virtus Inſpice venturum teſtificatur opus. Nil genas tanto monachoꝛum pꝛincipe cetus Reſtituent ſepus tempoꝛa leta tuis: Angelicis poſtqᷓ; compleuerit omnia turmis. Deſeritq; tuam compoſuiſſe domum: Tunc etiam petrinimium iactata quieſcet Muius ab auſpitio tuta tarina viri Solus hic ingentes monachus cractabat habenas Drbis:et extremo iuro ſub axe dabit. Queq; vides tumidis conſurgere viribus arma Fax erit ilius conciliata ſide. Sot Aurea tunc placidis confurget moꝛibus etas: En Et mea terigenis gratioꝛ maioꝛ erit. Fe Quineriam extremi bonitas cum tempoꝛe ſecli 4 Nulla erit: et toto fugerit oꝛbe fides. Liſten Aureus ecce tuo ſurget de vimine palmes. In Siccaq; nectareus perfluet oꝛa liqu. pice Vrbs pataui illuſtres pꝛebebit palmitis oꝛtus 5 Binc feret auxilijs germina iata meis. Sin Ipſeetiam tanto pꝛoducet fenoꝛe fructus— Vt fateare tua non eguiſſe manu. Ht Quare age:tam clari pꝛoles ne germinis vnqᷓ; 6: Deficiat nullo ſollicitere metuo. 8 ſi Dec ait:et ſummo paraclitum mittit ab are* Bernardumq; fuo contremat igne deus: Zl Berñ, quatuoꝛ germanis fribus in eã⸗ h dẽ ſnĩaʒ adductis religiõʒ ingredi ſtatuit 4 AVe deo plenus faciẽ moꝛeſq; pudicos diri Induit et mentis impꝛoba ſenſa fugat. S Jamq; puer tenero claudebat pectoꝛe numen: p Et decoꝛ egregij maximus oꝛis erat. Munc qui ſolerti ſpectabat lumine dixit: Y Et ſpeciem et moꝛes yirginis iſte gerit 8 2 Candida cui roſeo facies ſuffuſa ruboꝛe:„ Etgrauitas dulci mixta lepoꝛe fuit. 3 Pꝛima inuenta graui voluebat ſeria ſenſu 1 gn Que ſolet in faciles luxuriare iocos. Terre fixa acies: modici ſine murmure riſus. Ln Iſta verecundi ſigna pudoꝛis erant.— L Bꝛata quies animi fuerat:ſoluſq; peragrans Sepe dabat querulo talia coꝛde puer Cur mea mens bꝛeuibus miſeriſqʒ exercita curis † Excipis humangs irrequieta faces Quando erit in poſita varioꝛum mole laboꝛum T Diſcat in aucioꝛem vita redire ſuum Sicupio excelſi ſpectare cacumina cel„ Depꝛimis innata conditione caput. „ Binc pater hic genitrit:aiq; hinc meacura ſodales: † ohnch iſant cos fugat. enumen acis num Diſtrahit et ſenſus queqʒ fauilla tuos. Sed deus ipſe via qua ſit mihi monſtrat eundum: Et reſerat ſacre religionis iter. Nuper ſtructa:humilis latitat ſub paupere tecto See quidem ſed non ambitioſa domus Tiſterciqʒ patres habitant ea limina pauci: Inſtituuntleges quibenedicte tuas. Bic ego celitibus figam mea lumina regnis Mec requies noſtri ſola laboꝛis erit. Sim mihi noſtra ferant ꝑegrinos arua lapillos: Sitqʒ meum toto quicquid in oꝛbe patet: BHistamen eternos pudeat conferre triumphos: Baudiaqʒ extremum non habitura diem Quid moꝛoꝛ ah demens:vel quid data tꝑa perdo? Plurima commiſſis addidit vna dies. Talea flammata libꝛarat pectoꝛa dicta: Pꝛopoſitiqʒ grauem fixerat inde pedem: Cum iuuenis tenera ſuperatus imagine fratrum Fleuitet hec dixit pꝛeda petenda mihieſt Dixitetin ſuperum germanos regna ſciebat Sic repetens animo gaudia nata ſuo. Nuper inaduerſis errabam naufragus vndis. Nunc mihi celeſtis meta reperta vie eſt. WMeta reperta mihi eſt que celibis ocia vite Explicat:et tutum religionis iter. Manc igitur mecum celeri contenditecurſu Arripere:et tanti lucra referre boni. Et deus et celi noſtri ſunt cauſa laboꝛis: Efficient pugnam pꝛemia tanta leuem. Quis furoꝛ eſt opibus animos ſeruire caducis Quos deus in ſuperum regna beata vocat Tur igitur fratres cur vos terrena moꝛantur Moſpitia in feſto ſoluitecolla iugo. FHec moꝛa:tam facili germanos voce coegit Annuere et pꝛopꝛios deleruiſſe lares. Tunc:modo ſupꝛeſſus vicina inuoluere tecta Incipit:et lato ſpargitur oꝛe focus Hanq;ʒ pares ſancta ſocios vt quereret arte: — Augeretaʒ ſua regna ſuperna grege: Conſpicuum foꝛma iuuenem: decus omhe ſuoꝛum: Ton puduit medio ſpargere verba foꝛo. Etmodo ccleſtes populis memoꝛare triumphos: Et modo cerberei regna tremenda canis. Artificiinnnmeras gentes ſermone trahebat Sola docens ſummi caſtra ſequenda ducis. Illic condenſas glomcrabant agmina turbas: Duocunq; optatos yerterat ille pedes. Tunc comitum illuſtris numeroſo ex agmine cetus Peſit: et huic firmo federe iunctus erat. In quodcunq; velit pedibuſqʒ animaſq; parati Deduxiſſe bonum religionis opus. Vna omnes parili ſocios feruoꝛe voluntas Junxerat imenſum compuleratq;gregem. Omnibus vna domus fuerat: cibus omnibus vnus: Vitac; diuini plena timoꝛis erat. Vtq; petens ſparſam gelidus gladiatoꝛ harenàm Apta pꝛius vacuis ictibus arma pꝛebat: Sic iuuenis validis monachoꝝ tela lacertis Toꝛquentes vitijs aſpera bella moueni· Sicq; pꝛius ſacras poſito qᷓ; mulice veſtes Induerent veteres deſeruere vis: 2 Biui Bñdicti habitũ Bernardus cũ ſocijs amplius qᷓ; rxx. in Liſtercienſi ce nobio induit ibiq; bꝛeui ſctiſſimuſefficit᷑ V mq; dies votina aderat:qua ſancta renaſci Debuerant animo pectoꝛa iuncta pari Tum puer ipſe:virum celebꝛi comitante caterua: Syderiumq; polo iam reſonante melos: Tlauditur in ſeptis:veteremq; exutus amictum Tegmina iam ſancte ruſticitatis habet. Celluia parna noue capiebat tempoꝛa vite Telluia iudicijs ſemper amata ſuis. Vic didicit ſummi penetrare cacumina celi: Pic didicit culto quicquid ab oꝛe fluit. Bic didicit curare nouo ceromate moꝛbos: Solus et extinctam viuificare lidem. Munera tanta quidem modicos bene culta per anno V ſlun nphos u u nardus ercinlce⸗ nuſefcit curenuſci upn inte caer nemelos nic 1. ſe eli: L. 6: nperum Donat amatoꝛi cella beata Dicite vos auido teritis qui compita paſſu Qualia clamoſa lucra reperta foꝛoꝛ Pjon ille ingenium vario pꝛobleumate cepit Obruere:aut ſtudijs illaqueare nouis. Cura pꝛioꝛ ſtimulos veneris dominare furendes: Zitc; animi motus compoſuiſſe fuit. Tura pꝛioꝛ triſti luerent ytcrimina planctu Duam caperenttumidum pectoꝛa leta ſophos. Cura pꝛioꝛ ſuperum nitida caligine pectus Induere:et ſenſus moꝛtificare ſuos. Pꝛiſtus ob id tanto repleuit honoꝛe clientem: Sepe vt celeſtes cerneret illechoꝛos. Quid referam quotiens ſummi regina theatri Pectareos illi viſa mouere ſonos? Sepe ſuum virgo famulum venerdta ſolebat Viſere:et ambꝛoſias ſepe referre dapes. Huncage:qualis erat meditanti in pectoꝛe virtus Zccipe nam bꝛeuibus perſequar ipſe modis. nte ſalutarem curuato poplite chꝛiſti Effigiemlachꝛimas: vota:pꝛeceſq; dabat. Tont ixaſq; truci ſpectabat vulnere planias Oſaq; diſtinctis dinumeranda notis. Jamq; gemens tremula fundebat voce querelas Verbaq; montanas apta mouere feras. O decus:o noſtri lenimen chꝛiſti doloꝛis: O mihi tam duro parta laboꝛe ſalus. Felix ſitantas in me conuertere penas: Etliceat miſero ſi mihi poſſe moꝛi. Ipſe immaturos auſim decerpere fructus? pꝛiſte tamen dentes obſtupuere tui. Sydera:terra: fretum: dñi miſereſcite veſtri Flete meos caſus:ſydera:terra:fretum. Talia dum memoꝛat:domini pendentes imago Soluit in amplerus bꝛachia mola ſuos. Talis in excelſo regnabat pꝛincipe virtus: Talis in ardenti pectoꝛe feruoꝛ erat. Sic nouus internu gaudebat nectare miles: Intimaq; eternus ſtrinxerat oſſa caloꝛ: Vt moꝛtale nihil ſaperet: terrenaqʒ ſemper Dediſcens chꝛiſti raptus amoꝛe foꝛet. Foctibus in lachꝛimas faciles ſoluebatocellos: Et minimi durus criminis vltoꝛ erat. Tarnibꝰ abſtinuit:magni pinguedine piſcis Sedebatqʒ ſitim ſimplieis humoꝛ aque. Artibus his ſummã virtutum venit in arcem Sic peragens letos pꝛima iuuenta dies. Vixerat hic dulces inandudũ ingloꝛius annos: Tempoꝛa hec vere plena quietis erant. Cum deus ipſe pio diſponens omnia nutu: Bernardum ex humili iuſſit abire loco. Homine clara quidem:ſed clarioꝛ omne vallis Tonſita vicina ſub regione fuit. Wiſſus in hanc ſacras referãs hanc pater optimus artes Tondidit imperio clauſtra regenda ſuo. Perfidus et ſcelerum fatigatus mole ſuoꝛum Muc veniens:poſito crimine tutus erat. Quiqʒ peregrino rutilabat murice quondam: Mic didicit cultu pauperioꝛe tegi Bec pudoꝛ hic curuis agitare ligonibus arua: Et trahere inuitos ſub iuga panda boues. Bic ſpes vera:fides pꝛobitas:reuerentia:cultus Et decoꝛ antique religionis erat. 8 Veſtis dura:cibus tenuis:rigidiqʒ laboꝛes Semper:et exhibitis condita ciauſtro feris: Vir dabat aſſiduo fatigatus fomere fructum: Sic locus hic ſterilis pauperioꝛqʒ fuit: Queqʒ ſolent miſeris pꝛeſtare cubilia frondes: Hec etiam monachis fercula leta dabant. O mnis odoꝛatis populus virtutibus ibat B audebatqʒ leui ſubdere colla iugo. Nunc ego:cur latitans clauſtro miracula ſanctus Ediderit populis concelebꝛata canan. Hon pꝛocul inde virum nimio circũdedit eſtu Febꝛis:vt extremam crederet ere diem. Hon ille emonio potuit medicamine moꝛbus Curari:aut medica conualuiſſe manu Itur ad excelſi veneratas militis edes: Zoꝛipe Vpi Mecme Sip Zegery Dwio Tani Tan mhm 5 Dc Fedi on Un d 6 ebu Ilenn min Ing k ellos, cis R. ſeem (8. Mnos. . w. As roptimusznes D. vum . dum sumg: es. ralns c ofh i . du 5 la ſuncus m. diteſtu m. noꝛbus 0 Zuxiliumq; humili poſcitur oꝛe pium Ille ierat: lachꝛimiſq; deum: pꝛecibuſq; rogarat: Vtcelerem moꝛiens ſumereteger opem. Pꝛo tinus exalto languens reſilere cubilij Ternitur:et valido quolibet ire pede. Bic iam bernardus toti innoteſcere mundo Tepit et ex illaclarioꝛ eſſedie. Vndiq; vicinas valitabat fama per vrbest Miraturq; noue quiſq; ſalutis opus. Zudijt: et leto pꝛoperat germania curſu: Quiq; colunt fines bethica terra tuos Ille oculis captam matrẽ:nunc ille parentem Aduehit ertremo currit ab oꝛbe miſer. Spirituum tetro vexatus quiſq; furoꝛe Pergit:et in feſto liber ab hoſte redit. Loꝛipedes etiam plures lectica vehebat: Vt pia nature dextra nouaret opus. Ille crucis tantum decoꝛabat pectoꝛa ſigno: Sic poterat placita qu iſq; falute frui. Zeger appollineas doctiq; machaonis artes Qui coleret:toto nullus in oꝛbe fuit Tanta inerat facili ſermone potentia ſancto: Tam celeris ſacro venit ab oꝛbe ſalus. Bernardus innocentiũ pontificẽ maxi mum a petro leonis expulſum ſedi aplice mirabiliter reftituit. Nterea latias gladijs ſtridentibus vrbes Eragitat ſtygio miſſus ab amne furoꝛ. Romaq; tartareis nimium vexata colubꝛis Frendit:et in ſana ſeditione furit Quodq; panonphei lacerabat templa tonantis: Fedifragum petri ſciſma leonis erat. Mic male dum veterum titulis et laude ſuperbit: Pontificis ſummos pugnat adire gradus Tunq; alius:ſacra pꝛocerum dictante ſenatu Debuerat ſedem chꝛiſte teneretuam. — Ille tamen diro pꝛoſternens omnia ferro Immeritum templiius dabatomne tui. Jamqʒ ſacerdotes pꝛeſtanti laude verendos Expulerat:ſancta ſolus in vrbe potens: Quiq; leonigenas renuerunt ſummere partes Pꝛoh facinus gladio ſuccubuere truci. Enſibus hic tumido bacchantibus agmine:chꝛiſtꝭ Viſcera:romane diripiuntur opes Nec furoꝛ hanc belli peſtem intra menia clauſit: Boꝛgonium toto virus in oꝛbe fuit. Ham qui legitimas paſtoꝛ retinebat habenas Multa dabat meritis templa regenda viris Perfidus at contra temeratis legibus alter Templa ſacerdotes iuflit habere ſuos: Ergo hinc chꝛiſticolas volitabant bella per vrbes Dum cupit alterno quiſq; ſubeſſe duci Sicq; per ambiguas errabat cymba pꝛocellas Vit foꝛet in cerio iam periturg mari. Ipſe pater vere fidei:pecoꝛiſq; magiſter: Vix poterat pꝛopꝛia delituiſſe domo Quid faciat:timido repetat ſi remigne poꝛtum Certat in aduerſas ire magiſter aquas. Deſerat ipſe tamen medijs palinurus in vndis. Moc pꝛohibet ſancte religionis amoꝛ Sed tandem rabidi fatigatus marte leonis Tedit:et ethꝛuſco vectus ab amne fugit Sic tamen interea lachꝛimis affatur aboꝛtis Q uos dederat pꝛofuge chꝛiſtus ineſſe rati. O ſocij aduerſa felices ſoꝛti futuri.. Dummodo ſyderei ſint rata dicta ducis Auxilium ſancto: niſi ſit ſpes victa:laboꝛi Fidite:celeſti ſemper ab arce venit. Waximus ille pater:galloꝛum gloꝛia regnis Cuius iam toto nomen in oꝛbe micat. Ille quidem lapſis poterit ſuccurrere rebus BHec requies longis ſola reperta malis. Munc etenim virtute virum ſigniſq;. potentem Quis neſcit facili voluere regna manu: Hic ego ſecuro ſtatuam ſub ſydere puppim: Mic poterit placido tuta latere vado. 1 Bec moꝛa:tyrrheno ſpumantibus equoꝛe roſtris Excepit pꝛofugum gallica terra ducem. Koneg Sich L v x ln Ls Hos wn Quos Etmoo Etme Bil ibie anb p Deic Ynin Tin Tuncpn Zccy Becr Dom Sumn Ziq Ime Lol 2 m on cſtit Innit Izg Pinch Stg Yin Uenn Un Ponli pant ud. „ dauſi: habenas nda viris alter 06. pꝛoclas . ker no epoum us 6in vndis. noꝛ conis ugt bonis eſemi v i AW icn. erchus alis. polenn nu ppumt 0. quoꝛe wſin m Sminechiſi duprytes Sicq; peragrata galloꝛum limiteſummus Tandida per ſiluas paſtoꝛ ad antra venit. Occurrunt longo venientibus oꝛdine patres: Pꝛeuia chꝛiſtifere ſigna fuere crncis Pſallentes pio mulcebantnubilia cantu: Talis in abiecto milite pompa fuit. 8 Bos romanus eques nimium nimiumc; beatos Quos videt in tanta degere pace vocat: Et modo continuis celebꝛata ſilentia clauſtris: Et modo parthenij laudathonoꝛis opes. Nil ibi ꝙ rapida cuperet nouus aduena mente: Hil:niſi pꝛecipui candoꝛ amoꝛis erat. anis:poma:nuces:hoꝛtenſiſqʒ herba:lugumen: Delicie adductis iſta fuere viris. Darimus interea chꝛiſti ſua fata ſacerdos Tam longe cauſas expoſuit vie. Tunc pauper ipſe ſui veritus mandata magiſtri Accepit pꝛofuge vela tuenda ratis. Non ego multiloquo ſeptem tolerata per annos Tarmina fata notans ſingula queq; canam. Vec referam longos quos pertulit ille laboꝛes: Dum cuperet laceram compoſuiſſe fidem. umma ſequar tantum celebꝛis faſtigia facti. Atq; inerit cartis exitus ipſe meis: Imperium tenuit romano in culmine ſummum Totharius tanti tempoꝛe diſcidij. Ile virum merito ſanctum celebꝛabat honoꝛe: Tongaudens lateri ſemper adeſſe ſuo. unc adijt:rogitatq; ſenex vt foꝛtibus armis Reſtituat patrie ſacra deos ſue Annuit:et valido glomeratis agmine turmis: Aggreditur ſancte rer pietatis iter. Binc pꝛecibus meritiſqʒ pater Bernardus opimis. itq; hinc lotharij caſtra fuere ducis ic graditur ſummis romana ad tecta ſacerdos: Minc atq; hinc duplici tutus ab arce ſedens entum erat ad ſummi celeberrima templa tonantis: Vera loquar:facili ſed grauioꝛa fide. Non lituos non Taſtrg duci:non bella mouere 4 Pon opus ardentum eonſeruiſſe manum Vnius(o felix) monachi reuerentiatantum Terruit audaces ſeua per arma viros. Ipſe autem tanti fuerat qui turbinis auctoꝛ Zudijt hos humilitriſtis ab oꝛe ſonos Petre mam ſubito licuit mihi ſcindere vitam: Et flegethonteo pꝛecipitare lacu. Tu tamen: vt gemitu veniam merearis acerbo: Tres tibi pꝛo grandi munere ſume dies. Dicta fides ſequitur:iam tertius oꝛdine titan Fulſerat: extremum clauſit et ille diem. Pꝛotinus expanſis reſerantur ouilia valuis Et refouent ſparſos lata per arua greges. Duod fuerat rabidi ſancium leonis Deicit hoc ſumma pꝛeſul in vrbe ſedens: Jam poterant leti tractare negocia ciues: Et rigidam tandem yertere arato? humum. Dmnibus hic igitur placida ſub pace locatis. Sanctis in optatos ſe tulit inde ſinus: — nata in galliã honoꝛifice redijt:ibiq; ſan⸗ ctiſſimam domino animã reddidit, Reterco eximij tacitus miracula partis Mue fuerint longe tempoꝛe facta vie Felices et enim nimium nimiumqʒ fuere. Boſpitio illuſtrem qui tenuere virum. Quiqʒ acrum voluit populus retinere parentem Pbuius in longas ibatab vrbe vias. Budia quiſqʒ nouo gradiens teſtatur amictu Occurritqʒ pio virqʒ puerqʒ ſeni. Luctus abit:ietis reſonat concentibus ether: Feſtaqʒ depoſitis artibus hoſpes agit. Vndiqʒ purpureas ſpargunt per compita floꝛes: Et redolent ſacris thura peruſta focis: Perqʒ vias pueri ramos ſtrauere virentes: Compita ſubiectis tecta fucre togis. Sic quondam ſoloms: inopum quem vexit aſellis: Excepit reducem grata caterua deum. ¶ Bernardus Roma eccla felice pace do emann. Kiatantum iros. is auc eſonos dere vitam earis ccho ilia vzluis s be ſedens: aciues: Aoꝛ bumum, pacclocuns. de ſinus: cchafilicpa cewtibiʒu nnit. minculpanis mporhn nnnimßſet mnpmm At poſtq; optati conſcedit limine tandem Hoſpitqj plaudens vndiq; turba ruit. Vndiq; turba ruit tanto glomerata tumultu: Vt nequeat laſſum limine ferre pedem. Tot quoq; difticili languentia coꝛpoꝛa moꝛbo O btulerant:facili reſtituenda manu: Vtmale:vel modici:fuerit data copia ſomni Hec tulerit pꝛoperas menſa peracta dapes. Sicq; peragratis galloꝛum finibus:abbas Tontigit optato clauſtra beata pede. Aſp iceres domino plaudere cuncta ſuo. Vq; ſolet multo non viſam tempoꝛe matrem Impetere:et plaudens baſia ferre puer. Sic hilares viſo monachi poſtoꝛes reſultant: D ſculaq; alternis dantq; feruntqʒ genis. Tunc modo qui fuerat titulis ſuper ethera vectus Ternere quem magni concupiere duces: Ecce virum poſito ſpectares pꝛeſule ſanctum S arcula iam mambus coꝛripuiſſe ſacris. Et quibs ipſe humeris laſſus conſederat oꝛbis —ernitur intexto vimine ferre lutum. Bis centum ethereo plaudebant agmina regi: Que bonus ex omni traxerat oꝛbi pater. Bec fuerant tanto populis celebꝛata fauoꝛe: S ic coluit ſanctum virq; puerq; gregem. Totus vt ex illo iubilans contenderet oꝛbis Sacratum pariter detinuiſſe ducem. Tunc romana ſuo decoꝛanda antiſtite templa Euge nium ex humili ſurripuere domo. Tunc etiam innumerare diuerſis partibus vrbes: Inde ſibi ſacrum conſtituere caput. Talibus acta viris nul la exagitante charibdi. Sancta ſuper tenues cymba fluebat aquas. Aurea iam poſito currebant ſecula faſtu: Tempoꝛaq; hec nullis nigra fuere malis. Omnia diuinas reſonabant compita laudes: Jam dabat angelicum terra fretumq; melos Vec tamen ante alias longe celeberrima valles Tunc memoꝛa:et patrij lapidoſa cacumina montis. B ij Quam coluit magni duxq; paterc; gregis. Jamq; decem ſenos luſtris pꝛopera ntibus annos Clauſerat extrema curua ſenecta pede. Atq; ſeneſcenti titubantia coꝛpoꝛe membꝛa Pondere continui fracta laboꝛis erant. Pec tamen auſteri laxauit frena ſenectus Tulminis.aut ſceleres ſiſtere viſa rotas. Sed velut in viridi pꝛoperabat foꝛtius euo: Ut leuis ad palme pꝛemia curritequus. Vtq; ſolet cantu modulos iterare canoto Dulcius: ad moꝛts limina ductus oloꝛ: Sic dedit:ille ſonos ſupꝛemo in limite dulces: Scriptaq; decrepiti mira fuere ſenis. Fam pater eternos ſenio confectus amoꝛes Expoſuitq;.ſacris oſcula lata modis. Jamq; inſtare videns celeſtis gaudia vile: Impoſuit vili languida membꝛa toꝛo: Grex bonus ingenuit:circumfuſuſcʒ iacenti Talia ſollicito murmure dicta dabat. Ergo iam ne miſeros pater o venerande nepotes Iert animus medio deſeruiſſe mari: Quis nam igitur triſtes:vel quis ſolqbitur egros Paſtoꝛ? et etherei calcar amoꝛis erit? Quis pater attonitos inopeſq; tuebitur agnos He ianient auido viſcera dente lupi Quis poterit miſeris nodos aperire latentes Legis eteloquij miſtica verba ſacri? Quis nunc toꝛpentes animos:et frigida coꝛda: Turabitq; leui vulnera noſtra manu? Ah nimium pꝛoperata tue cita tempoꝛa vite: Ah nimium leti fata ſeuera tui. Quid iuuat aſſiduis fatigatum vocibus:olim Clauigerum nobis conſoluiſſe patrem: He quis foꝛte ſuo populus pꝛo pꝛeſule noſtrum Surriperet ſancta calliditate caput. Inuida ſi noſtros nimium populata laboꝛes. Audet honoꝛatum tollere parca ducem. Tu tamcu o facili nutu qui ſydera toꝛques NHecte iterum vite filia reſecta tue Qcn Lio Mol im nm . n Sin Dui Inneh Peſ Chꝛiſt Zu Hunc Ui Vost Ir Pon Fo Dun Dur Dnidn U K Sed L Lan acccpt ut m cer rnata e — ſenio: palumq;le natis minibus tenui retulit iſta ſono. amn mihi ſumma— ea parantur Seen 8 Scg nos femineo quiq fun Quid iuuatemeritum detenuiſſe — n ne pꝛius totiens diri mea fu neri ve e biee nimum ee er o ſ.. lor ro mai be epl— 1 unc mei ebeinr circũdatus aggere ſenſus Uix habet vnde ſuas contueatut opes. Uos tantum ſuperi retinentes iuſſa parentis Ite per arreptum religionis iter. Hon W*.— vos la o rinp obus vnqᷓ; pꝛeterii ip o ei tgauc ndi 3 ſtu Urger— üt gias ſi moe rre S e tre mulum vocat in ſua regna clientem Chꝛiltus et hinc celeri meiubetire pede. Vos igitur frates nati patreſq; valete Et mea ſub memoꝛi condite dicta ſinu. Talia vix bꝛeuibus dederat mandata loquelis: S autia ſollicito co ꝛda doloꝛe leuans. Cum imas inter genituſq; ſuoꝛ:um Spe icc⸗ 2 e— e animam ni e. — latert compoſuitq ſuo. 1 ernon tm̃ antiquis hero ahs 4 hoch martirib⸗ iure Annibaliſqʒ trucem komano in ſanguine dextram: Et macedum clari geſta ſuperba ducis. 6 Mirabat patria pꝛo libertate furentes pi Scipiadas Decios: Aemilioſq; graues§ pjec minus ingenti decoꝛatum laude fatebar. Qui celerem rapido toꝛruit igne manum. S Tuiqʒ dedit clarum generoſo ex oꝛdine nomen: Fon Atrica: quo felix conſule Roma fuit. T Et qui ſub licium tutatus pectoꝛe pontem hi In tyberis rapidas deſilit altus aquas. 1 Quiq; quirinalis poſito modo conſul aratro Arma triumphato victoꝛ ab hoſte tulit. 7 Et qui vectus equo radians fulgentibus armis. Se potuit ſciſſo pꝛecipitare foꝛo. S 2 Quiq; per adiunctas pꝛimeuo in marte catenas D Jonias tyrio ſanguine tinxit aquas. 3 Ilſum etiam titulis rebar ſuper ethera vectum 12 † Qui tenuit phꝛygios obſidione lares U Illiacoſq; inter pꝛoceres:qui marte ſuperbo ßn Inclitus:emonio tractus ab axe perit. Quiq; giganteo ſuperauit roboꝛe monſtra: W Vnde moloꝛchei ſigna leonis habet. Pos ego credideram nimium nimiumq; beatos P Qui tulerant foꝛti nomen in aſtra manu. BHos puer egregio ſimplex venerabar honoꝛe: B Tum legeret numeros pꝛima iuuenta leues. HNunc ſi bernardo veteris pꝛeconia fame. Tontulerimq; meo foꝛtia facta ſeni: Que modo threicio fuerant celeberrima cantu. uu Viſa puellari nunc mihi digna ſono: Fama vetus taceat:cedant veterumq; triumphi„ Thꝛiſtigenam meritis ſollicitare virum.. MBis etenim ficte fuerat virtutis imago: Muic arethe pleno pectoꝛe vera fuit. Hi marti et phebo geiidis libamina ſaxis„ O btulit hic vero candida coꝛda ioui. Illi terrificis domuerunt barbara bellis. Wenia:et ingenti tecta ſuperba manu. Bic vada tartarei domuit phlegetontis;etomnes s. 06 Spirituum ſteterant addata iuſſu choꝛi. BHi varios celebꝛi ſubierunt marte laboꝛes Pꝛopitria pulchꝛum ſuccubuiſſerati. Bic tulit aſſidua gelidos ſub moꝛte doloꝛes: Scciſmaticam cupiens conciliare fidem. Illis falſus honos et inanis gloꝛia fame: Solus at huic chꝛiſti cauſa laboꝛis amoꝛ Foꝛte triumphatis illi regionibus: ampla Theſauros patrie dona dedere ſue. Bic autem miſeros moꝛiens dat habere nepotes WMunera que nullo ſunt moꝛitura die: Munera que moꝛes inſtaurauere pudicos Bec ſunt:que ſacra ſcripſerat ille mann.. Sed quid ego herculeas pygmeis carmina vires Aſſimuleꝰet phario flumina parua mari ODptima mutato repetam pꝛeconia cantu: Et pater cꝙxemplo te melioꝛe canan. Hamtibi cur vanos auſum conferre quirites Qui melioꝛ quouis martyre ſanctus eras! Bꝛande quidem fuerat ferro flammiſq; necari Hec tam n eternam defuiſſe fidem: Waius opus ſummo verſari in culmine rerum Hec tamen vlla animos ambitione pꝛemi. Maius opus vite rigidum tenuiſſe cacumen. Semper:et anguſtum religionis iter. Bellaq; ſpiritum telis agitata malignis Waius opus foꝛti coꝛde tuliſſe fuit. Fulmineos alij mirentur martyris arcus. Lacentiq; auido quos tulit oꝛe rogos. Vulnera chriſogoni iactent.pauliq; cathenas: Eufemieq; truci membꝛa reſecta manu. Wirenturq; graues ſanctoꝛum funera penas: Bella:crucem gladios.verbera.tela:faces. Solus inexauſto miraboꝛ coꝛde laboꝛes. Quos pater eterno raptus amoꝛetulit. NHam ſichꝛiſtigenum cedes:toꝛmenta:laboꝛes Talligis:et fuſi ſanguinis omne decus. Cedent cuncta oneri ꝙ pertulit ille beato: Lapſuram cupiens ſuſtinuiſſe domum. Nnqᷓ; alij lacera ſenſerunt carne doloꝛes BHic autem medio vulnera coꝛde tulit. Ergo animos quantum membꝛis generoſioꝛ ipſis: 6 Martyribus tantum celſioꝛ ille fuit. po Comẽdatio muneris a ſanctiſſima dei v genitrice maria nobis collati cum nuper 5 Diui Berñ · opuſcula impꝛimi curauit“ Su O ſtqᷓ; ſancta polos celiq; decem plicis oꝛbes: 2 p Tranſcenditq; nouẽ virgo parenſq; choros Dn Etbereamq; petens ſocijs ſpectantibus arcem 7 Tegna tenet nullo deſtituenda die. Du Humanis nunqᷓ; pꝛecibus noſtreq; ſaluti. 8. Defuit:aut luteas ſpernere viſa domos. Si Sed ponus ſummi moderata eſt pꝛincipis iras: Spiculaq; in noſtros eiaculanda lares. Hi Auxilium ſceleri viſa eſt pꝛeſtaſſe nefando C Sepius:atq; humiles conciliaſſe reos. Si Illa dedit miſeris veniam totumq; per oꝛbem 5 Illius exmiti depluit oꝛe. fauoꝛ. Duo Innumeros etiam populos vir egra trabentes O ſſa fame immodicas iuſſit habere dapes Hi Tunq; foꝛet latias peſtis maleiacta per vrbes 3 1 Turauit ſtigijs vlcera miſſa vadis L Illius aptatos tociens experta fauoꝛes— Teſtis adeſtta nti Bꝛixia noſtra boni. O Bꝛixia: que quondam populis lacerata malignis Turgebat:medica non adeunda manu. Hie Brꝛixia:que capitis medio confecta gerebat 3 VAlcera:que ſubite cauſa fuere necis: 2 Pu Hunc autem Warie pꝛecibus adiuta triumphat: Et peragit letis ocia grata choꝛis. z Pulchꝛaq; pꝛecipuum Warie teſtantia munus 1 Templa locat:parij marmoꝛis in ſtar opus.. Bec et plura:parens chꝛiſti ſanctiſſima.nobis 3 Tontulit:in miſeras officioſa pꝛeces. S S 4 Hoctamen audenti liceat dixiſſe camena. Iitq; animi ſenſus exeruiſſe mei.— Humano nunqᷓ; generi noſtroq; decoꝛi dei per n“ es horos vcem Parthenice tantum muneris alma dedit. Quanta grata ſuo nupercum munere nobis Pꝛotulit hee bꝛeuibus ſcriptalegenda notis Pꝛotulitipſa quidem:pꝛopꝛio nam diua ciienti Juſſit vt Egregij quereret oꝛſa ſenis Juſſitet ecce nouum fuerant que ſpa rſa per oꝛbem Scripta:volens· yno margine cuncta leges. . SCTipta.triumphales celi reſerantia valuas: Scriptaq; cõmuni ſuſcipienda manu. Omnis nãq; datis etaſq; ſi exuſq; libellis Perfruitur:latio ſi tamen oꝛe ſonat. Quiſqʒ ades:ſi foꝛte tue tibi cura ſalutis: Tec fuerint anime grandia dona tue. Si cupis optata connubia ducere pꝛole. Atq; maritali ſuccubuiſſe iugo: Bic potes egregios moꝛum decerperefructus. Qui tribuant natis nomina rara tuis: Sitamen eloquij tantum tibi cura nitentis. Mic fuit eximio non Cicerone minoꝛ. Duod ſi foꝛte pio iuuat indulgere la boꝛi: Et populos chꝛiſti iuſſa docere rudes: Vic documenta tibi varias ſpargenda per vrbes Collige:queſitis hic melioꝛa dabit. Cum voluit placido demulſit pectoꝛa ſenſu. Cum voluit rigido terruit oꝛe reos. Quod ſicelitibus iuuat indulgere tuendis. Turius atq; humili delituiſſe caſa. Mic tibi pꝛccipuo ſemper venerandus honoꝛe Auctoꝛ:et eterno dignns amoꝛecoli. Munc relegens ſummo letus ſpatiabere celo: Et poteris ſtygios triſtis adire lacus. Ante oculos noſtri pigettibi pꝛincipis oꝛuts: Et paſtoꝛali numina nata domo. Minc atq; hinc dulci reſonatmodulamine ieſus: Etmarieilluſtri nomina culta ſono: andida tartareo ſtatuiſſe ex hoſte trophea: ngulgerumq; docetdiſſecuiſſe caput. Et quibus ille dolis miſ eros:quibus artibus alter Deeipiat paſcens ſancta per arua pecus Qui legit expleri neduit: ardeſcitq; legendo: Et dolet aſſueti cum venit hoꝛa cibi. Efficiunt animos alioꝛum ſcripta tumentes. Et nimium ſparſis luxuriare comis: BHec autem mundo paraclitum in pectoꝛe condent Zccedentq; nouis frigida coꝛda focis: Hec tibi marmoꝛeo lachꝛimas de pectoꝛe dulces Elicient:anime gaudia ſummatue.* Deniq; cuncta noui veteriſq; volumina ſenſus Solus hic eximia continet arte liber. Bec igitnr toto monachi contendite curſu Zrripere:et tacito condite dicta ſinu. Vt vos ſydereum faciant conſcendere culmen Teleſteſq; inter regna tenere choꝛos. Vos quoqʒ chꝛiſtigene:genus immoꝛtale:clienter Parthemicum medio figite coꝛde ſenẽ᷑ Vt celi terreq; graues eliminet iras. Et reſeret clauſi limina celſa poli dachei murine ſedind parites Quis ſone e ecin ge ndet pi Et uñ ſle fa 46.S9 hsiw 0e in kiuce: hitatis ſe ſtnguene 3 Pulit de M ild nic ſtat yob hini cizin her obſe Nohm hnzte 4 Incipit opus Bernhardi abba tis Clareuallenſis ſup Cantica cã Licoꝛum: Momelia Pꝛima. Obis frẽs alia qᷓ; alijs de ſeculo.aut certe aliter dicen v potũ dar ⁊ non eſcꝗᷓ:qᷓ apti foꝛmã tenet ĩ docẽdo. Nã ſpũalib ſol idioꝛa apponen da efſe:itidẽ ip̃e ſuo exemplo docʒ.io qui⸗ mur inquiẽs nõ indoetẽ hũane ſapie vᷣhis ſed in doctrina ſpũs ſ e ſpñalia com parãtes. Ptẽ.ſapiam joqͥmur int᷑ ꝑfectos uis vos nimiꝝ eſſe con fido:niſi fruſtra foꝛte ex õgo ſtudijs eſtẽ celeſtib octipati exercitati ſenſibꝰ ⁊ in lege dei medtati die ac nocte. Ftaq; ꝑate fauces:nõ lacti ſʒ pa⸗ ni. Eſt panis apð ſalom onẽ vſq; admo⸗ aũ ſplendidus ſapiduſqʒ. libꝝ dico qͥcãti ca cãticoꝝ inſcribi?᷑.pꝛoferat᷑ ſi placet ⁊ frã gaf· Nã de ecckiaſtes vᷣbis mũdi huiꝰ cog noſcere⁊ ↄtemnere vanitatẽ ſatꝭ ni falloꝛ dei gf̃am inſtructi eſt. Quid ⁊ ꝑꝑabo⸗ 48. An nõ vita ⁊ moꝛes yi iuxta eã q̃ in ipᷣis inuenit᷑ doctrinã.ſufficient᷑ emendati ſunt ⁊ infoꝛmati. Pꝛoinde illis ambobꝰ pᷣlibatis quos nthilominꝰ de amici arca bſtitos accepiſtꝭ.accedite ⁊ ad tertiũ hunc paneʒ: vtꝓbetis foꝛſitan potioꝛa. Lñ em̃ duo ſint mala q̃ vel ſola vel maxime mili tant aduerſus aĩam.vanꝰ.ſ.amoꝛ mundi ⁊ ſupꝑfiuꝰ ſui.peſti vtriq; duo illi libꝛi ob⸗ ulare noſcunt᷑. Alter ſarculo diſciplie pᷣua Aueq; in moꝛib ⁊ carnis ſuꝑflua reſecans Altluce rõnis in om̃i głig můũdi fucũ vg⸗ nitatis ſagaciter dep̃hendẽs. aciterq; di ſtinguens a ſolido pitatꝭ. Deniq; vniuer ſis ſtudijs hũanis ac mũdanis deſiderijs ptulit. deñũ timere eiuſq; obſeruare mãda⸗ ta. Werito qͥdem.verè etem̃ ſapiẽte pᷣmũ illð iniciũ.ſcm cõſumatio eſt. Sitñ con⸗ ſtat voh nõ allud verã ⁊ cõſumatã eſſe ſa⸗ pientiã:qᷓ; declinarea malo ⁊ facere bonũ temq; fcrdere a malo neminẽ poſſe ꝑfecte abſ; timoꝛe dei nec bonũ opus oĩnd eſſe pᷣrer obſeruantiõ mandatoꝝ. Depulſis 5 duobh malis duoꝝ lertõe libꝛoꝝ cõpetẽter iam accedit᷑ ad hůc ſacꝝ thcoꝛ icũq; ſermd nem qͥ cũ ſit amboꝝ fructꝰ: nð niſi ſo bꝛijo Homelia pꝛima ſuꝑ cantica cꝗ̃ticoꝛũ da ſunt. Illis ſiquidem lac facile affici mentiby⁊ aurib oĩo credẽdus eſt Alioqu añ carnẽ diſcipline ſtudijſedomitã ⁊ man cipatam ſpũi.añ ſpꝛetã ⁊ abiectã ſeculipð pam ⁊ ſarcinã. indigne ab impuris lectio ſctã pᷣſumit᷑. Quõ nempe lux incaſſum cir cumfundit ocłos cecos ł clauſos: ita anis malis homo nõ ꝑcipit ea q̃ ſunt ſpũs dei Quippe ſctũs ſpůs diſciplie effugiet fictũ qð eft vita incõtinens. Sʒ ner erit ei vnqᷓ; ꝑs cũ můũdi vanitate:cũ vitatis ſit ſpũs. Que em̃ ſocietas ei q̃ de ſurſuʒ eſt ſapiẽtie ⁊ ſapie mũdiqᷓ ſtulticia eſt apð deũ:aut ſa pientie carnis:q̃ ⁊ ipᷣa inimicg eſt deo Pu to aũt ꝙ iam non hẽbit vñ aduerſum nos murmuret is qͥ nobis de via venit amicuf cũ ⁊ tertiũ iſtũ inſumpſerit panẽ. Sʒ quis franget. Adeſt paterfamilias.cognolcite dñm in fractõe panis. Quis em̃ alter ido neus. Nõ eqdem ego mihi iſtudtemere ar rogau erim. Sic ſpectetis ad me:vtex me nõ expecteti. Nã ege vnꝰ ſum de expectan tib mendicã̃s ⁊ ipe vobiſcũ cibũ aie mee alimoniã ſpũs. Reuera pauꝑ⁊ inops pul ſo ad eũ qᷓ aꝑit ⁊ nemo ciaudit ſuꝑ iermo⸗ nis huiꝰꝓfu ndiſſimo ſacramentd. Oculi oĩm in te ſperãt dñe. Paruuli petũt panẽ⸗ nõ eſt qͥ frangat eis. Sperat᷑id a benigni⸗ tate tua.O pijſſime frange eſurientibꝰ pa nẽ tuũ meis qͥdẽ ſi dignar? manib.ſʒ thiſ virib. Dic queſo nob. Z quo.de quo.ad quẽue dẽ. oſculet᷑ me oſculo oꝛis ſui. Aut qle eſt iſtð ita ſubitaneũ: ⁊ factũ repẽte de medio ſermonis exoꝛdiũ. Sic qͥꝙpeĩ ÿᷣba Prumpit qᷓſi quẽpiã loq̃ntẽ pᷣmiſerit. cui c ſequenter rñdentẽ. ⁊ hãc itroqucat ꝑſonaʒ q̃cunq; eſt ipᷣa q̃ oſculũ flagitat. Deinde ſi ſe oſculari neſcio a quo vel petit vel pᷣcipit cur ſignãter ⁊ noĩatim oꝛe:⁊ oꝛe ſuo illius dſi aliudqᷓ; os:aut alienũ ⁊ nõ potiꝰ ſuuʒ exhibere ſibi ſoleãt oſculãtes. Quãqᷓ; nex hoc qͥdeʒ dicit.oſculet᷑ me oꝛe ſuo. 2138 Pfecto inuſitatwꝰ:oſculo inqt oꝛis ſui. S3 dem iocundũ eloquiũ qð ab oſculo pꝛinct piũ ſumit: ⁊ blãda ip̃a qᷓdã ſc;ᷣture facies t⁊ allicit ad legenqũ.ita vt q; in ea latet delecret. etiã cũ laboꝛe ĩueſtigu⸗ re nec fatiget inquirenqi foꝛte difficultas vbi eloquij ſuauitas mulcet. Vleꝝ quẽnð valdeattentũ faciat iſtiuſmõi nePncipio.⁊ nohitas in veteri ſ ſi bꝛo locus ₰ tionis. Vñ ʒſtat p opus nõ hũano inge⸗ nio.ſʒ ſpůs arte ita cõpoſitum: vr q;uis ſit vprfficile irellectu ſit tã inqͥſitn delectabile. Sʒ ad. Tytulũ pᷣterimꝰ nõ optet ne vnũ dẽ iota.qn ⁊ munitiaſ iubemur colligere fragmentoꝝ ne ꝑeat. Tytulus taliseſt. „„ ¶ Inciplũtcanuica canticoꝝ Sa⸗ omonis: Momelia.. Bſerua impmis pacifici nomẽ qð o eſtſalomon cõuenire hncipis libꝛi incipit a ſigno pacis.i.ab oſ culo.ſi mulq; aduerte huiuſcemõi pᷣncipijs ſ olas ad hãc intelligendã ſcpᷣturã mẽtes inuita⸗ ri pacificas · q̃ ſeſe a vitioꝝ iã vẽdicare per turbationiby ⁊ curaꝝ tumultibꝰ pꝛeualent Dehinc neß qᷓ; ocioſum putes· ꝙ nõ ſim plicit᷑ cantica: ſʒ cantica cãticoꝝ hʒ inſcri⸗ ptio Multa qͥppe legi cãtica ĩ ſerpturis:? nullũ illoꝝ memint taliter agellari. Ceci nit iſtł᷑ carmẽ dño · qð gladiũ parit ⁊iugũ euaſerit pharaonis. gemino mar mirabi⸗ iter liberatus ſi⁊ vindicatus oblequis. ð tñ qð cecinit dictů eſt cãticũ cãticoꝛũ: ß ſibene recolo cecinit ait ſchtura iſrael ear nen h dño. Cecinit etiã deboꝛa. cecinit? iudich.cecinit ⁊ m̃ ſamuelis. ꝓßeq́; alij pecinerunt:⁊ nemo eoꝝ legit᷑ apellaſſe can — icum ſuũ cãtica cãticoꝝ. Sane oẽs ni fal⸗ loꝛ ceciniſſe reꝑies. ꝓ q̃cunq; ſuo ſu oꝛũue Pꝑecepto cõmodo. Verbi gra ꝓ obtẽtu vi⸗ ctoꝛie. ꝓ euaſioneꝑiculi. aut. ꝓ cupite rei q⸗ liſcũq; adepto bñficio. Ita ꝗᷓ pleriq; ceci⸗ nerunt:ſinguli ꝓ ſingkis caulis.ne ingra⸗ idiuinis bifics inuen irent᷑:iuxta illud. Võfitebit᷑ tibi cũ bufecer ei. At po rex iſte ſalomon ſapiaſ ingularꝰ ſublimis gkia.re⸗ bus affiuẽs· pace ſecurus:nulliꝰ taliũ egu e cognoſcit᷑ · ꝓ quo accepto iſta decãtare buerit. Sʒ nec ſcpᷣtura ipᷣa ſui vſpiã tale aliqͥd ſigifitare videt. Jraq; diuinitꝰ ĩſpi ratus:xpᷣl ⁊ eccleſie laudesiet lacri amoꝛis gram.⁊ eterni cõnubtj cecinit ſacfa.ſitq; ex eſſit ſctẽ deſideriũ ale: ⁊ epithalamij car men exultãs in ſpñ.iocũdo cõpolult eulo⸗ gio:figurato tñ. Nimiꝝ velabat ⁊ ip̃e iſtar moyi faciẽ ſuã nõ minꝰ foꝛſitanĩ hac pte fulgentẽeo ꝙ illoadhuc intpe nemo aut arus erat qͥreuelata facie gliaʒ iſtã ſpecu⸗ tꝓ ſui excellẽtia reot nu⸗ § luriſufficeret Igi ptiale hoc carmẽ hmõi tytulo prignltũ:vt — merito cãtica cãticoꝝ ſingłarit᷑ apelletur: ſicut is q́; cui canit᷑:iingularit eſt dicr rex regũ ⁊ dñs dñantiũ. Veteꝝ vos ſi veſtraʒ —— erpientiã aduertatꝭ. nõne in victoꝛia qᷓ vi⸗ cit mudũ fides nr̃a.⁊ in exitu vĩo de lacu miſerie ⁊ de luto fecꝭ cãtaſtis ⁊ ipi dño cã⸗ ticũ nouũ qꝛ mirabilia fecit. Rurſus cum adiecit ſup̃ petrã ſtatuere pedes vĩos ⁊ di rigereꝛgreiſus vẽos:puto ꝙ ꝛ tũc nihilomi nus ꝓ indulta nouitate vite imiſſum ſitĩ „ os veſtruʒ canticũ nouũ carmen deo nfde Quid cũ penitẽtib· vob nõ ſolũ pctã di⸗ miſit:ſ; inſuꝑꝓmiſit ⁊ pᷣmia.nõ młroma⸗ gis ſpe gau dẽtes futuroꝝ bonoꝝ cãtaſtis ivijs dñi qm̃ maᷓ eſt glia dñi. Aut ſi eui foꝛte veſty clauſuʒ vel obſcuꝝ aliq dð ſcri pturis interdũ eduxerit.tũc ꝓrſus neceſſe eſt ꝓ ꝑcepta celeſt panis almonia diuĩas miulceat aures · in voce exultatõis ⁊ cõfeſſi onis ſonꝰepulãtis Sʒ? in qͥttidianis excr citijs ⁊ bellis q̃ nulla hoꝛa pie in xp̃o viuẽ tiby deſunt.a carne · a mũdo.a dyabolo.ſi⸗ cut militiã eſſe vitã hois ſuꝑ terrã iceſſan⸗ ter exꝑimini in vobilnetipſ is. quottidia⸗ na neceſſe cãtica ꝓ aſſecutis victoꝛijs ind uari. Quotiẽs tẽtatio ſugat᷑ aut vitiũ ſub iugat᷑. aut iminens ꝑickm declinat᷑. aut la queus inſidiãtis depᷣhendit᷑· aut annoſa ⁊ iueterata qᷓ̃cũq; aĩe paſſio ſemel ꝑfectec; ſanat: aut multũ diuq; cupita ⁊ ſepiꝰ peti ta vᷣtus aliqñ dei munere obtinet᷑.qͥd niſi totiẽs iuxta ꝓp am ꝑſonnat gf̃arũactio et vox laudis ⁊ ad ſingła queq; bñficia bñ⸗ dicit᷑ deus in donis ſuis. Alioqͥn ingratꝰ reputabit᷑ cũ drſcuſſio venerit.q nõ poterit dicere deo. Cãtabiles mihi erãt iuſtificati ones tue ĩ loco ꝑegrinatõis mee. Arbitro? vos in vobiſmetip̃is illa iã recogno ſcere: 3̃ in pfalterio nõ cãtica cãticoꝝ: ſ cantica graduũ apellant᷑ eo ꝙ ad ſinglos ꝓfect? yos iuxta aſcẽſiones qs qͥſq; in coꝛde ſuo viſpoſuit:ſin gla ſint cantica depꝛomenda ad iaudẽ ⁊ głam pꝛomouentis Quo nã̃ modo impieat᷑ ile vᷣſiculus aliter non vi⸗ deo.vox exultationis ⁊ ſalutis in taberna culis iuſtoꝝ aut certe ap oſtoli illa pulcer⸗ rima ſaluberrimaq; exhoꝛtatioĩ pfalmis hymnis ⁊ cãticis ſ pũalibæ cantãtes ⁊ pſal lẽtes in coꝛdiln veſtris deo. Sʒ eſt cãtioũ * ——— — niin ctis mo alia timan eſſucrus· don bla glunt non tam co etſtnpus nns labo tum non fous nece t audt: ſus Eſtq ciſtos iocl Num tumchn ſeu audin hucß; rere jon 7emo fecb deo quatenusa guodimod meritop nõ wonſudo nius deſo vrget ade ctio regul mmusp khodir inimen mtap blun igint ga veterb io Eue uneceleh dythar enum ſi unſpit nn jo ʒj ßſignltü beſt dicr vos ſi v eſtra vtnävb u vid de lacu 31 pidſio cã⸗ Rurſus cum ttuc nihilomi e imiſſumſi o ſolů pctini 4.nõ młtom⸗ onopꝝ cãtaſtis i. Autſteut upaliddöſe c prſus nercſ monia diis ratõis ⁊cůſiſ ꝙtidians en pie intpo vui Adraboloſ⸗ terrã iceſſu⸗ ſis. quottidi s victoꝛijs i k aut vitühb eclinat᷑. autit k. aut annoſt ſemel ꝑfectetz a ꝛſeplꝰperi bnclqa garũarmoet bficia bi⸗ oqn ingratꝰ nõ poterit rät ſtificati nee. Arbitror tecognoſcere: onz canticꝭ ingkos pfect? 6 coꝛdeſuo depꝛomend ntis. Quo ni ʒaliter non vl⸗ tis in taberns oli illa pulcer⸗ atioĩ pſalmis antãtes ⁊ pſ Stci . Pomelia.iij qð ſui ſinglari dignitate ⁊ ſuauitate eun⸗ ttis merito que memoꝛauimus.⁊ ſi qua ſt alia antecellit.⁊ iure hoc apellauerim cã ticum canticoꝝ. quia ceteroꝝ omniũ ipſuʒ eſt fructus. Iſtiuſmodi cãticũ ſola vnctio docet.ſola addiſcit exꝑientia. Expertireco gnoſcant.inexperti inardeſcant deſiderio non tam cogn oſcẽdi qᷓ; exꝑiendi. Non em̃ eſt ſtrepitus oꝛis ſʒ iubilus coꝛdis: non ſo nns labioꝝ ſed motus gaudioꝝ: volũta⸗ tum non vocnm ↄſonãtia. Non auditur foꝛis nec eim̃ in publico ꝑſonat: ſola q̃ can tat audit ⁊cui cantaf᷑:id eſt ſponſa ⁊ ſpon ſus. Eſt quippe nuptiale carmẽ expꝛimẽs caſtos iocũdoſq; ↄplexus animoꝝ:moꝛuʒ ↄcoꝛdiam:affectuũq; ↄſentaneã ad alteru trum charitatẽ. Leteꝝ nõ eſt illud cantare ſeu audite anime puerilis ⁊ neophite. ad⸗ hucq; recenter cõuerſe de ſeculo· ſedꝓuecte iam ⁊ erudite mentis.q̃ ſuis nimirũ pꝛo⸗ fectib deo pꝛomonente intm̃ iam creuerit quatenus ad ꝑfectaʒ etatem ⁊ ad nubiles quo dãmodo ꝑuenerit annoſ.annos dico meritoꝝ nõ tempoꝝ.facta nuptijs celeſtis ſponſi idonea qualis deniq; ſuo loco ple nius deſcrihet᷑. Sed pᷣterit hoꝛa que nos vrget ad oꝑa manuũ: ⁊ pauptas ⁊ inſtru⸗ cti regularis. Cras in noie dñi qð cepe⸗ ramus pſequimur de oſculo.quia de tytu o hodiernꝰ ſermo nos expediuit. Momelia.iij. Rdoꝛem deſiderij patꝝ ſuſpirautt um chꝛiſti ĩi carne pꝛeſentiã frequẽ⸗ Ariſime cdgitãs.tom pũgoꝛ ⁊ cõfun doꝛ ĩmemetipᷣo. Et nũcvix ↄtineo lachꝛy mas:ita pudet.tep oꝛis toꝛpoꝛiſq; miſera⸗ bilium tempoꝝ hoꝝ. Cui nãq; nf̃m tãtuʒ igerat gaudiũ g̃e huWexhibitio.quantuʒ; Veteribꝰ ſanctꝰ accenderat deſideriũ ꝓmiſ ſio. Ecce em̃ qᷓ; multi in haceius quepꝛo⸗ xime celebꝛanda eſt natiuitate gau debunt ſed vtinam denatiuitate. Illoꝝ ergo deſi⸗ derium flagrans ⁊ pie expectationis affe⸗ etum ſplrat mihi vox iſta oſculet᷑ me oſcu lo oꝛis ſui Senſerat n imiiꝝ in ſpiritu quiſ quis tunc ſpirituals eſſe porerat: quanta Roꝛet g̃a diffuſa in labijs illius. ꝓpterea eſt. cum ei ſe coĩpoꝛaliter plenitu om̃is loquens in deliderio aĩe alebat. oſculetun me oſculo oꝛis ſui.nimiꝝ oĩmodis cupiẽs tante ſuauitatis ꝑticipio nõ fraudari. Di cebat em̃ pfectus qͥſq;. Ouo mihi oꝛahec ſemiuerbia ꝓphat Iße potiꝰſpecioſus foꝛ ma pꝛe filijs hominũ.ipᷣe me oſculet᷑ oſclo oꝛis ſui. Hõ audio iam mopſen impediti oꝛis ſiqͥdem lingue factus eſt mthi plaie labia imũda ſunt. hierem ias neſcit loqui. quia puer eſt. ⁊ ꝙhete oẽs elingues ſunt. Ipſe ipe quẽ loquunt᷑ ipſe loquat᷑. ip̃e me oſtulet᷑ oſculo oꝛis ſui. Nõ in eis aut iaz ꝑ eos loquat᷑ mihi.qu oniã tenebꝛoſa aqua in nubibus geris.ſed ipſe oſculetur meoſ⸗ culo oꝛis ſui.cuius gratioſa pñtia ⁊ ammi rande fluenta doctrine. fiãt in me fons aqᷓ̃ ſalientis in vitam eternam. Quem vnxit pater oleo leticie pꝛe conſoꝛtibꝰ ſuis. Nun quid non ex ipſo mihi vberioꝛ infunditur gratia ſi tamen dignet᷑ me oſculari oſculo. oꝛis ſui. Cuius vtiq; ſermo viuꝰ⁊ effjcax oſculum mihi eſt.non quidem coniunctio labioꝝ que interdum pacem mentit᷑ aĩoꝝ ſed plane infuſio gaudidꝝ reuelatio ſecre⸗ toꝛum.mira quedam ⁊ quodãmodo indi ſcreta cõmixtio ſuꝑni luminis ⁊ illumina te mentis. Zdherens quippe deo vnꝰ ſpẽ eſt. Werito pꝛoinde viſiões ⁊ ſomnia nõ recipio. figuras ⁊ enigmata nolo.ipſaſq; quoq; angelicas faſtidio ſpecies. Quipge ⁊ ipſos longe ſuꝑat ieſus meus ſpecie jha ⁊ pulcritu dine ſua. Non ergo aliůj ſiue an gelum ſiue hominẽ.⁊ ipſum peto oſculani oſculo oꝛis ſui. Nec ſane preſumo meoſcu latum iri ab oꝛe ipſiꝰ.eſt em̃ hoc aſſumpti hominis vnice felicitatis ⁊ pᷣrogatiue ſin gularis · ſed humilius ab oſculo oꝛis ſui. peto me oſculari quod cõmune vtiq; eſt multoꝛum qui dicere poſſunt. ⁊ nos om̃s de plenitudine eius accepimus. Intendi⸗ te. Sit os oſculans.verbũ aſſumens.oſcu latum caro que aſſumitur. Oſculum vero quod pariter ab oſculante ⁊ oſculato con⸗ ficitur. perſona ipſa ex vtroq; cõpacta.met diatoꝛ dei ⁊ hominũ homo chꝛiſtus ieſus hac ergo ratione ſanctoꝛum nemo dicere hᷣſumebat.oſculet᷑ me oꝛe ſuo.ſʒ t̃ oſculo oꝛis ſui.ip̃i ſane ſeruãtes pꝛerogatiuã iſtã cui ſingulariter ſelq; os Iᷣbimpſſuʒ tun 2 . ninitatis indulſit. Felix oſculũ ac ſtupẽ⸗ cd diqᷓtõe mirabile.iĩ qͥ nõ os oꝛiimpᷣmit᷑ ſʒ deꝰ hoi vnit. Et ibi qͥdẽ ↄtactꝰlabioꝛuʒ plexꝰ ſignificat aĩoꝝ · haüt confeceratio ſunt.⁊ q̃ ĩcel pacificãs. Ipſe eſt eipax nr̃a qᷓ facit vtraq; vnů. Ad ꝗᷓoſculuʒ ſanctꝰ qͥſq; antiqͥ tꝑis ſuſpirabat· eo ꝙ iocũdita⸗ tem ⁊ exultationẽ theſauriʒauit ſuꝑipᷣm ⁊ theſauros oẽ̃s ſa pie ⁊ ſcie in ᷣo abſcondi⸗ tos pñtarent.cuꝑentq; ⁊ ip̃ꝛ de plenitudie eaccipe. Sẽrio! placet vob qð ðꝛ. Sʒ ac⸗ pite ⁊ auũ ſenſũ. Nõ latuit ſctõs ⁊ ante ad uentũ ſaluatoꝛis deũ ſuꝑ moꝛtaliũ genꝰ cogitare cogitatões pacis. Nec em̃ faceret ʒbů ſuꝑg trã:qð nõ fuelaret ßᷣuis ſuis ꝓphe tis. Erat tñ vᷣbũ hᷓ abſconditũ a mł. Fu it nãq; ĩ tꝑe illo rara fides in tris:⁊ tenuiſ ad modũ ſpes.i plurib qᷓʒ illoꝝ qᷓ expecta bãt redẽptionẽ iſrt. Qui vᷣoÿpᷓſciebant:ip̃i ⁊ pdiccbãt xp̃mĩ carne venturũ: ⁊ cũ ipſo parẽ Vñ qͥdã eoꝝ.⁊ pax erit inqͥti tra nr̃a — naturaꝝ diuinis hũana Fe q̃ in terra cũ venerit. imo ꝑ ipm dei graʒ hoies recu peratur os.cũ oĩ fiducia ſicut diuinitꝰ acte perãt pᷣdicabant Qð ⁊ pᷣcurſoꝛ dñi iohes ſuo tꝑe impletũ ahuit ⁊ ꝑhibuit.gr̃a inqͥ⸗ ens ⁊ vitas ꝑ ieſuz xp̃m facta eſt.⁊ ita ve⸗ rum eiſe oĩs nũc xp̃ianꝰ exꝑit᷑. Teteꝝ illis pacẽ pᷣnũtiantibꝰ moꝛã aũt faciẽte auctoꝛe pac. nutabat ꝑli fides. dũ nõ erat qͥ redi hoies moꝛas ꝙ ille totiẽs nunciatꝰ:necdũ venret pᷣnceps pac.ſiẽ locutꝰfuerat ꝑ os ſctõꝝ qͥ à ſecko ſꝓppᷣaꝝ eiꝰ:⁊ ſuſpectas hñ tes ꝓmiſſiones. lignũ ꝓmiſſe recõciliatõis qð eſt oſculũ flagitabãt. Acſi nũtijs pac vnnſqͥlibet de ꝓplo rñderet. Quouſq; tol⸗ litis aĩas nr̃as. Jam olim pᷣdigitis paceʒ ⁊ nõ venit. ꝓmitiitis bona ⁊ adhucturba tio. Ecce hocip̃m multipharie młiſq; mo dis ⁊ angeli pĩiby ⁊ pẽes ñi annũtiauere nobis:dicẽtes pax ⁊ non eſt pax. Si mihi vult eſſe ꝑſuaſum deꝰ qð de ſuẽ bñplacito voltatis tam crebꝛa iã legatione ſpõdet nec exh bet. oſculet᷑ me oſcło oꝛis ſut. ſicq; ĩnigno pacis faciat de pace ſecuꝝ. NHã ver⸗ bis iam quõ credaʒ. O pus magis eſt oꝑe ꝓbis firmari Pꝛobet veridicos nũtios ſu os veus: ſitñ nuntij eꝰſt. ⁊ feqnat᷑eos ipſe vt fepius ꝓmilerũt.qꝛ line ipo poſſunt fa⸗ Pomelia meret neq; qͥ ſaluũ faceret. Itaq; cauſabãt᷑ cere nihil. Milit pueꝝtulit bacul.⁊ nee⸗ dum eſt vox neq; vita. Non ſurgo nõ ſu⸗ ſcitoꝛ. nõ excutio: de puluere. non reſpiro in ſpe.ſi nõ ꝓpheta ipſe deſcen dat.⁊ oſcule tur me oſculo oꝛis ſui. Muc accedi ꝙ1s qͥ ñm ſepfitet᷑ mediatoꝛẽ ad deũ.dei filius eſt ⁊ deus eſt. Et qͥd eſt hõ vt innoteſcat ei aut filius hoĩs vt reputet eũ. Que mihi fidutia vt tãte me audeã credere maieſtati Vñ iqᷓ; tra ⁊ cis pᷣſumo deũ curã hre mei Zd hoc diligit patrẽ ſuũ.me ÿo opus nõ hʒ bonoꝝ meoꝝ nõ eget. Vñ ꝗᷓ conſtabit mihi quo d mediatoꝛ meus in ꝑte nequa⸗ qᷓ; ſit. Tamẽ ſi vere vt dicitis decr?uit mi ſereri deus.cogitatq; vt cõplacitioꝛ ſit ad⸗ hut ſtatuat teſtamentũ pacis. ⁊ fodus per petuum feriat mihi in oſculo oꝛis ſuuvtqᷓ ꝓcedunt de labijs ſuis non faciat irrita.ex inaniat ſe.humiliet ſe.inclinet ſe.⁊ oſculet᷑ me oſculo oꝛis ſui. Vt ex equo ꝑtibꝰ con⸗ gruens mediatoꝛ neutri ſuſpeetus ſit.deuſ fuiꝰ dei fiat homo.fiat fil ius hoiĩs ⁊ certũ — me reddat in F̊ oſcło oꝛis ſui. Securus ſu ſpitio mediatoꝛẽ dei filiũ. quez agnoſco ⁊ meũ. Winimeplane iam mihi ſuſpectus erit. Frater em̃ ⁊ caro mea eſt. Puto enim ſpnere meiam nõ porerit os de oſſib meiſ ⁊caro de carne mea. Ita ꝗᷓ vetus querela ſacroſctm̃ oſculũ.i.icarnãdi ꝓbi myſteriũ exigebat dũ lõga ⁊ moleſta erpctatõe fa?ᷣ tigata fides deficeret.⁊ infidet ꝙłs aduer ſus ꝓmiſſa dei victꝰtedio murmuraret.ad inuentio mea eſt. ſi nõ hoc idem ⁊ vos nõ recognoſcitis de ſcripturis. Inde pꝛofecto erant querule ille ⁊ plene murmure voces. Manda remanda expecta reexpecta.mo dicũ ibi:modicũ ibi. Inde anrieilie⁊ pie⸗ tatis pꝛeces. Pa mercedẽ dñe ſuſtinentiꝰ te. vt ꝓphe tui fideles inueniant᷑. Itẽ. Su ſcita dñe p̃catio nes qᷓs locuti ſunt in noĩe tuo pꝛo phete pꝛioꝛes Inde blande ille et plene conſolatõe ꝓmiſſiones. Ecce apare bit dñs ⁊ nõ mẽtiet᷑ ſi moꝛã fecerit expecta eum.qꝛ veniet ⁊ nõ tardabit. Item. Pꝛo⸗ pe eſt vt veniat tp̃s eiꝰ⁊⁊ dies eius nõ eiõ gabuntur. Et er ꝑſona pꝛomiſſi. Ecte ego inquit dechino viuos vt fiumen pacis. et vt toꝛrens mundans gloꝛie gentium. In quih verbis ſatis apparet ⁊ pꝛedicato?uʒ inſtantia ⁊ diffidentia ꝓtoꝝ. Sic itaq; et ——— pleb prnſl bn h nnfic mnſu nrãulul niſpdif unudi acſignür mes i Onl qm̃ mul qere? n ſymeon Fun deriv lopac vnc naen mumeſt oderunt tis mali fenſiõis. hieroſoly vanita pndcat one dig ſconde uelaba it ſeäq cis ſo bus bor lbus 6 us vobi obedient bis vigi diec no nbante unc* treduli ſcuri ruſign Ustuin Juen wlu: Waint iuſe culd. 2nu urgo nõ ſu⸗ non reſpiro at. 70 cule cedutgis6 flus nhoteſcate Que ere mauſun curã hemei vo opus nõ i6 conſtablt n ꝑte nequu decrcutmt citioꝛ ſitach 2 fedus per otis ſuntq aciat initae etſe. ⁊ oſalet uo ꝑtib con⸗ ectusſit. duſ hois ⁊ceni Securusſu ez agnoſcot hiſuſpectus Putoenn de oſſib mel etus querdi bi myſteri rpictutõe f pls aduer muramt ad m vos nõ qe pꝛofecto ure votes. tpecta. mo e ule spie⸗ uſtinenth t. Iti.Su ſunt in noie lande ileet Ecce apire Irn Po⸗ eins no elõ ſſi. Ecce ego nen pacis.et entlum. In ediato?u Sicucht plebs murmurabat ⁊ fides nutabat? iu⸗ xta yſaie vaticiniũ.angli pacis amare fle⸗ bunt. Ne ꝗᷓ vniuerſuʒ genus humanũmo ram fac ẽte xp̃o deſpatiðe periret. dũ ſe cõ temni ſuſpicaret᷑ ifirma moꝛtalitas·ſueq; recõciliatiõis cũ deo de gratia totiens rep miſſa diffideres: ſancti qͥ de ſpũ certi erant certitudinẽ de carnis pꝛeſentia exoptabãt. ac ſignũ refoꝛm ãde pacis ꝓpter puſillani⸗ mes ⁊ incredulos oĩ inſtantia requirebãt O radix icſſe qui ſtas in ſignũ populoꝛũ: qm̃ multi reges ⁊ ꝓphete voluerunt te vi⸗ dere ⁊ non viderunt. Felix tamẽ ex om̃ibh ſymeon. cuius ſenectus in miſcðᷣia vberi. Is nempe exultauit vt videret ſignũ deſi derij:⁊ vidit ⁊ gauiſus eſt Acceptoq; oſcu lo pacis in pace dimittit᷑.añ tñ aperte pꝛo nunciãs ieſum eſſe natũ in ſignũ cui con⸗ tra dicendũ erat. O ĩo ita fuit. Contradi⸗ ctum eſt exoꝛto ſigno pacis:ſed ab his qui oderunt pacẽ.nã pax hoĩbo bone volun ta tis. maliuolis aũt petra ſcãdali ⁊ lapis of fenſiõis. Herodes deniq; turbatꝰẽ ⁊ oĩs hieroſolyma cũ illo. Siqͥdem in pꝛopꝛia venit ⁊ ſui eum nõ receperũt.elices ĩ ſua ꝑnoctatione illi paſtoꝛes:qͥ ſigni huiꝰviſi one digni habiti ſunt. Jam tunc a ſe ab⸗ ſcondebat a ſapientibo ⁊ pꝛudentibꝰ ⁊ re⸗ uelabat paruulis:⁊ herodes videre volu⸗ it ſed quia bona volũtate nõ meruit Pa⸗ cis ſiqdem ſignũ erat datũ tantũ homini⸗ bus bone volũtatis. Herodes po ⁊ ſimi⸗ hbus eius non dabit᷑ niſi ſignũ ione pꝛo⸗ hete. Poꝛro ad paſtoꝛes.⁊ hoc ait ange us vobis ſignuz.vobis humilib. vobis obedientibꝰ.vobis nõ alta ſapientib. vo bis vigilantib et in lege dei meditantibo die ac nocte. Hoc ĩquit vobis ſignũ Qð. Qð angeli ꝓmittebant.qð populi requi⸗ rebant:qð ꝓph ete pᷣdixerãt. Hoc fecit dñſ nunc ⁊ oſtendit nobis.in quo recipiãt in⸗ creduli fidem.puſillanimes ſpem perfecti ſecuritatẽ· Hoc ergo vobis ſignũ. Cuius rei ſignũ. Indulgentie.gratie pacis.⁊ pa⸗ cis cuius nõerit finis. Hot eſt ergo ſignũ Inuenietis infantem pannis quidem in uolutũ ⁊ poſitum in pꝛeſepio Deus eſt ta⸗ men in ip̃o mũdum reco nciliãs ſibi Mo⸗ rietur pꝛopter pctã veſtra.⁊ reſurget ꝓpter iuſticationem vãam. vt iuſtificati ꝑiideʒ bi o quecunq; es talis aĩa.nõ Mnarta pacem habeatis ad deum. Moc ſignũ pa cis pꝛopheta quondam regiachaʒ ꝓpone bat petendũ a dño deo ſuo: ſiue in excelſo ſupꝛa:ſiue in inferno deoꝛſum. Sʒ impi? rex recuſauit. nõ credẽs miſer ꝙ in ſigno h ima ſummis in pace ſocianda eſſent.qua⸗ tenus ⁊ inferi dño deſcendente ſalutati in oſculo ſancto ſignũ pacis ⁊ ip̃i recipiant ⁊ ſuꝑni ſpũs idipᷣm nihilominus cum ccioſ redierit eterna ſuauitate participent. Ser⸗ mo finien dus eſt.ſed vt qð in eo diſputa⸗ tum eſt bꝛeui recolłigaʒ ſumma.patet hot ſanctũ oſculũ duaby ex cauſis neceſſarie nz dultum mundo. vt ⁊ infirmis faceret fidẽ 7 deſiderio ſatiſfaceret ꝑfectoꝝ. Poꝛro ip ſum oſculum eſſen on aliud qᷓ; mediatoꝛeʒ dei ⁊ hominñ. hoĩem ieſum xpᷣm.· qut eum patre ⁊ ſpũſctõ viuit ⁊ regnat deus ꝑ oĩia ſecula ſeculoꝝ amẽ. ₰ — Womelia.iüij. Odie legimꝰ in libꝛo experientie. h Wöu ertimini ad voſip̃os ⁊ atten Hat vnuſqͥſq; conſcientiam ſuã ſug his qũe dicenda ſunt. Exploꝛare velim ſi cui inqᷓ; vẽm exſnĩa dicere datũ ſit.oſcule⸗ tur me oſculo oꝛis ſui. Nõ eſt em̃ cuiuſuis hoĩim ex affectu hoc dicere. Sed ſi quis er oꝛe chꝛiſti ſpũale oſculum ⁊ ſemel accepit ꝓꝛium exꝑumentũ ꝓfecto ſollicitat ⁊ repe tit libens. Ego arbitroꝛ nem ineʒ vel ſcire poſſe quid ſit niſi qui accipit. Eſt qͥpe mã na abſconditũ:⁊ ſolus qͥ edit adhuc eſuri⸗ et. Eſt fons ſignatus cui nõ cõicat alienꝰ: ſed ſolus q̃ bibit adhuc ſitiet. Audi exper tum quomõ requirit. Redde mihi inquit leticiam ſalutaris tui. Mĩme qᷓ id ſibiar⸗ roget mei ſimi aĩa onerata peccatꝭ ſueq; adhuc carnis obnoxia paſſionibp.q̃ ſuaui⸗ tatem ſpiritus necdũ ſenſerit: internoꝛum ignara atq; inexperta penitus gaudioꝛuʒ Oſtendo tñ ei que hmõieſt.locuʒ in ſalu⸗ tari ſibi congruentem. Non temere ſurgat ad os ſereniſſimi ſponſi.ſed ad pedes ſeue⸗ riſimi dñi mecũ pauida iaceat.⁊ tum pu blicano terram tremens non celũ aſpiciat: ne confuſa in luminarib celi facies aſſue⸗ ta tenebꝛis.opprimat᷑ a glia: atq; inſoli⸗ tis reuerberata ſplendoꝛibo.denſioꝛis rur⸗ ſum cecitate caliginis obuoluatur. Nõ ti⸗ 5 — —— —— — 3——* vis aut deſpicabilis videat᷑ vbi ſancta peccatrix pctà depoſuit.induit ſctitatem. Ibi ethiopiſſa mutauit pellẽ:⁊ in nouum reſtaurata cãdoꝛẽ.iq̃ tũc fiducialit ÿaciter q; rñdeat expꝛobꝛantib ſibi pbũ. Nigra ſumſ foꝛmoſa filie h ierlm. WMiruri qnã idarte potuerit:vel qͥb obtinuerit meriti Paucis accipe. Fleuit amare:⁊ de itimis viſceribꝰ lõga ſuſpiria trahens.ſalutaribꝰ intra ſe fuccẽſa ſingultiby. felleos hũoꝛes euomuit. Celeſtis medicꝰ celeberrime ſub uenit:qꝛ velocit᷑ ſermo eꝰcurrit Nũqͥd nõ eſt ſermo eius. Eſt vtiq; foꝛtꝭ ⁊ ve⸗ emens ⁊ ſcrutãs coꝛda ⁊ renes. Deniq; pᷣmo dei viuꝰ⁊ efficax.⁊ penetrabilit᷑ om̃i gladio ancipiti ꝑtingens vſq; ad diuiſio⸗ nem aĩeac ſpũs.compagũ q́; ac medulla⸗ rum ⁊ diſcretoꝛ cogitatiò nũ. Huiꝰ ðᷓ bea⸗ te penitẽtis exẽplo ꝓſtern ere:⁊ tu o miſera vt deſinas eſſe miſera ꝓſternere ⁊ tuĩ traʒ amplectere pedes.placa oſcuł riga lachꝛi mis.qͥby tñ nõ illũ laues ſʒ te. er fias vna de grege tonſaꝝ q̃ aſcen dunt de lauach?o Ita ſane vt ſuffuſa pudoꝛe ac meroꝛe vul tum ſuſtollere.nõ añ audeas qᷓ; audiaſq; ⁊ ip̃a. dunittunt᷑tibi pctã tua · quã audiaſ cõſurge ↄ ſurge captiua filia ſion.excutere ve puluere. Sũpto itaq; adpedes pꝛimo oſculo nec ſit qͥdem pᷣſumes ad oſculũ oꝛis aſſurgere.ſed erit tibigradus ad ip̃m.me diũ qddã aliud oſculũ qð ſchᷣo loco adma nũ accipies. De quo ⁊ talẽ accipe rõnem. Si dixerit ieſus. dimittunt᷑ tibi pec cata tua niſi ego peccare deſiero qͥd ꝓderit Exui tunicã meã.ſi reinduero eã qᷓ;tũ ꝑfe⸗ ci Si murſuſ pedes meos q́s lauerã inqui nauero nunqͥd aliqͥd lauiſſe valebit. Soꝛ dens om̃i genere vitioꝝ diu tacui iluto fe cis.ſʒ erit fine dubio recidẽti q; iacẽti dete rius. Deniq; qͥ me ſanũ fecit.iᷣm mihi di xiſſe recoꝛdo?. Ecce ſanꝰfactus es: vade iã ampliꝰnoli peccare ne deteriꝰ tibi aliquid ↄtingat. Qui aũt dedit volũtatẽ penitẽdi opus eſt vt addat ⁊ ↄtinendi vᷣtutẽ.neite rem penitenda.faci nouiſſima mea peio⸗ ra pꝛioꝛib Ve ẽ michi etiam penitenti ſi ſarem ſubtraxerit manuz· ſine quo nchil poſſum facere. Vihil inqᷓ; qꝛ nec penitere. necↄtinere. Audioꝓinde qͥd ↄſulit faptẽf Vebũ inqͥt in oꝛdne non iteres. Pauẽo⁊ homelia qð iuder intentat arboꝛi nõ faciẽti fruetũ bonũ. Fateoꝛꝓ hmõi nõ ſum oĩno ↄꝓtẽtus pꝛioꝛi gr̃a qua iam maloꝝ ſum penitens· niſi ⁊ ſcðam acceꝑo vt videlicʒ dignos fa ciam penitentie fructus:⁊ deinceps non re uertar ad vomituʒ. Hot ergo reſtat mihi prius petendũ ⁊ accipiendũ.qᷓ; pᷣſumã al⸗ tioꝛa ⁊ ſacratioꝛa cõtingere. Holo repente fieri ſũmus.paulatim ꝓficere volo. Quã̃ tum diſplicet deo impu dẽtia pctõꝛis.tiñ verecu ndia penitẽtis placet. Citius pla⸗ cas eum ſi menſurã tuã ſeruauerꝭ.⁊ altio⸗ ra te nõ queſieris. Lõgus faltus ⁊ arduus eſt de pede ad os:ſʒ nec acceſſus cõueniẽs Quid em̃. Recenti adhuc reſꝑſus pulue⸗ re.oꝛa ſacra cõtinges. Heri de luto tract? hodie vultui glie pñtaris. Per manũ tibi tranſitus ſit. Illa pᷣus te tergat.illa te eri⸗ gat. Quõ te erigat. Dãdo vnde pᷣfumas Quid iſtud. Decoꝛ ↄtinẽtie ⁊ digne peni tentie fructus que ſunt oꝑa pieratis. Mec de ſtercoꝛe te erigent.in ſpe audiendi p oti oꝛa. Sane accipiendo donũ.oſculare ma⸗ uum.hoc eſt nõ tibi ſʒ noĩ eius da gloꝛiã⸗ Da ſemel ⁊ da iteꝝ.tumꝓ donatis crimi nibus.tum ꝓ collatis vtutibꝰ. Aut certe videtovñ munias frontẽ ↄtra ictus iſtos Quid habes qð nõ accepiſti. Si aũt acce piſti qͥd glians qᷓſi nõ acceꝑis. Jam tãdẽ in oſculis duob geminuʒ habens diuine dignationis exꝑimentũ.foꝛſan nõ ↄfunde ris pꝛeſumere ſanctioꝛa. Quantũ quippe creſcis glia:tm̃ ⁊ fiducia dilatar? Inde fit vt ames ardentiꝰ ⁊ pulſes fidentiꝰꝓ eo ꝙ tibi deeſſe ſentis Poꝛro pulſanti aꝑiet᷑ Jã ſummũ illð qðᷣcunq; eſt ſũme dignatiõis ⁊ mire ſuauitatis oſculũ credo nõ negabit᷑ ſic affecto.hec via hic oꝛdo. Pꝛimo ad pe des ꝓcidimꝰ⁊ ploꝛamꝰcoꝛã dño qͥ feẽnos ea q̃ fecimꝰnos Scðᷣo manũ q̃rimꝰ ſuble uantis ⁊ roboꝛãtis genua dioluta. Po⸗ ſtremo cũ iſta multis pꝛecibꝰ ⁊ lachꝛymis obtinemꝰ.tũ demũ au demus foꝛſitan ad ipᷣm os gloꝛe caput attollere.pauẽs ⁊ tre⸗ mẽs dico nõ ſolũ ſpeculandũ. ſʒ etiã vſcu landũ Quia ſpũs añ faciẽ nram xp̃s dñs cui adherentes in oſculo ſctõ · vnus ſpiritꝰ ip̃ius dignatõe efficimur. Tibi dñe iheſu tibi merito dxit coꝛ meũ exqͥſiuit te faci⸗ es mea.faciem tuã dñe requiram. Nempe zwdin tipin ſend vam tune yluenò obonei ifemoꝛ gmt tuo. It meybe tres b malici ciant ſermon ſtof ſoned nofn nao ſum minis bum 1 Jom ent paup ſum gula qcun indug clo. 3 pit exo pims gaſun Puto ihr unse tulz. Juld ci ſuß nont ui imq fom wey ſ ariẽti fuctt ono ↄtẽtus n pentens. 3 dignos fz ceps nonfe reſtat miht Fßſumäai lolo repente volo. Qui pctõꝛis. tñ Citius pli wer zalto⸗ tus ⁊grquls ſus cõuenis ſoſus pulue⸗ e luto tractꝰ emanünbi gat. illate ei; ndeßlumas digne peni ietatis. Her udiendiper oſcularem⸗ us da glorj onatis cin . Autcem ra ictus ios . Slaũtau s. Jam tůdt abens diuine n nõofunde antũ quippe Fue nnpeog aꝑie ã dignatois nd negabit nimo adpe io qͥfeẽnos qrimꝰ ſuble oluta. Po⸗ xlachymis forſitan ad pauẽs? tre⸗ ß etiãoſcu ms dis vnus ſpirit“ bi dñeelu ſiuit tefaci⸗ Muinta auditã feciſti mihi mane mĩaʒ tuã.cũ iacẽ ti pꝛimũ in puluere tuaq; deoſculãti reue⸗ renda veſtigia.ꝙ male vixeram remiſiſti. Poꝛro in pꝛogreſſu diei letificaſti aĩam ſer ui tui.cũ deinde in oſculo etiã manꝰ bene viuendi gr̃am in dulſiſti. Et nũc qͥd reſtat o bone dñe niſi vt iam in plen itudie lucis iferuoꝛe ſpũs ad oꝛis q́; oſculũ dignãter admittens.adimpleas me leticia cũ vultu tuo. Indica mihi o ſuauiſſimeo ſereniſſi⸗ me vbi paſcas. vbi cubes in meridie. Fra tres bo num eſt nos hic eſſe.ſʒ auocat diei malicia. Pi ſiquidẽ qͥ mõ ſuꝑueniſſe nun⸗ ciant᷑.gratũ cogũt rumꝑe magis qᷓ; finire ſermonẽ. Ego exibo ad hoſpites. ne qͥd de ſit offichs eiꝰ:de quo loqͥ nur charitatꝭ:ne foꝛte de nob audirecõtingat. Dicũt em̃ et nõ faciũt. Vos oꝛateinterim vt volunta ria oꝛis mei beneplacita faciat deꝰ ad ve⸗ ſtram p̃oꝝ edificatõeʒ ⁊ laudẽ ⁊ głiaʒ no minis ſui:quieſt benedictus in ſecula ſeru loꝛum,amen. omelia.v. Riplict quendã aie ꝓfectũ ſub no⸗ t mine triũ oſculoꝝ ſermo heſternus Oplerus eſt. Runqd ercidit vobis Is mihi hodierna diſpuratõe ꝓſequẽdus erit.ꝓut parare dignabit᷑ in dulcedie ſua pauperi deus. Diximꝰ ſi recolitꝰ illa oſcła ſumiad pedes ad manũ.ado a.ſingkis ſin gula referent es In pᷣmo ſane pᷣmoꝛdia de dicant᷑ne ↄuerſionis.fᷣm aũt ꝓficientibꝰ indulget᷑ Poꝛro tertiũ ſola exꝑit᷑ ⁊ rara ꝓfe ctio. Ab hoc ſolo qð vltimũ eſt poſitũ.ſũ⸗ pſit exoꝛdiũ ſcpᷣtura iſta quã tractare ſuſce pimus.⁊ ip̃ius cã.reliqᷓ duo a nob adiun⸗ cta ſunt. An po neceſſarie vos iudicatis. Puto em̃ facies ipſa eloq̊ facile admonet ⁊ iſta reqͥrere. Miꝝ po ſi nõ ⁊ vos aduer titis opoꝛtere reuera eẽ aliud:ſiue alia oſ⸗ cula.a qͥbo ilið oꝛis diſtinguere voluit ille qui dixit.oſculet᷑me oſcło dꝛis ſui Kur em̃ cũ ſufficere poterat ſimpłr oſculet᷑ me.pꝛet moꝛẽ tñ vſumq; loq̃ndi diſtincte ⁊ ſignã⸗ ter adiecit oſculo oꝛis ſui: niſi vt oſtẽderet ipᷣm qð petebat oſcłin ſummũ eẽ nõ ſoluʒ onne deniq; ita inuicẽ loqͥmur oſculare me. vel da mihi oſculũ: ⁊ nemo ſequit᷑ vt dieat oĩe tuo ſius oſculo oꝛis tui. Quiq al terutrum oſculari parentes niſi pᷣſus inui cem nr̃a tendimus:que tamen abinuitem nõ requirimꝰnomiatim. Deniq; qͥ narrat Fhi gratia a dño ſuſteptũ in oſcuioꝓdito rem.⁊ o ſculatus eſt ait eü: nec addidit oꝛe ſuo vel oſculo oꝛis ſui. Sic nimirũ om̃is ⁊qͥ fcribit ⁊ qͥ loqͥtur ↄſueuir. Sůt ergo hi tres aĩaꝝ affectus ſiue ꝓfectꝰ exꝑtis dũtax at ſatis noti⁊ manifeſti:cũ aut de actꝰ ma lis indulgentiã aut de bonis agẽdis gr̃aʒ aut ip̃ius etiã indultoꝛis ⁊ bñfactoꝛis ſui pñtiam. eo qͥdem mõ quo in coꝛge fragili poſſibile eſt obtinẽt. Ceteꝝ pᷣmũ ⁊ ſecũdũ qjrõne oſcula noĩa uerim.manifeſtiꝰaccipe Oſculũ pacis indiciũ eſſe om̃es nouumus Poꝛro aũt ſi vt ſcriptura loquit᷑.pctã nr̃a ſeꝑant int nos ⁊ deuztollat᷑ de medio qð intereſt ⁊ pax eſt. Cũ ꝗᷓ ſatꝰ facimꝰ vt abla to qð ſeꝑat pcrõ recõciliemur.indulgentiã quã recipimꝰ.qͥd niſi quoddã oſcłm dixe⸗ rim pacis. Idq; interim nõ alibi qᷓ; ad pe des ſumendũ. Hũilis qͥpe ⁊ vecùda de⸗ bet eſſe ſatiſfactio.q̃ emendat᷑ ſuꝑba trant greſſio. Ac cũ etiã ad vmuendũ emẽdatius deoq; digniꝰ ↄuerſandũ.placita qdã am⸗ plioꝛis gr̃e familiaritate donamur:ampli plioꝛi⁊ fiducia caput iam leuamus de pul uere largit oꝛis vt aſſolet manum oſcula⸗ turi:ſitamen de accepto munere nõ noſtrã ſed auctoꝛis gloꝛiã querimus. eiq; ſoli do na ⁊ non nobis aſſtribimus. lioquin ſiĩ te ⁊ non magis in do mino gloꝛiaris.pꝛo⸗ pꝛiam pꝛofecto ⁊ non domini manũ oſcu⸗ lari conuinceris.quod iuxta beati iob ſen⸗ tentiam eſt iniquitas maxima et negatio in deum. Si ergo ad ſcripture teſtimoniũ opiã gloꝛiam querere.pꝛopꝛiã eſt oſcu⸗ ari manũ.pꝛofecto qui dat gloꝛiam deo: dei dicitur non incongrue manumoſcula ri. Et in hom inibus qui dem ita eſſe vide mus.ſeruos videlicet offenſoꝛes d ommno rum oſculari folere peces:cum ab eis veni am petunt:⁊ pauperes diuitũ m anus cuʒ ab eis munus accipiunt Verum quia ſpi ritus eſt deus.⁊ nullis ſimplex ula ſubſtã tia membꝛis diſtincta coꝛpoꝛeis. erit foꝛ⸗ ſan qui nullatenus deillo recipiat tale ali quid.ſed ante ſibi dei manꝰ vel pedes fa⸗ gitet demõſtrart ſicq; ꝓhari qð ð ofcto pe dum manuſue diffinio. Sed quidſ 2 ego vicſſſim ab ipſo meo ſciſcitatoꝛe de oꝛe q́; dei requiſiero. quatinus qð de oꝛis oſclo ſcripturq loquit᷑.ad deũ ꝑtinere demõſtra retur Nempe aut cũ iſto fimł ⁊ illa habet · aut cũ illis parit ⁊ iſto caret. Si em̃ ⁊ os hʒ deus de quo docet hoĩem ſciam.⁊ ma⸗ nů hʒ q̃ dat eſcã om̃icarni:⁊ pedes hʒ qͥ&ů terra ſcabellũ eſt.ad quos nimirũ pctõꝛes cõuerſi atq; humiiati ſatiſfaciãt. Hes in⸗ quã deus hʒ oia ꝑ effectũ nõ ꝑ naturã In uenit ꝓfecto apud deũ ⁊ pecunda cõfeſſio quo ſe humiliã do deijciat.⁊ pꝛompta de⸗ uotio vbi ſe innouãdo reficiat:⁊ iocunda 3 templatio vbi exceden do quieſtat. Oia oiby eſt qͥ oĩa ã̃miniſtrat: nec qͥcqᷓ; eſt oĩim ꝛie. Nã qð in ſeeſt lucẽ hitat inacceſſibi⸗ em ⁊ pax eius exuꝑat omnezʒ ſenſum:⁊ ſa⸗ pientie eius nõ eſt numerꝰ ⁊ magnitudis eiꝰnõ eſt finis, nec põt eñ videre hõ vt vi⸗ uat. Nõ qð lõge ab vno qᷓ; fit qͥ eſſe oĩm ẽ. ſine quo oia nihil:ſʒ vt tu pꝰmireris ⁊ mil eo pũtius:⁊ nil incõpꝛehẽſibilius. Quid nẽpe cuiq; rei pñtius qᷓ; eſſe ſuũ Quid cui⸗ q; tam incõpꝛehenſibiuꝰ qᷓ; eſſeoĩm. Sa⸗ ne etiã oĩm dixerim deũ.nð qꝛ illa ſt qðeſt ille.ſ; qꝛ ex ip̃o ⁊ ꝑip̃m ⁊ ĩ ip̃o ſt oĩa. Eſſe eſt ᷓ dĩm q̃ facta ſunt ip̃e factoꝛ eoꝝ:ſʒ cau ſale nõ materiale. Taliꝓinde mõ dignat ila maieſtas ſuis eſſe creaturis oiby qdeʒ ꝙ ſunt: aĩantib aũt ꝙ ⁊ viuũt. Poꝛro ra⸗ tione vtẽtib lux.recte ÿo viuentibꝰ ꝓtus. gria vincentib. Et in his oĩhh creandis⸗ gubernandis.ãminiſtrandis. mouendis. ꝓmouendis. innouãdis. fumãdis. nullis coꝛꝑis indigent inſtrumentꝭ qͥ om̃ia ſolo Ibo ⁊ coꝛꝑa creauit ⁊ ſpũs. Anime co?po ribus ⁊ coꝛpeis indigẽt ſenſib. ꝑqueſibi inuicem innoteſcant ⁊ valeant. At nõ ita omp̃s cui de ſola volũtate celeris ſuppetit efficientia:tam creandis reb qᷓ; oꝛdinan⸗ dis ꝓut voluerit Valet cui vuit qntũ vult ⁊abſq; coꝛꝑaliũ officio obſequiouemem bꝛoꝝ. Quid. Z d intuenda q̃ cõdidit ipſe putas ſibi req̃rat coꝛpoꝛei ſenſus aqiuto⸗ rium. Nihil oino latet aut effugit lucem vbiq; pñtem. Nec tamen vt agnoſcat ali⸗ quid neceſſariũ habet renũtiantis ſenſus miniſteriũ. Nec ſoluʒ vniuerſa noſcit ſine coꝛpꝑe.iʒ ⁊ innoteſcit mũdis coꝛde ſine coꝛ poꝛe. Sico aůt idem latius vt planꝰ fiat Pomelia Sed foꝛte qꝛ finiẽdt iam ſermonis anguꝰ ſtia nõ a dmittit:conſilij magis eſt vt ĩcra ſtunũdifferamus. Homelia ſexta Vattuoꝛ ſpirituũ genera nota ſũt q vobis. pecoꝛis nr̃. angelicus ⁊q; ondidit iſtos. Non eſt ex oib cuz ſiueptẽ ſe. ſiue ꝓter aliũ.ſiue ꝓpter vtrũ? q; neceſſariũ coꝛpus nõ ſit. coꝛꝑiſue ſimii tudo:excepto dũtaxat illo.cui omnis tam coꝛꝑalis qᷓ; ſpũalis creatura merito confi tetur ⁊ dicit dñs meus es tu qm̃ bonoꝛu meoꝝ nõ eges· Et pꝛimũ qͥdem ita coꝛꝑe egere cõſtat: vt nec fubſiſtere ablſq; illo vt cunq; poſſit. Simul quipe viuificare de ſunt ⁊ viuere ille ſpũs. qũ moꝛit᷑ pecꝰ. Ve rum nos viuimus qͥdẽ pꝰ coꝛpus:ſʒ ad ea quibus beate viuit᷑ nullus nobis acceſſus patet niſi ꝑ coꝛpus. Senſerat hoc qͥ dice⸗ bat. Inuiſibilia der ꝑ ea q̃ facta ſunt intel lecta ↄſpiciunt᷑. Ipᷣa ſiquidẽq̃ facta ſunt⸗ id eſt coꝛꝑalia ⁊ viſibilia iſta.nõ niſi ꝑ coꝛ poꝛis ſenſa inſtrumentũ. in ñaʒ noticiaʒ veniũt. Habet igitur neceſſarium coꝛpus ſpñalis creatura q̃ nos ſumꝰ.ſine qᷓ nimi⸗ rum neqᷓqᷓ; illã ſciam aſſequit᷑:qᷓ; ſolã acte⸗ pit Iᷓdũ adea.de qͥ́ʒ ſit ↄgn itõe btã Hinc ſi mihi obijeiat᷑ de ꝑuulis regeneratis:qð abſe q ſcĩa reꝝ coꝛꝑaliũ exeũtes de coꝛpoꝛe —„ ad btm vitã nihilominꝰ tranſire credãt᷑ bꝛeuiter rñdes. ilis ↄferre gram nõ na⸗ turam. Et qͥd ad me de miraculo deiqͥ de natutalib diſſero. Jam qð ⁊ fupꝑceleſtes ſpũs opꝰ coꝛꝑib hẽant. illa maxie certos nos faciat vᷣa ⁊ je diuina ſnia. Nõne oẽs ait admiſtratoꝛij ſpũs ſt̃ miſſi in miſteriũ ꝓptereas qͥ hereditatẽ capiũt ſalutꝰ. Quo ã mõ implẽt miſterũ ſuũ abſq; coꝛꝑe· lertim apte viuẽtes ĩ coꝛꝑe. Deniq; nõ ẽ diſcurrere nec de loco ad locũ tranſire niſi coꝛpoꝝ qð freqᷓ̃nter angel os facere iã ĩdu⸗ bitata qᷓ; nota ꝓbat auctoꝛitas. Hinc eſt ꝙ x⁊ viſiſt᷑ pr̃ib⁊ ad eos ĩtrauert⁊ mãdu caueft ⁊ pedes lauere Ita iferioꝛ ſuꝑioꝛ; ſpũs ꝓpꝛijs coꝛꝑib egẽt. ſʒ qͥby iuuẽt nõ eẽ iuuent᷑. At pecꝰ qͥdẽ ex debito ßuitutꝭ ⁊ ad vſus tempoꝛalium coꝛpoꝛaliũq; neceſſi⸗ tatum iuuando feruit.ideoq; illud ⁊ cum tempoꝛe trãfit ⁊ cum coꝛpoꝛe deficit. Ser⸗ uus qͥpe nð manet in domo ineternum: iciti ßuuuns gels jo rruni w vpotelu nihſip hui ite bio ſuis luuentnd tu Inð coꝛpus? uat coꝛꝑ piludſ ſapficẽd pſuoc teilose tunffer yrites. aluto coipꝰ ſnt viuacitut maꝛitim leri dcit caſmin acreat telinit kre inco kiciẽs. venite tiitate nngirn hul ſ officioni ma itui ſautekſen cõelegit Uni pal alcütqe Qusn nastinſ foclrec b whlbog vgi nis angu eſtvt icra nota ſüt gelichs 4 ex oib cuʒ pter vtrũ⸗ Aſue ſimii mnis tam erito tonf mbonotz mita coꝛpe blq; illo iuificare de it pecꝰ. Ve usiſz ade bis acceſſus hoc qͥ dice⸗ ta ſunt inte facta ſun⸗ nö niſipc az noticiz um coꝛpus ſine qnin ſolã acte⸗ ebt Hine eneratis:qð s decoꝛpoꝛe nircredit m nö na⸗ lo deiq de preleſtes rie certos ſöne dis nmiſteriũ ut Quo Mq coꝛpe⸗ Deniq; noe tranlireniſi cere iũ idu⸗ s. Hinc eſt eft t mãdu oꝛ ſuplolch iuuetnò ee uituto 74 üc; neceffi llud⁊m eficit. Ser⸗ ineternum: licet qͥ bñ eo vtunt᷑ oẽm vſum huiꝰ tꝑalis ßuitutis ad queſtũ referant eternoꝝ. An⸗ gelus Fo curat ſatagitqʒ · in libertate ſpi⸗ ritꝰ admiſtrare officiũ pletatꝰ futuroꝝ bo noꝝpmptũ ſeſe moꝛtalibꝰ miſtrũ exhibẽs vtpote ſuis ineternũ futurs ciuib.⁊ cohe⸗ redib ſuꝑne iocũditatis Ille ergo vt iure huiat.iſte vt pie ſubueniat:ambo ꝓculdu bio ſuis coꝛꝑibꝰ egẽt vt iuuẽt Nã in q̃ip̃i iuuent᷑ nõ video.ad ꝓfectũ dũtaxat eterni tats. Frrõnalis nẽpe ſpũs et ſi coꝛꝑalia ꝑ coꝛpus ⁊ ip̃e haurtat. nunqͥd tñ eouſqʒ iu uat᷑ coꝛꝑe ſus:vt ꝑ coꝛꝑalia ⁊ ſenſibilia qᷓ ꝑ ilud ſentit.etiã ad ſpũalia ⁊ intelligibi tia ꝓficiẽdo ꝑtingat. Ad q̃ tñ capeſcenda P ſuo coꝛpali tꝑaliqʒ obſedo noſcit᷑ iuua re illos.qͥ oẽm vſum rerũ tꝑaliũ ad fructũ tranfferũt eternaꝝ: vtẽtes h mðo tanqᷓ; nõ vtẽtes. Poꝛro aũt ſuꝑceleſtis ſpũs abſqʒ adiutoꝛio coꝛꝑis.⁊ abſqʒ intuitu hoꝝ q ꝑ coꝛpꝰ ſentiũt᷑.fola ꝓfecto ſue vicinitate ac viuacitate nature.ſufficit app̃hẽdere ſum ma⁊ itima penetrare. An nõ h apłs intel lexit.qͥ cũ diceret:inuiſihilia dei ꝑ ea q̃ fa⸗ cta ſunt intellecta ↄ ſpiciunt᷑:adiecit ꝓtinꝰ a creatura mundi. Nimiꝝ quõ a creatura celi nõ ita. Quo.n.his inuolutꝰ carne ac tre incola ſpũs ex ↄſideratiõe ſenſibiliũ ꝓ ficiẽs. Idatim ͥdãmõ paulatiqʒ nitit᷑ꝑ⸗ uenire:eo ille celeſtiũ hitatoꝛ.ingenita ſub tilitate ſua.in oĩ velocitate faciitateqʒ ꝑ⸗ tingit:nullo vtiqʒ ſenſus coꝛpoꝛei admi⸗ niculo fultꝰ.nullo coꝛpoꝛei mẽbꝛi adiutꝰ officio:nullo coꝛpoꝛee cuiuſcũqʒ rei infoꝛ⸗ matꝰ ĩtuitu. Lur eni intra coꝛꝑa.ſpũales ſcrutet᷑ ſenſus:qͥs ĩ libꝛo vite ⁊ abſqʒ di⸗ ctiõe legit. et abſqʒ difficultate intelligit. Cur ĩ ſudoꝛe vultꝰ ſui.laboꝛe excutere gra na de paleis. de vuis vina et de amurca oleũ:qͥ ex oĩby ſatꝭ habũdeqʒ ad manũ hʒ Quis mẽdicoꝛũ victũ ſuũ ꝑ domos alie⸗ nas:in ſua abũdans panib. Quis puteũ fodere curarũ ⁊ intrare viſcera t᷑re.venas squaꝝ cũ laboꝛe rimari:cui vltro affatim aquas limpidas fons viuꝰ emanat. Nec bꝛutꝰ ᷓ nec angelicꝰ ſpũs ad ea capeſcẽda q̃ btãʒ ſpũalẽ faciũt creatura.ſuis vllomõ coꝛꝑibo adiuuant᷑:ille qͥdẽ ꝓ innata ſtolidi tate nõ capiẽs.iſte ÿoꝓ excellẽtiorꝰ głiep̃⸗ fogatiua nõ indigẽe. Poꝛro hoĩs ſpm̃.qᷓ Serta · mediũ quẽdã int ſuß mũ et infimũ tenʒ lo cũ.vſq; adeo ad vtrũq; nccariũ hãe coꝛpꝰ mãifeſtũ eſt:vt abſq; eo necip̃eꝓficere.nec alteriꝓdeſſe poſſit. Hã vt taceã mẽbꝛa ce tera coꝛꝑis. officia ve mẽbꝛoꝝ:qͥ nã mõqᷓ⸗ ſo. aut ſine ligua inſtruis audiẽtẽ.aut ſine aure ꝑcipis iſtruẽtẽ. Itaq; cũ abſq; coꝛꝑis ãminicko. nec beſtiałſpũs ßᷣuilis ↄditiõis ſoluere debitũ nec ſpũał᷑ celeſtiſq; creatura implere miſteriũ pietatꝭ.nec rõnałania tã ꝓxio qᷓ; etiũ ſibi ſufficiat ↄſulere ad ſalutẽ liqt omnẽcreatũ ſpm̃. ſiue vt iuuet.ſiue vt iuuet᷑ ſił⁊ iuuet.coꝛpoꝛeo ꝓrſus idigere ſo latio. Quid eni ſi q̃ aĩantia qᷓ;tũ ad vſuʒ ſui reꝑiant᷑ incõmoda.nulliſq; apta vſiby hũanaꝝ neceſſitatũ. Pꝛoſunt ꝓfecto viſu ſine vſu vtilioꝛa coꝛdib intuentiũ.qᷓ; vtẽ tiũ coꝛꝑibꝰ eẽ poſſint. Et ſi nociua ⁊ñi etiã ꝑnitioſa tꝑali hoĩm ↄſtet eſſe ſaluti:nõ tñ deeſt eoꝝ coꝛꝑibꝰ vñ cooꝑent᷑ in bonũ his qͥ ßm ꝓpoſitũ vocati ſunt ſcti:⁊ ſi nõ cedẽ⸗ do in cibũ.aut exhibẽdo miſteriũ.certe ĩge niũ exercẽdo iuxta eů.qͥ vriq; oĩ vtẽti rõne pᷣſto eſt cõis diſcipline ꝓfectum:q inuiſibi lia dei ꝑ ea q̃ facta ſunt intellecta ↄſpiciũ tur. Nã ⁊ dyabolus eiuſq; ſatellites cũ ſit ſu eoꝝ maligna intẽtio.nocere qͥdẽ ſp cupi unt:ſʒ bonis emulatoꝛib.qͥbo dã. qͥs voh nocere poterit ſi boni emulatoꝛes fueritẽ. ablit vt poſſint. Magꝰ aũtꝓſunt:⁊ nolẽ⸗ tes cooꝑant᷑ in bonũ bonis Ceteꝝ an geli ca coꝛꝑa.vtrũ nã ip̃is ſpiritibꝰ naturalia ſint. ſie ho iby ſua.⁊ ſint aialia ſi hoieſ. im motralia tñ qð non ſunt hoies.poꝛro ip̃a coꝛpa mutẽt ⁊ vſentĩ foꝛma ⁊ ſpẽ q̃ volũt qñappere volũt. dẽſantes et ſolidãtes ea dqntuʒ volůt.cũ tñ in ſui pitate p ſubtilita te nature atq; ſubſtãtie ſue inpalpabilia ſint. et nr̃is oĩno inadiũgibilia viſib. an in ſimplici ſpũali ſubſtãtia ſubſiſtẽtes coꝛ poꝛa cũ opus eſt ſumãt.rurſumq; expleto oꝑeponãt in eandẽ de q̃ ſumpta funt ma⸗ teriã diſſoluẽda:nolo vt a me reqͥrat Vi dent᷑ pẽes de huiuſmodi diuerſa ſenſiſſe. nec mihi ꝑſpicuũ eſt.vñ alterutrũ doceãq:⁊ neſcire me fateoꝛ. Sʒ ⁊ vẽis pꝛofectibꝰ nõ multũ conferre arbitroꝛ haꝝ rerũ noticiã Illud aũt ſcitote nullũ creatoꝝ ſpirituuʒ ꝑ ſe nris menti by applicari. vt vicʒ nullo mediãte nri ſuiue coꝛꝑis inſtrumento.ita nob immiſceat᷑ vłinfundat᷑.qjeiꝰ ꝑticipa⸗ tiõe docti ſiue doctioꝛes. vel boni ſiue me lioꝛes efficiamur. Hullus angeloꝝ· nulla aĩaꝝ hoc mõ mihicapabił eſt. nulliꝰ ego capax. Nec ip̃i angeli ita ſe alterutrũ capi unt. Seq̃ſtret᷑ꝓin de pᷣrogatiua hec ſũme ⁊ incircũ cpto jpũi:qͥ felus cũ docet ange⸗ lů ſiue hoĩem ſciam.inſtrumẽtum nõ qrit nñe coꝛpoꝛee aurꝭ.ſiẽ nec ſibi oꝛis ꝑ ſe infũ dit᷑ ꝑ ſe innoteſcit:purꝰ capi a puns. So lus nullius indiget:ſolus ⁊ ſibi ⁊ oib de lola oipotẽti volũtate ſufficiẽs. O ꝑat᷑tñ imenſa ⁊ innũera ꝑ ſubiectã creaturã coꝛ⸗ poꝛalẽ.ſiue ſpũaleʒ: ſʒ q̃ſi imꝑans. nõ mẽ qucãs. En. vᷣbi g̃a. qð linguã meã coꝛpa lem aſſumpſit nũt in opꝰ ſuj. docere vicʒ vos.cũ ꝑ ſe abſqʒ dubio faciliꝰ ſuauiuſqʒ id poſſet: ꝓfecto in dulgẽtia ẽ nõ indigẽtia In ꝓfectu ſiqͥdeʒ vro meritũ q̃rit miłi.nõ ñbi ſolatiũ. Idipᷣm ſaꝑe opꝰ eſt oĩ hoĩ ope rãti bonũ:ne foꝛte in ſe de bonis dñi.⁊ nõ in dño gliet᷑. Eſt tñ qui bonũ oꝑat nõ vo lẽs.ſiuè hõ malus. fiue angelꝰ malꝰ. ⁊ cõ ſtat nõ fierigpter eũ qð fir ꝑeuz. cũ ꝓdeſſe nullũ bonũ poſſit inuito Igit᷑ ei qͥdẽ diſpẽ ſatio tantũ credita ẽ:ſʒ neſcio q̊ mõ gratꝰ iocũdiuſqʒ ſentimꝰ bo nũ.qð ꝑ malũ diſ⸗ pẽſatoꝛẽ miſtrat᷑ Ip̃a eſt ᷓ cã. cur ꝑ malos faciat deꝰ bona bonis nõð aũt oꝑa eoꝝ in digeat in bñfaciẽdo. Poꝛro his q̃ rõne vł ſenſu carẽtia ſunt.mto minus deũ egere q́s dubitet. Sed qñ in opꝰ bonũ ⁊ ipᷣacð currũt:a pꝑet qm̃ oĩa fᷣuiunt ei.cui merito eſt dicere. Meus eſt oꝛbis fte.aut certe qꝛ nouit q̃ per qͥ cõuenientiꝰ fiãt. de ſeruitute coꝛpoꝛee creature nõ efficaciã querit.ſʒ cõ gruentiã. Eſto deide qð coꝛpoꝝ miniſte ria opoꝛtune plerũq; diuinis oꝑiby appli⸗ cent᷑:vt ÿbi gra. pluuie viuficãdis ſemi⸗ niby. vł muitiplicãdis ſegetibꝰ. vłfructi⸗ bus maturãdis.qͥ dꝓpꝛio qᷓo de coꝛꝑe fa cere hʒ.cui ad nutuʒ indifferent᷑ vniuerſa coꝛꝑã celeſtia atq; terreſtria obſequiſtat Plane ſuꝑfluo habere ſuũ:qͥ nuliũ ſibi re perit alienũ. Verũ ſi cunct a qh loco di⸗ cenda occurrũt.pᷣſenti volumꝰ ßᷣmone cõ⸗ eludere. ßᷣmo mo dũ excedet. et vires foꝛſi⸗ ran aliquoꝛũ ꝓpterea que reſtant ſub alio feruem? abſoluenda pꝛincipio. Momelia Septima. Homelia Tßcedenti ſequẽs fᷣmo cohereat: v tenẽs ne datũ ſuꝑius ſolũ ſummũ g incircũſcriptũ jpm̃ ad oẽ qð face cere vł fien vult coꝛꝑis iſtrumẽto ſiue ob ſeqo nõ egere. Demꝰ ſecuri. verã loli ðᷣe ſiẽ immoꝛtalitatẽita ⁊ incoꝛpoꝛeitatẽ:qð ſolus ſpiruuũ vniuerſaʒ oꝛpoꝛeã naturã eouſq; t ãſcendat: vr jcunq; coꝛꝑe. in qcũ q; oꝑe nõ indigcat:ſoio ſpiritali nutn.ci vult. ad q̃q; vult agenda ↄcent? Sola 56 eſt q̃ nec ꝓpter ſe.nec ꝓpter aliũ.ſolatio coꝛ poꝛei inſtrumẽti opꝰ hʒ illa mateſtas.cuiꝰ dipotẽti arbitrio incũctant᷑ pſto eit oẽ op⸗ ome altũ inclinat.oẽ aduerſuʒ cedit.ome creatũ fauet:eti nullo interueniẽte vł ſu ueniẽte ſolatio coꝛꝑali ſiue ſpiritali. Do⸗ cet vł monet ſine ligua: pᷣbet vł̃ tenet imne manibyſine pedib turrit ⁊ fuccurnt ꝑeun tiby. Zctitabat iſta ⁊ cũ patribꝰ pᷣ oꝛib ſe⸗ cuł exꝑiebant᷑ hoies ſedula bůficia.ſ la⸗ tebat eos bñfichs. Ille qͥdẽ attigebat a fi ne vſq; ad finẽ foꝛtił.ſʒ diſpõebat oia ſua ui:nõ ſentiebat᷑ ab hoĩby.et gaudebãt de bonis deũ.⁊ deũ ſabaoth:⁊ qð cũ tranqͥl litate iudicaret oĩa neſciebãt. Ab ipᷣo erãt ſʒ nõ cũ p̃o. Per ipm viuebãt: ſed nõ ipſi Ex ip̃o ſapiebãt:ſed nõ ipᷣm.Zilenati in grati inſenſati Hinc demũ fattaẽ.vt qð erãt.qð viuebãt. qð ſapiebãt. nõ auctoꝛi tribuerẽt.ſʒ nature aſſcr berẽt:aut certe qð inſipiẽtiꝰerat foꝛtune. Pꝛopꝛie qͥ; iduſtr e aiqʒ vᷣtuti multi mita arrogabãt. Quãta ſibivſurparũt ſeductoꝛn ſpũs.qnta ſoliet lune data ſt᷑. qnta terrꝰ vel aqͥs attributa⸗ qnta etiã maifeſtꝰ fabꝛlibuſq; moꝛtaliuʒ reputata oꝑibꝰ Herb· arbutis, minutiſſi mis viliſimiſq; ſemibꝰ ꝓ numib defere⸗ bat᷑. Heu ſic hoĩies ꝑdidere ⁊ cõmutauere gliaʒ ſuã ĩ ſił᷑ tudinẽ vuuli comedẽt fenũ Qudꝝ deꝰ miſeratꝰ e roꝛes de mõte vm bꝛoſo ⁊ 0 dẽſo dignant᷑ egrediẽs:inſole po ſuit tabnackin ſuũ.obtulit carnẽ ſapiẽtib carnein ꝑ quã diſcerẽt ſaꝑe⁊ ſpñ. ã dũ ĩcarne ⁊ꝑ carnẽ fac oꝑa nõ carnis ſʒ dei. nature vtiq; imꝑans · fuꝑanſq; foꝛtuns. ſtultã taciẽs ſapium hoim. demonũq; de bellãs tyrãn · de:maifeſte ipᷣm ſe indicans eſſe ꝑ quẽ ⁊ eadẽ ⁊ añ fiebãt. qñ fiebãt. In carne inq; ⁊ ꝑcarnẽ potent᷑ ac patent᷑ oꝑa tus mira· locutꝰſalubꝛi. paſius indigna. euident tütt gne z%l ohlho jůpie vos m hoc h pits m ſuedod ßeosic ſee man tus rep pe mel icit cu witin rüener Enſe uudip gnolut tn drabolu vniuerſa iudicũ eicit ic tatd deinal bulu 4 n am Oöe fiut qð in nuibt tubq wor. ltntiſ vot kono Apite libꝰp kbis pecut wocohaun s ſolü ſummi ado a5 fu de qð fe umeto ſiuech ſu verã ſoli poꝛetatẽqʒ ꝛpoꝛeã nanni b coꝛꝑe i i ritali nuci tent? Sol lu. ſolatioc mateſtas ß tpſto eſt oẽop nuz ceait. on meniẽte vłſih ſpintali. Do et vł ttnet in ſuccumtpen tribpobſ abyfich. ßlu ẽ attigebataſ ſpocbat oiaſ et gaudebit de 7 qð cũ muni it. Abißo eit bãt:led nõ i m. Alenanm ũfactaẽ vtqð t. nõ auci eqh iduſtrt Vuãts v.nfa ſollet s attributa. ß mottalluz i. mnun miby defere⸗ cömutguere omedit fenũ de moe vm edlesnſole po camẽ ſapiẽch ſp. hädi camis de⸗ nlc fottund⸗ demonüq; de m ſe indicans qñ fiebt In ac patent op ſs udigni⸗ euident᷑ oñdie:qꝛ ip̃e ſit qͥ potent᷑ ßʒ inuiſi⸗ bilit᷑ ſecka cõ didiſſet:ſapient᷑ regeret.beni gne ꝓtegeret. Deniq; dũ euãgeliʒabat in⸗ Frai.ſigna phibz infidelibꝰꝓ ſuis cruci⸗ kreri oꝛat:nõne liqdo ip̃ᷣm ſe eẽ declarat qͥ cũ pie ſuo qͥ;tidie oꝛiri fat ſolẽſuũ ſuꝑ bo nos ⁊ malos.⁊ pluit ſuꝑ iuſtos ⁊ uſtos. Moc n.eſt qð ipe aiebat. Si nõ facio oꝑa pẽis mei:nolite credere. En aꝑit os carni ſue docẽs ĩ mõte diſcipłos: qͥ in ſilẽtie an⸗ gelos ĩ celeſtib⸗ vocet. En ad tactũ coꝛpo Fee.manꝰ curat᷑.lepꝛa.fugat᷑cecitas.audi tus reꝑat᷑.ligua muta reſoluit᷑. diſcipłus pe merſus erigit᷑:⁊ his indubitant᷑ agno icit᷑.cui dixerat lõge añ dð Ipis tu manũ tuã ⁊ imples om̃e aĩal bñdictiõe. Itẽ ape riẽte te manũ tuã:oĩa implebunt᷑ bõitate. En ſecꝰ cdꝛpales pedes iacens.ac penitẽs au di peccatrix. rem ittunt᷑tibi pctã:⁊ reco⸗ Bnol cit eũ de qͥ ex multꝰ retro tꝑibꝰ ſctuʒ legerat. Egrediet᷑d pabolus anñ pedes eiꝰ. Vbi nẽpe peccatũ remittit᷑ibi ꝓculdubio dyabolus de coꝛde pctõꝛis expelli᷑ Hiuc vniuerſalit᷑ de cũctꝭ penitẽtibꝰ dicit. Nũc iudiciũ eſt mũdi:nũc pᷣnceps mũdi huiꝰ eijciet᷑ foꝛas. Qðſ.hũiliter ↄ fitẽti remit⸗ tat deꝰ pttĩ.⁊ dyabolꝰ eũ quẽ ĩ hoĩs coꝛ⸗ de iuaſerat amittat pᷣncipatũ Deniq; am bulat ſuꝑ vndas carnalibꝰpedibꝰ:cui nec dũ in carne veſtito i pſalmiſta pᷣcinerat. In mari via tua:⁊ ſemite tuein aqͥs młt⸗ QOð eſt. Cõculcas coꝛda tumẽtia ſuꝑboꝝ ⁊ fiuxa deſideria carnaliũ cõpᷣmistiuſtifi⸗ cãs impios ⁊ ſuꝑbos hũilians. Qð tñ qꝛ muiſibilit fit.carnat᷑ nõ ſentit a qͥfit. Vñ xubdit Veſtigia tua nõ coßjſcent᷑. Hinc rurſꝰ.pr̃ ad filiũ Sede inqͥt à dextr? meiſ donec ponã inimicos tuos ſcabellũ pedũ tuoꝝ. eſt donec oẽs qͥ te ↄtemnũt tue vo lũtati ſubijciã:ſiue inuitos ⁊ miſeros. ſiue volũtarios ⁊ btõs. Itaq; h opꝰſpᷣs qꝛ ca ro nõ caronõ ꝑcipiebat.aĩalis qͥpe nõꝑ⸗ cipit ea q̃ ſunt ſpũs dei:opꝰfuit vt coꝛꝑãa⸗ libꝰ pedibꝰ coꝛꝑalit᷑ incubãs.⁊ coꝛꝑalibꝰ labijs pedes eoſdẽ deoſculãs veniã pctõꝝ peccatrix ꝑciꝑet:ſicq; illa mutatio dextere excelſi.q̃ mirabilit᷑.ſʒ inuiſibilit᷑ iuſtificat impiũ.etiã carnalibꝰ ĩnoteſceret. Verũ il los ſpũales pedes dei q́s pᷣ no loco oſcła⸗ xi ſpãlit᷑ penitẽtẽ ↄueĩt pᷣterire me nõ oꝑtʒ Noul ego curioſitatẽ yẽam q̃ nil ſua volů tate ĩſcrutatũ oĩno p̃tereat. nec pᷣo ducãdũ Itẽptui noſſe qͥbꝰſcptura pedibꝰ tã freq̃nt᷑ de mẽoꝛat.nũc qͥdeʒ ſtare vt ibi adoꝛa bimꝰ ĩ loco vbi ſtetere pedes eius:nũc o ãbulare vt ibi.⁊ hĩtabo ĩ illis. ⁊ deambu bo ĩ eis: nũc etiã currere iuxta ilð. Exulta⸗ uit vt gygas ad currã dã viã̃.ſi recte apło viſuʒ ẽcaput xp̃i referre ad deitatẽ.puto ⁊? nob nõ incõgrue videri pedes ad hoĩeʒ ꝑ tinere.qͥrũ alteꝝ miĩaʒ.alteꝝ iudiciũ noĩe⸗ mꝰ. Nota ſt᷑ voh iſta duo vocabula:⁊ de pleriſqʒ ſc̃ture locꝰ ambo ꝑit᷑ ſi cogitatis otcurrũt. qꝛ pᷣo mie pedẽ deꝰĩ carne cui ſe vniuit aſſuũpſu:docet epła ad hebꝛeos.tẽ⸗ ptatũ ꝑhibẽs xp̃m ꝑ oia ꝓ ſititudie abſqʒ prtõ.vt mißicoꝛs fieret. Quid illũ alterũ q; iudiciũ nũcupatꝰẽ. Nõne ad hoĩem eq̃ afſumptũ.⁊ ip̃m pꝑtinere.ip̃e dꝰhõ aꝑte ſi gntficat vbi datã ſibi ꝑhibʒ a pieptãtem iudiciũ facere qꝛ filiꝰhoĩs eſt. His duob? ſ̃ pedibꝰ apte ſub vno diuitatꝭ capite cõ⸗ currẽtibꝰ natꝰ ex młiere factꝰſub lege.in ui ſibilis emanuel ĩ terr viſus eſt:⁊ cũ hoĩb⸗ ↄuerſatꝰeſt. Is certe ꝑtrãſijt.⁊ nũc bůfaci endo ⁊ ſanãdo oẽs opp̃ſſos a dyabolo.ſʒ ſpũalit ſ; inuiſibilit. His inqᷓ; pedbꝰ de uotas ꝑambulat mẽtes:inceſiant᷑luſtrãs ſcrutãſq; coꝛda ⁊ ren es fideliũ. Vide aũt ne foꝛ te hec illa ſint ſpõſi crura q̃ ſpõſa tã magnifice ↄ mẽdat ĩ ↄſeq̃ntibꝰ.ↄꝑans ea niſi falloꝛ colũnis marmoꝛeiſ fũ dataſ ſuꝑ baſes aureas. Pulcre oĩno. qm̃ deʒ in in carnata ſapiĩa der q̃ auro deſignat᷑.miĩa et Fitas obuiaueft ſibi Deniqʒ vniuerſe vie dñi miĩa ⁊ pᷣitas.Felix mẽs cui ſemel dĩs hs vtrũqʒ infixerit pedẽ Z duobꝰſignis coſſcite eã.q̃ huꝰmũdieſt: qᷓ ſecũ neceſſe ẽ referat diuiĩs imßſſa veſtigijs. Ip̃a ſunt di moꝛ ⁊ ſpes. ille iudicij. ilia mie repñtans imaginẽ. Merito bñplacitũ eſt deo ſuꝑ ti mẽtes eũ.⁊ in eis qͥ ſperant ſuꝑ mĩa eiꝰcũ ſapie timoꝛ initiũ ſit.ſpes ꝓfect?. Nã ↄſũ matiðʒ ſibi charitas vẽdicat. Que cũ ita ſint. nõ ꝑuꝰ fructꝰ eſt in pᷣmo h oſculo qð ad pedes accipit᷑:tantuʒ curato vt ncutro frauderꝰ illoꝝ. Poꝛro em̃ ſuã doloꝛe pcti. ⁊ timoꝛe iudicij cõpungeris. veritat? iudi cijqʒ veſtigio labia impſſiſti. Qð ſitimo⸗ rẽ doloꝛẽqʒ diuine intuitu bonitatꝭ ⁊ ſpe ↄſeq̃nde indulgẽtie tẽperas:etiã miſericoꝛ dẽ pedẽ.amplecti nouerꝭ. Alioquj alterũ — ————— —— —— — 6 tio ſoliꝰ iudicij in baratrũ deſꝑatiõis pᷣci⸗ pitat.⁊ miſcðie fallaxꝝ aſſentatio peſſimaʒ generat ſecuritatẽ arũ eſt et mihi miſe⸗ o nõnũqᷓ; ſedere ſecꝰ pedes dñi ihu.et mõ hůc mõ illũ tota deuotiõe cõplecti:inqᷓ;tũ me ſua ben ignitas dignabat᷑ admittere. At ſi qñ miß atiõis oblitꝰ ſtimulãte ↄſcia iu dicio paulo diutiꝰ inherere:mox metuĩ credibili ac miſerabili ↄfuſiõe deiectꝰ.⁊ te nebꝛoſo circũfulſus hoꝛroꝛe.ß ſolũ palpi⸗ tãs deꝓfundis clamaui. Quis nouit po teſtatẽ ire tue. ⁊p̃ timoꝛe tuo irã tuã dinu merare. Qð ſi eo relicto pedẽ mie plus te⸗ nere ↄtingeret:tᷓta ecõtrario incuria ⁊ ne⸗ gligentia diſſoluebar.vt cõfeſtim ⁊ oĩo te pidioꝛ.⁊ actio pigrioꝛ.⁊ riſus ꝓmptioꝛ.⁊ Fᷣmo incautioꝛ.⁊ oĩs deniq;vtriuſq; hoĩs ſtatꝰ incõſtantioꝛ appareret. Pꝛoinde ma giſtra inſtructꝰ exꝑientia.nõ iudiciũ iã ſo⸗ lũ aut ſolã miſchiam.ſʒ miſcðᷣiam parit᷑et tudiciũ cãtabo tibi dñe. Ineternũ nõ ob⸗ liuiſcariuſtificatiões iſtas Cãtabiles mi hi erũt ambe ĩ loco ꝑegrinatiõis mee:qͥ;uſ⸗ q; miĩa ſuꝑexaltata iudicio iã ↄꝓticeſcat.ac ſola cãtet tibi ð cete gla mea ⁊ nõ ↄpũgar Momelia Octaua. Pſe mihi laboꝛẽqͥ vos ſpõte ꝓuo co ad q̃renduʒ. Quia em̃ ego pᷣmi oſculi occaſiõe ſpiritales dei pedes ꝓpꝛijs diffinitiõib ac noib⁊ qͥdẽ ex abun dãti demõſtrare curaui:vos ꝑgitis inqͥre re.⁊ de manu q̃ ſecko loco oſculãdaꝓponit᷑ Annuo.gero vob moꝛẽ: ĩſuꝑ nõ manũ.ſ; manꝰ oſtẽdo ꝓpꝛijſq; diſtiguo vocabulis. Latitudo vna.altera foꝛtitu do dicat᷑.qð ⁊tribuat affluent᷑ ⁊ defen dat potenterqð dederit. Vtrãq; ꝓfecto oſculabit᷑ qͥ ingra tus nõ fuerit: deũ vtiq; ſiẽ᷑ bonoꝝ oĩm lar gitoꝛẽ.ita ⁊ ↄſeruatoꝛẽ recognoſcẽs ⁊ cõfi⸗ tẽs. Satꝰ de du obyoſclis dictũ eẽ reoꝛ:vi deamꝰ ⁊ de tertio. O ſculerme inqͥt oſcu⸗ lo oꝛis ſui. Quis dic̃. Spõſa. Quenã ip ſa. Aia ſitiẽs deũ.ſʒ pono ↄiuerſas affecti ones:vt ea q̃ᷓ ꝓpꝛie ſpõſe cõgruit diſtinctiꝰ eluceſcat. Si pᷣuꝰ eſt timet a facie dñi. Si mercenariꝰ:ſpat de manu dñi. Si diſcipu lus aurẽ parat mg̃o. Si filiꝰ honoꝛat pa trẽ· Que po oſcłm poſtulat amat. Excel⸗ lit ĩ nature donis affectio hec amoꝛis:pꝛe Pomelia ſine altero oſckari nõ expedit:qꝛ ⁊ recoꝛda ſertim cũ ad ſuũ recurrit pᷣneipiũ qð eſt de us. Hec ſunt inuẽta eqᷓ dulcia ꝓba.qbus ᷣbis dei aĩeq; dulces ad inuicẽ expᷣmeren tur affectus quẽadmodũ ſpõſus ⁊ ſponſa. Quiʒpe qͥb oĩa cõia ſunt nilꝓpꝛ. nil a ſe diuiſuʒ hitib. Ena vtriuſq; hereditas. vna domꝰ.vna mẽſa. vnꝰ thoꝛꝰ:vna etiã caro. Den iq; pter hãc relinqᷓt ille pĩem et matrẽ ⁊ adherebit vxoꝛi ſue:⁊ erũt du oin carne vna. Hec q́ʒ; iubet᷑ obliuiſci nihilo⸗ minꝰ ꝓłm ſuũ ⁊ domũ pĩis ſui:vt ↄcupi ſcat ille decoꝛeʒ eiꝰ. Sĩ amare ſpiritalit ſpõſus pᷣncipalit ↄucnil:nõ ĩmerito ſpõſe noĩe cẽſent᷑ aĩa q̃ amat. Zmat aũt q̃ oſcẽEm petit. Nõ petit libtatẽ.nõ mercedẽ. nð de⸗ niq; doctrinã.ſed oſculũ. Moꝛe plane ta ſtiſime ſponſe ac ſacrũ ſpirãtis amoꝛẽ:net oino valẽtis flmã diſſimulare quã patit᷑ Vide enĩ quale pᷣripiat ßᷣmonis exoꝛdiũ. WMagnuz qͥd a magno petitura.nullotñ vt aſſolet vtit᷑ blandiciaꝝ fuco nullis cir⸗ cũuolutionib ad id qð deſiderat ambit. Nõ facit ꝓhemiũ.nð captat beniuolentid ſed ex abundãtia coꝛdis repẽteꝓrumpens vnde frõtoſeqʒ ſatꝰ oſculet᷑ me ait oſculo oꝛis ſui. An nõ tibi qᷓſi dicere mãifeſte vi det᷑.qͥd mihi eſt in celo.⁊ a te qͥd volui ſuꝑ terrã. Zmatꝓfecto caſte.q̃ ip̃m quẽ amat q̃rit:nð aliud qͥcqᷓ; ip̃iꝰ. Zmat ſctẽ: qꝛ nð in ↄcupia carnis ſʒ i puritate ſpũs Zmat ardent᷑:q̃ ita ꝓpꝛio deebꝛiat᷑ amoꝛe.vt ma ieſtatẽ nõ cogitet. Quid eni. Keſpicit traʒ 2 facit eaʒ tremere.et iſta ſe ab eo poſtulat oſclari. Ebꝛia ne eſt. Ebꝛia ꝓrſus.⁊ foꝛte tũc cũ ad iſta ꝓrũpit exierat de cella vina⸗ ria:qͥ ſe nimiꝝ ĩtroductã poſtm odũ głiat Nã ⁊ dauid de qͥ buſdã dicebat deo Ine bꝛiabunt᷑ab vbertate domꝰ tue.et toꝛrẽte voluptatꝭ tue potabis eos. O q̃nta amo ris vis.q̃nta ĩ ſpũ libtatis fiducia Quid mãifeſtiꝰ ꝙ ꝑfecta charitas foꝛas mittit timoꝛẽ.verecũ de tñ ad ip̃m ſpõſuʒ monẽ dirigit:ſʒ ad alios tãqᷓ; de abſente. Oſcu let᷑ me inqens oſclo oꝛis ſui. Brãdis qꝙe petit᷑:⁊ opꝰeſt verecũdia comtari pᷣcẽ. cõ⸗ mẽdari petẽtẽ Itaqʒ ꝑ dõeſticos ⁊ itimeſ acceſiꝰ ad itima q̃rit:ambit̃ ad deſideratũ Qui nã illicrediꝰ angelos aſtare oꝛãtib? offerre ðᷣo pᷣces ⁊ vota hoĩʒ. vbitñ ſine ira ⁊diſceptatiõe leuari puras manꝰ ꝑſpeꝝe⸗ rint. p basn zbi znael djhu umol dign miife buch culayt cõſpect aliq; vi ſomno cipů tin aitteß anS minãte at vuu Zögeſ abboi nuit Eim tichitqͥ ſiſeand mig modiſt glgnt talidũ lauen Pteri oꝛand diſpl d yio nieni luideu gm E mnetein tme zudam ginfof neöm meſtic plullin veglige tiligẽt wäſum ladu wii nls qð egde Fba. qpus cPmeren 5 Iponſſ, Puß naſe bereduag. o:yngenã tule piemet erüt duo uiſci nihio⸗ ſui:vt dupi areſpiritalt merito ſpoſe aütqᷓ eiin rcedẽ. nõ de⸗ e planetz s amozinet equäpatt nis exoꝛdiũ ura. nulloti onullisc erat ambt eniuolenti eprumpens re ait oſchh mäifeſteyt jd voluſi m quẽamt t ſctẽ · qnð půs Amat noꝛe vtma eſputnz opoſtilat s.1 foꝛte ella vina⸗ odũ gliat tdeo, Ine e. et toꝛrẽte nta amo uca Quid oꝛs mittit õſiʒ mone ente Vch rãdis qpe ari pcẽ co⸗ 1itimoſ deſiderati greorãtibꝰ itñ ſine ira w ppep Octaua. Alioqͥn lfa oceidit: ſi abſq; cõdimẽto ſÿ̃s rint. Pꝛobat ß angelus ita loq̃ns adtho biãEñ oꝛabas euz lach?ymis ⁊ ſepelie⸗ bas moꝛtuos:⁊ derelinq̃bas pꝛandiuʒ.et abſcõdebas moꝛtuos ꝑ diẽ in domũ tuã. ⁊ nocte ſepeliebas:ego obtuli oẽonez tuaʒ dño.puto id nob ſatis.⁊ exalijs ſcripture teſtimonijs ꝑfuaſuʒ. Nã qð pfallentibus q́ᷓʒ dignãt᷑ admiſceri ſcti angeli ſoleãt.qͥd eo mãifeſtius qð pſalmiſta ait.pᷣuenerũt pᷣncipes ↄiuncti pſallentibꝰ ĩmedio iuuẽ culaꝝ tympaniſtriarũ. Vñ ⁊ dicebat. In cõſpectu angeloꝛũ pſallant᷑. E ↄleo ꝓinde aliqᷓs vĩ m graui in ſacr? vigilis depꝛimi ſomno. nec celi ciues reueri.ſʒ in pñtia pᷣn⸗ cipũ tanq; moꝛtuos appꝑere:cũ vãa ip̃i ala critate ꝑmoti.vẽis intereſſe ſollẽnijs dele⸗ ctent᷑. Vereoꝛ ne nr̃aʒ deſidiq qũc; abho minãtes.eũ in dignatiõe recedãt: ⁊ incipi⸗ at vnuſqͥſq; ñm ſero cũ gemitu dicere ðo Lõge feciſti notoſmeos a me. poſuẽt me abhoĩatiõʒ ſibi. Et illð Elõgaſti a me a⸗ micũ ⁊ ꝓximũ.⁊ notoſ meos a mißia. Itẽ Q iuxta me erãt de lõge ſteterũt:⁊ vim fa ciehãt qͥ q̃rebant aĩam meã. Pꝛo terto eĩ ſi ſe a nob boni ſpũs elõgauerũt: impet? malignoꝝ q́;s ſuſtiebit Pico ᷓ his qͥ eiuſ⸗ modi fũt. Maledictꝰ qͥ opus dei facit ne⸗ gligent᷑. Dicit q́; nõego ſʒ dñs. vtinã te calidũ aut frigidũ inuenirẽ:ſʒ qꝛ te tepidũ inueni.incipiã te euo mere ex oꝛe meo. Ea ꝓpter attẽdite pꝛincipes vĩos cũ ſtatis ad oꝛandũ ⁊ pſailen dũ.⁊ ſtate cũ reu erẽtia et diſciplina.⁊ głiami:qꝛ angeli vẽi quotti die vidẽt faciẽ patrꝭ. Himirũ miſi in mi⸗ niſteriũ ꝓpter nos.qͥ hereditatẽ capimꝰ ſa lut: deuotionẽ nr̃am in ſuꝑna ferũt.refert᷑ rũ ſoꝛtimur:vt gram. Vſurpemꝰ officiũ. in oꝛe infantiũ ⁊ lactẽtiũ ꝑficiat᷑ laus. Di⸗ camꝰ eis. Pſallite deo nr̃œo.pſallite. Atq; audiamꝰ eos viciſſim rñdẽtes:pſallite re⸗ gi nfo pſfallite. Laudate ꝗᷓ cũ celi cãtoꝛib in cõmune ducẽtes:vtpote eiꝰ ſctõꝝ ⁊ do meſtici dei:pſallite ſapienter. Cib in oꝛe pſallimꝰ in coꝛde ſapit. Tm̃ illũ terere nõ negligat fidelis et pꝛudẽs aia.qͥbuſdã in⸗ teitigẽtie ſue:ne foꝛte integrũ gluriat et nõ mãſum. fruſtret᷑ palac ũ ſapoꝛe deſiderabi li.⁊ dulcioꝛi ſuꝑ mel ⁊ fauũ.O fferamꝰ cũ aplis iceleſti ↄuiuio ⁊ in dnica mẽſa fauũ mellis. Mel in cera:deuotio in littera eſt glutiers. Si aũt cũ aplo piallas ſpũ.pfals las mẽte.cognoſcʒ ⁊ tu de illiꝰ veritate ſer⸗ monis. quẽ dixit ihs: verba q̃ locutꝰſum vob ſpũs ⁊ vita ſunt. Et itẽ quẽ legimus⸗ dicẽte ſapia:ſpũs meꝰ ſuꝑ mel dulcꝰ. Sic ⸗ delectabit᷑ in craſſitudine aĩa tua:ſic holo cauſtũ tuũ pingue fiat. Sic placabis rige ſic placebis pᷣncipib.ſic deniq; totaʒ tibi curiã beniuolã reddes:⁊ odoꝛati odoꝛem ſuauitatꝰ in celeſtibh. dete q́ʒ; dicẽt. Que eſt iſta q̃ aſcẽdit ꝑ deſertũ ſicut vᷣgula fum ex aromatibꝰ myrrhe⁊ thuris.et vniuerſi puluer pigmẽtarq. Pꝛincipes inqt iuda duces eoꝝ pᷣnceps zabulon. pꝛincipes ne⸗ pralim:hᷣeſt cõfitentiũ.cõtinentiũ. ↄtem⸗ plantiũ. Noꝛunt ſiquidẽpncipes vẽi regi ſuo acceptã eſſe pſallentiũ cõfeſſionẽ.cõti⸗ nentiũ foꝛtitudinẽ.cõtemplantiũ purita⸗ tẽ.⁊ ſolliciti ſunt ſuſtinere a nob iſtiuſmo⸗ di pmitias ſpũs.q̃ ꝓfecto non aliud ſunt. qᷓ; pᷣmi ⁊ puriſimi fructꝰſapie. Qð em̃ nõ ignoꝛatꝭ iudas iaudãs vłↄfitẽs. ʒabulõ hitaculũ foꝛtitudinis.neptali ceruꝰemiſ⸗ ſus interpᷣtat᷑. QOy nimirũ agilitatꝭ ſue ſal tiby. expᷣmit ſpeculãtꝭ exceſſꝰ. Sʒ ⁊ opaca penetrare nemoꝝ:vtille ſen ſuũ conſueu it⸗ Scimꝰ aũt qͥ dixit. Sacrificiũ laudis ho noꝛificabit me. Verũ ſi nõẽ ſpecioſa laus in oꝛe pctõꝛis.nõneꝑ neceſſariã habet cõ tinẽtie virtutẽ:ꝑ quã fiat:vt nõ regnet pec catũ in vĩo moꝛtali coꝛꝑe. Poꝛro cõtinen tia nõ hʒ meritũ apud deũ q̃ głiam reqͥrit hũanã̃:ideoq; m axie opus eſt etiã purita te intẽtiõis.q ſoli mẽs veſtra deo ⁊place⸗ re appetat.⁊ valeat in herere. Neq; em̃ alisꝰ ud eſt inherele deo.q; videre deũ.qð ſolis mũdis coꝛdibꝰ ſingulari felicitate do nat᷑. Coꝛ mũ dũ habebat dauid qͥ dicebat deo Adheſit aĩa mea poſt te. Itẽ 2Mihi auteʒ adherere deo bonũ eſt. vidẽdo acherebat: ⁊ adherẽdo videbat. Anie ðᷓ in his exerci tate.celeſtes ſeſe nũcij familiares exihibẽt ⁊ freq̃htes:p̃ſertim li freq̃nt oꝛantẽ ꝑſenſe rint. Quis dabit mihi per vos o benigni pᷣncipes. petitões meas innoteſcere apud deũ. Nõð em̃ deo cui etiã̃ cogitatio homiĩs ↄfitet.ſʒ apud deũ h eſt p̃s qͥ cũ deo ſunt tã beatꝰ vruribh qᷓ; carne foluti ſpiritib. AQuis ſuſcitabit ine de tra inopẽ.⁊ deſter — 2— — — — —— edꝛe eriget pauperẽ:vt ſrdeã cũ pᷣncipib 7 ſoliũ glieteneã. Nõ am bigo qui gratant᷑ in paſatio colligãt:quẽ dignant᷑ in ſterqͥli nio viſitãt. Deniq; letati funt de cõuerſi one.et in aſſumptiðe nõ agnoſcerẽt. Nos itaq; puto int᷑ oꝛandũ alloqͥ ſponſaʒ.⁊ ip ſis tanqᷓ; ſponſi d omeſtic ac fodalibꝰ de⸗ ſideriũ coꝛdis ſui aꝑire: cũ ait. O ſculetur me oſculo oꝛis ſui Et vide familiare ami cũq; colloquiũ aie in carne ſuſpirantis.cũ celeſtibꝰ poteſtatibꝰ Beſtit in oſcula. petit qð cupit.nõ tñ nemiat quẽ amat:qꝛ illos noſſe nõ dubitat.vtpote de qᷓ ſibi frequẽs cũ illis ſoleat eſſe cõfabulatio. Pꝛopterea nõ dicit oſculet᷑ me ille vel ille:fed oſculet᷑ me tm̃. Sicut ⁊ maria magdalena nõ ex⸗ hᷣmebat ex noĩe quẽ quererè.ſed tantũ ale bat ei quẽ putabat hoꝛrulanũ. Dñe ſi tu ſuſtuliſti eũ. Quẽ eũ. Non aperit.qꝛ palã oĩibus eſſe credit:quo d a ſuo coꝛde nec ad momenutũ recedere põt. Ita ergo ⁊ iſta lo⸗ quẽs ſodalib ſponſi ſui.tanq; conſcijs.et· qbůs ſe nouerat manifeſtã.tacito noie re⸗ pẽte in hec de dilecto ꝓba pꝛoꝛũpit: oſcu⸗ let meoſculo oꝛis ſui De quo iam oſculo nolo vos diutiꝰꝓtrahere.ſed ſermõe cra⸗ ſtino au dietis.qͥcqͥd oꝛantibvobis ſugge rere mihi inde dignabit᷑ docẽs de oĩbus tũcto. Neq; em̃ hoc ſecretuʒ reuelat caro ⁊ ſanguis. ſed is qͥ ſcrutat᷑ꝓfunda dei. ſpũſ⸗ fanctus qͥ a pĩe filioq; ꝓcedẽs.cũ ip̃is pa⸗ xit᷑ viuit ⁊ regnat in ſecka ſeckoꝛũ. Momelia Hona. O die vob ſicut heſterna ꝓmiſſio⸗ h ne tenetꝭ. de ſũmo.i.de oꝛis oſcu⸗ lo diſputareꝗpoſitũ eſt. Sudite at tẽtius. qð ſapit ſuauiꝰ⁊ guſtat᷑ rariꝰ.⁊ in telligi?᷑ difficiius. Mihi videt᷑.vt paulo altiꝰ inch oem ineffabile qͥddam atq; in ex pertũ om̃i creature oſculũ deſignaſſe qͥ ait Nemo nouit filiũ niſi pat.et nemo nouit patrẽ niſi filiꝰ:aut cui voluerit filiꝰ reuela re. Pat᷑ em̃ diligit filiũ. et ſingtari dilecti one amplectit᷑ ſummꝰ eqᷓleʒ. eternũ.vnꝰ in vnicũ Sʒ eĩ nõ minoꝛl a filio ip̃e affecti one aſtringit᷑:qͥpeꝓ cuꝰ amoꝛe et moꝛi ipᷣo atteſtãte cũ ait. Vt ſciãt oẽs qꝛ diligo pĩeʒ ſurgite eamꝰ:haud dubiũ qͥn ad paf ſionẽ Illa itaq; mutua gignent gen itiq; cognitio parit ⁊ dilectio.qð niſi oſculum homelia eſt ſuauiſſinrũ. ſʒ ſecretiſimũ. Ego ꝓccrts ad tm̃ ⁊ tã ſctĩ diu ini amor archanũ. ne ip̃am qͥdẽ angelicã admitti puto creaturã Etenĩ paulo h̊ ip̃m ſapie.pax illa exuꝑat oẽm etiã angelicũ ſenſum.vñ nec iſta qᷓ;qᷓ; multũ pᷣſumẽs.au det tñ dicere oſculet me oꝛ ſuo.ſoli illð ſubaudis reßuãs pr̃:ſʒ ali qͥd minꝰ poſtulãs. oſculet᷑ me inqͥt oſculo oꝛis ſui. Videte nouã ſpõſaʒ. nouũ oſcm accipiẽtẽ:nõ tñ ab oꝛe.ſʒ ab oſcło oꝛis. In ſuffiauit inqͥt eiſ haud dubiũ qͥn ihs apls idẽ pᷣmitiue eccke ⁊ dixit Zccipite ſpĩſem̃ Wſculũ ꝓfecto fuit. Quid Loꝛpoꝛeꝰ ille flatꝰ NHõ ſʒ inuiſibit pũʒ:qͥ ꝓpterea nullo diñico flatu datꝰẽ.vt ꝑh intelligeret᷑⁊ ab pᷣo ꝑiter tanqᷓ; a pieꝓcedere tanq; vere oſ culũ.qð oſculanti oſcłatoq; cõe eſt. Itaq; ſufficit ſpõſeſi oſculet᷑ ab oſcto ſpõſi:etiã ſi nõð oſculet᷑ ab oꝛe. Nec.n.exigui qð aut vi le putat oſcłari ab oſcło.qð nõ ẽ̃aliud ni⸗ ſiinfũdi ſpũſitõ. Nẽpe ſi certe p̃ oſcłans. filiꝰoſckatꝰ accipit᷑.nõ erit ab oꝛe oſcłm ſpi ritũ ſctm̃ intelligi:vtpote qͥ pĩis filjq; im⸗ ꝑturbabił᷑ pax fit.gluten fumũ indiuiduꝰ? amoꝛ.indiuiſibi ynitas De pᷣoß audet ſpõſa:ip̃mq; ifundi ſbi fident᷑ ſub oſculo noĩe petit. Tenet qͥppe aliqͥd. vñ nõ deſit occa ſio pᷣſumẽdi. Sicẽs.n. filꝰ.nemo no uit fil iũ niſipr̃.⁊ nẽ̃o nouit pẽem niſi filiꝰ Adiecit.aut cuivoluerit fiꝰreuelare Nðõ aũt diffidit ſpõſa.qͥn ſibi velit.ſi cui volu erit · Petit ſpm̃ illũ in qᷓ ſibi⁊ filiꝰ reueler᷑ ⁊ pr̃. Alter enĩ ſine alto neqᷓqᷓ; innoteſcit. Vñ eſtillð Qui videt me videt ⁊ pẽeʒ ⁊ illud iois Dis qͥ negat filiũ.nec piemn hʒ:qͥ aũt ↄfi tet᷑ filiũ.⁊ pãem hʒ. Ex qͥb liqͥdo ↄſtat:qꝛ nec p̃ ſine filio.nec filiũ ſine pẽe agnoſci᷑ WMerito ꝓinde nõ ĩ alteriꝰ ſʒ ĩ vtriuſq; co gnirõe ↄſtituit ſũmã btitudineʒ qͥ diẽ. hec eſt vita etna: vt coqſcant te veꝝ deũ ⁊ quẽ miliſti ihm xpᷣm Seniq; ⁊ qͥ ſequũt᷑ agnũ referun hẽe nomẽ eiꝰ ⁊ nomẽ pẽis eiꝰ ſc tũ in frõtibꝰ ſuis:qð ẽ de vtriuſq; noticia gliari. Sed dit̃ aliqͥs.ergo ⁊ ſpũſſctĩ agni tio nõ eſt ncc̃ia: vt cũ direrit vitã ernã eſſe noſſe ⁊ preʒ ⁊ filiũ. de ſpũſctõ tacuerit Eſt vtiq;:ſʒ vbi p̃ ⁊ filiꝰ ꝑf cte agnoſcit᷑ vtri uſq; bonitasq̃ ſpũs eſt ſctũs quõ ignoꝛã Neq;. n.integre bõ hoĩ innoteſcit. qᷓ;diu auden?t᷑ dari ſibi oſculuʒ.h̊ eſt ————— latet v tevel nſo tunqᷓ oilo uzgfe ebelig 4gnittöt plicarne eritr vult re bio pol odĩd wru ta dirär⸗ olhn . o qᷓdeig lrch vit. He ſodn öine eah ſucta ne ec elatũ nis. ſtunsi naſun ler Wech meyvi mag ton ute oleſ eäſi ſän uſpi t Un opecrto hanü. ne creaturꝗ Aexupat iſtg q0ᷓ ſcule me pf:ſz alt oſculo uu oſckm oeie.In chs apls te ſpm̃ſẽ ꝛpoꝛeile erea nullo geretab 6 1 i poltetſi qöautvi éaliudniz oſclans⸗ oſckmſpt filhq; im inquicꝰ o aude ub oſculo nõ deſt „nemono m nifiꝰ Uelare Võö ſicui volu luz. het ter eſtillöt diohis aüt ↄft ↄſtatqꝛ agnoſc muſc c qdi. hec deñqut uüt ahni is eMp notica ſri agni etnäeſe uert Eſt ſcit vtrl ignoak it. qᷓdiu 4e verũ deũ.⁊ quẽ miſiſti iᷣm xpᷣm·ꝓfecto ſi miſſio la bñplacitũ tã patr bẽigne mit tenti.qᷓ; filij volũtarie obediẽtꝰ demõſtrat nõ oĩno tacitũ eſt de ſpũſctõ.vbi tãte vtri uſe; gre mẽtio facta ẽ Etuſq; ſiqͥdẽ amoꝛ ⁊ benignitas.ſpũſſctũs eſt. Trihe ðᷓ hui? agnitiòis ifundi ſibi gram.q̃ntũ qͥdeʒ ca pl icarne moꝛtali põt.ſpõſa petit:cũ oſcu⸗ lñ petit. Petit aũt a filio:qꝛ filij eſt cui vo luerit reuelare. Reuelat 5ᷓ füius ſeiß̃m cui vult:reueiat ⁊ pr̃em· Reuelat aũt ſine du⸗ leu ſe putet:ſiue qͥ vᷣitatẽ intelligit nec diligit. bio ꝑoſculuʒ.ñᷓ eſt ꝑ ſpm̃ſctm̃:apło teſte qͥ ait. Nob aũt reuelauit deꝰꝑ ſpinſctm̃. At Fyo dãdo ſpm̃ ꝑ quẽ reuelat:etiã ip̃m reue lat. Dando reuelat.⁊ reuelãdo dat Poꝛ⸗ ro reuelatio q̃ ꝑ ſpm̃ſanctũ fit nõ ſolũ illu ſtrat ad agnitioʒ:ſʒ etiã accẽdit ad amoꝛẽ dicẽte aplo. Charitas dei diffuſa eſt ĩicoꝛ dib nris ꝑ ſpm̃ſanctũ qͥ datꝰeſt nob. Sʒ ideo.foꝛſan de his qͥ cohᷓſcẽtes deũ nõ tan ᷓ; deñ glificauẽt. nõ legit᷑ꝙ ſpũſctõ reue lãte cogſcerẽt:qꝛ cũ agnoſcerẽt nõ amaue⸗ rũt. Sic qͥ pe habes. Deus. n.illis reuela uit. NHec adiũctũ eſt ꝑ ſpm̃ ſuũ ne ſibi ſpõ⸗ ſe oſckm mẽtes ipievſurparẽt.qᷓ̃ cõtente ea qᷓinflat ſcia.eã qͥ edificat neſcieft. Deniq; iße apłs dicatjꝑ qͥd cofuerint:ꝑ ea inqͥt q̃ facta ſi üt.intell ecta ↄſpexert Eñ cõſtat gꝛ ⁊nec ꝑfecte coftuerũt. qm̃ mime dilexerũt. Si. n.integre dohjuiſſent bonitatẽ q̃ꝓ eoꝝ redẽptiõe in carne naſci ⁊ moꝛi voluit.nõ ignoꝛaſſent. Audi deniq; qͥd eis de deo re nelatũ ſit. Sempitna ait vtus eiꝰ ⁊ diui⸗ nitas. Vides qꝛ qð ſublimitat? qð maie⸗ ſtatis ẽ in pᷣfũptiõe ſpũs nõ dei.ſʒ ſui rui⸗ na ſunt:qð aũt mitꝭ ſit ⁊ hũił᷑ coꝛde nõ in tellexerũt. Hec mirũ qꝛ ⁊ caput eoꝝ vehe⸗ moth nihil hũile.ſʒ ſiẽ᷑ de eo legit᷑.oẽ ſubli me videt. Quo 3 dauid.nõ ambulabat i magnis. nec; i mtrabilibꝰ ſuꝑ ſe. ne ſcruta toꝛ maieſtatꝭ oppᷣmeret᷑ a glia. vos q́; vt raute ĩ archanis ſenſib pedẽ figat:memẽ tote ſp qð ſapiẽs ã monet. Altioꝛa inqͥt te neqᷓſierꝰ:⁊ foꝛtioꝛa te ne ſcrutatꝰfuerꝰ. In ſpũ ambulate in il.⁊ĩ ſenſuꝓpꝛio Poctri na ſpũs nõ curioſitatẽ acuit. ſed charitatẽ acctuit. Mertto gunde ponja qudiligit is mea inqͥrẽs nõ ſe ſue carnis ſenſib cre Tona atet vtꝝ nã bone an maleſit volũtatꝭ. qᷓ; ᷓ; ⁊ cũ dictũẽ.hecẽ vita etna vt coðᷓſcant dit:nõ curioſitatꝭ hũane manib rõnis ae deſcit. ſʒ petit oſculũ.i.ſpm̃ſctm̃ inuocat.g quẽ accipiat ſil ⁊ ſcĩe guſtã.⁊ gr̃e cõdimen tũ. Sʒ bñ ſcia q̃ in oſcło dat᷑.cũ amoꝛe re⸗ cipit᷑:qꝛ amor indiciũ oſcłm eſt Scia ᷓq̃ inflat cũ ſine caritate ſit.nõ ꝓcedit ex oſcu lo. Sʒ nec qͥ ʒelũ dei hñt.⁊ nõ ſcðᷣm ſcĩiam ſibi vllatenꝰ arrogẽt illud. Vtrũq;.n.mu nus fert oſcłi gr̃a:⁊ agniriõis lucẽ.⁊ deuo tiõis pĩguedinẽ. Eſt qͥpe ſpũs ſapie ⁊ in⸗ tellectꝰ:qͥ inſtar apis ceraʒ poꝛtant?⁊ mel hʒ oĩno ⁊ vñ accẽdat lumẽ ſcĩe.⁊ vñ infũ⸗ dat ſapoꝛẽ gp̃e. Neut ergo ſe oſcłm ꝑcepiſ ſiue qͥ diligit nec intelligit. Sane ĩoſculo iſto.nec erroꝛ locũ hʒ nec repoꝛ. Quãobꝛẽ gemie gr̃e ſacroſcti oſcłi ſuſcipiẽde paret e regiõe duo lahia ſua.q̃ ſpõſa eſt.intelligen tie rõneʒ·ſapĩe volũtatẽ:vt de pleno oſcu lo gloꝛiãs. mereat᷑ audire. Diffuſa eſt gra in labijs tuis. ꝓpterea bñdixit te deꝰ inet᷑⸗ nũ. Itaq; p̃ filiũ oſculans.pleniffime illi archana ſue diuinitatis eructuat et ſpirat ſuauitatẽ a mor?.ſcpᷣtura ſignificante cũ ait. Dies diei eructat vbũ. Cui ſane ſein⸗ piterno ſingkariterq; btõ cõplerũ. nulli oĩ no vt iq̃ dictũ eſt creature in teſſe donat᷑.ſo lo vtriuſq; ſpũ teſte ac ↄſcio mutue agniti onis ⁊ dilectiõis. Quis.n.coꝗᷓuit ſenſum dñi:aut qͥ;s ↄſiliarꝰ eiꝰ fuit. Sʒ dicat mi⸗ hi foꝛtaſſe aliqͥs. Tibi qᷓ vñ innotuit:qðᷣ nlłi faterꝰ cognitũ creature. Pꝛofecto vni genitꝰqͥ eſt ĩ ſinu pris ip̃e enarrauit. Enar rauit dixi nõ mihimiſero ⁊ ĩdigno.ſʒ pla⸗ ne iohi amico ſpõſi.cuiꝰ hec ꝓba ſt. Non ſolũ aũt.ſʒ ⁊ iohãni euãg.liſte vtiq; diſci⸗ pulo quem diligebat ihs. Placita.n. fuit deo ⁊ aĩa ilius.digna ꝓrſus noĩe et dote ſpõſe.digna ſponſi amplexib.digna deni qʒ q̃ recũberet ſuꝑ pectꝰdñi. Hauſit is hã nes de ſinu vnigẽiti qð de pr̃n o hauſerat iile. nec ſolus ip̃e tñ ſʒ ⁊ oẽs qͥbo ip̃e aiebat magniↄſilij angel? Vos dixi amicos:qꝛ q̃cunqʒ audiui a pr̃e meo nota feei vobis Mauſit ⁊ paulꝰ.cuiꝰeuãgeliũ nõ ẽ ab ho⸗ mie. neqʒ ꝑ hoĩiem illð accepit:ſʒ ꝑ reuela⸗ tionẽ ihu xp̃i. Pꝛefecto hi dẽs tõ felicit᷑ qᷓ; veracit᷑ dicere pñt. Vnigen itꝰ qͥ erat in ſi⸗ nu pr̃is.ip̃e enarrguit nob. Et illa enarrs tio qͥd eis niſi oſclm fuit. Sʒ oſckm de oſ⸗ Ego ⁊pf̃ vnñ ſumꝰ. Itẽ. ego in pre· ⁊ par in meẽ. O ſctin eſt oꝛẽ ad os umptũ:ʒ ne mo appꝛopiat. O ſcłm plane dilectiòis et paci:iʒ diiectio illa ſupemiet oĩſcie.⁊ pax illa oẽm lenſuʒ ſuꝑat. Veruntñ qð oclus nõ vidir: nec aurꝰ audiuit:nec in coꝛ hoĩs aſcẽdit. Paulo reuelauit deꝰ ꝑ ſpm̃ ſuũ:ß eſt ꝑ oſckm oꝛis ſui. Igit᷑ filiũ in pre.⁊ pa⸗ trẽ eſſe ĩ filio:oſclm ða oꝛe eſt. Qð aũtlegi tur.nõ eni accepimꝰ ſpiritũ huiꝰ můdi.ſ ſpm̃ qͥ ex deo eſt:vt ſciamꝰqͥ a deo donata ſunt nob. oſculũ ſane de oſclo eſt Et vtap tiꝰ alterutrũ diſtiguamꝰ.qͥ plenitu dinẽ ca pit. oſclm de oꝛe ſumu:qͥ po de plenitndie oſculũ de oſculo recipit Magnꝰ qͥ dẽ pau lus.ſʒ q̃ntũlibet ⁊ ſurſuʒ poꝛrigat os.etiã ſiſe vſq; ad tertiũ celũ extẽdat.citra os al⸗ tiſſimi.tñ neceſſe eſt vt remaneat.⁊ mõ ſuo cõtentꝰ in ſe ſubſiſtat.⁊ cũ ꝑtingere ad vul tũ del nõ valebi.cõdeſcendi ſibi⁊ exalto trãſmitti oſcłm hũilit᷑ petat. Qui vᷣo nõ rapinã arhitrat᷑ eẽ ſe equalẽ deo.ita vt aug deat dicere.ego ⁊ pat᷑ vnůũ fumus.qꝛ ex eqᷓ cõiungit᷑.ex eqᷓ cõplectit᷑. nð oſculũ de loco inferioꝛi mẽdicat:ſʒ pari ceiſitudie os oꝛe cõtingit. ⁊ ſinglari pꝛerogatiua oſculũ de oꝛe ſumit. Xp̃o ðᷓ eſt oſculũ plẽitudo.pau⸗ lo ꝑticipatio:vt eñ ille de oꝛe.iſte tantũ de oſculo oſculatũ ſe gkiet᷑· Felix tñ oſculuʒ. ꝑ qð nõ ſolũ agnoſcit᷑ deꝰ· ſedduigi par:qͥ nequaqᷓ; plene cognoſcit᷑ niſi cũ ꝑfecte di⸗ igetin vob aia ſenſit aliqñ in ſerre to ↄſcie ſue.ſpm̃ fulicamanrẽ: abba par- Ipa ipᷣa ſepatno diligi pᷣſumat affectu:q̃ todẽ ſe fpũ qᷓfilius affectã ſentit. Tonfide qᷓcũq; es illa.cõfide nichil beſitãs. In ſpi ritu t᷑ lij filiã cognoſce te panis.ſponſaʒ fi lij vel ſoꝛoꝛẽ. Vtroq; vocabulo eã̃ q̃ hu⸗ tuſmodieſt.inuenies apellari. Admanũ eſt vñ idꝓbem:nð multũ lab oꝛabo. Slox ſpõſi eſt ad ip̃aʒ · veni in hoꝛtũ meũ ſoꝛoꝛ mea ſpõſa. Soꝛoꝛ ſiqͥdeʒ eſt. qꝛ ex vno pẽe Spõfa:qꝛ in vno ſpũ. Nã ſicarnale ma⸗ trimoniũ cõſtituit duos in carne vna.cur nõ magꝰ ſpũalis copula ↄiunget duos in vno ſpũ. Deniq; qͥ adheret dño:vnꝰ ſpi⸗ ritus. Sʒ audi etiã de patre.qᷓ; amant᷑qᷓ; q; dignant᷑ ⁊ filiã eã noĩat: ⁊ nihilomin? tanqᷓ;ꝓpꝛiů nuruz ad fuj blãdos inuitat womclia eule:⁊ nð de oꝛe. Audiſiqdẽ oſclm deoꝛe amplerꝰ Audi inq;t filia ⁊ vide. ⁊ inelina aurẽtuã.⁊jobliuiſcere glłm tuũ ⁊ domuʒ pris tui.et ↄcupiſcet rex decoꝛẽ tuũ. Eece a quo iſta fiagitat oſcuiũ. O ſctõ aniĩa re⸗ uerentiã habe:qm̃ ip̃e eſt dñs deꝰtuꝰ, foꝛ⸗ taſſe nõ oſculãdo. ſed adoꝛãdus cũ patte 3 ſpũ ſcxõ · in ſecula ſeculoꝛũ. Amen. Momelia Decima. Ccedam? i ad libꝛũ: ꝓᷣbiſq; ſpõ⸗ à ſſerõnem demꝰ ⁊ ↄſequentiã. Pen dent em̃ pᷣrupta. nutãt abſq; p̃nci pio:ideoq; pᷣmittendũ. vt cõpetent᷑ cohe⸗ hereãt. P onamꝰꝓinde iſtos q́;s ſponſi ſo dales diximꝰ.vilitãdi ſalutãdiq; g̃a. ſiẽ heri⁊ nudiuſtertiꝰ acceſſiſſe nũc q́; ad ſpõ⸗ ſam.ſubmurmurantẽ ⁊ tendentẽ reperiſſe mirari cãm.⁊ qᷓſialloqͥ in hũc modũ. Oð noui accidit. uid te cernimꝰ ſolito triſti oꝛẽ̃. Que inopinati murmurꝰ cauſa. Cer te cuʒ aduerſa ⁊ alienata ires poſt amato⸗ res tuos cũ qͥbh male erat tibi.cõpulſa tã⸗ dẽ reuerti ad virũ tuũ poꝛẽ:nõne vt ſalteʒ merereris tãgere pedes młtis pᷣcib ⁊ Hett bꝰ inſtitiſti. Recolo inqͥt. Quid: Obtẽto eo.ſimiqʒ accepta in oſculo pedũ indulgẽ tia de o ffen ſis. nũc rurſus facta impatiẽs ⁊ tãta nequaqᷓ; dignatiõe eſt tẽta.ſed ma⸗ ioꝛis fam iliaritat? cupida.ſcham qͥ; gra⸗ tiã eandẽq pꝛius inſtãtia poſtulaſti et im petraſtiꝛita vtĩ oſculo manꝰ adepta ſis vᷣ tutes nõ paucas ⁊ nõ ꝑuas. Nõ diffiteoꝛ ait.⁊ illi. Eniuero nõ tu es q̃ iurare ⁊ o bte ſtare ſolebas:ſi nũqᷓ; ad oſculũ manꝰ ꝑue⸗ nire daret᷑.ſufficere ĩ tibi.nil decetero pe⸗ titurã. Ego. Quid gᷓ.foꝛte hoꝝ q̃ accepe⸗ ras qͥꝓpiã ablatũ ca uſaberꝰ. Nihił. an pᷣo times repetitũ iri.qð tibi de mala tua pꝛi ſtina ↄuerſatõe indultũ pᷣſumpſeras. Nõ 6 Zge tñ dic vnde queamꝰ fatiſfacere tibi. Nõ quieſco ait. niſi oſculet᷑me oſculo oꝛis ſin. Pras de oſculo peduʒ.gr̃as de oſculo manꝰ.ſʒ ſi cura eſt ei vlla de me.oſculetur me oſculo on ſui. Nõ ſuʒ ingrata ſʒ amo. Accepi fateoꝛ merit? patioꝛa. ſʒ inferioꝛa ꝓꝛſus votꝰ. Deſiderioꝝ feror nõ rõne. Re qᷓſo tauſemi pſumpttonẽ: vbi affectio vꝛ⸗ get. Pudoꝛ ſane reclamat:ſcd ſuꝑat amoꝛ Nõ ign oꝛd:qꝛ honoꝛ reg indiciũ dikigit B pᷣcepto amoꝛ nec iudiciũ pᷣſtolat᷑. nec ↄſi lo tꝑat᷑. net pudoꝛe frenat᷑.nec rõni ſibij⸗ —————————— ritur! oſculoe nis vhlo⸗ oz um zrbtrot Sopol ens ⁊teg noncupt ſudoꝛev mqön de dulc pitulat Denꝙ vet fac foln nſine S. en ʒfſion modiart lide mẽt huteneq autpari ſuſpit. plea gůt.ſay dernt, ouſſez guedi onls i bar z bi pn ciuſtt ytcantẽ tam E Quim äbl dau Adig Musa pm ulyan wlde 2h etu. La 0 ſctꝗ anian⸗ Kus rüpan ama. Nu: pbiſg p equn utät ablcſi cöpetentuht, los qs ſponi urà0l F i enůcq́; adſyi dentẽ repen cmodũ. Q im ſolttonii ur cauſa. Le es poſtaman tibt cõpulſt einöne ytſtz tis pechaſe Quid: Obih peũ indu facta impit ſttẽta ſeqn ſcam q gů otulaſttein adeptaſs y 3. Nõ diffittoꝛ qmrate ⁊ohte lũ manꝰu⸗ deciterope⸗ oꝝ q̃ accepe⸗ Rchil. an po malatuapii npſers. ö tiſſacere tibi. ne oſculo oꝛls gas deolculo eme. oſculechr grara umo⸗ . nfer nõrõne. Ne affecno vꝛ⸗ ſupatsmo? duciũ dikigit kolak nc2it tn ſubi⸗ vitur. Nogo ſupplico. flagito. O ſcule᷑me oſculo oꝛið ſui. En gr̃a ipius młtis i an⸗ nis eaſte ſobꝛieq; viuere curo. Lectiõt inſi ſto. vichs reliſto:oꝛõni incũ bo frequent. vigilo ↄtra tẽptatiões: recogito nos mẽ os in amaritudie aie mee. Sine q̃rela me arbitroꝛ.q̃ntuʒ in me eſt ↄuerſari int᷑ frẽs Suꝑioꝛib ptãtibus ſubdita ſuʒ:egredi⸗ ens ⁊ regrediẽs ad impꝑiũ ſeniorꝰ. Aliena non cupio:mea potiꝰ⁊ mepant᷑ dedi. In ſudoꝛe vultꝰ mei comedo panẽ meũ. Cete rũ qð in oĩby eſt totũ cõſtat in ↄſuetudine de dulcediĩe nihil. Quid niſi iuxta ꝓphetã vitula effra im ſuʒ docta diligere trituraʒ. eniqʒ in euãgelio.qͥ ᷓ̊ ſo iůũ qð facere de bet facit:ſeruꝰinutilis reputat᷑. Mãdata foꝛſan vtcũqʒ adimpleo:ſʒ aĩa mea ſiẽter ra ſine aq̃ in illis. Vt ðᷓ holocauſtũ meuz pin gue fiat:oſculet᷑ me qͥſo oſculo oꝛis ſui Pletiqʒ vĩm mihi q;ʒ vt nemi in pᷣuatis ↄfeſſion ibꝰ ſuis ↄqueri ſolẽt. ſuꝑ huiuſte modi arẽtis anĩ lãguoꝛe atʒ heberudie ſto lide mẽtis:qð dei.ſ.alta atʒ ſubtilia pene trare nequirèt q de ſuauitate ſpũs aut nil aut parũ ſentirẽt. Quid iſti niſi ad oſcłm ſuſpirãt. Suſpirãt plane ⁊ inhiãt ſpm̃ ſa piẽtie ⁊ intellectꝰ:intellectus vtiqʒ q ꝑtin⸗ gãt.ſapiĩe q guſtent qð intellectu appᷣhen⸗ derint. Ego in hoc ipſo affectu ſctm̃ puto oꝛaſſe ꝓpham cũ diceret. Siẽ adipe ⁊ pin⸗ guedine repleat᷑ aĩa mea:⁊ labijs exultati onis laudabit os meũ. O ſculũ oĩno pete bat.⁊ illud oſculuʒ in cuꝰ tactu ꝑfuſis la bijs pinguedine gre ſpũalis.ſequererqð idẽ alibi ip̃e pᷣcat᷑. Repleat᷑ os meũ laude: vt cantẽ glam tuã tota die magnitudinẽ tuam. Beniq; et eructauit vbi guſtauit. Quã magna młktitudo dulcedis tue dñe quã abſcò diſti timẽtib te. Satis ꝗ̊ oſckin detinuit nos:necdũ me illud vtverũ fate ar digne ſatis exp̃ſſiſſe cõfido. Sed trãſea — mus ad reliqᷓ. qꝛ id meliꝰ imp̃ſſum qᷓ; ex⸗ p̃ſſum innoteſcit. Equit᷑. Quia melioꝛa ſunt vbera tua vino:flagrãtia vnguẽtis opti⸗ mus. Et hec pba cuiꝰſint auctoꝛ nõ loquit᷑.relinq̃ns nob libere cõmentari. cui potiſſimũ ꝑſone cõneniatt. WMihi ÿo Homelia. ki. dert vnde la cõᷣgruenter aſignem ſiue ſpõſe ſiue ſpõſo. ſiue etiã ſpõſi ſodali⸗ bus. Et pᷣmũ ſponſe qualit᷑ cõgruãt indi cabo. Interim cõfabulantibꝰ ilia parit᷑ at q; illis acceſſit ille de quo ſermo erat Vti q; libens appꝛopiat de ſe loquentib. Sit ſolet. Sic euntibꝰ in cmaus ⁊ cõferentibꝰ inter ſeiocundũ facundũq; ſe exhibuit co mitẽ. Nmpe h eſt qð in euãgelio pollicet᷑ Vbi duo vel tres cõgregati fuerint in no mine meoꝛin medioeoꝝ ſum. Etꝑꝓpphe tã. Anteqᷓ; ait clamẽt ego exaudiqᷓ: adhut loquentib illis dicã.ecce aſſum. Ita ergo nõ vocat?ꝰ affuit.⁊ delectatꝰ Fbis. pᷣuenit pᷣces. Zirbitroꝛ qð interduʒ nec ʒba expe⸗ ctat:ſed ſolis cogitatiõib aduocat᷑.Deni q; ait hõ qui inuentꝰ eſt ſcðᷣm coꝛ dei. De ſideriũ pauperũ exau diuit dñs:p̃paratio nes coꝛdis eoꝛũ audiuit auris tua. Attes dite ⁊ vos vob in om̃ loco:ſcientes quð oĩa vĩa noꝛit. ſcrutãs coꝛda ⁊ renes deus qͥ finxit ſingillatim coꝛda vĩg. qui intelli git oĩa oꝑa veſtra. Sponſa ꝗᷓſponſuʒ ad eſſe ꝑſentiẽs ſubſiſtit. Pudoꝛ em̃ pᷣſumpti onis in q ſe dep̃ henſam intelligit. Nã ve⸗ recũdius id moliri ꝑ inter nũcios eſtima⸗ rat. WMoxq; cõu erſa ad ipm temeritatẽ ꝓ ut valet excuſare conat᷑:qꝛ melioꝛa ſunt in quiẽs vbera tua vino.fiagrantia vnguẽ⸗ tis optimꝰ Ac ſi dicat. Si altũ ſapere vi deoꝛ tu feciſti o ſponſe:qͥ in dulcedie vbe⸗ rũ tuoꝛũ tanta me dignatiõe lactaſti. qua tinus oĩ metu tui charitate nõ mea teme⸗ ritate depulſo.audeã plus foꝛte qᷓ; expedi at. Audeo ſane pietatis memoꝛ: ĩmemoꝛ maleſtatis Hecꝓ vetboꝝ cõſequentia di cta ſunt. Nůc qualis ſit iſta vberũ ſponſi cõmendatio videamꝰ. Duo ſponſi vbera duo ĩip̃o ſunt ingenite mãſu etudinis ar⸗ gumẽta:qð expectat patienter delinquen⸗ tẽ ⁊ clement᷑ recipit penjtentẽ. Bemia in⸗ q; ulceco ſuauitatꝭ. exuberat in pectoꝛe dñi ieſu:lõganimitas vicz in expectandes et in donando facilitas.⁊ audiqꝛ nõ ſitᷣ inuentũ meũ. Aegis ꝓfecto de lõganimi⸗ tate. An diuitias be nitatꝭ eius ⁊patten⸗ tiã ⁊ lõganimitatẽ contẽnis. Itẽ An igno ras quia bonitatꝰ dei ad penitentiã te ad ducit. Ad hoc ſiquidẽ diu ſuſpendit ſentẽ tiq vltionis a cõtemnente:vt ex 8 * Pibeat gratlam remiſſionis in penitente õ vult eim̃ moꝛtẽ peccatorꝭ ſed vt cõuer rat᷑ ⁊ viuat. Ponamꝰ exempla⁊ ve altero vbere. qð dictũ eſt remittẽdi faciitas. Le gis ⁊ deip̃a· Quacũc; hoa peccato?i iñ emuerit: peccatũ ſuuz remittet᷑ ei. egis erelinquat impius viã ſuamet vir ini quus cogitatiões ſuas.et reuerrat ad do⸗ minũ ⁊ miſerebit᷑ eius:et ad deũ nr̃m quo niã multꝰ eſtadignoſcendũ. Pulch?e da nuid paucis cõpꝛehen dit vtrüq; dicẽs. Lõ ganimis ⁊multũaniſericoꝛs. Huꝰ gemi ne bonitatis experimentoin eã ſe fiduciã excreuiſſe fatetur ſpõſa. vt auderet petere vſculũ: quid mirũ dicẽs ·ſi ficpᷣſumodete o ſponſe.que detuis vberi tantã ſum ex perta abundantiã ſuauitatꝭ. Ergo ad au dendũ me ꝓuocat dulcedo vberũ ruoꝛũ: nõ meoꝛũ cofidentia meritoꝛũ. Qð auteʒ dicit melioꝛa ſunt vbera tua vino. hoceſt pingueds gr̃eque de tuis vberib fluit ef⸗ ßicacieꝛ mihi eit. ad ſpirita ẽ ꝓuectũ: quaʒ moꝛdax increpatio pᷣlatoꝛũ. Hec ſolũ me tioꝛa vino.ſed et flagrantia v nguẽtis op⸗ timis:quia nõ modo interne dulcedinis lacte pᷣlentes alis ſedbone q́ʒ opinionis grato o doꝛe refpergis abſentes:bo nũ ha pens teſtmon ni.⁊ àb his qͥ intꝰ. ⁊ ab his j foꝛis ſumt. Habes inqᷓ; lac intꝰ et foꝛis vnguenta:quõquideʒ non ellent q́ᷓs lacte xeficeres.ſi nõ pᷣus odoꝛe attraheres. SVa ne de his vnguẽtis ſiqd dignũ cõſiderati onetõtineant. videbit poſther cũ eo ven tũ fueru.vbi dicit in cõſequẽtibhein odoꝛe vnguentoꝝ tuoꝝ curremꝰ Nũc iuxta pꝛo miuʒ nr̃m hecip̃a vba que ſponſe data ſunt. an ⁊ ſpõſo cõgruant videam?ꝰ, Spð ſa loq̃nte de ſpon lo. repẽte vt dixerã adeſt iie. annuit voto. dat oſculuʒ:mpletq; in ea ſermonẽ qui ſcriptus eſt. Deſideriũ coꝛ dis eiꝰ tribuiſti euet volũtate labioꝛũ eiꝰ nõð fraudaſti eñ. Quod ⁊ꝓbar ex er vbe⸗ rũ repletione. Tante nempe efficacie oſcu lů fanctũ eſt:vt ex ip̃o moꝝ cum acceꝑit i⸗ ſud ſponſa cõcipiat. tumeſcentibꝰ nimiruʒ yberib et lacte quaſi pingueſcentib in te ſtimoniũ. Qubus ſtudiũ eſt oꝛare frequẽ terꝛexꝑti ſunt qð dico Sepe coꝛde tepido et arico accedimꝰ ad altare oĩoniincũbi⸗ Pomclia mus. Perſiſtentibꝰ autẽ. repente infundit gratia. pingueſcit pectꝰ. replet viſcera ins undatio— ſi ſit qui pᷣmat.laccp̃⸗ cepte du cedinis vbera fundere nõ tarda bůt. Dicat ergo. Habes ſponſa qð periſti et hoc tibi ſignũ: quia melioꝛa facta ſunt vbera tua vino. Hinc teſciicet nduerꝰ ac eepiſſe: qð te cõcepiſſe ſentis nde ⁊ vbe ra tibi intumuerũt.facta ĩ vbertate lactis melioꝛa vino ſcientie ſecularꝭ. Que qͥdeʒ inebꝛiat.ſed curioſitate.nõ chaꝝitate:im⸗ plens nõ nutriẽs:inflans nõ edificãs:in⸗ gurgitãs nõ cõfoꝛtans. Sʒ demꝰ ⁊ ſoda⸗ lib iſta pꝛomere Iniuſte inqͥt murmufas aduerſꝰ ponſuʒ:qꝛ id plus valʒ qð illeiã dedit.qᷓ; qð tu petis. QOð enĩ poſtulas te quidẽ delectat:ʒ vbera qbus ꝑuulos ali⸗ qs ⁊ paris. melioꝛa B eſt neceſſarioꝛa ſunt vino cõtemplatiõis. Aliud liquidẽ eſt qð vniꝰletiticat coꝛ homiĩs:et aliud qð edifi cat multos. Nam ſi rachel foꝛmolioꝛ: ſed lya fecũdioꝛ eſt. Noli ergo nimis inſiſtere oſculis cõtemplatiõis:qꝛ melioꝛa ſũt vbe rapᷣdicatiõis. Orcurit ⁊ aliꝰ ſenſus. quẽ 342 nõꝓpoſuerã:ſʒ mininie pteribo Vr dͥd enĩ verba hec nõ mags cõuenire dica⸗ mus eis ip̃is qbus p̃eſt in ſoliicitudie.tã⸗ q; paruulis mat aut nutrix. Hec em equa nimit᷑ fert iuuẽcule et tenere adhuc aie iliã vacare qeti:cuiꝰ plenꝰ erudiri doctrina. exẽplis infoꝛmari deſiderãt. An nõ deni⸗ q; taliũ in ſubſequẽti cõpeſcit᷑ inqetudo: vbi ſub graui cõteſtatiõeꝓhibent᷑ ſuſcita⸗ re dilectã. quſq; ipfa velit. He itaq; ſenti⸗ entes oſculis inh iare ſponſaʒ. ſecretũ que rere ſibi.fugitare publicũ. dec ĩare turbas et cure ipſaꝝ pꝛiam pᷣferre quietẽnoli in⸗ qunt noli.qꝛ maioꝛ i vberib in ample xibus fructꝰ exiſtit. Per en ſiàdẽ nos vẽdi cas a carnalib deſiderijs q̃ militãt aduer ſus aĩaʒ.eripis mũdo ·⁊ acqͥris deo Hoc Zeſt qð aiunt: q? melioꝛa ſunt vbera tua vino. Carnis in qunt voluptatẽ· pau⸗ ſoantetãqᷓ; vino ebꝛie tenebamur vintũt pe q̃s tua nob vbera ſtilãt delirie ſpãles Et pulcre vino cõparant carnalẽ affectũ. Vt eni vua ſemel expᷣſſa non hzʒ iã qð de nuo fundat.ſʒ ꝑpetua ariditate dãnat: ſic caro imp̃ſſurd moꝛt ab oĩ pꝛoꝛſus ſua de leetatiõe ſiccat᷑.nec vitra reuireſeit ad libi dines · Vñ gph eta. O is caĩo fenũ:et ois gut et cece nede abir ntani poſiio ſelus habeüt tu nöſi ſunde pinentſ tomis pullo y gbůdan ayt fun ineafo Lum vngue ſcuhn ſ qlnt delbucs pioſpon purꝛſt unb tſfon bitet huci ſerſole ſechſe uroff qheht. a (Rege urun tiones töpaſe Aoh cüyb goude cõdole ſuade ſſiſen dunꝰ t viſeerin mat. lacchz ere nõ tan laqöperiſt facta ſunt cetnduere Vude 6 bertate lacng chantatein⸗ o edificãsjn⸗ dem'aſoi qt murmus valz qölui ni poſtulast 1 puhlos gi cellaridꝛa ſin lquidt cſt aludqð edi formoliorſeq nimis inſiſten telioꝛa ſütyhe liꝰſenſus. q e pteribo ꝛ öuenire dic citudie ti⸗ Rec em̃ equ adhuc aie ili liri doctim. An nö deni⸗ ci᷑ inqetudo: bent ſuſtita⸗ eit; ſenti⸗ creũ que ure nubas ettmoliin⸗ Fin anple dẽnos vẽdi luät aduer is ded Poe ntveratua ptatqpau⸗ amur vintut deltne ſples malẽ affectů. ö de te da nal ſi ſus ſua de releit ad lbi o fenü:et o15 glla el tanqᷓ; flos feni. Exiccatũ eſt fenuʒ et cecidit fos. Et apls. Qui femiatĩ car⸗ ne:de carne ⁊ metet coꝛruptionem. Et rur ſum. Eſca vent᷑.et venter eſcis.deus autrẽ et hůc ⁊ hãc deſtruet. Vide aůt ne nð car⸗ nitantũ.ſed ⁊ mũdo foꝛte iſta cõpetat ꝓ⸗ poſitio. Siquidẽ ⁊ ipſe trãlit ⁊ cõcupiſcẽ⸗ tia eius:⁊ cũ omia que in mũdo ſunt finẽ habãt finis eoꝝ nõ erit finis · Verũ vbe ra nõ ſic. Hec enĩ cũ ehauſta fuerint:rur⸗ ſum de fonte materni pectorꝰ ſumũt.qðꝓ pinent ſugentib. Mtrit o ꝓinde meiioꝛa carnis ſecliue amoꝛe aſſerũt᷑vbera ſpõſe q̃ nullo vnqᷓ; lactentiũ nũero arefũt · ſed ſp abũdant de viſceribꝰ charitat:vt iteꝝ fiu ant. flum ia ſiqdem fiuũt de vẽtre eiꝰ:fitq; in ea fons aque ſalientis in vitò eternaz · Cumulat᷑ deinde laus vberũ. fagrantia vnguentoꝝ:qð nõ ſolũ verboꝝ por p ſcant.ſed ⁊ factoꝝ opiniõe redolcant. Jã q; ſint vbera. quo tumida lacte qualibet delibuta vnguẽtis.ſub alio ſermõis pᷣnci pio xp̃o adiuuante monſtrabimꝰ Qui cũ patre ⁊ ſpũſancto vi.⁊ reg. Bomelia Duodecima. On ſum ego ꝓfundi ſenſus. neq; n adeo ꝑſpicacꝰ ingenq:vt nou qͥp⸗ Npiã ex me adinuenire poſſim. Sʒ eſt fons magnꝰ ⁊ indeficiens.os pauli qð patet adnos. De ip̃o haurie mihi etiam nũc in oſtenſiõe vberũ ſpõſe.ſicut ⁊ freqjn ter ſoleo. B audcre inqͥt cũ gaudintibꝰ:fe re cũ flentibꝰ. Materni bꝛeuit᷑ expꝛimun tur affectꝰ: qꝛ nec dolere puuli. nec valere queũt. abſq; illa que genuit. Vtrobiq; ne cte eſt eam ſuis cõfoꝛmari viſceriby. Igi tur iuxta pauli ſapientiᷓ. duas illas affe⸗ ttiones duobh ſponſe vberib aſſignabo: cõpaſſ onẽ vni.et congratulationẽ alteri. Zilioq;n puuls eſt ⁊ nondũ nubilis. ſinõ dũ vbera miſit:ſi ſe videlicʒ ncq; ad con⸗ gaudendũ ſentiat ꝓmptã. neq; pꝛanᷓ ad cõdolendũ. Talis ſi foꝛte ad regnũ aĩatũ ſeu adoffieiũ pᷣdicatiõis aſſumi:alijs qui dẽ nõ pꝛodeſt.ſibi vᷣo obeſt plurimũ. Poꝛ ro ſeſe ingerere quãte ĩpudentie eſt. Sʒ re deamꝰ ad vbera ſpõſe:ac pꝛo diuerſitate xberũ viuerſis ⁊ lactis ſperies ꝓponam? 3 ögratulatio qͥdẽexhoꝛratiòis. cõpaſ uodecima ſio pᷣo ↄſolatiõis lac fundit. Poꝛo vttã q; ſpẽʒ vbertini celitꝰ irroꝛari pio pectoꝛi ſuo ſpiritalis mat᷑ totiẽs ſentit:quotiens oſcim ſumit. Eideas eã mox plenis vbe nbh ꝑuuł intũbare lactãdis:⁊ ex vno qdã ↄſolatoꝛia.ex altero po exhoꝛtatoꝛia vbe nꝰ miſtrare.ꝓut ſin gtis ↄuenire videbit. Berbi gra. Si quẽ foꝛte ex his qͥs genunt in eugelio dep̃ hẽderit.foꝛte aliq tetatios neↄcuſſum ⁊ indetutbatũ ac triſtẽ puſilia nimẽq; factũ nõ poſe ferre iã vim tẽtati⸗ onis:quõ mulcet. quõ plãgit.quõ ↄſolaf qᷓt argumẽta pꝛetaris mox reperit. qͥby eris gat deſoiatũ. Ecõtra ſiꝓmptũ.ſi alacrem ſi bñ ꝓficientẽ cognoutrit: exultat. aggre⸗* dit᷑ ſaluraribꝰ monitis accẽdit.ampliꝰ in ſtruit de qͥbus põt vt ꝑſeueraret:vtq; ime lus ſp ꝓficiat exheꝛtat᷑ Oiby ſe ↄfoꝛmat oim in ſe trãſfert affectꝰ: matrẽ deniq; ſeꝓp bat nõm inꝰ deficiẽtiũ qᷓ; ꝓficiẽtiũ Ouãti ho die ſecꝰ affectos ſe oſten dũt:⁊ de his di co qͥ anĩas regere ſuſceperũt. Quod eniſi ne miſerabili gemitu dicẽdũ nõ eit xp̃ ob pꝛobꝛia. ſputa.flagella. clauos.lanteã. cru cẽ. moꝛtẽ. hec omiĩa in foꝛnace ausriciecõ⸗ fiant. et ꝓfligant in acqͥſitionẽ turpis que ſtus.et pciũ vniuerſitatis ſuis marſupijs includere feſtint:hoc ſolo ſane a iuda ſca riothis differentes. qð ille hoꝛũ om̃eemo tumentũ denarioꝛũ nũere cõpenſauit.iſti voꝛatioꝛi ingluuie lucroꝛũ infinitas exi⸗ gunt pecunias His inſatiabili deſiderio inhiant. pꝛo his ne amittant timẽt.et cuʒ amittüc dolent: harũ in amoꝛe quieſcũt. qntum dütaxat liberũ eis eſt.a ſeruõᷓ qi vł qugmentãdi cura. Zinimarũ nec cafus re⸗ putat᷑ nec falus Nõ funt pꝛofecto matres qͥ cum ſint de crucifixipatrimonio nimi um incr ſti impinguati. dilatati. nõ pa tiunt᷑ ſuꝑ contritionẽ ioſeph. Que mater eſt nõ diſimulatt:hʒ vbers et non vacuge gaudere cũ gaudentib. flere cum flentibꝰ? nouit:net ceſſat expꝛimere de vbere qdem ↄgratulationis. lac erhoꝛtarionis.de vbe re vero com paſſionis.lac cõſolatõnis. Et deſponſe vbenbus vel vberum lacte iſta ſufficiant. Jam qualibet etiã vnguentis ea dem vbera redoleant indicabo ſi tamẽ veſtris otoniby iuuer:vt qð mihi inde ſen; tire datũ eit· der ⁊ cloqui digne— audtẽ⸗ B 2. — iũ vrilitatẽ. Alia ſponſi.atc ala ſponſe vnguenta ſi unt:quẽadmod uz et ſua cuiq; vbera. Sed de ſponſo quo i loco tractan⸗ dũ fitfupius pꝛefixũ eſt. Hũc ſponſe vn⸗ guentis intend mꝰ.Idq; intentiꝰ.tanq; pis q̃ ſcriptura nò mediocrit cõmen dauit ita vt ea ꝓnunciauerit nõſ implicit bona. ſed optima. Et pono diuerſas ſpecies vn guentoꝛũ:quo ex plurib ea què potiſſimũ ponſe vberib cõgruant eligamꝰ. Eſt vn guentũ cõtritiõis.et eſt vnguentũ deuoti⸗ onis:eſt ⁊ pietatis. Pꝛimũ pungitiuũ do ſoꝛẽ faciens. Secũduʒ tẽperatiuũ. doloꝛẽ leniens. Tertiũ ſanatiuũ.etiã moꝛbũ ex⸗ pellẽs. Nũc dehis latius diſſeramꝰ. Eſt ergo vnguentũ qð ſibi cõficit ania multis irretita crimibus:ſi cũ incipit cogitare v i⸗ as ſuas.colligat.cõgerat.cõteratq; i moꝛ tariolo cõſcientie multas ac varias ſpeci⸗ es peccatoꝝ ſuoꝛũ:⁊ intra eſtuantis pecto ris ollam fimul omĩa coquat. igneqdam penitẽtie ⁊ doloꝛis: vt poſſit dicere cũ pꝛo pheta. Concaluit coꝛ meuz intra meꝛet in mneditatione men exardeſcet ignis Ecceß eſt vnũ vnguentũ quo aĩa peccatrix ſue cõ uerſionis pᷣmoꝛdia cõdire debet:plags ſu⸗ is recentidꝰ adhibere. Pꝛimũ ſacrificum deo ſpũs cõtribulatus. Quãdiu ergone habet tanqᷓ; pauꝑ ⁊ inops · vnde ſi meli? ac pᷣcioſius cõponat vnguentũ no negli⸗ gat parare interim iſtud. licet de vilibus ſpecieboꝛqꝛ coꝛ cõtritũ ⁊ humiliatũ nõð de ſpicit. Tanco aũt minꝰ vile diuinis appa rebit aſpectib:quãto plus ſibi illa vilue⸗ rit in recoꝛ datiõe peccatoꝛũ ſuoꝛũ. Tamẽè ſi illo viſibili quo viſibilit᷑ vncti· à pecca⸗ trice coꝛpoꝛei pedes dei referunt᷑ in eu ig⸗ lio inuitibile hoc ⁊ ſpũale fuiſſe dicimꝰ fi⸗ guratũ:nõ oĩno vile reputare poterimus. uid ẽ de illo legit᷑· Et domꝰ inqt im pleta eſt.ex odoꝛe vnguẽti. Peccatricꝭ ma nibus diſtillabat᷑ ⁊ extremis mẽbꝛis co?⸗ poꝛis.id eſt pedibꝰ fundebat᷑:⁊ tñ non vf⸗ q; adeo cõtemptibile aut vile fuit. quĩ to⸗ tã domũ vis aromatũ.et ſuauitas repie⸗ ret odoꝛis Qð ſi atten damꝰ quãta ĩvni⸗ us petõꝛis conuerſione kragrantia reſper⸗ gat᷑ ecclia.⁊ quãtis fiat odoꝛ vite ad vitã quis penitẽs ſi publice gfecteq; peniteat: ꝓfecto ⁊ de hoc eque in dubitant᷑ ꝓnuncia bimus.qꝛ domꝰ impleta eſt ex odoꝛe vn⸗ guenti. Deniq; ⁊ ſuꝑnas beatoꝛũ manſio nes attingit penitẽtie odoꝛ.ita vt teſte ip ſa veritate. magnũ gaudiũ ſit inter ange⸗ ios dei ſuꝑ vno peccatoꝛe penitentiã agẽ⸗ te. B audete penitẽtes:puſulanimes cõfoꝛ tamini:vobis dico qͥs nuꝑ cõuerſos de ſe culo ⁊ a vijs vĩis pꝛauis recedentes. exce⸗ pit moxamaritudo ⁊ cõfuſio animi peni⸗ tentis:ac velut recentiũ vulnerũ doloꝛ ni mius excruciat et ꝑturbat. Secrete manꝰ veſtre diſtillãt m vrthe amaritu dinẽ.in ſa lubꝛem hãc vnctionẽ:qu ia coꝛ contritũ et pumiliatũ deꝰ non deſpicit. Non eſt oĩno ſpernẽda nec vilis habẽda huiuſcemo di vnctio:cuꝰ odoꝛ nõ ſolũ homies pꝛolo⸗ cat ad coꝛrectionẽ. ſed ⁊ angelos ad exul⸗ tationẽ inuitat. Sed eſt vnguentum tãto iſto pꝛofecto pᷣcioſius: quãto de melioꝛi⸗ bus compoſitũ ſpecieb. Huiꝰ ſiq uidẽ ſpe cies nõ longe querant᷑ penes nos ⁊ abſq; difficultate reperimꝰ: ac de oꝛtulis noſtr⸗ taiiũ ꝑfacile copiã tollimꝰ quotienſcũq; neceſſitas poſcit. Quis em̃ nõ ſatis deꝓ⸗ pꝛio cũ vuit ad manũ habet lniqͥtates et petã. ſi non diſſimulat. Mee aũt ſunt ſicut recognoſcitꝰ ſpecies vnguẽri pꝛimi. quod iã deſcripſimꝰ. At po leculi huiꝰ aro ma⸗ ta terra nr̃a nequaqᷓ; ꝓfert: ſed pꝛocul ⁊ de vltimis finihy ea nobis cõquirimꝰ. Nẽpe om̃e datũ optimũ ⁊ om̃e donũ ꝑfectũ de⸗ furſum eſt. deſcendẽs a patre luminũ. Fit em̃ vnguentũ iſtud de diuinis collatꝰ hu mano generi beneficijs. Felix qui ip̃a ſibi ſtudio ĩe colligere.⁊ ante mentꝰ ſue ocłos digna cũ gr̃arũactiõe reducere curat. Pꝛo fecto cũ fuerint in vaſculo pectoꝛis. poſtil lo crebꝛe meditatõis cõtuſa atq; contrita Deniq; igne ſcti deſiderij ſimul decocta oĩa.et demũ impinguata oleo leticie:erit vnctio longe pᷣcioſioꝛ excellentioꝛq; pᷣoꝛe· Sufficit ad pꝛobandũ eius teſtimoniu; qui ait. Sacrificiũ laudis h onoꝛificabit me. Rec dubium quin excitet ad laudan dũ beneficioꝛũ recoꝛdatio. Poꝛro cũ ſcri⸗ ptura hoc ſolũ teſtet᷑ de illo alio· quia ne⸗ uaqᷓ; de picit᷑.liquet amplius eẽ cõmen⸗ atũ. qð ⁊ honoꝛificat Beniq; ilud pedi bus apponit᷑:hoc rapiti. Si em̃ in xpᷣoca put ad diuinitatẽ referẽdũ eſt dicẽte pau⸗ unoc ſers hbena Queen ruſueſ valet p kwalhl cis ben ſurgee cuns pimi ius m ſimv gnoſc huiuſ ru ſole tetcõu poꝛe eti Vnig inquier poean mowa qdis i quitat meripi loboꝛ del lau gemit Lhg Razſi Uuip nu odoeh Oü manid uyt teſte iy Inter ange⸗ Wentiã agẽ⸗ nimes cõfoꝛ uerſos deſe dentes.exte⸗ animipeni⸗ erũ doloꝛni Secretem itudinẽ inſt oꝛ contritie Fon eſtoin huiuſcemoi mies pꝛouo⸗ gelos ad exub guentumtit o de melion⸗ ub ſiquidẽpe s nos. abl oꝛtulis noſ quotienſci; noõ ſatis dep⸗ et iniqtatest aũt ſunt ſicut pumi, quod hu arom⸗ edpꝛocul?de uim Rhe onũꝑferr de⸗ eluminl. Fit us collat hu rqußaſbi ſue ockos ecurat. Pio woris. doſtl c; contrud mul decoctà leo leticie:erit aun 3 s tetimonu ponoꝛificidit itet udlabdan Poꝛroců ſri alio qula ne ius es cõmen⸗ niq ludpedt iem in xocà cſtdicite bau⸗ rqᷓ gfas agi. quõ deũ rangit non hoiem Rð qꝛ nõ ſit hõ.qͥ deus eſt.ſiqdẽ deꝰ ⁊ hõ vnꝰ eſtxp̃s.ß qꝛ oẽ bo nũ a deo nõ ab ho⸗ mine eſt.etiaʒ ipm qð ꝑ hoĩiem miniſtrat᷑. Tredecima lo.car ut xp̃ideꝰ: ꝓculdubo caput vnguẽ Pꝛofecto em̃ ſpũs eſt qͥ viuificat: caro nõ ꝓdeſt qͥcqᷓ;. Pꝛopterea ⁊ maledictꝰ qͥ ſpem ponit in hoĩe quõ ⁊ ſi ſpes nr̃a tota meri to pendet in hoie deo. nõ tũ qꝛ homo.ſed qꝛ deus eſt. Itaq; illud pedibꝰ hoc capiti exhibet:quð ⁊ hũiliatio tontriti toꝛ dis et hůiliati ↄgruit carni.⁊ maieſtatẽ decz glo nficatio. En qᷓle vnguentũ ꝓpoſut vob:q ſe nimmrũ tãg caput ilud tremendũ pᷣnci⸗ patibꝰ nõ ducit indignũ. immo ⁊ honor? inſigne indicat dicens. Sacrificiũ laudis honoꝛificabit me. Qnãobꝛẽnõ eſt paupe ris ⁊ inopis ſeu puſilii coꝛdis cõficere iſti⸗ uſmo di vnctionẽ:nempe cinꝰ aromata et ſpecies ſola cõfidentia poſſidet.que tñ de libertate ſpũs ⁊ coꝛdis puritate deſcẽdat. Que em̃ puſillan imis ẽmodice fidei mẽs rei ſue familiaris tenuitate cõſtringit᷑:nec valet pᷣinopia ociar advacandũ diuinis dis beneficijs. Et ſi quãdo certe conat᷑ aſ ſurgere: cõfeſtim domeſticarũ neceſſitatũ curis vꝛgentibꝰ reuocat᷑ ad ſua.et in ſecõ⸗ pꝛimiꝓpꝛia egeſtate cõpelli. Quod ſi hu ius miſerie querit᷑ a me cauſa:dicam ꝙ ip ſi in vobis ni falloꝛ aut eſſe aut fuiſſe reco gnoſcetis. Duabus decauſis videt mihi huiuſcem odi animi egritudo.et diffden tia ſolere cõtingere.aut de nouitate videli cet cõuerſionis:aut certe de cõuerſiõis te⸗ poꝛe.etiã fiĩ ↄuerſiõe longũ tpᷣs habuerit Vtrũq; ꝓfecto hũtliat ⁊ deiecit ↄſciaʒ.⁊ in quietã facit.dũ ſiue pꝛo tepoꝛe.ſiue ꝓ tẽ poꝛe antiqᷓs animi paſſi ões necdum in ſe moꝛtuas ſentit.⁊ neceſſe ꝓinde habẽs reſe cãdis inrẽdere de coꝛdis oꝛtulo ſpinis ini quitatũ.⁊ vꝛticis cupiditatũ.lõᷣgius a ſe⸗ aũt a dhuc itriſticia eſt anĩa. bencficio nõ gaudet. ſ indiget. Habet&ᷓ vn dep̃ces of̃ ferat: nõ aũt vnde referat grates Quomð. em̃ referet beneficiũ qð non accepit. Meri to pꝛoinde diunõ eſſe animi paupꝑis cõfi, cere h vnguentũ.qð de recolẽdis diuis bñ ficis cõponi debʒ: quõ nõ poteſt videre lu cẽ donet tenebꝛas intuer Nempe in ama ritudine eſt.occupatq; memoꝛiã trſtis re coꝛdatio peccatoꝛũ:nec libet letũ quippiã ſimul admittere. Idcirco talibꝰ denũcuat ſpũs ꝓpheticus dicens. Vanũ eſt vob an⸗ te lucẽ ſurgere. Quoci eſt fruſtra ſurgit? ad intuenda bificia que delectãt:niſi pus re⸗ cepto lumine cõſolatiõis de reatibus qui còturbant. Non eſt ergo pauperũ hoc vn guentũ. Sed videte qui nã deeius copia no im merito gloꝛient᷑. Ibant gaudẽtes a cõſpectu cõcilj. quoniã digni habiti ſunt pꝛo nomie ieſu contumeliã pati. Wultũ ſibi pꝛofecto inſtillauerãt de pinguedine ſpũs.qruʒ lenitas nõ dico ybis.ſʒ nec ver berib ceſſit. Erãt em̃ diuites in charitate tan Cu dit q nullis exhaurit᷑ im pẽſis:et de ipſa facile laudib ſeu his que lau des pariũt intuen holocauſig medullata offerebant. Funde bãt paſſim ſudantia pectoꝛa liquoꝛẽſctĩ quo imbuta plenꝰerãt:qñ loquebant᷑ va rys hnguis magnalia dei. ꝓut ſpũſſanct? dabat eloqui ülhus. Nec dubiũ qui illi ha⸗ bundarẽt iſcẽ vnguẽtis.qhus apoſtolus⸗ —. teſtimomũ ꝑhibebat dicẽs. Bratias ago deo meo ꝓ vobis ſemꝑ in gr̃a dei.q̃ data eſt vobis in xp̃o iefu: qa in oĩbus diuites faeti eſtis in illo in om̃i verbo et in oĩ ſciẽ tia.ſicut teſtimomũ xp̃i cõfirmatũ eſtĩ vo bis:ita vt nihil vobis deſit ĩvlla gratia. Vtinã ⁊ pꝛovob ego haſip̃as gratias re ferre poſſim. vt videã vos diuites in vir? 3. tutibꝰ:alacres in laudib dei.ſpiritale hac k pinguedine abũdantius redũdantes In xp̃o ieſu domio noſtro. metipſa euagarinõ ſinit᷑. Quidem̃. Qui laboꝛat in gemitu ſuo. poterit ne ſimł ⁊ in dei laudibo exultare. Quo nam mõ in oꝛe gemẽtis ⁊ plãgentis ſonabit pariter illud Eſaie:gratiarũ ſcilicʒ actio ⁊ vox laudis. Naʒſicut a ſapiẽte accepimus:muſicg in luctu ipoꝛtuna narratio eſt. Deniq; grati arũactio ſequ ᷑ beneficiũ.nõ pᷣcedit. ut . licet in qᷓ dei beneficiã cũ leticia ⁊ gratia actione recolit ſctã deuotio. Hoc em̃ bo⸗ nũ eſt. tum pter reuelãdos vite pᷣſentꝭ las Momeliatredecima. r in fineſermonis. nec meiteras 4 d Pre piget:qð cupiã vos om̃s fieri ſa cre vnctiõis ꝑticipes.illius vide⸗ — — boꝛes· qͥ vtiq;tolerabilioꝛes nob fitexul 5„ tantib in taudẽ dei:tum qꝛ nihil ita ꝓpꝛie q̃ndã terrꝭ repñtat celeſt; habitariõis ſta⸗ rũ.ſicut alacritas laudantiũ deũ. dicente ſcᷣtura. Bti qui hitant ĩ vomo tudin ſe⸗ cuta ſeculoꝝ laudabũt te. De hoc pᷣcipue vnguẽto puto dixiſſe ꝓhetã. Ecce qᷓ; bo⸗ nũ ⁊ qᷓ; iocundũ hĩtare frẽs in vnuʒ: ſicut vnguentũ in capite. NHeq; em̃ pᷣoꝛt videt᷑ cõgruere poſſe. Illud em̃ er ſi bonũſit. nõ rũ eſt iocundũ:qꝛ recoꝛdatio pctõꝝ amart — tudinẽ facit.nõ iocũditatẽ Sʒ nec qͥ ilud faciũt.in vnũ hitantcũ qͥſq; pꝛia pctã lu geat atq; deploꝛet. Qui po in gr̃arũactio ne vſant᷑. deuz intuent᷑ ſolũ ⁊ cogitãt: acꝑ hoc ip̃i vere hitantin vnũ. Bonũ eſt aũt qð faciũt: qꝛ ſeruãtei iuſtiſime gliam cuiꝰ eſt. eti nih iominꝰ iocunduʒ:q? delectat · Muãobꝛẽ ſuadeo vob amicis meis. refle ctere pecẽ a moleſta et anxia recoꝛdatione viaꝝ vĩay.⁊ euadere in itinera planioꝛa feniorꝭ memoꝛie bñficioꝝ deieyt qͥ in vo⸗ bis cõfundimi.ipꝰ intuitu reſpiret?. Vo s vos expiri ilud: qð ſctũs ꝓpha cõſulit — dicẽs. Deſectare in d ĩo:⁊ dabit tibi peti⸗ tiões coꝛdis tui. Et qͥdeʒ necelſariꝰ vᷣoloꝛ pꝛo pctis:ſʒ ſi nõ ſit ↄtinuus. Saneinter polet᷑ letioe recoꝛdatiõe diuie benignita⸗ tis:ne foꝛte p̃ triſticia in duret᷑ coꝛ.⁊ deſpe ratione plus ꝑeat. Miſceamꝰ abſinthio mel: vt ſalubꝛis amaritudo falutem dare poſſit:cũ mixto temꝑgata dulcoꝛe bibi pol ſit. Audi deniq; deu:quõ ipſecontriti coꝛ dis temꝑat amaritudinẽ. quð puſillani⸗ mẽa deſperationis baratro reuocat: quõ plan de et fidelis ꝓmiſſiõis melle merentẽ conſolat᷑. erigit diffidentẽ. Atp phecam Ego inftenabo os tuum laude mea. ne in tereas. Hoc eſt He intuitu facinoꝛũ tuo⸗ rũ nimiã incurras triſticiaʒ · atq; inſtar ef⸗ frenis equi deſꝑ itus.in pᷣceps ruas er pe⸗ eas:freno inquit te inhibebo indulgẽtie mee. ⁊ meis lau dib erigam. reſp trabiſqʒ — in honis meis.qͥ de tuis cõfunderis ma⸗ lis:dĩ me ſanebãgnioꝛẽ.qᷓ; teculp abilio rẽ inuenies. Moc freno ſi infrenatus fu⸗ ſet cayn:nequ aqᷓ; deſperãdo dixiſſet. 4oꝛ eſt iniqtas mea:qᷓ; vt veniam mereaſ- Abſit. abſic. 2M aiot eſt pieras qᷓ; queuis iniquitas. Ideo iuſtus nõ cõtin ue:ſed ta⸗ mẽin pᷣncipio ſermonis accuſatoꝛ eſt ſui. Pomelia Poꝛro aũt in deilaudes extrema ſernid⸗ nis claudere cõſueuit. Vdete deniq; tu⸗ ſtum. hoc oꝛdine ꝓcedenteʒ · Cogiraui alt vtas meas.⁊ cõuerti pedes mcos in teiti⸗ monia tua. V qͥ videlicʒ cõtritionẽ ⁊ in⸗ felicitateʒ in vijs ꝓpꝛjs ꝑpeſſus fuerat.in via teſtim onioꝛũ dei d electaret᷑ ſicut in oĩ bus diuitijs. Et vos igit᷑ erẽplo iuſti ſi de vobis in humilitate ſentitꝭ: ſic em̃ legitis apud ſapientẽ. Sẽtite de dño in bonitate et in ſimplicitate coꝛdis q̃rite iium Moc aũt facile mẽti ꝑfuadet diuine munificen tie frequẽs. imo cõcinus recoꝛdatio. Alio qui quõ implebit᷑ aplicum ilud.in om̃i⸗ bus gr̃as agẽtes:ſiea pꝛo qbus gr̃e debẽ⸗ tur.a coꝛde receſſerint. Nolo vos iudaico notari obpꝛobꝛio. de qͥbus ſcpᷣtura teſtat: qð nõ fuerint memoꝛes beneficioꝝ eius ⁊ mirab liũ eius q̃ oſtendit eis. Verũ quõ bona q̃ largiri moꝛtalibꝰ nõ ceſſat miſeri⸗ coꝛs ⁊ miſeratoꝛ dãs.recolere et inteilige⸗ re oñ̃ia.omni homi impoſſibile eit: quis loquet᷑ potentias dñi.auditas faciet om⸗ nes laudes eiꝰ. Id ſaltẽ quod pᷣcipuũ eſt et maximũ eſt opus vicʒ nr̃e redempriõis a memoꝛia redẽptoꝝ aliquatenꝰ non rece dat In qoꝑe duo potiſimũ q̃ nuncoccur rũt.vis ſtudiqjs inti nare curabo. Et hoc qᷓ; paucis ad cõpendiũ potero. memo? il⸗ lius ſentẽtie. Da occaſionẽ ſapiẽti:⁊ faꝑiẽ tioꝛ erit. Duo ergo illa ſunt:modus ⁊ fru ctus. Etmodꝰ qͥcẽ dei erina nirio eit: fru⸗ ctus ʒo noſtri de illo repletio. Moc medi tari ſctẽ ſpei ſeminariũ eſt:illud ſũmi amo ris incentiuũ. Vtrũq; ꝓfectib noſtris ne⸗ ceſſariũ:ne aut ſpes mercẽnaria ſit. ſi amo rẽ comitet᷑.aut amoꝛ tepeſcat.ſi infructuo ſus putet᷑. Poꝛro fructũ talẽ expectamus ni amorꝰ.q̃lẽ ipfe quẽ amamꝰꝓmiſit:mẽ ſurã inqens plenã.et cõfertã ⁊ cogitatã· et ſuꝑetffiuentẽ d abũt in ſinũ vẽm. Meſura iſta vt au dio erit ſine mẽſura. Sʒ velĩ ſci re.cuiꝰ rei kutura ſic illa mẽſura. vel poti? iliã imẽſitas qᷓ repꝛomittit᷑. Ockus nõ vi dit abſq; te deꝰ:que pᷣparaſti diligẽtibote Dic nob tu q̃ pᷣparas:qͥd pᷣparas. Credi mus.ↄfidim? reuera ſiẽ ꝓmittis:reptebi muribonis vomꝰtue. Sʒ qͥby q̃ſo bonis vel q̃libet. Foꝛte frumẽto vino⁊ oleo au⸗ ro ⁊ urgumẽto:lap idibuſue p̃ciolis. Sed titoĩs de cſt wef tuba möe⸗ hilis m̃. N⸗ rõn fu ti mult etemta O bea miſeta tewf. inkch mes meß mej mech aro Vn bas m c AG0 teſint plenn ludf ig5 d ſida inert bili teter lte ne pamn bubo bmr vuc ema ſern oglraut att cos inteſtiz rontin⸗ us fuerat. in ret ſcutin oi plo luſtiſide ſic em̃ legus in bonttin eülum Boe ne munic datio. j llud. in oñ us gre de vos uudun tura teſt eficior eins: s. erqu ceſlat milen⸗ e et intellige bile eſt: quis faciet on⸗ d p̃cipuũet edempttös enꝰ non rere nunc ocur abo. Et hoe o. memoꝛi⸗ plintſai modus z hu ninoclfu⸗ Hormu ſmiamo noſtris ne⸗ ſit ſi amd iinfructuo tpectamus pmiſitmẽ cogitarc . Wilurä JSvüſe ra. vel poll, Ochus 0 diligẽllbte ttis:replebi qſo bonls o 1oleoau Tredecima. tollat pꝛofectio. Simul ⁊ hoc adu ertita⸗ hec vidim?ꝰ.⁊ nouimꝰ⁊ videmꝰ.⁊ faſtidi mus. Id q̃rimꝰ qð oclus nõ vidit:nec au nis audiuit:netĩ coꝛ homis aſcẽdit. Hoc placet. h ſapit. h delectat inqͥrer: qðᷣcũq; eſt illud. Erũt inqͥt oẽs dotibiles det: ⁊ip ſe omia in omibus. Ejt audio. plenitudo quã expectamus a deo:non erit nõ de deo Quis vero comp̃hendat qᷓ; magna mul⸗ tirudo dulcedinis. in bꝛeui iſto ſetmone cõpꝛehen ſa ſit:erit deus om̃ ia in om̃ibus yt de coꝛpoꝛetaceaʒ: in anima tria intue⸗ oꝛ.rõnm.volũtatẽ. memoꝛiaʒ:et hec tria p̃am aiam eẽ Quantũ cuiq; hoꝝ in pñti ſeiło deſit de itegritate ſua ⁊ ꝑfectõne· ſen tit oĩs qͥ ambulat in ſpũ. Quare h.nõ qꝛ de eſt oĩa in oĩbꝰ. Hinceſt.qð ⁊ rõ ſepiſſi me fall᷑ ĩ iudichs.⁊ volũtas qᷓdruplici ꝑ turbatiõe iactat᷑:⁊ mẽoꝛia młtiplici obli⸗ — uõe ↄfundit᷑. Triplichunc natiuitatino bilis creatura ſubiecta ẽ nõ volẽs · In ſpe t. Nã qᷓ replet in bonis deſideriũ aie.ip̃e rõni futurꝰ eſt plenitudo luch:ip̃e volũta⸗ ti multitudo pacꝭ:ipſe mẽ̃oꝛie cõtinuatio eternitat O veritas.charitas.eternitas O beata ⁊ beatificãs trinitas:ad te mea miſera trin itas miſerabilit᷑ ſuſpirat:qm̃ a te infelicit᷑ exulat. Hiſcedens a te q̃ntis ſe infcauit eri oꝛibꝰ doloꝛib ⁊moꝛib. Heu me:qlem ꝓ tecõmutauimꝰ trinitatẽ. Coꝛ meñ ↄturbatuz eſt.⁊ inde doloꝛ: dereliqͥt me Ftus mea:⁊ lumẽ oculoꝝ meoꝝ nõ eſt mecũ.et in de erroꝛ. En qᷓ; diſſimilẽ trini⸗ tatẽ.o aie mte trinitas.exultãs offendiſti. Veruntũ qe triſt es aĩa mea:⁊ q̃re ↄtur bas me. Spera ĩ deo qm̃ a dhuc cõfiteboꝛ il:cũ erroꝛ vicʒ a rõne.a volũtate doloꝛ. atq; a memoꝛia timoꝛ oĩs receſſerit.⁊ ſuc⸗ ceſſertt illa quã ſperamꝰ mira ſerenitas: plena ſuauitaseterna ſecuritas. Pꝛimuʒ illud faciet veritas deus. Secũduʒ chari tas deꝰ. Tertiuʒ ſumma poteſtas deꝰ.vt ſudtus oĩa in oĩbus ratiõe recipiente lucẽ nextingubilẽ.voluntate pacẽ imꝑtuꝛba bilẽ:conſequent᷑ memoꝛia fonti indeficiẽ ti eternaliter inherente. Viderit? vos re⸗ cte ne pꝛimũ illud filio. ſpirituiſctõ ſeq̃ns. patri vltimũ aſſigneris. Sit tamẽ vt ni⸗ hil hoꝛũ vel patri vel filio vel ſpirituiſctõ ſubtrahatis.ne eui feꝛte ꝑſonarũ aut ple⸗ nuudinẽ minuat diſtinctio. aut ꝓpꝛutatẽ quod ſimile fümj hunꝰ ſeculi experian? de carnis illeccbꝛis. de mundi ſpectaculis.et de pompis ſathane: cũ tamẽhoc totũ ſit⸗ vnde vna pᷣſens eludit miſeros amato⸗ res ſuos. ditente 1ohãne. Quicqͥd ui mũ⸗ do eſt cõcupiſcenna carnis eſt. ⁊ cõcupiſcẽ tia oculoꝛũ:et ambitio ſeculi. hoc de zedẽ⸗ ptionis fructu. Immo quoq; quẽ fircco⸗ litis dei eſſe exinanitioneʒ diffiniuimus⸗ Tnria item pᷣcipue vobis intuẽda cõmen do. Nõ em̃ ſimpiex aut modica illa exina nitio fuit ſʒ ſemctip̃m exinaniuit vſq; ad carnẽ.ad moꝛteʒ.a dcrucem Quis digne penſet quante fuit hũilitatis. manſuetus dinis.dignatõnis.dominũ maieſtatꝰ car ne idui.mulctari moꝛte.turpari cruce. Sʒ d icit aliquis. Non valuit opus ſuũ rep rare creatoꝛ.abſq; iliu difficultate. Galu⸗ it.ſed maluit cũ iniuria ſui: ne peſſimũ at⸗ q; odiofiſſimũ vitium ingratitudinis.oc⸗ cuſionẽ vltra reperiret in hoĩe. Sane mul tũ fatigationis aſſumpſit. quo multe die ctionis hominẽ debitoꝛẽ teneret:tõmone retq; gratiarũactionis difficultas redem⸗ ptionis:quẽ minus iſſe deuotũ fecerat c ditionis facilitas. QOud em̃ dicebat ho mo creatꝰ ⁊ increatus. Bratis quidẽ con⸗ ditus ſum:ſed nullo auctoꝛis grauamins vel laboꝛe. Siquideʒ dixit.et factus ſum quemadmodũ ⁊ vniuerſa. Quid magnũ. eſt quẽlibet magna in verbifacilitate do⸗ naueris. Sic beneficiũ creationis attenu. ans hũana impietas. ngratitudinis ma. tenõ inde ſumebat.vnde amoꝛis cauſam habere debuerat:idq; ad excuſandas exs cuſatiõis in peccatis. Sed obſti uctuʒ eſt os lo quentiũ iniqua. Auce clarius patet. quantũ modo pꝛo te homo diſpendiũ fe⸗ cit. De dominoſeruus.de dunte paupcr. caro de verboet de dei filio homis filius fieri non deſpexit. WMemento iã te et ſi de⸗ nihilo factum.non tamẽ de nibio reqem. ptũ. Sex dieby cond:dit om̃ia.et te inter oĩa. Zit vo per totos triginta annos ope ratus eſt ſalutem tuam in medio terre. quantuz laboꝛauit ſuſtinens. Carnis ne ceſſitates. hoſtis temptatiões. nonne ſibi crucis aggrauauit gnominia moꝛtis cu. mulãt hoꝛroze. Neceſſarie qu Sic ſie — — — — — —— —— —— —— pomies ⁊ iumẽta ſaluaſti dñe:quẽadmo⸗ dũ multiplicaſti miſchiam tuã dels hot meditami:in his verſamini. Talbꝰo do ramentis refouete viſcera vẽa. que diuto? ſit odoꝛ moleſtioꝛ peecatoꝛũ.vt abũdetis et his vnguentis.nõminꝰ ſuauibus qᷓᷓſa lutaribus. Hectamẽ adhut vos putetis pabere illa optima:q̃ in ſponſe vberbuß cõmendant᷑. De qͥbus inciperemõ finien⸗ tanqᷓ; vas pditũ. vt ceter pᷣſto vbic ſemp occurras. atq; ſuecurras: ſic deniq; moꝛ⸗ tua tibi vt iuuas oĩbyꝛtu plane tu tertiu; optimũq; vnguentũ felix poſſides·etma⸗ nus tue diſtillauerũt totiꝰ ſuauitatꝰ liqᷓreʒ BNon exiccabit᷑ in tꝑe malo.nec feruo? gſe cutiõis ebibet illũ: ſ; ſꝑ deus memoꝛ erit oĩs ſacrificij tui:⁊ holocauſtũ tuũ pingue fiet. Sũt viri diuitiaꝝ in ciuitate dñi vir di iã fermõis anguſtia ꝓhibet. Que dicta tutũ:q̃roan apud aliqᷓs hec vnguẽtra inue ſunt de alijs tenete memoꝛia ꝓbate vitg ⁊dehis iuuate mepᷣcibꝰ vẽis. vt dignelo ꝗᷓ poſſim:qð ⁊ dignũ ſit tãtis ſponſe deli⸗ tjs·⁊ vĩas gias ad amoꝛẽ edificet ſpõſi ie ſuxp̃i dñi nr̃i qͥ viuit ⁊ reg.d. ꝑ.o·ſ.ſ.amẽ. Momelia decimaquarta. Vo me vnguenta vob tradidiſſe decoꝛdoꝛ:vnũ cõtritiõis.multa de licta cõplectens. alterũ deuotiõis. mkta cõtinẽs bůficia. Ambo ſalubꝛia:ſed ambo nõ ſuauia. Pꝛlmũ ſiqͥdẽ pungitiuũ ſentit᷑:qꝛ mouet cõpunctionẽ amara reco? datio petõꝝ ⁊ doloꝛẽ facit:cũ ſeq̃ns miti⸗ gatoꝛiũ ſit. diuie bonitatꝭ intuitu ↄſolati onẽ dãte ⁊ ſedãte doloꝛẽ. Sʒ eſtvnguẽtuʒ qð ambobꝰ antecellit.⁊ hoc aꝓpellauerim pietatꝰ:eo ꝙ fiat de neceſſitatibꝰ pauperũ. de anxietatibꝰopp̃ſſoꝝ· de ꝑrurbatiõibus triſtiũ.de culpis delinquẽtiuʒ:⁊ poſtremo veoĩbus quoꝛũlibʒ miſeroꝝ erũnis.etiaʒ ſi fuerĩt inimici. Deſpicabiles vident᷑ſpe⸗ cies iſte:ſʒ eſt ſuꝑ oĩa aromata. vnguentũ qð ex eis cõficit᷑. Sanatiuũ eſt. Btĩenim miſches:qñ̃ ip̃i miſchiam cõſequent᷑. Igi tur multe miſerie collecte:atq; ocło pieta tis inſpecte.ip̃e ſunt ſpẽ ex qͥbus vnguen ta optima cõponunt᷑: e digna vberib? ſenſib ſponſi grata. felix mens q̃ taliũ coi lectio ne aromatũ ſeſe ditare ⁊ impingua⸗ re curauittinfundere ea oles miſcðie.⁊ ar⸗ doꝛe decoquẽs charitatꝰ. Quis putas eſt iocũdꝰ hõ qᷓ miſferet᷑⁊ cõmodat. ꝓnus cõ⸗ ati.ſubuenire ꝓmptus: clare qᷓ; accipere eatiꝰ iudicãs:ignoſcere facilis.iraſci dif ficilis. vlciſci penitꝰ nõ acqͥeſcens:⁊ ꝑom nia ꝓrimoꝝeque vt ꝓpꝛias reſpiciẽs neceſ ſitaes. O quecũq; es aĩa ſic affectq · ſicim puta roꝛe miſcðie.ſic affluẽs pietatꝰ viſce⸗ niant᷑. Et pᷣmꝰ occurrit.ſiẽ vbiq; ſolet mi hi paulꝰ vas electiõis:reuera vas aromà ticũ. odoꝛificũ vas.⁊ refertũ oĩ puluere pi gmẽtario. Xpi em̃ erat bonꝰ odoꝛ deo in di loco. Multe ꝓfecto ſuauitati fragrãtiã lõge lateq; ſpargebat pectꝰ illð:qð ſic affe cerat follicitudo oĩm ecctiaꝝ· vide eĩ qᷓ⸗ les ſpẽs qᷓlia aromata coaceruauerdt᷑ ſibi Duottidie inqͥt moꝛioꝛ ꝑ vã am gliaʒ Et rurſuʒ. Quis infirmat:⁊ᷣego nõ infirmot Quis ſcã daliʒat᷑:⁊ ego nõ vꝛoꝛꝛ⁊ multis talib q̃ vob nota ſunt abun dabat diues iſte. in cõponẽdis vnguẽlis optimis. De⸗ cebat nãq; pᷣmis ⁊ puriſſimis aromatibꝰ redolere vᷣba qᷓ x̃i mẽbꝛa lactarẽt. qp pau lus mat᷑ erat:ꝓ certo ꝑturiẽs ſemel et iterũ do nec xp̃s foꝛmarel leis. ac mẽhꝛa ſuo cd piti refoꝛmarent᷑. Audi? de alie diuite: quõ ad manuʒ hẽbat ſpẽs. de qbh optima vnguẽta ↄficeret. Foꝛis inqͥt nõ mãſit ꝑes grinꝰ:hoſtiũ meñũ viatoi patuit. Itẽ.ocu jus fuiceco.⁊ pes claudo. Pat erã paupe rũ:cõterebã molas iniqͥ ⁊ de dẽtibillius auferebã pᷣdã Si negabã qð volebãt pau perib ⁊ ockos vidue expectare feci.Si co medi buccellã meã ſolꝰ:⁊ non co medit pu illus ex ea. Si deſpexi pᷣtereũteʒ eo ꝙ nõ ret indumẽtũe⁊ abſq; oꝑimẽto pauꝑem Sinõ bñdixerũt mihi latera eiꝰ: ⁊ de vel ſeribo ouiũ meapꝝ ralefactꝰ ẽ Quãto putaſ vir iſte o doꝛe terrã reſꝑſerat in his opꝑibꝰ· Singlła oꝑa ſingła erãt aromata. Mis. P pꝛiã repleuerat ↄſciaʒ:vt putoꝛẽ fetide car nis interne ſuauitatꝰ exalatiõe tꝑaret. Jo ſeph poſtqᷓ; vniuerſaʒ egxptũ pꝰ ſe currere fer ĩ odoꝛe vngẽtoꝝ fuoꝝ. ctiã ſuis vẽdito rib eãdẽ demũ fragrantiã ꝓpinauit. Etq dẽin crepatoꝛia vultu pferebat irato· ſed erũpebãt lachꝛy me de pĩguedine coꝛdis rib ſicte oĩb oĩa faciẽs.ſic facta ipſa tibi nõ ire indices.ſʒ grep durices. ſamuel lu⸗ ßohül pemt facus u . ſ berſube Uud dne⁊i mus ll itvnqh ſpůs qᷓ quo mi na lurß Wert min Sii mtm v lruſcen vet ſicn ſinõm inſper duetee ſin aüt. d Opehe turun lete big. dicat. geſtas tatz hem pigho⸗ yſes ſo degir toring be d iudtcu udmi hſtie krrett Su ſolati ynctõi ⁊ſecuri bidte bihuer teſſus hn lunb vbigſen enic mo, etuternuz ides,ema; ultat, liqe memdeit tuü pinge tate dñlyi ngnẽta inue biq; ſoletmi 1vas aromi oipuluerepi odoꝛ deoin tar fagritii öqð ſic afe ruaueratſibl am gliaz Et nõ infinnoꝛ multis dabat diues ptimis. De⸗ s gromatih tarẽt. qͥ puu emel et iteri nẽbꝛa ſuot: alis diuite eqᷓ optim nö mſitpe⸗ it I ocn eripaupe illiu olchãtpau fec. Sico omeditpu teʒ 20% n0 to paupem ꝛdevd Mitoputaſ nhis ohi⸗ mata. His9 ozfetide cart jetparer Jo pſecutrere ſus vidito nauit. Etq irato· ſ ine coꝛdis ſinu lu⸗* Bebat ſaui.qͥ ſequèrebat occidere:⁊ ad ig⸗ nem charitatis incaleſcente pectoꝛe.lique factus intus pietatis adeps foꝛas emana bat ꝑ octos· Ob bonũ deniq; quẽcircum quaq; diffuderat ſue opiniõis odoꝛẽ.fert deleo ſcpᷣtura:qꝛ ↄgnoueft oẽs a dan vlq; berſabee. ꝙ fidet᷑ ſamuel pꝛopha eſſet dñi. Quid de moyſe dicã:q̃nto adipe ⁊ pĩgue dine ⁊ ipᷣe repleuerat viſcera ſua. Nec do⸗ mus illa exaſꝑans in qᷓꝓtꝑe vᷣſabat᷑potu it vnqᷓ; ĩ oĩ murmure ⁊ furoꝛe ſuo vnctõeʒ ſpũs q̃ ſemel imbutus fuerat exterminare quo minus int aſſiduas lites ⁊ quottidia na iurgia ip̃ein ſua mãſuetudie ꝑduraret. Werito reſtatꝰ eſt ſpũſſctũs deeo qʒ eſſet mitiſſimꝰhoĩm oim qͥ moꝛabant᷑ ſuꝑ trã. Siqͥdẽ cũ his qͥ oderũt pacẽ erã pacificus. intm̃ vt pło inꝗᷓto atq; rebelli nõmõ nõ traſceret᷑:ſʒ iraſcentẽ deũ ſuo ĩteruentu iini ret. ſicut ſcp̃tũ eſt. Dixit vt diſꝑderet eos. ſi nõ moyſes electꝰeiꝰſtetiſſet in cõfractiõe in ↄſpectu eiꝰ: vt auerteret irã eiꝰ ne diſp⸗ deret eos. Den iq; ſi dimittis dimitte ait. ſin aũt. dele me de libꝛo tuo quẽſeripſiſti. O pe hoiem vnctũ vnctõe miſcðie. Loq tur plane parẽtis affectu qᷓ; nulla poſſit de lectare felicitas ex oꝛtiby q́s ꝑturiuit. Ver bi gr̃a. Si diues qͥſpiã muſieri paugcule dicat.ingredere tuad pꝛandiũ meũ ſʒ quẽ geſtas infantulũ relinquefoꝛas: quõ pio⸗ rat ⁊ moleſtus eſt nob nunqͥd faciet. Nõ⸗ ne magis eliget ieiunare qᷓ; expoſito raro pignoꝛe ſola pꝛãdere cũ diuite Ita nec mo ꝑſes ſolũ ſe introduci in gau dium dñi ſui elegit:foꝛis.ſ.remanẽte ꝓplo.cui licet inqe⸗ to ⁊ ingrato vice parit᷑ ⁊ affectõe matrꝰin heret. Dolet viſcera:ſʒ tolerabilioꝛem fibi iudicat toꝛtionẽqᷓ; euulſioneʒ. Quid da⸗ uid mãſuetiꝰ qͥ iliꝰ moꝛtẽ lugebat qͥ ſuaʒ ſp ſitierat. Quid benigniꝰ: vt eiꝰ moleſie ferret deceſſum:cui ſuccedebat in regnum Sʒ ⁊ demorte parricide filij qᷓ; difficilecõ ſolationẽ admiſit. M agnã ꝓfecto optime vhetõis copii p̃ferebat tałaffectio. Ideo ⁊ ſecurus oꝛabat dicẽs. M ꝛmẽto ðſe da⸗ uid ⁊ oẽs mãſuetudinis eiꝰ. Ergo hi oẽs habuerunt vngẽta optia qͥhhodie pvni⸗ uerfas eccłias fuaiſſime redolẽt. Hecſo⸗ lumiß̃ ii; ⁊ qͥcũq; feĩ hac vita ica ben iuo los⁊ beneficos pᷣbuerũt.ita int᷑ hoies hu⸗ Quartadecina mane viuere ſtuduerũt.q̃tinus oẽm q; vꝛ ſiſunt habiuſſe gram.nõ ſibi tenerẽt: fedi cõe deducerẽt:eſtimãt eſſe amic ⁊ iumic: ſapientib ⁊ inſipientibꝰ debitoꝛes. cunq́; fuiſſent vtiles oib hũiles ĩ oĩby ⁊pᷓ oibuſ extiterunt dilecti deo ⁊ hoĩh quoꝝ fragrã tia ĩ bñdictõe eſt Quotqͥt inqᷓ; tales pᷣceſſe runt. fragrarũt ſuis tꝑibo. fragrãr ⁊ hodie vngẽch optis. Tu q; ſi donũ qð ðſuꝑ acce piſti nobotubnalib ruis libẽt imꝑtiarꝭ:ſi te exhibeas vbiq; int᷑ nos officioſum.ſiaf fectuoſum · ſi gratũ:ſi tractabilẽ ſihumilẽ teſtimoniũ hẽbis ab oiby:qð fragles ⁊ ip⸗ ſe vngẽtis optimis. O ĩs in vob q̃ frater⸗ nas infirmitates tã coꝛꝑm qᷓ; aĩoꝝ nõ ſo⸗ lum patient᷑.ſed inſuꝑ ſi licet ⁊ ſi valet iu⸗ uat in obſequijs. ↄfoꝛtat alloquijs.infoꝛ⸗ mat cõſilijs:ſi h nõ põt ꝓpter diſciplinam ſollicitꝭ ſaltẽ oꝛõnibꝛ ſolãtiari nõ ceſſat in⸗ firm o. ois inqᷓ; qͥtalia opat᷑ in vob. bonũ oĩno ſpargit int᷑ frẽs odoꝛẽ:odoꝛẽ de vngẽ tis optimis. Balſamũ ĩ oꝛe:huinſcemodt ſunt in ↄgregatõe. Mõſtrat᷑ digito:⁊ dis cunt de eo oœẽs.Zic eſtfratꝝ amatoꝛ ⁊ po⸗ puli. hic eſt qͥ młtũ oꝛat ꝓ ꝓplo ⁊ vniuerſa ſctã ciuitate. Sʒ recurramꝰ ad euangeliũ: atq; aliqᷓd qð foꝛte ſpectet ad hec vngẽta reqͥramꝰ. Waria magdalene ⁊ maria ia cobi ⁊ falome emerũt aꝛomata vt venien tes vngerẽtleſum. Quenã iſta vngẽta tã pᷣcioſa:vt xp̃i coꝛꝑi paren᷑⁊ ↄparenftam coploſa vt totiſufficiãt. Neutꝝ qͥpe duos run pᷣcedentiũ aut emptũ aut factũ ſpeci⸗ aliter ad opus dñt aut toto in coꝛge legit᷑ fuiſſe diffuſum. Sʒ de ſubito itroducitur mulier· vno qdẽi loco oſculãs peces ⁊ vn gento vngeès. in alto vo vel ip̃a vel altera hũs alabaſtꝝ vngẽri:⁊ illð mitcẽs icaput. Ceteꝝ emerũt nũc ait aromata vt venien tes vngerẽt iefum. Emunt nõ vngenta; aromnata:⁊ vnctio fᷣobſequiũ dñi non fa⸗ crũ aſſumit᷑ ſed noua ↄficit. Ner ad vngen dam tm̃ aliquã coꝛꝑis ptem: vbi gr̃a pe⸗ des aut caput.ſed ſẽut riptũ eſt: vt veni entes vngerẽt ieſum.qð eſt totius ↄplexio non partis diſtinctio. Tu quoq; ſite idu⸗ as viſcera miſericoꝛdie:libẽralẽ beni gnüq exhibeat. non tim̃ parentib ſiue cognatis tuls · aut quos tibi vel benefactoꝛes tener vel benefacturos ſperas.nam ⁊ ethnici ß 2 S 6 3 8 n— —.—————————————— — — —— fariunt: ſed iuxta pauli eonſiliuʒ ſtudeas bonñ ad om̃es:ita vt ꝓpter deũ nec inimi⸗ co officium humanitatis coꝛ ꝑale ſeu ſpi⸗ rituale negandũ ſubtrahendũueexiſtimes conſtat te quoq; abundare vngenris opti mis. nec caput aut pedes dñitm̃. ſed paſ⸗ ſm qntum in te eſt vngere ſuſcepiſſe totuʒ coꝛpus qð eſt ecckia. Et foꝛte pꝛouide ob hoc dñs ieſus paratam ſibi confectionem erpendi noluit in ſuo coꝛꝑe moꝛtuo vi ſer ndret viuo. Viuit em̃ eccia que mãducat panem viuũ qui decelo deſcendit Ipa eſt car ius coꝛpus chꝛiſti qð ne moꝛtem guſta ret.moꝛti ilud alteꝝ traditũ fuie nullus chꝛiſtianus ignoꝛat Ip̃am vngiip̃ am fo ueri deſiderat.ip̃ius in firma mẽbꝛa cupit fomentis accuratoꝛib relcuan. Ipſi ergo pꝛecioſa vngenta retinuit:cũ aniicipãs ho ram ⁊ accelerans glam. mulieꝝ deuotdeʒ non cluſit ſʒ inſtruxit. Rẽnuit vngi par cens. non ſpernens. nõ recuſans obſequiũ ſed reſeruans ꝓfcuũ. Pꝛoficuũ dico. non huius matẽrialis atq; coꝛꝑalis vngenti ſ; plane ſpecialis qð in iſto deſignatũ eſt In iſto ergo pepcit mag̃ pietatis.vngẽtis op timis pietatis que membꝛis ſuis indigẽ⸗ tibus tam coꝛꝑaliterqᷓ; ſpũoliter omnino erhiberi. Deniq; cũ pauloanteĩ caput eiꝰ aut etiam in pedes funderet᷑ vngentũ.ip⸗ ſumq; ſatis pꝛecioſum · nunquid ꝓhibuit imo ⁊ obſtuit ꝓhibentibh. Nam ⁊ ſymo⸗ ni indignanti ꝙ ſe tangi ⁊ peccatrice pmit teret.longam texuit rep̃ henſionis paboiã ⁊ alijs ꝑditiõis vngentũ cauſantibꝰ reſpõ git dicens. Quid moleſti eſtis huic mulie n. Nonnunq; ego vt modicũ faciã exceſũ cum ſederem mihi ad pedes hieſu merens x offerens ſacrifictũ ſpiritus contribulati in recoꝛdatõe peccatoꝝ meoꝝ · aut certe ad caput ſi quando vel raro ſtarem?⁊ exulta⸗ rem in recoꝛdatio ne benelicioꝝ dei au diui dicẽtes.vt quid perditio hec. Lauſantes videlicet ꝙ foli viuerem mihi:qui vt puta bant multis pꝛodeſſe poſſem it dicebant. em̃ venundari ⁊ dari pauperibus Sed non bonũ mercaiuz mihi etiã fi vni nerſum mundum lucrer.meif n perdere ⁊ detrimentum mei facere. Vnde inteliigẽs verha het inter illas quas ſcriptura loqui tyr muſcus moꝛituras que perdunt ſuaul tatem vnguenti. recoꝛdatus ſum diuine i lius ſententie. Popule meus qui te beait ficant in erroꝛem inducunt verum audiãt excuſantem dñm:⁊ reſponditem ꝓ me:qui me quaſi de ocio incufant. Quid inqͥt mo leſtieſtis huic mulicri. O uod eſt. Vos vi detis in facie.⁊ ideo ſcðᷣm faciem iudicus tis. Nõð eſt vir vt putatis qui poſſu mute⸗ re manũ ad foꝛtia:ſed mulier. Qudten⸗ tatis ei imponere iugũ.ad quo dego qͥdeʒ eum minus ſufficientem intucoꝛ. Bonuʒ opus operat᷑in me. Stet ibono qᷓ;diu nõ conualeſcit ad melius. Si quãdo de mu⸗ liere in virum ⁊ vitum ꝑfectum pꝛofecerit poterit⁊ in opus ꝑfettionis aſſumi. Irẽs reuereamur epicopos:ſed vereamurlabo res eoꝛum. Si laboꝛes pen ſamus:nõ affe ctamus honoꝛes. Zignoſcamus impares vires nr̃as:nee delectet molles ⁊ feminof hum eros vioꝛũ ſupponere ſarcinis. Ner obſeruemus eos: ſed honoꝛemus. Inhu⸗ mane nempe S redarguis oꝑa:quoꝛum onera refugis. Temarari obiurgat viruʒ de pꝛelio reuertentẽ mulier nens in domo Dico cm̃. Si qui de dlauſtro eſt: cum qui verſat in populo.interdum minus diſris cte minulue circũſpecte ſeſe agere depꝛhẽ derit.verbi gratia. in veibo. lcbo in fom no. in riſu.in ira.in iudicio non ad udicã dum cõfeſtim pꝛoſiliat:ſed meminerit ſert᷑ ptum. Melioꝛ eſt iniquitas viri quã be⸗ neplace ns multer. Nam qui intuicuſto⸗ dia vigilas benefacis. Sʒ qui iuuat mul to s.melius facit ⁊ virilius. Qnuod ſi im⸗ plere non ſuffiit abſq; aliqua iniquitate. id eſt abſq; quadã incqualitare vne ⁊ con uerfatiõis ſue memẽto.quia charitas ope rit multuudinem petcatoꝝ· Het dicta fůũt contra geminã tentationem:qua ſepe viri religioſ epiſcopoꝝ vel am birẽ gloꝛiaʒ vel exciſſus temere iudicare diabolicꝰ inſtiga⸗ tionihns incitãtur. Sed redeamus ad vn genta ſponſe. videſne qᷓ; ſut pꝛeferen duʒ ce teris iſiud pietatis vngentum. de quo ſo⸗ lo permiſſum nõ eſt ꝑditioneʒ fier· Inim̃ erditio non fit de povt nec aque frigide p— onuteme munus inremuneratũ ſinat᷑. P contritionis vngentũ.qð de recoꝛdarone peccatoꝝ conficit. mittiturch in pedes dnl „ quiacoĩ contritum ⁊ humiatum de⸗ nõ dohi bitro recor 400l atdeh jeuhi iats ynuen pus di ts acqu rvng nec tely dim v potilin dd vber tdngr ricdu 1Weo jhit o atum nchl cum pu hecqus boumt vdhp ſum dininet qul te bezi eum audit mpme:qui Auinqt mo deſt. Vosyt aclem udug⸗ upollumute⸗ er. Qmdtn⸗ odeggdc ucot. Bonn bono qdiuns quado de mu rum pꝛofecert s aſumnyii. veresmurlabo ſamus:nõ af mus impans les ⁊ femmoſ eſurcinis. Ner ꝛemus. Inhi⸗ oꝑa:quoꝛun oblurgatvnz nens in domo o eſt:cumqu minus dils agere depihẽ ubo inſon non ad udici meminentſert yir quäbe⸗ 1ncuſo⸗ ntmul Qodſim⸗ imquitate. evueon charitas ope Het dictaſit qun ſepe viri Mgerz ve bolchinſgs deamus ad vn pꝛeferenduzce um de lo ſo czlier.Int —— fugide . encoꝛdat one in pedes dnu utunde nã onũ tamẽ deſpiciet. Ceteterumn longe melius eſſe ar⸗ hitroꝛ: id qð dicit᷑ deuotionis:factum de recoꝛdatione beneficioꝝ dei.quipequod ⁊ capiti ydoneum reputatur:ita vt ꝑhibe⸗ ut deip̃o deus. Sacrificium laudis hono nficabit me. Poꝛro vtrũq; vincit vnctis pietatis: que de reſpectu miſeroꝝ fit: ⁊ per vniuerſum chꝛiſti coꝛpus diffundit᷑. Loꝛ& pus dico. non iliud crucifixum.ſed qð illi us acquiſitum eſt paſſione. O ptimũ reue ra vngentum:ĩ cuius comgatione cetera nec reſpicereſe tonfidit qui ait Miſericoꝛ diam volo ⁊ non ſacrificium. Hanc ergo potiſimũ inter ceteras vtutes redolere pu to vbera fponſe:que ſponſi geſtit ꝑ omnia congrtere voluntati. An non odoꝛe miſe⸗ ricoꝛ die tabita etiam in msꝛte fragrabat. ⁊ideo cito de moꝛte conualuit.quia pᷣua⸗ luit odoꝛ vite. Sed audite verbũ adbꝛe⸗ uiatum fuper pꝛeſenti capitulo. Quiſqͥs Anebꝛiatverbis ⁊ fragrat beneficijs ſibi di ctum putz. Quia melioꝛa ſunt vbera rua vin:fragrantiavnguentis opti nis.⁊ ad hec quis pdoneus. Quis noſtg vnũ ſaltẽ hoꝛum integre gerfecteq; poſſideat.vt nõ videlicet interdum ⁊ indicendo ſt rilioꝛ et in operando tepidis: fit. Sed eſt que me⸗ rtto ⁊ nð dubie hoc pꝛeconio gloꝛiet: eccle ſia vtiq; cui nũq; de vnuerſitate ſua deeſt ⁊ vnde inebꝛiet ⁊ vnde fragret. Qð em̃ ſi bi deeſt in vno:habet in altero ſcõᷣm men⸗ ſuram donationis chꝛiſti ac moderationẽ ritus diuidentis ſingulis pꝛout vult. Fragrat eccleſin i his qui ſibifaciũt ami⸗ cos de mãmona iniquitatis? inebꝛiat in miniſtris vᷣbhi.qͥ vino leticie ſpecialis ĩfun dunt terrã ⁊ inebꝛiant eam:⁊ fructum refe runt in patientia. Ipſa audacter ſecureq; ſeſe nominat ſponfam:tanqᷓ; que vereha bet vbera melioꝛa vino ⁊fragrãtia vngẽ⸗ tis optimis. ð ſi ⁊ nemo noſtꝝ fibi ar⸗ rogarepᷣſumat vt aĩaʒ ſuã qͥs audeat ſpõ ſam dñi appellare.quõ tñ de ecctia ſumus q̃ᷓ merito hoc noĩe ⁊ re noĩs gloꝛiat᷑. nõ im merito głie hiuꝰ ꝑticipiũ vſurpamꝰ. Qð em̃ ſil om̃s plene integreq; poſſidemꝰ.hoc ſinguli ſine cõtradictiõe ꝑricipamꝰ. Bras tibi dñe ieſu qͥ nos chariiime eccłie tueag gregare dignatꝰes: nõ ſolũ vt fideles eſſe⸗ Ms⸗ſÿ vt etiã tibi vice ſpõſeĩ amplexꝰ i0 Quintadecima cundos.caſtos eternoſq; copilaremur. re⸗ uelata ⁊ ipfi facie ſpeculãtes głam tuã:q̃ tibi cõis eit parit᷑ cũ patre ⁊ ſpiruuſancto i inſecula Amen. Momelia.xv. Rige fontiũ ⁊ fluminũ oĩm mare o eſt. vrutũ ⁊ſcientiaꝝ dũs chꝛiſtus. — Quis em̃ dñs vᷣtutũ niſi ip̃e eſt rer glie. Sʒ ⁊ iuxta anne canticũ.idẽ ipſe deꝰ ſciaꝝ dñs eſt. Continentia carnis.coꝛdis ĩduſtria. volũtatis rectitudo: ex illo fõte manãt. Non ſolũ aũt:ſʒ ⁊ſi qͥs callet inge nio·ſi qͥs nitet eloquio.ſi qͥs moꝛiby placet inde eſt. Inde ſcie. inde ſapiẽcie ᷣmo The ſauri ſiqͥdem ſapie ⁊ ſcie ibi oẽs abſcõditi ſunt. Quid. Laſta ↄſilia.iuſta uudicia.ſcã deſideria. nõne riuuli fontis illiꝰ ſt. Oõ ſi copie aqugꝝ ſecretis ſubterraneiſq; recurſi bus inceſfanter equoꝛa repetũt.vt ĩde rur ſus ad viſus vfq; nr̃os iugi⁊ infatigabili erumpãt obſeqͥ o:cur nõ etiã ſpãles fiui vt arna mentiũrigare nð deſinant. ꝓpꝛio fon⸗ tiſine fraude ⁊ ſine intermiſſiõe reddãtur. Ad locũ vñ exeũt reuertunt᷑ Flumia graꝝ vt iteꝝ fluant. Remitta adſuã pᷣncipiuʒ ꝓfluiũ celeſte.quo vberiꝰterrꝭ refu ndatut. Qualit᷑ inquis.qᷓliter dicit apłs. In oib gr̃as agentes. Quicqd ſapie qͥcqͥd ʒrit⸗ te h̃ecõfidis dei vtuti.dei ſapiẽtie reputa xpᷣo. Et quis tam inſa nus ais: vt aliunde pfumat. Hemoplane aðo vt ⁊ phariſeus gfas agat:cuiꝰt inſticie nõ eſt laus a deo Mecei illa gr̃arũactio ſi bñ recoł euãgeliũ gratioꝛẽ eũ facit · Quare.qꝛ qͥcqͥd in oꝛede uotũ ſonuerit.coꝛdis nõ ſuffit᷑ excuſare tir moꝛẽ.apð eũ qᷓ alta a lõge cognoſcit. e⸗ o phariſee non irridet᷑.putas tu hẽs aliqd qð nõ accepiſti. Nihilinqͥt:⁊ refero gr̃af largiroꝛi. Si oĩo nihil:&ᷓ nec meritũ pᷣceſſit ẽ te vllũ: vt illa de qͥb gliarꝭ accipes. Oð ſi⁊ fatearꝭ.pᷣmo qjdẽ fruſtra infla aduer⸗ ſus publicanũ.qͥ õ nõ hʒ qð tu:qꝛ nõ acce pit vt tu. Deinde vide etiã ne nð in kegre ſua dona reſignes deo.⁊ ribi iflectẽs aliqᷓd de głia ⁊ honoꝛe ipſius rra ude merito ar⸗ guaris ⁊ fraudis in deuz. Si em̃ dehis q̃ lactas ex te tibi qppiã foꝛte arrogares fai li te magis qᷓ; velle fraudare crecerẽt⁊ erro rem coꝛrigere. Nunc o qꝛ gr̃as pꝛobas te tibi nihil trbuere. ſʒ dei eſſe dona tua me⸗ rita pꝛudent᷑ agnoſce.certe ceteros aſpern 3 doꝓdis teqð in coꝛce ⁊ coꝛde locutus ſis: altero cõmodãs linguã mẽdacio. vlto ve⸗ ritatis vſurpans gliam. Nõ eĩ iudicares publicanũ ↄtemnendũ pꝛe te:ſi nõpꝛe illo te honoꝛan dũ cenſeres. Sz qͥd rñdes apo ſtolo pᷣſcribenti ⁊ dicẽti: foli deo honoꝛ et glia. Quid angelo diſtinguenti? docenti quid ſibiretinere placeat.⁊ q̃d partiri dig netur hoĩby. Nã glia inqͥt in excelſis deo: ⁊ in terra pax hoĩb bone volũtatꝭ. Kerni tis nũc phariſeũ agentẽ gras:labijs qͥdem hon oꝛare deð:coꝛdis autẽ ſnia ſe. Sic vfu quodã magis qᷓ; ſenſu vel affectu ꝑſonare in oꝛe multoꝝ gr̃arũactionẽ· adu ertere eſt intĩ vt hoĩes q́; ſceleratiſi mi ad q̃q; fia⸗ gicia ⁊ facinoꝛa jua ſoleãt deo gras agere: ꝙ beneꝓſpereq; vt qͥdẽ ip̃i ſapiũt cefſerit ſi bi in adimpletionẽ puerſaꝝ volũtatũ ſus rum Audias ʒbi gr̃a furem cũ impiema chinationis male cupitũ manipulũ repo? tarit exultantẽ clam ⁊ dicentẽ. Deo gras. nõ inanes vigilias fecunocturnũ laboꝛeʒ meũ nõ ꝑdidi. Sikiter q hoĩein interfecit: nõnẽ gloꝛiat᷑? refert gr̃as qð pꝛeualuntad nerſus emulũ:aut de hoſte ſe vindicauit:? nihilominꝰadulter tripudiãs geſtit in dei laudes. qð diu optato ↄcuhitu tandẽ poti tus ſit. Nonꝗᷓ ois grarũactio accepta eſta deo.niſi qᷓ de coꝛdis pudica ⁊ va fimplici tateꝓcedit. Pu dica ſane dixerim ꝓpter eol q ⁊ de malis actib ſuis gkiantes. deo grã rlas dicere ſolẽt.qᷓſi deus in oꝛeip̃oꝝ lete cũmalcfecerit ⁊ exultẽtĩ reb peſſimis. Au diq eiumõieſt. Exiſtimaſti iniq̃ ꝙ erotui bito. Abiuro gloꝛiam pꝛoꝛſus: ne foꝛte ſi vſurpauero non conceſſum: perdam meri to ⁊oblatum. Pacem volo:pacem deſide roꝛ⁊ nihil amplins. Lui non ſufficit pax: non ſufficis tu. Tu es em̃ pax noſtra. qui. feciſti vtraq; vnñ. Hot mihi neceſſarium ſilis. arguã te ⁊ ſtatuã ʒ faciẽtuã. vera 30 adiũꝝ ꝓpt᷑ vpocntas:qͥ deũ qͥdẽ ð bõis lu is ſʒ vᷣbotenꝰglificantes.coꝛde retinẽt qð oꝛepᷣbuerãt:⁊ quõ doloſe agũt in cõſpectu eius. inuen iat᷑iniqͥtas eoꝝ ad odium Illi impie mala ſua deo. iſti dei bona fraudulẽ ter intoꝛquent fibi Et qͥdem pꝛimũ ilð tã ſtultũ tãq; ſerulare.ac quo dãmõ etiam be ſtlale eſt:vt neceffe nõ habeã de ipo mone re vos. Ceterum ſequensreligioſis maxi nec ſacrilegus iuaſoꝛ gloꝛie tue. Tibidñe tibi gloꝛia tua maneat illbata:mecus be ne agitur ſi pacem habuero Bolia pꝛoz ſtrato leratus eſt populus pace rcxepta ſed me⁊ ſpũalib viris inſidiari ſolẽt. Wag⸗ na ⁊ rãra vᷣtus pꝛofecto eſt vt magna licet operautem magnũ te neſcias.⁊ manifeſtã om̃ibus tuam te ſolum latere ſanctitateʒ. Pomclia WMirabilem te apparere? ↄtempt: bilem reputare. hoc egoipſis vᷣtutih⸗ mirabili? iudico. Fidelis reuera famulꝰes ſi de mul ta gioꝛia dñi tun⁊ ſi non exeunte de te.ła⸗ men tranſeunteꝑte.ni tuis manibꝰ adhe rere contingat. Tunc iuxtãꝓp hetam pꝛoij cis auaritiam ex calumnia.⁊ excutis in⸗ nus tuas ab om̃ munere. Tůc iuxta mãs datum dñi lux tua lucet coꝛam hominibꝰ: ad gloꝛificandũ non te ſed patteʒ tuũ qui in celis eſt Sed ⁊ imitatoꝛ paulifideliuq; pꝛedicatoꝝ: non pᷣdicantiũ ſemetipſos.eqᷓ nec tu que tua ſunt queris ſed que ieſu xp̃i. Quamobꝛem audies ⁊ tu. Euge ſerue bo ne ⁊ fidelis:quia ſuꝑ pauta fuiſti fidel:ſu⸗ pꝛa multa te conſtituã. Jofeph cũ domuʒ ⁊ om̃ia bona egxptij dil bi credita ſuret dñam non igndꝛauit exceptam: ⁊ ob p nõ acquieuit ↄtingere. Non eſt inquit ex om̃i bus bonis dñi mel ꝙ non in mea poteſtaꝰ te ſit. vel non tradidit mihi pꝛeter te· quẽ vxoꝛ eius es: Mulierẽ nou erat gktam eſſe viri:⁊ iniquũ libi iudicauit vice Zra iglo rium facere eum:q ſe fecerat głiofum. Ad⸗ uertir hõ dei ſupĩa pꝛudẽſ. viꝝ vxoꝛẽ foꝛtit tãqᷓ; ꝓpꝛiam ʒelare głiaʒ. ſibiq; ipᷣiretinu⸗ iſſe feruandã.non alij credidiſe:⁊ manum ad non conceſſum extendere nõ pᷣſumpſit. Qud ergo. Hõ ʒelat gliam ſuã ⁊ deü au det velle kraudare de ſua quaſi nõ ʒelantẽ: Sed audi quid ditat. Bloꝛtaʒ inquit me am alteri non dabo · Quid ergo nobis da bis domine quid dabis nobis. Pacẽ ins quid do vobis. Sufficut mihi. Bratanter ſuſcipio quod relinquis? elinquo qö re⸗ tines. Sic placet:ſic mea intereſſe non du hoc ſatis eſt reconciliari tibi recõtiliari mi hi. Ram erquo poſuiſti me contrarium i bi. factus ſum mihimetipᷣi grauis. Caut? ſum nec ingratus foꝛe beneficio date pacꝭ dau te· g min ſth chobt fihl vom dus al ſealet his oi dehe guit. posl bꝛuch Toꝛ virm inho vdg pg tenl hantt ſi gů nevol guen bo oc lu veg etiſi pfe gen 1 labi yhn qlst clan luc atqa velit uvp per iſe opn 1 mir calan ucg nbi n mptbhn b mrbi es ſi de mil mle de te. taz anb ache obetam po ecutis ma⸗ uc luxta mig mbommch: Atrez tuqui aulifidehiʒ metipſos e dqueteſu fuſafidel:ſu p h ců domuz credta ſurt am:obßpõ nqut ex oßi me potel⸗ pꝛeter te. que erat gliameſe vice Znaigh toſum. Id⸗ pvroꝛi fotit q; ipiretinu⸗ emanum nõ pᷣſumpſt ſu ⁊deim Mnõzeln z inutme mo robis da is, Patl Brranter öt eſenon du stnefoneſi damweni acem delide ſoffctpat Nnoſira. qu incnum recõellanwi ontanum nuus. Laut, do date pac; eTibide amecuz erceptaſed ſed leticia magna in ꝓpło. dauid ſingulant extitt gnoſus. ioſue:iep te. gedeon. ſamſon.iudith quoq; qᷓ;qᷓ; fe⸗ m ina głoſa in dieb ſuis triũphat̃t de ho⸗ ſtib ſuis:ſʒ pace cũ gaudio fruentibꝰ cete⸗ ris.nemo eis cõicauit in glia. Judas ma⸗ chabeus multꝰ ⁊ ip̃e inclytꝰ victoꝛijs cum frequent᷑ exultãti ꝓpło pacẽ foꝛtit pugnan do bnn glam qũq; eſt parti⸗ tus alicui. Deniq; ⁊ facta eit inqͥt nõ glia: Quid minꝰ ab his oi cõditoꝛ oĩm fecit:quo minꝰ⁊ ipſe debeat głiari ſingkariter. Solus cũcta cre auit.ſolus de hoſte triũphauit.ſolꝰcapti⸗ uos liberauit:⁊ fociũ habebit in glig. Et bꝛachiũ inqͥt meũ auxiliatũ eſt mihi Item Toꝛcular calcaui ſolꝰ: ⁊ de gẽtib non eſt vir mecũ. Quid mihi qᷓ cũ victoꝛia: ſi net in p̃lio fui. Impudentiſſime mihi arrogo vel gliam abſq; victoꝛis: vel victoꝛiã ſine pugna. Sʒ ſuſcipite mõtes pacẽ ꝑpo.pa⸗ tem ſuſcipite nob nõ gkiaʒ: ip̃i ſoli eam ſer uantes.qͥ ſolꝰ ⁊ puuit ⁊ vicit. ta q̃ſo ita ſit gtia in excelſis deo ⁊ ĩ tra pax hoib bo ne voiũtatis. At po nõ boneſʒ plane ini⸗ que volũtatis eſt qͥ neqqᷓ; pace ↄtẽtus.ſuꝑ bo oculo ⁊ inſatiabili coꝛde inqetus anhe lat ⁊ ad głliam dei:nec paceʒ ꝑinde retinẽs nec gloꝛiũ app̃hendẽs. Quis credat pari eti:ſi ſe dicat parturire radiũ queʒ ſuſcipit ꝑ feneſtrã. Zut ſi glient᷑ nubes qð ymbꝛeſ enuerint:qͥs nõ irrideat. WMhi liqͥdo cõ ſa nec de carnalib oꝛiri riuos aqᷓꝝ. necð labijs vel dẽtibꝰ ÿba pꝛu dẽtie:⁊ ſi ſenſus vltra coꝛꝑeus nõ attingat. Si q̃ ſanei ſan ctis digna laude vel admiratiõe intueor: clara luce vitatis diſcutiẽs:ꝓfecto reperio iaudabilẽ ſiue admirabilem aliũ appatere atq; aliũ eſſe.⁊ laudo deũ in ſetis eiꝰ. Si⸗ ue ſit heliſeꝰ.ſiue ilie magnꝰ helyas.moꝛ⸗ tuoꝝ vtiq; leiſcitatoꝛes.ip̃i qͥdẽfuo nõim perio:ſʒ miſterio foꝛis exhibẽt nob noua⁊ inſueta.deus po in ip̃is manens. ip̃e facit oꝑa. Inuiſibilis ⁊ inacceſſibił᷑in ſe. in ſu⸗ is ſpectabilis atq; mirabilis eſt. Et ſolus mirabil? qͥ facit mirabilia ſolꝰ. Nec laus calami.laudabilis pictura ſiue ſcriptura. nec glia lingue aut labioꝝ.ſermo bonus. Tempus eſt vt ⁊ pha loqᷓt̃. Nunqͥd gio⸗ riabiꝰinqͥt ſecurisʒ eũ qͥ ſecat in ea:at exal tabit ferra 3 eũ a quo trahit. Quõ ſi eleue Quintadecima tur vga 5 eleuantẽ ſe⁊ exaltet᷑ baculꝰ qut vtiq; lignũ eſt. ſic 5 dñm ois qͥ gliat᷑.ſi nð in dño gliet. Si gliandũ eſt.paulꝰ me do cuit:vñ ⁊ in quo Blia inqͥt ña hec eſt:teſti moniũ ↄſcie nr̃e. Securus glioꝛ:ſi teſte cõ ſtientia de glia ↄditoꝛis nihil mihi vſur⸗ po. Securus— iõ nõ 3 dñm ſedin dño. Hec nob gliatio nõ ſolũ non ꝑhibet᷑ ß ⁊ ſuadet᷑ cũ di. Sliam abinuicẽ queritꝰ. ⁊ gliam q̃ᷓ a ſolo deo eſt nõ vultis. Reue⸗ ra gliari in ſolo deo:non niſi a ſolo deo eſt Nec mediocris iſta głia.qͥpe tã pa qᷓ; de Fitate ⁊ iueritate:tã rara vel vix vel pau⸗ citas ꝑfectoꝝ ꝑfecte gliet᷑ ĩ ea. Eantg va⸗ ni filij hoĩm · mẽdaces filij hoĩm.eant ⁊ de cipiant ip̃i de natiuitate in idiᷣm.nã ſapi ens gliatoꝛ ꝓbabit opꝰ ſuũ. atq; ad lumẽ Fitatis diligẽter examiabir:⁊ ſic hẽbit ĩ ſe⸗ metip̃o gkiam dei ⁊ nõ ĩ alto. Stultꝰ ſum ſi ciſtelle labioꝝ tuoꝝ głkiam meã credide⸗ ro:⁊ ceꝑo mẽdicare eñ abs te:cũ hr̃e volue ero. Nõne nẽpeĩ tuo arbitrio eſt ꝓbareme vel impꝛobareꝓut voluerꝰ. Si retineo pe nes me.ip̃e fideiiꝰ ſeruo mihi. Immo nec mihi eã credo:ip̃i potiꝰrepono ſeruandaʒ: q potẽs eſt depoſitũ meũ ſeruare in illũ diẽ cautꝰ ĩ cuſto diẽdo.fidelẽ reſtituẽdo. Secu ra tũc erit laus vnicuiq; a deo: his dũtax at qͥ hũanas laudes ↄtẽpſerint Nã gloꝛia in ↄfuſione eoꝛum qͥ terrena ſapiũt:dicẽte etiã dauid. Qui hoiby placẽt cõfuſi ſunt⸗ qm̃ deꝰſpꝛeuit eoſ. Frẽs:ſi h̊ ſcit nemove ſtrum vult laudarii vita iſta:qꝛ qͥcqͥd hic captas facinoꝛis qð ad deuʒ nõ retuleris: ipi furar; Tibi em̃ vñ gra putride puluis ⁊ cibi yñ. De vite ſctitate Sʒ ſpũs eſt qui ſcrificat. ſpũs dico non tuꝰſ; dei.⁊ ſi ꝓdi⸗ gijs at ſignis effulgeas.ĩ manu tua fiunt: vtute dei. n blandit᷑ plarꝭ fauoꝛ:qð vᷣbũ bonũ ⁊ bñ foꝛte depꝛompſferis. Sed xPs donaut os 2 ſapiam. Nã lingua tua qͥd n iſi calamꝰ ſcribe:⁊ ip̃m mutuo acce⸗ piſti. Talentũ creditũ eſt repeten duʒ cum vſura.Si inuẽtus fueris ad opꝰ impiger ad fructũ referen dũ ficel ꝓ labeꝛe mercedẽ recipies. Si quo minꝰtoller a te talentuun ⁊ nihtlommꝰ exiget᷑ lucꝝ ⁊ vo caberꝭ ſeruꝰ neq; ⁊ piger. O mnis igit᷑ de bonis mul⸗ tifoꝛmis gratie apparentis in vobis refera tur ad ip̃m laus laudabiliũ.ſiqdẽ vniuer ne ſicut a ſecularib ſʒ nec bec ã̃dã neceſi⸗ tate vt iumẽta ferendis onerb applicant᷑ ßʒ ſicut decʒ ſctõs.ſinceritate fida deuotðde ſolicita.hilaritate grata: ſʒ non diſſoluta Immolãteſq; itaq; hoſtõ laudis ⁊ reddẽ⸗ tes vota nñ̃a de die i diem·curemꝰ oĩ vigi lahtia tũgere ſenſus vſui.affect? fenſuiix⸗ ultationẽ affectui. ꝗjuitatẽ exultationi.hu⸗ militatẽ grauitati ſibertatẽ hůilitati. quo interdũ liber purgate mẽtis paſibꝰ pꝛoce damus.⁊ cxceda mꝰꝑ ine ſitatas q̃ſdã affe 4 ctiones ſpãles leticias.in iubileis ameni⸗ tatib.in lumie dei.in ſuauitate· un ſpũſcð bantes nos ↄphenſos in his qͥs ꝓ heta intuebat᷑ cũ dicerct. Dñe ĩ lumie vuliꝰ tui gmbulabũt:⁊ in noie tuo exultabunt tota die.⁊ in iuſticia tua exaltabunt᷑. Zt foꝛtaſ ſe mihi aliqs dicat. Bene admones.ſʒ li eq diceres.qͥ tuoꝓpoſito ↄuenirent. Expe⸗ ctate pauliſꝑ. No ſum ĩmemoꝛ · vòne im nibus eſt id tractare qð ðꝛ.oleũ effuſuʒ no men tuũ. opus hic laboꝛ eſt: ⁊ q̃ pꝛemiſi mus an fuerint neceſſaria vos videritis⸗ nũcqð aitinet ad me: qꝛ hic alina nõ ſint paucis aduertite. Vð recoꝛ damimniin ſpõ⸗ le vberib extremã ↄmen datã eſſe ſuauem olentiã vngentoꝝ. Quid ᷓ ↄſequenti?:qᷓ; vt ean dẽ hagꝛãtiam ſpõſa ne ſibisroggre putet. ve ſpõii beneficio recognoſcat. Lui plane ſenſui.illa oia qᷓ p̃taxaumꝰ ſubler⸗ uite cognoleitis. Oð ⁊ ba inqͥt mea ſic re⸗ dolent ⁊ ſic placẽt. nec ſtudijs · nec meritis airibo mels. ſʒ tue o ſponſe trihuo largi tati.de oĩeo vtiq; eſfuſo noĩietuo. Hocpꝛo lie ↄſcqu entia. Cetex rpla natio Fius ca pituli.cuius occaſloneiup ncqhſimovitio ingratitudinis. pñtem ſeim onẽtã in lõgũ ꝓtraximus.tpᷣs alid ⁊ aliud eꝝoꝛdiũ ſer⸗ monis deſiderat. Nũc hoc ſolũ aun ðᷣitos vos eſſe ſufficiat.ſi ſpõſa vtiq; de oĩ Fᷣtute ſua vel gr̃s minime audet ſibi qͥſpiã arto⸗ gare. q̃nte minus adoleſcentule foꝛte que nos ſumꝰ. Ducamꝰꝓinde⁊ nos ſpðſe ve⸗ ſigia inſectantes:diramꝰ. Vð nobis dñe nõ nobis:ſʒ noĩ tuo dg glem Snamus non vbo ⁊ lingua tm̃:ſcd opere? vᷣcitdte⸗ ne foꝛte qð nimis vereo?· diuatur ⁊ ðᷣeno⸗ bi. Euð dilrxerũi eñ in oꝛe ſuo et ingua ſoꝝ ancteꝛẽ⁊ largitoꝛẽ. Jdq; nõ ficte quẽ⸗ admodũ ab hipdentis· nec ſols cõſuetuqi — V ſua mentiti ſunt ei.coꝛ aũt eoꝝ non erat re ctum cũ eoꝛ nec fideles habiti ſunt in taſta mento eius. Dicamꝰ ꝗᷓ: dicamꝰclamõtes medullis coꝛdis:pluſq; labijs oꝛis. Sal⸗ nos fac nos dñe deꝰ nr.⁊ cõgrega nos de nationi b vt ↄfiteamur noĩ ſctõ tuo nõ no ſtro. ⁊ głiemur in laude tua.nõ ña:in ſecu la ſeculoꝝ Zmen. Homelia.xvi. Otus in iudea deus ĩ iſr᷑ magnũ n nomẽ eiꝰ. Populus qͥ ambulabat erat it iu dea ⁊ in iſrł᷑. Voluitq; accedere ⁊ nluminari.vt qͥ aliqñ nõ gꝙ ls. nũc populꝰ eiſet. lapiſq; vnꝰangular ambos in ſe pas rietes veniẽtes e diuetſo reciꝑet.⁊ eſſet ðᷣ ce tero in pace locꝰeius. Poꝛro fiduciam da bat inuitãtis vox q̃ iã ſonuerat Letamint entes cũ plebe eiꝰ. Ergo accedere voluit ſed vetuit ſynagoga imundã afſerẽs eccle⸗ ſiam de gentib ⁊ indignã. xdolatrie feceʒ ⁊ 1gnoꝛõtie cecitatẽ impꝛoperãs ⁊ dicebat Tu em̃ qmerito. Noli metãgere. Cur in quit. An iu deoꝝ tĩ deꝰ. Nõne ⁊ gentiuz⸗ Et ſi mihi certũ meritũ deeſt: ſed illi miſe ratio Nunqͥd ſolũmõ iuſtus eſt. eſt ⁊ miſe ricoꝛs. Dñe.veniãr mihi miſeratiões tue ⁊ vinã. Et rurſum. Miſcðie tue młte dñe ßm iudiciũ ruũ vunfica me: qð nimiꝝ lem peratũ miſcia eſt. Quiqᷓ faciet iuſt?⁊ mi⸗ ſericoꝛs dñs. Zltera gliante in lege ⁊ ap⸗ plaudante iuſtiiõ ſibi. nec in digente miſe ricoꝛ dia.ſʒ deſpiciente p̃am q̃ in diget. al tera e regioneꝓpꝛia ↄgnoſcẽte delicta.con fitẽte indignitatẽ. rẽnuẽte iudiciũ fiagitãte miſcðᷣiam. quid inqᷓ; faciet iudex: ⁊ ilie iu der cui⁊ iudicare⁊ miſeren ſic vtrunc; fa miliare eſt:vt neutruʒ familiarius altere. Quid ſane poſit ↄucnientius qᷓ; vtꝙ ſuo queq; accipiatvoto.iudici illa.miſcðᷣiaʒ ſta. Judeus iudiciũ q̃rit ⁊ hẽat.gẽres aũt ſuꝑ mĩa honoꝛẽt deũ. Et eſt iudiciũ vt qͥ cõtẽnũt dei mĩ icoꝛdẽ iufiiciã.⁊ ſuqᷓ volũt ↄſtituere qᷓ ꝓfecto non iuſtificat ſʒ accuſat: edẽ ſue iuſicie relinq̃nt᷑ oppᷣmẽdi mag; iuſtificᷓ di Eſt qͥppe ex lege q̃ neminẽ vnq; duxit ad pfectũ ugũ qð neq; ipᷣĩ neq; peſ ip̃oꝝ vn qᷓ; p oꝛtare potuẽt. Sʒ ſvnagoga foꝛtis cſi:nd iutat onꝰlcue ncc iugũ ſuaue in tenevꝛis vidit luceʒ magnã que —— 8 Sm coſy It dol tidt! n ſuden anlÿai mugn tecifiãt ſiert tudinẽ Sne Jiepti wſie mi pmeti 4n5 dini ſumau: ↄmodi vukt pol ſbißi dcüm hu. Liſc kes. bicto ian Foh totius l Ei hiih taecke mishi Perfuſ wich iney mod matn ct o pie chdeb keym unn dnfannſech . iiſtkmagñ dambulgbat magnäge tq; accedeſe⁊ s.nüc popul bos in ſepgz et.d eſſetöe ſiduciamdz rat Letamni ccdere volut aſſeris eule⸗ dolatrie fecz růs ⁊ dichut gere Lurin ne⁊ genli⸗ ſed ilimſe eſteſtamiſe ſeratiões me tuemktede nmm iet ſſam⸗ hge7ap lgeutemib ncigenal elicta con⸗ faguãte er Wein vrunc fa nos ate. sq vrpo hawilcdʒ iut. giles zůt tvta 5.1 ſuð yolt ath actuſgt: clmsg uminẽ vn pinech ei Saꝛna eſt nõ eſ ei opus medicus. nec vn ctio ſpũs. Lõtidit ĩ lege:liberet eã ſip̃t.nõ ãt data eſtlex q̃ poſit viuificare: iſuꝑ ⁊ oc ridit. L̃a eĩ occidit. ꝛoptea ĩqͥt dico vo bis.moꝛiemĩĩ pctis vẽis, h cſt iudiciũ oſi nagoga qð flagitaſ.erroꝛi tuo ceca ⁊ ↄtẽtõ ſa deſerer. donec plẽitudo gentiũ qᷓs ſup⸗ ba ſpnis⁊ iuida repelł itroeat:⁊ aꝗ̃ſcat eti am ip̃a ip̃m qͥ notꝰẽĩ iudea deꝰ: ꝙ ĩ iſcł eſt magnũ nomẽ eiꝰ. Hic qͥ pe ĩiudiciũ vẽt ĩhũc mðᷣm:vt qͥ nõ vidẽt videãt:⁊qͥvidẽt reci fiãt. Ex ꝑte tñ qꝛ nõ peller dñs plebẽ uã ex toto:ß uãs ſibi ad ſemẽ apłos ⁊ młei tudinẽ credẽtiũ qͥꝝ erat coꝛ vᷣnũ ⁊ aĩa vna. Sʒ nec repellet i finẽ reliqͥas ſaluaturus. Iteꝝ eĩ ſuſcipiet irt᷑ huch ſuũ ⁊ ſcdꝛ dabit᷑ miĩe ſue: vt ne ſibi qͥcẽ iudiciũ deßᷣat comes miĩa:vbi nullũ ip̃a repperic locũ Alioqͥn ſi p mekit recepifſet iudiciũ ſine miĩa ꝓfecto id̃ nõ facit miaʒ ʒ qpe iudea oleũ mt tũ diuine noticit. idq; ĩ ſetãqᷓ; ĩ vaſeclau? ſum auara retinet. Peto ⁊ non miſeret᷑ ner ↄmodat. Sola dei cultũ ſola noticiã.ſola vult poſſidere magnũ nomẽ eiꝰ.nec ʒelat ſibi:ſ; iuidet nihi. Ergs tu dñe iudica iu⸗ diciũ meũ ⁊ nomẽ magnũ magnificetad⸗ adhuc.⁊ oleũ qð mũ ẽ inłtiplicet magis Creſcat. ehulligt.effundat᷑ diriuet᷑ ⁊ĩgen⸗ tes.⁊ ſeutiat onũis caro ſalutare vei uo pacto vt vult iudeꝰingratꝰ:tota in barba Laron remaneat vnctio ſalutarꝰ. nõ barbe R capitꝭ eſt.caput aũt nõ barbe ſolius ſʒ ⁊ totius coꝛꝑis eſt. Capiat ſane pᷣma nõ fo⸗ la. Refundat ⁊ inferioꝛi mẽhꝛis qð acce pit ipᷣa deſuꝑ. Deſcẽdat deſcẽdat ⁊ in vbe ra ecckie ſuꝑnus liquoꝛ. Auida quippe ni mis hůc ſibi expᷣ mere ð barba nõ deſpicit. Perfuſaq; roꝛe gre vt ſe nð inꝗᷓtã ꝓbet di⸗ cat · Olcũ effuſuʒ nomẽ tuũ. Sʒ exuberet q̃ſo adhic.⁊ ꝑueniat vſq; in oꝛãveſtimẽti ime vtiq; oĩm nouilſimo atq; in digniſſi mo de veſtimẽto tñ nã ⁊ ego illð mihi de matnis vberib tãqᷓ; ꝑ uulꝰi xp̃o.iure ꝓfe⸗ cto pietat efflagito Qð ſimurmuret hõ. ci de bo nitate oculus neqᷓ; eſt Pñe reſpõ de ꝑ me· de vultu tuo iudiciũ meũ ꝓdeat: ⁊ nõ de ſugcilio iſrl ĩmo rñdeꝓ te:⁊ dic ca lumniatoꝛi.tibi e calũniat᷑ qð tribu ⁊s grar. dic pinde illi.volo ⁊ hnic nouiſ⸗ ino dareſilit. Diſplicet phariſeo. Quid Sertadecima. inuerſitas.ius meum volũtas eſt ludicls. Quid iuſtius ad meritũ.qͥd ad pꝛemtum ditius. An nõ licet ei qð vult facere. Mi⸗ hi qͥdem miſcia. ſed tibi minime iniutia fu. Tolle qð tuũ eſt ⁊ vade. Si decreuerit ſaluare ⁊ me:quid tu ꝑdis. Exaggera quã tum vis merita ⁊ extolle ſudoꝛes. mcliòꝛ ẽ miſcðia dñi ſuꝑ vitas. Fateoꝛ nõ ſuſtinui dus diei ⁊ eſtus: ſed iugũ ſuaue ⁊on? e eue p beneplacito patriſfamilias poꝛto⸗ Opus meũ vix vnius eſt hoꝛe:⁊ ſi płꝰ pꝛe amoꝛe nõ ſentio. Iudeus ꝓpꝛias exercitet vires. mihiꝓbare licet que fit volũtas do mini bona beneplacẽs ⁊ ꝑfecta Exea fane operis dc tꝑis damna miht reſartio. Ille pacto cõuẽtõis.ego placito volũtatꝰ intue oꝛ credo:⁊ non ad inſipientiã mihi.nã vi⸗ ts in volũtate eiꝰ. lla mihi recõciliat pa⸗ trem.illa hereditatem reſtituit. etiam emu latoꝛi gratia ſymphonie ⁊ cantus ⁊ epũla rum ac totius exultantis familie celeberri ma gaudia ſuſcitat mihi. Si indignatur frater meus ſeniot.ille qui heduʒ comede⸗ re mauult cum amicis ſuis foꝛis qᷓ; mecũ in paterna domo vitulum ſaginatum:res ſpondebitur illi. Epulari ⁊ gaudere opoꝛ tet. quia hit filius meus moꝛtuus fucrat 2 reuixit.perierat ⁊ inuentus eſt. Adhuc ſi nagoga foꝛis epulatur cum amicꝭ ſuis de monibus. quibus ſatis placet qð hedun peccati inſipiens deuoꝛat.tranſglutiens ⁊ reponens.atq; quodãmodo occiultans ſi⸗ biiliud in ventre fecoꝛdie ⁊ inſipientie ſue dum contemnens dei iuſticiam ⁊ ſuaʒ vo lens conſtituere dicit ſe non habere pecca⸗ tum. nec moꝛte egere vituli ſaginati mun dam ſiquidem ſeiuſtamq; ex legis operi⸗ buz reputans: At ʒo eccleſia ſciffo velo oc cidentis littere in moꝛte verbicruei fixi.au deatur ad eius penetralia pꝛceũte fpiritu libertatꝭ erumpit. agnoſcitur.placet.ſoꝛti tur emuleiocum.fit ſponſa. frultur pꝛefe⸗ ptis amplexibus:⁊ in caloꝛe ſpiritus chꝛi ſto dñicui confricatur inherens. ſillante ac fun dente vndiq; ſue oleum etultatiõis Pe harticipibus ſuis.excipiens ipſum ait Dleumeffuſum nomẽtu um. Quid mirũ ſ iungitur que vuctũ amplecti. Eccleſia ergo recumbit intus:ſʒ ecckia interim ꝑfe⸗ ctoꝛü. Spes tñ eſt ⁊nob. Excubem pfe⸗ —— * ——— —= ——— — rbus q̊ min? 8 pferti ſumus ſpegaudẽtes. Spõſus ⁊ ſpðĩa ſoli iterim iniꝰ ſint mutu is ſecretiſq; kruant᷑ amplexib nullo ſtrepi⸗ tu carn aliũ deſiderioꝝ · nullo coꝛꝑec fan⸗ taſmatum ꝑturbante tumultu. Turbeðᷣo adoleſcentuiaꝝ q̃ abſq; hmõi inqetudini⸗ bus nondũ eſſe pñt:ſoꝛis expectẽt. Expe⸗ ctentq; ſecure: ſclẽtes ad ſe illð ſpectare qð legũt. Adducent᷑ regi vᷣgies poſt eã· pꝛoxi⸗ me eius afferent᷑tibi. Et vt q̃q; ſeiat cuiꝰ ſpũs ſit. vᷣgines dico illas.q̃ añ xp̃o fede⸗ rate qᷓ; fedate můdi amplexibh. ipſi fumit pſeuerãt:cui ſe tanto feliciꝰ qnto maturiꝰ deuouerũt Pꝛoxias po q̃ pᷣſtinã ſuõ defoꝛ mitatem in qᷓ̃ mũdo huic qů ↄfoꝛmes:mũ di pᷣncipib id eſt ſpiritib ſpurc in oĩ car⸗ nali ↄcupia ſeſe turpit᷑ꝓſtituerãt. tãdẽ ali⸗ qñ erubeſcentes ⁊ exuentes ĩ noun hois foꝛ mã̃q̃nto ſerius tãto ſinceriꝰ refoꝛmani fe⸗ ſtñãt. Et he ⁊ ille ſaneꝓficiãt:nõ deficiãt neq; frangant᷑:⁊ſi necdũ plene in ſe ſentiũt vñ dicãt ⁊ ip̃e:oleũ effuſuʒ nomẽ tuũ. Nec em̃ audẽt adoleſcentule ꝑ ſe facere vᷣaſpõ ſe. Tñ ſi magiſtre veſtigis pᷣſſius inherere ſtudẽt.effuſi olei ſaltẽ odoꝛe delectabuntur ⁊ incitabunt᷑ etiã de odoꝛis ꝑceptiõe.cuꝑe ⁊q̃rere potioꝛa. Freq̃nter egoip̃e qð fateri nð pechndoꝛ:maximeq; in inicio ↄuerſio nis mee coꝛde duiꝰ⁊ frigidus:⁊ q̃rẽs quẽ vellet diligereaia mea.nec em̃ adpuc dili gere poterat quẽ nõdũ inuenerat. aut certe minus quã vellet diligebat.⁊ ob hᷓ quere bat vt magꝭ diligeret quẽ neqᷓqᷓ; quereret. niſiiam auq̃tenꝰ dilexiſſet. cũ ergo eũ q̃re⸗ rem in quo recaleſceret ac reqeſceret ſ piritꝰ meus. vtiq; toꝛpẽs ac lãguẽs. nec vlla ꝑte occurrereqͥ ſuccurreret. ꝑ quẽ vʒ pꝛuina ri⸗ gens q̃ ſenſus ſtringebat int nos diſſolue⸗ retur.⁊ vernalis ilia ſuauitas ac ſpecialis amenitas reu erteret:tũc magis ac magis lãguebat⁊ tedebat⁊ doꝛmitabat aĩa me pꝛe tedio.triſtꝭ pene ⁊ deſpans·⁊ V niuerſi tans ſecũ iið a facie frigoꝛis buiꝰ qͥs ſuſti nebit. cũ ſubito foꝛte ad affarũ vel etiãaſ⸗ pectum cuiuſpiã ſpãlis ꝑfectiq; viri.inter dum ⁊ ad ſolã defuncti ſeu abſent memo iam.flabat ſpũs ⁊ fiuebãt aque.⁊ erãt mi hrlachꝛyme inee pães die ac nocte. Quid nam iſtud niſi odoꝛ exalãtis vnctõis qua erat ille ꝑfuſus. Non em̃ erat vnctio q̃ ad Pomelia me nimiꝝ niſihoĩe mediãte nõ ptin gebat Ea ꝓpter ⁊ſi gaudebã de mun ere: ↄfunde bar tm̃ ⁊ hũiiabar. qð ſola ad metenuis exalatio ⁊ nõ pinguis aſperſio perueniſſʒ O doꝛatu qͥppe deiectatꝰ nõ tacui.idignũ me ꝑinde ↄgnoſcebã.cui ꝑ ſeĩm dulceſce⸗ ret deus.⁊ nũc idipᷣm ſi accidat.auidus q dẽ ſuſcipio munꝰ indultũ.gratũq; hẽo.le dolens doleo.ꝑ meif m non meruiſſe atq; vyt ðᷣꝛ de manu in manũ miĩme actepiſe:cũ obnixe id peterẽ. Pudet nmiꝝ magis ad hois qᷓ; ad dei moueri memoꝛiã. Et nunc cũ gemitu clamo. Oñ veniaʒ ⁊ apparebo ant faciem dei. Exiſtimo ⁊aliquos viĩm idẽ eſſe exꝑtos.⁊ exꝑiri iterdũ a dhuc Qua in re qͥd ſentiendũ.niſi ꝙ nr̃a aut ſuperbia ↄuincit᷑. aut humilitas cuſtodit᷑· aut fras terna charitas nutrit᷑· aut deſideriũ excita tur. Vnus idemq; cib ⁊ egrotis eſt medi cina: ⁊ egrotatiuis dieta· poꝛro ⁊ debiles ↄfoꝛtat ⁊ delectat valẽtes. Enus idemq; cib ⁊ lãguoꝛẽ ſanat ⁊ ſanitatẽ ſeruat.⁊ coꝛ pus nutrit.⁊ palato ſapit. Sʒ redeamus ad vbera ſpõſe.⁊ ſic curemꝰ audire queait yt ſtudeamus ſaꝑe qð ſapit. Spõſa vt di xi eccha eſt.ipᷣa eſt cui plus dimiſſuʒ ⁊ que plꝰ diligit. Qð emula impꝛoꝑat ei adrõ⸗ uitium. hoc ip̃a ſibi inflectit ad cõmoduʒ Inde manſuetioꝛ ad coꝛreptionẽ:inde pa tientioꝛ ad laboꝛẽ inde ardẽtio ad amoꝛẽ inde ſagatioꝛ ad cautelã.inde hũilioꝛ pꝛo conſcia.in de acceptioꝛ ꝓ vᷣerecun dia.inde ad obediendũ ꝑatioꝛ.inde ad grãrũactid nem deuotioꝛ ac ſollicitioꝛ. Deniq; vt di ctum eſt:illa murmurãte ⁊ memoꝛãte me⸗ ria ſua:⁊ laboꝛes ⁊ põdus diei⁊ eſtus. ec cleſia bñficiũ recolit dicẽs. Oleũ effuſum nomẽ tuũ.ß plane teſtimoniũ iſrład confi ten dũ noĩ dñi. nõ tñ iſr᷑ ᷣm carnẽ: ß eiꝰq ßm ſpm̃ eſt. Nam hoc ille quo pacto dicat. Pon qð nõ habeat oleũ ſʒ nõhʒ effuſum⸗ Babet reconditũ. hʒ ĩ codicibꝰ:ſʒ nõ ĩcoꝛ dibo Foꝛis heret in ſra.contrectat manib vas plenũ ⁊ clauſuʒ · necaꝑit vt vngatur⸗ Intus intꝰeſt vnctio ſpũs.api⁊ vngere:⁊ iam nõ eris domꝰexaſperans. Quid facit oleũ in vaſis.ſinõ ſentias ⁊ in membꝛis. Suid tibi ꝓdeſt piũ ſaluator nomẽ lecti⸗ tare in libꝛis. nechfe pietatẽ in moꝛibus. Sleum eſt. Effunde ⁊ lenties vytutẽ eius que tit 9u dite. parlq runtcu lamrw biip ſuuus nuilgi phnobl ſiny onera! indicit⸗ di vt n cumbit. men ſpo quöno taioe ntůſu glain R ſum: Auc indicane dihlin ſuſapit tompa ſivoca legitis cꝛ plran ner Sp otganũ. Ahidi cumzt vöctno ohotea Sso tabunt It E tafẽ in mealt nſtz Amſcia dhen ſuit öptin geber nere: int ad metenut ſio peruenij tacui. idigni eßmdulceſe dat. quduge atüc bo nmemiſſeg me actepiſſeri mimagse oelä. Etnnt Maz apan aliquos vin d adbuc Qu ra aut ſupechi ſtodtk. autfn deſidenũ ecn grotis eſt medi poꝛro ⁊ debil Vnus ideng atẽ ſemat. ⁊ch Sʒ redeams audirequet t. Spõſa ytdi dimiſſuʒ ꝛqu oꝑat ei adl it ad cõmodʒ ptionẽinctpa ſerio adamoſt debillopo mnoig ihce aririmo Denm yrdi emorateme⸗ ſei eſtus ec Müefiſum üitadconfi mße opacto dicat· nöpʒefſum⸗ iclndich trectat manih it vt vngalll. api vnge s Quidfücit tin membis. nom leci⸗ t inmoꝛbls. es jwt d aue rriplereſt Stiudens iſtafaſtidit vos audite.volo dicere cur nomẽ ſpõſi oleo cõ paret᷑ qð nõdũ dixerã.⁊ tres huiꝰrei occur runt cauſe. At quõ pluribꝰ vocabuł appel⸗ latur:eo ꝙ nullũ qᷓꝓꝛie dicat᷑ inuenit᷑· ieffa bilis qͥpe eſt. pᷣus nob iuocãdus eſt[pũſ⸗ ſanctus:vt de multis vnũ qð vult h loco intelligi.qm̃ ſcripto deſignare nõ placuit. ꝑ ſe nobis aꝑire digner᷑. Sʒ h q́;ʒ als. Nã ⁊ſi in pꝛomptu nũc eſſent oĩa: ⁊ neq; nos on erati.nec ego fatigatꝰeſſem. hoꝛa tñ finẽ indicit: Tenete in quo attentos vos reddi di.vt nõ ſit cras neceſſe repetere. Hoc in⸗ cumbit. hoc in maniby eſt.dicere.ſ.cur no⸗ men ſponſioleo cõparet:⁊ ꝙ de noĩb. Et quõ nõ poſſum ego a me dicere qͥcqᷓ;. indi cta oĩo eſt. vt nob ſpõſus ip̃e reuelet ꝑ ſpi⸗ ritũ ſuũ iheſus xp̃s dñs ñ.cui eſt honoꝛ ⁊ glia in ſecka ſeckoꝝ amẽ. Momelia.xvij. Enignus eſt em̃ ſpũs ſapie ⁊non b ſueuit difficilis eſſe ſe iuocãtibus qͥ ſepe ⁊ anteqᷓ; inuocet᷑ dicit.ecce aſ ſum. Auditeiam qð oꝛantib vobis ꝑme indicare dignat᷑.de eo ꝙ heri ad hocip̃m diſtulimꝰ.⁊ oꝛõnũ vãaꝝ fructũ tẽpeſtiuuʒ ſuſcipite. En oſtẽdo nomẽ.qð o leo merito compat᷑:⁊ qᷓ merito dicã. Multa qͥdẽ ſpõ⸗ ſi vocabula ſparſa ꝑ oẽm diuinã paginam legitis.ſʒ induo ea vobis vniuerſa cõple⸗ ctoꝛ. Nullũ vt arbitroꝛ perietꝰ: qð nõ aut pietatis g̃am:aut potentiã maieſtatis ſo net. Spũs ita dicit etiaʒ ꝑ ſibi familiariꝰ oꝛganũ. Duo hec audiui qꝛ poteſtas deiẽ ⁊tibi dñe miſcðia Ergo ᷣm maieſtatẽ.ſan ctum ⁊ terribile nomẽ eiꝰ. Scðm pietateʒ nõ eſt nomẽ aliud ſub celo datũ hoiby in ꝙ; iuocauerit ſal loꝝ deus etiã hoĩm deñũ ſe noĩat. Oleum opoꝛteat nos ſaluos fieri. Sʒ exẽplis ma⸗ gis ꝑfpicuũ fiet. Hoc eſt inqͥt nomẽ qð vo cabunt eũ ds iuſt? ñ· Nomẽ potẽtie eſt. Itẽ. Et vocabi nomẽ eiꝰ emanuel. Pie⸗ tatẽ inſinuat. Itẽ ipſe de ſe. Vos vocatis me ait mag ⁊ dñe. Pꝛimũ ge eſt. ſecũduʒ maieſtatis. Non em̃ minus piũ eſt docere aĩm ſciam:qᷓ; bere eſcã coꝛpi. Rurſũ pꝛo⸗ pheta. Vocabit᷑ inqͥt nomẽ eꝰ admirabil᷑ ↄſiliarius.deus.koꝛtispẽ futuri ſecki.pᷣn⸗ ceps pacis. Pꝛimũ.tertiũ.qᷓ̃rtũ maieſtatẽ ſonã. reliq̃ pietatẽ. Qð hoꝝ ðᷓ effũdit᷑. Pꝛo Becimaſeptima feſto maieſtat/ ac potẽtie nomẽ.in id qðð pietats ⁊ gre qͥdãmõ trãſfer᷑ iᷣmq;effun⸗ ditur abunde ꝑ ieſuʒ xpᷣm ſaluatoꝛẽ noſtꝝ Nomẽ. ÿbte qð deꝰ eſt.nõne in id qð eit nobiſcũ deꝰ. h eit ĩemanuel:liq̃ſcit ⁊ defiẽ̃ Sic admirabiłin id qð ↄſiliariꝰ. ſic deꝰ⁊ foꝛtis.in ea q̃ ſunt:pat᷑ futuri feculi.⁊ pꝛin ceps pacis. Et dñs iuſtus ñ: miſericoꝛs ⁊ miſeratoꝛ dñs Non dico nouũ qͥd qndã q́; nihilominꝰ abꝛã in abꝛaam ⁊ ſaray in ſara effuſa ſit. etiã tũc ſalutifere effuſionis celebꝛatũ pᷣfiguratumq; mxſteriũ recoꝛda mur. Vbi iã illð qð apð antiquos tu ter⸗ ribilit q; frequent ito nare ſolebat.ego dñt᷑ ego dñs. WMihidictat᷑ oĩo.cuiꝰ pꝛincipiũ dulce noie paterno ſeq̃ntiũ obtinendaruʒ petitionũ pᷣbet fiduciã · Serui noĩant᷑ ami ci:⁊ reſurrectio nõ ſaltẽ diſcipuł ſʒ fribꝰ an nunciat᷑. Nec miroꝛ.ſi cũ venit plenitudo tẽpis:facta eſt effuſio noĩs. deo qͥꝑpe qðꝑ iohelẽpmiſerat adimplẽte ⁊ effdẽte ð ſpůũ ſuo ſuꝑ oẽm carnẽ: cũ tale aliqͥd ⁊ apud he bꝛeos olim ꝓtigiſſe legã. Credo vos pᷣuo lare ⁊ ſcire iã qð dicere velim. Quale erat inqᷓ; ꝙ ſciſcitãte m oyſipᷣmo rñſum eſt.ego ſum qͥ ſuʒ:⁊ qͥ eſt miſit me ad vos. Neſcio an vel ip̃e moyſes caꝑet ſic: ſi nõ videlicet effun deret᷑. Sʒ fuſum eſt ⁊ captuʒ eſt. Nec mõ fuſum ſʒ effuſum. nã infuſum iã erat. Jam celi hẽbant illð:iã angeł innotuerat Eſt aũt foꝛis miſſum ⁊ ꝙ angeł itaerat in fuſum vt eſſet ⁊ pᷣuatũ.effuſum ⁊ in hoĩes eſt. ita vt iã tũc merito clamaret᷑ de terra. oleũ effuſum nomẽ tuũaſi nõ ingrate pleb exoſa ꝑuicatia obſtitiſſet. Ait em̃. Ego ſũ deꝰabꝛaam.deus yſaac ⁊ deꝰ iacob. Curs rite gentes:ad manũ eſt ſalꝰ effuſuʒ eſt no menqð qͥcũq; ĩuocauerit ſaluꝰ erit. Ange miſit in iacob ⁊ cecidit in iſił. Dicite friↄ vẽis. Date nob de oleo vĩo. Si netũt.ro⸗ gate dům olei. vt mittat ⁊ vobis. Dicite. Aufer oppꝛobꝛiũ ñm. Ne q̃ſo iſultet ma liuolꝰ dilecte tue quã afiniby terre euocare placuit tibi.tãto vtiq; dignãtiꝰ qᷓntomi⸗ nus dignaʒ Decet ne obſecro: vt benigni patriſfamilias inuitatos: ſeruꝰ neqᷓ; exclu dat. Ego ſum ais deꝰabꝛaam.⁊ deus yſa ac. ⁊ deus iacob. Et nõ ampliꝰ. Effunde effunde, aperi manũ tuàm adhuc? mple 6 vñ̃e aialbenecietõe. Veniãt ab oꝛiente ⁊ occidente:⁊ recumhãt cũ abꝛaam ⁊ yſaac ⁊ iacob in regn o celoꝝ.ventãt veniãt triꝰ trib dñi teſtimoniũ ilrł ad cõfiten dũ noĩ dñi ·veniãt ⁊ recũbant epulent᷑ ⁊ delectent᷑ in leticia:⁊ vnꝰ vbiq; reſonet᷑ in voce exul tationis ⁊ ↄfeſſionis ſonꝰ epulãtis ⁊ oleũ effuſum nomẽ tuũ. Vnũ ſeio ſi philipum ⁊ andreã oſtiarios habuerimus. repulſaʒ oĩo nõ patimur:qͥcũq; oleũ petimꝰ qͥcũq; petimus qͥcunq; volumꝰ ieſuʒ videre. In tunctant᷑ philipus dicit andree. Andre⸗ as aũt ⁊ philipus dicent leſu. Jeſus autẽ qd. Pꝛofecto ꝙ ieſus. Niſi granũ frumẽti cadens in fra moꝛtuũ fuerit: ip̃ᷣm ſolũ ma net:ſi autem moꝛtuũ fuerit: multũ fructuʒ affert. Moꝛiat᷑ igit᷑ granũ ⁊ ſurgat gẽtiuʒ ſeges. O poꝛtet patixpᷣm ⁊ f̃ſurgere a moꝛ tuis ⁊ pᷣdicare in noĩie eius pniam ⁊ remiſ ſionem pctõꝝ. nõ ſolũ in iudea:ſed etiã in oẽs gentes.q̃tinus ab vno noie qð eſtpᷣs milia miliũ credentiũ xp̃lani dicant᷑⁊ di⸗ rant:oleũ effuſum nomẽtuũ. Agnoſco em̃ nomen qð in eſaia legi. Seruos ſuos inqͥt vocabit noĩe alio in quo qͥ bñdicendus eſt ſuꝑ terrã bñdicet᷑ in dño.amẽ. O nomen bñ dictum. O leũ vſq;quaq; effuſuʒ Quo uſq;. De celo in iudeã:⁊ inde in oẽm terrã ecurrit:⁊ de oꝛbe clamat ecckia · Oleũ effu ſum nomẽtuũ. Effuſum plane qð nõ ſolũ celos terraſq; ꝑfudit:ſʒ aſperſit ⁊ inferos a deo:vt ĩ noĩe ieſu om̃e genu flectat᷑: celeſtiũ terreſtriũ ⁊ infernoꝝ.⁊ oĩs lingua cõfiteat᷑ ⁊ dicat.oleũ effuſum pomẽ tuũ Eccexpᷣus ecce ieſus:vtrũq; infuſuʒ angel:vtrũq; ef⸗ fuſum in hoies: ⁊ illos hoies qͥ cõputrue⸗ rant tanqᷓ; umenta in ſtercoꝛe ſuo. hoies ⁊ iu menta ſaluãs: quẽadmodũ młtiplica⸗ uit miſciam ſuã deꝰ.qᷓ; rhaꝝ.qᷓ; vile.vie ßʒ ſalubꝛe. Si vile nõ eſſet. mihi nõ effun⸗ deret᷑. Si ſalubꝛe nõ eſſet.nõne lucratetur. Particeps nomis ſuʒ: fum ⁊ hereditatis xp̃ianus ſum.frat xpᷣ ſum. Si ſum qð di⸗ coꝛ.heres ſum dei.coheres aũt xp̃i. Et ͥd miꝝ ſiſpõſieffuſuʒ eſt nomẽ cũ ip̃e q́; effu ſus ſit. Nã ſemetip̃m exinaniuit foꝛmam ferui accipiens. Deniq; ait. Sicut aqᷓ effu ſus ſum. Effuſa eſt plenitu do diuinitatis habitans ſuꝑ terram coꝛꝑaliter:vt de illa Plenitudine om̃es q coꝛpus moꝛtis geſta Pomelia mus caꝑemus. ac vitali odoꝛe repleti di⸗ ceremus.oleum effuſum nomẽtuũ. Enꝙg nomẽ effuſum.⁊ qualit ⁊ quatinus. Cur po oleũ. Nã hot nõdum dixi. In ſuꝑioꝛe ſermone ceperã:ſʒ interuenit fubito aliud qð dicendũ videbat᷑.qᷓ;ᷓqᷓ; intermiſerim vl tra qᷓ; credidi. Qð non aliud eſſe reoꝛ.niſi ꝙ foꝛte mulier fapia miſit manũ ad coluʒ tdigiti eius apꝛ?chenderũt fuſuʒ. Nouit em̃ modicã lanã. vel linũ in longũ ꝓduce re filum. atq; in tele extendere latitudinem ⁊ſic oẽs domeſticos ſuos veſtire duplicib Eſt ꝓculdubio int᷑ oleũ ⁊ nomẽ ſponſiſiłi tudo nec odioſe ſpũſſctũs alterutꝝ ↄꝑauit Ego aũt dico in tripliciq̃dam q̃litate olei qð lucet paſcit ⁊ vngit. ſi vos melius non habetis. Fouet ignẽ.nutrit carnẽ.lenit de loꝛem. lux.cib. medicing. Vide ideʒ nunc de ſpõſi noie. Aucet pꝛedicatũ.paſeit reco⸗ gitatum.inuocatũ lenit ⁊ vngit. ⁊ ꝑcurra mus ſingla. Vñ putas in toto oꝛbe tanta ⁊ tam ſubita fidei lux:niſt de pᷣdicato ieſu. Nõne in huiꝰnois luce deus nos vocauit in admirabile lumẽ ſuũ:qͥb illuminatis ⁊ in lumine iſto videntib lumẽ.dicat meri⸗ to paulus.Fuiſtis aliqñ tenebꝛe: nũc autẽ lur in dño. Hoc deniq; nomẽcoꝛã regibꝰ ⁊ gentiby ⁊ filijs iſtł poꝛtare viſus eſt ideʒ apłs: ⁊ poꝛtabat nomẽ tanqᷓ; lumẽ:⁊ illu⸗ minabat patriã ⁊ camabat vbiq;. Nox pᷣ ceſſit dies autẽ appꝛopinqᷓuit.abijciamus oꝑa tenebꝛaꝝ ⁊ in duamur arma lucis.ſic vt in die honeſte ambulemus. Etmõſtra bat oĩb lucernã ſuꝑ candelabꝝ annuntis ans in oĩ loco ieſuʒ ⁊ hũc crucifixũ. Quõ lux iſta reſplenduit ac ꝑſtrinxit cũctoꝝ ĩtu entium oculos.qñ de oꝛe petit tãqᷓ; fulgur egrediens claudi vnius coꝛꝑ ales plãtas ſolida uit ⁊ baſes. multoſq; ſpecialit᷑ cecos illuminauit. Nunqͥd nõ ignẽ ſparſit cũ ait in nomine chꝛiſti naʒareni ſurge ⁊ ambła Rec tm̃ lux eſt nomen ieſu: ſed⁊ cibus eſt. Zn nõ totiens ↄfoꝛtaris quotiẽs recoꝛda ris. Quid eque mentem cogitãtis impin guat. Qu id jta exerciratos reparat ſenſus ptutes roboꝛat.vegetat moꝛes bonos at honeſtos.caſtas fouet actiones. Aridus eſt om̃is anime cib.ſi non oleo iſto infun⸗ ditur. Inſipidus eſt ſi nõ hoc ſale condit᷑. Si ſcribas.nõ ſapit mihi.niſi bi legerem * klaw niiſo gure! ciha ſus,* nol o0l utnom m.I nomn uie ton Luift cqto le ſuauo dann duua dohy mudt Lut entuſ nruo. ſunt il Inuot cmazte impe nubw umn rat qu ngn mine ben denl ÿnd Nne: mulſo mhiet Uhtan Nuie cdum grum clor rhmt of nu u 24 ihätſ bch wäel de replelid iut. An arinus. Lir . In ſupioie ubito alud emienmy cewor niſ Anl ad olz uſuz. Bout longů ꝓdu elatituinen ſtre duplch mẽ ſponſiſii ut ↄpaut am qͥlitateol melius noh (annẽ.lenit d deidez un tũ. pafautre ngit. ⁊pum oto orbetant ep̃dicato ieſ. nos vocut illuminanst o dicat men⸗ ebꝛe: nücau nẽcoꝛitegh viſus eſtidz ß lumöni vbi Norß t. abhnumus maluns ſ . Ermöln an rö. Ou cicoꝝ itu q fulgut Mes plãtas cialit tecds parſit chat ige anbl dcus et. otlis recoꝛda grrs impln parutſnſus es bonos atz nes. Andus o iſo infun⸗ ſale condit 1 bi egeren — icſum. Si diſputes aut conꝰeras nð ſapit niſi ſonuerit bitelfus Jeſus mel in oꝛein gure melos.in coꝛde iubilus.ſed eit medi⸗ cina. Triſtat᷑ aliq;s noſtꝝ: veniat in coꝛ ie fus.⁊ inde faliat in os.⁊ ecce ad exoꝛtum noĩs lumen. nubilũ om̃e diffugit. redir ſe⸗ renũ. Labit᷑ quis in crimen.currit inſuper ad laqueũ moꝛtis deſgando.nonneſi iuo cet nomen vite.cõfe ſtim reſpirabat ad vi⸗ tam. ut aliqũ ſtetit ante faciem ſalutarꝭ nominis duricia vt aſſolet coꝛdis.igna⸗ uie toꝛpoꝛ.rancoꝛ animi.languoꝛ accidie. Cui foꝛte fons ſiccatus lach?ymaꝝ. inuo cato ieſu.non ↄꝓtinuo erupit vberioꝛ: fluxit ſuauioꝛ. Cu in ꝑiculis palpitanti ⁊trepi danti:inuocatũ ptutis nomẽ nõ ſtatim fi⸗ duciam pſtitir.depulit metũ. Kuiquſo ĩ dubys eſtuanti ⁊ fluctuanti.nð jubuo ad inuocattonẽ clari noĩs emicuit᷑ certitudo. Ku in aduerſis diffidenti. iamq; defici⸗ enti.ſi nomẽ adiutoꝛij ſonuerit.defuit foꝛ⸗ tit uco. Hum iꝝ moꝛbi⁊ languoꝛes iſti aĩe ſunt.iliud medicina. Deniq; ⁊ꝓbare licʒ Inuoca me inquit in die tribulatiõis tue eruaʒ te ⁊ honoꝛificabis me. Nhilita ire impetũ cohibet.ſuꝑbie tumoꝛem ſedat.ſa nat liuoꝛis vulnus. reſtringit luxurie flux um reſtringit lbidinis flãmã. ſitim tẽpe⸗ rat auaritie: at totius indecoꝛis fugat pꝛu riginem. Siquidẽ cũ nomino ieſum ho⸗ minem mhꝓpono miteʒ ⁊ humilẽ coꝛde: benignũ.ſobꝛiũ. caſtũ. miſfericoꝛdẽ.⁊ om̃i den iq; hõeſtate ⁊ ſctitate cõſpicuũ.eũ dẽq; ip̃ m deũ omipotentẽ:qͥ ſuo me et exemplo ſa net ⁊ roboꝛet adiutoꝛio Hec oĩa mibiſi mul ſo nat cũ iſonuerit ieſus. Sumo itaq; mihi exempla de hoiĩe ⁊ auxiliũ a potente. illa tanqᷓ; pigmentarias ſpẽs.hoctanquã acuã eas:⁊ facio ↄfectienẽ:cui ſifem medi coꝛum nemo facere poſſit. Hoc tibi electu arium habes o a ĩa mea recon ditũ in vaſ⸗ culo vocabuli huius qð eſt ieſus: ſalutifs⸗ rum certe.quo dq; nulli vnqᷓ; peſti tue iue⸗ niat᷑ inefficax. Sꝑ tibi viſum ſit.ſꝑ in ma⸗ nu.quo tuiom̃es in ieſum ⁊ ſenſus dirigã tur⁊ actus. Deniq; ⁊ inuitaris. Pone me inq̃t ſignaculũ in coꝛde tuo.ſignaculuʒ in bꝛachio tuo. Sʒ hoc als. Nůc po habes vn de bꝛachio medear ⁊coꝛdi. Habes in Auã in nole ielu vnde actus tuos ⁊ pᷣuos Decimsoctaua coꝛrigas. vel minus ꝑfectos adimplegs; itemq; vndetuos ſenius aut ſerues ne coꝛ rumpan᷑. aut ſi coꝛrũpant᷑ vt ſanes Ha⸗ buit ⁊ iudea quoſdaʒ ieſus. quoꝝ vacuis gliat᷑ vocabulis Illa em̃ nec lucẽt.nec paſ cunt. net medent᷑. Idcirco ſynagoga im te⸗ nebꝛis eſt vſq; adhuc:fame⁊ ifirmitate la boꝛans.⁊ nõ ſanabit᷑ nec ſatiabit᷑quouſq; ſciat m eũ ieſum dñari iacob ⁊ finiũ terre: ⁊ cõuertat᷑ ad velperã ⁊ famẽ patiat vt ca⸗ nes.⁊ circũeat ciuitatẽ. Et illi qͥdeʒ pᷣ miſſi ſunt tanqᷓ; bacułꝰad moꝛtuũ:ꝓpham pᷣue⸗ niens:?⁊ ſua interp̃tari noĩa nequerũt. va⸗ cua quipe erãt. Supꝑpoſitus moꝛtuo ba⸗ culus eſt:⁊ nõ erat vo neq; ſenſus quõ ba culus erat. Deſcẽdit qͥ haculũ miſit? moꝑ ſaluũ fẽcit pplm ſuũ a pctĩs eoꝝy. ꝓbans ſe eſſe qð dicebat᷑ Quis eſt hic qͥ etiã pctã di mittit. Himiꝝ qͥ dicit. Salꝰppłiego ſum. Jam voxiã ſenſus eſt.⁊ patet eñ nõ inane peꝛtare nomẽ inſtar pꝛioꝝ. Sentit᷑ infuſa ſalus ⁊ hñficiũ nõ tacet᷑. Intus ſenſus.fo⸗ ris vox. CLõpungoꝛ ⁊ ↄfiteoꝛ ⁊ ↄfeſſio vi tam in dicat. A moꝛtuo em̃ tãqᷓ;qͥ non eſt perit ↄfeſſio: Ecce vita.ecce ſenſus. Suſci tatꝰ ꝑfecte fũ.iteſᷓ ẽ reſurrectio. An aliud moꝛs coꝛꝑis ẽ.niſi cũ ſẽſu pᷣuat᷑ ⁊vita. Pec catũ qð moꝛs aĩe ẽ.nec ↄpũctõis mihiſen ſum.nec ↄfeſſiõis reliq̃rat vocẽ.⁊ erã moꝛ⸗ tuꝰ. Vẽit is qͥ pcrã dimittit ⁊ vtrũq; reſti tuit.⁊ ðt aĩe mee:ſalꝰ tua ego ſũ. Quid mi rũ ſi cedit moꝛs vbi vita deſcẽdit. Jã̃ coꝛs de credit᷑ ad iuſticiã ⁊ oꝛe ↄfeſſio ad ſalutõ. Jã oſcitat puer ⁊ oſcitat lepties ⁊ðᷣt. Sep ties ĩ die laudẽ dixi tibi. Videte hũc ſepte nariũ.ſacer nũ erꝰẽ nõ vacat.ſʒ meliꝰß alij ſeruamꝰßᷣmoni.qͥ famelici ⁊ nõ faſtidioſi adtã bõas epłas accedamꝰ.inuitãte nos ſpõſo eccke d ño ño ieſu xp̃o qͥ eſt de ſuper oĩa bñdictꝰ in ſecta.amẽ.* Momelia.xviij Vid ſibi ꝗᷓ vult ſeptenariꝰ iſte. He ¶ a Mcio ei an itu ſimplex qipiã inoð ſit qͥ eẽ ocioſas has vices ⁊ nũeꝝ hũc putet foꝛtuitũ.ege nec illð vacare reoꝛ. qð pha icũbẽs ſuꝑ moꝛtuũ ad mẽſurã pueri᷑ coꝛꝑis ſeſe Zxit.os ſuũ oꝛi illiꝰ ↄiũxit.ocu liſq; oculos.⁊ manib manus ſic oĩa fieri ⁊ ſic ſcnbi fecit. ad eruditione; &ioculdobwulot ſinchß qbo edernhti pũſſctũs ædꝛpis circũuenit infida ſocietas ac ſtulta mũdi ſapia deſiꝑe docuit. Loꝛpus qͥppe qð coꝛrumpit᷑ aguat aĩam ⁊ depꝛimit ter rena inhabitatio fenſuʒ multa cogitantẽ. Pꝛopterea nemo miret᷑ aut m oleſte acci⸗ piat ſi in his ſcrutãdis tãqᷓ; qͥbuſdã ſpũſ⸗ icti apothecꝭ curioſus inſiſto cũ ſcia qꝛ ſic viuitur ⁊in talibo vita ſpũs mei Dico tñ his qͥ pᷣualẽtes ingenio.in oĩ ſermone añ bee finẽquã teneãt pᷣncipiũ.de⸗ hitoꝛẽ etiã me tardioꝛib ⁊ maxie eiſe. Sʒ nec ſtudiũ tam eſſe mihi vt exponã verba qᷓ; vt imbuã coꝛda. Et haurire ⁊ꝓpinare me opoꝛtet:qð nõ fit celerit ꝑcurredo. ſed tractãdo diligent᷑ ⁊ exhoꝛtãdo frequenter Quãqᷓ; ⁊ p̃ter ſpem q́; meam diu nos diſ tufſio detinuit facramentoꝝ Putaui fate oꝛ vnũ ad hot ſermonẽ ſufficere:ſiluamq; iſtã vmbꝛoſam latebꝛo ſamq; allegoꝛiarũ ptrãfire nos citoʒ⁊ ad pla niciẽ moꝛalium ſenſuũ itinere diei q̃ſi vnꝰꝑuenite.ſ; ſecus Itigit. B iduũ qͥꝙe iã in eo expẽdimus ⁊ Adhuc ocki eminꝰſũmita tes ramoꝝ ⁊ montiũ cacumina ꝑuolabat. ſed valliũ ſubteriacẽs vaſtitas ⁊ denſitas dumetoꝝ fruſtrabat obtutꝰ. Nunqͥd ybi gf̃a helyſei miraculũ pᷣuidere valebã quia nobis videlʒ degentiũ vocatõe ⁊ repulſio ne iudeoꝝ diſſerentiby:ita de ſubito in me⸗ dij ꝓſiliret. Et nũc qũquidẽ incidimꝰ.nõ pigeat nos paululũ imoꝛari.cõſequenter ad id qd intermittimꝰ poſtea reuerſuros Siqdem aiaꝝ cib nihominꝰeſt iſte. Ca nibus q;ʒ uc venatoꝛib plerũq; ꝓtingit.a beſtia quã aggreſſi erãt deſiſtere ⁊ ſeq aliã q̃ᷓ in opinantibꝰ foꝛteoccurrerit. Nõ ꝑuuʒ fiducie robur pᷣſtat mihi.qð magnꝰ viril⸗ leꝓpheta potẽs in oꝑe⁊ ſermõe. de excelſo mote celoꝝ deſcendẽs viſitare dignatꝰ eſt me.cũ ſim cinis ⁊ puluis miſceri moꝛtuo. inclinareſe iacenti.contrahi ⁊ coeq̃ri ꝑuo. ceẽco partiri lumẽ ochoꝝ ſuoꝝ.⁊ os mutum oꝛis ꝓpꝛij oſculo ſoluere:debileſq; manus ſuaꝝ roboꝛare ↄtractu. Suauiter rumino iſta:⁊ replent᷑ viſcera mea ⁊ interioꝛa mea ſaginant᷑:⁊ oja oſſa mea germinãt laudẽ. Boc ſemel ↄtulit vniuerſitati.ß quotidie ſinguli in nobis actitari ſentimus.⁊coꝛdi ftribui intelligentie lumẽ.⁊ oꝛi edificatio nis verbum:⁊ manihh opus iuſticie· Dat omelia ſenrire fidelit᷑.dat ꝓferrevtil iter. dat adim plere efficacit. Et eſt funiculꝰ triplex qͥ dit᷑ ficile rumpit᷑ ad extrahẽdas aĩas de carce re diaboli.⁊ trahẽdas poſt te ad regna ce⸗ leſtia:ſi recte ſentias ⁊ digne ꝓloq̃ris.ſi vi uendo ↄfirmes. Octis ſuis tetigit meos. interio?is hoĩs frontẽ clar? lumin arilv oꝛ nans fide ⁊ intellectu. Oꝛi meo iunxit ſuũ ⁊ moꝛtuo ſignũ pacis imp̃ſſit. qm̃ cũ ad⸗ huc pttõꝛes eſſemꝰ. reconciliauit nos deo iuſticie moꝛtuos. Os oꝛi applicuit itera⸗ to inſpirans iĩ faciẽ eius ſpiraculũ vite:ſed ſanctioꝛis qᷓ; pᷣmo. Nã pᷣmo qͥdeʒ in aĩam viuentẽ creauit me.ſcðᷣo in ſpm̃ viuificãtẽ refoꝛmauit me. Manus ſuas meis ſuper poſuit.exem plũ pᷣbens bonoꝝopeꝝ foꝛmã obediẽtie. Aut certe manus ſuas miſit ad foꝛtia: vt doceret manꝰ meas ad pꝛeliũ ⁊ digtos meos ad bellũ. Et oſcitauit puer inquit ſepties. Sufficiebat ad gliam ma nifeſtandi miraculi oſcitaſſe ſemel. ſʒ mul tiplicatis ⁊ inſignis numerus myſterij ad monent. Si illud ingẽs vn iuerſi humani gener pᷣmũ qͥ dẽ exaĩe coꝛpus attẽdas.vi⸗ des vbiq; ecckiam exquo vitã ꝓpheta incũ bente recepit qᷓſi ſepties oſcitare.qꝛ ſeptief᷑ in die laudẽ dicere cõſueuit. Siteip m ad⸗ uertas:in hocte nouer, vita viuere ſpũali ac myſticũ hũc ĩplere numeꝝ.ſi ſen ſualita tis tue qͥnariũ charitatis binsrio ſubijcis exhibeſq; iuxta apłm mẽbꝛa tua ſeruire iu ſticie in fanctificationẽ.q̃ pꝛius exhibuiſti ſeruire iniqͥtati ad iniqtatẽ. Aut certe ſi eũ dem qͥ nariuʒ ꝓximoꝝ ſaluti impꝑtiens ad ꝑficiendũ ſeptenariũ duo hec adijcias.mi ſericoꝛdiã.ſ.⁊ iudiciũ cãtare deo. Habeo ⁊ alias ſeptẽ oſcitatões:ſeptẽ vʒ exꝑimẽa ſine qͥb Fa ⁊ certa ſalꝰ rediuiui ſpũs mini me cõſtat: qᷓttuoꝛ ad ſenſuʒ cõpũctõis·tria ad confeſſio nis ſonũ ꝑtinẽtia. Si viuis.ſi vox:ſi ſenſus eſt.tu q́;ʒ eadẽ ĩ terecogn oſci. Poꝛro ſenſum ex integro recuꝑas ſi te ſci⸗ as.ſi tuã ↄſcĩaʒ q̃druplici ſentꝰ cõpunctõe moꝛderi: pudore gemino ⁊ gemino metu. Nãõ vitaʒ ad ꝑficien dũ ſeptenariũ triplex feſſionis ſpẽs atteſtat᷑. de qͥty poſtea vide bie.; ne ⁊ ſctũs hieremias ĩ ſuo planctu obſeruat hũc nũeꝝy:⁊ tu igit᷑ĩ tua lamenta tione foꝛmã hñs ꝓphicã. deũ cogita facto rem tuũ.cogita ⁊ bñfactoꝛẽ.cogita patreʒ⸗ cogit u.4 . duo ti in izn enid grune dennſi nuit ſb tatis et mee D ſir gyn hi z no ſtontes poniti nem Eriꝰ? ſofuc occupet men?5 fuctũ h ſimiaui ſtimdo ducay vfehpn amoni re Si obre meteſ vletũ dilect tuclnis glat eti pdilectẽ cutnera Kdist pertd Ritn naeb. ndig hilom ꝛnõim Mgrato Nlnic mhi. tc umin Hiau erdat adin iplerqdf Aas de car ad regnach ploqjris.ſiyi tetigit meos, uminaripg: meo munrtſtt t. qñ cad iauit nos de pplicuit iten ratulũ viteſic o0deʒ in azm pmñ viufii ds meis ſupe opopep foꝛmi ſuas miſtac eas ad pꝛeli: koſcitauitpue t ad gliamn ſe ſemel. zmil us myſterai uerſi buman us attidzs y tã gpheta n itare. qꝛ ſeptit Siteipm a viuere ſpiali ep ſi ſenſuulus inano ſubils ta ſemiei us ethbuni Zurutteles inprinsad achcus.mni ded. Habed n iſpüs mi öpüctöis ri aSi viuis ſi iterecdgolo uupas ſiteſit ent cõpunloe tenanũ mnpiel poſtea vide silhoplanctu itua lamenta cogita fucto cogita patr⸗ esgita dñm Ad oĩa reus es:plange p ſin⸗ gula. Ad vlt imũ ⁊ pᷣmũ rñdeat tioꝛ tuus ad du o media pudoꝛ Pat᷑ ſane nõ metuit᷑ cß p ſit. Pẽis e milereriſp⁊ pcere⁊ ſi ꝑcu⸗ titga nõ bacła ꝑcutit:⁊ cũ ꝑcuſlerit fanst Pina vox eſt. Percutiã.⁊ ego ſanabo Nõ eſt ꝓinde ꝙ a pꝛe foꝛmides.qͥ ⁊ ſi qñ feriat vt emẽdet.nũqᷓ; tñ vt vindicet. At po co⸗ gitantẽ ꝙ pĩeʒ offen derim. eſtcerte qð pu⸗ deat:⁊ ſi nõ qð terreat. Voluntarie me ge nuit ÿho pitatꝭ. nð ſtimulo carnał᷑ cupidi tatis excuſſit quẽadm odũ genitoꝛ carnis mee. Deinde non pepci etiã vnigenito ꝓ ſic genito. Jraip̃e qͥdẽpẽeʒ le exhibuit mi pi.ſʒ nõ egd me ili viciſſim filiũ. Qua nã fronte attolio iã ocłos ad vultũ pfis tam bonitã mahfilꝰ. Pudet indiꝗᷓ gelliſfe ge⸗ nere meo. pudet tã̃to pre vixiſſe degenerẽ. Exitꝰaqꝝ deducite oculi mei.oꝑiat cõfu⸗ ſio faciẽ meã vultũ meũ pudoꝛ ſuffundat occupetq; caligo. deficiat in doloꝛe vita mea ⁊ ãnimciĩ gemitib. Pꝛohdoloꝛ quẽ fructũ habui ĩ qͥbo nũc erubeſco.ſi in carne ſemiaui.de carne nõ metqᷓ niſi coꝛruptõeʒ. ſri mðo ⁊ ip̃etrãſit ⁊ ↄcupĩa eiꝰ. Quid.ca duca. vana ⁊ Pe nulla. ⁊ q́ꝝ finis moꝛs ẽ infelix⁊ inſanꝰpᷣferre nõ erubui etni pr̃is amoꝛi⁊ honoꝛi Cöfundo? ↄ fundoꝛ gudi re. Si ego pr̃.vbi hõꝛ meꝰ ſʒ aſi pr̃ nð eẽt. obrueret me bůficijs. inſtaurat aduerſum. me teſtes vt alia inũera taceã. huꝰ coꝛꝑis victũ ⁊ vſuʒ tꝑis huiꝰ.⁊ ſuꝑ oĩa ſanguinẽ dilecti filij clamantẽ de tra.· Pudet inFri⸗ tu dinis. Quãqᷓ; ad cõfuſiõis cumutũ ar⸗ guat etiã reddidiſſe mala ꝓ bonis: ⁊ odiũ ꝓ dilectõe Mime qͥdẽ mihi a bñfactoꝛe.ſi cut nec a pre timẽdũ eſt. Verꝰqͥꝑpe bñficꝰ eſt dãs affluent᷑ ⁊ nõ ipꝛoperãs. Nõ ĩpꝛo⸗ perat dona.qꝛ dona ſti?⁊ bñficia ſua mihi dedit.nõ vẽdidit. Deniq; ſine pnia ſtido⸗ na eiꝰ. At qᷓnto de illo benigniꝰtãto ð me indigniꝰſentire cogoꝛ. Erubeſce ⁊ dole ni hilominꝰ aĩa mea:quõ ⁊li illũ nõ repetere ⁊ nõ im pꝛopꝑare decet.n os tñ oĩno dedecet ingratos ĩmemoꝛeſq; extitiſſe. Heu quid vel nũc tandẽ retri buãꝓ om̃ib q̃ retribu it mihi. Qð ſi ſegnioꝛ foꝛte minꝰ ſuas par⸗ tes exequit᷑ pudoꝛ.timoꝛ ſane ercitet᷑ in ad uttoꝛium. excitet᷑ vt excitet. Sepone parũ pia vocabula. benefactoꝛis ⁊ pf̃is. atʒ ad Becimaoctaua. auſterioꝛa ↄuerte. Nẽpe q legi᷑ pat᷑ miſeri⸗ coꝛdiaꝝ ⁊ veus totiꝰ cõſolationis.legitur nihilominus, deus vltionũ dñs · legn deꝰ? iudex.iuſꝰfoꝛtẽ legit᷑ teiribilis in conſilijs ſuꝑ filios hoim. legit᷑ deus ʒelans Quod preſt. ꝙ bůfic eſt.tibi eſt. ꝙ dñs ac cregtoꝛ bi. Etem̃ ꝓpxter ſemetiß̃ m fecit oĩa:ſcp̃tu⸗ ra teſte. Qůt ergo qð tuũ eſt tibi defendit ⁊ſeruatipitas 7 ꝙ le aliqñ non zelabit.pu tas ſui nõ requiret pᷣncipatꝰhonoꝛẽ. P ꝛo⸗⸗ pter hot irritauit impiꝰ deũ.qꝛ dixit in coꝛ de ſuo nõ requiret.⁊ quid eſt in coꝛde ſuo dicere nõ recret:niſi nõ metuere qð reqͥrat ſed req;ret vſq; ad nou iſſimũ qᷓdrantẽ.rec ret ⁊ retribuet abundãter facientibꝰ ſuꝑbi am. R eqͥ;ret a redẽpto ſeruitiũ· honoꝛem ⁊ gliam ab co quẽ plaſmaiuit. Eſto ꝙ diſſi⸗ mulet pf̃.ignoſcat bñficus.ſʒ nõ dñſ ⁊ cre atoꝛ.⁊ qui parcit᷑ filio n ð̃ parcet figmento non parcet ſeruo neqᷓ;. Pẽſa cuiꝰ ſit foꝛmis dinis ⁊ hoꝛroꝛis.tuũ atq; oĩm ↄtempſiſſe factoꝛẽ. offendiſſe dñ m maieſtatis. Maſe ſtatꝰ eſt timere. dñi eſt timeri⁊ marĩẽ huiꝰ? maieſtatis. huiuſq; dñi. Nam ſi reũ regie poteſtatis qᷓ;;u is hũane humanis legbus plecti capite ſancitũ eſt. qͥs füiis ↄtemnen tium diuinõ oĩipotentiã erit. Tãgit mon⸗ tes ⁊ fumigãt:⁊ tam tremendã poteſtateʒ; au det irruare vilis puluiculꝰ vno leni fla⸗ tu diſꝑgẽdus ⁊ mime colligẽdis. Ille ille timendus eſt.qͥ poſtqᷓ; oceidetit coꝛꝑꝰ:po⸗ teſtaten hʒ mittere in gehennam. Timeo gehennã:paueo iudicꝭ vultum.ip̃is qͥʒ; tre men dũ angelics poteſtatibꝰ. Cõtremiſco ab ira potẽtis:a facie furoꝛis eiꝰ a fragoꝛe ruentis můüdi.a ↄ fragratõe elemẽtoꝝ.a tẽ⸗ peſtate valida.a voce archangeli⁊ a&bo aſpo. Cõtremiſco a dentib beſtie infernał aventre inferi. g rugiẽtib pꝛeꝑatꝭ ad cſcã. Moꝛreo vermẽ ro dentẽ ⁊ ignẽtoꝛrentẽ.fu mũ ⁊ vapoꝛẽ ⁊ ſulphurẽ⁊ ſpm̃ ꝓcellamm. MHoꝛreo tenebꝛas exterioꝛes Muis dabit capiti meo aqu ⁊ ockis meis fonfẽlgchꝛi marum. vt pꝛeueniã fletib fletũ ⁊ ſtridoʒẽ dentiũ. ⁊ manuũ pedũq; dura vincula. et pondus cathenaꝝ premẽtiũ, ſtringentiũ vrentiũ nec ↄſumentiũ Heu mematmea vt qͥd me genuiſti filiũ doloꝛis. filiũ amas ritudinis ⁊ indignationis ⁊ ploꝛationig eterne. Cur exceptus in genibycur lactatꝰ vbrih. natus in ↄbuſtionẽ ⁊ cibus ignis Qui ſic afficit᷑. ſenſum pꝛoculdubio recu⸗ perauit.⁊ in duplici metu iſto.itẽq; pudo reilo eque duplici hzʒ oſcitatiões qᷓttuoꝛ. res q̃ reſtãt ex voce ↄfeſſionis adijciet:⁊ neq̃q; dicet᷑tam deeo ꝙ nõ ſit vox neq; ſen ſus.ſitñ de coꝛde hũili ſimplicifideliq; p. ceſſerit illa confeſſo. Om̃egj qð remoꝛdet ↄſciam ↄfitere humilit᷑ pure.fidelit᷑.⁊ haſ vices impleſti. Sũt qͥ gliant᷑ cũ malefece⸗ rint ⁊ exultãt in reb peſſimis.q́;s notans ₰ 42½ ſua inqͥt pᷣdicauerunt ſicut ſodo ma. Pleꝝ hos ab hac diſputatõe tanqᷓ; ſe⸗ culares admoneo Nã qͥd ad nos dehis qͥ foꝛis ſunt. Quanqᷓ; ⁊ de his qui religioſe veſtiti ⁊ religionẽ ꝓfeſſi ſunt. nõnunqᷓ; au⸗ dimus aliquos reminiſci⁊ iactare impu⸗ dentiſſime mala ſua p̃terita.q̃ vᷣbi gr̃a ali qñ vel foꝛtiter gladiatoꝛio vel argute lit⸗ teratoꝛis geſſere cõflictu.ſeu aliud qͥd ᷣm mũdi quidẽ vanitatẽfanoꝛabile:ſcm vᷣo Me ſalurẽ nociuũ:ꝑnicioſum.damnoſum. Secnlaris adhuc animi indiciũ eſt hoc.et hum ilis habitꝰqͥ geſtat᷑ a talibo nõ ſancte nouitatis eſt merituʒ.ſed pꝛiſce vetuſtatis operculũ. Nõnulli talia qᷓſi dolẽdo ⁊ peni ten do rememsꝛãt.ſed głiam intentiõe ca⸗ ptantes.cõmiſſa ſua nõ diluunt.ſʒ ſeipſos illudũt. nã deus nõ irridet᷑. Vererẽ hoĩem nõ exuerunt:ſʒ nouo palliãt. Nõ ꝓdit᷑ aut Phcitur vetus fermentũilla ↄfeſſiõe:ſʒ ſta tuit᷑ ſcm ülud. Inueterauerunt oſſa inea dũ clamarẽtota die Pudet remĩſci quoꝛũ dam tantã ꝓteruiã. vt nõ pudeat eos cuʒ exultatõe lugẽda iactitare.qð ⁊ poſt ſuſce⸗ ptum ſctm̃ habitũ callide quẽpiã ſupplan lens ꝑinde a ſe in⸗ cinꝰ vitã ſibiꝓpꝛio oꝛe intercludens. Et q̃ nam tauerint ⁊ circũuenerint ingenio frẽm: aur ꝙ talienẽ ꝓ cõuitio vel maledicto.i.malũ ꝓ malo:aut maledictũ ꝓ maledicto auda cter reddiderint. Sʒ eſt cõfeſſio eo ꝑiculo⸗ ſius noxia quo ſubtilius vana.cũ ipᷣa etiã inhoneſta ⁊ turpia de nob detegere nõ ve remur. nõ qꝛ humtles ſumꝰ:ſʒ vt eſſe pute mur. Appetereaũt de hũilitate laudẽ:hu⸗ militatis eſt nõ pᷣtus:ſʒ ſubuerſio. Verꝰ? hũilis vił vult reputari.nõ hũił pꝛedicari Baudet tẽptu ſui.ᷓ ſolo ſane ſuperb qð Laudes ↄtemnit. Quid ꝑuerſius qͥduein dignius. vt humilitatis cuſtos cõfelſio ſu Pble militet:⁊ inde welit vider melioꝛ vñ Pomelia videris deterioꝛ Wirabile iactantie gem vt nõ poſſis putari ſctũs ſi non appareas ſceleratus. Et tal con feſſio ſpẽm hñs hũii tatis nõ pᷣtutẽ nõ ſolũ veniã nõ meret᷑ſed ⁊ puocat iram. Nunqͥd ꝓfuit ſaul ꝙ ſe ad increpationẽ ſamuel᷑ peccaſſe confeſſus eſt Culpabii· ꝓculdubio fuit ilia cõfeſſio gue culpã nõ diluit Qñ em̃ humilẽ ↄtemneiet ↄfeſſionẽ hũilitatis mgr̃:⁊ cui hũilibꝰ da⸗ re gr̃am certe ingenitũ eſt O ino nõ poterit nõ placari.ſi q̃ͥ in oꝛe ſonuit.iĩ coꝛde radiaſ ſet humilitas. Ecce cur humilẽ eſſe debere ↄfeſſionẽ dixi. Oꝑtet aũt eſſe ⁊ ſimplicem Nõ intentio nẽ foꝛte.qꝛ latet hoĩes excuſa⸗ re del ectet ſi fit rea. nõ leuigare culpã que Fuis eſt nec alieno adumbꝛare fuafu.cum inuitũ neme coegerit. Pꝛimũ ilud nõ cõ⸗ feſſio eſt ſʒ defenſio nec placat ſʒ ꝓuocat. S quẽs mõſtrat in Sᷓtitudinẽ.⁊ qᷓ mĩoꝛ re⸗ putafculpa. eo ⁊minuit᷑ głia indultoꝛis. Sʒem̃ minꝰ libẽter bñficiũ dat᷑. qð minꝰ ꝗ̃te minuſue neceſſarie ꝓuenire ſentit᷑. Ve⸗ niã ſibiꝓpinde abiudicat quo munꝰ largi⸗ toꝛis attenuat.qð qͥdẽ oĩs qͥ reatũ ſuũ ver bis alleuiare conat᷑ facit. Jam a poſtremo pᷣmi hois dehoꝛtet᷑ exemplũ. nec culpã ſiqͥ dẽ diffitentis.ne tñ ↄſeq̃ ntis veniã nõ du biũ qͥn ob reatꝰmulier admixtionẽ. genuſ ercuſationis eſt. argueris tu aliũ incuſare Poꝛro excuſare teveile qũ coꝛriperis qᷓ; fit nõ mõ mime fructuoſuʒ ß; ⁊ ꝑnicioſũ ᷣm dauid interroga. Verba nẽpe malitie ex⸗ cuſatiõis ĩ pctis appellat.ne mea declinet coꝛ ſuũ rogãs ⁊ ſupplicãs. Merito qͥdem Fn aĩam etem̃ peccat ſuã qͥ ſe excuſat repel e ens ginde a ſe indulgẽtie medicinã.⁊ ſic maioꝛ malitia qᷓ; ꝓpꝛiã armari ĩ falutẽ.et lingue tue temetipᷣm mucrone confodere. Deniq; qͥ ſibi neq;:cui eſt bonꝰ Sit aũt ⁊ fidel ↄfeſſio vt ↄfitearꝰ in ſpe.de in dulgen tia penitꝰn õ diffidẽs:nec tuo te oꝛe non tã iuſtif ices qᷓ; cõdẽnes. Judas certe ꝓditoꝛ dñi.⁊ cayn fratricida ↄfeſſi ſt ⁊ diffiſi ſunt Alter peccaui inqͥt tradẽs ſanguinẽ iuſtũ. alter maioꝛ eſt iniqͥraſ mea qᷓ; vt veniã me rear:⁊ verax licet nil eis ꝓfuit infidelis cõ⸗ feſſio. He itaq; tres cõfeſſionis obſeruãtie iuncte qttuoꝛ ſuꝑioꝛibꝰ cõpunctionib.ſep tenarium implẽt. Jam yo ſiccomnpũctus: ⁊ſicc taell troꝛy q inltl nise tiam? plirut Znnio yeyit temiſt 90 ifirt opohtit min curait aus* apiet Aas pꝛepe qinc tenfi rõm Erhie bus. in peogl coꝛdii vodlei quine iſi quag nant. kense trih ſtegit. Aphi inon he min ut onatpareg imhishüt o merek.ſed tlaul ꝙſe 44 confeſſus t 2 00 iogu ileotemna ino nõ pornt icoꝛdenin milẽeſſe debet ſenſmplen boichera gare culpã qu nü Ulud nõch icat ſj puocu in nion tia indultots. idat.qð my ire ſentit. Ve⸗ omurolurg irearũ ſyůjn mapoſtrem nec culpili s veni. nõdu nixtionẽ genu tu aliũ inuſe coꝛnpers qᷓlit ꝑnuioſi in e malmeer⸗ men deciuet Hentouem eruſuttepel edicn.ſc s.Etävam ariſalutẽ.et ne confodert· on Sit üt? pedelndulgen uo te oꝛe nd das cne pqlot iſtt dift ſunt ſungunnẽ ulli qᷓ yt venid me it inkidelis ⸗ onis obſeruàtl uncio ubeſch ſiccompds⸗ ⁊ ſic confeſſus:ac ꝓpꝛia pinde certus de vi ta.certus quoq; nihilominus es vt arbi⸗ troꝛ vatuo neqq; noĩe appellari ieſum euʒ q in tetalia valuit ⁊ voluit oꝑari: nec va⸗ cue ſubſecutũ fuiſſe baculũ quẽ pꝛemiſerat Võ venit vacue qꝛ nõ venit vacuꝰ. Nam quõ vacuus in quo habitaut plenitudo. Neq; em̃ ei datus eſt ad mẽſurã ſpũs. De niq; ⁊ venit ĩ plenitudine tꝑis. plenũ ꝑin de venire ſe iudicãs. Bñ plenũ quẽ vnxit pater oleo lericiep̃ᷣ conſoꝛtibꝰ ſuis. Enxit ⁊ miſit plenũ gr̃e ⁊ vᷣitatis. Vnxit vt vn⸗ geret. Oẽs abjeo vnctiſunt qͥ deplenitu⸗ tudine eius meru erũt acciꝑe. Jõ ait. Spt ritus dñi ſuꝑ me eo ꝙxvnxerit me ad annũ ciand ũ miſit me manſuetis vt mederer cõ tritis coꝛde:vt pꝛedicarẽ captiuis in dulgẽ tiam ⁊ clauſis aꝑtionẽ:vt pᷣdicarẽ annum placabilẽ dño. Veniebat vt audis vngere Ztritiones nfas ac lenire doloꝛes: ideoq; venit vnctus: venit mãſũetꝰ⁊ mitꝰ⁊ mul te mifcðie om̃ib inuocantibꝰ ſe. Sciebat ad infirmos deſcẽdere: exhihuitq; qualeʒ opoꝛtuit. Et qm̃ multe erãt infirmitates multa quoq; ꝑuidus medicꝰmedicamina curauit afferre. Attulit ſpm̃ ſapie ⁊ intelle ctus ſpm̃ cõſilij ⁊ foꝛtitu dinis. ſpin ſciẽtie ⁊ pietatꝭ ⁊ ſpm̃ timoꝛis dñi Vlides qͥt phi alas plenas odoꝛamentꝰ celeſtis medicus pꝛeꝑauit ad ſanãda vulnera ilius miſeri q incidit in latrones. Septẽ ſt nũero.ſep⸗ tem foꝛta ſſis pꝛefatꝭ excitãdis oſcitatõib accõmo date. Spũs em̃ vite erat in phiał. Ex his ꝓfecto in fudit oleũ meis vulneri bus. in fudit ⁊ vinũ.ſʒ minꝰ qᷓ; olei.ſic nẽ⸗ pe ↄgruebat infirmitatibꝰ meis: vt miſeri coꝛdiã ſu ꝑexaltet iudicio.quẽadm odũ vi no oleũ ſuꝑfert᷑ infuſum Attulit pꝛoin de q uinq; cados olei.vini nð niſi duos. Vi nũ ſiq dem timoꝛ tĩ ⁊ foꝛtitudo fuere.reli qua quinq; oleum ꝓpꝛia ſuauitate deſig⸗ nant. In ſpũ deniq; foꝛtitudinis tãqᷓ; po⸗ tens crapulatꝰa vino deſcẽdit ad inkeros. dtriuit poꝛtas ereas ⁊ vectes ferreos con⸗ fregit. alligauit foꝛtem: ⁊ vaſa captiuitatꝰ eripuit. Seſcen dit nihuominus ĩ ſpiritu timoꝛis.ſʒ timendus nõ timidus. O ſapi entia quanta arte meden diin vino ⁊ oleo anime mee ſanitatem reſtauras:foꝛtit ſua uis ⁊ ſyauiter foꝛtis. foꝛtis ꝑꝛo me.ſuamſ Becintanona mihi. Deniq; attingis a fine vſq; ad finẽ foꝛtiter ⁊ diſponẽs om̃ ia ſuauiter.pꝛopel⸗ lens inimicum ⁊ infirmuz fouens. Sana me dñe ⁊ ſanabeꝛ.pſallam ⁊ cõfitebeꝛ no⸗ minituo⁊dicam. Oleum effuſum nomẽ tuum non vinũ effuſum.nolo em̃ vtitres in mdicium cum ſeruo tuo. ſed oleum.qꝛ coꝛonas me in miſericoꝛdia ⁊ miſerationi bus Olcum plane quod dů ſuꝑnatat cũ⸗ ctis quibꝰ imiſcet᷑ liquoꝛib. liquido illud deſignat nomen qð eſt ſuꝑ omne nomen. O nomen ꝑſuaue ⁊ pꝛedulce.o nomẽ pꝛe clarum. pꝛeelectum ⁊ pꝛeexcelſum ⁊ ſuꝑex⸗ altatum in ſecula. Hot vere oleum qð ex⸗ hilarat faciem homis qð caput ieiunantꝭ impinguat:vt oleum peccatoꝛis nõ lenti⸗ at. Hoc nomẽ nouũ qð os dñi nomiauit- quod ⁊ vocatũ eſt ab angelo pꝛiuſq; in vte ro conciperetur. Hoc non ſolum tudeꝰſed quicũq; inuocauerit ſaluus erit.intĩyſq; quaq; effuſum eſt. Hoc pater donauit fi⸗ lio ſponſo ecclelie dño nr̃o ieſu chꝛiſto qui. eſt benedictus in ſecula amen. Bomelia.xix. Etamus ne ſatis ꝓceſſum eſtĩ ſan p ctu ariũ dei:dũ ſcrutamur mirabi⸗ le ſacramentuʒ.an ad ꝑſcrutãdum adhuc ſi quid reſtat audemꝰ ſpm̃ ad inte⸗ rioꝛa ſequi: Spũs nem peiſte ſcrutat᷑ nõ ſo lum hoim coꝛda ⁊ renes ſed etiaʒ ꝓfunda dei:⁊ ſiue ad nf̃a ſiue ad alta.ſecurꝰſeq́⁊ ei qcũq; ierit. Tm̃ vt cuſto diat coꝛda ña? intelligẽtias nr̃aſ:ne foꝛte cũ nõ aderit ad eſſe putemꝰ. noſtrũq; ꝓ ip̃o ſeq̃mur ſenſum deuiantes. Venit nanq; ⁊ vaditꝓut vuit ⁊ nemo fatile ſcit vñ veniat aut quovadat Zt iſiud ſine dãno foꝛtaſſe ſaluts neſcire li cet. Keteꝝ qñ ven iat vel qñ vadatid pla⸗ ne ꝑicloſiſſime ignoꝛat᷑. Lũ em̃ he ſpſiſſctẽ circa nos diſpenſatoꝛie qͥdẽ viciſſitudines. vigiantiſſime nõ obſeruant᷑: fit vt necab⸗ ſentem deſideres.net pñtem glifices. Nẽ⸗ pe qᷓ idcireo recedit vt auidiꝰ reqͥrat᷑ quo⸗ nam mõſi abeſſe neſcit᷑ requirit᷑. Et qͥ dig nanter ad hoc redit vtconſolet᷑:q̃lit digne p ſua maſtate ſuſcipit᷑ ſi nec adeſſe ſenti᷑ Meẽs ðᷓqᷓ ignoꝛat abſceſſũ. patet ſedictio⸗ ni.⁊ que reditum non obſeruat: erit ingra ta viſitationi. Petijt aliqñ — ——— — ————— —— — ꝓTHÜ“Üᷓ“ᷓZY —— — amgfo cũ diſcelſum eius iminere ꝑſenſit. nec obtinuit ſicut ſcitꝰ niſiea qdẽ ↄditione ſi videret qñ tolleret᷑ a ſe: In figufa cõtigit Bulis.ſcptuʒ eſt aũtpt᷑ nos. igiles eſſe ⁊ ſolliciti circa opꝰne ſalutꝰ qð mira ſub⸗ tilitate ac ſuauitate diuine ſue art/ iceſſant᷑ actitatipũs:ĩ intimo ni ⁊ monemur exẽplo Nunqᷓ; ſane ſine ura cõ ſcia magr̃a vnctio q̃ docet de oĩbo tollat᷑ a nob:ſi duplicato munere volumꝰnõ frau⸗ dari. Nũqᷓ; cũ venerit inueniat imgatos. ß ſꝑ vultus fuſpẽſos expãſoſq; hũtes ſinꝰ ad iargã dñi bũdictionẽ.qles deniq; q̃rit ſiles hoib expectantib dnm ſuum qũñ re⸗ uertat᷑ a nupthjs.q̃ vtiq; ab illis ſuꝑnemẽ ſe copioſis delitijs vacua nũqᷓ; reuertitur manu. igilandũ pꝓinde ⁊ vigilandũ oĩ hoꝛa:qꝛ neſcimꝰqᷓ hoꝛa vẽturus ſit.ſeu ite rum abiturꝰ. It ⁊ recedit ſpũs:⁊ qͥ ſtat eo tenẽte.deſerẽte cadat neceſſe eſt:ſʒ nõ colli⸗ dit᷑.qꝛ vñs rurfum ſupponit manũ ſuã.et has alternare vices nõ ceſſar in his q̃ ſpi⸗ rituales ſunt.vel quos potiꝰ ſpũales ꝑide ip̃e chare ĩtendit. viſitãs diluculo ⁊ ſubi⸗ roꝓbans. Deniq; ſepries cadit iuſtꝰ⁊ ſep ties reſurgit.ſicñ cadatĩ die: vt ſe cadere videat ⁊ cecidiſſe ſciat ⁊ reſurgere cupiat ⁊ reqrat manũ adiunãtis ⁊ dicat. Dñe ĩ vo luntate tua p̃ſtitiſti pecoꝛt meo pꝓtutẽ. A⸗ uertiſti faciẽ tuã a me ⁊ factꝰ ſum ↄturba⸗ tus. Aliud eſt vubitare de vitate qð patia ris neceſſe eſt:cũ ſpũs mime ſptrat.⁊ aliud ſaꝑge falſitatẽ qð facile caues ſi eundẽ igno rantiã tuã noignoꝛas.qtinus dicas ⁊ tu. Et ſi qͥdignoꝛaut:ignoꝛãtia mea mecũ eſt Sccti iob ſnĩa eſt.agnoſcite. Peſſime ma⸗ tris ignoꝛãtie. peſſime itidẽ filie due ſunt. falſitas ⁊ dubietas.illa miferioꝛ.iſta miſe rabilioꝛ.ꝑnicioſioꝛ illa.iſta moleſtioꝛ. Cũ loqͥturſpũs cedit vtraq; ⁊ eſt nõ ſolũ veri ras:ſʒ ⁊ certa vitas. Et qͥppe pᷣitatis ille ſpũs cui ʒria falſitas eſt.eſt ⁊ ſapĩe q̃ cum ſit cãdoꝛ vite eterne:⁊ vbiq; attingat ꝓpt᷑ mũdiciã ſuã obſcuꝝambigui nõ ad mittit Cauẽda ſane cũ ſpũs iſte nõ loquitur: ⁊ſi nõ moleſta du bietas certe falſitas exercen da. Aliud eſt em̃ ſub ĩcerto h̊ velillud opi nando ſeutire aliud temere affir nare qð neſcias. Aut ꝗᷓ loq̃tur ſꝑ ſpũs:qð nfi q̃deʒ minime arbitrij eſt. aut qñ ſilere placz hoc Pomclia hico docemur ipᷣm indicet ⁊ loqᷓtur faltẽ ſuũ ſilẽtiũ neip⸗ ſum nob falſo pᷣire putãtes. ñm ꝓ ip̃o ma le ſecuri ſeqmur erroꝛẽ: ⁊ ſi ſuſpendit ambi guo nõ relinqᷓ;t mẽdacio. Eſt qui dubieꝓ⸗ fert mẽdaciũ nec mẽcit᷑:⁊ eſt qͥ pitatẽ quaʒ neſcit affirmat ⁊ mẽti?. Nã ⁊ille nõ qͥdem qð nõ eſt eẽ:ſʒ ſe ꝙ credit credere vᷣt.⁊ verũ dicit.etiã fi 5 veꝝ non ſit qð credit:⁊ is cũ ſe certũ vñ certꝰnõ ẽðᷣt:veꝝ nð ðt etiã ſi ve rũ ſit de qͥ aſſerit. His pᷣmiſſis ad cautelã talia ĩexꝑtoꝝ: ſeq̃r iã ſpm̃ ſiẽ cõfido pᷣeuntẽ eadẽ tñc autela ſi poro quã pᷣmiſi: ⁊ tenta bo facereip̃e ꝙ doceo:ne dicat ⁊ mihi. Tu qallos doces.teip̃m nõ doces. Diſtinguẽ dum ſane int᷑ mabhifeſta ⁊ dubia nec illa.ſ. adduci in dubiuʒ.nec iſta temereaffirma⸗ ri. Quod quidem ipſuʒ de magiſterio ſpe andum eſt ſpũs nec eĩnoſter a ad illðᷣ oĩno induſtria ſufficit. Quis nouit ho m an id qð int hoĩes iudicatũ a ðᷣo pᷣmo ſuꝑioꝛ pa tefecit.i ſuꝑnis ijʒ iudiciũ iã factũ pᷣceſſerit vtꝝ nã vz lucifer qͥ mane oꝛiebat᷑.ſʒ pᷣ pe re eleu abat᷑ añqᷓ; ptereret᷑ĩ tenebꝛas gene⸗ ri no iuiderit:⁊ iᷣe olei ĩfuſionẽ: vt per ſe ipᷣm 1ã rũc indiqbũdus muſitaret dicens itra ſe qͥdãmõ vt qͥd pditio hec. Hoc ego nõ aſſero dicereſp. ñ:ſÿ nõ ʒᷓ dicere volo.ne ſcio eĩ Potuit ãt ↄtigere ſi tñ ĩcredibile nõ putet᷑ plenũ fapĩa ⁊ ꝑfectũ decoꝛe hoĩes p ſcire potuiſſe futuros. etiã ⁊ ꝓfecturos im⸗ pari glia. Sʒ ſi pᷣſciuit.ĩ dei vᷣbo abſq; du bio pᷣuidit:⁊ĩ Iiuoꝛe ſuo ĩuidit: ⁊ m olit?ẽ hr̃e ſubiectos ſocios dediſᷓtus. Jufirmis res ſi inqͥt iferioꝛeſq; natura.nõ deczʒ eẽcõ ciues. nec eqᷓ̃les in gtia. An foꝛce ꝓdit im⸗ piã hãc eiꝰ machinationẽ illa pᷣ ſu pta aſcẽ ſio lelioq; ſiguificãs magiſteriũ. Aſcẽdaʒ inqͥt ſuꝑ montẽ excelſũ.ſedebo ĩ laterib aqͥ lonis.qͥ altiſſimi q̃ndã ꝑinde ſititudinẽ ob tneret. ſi quẽadmodũ ille fuꝑ ch erubin ſe⸗ dẽs gubnat oẽʒ angelicã creaturã ita et ip ſe altꝰſederet regeretq; genꝰ hũanũ. Abſit Iniqtatẽ meditatꝰẽ in cubili ſuo.mẽtieba tur iniqͥtas ſibi. Nos aliũ nõ agnoſcimꝰ iudicẽ qᷓ; auctoꝛẽ. Nõ diabolꝰ ſʒ dñs iudi cabit oꝛbẽre. ipᷣedeꝰ nñ̃ ĩ ſclm ⁊ ĩſcłm ſcli iðe reget nos ĩſecka. ᷓ ĩ celo cõcepit doloꝛẽ ⁊ĩꝑadiſo peꝑit in iqtatẽ. ꝓlẽ malitie. mr̃eʒ moꝛc?. ⁊ erũnaꝝ oĩmq; pᷣna parẽs ſuꝑbia Nã ꝛſi iuidia diaboii itrauit moꝛs ĩ oꝛbẽ terrat ipi 16 p iluiei ſur chinlel nebrup amſup tu tpa nolq;t ſuph ſcens gnido ih aflo Vb tes:i rñ yt ſas.. iofnn bbim buloſa reinope tühna peni mñ.E ari ſynn gön urñ oe in ſo pcr plicib pMae fae tome me ſo ſus Vlcz FnA ſtis: hegr, deon nbl icj zp ſiltün umpiom upendit ambi quldudieg, 1q puatẽ qutz ilenö qcen dereöt. ⁊veri d credutasc noötetiſy iſſis adcutei cöfido pent Apmiſu ⁊tent cazmhi. T oces Diltingi dublanecillz. emereffirmz emigiſterio ſe eraadil oin uit ho n ani Fmno ſupiopi ifactũ preſſeit viebat. ſppe teneb as gene⸗ ſionẽ vt perſ alitarer diten hec. Hoceg dicere volo. icredibilenò decoꝛe hoitz pfertuws in⸗ bo abl; du mo s. Vfrm nõ deg c ne pat im uptnaſc n. Aſcidt ilatenad ſltudinob enſe enurä üaetih piani Aoſt liſuo. mitibi nõ agnoſcim l dis ud intiſckn ſcl cõcepit doloꝛi maltie mrej pnis ſupbü tmoꝛs idꝛbi terraꝝ:initiũ tñ oĩs pcti ſupbia Verũ qͥd illi ꝓfuit. Hihil ominus tu in nob es dñe et nomẽ tuũ inuocatuʒ eſt ſuꝑ nos:⁊ dicit tus acquiſitiõis. dicit eccłia redẽptoꝛũ. leũ effuſuʒ nomẽ tuũ. Cũ eicioꝛ ego·tu illud effundis pꝰ me.⁊ in me:qm̃ cũ iratꝰ fuer miſcðie recoꝛ daberis. Accepit tñ ſa⸗ chan regnũ ſuꝑ vẽs filios ſuꝑbie.factus te nebꝛaꝝ haꝝ puceps vt regno hũilitatꝰeti am ſuꝑbia militet:dũ in vne ſuo pᷣncipa⸗ tu rꝑali ⁊ tali muitos hũiies · excelſos eter noſq; reges ↄſtituat Jocundũ iu diciũ vt ſuꝑbo illehültuz malleatdꝛ. eiſdẽ ipis ne ſciens fabꝛicet coꝛonas ꝑpetuas:impun⸗ gnãdo oẽs.⁊ viby ſuccũdendo Siqͥdẽ vbi q; ⁊ g iudicabit dñs ꝓplos.⁊ ſaluos faci⸗ et filios paupeꝝ:⁊ hüliiabit calũniatoꝛẽ. Vbiq iꝑ defenſabitſuos ꝓpul ſabit nocẽ tes:⁊ tollet virgã pctõꝝ deiuꝑ ſoꝛtẽ uſto⸗ rũ. vt nõ extendãt iuſti ad iniqᷓtatẽ manꝰ ſuas. Eritq; tandẽ cũ ex toto arcũ cõteret ⁊ ↄfringet arma.⁊ ſcuta cõburet igni. Tu tibi miſer ſedẽco llocas ĩ aqᷓlone.plaga ne buloſa ⁊ frigida:⁊ ecce ſuſcitant᷑de ꝓulue⸗ re inopes. et de ſtercoꝛe pauges.vt ſedeãt cũ pᷣncipib ⁊ ſoliũ gle teneãt:doleaſq; im pleri Mlud pauꝑ er inops laudabũt nomẽ tuũ. B ras tihi p̃ oꝛphanoꝝ ⁊iudex vidu arũ: incaluit ſuꝑ nos mons coagulatus. mõs pinguis.celi diſtillauerũt a facie dei ſyn at:effu ſuz eſt oleũ.dilatatũ eſt nomen. qð nob. et ciu nos ĩuidebatiniquꝰ. Dila tarũ inqᷓ; vſq; ad coꝛda ⁊ oꝛa ꝑuuloꝝ⁊ in oꝛe in fantiũ ⁊ lactentiũ ꝑficit᷑ laus. Poꝛ ro pctõꝛ videbit ⁊ iraſcet᷑:⁊ erit ſiẽ᷑ ira im⸗ plicabilis.ſic flã ma inextiguibilis:q̃ iam ꝑata eſt ei ⁊ angeł eiꝰ Kclus d ĩ exercituũ faciet hoc. Quõ me amas deꝰ meꝰ ama⸗ toꝛ meus. quõ me amas. vbiq; recoꝛdãs mei. vbiq; ʒelãs ſalutẽ egeni ⁊ pauꝑis:nõ ſoiũ aduerſuʒ hoĩes ſuꝑbos.ſʒ etiã aduer ſus ſublimes angelos. In celo ꝛiĩterra iu dicas dñe nocentes me:expugnas impu⸗ gnantes me. Vbiq; ſubuenis.vbiq; aſſi⸗ ſtis: vbiq; a dextris es mihi ne commo⸗ uear. Hoc cãtabo dño ĩ vita mea:pfallaʒ deo meo ᷓ; diu ſuʒ He ÿrutes eiꝰ:hec mi rabilia eiꝰ qᷓ fecit. Hoc pᷣmũ ⁊ maximũ iu diuciũ: ꝙ mihiin illa cõſcia ſecretoꝛũ aꝑuit Igo maria. Depoſuit undens potẽtes de Siceſim ſede ⁊ exaltauit hũiles. Eſuriẽtes ĩpleuit bõis:⁊ diuites dimiſit inanes. Scðm au tẽ ſiłe eſt huic.ꝙ iã audiſtꝰ: vt qͥ nõ vident vidt. et qͥ vidẽt ceci fiãt. In his duobo iudicys cõſolet᷑ ſepauꝑ et dicat. Memoꝛ fui iu dicioꝝ tuoꝝ a ſcło dñe:⁊ ↄſolatꝰ ſuʒ Sʒ reuertamur ad noſip̃os.ſcrutemurqʒ vias nr̃as:⁊ vtĩ veritate id poſſimꝰ inuo temꝰ ſpm̃ pᷣitatꝰ.⁊ reuocemꝰab alto qj noſ eduxerat.q̃tinꝰantecedat nos etiã ad nos quõ ſine ip̃o poſſumꝰnihil. Nec uerendã qð dedignet᷑ ↄdeſcẽdere nob:q̊ potiꝰ ſi vł exiguũ qͥd abſq; iplo conamur indignat᷑. Nõ elt em̃ ille vadẽs et nõ rediẽs:ſʒ ducit de claritateĩ claritatẽ tanq; ſpũs dñ.qñ q; ra piẽs ad ſei lumie ſuo qũq; ↄtẽꝑgans. ⁊illũtans tenebꝛas nras: vt ſiue ſuꝑ nos ſiue apð nos ſg in luce ſꝑ vt filijluc am⸗ bulemꝰ. Trãſiuimꝰ allegoꝛiaꝝ vmbꝛaz: ventũ eſt adindagãda moꝛalia. Edifica taẽ fides inſtruat᷑ vita. Exercitatꝰ eſt in⸗ tellectꝰ. dictet᷑ actꝰ. Sqdẽ intellectꝰ bonꝰ oiby faciẽti eũ:ſi tñ ⁊ actꝰ et intelligẽtia dirigant᷑in laudẽ ⁊ gliam dñi nẽ̃i ieſu xp̃i qui es ⁊ bñdictus in ſecula Amen. Momelia. xx. Eeũ effuſuʒ nomẽtuũ. Quid cer⸗ rũ demõſtrat pũſſctũs nob in no⸗ bis.occaſiõe huꝰcapituii. Pꝛofe⸗ cto qð interi occurrit gemie cuiuſdã ſueo⸗ peratiõis exꝑimentũ. Vniꝰqdeʒ qᷓ nos p̃ mo intꝰ vᷣtutibꝰ ſolidat ad ſalutẽaiterius po q̃ᷓ foꝛis quoq; mũeribo oꝛnat ad lucrũ. Illas nobis. hoc ñis accipimus. Verbi gr̃a fides.ſpes.charitas.nob ꝓpt̃ nos dã tur. Abſq; his qͥ ꝑpe ſalui eſſe nõ poſſumꝰ Poꝛro ſciẽtie ſeu lapie ſermo.gr̃a cutatio⸗ nis.ꝓphetia ſimiliaq; quibus Carere cum integrit ate etiã ſalutis ꝓpꝛie poſſinnꝰꝓxi⸗ moꝝ pꝛoculdubio in ſalutẽ expẽdencia do nanf⁊ has ſpũſſcti oꝑationes qjles vel in nob velin alys exꝑimur. vt ex ren oĩa accit piãt.infuſionẽ ſi placet atʒ effuſionẽ noĩe⸗ mns. Cui nã ꝗᷓ harũ cõuenit olæũ effuſum nomẽtuũ. Nõne effuſioni Nã deinfuſtõe in fuſum potius qᷓ; effuſum dixiſſet. Deni qʒ ob bonũ odoꝛẽ vb erũ extrinſecꝰ ꝑfuſo⸗ rũ ait ſpõſa.oleũ effuſum nomẽ tui aſſcri bẽs ipᷣm odoꝛẽ nomiĩ ſpoſi.tanqᷓ; oleo effu ſo ſuꝑ vbera:et quicq; mũere greexteriore ꝑfuſum ſe ſentit.quo ⁊ ipſe alijs refundere poſſit.etiq huic dicere eſt.oleũ effuſum no mẽ tuũ. Sʒ ſane cauendũ in his aut dare qð nob accepimꝰ aut qͥd erogaudũ accepi mus.retinere. Rem ꝓfecto ꝓximi retines tibi:ſi verbi cauſa plenꝰ virtutib cũ ſis. fo riſqʒ nchilomnꝰ donis ſciẽtie et eloqu ẽtie adoꝛ natꝰ.metu foꝛte aut ſegnicie.aut mi nus diſcreta hũilitate verbũ bonũ quod poſſet ꝓdeſſe multꝭ.inutili immo ⁊ dãna⸗ bili ligas ſilẽtio:maledictꝰ certe qͥ frumen ta abſcõdit in ꝓplis. Rurſum qð tuum eſt ſparg ⁊ ꝑdis:ſi pᷣuſq; infun darꝰ.tu totus ſemiplenꝰ feſtines effundere.contral egem arans in pᷣmogenito bouis.⁊ ouis pᷣmo⸗ genitũ tondẽs. Nimirũ vita atʒ ſalute qᷓ; alteri das.te fraudas:dũ ſana vacuus in ten tiðõe glie inan is vento inflaris:aut ter rene cupiditatis veneno inficeris. ⁊ leturi opoſtemate turgens niteris. Quãobꝛẽ fi ſapis concham te exhibebis.⁊ nõ canaleʒ ic ſiqͥdeʒ pene ſimł⁊ recipit ⁊ refunqit. Illa vo donec impleat᷑ expectat.⁊ ſic ꝙ ſu Pabundat ſine dubio ſuo dãno cõicat:ſci ens maledictũ.qͥ ꝑteʒ ſuã facit deterioꝛeʒ Et ne meũ ↄſiliũ cõtẽptibile ducas:audi ſaptẽtioꝛẽme. Stultꝰ ait ſalomõ ꝓfert to tũ ſpm̃ ſuũ ſimł:ſa piẽs reſeruat impoſte⸗ rũ. El erũ canales hodie multos habemꝰ in ecckia:conchas ʒo ꝑ paucas. Tãtecha ritatꝰ ſunt ꝑ qͥe nob fiuẽta celeſtia manãt. vt añ effun dere qᷓ; infundi velit. loq qᷓ; au dire paratioꝛes.⁊ ꝓmpti docere q̃ nõ didi rerũt.⁊ alijs p̃eſſe geſtiẽtes q ſeip̃os regere neſciũt. Ego nullũ ad falutẽ pietatꝰ ᷓduʒ uli ᷓdui añponendũ exiſtimo.quẽ ſapiẽs poſuit dicẽs. Wiſerere aĩe tue piacẽs deo Qð ſi nõ habeo niſi parũꝑ olei qͥ vngar: putas tibi debes dare ⁊ rema nere inan is Seruo illud mihi:⁊ oĩno niſi adgphe iuſ ſionẽ nõpfero. Si inſtiterit rogitates ali⸗ qͥ ex his qͥ foꝛte exiſtimãt de me ſup̃ idqð vidẽt in me.aut au diũt alidd ex me.rñde⸗ bit᷑ eis. Ne foꝛte non fuffciat nob ⁊ vob. ite potiꝰ ad vẽdẽtes ⁊ emite vob. Sʒ cha utas inqͥs. nõ q̃rit q̃ ſus ſũt. Et tu ſtis qᷓ obec. Non qᷓrit q̃ ſua ſunt ꝓfectoqꝛ nð de ſunt. Quiſnã q̃rat qð hʒ. Kharitas q̃ ſua ſunt id?ꝙꝛie ſaluti ncẽria. nunqᷓ; nõ hʒ. Nec mõ hʒ ·iʒ eti abũdat. Vult abũda⸗ Pomela re ſibi.vt poſſit ⁊ oiby. Seruat ſibi q̃ntuʒ ſufficiat:vt nulli deficiat. ₰liodn ſiplẽa nõ eſt:ꝑfecta nõ eſt. Ceterũ tu frat᷑ cui fir⸗ ma ſat ꝓpꝛia ſalus nõdũ eſt.ciu charitas adhuc nullaẽ.aut adeo tenera atʒ harũdi nea qtinꝰ om̃i fiatui cedat.oĩ ſpũt credat omi circũferat᷑ doctrine vẽo:ĩmo cui tõta eſt charitas.vt vltra mãdatũ quiqẽ dili gas pximũ tuũ plus qᷓ; teipßm.⁊ rurſuʒt tilla.vt 3 mandatũ fauoꝛe liqᷓſcat.pauo⸗ re deficiat. ꝑturbet᷑ triſtic ia.auaricia cõtra hat᷑:ptrahat᷑ am bitiðe.ſuſpitiõib inqetet cõuitijs exagitet᷑.curꝭ euiſcere? honoꝛibus tumesat. liuoꝛe tabeſcat:tu inqᷓ; ita in pꝛo⸗ pꝛijs teip̃m ſentiẽs. qua nã dementiq q̃ſo aliena curare.aut ambis aut acqeſcis Sʒ em audi qͥd ↄ ſulat cauta vigiqʒ charitai Nõ qð alijs inqͥt rimiſſio.vob aůt tribu⸗ latio:ſʒ ex eqᷓlitate. Noli nimiũ eẽ iuſtus: Sufficit tibi vt diligas ꝓximũ tuũ tanqᷓ; teip̃m Hoc qͥꝓꝙpeẽix eqᷓlitate. Diẽ dð. Si cut adipe ⁊ piguegine repleat᷑aĩa mea.et labijs exultatiõis lau dabit os meñ:infũ⸗ di nmirũ pus volẽs.⁊ ſic effundere. Net ſolũ infũdipᷣus.ſʒ ⁊ implere: qᷓtinꝰ de ple nitudie eructatet. nõ oſcitaret.de inanita⸗ te. Kqute qͥ dẽ.ne qͥd alijs remiſſio ſibi eẽt tribulatio. Et nihilominꝰ caſte.jmitãs il lũ de cuiꝰ plenitudie oẽs accepimꝰ. Diſce ⁊tu no nili de pleno effũdere. nec deo lar⸗ glo? cẽ velis Concha imitet᷑ fontẽ Non manat illeĩ riuũ.necĩ lacuʒ exten dii:dõec ſuis ſatie᷑ aqͥs. Nõ pudeat conchqᷓ nõ eſſe ſuo fonte ꝑfuſie ꝛeʒ. Deniqʒ ipe fons vite plenꝰ in feiß̃o.⁊ plenꝰ in ſeip̃o. nõnepᷣmũ qͥdẽebulliẽs ⁊ ſalẽs ĩ ꝓxima ſecreta celoꝝ oĩa ĩpleuit bõitate:⁊ tůc demũ impletꝰ fe cretioꝛ ibꝰ ſuꝑioꝛiby ꝑtib erupit ad terras ac de ſupfiud hoieſ⁊ iumẽta faluauit.quẽ admoqũ młtiplicauit mĩam ſuqᷓ. Pꝛrꝰin terna ĩpleuit.⁊ ſic exundãs ĩ multꝭ miſera tiõibo ſuis viſits uit traʒ.⁊ mebꝛiquit eaʒ: mttiplicauit locupletare eã Ergo ⁊ tu fac ſiiter. Implere pᷣus:⁊ ſic curato effůdere. Benigna pꝛudeſqʒ charitas affuere cõ⸗ ſueutt. nõ effuere. Filine ꝑeffluas ait ſalo mon. Et apis ꝓpteres inqͥt debemꝰ inten dere his q̃ dicutur nefoꝛte ꝑeffuamꝰ. qͥd em̃. Tu ne paulo ſanctioꝛ.ſapientioꝛ ſalo mõe. Zlio qͥn net mihi ſedet ditan ex teex inanit Dech cito pren ufßef vli vt nlr eñhöte to bayi puttue tie iſp ivulne plreta vlo in dolo q5n5 erhlta ylctoꝛ piſti dis De malagn ſitalu dusic ſit cih fuc pnie gnñj ſia. ribo mac deol vinũ/ tatũ it duar riend em tei tiot blhe ceac ſpect dum vae Men at ſibi änh lwan ipi ufrat cufin u charts aatʒ hard iſpurcrec motitäl tu qudẽ dil rzti iqſcat.paug auoricta cn itötb mäent n.honondis nqᷓ iainpu⸗ dementigäſ gcqeſcs ꝙᷓ glc; chanti vob aütinby muü ck uſus mũ tuñtznq t. Di d Afaia meac os meñ:inf⸗ tqtinꝰ depl t. de inanit⸗ miſſio ſibicit aſte. imitisil cepmꝰ Dile e nec deo lar⸗ 7 fontẽ Von mnddõer b nſ e ſors vie nõneßm̃ creta celop⸗ impletöſe td tenas awaut. quẽ vñ. Pin nult miſer cbrlauitesz Eigoꝛtufac alo cffdere. olfuerc⸗ ſuas ait ſulo bemꝰ inten fluamꝰhd ientioꝛ ſalo or e tee tnanito. Si. n tu tibi neqᷓ;:cui bonꝰ eris. De cumuſo ſi vales adiuua me. Sinaũt ꝑcito tibi. Sʒ iã audite q̃ ⁊ qᷓnta ſalutiꝓ⸗ pꝛie ncẽaria fint. d ⁊ q̃nta infũdi oꝑteat. p uſqᷓ; effũdere pᷣſu mamꝰ: q̃ tñ ĩ pñtiaꝝ bꝛe uſt᷑ colligere poto. Hoꝛa liqͥdeʒ iã multũ aſcẽdit.⁊ ßᷣmonem vꝛget ad finẽ. Accedit medicꝰ ad vulneratũ:pũa ad aiaʒ. Quã em̃ nõ reꝑiat gladio dyaboli vulneratã. ⁊poſt ſanũ vulnꝰ antid delicti medicamẽ to baptiſmat. Ergo ad illã aĩam q̃ dicit putruerũt ⁊ coꝛrupte ſt eicatrices mee a fů cie ĩſipiẽtie mee. cũ accedit ſpũs. ͥd pᷣmo opꝰeſt. vt tumoꝛ vł vlcꝰqð foꝛte ſuꝑcreuit vulnere.⁊ pᷣt ĩpedire fanitatẽ.añ oĩa am putet᷑.abſcidat᷑ itaq; ferro acute ↄ pũctõis vlcꝰ inueterate cõſuetudis. Sʒ eſt acerbꝰ doloꝛ. Leniat᷑ pinde vnguẽto deuotiois qð nõẽ aliud niſi ↄcepta de ſpe ĩdulgẽtie exultatio. Hãc cõtinẽdi parit facultas.et victoꝛia de pctõ.iã gr̃as agit ⁊ di Piſru piſtivincka mea tibi facriticabo hoſtiã iau dis. Deinde apponit᷑ medicamentũ· pnie· malagma ieiunioꝝ.vigiliaꝝ. oĩonũ.⁊ ſiqᷓ ſũt alia penitẽtiũ exercitia In laboꝛecibã dus ẽ e ſit cibh inde docer. Weꝰ ciby eſt inqͥt vt facĩ voluntatẽ pꝰis mei. Itaq; comitent᷑ pniĩe laboꝛes. pietatꝭ oꝑa q̃ᷓ cõfoꝛtẽt. MMa gnã ait fiduciã pᷣſtat apð altiſſimũ elemo ſina. Cib ſiti excitat potãdus ẽ. Accedat cibo boni oꝑis oĩonis potꝰ:cõponẽs ĩ ſto macho ↄſcie qð bñ geſtů eſt. et cõmẽdans deo Oꝛãdo bibit᷑ vinũ letificãs co? hoĩs vinũ ſpũs qð inebꝛiat ⁊ carnaliũ volup⸗ tatũ infũdit obliui onẽ. Humectat interi ota arẽtis ↄſcieeſcas bonoꝝ actuũ dige rit:⁊ deducit ꝑ q̃dã aie mẽbꝛa fidẽ roboꝛãſ ſpem ↄfoꝛtãs. vegetãs. oꝛdinãſq; charita tẽ.⁊ impugnãs moꝛes. Sũpto cibo potu q; qͥd iã reſtat. niſi vt pauſet egrotꝰ:⁊ qe ti ↄtẽplatiõis poſt ſudoꝛes actiõis incũ⸗ bat. Doꝛmtẽs in ↄtẽplatiõe ſomniat deũ ꝑ ſpeckm ſiquidẽ ⁊ in enigmate.nõ aũt fa cle ad faciẽ interim intuet. Tñ ſic nõtam ſpectati qᷓ; cõiectati.idq; raptũ ⁊ qᷓſi ſub qͥ dam choꝛuſcam ine ſcintillule trãſeuntis vix ad tacti inardeſcit amoꝛe.⁊ ait. Ania meq deſiderauit te in nocte:ſʒ ⁊ ſpũs me⸗ in pᷣcoꝛdijs meis Talis amoꝛ ʒelat. Hic decet a micũ ſponſi. Hie neceſſe eſt ardeat o boni oꝑis ne deficiat Qð opꝰ fidelis ßuus ⁊ pꝛudens quẽ cõſtituit dñs ſuꝑ familiã ſuã. Hicireplet.hic feruet.hit ebullit.hᷣ iã lecurꝰ effun dit exũ dans ⁊ erũ pens ⁊ dicẽs. Quis infirmat ⁊ ego nõ in firmoꝛ. Quis ſcan dalizat᷑ ⁊ ego nõ vꝛoꝛ. Pꝛedicet.fructificet.in nouet ſigna. ĩmu⸗ tet mirabilia: nõ eſt qͥ ſe ĩmiſceat vanitas vbi totũ ſe occupat charitas. Siqͥdeʒ ple nitudo legꝭ ⁊ coꝛdis eſt charitas. ſitñ ple na Beus deniq; charitas eit ⁊ nihil eſt in reb qð poſſit implere creaturã factam ad ioꝛ eſt illa. Eam nõdũ adeptꝰ piculoſiſſi⸗ me ꝓmouek: ibet alijs videat᷑ polle⸗ re virtutibꝰ. dederit omnẽſubſtan?iã ſuã pauperibus ſi rradiderit coꝛpꝰ ſuũ ita vt ardeat abſqʒ imaginẽ dei niſi charitas deꝰ qͥ ſolus ma habuerit oẽm ſcientiaʒ.ſi charitate:vacuus eſt. En quãta pꝛius in fun denda ſunt. vt effun dere audeam? de plenitudine nõ de penuria largiẽtes. Pꝛi mo quidẽ eõpunctio.din de deu otio.ters tio penitẽtie laboꝛ. quarto pietatis opus. quito oꝛatiõ is ſtudiũ. ſexto cõtemplatio⸗ nis ociũ.ſeptimo plen itudo vilectionis. Hec oĩa operat᷑ vnus atq; idẽ ſpũs.ſcðm oꝑationẽ que infuſio aꝓpellat᷑:qᷓtinus illa que effuſio dicta eſt pure.et ob hoc tute iã admiuiſtret᷑ ad laucẽ gloꝛiam dũnf̃ichu gnat in ſecula ſeculoꝝ. Amen. Momelia. xxi. Ppuc ſpõſa amatoꝛia loquit᷑. ad xpᷣuqui cũ patre ⁊ ſpirituſancto viuit ⁊ re N huc pgit ampliꝰ ꝓſeqͥ laudes ſpõ⸗ ſi. Et gram ꝓuocsat dũ mõſtrat eã quã iã acceꝑat in ſe vacuã nõ fuiſſe. Audi etenĩ qͥd ſecuta adiungit Pꝛopterea inqᷓt Adoleſcentule dilexerũt te nimis Quaſi dicat. Nou fruſtra nec inaniter nomẽ tuũ exin anitũ eſt o ſponſe atq; effuſum in vbe ra mea.pꝛopterea enĩ adoleſcentule dile⸗ rerunt te nimis. Pꝛopter qͥd. Pꝛopter no men effu ſum ⁊ pꝛopter vbera ex eo perfu⸗ ſa. Inde quippe excitate ſunt in amoꝛem ſponſi.inde ſumpſerunt vt diligãt. Spõ⸗ ſa infuſum munus excipiente.ille mox ſen ſere fragrantiam. que longe a matre mini me eſſe poterant:atq; illa ſuauitate reple⸗ plete dicũt. Charitas dei diffuſa eſt in coꝛ * ————————— dibus noſtris. per ſpiritũſanctuʒ qui da⸗ tus eſt nob. Ergo ip̃aꝝ deuotionẽ ſponſa cõmendãs.hic inqͥt fructus o ſpõſe effuſi noĩs tul. qð ꝓpterea adoleſcẽtule dilexerũt te. Effuſuz ſiquidẽ ſentiũt qð integrũ ca⸗ pere nõ valebãt.ꝓpterea dilexerũt te Effu ſio qͥpe nomẽ facit captabile.captũ ama⸗ bile:ſed adoleſcẽtulis dũtaxat Qui capa tioꝛes ſunt integro gaudẽt.effuſo nõ indi⸗ gent.Zingeiica creatura irreꝑcuſſa mentis- 4ie intuetur diuinoꝛũ iudicioꝝ abyſſum muitã:quoꝛũ ſumme equitatis ineffabili delectatione beata:gloꝛiat᷑ inſuꝑ effectui ea ꝑ ſuũ miniſteriũ mãcipari⁊ palã fieri:⁊ pterea merito dñm diligit xpᷣm. Nonne oms ait amminiſtratorj ſpũs ſunt. miſſi n miniſteriũ ꝓpter eos q hereditatẽcapi⸗ unt ſalutꝰ Poꝛro archãgelos vt eis aliqͥd dufferẽtius ab his qͥ fimplicit᷑ angeli ſunt tribuamꝰ.mirabili᷑credo delectat.qð ip⸗ ſis quoq; eterne ſapiĩe conſilijs famiiar? admittunt᷑:eadẽq; ꝑ ipſos loeis queq; ſu is atq; tẽpoꝛibh ſummo moderamine di⸗ ſpeſani:et hec cauſa ꝙ diligunt dñm xpᷣm et ipſi. Ille quoq; beatitudies q̃ virtutes foꝛſan ex eo apellate ſunt qð virtu tuʒ ac ꝓdigioꝛũ occultas ꝑpetuaſq; cauſas keli⸗ ci curioſitate rimari.ac mirari diuinitꝰ oꝛ dinate.ſigna q̃ ⁊ quãdo volũt ex om̃ibu elemẽtis terris potenter exhibeant:et pfe ergo exinde nõ im merito inardeſcũt.dili⸗ ge dominũ virtutum:et dei virtutẽxpᷣm. Plenũ quippe eſt fuauitatꝭ ⁊ gye incerta ⁊ occulta fapiẽtie ĩ ip̃a ſapiẽtia intueri:ple⸗ nũ nihilominꝰ hon oꝛis ⁊ gloꝛie.caujarũ in dei. ver bo abſcõditaꝝ mũdo ſpectãdas mtrandaſq; in manuipſoꝛũ dirigi efficien tias. Sed ⁊ illi ſpũs qͥ poteſtates noĩant᷑. dũ crucifixi noſtri diuinã om̃ipotentiam vbiq; foꝛtiter attingentẽ intueri ac magni ficare delectant᷑:exturbare ⁊ debellare de⸗ mo nũ hominũq; cõtrarias poteſtates.ꝓ his qui hereditatẽcapiunt ſalutis accipi⸗ unt poteſtatẽ. Et hi nonne iuſtiſſimã ha⸗ Pentcauſam.vt diligant do minũ ieſum. Süt ⁊ ſuꝑ iſtos pᷣncipatus.qͥ ᷣm altius ſpeeul ᷓtes.⁊ liqͥdo ꝑuidentes vniuerſita⸗ tis eſſe pᷣncipiũ ⁊ pᷣmogenitũ oĩs creature. tanta ꝑinde pᷣncipatꝰ dignitate donant᷑. vt vbichterrarũ habeant poteſtatẽ. quaſi Pomelia de ſummo quodã reꝝ cardine regna ⁊ðn cipatus.et quaſlibet pꝛo atbitrio mutare ⁊oꝛdinare dignitates:pꝛo qrumcũq; me⸗ rritis facere pᷣmos ⁊ nouiſſimos.⁊ nouiffi⸗ gendi. Sed ⁊ diligũt domiĩationes. Cur. Reſcio quid ſubtiliꝰ ſu blimiuſq; indaga re de xp̃i interminabili atq; irtefragabili dñatulaudabili q̃dam pᷣſumptiõe ferun tur:ꝙ ſcʒ vbiq; vniuerſitatꝰ nð ſolũ potẽs ⁊ pñs ſupꝛa infraq; obſeqᷓ rectiſſime vo lũratiſue curſus tẽpoꝝ.motꝰcoꝛpoꝝ nutꝰ? mentiũ.oꝛdine vtiq; pulcerrime cogat.id q cura tã vigiii.vt ne pũcto qͥdẽ aut iote⸗ um vt dicit᷑ hoꝛũ oĩm debituʒ ſu btrahere famulatũ.vllatenꝰ liceat:opera tñ tam fa cili vt turbationẽ ſeu anxietatẽ.vllã oĩno gubernatoꝛ nõſentiat. Intuẽtes ergo do⸗ minũ ſabaoih tãta cũ ttanqilitate oĩa iu⸗ dicantẽ:intentiſſime ſuauiſimeqʒ cõtem⸗ platiõis ſtupoꝛe nimio.ſʒ ſenſato raptiin illud diuine claritatis tã ingens pelagus recipiũt ſeſe in ſecretioꝛi quodã mire tran quitlitatis receſſiu:vbi tanta pace ac ſecuri tate fruunt᷑. vt quicſcentibꝰ ipß̃is pꝛo reues rẽtia pᷣrogatiue.tanqᷓ; vere dñationib mi niſtrare ⁊ militare videarcetera multitu do. In thꝛo nis ſedet deꝰ. Et puto ꝙ his. ſpiritibn ſupᷓ om̃es qͥ mem oꝛati ſunt ⁊ ius ſtioꝛ cauſa.⁊ copioſioꝛ ſit materia diligẽ⸗ di. Et em̃ ſi intres hoĩs regis cuiu ſcunqʒ palatiũ.nõne cũ plenũ ſit fellis.ſcamnis. cathedriſqʒ regia ſedes in em inenti poſita cern i. Et nõeſt neceſſe q̃rere vbi rex ſede⸗ re ſolitus ſit.nim irũ moꝝx manifeſta occur rit ſedes eius:ceteris altioꝛ oꝛnatio⁊qʒ ſe dilibh. Sic quoqʒ om̃i decoꝛis oꝛnstucũ ctis alijs pᷣminere ſpiritib iſtos intellige. in qͥbus ſpẽaliqͥdam ſtupẽde dignatõnis mũere diu ĩa elegit reſidere maieſtas. Oð ſi ſeſſio ſignificat magiſteriũ. puto ilũ qui vnꝰ eſtnob mgᷓ in celo ⁊ in terra dei ſapiẽ tiã xpᷣm cũalias qͥdem vbiqʒ attingat p mundiciã ſuã ſpecialiꝰ tñ iſtos atqʒ pᷣnci⸗ palius tanqᷓ; ꝓpꝛi ſedẽ ſua iluſtrarẽ pꝛe⸗ ſentia: et inde tanqᷓ; de ſolenni adiutoꝛio docete angeium. docere hom ineʒ lcienti am. Inde angeł diuin oꝝ noticiã iudicios rũ:inde ↄſilioũ archangelis. Ibi ᷓᷣtutes mos pᷣmos deponere potẽtes de ſede.⁊ ex altate humiles. Et hec iſtis quoq; rõ dili aiů peniq; pᷣuchy Loft mir prir nNl pantl arlltot cplitc ceat ip tentein ſuuros ditiſun apella ritas d eundir ci did qaere reimß ignẽfe teplan nöeſtn iquoße deglen int vs 0h Numcüc me os.2nouſſi 8 de ſede. ⁊. duocrödii Atlones, Lir. muſcq; indg efgbli mphöe ſnn 6 rec ² tiſimepo opop niß mmecd g0t id oqcautiot tuz ſubtrher perattumſ tatẽ. vlli ci wets ergo do⸗ qlrateoiai⸗ meqʒ cõten⸗ nſato rapnn ſens pelagts d mite tun pace acſeci pis pꝛorehe⸗ natiombmi era multiu⸗ tputo ꝙht. an ſunt? en dilg culunq; Mumnis⸗ nnpoſa ex ſede⸗ elta occut atoꝛ ſe matuc s Wrellige ignatönis hs.Oö o üqi ma da lapũ attingatꝑ aq na⸗ uſtrarepꝛe⸗ iaduto?lo nez lcent cid iudo⸗ Ibijlutes audiũt.qů ⁊ vbi ⁊q̃lia ꝓferant ſigna. Ibi deniq; vniuerſi · ſiue ſint ptãtes. ſiue ſint pᷣncipatꝰ.ſiue dñationes diſcũt ꝓfecto qͥd exofficio debeãt.qͥd pꝛo dignitate pꝛeſu⸗ mãt:⁊ qð pᷣcipue cautũ eſt.oĩbus accepta prãteadꝓpꝛiã volũtatẽ.ſeu gliam nõ abu ti. Illa tñ celi agmina q̃ cherubin nuncu⸗ pant᷑.ſi eis ſui vocabuli ßuet᷑ interpᷣtatio. arbitroꝛ nil hẽe qð ab ip̃is aut ꝑ ipſos ac cipiãt.cũ de ipſs fonte haurire ad plenũ li ceat:ip̃o ea ꝑ ſe dño ieſu dignant᷑ introdu cente in omnẽ plenitudinẽ veritatꝰ ⁊ the⸗ ſauros ſapiẽtie ſciẽtieq; qͥ in eo oẽs abſcon diti ſunt targiſſime reuelãte Sed nec ea q̃ agellata ſunt ſeraphin qꝙpe que ip̃a cha ritas deꝰ ad ſe ↄtraxit ⁊ abſoꝛbuit atq; in eundẽ rapuit ſctẽ affectõis ardoꝛẽ.vt vn? tũ deo ſpũs eẽ videant᷑.inftar ꝓfecto igniſ qͥ aerem quẽ in flãmat.dũ ſuũ ei totũ calo⸗ rẽ impᷣmit.induitq; coloꝛẽ.non ignitũ ſed ignẽ feciſſe cerni᷑. Amãt itaq; pᷣcipue con tẽplari in deo.ili qͥdeʒ ſpũs ſciam cuius nõ eſt nũerꝰ.hij po charitatẽ q̃ nunqᷓ; exci dit. Elñ ⁊ noĩa iſta ſoꝛtiti ſunt ex eo quiq; quo p̃eminere vident᷑. Nã cherubin qui dẽ plenitudo ſcĩe.ſeraphin po incẽdentia vel incẽſa dicunt᷑ Diligit᷑&ᷓ ab an gelis de us ob iudicioꝝ ſuoꝝ ſummã equitatẽ:ab archangelis ob ↄſilioꝝ ſummã moderati onem. Poꝛro a ptutib ob benigniſſimã miraculoꝝ ethibitionẽ:ꝑ que incredulos dignãtiſſime trahit ad fidè A poteſtatib Fo ob illã iuſtiſſime potẽtie vim q̃ᷓ folet a pijs malignantiũ ꝓpulſare ⁊ arcere crude⸗ itatẽ. Verũ a pᷣncipatibꝰ ob eternã ⁊ oꝛi⸗ ginalẽ illã vᷣtutẽ.q̃ dat eſſe ⁊ exiſtendi p̃n⸗ cipiũ om̃i creature ſuꝑioꝛi⁊ inferioꝛi.ſpiri tali ⁊ coꝛꝑali:attingẽs a fine vſq; ad finẽ foꝛtit. A dñationib quoq; ob placidiſſi⸗ mã voluntatẽ q̃licet vbiq; dñet᷑ in foꝛtitu dine bꝛachij ſui.ptute tamẽ potẽtioꝛi pꝛo ua ingenita lenitate ⁊ in ꝑturba bilitran quillitate diſponit oĩa ſuauit᷑. Diligi? a thꝛonis.ob beniuolentiã magfe ſapie ſi⸗ ne inuidia ſeſe cõmunicãtis.⁊ vnctionẽ q̃ gratis docet de oĩbus. Ceterũ a cherubin pterea diligi᷑: qꝛ deus ſciẽtiaꝝ dñs eſt:et ſciens qͥd cuiq; opꝰ ſit ad falutẽ diſcrete ꝓ uideq; dona ſua digne poſcentibꝰ ꝓut no ut expedire diſtrbuit. 5 ſeraphin quoq; qꝛ charitas eſt.⁊ nihil odit eoꝛũ q̃ fecerint et vult oẽs hoĩes ſaluos fieri.et ad agniti onẽ veritat? venire. j ꝗᷓ oẽs ꝓut capiũt diligũt. Sʒ em̃ adoleſcẽtule qm̃ minꝰ ſa⸗ plũt minꝰ et capiũt: nec oĩn o ſufficiũt ad tã ſublimia. Paruule quippe in xp̃o ſunt. lacte ⁊ oleo nutriende. Ergo ex vberibus ſponſe opus ſumere habẽt vn de diligant. Habʒ oleũ effuſum ſponſa:ad cuꝰ excitã tur ille odoꝛẽ.guſtare et ſentireqᷓ; ſuauis ẽ dñs. Cunq; amoꝛe fragrãtes ꝑſenſerint. cõuertẽs ſe ad ſponſuʒ.oleũ ait effuſuʒ no mẽ tuũ:ꝓpterea adoleſcẽtule dilexerũt te ni mis. Quid eſt nimis. Valde vehement. ardent᷑. Vel certe magꝭ ex obliqͥ vos qͥ nu per veniſtis tãgit ſpiritalis ßᷣmo vẽam il iã.quã ⁊ nos frequent repᷣmere conati ſu⸗ mus.minꝰdiſcretã vehementiã.ĩmo in tẽ perantiã.ꝓrſus nimiũ obſtinatã redargu ens. Nõ multis eẽcõmuni contenti vita. Nõ ſufficit vob regulare ieiuniũ.nõ ſolen nes vigilie:nõ impoſita diſciplina.nõ mẽ ſura quã vobis ꝑtimur in veſtimẽtis vel alimẽtis. Pꝛiuata pᷣfert cõmnnib. Qui vẽi curã ſemel nob credidiſt/:qͥd rurſuʒ de vobis vos intromittitꝰ. Nã illã qua toti ens dñi ↄſciẽtijs vẽis teſtibꝰ offen diſt? ꝓ⸗ pꝛiã ſcʒ volũtatẽ vẽam.ecce nũc iterũ ma Zgiſtrã habetꝰ.nõ me. Jila vos nature do⸗ cet nõ ꝑeere.rõni nõ acqͥeſcere:nð obrẽpera re ſenioꝝ ↄſilio. vel exẽplo nõ obedire. An ignoꝛatis qꝛ melioꝛ eſt obediẽria qᷓ;; victis me. Nõ legiſtis in regula vẽa. qð quieqd ſine volũtate vel cõſenſu ſpãlis pattẽ fit. va ne glie deputat᷑⁊ nõ mercedi. Nõ legi⸗ ſtis in euãgelio quã foꝛmã obedisdi puer ieſus.pueris ſctis tradiderit. Nã cũ temã ſiſſet in hierlm et dixiſſet.in his que patrẽ mel ſunt optet me eẽ.nõ acqeſcentibꝰ parẽ tibus eiꝰ ſequi illos in naʒareth nõ deſpe xit.magiſter diſcipulos.deꝰ hoĩes:verbũ ⁊ ſapiĩa fabꝛũ ⁊ feminã. Quid etiã addit ſacra hyſtoꝛia. Et erat ſubditꝰillis. Quo uſq; vos ſapiẽtes eſtis in ocłis vãis. e⸗ us ſe moꝛtalibus credit ⁊ ſubdit:⁊ vos in vijs vẽis adhuc ambulatꝭ. Wonñũ recepa tis ſpm̃:ſed non bñ vtim ini eo. Vjereoꝛ ne aliũ ꝓ iſto recipiatꝭ qͥ ſub ſpecie boni ſups plãtet vos:et qᷓ ſpũ cepiſtis.carne cõſume mini. An neſcitj. qꝛ angelus ſathane mul —— ————— 3 ——— —————— =— —————— piẽtia eſt deus:⁊ vult ſe amarinõ ſolũ dul citer.ſed ⁊ ſapient᷑. Ei nde apls. Rationa⸗ bile obſequiũ veſtrů. Alioqn faciime ʒe to tuo ſpůs illð ⁊ te terroꝛis.ſi ſciaʒ negii gas. Nec habʒ callidus hoſtis machina⸗ mentũ efficaciꝰ ad tollen dã de coꝛd dile ctionẽ quã ſi efficere poſſit vt ĩ ea incaute. ⁊ nõ cũ ratiõe ambulet᷑. Quãobꝛẽ ego co⸗ gito modos quoſdaʒ tra dere vob.qͥ;s oꝑe pciũ eſt.deũ diligentibꝰ obſeruare. Sʒ qa hic ß mo finẽ deſiderat.cras eos ſi des mi⸗ hi vuã̃ ⁊ ocũ qͥd nũc habemꝰ ad diſſeren dũ ſeruauerit explicare conaboꝛ Tũcem̃ recreatis nocturna qete ſenſiby.⁊ qð eſt pᷣ⸗ cipuũ oãone p̃ miſſa alacrioꝛes vt luſtũ eſt ad ſermonẽ de duectiõecõueniemꝰ:pꝛeſtã te dño noſtro ieſu xp̃o.cui eſt honoꝛ ⁊ glo ria in ſecula ſeculoꝝ. Zmen. Momelia vicelimaſecũda. Tamagiſtri bis ſermo exoꝛdiũ v ſumat.qͥ nõ amat dñm ieſum ana thema ſit. Valde oĩno mihi amã dus eſt.ꝑ quẽ ſum.viuo ⁊ ſapio:ſed ingra tus ſum ⁊ indignꝰ Pignꝰ plane eſt moꝛ⸗ te.qͥ tibi dñe ieſu recuſat viuere.⁊ moꝛtuꝰ eſt:⁊ qͥ tibi nõ ſapit deſipit.⁊ qͥ curat eẽ nõ pter te. ꝓ nihilo eſt ⁊ nihil. Seniq; qͥd eſt hõ:nõ qꝛ tu innotuiſti ei. Pꝛoptertemet⸗ ipᷣm deꝰ feciſti oĩa ⁊ qͥ eſſe vult ſibi ⁊ nõti bi.nihil eſſe incipit inter oĩa. Deũ time ⁊ mãdata eiꝰ obſerua:hoc eſt inqͥt omiĩs hõ Ergo ſiß eſt omis hõ.abſq; hoc nihi hõ Inci ina tibi deꝰ.modicũ id qð me digna tus eſt eẽ.it qͥ de mea miſera vita Suſci pe obſecro reſiduũ annoꝝ meoꝝ:ꝓ his o qs viuẽdo ꝑdidi.qꝛ ꝑdite vixi.coꝛ cõtritũ ⁊ hũiliatũ deꝰ nõ deſpicies. Dies meiſiẽ vmnbꝛa declinauerũt.⁊ pᷣterierunt ſine fru ctu:im poſſibile eſt vt reuocẽ. placeat vt re cogitẽ tibi eos in amaritudine anĩe mee. Jã de ſapia.ante te eſt om̃e deſideriũ meũ 2ꝓpoſitũ coꝛ dis mei. Si qᷓ eſſet in meꝛſer⸗ varẽ ad te Sʒ deꝰtu ſcis inſipientiã meã. nõ qð hoc ipᷓ mn foꝛtaſſe ſapere eſt qð ⁊ ego agnoſcoeã.⁊ qͥdem ex mũere tuo. Augei lud mhi minime qͥdem ingrato ꝓmunu ſculo:ſed ſollicitoꝓ eo qð deeſt. Pꝛo his 5 ita ſuʒ amãs te q̃ntum poſſuʒ. Sʒ eſt q meꝑhꝰ mouet · plꝰvꝛget· plꝰ accẽdu. Sug Homelia totiens trãffigurat ſe in angelũ lucis. Sa oĩa inqᷓ; reddit amabilẽte mihi ihj bone calix quẽ bibiſti. ooꝰ ñ redẽptiõis. Hoc oino amoꝛẽ nñm facile vẽdicat totuʒ ſibi: hoc inqᷓ; eſ ꝙ nr̃am deuotionẽ? blãciꝰ al licit.⁊ uſtiꝰ exigit.⁊ artiꝰ ſtringit.⁊ afficit vehementiꝰ. Multũ qͥppe laboꝛauit ĩ eo ſaluatoꝛ.nec in oĩ mũdi fabꝛica tantũ fati gatiõis auctoꝛ aſſumpſit. Illa deniq; di⸗ xit ⁊ facta ſunt.mãdauit ⁊ creata ſunt At vᷣo hit ⁊ in dictꝰ ſuis ſuſtinu ꝓtradictios nes. ⁊ in factꝰ obſeruatoꝛes.⁊ in toꝛmẽtis illuſoꝛes. ⁊ in moꝛte expꝛobꝛatoꝛes. Ecce quò dilexit. Zdde ꝙ hanc ipᷣaz dilectionẽ nõ reddidit.ſʒ addidit. Nã qs pᷣoꝛ dedit ei.⁊ retribuet ei. Sʒ vt ſctũs euãgeliſta io hãnes ait:nõ qꝛ nos dilexerimꝰ deũ.ſʒ qͥa poꝛ dilexit nos. Den iq; dilexit ⁊ nð exiſtẽ tes Sʒ adiecit.⁊ reſiſtẽtes diligere. iuxta pauli teſt ioniũ dicentꝰ.quõ cũ adhuc inis mici eẽmꝰ.recõciliati ſumꝰdo.ꝑmoꝛtem filh erꝰ. Alioqui ſi nõ dilexiſſet inimcos. nõdũ poſſediſſet amicos:ſiẽ necduʒ qͥs ſic diligeret eẽnt.ſi nð dilexiſſʒ qͥ dũ eẽut. Dt lexit aũt dulcit᷑.ſapient᷑.foꝛtit: Dulce nẽ⸗ pe dixeri ꝙ carnẽ induit.cautũ ꝙ cuipã ca uit:foꝛte ꝙ moꝛtẽ ſuſtinuit. Nõ q́s ſanein carne viſitauit.carnalit tñ nequaq;; ama uit. ſʒ impꝛudẽtia ſpũs. Spũs qͥppe ante faciẽnf̃am xp̃s dñs emulãs nos de emu. latiõe nõ bois:⁊ certe ſanioꝛi qᷓ; pᷣmꝰ adã euã ſuã Itaq; qͥ;s in carne q̃ſiuit dilexit in ſpũ.redemit in ꝓᷣtute. Plenũꝓrſus oĩ ſua uitatis dulcediĩe:videre hoĩem ho ĩs cõdi toꝛẽ. At dũ naturã pꝛudent᷑ ſe legit a cul⸗ pa.potent moꝛtẽꝓtulit a natura. In car⸗ nis aſſumptiõe cõdeſcẽdit mihi.in culpe vitatiõe cõſuliuut mihi.in moꝛtꝭ ſuſceptio ne ſatiſfecit pii:amieꝰ dulcꝭ.cõſiliariꝰ pꝛu dẽs.a diutoꝛ foꝛt?. Huic ſecurꝰ me credo. qᷓ ſaluare me velit.nouerit.poſſit. Quẽqᷓſi uit hũc ⁊ vocauit ꝑ gr̃am ſuãᷓ:nunqͥd ve⸗ nientẽ eijciet foꝛas. Sʒ nec vim nec fraus dem meruoꝓfecto vilã:qð me vicz de ma nu erꝰpoſſit eruere.qͥ ⁊ vincenteʒ oĩa viit moꝛtẽ.⁊ ſeductoꝛẽ vniuerſitats ſerpentẽ ar te vtiq; ſanctioꝛe deluſit.iſto pꝛudẽtioꝛ.il lo potentioꝛ. Larnis qdem aſſumit veri⸗ tatẽ.ſʒ peccati ſiłitudinẽ:dulcẽ pꝛoꝛſus in illa erhibens ↄſolationẽ inferno.⁊ in hac pꝛudent᷑ abſcon dẽs laqueum deceptiõis⸗ dirb wont tiũ nñe niſtan ſiſei pinmi nntiꝗ iq;ye ytchne yeaſpo gmaed tier. D tifoꝛn mur B busne entiapß wisi ſith Ket tinfir cijſpen neccui vehe fiennt umetto extotz petent vda qen zdm tidie vel v torot noni Lora j meſczs. quonij dinfe ufecn dules duhec uuse dup us h ſitit uog nen eüſꝛ tem u niht huber cdilöts,he ttotuzlhe onénbläch i mngt. affet la diautic icatamüſnt a deniczdi eata ſunt ui gtraceng e intoꝛmitz atoꝛeg. u Pz dilctan iodeit s euägeitzi eimꝰ deüßi lentanõ e diligne um ocüadhuen dio.ꝑmoꝛnn uſet inmud. nerduz pſe düeint di tit Duleeni utũꝙ culpic ð qͥs laueh nequsqᷓ;an püs qͥpe Ane s1 08 del nh ſur dilentin ipns oiſi mbolcqh elegtau⸗ m In can i in culpe t ſuſceprd ſiuarb p Pmctedo⸗ ſ Quẽqſi tundve⸗ vim vec frau⸗ ne vicʒ de m ntʒ oi put ſpentear pruirionl monhac datptdls⸗ dyabolo. Poꝛro yt pater nos rechciiet. moꝛtẽ foꝛtiter ſubijt ⁊ ſubegit:fundẽs pꝛe ciũ nre redemptiõis ſanguinẽ ſuuʒ. Ergo niſi amaſſet dulcit᷑.non me in carcerereqͥ⸗ ſiſſet ila mateſtas. Sed iũxit affectiõ ſa⸗ pientiã qua tyrannũ deciperet:iũxit ⁊ pa⸗ tientiã q̃ placaret offenſum. Hi ſunt mo⸗ di q́s vobis ꝓpoſuerã:ſed pᷣmiſi eos ĩ xp̃o vt cõmendabilioꝛes haberet. Diſcexpᷣia nea xp̃o. quẽa dmodũ diligas xpᷣm: diſce amare dulcif.amare pꝛudent. amare foꝛ⸗ titer. Dulcit᷑ ne illecti. pꝛudent ne decep⸗ ti.foꝛtiter ne oppᷣſſi.ab amoꝛe dñi auerta⸗ mur: De mũdi gkia ſeu carnis voluptati bus neabducarꝰ.dulceſcat tibi pᷣ his ſapi entia xpᷣs. Ne ſeducar ſpũ mendach ⁊ er⸗ roꝛis:iuceſcat tibi veritas xp̃s. Ne aduer Rtatib fatigeris.cõfoꝛtet te ᷣtus dei xpᷣs Kelũ tuũ inflãmet charitas.infoꝛmet ſciẽ tia.firmet cõſtantia. Sit feruidus. ſit cir⸗ cũſpectus.ſit inuictꝰ. Nec tepoꝛẽ habeat. nec careat diſcretione.nec timidus ſit. Et vide ne foꝛte tria iſta t bi ⁊ in lege tradita fnerint.dicente deo. Diliges dñm deũ tu um ex toto co?de tuo et extota aĩa tua et ex tota vᷣtute tua. Mihi videt᷑ ſi alius cõ⸗ petentioꝛ ſenſus in hactrina diſtinctione nõ occurrit.amoꝛ qͥdem coꝛdis.ad ʒelum quen dã ꝑtinere affectõnis.anie vᷣo amoꝛ ad induitriã ſeu iu diciũ rõnis.virtutꝭ au⸗ tẽ diectio ad animipoſſereferri cõſtantiã vel vigoꝛẽ. Dilige ergo dominũ deũ tuuʒ toto ⁊ pleno coꝛdis affectu.dilige tota ra⸗ tionis vigilãtia.⁊ circũſpectione: dilige et tota vtute vt nec moꝛi pꝛo eiꝰ amoꝛepꝑti⸗ meſcas.ſicut ſcriptum eſt in cõſequentibꝰ: quo niã foꝛtꝭ eſt vt moꝛs dilectio. dura ſi⸗ cut inferus emulatio. Sit ſuauis ⁊ dulc⸗ affectui tuo dñs ieſus.contra male vtiq; dulces vite carnalis illecebꝛas: et vincat dulcedo dulcedinẽ. quẽadmodũ clauũ cia uus expellit. Sed ſit nich ilominꝰ intelle ctui pᷣuia lux ⁊ dux rõni non ſolũ ob cauẽ⸗ das heretice fraudis decipulas.⁊ fidei pu ritatẽ ab eoꝛũ verſutijs cuſtodiendã: verũ quoq; vt caut᷑us ſis nimiã ⁊ indiſcretã ve hementiã in tua cõuerſatione vitare. Sic etiã foꝛtis ⁊ cõſtans a moꝛtuis. nec cedẽs terroꝛihh. nec ſuccũbẽs laboꝛib. Ergo a⸗ memn ꝰaffectuoſe.circũſpecte et valideſcien tes amoꝛẽ coꝛdis quẽ et affectuoſũ dicimꝰ abſq; eo q di aĩe. dulcẽ qͥdeʒ ſʒ ſeducibilẽ: ilũ vo abſq; illo 3 virtutꝭ eſt rõnabilẽ eẽ. eetiã manifeſt exẽplis ita eẽ vt dicimꝰ. Cũ egre ferrẽt diſcipti qð de aſcẽſuri mg̃i diceſſu ab eodẽ ipᷣo audi ſed fragilẽ. Et vi erint. Si diligerets me gauderetꝰ vtiq;:qꝛ ad piem vado. Quid. Nõ diligebãt de cuiꝰ diſceſſione dolebant. Si diligebãt q́ dammõ ⁊ nõ diligebãt. Diligebãt dulci ſed minꝰpꝛudent᷑. Piligebãt carnalit᷑.ſed nõ rõnabilit. Oeniq; diligebant toto coꝛ de.nõ aũt tota gĩa. Dilectio eoꝝ cõtra ſa lutẽ eoꝝ. Vñ ⁊ aiehat. expedit vob vt ego vadã:culpãs cõſiliũ nõ affectũ. Loquẽte itẽ de moꝛte ſua futura.obu iare conanteʒ petrũ qͥ eũ tenere diligebat.cũ itavt memi niſtis increpãdo rep̃ſſit: qͥd in eo aliud qᷓ; impꝛudentiã rep̃hendit. Poſtremo qͥd eit nõ ſapis q̃ dei ſunt. niſi nõ ſapient dilig? humanũ ſeq̃ns affectũ.cõtra diuinũ ↄſili um. Et vocauit ſathanan eo ꝙ ſaluti ⁊ſi neſciens aduerſaret᷑ qͥ ſaiuatoꝛẽ moꝛiꝓphi beret. Vñ ⁊ coꝛrectꝰ repetentẽ poſtmoduʒ triſte verbũ m inime iã moꝛi metuit. ſedſe cõ moꝛiturũ eſſe pᷣmiſit. Nõ aũt impleuit. qꝛ necdũ ad tertiũ ꝑuenerat gradũ.in ᷓto ta virtute diligit᷑. Erat tota aĩa doct? di ligere:ſed adhuc infirmꝰ. Bene inſtructꝰ. fed paruʒ adiutꝰ. Rõ ignarꝰ myſterqj:ſed martyrij pauidus. Hõplane illa foꝛt? vt moꝛs dilectio tũc fuit.q̃ moꝛti ſuccubuit. Fuit aũt poſtea.cũ ex ꝓmiſſiõe ieſu xp̃i in dutꝰ virtute ex alto·tanta tandẽ cepit vir tute diligere. vt in ↄcilio ꝓhibitꝰ pᷣdicare nomẽ ſctm̃ ↄſtant᷑ ꝓhibentiby reſpõderet. O bedire magis oꝑtet deo qᷓ; hoibo. Tũc demũ tota vᷣtute dilexit:cũ nec viteſue pe percit ꝓ dilectiõe. M aioꝛẽ ſiqͥdeʒ charita tẽ nemo hʒ:q; vt aĩam ſuaʒ po nat qͥ;s pꝛo amicis ſuis. Quã ⁊ ſi mĩme rũc pofuit.iã tñ expoſuit Ergo nõ abduci blãdicijs.nec ſeducifallacijs. nec iniurqjs frãgi.toto coꝛ de.tota aia.tota prute diligere eſt. Etno ta amoꝛẽ coꝛdis.qͥda nmõ eſſe carnalẽ:qð mag erga carnẽ xp̃i.et q̃ in carne xp̃s geſ ſit vel iuſſit.coꝛ humanuz afficiat. Hocre pletus amoꝛe facile ad omnẽ de huuſns di ſermoneʒ cõpungitur. Nchil audit kbẽ tius. nihil legit ſtudioſius. nil frequentis — — — ————————— 1 2— us recolit. nil ſuauius meditat Inde ho⸗ locauſta oñonum.tanqᷓ; ex adipe vituli ſa ginati impinguat. Aſtat oꝛãti hoĩs dei ſa cra imago.aut naſcẽtis · aut lactentis.aut docentꝭ aut moꝛiẽtis· aut reſurgentꝭ. aut aſcẽdentꝭ.⁊ qͥcquid tale occurrerit. vłſtrin gat necelſe eſt animũ in amoꝛe pᷣtutũ. vel carnis exturbet vitia. fuget illecebꝛas · de⸗ ſideria ſedet. Ego hãc arbitroꝛ pᷣcipuã in uiſibili deo fuiſſe cãm ꝙ voluit ĩ carne vi⸗ deri ⁊ cũ hoĩbus hõ cõuerſari:vt carnali⸗ um vicʒ qͥ niſi carnalit᷑ amare nõ poterãt cũctas pᷣmd ad ſue carnis ſalutarẽ amoꝛẽ affectõnes retraheret.atq; ita gradati ad amoꝛeʒ ꝑduceret ſpũalẽ. Nõne deniq; in F gradu adhue ſtabãt qͥ giebãt. ecce nofre quimꝰ oĩa ⁊ ſecuti ſumꝰte. Solo ꝓferto coꝛꝑalis pñtie amoꝛe reliquerãt oĩa:adeo vt ſalutar future paſſiõis ⁊ moꝛtis ne au dire qͥdem verbũ eqᷓ̃n imit᷑ ſuſtinerẽt.ſʒ nec gltam aſcẽdentis poſtmodũ niſi cũ graui meroꝛe ſuſpicere. Hoc em̃ eſt qð eis dice⸗ pat. Quia hec locutꝰ ſuʒ vohꝛtriſticia im pleuitcoꝛ vĩm. Itaq; in ſola interim gra pñtis ſue carnis. eos ab amoꝛe ois carnis ſuſpẽderat. Mõſtrabat aũt poſtea eis al tioꝛẽ a morꝭ gra dũ. cũ diceret. Spũs eſtã viuificat:caro nõ pꝛo deſt cqᷓ;. Puto hũc aſcenderat iã qͥ dicebat. Et ſi cognouimꝰ xm ſᷣm carnẽ ſed iã nũc nõ nouimꝰ. Foꝛ taſſis ⁊ ꝓpha nihilominꝰ in h ipſo ſtabat cũ diceret. S pũs añ faciẽ ñam xp̃s dñs. Nã qᷓd ſubiũgit ſub vmbꝛa eꝰiuuemꝰ in ter gẽtes mihi videt᷑ ex ꝑſona incipientiũ addidiſſe:vt qeſcant faltẽ in vmbꝛa d fol terre ardoꝛẽ minꝰ validos ſe fentiũt.⁊ car nis dulcedie nutriãt᷑. dñ necdũ valẽt ea ꝑ cipe q̃ ſunt ſpũs dei Vmbꝛã ſiqͥdẽxpᷣi car nẽ reoꝛ eſſe ip̃iꝰ: de qᷓ̃ obumbꝛatũ eſt? ma⸗ rie vt eiꝰobiectu feruoꝛ ſplẽdoꝛq; ſpũs illi tem paret᷑. In carnis ᷓ deuotiene interim cõſolet᷑.qͥ vluificantẽ fpm̃ necdũ hʒ.eo dũ taxat mõ· q habẽt illiqͥ aiũt. Spũs añ fa ciẽnr̃am xpᷣs dñs. Etitem Et ſi cognoui mus xpm ſcðᷣm carnẽ:ſed iq nũc non noui mus. tã̃ alias qͥdeʒ nequaqᷓ; ſine ſpũſan cto. vel in earne diligit᷑ xpᷣs. ⁊ ſi nõ in illa plkenitudie. Luꝰ tñ menſura deuotionis hoc eſt vi totuʒ coꝛ illa ſuauitas occupet. tatũ ſidt ab am oꝛe vn iuerſe camis ac car⸗ Pomelia nalis illecebꝛe vẽdicet. Hoc qͥppe toto coꝛ de diligere eit. Alioq̃n ſi carnis mee quãlt bet cõſanguinitatẽ vł voluptatẽ foꝛte pᷣfe ro carni dñi mei.ꝑ qð me vicʒ minꝰ ea im plere cõtingat.qᷓ̃ in carne manẽs vbo ⁊ ex emplo me docuit:n õne liqͥdo cõſtat qð to ta nequaqᷓ; diliho coꝛde.cũ id diuiſuʒ ha bẽs partẽ im pẽdere videarcarni eiꝰ. ꝑteʒ intoꝛquere adgpꝛiam. Deniq; ait. Qui amat pĩem aut matrẽ plus qᷓ; me:non eſt me dignꝰ.⁊ qͥ amat filiũ aut filiũ plus qᷓ; me:nõ eſt me dignꝰ. Ergo vt bꝛeuit᷑ dicã toto coꝛde diligere eſt.om̃e qð blandit᷑ de carnegpꝛia vłalicna ſacro ſctẽ carnis amo ri poſtponere. In qᷓ⁊ můdi gliam eq̃ com ßhendo.qꝛ gkia mũdi eſt carnis:et qͥ in ea delectant᷑. carnales eſſe nõ dubiũ eſt. Ecʒ Fo donũ ⁊ magnũ ſpũs ſit donũ iſtuſmo di erga carnẽ xpᷣi deuotio.carnalẽ tñ dixe⸗ m pũc amoꝛẽ:illiꝰ vtiq; amorꝭ reſpectu q nõ tã verbũ caro iã fapit.qᷓ; buʒſapia verbũ iuſticia.ꝙbũ veritas.vbuz ſctitas. pietas. vtus.⁊ ſiqͥd aliud iſtiuſmo di dici põt. Et hec nẽpe oĩa xp̃ᷣs:qͥ factꝰ eſt nobis ſapĩa a deo ⁊ iuſticia ⁊ ſctifitatio ⁊ redem ptio. An tibi eque ⁊ vno mõ affecti vidẽ⸗ tur.is quidẽ qͥ xp̃o paſſo pie cõpatit᷑.ↄpun gĩ.⁊ mouet᷑ facile ad memoꝛi hoꝝ q̃ ꝑtu lit atq; iſtiꝰ deuotiõis ſuauitate paſcit.⁊ ↄfoꝛtar ad queq; ſalubꝛia honeſta. pia:itẽ q; ille qͥ iuſticieʒelo ſꝑ accẽſus eſt.qͥ verita tem vhiq; ʒrlat.qͥ ſapiĩe feruet ſtudijs. cui amica ſctĩtas vite ⁊ moꝝ diſciplĩa.tuius moꝛes eru beſcũt iactãtiã. abhoꝛrẽt detra ctionẽ.inuidiã neſciunt.ſuꝑbiã deteſtant᷑. oẽm hũanõ̃ gliam nõ ſolũ fugiũt.ſed ⁊ fa ſtidiũt ⁊ ↄtem nũt.oẽm in fe carnis ⁊ co?s dis impuritatẽ vehemẽtiſſime abhoĩant᷑ ⁊ ꝑlequunt᷑: omne deniq; tanqᷓ; naturalit᷑ ⁊ malũ reſpiciũt.⁊ qð bonũ eſt amplectun tur. Nõne ſi cõpares ꝓtuſq; affectiões:cõ ſtat qͥdammõ illũ ſuꝑioꝛẽ reſpectu qͥdẽhu ius amare qᷓſi carnalit Bonꝰñ amoꝛ iſte carnalis.ꝑ quẽ vita carnał ercludi ↄtem nit᷑ ⁊ vinci᷑ mũdus. Pꝛoficit᷑ aũt in eo.cũ ſit ⁊ rõnalis:ꝑficit cñ efficit᷑ etiaʒ ſpũalis. Poꝛro rõnalis tũc eſt.cũ in oĩb qᷓ opoꝛtz de xpo ſentiri fidei rõ ita firma tenetur.vt ab ecckiaſtici ſenſus puritate nulla veriſi⸗ militudie.nulla heretica ſeu diab olica cir en 2eſ nis n ſpůs porct Eöl ciuun vecmot ßenite is O n2h nß gſpor mt ter nrenol eon i ſ 150 znöoi fima letdah wpi Dn wg vale fe ſcen neqj ꝛ merey hitan bar d ſtiſh pliuſ tuteſp prie tüſe 7 genu hequ tatihy gane dino Dnc lieg bu apetn nis mee qiſ ptatẽfoꝛte yf 3 min ean 6 cöſtat qöt iid diuiſizht (amies, pe enich ait. Ui öchmemenc ut fiupus vt bꝛeuttdi 05 blandift ſẽcamtsin ßiameſn Amls:et qͥna dudie 16 tdonũiſtumn amalẽ tj din amor relyen ibrzlü Fbuz ſcits iuſmodi facrꝰ eſtuts cato ⁊nin ö affreriyl cõpatt᷑ ꝙn hop itatepaſtit oneſt pintt s eſᷓ venta Mhchs. ui i mus oeri dem deleſtan. itledafa mis ⁊coꝛ eahoiant 5 naunlit kamplectun ecnðes:d pectu hu amoꝛite lootem fañt in eo.c nz ſpnlis. ib qopo? atenetur· vt nlla ven“ Aabolica d uerſatiõe illa cautela ſeruat. vt diſcretio nis meta nulla ſupſtitiõe vel leuitate.vel ſpũs.q̃ſi feruẽtioꝛis vehemẽti excidat᷑ et hoc eẽ tota aĩa deũ diligere.iã ſup̃ diximꝰ Qð ſietiã adiuuantꝰ ſpũs vigoꝛ tantꝰuc cedat.vt nulla vi laborꝰ vel toꝛmtoꝛũ:ſʒ nec moꝛtis metu iuſticia nunqᷓ; deſerat. in F etiã tota ꝓᷣtute diligit᷑:et eſt amoꝛ ſpũa⸗ lis. Oð nimiꝝ nomẽ huic ſpecialit᷑ amo⸗ ri ↄgru ere puto:ob pᷣrogatiuã vtiq; pleni tudis ſpũs qᷓ p̃cellit. Et hec ſufficiãt ꝓ eo ꝙ ſponſa dicit. ꝓpterea adoleſcẽtule dilexe rũt te nimis. In his q̃ ſeq̃nt᷑ dignet᷑ ape⸗ rire nob theſauros miſcðie ſue.iß̃e cuſtos eoꝝ ieſus xp̃s dñs noſter:qͥ viuit ⁊ regnat in vnttate ſpũſſancti deꝰ.ꝑ oĩa ſ.ſ.Zmen. Momelia.xxiij. Rahe mepeſtte.in odoꝛe vnguen t toꝝ tuoꝝ curremꝰ. Quid. Spõſa neß neceſſe hzʒ trahi:⁊ h poſt ſpon⸗ ſuʒ. Qu afi Fo inuita eũ ⁊ nõ libẽs ſequat᷑ ßʒ nõ ois qͥ trahit᷑.inuitꝰtrahit᷑. Nec ein in firmũ aut debilẽ.eum vicʒ qͥᷓ ſe ire nõ va let trahi ad balneũ ſeu pꝛandiũ piget:et ſi reũ pigeat trahi ad iudiciũ vel ad penaʒ. Deniq; trahi vult q̃ ⁊ hec rogat. Nõ autẽ ro garet ſi ſeqͥ ꝑ ſeipᷣam dilectuʒ ꝓut vellet valeret. Vt ꝙ po non valer. An infirmã fateamur ⁊ ſpõſam. Si vna quis ex adole ſcentulis infirmã ſe diceret ⁊ peteret trahi neqqᷓ; miraremur At ÿo de ſpõſa qᷓ trahe re ⁊ alios vtpote foꝛtꝭ ⁊ ꝑfecta poſſe ſuffi⸗ cere vidibat᷑ cui nõ duꝝ ſonet ꝙx⁊ Ip̃ᷣa tra hitanqᷓ; infirma vł᷑ debilis neceſſe habe⸗ bat. De qua nã aĩa iã cõfidim?ꝰ ꝙ valida ſit ⁊ fana:ſi illã infirmã dici ↄſenlerimꝰ.q̃ ꝓ ſui ſingulari ꝑfectiõe ⁊ excellentioꝛi vir tute ſpõſa dñi noiat᷑. An ecclia foꝛte id di⸗ xerit.cũ intueret᷑ dilectuʒ aſcẽdentẽ.geſtiẽs eũ ſeq atq; aſſumi cũ ipſo in glia. Quan⸗ q; ⁊ q̃nte vis ꝑfectiõis aĩa.qᷓ;diu quidem genuit. ſub coꝛꝑe moꝛt? huꝰ.⁊ huiꝰ ſeculi nequã retinet᷑incluſa carcere.iũcta neceſſi tati.toꝛta ſceieribo lentiꝰ ſegniuſq; aſſur gat neceſſe eſt ad ↄtẽplanda ſublimia.nec oino liberũ habet ſeqͥſponſum.qͥcũq; ierit Hinc lachꝛymoſa illa voꝝ gemẽtis. Infe lx ego hõ.qͥs me liberabit de coꝛge moꝛt? bums. Hinc ſuplex illa pᷣcatio. Educ de ñuentiõe aliq̃tinꝰ deuiet: itẽcq cũ in ꝓpꝛia carcere aĩam meã. Dicat ꝓinde dicat cuʒ gem itu etiã ſpõſa. trahe me poſt te:qꝛ cos pus qð coꝛrũpit᷑ aghuat aĩam.et depmit terrena inhabitatio ſenſuʒ in lta cogitantẽ Zn h dicat.cupiẽs diſſolui et eẽ cũ xp̃o.p̃ ſertim dũ videat eas ꝓpter qs manere ips ſam ĩ carcere neceſſariu videbat᷑. bñ ꝓficiẽ tes amare iã ſpõſuʒ ⁊ ſtare in tuto charita tis. Siqͥdem ß̊ pᷣmiſerat. ꝓꝙtereq inqens adoleſcẽtule dilexerũt te. Nũc ꝗᷓ qſi dicat. ecce adoleſcẽtule amãt te.⁊ amã do firmit in herẽt tibi.meq; mime iã opꝰ hůt.nulla mii cõ̃ in hac vita vlteriꝰ cõmoꝛãdi: id⸗ circo ait trahe me pꝰ te. Hoc ſentirẽ ſi dis riſſet.trahe me ad te. Nũc ʒo qꝛ diẽ pꝰ te. mags illud mihi poſtulare videt᷑ vt ↄuer⸗ ſatiõis eiꝰ valeat veſtigia ſeq.vt poſſite⸗ mulari Fᷣtutẽ.vt noꝛmã tenere vite.et mo rũ queat app̃hẽdere diſciplinã In his qͥp pe maxie opꝰeſt adiutoꝛio.qᷓ valeat abnes gare ſemetipᷣam ⁊ tollere crucẽ ſuã.⁊ ſic ſech xpᷣm. Hic ꝓrſus trahi ncẽe hʒ ſpõſa.nec ſa ne trahi ab alioqᷓ; ab eoip̃o qui ait. Sine me nihil poteſtꝰ facere. Scio inqͥt me neqᷓ̃ qᷓ; poſſe venire ad te niſi Sdiendo poſt te. ßʒ neq; h qͥdẽ niſi adiuta abs te: ideoq; pᷣ⸗ coꝛ vt trahas me pꝰte. Btůs ſiqͥdeʒ cuꝰ? eſt anxiliũ abs te.aſcẽſiõᷣes in coꝛde ſuo di ſpoſuit in valle lacrimaꝝ: ꝑuenturꝰ qñq; ad te in mõtib gaudioꝝ Quã pauci poſt te o dñe ire volũt.cum tñ ad te ꝑuenire ne mo qᷓ nolit:ᷓ ſcientibꝰ ceterꝭ.qꝛ delectatio nes ĩ dextera tua vſq; in finẽ.⁊ꝓptera vo⸗ lũt te frui.at nõ ita ⁊ imitari. Kõregnare cupiũt:ſed nõ cõpati. Ex his erat ille qͥ di cebat. Moꝛiat᷑ aĩa mea moꝛte uſtoꝝ:⁊ fi ant nouiſſima mea hoꝝ ſiliu. O ptabat ſi bi extrẽa iuſtoꝝ:ſʒ nõ ita ⁊ pᷣncipia. Moꝛ tẽ ſpũaliũ optãt fibi etiq carnales. qͥrũ tñ vitã abhoꝛrẽt ſciẽteſ pᷣcioſaʒ eẽ moꝛtẽ ſctõ rũ:quõ cũ dederit dilectꝰ ſuis ſomnũ.etce hereditas dñt:et qͥ beati moꝛtui q in dño moꝛiuut᷑.cũ ecõtrario iuxta ꝓphe ſentẽti moꝛs pctõꝝ peſſima eſt. Nõ curãt querere quẽ tñ deſiderãt inuenire cnpiẽtes conſeqᷓ. B nõ?⁊ ſeq. Nõ ſic illi quib aiebat. Vos eſtis qͥ pmãſiſtis mecũ in tẽtatiõi meis Bti qͥ diani habiti ſunt teſtionio tuo be nigne ieſu. Ipſi reuera ibãt poſt te.⁊ pedis bus ⁊ affectib otas eis feciſti e vocans eos poſt te.qͥ via ⁊ vita es ⁊ di ẽs. Venite ꝑoſt me faciã vos fieri piſca⸗ toꝛes hoim. Itẽ· Qui mihi miſtrat meſe quat᷑.⁊ vbi ego ſuʒ illic et miſter meꝰ erit. Bievat Igliantes. Ecce nos reliq uimꝰ om̃ia ⁊ fecuti ſumꝰ te. Sic itaq; ⁊ dilecta — tua relictꝰ oib ꝓpterte. cõcupiſcit ſꝑ ire p te:tuis ſꝑ inherere veſtigijs · ac ſed te qͥcũ⸗ ieris: ſciẽs qm̃ vie tus vie pulcre ⁊ om̃s emite tue pacifice:⁊ quiad ſeq uit me nò umbulat in tenebꝛis Pꝛecat᷑ aũt ſetrahi. qm̃ iuſticia tua ſiẽ mõtes dei necſ ufficit ad illã virib ſuis. Pꝛecat᷑ ſetrahi vt aſſo let: qꝛ nemo venit ad te:niſi pr̃ tuꝰ traxerit eũ Poꝛro q́s pr̃ trahit. trahis ⁊ tu. Oꝑa qͥp peq̃ pat᷑ facit. hec ⁊ filꝰ ſikiter facit Sᷓʒ fa miliariꝰ a filio poſtulat trahi tanqᷓ; a ſpõ ſoꝓpꝛio. quẽ p̃ miſit obuiã ei.ducẽ ac p̃ce ptoꝛẽ.qͥ ſibi pᷣiter in via moꝛũ.⁊ pᷣpararet er vᷣtutũ ⁊ erudiret eã ſiẽ ſemetipᷣm⁊ viã pꝛudentie doceret. ⁊ traderet ei legẽ vite⁊ Diſcipline:⁊ ſic merito ipſe ↄcupiſceret de⸗ coꝛẽ ei Trahe me poſt te:in odoꝛe vnguẽ toꝝ tuoꝝ currimꝰ. Pꝛopterea opꝰ habeo trahi. qm̃ refriguit pauiiſꝑ in nob ignis amor tui:nec valemꝰ a facle frigorꝰ huiꝰ rurrere mõ.ſiẽheri ⁊ nudiuſtertiꝰ. Kurre⸗ amnus aũt poſtea cũ reddiderꝭ leticiã ſ alut? tue.cũ redierit melioꝛ tẽperies gre:cuʒ ſol iuſticie iterũ incaluerit ⁊ ꝑtrãſierit tẽtatio nis nubes.q̃ hũc oꝑire ad hoꝛã cerni᷑.atʒ ad leuẽ flatũ aure blãdiorꝭ ſolito ceperint vnguẽta liq̃ſcere et aromata fluere.⁊ důre odoꝛẽ ſuũ. Tũc curremꝰ.in odoꝛe illo cur remꝰ. Spirantib inqᷓ; vnguẽtis curremꝰ ̃ abſcedet toꝛpoꝛ qͥ nũceſt⁊ reuertet de uotio.⁊ iã nõ erit opus nob vt trahamur qpe odoꝛe excitatꝰ vt ſpõte curramꝰ? Rũc o interim trahe me poſt te· Vides neil⸗ lũ qͥ in ſpũ ambulat nequaqᷓ; ꝑmanere in vno ſtatu.nec eadeʒ ſp facilitatepficere:et ꝙ nõ ſit in hoĩe via eiꝰ.ſj qutẽadmoduʒ ei fpũs moderato? ꝓut vult diſpẽſat nũc ſe⸗ gnius. nũc alacriꝰ:q̃ retro ſunt obliuiſci.⁊ ad anterioꝛa ſeſe extẽdere. Puts ꝙhoc ip⸗ ſum ſi attãdatis vĩg vob ergientia intꝰ re ſpõdet.qð foꝛis loqͥr. Ergo cũ te to?poꝛe accidia.vłtedio affici ſentis.noli ꝓpterea diffidere aut deſiſtere a ſtudio ſpũali. ſ iu ris reqre mauũ:trahi te obſecrãs ſponle K omeli exẽplo · donec denuo ſuſcitante gr̃a factus ꝓmptioꝛ alacrioꝛq; curras ⁊ ditas. Viã mãdatoꝝ tuoꝝ cucurri.cum dilataſti coꝛ meũ. Sic aut qᷓ;diu adeſt gr̃a delectare in ea: vt nõ te exiſtimes donũ dei iure heredi tario ꝑ oſſidere.ita vicʒ ſecurꝰ de eo q̃ſi nũ qᷓ; ꝑdere poſſis:ne ſubito cuʒ foꝛte retraxe rit manũ.⁊ ſubtraxerit do nũ.tu anĩo cõci das.⁊ triſtioꝛ qᷓ; oꝑtet fias. Deniq; nedi xeris ĩ abũdantia tua nõ moueboꝛ ineter⸗ nũ:ne etiã illud qð ſequit᷑ dicere cũ gemi⸗ tu qͥ dem cogaꝛ. Auertiſti faciẽ tuã a me. ⁊ factꝰ ſuʒ ↄturbatꝰ. Curabis potiꝰſi ſa⸗ pis ꝓ cõſilioiſapiẽtis ĩ die maloꝝ nõ ĩme moꝛ eẽ bonoꝝ: atʒ in die bonoꝝ nõ imme moꝛ eẽ maloꝝ. Ergo ĩ die ꝓtutũ noli eſſe ſecutꝰ:fed clama ad dñm cũ ꝓpheta ⁊ dic Cuz defecerit pᷣtus mea ne derelinqᷓs me. Poꝛro in tge tentatiõis cõſolare ⁊ dic cuʒ ſpõſa. Trahe me poſt te in odoꝛe vngẽto⸗ rũ tuoꝝ curremꝰ. Sic te nõ deſeret ſpes in tꝑe malo nec ĩ bono ꝓuidẽtia deerit.eriſq; int᷑ aduerſa ⁊ ꝓſpa mutabiliũ tpoꝝ tenẽs q̃ndaʒ eternitat? maginẽ.vtiq; hãc inui⸗ olabiſẽ ⁊ incõcuſſam.ↄſtantꝭ anĩ eqᷓlitatẽ. bñ dicẽs dñm in oĩtꝑe:ꝑindeq; vendicãs tibi ⁊ in huiꝰ mutabũdi ſecki dubijs euẽti⸗ bus certiſq; defectib ꝑhẽnis dammõ in cõmutabilitat ſtatũ.dũ te cepꝑis renoua⸗ re ⁊ refoꝛmare ĩ inſigne illud antiquũ ſiłi⸗ tudinis eterni dei.apð quẽ nõ eſt trãſmu⸗ tatio nec viciſſitudis obũbꝛatio Quippe ſiẽ ip̃e eſt.ita ⁊ tu eris in h mũdo:necĩ ad⸗ uerſis tim idꝰ nec in ꝓſpers diſſolutꝰ. In ß inqᷓ; nobił creatura facta ad imagiẽte ſiitudinẽ eiꝰ qͥ ſe fecit. antiqͥ honor digni tatẽ receptare iã iãq; ⁊ recuꝑare ſe indicat cũ ſibi in dignũ ducit huic labẽti ſecko cõ⸗ foꝛmari:refoꝛmari magis ſatagens iuxta pauli doctrinã ĩ nouitate ſui fenſus in eã filitudinẽ in q̃ ſeconditã nouit:at per hoc etiã cogitãs vt dignũ eſt ſckm iſtud qðᷣ ꝓ pterſe tactũ fuit verſa vice mirũimmodũ cõfoꝛmari ſibi. dñ oĩa ei cooꝑari in bonuʒ incipiũt tanqᷓʒ; in ꝓpꝛia ⁊ naturali foꝛma. abiecta de generi ſpecie recognoſcẽtia do⸗ minũ ſuũ.cui ad ſeruienduʒ creata fuere. Vñ arbitroꝛ illũ ſermoneʒ quẽ dixit de ſe vnigenitꝰ videlicʒ ſi exaltaret᷑ a terra.oĩa traheret ad ſeip m.cũct q; eꝰ fratribpol v ſtina ibeſ oin m yſume ſin ius ſel zudlt ttegn leſtia p one. P hůtes miſeri goöde toꝰm gduer üir?le eſurit Illep nat E luc qſuan ptenen necneʒ ſchro inhtt. wyn qpol vere nisc tepe rõp et reſſir uns inpl hn ſtwe obn rrhi virtu ni dffd teno mht ir gfafun ltas. 6 dilataſt ch delettatei lure hercdi deeoqſint fte ni eniq; nei ueboꝛ ine cerecügn cie tuian, is potiſiſ o nöinm tutũ nol eſ Pphetadi erelinqs ne larei duc doꝛe yngin⸗ deſeret ſest adeertenz ltoꝝnð tiq; hicin⸗ ani eijlini eq; vendi dubis ei dammin epis renou lantiquili⸗ õ eſtrin⸗ moEipe neri⸗ ſolu n magmte oridigni ſeindict tiſecko cd⸗ gens iux? enſus ineà tt perhoe ſtudqö p irimmodi ari in bonbz urulifoꝛma. oſcẽtia do⸗ eata fuere⸗ dirit dele g terra. Olà funppel ginauit cõfoꝛmes fieriimagis filij ſui.vt iße ſit pᷣmogenitꝰ ĩ multꝰ fratribo· t ego igit᷑ ſi exaltàtꝰ fuero a terra, audact dico. oĩa traham ad meip̃ᷣm. Nec eĩ temcrarie vfurpo mihi fris mel voeẽ̃:cuiꝰ me induo filitudinẽ. Qðſi itaẽ nõ ꝑutẽt diuites hu ius ſecki.frẽs xp̃i ſola poſſidere celeſtia.qa audtũt dicentẽ Bti paupꝑes ſpũ:qm̃ ip̃oꝝ eſt regnũ celoꝝ Nõ eos inqᷓʒ eſtimẽt ſola ce teſtia poſſidere:qͥ ea ſola audiũt in ꝓmiſſi one. Poſſidẽt ⁊ terrena:⁊ qͥdẽ tanãʒ nihil hñtes et oĩa poſſidẽtes. Nõ mẽdicãtes vt miſeri ſʒ vt deũ poſſidentes:eoꝓ certo ma gis deũ· qͥ minꝰ cupidi. Peniq; fideli hoĩi totꝰ mũdꝰ duitiaꝝ eſt. Totꝰ plane:qꝛ tã aduerſa qᷓ; ꝓſpera ip̃ius Eque oĩa ſerutũt ei:⁊ cooꝑant᷑ in bonũ. Ergo auarꝰ terena eſurit vt men dicꝰ:fi delis ↄtẽpnit vt dñs. Ille poſſidẽdo mẽdicat:iſte ↄtẽpnẽdo ſer⸗ nat. Quere a q́;uis eoꝝ qͥ inſutiabili coꝛde lucrꝭtꝑalibꝰ inhiant.qͥd nã de his ſentiat qͥ ſua vẽdẽtes ⁊ dãtes pauꝑib regna celoꝝ P terrena mercant᷑ ſu bſtãtia ſapient agant nec ne:pculdubio rñdebit fapient. Quere uẽ curqͥd appꝛobat ipe nõ fatit:nõ peſſuʒ inqet. Quare. Pꝛofecto qꝛ dña auaricia nõ ꝑmittit: qꝛ liber nõ eſt. qꝛ nð ſuut ſua qᷓ poſſidere videk. Sʒ necip̃ e ſui iuris. Si vere tua ſunt.expẽde ad lucra:⁊ pꝛo terre⸗ nis celeſtia cõmutato. Si nõ vales facere te pecunie tue nõ dñm eẽ ſed ßᷣuũ:cuſtodẽ. nð poſſeſſoꝛẽ. Deniq; ⁊ ↄfoꝛmaris erũne tue.tanqᷓ; dñs ſerue ſue: dũ quõ ille illi ne ceſſario cõgaudet gaudẽti.⁊ dolẽti condo let.tu q́ʒ cũ creſcente tuo marſupio creſcis part᷑ alo.⁊ cũ decreſcẽte decreſcis. Nam ⁊ cõtraheris triſticia cũ illud exinanit᷑.⁊ ſol ueris leticia.aut certe infians ſuꝑbiã cuʒ implet᷑:hec ille. Noʒ vyo ſpõſe curemꝰemũ larilibertatẽ atq; ↄſtantiaʒ: q̃ ſicut bñ in⸗ ſtructa in oĩbo ⁊ erudita coꝛde in ſapia ſcit abun dare.ſcit ⁊ penuriã pati Cũ ſe rogat trahi oſten dit qd deſit ſihi.nõ pecumie.ſʒ virtutis. Rurſum cũ ſe nihilominꝰ de ſpe redditure gre cõſolatur:⁊ li deficere.nõ tñ diffidere ſe ꝓbat. Dicit ʒj. Trahe me poſt te:in odoꝛe vngẽtoꝝ tuoꝝ currimꝰ. Et qͥd miꝝ ſi indiget trahi.qͥ poſt gygantẽ currit quẽ ↄpꝛehẽdere nuit᷑ eü qui jalit ĩmõtib fe eẽ cõmunẽhis vtiq; qͥ;s pr̃pᷓſciuit ⁊ pᷣde t trãſilit colles. Velocit᷑ ait.currit ᷣmo eiꝰ Põ valz eꝝ eq́ᷓcurrere.nõ p̃t pari cũ illo ce leritate ↄtẽdere qͥ exultat vt gygas ad cur dã viã:nõ põt ſuis virib. ⁊ ꝓpterea rogat ſe trahi Feſſa ſuʒ inqͥt deficio.noii me de ſerere.ſʒ trahe me pꝰte:ne incipiaʒ vagari poſt atios amstoꝛes.nec eurrã qͥliin incer tũ.trãhe me pꝰte.qꝛ ſatꝭ mihiẽ. vt metra has. vt.ſ. vni q̃lẽcunq;:aut terrẽde nimis aut exercẽdo flagelt inferas.q; ꝑcẽs ĩ meo me toꝛpoꝛe male ſecurã derelinqᷓs Trahe qͥdãmð in vitã: vt facias volũtanã. trahe toꝛpentẽ:vt reddas currẽtẽ. Erit qñ nõ in digebo tractoꝛe:qm̃ volũtarie.⁊ cũ oĩ ala critate curremꝰ. Nõ currã ego ſola⁊ ſi ſo lã me trahi petierim:currẽt ⁊ adoleſcẽtule mecũ. Curremꝰ parit᷑.currem? ſimul:ego o doꝛe vnguẽtoꝝ tuoꝝ.ille meo excitate exꝝx emplo atz hoꝛtatu:ac ꝑ hoc oẽs in odoꝛe vnguẽtoꝝ tuoꝝ curremꝰ. Hʒ ſpõſa imita toꝛes ſuiſiẽ ⁊ ip̃a eſt xp̃⁊ iõ nõ ait ſingu larit᷑ currã.ſʒ curremꝰ. Sed oꝛit q̃ſtio.cur ſiliter cũ ſe petijt trahi.etiã adoleſcẽtulas nõ adiũ it: vt ñ trahe me.ſʒ ttahenos dis ceret Quid.n.Foꝛte ne ſpoſa idiget trahi ⁊ adoleſcẽtule nõ ĩdigẽt O pulcra.o felix. o btã:ediſſere nob huꝰ diſtinctiõis rõnem Trahe meais.qᷓre me.⁊ nð nos. An hoc bonũ inuides nob. Abſit. Neq; n.ꝓtinꝰ? dixiſſes adoleſcẽtulas tecũ eẽ cẽſuras:ſi ſo⸗ la poſt ſpõſuz ire voluiſſes Cur ꝗᷓ plaliter mox ſub iũctura curremꝰ.trahi te ſingła⸗ rit poſtulaſti. Charitas inqͥt ita poſtula⸗ bat. Diſce ꝑ h vᷣbũ a me in ſpẽali exercitio duplex auxiliũ deſuꝑ ſparẽ: coꝛreptionẽ ⁊ tõſolationẽ ltera forꝰ exercet:altera viſi tat intꝰ.Illa repᷣmit inſolentiõ:alia in fis duciũ erigit: Illa oꝑat᷑ hũilitatẽ:iſta puſit lanimita 2 olat᷑. Illa cautos. iſta deuo Timoꝛẽ dñi docet illa:iſta ip̃ᷣm timoꝛeʒ infuſo tem ꝑat gaudio ſalutari ſi ſchᷣtũ ẽ Leret᷑ coꝛ meũ vt timeat nomẽ tuiũ Itẽ. Seruite dño ĩitimoꝛe:⁊ exultate ei cũ tremeꝛe. Trahimur cũ tentationiby:⁊ tri bulatiõiby exercemur. Turremꝰ cũ intnis cõſolatiõibh ⁊ inſpiratiõib viſitati tanqᷓ; ĩ ſuaue olentibꝰ vnguẽts reſpiramꝰ. Ergo qð auſteꝝ ⁊ duꝝ videt᷑ retineo mihi tanqᷓ; foꝛti tãqᷓ; ſane tãqᷓ; ꝑfecte:⁊ dico ſinglari?᷑ trahe me Qð ſuaue ⁊ dulce tibi S qᷓ; ifirs ———— —= mo cõmunicotet dico curemꝰ. Noui ego adoleſcẽtulas delicatas ⁊ ten eras eẽ.⁊ mi nus idoneas ſufferre tentatiões.⁊ ꝓpterea mecũ volo vt currãt.ſʒ nõ vt mecũ trahã tur. Volo hẽe ſocias ↄſolatiõis:nõ aũt ⁊ labor. Quare. Quõ infirmeſunt:⁊ vere · oꝛ ne deficiãt.ne ſuccũbant. Me inquit o ſponſe.me coꝛripe.me exerce.me tenta.me trahepoſt te:qm̃ ego ĩ flagella parata ſuz. ⁊ potẽs ad ſuſtinendũ:ceteꝝ ſimkcurremꝰ Fola trahar:ſimł curremꝰ.curremꝰ curre mus:ſʒ in odoꝛe vnguẽtoꝝ tuoꝝ. nõ int̃o rũ fiducia merito x. Neci magnitudie vi⸗ riũ nr̃aꝝ currere nos ↄfidimꝰ:ſʒ in młtitu dine miſerationũ tuaꝝ. Nãĩ ⁊ qũ ſi cucurri mus ac volũtarie fuimꝰ:nõ fuit volẽtꝭ ne q; currentꝰ ſʒ miſerẽtis dei. Reuertat᷑ mi⸗ ſeratio:⁊ curremꝰ Tu qͥdẽ in ptute tua tã qᷓ; gygas et potẽs curr?: nos niſi vnguẽta tua ſpirauerit nõ curremꝰ. Tu quẽ pr̃ vn xit oleo leticie pᷣ ↄſoꝛtib tuis.curr in ipſa vnctiõe:nos nulliꝰ odoꝛe turremꝰ. Tu in plenitudie:nos ĩ odoꝛe Tẽpus eẽt vt ꝑſol uerẽ qð de vnguent ſpõſi lõge ſup̃ ꝓmiſiſ ſe mememini:ſi nõ huꝰ ᷣmõðis lõgitudo vetaret. Differo ʒᷓ nã et materie diguitas artari moleſta bꝛeuitate non pari᷑. Roga te dñm vnctiõis:vt volũtaria ors mei bñ olacita facere dignet᷑.ad ĩſinuãdã vẽis de ſiderijs memoꝛiã abũdãtie ſuauitatꝭ ſue. m̃ eſt in ſpõſo ecctie ieſu xpᷣo dño ño. amẽ. Momelia. xxiiij. I ita pᷣcioſa.ita magnifica ſponſe vngueta inuẽta ſt. quẽadm o dũ cũ tractarent audiſt?: ſpõſi qᷓlia ſt. Et ſidigneea nos ꝓut ſunt nõ poſſumꝰ expli care:haud dubiuz tñ qui excellẽtio? vtus hoꝝ ⁊ gr̃a efficacioꝛ ſit.qͥrũ folus nõ ſolũ adoleſcẽtulas.ſʒ ipᷣam 5 ſpõſaʒ odoꝛ exci tat ad currẽdũ. Si.n· a 4 pꝛijs vnguẽti auſa ẽ polliceri.⁊ qͥdẽilla op tima eſſe głiat᷑:ſʒ nõ diẽtñ qꝛ in eis cucur riſſet aut curreret.ꝙ in iſtoꝝ ſolo odoꝛep⸗ mittit. Quid ſi ip̃an vnctionẽ ĩſe effuſaʒ ſentiret:cuiꝰita tenui exhilarata fragrãtia ꝓmouet᷑ vt currat. WM rũ ſi non ⁊ volaret Sʒ diẽ aliqͥs. Deſine iã cõmẽdare:ſatꝭ cũ ea ceꝑis aſſiqᷓre apgebit qͥd ſint. Rõ Mi nime ego iſtud polliceoꝛ. S ꝛne an vłipᷣa ſint q̃ alo ſuggerunt᷑ vicẽda crede mihi ad — homelia huc neſcire me fateoꝛ. Exiſtimo.n.ſpõſuʒ uertꝰ nil tale de ꝓ varias aromatũ hẽe ſpẽs et nõ paucas:et alias qͥdẽ eẽ in qͥby ſingularit᷑ oblectat᷑ ſpõ ſa.tanqᷓ; ꝓpinqͥcoꝛ ac familiarſoꝛ:alias ÿo q̃ vſq; ad adoleſcẽtuias ꝑueniũt.alias qᷓ tingũt etiã ad lõge poſitos ⁊ extranedſ:v nõ ſit qͥ ſe abſcõdat a caloꝛe eiꝰ Sʒ lʒ ſua uis dñs vmuerſis.marxie domeſticis tñ:⁊ q̃nto q́s ei famil iarꝰ ꝑ vite meritꝭ ac men tis puritate appꝛopiat.tãto eũ arbitroꝛ re cẽtioꝝ aromatũ ⁊ vnctiõis ſuauiorꝭ ſenti⸗ re fragrãtiã. Poꝛro in hmõinõ capit itel⸗ ligẽtiã.niſi qᷓ; tũ exꝑgientia attĩgit Ego po haud temere mihi arrogari ſpõſe pᷣrogati u Nouit ſpõſus qͥby delitijs ſpũs foueat dileccã:qͥ by ſingtarit᷑ refocilet ſenſus eiꝰ in ſpiratiõi mulceat odoꝛamẽtis. Sit ſibi fons ꝓpꝛiꝰ in qͥei nõ cõicet alienꝰ:nec indi gnꝰ bibat ex eo. Eſt qͥpe oꝛtus cõcluſus: fons ſiß̃tꝰ. Ceteꝝ deriuant᷑ aq̃ inde in pla teis.eas me hĩe ad manũ fateoꝛ: dũ tñ ne mo mihi moleſtꝰ ſit aut inꝗᷓtꝰ.ſi de publi⸗ co haurio ⁊ꝓpino. Nĩ vt pauliſꝑ miſteriũ meũ ĩ hac ꝑte cõmendẽ: nõnullꝰꝓfecto fa tigatiõis ẽ atʒ laborꝭ.qᷓ;tidie.ſ.exire et hau nre etiã de mãifeſtꝰ riuulis ſcpᷣturarũ.⁊ ex eis ſingloꝝ neceſſitatibꝰ iſeruire:yt abſqʒ ſuo laboꝛe qͥſq; vĩm pᷣſto hẽat aqs ſpãles ad oẽ opꝰ: vbi g̃a ad lauãdũ ad notãduʒ ad cibos coqᷓndos. Eſt nimiꝝ aq̃ lapie ſa lutarꝭ.ᷓᷣmo diuinꝰ:nõ mõ potãs: ſed et la uãs dicẽte dño. Et vos můũdi eſt: ꝓpt ger monẽ quẽ locutꝰſuʒ vobᷣ Sʒ ⁊ crudos car nis cogitatꝰigne ſcti ſpũs accedẽte coqͥt di uinũ eloqͥuʒ.ac ꝓtit ĩſenſꝰ ſpũales ⁊ cibos mẽtis:ita vt dicas. Lõcaluit coꝛ meũ in⸗ tra me.⁊ ĩ meditatõe mea exardeſcet ignis Qu mẽte ſane purioꝛi ꝑ ſeipᷣos appᷓ hẽde re ſublimioꝛa ſufficiunt.q; ꝑ nos ꝓferant᷑. nõ ſolũ nõ ꝓhibeo.ſʒ ⁊ multũ cõgratuloꝛ: dũ ⁊ ip̃i nos patiant᷑ ſimplicioꝛa ſimplici miſtrare Quis dabit mihi vt oẽs ꝓphetẽt Vtinã mihi ncẽe nõ eſſet in his occupari. Vltinã aut alteri tura incumbere iſta.aut certe ꝙ mallẽ nẽo in vob eẽt qͥ ea indigeret eẽntq; oẽs docibiles dei:⁊ ego poſſem va care ⁊ videre qm̃ ſpõſus ẽðᷣs. Nũc vᷣo quẽ mime interi nõ dico intueri. ſ z neindrere q dẽ lʒ qð ſine lacrimis nõ loqͥrzregẽ in deco re ſuo ſedentẽ ſuꝑ cherubi. ſedẽtẽ ſuꝑ ſoliũ ſön ſiudi nsb mqᷓ Suab pärq euãge pquca tuonẽ: iif a ſpöliv uon vipfe ſefot po Son oucul nuau bis eñ ſuific qwor us n gioni uhu tisp leſti 00 ttu nß 0 eyti hotat witm etene pieſe Sic vhe rec oĩg bů vene en V ſüe wr v eeöſ dauciget lectathõ lias o .allas i neſtcistin eritcmn üarbin zutorlſnti ocaytiti glt Pzo poſe ßrogul ſoüs ſouen ſenſuaehh is. Suſt lenꝰmecind us cöcuſue dindenph reot dütin ſi depubl⸗ uluſp miler li pfectſt ſexire ehu brururte ire:vtabſz aqᷓb ſii iad a pet otãs: ſhul ieh pron MMos d uiecoqloi tabos emel in⸗ eſcet igis sypoide piaun. gunl. oſimplc nois phelt his occupin nbere ita Aut Ki po qu zneinqre dit uy blü excelſuʒ ⁊ eleuatũ. in e foꝛma q̃ eꝗjlis pat in ſplẽcoꝛib ſctõꝝ añ lucifeꝝ genitꝰ eſt in qᷓ; ⁊ ſꝑ deſiderant eũ angeli ꝓlpicere. del apð deuz· ip̃m ſaltẽ hoĩem bõ hoiby ioqr: ſcðᷣm eã foꝛmã in qᷓ vt ſe manifeſtũ nimia ſua dignatiõe ⁊ dilectione pᷣberet.m inoꝛd tus ab angcł. in ſole poſunt tab nackm ſuũ tanqᷓ; ſponſus pꝛocedẽs de thalamo ſuo. Suaut mag qᷓʒ ſublimẽ.⁊ vnctũ nõ aitũ loq̃r: qualẽ deniq; ſpũs dñi vnxit et miſit euãgeliʒare pauꝑibꝰ.mederi cõtritꝰcoꝛde: pᷣdicare captuns indulgẽtiã.⁊ clauſis aꝑ⸗ tionẽ:pᷣdicare annũ placabiẽ dño Saluo igit᷑ cuiq; qð foꝛte ſu blimꝰ ſubtiliuſq; de ſpõſi vnguẽtis ſpẽali mũere ſentire libi et exꝑin donatuz eſt:ego qð de cõmuni acce⸗ piꝓfero in cõmune. Iße qͥdẽ fons vite. ip ſe fons ſignarꝰ de intra oꝛtũ cõcluluʒ erũ⸗ pẽs ꝑ os pauli fiſtulã ſuã.tanqᷓʒ vere ila Sapia q̃ uxta btiiob ſenientiã trahit᷑ de occultꝭ in q̃ttuoꝛ riuos ſeſe diffudit.et de⸗ riuauit in plateas: vbi vicz ⁊afignat no⸗ bis eũ factũ a deo ſapientiã.⁊ iuſticiaʒ.et ſctificationẽ. ⁊ redẽptioneʒ. Ex his vtiq; qttuoꝛ riuis tanqᷓ; pᷣcioſiſſimis vnguen⸗ tis. nil obſtat vtrůq; iteiligi ⁊ aquã ⁊ vn⸗ ctionẽ:aquã qꝛ mũdat.vnctiõʒ qꝛ fragrat er his inqᷓʒ. qᷓttuoꝛ ᷓᷓmiſſis·tanqʒ vnguẽ⸗ tis pᷣcioſiſſimis.ſuꝑ mõtes aromatũ de ce leſtib ſpeciebꝰ cõfectis tanta ecckie nares odoꝛis ſuauitas repleuit.vt mox a mũdi qᷓttuoꝛ ꝑtibus excitata illa dulcedine.ſuꝑ nũ pᷣparare ad ſpõſuʒ:tanqᷓʒ vere illa regi na auſtri feſtinãs a finiby terre audire ſapi entiã ſalo mõis:opiniõis ſiquidẽ odoꝛeꝓ uocata. Sane ⁊ ecckia nõ ante currere va⸗ luit in odoꝛe ſui ſalomonis. q;uſq; is qͥ ab eterno ex pie ſapia erat.factꝰ eſt ei in tꝑe a pĩe ſapia:quo ip̃ius odoꝛẽ ꝑcipere poſſet. Sic iſticia.ſic ſctificatio.ſic et redẽptio. nihlom inꝰ factꝰ eit ei.vt hoꝝ qͥq; in odo re currere poſſet.cũ het eque oĩa. in ſe ante oĩa eſſet. Nã ⁊ in pᷣncipio qͥdem erat ver⸗ bũ:ſed tũc demũ ud vidẽdũ ip̃m paſtoꝛes venerũt feſtinãtes.cum nũciatũ eſt factũ. Deniq; ⁊ lo quunt᷑ ad inuicẽ. Trãſeamus vſq; bethlec:et videamꝰ hoc verbũ qð fa⸗ ctũ eſt. qð fecit dñs ⁊ oñdit nob. Et ſequi tur:qꝛ venerũt feſtinãtes. Pꝛius nõ ſe mo uebant. dũ verbũ erat tij apud deuz. It vbi vᷣbů qð erat factũ eſt. vbi hoc dñs fe⸗ cit ⁊ oſtẽdit:tũc venerũt feſtinãtes.tũccu⸗ curreũt. Ouõ ergo in pᷣncipio erat vᷣbuʒ ſed veibũ erat apud deũ.factũ eſt aũt qᷓti nus eſſe inciꝑet ⁊ apud homĩes:ſic nihilo minꝰ in pꝛincipio ſapiĩa erat.erat iuſticia. erat ſetificatio ⁊ redẽptio:ſed angelis Vt eẽt ⁊ hoiby fecit eũ hec om̃ia pat:⁊ fecit qð pater. Deniq; qͥ factꝰ eſt inqͥt nob ſapiaa deo.⁊ nõ ait ſimpłr qͥ factꝰtſt ſapia.ſʒ qͥ fa ctus nob ſapia:qm̃ qð erat angel· factꝰeſt ⁊nob. Zit angelis inqͥs qͥ nã mõ redẽptis fuerit nõ video. Nec eiñ auctoꝛitas ſcptu⸗ rarũ vſplam aſſentirevidet᷑ eos aliqñ aut pctõ extitiſſe captiuos.aut moꝛti obnoxi os.vt neceſſariã hẽent redẽptionẽ:exceptꝰ dũtaxat illis qͥ ſuꝑbie lapſu irremediabi⸗ licoꝛruentes.redimi deinceps nõ merent᷑ Siitaq; angeli nunqᷓ; redempti ſunt:alij vtiq; nò egẽtes.alij nõ ꝓmerẽtes:illi qͥdeʒ ꝛ nec lapſi ſunt.hi aũt qꝛ irreuocabiles ſ qᷓ pacto tu dic.dñm xp̃ᷣm eis fuiſſe redẽp⸗ tionẽ. Audi bꝛeuit᷑. Qui erexit hoĩem la⸗ pſum. dedit ſtãti angelo ne laberet:ſic ilũ de captiuitate eruẽs ſic hũc a captiuitate defen dẽs. Et hac rõne fuit eque vtriq; re dẽptio:foluẽs illũ.⁊ ſeruãs iſtũ. Liquet; ſctis angel dñm xpᷣm fuiſſe redẽptionẽ.ſiẽ iuſticiã.ſiẽ ſapiam.ſiẽ ſctificationẽ:et nh lominꝰ iñ hec ip̃a.qᷓttu oꝛ eſſe factuʒ ꝓpter hoies:qꝛ in uiſibilia dei nõ niſiꝑ ea que fa cta ſunt.intellecta cõſpicere poſſunt. Sic 5 om̃e qð erat angelis. factus eſt ⁊ nobis. Quid. Sapia.iuſticia.ſctificatio.⁊ redẽ⸗ ptio. Sapiẽtia in pᷣdicatiõeiuſticia in ab ſolutio ne peccatoꝛũ:ſctĩficatio in cõuerſa⸗ tiõe quã habuit cũ pctõꝛibus redẽptio in paſſiõe quã ſuſtinut ꝓ pctõꝛibus. Vbi; hec a deo factꝰ eſt:tunc ecclia odoꝛẽ ſenſit. tũc cucurrit. Vide iã q̃drifariã vnctionẽ vide affluẽtiſſimã atq; ineſtimabilẽ fuaui tatẽ eiꝰ.quẽ vnxit pat᷑oleo leticie pᷣ cõſoꝛti bus ſuis Sedebas o hõ in tenebri.⁊ vm bꝛa moꝛt ꝑ ignoꝛantiã veritatꝰ: ſedebas vinctꝰ cat henis delictoꝝ. Deſcẽdit adte carcerẽ:nõ vt toꝛq̃ret.ſʒ vt erueret de ptãte tenebꝛaꝝ. Et pᷣmo qͥdem veritat? doctoꝛ depulit vmbꝛam ignoꝛãtie tue.luce ſapie ſue. Per iuſticiq deinde q̃ ex fide eſt ſoluit funes pctõꝛuʒ: gratis iuſtificᷓs Mno gemio bñticio impleuit ſerm onẽil⸗ lũ ſcrĩ dauid. Dñs ſoluit cõpeditos:dñs Alumiat cecos. Addidit q́; fancte int᷑ pec catoꝛes viuereret ſic tradere foꝛmã vite tã qᷓ; vie qua redires ad patri. Ad cumu lũ poſtremo pietatꝰ tradidit in moꝛtẽ aĩim ũ⁊ degꝛio lãtere ꝓtulit pᷣciũ ſatifacti onis ꝙ placeres pẽem. ꝑ qð illũ plane ad ſe verſiculũ traxit. Apud dñm miſcðᷣia et xopioſa apð eũ redẽptio. Pꝛoꝛſus copio⸗ ſa:qm̃ nõ gutta ſʒ vnda ſanguis largiꝑ qquiq; ꝑtes coꝛꝑis emanauit. Quid tibi debuit facere ⁊ nõ fecit. Illumiauit cecuʒ ſoluit vinctũ:reduxit erroneũ.recõciliauit eum. Quis nõ poſt ilũ libenter atq; ala trit. qͥ ⁊ ab erroꝛe liberat.⁊ errata diſſimu lat:qͥ deinde merita viuẽdo tradit· pᷣmia moꝛlẽdo cõᷣquirit Quã excuſationẽ habʒ q in odoꝛe hoꝝ vnguentoꝝ nõð currit:niſi ad quẽ foꝛte odoꝛ minime ꝑuenit: Sʒ eñ̃ in oẽm terrã exiuit odoꝛ vite: qm̃ miſcð ia dñi plena eſt kra.⁊ miſeratiões eiꝰ ſuꝑ o ĩa oꝑga erꝰ. Ergoqͥ vitalẽ hãc ſparſaʒ vbiqʒ frãgrantiã nõ ſentit.⁊ ob n on currit: aut moꝛtuꝰ eſt aut putridꝰ. Fragrantia fama eſt Pꝛeuenit opiniõis o doꝛ.excitat ad cur rendũ:ꝑducit ad vnctio nis experimentũ. ad bꝛauiũ viſiõis. Vox vna letantiũ om niũ ꝑuenientiũ. Sicut audiuimꝰ.ſic vidi mus ĩ ciuitate dñi yᷣtutũ. Diĩnoꝓpter mã ſuetudinẽ que in te pᷣdicat᷑ curremꝰ poſt te vñe ieſu:audiẽtes ꝙ nõ ſpernas pauꝑem. pctõreʒ nõ hoꝛreas. Nõ hoꝛruiſti latronẽ cõfitentẽ. nõ lach?mantẽ peccatricẽ non chananeã ſi uplicantẽ:non dep̃henſam in adulterio.nð ſedẽtẽ in thel oneoꝛnõ ſuppli cantẽ publicanũ.nõ negãti diſcipim:nõ ꝑ ſecutoꝛẽ diſcipuloꝝ.nõ ipſos crucifixoꝛes tuos. In odoꝛe hoꝝ curimꝰ Poꝛro ſapie tue odoꝛẽ ex eo ꝑcipimꝰ qð audiuimꝰ:qg ſiqͥs indiget ſapia.poſtulet a te dñe ⁊ dab ei. Aiũt ſiquicẽ ꝙ des oĩby affiuent.et nõ impꝛoperes. At vo iuſticie tue tãta vbiq; fragrãtia ſpargit᷑· vt nõ ſolũ iuſtꝰ.ſed etiã uſticia ipᷣa djcaris:⁊ iuſticia iuſtificans. Tã validꝰ deniq; ad iuſtificandũ.qᷓ; mł tus ad ignoſcẽdũ. Quãobꝛẽ qͥſqͥs ꝓpctis õpũctꝰ eſurit ⁊ ſitit iuſticiã.credat in te q̃ iuſtificas impiũ:⁊ ſolã uuſtificarꝰ ꝑ fidem pacẽ hẽbat ad deũ Sctitatẽq́; ſ uauiſſime ⁊ copioſiſſime tua redolet nõ ſolũ ↄuerſa⸗ Pomelia tio. ſ ⁊ ↄceptio. Petm̃ ſidẽ nec cõmiſt nec cõtraxiſti. Qui igit᷑ iuſtificati a pctis ſectari deſiderãt. deliberãtq; ſctimoniã.ſi neqᷓ nemo videbit deũ: audiãt te camãtẽ Scti eſtote:qm̃ ego ſctũs ſum. Cõliderẽt vias tuas ⁊ diſcãt qꝛ iuſtꝰ ſis in oiby vijs tuis:⁊ ſctũs ĩ oĩby oꝑibꝰ tuis. Jã redẽpti onis odoꝛ.qᷓ̃ntos currere fac. Lũ exaltarꝭ a tra:tũc ꝓrſus oĩa trahis ad teiᷣm Pa ſio tua.vltimũ refugiũ.ſinglare remediũ. D eficiẽte ſapĩa.iuſticia nõ ſufficiente.ſctĩ tatis ſuccũbentibus merit.Ula ſuccurrit. Quis.n. de ſua ſa pia vłiuſticia vłſctita⸗ tepᷣſumat ſufficientiã ad ſalutẽ. Nõ ꝙ ſuf ficiẽtes inqͥt ſimꝰ aliqͥd cogitare a nob tã⸗ qᷓ; ex noh:ſʒ ſuffictẽtia nfa ex deo eſt. Ita⸗ q; cũ defecerit ꝓᷣtus mea nõ cõturboꝛ.nõ diffi do:ſcio qͥd faciã. Calicẽſalutarꝰ acci piã:⁊ nomẽ dñi inuocabo Illumia octos meos dñe.yt ſciã qͥd acceptũ coꝛã teoĩtẽ poꝛe:⁊ ſapiẽs ſuʒ. Delicta iuuẽtutꝰ mee.⁊ ignoꝛãtias meas ne meminerꝰ:et iuſtꝰ ſuʒ Heduc me dñe ĩ via tua.⁊ ſctũs ſum Ve runtñ niſi intpellet ſangu is tuꝰ ꝓ me:ſal⸗ uusnõ ſuʒ. Pꝛo his oibꝰ currim?ꝰ poſt te. dimitte nos qꝛ clamamꝰ poſt te. Nec cur remꝰ eq̃liter oẽs in odoꝛe vnguẽtoꝝ:ſʒ vi⸗ deas alios vehementiꝰſtudijs flagrare ſa piẽtie.alios mag au pnĩam ſpe indulgẽ⸗ tie aĩari:alios ampliꝰ ad ÿtutũ exercitiũ vite ⁊ ↄuerſatiõis eiꝰ pꝛouocari etemplo. alios ad pietatẽ paſſiõis mẽoꝛia plus ac⸗ cẽdi. Putamꝰ nos de ſingłis poſſe reꝑire exẽpla. Currebãt in odoꝛe ſapie qͥ miſſi fu erant a phariſeis.cũ reuerſi dicerẽt. nunqᷓ;; hõ ſic locutus eſt:vtiq; admirãtes doctri nã.⁊ ↄfitẽtes ſapiam. Currebat ĩ hocipᷣo odoꝛe ſctũs nicho demꝰ: qͥ veniẽs ad m nocte.in ſplendoꝛemulte ſapie.de multis qͥpe inſtructꝰ edoctuſq; receſſit. Veruz in o doꝛe iuſticie cucurrit maria magdalena cui dimiſſa ſt pctõ multa· qĩ dilexit mul tũ. Juſta ꝓfecto ⁊ ſctã ⁊ nð iam peccatrix. quẽa dmodũ phariſeꝰ expꝛobꝛabat. neſci⸗ ens iuſticiã ſeu ſctitatẽ dei eſſe munꝰ non opus hoĩs:⁊ qꝛ nõ mõ iuſtꝰ.ſʒ ⁊ btũs.cui nõ imputabit dñs pctĩ. An oblitus erat quõ vł ſuã ipᷣius vłalteriꝰ coꝛꝑalẽ tãgen⸗ do lepꝛã fugarat. nõ cõtraxerat. Sic tactꝰ a peccatrice iuſtꝰ.iuſticiã imꝑtit. nõ ꝑdit: nec ſoꝛde peti q illã mũdat.ſe inqͥnat. Cu h hls mere ms tur ſot tus n oylt mi El für? uſ n n dici ipſe pi tes da en e pu e d 77 F lui ecönſit catiapci cimoniij dte damit 55 reciyt Cücta dtuhn ſi e reme, uffclenteſij ſucmt icavklcin reanobti deoeſt. Ju cöturbonʒ eſaluanaci umiaoch i coꝛi teoit wtutmet ret ubſ tüs ſum N tuꝰ ꝓmeii rimꝰpoſtt tte. Meru etopß s flagnnſ ſpeindig utũ errn vnerempb. upus voſtnpir it nunq; es doui ihotipo is adhm demulus Venzin nagöent dietmul m pectar⸗ abat neſci⸗ emunꝰ non tbräs· ul blitus erat dulẽtägen tSictac tit. nõ pdit: nina. Lu Icubitu hiſq; ſilib. Sʒ audi m beſpn aplin qᷓ; familiare habeat.vł vti vł vfur⸗ pare ſctificationeʒ in h ſenſu. Heceſt nqᷓt voiũtas dei ſctificatio vẽa:vt ſciat vnuſ⸗ qſq; vĩm ſuũ vas poſſidere in ſctificatiõe Eſtote imitatoꝛes mei.ſiẽ ⁊ ego Cucurre rũt ⁊ oẽs qͥ alebãt. Ecce nos reliqͥmꝰ oĩa. et ſecuti ſumus te. Deſidero qͥꝑpe ſequẽdi pᷣm reliq̃rant oĩa. Notat generaliter vni niuerſos ad eundẽ odoꝛẽ iſta ſnia. Quiſe dicit ĩ xp̃d manere:dʒ quõ ille ambulat.⁊ ipſe ambulare. Jã qͥ in odoꝛe cucurrerint paſionis.ſi audire vis vniuerſos mar res accipe. En qᷓttuoꝛ vnguẽta aſliꝗᷓta ha bet pmũ ſa pie.ſcð m iuſticie.tertiũ ſctifi⸗ ratiõis.q̃rtũ redẽptiõis. Tenete noĩa.pꝑci pe fructũ:⁊ cõpoſitiõis modũ vłnũeruʒ ſpẽꝝ qͥby cõfecta ſunt nolite reqᷣrere Nõ n. facilein ſpõſi vn guẽtis hec pᷣſto eẽ pñt no bis:quẽadm odũ ĩ ſuꝑioꝛib illis ſpõſe fue rre. In xp̃o nẽpe plenitudo rerũ eſt ſinenu mero ⁊ ſine mõ. ã ⁊ ſapie eiꝰ non eſt nñe rus:⁊ iuſticia ip̃iꝰ ficut mõtes dei.ſiẽ mõ⸗ tes erni:⁊ ſctitas ſingłarꝰ⁊ redẽptio inex⸗ plicabił· Dm eſt h.qꝛ fruſtra hunꝰ ſcki ſa piẽtes de qᷓttuoꝛ vtutibꝰ tã młta diſputa uerũt:qᷓ;s tñ appᷣhẽdere oĩno nequert.cũ illũ neſcierũt qͥ factus eſt nob a deo ſapia docẽs pꝛudẽtiaʒ.⁊ iuſticia delicta donãs: ⁊ ſcti ficatio ĩ exẽplũ rꝑantie ↄtinent᷑ viuẽſ ⁊ redẽptio ĩ exẽplũ patiẽtie foꝛtit᷑ vincẽs. Foꝛſitan diẽ aliqͥs. Leta bñ ↄueniũt:ſed ſctificatio ad tꝑantiam mmꝰ ꝓpꝛie referri videt᷑. Ad qð rñdet᷑ pᷣmũ.id eſſe ↄtinẽtiã qð tꝑantiam. Deinde vſitatũ in ſcpᷣturis ſctificationẽ ꝙ cõtinentia ſeu mũdicia po ni. Deniq; qͥd ille apud moyſen tã crebꝛe ſctificationes alind erãt.qᷓ; quedã purifi⸗ cationes hoĩm tgantiũ ſea cibo.a potu.a ⸗ ? nõ in paſiõe deſiderij. Itẽ Nõ em̃ voca ut nos deꝰ in imundiciã ſʒ in ſttificatõʒ utrit ⁊ publicanus qͥcũ ꝓpiciationẽ F. ſuis půiter imploꝛaret. eſcẽqit iuſt ica tus teſteĩa iuſticia. Cucurrit petrꝰ:qͥ la pſus fleuit amare. q̃tinꝰ culpã dilueret re⸗ upꝑaret iuſticiã. Eucurrit dauid:qͥ reatuʒ cognoſcens ⁊ ↄfitẽs audire meruit.⁊ dns trãſtulit a te petim̃ ruũ. Poꝛro in ſctificati onis odoꝛe paulꝰ currereſe teſtat᷑. cũ xpiſe mitatoꝛẽ eſſe gkiat᷑: dicẽs ad diſcipulos.. witaroꝛẽ eſſe griaf:di h mĩa veniã pctõꝝ ↄſecuti ſt:ſoli tꝑantes. qᷓ currit veloti Liquet ꝙ ſetificatio nẽ pꝛo tpantia ponie⸗ Educto itaq; i lucẽ. qð ſub obſcuꝝ vide⸗ bat̃:redeo ad id vñ digreſus eraʒ. Quid vob cũ vᷣtutib:qͥd dei pᷣtutẽ xpᷣm̃ iß̃ratis Vbinã qᷓſo pᷣa pꝛudẽtia niſi ĩxp̃idoctna vñ ÿa iuſticia nili de xp̃i mia:vbi va tẽpe rãtia niſi ĩxp̃i vita: vbi va foꝛritudo. niſt ixp̃ipaſſiõe Soli igit᷑ qͥ eiꝰdoetna imbuti ſunt.pꝛudẽtes dicẽdi ſt: ſoli iuſti.qͥ de ei⸗ erꝰ vitã imitari ſtudẽt:ſoli foꝛtes qͥ eꝰ pa tiẽtie do cumẽta foꝛtit᷑ in adu erſis tenent⸗ Incaſſuʒ ꝓinde qͥs laboꝛat.in acqͥſitione Ftutũ.ſi al iunde eas ſꝑan das putat.qᷓ; a dño vᷣtutũ:cuꝰ doctria ſem iarũ pꝛudẽtie cuꝰ mia opꝑus iuſticie:cuiꝰ vita ſpeckin tẽ⸗ perãtie.cuiꝰ moꝛs inſigne eſt foꝛtitudinis Ip̃i honoꝛ ⁊ gkia in ſecuia ſeculoꝝ. Imẽ. MPomelia.xxvx. Etroduxit me rexi cellaria ſua. Ec ce vñ odoꝛ:ecce qͥ currit᷑ Pixerat qꝛ eurren dũ. ⁊ in qͥ currẽdũ.ſʒ in q̃ cur⸗ rẽdũ eſſet nõ dixerat.qᷓ ad cellaria currit. ⁊ currit ĩ odoꝛe qͥ ex ipᷣi ꝓcedit:ſpõſa illũ ſo kita ſua ſagacitate pñtiente.⁊ cupiẽte ĩ ip̃i us plenitudinẽ introduci. Verũ decella⸗ rijs his qd fentiẽduʒ putamꝰ. Logitem? interi loca q̃dã redolẽtia penes ſpõſuʒ.ple na odoꝛament? referta delitijs. In iſtiuſ⸗ modi nẽpe officia.potioꝛa q̃q; exhoꝛto ſi⸗ ue ex agro ßᷣuãda reponunt᷑. Illuc ðᷓ parit currũt. Quis. Spũ feruẽtes aniĩe. Currit ſpõſa turft adoleſcẽtule.ſʒ q̃ amat ardẽtiꝰ 22⁊ citiꝰ ꝑuenit. Perueniẽs nõ dico repulſionẽ ß; nec cũctatiõʒ patit. Si ne moꝛgapꝑit᷑ei.tãq; domeſtice.tanqᷓ;cha niſſime.tanqᷓ; ſpẽalit᷑ vilecte.⁊ ſingulariter grate. A doleſcẽtule aũt qͥd.ſequũt᷑ a lõge⸗ Neq; n.cũ adhuc ifirme ſint.pari pũt de⸗ uotiõe cũ ſponfa currere.necipiꝰ oĩno imi tari deſidenũ ⁊ feruoꝛẽ:ideoq; tardiꝰ ꝑue mẽtes. foꝛis remanẽt. At charitas ſponſe nõ quieſcit neq; inſoleſcit vt aſſolet jucceſ ſib ſuis. vt eas obliuiſcat᷑:cõſolans ma⸗ gis ⁊ hoꝛtãs ad patientiũã.qᷓtinꝰ eqᷓnimit᷑ ⁊ ſui ferãt repulſaʒ et ilius abſentiq. De⸗ niq; et eis nũciat eis gaudiũ qð ꝑcepit:nõ ob alið ſane niſi vt ſibi ↄgaudeãt.dũ cõs fidãt mime alienũ foꝛe a ſe qͥcqͥd gre m̃ae geſſerit. Nã nec ulla ita rñ negligat curã:nec iuuãdos ſuos ꝓfectꝰ putat ilaꝝ damno· Quocũq; pindeme⸗ ſitoꝝ pᷣrogatiua tollat᷑ ab iliis:charitate abſq; dubio ⁊ pia ſollicitudine neceſſe eſt ſꝑ eã eſſe cũ ilis. O poꝛtet deniq; eã ſpon ſuʒ ſuũ mitari:⁊ petentẽ celos ⁊ nihilomi nus i terrꝰ cũ ſuis ſe foꝛe vſq; ad ↄſumati onẽ ſeci pollicentẽ. Sic ⁊ iſta q̃ntũuis ꝓfi ciat.q̃ntulibet ꝓmoueat᷑ cura ꝓuidẽtia at m; affectu:ab his qᷓs ĩ euãgelio genuit.nũ qᷓ; amouet᷑. nunqᷓʒ ſua viſcera obliuiſcit᷑. Picat itaq; eis. Vaudete cõfidite. Intro duxit me rex in cubicm ſuũ:putate et vos parit introductas. Sola introducta vide deoꝛ:ſʒ ſolũ nõ ꝓderit Veſter oĩm eſt me⸗ cis ꝓuectꝰ:vob ꝓficio. vob ꝑtiboꝛ.qͥcqͥd plus foꝛte vob meruero. Elis indubitant᷑ ſcire qꝛ in ſenſu ⁊ affectu locuta ſit.Zu⸗ di qͥdulirñ deant. Exultabimꝰ et letabi⸗ mur ite In te inqunt exultabim? ⁊ letabi mur. Nã in nob necdũ meremur. Et ad⸗ dũt. Memoꝛes vbeꝝ tuoꝝ · Hoc eſt eq̃ni mitſuſtinemꝰ do nec veĩes. ſciẽtes te plẽis ad nos fuerſurã vberib.tũc nos ↄfidimꝰ exultari ⁊ letari: mẽoꝛes interi vbeꝝ tuoꝝ Qð adiũgũt ſuꝑvinũ ſignificãt ſe adhuc qdẽꝓ ſui imꝑfectiõe carnaliũ deſiderioꝛũ q vino deſignãt᷑.recoꝛdatoꝛie pulſari: vi⸗ ci tñ ea dẽ deſideria mẽoꝛia abũdantie ſua uitatꝰ quã iã ex vberibꝰ fiuentẽ exꝑte ſunt. Dicerẽ de vberibyꝛſi nõ me ſatis dixiſſe ſu pernꝰ meminiſſeʒ · Runc pᷣo vides quõ de mie pᷣſumũt.quõ erꝰlucra ⁊ gaudia ſua re putãt: ꝓpꝛie repulſe iiuriã illiꝰ introducto rieↄſolates. Minie ita cõficerẽt: nili ma trẽ agnoſcerẽt. Au diãt B pᷣlati qͥ ſibi cõmiſ ſis volũt ſꝑ eſſe foꝛmidini.raro vtilitati. Erudimi qͥ iudicatis terrã. Diſcite ſubdi toꝝ matres. vos eẽ debere nõ dños. Stu dete mag amari qᷓ; metui⁊ ſi iterdũ ſeue⸗ ritate opꝰ eſt.patna ſit.nd tyrãnica. Ma tres fouẽdo.pĩes vos coꝛripiẽdo exhibea tis. Mãſueſcite.ponite feritatẽ· ſuſpẽdite Fᷣbera.ꝓducite vbera:pocie?à lacte pigue ſcant.nõ typho turgeãt. Quid iugũ vẽm ſuꝑ eos aggrauatꝭ. qrũ potiꝰ oner poꝛtu re debet? Kur moiſus a ſerpẽte puulus fu git ↄſciaʒ ſacerdotꝰ: ad quã eũ magꝰ opoꝛ tuerat tanqᷓ; ad ſinũ recurrere matr. Si ůales eſtis inſtruite bmõi in ſpů lenita homelia tis:cõſiderãs qſq; ſeiß̃m.ne ⁊ ipſe tẽpteł. Zlioqͥn ille in pctõ ſuo moꝛiet᷑:ſanguineʒ aũt eiꝰ ait. de manu tua reqͥrã. Sed ali as. Nũc qm̃ lie ↄſequẽtia ex his q̃ pᷣtaxa⸗ uimꝰ manifeſta ẽ:videa mꝰ iã de cellarijs qͥd ſpũalit ſentire debeam?ꝰ. In ↄſequẽti⸗ bus mẽtio fit etiã de oꝛto ⁊ de cubiculo:q̃ ambo nůc adiũgo iſt cellarijs.et in pñteʒ diſputatiõeʒ aſſumo:nã ſiłtractata meliꝰ ex iuicẽ innoteſcẽt. Et q̃ramꝰ ſi platʒ tna iſta in ſcᷣturꝰ ſctis.oꝛtũ cellariũ cubiculũ In ip̃is nẽpe libent᷑ deũ ſitiẽs aĩa vᷣſat᷑et moꝛat᷑.ſciẽs ſe ibi abſq; dubio inuẽturam quẽ ſitit Sic itaq; oꝛtus plana ac ſimplex hyſtoꝛia.ſit cellariũ moꝛat ſenſus:ſit cubi cuiũ arch anũ theoꝛice ↄtẽplatiõis. Et pᷣ⸗ mũ qͥdẽ hyſtoꝛiã ad oꝛtũ puto nõ imerito iea inueniant᷑ viri ꝓtutũ.tã⸗ qᷓ; ligna fructifera in oꝛto ſpõſi.⁊ in ꝑadi ſo dei: de qͥrum bonis actibꝰ ac moꝛiby q́ ſumis exẽpla.tot carpis poma. An foꝛte qͥs ambigat dei eẽ plãtationẽ bonũ homl nẽ. Audi ſctm̃ dau id de viro bono qͥdca⸗ nat. Et erit tanqᷓ; lignũ qð plãtatũẽ ſecꝰ decurſus aq̃ruʒ. qð fructũ ſuũ dabit in tẽ⸗ poꝛe ſuo:⁊ foliũ eiꝰ nõ defiuet. Audi hie⸗ remiã eodẽ ſpũ cõcinentẽ.⁊ hiſdẽ pene ver bis. Erit tanqᷓ; lignũ inqͥt qð plãtatũ eſt ſecꝰ decurſus aqᷓrũ.qð ad humoꝛẽ mittit radices ſuas.⁊ nõ timebit cũ venerit eſtꝰ Itẽpheta. Juſtꝰ vt palma floꝛebit:⁊ ſic cedrus libani młtiplicabit᷑. Et de ſeipſo⸗ S aũt ſiẽ oliua fructifica ui ĩ domo dei. Eũ ᷓ hyſtoꝛia oꝛtꝰ:⁊ ipſa triꝑtita. Cõti⸗ netr᷑ nãq; in ea celi ⁊ fre creatio recõciliatio reꝑatio. Creatio qͥdem tanqᷓ; oꝛtiſatio ſi⸗ ue plantatio. Recõciliatio aũt q̃ſi germi⸗ natio latoꝝ. vł plantatoꝛũ. Tꝑe nẽpe ſuo roꝛãtib celis deſuꝑ.⁊ nubiby pluẽtibꝰ iu⸗ ſtũ.apꝑta eſt terra ⁊ germiauit ſaluatoꝛeʒ: ꝑ quẽfacta eſt celi terreq; recõciliatio Ipᷣe em̃ pax nr̃a qͥ facit vtraq; vnũ: pacificãs in ſanguie ſuo.q̃ in terrꝰ ſunt.⁊ q̃ͥ in celis. Poꝛrò reparatio futura eſt in fine ſeculi. Erit em̃ celñ nouũ.⁊ terra noua:⁊ colligẽ⸗ tur boni de medio maloꝛũ. tanqᷓ; fructus de oꝛto.in dei pꝛomptuaria reponẽdi. In die illa erit vt fcriptũ eſt germẽ dñi in ma⸗ gnificentia ⁊ głia:⁊ fructꝰ terreſublimis. Babes igit᷑tria tꝑa i oꝛto hyſtoꝛici ſeniꝰ ——————— Inm uerte idcire cellar fradt Pos pien ohi nrliß i ſiei vn yocabi uerteci uia ret teſte ſc rinihil puluis ſant“ ts6 trodu qzty euie oine ne ſc⸗ diſtsi ſchntip Aoch eh d ſcöo ſo wun imon liati res) tes· imi go diſt huoh o dnüꝗᷓ ddedie aſetu turelh inſe tandẽ Ecce umdi deüle hunat biſn ciuiu e Sedßal sdp̃taz⸗ de cellar ndſequit ecubieuloi ret in pjt actatamil ſiplaczn nů cubic s aia jſit d nuẽturin na ac ſinyle nſus:ſitcuhi lols. Et, o no imeſit ir ʒtuti i⸗ öſiainpa acmoni na, Anfonn bonũ hon bonoach Aätotẽſi⸗ dabitinti .Audihi⸗ ſdẽ peney⸗ pltstüct moꝛẽ mint venenteß⸗ ſoꝛcirnſi deſupſo⸗ domode . Lon⸗ rõnſlano iſono ſi⸗ ſigemi⸗ nipe ſud bit u luatoꝛe: ato Ipe pohcis zqincclis⸗ fine ſecli⸗ an ai. nqᷓ; frucis iien dñi in mi⸗ ſublims, tozuc ſen⸗ In moꝛali quoqᷓ; diſcipiina.tria eque ad uertere eſt.cellas qᷓſi tres ĩ cellario vno et idcirco foꝛſitan pluralit cellaria dixit ⁊ nõ cellariũ cellaꝝ vʒ hũc numeꝝ cogitãs In fra deniq; itroductã ſe gliat᷑ i cellã vinariã Nos ꝗᷓ qꝛ legimꝰ da occaſionẽ ſapiẽti.⁊ ſa pientioꝛ erit. hñtes occaſionẽ ex vocabulo ꝙ ſpũſſctũs celle huic cẽſuit imponenduʒ. reliqs q; duab noĩa imponamꝰ. Aroma ticã vni ⁊ vngentariã alteri Cauſas hoꝝ vocabuloꝝ videbimꝰpoſtea. Nũc aũt ad uerte cũcta apta ſpõſum ſalubꝛia cũcta ſua uia reꝑiri.vinũ:vngẽta.aro mata. Vinuʒ teſte ſcriptura letificat coꝛ hois. Exhilara ri nihilominꝰlegis faciẽ in oleo.quo vti; puluis pigmentoꝝ infundit᷑: vt vnguẽta fiant · Arg mata nõ mõ ꝗᷓta ſuauitate odo ris:; viq́; medẽdi vtilia ſt Merito ſe in troductã ilſuc exultat ſpõſa:vbi tãta redũ dat vbertas g̃e. Sz heẽo ⁊ alia noĩa.puto euidentioꝛẽ ſui gerentia rõ nem. Et vt ſuo oꝛdine noĩent᷑:pᷣmã nũcupauerim diſcipli ne. ſcham nature poſtremã gr̃e. In pꝛioꝛi diſcis iuxta ethice ꝑtis rõnẽ inferioꝛ eſſe.ĩ ſeq̃nti par.in poſterioꝛe ſuꝑioꝛ. Hoc ẽ ſub alio.cũ alio.ſuꝑ aliũ. Vel fic. Subeſſe.co⸗ eſſe. pᷣeſſe. Pꝛimo igit᷑ diſc eſſe diſcipulus. ſcðᷣo ſociꝰ.tertio ⁊ ingf. Eqͥ dẽ om̃s hoĩes natura eqᷓles genuit. At qm̃ bono nature ĩ moꝛib fuꝑbia dep̃uato.facti ſt hoĩes eq̃ litatis impatiẽtes. ↄteudẽtes inuicẽ ſuꝑio res ↄſtiui:atq; alterutꝝ ſupgredicupien⸗ tes:⁊ inanis głiecupidi. inuicẽ inuidẽtes innicẽ ꝓuocãtes. pᷣmo oĩm icella pꝛioꝛi iu go diſcipline inſolẽtia moꝝ doma nda eſt. quouſq; durꝰ ac diutinis ſenioꝝ attrita le gib humiliet᷑ ⁊ ſanet᷑ ſeruicoſa voluptas. bonũq; ĩ ſe natvre qð ſupbiẽdo amiſerat. obediendo recipiat.duʒ ſola iam naturali affectu nõ metu diſciplie.cũ vniuerſis na⸗ ture ſue ſocijſ.i.cũ oĩb hoib ſocialit᷑ q̃ntũ in ſeeſt. qͥeteq; ſeſe hãe didicerit: in celiam tandẽ nature trãſiens exꝑiẽſq; qð ſcp̃tũ eſt Ecce qᷓ; bonũ ⁊ qᷓ;ocundũ hitare fratres i vnũ ſicut vngentũ ĩ capite. Actedit nimi rum diſciplin at? moꝛib tanqᷓ; tritis ſpẽb oleũ leticie.bonũ nature.⁊ fit vnguẽtũj bo num atq; iocun dũ. Quo qᷓſi vnctꝰreddit᷑ bõ ſuauis ⁊ mitis. hõ ſine qᷓrela. neminem &rcluenien 3. neminẽ cõcutlens. neminẽ le . y dẽs. nemini ſe ſuꝑextollẽs aut pᷣferẽs:inſu per ⁊lihent᷑ cõicans in rõne dati ⁊ accepti. Puto ſi bñ intell exiſti vtriuſq; celle ꝓpꝛie⸗ tates.nõ incõgrue me hãc vngentatiã illã aromaticã apellaſſe teſtaber. In illa de⸗ niq; ſicut pigmẽtoꝝ vires atq; fra grantiã piſtilli extoꝛquet ⁊ erigit vtolẽta ↄfuſio ſic rectoꝝ moꝝ elicit qͥdãmõ ⁊ expᷣmit natura leʒ vim ius magiſterij ⁊ diſtrictio diſcipliĩe In hac aũt volũtarietãqᷓ; inuate affectio nis ꝗᷓta mãſuetudo ſponte officio ſa currit inſtar plane vngenti qð eſt in capite. ad le uem caloꝛis tactũ deſcẽdentis ae defluẽt⸗ ꝑtotũ. Itaq; iceilla diſciplie tanq; ſicce ac ſimplices aromatũ ſpẽs ↄtinent᷑ ⁊ ide aro maticã eam denoĩan dã putaui. In ea po que nature dicta eſt. qm̃ iam qᷓĩ ↄfecta re⸗ ponunt᷑:ↄſeruant᷑ vngenta. nihilominꝰ ex re nomẽ⁊ ip̃a accepit:vt vnguẽ̃taria nun⸗ cuparet᷑. Nãĩ vinariã q́;ʒ cellã nõ altã ſane ſui noĩs arbitroꝛ ferre rõnem: niſi ꝙĩ ea vi numʒeli in charitate fruentis reconditur Nec d.bet oĩo pᷣeſſe a ljs qͥ in eã necdũ me ruit ĩtroduci. Opoꝛtet pꝛoꝛſus vio eſtu et qͥ alijs pᷣſidet quẽadmodũ doctoꝛ gen⸗ tium eſtuabat qñ dicebat. Quis infirma tur ⁊ ego nõ infirmoꝛ.qͥs ſcandaliʒatur et ego nõ vroꝛ. Alioqͥn impꝛobe ſatis pᷣeſſe affectas.dͥb ꝓdeſſe nõ curas:⁊ quoꝝ non zelas ſalutẽ. fubiectio nẽ nimis ambitioſe vẽdicas tibi. Hãc ego cellã quoq; gre no⸗ minaui.non ꝙ abſq; gr̃a vel reliqᷓs duas obrinere q́s poſſit. ſʒ ob plenitudinẽq̃ ſin⸗ gulariter in iſta ꝑcipit. Deniq; plenitudo legis eſt charitas:⁊ qͥ diligit frẽm legẽ im⸗ pleuit. Vidiſti rõnem vocabuloꝝ.vide ⁊ differentiã cellaꝝ. Nec em̃ pis facilitatis ſeu facultas eiuſdẽ eſt. petulantes vagoſq; ſenſus atq; intẽperantẽ carnis apetitum mgr ↄpꝛimere metu:ac rigida diſcipline cohibere cẽſura ⁊ ſpõtaneo affectu bene cõ ſocijs cõuenire caſtigatꝭ ſub ferula viuere moꝛib. ⁊ ſola magiſtra voluntate gratuʒ parib gerere moꝛẽm. Nam neq; vntꝰrur⸗ ſum quis dicat ſſe meriti vn iuſue pÿᷣtutis ſocialit᷑ viuere ⁊ vtiliter pᷣeſſe. Quã multi deniq; ſub pꝛeceptoꝛe quieti viiuũt: quos ſi iugo abſoluas: videas nõ poſſe qu ieſce⸗ re nec ſe vllo modo equalibet ſeruare inno xios. Itemq; innumeros cernes ſimplicis tergeſine querela inter fratres conuerſari: ſuꝑ fratres non ſolum inutiliter: ed ⁊infi punter ⁊ nequiter. Quadaʒ ſiquidẽ bona mediocritate contenti ſunt. qui hmõtſunt ſicut eis menſuram gratie partius eſt de 2acdoleſcentulaꝝ non eſt numerꝰ Et vna queq; inuenit ſ ecretũ ſibi cũ ſponſo ⁊ dicit ſecretũ meũ mihi.ſecretũ meũ mihi. Non om̃ibo vno in loco frui dat᷑ grata ⁊ ſecreta minime quidẽ egentes magiſtro. nec tame idonei magiſterio. Pꝛioꝛib ergo ſequẽtes quidẽ in moꝛib antecellunt. ſed vtriſq; ſu perioꝛes exiſtũt qͥ ſuꝑioꝛes eſſe ſciunt. De⸗ niq; ⁊ accipiũt in ꝓmiſſione qui bene pꝛe⸗ ſunt cõſtitui ſuꝑ oꝛa bona dñi ſui. At pau ciꝓfecto qͥ vtiliter: paucioꝛes q ⁊ humilit pꝛeſunt. Facile tamẽvtrũq; adimplet qui matrẽ ytutũ diſcretionẽ ꝑfecte adeptꝰ.vi no nihilom inus charitatis vſq; ad ↄtem ptum ꝓpꝛie głie vſq; ad ſuijpᷣ ius ꝓpi obli nionem, ⁊ nõ ad q̃renda que ſua ſunt de⸗ bꝛiatur.ꝙ ſolo ac miro ſpũſſancti magiſte rrio intra cellam vinariã obtinet. Virtus ſiquidem diſcretionis abſq; charitatꝰ fer⸗ noꝛe iacet:⁊ feruoꝛ vehemens abſq; diſcre tionis tꝑamento pᷣcipitat. Ideoq; lauda⸗ bilis cuneutꝝ deeſt.quatinus ⁊ feruoꝛ di ſcretioneʒ erigat.⁊ diſcretio feruoꝛẽ regat. Ergo taliter opoꝛtet eſſe moꝛatũ eſt q p̃eſt Sptimũ aũt in moꝛib dixerim.⁊ ſummã diſcipline huiꝰ ꝑfecte agpꝛehendiſſe.cuito tas has cellas abſq; offendiculo ꝑcurrere ⁊circũire donatũ eſt.qͥ ĩ nullo pꝛoꝛſus aut ᷓ̃ſiſtat pꝛioꝛib aut iuideat p aribꝰ aut ſub iectis vel deſit in cura:vel in ſuꝑbia pꝛeſit platis obediẽs. ſocijs cõgruens. ſubditis ytiliter con deſcendẽs. Qð qͥdem pꝑfectio⸗ nis inſigne.haud dubius ſpõſe annuerim Innuit hocetiã ſermo quẽ dixit. qꝛ intro⸗ duxit me rex in cellaria ſua: dũ nð in vnaʒ aliquã cellã. ſed in cellaria pluralitſe itro⸗ ductam oſtendit. Jam ad cubiculũ venia mus. Quid ⁊ iſtud ⁊ id me pꝛeſumo ſcire quid ſit. Minime mihi arrogo tãte leiex perientiã. nec gloꝛioꝛ in pꝛerogatln ꝗ ſoli ſeruat᷑ beate ſponſe. cautꝰ iuxta ilud gre⸗ roꝛum ſcire meip̃ m vt ſciam etiã cũꝓphe⸗ ta quid deſit mihi. Tamẽſi nihil oĩo ſcirẽ nihil dicerẽ. Qð ſcio non inuideovob nec ſubtraho. Sð neſcio doceat vos. qͥ docet poiem ſciam. Dixi ⁊ meminiſtis in theoꝛi ce contẽplationis archano.regis cſſe que⸗ rendum cubiculũ. Sed quomõ de vngen tis dixiſſe me ſcio multa videlicer ã diuer — Pomelia ſa penes ſpon ſum ea eſſe:nec omnig pꝛeſto om̃iby.ſed ſua quibuſq; pꝛo diuerſitate in dulta meritoꝝ ſic quoq; nõ vnũ cubiculũ regi eſſe ſed plura. Nam nec vna eſt regia pꝛofecto ſed plures.⁊ concubine multe fůt ſponſi pñtia.ſed vt cuiq; paratuz eſt a pre p̃ius. Non em̃ nos eum elegimus: ſʒ ipfe elegit nos ⁊ poſuit nos.⁊ vbi ab eo quiſq; poſitus eſt ibi eſt. Deniq; mulier vnacð⸗ puncta.ſecus pedes dñi ieſu foꝛtita eũ lo⸗ cum.tum altera fue deuotionis fruetũ ad capnt ĩuenerit:ſitñ altera. Poꝛro thomaſ in latere.ioãnes in pectoꝛe.petrus in ſinu patris.paulus in tertio celo. ſecreti huius gr̃am ſunt aſſecuti. Quis noſtꝝ digne di ſtinguere ſufficiat has varietates meritoꝝ vel potiꝰ pᷣmioꝝ. Ne oĩino tñ pᷣteriſſeꝙ ipᷣi nouimꝰvideamur:pᷣoꝛ mulier ſtrauit ſibi in tuto humilitatis.poſterioꝛ ĩ ſo lido ſpei thomas in ſolido fidei.ioãnes in lato cha ritatis. paulus in intimo ſapie.petrus in luce Fitatis. Sic ergo apud ſponſum mã ſiones multe ſunt:⁊ ſiue regina ſiueconcu bina.ſiue eriã de nũero ſit adoleſcentulaꝝ congruũ queq; ꝓ meritis accipit iocũ.ter⸗ minũq; quouſq; liceat ſibi ↄtẽplandoꝓce dere ⁊ introire in gaudiũ dñi ſui:⁊ rimari dulcia ſecreta ſponſi qð ſuo loco diſtinctiꝰ q̃ntũ dignabit᷑ ipᷣe ſuggerere demonſtrare co naboꝛ. Nunc vo id noſce ſufficiat nulli adoleſcentulaꝝ. nulli cõcubinaꝝ nulli vel reginaꝝ patere oĩo acceſſum ad ſecretũ il⸗ lud cubiculi:qð ſue illi colũbe foꝛmoſepfe cte vni vnicũ ſponſus ſeruat. Vñ nec ego ſane indignoꝛ.ſi nõ ad ilð admittoꝛ.pᷣſer rim cũ conſtet mihi ne ipſam qͥdẽ ſponſaʒ interim adhuc ad oẽm qð vult ꝑuenire ſe creiũ. Deniq; ⁊ flagitat indicare ſibi vbi paſcaſ.vbi cubeti meridie. Sʒ audite jul q; ꝑuenerim aut me ꝑueniſſe putauerim⸗ ec em̃ iactantie deputandũ eſt ꝙ ĩ vĩos pandoꝓfectu s. Eſt iocꝰapð ſponſuz de 3 fua iura decernit ⁊ diſponit ↄfilia ipe vni uerſitatis gubernatoꝛ:leges ↄſtuuẽs om̃i creature.põ dus ⁊ menlurã ⁊ nũeꝝ ⁊ locns iſte altus ⁊ ſecrerꝰ·ſʒ mime qetꝰ nã ⁊ſi ipᷣ Sm ploh mitt mon Pl 7del en iunt posp itlabt dnẽſig glt dic ſperi. leinter tuie teh hesil ertor hoꝛi cubin tẽlor⸗ ram in maiu conſilhe mome cuoi hie ſns ⁊ſan tione inon hhen tem⸗ tiꝛnõ Stbe öy weant ſit deei lund 2in zurt hſuis Lit Rine hln mnia py ierluanin nü cubuli na eſt tej ne muleſit e Etyn ponſoadit umhi. Natasſem Auzeſtayt bmustziyt labeoquiz nuluer vnij ſotitacih nis fwazi Doꝛrochen petrus inſy ſectet huis noſty digen etates me ptenſſeyhj her ſbaut ori loliohi nes in laoch apie pemsn d ſponſunni ina ſiuecn oleſeent ccipit lochun ↄrplunopt i ſutnman oco dinn demonſrur mntnui ar nuln dſerer i⸗ moſepfe Uñ necho miton hſer uenite ſe u ſci vi Syadtiul iſe puahen qũeſtꝙi io ponſtze oſilae s ↄltuncz on ꝛnücp ꝛli Intũin leeſt diſponit oĩa ſuauit tñ ⁊ iõtẽ⸗ plantẽ qͥ foꝛte eo loci ꝑuenerit.qͥeſcerenõꝑ mittit:ſÿ mirabilit᷑ qᷓ;uis delectabiliter ri⸗ mantẽ ⁊ admirãtẽ fatigit redditq; inqetũ Pulcre vtrũq; iↄſeq̃ntib ſpõſa expꝛimit ⁊ delectationẽ vʒ iſtiuſmodi cõtẽplatõis ⁊ Inqetudinẽ.vbi ⁊ ſe doꝛmire ⁊ coꝛ ſuũ vi⸗ gilare fatet᷑:nã ĩ ſomno qͥdẽ ſuauiſſimiſa⸗ Poꝛis placideq; admirationis ſentire qetẽ vigilis o inqͥte nihulominꝰcurioſitatis ãc laboꝛioſe exercitatidnis pati ſe fatigati onẽ ſignificat Hinc btũs iob.ſi doꝛmiero alt dico qñ ↄſurgã ⁊ rurſum expectabo ve ſperã. Sentis ne ĩ his pᷣbis ſctãm aĩaʒ vel le interdũ moleſtã ͥdãmõ declinare ſuaui tatẽ eandẽq; rurſuʒ ſuauẽ moleſtiã affecta re. Nõ em̃ dixiſſet qũ ↄſurgam:ſi ex toto ei qes illa ſue ↄtẽplacõis plãcuiſſet. Sʒ et ſi ex toto diſplicuiſſet:non denno expectaſſet hoꝛã qͥetis.i.veſpam. Nõ igit᷑ locꝰ eſt iſte cubiculi.vbi neq̃q; ꝑ oẽʒ modũ qeſcit᷑ Eſt itẽlocꝰ deqͥ ſuꝑ rõnalẽ repꝛobã qͥdẽ creatu ram. imobi᷑ vigilat ſecretiſſima ⁊ ſeueriſſi ma aĩaduerſio iuſti iudicꝭ dei:terribilis in conſilijs ſuꝑ filios hoĩm. Lernit᷑ inqᷓ; ati moꝛato ꝓtẽplatoꝛe h loco deꝰ:iuſto ſed oc culto iudicio ſuo repꝛoboꝝ nec diluẽs ma la nec acceptãs bona:inſuꝑ ⁊ coꝛda indu⸗ rans ne foꝛte doleãt ⁊ reſipiſcãt ⁊ ↄuertãt᷑ ⁊ ſanet eos:⁊;ᷓ nõ abſqʒ certa ⁊ eterna ra⸗ tione.ꝙ tãto foꝛmidoloſiꝰcõſtat eſſe.q̃nto imo viliꝰfixũ extat in eternitate Pauendũ valde qð in ꝓpha de hmõi legimꝰ:vbi lo⸗ quens ad angelos ſuos deꝰſic dit. Miſe⸗ reamur impio. Quib pauentibꝰ atq; q̃rẽ tily:nõ ꝗᷓ difcet facere iuſticiã. Nõ nquit. Subdeſqʒ cãm i tra ait ſctõꝝ iniqᷓ geſſit: ⁊ nõ videbit gliam dñi. Timeãt clerici.ti meant miniſtri ecclie.qͥ ĩ terro ſctõꝝ qᷓs poſ ſidẽt tã iniqᷓ gerũt.vt ſtipendijs q̃ ſufficere debeãt mime ↄtẽti.ſuꝑfiua qͥy egeni ſuſtẽ tandi foꝛẽt.impie ſacrilegeq; ſibi retineãt ⁊ in vlus ſue ſuꝑbie atq; luxurievictũ pau peꝝ ↄſumere nõ vereant᷑.duplict ꝓfecto ini qͥtate peccãtes.qð ⁊ aliena diripiũt ⁊ ſacrꝭ in ſuis vanitatibo ⁊ turpitudinibꝰ abutũt᷑ Talib ꝗᷓcũ in pñtiaꝝ parcere ac miſereri ne ineternũ parcat.cuius iudicia abyſſus multa aduertit᷑.qͥs hoc loco requiem qᷓrat. Mabet bec yiſio timoꝛẽ iudicj. nõ ſecuri⸗ — tatem cubiculi. Terribiiis eſt locus iſte ⁊ totius expers quietis. Totus inhoꝛruiſi qũin eñ raptus fum.illã apð me replicanf᷑ cũ timoꝛe ſnĩaʒ Quis ſcit ſi eſt dignꝰamo re an odio. Necmiꝝ ſititubo ego ibi. foli um vtiq; qð vẽto rapit᷑ ⁊ ſtipula ſicca: vbi ⁊ ille maximus cõtemplatoꝛ ſuos q́; fatet᷑ pene motos fuiſſe pedes:pene effuſos greſ ſus:⁊ dicebat᷑. Lelaui fuꝑ iniquos pacem pctõꝝ vidẽs. Quare. In laboꝛe inqͥt ho⸗ minũ nð ſunt ⁊ cũ hoib nõ flagellabũtur iõ tenuit eos ſuꝑbia ne hũilient᷑ ad pnĩiam ſed damnent᷑ꝓpter ſuꝑbiã cũ ſuꝑbo diabo lo ⁊ angeł eꝛꝰ.nã qͥ in laboꝛe hoĩm nõ ſunt in laboꝛe demonũ ꝓfecto erũt: dicente iu⸗ dice. Jte maledicti in ignẽ eternũ qͥ pᷣpat? eſt diãbolo ⁊ angelis eꝰ. Eſt tñ dei locus ⁊ iſte: plane nõ aliud qᷓ; domꝰ dei⁊ poꝛta celi. Hic nẽpe timeri diſcit᷑ deꝰ:hic ſctm̃ ⁊ terirbile nomẽ eius.⁊ tanqᷓ; ingreſſus glo⸗ rie.inicium plane ſapientie timoꝛ domini Nec te moueat ꝙ iniciũ ſapientie huic de⸗ mum loco dederim ⁊ non pꝛioꝛi Ibiqup pe in quodam quaſi auditoꝛio ſuo docen⸗ tem de omnib magiſtram audimus ſapt entiam:hic ⁊ ſuſcipimus. Ibiinſtrumur⸗ quidem ſed hic afficimur. Inſtructio do⸗ ctos reddit.affectio ſapiẽtes. Sol nõ om⸗ nes quibus lucet.etiam calefacit. Sic ſa⸗ pientia mulros quos docet quid ſit facis⸗ en dum.non continuo etiam accẽdit ad fa cien dum. Aliud eſt multas diuitias ſcre aliu d ⁊ poſſidere.nec noticia diuiteʒ facit ſed poſſeſſio Sic pꝛoꝛſu⁊ ſic aliud eſt noſ⸗ ſe deum ⁊ aliud timere:nec cognitio ſapien tem:ſed timoꝛ facit:qui ⁊afficit. Tu ne ſa pientem dixeris quem ſua ſapiẽtia inflat. Quis illos ſapientẽ niſi inſipientiſimus dicat:qͥ cum cognouiſſent deũ nõ tãqᷓ; deũ gloꝛificaue rũt aut grãs egerũt. Ego ma⸗ gis cũ apło ſentio qͥ inſipiẽs coꝛ eoꝝ mani feſte pꝛo nũciat.⁊ bñ iniciũ fapĩie timoꝛ dñi qꝛ tũc pᷣmũ deꝰ aĩe ſapit cũ eã afficit adti⸗ mendũ. nõ cũ inſtruit ad ſciendũ. Times dei iuſticiã.times potentiã ⁊ ſapit tibi iu⸗ ſtus ac potẽs deꝰ: qꝛ tioꝛ ſapoꝛ eſt. Poꝛro ſapoꝛ ſapientẽ facit:ſiẽ ſcĩa ſcientẽ.ſicut di uitie diuitẽ. Quid ᷓ pꝛioꝛ locus. Tantuʒ pꝛeparat ad ſapientiã illic pᷣpararis vt hie inicleris. Pieparatio rerum cognitio eſt⸗ —— — —— ——— ——— —— —— ——— ———— ——— — Veꝝ hãc facilime fequit᷑ elationis tumo? ſi non repꝛimat timoꝛ: vt merito dicat. ini cium ſapientie qui ſe peſti inſipientie pᷣm?ꝰ oponit. Ibi itaq; quidaʒ acc ſſus eſt ad ſa pientiã hic ⁊ ingreſſus. Poꝛro nech nec ibi.ſpeculãti ꝑfecta eſt quies:qꝛ? ülic deuf aparet tanqᷓ; ſollicitus. pic tanqᷓ; turbat Pon ergo cubiculũ queſieris in his locis quoꝝ alter qᷓſi auditoꝛiũ docentis· alt pꝛe toꝛium iudicꝭ magis apparet. Sʒ eſt iod vbi vere quicſcẽs ⁊ quitus cernit᷑ deꝰ.lo⸗ cus oĩo nõ ndicis.nð ũgfi.ſʒ ſponſi. ⁊q mihi quidẽ nam de alijs neſcio plane cubi culum ſit. ſi qů in illũ contigerit introduci Sʒ heu rara hoꝛa ⁊ paꝛua moꝛa Clare bi agnoſcit᷑ miſcðᷣia dñi ab eterno ⁊ vſq; ine⸗ ternũ ſuꝑ timẽtes eum. Et felix qui diccre poteſt. Particeps ego ſum oĩim tmentiuʒ te ⁊ cuſtodientiũ mãdata tua. Stat ꝓꝙ ofi tum dei.ſtat jnĩa pacis ſuꝑ timẽtes eũ.ip⸗ ſoꝝ ⁊ ⁊ diſſimulãs mala ⁊ remunerãs bo na.vt miro mõ eis nõnð bona ſʒ ⁊ mala cooperent᷑ in bonuʒ. O ſolus veblüs cui nõ imputabit dñs pctm̃. nam qͥ nð habu erit pctm̃. nemo Oẽs em̃ peccauetit ⁊ oẽs egent glia dei. Quis accuſabitiñ aduer⸗ ſus electos dei. Sufficit mhi ad cẽm iu⸗ ſtitium ſolũ haberegpiciũ.tui ſoli pettaui DM̃e qð mihꝛ ip̃en on iputare detreuerit ſic eſt qᷓji nõ fuerit. Nõ peccare dei iuſticia eſt.hoĩs iuſticia indulgẽtia dei Vidi hoc ⁊ intellexi illius ſnĩe ʒitatem. om̃is qͥ na⸗ tus eſt ex deo nõ peccat. qꝛ generatio ccle⸗ ſtis ſeruat eũ. Seneratio celeſtis eteꝛnap̃⸗ deſtinatio eſt:q̃ clectoss ſuos dilexit.⁊ F̃ti ficguit in dilecto filio ſuo añ mũdi cõſtitu tionem.ſic in ſctõ a pparentes ſibi vt vide rent vᷣtutẽ ſuã ⁊ głiam ſuã.qni eiꝰfoꝛẽt cõ⸗ ſoꝛtes hereditatis.cuius ⁊ aparẽt confoꝛ mes imaginis. Hos Faduerti q̃ſinunqᷓ; peccaſſe. qm̃ ⁊ ſi qua deiiſſe vident᷑ in tꝑe nõ aparent in eternitate:qꝛ charitas piiſ ipoꝝ cooperit multitudinem pctõx.⁊ dixi btõs quoꝝ remiſſe ſunt iniquitates? qͥrũ tecta ſunt pctã.cũ ſubito tãra mihi quoq; de me ſub oꝛta fiducia ⁊ infuſa leticia eſt. q̃ntus certe in ioco hoꝛroꝛis.i.in loco ſcðe viſionis nõ pᷣceſſerat timoꝛ:ira vt mihivi ſus ſim tanqᷓ; dnꝰex illis btis eſſe O ſidu raſſet. Iteꝝ iterũq; viſita me dñe ĩ ſaluta⸗ homelia rituo ad viden dů in bonitate electoꝝ tus rum qd letanduzʒ in leticig gentis tue. vere quietis locꝰ:⁊ quẽ nðõ imeruo cubuus li apellatõe cẽuerim.in qud deus nõ qſi turbatꝰira.nec velut diſtentꝰcura ꝓſpitti: ſed ꝓbat᷑ voluntas eius.in eo bona bene⸗ placens ⁊ ꝑfecta: Viſio iſta non terret ſed mulcet.inquietã curioſitatẽ nð excitat. ſed cedat.nec fatigat ſfenſus ſʒ trq̃quiliat Hic vere q̃eſcit᷑. Trãquillus deꝰ trõquilat oĩa ⁊ quietũ aſpicere quieſcere eſt. Lernere cſt regem poſt diuturnas foꝛenſium qᷓi lites canſaꝝ dimiſſis a ſe tuꝛbis curaꝝ moleſti⸗ as declinantẽ petentẽ de nocte diuerſoꝝũ cubiculũ introtuntẽ cũ paucꝭ.qͥs hot ſecre⸗ to ⁊ hac familiaritate dignat᷑.eo certe ſecu rius quo ſecretiꝰquieſcentẽ:eo fereniꝰſe ha bentem quo placidius ſolos intuentẽ q́s diligit. In hoc archanũ ⁊ in hot ſanctua⸗ rium dei.ſi quem foꝛte veſiꝝ aliqᷓ hoꝛa ſic rapi ⁊ ſic abſcon di cõtigerit vt mime auo⸗ cet aut ꝑturbet: vel fenſus egens.vel cura pungens.vel culpa mdꝛdẽs. vel ea certeqᷓ difficilius amouent᷑ vruẽtia imaginũ coꝛ⸗ poꝛeaꝝ fantaſmata: poterit qͥdem hoc cuʒ ad nos ſdicrit glari ⁊ dicere.itto duxit me in cubiculũ ſuũ.ꝙ tñ an ipᷣm ſit de qͥ exul? tat ſponſa non temere affirmauerim. Eſt tñ cubiculũ ⁊ cubiculũ regis:qꝛ nimu de tribꝰ quos triplici aſſignauimꝰviſioni.ſo lus factus eſt in pace locus eiꝰ. Vt em̃ aꝑ te monſtratum eſt in pꝛioꝛi exigua:⁊ ĩ ſecũ do nulla ꝑcipit᷑ quies.cũ ⁊ illic apparẽs ad mirabilis.ad indagãdi ſtu diũ exerceat cu rioſitatẽ.⁊ hic ĩnoteſcẽs tribĩ infirmitatẽ ↄcutiat. At po tertio iſto in loco nõ plane terribił᷑ nec tã admiabi qᷓ; amabił appa⸗ rere dignat᷑.ſerenꝰ ⁊ placicꝰ ſuauis ⁊ mitẽ ⁊ mkte mie oib intuentib ſe Jãpo vtho rum q̃ de cellario.oꝛto.cubicko.lõgioꝛi fũt diſputata ſermðe memoꝛia vĩa ↄpen diũ teneat.mementote trium tempoꝝ.trium meritoꝛum.triuʒ quaſi pꝛemicꝝ. In oꝛto a duerte tempoꝛa. merita in cellario.ᷓ mia in triplici illa contemplatione cu biculum inqurentis. Et de cellario quideʒ iſta ſuffi ciant. Poꝛro oꝛto vel cubiculo ſiqua ad⸗ denda: aut alia foꝛte qᷓ; dicta ſint modo aduertenda occurrerint.loco fuo non pꝛe⸗ tereamus. Sinautem ſufficiant que dicta ſunk.* q5 ab glian diad Siſi himuri Ainu dlligu qᷓ nõi turqͥſu pliciter vident qiadu faint ſtolls deniq; hceret foꝛmol rintes: ᷓmpl his inq ligůn ha ret cibl gid loq hio⸗ untn mij in mel inhoc Beca qhon ſponl tndi wal Huet cgc trat kce lni Rchl lenoynz is tue. o bun eus n iſ urplpiett ona bene⸗ n teritſch ecitat i llatht uiltei „Kemn um qſilu r moleſt, te derſyi 6 hocſen eo certeli ſerenbeh s mtuenißz hot ſnn ali honſt tmimean zens.ven vel eaumj moginio dem hoec itrodurin ſit de q auenm. Ll qnmnde mylſoniho Pteßap gustiſu ard t irmitatẽ nöplane a uis awit äſovtho ögoſüt ia ↄpencũ npop. nim ep. or luno. mi cubiculum tʒ iſa ſufft ſo ſqua ad ſint moco ſuo non pꝛ⸗ n que di ſunt.⁊ miĩmeiterent᷑ ne vnq; in faſtidium qʒð abſit venlãt ea q̃ ꝓferunt᷑ ad laudem et griam ſponſi ecckie dñi leſu xp̃i qͥ eſt ſuper oĩa deus bñdictus in ſeenla:amẽ· Bomelia.xxvxi. Ecti diligãt te.⁊ hoc cui potiſſimũ rh ꝑſone ↄgruere iudicamus Si ado Pieſcentul? mat᷑ ſine dubio id loquit᷑ Siddem cũ dixiſſent ei.exultabimꝰ⁊ leta⸗ bimhrĩ te memoꝛes vbeꝝ tuoꝝ ſuꝑ vinũ. ↄtinuato ᷣmone. hoc quoʒ; inferunt recti diligunt te:puto ꝓpter aliqs de nũero ſuo q̃ᷓ nõidem ſagent: licet parit currere viderẽ tur q̃ ſua ſunt q̃rẽtes: ⁊ nõ ambulãtes ſim pliciter neq; fincere:ſʒ ſpeciali gle mis in uidentes:⁊ captãtes occaſionẽ murmurã di aduerſus eã: ex eo nimiꝝ ꝙ ſola in cella rla introiſſet. Qð nõ eſt aliud niſi qðᷣ apo ſtolus ait.periculũ in falſis frib. Ipſe eſt deniq; qͥh expꝛobꝛãtib ſubindeꝓ ſe ſatis facere cogit᷑.vt eis ita rãdet. Nig ſum ſed foꝛmoſa filie hierłm. Itaq; ꝓpter murmu rantes ⁊ blaſphemãtes ðᷣꝛ. ab his q̃ bone qᷓ ſimplices.q̃ humiles ⁊ mãſuete ſunt.ab his inquã d? ſpõſe cõſolandi gr̃a: recti di ligũt te. Nõ ſit tibi inqunt cura de iniqᷓ re⸗ pꝛehenfione blaſphemiaꝝ haꝝ: cũ conſtet qꝛ recti diligũt te. Bona ꝓfecto cõſolatio cũ blaſph em amur a mał hñfacientes ſi re cti diligãt nos. O io ſufficit adnerſus os loquentiũ iniqᷓ̃ opinio bonoꝝ cũ teſtimo⸗ nio ↄſcie. In dño laudabit᷑ aia mea:audi⸗ ant in ãſueri ⁊ letent᷑. M ãſueti inqͥt letent᷑ mãſuetis placeã.eqnim iter audio qequid in me iactare voluerit liuoꝛ ꝑditaꝝ. Ergo in hoc ſenſu puto appoſitũ:recti diligũt te: Nec abſurde vt eſtimo cum vbiq; peneĩ choꝛo adoleſcentulaꝝ tales inueniã qͥ acta ſponſe curioſe obſeruẽt derogã di cã nõ imi tandi. Toꝛquent᷑ in bonis ſenioꝝ ſuoꝛum malis paſcunt᷑. Videas ambulare ſeoꝛ ſũ uenire ſibi ⁊ ſedere pariter moxq; laxare Pcaces linguas in deteſtandũ ſuſurrium. Vna vni cõtungit᷑ nec ſpiraculũ inceditĩ eis.tauta eſt libido detrahendi audiẽdiue detrahentẽ. Ineunt familiaritatẽ ad ma⸗ ledicendũ. ↄcoꝛdes ad diſcoꝛdiã. Conci⸗ liant iter ſe inimiciſſimas amicitias. ⁊ pa ncõſentanee malignitatis affectu cel ebꝛa tur odioſa collatio. Naud ſecꝰ egere quon dam hero des ⁊ pilatus.de qͥby euangeliũ: qꝛ facti ſunt amici iilla die. ᷓ eſt ĩ die do minice paſſionis. Cõuenientib ſicĩ vnuʒ nõ eſt dñicã cenã mãducare ſed magꝓpi⸗ nare ⁊ bibere calicẽ demonioꝝ. dũ impoꝛ⸗ tantib linguis alioꝝ ꝑditionis virꝰ. alio rum aures iutrantẽ moꝛẽ lib ent excipiunt Sic qͥge iuxta gpham intrat moꝛs perfe neſtras nras. cũ pꝛurientes auribꝰ ⁊ oꝛib letale poculũ detractionis inuicẽ nob mi⸗ niſtrarecõtendimꝰ. Hõ veniat aĩa mea in conſilio detrahentiũ.qm̃ deꝰodit eos dicẽ te apło. detractoꝛes deo odibiles. Quam ſnĩaʒ veꝰ ipſe loquẽs in pſalmo.audiquõ cõfirmat. Detrahentẽ inqͥt ſecreto ꝓximo ſuo. hũc ꝑſequebar. Nec miꝝ cũ id pcipue vitiũ charitatẽ q̃ deus eſt ⁊ qdẽ ceter acri us impugnare ⁊ ꝑſequi ↄgnoſcat᷑:quẽad⸗ modũ vos quoq; poteſtꝭ aduertere. Oĩs qͥdem qᷓ detrahit. pᷣmũ ſeip̃m ꝓ dit vacuũ charitate. Deinde qͥd aliud detrahendo intẽdit.niſi vt is cui detrahit veniat ĩ odi⸗ um vel ↄtemptũ ip̃is apð quos detrahit Ferit charitatẽ in oĩby qͥ ſe audiũt ligua maledica.⁊ qᷓnrũ in ſe eſt necat funditus? extin guit. Nõ ſolũ aũt ſʒ ⁊ in abſentibus vniuerſis ad quos volãs vbũ foꝛte ꝑ eos qͥ pñtes ſunt ꝑu enire cõtigerit. Vides qᷓ; facile ⁊ in bꝛeui ingentẽ multitu dinẽ aĩaꝝ velocit᷑ currẽs ſermo tabe malicie huiꝰinfi cere poſſit. Pꝛopterea dicit de talihꝓœhe ticus ſpũs. Quoꝝ os maledictõe ⁊ amari tudie plenũ eſt veloces pedes eoꝝ ad effun dendũ ſanguinẽ. Eriq; rã veloces qᷓ; ve⸗ lociter currit mo. Eaꝰ qͥ loquit᷑ eſt ⁊ vnũ tĩ pᷣbũ ꝓfert:⁊ tñ vnũ ꝓᷣbũ vno ĩ momen to mititudinis audientiũ dñ aures inficit anias interficit. Loꝛ ſiqͥdem felle liuoꝛis amaꝝ ꝑ lingue inſtrumentũ ſpargere niſi amara nõ põt: dicẽte dño. Ex abũdantia coꝛdis os loquit᷑.⁊ ſt ſpẽs peſtis huiꝰ.duʒ alij qͥdem nude atq; irreueren? vti ĩ buccã venerit virus euomãt detractõis. alij aũt quod ã ſimulate ʒecũdie fuco ↄceptã ma⸗ liciam quã retinere nõ pñt adumb rare co⸗ nent᷑ Videas pᷣ mũ alta ſuſpiria.ſicq; qua dam cũ grauitate ⁊ tarditate vultu mneſto dem iſſis ſuꝑcilijs ⁊ voce plãgenti egredi maledictionẽ ⁊ qͥdem tãto ꝑſuaſibiltotem 1 „ q̃nto tredit᷑ ab his qͥ audiũt coꝛde inuito ⁊magis condolentis affectu q;; maluioſe ꝓferri. D oleo inquit vehementꝓ eo ꝙ di ligo eũ fatis ⁊ nunqᷓ; potui de hac recoꝛri gere eũ. Et aliꝰ. Wihi ddem ait bene cõ⸗ pertum fuerat de illo iſtud: ſʒ ꝑme nunqᷓ; inotuiſſet. Zt qm̃ ꝑalter patefacta res eit pitatẽ negare nõ poſſum dolens dico feue ra ita eſt. Et addit. G rande damnũ. Naz als quidẽ in pluribꝰ valet.ceteꝝ in hac ꝑte vt veꝝ fateamur excuſari mime põt. His paucis aduerſus maligniſſimũ vitiũ ↄme moꝛatis.reuertamur ad explanandũ oꝛdi nem ⁊ demõſtremus qͥ ſint hloco intelligẽ di recti Nõ em̃ arbitroꝛ ſentire quẽpiam re cte intelligentie im coꝛpꝰrecte dici eoſ qui ſpõſam diligũt.pꝛopfea dem onſtranda a nobis eſt ſpirital.i.anim icoꝛdiſue rectitu do. Spũs eſt qͥ loquit᷑ ſpũalibꝰ ſpũalia cõ parans. Ergo ſcm aim nõ ſcõm terꝛenã ⁊ fetulantẽ materiã deus hoĩiem rectuz fe⸗ cit. Zd imaginẽ quipe ⁊ ſilitudinẽ ſuam creauit illũ. Ip̃e ÿo quẽa dmodũ pſalł re⸗ ctus dñs de ñ⁊ nõ eſt iniqͥtas in eo. Re⸗ ctus itaq; deꝰ.rectũ fecit hoĩem ſihi ſilem ic eſt ſine iniqtate.ſicut nõ eſt iniqͥtas ĩco Poꝛro iniquitas coꝛdis eſt: nõ carnis vi⸗ tium: vt ꝑ hoc nouers in ſpũali poꝛtõe tua ⁊ nõ in ergſſa luteaq; ſuba. dei ſilitudnem ſeruan dã foꝛe ſiue regandã. Spũs ei eſt deus.⁊ eos qͥ volũt ſiłes ei vel perſeuerare vel fieri oꝑtet intrare ad coꝛ. atq; in ſpũid negotij actitare.vbi reuelata facie ſprculõ tes głiam dei in eandẽ imaginẽ trã ſfoꝛmẽ tur de claritate in claritatẽ tanqᷓ; a dñi ſpi ritu Ouõqᷓ; ⁊ coꝛꝑis ſtaturã dedit hoĩ de us rectã foꝛſan. vt iſta coꝛꝑea exterioꝛis vi⸗ lioꝛiſq; rectitu do figmẽti.hoiem interio?ẽ illũ qͥ ad imagmnẽ dei factus eſt. ſpiritalis ſue ſeruãde rectitudinis admoneret.⁊ de⸗ coꝛ limi defoꝛm itatẽ argueret ai. Quidei in decentiꝰqᷓ; curuũ recto coꝛꝑe gerere aĩm Peruerſa res eſt ⁊ feda:luteum vas qð eſt coꝛpus de terra ocłos hr̃e ſurſuʒ celos libe re ſuſpicere.celoꝛũq; luminarib oblectare aſpectus. ſpũalem po celeſtẽq; creaturam ſuos erio ocłos.i.iternos ſenſus atq; affe ctus trahere in terraʒ? deoꝛium? qᷓ debuit nutriri ĩ croceise herere luto tanq; vna de fuib ampleꝝariq; ſtercoꝛa. Erubeſce a nia Pomclia mea diuins. ð cõmutaſſe ſimilitu⸗ dinem. Erubeſce volutari ĩ ſceno q̃ dece⸗ lo es. Erubeſce anima ait coꝛpꝰ in mei cõ ſideratione. Creara ſilis creanti recta.me quoq; accepiſti adiutoꝛiũ fimile tibi.vtiq; ſcõᷣm liniamẽta coꝛꝑee rectitudinis. Quo cunq; te vertas ſiue ad deum ſurſum.ſiue ad me deoꝛſum.nemo ſiquidẽ tanem ſuã odio habuit.vbiq; occurrit ſpecies decor tui.vbiq; pꝛoſtratu tue dignitatis habes de magiſterio ſapientie famiiarem admo nitionem Me ergo meã quã nigrõ accepi retinente ⁊ ſeruante p̃togatiuã. ru quõ nõ confun deris amiſiſſe tuã. Kur ſuã in tecõ ditoꝛ intuet᷑ abolitam ſiłitudinẽ.cum tuã in metibicõſeruet.aſſitlueq; repñtet. Jam om̃e a diutoꝛiũ qð tibiex me debebat᷑. ver⸗ tiſtitibi in confuſionem. IAbuterꝰ obſeqo meo. In digne humanũ coꝛpus ihabitas bꝛutus ⁊ beſtialis ſpũs. Iſtiuſm odi ergo curue aĩe nõ poſſunt diligere ſponſuʒ. qm̃ non ſunt amice ſpon ſi cũ ſint mũdi. Qui vult inquit amicꝰ eſſe huꝰ mũdi.inimic? dei cõſtituit᷑. Ergo q̃rere ⁊ ſaꝑeq̃ ſunt ſuꝑ terrã curuitas aĩe eſt: ⁊ e regione meditari ac deſiderare q̃ ſurſũ ſunt rectitudo: ⁊ hãc rectitu dinẽ vt ſit ꝑfecta in oĩby inueniui ne ceſſe eſt fenſu atq; ↄſenſu. Illũ veꝝ rectuʒ coꝛde dixerim qᷓ ⁊ recte moꝛiby fentiat.⁊ a recto qð ſen ſerit ĩ nullo diſſentiat. Ecce de quib dĩ ad ſpõſaʒ · Recti diligũt te. Qui viqdelʒ ĩ oiby ⁊ recte ⁊ recto acquieſcũt. vti nam ⁊ noſ deillis ſimus annumerati dile ctoꝛi ſpõſi. pᷣſtãte dño nr̃o icſu xp̃o. Bomelia.xxvij. Or demũ tertio frẽs reditũ ab vꝛ⸗ b be noſty clemẽtioꝛ oculus e celore pexit ⁊ vultꝰ tandẽ ſerenioꝛ deſuꝑ arriſit nob. Quieuit leoning rabies. fine accepit malicia.eccłia pacẽ recepit. Adni punm deductꝰeſt in ↄſpectu eꝰmalignus ꝗ eã ꝑh ferme octẽniũ diro ſciſmate cõtur bauit. Nũ vo ego ꝗᷓtis de tᷓtis ꝑiulis ero redditꝰ vob. Vẽis deſidetijs donatꝰſum vĩis me ꝓfectibꝰ paro. Quoꝝ viuo meri tis.volo viuere ſtudijs ⁊ ſaluti. Qðm; du dum cepta in canticis me exeqͥ vult?:liben ter qdem actipio⁊ dignũ arbitroꝛ interru ptum potiꝰ rſarcire ſermonẽ.qᷓ; noui oꝛdi qul pois adt male pö dern vunn dlligu nmö Ing dut wil dei hn ſina ob lo No mm milhe imet hocſ Be to ſecu aſc Aconl ſun. 10 0 q decz inmeiß irecta. n tbu ns. Qo mum ſte atnenſi cies di tis du remgine ugräacht uqun ſäinteß gecumni tet. Jan webaf.ye uter obſich s ibabis modiep ponſizq nüdt. Qu dt.nim eqͥ ſuntiy e mediun udo: ⁊hi inuenu vez nunß ſentutta at Eirde itt. Uui t yti emidie iabW tcdore odeſup es fin; t. Adni mags matecötur guuliseſo onatſin i mer Qðg do ultelben orintem novlotüi vquippiã. Vereoꝛ aũt ne diſſuetũ ꝑ id tẽ⸗ pois aim ⁊ diſtentũ habitũ diu.nð ſoluʒ ad tã diuerſa. ſed etiã ad tã dij dignitas materie vt opoꝛtet nõ admittat. Sʒ ſiqð hẽoh vob do · poterit ⁊ fideli obleco meo deꝰetiã qð nõ hẽo dare vt dem. Si nõ cul perur ſane ingeniũ nõ v olũtas. Locꝰ autẽ niſi falloꝛ is eſt vñ inciꝑe debemus · Recti diligũt te. Qð añqᷓ; explanare incipiamꝰ qd ſit videamꝰcuius ſit.qͥs nã h vʒ dicat Z nob nãq; exigit᷑ qð auctoꝛ nð loqͥt̃. Et foꝛtaſſis meuꝰ id damꝰadoleſcentulis.vt ſuis vᷣbis ⁊ hec addãt. Sdẽ cũ dixilent rxultabimꝰ ⁊ letabimuri te memoꝛes vbe rum tuoꝝ ſuꝑ vinũ.nec miꝝ qͥn matriloqᷓ rent᷑ ↄtinuato ßᷣmõe. her q́ʒ inferũt:recti di liguntte. Putoꝓpter aliqᷓs de nũero ip̃aꝝ ᷓ nõ idẽ ſaꝑent licet parit᷑ currere viderent᷑ qᷓ ſua ſunt qrentes ⁊ nõ ambulã̃tes ſimpłr neq; ſincere.ſʒ ſpãli gliem̃ĩuidẽtes ⁊ ca⸗ Ptantes occaſionẽ murmurãdi aduerſus eam.ex eo nimiꝝ ꝙ ſola ĩ ceilaria itroiſſet. Mð nõ eſt aliud niſiw apłs ait ꝑiculũ in falſis frib. Ip̃e ſunt deniq; qͥby expꝛobꝛã viby ſubindeꝝ ſe ſatiſfacere cogitur vbi eis ita rñdet. Higᷓ ſum̃ ſʒ foꝛmoſa filie hierkm Itaq; ꝓter murmurãtes ⁊ blaſphemãteſ Dici ab his q̃ bone q̃ͥ fimplices qͥ hũdeſ ⁊ mãſuete ſunt. ab his inqᷓ; d ſpõſe ↄſolãdi Fra· recti diligũt te Nãõ ſit tibi inqunt cura de iniqᷓ rephenfione blaſphemaꝝ haꝝ:cũ ↄſtet qʒ recti diligũt te. P ona ꝓfecto ↄſo⸗ latio cũ blaſphemamura matł᷑ bñfaciẽtes ſi recti diligãt nos. O io ſufficit aduerſus os loquentiũ iniqᷓ.opinio bonoꝝ cũ teſtio nio ↄſcie. In dño lau dabit᷑ aĩa mea audi ant mãſueti ⁊ letent᷑. Mãſueti ĩnqͥt letent᷑ mãlſuetis placeã:⁊ eqnimit᷑ audio quicqͥd ĩme iactare voluerit liuoꝛ ꝑditaꝝ. Ergoĩ Poc ſenſu puto apoſitum.recti diligũt te. Rec abſurde vt eſtimo cũ vbiq; peneĩ cho ro adoleſcentulaꝝ tales iueniã. q̃ acta ſpõ ſe cunioſe obſeruẽt. derogãdi nõ imitandi cã. Toꝛquent᷑ in bonis lenioꝝ ſuoꝝ. mat Paſcunt᷑ vt nõ emendent᷑⁊ in fenſu ꝓficiãt ⁊conſenſu. Sʒ tũc rectos reuera dixere:ſi ecte in om̃ibus ſentiant ⁊ factis nõ diſfen riant. Inuiſibilis animi ſtatũ nũciet fideſ ⁊ actio. Sic nempe habes. ſurecte offers ⁊ ecte non diuidis.peccaſti. Recte quiden 4. quodcunq; hoꝝ offers. rerceaũt ab alterũ trum ea non diuidis. Noli eſſe rectus ob⸗ latoꝛ ⁊ pꝛauꝰ diuiſoꝛ. Quid diuidis actũ a fide Inique diuidis fidẽ perimens tuã nam fides ſine operib moꝛtua eſt Mun?ꝰ moꝛtuũ offers deo. Si em̃ quedaʒ anima fideiip̃a deuotio eſt. qd fides que nõ oꝑa tur ex dilectione niſi cadauer exanime. Be ne honoꝛas deñ munere fetido. Benepla cas tue fidei interfectoꝛ. Quõ hoſtia paci fica. vbi tam ſeua diſcoꝛdia eſt. Hon mirũ ſicayn inſurrexerit in frẽm.qui ſuã pꝛiꝰoc⸗ ciderat fidem. Quid miraris o cayn.ſi ad tua nõ reſpicit munera qui te deſpicit Nec hoc miruʒ ſi nõ reſpicit ad te.qͥ ita diuiſus es in te. Si manũ deuotioni.qͥd aĩm das liuoꝛi. Nõ ↄcilias deũ tibi diſcoꝛs tecum Hõ placas ſʒ peccas.⁊ ſi nondũ qͥdẽ ipie feriendo.ſedtñ non recte diuiden do. Et ſi necdum fratricida: iam tamen teneris fi⸗ deicida. Hunquid rectus vel qñ deo poꝛri gis manũ.cuius coꝛ in terramtrahit iiuot ⁊ fraternũ odiũ. Quõ rectus cuius fides moꝛtua.cuius opus moꝛs cuius nulla de uotio.m uita amaritudo. Erat quidem in offerente fides: ſed nõ in fide dilectio. Ne⸗ cta oblatio:j crudel᷑ diuiſio. Moꝛs fidei eſt ſeꝑatio charitatis. Credis in xp̃m. fac xp̃i oꝑa vt viuat fides tua. Vidẽ tuã dile⸗ ctio animet.actio ꝓhet. Non incuruet ter⸗ renum opus:quẽ fides celeſtiũ erigit Qui te dicis in xpᷣo manere:d ebes ſicut ille am bulauit⁊ tu ambulare. Qð ſi glam ꝓpꝛiã queris.floꝛenti in uides.abfenti detrahis. rependis ledẽti te.ßᷓ xpᷣs nõ fecit. Cõfiter⸗ re noſſe deũ. fact ãt negas. Nota recte pla neß ipie linguãxß̃o.aiaʒ aũt dediſti dya bolo. Audi g qͥd dicat. Hãõ iſte labijs me honoꝛat.coꝛ aũt eiꝰ lõge eſt a me. Hon es Pꝓferto rectꝰqͥ tã recte nð diuidis. Non po tes attolle caput pᷣſlũ diaboli iugo. Nõ te ſubrigerep̃uales cui dñat᷑ iniqͥtas. Iniq;⸗ tates tue ſuꝑgreſſe ſunt caput tuũ:⁊ ilẽonꝰ graue grauate ſunt ſuꝑte. Iniquitas des nic; ſedet ſuꝑ talentuʒ plumbi. Vides ꝙ nõ faciat hoiem rectũ fides etiã recta q̃ nõ oꝑat᷑ ex dilectione. at qui ſine dilectiõe et nõ habet vnde diligat ſpo nſam. Sed ner oꝑa qᷓ;uis recta:rectuʒ coꝛ efficere poſſunt ſinefide Quis eñ rectum dicat homine —— non placẽtem des. S ine fide añt ĩpoſſibi leeſt placere deo. Qul nõ placet deo nõ p̃t illi placere deus. nã cui placet deꝰ· deo di⸗ plicere nõ põt. Poꝛro cui nõ placet deus. nec ſpõſa eb. Quõ ꝗᷓ rectꝰqͥ nec deũ diligit nec eccliaʒ dei.cui dr. recti diliguntte. Si igit nec fides ſine oꝑib nec opera ſine fide ſufficũt ad aĩ rectitudinẽ.nos qͥ in chꝛiſtũ credimꝰ frẽs· rectas ſtudeamꝰ facere vias nras ⁊ ftudia nr̃a. Leuemꝰcoꝛda nr̃a cum manib ad deũ: vt toti recti inueniamur⸗ fidei nñe rectitudinẽ rectis actibꝰ ↄpꝛobañ teſ.dilectoꝛes ſpõſe dilecti a ſpõſo ieſu pᷣo dño nño qͥ eſt bñdictus in ſecka:amẽ. — Momelia. xxviij. Cce qð dixerã in ſermone· q? emuł᷑ eN laceſſientib ſpõſa rñdere cogatur. qᷓ coꝛꝑe qdẽ de nũero adoleſcẽtula rum eſſe vident᷑. anio aũt longe ſunt. Ait nem pe Nigra ſum ſʒ foꝛmoſa filie hierim Patet ꝙ detraherẽt ei nigregredinẽ ipꝛo⸗ erãtes. Sʒ aduertte ſpõſe patientiam ac enignitatẽ. Nõ mõ eiñ nõ reddit maledi ctum ꝓ maledicto.ſʒ inſuꝑ bũdixit filias pierkmn vocãs:q̃ magi ꝓ ſua nequitia filie babylonis łfilie baai: aut ſiqͥdẽ aliud no⸗ men imperij occurriſſet appellari meruerãt Sane didicerat aꝓpha. imo ab ipſa vn⸗ cione q̃ docet ſuauitatẽ calamũ nõ cõte⸗ rendũ:⁊ linũ fumigãs nõ extinguendum · ꝛopterea nõ putauit ampliꝰ irritandas ſat cõmotas ꝑſe nec qͥcqᷓ; addendum ſti⸗ mulis inuidieqᷓ toꝛq̃bant᷑. Magis aũt cũ pis q̃ oderũr pacẽ ſtuduit elſe pacifica.ſci⸗ ens ſe etiã inſipientib debitrictẽ. WMaluit ergo ip̃a fauoꝛabili demulcere vocablo qꝛ cure fuit ei intirmaꝝ potiꝰoꝑaʒ dare ſalu⸗ ti qᷓ; ꝓꝛie vltioni. ib qͥdẽ optanda iſta ꝑfectio. ꝓpꝛie aũt optimoꝝ foꝛma eſt pᷣlato nm. Sciũt qͥꝑpe boni fideles pᷣpoſiti.lan guentiũ ſibi creditã aĩaꝝ curã. nõ pompã. Lũq; internũ murmur cuiuſpiã lan q̃ru le vocis indicio depꝛehen dũt.⁊ ſiin ip̃os vſq; ad cõuitia ⁊„tumelias prũpent? me dicos ſe etiã nõ dños agnoſcentes parant cõ̃feſtim aduerſus freneſim anie nõ vindi ctam ſʒ medicinã · Hec igit᷑ rõ curſ põſa fi⸗ lias hierlz dicat eaſipᷣas q̃s maliuolas ſu ſtinet atq; maledicas vz vt ĩ blãdo fᷣmde Pomelia deliniat murmurãtes. ʒ motionẽ ſede.ſi⸗ net liuoꝛẽ. Scriptũ eſt em̃. Lingua paeii ca ↄpeſcit lites. Als o filie reuera hurim quddãmõ ſt q hin õi ſunt:nec falſo ta eas noiat ſpõſa. Siue eĩ ꝓpter ſacfa eccke que indifferent᷑ qͥdem cũ bonis ſuſcipiunt liue ꝓpter ſidei eqᷓ cõionẽ ac ↄfeſſionẽ·ſiue ob fi deliũ coꝛꝑalẽ ſaltẽ ſocietateʒ. ſeu etiõ ꝓpter fpem future ſalutis aq̃ oĩo nõ ſt qᷓ;diu hic viuũt.vłtales deſpan de. qᷓntũlibet viuãt deſpate.nõ incõgrue noiant᷑. Videamus iam qͥd illud fuerit dicere:niᷓᷓ ſum ſed foꝛ⸗ moſa. Nulla ne in his ÿbis repugnõtiaẽ. Adſit. Pꝛopt᷑ ſimplices dico qͥ int coloꝛẽ foꝛmã diſcernere nõ nouerunt: cũ foꝛma ad cõpoſitionẽ ꝑtineat. nigredo coloꝛ lit. Nõ om̃e deniq; qð nigꝝ eſt cõtinuo ⁊ des foꝛme eſt. Rigredo vbicã pupillã nõ de⸗ decet. Et nigri qͥdã lapilli i oꝛnamẽtspla cent. ⁊ nigri capilicãdidis vultib etiã de coꝛem augẽt ⁊ gram.· Sic tibi q́; faclead uertere eſt in red innumeris Quanqᷓ; ſine nũero ſtq̃ in ſuꝑficie qͥdem reꝑies decolo⸗ ra in ↄpoſitiõe vᷣo decoꝛg. Tali foꝛtaſſis mõ p̃t᷑ ſpõſa cũ pulcritudine vtiq; cõpoſi⸗ tionis neuo nõ carere nigredinis. ſʒ fanei loco ꝑegrinatõis ſue. Alioq̃n eꝛit ců eã ſi⸗ biin patria erhibebit ſpõſus glie glioſam nõ hůtem maculã aut rugã aut aliqͥd hu⸗ iuſmodi. At po ſi diceret qꝛ nigredinẽ nõ het ſeip̃am ſeduceret:⁊ vitas in ea nõ eẽt⸗ Quãobꝛem ne mirerꝰ qꝛ dixit nigra ſum: Trurſum nihil ominꝰ:qꝛ foꝛmoſa ſit gliat᷑ uðõ em̃ non foꝛmoſa. cui dr:veni ſponſa mea. Cui vz veni.nondũ uenerãt. he foꝛ te qͥs putet dictũ non qͥdem buic nigreꝗ adhuclaboꝛat veniẽdo in via:ſʒ btẽ illi. q iam pꝛoꝛſus abſq; nigredine regnat in p tria. Sʒ audi vñ nigrã ⁊ vñ foꝛmoſam ſe dixerit. An nigrã qͥqẽ ob tetrã tee quã pꝛius habuit ſub pꝛincipe ↄmutauit ambulãs iã i nouitate vite Sʒ ñ boceſt. cur nõ mag de p̃terito nigra fui ⁊ nõ nigra ſum dicit· Si cui tñ placet hic ſenſus.id qð ſequit. ſicut tabernaca cedar ſicut pelles ſalemonis· ſic opoꝛteret iteili⸗ gi:vt de veteri qͥdẽ ↄuerſatòe cedar.den ua po ſalemonis ſe dierit tabernaculum uꝰmdi imaginẽ terreſtrꝭ homis adhuc poꝛtãs. fot mo ſam po de celeſtis ſilitudine q; poſtea ee 4¹ dernq igi poſ wlm vmnih vrm bl at ntc Hecula t del u. nõ vebl gtedin tenich dmo pina Paul l cjtem fyme usp inmoꝛt puulz. nutai S ziv um am cop a chr ctis n wlalẽ 6i Soie tutab prert plac aqhi ion ſi ngup wnahi eckloun ſacaec 1 uuguru nilueohf notjuute . Piang iünſt sepugimi coqintchj runt:cn euut tcotnbozde puplirit onamit vulthein bic fulu Qunq ſe reples decl Talfonli e vtiq;ciyt dinis. hlui jn etcü s glieglſn auralihu nihrnii s ielbo nm oolrghiut en pon t nefo ucnign3 zbiM. gnat inpa woſan ſe werſabe umd poris fo inepoltl tre yie ᷓ ro nign ful plaret hit mack cedit eret itel⸗ edat. deh enacl 5 Poc e eſſe pelles qð tabernaculũ ꝓpha oſtendit dicens. Repente vaſtata ſunt ta⸗ bernacula mea: ſubito peil s mee„Prius igit᷑ nigra ſicut viliſſims taber nacka cedar poſtea foꝛmoſa ſicut pelles glioſireg? Sz videamus quõ ad ſtatũ potiꝰ vite potiors vtrũq; reſpiciat. Si ↄſideremꝰ hitũ exte⸗ rioꝛem ſctòõꝝ eũ quiin facie eſt qᷓ; fit humit ⁊ abiectꝰ.⁊ qð niglectus in curia:cũ tamẽ identidẽ intus reuelata facie gioꝛiam dei ſpeculantes.in eandẽ imaginẽ tranſfo?mẽ tur declaritate in claritatẽ tanqᷓ; a dũi ſpi ritu.nõ vna talis quelibet aĩa merio nob videbit᷑ poſſe rñ dere expꝛobꝛantib ſibi ni⸗ gredinem. niᷓ ſum ſed foꝛmoſa. Vis tibi deniqʒ demõſtrem aĩam ⁊ nigrã pariter⁊ foꝛmoſam. Epłe inquiũt graues ſunt.ſʒ pñtia coꝛꝑis infirma ⁊ ſermo ↄtemptibił᷑. Paulus hic erat. IJta nepaulũ o filie hie⸗ ruſalẽ de pñtia eſtimatꝭ ⁊ tã̃qᷓ; defoꝛmẽqʒ cõtemnitis:qꝛ cernit? homũculũ afflictari in fame ⁊ ſiti.in frigoꝛe ⁊ nuditate.in labo ribus plurimis.in plagis ſup?a modum. in moꝛtiby frequent᷑. Hec ſunt q̃ denigrãt pauluz. Per humſmodi doctoꝛ gentium reputat᷑ ingloꝛius.ignobilis.niger.obſcu rus.tanqᷓ; deniqʒ peripſima huius mũdi. Emuero nõne ipe eſt qͥ rapit᷑ in ꝑadiſum: qui vnũ alterũqʒ pambulãſqʒ qſqʒ ad ter tium ſui puritatẽ penetrat celũ. pe pul cerrima aia: quã ⁊ ſi infumũ inhabitantẽ coꝛpuſculum pulcritudo releſtis nõ deſpe⸗ xit admittere. angelica ſublim itaſ nõ reicit claritas diuina nõ repulit. Hanc vos di⸗ citis nigrã. Nigꝛa eſt ſed foꝛ mo ſa filie hie ruſalẽ. Nigra vᷣo foꝛmoſa ð iuino angeli⸗ coqʒ iudieio. Et ſi nigra eſt:foꝛinſecus eſt biaũt ꝓmimo eſt vt a vob iudicetur. aut ab his qͥ ſcðm faciẽ iudicãt. Homo ſi quidẽ videt in facie. deꝰ aũt in coꝛde. Pꝛo pterea ⁊ ſi niᷓ foꝛis:iʒ intus foꝛm oſa vtei placeat cui ſe ꝓbauit. Nõ em̃ vobis qͥbo ſi⸗ 6 adhuc placeret. xp̃i ſeruꝰ nõ eſſet. Felix ni⸗ redo q̃ mẽtis cãdoꝛẽ parit. iumẽ ſcie.con cientie puritatẽ Audi deniqʒ qͥd ꝓpha deꝰ ꝑmittat iſtiuſmõin nß tas pnie aut charitat? ʒelꝰ tãqᷓ; ſolis eſtus decoloꝛaſſe videf. Si fuerint ait pctã vra vt coccinũ:tanqᷓ; nix dealbabunt᷑.⁊ ſi fpe⸗ nnt ruba q̃ſi ÿmiculus, velut lana alba 2 erunt. Nõ planeↄtẽnenda in ſctis iſta ni⸗ gredo extra q̃ cõdoꝛẽ oꝑat᷑ internũ.⁊ ſedeʒ pꝛeparat ꝑinde ſapuntie. Cãdoꝛ eſt ein vt te etern ſapia vt iapiens diffimt:⁊ tãdidã optet eſſe alam in qᷓip̃a ſedẽ elegerit Qðſi aia iuſti ſedes eſt ſapie. haud dubie dixeri aiam iuſti eſſe candidqᷓ.⁊ foꝛtaſlis iuſticia ipᷣa cãdoꝛ eſt. Juſtꝰaũt erat paulꝰ cu repo ſita erat coꝛona iuſticie. Lãdida ꝓide pau li alaerat ⁊ fapia ſedebat i ea:itavt ſapiaʒ loq̃ret᷑ int ꝑfectos.ſapieʒ ĩ myſterio abſcõ ditam.qᷓ; nemo pᷣncipiũ huiꝰmũdi agno⸗ uit. Poꝛio hũc ĩ eo ſapie iuſticicqʒ cãdo?è nigredo illa exterioꝛ de pñtia coꝛꝑis infir? ma. de laboꝛib plurimis de ieiunis acvi gilijs multis. aut operabat᷑:autꝓmercbat Jõqʒ ⁊ qð nigꝝ eſt pauli.ſpecioſiꝰ eſt om̃i oꝛnatu extrinſeco:oĩetiã cultu regio. Non ↄpabit᷑ ei q̃ntalibet pulcritudo carnis. nõ cutꝰ vtiqʒ nitida ⁊ arſura. nõ facies colo⸗ rata vicina putredini.nõ veſtꝰ pᷣcioſa ob⸗ noxia vetuſtati:nð auri ſpẽs.ſplẽdoꝛuegẽ maꝝſcu q̃qʒ talia q̃ oĩa ſi ad coꝛruptionẽ Weritoꝓinde oĩs cura ſctõꝝ ſpꝛeto oꝛna tu cultuq; ſuꝑfiuo exterioꝛis ſu hoĩs qui certe ceꝛrũpit oĩ ſe diligẽtia ᷣbʒ ⁊ occupat excolẽ do ac decoꝛã do iterioꝛi illi qͥ ad ima ginẽ deteſt:⁊ ren ouat᷑ de die in diez. Lerti eĩ kr deo non poſſe eſſe qͥcqᷓ; acceptiꝰ ima gine ſua.ſiꝓpꝛis fuerit fſtituta decoꝛi Pꝛo pterea ⁊ ois glia eoꝝ intꝰnõ foꝛis eſt.hoc ẽ nõ in floꝛe feni aut in oꝛe vulgi: ſʒ in dño. Vñ ⁊ dicẽt. Błia nr̃a hec eſt teſtioniũ con ſcientie ñe qð ↄſcie folꝰſit arbit᷑ deꝰcuiſo li placere deſiderant:⁊ cui ſoli placere ſola va ⁊ ſũma gia eſt. Nõ mediocrꝭ plane gl'a illa q̃ intꝰeit. in q̃ glari ⁊ dñs gliedis cẽte dauid. O is glia eiꝰ filie reg a bint? Et tutioꝛ ſua cuiq; głlia dũ hʒ eã in ſemet ipo ⁊ nõialto. Zt nõ ĩ ſolo foꝛtaſſis cãẽdo ro interno:ſʒ ĩ exterioꝛi q́;ʒ nigredine glian dũ. ne qͥd oĩo ſctis depꝑeat.ſʒ oĩa cooꝑen᷑ẽ᷑ bonũ. Nõ ſolũ igit᷑ ĩ pe:ſʒ ⁊ gliaritribu⸗ lationib. Libent᷑ ait igit᷑glaboꝛ ĩ infirmi ¹ tatib meis: vt ihabitet ĩ me ʒtꝰxp̃i. Op tãda infirmitas q̃ 1p̃i pᷣtute ↄpẽſat. Quis dabit mihi nõ ſolũ ifirmari ſʒ ⁊ deſtitu a penit? deficere a memetipᷓ o:vt dñi ʒtutu; pᷣtute ſiabiliar. Nam ÿtus in infirmitate ꝑficit᷑. Deniq; ait. Qñ infumoꝛ ie tioꝛ ſum ⁊ potens. Qð cum ita ſit: pulere ponſa conuertu ſibi ad gliam:qð eiꝓob pꝛobꝛio ab emulis intoꝛquet᷑.non mõ foꝛ⸗ moſam ſʒ ⁊ nigram ſeeſſe glians. Non eĩ erubeſcit nigredinẽ quã nouit pᷣceſſiſſe ⁊ in ſponſo. Lui ſimilari q̃ute etiã gkieeſt. Nil bi gloꝛioſius ꝓinde putat qᷓ; chꝛiſti poꝛ⸗ rare obpꝛobꝛiũ. Vñ vox illa pꝛoꝛſus exul tationis ⁊ ſalutꝭ. Zbſit nihi gliari nſiin cruce dñi ñi ieſu chꝛiſti Srata igno ninia crutis ei qui crucifixo ingratꝰ non eſt. Ni⸗ gredo eſt. ſʒ foꝛma ⁊ fimilitudo dñi. Va⸗ de ad ſctm̃ eſʒiã ⁊ deſcribet tibi q̃lem ĩ ſpũ illũ viderit. Quẽ nãq; aliũ dicit viꝝ dolo⸗ ris ⁊ ſcientẽ infirmitatẽ. ⁊ qꝛ nõ erat ei ſpe cies neq; deceꝛ. Et addidit. Hos putaui mus eũ tanqᷓ; lepꝛoſum ⁊ ꝑcuſſum a deo ⁊ humiliatũ.ipe aũt vulneratus eſt ꝓꝙpt᷑ ini⸗ quitates nr̃as ⁊ attritus eſt pꝛopter ſcelera ña. ⁊ liuoꝛe eius ſanati ſu nꝰ. Ecce vñ ni⸗ ger. Jũge ⁊ illð ſcti dauid. Specioſus foꝛ ma pꝛe filijs hoĩm ⁊ habes totũ in ſponſo ꝙ ſponſa de ſe hoc in loco teſtata eſt. Non tibi recte ⁊ ipᷣe videt᷑ᷣm ea q̃ dicta ſt emul᷑ poſſerdere iudeis. Niger fum ſʒ foꝛmo⸗ jus filij hierkm niger plane cui nõ erat ſpe cies neq; decoꝛ. Niger qꝛ vermis ⁊ nõ hõ. oppꝛobꝛiũ hoĩm ⁊ abiectio plebis Deniq; ſip̃m fecit petm̃:⁊ nigꝝ dicere verear. In⸗ tuere ſahe pãnis ſoꝛdidũ.plagis liuidum ſputis illitũ moꝛte pallidũ ⁊ nigꝝ vel tũc pfecto fatebere· Percũctare etiã apłos eũ⸗ gem ip̃m qᷓlem in mõte ꝓſpexerint. aut cer te angelos in q̃lem ꝓſpicere ↄcupiſcãt.⁊ ni Pilominꝰ foꝛmoſum mirabere. Ergo foe⸗ moſus in ſe. nigerqpterte. Quã foꝛmoſuʒ ⁊ in meafoꝛma te agnoſco dñe ieſu. nõ ob puina tmñ̃ qͥb effulges miracula ſʒ ⁊ꝓpter ʒitatẽ ⁊ mãſuetudinẽ⁊ iuſticã. Vrũs qui te in his hoĩem inter hoĩes conuerſantem Diligẽter obſeruãs. ſeipſum pᷣbet ꝓ virib iinitatoꝛẽ tui.ĩ Hoc iã btitudinis munus foꝛmoſa tua pᷣmitias ſue dotꝭ accepit.nec qð foꝛmoſum eſt tuiimitari pigra: nec qð nigrum ſuſtinere cõfuſa. Ehn deer dicebat Rigra fum ſʒ foꝛmoſa filie hierlm. Erad didit ſilitudinẽ.ſicut tabern acula cedar:ſi cut pelles ſalomðis At iſts obſcupꝝ eſt nec atingen dũ oĩo fatigatꝭ hẽr tp̃s ad pulſã iſinõ diſimuat aderit qreuclat my⸗ Pomelia 7 ſteria.nec cũctabit᷑ aꝑire qͥ ⁊ad pulſanduʒ iuitat. Ip̃e ẽeĩ qͥ a ꝑir ⁊ nẽo claudit.ſpõſus eccle hs xp̃s důs ñ qͥẽ bñdictꝰĩ ſcła.amẽ 4 Momelia.xxix. F Icut tabnacta cedar:ſiẽ pelles ſalo monis. Mic incipien dũ qꝛ h deſijt hmo ſugioꝛ. Hoc expectatꝭ au dire qͥd ſit?⁊ qᷓliter ei qð ꝓxĩe tractatũ ẽ capl coaptet᷑qꝛ ſilitudo ẽ. ita ſubiũctů fuiſſe. vt vtraq; ꝑs ſititudis adid ſoluzʒ rñdeat qð ibi pᷣceſſerat.niᷓ ſũ. Põt ⁊ ita vt duobyil᷑ duo iſta.i.ſingla ſinglis referant᷑ ile ſeſus ſimplicioꝛ.iſte obſcurioꝛ ẽ ſʒ tẽtemꝰvtrũq; ⁊ pꝛius qͥdẽhũc qͥ difficilioꝛ aparet.nõ ãt ĩ duol pᷣmis: ſz idu oby dũtaxat extrẽis. difficultas eſt. Nã cedar qdẽ qð interpᷣtat᷑ tenebꝛe apꝑte ſat? cũ nigrecie ↄuenire vẽ: pelles ſalomõiſcũ foꝛmoſitate ñ ita.poꝛro tabnacka ĩ eandẽ nchilominꝰↄcurrete con uenientiã qͥs nõ videat. Quid eĩ tabnacu la niſi nfa coꝛꝑa ĩ qͥby ꝑegrinamur. Nõ ei hẽmus h manentẽ ciuitatẽ:ſʒ futurã inqͥri mus.ſz militamꝰ i eis tãqᷓ; ĩ tabernacus ꝓrſus violẽti ad regnũ. Beniq; militia eſt vita hois ſuꝑ tertã.⁊ qᷓ;diu miitamꝰ in h coꝛꝑe. ꝑegrinamur a dño ⁊ a luce.nã dñs lux eſt.⁊ inqᷓntũ qͥſq; cũ eo nõ eſt iterim ĩ te nebrꝰ eſt. h eſt iĩ cedar Flebilẽ ꝓinde vocẽil lã agnoſcat. Heu mihi qꝛ icolatꝰ m eꝰplõ gatꝰẽ. hitaui cũ hitãtibꝰ cedar:młtũ icola fuit aĩa mea. Eſt&ᷓ ß tabnackm nf̃i coꝛꝑił nð ciuis mãſio.aut domꝰidigene:ſ; aut ta bernaculũ milirãtꝰ.aut ſta bulũ viato?is. Eſt inqᷓ; coꝛpꝰtab nackm ⁊ tabnacłm ce dar:qð nimiꝝ aĩaʒ qjſi obiecti ſui icircũſcri pti lumis iterĩ nũc fraudat aſpectu: nec ſi⸗ nit oĩo videre ilið niſi ꝑ ſpeckn ĩenigmate nõ aůt facie ad faciẽ. Nideſne vñ eccłie ni gredo.vñ pulcerris q́;ʒ aĩabꝰ niõnulla rubi go inheſerit. De tabnackoꝓfecto cedar.de exercitio laboꝛioſe militie. ðᷣ diuturnitate miſeri icolatꝰ.ð anguſtijs erãnoſi exilij. de coꝛꝑe deniq; fragili ⁊ Fui. qꝛ roꝛpꝰqð coꝛ⸗ rãpit᷑ agfjuat aiaʒ.⁊ depᷣmit Trena ihitatð ſenſũ mlta cogitãrẽ ꝓpterea ⁊ cupiũt diſſol ui.vt coꝛge leuate xpᷣi aduolẽtĩ ãplexꝰ. vñ ⁊gemẽs vna ð miſerꝰ aiebat. Infelix ego hõ.ds melibabit ð coꝛpe moꝛt hꝰ. Scit nimiꝝ q̃ hmõi ẽꝙ nõ poſſit ĩ tabnaculo ce dar carẽre ad puꝝ macła aut ruga·nðq̃u⸗ puiln uhe (pelesſi ighye uitt otet iſiſet Ndih n. ilelis teniz pare ndit d intern uenueyiß ocurech dẽtahnn amur ſi futrinhi abemaals ß mllituc litam uce. nönis ſtitennit inde wul atꝰn mltüioz nfpil e Autt yob nlne ticũn nnecſis gwe ecckteni ulawbi cedar. de uwitate oiexilj de pc na ihltato plũt diſſ o1 plerꝰ· vñ feli ego Sa culoe gunöd — lacũc pigredie: et cupit erire vtſepeſit eruere.et hec rõ cur ſpõla nigrã ſe dixerit ſi ut tabnacka cedar. iʒ ei foꝛmoſa ſiẽ pelles ſalomõis. An neſcio qͥd ſublie ac ſacrũ ſen tio in his pellbo iuolutũ qð mime auſim tingere. niſi ad nutũ ſane ip̃ꝰ qͥ repoſuit ſiquit. Pegi nimiꝝ qᷓ ſcrutato? eſt maie⸗ ſ ogemet a gła. Supſedeo igit᷑ ⁊ dzf fero Vob iterim cureerit folito imhetrale fauoꝛẽ vĩis pcibꝰ: vt eo alacrio?es q̃ fiden Puſillꝰcoꝛde erã ⁊ ↄfoꝛtabat me. piger et tioꝛes redeamus ad id qð attẽtioꝛibꝰ eget animis.⁊ foꝛtaſſis inueniet pius pulſatoꝛ qð tem erarꝰſcrutato? no poſſet. Ouanq; ⁊ meroꝛ finẽ impat? calamitas quã pati oꝛ. Quouſq; eĩ diſſimulo⁊ ignis quẽ in⸗ tra me abſcõdo triſte pectus adurit. interi oꝛa depaſcit. Plauſus latiꝰ ppit. ſeuit acri us. Onid mihi ⁊ cãtico hit q ia maritu⸗ qine fum. Vis doloꝛis abducit intentoez ⁊ indignatio dñi ebibit ſpm̃ meũ Subttã cto ſiqdem illoꝑ quẽ meai dno ſtudia vt cunq; libera eſſe ſolebãt.ſil ⁊ coꝛ me dere liquit me. ſʒ vim feci aio de diſſilaui vſq; puc · ne affectꝰfidẽ vincere videret Deniq; ploꝛantib alijs ego vt aduertere potuiſtiſ ſiccis ocuł ſecutꝰ fum inuiſum funꝰ:ſiccis oculis ſtetiadtumulũ. uſq; cuncta ꝑacta funt exequiaꝝ ſolẽnig. Indurꝰ acerdotali bus folitas in eo oꝛõnes ꝓpꝛio oꝛe ↄpleui terrã meis manib ex moĩe ieci ſuꝑ dilecti coꝛpus.terra mox futuꝝ Qui me intuebã tur ñebãt ⁊ mirabant᷑ ꝙ nõ fiebã ip̃e.cũ nð ilũ qͥdem B me potꝰ qͥ illũ amiſiſſem oẽs miſerarent᷑ Cuiꝰ em̃ vel ferreũ pectꝰſuper me bi nð moueretquẽ vidaret. B erbardo — ſupſtuem. Cöe danm nũ:ſʒ pᷣ meo nð repu⸗ tabat᷑ifoꝛtunio. Zt ego qͥby poterã viribꝰ fidei reluctabar affectui.nitẽs vel inuitus nõ mouen fiuſtra addictione nature vni⸗ nerſitat? debito cõditõis vfu potẽtꝰ iuſſu mditio iuſti. fiagello terribilis dñi volũta te. Pꝛo hmõi ſꝑ extunc ⁊ deinceps cxegi a mem etiß̃o nõ indulgere multo fletui. mul um tñ turbatꝰ? ⁊ meſtꝰ. nec potui impare triſticie qͥ potui lachꝛyme. ſed vt ſcriptũẽ: — turbatꝰſum ⁊ nõ ſum locutꝰ. At ſupp̃ſſus doloꝛ altius introꝛſuʒ adicauit. eo vtfen rio acerbioꝛ factꝰ.quò nõ eſtexire ꝑmiſſus Fateoꝛ victꝰſuʒ. Exeat neceſſe eſt foꝛas qð intus patioꝛ. efeat ſane ad oclos filioꝛum qᷓ ſciẽtes incõmodũ planctũ human eli⸗ ment. dulcius ↄſolenf. Sciti o filj qᷓ; int. ſit doloꝛ meꝰ qᷓ; dolẽda plaga. Cernitꝰnẽ peq; fidus comes me deleruiri viabacꝗᷓ ambulabã.qᷓ; vigil ad curam qᷓ; nõ legnis ad opꝰ.qᷓ; ſuquis ad moꝛes. uis ita mi hi ꝑneceſſanus:cui eque dilectus ego. fra ter erat genere:ſʒ religion egermanio?. Do lete qucfo vicẽ meã vos qb hec notã ſunt Infirmus coꝛpeeram:?⁊ ille poꝛtãbat me⸗ negligẽs:⁊ excirabat me. Impꝛouidus et obiiuloſus ⁊ cõmonebat ie. Quo mhi auulſus. mihi raptꝰ eſt manib hõ vna⸗ nimis.hõ ßᷣm coꝛ meũ. Amauimꝰ nos in vita. quð in moꝛte ſeꝑati ſumus. Amari ſima ſeꝑatio ⁊ quã nõ poſſet oĩno efficere niſi moꝛs. OQñ em̃ me viuꝰviuũ deſereres Dĩo opꝰm oꝛtꝰ hoꝛrendũ diu oꝛtiũ. Quil em̃ tã fuaui vinclo mutui ñi nõ peꝑeciſſet amoꝛ:s.niſi totiꝰ ſuauitat inim ica moĩß Bene moꝛs ꝗ̃ vnũ rapiẽdo duos furioſu pemit. An nõ moꝛs etiã mihi. imo płꝰmi hi.cui vtiq; oĩ moꝛte infelicioꝛ vita uata eſt. Eliuo vt viuẽs moꝛiar: ⁊ hoc dixerim vitam. Quã mitiꝰ me pꝛiuares o auſtera moꝛs vite vſu qᷓ; fructu. nam vits ſine fru ctu grau ioꝛ moꝛs. Deniq; duplex malum ligno parat᷑ infructuoſo ſecurꝰ⁊ ignis· Er go meis laboꝛib inuidens. elõgaſti a me amicum ⁊ pꝛoximũ. per cuiꝰmaxime ſtudi um crant.ſi quãdo erant fructuoſi Satiꝰ? mihi ꝑꝛoinde fuiſſet periclitari vita qᷓ; tua gerharde pfitia. qͥ meoꝝ in dño ſtudiozuʒ eras ſollicitus mercatoꝛ. fidelis adiutoꝛ: cautus examinatoꝛ. Lur queſo aut amas uimus.aut amiſimus nos. Dura cõditio ſʒ mca miſerãda foꝛtuna.nõ ⁊ illiꝰ. am tu chare frater: ſi charos amiſi.charioꝛes vtiq; recepiſt. Me o q̃ nã iã miſeꝝ cõſo latio manet. pꝰ te vnicũ ſolaciũ meũ· Pla cita fuit parit᷑vterq;.ocietas coꝛꝑm ꝓ mo rum ↄcoꝛdia:ſʒ folũ me diuiſtovulnerauit Vömune qð libuit.qð trſte ⁊ lugubꝛeme um. In metranſierunt ire tue. in me cõfir⸗ matũs eſt furoꝛ. Erat ambobus alterutꝝ grata pꝛeſentia. dulce conſoꝛtium. ſuaue colloquium. ſed tantas vtriuſq; delicias ego perdidi tu mutaſti. Et quiem imu⸗ tutis illis retubutio multa · Quantafes noꝛe gaudioꝝ ac benedictionũ cumulo ha bes certe ꝓ me tãtillo.repoſitã tibi xp̃ipꝛe⸗ ſentiã. Hec diſpen diũ ſentꝭ abñtie a nobiſ tue.angel oꝝ admixiꝰ choꝛis. Non eſt igit᷑ qðcauſer? tu de nr̃a q̃ſi ſubtracta tibi pᷣſen tia.cui affatim ſui ſuoꝛũq; copiã dñs ma⸗ ieſtatis indulſit. Zt egoꝓ te qͥd. Quã vel lem ſcire qͥd ſentias nunc de meillo vnico tuo. medijs mutãte curꝭ ⁊ penis. deſtituto te baculo imbecillitatꝰ m ee. Si tñ licet ad buc cogitare de miſero ĩgreſſo abyſſum lu minis atq; illo pelago etne felicitatꝰ abſoꝛ pto. Foꝛte em̃ ⁊ ſi noſti nos pᷣm carnẽ.ſed nũc iã nõ noſti:⁊ qm̃ itroiſti ĩ potẽtias dñi memoꝛarꝭ iuſticie eiꝰſolꝰ.imemoꝛ ñ Le teꝝ qͥ co heret deo vnꝰ ſpũs eſt:⁊ in diuinũ 5 quendã totꝰ mutat᷑ affectũ:nec pᷣt iã ſenti⸗ re aut ſaꝑe n iſi dei.⁊ ꝙ ſentit ⁊ ſapit deus plenꝰ deo. Deꝰaũt charitas eſt.⁊ qnto qͥs Ziunctioꝛ deo.tãto plenioꝛ charitate Poꝛ ro impaſſibil eſt deꝰ:ſʒ nõ incõpaſſibil.cui ꝓpꝛiũ eſt iꝑ mifereri ⁊ ꝑcere. Ergo ⁊te ne⸗ ceſſe eſt miſericordẽ eẽ qͥ inheres miſericoꝛ ji. qᷓ;uis iã mime miſer ſis:⁊ qͥ nõ pateꝛis ↄpaterʒ tñ. affectus pinde tuꝰ nõ eſt ĩmi⸗ nutus.nec qm̃ deũ induiſti ñi cura te exui ſtu⁊ ip̃em̃ cura eſt de nob. Qð infirmuʒ eſt abieciſti.ſʒ nõ qð piũ Charitas deniq; nunqᷓ; excidet. nõ obliuiſcer me in finem. Videoꝛ mihi audire q̃ſi frẽm meũ dicentẽ Munqͥd mat᷑ potit obliuiſci filij vteri ſui. xt illa ſi oblita fuerit: ego tñ ñ obliuiſcar tui. Nõ expedit ꝓꝛſus. Scis vbi pᷣſer. vbi iaceã.niſi reliqueris me. Nõ eſt qͥ poꝛrigat manũ. Ad oẽ qð emerferit reſpicio ad ger⸗ hardum vt cõſueuerã:⁊ non eſt. Heu tunc ingem iſco miſen ſicut hõ ſine adiutoꝛio. Quẽ ↄſulam in ambiguis.cui in aduerſiſ fidã.qͥs poꝛtabit onera.qͥs ꝑiculapulſa⸗ bit. Honne vbiq; greſſus meos gerhardi pculi anteibãr. Nõnetuñ gerharde pectus cure mee notꝰ qᷓ; meũ pius hẽbãt: fami⸗ liariꝰ incurſabãt.acriꝰvꝛgebãt. Nõne ili⸗ gua tua illa placabili ⁊ potẽs meã a hᷣmo nibus ſeculi freq̃ntiſſime vẽdicabas. ami⸗ go reddebas ſilẽtio. Dñs dederat illilin⸗ guam erudiu aʒ: vt ſciret qñ deberet ꝓferre fermonẽ. Ira deniq; in pꝛudẽtia reſpõſoꝝ ſuoꝝ ⁊ in gfa ſibi data deſuꝑ.⁊ domeſtic ſatis faciebat ⁊ eꝝter: vt peue me uemo re Homelia quireret.cui foꝛte pꝛioꝛ gerhardus oceur⸗ riſſet Occurrebat aũr aduentantiꝰ oppo⸗ nens ſe:ne ſub ipo ociũ meũ incurſarẽt. Sʒ qͥb ſane ſatꝭ facere ꝑ ſe nõ quibat. hos per ducebat ad me:cteros emitteb at. O virũ induſtriũ.o amicũ fidelẽ. ⁊ amico gerebat moꝛẽ. ⁊officijs charitats nõ deerat. Quis vacua ab eo receſſerat manu. Si dues cõ filiũ.ſi pauꝑ ſubſiciũ repoꝛtabat. Nec qͥ rebat q̃ ſua ſunt.qͥ ſe medijs ingerebat cu⸗ ris vt ego vacareʒ. S ꝑabat em̃ ſic vt erat humiimꝰ.m aioꝛẽ d nf̃a quiete fructum. quã ſi vacaret ip̃e. nterdum poſtulabat abſo lui ⁊ alteri cedere qᷓſi qͥ melius ꝓuide ret. Sed vbi ille inueniret᷑. Nc petulanti vt aſſolet meo oicij detinebat᷑ affectu.ſed folo intuitu charitatis. Si qͥ dẽ plꝰ oibus lab oꝛabat: ⁊ minꝰoĩ by acciptebat:ita vt ſe pe cũ alijs neceſſiria miſtraret.ipſe egert i plurih. verbi cã:cibo aut veſte. Deniq; eũ ſe ſentiret deceſſui ꝓpinq;re:deꝰ inqͥt tu ſcis⸗ ꝙ q̃ntũ ĩ me fuit ſꝑ optaui quietẽ mihi in⸗ tendere.tibi vacare. ſʒ implicitum tenuit timoꝛ tuꝰ⁊ volůtas fratꝝ.⁊ ſtudiũ obediẽ di ſuꝑg oĩa abbat? parit᷑ ⁊ fris germana di lectio. Ita eſt. G F̃etibi ſt de oĩi fructu mto rum ſi q́;s eſt in dño ſtudioꝛũ. Tibi debeo ſiꝓfeci.ſiꝓfui. Tu intricabaris ⁊ ego tuo bficio fertatus ſedeb ã mihi: aut certe di⸗ uinis obſequijs ſanctiꝰoccupabar:aut do ctrine filioꝝ vtiliꝰ intendebaʒ. Cur em̃ ſe⸗ curus intꝰ nõ eſſem:cũ te ſcirẽ agentẽ foꝛis manũ dexterã mnã̃.lumẽoculoꝝ meoꝝ.pe ctus meũ ⁊ linguã meã. Et qͥdem indefeſ fa manus.oculus ſimplex.pectꝰconſil eli gua loquẽs iudiciũ.ſicut ſcriptuʒ eſt. Os tuſti meditabit᷑ſapiam ⁊ lingua ewꝰloqᷓtur iudiciũ. Sʒ quid dixifoꝛis agentẽ illũ.qᷓſi interna gerhardus neſciret. ac ſpũaliũ er⸗ pers eſſet donoꝝ Noꝛůt qͥ illũ noꝛũt ſpũ⸗ ales qᷓ; vᷣba eius ſpm̃ redolerẽt. Noꝛũt cõ⸗ tubernales qᷓ; moꝛes eiꝰ ⁊ ſtudia nõ carnẽ ſaꝑen t:ſed feruerent ſpũ. Quis illo rigidi oꝛ in cuſtodia diſcipline.quis in caſtigan⸗ do coꝛpus ſuũ diſtrictioꝛ vł fuſpẽſioꝛ.ſub limioꝛ in ↄteinplando ſubtiliꝛ in diſſerẽ do. Quotiens cũ eo diſſeren s ea didici qᷓ neſuiebam.⁊ qui docturus adueneram:do ctus magis abceſſi. Nec mirũ de me· cum magui ac ſapientes viri idipᷣm nihlomi use urh ſehi wan ent jnnn 59 ſomel uns f ach tel näte ſutzot aml ed cti G Eti dn w ih unp nom tabgre Wen ebnd ſeech ſodii d erg ſuſ te 0 qrtu hinit necte 19 udh ktio ton yor lhz plita wh ußd dig. ine in ardus de äntog urſurt dat hog) pt cbuGyn en Qus duesci tdu. ſ hzuhna, emſ. Mete fun n pohlht elusn cpn 47 u dephhe ubarin t.ipſecgi 3 Hugt enitni etinhtt lctmtm ſudihet⸗ s wunn unn iLhut unttn ucni pabrun z.Uuit imi np immi ni jc0s bq mill piner noꝛit pů⸗ ſnürc⸗ lanöturnt slong utung⸗ hüt b nolſer uddcid merum o emecum ublem nus exillo ſibi accediſſe teſtenk. Nõ cogno uit lutteraturã. ſʒ habuit litteraꝝ inuẽturẽ ſenſuʒ. habuit ⁊illuminãteʒ ſpm̃. NHec in maximis tantũ: ſʒ ⁊ iminimis maximus erat. Quid verbi cauſa in edificiijs magiſ in oꝛtis. aquis.cũctꝭ deniq; artib ſeu oꝑi⸗ bus ruſticoꝝ.quid inqᷓ; vel in hoc rerum genere gerhardus ſubterfugit ꝑitia. Cemẽ taris. fabrẽ.agricolis.oꝛtolanis. ſictoꝛib; atq; textoꝛi. facile mgp̃erat. Cunq; om niũ iudicio omiby eſſet ſapiẽtioꝛ: ſolus in ſuis oculis nõ erat ſapiẽs. Etinã̃ multos ⁊ſi minꝰ ſapiẽtes nõ plus tãgeret illa ma ledictio. Ve qͥ ſapiẽtes eſtꝰ in oculis vfis Sctibo iſta loq́: ⁊ adhuc plura his deil lo compꝑtis ⁊ maioꝛa. Paro tamẽqꝛ caro mea ⁊ frat᷑ eſt h tñ ſecurꝰa ddo.mihi vtilis ĩoib ⁊p oibo fuit. Vtikĩ paruis ⁊ĩ mag⸗ nisĩ puarꝭ ⁊ĩ public forꝰ⁊ intus. Me⸗ rito exeo pẽdebã totꝰ: qͥ mihi totũ erat.ſo⸗ lum pene reliq̃rat mihi ꝓuiſoꝛis honoꝛeʒ ⁊ nomẽ nam opus ip̃e faciebat. Ego voci tabar abbas ſj ille p̃erat in ſollicitudine. Meerito requieuit ĩ eo ſpũs meꝰ: ꝑ quẽli⸗ cebat delectari ĩ dño.pᷣdicare liberius.oꝛa re ſecuriꝰ: Per te inquã mihi frat᷑ mi mẽs ſobꝛia ⁊ ꝗᷓta qᷓes.ſerm o efficacioꝛ. pĩguioꝛ oꝛð̃.freqntioꝛ lectio ⁊ feruentioꝛ affectus. Meu ſublatus es ⁊ hec oĩa ſił. Tecũ pari ter abiere oẽs delicie ⁊ leticie mee. Jõ cure irruũt. iã moleſtie hintinde pulſant ⁊ an⸗ guſtie vndiq;. Solũ me reꝑerunt ſole mi hi te abeunte rem anſerunt.ſolꝰſu b ſarcina gemo. Zut ponere aut oppꝛimi neceſſe eſt. qꝛ tu tuos humeros ſubduxiſtt Quis mi hitribuat cito moꝛi poſtte. Nãꝓ te nolim nec te tus fra udare głia. Poꝛro ſuꝑuiuere ⁊ laboꝛ ⁊ doloꝛ.viuã quoad viuã ĩ amari tudine.viuã in meroꝛe.⁊ hec ſit mihi cõſo latto vt m erẽdo affligar. Nõ parcã ⁊ iuua bo manũ dñi.etem̃ manus dñi tetigit me. Me inquã tetigit ⁊ ꝑcuſſit. nõ ilũ quem vocauit ad requieʒ me octidit cũ ſuccidit illuʒ. Nunqd em̃ occiſuʒ qͥs dixerit quem plãtauit in vita. Zt qð illi vite ianua fuit mihi plane eſt moꝛs.mem; illa moꝛte moꝛ tuũ dixerim.non hunc qui obdoꝛmiuit in dño. Exite exite lachꝛyme iam pꝛidẽ cupi entes. Exite qꝛ is qui vobis meatum ob ſtruͤxerat ↄmeauit. Aperiant᷑ cataracte mi — prir ſeri capitis ⁊ erumpant fontes aquaruʒ.ſi foꝛte fufficiãt ſoꝛ deſ diluere culpaꝝ quibꝰ iram merui. Cũ conſolatus fuerit fuꝑme dñs tunc foꝛtaſſis ⁊ ego merear ↄfolari.ſi tñ nõ peꝑcero a meroꝛe. Nõ qͥ lugẽt ipico⸗ ſolabunt᷑. Pꝛopterea ↄdeſcẽdat mihiois ſctũs ⁊ ĩ ſpů lenitatꝭ.qui ſpiritalis eſt ſuſti neat lamentantẽ. Luctꝰmeꝰ hũano qᷓſo pẽ ſctur affectu:nõ vſu. Videmꝰnẽpemoꝛtu os qᷓttidie plãgere moꝛtuos ſuos· fletũmt tum ⁊ fructũ nullũ. Nõ culpamꝰaffectum niſicũ excedit modũ:ſ; cauſam. ile nimi rum nature eſt ⁊ eiꝰturbatio pena peccati⸗ hec vanitas ⁊ pctm̃. Etem̃ ibi ſola niſifal loꝛ ploꝛant᷑ dãna glie carnis vite pñts in⸗ moda. Et ploꝛãdi quiita ploꝛãt. unqͥd ego ſic. Silis mihi affectꝰ:ſʒ altera cauſa⸗ diſſiliſq; intẽtio.nulla mihi ſaue q̃rela de oĩb q̃ ſit mũdi.in his ꝑfecto q̃ ſt᷑ dei adẽ⸗ ptum doleo fidele auxiiũ.ſalutare ↄſiliũ. gerhardũ doleo. gerhardus eſt ĩcã.frater carne:ſʒ ꝓximꝰ ſpũ.ſociꝰꝓpoſito. Adheſit aia aie iliꝰ.⁊ vnã fecit de duobꝰ nõ cõſun guinitas ſʒ vnanimitas. Larnis qͥdẽ ne⸗ ceſſitu do nõ defuit.ſʒ plꝰiũxit ſocietas ſpi ritus.⁊ ſenſus anĩoꝝ meoꝝ confoꝛmitas. Cũ eſemꝰcoꝛ vnũ ⁊aĩa vna. hãc meam parit᷑ atq; ip̃iꝰ aĩaʒ ꝑtrãſiuit gladiꝰ:⁊ ſcin dens mediã ꝑtẽ locauit ĩ celo. ꝑtẽ in freno deſeruit. Ego ego illa poꝛtio miſera ĩ luto iacen s trũcata ꝑte ſui ⁊ ꝑte potiori:⁊ dicit᷑ mihi ne fleueris. Auulſa ſt̃ viſcera meag me:⁊ ðꝛ mihi ne fleuer. Sẽtio ſentio vel inuuꝰ: qꝛ nec foꝛtitudo lapidũ foꝛtitudo mea: nec caro mea enea eſt. ſentio pꝛoꝛſus ⁊ doleo ⁊ doloꝛ meꝰĩ ↄſpectu meo ſp. Non ſane nos poterit duricie ⁊ inſenſibilitatis arguere ille qͥ vberat quõ illos de qͥb ait⸗ Percuſſi eos ⁊ nõ doluerũt. Affectũ meũ ↄfeſſus ſum ⁊ nõ negaui. Carnalẽ qͥs dixe rit. ego hũanũ non nego.ſiẽ nec me hoĩem Si nec hoc ſufficit nec carnalẽ negauerim nã ⁊ ego carnatł ſum venũdatꝰſub pctõ ad dictꝰmoꝛti penis ⁊ erũnis obnoxiꝰ. Nõ ſũ fateoꝛ inſenſibilis ad penã. moꝛtẽ hoꝛreo meã ⁊meoꝝ. Weꝰ gerhardus erat. meus plane. En nõ meꝰ:qͥ frat ſanguie fuit. pꝛo feſſione filiꝰ.ſo llicitudine pẽ.conſoꝛs ſpũ. ituitꝰaffectu. Is receſſit a meſentio. leſus ſum ⁊ Zuiter Ignoſcite filijꝝ:imo filij· vi —— .——— —— 1 3 . 3 3 16 * cem dolere patnã Miſeremĩ meiſaltẽvol amici mei: qᷓ certe cõſideratis; Fuia pꝛo ꝓctis recepi de manu dñi. In virga indi⸗ gnationis ſue ꝑcuſſit me. digne meritis Dureꝓ virib An leueqͥs dixerit meviuere abſq; gethardo. niſi qui ignoꝛat qͥd mihi cũ gerhardo. Nec tñ Idico ſermoni by ſcti No repᷣhendo iudiciuʒ quo recepit quiſq; ꝙ dignus eſt.ille coꝛ onã quaʒ meruit ego quã debui penã. Hunqͥd qꝛ ſentio penam repꝛehẽdo Inĩiam Hũanũ eſt iliðᷣ.h impiũ Humanũ inqᷓ; ⁊ neceſſe affici erga charoſ ſue delectabilit᷑ cũ pᷣſto ſũt: ſiue cũ abfunt moleſte. Nouerit ocioſa ſociał ↄuerſatio p̃ fertim int amicos: ⁊ quid effecerit mutuꝰ amoꝛ inſit pñtibꝰ· hoꝛro indicat ſeꝑatis⸗ nis.⁊ doloꝛ de inuicẽ in ſegatis. Doleo ſu per te gerharde chariſſime.nõ qꝛ dolẽdus ſ qꝛ ablatus:⁊ ideo foꝛtaſſis dolẽdũ mi hipotius ſuꝑ me qͥ bibo calicẽ am ⁊ritudi nis. Et ſolus dolẽdus qꝛ ſolus bibo. Rð em̃ ⁊ tu Solus ego patio? qð ſolent parit pati qͥ ſe diligũt.cũ ſe amittũt. Vltinã non te amiſerim ß pᷣmilerim. vtinaʒ vel tarde aliqũ ſeq̃r te quocũq; ieris. Nõ eĩ dubiũ qn ad Mos ieris qᷓs circa mediuz extreme noctꝰ tue inuitabas ad laudẽ: cũ in vultu ʒvoce exultatõis ſubito erupiſti ĩ illð da⸗ uiticũ ſtupẽtibo qͥ aſſiſtebãt. Laudate dñʒ de celis lau date eñ in excelſis. Jã tibi frat mi nocte adhuc media dieſcebat.⁊ noxſẽ Dies illũinabit᷑. Pꝛoꝛſus illa nox illũina⸗ Liotua in delitijs tuis. Accituꝰ ſuʒ ego ad ¶d miraculi videre in moꝛte erultantẽho⸗ minẽ ⁊ inſultantẽ moꝛti. Vbi eſt moꝛð vi ctoꝛia tua· vbi moꝛs ↄtẽtio tua Jã nõ ſti⸗ mulus ſʒ iubilus. Jãcantan do moꝛit᷑ hõ ⁊ moꝛiendo cãtat Aſi urparꝰ ad lericiã mr̃ merdꝛis. vſurparis ad gliaʒ inimics. vſur parad intro itũ regni:poꝛta inferi ⁊ fouea pditionis ad inuentionẽſ alutis. Idq; ab hoie pctõꝛe: iuſte nimiꝝ qꝛ tu in;ꝛ hoiez innocentẽ ⁊ iuſtũ ptãte temerarià vſurpa⸗ ſti. WMoꝛtua es o moð? ꝑfoꝛata hamo: q̃ incauta glutiſti. cuiꝰ vox eſt in p heta omoꝛs ero moꝛs tua moꝛſus tuꝰero infer nillo inqᷓ; hamo pfoꝛatatrãſeuntib per nieciũ tui fidelib letũ latũc; exitũ pãdis ad vicã. Serhardus te nõ foꝛmidat larua lis effigies. erhardus ꝑ medias fauces omelia tuas trãſi tad patriã. nõ mõ ſecurꝰ ß; ⁊le⸗ tabũdus ⁊ laudans. ũ igt᷑ ſuꝑueniſſen ⁊ extrema pfalmi me audiẽte clara vocecõ pleſſet:fuſpiciẽs in cel uʒait. Paterin ma⸗ nus tuas ↄ mẽdo ſpm̃ meũ. Et repetẽs eũ dem ſermonẽ ac freq̃nt᷑ ingeminãs:pat pr̃ ↄuerſus ad me exhiarata qͥdẽ facie: q̃uta inqͥt digᷓtio dei preʒ ho ĩm eiſe. q̃nta hoĩm głla.del filios. der eẽheredes. Hã ſifilij et heredel.ſic cãtabãt quẽ nos lugemꝰ.i quo ⁊ meũ fateoꝛ luctũ pene in cantũ vtu. duʒ intentꝰ glie eiꝰ ꝓpe fere miſerie obliuiſcoꝛ Sʒ reuotat me ad me pũgẽs doloꝛ: facile q; a ſereno illo intuitu tanqᷓ; a leui excitat fomno ꝑſtringẽs anxietas. Plãgã igit᷑ ß ſuꝑ me qꝛ ſug ulum vetat rõ · Puto em̃ ſi opoꝛtunitas daret᷑ mõ diceret nob. Noli⸗ te flere ſuꝑ me:ſʒ ſuꝑ vos flete. Plãxit me⸗ rito dauid ſuꝑ parricida filio cui ꝑpetuo ſciret obſtructũ exitũ de ventre moĩl⸗ mole criminis. Merito ſuꝑ ſaul ⁊ ionathan⸗qͥ bus eq̃ abſoꝛptꝭ ſemel emerſio nõ ſpat᷑. Et qͥdẽ reſurgẽt:ſʒ nõ ad vitã.ĩmo ad vitam: vt viui ĩ moꝛte infeliciꝰmoꝛiant᷑. Quãqᷓ; de ionatha poſſit non imerito herere Inĩa. At mihi ⁊ ſinð ita ſutpetit plangendi rõ. nõ tñ nulla. Plãgo pᷣmũ ſuꝑ meaip̃ꝰ pla ga atq; iactura huiꝰ do muſ.plãgo deniq; fuꝑ paupeꝝ nereſſitatiꝰ quoꝝgerh ardus pat erat.plãgo certe ſuꝑ vninerſi ſtatu ni oꝛdiniſ nreq; ꝓfeſſiõis:qͥ de tuo gerharde ʒelo ↄſilio ⁊ exẽplo robur nõ mddicũ capie bat.plãgo poſtremo ⁊ ſi nõ ſuꝑ te⸗ꝓpter le cñ. Hinc ꝓrſus hinc afficioꝛ ꝗᷓtant· qꝛ ve⸗ hemẽter amno.⁊ nẽo mihi moleſtꝰ ſit dicẽs nõ debere ſic affici.cũ benignꝰ ſamuel ſuꝑ repꝛobo rege.⁊piꝰ dð ſuꝑ parricida filis: ſarꝭ ſe ternit affectiõi ⁊nð ad in iuriã fidei nõ in ſupni ſuggillatõe iudicij. Abſalon fi li mi ait ſetũ s. fili mi abſalon: ⁊ ecce plꝰqᷓ; abſalon h. Saluatoꝛ qᷓʒ vidẽs ciuitatẽ ihe ruſalẽ ⁊ pᷣuidẽs ruiturã fleuit ſup eã: ⁊ ego ꝓpꝛiã ⁊ q̃ in pñti eit deſolatõeʒ nõ ſentiaʒ plagõ meã. recentẽ? Fuẽ nõ doleã. Iile fie uit ↄpatiẽdo ⁊ ego pãtiẽdo nõ audeo· Et certe ad tumulũ laʒari nec flẽtel arguit nec a fletu ꝓhibunt.iſup ⁊ fleuit cũ flẽtib.⁊ la⸗ chꝛymarꝰẽ inqͥt ihs. Fuerũt lachꝛyme ille teſtes ꝓfecto nature.nõ indices diffidentie eniq; ꝓdijt moxꝝ ad vocem eius d erat X upſ Luenſa Nerin mz trepettzei butpi fuein Juhiin kilije gwi ü zud eobluſſh dolorful leu gut ligi gih Puweßi ob. ſl „Plittn⸗ cui pyan mortna lonachni nõ ſpi& ad vium herereſi ngend 3 hl jgo denß gechurdts niſutuni ogepare dccupie fqve⸗ it dicis e ſud dafchoꝛ wüfchei bſalonfi upꝰq; iche oeitieh nö ſenti e Flefi udeo argult nel äi.la meill difidentie ius dcit X moꝛtuꝰ.ne ↄtinud putes fidei pᷣiudicium dolẽts affectũ. Sic nec fie:ꝰ vtiq; uñ infelt citat eſt ſignũ:ſʒ ↄditõis idiciũ. Heq; ꝑp⸗ cuſſus ploꝛãs arguo ferientẽ: ſʒ ꝓuoco pie⸗ tateʒ. ſcueritatẽ flecteʒe ſatago · Eñ ⁊ ᷓba mea doloꝛe ſt plẽa:nõtũ? murmure Nun qd nð plenũ iuſticie ꝑtuli qðᷣvniꝰſnie ↄple mẽto ⁊ punitꝰẽ qͥ debuit.⁊ coꝛonaꝰqͥme⸗ ruu:⁊ adhuc dico. bñ vtiũq; feẽ dulc ⁊re ctus dñs.miaʒ ⁊ iu diciũ cãtabo tibi dñe. cãtet tibi mĩa quã feciſti cũ fuo tuo gerhar do.cãtet ⁊ u ditiũ qð nos poꝛtamꝰ.ĩ alto bonꝰ.ĩ alt᷑o iuſtꝰ.laudabił? an ſoliꝰlauſbo nitatꝭ. Eſt ⁊ iuſticie. Juſtꝰes dñe ⁊ rectum iudiciũ tuũ. Berhardũ tu dediſti.tu abſtu liſti.⁊ ſidolemꝰablatũ nõ tñ obluiſcimur ꝙ datꝰ fuit. Et gr̃as agimꝰ ꝙ hfe ilũ me⸗ ruumꝰ:qᷓ carere intĩ nð volumꝰ inqᷓ;tũ nð expedit. Necoꝛdare dñ̃e pacti mei ⁊ miſera tionis tuc:vt mag uſtificerꝭ ĩ fᷣmõibuiſ ⁊ vin.cũ tu. Cðꝓ cã eccĩe ãno pᷣtito bitur⸗ nicẽmꝰ c̃tauit ille.⁊ iualeſcẽte lguoꝛe:cũ 1õꝓxia viderct᷑ vocatio.ego eger:ie ferrens comite ꝑegtiatõis ⁊ ulũ comitẽ ĩ tra reliqᷓ re aliẽa. nec reſiᷓre his qͥ mihi eũ ↄmiſerãt qm̃ amabat̃ ab oib ſi erat amabił valde Duerſus ad oꝛðʒ cũ fletu ⁊ gemitu expecta inqᷓ; dñe vſq; ad reditũ. reſtitutũ amicis. tolle eũ iq ſi vis ⁊ nõ cauſabo?. Exaudiſti me dñe ↄnaluit. opꝰꝑfetimꝰ qð iniũxcras rediuimꝰcũ exultatõe repoꝛtãtes mãiplos pacꝭ. Poꝛro ego oblitꝰ fũ mee ↄuentõis G nõ tu Puder fingultuũ hoꝝ q pᷣuaricatio nis me arguũt. Q uid plura. Repet iſt cõ⸗ mẽdatũ.rcc piſti tuũ. Finẽ ꝓboꝝ idicũt la chꝛyme.tu it důe finẽ modũq; idixerꝰ. BHeomclia xx. q Eia debitꝰ hů anitatꝰ officijs ami vcũ reuertẽtẽ ĩ patriõ ꝓſecuti ſumꝰ re deo factꝰa dpo fitũ edificqqi ꝙ ĩtermiſerã Incongiuũ nãq; ẽ diu flere letantẽ ⁊ ſedẽti adepłas iachꝛiaf młtas ĩgerereĩpoꝛ?tunũ ſʒ ⁊ſint̃as defleamꝰerũnaſ ne id qͥdẽ oꝑtʒ nimiſ ne nõ tã amaſſe illũ qᷓ; nr̃a q̃ſiſſe ðil lo cõmoda videamur. Tẽpet ſane dilecti gaudiũ meſticiã deſolatoꝝ ⁊ tolerabiliꝰ fi — at nob ꝙ nobiſcũ nõ ẽqꝛ cñ deoẽ. Frah oꝛõib vis: voloĩ lucẽ fi poſſũ ꝓdere qͥcq ð ẽqð oꝑrũ ẽ ilłpellib ſentio q̃ ĩ exm̃ de⸗ coꝛis ſpõſe ꝓducte ſůt. Hoc ſiẽ recolitta⸗ ctũ fuit ſʒ ĩdiſculſſũ remãſit. Poꝛro diſcu⸗ ſum ⁊ ðcaratũ quõ niᷓſit ſic tabnaclã ee⸗ dar. quõ ðᷓ ſiẽ pelles ſalo mõis foꝛm olaqi ʒo ſalo moni oĩ gla ſua qͥcqᷓ; hũerit ↄdig nũdecoꝛe ſpõſe ⁊ glie oꝛnatꝰ eiꝰ. Et ddẽ ii nõ ad decoꝛẽ ſpõſe:ʒ ad nigredinẽ neſcio potiꝰqᷓs pelles iſas ſiẽtabnacka cedar fe⸗ ſpicere diceremꝰ foꝛtaſſis ↄ peteret. nec de⸗ cẽt vñ id ↄgrue mõſtrar mꝰſiẽ möſtrabi? Zit po ſi ſpoſe claritati q̃rũcũq; decoꝛẽ pel hũ ↄꝑãdũ putamꝰ. hᷣ ꝓrſus opꝰ nobẽ ei ad quẽ puliaſt? auxilioꝗᷓtinus mvſteriũ 5 digne aꝑire poſſimꝰ. Quid nãq; eoꝝ q in facie lucẽt ſi iterne cuiuſpiã ſctẽ aie puicri⸗ tudini ↄꝑet᷑.non vile ac fedũ recto apꝑeat eſtiatoꝛi. Quid inqᷓ; tale ĩ ſe oñdit ea qᷓ pᷣte ri figura hꝰmðiqð eqᷓre ſpẽʒ aie poſit iiii us qᷓexuta terreni hoĩs vtnſtatẽ eius qͥ de celo eſt decoꝛẽ iduit oꝛnata optimis moꝛi busꝓ monilibv ipſo purioꝛ ſiẽ ⁊ ercelſid? ethere ſole ſplẽdidioꝛ. Noli reſpicere ad iſtũ ſalom onẽ cũ indagare cupis cur eiuſ⸗ cemõi ſe ſilem pellib in decoꝛe ſpõſa glier⸗ Qud ẽ ꝗᷓ ꝙ ðt foꝛmoſa ſuʒ ſiẽ pelles ſalos monis.Wagnũ ac mirabile qͥd dã vt ego eſtio ſitñ nõ hũc ßʒ illũ hᷣ attẽdamꝰ?de qͥð? Eccepluſqᷓ; ſalomõ h. nã vſq; adeo is me us ſalomõ ſalomõ ẽ̃:vt nõ mð pacificꝰ:qð qͥdẽ falomon interp̃tat᷑:ſʒ ⁊ pax ip̃a vocet᷑ paulo ꝑhibẽte:qꝛ ip̃eẽ pax nfa. Apð iſiuʒ ſalo monẽ nõ dubito poſfe iueniri ꝙ decoꝛi ſpõſe oio ↄꝑare nõ dubitẽ: ⁊ p̃ſertim ð pel liby eiꝰ adquerte in põ. Extẽdẽs ait celũ fĩ pellẽ. Nõ ille ꝓfecto ſalomð.⁊ ſimultũ ſapi ens multũq; potẽs.cxtẽdit celũ ſiẽ pellem. Sʒ is potiꝰ qͥ nõ tam ſapiens qᷓ; pᷣa ſapia eſt.ip̃e pꝛoꝛſus extẽdit ⁊ ↄ didit. Iſtiꝰſiqdẽ ⁊ nõ iliꝰilla voxẽ. Sñ pᷣꝑabat celoſ haud dubiũ qͥn deꝰpẽ ego aderã Aderat ſine du bie pᷣꝑanti celos fua tꝰ ſuaq; ſapia. Nec putes aſtitiſſe ocio ſã ⁊ qᷓſi ad ſpectacłm ſo lũmõ:qꝛ dixit aderõ.non eẽ pᷣpabã. reſpice pauliſꝑ ĩferius⁊ iuenies apte ſubiũgentẽ: qꝛ crat cũ co ↄ ponẽs oĩa.deniq; at. Oue⸗ cunqʒ opera pater facit.hec ⁊ filius ſimli ter facit. Et ipſe itaqʒ extendit celum ſicut pel lem Pulcerrima pellis que in modum cuuuſdam magnitentoꝛij vhiurſam epe⸗ riens faciẽ terre.ſolis.lune atqʒ ſtellaꝝ va rietate tam ſpectabili humanos* 2 —— — —— ———— — S 2 aſpectꝰ. Quidhac pelle foꝛmoſiꝰ. quid oꝛ natius celo. WMime tñ vel ip̃m vllatenus ↄferendũ gle ⁊ decoꝛi ſpõſe:eoipᷣo ſuccũbẽſ qð pterit ⁊ hec figura ip̃ꝰ vtpote coꝛpea: ⁊ coꝛgeis ſubiacẽs ſenſib. Que em̃ vidẽt᷑ tꝑalia ſe:q̃ aũt nõ vident᷑ etna. Sʒ eſt rõ⸗ nalis q̃dam ſpõſe ſpẽs. ſpũaliſq; pulcritu do.ipᷣaq; etna.qꝛ imago etnitatꝭ. Decoꝛ eius vᷣbi gr̃a charitas eſt: ⁊ charitas ſicut legiſtꝰ nunq; excjdit. Eſt certe ⁊ iuſticia:et iuſticia inqͥt eius manet in ſeckm ſcki. Eſt etiã patientia ⁊ leg nihilominus patiẽtia paupeꝝ nõ pibit ĩfinẽ. Quid voluntaria pauptas. qͥd hüilitas. Nõne aitera regnũ eternũ altera eque exultationẽ ꝓmeret᷑ eter nam. Eo q́; ſpectat:⁊ timoꝛ dñi ſctũs per manẽs in ſcłm ſcki. Sic pꝛudẽtig. ſic tẽpe⸗ rantia.ſic foꝛtitudo.⁊ ſi qᷓ ſunt alie vᷣtutes qd niſi margarite ſt qͥdã ſpõſe oꝛnatu:ſplẽ doꝛe ꝑpetuo choꝛuſcantes ꝑpetuo inq; qꝛ ſedes ⁊ fundamentũ ꝑpetuitatis. Nec em̃ ꝑpetue btẽq; vite oĩo iocus in aia eſt. niſi medijs qͥdem interiectiſq vrutibv. Ende pha deo qᷓ vtiq; vita btã eſt. iuſticia inq́t Ziudiciũ pᷣpatio ſedis tue Et apłs ðtxp̃ʒ hirare. nõ oimõ qͥdẽ: ßʒ ſignãter ꝑ fidẽ ĩcoꝛ diw vr̃is. O ño qᷓʒ ſeſſuro ſuꝑ aſellum.ve uas diſcipuli ſubitrauert ſignificães ſal⸗ natoꝛẽ ſeu ſalutẽ neqq; inſidere vñ aĩe quã nõ vʒ veſtitã inuenerit doctria ⁊ moꝛibuf aplop. Et ið ecckia ꝓmiſſionẽ hñs future N Felicitatꝰcurat interim pᷣꝑare ⁊ pᷣoꝛnarein yeſtitu deaurato circũdata varietate gr̃a⸗ yum atq; vᷣtutũ.q̃lẽ qͥdẽ ex ꝑte ſup̃ deſcrip ſimus. qͥ diꝗᷓ ⁊ capax plenitudis gre inue⸗ niat᷑. Ceteꝝ Ipũali huic tã pulchꝛe varieta ti qᷓ; de pᷣma interim ſtola in q̃ dã veſte ſue ſctificatõis accepit nuilo pacto cõparaue⸗ rim ĩ decoreß celũ viſibile atq; coꝛpoꝛeuʒ qᷓ;uis iſuo genere qdem ſyderea varietate pulcerrimũ. Sz elt celũ celide quo ꝓha. fallite inquit᷑ dño qͥ aſcẽãit ſuꝑ celã celi ad oꝛientẽ Et h celũ itellectuaie ac ſpirita le. ⁊ qᷓ fecit celos in intellectu.creauit ilð ⁊ſtatuit in ſempiternuʒ ip̃mq; inhabitat e po putes ſpõſe duotionẽ citra ilð re⸗ manere celũ.in quo ſcit hĩtare dilectũ. vbt em̃ cheſaurus eius ibi ⁊ coꝛ eius Emulat᷑ ſane aſſiſtẽtes vultui ad quẽ ſuſpirat.⁊ qͥ pus ſe interim nõ valet vidẽdo aſſociare. 6 homelia ſtudet ↄ foꝛmare viuẽdo.moꝛiby qᷓſiqᷓ; vo cibus clamãs. Dñe dilexi decoꝛẽ domus tue ⁊ locũ hitatio nis głietue. Pꝛoꝛſus de hoc celo mime ſit in dignũ ducit ducere ſi⸗ militudinẽ. Hoc extentũ ſicut pellis.non ſpacijs ta mẽ locoꝝ ſʒ affectibꝰ aĩoꝝ. Hoct miris varijſq; artific diſtinctũ oꝑib. Di uiſiones aũt ſunt nõ coloꝝ ß btitudinum Nã alios qͥdẽ poluit angelos.alios autẽ archangelos.alios po vᷣtutes. alios dña⸗ tiones.alios pꝛincipatus. alios poteſta⸗ tes. alios thronos. alio s cherubin atz ali os ſeraph in. Sic ſtellatũ celũ hoc.ſic depi cta hec pellis. hec vna de pellibꝰ mei ſalo monis. ⁊ hec pᷣcipua in oĩ oꝛnatu młtifoꝛ mis glie eius. Hʒ aũt grandis iſta peilis quã płimas in ſe eq̃ͥ ſalomonis pelleſ.qm̃ vnuſquiſqʒ btũs ⁊ ſctũs qui ibi eſt pellis vtiq; eſt ſalom õis. Benigni ſiquidemſt᷑ atq; extenti in charitate pertingẽtes vſq; ad nos:quib gloꝛiam quam habent non fed optant.ita vt ex ipſis huius reigratia demoꝛari apud nos nõ grauent᷑ ſeduli cir ca nos ⁊ curam gerentes noſtri.om̃es ad⸗ miniſtratoꝛij ſpiritus miſſi in miniſteriuʒ pꝛ opter eos qui hereditatem capiunt falu tis. Quamobꝛem ſicut celum celi ſingula riter dicitur vniuerſa multitudo illa colle cta beatoꝛum.ſic ⁊ celi celoꝛuʒ pꝛopter ſin gulos qui vtiq; celi ſunt nominamus et ad ſingulos ſpectat quod dicitur. extẽdẽs celum ſicut pellem. Videtis credo que ille pelles ⁊ cuius ſint ſalomonis dequarum ſponſa ſim ilitudine gloꝛiatur. Nunciam intuemini eius gloꝛiam que ⁊ celo ſe com⸗ parat ⁊ illi celo. quod tanto eſt gloꝛioſius quanto diuinius. Nec immerito vſurpat inde ſimilitudinem vnde oꝛiginem ducit Nam ſi pꝛopter coꝛpus quod de terra ha bet tabernaculis cedar ſe aſſimłat:cur nõ ⁊ pꝛopter animaz que de celo eſt.celo eque ſilem eſſe gloꝛiet: p̃ſertim cũ vita teſtet oꝛi „ ginẽ.teſtet᷑ nature dignitãtẽ ⁊ patrie· Enũ deñ adoꝛat ⁊ colit quõ angelixpᷣm ſuꝑ oĩa amat.quõ angeli caſta eſt quõ angeli id; in carne peccati ⁊ fragili coꝛꝑe qð non an gelit querit poſtremo ⁊ ſapit q̃ a pudiltos ſunt. non que ſuperterram. Qð euidenriꝰ celeſtis inſigne oꝛiginis. quam ingeni⸗ tam ⁊ in regione diſſimilitudinis retinere ks W ty el· 9 ne Pon deſol t ſam ſm u N ie 9 lic en illee ſihl eim eh ſw ſ lä qde ic ſse len n ioelsd ducereſ d ichn Aozau os porch dintii Noſicde bmat u mlufn iſta pels delleſ ſ dietpils quident getes yſz Abenthet s ragut k ſcdle omesii ninſſtei puntli eli ſing illzcle openſ namus e nerts voueile mm nclum ecom⸗ ioſins ſrpt mduck ump ucurno cloequ tecoi gelid ibe udillo . denti uingeni⸗ s etind exule vſurpart:in coꝛge deniq; pene beſtia lviere angeluz. Celeſt ſunt iſta potẽtie nõ terrene:⁊ ꝙ vo de celo ſit aĩa q̃ hoc põt aꝑte indicãt. Auditñ aptius. Eidi indt ciuitatẽ ſctãm.hierłm nouã deſcẽdentẽ de celo.a deo paratã ſiẽ ſponſaʒ oꝛnatã viro uo:ꝛ addidit. Et audiui vocẽ magnã de thꝛono dicẽtẽ. Ecce ta bnaculũ dei cũ hoĩ bus:et hĩtabit cũ illis. Ad qͥd. Credo vt ſib acquirat ſpõſaʒ de hoĩbh. Mira res. Iid ſponſaʒ veniebat:⁊ abſq; ſpõſa nõ ve niehat. Querebat ſpõſam:⁊ ſpõſa cuʒ ip̃o erat. AIn due erãt.abſit. Vna eſt. n.ait co lũba mea.ſed ſiẽ de diuerſis ouiũ gregibꝰ vnũ facere voluit.vt ſitvnũ ouile ⁊vnꝰpa ſtoꝛ ita cũ het ſpõſaʒ inberentẽſibi apᷣnci plo mltitudieʒ ãgtoꝝ.placuit ei ⁊ ð hoĩb et vocare ecckiam atq; vnire illi q̃ de celo eſt:vt ſit ſpõſa vna ⁊ vn?ꝰ ſpõſus. Ergo ex adiecta iſta ꝑfecta eſt illa. nõ duplicata:et agnoſcit dele dictũ. Ena eſt ꝑfecta mea. Poꝛro vnã cõfoꝛm itas fac:nũc qͥdẽ in ſili euotiõe.poſtea vᷣo ⁊ in pari głia Habes itaq; vtrũq; de celo ⁊ ſpõſuʒ ſeʒ ihm:⁊ ſpõ ſam hierkm. Et ille qͥdẽ vt videt᷑ſemetip⸗ ſum exina niuit foꝛmã ßui accipiẽs.⁊ in ſi⸗ .— militudinẽ hoim fact? ⁊ habitu inuẽcꝰ vt „ r 8 hõ. At illã in qua nã putamus foꝛma ſeu 2 1— 3„ 3.. 3— pecie. aut in q habitu vidit deſcẽdentẽ il E 7 ₰ 8.£ S— le qͥ vidit. An foꝛte in frequẽtia angel oꝛũ quos vidit deſcẽdentes et aſcen dẽtes ſuꝑ filtũ homiĩs. Sʒ meliꝰ dicimꝰ ꝙ ſponſaʒ tũc viderit.cũ verbũ in carne vidit: agno⸗ ſcens duos.in carne vna. Duz em̃ ſanct? ille emanuel terris intulit magiſteriũ di⸗ ſcipline celeſtis. dũ ſuꝑne illius hterkm qᷓ elt mater noſtra. viſibilis quedaz imago et ſpẽs decoꝛis eius ꝑ ipm nob ⁊in ip̃o ex pᷣſſa innotuit.qͥd niſi in ſpõſo ſpõſaʒ ꝑſpe xunꝰ: vnũ eundẽq; dñm głie admirãtes. ? ſpõſuʒ decoꝛatũ coꝛona. ⁊ ſponſaʒ oꝛna tã monilib ſuis. Ipſe igi᷑qͥ deſcẽdit.ipſe eſt ꝛqᷓ aſcẽdit.vt nemo aſcẽdat in celũ niſi qͥ de celo deſcẽdit:vnꝰ idẽq; dñs ⁊ ſpõſus in capite.⁊ ſponſa in coꝛꝑe. Nec fru ra vi ſus eſt in terr. hõð celeſti.cũ de trenis cele⸗ tes; płim os fecerit ſibi ſiles: vt ſit qð le git qlis celeſtj. tales ⁊ celeſtes. Extũc ᷓ in terra viuit᷑ moꝛe celeſtiuʒ · dñ inſtar ſuꝑne ſikitu dinẽ gliam vite celibis in terra ⁊ ab 1 uliꝰ beateq; creature.hec q́; q̃ a finib ter⸗ re veĩt audire ſapiam ſalomõis.celeſti vi⸗ ro nih ilo minꝰ caſto iheret amoꝛe.⁊ſi nec dũ quõ illa iũcta ꝑ ſpẽm.tñ ſpõſata ꝑ fidẽ iuxta ꝓmiſſuʒ dei dicẽtis ꝑꝓpham. Spõ ſabo temihi i miĩa ⁊ miſeratiõihꝛet ſpõſa bo te mihii fide. Sñ mag magiſq; cõfoꝛ mari ſatagit foꝛme q̃ de celovenit.dicens ab ea verecũda eẽ et fobꝛia.diſcẽs pudica ⁊ ſctã: diſcẽs patiẽs atʒ cõpatiens.p oſtre mo diſcẽs mito ⁊ hũilis coꝛde. Etiõ moꝛi bus huiuſcemõi cõtendit.⁊ abſens place re ei.in queʒ angeli ꝓſpicerecõcupiſcũt:vt dũ deſiderio feruet an gelico.pꝛobet ſe ꝑin de ciuẽ ſctõꝝ ⁊ domeſticã̃ dei:ꝓbet dilectã ꝓbet ſponſaʒ. Ego puto oẽm aĩam talem nõ modo eẽ celeſtẽ ꝓpter oꝛiginẽ.ſʒ ⁊ celuʒ ipᷣm poſſe nõ imerito apellariꝓpter imita tionẽ. Et tunc liqdo oſtẽdat qꝛ vere oꝛigo ipᷣ ius de celis eſt:ↄuerſatio eiꝰ in celis eit. Eſt ꝗᷓ celũ ſancta aliqᷓ aĩa:habẽs ſolem in tell eccũ.lunã fidẽ.aſtra putes. Vel certe ſol iuſticie ʒelus.aut feruẽs charuas.⁊ lu na ↄtinentia. Quõ em̃ claritas vt aiũt lu ne non niſi a ſole eſt:ſic abſq; charitate ſeu iuſticie cõtinentie meritũ nullũ eſt. Hinc deniq; ſapiẽs. QO qᷓ; pulcra eſt caſta gene⸗ ratio cum charitate. Poꝛro ſtell as dixiſſe vtutes nõ me penitet.cõſiderantẽ cõgruẽ⸗ tiã ſilitudinis. Quõ nempe ſtelle in nocte lucẽt in die latẽt:ſic vera vᷣtus q̃ ſepe in ꝓ ſperis nõ apparet.eminet in aduerſis. Ji⸗ lud ſane cautele eſt. neceſſitats. Sydus eſt ᷓ virtus.⁊ hõ virtutũ celũ. Niſi qͥs foꝛ te cu deũ ꝑꝓphetã dixiſſe legit. Celũ mihi ſedes eſt.ceili hoc volubile viſibileq; intel ligat. ⁊ nõ potiꝰ illud veq; alibi apertius ſchtura cõmemoꝛat, anĩa inqͥens iuſti ſe⸗ des eſt fapiẽtie. Qui aãt ex doctrina ſapit ſaluatoro ſpm̃ eſſe deũ. atq; in ſpũ aqoꝛan dũ:eriã ſedẽ deinõ ambigit aſſignare ſpi⸗ ritalẽ. Ego ÿo fident᷑ id feceri non minus in hois iuſti.qᷓ; ĩangelico ſpũ. Lõfirmat me in hoc ſenſu maxime ila fidelis. ꝓmiſ⸗ ſio. Ego ait filiꝰ et pater ad deũ.id eſt ad ſctm̃ hoĩem venemꝰ: ⁊ mãſionẽ apud eũñ faciemꝰ. Pꝛoph etã q́; non de alio dixiſſe celo arbitroꝛ. Tu autè ĩ ſccõ habitas laus rael. Manifeſte aũt aplus dicit. habita re vpᷣm ꝑ fidẽ in coꝛdib nfis. Nec mirũ ii mino. Et qs nob locꝰ in nob huic idon penter inhabitat celum hoc dñs ieſus: qð vtiq; nõ quõ ceteros dixit tantũ vt fieret · ſed pugnauit vt acqͥreret· occubuit vr redi meret. Idio ⁊ poſt laboꝛẽ voto potꝰ ait· Becreqes mea in ſeclm ſeculi hic hĩtabo qm̃ eligi eã. Et beata cui dicit᷑. Veniele⸗ cta meat⁊ ponõ in tethꝛonũ meũ. Quare tutriſtis es aĩa mea:⁊ qᷓre conturbas me. Putas ne⁊ tu penes te inuehias locũ do e glie ſufficiẽs maieſtati. Etinã vel merea⸗ mur adoꝛareĩ loco vbi ſteterũt pedes eiꝰ. Quis dabit ſaltẽ mihi veſtigijs adhere⸗ re ſctẽ cuiuſpisʒ aie. quã elegit ĩ hereditatẽ ſibi. Tñ ⁊ ſi dignet᷑ ⁊ meã infundere aiaʒ vnctiõe mie ſue. atʒ ita extẽdere ſiẽ pellẽ.qᷓ vtiq; cũ vngit᷑ dilatat᷑.q̃tinꝰ et ego dicere valeã. viã mãdatoꝝ tuoꝝ cucurri cũ dila taſti coꝛ meũ:potero etiã ip̃e foꝛtaſſis oſtẽ dere in meiplo.⁊ ſi nõ cenackin grãde ſtra tũ vbi poſſit recũbere cũ diſciplis ſuis. at⸗ tñ vbilaltẽ reclinet caput. Z lõge ſuſp icio ulos certe btõs de qby dẽ. Et nhabitabo in eis:⁊ deambulabo iillis. O q̃nta ili aĩe latitudo.qnta ⁊ meritoꝝ p̃rogatiua:qᷓ diuinã in ſe pñtiam ⁊ digna inuenit ſuſci pere.⁊ ſufficiẽs caꝑe. Quid illa cui et ſpa cia ſugetũt deambulatoꝛia ad opꝰquicẽ maieitatꝭ. õ eſt ꝓfecto intricata foꝛẽſibꝰ cauãs curiſue ſeckariby.nec vẽtri? luxurie dedita.ſʒ nec curioſa ſpectãdi.ſeu cupida oino dñandi.vłetiã tumida vñatu.Oꝑ⸗ tet nanq; pᷣmo qdeʒ his omibꝰ vacud eſſe aiam:vt celum fiat atq; hiratio der lio qn quõ poterit vacare? videre qm̃ ip̃e eſt de. Sʒ ⁊ odio ſiue inuidie aut rãcoꝛi mi⸗ nime prſus indulgendũ:qm̃ in maliuolã giam nõ introibit ſapia. Deinde neceſſe eſt eam creſcere ac dilatari vt ſit capax dei⸗ Poꝛro latitudo eiꝰ dilectio eiꝰ ſicut dicit apls. Dilatami in charitate. Nã et ſi aia cůſit ſpũs minime q̃ntitatẽ coꝛpoꝛeã reci⸗ pit:tñcõfert illi gra. qð negatũ eſt a natu⸗ ra. Creſcit qͥ dẽ ⁊ extendit᷑.ſʒ ſp ñalit. Cre⸗ ſcit nõ in ſubſtãtia.ſʒ in vtute. Creſſit in glia Creſcit denich ⁊ꝓficit nimiꝝ ꝑfectũ in menſurã etati plenuudinis xpᷣi Creſcit etiã in templũ ſctñ ĩdño. Ergo qntitas cuiuſq; aĩe eſtime de menſura charitatis quã hz · vt ᷓbi gra.q̃ multũ hzʒ charitatꝭ —— womelia magna ſit: que parũ pun:q̃ ðᷣo nihil.nihll dicẽte paulo. Sicharitatẽ nõ habuero.ni hil ſum. Qð ſi qᷓntuiacunq; he ceperit vt faltẽ diligẽtes ſe diligere euret ac ialutate vel frẽs ſuos ⁊ eos qͥ ſe ſalutãt.iã nõ nihů qͥdem illã aĩam dixerim:q̃ rõne dati⁊ ge⸗ cepti ſocialẽ retinet charita tẽ Veruntñ in xta ſermonẽ dñi qͥd ampliꝰ facit. Necam plã pꝛoinde nec magnã· ſʒ piane anguſtã — modicãq; cẽſueri aĩam. quã a deo modice charitatis eẽ cognouerim At ſi grãdeſcat ⁊pficiat.ita vt tranſiẽs limitẽ anguſti ob noxijq; amor huiꝰ. latos fines bonitatꝭ gratuite tota libertate ſpũs apf hen dat qᷓ tinus largo ᷓdam gremio bone volütin ad oẽm ſeip̃am curet extẽdere pꝛoximũ. di ligendo vnũquẽq; tanqᷓ; ſeipam: nunqd tã illi recte dicet᷑. qͥd ampliꝰ facis. Quip⸗ pe que ſeip̃ am tã amplã facit. Amplü mn⸗ — qᷓ; gerit charitatis ſinũ q̃ com plectit᷑ vni⸗ uerſos.etiã qͥbus nulla ſe nouit carnis he ceſſitudie iunctã. nulla ſpe ꝑeipiẽdi cõmo di cuiuſcũq; illectã.nulla ꝑcepti redditio⸗ ne obnoxiã:nullo deniq; oĩnoafflictã de⸗ biro. niſiillo ſane.de qᷓ dici᷑. Nemini qͥc⸗ qᷓ; debeat?:niſi vt inuicẽ diligatis. Verũ fladijcias etiam vſq;quaq; vim facereres gno charitatis.⁊ vſq; ad vitimos eiꝰ ter minos occupare iſtudpius inuaſoꝛ p̃ua⸗ leas. dũ ne inimicꝭ quidẽ claucẽda pieta tis viſcera exiſtimes. bñfacias bis qᷓʒ qͥte odcrũt. oꝛes ⁊ ꝓ ꝑfequentibꝰ ac calũnian⸗ tiby te. necnõ ⁊ cũ his q oderũt pacẽ eẽ pa⸗ cificꝰ ſtudeas.tũcꝓrſus latitudo celi lati⸗ tudo tue aĩe ⁊ altitudo nõ diſpar· ſed nec diſſilis pulcrirudo. Im pletq; tunc demũ in ea qð di:extendẽs celũ ſiẽ pellẽ In quo tñ mue latitudinis. altitudinis.⁊ pulcri⸗ tudinis celo ſummꝰ ⁊ immẽſus atq; gtio ſus. nõ mõ dignant habirat.ſed ſpacioſe deambulat. vides ne q̃les in ſe habeat eccłia celos.cũ ſit nihilominꝰip̃a in fua 3ͥ dẽ vniuerſitate ingẽs qddã celũ. extentuʒ gmarivſq; ad mare⁊ a flumieyſq; ad ter minos oꝛb terraꝝ· Vide etiã ↄſeqnter cui ⁊ in hoc ip̃o amimiles eã̃:ſi tñ tibi nð exci dit illud qð pauloante mẽoꝛatiz eſt huiꝰ rei exẽplar.decelo vicʒ celi.⁊ celi celoꝝ Er go exẽplo illiꝰ.q̃ ſurſuʒ eſt mat na. her 4 q̃ adhuc gegrinat habet celos ſuo. poies ſps rd biſ ſah n mid ſen tsl guöſ pli ſioen Zen elbs tunẽ grn qoi cd3 eezn 2wi Rin mſu ſiueer noce is ſid inaß w ſphe ol ciua pu pls np ni longl oꝛnat tis i ſiit ſun⸗ tienie Goi dm oihu ml ſiblir Pulc tein ſütin ſni alt hilnh ecepentn durlt⸗ u Reun nengſi donte ſigiit angulich es bonun bendni ne ui am nit cis. Quh Ampli iplect it amnt prẽdcn ttrediitt vafflcide Hemmi im funn imos ut nuaſßu un put bsch elu⸗ nedu eInco puch u e ſacoe vſchaben an ſ4 ü etent ßnd el nter(u ubinö ech uz elb uecloꝝ& nia.be 6 ſuos b ſpñales· vita ⁊ opiniõe cõſpicuos. fide pu ros.ſpe firmos.latos charitate.cõtempla tione ſuſpẽſos. Et hi pluẽtes pluuiã ver⸗ bi ſalutarẽ. ronant increpatõnibo.choꝛu⸗ ſcant mtractis.hi enarrãt gliam dei. Hi ettenti ſicut pelles ſuꝑ oẽm terrã. legẽ vi⸗ te ⁊ diſcipline digito qͥdem dei ſctam in ſemetip̃is oſtendũt. ad dandã ſciam ſalu⸗ tis plebi eiꝰ. O ſtendũt ⁊ euãgeliũ paeis. quõ ſalomõis ſunt pelles Agnoſce in his pellib iã̃ ſuꝑnarũ illaꝝ imagiẽ.q̃ in ſpõ ſoꝛnatu nõ longe ſuperius deſcribebant᷑ Agnoſce ſimiit᷑⁊ reginã aſtantẽ a dertr eius circũamictã ſimilibꝰ oꝛnamẽtis.non tamẽ parib. Nã ⁊ ſi huic etiã in loco pere grinatiõis ſue.⁊ in die virtutꝭ ſue in ſplẽ⸗ doꝛib ſctõꝛuʒ nõ nimia claritatꝭ atq; de⸗ cdrs eſt poꝛtio:different tñ illũ coꝛonat in tegritas ⁊ ↄſummatio glie btõꝝ. Quãqᷓ; ⁊ſpõſaz dixeri ꝑfectã atq; beatã̃.ſʒ ex ꝑte. am ex ꝑte tabernackm cedar. Foꝛmoſa tñ ſiue in illa poꝛtiõe ſui q̃ iam btã regnat ſiue etiã in illuſtribꝰ viris. quoꝛũ ⁊ in hac nocte ſaplẽtia.atq; vᷣtutibꝰ tanqᷓ; ceiũ ſu⸗ is ſyderb adoꝛnat᷑. Endeꝓpha. qͥ docti inqͥt fuerint. fulgebũt qſi ſpiendoꝛ firma⸗ menti:⁊ dͥ ad iuſticiã erudiũt multos.q̃ſi ſtelle in ꝑperuas etnitates. O hüilitas. o ſublimtas:et tabernaculũ cedar.⁊ ſan⸗ ctuariũ deiꝛet terrenũ habitackm.⁊ celeſte palaciũ:⁊ domꝰ lutea.⁊ aula regia:⁊ coꝛ⸗ pus moꝛtꝭ:⁊ templũ lucis:et deſpectio de niq; ſuꝑbis. ⁊ ſponſa xp̃i. Nigra eſt ſʒ foꝛ⸗ moſa filie hierm. quã ⁊ ſi laboꝛ et doloꝛ longi exilij decoloꝛat.ſpecies tñ celeſt ex⸗ oꝛnat:exoꝛnãt pelles ſalomõis. Si hoꝛre tis nigrã:miramini ⁊ foꝛmoſam. Sʒ de⸗ ſpicitis humilẽſuſcipite ſublimẽ. Hocip⸗ fum qᷓ; cautũ.qᷓ; plenũ cõſilij. plenũ diſcre tio nis et cõgruentie eſt:qð in ſpon ſa deie ctio iſta.⁊ iſta celſitudo ᷣmtp̃s qdẽ eo mo deramie ſibi parit᷑ cõtemꝑant᷑.vt int᷑ mũ⸗ di huiꝰ varietates.⁊ ſublimitas erigat hu milẽ. ne deficiat in aduerſis. ⁊ hum litas Tublimẽ repꝛimat.ne euaneſcat in ꝓſperis Pulcre oĩno ambe res.cũ ad in uicẽ cõtra rie ſint.ſponſe tamẽ cooperant᷑ in bonum. ſubſerutüt in ſalutẽ. ⁊ hoc pꝛo eo ꝙ ſpon⸗ ſa videt de pellibh ſalomonis.in ducere ſi anilitudinẽ. Reſtat agiendus ille ſoꝑ eo⸗ —„ dem capitulo ſenſus quẽ in pᷣneipio cõme moꝛaui.⁊ ꝓmiſi qualt᷑ vicʒ tota ad ſolaʒ nigredinẽ ſititudo referat᷑: qua quidẽ non eſtis ꝓmiſſiõe fraudandi. Ceterũ id diffe ren dũ in aliud ſermõis pꝛincipiũ.tũ quia hoc iam huꝰ flagitat lõgitudo.tũ etiã vt pꝛeue niat ex moꝛe oꝛatio.ea que in laudẽ ⁊gloꝛiã ſunt referen da ſponſi eccleſie.ieſu xpi domint noſtri: qui eſt benedictꝰ in ſecu la·Zmen. Bomelia. xxxi. Enetis credo cuiꝰ ⁊ qͥbo ſalomõs t jpellibo decoꝛẽ ſpõſe ſentiã cõpara⸗ tũ:ſi tñ ad oſtẽſionẽ cõ mendationẽ q; referat᷑ decorꝭ.data ex his ſilitudo. It ſiad nigredinẽm ag referẽda putet᷑.ſicut ⁊illa de tabnaculis cedar:nõeqdem aliũ⸗ de occutrit mihi qͥcqᷓ; de hmõi pellibo ſa⸗ lomõis. niſi q̃s foꝛte rex in vſum taberna culi ſoleret aſfumere.ſi qñ in tentoꝛijs ha⸗ bitare liberet. Erant ꝓculdubio nigre q́t⸗ tidiano expoſite ſoli.⁊ quottidianarũ in⸗ iurqs piuuiarũ. Neq; id fruſtra.ſʒ vt his qͥ intus repoſitua erat oꝛnatꝰ nitidioꝛ fers uaret᷑. Moc exẽplo ſpõſa nõ negat nigredi nẽ ſed excuſat: nec pꝛobꝛo ducit q̃lemcũq; habitũ quẽ charitas foꝛmet iudiciũ veri⸗ tatꝭ nõ impꝛobet. Deniq; qͥs infirmet:qͥs ſcãdalat᷑ ⁊ nõ vꝛit᷑. Inquit ſe cõpaſſiõis neuũ.vt moꝛbũ ĩ altero paſſiõis leuiet vł anet. Nigreſcit cãdoꝛis ʒelo. lucro pulcri tudinis. Mulcos cãdidos facit vniꝰ de⸗ nigratio.nõ cũ tangit᷑ culpa.ſed cũ afficit᷑ cura. Expedit inqͥt. vt vnꝰ moꝛiat᷑ homo pPꝛo pfoꝛet nõ tota gens pereat. Expedit vt vnꝰ pꝛo omiby denigret᷑ ſilitudine car⸗ nis pcti:⁊ nõ tota gens nigredine cõdem net᷑ peccati. Splendoꝛ ⁊ figura ſubſtantie del obnubilet᷑ in foꝛma ſerui ꝓ vita ſerui. Candoꝛ vite eterne nigreſcat ĩ carne. pꝛo carne purgãda. Specioſus foꝛmap̃ füijs hominũ ꝓ filqjs hoium illu minãdis. ob⸗ ſcuret᷑ in paſſiõe.turpet᷑ in cruce.palleat in moꝛte. Ex toto non ſit ei ſpecies neq; de⸗ coꝛ:xt ſibi ſpecioſam ſpõſam et decoꝛã at quirateccleſiam ſine macula?⁊ ſine ruga. Agnoſco pellẽ ſalomõis.imo ip̃m in pel⸗ le nigra ſalomoneʒ amplectoꝛ:pz et ſalos mon nigredineʒ. ſed in pelle. Foꝛis niger· in pelle niger. non intus. Aloqn oĩs głia eiꝰ filie regꝰ abintꝰ. Intus diuinitatꝰ can doꝛ. decoꝛ virtutũ.ſplẽdoꝛ gloꝛie:innocen tie puritas. Legit hec deſ picabiioꝛ infir⸗ mitatis coloꝛ:⁊ quaſi abſconditꝰ vultus eius ⁊ deſpectꝰ.dũ tentat᷑ ꝑ omĩa pꝛo ſiti tudine abſq; peccato. Agnoſco denigrate P foꝛmã nature. Agnoſco tu nicas pellice⸗ as pꝛoth oplaſtoꝝ peccantiũ habitũ. De⸗ niq; ſemetip̃m denigrauit foꝛmã ſerui ac⸗ cipiens· in ſimilitudineʒ hominũ factus et habitu inuẽtus vt hõ Agnoſco ſub pel le hedi qui peccatũ ſignificat.⁊ manũ que peccatũ non fecit.⁊ collũ ꝑ qð mali cogita tio nõ tꝛanſiuit:ideoq; nõ inuẽtus eſt do⸗ lus in oꝛe eius. Noui ꝙſis lenis natura. mitis hũilis coꝛde. Biãdus aſpectu.ſua uis ſpiritu. Et qdemvnctus oleo leticie ß cõſoꝛtibus Vnde fᷓ nũc ad inſtar eſau.pi loſus ⁊ hiſpidus. Luius nam rugoſa⁊te tra imago hec et vnde hipili. Wei ſuut. nam piloſe manꝰ ſilitudineexbᷣmunt pec catoꝛũ. Weos agnoſco hos pilos:⁊ ĩ pel lemea videbo deũ ſaluatoꝛẽ meũ. Nõ ta⸗ men rebecca illũ ſe induit.ſed maria tan⸗ to dignioꝛẽ qui bñ dictionẽ acciperet.quã to ſanctioꝛ q̃ peperit. Et bene ĩ meo habi⸗ tu:quia mihi bñdictis vendicat᷑: mihi po ſtulat᷑ hereditas. Siquidẽ au dierat. Po⸗ ſtula a me ⁊ dabo tibi gentes hereditateʒ tuõ̃:et poſſeſſionẽ tuã termiĩos terre. Tuazʒ inqᷓt hereditatẽ.tuãq; poſſeſſionẽ dabo ti bi. Suð dabit ei ſi ſua eſt:⁊ quomõ ſuaʒ mones vt poſtulet. Zut quõ ſua: ſi neceſ⸗ ſe habet vt poſtulet Wihi ꝓinde poſtu⸗ lat. qui meã ad hoc induit foꝛmã. vt ſuſci piat cauſam· Quippe diſciplina pac no⸗ ſtre ſuꝑ eũ dicente ꝓpheta.⁊ dominꝰ poſu⸗ it in eo iniquitatẽ om niũ noſtruʒ · Vnde debuit fratrib ꝑ oĩa ſimilari· ſiẽ ait apo⸗ ſtolꝰ.vt miſericoꝛs fieret. Pꝛoptere Voł qͥdem vox iacob eſt:manꝰ dutẽ manꝰ ſunt eſan. Suñ eſt qð audit᷑ ex eo.qð in eo vi⸗ det᷑ noſtrũ. Oð loquit᷑ vita ⁊ ſpũs eſt:qð aparet moꝛtale ⁊ moꝛs. Zliud cernit᷑. ali ud credit᷑ Nigrũ ſenſus renũciat:V ides cã didũ ⁊ foꝛmoſum ꝓbat. Niger eſt ſed ocu lis inſipientiuʒ:nam fidelibꝰ mentibo foꝛ⸗ moſus valde. Niger eit ſed foꝛmolus:ni⸗ Pomelia ger reputatiõe herodis. foꝛmoſus cõfeſſio nelatronis.cẽturionis fide. Quã foꝛmo⸗ ſuʒ aduertit qͥ exclamauit. Vere hõ hic fi⸗ lius dei erat. Sed in qᷓ aduertit aduerten dũ. Si em̃ attẽderet ꝙ apparebat:quõ fot moſus.quõ filiꝰ dei. Quid niſi defoꝛme ⁊nigrũ ockis ſpectantiũ occurrebat:cũ ex⸗ ãſis maniby in cruce mediꝰ duoꝝ nequã riſuʒ malignãtibꝰ daret. fletũ fidelibꝰ Et ſolus erat riſui.q ſolus eſſe potuit tetroꝛi: ſolus debu erat honoꝛi. Vñ igitaduentit pulcritudinẽ crucifixu⁊ qð ſit filiꝰ dei qͥ cũ iniqͥs reputatus eſt. Rñdere ad id aliquẽ nĩm nec fas nec opꝰeſt. nec em̃ euãgeliſte diligẽtia pᷣteriuit. Sic em̃ habes. Vidẽs aũt centurio qͥ ex aduerſo ſtabat: qꝛ ſie cla mãs expiraſſet ait. Vere hic hõ fillus dei erat. Ergo ad vocẽ credidit:ex voce agno uit filiũ dei.⁊ nõ ex facie Erat. n.foꝛtaſſis ex ouib eiꝰ de qͥby ait. Oues m eevocẽ me am audiũt:⁊ agnoſco meas ·⁊ coᷓſcũt me mee. Auditꝰinuenit qð nõ viſus Ocm ſpẽs fefellit. auri vitas ſe infundit. Ocks ꝓnũciabat infirmũj. ocłs fedũ.ocłs miſep⸗ ocłus moꝛte turpiſſima ↄ demnatũ. Auri dei filiꝰ. auri foꝛmoſus inotuit. Sʒ nõ iu deoꝝ:qꝛ erãt incircumciſi aurib. Werito petrꝰ abſcidit auriculã ᷣui.vt viã faceret pitati:⁊ vitas liberaret eũ.iliberũ face⸗ ret. Erat ille cẽturio incircũciſſus.ſʒ nõ au re:qͥ ad vnã expirãtis vocẽ ſub tot infirmi tatꝰ indicijs dñm mateſtatꝰ ahuit. Ideo⸗ q; nõ deſpexit qð vidit: q? crecidit qð nõ vidit. Nõ aũt credidit ex eo qð vidit ßʒ ex eo ꝓculdubio qð audiuit: q? fides ex audi tu. Dignũ qͥꝙe fuerat ꝑ ſuꝑioꝛes ockoꝛũ feneſtras pitateʒ intrarẽad aĩam:ſed Fno cũ videbimus bis o aĩa ſeruat᷑ impoſterũ.cũ facie ad faciẽ. Nũcaũt vnde irrepſit moꝛ bus inde remediũ intret. et ꝑ eadẽ ſequat veſtigia vita moꝛtẽtenebꝛas lux.venenũ ſerpẽtis antidotũ vitatis.et ſanet oculuʒ q rurbarꝰ eſt: vt ſerenꝰ videat quẽ turbat? nõ põt. Auris ꝑꝛima moꝛtis ianud: hin aperiat᷑?⁊ vite. Auditus e tulit reparet vi ſum:qm̃ niſi crediderimꝰ. nõ intelligim? 3 auditꝰad meritũ:viſus ad pᷣmiũ. Vñꝓ pheta. Auditui meo inqͥt dab gaudiuʒ et leticiã: qð fidelis retributio auditiòs be⸗ ata viſio ſit. et beate meritũ viſiovis fide⸗ ſisu 1uN dtuli Ua důen enut rs jun beull l s vttoꝛſ ebedi u. itp ridue uſi dis a nůd tlii urti oeqi qhlor dit ß tillu .Be vſeic och zen dnẽ 5 let 50i 5j yrt vm 1öpo petu. ke vide Fdes quine Jent crreq triſgn n La ſMn aung züch Vn fadunt daic flius dei eeyecin berfu edno nwen uis fi“ lis auditio. Beati mũdo coꝛde qm̃ ip̃i de unvidebüt. Poꝛro fide opoꝛtet můüdari oculũ qͥ videant deũ: quẽaqmodũ habes Vde mãdãs coꝛda eoꝑ. I nteriᷓ dũ nec dũ eſt ꝑatꝰ viſus.auditꝰ excitet᷑. Eliſus ex erceaf: auditꝰ excipiat ꝓitatẽ. Felixcui ve ritas acteſtat᷑ dicens. In auditu aurꝭ ohe diuit mihi. Dignꝰqͥ videã ſi pᷣuſqᷓ; videã obrdiſſe iuentar. ſecurꝰ videbo ad quẽ me obediẽciemunꝰ p̃ceſſerit. Quã btũs qͥ att. Dñs deꝰapꝑutt mihi aurẽ.⁊ ego nõ Idico: retroꝛ ſuzʒ nõ abij. Vbi ⁊volütarie h abes obediẽtie foꝛmã.⁊ lõganimitatꝭ exemplũ Qut n. nõ Idicit ſpõraneꝰ ẽ:et qͥ retro nõ abit ꝑſeuerat. Etrũq; ncẽariũ.qm̃ hyla⸗ rẽ datoꝛẽ diligit deꝰ:⁊ qͥ ꝑſeueraueritvſq; in finẽ. h faluus erit. Vltinã ⁊ mihi aꝑiat dñs aurẽ.intrat ĩ coꝛ meũ ßᷣmo veritatis: můdet octin.lete pᷣparet viſiõi.vt dicũ ðᷣo etiãipe. Pꝛeꝑationeʒ coꝛdis mei audiuit aur tua vt audiã a deo etiã ip̃e cũ ceteris obediẽtibꝰ E quẽ locutꝰ ſuʒ vob. nec oẽs mũdaut᷑qͥ an diũt. ʒ qͥ obediũt Bti qͥ audiũt ⁊ cuſtodi untitluck, Talẽreqrit auditũ.qͥ mãdat di cẽs. Zudiiſrł. Tatẽoffert qͥ ait. Poquere de:qꝛ audit ßᷣuus tuꝰ. Talẽ ſpõdet qͥ diẽ Ziudiã qͥd oquat᷑i me dñs deꝰ Et vt ſci⸗ as etiã ſpm̃ſem̃ hũc in aĩe ſpũali ꝓfectu oꝛ dinẽ ohfᷣuare. vt vicʒ pᷣus foꝛmet audituʒ q; letificet viſuʒ:aud/ inquit filia ⁊ vide. qͥd intẽdis ocłm. aurẽ para.videre deſide⸗ ras xpᷣm¶ oꝑtz te pᷣus audire eũ:audire de eo vt dicas.cũ videris. Si audiuimꝰ.ſic vidimꝰ. Immẽſa claritas.viſus anguſt? ⁊ nð poter ad eã. Potes auditu.ſʒ nõ aſ⸗ pectu. Clamantẽ deniq; deũ.adã vbi es: nõ videbã iã pcrõꝛ.audiebã tñ. Sʒ audi⸗ tus aſpectũ reſtituet.ſi pꝰ.ſi fideł pᷣceſſerit Fides purgabit quẽ turbauit impietas:? quẽ inobedientia clauſit. aꝑiet obediẽtia Deniq; a mãdatꝭ tuis intellexi:qð inteile ctũ reddat obß̃uatio mandatoꝝ.quẽ tulit trãſreſſio. Aduerte adhuc in ſctõ yſaac. u p̃ ceterꝰ ſenſiby auditꝰin iã ſene vigue rit. Caligãt ocłi pẽ̃iarche. palatꝰ ſeducit᷑. fallit᷑ manꝰ. nõ fallifauris. Quid mirũ ſi auris ꝑcepit veritateʒ cũ fides ex auditu. audiꝰꝑ verbũ dei. verbũ dei veritas fit. Vox indt vox acobẽ. Nichil yerꝰ.Ma tvos můüdi eſt ꝓpter ßmõez ngũt manꝰ funt eſau. Nihil falſius. Fal lers. man? ſlitu do decepit te. nec in gultũ veritas. et ſi ſuauitas ẽ. Nã quõ hʒ pitãtẽ qͥ ſe putat edere venationẽ. cũ domeſticis v eſcat᷑ hedoꝝ carnibꝰ. Multo min? ocks qͥ mhil videt. Nõ eſt vitas in oculo.nõ ſa pitta. Se qᷓ ſapientes eſtis in ockis vñis NMũ pon ſapia cui maledicit. Mũd eſt ac ꝑhᷓ ſtulticla apud deuʒ. Bona⁊ va fa⸗ piẽtia trahit᷑ de occultj.vt ſapit btũs 1ob. Quid forʒ eam qᷓris. in coꝛꝑis ſenſu. Sa poꝛ i palato, in coꝛde ſapia eſt Re q̃ras ſa piẽtiã in ocłocarnis:qꝛ caro ⁊ ſanguis nõ reuelat eã.ſed ſpũs. Nõ in guſtu oꝛis. nec em̃ inuenit᷑ in fra ſuauit᷑ vmuentiũ. Nõin tuctu manꝰ cũ ſapiẽs dicat.ſi oſculatꝰ ſuʒ manũ meã oꝛe meo: qð̃ eſt iniqͥtas maxia ⁊ negatio in deũ. Qð tũc fieri arbitroꝛ.cũ donũ dei qð eſt ſapia nõ deo:ſʒ meritꝰ aſ ſerbit᷑ actionũ. Spiẽs fuit yfaacſʒ tñ er rauit ĩ ſenſiby. Solus hʒ auditꝰ vbuʒ qðð ꝑcipit verũ. M erito carneʒ rediuiuã ꝓbi tãgere phibet mtier carnalit᷑ ſapiẽs:plus qͥpetribuẽs oculo qᷓ; oꝛaculo.i.carnis ſen lui.q; vᷣbo dei. Quẽ em̃ m oꝛtuũ vidit. re ſurrectuꝝ nõ credidi:cũ tñ h ꝓmiſerit ip̃e Deniq; nõ qeuit ocłs. vſq; dũ ſatiatꝰ eſt viſus:qm̃ non erat ↄſolatio fidei.nec dei rata ꝓmiſſio Nõne celũ ⁊ fra ⁊ qͥcqdoĩno carnis ocłus attingere põt.añ hʒ trãſire ⁊ ꝑire q; iora vnũ aut apex vnꝰ exoĩib qlos cutus eſt deꝰ. Et tñ ceſſauit a fletu in viſu oeli.q̃ noluit ↄſolari in ÿbo dñt:plur ha bẽs exꝑimentũ ꝑ viſionẽ qᷓ; ꝑ fidẽ It expe rimentũ fallax. Mitti᷑ꝗᷓ ad certioꝛẽ fidet cognitionez.q̃ vtiq; appᷣhendit qð ſenſus neſcit. exꝑimentũ nõ inueit. Noli me tãge re inqͥt. hoc eſt diſſueſce huic ſeducibili ſen ſuiinnitere vᷣbo fider aſſueſce. Fides ne⸗ ſcia falli.fides iunſibilia cõpꝛehen dẽs:ſen lus penuriaʒ nõ ſentit. Deniq; trãſgredi᷑ fines etiã rõnis hũane nature vfu ʒ experi entie termios. Quid interrogas ocrm ad qð nõ ſufficit. Et manꝰqͥd erploꝛare cona tur. qð ſup̃ ipᷣam eſt. WMinꝰ qͥcqd ille vel tlla renũctet.ſane fides ꝓnunciet deme. qʒ maieſtati nihil minuat. Diſce id hãe certi us.id turiꝰ ſeq.qð ila ſua ſerit. Noli ine tãgere:nõdũ em̃ aſcẽdi ad pieʒ meũ. ua ſi ᷣo cũ iã aſcen derit. tũc tãgi ab ea velit⸗ Fkigurati ad homelia aut poſſit. Et vtiqᷓ; poterit.ſʒ affectunon mãu. voto nõ oclo:fide nd ſenſib. Quid tu me ait mõ rãgere q̃ris:q ſen ſu coꝛpoꝛis gltam eſtmas reſurtectiõis. Nõ reco?da —— ris quõ tꝑe adhuc mee moꝛtalitatꝭtranſ⸗ hoꝛã moꝛituri coꝛꝑil glaʒ ocu l diſcipul oꝝ ſuſtinere nequerũt Adbuc q qãtuis ſenſibigero moꝛã· foꝛmã ſeruileʒ ingerẽdo quẽ de ↄſuetu dine recognoſcas LCetenꝝ mirabił facta eſt gria mea ex te:con ſoꝛtata es ⁊ nõ poter ad eã. Differ ᷓ iudi cm tuũ.ſufpẽde ſentẽtiã:⁊ rãte rei diffiniti onẽ ne tredas fenſui.fider reſeruato· Illa — digniꝰ.illa diffiniet certiꝰ.q̃ pleniꝰ cõpꝛe hendet. Deniq; cõpꝛehẽdit lio ſuo myſti o ac ꝓfundo ſinuq̃ ſitlon gitudo. latitu⸗ o. ſublimitas.⁊ꝓfundũ. ð ockus non vidit. nec aurẽ audiuit. nec ĩ coꝛ hoiĩs aſcẽ dit ilia in ſe qᷓſi qͥdam in voluclo clauſum poꝛtat. ßuarq; ſignatũ. Illa igitdigne tã⸗ ger. q̃ pat᷑ cõledentẽ ſuſcipleteno iã in hũili habitu.ſʒ in celeſti. Carne ipſa.ſed altera pecie. Quid defoꝛmẽ vis tãgere Expecta vt foꝛmoſum tãgas. Nã qͥ defoꝛmis mo. tũc foꝛmoſus. Befoꝛmis tactut. defoꝛmil aſpectui: defoꝛmis den iq;. defoꝛmitibi: q̃ ſenſibplus inheres. fider minꝰ. Eſto foꝛ⸗ moſa:⁊tange me. Eſto fidelis.⁊ foꝛmo ſa es. Foꝛmoſ foꝛmoluz: ⁊ dignius rãges. ⁊ felicius. Tãges manu fidei deſiderij di gito:deuotiõis amplexu. Töges ocko m? ris. At nunqd adhuc nigũ. Zbſit dilectꝰ tuus cãdidus ⁊ rublcũdꝰ. Foꝛ moſus pla ne. quẽ circũdant fioꝛes rofarũ·et lilia con ualliũ. hor eſt martynũ vᷣginuch choꝛiꝛet q medꝰ reſideo· Vnichno diſſideo choꝛo virgo ⁊ martyr · Quõ denichea didis nõ cõgruo virginũ choꝛis.virgo ᷣginis filiꝰ Fginis ſpõlus. Quõnð roſeis martyruʒ cauſa. vtus. fructꝰ et foꝛma martyrij · Ta lẽtalis talit᷑ tange? dic. Electꝰ meus cã didus ⁊ rubicũ us. electꝰ ex mibh. WMi⸗ miliũ cũ vilecto:et decies cẽtena milia cir? ca dilectũ:⁊ nemo ad dilectũ. Nũ tibi ve⸗ rendũ erit.ne foꝛte in quẽplã de młtitudi⸗ ne erroꝛe incidas qm dilig. Nõ ambiges bus cüctis inſignioꝛ. iſces. Iſte foꝛmo ſus in ſtola ſua: gradẽs in mliitudin? faꝛ tuudinis ſue. Non ꝗᷓ in pelle nigra· d hac tenus ſaneingerẽda fuit oculis ꝑehntiʒ vt cõtem pnerent occidendum: aut etian amicoꝛũ.vt cogn oſcerẽt rediuiuũ. Nð i⸗ qᷓ; in pelle nigrg. ſʒ in veſte alba.ſpecioſus foꝛma:nõ modo p̃ filijs hoĩm.ſed etiã pꝛe vultibꝰ angeloꝝ⸗ Quid me vis tãgerein hũili habitu.foꝛma ↄtemptibili. Tange celeſti decoꝝ ſpecie. glia ⁊ honoꝛe coꝛona⸗ tũ:diuina qͥdem maieſtate tremenqũ.ſed in genita ſcrenitate gratũ ac placidũ. Int hec aduertẽda pꝛudẽtia ſpõſe.etꝓfũditas ſcrmonũ eius q̃ ſub figura pclliũ.ſʒ in tar ne rimata eſt deũ:in moꝛte vitã ſummaʒ glie ⁊ honoꝛis int᷑ obpꝛobꝛia. ⁊ ſub nigro deniq; habitu crucifixi candoꝛẽ innocen⸗ tie.ſpiendoꝛẽq; vututũ:ſicut ille vtiq; pel les eũ eẽnt nigre atqʒ deſpecte. pᷣciola etp candida pᷣdiuitis regis in ſe oꝛnamẽtaſer uabant. Weriro nigredineʒ nõ cõtemnit in pellib: decoꝛẽ qᷓ ſub pellib eſt aduertẽs Et ideo quidũ tilũ cõtempſerũt: qꝛ hunc minime cognouerũt Si em̃ cognouiſſent nunqᷓ; dñm gkie crucifixiſſent. Nõ cogno⸗ uit herodes·⁊ idcirco deſpexit Rõ cogno uit ſynagoga. q̃ nigred inẽ paſſiõis ⁊ infir mitas impꝛoperãs. alios ait ſaluos facit ſeipᷣm nõ põt falnũ facere. Np̃s rex urł des ſcẽdat nůc de cruce:⁊ credimꝰei. Sʒ agno uit latro de cruce.licʒ in cruee.q ⁊ innoeen tie puritatẽ cõfeſſus eſt. hic aũt mqens qͥd mali fecit. Et gloꝛiã regie maieſtatꝰ ſimt eſt pꝛoteſtatꝰ.memẽto mei dicẽs.cũ vene⸗ ris in regnũ tuũ. Cogn ouit cẽturio qᷓ fili⸗ um dei camat. Lognoſcit ecclla:qͥ ⁊ emu lat nigredinẽ. vt decoꝛẽ ꝑticipet. Non cõ⸗ funditur nigra videri. nigra dlci. xt dirat dilecto. O bpꝛobꝛia expꝛd bꝛantiũ tibice ciderũt fuꝑ me. At ſane nigra inſtar pelli⸗ um ſalomẽõis: foꝛis.ſʒ nõ intus Neqʒ eññ intꝰ nigredinẽ noſter ſalomõ bʒ · Deniqʒ nð ait ẽ ſalomen. ſʒ ſicut pelles ſalomo nis.qð in ſupficie ſu tãtũ veri nigredo pa cifici. Peti nigredo intꝰ eſt:⁊ pus interio ra culpa cõmaculat qᷓ; ad ocłos pꝛodeat. Deniqʒ de coꝛde co gitatiõ es exeũt male⸗ furca.homicidia. adulteria. blaſphemie⸗ ⁊hec ſunt q̃ coinqͥnant hoiem:ſʒ abſit vt ſalomonẽ. Mmme vo apud verũ acifi ũſunſmodiinqͥnamẽta rep eries Opoꝛ tet nanqʒ cẽ ſine pctõ eũ qͥ tollit petã mun⸗ v81 nis aſu üs qi hum iyal eder ijcl jept etm jet Mnp ſban wii tion eccki velli he.C : elno uspü viw nod nist ſidi ber mu ten lua hne cestu dute dele wolll tiſcre P vian 1h el qed 9h dlec 1 ſus s Ue uren ieeſ vſdiy vstigre utug wouceng⸗ ſmiiſed puiht enʒfis uli zuun iti ſinn .1ſobnig ſoꝛ intoen tulevnzy ce pcloſic eornanin 3 nöchmn eſtadun ſerüt ghn cognouſt n. Röng rit Röcp aſſõs t ſalucsiut ps wiſld el She wtmnon irnnsi nieſtan ink c ym⸗ wnohilt renb . Noncö⸗ civtd nn vbit iſtar pelt vs Req;(n zDen es ſalomo enngu. pus intin . pꝛodtn 6 eeñtmal⸗ blaſphem⸗ it pudu nis Sʒ eſt nigredo affligen ts penitẽtie cũ aſſumit᷑lamẽtatio ꝓ delictis.hãc foꝛtaſ⸗ ſis nõ abhoꝛreat in meſalomõ.ſi ſpõte in quã mihipꝛo pctĩs meis:qꝛ coꝛ cõtritũ et humiliatũ deꝰ nõ deſpicit. Eſt ⁊ afficiẽtis cõpaſiõis.ſiafflicto cõdolea s.et fraternũ te decoloꝛet infeꝛtuniũ. Nec hãc pꝛofecto reijctẽdam putat ñ pacificꝰ:qͥpeqᷓ; ⁊ ſibi tpᷣeꝓ nobis dignant᷑ induit.qͥ pctã nr̃a tu lit in coꝛꝑe ſuo ſuꝑ lignũ. Eſt ⁊ ꝑſecutiõis ᷓetiã pꝛo ſummo oꝛnamẽto habet᷑.ſiqͥdeʒ fuſcipiat᷑. ꝓ iuſticia ⁊ ÿᷣitate. Vñ eſt iliud. Ibant gaudẽtes diſcipuli a ↄſpectu cõci⸗ ſ:qm̃ digni habiti ſunt ꝓ noie ieſu cõtu⸗ meliã pati. Deniqʒ beati qͥ ꝑſecutionẽ pa tiunt᷑ꝓpter iuſticiã. Hac potiſſimũ głiari ecckiam arbitroꝛ:hãclibentius imitari de pellib ſponſi. Deniqʒ ⁊ habz in ꝓmiſſio⸗ ne. Si me ꝑſecuti ſunt᷑:et vos ꝑſequentur Vñ ⁊ addidit ſpõſa. Nolite me còſidera re ꝙ fuſca ſim:qꝛ decoloꝛauit me ſol Hoc eſt. nolite me notare q̃ſi defoꝛmẽ. qꝛ cerni tis ꝓ ingruente ꝑſecutiõe.minus floꝛentẽ minꝰ ſcõm głiam ſecki coloꝛatã. Quid ex pꝛobꝛatis nigredinẽ:quẽ feruoꝛ ꝑſecutio⸗ nis nõ ꝑſecutionis pudoꝛ inuexit. Vel ſo E dicit ʒelũ iuſtie.qͥ accendit ⁊ accingit᷑ ad nerſus malignãtes dicens hõ. Selus do⸗ mus tue comedit me. Et illud. Tabeſce⸗ re me fecit ʒelus meꝰ: qꝛ obliti ſunt verba tua inimici mei Illud q́;. Defectio tenu it me. pꝛo pctõꝛibo derelinq̃ntihꝛ legẽ tuaʒ Itẽ. Nõne qͥ oderũt te odoꝛꝗᷓ: ⁊ ſuꝑ inimi cos tuos tabeſcebã. Etiam iiud fapiẽtis caute obſeruat.Filie tibi ait ſũt. noli oſtẽ⸗ dere letũ vultũ ad ip̃ᷣas.vt ſcʒ remiſſis et mollib ⁊ fugitantibꝰ diſciplinã.nõ cã do⸗ rẽ ſeren itatꝰ ſed obſcurũ ſeu eritat? exhibe⸗ at. Vel d coloꝛare a ſole eſt igneſcere cha ritate fraterna:flere cũ fientib. cũ intirmᷓ Libhinfirmari.vꝛi ad ſcandala ſinguloꝛũ Vel ſic. Sol iuſticie decoloꝛauit me xpᷣs cuiꝰ amoꝛe lan gueo. Languoꝛ iſte color? quedã extermiatio eſt:⁊ defectus ĩ deſide⸗ rio anie. Vlnde ⁊ dicit. Memoꝛ fui dei et Ddelectatꝰ fum:⁊ exercitatꝰſuʒ.⁊ defecit ſpy tus meꝰ. Ergo inſtar vꝛentis ſolis daſi derij ardoꝛ Pegrinantẽ in coꝛge decoloꝛat iquo ad recõciiandos pctõꝛes. inuen⸗ tus idonèæꝰ.iure ſibi nomẽ vẽdicet ſalomo dũ vultui głie inhianteʒ.impatientẽ facit repulſa.⁊ excruciat amãtẽ dilatio. Quis nfr̃m ita ſcõ amoꝛe ardet vt deſiderio vidẽ di xpᷣm.oẽm coloꝛẽ pñtꝰ glie leticieq; faſti diat ⁊ deponat:illa ei ꝓphetica voce conte ſtans.et diẽ homĩs nõ deſideraui tu ſcis. Item cũ ſctõ dauid. Rẽnuit ↄ ſolar ania mea:id eſt pᷣſentiũ bonoꝝ inani leticia de ſpicit coloꝛari. Vel certe decoloꝛauit me ſol:ſui nimiꝝ cõparatiõe ſplen dor. dum apꝛopians illi ex eo me obſcurã deß̃hen⸗ do nigrã inuenio.fedã deſpicio. Ceteruʒ alias quidẽ foꝛmoſa ſum. Quid fuſcã di ctis ſoliꝰ ſolis pulcritudini ſuccũbenteʒ. At ſenſui pᷣoꝛi vident᷑ magꝭ aſſentire ea qᷓ ſequunt᷑ adijciẽs.ſiquidẽ filh matris mee pugnauerũt cõtra me: ꝑſecutionẽ paſſam ſe eſſe aꝑte fignificat. Sed hinc aliud ſer⸗ monis pꝛincipiuz oꝛdiet᷑:quoniã ſuffieere hac vice poffunt qͥ accepimꝰ de glia ſpon⸗ ſi ecclie dono ipſius.qui eſt deus henedi⸗ ctus in ſecula. Imen omelia. xxxij. Ilij matr mee pugnauerũt cõtra me. annas ⁊ cayphas ⁊ iudas ſca rioth. filij ſpnagoge fuerunt.et 55 contra eccłiam que ſynagoge filiã.in ipfo ex oꝛtu ip̃ius acerbiſſime pugnauerũt:ſu⸗ pendentes in ligno.collectoꝛẽip̃ius im Jam tũc ſiquidẽ deꝰ impleuit per eos qð olim pᷣſignauerat ꝑ ꝓphetam dices. ꝑcuti am paſtoꝛẽ ⁊ diſpgent᷑ oues. Et foꝛtaſſis illiꝰ illa vox eſt in cãtico eʒechte. Pꝛeciſa eſt velut a texẽre vita inea.dũ a dhuc oꝛdi⸗ rer ſuccidit me. Dehis gᷓ atq; alijs qͥ deil la gẽte xpiano nominicõtra dixiſſe ſciunt᷑ puta dictum a ſpõſa.filij matris mee. pus gnauerũt contra me. Et pulcre filios ma rris ſue. nõ aũt ⁊ pẽis ſui illos vocat. q nõ — pẽbant patrẽ de. ſʒ ex pãe dyabolo:erant pomicide vriq; ſẽ ẽ ille homicida erat ab inicio. Pꝛopterea nõ diẽ frẽs mei.aut füij pis mer ſed filij inqͥt matr⸗ meepugnaue rũt cõtra me: Alioqͥn ſi nõ ita diſtigueret. videret᷑ etiã apłs paulus ↄpꝛehẽſus ĩ hi⸗ de qͥbcõquerit᷑: qð ⁊ ipſe aliqñ ꝑſecutꝰ ſit ecctiam dei· Sz miſciam cõſ ecutꝰ eſt. qꝛ ignoꝛãs h fecit. manẽs in incredulitate:et ꝑbauit deuz ſe hie pem. fratrẽ eccleſietã ex pẽe qᷓʒ ex matre eẽ. Sʒ attẽde quõ noĩa tim filios matrè ſue.⁊ ſolos incuſat.qjſi ſo li in culpa ſint. Quõ̃ta ⁊ ab exter paſia eſt tuxta ilið apudꝓpham. Sepe expugnaue rũt mea iuuẽtute mea.⁊ ſupᷓ doꝛſuʒ meuʒ fabꝛicau eft ꝓctõꝛes. Quid igit᷑ ſinglarit᷑ filios matrè tue cauſarꝰ.q̃ te minime igno ras.⁊ ex aljs atq; alijs natiõiby ſepiſiime impugnatõ Ad mẽſaʒ diuitꝭ vocatꝰ.dili gent᷑ ait ↄſidera q̃ tibi aꝑponunt᷑ Frẽs.ad mẽſaʒ ſalo monis ſedemꝰ. Quis ditioꝛ ſa lomde. Nõ de trenis diuuijs:quãqᷓʒ ⁊ ip⸗ ſis ſalomõ abũdare.ſʒ int uemi pñteʒ mẽ⸗ ſam.quõ ſupnis ẽ referta delitijs. Spũa⸗ lia ſunt ⁊ diuia q̃ nob in ea aponunt᷑. Di ligent ð inqͥt ↄſidera q̃ tibi apponunf:ſci to qm̃ talia opꝑtet te pᷣꝑare. Ego vtiq; qð in meẽ diligent᷑ attẽdo.id mihi apponi in his Ibis ſpõſe.et ad meõ ꝓrſus doctrinã cautelãq; reſpicere.qð ita ex nomie ac ſola expᷣmit᷑ pſecutio a domeſticꝭ:⁊ tacent᷑ tot ⁊ tã grauia q̃ vbiq; terraꝝ nihilom inꝰ ex oĩ natiõe q̃ ſub celo eſt.ab in fidelibꝰ.ab here tic ꝑtuliſſe cognoſcit᷑. Noui ſpõſe pꝛuden tiã:nec putaueri caſu illã aut qᷓſi imemo rẽ pᷣteriſſe.ſed ꝓfecto id exp̃ſſius plãgit qð ⁊ ſentit differentiꝰ:qðq; vigilantiꝰnob ca uendũ exiſtimat. Quidnã. Walũ vti⸗ q; inteſtinũ atʒ domeſticũ.hoc tibi mani⸗ feſte in euãglio oꝛe ip̃ius ſaluatorꝰ expmĩ cũ dicit. Et inimici hoĩs domeſtici illus. Boc?⁊ in ꝓpha. Hõ inqͥt pacis mee q ede bat panes mcoſmagnificauit ſup me plãtatiõʒ. Itẽ. qm̃ ſi inimicꝰ meꝰ maledi xiſſet mihifuſtinuiſſem vtiq;:⁊ ſi is qͥ ode rat me ſuꝑ me maßᷓ locutꝰ fuiſſet.abſcon⸗ diſſeʒ me foꝛſitan ab eo. Tu po hõ vnani mis. dux meꝰ ⁊ notus meꝰ, qͥ ſil mecũ dul ces capiebas cibos. hoc eſt. Quida te pa tioꝛ cõuiua ⁊ cõtubnali meo.id moleſtius ſentig.acriꝰ fero. Scir hec q̃rimoniacuiꝰ ⁊de qͥſit. Agnoſcite ſpõſaʒ. eodẽ de filijs matrꝰ ſue cõqrentẽ affectu:qꝛ ĩ eodẽ ſpũ cũ ait. filij matrmee puhᷓuerũtq me. Vñ et alibi loquit᷑. Amici mei ⁊ ꝓximi mei.ad⸗ uerſuʒ me appꝛopin qᷓuerũt ⁊ ſteter̃t. Lõge ꝗᷓſo a vob facite ſp hoc tã abhoĩabile⁊ de lectabile maluʒ: vos qͥ exꝑti eſtis ⁊ qͥtridie etgimmi qᷓ; bonũ ſit ⁊ qᷓ; iocunduʒ hĩtare frẽs in vuũ:ſi tů in vnñ ⁊ nõ in ſcandaluʒ Pomelia Alioqn nec iocũ dũ plane nec bonßꝛ:ßʒ pi⸗ ſimũ at moleſtiimũ. Veaũt homtilu quẽ vnitatꝰ iotũdũ turbat᷑. Judiciũ pꝛoſe cto poꝛtabit.qͥcůjq; eſt ille. Ante mnhicon tin gat moꝛi qᷓ; audire in vob quẽpi inſte clamitantẽ fü matr mee puuerũtʒ me Nõne pñtis ↄgregatiõis tanq; vnꝰma⸗ tris filn oẽs vos eſtis ſingł alteruttũ fra tres Quid ꝗᷓ a forꝰ vos ↄturbare aut ↄtri ſtare poſſit. ſi intꝰbñ eſtis ⁊ fraterna chari tate gaudet? Deniq; qͥ;s vob nocere pete rit inqͥt:ſi boni emulatoꝛes fueritꝭ. Quã⸗ obꝛẽ emulamini cariſmata melioꝛg:vt ꝓ⸗ betis vos bonos emulatoꝛes. Lariſmaꝑ optimuʒ caritas eſt. Plane incõꝑabile qð noue ſpõſe celeſtꝰ ſpõſus totiẽs inculcars curabat:nũc qͥdẽ dicẽs.in ꝗ̊ cognoſcẽt oẽs qꝛ mei eſtis diſcipli.ſi dilectionẽ habueri⸗ tis ad inuicẽ:nũc ÿo mãdatũ nouũ dovo bis.vt diligat? inuicẽ.⁊ h̊ eſt pᷣceptũ meuʒ vt diligat/ inuicẽ:itẽq; oꝛãs vnũ cos foꝛe ſicut ip̃e ⁊ pr̃ vnũ ſunt. Et vide ſinõ ipſe paulus qᷓ te ad cariſmata melioꝛa inuitat int᷑cetera charitatẽin ſummo. ſiue ĩ fideet ſpe:dicit eã eẽ maioꝛẽ ⁊ ſuꝑem inẽteʒ ſcie.ſi ue cũ enũeratis pluribꝰ aut mitrabiliby ſu⸗ ꝑne gre donis.tandẽ ad ſupꝑexcellentioꝛeʒ — vĩ nos mittit. haud aliã ꝓfecto ill quã charitatẽ diffiniẽs. Deniq; qͥd nã huiccõ parandũ putemꝰ:qͥ ip̃ᷣp̃ᷣtert martyrio. ac fidei trãſferenti m õtes. Hoc igit᷑ eſt qð di co.pax vobis.a vobis ſit:⁊ om̃e qð extrin ſecꝰminari videtnõ tertet qꝛ nõ nocʒ · Nã ecõtrario qͥcqd foꝛis bldiri appareat.nui la eſt ꝓfecto ↄſolatio.ſi intꝰ qð abſit ſemi nariũ diſcoꝛdiegermiauerit. Pꝛoinde di⸗ lectiſſimi pacẽ habete ad vosꝛet nolite le⸗ dere inuicẽ.nõ facto.nõ vᷣbo.nõ ſigno qᷓli⸗ cunq;.ne qs foꝛteexaeerbat? ⁊ pᷣoccupatꝰ? a puſilia nmitate ſpũs ⁊ tem peſtate. deuʒ interpellare cogat᷑ aduerſus illos qͥ ſe leſe⸗ rũt aut ↄꝓtriſtauerũt.⁊ ꝓrumgeĩ ðᷣbũ gra ue ↄtingat.filij matris mee pugnaucrũt 5 me. Sic em̃ peccũtes in frẽm in xpm pec⸗ caretis qͥ ait. Quid vni ex minimis meis feciſtis. mihi feciſtis. Hec cauen dũ a Fuio riby tĩ offenſ s.ʒbi gr̃a. ab apto cõuitio. ſeu maledicto.a clandeſtino q́ ſuſurrio. Nõ inqᷓ; ſufficit os tuſtodire ab his ⁊ his ſiubus:cauẽda ſunt ⁊ lcuia. Si tũ leue de best lüta Rnl ſö er yf 75 dn1 gedẽe ömc nus ſ Itnv wintt xiſcer nm te eol pi worte nqᷓ gichq mir wich pug Rc diger iſſet leun quõ ir o veleun dien qire in teinim hsch lcchn Enec Md ßsa r⸗ hurs qiſub hnco hino onſ) omiih uün emhich upin berützne n tenhöſ neunn tenchy ſocnpt m Li lonn Larni i s inulun gnolciti habn nouüdoy cpn nü cos ſ deſinöt oꝛa hun ſiue ißän ntez il abibl ellent to iih nöhuu umnt ic qun „ utu itimi de di⸗ ele oö cwpa ne deuz ſee ſäg naueut inpe⸗ ns nes abud cou luſurrlo pis ⁊ his tů leve de beat dici qðᷣcunq; in fratrẽðᷣ ſumpſerꝰ vo⸗ lũtate ledẽdi cũ hot ſolo ſi traſceris illi di umnireus iudicij tenear. Merito qdẽ Nã qð tu leue putas.⁊ ob hoc leuꝰ pᷣcipitas. plerũq; aliꝰ aliter accipit. tanqᷓ; hð iudeꝰ in facie.⁊ ſcõᷣm faciẽ iudicãs: paratꝰ feſtu⸗ cã tra bẽ ſuſpicari.et ſcintillq putare foꝛna cẽ. Nõ em̃ eſt oĩm charitas illa qͥ omia cre dit. Pꝛoniſunt gůt ſenſus hois. ⁊ cogita tio ad malũ potiꝰ ſuſpicandũ qᷓ; ad bonũ rredẽduʒ:pᷣſerti vbi diſciplina filẽtij nec te qᷓ in cauſa es excufare ꝑmittit.nec iilũ vul nus ſuſpitio nis aperire qð patit᷑ vt curet᷑. Ita vꝛit̃ille ⁊ moꝛit᷑clauſo ⁊ letali vulne⸗ re intra ſemetipᷣm gemẽs: dũ totꝰ mn ira et diſceptatiõe poſitꝰ. nil aliud ſilẽs verſare in mẽte poſſit. niſi iniuriã quã accepit. Nõ põt oꝛare.nõ põt legere.nð ſctm̃ aut ſpũa⸗ le aliqd meditari. Et ita intercepto vita⸗ li ſpñ.dñ ſuis deſtituta alimẽtis vadit ad moꝛtẽ aĩa pꝛo q̃ xp̃s moꝛtuꝰ eſt:qͥd tu inte rim qᷓſo ani habes Quid oão tua.qͥd opꝰ qðcũq; interim fecers ſapit tibi.cõtta quẽ nimirũ xp̃s anxie clamat de pectoꝛe fratre tui quẽ cõtriſtaſti: filiꝰ inqens matr? mee pugnat ʒ me.⁊ qͥ ſimłkmecũ dulces capie⸗ bat cibos.repleuit me amaritudie. Oð ſi dixerꝰ illũ nð tã graui tam leui cã debu iſſe turban. rñdco.qᷓnto leuioʒ eſt.tãto a te leuius potuit non cõmitti. Quãqᷓ; neſcio quõ leue dicas. vt iã dixi.qͥcqͥd ampliꝰ eſt qᷓ; ira ſci:cũ vłhocip̃m obn oxiũ eẽ iudicio et oꝛe ip̃ius acceꝑis iudic. Quid ẽ Tu ne leue dixerꝰ in q́ offendit᷑ xp̃s. vñ ad dei iudiciũ ꝑtrahi habes:cũ hoꝛrendũ ſit inci dere ĩmanꝰ de viuẽtis. Tu ꝗᷓaccepta foꝛ te iniuria qð qͥdeʒ interdũ nò occidere in his cõuentiby difficile eſt nõ ↄtinuo moꝛe ſectaris obliqᷓ referire frẽm rñſione feſtines ſʒ neq; ſub ſpẽ q̃ſi coꝛipiendi ʒbo acuto ⁊ vꝛẽt trõſligere audeas vllatenꝰ aĩam ꝓ q̃ xpᷣs affigi cruci dignatꝰeſt nõ gronnire qᷓſi increpãdo.nõ labijs muſſitare qᷓſi in mur⸗ murãdo.nõ narẽ cõtrahere aut tachinare qᷓſi ſubſanando:nõ frontẽ rugare qſi inue⸗ hen do aut cõmmãdo. Sane cõmotio tua ibimoꝛiat᷑ vbi oꝛit̃ ne ꝑmittat᷑ exire q̃ moꝛ tẽ poꝛrat.ne perimat.vt dicere poſſis ⁊ tu cũgpha.turdatꝰſuʒ ⁊ nõ ſuʒ locutꝰ? Quoſ dã altiꝰ iutellexi ſeptire iiꝰ qᷓſi dedyabo lo ⁊ angelis eiꝰ dictũ.qͥ ců fuerint et ipi fi li hiertm illiꝰ q̃ ſurſuzʒ eſt mat nr̃a.ex qͥla pſi ſunt. nõ ceſſant ſoꝛoꝛẽ ſu eccłiam ĩpu⸗ gnare. Sz neq; cõten do ſiqͥs vſurpet hot etiq in bonã ſignificationẽ ſcᷣm ꝙ ſpirita les qͥ ſunt in eccłia aduerſus carnales frẽs ſuos dim icãt ĩ gladio ſpᷣs qð eſt xᷣbũ dei vulnerãtes eos ad ſalutẽ.atq; ad ſpũalia iſtiuſmõi im puhᷓtiõibo ꝓueheẽtes. Vtinã coꝛripiat me iuſtꝰ in miſcðia ⁊ icrepet me. pcutiẽs ⁊ ſanãs.occidẽs ⁊ viuificãs:qau⸗ deã ⁊ ego dicẽre. viuo ego iã nõ ego.viuit vo ĩme xp̃s. Eſto inq́t ↄſentiẽs aduerſa⸗ rio tuo dũ es cũ eo ĩ via:ne tradatte iudi⸗ ciet iudex toꝛtoꝛi. Bonꝰ aduerſariꝰ cui ſi ↄſentiẽs ero nõ erit vñ iudex me calũniet᷑. aut roꝛtoꝛ. Ego ꝓfecto ſi q́s vñm aliqñ ꝓ hmõi ↄtriſtaui.ñ me piget. Lõtriſtati.n. ſt ad ſalutẽ. Et qͥdeʒ neſcio me id vnqᷓ; fe⸗ ciſſe abſq; mea q́; maðᷓtriſticia:ſcðm iilð. mulier cũ parit triſticiã hʒ. Sʒ abſit vt iã memineri pᷣſſure tenens fructũ dolor mei dñ ꝑinde videã xpᷣm foꝛmatuʒ in ſobole. Reſcio aũt quõ eti teneriꝰmipi aſtricti ſt qͥ poſt increpatoꝛia ⁊ ꝑ increpatoꝛia tãdeʒ cõualuert de ifirmitate: qᷓ; qͥ foꝛtes ab int tio fuer̃t nõ ĩdigẽtes iſtiuſmõi medicamẽ⸗ to. Ergo i hũc fenſuʒ poterit ecclia ſeu aĩa diligẽs deum dicere ꝙ decoloꝛauit eã ſol. mittẽdo.ſ.⁊ armãdo de filijs matris eiꝰ q ẽ ſalubꝛit expuſrent.⁊ captiuã ducerent ad fi dẽ amoꝛẽq; p̃ꝰ:multẽ vtiq; ↄfixã ſa gittꝰ illiꝰ de qͥb ſctũ eſt. Sagitte potẽtis acute. Et itẽ Sagitte tue infixe ſunt mihi Jõc; ſequit⁊ ait. qm̃ nõ eſt ſanitas in car ne mea:vt ᷣm aiaʒ ſanioꝛ ꝑinde foꝛtioꝛq; factꝰ dicat, Spũs qdẽꝓmptꝰ eſt:caro aũt infirma. Et cũ aplo.qn infirmioꝛ.tũc foꝛs tioꝛ fuʒ ⁊ potẽs. Vides qꝛ carnis infirmi⸗ tas robur ſpũi augeat.et ſubmiſtret iure. Ita ecõtraꝛio nouerꝰ carnis foꝛtitudine; debilitatẽ ſpũs opari. Et qͥd miꝝ ſi hoſte debitato tu foꝛtioꝛ efficerꝰ. Niſi foꝛte tibi illã in uauiſſime ducas amicã.q̃ nõ ceſſat ↄcupiſcere aduerſꝰ ſpm̃. Vide ᷓ ſi nõ pꝛu dent᷑ ſagitari⁊ impuꝗᷓri ſalubꝛiẽ poſtulat ſctũs cũ diẽ in oĩñone. Cõfige tĩoꝛe tuo car nes meas. Optia timoꝛ iſte ſagitta.q fi git⁊ intficit carnis deſideria vt ſpũs jai⸗ uus ſit. Sʒ ⁊ qͥ caſtigat coꝛpꝰſuũ et B ſer⸗ nitutẽ redigit. nõnẽ is tibi videt᷑ manuʒ 3 ſe pũntis ipſe iuuare. Elt et ſagitta ᷣmo dei inuitus ⁊ efficax ⁊ pen etrabilioꝛ oĩ gla qjio ancipiti. De qͥ ſaluatoꝛ. nõ veminqͥt pacẽ mittere ſʒ gladiũ Eſt ẽt ſagitta electa amoꝛ xp̃i q̃ marie aĩaʒ nõ mõ ↄfixit ß etiã ꝑtrãſiuit:vt nullã ĩ pqctoꝛe vᷣgiali ꝑtica vacuã amoꝛe relinqᷓre.ſed toto coꝛde.tota gia.tota vᷣtute diligeret.⁊ eſſet gra plena- aut certe ꝑtrãſiuit eã vt vẽiret vſqʒ ad nol et de plen itudie illa oẽs acciꝑemꝰ.⁊ fieret mat caritatꝰ.cuiꝰ pr̃ eit caritas: deus ꝑtu riẽs ⁊ in ſole ponẽs tabernackim ſuũ vtſcp rura impleret᷑ q̃ dic. Dediteĩ lucẽ gẽtiũ· vt ſis ſalꝰ mea vſq; ad extremũ tre. Hoc em̃ ĩpletñ eſt ꝑg mariã q̃ ĩ carne viſibilẽ edidit. quẽ inuiſibilẽ nec de carne nec cũ carne ſu⸗ ſcepit Et illa qͥdẽ in tota ſe grãde ⁊ ſuaue vulnꝰamorꝰ accepit.ego vo mefelicẽ puta uerim.ſi ſũmo ſalti qᷓſi cuſpide huiꝰgladij pũgi intdũ me ſenſero:vt vł mo dico acce pto amorꝰvulnere ðicatetiã aĩa mea Vul nerata caritate ego ſũ. quis mihi tribuat ĩhũc modũ nõ mõ vulnerari.ſʒ ⁊ expuFri oĩno vſq; ad termiationẽ color⁊ calorꝰil lius.qͥ militat aduerſus aĩam. St expꝛo⸗ bꝛauerint filie huiꝰ ſecki illi aĩe q̃ hmõi eſt dicẽtes pallidã ⁊ ſine coloꝛe eſſe.nõne tibi ↄgrue poſſe rñdere videbit᷑. nolite ↄſidera re qð fuſca ſim:qꝛ decoloꝛauit me fol. Et ſiſe meminerit ad h̊ ꝑueniſſe.adhoꝛtatiõi bus ſeu increpatiõibꝰ aliquoꝛũ ſeru oꝝ dei emulãtiũ eã dei emulatiõe:nõne ↄſeq̃nter veraciterq; inferre potit.qꝛ filij matrꝭ mee pũuerũt 5 me. Erit igi ſenſus iuxta qð dictũ eſt vt ecckia ſeu ſtudioſa qᷓ̃uis aĩaid loquat᷑ nõ q̃ſi gemẽs aut cõquerens.ſʒ qᷓſi gaudẽs ⁊ gr̃as agẽs.inſuꝑ ⁊ gktans qðᷣ ꝓ noĩe ⁊ amoꝛexp̃i digna ſit fuſca ſeu d eco⸗ loꝛ eẽ ⁊ diei.atʒ hocipᷣm aſſcribat nõ ſue i⸗ duſtrie.ſʒ gre ⁊ mĩep̃uenientꝭ ſe ⁊ mittẽtis ad ſe. Nã qũ crederet ſine pᷣdicante. Quõ aũt pᷣdicarẽt niſi mitterent᷑. Filios matr ſue 5 ſe pugnaſſe mẽoꝛat:nõ vt irata.ſʒ nõ ingrata. Vñ ⁊ſequit᷑. Poſuerũt me cuſto qẽin vineis. Qð ꝓᷣbũ vtiq; ſi ſpũalit᷑ ex minet᷑ puto nil ĩſe q̃rimonie aut rancoꝛis hẽe videbit᷑:ſed mag fauoꝛabile aliqͥd re dolere. Verũ ad id cõtingẽdũ pᷣus ſaneqᷓ; munũ apponere audeamꝰ Lodꝰ em̃ ſctũs Pomelia eſt ↄciliãdus eſt nob ſolitꝭ p̃cib⁊ ſic ↄſil⸗ tandꝰ ule ſpũs qͥ ſcrutat᷑ alta dei.aut cefte vnigenitꝰ qᷓ eſt in ſinu pẽis ſpõſus ecckeie ſus xpᷣs dñs nñ. qͥ eſt bñdictꝰmn ſcta Amẽ Momelia.xxxiij. O ſuert me cuſto dẽ ĩ vineis. Qut pTCurneili obpugnatoꝛes. qͥs ꝓxi⸗ me mẽoꝛaſti Audite ⁊ intelligite ſi nõ ſe ab illis ip̃is fatet᷑ iſta ꝓmotã. a qbꝰ ⁊ paſſam. Hec mirũ tñ ſiqͥdẽ fuerit cã im⸗ pugnãdi.intẽtio coꝛrigẽdi. Nã q;s neſciat mttos amicabilit᷑ vtiliterqʒ multotiens obpugnatos. Quã młros q́tidie erꝑimur py⸗ impugnatiõib p̃latoꝝ ad melloꝛs ꝓ icere ꝓuehi ad altioꝛa. Ergo illud potius demõſtremꝰ ſi poſſumus.quẽadmodũ ad uerfus eccliam pugnatũ ſit a filijs matris ⁊ hoſtilia nio.⁊ dãno vtili. Id em̃ fit cũ qͥ nocere intẽdũt.ꝓſunt ⁊ volẽtes. Vtrunq; vo ſen ſum tenet ſuꝑioꝛ interpᷣtatio.qm̃⸗ ãdẽ nõ defuerũt ⁊ qͥ bñ ⁊ qͥ male emularen tur eã. dluerſa intẽtiõe pugnãtes:ſʒ vtriq; ꝓfuerũt. Intãtũ deniqʒ ſe ꝓfeciſſe ex his qᷓ ab em ułpaſſa ẽ gtiat᷑.vt ꝓ vna vinea quã ſibi abſtuliſſe viſi ſt.ſuꝑ multos ſe gaude at ↄſtitutã Hoc mihi inqͥt pᷣſtitere puꝗᷓn⸗ do 5 me.⁊ 5 vineã̃ meã.qͥ dicũt exinanite exinanite vſq; ad fundamẽtuʒ ĩ ea:vtvnã plurib cõ nutaueri. Hoc qͥpe ĩꝙ infert vineã meã nð cuſtodiui:tanq́; cauſaʒ ſub iũgens. vnũ illi cõtigerit. vt nõ ĩ vna 1ã ſß in plurib cuſtos polita ſit. Et Ifa qdeʒ ſic eſt.Sed ſi eã ſimplr᷑ ſeq mur cõtenti eo ſolo qð ſona re in ſuꝑficie illa videt᷑.puta⸗ bimꝰ nos legere in ſcᷣtura ſctã. de his vi neis coꝛpoꝛeis ⁊ terrenis qjs qͥttidie cerni⸗ mus de roꝛe celi ⁊ piguedine t᷑re acciꝑe vñ fundũt vinũ.in qͥ eſt luxuria:⁊ ſic nihil nõ dico deũ ſpõſe dignũ.ſʒ nec ciuuis cetera⸗ rũ congruũ qͥd de tã ſctã et diuina ſcpᷣtura attuliſſe videbimur. Que em̃ cõuen iẽtia ſpõſis ⁊ cuſtodie vineaꝝ Sʒ ⁊ ſicõuenire putet᷑:vñ docebimus fuiſſe aliqñ ecckiam iſtiuſmõi deputatã officio. Nunqͥd de vi neis cura ẽ ðᷣo Si aũt ſꝑiritali ſenſu vine as ecctias.i.fideles ĩterßtamur ppłos iu⸗ xta ꝓp hete ſenſum ditẽtis.vinea dñi ſaba oth. domꝰ iſtt eſt: incipiet foꝛtaſſis elucere nob quõ ſpõſe minime indignũ ſit fieri cu ſtodeʒ in vineis. Puto ꝙ nõ ꝑua inſug in po t u en tſich .aute us ecch ſchAn nas Qu pt nin nit etn iqhnit multes diecin melon lud yotis dmodil lhs mns emjuti s.Umnz pranoqſ e emuhm eszenz ſechtf vinei os ſegul terepu t exinni jervryni eigiuin ulz u 6yhi 0 enn put⸗ his vi termi ipevn hüno s cetera⸗ ſchtur duenid ſicduenlt ecclam nhodev enſu vine kos lu in ſabi ſis elucee ſitfieri zinſop“ hoc appebit ip̃o pᷣrogatiua. ſiqͥs diligen⸗ tiꝰ curet aduertere q̃ntũ vbiq; ꝑ oꝛbẽĩhu iuſmo di vineas dil atauerit termĩos ſuos a die illa q̃hieroſolimis a filijs matrꝰſue expugnataẽ et exturbata, vnacũ pᷣma illa ſua nouella plãtatione: multitudinẽ dico credẽtiũ.qͥrũ legi fuiſſe coꝛ vnũ ⁊ aĩa vna Et ipq eſt qᷓ; ſe mð fatet᷑ m inimecuſtodiſ⸗ fe: nõ ad inſipientiã ſibi. Nec ein ita in⸗ de euulſa in ꝑlecutiõe fuit. vt nõ alibi plã tarei atq; alijs locaret᷑ agricolis qͥ reddãt fructꝰeiꝰ tꝑib ſuis. Nõprſus nõ perijt. ſʒ migrauit Etiã creuit ⁊ dilatata eſt.tanqᷓ; cui bñdixit dñs. Deniq; leua ockos tuos 2vð. ſi nõ oꝑuit mõtes vmbꝛa eiꝰ⁊ arbu ſta eiꝰ cedros ði.ſi nð extẽdit palmites ſu os vſq; ad mare.⁊ vſq; ad flumẽꝓpagineſ eiꝰ. Hec miꝝ. dei em̃ edificatõ. det agricul tura ẽ. Ipe fecũdat.ipſeꝓpagat.ip̃e putat ⁊ purgat eã. vt fructꝰplus afferat Qñ nẽ⸗ pe ſua deſtitueret cura vł oꝑa quã planta uit dextera eiꝰ. Nõ plane hñda neglectui: in qᷓ apłi palmites. dñs vit.et p erꝰ agri cola eſt. In fide plãtata.in caritate mitit radices:defoſſa farculo diſciplie.ſtercoꝛa⸗ ta penitẽriũ lacrim is.rigata pᷣdicãtiũ ver bis:⁊ ſic fane exuberãs vino in q eſt leticia B nõ luxuria. vino totiꝰ ſuauitatꝭ. nulliꝰ libidis Hoc certe vinũ letificat coꝛ hoĩs: B cõſtat ⁊ angelos bibere cũ leticia. Deni gaudẽt ĩ cõuerſatiõe et penitẽcia pctõꝛũ Alutẽ ho im ſitiẽtes Lacrime penitẽtiũ vi nũ coꝝ:qð in ulis doloꝛ vite ſapoꝛ gre ſit. induigẽtie guſtꝰrecõlatiõis iocũditas.ſa nitas fedeũtis innocentie.ſerenate ſuaui⸗ tas ↄſcientte. Ergo ex illa vna vinea qᷓ; ſe ue perſecutõnis viſa eſt deleuiſſe tẽpeſtas. quõte in vniuerſa tetra ꝓpagate refioꝛue⸗ rit. Et nihilominꝰ cuſtos oĩby poſita ſpõ ſa eſt: vt nõ cõtriſte᷑ qð vineã nõ cuſto di⸗ uit. Cõſolare filta ſyon. Si cecitas ex ꝑte cõtigit in iſrt:qͥd tu ꝑdis. Myſteriũ mira re:⁊ noli plãgere detrimẽtũ Bilata ſinũ ⁊ collige plẽitudinẽ gẽtiũ Pic citatib iude. Vob opoꝛtebat pᷣmũ loqͥ vᷣbũ dei:ſʒ qm̃ repellitꝭ illud.et indignos vos iudicatis erne vite. ecce ↄuertimuradgẽtes. Moy ſi ſane oblatũẽ a deo.ſi huaricatoꝛẽ ꝑpłm vellet dimittere.et diuine exponere vltio⸗ ni.ipſi qͥqẽ fieri poſſe in gẽteʒ magnã̃:ſed „ . ille rẽnut. Quare. Ob nimiã ꝓfecto dile ctionẽ. qᷓ ili foꝛtit deuinctꝰ tenebat᷑:et qm̃ non qucrebat q̃ ſua ſunt.ſed deihonoꝛem ⁊ nõ qð ſibi vtile foꝛer. iʒ qð multis Et i le ddem ſic Ego aũt ↄſilis ſecretioꝛi puto hoc munꝰ diuinitꝰꝓ ſui magnitudie pᷣua tũ ſpõſe: vt ipſa potiꝰ ⁊ nõ mo yſes mitte⸗ rer᷑ in gẽtẽ magnã. Nõ em̃ oꝑtebat amicũ cũ ſpõſi pᷣrige ſpõſe bñ dictõʒ:⁊ ꝓpterea nõ qͥdẽ moyſes.iʒ noua ſpõſa cui d?.ite ĩ mũ dũ vniuerſũ pᷣdicate euãgeliũ oĩ creature illa ꝓrſus miſſaẽ in gẽtẽ magnã. Nũ ĩma ioꝛẽpotuit.qᷓ; ĩ vniuerſitatẽ Et factte vni uerſitas ceſſit poꝛtãti pacẽ. gr̃am offerẽti. Sʒ nõ ſiẽ gr̃a ita ⁊ lex. Quã diſſili vultu ari oẽm ↄſcĩam ſe offerũt ſuauitas huiꝰet itꝰauſteritas Quis ſane exq reſpiciat cõ dẽnantẽ ⁊ ↄſolãtẽ. repoſcentẽ ⁊ ignoſcẽteʒ. plectẽteʒ ⁊ amplectẽtẽ. Nõ pari ꝓfecto ac⸗ ceptant᷑ voto. vmbꝛa ⁊lux.ira et pax iudi ciũ ⁊ mĩa:figura ⁊ pitas. yᷣga ⁊ hereditas frenũ ⁊ oſcłm. Graues deniq; moyſi ma⸗ nꝰ. teſtib aarõ et hur. graue legi iugũ teſti bus ipᷣis aplis:qͥ hᷓ ⁊ ſibi⁊ pẽi impoꝛta⸗ bile cla mitãt.graue iugũ et vile pᷣmiũnã̃ tra eſt ĩ ꝓmiſſioõe. Pꝛo hmõi nõ̃ moyſes milus i gẽtẽ magnõ. Veꝝ tu m̃eccliaꝓ miſſiõʒ hñs vite qᷓ nũc ẽ et future.facili in duplici gr̃a obtines ab vnmerſis te recipi ⁊pt iugũ ſuaue.⁊ ꝓpt᷑ regnũ ſublime.put la de ciuitate ab vniuerſitate exciꝑis:duʒ ſic ꝓugcat qð ꝓmittꝭ. vt qͥdĩponis nõ ter reat. Quid adhuc vniꝰvinee plãg dãnũ qdtãto tibi fenoꝛe ẽ recõpẽſatũ:ꝓ eo ꝙ fui ſtiðᷣrelicta ⁊ odio hita.⁊ nõ fuit qᷓꝑ te trã ſiret. ponã te inqͥt ĩ ſuꝑbiã ſctoꝝ. gaudiuʒ in generatiõe ⁊ gñatioʒ. ⁊ ſuges lac gẽtiũ⸗ ? mãmilla regum lactaber/:⁊ ſcies qꝛ ego dñs ſaluãs te.⁊ redẽptoꝛ tuꝰ foꝛtꝰ iacob. Tali itaq; mõ diẽ ſpõſa poſitã cuſtoqẽ in vineis:⁊ qꝛ vineã ſuã nõ cuſtodiuit. Ego loci huꝰ occaſiõemeip̃m rep̃hẽdere ſoleo qð aiaꝝ ſuſceperi curã:qͥ meã̃ nõ ſufficerẽ cuſtodire. vineas aias interp̃tãs. Sð ſip bas tu hãc nr̃aʒ infpꝛetatiõʒ: vide etiã c ſednter. an recte qͥ; dicamꝰ fidẽ vitẽ. ꝓtu⸗ tes palmites. botrũ opꝰ.deuotionẽ vini. Siddem nec abſq; vite palmes. nec virã tus ſine fide aliquid eſt. Sine fide em̃ im poſſbile ẽplacere deo.foztaſſe ⁊ diſplicere neceſſe erit. Deniq; oẽ qð nõ eſt ex fide pec catũ eſt. B ᷓ ↄſiderare oꝑtuit illol.qͥ me po ſuep̃t cuſtodẽ ĩ vineis.ſi vicʒ ꝓpꝛiã cuſtodẽ It q̃nto tꝑe inculta iacuit ⁊ deſerta reda⸗ cta in ſolitudinẽ. Pꝛoꝛſus defecerat vinũ ex ea. arefactis p ſterilitate fidei vtutũ pal mitibo. Erat fides ſʒ moꝛtua. Quõ·n. nõ moꝛtua ſine oꝑib. Et id qͥdẽ in ſeckari vi ta. Leteꝝ ↄuerſus ad dñm meliuſcłe cepi fateoꝛ cuſtodire:non tñ put oꝑtuit. Et qͥ& nẽpe ad B vdoneꝰ. Nec ſctũs ꝓpha qͥ ait. Piſi dñs cuſtodierit ciuitatẽ fruſta vigi⸗ lat. qͥ cuſtodit eã Quãtꝭ etiã tũc memime patere iſinijs illiꝰ.q̃ ſagittat ĩ occultꝰ ima culatũ. Quãtũ nob o mega vinea furtiuis ſurreptũ eſt mach inamẽtꝰ. eoip̃o tꝑe q̃ vi⸗ gilãtiꝰ intẽdere cepimꝰ cure ⁊ cuſtodie nfi Quot ⁊ q̃les pioꝝ botroſ opeꝝ aut pᷣfoca uit ira.aut tulit iactãtia. aut fedauit ina⸗ nis glia Quãta ab illecebꝛa gule.q̃nta ab accidie ſpũ.q̃nta a puſillanimitate ſpũs ⁊ tẽpeſtate ſuſtinuimꝰ. Sic erã ⁊ nihilomi⸗ nus tñ poſuer̃t me cuſtodẽ ĩ vineis:nõ ↄli derãtes qͥd ð mea ego facerẽ vł feciſſeʒ.nec audiẽtes arguẽtẽ mg̃m ⁊ dicentẽ. Siqͥs domui ſue pᷣeſſe neſcit. quõ eccie dei diligẽ tiã hẽbit. Miroꝛ audaciã płimoꝝ qͥs vi⸗ videmꝰ de ſuis vineis nõ colligere niſi ſpi nas ⁊ tribulos.vineis tñ dñic etiã ſe inge rere nõ vereri.Fures ſũt ⁊ latrones: nõ cu⸗ ſto des neq; cultoꝛes. Hocił· Veãtmihi etiã nũc a ꝑiculovinee mee imo mag nũc qũ plurib vitent᷑.minꝰcirca vnã diliges minuſq; ſollicitꝰ fieri cogoꝛ. NHec ſepẽcir⸗ rũdare.nec toꝛcular fodere ĩea licet. Heu deſtructa ẽ maceria eiꝰ: ⁊ vindemiauit eã dẽs qͥ pᷣtergrediũt᷑ viã. patʒ expoſita triſti cie.iracũdie atʒ impatie. ꝑuia. Demoliũt᷑ eã ſedule q̃dã vulpecule inſtãtiuʒ neceſlita tũ Jrrũpunt vn diq; neceſſitates. uſpitio nes. follicitudies. Turbe diſcoꝛdãtiũ.cau ſaꝝ moleſtie rara hoꝛa deſũt ð eſt ꝓhibẽ di facultas. nõ copia declinãdi: ſʒ nec oĩ?d di ſpaciũ. Quo imbꝛe lacrimaꝝ ꝑfundere ſufficiã ſterilitatẽ aĩe mee. Einee mee vo⸗ lul dicere.ſʒ de pſalmo ſic incidiꝓp᷑ vluʒ ⁊ſenfus idẽ eſt Nec piget errorꝭ.qͥ ãmonet ſilitudinis.qꝛ nõ de vinea ᷣmo ẽ·ſʒ de gid Ergo aĩa cogitet cũ vinea legit:I iqͥ dẽ ſub hur ſpẽ et noĩe illiꝰ ſterilitas deploꝛat· q⸗ Pomelia bus 3 ad lacrimis rigabo ſterilitatẽ vine mee. Oẽs palmites eiꝰ aruerũt pᷣ in opu⸗ Jacẽt ſine fructu:eo ꝙ nõ hẽant humoꝛẽ. Ihu bone q́s faſciculos ſarmẽtoꝛũ ex eis i tuo q́rtidie facrificio vſtio contriti coꝛdis mei te teſte aſſumit Sic obſecro ſacrificiũ tibi ſpũs cõtribulatꝰ:coꝛ ↄtri.⁊ hu.de. nõ deſpi. Et ego ddẽ ſic ꝓ impfecto meo tra⸗ ho ad me capitulũ pũs. Perfectꝰ aũt ois erit qͥ als dicere potit vineã meã nõ cuſto⸗ diui:illo vicʒ ſenſu qͥ ſaluatoꝛ loqͥł in euã⸗ gel io. Qui ꝑdiderit aĩaʒ ſuã ꝓpt me:inue niet eã. I doneꝰ plane ⁊ dignꝰ qͥ ponat᷑cu ſtos i vineis.qm̃ ꝓpecura vinee a cõmiſſa rũ diligẽtia ⁊ lollitudie nõ impedit autre tardat:dũ nõ q̃rit q̃ ſua ſt.neq; qð ſibi vii le eſt. ſʒ qð multʒ ꝓpterea ſane petro cura iſta credita ẽ in tã inttꝭ vineis q̃ erãt de cir cũciſiõe qꝛ hõ ꝑatꝰerat ⁊ in carcerẽ ⁊ ĩmor tẽ ire: vſq; a deo ſue vinee.i.ſue aie. nõ de⸗ tinebat᷑ amoꝛe.qͥ minꝰ intẽdere cure credi taꝝ Merito ⁊ paulo int᷑ gẽtes tã ingẽs ſil ua credita ẽ vineaꝝ. ꝙ ⁊ ipſeĩ ſuecuſto dia mime curioſus iuentꝰ ſit:ita vt nõ ſolũ al⸗ ligari.ſʒ ⁊ moꝛi ĩ hirłin ꝑatꝰ fueritꝓpt no mẽ dñi ieſu xp̃i. Deniq; nihil hoꝝ vercoꝛ inquit:nec facio aĩam meã pᷣciſioꝛẽ q́; me⸗ Optimꝰeſtim atoꝛ reꝝ:qͥ nil ſuoꝛũ ſibi pᷣfe rendũ exiſtiet. Quã mli ſaluti ꝓpᷣe modi⸗ cã viliſſimãq; pecuniã pᷣtuler̃t. paulꝰ nec aĩam. Nõ inqᷓt facio eaʒ pᷣcioſioꝛẽ qᷓ; me.qᷓ differẽtiã fac? int᷑ te ⁊ tuã aĩam. Pꝛudenł qͥdẽ tu tibi pluris es qᷓ; qͥd vis tuũ:ſ; quõ nõ tua aĩa tu. Arbitroꝛ ꝙ qꝛ paulꝰ iã tũc in ſpũ ambularet ⁊ mẽte ↄſentiret legi dei qm̃ bona ẽ:idcirco hãcipᷣaʒ mẽteʒ ſuã tãqᷓ; pᷣncipale ac ſußmũ qᷓddaʒ ſu dignũ duxe rit ſuimet potiꝰ qᷓ; ſue cuuſpiã rei noiĩe de ſiq̃re. Reliquũ vo qð cõſtat nature eẽ infe rioꝛi ꝑin de vilioꝛi eentie qð eſt coꝛpꝰ inhe rere.nõ mõ officio viuificãdi.ſed ⁊ fouẽdi nutnẽdiq; deſiderio:ß inqᷓ; ſẽſuale atz car nale appellatõe ſu hõ ſpũał indignũ iudi cãs int᷑ ſua magꝭ cẽſuit deputãdũ.qᷓ; ſe ꝑ⸗ ſonalit᷑ expᷣmẽdũ ꝑ illð. Cũ me inqͥt excels lentiꝰ qð in me eſt in ͥ⁊ ſto ꝑ gfam dei.i. mentẽ rõnemq; intelligite Cũ loq;r ayam meã linferius accipe.qð carni aĩande vi des accõmodatũ.etiã ⁊ vinctũ in ↄcupia· Idme fuiſſe ͥdẽ ſʒ iã nõ eſſe agnoſco · qů (oy Mävin oph bunoi eeti ul ct ſunfigi bude witeiz wuſ nei ptnenu qponaa eacömſſ edit utn ö iben petrun qeritdect eritimt eaie.nd re curecti tiingöll ſue culvd tnõ ſii⸗ uertpin hoꝝ vn ſioꝛchn oüſhiiſ phemuii paul n me iti legidei ſutich nü due nodi weciif cw ihe ed ifouöl vaeazch gni oücᷓſe2⸗ atetol⸗ unde lor alm igiande in ocu li nõ ſcðᷣm carnẽ adhuc ambulabo.ß ſcm ſpm̃. Viuo ego iã nõ ego:viuit ÿo in me xps. Scðm mẽteʒ ego: ſcðm carnẽ nð ego Quid em̃ ſi carnalit etiã nũc a nia ↄcupi⸗ ſcit. Jã nõ ego o ꝑoꝛ illud.ſÿʒ qͥd hĩtat iĩ me pctm. Et iõ nõ me qͥdem ſʒ tñ meũ dixeri quid in me camaliter fapit.idq; nð aliud qᷓ; ipfam anmã. Reuera enim anime poꝛ tio eſt carnalis affectio eius:et vita quam adminiſtrat roꝛpi Hanc ergo aiam ſuaʒ paulus ſpnebat pᷣ ſe. paratꝰꝓ dño nõ ſolũ aliigan. ſʒ ⁊ moꝛi in hirim:⁊ ſic ꝑdere ani mã ſuã iuxta ↄ ſiliũ dñi. Cu qͥʒ ſi pꝛopꝛiã dſeras voluntatẽ.ſi coꝛꝑis voluptatib ꝑfecte renũcies. ſi carnẽ tuã crucifigas cũ vitijs ⁊ cõcupiſcẽtijs. ſi moꝛtifices mẽbꝛa tuaqᷓ ſunt ſuꝑ terrã. ꝓbabis te pauli imt⸗ tatoꝛẽ:qͥ non facias aĩam tuã pᷣcioſioꝛẽte pſo ꝓbabis ⁊ xp̃ diſcipulũ etiã illã ꝑden o ſalubꝛit᷑. Et qͥdẽ pꝛudentiꝰ ẽ ꝑdis vt cu ſtodias.quã cuſtodis vt ꝑdas. Nã qui vo luerit aĩam ſuã ſaluã facere:ꝑdet eam. Quid h vos dicitꝭ obſeruatoꝛes cuboꝛũ. moꝛũ negiectoꝛes Hypocrgs ⁊ ſeqᷓces eiꝰ docẽt aĩas ſatu as facere in mũdo.xp̃s ⁊ eiꝰ diſcipłi ꝑdere. Quẽ nã vos eduoby ſe qͥ mgr̃m eligitꝭ. ZAt manifeſtũ ſe facit qͥ ſic diſputat. Hoc ockis. ⁊ capiti.⁊ illud pe ctoꝛi vel ſtomacho nocʒ. Pꝛofecto vnnſ⸗ qͥſq; qð a ſuo mgo didicit.hocĩ mediũ ꝓ fert. Nõ in euãgelio legiſt has differẽtias aut in ꝓphetꝭ.aut ĩ l̃s apłoꝝ. Caro ⁊ ſan guis ꝓ certo reuelauit tibi hãc ſapiam:nõ ſpũs pis. Eſt n.carnis hec ſapia. Sʒ au di qͥd de ip̃a nr̃i medici ſentiãt. Sapia in qu iũt carnis moꝛs eſt. Itẽ Sapia carnis inimica eſt deo Nð hypocrat? ſeu galieni ſentẽt ia. aur certe de ſcola epicuri debuiꝓ⸗ ponere vob. Vp̃iſum diſcipłs:xp̃i diſcipu lis loqͥr. Ego ſi ꝑegrinũ dogma induxero ipe peccaui. Epicurus atq; hypocras coꝛ poralter voluptatẽ. alter bonã habitudi nẽ p̃fert:meꝰ g̃ vtriuſq; rei cõtemptũ p dicat. Aie in coꝛꝑe vitã quã ſũmo ſtudio iſte vnde ſuſtentet.ille vñ ⁊ delectet inqͥrit atq; inqͥrere docet:ſaluatoꝛ monet ⁊ ꝑde⸗ re. Quid em̃ alið tibi de xpᷣi auditoꝛio ſo nuit. cũ pauioante ciamatũ ẽ:qͥ amat ani mã ſuã ꝑdet eã. Perdet eã dixit:ſiue ponẽ do vt mart yr.ſiue affligẽdo vt penitens. Quãqᷓ; genꝰ martyrij eſt ſpũ facta carnis moꝛtificare.illo nimiꝝ quò mẽbꝛa cedun tur ferro. Hoꝛroꝛe qͥdẽ mitiꝰ:ſed diuturni tate moleitꝰ. Elides ne ſentẽtia magiſtri mei carnis ſapiam cõdemnari: ꝑ qᷓ; utiq; aut luxũ voluptatꝭ difflui᷑.aut ip̃a qᷓʒ bo na valitudo coꝛꝑis vltra qᷓ; opoꝛtet appe tit. Beniq; qð vera ſapia in voluptates nõ eftiuat audiſti ꝓfecto a ſapiẽte.ne inue niri quidẽ hãc in terra ſuauit᷑ viuentium. Qui aũt inuenit᷑ dicit. Suꝑ ſalutẽ ⁊ oẽm pulcritudinẽ dilexi ſapĩam. Si ſuꝑ ſalutẽ ⁊ pulcritudin eʒ: quantomagis ſuꝑ volu⸗ ptatẽ ⁊ turpitudinẽ. Quid Foꝓdeſt tẽpe⸗ rare a voluptatib ⁊ inueſtigandis diuer⸗ ſitatibꝰ cõplexio nũ ciboꝛũ varietatibo exq rendis quottidianã expedire curã. Legu⸗ mina inqt ventoſa ſunt:caſeus ſtomachũ grauat. Lat capiti nocet.potuʒ aque non ſuſtinet pectꝰ:caules nutriũt melancoli. colerã poꝛi accendũt:piſces de ſtagno aut de lutoſa aqua mee penitꝰ cõptexioni nõ ↄgruũt. Quale eſt h̊ vt ĩ tot⸗ fluuijs.agrꝭ oꝛtis, cellarijs reperirivix poſſit qðᷣ come⸗ das. Puta te queſo monachum eſſe non medicum:nec de cõplexione iudicandum ſed de pꝛofeſſiõe. Parce obſecro pᷣmũ qui dem quieti tue.parce deinde laboꝛi mini⸗ ſtrantiũ: parce grauamini domꝰ.parce cõ ſcientie. Cõſcientie dico nõ nue:ſed alteri⸗ us:illius videlicʒ quipter ſedens ⁊ edẽs quod ſibi apponit᷑. de tuo ſingulariieius nio murmurat. Scandalo quippe eſt ei. aut tua odioſa ſuꝑſticio aut duricia qᷓ; foꝛ te putat illiꝰ qͥ tibi habet ꝓuidere. Scãda liʒat frater in tua ſingularitate.iudicans te ſuꝑſtitioſum tanqᷓ; ſuꝑfiua queritantẽ. aut certe me durũ cauſans.qͥ nd ꝑquiram yictui tuo neceſſaria. Fruſtra ſibi quidaʒ blandiunt᷑ de exẽplo pauli hoꝛtãtis diſci⸗ pulũ nõ bibere aquã. ſʒ modico vino vti pter ſtoma chũ ⁊ freq̃ntes ſuas infirmita tes Qui attẽdere debẽt.pꝛimũ qͥdem apo ſtolum.minime ſibi ip̃i rẽ iſtiuſmodi ſua⸗ dere:ſed nec diſtipulũ eque expoſcere ſibi. Deinde nõ monacho hec intimari.ſʒ epis ſcopo cuiꝰ vita tenere adhuc ⁊ naſcenti ec ceſie ꝑ neceſſaria eẽt. Thimotheus hᷣ erat Da mihi alterũ thimotheũ:⁊ ego eü cibo ſi vis etiã̃ auro ⁊ poto balſamo. S 3 8 —— —— tu tibi metip̃i diſpẽſas miſertꝰtui. Suſpe cta eſt mihi fateoꝛ tua ip̃ius in te diſpẽſa⸗ tio:⁊ vereoꝛ tibi illudi ſub tegmine ⁊ no⸗ mine diſcretõnis a carnis pꝛu dẽtia. Id te faltim volo admonitũ eẽ. vt ita tibi aucto ritas placet apłi· debibẽdo vino. modico ꝙ ille adiũxit.nõ pᷣtermittas. Et ð his ſa tis. Sʒ reuertamur ad ſpõſum ⁊diſcamꝰ ab eã vineas ꝓpꝛias ſe vtilit᷑ nõ cuſto dire: pᷣſerci nos qͥ videmur deputãti cuſtodes ĩ pineis ſponſi ecckie hu xp̃i dñi nñi:q eſt be nedictus in ſecula· Amen. Homelia. xxxiii dica mihi quẽ diligit ania mea vbi paſcas in meridie. Studioſis mẽtib pbũ ſpõſus frequeter appã xet·⁊ nõ ſub vnů ſpẽ· Quid ita. Pꝛofecto nodquʒ videt᷑ ſicuti eſt. Rẽpeilla viſio ſtat qꝛ foꝛma quẽ tũc videt᷑ eſt. Eſtem nec vl⸗ lã capit ex eo ꝙ eſt. fuit vłerit i utationẽ. Tolle nẽpe fuit ⁊ erit:vñ iã tranſmutatio aut viciſſitudinis obůbꝛatio At qͥcqd ve niẽs ex eo ꝙ fuit nõ ceſſat rẽdere iid qð erit trãſitũ ſane hʒ ꝑeſt.ſʒ eſt oĩno nõ eſt. Haz quõ eſt qð nunqᷓ; in eodẽ ſtatu permanet- Solũ pinde vere eſt. qð nec affuit pᷣcidi?᷑. nec aberit expũgit᷑.ſʒ ſolũ atq; inexpugna hile remanet ei eſt.⁊ manet qð eſt. Nc fu⸗ it ſanetollitilli eẽ ab eterno. nec erit eẽ ine⸗ ternũ:ac ꝑ ð ſibi vẽdicat verũ eẽ.i·increa⸗ pile. intermiabile.inuariabile. Cũipet 3 ſic eit. ĩmo q̃ nõ ſic. aut ſic eſt videt᷑ ſicuti eſt. ſtat vt dixi illa viſ io:qꝛ nulla eã inter⸗ polat viciſſitudo. Et tũc ule de euãgelio Sib vnꝰ qͥ ſic vidẽt denariꝰreddit᷑ in vnd ſpẽ qᷓ offert. Hã ⁊ qð awaret Vt inuariabi lein le eſt.ita inuariabilit᷑ intuentibpᷣſto eſt:⁊ qᷓb apparet. nil videre deſiderabiiꝰ? volũt. nil pñt delecrabiliꝰ. Qã h ula vel. Faſtidiet auiditas vł ſe ſubtrahet ſuau itaf vel frauditas: vł deficiet eternitas. Qð ſi inoternũ extẽdit᷑ vidẽdicopia parit᷑ ⁊volũ tas: quõ nõ plena felicitas. Mi qͥpe aut deeſt iã ſ vidẽtibꝰ aut ſuꝑeſt ſp volentib⸗ it talis viſio nõ eſt vite pñtis:ß in nouiſ ſmis reſeruat᷑ his dũtarãt. qui dicere pñt. Stimꝰ qꝛ cũ aparucrit ſiles ei erimꝰ:qũ omelia videbimꝰ eñ ſicuti ẽ. Et nũc qͥdẽ apparet qͥby vult. ſʒ ſicuti vult:nõ ſicutieſt Nõ ſa⸗ piẽs nõ ſctũs. nõ pha videre illuʒ ſicutiẽ pt. aut poruit in p coꝛꝑe moꝛtali porit aũt imoꝛtali qͥ dignꝰ nõ hẽbit᷑· ita videt᷑ ⁊ hic ß ſiẽ videt᷑ ipl·⁊ nõ ſicuti eſt. Hi neq; hot lumiare magnũ. ſolẽ loqr iſtũ quẽ qͥtidie vides. vidiſtitñ aliqũ ſicuti ẽ:ſʒ tĩ ſiẽ ilu minat pbi gra. aerẽ· mõtẽ. parietẽ. Qð ne ipᷣm qͥdẽ aliq̃ren? poſſes:ſi non aliqᷓ ex pte ipᷣm lumẽ coꝛpꝑis tuiꝙ ſui ingenita ſereni tate ⁊ ꝑſpicuitate celeſti lumini ſile ect. Nõ deniq; alteꝝ membꝛũ capax eſt lumis.ob multã vtiq; diſſilitudinẽ. Sʒ necipſe ocu lus ſi ↄturbatꝰ fueꝛit. luminiꝗpinqᷓnis mirũ ob amiſſaʒ ſilitudinẽ. uißᷓ cõtur⸗ batꝰ eſt.nullatenꝰſerenũ ſolẽ vi derꝓpt᷑ dil ſiłitudinẽ.ſerenꝰ aliq̃tenꝰ videt ꝓpter non⸗ nullã ſilitudiẽ:ꝓfecto ſi pari ꝓrſus purita te vigeret.videret oĩno inoffenſa acie ſicu⸗ ti eſt. ꝓt᷑ oĩmodã ſilitudinẽ. Ita ⁊ ſolẽ iu⸗ ſticie illũ qͥ illumiat oẽm holem venientẽ in hũc mũdũ. videre in ᷣ mũdo ſicut illu minat illumiatꝰ potes tanqᷓ; in aliqᷓ ſitis: ſicuti eſt oĩno nõ potes· tanq; nõdũ ꝑfecte ſikis. ſꝛopteren dicit. Accedite ad eũ eil luminami:⁊ facies vẽe nõ ↄfundent᷑. Ita ſane.ſʒ ſi q̃ntuʒ ſatꝭ eſt illũtamur.vt reue⸗ lata facie gliam dei ſpeculãtes in eandeʒ imaginẽ trãffoꝛmamur de claritate in cla ritatẽ.tanqᷓ; a dñi ſpũ. Ergo accedẽdũ ad eũ nõ irruendũ:ne irreuerẽs ſcrutato? ma ieſta oppmat᷑ a glia· Nec locis ſane acce dendũ.iʒ claritatiby:ipſiſq; nõ coꝛpoꝛeis⸗ ſz ſ piritalib. tanqᷓ; a dñiſpũ. A dñi plane ⁊nõ a nño qᷓ;uis in nf̃o. Quiitaq; clarioꝝ illegp in qoꝛ:eſſe aũt clariſſimũ ꝑueniſſe eſt Poꝛro iã pũtib nõ aliud el videre ſicuti eſt. q; eſſe licuti eſt.⁊ aliqᷓ diſſilitudine non cõfundi. Sʒ id tũc vt dixi. Interi vᷣo tan⸗ ta hec foꝛmarũ varietus arq; nũeroſitas ſpecieꝝ in reb cõditis qd niſi qͥdã ſunt ræ di deitatꝭ mõſtrantes qdeʒ qꝛ vereeſtaq̃ ſunt.nõ tñ qͥd ſit ꝓrlus diffinlẽtes. Itaq; de ip̃o iudeꝰ.ſʒ no ipᷣm. Lũ aũt de eo que nõ vides cetera vides. ſcis indubitant᷑exi ſtere quẽ oꝑtet inqrere vt inqͥrentẽ nõ frau det gra. negligẽtẽ irantiã nõ excuſet. Ge rũ h genꝰ videdi comune. In ꝓmhtu em eſt iuꝝta aplm ol vfẽtirõne· iul bilia dei — e . Köſ zliutt Lolttat dthi neßher hhe inſil. e aqupe litzſeren ikeeit ſ lumis ecipſe inqbpn ß cönn detptol pternon⸗ ſus pun ſa aceſu⸗ tſolit⸗ venini o ſicheib 1aliſl odügin eadeis dent Ju ur vtrae⸗ nendz ute inc wiiad wn meane oes⸗ iplane Criot eniſee. e licuti dinenon ioan“ wol d ſntl yereeſtas . Itach ee ue bitanter t nõ fral cuſet. Ee mptue ſibuliad“ ꝓculdubio ille modꝰ qͥ quondã prib cre⸗ bꝛa illa atz am bitioſa diuie pñtie familia ritas dignant᷑ indulta eſt:qᷓ;ᷓqᷓ; nec ip̃is ſi cuti eſt:ſʒ ſiẽ dignata eſt:nec vno oiby mð. ſʒ vt ait apłs. mkłtifarie multiſq; modis. cũ eĩ ſe ſit vnꝰ.ip̃o dicẽte ad iſrł. dñs de us tuꝰ vnꝰ eſt Et hec demõſtratio nõ qͥ qẽ cõmunis.ſʒ tñ forꝭ facta eſt. nimiꝝ exhibi ta ꝑ imagines extriſecꝰ apparẽtes. ſeu vo⸗ ces ſonãtes. Sʒ ẽ diuia in ſpectio eo diffe rẽtioꝛ ab his q iaterioꝛ.cũ ꝑ ſeip̃m dignat᷑ inuiſere deꝰ aĩam q̃rentẽ:qᷓ tñ ad q̃renduʒ toto ſe deſiderio ⁊ amoꝛe deuouit. Et ßᷓ ſi⸗ gnũ iſtiumodi aduentꝰeiꝰ.ſiẽ ab eo qͥ exꝑ tus eſt edocemur. Ignis añ ip̃m p̃cedet:⁊ inflãmabit ĩ circuitu inimicos eiꝰ. Opꝑtet nãq; vt ſctĩ deſiderij ardo? pᷣueniat facieʒ eiꝰ ad oẽm aĩam ad quã eſt vẽturꝰ.qͥ oẽm ↄ ſumat rubiginẽ vitioꝝ:⁊ ſic pᷣparat locũ dño. Et tũc ſcit an ĩa qᷓ; iuxta eſt dñs cũ ſe ſenſeritills igne ſuccen ſam. ⁊ dixerit cũ ꝓ⸗ pheta. De excel ſo miſit ignẽ in oſſibꝰ meis ⁊ erudiuu me. Et ilð.cõculcauit coꝛ meũ itra me.⁊ ĩ meditatõe mea exardeſcʒ igniſ Tali aie ſuſpirãti freq̃nter. ĩmo ſine inter miſſiõe oꝛãti ⁊ affictãti ſe pᷣ deſiderio:cuʒ interdũ deſideratꝰ ille qͥ ita q̃rit᷑ miſeraꝰ occurrit.puto illideꝓpꝛia ↄuenire exꝑien⸗ tia vt dicat cũ ſctõ hieremia Wonꝰes dñe pantibo in te.aie q̃renti te. Sz ⁊ angelus eiꝰ qj vnꝰcſt de ſodaliby ſpõſi in h ip̃m de⸗ putatꝰ.miniſter ꝓfecto ⁊ arbit ſetrete mu⸗ tue falutatiõis:is inqᷓ; angelus quõ tripu diat quõ colletat ⁊ condelectat᷑.⁊ ↄuerſus ad dñm dic̃. Br̃as ago tibi dñe maieſtat? qꝛ deſideriũ coꝛdis eiꝰ ttibuiſti ei.⁊ volũ⸗ tate labioꝝ eiꝰ nõ frau daſti eũ. Ip̃eẽq in oĩ loco ſedulꝰ qͥdã pediſſequꝰ aĩe nõ ceſſat ſollcitare eã.⁊ aſſiduis ſuggeſtionib mo nere dicẽs Delectare i dñoꝛĩ dabit tibi pe titiõᷣes coꝛdis tui. Et rurſũ. Expecta dñʒ ⁊ cuſtodi viã eiꝰ Itẽ Si moꝛã fecert expe cta euz:q? ven iet ⁊ nõ tardabit. Zd dñm aũt. Siẽ ceruꝰ inqᷓt ad fontes aqᷓtũ.ita de ſiderat aĩa iſta ad te deꝰ. Deſiderauit te ĩ nocte:ſed ⁊ ſpũs eiꝰ in pᷣcoꝛdijs eiꝰ de ma ne vigilat ad te. Et iteꝝ. Tota die expan dit ad te manꝰſuaſ: dimitteillã qꝛ clamat poſt te. Cõuertere aliq̃ntulũ ⁊ dep̃cabilis küj. 8 eaz facta fůt intelleeta ↄſpicere. Alius 2. eſto. Reſpice ð celo ⁊ vide viſita deſolatã Fideł panimphꝰ:qͥ mutui amorꝰ cõſcus ſʒ nõ inuidꝰ nõ ſuã q̃rit.ſʒ dñi gliaʒ. Dir currit mediꝰ int᷑ duectã ⁊ di lectũ:vota of̃⸗ ferẽs. referẽs do na. Excitat iſtã: placat il⸗ lũ. Int᷑dũ q́ʒ lʒ raro repñtat eos. ꝑiter ſi⸗ bi:fiue hãc rapiẽs.ſiue illũ adducẽs. Siq dẽ domeſticꝰeſt ⁊ notꝰ ĩ palatio:nec veret᷑ repulſaʒ.⁊ ͥrtidie videt facieʒ piis. Vide aüt tu ne qͥd nos ĩ hacᷣbi aĩeq; cõmixtio ne coꝛpoꝛeũ ſeu imagiatoꝛiũ ſentire exiſti⸗ mes. Id loq mur qð aplłs diẽ:qm̃ qͥ adhe⸗ ret deo vnꝰſpũs eſt. Exceſſuʒ pure mẽtꝰ in deũ piũ deſcẽſuʒ in aĩaʒ nñis qͥbꝰ poſſumꝰ expᷣmimꝰ pbis:ſpũalib ſpũalia ↄꝑantes Itaq; in ſpũ fit ↄiũctio.qꝛ ſpũs deꝰ⁊ cõ⸗ cupiſcit decoꝛẽ aĩe illiꝰ qᷓ; foꝛte aduerterit in ſpũ ambulãtẽ.⁊ curã carnis ꝑficiẽteʒ in deſiderio:pᷣſertim fi ſui amoꝛe kragranteʒ ↄſpexerit. Nõ qᷓ ſic affecta ⁊ ſic dulecra con tẽta erit oĩno. vł illa q̃ multis ꝑ ea q̃ facta ſunt.vłilla qᷓ paucꝭ ꝑ vifa ⁊ ſomnia facta eſt manifeſtatio ſpõſfi.mſi⁊ ſpẽalip̃rogati ua intimis illũ arfectibꝰ atʒ ip̃is medulł coꝛdis celitꝰ illapſũ ſuſcipiat: habeatq; p ſto quẽ deſiderat.nõ infiguratũ ſʒ infuſuʒ nõ aparentẽ ſʒ afficientẽ:nõ dubiũ qͥn eo iocũdioꝛẽ.q̃ intꝰ nõ forꝭ. Verbũ nẽpeẽ nõ ſonãs.ſʒ penetrãs. nõ loquax ſʒ efficax:nð obſtrepẽs auriby ſʒ affectib blãdiens. Fx cies eſt nõ foꝛmata.ſed foꝛmãs. nõ ꝑſtrin gẽs ockos coꝛꝑis.ſʒ faciẽ coꝛdis letificãs: grata qͥꝓpeamor mũere nõ coloꝛe. Nõtñ adhuciliũ dixrim apparere ſicuti eſt:qᷓ;⸗ uis nõ oĩno aiiud ß mõ eꝝ hibeat quaʒ qð eſt. Neq; eĩ vł ſic cõtinue pᷣſto erit:qᷓ;uis deuotiſſimis mẽtibꝰ ſʒ nec vnifoꝛmit᷑oĩb Optet nãq;ꝓ varijs aĩe deſiderijs diuĩe guſtũ pñtie variari ⁊infuſuʒ ſapoꝛẽ ſuꝑne dulcedinis.diuerfa appetẽtis animi aliter atq; aliter oblectare palatũ. Deniq; ad⸗ uertiſti in hoc amatoꝛio carmine quoti⸗ ens mutauerit vultũ.et in quanta multi tudine dulcedin is ſue coꝛã dilecta digna⸗ tus ſit tra nſfoꝛmari.⁊ quõ nũc quideʒ in⸗ ſtar v erecũdi ſponſe ſctẽ aĩe ſecretos petat amplexꝰ.⁊ oſculis delectet᷑t nũc vo in oleo et vnguẽtis medicuʒ appareat exhibere ni miꝝ ꝓpt teneras ⁊ ifirmas aias. iſtiuſmo di adhuc indigẽtes fomẽtꝭ et vnde ⁊ delicate adoleſcẽtulaꝝ noĩe deſig⸗ nant᷑ Sʒ muſſitet qͥs au diet qꝛ nõ eſt op; ſanis medicꝰ.ſʒ male habentib. Nüc rur ſum qᷓſi viatoꝛ qͥſpiã itinerantibꝰ ſpõſe ſi⸗ mul atq; adoleſcẽtulis ſeſe aſſociãs.iocũ⸗ diſſimis cõfabulatiõiby ſuis a laboꝛe vie omnẽ releuat comitatũ:ita vt eo diſceden te loquant᷑. Nõne coꝛ noſtrũ ardẽs erat in nobis.dũ loq̃ret᷑ nobis ĩ via. Vacũdus co mes:qui in ſermonũ ⁊ moꝝ ſuauitate ſuo rũ tanqᷓ; in quadã ſuaue olentia ſpirantiũ vn guẽtoꝝ poſt ſe currere faciat vn uerſos Vn dicũt In odoꝛe vnguentoꝝ tuoꝝ cur remꝰ Itẽ aliqñ occurrẽs qli pᷣdiues aliqͥs paterfamilias.qͥ in domo ſua abũdet pa⸗ nib. immo tanq; rex magnilicꝰ⁊ potens q ſponſe paupis videat᷑ puſillanimitateʒ erigere.puocare cupiditatẽ.demõſtrãs il⸗ lioĩa deſiderabilia głie ſue. diuitias toꝛ⸗ culariũ.ac pꝛomptuarioꝝ oꝛtoꝝ et agroꝛũ copias: demũ etlã introducẽs eq̃ in pa ſe creta cubiculi. Numirũ ↄfidit in ea coꝛ vi ri ſu:⁊ nõ eſt ex oib ꝙ ab illa exiſtimet ab ſconden dũ quã redemit inopẽ. ꝓbauit fi⸗ delẽ. amplexat᷑ amabileʒ. Atq; ita nõ ceſ⸗ ſat ſiue hoc ſiue illo mõ interno iugit᷑ appa rere cõſpectui querentiũ ſe:vt hᷣmo imple⸗ atur quẽ dixit. Ecce ego vobiſcũ ſuʒ vſqʒ ad cõſummatio nẽ ſeculi Et in his oibus ſuauis ⁊ mitis ⁊ multe miſcie. Nam in oſculis qͥdẽaffectuoſum ⁊ blandũ.in oleo aũt atq; vnguentclementẽ ⁊ affluentẽ vi ſceriby pietatꝭ ⁊ cõpaſſio nis.poꝛro in via hylarẽ affabilẽ.plenũ gre ⁊ ſolatijꝛin oſtẽ ſione po diuitiaꝝ ⁊ poſſelſionũ. munificũ ſe ac largũ pꝛo regia liberalitate remiera toꝛẽ dem õſtrat. Ita ꝑ omnẽ huiꝰ carmis rextũ reperies vᷣbü iſtiuſmodiſilitudinibꝰ adumbꝛari. Vñ ego puto id ſignificatuʒ apud ꝓphetã ait.ſpũs ante faciẽ nf̃aʒ xpᷣs dñs.in vmbꝛa erꝰ viuemꝰ inter gẽtes:qð ſcʒ nũc videamꝰ ꝑ ſpeculũ ⁊ in enigmate. et necdũ facie ad facieʒ. At iſtud ſane do⸗ nec viuimꝰ inter gẽtea. Nã inter angelos aliter. qñ iam indfferẽti oĩno felicitate cũ ipſis videbimꝰ eũ ⁊ nos ſicuti eſt: hoc eſt in foꝛma dei ⁊ nõð in vmbꝛa· Quo nanqʒ; apud veteres qͥdem vmbꝛã figurãq; dici mus extitiſſe.nohis autẽ per gfam xpiin garne pᷣfentis ipᷣum ꝑ ſe illuſceſcere verita Pomclia tem: ita nos qᷓ; reſpectu futuri ſeculi inq⸗ dam interim veritatꝭ vmbꝛa viuere non negabit. niſi q nõ acquieſcit aplo dicenti, ex ꝑte cognoſcimꝰ.⁊ ex ꝑteꝓphetamꝰ. Et illud. Nõð arbitroꝛ me cõpꝛehẽdiſſe. Quð em̃ nõeſt diſtinctio elus. qui ꝑfidẽumbu⸗ lat.⁊ illius q ꝑ ſpeciẽ Ergo iůſtus ex fide viuit. barꝰ exultat in ſpecle: et ideo ſctũs homo interim viuit ĩ vmbꝛa xp̃i.ſitũs an gelus in ſplen doꝛe vultꝰ gloꝛie gloꝛiatur. Et bona fidei vmbꝛa q̃ lucẽ tempat oeu⸗ l caliganti⁊ ockim pꝛeparat luci. Scrip⸗ tũ eſt em̃.Fide mũdans coꝛda eoꝝ Fides itaq; lucẽ nõ extinguit.ſʒ cuſtodit. Quic⸗ qͥd fane eſt illud qð videt angelus ᷓ mihi vmbꝛa fidei ſeruat fideli ſinu repoſiũ in tꝑe reulan dũ. An non expedit tenere vł inuolutũ qð nudũ nondũ nõ capis Deni q; ⁊ mater dñi viuebat in vmbꝛa fidei cui dictũ eſt.⁊ beata q̃ credidiſt Habuit⁊ð xp̃i coꝛꝑe vmbꝛã que audiuit.et ptus al⸗ tiſimiobumbꝛabit tibi Hec viis vmbꝛa que de vᷣtute altiſſimi foꝛmat᷑ Et vere vir tus in carne xp̃i q̊ virgini obumbꝛauit. vt qð impoſſibile erat moꝛtali femie oble ctu tamẽ in volucri viuifici coꝛpoꝛis fer⸗ ret pᷣſentiã maieſtatis.et lucẽ ſuſtineret in acceſſihilẽ. Virtus plane in qua oĩs con⸗ traria foꝛtitudo debellata eſt. Et virtꝰ et vmbꝛa fugãs demo nes. tutans homies. Aut certe vtus vegetans. vmbꝛa refrige rãs. Viuimꝰꝓinde in vmbꝛa xp̃iqͥ per fi dẽ ambulamꝰ.⁊ carne ip̃ius paſcimur vt viuamꝰ. Maro em̃ xp̃i vere eſt cib. Et in⸗ de neꝓpterea etiᷓ nůc deſcribat᷑ h̊ loco.ap parẽs tanqᷓ; in ſcemate paſtoꝛali vbi illũ ſpõſa qᷓſi quẽpiã de paſtoꝛibꝰ videt᷑ alloq́ dicẽs. Indica mihi vbi paſcas. vbi cubeſ in meridie. Bonꝰ paſtoꝛ qͥ aĩam ſuã dat ꝓouibh ſuts. Aium pꝛo ilis.carnẽ ꝓ ilis illã in pᷣciũ.iſtã in cibũ. Res mira.ip̃e pa⸗ ſtoꝛ.ip̃e paſcua eſt.ip̃e redẽptio eſt. eꝛũ ſermo in longũ ꝑgit. qm̃ locꝰ amplus eſt ⁊ grãdia cõtihẽs ⁊ nð explicat pauc:atqʒ hat neceſſitate videt᷑ mihiið rũpendus po tius qᷓ; finiẽdus. O ꝑtet gũt vt qm̃ mate⸗ ria pẽdet mẽdꝛia vigllet:qᷓtinꝰ vbi pulſa⸗ tũ erit:inde mox reſumat᷑.⁊ pertractet᷑ ꝓut dñs dabit ieſus xpᷣs ſpõſus ecckie: qui eſt deus benedictꝰ in ſecula. Amcu. yiſ mn 000 1 161 ſth ſonee Rin tl diu poꝛe ſran nes el ſigun foꝛn Ailaf ſnein zcpiſ deo e pis ſ pone ds cäꝝ ter i tusq fy ouſch albr tpus dhlecg chbt tentÿ feu birun aliini uere no dient am g Q dtunbi usuf idſuiʒ tlien ghnn oi u Sah op id i Qi shmh poſttän teneeyl dis De afdec Nbutz tptust isynbn t verey mbiut miech ois ſ ſuneun oischi t yint homin nfnge perh nur yt in⸗ v 9 ilũ Mo3 cue dat pillis heda⸗ Ue pusc 0210 ¶us po mate⸗ pulſa⸗ tekput qu el Homelia. xxxx. dica mihi vbi paſcas vbi eubes in meridie. Hic ſumus.hinc ꝓgre⸗ — dimur. Sz anteqᷓ; tractari icipiat viſio iſta ⁊ allocutio:recapitulandũ bꝛeui ter arbitroꝛ. de alqjs viſionib quep̃ceſſer̃t quõ nobis aptari ſpiritaliter poſſint ꝓvo tis ⁊ meritꝭ ſinguloꝝ: vt appꝛehẽſis illis ſitñ h̃ datũ fuerit facilioꝛ ⁊ in huiꝰ diſcuſ⸗ ſio ne eluceat intellectꝰ.veꝝ id difficilimũ. Nã ⁊ſi vᷣba illa qͥby ipſe viſiones ſeu ſiłi⸗ tu dines deſcribunt᷑ ſonare coꝛꝑa atq; coꝛ⸗ poꝛea videant᷑.ſpiritalia tñ ſtq̃ nob mini ſtranf in his:ac ꝑß̃ in ſpũ qͥ; cauſas ⁊ rõ⸗ nes eaꝝ optet inqͥri. Et q;s idoneus inue⸗ ſtigare ⁊ ↄpꝛehendere tã mltos aie affectꝰ. ꝓfectuſq; qͥby hec de pãtia ſpõſi tã multi⸗ foꝛmis gfa diſpenſat᷑. Tamẽ ſiintemꝰ ad nos ⁊ ſpũſſctũs in lumine ſuo dignet᷑ oſtẽ dere nob qð oꝑe ſuo nõ dedignat᷑ aſſidue actitare in n obis:puto nõ oĩno nos in his ſine inrellectu remãſuros. Võfido em̃ non accspiſſe nos ſpm̃ huiꝰ mundi.ſʒ ſpm̃ qͥ ex deo eſt vt ſciamꝰ q̃ a deo donata ſunt no⸗ bis.ð ſicui nñm cũ ſctõ ꝓpha adherere ðo bonũ eſt:⁊ vt loquoꝛ manifeſtiꝰ:ſi qͥs ĩno bis eſt ita deſiderij vir. vt cupiat diſſolui ⁊ cũ xp̃o eſſe.cupiat aũt vehemẽter.arden ter ſitiat.aſſiduo meditet᷑.is ꝓfecto non ſe cus quã in foꝛma ſponſi ſuſcipiet ᷣbũĩ tẽ⸗ poꝛe viſitatõis.hoꝛn videlicʒ qᷓ ſe aſtringi intus qͥbuſdã bꝛachijs ſapie atq; inde ſibi infundi ſenſerit ſctĩ ſuauitate amoꝛis Si quidẽ deſideriũ coꝛdis eius tribuet᷑ ei.⁊ ſi adhuc pegrinãti in corꝑe· Ex ꝑte tñ idq; tẽpus ad tẽpus modicũ. Nã cũ vigilijs et obſecratio nibꝰ ⁊multo imbꝛe lachꝛymaꝝ queſitus affuerit. ſubito dñ teneri putatur elabit᷑: ⁊ rurſum lachꝛymãti ⁊ inſectãti oc⸗ currens ↄpꝛehendi patit᷑:ſʒ miĩme retineri dñ ſubito iteꝝ qᷓſi e maniby auolat:⁊ ſi ĩſti⸗ erit pᷣcibꝰ ⁊ fletib deuota aĩa denuo reuer tetur ⁊ volũtate labioꝝ eiꝰ non fraudabit eã. Sʒ rurſum mox diſparebit ⁊ nõ vide⸗ bit᷑ niſi iteꝝ toto deſiderio reqͥrat᷑. Ita get in hoc roꝛge poteſt eſſe de pñtia ſponſi fre⸗ quens leticia:ʒ non copia:qꝛ etfi viſitatio letifcat:ſʒ moleſtat viriſſitudo. ⁊; tãdiu neceſſe eſt pati dilectaʒ. donec ſemel poſita coꝛpee ſarcina molis: auolet ⁊ ipſa leuata pennis deſiderioꝝ ſuoꝝ libere iter carpẽs ꝑ campos cõtẽplationis ⁊ mẽte ſequẽs ex⸗ pedita dilecrũ quocũq; ierit. Nc tñ vel in tranſitu pꝛeſto erit ſic om̃t aie niſi illi dũta xat qᷓ; ingẽs deuotio ⁊ deſideriũ vehemẽs ? pꝛedulcis affectus ſpõſam pbat. ⁊ dignã ad quã gr̃am viſitãdi acceſſuꝝ bũ deco⸗ rem induat foꝛmã ſponſi accipiẽs. Qut eĩ nondã inuenit᷑ ita affectus ſʒ compũctus magꝰ actuũ recoꝛdatõe ſuoꝝ.loq̃ns ĩama ritũdine aĩe dicit deo: n oli me cõdemnare aut foꝛte etiã adhuc ꝑiculoſe tentat᷑ a ꝓp̃a concupiſcẽtia abſtractus ⁊ illectꝰ.hic taliſ nõ ſponſum reqͥrit ſed medicũ.ac ꝑ hoc nõ oſcula qͥdem vel amplexus.ſʒ tĩ remedia vulneribꝰ accipiet ſuis in oleo vtiq; ⁊ vn⸗ guentis. An nõ ſepe numero ſic ſentimus ⁊ſic experimur oꝛantes nos qͥ nñis quotti die adhuc exceſſib tentamur pñtib. moꝛ⸗ demur p̃teritis. A qnta me amaritudine frequent᷑ liberaſti adueniens cheſu bone. Quotiẽs poſt anxios fletus.poſt inenarra biles gemitꝰ ⁊ ſingulis ſauciaʒ conſciam meã vnxiſti vnctione miſcðie tur:⁊ oleo le ticie ꝑfudiſti. Quotiẽs me oꝛõ quem pene deſꝑantẽ ſuſcepit reddidit exultantẽ ⁊ pᷣſu mentẽ de vena. Qui ſiliter afficiunt᷑.ecce hi ſciũt qð vᷣe medicꝰſit dñs ieſus: qͥ ſanat contritos coꝛde ⁊ alligat ↄtritio nes eoꝛũ. Zui exꝑti nõ ſunt:credãt inde eids ipſi di centi. Spũs dñt vnxit me adeuangetʒan dum miſit me:vt mederet ↄtritꝰ code Si adhuc dub itãt accedãr certe ⁊ ꝓbent: ⁊ ſic in ſemetipis diſcãt qͥd ſit. miſcðᷣiain volo ⁊ nõ ſacrificiũ. Sʒ videamꝰ ⁊ reli Sunt q in ſtudijs ſpiritalib fatigati.⁊ ÿſiin te⸗ poꝛem atq; in defectu quodaʒ ſpũs poſiti ambulãt triſtes vias dñi coꝛde arẽte ⁊ te⸗ dente accedunt ad queq; iniuncta frequen ter murmurant longos dies longas que⸗ runt᷑? noctes:loquẽtes cũ ſancto iob. Si doꝛmiero dico qũ conſurgã ⁊ rutſum expe ctabo veſpam. Ergo vbi cõringit tale ali⸗ quid pati.ſi miſertꝰ dñs apꝛopiet nob in via qᷓ ãbulamꝰ.⁊ incipiatioq de celo qͥ de celo ẽ necnõ fauoꝛabile qͥꝑpꝛã cãtare nobð canticis ſyon. narrare etiã de ciuitate dei. de pace ciuitatis.de eternitate pacis.ð ſta tu eternitatis dico vobis erit pꝛo vehicu⸗ —— —— —— audientis ⁊ a coꝛꝑe fatigationeʒ · Zin tibi vel aliud pati vel petere ille videt᷑ qui ait. Doꝛmitauit an ima mea pꝛe tedio.confir ma me in verbis tuis. Et nonne cum ob⸗ mutuerit exclamabit. quomodo dilexi le⸗ gem tuaz dñe:tota die meditatio mea eſt. unt em̃ quedã verba verbi ſpõſi ad nos noſtre meditationes de ipſo ⁊ eius gloꝛia elegantia.potentia: maieſtate. Non ſoluʒ gũt ſed etiam cũ au ida mente pſamus te⸗ ſtimonia eius ⁊ iudicia oꝛis eius.⁊ in lege ejns meditamur die ac nocte.ſciamus pꝛo certo adeſſe ſpon ſum atq; ailoqui nos: vt non fatigemur laboꝛiby ſermomib delecta ti. Tu ergo cũ tibi talia volui animo ſen⸗ tis.non tuã putes cogitationem ſedillum agnoſce loquentem qui apud ꝓxhetam di cit. Ego qui loquoꝛ iuſticiam. Similima eim̃ ſunt nñe csgitata mentis ſermombus Fitatis in nobis loquẽtis:nec facile qͥs di icernit quid intus pariat coꝛ ſuum quidue audiat.niſi qui pꝛudenter aduertit dñm ĩ eu angelio loquentem.quia de coꝛde exeũt cogitationes male. Et illud.quid cogita⸗ tis mala in coꝛdibꝰ veſtris.⁊ qui loqͥł̃ mẽ⸗ dacem de ſuo loquit᷑. Zpoſtolus aũt.non ſufficientes inquit ſimus cogitare aliqͥd a nobis ·tanqᷓ; ex nobis.ſubaudit᷑ bonũ. ſed ſufficientia nr̃a ex deo eſt. Lum ergo ma⸗ la in coꝛde vᷣſamus noſtra cogitatio eſt: ſi bona dei eſt ſermo. Illa coꝛ noſtꝝ dicit. audit. Audiam ait quid loquat᷑ in me do minus deus qm̃ loquet᷑ pacem in plebem ſuam. Itaq; pacem pietatem iuſticiã deꝰ nobis loquit᷑.nec talia nos cogitamus ex nobis:ſed in no bis audimꝰ. Leteꝝ homi cidia.adulterja.furta. blafphemie ⁊ hec ſi milia de coꝛde exeunt.nec audimꝰ ea.ſʒ di cimus Deniq; dixit inſipiẽs in coꝛde ſuo non eſt deus. Et ꝓpter hoc iritauit impi us deum: quia dixit in coꝛde ſuo nõ requi ret. Sed eſt p̃terea qð coꝛde qdem ſentitur non tamẽ coꝛdis eſtv erbu m nec em̃ de coꝛ de exit ſicut nr̃a cogitatio. ſed neq; illð eſt qð ad coꝛ fieri diximus.verbum videlicet verbicum ſit malũ Immittit at a ⁊tra⸗ rijs poteſtatibꝰ ſicut fũt imiſſiones ꝑan⸗ gelov malos:quale Fᷣbicaula fuit qʒ legit Pomelia oanime doꝛmitanti ã pigritãti leta nar⸗ ratio:ita vt pellat omne faſtidium ab aĩo miſiſſe in toꝛ diaboli:vt ttãdetet dñm ii das ſchariothis. V eꝝ quis ita vigil⁊ di ligens obſeruatoꝛ motionũ internaꝝ ſua⸗ rum ſiue in ſe ſiue⁊ ex ſe factaꝝ:vt liquido ad queq; illicita ſenſa coꝛdis ſui diſcetnat inter moꝛbũ mentis ⁊ moꝛſum ſerpentis. Ego nulli moꝛtalium hoc poſſibile puto niſi quiilluminatus ſpũſancto ſpeciale at cepit donũ ilud qð apłs inter cetera cha⸗ riſmata que enumerat. n ominat diſcretio nem ſpirituũ. Quantũlibet em̃ q́;s ſcm ſalo monẽ om̃i cuſtodia ſeruet coꝛ ſuum:et o ĩa que intra ſe mouent᷑ vigilantiſimain tentione obſeruet.etiã ſi diuturmũ foꝛte in his habuit exercitiũ ⁊ frequẽs exxmentũ. non poterit ad puꝝ tamen in ſe dwoſcere diſcernereue abinuiceʒ malũ innatũ ⁊ma⸗ lum ſeminatũ. Nam delicta quis ktelligit Nec multuʒ refert nos ſcire vnde ineſt no⸗ bis malum dum modo ineſſe ſciamus · vi⸗ gilandum potius ⁊ oꝛandum vndecunq; ſit ne con ſentiamus. Deniq; oꝛatꝓpheta contra vtrunq; malum dicens. Ab occul⸗ tis meis munda me dñe ⁊ ab alienis par⸗ ce ſeruo tuo. Et ego nõ po ſſum tra dere vo bis qð non aceepi.nõ aũt accepi fateoꝛ vn de aſſignem certam notionẽ inter partum coꝛdis ⁊ ſem mariũ hoſtis. quippevtrunq; malum.vtrunq; a malo.vtrunq; in coꝛde ſed non vtrunq; de coꝛde Hoc totuz certã mihi in me:⁊ ſi incertuʒ quid coꝛdi:qͥd ho ſtitribuam Et id quidem vt dixi abſq; pe riculo. Sed ſane eſt vhi periculoſe ĩmo dã na biliter errat᷑:atq; ibi m erito nobiſ certa pꝛefigit᷑ regla ne qð dei eſt in nobis.demꝰ nobis:putantes verbi viſitationem ñam elſe cogitatio nem. Ergo quãtum bonũ di ſtat a malo:tm̃ iſta duo a ſe:qm̃ nec dever bo malũ. nec de coꝛde exiet bonum niſiqðᷓ foꝛte de ʒbo pꝛius conceꝑit. quia nõ põt arboꝛ bona fructus malos facere.neq; ar boꝛ mala fructus bo nos facere. At ſatꝰ di ſtinctum eſt credo quid dei: ⁊ quid noſtrũ ĩ noſtro ſit coꝛde:nec ſuperflne vt arbitroꝛ: ſed vt ſciãt inimici gratie abſq; gratia net ad cogitandũ bonũ ſu ffict re coꝛ hu manũ: ſʒ ſufficientiã ip̃ius ex deo eſſe.dei vocem bonũ qð cogitat᷑ nõ coꝛdis ꝓlem exiſtere Tnuhvocez eus audis uð iam nelcias vñ veniat aut quo vadat. ſcichs qꝛ à deo qð 600 luc yol vou e crn 0 t vtur eJa gepe quat Lber M tip 1 . Mca om̃ eiia ate wohl B lis; dn tus 4 Ta di aen guchet hpta wod veſte nr lem hit nõg kitut reſet fin p fih vt i9di zlad bul tt din Avigln unnſ tiui udiſenn nſeyunt ſibieun oſeien ancht⸗ hatdluer i tcoꝛ ſune annſinz umü f tme ſe dmoſ nnatian qutskilg ndeinct ſcamus n vnduz otatphe s. Abon alen mtmitn epiluun interpnn upeynne nnt tomzcen ouijoh nohlyp ino d oblſurg s den emnioM nvond. necdl umnlſich anöpt tere. vich n A ſir di gudwol ytubittot ʒgrati ne humani del voꝛcn em eilen tam nle M vxit ⁊ ad coꝛ vadit. Videlautẽ quõ vᷣbum qð egredit᷑ de oꝛe dei nõ reuertat ad eũ va caum:ſedꝓſperet᷑⁊ faciat oĩa ad q̃ miit i⸗ tud. vt dicere poſſis ⁊ tu. qꝛ gr̃a dei in me vacua nõ fuit. Felix mens cul vᷣbum indi uduus comes vbiq; ſeaffab ile pᷣbet.cuiꝰ indeſinenter oblectata ſuauitate facundie a carnis moleſtjs ⁊ vitijs ſeſe vendicet oĩ hoꝛa.redimendo tẽpus a dieb malis. Nõ labit᷑ nõ m oleſtabit᷑. q̃ ſ icut dicit ſcri⸗ ptura. non ↄtriſtabit iuſtũ qͥcqͥd acciderit ei. Jam Fo magni patriſfamilias ſeu re⸗ gie poteſtatis ſcema apparere exiſtimo hiſ qui aſcendẽtes ad coꝛ altũ. de maioꝛi ſpũs hberalitate ⁊ puritate cõſcientie magnimi oꝛes facti.conſueuerũt audire maioꝛa:inqͥ eti pꝛoꝛſus.⁊ curioſi ſecretioꝛa penetrare. apꝛehendere fublimioꝛa ⁊ tentare ꝑfecti⸗ o?a:nõ mõ ſenſuũ ſʒ ⁊ pᷣtutum i em̃ pꝛo fidei magnitudine digni inueniunt qᷓ in⸗ ducant᷑ in om̃em plenitudinẽ. nec eſt oĩno in om̃iby apotecis ſapientie. a quo deꝰ ſci entiaꝝ dñs arcen dos cenſeat cupidos ve⸗ ritatis.vanitas non conſcios. Talis erat moyles qui audebat dicere deo. Si iuenti ratiã in oculis tuis oſten de mihi teiß̃m. Talis philippus qui ſibi⁊ ſuis ↄdiſcipu lis pẽezʒ flagitabat oñdi. Talis ⁊chomas qlniſi ſua manu tãgeret vulnꝰ? ⁊ foſſum la tus credere recuſabat. Puſilla fides.ſed ð magnitudine animi miro mõ deſcendens Talis q́; dauid qͥ⁊ ipſe dicebat deo. Ti⸗ bi dxit coꝛ meũ exqͥſiuit te facies mea.fa⸗ ciem tuã dñerequirã. Tales itaq; magna audent qm̃ magni ſunt: ⁊q̃ audet obtinẽt iuxta vᷣbũ ꝓmiiõis ad ipᷣos qð eſt iſtiuſ⸗ modi. Quẽcunq; locũ calcauerit pes vr̃. veſter erit. Magna ſiquidẽfides maqᷓme retur⁊ quatinus in bonis dñi fiducie pe⸗ dem poꝛrexeris.eatenus poſſidebis. De⸗ niq; moyſi oꝛe ac os loquit᷑ deus ⁊ palaʒ nõ genigmata ⁊ figuras dům videre me⸗ retur:cũ ꝓphetis alijs tm̃ in viſione qpare re ſe dicat ⁊ ꝑ ſom niũ loqui. Philipo qᷓʒ hm petitionẽ coꝛdis ſui oſtenſus eſt pat in filio.in eo pculdubio qð in continẽti audi uit · philippe qͥ videt me videt ⁊ patrẽ.⁊ qꝛ ego in patre ⁊ pat me eſt. Sʒ ⁊thomeiu fla deſideriũ coꝛdis eius palpandũ ſe pꝛe buitt⁊ voluntate labioꝝ eius non frauda uit eum Quid dauid.nonhe ⁊ ipſe vots ſe oĩno nõ fruſtrari fignificat vbi git. non daturumn ſe ſomnũ oculis ſuis: nec palpe⸗ bꝛis ſuis doꝛmitatio nẽ:donec iueniat lo⸗ cum dño. Igit᷑ iſtiuſm odi magnis ſpiriti bus magnus occurret ſpõſus.⁊ magnifi⸗ cabit facere cũ eis.emittens lucẽ ſuã ⁊ pᷣita tem ſuã.eoſq; deducens ⁊ a dducens ĩ mõ⸗ tem ſanctũ ſuũ ⁊ in tabernacula ſug.ita vt dicat qͥ eiuſmodi eſt. qꝛ fecit mihi magna qui potẽs eſt. Regẽ in deceꝛe ſuo videbũt ocult eius pꝛeeũtem ſe ad ſpecio ſa deſerti. ad floꝛes roſaꝝ ⁊ lilia cõuslliũ.ad ameng oꝛtoꝝ virrigua fontiũ.ad delſcias cellari oꝛum.Lodoꝛamenta aromatũ. poſtremo ad ipſa ſecreta cubiculi. Iſtiſunt theſauri ſapientie ⁊ ſcie penes ſpenſum abſconditi Bec vite paſcua pꝛeꝑata in refectionẽ aĩa rum ſctãꝝ. Beatus vir qͥ impleuit deſide⸗ rium ſuũ ex ip̃is.h̊ ſolũ admonitꝰſit.ne ſo lus habere velit que poſſunt ſufficere plu⸗ ribus Pꝛopterea em̃ foꝛtaſſis poſt iſta oĩa ſpõſus tanqᷓ; pa ſto? apparere deſcribit᷑: vt ꝑinde admoneat᷑ aſſecutoꝛ tantoꝝ mũerũ: paſcendi gregis ſimplicioꝝ:q.ſ.tam nõ va. lent ꝑ femetipᷣos appꝛehendere iſta qᷓ; non audẽt ſine paſtoꝛe oues exireĩ paſcua. De niq; hociß̃ m ſponſa pꝛudenter aduertens poſtulat ſibi indicare vbi ipſe paſcat ⁊ cu⸗ bet in meridiano feruoꝛe:ꝑata qͥdẽ vt exß intell igi dat᷑ paſci ⁊ paſcere cũ ilio ⁊ ſubii lo. Nec em̃ tutum arbitrat᷑ longe agere gre gem a ſummopaſtoꝛe. nimiꝝ ob incurſio nes lupoꝝ.eoꝝ maxime qui veniũt ad noſ in veſtimẽtis ouiũ: ⁊ ꝓpterea ſata git eiſdẽ cum ipſo pariter paſcere paſcuis ⁊ cubare vmbꝛis. Et cauſam ponit ne incipiã inqͥ⸗ ens vagari ꝑ greges ſodaliũ tuoꝝ Ipſi ft qui ſe volũt videri amicos ſponli ⁊ nõ ſůt ⁊cum ſuos von illius greges paſcere cura ſit eis hinc inde tamen iniidiantes dicũt- Ecce hic eſt chꝛiſtus.ecce illic eſt. videlicet vt multos ſeducant ⁊ abducant a xp̃i gre⸗ gibus ſocient ſuis hocꝓlittere tertu. Jam Fo ſpiritalem ſenſum qᷓ in ea latet ſub alio ſermonis pꝛincipio expectate quicqd ilið erit qð mhi inde vobis oꝛantib ſua miſe: ricvꝛdia partiti dignabit᷑ ſponſus ecckie ie ſus xp̃ dñs noſte. qui eſt benedictus i ſe Bomelia.xxxvi. Ndica mihi quẽ diligit anĩa mea vbpaſcas: vbi cubes in meridie. Et glius quidẽ. Indica inqͥt mchi reur me ita iudices. Ebi non ſane ſenten⸗ tiam cauſat᷑:ſʒ ſcrutat᷑ cãm erudiri flagelł᷑ petẽs nõ eru1Itẽ alius pꝛccat᷑ dicẽs. Vi⸗ as tuas dñe demõſtra mihi?⁊ ſemitas tu⸗ as edoce me. Quas dixerit vias ⁊ femi⸗ tas manifeſtat albi. Deduxit meinqens ſuꝑ ſemitas iuſticie. Ergo tria iſta aĩa cu⸗ rioſa dei nð ceſſat inqͥrere iuſticiã ⁊ iudici⸗ um.⁊ locũ hitationis głie ſpõſi.tanqᷓ; viũ in q̃ ambulet:cautelqᷓ qͥ ambulet ⁊ ad quã ambulet mãſionẽ. De qᷓ̃ mãſione ſic habef mnꝓpha. Vnã petij a dno hãc reqͥrã vt in⸗ habitẽ in domo dñi. Et iteꝝ· Pñe dilexi deco ꝛẽ domus tue ⁊ locuʒ glie tue. Poꝛro de reliqͥs duobyꝛiuſticia ⁊ iudiciũ aitp̃pa⸗ ratio ſedis tue. Werito tria iſta mens de⸗ uota inquirit.vtpote ſedẽ dei.⁊ ſedis p̃ pa ratio nẽ. Et pulcre in fpõſe pᷣrogatiuã con currũt parit᷑ oĩa ad ↄ ſummaõteʒ vᷣtutum vt de foꝛma iuſticie ſit foꝛmoſa.de iudici⸗ oꝛum noticia cauta.de deſiderio pñtie ſeu gkie ſpoſicaſta. Talẽꝓrſus decet eſſe ſpon ſam dñi. pulcrã eruditã ⁊ caſtã. Ergo pe⸗ titio qᷓ; vltimqᷓ poſui.iſtius eſt loci. Petit ſiqu idẽ ab eo quẽ diligit aĩa ſua. indicari ſibi vbi paſcat:⁊ vbi cubet in meridie. Et pꝛimo aduerte qᷓ; elegant᷑ amoꝛem ſpũs a carnis diſcernat affectu.dũ dilectũ epᷣme re magis qᷓ; noĩe ipſa affectõe volens. non ſimpłrquẽ diligo:ſʒ oſtẽde inqͥt quem dili git aia mea.ſpiritalẽ deſignãs dilectioneʒ. Deeinde qͥdnã eã in loco paſcue ado dele⸗ ctet diligenter attẽde. Sʒ nec illud pꝛetere at te ð hoꝛa meridiana:⁊ qð is potiſſimũ locus exploꝛat᷑ in quo qͥ paſcit cubat ſimł: qð eſt magne ſecuritatꝰ indiciũ. Arbitroꝛ em̃ ob hot additũ cubat qð eo loci mime neceſſe ſic ſtare:⁊ vigilare ſuꝑ cuſtodi gre gis. qñ grex eriq cubãte paſtoꝛe ⁊ pauſante fub vmbꝛisjlibere nihllominꝰ? diſcurrati paſcuis. Felix regio.in qjꝓ hibitu oues in⸗ grediunt᷑? egrediunt᷑:⁊ non eſt qͥ exterreat Quis mihi tubuat videre vos. meq; pa⸗ ri᷑ in mõtibꝰ bal vna eũ illis n onaginta nouẽ q̃ ulic relicte legunt:cũ paſtoꝛ earum Pomelia dignãter ad vnã deſcẽdit q̃ errauerat. Se cure ꝓculdubio cubat ꝓpter ⁊ qͥ lõge recede re mime dubitauit:ſciẽs qꝛ ituto eas rcli⸗ querct. Merito ſpõla illo ſuſpirat.meruo inhiat loco paſcue ſił ⁊ pach.iʒ qͥetis.ſʒ ſe⸗ curitatis.ſʒ exultatõis.ſed a qmirationis ß ſtupoꝛis. Nã ⁊ me miſeꝝ heu lõge agen tem:⁊ de lõge ſalutantẽ.en eiꝰip̃a recoꝛda tio ad lachꝛymas ꝓuocat:plane iuxia affe ctionẽ ⁊ vocẽ dicentiũ. Supꝑ fiumia baby lo nis illic ſedimꝰ⁊ fieuumꝰdum recordare mur ſyon Abet exclamare ⁊ me cũ ſponſa parit᷑ cũ ꝓpheta.lau da deũ tuũ ſyon. qm̃ ↄfoꝛtauit ſeras poꝛtaꝝ tuaꝝ bñdixit füys tuis in te. Qu poſuit fines tuos paceʒ ⁊ adipe frumenti ſatiat te. Quis nõ ilic ve hementer cupiat paſci ⁊ ꝓpt᷑ pacẽ et ꝓpter adipẽ ⁊ ꝓpt᷑ ſatietatẽ. Nihil ibi foꝛmidat᷑ nihil faſtidit᷑.nihil deficit. Tuta hiratio padiſus.dulce pabulũ pbũ.opulẽtia mt⸗ ta nimis etnitas. Hẽo ⁊ego ᷓᷓbũ ſʒ ĩ car⸗ ne.⁊ mihi aponit᷑ Fitas: ſʒ in ſact̃o. An⸗ gelus ex adipe frumẽti ſaginat᷑.⁊ nudoſa⸗ turat᷑ ᷓno:me oꝑtet interim qͥd ſacramẽ⸗ ti coꝛtice eſſe ↄtentũ:carn is furfure.littere palea.velamie fidei:⁊ hec taiia f̃ q̃ guſta ta afferũt moꝛtẽ ſi nõ depᷣmitus ſpũs q̃n⸗ tulumcũq; acc piant ↄdimentũ. Pꝛoꝛſus moꝛs mihi iilo. niſi exꝓphe farinula dul coꝛetur Peniq; abſq; ſpũ ⁊ facfm ad iuci ciũ ſumit᷑.? caro nõꝓdeſt quicqᷓ;.⁊ l̃a oci dit⁊ ficdes moꝛtua eſt. Sʒ ſpũs eſt qͥ viui⸗ ficat:vt viuã̃ ĩ eis. At qn talibet ſane abũ⸗ dãtia ſpũs pingueſcãt iſta. nõ pari oĩo io cũditate jumit᷑ coꝛtex ſac̃̃i ⁊ adeps frumẽ ti:fides ⁊ ſpẽs mẽoꝛia ⁊ pñtia. eternitas et tpᷣs. vultus ⁊ ſpeculũ.imago dei ⁊ foꝛma ſerui. Nẽpe in his oib fides locuples mi⸗ hi.intellect? pauꝑ. Nunqͥd ʒo pax ſapoꝛ intellectui fideiq; cũ ſit ĩ meritũ iſta.ille ĩ pꝛemium. Vides ergo diſtare inter pa bu la quantum? inter loca. ⁊ ſicut exaitãtur celi a terra.ita habitantes in eis bonis po tieꝛibus abun dare. Feſtinemus pꝛoinde filij.feſtinemus ad locum tutioꝛem. ad pa ſtum ſuauioꝛem:ad vberioꝛem ⁊ fertilioꝛtẽ agrũ. Feſtinemꝰvt habuemus ſine metu⸗ abũdemꝰſine defectu.epulemur ſine faſti⸗ dio. Tu em̃ dñe ſabaoth: qͥ cũ trãqͥllitate iudicas om̃ia etiam cũ ſecuritate eqᷓ om̃ia i ou hu. vh in E ſen s ſu) tutin ſanc miſc alto dio k tus mn telpi ſl eltet pitt ſus e pioi Wr be) gat E. hu 71 huc ſ ßcehl eſſeti pnq u mfe⸗ M dilt nñi tmt erig ſoꝛel En hll deli lieb co uut l gen minns uigenn pac en umibe mncorin nechlyont u ſpongi vdxt fit uos paczi s nö llun actetyyn bifozm Cutabin opulitunt zbüßicn ſacio. 3) .nhchl ſaun rfurt. lun alt qgh us ſyisn . Polſs nnuladul 1oti u esbö⸗ noſoio sſiume muas et Rſomd ples m purſuyoꝛ öWaei mpabu ut exaltalut g bonls po us pꝛoinde em adpi zſerlwoii ſine mel rſine foſt⸗ mriqͥlluu te cq om ibi paſcis.idẽ ip̃e ⁊ dñs exercituũ ⁊ paſtoꝛ ouiũ. Ergo ⁊ paſcis ⁊ cubas pariter.ſʒ nõ hic. Deniq; ſtabas cum e celo pꝛoſpiceres vnũ ex tuis ouickis ſtephanũ loq́ a lupis circũ dari ſuꝑ terrã. Et ꝓpterea queſo indi ca mihi vbi paſcas.vbi cubes in meridie. Etem̃ illa meridies tota ẽ dies:⁊ ipſa ne⸗ ſperam.⁊ ideo melioꝛ dies illa ĩ atrijs tu⸗ is ſuper milia.quia neſcit occa ſuʒ. At ma tutinũ foꝛſitan habuit cũ pᷣmũ videlʒ dieſ ſanctificatus illuxit nobis:ꝑ viſcera vtiq; miſcðie deinf̃i ĩ qͥbh viſitauit nos oꝛiẽs ex alto Vere tũc ſuſcepimꝰdeꝰmiaʒ tuã ĩ me dio tẽpli tu:cũ ĩ medio vmbre moꝛtꝭ exoꝛ tus matutini lux oꝛta eſt nob:⁊ mãe vidi⸗ mus giaʒ dñ: Quãti reges ⁊ ꝓphe volue rũt videre ⁊ nõ vider̃t. Quare niſi qꝛ nox erat:⁊ necdũ venerat illð expectatuʒ mane cui fuerat repꝛomiſſa mia. Enð ⁊ dꝛabat qͥs. Auditã far mihi mane miaʒ tuã qꝛ un te ſpaui.Fuit nãq; q̃ dã huiꝰauroꝛa dierer qſol iuſticie ꝑ archãgelũ gabꝛielẽ nũciatꝰ *eſt terri: ⁊ vgo deũĩ vtero de ſpũſctõ cõce⸗ pit ⁊ peꝑit vᷣgoꝛac deiceps qad i terris vi⸗ ſus eũ qͥ cũ h oĩby cõuerſatꝰ ẽ.nã vſq;adeo ꝑ totũ id tꝑis lux puſilla ⁊ tãqᷓ; lux reuera auroꝛe aparui.vt diẽ eẽ iterim apð hoĩes pene vniuerſitas ignoꝛaret. Deniq; ſi co⸗ gnouiſſent. nunqᷓ; ð im gkie crucifixiſſent. Et vtiq; ip̃is paucꝭ diſcipuł᷑ dicebat᷑. Ad huc m odicũ lumẽiĩ vob eit:eo ꝙ auroꝛa eẽt ⁊ iniciũ vel potius in diciũ diei.dũ ſol ad huc abſconderet radios ſuos.⁊ mimeeos ſpargeret ſuꝑ terrã. Paulꝰ q́; dicebat.nox pᷣceſſit dies aũt appꝛopinq;uit. ſignificans eſſe tũc adhuc aðᷣo modicũ lumẽ: vt appꝛo pinqͥſſe qᷓ; veniſſe diẽ dicere maluerit. Qñ aũt hᷓ dicehat Pꝛofecto qů ſol reuerſus ab inferꝭ iã ſe ad alta celi ſuſtulerat. Quãto⸗ magis cũ adhuc ſiłitu do carnis pcti iſtar dẽſe nubis oꝑirer auroꝛã iuxta oẽs coꝛꝑis nr̃i paſſiões.ita vt neq; a mara moꝛs neq; crux ꝓbꝛoſa defuerit. qnromag inqᷓ; tunc erigua tenuiſq; adimno dũ lux fuit. ⁊ qð au roꝛe mag qᷓ; de ſoł· ꝓdire pñtia videretur. Erat qᷓ auroꝛa ⁊ ip̃a ſub obſeura ſatis to⸗ ta illa xp̃ᷣi vz ↄuerſatio ſuꝑ terrã vſq; duʒ occũbens.⁊ rurſum exoꝛiẽs ſolaris ſ ue pñ⸗ tie lũine clarioꝛi fugauit auroꝛã ⁊ mane fa cto abſoꝛpta eſt nox ĩ victoꝛiã. Deniq; ha bes. Et valde mane vna ſabbatoꝝ veni⸗ unt ad monumentuʒ oꝛro i ſole. Zin non mane fuit qñ oꝛtus eſt ſol. Attulit aũt no uũ dereſurrectõne decoꝛẽ ⁊ſeren ioꝛẽ ſolito lucẽ:qm̃ ⁊ ſi noueramꝰ eũ hᷣm carnẽ: ſ ʒ nüc —— länõ nouimus. Eſt ſchtũ ĩꝓpha. Decoꝛẽ induit.iduit foꝛtitudinẽ ⁊ pᷣcinxit ſe. ꝙpcar nis ifirma tãqᷓ; nubila q̃da excuſſcrit. ſto⸗ lam gleinduẽs. Sane extunc eleuatus eſt ſol. ⁊ ſenſuʒ demũ diffundẽs ſuosradios ſuꝑ terrã.cepit paulatim vbiq; clarioꝛ ap parere feruidioꝛq; ſentiri.veꝝ qntumlihet incaleſcat multiplicet ⁊ dilatet radios ſu⸗ os ꝑ om̃ehuiꝰ nr̃e moꝛtalitatꝰcurriculum erit nobiſcũ vſq; ad ↄſũmation em ſci nõ tñ ad meridianũ ꝑueniet lumẽ nec in illa ſui plenitudie videbi᷑mõ iq vidẽdus eſt poſtea ab his dũraxat.qͥs hac viione ipſe Puidit dignos O ye meridies plenitudo feruoꝛis ⁊ lucꝭ.ſoł ſta tio. vmbꝛaꝝ extermi natio deſiccatio paluduʒ.fetoꝝ depulſis. O ꝑenne ſolſtictũ.qñ lã nõ iclinabit᷑ dies o lumẽ meridia nũ.o ÿnalis tẽperies.o eſti ud yenuſtas oautũnaliſ vbertas:⁊ ne d videar pᷣteriſſe. o qes ⁊ feriatio hpemalis Aut certeiſiß mag ꝓbas: ſola tũt hpems abit ⁊ receſſit. hůc locũ inqͥt tãte claritatis ⁊pac ⁊ plenitudinis idica mihi: vt quẽ⸗ admodũ iacob adhuc in coꝛꝑe manẽs vi⸗ dit dim facie ad faciẽ ⁊ lalua facta eſt aĩa eiꝰ: vel certe ſicut mo yſes vidit eũ nõ ꝑ fi⸗ guras? enigmata ſeu ꝑ ſomnia vfi ꝓphe⸗ te ali.; mõ plane pᷣcelẽti atq; Inexꝑto ce⸗ teris ſibi noto ⁊ deo. vel ſicut eſa pas reue⸗ latis ocułcoꝛdis vidit eũ ſuꝑ ſoltũ excelſũ ⁊ eleuatũ.vel etiã quõ paulꝰraptus i ꝑadi ſuʒ. au diuit vᷣba ieffabilia ⁊ dñm ſui xp̃ʒ vidit.ita q́; teĩ lũinetuo ⁊ in decoꝛe tuo mẽtʒ exceſiuʒ merear ↄtẽplari paſtentẽ vbe rius.qͥeſcentẽ ſecurius. Rã ⁊ß paſcꝭ:ſʒ nõ in ſaturitate nec cubare licet: ß ſtare ⁊ vi⸗ gilare oꝑterꝓpt timoꝛes nocturnos. Heu nec clara luꝝ. nec plena refecrio. nec mãſio tuta: ⁊ 1õ in dica mihi vbicubes ĩmeridie Meatã me dics cũ eſurio et ſitio iuſticiam Quid adilloꝝ felicitatẽ qͥ repleti ſt ĩbo nis domꝰtue epulant ⁊ exultãt ĩ ↄſpectu dei⁊ delectant᷑i lericia. Sʒ ⁊ſi qd putioꝛ Pter iuſticiã nibilominꝰ btãm ꝓnuntias ⁊certe paſci vbi timeaſiocũditatẽ hz ſʒ nõ —— — — — 2— —— moleſta iocũditas eſt. O ĩa mihi hᷣ cedunt eitra ꝑfectũ:plura pᷣter votũ ⁊ tutũ nihi. Eñ acipleb me leticia cũ vultutuo. Vul kü tuũ dñe req̃rã. vultus tuus meridies ẽ. Indica mihi vbi paſcas:vbi cubes ĩ ine⸗ idie. Scio ſatꝰ vbi paſcas nõ cubãs: ĩdi⸗ ca mihi vbipaſcas ⁊cubes. Non ignoꝛo vbi alijs tpib paſcere ſoleas.ſʒ ſcire velim vbi ĩ meridie paſcas. Nã in tꝑe qͥdẽ moꝛ⸗ talitatꝰ mee:⁊ in loco ꝑegrinatiõis mee cõ fueui ſane ſub tua cuſtodia paſci ⁊ paſcere in lege ⁊ꝓphis ⁊ pſalmis.necnõ in euãge⸗ licis paſcuis ⁊ apð apłos ſiliter reqmeui. freqnter etiõ de geſtis ſctõꝝ ⁊ ꝙbis ⁊ ſcri⸗ ptls eoꝝ victũ mihi atq; attinentilꝰ mihi mendicaui vt potui freq̃ntius autẽ qm̃ 1s magh ad manũ fuit. mãducaui panẽ do⸗ loꝛis ⁊ vinũ cõpũctio nis bibi.⁊ facte ſunt mihi lachꝛyme mee paneſdie ac nocte dũ dici᷑ mihi quottidie vbi eſt deꝰ tuꝰ. Niſi qð ð mẽſa tua ſiqdẽ paraſti ĩ ↄſpectu mco mẽſam aduerſus eos quitribulãt me. De pa inqᷓ; tue qͥdẽ bñficio miſeratiõ is acci⸗ pio.in quo vtcũq; reſpiro quotiẽs triſt eſt gia mea quotiẽs ↄturbat me. Hecpaſcua noui ⁊ freq ntaui te ſecuta paſtoꝛẽ:ſʒ inii⸗ ca queſo etiã q̃ nõ noui. Sũt quidẽ ⁊ alij paſtoꝛes. q dicũt ſe ſodales tuos eſſe ⁊ nd ſunt. hñteſ grelſus ſuos ⁊ fines ſuos pabu lo moꝛtis refertos in qͥby paſcũt. nec tecuʒ necꝑtequoꝝ vtiq; terminos non intraui: nec appꝛo pia u eis. Zpfi ſunt dpicũt.exce huc eſtxps. ecce lcenitten tes ſapitie ⁊Eie haſtia Vberi?A crediteis.Zcõfiu unt ad eos ſulti⁊ faciceos filios gehen ne duplõqᷓ; E LEniſqꝛnoeſt meridi eð ⁊pipteutix. vt liqͥdo Fltað cgnoſcñt facileq; ꝓ ea recipit᷑ falſitas ꝓpter veri ſili tudinẽ q̃ nõ facile ĩ obſcuro a vo diſcernit᷑ pſertim gque furtiue dulcioꝛes ſunt.⁊ pa⸗ nis abſcõditus ſuauioꝛ. Et ꝓpterea q̃fovt indices mihi vbi paſcas vbi cubes in me ridie.i.manifeſto. ne ſeducta incipiqᷓ vaga ri poſt greges ſodaliũ tuoꝝ quẽadmodũ ⁊pſi vagi ſunt:nulla ſtabiles certitudine veritatis:ſemꝑ diſcentes ⁊ nunqᷓ; ad ſapi entiam veritatis peruenientes. Hec pon ſa pꝛopter phloſophoꝝ ⁊ hereticoꝝ varia ⁊ Vana dogmata. WMihi pᷣovidet᷑ nõ ſoiũ Homelia eehritatẽ. P oꝛro aũt paſci⁊ patiſił nõne pterea ſʒ ⁊pter dolos iuiſibiliũ potega⸗ tumtſicut ſuht ſedueroꝛy ſpũ s ſecẽtes in inſidijs ⁊ parãtes ſagittas ſuas iphantn vt ſagittẽt in obſcuro rectos coꝛde Pꝛopt hos inqᷓ; ⁊ maxime videt᷑ mihi illa meridi es optãda etiã nobis: vt clara luce dep̃hẽ⸗ damus aſtutias dia boli atq; angelũ ſuta ne.ilũ qͥ ſe tranffigurat in angelů luciſ ab nñ̃o angelo facilime diſcernamus. Nõ eĩ alit᷑ nos cuſtodire ſufficimꝰab icurſu ⁊ de⸗ monio merid iano. niſi in meridiano eque lumine. Oð qͥdẽ demoniũ idcinco mendi an um dictũ exiſtimo:qꝛ ſunt aliqͥ de nůcro malignoꝝ: qui cũ merito tenebꝛoſe obſhj⸗ nateq; volũtatis ſue nox ⁊ nox ꝑpetua ſint diem tñ le ad fallendũ ſimulare nouerunt: nec mõ diem ſʒ ⁊ meridiem:ſicut eoy pꝛn ceps nõ ↄtentus eſſe equales deoetiã ad⸗ uerſat᷑ ⁊ ext ollt᷑ ſup̃ om̃e qð dã aut qð co⸗ litur deus. Itaq; niſi coꝛde illiꝰ quẽ foꝛte aliqð iſtiuſmõi demoniũ meridianũ ten⸗ tandũ acceꝑit oꝛiens ex alto illuxerit velut meridies qui falſum cõu incat ⁊ ꝓdat oio nõ poterit caueri:ſʒ tentabit ⁊ ſupplãtabit ſine dubio ſub ſpẽ boni.ꝓ bono.i. malum incauto ⁊ im pꝛouido ꝑſuadẽs. Et tũc me ridies.i maioꝛ claritas aparet tentãs cũ qjſi boni maioꝛis imagine pꝛefert Quoti ens ꝓbi cauſa ſuggeſſit anticipare vigi⸗ as quo ad ſolẽnia fratꝝ illuderet doꝛmitã ti. Quotiẽsꝓduci iiunia vt diuinis obſe quijs eo inutilẽ redderet quo im becillem. Quotiẽs ben eꝓficientibꝰ in ceno bqs ĩui⸗ dens obtentu qſi maioꝛis puritatis here⸗ mũ petcte ꝑſuaſit:⁊ cogn ouerũt miſeri tã⸗ dem qᷓ; verus ſit ᷣmo quẽfruſtra legerant Ve ſoli qm̃ ſi ceciderit nõ hʒ ſubleuãtem. Quotiẽs ad opus manuũ pluſqᷓ; opus fu erat incitauit: ⁊ fractũ viriby ceteris regu⸗ larib exercitijs inualidũ reddidit Quam multis exercitationẽcoꝛꝑis qᷓ iuxta apkn ad modicũ valet nõ modicã ꝑſuaſit ⁊ pie tate fraudauit. Deniq; ip̃ iexpti eſtis quõ qdam ad vccundiã illoꝝ dico quiañ inhi beri nõ poterãt.ita ĩ ſpũ vehemẽti ad oĩa ferebank. poſt ad tantã ignauiã daueneft vt ſcðᷣm illud apli cũ ſpiritu ceperint. nůc carne conſumunt᷑. Quã turpe inire fedus cũ ſuis coꝛpoꝛib quih crudele ante indiꝝe rant bellum. Sidcas pꝛobpudot impo⸗ ri cſ bl v ſnet ſentt 9nq ſ lus † zůr ſcuita goto Mn at h diur qtun mh cicd Wen nezd 2 mus lum roh r hl intin hem inac wse hon ſtazt die reſele ſpn eſ. 5 parlte mor of pudſſ daree löstn rlah qnai luenjt geiſ guiuſh nu ſöeñ biunnn cun qu dunnai alc deyich nebzoſech phennſ e nouenn cut cyyn deoeit diautqhch uquſn erdunim luxentyit at 7poi ⁊ſugli o es. Enin et m efn Uni apureygt retdomti dumobe mbenlln. nobys u⸗ ns ben⸗ miſeriti⸗ legeran Muäem. opwoſ terie regus ou Quam upaal paſtip rieſts qu 0 qui an nt müti ad o nã de epennt. M nn füh leanteind doi imb tune fußᷣerua queritare.qui pꝛius neceſſa ria obſtin atiſime recuſabãt. Quanqᷓ; ſiq in ſua foꝛte inuicti obſtinatõe ꝑdurant in⸗ diſcretius abſtinẽtes ⁊ ſingularitate nota bili cõturbãtes eos cũ qͥbh habitare debẽt vnius moꝛis in domo.haud ſcio ſane.an ſe exiſtiment pietatẽ retinerecũ huiuſmõi. Mhi vident᷑ ⁊ longius abieciſe. Hã̃ qui pientes in oculis ſuis decreuerunt apð ſe nec conſilio acquieſcere nec pᷣcepto.vide ant quid reſpõ deãt nõ mihi ſed dicẽti.qm̃ quaſi pctm̃ ariolãdi eſt repugnare ⁊ q̃ſi ʒe lus ꝓdolatrie nõ acquieſcere. Pꝛemiierat aũt qꝛ melioꝛ eſt obediẽtia qᷓ; victima ⁊ au ſcultare magis qᷓ; offerre adipem arletũ.i. abſtinentiã ↄtumaciũ. Vñ dñs ꝑꝓphaʒ. Nunqͥd mãducabo ait carnes thauroꝛuʒ aut ſanguinẽhircoꝝ potabo. Significãs mime ſibi accepta foꝛe ieiunia ſuperboꝛũ vel imundoꝝ. Sʒ ſane vereoꝛ ne dãnãtes ſupꝑſticioſos videa mur frena laxare gulo⸗ ſis:⁊ audiãt illi ad ꝑiculũ ſui: qð ad reme dium his dẽ. Quãobꝛẽ au dite vtraq; ꝑs ᷓjttuoꝛ eſſe tentationũ genera: ⁊ ip̃a nobis ita phetico ſermone deſcribi Scuto inqͥt rircũ dabit te vitas eius non timebis a ti⸗ moꝛenocturno A ſagitta volante in diea negocio ꝑambulãte in tenebꝛis ab incurſu ⁊ demonio meridiano. Attẽdite nihilomi nus ⁊ vos alij qð om̃ib ſpero ꝓfutuꝝ.il⸗ jum oẽs in nobis ſentimus ⁊ ſenſimꝰqui ronuerſi ſumus od dñm.qð ſancta ſcriptu ra dicit. Fili accedẽs ad ſeruitutem dei ſta in timoꝛe:⁊ pꝛepara aĩam tuã ad tentatio nem Itaq; pꝛimoꝛdia noſtre cõuerſionis luxta cõis quidem experientie ratio nẽ pꝛi⸗ mus exagitat timoꝛ:quẽ intrantibo ſtatim hoꝛroꝛ vite ingerit artioꝛis ⁊ in ſuete auſte ritas diſcipline. Atq; is timoꝛ nocturnus dicitur.vel quia nox in ſcripturis deſigna re ſolet aduerſa. vel qm̃ pꝛopter qð aduer⸗ ſa pati aggredimur. id nondũ r.uelatum eſt. Si em̃ dies ille luceret in cuius lumie pariter ⁊ laboꝛes ⁊ pꝛemia videremus.ti moꝛ om̃ino quoꝛũuis laboꝝ nullus eſſet pꝛe deſiderio pꝛemioꝝ. dum clara luce ap⸗ pareret.qᷓ; non ſint con digne paſſões hu us tempoꝛis ad füturam gloꝛiam que re⸗ uelabitur in nobis. Nunt ÿo qm̃ abſcon⸗ dua ſunt ab oclis noſtre. ⁊ no eſt interim in hac parte tentamnur nimirum atimoꝛ nocturno.⁊ pꝛo bonis que non videmus foꝛmidamus que in pñtiaꝝ ſunt adu erig. tolerare. Vigiandũ pꝛoinde ⁊ oꝛaudum pꝛimo intrantibo contra hanc pꝛimã̃ ten: tationem. ne ſubito pꝛeoccupati a puſila nimitate ſpiritus ⁊ tempeſtate albono cep to qð abſit reſiliãt. Superata autẽ hactẽ tatione armemus nos nchilominꝰ aduer ſus hominũ laudes: que de laudabili po⸗ tiſſimũ vita fumũt materiam. Altoquin patebimꝰ vulneri a ſagitta volante in die que eſt inanis gloꝛia. Fama ſiquidem vo lat ⁊ ideo in die quia ex operib lucis. Si hec exuffatur tanqᷓ; inanis aura.reſtat vt ſolidius aliquid afferaturðᷣ diuitijs ⁊ ho⸗ noꝛibus ſeculi.ſi foꝛte qui nõ curat laudes appctat dignitates. Et videſi non hic oꝛ⸗ do tentandi ſeruatus eſt in domino nr̃o. cui poſt ſuggeſtum ad ſolam vanitatem pꝛecipitium oſtenſa ſunt omnia regna mũ di atq; oblata. Tu ergo exemplo domint ⁊ iſta rennue. Aliter neceſſe eſt circum uent ri te negocio perambulante in tenebri qð eſt hypocriſis. Etem̃ iſta de ambitiõe de⸗ ſcendit:⁊ĩ tenebꝛis habitatio eius deniq; abſcondit quod eſt:⁊ quod non eſt menti tur. Begociat᷑ autem oĩ tempge foꝛm am re tinens pletatis ad ſeſe occultan dum.vir⸗ tutem aũt eius vendicans ⁊ emens hond res. Poſtrema eſt tentatio dem oniũ meri dianum qð ſoleat maxime inſidiari perf⸗⸗ ctis: qui videlicet tan qᷓ; viri vᷣtutum om⸗ nia ſuperauerint. voluptates.fauoꝛes.ho noꝛes. Quid em̃ iam ſupereſt ei qui tẽtat in qͥ poſſit pugnare palã aduerſus huiuf⸗ modi. Venit pꝛoinde occultus qui mant᷑ feſtus non audet ⁊ quem ſatis expertus eſt apertum om̃e hoꝛrere malum falſo bono ſupplantare molitur. Qui autem poſſunt dicere cum apoſtolo. non em̃ ignoꝛamus aſtutias eius quo plus pꝛoficiunt.eo ma⸗ gis folliciti ſunt cauere a laqueo iſto. Hic eſt qðᷣ maria angelica ſalutatõe turbat᷑ do lũ niſi falioꝛ ſuſpicãs:⁊ ioſue nõ pᷣus ami cũ ãgelũ recipit qᷓ; eẽ amicũ nouerit. Deni ſciſcitat᷑ ſiuiſne ſit an aduerſarioꝝ tãqᷓ; q exꝑtus ſit demonij meridianti vᷣfucias Apłi quoq; aliqũñ cũ laboꝛarent in remigã do vento aduerfante ⁊ iactãte nauicka. vis — — S—— ———— diſcipkis ver „ dentes dfñim ambulare ſupꝛa mare.⁊ putã tes cẽ fantaſma ita vt clamarent pᷣtimoꝛe nonne aptam meridiani fuſpitionẽ demo nij pꝛetenderũt. Et recoꝛdamini ſcripture dicẽris. quia quarta vigilia noctis venit ad eos a mbulãs ſupꝛa maꝛe. Quarto igi tur id eſt ſuppꝛemo demum loco hec ten⸗ tatio foꝛmidet᷑: ⁊ quo ſe ĩ ſummo ſtare qͥs viderit.eo ſibi vigilãtiꝰab incurſu ⁊ demo nio meꝛidiano cauẽdũ intelligat. Poꝛro ꝰſe maifeſtauit meridies.meo qð audierũt. Ego ſum.nolite timere. Et falſi ſuſpicio ab eis depulſa eſt. Vtinaʒ ⁊ nob quotiẽs palliata falſitas molit᷑ irreꝑe emittat lucẽ ſuã ⁊ veritatem ſuaʒ ad ꝓden dam illã. oꝛiẽs ex alto verꝰ meridies ⁊ di⸗ uidat lucẽ a tenebrꝰ:vt nõ notemur aꝓpha tanqᷓ; ponẽtes lucem tenebꝛas.⁊ tenchꝛas lucẽ. Z dhuc mili tedio fuerit lõgitu do ſer⸗ monis. has quattuoꝛ tentatiões tentabo ſuo oꝛdie aſſignare ip̃i coꝛꝑi xpᷓiqð eſt ec⸗ cleſia. Et ecce qᷓ; bꝛeuiꝰ poſſuʒ ꝑcurro. Vi dete pꝛimitiuã eccłſiã ſinon pᷣmo ꝑuaſa eſt arcit nimis a timoꝛe nocturno. Erat eni nox.quãdo oĩs qͥ interficeret ſctõs arbitra bat᷑ obſequiũ ſe pᷣſtare deo. Hac aũttenta tio ne deuicta:⁊ ſedata tẽpeſtate.inclita fa⸗ cta eſt:⁊ iuxtaꝓmiſſiõeʒ ad ſe factã in bꝛe⸗ vi poſita in ſuꝑbia ſecloꝝ. Et dolẽs inimi cus qð fruſtratꝰeſſet a tioꝛe nocturno.con uertit ſe callide ad ſagittã volãtẽ in die. ⁊ vulnerauit in ea quoſdã de eccłia. Et ſur⸗ rexerũt hoĩes naui.cupidi glie.⁊ noluerũt ſibi facere nomẽ.⁊exeũtes de ecckſia.diu eã dem matrẽ ſuaʒ afflixerũt in diuerſis ⁊ per uerſis dogmatib. Sed hec quoq; peſtis depulſa eſt.in ſapĩa ſctõꝝ:ſicut ⁊ pꝛima in patiẽtia martyꝝ. En tꝑa iſta libera qͥdem deo miſerãte ab vtraq; illa malicia.ſʒ pla ne feda a negocio pambulãte in tenebris. Ve generationi huit a fermẽto phariſeo⸗ rum qð eſt hypocriſis:⁊ tñ hypocriſis di⸗ ci debet q̃ iam latere pꝛe abũdãtia nõ valʒ 2 pꝛe impudẽtia nõ q̃rit Serpit hodie pu trida ta bes ꝓ om̃e coꝛpus ecckie:⁊ quo la⸗ tius eo deſperatius eoq; periculoſius quo interius. Eã ſi inſurgeret aꝑtus hereticuſ mittere?᷑ foꝛas ⁊ areſcerct. ſiviolentus ini micus. abſcõdẽt ſe foꝛſitan ab eo. Nũcv quẽ eijcier aut a quo abſcõdet ſe. Oẽs ami PHomelia ci⁊ oẽs inimici.oẽs neceſſarij.⁊ oẽs aduer ſarij. oẽs domeſtici ⁊ nulli pacifici.omnes Pximi:⁊ q̃ͥ ſua ſunt qᷓmnt oẽs miniſtriÿi ſunt ⁊ ſeruiũt antixp̃o. honoꝛati incedunt de bo nis dñ:cuihonoꝛẽ nõ deferũt. Inde is quẽ quottidie vides meretricius nitoꝛ. hiſtrionicus hitus. regius agaratus. ide auꝝ in frenis. in ſella.in calcariby plus cal caria qᷓ; altaria fulgẽt. inde mẽſe iplẽdide ⁊cibis ⁊ eſcis.inde ↄmeſſatiões ⁊ cbꝛicta⸗ tes. in de cythara ⁊ lyra ⁊ tibia.inde redũ⸗ dantia toꝛcularia ⁊ ꝓmptuaria plena eru⸗ ctantia ex h in illð.inde dolia pigmẽtana inde referta marſupia. Vo hmõi volunt eſſe.⁊ ſunt ecckiaꝝ pᷣpoſiti.decani.archidi⸗ aconi.ep̃i⁊ archiep̃i: nec em̃ merito hecce dunt:ſed negocio ili qð ꝑambulat ĩtene⸗ bꝛis. O lim pᷣdictũ eſt ⁊ nůctpᷣs impletio⸗ nis aduenit. Ecce ĩ pace amaritudo mea amariſſima. Amara pus iĩ nece martyrũ. amartoꝛ poſt in ↄflictu hereticoꝝ amariſ⸗ ſima nũc in moꝛiby domeſticoꝝ. Nõ fuga⸗ re.nõ fugere eos pᷣt.ita vt jualuerũt:⁊ mul tiplicati ſunt ſu ꝑnumeꝝ. Inteſtina ⁊ iſa⸗ nabilis eſt plaga ecclie:⁊ ið in pace amai tudo mea gmariſſima. Secd in q̃ pace. Et pax eſt ⁊ non eſt pax. Pax a paganis: pat ab heretich: ſʒ nõ ꝓfecto a filijs. vox plan⸗ gentis in tꝑe iſto. Filios enutriui ⁊ exalta ui:ipᷣi aũt ſpꝛeuerũt me.ſpꝛeuerũt ⁊ macu⸗ lauerũt a turpi vita.a turpi ↄmertio a tur piq ueſtu.a negotio deniq; ꝑambulanteĩ tenebꝛis. Su ꝑeſt vt iam de medio fiat de moniũ meridianũ ad ſeducen dos ſi quii xp̃o reſidui ſunt adhuc ꝑſiſtẽtes in ſimpli citate ſua. Siqͥdẽ abſoꝛbuit fluuios ſapiẽ tum ⁊ toꝛrẽtes potentũ:⁊ hʒ fiduciã vtin⸗ fiuat ioꝛdanis in os eiꝰ.i.hũiles ⁊ ſimpli⸗ ces qͥ ſunt in ecckia. Ipe eũ em̃ antichꝛiſtꝰ qͥ fe non ſolũ diẽ ſʒ ⁊ meridiẽ mentiet᷑:⁊ ex⸗ tollit ſuß̃ id qð ð? aut ꝙ colit᷑ deus quem dñs interficiet ſpũ oꝛis ſui.⁊ deſtruet illu⸗ ſtratione aduẽtus ſui: vtpote verus ⁊ eter⸗ nus meridies.ſpõſus ⁊ aduocatus eccleq eſt deus bñdictus in ſecula. amen Bomelia.xxxvij. I ignoꝛas te o puicra inter mulies F res. egredere ⁊ abi poſt greges ſo⸗ daliũ tuoꝝ.⁊ paſce hedos iuxta ta ſſu i.. ſaq ſane G tem dat wr tis kn siu il oinc: ſcur: nem) ⁊ſup Bon vw Uen ceil tiet 9n hin Q4 men ſiez e ed toꝛ de tilu ſci mihi ſ ine um e ſa undn td mhc ſoaß dis; urj. 40363 ipuciſei toes minſt onoranmit enodefcritit merancusun, s apanngit calcinbylze ndemieie eſonötihn tbahii Prugraplnun (dolspignim Prohmoltah in deruntanhi e em merito hi Spambulatinn nücts mnplat Aeomanmdonu us inecemunſi hereticoꝝ annt meſtuoz. ſii vt jualuerinn ep.Inteſtuni Lö inpaumi Sed in qnul ax a pagansu a filys vorpn s enutnu tc ſpꝛnurit mu⸗ pmemh umbuhtei demohutde uunchs hul ſirs n ſinplt t fuuios ſi fiducti⸗ vilksaſmyli⸗ c̃ mricht idümentic: htdus quer ſuiadtmetilu tpote veusc uotutus c rrrh vlnintrmule bi poſt gr ſo⸗ ſe hedos uxun bernacula paſtoꝛuz. Olim ſctũs moyſes qm̃ multũ pᷣſumebat de gra ⁊ familiarita te quã ĩuenerat apð deũ· aſpirabat ad qᷓn⸗ dam viſionẽ magnã.ita vt diceret ðo. Si inueni gr̃aʒ ĩ ocuł tuis.oñde mihiteip̃m. Ziccepit aũtꝓ ea viſionẽ iõge inferioꝛẽ.ex q̃ tamẽ adipᷣam quã volebat po ſſet aliqũ ꝑuenire. Fili q́; ʒebedei ĩ ſimplcitate coꝛ⸗ dis ſui ambulãtes magnũ aliqd ⁊ ip̃i au⸗ ſi ſunt.; ad gradũ nchilom inꝰſunt redu⸗ cti.ꝑ quẽ fuerat aſcẽdendũ. Ita ⁊mõ ſpõ⸗ ſa qm̃ rem grandẽ poſtulare videt᷑.repᷣmit᷑ ſane auſterioꝛi rñſione:ſʒ planevtili ⁊ fide li. O poꝛtet nãq; humili᷑ſentire de ſe nitẽ tem ad altioꝛa nedum ſup ſe extollit᷑ ca⸗ dat a ſe niſi in ſe firmiter ꝑ verã humilita⸗ tem fuerit ſolidatus.⁊ quia niſi humilita tis merita maxima mime obtinent᷑. Pꝛo⸗ terea qͥ ꝓuehendus eſt coꝛreptione humili atur.humilitate meret᷑. Tu ergo cũ te hu⸗ miltari videris habeto id ſignũ in benũ oĩno argumentũ g̃eꝓpinquantis. Nam ſicut añ ruinã exaltat᷑ coꝛ·ita añ exaltatio⸗ nem humiliat᷑. Sane vtrũq; legis deũ.ſ. ⁊ſuperbis reſiſtere ⁊ humilibꝰ gr̃am dare. Nonne deniq; ſeruũ ſuũ iob cũ pᷣus inſig⸗ nem triumphũ tantã ⁊ tam ꝓbatã ip̃iꝰ pa tientiam larga remunerandã henedictiõe cenſeret pꝛius in multis ⁊ diſtrictis ꝑcon ctationib humiliare curauit.⁊ ſic ꝑare vi⸗ am benedictioni. At paꝝ eſt cũ ꝑfeipſum humiliat nos deꝰ.ſi tũc libent᷑ accipimus niſi qñ ⁊ ꝑ aliũ hoc fatit fapiamus ſiliter Quão bꝛem accipe huiꝰ rei mirabile docu mentum de ſctõ dauid. Aliqñ maledictũ eſt illi⁊ a ſeruo. Zit ille nec cumulat iniu riaʒ ſenſit qꝛ pᷣſenſit graʒ. Quid mihi ait ⁊ vobis filq ſaruie. O vere hominẽ ſcõm coꝛ dei qui ſe vlciſcẽti potius qᷓ; expꝛobꝛã⸗ ti ſuccenſendũ purauit. Ende ⁊ ſecura cõ⸗ ſciẽtia loquebat᷑. Si reddidi retribuentib mihi mala decidam merito ab inimic me is inanis. Fletuit ergo pꝛohiberi maledi⸗ cum conuiciantẽqueſtũ eſtimans maledi cta Et addit. Dñs miſit illuʒ ad maledi cen dum dauid. Pꝛoꝛſus hm coꝛ dei qui ð coꝛde dei ferebat ſn ĩam Seuiebat lingua maledica ⁊ ille inten debat quid in occul⸗ to ageret deus. Vox maleqicentis in auri bus ⁊ anmus inclinabat ſe adbũqictõeʒ Nunqͥd in oꝛe blaſphemi deꝰ. Abſit. Sʒ eo vſus eſt ad humilian dũ dauid. Nec la tuit ꝓphetam quippe cui incerta ⁊ occulta ſapientie ſue manifeſtauerat deus: et ideo dicit. Bonũ mhi qð humiliaſti me vt di ſcam iuſtificationes tuas. Vides qut hu⸗ militas iuſtificat nos. Humilitas dixi et nõ humiliatio. uanti humiliant᷑ qͥ hũi les nõ ſunt. Alh cũ rãcoꝛe humiliant᷑ alij patienter.alij ⁊ libent᷑. Pꝛimireiſunt feq̃n tes innoxij. vltimi iuſti. Quanqᷓ; ⁊ innocẽ tia poꝛtio iuſticie eſt.ſʒ ↄſũmatio eiꝰ apud humilẽ. Qui autẽ dicere põt. bonũ mihi qꝛ hũiliaſti me.is pe hũilis eſt. Nõ poteſt dicere qͥ inuitus poꝛtat.minꝰqͥ murmurat Meuter hoꝝ ꝓm ittimꝰgfam ꝙ humiliat᷑: ⁊ſi ſane longe hi duo a ſe differant.⁊ alter qͥdem in patientia ſua poſſideat a ĩam ſuã alter in ſuo murmure pereat. Sed em̃ ⁊ ſi vnus irã neuter tamẽ gf̃aʒ ꝓmeret᷑:qm̃ nõ humiiatꝭ: ſßʒ humilibꝰ dat deus gratiam Eſt aũt hũilis qᷓ hũiliationẽ pᷣtu in humi litatẽ ⁊ ipſe eſt qͥ dicit deo. bonũ mihi qð humiliaſti me. Nemini pꝛoꝛſus qð patiẽ⸗ ter fert bonũ eſt ſed moleſtũ. Scimꝰauteʒ qꝛ hylarẽ datoꝛẽ diligit deus. Vñ ⁊ cũ ie⸗ iunamꝰ iubemur caput nr̃m vnguere oled ⁊ faciem lauare:vt nr̃m ſubaudis opꝰbo⸗ num. ſpiritali quodã gaudio cõdiat᷑⁊ ho locauſtũ ñm pingue fiat. etem̃ ſola gr̃am quã pᷣ fert meret᷑.leta ⁊ abſoluta hůilitas. Que em̃ coacta fuerit vel extoꝛta.qᷓlis vti q; eſt in viro ſ illo qͥ poſſidet animã ſuõ: hec inqᷓ; hũilitas ⁊ ſi virã obtinetgpt᷑ ꝑatientiã ꝓpter triſticiã tñ gram nõ hẽbit õ em̃ ↄgruit ei qͥ eiuſmði eſt illð ſcp̃ture glierur hüilis in exaltatiõe ſua:qm̃ nõ ſpõ te hũiliat᷑ neq; libent᷑. Vis aũt videre hu⸗ milẽ recte gliantẽ ⁊ ðe dignũ gła. Libẽter inqͥt gliaboꝛ ĩ infumitatib meis vt inha⸗ bitet in meptus xp̃i. Nõ ðt patiẽter ſeferre ifirmitates ſuas ſʒ ⁊ glari ⁊ libẽt᷑ glari.i il lis ꝓbãs etiã ſibi bonũ eſſe q hůijiat᷑.nec ſufficere oĩovt poſſideat aĩam ſuã tãqᷓ; hu miliatꝰ. niſi ⁊ gram accipiat tanqᷓ; ſponte humiliatꝰ. Beneralẽ ÿo hinc aud regulã Omnis qͥ ſe hum iliat ait exaltabit᷑. Sig nificat ꝓfecto non omnem exaltandã eſſe humilitatẽ: ſʒ eam ti quę de volũtate ve nit/ nõ eꝝ triſticia nec ex neceſitate en — ꝑtontrariũ oñ̃is qͥ exaltat humiliandus erit.ſed tĩ qͥ ſe exaltat humiliabit᷑. nimiꝝ ob voluntariã vanitatẽ. Ita ergo nõ qui humiliat᷑ſed qui ſpõte ſe humiliat exalta⸗ bitur:vtiq; ob meritũ velũtatis Eſto em̃ ꝙ humiitutis matenia per aliũ miniſtrat᷑ Pbi gratia.pꝛobꝛa. damna.ſuplicia.non tamen idcirco recte ab alio qᷓ; a ſemetipſo humiliatus ille dicit᷑.qꝛ illa om̃ia tacita ⁊ leta ↄſcientia cauſa dei ſubeunda decreue rit. Sed quo ꝓgredimur. Pattẽter vt ſen tio ſuſtinẽtis exceſſum in verbo de humili tate ⁊ patientia. ſed reuertamur ad locum vnde digreſſi ſumus. Id nãq; incidit no his ex octaſione reſpõſi. quo grandia pꝛe⸗ ſumentem ſponſam repꝛimendaʒ cenſuit ſponſus:⁊ non ad inſipientiã illi.ſed vt ſa ne ex eo ꝓbabilioꝛis ⁊ maioꝛis humilitatꝭ daretur occaſio ꝑ quã dignioꝛ potioꝝ atz eoꝝ ipᷣoꝝ q̃ petebat ca pacioꝛ efficeret᷑. Ve rũtamẽ qꝛ adhuc in ianuis ſumus pñtis ca pituli diſcuſſionis eius iniciũ pꝛincipio ſ placet ſermonis alterius oꝛdiamur.pꝛe fertim ne verba ſponſi vel recenſeant᷑ cum tedio vel audiant᷑.qð ip̃e auertat a ſeruis uis ieſus chꝛiſtus dñs noſter qui eſt bene ictus in ſecula. amen. Momelia.xxxviij. . Fte inquit ignoꝛas egredere. Du ra⁊ aſpera increpatio ꝙ dicit egre dere. Hoc quippe bum ſerui audi ve ſolent a valde iraſcentibn ⁊ indignãtib vñis. vel ancule a dñ ab ſuis cum grauit᷑ illas offenderint. Ex hinc exia me.egre⸗ derea conſpectu meo ⁊ a domo iſta. Hoc ergo pᷣbo aſpero atq; amaro ſatꝰ nimiũq; increpatoꝛio vtit᷑ modo ſponſus 3 dilectã ſub conditione tame iſi feip am ignoꝛaue rit. Nu quippe validiꝰ efficaciuſue ad ter⸗ rendum potuit in eam attendere qᷓ; vt egre di minaret᷑. Quod ⁊ tu aduertere potes ſi hene attendas. vnde quo egredi iubeatur Vnde em̃ et quo putas niſi de ſpũ ad car⸗ nem.de bonis animi ad ſecularia deſide⸗ ria.de interna requie mentis ad mũdi ſtre pitum ⁊ inquietudinẽ curaꝝ exterioꝝ. In ub omnib non eſt niſi laboꝛ ⁊ doloꝛ et Afflictio ſpiritus. Que em̃ anima ſemel a Pomelia dño didicit ⁊ accepit intrãte ad ſeipßam e in intimis ſuis dei pñtiam ſuſpirare 23̃te re faciem eius ſempꝑ.ſpiritus ei eſt de 44 querunt eum opoꝛtet eos in ſpiritu ambu lare ⁊ non in carne vt ſchm carnem viuãt. Talis inqᷓ; anima neſcio an vel ip̃am ge⸗ hennam ad tempus experiri hoꝛribiliꝰ pe⸗ naliuſue ducat. quã poſt ſpũalis ſtud hu ius guſtatam ſemel ſuauitatẽ exite denuo ad illecebꝛas vel potius ad moleſtias car nis ſenſuũq; inexplebilem repetere curioſi tatem: dicente ecckiaſte. Oculus nõ imple tur viſu:nec aur auditu. Audi em̃ hoiem expertum queloqͥ mur. B onus es inquit dñe ſperantib in te:anime querentite. Ab hoc bono ſi quis auertere ilã ſctãm aium conaretur.p uto haud ſacus accepiſſet q; ſi ſe de paradiſo ⁊ ab ip̃o introitu gloꝛie cõ⸗ ſpiceret deturbari. Audi adhuc ⁊aliuʒ ſi⸗ milem huic. Tibi dixit coꝛ meũ ait exqui⸗ ſiuit te facies mea.facim tuã dñe requirã Vnde ⁊ dicebat. Mihi aũt adherere des bonũ eſt. Et ita loquens ad aiam ſuaʒ di cit. Con uertere aĩa mea in requiem tuam qꝛ dñs benefecit tibi. Dico ergo voh.ni⸗ hil eſt qð intm̃ foꝛmidet quiſqͥs hoc bene⸗ ficium lemel accepit. quã ne gf̃a derelictuſ neceſſe habeat denuo egrediad carnis cõ ſolationes.imo deſolatiões rurſumg; car nalium ſenſuũ ſuſtinere tumultus. Terris bilis pꝛoinde ⁊ nimis foꝛmidoloſas ↄmi natio· egredere ⁊ paſce hedos tuo Qð eſt Indignam te noueris illa tua familiari ⁊ ſuaui reꝝ ↄtemplatio ne celeſtium intelli⸗ gibilium diuinaꝝ. Quamobꝛẽ egredere ð ſanctuario mes coꝛde tuo.vbi ſecretos ſa⸗ croſq; vᷣitatis ac ſapientie ſenſus dulciter haurire ſolebas:? magis tanqᷓ; vna de ſe culariln paſcendis ⁊ oblectãdis tue cqrniſ ſenſiby intricare. Hedos quiꝑe quipecca tum ſignificãt ⁊ in iudicio collocãdi ſunt aſiniſtris dicit vagos ac petulãtes coꝛpo⸗ ris ſenſus: ꝑ quos peccatum tanqᷓ; moꝛs ꝑfeneſtras intrauit ad animã. Cui⁊ bene congruit qð ſequitur in ſcriptura.iuxta ta bernacula paſtoꝛum. Non em̃ ſupꝛa ſicut agni ſed iuxta tabernacka paſtoꝝ hedipa ſcuntur. Paſtoꝛes ſiquideʒ qui veri paſto res ſunt licet tabernacula habeant deter⸗ ra⁊ in terra. coꝛpoꝛa yidelicet ſua his dit ———— ere ilãſctin dus accepiſi nttuge Uachurtahi wmdtrg m uãdenui aüt achen s ad ainhy in requinn Mco egoſhn quiſqʒs tun Inegdaint redtadtmui des mrumgu tumulns. Ten⸗ noloſsoni vosno Met m m betegeet bllectetos ſa nus dubiter mö vnndele ides tuechmil vie quipectà otit ſunt palites coꝛpo⸗ um tunqᷓ mols mã. Cultbene nem ſupꝛa ſicut aloꝝ hedipi gupnpaſ abeant deten ct lua hls di ob inſigne duuiue ſimilicudinis precelle⸗ bus quib nune militant. non tamẽ de ter ra:ſʒ de celeſtibus paſcuis greges dñicos paſcere conſueuerũt. Heq; em̃ fuameis. ſʒ dñi pꝛedicant voluntatem. Iit hedi qͥ ſůt coꝛporei ſenſus celeſtia non requirũt.ſʒ iu rta tabernacula paſtoꝝ in om̃ibh videlicet bonis ſenſibꝰ huius mundi que eſt regio coꝛpoꝝ ſumũt vnde ſua deſideria nõ tam ſatient qᷓ; rritent. Turpis mutatio ſtudi oꝛum. vt cui añ ſtudij fuerat peregrnantẽ ⁊ exulem animã ſuam ſacris meditatõibh tanqᷓ; cel eſtibꝰ paſcere bonis. dei benepta⸗ citum ⁊ myſteria voluntatis eius inqͥrere penetrare deuotione celos.⁊ mente fuper⸗ nas circũire mãſiones.ſalutare patres atʒ aplos ⁊ choꝛos ꝓphetaꝝ matrtyꝝq; adii rari triumphos. ac ſtupere pulcherrimos dꝛdines angeloꝝ.nunc om̃ib his omiſſis turpi ſe mancipet coꝛꝑis ſeruituti ad obe dien dum carni.ad ſatiſfaciendũ ventri et gule ud mendicandũ in vniu erſa terra. vn de ex ea que pꝛeterit figura huius mundi ſuã ſemꝑ famelicã curioſitatẽ aliq̃tenꝰ cõ⸗ ſoletur. Exitus aquaꝝ deducãt oculimei ſug huiuſmodi aĩam:que tum nutrirer̃in croceis.demũ ampiexat᷑ ſtercoꝛa. Pauit eĩ iuxta beati viri ſniam.ſterilẽ quenõ habe bat filios:⁊ vidue non benefecit. Et vide qꝛ non ſimplicit egredere.ſʒ egredere inqͥt ⁊abi poſt greges fodaliũ tuoꝝ:⁊ pa ſce he dos tuos. In q̃ vt mihi videt᷑ magnecu⸗ iuſcam rei nos admonet. Quid iſtð. heu ꝙ egregia creatura iam olim farta de gre⸗ ge nuncin peius miſerabiliter ꝓruẽs.nõ ſaltem inter greges remanere ꝑmittit᷑ſed poſt abire iubet᷑. Quomõ inquis. Quõle gis. Homo cum in honoꝛe eſſet nõ intel⸗ lexit comparatus eſt iumentis inſ pienti⸗ bus ⁊ ſimilis factus eſt ilis Ecce quomo do de grege facta eſt egregia creatura. Pu to dicerent iumenta ſi loqui fas eſſet. Ec⸗ ce adam factus eſt quaſi vnus ex nobis. Cũ in honoꝛe eſſer inquit. In quo ho no⸗ re queris. Habitabat in paradiſo⁊ in lo⸗ co voluptatis conuerſãtio eiꝰ. nihil mole⸗ ſtie. nihil indigentie ſentiebat. odoꝛiferis ſtipatus malis. fulcitus fioꝛibus.gloꝛia ⁊ honoꝛecoꝛonatus.⁊ cõſtitutus ſuper ope⸗ ra manuum piaſmatoꝛis. Magis auteʒ —— bac.⁊ erat illi ſoꝛs ⁊ ſocietas cum plebean geloꝛum ⁊ cum omnni milicia celeſtis exer⸗ citus. Sed mutauit iſtam gloꝛiam del in ſimilitudinem vituli comedentis fenum. Inde eſt ꝙ panis angeloꝝ factus eſt fenũ poſitum in pꝛeſepio:appoſitum nobis tan quã iumentis. Verbum caro factum eſt.⁊ iuxta pꝛophetam. Om̃is caro fenum. It fenum iſtud minime deſiccatum eſt neceꝝ eo cecidit flos.quia requieuit ſuper ipſum ſpiritus domini. Pꝛopter hoc nanq; al⸗ quando finis venit vniuerſe carnis.quia ſpiritus receſſerat vite. Deniq; ait. Nõ per manebit ſpiritus meus in hominemeters num quia caro eft. Camis nomine hoclo co vitium deſignari intellige: nõ naturaʒ Nec enim ſpiritum natura expungit ſʒ vi tium. Pꝛopter vitium ergo omnis caro fenum.⁊ omnis gloꝛia eius tanquaʒ flos feni. Exiccatum eſt inquit fenum ⁊ cecidit fios:ſed non ille flos qui de virga ⁊ radice veſſe deſcendit.eo 3 uod requieuit ſuꝑ euʒ ſpiritus domini. Nec illudtenũ quod ver bum factũ eſt· pꝛo eo quod ſequitur in pꝛo pheta. Verbum autem domini manet in eternum. Sien im fenum verbum ⁊ ꝓbuʒ tneternum manet. fenum quoq; neceſſe eſt mahtat ineternum. Altoquin quom odo vitam pꝛebet eternã.ſi ipſum minimemg net ineternum. Ait autem. Si quis man ducauerit ex hoc pane viuet ineternum. et quem panem dicat aperit cum ſubiungit. Et panis queʒ ego dabo caro mea eſt pꝛo mundi vita. Quomodo ergo eternumnõ eſt· quo eternaliter viuit᷑. Sed recole nune mecum vocem filij ad patrem loquentis in ipſo. Non dabit inquit ſanctum tuum videre coꝛruptionem. Haud dubiũ quin de coꝛpoꝛe dicat.ꝙ in ſepulchꝛoiacebut ex anime. Hoc enim ſanctum ⁊ angelus qut nunttauit virgim iocutus eſt dicens. Et quod naſcetur ex te ſanctum vocabitur fi⸗ lius dei. Quo igitur pacto fanctum fenũ poterat victere coꝛruptioneʒ. quod de in coerupti vteri perpetuo virdꝛe vernanti bus paſtuis hoꝛtum etiam auidos ange⸗ loꝛuim in ſe figere poſſit obtutus inſatia⸗ biliter oblectãdo Perdat ſane fenũ virid tatẽ.ſʒ maria vginitatẽ amiſerit.ꝗᷓ cib ho minis mutauit ſe in pabulũ pecoꝛis hoĩe S* mutato in pecus. Heu triſtis ⁊ lachꝛymo ſa mutatio:vt homo paradiſi acco la, terre dñs.celi ciuis.do meſticꝰ dñi ſabaoth: fra ter beatoꝝ ſpirituũ ⁊ celeſtiũ coheres vᷣtu⸗ tum.repentina ſe conuerſione inuerit:⁊ ꝓ⸗ pter infirmitatẽ lacentẽ in ſtabulo ⁊ ꝓpter pecoꝛinãſilitu dinẽindigentẽ feno:⁊ ꝓpter indomitã feritatẽ alligatũ pᷣſepio.ſiẽ ſeri⸗ ptum eſt. In chamo ⁊ freno maxillas eoꝝ conſtringe qͥ nõ apꝛoximãt ad te. Agno⸗ ſce tñ o bos pdſſelloꝛẽ tuũ ⁊ tu aſine pᷣſepe dñi tui:vt ꝓphe dei fideles inuenlant᷑.qui iſta dei mirabilia ſunt pᷣlotuti. Lognoſce pecus quẽ nõ ↄgn ouiſti hõ. Adoꝛa in ſta bulo quẽfugebas in padiſo · honoꝛa pꝛeſe pium cuꝰtẽpſiſti imperiũ.comede fenũ. quẽ panẽ ⁊ panẽ angelicũ faſtiditi. Sedq̃ nam cã̃ inds tãte deiectiõis. Pꝛofecto qð hõ cũ in honoꝛe eſſet n on intellexit. Quid nõ intellexit. Nõ dicit.nos dicamꝰ. Poſi tus in ho noꝛe nõ intellexit ꝙ limꝰ eẽt. ho⸗ noꝛis faſtigio delectatns. Et ↄtinuo in ſe exꝑtus eſt ꝙ tãto poſt tꝑe hõ defilijs cap⸗ tiuitatis ⁊ pꝛudẽter aduertit ⁊ vaciter ꝓtu iit dicens. Qui ſe ꝑutat aliqͥd eſſecũ nihil ſit. ipe ſe ſeducit. Ve milero ꝙ nõ fuit qͥ iã tunc diceret ei. Quid ſuꝑbit terra ⁊ cinis Binc egregia creatura gregi admixta eſt Pinc beſtialiſititu dine dei ſikitudo muta ta eſt. hinc ſocietgs cũ iumẽtis ꝓ conſoꝛtio angeloꝝ inita eſt. Vlides qᷓ; ſit fugiẽda no bis hecignoꝛãtia: de q̃ tot milia malo?uʒ vniuerſo nr̃o generi ꝓuenerũt. Ait em̃ pꝛo pterea hoĩem iumentꝭ inſipientibꝰ compã ratum:qꝛ nõ intellexit. Lauẽda ꝓinde om nimodis ignoꝛantia: ne foꝛte ſi adhuc ſi⸗ ne intellectu:⁊ poſt vexationẽ inuenti fue⸗ rimus.multo plura ⁊ grauioꝛa pꝛioꝛibus mala inueniãt nos: dicaturq; de no b.cu⸗ rauimus babylonẽ ⁊ nõ eſt fanata. Weri to qͥdeʒ ꝙ vexatio dederit intellectũ audi⸗ tui. Et vide ne foꝛteetiã h ſpõſus cũ dile ctamab ignoꝛãtia tãto increpationis to⸗ nitruo deterreret. ꝓpterea minime dixerit⸗ egredere cum gregib aut egredere gre⸗ ges:ſed egredere ait poſt greges ſodalium uoum. Et quid hoc. Sane vtſ ecundã pinde ignoꝛantiam pꝛioꝛe magis pauen⸗ dam puqendamq; oſten deret ꝙ illam ho minem beſtis parem feciſſet. iſta? poſteri oꝛem. Nam homin es quidem merito ig⸗ noꝛantie ignoꝛari.i.repꝛobati.⁊ adtremẽ⸗ dum illud iudiciũ ſtare ⁊ igni ꝑpetuo tra⸗ di hñt. nõ aũt ⁊ pecudes. Nec dubium fo re deterius his qͥ ſic erunt qᷓ; qui oĩno nõ erunt. Welius fuerat ei inquit.ſi nat? nõ fuiſſet homo ille. Nõ vtiq; ſi natus omni no nõ fuiſet: ſed ſi natus nð fuiſſet homo ſed verbi gratia aut pecus: aut alia quepi am creatura que qm̃ iudicium nõ haberet ad iudicium non veniret: acꝑ hoc nec ad ſupplicium. Sciat ergo anima rationalis què ſe ob pꝛioꝛem ignoꝛantiam erubeſcit pecudes habere ſodales in ꝑfruẽdis vtig; bonis terre. non etiq ſimiliter focias habi turam in ꝑferendis toꝛmentis gehennet? tum demũ etiam ab ipᷣis gregib ſodaliuʒ ſuoꝝ iumentoꝝ cũ dedecoꝛe exturbaudam nec lam vel cũ ißᷣis ituram: fed plane poſt qm̃ illis nihil mali ſentientibꝰ ipa mat oĩ⸗ bus exponet᷑: a qͥby nõ liberalit᷑ ineternum fiſcho qdem ignoꝛare adiecerit. Egredit᷑ itaq; homo ⁊ folitariꝰ abit ꝑoſt greges ſo dalium ſuoꝝ:cũ ſolus in inferno inferioꝛi retrudit᷑. An non tibi poſterioeẽ videt᷑ te⸗ nere locũ:qͥ ligatis manib? pedibꝰ ꝓijcit in tenebꝛas exterioꝛes · Et erunt ꝓfecto no uiſſima hoĩs illꝰpeioꝛa dieh pꝛi us beſtijs eq̃batur ⁊ nůc poſtponit. Puto qð ⁊ in pñti vita ſi bene aduertas. poſterio rem ire pecoꝛibꝰ hoĩem iudicabis An non ſiquidem tibi videt᷑ ipᷣis beſtijs quodam⸗ modo beſtialioꝛ eſſe hõ ratõe vigens ⁊ ra⸗ tionejn on viuens. Nam pecus qdem ſi ſe rõne nõ regat.excuſationẽ hʒ a natura.a ꝗ hoc ei penitus munꝰ negatũ eſt: nõ hʒ hõ cui ab ip̃a ſpeciali pᷣrogaliua donatum eſt Merito ꝓinde eoipſo cẽſet᷑hõ egredi? p*? ire gregalibꝰ aiantibꝰ:ꝙ ſolũ hot aial con⸗ ueratiõe degeneri iura nature trãſgrediẽs rõnis ↄpos · rõnis exꝑti a moꝛibꝰ?⁊ affecti bus imitat᷑ Cõuincit᷑ ðᷓ ire poſt greges hõ ⁊ nũc quidẽ depꝛauatõe nature poſtmodũ aũt ⁊ exterminate pene Ecce ſicm aledicet᷑ homo qui ignoꝛantiã dei habere inuentꝰ fuerit. Dei dicam an ſui. Vtrũq; ſine du⸗ bio vtraq; ignoꝛãtia damnabilis eſt · vtra libet ſuicit ad perditio nem. Elis ſcire qa ita eſt.ſed de dei mime dubitas⸗ ſi tamen conſtat tibi non aliam vitam eſſe eternam ————— den neit Att tadtren In Lvetuotn ecdibunt tchqu oinn nquu ſi nap ſ Gli natson Saut Au cuumnöhint Wabocnett nimaritini antlam endi n pwẽdsn luer ſocas entis gehennt gregib ſduz oꝛe exturbajqhn miledplun utihipan eralt᷑ inumn iecerit. El it poſt gyz⸗ inferno iihl ſterioet yiin „ꝛpedhzi erunt pimn nni oſtpom Pun erus poeno cuh Anhon s quoum⸗ yns n⸗ s qoemſiſe anatunà3 eh nõhʒd donuumclt degdip' bot wcon⸗ unilguds morv ⁊afici poltgreges hö urepolmo rlenatc ereinbe — ſine du⸗ bilis eſ. vnà „Uls ſreq neſſe terni quam vt patrem cognoſcas verum deum ⁊ quem milit ieſum chꝛiſtum. Audi ergo ſponſum liquido ⁊ aperte in anima etiam anime ignoꝛantiam condem nantẽ Quid em̃ dicit. Non vtiq; ſi deũ. ſed ſi ignoꝛas te inquit.⁊ cetera. Patet ergo qꝛ ignoꝛans ign oꝛabitur:ſiue ſe ſiue deum ignoꝛare cõ tingat. De qua vtraq; ignoꝛantia erit no bis fi tamen deus manum apponat.vti⸗ hs admodum diſputatio. Eon modo ta⸗ men ne fatigati⁊ nõ pꝛemiſſa ex moꝛe oꝛa tione:aut ego minus diligenter rem neceſ ſaria m pꝛoſequar.aut vos minus attente que non niſi magno ſu ſcipienda ſunt deſi derio auciiatis. Etenim licoꝛpoꝛis tibus eſt abſq; aperitu ⁊ ſatiatus ilium ſumis. noñ modo nõ pꝛodeſt ſed⁊ nocet plurimũ multomagꝰ panis anime cũ faſtidio ſum⸗ ptus.non ſcientie nutrimentum ſed mage conſcientie toꝛmentum impoꝛtabit. Oð a nobis auertat ſponſus eccleſie ieſus chꝛi ſtus dominus noſter qui eſt benedict? in ſecula. Amen. Momclia xxxix. N ego me pꝛomiſſioni.en ego deſi Nders veſtre. en ego etiam deo pꝛo debito famulato:vt videtis tripli ti ratione vrgeoꝛ ad loquendum:pacti ve ritate. fraterna charitate:timoꝛe dñi. Si tacuero os meum cõdem nabit me. Quid ſiloquar. Pꝛofecto vereoꝛ tdem iudiciuʒ ne loquentem videlitet ⁊ non facientẽ iqẽ tidem os meum con dẽnet me. Juuate me oꝛationibus veſtris:vt ſemꝑ poſm ⁊loqᷓ q̃ opoꝛtet ⁊ opere mplere que loquoꝛ. Nõ ignoꝛatis ho diernum nobis pꝛopoſitum eſſe ſerm onem de ignoꝛantia vel potiꝰ de ignoꝛantijs:qĩ due ſi meminiſtis pꝛopo ſite ſunt noſtri vna:⁊ det altera. Quas et monuimus ambas eſe cauẽdas:eo g am be damnabiles ſint. Supereſt vtclarius hocipſum ediſſerum plenius. Sedpꝛius querendum exiſtimo.ſit ne ignoꝛãtia om⸗ nis damnabilis. Er mihi quidem vide⸗ tur non eſſe. Neq; em̃ omnis ignoꝛantia damnat ſed multa ⁊ innumcraeſſe qᷓ neſci reliceat abſq; dim inutione ſalutis. Ver⸗ bl gratia. Si ignoꝛas fabꝛilem artem ſeu carpentsriam aut cementariam.⁊ q̃cunq; iſtiuſmodi artes que ad vſus vſte p̃ſentis ab hominib exercent nũquid impedit ad ſalutem. Etiam ablq; omnby illis artib que liberales dicunt᷑. qᷓ;uis honeſtiozibus vtilioꝛibuſq; ſtudijs ⁊ diſcant᷑ ⁊ exerceant᷑ qᷓ; plurimi hominũ ſalui facti ſunt placen tes moꝛibh atq; operib. Quantos enume rat apłus iepiſtola ad hebꝛeos factos di⸗ lectos non in ſcientia litteraꝝ. ſed in conſci entia pura ⁊ fidenõ ficta. V mnes placue runt deo in vita ſua:vite meritis non ſiiẽ⸗ tie. Petrus ⁊ an dreas ⁊ filj ʒebedei cere⸗ riq; condiſcipuli omnes:non de ſcola the⸗ toꝛum aut philoſophorũ aſſumpti ſunt:et nihilominus ta men ſaluatoꝛ ꝑip̃os ope⸗ ratus eſt ſalutem in medio terre. Non ĩſa pientia que in pſis eſſet pluſq; in cunctis viuentib quemadm odũ ſanctus aliquis de femetip̃o con feſſus eſt:ſed in fide ⁊ lenĩ tate ip̃ oꝛum ſaluos fecit illos etiam ⁊ ſan ctos ⁊ magiſtros. Deniq; notas fecerunt mundo vias vite:⁊ nõ in ſublimitate ſer⸗ monis aut indoctis hũane ſaptentie ver⸗ bis.ſed ſicut placuit deo ꝑ ſtulticiã pᷣdica⸗ tionis eoꝛũ ſaluos facere crecientes:qꝛ mũ dus eum in ſua ſapientia nõ ↄgnouit Vi dear foꝛſitan nimis in ſuggillatione ſcien tie⁊ quaſi reßhendere doctos.ac pꝛohibe⸗ re ſtucjia litteraꝝ. Zbſit. Non ignoꝛo qjn⸗ tũ eccie ꝓfuerint: ⁊ꝓſint litterati iui.ſiue ad refellendos eos qͥ ex aduerſo ſunt ſine ac ſimplices inſtruendos. Deniq; legi. Quia fu repuliſti ſcientiam.repellam ego te vt nõ fungaris mihi facerdotio. Vegi. Qui docti fuerint fulgebunt quaſt ſplen⸗ doꝛ firmamenti.⁊ qui ad inſtiet erudiunt multos quaſiſtelle in ꝑperuas eternitates Sed ⁊ ſcio vbi legerim. ſcientia infiat.et rurum.qͥ aponit cuntiam:apponit dolo rem. Vides qꝛ ſcientiaꝝ eſt differentig:et quando alia inflans. alia eſt centriſtens Tibi vᷣo velim ſcire que nam haꝝ videat᷑ vtilioꝛ. ſeu neceſſario⁊ gd faluteʒ: illa neq̃ tumet an que dolet. Sed non dubito qn dolentem qᷓ; tumoꝛ ſimulat. doloꝛ poſtu⸗ lat. Qui aůr poſtulatꝓp inquat faluti.qm̃ qui petit accipit Deniq;qui ſanat cõtri⸗ tos coꝛde exetratur in fiatos. dicente ſa pi⸗ ente. Quia deus ſuꝑbis reſiſtit. humiib⸗ auba Mico autem ꝑ gratiam que data eſt mihi in omniby qui ſunt inter vos non plus ſa pere qᷓ; opoꝛtet ſapere:ſed ſapere ad ſobꝛie tatem. Non pꝛohibet fapere.ſed plus ſa⸗ pere qᷓ; op oꝛtʒ. Quid eſt autem ſapere ad ſobꝛietatem. Vigiãtiſſime obſeruare qͥd ſcire magis pꝛiuſue opoꝛteat. Tempꝰ em̃ Pꝛeue eſt. Eſt aũt qð in ſe eſt om̃is ſcientia bona:que tamen Vitate ſubnixa ſit. ſed tu quicunq; timoꝛe ⁊ tremoꝛe tuã ip̃ius ope rari ſalutem pꝛo tempoꝛis bꝛeuitate feſti⸗ nas.ea ſcire amplius pꝛiuſq; curato q̃ ſen ſeris vicinioꝛa ſaluti. Nonne medici coꝛ⸗ poꝛum medicine poꝛtionem diffiniunt eli gere in ſumendis cibis.qͥd pꝛius quid po⸗ ⁊ad quẽ modũ quidq; ſumi opoꝛ⸗ teat. Ham ⁊ii bonos conſtat eſſe cibos qͥs Deus creauit.tu tamẽ ip̃os tibi ſi in fumẽ⸗ o modũ ⁊ oꝛdinem nõ obſerues.reddis plane non bo nos. Ergo qð dico de cibis hoc ſentire ⁊ de ſcientijs. Sed melius mit xo vos ad magiſtrum. Non eſt em̃ noſtra ſta ſententia ſfed illius. ĩmo ⁊ noſtra qm̃ Fitaris. Quiſe inquit putat aliquid ſeire hon dum ſcit que opoꝛtet euz ſcire. Vides m̃ non pꝛobat multa ſcientem.ſi ſciendi modum neſcierit. Tlides inquaʒ quomõ fructum ⁊ vtilitatem ſcientie in modo ſci en di conſtituit. Quid ergo dicit modũ ſci endi. Quid niſi vt ſcias quo oꝛdine. quo ſtudio.quo fine queq; noſe oꝑteat. Qu oꝛdin e. Elt id pᷣus.qð maturius ad ſalu⸗ tem. Quo ſtudio.vt id ardentius qð ve hementius ad amoꝛem. Quo fine Vt nõ ad inanem głiam aut curioſitatẽ.aut ali⸗ quid ſimile· fed tm̃ ad edificationem tuaʒ vel pꝛoximi. Sunt nanq; qui ſcire volũt eo fine tm̃ vt ſclant:⁊ turpis curioſitas eſt Et ſunt qni ſcire volũt vt ſciant᷑ vᷣůĩ tur⸗ pis vanitas eſt. Qui ꝓfecto non euadent Jubſannantem ſatyricũ ⁊ ei qui eiuſ modi gſt decantantem. Scire tuũ nihil eſt.niſite Nire. hec ſciat alter. Et ſunt item qui ſeire volunt vt ſcientiam ſuam vendant · verbi gauſa pꝛo pecunia ⁊honoꝛibus:et turpis gueſtus eſt. Sed ſunt quoq; qui ſcire vo⸗ lunt vt edificent:⁊ charitas eſt:⁊ item qui eire volunt vt edificentur ⁊ pꝛudentia eſt Poꝛum omniũ ſoli vltimi duo non inne untur in abuſioneſcittie. quippe ad hos volunt intelligere vt benefaciant. Deniq; intellectus bonus om̃iby faciẽtibꝰ eũ. Re⸗ liqui om̃es audiant. Scienti bonũ ⁊ non faciẽti ꝑeccatũ eſt illi. Ac ſi ꝑ ſimilitudinẽ dicat. Sumenticibum ⁊nð digerentiper nicioſum eſt ei. Cib ſiquidem indigeſtus Lqui bonam non habet decoctioneʒ.ma⸗ los generat humoꝛes ⁊ coꝛrumpit coꝛpuſ non nutrit. Ita ⁊ multa ſcientia ingeſta ſto macho.anime que eſt memoꝛia.ſi deco cta igne charitatis non futrit.⁊ ſic ꝑ quol dam artus anime moꝛes ſcilicet atq; actꝰ trãſfuſa atq; digeſta.quatenus ip̃a de bo⸗ nis que nouerit vita atteſtante ⁊ moꝛibuſ bona efficiatur.nonne illa ſcientia reputa⸗ bitur in peccatum.tanqᷓ; cibus conuerſus in pꝛauos noxioſqʒ humoꝛes. An nõ ma lus humoꝛ peccatum.an non mali humo res pꝛaui moꝛes. Zn nð inflationes ⁊ toꝛ tio nes in conſcientia ſu ſtinebit qui huiuſ⸗ modi eſt.ſciens videlicet bonum ⁊ non fa ciens. In non reſponſum mpꝛtis? dam⸗ natõis totiẽs in ſemetip̃o habebit.⁊ quo⸗ tiens in mentem venerit ſermo queʒ dixit deus: quia ſeruus ſciens voluntatem dũi ſui ⁊ non faciens. digne vapulabit mults Et vide ne foꝛte in ꝑſona talis pꝛophera plangeret picens. Ventrem meum doleo. ventrem meum doleo. Hiſi ꝙ ia ingemi natio geminũ videtur in nuere ſenſum.vt pꝛeter hunc quem diximus. etiam alium requiramus. Puto em̃ ꝙ ⁊ in ſua perſena potuit; dixiſſe ꝓpha. ꝙ videlicet ſcia ple⸗ nus? eſtuans charitate. ⁊ omnino effun⸗ dere cupiens non inueniret qui curaret au⸗ dire.⁊ ſic quaſi oneri ſua ſihi cõſciẽtia erat quã cõmunicare nõ poterat Plãgit ita; pius eccleſie doctoꝛ tam illos quiſ cirecõ⸗ temnunt quomodo fit viuendum qᷓ; illos qui ſcientes male nihilominus viuunt.? hoc pꝛo eo ꝙ eũdem ſermonem pꝛopheta repetit. Aduertiſne iam quia veruʒ ſenſit apoſtolus: quia ſcientia inflat. Volo pꝛo iude animã pꝛimo omniũ ſcire ſepſam.ꝙ id poſtulit ratio ⁊ vtilitatꝰ ⁊ oꝛdinis.⁊ oꝛ⸗ dinis quidem. qm̃ qð nos ſumus pꝛimũ eſt nobis. Vtilitatis vo quia talis ſcien⸗ tia non infiat ſed humiliat. ⁊ eſt quedam ad edificandum pꝛeparatio. Ham niſi ſu per bumilitatis ſtabile fundamentum pi icnt De entt boni ipimünin no digeenne n ngti decoction diumptt 1 memoꝛuſa unſ s ſclce ußz Aenus a de eſtanteini laſuentum zcibus conuiß Uotes. In nm non mauhn onfatonstn ſtineditquhu bonumtnn mmoets ⸗ o habebti ſemotn s volununji evapulabinh na talls puphu remmem dl, Rpungn nner ſnſimj s enumalum nupen Wutipl⸗ omnieff⸗ qol curtetau⸗ ichleltia era Plig b; os quiſcireco⸗ edum ilos nins vuvnt* nonen pꝛopht quia vel ſenlt infut Voloh ſureſapſun⸗ 61 oꝛdints os ſumus pl qua talts lc et quedin no. Hamnliſt namnmnh ytuale edificiũ ſtarem inime poteſt. Poꝛ⸗ ro ad ſe humiliandam mihil anima inue⸗ nire viuatius ſeu accõmodatius poteſt. qᷓ; ſi ſein veritate inuenerit: tm̃ non diſſimu let. n on ſit in ſpiritu eius dolus.ſtatuat ſe ante faciem ſuam:nec ſe a ſe auertere abdu tatur. Nonne ita ſe intuens clara luce veri tatis inueniet ſe in regione diimiluudi⸗ nis.⁊ ſuſpirãs miſera. quia iam latere nõ poterit ꝙ vera miſera ſit. nonne cum pꝛo⸗ pheta clamabit ad dominũ. In veritate tua humiiaſti me. Nam quomodo nð ve re humiliabitur in hac vera cognitiõe ſui cum ſe perceperit oneratam peccatis.mo⸗ le Puius moꝛtalis coꝛpoꝛis aggrauatam. terrenis intricatam curis carnalium deũ⸗ derioꝛum fece infectam.cecam.curuam.in firmam.implicitam multis erroꝛibus.ex⸗ poſitam mulle periculis.mille timoꝛibus trepidam. mille difficultatibus anxiam. miile ſuſpitionibus obnoxiam. mille ne⸗ ceſſitatibus erumnoſam. pꝛocliuem ad vi tia.inualidam ad vtutes. Vn de huic iã 6 ipſe videbitur.dum tu quidẽ reuclata fa⸗ cie ad gloꝛiam domini cum fiducia ſpeiu lando in ean dem imaginem tranſtoꝛma⸗ ris de claritare in claritatem tanq́; a dñi ſpiritu Sed iam demũ aduerte quomodo vtraq; ↄgnitio ſit tibi neceſſaria ad ſalutẽ ita vt neutra carere valeas cũ ſalute. Naʒ ſiignoꝛas te: nõ habebis timoꝛem dei i te. non humilitatem. In Fo ſine timoꝛe dei. ⁊ ſine hũilitate de falute pꝛeſumas tu videris. Bene feciſtis grunniendo ſigni⸗ ficare qð minime ita ſapiatis.imo qð non ita deſipiatis.ne in eo qð planum eſt imò remur. Sed attendite cetera. An potus pauſan dum nobis pꝛopter ſomnolentos. Putabã me vno ſermone implere qð pꝛo miſi de duplici ignoꝛantia:⁊ feciſſem niſi faſtidioſis longioꝛ videretur. Quoſdam ſiquidem oſcitãtas:quoſdam ⁊ doꝛmitã⸗ tes intu eoꝛ. Nec mirum. Pꝛecedentis no ctis vigilie longiſime quippe fuerunt. ex⸗ cuſant cos. Verum illis quid dicam qui ⁊tunc doꝛmierunt: ⁊ modo nihilommus ertollentia oculoꝛum. vnde leuare caput. doꝛmiunt. Sed non pergo nunc vlterius RNonne magis conuertetur in erumna ſua dum configiur ſpina. Lõuertetur inquã ad lachꝛymas.conuertetur ad gemitus et planctus.cõuertet᷑ ad dominũ. ⁊ in humi exagitare verecun diam coꝛum.ſufficit teti gile. Puto qð meliꝰ deinceps vigilabũt:⸗ noſtre obſeruationis cauterium verituri. In hac ſepe gerimus eis hac vice moꝛem litate clamabit. Sana animam meã quia Et qð continuandum ratio exigebat.eoꝝ peccaui tibi. Poꝛro conuerſa ad dominũ. charitate pendinte licet diſputatione pars reciptet con folationem.quia patereſtmi⸗ timur facientes finem vbi non erat finis. ſericoꝛdiarum ⁊ deus totius conſolatiõs Ißi ʒo ſu ſibi facta indulgentia nob: Ego quamdiu in me reſpicio in amaritus cum gloꝛi ſtum dominũ noſtruʒ. qui eſt benedictus- di ne moꝛatur oculus meus. Si autem ſu icent ſpõſum eccleſie leſuʒ chꝛi⸗ ſpexero ⁊ leuauero oculos ad diuine miſe⸗ in ſecula.amen. rationis auxilium.temperabit mox ama⸗ ram vifionem mei leta dei:cui ⁊ dico. Ad meipſum an ima mea conturbata eſt pꝛo⸗ pterea memoꝛ ero tui. Nec mediocris dei viſio pium ⁊ depꝛecabilem experiri: ſicut omelia.xt. Eto non habemus nñc opus hoꝛ P Ftari ad vigilandũ:cũ abſq; dubio. ſermo ille fuggillatoꝛiꝰ vigilet:vt reuera benignꝰ⁊ miſericoꝛs eit ⁊ pꝛeſtabiꝰ pote adhut recẽs qͥ herta ritati S dt s q heria nob charitatiue lis ſuper malicia. quitpe cuius natura bo⸗ platꝰ bñ aliq;s exꝑgefecit. Ftenet memos nita 8. 2 m eſt ſemper milereri ria ꝙ teneã aſſenſuʒ vñm nemimẽ abſq; ſui 2barcere. Talt itaq; experimento ⁊ tali oꝛ ↄgnitõe ſaluari deqᷓ uimiꝝ m̃ ſalutis hu dine ſalubꝛiter innoteſcit deus cum pꝛius militas oꝛĩ ⁊ timoꝛ dñi.qͥ ⁊ ipſe ſiẽ iniciũ ſe homo nouerit in neceſſtate poſitum.et ſapiĩe.it lla n 3 m. ta eſt ⁊ falutꝭ. Nemo diro abſq; illa camabit ad dominũ ⁊ exaudiet eum ⁊di cognitione ſaluat᷑.qͥ tñ etatẽ cet· ruã te ⁊ honoꝛificabis me. Atq;hoc cuitatẽ ↄgnoſcẽdi. Qðpter paruulos 10 modo erit gradus ad noticiam dii tui co⸗ quo? ⁊ꝓpter fatuos.qꝝ alia rõ eſt Quid ſÿn Snitio.z ex imagine ſua que in te renouat᷑ ignoꝛas deum. Poterip ne ſpes eſſe ſalucg 6 ——— cum deiignoꝛãtia. He poe quſdẽ. Nec em̃ poteſt aut amare quẽ neſcias: aut habere quẽnõ amaueris. Noueris ꝓinde te vt de um timeas. noueris ip̃m vt eque ipᷣm dili gas. In altero iniciaris ad ſapiam. in al⸗ tero ⁊ↄſũmaris. qꝛ iniciũ ſapie timo? dñi eſt:⁊ plenitudo legis eſt charitas. Tam ᷓ vtraq; ign oꝛãtia cauen da eſt tibi: qͥa ſine timoꝛe ⁊ amoꝛe dei ſalus eſſe nõ põt. Te⸗ fera indifferentia ſunt.nec ſ alutẽ ſi ſeitur nec damnationẽſi neſciant᷑ hñtia. Non ta men dico ↄtemnendã aut negligendã ſciẽ tiam litteraruʒ que oꝛnat animam ⁊ eru⸗ dit eam. ⁊ facit vt poſſit etiã alios erudire Sed duo ůla opoꝛtet ⁊ expedit vt pᷣcedãt: in quib ſummaʒ ſalutis conſtitui ſuꝑio? ratio declarauit. Et vide ſi nõ intuebatur ſi nõ docebat hũc oꝛdinẽ qͥ dicebat. Se minate vobis ad iuſticiaʒ · metite ſpem vl te:⁊ tunc demũ illuminate vobis ait lumẽ ſcientie. Vltimã poſuit ſcĩam tanqᷓ; pictu ram q̃ ſtatũ habere nequeat ſuꝑ inane. ⁊ 15 illa duo pᷣmiſit ⁊ ſubiecit illi tãqᷓ; ſi ſolidũ aliqͥd picture ſubſterneret · Securus iã in⸗ ten dam ſcientie.ſi vite pꝛius ꝑbñficium ſpei ſecuritatẽ acceꝑo. Tußᷓſ emmaſti tibi ad iuſticiã.ſi ex vᷣa noticia tui euigiaſtiti mere deũ. temetip̃m h umiliaſti.fudiſti la chꝛymas elemoſynas ꝑfudiſti.ceteriſq; te pietatis actionibꝰ mãcipaſti.ſi ieiunijs et vigilijs afflixiſti coꝛpus · ſi pectꝰ tunſiõib⸗ relos farigaſticlamoꝛib. Hocſi iqdem ſe⸗ minare aq iuſticiã eſt. Semina ſunt bona opera. bona ſtudia. ſemina lach?yme ſunt Ibãt inquit ⁊ flebãt mittẽtes ſemina ſua. Sed quid. Sempꝑ flebãt. Abſi it. Szveni ent cũ exultatiõe poꝛtãtes manipios ſuos Merito cũ exultatione. cũ repottãt mani pulos glie. At iſtud inqͥt in reſurrectione in nouiiſimo die:⁊ eſt nimis lõga expecta tio. Noli aĩo frangi. noli deficere a puſilla nimitate ſpũs Habes interim de pᷣmitijs ſpũs qð ad pñs in exultatione metas. Se minate ait vobis ad iuſticiã: metite ſpem vite. Non te modo mittit ad diem nouiſſi mum.qñ res iam erit in te.⁊ nõ in ſpe. Sʒ de pñti loquit᷑ · Pꝛoꝛſus magn leticia et erultatio muita nimis cũ vita venerit S nunquid tante leticie ſpes erit ſine leticia. Spe gaudentes ait apoſtolus. Et dauid Homelia non letatuꝝ ſed letatũ ſe dixit qð idomnz dñi ſe ſperaret iturum. Nõdum vitã tene⸗ bat. ſed ſpem ꝓfecto vite meſſuerat: arq;in ſemetip̃o experiebat᷑ vitateʒ ſcripture ꝑhi entis. qꝛ non modo remuneratio ſed ip̃a quoq; expectatio iuſtoꝝ leticia. Hanc pa⸗ rit in animo illius qut ſibi ad iuſticiam ſe minautt pꝛeſumpta indulgentia peccatoꝝ ſitamen ip̃am indulgentiam efficacia at⸗ teſtatur accepte gratie ad viuendũ ſanctiꝰ deinceps. Om̃is in vobis qui hoc ſentit intra ſe actitari ſcit qͥd loquit᷑ ſpũs:cuius vox atq; oꝑatio miuime inter ſe vnq; diſ⸗ ſentiunt. Pꝛopterea ergo intelligit que di cũtur:qm̃ que foꝛis audit intus ſentit. nã qui in nobis loquit᷑. opatur in vobis vnꝰ atq; idẽ ſpũs.diuidẽs ſingulis ꝓut vult: alijs qͥdem loqui.alijs aũt oꝑari qð bonũ eſt. Quiſq́s itaq; veſty poſt illa amara et lachꝛymoſa ↄuetſationis ſue pᷣmoꝛqia re ſpiraſſe in ſpeẽ atq;i quoddã ſerenũ ſuꝑne conſolationis pennis gratie fubleuatum ſe euolaſſe letat᷑.is pꝛofecto iam metit jua⸗ rum recipiens fructum tempoꝛaneum la⸗ chꝛymaꝝ ·⁊ ip̃e vidit deum? audiit vo⸗ cem dicentis. Date eide fructibꝰ manuuʒ ſugrum. Ham quomõ non vidit deum.ͥ guſtauit ⁊ vidit qm̃ ſuauis eſt vñs· Quã dulcẽ ⁊ ſuauẽ te ſenſit dñe ielu· cui àte non mõ pctã donata ſunt:ſed? munꝰ indultũ eſt ſctitatis:neq; id ſoluʒ:ſed a ddita inſuꝑ ad cumuluʒ bonoꝝ vitẽ eterne pꝛomiſſio. Felix qͥ tantũ iam meſſuit hñs interim qͥ⸗ dem kructum ſuũ in ſanctificatio nem· finẽ po vitam eternã. Werito qui ſe nuento fieuit. gauius eſt viſo dño · Ad cuꝰꝰ vtiq; miſerationis intuitum. tantos i leuauit manipulos. remiſſionẽ. ſcrificationẽ · em vite.& qᷓ; verꝰeſt ſermo qͥ in ꝓha legitur Vui feminãt ĩ lachꝛymis ĩ exultatõe me⸗ tent. Vbi bꝛeuit᷑ ↄp̃hẽſa vtrac; cognitiõe ⁊ nft qdẽ in lachꝛymis ſerẽs · qᷓ aũt det me tẽs in gaudio. Hac 5i nob gemina pᷣeüte noticia.iã ea q̃ foꝛte fuꝑcreuerit ſcla mime infiat vtpote que nihil afferre valeat terre nicõmodi vel honoꝛis qð nõ ſit ſane infe⸗ rius ſpe concepta.letieiaq; ſpei iam altius radicata in animo. Spesaũt nõ ↄfundit qꝛ charitas diffaſa eſti coꝛdib nr̃is ꝑ ſpm̃ ſctĩ qͥ datꝰ eſt nob · Iðo illa nõ ↄfůdit: q — ————— qidon um vitite mſurunnzi Acʒ ſeryn nunctoſei lencu haun bi aduſtnt lulgntu ug entiam fuz d ylueniin bis quthint loqurkpisut ne mter ſeynqj gomntelligrqu dit intus ſuj tur in vobizn ſingulis puty aut opan qibni poltilaunne ns ſue hnuun oddi ſaniſgn gratie ſullun ferto iumnnu tempoꝛuunl eum ei de fnenhnnn non vidtdanq auis eĩdis ui jeteſuiunn tmunnduli oobinnſi nepiomiſſo, his inunmq⸗ ſcutonem fini qu ſenuento dcuꝰ vc mos lunut ifuuonöſpen inPhulegiut situumoemei mbt is eütdeim⸗ obgemnohet nuirit ſia mim ſere valeat iclli rõſitſune i⸗ pei um altius svitnõ vfnd bnfpſp uiün ſpũs teſtmo niũ ꝑhibet ſpũt noſtro.ꝙ filij dei ſumꝰ. Quid nã igit᷑ nob de ña qnta⸗ cunq; ſcia ꝓunire poſſit. ꝙ non ſit minus hat glia qᷓ int᷑ dei filios numeramur. Pa rũ dixi.nec reſpici in eiꝰ cõparatiõe põt oꝛ bis ip̃e.⁊ plenitudo eiꝰꝛetiaʒ ſi totꝰ cedat vnicuiuis nr̃m in poſſeſſionẽ. Ceterum ſi nos ignoꝛãtia deitenet:quõ ſpamꝰ in euʒ quẽignoꝛamꝰ. Si nr̃i.quõ hũiles erim* putãtes nos aliqͥd eſſe cũ nihil ſimꝰ. Sci⸗ mus aũt necſuꝑbis nec deſpatis ꝑteʒ eſſe vł ſocietatẽ in ſoꝛte ſetõꝝ. Intuereᷓ nunc mecũ qnta cura ⁊ ſollicitudie ambas iſtas repellere a nob ignoꝛãtias debeamꝰ:qua rũ oĩs pcti altera iniciũ parit. altera con⸗ ſummationẽ Sicut duaꝝ e regiõe noticia rũ. initiũ ſapĩie vna.ꝑfectiõʒ altera gignit Iila timoꝛẽ dñi.iſta charitatem. Ir iiuc de noticijs ſup̃ oſtenſum eſt. Nũc de igno rantijs vide. Etenĩ ſicut iniciũ ſapiẽtie ti moꝛ dñi ſic iniciũ oĩs peti ſuꝑbia:⁊ quõꝑ fectionẽ ſibi ſapiẽtie vẽdicat amoꝛ dei.ita deſperatio ſibi oẽm malitie cõſummatio? nẽ. Et qutadmodũ ex noticia tui venit in te timoꝛ dei.atq; ex dei noticia dei itidem amoꝛ:ſic ecõtrario de ignoꝛãtia tui ſuper bia.ac de dei ignoꝛãtia deſperatio venit. Sic aũt ſuꝑbiã parit tibi ignoꝛantia tui. cũ melioꝛẽ quã ſis decepta ⁊ deceptrix tua rogitatio te eſſe mentit. Hoc qͥpe eſt ſuꝑ⸗ bla.hoc initiũ oĩs peccati:cũ maloꝛ in tu⸗ is es oculis qᷓ; apud deum. qᷓ; in verita⸗ te. Etideo q pᷣus peccauit hoc grãde pec⸗ catũ.d yabolũ loquoꝛ.de ip̃o dictũ eſt. qa in veritate nõ ſtetit.ſʒ mẽdax eſt ab inicio q qð in ſua fuit cogitatiõe. nõ fuit in ve ritate. Quid ſi in eo diſcoꝛdaret a verita⸗ ke. vt min oꝛẽ ſe inferioꝛẽq; putaret qᷓ;ᷓ veri tas haberet. Excuſaret eũ ſua ꝓcuſdubio Ignoꝛantia.⁊ minime reputaret᷑ ſuꝑbus: hec tã inueniret iniqͥtas eꝰ ad odiũ.quã hüilitas foꝛraſſis ad gratiaʒ. Si eñj in q nã ſtatu vnũquẽq; noſtrũ habeat deus li cognoſceremꝰ. nec ſupꝛa ſane nec in fra ſecedere deberemꝰ: veritatin oibus ac⸗ uteſcẽtes. Nãt aũt qꝛ conſiliũ hoc poſu⸗ . tenebꝛas latibulũ ſuũ.⁊ ſermo abſcõdi fus eſt a noh.ita vt nemo ſciat ſi eſt dign? amoꝛe vel o dio.uſtius tutiuſq; ꝓfecto iu iſa infundit cettitudinẽ. Per hanc em̃ ip̃e xta ip̃ius veritatis cõſiliũ. nouiſimũ no⸗ bis locũ eligimꝰ: de quo poſtmodũ cũ ho noꝛe ſuꝑiꝰ educamurq; pᷣſumimꝰ altioꝛẽ vñ cedere mox opteat cũ ruboꝛe. Nõ eſt ð picuiũ q̃ntũcunq; te hũilies.q̃ntũcũq; re⸗ putes minoꝛẽ qᷓ; ſis:hoc eſt quã te pitas habeat:eſt aũt grande maluʒ hoꝛren dũq; biculum.ſi vłmodice plus vo extollas ji vel vnt vicʒ in tua cogitatiõe te pꝛeferas. quẽ foꝛte parẽ tibi veritas iudicat. aut eti am ſuꝑioꝛẽ: quẽadm odũ ſiꝑ oſtiũ trãſeas cuiꝰ ſupliminare vt ad intelligentiã loqr nimiũ baſſum ſit non nocet q̃ntũcunq; te hũiliauerꝰ. vocet aũt ſi vel trãſuerſi digiti ſpacio pluſqᷓ; oſtij patit menſura erexeris: ita vt impingas ⁊ capite quaſſato collida ris:ita in ania plane nõ eſt timẽda q̃ntali bet hũiliatio. hoꝛrẽda aũt nimiũq; pauẽ⸗ da vłnimiũ temere pᷣfũpta erectio. uã⸗ obꝛem noli te hõ cõparare maioꝛiby. noli minoꝛib. noli aliqͥbh. noli vni Qutd ſeis em̃ o hõ ſi vnꝰ ille quẽ foꝛte omniũ viliſſi mũ atq; miſerrimũ reputas.cuiꝰ vitã ſce⸗ leratiſimãac ſingulariter fediſimã hoꝛ⸗ res.ptered putas illũ ſpernendũ nõ mõ pꝛete qͥ foꝛte iã ſobꝛie ⁊ iuſte ⁊ pievierete cðfidis.ſʒ etiã p̃ ceterꝰ oibus ſteleratꝭ tan ; oĩm ſceleratiſſimũ.qͥd ſcis inqᷓ; ſi meli⸗ o2kte illis mutatiõe dextere excelii in ſe qͥdẽ futurꝰ ſit. in deo ÿo iã ſit. Et ꝓpterea nõ mediocrẽ nõ vłpenultimũ nð ip̃m ſal⸗ tẽ int nouiſſimos eligere locũ nos voluit: ſ recũbe inqͥt in nouiſſimo loco. vt folus vlcz oĩum nouiſſimꝰ ſedeas.teq; nemi nõ DicopPponas.ſʒ nec ↄparare pᷣſumas. En dutũ malũ venit de ignoꝛãtia ñ. Veiq; peri dyaboli.et iniciũ omiĩs pcti.ſuꝑbia. Quid em̃ ꝑturiat dei ignoꝛãtia. alias vi debimꝰ: nã nůc hoꝛe bꝛeuitas nõ ꝑmittit qm hodie tarde cõuenimꝰ Itaq; fuffciat vnũquenq; mõ ne ſeip̃m ignoꝛet admoni tũ eſſe nõ ſolũ ß mone nfo.ſʒ ipfius qᷓ; di⸗ gnatõne ſponſi eccłie ieſu xpᷣi dñt nf̃t:qui eſt benedictus in ſecula. ⁊men. Bomelia. xli. id ergo dei ignoꝛãtia parturit⸗ q ãhint incipiendũ eſt ſit recoꝛda minih heri fuiſſe termiatũ. Suii itaq; parturit. Diximꝰ deſperationeʒ:ſed jnã mode dicamus. foꝛte aliqs reuerſus un ſe et diſplicẽs ſibi in oiby mals q̃ fecit. cogitãſq; relipiſcere et rsdire ab omni via můla et carmali cõuerſatione lua.ſi ign o⸗ rat q; bonꝰſit deus qᷓ; ſuauis ⁊ mitis.⁊ qᷓ; multꝰ ad ignoſcendu:nonne ſua carnaus cogitatio arguct eũ ⁊ dicet· Quid facis. Et vitã iſtã vis perdere ⁊ futurã. Pttca⸗ ta tua maima ſunt.⁊ nimiũ młta.nequa qᷓ; per tot ⁊ tantis necſi te excoꝛies ſu ffici es ſatiſfacere:cõplexio tenera eſt. vita exti⸗ tit delicata.coniuetudinẽ difficile vinces. Per his ⁊ ſimilib deſperatus relilit miſer gnoꝛans qᷓ; facile om nipotẽs bonitas qᷓ neminẽ vuſt perire cũcta iſta diſſolueret.ſe qu iturq; in penitẽtia que eſt delictũ maxi mũ ⁊ blaſphemia irrem iſſibilis. Ipſe vo aut cõturdatus nimia triſticia abſoꝛbet et fertur in ꝓfunduʒ.minmeiam vt cõſo lationẽ recipiat emerſurꝰ.ſicut ſ criptũ eit. Peccatoꝛ cũ venerit in pꝛofunduʒ maris õtemnit aut certe diſſimulãs.⁊ ſibi qua licunq; vcriſimile blandiẽs ratione.reuo cat ſe irrationabilit᷑ in feculũ ad perfruen qũ ⁊ deliciandũ in om̃ubus bonis eiusqᷓ ad licuerit. Num autẽ dixerit pax ⁊ ſecuri tas tũc repentinꝰ ſuperueniet interitus. et nõ effugiet. Ita ergo ⁊ de ignoꝛantia del niuerfe malicie cõſummatio venit q eſt dſperatio. Apłs dicit. ꝙ ign oꝛantiã dei quidã habẽt. Ego autẽ dito oms ignoꝛa re deũ qui nolũt uertiad dñm. Heq; em̃ obatu dꝓculdubio renuũt.niſi qui grã⸗ nẽ ſcuerũ imaginant q̃ pius eſt. durũ er in placabilẽ qui milerico?s eſt: ferũ ⁊ terribi ſem qͥ amabilis eſt:et mentit in iqtas ſibi. ſoꝛmãs ſibi vdolum pꝛo co ꝙ nõeſt jple. Muid timetis modice fidei. Elt pctã no⸗ lit dimittere. Sed affixit ea cruci cũ mani pus ſuis. Quid teneri ⁊ delicati eſt. Sʒ ̃e nouit figmẽtũ ñm Quid male aſſue⸗ ti⁊ ligati peccandi cõſuetu dine. Sed do⸗ minꝰ joluit cõpeditos. foꝛte ne irritaiꝰ im manitate ⁊ multitudine criminũ cunctet᷑ poꝛrigere manũ adiutoꝛ Secd vbiſup⸗ abũdauit delictũ:ſupabun dare ⁊ gra cõ⸗ ſyeuit. Zin de veſtimẽto ſolliciti eſtis vel ct ho.ceteriſq; coꝛpoꝛi vĩo neceſſarijs:⁊ꝓ⸗ pterea cũctamini relinquere vĩa. Sed ſcit qua bis vm̃ibus indiget. Quid vultis Pomelia amplius Quid iã impedit à falute. Sed hoc eſt qð dico. deũ ignoꝛatꝭ.ſed nec credi tis au ditui nr̃œo. Eellẽ vos vel exꝑtis cre⸗ dere: qꝛ niſi credidetitꝭ nõantelligetꝭ. Sʒ nõ eſt omniũ fides. Ebſit aũt vt detali. ð eſt de dei ignoꝛãtia ſpõſam cõmonitã ſen tiam?ꝰ.q̃ tanta ſpõli parit᷑ ⁊ dei fui nõ di⸗ ce agnitione.ſʒ ⁊ amicicia ⁊ familiaritate donata eſt.vt eius crebza tolloqa ⁊ oſcus la mereret᷑.⁊ nũc familiari auſu loquitur- Indica mihi vbipaſcas: vbirubes ime⸗ ridie. Ebi ſane nõipᷣm tz locũ habitatio⸗ nis glie eius.ſibi indicari re qͥrit:qᷓ;q; non aliud ipe ⁊ aluud locꝰ eius vel glia. Sed repᷣmenda cẽſe᷑ ꝓpter pᷣſun ptiõcʒ ⁊ de ſus pᷣius cõmonenda cognitõnk.in q̃ viſa eſt aiqᷓtenꝰ caligare:que tante ſe feſtinau erit vdoneã vilioni. ſiue minꝰ attẽdens pꝛe ex ceſſu ſuo qð eſſet in coꝛꝑe ſiue fruſtra ſpe⸗ rans.etiã manentẽ in coꝛꝑe. ad iliã ſe pof ſe inaeceſſibilẽ acte dere claritãtem. Ergo adſeipam ꝓtinus reuocat᷑.⁊ ignoꝛãtia cõ uinci.⁊ inſolẽtia caſtigat᷑. Si ignoꝛas te inqt egredere Terribilit ſponſus intonat in dilectã. nõ tanqᷓ; ſpõſus.ſedtanq; m⸗ giſter.⁊ nõ qᷓſi tratꝰ.iʒ vt territa purgarot᷑ purgata vdones redderet᷑ huic ipſi cui in⸗ hiat viſioni. WMundi coꝛdib nẽpe ilia vi ſio ſequeſtrat᷑. Pulcre aũt pulcrã nð om̃is modo qͥdẽ ſʒ pulcrã int muiieres e dicit. vicʒ cũ diſtinctiõe: qᷓtinꝰ et ex hoc ampliꝰ repmat᷑.⁊ ſciat qd deſit ſibi. Ego eĩ pu⸗ to mulieꝝ noĩe hoc loro appellatas. anĩas carnales ac ſectares.⁊ nihil in ſe virili ha bẽtes:nihil foꝛte aut cõſtans in ſuls acti⸗ bus demõſtrantes · ſed totũ remiſſum to tũ femineũ ⁊ molle qð vniũt ⁊ qð agunfe Spũslis autẽ anĩa ⁊ ſi inde iã pulcra qð non ſcðᷣm carnẽ am bular. ſed ſchm piritũ ex eo tamẽ ꝙ adhuc in coꝛpoꝛe vluit.citta pꝑfectũ pulcritudinis ꝓfieit.ac pinde non pulcra om̃imodo. ſed pulcra int mulieres id eſtinter aĩas terrenas· ⁊ que no ſunt ſiẽ ipfa ſpũales:nõ autẽ inter angelicas bea⸗ titudines. nõ inter vᷣtutes. poteſtates. do minatiões. Sicut patrũ aliqͥs olim inuẽ tus ⁊ dictꝰ eſt iuſtꝰin gentratiõe iua.ipꝛe oiby ſui tꝑis ſueq; generatjõis· ⁊ thamar iuſtilicata ꝑhibet ex iuda. eſt pᷣuids. in euãgelio publicauꝰ deſcẽdilſe refer de tð lusſalugt os vec ontdlg ſaütyrdeu am cömnti ntrdalhip afmiumn tatollohniſ Arauſuhun, enbbint loeöhatn an nqhthh os vel glu ſunpnöqdi ntönt. mqyhi nte ſefeſnun atidenspet L ſiueßuſn ſu oꝛpe. q Ulilyr clantumey cal.⁊ iguiun at. Sliget ſponſus mnt ſus ſedinjm t temtpu huicipſaii dlbrpelun puln vooml nlun eñ di xboramplꝰ iep rellume nls ne vnbt s nſuis acu emmt itachagn⸗ deüpulnq; ſſchnſpuus pon vtc ur. ac pinde non ntnulues 10he nõ ſintſi r angelltas be s porcſtates · do aqs olm int . nöts,1 hambt ßeſfuchni ſchut dels enti. Ham velle aqiacet mihi. ꝑficere au⸗ pld iuſtificatꝰ/ ſed iuſtificatꝰ a phariſeo.⁊ quõ magnꝰ ile iohes magnifice àndã cõ mẽdatꝰ eit. ꝙ vicʒ ſuꝑioꝛẽ nõ hẽet. ſʒ hoc int᷑ natos młierũ.nõ aũt int᷑ choꝛos btõꝝ celeſtiũq; ſpirituũ:ita ⁊ ſpõſa mõ dã pul⸗ cra.ſʒ interim adhuc int᷑ młieres ·⁊ nõ int᷑ Celeſtes btitudines. Deſinat pinde qᷓ; diu in terr eſt q̃ in celis ſt curioliꝰ inueſtigare: ne foꝛte ſcrutatrix i aieſtatꝭ a gla oppᷣmat̃ Deſinat inqᷓ; donec inter mulieres verſat᷑ inqͥrere q̃ apud ſublimes fiunt illas ptã⸗ tes ſolis ip̃is perſpicua:ſolis licita tanqᷓ; celeſtib celeſtia ad vidẽdũ. Mirabilis fa cta eſt inqͥt viſio iſta ex te o ſponſa.qᷓ; tibi poſtulas demõſtrari nec mõ p̃uales intne ri meridianã.⁊ mirã quã inhabito ciarita teʒ. D ixiſtiem̃. Indica mihi vbi paſcas. vbicubes ĩ meridie. Si n.in ducii nubes Penetrare plenitudinẽ luminis. irrumpe claritas abyſſos.⁊ lucẽ habitare inacceſſi⸗ hilẽ. nec tẽpoꝛ is huius eſt nec coꝛgis. Id tibi in nouiſſimis reſeruat᷑:tũ te mihi echi hu ero glioſam. nõ habentẽ maculam.aut rugã.aut aliqͥd huiuſmodi. An neſcis qᷓ; diu vnꝰ in hoc. ꝑegrinaris a lumie. Quo modo qᷓ necdũ tota pulcra es ydoneaʒ te exiſtimas vniuerſitatẽ pulcritudinis intu eri. Quomõ deniq; queris me in mea cla ritate videre que a dhuc ignoꝛas te. Nam ſi plenius noſſes.ſcires vtiq; coꝛpe qð coꝛ rumpit᷑ aggrauatã nullatenꝰ poſſe attol⸗ lere oculos ⁊ figere in illũ fulgoꝛẽ in queʒ ꝓſpicere angeli cõcupiſcunt. Erit cũ apã ruero qð tota pulcra eris.ſicut ego pulter ſum totꝰꝛet ſimilima michi videbis me ſi⸗ tuti ſum. Tunc audies. Tota pulcra es amica mea.et macula nõ eſt in te. Nũc ve ro ⁊ ſi ex parte iã ſimilis.ex ꝑte tamẽ diſſi milis cõtenta eſto ex parte cognoſcere Te pſam attende ⁊ altioꝛa te ne queſieris:et foꝛtisꝛa te ne ſcrutata fuxris. Alioquin ſi ignoꝛas te o pulcra inter mulieres: naz et ego te dico pulcrã.ſed inter mulieres hoc eſt ex patte. Cũ autẽ venerit qð perfectum eſt:tunc euacuahit᷑ qð ex parte eſt. Si ergo ignoꝛas te.ſed q̃ ſequunt᷑ dicta ſunt.et nõ opoꝛtet iterũ dici. Pꝛomiſerã me de du⸗ plici ignoꝛantia vtiliter diſputaturũ: ſed Quo minꝰ impleſſe videoꝛ.date veniã vo — tẽ non inuenio nifi q̃ntum ſua benignita te ad veſtrã edificationẽ. largiri dignabi⸗ tur ſpõſus eccleſie ihs xpᷣs dominꝰ noſter qui eſt benedictus in ſecula. Amen. Momelia. xlij. Quitatui meo in currib pharao⸗ Nnis aſſimilaut te amica mea. Zin⸗ te om̃iain his vbis libenter aeci⸗ pimus typũ eccleſie in patrib pᷣceſſiſſe. et noſtre ſacramẽta ſalutis pꝛeoſtenſa eſſe in exitu iſrael de egypto. gentinoq; illo am⸗ mirabili maris obſequio.et tranſitũ ſtili⸗ cet populo dantis.⁊ vltionẽde hoſtibus Baptiſmi gratia euident᷑ expꝛimit᷑ſaluã⸗ tis hoĩes.et crimma ſubmergentis. Om nes inquit ſub nube fuerunt.et omnes in mo yſe baptiſati ſunt in nubeet in mari- Std opoꝛtet cõſequentiã ſicut ſolemꝰ ſi⸗ gnare verboꝛũ ⁊ ſequentia pꝛioꝛiby copu⸗ lare:⁊ ita demũ elicere ſuaue qͥꝓpiaʒ ſi poſ ſimꝰ qð ꝓſit moꝛib inſtruẽdis. Vbiitaq; ſpõſe pᷣſum ptio dura ⁊ auſtera increpatio ne rep̃ſſa eſt.ne triſtioꝛ remaneret boꝝa il⸗ li aliqᷓ q̃ iam acceꝑat ad mẽoꝛiaʒ reducũ⸗ tur.⁊ aliqᷓ que nõdũ acceꝑat ꝓmittunt᷑: ſj Zpulcra denuo ꝑhibet᷑.⁊ aꝓellat᷑ amica- Qð tibi inqͥt dure locutꝰ ſuʒ amica mea. nulla in me tibi ſuſpitio ſit odij vł ranco⸗ ris:nã ſigna amor/ mei in te euidẽtia ſunt ipſa mea munera quihꝰ te honoꝛaui ⁊ oꝛ⸗ naui. Nec mihi animi eſt illa retrahere:ſʒ magꝰ addere amplioꝛa. Vel ſic. Nõ egre⸗ feras amica mea.minime te accipe modo qð poſtulas:q̃ tanta a me iam accepiſti.⁊ maioꝛa hoꝛũ accipies ſi in pᷣceptis meis ambulauerꝭ.⁊ in amoꝛe meo ꝑſeueraris. hec pꝛo littere cõſequentia. Nunc iam vi⸗ deamꝰ qualia ſint q̃ ſe donaſſe cõmemo⸗ rat Et pꝛimũ quidẽ eſt qð eam aſſimila⸗ uit equitatui ſuo in currib pharaonis:i berando vtiq; a iugo peccati.moꝛtificat? vniuerſis operibo carnis. quẽadmodũ il⸗ le populus liberatus eſt a buitute egypti- ſubuerſis ⁊ ſubmerſis cũctis curribꝰ pha⸗ raonis. Id quidẽ miſeratio maxima. In qua ego quoqʒ ſi gloꝛiari voluero nõ ero inſipiens: veritatem em̃ dicam. Fateoꝛ et fateboꝛ. Hiſi quia dñs adiuuit me:pau⸗ lomiuus habitaſſet in inferno ania mea⸗ 5 ſum ingrat?.nð ſum oblitꝰ:miſcð ias dñi ineternũ cõtabo. Verũ hactenꝰ mihi cũ ſpõſa. De reliqᷓ illa ſingulari dignatioe poſiqᷓ; iberata eſt. aſciſcii in animicã deco rẽinduit tanqᷓ; dñi ſponſa: interimtñ in genis dumtaxat ⁊ in collo. Ad hec ii ꝓ⸗ mittunt muneruleꝓ oꝛnatu.ip̃eq; auretP pᷣcio:ſed ⁊ diſuncie argẽto ꝓ decoꝛe. Cui nõ a dmodũ placeat oꝛdo jpe donationũ: pꝛimũ miſericoꝛdit᷑ liberat᷑. ſecũdo dignã ter adamat᷑. tertio benigne abluitur⁊ pur gar:poſtremo optimi o7namẽti accipit ꝓ⸗ miſſionẽ. Nð ambigo qͥſdam iam vĩm in ſemetip̃is recognoſcere que dicunt᷑: ꝓpꝛio⸗ q; experimento cõm onitos ad intelligen⸗ tiã pꝛeuolare. Sʒ ſane memoꝛ verſiculi il lius. declaratio ſermonũ tu oꝝ illumiat.⁊ mtellectuʒ dat ꝑuulis:pꝛo huiuſmodi di⸗ gnũ duco ea qẽ modice latius explanõda. Benignus eſt em̃ ſpũs ſapie:et placet illi doctoꝛ ben ign? ⁊ diligens. qui ita cupiat ſatiſfacere ſtudioſis. vt moꝛẽ gerere tardi⸗ oꝛibus non recuſet. Peniq; quielucidant me vitã eternã habebũt. ait ip̃a ſapientia Quo qͥdem pᷣmo ego fraudari voluerim. Quãq; in his que plana vident᷑.quãdo⸗ q; talia latent q̃ ipſis quoq; qͥ capatio?es vident᷑.et pᷣ uolantes ingenio nõ erit inuti le ſi diligentiꝰðᷣeclarent᷑· Sed vide iam ſi militudinẽ de pharaone⁊ exercitu eius et domini eqͥtatu. Non inter ip̃os exercitus ſikitudo data eſt.ſec de ipſis. Queem̃ ſo⸗ cietas luci ad tenebꝛas:a ut q pars f̃deli cũ infidele Sed int᷑ ſanctã ſpũalemq; ani mã ⁊ equitatuʒ dñi plane cõparatio eſt:et inter pharaonẽ et dyabolũ amboꝛũq; ex⸗ ercituo. Nec miraber vnã aĩam equitatꝰ? multitudini ſimilatã.ſed aduertas quẽte in ip̃a vna q̃ tamẽ ſancta aĩa ſit virtutum acies habeant᷑.quãta in affectõnibus oĩ⸗ dinatio.q̃nta in moꝛib diſciplina.quãta in oꝛatiõbus armatura. quãta in actiõi⸗ bus robur.quãtꝰ in ʒelo feruo?: quãts de niq; ip̃i cum hoſte cõflictuũ aſſiciuitas.tri umphoꝝ nũeroſitas. Deniq; in cõſequẽ⸗ tibus legi. Terribilis vt csſtroꝛuʒ acles oꝛdinata. Et iteʒ. Quid videbis inq́t in ſunamite. niſi choꝛos caſtroꝝ Aut ſiidti bi nõ placet.nouer huiuſcemodi animaʒ nůnqᷓ; cſie ſine angeloꝛũ cuſtodia: qui eam Homclia — cmulant᷑ dei emulatlone.ſolliciti ſuo viro ſcruare.et virginẽ caſtaʒ exhibere xpᷣd. Er ne dixeris in coꝛde tuo vbꝛ ſunt.quis eos vidiu. Vidit eos ꝓ heta heliſeus:inſuꝑ? fecit oꝛando vt videret etiã gieʒi. Tu nõ vides:qꝛ non es ꝓpheta.net puer ꝓphete⸗ Vidit patriarcha iacob.et aut.czſtra dei ſunt hec Vidit ⁊ doctoꝛ gentiũ. qͥ dicebat Nonne om̃es amminiſtratoꝛij ſpũs ſunt miſſi in myſterũꝓpter eos qͥ hereditatẽ ca piũt ſalutis. Ergo angelicis fulta myſte⸗ nijs et ſuꝑno ſtipita agmine ſponſa inces dens ſimilis eſt equitatiu dñt:illi vtiq; qͥ quondã in currib pharaonis. tõ ſtupen⸗ do diuini adiutoꝛij miraculo tnũphauit⸗ Si em̃ diligent aduertas cũcta q̃ ibi mi⸗ raris ma gnifice ꝑpetrata.inuenies hic ni huominꝰ ammirãda. Niſi qð meo nune magnificentiꝰ triũphat᷑ quodq; illiccoꝛ⸗ poꝛalit᷑ pꝛeteſſerũt. hic ſpiritalit᷑ a dimplẽ tur. In nõ tibi nẽpe multofoꝛtiꝰ longe; gloꝛioſiꝰ eſſe videt᷑ dyaboluz ꝓſternere; pharaonẽ:atʒ aereas debellare ptõtes.; curꝰ phars dis ſubuertcre. bi denich pi gnatũ eſt aduerſus cafnẽ ⁊ ſangumezʒ· hic aduerſus pᷣncipes ⁊ poteſtates. aduerſus můdi rectoꝛes tenebꝛarũ harũ:cõtra ſpiri talia nequicie in celeſtib. Erꝓſequere mo metũ ſingula ꝓpoꝛtiõis mẽbꝛa. Ibi popu lus educiꝰ deegypto.hic homo de ſeculo biꝓſternit᷑phaiao. hic diabolus.ibt ſub ucrtunt᷑curtus pharaonis hic carnalia ⁊ ſerularia deſideria qᷓ militãt aduerſus ani mã ſu bꝛuunt᷑. Illi in fuctib:iſta in fietib⸗ Mariniilli:ↄmarti iſti Puto ⁊ nůc clami tare demon ia.ſi foꝛte tõtingat incidere in talẽ animã. fugiamus iſraelẽ. qꝛ dñs pu⸗ gnat pꝛo co. Vis nę etiõ aliq́s depncipi⸗ bus pharaonis ꝓpꝛijs tibi deſignẽ noiby: ⁊decurrib deſcribã adinſtar quoꝛũ tu qð q; alios ſi qſunt. per teip̃m valeas inuent re. Magnꝰ quidõ pᷣncẽps ſpiritalis atq; inuiſibilis regꝰ egypti ꝓfecto malitia eſt. magnꝰ luxuria mãgnꝰ auaricia:et hiqui dem poſſidẽt terminos ſuos ſub rege fuo. ſicut ſuicuiq; aſſignati ſunt.· Nam mali⸗ cia in om̃i regione maleficioꝛũ atqʒ faci⸗ noꝛum dominat. Luxuria oi immun⸗ dicie et turpitudinicarms pꝛeeſt. Auari⸗ cia in partes rapine et fraujdis ſoꝛtita eſt ———— di elu ſe gu ou ſe e pot ſu hin dis pe pl Ai ten zur pon pido ius ſefir md M tur ulc bi ſpe h in bz hus Lbi 6e zu rin ht heus min luin uulo belq ichtſtoyh bwereſho. 6 ſunt. qusu lstnit agieʒu, Tin net puer ghe au, cind gentũ qdcht toloꝛy ſyis int s qbendnic lus ſulunſſs nine ſponanc u důtlivng onts. tiſuy lo müpban cücta qͥ wint 1inuemes hin Riſqð momnt quodcilco pintabtadn tofoꝛnugh boluzpſmuß bellareptin re. Ibidenz ſungunit tſtates adins ü arürönnii Epſegueen mẽbꝛu Ibhipehu cbomo deluo ubolusbb h unlat raches an ſunfuh otnüccami n adeen i. dis pu⸗ svehnahi digtneib ſ qotud m valens wen s pintals uic ſutomallucl. orns:ehlq os lbugeuo n. ſam mal⸗ oꝛ atcʒ c⸗ oimmun iſt. Auan uls knui 3 hᷣncipib pharao pᷣparauerit currus ad ꝑ⸗ ſequendũ ꝓplłm vei Habet nan; malicia urrũ ſuũ rotis qᷓttuoꝛ cõſiſtenteʒ:ſeuitia. impatiẽtia. audacia.impudentia. Valde em̃ velox eſt curr?ꝰ iſte ad effunden dũ ſan⸗ guinẽ:qͥ innocẽtia ſiſtit᷑ nec patiẽtia retar dat᷑.nec timioꝛe frenat᷑ net inhibet̃ pudo⸗ re. Trahit᷑ aũt duob admodũ ꝑnicibus eqͥs.⁊ ad oẽm ꝑniciẽ paratiſſimis:terrena potẽtia ⁊ ſeckari põpa. Tũc nãq; quadri ga iſta malicie currit valde velocit.cum hinc qͥdẽ potẽtie effectꝰſubeſt eiꝰ adimplẽ dis malicioſis conatiby.inde plauſus põ⸗ pe arridet ꝑpetratꝰ ſceleribꝰ. vt ſermo im⸗ pleat᷑qͥ ſctus eſt:qm̃ laudat pctõꝛ in deſi derijs aĩe ſue. ⁊ iniquꝰ bůdicit᷑. Et iteruʒ alia ſcp̃tura. hec eſt inqͥt hoꝛa? poteſtas teneb karũ. Poꝛro p̃ſident duoby his eqͥs · aurige duo· tumoꝛ ⁊ liuoꝛ:⁊ tumo? quidẽ pompã. liuoꝛ vo potentiã agit. Is em̃ ra pido fertd yabolicaꝝ amoꝛe pompaꝝ. cu ius apud ſe toꝛ pᷣus intumuit. Naz qð in ſe firmit᷑ ſtat timoꝛe cõpꝛeſſum. grauitate modeſtũ. hüilitate ſolidũ.puritate ſanuz. aura huiꝰ natiuitatꝰ nequaqᷓ; leuit rapie⸗ tur. IFtẽterrene iumentũ potentie.nõne in uidia agit᷑.⁊ quaſi qbuſdaʒ kiuoꝛis vꝛger̃ hincinde calcariby:ſuſpitiõe ytiq; decedẽ di ⁊ metu ſuccũbendi. Aliud eſt em̃ ꝙ ſu⸗ ſpectus eſt fucceſfoꝛ.⁊ aliud qð timet᷑ inua oꝛ. His itaq; ſtimulis terrena potẽtia cõ inue agita. Et currꝰ quidẽ malitie ſic ſe hz. Luxurie vo curr rig nus voluit᷑ vitioꝝ ingluuie vicʒ ventris. Pibidine currꝰ. mollitie veſtiũ:ocij ſopo⸗ riſq; reſolutiõe. Trahit᷑ eqͥs eque duobus ꝓſperitate vite ⁊ rerũ abũdantia.et q his pᷣſident duo.ignauie toꝛpoꝛ. ⁊ inuida ſecu ritas:qꝛ ⁊ copla in ignauiaʒ ſoluit. ⁊ ſcõm ſpturã ꝓſperitas ſtultoꝛũ ꝑdet illos:non E ob alið niſi qm̃ male ſecuros reddat Cũ aũt dixerint pax ⁊ ſecuritas tũc ſubita neus ſupueniet eis interitꝰ. Hij calcaria minime h abẽt. neq; fiagella.vł᷑ aliqd hu iuſmodi. ſed ꝓ his vtunt᷑ conopeo.i.par⸗ uulo papilione ad faciendã vmbꝛã.et fla⸗ bello ad citan dũ ventũ. Poꝛro conopeuʒ diſſimulatiõe vmbꝛã faciẽs.et ꝓtegẽs ab eſtu curarũ. Pꝛopꝛiuz nanq; eſt mollis et xlij. pncipatũ. Accipe nũc q; quales his ſuis quadriga nihilomi 5„ delicate anĩe etiã necſſaria s diſfimulare curas⁊ neeſtuãtes ſollicitudines ſentiat ſub latibulo diſſimulatiõis abſcõdi Fla bellũ po effuſio eſt:ventũ adulatõnis ap⸗ poꝛtãs. Largi ſunt em̃ luxurioſi.ementes auro ventũ de oꝛe adulatoꝝ. Et de h̃ ſa⸗ tis. Jam po auaricia rotis ⁊ ip̃a trahitur qᷓttuoꝛ vitioꝝ que ſunt paſilanimitas.in humantas. cõtempt?ꝰ dei.moꝛtꝭ obliiio Poꝛro iumẽta trahẽtia.tenacitas ⁊ rapa⸗ citas:et his vnus auriga amboby pᷣſidet. habẽdi ardoꝛ. Sola ſiqͥdem auaricia.qm̃ cõducere plures nõ patit᷑. ĩmo cõtenta eſt ſeruitoꝛe. Ipſe vo inuncti oꝑis ꝓmptus ad nodũ atq; infatigabilis execunt᷑. vꝛgẽ dis ſane iumẽtis trahentib. Flagris vti tur acerrimis.libidine acqᷣrendi. et metu amittẽdi Süt ⁊ alij ncipes reges egypti habẽtes ⁊ ipſi currꝰ ſu os. in expeditiòõe do mini ſui.ſiẽ ſuꝑbia q̃ vnꝰ de maioꝛibꝰ eſt pᷣnc piby ſicut inimica fidei impietas.ma gnũ ⁊ ip̃a tenẽs locũ in domo ⁊ regno pha raonis. Et multi adhuc ſt alij inferioꝛis oꝛdinis ſatrape ⁊ eqͥtas quoꝝ nõ eſt nũe⸗ rus in phargonis exercitu. quoꝝ ⁊ noĩa ⁊ officia.necnõ ⁊ arma.⁊ apparatꝰ eoꝝ.vĩis ſtudijs vt in his exerceamini inqͥrenda re knqᷓ. In iſtoꝝ itaq; pꝛincipiũ foꝛtitudine curruũq; ſuoꝛũ inuiſibilis pharao vbiqʒ diſcurrẽs.in omnẽ fam iliã dñi.qͥbus pot viribꝰ moꝛe tyrãnico d ebachat᷑.in his eti am his dieby exeuntẽ iſrł᷑ de egypto.inſeq; tur. t ille nec ſubuectꝰ curribꝰ nec ꝓtectꝰ armis.nihilominꝰ tñ ſola dñi manu ↄfoꝛ tatus ſecurꝰ cantat. Cãtemus dño glioſe em̃ magnificatꝰ eſt.equũ ⁊ aſcẽſoꝛẽ ꝓiecit in mare. Itẽ. Hij in curribꝰ ⁊ hi in equis. nos aũt in noĩe dñi dei ñi inuocabimus Et hec dicta ſũt ꝓ adducta ſiłitudine de eqͥtatu dñi.⁊ curribꝰ pharaonis. Poſt hec amica apellat᷑. Nã ⁊ ipſe qͥdem añ libera tionẽ amicus erat.alioqn nõ liberaſſet qᷓ; nõ amaſſet:ſed illa bñficio liberatiõis ad ducta eſt. vt eſſet amica. Audi deniq; cõfi tentẽ. nõ qꝛ dilexerimꝰ eũ nos inqͥt ſʒ ipſe pᷣoꝛ dilexit nos. Recoꝛdare nũc moyſi et eth yopiſſe. ⁊ agnoſce iã tũc pᷣfiguratũ cõ⸗ iugiũ vᷣbi ⁊ aĩe peccatricꝭ.⁊ diſcerne ſi po⸗ tes qͥd tibi dulciꝰ ſapiat in cõſideratione ſuauiſimi facramẽti:bi ne nimiũ beni⸗ an inopinata fiducia pctõꝛis. Sed nõ po tuit movſes ethyopilſe mutare pellẽ. po⸗ tuit xp̃s. Sequit᷑ em̃. Pulcre fũt genetue ſicut turturꝰ. Sed hoc ſermoni alteri reſer uei vt ſemꝑ q̃ in menſa ſpõſi nob apponũ tur.cũ auiditate ſumẽtes.eructuemꝰ in ip ſius laudẽ⁊ gliam ieſu xp̃i dñi nr̃i quieſt benedict? in lecula. Zmen. 5 Momelia.xliij. Ulcre ſunt genetue.ſicut turturis pTen era eſt ſponſe verecũdia.et ad increpationẽ ſpõſi puto facies eius ruboꝛe ſuffuſa eſt:pulcrioꝛq; ex eo aparẽſ ulico audit. Pulcre ſunt genetue ſicut tur turis. Vide aũt necarnalit᷑cogites colo⸗ ratam carnis putredinẽ. ⁊ pꝛurulentiã fla ui ſanguineiue humoꝛis vitree cutis ſuꝑs⸗ ficiẽ ſummatim atq; eq̃liter ſuffun dentẽ: e qͥbus ſibinuicẽ moderate ꝑmixt⸗ ad ve⸗ nuſtandã genaꝝ effigiẽ ruboꝛ ſubpallidꝰ inefficientiã coꝛpoꝛee pulcritudinis tem⸗ perat᷑. Alioqui incoꝛpoꝛea illa anie inui⸗ ſibiliſq; ſubſtãtia nec coꝛpoꝛeis diſtincta mẽbꝛis. nec viſibilib extat fuſcata coloꝛi bus. Tu vero ſpiritalẽ eſſentiã ſpiritaliſi potes attinge intuitu.⁊ ad coaptandũꝓ⸗ poſite ſikitudinis ſcema.cogita anie faciẽ. mẽtis intentionẽ ex qua nimiruʒ rectitu⸗ do oꝑis ſiẽ ex faciecoꝛꝑis pulcritudo eſti⸗ mat. Poꝛro verecũdiã intellige tanqᷓ; co⸗ loꝛẽ in facie.qð hec potiſſimũ ʒtus et ve⸗ nuſtatẽ ing rat.⁊ augeat g̃am. Pulcre g ſunt gene tueſicut turturs. Poterat vſita⸗ tius faciẽ ponere ⁊ deſcribere pulcrã ſicut ſol.⁊ cuiꝰ pulcritudo laudai᷑ pulcra facie ſeu decoꝛa dici.ſed neſcio qͥd ſibi voluerit vt magꝭ genas pluralit᷑ dicendũ putaue⸗ rit:niſi qð minime id putauerim ocioſuʒ⸗ Spũs nanq; ſapie loquit:cui non eſt fas vel modicuʒ qͥd oĩno aſſcribere ocioſum. aut ſecus dictum qᷓ; opoꝛtuerit. Eſt itaqʒ ſine dubio cauſa quecũq; illa ſit. cur plu⸗ ralit᷑ genas malucrit.qᷓ; ſingularit᷑ facieʒ dicere. Et ſitu meliꝰnð habes.ego qð mi hi videt᷑ aperio. Duo q̃dam in intentõne quã faciẽ aĩe eſſe diximꝰ.neceſſarie reqrun tur.res ⁊ cã:id eſt qͥd attendas ⁊ꝓꝙpter qð Homelia.xliij. gna dignatio an aie ineſtimabilis gloꝛia Et ex his ſane duoby aie vel deco vel de foꝛmitas indicat᷑: vt verbi cauſa aia qu ambo iſta recta atq; pudica habuerit. ili merito veraciterq; dicat᷑.pulcre ſunt gene tue ſicut turturis. Que po aitero hoꝛum caruerit.non poterit dici de ea qð pulcre ſint gene tue ſicut turturis ꝓpter eaʒ que adhuc ex ꝑte erit defoꝛmitate. Multo au tẽ minꝰ illi hoc poterit cõuenire q neutruʒ hoꝛũ habere laudabile inuenit᷑. At idto⸗ tũ fiet planius in exemplis. Si vᷣbi cau⸗ ſa intendat qͥs animũ inquirẽde veritati atz id ſolo veritatꝭ amoꝛe.nõneis tibi vi⸗ det᷑ ⁊ rem ⁊ cauſam habere honeſtã. meri⸗ toq; ſibivendicare qð dicit᷑. pulcre ſunt ge ne tue ſiẽturturꝭ.qͥꝓpe cui in neutra genas rũ neu us repꝛehẽſionis appareat. Quod ſi minime qͥdem veritatꝭ deſiderio.ſ; aut inanis glie.aut alterius q̃liſcunq; cõmo⸗ di tẽpoꝛalis obtentu in veritatẽ intende⸗ rit.iam ⁊ ſi vnã genarũ videat᷑ habere foꝛ moſam. nõ tamẽ vt arbitroꝛ dubitab iu⸗ dicare.vł ex parte defoꝛmẽ:cuiꝰ giteraʒ fa ciem cauſe turpitu do fedauerit Si aũt vi deris hominẽ nullis honeſtis ſtudijs ins tendentẽ.ſed carnis irretitũ illecebrvens tri ⁊ luxurie deditũ qᷓles ſunt uli quoꝝ de us venter eſt. et gkia in cõfuſione eſt.qͥ ter⸗ rena ſapiũt:quid iſtũ. nõne ex vtraq; par te fediſſimũ iudicabis:in cuiꝰ vtiq; inten tione ⁊ res ⁊ cauſa repꝛoba inuenit᷑ Ergo intẽdere non in deũ ſʒ in ſeclmn ſecularꝰ eſt anie eſt. nec vllam ꝓrſus partem genaruʒ ſpeciolam habẽtis. Intendẽre autẽ qᷓſi in deũ.ſed nõ Pprer deum. BHypocrite plane anie eſt:ciuꝰ ⁊ ſi vna facies decoꝛa videt᷑⸗ ꝙad deũ qualicũq; intentione reſpiciat⸗ ip̃a tamẽ ſimulatio omne in ea decoꝛũ ex⸗ terminat.et magis per totũ ingerit fedita tẽ. Si aũt id ſolũ vel maxime ob vite pꝛes ſentis neceſfaria ad deũ cõuerterit inten⸗ tionẽ.non quideʒ fece hypocriſis putidã puſillanimitatꝭ tamẽ vitio dicimꝰſub ob ſcurã ⁊ minus acceptaʒ. Poꝛro ecõtrario um nõ ociũ marie.ſed marthe negotiũ eſt Zbſit autẽ vt q̃ huiuſmodi eſt. quicq; ii⸗ lam dixerim habere defoꝛme nec tamẽ ad perfectuʒ affirmauerim pueniſſe decoꝛis: quippe qͥ adhuc ſollicita eſt. et turbat᷑er⸗ ga plurima.⁊ nõ poreſt terrenoꝝ actuũ. yt intẽdere in aliud q; in deũ.ramẽ ꝓpter de ebicauſ 5ſ ſens gi ztamẽcito litudo. Solus es ſi nõ cõmunia cogitas⸗ iu Fenui nõ reſpergi. Quẽtamẽ cito litudo. Solus es ſi nõ cõmunia cog pebut ctẽ doꝛmiti⸗ ſi nõ affectes pᷣſentia:ſi deſpicias qð mul⸗ pu creſunt epo ateohgh uudeag puh ip̃m ſolũ hoc plane eit vtrãq; biprite intẽ nõ recoꝛderis iniuriaꝝ. Alioq̃n. nec ſi ſo⸗ uuis prr e ior faciẽ hẽe pulcerrimã. atq; id ꝓpꝛiuʒ lus coꝛpoꝛe es.ſolus es. Vides ne poſſe mitatti ſpõle cui merito ſingulari pᷣro⸗ eſſete⁊ ſolũ int multos.et int᷑ multos nõ tcou njun— dire cõueni lcre ſunt gene ſolũ. Solus es in quãtacunq; hominuz unz gariua audire coueniat. pulcr 6— S. iuent tu tue ſicut turturꝭ. Kur po ſicut turtur? Pu verſeris freq̃ntia:tantũ caue aliene cõuer⸗ pus Sjg dica auicula eſt.⁊ cõuerſatio eius nõ cum ſationis eſſe. aut curioſus exploꝛatoꝛ.aut ꝰ iudex. Etiaz ſiperperã actũ qͥd nquhitemn multis. ſed ſolo degere fert᷑ cõtenta comꝰ lemerari iudex· Eliaʒ ſi perperã ac ote nänethit pare: ita vt ſi illũ amiſerit alterũ nõ requi dep̃hendas. ner ſi iudices pꝛoximũ.ma⸗ honeſi rat. ſed ſola deinceps cõuerſet᷑. Tu ergo q gis aũt excuſa intentionẽ.ſi opus non po⸗ dic pularln hec audis.vt ſane nõ ocioſe audias ea ᷓ tes:puta ignoꝛantiã.puta ſi ubreptio nem⸗ uimnem ſcpta ſunt ꝓpter te.nũcgpter te vᷣſant᷑⁊ di⸗— dillimula⸗ is appann utant᷑. tu inqᷓ; ſi ad iſtiuſmodi ſpũſſan? tionẽ reicertitudo recuſat. ſuade nihilo⸗ tatdeſnn hu eti incitamẽta moueris ⁊ inardeſcis dare minus tibi ip̃i⁊ dicito apud temetipſ um us qlſangon Operã. quõ aĩam tuã facius ſponſam dei Vehemẽs nimis fuit temptatio. Quid nvunni ftude ambas ſpecioſas habere has genal de me illa feciſſet ſi accepiſſet in me ſimili riyuutha tue inrẽtionis. vt imitatoꝛ caſtiſime vo⸗ Stmemento memõ alloqui arbinꝛdibiju⸗ lucris.ſecdeas ſcðᷣm ꝓphetã ſolitariꝰ. quo⸗ inſtruere. cui dmeupitß niã leuaſti te ſup̃ᷓ te.oĩno ſi te angeloꝛũ alia rartoe ohleruanda. ne qͥs ſduanbe dño deſpõſari. An nõ ſup̃ te adherere deo Peccet.⁊ oĩdi an peccet.⁊ emẽdãdi E denchbſ atq; vnũ ſpm̃ eſſe cũ eo. Sede itaq; ſolita peccatũ fuerit. A qug ſane neceſſitate ſpõ⸗ elh rius ſiẽ turtur. nihil tibi ⁊ turbis. nihil cñ ſa libera eſt. ſi viuẽs ſibi ⁊ iði quẽ diligit. naiütiin multitudine ceteroꝝ:etiãq; iᷣm obliuiſce ſponſo partter ⁊ dño ſuo: qui eit deus de⸗ es ſintilun re włm tuũ.⁊ domũ patrꝰtui.⁊ concupis nedictus in ſecula. Amen. 2 ncfuſouciw ſcet rex decoꝛẽ tuũ. O ſctã aiĩa ſola eſto. vt Momelia. xliii nonetr ynh ſoli oĩm ſerues teiß̃am quẽ tibi ex oĩby ele eua. xliij. in al zmn giſti. Fuge publicũ fuge ⁊ ipſos domeſtis Olũ tuũ ſicut monilia. Solet oꝛ wohe uett cos· ſecede ab amicis ⁊intimis:etiã et ab]& nari collũ monilib nõ ip̃is cõpara n ſun lwlinct ilio qui echi miniſtrat. An neſcis te vere⸗ ri Sʒ hoo ile faciãt. qp qꝛ de pꝛo hanm gennz cun dũ habere ſponſum: et qͥ nequaqᷓ; ſuã pꝛio nõ ineſt decoꝛ.aliũde n eceſſe ẽ vt inẽ⸗ mohr ſin vel tibi indulgere pᷣſentiã pꝛeſentiby cete dicẽt vnde ſe ſpecio ſas mẽtiant᷑. Nã ſpõſe homepine ris. Secedeꝗᷓ. ſed mẽtenõ coꝛꝑoꝛe.ſed in⸗ collũ ita in ſeip̃o foꝛmoſuʒ.⁊ tã decenter 5 dec yidet⸗ tentiõe.ſed deuotiõe.ſʒ ſpũ. Spũs em̃ an ſi natura foꝛmatũ eſt. vt extrinſecꝰ nõ req⸗ nione lhicin te faciẽ tuã̃.xpᷣs vñg:ſpũſq; reqͥrit non coꝛ rat oꝛnatũ. Quid em̃ opꝰ eſt ꝑegrinoꝝfu tinevec poꝛis ſolitudinẽ. Quanqᷓ; ⁊ coꝛpoꝛe inter cos adhibere coloꝛũ.eui Wꝛia ⁊ tanqᷓ; in⸗ ünguitedtu qũ nõ ocioſete ſeꝑas cuʒ opoꝛtune potes: nata ſufficit puleritudo:intãtũ Vt ipſoꝝ qᷓ; wntoh vteyt pſertim in tꝑe oꝛatõis. Venes etiã in hoc q; q̃ ad oꝛnandũ q̃runt᷑ moniliũ poſſit ad icwener mich ⁊mandatũ ſponſi⁊ foꝛmã. Tu inqs cuʒ equare nitoꝛẽ Hoc nemnpe intelligi volu⸗ dypornispui oꝛabis. intra cubiculũ:et clauſooſtio oꝛa. it qð minime quidem a collo vt aſſolet pẽ uo diam upeh Et qð dixit fecit. Solus in oꝛatione ꝑno dere monilia. ſed ipᷣm potiꝰ eſſe ſicut mo⸗ z. Porr ecõtri ctabat:nõ modo abſcõdens ſe turbis.ſ. z nilia dixit. Hunclam inuocandus eſt no⸗ zemnigu ne vllũ quidẽ diſcipuleꝝ. nevlluʒ dome⸗ bis ſpirituſſanctꝰ:vt ſicut ſpiritales ſpõſe nanbenegotiüc ſticoꝛũ admittẽs. Deniq; tres ſecum inti genas ſua dignatiõe tribuit inuenire.ita ool eſt qulch i mos ſibi adduxerat. cuʒ yltro ꝓperaret ad etiqᷓ pᷣius ſ piritale collum demõſtrare di omenectawẽt mottẽ:auulſus eſt ⁊ ab ipis oꝛdre volens. guet. ⁊ meo d̃deʒ intellecrui qꝛ mihimncũ⸗ ueniſſe decort Ergo ⁊ tu fac ſi imiliter qñ oꝛare volueris bitloq ui que ſentio. nihil interim veri ſi⸗ ia tubaln Becetero ſola indicit᷑ tibi ment ⁊ſpũs ſo milius pꝛobabiliuſue elucet. quẽ pſum cnoy acub vnis caſta intẽtio ⁊ bone ↄ ſcientie interro gatio ad deũ Ergo ſolũ inqͥrere deũ ꝓpter ti ſuſpiciũt.ſi faſtidias qðᷣ om̃s deſiderãt ſi iurgia deuites.ſi dam na non ſentias:ſi — — 3 7 ——— 3 anie intellectũ colli noie deſign ari. Tu 3 idẽ vt arbitroꝛ aꝓpꝛobabis ſʒ aduertas fi m ilitudinis rõnem. An nõ ſiqͥdeʒ tibi vi det᷑ colli qͥdammõ vice fungi intellectus. ꝑquẽ tua aĩa traicit in ſe ſpũs vitalia ali⸗ mẽta:atq; in qdam trãſfundit viſcera mo rũ affectuũq; ſu oꝝ. Hoc igit᷑ ſpõſecolluʒ id eſt purus ⁊ ſimplex intellectꝰ.cũ nuda 2 aꝑta ÿitate ſatis ꝑ ſeip̃m reniteat.nð in diget oꝛn amẽto.ſʒ ip̃m mag tanqᷓ; pᷣcio⸗ ſum monile aĩam decent᷑ exoꝛnat:ac ꝑin⸗ de ſile monilib ip̃is deſcribit᷑. Bonũ mo⸗ nile pitas. bonũ puritas ſiue ſimplicitas: bonũ plane monile ſapere ad ſobꝛietateʒ. Philoſophoꝝ vel hereticoꝝ intellectꝰ nõ hʒ. hũc in ſe puritatꝰ pitatiſq; nitoꝛẽ:et iõ multã curam gerũt ip̃m coloꝛare et fucare falleris vᷣboꝛũ ⁊ verſutijs ſillogiſmoꝛũ ne ſi nudus appareat falſi etiq̃ appareat tur⸗ puudo. Sequit᷑ murenulas aureas facie⸗ mus tibi.vermiculatas argẽto. Si faciã ſingularit⁊ non pluralit᷑ faciemꝰ dixiſſet. abſolute⁊ indubitant᷑etiũ hᷓ loqͥ ſpõſum ꝓnũciaſſem. Nůc aũt ne foꝛte mag ſodali bus eiꝰ cõgruentiꝰ aſignemꝰ. ſpõſam qſi ↄſolantibꝰ taliꝓmiſſiõe. qð donec ꝑueni⸗ at ad viſionẽ cuiꝰ deſiderio ſic flagrat.fa cturi ſint illi murenulas pulcras ⁊ pꝛecio ſas q̃ funt auriũ oꝛnamẽta. Atq; hoc pꝛo pterea nõ opinoꝛ.qꝛ fides ex auditu:⁊ q;⸗ din ꝑ fidẽ ambulat᷑⁊ non ꝑ ſpeciẽ danda oꝑa potiꝰ inſtruẽdo auditui qᷓ; viſui exer rẽdo. Fruſtra nanq; intendit᷑ ocłs qͥ nð ſit fide mũdatꝰ:cũ ſolis qͥ mũdo ſunt coꝛde vidẽdi copia ꝓmittat᷑. Scpᷣtum Fo eſt:fi⸗ de mũdãs coꝛda eoꝝ. Quia ðᷓ fides ex au ditu ⁊ ex illa viſus purgatio eſt: merito il⸗ li oꝛdinandis aurib intẽdebt. dũ audi⸗ tus ſicut ratio docuit vius ſit p̃paratio. Tu inqunt o ſpõſa intuende dilecti inhi⸗ as rlaritati:ſed h oc alterius tꝑis eſt. Da⸗ mus aũt in pᷣſentiaꝝ oꝛnamẽta aurib tu us:qð erit tibi interim cõſolatio.erit ⁊ pꝛe ad hocipᷣm qð poſtulas.Zc ſiil⸗ lud ꝓpheteei dicãt. Audi filia ⁊ vide. Vi dere deſideras:ſʒ audipᷣus. Brach eſt au⸗ ditus ad viſum. Pꝛoinde audi ⁊ inclina aurẽtuã oꝛnamẽtis q̃ tibi facimꝰ: vt ꝑau ditꝰ obedientiã ad gliam ꝑuenias viſio⸗ nis· Nos audituituo damꝰ gaudiũ ⁊le⸗ MHomelia ticiã:nã viſui nð eſt ñm dare in q pleni⸗ tudo gaudh ⁊ tui delderij adimpletio eſt ſed uliꝰ quẽ diligi aĩa tua. Ip̃e vt gaudi um tuũ plenũ ſit oſtendet ſeip̃m tibuipſe adimplebit te leticia cũ vultu tuo. Tum terĩ accipe ad cõſolationẽ murenulas has de manu nf̃a:ceterũ delectatiões in dexte ra eiꝰ vſq; in finẽ. Aduertendũ ciuſcemo di ei murenulas offerũt. Zureas inqut⁊ pᷣmiculatas argẽto. Aurũ diuinitatis eſt fulgoꝛ:aurũ ſapiẽtta q̃ deſurſuʒ eſt. hoc au ro fulgentia q̃dam qᷓfi veritatꝰ ſignacula ſpõdent ſe figuraturos hij qͥbus id mini⸗ ſteri eſt ſuꝑni aurifices. atq; internis aĩe aurib inſerturos. Oð egd nõ puto eẽ ali ud qᷓ; texere ſpꝛritales qᷓſcam ſituudines: et in ip̃is puriſſima diuine ſapie ſenſa aĩe ↄtemplãtis cõſpectib impoꝛtare:vt vide at faltẽ ꝑ ſpeculũ in enigmate. qð nõdũ fa cie ad faciẽ yalet vllatenus intuen. DPul na ſunt ⁊ nõ exptis ꝓrſus incognita q̃ effa mur.quõ vicz iñ hoc moꝛtali coꝛpoꝛe fide adhuc habẽte ſtatũ.et necdũ ꝓpalar ꝑſpi cui ſubſtãtia lumiĩs.iam tñ pure interduʒ ↄtemplatio pitatis ꝑtes ſuas agere intrà⸗ nos vłex ꝑte pᷣſum ittita vt liceat vſurpa⸗ re etiũ alicu nr̃m cui hot datũ deſuꝑ fue⸗ rit.illud apli. Nũc cognoſco ex ꝑte. Item⸗ Ex ꝑte cogno ſcimꝰ: et ex pte ꝓphetamus⸗ Cũ aũt diuinꝰ aliqͥd raptũ.⁊ veluti ĩ ve locitate choꝛuſci luminis intẽrluxerit mẽ⸗ ti ſpũ excedẽti.ſiue ad tẽperamentuʒ nim; ſplẽdoꝛis.ſiue ad doctrine vſum.cõtinno neſcio vnde aſſunt imaginatoꝛie q̃daz re⸗ rũ inferioꝝ ſilitudines infuſis diuinitus ſenſis ↄuenient᷑ accõmodate:qͥbus qͥdam mõ adumbꝛatꝰ punſſimꝰ ille ac ſpiendi⸗ diſſimꝰ veritatꝰ radꝰ.⁊ ip̃i anie tolerabili oꝛ fiat. ⁊ q̃bꝰ rõmunicare illũ voluerit cas pabilioꝛ. Exiſtimo tñ ip̃as foꝛmari in no bis ſuggeſtiõib angeloꝝ·ſiẽ ecõtrario cð⸗ trarias ⁊ malas ingeri ĩimſſiones ꝑ ange los malos nõ dubiũ eſt:⁊ foꝛtaſſis hinci lud eſt ſpeculuʒ atq; enigma vt dixi ꝑqð videbat apłs. ex iſtiuſmõi puris pulcrifs ; imaginatiõib angeleꝝ.qᷓſi manib pꝛe paratũ:q̃tinꝰ ⁊ dei eſſe qð purũ.⁊ abſq; oĩ fantaſia coꝛpoꝛeaꝝ imaginũ cernit᷑ ſentia mus et elegantẽ quãlibet ſilitudineʒ q id digne veſtiũ aparuerit miniſterio depu ta le re p zo m m dare in er adu i u. IJhet det ſuym ibtn uvuln tuo dni mnnitzi usnin ertendiuuſn ut. Aunz duridun iuseſ 4 deſunizelh Mpennigu bhbisunt es. nnt degdnopuwil dam ſni Auime ſapieſhi bmponnmti nigmate qöni Aenus intuen du rſus nognich moꝛtaliit t necdi panghi umtñpumniß res ſuusinum ita vtlun hot daliduit gnolcopujm gexpre ghaum⸗ jnpti? yuni ns irinutn emnennztin e yhm no mwhnm⸗ ſs duuus ebus diun le aclywi⸗ fianitln el volent pasſomwinne mnoco imſſiobes d anl ſn fenuſſs hn ma yt dit po möl phrls pulc op.i nanthpe eunt ſent cſiituòinez q minilteri d temꝰ angelico. Oð ſignaſſe exp ſius vide tur alia interp̃tatio dẽs. Siłitudies au⸗ rifabꝛi faciemꝰ tibi.cũ diſtinctiõ:bv argen ti. Enñ eſt cũ diſtinctiõib argẽti.⁊ vᷣmi⸗ culatas argẽto. In qͥ mihi ſignificare vi⸗ det nõ mõ ſiitudines intꝰ ꝑ angelos ſug geri. ſʒ nitoꝛẽ q́; eloquij ꝑ ip ſos extrinſecꝰ miſtrari.qͥ cõgrue atq; decent oꝛnate.⁊ fa⸗ ciliꝰ ab a uditoꝛibꝰ capiant᷑ ⁊ delectabilit. Oð ſi dixerꝭ qͥd eloqo et argẽto · dicit tibi ꝓp heta. Eloquia dñl eloqa caſta.argentũ gne exa miatũ. Ita ꝗᷓ celeſtes ilii ammini ſtratoꝛij ſpũs ꝑegrinãti in terrꝭ ſponſe faci unt murenulas aureas pmiculatas argẽ to. Vide aũt quõ ila aliud cupit et aliud accipit:⁊ intẽti ad cõtemplatiõis quieteʒ laboꝛ pᷣdicatiõis imponit᷑.⁊ ſicuti ſpõſi pᷣ⸗ ſentiã filioꝝ ſpõſi pariendoꝝ alendoꝛũq; ſollicitudo iniungit᷑. Neq; nũc tantũ acci dit hoc illi.ſʒ et alia vice vt memini cum ſpõſi ampliꝰ ⁊ oſcula ſu ſpiraret.rñſum eſt ei.qꝛ melioꝛa ſunt vbera tua vino: vt ex ſe intelligeret matrẽ. atq; ad dandũ lac ꝑ⸗ uulis.nutrien dũq; filios reuocari Foꝛtaſ ſis ⁊ in alqjs cantici huiꝰ locis. hocipſum tu quoq; niſi piger ſis ad inq;ren duʒ ꝑte⸗ ip̃m aduertere poteris. An nõ res iſta q̃n dã in ſcrõ pẽtarcha iacob pᷣfigurabat᷑.cuʒ fruſtrarꝰ din optatis ⁊ expectatꝰ rachelis amplexibo.pꝛo ſterili ⁊ decoꝛa fecundã et lippam inuitꝰ atq; ignarus accepit. Jta ergo nũc ſpõſa ſcire cupiẽs ⁊ inquirẽs vbi in meridianis hoꝛis dilectus paſcat ⁊cu bet.murenulas ꝓ eo repoꝛtat aureas ver⸗ miculatas argẽto.id eſt ſapiam cũ eloquẽ tia haud dubiũ qn ad pᷣdicationis opus. Docemur ex hoc ſane intermittẽda plerũ q; dulcia oſcula ꝓpter lactentia vbera.nec quẽq; ſibi ſʒ illioes qͥ moꝛtuꝰ eſt ꝓ oĩbus eſſe viuen dũ. Ve qͥ bene de deo ⁊ ſentire. ⁊ eloqͥ acceperũt.ſi queſtũ eſtimãt pietatẽ.ſi cõuertunt ad inanẽ głiam qð ad iucra dei dei acceperũt erogãdi:ſi aita ſapiẽtes hu⸗ milib nõ cõſentiant. Paueant ꝙ in ꝓphe ta legit᷑ dicen te dño. Dedi eis aurũ meuʒ ⁊ argentũ meñ.ipſi aũt de argento meo et quro meco oꝑati ſũt baal. Tu ÿo audi qͥd ſpõſa accepta hinc qͥdẽ increpatione inde vo ꝓmiſſiõe rñderit. Nem; em̃ vel de pꝛo miſſis extollit. vłpꝛo repulſa lraſcit᷑: ſʒ ſiẽ —— ſcriptũ eſt. coꝛripe fapienteʒ. et amabit te. Et itẽ qð ad donatiões ⁊ ꝓmiſſiones ſpe ctat. Quãto m aioꝛ es hũiia te in oibus. Qð ex eiꝰ rñſio ne meliꝰ vtrũq; patebit.; ip̃a ſi placer diſcuſſio in aliud ᷣmðis pᷣnci piũ diſterat᷑.⁊ de his q̃ dicta ſunt gloꝛifi⸗ cemus ſpon ſum ecckie.dominũ nr̃m im xpᷣm:qui eſt benedictus in ſecula. Amen⸗ MHomelia.xlv. Em eẽ̃t rex in accubitu ſuo:nardꝰ. nea dedit odoꝛẽ ſuũ Hec ſunt ver ba ſpõſe q̃ in hodiernũ diẽ diſtuli⸗ mus: reſpõſum qð dedit. vbi increpata eſt a ſpõſo· non tñ ſpõſo. ſʒ eius ſodali. ð facile eſt aduertere ex ip̃is vᷣbis. Cuʒ em nõ dicit qᷓſi ad ſcðᷣam ꝑſonã. cũ eẽs rex in accubitu ſuo:patʒ ꝙ nò ad im loquit᷑⸗ ß deipᷣo. Putopinde ſpõſuʒ vbi eã qᷓtinꝰ? viſum fuit.aut coꝛripuit. aut repᷣſſit.com⸗ ꝑta ex ſuffuſione genarũ vᷣerecũ dia ceſſiſfe loco. vt illa ſe abſente loq̃ret᷑ liberiꝰ q̃ ſen⸗ tiret:ſ; ⁊ ſi pauidioꝛ vt aſſolet qᷓ; oꝑtuerit ⁊ deiectioꝛ aio facta eẽt. ſodaliũ eã ↄſola⸗ tiones erigerẽt. Qð tñ ⁊ ꝑ ſeip̃m facere nõ neglexit. qᷓntum iudicauit ꝓtge opoꝛtere Hã vt clarũ relinqᷓret.qᷓ̃ntuʒ ſibi nůlla coꝛ reptibe cõplacuit.quippe quã ſenſit digne ⁊lt opoꝛtuit acceptari.nõ ſane añ ſe ab⸗ ſentauit qᷓ; ex abũ dantia qð nõ eſt dubiuʒ coꝛdis ꝓrum peret in laudes ei: ⁊ genarũ colliq; ipᷣius pulcritudinẽ ipſiꝰ cõmenda⸗ ret. Pꝛopterea ⁊ qͥ cũ ip̃ᷣa remanẽt. blan de loquunt᷑ip̃i.⁊ mũera offerũt: ſcientes dñ volũtatẽ. Zd ip̃os ðᷓ rñſio eius Et littera lis quicẽcõtexio ſcematꝭ ita ſe hʒ. Sʒ pꝛi uſq; ex hac teſta nucleũ ſpũs elicere in ho emus. dico vnũ bꝛeuiter. Felix cui ſua ob⸗ lurgatio ſic reſpõdet. quẽadm oduʒ habe⸗ mus foꝛmã pñtis loci. Vtinã magis nes minẽ obiurgare neci ſſe ſit:hoc em̃ melius edqm̃ in mult offendimꝰdẽs.mihi ta cere uo licet.cui eꝝ officio incũbit peccãtes arguere mag aũt vꝛget charitas. Oðſi arguero ⁊ fecero qð meñ eſt. illa aũt pꝛoce dens increpatio minime qð ſuũ eſt factat neq; ad qð miſi illam.ſed reuertat᷑ ad me vacua ra nqᷓ; iaculũ feriens ⁊ reſiliens: qͥd me animi tũc habere putatis fratres. Nõ⸗ ne angoꝛnõnetoꝛqueoꝛ Et vt mibe ꝙ aliq̃d de ʒbis ing̃i.qꝛ deſapia nõ poſ ſum. ꝓrſus coartoꝛ e duoby:⁊ qͥd eligã ne⸗ ſcio placere ne mihlĩ eo qð locutꝰ ſuʒ· qm̃ qð debui feci. an pniam agere fuꝑ verbo meo.qꝛ qð volui nõ recepi. Volui nimiꝝ Pimere hoſtẽ. ⁊ eriꝑe frẽm ⁊ nõ feci fic.ma gis aũt ʒriũ accidit. Nã ſi leſi aĩaʒ. ⁊ auxi cuipã. Siqͥdeʒ acceſſit ⁊ ↄtemptꝰ. Nolũt audire te inqͥr:qꝛ nolũt audire me Videſ ꝗᷓ maieſtas cõtemnit᷑. Nõ putes me ſoluʒ ſpꝛeuiſſe:dñs locutꝰ eſt. Et ꝙ dixitꝓphete vixit ⁊ aplis. Qui vos ſpnit ait.me ſper⸗ nit. Nõ ſuʒꝓpha.nõ ſum apłs.⁊ ꝓphete tñ etapli audeo dicere vice fungoꝛ·⁊ qͥby nõ equoꝛ merit. implicoꝛ cruris: et ſi ad me⸗ am multã ↄfuſionẽ.et ſi ad grãde ꝑiculũ mihi. ſup̃ cath edrã moyſi ſedeo:cuius nõ xñ vẽdico mihi vitã. nec exꝑioꝛ gram.qͥd xñ. Nõ iõ cath edre deferet· qm̃ occupata eſt ab indigno. Etiam ſi ſcrbe⁊ ph ariſei in ea ſedeãt inquit q̃ ð cũt facite. Plerũq; etiã in patiẽtia ↄtem ptui iũgit᷑:ita vt ali⸗ qs nõ ſoluznõ curet co ꝛrigi obiurgatꝰ.ſed inſuꝑ obiurganti indignef. moꝛe frenetici manũ medici repellẽtis. Mira ꝑuerſitas Medicãti iraſeit᷑.qͥ nð traſcit᷑ ſagittanti. Eit em̃ qᷓ fagittat in obſcuro rectos cotde ꝗ⁊ teip̃m nůcſagittauit ad moꝛtẽ.⁊ in il⸗ lũ nõ cõmouer. Mihi in dignarꝰ.qͥ ſanũ re fieri cupio. Jraſcimi ⁊ peccare nolite in ꝗᷓt. Si petõ iraſceris. nõ ſolũ minime pec⸗ Las.ſʒ ⁊ ꝙ peccaueras extermias. Nũc vᷣo ⁊ pctm̃ retines.medicamentu reſpuẽdo.⁊ peccare aponis · irrõnabilit iraſckdot⁊ eſt fupᷓ modi peccãs pctm̃. Aliqciens addit᷑ 2 impudẽtia: vt nõ mõ impatientei ferat qð ceꝛripit. etiã id vñ repᷣhendit᷑ impu⸗ dent᷑ defen dat.hoc plane deſꝑatio. Vrõs inqͥt mlieris meretric facta ẽ tibi.noli eru peſceꝛe: Et ait. Receſſitʒ elus meꝰa te:vl⸗ tra nõ iraſcar tibi. Solo auditu cõtremi⸗ ſco Sẽtis ne q̃nti ꝑiculi q̃ntiq; hoꝛroꝛis ⁊ttemorꝰ res ſit pcti defenſio · Dicit iterũ Ego q;s amo arguo ⁊ caſtigo. Sikzelus te deſeruit ⁊ amoꝛ:nec eris. amoꝛe digu“. qᷓjindignꝰ caſtigatiõe cẽſerꝰ Vides qꝛ tũc mag? waſcit᷑ deus. cũ no iraſeit. Wilere muripio inqͥt:⁊ non diſcet facere iuſticiã. Wiltðiam hãc ego nolo. Supomne ir 1* Rderatio iſta:ſepiens mibi vias ilticie Homelia Satiꝰ pfecto mitp luxtu phete ↄſiliũ aß pᷣhendere diſciplinã ne qñ ea vis pereã de via iuſta Volo traſcar mihipt miſc iaꝝ:ſʒ illa ira q̃ coꝛrig deuũ:non q̃ extrudis a via. Illud tua nobis benigna aniaduerſio parit: ᷓ foꝛmidoloſa nutrit diſſimulatio. łõ cũ neſcio ſʒ ſentio te ira⸗ tũ.tũc maxime cõfido ꝓiciũ:etenĩ cũ ira⸗ tus fuerꝰ miſchie tecoꝛdaberꝭ. Deus inqͥt tu ꝓpicius fuiſti eis:⁊ vlciſcens in oẽs ad inuentiões esꝝ. M opſen loquit᷑ ⁊ aaron atq; ſamuelẽ qs mõ pᷣmiſerat:et vocat piciationẽ.ꝙ deꝰ eoꝛũ nõ peꝑcit excelſib⸗ Non tu ꝗᷓ hãc tibi exclude ineternũ. defen dẽdo erroꝛẽ ⁊ accuſan do coꝛrectionẽ. An nõ iſtud eſt malũ dicere bonũ. ⁊ bonũ ma lũ. An nõ ex hac odioſa impudẽtia. pullu labit mox impen itẽtia· mat᷑ deſperatiõis Quẽ. n.peniteat ſuꝑ bono qð putat. Ve iſiis inquit. e iſtud eternũ eſt. Aliud eſt quẽq; tentari a ꝓpꝛia cõcupiſcẽtia abſtra⸗ ctũ ⁊ illectũ.⁊ aliud ſponte apetere malũ tanqᷓ; bonũ:ad moꝛtẽ qᷓli ad vitã. male ſe curũ ꝓperare. Pꝛo huiuſmodi dico mallẽ aliquãdo tacuiſſe ⁊ diſſ imulaſſe qð agi ꝑ perã dep̃hendi. quã ad tantã reßᷣhendiſſe pniciẽ. Dicas foꝛſitan mihl· quo d bonũ meũ ad me reuertat᷑ et qꝛ lberaui animã meã ⁊ mũdus ſim a ſanguie hoĩs cui an⸗ nunciaui ⁊ locutꝰ ſum: vt auerteret᷑ a via ſua wala? viueret. Sʒ ⁊ſi innũera talia addas me tñ minime iſta ↄſolabunt᷑ moꝛ tẽ filij intuentẽ. Quaſi vᷣo meã illa reſpõ⸗ ſio neliberatio nẽ queſierim:⁊ nõ mags ili us. Que eĩ mat ⁊ ſi omnẽ quã potuit cu rã ⁊ diligentiã egrotanti filio adhibuiſſe ſe ſciat.ſi demũ fruſtratã ſe viderit.⁊ om̃s laboꝛes ſuos elſe penitus inefficaces · illo nipilominꝰ moꝛiente ꝓpterea vnqᷓ; a fleti bus tẽperauit. Et illa quidẽ hoc ꝓ moꝛe tꝑali. Quãtomag me pꝛo moꝛte et᷑na fi⸗ U mei manet vtiq; ploꝛatꝰ ⁊ vlulatꝰ mul tus.etiã ſi nihil mihi cõſcius ſum qᷓ min? annũciauerim illi. Vides etiã 3 quãtise regiõe malis. ⁊ſe ⁊ nos liberat. q coꝛreptꝰ mãſuete reſpõdet: verecũde acdeſcit · o de ſte obtẽperat. hũiliter confitet᷑. Muic ego anie in oibꝰ me ꝓfiteoꝛ debitoꝛẽ. huic me miniſtrũ ⁊ feruũ tanq; vigniſſime domi⸗ nimel ſponſe:ĩ q̃ reuerã diere poſſit. Cũ 6 iphete Mü qn raſtzk dj oriſcurnihi uanobis hen dmicoloſ un ſc ſunorn miſeritethy nopepct gu vie ineteni.i do coꝛuctoni rebonübuin ſimpudiugii t mudhai bonoq un letemũcAuit cõcupſciuih⸗ onte Ipenn qlad int uſmodiunii iſſimulaſiihh dtantinjtat nmihl. qidi tq lberunni nguiebois uiun⸗ ytanennt uniml olabunt no onilunpo⸗ mtnõmag il qu potuit in adhuſſe evWem. 7ons zinfaces ·ilo etenvnc fett wühhnot pd noncn nvlulut itus ſunqm deseis quitbe lberut cn luncam nfitck. Hutch dehltoꝛẽ buieli dignimedon diepolit hütliauit. nõ nece effet rex in ecubitu ſus: nardꝰ mea dedit odoꝛẽ ſuũ. Bonus hũilitaris odoꝛ:qͥd de hac valle ploꝛatiõis aſcen dẽs.ꝑfuſis cir⸗ cũquaq; vicinis regiõibus.ip̃m q; regnũ accubitũ grata ſuauitate reſpgat. Eſt nar dus hůilis herba quã ⁊ calide ferũt eẽ na ture hi qͥ herbarũ vires curio ſius exploꝛa rũt:⁊ ideo ꝑ hãc videoꝛ mhi nõ incõueni enter hoc loto vᷣtutẽ hũilitatis acciꝑe:ſed qᷓ ſcti amors vapoꝛib flagret.Qð pᷣterea ſane dico. qm̃ eſt humilitas quã nob veri tas parit.⁊ nð habʒ caloꝛeʒ:⁊ eſt hũilitas quã charitas foꝛmat⁊ inflammat. Atq; hec qͥdẽ in affectu:illa in cognitiõe cõſiſtit Eteni tu ſi temetipᷣm intꝰ ad lumẽ verita tis:⁊ ſine diſſimulatione inſpicias.et ſine palpatiõe diiudices.nõ dubito quĩ humi lieris ⁊ tu in ocłis tuis factus vilioꝛ tibi ex hac vera cognitiõe tiu.qᷓ;uis necdũ foꝛ taſſe id eẽpatiarꝰ in ocłis alioꝝ. Eris igit᷑ hũiis.ſʒ de ope interim veritatꝭ.⁊ mini⸗ me adhuc de amoꝛis infuſio ne. Nã ſi ve⸗ ritat? ip̃ius q̃ te tibi veracit᷑ atq; ſalubꝛit᷑ demõſtrauit:ſiẽ ſplẽdoꝛe illumiĩatꝰ ita affe ctus amoꝛe fuiſſeſ:voluiſſes pꝛoculdubio qð in te eſt eandeʒ dete oẽs tenere ſnĩiam. q; ip̃am apud te veritatem hẽe cognoſcis Sane qð in te eſt dixerim. q̃ plerũq; nõ expedit innoteſcere oĩbꝰ oĩa.qᷓ nos ſcimꝰ de nob:atq; ipſa veritatꝭ charitate ⁊ cha⸗ ritatꝭ veritatevetamur palã fieri velle qð noceat agnoſcẽti. Zlioqͥn ſi pᷣuato amoꝛe tui tentus.detines parit intra te iudiciuʒ veritatꝭ incluſum:cui dubium eſtminꝰ te veritatẽ diligere.cui ꝓpꝛiũ pᷣfers vel cõmo modũ vel hon oꝛẽ. Eides igit᷑ nõ eſſe idip ſum hoiĩem de ſeip̃o. non altũ iã ſapꝑe veri. tatꝰ lumie redargutũ ⁊ hũilib ſpõte ↄſen tire můere charitatꝰ adiutũ Illð em̃ neceſ ſitatꝰ eſt.hoc volũtatꝰ. Semetipᷣm exina niuit inqͥt foꝛmã ſerui accipiens:et foꝛmã hůilitatꝰ tra Se ſe exinaniuitꝛipſe ſe ſitate iudicijꝛſʒ nñi cha⸗ ritate. Poterat nimiꝝ ſe vilẽ ⁊ ʒtemptibi lem demõſtrare.ſʒ plane nõ reputare: qm̃ ſciebat ſeipᷣm. Volůjtate pinde hũilis fu t ⁊ nõ iudicio.qͥ talẽ ſe obtulit qualẽ eẽ ne ſciuit:magis gũt placuit minimũ reputa⸗ xi.qͥ ſe ſummũ nõ ignoꝛabat. Deniq; ait. Biſte ame quia mitis ſum ʒ hůtlis poꝛ tlv. de. Coꝛde dixit.coꝛdis affectu id eſt vol tate. Iraq; neceſſitatẽ excludit:qui volun tatẽcõfeſſus eſt. Nõ em̃ quõ ego veltu in uenimꝰn es in vᷣitate dign os de deccꝛe.⁊ ↄtemptu dignos om̃i extremitate ⁊ inferi oꝛitate.dignos etiã ſupplichs.vᷣignos pla gis:nõ inqᷓ; ita ⁊ ille. Que tamẽ oĩa erper tus eſt. qa voluittanqᷓ; hůilis coꝛde:hu⸗ milis vic illa hũilitate quã coꝛdis ſuas ſit affectio.nõ quã extoꝛſit diſcuſſio verita tis. Pꝛopterea dixi hãc volũtarie hũilita tis ſpeciẽ nõ redargutiõe veritatè. ſed cha ritatis intra nos effuſiõe creari.qͥa ceꝛdis eſt. qꝛ affectiõis. qꝛ volũtatis:an pᷣo recte⸗ tu iudica. Itẽq; etiã hot tuo eque exami⸗ ner᷑iudicio. digne ne eandẽ dño aſignari quẽ charitate conſtat exinanitũ. charitate minoꝛatũ ab angelcharitate ꝑentibꝰ ſub ditũ.charitate baptiſte mauibo inclinatũ charitate carniſ infirma paſſuʒ.charitate poſtremo moꝛti obnoxiũ. cruce ingloꝛiuʒ extitie. Sʒ ⁊ hoc vnũ adhuc tui ſit ↄſide rare arbitrij.recte ne etiq hancip̃ am hũili⸗ tatẽ ita charitate calentẽ. herba hůili et ca lda id eſt nardo putauerideſignatã. Et ſi ita cũcta ꝓbaueris.pꝛoba bis em̃ ratiõi manifeſtiſſime acqeſcens.tũc ſuã apud te ipᷣm hũiliatꝰ es. neceſſaria illa hũilitate qᷓ ſcrutãs coꝛda ⁊ renes veꝛitas.ſenſibi nge rit aĩe vigilantꝰ.adhibe volũtatẽ ⁊ fac de neceſitate vtutẽ: qm̃ nulla eſt vᷣtus ſinecõ · ueniẽtia voluntatis. Sic aũt fiet iſtud.ſi nob glterꝰ apparere foꝛis qᷓ;te inuenis in tus. Alioqͥn time ne de teipᷣo legaſ. Ouõ doloſe egit ĩcõſpectu meo:vt inueniat᷑ ini quitas eiꝰ ad odiũ. Pondꝰ inqͥt ⁊ põdus abhoiatio eſt apud deũ. Quid em̃. Tu te depᷣciaris ĩ ſecreto apud teip̃m trutina, ve ritatꝰ ponderatꝰ:⁊ foꝛis alterꝰ pᷣcijmenti ens · maio?tte ꝑondere vẽdis nobis qᷓ; ab ſpſa accepiſti. Time deũ.⁊ noli hanc rem imã facere:vt quẽ hũiliat pᷣitas.extol atvolũtas:hoc em eſt reſiſtere ÿitati. hoc eſt pugnare cõtra deũ. Wagẽ aũt acqeſce deo.⁊ ſit volũtas ſub dita veritatinectãs tũ ſubdira.ſʒ ⁊ deuota. Nonne deo erit in qͥt ſubiecta aĩa mea.Iit paꝝ eſt eẽſubiectũ deo. niſi ſis ⁊ oĩ hũane creature ꝓprdeũ:ſi ue abhati tanqᷓ; pᷣcellẽti.ſiue pᷣoꝛib abeo ltitut. Ego pius digd ibůcepanbe oẽm implere iuſticiã. Vlade ⁊ tu ad mino rẽſi vis in iuſticla eẽ ꝑfectꝰ. defer inferioꝛi iunioꝛite iclinato. Moc em̃ faciẽs trahes x⁊ipe adte ſpõſe ſermonẽ quẽ dixit. q? nar dus mea dedit odoꝛẽ ſuũ. doꝛ deuotio eſt. odoꝛ bo na opinio.q̃ ad om̃es uenit. txp̃iſis bonꝰ odoꝛ in om̃i loco:ſpectabi ſis oidus.amabilis oibus. Non põt hoc ille humilis quẽ veritas ad hũiluateʒ co git: quoniã ſibi habet illã ⁊ exie no patit᷑. vt ſparſa foꝛis redoleat Maghaũt nõpzʒ o doꝛẽ.qꝛ non hʒ deuotionẽ: vcpoteq noh põte neq; hbent᷑ ſe hũdiat. Sponſe vero hůuitas tanqᷓ; nardꝰ ſpargit odoꝛẽ: ſpõſi amoꝛe calens · deuoriõe vigens. opinione redoiẽs. Sponſe hũilitas volũtaria eſt pe etua eſt. fructifera eſt. O doꝛ eiꝰ nec reß 5 enſione exterm inat᷑ nec laude. Audierat Pulcre ſunt gene tue ſiẽ turturis.⁊ colluʒ uũ ſiẽ moniſia. Acceꝑat ⁊ repꝛomiſſionẽ oꝛnarꝰ aurei.⁊ nihilominꝰ tñ cũ hũilita⸗ te reſpõdet:⁊ quãto maioꝛẽ ſe audi.tanto hũiliat ſe in oibus. Hon gloꝛlat᷑ in meri⸗ tis. nec int᷑ laudes ſuas hůilitatis obliui⸗ ſcit:qᷓ; ⁊ hůiliter confitet᷑ ſub nardi nomie c ſivoce vᷣginis marie dicat. Nuiliꝰ me rriti mihi conſcia ſumn adtantã dignatio⸗ nẽ:niſi ꝙ reſpexit deꝰ hůilitatẽ ancille ſue Nã qͥdeſt aliud.nardꝰ mea dedit odoꝛeʒ ſuũ.qᷓ; placuit mea hũilitas. Nõ meain⸗ qͥt ſapia nõ me nobilitas.nõ mea pulcri tudo.qᷓ̃ nulla erãt mihiſ q̃ ſola inerat hu militas dedit odoꝛẽ ſuuz · ·ſolitũ · Solito lacz deo hũtlitas. Solito plane atdʒ er cõſueto excelſus dñs hũilia reſpirit:⁊ 150 cũ eẽt rex in accubitu ſuo.iin excelſo hĩta⸗ Culo fuo. illuc q;ʒ hũliratꝭ odoꝛ aſcendit. In altis hitat inqͥt:⁊ hũilia reſpicit in ce⸗ ſo ⁊ ĩterra. Ergo cũ eſſet rex iaccubitu ſuo nardꝰ ſpõſe dedit odoꝛẽ ſuũ. Accubitꝰre⸗ ße ſinꝰ eſt pĩis:qꝛ ſꝑ in pde füꝰ. Nec du⸗ ites regẽ hũc eẽ clemẽtẽ: cui ꝑhẽnis accu bitꝰ eſt ptne benignitatꝭ diuerſoꝛiũ. Me⸗ rito ciamoꝛ hůiliũ aſcẽdit ad eũ. cui fons pietatꝭẽ mãlio.cui familiarꝰ ſuauitas.cui rõfubſtãtialis bonitas eſt:cui iðo totů qð eſt de pie eſt. vt nil ꝓrſus in regia maieſta te niſi paternũ. hůlluũ trepidatio ſ uſpicet. Den;gpt miſeriã inopũ.⁊ gemitũ pau⸗ Pomcia ſudere ⁊ mioꝛih. Sic em̃ decet nos inqͥt perũ.nũc exurgã dicit dñs. Hopigit᷑ ſcia ſpõſa vtpote nõ ſe putat artãdã ſpõſi gr̃a.penuria me⸗ ritoꝝ.ſola de hũilitate pᷣſumens. Regẽ de niq; noĩiat.nã ſponſum interim territa in crepatiõe nõ audet:?⁊ in alto habitare fa⸗ tet᷑.nec ſic tñ diffidit hũilitas. pᷣmitiue ec⸗ cleſie potes hũc cõgruẽtiſſime aptareſers mo nẽꝛſi recoꝛdars dies illos.quibꝰ aſſum pto dño vbi erat pᷣus.⁊ ſedente in dextera pĩis illo ſuo antiqᷓ nobili atq; glioſo aceu bitu.diſcipuli erãt cõgregati. in loco yno ꝑſeuerãtes vnanimit in oĩone. cũ muleri⸗ bus ⁊ maria matre ihu ⁊ fratrib eiꝰ. Rõ ne tibi videt᷑ reuera tũc tꝑis narduʒ ꝑuule ⁊trep idãtis ſpõſe dare o doꝛẽ ſuũ Peniq; cũ factꝰ eſt repẽte de celo ſonꝰ tanqᷓ; adue niẽtis ſpũs vehemẽtis.⁊ repleu it totã do můũ vbi erãt ſedẽtes:an nõ merito pauper cula tũc dicere potuit.cũ eẽt rex in accubi⸗ tu ſuo nardus mea dedit odoꝛẽſuuʒ. Pa⸗ tuit ꝓ certo oibus in loco manẽtib qᷓ; gra tus hůilitat?⁊ qᷓ; bñplacitꝰ odoꝛ a cende⸗ rat:cui mox tã copioſa ⁊ glioſa remũersti one rñſum eſt. Ceterũ illa nõ ingrata bfi cij fuit. Zudiem̃ quõ mox repleta deuoti one.parat ſe ad oĩa mala ꝑferendaꝓ noie e. Nã ſequit᷑. Faſciculus myrche dilect? meꝰ mihiint᷑ vbera mea cõmoꝛabit᷑. n⸗ firmitas mea nõ me ſinit vlteriꝰ ꝓgredi⸗ hoc ſolũ dico qꝛ tribulationũ amaritudi⸗ nes ſub myrrhe noĩe dicit ſe ſubire para⸗ tã. am oꝛe dilecti. Keliq uuʒ capituli alias ꝓſeq̃mur.ſi tñ exoꝛatꝰ a voh ſpũſſctũs af⸗ kuerit.q vos intelligere faciat vᷣba ſpon ſe ̃ ipſe inſpirãdo fo?mauit ſiẽ nouit iluꝰ cu ius ipᷣe ſpũs eſt laudib cõuenire ſponſi ec cleſie ieſu xp̃ᷣi dñi noſtri: qui eſt benedictus in ſecula. ZAmen. Womelia. xlvi. Aſciculus myrrhe dilectꝰ meꝰmi f pr: int᷑ vbera mea cõmoꝛabit᷑. Añ ex. mõ dilectꝰ: añ ĩ accubitu regio tus cui etiã deitatꝰ maleſtas tã facile ſe in clinat. Cito reuerentie nomẽ inuocabiliũ amicicie mutatũ eſt:⁊ qͥ lõge erat. in bꝛeui factꝰ eſt ꝓpe. Faſcicuius myrrhe dilectus meꝰ mihi. WMyrrha amara res. dura res⸗ — dura ⁊ aſꝑa tribulationũ ſignificat. Eaſi — — — — — „—— eſt dy W . Hopigkn teatz tanſin Fiupenmn Mumens Rcit tenntm natto habtun utns hnitch t Mme yunſ 5 ilos qubiſin ⁊ſedente hdn illat gioſhu Negati. mloom inoionecmin uifenbcheſ ctpis naritzyu teodoꝛuihat cclo ſonꝰ uni . 1repleuuteti in nõ menpuyn t.ců eit xnani edit odoiſuz i⸗ loco manijn laci oduu⸗ gkiolumini iila nõupui mo replunui nala pfenndyn alus mynbedl mencñnonbin ntylen pg lanonũomunui nr ſlhrpn⸗ uzcpilalus cb yſuis ß uut ſbuhonſe tſenduitilꝰ öuenn ſpon Jicbench 5 8— bi důecti cauſaʒ ĩminere ꝓfpiciẽs. gratula laboꝝ qͥs ꝓtulit in pᷣdicando. fatigationũ bũda id loquit᷑:cõfidẽs oia ſe virilit ſubi⸗ in diſcurtẽdo.vigikaꝝ in oꝛõdo:tenratio⸗ turã. Jhant inqͥt diſcipuli gaudẽtes a cõ nũi leiunãco, lahꝛymaꝝ mn copatiendo- ſpertu cõcilij. qm̃ digni habiti ſuntꝓ noĩe inſidiaꝝ in ce lioquẽdo: poſtremo picloꝛ ieſu cõtumeliã pati. Pꝛopterea deniq; nõ in faiſis frib· cõuitioꝝ.ſputoꝝ. colaphoꝝ kaſcem. ſed faſciculũ dilectũ dicit. qð jeue ſubſa nnarionũ. expꝛobꝛationũ. clauoꝛuʒ. p amoꝛe ipius ducat qͥcqd labozis imine hoꝛũq; ſimiliũ:qᷓ in falutẽ nñi generis ſil⸗ ot ⁊ dolor. Mñ faſciculus:qꝛ ꝑuulus na⸗ ua euãgelica coptoſiſſime noſci ptuliſſe. tus eſt nob Wñ faſciculus:qmñ nõ ſũt cõ; Vbifane int᷑ tet odoꝛifere myrihe hu 1* digne paſſiões huiꝰ tꝑis ad futurã gliaz ramuſclos minime p̃termittendã putaui q̃ reuelabit᷑in nob. Idef̃ inqͥt qð in pñti etiã tiõᷓ myrchã q̃ in cruce poratꝰ eſt:ſʒ ne eſt momẽ̃taneũ ⁊ lene tribulatiõis n ſu⸗ q; ilã qᷓ vnctꝰeſt i ſepulturs. Quaꝝ in p̃⸗ pꝛa modũ ĩ ſublimitate ernũ põdus ghie ma appiicuit ſibi meoꝝ amaritudinẽpciõ ogatin nob. Erit 5ᷓ qůq; nob ingenscu⸗ ruz:in ſcða futurã incoꝛruptionẽ meicoꝛs mulus gkie qͥ mõ eit taſciculꝰ mprche. En pore dedicguit. Meoꝛiã abũdantie ſug nõ fuſciculus cuiꝰ iugũ ſuaue et onꝰ jene. uitur/ hoꝝ eructabo q;ad vixero. Inetnuʒ Nõqꝛ leue ĩ ſe;nec em̃ leuis paſõis aſpe nõ obliuiſcar miſcratiões iſtas:qͥꝛ in pis ritas moꝛt amaritudo.ſʒ leuis tñ amãti uſtificatꝰ ſuʒ. Has oli ſctũs dauid cũ las tiõ nõ ait tantũ faſcicuſus m vrrhe dile crimis reqrebat:veniã̃t mihiinqens miſe ctus meꝰ:ſʒ mihiinqͥt qᷓ̃ diligo. Faſciculꝰ ratiões tue ⁊ viuã. Has ⁊ aliꝰ qͥdaʒ ſctõꝝ eſt. Sñ ⁊ dilectũ noiat.mõßirans diecti cũ gemitu mẽ̃oꝛabat dicẽs Miſcðie dñi ot vim oẽm amaritudinẽ ſuꝑare mole⸗ multe. Quã młireges ⁊ ꝓphe volueft vr fiã:⁊ qꝛ foꝛtꝭ eſt vt moꝛs dilectio. ⁊ vt ſci dere ⁊ nõ viderũt Ihi laboꝛaueft:⁊ ego in as iliã nõ in ſe ſed in dño gliari. neq; deꝓ laboꝛes cox introtui Ego meſſui mynrhã pꝛla pᷣtute.ſʒ ð dñi adiutoꝛio pᷣſumerefoꝛ illi plãtauerũt. Mihih ſalutaris faſci titudinẽ.diẽ̃illũ int᷑ vberg ſua cõmoꝛatu⸗ culus buatꝰ eſt. Nemo tolſet eũ a mennter rũ:cui ſecura decãtet. Etiã ſi ambulauero vbera mea cõmoꝛabit᷑ Hec meditari.dixi in medio vmbꝛe moꝛtis nõtimebo mala. ſapiam in his iuſticie mihi ꝑfectionẽ cõſti qfñ tu mecũ es. WMeminimeĩ vno ſupto tul. in his plenitu dinẽ ſcie. in his diuitiaf rũ ßmonñ. duo ſpõſe vbera cõgratulatio⸗ ſalutꝰ in his copias mcritoꝝ. Ex his mi⸗ nẽ diiſſe atq; cõpaſſionẽ: iuxta pauli do⸗ hi interdũ potius ſalutar? qmaritu dis:ex ctrinã docẽtis.gaudere cũ gaudẽtiby. flere his rurſuz fuauis vnctio ↄſolatiõts Het cũ flentibo. Quia ÿo int᷑ aduerſa⁊ Pſpera me erigũt in aduerſis. inꝓſpis depmunt: Vlans. nouit vtrobiq; icka nõ decſſe me ⁊int᷑ ſeta triſtia. qꝛ vite pntis via regiain diũ butuſcemõi vbeꝝ ſuoꝝ vult he dile⸗ cedẽti tutũ pᷣbẽt vtrobiq; ducatũ. hincins ctũ:cuiꝰ aduerſus vtra; ↄrinu Prectiõe de mala iminetia ꝓpulſando:hec mipt cõ⸗ munitã. nec leta extollãt. nec triſtia deici ciliãt můdi iudicẽ dñ tremendũ poteſtati ant. Tu q́ʒ ſ ſapis imitaber ſpõſe pꝛudẽ bus mitẽ hũiẽq; figurãt.dů hon ſolũ pla tiã. atʒ hũc myrthe tã carũ faſciclin depᷣn cabilẽ, ⁊ imitabilè repñtant eũ qui inac cipali tui pector⸗ nec ad hoꝛõ patier? aufer ceſſibilis eſt pᷣncipati. terribił apð reges ra mara illa oĩa q̃ꝓ te ꝑtulit ſp in memo rre. Pꝛopterea h mihi oꝛe freqͥnt᷑ ſiẽ vos ria retinens.⁊ aſidua meditatione reuol ſcit⸗:ß in coꝛde ſemp ſiẽ ſcit deꝰ. Hec ſtilo ues:q po ſſis dicere ⁊ tu. Faſciculus in v meo admodũ famiſiaria ſi appet:h meg the dilectꝰmeꝰ mihi:int᷑ vbera mea cõmo ſublimioꝛ interi pbiloſophia ſetre met rabit᷑. Et ego frẽs ab ineüte mea cõuerſto hůücc 8 abin 10 huc crucifirũ Nõ req;ro ſit ſpõſa vbi cubet nePaceruo meritoꝝ qᷓ mihti deeſfe ſcicbã. in meridie:quẽ letꝰamplectoꝛ mea in? vbe hũc mihi faſciculũ colligare. ⁊ inte⸗ vbera ra cõmoꝛantẽ. B redͥro vbi paſcas ĩ me⸗ mea collocare curaui.collectũ ex oib anxi ndie:quẽ intueoꝛ ſaluatoꝛẽ in cruce. Fllud etatiby ⁊ amaritudinib dñt nei.Pmü vi ſublimiꝰ iſtuc ſuauiꝰ vł ꝑatiꝰ. Panis il⸗ hoc viſcera reficit Suneh delicʒ infantiliũ ulaꝝ neceſſitatũ, dein de lud. boc lac. 3 replet vbera matrũ:⁊ lõ inꝭ vbera mea cõ rnoꝛabit᷑. hůc ⁊ vos dilectiſſimi tã dilectũ raſcickm colligite vob· hũc meduliis ꝛnſe⸗ 7 rite coꝛdis.hoc munite aditũ pectorꝰ. vt ⁊ vob int vbera cõmoꝛet Habẽre illũ ꝑnð retro inhũerꝭ.ſʒ añ ð ockis:ne poꝛtãtes er põ odoꝛãtes.⁊ onus pᷣ mat. et odoꝛ nõ eri gat. Memẽtote qꝛ accepit eũ ſymeoni vl uis ſuis.maria geſtauitĩ vtero. fouit ĩ gre mio:ſpõſa ſibi int᷑ vbera collocauit Et ne Ad pᷣtermittã. factũ eſt vᷣbuʒ in manuʒa⸗ charie phe.necnõ ⁊ qͥrundã aliop. Arbi⸗ troꝛ ⁊ joſeph virũ marie ſuꝑ genua illi fre qᷓ̃uter ariiſſe. Hi oẽs ante ſehabuert.? nullus retro. Exẽple 3ᷓ ſint vobꝛvt vos ſi miiit᷑ faciatꝭ. Si em̃ añ ocłos babueritis quẽ poꝛtatꝰꝓ certo vidẽtes auguſtias dñi leuius vĩas poꝛtabitꝭ: ip̃o au xiliãte ecckie ponſo.qͥ eit deꝰ bñdictus in ſecula Amẽ. Homelia.xlvij. Otrus cxpꝛi dilectꝰ mꝰ mihi. in v ineis engad di Si ddectꝰ in myr rha. mltomagẽ in botri ſuauitate. Ergo dũs me⸗ hs⸗myrrhamihi in moꝛ ⁊Ebotrus in reſurrectiòe: ſeißm mibi ſalu berrimũ tꝑauit in polu· in lacrimis in mẽ fura. Woꝛtuꝰ eſtꝙꝙt pctã nf̃a. ⁊reſurr pit pter uſtificationè nram:yt pctis moꝛtut uſticie viuamꝰ Jraq; tu ſi petã luxiſti:bi piſti amaritudinẽ. Si autẽ iã reſpiraſti.in ſpẽ vite vita ſanctio?i mutatã eſt tibi myr rhe amartudo i vinũ.qð letificat coꝛ ho⸗ aninis. Et foꝛtaſſis B illud ſignificauerit qÿ ſaluato?i oblatũ eſt ĩ crucem vrrhatũ: Zideo noluit bibere qmn ſtud ſiciehat Tu vt dixi poſt mrrhe amaritudines vinẽ ocũditatis exꝑiens · b aud temere ⁊ipᷣedi gere poter. Bofr⸗ P dilecr? meꝰ mihi iv vineis en gaddi& ngaddi dupliceʒ hz interp̃tationẽ.⁊ vni ambe intellectui fui⸗ unt. dĩ nãq; fons hedi et baptiſma getiũ: — lacrimaſq; peccãtiũ apte delignat. Hicit xoclus tentatiõis:q ⁊ lacrims ed fũdat. ⁊ tentationes q̃ minime vnqᷓ; deſunt vite pois ſuꝑ terrã ꝓſplciat. Sʒ ⁊ płs gentiũ qambulabar in tenebrꝭ. nunqᷓ; ꝑſelados Eerationũ aqᷓſcere ac ð nec euadere potu udonec ꝑgfam illiꝰ·qͥ illumiat cecos rec⸗ ꝑit oclos ſidet vduec vcnit ad ecckiam. 4 Pojelia biccn tẽrationio: ðee ſeeradidit vit piritaltb inſtruendũ.q illumiari ſpũ ſapi entie.etiã ſuo exꝑimẽco d otti poſſunt dice re veraeit. qꝛ noñ ignoꝛan⸗ xituti 1s dya boli.⁊ cogitatiões eiꝰ. Frunt ia engaddi arbuſculas halſami creſcsre.q̃ in modũ vi nearũ ab indigenis excolunt:⁊ in de foꝛſi⸗ tan vineas appellauit. Alioqͥn qͥd faceret botrus cypꝛii vineis engaddi Quis vn qᷓ; botros de vineis in vineas trãſpoꝛta⸗ uu. Solet qceʒ vinũ vbi deeſt aliũde eue hi.nõ vbi adeſt. Ergo vineas engaddi di cit plebes eccłie:q̃ hʒ balſami liquo?ẽ. ſpi ritũ mãſuetudinis. in quo ꝑuuloꝝ adhuc in xp̃o teneritudinẽ biande fouet. et dolo⸗ res penitentiũ cõſolat᷑. Sʒ ⁊ ſiqͥs frater in aliq ðlicto pᷣoccupatꝰ fuerit. eccliaſtic vir hůc ſpm̃ iam accepit. curabit huiuſmo⸗ imox inſtruere in eodẽ ſpũ lenitat:ſeip⸗ ſum ↄſiderans ne⁊ipł etentet᷑. In hotty po.quotqt baptiſandi ſunt. etiã coꝛꝑalit᷑ ecctia oleo coꝛꝑali vngere cõſueuit: qͥa pᷣo vulnera illius qͥ inci tin latrones etiu⸗ mẽto pij coꝛpoꝛis ſamaritani eccke eſt d poꝛtatꝰ in ſtabulũ.nõ ſolo oleo.ſed in vi⸗ no ſimul ⁊ oieo ſanitatẽ recipiũt. neceſſar um habʒ ſpiritalis medicus etiã v inũ fer uidi ʒeli cũ oleo manſuetudinis: cui ſane cðuenit nõ modo cõſolari puſillanimes. ſed coꝛrige inqetos. Si em̃ viderit ũ qͥ vulneratꝰ eſt.i.qui peccauit. blandis aele nibus hoꝛtamẽtis q̃ in eũ ß̃rogata ſunt. minime emẽdatũ. mag aũt foꝛte etiaʒ ub utentẽ ſua mãſuetudine ⁊ patia negligen tioꝛẽfieri.⁊ in petõ ſuo etiã ſecuriꝰ obdoꝛ⸗ mire. fruſtrato ita ſuauiũ oleo mohitoꝛuʒ opoꝛtebit ſane moꝛdatiotib vti medicus minib ⁊ vinũ cõpunctiõis infundere: du ris vicʒ cũ eo increpatſõibus arc; inu ecti 4 onibus agere. ⁊ ſicauſa rechit? duricia tã ta eſt. eriã cenſure ecckiaſtite baculo ꝑceile⸗ re cõtemptoꝛẽ. Sed vã illihoe vinũ. Hec em̃ in viheis engaddi vinũ inuenit᷑.ſʒ ole um. Queratᷓ in cppꝛo. naʒ ils inſula fes rax eſt vini. ⁊ vini oprimt:tollenſq; ſbi in de in gentẽ botrũ dueʒ olim exploꝛatoes deiſrãel lnuece ferebãt· choꝛü pheticũ; cedentẽ ⁊ ſubſequentẽ aplicum. mediũ au tem ihm pulcro ſcemate figurãtes. Munc ergo botrũ accip iẽs ſibi dicat Votrus c ———„ ——₰—— aunradin Aloqn qiſr yneus nihhn dert aliiuu ezs engꝛd bilſ miln quo puul ucht lande fouc gdoh Szrltzſun fuct.ecluſ tcurabt huun d ſäleuni leteuti. yhe d ſunt. cici gere cöſutht ditiu lumn maritini icuin 5 ſolo oleniin utẽ recipitul nedicus vünin uetudiuis:uilu llan pullunins. Señ yntlii xuut blundsut udiwhuu n. hnb paitzeſlhen ni lun obdu⸗ oleo monto nvimeiu is ninduedt. obsuciect uichubpl iliheſutſe iinulß onilanut antolenſ 3 zolim ꝙploꝛuwi uchori whuci itcho Irtt tꝛidileeꝰmeꝰmihi idimꝰ botrũ. vide amus qjiter ʒcli vinñ erpᷣmat᷑ex eo Ei em̃ ſi peccãtihom ini hõ petõꝛ ninime indig⸗ nat ſed magis qᷓſi quendã et ſuaſſimi bal fami roꝛẽ ſudans. piuʒ exhibet cõpaſſiõis affectũ. hoc ſcimꝰ vnde venit ⁊ i uudiſt: ſcdnõ foꝛſan aduertiſtis. Dictũ nanq; qð excõſtceratione ſuup̃ius cuiq; ventat mã fuerũ elle ad oẽs: dů hems cõſilio ſapien⸗ riſimi pauli vt pie cõdeſcendere ſciat. pꝛe occupatus in pctð cõſiderat ſeip̃m.ne⁊ ip letentet᷑. An nõ hint deniq; amoꝛ ꝓtimi radicẽ trabit. de quo in lege man dat dili⸗ ges pꝛeximũ tuũ ſicut teißm. Ex intimis ſane hũanis affectiby pꝛ imoꝛdia oꝛtus ſui ducit fraterna duectio.⁊ de inſita homini ad ſeiᷣm naturali quidã dulcedine tanqᷓ; de humoꝛe terreno ſum it ꝓculdubio vege ntionẽ? vim ꝑ quã ſpirãte quidẽ gr̃a de⸗ ſuꝑ fructus parturit pietatꝰ:vt qð ſbi ani ma naturalit᷑ agpetit.nature cõſoꝛti.id eſt alteri homint iute quodã hũanitatis vt poterit ⁊ opoꝛtuerit nõ exiſtimet denegan dũ. ſed ſponte ac libens imꝑtiat. Ineiter go nature ſi peccato non abſoleſcat iſtiuß mo di grate⁊ egregieqᷓſiſuauitatis liquoꝛ vt melioꝛẽ magis ad cõpatieneũ peccan⸗ tibus qᷓ; ad indignandũ aſperioꝛẽ ſefe ſen tiat. Serũ qꝛ iuxta ſaptenris ſenteutiam. muſce moꝛiture exterminãt hot fuauitat⸗ vnguentũ.⁊ min ime habz in ſe natura vn de is reparet ſibi ſemel amiſſum: ſentit ſe dolenda mutatõe coꝛruere in illud quod veracit ait fep̃tura. Pꝛoni ſunt ſenſus ho minis ⁊ cogitatiões in malũ abadoleſcẽ⸗ tia ſua. Nð bona adoleſcẽtia in qua filiꝰ iunioꝛ poꝛrionẽſibi paterne ſubſtantie po ſtulat ſequeſtrari.⁊ bouũ icipit velle diui dere qð in cõmune duleius poſſidet᷑:⁊ ha bere ſolus qð partieipatiõe nõ minuitur. partitione amittit᷑ Deniq; inquit oĩa bo na ſua dilipaut viuendo juxurioſe cũ me retici. Quidnam he meretrices. Vide ne ipſeſint que exterminãt ſuauitatis vn⸗ guentũ. eanales videlicʒ concupifcentte: de dbus ſaluberrime ſcriptura te ammo⸗ nes. poſt cõcupiſcẽtias inqͥt tuas nõ eas. Et merſto moꝛituras deſcribit ſapiens: Auonlã ⁊ mũdus tranſit.et concuplſcẽtia sis ergo dů ſailhgers ſingulaner levij. volumꝰ. boni nos focialis atq; cõmunis ſingular ſuauitate pꝛi uamꝰ. BHe pꝛoꝛſus muſce ſoꝛdide ⁊ pungentes.q̃ in nobis de coꝛẽ nature fedaht mentẽ curis ⁊ ſollicitu dinibꝰ lacerãt.ſocialis gje ſuauitatẽ exti minant. Hinc hõ iunoꝛ filtꝰappellat. qð natura quodã mſenſate lubꝛito adoleſcẽ tie dep?auata.omnẽ virilis maturitatis ac ſapiẽtie fucũ amiſcrit:et verſus in aſpe rũ arente anĩo pᷣter ſe vniuerſos deſpiciat factus ſine aſpect õe. Igit᷑ ab ineunteado leſcentia iſta peſſima atq; miferrima.pꝛos uſunt ſenſus hois. ⁊ cogirgtiões in ma⸗ lũ:et natura ad indignandũ qᷓ; adcõpati⸗ endũ paratioꝛ. Inde homo tanqᷓ; onints no exutus hoieʒ.in quo vultſibi cũ opus habet ab hominib ſubneniri.nõ vult ip⸗ ſehoib opus habentibo ſubuenire. Wa⸗ gis aũt iudicat.ſpernit.irridet hõ homi⸗ nes. delinquẽtes peccatoꝛ: nõ cõſideraus ſtip̃m. ne⁊ ipſetentet᷑. Z quo malo mini⸗ meꝑ ſe vt dixi natura reſurget: neq; recu⸗ pera bit oleñ ingen ite mãſuetudinis qð ſe mel eſt exrerminatũ in ea. Veruntũ qð nõ põt natura:poteſt gratia Suẽergo hom nů vnctio ſpũs miſerata ꝑfundere fua be⸗ nignitate digna bit᷑:is cõtinuo reuertet᷑ in hoiem.⁊ aliquid inſuꝑ melius a gratia qᷓ; a natura recipiet. In fide ⁊ lenitate ſanctũ faciet illũ:⁊ dabit illi non oleũ ſed balſas mũ in vineis en gaddi. Nec eĩ dubinʒ ex fonte hedi ꝓfluere cgriſmata melioꝛa. gu⸗ ius viq; tinctio hedos vertit in agnos⸗ et deſiniſtra tranffert in dexterã peccato res:abundantiꝰ qu idẽ ante ꝑfuſos vñctẽ᷑ ohe miſcðie.vt vbi ſuꝑa bunda uerũt deli ctg. ſupabundet ⁊ gra. An nõ vere vider tibi rediſſe ͥdammõ is hõ in hominẽ.qui animi ſectaris feritate depoſita. ⁊ recu pe⸗ rata etiã cũ fen oꝛe gratie humane vnctiõe manſuetudinis.quã in ip̃o muſce tarnali um cupiditudinũ penitus exterminarãt- de ſuo quem geſtat homme. ĩmo qui ipſe eſt ⁊ marteriã jumit et foꝛmam miſerendi hominibus alijs:ita vt tanqᷓ; feralẽ quen. dam ritũ exhoꝛreat. non ſolu z cuiqᷓ; facere hoĩm qð pati nolit.ſed eti nõ facere oms niaoibus q̃cunq; ſibi fieri velit En vude oleñ. Vinũ vnde. Pꝛofecto eꝝ botro cpp Steni ſiamas dñm ieſuʒ toto 4 Poinelia as cõtemptũq; ferre vllatenꝰ eq̃ aĩo pote⸗ nũcupat.pulcrã ꝓnũciat. pulcrã iterat: ea⸗ 1 rris. Minime⸗ ß mot arrepto ſpũ iudicj. dem ab ilia viciiſim recipiens. Nec ocioa et ſpũ ardorꝰ.⁊ tanqᷓ; potẽs crapulatꝰ a vi iteratio que amorꝭ eſt iteratio:et foꝛtaſſis 1 no. repletꝰ ʒelo phinees. dices cuʒ dauid, aliquid innuit reqͥren dũ. Queramꝰ gem Tabeſcere me fec zelus tuꝰ:qꝛ obliti ſunt mã aie pulcritudinẽ. Hoc em̃ mihi vide⸗ Fba inimici mei. Et cũ dño. Selus domꝰ tur innuere. Ocoꝛ anie hůilitas eſt. Non tue comedit me. Vinũẽ ꝗᷓ feruidiſimũ ze a meip̃o hot dico:cũ ꝓpheta dixerit pꝛioꝛ. lus iſte exp̃ſſuʒ de borro cpꝛ⁊ cali inehꝛt Aſages me yſopo ⁊ mũcaboꝛ. hůtiher⸗ ans ꝛhi amoł· Deniq; deꝰ nt̃ ignis cõſus ba.⁊ pectoꝛis purgatiua hůilitatẽ ſignifi⸗ . mẽs eſt.⁊ pha ignẽ dicebat miſſuʒ de ex cãs. Hac le poſt grauẽ lapſum rex ⁊ꝓphe⸗ 1 celſo ĩ ofſib ſuis!eo ꝙ diuio amoꝛe fiagra ta lauari cõfidit:et ſic niueñ quendi inno ret. Habẽs itaq; ex feruoꝛe oleũ mãſuetu⸗ cẽtie recuꝑare candoꝛẽ. Verũ in eo qͥ pec⸗ dinis.⁊ ex diuio amoꝛe vinũ emulatiõis. sauit et amãda nõ tñ ammtrãda hůili⸗ p ſecurꝰ accede ad ſanãda vuluera illiꝰq̃ in tas. Zit ſiqͥs innocentiã retinet. et nihilo⸗ cidit in latrones. pijſſimi ſamaritani opti minꝰ hũilitatẽ adiũgit: nõne is tibi videt᷑ 4 mus imitatoꝛ:ſecure q́; dicito ⁊ tu cũ ſpõ geminũ aĩe poſſidere decoꝛẽ. Sctã maria 3 ſa. Botrꝰcypꝛi dilectꝰ meꝰmihi.i vineis ſanctimoniã nõ amiſit:de hũilitate nõ ca engaddi.hoc eſt ʒelꝰ iuſticie amoꝛ dilecti ruit. Et ideo cõcupiuit rex decoꝛẽ ſuuʒ:qͥa 6 mei mihiĩ affectiby pietatꝭ. Et deß ſatis. hũilitatẽ innocẽtie ſociauit. Deniq; reſpe Hã⁊ infirmitas mea pauſandũ indicit ſi xit inqͥt hũilitatẽ ancille ſue. Ergo beatiq́ cut ⁊ ſepe facit. ita vt plerũq; cogar in ꝑfe cuſtodiũt veſtimenta ſua mũda vicz ſim 6 ctas. vt ip̃i ſcitꝭ relinqᷓre diſputatiões:teſi plicitatꝭ ⁊ innocẽtie:ſitũ ⁊ decoꝛẽ induere ſ duaq; capituloꝝ it dẽ alteꝝ reſeruare. S; humilitat) adijciant. Pꝛofecto audiet qui c qd. Ego ifagella patus ſum.ſciẽs me ad huiuſmodi inuenit᷑ ecce tu pulcra es ami⸗ b huc loge reciꝑe imparia meritis. Vapulẽ camea. ecce tu pulcta. Eltinã yel femeldi ſane vãpulẽ. vt male oꝑans:ſi foꝛte verbe cas aie mee d ſe ieſu. eœcetu pulcra es Nti ra i nerita reputẽtur. Foꝛtaſſis miſerebit᷑ nã mihi hůtitatẽ cuſtodias. nã pᷣmaʒ ve in me nõ inuenit qð re⸗ ſtem ego male ßuaui. Seruꝰ tuꝰ ſum ego: muneret. ſpõſus ecclie ieſus xp̃s dãs nf̃d nec em̃ audeopfiteri amicũ. qͥ teſti moniũ ſt deus bñdictus in ſecula. Amen. decori mei.cñ repetitiõe nõ audio Suffi⸗ cit mihiſi ſemel audiã. Sʒ qͥd li et hoc in Momelia. xlviij. queſtio ne ſit. Sci qͥd faciã. Veneraboꝛ Ere tu pulcra es amica medecce amicã ſeruꝰ.cu mulatũ in ea decoꝛẽ defoꝛ⸗ —puicra:ocki tui colũbaꝝ. Pulcre mis homunculus ammiraboꝛ: gaudebo optie. Ex amoꝛę ſponſepᷣſumptio ad vocẽ ſpõſi tanc; pulcritudinẽ nihilo⸗ ex am qꝛe indignatio ſpõſi. Hoc rei exitus minus ammrãtis. Quis ſcit ſi ſaltem ex 5, bat. Ereni pᷣſumptidnẽ coꝛreptio. coꝛre hoc inuenturꝰ ſim gfam in oculis amice: ptionẽemẽdatio: emẽdationẽ remũeratio vt gra ip̃r⁊ipe inueniar int᷑ amicos. De ſecuta eſt. Adeſt dilectꝰ. ammouet᷑ magis niq; amicꝰ ſpõſi ſtat:⁊ gaudio gaudet ꝓ⸗ ſter. rex diſparet. dignitas exuit᷑. reuerẽtia pter Voce ſpoſi. En vore in auribꝰ dile⸗ ponit᷑ꝛcedit qpe faſtus. vbi inualeſcit af⸗ cte.audiamꝰ? ⁊gaudeam.Aſſunt ſibi lo⸗ fectꝰ. Et ſicut qndam qᷓſi amicꝰ ad amicũ quunt᷑ partt᷑. ſtem ꝰſumt NHulla no ſuðdu moyſes loq̃bat᷑·⁊ dñs rñ debat:ita ⁊ nunt cat huiccollodo ſecki cura · nulla illecebi 4 inter vbñ ⁊ aĩam.acſ int duos vicinos coĩgis· Ecce inqͥt tu pulcra es amica 3 familiar admo duʒ celebꝛa? cõfabulatio. eccetu p ulcra es. Ecce vor n⸗ eſt: 65 ec mip. Er vno amorꝭ fonte. vtriq; in⸗ reliquũ laudis. Merito admiran 12,„ ſluit duligere inuicẽ. confoueri parit Ergo ſctitas amiſia hüiltatẽnon attulit. ſ ulcioꝛa melle volant hincinde vba; mu uataa duuſit. Merito pulcra repetit:cui 3 ʒur in ſe tottꝰ ſuauitat f. runt᷑ aſpectꝰ ſan neutra defuit pulcriudo · Rarã auis vtc uic is ilz mi bel an dulcrttenne 6 tansRectu rätloret foſe . Qua Jocemiiy ehülltas c. ſ bhetz dituy, dabo. biihe n hüluiigi chpſummthe nhed qundinn e. Gerunco nammtrichhit turetinet. enhl nönesnbin Ddecdꝛi Scinn ſude hluunit u rex deiſuʒi etuut. Daigith ille ſue. Eigiu ſun midꝛ h ſiti ꝛderinn Pꝛofectouit tce tu puloisu Vani ydui ectetu pulozshi ſtodus nißnzjn Smineh mnci qulinni enõuuo Suf iSlebocn ui Vnmnbo⸗ e dicolt deꝛ⸗ inbor gudb aundni nhlo is ciſtenc unlis anu wit mi De ao gudet p Sbr di chund am. Iſnb mſchüt qum nlla 4 umesann erormiünst dmnnd no4 it.ſ inon attut zu ulera repui⸗ o Ririi lumpin o. Aut certe qꝛ in ſpecie auis huiꝰ hſauctus app aruit. ſpiritalis magꝰ ſim ris aut fanctitatẽ nõ ꝑdere aut humilitatẽ. — ſccimonia nõ excludi.⁊ 1ð btã q̃ vtrãq; re⸗ tinuit. Deniq; ꝓbatũ eſt. Hihii ſibi cõſcia eſt ⁊ coꝛteptionẽ nõ abnuit. Nos ⁊cũ ma⸗ gua delinqmus. vix ferimꝰ rephẽdi. Hee añ equo aio audit 5ᷓ ſe amaritu diĩes nihil peccãs. Nã ſi deſiderat videre claritatem ſponſi. quid mali eſt.- Magi ⁊ laudis eſt. Ettñ increpata ppiam egit ⁊ dixit. faſcicu tus in yrre dilectu S meus mihi.inter vbe⸗ ra mea ↄmoꝛabit᷑. h̊ eſt. Sufficit mihi.no lo iam ſcire niſi ieſum ⁊ hunc crucifixum. Wagna humilitas. Actů inñðcẽñð ſũſẽi pit penitentꝰ affectũ.⁊ que non hʒ qð peni teat.h abet tñ vt peniteat. Cur ergo inqs increpata eſt. ſi nihil mali fecit. Sʒ em̃ au di uunc diſpenſatio nẽ ⁊ pꝛudentiã ſponſi. Sicut abꝛae olim obedientia ſane tenta⸗ ra eſt.ita ⁊ nũc hůilitas ſponſe. Et quõ i le impleta obedientia tũc audiuit. nũc cog noui ꝙ tu timeas deũ.fic ⁊ huic mõ quaſt ſub alijs vᷣbis dicit᷑ nũc cognoui ꝙ hůilis ſis. hoc eit qð ait.ecce tu puicra es. ⁊ i pꝛe conium iterat vt gle ſctitatis aditũ ſignet bumilttatis decor. Ecce tu pulcra es · ecce tu pulcra. Nũc cognouiꝙ pulcra:nõ ſoluʒ ex meo amoꝛe:ſʒ ex tua hlitate. Nõ dico nũc pulcrã inter mulieres. nec pulcram in enis vel in collo ſicut añ dicebã ſʒ pulcrã kmper fateoꝛ. nõ vtiq; pulcrã ex cõꝑgatiõe. nõ cũ diſtinctõe.nõ ex ꝑte. Et addit Ocu litut columbax. Apꝑte a dhuc ↄmẽdat᷑ hu militas. Ad ß ſiquidẽ reſpicit ꝙ illa repꝛe hẽſa de alta inqjſitione ſua.cõtinuo nõ crũ⸗ ctata ẽ ad ſimplicioꝛa deſcẽdere.ita vt di⸗ geret. faſciculus myrre dilectus meꝰ mihi Multũ ꝓfecto diſtat inter vultũ glie ⁊ fa Kiculum mprre. ⁊ ideo magnũ hůilitatis inſigne inde acqeſcers reuocari. Ergo ocu li tui coiũbaꝝ. Jãindt nõ ambulas imag nls neq; i mirabilibo ſug te. ſʒ inſtar ſim⸗ 3 ime volucris ↄtenta es ſimplicioꝛi⸗ bus nidificas in foꝛamiby petre meis vul nerib imoꝛans.⁊ lihenter ea q̃ funt de me důtaxat incarnato ⁊ paſſo oculo intuẽs co plexin ea in uirus columbe noie ↄ mẽdat᷑ Et ſi hoc piacet opoꝛtet referas capituluʒ ñs ad id qð pauloante ſodales murenu⸗ las aureas ei facere pmiſerũt.nð intendẽ⸗ tes vt tunc docui oꝛn are aures coꝛꝑis.ſed infoꝛmare auditum coꝛdis. Potuititaq; fieri vt fide que eſt ex auditu.coꝛde ampli⸗ us mundato ad videndũ qð añ non pote rat inſtructioꝛ redderet᷑ Et qm̃ de accept? murenulis in viſu acutioꝛi ad intelligenti am ſpiritalẽ viſa eſt ꝓfeciſſe.placuit ſpõſo cui ſꝑ ꝙ in ſe eſt placet magis videri ĩſpiri tu.⁊ annumerans id q́;ʒ eius lau dibo ait. Oculi tui colũbaꝝ. Jã me inqͥt ituere in⸗ ſpiritu, qꝛ ſpũs ante faciem tuã xp̃s dñs. Et habes vñ id poſſis.qꝛ oculitui colum barum An nõ habebas ⁊ ideo repꝛimen⸗ da fuiſti:ſed nũc copiã habero viuendi.qꝛ oculitui columbaꝝ.i.ſpiritales. Non ſane copiã quaʒ petebas.nec em̃ vel mõ adhuc ad illa potes.ſed q̃ tñ interim ſufficere poſ ſiut. Sane ducẽda es de claritate in clari⸗ tatẽ:⁊ ꝓpterea vide vt potes mõ:⁊ cũ plus poteris plus videbis Nõ puto frẽs nõ pu to mediocrem hanc neq; cõem oĩby eſſe vi ſionem: ⁊ ſi ſit inferioꝛ illa q̃ videndus eſt in futuro. Deniq; ex his q̃ᷓ ſequunt᷑ aduer⸗ te. Sequitur em̃. Ecce tu pulcer es dilecte mi ecce tu pulcer. Vides qᷓ; in excciſo ſtat ⁊in lublime mentis ꝓticem extulit. q̃ vni uerſitatis dñm quadã ſibi ꝓprietate vẽdi⸗ cet vilectum. Zttende em̃ quõ non ſimpłr dilecte.ſed dilecte mi inqͥt: vt ꝓpꝛũ deſig⸗ naret. A agaa viſio ꝓrfus de qj iſta in id fiducie ⁊ auctoꝛ itatꝰ excreuit: vt oĩm dñm dñm neſciat ſed dilectũ. Exiſiimo em̃ neqᷓ quã hac vice eius ſenſibꝰ imp oꝛtatas ima gihes carnis dut crucis aut alias q̃ſcunq; coꝛpoꝛeaꝝ ſititudin es ifirmitatũ. In his nãq;iuxta ꝓphetã nõ erat ei ſpẽs neq; de⸗ coꝛ. Hoc aut eo ituito nũc pulcꝝ decoꝛũq; Pnuhciat.in viſione melioꝛi illũ ſibi appa⸗ ruiſſe ſignificãs. Oꝛe em̃ ad os ficut quon dam cũ ſctõ moyſe loquit᷑ cũ ſponſa:⁊ pa⸗ lam non ꝑ eniginata ⁊ figuras dñi videt. Tlẽ deniq; pnuntiat.qlem ⁊ mente ↄſpi catur.viſione plane ſublimi⁊ ſuaui. Re⸗ gem in decoꝛe ſuoyiderũt oculi eiuſi nõtñ vt regem ſed vt dilectum. Viderit eũ ſane quis ſuꝑ ſol ium excelſum ⁊ eleuatũ ⁊ altꝰ quo; facie d faciemn ſibi apparuiſſeteſta tus ſit.mihi tamen videt᷑ eminentia ĩ hac parte eſſe apud ſponſam qð ibi viſus legit᷑ minũ ſedentẽ ſuꝑſoliũ excelſum ⁊eleuatũ Et iten. Vdi dãm facle ad faciem ⁊ ſai⸗ na facta eſt aĩa mea. Sed ſi ego dñs inqͥt. vbitimoꝛ mcus. Qð ſiilis facta reuela⸗ rio cũ rimoꝛet q? vbi dñs ibi timoꝛ.ego ꝓ fecto ſi optio daret᷑.tanto libentiꝰ tantoq; charius ſpõſe amplectererviſio nẽ.q̃nto in melioꝛi affectione q̃ eſt amoꝛ faetã aduer⸗ to. Ham timoꝛ penam habet ꝑfect autem charitas foꝛas mittit timoꝛẽ. Multũ ſa⸗ ne intereſt apparere terribilẽin cõſilijs ſup flios hoim ⁊ aparere ſpecioſum foꝛma p f.js hoim. Ecce tu pulcer es dileete mi 1 ecoꝛus. Verba iſta plane amoꝛẽ reſonãt nð timoꝛẽ.ſed foꝛte aſcendũt cogitationes in coꝛde tuoꝛ⁊ q̃ris dubius apud te dicẽs Qus võne ÿba ÿbi facta adaiam referũt᷑ ⁊rurſum aĩe ad verbũ: vt illa audierit vo tem loquẽtis ſibi⁊ ꝑhibentis ꝙ pulcra fit viciſſimq; idẽ pᷣconiũ ſuo mox reddiderit lau datoꝛi. Quõ pñt hec fieri. Nã ꝓbo lo⸗ quimur. nðõ Fbũ loqmur. Itẽ qꝛ aĩa non hz vnde loquat᷑. niſi os coĩpis ſibi verba foꝛmauetit ad loqudñ. Vene queris.ſʒ at tende ſpm̃ loqui.⁊ ſpũaliter opoꝛtcre intel ligi que dicunt᷑. Quoties ꝓin de audisłle gis vᷣbũ atq; aĩam paritercolloq.⁊ ſe inui cem intueri.noli tibi imaginari qᷓſi coꝛpo⸗ reas intẽrcurrere voces. ſicut nec coꝛꝑeas colloquentium apparere imagines. Audi potiꝰ qͥd tibi ſit in hmõi cogitandũ. Spi⸗ ritus eſt vᷣbum.ſpũſq; eſtaĩa:⁊ habent lin guas ſuas qbo ſe alterutrũ colloquant᷑ pᷣ⸗ ſenteſq; intiicent. Et vᷣbi quidem lingna fauoꝛ dignationis eius. aie Fo deuotiõs feruoꝛ. Elinguis eſt aĩa atq; infans q̃ hãc non habet ⁊ nð poteſt ip̃ivllatenus ſermo cinatio eſſe cũ ÿᷣbo. Ergo hu iu ſcem odilin guam ſu cũ vᷣbũ mouet volẽs ad animaʒ loqͥ nõ põt aĩa nõ ſentire viuꝰeſt ſermo del ⁊efficaꝝ ⁊ penetrabilioꝛ oĩ gladio antici⸗ piti ꝑtingens vſq; ad diuiſionẽ aĩe⁊ ſpũs Et rurſum cũ ſuã aĩa mouet. Vᷣbum latere multominꝰpoterit.nõ ſolũ qꝛ vblq; ẽ pãs ſed ꝓter hot magis qð niſtipfo ſtimulãte deuotionis lingna miĩme ad loquendum mouetur. Verbo igit᷑ dicere aĩe pulcra es. ⁊ apeliare amica infundete eſt. vñ ⁊ amet ʒſepᷣſhmet amari. Ißi vo pum vlciſſim Pomelia. vñs hic dilectꝰ. Sic eñm̃ habes. Vidi do⸗ nomiare dilectũ ⁊ fa:eri pulcrũ qð amꝛ qð amat᷑ ſine fictiõe ⁊ fraude aſſcribete ili ⁊ mirari ditionẽx ſtupead gfam. Siq⸗ dẽ ꝑulcritudo illiꝰ dilertio eiꝰ ⁊ 1ð maioꝛ qꝛ pᷣueniẽs. Medullpide caꝛdi ⁊ itimarũ vociby affectionũ tãto amplWatq; ardẽnꝰ clamitar ſibidiligendũ qjnto id pᷣus ſenſit diligẽs qᷓ; vilectũ. Itaq; locutio ʒbi infů ſio doni.rñſio aie. cũ gyarũactõe ãmiratio Et idcirco plus diligit qð ſe fentit in dili gẽdo victã:⁊ iõ plꝰmirat᷑ qð pᷣuentã agno ſcit. Vñ nõ ↄtẽta eſt ſeł dicere pulcʒnifi re petat ⁊ decoꝝ:eminentiã decoꝛis illa repe titione deſignãs: Aut certe in vtraq; xp̃i ſuba dignũ exp̃ſſit oĩi ãmtratõe decoꝛẽ ĩ al tera nature.i al̃a ge.qᷓ; pulcer angełtuis dñe ieſu ĩ foꝛma dei ĩdie etnitatꝰ tueĩ ſplẽ doꝛib ſctõꝝ añ lucifeꝝ genitꝰ:ſplẽdoꝛ ⁊ fi⸗ gura ſubepiis. ⁊ qͥdã ꝑpuuꝰ mimeq; luß catus cã doꝛ vite eterne. Quã mihi decos rus es dñe mi in ip̃ᷣa tui huiꝰ poſitiõe deco ris · Eteĩ vbi te exina niſti vbi naturalid radijs lumẽin deficiens exuiſti.ibi pietas mag emicuit. ibi caritas plus effuiſit.ibi ampliꝰg̃a ra diauit. Quã clara mihi oꝛi⸗ ris ſtella ex iacob.qᷓ; lucidus fios de radice ieſſe egrederꝭ.q; iocundũ lumẽ in tenebꝛis viſitaſti me oꝛiẽs ex alto.qᷓ; ſpectabi᷑⁊ ſtu pẽdus etiãq; vᷣtuti ſupnis.in concepts de ſpũ ĩ oꝛtu de ᷓgine. in vite inocẽtia.in doctrine fiueris in choꝛulcarõib miracu⸗ loꝝ.in reuelatõi by ſacfoꝝ. Quã deniq; rn tilãa pꝰoccalũ ſol iuſticie ðᷓ roꝛdetre reſut⸗ gis.qᷓ; foꝛmoſus in ſtola tua. Demum rer grie in alta eeloꝝ te recipis. Quõ nõ ꝓ bis dib oĩa oſfa mea dicẽt. dñe quis ſilis tui⸗ Bec qᷓ ſim iliaq; puta in dilecto intuenteʒ ſpõfain aduertifſe cũ diceret. ecce u pulcer es dilectemihi⁊ decoꝛns. Neq; ſola ſed iſuꝑ aliqd. pculdubio de nature decoꝛe ſu pioꝛis.qðñm oĩo p̃remolat intuiti? ef⸗ fugit exꝑimentũ Ergo iteratiov tnuſq;de coꝛem ſubſtãtie deſignauit. Audi deinde quõ tnpudiatad aſpectum afforũ; dile⸗ cti ⁊ coꝛam ipſo nuptiali carmine ꝗ ↄm⸗ ris ſunt gratulabnnda decantat. Seqtur em̃ Vectulus noer fioꝛidus.igna domo ppꝛeli rum noſtraꝝ cedrina.laqueariac Sed ſeruemus recentioꝝ pꝛincipio ſpõſe dntuenam yt j vos dedulete eti da. — —— polnqzer. tuceuhun eebdian e aioea mu Pidecnqitnn andlbatu qü qnto uhmin tuloato ji Braüzaöeinn A qöſe ſetuni urtqößuctit u ikderrpicut ehtã deceꝛtzi luttennyng lmtritde duyi pulcerungt idrekutmeihi esenwſich di dpnninzi me. Quinbie tul hubpaſti naniſtiydiu ens cxi itas plusdi Quicdunnn lucidus ſos inu ndũ luminindt Ato. qᷓ henblih ſupn h n ne n yirhochun lnim vꝛ. Quidnm aowe Denunm s.Quönöpbt e uis ſlis wi⸗ wleco inuen can. euetupulc .czh Glaſei denanndudteſi mln mic vitnnoytusit nut. Zucivenit ummafnigdl⸗ hcame q mo detuntut. Soill vldus ngna don quenra qnch nop pilndpl pe dehuafuni⸗ cles. liberius exultemus ⁊ letemur in ez. atj laudem ⁊ gloꝛiam ſponſiip̃ius ieſu xp̃i dñi nri qᷓ eſt debũdictꝰin ſcla.amen. Homelia.xlix. Ectulus nt̃ floꝛidus.tigna domo rum nr̃aꝝ cedrina.iaquearta cyp̃ ſina. Epith alamiũ cauit cubile et thalamos pulcro ßᷣmone deſcribẽs. Spõ ſum inuitat ad reqem.hoc eit em̃ meliꝰ qͥeſ cere ⁊ cũ xp̃o eſſe. Keceſſariũ aũt exire ad lu craꝓpterſaluãdos. Nexꝝ nũc opoꝛtun ita⸗ ke vt putat iuẽta oꝛnatũ nñtiat thalamũ. lectulũq; digito mõſtrans. dileetũ vt dixi inuttat ad requiem.⁊cũ euutib in emaus coꝛdis ardoꝛem nõ ſuſtinẽs.ad mẽtis per trahit hoſpiciũ.ſecũ ꝑnoctare ↄpellit.⁊ cũ hetro loquit᷑. dñe bonũ eſt nos hic eſſe. Jazʒ d ſpiritaliter iſta contineãt requiramus. Et in eccla qͥdem lectũ in quo quieſci?clau ſtra exiſtimo eſſe ⁊ monaſteria. in qjbo qete acuris viuitur leculi ⁊ follicitudinibꝰ vite Atq; is lectus floꝛidus demonſtrat᷑:cum exemplis ⁊ inſtitutis patꝝ.tanqᷓ; qͥbuſdaʒ bene olentib reſpſa fioꝛi fratꝝ conuerſa tio ⁊ vita refulget. Poꝛro domos popula res ↄuentus intellige xp̃ianoꝑ.quos biq iſubiimitate poſiti N xpᷣiani vtiqʒ vtriuſ⸗ ; oꝛdinis pꝛinetpes quaſitigna parietes auſtis im poſitꝰ legib foꝛtiter ſirin gunt. ne fua qͥſq; lege vel volũtate viuentes tan qᷓ; inclinati parietes ⁊ macerie depulſe diſſi⸗ diant a ſemetip̃is. ⁊ ſic oĩs ſtructura edifi ꝙ coꝛruens diſſipet᷑. Laquearia q̃ a tigniſ firmiter pendent ⁊ domos iſigniter oꝛnãt putobene inſtituti cleri manſuetos ⁊ diſci plinatos moꝛes riteq; iminiſtrata officia deſignare. Quõ nãq; ſtabunt oꝛdines cle ricoꝛum ⁊ adminiſtrationes eoꝝ.ſi nõ p E cipum tanqᷓ; tignoꝝ beneficio ⁊ mun ikicẽ⸗ tia ſuſtentent᷑ ⁊ ꝓtegant᷑ po tẽtia. Qð autẽ tigna cedrina ⁊ eypᷣſſina laqᷓ̃aria deſcribũ᷑ natura abſq; dubio bʒ ihis ſpẽbo lignoꝛũ qð ↄgruat pᷣfarꝭ oꝛdinibꝰ Et cetꝰqͥdẽ qm̃ iputribileẽ necnõ ⁊ odoꝛifeꝝ alteq; preri⸗ tatis lignũ.ſatꝭ idicat qᷓles oꝑteat aſſumi viros ĩ vices tignoꝝᷓ validos ⁊ ↄſtãtes neceſſe eſt eẽ eos qͥ ſuꝑ alios oꝛdiuant᷑: nec nõ ⁊ lõganimes ĩ ſpe atq; ĩ fuꝑna mẽð pꝓti ckattollẽcea.qec̃ honũ fidei fue ⁊ ↄuerſati Suis vbiq; odoꝛẽ ſggentes dicere cũ aplo co. Eyp̃ſſus itẽ boni eq̃ odoꝛis ⁊ ĩputribt le ſilit lignůũ incoꝛrupte vite ⁊ fidei.eẽquẽ⸗ uis dedero debere eẽ demõſtrat:vt merito decoꝛi vomꝰ ac laq̃ariũ oꝛnatui deputet᷑. Septũ eſt em̃. Domũ tuaz decz ſctitudo ilõgitudie dieꝝ. Vbi ſane ⁊ ſctimonie de cus ⁊ ĩdeficientꝭ gfe exp̃ſſa ꝑſeuerantia eſt 2 Ogtet ꝗᷓ vlꝝ qͥ ad oꝛnamẽtũ ⁊ decoꝛẽ aſſin mil domꝰ bonis oꝛnatũ moꝛibo eẽ. ⁊ qᷓ;uiſ ſꝑipeſit intꝰ. bonã tñ teſtimoniũ hr̃e⁊ ab his qͥ foꝛis ſt. Sůr ⁊ aliaĩ natura lignoꝛũ hoꝝ cõpetẽtia his q̃ fotritalit diſſerunt᷑.ſj bꝛeuitatꝭ cã pᷣtereo. Hotãdũ ÿo pulcre oẽʒ ecce ſtatũ bꝛeui vno vᷣſicꝭo ↄp̃heſuʒ aucto ritatẽ.ſ.pᷣlatoꝝcleri decꝰ.ꝓpłi dileiplinam monach oꝝ qͥetẽ. In hoꝝ prſus cũ recte ſe oĩa ſctã mñ̃ eccia ↄſideratiõe letat᷑⁊ tũcea q́; offert intuãda dilecto cũ ad eiꝰtã Foim. uctoꝛis refert oĩa bonitatẽ. nihil fibi ex oĩ bus tribuẽs. Nã qð ait n⁊ nfaꝝ nõ vfur⸗ pationis eſt ſignũ ſʒ dilectõis qð nimie vÿ fiducia dilecrõi nipil eꝰquẽ valde diligit ⁊ſe eſtiet alienũ. N c em̃ je ſpõſi ↄtubnio dut qetis eiꝰ putat arcẽdã cõſoꝛtid q̃ ſp nõ q̃ ſua ſʒ qᷓ iliꝰſunt q̃rere ↄſueuit. Ethtc cã cur ſibi ⁊ ſponſo ſiłfiue lectulũ ſiue domos anſa ſit ꝓnũtiare cões. Dixit em̃ lectulꝰ ñ tigna domoꝝ nr̃aꝝ ⁊ laquearia nñ̃a· aus dacter ſe cõpꝛehenſione aſſociãs cui iũcrã non dubitatin amoꝛe. Non ita illaqᷓ ꝓpe voluntati nondũ abrenũciauit.ſʒ ꝑ ſe ia⸗ cet. per ſe habitat.magis autẽ nõ ꝑ ſe.ſʒ cũ meretricib luxurioſe viuẽdo con uerſat᷑.cõ cupiſcentias loquoꝛ carnis cũ qͥ diſſipat bona ſua.⁊ poꝛtionẽ ſubſtãtie quã ſibi di⸗ uidi poſtulauit. tu qͥ has ſaucti ſpi ritus voces audis vel legis. putaſne alu hoꝛum que dicuntur valeas applicare ti⸗ bi. ac de felicitateſponſe que hoc amoꝛis carimnine ab ipſo ſpiritu cahit aliquid reco gnoſcere ĩ tem eripſo ne dicatur ⁊ tibi quia vocem eius audis ⁊ non ſcis vncde veulat ut quo vadat. En foꝛte appetis ⁊ ip̃e cõ⸗ templationis quietem ⁊ henefacis. tm̃ ne obliuiſcaris floꝛes quibus lectulum ſpon ſelegis aſperſum. Ergo cura ⁊ tu vnuz cir cũdare ſimiliter bonoꝛum floꝛibus operũ vᷣtutũ exercitio tãqᷓ; floꝛe fru ctũ ſctm̃ ociũ pꝛeuenire. Zlioqn delicato ſatꝭ ocio doꝛ⸗ mitare voles ſi nð exereitatꝰ qͥeſcere appe⸗ tas.⁊ lye fecũ ditate neglectu ſołcupias ra chel anſplexib oblectan.ſʒ ⁊ p̃po ſterus oꝛ do ẽ añ meritũ exigere pᷣmiðj.⁊ añ laboꝛẽ fu mere cibũ. cũ apls dicat.qͥ nõ la boꝛat nec manducet. Z mõdatꝭꝰ tuis itellexi inqͥt. vt ſcias niſi obediẽtie mãdatoꝝ ↄtẽplatiõis guſtũ penitus nõ deberi. Nõ igit᷑ putes ð ꝓpe amoꝛe qetꝭ ſctẽ obediẽtie actib ſen i0⸗ rũue traduõis ᷓ iudiciũ vllatenꝰ faciẽduʒ Alioqn nõ do⸗miet tecũ ſpõſus ĩ lectuld vno illo.pᷣ fertim quẽ tibi ꝓ obediẽtte fioꝛi bus cicutꝰ atq; vrtics ibediẽtie aſperſſti. Pꝛopt qð nd exaudiet oꝛõ es tuas:voca⸗ tuſq; nõ veniet.nec eĩ dabit inobediẽti co piam ſui tãtꝰobeciiẽtie amatoꝛ vt moꝛiqᷓ; non obedire maluerit. Sʒ neq; apꝛobat tneↄtẽplatiõis ĩgne ociũ.qͥ ðt ꝑꝓx haʒ. la⸗ boꝛaui ſuſtinẽs ſignificãs tpᷣs q́; exulcelo ⁊ pria fũm eqer? oꝑatꝰẽ ſaiutẽ ĩ medio tre Mag aũt veoꝛ nete q́ᷓ; iuoluat foꝛmido loſa illa mnĩa: ita ĩtonãs ĩ ꝑficks iudeoꝛũ. Neomenias vfas ⁊ ſabbatũ ⁊ feftiuitateſ als nõ ferã Itẽ kalẽdas vr̃as ⁊ ſolennita tes vr̃as odit aĩa mea facta ſmihimole ſta ⁊ lugebit ſuper t ꝓꝙ ha ⁊ dicet. Videre eñ hoſtes ⁊ deriſcre fabbata eiꝰ? Cureiqðᷣ dilectus pudiat.nõ irndeat inimicꝰ Mi roꝛ valde ipudentiã aliquoꝝ qͥ int᷑ nos it. qͥ cũ oẽs nos ſua ſingłaritate turbauerint. ſua ĩpatiẽtia irritauernr. ſua inobedientia coinq nauerint.audẽt nihiominꝰ adtã fe dũ fue ↄſcĩe lectulũ oĩ oꝛõnũ inſtãtia totiꝰ puritatꝰ dñm iuitare. At cũ extẽderitꝭ ait manus vr̃as. auertã ocłos meos ⁊cũ mł᷑ tiplicauertꝭ oꝛõnẽ nõ exaudiũ. Quid em̃. Lectulꝰnð eſt foꝛidus mag aũt ⁊ putidꝰ eſt. ⁊ tu illut regẽ gletrahis. Ad paufãdũ F fac an ad caufan dũ. Lẽturio vetat illũ itrare ſub tectũ ſuũ ꝓpt᷑ ſuã idign itatẽ.cuiꝰ fides mihi in vniuerſo redolet iſraele.⁊ tu ad te ↄpelł intrare tantoꝝ ſoꝛ dẽs ſpurcitia vitioꝝ. Clamat apłoꝝ pᷣnceps. Exame dñe q? hõ pitõꝛ ſum ⁊ tu dic intra adme dñe qm̃ ſctũs ſum. Dẽs inqͥt vnanimes ozöne eſtote. fratnitatẽ diligite ⁊ vas ele crionis leuqᷓtes puras manus git. ſine ira ⁊ diſce ptatione. Videſne quõ ſibiconcoꝛ⸗ dent ⁊ eodẽ ſpũ de pe ⁊tranqͥllitate ani⸗ mi quã bie debet ulla qͥ oꝛat ioq̃nt pᷣnceps Homela aptoꝝ ⁊ doetoꝛ gentiß verge ergo tu ton dieexpã de ad dim manus tuas qᷓ frẽs to⸗ ta die moleſtas. vnanimitatẽ impuFᷓʒ. ah Vntate te feꝑas. Et qͥd me vis facere iqͥs Pꝛofecto vt pᷣmo qjdè cmũdes cõſciaʒ 3b oĩ inqͥnamento ire⁊ diſceptatiõis ⁊ miurs muris ⁊ liuoꝛis.⁊ qͥcqͥd oio aquerſuri cog noſcit᷑.aut paci fratꝝ.aut obediẽtie ſenio de coꝛdis habitacloelimiare feſtines. De inde etiã circũdare tibi fioꝛgs quoꝛũq; bo noꝝ actuũ ⁊ lauda billũ ſiudioꝝ arq; odo ramenta Fturũ.i.quecũq; ſr ÿa qᷓcÿq; ins ſta. q̃cũq; ſcrã.q̃cũq; amãbili.q̃cũq; bo⸗ ne fame.ſiqᷓ vtus.ſi q̃ laus diſeiplie hecco gugre. in his exerceri curato. Zd iſtiuſmo di ſecure vocabis ſponſum.qm̃ cũ itrodu xeris eũ pacit d cere poterꝰ ⁊ tu.qꝛ lectulꝰ ur̃ fioꝛidus:redolẽte nimiꝝ cõſcia pietateʒ ß pacẽ. ſ; mãſuetudinẽ. ſʒ iuſtictã.ſʒ obedi entiam. I3 hylaritatẽ.ſʒ humilitatẽ. Et de lectulo qͥdẽ ſic. Domũ o den ſpiritalẽ ſes ipᷣm qͥſq; agnoſcat.q tñ iam nõ Icarne am bulat ſʒ in ſpũ. Templũ em̃ dei ait fanctũ eſt qð eſt vos. Curate ꝗᷓ frẽs ſpiritali hu⸗ ic ecificio qð vos eſt. ne foꝛte cũ in ſupe⸗ rio?a ꝓficere ceꝑit vocillet ⁊ coꝛruat.ſi lig⸗ nis foꝛtib nð fuerit ſubnixũ ⁊ celligatum curate inqᷓ; ili tiᷓ dare ĩputribilia ⁊ imo⸗ bilia timoꝛẽ dñi vʒ iliũ qͥ ꝑmanet in ſcEm ſeculi:patientiã de qᷓ ſcpᷣtuʒ eſt. qꝛ patiẽtia paupeꝝ nõ ꝑibit in finẽ:õganimitatẽ q́ʒ q̃ ſub quouis ſtructure põdere inflexibilis pſeuerãs.in inf nita ſcła vite btẽ ꝓtendit᷑ ſaluatoꝛe loq̃nte ĩ euãgelio. Qui ꝑſeuera⸗ ucrit vſq; in finẽ hic ſaluꝰ erit. Wag aũt ſuꝑ oia charitatẽ q̃ nunqᷓ; excidit qꝛ foꝛtis eſt inqͥt vt m oꝛs dilectio. dura ſicut ĩferus emulatio. Stu dete deinde his tignis ſub ſternere ⁊ alligare ligna alia eque pcioſa ⁊ pulcra.cui tñ ⁊ illa ad manũ fuerit ĩ opus laquearũ ad decoꝛem domus.ſermonẽ ſ⸗ ſapientie fiue ſcientie.pꝛophetiã. gratiam eurationũ.interpꝛetationẽ ſermonuʒ:⁊ ce⸗ tera talia que magis noſcunt᷑ſane apta oꝛ natui qᷓ; neceſſaria eſſe ſaluti. De his pꝛe⸗ ceptum non habeo.conſilium autem do. Quõ qͥdẽ iſtiujmodiliᷓ ↄſtat ⁊ laboꝛioſe q̃ri ⁊ difficile inueniri? periculoſe elaboꝛa ri nam ⁊ rara ea pꝛeſertin pis tꝑibterra uoſtra ꝓdu cere reperit᷑.co nſulo ſane ⁊ ms⸗ — e—„„——. —B .— laus dlpleie crdto. Ad ſun onſum.qñ cüine poter)al. glu Sez ultui zihe . 6 bumlui Ein nu jo da pn⸗ plü e deuthi tehfiis yuu ne fotrcinn cullet comnit ſobnztllgun ſpumnbilutin⸗ lqpnunrn in hjz clqpinin vunmtiz por nimbls y beiynnot o Uupum⸗ vt. Wagit ßauducietns donſtitens ndehis ugus b ilacuco miſutlophs dons ſanoſiſ pꝛopber ga onelemenuz oſcntlne aplc lun. Debis ſi⸗ oſilum autem do olu boroſe penculol tlabol un bs pb gnſuoliue zut 7 meo nõ multope iſta reqri. magis auteʒ ex lgnis alqs laquearia ppari. qͥ ⁊ ſi minus apareãt ſplẽdida.nð ininꝰ tñ valida eſſe Phant᷑. inſug ⁊ facilius poſident᷑ ⁊ tutiꝰ. Eltinã nihl illoꝝ ſu petat copia lignoꝛũ by oꝛtus ſponſi ecckia co pioſe denſat᷑.pax bonicas benignitas.gaudiũ in ſpũſancto miſereri in hytaritate tribuere in ſimplici tate gaudere cũ gaudentib.flere cũ flẽcib. An nõtu iliã domũ qᷓ ad laq̃aria ſpectat ſatꝰ abũdeq; oꝛnatã cẽſeas.quã talib lig⸗ his inſpexer ſuficient ↄ poſiteq; tabulatã De dilexi decoꝛẽ do mus tue.iꝑ da mihi hec ligna q̃ſo qby tibi ſꝑ oꝛnatũ exhibeam thalamũ cõſcientie.conſcientie dico mee ⁊ alterius.his ↄtentꝰero.erũt ⁊ qͥ meo ĩ hac re ↄſilio acqeſcerejv olẽt.qꝛ ⁊ te puto eſſecõ tentum. cetera ſctis apłis ⁊ vir aplicꝭ de⸗ relin quo.ſed ⁊ vos dilectiſſimi tam ⁊ñ il⸗ la lign a nõ habeatis.nihilominꝰ tamẽ ſi hec habetis confidite nihilominꝰ cũ om̃i fiducia accedite ad lapidẽ ſummũ angula rem electũ.pᷣcioſum nihilominꝰſuꝑ fũda mentũ apłoꝝ ⁊ꝓphaꝝ:⁊ ip̃i tanqᷓ; lapideſ viui ſuꝑedifica uini domos ſpiritales.ſa cerdoriũ ſctm̃ offerre ſpiritales hoſtias ac eptabiles deo. ꝑ ieſum xpᷣm ſpõſuzʒ ecckie dñm nr̃m qeſt deꝰbůdictꝰ?ĩ ſecta.amẽ. Momelia.l. Bo flos campi ⁊ liliũ ↄualliũ Ad e hoc reſpicere puto ꝙ ſpõſa ð reſper ſis lectulũ floꝛibh ↄ nẽdarat. Neei ſbi floꝛes aſſcriberet illos qbo lectulꝰ deco ratꝰ⁊ venuſtatꝰthalamꝰ videbat᷑.ifert ſpõ ſus ſe eſſe floꝛẽ cãpi:nec de thalamo ſane ꝓ dire floꝛes:ſʒ de cãpo ⁊ ſuo mũere ⁊ ſui ꝑti cipatione fieri.qð renitet ⁊ qð redolet. Ne cjs ergo expꝛobꝛare illi poſſet ⁊ dicere. qͥd habes qð non accepiſti.ſi aũt accepiſti qͥd gnus. pie illi dignanterq; demöſtrat.cui nitoꝛẽ de quo gliabat᷑ ac fuaue olentiq le⸗ ctuli debeat deputare. Ego flos cãpi inqͥ;t deme eſt ꝙ gtaris. Salu quis gliatur in d no glietur. Et ſchmn ira itud. Nic 1ã ſcrutamur ip̃o deq loqmur adiuu ãte ſpiritalẽ qͥ in ea tegit᷑ inteileccuʒ. Et pᷣmo aduerte nüt mibi trifariũ qndazʒ k berrime àmone⸗ mur? ex h loco. qꝛ neqᷓqᷓ; gliari oꝑtet. ⁊ ſi flo ꝛis ſtatũ.ĩcãpo.ĩ oꝛto. ĩ thalamo vt pꝰ? ᷓ etiãillð faciliꝰ ↄpertũ fiac. curſe potiff mã cãpi fioꝛẽ elegerit apellare. Etĩ cãpo qͥdẽ atq; oꝛto oꝛit᷑ flos.i thalamo aũc mi⸗ nime. Olet ⁊ lucet ĩ eo. nõ tm̃ erectus aut ſtãs vt ĩ oꝛto vel cãpo: ſʒ plane iacẽs tãqᷓ; qͥ illat?ꝰ ſit nõ inatꝰ. Pꝛoptea ⁊ neceſſe eſt ſane reꝑare freq̃nt ⁊ ſꝑ recetioꝛes appone⸗ re floꝛes. ꝙ diu odoꝛẽfuũ mime retineant nec decoꝛẽ. Qð ſi vt ĩalio ᷣmone pfatꝰ ſũ lectuiꝰreſuſus floꝛib ↄſcia eſt bonis refer⸗ ã oꝑibo. vides certe vt ſilitudo ſeruet᷑ neqᷓ quã ſufficere ſel vel ſcho oꝑari qð bonũ eſt niſi inceſſant addas noua pᷣoꝛid. q̃tipꝰ ſe minas i bñdictionibꝰ. de benedictionibꝰ ⁊ metas. Alioquin iacet ⁊ marcet flos boni opꝑis atq; i bꝛeui oĩs ex eo ⁊ nitoꝛ extermi⸗ nat᷑ ⁊ vigoꝛ.ſi nõ alijs atq; alijs ſugiectis pietatꝰ ogiby ↄtinue reꝑet. Hoc ĩ ralamo in oꝛto aũt nõ ita.ſʒ neq; ĩ cãpo ſiliter. Ex ſe em̃ ſet ꝓduct, floꝛiby aſſidue ſubmiſtrãt vñ diu in ip̃is decꝰingenitũ ꝑfeueret. Dit᷑ fer᷑tũ ⁊ ið intra ſe ꝙ oꝛtꝰquidẽ vt floꝛeat hoĩm manu ⁊ arte excolit᷑. cãpus voer ſe⸗ metipᷣo naturalit ꝓducit floꝛes.⁊ abſq; oĩ hũane diligẽtie adiutoꝛio. Putaſneiã ti⸗ bi videris adu ertere qͥs nã ille ſit campus nec ſulcatꝰ vomere nec dfoſſus ſarcto.nec impinguatꝰfimo.nec manu hoĩs ſemina? tus.honeſtatꝰ tñ nihilominus nobiliillo floꝛe ſuꝑ quẽ ↄſtat receuiſſe ſpm̃ dii. Ecce inqͥt odo? ſilij mei ſiẽ odoꝛ agri pleniquẽ bdixit dãs Necdũ ſpẽm ſuãille induerat ⁊ iã dabat odoꝛẽ ſuũ qñ eũ vt;ᷓ p gaudio exclamaret p̃ſẽſit ſpũ coꝛꝑe mar cens ſctũs ⁊ ſenex pẽiarcha: caugãs viſu: ſed odoꝛatu ſagax. Nõ ſe pinde debuit flo rem thalami ꝓteſtari qͥ flos eſt ppetuo vi⸗ no gens:ß neq; itẽ oꝛti ne hñano videret oꝑe gliaris qſi nõ acceꝑis.ipſe dilecte jueſicut ambitioſus amatoꝛ:ita infoꝛ matoꝛ beni⸗ eneratus. Pulcre autem ⁊ ↄueniẽtiſſime os cãpi ſũ ait:qͥ ⁊ abſq; hũana iduſtria P dijt. ⁊ ſelꝓdeũti nulla ẽ deiceps damnata coꝛruptio vt ſᷣmo ipleat᷑ quẽ dixit.nõ dab ſetin tuũ videre cotruptõeʒ. Sʒ ſi placʒ ac cipe ⁊ Aliã hꝰ rei rõnẽ vt arbitroꝛ nõ ſpnẽ⸗ dã. Nõ. n.ſine eã ſane mttiplex ſpũs a lapi ente deſcribit᷑: niſi ꝙ ſub vno lſe coꝛtice di uerſos plerũq; ſapie itellectꝰtegere ↄſueuit Itaq; iuxta pᷣfatã de flor ſtati ptitionem fios eſt ᷣginitas.flos martpriũ.fios actio — — bona In oꝛto vᷣginitas · i cãpo martyriũ. rhalamo opꝰ bonũ. Et bñ in oꝛto ʒgitas cui familiar vecũdia ẽ:fugiutãs publici.la ribuli gaudẽs. patiẽs diſciplie. Deniq; in oꝛto flos clauditq ĩ cãpo exponit᷑.ſpgitur q ithalamo. Et hẽs. Oꝛt? ↄcluſus fons Kꝗᷓtꝰqð vtiq; clauſtꝝ pudoꝛis ſignatĩ vir iuiolate cuſtodiã ſctitatꝰ.ſi tñ talis uerit q̃ ſctã coꝛꝑe ⁊ ſpũ Bñ itẽ ĩ cãpo mar tyriũ dũ martyres ludibꝛio oĩm exponũt᷑. ſpectaclm facti⁊ angeł ⁊ hoibo. Nõne illo rũ miſerãdo vox ẽ ĩ pð Facti ſumus obpꝛo bꝛiũ vicinis niis ſubſãnatio et iluſio his qͥ ĩeirtũitu nr̃o ſr. Bñ q́ʒ i thalamo actio bona q̃ ↄſciaʒ ⁊ qᷓetã fac⁊ tutã. Pꝰ bonuʒ deniq; opꝰſecuriꝰi ↄtẽplatõe doꝛmit᷑.⁊ tã⸗ to qͥs fiducialiꝰ ſublimia itueri ⁊ iueſtiga re aggredit᷑.q̃nto ſibi ↄſciꝰẽ mime ſe ꝓpꝛie amoꝛe qetẽ caritatꝭ opib ðᷣfuiſſe. ⁊ hec oĩa ßᷣm aliqd dñs ielus. Ip̃e flos oꝛti. virgo. ʒga de gie generatꝰ. Idẽ flos cãpi.mar⸗ tyr.martyꝝ coꝛona· martyrij foꝛma. De⸗ niqʒ foꝛas ciuitateʒ eductꝰ eſt.extra caſtra paifus eſt. iĩ li leuatꝰ.ſpectãdus oib. ub⸗ ſan nãdus ab oiby. Ipſe itẽ thalamifios. ſpeckm ⁊ exẽplũ toriꝰbñficẽtie:quẽadmodũ p̃e iudeis ꝓteſtatꝰ ẽ dicẽs· mlta hon oꝑd feci ĩ vob. Et itẽ ſcptura de eo. Quiꝑttã⸗ ſijt ait bñfaciẽdo ⁊ ſanãdo oẽs Si igii hec tria dñs q̃ fuit cauſa vt etribꝰ ſecãpl floꝛẽ maluerit apellare. Pꝛofecto vt eã ⁊ dto⸗ lerantiã aĩaret cui nouerat iminele ſiãdeʒ vellet pie viuere ĩ xpᷣo ꝑſecutõeʒ. Id ſeh li dentius ꝓfitet᷑ ad qð potiſſimũ vult hie ſe 3ct. Aiq; heſt qð als dixi. am ſp⁊ula ap⸗ petit qetẽ ⁊ ille icitat ad laboꝛẽ deni tians ei ꝙ ꝑmłtas tribłatòes optet itrare in reg nũ celoꝝ. Eñ cũ noua iterrꝰ eccłia nouit᷑ deſpõſata ſibiredine adpieʒ diſponeret di cebat ei. Venit hoꝛa vł ois q ĩterficit vos grbitret᷑ ſe obſequiũ pᷣſtare ðo · Itẽ. Sime git ꝑſecutiſũt ⁊ voð ꝑſequent᷑. Potes ⁊ tu ĩeuãgelio młra colligere huie denũtiatiõi maloꝝ pꝑferẽdoꝝ ſihia. Ego flos cãpi⁊ li⸗ liñ cõualliũ. Illa ðᷓ mõſtrantẽ lectulũ.ile vocat ad cãpũ.ad exercitium ꝓuocat· Bec putat qͥcqᷓ; ꝑſuaſibiliꝰ foꝛe uii ad ineũdũ gertamẽ.q; ſiſeip̃m certãtꝰ aut exẽplũꝓpo⸗ nat aut pᷣmiũ. Ego flos cãpi. Sane vtrũ vis huꝰ fmðe icelligi dat᷑. yel qͥd ſit vð Pomelia pugnãtꝰ foꝛma.vel qͥd ſit triũphantꝰ gla Strũq; es mihr dñe icſu ⁊ ſpclm patedi. ⁊pᷣmiũ patiẽtꝰ Vtrũq; foꝛtit ꝓuocat ac ve hement᷑ accendit. Tu doces manꝰ meas ad pᷣliũ exẽplo vtutis tue.tu caput meũ p?ꝰ victoꝛiã tue coꝛonã pñtia maieſtati. Siue qꝛ pugnãtẽ te ſpecto.ſiue qꝛ te expecto nõ ſolũ coꝛonãtẽ:ſʒ ⁊ coꝛonã i vtroq; mirabi liter tibi me allic: vtq; funis violẽtiſſimꝰ adtrahẽdũ. Trahe me pꝰtelibent᷑ te ſeqͥr bẽtiꝰfruoꝛ. Si ſic bonꝰes dñe ſeq̃ntibꝰ te qᷓł futurꝰ es ↄſequẽtibꝰ. Ego fios cãpiq diligat me veniat ĩ cãpũ. nõ ffugiat mecũ ⁊p me inire certamẽ vt poſſit dicere. Bo⸗ nů certamẽ certaui. Et qm̃ nõ ſuꝑbi vel ar rogãtes ſʒ hũiles potiꝰqᷓ deſe pᷣſumere neß ſciũt.martyrio idonei ſtaddit ſe etiã eẽ lis liũ cõualliu.i.hũil iũ coꝛona:ſpãlẽ glaʒ fu ture exultatiõis ip̃oꝝ huiꝰ eminẽti fioꝛis deſignãs· Erit nãq; cũ oĩs valt ĩplebit᷑.⁊ oĩs mons ⁊ colł hůliabi.⁊ tũc cãdoꝛ ille vite erne liliũ plane nõ colliũ.ſʒ ↄuallium apparebit. Juſtꝰgermia bit ſiẽ liliũ inquit uis iuſꝰniſi hũilis Deniq; cũ le mãib baptiſte ᷣui dñs iclinaret ⁊ ille expaueſces ret maieſtatẽ.ſine inqͥt. ſic. n:decet nos iple re oẽʒ inſticiã. ↄſumatðeʒ ꝓfecto iuſticiein hũilitatꝰ ꝑfectðe ↄſtituẽs. Juſtꝰ ðᷓ hũt.iu ſtus ↄualłẽ. Et ſi hũiles ĩuẽti fuerim?ger minabimꝰ⁊ nos ſiẽ liiũ.⁊ floꝛebimus ins ternũ añ dñm. An nõ ÿe vel tunc maxie ſe liiũ ↄuallium cõpꝛobabit.cũ refoꝛmabit coꝛpꝰhũilitatꝰ nre ↄfiguratũ coꝛꝑiclarita tis ſue. nð ait coꝛpꝰnm ß; coꝛpꝰ hũilitati nfe:vt huxꝰlilij miro ⁊ ſempit᷑no cãdoꝛe ſo los ſign ificet hũles iluſtrãdos Et hec di cta ſint ꝓ eo ꝙ ſpõſus ſe floꝛẽ cãpi ⁊ liliũ eẽ ↄualliũꝓteſtarꝰ ẽ Jã eẽ qͥd de ſua ↄſeqnt᷑ chariſſima ꝓteſtet᷑ bonũ eẽt audire.ſʒ hoꝛa nõ patit. Exregula nãq; yĩa nihil oꝑid· i. pᷣponere lz· Quo qͥdẽ noie laudũ ſolẽnia qͥ deo ĩ oꝛatoꝛio qͥttidie ꝑſoluunt᷑ pĩ bñdictꝰ? tõ ſic voluit apellare. vt ex clarꝰapꝑiret⸗ qꝛ nos opi illi vellet eẽintentos· Vñ vos moneo dilectiſſimi pure ſp ac ſtrẽnue diui⸗ nis itereſſe laudib. Strẽnue cidẽ vt ſiẽ re⸗ nerenter ita ⁊ alacrit᷑ dño aſſiſtatꝭ. Non pi gr. nõ ſomnolẽti.nõ oſcitãtes. nõ parcẽtel vocib. nõ pᷣcigẽtes Fba dimidia.nõ inteð trãſiluẽtes uõ fracta? remiſis vocibn ——.——— ———— dſenitbug ielu Iſpelmpan 6 funtpok i dotes may n Stue.tu hum) . muug vuegteni donäiytogn vtq; ſins volſ eme Ptelbat domes dieſch aid. Egofoch cpü noffugn neyt polirpun Erqö ſughn dotdeſeſlnn neiſt addtieji l cꝛonaſpiigt or bueät cü ois vlil lulabi. ⁊ticuin e nö colli haun emiabullim isDeizilnih lnaret ikuit nqt ſcpni nuögpirtlun uc, zihilt hoes icſmg Cl tfordimshi jeyunnxi tcwrarhn ſa opl zpilun luſridos Ethudi ſefon ciiut ittneſuzch nüc wdheßbo nißſinhleh nie auſohenu iepluwiihil pdawpl m r Lekecortlt edioaſiſtalh li llites võ a⸗ miu vo⸗ ſbdim vhn — 4 — — iebꝛe qͥddã balba de nare ſonãtes:ſʒ viri li vt dignũ eſt ⁊ ſonitu ⁊ affectu voces ſcti ſpũs depꝛo mẽtes. Pure vᷣo vt nil alið dũ pſallitj.q; qð pſallit cogitetꝭ. Nec ſolas dieo virãdas cogitatões vanas ⁊ ocioſaſ pitãde ſt ⁊ illeilla hoꝛa dũtaxat ⁊ illo loco qᷓs offictales frẽs ꝓ cõi ncẽitate qᷓſi neceſſa⸗ no freq̃nter admittere ↄpeilunt᷑. Sʒ neil la qͥdem ꝓfecto recige tũc ↄſulerim.qͥ foꝛte pauloañ i clauſtro ſedẽtes ĩ codicibꝰ legera tis:qᷓlia ⁊ nũc me viua voce diſſerente ex au diteꝛio ſp ũſſctĩ recẽtia repoꝛtatj. Salu bꝛiaſt ſʒ mime illa ſalubꝛit᷑ int᷑ pfallendũ reuoluitꝭ. Spũs em̃ ſctũs illa hora gratũ non recipit. qcdͥd aliud qᷓ; debes neglecto eo ꝙ debes obtulerꝭ. Cuꝰſꝑ facere volun tatẽ ad eiꝰ volũtatẽ ip̃o inſpirãte poſſimꝰ gfa ⁊ miſcðia ſponſi ecckie leſu chꝛiſti.qui eſt deus bñdictus in ſ. ecula.amen. Momelia.Ii. 8 Icut lilium inter ſpinas ſi amica mea int᷑ filias. Nõ bone filie q̃ pů Bunt. Attẽde peſſimũ germẽ eꝰ.cui male dictũ eſt terre nfe. Cũ inqͥt coluer⸗ eã.ſpi⸗ nas ⁊tribłos germiabit tibi. Donec ſin carne eſt aia int᷑ ſpinas pfecto pᷣfat.⁊ ncẽeẽ patiat᷑ inqetudines tẽtationũ tribulatio⸗ nũq; aculeos.ð ſililiũ eſt ip̃a iuxta ſpõ ſi vᷣbũ. videat qᷓ; vigilẽ ſollicitãq; eẽ o pte at ſuꝑ cuſtodia fui ſepta vndiq; ſpinis hic inde aculeos intendentibo. Nec em̃ vel le⸗ uiſimã ſpine ſuſtinet vllatenꝰpũctionem floꝛis teneritudo: ſʒ mox vt modice pᷣmit᷑ ꝑfoꝛat᷑. Sẽtis qᷓ; merito neceſſarieq; hoꝛte tur nos ꝓpha ſeruire dño in timoꝛe. ⁊ item apls cũ timoꝛe nihilominꝰ ⁊ tremoꝛe no⸗ ſtram ip̃oꝝ oꝑari ſalutẽ. Tenebãt nimirũ Wꝛio exꝑi mẽto huiꝰſnĩe vitatẽ vtpote ami ci ſpõſiqͥ minime pꝛoꝛſ us ambigerẽt:⁊ ad ſuas aias ꝑtinere qð ðꝛ ſiẽ liliũ int ſpinas ic amica mea int᷑filias. Deniq; vnꝰ eoꝛũ Zuerſus ſũ ait ĩ erũna mea dñ ↄfgieſ pia. Bↄfixus qͥ ↄuerſus exinde eſt. Bñ pun geris ſↄpügeris. 2 alti cũ fentiũt penã roꝛrigũt culpã ⁊ tal dicere pt. ↄuerſus ſuʒ erũ.in. d. cõ. ſpi. Sptna culpa eſt. ſ pĩa pe n⁊ ẽ·ſpĩa falſus f̃ ſpĩa vicinꝰ malꝰẽ. Siẽ iiliũ int fpi.ſic a.m.int᷑ fi. Ocãdẽs liliũ.o fener? deltcate flos.icreduli ⁊ ſubuerſoꝛeſ Ntecũ. vide quõ cqute ambles int᷑ ſpiuas Plenꝰẽ mũdus ſpinis.ĩ tra ſtĩ aere fũt in carne tua ſt. Verſari ĩhis ⁊ miĩme leci di uine potẽtieẽ nõ vᷣtutꝭ tue. Sʒ ↄfidite iqt qĩ ego vici mðᷣm. Et ſi igit᷑ vñdiq; tibiitẽ diꝓfpicias tribłationũ tãqᷓ; tribuloꝝ acu mina.nõ rurbet᷑ coꝛ vñ̃m neq; foꝛmidet ſci ens qꝛ tribłatio oꝑat᷑ patiaʒ.patiẽtia ꝓba tionẽ ꝓbatio ſpẽ. ſpes ãt nõ ↄfũdit. Lõſi⸗ dera lilia agri quò int᷑ ſpias vigẽt ⁊ nitẽt Si fenũ qð hodie ẽ ⁊ craſi clibanũ imittit deꝰſic cuſtodit. q̃ntomag amicũ ⁊ ſpõſam ſuã cariſſimã. Deniq; cuſtodit dñs oẽs di ligẽtes ſe. Siẽ ii.in. ſpi.ſic a. m.in. fi. on mediocrꝭ tytulꝰpfectoʒtutꝭ int᷑ pᷣuos vi⸗ uere bonos.⁊ int᷑ maliqntes ĩnocẽtie itine re cãdoꝛẽ ⁊ moꝝ lenitatẽ. magꝭ ãt ſi his qͥ odere pacẽpaciticũ ⁊ amicũ ipis te exhibe⸗ as iimich. Id plane tibi ſititudinẽ datõ de lilio iure qͥdã ꝓpetat ſpãlit᷑ vẽdicab.ꝙ ip⸗ ſas vtiq; pũgẽtes ſe ſpias cãdoꝛe ꝓpo illu⸗ ſtrare ⁊ venuſtare nõ ceſat. An non ꝑince ktũ tibi videt᷑ iplere qͥdãmõ euãgeln ꝑfe⸗ ctionẽq; oꝛare iubemurꝓ calũniãtibꝰ⁊ꝑ ſeq̃ntibo noſ. bñfacere his qͥ odere nos. ⁊ cu far ſiit᷑ ⁊ erit aĩa tua amica dñt⁊ lauda bit te.de te dicẽs. qꝛ ſiẽ li.int᷑ ſpi. ſic a. meg int᷑ filias. Seqt᷑ Sit malũ intliqᷓfiiuarũ ſic dilectꝰmeꝰ int filios. Reddit ſpõſa pᷣco nij vicẽ ↄmẽdãte ſe ſpõſo.a q̃ audari lau dabilẽ fieri.⁊ quẽ laudare itelligere ⁊ mi⸗ rari laudabilẽ. Et ſiẽ ex eminẽti floꝛe figu rata a ſpõſo laus eiꝰẽ:ita e regiõe ⁊ excellẽti liᷓ ip̃ᷣa illiꝰ ſingtarẽ glaʒ eminẽtiamq; de mõſtrat. Mouet tñ me de ligno qð non tãte eẽ excellẽtie vid eat᷑. qᷓnte al tqᷓ cetoꝝ.et iõ minꝰdigne aſſumii opus ſititudinis vt pote qð nõ ſufficiat laudis vicẽ ĩplere. Si cut malũ int liᷓ ſiluaꝝ:ſic dilectꝰmeꝰnfi liol. Deniq; necſpõſamagni eſtiaſſe videt᷑ qh ĩ lignis ſiluaꝝ tĩ efferte curauit. nimi rũ ſteriibo: nec fructꝰ hũano victui aptos ferẽtibꝰ. Curßᷓ omiſſis melioꝛih ⁊ nobili⸗ oꝛibo lignis.uꝰ mediotritas arboꝛis ad ducta ẽ i mediũ.ad foꝛmãdũ ſpõſi pᷣconiũ Ita ne ad mẽſurã lau dẽreciꝑe debuitqad mẽlurã ſpm̃ ñ arcepit.ſ nẽpe data ð illa ar boꝛe ſilitudo fac vt videat hr̃e ſupioꝛẽ.q parẽ nõ hʒ. Quid dicẽꝰ ad ß̃.Vateoꝛ gua laus. qm̃ ꝑut laus. Nõ em̃ ß ſoco pꝛedies tur magnus dũs et laudabilis nimis, ſed paruus dñs ⁊ amabilis nimis.paruulus vtiq; qͥ natꝰeſt nob. Ergo nõ maieſtas at tollit᷑ h B cõmen dat᷑ hũilitas digneq; ac rõabilit᷑ qð ifirmũ ⁊ ſtultum eſt dei hoĩim foꝛtitu dini⁊ ſapie antefert᷑. Ip̃iſibi nãq; ligna ſilueſtria ⁊ infructuoſa:qm̃ ᷣm pꝛo⸗ phetam oẽs declinauerũt ſił᷑ iutiles facti fũt. nõ eſt qͥ faciat bonũ nõ eſtvſq; ad vnũ Sicut malũ int ligᷓ ſiluaꝝ.ſic dilect? meꝰ inter filios. Vna int᷑ liᷓ ſiluaꝝ dñs ieſus arboꝛ faciens fructuʒ. ᷣm hoiĩem ſane ⁊ ſi pᷣlatus hoib ſʒ ab angelis minoꝛat? Mi ro etem̃ mõ ⁊ angelis ſe factꝰaro ſubiecit ⁊ angelos ſibi manẽs deꝰſubiectos retinu it: Beniq; videbitꝭ inqͥt angelos aſcendẽ tes ⁊ deſcen dẽtes ſuꝑ filiũ hoĩs ꝙ in vno eodẽq; hoĩe xp̃ᷣo ieſu ⁊ infirmitatẽ foueant ⁊ ſtupeãt maieſtatẽ. Quia qᷓ ſpõſe id dul⸗ cius qð ſe ĩiminuit ſapit. libentius attollit gr̃ani.pᷣfert miſcðiam.ſtupet dignationẽ. Libuit ꝓinde hoĩiem inter hoĩes qmirari- non inter angelos dñi tanqᷓ; malũ int᷑ liqᷓ excellit ſiuaꝝ.⁊ nõ plane int᷑oꝛto ꝝ plãta⸗ ria. Nec putat minui iaudes. vbi de cõſi⸗ deratione infirmitat pietatis bonitas ex altat᷑. Q uo eĩ iuxta aliqͥd a laudibo tẽꝑat eo itẽ iuxta aliqͥd magꝭ laudat.minꝰpꝛoſe quens głiam dignitatꝭ. vr gr̃a diSᷓtionis eminear. Sicut 3 apłs qð ſtultũ ⁊ ifumũ eſt dei.ſapientꝰfoꝛtiuſq; dicit eſſe hoĩib ſʒ nõ angelis. ⁊ ſicut ꝓpha ſpecioſum pᷣdicat foꝛmaß̃ filijs hoim ⁊ nõpᷣ angelis.ſic iſta certe in eodẽ ſpũ loq̃ns ſub typo fructifere arboꝛis ſilueſtriumq; lignoꝝh loco efferre voluit hoĩem deũ ſuꝑ oẽm gf̃az hoĩm nð aũt ſuꝑ excellentiõ angeloꝝ. Sicut maluz int᷑ liſiuaꝝ:ſic dileclꝰ me int᷑ filios. Et bene int᷑ filios:qꝛ cũ cẽt vnicꝰ patrꝰ ſui.mł᷑ tos illi abſq; inuidia filios acqrere ſtudu⸗ it. quos nõ confundit᷑ vocare frẽs:vt ſit ip ſe pᷣmogenitꝰ ĩ mults friby. Jure aũt pᷣpo⸗ nitur vnmerſis adoptats ꝑ gramis qͥ per naturã filiꝰ eſt. Sicut malũ int lij ſiluarũ ſic dilectꝰmeꝰint᷑ filios. Merito ſẽ malũ qinſtar fructitere arboꝛis ⁊ vmbꝛã refrige rij hʒ ⁊ fert fructũ optimũ. In non ʒᷣe fru ctifeꝝ lignã cũ ſloꝛes fructꝰ honoꝛis ⁊ ho⸗ neſtatis. Deniq; l gnũ vite eſt aꝑpꝛehen⸗ dentib eũ. Nõ ↄꝑabunt᷑ huic om̃ia ligna ßiluaꝝ:qꝛ? ſiſint arboꝛes pulcre ⁊ magne Pomelia. que opem ferre videant᷑ oꝛãdo. miniſtrans do.docẽdo, exemplis inuando.ſolꝰ tñ dei ſapiẽt ia xp̃s lignũ eſt vite ſolꝰ panis viuꝰ qͥ deſcẽdit de celo ⁊ dat vitã můdo Jõ ait ſub vmbꝛa ilꝰ quã deſideraueraʒ ſedi. ⁊ fructus eiꝰ dulc gutturi meo. Merito ei? deſiderauerat vmbꝛã de qͥ ⁊ refrigeriũ eẽt ⁊ refectionẽ parit᷑ acceptura. Nã cetera qͥ⸗ dem ſiluaꝝ liꝗᷓ ⁊ ſi xmbꝛã folacij hñt.ſed nð vite refectionẽ. nð fructꝰ ꝑpetuos ſalu⸗ tis. Enꝰeſt eiñ vite auctoꝛ. vnꝰ mediatoꝛ dei⁊ hoĩm hõ xp̃s ieſus qͥ dicit ſponſe ſue ſalus tua ego ſum. Nõ moyſes inqͥt dedit vob panẽ de celo ſʒ pat᷑ meꝰdat vob panẽ de celo veꝝ. Pꝛopterea ꝗᷓ xp̃i potiſſimum deſiderauerat vmbꝛã ꝙ jolus ſit qͥnõ ſolũ ab eſtu refrigerat vitioꝝ ſed replet delecta tione Ftutum. Sub vmbꝛa illius quẽ de⸗ ſideraueram ſedi. Vm bꝛa eius caro eius vmbꝛa eius fides. Marie obũbꝛauit pꝛo pꝛij filij caro. mihidñ fides. Quãqᷓ; ⁊mi hiquoq; quomõ nõ obumbꝛat caro qin miniſterio manduco eam. Et ſancta nihi lominus virgo fidei ⁊ ipſa experta eſt vm bꝛam cui dictuʒ eſt: ⁊ beata que crediqiſti Sub vmbꝛa eius quẽ deſiderauerã ſedi. Et pꝛopheta. Spũs inqͥt añ faciẽ noſtrã xpᷣs dñs.in vmbꝛa eius viuimꝰ int᷑ gẽtes In vmbꝛa. in gentibh. in luce cum augeł⸗ In vmbꝛa ſumꝰ qᷓ;diu ꝑ fidẽ am bulamꝰ: 7nõpꝑ ſpẽm.⁊ 1ð iuſiꝰ ĩ vmbꝛa qui ex fide viuit. At qui viuit ex intellectu btũs eſt. qm̃ nõ in vmbꝛa iam ſed in lumine Juſt? erat dauid⁊ ex fide viuebat cum dicebat deo.da mihi intellectũ ⁊ viuã.ſciẽs ſucceſ⸗ ſurum fidei intellectũ. intellectui reuelan⸗ dum lumen vite⁊ vitã lumis. Pꝛius eſt ven ire ad vmbꝛã ⁊ ita ad id cuꝰ vmbꝛaẽ ptranſire. qm̃ nõ credideritꝭ ait nõ intelli gitis. Vices fidẽ eſſe ⁊ vitã ⁊vite vmbꝛã Pam eregione vita in delicijs agens. qm non eſt ex fide ⁊ moꝛs eſt ⁊ vmbꝛa moꝛtls Que eĩ inqͥt vidua in delicijs eſt. viues moꝛtua eſt. Deniq; ſapiĩa carnis moꝛs E⸗ Sed ⁊ moꝛtis eſt vmbꝛa illiꝰ ſubaudis q cruciat ineternũ. Scdimus ⁊ nos aliquã doin tenebꝛoſis ⁊ vmbꝛa moꝛtʒ carnaht co nuerſantes ⁊ nõ ex fide viuẽtes. moꝛtul iam quidẽ iuſticie.a moꝛte ÿo ſcha paulo minnꝰ abſojbendu Quantũ etein vmbie leſus q dict ſponſi omoſles inu batmodityohzu eamiponſinn aglolus ſtitti top ſed nplutiu bvmbn llusgin Unbꝛeusuna Warecbitun dñ fides Quijn nõ obumbytanſt co eam Etſun del ⁊ ipſa apnn ⁊ beataquegiil quẽ deſiduui᷑. üs mnqtoñſuini eius rumnji nb n heeunni Fopichunbum jnnbgu ü er nlbis c nlumie ul ucburum diuht yiu kiis ſucceſ⸗ intilleaui äwis Pustt u d vmbni qeit vt võ il vuäwuevwi un delc Wes tschiynbnnol ain delus M pin umis mo⸗ nbuilh ubui nbs 1 nos alch jn 3 nbn morn cn rhde yue zi mone joſchih — Luni uc nu pꝛopꝛie eſt coꝛpi cuiꝰeſt vmbꝛa.tĩ ꝓ certo clinauerint vmbꝛe creſcẽte lumie. ĩmo pe⸗ vira illa nf̃a iferno appꝛopinq;uit. Seniq; nitus diſpararũt ⁊ ſubintrabit ſicur ꝑſpi⸗ niſi qꝛ dñs inqͥt adiuut me: paulominus cua ita ⁊ ꝑpetug viſio:eritq; nõ mõ ſuaui⸗ habitaſſet in inferno aĩia mea. Nũc aũt de tas gurturi ſed ⁊ ſatietas ventri.ſine faſti vmbꝛa moꝛtis ad vitetrãſiumꝰvmbzam dio tůj. Sub vmbꝛa eiꝰ quẽ deſideraueraʒ mag aũttrãſlati ſumꝰ de moꝛte in vitam ſedi:⁊ fructꝰerꝰdulc guttun meo. Nos q in xpᷣi ymbꝛa viuẽtes. ſi tñ viuẽtes⁊ nen vbiſpõſa pauſat pauſemꝰ parit᷑ de ſũpto moꝛtui. Nec cm̃ reoꝛ ↄtinuo vt q;s in vm⸗ guſtu pẽemfanulias glificãtes. qͥ nos ad ꝛa eiꝰ fuerit ꝙ viuaticg. q? nõð plane ois fales epulas inuitauit ſpõſum ecclie ieſuʒ q ficẽ hʒ ex fide viuit.nã fides ſine oꝑibꝰ xm dm ufm qͥ eit deꝰ bñdictꝰi ſcla.amẽ moꝛtua eſt. nec põt dare vitam quã mime S— ipſa hũert. Ideo ꝓpheta cũ dixiiſet ſpirtꝰ?. Bomelia. lij. Mtro duxit me rex in cellã vinariã: añ faciẽ nfam xp̃s dñs nõ ↄtentus kit ſe qul? dicere. i vmbꝛaeꝰ ſumꝰ. G ĩ vmbꝛa oꝛdmauit ime charitatẽ Vt qͥdeʒ inct viuimꝰ int gẽtes. Et tu ʒᷓ vide vt vi poſiti capti videt᷑ ſonarelra.habi uas exẽploꝓxhe in vmbꝛa eius.vt qũq; ⁊ to ꝓ votis dulci adm odũ familiariq; col⸗ regnes i lumie eiꝰ. Nec em̃ ti vmbꝛã hz loquio cũ dilecto.illo abeũte ſpõfa regre⸗ xlucem. Ipſe ꝑ carnẽ eſt vmbꝛa fidei.ipſe dit᷑ ad adoleſcentulas aſpectu ita ip̃ꝰ affa intelligentie lumẽꝑ ſpm̃. Et caro eſt ei ⁊ tuq; refecta arq; accẽſa.q̃tinꝰ cbꝛie ſils ap ſpũs. Caro in carne manẽtib. ſpũs añ fa⸗ pareret. Et qᷓñ uł ſtupẽtib nouitatẽ ⁊ q̃re⸗ tlem nfam.i.in futuro.ſitñ q̃ retro ſr obli⸗ tibus cãz rñdit miꝝ miĩmeeſſe ſi vino eſtu niſcẽtes ad ea q̃ añ ſunt noſmetip̃os exten⸗ arer q̃ in ccllã vinariã intro iſſet. Et ᷣm lit dimus, quo ueniẽtes exꝑiamur de ᷓᷣbo terã ita. Sctm ſpm̃ q́; nõ negat ebꝛiã:ſed qð dixit. Caro nõ ꝓdeſt qͥcq;. ſpũs eſt qui amoꝛe nõ vino:niſt ꝙ amoꝛ vinũ eſt. In⸗ viuificat. Nec ignoꝛo ꝙF ĩcatne manẽs ad trodu xit me rex in cellã vinariaʒ. Oñ pñs huc qͥs dixerit. Et ſi cognouimꝰIpᷣmᷣm eſt ſpõſus ⁊ ſpõſa ad ipᷣm ſermonẽ dirigit rarnem. ſʒ nüc iã nõ nouimꝰ. Ad hoc ilte. fũc ſponſus dẽ aut dilectꝰ aut quẽ diligit Nos pᷣo qͥ nondũ in padiſum- nondũ ad aia mea inquit. Loquens vo de ipſo ado⸗ tertiũ celũ rapi meruimꝰ xp̃i interim carne leſcentuł regẽ nojat.vt qͥd ß. Pꝛoptea cre paſcamur. myſteria veneremur. exẽpia ſes qo ⁊ ſpõſe amãtiatq; dilecte conuentat ctemur. fiqẽ ſeruemꝰ:⁊ viuimus ꝓfecto in vti familiariꝰ qð ad ſe eſt amoꝛis noĩby. et vmbꝛa. In vmbꝛa ciꝰquẽ deſideraueram adoleſ cẽtułtãq; diſciplĩa indigẽtib⸗ opuf ſedi. Fo*taſſis felicius aliquid iſta exper⸗ ſit reuerẽdo pᷣmi vorablo maleſtatꝭ Intro tam ſe glief ico. ꝙ ſe in vmbꝛa diẽ nõ vtꝓ duxit me rex in cellã vinariã. Que ñ̃ iſta pheta viuere:ſeq jediſſe. Sedere em qeſce⸗ ſit cella vinaria p̃tereo dicere:qꝛ dixiſſe me re eſt. Plꝰ eſt aũt qeſccre in v mbꝛaq; viue credo. Tñ ſiad ecckiaʒ referat ᷣmo cum ſe re:ſiẽ viuere plus eſt qᷓ; t̃mõ eſſe ĩ eq· Igi pleti ſpůſctõ diſcipłi muſto ebꝛij a ꝓplo pu turqð eſt multoꝝ cõe ꝓpha gſſumens idi tarent tüc rãq; amicꝰ ſpõſiꝙ ſpõſa ſtãs pe in vmbꝛa ervnimꝰin qͥt. ſpõſa ÿo hñs p⸗ trus ĩ medio eo Z. nõ inqͥt ſit vos eſtimatꝭ rogatiuᷓ. etiᷓ qð ſub ea ſingularit᷑ ſederit hi ebꝛij ſt. Attẽde iterim ꝙ nõ oĩmõ ebꝛi⸗ gllat. Nö em̃ vtille pluralit vuimꝰ. ita? os. ſʒ ebꝛios ſie ab illis eſtimati ſt᷑ denega hec ſecimꝰd: xit:ſed ingtarit ſedi:vt agno uit. Erãt em̃ ebꝛij. ſ ſpũſctõ:nõ muſto. Et ſcas pꝛerogatiuã. Vbiitaq; nos cü labo⸗ qᷓi teſtificgrent᷑ ad plebẽ reuera ſe ĩcellã fu revlumꝰ.qͥ cõſcij pciõꝝ ſub tioꝛe ſerumꝰ ſle vinariã itre ductos.rurfũ petrꝰp oib ibthec den ota ⁊ amãs ſuauit᷑ requieſcit. Sʒ h eſt ait qð pictum eſt ꝑppham 1ohe Heniq; timoꝛ penẽ hz. amoꝛ ſuauitatem. Et erit ĩ nouiſſimis dieb diẽ dñs, effun⸗ Sñ at. Et fructꝰ eiꝰ dulcis guttun meo,. dã de ſpũ meo ſuꝑ oẽm carnẽ⁊ꝓphetabũ guſti ↄtẽplatiõis ſignificãs quẽ obtinue filij värz fülie vie⸗ Juuenes vhnnde xi ꝑ amoꝛẽ fuauit ſulcuata. It iſtð ĩvm. ſule 1öi debũt ⁊ ſenes vñ fomnia ſomnia bũt. In bꝛa qꝛ ꝑ ſpeclin ⁊ inchigmate.Erit cũ des nõ tibi yidet cella fiſſeyinaria illa domꝰ in ꝗᷓjerãt diſcipuli parit cõgregati.cñ factꝰ ſt repẽte de celo ſonꝰ tanq; aduenient, pi itus vchemẽtis ⁊ repleuit totã domũ vbi rrant ſedẽtes adipleuitq; ꝓphiam iohel. Et nõne vnuſqͥſq; illoꝝ extẽs inebꝛiatus ab ybertate domus ilirꝰ.⁊ toꝛrente volup tatis tante potatꝰ. ditere merito qͥbat. qm̃ troduxit mein cellã vinariã. Sʒ ⁊tu q́; ſi vollecto tuo fpũ mẽte ſobꝛia ⁊ vacua cutis ꝛõ nis domũ folus itroeas.⁊ ſtãs coꝛã ðᷣo ad vnũ aliq doãltaribꝰ celi ianuã tãgas ſctĩ deſi derij manu.⁊ pñtatꝰ choꝛis ſctõ:ũ tua pen etrãte deu otiõe.ſiqͥdẽ oĩo iuſtipe⸗ netrat celos.in ipᷣoꝝ pñtia miſerãdus de⸗ Ploꝛes miſerias ⁊ calamitates qs pateris crebꝛis ſuſpirjs ⁊ gemitibꝰ inenarrabilbꝰ ꝓdas neceſſitatẽ.flagites pietatẽ.ſi inquã egeris ↄfido ĩ eo qͥ dixit.petite ⁊ accipie ris.⁊ ſi ꝑſeueraueris pulſans.nõ exibis va cuus. Veꝝ cũ te nob reddider plenũ gra ⁊ charitate.nec poteris ſpũ feruẽs diſſitare munꝰ acceptũ. qð ſine luidia cõicabis.eri q; oib in gra q̃ data eſt tibi.nõ mõ grat? F foꝛtaſſis etiã ãm irandus poter⸗ ehe ve raciter ꝓteſtari.qꝛ itroduxit me rex in eellã vinaria m.tm̃ cautus eſto nõ ĩteſʒ in dño grtari. Hec om̃e d onũ qᷓ;ᷓuis ſpiritale ꝓdi⸗ re dixerim de cdla vinara.cũ ſint ⁊ alie pe nes ſponſum celle vel apothece diuerſain ſe recondita hñtes dona atq; chariſmata Fm diuitias glie eiꝰ. de b ceilis mem ini albi latius diſputaſſe. Nõne hec condita ſunt inqt apð me⁊ ſiꝗᷓta in theſaurꝰ meis Ergo ꝓ dilerſitate cẽllaꝝ. diuiſiones gr̃a Ium ſunt. ⁊ vnicuiq; man jfeſtut᷑ ſpũs ad vtilitatẽ. Et qᷓ;qᷓ; alij qͥdẽ det᷑ ᷣmo ſaplen tie.alij ⁊ũt hnis jeie alij poꝓphia. alij gla xurationũ.alij genera linguaꝝ· alij interpᷣ⸗ tatio ſermonũ. aliaq; alijs his ſilia: nõ tñ qᷓs hoꝝ ꝓ hmõi dicere poterit ꝙ fuerit itro ductus tcellã viuariã. Ex alijs qͥpecelliſ ſine theſaurꝭ iſta fumunt᷑ Sſi qͥ6 oꝛãdo obtineat mẽte excedeteĩ id dluini archant vñ mox recedat diuino amn oꝛe vehemẽriſſi meſiagrans ⁊eſtuãs iuſticie ʒelo·nechon ⁊ in cunctis ſpiritalibꝰ ſtudijs atq; officijs ꝓ nmiũ feruẽs:ita vt poſſit dicere. ↄcaluit oꝛ ineũ itra me⁊ ĩmeditatõe mea e xarde⸗ ſcet ignis · Is plane cã ex charitat abũdã Ra bonã ⁊ ſalutarẽ vinlericie ructare cra⸗ Womclia pulam cepit. in cellã nõ inerite phibetpi nanã introiſſe. Cũ em̃ duo ſint btẽ ↄtẽpla tionis exceſſus. in intellectu vnꝰ ⁊ alter in affeccu.vnus in lumie. alt᷑ in feruoꝛe.ynꝰ imn agnitõe alt᷑ in deuotõe:piꝰ ſane affectuſ ⁊ pectus amoꝛe calẽs.⁊ ſctẽ deuotõis iniu ſio.etiã ⁊ vchemens ſyãs repletꝰʒelo.non plane aliunde qᷓ; ecella vinaria repoꝛtant᷑ ⁊cuicũq; eſt hoꝝ copia ſurgere ab oꝛõedo⸗ natur.poteſt in veritateloqᷓ: qꝛ introduxit me reꝝ in cellã vinariã. Seq́ł᷑. Oꝛdinauit in me charitatẽ. O ino neceſſarie. Impoꝛ⸗ tabilis ſiqͥdẽ abſq; ſcia eſt ʒelus. vbig ve⸗ hemens emulatio. ibi maxie diſcretio ne⸗ relſaria qᷓ eſt oꝛ dinatio ch aritats. Sꝑ ddẽ ʒelus minꝰabſq; ſcia efficax minuſq; vtil inuenit᷑.plerũq; aũt ⁊ ꝑnitioſus valde ſen titur. Quo igit᷑ zelus feruidioꝛ acvehemẽ tioꝛ ſpũs ꝑfuſioꝛq; charitas eo vigilãtio⸗ ri opus ſcla eſt qᷓ ʒelũ fupꝛimat.ſpm̃ tem⸗ peret. oꝛdinet charitatẽ. Pꝛoinde ſane ne tanqᷓ; nimia ⁊ impoꝛtabilis ꝓ impetu ſpi ritus quẽ cella vinaria videt᷑ repo?taſſe.pᷣ ſertim ab adoleſcẽtulis ſp õfa timeat᷑ iũgit qð diſcretionis eſt etiã ſe parit accepiſſe.i. oꝛdinem charitatꝰ. Diſcretio qͥpeoĩ ptu⸗ tioꝛdinẽ ponit. oꝛdo modã triburt? dech rem efiam ⁊ ꝑpetuitatẽ. Deniq; ait. Oꝛdi natione tua ꝑſeuerat dies: diem vᷣtutẽ ap⸗ pellã s. Eſt ꝗᷓ diſcretio.nõ tã vᷣtus qᷓ; qdã moderatriꝝ ⁊ auriga vᷣtutum oꝛdinatrixq; affectuũ ⁊ moꝝ doctrix. Tolle hãc ⁊ vtus vitiũ erit.ipᷣaq; affectio naturalis in ꝑtur batio nem mag ↄuertet᷑ exterminũq; na⸗ ture. Oꝛdinauit in me charitatẽ. Factũ eſt poc cũ in ecclia quoſdã qͥdem dedit apłos quoſdã aũtꝓphas. alios vo euangeliſtas. alios paſtoꝛes ⁊ doctoꝛes ad ↄfũmasionẽ ſctõꝝ. O ꝑtet aũt vt hos vna oẽs charitaſ liget ⁊ temꝑetĩ vnitatẽcoꝛꝑis xpi.qð mi⸗ nime oĩo facere poterit ſi ipla nõ fuerit oꝛ⸗ dinata. Nã ſi ſuo qͥlq; ferat᷑ impetu ſchm rom̃ quẽ accepit ⁊ ad queq; volet indifferẽ terꝓut affieit᷑.⁊ nõ rõnis iudicio Zuolarit pum ſibi alſignato officio nemo ↄtẽð erit. ſed oẽs oĩa indiſcreta ãminiſtratõe pariter attentabunt. non plane vnitas erit. ſʒ m⁊ gis coufuſio. Oꝛqinauiti me charitatem Vtinã ⁊ in me dñs ieſus rantillũ oꝛdinet caritarꝭ qð dedit. vt ſie mihl cute ſint vni⸗ ———— ———— nö inetit bbi n duo ſintbr⸗ lni ſe. alt n kumn toeipb ſunegi 8.1 ſcideuotig isnpltn Aplnaru ſ Pu ſirgerchaic ute 90. ihmd ſcꝛeſtzcus i di maie dſun ochant, S dueficumi pninſis us femidimie Pchartusurglih idã ſupꝛinthin tatẽ. Pohcn npottadispimn naria vidc uj cẽtulis ſpõuuj cãlepuiſi v Diſcmiih ado modimun uttatẽ. Daitu ert dis dunjui actio. ti jusqᷓi nginmom vot Lolehirrjn funb uniuls in o nrmnüc mechirtiti. Faci Mdiqcen deditij los vo eunngils ouoꝛes ad ↄſim⸗ vthos vn oi cu ntuiigs thr ah uſtio o fuen oiſcint inyau 1 Uqucwat nörnts udunxin ooffcioneniul uerſa ᷓ ſunt ipſlus. vt tamen qð meipo⸗ tiſſimũ ꝓpoſiti ſeu officij eſſe cõſtiterit ante oĩa curem:ſed ſane id pᷣus vt tamẽadmul ta que mihi ſpecialitet nõ attinet afficlar amplins. Nö eiñ ſꝑ qð pꝛius curandũ id etiqᷓ diligendũ amplius erit: cũ ſepe quod. pꝛius eſt ad ſollicitudinẽ minus ſit ad vti⸗ jitatẽac ꝑ hoc minus eſſe o poꝛteat ⁊ ĩaffe ctu. Frequenterꝓinde qð ꝓ iniuncto pᷣpo nitur. di in dicio poſt habet᷑:⁊ qð ʒitas iu⸗ dicat pꝛẽponendũ.id carius amplectẽduʒ oꝛdo poſtulat charitas. Nõne vᷣbi gra ex iniuncto incumbit mihi cura oĩm veſtrũ. Jam quicqͥd huic foꝛte ꝑtulero operi quo minꝰ ipi inuigilẽ digne ⁊ vtiliter ꝓ viribꝰ exequendo.⁊ fiex charitate foꝛtaſſis id fa⸗ cere videar oꝛdinis tñ ratio nõ conſentit. Qð ſiante oĩa qͥdem vt debeo huic inten do cure.non aũt magis ad maioꝛa gauðo dei lucra que ꝑ alteꝝ ieri foꝛte comperero patet me oꝛdinẽ charitatis ex ꝑte tenere.ex parte neqᷓqᷓ;. Si vᷣo me⁊ ad id amplꝰqð ſpecialius incũbit ſollicitũ.⁊ nihilominꝰ ad iliud qð maius eſt magis affectũ exhi⸗ beam. vtrobiq; ꝓfecto ĩimemoꝛ charitatis oꝛdinem aſſecutus.⁊ nð eſt cur dicere non polim eriã ipſe. qꝛ oꝛdinauit in mechari⸗ tatem. Si autẽ dicas difficile quẽqᷓ; plus alieno gaudere magno bono qᷓ; ꝓpꝛio ꝑuo a duertes certe vel ex hoc excellentiã gratie apud ſponſam ⁊ quã non cuilibet aie dice re ſit. qꝛ oꝛdinauit ĩ mecharitatẽ. Quare facies deciderũt quoꝛundam veſtꝝ modo ad hũc ſermonẽ. Nã alta ſuſpiria teſtãtur triſticiã an imoꝝ.ↄſcientiarũq; deiectionẽ Bimiꝝ metientes noſmetip̃os nob ſenti⸗ mus aliqui nñ̃m ꝓ nñe imꝑfeetionis expe⸗ rientia qᷓ; rara vᷣtns ſit aliene nõ inuidere ptuti.nedum gaudere ad iliã.nedum etiã tanto pliuſq; adꝓpꝛ iam quenq; gratulari. quanto ſe perpẽdit in Fᷣtute ſuꝑatum, Zd huc modicũ lumẽ in nobiseſt frẽs qͥtqͥt de nobis ita ſentimus. Ambulemus dũ lucẽ ne tenebꝛe nos cõpꝛehen dant. Ambulare pꝛo ficere eſt. Ambulabat aplłs qͥ dicebat. Fon arbitroꝛ me ↄpꝛehendiſſe. Et addi⸗ dit Ea aũt q̃ retro ſunt obliuiſcens. ad ea que ante ſunt me extendo. Quid eſt ilud aũt. Vinñ autẽ inqͥt quaſi remanſit mihi d remedtũ ad ſpẽ· ad põſolationẽ. Quid illud. Que retro ſunt videlicet obliniſcẽs aden que ante ſunt me extendo. Wagna fiaucia qð magnũ vas electionis.ꝑfectuʒ abnuens. ꝓfectũ fatemur. Ergo nð ambu pulantem ſed ſedentem a moꝛtis tenebꝛis comp̃hendi periculũ eſt. Et quis ſedẽs ni⸗ ſi qui nõ curat ꝓficere. Id caueto:⁊ ſi moꝛ te pꝛeoccupatus fueris. in refyigerio eris · Dices deo. Impfectũ meũ viderunt oculi tui.⁊ in lbꝛo tuo nihiominꝰ inqͥt omnes ſcribent. Qui omnes. Pꝛofecto quti in de iderio pꝛoficiendi inueniunt᷑. Sequit᷑ em̃⸗ Dies foꝛmabunt᷑? nemoi eis. ſubaudis peribit. Dies ꝓficientes intellige:qͥ ſimoꝛ te pꝛeoccupati fuerint. ĩ eo qð eis deeſt ꝑfi ciendi.Foꝛmabunt᷑ ⁊ nemo ieis in foꝛmi relinquit᷑. Et quomõ ais ego ꝑficere poſ⸗ ſum qui fratriꝓficienti inuideo. Si dolel qð inuides.ſentis ſed nõ cõſentis. Paſſio eſt quandoq; ſananda. non actio dẽnan da. Tim̃ nõ illic reſideas. imquitatẽ meci tãs ĩcubili tus.qᷓliter videlʒ fou eas moꝛ⸗ bum.fatiſfacias peſti ꝑſequaris inſontem bene ab illo geſta calumniando. depꝛimẽ⸗ do ꝑuertendo atq; impedien do gerenda. Zlioquin non nocet ambtulanti ⁊ extẽden ti ſe ad melioꝛa.qð iam non ipſe oꝑatur:ſʒ ꝙ habitat in eo peccatũ. Non eſt ergo dã⸗ natio illi qui non dat mẽbra ſua iniquitas ti.non linguam ad detrahen dũ.non qͥcqᷓ; reliquicoꝛꝑis ad ledendum nocendumue aliquo mõ.magꝰ aũt ↄfundit᷑ ſic ſeeſſe ma le affectum ⁊ molitũ ex longo vitiũ.confi⸗ tendo. flendo oꝛando amat expellere:⁊ cũ nõ pᷣualet mitioꝛ inde ad om̃es atq; apud ſe humilioꝛ inueni᷑. Quis ſanũ ſapiẽs ho minem damuet qui ↄ dño didicit mitꝰ eẽ ⁊ humilis coꝛde. Abſit vt inueniat᷑ expers ſalutis imitatoꝛ ſaluatoꝛis ſponſi eccleſie dñi noſtri quieſt deus benedictus in ſecu la. Amen. Erxpliciunt Homelie bti Bernardi ſu⸗⸗ per Lantica canticop. regula nouitioꝛum. Quare veneris De obedientia De pacecum pꝛel aris eſurgendo a ſomno De diuino officio Quomõ in choꝛo te habeas De dicendo culpam e menſa De doꝛmitoꝛio —. dretionelaboꝛis e obſequijs Demſſa De confeſſione e cella De obedientia electione De pꝛedicatione ⁊ tonfeſſione De diſciplina vbiq; Quomedo inter fratres te habeas De verecundia De inceſſu De ſtando Deriſu De verbis Deiactantia De verbis ocioſis Vt de deo libenter loquaris De ocio De meditatione de deo De vana gloꝛia Quomodo te habeas extra domum De viſu Quõ te habeas cũ ſotio in via De oꝛdinatione in via De bono exemplo De feminis fugiendis De libertate coꝛdis Epplogus Quare veneris. Rimo ſꝑ debes ↄſiderare ad quid veneris. pꝛopt᷑ qͥd em̃ veniſti niſi ſolũmõ ꝓpter deñ vt ip̃e fieret mer ceð laboꝛis in vita eterna. Sicut ꝗᷓꝓpter nullũ aliũ veniſti:ſicꝓpter nullũ debes ob mittere nec alicuiꝰ exeplo tepeſcere qͥn ſtu⸗ gieas ad id ad qð veniſti Seniſti enim ad Regula nouitio:um Incipit liber beati Bernardi de ſeruitutẽ dei cui oĩis creatura ſeruire debet 0 nchil hzʒ nili ab ip̃o ⁊ iõ dʒ ei dare totuʒ qð eſt ⁊ qð ſcit ⁊ qð pᷣt. E ji oĩa ſeruiunt᷑ ſuo creatoꝛi ꝓ oi poſſe ſuo multomagꝰ hõ quẽ nõ ſolũ creauit ſiẽ cetera.ſʒ etiã intelle ctu decoꝛauit:libero arbitrio nobilitauit. mũdi d ñm cõſtituit:ſibi ſileʒ fecit.naturã ſuã aſſumpſit.pbo ⁊ exẽplo eũ iſtruxit.ſan⸗ guine ſuo de moꝛte eterna redemit.ſpiritũ⸗ ſctm̃ ei infudit.carnẽſuã in cibuʒ tradidit curam eiꝰ hʒ ſicut mat ꝑuuli filh ſui.⁊et᷑⸗ nam hereditatẽ ei dare diſpoſuit. Ecce qᷓn tum nos tenemur ſeruire ðᷣo p̃ ceter/ ⁊ dili gere ſuꝑ oia qͥ nos pꝛe oil mũdi creaturꝭ amauit. De obedientia. Ed qꝛ nõ cõfidis tibijpᷣi vt pꝛeſus mas te ſcire qͥd velit dñis.ideo cõ⸗ miſiſti te ſuꝑioꝛi tuo vt ip̃ete regat ⁊ dediſti ei manũ in ꝓfeſſionẽ vt ip̃e te du⸗ cat in via dei. Vñ nõ licet tibi deinde vi⸗ uerep velle tuo:ſed qu o ductoꝛ tuus te ire iubet.illuc folũ ire dẽbes.⁊ qð ipſe ꝓhibet hoc debes cauere:qꝛ qͥ artẽ aliquaʒ diſcere tupit. dz arteʒ doctoꝛis ſui tenere ⁊ ꝓpꝛias adinuẽtiões relinq̃re. Et infirmꝰ qͥ viroꝝ adhuc acceſſiðᷣes patit᷑ debet ſeruare dietã quam medicꝰ ſuꝰ ei ĩdicit.ſicito plene de ſiderat ſanari. Ita ⁊ tu nil facias vel di⸗ cas qð mg̃m tuũ nolle pᷣſumis. Teeĩ de diſti ei ꝓpter regnũ cel oꝝ.⁊ iam nõ es tuꝰ ſʒ eius cui te vendidiſti:⁊ iõ nihil licet tibi de te agere ſine eius volũtate ⁊ ↄtrectatio rei aliene ĩuito dño eſt furtum.fur aũtcelo nõ appꝛoplat.ip̃i rectoꝛes ñi ſt vicarij do mini ſuꝑ nos ⁊ nes debemꝰ obedire eis ſi cut dño ⁊ nõ hoĩby: qꝛ nõꝓꝙter ip̃os ſpt deũ ſubiacemꝰ eis.talẽ te ei exhibe vt libe⸗ rete iubeat facere vel dimittere qͥcqͥd vi⸗ det᷑ ei expedire: qꝛ ſi ipſetimet te iã ſeruus maioꝛ eſt dño ⁊ diſcipulꝰſuꝑgf̃m. De pace cum pꝛelatis Zbe pacẽ cũ pꝛelatis ſꝑ: nec eis de btrahas nec audias detrahere. quia deus ſpãliter h vitiũ punit ĩſubdi⸗ tis etlãĩ pñti. Nõ acriter põderes erceſſus eoꝝ:ſʒ ignoſece eis qᷓſi hoĩb: qꝛ in mult⸗ cu ris nõ põt aliqñ eoꝝ negligẽtia euirari⁊ ſe pe qð in eis reßᷣhendimꝰ eꝝ nro vitio ma⸗ Ne doßcunty e oib niuuu ſidis dißin d veltdi ducᷓ orituo vtienn pfcorinhu no lict udldent⸗ quo dugnunn ebes. 105lit qͥartiaihin is ſutenn Et ninſu nt debetſmmi idit ſct glun ꝛtn nil fuus vi olleßſymis Teide lox rumpõsn iutnbWlrtbl oliuet ↄtrectatio unun füraütcch es ufiſt vicanj dem obedirect dter ios ſg enen dimitten jcjr⸗ ſumanüns obſupmgin⸗ mpꝛcluns clutis ſnetus us daraherru ideres eruis la eull pnom intentionẽ eius ꝓ malo iudicamꝰ. Hono ra eos ĩ coꝛ de tuo ⁊ ne ſpnas ne foꝛte ſper⸗ nas eos cuꝰvicẽ gerũt. Erede ꝙ deꝰinſpi⸗ ra uerit eis qͥcqͥd te iubẽt facere ꝓpter vtili⸗ ratẽ aĩe tue Oꝛdinatões eoꝝ ⁊ ↄſtitutões nõ faſtidias:qꝛ nõ ſine cq̃ faciũt lʒ tu neſci as cãʒ. Vã eis qͥ am bulãt ſimpł᷑rĩ via dñi nõ nocẽt: ſʒ ꝓſunt ad maꝰ meritũ oẽs cãs Verꝰſeruꝰdei ſic dʒ ĩcedere via regio ĩ mã datis dei ꝙ ſtatuta hũana nõ artẽt eũĩ ali quo:qꝛ ip̃e dz ſeip̃m artgre: ita vt ſi nõ ei; illð ſtatutũ tñ caueret ſibi ab oĩ qð nõ eſſet exp ediẽs. Per talia em̃ ſtatuta tm̃ reꝑiun tur eoꝝ erceſſus qͥ metas diſciplie trãlgre⸗ diunt᷑. His de obedientia pꝛem iſſis qᷓ ini ciũ ĩ religiõe eſt ad alia trãſeo ⁊ pꝛimo ad coꝛꝑalia exercitia. Deide ↄſeq̃nter ad ſpi⸗ ritualia:qꝛ nõ pꝛiꝰ qð ſpũaleẽ ſʒ qð aĩale. deinge qð ſpũale. De ſurgendo a ſomno. Sſueſce cũ o ptĩe poteſpaꝝ añ ma tutinas euigila re: vt ſpũs tũc diri gat ad deũ in oꝛõne vt mag ſobꝛi us ſit ⁊ deu otꝰ ĩ ßᷣmone ⁊ laudib dei ⁊ cũ euigilas ſtatim oẽs cogitatões tuaſ abijce de coꝛde tuo ⁊ ſomnia q ſomniaſti ĩ nocte qͥby vellet te diaboꝰoccupare ⁊ pꝛimitias cogitationũ tuaꝝ ⁊ actionum offer dño in oꝛõne vei meditatiõe aliqᷓ bona cũ coꝛꝑis erectõe vel genuflexione: donec aliquẽ effe ctum deuotõis ↄcipias ⁊ cogitatiões va⸗ gas qᷓ tũc maxie mẽtẽ in feſtãt a teabijcias: ⁊ exh eris tota die ad oẽ bonũ deuotioꝛ et expeditioꝛ. 3 De diuino officio N diuino officio nõ ſis piger ⁊ fa⸗ ſtidioſus: ſʒ coge coꝛpꝰ ſpiritui ſer⸗ uire:⁊ ſta reueren? ⁊ pſalle alacriter toꝛã angeł qᷓ ibi pñtes iuxta te aſſunt.in⸗ clina deuote.nõ circũſpicias hincinde niſi qð neceſſe fuerit. Riſus ⁊ ⁊ pba iutilia pe nitꝰdeteſtare vt coꝛã̃ dñ o maieſtatꝰ cũ me⸗ tu ⁊ reuerẽtia aſſiſtere debes vᷣba pſalmo⸗ die diſticte ⁊ ĩiteq ꝓnũcia. Võ leuit᷑ diſcur ras ꝑchoꝝ nec añ finẽ hoꝛaꝝ niſi oꝑteat ex eas. Pꝛiuſqᷓ; incipiat᷑ officiũ ſi potesipᷣue⸗ nire ſtudeas vt coꝛ ad aliquã deuotionem ſit excitatũ qñ icipiat᷑ officiũ. Jõ em̃ tõ de ides ⁊ tepidi ſumꝰi diuio officioqꝛ añ nð beati Bernardt gis eſt qᷓ; ex eoꝝ cnlpa: qꝛ nð intelligimus ſumꝰ in aliq̃ deuotõe exeitati:⁊ ita eximus ſiẽ itrauimꝰ frigidi ⁊ diſſoluti oꝛde. Stu de in ip̃o inicio cogitatões vagas abigere ⁊ intẽde his q̃ pfallunt᷑: alioqͥn tumultus eaꝝ poſtea vix potes euadere. Poſt eẽ ſtus de te leruare ĩ deuotõe quã ↄcepiſti nec ſtas tim effun das te ad vana. Si aũt non hẽð deuotionẽ interiꝰfaltẽ ↄſerua diſciplinam — ⁊moꝝ Suitatẽ hũiliter exteriꝰ ꝓpter reuerẽ⸗ tam dei? alijs ad exemplũ. De diſcretione in capitulq N capto uon loqᷓris niſi valde vti ſir:⁊ hüilit ⁊ mãſuete. ulpã tu am hũilit dic ⁊ coꝛreptꝰ valde mãſuete rñ⸗ de nec excuſa qñ coꝛriꝑis. Si de cõſilio in terrogaberꝰ libere ⁊ hůiliter dic qð tibi vi⸗ detur. Si aũt nõ recipi᷑ ↄſiliũ tuũ non ſit tibi cure nec vełꝑtinacir vᷣfẽdere tuã ſnĩaʒ Sufficit tibi ſatiſfeciſſe tue ↄſcie.in excuſa tionibo nõ ſis anxiꝰ.dic tñ qð ſcis tunc fa⸗ ttum ʒᷓ regulã ⁊ oꝛdinis ſtatuta ſine odio alicuiꝰ ⁊ vbis mãſuetꝭ ⁊ vultu placido.et qð neſcias nõtenerꝭ. Noli opinãdo accu⸗ ſare:qꝛ opinio ſepe fallit. Ilie qͥ tibi dixit qð ipe neſcit dicʒ ꝓ ſe ſiveꝝ eſt:⁊ ſi pñs nõ eſt nõ potes ꝓbare cuꝰteſtẽ nõ hẽs nõ gra neris ꝓ accuſatõib tuis: ſʒ tñ dic humili᷑ mea culpa ſi va ſunt vel ꝑua qꝛ maioꝛ cõ⸗ fuſſo tibi furger ſiꝓcaciter te excuſes quaʒ ſi hůtliter ↄfitearꝭ. Si ÿo f̃uia eſſent ⁊ nõ Fa maxie qᷓ poſſent aliqͥs ſcadaliʒare tune hũiliter petita audiẽtia iudica eis paucis vᷣbis ⁊ modeſt ꝙ non ſis tibi ↄſciꝰ de qͥby accuſar.· Seruus dei nõ dz timere ↄfuſio nẽ ab hoĩb. vbi ↄſcia eũ coꝛã deo nõ accu ſat:ſʒ ſuſtiere patiẽt᷑ qͥcqͥd eũ dñs voiuerit ſuſtiere. Cõſueſce vbicũq; a ſuꝑioꝛe coꝛris gis ſiue? caplo fiue ĩ choꝛo ſiue extra ꝙ ſta tim gẽbv flexis dicas hũilir culpã tuã:p̃ ẽ antiqᷓ religiõis ↄſuetudo a ſctõ franciſco ⁊ alijs ſcis tradita.vñ ⁊ tu dẽs ſtu dere vt ſiẽ tibi oꝛdo a fenioꝛib tuis tradita eſt ita eẽ tradas eũ poſterꝭ tuis qᷓ;tũ ĩ te eſtʒ bo⁊ ex emplonet gliquã nõ bonã ↄſuetudinẽ in⸗ ducaſenec ali quã ⁊vtilẽ negiectã ⁊ ĩcrucis labi ꝑmittas:ſʒ in te ⁊ĩ alijs qͥbycũ modes ſtia ꝑuadere poterꝭ ↄſerues. Quicũq; ei aliqð exemplũ alijs relinqt ſiue malũ ſuie bonũ particeps imitatoꝝ ſuoꝝ erit ſiue in ſuplicio ſiue in pꝛemio. ₰ 3 De Wenſa mẽſa nolihincinde reſpicere ita 2 neſcias qͥs in latere tuo ſedeat vł — dcãc hẽ̃at coꝛã ſe vel qͥd faciat Ti i ſis attentꝰ ⁊ deo vel lectioni. Cũ diſci⸗ plina comede: nõ cũ impetu guloſe qᷓſi nõ Poſſis ſaturari:nec effundas te totũ juꝑ ci bũ ſiẽ canis famelicꝰ. nec vagꝭ ocułx inqͥe to coꝛde circũſpicias ͥdſit ĩ mẽſa delicati us. nec añ q̃ras ſatiare oculũ qᷓ; palatũ.ſʒ rů grarũactione ſufficiat tibi qð hie potes veł potiꝰ penuriã aliquaʒ ſuſtinere qᷓ; plus abũdare. Nihil ſpnas qð tibi ago⸗ nit᷑·nec indiguerꝭ ſialiqͥs ſuſpectꝰ ineſt ↄdi mẽto vel ſale vel coctura.ſʒ cogita ꝙ miti melioꝛes te mito vilioꝛibꝰ ⁊ paucioꝛib ſi tẽtiqͥ qð tu abijciꝓ magnis delitijs acce Ptarẽt. Pauꝑtas xp̃i familiar? amica pla reat tibi ĩ oib ⁊ ipᷣaʒ cũ ſũmo eonatu am⸗ plectere.in mẽſis. in cibis.ĩ veſtibꝰ.in vten ilb. in libꝛis.in edificijs ⁊ in oĩb videqᷓ; hůiles geſtus paupꝑes habeant qᷓ; ſimplex rnſum q; ꝓuidis animũ. De Tibo. Vnqᷓ; audiat᷑ aliqᷓ̃ q̃rimonia de te np a beiettu tuo in cibis vel vili Nveſtitu:⁊ reputa te idignũ etiã his q̃ᷓ bẽs:qꝛ defect ꝰexterio? creſtit in augmẽ⸗ tum gre interioꝛis ⁊ delicias bone conſcie Eãõ efterioꝛ abũ dãtia interioꝝ inoplã ge⸗ nerat. De mẽſura vo comedendi difficile ẽ Dare certã reglaʒ niſi ꝙ iter iſta duo ſꝑ me diũ teneas:ne iti paꝝ ſumas in viribꝰ de⸗ ficias ⁊ ĩlaboꝛe frangari: ⁊ itẽ ne ita mul⸗ tũ ſumas vt poſt ſumptũ cibũ non poſſis otare vel legẽre vel agilis efſe ad ea 3 tibi picunt᷑ Interiſta ꝓpꝛla expientia magiſtr melioꝛ ẽitcũ deuota volũtate. De Doꝛmito?io votmitoꝛio eſto qetꝰne alids hte aiiqmõ inqe᷑ ſiue oꝛaꝛe ſine doꝛmi⸗ re voluer. Suo dũt euigilauerꝰ ſtatim oc urrat tibi mẽoꝛia dei cũ gr̃arũacrõe qĩ ipe ſꝑ vigilat ſuꝑ nos qñ doꝛmimꝰ vt ruſto⸗ qiat nos. Sñ doꝛmitũ ire vis pᷣus intẽde tibi oꝛãdoł meditãdo:⁊ ita in hac oceupa ione obdoꝛmi tũc ſomnꝰ erittibi vulcio? Ppurioꝛa ſõnia euigilab ðuotioꝛ ⁊ ſurges hlacrioꝛ⁊ faciliꝰ redib ad eãdẽ deuoteʒ1 õᷓajſomnũ fuilti ⁊ jj doꝛmiẽtib nõ ipu⸗ Pegula nonitiomñ̃ tandũ eẽ videat᷑ ꝙ neſciꝰ facit vel patit᷑:tñ idecẽs eſt o hoi ita totũ obreptũ eẽ ſomno ſiẽ pecꝰ ⁊ iacere diſiectꝭ mẽbry incõ⸗ poſite ⁊ maniby ĩ ſinũ retractꝰ cũ ꝓpter hot maxie veſtiti ⁊ cincti iaceamꝰvt no hẽam? ptãtẽ circũducẽdi manꝰhac ⁊ illac in nudo coꝛge vt mag ꝑati ſimꝰ ad ſurgẽdum ad oꝛationem. De quantitate ſomni. d E q̃nxitate ſomni teneſiẽ dictũ eſt de cibi mẽſura vt ⁊ mẽbꝛa ⁊ ſenſus ex qete ſomni reficiant᷑⁊ ex nimietate coꝛ⸗ pus nõ reddat pigriꝰ⁊ act? tepidio? ⁊ ſen ſus obtuſioꝛ. Rã diuturna qes vicijs ali⸗ mẽta miſtrat. Virtuti tñ eſt cũ nõ pᷣt medi um italib cuſtodiri ſi ex bone voluntatis feruoꝛe neceſſitati coꝛꝑis aliqͥd ĩterdũ am plius ſubtrahat᷑ qᷓ; ſi ex coꝛꝑe coꝛdis.car⸗ nis vitia q̃ſi ſub diſcretõis pallio ipingua to coꝛꝑe nutriant᷑.iuxta illud. Melioꝛ eſt iniqtas viri qᷓ; bñfaciẽs mulier.ᷣẽ. Meii oꝛ eſt qͥ ꝑ celeſte deſideriũ accẽſuſcarnẽ etiã neceſſaria ei ſubtra bẽdo affligit qᷓ; qͥ ꝑ rar nalẽ affectõeʒ reſolutꝰ ꝑ oĩa q ↄmoda ſt ei ſariſfacere ↄtẽdit. Et lʒ h̊ bonũ ſit ⁊aptu ad ꝓfectũ ſpũalẽ.tñ h caute faciendũ eſt ne coipꝰdeficiat ĩ via añqᷓ; ad metã ꝑueniat vt poſſis ſeqͥ ↄuentũ ſine murmure deſtru cti coꝛꝑis ĩ cõeʒ oꝛdis rigoꝛẽ cũ ceterꝰ tene⸗ re:qꝛ qͥ poſtea pꝰ tead oꝛdinẽ veniẽt nõ at tendũt ⁊ añ eos i oꝛdie laboꝛaueris. ſʒ ſo⸗ lum reſpiciunt qualiter eis exemplũ pꝛefe ras in pñti in laboꝛibus ⁊vigilijs in cibis ⁊in alijs obſeruãtijs oꝛdinis in quib ſibi volũt ſuos ſenioꝛes pꝛeire · alioqͥn aut ſcã daliʒant᷑ in ipis aut imitari eos incipient cẽdo coꝛꝑi plꝰqᷓ; expediat. Rõ eĩ atten⸗ ũt qͥd icus boni ꝓmeruert ſʒ tm̃ ꝙ exterio ns rigoꝛis oſtẽdãt. Cũ deuotione deo de⸗ beamus intrinſecus bonũ exemplo ꝓrimo exterius vt iſta vtriq; ↄgrue poſſis exhibe re diſcreto neceſſaria eſt: ꝑ quã ⁊ denter caſtiges. ne aduerſus ſpm̃ rebellet. ⁊ rurſuʒ diſcrete faueas: ne ſub ſareina co? ruat ⁊?pũalem ꝓfectuʒ pᷣ nimia dehilitate impediat. De b P laboꝛes cões ⁊ ad bñtis officiã eſto paratus in coquina. in eccleſis in alijs officijs ⁊ maxe ad illa ob⸗ * 0 ¹ ch fucit vdput tatotũ o nit diliectm win nhactilu in cinnc ſmad ſnginit Inute ſon. omnt teneſcdi ytt möntt nkret niniet uet'tilgii uturna qevßi uttteſtchnöjtn liboneyalnt (rpis auqdiiin zlet coge wißc⸗ cnois palhn uxti dlud Hint fais mulerihi ſdenũ accinini bedo afſßh utꝰ ꝑ oiumitu Etlz bbuiu ißczutefuukin qᷓ ud nipan r ſinemmmin cis nrcunn udodn ntöl uelaonumt ſo wusgenpli pic hus tyiglijs in cht oꝛdinis in qucſil u. Moihaut mitn ey nap u. Röeñn memerʒt yiui onů genypn Snte pi c ſpñ — nimia dhli nouinainet mni zdlun beati Bernardi tequia que ulij ꝓ ſua vtilitate qᷓſi abhoꝛrẽt vt ligna poꝛtare. domum ſcobate. ollas ⁊ alia vtenſilia purgare:paleã vbi fnerit ne⸗ ceſſe deferri:⁊ fratruʒ tunicas excutere. pe⸗ des lauare. De miniſtrando ad miſſam. D miſſas libenter miniſtra: qꝛ hoc officiũ angelicuʒ eſt.ipſiem̃ domi⸗ no ſuovbiq; deuotiſſime mintſtrẽt In hoẽ eĩ miniſterio multiplex fructꝰ eſt Dꝛimo boni operis exercitiũ. Scðo opus charitatis eſt:qꝛꝓximũ ꝓmouẽs in bonũ. Tertio opus eſt deuotionis:qꝛ deo aꝑpꝛo ene in oꝛõne. Quarto eſt opus ange 1 cum cũ qͥb ibi deo pñte miniſtras ſicut ⁊ ili. Ex hoc nð folũ ſacerdos cui miniſtra ſpãliter tenet᷑ oꝛareꝓ te ſed ⁊ oẽs circũſtan tes quoꝝ vicẽ geris.imo tota eccłia vbiq; terraꝝ. quia gers viceʒ oĩm fideliũ q dñ ſuo de celo venienti cũ deuotiſſima gratia rumactione debenr miſtrare ſi poſſent ad⸗ eſſe ⁊ vix poteſt fieri quin deus aliqᷓ ſpãli gr̃a remuneret etiã eũ in pñti qui libenter ⁊ deuote miniſtrat ad illud ſacramentũ q́; nihil fanctius. nihil melꝰ eſſe põt in celo ⁊ in terra:⁊ eſt quoddã pᷣcipuũ iudiciũ di⸗ uine dignationis ⁊ dilect ðis ad hominẽ. Nhil em̃ minus deus vñ̃ facere in eo qð quottidie de celo dign at᷑ deſcen dere ſuper altare:qᷓ; cũ de celo deſcẽdens naturã hũa⸗ nam hõð factus aſſumpſit: ideo reliqͥt nob memoꝛtaletotius dilectiõis ſue ad nos et q̃ſi quoddã ↄpeudiũ oĩm beneficioꝝ ſuoꝝ memoꝛiã incarnatõis.redẽptionis.gloꝛi⸗ ficationis. iuſtificationis atq; eoꝛundẽ fi guram incluſit ſicut pr̃ his qͥ diligent᷑cõſi derant huiꝰſaci inſtitutio nẽ.celebꝛationẽ ⁊ ꝑceptionis fructũ. Eñ ſalubꝛecũ ſepecõ municare ei qͥ cũ deuotõe ⁊ ſtudio ʒtutuʒ ⁊ cuſto dia ſui nõ ſolũ a magnis pctis ſʒ eẽ a leubus Fboꝝ opeꝝ ⁊ cognitionuʒ ſe ad hoc ſtudet aptare. Licet tñ di tꝑe eẽ dẽamꝰ folliciti.de oiby q̃ bona ſe:tñ marie ↄuenit cũ ad ſuſceptõeʒ xp̃i nos pᷣparamus yel ſu ſceptum nobiſcum habemus. De Tonfeſſione. Epe confitere ad minus ter in heb Homada ⁊ ſimpltciter ſicut angelo aui ſciret ſecreta cozdis tyi Nð ad duca s velamẽexcuſatiãis vel allenatiõis nec implicite ꝙ ↄfeſſoꝛ nõ intelligat qͥd di cas.ſpecifica ei quid fecer᷑. Hyſtoꝛias ãt ⁊ kacta alioꝝ noli recitare ad ſinglos arti⸗ culos q̃ recolis te feciſſe atꝑe quo nuperri⸗ me ↄfelſus es hoc dic bꝛeuiter ⁊ pure ⁊ no li longů tractatũ texere euiuſdã generalis ⁊ affirmate cõfeſſion is:qꝛ generat tediũ cõ feſſoꝛi. Iſta em̃ in oꝛõne tua potes q̃;ttidie deo ↄfiteri ⁊ defectos tuos et exp onere q̃s ſentis in ſingul᷑ ʒtutib.⁊ ab eo remedium miſeratõis poſtulare. Paꝝ etiã valʒ con⸗ feſſio niſi pꝛoponas tib de cetero cauerei his q̃ ↄfiterꝭ ⁊ ſtu deas te emendare. —, De—ella. Ncella libenter eſto. ⁊ aliqd ſemꝑ . age in ea q̃ edificet te vel qð ama⸗ ioꝛe intungitur. De O bedientia. Am voluntanꝰ debes eſſead obe⸗ ndientiã ꝙ in oĩ hoꝛa ſi tibi maioꝛ ðdiceret qd agere deberes libenter accipères:⁊ ꝙ intm̃ tui viris nan eſt ꝙ nec vbuz loqͥ nec ad aliqᷓs neceſſitates ꝓpꝛias ire deberes ſine licẽtia etiã ſi libeꝝ haberel arbutriũ ficut olim ſctõs ⁊ alibi legimꝰvi⸗ xiſſe. qu oꝝ ſi cupimus eoꝝ gloꝛiũ adipiſci imitemur pᷣtutem. De Lectione. Ege iſtoꝝ vitã ⁊ doctrinã vt in cõ⸗ ꝑatio nẽeoꝝ hüilierꝭ ⁊ inſtrueris ⁊ accẽdaris ad deuotionẽ vtꝓuoces ris ad ſtudiũ vt infoꝛmerꝭ in intellectũ ſeri pturaꝝ ⁊ iluminerꝰ ad fidei intellectuʒ vt ſcias diſcernere veꝑa falſo. bonum a mialo ⁊ vuiũ a vtute.⁊ remedia vitioꝝ ⁊ tenta⸗ tionũ oꝛõnes itelligere. Nõ legas ad vt doctioꝛ videarꝰ: nec cã curioſitaris.nec le⸗ gas q̃ nõ edificãt.qꝛ vana locutio vanas gat cogiratões ⁊ extiguit mẽtꝭ deuotiõeʒ. De p̃dicatione ⁊ cõfeſſione. nOn affectes fieri pdicatoꝛ ł᷑ ↄfeſ⸗ ſoꝛ qꝛ fi dignꝰfuer dñs vocabit te ad h.ſi ãt idignꝰ k nõ idoneꝰ erit tibi ↄfu⸗ ſio maioꝛ ſi te ĩgeſſer. inde ẽ ꝙ aliqũ ꝑuuʒ fructũ ↄſeqmur vłl honoꝛẽ ex pᷣ dicatoꝛi nr̃is kofeſſoꝛiby.qꝛ nõ vocati a ðo ↄueniũt ⁊ nõ miſſi currunt pᷣus volẽtes fructuʒ fa ere in alqs qᷓ iu ſeiʒerint radic vinis 4 ⁊ ideo fructꝰ eoꝝ nõ eſt durabił qꝛ ĩmatu⸗ rus ꝓdijt. Hinc eſt qð in leuitico legimꝰ. qũ ingreſſi fueritꝰ terrã ⁊ plãtaueritꝰ ĩ ea li gna pomifera auferetꝭ pᷣpucia eoꝝ poma ã germinãt imũda erũt vob nec edetis ex eis.q̃rto aũt anno oĩs fructꝰeoꝝ ſctificabi tur laudabił dño· Quĩto anno co medetis fructus ↄgregãtes poma q̃ ꝓferũt:arboꝛ ĩ terra plãtata eſt hõ ĩ religide qͥ fructũ ſalu tis dʒ ꝓferre in alijs ⁊ tꝑe opoꝛtuno.ſiaũt intẽpeſtiuos fructꝰ ꝓtulerit imũdi reputã⸗ cur.i.inutiles ad ꝓfectũ ꝓpter pᷣſũptionem aũt annꝰ eit pᷣa pnia ð pᷣterit pctiſ cðs eſt ꝑfecta ↄuerſio ad ſtatũ emẽdati⸗ onis. Tertiꝰ annꝰ eſt lõgus iã vſus bone uerſationis. Quartꝰaũt eſt ꝓ bono oꝑe E audes ⁊ hũanos honoꝛes cõtẽnere ⁊ faſii dire ⁊ gkiam ſoliꝰ dei q̃rere ⁊ aĩaꝝ ſalutem Quicũq; vᷣo añ hũc annũ igerit ſe vt fru⸗ ctum aĩaꝝ ꝓferat: nec deo erunt acceptum nec ſibi meritoꝛiũ ꝓpter leuitatẽ vanitateʒ nec alijs erit ꝓficuũ. Poſt hũc po annũ.i⸗ qnto anno pure charitatꝰ comedet fructꝰ? ⁊ ↄgreget poma:qꝛ tũc pꝛedicatio erit fru⸗ ctuoſa in alijs ⁊ ſibi meritoꝛia vt ↄgreget fruct?ꝰin vitã eternã. Hoc iõ dixi vt vide⸗ as qͥb ⁊ qñ ſacra ſcpᷣtura ↄſulit ſubire pᷣdi ratio nis officiũ. Stude tẽipᷣm pꝛius ↄpo nere exteriꝰ i bonis moꝛibo:iteriꝰ oꝛdinare ſctĩs affectionib ⁊ cogitatõ i tũc demuʒ vtilit ꝓcedes ad alia iſana doctria: qꝛ ne mo pᷣſumit docere artẽ quũ nõ pᷣus haben do didicerit. De diſciplina vbiq;. Vnqᷓ; ita fecurꝰ ſit abſenſus quin ta diſciplinate ne caſte te hẽas in dib. i viſu.in tactu. in geſtu ⁊ in alijs ac ſi videaris ab aliquo qꝛ ſcti angeli:.qͥ no⸗ biſcũ ſunt vidẽt oĩa q̃ fecimꝰqu oꝝaſpectũ dẽmus vhiq; vereri ⁊ pñtiaʒ reuereri. Vi det etiã nos ip̃e deus. Judex nr̃ videt noſ ipſa ↄſcia nr̃a teſt eoꝝ q̃ facimꝰ ⁊ accuſa⸗ trix. Qui aũt mag veret᷑ hoĩm aſpectũ qᷓ; dei ⁊ ↄſcie ꝓꝛie ⁊ angeloꝝ ſctõꝝ nõ eſt ea ſtus amatoꝛ boni qꝛ non declinat a malo ex amoꝛe veri boni: ſʒ ex timoꝛe detrimẽti tꝑalis honoꝛis:⁊ talis nõ eſt verixp̃i ſer⸗ uus.quihic oĩby placere cupit mag qᷓ; ðo cui em̃ plus doles diſplicere illi ⁊plꝰaffe⸗ Regula nouitio:um ctas placere. Nẽo aũt pᷣt duoby dñis uire. Quomõte habeas inter frẽs. Rter frẽs cohibete verecunde gras tloſum ⁊ modeſte effabilem ⁊ dulci terſerioſuʒ vt ⁊ diſciplinã cõſerues ⁊ tamẽ ex auſteritate nõ ſis alijs oneroſus iocos diſſolutos f exerceas. nec verba ſcu milia alicubi pꝛoferas nec libẽter audis as:qð em̃ delectat te audireſi audis libẽ⸗ ter ipſe ꝓfers. Seruus aũt dei itg caſtꝰ de bet eſſe in oĩby factis ⁊ pᷣbis ſuis vt nõ tiñ hoꝛreat: q̃ indecẽter ſoleãt ſʒ etiãqᷓ nocent turpia licet ſint palliata aliqᷓ honeitate. De Verecundia Wnes geſtus ⁊ moꝛeſ tui⁊ ſermo o 2 aſpectus ⁊ inceſſus quadã humi li pecũdia debẽt eſſe coloꝛati vt nil appareatin te elatũ vel pompoſum vel au dacie pᷣſumptõe notabile. Verecũdia em̃ maximus decoꝛ eſt ĩ religiõe pᷣcipue ĩ iuue nibus.ita vt qͥ eã poſtponit: vix aliqᷓ ſpes ſit de eo qð fiat aliqũ ꝓᷣtuoſus. Sicut em̃ timoꝛ der hoiem ↄponit ⁊ oꝛdinat intrin⸗ ſecus ad bonitatẽ.ita pᷣecũdia ↄponit ex⸗ terlus ad diſciplinã. Hõ ſit᷑ ita familiar tibi coꝛã quo poſitus obliuiſcar vᷣecũdie mulieri tm̃ qũ impediret te in his q̃ expe⸗ diuit vel neceſſaria etiã tũc pᷣmittenda eſt nõ tñ abijciẽda nec extinguẽda qjſi vitium: ſʒ regenda ⁊ oꝛdinãda in ÿtutẽ ſicut ⁊ alie affectiones naturales. De Inceſſu. 3 Neeſſus tuꝰ ſit maturꝰ.nõ leuiter curras ſine ncẽ̃itate: nec caput ere⸗ ctů geras.ſʒ mediocrit dep̃ſſuʒ: nec vagus ſis oculis.nec bꝛachijs vẽtiles: nec alr mo re ſeckariũ cõpoſito greſſu ĩcedas.ſʒ plano ⁊bumili mõ qͥſi deuota oꝛõne. De ſedendo. † Edẽs nõ pigre ĩ latꝰreclines te nec crura lõge exrẽdas.maxime pñtib alijs. exterioꝛ em̃ in cõpoſit io coꝛgis eſt in duium deuote mentis. De Riſu. Iſus tuus ſit moderatns ⁊ rarus- ine cachino benignitatẽ inagꝰ oſtẽ dens q; diſſolutionẽ. Stude vultu eſſe ſe⸗ renus nõ turbulẽtus vel indignabũdus. erecundi tus tmoꝛe biiſ an tinceſusquiihn dbchauun dompoſuny utbie Pe tirg ſchuin poſtpontijjs qi ytuoſis u Ponitztinim u eciug 1d. Höluini us oblulapü pedirerte his im detii inguiq vuum cn jnniliutuli . 2 ſrmaturꝰ.nõ leuit ctitate: nec tayute tdipluʒnet vg s vinlles netaln greſu icedꝛs hylin vota oꝛone⸗ dendo. grilumlutuh nidis murmepin cöpoſito toꝛps eſn s. begnitmng Sudevulueſt inqnubii⸗ De verbis. Erba tua lenia ſint ⁊ rñſio hũilis v ſine pũctione amaritu dis vłobliq̃ redargutiõis aut irriſiõis. Sic foꝛ ma vᷣbatua ad altera ſiẽ tuũ habesꝓ ma⸗ lo ab alto Sicloq̃re de abſente ac ſi ſcires eũ ꝓpe aſſiſtere et auſcultare. Rõ timeat te qͥſc; ꝙ in abſentia ſua famã ip̃ꝰ denigres WMagnũ vitiũ eſt religioſo aliqd deabſen te loqͥ qð erubeſceret loqͥ ſi audiret. Nõ li⸗ bent᷑ audias detrahere alicui: ſʒ aut fuge detractoꝛẽ aut oꝑtune cõpeſce ſi potes. Ni hil em̃ ꝓdeſt tibi niſi ꝙ aut grauaberꝭ ſuꝑ illũ de qͥ eſt ᷣmoꝛaut ſuꝑ eũ qͥ refert.q̃re po tius ſi aliqͥd poſſis inuenire laudabilit᷑in alio qð edificer te ⁊ auditoꝛes. Rumoꝛes neſcias qꝛ inqetant coꝛ ⁊ mentẽ diſtrah ũt ⁊ deuotionẽ exhauriũt:⁊ tpᷣs ſine vtilitate cõſumũt etiã qͥ ſcis nõ omĩa effundas qᷓſi vas ſine oꝑculo qð ſcamnũ cũ inclinat᷑ ef⸗ fundit qͥcqͥd ↄtinet in ſe.⁊ oĩ puluere ⁊ im mũda patʒ. Nõ ſis libent᷑ in turba niſi tra ctet de deo.⁊ de edificatiõe aĩe. Hõ ſis cla moſus in loq̃ndo:nec impetuoſus ad eua poꝛan dũ qð intꝰtenes incluſuʒ ſiẽ elynbu ʒites. Caue etiã ſiẽ nulli detrahas ita nõ pcedas detractionẽ apð ulũ cui detraxerit ne mag grauet᷑ ex ᷓ 3 detractoꝛẽ ſibi quã ex delatõe tua muniat᷑:põt nãq; eẽ ꝙ ilieqͥ dixerit de alto ꝓbũ nõ ita intẽdit deroga⸗ re ei ſiẽ iſte foꝛte ſuſpicat᷑:cũ ille aut ſimpłr nõ aĩo detrahẽdi dixerit:aut forte ſtati pe nitꝰꝓpo nẽs. decetero a ſili cauere. Si aüt talia dieerent᷑ de aliqͥ q̃ oĩa expediret eũ ſci re de aliqᷓ dicunt᷑ potes ei referre ſi vis nõ exbᷣmẽdo q;s dixerit vt ſciat qͥd cauere de⸗ beat. et tñ cõtra nullũ in odio exardeſcat. De iactantia. Actantiã diligẽtiſſime caue ne vn des alicui intelligere ꝙ de ali ð in te eſt ↄmẽdabile velis inanit᷑ gliari. Vix em̃ põt in te aliqͥd laudabile eẽ qui etiã alij intelligãt:⁊ ſitu taces ⁊ ab⸗ ſcõdis plꝰ placebit ſi ꝓdis ⁊ ↄmẽdas irri deber ⁊ vileſces:⁊ vñ pᷣus edificant᷑ mẽte poſtea deſpiciẽt. Maledicta cõuitia ⁊ mẽ dacia eriã leuia ⁊ friuola iuramenta ⁊ oĩa turpla Iᷣbalicʒ ſint iocoſa ab oꝛereligio⸗ ſiꝑpetuo anathomate ſt arcẽda Jacobi,i⸗ — beati Bernardi⸗ qͥ ſe putat religioſuʒ e nõ retrenãs linguẽ ſuã i ſeducẽs coꝛ ſuũ humꝰ vana eſt religio De verbis ocioſis.. v Erba ocioſa vndiq; ſunt ſꝑ fugien da:qꝛ licʒ Fᷓue pctm̃ nõ putet᷑ eẽ:tñ eoꝝ ↄſuetudo Fue generat ↄtinuoꝓfectui detrimẽtũ:⁊ ſepe dů qᷓi licent᷑relaxumꝰ lin guã in vᷣba ocioſaʒ.dũ non vᷣtimꝰ dilabi⸗ mur paulati ad nociua ex qbh oꝛiunt᷑ qñ⸗ q; turbatiões vel diſſoltiões vł ᷓues vł cõſcientie coꝛroſiones. Vt de deo libenter loquaris. „ E deo libent᷑ loqᷓ̃re ⁊ libentiꝰ audi- d qꝛ incitat coꝛ ad ſtudiũ ÿtutꝭ ⁊ affe ctũ deuotiõis. Audi hũilit ⁊ paci⸗ fice bona q̃ ab alijs dicũt᷑:nec diſpura ecõ tra ſiẽ qͥdaʒ faciũt: qñ audiñt aliqͥd boni: neip̃i videant᷑ ignoꝝaſſe bonũ qð altꝓpo⸗ ſuit ſtati voluit de;̊ diſputare cen⸗ ⁊ip̃i aliqͥd inde ſcire. nõ em̃ q̃runt ſui edifi catio nẽ.ſʒ oſtẽtationẽ apð alios:et iõ mul te bone collatiões int᷑ religioſos negligũt᷑⸗ Noli eẽcõtentioſus in aliqᷓ anĩo cede:qꝛ fi bonũ eſt ⁊ veꝝ qð alter ꝓponit:tuũ nõ eſt reſiſtere ꝓpter aliquã ſuſietationẽ:ſi aũt nõ eẽt boni:meliꝰ eü coꝛrigis pacificeauertẽ do ⁊ hůũilit᷑ veritatẽ demõſtrãdo. Cũ loqᷓ⸗ ris voce dimiſſa vultu placido:moꝛihy di ſciplinatꝰ:⁊ qͥetus eẽ ſtudeas. ⁊ quicquid tuhc loqueris mag? autentici erit ⁊ vtile. De reuerentia ad ſenioꝛes. nn ſis audax 3ᷓ ſenioꝛes tuos ſed verecũdꝰ auſcultatoꝛ eoꝝ doctrine Seůioꝝ docere iuuenũ hũditet audire. De ocio. nOli ocioſus ſedere ⁊ inten dere ru⸗ m oꝛibo et fabulis.duplex malũin 6 cõtrahis:qð ꝑdis tpᷣs inutilit:?⁊ verecũ die tue ⁊ hũiitatꝭ ex tali 2ſuetudine patie lis detrimentũ. Inſuꝑ nõ bonũ in ß alijs dabis exemplũ. De meditatione de deo. Noibb ptutib ⁊ moꝛib bonis pᷣ⸗ S poneribi ciariſſimũ ſpeckin ⁊ totiꝰ ſctitat Pfectiſſimũ exẽplar.ſ. vitã ⁊ moꝛes filij der důjinr̃i ieſu xp̃iq adß nob de celo miſſus ẽ: vt pᷣibet nob in via ptutũ et lege vite ⁊ diſciplie ſuo exẽplo daret nob ⁊ efu diret ſitiat leßm vt ſie ad erꝰ imaginẽnas ralit᷑ creati ſumꝰ ita ad moꝛũ eiꝰ ſilitu⸗ dinẽ:ꝑmutationẽ ÿtutis ꝓnf̃a impoſſibi⸗ litate refoꝛmemur.qᷓ eius imaginẽ in nob P petm̃ fedauimꝰ. Duãto aũt quiſq; fe ei Vrutũ in imitatiõe hic cõfoꝛmare ſtuduit. tãro ei in pẽia:in glia ⁊ charitateꝓpinqui⸗ oꝰ.ac ſilioꝛ erit. Aſſcribe tibi in coꝛde tuo moꝛes eiꝰ ⁊ actꝰ qᷓ; hũiliter inter hoĩes qᷓ; benigne intd iſcipulos.qᷓ; modeſtꝰ in ede⸗ do ⁊ bibẽdo.qᷓ; miſerico?s ſ upꝑ paupes: q bus ſe ſitem fecerat ꝑ oĩa.⁊q e vſpẽ̃alis fa miha videbant᷑ quõ nullů ſpꝛeuit vł̃ hoꝛ Fuit, etiõ ſi eẽt lepꝛoſus: quõ diuitib ndn adolabat᷑: qᷓ; libent᷑ fugit a cur? mũdinec anxꝓ coꝛdis neceſſitatib: qᷓ; verecũdus in viſu:qᷓ; patiẽs ad cõtumelias.⁊ qᷓ; mit⸗ in rñſionibh:nõ em̃ ſtuduit ſe vidicare ver bo moꝛdaci⁊ amaro.ſʒ blãdo ⁊ hůilit᷑ re⸗ ſpõſo alteriꝰ maliciã ſanare. Itẽ qᷓ; cõpoſi tus in oĩby geſtis ſuis: ꝙ ſollicitꝰ de aiarũ alute:qͥrum etiã amoꝛe moꝛi dignatꝰ eſt: quõ ſeipᷣm pbuit exẽplũ oĩs bonquõ mu lieꝝ familiaria colloqͥa vitauit exepli cau la. Vlũ etiã diſcipuli mirabant᷑ qů folus cũ ſamaritana loq̃bat᷑:eo ꝙ qᷓi infolidum videbat᷑ in ip̃o. Itẽqᷓ; patiens laboꝝ ⁊ pe nurie qᷓ; cõpatiẽs afflict:quõ cõdeſcendit infirmoꝝ impfectioꝝ: quõ eẽ ſcandalũ ca uebat:quõ pctõꝛes nõ ſpꝛeuit:⁊ qᷓ; clemen ter penitẽtes ſuſcepit:q; planꝰ in oĩb fiit: qᷓ; ſtudioſiꝰ ad oĩonem:qᷓ; ꝓmptꝰ in mini ſterio ſiẽ ip̃e dicit. Ego in medio vĩm ſum fiẽ qͥ miniſtrat. Itẽ q; ſobꝛius advigilias qᷓ; obediẽs parentibꝰ. quð omnẽ iactanti⸗ am oẽm ſingularitarẽ oſtẽtationẽ declina uit.⁊ mlta talia ip̃us acta in mẽoꝛia tua Pinqua ſinr: vt in oĩb factꝭ et vbis tuis ꝑ q̃ſi ad exẽplar reſpicias:in eũ incedens: ſtans. ſedẽs iacẽs.comedẽs ⁊ loqᷓns ſolus ⁊ cũ alijs:exß mag diliges eũ:⁊ famitiari tatꝭ eiꝰ gpam ⁊ fiduciã aſſeq̃ris ⁊ oĩ pᷣtute pfectioꝛ eris:hec ſit fapĩa tua ⁊ meditatio tua ⁊ſtudiũ tuũ. Sẽꝑ de ipſo aliqͥd oꝑtet eogitare:vñ ꝓuoceris ad imitandũ eũ:vł afficiarꝰ ad amanqũ eũ. Talia em̃ medi⸗ tãdo ⁊ ruminãdo ⁊ tpᷣs vtilit expẽdes dũ octuparꝰ in bonis ſtudijs et dunis circa ip̃m ihm pᷣm ⁊ moꝛes tuos ⁊ emẽdas ad ſoꝛmã vite ip̃us⁊ cõuerſutiõis: dũ in om nhus agẽdis tuis ſemꝑg ad ip̃m reſpicias Regula nouitiozni qualiter ipe ſein his habuit vł haberep tuerit ſcðm tuã eſtimationẽ:qꝛ in omibus ſemꝑ optimo mõ ⁊ ꝑfectiſſimo ſe gerebat qu ia oibus femꝑ oprimus eſt.— De vana gloꝛa. N oibus q̃ facis caue vitiũ oſten⸗ katiöis ⁊ iactãtie ⁊ eſto plenꝰ in oĩ bus ſicut decet religioſum ⁊ paupe rẽnõ cures curialẽinceſſum vel geſtus cu⸗ riales:nec vocẽcurialiter frãges in cantã⸗ do: qꝛ ſeq̃ris deo placere in cã̃tando:tunc qnto puriꝰ tantauer ⁊ ſimpliciꝰ: tãto ma gis ei placet:ſiq̃ris auditoꝛibꝰ placere in⸗ anis gloꝛia eſt:ſi tibiip̃i places vans leui tas ch edificationẽ auditoꝛũ in cantan do q̃risqnto magꝰ voluntatẽ fugis:tãto magis edificas oẽs. Coꝛdis deuotioneʒ ⁊ puritatẽ deus attẽdit magis qᷓ; voci ſoꝝ noꝛitatẽ:facile clamabas ad deuʒ: ꝓpe em̃ oĩbus eſt inu ocantib eũ in veritate. Intẽ tentio in diuino officio magis debet eſſ ↄd hot vtex vᷣbis ſacre ſcpture elicias ſpi⸗ ritualẽ intellectũ ⁊ deuotiõis affectũ quaʒ vt curialiter expꝛimas vocẽ cantando vel tollen do vocẽ exaltas.licet quidẽ religio⸗ ſi fruſtra ſe arbitrent᷑in hoc obſequiũ pꝛe⸗ ſtare deo:qꝛ ſi delectaret euʒ vocis ſonoꝛi⸗ tas:tũc ⁊ ipſa mnſica inſtrumẽta vel auiũ cantus cũ demulcerẽt:qᷓ ſatis dulcia ſunt ſuo modo:puritas coꝛdis:⁊ mẽtis deuo⸗ tio illa funt in qͥbus deus delectat᷑. Quis quid eſt de quo nõ eſt deo cure. De hoc et ſeruo dei nõ debet cſſe multũ cure. Suffi⸗ cit tibi aq omnẽ curialitatẽ moꝛũ ⁊ vocis verboꝝ ⁊ veſtiũ ſi nil in te appareat qʒð of̃⸗ fendat vel ſcandaliʒet intuentẽ: ſi nil ela⸗ tũ:nil laſciuũ:nil diſſolutũ:nil turbidũ in panno:nil inte ſingularitatis coloꝛe nota ile videatur. Quomõ te habeas extra domũ⸗ E eo qᷓliter te forꝭ hãe debeas cum d aliqũ te cõtigerit exire domũ:1ð? din differo:vt ꝓ hoc aduettas:qð tardũ te eẽ deſidero ad egrediendũ niſi a vł obediẽtie cogit mãdatũ vel alia vt ilts ⁊ rõnabilis cã req̃rit. In domo em̃ cõſiſte ve⁊ a turbis hoĩm abſcõditũ latere pv hꝰeſt religioſo qͥ ſibi deſiderat ⁊ deo vdcʒ nSuuch deuptiðið in domo colligs b 5 — ———————————————— babut„. atonic Liectiſimo ſe gu timus eſt, Mgon. czueytite ätie delto diey Alhtplucz nt M audtnihcn 6 volunti igsti — h duunm eut magzᷓᷓ nub cünmnjt officio nzn s ſun ſqmin⸗ ꝛ deuotiicin mas vimm altas. iunni rentin dor h clertareteiʒ vuſ uſicanſtuninniui lceit ſins dulcu in s clset mhts duß s das dalu u 6el don. Dehoct c multũ un. Su naliati moꝛũ ⁊ voc ulinttaparenqj ge itueni: ſnli diſolutü:nltubiis gulnttis ole beꝛernadon cn hor bie debeze ncntun donb pboe um voehnd u mniin ve al iur Indooen abiödulule py deſicnt? de ſ T vnol beati Berñardi. Foꝛis egrediẽs ſpargis potiꝰ qᷓ; augeas vł rðſerues. Vñ ſepe exꝑti ſumꝰ tã in nobis ᷓ in alqs ꝙ freqͥns exitꝰ ⁊ conuerſatio cũ ſeculo:⁊ occupatio nimiã exterioꝝ negoci vꝛũ. Veuotionẽ mentis extinguit:feruoꝛẽ ſpũs tepefacic:foꝛte ꝓpoſitũ tut/ emollit roꝛ diſſoluit:ſtudium ꝓficiendi debilitat. Pelitias docet amoꝛe tpᷣus ſine fructu ex ptdere: ÿba ocioſaimłtipl icare:iocis ⁊ tru fis intẽdere:oĩones negligere:hoꝛas cano nicas deſidioſe ⁊ incuriu dicere. Tandem fubintrãt aqᷓ tentationũ in vanẽcoꝛdis ꝑ riuas diſſolutionũ ex deuotiõis ariditate et cũ exhauriunt᷑ ꝑꝓpꝛn ſtatus diſcuſſionẽ ⁊ purã ↄꝓfeſſionẽ nec foꝛtit obſtruunt᷑ rime ꝑ diligentẽ cuſtodiã paulatim augent᷑.do nec demergũt hoĩiem in peccatũ ⁊ rõfeſſio⸗ nẽ. hoc tů nõ dico vt difficiẽ te reddas ad vbediendũ qñ iuberis exire.ſed nð dʒ tibi eſſe con ſo latio euagari extra do mũ ita vt d in te eſt magꝰ diligas latere domi niſi obediẽtia vel vrilitas oĩno aliud reqrat De viſu. Vando po domũ egredieris non multũ circumſpicias in plateis:ne foꝛte videas vñ tenter poſtmodũ vel in oĩone mpediarꝭ ꝑ fantaſias eoꝝ q̃ taute reſpexiſti. Dauid cecidit in culpam aduiteri ex incauto reſpectu mulierꝭ quaʒ foꝛte nunq; ante cõcupiuit. Oculitui int in capite tuo:hoc eſt cognitio tua verſetur irca diim ieſum xp̃m qͥ eit caput oĩm mẽ⸗ bꝛoꝝ ecckie.ita vt hõ ↄſideres:etiã q̃ coꝛã te ſunt foꝛis:niſi ꝙ neceſſitas vie vel vtili tas aliã reqͥrit:ita vt qualẽ vales talem te Domũ repoꝛtes qualis exiſti.hoc eſt ita de uotus:ita mũdus coꝛde et vacuꝰrumoꝛi⸗ bus ⁊ amans ſilentiũ celle. Quõ te habeas cũ ſocio in via. Erterrã aũt vadẽs pacificus eſto p Pcũ focio:nunqᷓ; contendas de aliqᷓ etiãſi tu meliꝰ ſentis qᷓ; ip̃e vel iu⸗ ſtius mouerꝭſʒ aĩo cede ⁊ tace cũ trãquil⸗ litate animi:qꝛ cõtentionib raro emẽdat᷑ aliqͥs. Cogita ſitu in teipſo impatiẽs es: vix vel nunqᷓ; potes interim aliũ pacare: Incipepꝛius a teip̃o:⁊ tunc faciiꝰ alium coꝛriges: quia qͥcquid turbatꝰ turbatum Ddoces:magis reputãt ex impatiẽtia dice⸗ re vt eũ purgas qᷓ; ex maturd cõſilioꝛvt eñ fraterne erudias. Magis autẽ edificatur exemplo patientie tue:qbuſq; rõnibus qᷓs ei pꝛoponis.virtus cũ vitio non docet᷑:fic nec patiẽtig cũ impatiẽtia.nec hũiluas ꝑ ſuperbiã. Soclalis eſto in via:ſed nõ dii⸗ ſolutꝰ:nec tñ oĩonis ſpiritũ pꝛo ſocietate extinguas. S.— Deoꝛatione in via. Zpta hoꝛas ad oꝛandũ ⁊ meditã⸗ dũ tã in via qᷓ; in hoſpitio Noli ex toto teipᷣm negligere:nec etiã cogi⸗ tes ꝙ velis vſq;quo domũ reuertaris dit ferre:qꝛ ſi nimis infrigidatus fueris a fer uoꝛe deuotiõis.poſtea difficiliꝰ recupera bis. hoc tñ nõ dico ꝙ tu poſſis in eadẽ gra uitate ⁊ deuotiõe plene te conſeruare ſicut in domo:ſed vt ſcias metã ad quã ſtudiũ tuũ dirigere debes ꝙ potes dño adiuuare De bono exemplo. Rrer hoies qᷓ; in te caue oẽ qð pu⸗ res et bonũ erẽplũ ſiẽ decet tideleʒ dei feruũ qͥ dʒ dãi ſui ho noꝛeʒ ꝓui dere. inhonoꝛationẽ cauere vbi põt. Vos em̃ ſumꝰ familia ip̃ꝰ:⁊ ſiẽ paterfamilias ex diſciplina familie ſue hohoꝛat᷑:vlex in⸗ diſcip lia inh onoꝛet᷑:ita ⁊ tu ſcias:qꝛ qͥcqd nos facimꝰ int hoĩes.hoc aliqͥ mð redun dat in laudẽ dñi nf̃i vłin ↄtẽptũ.⁊ qꝛ nos ſpẽalit᷑ poſiti ſumꝰ int hoies vt ex noh adi ficent᷑ parũ ꝓficiẽt ꝓᷣba nña ſi nð edificemꝰ etiã bono exemplo. Et ſinõ ſumꝰ tam pfe cti vt poſſimus eis magna ʒtutis exẽpla oſtendere ſaltẽ caueamus om̃ia exẽpla ma la q̃ noſip os ſolemus in alijs rephendere videlicet ne rumoꝛes ſeclares apud eos re citemus.vel libenter audiamꝰ nec delicas ca fercula vel etiã multa ꝓꝛo nob fieri dili gamꝰnec nimis mollia vel põpoſa ſtra⸗ mẽto:nec ire vel diſcoꝛdie ſcintillas emit⸗ tamus:nec vᷣba ſcurrilia: vel iocos diſſolu tos moueamꝰ.⁊ maxime ne auariꝓ mune ribus ipſaꝝ poſſimꝰ notari:qꝛ ex hoc cito vileſcumꝰ apud eos ſi viderint ea nos am bire ⁊ auare q̃rere:ad quoꝝ cõtemptũ nos eos pᷣdicando hoꝛtamur. De feminis fugi endis. c Aue etiã ne cũ femĩs lo q̃ns earum vultꝰ ſtudioſe reſpicius: vel manꝰ ——————————————.———— 6—— rðtreetes vel nimis pꝛope ſedeas: nec di⸗ ligenter cum eis ſuſurres nec angulos ad colloqa eaꝝ reqͥras:qꝛ hec oĩa et fi nihil tẽ tatõis tibi ĩgerere vt tu nõ effugeres notã ſuſpitiõis ab alijs ⁊ facile poſſis infamie maculã Zhere quã vix poſtea detergereſcũ pudoꝛe. Sic habe te cũ oĩ femĩa:ac ſi mari tus eiꝰ vł pᷣlatꝰ tuꝰ te ſedeat vel audiẽs oĩa q̃ fact vł dic: vt qͥq; ſuꝑueĩat ⁊ videat te cũ illa loq̃ntẽ in nulio ncẽe ſit erubeſcere nec alijs poſſit tibi poſtea notã ſuſpitiõis impigere. Et ſi ↄſiliũ nõ ſpernis cðſulo ꝙ nũq; ſingtaritate Shas cũ aliq̃ femia etiã ſi religioſa ſit ⁊ ſctq:qꝛ excepto ꝑiculo car⸗ nalis tẽtatiõis qð ex hoc incurrit᷑ dũ nõti met᷑ malũ qð latʒ ſub ſpẽ boni excepta etiã macula infamie ſuſpitiõis qð alij ob ß ſe pe ↄcipiũt magnã generat inqetudinẽ coꝛ dis:tal pᷣuata affectio:dũ ſp cupit illi oſtẽ⸗ dere dilectiõʒ quõ ad eã hʒ ⁊ hotip̃m vi⸗ ciſſim illa deſiderat ſibi fieri ⁊ cũ aliqñ nõ ſic dolet ⁊ timet.indignat᷑ illa.et ꝙ affetꝰ eiꝰ ex h tepeſcat ⁊ minꝰ oꝛetꝓ eo econttu il la etiã turbat:ſi videt ꝙ ſi aliquã aliũ beni gne ſalutat.vel ſi aliquo tempoꝛum diffe⸗ rat ꝙ eam nõ videt vel ſalutat etiam pꝛo⸗ perat ei ꝙ diliget aliam pꝛe ſe et iraſcitur q vere ſunt trufe ⁊ 5 deũ.⁊ bonꝰ hõ nõ dʒ iſta aliqᷓtenꝰ admittere nec coꝛ ſuſi cũ tali⸗ bus occupare:oĩo eiꝰ nõ põt tibi tã ꝓdeſſe qᷓ; põt talis occupatio coꝛdis in ſpũalibꝰ ſtudijs ĩpedire:qꝛ ip̃a etiã eiꝰ oo tali affe ctiõe carnali ꝑmixta inſipida eſt deo· Qð aũt carnałſit iſta dilectio ex maᷓ ꝑteß po tes in ꝗ ꝑpẽdere:qꝛ magꝭ vellet te eẽapud ſe minꝰ ꝑfectũ vt ſepe poſſet tui copi hãe qᷓ; lõgius a ſe plꝰ ꝑfectũ. Quibꝰ aũt iudi⸗ cijs plene diſcernat᷑ ſpũalis dilectio a car⸗ nali:pᷣtermitte mõ:qꝛ nimis retardet nos in alijs: ſufficiattibi ꝙ ſi vis hãe pacẽ coꝛ dis cũ deo ⁊ hon oꝛẽſpũalẽ in frẽs:tũc ab ſcide a te fa miliaritatẽ feĩaꝝ Dilige cõiter oẽs bonas ⁊ deuotas ⁊ĩ nullo exaſpes ali quã eaꝝ ⁊ melioꝛes in coꝛde tuo ampliꝰte verere ꝓpt abũdãtioꝛẽ gram ſcti ſpũs ĩ eis ß inde nolite occupare cũ ip̃is niſi lenit᷑⁊ benigne ſaluta eos qñ ita occurrit qñ non bono mõ poteris declinare cũ maturitate oĩonibip̃arũ teſimpłt recõmendẽs.ſi em̃ diſcrete ſunt ex h̊ placeb:ſi impoꝛtune me⸗ Begula nonitioꝛñ lius eſt tibi nõ occupari cũ eis. De libertate coꝛdis. Sto tuüp̃iꝰ:nec debes alicubi p e Reſtateʒ coꝛdis tui:niſi deo ⁊ p̃lato tuo ꝓpt᷑ deũ. Eſto eiexpeditꝰ ab oĩ bꝰaliẽis affectiõib vł occupatiõib ꝙ nul lo pᷣlato tuo ſis moleſtꝰ ꝓ licẽtijs agẽdis⸗ vłexeũdi vel dãdi ył accipiẽdi vt ita libe re tu ſuo arbitrio cõmutas ꝙ ipſe ſecureti bi poſſit dicere:fac hoc vłdimitte iſtud et tu ſine murmuratiõe coꝛdis ⁊ difficultate facias vłdimittas alioqui ꝑuã fiduciam poſſes hãe de merito obediẽtie tue quã vo uiſti deo in manꝰvicarij ſui pᷣlati tui.ſitu ꝑimpatientiã tuã vel ꝑ impoꝛtunitatẽ tu am qſi cogeres eũ luminare tibi qᷓ ipſe vel let te libent᷑ carere:tũc tu nõ intras ꝑ oſtiũ qð xp̃s eſt in ouile ſctẽ religiõis:qꝛ ipſe nõ venit facere volũtatẽ ſuã:ſed piis.⁊ ita fur eſe ⁊ latro.fur qꝛ rẽ alienã hoc eſt volũta⸗ tẽ ꝓpꝛiã quã pᷣlato reſignaueras eo inuito vſurpares. latro qꝛ tali exemplo alios ſim plices necares. Epylogus. n Une ᷓ bꝛeuit᷑ ꝑcurrã oĩa q̃ᷓ ſup̃ di⸗ xi. Eſto denot?ꝰ deo:⁊ coꝛ tuũ ſem⸗ per quõ potes occupa cũ deo. Eſto pꝛela⸗ tis hũiliter qbediẽs:nec rancoꝛes 3 eos te neas:nec ſpnas eos:nec iudices: nec mur⸗ mures de eis. Eſto cũ fratrib pacificꝰ pa tiens ad dura ꝓba ⁊ ad rep̃henſiões· No li facile iudicare aliquẽ:nec ſis ſuſpitio ſus Eſto obſequoſus maxime infirmis etiaʒ in humilibus obſequijs. Sepiſſime oꝛa. Eſto in choꝛo diſciplinatꝰ:intentus deo⸗ In victo diſcrete modeſtus ⁊ in his qᷓ coꝛ poꝛis neceſſitas reqͥrit. Eſto in cella liben ter. fuge vᷣba ocioſa.plane loq̃re modeſte. Jocũde vera valde vᷣba tua ſint ſicut iu⸗ ramentũ. Nulli detrahas:nec etiã libent᷑ audias. Odiũ cõtra nullũ teneas. Nõ ſis elatus in vᷣbis vel moꝛibyꝛpecuniã odito pauꝑtatẽ amaꝛin oĩbus fuge mtieres. Cð patiens ſis afflictus ⁊ caſtus in oĩbus. Telo 8. ———————— durcheg, ecodis dis unidnn ſtoeletyedi vvlocupitth ebpicth Pupütnn mutasꝙipſeſun bchltunnn Gecordisidiſg Lalloquigifdug oObedätenegin vicawſuflaniſt . velpinßtnini lumnantbijin vuctu nõ inpiii eſain zspyin att ſuůiyistj N aleni herinin ngnumpin ntaliemiui logu uit paniiiji ordi apacida Ehyi tẽsnet mncoeswit ner iudues:ne mun vci fanynf⸗t vtnÿhenũs No nerſs ſilioſus urime infirmis eti uys Sepiſime ou ina ntentus de⸗ odetus ⁊in hisq0h ri. Eſo in celalto plane br noct epbatua int ſiuti⸗ ibis ner e lbe nnultnus ſöt moꝛbpecuh odlts bus fienlens· tculus inoibus· dos⸗ obpꝛobꝛiũ fempiternũ. Quid tñ arbitras ců ſolẽ hoſiẽ gaud Epiſtola beati Bernardi ad ciues Spirenſes. Sequit᷑ epla quã beatus Bern⸗ mur frẽs. Hunqͥd abbꝛeulata manꝰ di⸗ hardus abbas clareuallenſis tꝑ. illo ad aut impotens fucta eſt ad ſaluãduʒ qð ad paſſagiũ ad hoꝛtandũ miſit dño epiſco po tuendũ ⁊ reſtuuẽdã ſibi hereditatẽ us exi⸗ Spꝛſenſiclero.⁊ populo vniuerſo. guos pmiculos vocat. Runqͥd nõ mitte⸗ Omino et pẽt chariſſimo vene⸗ re angeloꝝ pluſqᷓ; duodeci legiões aut rer rabili ep̃o ſpirẽſi ⁊ vniuerſo cle⸗ te dicere vᷣbo ⁊liberabit᷑ terra. O ino ſub ro⁊ plo Bernardus clareual⸗ eſt ei cũ voluerit polſſe. Sed dico vob ten lẽſis yocatꝰ abbas in ſpũ foꝛti⸗ tat vos dñs deꝰ vf. Reſpicit filios hoĩs: tudinis abundare. Sermo mihlad vos ſifoꝛte it q intelligat ⁊ reqͥrat ⁊ doleat ne de negocio xp̃i in quo eſt vtiq; ſalus no cẽ eiꝰ. Miferat᷑em̃ dñs plm ſuũ ⁊ lapũis ſtra.hec dico vt excuſet in dignitatẽ ꝑſone grauit᷑ ꝓuidet remediũ falutare. Cõſice⸗ lodntꝭ auctoꝛitas dñi excuſet ⁊ Sſideratio te chto ad ſaluãdos vos artificio vtit ⁊ le volũtaris. Modicꝰ quideʒ ſum:ſed obſtupeſcite intuemi pietatꝰ eꝰ abyluz ⁊ — n modicũ cupio vos oẽs in viſceribiu cõfidite pcrõꝛes. Fõ vult mottẽ vꝛannſʒ tp̃t. Ea nũc mihirõ ſcribẽdi ad vogea cà vtↄuertamini ⁊ viuat? q ſic q̃rit occaſio vr vhiuerſitatẽ vẽam lfis audeã cõuenire nẽ hõ aduerſuʒ vos 3ꝓ vob. Quidẽ em̃ gerẽ id libentiꝰviua voce ſi. vt volũtas niſi exqſi itaprſus et inuẽtibilis ſoli deo oc nõ derſt. ſuppeteret ⁊ facultas. Ecce nunc caſio faluatiõis qð homicidus. raptoꝛes⸗ fres acceprabile tẽpus:ecce nũc dies copi⸗ aduiteros.ꝑiur„2eeteliſch obligaros cri⸗ oſe falutꝰ. Cõ mora eſt fiqͥdem ⁊ cõttemuit minibv qᷓſi gentẽ qͥ iuſticiã nõ fecerit deſer terraid?cepit deb celi gcere terrã ſuã. Su uttio ſuo ſubmonere dignahomps. Holt smind eſt viſus:⁊ anñis piuſq; triginta te diffdere pctõꝛes. benignꝰ eſt dñs:ſi vel Krauit miraclis. qm̃ dedicauit ianguie ꝓp expeteret ſed nec ſuleipet qcẽ oblatũ. Ite⸗ briviun dbimureſurrectiõis floꝛes appd⸗ ů dico pẽſate diuitias bontat der altiſſt ruerũt ⁊ nüc pctis ufis exigentibꝰ crucꝰad mi:cõſiliũ miſcratiõis art cdite. neceſliratẽ uerſurij caput extulerũt facrilegũ depopu⸗ ſehe aur facit: aut ſimulat dũ viis cupit lãtes in oꝛe gladij terrã ꝓmiſſiòis. Pꝛope neceſſitati by ſubuen ire. Teneri vult debi⸗ eſt· ſnõ fuerit q reſiſtat. vt ipᷣam dei viuẽ? toꝛ vt militantib ſibi ſtipendia red dat:in tis ruãt ciuitatẽ. vt officinas nfe redẽpti dulgentii deluctozuz ⁊gliam lempiternã. onis euertãt. vt polluãr loca ſancta agni Beatãßj direrim generatonẽ quã appꝛe⸗ immaculati purpurata cruoꝛe. hẽdit tã vber induigẽtie tẽpus: q; inuenit Adipᷣm ꝓhdoloꝛ religionis xp̃iane ſa⸗ luꝑſtitẽ annꝰ iſte placabilis dño ⁊ vere iu trariũ inhiãt oꝛe ſacrilego:lectũq; pᷣm ins btleꝰ. diffundit᷑ em̃ bec bůdicrio in vniuer uadere⁊ cõculcareconant᷑:in qᷓ ꝓpter nos ſum mu ncũ⁊ ad ſignů vite cerratim con⸗ vita ufa obdoꝛmiuit in moꝛte. Quid fa⸗ nolant vniuerfi. Lris viri foꝛtes. Quid facitꝭ ferui crucis. ommendatio Spire. Ita ne dabitis ſetĩ canib ⁊ mar aritas Wia 5 fecunda viroꝛu foꝛtiũ terra poꝛeis. Quã multi illic pctõꝛes ↄkitentes& ia ⁊ robuſta noſcit᷑ in iuuẽtute re⸗ perã ſua cũ lacrimis venlã obtindeft.poſt ferta. ſicut laus eſt via in vntuerſo P patrů gladijs elimiata ⁊ ſpurcicia pa⸗ ꝙmũdo ⁊ ʒtutis vie fama repleuit yniher⸗ gahop. Sider hö malignꝰ ⁊ inuidet ften ſum oꝛbẽ accingimi? vos virili᷑⁊ felicia det dentib ⁊ tabeſcet. Srie vala iniqta varma accipitexptane noĩs zelo. Ceſſet pꝛi tis ſuene vlla 3 dẽtã pietatꝭ ſigna aut ve ſtina illa nõ militia ſʒ plane malicia qᷓ fo ſtigia relicturꝰ. ſi qñ foꝛte.qð deꝰ auertat letis inuicẽ ſternere inuicẽ ꝑdere. vtab in⸗ obrinere valuerit illa ſctã ſctõꝝ. Veri id hicẽcõſumamini Que. mifer. tů dura libi qͥdẽ oiby deinceps ſeclis in cõ dlabilis do do trãſuerberat: quis ꝓximi coꝛpꝰ gladio loꝛ:qꝛ recuꝑabile damnũ:ſpẽalit aũtge cuiꝰ foꝛtaſſis ⁊ aĩa oco perit: ſed nec effu nerariðthut impðjſſime infinita cõfuſio? git qͥ gliat:⁊ ip̃ius aiam ꝑtrãſibit gladiꝰ: eat cecidiſſe:huic ſe dars viſcrimintĩſanie eſt nõ ytutẽ. nec audacie ſ amẽtie eſt potiꝰ aſſtribẽdũ. Habes nũc foꝛtis miles:habes vir bellicoſe vbi diui tes abſq; ꝑiculo vbi ⁊ vincere glia ac mo⸗ ti lucrũ. Si pꝛudẽs mercatoꝛes:ſi cõqueſi toꝛ huꝰ ſeci magnas qᷓſdam tibi nundi⸗ nas indico: vide ne pᷣtereãt. Suſcipe cru⸗ cis ſignũ:?⁊ oĩm pꝑiter. de qͥbus coꝛde cõtri to cõfeſſionẽ fecerꝭ. indulgentiũ delictoꝛũ ohtinebis. Materia ip̃a ſi emi ꝑui ↄſtat ſi deuoto aſſumit᷑ humero valet ſine du⸗ bio regn dei. Bñ ᷓ fecerunt qͥceleſte iã ſi gnackm ſuſcepert bů ceteri faciũt ſʒ nec ad inſipientiã eis.ſi feſtinẽt ⁊ ip̃i appᷣhẽdere: qð ⁊ eis ĩ ſaluteʒ eriſtat. Decetero frẽt mo neo vos non aũt ego ſʒ apłs dei mecũ.nõ eſt creden dũ om̃i ſpũi. Au du imꝰet gau⸗ demꝰ:vt in nob ferueat zelus dei:ſi oꝑtet oĩno tꝑamentũ ſcie nõ derſſe. Hõ ſuntꝑſe quẽdi iudei. nõ ſunt trucidãdi.ſʒ nec effu⸗ gãdi qͥdẽ. Interrogate eos diuinas pagi⸗ nas noui qd in pfalmo legerint ꝓphetatũ deiudes. deꝰ inqͥt oñdit mihi ecctia ſup inimicos meos ne occidas eos ne quã do obliuiſcant᷑ ꝑpli mei. Eliui qͥdẽaplces no bis ſunt repñtantes dñicã paſſionẽ. Pꝛo⸗ pter diſpſi funt in oẽs regiones vt dũiu ſtas tõ̃ti facinoꝛis penas luunt teſtes ſint ur̃e redẽptiõis. vñ ⁊ addit in eodẽ pſalmo loquẽs eeckia Diſperge illos in Ftutetua ⁊ depone eos ꝓtettoꝛ moꝰdñe· Ita factuʒ eſt diſpſi ſunt · depoſiti ſunt. duraz ſuctinẽt captiuitatẽ ſub Pᷣncipib⸗ xpᷣianis. Cöuer⸗ tant tñ ad veſpam· ⁊ ih tꝑe erit reſpectꝰ eo rũ. Deniq; cũ introierit gentiũ multitudo tunt oĩs iſtł ſaluꝰ erit ait apług. Interim ſane qͥ moꝛit᷑ manet in motte. Taceo ꝙ ſic ommendatio Spire vbi deſunt penis iuda tʒarerdolem⸗ Fien nos feneratoꝛes: ſi tñ xp̃ianos ⁊ nõ mag⸗ baptiʒatos iudeos cõuenit apellari. Si iudei penitꝰ cõrerent᷑. Eñ i ꝓſperabit᷑eo rũ in fine ꝓm iſſa ſaius ſiue cõuerſio. Pla⸗ ne ⁊ gẽtiles ſi eẽnt ſilrẽxpetẽdi. Suſtinẽdi foꝛẽt potiꝰ qᷓ; gladiꝰ experẽdi. Nůc aũt cũ in nos ceperit eſſe violẽti oꝑtet vim vire pellere eos:j non ſine cã giadios poꝛtant Eſt aũt xp iane pietatꝰ vt debellare ſuper⸗ bos ſic ⁊ ꝑcere ſubiectꝰ. His pᷣſertim qͥruʒ eſt legiſlatio ⁊ ꝓmiſſa.qͥrũ pes ⁊ ex qͥbus xpᷣs ſchm carnẽqͥ eſt bůdictꝰ iu ſetula. At tamẽ exigendũ ab eis iuxta tenoꝛeʒ aptici mãdati:vt oẽs qͥ crucꝭ ſignũ ſuſceperit ab vſurarũ exactiõe liberos oĩino dimittant. Illud qͥ; admon itos vos eẽ eſt neceſſe fra tres dilectilfimi: vt ſiqͥs foꝛte amẽs pᷣma⸗ tũ gerere int᷑ vos expeditiõe ſua regni vo⸗ luerit exercitũ pᷣuentre:nullatenꝰaudeat:⁊ ſia nob miſſuz ſe ſimulet non eſt verũ:aut oſtendet lras tanqᷓ; a nobis datas ſed om nino falſas: ne dicam furtinas eſſe dica⸗ tis. Viros bellicoſos et gnaros taliũ du ces eligere eſt ⁊ ſimul ꝓficiſci exercitũ dñi vtvbiq; habeat robur:⁊ nõ poſſʒ a qͥbuſii bet violẽtiã ſuſtinere. fuit etem̃ in poꝛi exs peditiõ e anteqᷓ; hieroſolima caperet᷑ virqͥ dã petrꝰ noie cuius ⁊ vos. niſi falloꝛ ſepe derat faluꝰ cñ ſuis incectẽs tãtis cos ꝑicu⸗ lis dedit. vt aut nulli aut pauciimi eoꝛũ euaſerint qͥ nõ coꝛruerũt aut fame autgla ter ⁊ vos feceritis.ne cõtingat ⁊ vobis ſi⸗ eſt benecictus in ſecula. Amen· Ic lectvꝛem. Inter eo s⸗ quos pꝛofundiſſimas mus:luculentioꝛẽ.magis affectiuũ. diuo clareual nẽ Wernardo diro. Elus ſcripta:celſacꝭ rũ. tũ grauiſſima.tũ religione pli ria marceat:qui verboꝝ ſublimitate g ctas ſecuti fabulas. credentes ſe aliquid eſſe. ſtulti facti ſunt. Is po nñclareuallenſis⸗ litis: dulcioꝛes cõnexuit ſententias religioſam redolentes deuo onẽ. Hũc libellũ ſi iugiter relegere nð ceſſes: intellectus i ndent᷑. Tam et ſicharactere vene⸗ igẽtl iterũ caſtigatio ne renia verbis ſuaubus ⁊ po — tionẽ pariter ⁊ deuotã religi lummatiõe delectabili. mens affectu mirabili ſucce to plura doctor? huiꝰ iã pꝛidẽemanarit opuſcula: diligẽti iterũ ne reui ꝑib. hactenꝰ nõ imp̃ſſis.videlicʒ homeliaꝝ ſuꝑ c aqiũctis qbuſdã alijs erꝰ doctotꝰ o ſacroꝛum eloquſoꝛũ abyſſus.elucidaſſe memineri ſenſe abbate. reperies o lectoꝛ nemi⸗ ara. oꝛnatu iucũdiſſima.deuotiõe ſententia urimũ referta. Tullqj ſileat eloquẽtia. demoſtenis glo. loꝛiantes. humane ſapiẽtie verbis inlati indo⸗ tixa·ſuꝑ oĩone dñica. de p̃i etafeĩ genus multa:iterũ imp̃ſſa Spirerefulgẽts. mentionẽ audiſte. Is o ppłm qͥ ſibi credi dio. Pꝛopterea oĩno timendũ eſt. ſi ſimiꝭ militer. Quod auertat a vobis deus:qui —— datʒaredolen punost ut cumnitain ihehe 2 üpies ai wübädc'hin es un lhoz i ue ſignſiſchei beros oodnin Auos yos cicunij tſiqsſurmizjtz erpedue um enrnulumni: ſimulenchnitt q anobntn Ficam fnmn oſos tumnlin mul ꝓienini roburnphhil Inere futunſum 2hteroſolmnuni us ꝛ vos uiifll Is joplniſbiai s incecks tits cosp lllutpaunniui nenut me outh n nmendicſiimt n cngat vobtt tatꝛ vobis deusi uh men. ſus ducidaſe mn te. epeies o leoth⸗ inq deuorõeſolul uin denvlli . ever bis inkli nortdnnlo Tabula operuʒ que in hoc libꝛo Continentur. Depꝛecatio ad gloꝛioſam vᷣginem. Sermo demiſeria humana. SDe pugna ſpũali. Sermo pꝛimus⸗ Itẽ de pugna ſpũali Semo ſecũdus. ten de pugna ſpũali. Sermo tertius. Foꝛmula honeſte vice. Speculum monachoꝛũ. Eituſdem materie epiſtola⸗ Pe oꝛdie vite ⁊ moꝛũ inſtitutiõe libellus. He vijs vite confeſſione ſcʒ et obedientia et pꝛimo de cõfiione Sermo. Deobedientia Sermo · Ex regula beatiſſimi patris benedicti. De gradib hũilitatis capitulũ ſeprimũ. Miui Bernardi de gradibus hũtlitatis et ſuperbie tractatus. Epiſtola ad fratres de monte dei de vita ſolitaria. De viligendo deum libellus. De amoꝛe dei libeili. De ſcala clauſtraliũ ad Boffredũ. De g̃a ⁊ libero arbitrio libeilus ad guli⸗ elmũ abbatem. In tractatum ſequentẽ ad abbatem Co⸗ lumbenſem epiſtola. De pꝛecepto ⁊ diſpenſatiõe libellus. De conuerſione ad ſcolares. Meditationes ad humane co nditionis cognitionem. De interioꝛi domoid eſt cõſcientia edifi⸗ canda libellus. Bomelic ſuꝑ Miſſus eſt. Momelia ſiue libellus fuꝑ euangelio:in octauã epiphanie. Declamationes ſuꝑ euangelio Ecce nos reliquimꝰ omnia. Sermones in ccna domini. Feria ſexta in paraſceue Sermo· Sermones ſuper põ. Quit habitat in ad iutoꝛio altiſſimi. De conſideratione ad Eugeniũ. De charitate ſiue de diligen do deum. Suꝑ homelia ſimile eſt reguũ celoꝛũ. Muedam epiſtola. Zipologia ad Gutielmũ abbatem. Epiſtola ad robertũ nepotem ſuũ. Epiſtola de gubernatiõe familie. Meditatio ſuper Salue regina- Bmnus inſtitutꝰ ad cõmunionem. 3 4 Tractatus bernardi ſuꝑ ſymbolũ apioꝝ. Tractatus eiuſcẽ ſuꝑ dicam oꝛationẽ. Traetatus eiuſdem defide. S Sententia de etate chꝛiſti. De ſex diebus quibus fugere licet. Tractatus eiuſdẽ de naturis dentium. De naturis lachꝛymarũ. De trina qualicate lachꝛymaꝝ. Tractatus eiuſdem de eiſentia dei metri ce cõpoſitus. Epithaphiũ in laudẽ ſancti bernardi edi tum a dño adam de ſancto victoꝛe. Aliud epithaphiũ eiuſdem. Dalogꝰ cuiuſdã cũ bernardo defuncto. Epithaphiũ ſancti malachie a beato ber nardo editum.—* Pꝛloꝛ clareuallenſis ad ſanctũ bernardã in agone. Sanctus bernardus rũdit. Momeclie bernardi ſuꝑ cantica canticoꝝ. Regula nouitioꝛum bernardi. Spiſtola Bernardi quã miſit eßo Spi⸗ rẽſi.ciero ⁊ populo vniuerſo cum cõmẽ datione ciuitatis Spirenſis. Impenſis et opera pꝛouidi viri lus iſte opuſculoꝛũ diui Bernardi Qarenallẽſis abbatis plurib pꝛi us non impꝛeſſis opuſculis. docto ris eiuſdẽ. diligenti caſtigatiõe pꝛe⸗ habita.iũctis atq; cõnexis.finẽ fe⸗ licit᷑ attigit. Anno a natali xpi mil⸗ lelimoquingenteſimo pꝛimo tertio nonas decembꝛis. ¶Wiber ad lectoꝛem. Flebile veſtigijs: manibuſq; impꝛi mere letum. Toꝛnutũ xp̃i vultibꝰ os doceo. Diui Bernardi abbatis Tlare⸗ ualleñ. oĩdinis Tiſterciẽſis docto ris deuotiſſimi opuſcla Et pᷣmo ad gloꝛioſam vurginẽ mariã depꝛeca⸗ tio ⁊ laus elegantiſſima. MEntrtotu⸗ s pariter cũ manb ad te regina mundi attolli⸗ mus ⁊coꝛã̃ tue eelſitudi⸗ —nis gkia genuflectimus: ceruicẽ inclinam us:ac plenis ſuſpirijs ad te pᷣces in celũ rrãſmittimꝰ. Tu altitudo celi btõs ocłos tuos qͥbh incõpꝛehẽſibilẽ gkiaʒ ilã lucis etne cũ deſiderio ſemꝑ in tueris:ad tuos ſupplices ĩ hãc můũdi miſe riã ꝓiectos de alto inclinare nõ deſpicias Et ecce coꝛã tremendo iudice pctõꝛes aſſi ſtimꝰ cuiꝰ manus terribilis: gladium ire ſue vihꝛat ſuꝑ nos: ⁊ q́s auertet eã. Pe⸗ mo dña tam idoneꝰ:vt gladio dñimanũ pꝛo nobis obijciat: vt tu dei amãtiſſma B quã pꝛimũ in terr ſuſcepimꝰ miſericoꝛ? diã de manu dñi dei nfi. Aperi itaq; tu mqtermiſcðie benigniſſimi coꝛdis anuqᷓ ſuſpiroſis pꝛecatibꝰ filioꝝ adam. Ex oibo finibv terre ad tue pꝛotectõis vmbꝛaculi cõfugimꝰa facie foꝛmidinis foꝛtitudinis dei. Ad te dña mea ſtillãt oculi nr̃ite de⸗ uotiõis ga moꝛe valido abſecramꝰ: yt fi lij tui dñi ni irã quã grauit᷑ peccãdo ſue cendimꝰ:erga nos mitiges eiuſq; grama gqua ingrati excidimꝰ nob tua ↄciliet:cuiꝰ liuoꝛe fanati ſumꝰ: eiꝰ iterũ medelq depo ſcimꝰ qꝛ putruerũt ⁊ coꝛrupte funt cicatri ces nr̃e ⁊ nõ eſt ĩ nob ſanitas. Ittẽde do⸗ mina ⁊ vide doloꝛes vulnerũ gie nfe:qꝛ tibi reuelamꝰ cãm noſtrã cũ fiducia. Te em̃ ĩeſtmabilis ben ignitatꝭ feminã ⁊ ve⸗ nerandã matrẽ eſſe cognoſcimꝰ ex eo ꝙ tu můdũ hunc immũdũ ⁊lubꝛicũ: impollu⸗ to calle trãſiſti ⁊ adhuc int᷑ pcxõꝛes degẽs Depꝛecatio Ad gloꝛioſam virginem. tanta añ deñ ſctitate fecũdaris:vt ſola fo lio reg eterni ĩmediate appꝛoximare mes uer. Ti pctõꝛem quãtũ libet fetidũ: nõ hoꝛres:nõ deſpicꝭ ſi ad te ſuſpirauerit tu⸗ umq; interuentũ penitẽti coꝛde flagitaue rit. Tu iliũ a deſpatiõis baratro pia ma⸗ nu retrahis:ſpei medicamen aſpiras: fo⸗ ues nõ deſpic quouſq; hoꝛrẽdo iudici mi ſeꝝ recõcilies. Famoſuʒ huiꝰtue benigni tatꝰ teſtimoniũ eſt ꝑ te reſtauratꝰ theophi lus gfe. Nec mirumi o dña ſi tam copioſo oleo miſchie tun coꝛdis ꝑfuſuʒ eſt ſo lariũt cũ illð ineſtimabiie opus miſcðie:qð pꝛe⸗ deſtinauit deꝰañ ſecla in redẽptionẽ nr̃aʒ pᷣmũ in tea můũdi artifice ſit fabꝛicatum. Qñ eĩ placuit ge ſupne vt habitaret in nob a q̃bus elõgata fuẽrat.tu ſola inuẽta es dihᷓ: vt ĩtua ʒgialiaula.rex regũ ⁊ dñs vñantiũ a regalib ſedib ventens: pmaz ſibi mõſionẽ int filios hoĩm eligeret. Ve re bñplacitũ fuit deo habitare in te. qñ ex pa illibata carnis ſubſtãtia:qᷓſi de lignis libani: architectura ineffabili.domũ ſibi edificauit dei fapiẽtia.ſuffulſit eã ſeptẽ co lũnis argẽteis.at reclinatoꝛiũ aureum in ea collocauit. Hiſunt ſeptem ſpũs dei et hec eſt vnica illa ſaluatoꝛis femĩa:in q[o la q̃ſita in oibus requiẽ inueĩt.atq; in ei? ſinũ oẽs theſauros ſuoſabſq; mẽſura trãf fudit. Vñ bene ſetõ ſpũi in te cõplaeuit o maria.cũ tam diuinis myſterijs vteꝝ tuũ cõlecrare dih̃tus eſt: ipſe eſt ei ignis cõſu⸗ mẽs qͥ ſctiſſmã aĩaʒ ruõ totã inflmauit ſeip̃o:atq; ſplẽdoꝛe diuine ma ieſtate im⸗ pleuit:tuũq; vterũ ineffabili inodo fecun dauit. Fecitq; vt deũ ⁊ hoĩem clauſa ↄci⸗ peres cauſa pareres ⁊ poſt ꝑtũ ygo pma neres. Jã ᷓ vrerũ tuũ dñg pelut ſacratiſſt mũ dei viui tẽplũ totꝰ mũdꝰ veneret᷑. In eo ſaiꝰ niũdi inieiata eſt.ibi decoꝛẽ inqu⸗ tus eſt del filꝰac pᷣelecte ſpõſe ſue eccie foꝛ moſus ĩ ſtola cãdida exultãter occurrit de ſideratũ diu oſculũ ß̃elegie: ac pᷣdeſtina⸗ 1à6:9 ſeculo auptias: go cũ pgine pᷣſiba uit. Ibiruptꝰ eſt paries inimiciciaꝝ quẽ int celũ ⁊ tetrã ꝓthoplaſtoꝝ inobedientia pſruxerat. Ibi ↄfederata ſůt terrenis te⸗ leſtia ⁊ obuiauerũt ſibi ĩ olculo pac qñ in vnã eandẽq; ꝑſonã cõcurrerũt diuinitas ⁊ hũanitas:factũc eſt nonũ illud ſuꝑ ter 4 rã vteſſet deꝰ hõ ⁊ hõ deus. Ibi magnus helvſeus in mẽſurã ſuſcitãdi pueri feſe cõ traxit. Ibi antiquꝰ dieꝝ pᷣeleeto filio ſuo tunicã induit pol nut zeindete⸗ roꝛũ pᷣſcia.magnificãdi filij maniby pelli culas edoꝝ circũdedit.⁊cdlli nuda pꝛote xit. Ibi em̃ cooꝑante gr̃a ſpũſſancti filiꝰ a deo pẽe hereditãdus in oib gentib di⸗ uine maieſtatꝭ porentiã ſilitudine carnis Pcti cooperuit.⁊ q̃ſfi abſcõditus eſt vultꝰ eius ĩ infinmnitate. vñ nec reputauimꝰ e. Ibi cõſilij uidẽtia ineſcatus eſt hamns qͥ ad extrahendũ ſerpentẽ antiquũ in hoc mare magnũ de celo traiectꝰeſt. Iñ egreſ⸗ ſa eſt armilla aurea vt ꝑfoꝛaret᷑ maxilia le uiathan.vt euomeret moꝛtuos nõ ſuos: s ab oꝛlgine mundi ſecure deglutiuerat. ꝛtus deliciaꝝ nobis ſacratiſſimꝰ tuus vterus o maria.qꝛ ex eo multiplices gau dij floꝛes colligimꝰ.qͥtiens mẽte recolimꝰ magna multitudo dulcedinis toti oꝛ⸗ biinde refulſit. Oꝛtus ↄcluſus tu es dei genitrix.ad quẽ defloꝛendũ manꝰ pctõꝛis nunqᷓ;ᷓ introiuit. Tu ſanctoꝝ areola aro⸗ matũ g celeſti conſita pigmentario ÿytutũ omniũ ſpecioſis floꝛib delectabilit᷑ ver⸗ naris inter q́;s pulcerrimos floꝛes tres mi ramur in te excellẽtiſſima. Hl ſunt quoꝝ odoꝛe ſuauiſſimo totã domũ dñi reples. O maria viola hũilitatis liliũ caſtitatis roſa charitatꝭ: merito de dei areola flos il leſpecioſus pᷣ filijs ꝑadiſi electꝰ eſt egreſ⸗ ſus.ſuꝑ quẽ reqeuit ſpũs dñi. Et cui te af ſimilabimꝰ mat᷑ pulcritudinis. Vere pa radiſus dei tu es qꝛ lignũ vite mũdo pꝛo tuliſti:de qͥ qui mãducauerit viuet ineter⸗ nũ fons vite.qex oꝛe altiſſimi ꝑꝛodijt de medio ventrꝰ tui exiliuit atq; ĩte in quat tuoꝛcapira ſeſe diſpergẽs ad irrigandam faciẽ arentis mũdi emanauit letificãs ci⸗ uitatẽ dei. Omnis em̃ q; biberit ex eo non ſitiet ineternũ:⁊ erit pluſqᷓ; paradiſus hic De cuꝰ aqua ſi quis biberit ſiriet iteruʒ · quãta mũdo cõtuliſtiq̃ tam falubꝛis aqueductꝰ eſſe merpꝝiſti. O lampas lucu⸗ lentiſſima quãtos letificaſti quãdo ſplen doꝛe dei illuſtrata.deſideratũ illud iumẽ quo inuẽta eſt dragm decima.ſeden tib in ymbꝛa moꝛtis ꝓtuliſti. Te nimiriile epitalamij p̃centoꝛ alonge intuicꝰ. cũ ad epꝛecatio ad gloꝛioſam virginem. mirariõis vote ita ꝓrupit· Que eſt iſa à ꝓgredit᷑.velut auroꝛa conſurgens.pulcra vt luna electa vt ſol terribilis vt caſtroꝛũ acies oꝛdinata. Sicut auroꝛa valde ruti⸗ lans in mũdo ꝓgreſſa es o maria qñ veri ſokis ſplendoꝛẽ tante ſctitatis iubare pꝛe⸗ curriſti: vt vere diẽ ſalutꝭ dixerim diẽpꝛo piciatiõis:diẽ quẽ fecit dñs quẽ tueclari⸗ tati initiari vignũ fuit. Felix auroꝛafeli⸗ cis diei extitiũti nuncia talis dies talẽ au⸗ roꝛã diei decuit:et recte ͥdem auroꝛe im⸗ pleſti officiũ. Jpſe em̃ ſol iuſticie de te pꝛo cefſurus oꝛtũ ſuuʒ quadã matutina irra diatione pᷣueniens in te lucis ſue radios copioſe tranffudit qͥbus poteſtates tene⸗ bꝛaꝝ quas eua ꝓduxerat ĩ fugã cõuertiſti atq; ita deſideratũ cunctis gentibꝰ ſolem mũdi inueriſti. Tu pulcra vt luna dicerꝭ eiq; nõ immerito cõpararis. Vla eiñ oim aſtroꝛũ ſola ſoli ſimilima cõparatiòe ⁊ cã doꝛe venuſta argenteo ceteris in celo pꝛe⸗ micat ſpderibꝰ. Tu vo ſolis imago exp̃ſ⸗ ſiſſima int᷑ milia aſtroꝛũ deo aſtantiũ vir ginali puritate in celo glloſa pᷣfulges. Il⸗ ſa em̃ tranſfu ſo in ſe ſolari lumiĩe noctẽ no ſtrã illumiat.tu virtutũ tibi a des indita rũ.magnificis exemplis ad imitationeʒ tul nos ꝓu ocas. ſicq; noctẽ noſtrã iliumi nas. Qui em̃ vias tuas inſectarus fuerit nõ ambulabit in tenebꝛis:ſed lumẽ vite inueniet. Tu qj pulcra es vt luna:imo et pulchꝛioꝛ lund:qꝛ tora pulera es et mnacu ia nõ eſt in te:neq; viciiſitudinis obum⸗ bꝛatio⸗ Tu electa es vt ſol.ile inq; ſol ſo⸗ hs cõditoꝛ:ille em̃ electꝰeſt ex milib viro rũ tu electa ex milib feminarũ. Ille elect? ex oibus q̃ ſunt:tu electa ex oibꝰq̃ ꝑ illum funt:tu terribilis vt caltroꝝ acies oꝛciinã ta. Quid em̃. An nõ hoꝛruerunt pᷣncipes tenebꝛan quãdo viderũt pᷣter moꝛe arn tura omni foꝛtioꝛe inſtructã contra ſeꝓce dereteminã. feminã foꝛtẽ ad bella dortiſ⸗ ſimã:culꝰ enſis ſuꝑ femur ſuũ Apter timo res nocturnos. In circũitu erꝰ acies vali daspũaliũ virtutuz ſuo ſemuicẽ oꝛdie tuentiũ ſiquidẽ oꝛdinatiòe perſeuerat di⸗ es:ſed ⁊ innũerabiliũ beatoꝛü ibiiituun militiã. ad miniſteriũ tanti pꝛincipis de⸗ legatã fuiſſe nullatenus ambigin vtpo te qui cuſtodirent lectulũ ſalomokis gra⸗ lem. upi. Quecn ugei andihsyt aſn Auuvilien ſueso marqin eſctitauis ubanz uimindi 8 dumech, fut. Fel uu nctalis dusni necte qdem um aſoliuſtcetet quadi maunun din telucis ſie ni iucts guchſin Cupulcylninin ſmimn dxriti P⸗ ctasnn to snpgjj ncelogijihsj⸗ vnutitiunsuu c;ninſihn as tuas nunsſut uch iſu o&yt luuint ducke; milylh kminari. Il lu duceoiagllin tcalot— ðdomenntßh — e uininicntt miſitdan fenſtiſn ncnia' uuz ſoo inh ui e peuito ibiiun — nuti ſußn ns n n glauli ſlobous kiſſim ac pꝛo uiderẽt ne pꝛeparatũ eterno regi hoſpituʒ alienus hoſpes inuaderet. Nimirũ timoꝛ ⁊ tremoꝛ venerũt ſuꝑ eos: ita ꝙ dicetẽt ecce pluſq; eua hec caſtra dei funt hec: fugiamꝰ iſraelem. Tu ergo bel⸗ latrix egregia pᷣmo eũ quipᷣmus ola ſup⸗ plãtauit expugnare vitiliter aggrefa es: tu ⁊ ſpiritũ elatiõis eue.vertice hůilitatis cõploſiſti. qm̃ in te ita reſpexit dñs vt ip̃i us merito.fuꝑ omnes choꝛos angeloꝝ te ſublimari dignaʒ eſtimauerit. Nunq; ei ſuꝑ oẽs angelos glificata aſcendiſſes niſi pᷣus infra om̃es homies hũiliata deſcen⸗ diſſes. Tu et ardoꝛẽ vetite cõcupiſcentie vᷣtute caſtitatꝰ in tua carne ʒgtnea eate⸗ nus exrinxiſti:vt is in cuius cõſpectu nec aſtra mũda funt tãte mũdicie carnẽ tuũ iu dicauerit:vt etiã ſue diuiĩe puritati agglu tinare nõ deſpexerit. His ꝗᷓ pꝛimarijs du vibus tenebꝛaruʒ a te foꝛtiter expugnatis omnis ante faci tuã ſpiritualiũ nequitia rũ militia in fugam cõuerſa eſt. Sloꝛioſa dicta ſunt dete ciuitas dei genitrix. Sed adhuc locus eſt tue laudi. adhuc in tuis laudib ois lingua balbutit. Nõ em̃ ſunt loquele neq; ſermðes in natiðe q̃j ſub celo eſt. ͥbus amplitudo głie tue ad plenũ va leat explicari. O pia o magna o multum amabilis maria. tu nec noiari qͥdem po⸗ tes qͥn accendas: nec cogitari quĩ reerees affectꝰ diligentiũ te:tu nunqᷓ; ſine dulce⸗ dine diuiuitꝰ ihi inſita memoꝛie poꝛtas ingrederꝰ. Et nũc ſeqͥmurte o dña ex tot? p̃coꝛdijs vociferãtes ad te adiuua imbe⸗ cillitatẽ nr̃am aufer obpꝛobꝛiũ noſtrum. Vides hãc tunicã pelliceã q̃ nos circun⸗ dedit tunica eue parentis nñe eſt:quaʒ ad nos olim miſera illa tranſmiſit ⁊ ſuꝑ ve⸗ ſtiuit carnẽ filioꝝ ſuoꝝ ſicut diploide cõ⸗ fuſione ſua· Demanu ip̃ius quippe du⸗ plieis mali femen terra nra ſufcepit ⁊ cõ⸗ cepit ⁊ peꝑit nob ſpinas ⁊ tribulos iuiqͥ⸗ tatis in ania. calamitates in coꝛꝑe:acꝑh moꝛtẽ vtrobiq;. O in felix hereditas o di⸗ ra bũane camnis infirmitas vſq;quo pa⸗ tiemur te. Wultuz doꝛſa nr̃a incuruaſti: q? grauis es valde ⁊ diu te ſuſtinuimus. Multũ minuiſti nos ab angelis:equo ⁊ iumẽtis inſipientibꝰ coequaſti:nimis in⸗ valuiſtiq̃ nð niſi moꝛtefilij derſanaripo De niſeria humana Sermo. tuiſti:nimis ſuꝑ nos te extuliſti.quãdo et vſq; ad eũ qui ſuꝑ oĩa eſt incaure aſcendi ſti. Et qͥs liberabit nos a coꝛruptela huiꝰ miſerrime pellicule:gr̃a ſalua:oꝛis nri fi⸗ lj tui o maria qͥ vt infirma noſtra toleret ſpõte infirmatꝰ ⁊ vt moꝛs moꝛtẽ nre ipſe fieret innorẽs pꝛo prtõꝛib moꝛtůꝰeſt.Et qͥs rʒ idoneus vt ioquat᷑ ad coꝛ dñi nñ̃ ie ſuxp̃i: vt tu felix maria qᷓ in ſecretiſſimis amplexib amantiſſimi tui cubas in meridie ſempitno eiuſq; familiariſſimo colloquio cũ plena coꝛdis leticia ꝑfruerꝭ. Loq̃rẽ dña qꝛ audit filiꝰ tuꝰ:⁊ quecunq; petieris impetrabis. Inuoea bonũ nomẽ etꝰſuꝑ noſ vt curemur a vetuſta hac lepꝛa carnis ⁊ ſpũs. Exuge virus F moꝛtiferũ qðde pomi ſui reliquijs eua nobis pꝛopi nauit qñ ſucci noxialis guſtu ebꝛiara eſt:⁊ reliquias dimiſit ꝑuulis ſuis. Vtinã po culũ ſuũ ebꝛia illa aut totuʒ ebibiſſet aut diffudiſſet. Te dña exoꝛãte om̃e iugũ no ſtrũ cõputreſcat a facie olei diuĩe miſcðie renouet᷑ vt aquile iuuentꝰnt̃a:vt noui no ua Voce nouũ cauticũ nouis ciuibꝰ aggre gatiillic vbi noua ſunt oĩa iubilũ ſempi⸗ ternũcelebꝛãtes in cymbalis iubilatiõis cõcinnamꝰ. Tollat᷑ hec craſſa nebula ab ockis vt reuelata facie gla dñi ſpecijlãtes in imẽſum illud pelagꝰ diuini lumis ab⸗ ſoꝛbeamura dñi ſpũ ac deo nr̃o in vincu lis charitatꝭ aſtricti vnum cũ ipſo efficia⸗ mur. Pꝛeſtet et hoc nobis tuo interuẽtu o maria filius tuꝰ ieſus xp̃us deꝰ ⁊ dñs no ſter. cui laus ⁊ glia et grarũactio in ſempi terna ſecula Amen. ¶ Diui Bernardi abbatis de mi⸗ ſeria bumana Sermo⸗ Homo qui ex ania rõnalt ⁊ buma o ha carne ſubſiſtis cõditionis miſe⸗ lerepletus multis miſerijs. miſer ⁊miſerabſlis hõ pauꝑ:cecꝰ: nudus.pluri mis neceſſitatibꝰ ſubditus:ad coꝛ tuñ re⸗ uertere. Quid foꝛis vagaris:qͥd foꝛis q̃⸗ ris:dͥd in cgrnalib ſtudes:quid in ſecula rib te implicas: quid in vanitatib te in⸗ uo luis.in inferioꝛib delectaris.et ab oĩi⸗ bus interioꝛib⁊ ſuperioꝛib elõgaris: per ea que foꝛis ſunt diffunder. Quãtoma⸗ gis ad mundũ accedis:tabto 2 n. We. 2 ——,———. deo recedis. Quãto magis foꝛis es ſapi⸗ ens:tãto magꝰ int? ſtultꝰ efficer. Quãto magꝭ extra lucrar?:tãto magꝰ intus ꝑdis Quãto magꝰ i his q̃ foꝛis ſunt vagaris: tãto magis intus euacuaris. Quãto ma gis in tpalib es ſollicitꝰ: tãto magis es mẽdicus i ſpiritualib. Quid eſt hõ ꝙ oĩa oꝛdinas:⁊ teip̃m nõ vis oꝛdinare. Quid in oiby es pꝛudẽs: ⁊ cirta temetipm es in ſipiẽs. Quid eſt ꝙ ad oĩa qᷓ foꝛis ſunt ſol lisitꝰes bona facere.⁊ temetipm ſinis eſſe malũ ſꝑ ⁊ inutilẽ. Doꝛmit in te ſpũs dei: ⁊ vigilat in te ſpũs mũdi. Vacati te rõ: ⁊ viget in te ſenſus:extinguit᷑ĩ te ſpũs dei dñat᷑ i te amoꝛ mũdi.Feruet in coꝛde tuo amoꝛ terrenoꝛũ:⁊ moꝛit̃ in te amoꝛ ef̃no⸗ rum bonoꝝ. WMundũ diligis ⁊ deñ relin qs Omniũ recoꝛdaris:⁊ teipſum obliui⸗ ſceris. Que ſuꝑ terrã ſunt deſideras ⁊ di⸗ ligꝰ:celeſtia vᷣo nõ curas.appꝛopinqᷓs ad iteritũ: vt lõge ſis a ſalute. Kurt᷑ꝭ ad dya bolũ ⁊ ꝓlongaris a deo. Redi:redi pᷣuari catoꝛ hõ ad coꝛ:qꝛ loquit᷑ deus pacẽ eis qͥ ↄuertunt᷑ ad coꝛ. O ia mũdi huiꝰ tibi de⸗ dit deꝰ ⁊ tu ꝓpter oĩa relinqͥs eñ. O ia ꝓpt te fecit deꝰ: ⁊ tu ꝓpt᷑ oĩa dimittꝰ temetip⸗ ſum. Pꝛopter oĩa q̃ᷓ occurrũt tibi dimitt? deum:⁊ idcirco oĩa dimittent te. Pꝛopter rreaturas relinqs creatoꝛẽ:⁊iõ ð te inſur⸗ gẽt oẽs creature. Quia offendẽdo creatoꝛẽ offẽdiſti oẽʒ creaturã: ⁊ iõ creature q̃ facte ſunt in miniſteriũ ⁊ vtilitatẽ tuã cõuertẽ⸗ tur ĩ vindictã et penã tuã. Et ve tibierit ſine fine: quia noluiſti hãe bonũ ſine fine. Recognoſce itaq; hõ miſer recognoſce te metip̃m Recogita qꝛ nihil fueris Attẽde ꝙ vilis ⁊ malus es. Cõſidera d futurus es. Plãge hõ miſer plãge inceſſanter pctã tua. Deie lachꝛymis malicias ⁊ miſerias tuas qꝛ volũtate ꝓpꝛia peccaſti. O iſplice⸗ attibi ſuꝑ oĩia diſpliceat tibi toto coꝛde ⁊ ʒeinuo diſpliceat tibiꝙ dñm immẽſe ma ieſtatis hñtem ptãteʒ oĩs carnis ⁊mitte re coĩpꝰ⁊ aiaʒ ĩ gehennã:auſus fuiſti offẽ dere. Amareſcat tibi amariſſime coꝛ tuũ ꝙ deñ ſummũ pĩem incõpꝛehẽſibilis bo⸗ nitatꝰ qͥ benignꝰ ⁊ miſericoꝛs eſt ſuꝑ igra cos ⁊ malos volũtarie libẽter ac delecta⸗ bilirer offendiſti. Totꝰ diſpliceas tibi vt totꝰ poſſis placere ſibi qeſt ſummꝰverus Be miſeria humana Sermo. ⁊ ſolus deꝰ cui nemo placet niſi qui ſibi⸗ metip̃i diſplicet:⁊ nemo ei diſplicet niſi q ſibimetip̃i placet. Diſſi pat nãq; deꝰ oſſa eoꝝ qͥ hoibus placẽt. Et qð altũ ⁊ pulcꝝ eſt apud homihes:abominabile eſt apud deũ. WMiꝝ eſt dete hõ miſer:ad mala qp⸗ pe es totus auidꝰ:totꝰ ꝓmptus:totꝰ faci lis:totꝰ ſapiẽs ⁊ totꝰ ſollicitꝰ. Ad bona ãt es totꝰ durꝰ:totꝰpiger:totꝰ tepidꝰtotꝰ ſtultꝰ:totꝰ incredulꝰ⁊ rebeit. Vn tibi hᷣ ni ſi a carne quã diligis ⁊ ſeq̃ris:qa ÿo car⸗ nẽ diligis carnẽ ſeqᷓris: ⁊ qꝛ carnẽ ſeq̃ris oꝑa carnis facis ⁊ cũ ea punier. Larnis tue fructꝰ eſt libido:ↄcupiſcentia: inuidia infirmitas.i.fragilitas ⁊ doloꝛ: vermis: putredo fetens ⁊ fetidꝰfet oꝛ. Tuipſe es te nebre ignoꝛãtie ſic excecatꝰ vt neicias qͥd ſis:nõ attẽdis quo vadis:non aniaduer⸗ tis factũ tuũ:neq; inſidias inimici ⁊ tẽp⸗ tationes eiꝰ fraudulẽtas intelligis. To tus negligẽs es nec cogitas qͥ tendere de⸗ bes: viã neſcꝭ: ⁊ nõ inquirꝰ. Brãdis nãq; tibi reſtat via. Sollicite tibi q̃ris cibũ ve ſtitũ ⁊ requiẽ ⁊ oẽs carnis neceſſitates qñ idiges.de vita po ⁊ ſalute aĩe tue ſemꝑ te pẽs: nõ curas licʒ ſemꝑ indigeas plenus nequitijs ⁊ malicia. WMiſer hõ vt miſerũ paſcas coꝛpꝰ ⁊ veſtias ⁊ carnis volupta⸗ tibus qᷓ poſt paucos dies a vermibꝰ deuo rabit᷑ ſatis facias ſollicitꝰ laboꝛas:diſcur ris: vigilas:⁊ ſomnũ non capis oculis vt repleas ventrẽ:⁊ꝓ aĩa tua qᷓ deo pᷣſentan⸗ da eſt in celis:cur nõ ſollicitꝰ fatigaris vt ipᷣam paſcas bonis oꝑib ⁊ induas ꝓᷣtuti bus:ne appareat nuditas eiꝰ. Hõriſtis q̃ris ſꝑimplere ventrẽ: cur nõ paſcꝭ aĩam eſurientẽ:de vaſe ſtercoꝝ ſemꝑ curas ⁊de dei imagine cur nõ curas. Paſcis ſterileʒ ⁊que nð parit. Aĩam aũt eſurientẽ nõð ſa cias bonis. Ve tibi erit qꝛ aĩa tua pꝛopt famẽiĩ te deficiet. Ve tibi eſt:⁊ ve tibi erit qꝛ reddis q̃ ſunt ceſaris ceſari: ⁊nõ reddiſ que ſunt dei deo:⁊ iõ maledictꝰ es a deo: ⁊ confunderis ab eo. Vide miſer hõ qꝛ to tum eſt vanitas:totũ ſtulticia:rotũ demẽ tia:quicqͥd cogitas:qͥcqͥd facis in ß mun⸗ do pᷣter id ſolů qð in deũ ⁊ ꝓpter deũ⁊ ad honoꝛẽ der facis. Quicqͥd line deo facis totũ eſt malicia ⁊ vanitas:qꝛ nihil eſt bo⸗ nů ſine ſummo bono · Et magna mileris 7 ———— o. blacet niluif „ e vigiu Etq itit 6 z iaſidus unuti dultus ml d 2e(glninh⸗ nqur hitz „ollictethtzcti s cansuiusj —— lemp gs hns u. Pann ſtuas t ansMhn cos dis 1ymn ſolhutlbents n non pts ulsn ai nuſoeßintn õ bllur furgans yi soplht ndus ſun uoltue ho iſt rt cur nd palcaun eop ſeng arsibe zcuns. Pacs ſeri ium vůtcſuneninl iant qꝛciatuapic Verdieltn verbla — ciſuns cnn ꝛrniil De miſeria humana. hois eſt cñ illo nõ eſſe ſine quo nõ põt eſſe Vnde hõ miſer qͥ ad ſilitudinẽ et ad ima gi nẽ dei creatꝰ es:⁊ ꝓpter nimiã charitatẽ dñi ñiieſu xp̃i a moꝛte ererna ac turpiſſi⸗ ma redẽptus es.⁊ liberatꝰ es:⁊ ad viden⸗ dũ claritatẽ ſummi dei ſola inextimabili miſchia ſua vocatꝰes ⁊ plurimis bñficijs exquo eẽ cepiſti ab altiſſimo pẽe totiꝰ bo⸗ nitatꝭ ad vitã̃ eternã habendã ꝑ vnicũ fi liũ ſuũ inuitatꝰ es. miſer hõ recoßᷓſce hunc honoꝛẽ.intellige dignitatẽ tuã̃:quia tãta maieſtate hon oꝛatꝰ es. Eternꝰ em̃ deus ⁊ immẽſus creauit te:foꝛmauit te:redemit te⁊ inuitauit te. Maximus honoꝛ ⁊ am⸗ plus amoꝛ. Cognoſce o hõ honoꝛẽtuũ et curre gras agẽs ad inuitatoꝛẽ tuũ.ne foꝛ⸗ te ſi ingratꝰire noluerꝭ: aut villa:aut bo⸗ ues:aut vxoꝛ te ĩpedierint.iraiꝰ dñs iube at te ſuccẽdi:⁊ tibi hoſtiũ vite erne imppe tuũ claudat. Lognoſcego hõ honoꝛẽ tuũ ⁊honoꝛa creatoꝛẽ tuũ. Sʒ heu hodie põt recte dici:hõ cũ in honoꝛe eſſet non intelle xit:compatꝰ eſt iumẽtis inſiptẽtibo et ſilis factꝰ eſt illis. Dignũ certe ⁊ iuſtũ eſt. vt qͥ ſociꝰ noluit eſſe angeloꝝ fiat ſilis iumen toꝛũ ⁊ qͥ deſtruxit in ſe imaginẽ ⁊ ſilitudi nẽ dei dignũ eſt vt imago et ſilitudo in⸗ mentoꝛũ adhereat ei. Cognoſce te ꝗᷓ o hõ miſer cognoſce te melioꝛẽ auib. meiioꝛeʒ cũctis animãtib:noli eſſe ſilis iumentis inſipientib q̃ ſolam vitã pñtem cogitõt. qᷓ rantũ carnalia ⁊ tꝑalia diligunt qꝛ nec alia ſciũt. Homo nõ te ſubijcias carni nõ ſis amatoꝛ mũdi:nõ te ſuſtineas eſſe filiũ dvaboli ꝓpt᷑ honoꝛẽ potẽtiſſimi ⁊ ſapiẽtiſ ſimi ⁊ incõpꝛehẽſibilis piis tui altiſſimi dei etni:ꝓpter nomẽ dei admirabile nð te ↄſtituas aduerſariũ ⁊ homicidã tui ꝓpter amoꝛẽ ben igniſſimi dei. nõ te facias ini⸗ micũ oĩporẽtis dei:ꝓpt᷑ vnigenitũ ⁊ dile⸗ ctũ filiũ ieſum xpᷣm: nõ te facias ſociũ de⸗ monioꝝ ⁊ cõbuſtionis ignis etni:qͥ redẽ⸗ ptus es pᷣcioſiſſimo ſanguie agni ĩmacu⸗ lati noli tĩ pᷣciũ vilipẽdere ꝙ ꝓ te dei fii us dignatꝰ eſt exoluere ne ſempiternis in uoluar incendijs. Tñceĩ penã maximã habeb ſine remedio tũt doloꝛẽ inopinabi lem patierꝰ ſine fine. ⁊ toꝛmẽto plenꝰ eris nuch tñ alleuiaberꝭ.qꝛ qᷓ nõ fleuit qñ erat ths flendi eterno luctu lugebit.ſʒ ſine fru ctu. Redi ꝗᷓ ad te hõ:redi ad ſpũalia. redi⸗ ad erna et celeſtia gaudia: redi miſer redi⸗ ad filiũ:ne tardes ↄuerti qͥte ſua ptãte fe⸗ cit:ſua ſapĩa redemit:ſua inenarrabili bo nitate ad ſe vocauit ⁊ expectat adhuc qᷓti die vt te coꝛonet. Quid q̃ris extra illuʒ. Quid deſideras pᷣter ipm Quid tibi pla cet ſine ip̃o. Ipſe fecit oĩa:ipſe hʒ oĩa:ipſe eſt oĩa Qðcunq; bonũ cupis:qðᷣcũq; pul crũ q̃is:qðᷣcũq; dulce ⁊ deiectabile requi ris.totũ in ip̃o inuenies ⁊ in ip̃o ꝑfrueris Sigaudere ip̃e gaudiũ eſt. Si te pugna⸗ re delectat ip̃e palma eſt. Si coꝛonari vis ip̃e coꝛona eſt. Si vincere cupis ip̃e victo ria eſt. Si potentiã deſideras:ip̃e potẽtia eſt. Si foꝛtitudinẽ q̃ris:ip̃e foꝛtitudo eſt. Si iuſticiãvis hãe ip̃e iuſticia eſt:ſiamas ſapiam ipſe fons ſapie eſt:ſi charitatẽ vis deꝰ charitas eſt. ſi diuitias apeti:ipſe di ues eſt. Si pulcritudinẽ vis hie ſumma pulcritudo ip̃e eſt. Si plenitudinem q̃ris oĩs boni ip̃e plenitudo eſt. Si gliaʒ ⁊ ho noꝛẽcupis vera glia ⁊ fũmꝰ honoꝛ deꝰ eſt Si pacẽ vis pax eterna ipſe eſt. Quicqͥd boni q̃ris fũmũ bonũ ⁊ om̃e bonũ ip̃e eſt imo ſempꝑ eſt totꝰ deſiderabilis:totꝰ dul⸗ cis:totꝰ amabilis:totꝰ ſuauis ⁊ totꝰ dele ctabilis. Ip̃e ſemꝑ vbiq; totꝰ eſt:vbicũq; fuerꝰ ſine ip̃o male eris ⁊ male tibi erit:et vbicũq; fuer cũ ipſo bñ eris ⁊ bñ tibi erit Subijce itaq; te totuʒ ei qͥte totũ fecit a qj oĩa habes. cuiꝰ gr̃a om̃i momento vteris Serui ſeꝑ ei qͥ nõ patit᷑ oĩa nocere tibi:q̃ ſemp noccrẽt tibi libent᷑:ſiue infirmitates ſiue hoĩes:ſiue beſtie vel demões vel q̃cũ q; alia. Seruiſemꝑ ei qͥ nõ ſinit te cadere in omĩa pctq̃:qͥ nõ ꝑmittit vt inſeras tibi oĩa mala ac dãna qᷓ libent᷑ faceres. Totꝰ ſemꝑ ama piem ⁊ filiũ ⁊ ſpm̃ſanctũ ſoluʒ verũ ⁊ ſummũ bonũqͥ ſemꝑ ſolus vere et ſũmete diligit. Placeat igit᷑tua volũtas ſibi ⁊ volũtas eiꝰ ſemꝑ placeat tibi. Sem per cõcoꝛda tecũ eo ſempꝑ ſeq̃re eiꝰ volũts tẽ in oĩib qͥ ſemꝑ bonũ tuũ vult qͥ nihil a⸗ liud curat niſi falutẽtuã.cuiꝰvolũtas ad miſerandũ tibi eſt beniuola:⁊ delectat᷑ bñ facere tibi. Nunqͥd putas teip̃m magnuʒ amicũ tibi Magis amicꝰ eſt deꝰ tibi qᷓ; tuipſe tibi.qm̃ magis ipſe diligit te qᷓ; tu temetißᷣm. Nunqͥd tredis alteriꝰ k xiiũ — foꝛtiꝰ aut alteriꝰ cõſiliũ vtiliꝰ. Erras ſiid credis. Stultiſſimꝰ et dementiſſimꝰ es qͥ tua deſideria vłalioꝝ ſeq̃ris:⁊ illiꝰ ↄſiliũ dimitt⸗:qͥ ſemꝑ eſt amicꝰ dulcis ſapiẽs ⁊ * cõſiliarꝰ ⁊ ſaluatoꝛ ⁊ ſuꝑ oĩa adiutoꝛ tis ⁊ potens pateł futuri ſeculi et pꝛin ceps pacis. Amen. Diui Bernardi de pugna ſpiri tiali Sermo pꝛimus. Ex diues et potẽs veꝰ omp̃s filiũ ſibi fecit hoĩem quẽ creauit. Cui ſi cut puero delicato pedago gos de legauũt legem ꝓphetas ceteroſq; tutoꝛes ⁊ auctoꝛes vſq; adp̃finitũ tp̃s eiꝰ cõſũma⸗ tiõis ⁊ inſtruxit eũ ⁊ monuit:dñm eũ cõſti tuens paradiſi.oẽſq; theſauros glieſueei oſtendẽs ⁊ repꝛomittẽs ſi ſe nõ deſereret:et neqd deeſſet bonis eiꝰ etiã libeꝝ arbitriũ indulſit:vt bonũ eꝛꝰ eẽt volũtariũ nõ co⸗ actũ. Accepta licẽtia boni et mali cepit eũ tedere bonoꝝ ſuoꝝ a ↄcupiſcẽtia ſciẽdi ho nũ ⁊ malũ. Egreſſus igit᷑ de ꝑadiſo bone conſcĩe noua qrens q̃ neſciebat qͥ nuila ad huc niſi bona houerat.pẽis legib et peda gogis relietis mãducauit de ligno ſcĩe bo ni ⁊ mali ʒ vetitũ pis.⁊ abſcõdẽs ſemi⸗ ſer ⁊ fugiẽs a facie dñicepit vagari inſipi⸗ ens ꝑ mõtes altitudis:ꝑ valles curioſita tis:ꝑ cãpos licẽtie:ꝑ nemoꝛa luxurie:ꝑ pa ludes carnaliũ voluptatũ:ꝑ fluctꝰ curarũ ſeculariũ. Vidẽs antiquꝰ pᷣdo pueꝝ laſci uũ ſine cuſtode ſine rectoꝛe ꝓcul a domo pis vagantẽ acceſſit ad poma illa inobe diẽtie manu male ꝑſuaſiõis illi poꝛrigẽs. Poſtqᷓ; ↄſenſũ ab eo elicuit aggrefſus eſt miſerũ ⁊ inerrã:et in trena deſideria euʒ peipitãs pedeſq; i.mẽtis affectiões ne ſur gat foꝛtiſſimis ei ſeckar cõcupie vinculis alligãs:manuſq; oꝑis ⁊ ockos mẽtis:mi⸗ ſit eũ in nauim male ſecuritatꝰ:⁊ flante ve hement᷑ vẽto adulatiõis trãſuexit eũ in1õ ginquã regionẽ diſſimilitudis Veniẽs il ſe in regionẽ nõ ſuã venalis factꝰ eſt oĩb⸗ qᷓ pᷣtergrediunt᷑ viã. Diſeit poꝛcos paſce⸗ eſiliquas poꝛcoꝝ manducare. Dediſcit oĩa q̃ didicerat:diſcit q̃ neſciebat ſeruilia ſcʒ oꝑa victuſq; in deſpatiõis carcere vbi in cicuitu impij ambulant. In mola illa impiecircuuõis cogił᷑ molere emolimẽto (Depugna ſpirituali Sermo pꝛimus. male ↄſcie. Pꝛohdoloꝛ vbi eſt nũc pñ ile potẽtiſſimꝰ ⁊ dulciſſimꝰ atʒ liberaliſſimꝰ NHunqͥd põt obliuiſcj filiũ vteri ſui:abſit: Nõ obliuiſcit᷑:cõdolet ⁊ conq̃rit᷑ deabſen tia ⁊ ꝑditiõe filij. M ãdat amicis:ſollici⸗ tat ßuos:oẽſq; ſuſcitat ad requirendũ eũ. Vnꝰſeruoꝝ ſcʒ timoꝛ ad imꝑiũ dñi.fugi tiui veſtigia ꝑieq̃ns in ꝓfundũ carcerꝰ in uenit filiũ regis carceraiiꝰ pctõꝝ ſoꝛdibꝰ obſitũ:vinclis ⁊ cathenis male ↄſuetudi nis ligatũ miſeꝝ ⁊ amentẽ:⁊ in miſerqjs ſe curũ ⁊ ridentẽ. Quẽ vᷣbis ⁊ verberib vꝛ⸗ gẽs vt exiret ⁊ rediret tanta miſeꝝ ↄfuſio⸗ ne deiecit vt ſiẽ moꝛti ĩ vicinꝰ iaceret:et adhereret ĩ terra vent᷑ eiꝰ Ingteſſus eſt eo dẽ veſtigio alius cui nomẽ ſpes vidẽſq; fi liũ reg a timoꝛe nõ erutũ ſed obꝛutũ:non adiutũ ſed deiectũ acceſſit leuit᷑ ⁊ ſuſcitãs eũ a tra inopẽ:⁊ de ſtercoꝛe erigẽs paupe⸗ rẽ.leuãſq; caput eiꝰ et coacta in vnũ ve⸗ ſte ↄſolatiõis:ocłos eiꝰ derergẽs ⁊ facieʒ· heu iquit quãti mercẽnarij in domolpiis tui abũdant paniby.tu aũt hic fame per⸗ Surge obſecro ⁊ vade ad pẽem tuuʒ ⁊ dic ei. Pater fac me ſiẽ vnũ ex mercẽnarijs tu is Tũc ule tandẽ vix ad ſe reuerſus modi cũ.tune es inqͥt ſpes. Et quõ ſpei potuit introitꝰ patere intantũ ⁊ hoꝛrendũ ꝓfun⸗ dũ deſperatiõis mee. Ego ſum ſpes a pĩe tibi trãſmiſſa:te adiutura:te nõ deſertura donec te introducã in domũ pẽis tui ⁊in cubiculũ genitricꝭ tue. Et o inqͥt ille dulce leuamẽ laboꝝ: dulcꝭ cõſolatio miſeroꝝ:o vna nõ infima de trib:cubilis regij aſſi⸗ ſtricib.vides carcerꝰ mei ꝓfundũ imane. vides vincka mea q̃ tñ ad ingreſſum tuũ maxia iã ex ꝑte dirupta ſunt:et diſſoluta- Vides captiuatoꝝ meoꝝ immanẽ multi tudinẽ:foꝛtitudinẽ: velocitatẽ:aſtuciã. Et qᷓs eſt locꝰ. Atſpes:ne timeas mdt dͥ no adiuuat miſericoꝛs eſt q ꝓnob pugnat oi potẽs eſt plureſq; nobiſcũ ſunt qᷓ; cũ illis. Suꝑ hec oĩa adduxi tibia pie equu deſi⸗ derijcui cũ inſederis me duce ab bis oĩb ſecutꝰ ꝓliciſceris. Duxit ⁊ mollib ſtramẽ tis pie deu otionis ſubmiſſi is 1bonoꝝ erè ploꝝ calcarib gdditis eqᷓ deſiderij impo⸗ ſuit filiũ regi. Sʒ frenũ defuit tãta crat fe ſtinatio fugiẽdi. Iilico equus dirrit vt ef ftenis.trabit ſpes ante.timoꝛverberibus mtg No vbieſt nüchi imatz ai iflüptenititt. Ltconint deadin i amitisoli Wadnqumdic, di ad impiũ dñfc⸗ n ſuut— d painſaih dens nik ſint mentinin mi eſds ꝛyeten antamiiit Mu u vicinꝰ ute nk eb Ingrſischn Aunomẽſyayizi seutüſedehuin 8 acccſſit eutꝛſiuti ltertn nqhup Wucunhni 8s 6* daag iu, urinamnhnpjs d. wzittine⸗ cade uhnnnt vt vniammn vixaimism hes Eixu — iduuiipjn ee. Egohnii dunnterö dumn äin domipisiit ne Eointiledul ciſlano miewp nbills ſeg aſi ne pfundiinane iad ngrſumtii ſiun diſou no nnninii octutaluci netmes nilie dupnbtiu nobichuntll De pugna ſpirituali Sermo pꝛimus. vꝛget ⁊ minis. Tũc vidẽtes hot cõturba ti ſunt pᷣncipes edom robuſtos moab ob⸗ tinuit tremoꝛ obriguerũt om̃es habitato res chanaan. Frruat ſuꝑ eos foꝛmido et pauoꝛ in magnitudie bꝛachij tu:fiãt im⸗ mobiles qᷓſi lapis donec ꝑgtranſeat filius tuus iſte quẽ poſſediſti. Sʒ cũ ſic ferũtur Fcipites.effugiũt qͥdem:ſed nõ ſine ꝑicu⸗ lo:qꝛ ſine mõ ⁊ ſine conſilio:ꝓpter qð a pa tre trãſmiſſa accurrit pꝛudẽtia vna de fũ⸗ mis pᷣncipib padiſi.in co mitatu habens amicã ſibi tẽperantiã.⁊ tenens currentes. partius inqͥt obſecro partiꝰ. Qui feſtinꝰ eſt pedib offendit.ſi ſic curritis offendetꝭ. Si caditis filiũ regis quẽ ſuſcepiſtis libe randũ inimieis redditꝰ: nã ſi ceriderit il⸗ lico manꝰ eoꝛũ ſuꝑ eũ. Hoc dicens frenũ diſcretiõis impoſuit feruido illi equo deſi derij eiuſq; habenas tẽperãtie cõmtſit re⸗ gendas. Cũq; timoꝛ de vicina pᷣtute ini⸗ mico ꝝ:⁊ tarditate fuge cau faret᷑.vade in⸗ quit prudẽtia retro ſathanas.ſcãdaluʒ es noh:foꝛtitudo:⁊ laus nf̃a dñs et factꝰ eſt nob in ſalutẽ. Et ecce foꝛtitudo miles dei egregius accurrẽs ꝑ cãpũ fiducie extracto gladio leticie.nolite inquit nolite turbari plures nobiſcũ ſunt qᷓ; cũ illis. Tunc pꝛu ẽtia celeſtis curie aſſueta ↄſilijs:caute in qt obſecro qꝛ hereditas ad quãi initio fe⸗ ſtinat᷑ſẽ dicit falomon in fine bñditione carebit. ꝓficiſcimini non tã feſtinant qᷓ; pꝛudent᷑. Inimici nõ ſunt in itinere ſid iu xta iter ſcandalũ ſolẽt ponere in biuijs et triuijs ⁊ viaꝝ antfractibꝰ:pcedã itaq;:vos aũt tenete viã iuſticie ⁊ velocit᷑ iducemuꝛ in caſtra ſapie q̃ iam ꝓcul nõ ſunt a nob. Sapiẽtia em̃ eit de q̃ dicit᷑ concupiſcis ſa pientiã diſce iuſticiã. Sic itaq; dů viã vꝛ get timoꝛ:ſpes trahit:munit foꝛtitudo:tẽ perãtia inſtruit pꝛudẽ⸗ tia:ducit?ꝓducit iuſtitia.appꝛopinqᷓt fi⸗ lus regꝰ caſtris ſapie.q̃ noui holpitis au⸗ dito aduẽtu pᷣoccupat eũ qᷓ ſeconcupiſcit. occurrit ⁊ oſtẽdit ſe in vijs hylarit. Foſſa ꝓfunde hũilitatꝭ caſtra cingebat.ſup̃ quã foꝛtiſſimꝰ et pulcerrimꝰ murus obedieètie ecificgtꝰ. celos penetrabat quẽbonoꝝ exẽ ploꝝ hyſtoꝛie vndiq; depicte mirabiliter decoꝛabõ̃t. Edificatꝰ em̃ erat cũꝓpugna⸗ culis mille clypeiex eo dependebãt:oĩs ar matura foꝛtiũ poꝛta ꝓfeſionis oĩbus pa tẽs. Janitoꝛ in limine dignos inducẽs et indignos abijciens:pᷣco ſuper poꝛtas cla mãs ſi q́s diligit ſapiam ad me declinet ⁊ eñ̃ inueniet ⁊ eq̃ dů inuenerit. btůs eſt ſi tenuerit eq. Huc filiꝰregis occurrẽtis ſibi ſapie ducatu introductus: ĩmo vlnis de⸗ poꝛtatꝰ familie regie vallatus obſequijs ad medie ciuitatꝰ arcẽꝑducit᷑ vbi edifica uit ip̃a ſibi domũ excidit colũnas ſepteʒ ſubdidit ſibi gẽtes ſuꝑboꝛuʒ ac ſublimiũ rollaꝓpꝛia vᷣtute calcauit. Ibi collocat᷑ in loco lapie quẽ ambiũt. lx.foꝛtiſſimi ex iſrt᷑ vniuſcuiuſq; enſis ſuꝑ femur ſuũ. Adeſt dauid in tympano ⁊ choꝛo in coꝛdis ⁊ oꝛ gano ceteriq; celeſt curie pan ymphi.gau dẽtes ⁊ exultantes magis ſuꝑ vno pctõꝛe penitentiã agẽte:qᷓ; ſuꝑ nonagitanouẽ iu ſus qͥ non indigent pniam. Cũ ecce veni ens ab gquilone ventus turbinis ⁊ ignis inuoluẽs totã cõeuſſit do mũ ſapientie ca⸗ ſtra turbauit. Egreſſus eſt em̃ pharao cũ curribꝰ ⁊ equitibꝰ ꝑſequẽs fugientẽiſrael. Cogitauerũt etiã vnanimit aduerſus eũ teſtamentũ diſpoſuerũt tabernacula ydu meoꝛũ ⁊ yſmaelite. Moab ⁊ agareni ge⸗ bal et amon ⁊ amalech:alienigene cũ ha⸗ bitantibꝰ tyrũ. Etm̃ aſſur ille magnus ex termiĩatoꝛ dpabolus venit cũ illis. Quid multa: obſeſſa eſt ciuitas iã ſurgunt tenta tionũ machine. Elꝛget vndiq; inimicꝰ il⸗ le:in inſidijs dꝛaco:in aꝑto leo:cogit ſoci⸗ os:ignes inicit:ꝑfodit muros:bella ſuſci tat:inſidias ſubmittit:totiꝰvꝛbis minãs excidiũ. Intꝰ otimoꝛ ⁊ anguſtie ⁊ a ve⸗ hemẽti ⁊ ipꝛouiſo hoſtiũ ĩpetu oẽs turba ti ſunt ⁊ moti ſunt ſiẽebꝛiꝰet ois ſapĩa de uoꝛata eſt eoꝝ:⁊ clamauerunt ad dñm cũ tribularent᷑ ⁊ currit᷑ ad arcẽ ſapie. Mala nũciant᷑ cõſiliũ q̃rit᷑. Reuerſa em̃ ad ſe pꝛu dẽtia ↄſuluit ſapĩaʒ qͥd factoopꝰ ſit Illa acceleranqũ teſtat᷑ ⁊ q̃rendũ ſummi fegis auxiliũ. Et qͥs inquit ibit pꝛo nobis. ſapientia oꝛatio inquit et ne moꝛã faciat in eundo.aſcen dat ſuꝑ equũ fidei. Que⸗ ſita diu oꝛatio et in tanto tumultu vix in uenta adeſt. Aſcendit illa ſuper equũ fi⸗ dei: pꝛoficiſcitur per viam celi: necceſſat donec intret poꝛtas domini in confeſſio⸗ ne atria eꝰ in hymnis. Et ſicut familiare 2 d mãcipiũ cũ fiducia accedẽs ad tronũ głie dei exponit neceſſitatꝭ ſue negociũ. Audi⸗ to rexfilij ꝑiculo cõuerſus ad ↄſoꝛtẽ regni ſui charitatẽ. O inqͥt quẽ mittã ⁊ q́s ibit e nob. Ecceinqͥt ille. ego.mitte me. Tunc rexpᷣualẽs inqͥt pᷣualebis ⁊ liberab eũ. Il⸗ lico egreſſaʒ a facie dñi reginã celi charita tẽ tota comitat᷑ militia celeſte. Veniẽſq; ⁊ deſcendẽs in caſtra a vᷣtute ⁊ leticia pñtie ſue ilico oĩa exhilarauit cõmota ↄpoſuit⸗ turbata placauit. Reddita ẽ lux miſerꝰ ti⸗ midiſq; fiducia. Redit coꝛã ſpes q̃ pene aufugerat foꝛtitudo qᷓ pene coꝛruerat. Re ſumit ↄſtãtiã tota ſapie miliria At inimi ciciuitatẽ obſidẽtes. Quenã eſt inqͥunt tã ta exultatio heri ⁊ nudiuſtertiꝰ:ve nob ve nit dñs ĩ caſtra. Vle nob fugiamꝰ iſraelẽ: dñs em̃ puqᷓt ꝓ eis 5 nos Sic ⁊ fugiẽtibꝰ inimic gre dei ipetuſ letificat ciuitatẽ dei ſctificauit tabernackm ſuũ altiſſimꝰ. Deꝰ in medio eiꝰ nõ cõmouebit᷑ adiuuabit eaʒ deꝰ mane diluculo Cõturbate ſũt gẽtes ⁊ inclinata ſũt regna:dedit vocẽ ſuã mota eſt tra. Dñs virtutũ nobiſcũ ſuſceptoꝛ ñ deus iacob. Suſcipiẽs em̃ pueꝝ dei ⁊pue rũ ſuũ regina charitas erexitad celũ pẽiq; deo pñtauit.cui pr̃ placidꝰ et ferenꝰ occur reẽs.cito inqͥt ꝓferte ſtolã pᷣmã ⁊ induite il lũ ⁊ date ãnulũ in manu eiꝰ ⁊ calciamẽta in pedib eiꝰ ⁊ ꝓducite vitulũ ſaginatũ et occidire. Epulari em̃ ⁊ gaudere optet:qa iſte filiꝰ meꝰ moꝛtuꝰ fuerat ⁊ reuixit:perie rat ⁊ inuẽtus eſt. Nota hic q̃ttuoꝛ ĩ pueri ñi liberatiõe Pꝛio pnĩam ſed fatuã. Se cũdo fugã ſʒ temerariã et irrõnabilẽ. Ter tio pugnã ñ tepidã? periculoſaʒ. Quar to victoꝛiã validã ⁊ ſapientẽ Que oĩa in vno qᷓlibet fugiẽte de ſeculo inuenies pꝛi mo ei ebes ⁊ inſipiẽs:poſtea pᷣceps eſt et temerariꝰ in ꝓſperis:deinde tepidꝰ et pu ſillanimis ĩaduerſis:poſtremo ꝓuidus ⁊ eruditꝰ ⁊ ꝑfectꝰ igne charitatis Peccãtes pꝛia excipit negligẽtia ſui deĩde curioſitaſ rerũ extetioꝝ ⁊ ad ſe nõ ꝑꝛinentiũ: deinde ipaꝝ rerũ ↄcupiſcẽtia. Kõcu piſcentiã ſeqͥ tur ↄſenſus:cõſenſum cõſuetudo:còſuetu dinẽ cõtemptus:cõtemptũ malicia.i.affe ctus ⁊ delectatio pcti. Negligẽtia tardat curioſitas impedit: ↄcupiſcẽtia ligat: con ſenſus ſtringit vł obdurat:cõſuetudo tra⸗ De pugna ſpirituali Sermo pꝛimus. ptifoꝛmẽ hanc miſeriã ſtatim in ed ec tat ſeptifoꝛmẽ beatitudinẽꝑ ſpiritũ timo hit:contẽptus pᷣcipitat: delectatio incarce rat carcere deſperationis:q̃re pctõꝛ dũ ve nerit in ꝓfundũ deſperat. Sleniẽs aũt ſpi rituſſctũs ⁊ viſitans miſerã aiam ꝑ ſepti⸗ foꝛmẽgram ſuã pᷣmũ infundit ei timoꝛẽ: timoꝛi ſubinfert pietatẽ:vt miſeriã timo⸗ ris ſuauitas cõſolet᷑ pietatis:pietati ſcien tiã̃.ſ.vt ſciat vti ⁊ timoꝛe ⁊ pietate ne a ti moꝛetriſticia abũdantioꝛ abſoꝛbeat:ne a pietate pᷣſumptio vang pᷣcipitet: ſcie foꝛti tudinẽ.ſcõtra tẽptatiões:et vt ꝓficiat᷑ in bono:nõ tĩ ſciẽtie ſed etiã foꝛtitudini:cõ ſiliũ. vt nec ſciẽtie nec foꝛtitudini nimiuʒ credat᷑.ſed oĩa cũ cõſilio agant:cõſilio in⸗ tellectuʒ vt iã in interioꝛi coꝛdis ſui legat ꝑ ſe nõ ſolũ queqʒ cõſulant hoĩes ſed etiã que ſit volũtas dei bona ⁊ bñ placẽs ⁊ꝑ fecta. intellectui ſapientiã.vt qð hactenꝰ cõſilio vel intellectu didicerat iã eitrãſe⸗ at in affectũ:vt ꝑ ſemetipᷣam ex gra dei ſa piat:⁊ ſapidũ ei fiat ⁊ dulce qͥcquid hacte nus durũ videbat ⁊ intolerabile Pꝛimũ q; negligẽtie opponit timoꝛẽ:⁊ qͥ timet ni hul negligit: curioſitati pietatẽ.i.affectuʒ ad deũ:que ſicut dicit apłs ad om̃e opus bonũ vtilis eſt ⁊ omnino cõtraria curioſi tati. Cõcu piſcẽtie ſcientiã vt ſciat ſeipᷣam ⁊in interioꝛibꝰ ſuis vaga nõ egrediat᷑ ad ↄcupiam ſeculine audiat illud. Si igno⸗ ras te pulcra inter mulieres egredere ⁊ pa ſce edos tuos:vel vt ſciat qᷓ; vana ſunt et caduca q̃ cõcupiſcit:cõſenſui foꝛtitudineʒ ne vincat᷑ ad cõſenſum:cõſuetudini cõlili um qꝛ cũ ventũ fuerit ad cõſuetudinẽ tũc vere opus eſt cõſilio:cõtemptui intellectũ qꝛ cõſilio iam hoim cõtempto niliꝑ ſe in telligat periculũ ſuũ iã ꝓximus eſt deſpe⸗ rationi malitie:ſapientiũ:qꝛ ſola ſapiẽtia vincit maliciã. Deſtruẽs aũt ſpũs ſcilicet ꝑ ſeptifoꝛmẽ gratiã ſuã in ania hũana ſe⸗ miſeriã ſtatim in ea edifi⸗ ris faciẽs beatos pauꝑes ſpũ:ꝑ ſpiritum pietatꝰ:beatos mites ꝑ ſpm̃ ſcientie:bea⸗ tos lugentes ꝑ ſpiritũ foꝛtitudin is:btõs eſurientes ⁊ ſitientes iuſticiã · ꝑ ſpm conſi lijbeatos miſericoꝛdes x ſpiritũ intelle⸗ ctus:beatos mũdo coꝛde.ꝑ ſpiritũ patie tie:beatos pacificos. cum ſapiẽtia vincit maliciã ⁊ pax illa dei exultat in coĩde qus —— ———B— t dielatis: yiaiſ tmoꝛe? hutn ntior abobent vnpayterſieiti taoestetytzict edetfutuiui her fottudniunt llioagutülli Keꝛicꝛis itxn cölulunthoisſic cbonaibipluz: npinnihu n diumüttij aßal Aiduuitu onit niimn Mitat uiiuju dict ntinyn omninmni eſceminuuſchn uts vigutgiui e uudutiuiSigu rmuliets egiuethi ytlutqᷓ n lint nlnlu inmniuj umrõlewonitöli tadcõludinẽt ornmnpmiinteleci acötenpto nlipſen tipumus ct deho ntiq ola ſiyiu qns uit pis clu vaunce —————— — ſeruoꝛum dei. ¶ Diui Bernardi de pugna ſpiri⸗ tuali Sermo ſecundus. Rter hieruſalẽ ⁊ babyloniã nulla pax eſt:ſed guerra cõtinua. Habet aut vnaqueq; ciuitas regẽ ſuum. Rer hierlmn xp̃s dñs. rex babylonis dya⸗ bolus:⁊ cũ alterũ in iuſticia:alterũ in ma licia regnare delectet:rex ba bylõis q́ po teſt deciuib hiertm ꝑ miniſtros ſuos ipi ritꝰſ.immũdos ſedicit:vt ſeruire eos fa⸗ tiat iniqᷓtati ad iniquitatẽ:⁊ in babylonẽ trahit. Sjñ cũ vnũ de ciuib ſuis co nſtitu tus ſpeculatoꝛ ſuper muros hierłm trahi emeret nñciauit regi captã pᷣdam i baby lonẽ duci. Rex po hierlmn aduocans ſpm̃ timoꝛis militẽ in talibꝰ ſtrẽnuũ. vade in⸗ quit:eripe pꝛedã noſtrã. Ille aũt vt ſemꝑ eſt ad om̃ia imꝑanti parãtꝰ cũ velocitate hoſtes ꝑſequit᷑ ⁊ĩ auribꝰ inimicoꝝ factꝰeſt repẽte ſonus tanqᷓ; adueniẽtis ſpũs vehe mentis Timoꝛ em̃ ſuꝑ eos intonuit ⁊ ad vocẽ vᷣtutꝭ eiꝰ hoſtiũ robur cõtremuit q̃s in fugã cõuerſos timoꝛ nõ lõgius pꝛoſecu tus eſt:ſed ereptũ reducebat adꝓpꝛia Ve rũ vnus ex aduerſis triſticie ſpůs nõ erat cũ eis quãdo timoꝛ aduenit. Hic cũ cerne ret ſocios ſic fugientes:ab inſidijs in qui⸗ bus latebat ocius aduolauit. Atimoꝛe inquiũt factũ eſt iſtud o bpꝛobꝛiũ oĩb no bis. Ne timeatis a tim oꝛe iſto ait triſticie ſpũs. Scio em̃ qͥd facto opꝰ ſit. Ibo ʒero ſpũs mẽdax in angulis ſemitaꝝ:⁊ ajicũ me ſimulabo timoꝛis: Noui em̃ hoĩem: nec eſt agẽdũ cũ eo vi ſed fraude Vos au tẽ expectate finẽ. Fecit qð dixerat et viarũ ↄpẽdia captãs pᷣceſſit timoꝛẽ. Reu erſuſq; iter ꝑ viã qua Idiebat᷑timoꝛ:obuiꝰei fa⸗ ctus eſt nõ amica: ſed iniqua cũ eo cõmi⸗ ſcens colloquia:ita vt ſeducere eñ ceperit ⁊ timoꝛ neſcius b ono aĩo ſequebat᷑. Pꝛo⸗ pe 1ã erat vt eos i foueã deſperatiõis im⸗ pelleret. Sʒ ſpeculatoꝛ regi indicat quid agat · Rex aũthier m vnũ de militib ſpẽ ſcʒ pcipit accerſiri: quẽ cũ equo deſiderij ⁊ enſe leticieĩ auxiliũ iuber accelerare tioꝛis Fidel miles ad imꝑiũ regẽ egrediẽs cũ ꝑ⸗ ueuiſſet ad locũ vibꝛãs enſem leticie triũi ¶ De pugna ſpirituali Sermo ſecundus. kruperat omnẽ ſenſum:et hec eſt perfectio ciã effugauit. Sicq; liberatũ cõciuẽ et im poſitũ eqͥ deſiderij pᷣcedẽs trahebat funi⸗ culoꝓmiſſionũ:⁊ timoꝛ ſeq̃ns vꝛgebat fa ccto fiagello de funiculis pctõx. Ibat igit᷑ volũtarꝰequus hinc attractꝰ inde cõpul ſus. Sz in tã rapido curſu timendũ ei fue rat de aduerſarioꝝ icurſu. Eñ ⁊ collegert milites babylonie cõſiliũ dicẽtes. Quid facimꝰqꝛ ſic euaſit: quẽ iã cũ ſecuritate poſ ſidebamꝰ. Quõ plauſus inferni vᷣſus eſt in plãctũ:⁊ ꝑ ſolos duos milites gaudiũ eſt ĩ celis ſuꝑ ſui liberatõne cõciuis. Vnꝰ? aũt ex eis ceter? neqͥoꝛ cũ ſi releris hutꝰ opi fex eẽt:ꝓphanũ cõſiliũ ꝓtulit dicẽs. Vos neſcitꝭ nec cogitatꝭ:qꝛ modo ad capiẽduʒ phas ſit:⁊ ſiccapt?ꝰ difficilius eripi poſſit Vlos igit᷑ alõge ꝓſeqͥmini ego meĩ ange⸗ lũ luc trãffigurabo:⁊ vt ignaros vie tãqᷓ; aduenas ⁊ ꝑegrinos docẽdiſimulatõe de cipiã. In hůc igit᷑ moduʒ fraude expoſita regi nr̃œ ſpeculatoꝛ annũciat quid agat᷑. Venire qͥdẽ hoĩem equo impoſitũ deſide riꝛ ſed pluſq; opoꝛtet ꝓperare:eo ꝙ frenuʒ ⁊ſella deeſſent. Hoſtes inquit alõge ꝓſe quunt᷑. Alij tanqᷓ; inueterati dieꝝ maioꝝ viaꝝ cõpendia captãt. Sʒ ⁊ nũc vnũ vi⸗ deo in ͥ amicoꝝ nr̃oꝝ relucʒ effigies:a no bis tñ nõ ille exiuit Neceſſe eſt eat qͥ int᷑tro gare nouerit eum. ñ es an aduerſarioꝝ. Poꝛro rex cuꝰ aĩm ſꝑ cura ſollicitat uĩaꝝ duos ſuos ↄſiliarios ei mittit pꝛudentiã ſcʒ ⁊ tẽperantiã:q̃rũ tẽperantia qdẽ frenũ diſcretõis impoſuit:⁊ ſpem moderatiꝰ in cedereꝑſuaſit. Pꝛudẽtia o timoꝛẽ incre⸗ pãs ⁊ arguẽs impꝛobitatꝭ eũ de futuro cõ 2 monuit:⁊ eqͥ ſellã circũ ſpectiõis apoſuit vt nõ caderet aſcenſoꝛ eiretro.ſ.p̃teriti cõ fuſiõe pcti:añ meditatiõe iudicij:a ſiniſtre patiẽtia muniret᷑ a dextris hũilitate Poꝛ ro ſpes ⁊ timoꝛ dedere calcaria.ſpes ĩ de⸗ xtro pede expectationẽ pᷣmij:timoꝛ in ſini ſtro metũ ſupplicij. Et facta moꝛa cũ adue ſpera ſceret:et inclinata eẽt iã dies rurſus ↄgregati ſunt hoſtes i mltitudie vt dimi carent 5 eos Pauet tim oꝛ:ſpes accelerat: ſʒ vix tãdẽ eos ad ↄſiliũ pꝛudẽtia tẽperã⸗ tiaq; reuocauit Etillaviderẽ inqͥt:qꝛ nox apꝛopinquit: dies p̃ceſſit:⁊ qͥ ambulat in tenebro neſcit qͥ vadat Poꝛro nob grãdis reſtat via:nec parua eſt hoſtiũ młeitudo. quẽego noui hñs caſtꝝ ꝓpe nos poſituʒ:⁊ firmũ eiꝰhitaculũ:qꝛ ĩ petra poſuit niduʒ ſuũ. Diuertamꝰ ad illð ſi placet: qꝛ bonũ eſt nos iliic eẽ. Qð cũ placuiſſet oĩbhꝛ⁊ du cẽ itineris q̃ſiſſent ait pꝛudẽtia. Armiger meꝰrõ pᷣcedat nos:eſt em̃ gnarꝰviaꝝ:⁊ no tus iuſticie vtpote ↄſanguineꝰ. Pꝛecedẽ⸗ te itaq; rõne ⁊ ceteris ſubſequentibꝰ ante uenit rõ:⁊ ſalutata iuſticia nũciauit hoſpi tes aduẽtare. Querit illa qͥ ſint:vñ ad qͥd veniãt ſciſcitat᷑. Et cũ recognouiſſet: hyla ri vultu ſurgẽs fugientibꝰ occurrit cũ pa⸗ nih:⁊ obuiauit ilł q̃ſi mat᷑ honoꝛiticata: ſuſceptãq; aĩaʒ ab eqͥ dep oſuit ⁊ ĩ penetra bilib domꝰauidã collocauit:inſequit᷑ ho ſtilis exercitꝰ ⁊ caſtꝝ obſidẽs inqrit ſi q́s foꝛte pateret ĩgreſſus: ac tãqᷓʒ leo rugiens circuit q̃rẽs quẽ deuoꝛet:ſʒ cũ illð vndiq; munitũ inueniũt:tẽt oꝛia figũt:⁊ excubias oꝛdinãt ne qͥs ĩgredi vel egredi valeat vt mãe facto ĩſtructꝰ machinis diruãt ⁊ irru ant ſuꝑ eos. Interi tioꝛ pauiditate ⁊ ſol⸗ licitucdine nõ piger:nec vnq̃ᷓʒ ſecurꝰcõmi litones excitat:iuſticiã ↄuenit:de muniti⸗ one loci depᷣꝑatõe armoꝝ q̃rit: adijciens ne foꝛte ſuſtẽtationi deficiãt alimẽta. Ad hec iuſticia rñdit. Sitꝰ loci vt aĩaduerte⸗ re poteſt? ſaxo ſuo:⁊ ina cceſſibilis eſt pau⸗ cos hʒ indigenas q́s arido oꝛdeacei paniſ cibo ſuſtẽtat:⁊ nũc ſuꝑſunt nob quiq; pa nes oꝛdeacei ⁊ duo piſces. Et tio? Quid hec inqͥt ſunt inter tãtos. Lepit igit᷑ ma⸗ gis pauere ⁊ tedere:⁊ arguens aĩam:ꝙ ab equo deſiderij deſcẽdiſſet illud ſeplus me⸗ moꝛabat eſſe nouiſſima hois illꝰ peioꝛa pꝛioꝛibh. Equus em̃ ille veloci curſu feſti nus aduolabat ad vꝛbẽ: nunc ſolꝰ rõnis Imiſſus ducatui:ip̃g inqͥt viderꝭ ſi nõ me ſius erat tũc magis qᷓ; nũ Pape iam em̃ aduerſus ſpem Zria ſentientem timo? in⸗ ſurgeret:ſed temperantiã aduocauit. Ac⸗ cerũta pꝛudẽtia impꝛobitatẽ timoꝛis ob⸗ iurgãs in aduerſarios inquit o timo? mu cro deſeuiat. Neſcꝭ quia rex noſter rex vᷣtu tum eſt dñs foꝛtis ⁊ potens dñs potens i pᷣlio. Eat igit᷑ nũcius qͥ ſuoꝝ neceſſitates exponat: adiutoꝛiũ fiagitet: auxiliatoꝛem adducat. Et q;s ire poterit: ait timoꝛ. Te nebꝛe oꝑiunt terrã: ⁊ muros obſidet ho⸗ De pugna ſpñali Sermo ſecundus, Eſt aũt miles qͥdã regi nro fideliſſimus: ſtium puigil multitudo: ⁊ nos ignari tan qʒ in regione longinqua. Aduocant igit᷑ hoſpitẽ ſuã iuſticiã. Si qͥd inquiũt potes adiuua nos. Quiby illa Bono aio eſtote eſt em̃ m ihi nũcius fideliſſimus regi bene notus ⁊ curie oꝛatio.ſ.que ĩ ſecreto noctꝭ ſilẽtio ꝑ ignotas ſemitas archana celi pe⸗ netrare ⁊ cubiculũ regis adire:⁊ opoꝛtũa impoꝛtunitatẽ piũ regis aim iflectere non indoctꝰ ſuꝑplicatõe miſerabili laboꝛãtib auxiliũ ſolitꝰ impetrare. Eat ille ſi placet ecce ein pᷣſto eſt. Cũq; oẽs rñdiſſent placʒ pꝛudẽtia qͥd regi inſinuet dictãte: iuſticia vt fideliter agat: ⁊ ne vacuꝰ reuertat᷑ pᷣci⸗ piente:ceteris ⁊ maxie timoꝛe: vt iter acce leret depᷣcantibꝰ ꝑ occultos quoſdã muri exitus dimiſſus eſt. At lle hoſtiũ cuneos penetrãs ſecurus oĩ aue velocioꝛ in mo⸗ mento in ictu oculi vſq; ad poꝛtas noue hierłm ꝑuenit. Quas cũ clauſas reperiſſʒ ⁊pulſaſſet ianitoꝛiby egreferentib ꝙ intẽ peſte noctꝰ ſilẽtio ciuitatẽ impleret camo ribus:⁊ regi ip̃i nõ vereret᷑ ipoꝛtunꝰ exiſte re:ille ꝑſeuerabat pulſans: ⁊ ampliꝰ loqᷓ⸗ batur. Zpite inqͥt mihi poꝛtas iuſticie:et ingreſſus in eas ↄfiteboꝛ dño regi noſtro ĩ oꝛe meo pᷣm multitudinẽ doloꝝ meoꝛuz qͥ ſuntĩ coꝛde meo:hec inqͥt poꝛta dñi mei iuſticia me miſit ad vos vt itroducar ad regẽ: qꝛ ad ip̃m habeo ſecreta q̃ perferam⸗ Vox turturis audita eſt in terra ña. Et cũ ↄgnouiſſent nunciũ eſſe iuſticie: intro⸗ duci eũ pᷣcipiũt. Ingreſſa oĩo ad regẽ ado rautt eũ ⁊ ait. Rex ineternũ viue. Etille⸗ Recte neſunt oĩa circa dũm tuũ ⁊q̃ illius ſt. Et oĩo. Recte dñe vẽi gr̃a. Poꝛro vnũ eſt neceſſariũ. Seruꝰ ille pi a coꝛnibꝰ vni⸗ coꝛniũ captꝰ:ſʒ ad imperiũ regis ereptus diuertit ad militẽ veſty dũm meũ. En do mine mi terra illa auſtralis ⁊ arẽs eſt ⁊ ci⸗ bum nõ habet. Det dñs bñdictionẽ:⁊ ter ra nt̃a dabit fructũ ſuũ. En ↄgregati fũt ho ſtes in multitudine vt dimicent ↄ nos ⁊ ignoꝛamus qͥd agere debeamꝰ:⁊ nos fa tigati ſumꝰ iciunio hodie. Da nobis dñe auxitũ de tnbulatõe:qꝛ non eſt alius qus pugnet ꝓ nobis niſi tu de noſter· Poꝛro rex noſter cuiꝰ natura bonitas: motꝰ his lachꝛymis ait. Quẽ mittemus Zd queʒ charitas. Ecce ego dñe mitte me. Rep aũt 6 „ ——————————————————————— Js 4 Atillehotiun ii aue veuannn — scidusmuß egim n uita n vangt — ulm mbtij ntiu S fironzun — behnin bdywn miu do lun jpelun incmtit ſeutue:un gnſojoangii nni nuc Etil adinntqͥill wevitgfꝛ. Poꝛro vnl S epiacompmn mpeni regis ereplls ci dimmi. h uinls tuicic ædis diciciont ii üſ. Enoorgu dimumn — mtoſi An.annbi ¶ De pugna ſpñali Sermo tertius. querebat de ſocijs. Sed charitas dome⸗ ſticam ſibi familiã dixit ſufficere Exijt igi tur vnacũ comitatu ſuo ill o nobili.ſ.gau dio:pace:pacia.lõganim itate:bõitate mã ſuetudie:benignitate fide:modeſtia: ↄri⸗ nẽtia:caſtitate His ſtip atus dux ĩſignis ꝓgredit᷑: certuſq; de victoꝛia erecto ſigno triũphali pᷣmã ꝑtrãſijt inimicoꝝ:ſchamq; cuſtodiam. Cunq; veniſſet ad poꝛrã ferre am ciuitatis vltro aperta eſt eis. Ad cu⸗ ius ingreſſum facta eſt ieticia magna ĩop pido. Cunq; ſuadẽte gaudio vociferarẽt om̃es ⁊ acclamarent:exoꝛtꝰ clamoꝛ caſtra exteroꝝ perterruit ⁊ illi q̃ inquiũt vox iſta eultationis aurib nis de caſtr? hierim Nõ erat ita heri ⁊ nudiuſtertius:foꝛte ve nit eis auxiiũ:⁊ impetum facient in nos. Fugiamus iſraelẽ:dñs em̃ ꝓ eis ↄtra noſ pugr. Interim charitas moꝛe iinpatiẽs odinati exercitum aperiri poꝛtas: ⁊ ꝑſeqͥ repit inimicos aꝑte.denũcians: vadã ad poꝛtas inferi:ſicq; vno impetuv niuerſus charitatis exercitꝰpcedit. Quos babylo⸗ nj nõ ferẽtes fugiut ſed nõ effugient. Ca⸗ dent ſiquidẽ a lateretimoꝛis mille:⁊ a dex tris charitatis decẽ milia. Amẽ. Diui bernardi ab batis de pug⸗ na ſpirituali. Sermo tertius. Rter hieruſalem ⁊ babyloniã oꝛ⸗ * dinate ſunt acies ad belluʒ. Hinc dauid manu foꝛtis aciem ꝓducit vtutũ terribilẽ ⁊ oꝛdinatã:inde nabucho do noſoꝛ babylonis ſpũalia neqͥtie ſuũq; illũ vitioꝝ tumultuoſum exercitũ dirigit ex aduerſo. Pꝛocedit de caſtris dauid ti⸗ rũculus nouitiꝰ nuper in militiam regis iuratus:⁊ ꝑ manus ip̃ius dauid ꝓbi dei gladio accinctus ⁊ ſpũalib armis inſigni tus ingentes gerẽs aĩos ⁊ 3 regis edictũ ad faciẽdũ ſibi nomẽ:pluſq; ad hoſtẽ vin⸗ cendum impacientiſſimus. Equꝰ erat ei feruidus ꝓpꝛiũ.ſ coꝛpꝰ de ſuccoadhuc ſe⸗ culi: foꝛtis viridis laſciuus animiſq; eiꝰ Zheniens:cni inſidens ferebat᷑ inſignis: caſtroꝛũq; ſuoꝝ deſignãs dilciplinã con⸗ temptis ſocijs ſtolida quadã pᷣſumptiõe longep̃ ceterꝰ ꝓgrediebat᷑ eſtuàns ⁊ anhe lãs ad faciendi ſibi nomẽ. Vidẽs dauid impetuoſam eiꝰ pᷣſumptionẽꝑfiliũ ſuum ſalomonẽ ſub interminarõe ei mancauit Ve ſoli qꝛ ſi ceciderit nõ hẽbit ſubleuqᷓtẽ Eniꝰ ille monita ꝑuipendẽs cum ſibi vel alijs oſtẽdere magne pᷣtutis ſue quereret occaſiones ⁊ pᷣclaꝝ aliqð facinꝰ moliret᷑: conſpicat᷑ eminꝰ in ꝑte hoſtili vnũ de ini⸗ micis foꝛtiſmalitie aſtute n equitie armg hůtem ignea manuſq; plenas iaculis ig neis multos vulnerantẽ: vulneratos oc⸗ cidentẽ: occiſos ↄculcantẽ facile capientẽ: difficile relaxantẽ ſpm̃ foꝛnicatõis. Hic ſe oſtenſuꝝ pᷣſumẽs pᷣclarã ꝓtutẽ ſuã impe⸗ tum in eũ dirigit ⁊ ꝓmptũ iliũ equũ ſuuʒ teiunioꝝ vberib⁊ viglliaꝝ calcarib ꝑur gens totꝰfert᷑ in illũ. Llamat a tergo pꝛu dentia ꝑce ꝑce:clamat diſcretio ſuſtine ſu⸗ ſtine: totuſq; eũ ĩtrepat dauiticꝰ exercitꝰ qͥs ille oẽs ſurda aure pᷣteriens fertur miß̃ totꝰin malũ ſuũ ⁊ neſcit Vidẽs nabucho don oſoꝛ ifremuit:⁊ malũ ei parãs dolos pᷣmittit. Occurrũt em̃ illi a latere ĩ pᷣceps menti ſoꝛoꝛes due ſuꝑbia ⁊ vana gloꝛia acclamãtes ei in dolo euge euge. Quib il le miſer nimis credulꝰ totꝰfert᷑ in pᷣceps ⁊ neſcit q̃ iã vndiq; eũ circũuallent inſidie. Spũs qͥdem foꝛnicatiõis iam crebꝛo ta⸗ les ⁊ taliũ impetꝰ expertꝰ fugaʒ ſimulat⁊ deluſum miſeꝝ ſeqͥ ꝓuocat donec ꝑ paten tem poꝛtã ĩ medio babylonis introducti ſuis illũ ſocijs tradidit iliudendũ. Laſtri margia ⁊ foꝛnicatio equũ ſibi ven dicant nec dñm ſuũ ius i eo hre vltra ꝑmittunt. Jam qͥpe deficiebat:iam fatigatꝰ diuer⸗ ſitaꝛe q̃rebat:in medio quipe pugne ſub puSnte ceciderat:⁊ caſu ſuo vehemẽ᷑ attri uerat ſeſſoꝛẽ ſuũ. Quẽ illi cib babilõis re⸗ fertũ reipinguatũ ſuis ſubdidere ßuitijs. In miſeꝝ vo ira iuidia ceraq; vitioꝝ tur⸗ ba ↄſurgit ⁊ fiducialit ſup̃ doꝛſũ erꝰfabꝛi cãt pctõꝛes. Sʒ ⁊ foꝛnicatio cꝰ niſi tga fu giẽtis:nil adhuc ille viderat.apꝑta iã facie ⁊ ipudẽti frõte ĩ eũ ↄſurgit.⁊ ſpica ignea in coꝛ eius toꝛquet gladiũq; iceruicẽ eiꝰ erexit:ꝓiectũq; in terrã ↄculcat:⁊ coco re⸗ gis babilõioꝝ nabuʒardã eũ tradẽs eiꝰĩ mũd⸗ gurgitõibo ſhᷣdidit illudẽdũ: nec 1ã patit᷑ yt hõeſta i eñ vitia manũ mittãt:ſʒ imũd ſcurrꝭð coqͥna ſᷣg.1. fede ⁊ hoꝛrẽd? vitijs exhibent irridẽdi. Sic igit᷑captus ab inimicis ligatur funibus male conſue tudin is ⁊pꝛecipitat᷑ in carcerẽ deſpatõis⸗ —— —— — — ii Rex aũt dauiq coopto capite lugebat di cẽs. Abſalon fili mi fili mi abſalon. Vo⸗ canſq; vnũ de regia clienteleaſſedis ĩ hu⸗ iuſmõl vtilẽ: ⁊ꝓbatũ timoꝛẽ.ſ ad reqͥren⸗ cũ eũ dirigit ⁊ obedientiã ſecũ mandauit vt ereprũ de carcere tutele cõmitteret obe⸗ diẽtie. Miſſus timoꝛ venit ⁊ ſuſcitat mi⸗ ſeꝝ:ereptũq; de carceralib clauſtre:⁊ vin culis ſicut ſibi iuſſum fuerat obediẽtie tra didit equũ ſuũ et reſtituit ſʒ ferocẽ ⁊ rebel⸗ lem: ⁊ q vix vltra dñm digret᷑ agnoſcere. Quẽ obediẽtia app̃hẽdẽs: ⁊ freno ferreo cohibẽs lʒ ren itentẽ płimũ ⁊ recalcitran⸗ tem antiq́; dño ſubdidit docuitq; eñ mu⸗ tare foꝛtitudinẽ. Suſceptũ itaq; a timoꝛe obediẽtie deducẽs militẽ xp̃i ꝑ aliã viam reduxit in regionẽ ſuã pᷣmãq; ei manſionẽ apð pietatẽ ↄſtituit:vt.ſ.aĩos eiꝰq́s timoꝛ exacerbauerat pietas pẽis reuocatos refo cillaret. Secundã apð ſciam: vt ſciret vñ ⁊ quo ſibi eſſet redeundũ:ſciretq; vti ⁊ pie tate ⁊ timoꝛe ne pietas extolleret: timoꝛ frãgeret. Tertiq̃ apð foꝛtitudinẽ:qͥ eñ ad ꝑagendũ reditꝰſui iter ↄfoꝛtaret. Quar⸗ tã apð ↄſiliũ:vtvlteriꝰcũ ↄſilio oĩa facerʒ nec a ducatu obedieĩ aliqͥ declĩaret. Qui tũ apð intellectũ:vt nõ iam ʒſilio tantum hoim:ſed ip̃e ꝑſe iam intelligere inciperet q̃ ſitvolũtas dñi bõa ⁊ bñplacẽs ⁊ ꝑfecta Sexto ad manſionẽ ꝑuenit miles xp̃i ſa⸗ piẽtie hoſpitibo ſuis eum ꝓſequentib nec iter eiꝰ deferentibꝰ: vt iam ei fapiãt bona dñi et exinde cum moyſe velut de monte abarim repꝛo miſſiões dei ineipiat cõtem plari. Et hinc iam ꝑuenit᷑in hiertm in re⸗ gnũ ⁊ciuitatẽ dauidĩ viſionẽ pacis: vbi btiĩ pacifici filij dei interiꝰ ⁊ exteriꝰ om̃ib pacificat? ingreſſi in gaudium dñi ſui cele bꝛant ſabbatũ ſabbatoꝛum. Amen. ¶ Diui Ber, ab. foꝛmla höeſte vite Eris a me mi frater chariſſime qð p nũqᷓ; ⁊ nuſq; a ſuoꝓuiſoꝛe auqiui aliquẽ petiſſe. Veruntñ:qͥa id in⸗ ſtant᷑ tua popoſcit deuotio:cui iuſte ⁊ rõ⸗ nabiliter petẽti aliqͥd in xp̃i noie negare nõ valeo: foꝛmulaʒ honeſte vite bꝛeui ti⸗ bi ſerm ðe depingã:quã ſi in xp̃i amoꝛe vł dilectiõe exardeſcẽs ꝑſeuerãter ſeru auers vitã ꝓculdubio cõſequeris eternã. Vt ᷓ ab interioꝛi ad exterioꝛem hoiem ßmop Foꝛmula cedat?ita cireatui puritatẽ coꝛdis te inde ſinẽter ſtudere optet:qͥtotiꝰ puritat? ama toꝛ deꝰ illic ſedẽ tanqᷓ; in celo ſibi colloca re dignet᷑. Juxta ilud:celũ mihi ſedes eſt ? aia iuſti ſedes eſt ſapie. Neceſſe eſt hq̃li ter eirca tuas cogitatiões vigilant intẽ⸗ das:vt videlicet:cogitare vł meditariro⸗ ram deo ꝑtimeſcas: qð in pñtia hoĩm di cere vel facere merito erubeſceres: ſciẽs ꝙ ſicut ꝑ verba vel facta ĩnoteſcimꝰ hoñ ſic nimirũ ꝑ cogitatõnes incircũſcripto ſpũi q dicta hoĩbus:hec ſunt deo cogitatões Pe em̃ nouit cogitationes hoĩm: qꝛ va ne ſunt. Et ſicut nulla eſt ei iuiſihilis cre⸗ atura:ſic o ĩno nihil põt cogitari qð eũ la teat. Viuꝰ eſt em̃ ßᷣmo dei ⁊efficat et pe⸗ netrabilioꝛ oĩ gladio ancipiti ꝑtingẽs vn q;j ad diuiſionẽ aie ac ſpũs cõpagů q; ac medullaꝝ ⁊ diſcretoꝛ cogitationũ coꝛdis Sit quoq; xp̃ſieſus tibi ſꝑĩ coꝛde:⁊ nũq; imago crucifixi ab anĩo tuo recedat. Hec tibi fint cib ⁊ potꝰ dulcedo ⁊ cõſolatio tua mel tuũ ⁊ deſideriuʒ tuũ lectio tua? meditatio tua oĩo tua vita tua fſurrectio tua refectio tua. Sempꝑ cogita illum aut poſitũ in pᷣſepio ⁊ pãnis inuolutũ aut in tẽplo pĩi a parẽtibꝰ pñtatũ vłcerte ĩ tẽplo audientẽ doctoꝛes ⁊ interrogantẽ qͥ docz hoĩiem ſciam ⁊ poſtea parẽtibꝰ ſubditum. cui iure om̃is creatura ſubdit᷑:aut eſurien tem in deſerto ⁊ ſirientẽ qͥ eſt panis vite⁊ fons ſapie.qͥ paſcit᷑ int᷑ lilia ⁊ implet om̃e a ial bñdictiõe.aut fatigatũ ex itinere ſe⸗ dere ſic ſfupꝛa fontẽ cũ muliercula ſola ſo⸗ lum loq̃nteʒ totiꝰ mũdi ſtatũ regentẽaut factũ ĩ agoniaplixius oꝛantẽ ⁊ oĩa om̃ibh ſufficient᷑ admniſtrantẽ: ab angelo etiõ qͥẽ dulcedo ⁊ cõſolatio angeloꝝ ⁊ hoĩim ↄſo ſolationẽ recipientẽ:aut ad columnã ſuſtẽ tamentũ mũdi ⁊ totiꝰ oꝛhligatũ⁊ flagel latũ:ipᷣm qͥ eſt angeloꝝ ſplẽdoꝛ ſputis illi tũ: paimis in facie ꝑcuſſum:ſpinea coꝛo⸗ na coꝛonatum obptobꝛijs ſaturatum:ad vltimũ cũ iniqs deputatũ ⁊ꝙ te in cruce pẽdentẽ ⁊ morienrẽ atq; ſpm̃ ſuũ in man, pẽis ↄmnẽdantẽ. Sic nimiꝝ erit faſcicul 2 mirrhe duectꝰ tuus ſic int vbera tua cõ⸗ morabit᷑. Sic de oiby anxietatibꝰ ⁊ qmari tudiuib dñi dei tuicolligas qᷓli faſciculũ vt amaꝝ poculum ⁊ dulce: vt ita dixerim Unt deo coznis xtiones de Micteiutizn t ogni S odetfinnz 2 ndpingy Lupis ihn coglunnii N cdihininij F ani nnnht —= dulab:lub nilnut Suumimt emugulmm initt piuiuni — nnmmit puibſühn n ſtt9luun nqcpnß ſü rlibt nykofl x nr er innel e nulienula ſola * kintni orntitcia omi cüi ngitbanzi antdcoumniſi Voblguitit 0b ſurutt prun biihnn, nt fulcim 56 zen 2, unnn aco⸗ butunbami ulgtiluu lachꝛymis tibi ↄficies. Qð ſi qñ arden⸗ tiſſimo xp̃ amoꝛe ſuccenſus: volueris cũ apło iã illů cognoſcere ⁊ non ſᷣm carnem. leuabis parumper mẽtis ockos ad victo⸗ riam reſurgẽtis: ad głiam aſcendẽtis:ad głioſam maieſtatẽ in glia dei pẽis ſeden⸗ tis atq; regnãtis:q̃ ſurſum ſunt ſapiens: ⁊q̃ͥ ſurſum ſunt q̃rens vbi xp̃us eſt in de⸗ xtera dei ſedẽs. Nec tñ ibi longam facies moꝛã̃ ne foꝛte ſi diutiꝰ ſcrutatoꝛ maieſta⸗ tis fueris:obꝛuarꝭ a gkta. Sane añ om̃a te nouerꝭ: oẽm coꝛdis elationem iactanti am atq; arrogantiã qᷓſi quedam venena⸗ ta anĩalia fugere debere:ſciens pꝛoculdu⸗ bio qꝛ immũdus eſt coꝛã deo om̃is qͥexai tat coꝛ ſuum. Itaq; neminẽ ſpernas nemi ni noceas:nulli detrahas:et ob xp̃i amo⸗ rem oibus pꝛodeſſe coneris: intantũ etiã inferioꝛẽ ac ceteris vilioꝛẽ te nõ ſoium ex intimo coꝛdis affectu credas:verumetiaʒ nõ dicas ꝓfeciſſe:ſed nec te aliquem eẽ exi⸗ ſtimes:iuxta illud apłi. Qui le aliqd eſſe exiſtimat cum nihil ſit:ip̃e ſe ſeducit. Ad hec ſit inceſſus tuꝰ maturitate plenꝰ:gra⸗ uis ⁊ honeſtꝰ vʒ: nec fraetis greſſib am⸗ bules: aut ſcapulis dextroꝛſum aut ſini⸗ ſtroꝛſum vergẽdo nõ erecta ceruice nõ pꝛo minenti pectoꝛe ſeu etiã inclinato capite ſuꝑ humeꝝ q̃ oĩa aut leuitatẽ redolẽt:aut elationẽ oſtendũt:aut ypocriſim ſapiunt. Incedẽs qᷓ ſtans ⁊ ſedẽs: faciem ſꝑ habe⸗ to deoꝛfum reuoluẽs in aiotuo ꝙ puluis es ⁊ in puluerẽ reuerteris:⁊ coꝛ ſurfuʒ vbi xpᷣs eſt ĩ dextera dei pẽis ſedẽs. Quacũq; vſum nulla curioſitate:quin potiꝰ necei⸗ ſitate aſpicias. Triſticiã autẽ maxime in ↄuentu diſſimulare te decet: quãdã in fa⸗ cie hilaritatẽ pᷣtendẽs:p̃uatim aũt nunqᷓ; vult? in diuerſa mutet᷑. Si qñ coꝛã alijs oſitꝰ riderealicuiꝰ rei cau ſa fueris ↄpul us vt aſſolet:nõ ſit riſus tuꝰ excuſſus ſed iuxta ſapiensem. ſales tue ſint ſine dente. Tuis etiã interdũ interpone gaudia cure Nũqᷓ; ſis ocioſus qjn aut legas: aut aliqc de ſacris ſcpturis mediterꝰ vel certe ꝙ me lius eſt rumines pſalmos opando nihi⸗ lominꝰ inceſſa nter qð tibi fuerit inũctuʒ vt ſꝑte dyabolꝰ ĩueniat occupatũ. Mul⸗ tã em maliciã docuit ocioſitas Illas etiã ſchturaslibẽtiꝰ legas q̃ pcipue erga xpᷣm — Honeſte yite, dñm tuũ magis infiãmauerint intellectũ Intellige q̃ dico dabit em̃ tibi dñs ĩ oib intellectũ:ſi in ſenſu cogitauerꝭ circũſpe⸗ ctionem del. Cũ oꝛauers nõ impleas au⸗ res audientiũ ſingultibꝰ ⁊ ſuſpirijs ſʒ intẽ te oꝛa deũ tuũ ĩ cubiculo coꝛdis tui: ꝓde⸗ rit tñ ad deuotionẽ ↄpunctionẽq; obtinẽ dam ſi ita ſemotꝰ fueris vt puras manus ad deũ leuãdo etiaʒ tuijp̃ꝰ vocem audire poſſis: Hõnunqᷓ; ad ſubleuandũ intẽtio nem in ceiũ ꝓſpicias vt ibi ſit coꝛ tuũ vbi xpᷣs eſt in dextera dei ſeclẽs. Ab oꝛõe iteꝝ reuertarꝰ ad lectionẽ. Et iteꝝ lectio cũ fa ſtidiũ ſubmouerit ad oꝛõnẽ te ꝓnocʒ. Cõ ſoꝛtia iuuenũ ⁊ maxie illoꝝ qͥ imberbes ſt inqᷓ;tũ cõuenient poteris deuita. Nunqᷓ; alicui oculũ in faciẽfigas: ſicut ad cruceʒ ſic accedas ad cibũ.i.nũqᷓ; voluptate ſed neceſſitate paſcarꝰ ⁊ fames nõſ apoꝛ ꝓuo cet apetitũ. Singularitatẽ fuge ⁊cõitate eſto ↄ tẽtus ſciẽs qꝛ caro paſcẽda eſt ⁊ exti guẽda ſũt vitia. Si qñ aliqͥd ſuꝑaponit᷑ tãq; diuinitꝰꝓcuratũ arciꝑe illð: h tñ ha bẽs ĩaĩo ſp ⁊ volũtate vt magẽ alteri ap⸗ ponat᷑. Pone ꝓuidentie tue modũ ne tibi ſapiẽs videar. Sꝑ ⁊ vbiq; atq; in oĩbus opibotlme ne foꝛte excedas in aliq. Hine btũs Job. Verebar inqͥt oĩa oꝑa mea ſci ens qð nõ ꝑceres delinquẽti. Cũ ad ſtra⸗ tũ laſſus deuenerẽ te honeſto mõ iacendo ↄponas nec ſupinꝰ iaceas nec genua leuã do calcaneos iũgas ab tibias ꝙ ſi foꝛte lu xure te põpa ↄcuſſerit recoꝛdare dilectuʒ tuũ poſitũ ĩ doloꝛibæ⁊ vniuerſũ ʒſatũ ſtra tũ ĩ ifirmitateeiꝰ:hec dicẽs ĩ coꝛde tud des meꝰpẽdet ipatibło ⁊ ego voluptati oꝑaz dabo ſicq; in ocato noie ſaluatoꝛis ĩgemi nãdo ſepe nom̃ ſalutꝭ ceſſabit qᷓ̃ſſatio. RNu minantẽ pfalmos ſomnꝰte occupet:vt in ſomno fomnies te dicere pſalmos. Lũſur rexeris ad vigilias lauda creatoꝛeʒ tuũ ex oĩby virib tuis ⁊ ad landẽ redẽptõis tui exalta vocẽ tuãᷓ ifoꝛtitudie. Poſtremo po riſſimũ ſꝑerga xpᷣm amoꝛem hẽto:nil pᷣter ipᷣm aut eł ip̃ʒ amare memẽto Pꝛolixiꝰqᷓ; putauerã ðſcripſi ribiq̃ iᷣe agere neqoĩte adiplere deſideris qðimedeeſſe ↄꝗjco qs pꝓfectus tuꝰ meũ gaudiũ eſtroꝛona ĩdño· Diui ber abſpeculũ monachoꝝ. ——— .—— E el —— — Is emẽdatõis vite deſiderio ta 5) ctus rogitationũ locutionũ opũq; ſuoꝝ ſollicitꝰexploꝛatoꝛ vniuerſoſ Vrxceſus ſuos coꝛrigere nitit᷑ n pñti pagi na frequẽti lectõe ⁊ aſſidua meditatiõe tã W in ſpeculo exterioꝛis hoĩs ſui faciẽ ↄtẽ⸗ plet᷑. In pᷣmis ᷓ exqᷓſurgit ad vigilias vi te ſue tpᷣs ꝑ momẽta ſingula dʒ monachꝰ putare ⁊ videre ſꝑ vt bonũ faciat ⁊ ma⸗ ũ caueat in oĩ oꝑe ſuo hoc dicat ſibijp̃i:ſi mõ moꝛiturus eſſes faceres iſtð. Ad pſal⸗ modiã coꝛ hẽat nili ad aliqͥd ſublimꝰ ra . ſʒ etiã oĩm qᷓ bi dicunt᷑ vſq; ad vnã lraz ſe ꝓ certo nouerit debitoꝛẽ vel dicẽdi choꝛo ſuo vel audiẽdi ĩ alio: Ad iterual⸗ lum debet ſtare ad oꝛõnẽ vel coꝛꝑis neceſ fitati ꝓuidere ita tñ vt vadẽs ſibi dici no uerit ſurſuʒ coꝛda. Eſt aũt ſpũalis ꝓpoſiti detrimentũ ſi cogat ifirmitas rigoꝛis pᷣſti ni aliq̃ntulũ relaxare:pꝰ lectõeʒ eſt oꝛñdũ: ⁊ſi ad legendũaccedat nõ q̃rat ſciam ſed ſapoẽ. Eſt aũt ſcptura ſacta puteꝰ iacob ex q́ hauriunt᷑ aqᷓ qᷓ in oꝛõe fundũt᷑: nec ſꝑ ad oꝛatoꝛiũ eſt eũdũ ſʒ ĩ ip̃a lectõe poterit ↄtẽplari⁊ oꝛate. Sacris altaribꝰ ſi ſacer⸗ dos ẽ:tãqᷓ; vnꝰex ſũmis angełĩ ſpũ totꝰaf ſiſtat. Si miſter tãqᷓ; angelꝰ dño miſtret. Cũ alijſ eat ad laboꝛẽ:vbi ↄſideret nõ qͥd agat:; ꝓpter qͥd venerit. Ceſſante manu: ſpũs laboꝛet vel oꝛãdo vel meditãdo qᷓ;⸗ nis ĩ ip̃o laboꝛe idipᷣm facere teneat᷑. Ad mẽſaʒ nõ ſolũ fauces eibũ capiãt:ſʒ etiam aures eſuriqt vᷣbů dei. Nõ em̃ dʒ tot? mã ducare ſʒ ſic occupecoꝛ ad bũ dei vt ſo le fauces ſumãt cibũ carnis. Deß̃ ãt plu⸗ rimũ gaudeat ſiei vilioꝛa qᷓ; alijs aponũ tur. Nã reuera felicioꝛes ſ qͥ in parcitate ſuſtinẽda fuerit foꝛtioꝛes ĩ gratijs agẽdis P duoby ſibi nouerit fupplicãdũ:vel, x pec ratis eoꝝ qꝝ elemoſynis ſuſtẽtat᷑: vel foꝛ⸗ ſitan ꝓ ſeip̃o qꝛ coꝛꝑi ſuo ſupᷓ neceſſitatem idulſerit. Si vocat᷑ ad colloquiũ fm ĩgu 1ã leuit᷑ ⁊ ſine riſu pauca vᷣba ⁊ rõnabilia hoqᷓł⁊ añqᷓ; ea ꝓferat bis ad limã veniãt qᷓ; ſeł ad lingud. Si cũ ſectari loquendũẽ gũc maxie adhibeat cuſtodiã oꝛi ſuo:vt ni hil ꝓferat ꝙ nõ edificat audiẽtẽ. Sit vtĩ ũctis ſe hẽat vt edificet videntes ⁊ nemo Dubitet cũ viderit eü vel audieritqͥn ma⸗ turus ſit monachus. Poſt ↄpletoꝛiũ ſin⸗ gulis dieb caplm ſibi teneat cõuocatis Speculum Wonachoꝛum cogitatibꝰ ſuis ponat rõnem diligẽter q ipo die cogitatõe locurõe vel oꝑe deliq̃rit publice vel p̃ugtim:ꝑ ſingulas noctes lez ctũ ſuũ lauãs;ᷣ ẽ ſinglis petis lachꝛymis ⁊ doloꝛe purificatꝭ diligẽter de ſingulcõ⸗ putet. In craſtio publice de aꝑtꝰ: de occul tis vo facturꝰↄfeſſionẽ ſecreto q̃ vt ꝑfecta ſit tria debʒ hfe.ſ.vt ſit volũtaria nuda ⁊ mũda:volũtaria.i.ꝓpᷣa deliberatõe ⁊ pꝛo poſito:nudavt nudeꝓut geſſit cõfiteatur pctm̃ ſuũ: mũda: ne petm̃ ſuũ pᷣdicet ſicut ſodoma ſʒ pura ⁊ ſimplici intẽtõeſe accu⸗ ſet:ĩcapto q̃ publice offendit manifeſte re uelet tanqᷓ; aſſiſtẽs iudici: in oĩbo ſicut ibi alloqͥ᷑ rñdeat vel ꝓclamat: vt mo eiꝰ ite rius vel exteriꝰſit vnctꝰ oleo charitatꝭ. R nemie q̃lecũq; munꝰ accipiat: neminẽ hẽ⸗ at familiarẽ. In oib fugiat ſingkaritatis vel admiſtratõis notã. Loquẽs nihil di⸗ cat vñ multũ eruditꝰ młtumue religioſus poſſit putari:ad iterrogata pauc rñdeat. Si de ſcpᷣtura vłmoꝛib agat᷑ aurẽ paret nõ liguã:cũ loqͥt nõ ſtudeat eloq̃ntie: ſʒ ſer mo eiꝰ ſit potiꝰ ruſticanꝰqᷓ; vꝛbanꝰ:ꝛi oibu agẽdis nõ ſtudeat curialis videri. Salua hõeſtate fugiat oẽs h oĩes i ptãte poſitos maxie ſeckares:ſectet᷑ cõia oꝛõnes laboꝛes lectões ⁊ cetas obbᷣuãtias ĩqbh nõ ſit vi⸗ tula:effara docta diligere toꝛturam.i.ad hmõi nõ ↄſuetudie ß vᷣuotõe trahat᷑:· oꝛð nes que imnperant᷑:pꝛimo locohabeat nec ſibi blandiatur de pꝛiuatis oꝛõnib ſuis que in ſecũdo loco ei habende ſr cũ in pᷣ⸗ ceptis oꝛõtb deſidioſus fuerit. Si ãt fa⸗ miliaritas iterdicit᷑ hoĩm:qᷓ;tomag mu⸗ lieꝝ Sit facies cõis cũ ceterꝭ intꝰ ðo diſſi mił᷑h ẽ nõ nimia Fuitate ʒcta nec nimis locutõe diſſoluta:ſʒ bona q̃qã medioeriʒ tate regat: vt de ſctõ martio legit᷑:faciẽ ei⸗ nõ fuſcauit meroꝛ nec leuigauit riſꝰ. Erit pꝛudẽter aĩe theſauꝝ ſollicite cuſtodiẽtis moꝛemoiſi coꝛnutã velare fasiẽ:⁊ q̃dã ri⸗ ſu qᷓ tñ modeſtꝰ ſit: interioꝛis glaʒ hoiðꝛ? mẽtis Zuitatẽ nõ oũderet. Cõpandaẽ di es ĩſtãs diei pᷣterite:vt ex eoꝝ collatõe ſuũ depbẽdere poſſit monachꝰvlꝓfectũvł de fectũ. In oĩ actu velcogitatu fuoꝛſibi deũ adeſſe memoꝛet᷑:⁊ oẽtp̃s qͥ de pᷣo nõ vogi⸗ tat ꝑdidiſſe ſeↄ putet:tedio affectꝰcõpõat ſemeditãdo ſipᷣ petrã i q̃ lauant᷑ mtui cogitet apdle quðtraſtẽut ylu ſcpeh ——— deutankri Su at o dis iiupins esſecttiiuuis u s obſuinichröſtr vcts diignumi ecie ß huotembit cunfpimo bodiun unde pꝛuns wndi oco dibabende eſidloſus ſient Sii dut boinironsgn bdum ußuare ↄclůlec — bona qi mi eluð manio leghui⸗ nůc in tergũ:nũe in faciẽ pᷣſant᷑:quõ nutet Caput:cadũt bꝛachia:rigident crura: tibie daceãt:quõ induunt᷑⁊ ↄfuunt:quõ deferã tur humãdi quõ exponant᷑ ĩ tumulo:quõ puluere ↄtegant᷑. Sit monachus q̃ſi mel chiſedech ſine pẽe:ſine mñ̃e ſine genealo⸗ gia nec pĩeʒ ſibi vocet ſuꝑ terrã: imo ſic ſe exiſtimet qᷓſi ip̃e ſit folꝰ ⁊ deꝰ. Ecce ĩ pᷣmis hẽmꝰ oꝛdinẽ ⁊modũ viuẽdi: remediũ po poilicer aſſiduitas tenendi capłm ſpõale ſuꝑꝰexp̃fuz. Semel ad minꝰ ĩ hebdoma da ↄfiteat᷑ vt veniã mereat᷑ de ꝑpetratꝭ ⁊ maioꝛ ei det᷑ gra de vitãdis mal. Amẽ. Eiuſdem materie epiſtola que diuo Bernardo attribuitur. I plene vis aſſeqͥ qð intẽdis duo fũt tibi neceſſaria. Pꝛimũẽ vt ſub trabas te ab oib trãſitoꝛijs rebo ⁊ Frenis vt nihil de eis cures ac ſi nõ eẽnt. Scm vt ita te des deo vt nihil dicas vł facias niſi qð credider firmi᷑ placere deo Prꝛimũ ãt aſſeq̃ris ß mõ.oĩb modis q́bh potes te vilifica.te nihil reputãdo eſſe:ſʒ credas oẽ̃s hoĩes bonos eẽ̃ melioꝛes te⁊ mag placere deo. Quecũq; audis vel vi des ð religioſis ꝑſonis puta bða itentiõe Dicere vel facere:etiã ſi Zria videant᷑. Rã pũana ſuſpitio fallit᷑. Vulli diſpliceas ni hil vnqᷓ; de te loq̃r? ꝙ laudẽ ĩpoꝛtet: quã⸗ tũcũq; ſit famtliarꝰ ille cũ q̃loquerꝭ.imo pr laboꝛa celare vᷣtutes qᷓ; yicia. De nul oꝓrſus ſiniſtre loqᷓ̃ris qᷓ;tũcunq; ſit veꝝ vei m ãifeſtũ niſi ĩ ↄꝓfeſſiòõe: ⁊ h vbi nõ po tes alit᷑ manifeſtare petm̃ tuũ. Libentius accomoda aurẽ tuã cũ aliqs laudat᷑.qᷓ; cũ vituꝑat᷑ Cũ loq̃ris vꝓᷣba tua ſint rara a põderoſa ⁊ ðe ng. Si ſecular loquit᷑ tecũ ⁊ vanaꝓponit.q; citius potes ſuccide ſer⸗ monẽ ⁊ trãſferas te ad ea q̃ dei ſunt:qͥcqͥd cõtingat tibi ył alij quãtũcũq; ↄiũcto nõ cures:ſi eſt aduerſũ nõ triſterꝭſi eſt ꝓſpeꝝ nõ leter.ſʒ totũ nihil puta:⁊ lauda deuʒ. Sollicitudinẽ adhube qᷓ;tũcunq; potes vt vtilitati tue ſedulꝰ intẽdas. Fuge locu toꝛia qᷓ;rũq; potes.meliꝰelt em̃ ſilere qᷓ; lo Zulh cõpletoꝛiũ nõ loq̃ris qjuſq; fuiita imiſa ſequrꝭ diei niſi cã maxia ituenerit 5 vides aliqd qð tchi diplicet: vide ſi eit inte ⁊ abicide: ſi jo vides aliqd qð Epiſtola de monachoꝛũ ſpeculo. ſti dixiſti:vel feci ci remoꝛdeat uð comedas anteqᷓ; ↄfitearis tibi placet vide ſiß eſtĩ teet tene:ſi nõ ẽar ſumetet ſic erũt tibi oĩg in ſpecto. De nut la re murmures cũ aliq̃:niſi crediderꝭ pꝛe deſſe quãtũcũc; ſitᷓue qð hẽs. Nũqᷓ; ꝑti⸗ naciter aliqd affirmes vł negeſ·ſʒ ſint tue affirmatiões ⁊ negatões:dubitatiõis ſale ↄdite. A cachinis ſꝑ abſtineas riſib po raro ⁊ cũ pũetis pᷣſtes os tuũ. BWreui in oĩbh dictꝭ tuis ſic te hẽas:vt ſing ita q̃ du bia dimittant᷑. Scðm aſſeq̃ris h mõtoĩo nib cũ magna deuotõe intẽdas: ⁊ eas di cere laboꝛa hoꝛis debit: ⁊ qð offers ĩoĩo nereminiſcarẽ ĩ coꝛde. Et vtea q̃ legꝭ cõ⸗ firmes diligẽt᷑.recogita: ⁊ eoꝝ imagineri ſtatũ in qͥꝝ mẽoꝛia hec dixerꝭ. Iſta tria ſꝑ ĩ mẽte hẽus.qͥd fuiſti:qͥd es:⁊ qd eris:fui⸗ ſti eiñ ſpuma fetidũ qͥd es qꝛ vas ſtercoꝝ: qd eris qꝛ eſca vermiũ. Sitr imagineris eoꝝ penas qͥ ſt ĩ inferno:⁊ ꝙ nũq; finiẽt: Fp modica delectatõe tãta mala patiũt᷑- Sin imaginerꝭ gliaʒ ꝑadiſi ⁊ꝙ nunqᷓ; fi niet᷑:⁊ qᷓ;bꝛeuit᷑ ⁊ cito acqrit᷑:⁊ quãtꝰiuct? ⁊ doloꝛ poterit eẽ ilłq ꝓ ꝑua re tãtã gliaʒ am iſerint. Cũ hẽs aliqͥd qð tibi diſpiicet vel times hẽe cogita g ſi tueẽs ĩ ĩferno ⁊ illð ⁊ qͥcqͥd nolles hes. Et cũ hẽs aliqͥd qð tibi placʒ vłoptas hẽe:cogita ꝙ ſi eẽs i ꝑadiſo hães illud ⁊ qͥcqͥd veiles Si aũt ĩinferno eſſes nec illð ner aliud qð velles hies. Qñcunq; eſt feſtũ alicuiꝰſtri:cogita ðillo quãta ſuſtinuit ꝓpter deũ qꝛ bꝛeuia ⁊q̃lia adeptꝰ eſt qꝛ etna. Sctr cogita qꝛ trãſeũt bo noꝝ toꝛmẽta: maloꝝ gaudia:⁊ illi ex ĩdebitꝭ gaudijs eternã penã incidũt ſicũq; te vincit accidia aceipias ß ſcri ptũ ⁊imaginerꝰ hec oĩa diligent᷑. Et co⸗ gita de tꝑe ꝙ ſi ꝑdis ⁊ ꝙ illi qᷓ in iferno ſr̃ da rẽt totũ mũdũ ſi hãent ꝓ eo. Cũ habes aliq̃s triblatões cogita ꝙ illiqͥ ſunt in ꝑa diſo carẽt eis · Sikiter cũ hẽs aliq̃s ↄſola⸗ tiones cogita illos de inferno carere eis. Õi die cũ vadis iacere examia diligẽt᷑ qͥd cogitaſti et qͥd dixiſti ĩ die:⁊ quõ vtile tp̃s ⁊ ſpacio ſum qð datũ eſt ad acqͥrendũ vitã eternã diſpẽſaſti:⁊ ſibñ trãſiuiſti lau da deũ:ſi male vel negligẽter fieas ⁊ ſeq̃n ti die nõ differas aliud cogita 1qð tuã ↄſcism multũ Iſtud iu fine pono:vt imaginerʒ duas q uitates:vnã plenã oĩby toꝛmẽtis:vt infer nũ. Alterã plenã oĩ ↄſolatõe vt ꝑadiſuʒ: ⁊ad vnã illaꝝoptet te currere Vide qͥd te poſſit trahere ad malũ vł ĩpedire a beno Credo ꝙ nihil inuenies. Lertus ſum ꝙ ſi bene ſerhaueris ea que ſunt hꝛꝙ ſpũſſan⸗ ctus habitabit in te ⁊ ꝑfecte docebit te fa⸗ rere oĩa. Ergo bene ſerues iſta ⁊ nihil ne⸗ gligas: lege ea in ſeptimana bis.ſ.in die mercurij ⁊in die ſabbati:⁊ vt inueneris te feciſſe:qð ſcriptũ eſt:lauda deũ qͥ eſt pius ⁊ miericoꝛs in ſecula ſeculoꝝ amẽ. Duui bernardi abbatis de oꝛdie yite? moꝛum inſtitutiõe tractatus. Dꝛtatur qdeʒ timidã mẽtis mee h imperitiã fraterna charitas: vt de vite dꝛdine ⁊ moy inſtitutõe bꝛeui Ter loqui debeã. Sz qꝛ tp̃s eſt vt ip̃o qui inſpirauit opitulãte opus aggrediar:exoꝛ dium ſumere neceſſariuʒ duxi ab illa lau⸗ dabili vᷣtute que dẽ verecũdia. Que cum ſit oĩby etatib ꝑſonis: tẽꝑibꝰ ⁊ locis apta tñ adoleſcentes ⁊ iuueniles aĩos maxime decet. Tres em̃ ptutes ſunt qᷓ puer ado⸗ leſcentibꝰ magis cõgruũt verecũdia: taci⸗ turnitas ⁊ obed iẽtia. Nõ eſt aũt dubium ſi has ſtuduerint habere: qn poſſint xp̃o duce ad culmẽ ꝑfectionẽq; vᷣtutũ aſcende re. Woꝝ em̃ inſignia ⁊ oꝛnamẽta vᷣtutũ in illis ꝓculdubio cernimꝰ ſenib:qͥ ab ip ſo tirocinio pᷣmeue etatis: vſq; ad ꝑfectũ viꝝ diſciplinis celeſtib exercitati ꝑ viam dñi foꝛtiter cucurrerũt. Quoꝝ.ſ.ſapiẽtia tantũ viget ⁊ lucet:qᷓ;tũ ſenectus ip̃a eta⸗ te ſit doctioꝛ: vſu exercitatioꝛ? ꝓceſſu tꝑis pꝛudẽtioꝛ. Hec aũt veteꝝ ſtudioꝝ dulciſ⸗ ſimos fruct? edit ⁊ alios reficit. Multi nan; ſenes diu viuẽtes ⁊ nihil ꝓficiẽtes qꝛ nullas ſibi diuitias ↄgregauerũt ⁊ ĩo⸗ pes oim ptutũ aĩos etiã iuuenũ repꝛobe vite moꝛbo inficiunt. Sicut em̃ ꝑ ſenẽ vi⸗ tioſum ⁊ fatuũ:ita ꝑ adoleſcentẽ inuerecũ dũ ⁊ temerãriũ religio ſctã deſtruit᷑. Poſt indoctos nãq; pᷣlatos: maloſq; in ſancta ecckia:nulla peſtis ad nocenduʒ infirmis vaſẽtioꝛ inuenit᷑ Deniq; taliũ hoim gen? iſta de qͥb pᷣdixi tꝑa ꝓchdoloꝛ ſine nüere ferũt: qů ferme omia que bona ſunt ⁊ ſctã peſſundari ↄfundich videmus. Et qm̃ ſe De oꝛdine vite nes in meliꝰ mutari ab illa ino lita vitioꝝ ↄſuetudine difficilimũ eſt:debemꝰ manũ poꝛrigere:adoleſcẽtibꝰ:qͥ ſidare v olũt ope ram. oĩ depulſo toꝛpoꝛe poſſint vtiq; per gfam xp̃i vitã coꝛrigere:moꝛeſq; ↄponete actuſq; ſuos in om̃ibo melioꝛare. Idcirco diu eſt ꝙ deſiderauiꝓpt iunioꝝ ſalutẽ eo⸗ rum pᷣcipue cũ qbo viuo ex opuſculis pa⸗ trum pauca quedã defioꝛando colligereqᷓ teneri etati eoꝝ videant᷑ ſpãlitercõſulere. Eſt em̃ mihi fateoꝛ triſticia maßᷓ:⁊ conti nuus doloꝛ ſuꝑ cecitate coꝛdis eoꝝ qͥ cũ didicerint in ſcola xp̃i qualiter ⁊ debeant vitia ꝓpulſare ⁊ ſctis vᷣtutib ĩſudare:heu rebellionis ſpũ armati: tã pᷣcipitiĩpetu ꝑ abrupta vitioꝝ currũt ad moꝛtẽvt eos au riga pᷣſidẽs nullo freno diſcipline valeat cohibere. Deberent vtiq; in domo dei ad cultũ diuini honoꝛis ſuꝑ oẽm oꝛnatũ tã⸗ qᷓ; vas aureũ refulgere. Lur aũt qͥab ip̃il pᷣmis infantie annis educati ſunt: tãtaq; cura tãtoq; laboꝛe indigẽt:niſi vt foꝛtes i bello facti:ᷓ mundũ ⁊ eiꝰ ↄcupiſcentiam 5 carnẽ ⁊ eiꝰ deſideria:ʒ dyaboluz ⁊ elus młtiplicia tẽptamenta viriliter pugnent. Sʒ qð admirandũ eſt ⁊ dolendũ: plꝰ eis qᷓ; ceteris grauis ⁊ auſtera videt᷑ diſciplie regula. Quareß:niſiꝙ ſecularẽ magʒ dili gunt vitã. Certe vel nullꝰ vel rarus iter eos inuenit᷑ qͥ libenter ſequat᷑ piis inſtitu tum ⁊ maioꝝ vitõ diligat. Aut qꝛ laboꝛ eũ terret:aut qꝛ in lubꝛica etate difficilioꝛ eſt abſtinẽtia:aut qꝛ alacri adoleſcẽtie vi⸗ detur via obſcurioꝛ:⁊ ideo ad ea ↄuertun tur ſtudia q̃ plus ſibi letioꝛa arbitrahtur Pñtia qͥpe pluſq; futura ꝓſpiciũt. Sed meminiie debet:qꝛ nõ pñtibo ſʒ futurꝰmi litamꝰ:vnde qjp̃ſtantioꝛ cauſa:eo debʒ eu ra eſſe attentioꝛ: Infelix q̊ legẽ vite ⁊ diſci piine abijcit ⁊ moioꝝ gubernari magilte⸗ rio refugit. Iſte vᷣo nõ fᷣm deñ ſʒm ſe vi uit. Qui ſi poterit eſt cũ qͥb vult pgit qͥ vult:⁊ quantũ vult ridet⁊ iocai:nters ⁊ vbi⁊ qñ vultpoſtremo qͥecd narb? ſua ue eſt qͥcqͥd tarrui blanduʒ qͥcquid ceteris ſenſibꝰ carnis ſue iocuncũ exercet ac ſeqͥt Ille o q ᷣm deũ viuit nõ qð eũ cgmalit delectat:ſed qð ſpũalitet edificat facit:⁊ quicqͥc cupitaut agit:nð vult ex ſuaſß e dei volůtate maioũq; ſuoꝝ lulſione pꝛo Lectate cꝛdig ine wla i qumni 6 ſis fuhluin Amautijchtin nitintintt ullo fteno dichletn demtvucudenit bonous ſeinini Arefulge Uniitijj eannis euniri abornügri munditnn deſidenujylztus plamenminpun nandidnßiz uuis ⁊aumniinij rebniiguluim Lent velu Mmiu qlibenterſequi jsln vuti dilgi Ingiu rq n lobnunndi nutqꝛalumuiuin Murort Weo d uym vlus ſbi lenoꝛu ar uc fmnghciht darqt nõpinbßtu iſtmmuwoi Jufun hicgt ſrit knr gbennnit untetcicd lt „ rů vult noat ſecn ts ſuelocundi q vutnö geoiicn u ſterio viuentes ita ſe omni ſtudio ↄſeruẽt edere. Nemo tñ pofitꝰĩ adoleſcẽtie vel in temperãtie lubꝛicoꝛ de ſui cõuerſatiõe de⸗ ſperet. O leaſter em̃ oliue inſertus amiſfa amaritudine efficit fructuoſus: Si qᷓ agri cultura ↄuertit ſtipitũ q̃litatẽ nõne doctri ne ⁊ diſcipline aſſiduitas mitigare:po ſſũt quaſſibet egritudinis paſſiões. Sʒ ne pu erilis vita varijs lapſibꝰ vitiet᷑: opoꝛtʒ te neros ſenſus pᷣfatis diligenter mãcipare ptutib q̃tenꝰ bo na cõſuetudo cũ etate cre ſcat ſit· Vt igit clariꝰpateſcat qᷓnta ⁊ q̃lis Ftus ſit verecũdia pĩis ambꝛoſij magna ex ꝑte ponamꝰſenſus ⁊ ÿba ne ſi foꝛte par⸗ nipẽderint ſtultũ homũtionẽ magnũ am⸗ bꝛoſiũ ĩimo in ambꝛoſio xp̃ᷣm nõ audeant ſpernere. Sic em̃ ille ait inſtruendoꝝ mo rum mgr̃. Eſt aũt bonoꝝ adoleſcentiũ ti⸗ moꝛẽ dei deferre patribꝰ honoꝛẽhabere ſe⸗ nioꝛiby caſtitatẽ tueri:nõ aſpnari humili⸗ tatem:diligere clemẽtiq ac verecundiã q̃ ſunt oꝛnamẽta minoꝛis eratis. Vt em̃ in ſenib grauitas ĩiuuenibꝰ alacritas ita in pueris adoleſcẽtibꝰ vetecũdia: velut q̃daʒ dote ↄmendat᷑ nature. Quã pulcra ptus verecũdia:⁊ ſuauis gratia q̃ nõ ſolũ in fa⸗ ctis ſʒetiã in ipᷣis ſpectat᷑ ßᷣmoniby: ne mo dũ ꝓgrediaris loquẽdo: neqͥd indecoꝛuʒ ßᷣmo reſonet tuus. Specnlũ.n.mẽtis ple⸗ rũq; in ᷓbis refulget. Jp̃m ſonũ vocis li bꝛat modeſtia:ne cuiuſq; offen dat aurem vox foꝛtioꝛ:deniq; in ipᷣo canendi genere bᷣma diſciplina verecũdia eſt. Immo etiã in oĩ vſu loquẽdi vt ſenſim q́;s aut pfallere aut canere aut poſtremo loq incipiat vtvę recũda pᷣncipia ↄmẽdẽt ꝓceſſum. Eſt em̃ ĩ oculis vecũdia qᷓ ꝓhibet᷑ boni adoleſi ẽt⸗ pudica aĩa:intueri ⁊ alloqͥ feminas:nõ vt execret᷑ ſexũ:ſʒ vt fugiat vliũ. Plurimuʒ aũt ꝓficit ad tuitionẽ caſtitatis cuſtodiq oculoꝝ. Multi ʒo perierũt ꝓpter ſpeciem carnis. Eñ dñs. Qui viderit mulierẽ ad ↄcupiſcendũ eã:iam mechatꝰeſt eã ĩ coꝛde ſuo. Bo 3 e yt adoleſcentiã ſuaʒ nulla libidinis ſoꝛde cõmaculent:vt ad altare chꝛiſti quaſi de thalamo vgo pcedaut. Quoꝝ tanta ani mi debet eſſe munditia:vt pꝛe nimia vere cundia:ne ſermonem quidè audire velint vel lod impudicum. Et ne incẽtiuis natu Et moꝛum inſtitutione ralibus ſuperent᷑:neceſſe eſt vt laſciuiens caro eoꝝ ercbꝛis frangat᷑ ieiunijs: melius eſt eos ſtomachũ dolere qᷓ; mentẽ. Bearꝰ plane adoleſcens qui caſtus perſeuerat ⁊ coꝛꝑe ⁊ mente huic ꝓculdubio caro⁊ ſah⸗ gu 1s redemptoꝛis noſtri efficit᷑ ſalus ⁊v ta. Sunt em̃ quiꝓpter humanã confuſio⸗ nem:ſine reſpectu diu initimoꝛꝰ:pleniſoꝛ⸗ dibus audacter ſe ingerũt tantis myſteri is:homo videt in facie: deus aũt ĩ coꝛde: ſed illi plus metuũt hoĩes qᷓ; deũ: O ceca temeritas ⁊ o dei mira patientia. Nunqͥd em̃ tantũ peccauerũt vel quos ignis con⸗ ſumpſit vel quos terra abſoꝛbuit. Nũqͥd taleſcelus filioꝝ aaron:alienũ ignẽ offerẽ tium:quale eſt iſtoꝝ qui tam terribil ia ſa⸗ cramenta ſumũt ſibi ad moꝛtem. Etenim ſic viuendũ eſt:vt panem ilũ conſubſtan tialem ſemꝑ acciꝑe valeamꝰ: qꝛ ve eiqͥ ſe alienũ fecerit ab eo. Et multuzʒ ve illi qui ſpurcus ⁊ imundus acceſſerit. Vtro biq; grande periculuʒ: ideo magna neceſſitas inſtat ne indigni inueniamur. Qua ꝓpter tenenda eſt in oĩby verecũdia pudicitie co mes:cuiꝰſocietate caſtitas ip̃a tutioꝛ erit. Bonus em̃ regẽde caſtitatis pudoꝛ eſt cd mes qᷓ ſi repellat pᷣmia pᷣncipia: pudicitiaʒ vulnerari nõ ſin it Etẽm̃ in inuerecundis oculis ⁊ laſciuis ſermonib: libidinoſus an imꝰ dep̃ hendit᷑ ⁊ ꝑ exterioꝛẽ hoĩem inte rioꝛis hoĩs vita monſtrat. Wulta ⁊ du ra coeꝑis bella ſuſtinet adoleſcẽtia:⁊ calò re ſanguinis infiãmat᷑ q̃ vt euadere poſſit oĩ indiget cuſtodia: Quãto plura ſunt qĩ pugnã̃t pudicitiã tanto maioꝛa ſunt pꝛe⸗ mia:quia vbi maioꝛ laboꝛ:ibi maioꝛ mer ces. Zmatoꝛes aũt pecundie ſumãt exem pluʒ de matre dñi:q̃ qᷓ;uis eſſet mitiſſima tñ pꝛe verecũdiaſalutantẽ ſe angelũ: nen reſalutauit. In ipᷣa vo oĩone nr̃a multnʒ verecũdia placet: multũ ↄciliat gre apuũ dñm nr̃m. Nonne hec pᷣtilit publicanũ ⁊ mẽda uit eũ:qͥ nec oculos ſuos audebat ad celũ lenare. Jðo iuſtificat᷑ dñi iudicio pluſqᷓ; defoꝛmauit pꝛe ſumptio Oꝛemus ⁊ nos inqᷓ;tũ poſſumꝰ in coꝛruptione quieti ⁊ modeſti ſpũs qͥ eſt añ deũ locuplex. Paulus q;ʒ oꝛõneʒ defer ripᷣcepit cũ vecundia⁊ ſobꝛietate: pꝛimã hãc ⁊ q̃ſi pᷣuiã vult eſſe oã ois F nð ——— — — gloꝛiet᷑ peccatoꝛis oĩo: ſʒ quaſi coloꝛe pu⸗ doꝛis obducta:qᷓ plꝰdefert vᷣecũdia d re coꝛdatiõe delicti:eo vberioꝛẽ mercat᷑ gra⸗ riam. Eſt etiã in ip̃o motu:geſtu: iceſſu te nenda verecũdia. Habitꝰ em̃ mẽtis ĩcoꝛ poꝛis ſtatu cernit᷑. Hinc hõ coꝛdis ñi ab ronditꝰaut leuioꝛ aut iactãtioꝛ: aut turbi dioꝛ aut ectra grauioꝛ ⁊ ↄſtant ioꝛ ⁊ pu⸗ rioꝛ ⁊ maturioꝛ extimat᷑. Itaq; vox qdaʒ animi eſt coꝛꝑis motꝰ. Sepe em̃ ꝑ inceſſu ꝓditur qᷓlis ſit animꝰ. Lucet qͥꝙpe ĩ quo⸗ rundam inceſſu imago leuitatꝭꝰ ſpẽs q̃daʒ ſcurraꝝ ꝑcurſantiũ. Sůt em̃ qͥ ſenſim am bulando imitãdo hiſtrionicos geſtꝰ:⁊ q̃⸗ dam fercula pompaꝝ ⁊ ſtatuaꝝ morꝰimi tantes vt guotienſcũq; gradũ tranſierũt modulos qᷓſdam ßuare viceant᷑. Nec cur ſim ambulare honeſtuʒ arbitroꝛ: niſi cum tauſa exigit alicuiꝰ ꝑiculi vel iuſte neceſſi⸗ tatis. Nã plerũq; feſtinãtes angelos vi⸗ demus toꝛquere oꝛa: qͥby ſi deſit cguſa fe⸗ ſtinatõis neceſſario neruꝰ iuſte offenſiõis eſt. Sʒ non de his dico:qͥb rara ꝓperatio ex caula naſcit᷑: ſed qͥby iugis ⁊cõtinua in naturã vᷣtitur Nec in illis ᷓᷓ tanqᷓ; ſimula croꝝ effigies ꝓboꝛ ner in iſtis tanq; excuſ⸗ ſoꝝ muinas. Eſt em̃ egreſſus ꝓbabilis in 3 eſt ſpẽs auctoꝛitatꝰ grauitatiſq; põdus ⁊ tranquillitatis veſtigiũ: itg tñ ſiſtudium deſit atq; affectatio:j motꝰfit purꝰ ⁊ ſim plex. Rihil em̃ fucatũ placet:motů auteʒ natura nõ affectatio infoꝛmet. Si qͥd ſa⸗ ne in natura vitij eſt:induſtria emẽdet:vt vbiars deſit nõ deſit coꝛrectio. Qð ſieti m iſta ſpectẽt itineri: qᷓ;ᷓtomagis cauẽdũ eſt qͥd turpeexeat de oꝛe Mot em̃ Zuit᷑ co⸗ inquinat hoiem. Nõ em̃ cib coinqͥnat:ʒ iniuſta obtrectatio ſed vᷣboꝝ obſcenitas. Pec etiaʒ vulgo pudoꝛi ſunt. In nñe po reiigionis ꝓoliro vllum vᷣbũ nõ incutiat verecundiꝰ qð inhoneſte cadat. Et nõ ſo lum nihil ip̃tindecoꝝ loq:ſʒ nec aurẽ qͥdẽ debemꝰ hmði pᷣbere dictꝰ: qꝛ quẽ delectat uudue:alteꝝ loqͥ ꝓuocat. Audire àʒ qð turpe ſit pudoꝛi maximo eſt: videre vo ſi d hmõl foꝛtuitu accidat:q uãtj hoꝛroꝛis eð ßᷓĩ alijs diſplicet nüqᷓ; pt in ſeipſo nõ diſplicere. Nec ipᷣa natura nos alit do tet:q̃ pfecte qͥdem oẽs ptes ni coꝛpis ex⸗ piicauit: vt ⁊ neceſitati cõſuleret ⁊ gram De oꝛdine vite, venuſtaret. Sʒ tñ eas q̃ ðcoꝛi ad aſpectã foꝛent in qᷣby foꝛme apex: q̃ſi in arce qͥdaʒ locatꝰ ⁊ figure ſuauitas ⁊ vultꝰ ſpẽs emi⸗ nerunt:oꝑandiq; vſus eſſet ꝑatioꝛ:obui⸗ as atq; aꝑtas reliquit. Eas po in qͥbus eſſet naturale obſequiũ neceſſitas ne defoꝛ me ſui.pᷣberẽt ſpectaculũ:ꝑtim tanqᷓ; ĩ ip⸗ ſo emẽdauit atq; abſcõdit coꝛꝑe: partim docuit atq; ſuaſit tegẽdas Nõne igit᷑ ipa natura mgſa fit vᷣecundie:cuꝰ exẽplo mo deſtia id qð in haccoꝛpis nf̃i fabꝛica ab⸗ ditũ repit: opuit ⁊ teru. Ergo nature opi fex ſic nfe ſtuduit jecundie:ſic decoꝝ ilð ⁊honeſtů ĩ nro cuſtodiuit coꝛꝑe: vt ductꝰ ᷓſdam atq; exitꝰcuniculoꝝ nñoꝝ poſt ter⸗ gum religaret atq; ab afpectu nr̃o auerte ret:ne purgatio vẽtris viſum ockm offen deret:dequo pulcre ait apłs. Que viden tur inquit coꝛꝑis nr̃i mẽbꝛa infirmioła: neceſſarioꝛa ſunt:⁊ q̃ putamꝰignobilioꝛa mẽbꝛa coꝛꝑie eſſe:eis abũdantio?ẽ hono⸗ rem circũdamus ⁊ q ihoneſta ña ſt abun dantioꝛẽ honeſtatẽ hñt. Etem̃ imitatione nature ĩduſtria auxit gr̃amvt nõ ſolũ ab⸗ ſcondamꝰ ab oclis: verũetiã q̃ abſcõdẽda accepimꝰeoꝝ iditia vſuſq; membꝛoꝝ ſua apellatõe nuncupare:indecoꝝ putemus. Beniq; ſi caſu aꝑiant᷑ he ꝑtes ↄfunditur Fecũdia:ſi ſtudio ipudẽtia extimat᷑. Cuʒ igit᷑ qbuſdã hũanis mẽbꝛis tãta ſit defoꝛ mitas:vt noĩiari mað̃ᷓ ſit ÿecũdia: heu q; tutpes illi ſt ⁊ qᷓ; impudẽtes qͥ has ſecre⸗ tas ꝑtes coꝛꝑis nõ ſolũ deſiderantes cer⸗ nũt: etiã ſtudioſe tangũt. Pudet me ac piger ill oꝝ facta referre:i qͥbret ſodomi tica libido:qby ſic iratꝰeſt deꝰ:eluſq; iuſto iudicio ita traditi irepꝛobũ ſenſuʒ: vt ma ſculus ĩmaſculũ turpitudinẽoꝑet. Nõne deterioꝛes bꝛutꝭ aialib ſunt effecti qb nõ eſt iteilectꝰ. Siem̃ cham qͥ nudatũ piem vidẽs riſit:ĩfilio maledictòe feriunt᷑ de⸗ ſiderio peccãdi ſuã alioꝛũq; turpitudineʒ detegere nõ erubeſcũt. Vtinã viderẽt:qᷓ; tũ flagitijs talib deñ offendũt:ſt etiam d pulcros Poies: deſpectꝭ deformib: amõt ⁊ laudãt ſuſcipiũt ⁊ bonoꝛãt. Illi.n.qͥ ſa nos hñtockos: ſolã aĩ pulcritudinẽ ĩhoĩe diligunt ⁊ reuerent᷑· Gualpulerituco q; leuis febꝛicula perdit:? ug a ſenect? ita diioluit vt ner tuie putet· Et tůſt dha ———————— ———— vumalep minn uc abaſheun. yunsintinſ ulotintyts Lunt ds nfindnnintt kntäpuunin us piinnihn as 1qiuhnlihn umgmiſit k dis:veitijti cditia vnnnn 4 wum apunt hxs jnin di ipudumnil unis minstinli nnmß ſ jedi huß npudisqbu enõ l delcmnc oeungit Pudt nit nridbn ſodn einctde uuſs ul bentes hãc extolkunt᷑:⁊ cũ ſint vacui vtu⸗ tibyꝑ hãc ſolã ſe glioſos arbitrant᷑. Nos terteĩ pulchꝛuudie locũ ÿᷣtutꝭ nõ pon imꝰ gr̃aʒ tñ nõ excludimꝰ:qꝛ vᷣecũdia etiũ vul tus ip̃os ſolʒ pudoꝛe effůdere gratioꝛeſq; reddere:vt artifex ĩ matia ↄ modioꝛe plus eminet:ita tñ etiã vt ip̃e nõ ſit affectatus coꝛpis decoꝛ:ſʒ naturatł᷑ ſim plex neglectuſ magiſqᷓ; expetitꝰ:nõ pᷣcioß ⁊ albẽtibꝰ adiu tus veſtimẽtꝰ ſʒ cõiby:vt hõeſtati k neceſſi tati nil deſit nil accedat nitoꝛi. Voxpᷣa nõ remiſſa nõ fracta:nihil femineũ ſonãs qᷓ̃lem multi Zuitat ſpẽ ſimulare ↄſueueft ſʒ foꝛmã quãdã⁊ regulã ac fuccũ virile re ſeruaus. Hoc eſt.n.pulcritudinẽ viuendi tenere ↄrinẽtiã cuiq; ſexui⁊ ꝑſone redde⸗ re. Hic oꝛdo geſtoꝝ optimꝰh oꝛnatus ad oẽʒ actionẽaccomodꝰ. Sʒ vt moliculũ ⁊ infractũ voc ſonũ aut geſtuʒ coꝛꝑis non ꝓbo ita neq; agreſtẽ neq; ruſticã naturaʒ imitemur. Eꝰ diſciplie foꝛmula effigies honeſtatꝰ eſt:imitet piꝰadoleſcẽs veſtigia xſnac ⁊ ioſeph. Sit vecũdꝰ caſtꝰ ſimplex ⁊ ſobꝛiꝰ hũilis obediẽs patiẽs ⁊ rem iſſoꝛ in iurie. Faciat vt daniel ⁊ tres pueri ſtu⸗ deat ſapie⁊ nõ det fe illerebꝛis gule. Pin guis vẽter nõ gignit tenuẽ ſenſuʒ. Fugiat ebꝛietatẽ tanqᷓ; venenuʒ. Si religioſus ⁊ ſapiẽs vult eſe nũqᷓ; vinũ redoleat:ne au diat illð phi. Hoc nõ eſt poculũ poꝛrige⸗ re Bꝓpinare:amet ſctãꝝ— ſciaʒ ne mens eiꝰ vcl vanis yel lafciuis cogitatio nibus pateat:btũs qᷓ diuinas ſcp̃turas le gens vba vtit in opa. Sit abſtinẽs irarũ ⁊ fugitãs litiũ. vt bonis pollere moꝛib hᷓ inditio ↄpꝛobet᷑:ſicq; ſe exhibeat vt ſenio res inter hĩtat dũ admirant᷑ vitã nõ ſi⸗ nant᷑ diſplicere etatẽ:ſit inter frẽs coeqᷓles ſuos pᷣmꝰĩ oꝑe:extremꝰi oꝛdie ⁊ ita ſingulł᷑ ptutib iſtet vt nulli eoꝝ ſcðᷣs ĩuen iat᷑He lectat me adhuci ꝑribꝰ dem oꝛari vecun⸗ die qꝛ ad eos loq́ꝛ qͥ adhuc bona eiꝰex ſe⸗ metipᷣis:nõ recognoſcũt aut dãna neſciũt Oꝛdo qͥdẽ vite tenẽdus eſt: vt a vecũdia pᷣma qͥdem fundamẽta ducant᷑ q̃ ſocia at familiaris eſt mẽtis placiditati:ꝓteruiaʒ fugiens ab õi alieno luxu:ſobꝛietatẽ di⸗ ligit:honeſtatẽ fouet decoꝝ illð reqͥrit Se quat᷑ cõuerſationis electio vt adiungant᷑ pꝛobatiſſimis quibuſq; ſenioꝛih. Nam Et moꝛum inſtitutione, vt equaliũ vſus dulcioꝛ ita ſenů tutioreſt quo dã ⁊ ductu vite coloꝛãt moꝛes adoleſcentiũ ⁊ velut murice ꝓbita tis inficiũt. Nẽpe ſi hi qͥ ſunt ignari loco rum cũ ſolertiũ viaꝝ iter adhoꝛtiri geſtis unt qᷓ;tomagꝭ adoleſcẽtes eũ ſenibo debẽt nouũ ꝛter ſibi aggredi minꝰ errare poffit ⁊ vero tramite tutis deftectere. Nihit em̃ pulchꝛiꝰ qᷓ;eos ⁊ mg̃os vite h̃e ⁊ te⸗ ſtes. Pulcra iraq; copła ſenioꝝ atq; ado⸗ leſcentiũ. Alij teſtimonio alqj ſolatio ſunt alij delectationi: alij honoꝛi. Legit᷑ ꝙ bar⸗ nabas marcũ aſſumpſit:paulus ſiliam ⁊ thimotheũ ⁊ titũ: xt fenioꝛes ↄſiliopᷣuale rent iunioꝛes miſterio:patet nãq; ꝙ nulla ars diſciabſq; mg̃o. Si em̃ aĩalia ⁊ fere ⁊ aues ⁊ apes duces hñt: ⁊ pᷣncipes ſuos ſequunt᷑:qᷓ;tomagis hoies ſine doctoꝛe ⁊ rectoꝛe eſſe nõ poſſunt. Inde cauencũ eſt ne adoleſcentioꝛes ⁊ ꝑuuli ſine duce igre⸗ diant᷑ viã quã nunqᷓ; ingreſſi ſunt ⁊ ĩ ꝑteʒ alterã deekinãtes erroꝛes patiant᷑ ſi vłplꝰ vel minꝰambulãtes qᷓ; neceſſe eſt aut cur rentes lafſentur aut moꝛam facientes ob⸗ doꝛmiant. Plerumq; ⁊ virtutibus pares diſpares etatibus: ſui delectantur copula ſicut delectabant᷑ Petrus ⁊ 10 hes. Nam adoleſcentẽ legimꝰioheʒ qᷓ;uis nulłi feni⸗ oꝛum in ptute fuerit ſcs:erat.n.ĩ eo ſenes ctus venerabił moꝝ ⁊ cana pꝛudẽtia ꝓᷣtu tum oĩm. WMagnũ.n.hurꝰvite ſolaciũ eſt vt habeas cui pectus tuũ aperias: cũ quo archana participes:cui cõmittas ſecreta coꝛdis tui:vt ames ⁊ ſequaris eũ: qui tibi paterna pietate in triſtibꝰ compatiat᷑ ĩ per ſecutioni adhoꝛtet᷑:⁊ in ꝓſperis gratule tur. Felix talis ſocietas taiiſc; amicitia qᷓ nihil eſt in teby humanis pulcrius. Tene⸗ amus ergo verecun diã vel eã que adtoti us vite oꝛnatuz nos attollit modeſtiam⸗ Wagna autem eſt modeſtia indiui dua verecundie focia:que cũ ſit ſui iuris remiſ⸗ fioꝛ nihil ſibi vſurpans nihil ſibi vendi⸗ cans ⁊ quodãmodo intra vires ſuas con⸗ tractioꝛ diues eſt apð deũ. Verecũda mo deſtia ⁊ modeſta ꝓecũdia eſt q̃ nulli ĩſidi as machiat:leſa nõ iraſci⁊ cũctos ſimplr reſpiciẽs de nullo ſiniſtꝝ aliquid ſuſpica tur. Hanc teneamus pꝛimum: hanc dilis gamus ⁊ vt eaʒ ſemper habere 2 fugienda eſt nobis familiaritas ⁊ ↄfabu latio eoꝝ qͥ turpit᷑ ⁊ indiſciplinate viuũt. Tahũ infinitꝰeſt nũerus. Hʒ em̃ ſuoſſco pulos pecũdia:nð q́s ipᷣa iuchit:ſʒ qͥs ſe⸗ pe incurrit:ſiintẽperantiũ incidamꝰ ↄſoꝛ tia:qͥ ſub ſpẽ iocũditatis venenũ ifundũt bonis. Hi ſi aſſidui ſunt maxie ĩ cõuiuio: ludo:riſu:ac ioco eneruãt grauitatẽ ilam virilẽ:⁊ aĩos pueriles coꝛrũpũt: atq; ſuis malis aſſuefaciũt. Caueamꝰitaq;:ne duz relaxare aĩm volumꝰ:ſoluamꝰ oẽm armo niam:q̃ſi ↄcentũ quendã bonoꝝ operum. Vſus em̃ cito infiectit naturã. Quãmul tos ſtultoꝛuʒ ſocietas decipit. Quid nob cũ fabulis:riſu ⁊ ioco. Nã licet interdum honeſta ioca ſuauig ſint tñ ab ecckiaſtica aberrãt regla. Qm̃ q̃ in ſcpᷣturis ſctĩs nõ reꝑimus:quõ vſurpare poſſumꝰ. Cauen⸗ da ſunt em̃:⁊ oĩa q̃ inflectere pñt Fuitateʒ oſiti nr̃i:ñeq; ꝓfeſſionis. Ue vob qͥ ri etis:qꝛ flebitis vos:dñs ait. Nos riden di materiã inqjrimꝰ: vt hic ridẽtes illic fle amꝰ. Ip̃m nãq; dñm fleuiſſe legimꝰ. NHõ ſolũ ꝓfuſos:ſʒ etiã oẽs iocos arbitroꝛ de⸗ clinandos:niſi foꝛte plenũ gᷓuitatis ⁊ ꝗuẽ ßmonẽ nõ eſſe indecoꝝ eſt. Ingemiſcendũ eſt aũt iugiter: ⁊ poſtpoſitã ſecuritate iu⸗ gendũ:ne a deo deſeramur ꝓpter ſuꝑbiã ⁊ negligentias:⁊ ĩ ptãte demonũ relinqua⸗ mur. Reuera quẽ deꝰ relinqͥt:demones ſu ſcipiunt: ⁊ ſuſceptũ ſue ꝑditionis ꝑticipẽ faciũt. Terribił in ↄſilijs ſuꝑ filios hoĩm deꝰ. O ꝑatur figulꝰex eadem maſſa aliud vas ihonoꝛẽ:aliudi ↄtumeliã. Sũt va⸗ ſa miſcðie⁊ ſunt vaſa ire. Sũt nouiſſimi pꝛimi:⁊ pᷣmi nouiſſimi. Sůũt multi voca⸗ ti ⁊ pauci electi. Et iõ vnuſqͥſq; nr̃m opet᷑ ſalutẽ ſuã ſicut ait apłs cũ timoꝛe ⁊ tremo re. Declinet a vanitate: mũdi ſpnat amo rem. Amplectet᷑ luctũ ⁊ quietẽ? ſectet᷑ qᷓ; tum poteſt verecũdiã:trãquilãq; mãſue⸗ tudinẽ q̃ facit vt hõ int᷑ hoiĩes pacifice vi⸗ uat vt ad om̃ ia q̃ ihoneſta ſunt erubeſcat· Laudãda aũt ytus verecũdie:quia quoꝰ rum oculos:aures lin guãq; poſſidet:non ſinit turpiter ludere ac ridere: efficiens eoſ graues ⁊ mites· Econtra grãde vitiũ eſt nmioꝝ impudentia: que impꝛobo auſu? diſſolutione ſua patres ⁊ fratres cõturbat qꝛ ſicut ſeriptum eit:nec deũ nec homines — ¶ De oꝛdine vite, reueretur:ſed letat᷑ cum malefecerit: ⁊ exul tat in reb peſſimis.Facta eſt ei frons me⸗ retricis:quia non poteſt erubeſcere. Vbi lingua audax ⁊ frons inuerecũda:quid lo quatur qͥdue agat nõ curat. Kum em̃ bo⸗ ni adolelcentuli ⁊ manſueti tacẽdo reuere antur maioꝛes ſuos:nemo ſolius tacitur nitatis hanc laudẽ putet: qꝛ ſilentiũ ip̃m in quo eſt reliquaꝝ ptutũ ociũ maximus actus verecũdie eſt. Deniq; ſi narurale eſt aut infantie deputat᷑ aut ſuperbie pꝛobꝛo datur:ſi verecundie:laudi ducit᷑. Tacebat in ꝑiculis ſuſanna:⁊ grauius verecundie qᷓ; vite damnũ putabat! vbi ſoli loqueba tur:cui poterat caſta verecũdia loqui. Fu tt ⁊ pulcer ioſeph relicta veſte in manib oꝛnicarie:tacẽſq; celeriter egreſſus eſt: qui incõgrua ſueverecũdie audiẽs nõ poterat diu ſare. Wopſes qͥq; ⁊ Hieremias:qð poterant ꝑ gr̃am: excuabãt ꝑ reuerentiã. Tutiꝰ em̃ eſt dicere qᷓ; doceꝛe:tacere q; lo⸗ qui. Quid autẽ magis poteſt verecundie bonum: qᷓ; vt iunioꝝ etas debeat diſcere tacere. Pitagoꝛas quippe legem dedit ſi⸗ lentij diſcipulis ſuis:vt tacentes ꝑ quin⸗ quenniũ:loqu i diſcerẽt:⁊ tu nð vis tacere cui vᷣtus ſilentijꝓpꝛia eſt. Quid opus eſt o adoleſcens:vt ꝓperes periculũ ſuſcipere loquẽdo:cũ tacẽdo poſſis eſſe tutio: Quã plures vidi loquendo incidiſſe peccatum vix quẽqᷓ; tacendo: Ideoq; tacere noſſe qᷓ; loqui:difficiliꝰeſt. Scio pleroſq; loqͥ cum tacere neſciant. Raꝝ eſt tacere quenq; cũ ſibi loqui nihil ꝓſit:ſapiens ñᷓ eſt qͥ nouit tacere. Alliga moneo ßᷣmonẽ tuũ:ne luxu riet᷑ ne laſciuiet:⁊ in multiloquio pctã ſi⸗ bi colligat. Sit reſtrictioꝛ ⁊ ripis ipᷣꝰco herceat᷑. Eito lutũ colligit amnis exũdãs Sit tibi ʒuitas in ſenſu: in hmone põdꝰ atq; in vᷣbis modus. Hec aũt ſi cuſtodie⸗ nisteris mitis mãſuetꝰ ⁊ modeſtꝰ. Euſto di coꝛ ⁊ retine linguã. Bona eĩ poſſeſſio: mens bona. Sepi qᷓ hãc poſſeſſionẽ⁊ mu ni eam vndiq; ne irruãt in eã⁊ captiuam ducãt irrõnabiles coꝛpis paſſiones. Cu⸗ ſtodi quantũ potes interioꝛẽ hoĩem tuũ⸗ Poli eũ quaſi vilẽ negligere ac faſtidire: „ qꝛ pᷣcioſa poſſeſſio eſt:⁊ merito pᷣcioſa:cu⸗ ius non caducus fructꝰ ⁊ tempoꝛulis:ſed ſtabilis atq; eterue falutis eſt · Si vis be ——— —— Osmemo ſolus un Liputet giſlunti hn u oci nans denq; inunt arikuurſupetugh cluünu 1 Migruus yeunit dutibu ſl ahy vou Ane Aenteregiische auiteuin Mls igthant mt: extuſtdityneni Mere qᷓ daueuni⸗ iunioʒ cer dl⸗ s quginci ſusnmnpiin dilcatinſun wt Pr cido polsli bquendonuiftunn nun nij Saoplurſbian vitlyensf̃ctj nouco ßmoneuůneln n nulnlogub pait tnino ⁊npts ricoligtannis iiii suſenſt in e odus. Pec autl e ngii Joncipli Scihditpoliwin emucitann iegbaſn porz hiclr fjin ne cuſtadire.tace pÿus ⁊ audi ⁊ non delin⸗ ques i lngua. Braue maluz. vt aliqͥs oꝛe ſuo ↄdẽnet᷑. Etem̃ ſi ꝓ ocioſo vᷣbo reddet vnuſqͥſq; rõneʒ ĩ die iudich qᷓ;tomagis ꝓ ꝓbo impuritatis ⁊ turpitudinis ⁊ imple tatis. Videamꝰ ⁊ rõnem ponamꝰꝓ ocio ſo ſilẽtio. Eſt em̃ fructuoſum ⁊ negocioſũ ſilentiũ Tacẽdo em̃ apud hoĩes. melius loqͥmur deo. Multe em̃ ↄtẽplatiões ſunt qbus aĩa deuota deo tacẽdo mirabiliter paſcii. Dauid ꝓpha docuit nos.tanqᷓ; in ampla domo deambulare ĩ coꝛde nr̃¶ et ↄuerſari cũ eo tanqᷓ; cũ bono cõtribunali yt ip̃e diceret ſibi ⁊ loqueret᷑ ſecũ. Dixicu ſtodiã vias meas. Woyſes in ſilẽtio loqᷓ bat᷑ ⁊ in ocio oꝑabat᷑. Qñ ergo iuſtꝰſolus q ſemꝑ cũ deo eſt. Quõ ſolitariꝰ eſt qͥ nun qᷓ; ſeꝑatur a xp̃o. Qñ aũt feriat a merito. quo cõſumat᷑ negociũ Quib aũt locꝭ cir cũſpicit᷑.cui totꝰ mũdus diuitiaꝝ poſſeſ⸗ ſio eſt. Qua extimatiõe diffin it᷑qͥ nec oꝑa tiõe cõpꝛehendit᷑. Nũc quidẽ de deo cogi⸗ tat ⁊ ſctis angelis eius.atq; de imarceiſi⸗ bili gloꝛia eterne beatitudinis. nũc po de Fſutijs dpaboli.de peccatis ſuis. de ho⸗ ra moꝛtis. de penis inferni.de die tremen di iudicij: nũt deꝓfunditate diuinaꝝ ſcri pturan. de natura ptutũ. de compolitiðe moꝛũ bonoꝝ. Quãgłioſum tale ſilentiuʒ vbl eloqͥa dñ eloqula caſta ſunt. Eſt igit᷑ tacẽdi ⁊ loq̃ndi modꝰ. Bona mens ⁊ ve⸗ recũda vt loquat᷑.multa pᷣus ↄſiderat.qͥd dicat ⁊ cui dicat.quo loco ⁊ tꝑe. Merito ſapiẽs dicẽdus eſt qͥ nouittpᷣus loquẽdi. Vñ bene ait ſꝙp̃tura. Hõ fapiẽs tacebit vſq; ad tẽpus. Ideo ſctiĩ dñi qᷓ ſciebant qꝛ vox hoiĩs plerunq; pctõ iucta eſt. et initiũ crroꝛis. hüani ſermo eſt.bonchoies tacere amabãt. Deniq; ſctũs dauid ait. Poſui oꝛi meo cuſtodiᷓ Pꝛopheta cuſtodiebat ⁊tu nõ cuſtodies. P otes autẽcuſtodireſi cito nõ loꝗris. Lex dicit. Audi iſrdomi⸗ nũ deũ tuũ. Audi em̃ dixit ⁊ nõ loquere. Tue em̃ etatis eſt tacere⁊ obedire nec tñ de mioꝛis ſentẽtia iudicare. Scriptũ eſt iteꝝ. Ziudi iſt ⁊ race, yſaac deferebat pa⸗ tri ſuo honoꝛẽ ⁊ obediens eius volũtati. non recuſabat moꝛi Ieſus ÿo naue ſedu lo obſequio moyſen venerabatur.er obe⸗ diens exiſtens in oibus/tanq; gratii appᷓ Etmoꝛum inſtitutione deũ meruit vt illius ſucceſſoꝛ ad regenqũ dei populũ eligeret᷑. Hel yſeus relicto ara tro mactatis bobus vocantẽ helyã ſecue tus ꝑ veram mitẽq; obedientiq.ad tantã moꝛũ aſcendit celſitudinẽ:vt ſpũs tam ex celſi magſtri dupliciter in bono diſcipu⸗ lo requieſceret. Zbꝛaam Fo ille fidelis ſe nex ad iuſſionẽ domini reliqͥt terrã natiui tatis ſue ⁊ qᷓ;uis in multis iocis ſequen⸗ tes iniurias graueſq; ꝑpeſſus foꝛet labo⸗ res· nunqᷓ; cepte obeqiẽtie penituit. Intã⸗ tũ em̃ per obedientiã ⁊ fidem placuit deo yta dexpᷣo pꝛimũ repꝛomiſſio fieret. Ip⸗ ſedemũ dns noſter ieſus xpᷣus. in factꝭ di ctiſq; ſuis multũ nos obedientiã docet. Vera em̃ ſubiectio ꝓpter deuʒ. ꝓpꝛie volũ tatis eſt moꝛtificatio.dum abiecta ⁊ indi⸗ gna deſe credit.⁊ deo acceptabilẽ. homi⸗ nibuſq; dulcẽ obedientiaʒ parit. Deniq; volũtas pꝛopꝛia ex liberi arbitrij pᷣſump⸗ tione deſcendens.obſtinatis ⁊ inobedten tiby ip̃a bona in peccatũ cõuertit. Vir bo nus cũ bonis ſuis oĩbus habere obedien tiã ſtudeat. Scriptũ quippe eſt. Melioꝛ eit obedientia qᷓ; victime ⁊ auſcultarema gis qᷓ; offerre adipẽarietum. Qm̃ q̃ſi pec catũ ariolandi eſt repugnare.⁊ quaſi ſce⸗ lus vdolatrie nolle acqeſcere. Cernis qn⸗ tum ⁊ quale ſit obedientie malũ: qð vdo latne magiciſq; comparat᷑ artibus Zido⸗ leſcentes qͥ tali repleti ſunt malo:ſubdi ſe nioꝛibus dedignant᷑. facta vo eoꝛuʒ aut dicta:tumida ⁊ erecta ceruice nõ obſeruãt — ſed duudicant.nõ venerãdo exaltant. ſed ſpernen do exultãt. Sed nõ impune. In⸗ deem̃ euident᷑ deficiũt.vnde miſeri pꝛofi cere debuerũt. Hoc aũt vult deus vt ho⸗ mo ꝑhominẽ doceat᷑ ⁊ maioꝛ maioꝛi ſub datur. Siem̃ angelus angelo imperat. ⁊ intertubentẽ ꝛ obedientẽ ſumma manet ſemꝑ cõcoꝛdia.videat ille q;grauiter pec⸗ cat· qui debitã exhibere ſuis maioꝛibꝰ re⸗ ucrentino curat Pe interitione nanq; il loꝛũ qui nõ ohedientes ſunt:⁊ ſuos ſenio⸗ res ſuoſq; patronos deſpiciũt.multa dici potuiſſent niſi pꝛomiſſe bꝛeuitatꝰ memoꝛ illa ſtudioſe pꝛeterirẽ. At qͥd plura. Vna em ſententia obecentib ⁊ inobedientib ſufficere poteſt:qᷓ; per ſe veritas loquit᷑ di⸗ cens. Qun vos zudit me audit.⁊ qui vos 3 — ene e —— — — — —— pernit meſperuit. Indeilli gaudeãt gau cio magno? qͥ ſenioꝛes ſuos venerationi habẽt ⁊ honoꝛi ꝓpter xpᷣm. Wulti nanq; de vᷣtute obediẽtie multa ſcripſerũt: inter quos ſctũs pat᷑ noſter bñdictꝰ de ea tã ter ribiliter locutꝰeſt:vt fratꝝ etiã bene obe⸗ dientiũ coꝛda:pᷓᷣ nimio timoꝛe ↄcuti vale ant. Sed⁊ ile ſummꝰ melliflui oꝛis gre⸗ goꝛius mirabiliter ſuꝑexaltat ⁊ magnifi⸗ cat eq̃: demõſtrare aũt volẽs qᷓ;ᷓti ſit meri⸗ ti obediẽtia ita ait vir eloquẽs Sola nãq; obediẽtia ptus eſt qᷓ̃ vᷣtutes cetas menti inſerit:iſertaſq; cuſtodit. Vñ pᷣmꝰ hõ pꝛe ceptũ qð obſeruaret accepit:cui ſi vellet ſe obediẽs ſubdere:ad eternã btitudinẽ ſine laboꝛe ꝑu eniret. Deinde idẽ doctoꝛ ꝓba qᷓ locutꝰ eſt ſpũſſctũs ꝑ os ſamuełſuꝑiꝰpo ſita:exp onẽs dixit. O bediẽtia qͥꝑpe victi mis iure pᷣpon it:qꝛ ꝑ victimas aliena ca ro:ꝑ obedientiã vo volũtas ꝓpꝛia macta tur. Tãto qͥſq; deũ citiꝰ placat:qᷓ;to ante ocłos eiꝰ rep̃ſſa arbitrij ſuꝑbia:gladio p̃⸗ repti ſe imet ariolãdi pctĩ ino bedientia dã: vt q̃nta ſit pᷣtus: obedientia demonſtret᷑. Ex aduerſo. n.meliꝰ oñditur qjd de eꝰ laude ſentiat᷑. Si.n.qᷓſi pctm̃ ari olãdi eſt repugnare: ⁊ qjſi ſcelus ydolatrie nolle acqeſcere ſola obediẽtia eſt que fidei meritũ poſſidet ſine qᷓ qͥſq; ifidelis ↄuinci tur ⁊ ſi fidelis eſſe videat᷑. Hinc ꝑſalomo nem dicit᷑ in oñſione obediẽtie. Vir obe⸗ diens loqͥtur victoꝛias: vir qͥꝙe obediẽſ victoꝛias loqͥł᷑:qꝛ dũ aliene voci humilit ſubdimur noſmetip̃os ĩ coꝛde ſuꝑamus. Binc veritas in euãgelio dixit eũ qͥ venit ad me nõ eyciã foꝛas:qꝛ nõ veni facerevo lũtatẽ meã:ſʒ eiꝰ qͥ miſit me. Quid.n.ſuũ faceret ſi eos qui ad ſe veniunt expuliſſet. Quis aũt neſciat qm̃ volũtas filij a pẽis volũtate nõ diſcrepet. Sʒ qm̃ pᷣmꝰ hõqꝛ ſuã volũtatẽ facere voluit:a ꝑadiſi gaudi is exiuit:ſcõs ad redẽptionẽ hoĩm veniẽs dů ſe voluntatẽ pꝛis ⁊ nõ ſuã facere oñdit ꝑmanere nos intus docuit. Eũ igit᷑ n on ſuam ſed voluntatem patris facit: eos qͥ ad ſe veniunt foꝛas non eijcit quia dũ ex⸗ emplo ſud nos obedientie ſubijc voluit: viam nobis egreſſionis ciaudit. Hic rur⸗ ſum ait. Nõ poſſum a meip̃o facere qͥcq;: ſed ſicut audio iudico. Nobis quoc; obe [Be oꝛdine vite dientia vſq; ad moꝛtem ſeruãda pꝛecipct Ipſe aũt ſicut audit iudicat tunt q́; obe⸗ dit cum iudex venit. Ne igit᷑ vſq; ad pꝛe⸗ ſentis vite terminũ obedientia iaboꝛioſa appareat:redemptoꝛ noſter ĩdicat qꝛ hanc cum iudex venerit ſeruat. Quid ergo mi⸗ rum ſi peccatoꝛ homo obedientie pñtis vi te bꝛeuitate ſe ſubijcit: qñ hanc mediatoꝛ dei ⁊ hoiĩm etiã cũ obedientes remunerat non relinqͥt. Sciendum po eſt nunqᷓ; per obedientiã malũ debere fieri:aliqũ autem ꝑ obedientiã qð agit᷑ bonũ deber itermit⸗ ti. Nequaqᷓ;:mala arboꝛ in ꝑadiſo exritit quã dens hoiĩ nõ tangere interdixit. Sed vt melius ꝑ obedientie meritũhomo be⸗ ne cõditus creſceret:dignũ fuerat vt hunc a bono ꝓhiberet:quatenus tanto verius hoc qð ageret vᷣtus eſſet:quãto ⁊ a bono ceſſans auctoꝛi ſuo ſe ubditi humiliꝰ ex⸗ hiberet Sed quia nõnunqᷓ; nobis huius mundi pꝛoſpera nõnunqᷓ; iubent᷑ aduerſa ſciendum ſummopꝑe eſt ꝙ obedientia ali⸗ quãdo ſi de ſuo hẽat aliquid nulla eſt ali quando aũt ſi de ſuo nõ habeat minima eſt. Ham cũ huius mũdi ſucceſſus pᷣcipit: cum locus ſuꝑioꝛ impatur:is qui ad perci pien da hec: obedit: obedientie ſibi ꝓtuteʒ euacuat:ſi ad hoc ex ꝓpꝛio deſiderio anhe lat. Neq; em̃ ſe ſua obedientia dirigit qui ad ꝑcipienda huius vite pꝛoſpa libidini ꝛleambitionis ſeruit. Kurſum cũ mũdi deſpectus pᷣcipit᷑ cũ pꝛobꝛa adipiſci ⁊ cõ⸗ tumelie iubentur:uiſi ex ſeip̃o animꝰ ap⸗ petat:obedientie ſibi meritũ minuit:q ad ea que in hac vita deſpecta ſunt:inuitꝰ no leniq; deſcen dit Ad detrimentuz quippe — obedientia ducitur cum mentẽ ad ſuſcipi⸗ en da pꝛobꝛa huius ſeculi: nequaqᷓ; ex ꝑte aliqua etiã ſua vota comiteni. Debet er⸗ go obedientia aliqͥd ex ſuo in aduerſis ha bere:⁊ rurſum in ꝓſperis ex ſuo aliqͥd mi⸗ nime habere quatenꝰ ⁊ in aduerſis tanto ſit gloꝛioſioꝛ: quãto diuino oꝛdini ex deſi derio iungit᷑:⁊ in ꝓſperis tanto ſit verio quanto a pñti ipſa qᷓ; diuinitꝰ ꝑeipit glia funditus menteſeꝑatur. Hot ergo tanti doctoꝛes euidẽriſſimis aſſertionib:moy ſes ⁊ paulus pꝛoculdubio teſtantur Que re ⁊lege quid vterq; eoꝝ fecerint. Verum tamen inter hec ſcire opoꝛtet: ꝙ innocuis Sunungtihm 2düununhun unus uuy us drquintih Unönnuihis nonnſtietigt oge cyuim⸗ Ibeutuniit Neſuo ihtunim — dtobuauu duprüir uh rua odecdintudilhi us vir puh bü ſmt Krimäni cipꝛobe ihli; i il e ſeßoanin ſmnimnurii deha int nutn ddannennzqug rammeniaiſucht us luuli nqußli onomtn. Dohun ihzaſtonudſe aplhais erſ lin mnaduſs mentibv ᷓᷣtus ſemp obedientie iungit᷑: do mino teſtante qͥ ait Oues meeme audiũt ⁊ ego ↄgnoſco eas.⁊ ſequunt᷑me. Redem ptoꝛi igit᷑ ſuo nõ obedit qͥ in nocẽs nõ eſt:⁊ inocẽs eſle nõ põt:qͥ obedire ↄtemnit. Sʒ neceſſe eſt vt ip̃a obediẽtia nõ ſeruili metu ſed charitatis affectu fiat: nõ terroꝛepene ß amoꝛe iuſticie. Nulla quippe innocẽtia nulla Fa obedientia eſt:niſi in eis chari⸗ tas fulgeat q̃ ytutes oẽs tranſcẽdit. Se⸗ pe.n.falſa o be dientia ſub timoꝛis ſpecie git᷑ ſi videris iuuenculũ deſideʒ ad obediendũ ⁊ velocẽ ad loquen dũ:non dubites eũ varijs an imi paſſion ib pꝛeſer tim ſuꝑbie peſte laboꝛare. Inobedientia em̃ ſequit᷑ ſuꝑbiã matrẽ ſuaʒ:ſicut habes. Equus in domit?ꝰ eua det durus ⁊ filiꝰ re miſſus euadet pᷣceps. Sicut ſuꝑbia equi in domiti pᷣcipitioꝓna eſt:ita laſciuia ado leſcentis indiſciplinati:in pcti tuna pꝛoxi macſt. Loquere matoꝛ natu decet em̃ te. Adoleſcens loquere vix in cauſa tua cum neccſſe fuerit. Si bis interrogatus fueris habeat caput reſponſum tuũ. In multis eſto quaſi inſciꝰ ⁊ audi tacẽs fimul ⁊ loqͥ ĩ medio magnatũ nõp̃ſumas:⁊ vbiſunt ſe nes nõ multũ loqᷓris: Ante gran dinẽ pꝛei bit choꝛuſcatio:⁊ añ Fecundiã p̃ibit gr̃a. 2p reuerẽtia accedet gr̃a bona. Ex his nã q; vᷣbis ſapientie intelligere potes: quãtũ pᷣtutes ſuꝑius poſite:minoꝛẽ etatẽ adoꝛ⸗ nent. Pueri eiñ a puritate dicti unt: ⁊ de cet vt regnẽt in eis ſim plicitas ⁊ innocẽtia ⁊ puritas hoc eſt vᷣginitas. Lum his cre ſcant? in his ꝑſeuerẽt:vt mereant᷑ ſeqͥ ag⸗ num quocũq; ierit. Zdoleſcẽtes aũt iuxta nom inis huꝰ interpꝛetationẽ ꝑ dies ſin⸗ gulos iv bonis oꝑib creſcentes: verecun diam diligant:taciturnitatẽ cuſtodiãt:ſi⸗ mulq; in exhibẽda obedientia nimis fer⸗ ueant. Fſtas qͥppe ÿtutes in pᷣmo conſti⸗ tuimus loco velut quedã incremẽta bono rum oꝑm:vtꝑ eas ad caſtitatem ⁊ humi⸗ litatem ⁊ patientiã:que ſecundõ partẽob tinent recto tramite valeant ꝑuenire. Ca⸗ ſtitas igitur: quna vterq; ſexus vitio libi⸗ dmis egrotat.niſi aliarum virtutum ope kulciatur:facile labitur. Et ꝓindenimio ſtudio ſeruanda eſt: quia ſemel am iſſa:nõ Et moꝛum inſtitutione. reparan da eſt. Pꝛima nanq; tela ſunt oen loꝛum:ſecũda verboꝛũ. In deſiderijs em̃ eſt omnis otioſus:⁊ deſideria occidũt pi grum. Et ideo ſuffragatur ei plurimũ ve⸗ recundia:que cuſtodit oculos:⁊ taciturni tas que retinet linguam: atq; obedientia que mentem occupat coꝛpuſq; fatigat ie⸗ iunis vigilijs ⁊ oꝛationibh ⁊ opere manu um. Sed neceſſariã pꝛe om̃ibꝰ habet hus militatem qua conſeruent᷑ habita vſq; in finem. Multi em̃ in ipᷣa ſenectute ꝑ ſuper biam in luxuriam ceciderunt. Qna dere timendum eſt ⁊ cauen dum ne ſubitus ca loꝛ ſuperet longum tempus ⁊ impudicos ſenes etas laſciua cõdemnet. Tenenda eſt itaq; ſemper humilitas cuſtos pudicitie mater patientie. Sine cauſa laboꝛat qͥ vir tures fine humilitate cõgregat. Vera aũt patientia niſi ꝑ pꝛofundam humilitatem nec acquirit᷑ nec tenet᷑. Hanc ÿo quiſquis veraciter habet nec beneficio celle nec pꝛo fugio ſolitudinis indiget ⁊ ſi ei aduerſita tis aliquid acciderit nð contnſtat᷑:ſed ad⸗ huc diligenti deum omnia cooperãtur in bonũ. Iſte timet in pꝛoſperis gaudet ĩ ad uerſis. Amat ⁊ adiuuat ſe perfequentes: quia eum patientia ⁊ ben ignitas comitã tur velut indiuidue comites. Si quis igi tur habet an imã virginalem ⁊ amatoꝛ eſt pudicitie non debet medioerib eſe cõten tus:que cito exoleſcunt ⁊ exoꝛto caumate creſcunt:ſed perfecias virtutes ſequat᷑ vr lumen habeat ſempiternũ. Qui em̃ pꝛofi cere ſtudet ſemꝑ inuenit quo creſcat ⁊ per dies ſinglos ſeiß̃o melioꝛ fiat. Adoleſcẽs pꝛofice:mancipatus es xp̃i ſeruitio ⁊ cepi ſt magna agere ⁊ excelſa imitari:con foꝛte tur coꝛ tuum ⁊ viriliter age. Magna tibi dabit᷑gloꝛia poſt victoꝛiam:licet lub eicũ ſit iter per quod incedis: tamen de domi⸗ ni auxilio confidens deſere yma: qᷓ;tum vales:⁊ ſumma petere non deficias neq; tepeſcas vt gradu m perfectiõis poſis ai⸗ cendere ad quam nõ niſi muitis laboꝛ b puenitur. Euge nunc euge initia traſcẽde: ⁊ ad ſuperioꝛa tende:vt deo in voce exul⸗ tatiouis canticũ graduũ cantes. Tibi ÿo de radice ad cacumẽfeſtinãti liber patʒ in greſſus ad ilas qᷓttuoꝛ ÿtutes S De oꝛdine vite que in adoleſcentib inch oant᷑ in iuuenibꝰ augent:in ſenib ꝑficiunt᷑: qꝛ matura etas laboꝛibh exercitata iam nouit ꝑ experienti am qð didicitꝑ ſcientiã. Inde nõ imeri⸗ to pꝛudentiã ⁊ foꝛtitudinẽ iuſticiã ⁊ tem⸗ perantiam in tertio cõſtituimus gradu qꝛ ꝑ eas maxime inſtruũtur moꝛes ⁊ bene vi uendi magiſteriũ docet᷑. Sed ex his pꝛu⸗ dentia vitate delectat: iuſticia dilectioneʒ dei ⁊ pꝛoximi ßᷣuat.foꝛtitudo metũ moꝛt ↄtemnit.tempꝑantia afflictionẽ carnis tẽ⸗ perat.pꝛima em̃ intelligit.ſecũ da bene vi⸗ uit.tertia agpetitũ cohibet. quarta modũ imponit. Tres ille ſuꝑioꝛes qð honeſtuʒ eſt oꝑant᷑. hec aũt quarta: decoꝝ agit ilud qð ex radice honeſtatis ꝓficiſci᷑ Siqͥdem pꝛudẽtia agnitio eſt pe fidci ⁊ ſcia ſcpᷣtura rum:in opoꝛtet illud trimodum genꝰintelligẽtie:quoꝝ pᷣmũ eſt hiſtoꝛicũ.ſe cundũ allegoꝛicũ:tertiũ ſuꝑioꝛ ille intelle⸗ ctus quẽ dicunt anagogicum. Juſticia vo ſt deũ timere:religione venerari:honoꝛeʒ erre parẽtib: patriã diligere: cũctis pꝛo⸗ deſſe:nocere nulli.fraterne charitatis vin culum tenere:ꝑicula aliena ſuſciꝑe: opem ferre miſeris:bonis viciſſ tudinẽ repende e:equitatẽ in iudicijs cõſeruare. Foꝛtitu⸗ do aũt eſt animi magnitudo:cõtemptꝰho noꝝ vel duuitiaꝝ. Hec aduerſis: aut pati⸗ enter cedit aut reſiſtit foꝛtiter. Nullis ille⸗ cebꝛis edomat᷑:malis adurſis nõ frãgit᷑ nõ eleuat᷑ ſecũdis:inuicta ad laboꝛes: foꝛ⸗ tis ad ꝑicula:pecuniã negligit:auaritiam fugit:q Inuiſa ꝑicula animũ pᷣparat:mole ſtis nullis cedit głie cauet apetitũ. Sed nter has tꝑantia eſt nimis pulcra virtus Eſt eĩ modus vite etiam in om̃ pbo vel ope. Hec aũt ſobꝛietatis ⁊ verecundieco⸗ jmes eſt que alio noĩevoeat᷑ mo deſtia. Hu militatis regulã cuſtodit tranquillitateʒ animi ſeruat cõtinentiã ⁊ caſtitatẽ diligit fouet decꝰ⁊ honeſtatẽ:reſtringit rõne appe itum:iram contemnit nec rependit cõtu⸗ meliam. His tu plagis celi includere hõ dei his tu armis bellatoꝛ xp̃i accingere: ꝓ⸗ tegere ⁊ oꝛnare. Iſte currus igneus te foꝛ⸗ tem militem geſta bit conſumato curſu ad celi palaciũ vt aſſiſtas regi tuo: cui certaſti bonũ certamen:fidem ſeruaſti. Bene rege hanc quadrigam pᷣtutum ⁊ ſede in ea fir⸗ mus: vt iſto vehiculo vehi altius ⁊ intro⸗ duci valeas ad tricameratã domũ ĩ ſum⸗ mo montis vertice collocatam. Hanc di⸗ co firmam fidem: ſpem incõcuſſam perfe⸗ ctam char tatẽ: que om̃em ſerulem foꝛas mittit timoꝛem:vbi via mandatoꝛũ dei dilatato coꝛde curritur. Hinc ania uſti ſe des ſapientie facta plano moderatoq; in⸗ ceſſu:poꝛtat deñ ſeſſoꝛem ſuũ. Huic quteʒ viuere chꝛiſtus eſt ⁊ moꝛi lucrum. Vir di⸗ ſcretus ⁊ contemplatoꝛ tranſit quottidie: viſionemq; mirabilẽ cernit Trahit᷑ a deo ⁊ ardenti deſi derio currit poſt eü. Si aũt iuxta montẽ excelſum: hanc qᷓ;pulcram do mum inhabitaueris: poter ⁊ tu ſepiſſime intueri terram illã ꝓmiſſionis terraʒ lacte ⁊ melle manantem: vbi verꝰ iſrł moꝛatur ⁊ veritatis pabulo ineternũ paſcit᷑. Sʒtu dicis mihi. Quare fidẽ in pꝛimo loco non poſuiſti: que eſt in chꝛiſtiana aia fundamẽ rum oim virtutũ. Facerẽ vtiq;: niſi fides creſc ret: Niſi aũt fides creſceret:apłi dño minime dixiſſent. Adauge in nobis fidẽ Cõtinua em̃ oꝑatiõe vᷣtutũ ⁊ aſſidua me⸗ ditatione ſcripturaꝝ ſanctaꝝ fides erudit᷑ ⁊eridiendo iluminat᷑: ⁊ illuminã do au⸗ getur:⁊ augendo ꝑficit᷑:⁊ ꝑficiendo ſtabili tur:ita vt nullo turbine: hereſeos: vel ꝑſe⸗ cutione moueat᷑ de loco ſuo. Igit᷑ pꝛiuſq; hõ ꝑ fidẽ cognoſcat creatoꝛẽ ſuũ:ignoꝛan⸗ tia mat᷑ oĩm vitioꝝ eiꝰ poſſidet animam Ergo ignoꝛãtia nox eſt fides vo dies. Si cut dies creſcit ꝑ hoꝛas:ſic hõ auget ꝑ illu⸗ min ationem diuine gr̃e ⁊ ꝑ documẽta m tris ecckie. Pꝛimũ itaq; ſincera radiꝝ ſctẽ fidei in terrã humani coꝛꝑis plantat: cui inſeritur ramuſculus ille bone arboꝛis.t. timoꝛ dñi: qui dicit᷑ initiũ ſapie. Cump incipit:⁊ cũ iſto aſcẽdit vſq; ad plenitudi nem luminis Cũq; fides adulta fuerit ple na: veiud quedam magna arboꝛ diuerſai ſe habẽs poma ej quib reficit᷑ anima ple⸗ na deo:tunc adheret ei timoꝛ ille ſanctus eterne charitatis: qui ꝑmanet in ſ eculuʒ ſe culi. Hec eſt em̃ fides iia que ꝑ dilectõe m operat᷑: vt homo noua creatura efficiatur: fides pꝛudẽtiſſima ⁊ inuictiſſimã d inter verba altercatiõis: in temꝑe pſecutionis vel in die neceſſitatis ſuꝑari non poteſt. Quapꝛopter fides firmã ⁊ chariitas ple⸗ — Alummn Urn onanlt qui cnnt Tuhttne nolc Abncihuam pote nſn uſontztnzun bivn mipicn „dinpunoon —nuinn Linnzuiſüt isciutyldi „ dug unhſi eiuſun luz ismit lhnniti —= chijuadhbli u duint ol p riſitun poſidcmmm c jds jodsc 6chõnugioil etꝑdoumitum e6 ſnan nai coꝛts plantatcu ile bons arbolb enit ſypie. Luni v6 idpluti 6 ds dutafunty nugn ubo wi hreci unh te nnot ile lu uipnncn ſrullzi nigeplnien aun aucuncfa nſin 3 nl utiont cta in ſegenera vᷣtutum cõtinentes virum pfectum effieiunt quantũ poſſibile eſt euʒ ꝑfici in hac vita plena miſerijs ⁊ erroꝛib. Sl iliud apoſtoli ĩ veritate dicere poteſt. uis nos ſeꝑabit a charitate xpᷣi:tubu⸗ latio an anguſtia: an ꝑſecutio: an fames: an nuditas:an perculum:an gladiꝰ. Cer tus ſum em̃ ꝙ neq; moꝛs: neq; vita neq; angeli:neq; pꝛincipatus neq; poteſtates: neq; vᷣtutes:neq; inſtãtia neq; futura neq; foꝛtitudo:neq; ꝓfun dã:neq; altitudo:ne⸗ q; alia creatura poterit nos ſeꝑare a chari tate dei que eſt in xp̃ᷣo iheſu dño nñ̃o. Hec autẽ eſt diſciplina bone vite ⁊ recta ſeries pvtutũ. Iſta eſt via regalis pꝛecedentiũ pa trum trita pedibus:ambula in ea. O grex adoleſcentiũ noli declinare ab ea neq; ad dextrã neq; ad ſiniſtrã. Jile quidẽ ad ſini ſtram declinat qͥ vitia ſub ſpecie vᷣtutum latentia ſummoge nõ deuitat. Per h ec ei multi decipiunt᷑? ignoꝛãt ſe eſſe deceptos Itaq; dupliciter rea eſt anima ſi⁊ bonuʒ nõ facit vñ ſpũaliter viuat ⁊ lateat. Su⸗ perbus vult ſe credi conſtantẽ: pꝛodigis icheralem.temerarius foꝛtem.inhuman? parcum guloſus humanũ:impudentia cõ ſtantie ſibi noinen aſſcribit: ꝓcacitas ap⸗ pellatio iẽlibertatis oſtendit: eloquentiã vboſitas fingit: ⁊ curioſitatis maluz ſub intuitu ſpũalis coloꝛis deliteſcit. Nã iter⸗ ¶Et moꝛum inſtitutione, na fide:comites ⁊ ĩſeparabiles ſoꝛoꝛes cũ Lötra luxuriã adhibet᷑ coꝛdis munditia: medie vᷣtutes ſunt:qꝛ ad vtilieatẽ ⁊ ꝑnici em poſſunt haberi. Non poteſt eſſe vᷣitas cũ mẽdacio:pudoꝛ cũ petulãt ia.fides cuʒ pfidia:caſtitas cũ luxuria. Zduerſus im. petus vitioꝝ ʒrijs eſt vᷣtutip pugnandũ 5 odiũ dilectio:qᷓ iracundiã patiẽtia:ʒ ti⸗ moꝛẽfiducie vᷣtus:3 toꝛpoꝛẽ feruo? boni ſtudij. O ponat᷑ triſticie gaudiuʒ:accidie foꝛtitudo: auaritie largitas:ſuꝑbie humi⸗ litas. Pꝛincipaliuʒ ſeptẽ vitioꝝ regina ⁊ mat eſt ſuꝑbia q̃ oĩm deterioꝛ tãto in imo iacet:quãtoi alto ſe erigit. Septẽ pᷣncipa⸗ lia pariunt de ſe mlta vitia:q̃ ita ſibumet q̃dam cognatõe iungunt᷑:vt ex altero alt rum oꝛiat᷑. Supbia ſicut eſt oꝛigo omnũ criminũ:ita ruina cũctaꝝ vᷣtutũ. Ip̃a eſt ĩ pctõ pᷣma:in ↄflictu poſtrema. De ſuꝑbia naſcit᷑ arrogãtia qᷓ tã in fact qᷓ; in dictꝰ ca⸗ uenda eſt. Ge ei qͥ ſibi magꝭ qᷓ; deo place⸗ re ſtudet. Per cen odoxiã maxie ſubhei ſi⸗ bi dyabolꝰ monachũ:qꝛ ꝑ eã ab hũtlitat, culmine denjci᷑. Sũma itaq; vᷣtus mona chi hũilitas:ſũmũ vitiũ eſt juꝑbia. Suꝑ⸗ biendo ↄtendẽdo ⁊ dimicãdo murmurã⸗ do detra hẽdo ſuſurrãdo negligẽdo contẽ nendo ⁊ ꝓpꝛias volũtates faciẽ do:infini⸗ tas monachi qͥ nůc ſunt culpas incurrũt. Binc eſt ꝙ ex hoꝝ mah mltitudie qͥ ſectm deſerũt rari valde inuen iunt᷑ qͥ moꝛtifica⸗ tis vitijs aſcẽdere ↄtendãt ad ꝑfection eʒ dum ſub pꝛetextu iuſticie: crudelitas agit᷑ qctutũ: Hec aũt ſignificãt illa ſexcẽta mi⸗ ⁊ putat᷑ eſſe vtus:qð nimiꝝ eſt vitiũ.ſicut temiſſa ſegnicies mãſuetudo eſſe creditur ⁊ qð agit toꝛpens negiigẽtia: putat᷑ agere indulgentia pietatis. Item timoꝛ ſub ſpe cie obedientie occultat᷑:⁊ dicit᷑ vᷣtus humi litatis ꝙ tamẽ vitiũ eſt timoꝛis Poꝛro vi tium inqu etudinis vtutẽ ſe vult vocari ſollicitudinis: ⁊ pꝛecipitationis facilitas feruoꝛ boni ſtudij credit᷑:⁊ bene agẽdi tar: ditas conſ.lij moꝛa eſſe videt᷑ cum tamen iſta ſit vᷣtus:illa vitiũ. Hec ⁊ ſi humani⸗ tus poſſunt diſcerni:tamẽ ſine dono di qᷓ;tuʒ mihi videt᷑ nec pᷣtutes poſſunt habe ri vel aꝑpeti: nec eaꝝ ſimilitudines qᷓ ſuut vitia vtutes imitãt ia:dechinari. Sed ſci⸗ endum eſt ꝙ quedã ſũme ptutes ſunt Nã a qͥbo habent᷑: vtiq; Faciter habent᷑. Do⸗ ctriua:ieiun iũ:caſtitas:ſcientia:⁊ his ſitia lia armatoꝝ qͥ deterra egypti educti ſunt duo aũt ſolũmõ hoĩes.i.ioſue ⁊ caleph ex illis oiby terrã ꝓmiſſiõis ingreſſi ſunt:re⸗ gredi aũt volẽtes in egyptũ: ꝓſtrati fůt in deſerto ⁊ diuerſis generibꝰ moꝛtiũ interie runt: ꝑ egyptũ itellige mũdũ:ꝑ pharaonẽ diabolũ:qͥ eſt rex ſuꝑ oẽs filios ſuꝑbie:per mare rubꝝ ablutionẽ pcrõꝝ oĩim:ꝑ egypti os in eo moꝛtuos:ip̃a pctã q̃ ſt exercitus pharao nis. Tu qͥdẽ iã egyptũ deſeruiſti: pharaonẽ fugiſti:⁊ lotꝰa ſoꝛð tua: ſubuer ſis curribꝰ cãticũ leticie dño ceciniſti. Tã⸗ dẽ ĩgreſſꝰ ſollicitudinẽ ad mðtẽ ſynai ꝑue⸗ niſti vbi data ſt tibi pᷣceptavite?⁊ iſtituta celeſtꝭ diſciplie q̃ coꝛã deo ⁊ ſetĩs eiꝰtu pol licitus es obßᷣuare.qᷓ;uis oĩa fecer nolito tñ eẽ ſecurꝰ Młta bñt᷑ ꝑicka ĩip̃a q̃ ĩcedis beremo. Ibi certe igniti ſt ᷣpentes qͥ ꝑcu⸗ ——— — ——— — ——— tiũt ⁊ interimũt murmuratoꝛes. Ibt leß q̃ inficit ⁊ deturpat detractoꝛes ⁊ fuſurro⸗ nes. Ibi ſeuꝰ gladiꝰ qͥ deuoꝛat fabꝛicato⸗ res idoli ⁊ cultoꝛes illos vicʒ monachos qͥ ſectant᷑ auariciã q̃ vdoloꝝ ẽſeruitꝰ Hãc dicit apłs:ra dicẽ oim maloꝝ. Scito tñ qꝛ nõ niſi tepidiſſimos monachos illud vi⸗ tiũ app̃hendit. Et tu caue:ne pᷣter victũ ⁊ veſtitũ aliud aliqͥd neq; hẽ̃as neq; velis hẽe. Deteſtare ſuꝑbiã:fuge cõtentionẽ. RNe cto⁊es mo naſterj dulige vt parẽtes:time vt dños.crede eẽ falutare qð iiũgũt Sʒ h cuſto dire nõ poteris niſi pᷣus te ſtultũ faci as vt ſis ſapiẽs:nihil.ſ.diſcernẽs nihil iu dicãs ex his q tibt fuerint impata:ſʒ cũ oi Rmplicitate ac fide ſꝑ obediẽtiã exhibeas Illud tĩmo do ſctm̃ illudvtile iliud ſapi ens iudicãſ.qð tibi vł lex dei vłl ſeniorꝰ ex amen indixerit. Terreat te illoꝝ exẽplũ qͥ aduerſus moyſen rebellaueft: quoꝝ alios releſtꝭ fima cõbuſſit:alios aũt infernꝰ vi nuẽtes ſuſcepit. Deficiet mihi tpᷣs:ſi velim oĩa:ꝑo ĩa pãdere. Illud tibi inculcã dũ vi deo:qꝛ dũ viuim? int᷑ laqᷓos currimꝰ nuſ⸗ qᷓ; tuta pax.ꝓhdoloꝛ nuſq; tuta qes. vbi⸗ q; bella:vndiq; hoſtes. P harao em̃ cñ ſu is egyptijs retinet exeũtẽ. Clades ibi plu rime ĩ medio itinere qͥ ĩipediũt nimis eũtẽ. In extrema po ꝑte:añ ipm hoſtes duri⁊ foꝛtes qͥ reſiſtere cupiũt ne terrã ꝓmiſſiõis oſſis intrare.i. amalech ſeo n og moab fi tj amõ ⁊ latrũculi mõt⸗ ſepr. Si foꝛte his ugat ꝑmttos laboꝛes optiaʒ ingreſſus uer? terrq̃:videb ꝙ in ip̃ᷣa etiã non valeb eẽ ſecurꝰ. Eniuero remanẽt allophili ⁊ ali as ĩcircuitu tuo reßuat gẽtes ĩ qͥby te deꝰex pꝑiat᷑ vtꝝ diligas eũ ſꝑq; manũ eiꝰ reſpici as: ne foꝛte cũ comeder et ſaturatꝰ fucris obliuiſcar eü. Igit̃ꝑ ſepteʒ gẽtes q̃ ex illa tra expuiſe ſũt.inteliige feptẽ capitalia vi cia qͥ;rũ duo carn alia fũt.icaſtrimargia ⁊ foꝛnicatio:reiiqᷓ ſpñalia qᷓ in mẽbr ſuis ta lit᷑ diſtiguuntQBule cõcupĩa in qͥnq; mo dis diuidit᷑. Pꝛio ſi añ tpᷣs cibos qͥs ape tat· Scðo ſilautioꝛes eſcas q̃rat. Tertio ſidiligẽtiꝰ quoſq; cões cibos qͥs ꝓcuret. Quarto ſi viles eſcas nimiuz qͥs ſumat⸗ Quito ſi qͥſq; ex deſiderio qðᷣcũq; ſumat. Foꝛnicatio trimodo gñeviuidit᷑. Pꝛi⸗ mũ dũ ꝑ voiũtatꝭ luxuriã cõmixtio explet᷑ ¶ De oꝛdine vite Alterũ dũ ſola attraetatiõe luxus carnis ꝑimundiciã ꝓuocat᷑. Tertiũ dũ intẽtione turpiũ cogitationũ noct᷑na qͥſq; illuſione polluit᷑. Eſt ⁊ q̃rtum genꝰ uuxta ſcturã ſi cut ydolatria ⁊ auaricia. Sed ⁊ omĩs im mũda pollutio foꝛnicatio dicit᷑. Fil argiria ĩgemiĩa diſtiguit pena ⁊ ↄcu piſcẽtia rei augẽde ⁊ in metu carẽde. Eſt ⁊ tertiũ genꝰ pedis huiꝰ qũ monachꝰ ex ip ſis necceſfarijs ſine qͥbviuere uõ põt plus deſiderat hẽe qᷓ; ncẽe ſit aut ea volumꝰ in mõðaſterijs poſſidere q̃ ſi effemꝰĩ ſeclo mi⸗ nime habere vaterem? Ire gña tria ſunt. Enũ qð ardet intrife cus.aliud qð in vbũ ſine opis effectu ꝓrũ pit.tertiũ qð nõ vt illud feruẽs ad hoꝛaʒ dirigit᷑ ß ꝑ dies ⁊ tꝑa reſeruat᷑. Exillop pe caloꝛ ⁊ indiꝗᷓtio ex iſto naſcit᷑ odiũ que oĩa eqᷓli ſunt a n oh hoꝛroꝛe damnãda. Triſticie vitiũ ĩ tres diuidit᷑ ꝑtes quaꝝ pma tempꝑata eſt ⁊ rõnabilis de delictoꝝ pen itudie veniẽs. Altera ꝑturbata ⁊ inð nabi de anrietate metꝰ. ſeu de deſꝑatiõe pctõꝝ exoꝛiẽs. Tertia de iracũdia vłde u lato dãno ac deſiderio pᷣpedito ꝓcedens. Zccidie gña duo ſũt Vnũ qð ad opus ðei pigritare monachũ ac doꝛm itare cõ⸗ pellit.al iud qð vagari huc illucq; fac ac fugere cohoꝛtat᷑ de fr̃m cũ qͥbh viuit ſocie tate. Hec. ſ.ſex vitia q̃daʒ int᷑ſe coꝗᷓtione ſunt ↄiũcta:ita vt pᷣoꝛis exuberãtia.ſeq̃n tis efficiat᷑ exoꝛdiũ. Ex pꝛĩo em̃ ſcõᷣm.ex ſe cũdo tertiũ.⁊ licde cetere. Et iõ ecõtra ſii mõ atʒ eadẽ rõne puꝗᷓndũ eſt. ꝗꝛ pᷣmo de⸗ nicto aliud faciliꝰ denincit᷑. Et iſta vitia tʒ inuicẽ ſibi ſint cõnexa ea q̃ diximꝰ rõne ſpecialiꝰ tñ in tres copulas diuidẽda ſũt. Caſtrimargie. foꝛnicatio: auaririe.ira. tri ſticie.accidia pecutiari ↄſoꝛtio federãtur Sʒ his fuꝑatis maioꝛ tibi reſtat pugna ⁊tãto grau ioꝛ qᷓnto iſta ampliꝰ fuerint vi cta Arripiendũ nãq; tibieſt totꝰ viribꝰ iu ge certamẽʒ crudeliſſimã ⁊ trifoꝛmẽ beſti am.i.ſuꝑbiã.inanẽ gkiam.⁊ inuidiã:cui in vno coꝛꝑe tria capita.⁊ ĩ ipſis capitibꝰ dẽtes ferrelcominuẽtes oia. O qᷓ;multos yiros hec imaniſſima beſtia momoꝛdi? deilecit atʒ ſub pedibꝰ ſuis ↄculcauit. Eir cũda itaq; tibi foꝛtem grmaturã vt poſſis ſtareʒ tantã neqͥciã. Induete loꝛica cha un* du in ocin untn Sen unhi — niuſul Simſprün guns. — vſüicuchs chi wne n 1ndu uz fiu Sefncichyut „n innttahin 3 pous embaituſh Erpreñ ſinai an. Etöerömſt pnat. Et itay Suretqdunin opulas duiiſt cnouantei iun ſoꝛn fenin udi nl ſuh nthinpl fuiun iqndickwche dinitmmiti m nim etios apnb e hn jnbſununottt dblus ulautA annniarivtpoit uñ junleil 3 ſume ſcutum fidei.pone galeam ſalutꝭ. ⁊ ſpei in capitetuo.ſint pedes tui calciatii — Fpꝑationẽeuãgelij pacis vt nulłꝰ in te pa teat locꝰ iſidijs potẽtis aduerſarij Caput ſuꝑbie ſiẽ caput vipere. furdꝛ eiꝰ vt furo? vꝛaconis ⁊ ſtatꝰ eiꝰ letifer vt inſanabilis ſtatꝰ reguli. Illud em̃ pᷣſtantiꝰ ceter tres venenatas ex vipereo oꝛe ad feriendũ edu cit liguas. Pꝛia eos ꝑcutit qͥꝑtrãſgrelſio nis culpã ↄtẽptui hũt diuina pᷣcepta. Se cũda ilios qͥ ex ↄſeruatiðe mãdatoꝝ extol lunt᷑ in elatiõe pᷣtutũ. Tertia eos qͥꝑcõtn maciã mẽtis ſubdi dedignant᷑ maioꝝ im perijs Quidã aũt ꝓ ca nalib quidã ꝓ ipiritualb ſuꝑbiũt. ⁊ eſt vna ſi uꝑbia ſub diuerſo coloꝛe. Fenodoxie alteꝝ caput młtifoꝛmeꝓdi⸗ giũ ⁊ młtiplex maiũ diras voces ⁊ rugitꝰ? terribiles ex turgidis faucib quadriꝑtito mõ altiꝰ efflat. Nã ſunt qͥ hñt ddna.⁊ do nãtẽ ip̃rant. Et ſũt qͥ ſe dicũt ꝓ ſuis pᷣcedẽ tiby meritꝭ dona accepiſſe nõ ꝓ gf̃a largiẽ tis. Itẽ qͥdaʒ ſunt qͥ qð nõ hñt hẽe ſeꝑ tu moꝛẽ exiſtimãt. Süt ⁊ alij qͥ ↄtẽnendo ce teros putãt ſe he aliqͥd ſingularit᷑. Sed iſta elatio ceter? ꝑnitioſioꝛ eſt de ſingtari⸗ tate iactãtie veniẽs. Hec aũt dira lues qᷓ; uiſ ſead alta erigat ⁊ ĩpleat clamoꝛib au res. nõ tñ ei iuxta quã hʒ extolientiam:eſt vis ⁊ potentia. Ipſa q́; inuidia duplices euenit flam⸗ mas. Hoc aũt caput tertiũ mõ illũ vꝛit q melioꝛi iuidet ĩ id qð ip̃e nõ ẽ:mõ illũ affi cit q̃ quẽlibʒ ↄſilem dolet ſibi eẽ eqᷓlẽ. Et hec tria diſcernere valeas.iſta do tibi in⸗ ditia. Supꝑbia em̃ rubet.ʒenodoxia albet inuidia pallet. Furoꝛ ignis ĩ ſupbis ex in ĩhypocritꝰ ex ſimulatiõe: palloꝛ ĩ inuidis ex nimio doloꝛe. His ita digeſtꝭ rectiꝰ ſeptẽ crimalia vitia denotã tur qᷓ; d in ũerant᷑ vt mihi videt᷑: qꝛ ſiẽ pᷣn⸗ ceps ſeptẽ vitioꝝ diabolꝰ nos eoꝝ ſubdit ptãtiby:ita xp̃s deꝰ nr̃ ſpũ ſeptifo?mis gre plenꝰ a d ñatu ip̃oꝝ eruit ⁊ ſibi ſubditos fac̃. Scire te oꝑtʒ qꝛ iſta vitia diuerſos oꝛ tus ⁊ diſſiles efficientias ht. Bula em̃ ⁊ foꝛnicatio:qꝛ nõ niſi ꝑ coꝛpus expleri pñt carnalia ſũt:⁊ iõ coꝛpali indigẽt afflictiõe ſimulq; remotioꝛib locꝭ vt velociꝰcurari Etmoꝛum inſtitutione ratꝭ. accige te gladio ſpũs qͥ eſt vbũdei· queãt. Auaritia ⁊ ira licʒ nõ ſint vn n⁊ ture. nã pᷣoꝛ extra naturã eſt.ſcq̃ns aũt oꝛi ginale videt: qꝛ hõ iraſcibile anĩal eſt. ſili tñ oꝛiunt᷑ mõ ſiqͥdeʒ cõmotiõis cãs extri⸗ ſecꝰ ↄcipiũt. Triſtieia ⁊ accidia nulla ex⸗ trin ſecꝰ accedẽte ꝓuocatiõe generari ſolẽt. Supꝑbhia ʒenodoꝝia atqʒ inuiciia ſine coꝛ pali miſterio ↄſumant᷑. Ad hec curãda:q̃ pũalia dicunt᷑ multũ ꝓſunt hũana cõſoꝛ⸗ tia. maxie ſi int᷑ bonos pꝛudẽteſq; viros viuas.q̃ illa ſꝑ redarguãt. Sʒ int᷑ hecſciẽ qũ eſt: ꝙ in qᷣbuſdã vetris ingluuies: in d buſdã koꝛnicatio pᷣncipalẽ obtinet locuʒ: in alijs ſuꝑbia.in alijs ʒenodoxia arcẽtes net. in qbůſdã tra.in qbuſdã auaricia ſeu triſticia aut aliqͥd eoꝝ ſibi tyrannidẽ vẽdi cat. Et iõ oꝑtet vnũquẽq; nñ̃m ſcõm qᷓli⸗ tatẽ belli qᷓ pꝛincipalit infeſtaf:pugnã ar⸗ ripere ita vt aliũ neceſſe ſit aduerſus vitiũ qð tertiũ ponit᷑ pꝛimũ exercere cõflictũ.ali um 5 quartũ ſeu quitus.⁊ ita ꝓut vitia in nob obtinẽt pᷣncipatũ. vtq; imputõnis exigit modꝰ.nos q́; oꝑtet oꝛdinẽ inſtrue⸗ re pᷣlioꝝ.⁊ ſic ð illud vnũ foꝛtit᷑ pugnemꝰ vt alia a qͥbus minꝰ impugnamurnõ ne⸗ gligamꝰ.atq; ita totis vinbꝰ laboꝛemus vt non de nr̃is laboꝛiln ſed de dei auxilio cõfidamus. Hoc em̃ mõ ad puritatẽ coꝛ⸗ dis ⁊ ad plenitudinẽ virtutũ valemꝰ xp̃o adiuuãte ꝑuenite. Illud etiaʒ nõ minꝰ te ſcire volo qꝛ variein oiby ſunt ↄſperſiões Vñ alia vitia tranqͥllis ⁊ leuib moꝛibꝰ: alia dur ⁊ aſꝑis vitia ſunt. Sepeaũt qð iſtis placʒ ilł diſplicʒ Dvabolꝰ em̃ dů de ciꝑe quẽq; q̃rit pᷣus naturã vniuſcuiuſq; intẽdit ⁊ inde ſe applicat.vñ hoĩem aptuʒ ad pctm̃ inſpexerit. Et ea qͥpe ꝑte hoiem dyabolꝰ tẽptat.q̃ eũ ꝑ excreſcẽteʒ humoꝛẽ facile ad vitia incliari ↄſpicit vt ſcᷣm hu moꝛis ↄſperſionẽ adhibeat tẽptationem Nullus ꝗᷓ culpã nõ extimet qᷓ; ex ↄſperſiõe pꝛia ſuſtinet ſed qᷓ;tum valet 5 id qð tol⸗ erat pngnet. Nã ſi cõſperſioni cedit tem⸗ ptatiõi vel vitio nequaq; reſiſtit. Igĩcõ ſtantes ⁊ vuri moꝛes ſemp ↄtra ſuꝑbiam irã ⁊ crudelitatẽ parit᷑ repugnẽt. Jocundi aũr ⁊ leues ↄtra inanẽ gkiam hypocriſim ⁊falſam pietatẽ pᷣcipue certare nõ ceſſent. 5 ſtud nanq; hoim genꝰ.laudis amoꝛe. acilius capit᷑ Nemini volunt diſplicere. oẽs equanimit᷑ poꝛtare vi dent᷑.decipiunt ⁊ decipiunt᷑ ⁊ quãto hoĩbus placẽt tãto fi unt deo odibiles. Scriptũ eſt. Aſtuti ⁊ ſi⸗ mulatoꝛes ꝓuocãt irã dei. Boni em̃ viri timetes deũ idipᷣm qð eſſe meruerũt.vide ri refugiũt. Sane laus hůũ ana bonos cru⸗ ciat.malos letificat. Duplr autẽ dãnant᷑ hypocrite ſiue ꝓ occilta iniqͥtate ſiue pꝛo pta ſimulatiõe Hã ſemꝑ iacẽt hypocrite Sm̃e ſinceꝝ ꝑmanet. Nã q̃ ſimulata ſũt diuturna eẽ nõ poſſunt. Hypocrite foꝛis cãdidiintꝰ ſoꝛdidi. Amatoꝛ vane gloꝛie vñ poſſit laudari.agere nõ qeſcit. Nõnul⸗ li falſa opinõe arrogãtie.ſe ꝑfectos eſſe exi ſtimãt. dñ nõ ſunt qͥ oboꝛtis tẽptatõibus innoteſcũt. Tãto qs fit veritati vicinioꝛ. quãto ſe lõgiꝰ eſſe ab ea fuerit arbitratus. Eſt hũilitas foꝛmidis ⁊ ignoꝛãtie.q̃ non eſt aude digna. Hypocrita pyba ſctõꝝ hʒ vitã ſctõꝝ nõ hʒ cu ſemꝑ iactãtia oculos qbus deꝰ videri põt claudit. Suꝑbis ⁊ li bidinoſis plus dñat᷑ d yabolꝰ. Trãſacta libido ſꝑ ſui relinqͥt penitudinẽ. nunqᷓ; ſa tiat᷑.⁊ ext incta reatcẽdit᷑. Ve illiqͥ tũcha⸗ buit terminũ luxurie.qñ vite. Quõ vinuʒ ↄtra potantẽ facit.⁊ poſtq; ſurrexerit neq; pes neq; manꝰ ſuũ officiũ tenẽt.⁊ oĩs eius bylaratio ytit᷑ in runã. Vir ſuꝑb nec de coꝰabit᷑ nec volũtatẽ ſuã ꝑducet ad fineʒ. Semꝑ em̃ ↄſcĩa ſerui derhũilis dʒ eſſe et triſtis.ſ.vt ꝑ hũilitatẽ nõ ſuꝑbiat:⁊ ꝑ vti lẽ meroꝛẽ coꝛ ad luxuriã nõ diſſoluat. Dei ſeruũ ſine intermiſiõe legere oꝛare ⁊ oꝑari optet.ne foꝛte mentẽ ocio deditã vita ſibi pᷣoccupet Mens xp̃o dicata ſic caueat mi noꝛa vt ma ioꝛa.q? a minimis incipiũt q́ in maxia ꝓruũt. Bari delicate ſe palpat qͥ vult ſine laboꝛe ma ſtudioq; continuo vel vitia ſugare vel Ftutes acq;rere. Aĩa aũt mole carnis pᷣſſa.ſiẽ difficile ad virtu tes ſurgit:ita facile ĩ vitia cadit: qꝛ iſta in imoſůt.ile po in ſũma arce ↄſiſtũt. Deni q; nõnulli qꝛ non ꝓ dei amoꝛe ſeculo renũ ciãt. laboꝛare nõ curãt. Vtinã qð mũ duʒ reiinqmꝰ:volũtas ſit nõ neceſſitas. Qui em̃ nõ rigida intẽtione monachi ꝓfeſſiõeʒ ſectãt:qᷓnto ſupꝑni amor! ꝓpoſitũ diſſolute appetũt:tãtoꝓcliuꝰa mũdi amoꝛe denuo reducunt᷑ ex qbus alij coꝛꝑis voluptateʒ: aly bonotẽreqnnt· Sedʒ ad hoc ↄuerſa De oꝛdine vite. tionẽ ſctitatꝭ pᷣtendit:vt alijs qñq; pꝛeeſſe deſideret:iſte nõ diſcipulus xpᷣi:ſed pᷣuita tis ſectatoꝛ exiſtit. Ferte em̃ crucẽ ⁊nð mo⸗ ri hypocritaꝝ eſt. Iſte aũt qᷓ ſe ꝓ deo duri cie tradit monachoꝝ:aſſiduis dʒ eſſe ĩ oꝛa tionib:lachꝛymas ſuas deo:nõ hoib of ferre:ieiunia ĩ aurige modũ ꝓ laſſitudine ⁊ virib coꝛꝑis tẽꝑare. Quapꝛopt᷑ nõ pi⸗ geat te bone frat᷑ qᷓ;tum potes actibo ſctis inſiſtere:vt laboꝛis tui fructꝰ qñq; poſſis reciꝑe. Hoc ſoluʒ attẽde ꝙ monachꝰ fact? es:⁊ ideo ea age q̃ monachi ſunt Int᷑eos cũ quibꝰviuis ſectare melioꝛes. In oĩgra du ⁊ oꝛdie. optimis ꝑmixta ſunt peſſima. Anioſos ſenes ⁊ ꝑtinaces:q́;s vides i his abundare ꝑiculoſis tꝑibus:no li imitari. WMoꝛes vitãq; illoꝛũ fuge:ne tibi ſint in laqueũ ⁊ ruinã. O qᷓ;multos iudices ira el turpiter vitã ſuã negligẽtes:rer babylo nis in rerrã captiuitat? ⁊ cõfuſionis poſi det:⁊ qᷓ;multi iuuenes ſpũ feruentes dño ſeruiẽtes vim faciũt celo:totiſq; virib ſi⸗ bi diripiũt illud. Vtinã taliũ p̃conu u⸗ uenũ. nf̃i imitarent᷑ ſenes vt annola red⸗ deret ſenecta:qð tenera fert ſpõte adoleſct tia. Si tu vis ꝓłficere nð reſpicias qͥd ma li faciãt alijꝛſed qͥd boni ip̃e facere debeas Nõne cernis negociatoꝛes ⁊ milites mul ta ſuſtinere pericula:vt ad incertos hono res ⁊ perituras diuitias ꝑueniãt. Iſti qͥp⸗ pe ſeruãt cũ aĩe diſcrimie:qͥ cũ plunby tri⸗ bulationibꝰ inueniũt Quid tibi dic rogo facien dũ eſt:qͥd venditis oĩibus pᷣcioſum q̃ris margaritã ⁊ emptð habes agrũ vbi theſaurꝰ latet quẽ fur au ferre nõ pot. Ne⸗ ceſſe eſt tibi oẽs inſidias pᷣcauere ſollicite: ne ſi ruinã paſſus fuer:ꝓ gla habes igno miniã. Quãuis ſis in tuto noli eſſe ſecu⸗ rus. Freq̃nter ĩ media trãqͥilitate vitioꝛũ ſirtib incauti ⁊ deſides obꝛuunt᷑ Quãta pꝛohdoloꝛ aiantia nutrit huꝰ ſecki deſer tũ q̃ negligẽtes monachos duris moꝛſibꝰ depaſcũt. Et qm̃ credo te poſſe plusꝓfice re oãoneqᷓ; iſta nñ̃a exhoꝛtatione aqdã et foꝛmulã oꝛãdi vt legẽdo et oꝛã̃do eſurtẽti aĩe duplicẽ tribuas refectõʒ ⁊ qð ðſideraſ apð deñ faciliꝰ valeas obtiere Nimioem coactꝰ ðᷣſiderio qð deſalute tua hẽo iſtud ſup̃ vires meas aſſũpſi negociũ vt vincut vᷣboꝝ meoꝝ ad iſtruttiõʒ tuã. patꝝ ſẽtẽti⸗ dtalis gicp ulusthſehun Kem cmcno mo⸗ utqlepdwdi Mus dziſeich usdeonöhobe moců plalmine upioptniph Anpons abſti ufnchgigeſs deh wonucho onachiſunt nic ndons Inc m ſin pehm *nausi;ydih Oipdusmohminn, öfugnerhint Fmolosudi * nezigsntifb it iciinsyuſ⸗ aushi nn diy *1 cumhmnhl⸗ jwialifunu „hnnn minſhutii b nnhusiim „ donhehdbes e nlnn „t idnnnb S ns pumilch 8 miuſciphnbut Quonbideng uts oibus hann pebabsagim ufene nöpor ſi as ßcuge ſollur rp glahibesn 30 tuto nolcſe ſu⸗ n nicltureyn qe obinurt Uui nunt hub ſu dir uchos ds i b npolelyit aberinone vah ibreinin uini; e 3 chner nben dellurtu diuc nuk * ytyt ipineiri as colligerẽ. Vec tu meditare:hec in tabu lis coꝛdis tui ſcribe. Et vt ſcias qᷓ; ꝑ viaʒ ſcedere debeas.⁊ vt pficere poſſis ope qð diſcis lcõne:clama ad deũ ſine quo nihil boni agit᷑: clama pᷣcoꝛclamoꝛe magno in toto coꝛde tuo ⁊ flebilis ſupplexq; tu oꝛa hoc modo. Pars tua ſumꝰ dñe quã tuliſti de ma⸗ nu amoꝛreii gladio ⁊ in arcu tuo. Bladiꝰ tuꝰ viuus ⁊efficax: arcꝰ tuus incarnatio tua. Ibi eñ̃ velut curuato ſapie ligno et ipᷣa quodãmõ flexa diuinitate neruꝰ car⸗ nis vehement᷑ extẽſus ⁊ hũanitas ineffa⸗ biliter acta cognoſcit᷑. Pars ꝗᷓtua ſumus ⁊p łus acqſitionis tue queʒ acqͥſiſti vᷣbo bdicatiõis tue ⁊ myſterio incarnationis. In circũciſione dñi nec neruꝰ rũpit᷑ nec ds còminuit᷑ vt robuſtio?a queq; ⁊ infir⸗ mioꝛg ſeruent᷑ illeſa. Aperit᷑ aũt cutẽ am⸗ putat᷑caro:ſanguis effundit᷑ vt illecebꝛo⸗ ſa mollities caitiget᷑. In carne qͥdeʒ pctm̃ qð in ea manet intellige Hec igit᷑ vᷣba cir cũciſionis ſpũ nõ lra implebis ſi velamẽ excuſatiõis ⁊ diſſimulatiõis ꝑ cõpunctio nẽ coꝛdis ⁊ ↄfeſſionẽ oꝛis amoueas:ſi pec rati cõſuetudinẽ coꝛrectiõe ↄuerſatiõis ab ſcidas.ſi deniq; vt neceſſariũ ẽ occaſiões qᷓ; pcti ⁊ fomitẽ fugias cõcupiſcentiaꝝ. Tres riui ſalutis fluxerũt a coꝛpe ieſu. vbũ doloꝛis in qͥ cõfeſſio.ſanguis aſpſio⸗ nis · in quo afflictio:aqua emũdatiõis.in quocompunctio. DPiui Bernardi abbatis de vijs vite cõfeſſione.ſ.⁊ obedientia.et pꝛi mo de confeſſione Sermo. Otas mihi feciſii vias vite adim n plebis me leticia cũ vultu tuo de⸗ lectatiões in dextera tua vſq; in fi nẽ. Ad te qͥdeʒ libent᷑ accedimꝰ dñe ieſu. diſcipuli ad magiſtrũ: infirmi ad medicũ: ad dñm ſerui. Tu es em̃ mg̃ ⁊ dñs.cuiꝰ ſcola eit in ttis ⁊cathedra in celis. Tues ileeximiꝰ medicꝰ qui ſolo ʒbo reſtauras vniuerſa. Vias tuas dñe demõſtra no ⁊ſemitas tuas edoce nos Vie em̃ tue vie pulcre. ⁊ oẽs ſemitetue pacifice. Bti qui ambulãt in via tua dñe vtutũ. beatioꝛes qͥcurrũt viã mãdatoꝝ tuoꝝ qui currũt in odoiẽ vngentoꝝ tuoꝝ. Exultas eij vt g De pꝛima via vite aplatus cu ã̃ᷓ viatoꝛẽ ſuuz nunqᷓ; fefellit: ſeruit niſi deſerentẽ. Huiꝰ mu gas ad currendũ viã.⁊ nõ ſolũ currẽs.ſed ⁊ſaliens in mõtiby trãſiliẽs colles. Exul⸗ tauerũt gygãtes philoſophi nõ ad curren dã viã:ſed ad q̃rendã gliam vanq̃ euane ſcentes ĩcogitatõnib ſuis:nõ hũiliati in pᷣtutiby ſuis. Viã em̃ ſapie neſcierũt neq; meminerũt ſemitaꝝ eius. Non eiñ in cha naan neq; viſa eſt intheman. Waledicti qᷓ dixerũt dño ieſu recede a nob: ſcientiam viaꝝ tuaꝝ nolumus · Nos querimꝰ te de die ĩ diẽ. ⁊ ſcire vias tuas volumꝰ. Pꝛin⸗ cipales vie tue due ſunt:cõfeſſio ⁊ obediẽ tia. In cõfeſſiõe crimina lauant᷑· in obediẽ tia vᷣtutes ſolidant᷑. B onũ anĩe oꝛnamẽ tũ cõfeſſio:qᷓ̃ peccatoꝛẽ purgat:et iuſtũ red dit purgatio?ẽ. Si pctã ſunt:in ↄfeſſione lauant᷑:ſi bona oꝑa in cõfeſſiõe ſolidant᷑. Cũ mala tua ↄfiteris:ſacrificiũ deo ſpũs cõtribulatꝰ:cũ dei bñficia.immolas ſacii ficiũ laudis. Abſq; cõfeſſione iuſtꝰ inglo rius iudica?᷑:⁊ pctòꝛ moꝛtuꝰ reputat᷑. Cõ feſſio igit᷑: pctõꝛis vita· iuſti głia· Video dau id dicentẽ. peccaui.⁊ audientem: dñs trãſtulit pctĩ a te:⁊ nõ moꝛieris. Lõſide ro mariã:ſi nõ verbis:tñ oꝑibus ſua pu⸗ blice crimina cõfitentẽ:⁊ dnm ꝓ ea reſpõ⸗ dentẽ.dim iſſa ſunt eipctã multa: qꝛ dile⸗ xit multũ. Reſpicio pᷣncipẽ apłoꝝ negan⸗ tẽ timide:amariſſime flentẽ:xp̃ᷣm reſpiciẽ⸗ tẽ. Jllũ felicẽ latronẽ intueoꝛ ſe accuſantẽ excuſantẽxpᷣm ⁊ dñm ꝓmittẽtẽ. hodie me cũ eris ĩ ꝑadiſo. O qᷓ; ſublimis iſtaↄfeſſio ꝑ quã de patibło ad regnũ: ð tra ad celũ: de cruce ad ꝑadiſuʒ:latro dãnatꝰ ⁊ crucifi xus aſcẽdit. Błioſa ↄfeſſio:q̃ petꝝ apoſto lũ terne crimine liberauit:⁊ ab miĩe cadere nõ ꝑmiſit. Fidelis inſtitutio q̃ marie multũ diligẽti.multuz dimiſit⁊ amoꝛis multi titulo inſignitaʒ: diſcipuloꝝ coꝛꝑi ſociauit. Pꝛeclara miſe⸗ ratio q̃ regẽ ⁊ꝓphetã multiplici criminuzʒ inundatiõe müdauit ⁊ in antiquã gloꝛiã digniratꝭ pᷣducendo reduxit. Hec eſt via nneße⸗ te muitipli ceſq; ſemite ſunt ad inuen iendũ difficiles ad tenendũ ad enũeran dũ inextricabiles Pꝛima ſemita eſt pᷣmꝰ gradus ĩ via iſta. cognitio ſui. De celo cecidit iſta ſentẽtia. Noſce teipßᷣm o homo. Vide ſinõ ⁊ ſpon⸗ „ ſus ĩ amoꝛis cãtico.ſpõſe idẽ loquat᷑. Si gnoꝛas te o pulcra int mulieres. Cogni⸗ tio ſui cõſtat ĩ trib.vt cognoſcat hõ qͥd fe cit.qͥd meruit.qͥd am iſit Quid viliꝰ d no bilis creatura.imago dei creatoꝛis filitu⸗ do qᷓ; carnẽtuã carnalibo illecebꝛis detur⸗ pare ⁊ ꝓ bꝛeui voluptate toꝛrenteʒ ꝑdere voluptat?. Quid furioſius qᷓ; rapi mentẽ ira.ſuꝑbia extolli.vexari inuidia.anxieta te toꝛqͥri Que icroceis es nutrita.q̃re ſter coꝛa amplexarꝰ. Recoꝛdare ⁊q̃ merueris. Subeat memoꝛiã tuã gehẽnalis olla.foꝛ nax ferrea magne babylõis domꝰ moꝛt⸗ anxietat domiciliũ flãmaꝝ globꝰ acerbi tas frigoꝛis:tenebꝛe ſempitne. Löſidera oꝛdinẽtoꝛmẽtoꝝ toꝛtoꝝ facies:mutatiõʒ penaꝝ.miſeriã infinitaʒ:⁊ intelleetualibꝰ oclis iſta diſcute ⁊ poterꝰ dicere:melius erat mihi ſi natꝰnð fuiſſeʒ. Refiecte ocłos et q̃ amiſeris aniaduerte. Remiſcere qlis ſit ciuitas glioſa:celeſt habitatio locꝰ vi te:ſuau itatꝰ palatiũ ſplẽdoꝛ głie:gf̃e ma⸗ gnitudo.claritas infinita. Attẽe oꝛdinẽ gaudioꝝ gaudentiũ vultꝰ:pᷣmioꝝ viciſſi tudinẽ młtitudinẽ delitiaꝝ:⁊ potes excla mare:qͥ te ꝑdidit totũ ꝑdidit dñe deꝰ Si 5 hoc triplici funiculo ligauerꝭ aĩam tuã: intelliges ⁊ aniaduertes ꝙ initiũ ſalutis noticia pctieſt. Scðs grac eſt pnia. Hec duo ita ſibi inuicẽ ↄiũcta ſunt:vt cognoſcere ſe nõ poſ ſit niſi peniteat:penitere nõ poſſit niſi co⸗ gnoſcat. Peniteat igit᷑ aĩa cõpũctiõis ia culo vulnerata pnĩa triplici qꝛ innocẽtiã amiſit:amiſſaʒ nõ reqͥſiuit:⁊ neglexit pa⸗ tientiã dei. Scio dñe ieſu qꝛ pᷣmã ſtolã in nocẽtie nobis in baptiſmate reddid iſti:⁊ amictu niueo cãdidatoſ ĩ iuſticie ſolio coi locaſti:cito receſſimꝰ a via quã oñdiſti no bis:⁊ poꝛtio nẽ ſubſtãtie q̃ nos ↄtingebat cuʒ ꝓdigo filio in diſſiłitudinis regione expẽdimꝰ. Venẽt ad nos viliſſimi ſpũs et eternoꝛũ igniũ reges:ad mũdatos im⸗ mũdi:ad ſaluatos damnati: curui ad re⸗ ctos:⁊ dixerũt aĩe nñe incuruare vt trã ſea mus. Audiuimꝰ illos ⁊ incuruati ſumꝰ. Trãſierũt ꝑ nos ⁊ innocentiã amiſimꝰ. Si culpa eſt ꝑdidiſſe: que puras erit non reqͥſiſſe ꝑditã. Perdet aliq̃s aliqueʒ.⁊ in hat moꝛtalitate q̃rit iudices. amicos cõ⸗ ¶Depꝛima via vite ponoꝛẽ cur te ĩ cõtumeliã fa uocat trahit in cãm nihil intẽptatãteli quit donec vłamiſſa inueniat: vel abiat reſtituat ⁊ cuſtoqiat reſtituta. Nos hereq tatẽ nram icoꝛruptibilẽ incõtamiatãice⸗ lis. vᷣſutijs illiꝰ inſatiabit᷑ homicide vdi⸗ dimꝰ ⁊ nõ reqrimꝰ: incuruauit nos etnð reſurgimꝰ. Surgamꝰ ⁊ eamꝰad plezno ſtrũ ⁊ dicamꝰ ei.pat peccquicelũ⁊ coꝛaʒ te:⁊ oẽm textũ euãgelice lcõnis ꝑcurrẽtes offeramꝰ pẽi pnĩam mẽtis:coꝛdis ↄtriti⸗ onẽ:ſi foꝛte důũ adhuc lõge ſumꝰ videat p ⁊ miſcia moueat᷑:⁊ accurrens cadat ſuꝑ collũ ñm ⁊ oſculet᷑ nos oſcło oꝛis ſui yo ſitan iubebit ꝓferri ſtolã pᷣmã innocẽtie.⁊ indiu nos veſtimẽtis ꝓtutũ ⁊ dar gnulũ ſecretoꝝ im anu nf̃a ⁊ calciari pedes nos in p̃paratiðe euãgelij pacꝭ. Pꝛecipiet foꝛ⸗ taſſis adduci vitulũ ſaginatũ ⁊ occidi ĩſu tiſfactiõeʒ reuertentiũ:epulari⁊ exultar ⁊ in ſimphonia ⁊ ĩ choꝛo reduci ad ſuper na gaudia ciuitatis.vbi gaudiũ eſt angek ſuꝑ vno pctõre pniam agẽte. Scimꝰ dñe ielu: qꝛ nõ pᷣuabis bonis eos qͥ ambult in innocẽtia.ſʒ nec illos q ambulòtin pe⸗ nitẽtia. Quis em̃ pctĩ nõ fecit niſi vn Btñs tñ vir cui nõ imputauit dñs perca tů. Om̃e qð ip̃e mihi nõ imputare decre⸗ uerit ſic eſt qᷓſi nõ fuerit. Cogita etiũ qnta ſuꝑbia patia dei vſus.immo abuſus ſis. Vſidebat te peccanteʒ ⁊ diſſimulabat qſi nõ vidẽs.vocabat ⁊ hõ audiebas. mina⸗ bat᷑⁊ nõ timebas necꝓmiſſis illettꝰ? nec terroꝛe ꝑcuſſus · ignoꝛans qꝛ patia deiad penitentiã te adduxit. Time timoꝛe ma ne theʒauriſauer tibi irã in die reuelatio nis iuſti iudicij dei ⁊ memento qꝛ hoꝛten dũ eſt incidere ĩ manuʒ dei viuentꝭ. Liga igit᷑ tnplici chataplaſmate pnle vuluul anie tue ⁊ dic miſerere mei dñe quoniã iui firmus ſum ſana me dñe. S Tertius Fᷓdu 671 tiõe cõnexus Nere poſt cognllt Sirne meꝰ ieuate ⁊ in medi tatiõe mea ignis incãduit qꝛ credtoe of⸗ fendi.dñm nõ timui.ſpꝛeui benefactoꝛẽ- Rũqͥd nõ ſiẽ lutũ F. dñs. Sugh te fec cere pᷣſumpſt ſti. Nũqͥd dicit figmẽtů figulo ddme feci ſli ſic. Creatura gatoꝛẽ: factura factoĩẽ⸗ —————— 5 unꝛculinigj uigchpac pu ai ui uguituriii vnnnienntain Mtichpntouſ uins vguig pnnin humjj uabtdes yntii Bulsinns s eñxitiſrtnüw. vnyuuttisn ipe ndnön ſinõf.ucichn de vus nnlnit oetuntz! dſniduij battnõuittts nn das. nepniſlu'n gnons ꝙin duri Tinennn ur nbiurim dem vdet tmmenngkn eimntzdayunh uiplimunpnn niſunneiditu mnedi. uscldalnhtfumi oſtogtz Peehu ni eeweit nis meilu ſ. iui 5 nut hlc ninn i s Sigbteſct (d. hen ßſumpt codomeft viliſſima teſta. qꝛ ſi ceciderꝭ ſuꝑ lapidem ſtũ ↄfringer.ſi vᷣoipe fuꝑ te ceridert. ↄte ret te ↄtritõe tremẽda.itaq; vt neveſtigiũ minutaꝝ appareat. Tu aũt ſanguii mi ſcuiſti⁊ creatoꝛẽ offendẽs ⁊ dñʒ nõ timẽs Seruꝰ eras illius dñi cui reſiſtere nemo põt.⁊ in pᷣceptꝰ eius acceꝑas volũtatẽ no uuſti intelligere vt bene ageres.ſj recalci trãs dñantꝭ imꝑioꝓpꝛia lege infra ſuã te rẽpublic viuore decreuiſti. Num audiſti quã ſnĩam accipiat ſeruꝰ neqᷓ;.qͥ ſciẽs vo⸗ luntatẽ dñi ſui ⁊ nõ faciẽs mttitudini ver berũ reſeruabit᷑. Zſſiſtũt angeli ad audiẽ dã vocẽ ſermonũ eiꝰ.ſtelle vocant᷑ ⁊ dicũt aſſumꝰ.venti et mare obediunt ei.⁊ oĩale ge p̃fixa ⁊ incõcuſſa retinet firmitate.tu ſo lus ꝑegrinus es ⁊ imꝑatoꝛie decreta ma⸗ ieſtatꝭ nõ curas. Zudiqꝛ põt te mittere ĩ tenebꝛas exterioꝛes.vbi flet? ⁊ ſtridoꝛ dẽ⸗ tiũ ꝑpetua infelicitate crebꝛeſcũt. Qy ſite nõ mouet creatorꝭ offen ſio etreuerẽtia po teſtatꝰ. moucat ſaltẽ inqᷓtitudo tua ꝙ tm̃ bñfactoꝛẽ in tantis bñficijs cõtempſiſti. Vbi nã ſilem benefactoꝛẽ inuenies · q̃tibi miſtrat ſyderũ curſus.tẽperieʒ aeris fecũ ditatẽ terre fructuũ vbertatẽ. Zid extremũ o vt oim vite bñficioꝝ cumulũ aggrega ret.ꝓpꝛio filio ſuo nõ pepercit. ſʒ ꝓ nobis oiĩbus tradidit iiũ.tradẽs vnigenitũ pꝛo adoptiuis.dñm ꝓ ſeruis.ꝓ impijs iuſtũ. Quid vltra debuit tibi facere ⁊ nõ fecit. Si igit᷑ iſto doloꝛe doluerꝭ poter dicere cũ ꝓpheta Venttẽ meũ doleo. ventrẽ meũ doleo.ſenſus coꝛdis mei turbati ſunt. Quartꝰ gradꝰ eſt ↄfeſſio oꝛ is. Poſt co Bnitionẽ ſui ⁊ pnĩam.poſt doloꝛẽ coꝛdis ſequit᷑ oris cõfeſſio. In his oĩb.coꝛde cre dit᷑ ad iuſticiq̃.oꝛe aũt ↄfeſſio fit ad ſalu⸗ tẽ. Sed ⁊ ip̃a triplex.ſi veritatꝭ ſalutẽ exe⸗ quit᷑. Debzʒ eiñ eſſe vera nuda ꝓpꝛia. Ve⸗ ritatẽ q̃rit altiſſimꝰ ⁊ nð falli qͥ fallere nõ intẽdiu. Houimꝰ pleroſq; et exꝑti ſumꝰ qͥ ud ↄfeſſiõis gr̃am veniẽtes. magꝭ onera⸗ tiqᷓ; liberati a petis ad ſuã ↄſciam redie⸗ rũt. Dicũt eĩ ſi clerici ea q̃ iitteratoꝛio:ſi milites qᷓ gladiatoꝛio geſſere conflictu.vt ub pallio hũilitatꝰ ſuꝑbiã induãt.in tã⸗ to ſe ſiqᷓculo ↄdẽnantes ſub qᷓtotiꝰ hũane ſalutj fumma ↄſiſtit. Sůt ⁊ ãlij qͥs timoꝛ Scilicet confeſſione. pus opificꝭ auſus eſtꝓudcare Memẽto impellit ad cõfeſſionem.alij qᷓs ſimulatio ducit. ZAdᷣ em̃ cõfitent᷑ vt ſaltẽ ſpecie vi⸗ deant᷑ eẽ cõfeſſi. An tu illã verã putas eẽ̃. ſeſſionẽ quã aut timoꝛ extoꝛſit aut ſimu atio finxit pᷣſertim cũ ſpũſſctũs diſciplĩe effugiat fictũ ⁊ gratuitã ſatiſiactionẽqᷓrat Illa po cõfeſſio vera eſt q̃ de mẽtis eõtri⸗ tiõe deſcendẽs. nec timoꝛe cogit᷑ net fictio ne palliat᷑.ſed in ſpũ cõtribulato ꝓfert ea q̃ᷓ ſentit. Nudõ aũt eã eſſe optet ⁊ totiꝰ ab ſconſiõis exutã eſſe velamie. Quid enim partẽ pctõꝝ dicere.partẽ celare.ex ꝑte mun dari.⁊ ex ꝑte immũditie deſeruire. Nũqd denuo eodẽq; vaſe dulce et amaꝝ ſapidũ ⁊ inſipidũ ſtillare põt. Oĩa nuda ⁊ aper⸗ ta ſunt ockis dei. Tu aliqͥd illi abſcõdis qͥ dei locũ in tãto obtinet facramẽto Oſtẽ de ⁊ denuda qðcũq; ĩ coꝛde tuo latuerat detege vulnꝰ vt ſentias operã medicãtis. In ſimplicitate coꝛdis opoꝛtet te querere dñm nõ ĩ duplicitate.qꝛ ve illis qͥ loquũ⸗ tur in coꝛde et coꝛde ⁊ terram duabo vijs ingrediunt᷑. Debet aũt eſſe ⁊ꝓpꝛia· Sunt em̃ pleriq; qͥ alioꝝ peccata cũ ſumma nũe rãt grauitate ⁊ ſocioꝛũ exceſſus multifoꝛ⸗ mi declinatiõe loquunt᷑· Neſciũt ſua:alie na aũt ꝑpetue mẽoꝛie cõmendarũt. Infe⸗ lices ⁊ miſeri qͥbus datũ eſt aliena plãge⸗ re ſua relinqᷓre. An Fo legiſti.qꝛ iuſtus in hᷣncipio ſermõis accuſatoꝛ eſt ſui. Sui di cit ſchtura nõ alteriꝰ.nũqͥd oblitꝰ esapo⸗ ſtolũ dicentẽ.cõfitemĩ alterutrũ pctã vãa: Vr̃a dixit non aliena· Iniqͥtatẽ meã̃ ego cognoſco dixit ile ꝓpheta nõ tuã. Quitꝰ ᷓdus eſt maceratio carnis. Sʒ Zip̃a ternario nũero ẽ cõſecrata. Cõuenit em̃ vt fiat occulte.licẽtioſe diſcrete. Tene ros artꝰ tuos ⁊ exqͥſitis educatos delitijs diuturno ↄfrige martirio:tãto te nouerꝰ a licitꝭ abſtiere. qnto mem inerꝭ illicita ꝑpe traſſe Hoc aũt occulte faciẽdũ eſt vt neſci at finiſtra qͥd faciat dext᷑a tua. Nõ em̃ eſt in oꝛe hominũ tanti boni ponenda cuſto⸗ dia.ſed in abſcõſocoꝛdis tui:vt ſit gloꝛia tua teſtimoniũ cõſcientie tue. Nec hoc di ximus vt nõ luceat lux tus coꝛam homi⸗ ninip:vt gloꝛificẽrpieʒ tuũ qͥ in celis eſt. ſed ne intentionẽtuam in bꝛeuitate vilis gloꝛie recondas. Nihil em̃ infelicius eſt q;hic carnem macerare.ieiunijs. vigilijs. — S 2———. — ⁊ illã hoſtiã ſingularit᷑ accipit altiſſimus: q nõ deꝓpꝛie ſentẽtia volũtatis.ſed de pᷣci piẽtis offert᷑ imꝑio. Multũ em̃ valet ad repellendã ſuꝑbiã ꝓpꝛie voluntatis exclu ſio:qᷓ; extirpare nõ põr qͥ huius mũdi dili git vanitatem. Diſcretio aũt in hac coꝛ⸗ rectiõe tenẽda eſt. nedum nimis fiagellare cupimꝰ ſalutẽ ꝑdamꝰ:⁊ dũ hoſtẽ ſubigere q̃rimus ciuẽ occidamꝰ. Cõſidera coꝛpor? tui poſſibilitatẽ.intuere cõplexionẽ carnis impone modũ tue diſcretioni.cuſtodi coꝛ pus ĩcolume ad obſequiũ creato r. Mul tos vidimꝰ ita in pᷣncipijs carnẽ ſuõ ver⸗ beraſſe ⁊ diſcretiõis infregiſſe repagula. vt inabiles laudũ ſolẽnijs redderent ⁊ appa ratu lautioꝛi diuturnis fouerent᷑ tꝑibus. Sertus gradꝰ eſt coꝛrectio oꝑis.ſʒ ⁊ ip̃e nũero trinitatis conſecratus. videlicet vt tibi malũ nõ facias.alteri nõ noceas.no⸗ centi nõ cõſentias. Expꝑtus es:qᷓ;fragiis ſit voluptatũ imerſio:⁊ tu iterũ vadis il⸗ luc. Aniaduertiſti qꝛ voluptas tranſijt ⁊ petm̃ remõſit. Repꝛime pedẽ a nephãdis itineribꝰ immũd iſime libidis:colla ſub⸗ ſtern mãdatis altiſſimi nõ ſit iniqtas in manib tuis. Deſeuiẽri gule ſolẽnes epu⸗ las ⁊ vana reſcinde colloqu. Auerte ocu⸗ los tuos ne videant vanitatẽ:obtura au⸗ res tuas ne audiãt ſanguineʒ:⁊ tũc dicere poterꝰ.caſtigãs caſtigauit me dñs Quid aũt ꝓdeſt infra rectitudinis lineã tuicur⸗ ſus oꝑa cohibere:ſi alijs nocere deſideras Qui non fecit ꝓximo ſuo malũ.⁊ obpꝛo bꝛiũ nõ accepit aduerſus ꝓximos ſuos re qu ieſcet ĩ mõte ſctõ dei.accipiẽs bñdietio nẽa dño et miſcðiam a deo ſalutari ſuo. Non aũt in innocentẽ p̃ſumas: niſi impi⸗ os ⁊ 3 virtutẽ gradiẽtes quãta poterꝰ au ctoꝛitate redarguas ⁊ oꝓponas te muꝝ in domo iſrkcaſtigãs te nò nocẽs alteri nec nocenti ↄſentiens. Vera eſt em̃ ſnĩa.qͥ cũ emẽdare aliũ poſſit. negligit.ꝑticipẽſe ꝓ⸗ culdubio delicti conſtituit. Cũ em̃ cã dei vẽtilat᷑ in mediũ ⁊ falſitas pᷣponit᷑ verita ti.qͥ pꝛo ꝑſona quã gerit nõ reſiſtu de ſuo damnabi ſilentio.* FSeptimꝰ gradus eſt ꝑſeuerãtia:ſʒ et ip Scilicet confeſſione Atffligere ⁊ recige hic griam illic gehennã. Licẽtioſe do faciẽda eſt: qꝛ quicqd fit cuʒ paſtoꝛis licẽtia.gratioſiꝰ eſt ĩ ↄſpectu dei ſa ternarij nũeri ſctificatiõe dicatg. ꝓeſfe uerantiã nãq; faciũt imitatio ſctõꝝ bꝛeui tas tẽpoꝝ fragilitas coꝛpoꝝ Quidnicʒ pati nõ poſſis cũ videas pueros iuuenes xgines. anꝰ. ſenes. diſcrepitos diuerp xpᷣo nð ſolũ excepiſſe ſed etiã exqͥſiſfe toꝛmẽ ta. Cõſidera pueroꝝ etatẽ.iuuenũ ignem. ᷣginũ teneritudieʒ. anuũ fragilitatẽ.ſenũ infumitatẽ decrepitoꝝ im poſſibilitatẽ⁊ vbicũq; reflexeris ocłos inuenies in his etatib multitudinẽ exemploꝛũ ad palmã martyrij virilit cucurriſſe. Nunqͥd nõ de eodẽ luto foꝛmatꝰ ⁊ tu:⁊ eodẽ ſpũ inſpi tus. Et foꝛſitã nõ ingruit ꝑfectio vt mar tiyiũ patiarꝭ nec dãnaris ſi xpo ſeruis:in mo laudarꝭ ⁊ pᷣdicaris ab oi. Oð ⁊ſip ſecutio imminet:cõtem nẽda eſt ꝓtertps bꝛeuitatẽ. Bene em̃ nob natur pᷣuldiiq nullũ doloꝛẽ vłlongñ vel magnů eſ de⸗ mõſtrat. Si em̃ magnꝰ eſt lõgus eſſe non põt. Coniunctio em̃ coꝛpis ⁊anieexqſita diu toꝛmẽta nõ ſuſtinet:ſed ſtupoꝛis ma⸗ gnitudie rremefacta fũma velocitate di⸗ ſoluit᷑. Wagni ðᷓ animieſt magna toꝛmẽ ta ↄtẽnere:q̃ in bꝛeui tantã patit mutu⸗ tionẽ vt ð laboꝛe ad requiẽ: de mieaad głiam. patientẽ faciũt euolare. Coliderã⸗ da eſt ⁊ fragilitas coꝛꝑis.q ãſepe aut al qs leuiſſimꝰ caſus aut incãdentis ichꝛic le cumulata cõgeries bꝛeui poſſunt ſufp⸗ care momento. Tribue ᷓ ytutiſi neceli⸗ tas fuerit qðcunq; debes neceſſiati pio bꝛeui ꝑiculo ſempiternũ pᷣmiũ adepturus Vides qñ qᷓ; difficilis fit via ꝓfeſſiõi — currendũ.qᷓ; młtiplices ſemite ad tenẽqi Vlerũ eſt qð ait ille tãtus ecckie magller faciliꝰ inueniri eos qͥ innocentiã ſeraru qᷓ; qui ↄgruã pniam egerunt. Her ↄfeiſiõis ꝓ modulo nro locut ſunm⸗· ſib⸗ limioꝛib fublim ioꝛis ſnĩe põdern reſemi tes. Ceterũ obediẽtie viã luh ali nis pᷣncipio aꝑire tentabimꝰne vnq faſtidiũ ventãt— dñ ſaluatoꝛis qu eſt bñdictus in ſecula. Nõ poſſumꝰ nos cogitare alida— quaſi ex nob/ ſed ſufficlẽtia nra ex deo eit⸗ Auid em̃ in ð vaſeteſteo·⁊ fragilitate plexiõis hũane cogitare eh— cere incluſus:petõcoꝛruptꝰ· depilust. nis. Loꝛpus em̃ qð cojumpit asg — 3. diſgepites duu tnn auiiunin nüingitit Kndu mpoſhlin A ochog innen i os lnuenie uh tnitſin Qngutpun Tedinnslijninn Ziumwbht Avchubnnt —buirinii —nnigiecln Sociupeinigjt Shüuütutm duinnnn njuningmni S nbumipnümn inpnſeint m uilcuun Wieñ Anusq iſuil ſs undiunici „ igbuupinſ „n.Tuburzjunin un dd ulnj jmmijnitg ſtsfrpuziü nplues emnninii dr iletins ecin ens qnnoci wnim gunui dulonfo lochi in nis ſiin ⸗ dun vi ibuim „ nevh cpn untn. vit yabadjluub nlni ruiiuu aiam.dep̃mit ⁊ terrena inhabitatio.ſen⸗ ſuʒ multa cogitantẽ Benignꝰ eſt tñ ſpũs ſapie qͥ ⁊ ſpm̃ incluſuʒ illumiat coꝛruptuʒ ſanat ⁊ alleuat dep̃ſſum Etem̃ ſpũs pieta rtis cõpeditos ſoluens.cecos illumians ⁊ erigẽs eliſos. Eſt em̃ ſpũs veritatꝰ qͥ docʒ nos oẽm itatẽ. Nõ ſolũ aũt docet.ſed et ſuggerit. Suggerit ⁊ q̃ramꝰ.docet vt in⸗ telligamꝰ. Ip̃eeſt quẽ dñs ieſus poſt pa⸗ tris obedientiã vſq; ad moꝛtẽ cruc miſit aplus ſuis obediẽtib. An nõ tibi vident᷑ ſingularis obediẽtie cõſcendiſſe faſtigiũ. qͥ accepta licẽtia ſecẽdi ĩ ciuitate:vniꝰ do mũcule ſepto ↄcluſi vnanimit᷑ vno oꝛe in o⁊one ꝑſfeuerabãt Intellexiſti qꝛ ibãt gau dẽte a ↄſpectu cõcilij: qm̃ digni hiti ſũt p noĩe leſu ↄtumeliã pati. O qjntis obediẽ tie viribꝰ innitunt᷑qͥ gaudẽt ꝓ xpᷣo ad cõci liũ trahi: dignitatẽ dicũt ꝓ eo cedi gloꝛiã qruntꝓ eo moꝛi. Btẽ aĩe abundãt in ege ſtate.ſpm̃ influẽtes.qͥbus vilitas ſublimi ras.cõtumelia.głia.patia. victoꝛia:mira bili mutabilitate vident᷑. Multũ repleta eſt aĩa eoꝝ obpꝛobꝛiũ abũdãtib.⁊ deſ pe⸗ ctio ſuꝑbis. Cernis qᷓ;libera frõte in põti ficũ faciẽ:in phariſeoꝝ ↄciliũ:in tumultũ pleb irrũpant dicẽtes. mag opꝑtet obedire deo q; hoĩb. Intuere magẽ illa duo lumi naria petrũ ⁊ paulũ ⁊ vniuerſuʒ oꝛdinem aplici ſenatꝰ obambula.⁊ ibi videb obe⸗ diẽtie firmitatẽ:int᷑ toꝛmentoꝝ mltitudi⸗ nẽ virilit ꝑſtitiſſe. Nõne ip̃e fůꝰ regis rex regiõis iliꝰ q̃ ↄtinu is gaudijs inclareſcit factꝰ eſt obedies pẽi vſq; ad moꝛtẽ:moꝛtẽ aũt crucꝰ: ⁊ didicit obedienti ex his qᷓ paf ſus ẽ. Audiſti miſeriã audiet coꝛonã. Eji diſti ꝑiculũ.vide ⁊ pᷣmiũ. Attendiſti intir mitatẽ:attẽde ⁊ ptãtem. Pꝛopter qð inq́t deꝰ eraltauit illuʒ ⁊ dedit illi nomẽ qð eſt ſuꝑ om̃e no mẽ. Sʒ taceamꝰ interim deil lius obediẽtia:q̃ finglari p̃rogatiua clau di᷑? ſignat᷑. Pꝛocedat ĩ mediũ magnꝰ il⸗ le viiarcha fidei lumẽ obediẽtie foꝛma.iu ſtcie pᷣncipatꝰ.audit ab vĩpotẽte:egredere de terra tua ⁊ e cognatiõe tua ⁊ de domo pẽis tui⁊ in terrã quã mõſtra uero ti bi ⁊ ad vniꝰiuſſiõis vocẽ:patriã fugit.re⸗ linqͥt parẽtes. deſerit hereditatẽ:⁊ alieno⸗ rũ fines nouꝰ hoſpes aggredit. Wagna res ⁊pmitiue dignitatꝭ pᷣuilegio:in patre Sccilicet obedientia multaꝝ gentiũ ↄſecrata. Pꝛimꝰ pᷣmũ ſu⸗ is facuitatibh renũciat.⁊ obediẽtie viã in defeſſa velocitate ꝑcurrit. Deniq; cũ acce piſſet filiũ ĩ ſenectute ſua in qᷓ totius mũdi ſuerat bñdictio cumulanda dicit ei deus. Tolie filiũ tuum vnigenitũ quẽ diligis pſaac·⁊ offer mihi illũ in holocauſtũ. O qnta in vᷣbis iſtis amarituco.q̃nta a coꝛ⸗ de pẽis ſegatio pietat? Jubet᷑ nãq; occide re filiũ os ex oſſib ſuis:⁊ carnem de carne ſua:filiũ magne ꝓmiſſionis ertreme ſene⸗ ctutꝰ.ꝓpꝛie młieris:filiũ mirabilit᷑ ꝓmiſſũ felicit᷑ natũ.innocenter educatũ. Lt ne te⸗ nuiſſimũ infra patna viſcera doloꝛis incẽ diũ exũdaret addit᷑ ⁊ vnigenitũ. Sũt nã⸗ ;; multi filij ſʒ nõ vnigeniti. Iſte ſic filiꝰ vt ⁊ vnigenitꝰ.iſte vnicꝰ pĩ: vnigenitus matri hereditati reſeruatus Nereſpicias adiſmael:qꝛ qͥ in ſeruitute ⁊ ex ancilla ge nitꝰ fuerat ad libertatẽ ⁊ hereditatẽ mini me ꝑtinebat. Quia po mlti ſũt filij ⁊ vni geniti.ſʒ nõ dilecti. ad exaggerandã ĩ coꝛ⸗ de piis tribulationẽ:ad cõpꝛobandã ĩ mẽ tis iuſti obedientiã dñs ſubiũgit quẽ dili gis. Elt Fo teneritudo pẽis ex mẽoꝛia di⸗ lecti noĩs recrudeſceret ⁊ ĩterioꝛ pietas ad dilecte vocis ſonũ tota ferueret puer noĩat᷑ ex noĩe qð vocatũ erat a dño pᷣuſqᷓ; in vte ro ↄciperet᷑. Vides ꝗᷓ qntis tribulationũ malleis abꝛae pietas feriat᷑ cui pᷣcipit᷑ vt filiũ tollat. occidat vnigenitũ quẽ diligit imolet. yſaac ꝑcutiat. Multu tẽtatꝰ mul tũ ꝓbatus.aduſtꝰeſt ⁊ multũ. Dulc rela tio filij ad pem pẽis ad filiũ. Hãc dulce⸗ dinẽ.⁊ oĩm neceſſitudinũ affectꝰ obliuiſci tur abꝛaã.ſternit aſinũ ſuũ ligna cõponit ccẽdit ignẽ.eximit gladiũ. nõ a dño q̃rit q̃re.nõ murmurat.nõ cõquerit᷑.nõ ſaltem vultũ parẽtis oñdit. ſʒ oim quepcipiunt᷑ gnarꝰ.in moꝛteʒ filij pia crudelitate infe⸗ ſtinat. Jõ ſumme ⁊ admirabilis obedien tie vᷣtus in abꝛaã.⁊ ſingularis excellentie laudibꝰ pᷣdicãda. Foꝛtiſſima res ẽobediẽ tia pᷣa:⁊ q̃ in gim deſcẽdere non poſſit. niſi a mundi humꝰ aſpgine purũ pᷣſſumq;. Vt aũt via eiꝰ euidentiꝰ eluceſcat. oñdamus qᷓ;tum poſſumus q̃ ſit obediẽtia ſpãlis ad deũ ꝓpꝛia ad hoĩem.cõis int᷑ deũ ⁊ hoĩem Sũt q̃dã ſũma mala q̃daʒ ſumma bona Sůma bona ſunt diligerẽ deũ.amare ꝓ c rimũ. vitatloqᷓ.nõ furtũ facere. nõ falſuʒ ioniũ dicere. nõ adulterare ⁊ alia młta q ſermõis bꝛeuitas nũerare ꝓhibet. Sũ⸗ ma mala ſũt eoꝛũ ʒria ⁊ ſilia illis. Bona pᷣcepit deꝰ vt faciamꝰ.a mal. iubet vt ab⸗ ſtineamꝰ. Pꝛecepti huius ſctã ⁊ incõmu⸗ tabilis auctoꝛitas nõ valet.qͥquo mõ re⸗ felli.qꝛ illꝰ eſt caractere ↄſignata qᷓ dixtt. Ego dñs ⁊ non mutoꝛ. Sig hõ ille queʒ impoſuit deus ſuꝑ capita nr̃a alit᷑ ſentire voluerit, ponens tenebꝛas lucẽ ⁊ lucẽ tene bꝛas.vt vłp̃cipiat bona pᷣdicta relinqᷓre: vłmalis pᷣfatis.adherere. audact᷑ refutan dũ eſt pᷣcipientis imꝑiũ ⁊ libera voce dicẽ dũ. O bedire oꝑret mag deo qᷓ; hoĩibus. Mec eſt ſpãlis obediẽtia ad deu qͥ nequa⸗ qᷓ; eſt hois arbitrio tꝑanda.ſed imutabili ↄſeruãda ꝓpoſito. Lertã igit᷑ regulã tene. vt nec imꝑio p̃latoꝝ pᷣdicta bona relinqs vłfacias mala Int᷑ vᷣo ſũma bona ⁊ ſum ma mala q̃dã media ſi q̃ alterutrũ ſe hĩta boni maliq; nomẽ aſſumũt. Media ſunt ambulare.ſedere.loqᷓ.tacere. comedere et ieiunare.vigilare.doꝛm ire:⁊ ſi q̃ ſũt ſiria- q̃ ſi paſtorꝰ licẽtia fiãt. ſummã expectãt re tributionẽ. In his igit᷑ medijs ſubdiri et obediẽtes eſſe debemꝰjad nutũ pᷣpoſitoꝝ nihil introgãtes ꝓpt᷑ ↄſciam qꝛ in his nul lů p̃fixit opꝰ.ſʒ pᷣiatoꝝ dereliqᷓt imꝑio diſ ponẽda Nõ te aũt moueat ·g̃ impitus. indiſcreta ptãs.ſʒ memẽto qꝛ nõ eit ptãs niſia deo.⁊ qͥ reſiſtit ptãti.reſiſtit dei oꝛdi natiõi. Her eſt ꝓpꝛia hoĩs obediẽtia.quã hoiĩ debemꝰ.qͥ hoĩ ſubditi ſumꝰ. Cõis eſt ⁊ iſta int᷑ deũ ⁊ hoĩeʒ qꝛ obediĩe qͥcqͥd pᷣlat⸗ exhibet᷑. exhiet᷑ ei qͥ dixitqͥ vos audit me audit. Cũ mãᷓ igit᷑ cautela tramite di⸗ cimꝰ incedẽdũ:qꝛ ⁊ młtigradꝰ ibiqẽ deli⸗ teſcũt.quoꝝ qͥ vnñ reliq̃rit ceteros ſiue re⸗ tributiõe tenebit.¶ Pꝛimꝰ gradꝰ eſt obe dire libent. Oiĩs etas ab adoleſcẽtia ſua ꝓna eſt in malũ:⁊ vnuſqͥſq; volũtatẽ coꝛ⸗ dis ſui p̃ui ſectat᷑. Ab illa em̃ pᷣme pᷣuari catiõis anguſtia.innatꝰ eſt homi amoꝛ ꝓ pꝛie volũtat.q̃ volũtatem creator relin⸗ q̃ns:ibi ſubdita ẽ ßuituti:vbi voluit dña ri. Difficile eſt ſuã relinq̃re volũtatẽ ⁊ al⸗ teriꝰ volũtati deßᷣuire. Quantũlibet aũt Fue ſit põt tñ pᷣmũ obediẽtie Fᷓdũ aſcẽdere volũtatẽ pᷣcipiẽt ſuã nõ fecerit. In vo⸗ Beſecunda yia yite lũtate ſua iuſtꝰ gliat᷑ſe dño ↄtfiteri. Uñ lud. Volũrate inqt ſacrificabo tibi. So⸗ la igit᷑ volũtas ẽ qᷓ totiꝰoꝑis oꝛnat effectũ ſineqᷓ nec bñ agit᷑. etiã ſi bonũ ei videat᷑ex volũtate igit᷑ uſcipiẽda ſtimpꝑiap̃latopꝛ ipm coꝛ a ſuis volũtarijs reflexiõib abdu cẽdo donecꝓpꝛia volũtate mactata. man datũ diligat impant?. Moceit 3 ubenter obedire. pᷣlatoꝝ volũtatẽ volũtareadim plere¶ Scðᷣs Fdus eſt obtpare ſimplicit. Zu ambulat ſimplr ambulat ↄfidente In ſimplicitate coꝛdis ſui lerꝰ obtulitſa⸗ lomõ vniuerſa.⁊ ĩ ſimplicitate coꝛdis qre re dñʒ ſcp̃tura pᷣmõſtrat. Mltos videmꝰ poſt pᷣcipient imꝑiũ mkłtas facere qͥſões ⁊cur qͥre q; obꝛẽ.ſepius introgare.cfebꝛas ingemiare q̃r.las qᷓre ꝗ pᷣcepit. vñ h venit qs h inueĩt ↄſiliũ Inde murmurato inde vᷣba murmuratiõeʒ et indigtionẽ ſonãtia amaritudinẽ redolẽtia.inde freqͥns excu⸗ ſatio.ſimtatio ipoſſibilitatꝰ aduocatio a⸗ micoꝝ. Nõ ſic abꝛaã fec̃. Zudi qͥd deꝰ de ſimplici ꝓlo ꝓteſtet᷑ In auditu ndͥt aur⸗ obediuit mihi vt vʒ oñderet vno eodẽq; momẽto ꝓceſſiſſe ⁊ imꝑantꝭ imꝑiũ ⁊oble qů obſeq̃nte. Nolite errare deꝰ nõmidet. Murmuras 3̃ pᷣlatũ in tabnaco coꝛꝑis tui.eleuat manũ ſuã ad ꝓſternẽdũ te derte re dei. Incede ſimplri mãdatꝭ obedie: ad dẽs volũtati ſimplicitatẽ. intentiõi ilũi tionẽ. Foꝛtitudo ·n. ſimplic via dñ qꝛi li foꝛtitudinẽ induũt.qͥ viam q̃ obediaeſt ſimptr icedit. ¶ Tertius ᷓᷓdus eſt hylant obedire: hylarẽ.n. datoꝛẽ diligit de. Nõ ex triſticia ait apłs.aut ex ncẽitate. Sere⸗ nitas ĩ vultu.dulcedo ĩ ſermõibꝰ mitůco loꝛãt obediam obſeq̃ntꝭ. Vñ ⁊ gentit ile poera ſic ait. Supꝑ oĩa vultꝰ acceſſere bo⸗ m. Quis.n. locꝰobedie vbi triſticecemt egritudo. Oñdũt plerũq; volůtatẽ exteroꝛa ⁊ difficileẽ vt vultũ nõ mutetd mutãt volũtatẽ Nubiloſa coꝛpis ↄpoli⸗ tio ⁊ facieſtenebr? triſticie obfuſcata. ðuo tio nẽ ab anĩo receſſiſſe ſignificãt. Reſpice dauid añ arcã dñi hylarit᷑ ſaltãtẽ qᷓlapiẽ ter ſuꝑbientꝭ femie rep̃mat indiꝗᷓrionem⸗ Ludã inquit ⁊ vilioꝛ ero añↄſpectũ Cernis igit᷑ qᷓ; ncẽia ⁊ ↄueniẽs ſit by tas ĩ obediẽtis ecutlðe. Quls· n e boi libenttriſtuiã. Si vis ꝑfecrꝰ echl Ltilmplanct jniu Sn mpumlus funjſiz —* utwgnah s bßchtyihnt — n oezd ndihi ndunjijtg⸗ o ipoldlu nnt c aduiiujnh optchhuinnun du nßimmuij eſihetnzu mih Runmmii 5plrinuhuh uni hiizmitin de ſmpliniu irt n ſinpluni mmili tudo inyi ſuni nduit quninc i¶Tensjüsctijn induuarſ t apls·auta lM ie Sa oivl* ſoodedevintaun⸗ larit᷑ ⁊cũ maᷓ vultꝰ alacritate ſuſci peiu⸗ bentꝭ imꝑiũ. vt volũtati coꝛdẽ ⁊ ſiplicita⸗ ti oꝑis vultꝰ hylaritatẽ adiũgas. Quar tus ꝗdꝰẽ velocit᷑ obſecũdare. Velocit cur tit ᷣmo dei.⁊ velocẽ deſiderat hẽe ſeq̃nteʒ Vides cũ qᷓnta velocitate currat ille qͥ di cit. viã mãdatoꝝ tuoꝝ cucurri. ideł᷑ obe diẽs neſcit moꝛas fugit craſtinũ igrattar ditatẽ pᷣcedit pᷣcipiẽtẽ.parat oculos viſui. aures audiui.linguã voci.manꝰ oꝑi.itine ri· pedes totũ ſe colligit vtimpantis colli gat volũtatẽ. Elide dñm feſtinant᷑ pᷣcipiẽ tẽ⁊ hoĩem feſtinant᷑ obediẽtẽ. ʒachee inqͥt feſtina deſcẽde qꝛ hodie ĩ domo tua oꝑtet memanere.⁊ feſtinãs deſcẽdit ⁊ excepit u lũgaudẽs. Ziaduertiſti qꝛ et feſtinant᷑ de ſcẽdit ⁊ gaudent᷑ excepit. Audiſti obed tẽ⸗ tiã. audi ⁊ o bedie remũeratiõeʒ.qꝛ hodie falus domui huic facta ẽ Intuere ⁊ ex oc⸗ caſiõe huiꝰ obedie ↄcluſiõis grãde myſte riũ.⁊ obſiqᷓtaʒ ſignacko miſcðᷣie ſnĩam · ve nit. n. inqt iliiꝰhois q̃rere ⁊ ſaluũ facere qð perterat. Nõne legiſti qꝛ filijs iſrł᷑ pᷣcipiet vt agnũ comedãt feſtinant. Feſtinant᷑ qͥp pe veri agni comeſtio ſignificat᷑ ĩplenda qꝛ vᷣba illa q̃ ꝑ legẽ dedit.ꝑ ſemetip̃ʒ pñs exhibuit. q̃ ꝑ ecckie pᷣpoſitos tra dẽda reli⸗ qͥt veloci ſt obedientia ↄſumẽda. Et tuqᷓ cũ volũtatẽcoꝛdis.ſimplicitatẽ oꝑis. hy⸗ laritatẽ vultꝰ ↄiũxeris. adde ⁊ velocitatẽ. vt ſis iuxta apłm veloxꝝ ad audien dũ adi⸗ plen dũ velotioꝛ¶ Quitꝰ ᷓ̃dus eſt virilit adiplere. Eirilit adiplete ⁊ ↄfoꝛtet᷑ coꝛ ve ſtrũ oẽs qͥ ſpatis ĩ dño. Nõ eſt foꝛtitudis iread obedia non abduci. Sitribulatio intonat.ſi ꝑſecutio reſultat.ſi ꝓctõꝛes tibi laqueũ ponũt.ſi maligni iter tuũ impedi unt. nõ obediẽtie viaʒ deſeras.ſʒ dic patꝰ ſum ⁊ nõ ſuʒ turbatꝰvt cuſtodiã mãdata tua. Quid em̃ ſuꝑiꝰ enũerata pariũt vtili tats ſi foꝛtitudo deſit. Que ĩ arce ↄſtantie vtutes collocat.⁊ eo vallo munit· qͥfuren tiũ impetꝰ aſpirare nõ poſſit Wanũ tuã miſiſti ad foꝛtia. agendũẽ inſtant⁊ ↄſtan ter obedien dũ. nec int᷑ aſpitatẽ ÿboꝝ tã re galis ẽ ſemita r. linqᷓnda.ſʒ tenacioꝛi tenẽ⸗ da feruoꝛe. Et vt bꝛeu t dotes foꝛtitudis ↄcludamꝰ.ÿtus eſt pᷣtutes ßuãs ac mu⸗ niẽs. Jůge igit᷑ velocitati foꝛtitudinẽ. cõ⸗ ſtantiã inſtãtie, ⁊tũc ſecurꝰ decãtabis ma ¶Scilicet obedientia nus pctõꝛis nõ mouebit me. Sextꝰ gra dus eſt hůiliter obedire. In hüilitate nra memoꝛ fuit nf̃iqͥ fec nos. Magna ÿtus hůilitatꝭ.ſine cuiꝰ obtẽtu ꝓtus foꝛtudis⸗ nõ ſolũ nõ ꝓtus fit.ſʒ etiã inde vitiũ ſuꝑ⸗ bie erũpat.Quã foꝛiit᷑ currebat ſaul cum eẽt ꝑuulus ĩ ockis ſuis.q̃nta philiſtinoꝛũ agmiĩapſternebat. q̃ntis virib exercebat gladiũ. poſtqᷓ; aũt tenuit eũ ſuꝑbia ⁊trãſ⸗ miſit ĩ affectũ coꝛdis. debilis ⁊ impotens factꝰ incicrcũciſoꝝ armis facile ꝓſtratꝰ oc cubuit. Aſpice regẽ in ͥ hũiitafſublimis ⁊hůtlis ſublimitas felici ↄpoſitione nite ſcũt. dñe inqͥt nõ eſt exaltatũ coꝛ meũ neq; elati ſunt ocki mei:et totũ itinerariũ eiꝰ ſe⸗ dula intẽtione recurre.⁊ quaqᷓ vᷣſ uʒ ockos refiexer inueies hũilitatꝰ floꝛib eẽ reſpſ uz Zudi nanq; alibi qͥd dicat. Foꝛtituqinẽ meã ad tecuſtodiã Suãverẽ loquit᷑ iuſtꝰ iuſticie executoꝛ. Sũt nãq; płm q foꝛtitu dinẽ ſuã nõ ad deũ ſʒ ad inanẽ gliaʒ cuſto diũt: qͥ ↄfidũt in ꝓtute ſua.qͥ de acceptis vtutiby qᷓſi nõ acceꝑint głiant᷑:ↄ ditoꝛi fa cientes iniuriã a qᷓeſt oẽ datũ optimũ ⁊ oẽ donũpfectũ. Neg foꝛtitudo ĩ ſuꝑbiã trã ſeat cõdiẽda eſt ſale hůtlitat? qꝛ nhilꝓde rit foꝛtit obedire.ſi ↄtigerit inteliciter ſuꝑ bire. Illi igit᷑ foꝛtitudinẽ ſuã ad deũ cuſtò diũt:qͥ cũ fecerit q̃ facere debẽt:dicere pñt. Serui inutiles ſumꝰq̃ facere debemꝰ feci mus¶ Septimꝰ ᷓdus eſt. indeſinent᷑ ob tpare. Nõ qͥ inceꝑit ſʒ qͥ ꝑſeuerauerit vſq; ad finẽh faiuꝰ erit. Incige młtoꝝ ẽ ꝑſeue rare paucoꝛũ Perſeuerãtia ſingularꝰfilia ſũmi regs.vᷣtutũ finis. earũq; cõſũmatio totiꝰ boni repoſitoꝛiuʒ. ÿtus ſine q̃ nemo videbit deuʒ:nec a deo videbit᷑. inis eſt ad iuſticiã oĩ credẽti in q̃ vᷣtutũ cõuentꝰ ſe uerendũ. ſibi thala mũ cõfecrauit. Quid em̃ currere ꝓdeſt:⁊ añ curſus metã deficere Sic currite diẽ apłs vt ↄp̃ᷣhendat qᷓ; ꝑſeuerã̃ti pede:curſum ilie latro cõpleuit quẽ ꝑfeuerãtia penitẽtẽ inu ĩt. Lõſumatꝰ in bꝛeui expleuit tꝑamtta. Deniq; ⁊ dñs Phaꝝ etiqʒ paphetã loquit. Si ↄuerſus fuerit iuſtꝰ a iuſticia ſua ⁊ fecerit in iqtatẽ oĩm iuſticiaꝝ ſuaꝝ nõ recoꝛdaboꝛ Videl q; ꝓfůda oblunõe ptuteſ illeſepeliãt᷑ q̃s pſeuerãtia nõ ĩſignierit Sola ẽ igit᷑qᷓ ama toꝛẽ obedie ad reg cubichm introqucit vt —— S —— —— eee — —— 5 De ſecunda via vite eñ videat indecoꝛe ſuo ĩ quẽ deſiderãt an⸗ geliꝓſpicere. In via igit᷑ iſta in q̃ ambula mus abſcõdert ſuꝑbi laqueñ mihi· Piffi cilima eſt via iſta:⁊ ſpinoſis ᷓuis anfracti bus mktipliciũ vinckoꝛũ nexib innodata In tu ibi putas obedientie fructũ:cũ ſub ditꝰ audit obediẽtiã.qᷓ;multis expetierat votis cũ ei pᷣcipit᷑ qð redoleat dignitateʒ gaudio ⁊ leticia fluitet potẽtie fulciat᷑ ima gine. Econtrario aũt.an tu illi obediẽtie meritũ aſſignas: q̃ cũ aduerſitate ꝓcedẽs terret aĩm auditor. Juis ad audiendũ.ꝗᷓ⸗ uioꝛ adimplendũ. Nõ eſt ita. Faciẽdũ eſt vt aꝓſperitate aĩo ſeꝑemur:⁊ aduerſitatẽ aĩo ↄplectamur:ſi volumꝰ illũ ſi equi qͥ re⸗ 2 fugit ⁊ ad paſſioneʒ volũtariꝰ venit. niaduertꝭ igit᷑ qꝛ vie iſte. vie vite ſunt ducẽtes ad vitã. Bti mites qm̃ mites do cebit dñs vias ſuas. Cõtinget aũt eis qð ſequit᷑ Adimpleb me leticia cũ vultu tuo qꝛ qᷓ;diu ſumꝰ ĩ coꝛꝑe.ꝑegrinamura dño. Lõge ſumꝰ a facie dei.a vultu glie:a ↄtẽ⸗ platiõe maieſtatis:niſi qꝛ plerunq; miſeri coꝛs ⁊ miſeratoꝛ dñs illuminat vultũ ſuũ ſuꝑ nos. Hoc aũt fit cũ remota nube illa qᷓ opoſita erat ne trãſiret oĩo:accedimus ad ilũ ⁊ illũinamur reuelata facie gloꝛiã ſpeculãtes. Non aũt ita ꝓpꝛie reuelata fa⸗ cie accipiamꝰ:cũ videamꝰ adhuc ꝑ ſpecu lũ ĩ enigmate ⁊ carcerali coꝛꝑe teneamur. Reuelata em̃ dicit qᷓ;tuʒ ad caliginẽcoꝛ⸗ poꝝ vñ ſpũs iſte creatꝰ.aliqũ ad creatoꝛẽ ſpm̃ emergit ⁊ adherẽs ei.vnꝰ cũ eo ſpũs efficit᷑. Nulliꝰ aũt momẽti eſt iſta ↄtẽpla⸗ tio:qꝛ ſpũs coꝛpoꝛeis clauſtris circũdatꝰ freq̃nti carnis cõtagiõe relidit ⁊ ſup̃ crea⸗ turã ↄſtitutꝰ infra queq; viliſſima ꝓtinꝰ? repit᷑. Sʒ ⁊ creatoꝛ ſpũs cuiꝰ ma&ᷓ ſt oꝑa exqͥſita ĩ oẽs volũtates eiꝰ: modo accedit mð recedit. Accedit neſciẽtibꝰ nob modo ĩrantib nob recedit: qꝛ neſcimꝰ vñ veni at aut q́ vadat. Et plerũq; q̃nto freq̃ntiꝰ q̃rit᷑ tãto velotioꝛ elõgat᷑ iuxta qð ip̃e loq́ tur ſpõſe. Auerte ockos tuos a me.qꝛ ipſi me auolare fecert. Cõtingit etiã vt cũ nõ q̃rit᷑ veniat cũ q̃rit fugiat ſiẽ ſpõſeĩ cantic mktiplicit᷑ oſtẽdit᷑ q̃ſiſſe ⁊ nõ inueniſſe. Nõ eſt aũt vultꝰ iſte vultũ glie dñi inueniſſe qᷓ eſt ſuꝑ cherubin qꝛ vniuerſitati angeloꝛũ 6. puriſſimꝰ ⁊ clariſſimꝰexhibet.nob vo ſpe „ culatoꝛijs ⁊ vmbꝛgtilibꝰ adumbꝛat᷑ ima ginib. Qꝛ igit᷑ vultũ dei ſicuti eſt videre nõ poſſumꝰ adimpletiõeʒ leticie nõ habe mus donec trahat nos ad ſeip̃m ⁊ acce⸗ dat caput coꝛꝑi⁊ ſit deꝰ oĩa in oĩby. Illie erit adimpletio h eſt guſtꝰ. Buſtamꝰ em̃ b ⁊ videmꝰ qᷓ;uauis eſt deꝰ.ſʒ guſtꝰ iſtenõ trãſit ĩ potũ qꝛ licʒ videmꝰ nõ tñ penetra mus · In guſtu eſt ſuauis. in adimpletiõe admirabił. Sctõꝝ aũt aĩe terrenis exute coꝛꝑib qͥ tñ ad ſedes ethereas aduolaue⸗ rũt.iʒ bibãt nõ tñ adimplent᷑ nõ tñ inebꝛi ant᷑. Quãuis em̃ młta btitudine ꝑfruant᷑ expectãt tñ reſurrectiõʒ moꝛtuoꝝ coꝛpoꝛũ vt cũ in tra ſua duplicia poſſederit ſempi terna ꝑfũdant᷑ leticia. Mõ em̃ illis ſingu lis ſingłe ſtole albe date ſunt.⁊ iniũctũ vt ſuſtineãt modicũ donec impij ↄterant du plici ↄtritiðe.⁊ ip̃igemina btitudine coꝛo nent᷑. Lũ g nõduʒ hẽant qð hẽe deſiderãt inebꝛiari nõ pñt.ſʒ eſt illa viſio potꝰ vtſi abſq; laboꝛe bibit᷑.ita ſine laboꝛe quieſcat donec ſatient᷑cũ appꝑuerit głia ſua· Cum aũt reſurgemꝰ in vuũ ꝑfectũ.i mẽſurã eta tis plenitudinis xp̃i.et glioſa illa ciuitas margaritꝭ ſuis oꝛnabit.⁊ ſiẽ letantiũ hitã tio erit ĩ ea.tũc adimplebit nos leticiacũ vultu ſuo:qꝛ videbimꝰ eñ ſicuti ẽ tũc ine bꝛiabimurab vbtate domꝰ ſue et toꝛrẽte voluptatis ſue potabit nos ⁊ dicet᷑ nob · bibite ⁊ inebꝛiami km̃i qꝛ ⁊ aĩa illũiatiõʒ ⁊ coꝛꝑꝰ glificationẽ iure ꝑpetuo poſſide⸗ bũt. Sequit᷑ Delectatõnes ĩ dexter tua vſq; in finẽ Siniſtra dei yita pñs eſt. Et qꝛ ꝓ ſiniſtro ducimꝰ qͥcͥd nõ mituʒ cura mus:ꝑ ſiniſtrã vita pñs accipit᷑ in q̃ deus electos ſuos ſic ab ipijs ꝑmittit flagellari vt etiã patiat᷑ occidi. An nõ tibi videt᷑ ob liuiõi dari qͥ dicũtꝓpter te moꝛtificamur tota die eſtimati ſumꝰ ſi oues occiſiõis qͥ re faciẽ tuã auertꝭ: obliuiſceris inopie nre. Per dexterã vᷣo illa btã viaſ ignificat: q neſcit niſi gaudia:de q̃ nihil aliud dicere poſſumꝰ niſi qꝛ glioſa dicra ſunt de te ci⸗ uitas dei. Ibiſũt delectatiões ille qͥs ocu lus nõ vidit nec aur audiuit nec ĩ coꝛ bo⸗ mis aſcẽdit:qᷓs pᷣparauit deꝰ diligẽtib ſe⸗ In ſiniſtra retnburiões. in derta delecta⸗ tiões. Vſq;quo aũt. Vlq; in finẽ. Quis eſt iſte finis ʒinis ad luſiiciã xpᷣs oicde dohet mynn Ipigemn diuiunn diʒ duntinit kichaiwn edd.uir ci ayxerhin Un n in vniininin inis uulkam uis onliumiſn tit adnyl ului q vcn ihntin ꝛd vbtur dor un it bꝛuniq;liui ti. Finis ille de qͥ ſapia dicit. Attingit a fi ne vſq; ad finẽ foꝛtit ⁊ diſponit oĩa ſuaui ter. Ipſe eſt finis ad quẽ cũ venerimꝰ ni⸗ hil amplius ſitiemꝰ ieſus ſpõſus ecckie qͥ; eſt deus benedictus in ſecula Zmen· ¶actuꝝ me opepꝛeciũ duxi:ſi diui Bern. tractatui de pᷓdib hůũilitate et ſuꝑbie ad maioꝛẽ eiꝰ intelligẽtiã ꝓut legẽti ſatis erit ꝑſpicuuʒ:beati Bñdicti dus hũilitatꝭ pᷣpoſuero: ¶Ex regula btiſſimi piis Benedi cti de bhumilitate.capit᷑.vij. Lamat nob ſcp̃ᷣtura diuiĩa frẽs: c dicẽs. Ois qͥ ſe exaltat hũiliabi tur:et qᷓ ſe humi iat: exaltabit᷑. Cũ hec ꝗᷓ dicit oſtẽdit nob oẽm exaltationẽ gene⸗ ſuꝑbie. Qð ſe cauere ꝓpheta indicat dicẽs. ñe nõ eſt exaltatũ toꝛ meũ. neq; elati ſunt ocki mei. neq; am bulaui ĩ magnis neq; ĩ mirabilib ſuꝑ me Sed qͥd. Si nð hũiliter ſentiebã:ſed exal taui aĩam meã.ſicut ablactatꝰ ſuꝑ matreʒ ſuã;ita retribues ĩ aĩa mea. Vñ frẽs ſi ſũ me hũilitatꝭ culmẽ volumꝰ attigere:et ad exaltationẽ illã celeſtẽ:ad quã ꝑ pñtis vi⸗ te hůilitatẽ aſcẽdit: volumus velocit ꝑue nire:actib nf̃is aſcẽdentib ſcala illa erigẽ da eſt:q̃ in ſomno iacob apꝑuit:ꝑ quaʒ ei deſcẽdetes angeli ⁊ aſcẽdentes mõſtrabã⸗ tur. Nõ aliud ſine dubio deſcenſus ille:et aſcẽſus a nob intelligit᷑: niſi exaltatiðe de⸗ ſcẽdere:⁊ hůilitate aſcẽdere. Scala o ip̃a erecta nfa eſt via ĩ ſeculo:qᷓ hũiliato coꝛde a dño erigit ad celũ. Latera em̃ eiuſdẽ ſca le dicmꝰ nñm eſſe coꝛpꝰ et aĩam: in qͥbus lateribꝰ diuerſos ꝗᷓdus hůũilitatꝰ:vel diſci pline vocatio dinia aſcẽden dos inſeruu. Bradus pꝛimus humilitatis. ¶ Pꝛimꝰ itaq; gradꝰ hñilitatꝭꝰ eſt:ſitimo rẽ dei ſibi añ ockos ſemꝑ ponẽs obliuionẽ oĩno fugiat.⁊ ſempꝑ ſit mẽoꝛ oim: qᷓ pᷣcepit deus.⁊ qliter ↄtẽnentes deũ in gehẽnã ꝓ pctis incidũt:⁊ vitã ernõ:q̃ timẽtibo deñũ pparata eſt:aĩo ſuo ſꝑ reuoluat.⁊ cuſto di ens ſe oĩ hoꝛa a pctis:⁊ vitijs.i.cogitatio nũ:lĩgue:ocłoꝝ manuð: pedũ: vel volũta Humilitatis, tis ꝓpꝛie:ſed ⁊ deſideria carnis amputare feſtinet. Eſtimet ſe hõ de celis a deo ſꝑ re⸗ ſpici oĩ hoꝛa:⁊ facta ſua ĩ oĩ loco ab aſpe⸗ ctu diuinitatis videri:⁊ ab angel oĩ hoꝛa deo nũtiari Demõſtrat nob hocꝓphacũ in cogitatiõibꝰ nr̃is ita deũ ſꝑ pñtẽoſten⸗ dit dicẽs. Scrutãs coꝛda ⁊ renes deus.et itẽ. O ñs nouit cogitatiões hoĩm.qm̃ va ne ſũt. Et itẽ dicit. Intellexiſti cogitatio⸗ nes meas alõge.⁊ qꝛ cogitatio hoĩs cõfi⸗ tebit᷑ tibi. Nã vt ſollicitꝰ ſit circa cogitati ones ſuas ꝑuerſas.dicat ſꝑ vtilis frat in coꝛde ſuo. Tũc ero ĩ maclatꝰ coꝛã eo.ſi ob ſeruauero me ab iniqtate mea. Volunta⸗ tẽ Foꝓpꝛiaʒ ita facere ꝓhibemur.cũ dicit ſcpᷣtura a volũtatibꝰ tuis auertere. ⁊ itẽ ro gamꝰ deñ in oĩone: vt fiat illiꝰ vo lũtas ĩ nob. Docemꝰ ꝗᷓ merito nr̃ am non facere volũtatẽ:cũ cauemꝰ illud ꝙ diẽ ſcri ptura. Sũt vie:q̃ putant᷑ ab hoĩby recte:q; rũ finis vſq; ad ꝓfundũ inferni demerg it Et cũ itẽ cauemꝰ illud:qð de negligentib⸗ dictũ eſt. Coꝛrupti ſunt:et abhomiabiles facti ſũt ĩ voluptatibꝰ ſuis. In deſiderijs vo carnis ita nob deũ credamꝰ ſꝑ eẽ pñtẽ cũ diꝓpha dñ o. Añ te oẽ deſideriũ meũ⸗ Cauẽdũ q eſt iõ malũ deſideriũ:qꝛ moꝛs ſecꝰ introitũ delectationis poſita eſt. Vñ ſcpᷣtura pᷣcipit dicẽs poſt ↄcu piſcẽtias tu⸗ as nõ eas. Ergo ſi ocłi dñi ſpeculant᷑ bo⸗ nos:⁊ malos:? dñs:de celo ſp reſpicit ſu per filios ho ĩm:vt videat ſi eſt intelligẽs aut reqͥrẽs deũ ⁊ ab angeł deputatꝭ nob q́ tidie die noctuq; dño factoꝛi ño oꝑa nr̃a nũciant᷑:cauen dũ eſt oĩ hoꝛa frẽs:ſit dicit in pſalmoꝓpha.ne nos declinãtes in ma lũ.⁊ inutiles factos gliq hoꝛa reſpiciat de us.⁊ ꝑcendo nob in h tꝑe:qꝛ piꝰ eſt:⁊ expe ctat nos cõuerti in meliꝰ: ne dicat nob in futuro hec feciſti.⁊ tacui M Bradus ſecundus humilitatis. Scðus hůilitat? gradus eſt. ſigpꝛiã qͥs nõ amãs volũtatẽ deſideria ſua non dele ctet᷑ implere.ſed votẽ illã dñi factꝰ imitet᷑ dicẽtis. Nõ veni facere volũtatẽ meã:ſed e q me miſit. Itẽ dicit ſcp̃tura. volũtas habet penã ⁊ neceſſitas parit coꝛonam. Tertius gra dus humilitatis. ¶Tertius hũtlitatꝭ gradꝰ eſt; vt qͥs pꝛo dei amoꝛe oĩ obediẽtia ſe ſubdat maioꝛi⸗ im itãs dñm.de q́ͥ diẽ apłus. factus obedi 6 53 S — eee ens vſq; admoꝛtem. Quartus gradus humilitatis⸗ Quartus hũilitatꝭ gradꝰ eſt. ſi in ipſa obediẽtia dur ⁊ rijs reb.vel etiã qͥbuſii bet irrogatis iniurijs tacita ↄſcia pat iam amplectat᷑ ⁊ ſuſtinẽs nõ laceſcat vł diſce⸗ dat dicẽte ſcp̃tura. Qui ꝑſeuerauerit vſq; in finẽ. ſaluꝰ erit. Itẽ cõfoꝛtet᷑ coꝛ tuũ:⁊ ſuſtine dñm. Et oñidens fidelẽꝓ dño vni uerſa etiã Zria ſuſtinere debere dicit ex ꝑ⸗ ſona ſufferẽtiũ:ꝓpter te moꝛte afficimur to ta die:eſtimati ſumꝰ ſiẽ oues occiſiõis.⁊ ſe curi de ſpe retributiõis diuĩe ſubſequunt᷑ gaudẽtes ⁊ dicẽtes.ſʒ in his oiby ſupamꝰ ꝓpter eũ qͥ dilexit nos. Et itẽ alio loco ſcri ptura. Pꝛobaſti nos inqͥt deus:igne nos examiaſti ſiẽ examinat᷑ argentũ. induxiſti nos ĩ laqueũ:poſuiſti tribulatiões in doꝛ ſo nño. Et vt oſtẽdat ſub pᷣoꝛe debere nos eſſe:ſubſequit᷑ dicẽs. Impo ſuiſti hoies ſu per capita nr̃a. Sʒ ⁊ p̃ceptũ dñi in aduer ſis:⁊ ĩ iniurijs ꝑ patĩam adimplẽtes:qͥ ꝑ cuſſi ĩ maxillã pᷣbẽt ⁊ aliã:auferẽti tunicaʒ dimittũt ⁊ palliũ angariati miliario.va⸗ dũt ⁊ duo:⁊ cũ paulo apło falſos frẽs ſu⸗ ſtinẽt:⁊ ꝑſecutoꝛes ⁊ maledicẽtes ſe bñdi⸗ Bradus quintus hũilitatis. cunt- Quitus hũilitatꝭ gradꝰ eſt:ſi oẽs cogi⸗ tatie nes malas coꝛdi ſuo adueniẽtes:vel mala a ſe abſcõſe cõmiſſa ꝑ hũilẽ ↄfeſſiõʒ abbati non celauerit ſuo. Hoꝛtat nos de hacre ſcp̃tura dicẽs:reuela dño viã tuã:et ſpera in eo Et itẽ dicit. Cõfitemiĩ dño qm̃ bonꝰ:qm̃ in ſckm miſchia eiꝰ. Et itẽ ꝓpꝓhe ta.delictũ meũ cognitũ tibi feci.⁊ iniuſti⸗ cias meas nõ oꝑui Pixi ꝓnũciabo aduer ſuʒ me iniuſticias meas dño: ⁊ tu remiſi⸗ ſtuimpietatẽ coꝛdis mei. Bradus ſextus humilitatis. Sext?ꝰ hũilitatꝰ gradꝰ eſt:ſi oĩ vilitate vł extremitate cõtentꝰ ſit monachus:⁊ ad oĩaqᷓ ſibi iniũgunt᷑ velut oꝑariũ ſe maluʒ iudicet:⁊ indignũ. dicẽs ſibi cum ꝓpheta · Zd nihuũ redactꝰ ſum ⁊neſciui:vt iumẽ⸗ tũ factus ſum apud te:⁊ ego ſemꝑ tecum. Bradus ſeptimus humilitatis. Septimꝰhũtlitatꝰ gradus eſt:ſi oĩbus ſe inferioꝛẽ ⁊ vilioꝛẽ nõ ſolũ ſua ligua pꝛo nũcier:ſʒ etiaʒ ĩtimo coꝛdis credat affectu hũilians ſe:⁊ dicẽs cum ꝓꝙheta. Ego aũt De Bra dibus ſum vermis:nõ hõ: obpꝛohꝛiũ horm ⁊3h iectio pleb⸗ Exaltatꝰ ſum ⁊ hũiliatꝰ.⁊cõ⸗ fuſus. Et itẽ Bonũ mihiꝙ hũiliaſtime vtdiſc mãdata tua. Bradus octauus humilitatis. Octauꝰ hũilitatꝭ gradꝰeſt:ſi nihil agat monachꝰ niſi ꝙ cõmunis mõaſterqj regla vel maioꝛũ cohoꝛtaut᷑ exempla. Bradus nonus humilitatis. Nonꝰ hůilitatis Idus eſt:ſi linguã ad loquẽdũ ꝓhibeat monachꝰ:⁊ taciturnita tẽ hñs vſq; ad interrogationẽ nõ loquat᷑. mõſtrante ſcpᷣtura:qꝛ in multiloqo nõ ef⸗ fugiẽs pctm̃.⁊ qꝛ vir liguoſus nõ diriget ¶Bradus decimꝰ hũilitat;. ſupꝑterrã. Decimꝰ hũilitatꝭ gradꝰ eſt:ſi nð ſit fa ciis ac ꝓmpt? in nſu.qꝛ ſcpᷣtũ eſt. Stult? i riſu exaltat vocẽ ſuã. CBradus vndecimus humilitatis. Vndecimꝰ hũilitat gradꝰ eſt. ſi ců lo⸗ quit᷑ monachꝰ: lenit ⁊ ſine riſu. hůilit: cuʒ Fuitate:vel pauca vᷣba ⁊ rõnabilia loq́ł. ⁊ nõ ſit clamoſus ĩ voce.ſiẽ ſcpᷣtũ eſt. Sa⸗ piẽs vᷣbis in noteſcit paucis. Bradus duodecimus humilitatis. Duodecimꝰ hůilitat? gradꝰ eſt:ſi non ſolũ coꝛde mo nach?ꝰ ſʒ etiã ip̃o coꝛꝑehũi⸗ litatẽ videntib ſe ſꝑ indicet.i.in oĩ oꝑe:in monaſterio:in oꝛatoꝛio:ĩ hoꝛto:in via:in agro.vł vbicũq; ſedẽs ambulãs vł ſtans incliato ſit ſꝑ capite.defiris in terrã aſpe⸗ ctib reũ ſe oi hoꝛa de pctis ſuis exiſtimãs iã ſe tremẽdo iudici deo pñtari exiſtimet. dicẽs ſibi in coꝛde ſꝑ illud qð publicanꝰ ille euãgelicꝰ fixis in terrã ockis dixit. dñe nõ ſum dignꝰ ego pctõʒ leuare ocłos me⸗ os ad celũ. Et itẽ cũꝓpha. Incuruatꝰ ſuʒ ⁊ hůtliatꝰ ſuʒ vſq; quaq;. Ergo his oib hũilitatꝭ gradibꝰ alcẽſis monachus mox ad charitatẽ dei ꝑueniet illam qᷓ ꝑfecta fo ras mittit timoꝛẽ ꝑ quã vniuerſa q̃ pꝛius nõ ſine foꝛmidie obpuabat. abſq; vllo la⸗ boꝛe. velut naturalit᷑ ex ↄſuetudie incipiet cuſtodire.nõ iã tioꝛe gehẽne ß amoꝛe xpi. 2ↄſuetudie ip̃a bo na·⁊ delectatiõe vtutũ q̃ dñs iã in oꝑariũ ſuũ mundũ a vicijs et pctis ſpũſancto dignabit demo nſtrare. ¶ Diui Ber. ab. in tractatũ de gra dibus hũilitatj et ſupbie Pꝛolog⸗ Powtann i nvilunt a. bilan dnls ad'el Buketenyu. ehuchgin ichnttn gunnini bou en mibtannic u iguwlsng hülun, ſhmi u ghchiit, nſugſchticken iſui. iluugdiit Za ſdiuthß siywulijiii eſctpun pitunghitn rach'ßciinni⸗ ſeſpndhic ꝛ vatoꝛi:idonruyti „ ſe ndlsit Hipur deusumith otndepecs usgini Idu do pitnn uin rde ſy lui ql das imien Ephtch e nnn b aciis mol pueni n nire. Rñdit.ego ſum vita.i.viaticũ: Ogaſti me frat᷑ Wodo frede: vt ea rx q̃ deꝗᷓdibus hũtlitatꝭ coꝛãfribus locutꝰ fuerã.plenioꝛi tibi tractatu diſſcrerẽ Cuitue petitiõi digne.vt dignũ erat ⁊ volẽs ſatiſfacere. ⁊ timens nõ poſſe euãgelici ↄſilij memoꝛ nõ pᷣus fateoꝛ face re auſus ſuʒ.quã ſedẽs cõputaui.ſi ſuffice⸗ rẽt ſumptꝰ ad ꝑficiendũ. Eũ aũt charitas hũc foꝛas miſiſſet timoꝛẽ qᷓ mihi timebaʒ iludi de oꝑe nõ ↄſumãdo ſubitrauit aliꝰ timoꝛ de Zrio.qᷓ cepi tiere Juius ꝑicko de glia ſi pfeciſſeʒ.qᷓ; de iqmin ia ſi defeciſſem Vñ int᷑ hůc timoꝛẽ ⁊ charitatẽ velut in qͥ; dõ biuio poſitꝰ diu heſitauicui viaꝝ tu⸗ to me crederẽ meiuẽs aut loq̃ndo vtilit᷑ð hũilitate ip̃e hũił nõ inueniri aut tacẽdo hũuit᷑ inutit᷑ fieri Cũq; neutrã viã tutõ al terutrã tñ mchi tenẽda eẽↄ ſpicerẽ:elegi po tius tibi ſi quẽ poſſuʒ cõitate fructũ mo⸗ nis qᷓ; tutari me ſolũ poꝛtu ſilẽti.ſimul fi duciã habẽs.ſi qͥd foꝛte qð appꝛobes di⸗ xeri:tuis pᷣcibꝰ poſſe me nõ ſuꝑbire: ſin au tẽ:qð mag puto: nil tuo ſtudio dignũ effi ceyẽ: de nih ilo ſuꝑbire non poſſe. O cuturꝰ ᷓ de gradib hũilitatis. 1 qs btũs vndictꝰ nõ nũerãdos:ſed aſcẽdẽdos ꝓpo nit:pᷣus oñdo ſi poſ ſũ.qᷓ ꝑ illos ꝑueniẽdũ ſit vt audito fructu puẽtiõis minꝰ Juet laboꝛ aſcẽſiõis. Pꝛo⸗ benit taq; dñs nob vie laboꝛẽ oñdat la bor mercedè Ego ſuz inqͥt via Fitas ⁊ vi ta. Viã diẽ h litatẽ qᷓ ducit ad Fitateʒ. altera laboꝛ.kla fructꝰlaborꝭ ẽ Vñ ſciã i qs.ꝙ ibi de hũilitate locutꝰ ſit cũ indeter miate dixerit.ego ſum via. Audi aꝑtius. Diſcitea me qꝛ mitꝰ ſũ ⁊ hũilis coꝛde.ſe qᷓ Pponit hůilitatis exẽplũ:mãſuetudis foꝛ mã. Si imitar? eũ:nõ ambulas ĩ tenebr⸗ ß hẽbis lumẽ vite. Quid ẽ lumẽ vite niſi vitas q̃ᷓ illũians oẽm hoieʒ veniẽtẽ in hũc mũdũ: oñdit vbi ſit pa vita. Jõ cũ dixiſũ Ego ſuz via ⁊ pitas: ſub didit ⁊ vita. Ac ſi diceret. Ego ſum via:qᷓ ad pitatẽ duco. ego ſuʒ Fitas qᷓj vitõ ꝓmitto.ego ſuʒ vita quã do. Hec eſt.n.ait vita erna vt cogno ſcãt te veꝝ deũ ⁊ quẽmiſiſtiihmxpᷣm Vł ſic qᷓſi tu dicas. Viã cõſidero.i.hũilitatẽ: fructũ deſidero vᷣitatẽ. Sʒ qdſitãtꝰẽ la⸗ boꝛ vie:vt adoptatũ lucꝝ nð poſſim ke 1u. militatis. ſtẽteris ĩ via Clamarigit᷑ errãtib⁊ vlaʒ iHrantib. Ego ſuʒ via Dubitantibꝰ ⁊nð credẽtibꝰ ego ſuʒ pitas. Jã aſcẽdentibo:ſʒ lace ſſentih. ego ſuʒ vita Satꝭꝰ vt reoꝛ oſtẽ ſuʒ ẽ ex ꝓpoſito capitlo euãgelij co gnitiõʒ pitatis fructũ eẽ hũilitatꝰ. Accipe ⁊ aliuc Lõfitcoꝛ tibi pat᷑ deꝰ celi ⁊ terre:qꝛ abſcõ diſti hec:haud dubiũ qͥn veritatꝰ ſecreta a ſapiẽtibꝰ ⁊ pꝛudẽtib.i.a ſuꝑbis.⁊ reuela⸗ ſti ea ꝑuulis h eſt humilib. Et in h apa ret:ꝙ pitas q̃ ſuꝑb abſcõdit᷑:hũilibreue⸗ lat. Hũtlitatis po talis põt eſſe diffinitõ Büilitas eſt Fᷣtus q̃ homo veriſſima ſui agnttlõe ſibipſi vileſcit. Hoc autẽ cõuenit his qͥ aſcenſioniboĩ coꝛde ſuo diſpoſiti:de Ftute in vᷣtutẽ.i. de Iᷓdu in gradũꝓficiũt. donec ad culmẽ hũilitat? ꝑueniãt.in qͥ ve lut ĩ ſyon.i in ſpeculatiõe poſiti vitatẽ ꝓ ſpiciãt Etem̃ inqͥt bñdictiõʒ dabit legiſig toꝛ.qꝛ qͥ dedit legẽ dabit ⁊ bñdictioneʒ h eſt qͥ iuſſit hũilitatẽ ꝑducet ad veritatem. Quis po eſt h̊ legiſtatoꝛ.niſi dulcꝭ ⁊ rect? dñs.qͥ legẽ dedit delinquẽtib in via. In via qͥꝓpe delinquũt.qͥ veritatẽ dereliquũt Sʒ nůqͥd vłſic a dulci dño dereliquunt᷑ Ipſis ꝗᷓ dulc ⁊ rectꝰ dñs legẽ dat viq hu 8 militatꝭ.ꝑ quã redeã ad agnitionẽ pitat? dat occaſionẽ recuꝑande ſalutꝰ: qꝛ dulcis eſt:nõ tñ abſq; diſciplina legẽ.qꝛ rectꝰ eſt Dulcis qꝛ ꝑire nõ patit. Rectꝰ: qꝛ punire nõ obliuiſcit᷑. Hãc itaq; legem:q̃ redit᷑ ad pitatẽ. btũs bñdictꝰ? ꝑ duodeci gradꝰ diſ⸗ ponit vt ſiẽ ꝑ decẽ pᷣcepta leg⸗ acgeminaʒ „. dil ectiõeʒ: in qͥ duodenariꝰ nũerꝰ adiplet᷑ ad xp̃ᷣm venit᷑: ita his duodecim Fᷓdibus aſcẽſis vitas app̃hendat᷑. Illudqð in ſca la illa:q̃ in typo hũiitatis iacob mõſtra⸗ ta eſt: vñs deluꝑ innixꝰ appꝑuit. qͥd nobis aliuc innuit.niſi qð ĩculmie hũilitat? cõ⸗ ſtituicognitio pᷣitatꝭ. Dñs qͥpe de ſum mitate ſcaleꝓſpiciebat ſuꝑ filios hoĩm tñ qᷓ; vitas:cuiꝰ oculi ſiẽ fallere nolũt:ita fal li nð noꝛũt:vt videret ſi eſt intelligẽs aut req ren s deũ. In nõ tibi de alto videt᷑cla mare ac dicere requirentibꝰ ſe: nouit domi nus qui ſunt eius.tranſite ad me om̃es q́ ↄcupiſcitis me et a generatiõib meis ims plebimi. Et ilud.veite ad me qͥ laboꝛatꝭ? ⁊ onerati eſtꝰ:⁊ ego vos reficiã. Venite in qͥt. Quo. Zd me pitatẽ. S eee ——— tẽ. Quo fructu. Ego vos reficiã Sʒ q̃ eſt refectio quã veitas aſcendentibꝓmittit Luenientibꝰ reddit. An foꝛteilla eſt chari tas.Zid hanc qͥppe:vt ait beatꝰ bñdictus aſcenſis om̃ibus humilitatis gradibus monachus mox perueniet. Vere dulcis ⁊ ſuauis cibus charitas: qui feſſos alle⸗ uat:debiles roboꝛat:meſtos letificat. Ju⸗ gum deniq; vitatis facit ſuaue ⁊ onus le⸗ ue. Bonꝰcibꝰ charitas q̃ media in ferculo ſalomonis ↄſiſtẽs diuerſaꝝ odoꝛe vᷣtutũ velut duierſi generꝰ fragrãtia pigmentoꝝ: eſurientes reficit:iocũdat reficiẽtes. Ibiſi quidẽ aponit᷑ pax. patientia.benignitas. lõganimitas. gaudiũ ĩ ſpũſctõ.⁊ que ſunt qlie vitatis ſeu ſapĩie generatões apparant᷑ in ilia. Habet ⁊ humilitas ĩ eodẽ ferculo ſuas epulas panẽ.ſ.doloꝛis: ⁊ vinũ ↄpun ctionis qᷓs pᷣmo ʒitas incipientibꝰ offert: quib vtiq; dã. Surgite poſtqᷓ; ſederitꝭ qͥ mãducat? panẽ doloꝛis. Habet ibidem templatio ex adipe frumẽti.ſolidũ cibuz apientie cũ vino qð letificat coꝛ hoiĩs:ad quẽ pitas ꝑfectos iuitat dicẽs. Comedi⸗ te amici mei ⁊ bibite: ⁊ inebꝛiami chariſſi mi. WMedia inqͥt charitate cõſtrauit ꝓpter filias hiertm ꝓpter ꝑfectas videlʒ aias:qᷓ dũ adhuc illũ jolidũ cibũ caꝑe nð poſſũt: lacte interim charitatꝰ ꝓ pane: oleoꝓ vio nutriẽde ſunt. Que recte media deſcribit᷑: qꝛ eiꝰſuauitas nec incipientibꝰ pᷣſto eſt pꝛo hibẽte tĩoꝛe: nec ꝑfectꝰ ſatꝭ ẽꝓ abũdãtioꝛi ↄtemplatõis dulcedie Hiadhuc a noxijs carnaliũ delectationũ humoꝛiby timoꝛis amariſſima potiõe purgã di: nõdũ lactis dulcedinẽ exꝑiunt᷑:ili iã auulſia lacte epu lari ab introitu gle delectant᷑. ſołmedijs.i⸗ ꝓficientib ita iã melleas q̃ſdã ſoꝛbitiũcu⸗ las charitat? exꝑt? vt ilł᷑ iterim ꝓ ſui tene⸗ ritudiue ↄtẽti ſint. Pꝛimꝰᷓ cibꝰ hũilitatꝰ eſt purgatoꝛiꝰcũ amaritudine.ſchs cbari⸗ tatis ↄfolatoꝛiꝰ cũ dulcedie. tertiꝰↄtẽpla⸗ tionis ſolidꝰcũ foꝛtitudie. Heu mihi dñe deꝰ ÿtutũ qjuſq; iraſcer? ſuꝑ oĩonẽ ßui tui. cibab me pane lachꝛymaꝝ ⁊ potũ dab mi hi ĩlachꝛymis. Quis me inuitabit ad il⸗ lud vel mediũ ac dulce charitat? cõuiuiũ vbiiuſti epulant᷑ i cõſpectu dei? delectant᷑ ileticia vt iã nõ loquẽs ĩ amaritudine aie mee:dicam deo noli me ↄdemnare:ſʒ epu Be gradibus laudo ĩ azimis ſyceritatꝭ ⁊ pitatꝭ.letꝰcan tem in vjs vñi qm̃ maheſt glia dñi. Bo na tñ via hũiitatꝭ qᷓ veritas inqͥrit:chari⸗ tas acqͥri᷑:generatões ſapĩe ꝑticipant᷑ De niq; ſicut finis legis xp̃s:ſic fectio humi litatis ↄgnitio vitatꝭ. Xp̃s cũ venit attu⸗ lit gr̃am. Veritas qͥbh inotuerit: dat cha⸗ ritatem. Innoteſcit aũt humilib. humili bus ꝗᷓ dat gr̃aʒ· Dixi vt potui:quo fructu humilitatꝰ gradus aſcẽdi debeãt: dicã vt potero ·qͥ oꝛdie ad ꝓpoſitũ bꝛauiũ yitatis pducãt. Sʒ qꝛ ip̃a q;ʒ vᷣitatꝭ agnitio ĩ tri⸗ bus gradibo ↄſiſtit ip̃ os bꝛeuiter ſi poſſuʒ diſtinguo: quatenꝰ ex hᷣ clariꝰ inoteſcatad quẽ triũ ÿitatꝰ duo decimꝰ hũilitatis ꝑtin gat. Inqͥrimus nãq; pitateʒ in nob:in ꝓximo:in ſui natura. In nobis noſmetip⸗ ſos dijudicãdo.in ꝓximis eoꝝ malis com patiendo.in ſui natura:mũdo coꝛde cõtẽ⸗ plando. O bſerua ſicut numeꝝ:ita ⁊ oꝛdi⸗ nem. Pꝛimo te do ceat pᷣitas ip̃a:ꝙ pꝛius ibmis qᷓ; in ſui debeat inqͥri natura. poſt h accipies:cur pᷣus in te:qᷓ; ĩ ꝓximis inqͥre re debeas. In nñero ſiquidẽ btitudinũ qᷓ ſuo ßᷣmone diſtinxit: pᷣus miſericoꝛdes qᷓ; mũdi coꝛde poſuit · Wiſericoꝛdes quipe cito ĩꝓximis pitatẽ depßhendunt:dů ſios affectꝰ ĩ illos extendũt:dů ſic ꝑ charitateʒ ſe illł ↄfoꝛmãt vt illoꝝ vel bona: vel mala tanqᷓ; ꝓꝛia ſentiãt Cñ ifirmis infirmant᷑ cũ ſcãdaliſatꝭ vrunt᷑:gaudere cũ gaudẽti⸗ bus:flere cũ fſentib ↄ ſueuerũt. Hac chari tate fratna coꝛdis acie mũ data:ÿitatẽ de lectant᷑ in ſui contemplari naturaꝓ cuius amoꝛe mala tolerãt aliena. Qui vᷣoita ſe frib nõ ↄfirmãt:ſʒ ʒrio aut flẽtib iſultãt aut gau dentiby dẽrogãt:dũ qð iillis eſt:i ſe eſle nõ ſentiũt:qꝛ ſiliter affecti nõ ſt. veri tatem ĩ ꝓximis q̃iiter dep̃hẽdere poſſunt · Bene nãq; ↄuenit ilł vulgare ꝓuerblum Jieſcit fanꝰ qd ſentiat eger. aut plenꝰ:qͥd patiat᷑teiunꝰ. Et eger egro:⁊ ieiunꝰ teiu⸗ no:quãto ꝓpinquiꝰ tãto familiariꝰ cõpa⸗ tiunt᷑. Siẽ·n. pura ʒitas nõ niſi puro coĩ⸗ de vicet᷑ſic miſeria fris veriꝰ miſero coꝛð ſentit. Sʒ vt ob alienã miſeriã miſeꝝ coĩ hẽas:opoꝛtet vt tuã pᷣus agnoſcas: vtpꝛo ximi mentẽĩ tua inenias:⁊e le nouerꝰ q̃li ter illi ſubuenias erẽplo.ſ. ſaluatoꝛis nfidq pati voluit: vt cõpati ſciret miſer fieri:vt Ibdubinori dudtn du us ng jurzunit uun Innpinn bnpunscuin naurxnichwj uſctunguti dotuu jrjynt ui dedeu unn rpusurf jnbtt in nierſüitniuii nllinptzsnlamini poſut Binmin putidqimdiit ependiniudrun itrt ilepribwin tvnntguinizui fiennb yiuir hich vꝛdis u niiufiu icontmplinn. ntaitimuſ nir ʒruſibiii ndoirii uirgſünin⸗ iu istii ſaniutn miſereri diſceret.vt quõ de ip̃o ſcriptũ eſt. didieit ex his qͥ paſſus eſt obedientiaʒ:ita ⁊ miſcðiaʒ diſceret nõ ꝙ añ miſereri neſci ret:cuꝰmiſcpia ab erno ⁊ vſq; in eternum ſ ꝙ natura ſciebat ab etno: tꝑali didicit exꝑimẽto. Sʒ foꝛte duꝝ tibi videt᷑ꝙ dixi dei ſapientiã xpᷣm didiciſſe miſciam: q̃ſi is ꝑ quẽ oĩa facta ſunt aliqͥd A igno⸗ raſſet: ex his q̃ ſunt; maximecũ illðᷣ: qð ex epła ad hebꝛeos ad id ↄpꝛobandũ cõme⸗ moꝛaui alio ſenſu:qͥ nõ ita videat᷑ abſur⸗ dus:poſſit itelligi:vt h ꝙ dictũ eſt:didicit nõ ad ipm caput referat᷑ ĩ ſui ꝑſona.ſedad coꝛpꝰeiꝰ qð ẽeccla:vt ſit ita ſenſꝰ. Et didi rit ex his qͥ paſꝰ ẽ obediaʒ ẽ obediaʒ di dicit ĩ coꝛꝑe ex his q̃ paſſus ẽ ĩcapite. Nã illa moꝛs lla crux.obpꝛobꝛia. ſputa.fla⸗ gella:q̃ oĩa caput nr̃m xpᷓs ꝑtrãſit:d ali⸗ ud coꝛꝑi eiꝰ.i.nob qᷓ;clara obediẽtie docu menta fuerũt. Xp̃s em̃ ait paulus factꝰeſt obediẽs pẽi vſq; ad moꝛtẽ moꝛtẽ aũt cruc? Qua neceſſitate. Rñdeat apłus petrus. Lp̃s paſſus eſtꝓ nob vob relinquès exem plum vt ſeqͥmini inqͥt veſtigia eus.i.vt imitemini obedientiã eiꝰ. Ex his ꝗᷓ q̃ paſ ſus eſt diſcimus q̃nta nos qͥ puri hoies ſu mus opoꝛteat ꝓ obediẽtia ꝑpetiꝓqᷓ isq ⁊ deꝰ erat nõ dubitauerit moꝛi. Et hᷓ mð inqͥs:non incõueuiẽs erit:ſi dicat᷑ xp̃s vel obedientiã vel miſchiam: ſeu aliqͥd ĩ ſuo coꝛꝑe didiciſſe dũ tñ ſibi in ſua ꝑſona. nil ð ſe añ latuerit;credat᷑ ex tꝑe potuiſſe acce dere.ſicq; ip̃e ſit qͥ miſereri doceat aut obe dire ip̃e qͥ diſcat:qꝛ caput ⁊ coꝛpus vnꝰ eſt xpᷣs. Nõ nego hüc intellectuʒ:qͥn rectꝰ ſit: ſʒ ex alio loco ip̃iꝰ eple ſuꝑio? interp̃tatio videbit᷑ appꝛobari.ſvbi dꝛ. nuſqᷓ; em̃ ange los appꝛehẽdit:ſʒ ſemẽ abꝛae appꝛehẽdit. vñ debuit ꝑ oĩia friby ſumiari:vt mißicoꝛs fleret.puto ꝙ hec vᷣba ſic ad caput referen da ſunt:vt coꝛꝑi penit? aptari nõ poſſint. De pbo vtiq; dei dictũ eſt:qð nõ angeloſ apꝛehẽdit. ꝗ eſt nõ ĩ vnã ſibi ꝑſonã aſſũ⸗ pſit:ſʒ ſemẽ abꝛae. Neq; em̃ legit: ÿbũ an gelus factũ eſt:ſʒ vᷣpñ caro factũ eſt:⁊ caro decarne abrae iupta Pmiſſionẽ q̃ uli facta eſtpmũü. Vnde.i.ex qᷓ ſeminis aſſumptõe ðbuit ꝑ oĩa fratribꝰ ſimilari.i.opoꝛtuit ac neceſſe fuit: vt ſilis nob paſſibilis: nr̃aruʒ dia excepto pctõ genera miſeriaꝝ ꝑcurre⸗ Pumilitatis ret. Si queris:q̃ neceſſitate:vt miſericoꝛs inqͥt fieret. Et ß ais cur nõ recte ad coꝛpuſ referri poteſt. Sʒ audi:qð paulopoſt ſeq᷑ In eo em̃ in quo paſſus eſt ip̃e ⁊ rentatuſ potens eſt ⁊ eis qͥ tentant᷑ auxiliari. In qͥ;⸗ bus Ibis qͥd meliꝰ intelligi poſſit: nõ vi⸗ deo:niſi ꝙ ideo pati voluit ae tentaꝛi om⸗ nibuſq; abſq; pctõ hũanis cõicare miſeri is:qð eſt ꝑ oĩa fratribꝰ ſimilari:vt ſimilit᷑ paſſis ac tẽtatis miſereri at cõpati ipᷣo di⸗ ſceret exꝑimento. Quo quidẽ exꝑimento nõ dico: vt ſapiẽtioꝛ efficeret:ſʒ ꝓpinquioꝛ videret᷑. quatenus infirmi filij adam: q́s ſuos fieri ⁊ apellari frẽs nõ dedignatus eſt.ſuas illi infirmitates cõmittere nõ du bitarent qͥ ſanare illas ⁊ poſſet vt deus:⁊ vellet vt ꝓximus: ⁊ cognoſceret vt eadem paſſus. Ende Eſayas virũ eũ appellat doloꝝ ⁊ ſcientẽ infirmitatẽ. Et apis. Nõ em̃ habemus inqͥt pontiticẽ:qͥ non poſſit cõpati infirmitatib nr̃is. Vnde autẽ poſ ſit indicãs adiungit. Temptatũ aũt per om̃iaʒ ſilitudine abſq; pctõ. Beatꝰ qͥppe deꝰ bti dei filiꝰ in ea foꝛma q̃ nõ rapinam arbitratꝰeſt eſſe ſe eqᷓlem patri ꝓculdubio impaſſibilis:pᷣuſqᷓ; ſe exinaniſſet foꝛmam ſerui accipiens: ſicut miſeriã ⁊ ſubiectionẽ exꝑtus nõ erat:ſic miſciam vel obedien⸗ tiam non nouerat exꝑimento. Sciebat qͥ⸗ dem ꝑ naturam:nõ aũt ſciebat ꝑ experien tiam. At vbi minoꝛatꝰ eſt nõ folũ a ſeip̃o ſed eti paulominus ab angelis.qꝛ ⁊ip̃i impaſſibiles ſunt ꝑ gram non ꝑ naturam vſq; ad illã foꝛmã in qua ſubijci p̃i poſſʒ qð vtiq; ſicut dictũ eſt in ſua nõ poſſet:⁊ ĩ paſſione exꝑtus eſt miſctam: ⁊ in ſubie⸗ ctione obedientiã. Poſt tamẽ exꝑientiam non illi vt dixi ſciẽtia: ſed nob fiducia cre⸗ uit:dum exh miſero genere cognitõis:is a quo longe erraueramꝰ:factꝰ eſtꝓpioꝛ nob Quãdo em̃ ili appꝛopin quare auderemꝰ in ſua impaſſibilitate manẽti. Nũc auteʒ apło ſuadẽte:monemurcum fiducia adire thronũ gratieipᷣius. neq; nimiꝝ ſicut ali⸗ bi ſcriptum eſt:lãguoꝛes nt̃os tuliſſe ⁊ do loꝛes nr̃os poꝛtaſſe cognoſcimꝰ: ⁊ in eo qͥ paſſus eſt ipᷣe:nobis compati poſſe nõ du bitamus. Nõꝗᷓ debet abſurdum videri:ſi dici᷑xðᷣm:non qͥdem aliqͥd ſeie cepiſſe qð aliqũ neſcierit:ſcire tů alio mõ miſciam ab eterno ꝑ diuinitatẽ:⁊ alit ĩ tꝑe d idiciſſe ꝑ carnem. Vide ne ⁊ ſimii locutiõis mõ ilud dictum ſit ꝑ dñm qñ requirentibus diſcipulis de die vltimo: ſe neſcire rñdit. Nãõ quõ diem illů ille neſciebat:in q́ om̃s fapientie ⁊ ſcientie theſauri ſunt abſcõdi⸗ ti. Cur ergo ſe ſcire negabat: qð certuʒ eſt neſcire nõ poterat. Nũquid foꝛte men⸗ daciter eis voluit celare:qð vtiliter nõ va luit in noteſcere. Abſit. Sicut nhil igno⸗ rare poterat:cũ ſa piẽtia ſit:ſic nec mentiri: cũ pitas ſit. Sʒ volẽs diſcipulos ab inu⸗ rilis inquiſitionis curioſitate compeſcere qð inquirebãt ſe ſcire negauit:nõ oĩmodo qdem ſed tali ͥdãmõ:quo negare vaciter potuit. Nã ⁊ ſi ſue diuinitatꝰ intuitu:eque om̃ia pᷣterita.ſ.pñtia atq; futura ꝑluſtrã⸗ do:diem qͥʒ illũ palam habebat:nõ tamẽ vllis carnis ſue fenſibꝰ exꝑiendo agno ue⸗ rat. Alioqn iam ſpũ oꝛis ſui antixpᷣm iter fecerat:iam auribꝰ ſui coꝛꝑis archangelũ vociferantẽ:⁊ tubã ſonantẽ in cuiꝰ ſtrepi⸗ tu moꝛtui ſuſcitãdi ſunt audierat iam ocu lis ſue carnis oues hedoſq;:qͥ abin uicẽ ſe⸗ gregan di ſunt ꝑſpexerat. Deniq; vt itelli gas ꝙ illa tĩ ↄgnitione que ꝑ carnẽ fit:ſe ulũ dieʒ neſcire ꝑhibuerit:vigilãter reſpõ dens nõ ait nec ego ſcio:ſed nec ip̃e inquit fiꝰhoĩs ſcit. Quid eſt fliꝰ hoĩs:niſi no⸗ men aſſu mpte carnis. Quo ſiquideʒ noie inteiligi datur:qꝛ dicẽs ſe aliqd neſcire nõ iuxta qð deus eſt:ſed ᷣm hoĩem loquitur. Alias quippe loquẽs deſe ᷣm ſuã diuini tatem nõ filius vel filiũ hoĩs: ſed ego:vel me ſepius ponere ↄſueuit:vtibi. Amen di co vob anteqᷓ; abꝛaam fieret ego ſuʒ Ego ſum ait. nõ filius hoĩs eſt. Nec dubiũ.qͥn de illa eſſentia diceret:que ante abꝛaam ⁊ ſine initio eſt:nõ que poſt abꝛaã ⁊ ex abꝛa am factus eſt. Alibi qͥ;; hoĩm deſe opinio nem a diſcipulis in dicũt inquit hoies eſſe nõ me.ſʒ filiũ hoĩs. Rurſus eoſ dem interrogans qͥd de ſe ip̃ q́;ſentirent vos aũt nõ quẽ filiũ hoĩs:ſʒ quem meait eſſe dicitꝭ. Carnalis videlicet ꝓłli ſniaʒ ð carneinqͥrens:no mẽ carnis qð ꝓpꝛie eit fi liushoĩs poſuit. ſpũales ÿo diſcipłos de ſua diuinitateinterrogãs:nõ filiũ hoĩs ſʒ ſignãter me pixit. Qð deniq; petrus intel ligens qͥd ꝑ h̊ qð dixerat me reqͥſiti fiſſẽt Be Bradibus ſua r̃ſione aperuit. Tu es inqͥens nð e ſus filiꝰÿginis ſʒ p̃us filiꝰdei. qðvtiq; ſi reſpondiſfet: nihilominꝰ vitatẽ dixiſſet:j in Ibis interrogatiõis ſenſuʒ intertogitj pꝛudẽter aduertẽs: ↄ petẽter ꝓꝛieq; adint rogata rñdit dicẽs.tu es xp̃ð filtꝰ dei. Ci igit᷑ videas xpᷣm in vna qͥdẽ ꝑſona duas hr̃e naturas.vnã qua ſꝑ fuit: alterq q̃eſſe cepit.⁊ fᷣm ſempiternũ ſuũ qdẽ eſſe ſp oia noſſe hᷣm tpale po mita tpaliter eꝑtũtfu iſle.cur fateri dubitgs vr flẽ eſſei tꝑecepit ex carne ſic carnis q́; miſerias ſcire cepiſe illo dũtaxat mõ cognitõis quẽ docer defe ctiocarnis. Qð vtiq; genꝰ ſcie ꝓchopla⸗ ſti ſapientius feliciuſq; neſcirẽt qñ idatti⸗ gere niſi ſtulte miſereq; nõ poterant. Sed plaſmatoꝛ coꝝ deꝰ reqͥtens qʒ ꝑierat oph ſuũ miſeratꝰ.ꝓfecutus eſt deſcendẽs ⁊iße miſericoꝛditer quo illi ceciderãt miſerabili ter. voluit experiri in ſe qð illi faciẽdo cõ⸗ tra ſe merito paterent᷑ nõ ſimili qͥdẽcufio⸗ ſitare ſʒ mirabili charitate.nõ vt miſercũ miſerꝰ remaneret:ſjʒ vt miſericoꝛs factus: miferos liberaret. Factꝰ inqᷓ; miſericoꝛs nõ illa miſcõia quã felix manens hůitab eterno ſʒ quã mediãte miſeria reperitĩ ha bitu nfo. Poꝛro pietatis opꝰ qð ꝑillõ ce⸗ pit:in iſta ꝑfecu.nõ ꝙ ſola illa non poſſit pficere ſʒ qꝛ nob nõpotuit abſq;iſta ſuffi⸗ cere.vtraq; ſiqͥdẽ neceſſaria ſ; nob hec ma gis ↄgrua fuit. O ineffubilis pietatꝰ exco gitatio. Qñ nos illã mirã miſcðiam co⸗ gitaremus quã pᷣcedẽs miſeria non infoꝛ mat. Qñ illã aduerteremꝰincognitã no⸗ bis ↄpaſſionẽ que nõ paſſiõe p̃uenta cum impaiibilitate ꝓdurat Attñ ſi illa q̃ miſe riam neſcit:miſcðia nõ pᷣceſſiſſet. ad hanc cuiꝰmiferia mat᷑eſt:nõ acceſſiſſet. Si non acceſſiſſet:nõ extraxiſſet. Si nõ attraxiſſet nõ extraxiſſet. Vñ aũt extraxit:niſið lacu miſerie ⁊ deluto fecis. Nec illã tñ miſeri⸗ coꝛdiã deleruit:ſʒ hãc inſ eruit. Nõ muta⸗ uit:ſʒ młtiplicauit: ſicut ſcpᷣtũ eſt. Hoies ⁊ iumẽta ſaluabis dñe: quẽadmodũ mul tiplicaſti miſciam tuã deꝰ. Sed iam ad oſitũ redeamꝰ. Si ðᷓ ſe miſeꝝ fecit:qͥ mi fer nõ erat:vt exꝑiret: qð ⁊ gñ ſcichat: qnto magis tu. Vd dico vt te facias qð nð es: ßʒ vt attẽdas qͥs es:qꝛ ve miſer es:? ſic di ſcas miſereri qͥ h̊ aliter ſeire non potes. ve ——————— raquoiehi un cpannktti wmitſin, rabühcduninin anrehnnins dennt jujnin Guitunun uimecnmin Potroparswult bferu.nöꝙ mni nob npomtizl ſiqcenlmßubden Oi nos lli nrinimt s qui ßacismnnmnii onẽ quenõ pallp n vdn Iniſiu miſcdut fuſu in matetnöaſe S n nnſ. Snimnt Vimmib⸗ eluto ſu. ſuhn⸗ mur dit untn nuur injc hi luabts. nit uunnie rtitt yke vh inös ininstit ann foꝛte ſi pꝛorimi malũ ↄſideres:⁊ tuũ nõ at fendas.mouearis non ad miſerationẽ ſed ad indiꝗ̃tionẽ: nõ ad adiuuandũ ſed diju dicandũ: deniq; nõ ad inſtruenduʒ in ſpũ lenitatꝭ:ſʒ ad deſtruendum in ſpũ furoꝛis Vos qͥ ſpũales eſt:ait apłs:hmõi iſtrui⸗ te in ſpů len itatis. Zpłi ↄſiliũ ſiue etiam pᷣceptů eſt:vt mãſueto.i.eo ſpũ frĩ egrotã⸗ ti ſubuenias: quo tibi vis ſubueniri cum egrotas. Et vt ſcias qᷓliter erga delinquẽ tem mãſueſcere poſſis ↄſiderãs inqͥt teip⸗ ſum:ne⁊ tu tenteris. onſ iderare libet q; bene diſcipulꝰ pitatis oꝛdinẽ ſeqᷓt᷑ magf̃i ĩ btitudinim:qᷓ̃ ſupᷣ memoꝛaui:ſicut pꝛius miſericoꝛdes qᷓ; mũdi coꝛde.ſic pᷣus mitel qᷓ; miß icoꝛ des ꝓn ũciati ſt. Et apłs cũ ſpũ ales hoꝛtaret᷑ ad inſtruendũ carnales.ad⸗ iunxit:in ſpũ lenitatꝭ. Inſtructio qpefra⸗ trum ꝑtinet ad miſericoꝛdes.ſpũs lenita⸗ tis ad mites. Ac ſi diceret. Int᷑ miſericoꝛ des deputari nõ pᷣt:qͥ in ſemetip̃o mit nõ eſt. Ecce apłs apte oñdit:qð ſuꝑiꝰme oſtẽ ſuꝝ ꝓmiſi pᷣus videlʒ vᷣitatẽ inqͥrendã eẽ ĩ nob qᷓ; in ꝓximis ↄſiderãs inquiẽs teip̃m id eſt qᷓ;facilis ad tentanduʒ.q; ꝓnus ad peccã dũ:q̃tenꝰex tui cõſideratðõe miteſcas ſicq; ad ſuccurrendũ:alijs in ſpũ lenitatis accedas.alioqͥn ſi monentẽ nõ audis di⸗ ſcipulũ.arguentẽ time magiſtu. Hpocri ta eijce pᷣmũ trabẽ deoculo tus:⁊ ſic videb eſtucã eijcere de oculo fratꝭ tui. Trabes ĩ oculo grandis ⁊ groſſa ſuꝑbia ĩ mente eſt. que ãdã coꝛpulẽtia ſui vana nõ ſana:tu⸗ mida nõ ſolida: oculũ mẽts obſcurat:veri tateʒ obůbꝛat ita vt ſi tuã occupauerit mẽ tem:iam tu te videre iã te talẽ qᷓlis es:vel q̃lis eſſe potes:nõ poſſis ſentire: ſʒ qualeʒ te amas:talẽ te vel putes eſſe vel ſperes fo re. Quid.n.aliud eſt ſuꝑbia qᷓ; vt qͥdã ſan xtus diffiniuit:am oꝛ ꝓpꝛie excellẽtie. Eñ ⁊ nos poſſumꝰ dicere ꝑ ↄtrariũ:humilita tem ʒpꝛie excellẽtie eſſe ↄtemptum. Amoꝛ Fo ſicut nec odiũ:veritatꝰ iudicium neſcit Vis iudicium veritatꝭ audire. Sicut au qio ſic iudico.non ſicut odu nõ ſicut amo nõ ſiẽ tirnro. Eſt iudiciũ odij vt iliud:nos legẽ habemꝰ ⁊ hᷣm legẽ nf̃am debet moꝛi. Eit ⁊ timoꝛis vt illud.ſi dimittemꝰ eum ſic venient ro mani ⁊ tollet nr̃m locum ⁊ gentẽ. Judiciũ ÿo amoʒ is: vt dauid de fi Humilitatis. lio paricida: parcite inqͥt puero abſalon⸗ Et iegib humanis ſtatutum ⁊ in cauſis tam eccleſiaſticis qᷓ; ſecuiaribꝰ ſeruatum ſcio ſpeciales amicos cãntiũ: non deb.re ad iudiciũ admitti:ne vel failãt vel fallãt᷑ amoꝛe ſuoꝝ. ꝙ ſi culpã amici tuo iudicio amoꝛ illꝰ aut minuit aut ꝓrſus abſcon⸗ dir.qᷓ;to magis amoꝛ tui tuũ ʒ teiudiciuʒ fallit. Qui ðᷓ plene vᷣitatem in ſe cogno⸗ ſcere curat.nẽceſſe eſt vt ſemota trabe ſuꝑ⸗ bie:que oculuʒ arcet a luce:aſcenſiones in coꝛde ſuo diſponat:ꝑ qᷓs ſeipᷣm in ſeip̃o re quirat.⁊ ſic poſt duodecimũ humilitatis adpᷣmũ pᷣitatis gradũ ꝑringat. Cũ autẽ pitate inuenta in ſe:ino ſe inuento in ve⸗ ritate dicere potuerit credidi ꝓpter qð lo⸗ cutus ſum:ego aũt humiliatꝰfum nimis. aſcen dat homo ad coꝛ altum vt exaltetur pitas.⁊ ad gradũ ſcõᷣm ꝑuen iens dicat in exceſſu ſuo:oĩs homo mẽdax. Putas hũc oꝛdinem dauid non tenuit. Putas h nõ ſenſit ꝓpha qð dñs:qð apłs qð ⁊ nos poſt ipᷣos ⁊ ꝑ ip̃os ſentimꝰ. Credidiinqͥt veri⸗ tati que dicit. Qui ſequit᷑me nõ amblat Itenebro. Credidit 5ᷓ ſequẽdo ꝓpt᷑ qð locu tus ſum cõfitẽdo. Quid ↄfitendo.verita⸗ tem:quam cognouicredendo. Poſtqᷓ; au⸗ tem ⁊ credidi ad iuſticiam:⁊ locutus ſum ad ſalutẽ. humiliatus ſum nimis hoc eſt perfecte. Tanqᷓ; diceret. Quia veritatem cognitam in me confiteri contra me non erubui.ad perfectionem hu militatis per⸗ feci Nimis en im pꝛo perfecte poteſt intel⸗ ligi.vt ibi.in mandatis eius volet nimis Qſi quis conten dat: nimis hic pꝛo val⸗ de poſitum non pꝛo perfecte:quia ⁊ expo⸗ ſitoꝛes idipᷣm videntur aſtruere:neq; hoc diſcoꝛdat a ſenſu pꝛophetevt ſic ſentiamꝰ eum dixiſe.ego quidem cum adhuc veri⸗ tatem non noſcerem: aliquid me putabã eſſe cum nihil eſſem.at poſiqᷓ; in chꝛiſtum credendo: id eſt eius humilitatem imitan do veritatem agnoui.ipſa quidem exalta ta eſt in me ex mea confeſſione.ſed ego hu⸗ miliatus ſuz nimis. id eſt valde vilui mi hi ex mei conſideratione. Humiliatus er⸗ go ꝓpheta in h pꝛimo gradu veritatis:vt ait in alio pſalmo.⁊ in ptute tua hũiliaſti me ſemetipᷣm atten dat:⁊ ex ꝓpꝛia miſeria fragilẽ ꝑpẽdat:ſicq; ad m trãſiẽs dicat ĩ 6 vitati adherẽs. ſeip̃m diiudicat. In illo — exceſſu ſuo dicat.nõ indignando aut in u ltãdo. ſed miſerãdo ⁊ ↄpatiẽdo.oĩs hõ mẽdax. Quid eſt eĩs hõ mendax. Omis hõ infirmꝰ.oĩs hõ miſer ⁊ impotẽsqui nec ſe nec aliũ poſſit ſalua re.ſicut dic̃. Fal lax equus ad ſalutẽ.nõ ꝙ equus aliquem fallat.ſed qꝛ is ſeip̃m fallit q in foꝛtitudi ne eius cõfidit.ſic oĩs homo dĩ mẽdax.i. fragilis mutabilis a qͥ ſalus nõ poſſit vel ſua vel aliena ſperari.qn potius maledi⸗ ctionẽ incurrat qͥ ſpem ſuã in hoiĩe ponit. Pꝛofitens itaq; hũilis ꝓpheta ꝑ ducatũ veritatis quodq; ĩ ſe lugebat. videns in alijs: dũ apponit ſcientiã.aꝓponat ⁊ dolo rẽ ac generaliter ſed veraciter dicat omiĩs hõ mendax. Vide qᷓ;longe aliud ſenſerit de ſe phariſeus ille ſuꝑbus. qui depꝛom⸗ pſit inceſſu ſuo. Deus gr̃as ago tibi:quia nõ ſum ſicut ceteri hoĩum. Vũ in ſeſingu larit᷑ exultat.alijs arrogant᷑ inſultat. Da⸗ uid aũt aliter. Ait eĩ Oĩs homo mẽdax Neminẽ excipit:ne quẽ decipiat: ſciens qꝛ oẽs peccauerũt:⁊ oẽs egent gr̃a dei. Pha riſeus ſe ſolũ decipit:quẽ ſolũ excipit duʒ ceteros dãnat. Pꝛopheta ſe non excipit a cõmuni miſeria: ne excipiatur a miſcðia. Phariſeꝰ inſufflat miſcõiam:dũ diſſimu lat miſeriã. Pꝛopheta affirmat tã de om̃i bus qᷓ; de ſe:oĩs hõ mẽdax. Phariſeus cõ firmat de oĩbus pᷣter ſe:nõ ſum inquiens ſicut ceteri hoĩm.⁊ gf̃as agit:nõ qꝛ bonꝰ: ſed qꝛ ſolus:nõ tam de bonis q̃ hʒ: qᷓ; de malis q̃ in alijs videt. Nõdũ de ſuo trabẽ eiecerat ⁊feſtucas de ocłis fratrũ enũerat. NHã ſubdit. Iniuſti raptoꝛes. Nõ fruſtra vt arbitroꝛ aꝓpoſito feci ſi vtriuſq; exceſ⸗ ſus differentiã intellexi. Jõ̃ ad ꝓpoſitum redeundũ eſt. Quos itaq; ſibi innoteſce⸗ re ac ꝑ hoc vileſcere fecit.neceſſe eſt vt cun cta q̃ amare ſolebãt ⁊ ip̃i ſibi amareſcant. Statuẽtes nimiꝝ ſe añ ſe. tales ſe videre cogũt᷑ qᷓles vła ſe videri erubeſcũt. Dũq; ſibi diſplicẽt qð ſunt.⁊ ad id ſpirãt qð nõ ſunt. qð vtiq; ꝑ ſe foꝛte diffidit.vehemẽ⸗ ter ſeſe lugẽtes id ſolũ ↄſolatiõis inueni⸗ unt.vt ſeueri iudices.qͥ.ſ.amoꝛe veri eſuri ant ⁊ſitiãt iuſticiã. vſq; ad cõtemptũ ſui De gradibus exceſſu ſuo. oĩs hõ mẽdax. In quo exceſſu ſuo. In illo ꝓculdubio.q ſeſe excedens ac diſtrictiſſimã de ſe exigãt ſatiſfactionẽ et decetero emẽdatio nẽ. Sʒ cũ ſe ad id ſuf̃t cere nõ poſſe ↄſpiciũt:cũ em̃ fecernt oia:qᷓ mãdata fuerint ſibuſeruos ſe inutiles di cũt.de iuſticia ad miſcðiam ↄfugiũt. Vt aũt illã cõſequant᷑:ↄſiliũ pitatꝰ fequunt᷑. Beatimiſericoꝛdes qm̃ miſcðᷣiam cõſe⸗ quent᷑ Et h eſt ſcõus gra dus veritatis:q eã in pꝛoximis inqͥrunt:dũ de ſuis:alioꝝ neceſſitates exqumũt: dũ ex his q̃ patiunt patientibꝰ cõpati diſcũt. In his ðᷓ trbus q̃ dicta fůt.i.in luctu pnĩe:in deſiderio iu ſticie.in oꝑibꝰ miſcðᷣie ſi ꝑſeuerãt a trbus impedimẽtis.q̃ aut iſrantia:aut infimi tate:aut ſtudio ↄtraxerũt eruunt᷑⁊ coꝛdis acie mun dat᷑ q̊ꝑ cõtemplationẽ ad tertiũ veritat? gradũ ꝑtranſeãt. Hee ſunt vie:q̃ vident᷑ hoĩbus bone.illis dũtaxat qͥ letã tur cũ malefecerit.⁊ exultãt in rebus peſſi⸗ mis ac ſe de infirmitate vel ignoꝛantia te gũt. ad excuſan das excuſatibes in pctis. Sʒ fruſtra ſibi de infirmitate vel ignoꝛã tia blãdiunt᷑.qͥ vt liberius peccẽt libenter ignoꝛãt vel infirmant᷑. Putas ꝙ pᷣmo ho mini ꝓfuit:licz ip̃e nõ libenterpeccauit:ꝙ ſe ꝑ vxoꝛem tanqᷓ; ꝑ carnis infimitatẽ de fen dit. Zut pꝛimi martyris lapidatoꝛes: qm̃ aures ſuas cõtinuerũt. ꝑ ignoꝛanliaʒ excuſabiles erũt. Qui igit᷑ ſtudio ⁊ amo⸗ re peccãdi a veritate ſe ſentiũt alienatos: infirmitate et ignoꝛãtia pᷣſſos:ſtudiũi ge mitũ. amoꝛẽ in meroꝛẽ cõuertant:infimi⸗ tatẽ carnis feruoꝛe iuſticie vincant: igno⸗ rantiã liberalitate repellãt. ne ſi nũc egen tẽ nudã infirmã veritatẽ ignoꝛãt cũ pote ſtate magna ⁊ pᷣtute venientẽ. toꝛrentẽ qr⸗ guentẽ.ſero cũ ruboꝛe cognoſcãt łruſtia ci tremoꝛe reſpõdeant.qũ te vidimꝰ egere. et nõ miſtrauimꝰtibi. Lognoſcet᷑ certe dñs iudiciafaciẽs.qͥ nũc igndꝛat᷑ miſchiam q rẽs Deniq; videbũt.in quẽ tranſſixerũt. Siliter ⁊ auari. quẽ ↄtẽplerũt. Ab om̃i⸗ labe ifirmitate iᷣrantia ſtudioue ↄtractã fiẽdoꝛiuſtici eſuriẽdo. oꝑib mie inſiſtẽdo mũdat᷑ ocłs coꝛd cui ſe iſui puritatepitaſ vidẽdã ꝓmittit Wti můdo toꝛde qm̃ ihi deñ videbũt. Cũ ſint ita tres&d/ Pilal⸗ adpᷣmũ aſcẽdimꝰꝑlaboꝛẽ hummnlitarꝰ ad ſcðᷣm ꝑ affetim̃ ↄpaſſiõis.ad tertiũꝑ exceſ⸗ ſů ↄtẽplatõis In hᷣmo ʒitas rexit᷑ ſeuer ————————— 6 2 bain närhti Adupniendthn enieltiuin ui ciemylauiin ddaln cnitintinnjt nſdideunmnni vdnfmtkszjuh uitlig— emtnmtimuin Autpꝛmnmnins s ſuus cinign les cit Uuiglhinn duymntilut tureciguiujlshij notn nuiimmmn nis fmoruoerb⸗ deriluut nili l nfmi vmui g ⸗ cnt jurnni⸗ wcindoxugoü⸗ nühagjun zum nbi. Lo c nic wl⸗ dingimu uq vdedi lſzc inh auan. oe 0 uem niutnh ui chhih in nuBimißſun di Shhntun inzpib⸗ nlun s pwſſ c6 b 1 in ſecũdo pia. in tertio pura. Adpꝛimũ rõ ducit: q̃ nos diſcutimꝰ. ad ſchm affectus ꝑducit q̃alijmiſ tremur.ad tertiũ puritaſ rapit q̃ ad iuiſibilia ſubleuamur. Interlu cet hic mihi q̃dã mira ac diuiſa indiuidue trinitatis oꝑatioꝛſi qͥ mõ tñ ab hoĩe ſedẽ⸗ te in tenebꝛiõ ineffabilis illa poſſit capi co operantiũ ſibi ꝑſonaꝝ diuiſio. In pᷣmo ſi quidẽ gradu filiꝰ.in ſcᷣo ſpũſſctũs.in ter⸗ tio pĩ oꝑari videt᷑. vlis audire filij oꝑati⸗ onem. Si ego inqͥt laui vob pedes dñs ⁊ mg̃:qᷓ;tomagis ⁊ vos debetis alter alte⸗ rius lauare pedes. Tradebat diſcipulis hum ilitatis foꝛmã pitatis mg̃:q̃ in ꝑꝛi⸗ mo gradu pᷣ mũ eis pitas ĩnoteſceret. At⸗ tende ⁊ opus ſpũſſctĩ. Charitas dei diffu ſa eſt in coꝛdib nr̃is ꝑ ſpm̃ſctm̃ qͥ datꝰ eſt nob. Charitas qͥpe donũ eſt ſpũſſancti: q̃ fit:vt qͥ ſub diſciplina filij ꝑ hũilitatem ad pᷣmũ vſq; ad gra dũ pitatis iam ꝓfece runt.ad ſcðᷣm ꝑ ↄpaſſionẽ ꝓximi ſub ma⸗ giſterio ſpũſſancti ꝑueniãt. Audi ⁊ de pẽe Beatus es ſymon bariona: qꝛ caro⁊ ſan guis nõ reuelauit tibi ſʒ pĩ meꝰ qͥ eſt in ce lis. Et illð. Pat filijs notã faciet pᷣitateʒ tuã:⁊ ↄfiteoꝛ tibi pat: qꝛ abſcõ diſti hec a ſapiẽtibꝰ ⁊ reuelaſti ea paruulis. Vide qꝛ quos vbo ⁊ exẽplo pᷣus filiꝰ hũiliauit:ſu⸗ — deinde ſpũs charitatẽ fudit:hoſ tan dẽ in gloꝛiã pat᷑ recipit. Filuꝰfacit diſci pulos: ꝑaclytus ↄſolat amicos: patæxal⸗ tat filios. Quia po nõ ſolũ filiꝰ:; ⁊pĩ ⁊ ſpũſſctũs vitas apellant᷑ conſtat ꝙ vna eademq; pitas ſeruata ꝓpꝛietate ꝑſonarũ tria hec in triby gradib oꝑat᷑.pᷣmo.ſ.iſtru it vt mg̃.ſcðᷣo ↄſolat᷑ vt amicꝰ vel frater. tertio aſtrigit vt filios pi. Dei qͥpe filiꝰ vbũ.ſ.ac ſapia pẽis pꝛimũ qͥdeʒ illã aniĩe nfe ꝑotentiãq̃ rõ dicit᷑ cũ reperit carne de⸗ pꝛeſſam pctõ captiuã: ignoꝛantia cecã:ex⸗ terioꝛibꝰ deditã:clemẽter aſſumẽs: potẽter erigens: pꝛu dẽter inſtituẽs:introꝛſum tra hens:ac mirabilit᷑ vtẽs. tãqᷓ; ꝓ ſe vicariq ibi ipᷣam iudicẽ ſtatuit: ita vt ꝓ reuerẽtia veri cui ↄiungit᷑: ip̃ᷣa ſui accuſatrix teſtis ⁊ iudex 5 ſe pᷣitatis fungat᷑ officio. Ex qua pᷣma ↄiunctõe veri ⁊ rõnis hũilitas naſci tur. Aliã deinde ꝑtẽq̃ dicit᷑ voluntas:ve⸗ neno qͥdem carnis infectã:ſʒ iam ratione diſcuſſam:ſpũſſanctus dignãter vlitans Pumilitatis, ſuauiter purgans:ardenter afficiẽs:miſeri coꝛdẽ facit:vt ita moꝛe pellis q̃ vncta extẽ ditur ip̃a quoq; vnctõe ꝑfuſa celeſti vſq; ad inimicos ꝑ affectũ dilatet Et ſic ex hat ſcðᷣa ↄiũctõe jpũs dei ⁊ volũtat humãe charitas efficit᷑. Vtrãq; po partẽ rõnem. ſ.⁊ voluntatem: alteram verbo veritatis inſtructam:alteram ſpũ Fitatis affiatam illã iſopo humilitatis aſpſam: hancigne charitatis ſuccẽſam:tanqẽ iam pꝑfectã ani mam:ꝓpter hũilitarẽ ſine macula ꝓpt cha ritatem ſine uga:cũ nec volũtas rõni re⸗ pugnat:nec rõ pitatẽ diſſimulat: glioſam ſibi ſpõſam pĩ ↄglutinat:ita vt nec rõ ð ſe nec volũtas de ꝓximo cogitare ſinat᷑ ſed B ſolũ dicere btã illa aĩa delectat᷑ introdu xit me rex ĩ cubiculũ ſuũ. Digna certe que de ſcola hũilitatis in q̃ pᷣmũ ſub magiſtro filio ad ſeip̃ᷣam intrare didicit:iuxta comi nationẽ ad ſe factõ: ſi ignoꝛas egredere:⁊ aſce edos tuds. Digna ᷓ que de ſcola i⸗ a humilitatis duce ſpũſetõ in cellaria ca ritatis:q̃ nimiꝝꝓximoꝝ pectoꝛa intelligẽ da ſunt.ꝑ affectionẽ itroduceret᷑ vnde ſuf fulta floꝛiby:ſtipata malis:bonis.ſ.moꝛi bus ⁊ ptutib ſctĩs: ad regis demũ cubi⸗ culũ cuiꝰamoꝛe lãguet admitteret᷑.ibi mo dicum vz qjſi dimidio ſilentio facto ĩ celo inter deſideratos amplexꝰ ſuauit᷑ qͥeſcens ip̃a qͥdem doꝛmit:ſʒ coꝛ eiꝰ vigilat. Quo vtiq; interim veritatis archana rimat᷑: qͥꝝ poſtmodũ memoꝛia ſtatim ad ſe reditura paſcat᷑.ibi videt inuiſibilia:audit ineffabi lia q̃ nõ licet hoĩ loq. Excedũt qͥppe om̃eʒ illã:quã nox nocti indicat ſciam Hies tñ diei eructat vᷣbum.⁊ inter ſapiẽtes ſa piẽ⸗ tiam loqui:⁊ ſpũalib ſpũalia licet ↄferre Putas hos gradus paulꝰ nõ tranſierat: qͥ vſq; ad tertiũ celũ ſe raptũ fuiſſe teſtat᷑. Sʒ qre raptũ ⁊ nõ potiꝰductũ. Vt vide⸗ licet ſi tãtus apłs raptũ ſe dicit fuiſſe:quo nec doctꝰ ſciuit:nec ductꝰ potuit ire. me q́ ꝓculdubio minoꝛ ſum paulo.ad tertiũ ce⸗ ium nulla mea pᷣtute: nullo meo laboꝛeꝑ uenire poſſe pᷣſumã:ne vel de ʒᷣtute ↄfidã vel ꝓ laboꝛe diffidã. Qui.n. docet᷑ aut du citur:ex hocipᷣo ꝙ docẽtẽ ſequit᷑ vel dutẽtẽ laboꝛare cõuincit᷑:⁊ aliqͥd ex ſe agit. vt ad deſtinatũ locuʒ vel ſenſim ꝑtrahat᷑:ita vt dicere poſſit:nõ aũt ego ſʒ gr̃a dei mecum Aui po rapit᷑: non ſuis virib ſed alienis innixus tãqᷓ; neſcius quocũq; poꝛtat᷑: nec de toto in ſe. nec ꝑte gliatur. vbi nec per ſe nec cum alio oꝑat᷑. Zd pᷣmũ itaq; ſiue ad mediũ celũ ductꝰ vel adiutꝰ apłs aſcẽdere potuit. ad tertiũ ãt vt ꝑuentret: rapi opoꝛ tuit. Nã ad hoc ⁊ filiꝰlegit᷑ deſcẽãdiſſe: vt vocaret ⁊ iuuaret aſcẽſuros ad pᷣmũ:⁊ ſpi rituſſanctꝰ miſſus fuiſſe q̃ ꝑduceret ad ſe⸗ cundũ. pat po licet filio ⁊ fpũiſctõ cooꝑet᷑ nunqᷓ; de celo deſcẽdiſſe aut ad tras legi᷑ miſſus fuiſſe Lego certe ꝙ miſcðᷣia dñi ple na eſt terra:⁊ pleni ſunt celi ⁊ terra gloꝛia tua. Et multa huiuſmodi lego ⁊ defilio. poſtq; aũt venit plenitudo tꝑis miſit deꝰ filiũ ſuũ:⁊ ipe filiꝰ loqͥt᷑ de ſe: fpũs dñi mi ſit me.⁊ ꝑ eundẽ Pham: nunc inqͥt:dñs miſit mex⁊ ſpũs ei. Lego ⁊ de ſpũſctõ:pa rad vtus aũt ſpũſſctũs quẽ mittet pĩ in no mine meo:⁊ cũ aſſumptꝰfuero:mittã vob eũ:haud dubiũ quin ſpm̃ſctm̃. Patrẽaũt in ſua ꝑſona licet nuſqᷓ; nõ ſit:nuſq; tamẽ inuenio niſi in cetis. vt in euangelio.⁊ pat meꝰq in celis eſt. Et in oĩone:pat ñ qes in celis· Eñ nimiꝝ colligo:ꝙ qꝛ paternõ deſcẽdit.apłus:vt eũ videret ad tertiũ ce⸗ lum aſcẽdere nõ potuit: quo tñ ſe raptum memoꝛauit. Deniq; nemo aſcẽdit in celũ niſi qͥ deſcẽdit decelo filiꝰ hois. Et ne pu tes de pᷣmo dictũ vel ſecũdo.dicit tibi da⸗ uid. Z ſũmo celo egreſſio eiꝰ. Adqð iteꝝ. nõ ſubito raptꝰ:nõ furtim ſublatꝰ.ſʒ vidẽ tib inqt illis.i.aplis eleuatꝰ eſt. noò ſicut hel vas:qͥ vnũ. nõ ſicut paulꝰqͥ nullũ.vix em̃ vel ſeip̃m teſteʒ aut arbitꝝ hĩe potuit ipᷣo ꝑhibẽte:neſcio deꝰ ſcit:ſʒ vt oĩpotens qui qñ voluit deſcẽdit:qñ voluit aſcẽdit: ꝓ ſuo arbitrio arbitros ⁊ ſpectatoꝛes locũ ⁊tpᷣs:diem ⁊ hoꝛã expectãs vidẽtibꝰ illis qᷓð.ſ.tanta viſione dignat᷑:cleuatꝰeſt. Ra ptus eſt paulꝰ:raptꝰ eſt helyas.trãſtatus eſtenoch. Redẽproꝛ ñ egit᷑ eleuatꝰ:; eſt ex ſeipᷣo leuatꝰnõ aliunde adiutꝰ. Deniq; nõ currꝰ vehiculo:nõ angeli ãminiclo:ſed ꝛia vᷣtute ſubnixũ ſuſcepit eũ nubes ab oculis eoꝝ. Kurhoc. An feſſum iuuit:an pigꝝ impulit an cadentẽ ſuſtinuit. Abſit Sʒ ſuſcepit eñ ab oculis carnalibꝰ diſci⸗ puloꝝ qͥ ⁊ ſixpᷣm nouerãt ᷣm carnẽ: ſʒ vl⸗ tra iam non noſcerẽt. Quos qᷓ ꝑ hũilitatẽ ad pᷣmũ celũ filiꝰvocat:hos in fecũdo per Se Hradibus chariratem ſpũs aggregat. ad tertiũ ꝑeõ⸗ tempiationẽ paterexaltat. Pꝛimo humt⸗ liantur in veritate ⁊ dicũt. in veritate tug humiliaſti me. Secũdo ↄgaudèt veritat pſallunt.ecce qᷓ;ponũ ⁊qᷓ;ocundũ habi⸗ tare fratres in vnũ. De charitate qupe ſcriptũ eſt. Congaudet aũt yitati. Tertõ ad archana veritatis rapiunt᷑ ⁊ aiũt. Se cretum meũ mihuſecretũ meũ mihi. Sed quid ego miſer ſuꝑflua magis loquacita te:qᷓ; ſpũs viuacitate duos celos ſuꝑioꝛes ꝑcurro:qui manibꝰ pedibuſq; repens:ad huc ſub inferioꝛe laboꝛo. Ad qð tñ iñ pſo iuuante quo ⁊ vocante mihi ſcalam erexi. Illic ſi quidem iter eſt quo oſtendat mihi ſalutare den Jam dñm deſuꝑ inmxů ſuſ⸗ picio:iam ad vocem veritatis exulto Vo cauit me ⁊ ego reſpondi illi. Operi manu um tuaꝝ poꝛriges dexteram. Tu qudem dñe greſſus meos dinumeras.ſedego len tus aſcenſoꝛ:feſſus viatoꝛ diuerticlꝭ que⸗ ro. Ve mihiſi tenebꝛe me ↄpꝛehẽdãt aut ſi mea fuga Hiat in hyeme vel in ſabbato⸗ dũ nũc ad lucẽ cũ tpᷣus acceptabile ⁊ dies ſalutis ſunt. ꝓficiſci diſimulo. Quid mo roꝛ. Oꝛa ꝓ me fili: frater ſocie.⁊ ꝑticeps pꝛofectus met:ſi quis eſt in dño. Gꝛa om nipotentẽ quatinus ſic pigꝝ roboꝛet pedẽ vttamẽ nõ veniat mihi pes ſuꝑbie. Etſi eim̃ pes piger: vt ad ÿitatis gradũ aſcen⸗ dar:ydoneꝰ non eſt:tolerabilioꝛ tñeſt iſto qͥ in ea ſtare nõ põt.vt hẽs ibi.expulſi ſũt. nec potuerũt ſtare. Et ß quideʒ de ſupbis Sed qͥd deilloꝝ capite. Quid de illo qui dicit᷑ rex ſuꝑ oẽs filios ſuꝑbie. Etipſe iqͥt in vitate non ſtetit. Et alibi. Videbam ſathanã ca dẽtẽ de celo. Quare h niſigpt᷑ ſuꝑbiã. Ve mihi:ſi ⁊ me viderit:qͥ alta a lõge ↄgnoſcit ſupbientẽ:⁊ ilãĩ me tnbilẽ itonet vocẽ. Tu qͥdẽ filiꝰ excelſi eras:ſʒ ſiẽ hõ moꝛieris:⁊ ſicut vnꝰde pᷣncipibꝰ cadeſ Quis nõ ab huiꝰ tonitrui voce foꝛmidet S qᷓ;ſalubꝛiꝰ ad tactũ angeli neruꝰfemo ris iacob emarcuit:qᷓ; angeli ſuꝑbiẽtis in⸗ tumuit:euanuit:ruit. Vtinam ⁊ me ner uñ angelus tãgat vt marceſcat: ſi foꝛte ex hac infirmitate incipiaʒ ꝓficere:qͥ ex mea infirmitate nõ poſſum niſi defichre. Lego ꝓfecto. Qð infirmũ eſt det:foꝛti e hoibh Sic q́; apls de ſuo neruo eõqueſt quem angelus nõ dñi ſʒ ſathane colaphiʒabat: ———————— diltencunuiit luciciqunuitjs dmefleinus merſiqutn uh n quutunig õ venunsmbi ger vtudſus güſu⸗ e non chnnnſti renõ põ ndoteniiſi rit lun Eßquizuli delloʒ ayuLuikohi up oe flios in Si non ſt Eihion cide coUlg lüitendi niupni⸗ mununng nutn iniju stign m en volmnii 6 debomie r ithuw up rñſum audiuit. ſufficit tibigfamea nam prus in infirmitateꝑf eit. Que vtꝰ. Ipe apłs rñdeat. Lbẽter głlaboꝛ in infirmi⸗ tatiby meis:vt nhabitet in me ʒtus xp̃i Sed n ondũ foꝛſitan intelligis deqᷓſ ter dixerit: qꝛ rpᷣs oẽs tutes habuit. Sʒ cũ oẽs habuerit:pᷣ oĩby tñ vnã.i.humilita tem noh in ſe ↄmen dauit.cũ ait. diſcite a me qꝛ mitis ſum ⁊ humilis coꝛde. Vben ter igit᷑ ⁊ ego dñe eſu gliaboꝛ:ſi potero in mea infirmitate: in mei neruiʒᷓctione: vt cua Ftus.i.hũilitas ꝑficiat᷑ in me. Nam ſufficit mihi gra tua:cũ defecerit tꝰmea. Pedẽ ꝓfecto gre foꝛtiter figẽs ⁊ meũ qͥ in⸗ firmus eit leuiter trahens: ſecurꝰ aſcendã ꝑſcalã humilitatis:donec vitati adperẽſ ad latitudinẽ tranſ.am chartatis. Tunc pſallã cũ gr̃arũactione ⁊ dicã ſtatuiſtii lo co ſpacioſo ſedes meos. Sic arta via cau tius incedit᷑ ſtrictim: ſic ardua ſcala tutiꝰ pedetentim deſcendit᷑.ſic miro mõ licʒ pi grius ad vitatẽ tñ firmiꝰcl audicãdo acce ditur. Sʒ heu mihi qꝛ incolatꝰmeꝰplon⸗ gatꝰeſt. Quis dabit mihi pẽnas ſicut co⸗ lumbe qͥ by celeriꝰvolẽ ad yeritatẽ: vt iam requieſcam in charitate. Que qm̃ delunt deduc me dñe in via tua ⁊ ĩgredtar in ve⸗ ritate tua:⁊ vitas liberabit me. Ve mihi qð de illa deſcẽdt. Niſi em̃ pus leuiter ina miter deſcen diſſem. in aſcendẽdo tam diu tam grauiter nõ laboꝛaſſem. Sʒ qͥd dico deſcẽdi.nã foꝛtaſſe rectiꝰcecidi dixerim.ni ſiqꝛ foꝛte ſicut nemo repẽte fit ſũmꝰzʒ gra datim qͥſq; aſcẽdit ſic nemo repẽte fit peſ⸗ ſimus ſed paularim deſcẽdit Alioqͥn quõ ſtabit illðᷣ. impiꝰcũctis dieb vite ſue ſuꝑ⸗ bit. Deniq; ſunt vie q̃ vident᷑ hoibbone ⁊ tñ ad malũ deducũt. Eit ðᷓ via d ſcẽſio⸗ nis ſicut⁊ aſcẽſona Et vi et ad boni ⁊via eſt ad malũ. Caue malãtelige bonã Siꝑ te nõ potes:oꝛa cũ ꝓpheta ⁊ dic. Vl am iniquitatis amouea me. Quõ. Etde legetua mißere meiula.llegecuã dediſti delinqẽutib in via.i.derelinquẽtibꝰ pita tem.de quibꝰ ego vere vnus ſum:qͥ verea veritate cecidi. Sʒ nũquid qͥ cadit nõ adi ciat vt reſurgat. Pꝛopter hoc viũã pitatis clegi quã aſcendã humiliatꝰ. vñ ſuꝑbꝛẽdo deſcẽdi. Aſcendã inqͥt ⁊ pfallã. Bonũ mi bidie ꝙ hũiliaſti me: bonũ mibi let oꝛis . Duas tibi vi⸗ tui ſup milis auri ⁊ argẽti. E eſſe ßam tñ a ſe diuer ad cuutatem.⁊ reredentiũ:⁊ vnũhoſtiumn vnã deniq; ſcalam aſcen qẽtes angeli⁊ de ſcen dẽtes iacob apparuerũt. Quo ſpectãt hec:vt vz ſi ad vᷣitatem rediecupis:non neceſſe ſit viã quere nouã quã nõ noſtiſ; ſibus tua ip̃a veſtigia ſequẽs: ꝑ eoſdẽ gra dus humiiatꝰ aſcẽdas ꝑ quos ſuꝑbiẽdo deſcen deras:ita vt qͥ duodecimꝰ ſuperbie fiut deſcend nti.pꝛimꝰ humilitatis ſit al cen denti.vndecimꝰmnueniat᷑ ſeyũdus.de⸗ cimus tertiꝰ.nonꝰ quartꝰ.octauꝰquintus ſeptimꝰſert?.ſextꝰſeptimꝰ. quintꝰ octauuſ pꝛimꝰ duodecimꝰ. Quibo ſugbie gradibꝰ in teinuentis ĩmo recognitis iam non la⸗ boꝛas inqutrendo viam humilitatis. Pꝛimus ſuꝑbie gradus curioſitas. Primus tag; ſugbie gradus eſt curio⸗ ſitas. Hanc aũt talib indicijs depꝛehen⸗ des. Si viderꝰ monachũ:d quo pus be⸗ neofidebas: vbicunq; ftat:ſecet: amblat: oculis incipientẽ vagari: caput erectum: aures poꝛtare ſuſpenſas e motib exterio⸗ ris hominis:interioꝛẽ mutatũ agnoſcas. Vir quippe ꝑuerſus annuit oculo.terit pe de. dicito loquttur. ⁊ ex inſolenti coꝛpoꝛis motu:recens animi moꝛbus depꝛehendit᷑ quem dum a fui circu mſpectione toꝛpeſeit in curia ſui curioſũ in alios facit. quia em̃ ſeipſum ignoꝛat. foꝛas mittitur:vt hedos paſcat. Hedos quige qui peccata ſignifi cant: recte oculos aureiq; appell auerim: quoniã ſicut moꝛs per peccatum in oꝛbeʒ ſic per has feneſtras intrat ad mẽtem. In his ergo paſcẽdis ſe occupat curioſus: dũ ſcire non curat qualem ſe reliquerit intus. Et vere li te vigilanter bomo atrendas: mirũ eſteſi aliud vnqᷓ; intendas. Audicu rioſe falomonem. Audiſtulte ſapientem. Smnicuſtodia inquit cuſtodi coꝛ tui:vt 4 oẽs videlicet fenfus vigilẽt ad id:vñ vita ꝓcedit cuſtodiendũ. Quo em̃ a te curioſe recedis.cui te interim cõmittis: vt qͥd au⸗ des ockos leuare in celũ:qͥ peccaſti in celũ. Terrã intuere vt ↄgnoſcas teip̃m. Ip̃ate tibi repñtabit:qꝛ tra es ⁊ ĩterrã ibis. Du abus tñ cauſis iculpabilit᷑ ocłos leuaſ: vł vt petas auxiliũ vel impendas. Leuauit octos dauid in mõtẽ vt peteret. Leuauit ⁊ dñs ſuꝑ turbas vt impẽderet:al᷑ miſera biliter:alter miſericoꝛdit:ambo inculpabi liter. Tu qᷓ; ſi locũ:tpᷣs ⁊ cauſaʒ ↄſiderãs tua vel fratrꝰ neceſſitate ocłos leuas: non ſolũ nõ culpo ſʒ płimũ laudo. Hoc em̃ ex cuſat miſeria illð miſcðia ↄ mendat. Sin alias:nõ ꝓphe:nõ dñ t:ſeddine aut eueim mo ipiꝰ ſathane imitatoꝛẽ te dixerim. Di na nãq; dũ ad paſcẽdos edos egredit᷑ ip̃a pẽi:⁊ ſua ſibi vginitas rapit᷑. O dina qͥd neceſſe eſt:vt videas mulieres alienigenal Qua neceſſitate. Qua vtilitate. In ſola curioſitate. Et ſi tu ocioſe vides:ſʒ nõ oci⸗ oſe videris:tu curioſe ſpectas:ſpectarꝭ ta⸗ men curioſiꝰ. Quis crederet tũc illõ tuaʒ curioſam ocioſitatẽ vel ocioſam curioſita tem:foꝛe poſt ſic nõ ocioſam:ſed tibi tuis hoſtib tã ꝑnicioſam. Tu q́; eua in ꝑadi⸗ ſo poſita es vt cũ viro tuo oꝑeris:⁊ cuſto⸗ dias illã:ſi inuictũ ꝑfeceris: qũq; trãſitu⸗ ra ad meliꝰ vbi nec opꝰſit in aliq́ oꝑe occu pari:nec de cuſtodia ſollicitari Oẽlignuʒ padiſitibi ↄcedit᷑ ad veſcendũ:pᷣter ilud qð dr̃ ſcie boni ⁊ mali. Si.n.ceta bona ſt ⁊ ſapiũt bonũ:qͥd eſt opus edere de liqᷓ qð ſapit etii malũ. Nõ płꝰſaꝑe qᷓ; opoꝛtet ſaꝑe. Sape.n. maiũ:ſaꝑe nõ eſt:ſʒ deſipe. Seruaᷓ bmiſſum:erpeeta ꝓmiſſim caue ꝓhibitũ:ne ꝑdas ↄceſſum Quid tuã moꝛ tem tã intẽte intueris. Quid illo tõ crebꝛo vagãtia lumia iacis. Quid ſpectare libet qð mãducare nõ licet. Oclos inqͥs tendo nõ manũ. Nẽõ eſt iterdictũ ne videã:ſʒ ne comedã. An nõ licet ocłos:qͥ v olo leuare q́s deus ĩ mea poſuit ptãte. Ad qð aplus O ĩa mihi licẽt ſʒ nõ oĩa mihi expediunt. Et ſi culpa nõ eſt:culpe tñ in diciũ eſt. Ni⸗ ſiem̃ mens minus ſe curioſe ſeruaret: tua curioſitas tᷣs vacuũ nõ hr̃et. Et ſi culpa nõ eſt:culpe tñ occaſio eſt.⁊ indiciũ ↄmiſ⸗ ſe:⁊ cᷓ ↄmittẽde eſt. Ten.intenta ad alið DBe gradibijs latenter in coꝛ tuũ ſerpẽs illabit: blzqe abit᷑ blãde ioquit᷑. Blanditijs rõnem: meti1 morem ↄpeſcit:neqᷓqᷓ; inquiens moꝛieris get curã: dũ incitat gulã: acuit curioſi tatem dũ ſuggerit cupiditatẽ:offert tandẽ ꝓhibitũ:⁊ aufert ↄceſſum:poꝛrigit pomi ⁊ ſurripit paradiſum. Hauris vius pa⸗ riturg. ⁊ parituris perituris perit ſalus: non deſtitit partus. Naſcimur moꝛimur ideoq; naſcimur moꝛituri: quia pꝛius mo rimur naſcituri;ꝓterea graue iu guz ſuper oẽs filios tuos viq; ĩhodiernũ diem. 8 ⁊tu ſiqᷓculũſititudinis nõ in padifo: ß in delitijs ꝑadiſi dei poſitꝰ es. Suid ampli us querere debes. Plenꝰ ſapia ⁊ pfect⸗ decoꝛe altioꝛa te ne q̃ſierẽ⁊ foꝛtioꝛqte ne ſcrutatꝰ fueris. Sra in te ne cadas ate ſi ambulas ĩ magnis ⁊ ĩmirabilib ſuperte Sʒ qͥd interim ex obliqͥ intẽdiſ ada lonẽ Jam te video iã te ꝑſpicio: neſcio q̃ ſup̃ te curioſiꝰ rimantẽponã inqͥs ſedeʒ medad aquilonẽ. Ceteris aſtãtib celicolis: dum tu ſolꝰſedere affectas:fratꝝ coꝛdiã toriꝰ celeſt patrie pacẽ ip̃iꝰ qᷓ;tů in te eſt quietẽ trinitatis infeſtas. Quo te tua miſercuri oſitas ducit vt pᷣſũptiõe ſingtari nõ dubi res ciuibꝰ ſcãdaiũ:iniuriã facereregi Mi lia miliũ miniſtrãt ei:⁊ decies cẽtena mi⸗ lia aſſiſtũt ei: vbi. nemo ſedere ꝑhibet niſi ſolꝰ is:qͥ ſedet ſuꝑ cherubin:cuia cetermi niſtrat᷑⁊ tu neſcio q̃ͥ ceteris ꝑſoiciẽdo diffe rentius:curioſiꝰinqrẽdo:irreuerentiꝰꝑſua dendo: ſedẽ tibi collocas ĩ celo: vbi ſis ſi⸗ milis altiſſimo. Quo fin e:qᷓ fiducia Me rito inſpictẽs vires:pen ſa finem:excogita modũ. Scienteß altiſſimo p̃ſumis:an ne ſciente. Volẽte an nõ volẽte. Sʒ quõ ma lum qðcũq; machinaris:aut velle:aut ig⸗ noꝛate pᷣt:cuꝰ optima volũtas: cuiꝰꝑfe cta ſcia eſt Nũqd aũt ⁊ ſcire ⁊ nolle nõ du bitas:ſʒ nõ poſſe reſiſtere putas. At ÿo ni ſite ↄditũ eſſe dubitaueris:dubitate te nõ crediderim de oĩpotẽtia: ſiue de oĩmoda ſcia:ac bonitate ↄ ditoꝛis q de nihilo po⸗ tuit:talẽ ſciuit:tñ ↄdere voluit Quẽõ ergo deũ ↄſentire exiſtimas qð fieri nolit:refel⸗ lere poſſit. An foꝛte ĩte video ↄpleri ĩmo a te initiari qð poſt te:⁊ ꝑte a tui ſitib in terris frequẽtatũ ſolet vulgarit dici. Pꝛi natus dñs temerarios nutrit. An ockus ——.—— 6. itz — Bwii * eciniin as. Sunnnn inuginn mgueiit Aughoui manechoninzizn Cans Munt deaftantrmün mepuuißſindi infitis Lunnium litiltuiiungꝗ miniſtritntini ta: vdinenoei ſedet ſupcdenuumn tu neſao qnshihf anue dẽ udicllocicl i uimo. Quo inrjiunlt as vnnpalmu eenteb uniwjinin Jolcte un nõninhhin cu optm wid Niſdaitꝛlniu ðpoeninliu⸗ cſedibuumn de oipot i ntute 5duns li Onn uitn inut(i enſnmss qjni An foꝛteite MM p öpon ini tutiſla u it tuꝰ neqᷓ eſt:qꝛ ille bonꝰ eſt. De cuiꝰboni⸗ tate dum fiduciã nefariã ſumis factus es ⁊5 ſciam impudens ⁊ 5 potentiã audax. Boc eſt em̃ o impie: B eſt qð cogitas: hec cſt iniqtaſquã meditarꝰ in cubili tuo ⁊ di cis. Putas creatoꝛ opus ſuum deſtruat. Scio qͥdem:qꝛ nõ latet deũ qualiſcũq; co guatio mea.deus em̃ eſt nec platet ei qua iſcũq; talis cogitatio mea. bonus eſt. ſed nec ſi velit effugiam manus eius: quia potens eſt. Nunquid tamen mihitimen⸗ dum eſt. Si.n.cũ bonus ſit: nõ poteſtili placere malũ meũ qᷓ;tominꝰſuũ Weũ qͥp pe dixerim eiꝰvoluntatẽ aliqͥd velle:ſuũ aũt ſi vindicet ſeſe. Tã ꝗᷓ qðᷣcũq; ſcelꝰ nõ valʒ velle vlciſci:qᷓ; nec vuit:nec valz ſua bonitate pꝛiuari. Fallis te miſer.fallis te: nõ deũ. Te inquã fallis ⁊ mentit᷑ iniqͥtas ſibi nõ deo. Doloſe qͥdẽ agis ſʒ ĩ cõſpectu eiꝰ. Teß fallis nõ deũ. Et qꝛ de maß eꝰ bono in te tu magnũ in eũ excogitas ma⸗ lum:merito iniqͥtas tua inuenit᷑ ad odiũ. Que maioꝛ nanq; iniqͥtas qᷓ; vt inde ate creatoꝛ ↄtemnat᷑. vñ plꝰ amari merebat᷑. Que maioꝛ nãq; iniqtas quã cũ de potẽ tia dei nõ dubites.qn te.ſ.deſtruere poſſit qͥ ↄdere potuit. Con fiſus tñ de multa eiꝰ dulcedine:qᷓ ſperas eũ nolle vin dicare cũ oſſit:malũ ꝓ bonis:odiũ ꝓ dilectõe retri buas. Hec inqᷓ; iniqͥtas nõ ira momenta nea:ſed odio diᷓ eſt ſem pitno q̃ tuo dulciſ ſimo ⁊ altiſſimo dño. licet inuito: deſide⸗ ras tñ ac ſperas eqᷓri: q̃tenꝰ ſꝑ videat qð doleat dũ te ſociũ hẽat cuʒ nolit:n ec deici at cũ poſſit.qͥn potius eligat᷑ ipſe doloꝛ qᷓ; te patiat᷑ periræ. Poſſit qͥdem deijcere li ve lit:ſed pᷣ dulcedine vt exiſtimas velle non poſſit. erte ſi tał eſt qualẽ putas:tãto ne quius agis ſi nõ amas. Et ſi ille patit᷑ ali quid fieri ʒ ſe:potiꝰ qᷓ; ip̃e aliqͥd faciat cõ⸗ tra te. i malitia eſt vt vel tu nõ parcaſ illi:qͥ ſibi nõ parcit parcẽdo tibi. Abſit tñ ab eiꝰ pfectione vt qꝛ dulcꝰ eſt: iuſtꝰ nõ ſit quaſi ſimul dulcis ⁊ iuſtus eſſe nõ poſſit: cũ melioꝛ ſit iuſta dulcedo qᷓ; remiſſa:im⸗ mo ÿtꝰ nõ fit dulcedo ſine iuſticia. Quia igitur gratuite dei bonitati· qua gratie fa ctus es ingratus exiſtis: iuſticiã po quaʒ expertus es non metuis:ideoq; audacter cõmittis culpam de qua falſo tibi pꝛomit Hhumilitatis⸗ tis impunitatem.iam ecce iuſtum ſenties quem bonũ noſti cadens in foueã quã pa ras auctoꝛi vt dum volens in eum penã̃ machinaris:qua tamen valeat carereſi ve lit:ſed vt putas non valeat vell: ⁊lõ nec carere ea vtiq; bo nitate qua neminẽ exper tus es illũ puniſſe.talem iuſtus deꝰ iuſtiſ ſime in te retoꝛquear penã: qui nec debet: nec valet pati ſuã impune bonitatẽoffen⸗ di:ſic vtiq; temperans in vindicta ſnĩiam vt ſi velis reſipiſcere nõ neget ven iaʒ: ᷣm tñ duritiam tu:⁊ coꝛ impenitẽs nõ poſſi velle:⁊ ideo nec pena carere. Sed iã audi calumniã. Lelũ ĩquit miht ſedes eſt ⁊ fra ſcabeilum pedũ meoꝝ. Non dixit oꝛiens: aut otcidẽs aut vna aliqᷓ teli plaga ſʒ totũ celũ mihi ſedes ẽ. Nõ potes j in ꝑte ſede⸗ re celi cũ ille totũ elegerit ſibi. In terra nð potes qꝛ pedũ eiꝰſcabellũ eſt. Lerra etem jocus ſolidus eſt vbi ſedet ecckia fun data ſup̃ firmã petrã. Qnid facies. E celo pul ſus ĩ terra remanere nõ potes Eligeꝗᷓ tibi in aere locũ nõ ad ſedendũ ſʒ ad volandũ vt qͥ tentaſti ↄcutere ſtatũ eternitat? penã ſentias ꝓpꝛie fluctuatõis. Teß fluctuante inter celũ ⁊ terrã ſedet dñs ſuꝑ ſoliũ excel⸗ ſun ⁊eleuatũ ⁊ plena eſt ois tra maieſta⸗ te eius vt nuſqᷓ; niſiĩ aere inuen ias locuʒ. Seraphin nanq; alijs qͥdem alis ſue con⸗ templatiõis de throno ad ſcabellũ de ſca⸗ bello ad thronũ volantia.alijs caput vñi pedeſq; velãtia: ad ß ibi poſita puto vt ſi cut hoi peccanti ꝑadiſi ꝑcherubin ꝓhibet᷑ ingreſſus ita ⁊ ꝑ ſeraphin modꝰ tue curio ſitati imponeret᷑ q̃tenꝰ nec celi iam magis impudẽter qᷓ; impꝛudẽter archana rimar? nec ecckie myſteria cognoſcas in fris:ſʒ ſo lis cõtentus ſis coꝛdib ſuꝑboꝝ qᷓ nec in terra dignant᷑ eſſe ſiẽ ceteri hoĩm nec ſicut angeli volãtad celũ. Licet vo caputi telo ⁊ pedes a te ĩ terra abſcõdant᷑ qͥddã tñ ti⸗ bi mediũ videndũ ad inuiden dũ dũtaxat mittit᷑: dum ſuſpẽſus in aere deſcen dẽtes ꝑti ⁊ aſcẽdentes angelos intuer? qͥd vel audiãt in celis vel nũtient terrꝰ pe nitus neſcis. O lucifer qͥ mane oꝛiebaris imo nõ iaʒ lucifer ſʒ noctifer aut etiã moꝛ tifer. rectus curſus tuus erat ab oꝛiẽte ad meridiem ⁊tu p̃poſtero oꝛdine tendis ad aqͥlonem. Quãtomnagis ad alta üina⸗ . e v 6—* tanto celerius ad occaſum deciinas. Ve⸗ limtamen curioſius o curioſe intẽtionem tuecurioſitatis inquirere. Ponam inq́;s ſedem meam ad aquionem. Hec aquilo⸗ nem hunc coꝛꝑalem nec ſedẽ hanc cum ſis ſpũs intelligo materialem.pute aũtꝑaqͥ lonem repꝛobandos hoĩes fiiſſe deſigna tos:ꝑ ſedem ptãtem in ilos Quos vtiq; in pñtia dei:q̃nto ei vicinioꝛ tanto ceteris ꝑſpicatioꝛ pꝛeuidens:nullo qͥdem ſapien⸗ tie radio choꝛuſcantes:nullo ſpũs amoꝛe feruentes velut vacuũ reꝑire locũ. affecta ſi ſuꝑ illos dom iniũ: q́s quadã tue aſtu tieclaritate ꝑfunderes: tue malicie eſtib⸗ inflãmares. vt quõ altiſſimus ſua ſapien tia ac bonitate oĩby filijs obediẽtie pᷣerat: ita ⁊ tu ſuꝑg om̃eſ filios rex ſuꝑbie ↄſtitutꝰ tua eos aſtuta malicia ac malicioſa aſtu⸗ tia regeres:ꝑ qð ſimilis altiſſime eẽs. Sʒ miro? quõ ſi in pñtia dei tuũ videris pᷣn⸗ cipatum cur nð in eadem pꝛeuidiſti ⁊ pꝛe cipitium. Nam ſi pᷣuidiſti:q̃ inſania fuit: vxt cum tãta miſeria cuperes pᷣncipari: vt malles miſere pꝛeeſſe:qᷓ; felicit᷑ ſubeſſe. an non expedierat pticipem eſſe plagaꝝ illaꝝ luminoſaꝝ qᷓ; bᷣncipeʒ tenebꝛaꝝ hau. Sʒ credibilius eſt ꝙ nõ ꝑuidiſti: aut ꝓpter iliã cauſam quã ſuꝑius dixi qꝛ dei bonitatem attendẽs. dixiſti ĩ coꝛde tuo:nõ reqͥret:ꝓpt qð oimpiedeũ irritaſti:aut qꝛ viſo pꝛinci patu ſtatim ĩ oculo ſuꝑbie trabes excreuit ua interpoſita caſum videre nõ potuiſti. Bir ioſeph cũ ſuã pᷣuidiſſet exaltationem non tñ p̃ſciuit ſui venditionẽ:qᷓ;uis ꝓpioꝛ eſſet venditio qᷓ; exaltatio: nõ g tm̃ patri⸗ archam in ſuꝑbiã crediderim incidiſſe ſed vt eꝰexẽplo pateat:ꝙ hi qͥ futura pᷣuident ꝑſpĩ ꝓphetie:⁊ ſi nõ oĩa: nð ideo tñ putã di ſunt nulla pᷣuidiſſe. Qð ſi qͥs cõtendat in eo:ꝙ ſomnia ſua adhuc adoleſcentulus narrabat:quoꝝ tũe myſteriuʒ ignoꝛabat: van itate poſſe notari: tñ myſterio magis ſiue ſimplicitati pueri deputãdũ arbitroꝛ qᷓ; vanitati. Que tñ ſi que fuit:ꝑ ea qᷓ paſ⸗ ſus legit᷑:potuit expiari: Nõnullis em̃ ali⸗ qua aliqũ de ſe ꝑ reuelationẽ iocũda mon ſtrant᷑:qͥ ⁊ ſihũanus animꝰ abſq; vlla va nitate ſcire nõ poteſt:nõ minꝰ ideo eueniet qð monſtratũ eſt:ſic tñ vt illa vanitas im punita non ſit que de maguitudine reue⸗ DBe gradibus lationis autꝓmiſſionis in ſe vel leniter e altauit. Sicut em̃ medicus non ſolũ vn⸗ guento ſed igne ꝛ ferro vtitur quo om̃eqð ne ſanitatem que ex vnguẽto pꝛocedit im pediat:ſic medicus animaꝝ deus: huiuſ⸗ modi anime ꝓcurat tentationes: ĩmittit tribulatio nes:quibꝰ afflicta ⁊ humiliata: gau dium vertat in luctum:reuelationem putat illuſionem. Ende fit vt ⁊ vanitate careat ⁊ veritas reuelationis non pereat. Sic pauli ext ollẽtia ꝑ ſtimulos carnis re⸗ pꝛimit᷑:⁊ ip̃e reuelationib crebꝛis attollit Sic ʒacharie infidelitas lingue obligati one mulctatur:⁊ angeli veritas ſuo in tpe mantfeſtãda nõ mutat᷑. Sic ꝑ gliam ⁊ig nobilitatẽ ſancti ꝓficiũt: dum inter ſingu laria do na q̃ recipiunt cõi hoĩm vanitate pulſari ſe ſentiunt: vt dumꝑ gam ſupꝛa ſe aliquid cernũt.non obliuiſcant᷑ qð ſunt Sed quid de reuelationibꝰ ad curioſitatẽ De quibꝰ vt hoc ꝑ excefum intermiſcerẽ᷑. inde occaſio ſumpta eſt cum oſtẽdere vellẽ ſic repꝛobũ angelũ ante caſum ſuũ: potuiſ ſe pᷣuidere illam.quã poſt accepit in repꝛo bos hoĩes dñationem.vt tamen ſuã non pꝛeſciret damnatio nem. De quo etlã nõ⸗ nulk qᷓſtiũcuł᷑ motꝭ mag qᷓ; ſolut totius diſputatiuncule heo ſũma ſit. ꝙ ꝑcurioſis tatem a veritate ceciderit quia pus ſpectã uit curioſe. qð affectauit illicite. ſperauit pᷣſumptuoſe. Jure igit᷑ in gradib ſupbie· pꝛimũ curioſitas vendicat ſibi que etiam inuẽta eſt initiũ eſſe oĩs pcti. Sʒ niſi hoc citius cohibeat in leuitatẽ animi.q̃ ſcðᷣus gradus eſt cito dilabi?᷑ Secundus gradus leuitas Monachus em̃ qͥ ſui negligens alios curioſecircũſpicit vñ quoſdã ſuſpicit ſupe rioꝛes. quoſdã deſpicit inferioꝛes:⁊ĩ alijs ¶dẽ videt qð iuidet.in alijs qð irridet. ide fit vt ꝓ mobilitate ocłoꝝ leuigatꝰ animꝰ. nulla vtiq; ſui cura aggrauatꝰ: mõꝑ ſuꝑ⸗ biaʒ ad alta ſe erigat.mõ ꝑ inuidiã ĩima demergat. Nũc ꝑ inuidiã neqter rabeſcit· nũc ꝑ excellentiã puert hilareſcit. In al⸗ tero neqᷓ;.ĩ alto vanꝰ.in vtroq; ſuphy exi⸗ ſtit:qꝛ ⁊ ꝙ ſugari ſe dolz ⁊ ꝙ ſuꝑate ſe gau det:amoꝛ ꝓpe efcellẽtiefacit. Has autẽ a viciſſitudines:nũc pauca ⁊ moꝛdacia: nũ in vulnere ſanando excreuerat ſecer ⁊ vrat — ————— valuupſmuzun euelatonth ciun enfddnslugeche Apuntc haint unt dunjui nit nonluluijit de nuduonhuimii t hoeꝑ annmii oſunptickanimn Uum quixictun t dñatonunmſin mnatonbuchi k mot ni jiun ncie berſiuu m ntueuiatguuhu qd afuut lun jnt i jureiugivt ſtis yudu blquu inicit ispei Sjui deu nlaui unii 1ato diladi Atas. vanitas awaret iinceſſu. ſꝑ vo irõnabilia indicãt ba. Cõpara ſi vis hos duos pᷣmos ſuꝑbie ᷓds: ſupꝛe⸗ mis duobo hũtlitatꝰ:⁊ vide ſinon vltimo curioſitas.in penultio leuitas cohibetur. dip̃m ĩ ceters reꝑies. ſi alterutꝝ cõparẽt᷑. ʒ iã ad tertiũ docẽdo.nõ deſcẽdẽdo ve⸗ niamꝰ.¶ Tertiꝰ dus inepta leticia. Poptium eit ſupboꝝ leta ſp apetere: triſtia deuuare.iuxta iliðᷣ Coꝛ ſtultoꝝvbi leticia. Vñ ⁊ monachꝰqͥ duos iam ſuꝑbie Sᷓdus deſcendit:dũ ꝑ curioſitatẽ ad animi leuitatẽ deuenit:cũ gaudiũ qð ſꝑ apetit: frequẽti videt ĩterpolari triſticia quam ð bonis alteriꝰʒhit.impattẽs ſue hůiliatio nis:fugit ad ↄſiliũ ↄſolatõis. Ex illa de⸗ niq; ꝑteꝗᷓ ſibi ſua vilitas ⁊ aliena excellẽ⸗ tia mõſtrat:reſtringit curioſitatẽ: vt totuʒ ſetrãſferat in Zriam ꝑtẽ: qᷓtenꝰ in qͥ ip̃e vr pᷣcellere curioſiꝰ notet:in qᷓ alter pᷣcellit ſp diſſimulet:vt dñ deuitat ꝙ triſte putatur: let icia ↄtinuet᷑.ſicq; fit vt ſibi viciſſim quẽ vẽdicabãt gaudiũ ⁊ triſticia:ſola poſſide⸗ re incipiat inepta leticia. In ßoc aũt terti um tibi gradũ ↄſtituo. Zccipe qͥby eã ſig⸗ nis vel in te dephendas vel altero. Illuʒ qͥ eiuſmði eſt aut nũqᷓ; aut raro gementem audies:aut lachꝛymantẽ videb Putas ſi attẽdas: aut ſui oblitũ.aut sblutũ a cul⸗ pis En ſignis ſcurrilitas:in fronte hilari in 20n79d lo quendũ. faal acpahipt in qͥpe que in ſe ↄtẽptibilia ⁊ðð rriſtia no⸗ uerat a memoꝛia raſis. bo niſq; ſi qᷓ ſentit ĩ ſe adunatis vel ſimulatꝭ añ ocłos mentis důũ nil cogitat:niſi qð libet nec attẽdit ſili cet iam riſum tenere:iq̃ineptã letici diſſi mulare non valet. Vt eĩ veſica collarto turgida vẽto!punctoq; ꝑfoꝛata exiguo ſi ſtringit᷑ crepitat duʒ detumeſcit: ac vẽtuf egrediens nõ paſſim̃ effu ſus? ſed ſtrietim — emiſſue:crebꝛos qͥſdam ſonitus redqu:ſic monachus vbi vanis ſcurrilibuſq; coꝛ ſu um cogitatõib ĩpleuerit ꝓꝙt᷑ diſciplinam ſilẽtij nõ iueniẽs võtꝰ vanitatis qᷓ plenius egrectiat᷑: ĩrer an guſtias fauciũ ꝑchachin?⸗ nos excutit᷑. Sepe vultũ pudqibũdus ab⸗ ſcõdit:claudit labia:den tes ſtringit:ridet tñ nollẽs:cachinat ĩu itꝰ Cũq; os pugnis abſtruxerit ſuis:ꝑ n ares achuc ſternutare Hunmilitatis, multa ⁊ inanla: nůc riſu nůc luctu plena. audit. U Quartꝰ dus tactõtia. Zit poſtqᷓ; vãitq s creſcere ⁊ veſica grof ſeſcere ceꝑit: neceſſe ẽ vt amplioꝛ foꝛamie laxato finu vẽtoſiras eructuet᷑: alioqͥn rũs pet᷑. Sic monachꝰ iepta retũdãte leticia. důũ riſu vel ſignis eã apire nõ ſufficit in he liu vᷣba ꝓrũpit. En vẽter meꝰ qᷓſi muſtum abſq; ſptraculo qð nouas lãgũculas dirũ pit. Aut loq; ꝗ̃aut rũpet᷑. Plenꝰeſt. n. ſer⸗ monibo⁊ coartat eũ ſpũs vteri ſuũ. Eſu⸗ rit ⁊ ſitit auditoꝛes: qͥby ſuas iactitet va⸗ nitates qͥb oñqð ſentit effũdat:qͥby qᷓlis ⁊ ntꝰſit ĩnoteſcat. Inuenta autẽ occaſione loquẽdi ſide lrts pᷣmo exoꝛi: vetera ꝓferũ tur⁊ noue volãt ſnie.vba reſonãt amnplo ſa:pᷣuenit interrogantẽ.non qjrenti rñdit. Ipe q̃rit ip̃eſoluit:⁊ pba coliocutoꝛis pꝛe fcindit impfecta. Cũ aũt pulſato ſiᷓ necef ſe eſt interrũpi colloquij hoꝛã longã bꝛeue ãᷓrit᷑ ĩteruallũ:q̃rit licentiã:⁊ vt ad fabłlas reuertat poſt hoꝛã: nõ vt quẽpiã edificet: ß vtſnĩamlactet. E dificare pᷣt:; nõ edifi care intẽdit. Nõ curat te docere vel a te do ceri ipe qð neſcit:ſed vt ſcire ſciat᷑ qð ſcit. Qõðſið religione agit᷑:ſtatĩ viſiões ⁊ ſom nia ꝓferunt᷑. Deinde laudat ieiunia:com mendat vigilias: ſuꝑ oĩa oꝛõnes exaltat⸗ de potiẽtia de humilitate ⁊ de ſinguł᷑ vᷣtu tibus pleniſſime ſʒ vaniſſime diſputat:vt tu ſcʒ ſi audierꝰ dicas ꝙ ex abun dãtia coꝛ dis os loquit᷑.⁊ qꝛ bonꝰ hõ de bono the⸗ t ſauro ſuo ꝓfert bona. Si ad lubꝛica ᷣmo cõuertit᷑:in his qnto aſſuetioꝛ tãto loqᷓ̃cio⁊ innem. Dicas ſi audias riuũ vanitatis fiuu iũ eſſe ſcurrilitatꝰ os eiꝰ:ita vt ſeueros q́; ⁊ Zues aios ĩ leuitatẽ cõcitet riſus. Et vt totũ ĩ bꝛeui colligã ĩ młtiloqͥomota ia⸗ ctantiã. In h̊ hẽs qrrũ Iᷓduʒ ⁊ deſcriptũ ⁊ noĩatũ.Fuge rem ⁊tene nomẽ. Hac eadẽ cautela iã accede ad qͥntũ:quẽ nomino ſin gularitatẽ. ¶ Quit? Fᷓdus ſingkaritas. Turpeẽ. n. qͥ ſe ſup̃ cetos iactat: ſiñ plꝰ cẽterꝰ aliqͥd agat:ꝑ qð vltra cefos apꝑeat Pꝛoin de non ſufficit ei ꝙ cõis monaũetij regula vel maioꝝ cohoꝛtãt᷑ exẽpla. Nectñ melioꝛ eſſe ſtudet ſed videri nõ melius vi⸗ uere ſed videri vincere geſtit:quatenus di cere poſſit. nõ ſuʒ ſicut ceteri hoĩm. Plus ſibi blãdit de vno ieiunio qð ceter pꝛãdẽ⸗ tiby fac̃:qᷓ; ſi cũ ceterꝰ ſeptẽdieſ ieiũauerit: poſt ſingularitatẽ ſextũ rogãtia ven dicat. Poſt hãcp̃ſumptio in vocatus accedit. nõ miſſus ſe intromittit reoꝛdinat oꝛdinata.reficit facta. Quicq ipe nõ fecerit aut oꝛdinauerit nec recte fa⸗ ctum: nec pulere exiſtimat oꝛdinatũ. iudi Cõmodioꝛ ſibi videt᷑ vna oꝛatiuncula pe culiaris qᷓ; tota pſalmodia vniꝰnoct? In ter pꝛandendũ crebꝛo ſolet oculos iactare pꝑmenſas:vt ſi quẽ minus comedere vide rit victũ ſe dolcat:⁊ icipiat idipᷣm ſibi cru deliter ſubtrahere:qð neceſſariũ victui ins dulgendũ pᷣuiderat: plꝰ glie meruens de⸗ trimentũq; famis cruciatũ. Si quẽ ma⸗ riodem:ſi quẽ pallidioꝛẽ ꝓſpexerit: vilẽ ſe eſtimat nunqᷓ; reqͥeſcit. Et qm̃ vultũ ipſe ſuũ videre nð põt qᷓ̃lem.ſ.ſe intuentib of⸗ fert:manꝰquas põt ⁊ brachia ſpectãs:pal pat coſtas:humeros attrectat ⁊ lumbos: vt ᷣm ꝙ coꝛꝑis ſui mẽbꝛa vel minꝰ vel ſa tis exilia ꝓbat:palloꝛem oꝛis at coloꝛẽ di⸗ ſcernat. Ad om̃ia deniq; ſua ſtrẽnuus. ad cõia ꝑiger. vigiiat in lecto: doꝛmit in cho ro. Cũüq; alijs pſallẽtiby tota nocte ad vi⸗ gilias doꝛ mitet:poſt vigilias alijs i clau⸗ ſtro qeſcentib:ſolus in oꝛatoꝛio remanet: excreat ⁊ tuſcit.gemitib at ſuſpirijs aures foꝛis ſedentiũ de angulo implet. Cuz aũt ex his que ſingkariter ſed ĩaniter agi.apð ſimplicioꝛes eꝰopinio excreuerit:qͥ ꝓfecto oꝑa ꝓbant que cernunt.ſed vnde ꝓdeant nð diſcernũt.dũ miſeꝝ btificant: in erroꝛẽ inducunt. ¶ Sextus gradus arrogantia. Kredit qð audit.laudat.qð agit.⁊ qð intendat:nð inten dit. O bliuiſcit᷑ intẽtio⸗ nem dũ opinionẽ. Quiq; de oĩi alia re plꝰ ſi alijs credit qᷓ; ſibi vt nõ iam ꝓbotenꝰ aut ſola opeꝝ oſtẽtatõe ſuã pᷣferat religionem Fß intimo coꝛ dis credat affectu oĩbh ſe ſan ctioꝛem. Et quicqd de ſe laudatũ agnoue rit.non ignoꝛantie aut beniuolẽtie lauda⸗ „ icredit qᷓ; alq s: de ſe ſolo plꝰ toꝛis;ſʒ ſuiſ merit 3 bigradü mure ar⸗ uenitur:in q̃ ſeptimꝰ gradus ↄſtituit᷑. Septimus gradus pꝛeſumptio. Qui em̃ alios ſe pᷣcellere putat:quõ nõ plus de ſeqᷓ; de alijs pᷣſumat. Pꝛimꝰ ĩ cõ uentiby reſidet. in cõſilijs pᷣmꝰ rñdet.non cat iudicãtes:pᷣiudicat iudicaturꝭ. Si cuʒ Be Bradibus tpᷣs aduenerit:nõ ꝓmoueat᷑ ad pꝛioꝛatũ: ſuũ abbatẽ aut inuiduʒ iu dicat:aut dece⸗ ptum.Ax ſi mediocris ei aliqᷓ obedientu iniũcta fuerit indignat᷑.aſpnat᷑. arbitranf ſe nõ eſſe minoꝛib occupaidũt: qͥſe ad ma ioꝛa ſentit idoneũ. Sʒ qᷓ ſic pꝛomptulus ad oũ ſe mãg temere 5 lhere ↄſueutt in⸗ gerere: ipoſſibile eſt eũ aliqñ nõ errare. Ad pᷣlatũ aũt ꝑrinet errantẽ arguere. Sʒ quõ culpã ſuã ↄfitebit᷑ qͥ nec eſſe putat:nec pu⸗ tari cul pabilis patit᷑. Pꝛopterea cũ ei cul⸗ pa im putat:creſcit nõ amputat᷑. Siſᷓ cuʒ argutꝰ fuerit:declinare coꝛ eiꝰ viderꝭi ver⸗ ba malicie in octauũ gradũ qͥ dĩ defenſio peccatoꝝ nouer coꝛruiſſe. Octauus Fᷓdus defenſio pctõꝝ. WMult yo modis fiũt excuſatões i pec catis. Aut em̃ dicit:qui ſe excuſat:nõ feci: aut feci qͥdem ſʒ ben e feci: aut ſi male non multũ male:aut ſi multũ male:non mala intentione. Si aũt ⁊ de illa ſicut adã vel eua conuincit᷑: aliena ſuaſio ne excuſareſe nitit᷑. Sʒ qͥ ꝓcaciter etiã aꝑta defendit qñ occultas ⁊ malas cogitationes coꝛdi ſuo adueniẽtes hu milit᷑ reuel aret abbati. Nonꝰ gradus ſimulata confeſſio Licet vo genera hec excuſationis eate⸗ nüs mala iudicent᷑.qᷓtenus oꝛe ꝓphetico vᷣba malitie apellent᷑ multo tñ ꝑiculoſi⸗ oꝛ eſt fallax ac juꝑba ↄfeſſio. qᷓ; ꝓcax ⁊ ob ſtinata defenſio. Nõnulliem̃ cũ de apꝑtio⸗ ribus arguunt᷑:ſclentes ꝙ ſiſe defenderẽt: ſibi nõ crederet᷑:ſubtiliꝰ inueniũt argumẽ tum defenſionis: ꝓᷣba rñdentes doloſe cõ⸗ feſſionis. Eſt qͥ pe vt ſcptũ eſt qͥ neqͥter hu miliat ſe ⁊ iterioꝛa eiꝰplena ſt dolo Vult demittit᷑. ꝓſternit᷑ coꝛpꝰ. aliq̃s ſi poſſũt la chꝛymulas extoꝛquẽt:ſi pñt vock ſuſ pirijf pba gemitib interrũpunt. Rec ſoluʒ qut euſmẽõl eſt obiecta nõ excuſat:ſʒ ipe qᷓʒ cul pam exaggerat: vt dů ipoſſibile aliqͥd aut crcdibile culpe ſue oꝛe ip̃ꝰ additũ audis etiã illð qð rectũ putabas. diſcredere pol ſis:⁊ ex eo qð falſů eſſe nõ dubitas: dũ ↄfi⸗ tetur.i dubmũ v eniat qð q̃ſi certũ tenebã⸗ tur. Pũq; affirmare qð credit nolũt: cõfi⸗ d tendo culpã defendãt ⁊ aꝑiẽdo tegũtqã? ↄfeſſio laudabilit᷑ ſonat i oꝛe ⁊ adhuc ini⸗ quitas occultat᷑ ĩ coꝛde: q̃tinꝰ mag er hu militate:qᷓ; ex vitate ↄfiteri putet qͥ audit — nl ſpnt ge A. Siſichni meecihen⸗ cch Winö mn cdäqhneccey tu ut⸗ni atöunpufcj uus hüusdifaſnei wifuni tců dutqutaj dentzdentjr utini ieutinulinenn e. Sizütt Nlhni nat: lenaſuum Apcauteuiyniii tmalas ogunsvil es dumtumihi nꝰgradus nuiſ do genen deuinnui a uduei nugu luce updlnt nnii lut uc lipda yiiu i enſio ſlilwaup guuntſuats yiſtl ndrtrürh wieſiie pen uip ienh i 1an uuinnmi . aptans ſibt ilud ſep̃ture. Juſtus in pᷣnci pio ſermõis accuſatoꝛ eſt ſui. Walũt eĩ apud hoĩes veritate periclitari q; humili tate.cũ apud deũ ꝑiclitent᷑ vtrimq;. Aut ſi ita culpa manifeſta ſit. ꝙ nulla penitus verſutia tegi poſſit:nihilominꝰ tamẽ vo⸗ cem nõ coꝛ penitentꝰ aſſumunt:qua notã nõ culpã deleant:dum ignoꝛantiã mani⸗ feſte trãſgrefſionis. decoꝛe recõpenſant pu blice ↄfeſſionis. Gloꝛioſa res hũilitas q̃ ip̃a quoq; ſuꝑbia palliare ſe appetit ne v leſcat. Sed hec cito tergiuerſatio a pᷣlato depᷣhendit᷑ ſi ad hãc ſuperbã hñilitatẽ nõ leuit flectitur magis dilſimulet culpam Vndecimus Libertas peccandi. vel differat penã. Vaſa figuli pꝛobat foꝛ nax.⁊tribulatio vere penitẽtes diſcernit. Qui em̃ veracit᷑ penitet laboꝛẽ penitentie nõ abhoꝛret ſed qͥcqͥd ſibi pꝛo culpa quaʒ odit iniũgit᷑tacita conſcia patient᷑ ample ctit. In ipᷣa quoq; obediẽtia duris ac con⸗ trarijs rebꝰ ſuboꝛtis: q̃buſſibet irrogatis iniurijs. ſuſtinẽs nõ laceſcit· vt in quarto gradu ſtare indicet hũilitatis. Cuiꝰ po ſi mulata cõfeſſio eſt. vna vel leui ↄtumelia aut exigua pena interrogatꝰ.iã hũilitateʒ ſimulat iã fimulationẽ diſſimularenõ po teſt. Murmurat frendet iraſcit:nec in qᷓr⸗ to ſtare hũilitatis gradu ſʒ in nonũ coꝛru iſſe ſuꝑbie ꝓbat᷑.qui ᷣm qð deſcriptus eſt recte ſimulata cõfeſſio appellari põt. Quã ta putas tũc cõfuſio ſit in coꝛde ſuꝑbi cuʒ fraus dep̃ hẽdit᷑:pax amittitlaus minuit᷑ nec culpa diluit᷑.tandẽ notat᷑ ab oĩbus iu dicat᷑ ab oĩbus.eoq; vehemẽtius oẽs in⸗ dignant᷑ qͥ falſum cõſpiciũt.qͥcqͥd de eo p̃⸗ us opinabant᷑. Tũc opꝰeſt pᷣlato vt eo mi nus illi ꝑcendũ putet quo magis omnes offenderet ſi vni parceret. ¶Decimus gradus Rebellio. Bic niſi eũ miſeratio ſuperna reſpiciat vt qð valde difficile talib eſt vniuerſoꝛũ iudicijs tacuꝰ acqͥeſcat. frontoſus moxet impudẽs factꝰtanto deteriꝰ qᷓnto deſpe⸗ ratius in decimũ gradũ ꝑ rebellionẽ coꝛru it. qͥq; pus latent᷑ arrogãs frẽs cõtẽpſerat iã patent᷑ inobediẽs etiã mg̃m ↄtemnit. Sciendũ aũt eſt ꝙ oẽs gracꝰ q́ʒ in· xj.ꝑti tus ſum itres tinmodo colligi pñt.vt in ſex ſupioꝛib ↄtẽptus ffm· in q̃ttuoꝛ ſeq̃n⸗ tib ↄtẽptus ingr̃i.in duob qͥ reſtãt ↄſum Humilitatis⸗ met᷑ ↄtemptꝰ dei. Notandũ 8ghi duo ſupbie gradꝰ vltimiqᷓ ⁊ hũilitatꝰ aſcendẽ do pᷣmi inuen iunt᷑.ſiẽ extra ↄgregationeʒ aſcẽdendiſũt.ita ĩ cõgregatiõe deſcẽdtnõ poſſunt. Qoaũt añ aſcẽdi debeãt ex hᷓ a te dat᷑ intelligi ꝙ ĩtertiograduĩ regulae git᷑. Tertiꝰ inqt gradꝰeſt vt qͥs ꝓ dei amo ſe oĩ obediẽtia ſe ſubdat maioꝛi. Siᷓ in tertio ᷣdu ſubiectio collocat᷑ q̃ꝓculdubio fit qů nouitius pᷣmũ cõuentuiſociat cõſe⸗ quẽs eſt ꝙ duo anterioꝛes iã trãſcenſi in⸗ telligant᷑· Deniq; vbiffm cõcoꝛdiã etma giſtri ſententiã monachus ſpernit qͥd vl⸗ tra in monaſterio niſi ſcandalũ facit. SPoſt decimũ itaq; gradũ qͥ rebelliodi ctůs eſt:expulſus vłegreſſus de monaſte⸗ rio ſtatiaccipit᷑ ab vn decio. Et tũc ingre⸗ dit᷑ vias q̃ vident᷑ hoĩby bone.quaꝝ finis niſi foꝛte deꝰ eas ſopierit demerget eũ in pfundũ inferni.i.in ↄtemptũ det. Impiꝰ ſiquidẽ cũ venerit in ꝓfundũ maloꝝ:ↄtẽ⸗ nit. Põt aũt.xj. gradus agellarilibertas pectãdi:ꝑ quã monachꝰ cũ nec mg̃m vi⸗ det:quẽ imeat:nec frẽs: q;s reuereat᷑. tñto ſecuriꝰ qjnto liberiꝰ ſua deſideria ĩplere de lectat᷑:a qͥbus in monaſterio tã pudoꝛeqᷓ; timoꝛe ꝓhibebat᷑. Sʒ ⁊ ſi iã frẽs vel abba tẽ nõ timet:nõdũ tñ dei penitꝰ foꝛmidiue caret. hʒ rõnem adhuc ſuhmurmuranteʒ volũtati. Necſine aliqᷓ dubitatõne:queq; pᷣmũ illicita ꝑficit.ſʒ ſicut is q vadũ tẽtat pededenti nõ curſim vitioꝝ gurgitẽ ĩtrat⸗ ¶ Duodecimꝰ gradꝰ cõſuetudo peccãdi. Zit poſtqᷓ; terribili vel iudicio pᷣma fla⸗ gitia impunitas ſequit᷑.exꝑta voluptas li bent᷑ repetit᷑:reperita blandit᷑. Cõcupiſcen tia reuiuiſcẽte ſopit᷑ rõ. ligat conſuetudo. Trahit᷑ miſer in ꝓfunduʒ maloꝛũ.tradit᷑ captiuꝰ voꝛagini vicioꝝ:ita vt carnaliuʒ voꝛagine dſiderioꝝ abſoꝛptꝰ:ſue ratiõis diuiniq; timorꝭ oblitꝰ:dicgt inſipiẽs ĩcoꝛ de ſuo:nð eſt deꝰ. Jã indifferent libitis ꝓ licits vtit᷑. iã ab illicit cogitãdis patran⸗ dis. inuſtigã dis:animꝰ manꝰ vel pedes nõ ꝓhibet:ſ quicqͥd ĩ coꝛ in huccã:ad ma nũ venerit.machinat᷑.garrit:⁊ oꝑat᷑mali⸗ uolus.vaniloquꝰ facinoꝛoſus. Quẽ̃ad⸗ modũ deniq; aſcẽſis his diby gradibꝰ coꝛ de iã alacri ⁊ abſq; laboꝛe ꝓ bona ↄſuetu 5 3 dineiuſtꝰ eurrit ad vitã:ſic deſcẽſis impꝰ eiſdẽ ꝓ m alo vſu:nõ rõne ſe gubernãs:nõ timor freno retentãs intrepidꝰ feſtiat ad moꝛtẽ̃. Medn ſůt qͥ fatigant᷑.anguſtiant᷑. qͥ nũc metu gehẽne:nũc pꝛiſtina retardati ↄſuetudie deſcẽdendo vł aſcendẽdo laho rõt. Sup̃mꝰ tantũ ⁊ infimꝰ currere abſq; impedimẽto ⁊ abſq; laboꝛe.ad moꝛtẽ hic ad vitã ille feſtinat?alt᷑alacrioꝛ:alter ꝓcli uioꝛ. Illũ alacrẽ charitas.hũcꝓcliuẽ cupi ditas facit. In altero amoꝛ:in altero ſtu⸗ poꝛ lahoꝛẽ non ſentit. In illo deniq; ꝑfe⸗ cta charitas:in iſto ↄſumata iniqͥtas:fo⸗ ras mittit timoꝛẽ. lli Fitas. huic cecitas dat ſecuricatẽ. Põt qᷓ duodecimꝰ gradus appellari ↄſuetudo peccandi qᷓ̃ deimetus amittit: ↄtempt?ꝰ icurrit᷑. Pꝛo talii inq́t iohãnes apts nð dico:vt q́;s oꝛet. Sz nũ qͥd dicis o apoſtole:vt qͥs deſpet. Immo gemat:qͥ illũ amat Nõ pᷣſumat oꝛare:net deſiſtat ploꝛare. Quidẽ:qð dico. An foꝛ⸗ te vllũ remanet ſpei refugiũ:vbi oĩo non inueit locũ. Audi credentẽ ſꝑanteʒ:nec tñ oꝛantẽ. Dñe inqͥt ſi fuiſſes h. frat me nð fuiſſʒ moꝛtuꝰ. WMahᷓ aũt fides qᷓ credidit ſua pñtia vñm moꝛteʒ ꝓhibere potuiſfe:ſi affuiſſet. Modo aũt qͥd. Abſit. vt quem credidit viuũ potuiſſe huare moꝛtuũ dubi tet poſſe reſuſcitare. Sʒ nůc inqͥt ſcio:qꝛ qᷓ cunq; popoſceris a deo:dabit tibi deus. Deinde q̃renti vbi poſuiſſent eum.rñdet · Vleni.⁊ vide. Quãobꝛeʒ o martha maßᷓ nob tue fidei inſignia tribuis· Sʒ quõ cũ tãta fide diffidis. Veni inqͥt ⁊ vide. Cur ſinõ deſpas:nõ ſeq̃ris.⁊ dicis ⁊ reſuſcita. Si aũt deſpas cur mg̃m ſine cã fatigas An foꝛte fides aliqñ recipit qð oĩo non ᷣ ſumit. Deniq; appꝛo pinqre cadaueri pꝛo hubes ⁊ diciſ. dñe iq fetet. q̃driduanꝰ em̃ eſt. deſpando dic h an diſſimulãdo. Sic qͥe ipſe dñs poſt reſurrrectioneʒ finxit ſe lõgius ire cũ mallet cũ diſcipuł remanere. V ſancte młlieres xp̃i familiares ſi fratrẽ vĩm amatis cur eiꝰ miſciam nõ flagita⸗ tis.de cuꝰ potẽtia dubitare.pietate diffi dere nõ poteſti. Rñdẽt. Sic meliꝰtãqᷓ; nõ oꝛãtes oꝛamꝰ:ſic efficaciꝰ tanqᷓ; diffiden⸗ tes ↄfidimꝰ. Exhibemꝰ fidẽ. ꝑhibemus affectũ. ſeit ip̃e cui nõ eſt opus vt aliqd di De gradibus humilitatis⸗ cat ad beſideremꝰ Samus quidẽ.ꝙ oĩa põt.ſed ᷣ tam grãde miraculũ tã nouñ tã inaudiũ.⁊ ſi eius ſubeſt potẽtie.multũ tñ excedit vniuerſa merita hůilitatis noſte Sufficit nob potentie locũ pietati dediſe occaſionẽ.malentes patient᷑ expectare qð velit.q; impudient᷑ qrere. qð foꝛſitã nolit. eniq; qð nr̃is meritis deeſt. verecũdia foꝛtsſle ſugplebit. Petri q́; poſt grauẽlap ſum lachzymã qͥdezʒ video.ſed pᷣcem non audio. nec tñ de induigentia dubito Pi⸗ ſce etiã a matte dñi magnã in mirabiib fidẽ he.in magna fide verecũdiã retinere uſce verecun di decoꝛare fideʒ repᷣmere pᷣſumptionẽ. Vinũ inqͥt nõ habẽt. Quã breuit᷑ qᷓ; reuerent᷑ ſuggeſſit. vñ pie ſollici ta fuit. Et vt diſcas in hmõ magi piege mere qᷓ; petere pᷣſũptuoſe.pietatis eſtũ pu doꝛis tẽperãs vmbꝛa:cõceptã p̃cis fiduci am verecũde ſupp̃ſit. Nõ frõtoſe acceſfit. nõ palã locuta eſt vt audact᷑ coꝛã oib di ceret.obſecro fili.deficit vinũ.contriſtant᷑ cõuiue.ↄ fundit᷑ ſpõſus.oſtẽde qͥd poſſis: ſed licet h aut multo plura pectꝰeſtuans feruẽs loqueret᷑ affectꝰ.ꝓꝛiuatim tñ poten tẽ pia filiũ mat᷑ adijt.nõ potentiã tentans ſed voluntatẽ exploꝛãs Vinũ inqͥtnõ ha bẽt. Quid mo deſtiꝰ. Quid fidelius. Rð vefuit pietati fides. voci grauitas effica⸗ cia vdto. Si ꝗᷓilla cũ mat᷑ ſit. ſe mattẽ ob lita.nõ audet petere miraculum vini.ego vile mãcipiũ.cui ꝑmagnũ eſt filij limk ac matri eſſe vernaculũ.q̃ frõte pᷣſumo ꝓ vi ta petere q̃driduani Duo etiã in euãgelio ceci.viſuʒ alter accepiſſe. alter recepiſſe le⸗ gunt᷑.alter quẽ amiſerat. alter quẽ non ha buerat. vnꝰ ſcʒ excecatꝰ.altcecꝰ nat?. S; q excecatus miiſerabilibꝰ miſeriſq; clamo⸗ rib miſciam meruit.qͥ vo cecus natꝰ tã to miſericoꝛdiꝰquãto mirabiliꝰ. nullis ſu is pᷣcibus p̃uentũ ſui illũinatoꝛis bñficiũ nihilominꝰ ſenſit. Illi deniq; dictũ eſt:fi des tua ſaluũ te fecit. huic autẽ nõ · Duos ́ʒ recent᷑ moꝛtuos:tertiũ iã q̃driduanũ le go reſuſcitatos:ſolã tñ archiynagogifili am in domo adhuc poſitã pᷣcib pẽis· du⸗ os aũt ex inſpirata magnitudie ꝑietatis Sili etiã foꝛma ſi ↄtigerit· qð deꝰauerrat aliquẽ defriby nr̃is nõ in coꝛꝑe ſ in ania moꝛi qᷓ;diu adhuc intra nos erit pulſabo x⁊ ego meis q̃libuſcũch pccõꝛ ⁊fratpᷣcibus aghafdeyaici ndädewꝛn ſcztj (Uuäntröbei ut cvtudxtaicht co fil. dehct ynimt undi půil iuſ iut mult plnxius ucrc afc nmnin mat en tati erplað hiniht modch Quiuj un ſides. upuuit Siuluci nitii vdc— icui qndiM⸗ eui ſiejnn inhubuctnai faluatoꝛẽ. Si reuixerit:lucrati erimꝰ fra⸗ trẽ. S vo nõ mercmur exaudiri:xbi iam vr tols rare viuos:vłtol rari a viuis non poterit.ſʒ ineipit efferri:ſemꝑ ddeʒ fidelit᷑ gemo:ſʒ iã nõ ita fiducialit᷑ oꝛo. Nõ aꝑte gu deo dicere:ven dñe.ſuſcita moꝛtuũ no ſtrũ coꝛde tñ ſuſpẽotremulus intꝰ clama re nõ ceſſo. Si foꝛte: ſi foꝛte:ſi foꝛte deſide riũ paupeꝝ exaudier dñs pᷣparationẽ coꝛ dis eoꝝ qudiet aur tua. Et iliud.iũqd moꝛtuig facies miradilia.aut medici ſu⸗— nb⸗ 4 e oꝛi⁊ceteris ſabbatũ delicarũ. Pe ſcitabũt?⁊ ↄficcbunt᷑tibi. Et de qᷓdri dua no. nunqͥd narrabit aiiqs in ſepulcro mi⸗ ſericoꝛdiã tuã ⁊ veritatẽ tuã in ꝓditioneʒ Põt interim ſaluatoꝛ ſi vult inſpirateim pꝛouiſe occurrere nob:lachꝛymiſq; poꝛtã tiũ motꝰ nõp̃cibus moꝛtuo vitã rec dere: aut certe iã ſepultuʒ reuocare a moꝛtuis. Woꝛtuũ aũt dixerim uluʒ:qͥ ſua pctã de fendẽs: in octauũ iã̃ coꝛru it ꝗᷓduʒ. Z moꝛ tuo em̃ tanqᷓ; qͥ nõ eſt parit cõfeſſio. Poſt decimũ poq̊ tertiꝰ eſt ab octa uo. iã effert᷑ in libertatẽ peccan di qñ expellit᷑ a ʒſoꝛtio monaſterij. At poſtq; quartũ trãſterit iaʒ recte q̃driduanꝰ dẽ. dũ in q̃ntum decidẽs ꝑ conſuetudinẽ ſepelit᷑. Abſit aũt a nobis vt etiã ꝓ tali ⁊ ii palã nõ pᷣſumimꝰ.vel in coꝛdib nr̃is oꝛare ceſſemꝰ cũ paulꝰ eos quoq; lugeret:q;s ſine penitẽtia moꝛtuos ſciret. Et ſi em̃ a cõibus oẽonib ip̃i ſe ex⸗ cudũt:ſed ab effectibꝰ oĩno nõ pñt. Vide rint tñ in qᷓnto ꝑiculo ſint.pꝛo qͥ bus eccle⸗ ſia palã oꝛare nõ audeat:qͥ fidelit etiaʒ ꝓ iudeis.ꝓ hereticꝭ. ꝓ gentilib oꝛat. Lum em̃ in ꝑaſceue oꝛerꝓ qͥbuſlibet malis nul⸗ la tñ mentio kit de excõmunicatis. Dicis foꝛte frat godofride me aliudqᷓ; tu q̃ſiſti qᷓ; ipſe ꝓmiſitandẽ exhibuiſſe cuʒ pꝛo Sᷓdibus hůüilitatꝰ ſu ꝑbie gradus vide ar deſcpſiſſe. Ad qð ego non potui docere niſi qð didici.nõᷓ putaui cõgruũ me deſcri bere aſcẽſiones qͥ plus deſcẽdere qᷓ; aſcẽde re noui. Pꝛopanat tibi btũs bñdict? gra dus hũtlitatꝰ.qͥs ipᷣepus in coꝛde ſuo di⸗ ſpo ſuit. Ego qnꝓponã̃ nõ habeo. niſi oꝛ⸗ dinẽ mee deſcẽſionis. In qᷓtñ ſi diligenter inſpicit᷑.via foꝛſitã aſcẽſiõis reꝑit᷑. Si.n. tibi romã tendẽti hõ veniẽs obuiaret q̃ſi⸗ tus viã. qͥd meiiꝰ qᷓ; illã.qᷓ̃ venit oñderet. dũ caſteila.villaſ.vꝛbes. flunioſ ac mõteſ De vita ſolitaria ad fratres de monte dei. ꝑ qᷓs trãſierat noĩat. Suũ denũtiãs iter tuũ tibi pᷣnũciat ita vt eadẽ loca recogno ſcas eũdo:qͥ ꝑtrãſit veniẽcio. In hac fili⸗ ter nr̃ deſcẽſiõe gradꝰ aſtẽſoꝛios foꝛtaſſe 6 reperies. q́s aſcendẽdo meliꝰ in tuo coꝛde — qᷓ; in noſtro codice leges. Amen. ¶ Di Bernardi abbatis in epi⸗ ſtolã ſiue tractatuʒ de vita ſolitaria ad fratres de monte dei. V Mariſſimis fratrib ⁊ dñis. N.ꝓꝛi ne impuden᷑.et pluſq; vecebat os meñ pãtet ad vos chariſſimi frẽs in xp̃o· Võ poſſuʒ tacere. deꝰſcit. Ignoſcitemihi qꝛ coꝛ mei dilatarũ eſt. Dilatami et voa obſecro in viſceribꝰ vẽis.⁊ capite nos.qa tot? veſter ſum ĩ eo in cuiꝰ viſcerib inuicẽ cupimꝰ nos. Jõ ex qno receſſi a voh vſq; nůũc qualẽtunq; laboꝛẽ meũ quottidianuʒ ſtatui dedicare nõ vob.qͥ nõ indigetꝭ.ſed fratri ſtephano ⁊ ſocijs eiꝰ fratribꝰ iunio⸗ ribus ⁊ nouitijs venientib ad vos. qno⸗ rñ doctoꝛ deꝰ ſolus eſt.vt hẽ̃ant ⁊ legaut. ſi foꝛte ibi aliqͥd inuenerit vtile ſibi ad fo⸗ laciũ ſollicitudis ſue.⁊ ſetiꝓpoſiti incita⸗ mentũ. O ffero qð poſſuʒ bonã volũtatẽ pamq; a voh repeto.cũ fructib ſuis Da uid ſaltãdo ꝑlacui deo nõpter ſaltuʒ. ſed ꝓxtaffectũ. Siliter et mlier q̃ vnxit peces dĩ landata eſt a xp̃o nõ qꝛ vnxit.ſʒ qꝛ as mauit:⁊ qꝛ qð habuit. fecit.in eo iuſtifi cataẽ. Deinde vob etiã arbitratꝰſuʒ dedi cãdũ:qð ĩ ↄſolatiõʒ ſuã ⁊ in adiutoꝛiũ fi⸗ dei facere me cõpulit fratruʒ ̃rundã plus anxia qᷓ; ꝑiculoſa neceſſitas:qͥruʒ triſticia ptnmũ mihi ſolʒ facere gaudiũ niſi ꝙ eof ↄtriſtatos videre nõ poſfũ. ꝛe magnitu die qͥpe nõ ſolũ fidei ſʒ etiã amorꝰ exoſuʒ adeo hñt. qxcd videret eſſe ʒ fidẽ:vt ſi vr d modicũ ſeu ex ſpũ blaſfemie.ſeu ex ipᷣo ſenſu carnis fuerit ſuꝑ hᷓ attẽtati vł puiſa ti.qſi ex ſolo auditu vłattaetu leſaʒ oĩnoĩ ſemetipᷣis exiſtimẽt ↄſcie pietatẽ vel puri⸗ tãtẽ.⁊ miſerabiłt defleãt femetipᷣos q̃ſi re⸗ pꝛobos circa fidẽ. Quib ⁊ ↄtigit a ſckite nebris ad purior vite exercitia veniẽtib: að ↄtingere ſo kz repẽte ꝓdeũtibꝰ ad lucẽ a diutinis tenebro vt ſiẽin illis lux ip̃a:qᷓ ce tera vidẽda ſt poꝛ irruẽs infirmis ocuł ſit d 3. ritu hur moleſta ſic ⁊ iſti ad pᷣmũ fidei lumẽ cecuti ant:ne ĩſolitos nque luc radios poſſit ab ſtnere: dõec ip̃o luc amoꝛe aſſueſcãt amẽ. ¶Incipit epla ad frẽs de mõte dei· Ratrib de mõte dei oꝛienta⸗ le lumẽ? antiquũ illũ in reli⸗ gione egyptiũ feruoꝛetenebr? occidiꝰ ⁊ gallicanis frigoꝛib — inferẽtib vite.ſ.ſolitarie exẽ⸗ plar ⁊ celeſtis foꝛmã ↄuerſatõis occurre:⁊ cõcurre in gaudio ſcti ſpũs aĩa mea:⁊ viſu coꝛdis in feruoꝛe pietatꝰ:⁊ in oĩ obſeqo de uote volũtatis. Quid em̃ epulari ⁊ gau⸗ dere in dño opoꝛtet: qð xp̃iane deuotiõis acreligiõis ſpecioſiſſima poꝛtio qᷓ celos ꝓ pinqua tãgere videbat᷑: moꝛtua erat ⁊ re⸗ uixit:ꝑierat de mũdo ⁊ inuẽta eſt. Auditu aurꝭ audiebamꝰ: nec credebamꝰ. legeba⸗ mꝰĩ libr:⁊ mirabamur ð antiqj vite ſolita rie gkia: ⁊ magna in ea głia dei: cũ ſubito inuenimꝰeã in campis ſilue in mõte dei ĩ monte pingui. Vbi de ea iam pingueſcũt ſpecioſa deſerti ⁊ exultatõe colles accingũ 6 2 em̃ iam ꝑ vos offert ſe oĩbh ⁊ ĩ vo bis ſe demõſtrat ⁊ ignota hactenꝰ in note ſcit in paucꝭ ſimplicibꝛip̃o eã vob ingerẽ te: qͥ in paucis ſimplicibꝰ totum olim ſibi mundũ ſubiecerit ip̃o mũdo ãmirãte. Li⸗ ret ei maꝗᷓ⁊ diuina plane fuerint miracu la q̃ dñs geſſit in terrꝭ.h tñ vnũ ſuꝑ om̃ia alia enituit:⁊ cetera cũcta illuſtrauit:ꝙ ſiẽ dictũ eſt.in pautꝰ ſimplicibꝰ totũ mundũ 6. ⁊ oẽm ſapie eiꝰ altitudinẽſibi ſubiugauit. Qð etiã nũc cepit oꝑari ĩ vob. Ita pater ita:qm̃ ſic bñplacitũ eſt añ te. A bſcòdiſti em̃ hec a ſapiẽtib ⁊ pꝛudẽtib huiꝰmũdi. ⁊ reuelaſti ea ꝑuulis. Nolite ᷓ timere pu⸗ ſillus grex ait dñs:ſʒ oĩno ↄfidite: qꝛ com placuit deo pr̃i dare vobis regnũ. Vide⸗ te fratres mei:videte vocationẽ veſtram: Pbiſapiens inter nos. Vbi ſcriba. Vbi conquiſitoꝛ huiꝰſeculi. Nam ⁊ ſi ſunt ali⸗ qui fapientes iter vos ꝑ ſimplices tñ ſapi entes aggregauit:qͥ reges olim ⁊ philoſo⸗ phos mũdi huiꝰp piſcatoꝛes ſibi ſubiecit Sinite ð ſiniteſ apientes huiꝰ ſecułi ð ſpi mũdi tumẽtes: alta ſapientes et terram lingẽtes ſapiẽter deſcen dere in ifer xum:vos aũt dum fodit᷑ peccatoꝛi fouea: e vita ſolitaria ſicut cepiſtis ſtulti facti eſtis ꝓpter deum. ꝑ ſtultũ dei: qð ſapientius eſt oĩby hoihy. xpᷣo ducehumilẽ appꝛheendire diſciplinã aſcendẽdii celũ. Ta nõ̃q; ſimplicitas iã multos ꝓuocat aq emulationem. Vĩa eñ ſufficientiſſima ⁊ altiſſima pauꝑtas iam muitoꝝ ↄfundit cupi ditatẽ. Weſty ſecre⸗ tum:iam eaꝝ reꝝ qᷓ facere tumultũvident᷑ plurib incutit hoꝛroꝛẽ Siq̃ ergo ↄſola⸗ tio in xp̃o.ſi qð ſolaciũ charitatꝰ.ſi qᷓ ſocie tas ſpũs:ſi qᷓ viſcera miſcðie implete gau⸗ dium nõ meũ timð:ſʒ oĩm diligentiũ no men dei: vt ĩ varietate veſtitꝰ deauratide auro ſapĩe dei:reginetaſſiſtẽtis a dextr ſpõ ſi vĩd ſtudio vĩa inſtãtia ad dei gliam⁊ magnã coꝛonã veſtrã.⁊ gaudiuʒ oim bo⸗ noꝝ h ſctẽ nouitatꝭ iſtrueret᷑ oꝛnqmentum nouitatẽ vo dicoꝓptlinguas neqᷓ; aquaꝝ t ne nos deꝰ ĩ abſcõdito faciei ſueab cõdat hoim impioꝝ. Qui cũ manifeſtuʒ lumẽ pitatis obnubilaie nõ queũt: defo⸗ lo nouitatis noiĩe cauillant᷑ Veteres ip̃i⁊ in veteri mẽte neſcientes noua meditari. vtres veteres nõ capiẽtes vinũ nouũ qðſi eis infunderet᷑:rum perẽt. Sʒ hec nonitas nõ eſt nouella nouitas. Res eĩ eſt annqᷓ religionis ꝑfecte fundate in xp̃o pietatꝭ an tiq̃ hereditas ecckie dei a tꝑe ꝓphetarum pᷣmõſtrata: iamq; nouogratie ſole exoꝛto in io he baptiſta ĩſtaurata ⁊ inouata abip ſo dño familiariſſime celebꝛata. ab eiꝰ di⸗ ſcipulis ipᷣo pñte ↄcupita. Luꝰ tranſigu ratiònis gtiam cũ vidiſſent:qͥ cũ eoĩmð⸗ te ſetõ erãt.ꝓtinuo petrꝰ in eo quidẽ arre⸗ ptus ſibi: ⁊heſciẽs qͥd diceret: qꝛ viſa dei maleſtate cõe bonũ itra pꝛiuatũ ſuũ niſus eſt ↄcluſiſſe in eo aũt pñtiſſimꝰ ſibi ⁊ ſcien tiſſtmus qͥd dicerẽt qꝛ ſuauitate eiꝰ guſta⸗ ta optimũ ſibi iudicuuit in ð ꝑ eſſe: vitaʒ hanc in cõtubernio dei ⁊ ciuiũ ſupno?um qᷓs cũ eo viderat:cõcupiuit dicẽs. ñebo nũ eſtnos hic eſſe. Si vis faciamꝰ h tria tabernacula.tibi vnũ. moyſi vnũ⁊ helpe vnñ. In qᷓ: ſi auditꝰ fuiſſet:farturꝰpculdu bio erat poſtmodũ alia tria.ſibi vnũ· iãco bo vnñ:⁊ iohãni vnũ. Poſt 0 dñt calente adhůcin coꝛdibtideliũ effuſi ewſanguis recti mẽoꝛia. ſolitariã pãc vi⸗ tã eligetibo:pauptatẽ ſpũs ſectãtib:⁊i ſpi rituaiiby exercits:⁊ in ↄtẽplatiõe pingus qſucgenmn udann Sin qð luũ cnuſi — wiſchem nötzindlun tetdan uneufiltin ovitnituadpec odieptlngusu 105 ititni m mndio Duintitj es odnudlnnigcni as noietuulnjt mẽte neſcuntzmn res nõ apũmniniſjſ derc mmpeiꝗum dla nouius ſsidnij pfecte fundutnu krꝛs eccke deumzumn tr ung; vougu imn aptiꝛitumtimni milunſinectmnn o půte ndnluſ irnopenunün ndai dungli cedorinmii ſe in wuütpin gdvumiglhami iſidiuddurit õmbemdai egre pha otiũ altero ĩ alteꝝ ʒelãtiby deſerta repleta ſunt. Ex qͥb legimꝰpaulũ. machariũ. an⸗ toniũ. arſeniũ et alios qᷓ;plures ſctẽ huiꝰ Zuerſationis ⁊ rei publice ↄſulares viros ia noĩa ĩ ciuitate dei nobiles:⁊ triũ⸗ ſesryr los hñtia:de victoꝛia huiꝰſe⸗ tuli ⁊ pᷣncipis huꝰmundi ⁊ coꝛpꝑis ſui.de cultu aĩ ⁊ dñi dei ſui. Sileãt ðᷓ qͥ ĩtenebr⸗ de luce in dicãtes vos arguũt nouitatꝰ: ex abũdãtia male volũtatꝭ.ip̃i potiꝰ arguẽ⸗ di vetuſtatꝭ ⁊ vitat?. Sʒ ⁊ laudatoꝛes:⁊ detractoꝛes ſꝑ eſtꝭ hituri:ſicut ⁊ dñs· Lan datoꝛes pᷣterite ⁊ bonũ qð in vob amãt in eis amate. Detractoꝛes diſſilate ⁊ pꝛo eis oꝛate. Et obliti q̃ retro ſunt:p̃termiſſis ſcã dalis q̃ iuxta iter vob a dextris ⁊ a ſiniſtr poſita ſunt in anterioꝛa vĩa vos extẽdite Si em̃ ad ſingła volueritꝰ vel laudatoꝛi⸗ bus rñdere:vel cũ detractoꝛib litigare:tẽ⸗ pus ꝑdirꝰ ciuꝰ ĩꝓpoſito ſctõ nõ leuꝰ eſt ia ctura. Z terr em̃ ad celos feſtinãtẽ.qͥ mo ꝛat᷑ ⁊ ſi nõ detinet:plurimũ tñ nocʒ. No⸗ lite negligere: nolite tãrdare: grandis em̃ vob reſtat via. Altiſſima eñi eſtꝓfeſſiove ſtra.celos trãſit:par angeł eſt: angelice ſi⸗ milis puritati. Rõ em̃ ſolũ vouiſt om̃eʒ ſanctitatẽ ſʒ oĩs ſctitats pfectionẽ: ⁊ om̃is ↄſũmationis finẽ. Non em̃ eſt veſtr circa cõſa pᷣcepta lãguere:neq; h̊ ſolũ atten dere qd pᷣcipiat deꝰ ſʒ qͥd velit:ꝓbãtes q̃ lit vo humtas dei bona: ⁊ bñplacens ⁊ perfecta. Rlioꝝ eſt eĩ deo ſeruire: veſtꝝ adherere. alioꝝ eſt deũ credere ſcire. amare. reuereri. veſtʒ eſt genteligergheſcere frui. Magnũ eſt pᷣ. arduũ eſt hᷣ. Sʒ oipotens ⁊bonus eſt deꝰ. qͥ ĩ vob eſt piꝰꝓmiſſoꝛ fi⸗ delis redditoꝛ.et indefeſſus adiutoꝛ qui magno eꝰamoꝛe magna ꝓfitẽtibꝰ.⁊ ĩ fide ⁊ ſpe gre eiꝰmaioꝛa vuibꝰ ſuis aggrediẽ⸗ tibus ⁊ volũtatẽ.⁊ deſideriũ ſuggerit ĩ id ipm.⁊ qͥ volũtatis graʒ pᷣrogauit. ſubro⸗ gabit etiã vrutẽ ad ꝓuentũ. Cui cũ fideli ter fecerit hõ qð potuit calũniãtecalũnia⸗ toꝛe ip̃e miſericoꝛditer pauperi ſuo iudiciũ facit:⁊ rauſam.qꝛ qð habuit fecit. Zb⸗ ſit tñ frẽs a cõſcie vñe eſtimatõe.a paruita⸗ rate ⁊ hũilitate vãa:ab oꝛe vĩo ois altitu⸗ — do.quia altũ ſaꝑe moꝛs eſt:⁊ facile eſt ĩal⸗ to ſe ↄtuentem obſtupeſcere⁊de vita peri⸗ ditari. Nomẽ aliud ve ꝓfeſſioni imponi ad fratres de monte dei te alium tytulũ oꝛdini veſtro inſcribite e ras vos potiꝰ in domitas.⁊ ĩcaueatas be ſtias:queẽ aliter ⁊ cõi hoim moꝛe domari nõ poterãt.exiſtimate ⁊ apellate.lõge ſup̃ vos ÿᷣtutẽ eoꝝ ſuſpiciẽteſ⁊ admirãtes gio riam qͥ ambidextri foꝛriſſimi ſicut ghiot il leiudex koꝛrllittperag manu vte⸗ baturꝓ dextera. Et qᷓ;diũ licet denotiſſi⸗ me interuacare amãt charitati ↄtẽplande pitatis.⁊ cũ neceſſitas vocat:vel officiuʒ trahit. ꝓmptiſſime ſe foꝛas mittũt et dãt ꝓ pitatẽ adimplẽde charitatꝭ. Laue etiaʒ ſerue deine quoſcũꝙ imitari nõ vis:dam nare videaris. Volo h facias in egritu⸗ dine tua ꝙ cuʒ ſaniſſimus eſſet. faciebat qͥ dicebat. venit ielus xp̃s pctõꝛes ſaluos fa re:quoꝝ pᷣmꝰego ſum Neq; em̃ h dicebat paułꝰ mentiendi pᷣcipitatõe:ſʒ exiſtimãdi affectõe. Qui eiñ ꝑfecte examinãdo ſemet ip̃m intelligit:ſuo pctõ.nulliꝰ pctm̃ pareẽ ex iſtimat.qð nõ ſicut ſuũ intelligit. Nolo ergo vt nuſqᷓ; arbitrer lucere ſolẽ cõem di ei:niſi in cella tua.nuſq; eſſe ſerenũ niſi pe nes te. nuſqᷓ; opari gratiã dei niſi in ↄſcia tua. An ſolitarioꝝ deꝰtiñ:imo ⁊ oĩm.mi⸗ ſeret᷑eĩ oĩm deꝰ: ⁊ nihil odit eoꝝ q̃ fecit. Malo te cogitare vbiq; eſſe ſerenũ niſi pe nes te:⁊ peiꝰde teqᷓ; de aliq exiſtimare Cũ tremoꝛe potiꝰ.⁊ timoꝛe vãam ip̃oꝝ ſalu⸗ tem opamini. Nec qᷓles ſint alij:ſʒ qͥles ex vobis fiãt qᷓntũ in vob eſt cogitãte. nð ſo lũmõ qͥ mõ ſunt ſʒ qui poſt futuri ſunt:q;s in pe ito ſctõ eſtʒ hituri imitatoꝛes. Ex vobis em̃ ex vĩo exẽplo ⁊ vĩa auctoꝛitate in regione hac pendere habet tota poſteri tas huiꝰ vẽi oꝛdinis ſancti. Vos ieo pa⸗ tres:vos in eo inſtitutoꝛes cũ debita imi⸗ tationis reuerentia apellabimini a ſucceſ ſoꝛibꝰ vr̃is. Qnicqͥda vob ſtatutũ:qͥcqd vob tenentib ⁊ ſeruãtib ĩchᷣſuetudinem fuerit miſſum. abſq; om̃i retractatione a poſteris vẽis tenen dũ erit ⁊ feruandũ: net fas erit aliqͥd imutgri. ſic em̃ de vob erit apð eos.ſicut ĩ incõmutabilib legib ſum me⁊ eterne vᷣitatꝰ apð vos eſt quas ſcru⸗ tari om̃ib expedit ⁊ ſcire.non aũt licet ali cui dijudicare. Deo aũt gr̃as: quia nec in indignũ vobis erit.inutile poſteris. ſi pie ſi foꝛtiter ⁊ vos tenueritis.⁊ ip̃i in vobis imitentur fideliter:qð interim tenetꝭ Et ſi —— quid adhue aliter ſage opoꝛtuerit. ⁊ deꝰ vobis reuelabit. Salua em̃ ꝑ om̃ia cartu edebita ſanctitate ⁊ cũ oĩ lande pᷣdicãda reuerentia multa in alpibo illis hoꝛridis ⁊ ↄtinuis frigoꝛib neceſſaria ſunt q̃ᷓ fru⸗ Lalem ſufficientiã ⁊ volũtariã pauꝑtateʒ ertantib in his dumtaxat regionib nõ adeo neceſſaria videnf. Intelligitꝭ q̃ dico dabit em̃ dñs intellectũ vob. Bau dio em̃ in vobis;⁊ licet abſens coꝛꝑe: ſed pꝛeſens ſpũ ⁊ vidẽs oꝛdinẽ veſtꝝ.ſʒ feruoꝛem ſpi⸗ ritus. ß abundantiã pacis · ſed griaʒ ſim⸗ plicitatis in ꝓpoſito rigoꝛe. in dilectòõemu tua · ip̃ᷣaʒ ſancti ſpũs ſuauitatẽ.⁊ plenã oĩ no in cõuerſatione vĩa foꝛmã pietatis in recoꝛdatione montꝭ dei torꝰ exulto.⁊ pꝛi⸗ mitias ſancti ſpñs. ⁊ pignꝰgre in ſpe cre ſcentis in eo religionis.deu otꝰadoꝛo Nã ⁊ipᷣm mõt dei nomẽ bone fpei pᷣfert omẽ ſeꝙ ſicut pſalmiſta dicit de mõte dei habi ratura ſit in eo generatio querentiũ dñm: querentiũ faciẽ dei iacob. Innocẽs mani bus ⁊ mðo coꝛde qͥ nõ accepit ĩ vano aĩaʒ ſuqᷓ. Ipᷣa eſt. n. ꝓfeſſio vra querere deuʒ ià rob. nõ cõi oĩm moꝛe.ſʒ querere faciẽ dei: quã vidit iacob qᷓ dixit. Vidi dñm facie ad faciẽ ⁊ ſalua facta eſt aĩa mea. Faciem dei hoc eſt cogmrionẽ dei q̃rere faciẽ quã vidit iucob.de qua etiã dixit apłus. Tůc ognoſcã ſicut ⁊ cognitꝰ ſum ⁊ nunc vide mus ꝑ ſpeculũ in enigmate:tůc autẽ facie ad faciem videbimꝰ.i.ſicuti eſt. Hancin hac vita ſꝑ querereꝑ innocentiã manuuz ⁊ můũdiciã coꝛdis ip̃ᷣa docet pietas q̃ ſicut dixit iob cultꝰ dei eſt: quã qui nõ hʒin va no accepit aiaz ſuã: h eſt fruſtra: viuit vel oino nõ viuit:dũ nõviuit ex ea vita ꝓpter dquãvt ĩ ea viueret:accepit aĩam ſuq. Pie tas em̃ her eſt iugis dei memoꝛia.ↄtinua intention is actio ad intetligentiã eiꝰ inde feſſa affectio in amoꝛẽ eiꝰ. vt nulla vnqᷓ; inueniat ſeruũ dei:nõ dicã dies ſed hoꝛa. nili vel in exercitij laboꝛe ⁊ ꝓficiẽdi ſtudio vel in experientie dulcedine ⁊ fruendi gau dio. Hec eſt pietus de qᷓ apłs dilectuʒ ſibi diſcipulũ ãmonet dicẽs. Exerce temetip⸗ ſum ad pietatem. Nam coꝛpoꝛalis exerti⸗ tatio ad mo dicum vtilis eſt. Pietas ÿo ad om̃e opus bonũ eſt vrilis habeus pꝛo milſionẽ vite que nunc eſt⁊ future. Pieta⸗ ¶ Be vita ſolitaria tis enim non ſolũmodo foꝛmam ſed ⁊ ve· ntatem in omntbh ⁊ pꝛe omnibh habiths veſter repꝛomittit:pꝛopoſitum veſtrumſe utrit. Ham ſicut apłus dicit. Sunt ali o?mam quidem pietatis habentes virtu tem aũt eius abnegantes. Hanc qcune veſtrum non habet in conſcientig. nõ echi bet in vita.non exercet in cella non ſolita⸗ rius:ſed ſolus dicẽdus eſt. Nec cella ei cel laꝛſed carcer ⁊ recluſio eſt. Vere em̃ ſolus eſt:cum quo deus nõ eſt. vere recluſus ei qui in deo liber non eſt. Solitudo em̃ ⁊e cluſio ſunt nomina miſerie. Cella aũt ne⸗ quac; debet efſe recluſio neceſſiratisiſʒ do miciium pacis:hoſtium clauſum.non la tebꝛeſed ſecretum. Cum quo eiñ deus et nũq; minus ſolus eſt:qᷓ; cũ ſolus eſt. Tjc em̃ libere fruitur gaudio ſuo: tunt ip̃eſu eſtſibi ad fruendum deo in ſe: ⁊ ſein deo. Tũc in luce veritatis:in ſereno můdicoꝛ⸗ dis vltro patet ſibi pura co nſelentia ⁊li⸗ bere ſe infundit affecta de deo memora⁊ illum inatur intellectus ⁊ dono ſuo fint affectus:vel ſeipſum deflet humanefjgi litatis defectus. Pꝛopter hoc hm foꝛmaʒ pꝛopoſiti veſtri habitetis in cells potius qᷓ; in cellis excluſo a vobis toto ſecilo:to tos vos incluſiſtis cum dee Celle ſiqui⸗ dem ⁊ celi habitatio cognate ſunt: quiaſi⸗ cut celum ⁊ cella adinuicem videnturali⸗ quam habere cognationem nominis ſicx pietatis. Z celandoem̃ celum ⁊ cella no⸗ men habere vident᷑ Et quod celaturice⸗ lis hoc ⁊ in cellis: ⁊ quod geritur in celis: ⁊ hoc ⁊ in cellis. Quid ne eſt:hoc vacare deo⁊ frui deo. Qðcum ſᷣm oꝛdinem pie ? fidelit agitur vel celebꝛatur in cellio.au⸗ deo dicere. Sãcti angeli dei cellas habẽt pꝛo celis: ⁊ eque delectant᷑ in celiis ac ⁊ in celis. Nã cũ in ceila iugiter celeſtia actitã⸗ tur:celu m celle ⁊ ſacramenti ſimiitudine: ⁊ pietatis affectu.⁊ ſimilis operis effectu pꝛoximũ efficit᷑ neciaʒ ſpũi oꝛanti:vel eti am a coꝛpoꝛe excuntia celia in gelum lõga vel difficilis via inuenit᷑. A cella em̃ ſepe in celum aſcen dit᷑: vix aũt vnqᷓ; a cella in infernũ deſcẽdit:niſi ſicut dicit pſalmiſta: deſcendant in infernũ viuentes: ne deſcen dant moꝛientes. Moc em̃ mõ ſepe cellarũ incole in infernũ deſcendũt. licut em̃ alſi⸗ preonnohn icheun n dentelispurca npeunsbünt bnegmtes. Du d adadet nnump — nalun fntur gudaiuni ct fuadumdn ui ycuknmniit 1 id dunam fundu uunn ntur elensthuni vd ſepunumuhg rfutus. Punnin vecn bidudt s exruſoznnhn d nduſths annl hbaditaugn .— deretognont .3 alndocicint dar vdat Euitinit en cilu ⁊quigumi deo. Oban fnümn tagnn ani ſend nn vitiniun nin eii imidi due contemplando reuiſere amãt gaudia celeſtia:vt ardentius ea appetant:ſic ⁊ do⸗ loꝛes inferni vt hoꝛreant ⁊ refugiant. Et hoceſt qð imprecant᷑ inim icis ſuis oꝛãdo vt deſcendant in infernũ viuẽtes. Moꝛ ens aũt vix aut nunqᷓ; aliquis a cella ĩ in fernum deſcen dit quia vix aliqͥs niſi pꝛe⸗ deſtinatus in ea vſq; ad moꝛtem perſiſtit Filium gratie igitur futuꝝ ventris ſui cel ia fouet. nutrit amplectit᷑⁊ ad plenitudi⸗ nem ꝑfectionis ꝑducit: ⁊colloquio dei di gnum efficit.alienũ ÿo vel ſupoſitũ abdi cat a ſe citius ⁊ pꝛo ijcit. Vnde ait dñs ad mopſen. Solue calciamenta pedum tuo⸗ tum. Locus em̃ in quo ſtas:terru ſaucta ẽ. Maoꝛticinũ em̃ moꝛtuaꝝ affectionuʒ vel hominẽ moꝛtuũ coꝛde locꝰ ſanctꝰ vel tra ſancta diu non patit᷑. Cella terrã ſãncta? locus ſanctus eſt: in qua dñs ⁊ ſeruus ei? ſepe colloquunt᷑:ſicut᷑ vir ad amicum ſuũ n qua crebꝛo fidelis aĩa ᷓbo dei ↄiũgit᷑· ſponſa ſponſo ſociat᷑.terrenis celeſtia. Pu⸗ manis diuina Iungunt᷑ vel vniunt᷑. Siq dem̃ ſicut tempiũ ſetĩ deiſic cella ẽſt vᷣui dei. Et in templo em̃ ⁊ in cella diuina tra ctant᷑.ſʒ celebꝛius in cella. In templo vili biliter ⁊ figuratiue aliqñ xp̃iani pietatꝰ ſa crqmenta celebꝛant᷑ ⁊ diſpenſant᷑.in ceilis vo ſicut in celis ip̃ᷣa vᷣitate ip̃o oꝛdine.⁊ ſi nondum ip̃a puritatis maieſtate:vel eter nitatis ſecuritate.res ꝓpria oim ſacramen toꝛum fidei noſtre aſſidue celebrat᷑. Jðo ſi cut dictũ eſt. alienũ qͥ nõ eſt filiꝰ.citius a ſe pꝛoijcit. quaſi aboꝛtiuũ a ſe euomit tan; inutilẽ ac noriũ cibũ. Nec diu talẽ pati pᷣt in viſcerib ſuis officina pietatis · venitq; pes ſuꝑbie ⁊ aſpoꝛtat eü manus petðõ?is ⁊ mouet eũ.⁊ expulſus nð põt ſtare.ſj fugit miler ⁊ nudus ⁊ tremebũ dus ſicut cayn a facie dñi:expoſitꝰ vitijs ⁊ demonilv.vt qͥ poinuenerit eũ moꝛte eum afficiat ⁊ occi dat. Vel ſi aliquãdiu durauerit in ea non virtutis Iſtantia ſʒ ꝑtinaci miſeria.ſic ei ceila eſt quaſi carcer aut ſicut viuẽti ſepul⸗ tura. Peltilente pᷣo flagellato ſapiens ſa⸗ pientioꝛ erit. ⁊ lauabit iuſtus manꝰ ſuas in ſanguine pcrõꝛis. Sicut ðᷓ dicit xheta ſi ↄuerter irł᷑ ad mecõuertefe hoceit ꝑfe⸗ cte ↄuerſionis culmẽ appꝛehẽde Hulli n. in codem ſtatu diu eſſe concedit ſeruo dei· Zd fratres de monte dei. Aut ſpꝓficiendũ aut deficiendum eſtaut᷑ ſurſnm nititur aut in inferioꝛa vrgef. Zb om̃ib aũt vob ꝑfectio exigit᷑ licet nõ vni foꝛmis ſed ſi incipis incipe ꝑferte. Si ia in ꝓfectu es ⁊ hoc ipᷣm iam pꝑfecte age. Si aũt ꝑfectionis aliqͥd attigiſti.temeripſum in temetipᷣo metire:⁊ dic cũ apłlo. Nõ ꝙ iã apꝛehen derim aut ꝑfectus ſim.ſequoꝛ ãt ſifoꝛte eõpꝛehendam in quo ⁊ ↄpꝛehẽſus ſum.vnũ aũt que quidẽ retro ſunt oblitꝰ? ad ea que fint pꝛioꝛa exten dẽs meipſum ad deſtinatũ ꝓſequoꝛ bꝛauiũ ſuꝑne voca5 tio nis in xp̃ᷣo ieſu dño nñ̃o. Deinde addit Quotq́t ꝑkecti ſumꝰ h̊ ſapiamꝰ. In qᷓ ma nifeſte apło docente declaratr᷑ quia ꝑfecta eoꝝ que retro ſunt obliuio.⁊ ꝑfecta i ante rioꝛa ext enſio ip̃ᷣa eſt hoĩs iuſti in hac vi⸗ ta ꝑfectio.⁊ ꝑfectio huiꝰꝑfectionis ibi erit vbl erit bꝛauij ſuꝑne vocatiõis ꝑfecta a ꝛehenſio. Hoc aũt mõ. ſicut ſtella a ſtel⸗ a differt in claritate.ſic cella a ceila in con uerſatione.ſ.ineipientiũ ꝓficiẽtiũ ⁊ ꝑfecto rum. Incipientium ſtatus põt dici aialis ꝓficientiũ rationalis:ꝑfectoꝝ ſpũalis Ig noſcen dũ eſt in alzquib aliqũñ eis:quiad huc ſunt aiales in qb ignoſci nõ debet eiſ q habent᷑ qᷓſi rõnales. Rurſumq; rõnalib in qͥbuſdã ignoſcit:in q́ͥby nõ ignoſcit᷑ ſpũ alibus: quoꝝ ꝑfecta oĩa eſſe debent ⁊ imi⸗ tatione ⁊ laude potius qᷓ; repꝛehenſio ne dign a Et cum ex his tribꝰ h oĩm generib⸗ conſtet oĩs ſtatꝰ religiõis:q̃ ſicut zpꝛijs no min ibh diſtinguunt᷑. ſic etiã dignoſcuntur ex ſuoꝝ ꝓpꝛietate ſtudioꝝ.debent om̃es fi⸗ lij dei in die quidem ſu diligenter ꝓſpice⸗ re quid deſit ſibi: vnde ꝑuenerint quouſq; peruenerint:⁊ in quo pꝛoficiendi ſtatu ſin gulis dieb?ꝰ vel hoꝛis ſua ſe extim atio de⸗ pꝛehendat. Sunt etem̃ animales:qui per ſe nec ratio ne aguntur:nec trab untur affe⸗ ctu ⁊ tamen vel auctoeitaee ꝑmoti:vel do ctrina commoniti:vel exemplo pꝛou ocati appꝛobant bonum:vbi inueniunt:⁊ qua⸗ ſi ceci ad manum trahuntur: vel tracti ſe quuntur:hoc eſt imitantur. Sunt rationa les quiper rationis iudicium ⁊ naturalis ſcientie diſcretionem: habent ⁊ cognitio⸗ nem boni ⁊ appetitum: ſed nondum affe⸗ ctum. Sunt perfecti.qui ſpiritu aguntur qui a ſancto ſpiritu plenius illuminãtur⸗ ₰ ——— Et hij: quoniam ſapit eis bonum: cu⸗ ius affectu trahunt᷑.ideo ſapiẽtes vocant᷑. Quia vo eos induit ſpũſſanctus:cuiꝰ af fectu trahunt᷑:ſicut indumẽtũ ſpũales ap⸗ ellant᷑. Pꝛimus ſtatus circa coꝛpꝰſe ha⸗ et. Secũdus circa animũ ſe exercet. Ter⸗ tius nõ niſi in deo requieſcit. Quoꝝ ſin⸗ guli ſicut habẽt certã ꝓficiendi rõnem:ſic in genere ſuo certã habẽt ꝑfectiõis ſue mẽ ſurã. Initiũ boni in cõuerſatiõe aĩalis ꝑ⸗ fecta obedientia eſt:pꝛo fectꝰ ſubijcere coꝛ⸗ pus ſuuz:et in ſeruitutẽ redigere:perfectio vſus boni cõſuetudinẽ.vertiſſe in delecta⸗ tionẽ. In itiũ ÿo ratio nalis eſt intelligere qua in doctrina fidei apponunt᷑ ei pꝛofe⸗ ctus talia pᷣparare q̃lia aponunt᷑:ꝑfectio Fo cũ ĩ affectũ mentꝰ trãſit iudiciuʒ rõnis Perfectio vᷣo rõnalis initiũ ẽ ſpũalꝓfectꝰ reuelata facie ſpectari gkiaʒ dei:ꝑfectio trãſfoꝛmari in eandẽ imaginẽ q claritate in claritatẽ tanqᷓ; a dñi ſpiritu Pꝛimũ igi tur ꝓſequendũ depᷣmo ſcʒ deaniali. Ini malitas eſt vite motus ſenſiln coꝛꝑis ᷣui ens ſcʒ cũ aĩa qᷓſi extra ſe.ꝑ ſenſus coꝛpo⸗ ris:circa dilectoꝝ delectatiões coꝛpoꝝ af̃⸗ fecta:eoꝛũ fruitiõe paſcit vel nutrit ſenſua hitatẽ ſuã. Sed cũ intra ſe regrediẽs ⁊ coꝛ poꝛa qͥbus foꝛti glutino amoꝛis ⁊ ↄſuetu dinis adheſit:in locũ incoꝛpoꝛee nature ſe cũ ferre nõ pᷣualens:eoꝛũ illuc ſecũ contra⸗ hit imagines ⁊ amicabilit᷑ ibi cũ eis ver⸗ ſatur.qͥbus aſſuefacta.cũ nil putat eſſe ni⸗ ſi vel quale foꝛis reliqt. vel q̃le intꝰ cõtra⸗ xit:qᷓ; diu licet.iocundũ hʒ ᷣm delectatio⸗ nes coꝛꝑis viuere. Lũ aũt ab eis auertit᷑. neſcit niſi coꝛpoꝛea imaginãdo cogitare. Cum po ad cogitãda ſpüalia vel diuina ſe erigit nõ aliud de eis qᷓ; de coꝛꝑibus vł de coꝛpoꝛaliby põt cogitare:vel exiſtima⸗ re. Hec auerſa a deo fit ſtulticia:cũ nimiũ intra ſemetip̃am fuerit remiſſa:⁊ tã bꝛu⸗ ta:vt regi vłnolit:vel nõ poſſit. Cum po ip̃a ſibi ꝑ ſuperbiã extra ſe nimiũ fuerit ar repta.fit pꝛudẽtia carnis.⁊ ip̃a ſibi ſapien ria eſſe videt᷑: cũ ſtulticia ſit. dicenteaplo. Dicẽtes ſe eſſe ſapientes:ſtulti facti ſunt. Poꝛro ad deũ ↄuerſa fit ſctã ſimplicitas: hoc eſt eadẽ circa idẽ voluntas: ſicut fuit iob vir ſimplex ⁊ rectꝰ.ac timẽs deũ. Pꝛo pꝛie em̃ eſt ſimplicitas ꝑfecta ad deñ con⸗ De vita ſolitaria uerſa volũtas: vnã petẽs a dño hãcrequi restnð ambiens muitiplicari ĩ ſecuio. V eſt ſimplicitas in cõuerſõe vera hũditas mag conſciam amplectens qᷓ; famã.⁊ cũ nõ eũ frãgit. vir ſimplex vidcri ſtultꝰ inſe culoꝛvt ſit fapiẽs in ded. Vei ſimplicitas eſt ſola ad deũ ↄuerſa volũtas.ſed nõduʒ rõne foꝛmata:vt amoꝛ fit.i.foꝛmata voli tas nondũ illumiata: vt ſit charitas:hoc eſt amoꝛis iocũqitas. Simplicitas gutẽ initiũ aliqð in ſeipᷣa hñs creãture dei. hoc eſt volũtatẽ ſimpiicẽ:⁊ bo nã:q̃ſi boniho⸗ minis infoꝛmẽ materiã in pᷣmoꝛdio Zuer ſionis ſue offert auctoꝛi ſuo eq̃ foꝛmandã. Jã em̃ cũ bona volũtate habẽs initiũ ſa⸗ pientie.i.tim oꝛẽ dei ex ip̃o colligit.nec per ſe eã foꝛmari poſſe:nec quicq; tã expedite ſtulto qᷓ; ſeruire ſapienti. Itaq; hominiſe gpter deũ ſubijciẽs ip̃ am eibonã volũtatẽ comittit in deo foꝛmandãõt:in ſenſu:⁊ ſpi⸗ ritus hůilitate:iam timoꝛe dei incipiente opali omnẽ virtutũ plenitudinẽ: vů ꝑiu⸗ ſticiã defert maioꝛi.per pꝛudentiã n ere⸗ dit ſe ſibi:ꝑ tẽperantiaʒ refugit diſcernete: per foꝛtitudinẽ totũ ſe obedientie ſubieit. nõ diſcernẽde ſed amplectẽde ⁊ adimplen de. Hec em̃ vxoꝛ eſt cui a dño p̃cipitunet ad virũ tuũ erit ↄuerſio tua. Vir eius rg⸗ tio eſt vel ſpũs eius vel alteriꝰ Huicem̃ vlro recte obedit vir fimplex ⁊ rectꝰ in le⸗ metip̃ oꝛrectius aũt ac tutius in altero ſe⸗ pe:q; in ſemetip̃ o. Ex pᷣcepto ꝗᷓ deitet ipſo oꝛdine nature habere debʒ vxoꝛ ad virũ: aniĩalitas ad ſpm̃ vel ſpũalem virum:ali quõ cõuerſationẽlegittimã:hoc eſt obedi entiã perfectã. Perfecta po obedientia eſt maxime in incipiẽte indiſcreta: hoc eſt nõ diſcernere:qͥd vel qualiter pᷣcipiatur:ſʒ ad hoc tantũ niti:vt fideliter.⁊ humiliter fis at quo da maioꝛe pꝛecipi᷑. Zignũ eĩ ſciẽ tie boni ⁊ mali in paradiſo:cẽſura diſcre⸗ tionis eſt in cõuerſatione religiõis penes patrezʒ ſpũalem:qui iudicat omiĩa:ipſe po a nemine iudicat᷑. Ipſiꝰ eſt diſcernere:ali⸗ oꝛum eſt obedire · Adõ guſtauit in maluʒ ſuũ de ligno vetitoꝛedoctꝰ ab eo:qͥ ſugge⸗ rẽdo ait. Quare pᷣcepit vob deꝰ: vt delißᷓ nõ comederitꝭ Ecce diſcretio cũ pᷣceptũ ſit Et addidit. Scicbat em̃ qꝛ qᷓ dlecomede ritis:aperient᷑ oculi vit ꝛet eritis ſicut dij S — mſciuin Stckaiinn nuerſionnst us ydin pui Siryrinii stituntusuimſ a Ejeznjuu 2— — toodn h niſu n „vil qulnchiurji nſdumbnlui „ orepꝛecyt Lpiũt vuhn v. juentengip . n E giutunij ro poijig⸗ nerni dnbciöchl eer ainenlun Eece qͥd pᷣceptũ ſit.ſ.ꝙ deos fieri nõ ſinat Piſcernit:comedit. inobediẽs factꝰ eſt. et de ꝑadiſoꝓiectus eſt. Sic et anialẽ diſcre tũ.nouitiũ pꝛudentẽ.incipientẽ ſapientẽ: in cella diu po ſſe cõſiſtere.in congregatiõe durare ipoſſibile eſt. Stultꝰ fiat. vt ſit ſa⸗ ẽs. ⁊ hec oĩs ſit eiꝰ diſcretio.vt in h nul⸗ a ſit ei diſcretio.hec oĩs ſapia eiꝰ ſit vt in hac ꝑte nulla ſit eius ſapia. In eo po in q ſe ſibi aniahtas ratioq; cõterminãt.in na tura aie hñane relictꝰ eſt a creatoꝛe bono. ntellectus ⁊ ingeniũ: in ingenio ars:in qͥ õſtituit deꝰ hoiem ſuꝑ oꝑa manuũ ſuaꝝ ⁊ oĩa ſecularia iſta ſubiecit ſub pedib eiꝰ. aĩali ſuꝑbo in teſtioniuʒ naturalis digni tatꝰ ⁊ ſilitudinis dei amiſſe.ſimplici vo⁊ pũi in auxiiũ recu ꝑande dignitatꝭ ⁊ cõ⸗ ſeruãde ſititudinis. In hoc qð notumeſt dei manifeſtũ eſt in illis. In h eſtimat᷑ de treatura creatoꝛ In hoc cognoſcit᷑ iuſticia dei.⁊ qꝛ qͥ bene agũt. digni ſunt vita.qui Fo aliter· digni ſunt moꝛte In hᷣ creatura 3 bono ſeruit ad naturã ſubijci᷑et ada ptat᷑.vt ſeruiat ad eaʒ q̃ expectatio eſt neceſſitatẽ ⁊ ad vtilitatẽ. Hinc qͥt ⁊ quan ta vite huic neceſſaria.⁊ bõis ⁊ malis vti ha ⁊ ĩ genere ſuo pulcerrima ⁊ a bonis?a malis hoibus facta ſunt ⁊ fiãt:oĩbus ma nifeſtũ eſt. Hinc em̃ in lis vel artificijs. vel edificijs ꝑinnũerabilit᷑ młtiplices ho minũ adin uẽtiões totꝓceſſerũt modi ſtu⸗ dioꝝtot genera ꝓfeſſionũ. ſubtilitates ex qͥſite ſciẽtie.artes.eloquẽtie. dignitatũ of⸗ ficioꝛũq; varietates.⁊ innũerabiles con⸗ qͥſitiones huiꝰ mũdu qͥbus hoĩes illi. qui dicunt᷑ ſapiẽtes huiꝰ m ũdi.cũ eis qͥ ſunt ſimplices ⁊ filij dei.parit᷑ vtunt᷑ ad neceiſi tatẽ ⁊vtilitatẽ:ſʒ illi abutunt eis ad curio ſitatẽ et voluptatẽ ⁊ ſuꝑbiã. hij aũt vtunt᷑ eis ꝓpter neceſſitatẽ alibi habẽtes ſuã ſua⸗ uatẽ. Jdeo illos ßᷣuos ſenſuũ ſuoꝝ ⁊ toꝛ poꝛũ ſuoꝛũ fequunt᷑ fructꝰ carnis ſue.qui funt foꝛnicatio.immũdicia.ſuꝑbia.luxu⸗ ria.in imicicie.cõtentiões.emulatiõesire. rixe.diſſenſiões. inuidie.comeſationes e bꝛietates.⁊ his ſila.q̃ qͥcunq; agũt regnũ dei nõ cõſequent᷑:hos aũt.fructus ſpũs.q́ ſunt charitas.gaudiũ.pax.patiẽtia.beni? gnitas.longanimitas.bo nitas. mãſuetu do.fides. modeſtia.cõtinentia.caſtitas.et Zd fratres de monte dei. pietas ꝓmiſſionẽ habens vite. q̃ nũc eſt:⁊ future. Hi vtiq; qᷓ; diu ſimul ſunt in actu. hoĩes vidẽt ſiles actiðᷣes.deus aũt volun tates diſcernit ⁊ intentiões. Cũ vnuſqͥſq; redit ĩ ſua:vnũquẽq; ex fructibꝰ intẽtiõis ſue paſcit ↄſcia jua·nec tñ ab ytroq; eq̃ad ↄſciaʒ redit᷑ qꝛ nemo ad eã redhre amat pꝰ actionẽ.n iſi qͥ recta intentiõe agẽdo ab ea pficiſcii. Quitñ rediẽs ad cõſciam ſuã.ſi nondũ vicit ↄcupiam ſuã inueit ibi de ip ſa ↄcupia ſuã vei ſuaues delectationes ṽ graues coꝛroſiões ·⁊ inde mltiplicat cogi⸗ tatiões. Qui ÿo iã ↄcupiam vicit.qᷓ;diu tñ veri boni maio? ↄcupiſcẽtia.vel maioꝛ delectatio mẽtẽ eiꝰ nõ obtinuerit:cũ exoſa quadã volũtate geſtoꝝ viſoꝛũ. vel audi⸗ toꝝ patit᷑ imaginatiões. vñ in vtroq; lũ⸗ bi implent᷑ illuſionibꝰ delectationũ ⁊ ad cogitãida diuia vl ſpũalia lumẽ ſuoꝝ ocu⸗ loꝝ nõ eſt ſecũ.qͥ cũ pugnat cõtra ↄcupiſcẽ tias.patit᷑ moleſtias.qꝛ vicere adhuc nõ Fualet ad ꝑfectũ affectiões. Qu po iam ad libertatẽ aſpirat excutere a ſe nõ põt af fectionũ imaginatiões ⁊ noxias.vel occu patoꝛias. vel ocioſas.q̃ exinde paſſim oꝛi unt᷑co gitatiões. Hint in tꝑe pſaimodie. vel oĩones.ceteroꝛũq; exercitioꝝ ſpũaliuʒ in coꝛde ſerui dei etiaʒ nolẽtis ⁊ reluctant/ imaginatiões voluunt᷑.⁊ fantaſmata co⸗ gitationũ verſant᷑.a qͥbus velut ab auib imundis inſidentib vł circũuolantibus ſacrificuũ deuotiõis vel oĩno rapit᷑ de ma nu tenentꝭ. vel ſepe poliuit᷑ vſq; ad lachꝛy mas offerẽtis Fitq; miſerabilis.⁊ iniquã miſere aie diuiſio:ſpũ ⁊ rõne volũtatẽ coꝛ⸗ dis.⁊ intentionẽ.⁊ co · ꝑis ſibꝓmptũ ob⸗ ſequiũ defendẽte:aĩali ÿo impꝛobitate.ſi bi affectũ pꝛeripiẽte ⁊ intellectũ:mente ſe⸗ pius ſine fructu remanẽte. Hinc in anis infirmioꝛib ⁊ in qͥb ↄcupie carnis ⁊ ſecu lu:necdũ ꝑfecte moꝛtificate ſunt:vitia paſ⸗ ſim curioſitatꝰ ebuliiũt. Hinc ſolitudinis ⁊ſilentij qᷓrunt᷑ in oꝛdinate et ꝓpoſito ini⸗ mice ↄſolatiões:in via regia comnuniũ in⸗ ſtitutionũ furtiua ꝓpꝛie voluntat? diuerti cula:ſolitoꝝ faſtidiũ.pᷣſumptio nouitatũ qᷓ quidẽ egri animi pꝛuritũ ⁊ tediã:qᷓſicõ⸗ icando. vident᷑ ad hoꝛã liuire:⁊ calefaci unt.⁊ accendũt:⁊ vt poſtea neqͥus ferueat ⁊amplius pꝛuriat:efficiunt. Hinc qͥtidie boꝝ adinuentiões. lectiões diuerſe nõ ad dificandũ aĩm:ſed ad fallen dũ tardãtis dleitediuʒ · vt cũ dãnauerit ſolitarius oĩa vetera:oĩa ſolita ⁊ defecerint noua:nõ re? ſtat niſi odium celle:et fuga matura. Pꝛo pie qð pia ſimplicitas:et in ꝓfeſſione re⸗ li h glonis ⁊ ſolitudinis noui homĩs q non habʒ vel rõnem ducentẽ vel affectũ trahẽ tẽ vel diſcretionẽ moderantẽ.ſed vi qᷓdam vtit᷑ in ſemetip̃o tanq; a figulo figmẽtuʒ: lege quadã mãdatoꝝ qᷓſi manib alienis faciẽda eſt ⁊ foꝛmãda in oĩ patiẽtia.in ro⸗ ta volubilis obedientie:⁊ in igne ꝓbatio nis ſue:plaſinatoꝛis ⁊ foꝛmatoꝛis ſui vo⸗ lũtati ⁊ arbitrio ſubdẽda. Nã ⁊ ſi calet ige nio ſi viget arte:ſi pꝛeem inet intellectu:in rumẽta ſunt hec tã vicioꝝ qᷓ; pᷣtutũ. NHõ — Frefugiat voceri.vti eo in bono:quoet in malo vri põt. ꝙ ꝓpꝛiũ virtutꝭ opꝰ eſt. In⸗ geniũ coꝛpꝰadaptet.ars naturã infoꝛmet ⁊ intellectꝰ nõ elatũ faciat animũ. ſed do⸗ cibilẽ. Ingeniũ quipe ars ꝛ⁊ intellectus et alia hmõi graruito habent:aliter virtus. Virtus em̃ vult doceri cũ hüilitate. que⸗ ricũ laboꝛe. haberi amoꝛe. Naʒ cũ oibus his digna ſit nec alit vel doceri vłqueri. vt haberi põt. Pꝛimũ quidẽ docẽdus eſt rudis incola heremi.ſecũdũ aplicam pau liinſtitutionẽ. vt exhibeat coꝛpꝰ ſuũ hoſti am viuentẽ ſctãm.deo pla.ratio.ohſequi. ſuũ. Qui etiã cõpeſcens in nouitio feruo⸗ rẽ anĩalis hoĩs qͥ nondũ pcipit ea que del ſunt circa ſpũalia ac diuina ꝑperã ⁊ curio ſam inq̃ſitionẽ ſubiũxit dicens. Dico em̃ ꝑ gr̃am dei:qᷓ̃ data eſt mihi: oibus qͥ ſunt inter vos:nõ plus ſage:quã optet ſ pere: ſed ſaꝑe ad ſobꝛietatẽ. Quia em̃ oĩs vel p cipue anialis ho ĩs inſtitutio circa coꝛpus eſt:⁊ circa exterioꝝ cõpoſitionẽ.docen dus rõnabiliter m oꝛtificare coꝛpus ſuũ et mẽ⸗ bꝛa ſua q̃ ſunt ſuꝑ terrã:⁊ int᷑carnẽ ac ſpi⸗ ritũ:q̃ inuicẽ iugit᷑ aduerſuʒ ſe cõcupiſcũt: uſtũ rõnis ac diſcretiõts iudiciũ habere: nec alicuiꝰ eoꝛũ in iudicio acciꝑe ꝑſonaʒ. Docẽdus eſt ſie hãe coꝛpus ſuũ:ſicut egrũ cõᷣmendatũ:cui vel multũ volẽti inutiia ſunt negãda. vtilia ÿo ⁊ nolẽti ingerẽda. Sic de eo agere ſẽ de nõ ſuo:ſed eius a; hcio maguo empti ſumus vt gloꝛificemꝰ iũt noue oecupatiões:noue actionũ ⁊ la⸗ eũ in coꝛpe noſtro Rurſumcq; doeẽduseſt auere:ꝙ peccatoꝛi ꝓpło dñs ꝑ ꝓpherã in p?operat. Pꝛoieciſtis me inquiẽs poſtter gů veſtrũ. Multũq; cauen d eſſe. ne ꝓne ceſſarijs huius vite vel cõmodis apoſiti rectitudine vel dign itate natune.in umoꝛẽ vel ho noꝛẽcoꝛꝑis ſui.ſinat in aliquode⸗ generare ſpm̃ ſuũ. Ideoq; durus tractan dũ eſt coꝛpꝰ:ne rebellet:ne inſoleſcat:ſictñ vt ſeruire ſufficiat: qꝛ ad ſeruiẽdũ ſpũi da tũ eſt. Necſic habẽdũ eſt tanqᷓ; ꝓpter iluò viuamꝰ. ſed tanqᷓ; ſine quo viuerenõpoſ ſumus. Fedus em̃ qð habemꝰ ců coꝛpore nõ quãdocũq; volumꝰ poſſumꝰ abrůpe⸗ re.ſed legittimã eius reſolutioneʒ paticter nos expectare opoꝛtet.⁊ interim.qͥ legitti mi federis ſunt obſeruare. Sic ᷓ nobis eſt cũ eo cõueniendũ. vel cõueniendũ q̃ſi non diu nob ſir cũ eo cõmoꝛãdũ.ſicq; vt ſi alit euenerit nõ vꝛgeamus adexennduʒ/In q multũ ⁊ ſcrupuloſe laboꝛandũ:⁊ periclo ſe ſepe fuerat erranduʒniſi lex obedientie. et celle plenã cõmunis inſtitutiõis foꝛmã tra dens ingredienti de victu ⁊ veſtitude laboꝛe ⁊ qͥete. de ſilẽtio⁊ folitudine. ⁊ om niby que ad exteriorꝰ hoĩs cultũ vel necel ſitatẽ ſpectãt. fratrẽ obedientẽ ⁊ patienteʒ ⁊quietũ in reliquũ cautũ redderet ⁊ ſecu⸗ rũ. In qͥbus ſic ſemel circũciſa ſunt omia. 7 peiſa ſupflua.ſic intra ↄgrue ſufficlentie termios.⁊ generalis cõtinẽrie limites cir⸗ cũſcripta ſunt omĩa neceſſaria.vt ſit ꝙ foꝛ tes cupiãt.⁊ infimi nõ refugiãt. nec vlte⸗ rius quãtitas ↄfeſſoꝝ:ledere poſit in ali⸗ quo vꝛentiũ cũ gfarũactione ↄſcĩam.nec q̃ ſunt amputata tentare debeãt aliquate nus in ſeruo dei coꝛꝑis bñ moꝛigeratiet recteeducati ſufficient iã. In quibꝰ ſiẽ ſa⸗ lomõ dicit.qͥ ambulat ſimplicit ambulat cõfident᷑ qͥ Fᷣo mentis eſt dure.curruet in malũ. Licet em̃ neceſſitas ſic ſit oꝛdinata vt nec q̃rele ſit locus vlius.⁊ oĩs ſit ſuper⸗ fiuitas amputãdaiſi qͥdtñ vel publice vł puatim adden dũ eſt vel minuenduʒ. ß in pᷣoꝛis eſt arbitrio abſq; om̃i ſerupuſo obe dienriũ ſubditoꝝ. vłꝑiculo. Inſtituencꝰ eſt ᷓ nouus heremita ad cõis inſtitutiõis no?mã:cõcupiſcentias carnis ſue peniten tia cõtin ua domare.⁊ ad cõtem nẽda cete⸗ ra ad ſuup̃ ius cõtemptũ venire. Pꝛemus ns ingecntind 1ett. de ſuniiuinten e ad atamiu pectůt. fanintiun gů inriquiminun nqdus ſi ſmdmiui. aſuꝑlua ſcumnin os.ꝛgnclsnt nt pe ſuntonunmntſt pt.⁊ nfimnnigut uintis zſſoʒ ich nn ꝛennci gnimnini tmputrimnici⸗ o da psbinnhll⸗ ducutiſuun. jpbl in janbultinſuln nt te nuns huun⸗ sſchuün re it ous ills zaldti qb addencückrdh 6 iunmeinher ſudduot mehn uus beuni⸗( an röc min han nbn don ien upios niendus eſtaſſidue cõrra tentatiões:acri⸗ us in ſolitarnũ nouitiũ deſeuientes. cũ ſer⸗ uũ dei gratis deo ſeruientẽ nõ ceſſent ſol⸗ licitare vicia.mercedẽ dblate delectatiõis dyabolo ſuggerente.carne cõcupiſcẽtie.ſe culo cõcupiſcenda ingerente. Tentatem̃ nos dñs deus nr̃. vt ſcias ſi diligamꝰ eñ. an nõ vt ipſe quaſi neſciẽs agnoſcas.ſed vt plenius.et in ip̃a nobis tentatiõe inno teſcat. Sed ile tentatiões facile vincunt᷑. et facie a rõne eis occurrit᷑.qᷓ vel ſuſpecte ſunt:vel pꝛima facie male eſſe innoteſcũt. que vo ſub ſpecie boni ſe ingerũt.⁊ diffi⸗ cilius diſcemunt᷑⁊ periculoſius admittũ⸗ tur. Sicut eĩ difficilime tene᷑ modus in eo quod bene eſſe credit᷑.ita nð ſemper tu⸗ tus eſt om̃is boni appetitꝰ. Qmniuʒ aut tentationũ.⁊ cogitationũ mlarũ. ⁊inu⸗ tiliũ ſentina:ociũ eſt. Sũma eteĩ ment? malicia eſt ociũ iners. Nunqᷓ; otioſus ſit ſeruus dei.qᷓ;uis a deo feriatꝰ ſit. Nomẽ quippe tam ſuſpectum ⁊ vanũ.⁊ molle:rei tam certe, rũ ſancte. tam ſecure imponen⸗ dũ non eſt. Ocioſuʒ nð eſt vacare deo.im mo negocioꝛũ negociũ. hoc eſt quid qui⸗ cunq; in cella nõ agit fideliter. ⁊ feruenter quodcunq; agat.ꝙ ꝓpter hot non agit ſcʒ vt deo ſeruiat᷑.in eo qð agit.ociat᷑. Vbiꝓ vitando ocio:ocio ſa ſectari ridiculum eſt. Ocioſum autẽ eſt.qð nullã habet vtibita tem.vel vtilitatis intentionẽ. Non auteʒ hoc tantũmodo agen duʒ eſt. vt cũ aliqua velectariõe vel ſine grandi nau ſea och di⸗ es tranſigat᷑.ſed vt etiã de ꝑacta dieta ad pꝛofectũ mentis ſemꝑ aliqd in cõſcientia reſideat.aliqͥd quottidie in theſaurũ coꝛ⸗ dis congerat᷑. ea diebonus cellita ſe vixiſſe debz exiſtimare in qua nil eoꝛuʒ ſe egiſſe recolit· ꝓpter que in cella viuit᷑ Que ris quiũ agas · vel in quo te occupes. Pꝛi mũ extra quoteidianũ oĩonũ ſacrificium vel lectiõis ſtudiũ quo ⁊tidie cõſciẽtie diſ⸗ cuſſioni.emẽdationi.moꝝ cõpoſitioni:ꝑs ſua diei negãda nõ eſt· Deinde opanduʒ eſt aliqͥd mani: qð iniũgi nõ tã ꝙ aĩm delectãdo ad hoꝛã detineat:qᷓ; qð ſpũali⸗ bus ſtudijs delectatiõʒ ↄſeruet ⁊ nutriat: in q̃remittat᷑ ad hoꝛã animꝰ:nõ reſoluat᷑: vnde ſe facile mox vt ſibi adſeip̃m redeũ dũ eẽ viſum fuerit expediat.ſinecõtrouer⸗ Zd fratres de monte dei⸗ ſia inhibentꝭ volũtatis. abſq; cõtagio cõ tracte delectatiõis.vel mẽoꝛie imaginan⸗ tis. Nõ em̃ vir ꝓpter mulierẽ:ſʒ mulier ꝓ⸗ pter virũ. Non ſpiritualia exercicia ſunt ter coꝛꝑalia:ſed coꝛꝑalia ꝓpter ſpũalia⸗ Pr⸗ ptera ſiẽ viro creato collatũ eſt: vłcõ⸗ paratũ ei adiutoꝛiũ ſile ſibi ex ipᷣa homis ubſtanria- ſiccũ in adiutoʒiũ ſpũalis ſtu⸗ dij neceſſaria ſint:nõ tñ in ñ ſemꝑ eque cõ⸗ uenire vident᷑ oia coꝛꝑalia exercicia:ſed qᷓ̃ cũ ſpũalibꝓpꝛioꝛẽ vident᷑ hẽe ſilitudinẽ et affinitatẽ: ſicut ad edificationẽ ſpũalem meditari; qð ſcribat᷑ vłſcribere:qð legat᷑⸗ Sub diuinalia exercitia et oꝑa: ſiẽ ſenſus diſtrahũt ſic ſepe etiaʒ ſpĩ exh auriũt:niſi cũ grauioꝛe ruraliũ laboꝛe opeꝝ·ſit maioꝛ cõtritio coꝛꝑis:vſq; ad ↄtritionẽ⁊ hũilia tionẽ coꝛdis. Fatigatiõis em̃ ſue pᷣſſure ex pᷣmũt ſepe vebemẽtioꝛis affectũ deuotio⸗ nis.qð in laboꝛe ieiunioꝝ. vigdiaꝝ ⁊ om niũ: in qͥbus affiictio coꝛꝑis eſt:crebꝛo fie⸗ ri manifeſtũ eſt. Serius tñ animus ⁊ pꝛu dẽs:ad oẽmſe comꝑat laboꝛẽnecĩ eo diſ⸗ ſoluit᷑:ſʒ ꝑ eũ magꝭ in ſeipᷣm colligi. Qui ſemꝑp̃ oculis hʒinõ tm qð agit.q; qᷓ; agẽ⸗ dũ intẽdit.oĩs ↄſummatiðis videt fineʒ. quo inqᷓ;tum veriꝰ innitit:intãtũ etiã fer⸗ uentiꝰ ⁊ fideliꝰ man b opat:totiꝰ ſibi coꝛ por ſui ſubijciẽs buituteʒ· Logunt᷑ẽ in vnũ ſenſus a diſciplĩa bone volũtati: nec laſciuire eis vacat a põdere laborꝭ:ſʒ ſub⸗ lecti ⁊hũiliatii obſequiũ ſpũs docent᷑cõ⸗ foꝛmari ei:⁊ in laboꝛis ꝑticipatõe:⁊ in cõ ſolatiõis expectatiõe. Inoꝛdinata em̃ na tura ꝑ pctm̃ ⁊ a cõditiois ſue rectitudie ex oꝛbitãs:ſi ad deũ fuerit ↄuerſa recuperat cito ꝓ modo timorꝰ:⁊ amoꝛis queʒ hʒ ad deũ:q̃cũq; ꝑdidit auerſa: ⁊ vbi ceꝑit ſpũs refoꝛmari ad imaginẽcõditoꝛis fui:mox etiã refloꝛens caro ex volũtate ſua:incipit ↄfoꝛmari refoꝛmato ſpũi.nã ⁊ 5 ſenſũ ſuũ incipit eã delectare qcqᷓd delectat ſpm̃ ſuũ Inſuꝑ ⁊ ꝙ mitiplici vᷣfectu ſuo ex pẽa pctĩ młtiplicit᷑ ſitiẽs ad deũ:nõnunqᷓ; etiã ↄtẽ dit pᷣcedere rectoꝛẽ ſuũ. Delectationes em̃ nõ ꝑdimꝰ.ſed mutamꝰ a coꝛꝑe ad animũ aſenſib ad cõſclam. Panis furfureus:et ſimpler aqua:olera ⁊ legumina ſimplicia nequaq; res delectabiles ſunt.ſedĩ amo⸗ re xp̃i:⁊ in deſiderio interne delectationis —— bñcõlenit. diues eſt. Et nã ve lũtatẽ habuert.ſecũ hz. qͥc̃d ad bñ viuẽ⸗ ventri bñ moꝛigerate gratant ex his ſatiſ⸗ facere poſſe valde delectabilet. Quot mi lia paupeꝝ ex his vel ex aliqͥ hoꝝ delecta bilit ſatiſtaciũt nature. Facilimũ quippe ⁊ delectabile eẽt adiũcto amoꝛis dei còdi mẽto ſᷣm naturaʒ viuere.ſi inſania noſtra nos ꝑmitteret. Qua ſanata ſtati naturali bus natura arridet. Eodẽmõ ⁊ de laboꝛe Ruſticꝰ duros hʒ neruos. foꝛtes lacertos exercitatio h facit:ſicut toꝛpoꝛe molleſcr. olũtas facit vſum.vſus exercitiũ.exer⸗ citiũ vires in oĩ laboꝛe ſubmiſtrat. Sʒ re deamꝰ ad ꝓpoſitũ. Hoc oib modis agat ⁊ laboꝛet ociũ ñm.vt nunq; ſimꝰ ocioſi. ⁊ ſempꝑ ſit negociũ nr̃m.vt ꝑfecte cõſumet᷑ in nob.qð dicit apłus aĩalibus ⁊ inſipiẽ⸗ tibus. humanũ inqͥt dico ꝓpter infirmita tẽ carnis vẽe. Sicut exhibuiſt? mẽbꝛa ve⸗ ſtra ſeruire ĩimundicie ⁊ iniqtati:ita nũc ex hibete mẽbꝛa vĩa ſeruire iuſticie in ſancti ficationẽ. Audiat;ᷓ attentiꝰ amicũ coꝛpo ris ſui mãcipiũ.anialis hõ qͥ incipit coꝛpꝰ ſuũ ſubdere ſpñi.⁊ adaptare ſemetipᷣm ad ea qͥ dei ſunt ꝑcipiẽda.⁊ ad exuendaʒ fede ſeruitutꝰ neceſſitatẽ:ↄtra carnis ſue dñan tẽ ↄſuetudinẽ ſe accingat. necefſitatẽ faci⸗ ens ſibi ð neceſſitatẽ.⁊ ↄſuetudineʒ ᷓ con ſuetudinẽ:⁊ affectũ ſibi foꝛmet ʒ affectuʒ: donec pleniꝰ mereat᷑ accipꝑe delectationeʒ 5 delectationẽ:vt delectatõnibꝰ carnis ac eculi.ſcðm ↄſiliũ apłi ſaitẽ rĩ eũ delectet carere:qntuʒ eũ delectabat pᷣmo eas hẽe. tantũ delectet eũ de mẽbꝛis ſui coꝛꝑis ſer uire iuſticie in ſanctificationẽ: qᷓ;tum pᷣus delectabat eũ ſeruire ĩimundicie ꝛ iniqͥtati ad iniq́tatẽ. Hec eſt ꝑfectio aĩalis.in ſuo ſtatu vel nouiti incipiẽtis. Qui cũ cõſu⸗ mauerit h aniale.vel hũanũ. ſi nð reſpexe rit retro:ſed fidelit᷑ in anterioꝛa ſe extende⸗ rit.cito ꝑueniet ad illud diuinũ.vt ineipi at app̃hẽdere:ſicut app̃hẽſus eſt.⁊ cogno⸗ ſcere.ſiẽ cognitꝰ eſt. Hoc autẽ opus nõ in vno fit momẽto ↄuerſiõis.nõ eſt vnꝰdi⸗ ei.ſed multitꝑis.multi laboꝛis multi ſu⸗ doꝛis.ᷓᷣm gp̃am dei miſerẽtis:⁊ ſtudiũ ho ¶De yita ſolitaria dũ eio pus eſt. Quãuis bone volũtatinð ſemp credi expedit.ſed frenãda eſt. ſed tegẽ da eit.⁊ maxie in incipiẽte. Regat ſancte obediẽtie regula bonã volũtatem.illa po co?pus.⁊ doceat illud poſſe cõſiſtere in los co.cellã pati.ſetũq; moꝛari qð in ꝓficiẽte bone compoſituõis initiũ eſt. ⁊ certũ bone umentũ. Impoſſibile eſt hoĩem fi elit figerein vnd animũ ſuum.q nõ pᷣus alicui loco ꝑſeuerant᷑ affixerit coꝛpus fuũ. Nã qͥ egritudineʒ animi migrãdo de loco ad ocum effugere nitit. ſic eit ſicut qͥ fugit vmbꝛã coꝛꝑis ſui.ſeip̃m fugit:ſeip̃m circũ fert. locũ mutat nð animũ.eundẽ vbiq; ſe mnuenit.niſi ꝙ deterioꝛẽ facit ipſa mobili⸗ tas.ſiẽ ledere ſolet egrũ.qͥ circũferendo cõ cutit᷑. Egrũ em̃ ſe ſciat· ⁊ vacet eca cauſa rias ꝑtes egritudis ſue: et ſi nõ interũpit quies:remedia ↄtinuata cito ꝑficiẽt:⁊ fa⸗ natꝰ aĩus ab alienatiõiby:⁊ captiuitatibꝰ ſuis totꝰ in des ſuus efficiet᷑. Cura eget:et nõ modica nõ inqͥnata. ſed infecta natu⸗ ra. Incumbat ᷓ unmobile valitudinario ſuo. Sic em̃ ſolẽt apellare medici valitu dinũ curãdaꝝ officinã: ⁊ remedij ſuſcepti Pſequat᷑ vſuʒ vſq; ad ſanitatꝰ exꝑimẽtuʒ Slalitudinariũ tuũ o egrote o lãguidece la tua eſt. remediũ in q̃curari ceplſti: obe⸗ diẽtia eſt vᷣa. Sed ſcito:ꝙ remedia crebꝛo mutata nocẽt:naturã diſturbãt.⁊ egrũ di ſterminãt:nã ⁊ qui aliq ꝑgit:ſi vnã certaʒ tenuerit viã:cito ꝑueniet: quo tendit:⁊ iti neris:⁊ laboꝛis faciet finẽ.ſi o mltas ag⸗ gredit᷑ vias:errat:nec la boꝛis aliqñ fineʒ facit.qꝛ erroꝛ finẽ nõ bʒ. Non ᷓ medium mutes:nec aliudꝓ alio accipias. ſed vſq; ad terminũ perfecte medicinalis obediẽtie remedio vtere net abijcias eã vt ingratꝰ:cũ factꝰ fueris ſanus:ſed tñ in re⸗ liquũ alio mõ ea vti ꝑmitteris. Si ſad ſanitatẽ feſtinas: vide:vt nil vel mo dicũ a temetipᷣo agere pᷣſumas medico incõſul to ·a quo:ſi oꝑam medicant expectas:ne⸗ ceſſe eſt vt vulnꝰtuũ ſemꝑ detegere nõ eru beſcas:erubeſce:ſed tñ reuela torũ:nec ab⸗ ſcõdas. Sũt ei q cõfitendo ſicut fabulaʒ minis volentꝭ Sne encut Tabit nelealeetene ſtabilis pᷣleue enarã ſuoꝝ hyſtoꝛiã pctõᷣ ⁊ ẽgritudies rãtia in ea. Iñ qᷓ quleũq; cũ ſua paupꝑtate Et qͥcunq; bonã vo a NMeſe ↄfultone dinerãt:? pene ſine peñitẽiã.⁊ ſine affectudolorꝭ. Cito. n. la chꝛpñſas meit:⁊ reſolui in gemitũ:qui ———— 6 nitnizqutihgrinim t vinto tlabons fuſiijuls yus mtauluij ii nꝛ jni rd ſuju net Uuqpiusin nini peritlun n⸗ trend muie — kuhahi dʒ fenſuʒ doloꝛis. Si yo male egritudini deſꝑabilioꝛ ſtupoꝛ acceſſerit. hicin eo. qð nõ dolet. q̃nto ſanitate videt᷑ eſſeꝓpinqͥoꝛ tanto ab ea fit remotioꝛ. Q ſi mẽdicꝰ qſi clemẽtioꝛ fuerit:vtq̃ſi vnguẽtꝭ emplaſtr⸗ lenioꝛib omĩa voluerit curare:tu ageꝓ te — metipᷣo ⁊ remedi foꝛtiorꝰ ⁊ celeriorꝰ auidꝰ ſanitarꝭ ferrũ redre: cauteriũ expoſce. Me dicꝰ tibi ſemꝑ pꝛeſto eſt:ꝑatus eſt. Neem̃ hoꝛroꝛi ſit tibi tua ſolitudo:et vt tutiꝰ in cella habites:tres tibi vᷣputati ſunt cuſto⸗ des.ſ. deus:ↄſcia:⁊ ſpũalis pat᷑ Deo de⸗ bes pietatẽcuitetotũ impẽdas:ↄ ſcietue honoꝛẽ:coꝛã qᷓ peccare erubeſcas.pĩi ſpũa li ohedientiã charitatꝭ. ad q̃ de oiby recur ras Inſupꝑ vt gratũ me hẽas:addã tibi ⁊ qrtũ ⁊ qᷓ;diu ꝑuulus es ⁊ donec pleniꝰ ad diſcas diuinã cogitare pñtiaʒ. pedagogũ tibiꝓcurabo. Elige tibi tuip̃e hoĩem ↄſi⸗ lio meo cuiꝰ vite exẽplar ſic coꝛdi tuo inſe derit· reuerẽtia inheſerit vt q́tiens eiꝰrecoꝛ datꝰ fuer.ud reuerẽtiã cogitati aſſurgas. ⁊temetipᷣm oꝛdies ⁊ cõponas. Quicogi tatus acſi ſpũs ſit. in affectũ mutue chari tatꝭ emẽdet in te oĩa emẽdanda.⁊ tñ nullũ patiat dãnuʒ ſecreti tui ſolitudo tua. Hic pñs tibi adſit. qñcunq; voluerꝭ.occurrat ſepe ⁊ cũ noluerꝰincrepatiõe eiꝰ deſcriben tur tibi cogitatg: ſctã ei ſeueritas.ↄſola⸗ ttõespietas ⁊ benignitas. exẽplũ ſctẽ vi⸗ te.ſinceritas. Nam omn es cogitationes tuas.cũ ab eo videri cogitab.ac ſi videat ac ſi arguat.emẽdare cogeris. Sic ſecũdũ pᷣcepruʒ apki ſollicitetemetipᷣm cuſtodi et vt tem etip̃m ſempꝑ inſpicias:ab oĩby ocu⸗ los auerte. Egregiũ inſtrumentuʒ coꝛpis eſſet ockus ſiſiẽ cetera.ſic etiã videre poſſÿ ſemetipᷣm. Qð cũ interioꝛi ocło cõceſſum ſit. ſi ad exteriors exemplũ ſeip̃m negligẽs. vacat circa aliena:etiã cuʒ vult. nõ ſufficit redire ad ſcipᷣm. Tibi vaca. multa tuipſe tibi ſollicitudis materia es Exclude etiã ab ockis exterioꝛibꝰ qð cõſueuiſti videre: ab interioꝛihꝰ qð a mare:qꝛ nil tã facile re crudeſcit qᷓ; amoꝛ.⁊ maxĩe interioꝛi.⁊ re cẽtioꝛib anĩs. Aude etiã nõnunqᷓ; ſage et emularichariſmatamelioꝛa.et tuipᷣe tibi eſto pabola edificatõis. Alia cella tua ex terioꝰ alia inter ioꝛ. Exterioꝛ eſt domꝰ. in q̃ hitat aia tua cũ coꝛꝑs tuo.interioꝛ eſt cõ Ad fratres de monte dei. ſcientia tua quã inhabitare debet omntũ interioꝝ tuoꝝ interioꝛ deꝰcũ ſpũ tuo. Ho ſtiů clauſure exterioꝛis.ſignũ eſt hoſtij eir cũſtantie interioꝛis. vt ſ ſenſus coꝛꝑis ꝑ exterioꝛẽ clauſurã foꝛis vagari nõ ꝑmitti tur.ſic interioꝛ ſenſus ad ſuũ ſemꝑ interiꝰ cohibeat᷑ Dilige ðᷓ interioꝛẽcellã tuã. dili eexterioꝛẽ.⁊ vnicuiq; ſuũ impẽde cultuʒ egat te exterioꝛ nõ abſcõdat. nõ vt pec ces occultꝰ.ſj vt tutiꝰ viuas. Nõ em̃ ſcis orudis incola.qͥd celle debeas.ſi nõ cogi⸗ tas quõ in ea nõ ſolũ modo vitijs tuis cu reris.ſed etiaʒ nõ habes rixari cũ alienis: neſcis ⁊ qᷓ; conſcie tue debeas hon oꝛeʒ.ͥ5 cunq; in ea nõ exꝑiris gr̃am ſancti ſpũs. et interne ſuauitatꝭ dulcedinẽ Da ꝗᷓ vtris q; celle honoꝛẽ ſuuʒ:⁊ tu tibi in ea vendi⸗ ca pᷣmatũ tuũ.diſce in ea ſecun dũ cõis in ſtituti leges tu tibi pᷣeſſe.⁊ vitã oꝛdinare. ⁊moꝛes cõponere.⁊ temetipᷣm iudicarete ipᷣm apud teipm accuſare.ſepe etiã ↄdem nare. nec impunitũ dim ittere. Sedeat iu dicãs iuſticia. ſtt erea.⁊ ſeip̃am accuſans conſcia. Nemo te plus diligit te. nemo fis deliꝰ iudicabit. Manep̃terite noceꝰ faca temetip̃o exactionẽ.⁊ vẽture dieitu tibi in dicito canonẽ.veſpe diei pᷣterite rationeʒ exige.⁊ ſuꝑueniẽtis noctꝰ fac indictioneʒ Sic diſtricto.nequaqᷓ; tibi aliqũ laſciui⸗ re vacabit. Singulis hoꝛis ſchm cõmu⸗ nis inſtituti canonem ſua diſtribue exer⸗ cicia.cui ſpũalia.ſpũalia:cui coꝛpoꝛalia. coꝛpalia:in qbus ſicexoluat om̃e debituʒ ſpũs deo.coꝛpꝰ ſpiritui.vt ſi qͥd fuerit in⸗ termiſſuʒ·ſi qd neglectũ.ſi qͥd impꝑfectuʒz. ſuo modo.ſuo loco. ſuo tẽpoꝛe nõ eat im⸗ punitũ vel irrecõpenſatũ.in qͥbus extra las hoꝛas de qbus dicit ꝓpheta.ſepties in die laudẽ dixi tibi.matutinũ ac veſpti⸗ nũ ſacrificiũ ac medie noctis eſt maxie ob ſeruõdũ. Nõ em̃ fruſtra ait ꝓpheta. Ma⸗ ne aſtabo tibi.⁊ vide.qꝛ tũc a curis exteri oꝛib adhuc ſumꝰ ieiuni.⁊ dirigat᷑oꝛatio mea.ſi.incen. in ↄſpe.tu.eleua. ma me.ſa cri.veſ.qꝛ tũc ab huiꝰ mũdi impedimẽtis i qͥdammõ inuenimur digeſti· Vuiæ in nocturnis vigilijs nñis · in qͥbꝰ media no⸗ cte ſurgimꝰ ad ↄfitendũ noi dñi:cõfeſſio nes euſdẽ oꝛdinis cõtexẽs.in dieinqͥttri bulatiõis mee deũ exqͥſi.mã.me. noc.cõtr⸗ 6 5 5 3 ſ 5 6 3 3 . i 6— s. et nð ſu. de. Iſtis ei hoꝛis potiſſimũ co rã deo debemꝰ noſmetip̃os cõſtituere qſi facie ad faciẽ.⁊ in lumiĩe vultꝰ eiꝰ ꝑſpicere tribulationẽ ⁊ doloꝛẽ nob de nob inueni⸗ re.⁊ nomẽ dei inuocare ·ſcopẽco ſpm̃ nrm donec incaleſcat ambiẽdo ad memoꝛiaʒ abũdãtie ſuauitat? ſue:donec ip̃e in coꝛdi bus nñis indulceſcat.⁊ tũc maxie nobis agendũ eſt.ꝙ qͥdaʒ dixit. Walo in ecckia quiq; loqͥ verba ſenſui meo qᷓ; decẽ milia verboꝝ ſine inteliectu. Et iliud.pſallõ fpi nitu pſallã ⁊mẽte.oꝛaho ſpũ ·oꝛabo⁊mẽ⸗ te. Tũc em̃ gãdi ſüt fru⸗ ctus ſui.vt exinde vłin abũ dantia bñdi⸗ ctiõis dei in qͥeteʒ noctꝰ relaxemur.vł ſur⸗ gentib nob ad laudes dei·oĩs exinde te⸗ noꝛ oꝑis nr̃i jn ip̃ꝰ laudib foꝛmet᷑ ac vis nificet᷑. Jdciico in pᷣueniendis nocturnis vigilijs. nõ expedit multitudine pſalmo⸗ rũ obꝛuere intellectũ.⁊ exhaurire ſpm̃.vel extinguere. Sz qᷓdiu ſobꝛiꝰ inuenit᷑ pieta te afficiẽdus eit.⁊ ſuo itinere dirigẽdꝰ ad deũ. donec dilatato coꝛde currere incipi⸗ at vſq; ad finẽ oꝑis dei. poſtmodũ feruo ris ſui modũ ſiue tenoꝛẽ habiturꝰ niſi ma gna intercidat᷑ negligẽtia.vel omittat᷑ vo lũtaria miſeria, Scit aũt etiã qͥcunq; ſen ſum xpi hʒ qjntuʒ pietati xp̃iane expediat jntum dei buũ.⁊ ſeruũ redẽptoꝛis xp̃i de⸗ ceat.⁊ vtile ei ſit:vna ſalteʒ aliqᷓ diei hoꝛa paſiõis ⁊ redẽptiõis ipſiꝰ attentiꝰ retole re bñficia ad fruendũ ſuauit᷑ in ↄſcientia. et recũden dũ fideliin mẽoꝛia: qð eſt ſpiri tualiter manducare coꝛpꝰchriſti.⁊ bibere eiꝰ ſanguinẽ in memoꝛiã eiꝰ.qͥ oibus ĩ ſe credentibꝰ pꝛecepit dicẽs. hoc facite in me am cõmemoꝛationẽ. In qᷓ etiã ꝓpter pecca tũ inobediẽtie.qᷓ; impiũ ſit hoieʒ tãte dei pietat? mmemoꝛẽ eſſe. palã oibus eſt:cuʒ umici hoĩs abeũtis ſub quolibet ſigno cõ mendatã memoꝛiã nephas ſit obluiſci. Si quidẽ ſancte huiꝰ ac reuerende cõme⸗ moꝛattõis myſteriũ ſuo modo.ſuo tẽpoꝛe ſuo loco celebꝛare licʒ paucis hoib qͥbus hoc treditũ eſt myſteriũ Rem yo ſacramẽ ti.vel myſterij in om̃i tꝑe ⁊ oĩ loco dñatto nis dei.inodo qᷓ traditũ eſt. hoc eſt vebite pietatꝭ affectu agere.⁊ cõtrectare.⁊ ſumere ſibi in ſaluteʒ oiby in ꝓmptu eſt qͥbus dẽ⸗ vos aũt genꝰ electũ. regale ſacerdotium. ¶ De vita ſolitaria gens ſctã ꝓplus acqͥſitionis vt ʒtutes an nuncietis eiꝰ qui de tenebrꝭ vos vocauit in admirabile lumẽ ſuũ.nã ⁊ ſacramentũ ſicut accipit ad vitã dignꝰ ſic ad moꝛtem ſuã ⁊ iudiciũ indignꝰ. Rem vo ſacramẽti nemo ꝑcipit niſi dignꝰ ⁊ ydoneꝰ. Sacra⸗ mentũ em̃ ſine re ſacramẽti ſumenti moꝛð eſt. Res po ſacramẽti etiã ꝑpꝛeter facramẽ⸗ tũ ſumẽti vita eterna eſt. Si aũt vis ⁊ ve re vis oĩbus hoꝛis tã diei qᷓ; noctꝭ hoc ti⸗ bi ĩ cella tua pꝛeſto eſt. qͥ;tiens in cõmemo⸗ ratio nẽ eius q pꝛo te paſſus eſt huic facto eiꝰ pie ac fidelit᷑ fueris affectꝰ coꝛpꝰ eius mãducas ⁊ ſangninẽ bibis. Quãdiu in eo maues ꝑ amoꝛẽ ⁊ ipſe ĩ te ꝑ ſctitatꝭ⁊ iu ſticie oꝑationẽ.in eiꝰ coꝛꝑe ⁊ mẽbꝛis eius cõputarꝭ. Deinde etiã cert⸗ hotis certe le⸗ ctiõi vacandũ eſt. Foꝛtuita em̃ ⁊ varia le⸗ ctio ⁊ qᷓſi caſu reꝑta nõ edificat ſed reddit animũ in ſtabilẽ:⁊ leuit᷑ admiſſa.leuius re cedit a memoꝛia. Sʒ cert ingenijs immo randuʒ eſt ⁊ aſſuefaciendꝰ eſt aĩus. Quo em̃ ſpũ ſcᷣture facte ſunt:eo ſpũ legi deſi⸗ derãt ipſo etiã inteiligẽde ſunt. Nunq́; in gredierꝭi ſenſuʒ pauli:donec vſu bonein⸗ tentiõis in lectide eiꝰ:⁊ ſtudio aſſidueme⸗ ditatiõis ſpm̃ eiꝰ imbiberis. Nunqᷓ; inte liges dauichdonec ipſa experientia ipſos plalmoꝝ affectꝰ induerꝭ. Sicq; de reliqͥs Et ĩ om̃i ſcpᷣtura tiñ̃ diſtat ſtudiũ a icõne qᷓ̃tum amicicia ab hoſpitio: ſocialis affe⸗ ctio a foꝛtuita ſalutatiõe. Sʒ et de quotii diana lectiõe aliqͥd qͥttidie in ventrẽ mẽd rie dimittendũ eſt: qð fideliꝰdigerat᷑:⁊ fur ſum reuocatũ crebꝛiꝰ oſito cõueniat:qð intentiõiꝓficiat: qð detineat animũ:vt aliena cogitare nð libeat. Hau rẽdus eſt ſepe de lcõnis ſerie affectꝰꝛ⁊ foꝛ mãda oĩo: q̃ lectionẽ interrũpat⁊ nõ tam impediat interrũpẽdo.qᷓ; purioꝛẽ cõtinuo animũ ad intelligentiũ lectiõis reſtituat. Intentiõi ſeruit icõ. Si vere in lcõne de⸗ um qᷓrit:qͥ legit:omĩa que legit cooꝑant᷑ ei in hoc ipſum.⁊ captiuat ſenſus legenris:⁊ in ſeruitutẽ redigit oẽm lectiõis intellectũ in obſequiũ xp̃i. Si in aliud declinat ſen ſus legẽtis:oĩa trahit poſt ſemetipſumni hilq; tã ſanctũ tã piũ inueit in ſcpᷣtur qð ſeu ꝑ vanã gtiam.ſeu ꝑ diſtoꝛtũ ſenſum⸗ ſeu ꝑ pꝛauũ intellecrũ nð applicet:vel ma⸗ —dau M ihtcqunötijuin dinkutinſi tucuai nſianſih ai niu jujt enſupuiu⸗ —nlecdettui hyñ enun —donu putuiij 1ic udn Su⸗ nu b bohru Sn nöe rnmndi ctqhiii Krie:vel vanitati. In oily ẽ ſcturis le⸗ gẽti initũ ſupĩe dʒ eſſe timoꝛ dñi:vt in eo pᷣmo ſolidet᷑ intẽtio legẽtis:⁊ ex eo oꝛdine tur.⁊ exurgat totiꝰ lcõnis intellectꝰ et ſen⸗ ſus. Z ſpũalib po exercitijs in coꝛꝑalia nunqᷓ; lõge vł in totuʒ recedat᷑.ſʒ facie ad ea poſſe redire aius aſſueſcqt ⁊ cuʒ illis ſe mutuat.iſtis ſꝑ inhereat. Siẽ em̃ ſup̃ di⸗ ctũ eſt.nõ virꝓpter młierẽ ſʒ mulier ꝓpter virũ:nec ſpũal 1 liaꝓxt᷑ ſpũalia. Loꝛpꝑalia vᷣo exercicia nũc dicimqmanuali oꝑe coꝛꝑalit᷑ exercent᷑. Nã ſunt ⁊ alia coꝛꝑis exercicia in qͥbus ne ceſſe eſt corpꝰ la boꝛare.ſiẽ ſũt vigilie.ieiu⸗ nia.⁊ alia hmõi q̃ ſpũalia nõ ini pediunt: ſʒ iuuant ſi cũ rõne ⁊ diſcretiõe fiãt. Que ſi ex indiſcretiõis vicio ſic agant᷑:vt vł de ficiente ſpũ:vłlanguẽte coꝛꝑe ſpũalia im pediãt.qͥ ſic eſt:coꝛꝑi ſuo tulit boni oper effectũ. ſpũi affectũ. ꝓximo exẽplũ.deo ho noꝛẽ. Sacrilegꝰ eſt.⁊ hoꝛũ oim in deũ re⸗ us. Nõ qð ᷣm apłi ſenſum nõ videat᷑ hu manũ etiã h.⁊ nõ deceat ⁊ non debeat.et iuſtũ nõ ſit.caput aliqũ dolere in ſeruitio dei.qð olim ſepe vſq; ad doloꝛeʒ laboꝛa⸗ uit ĩ vanitate ſecki.eſurire ventrẽ vſq; ad rugitũ:q; ſepe repletꝰ eſt vſq; ad vomituʒ: ſed modꝰ in oibus habẽdus eſt. Affligen cũ eſt coꝛpꝰ aliqñ ſed nõ cõterendũ. Naʒ coꝛꝑalis exercitatio ad modicũ qͥdem vti lis eſt. ꝓpter qͥd ad modicũ.̊ eſt nõ in con cupiſcetijs. ſed tñ cura carnis agenda eſt. Agenda po eſt ſobꝛie ⁊ cũ ſpũali q̃daʒ di ſciplina vt neq; in mõ eiꝰ neq; in q̃litate neq; in qntitate apꝑeat aliqͥd qð nõ dece⸗ at ſeruũ dei. Eis em q̃ inhoneſta ſũt nf̃a. abũdantioꝛẽ honoꝛẽ circũ dare debemus. Boneſta o nf̃a nullius egẽt. Nõ ſolũ au tẽ h ſed ⁊ oẽm vitã nr̃am qᷓ;uis hoĩby ocz cultᷓ exhibere debemꝰ deo ſctãm ⁊ hone⸗ ſtam ⁊ oẽm ↄuerſationẽ nr̃am· ſctis ange hs cõſpicabilẽ agere ⁊ delectabilẽ qᷓ;uis in ter domeſticos ꝑietes incluſaʒ. O ia vis inqͥt apłus honeſte fiãt in vob Brata deo res eſt honeſtas ⁊ ſanctoꝝ angeloꝝ amica Pꝛopter qð etiõ iubet apłus veiari mu⸗ lieres ꝓpter angelos qͥ cũ ꝓculdubio tam dieqᷓ; nocte nobiſcũ ſint ĩ cellis nr̃is nos cuſtodiẽtes ⁊ ñis ſtudijs ↄgaudẽtes ⁊ co operãtes:placet eis vt etiã nullo hoĩe vi⸗ ad fratres de monte dei, carna dẽte oĩa nr̃a honeſte fiãt. Siue ergo man⸗ ducetꝰ ſiue bibatis ſiue aliqͥd aliud facit⸗ oĩa in noĩe dñi agite pie. ſanete ⁊ religioſe Si mãducas mẽſaʒ tuã ꝑ ſe ſatis ſobꝛiã ſobꝛietas tua ꝑoꝛnet. Et cũ mãducas ne quaqᷓ; totus mãduces.ſedcoꝛꝑe tuo ſuaʒ refectio nẽꝓcurante.ſuã nõ neglegat᷑ ania ſed de memoꝛia ſuauitat? dñi vł᷑ ſcp̃tura rũ aliqͥdqð eã paſcat meditãdo vel ſalteʒ memoꝛãdo ſecũ ruminer ⁊ digerat. Sʒ et ip̃a neceſitas nõ fecularit᷑ nõ carnalit ex⸗ pteat᷑.ſed ſiẽ decet monachũ. ficut cõuenit ßuo dei. Hã etiã quo ad ſanitatẽ coꝛpor cibus q̃nto ho neſtiꝰ.et oꝛdinatius fumit᷑ et ingerit᷑ tanto faciliꝰ ⁊ ſalubꝛius digerit᷑ Obſeruãdus eſt ᷓ ſumendi modus ertẽ⸗ pus.cibi q̃ntitas ⁊ qualitas.fugiẽda ſuꝑ fiua et adulterina cõdimenta. Obſeruan dus eſt ᷓ ſumendi modꝰ.vt non effundat ſuꝑ oẽm cibũ aĩam ſuã.tẽpus ne ante he⸗ ram.qualitas.vti qͥbus vtit᷑ cõitas frat᷑⸗ nitate excepta cauſa manifeſte neceſſitati. ecõdimẽtis po ſufficiat.obſecro.vt co⸗ meſtibiles fiãt cibi nf̃inon ↄcupiſcibiles vel delectabiles. Sufficit eiñ cõcupiſcen⸗ tie malicia ſua.qᷓ vix aut nullo mõ ꝑtran⸗ ſire poſſit ad finẽ explende neceſſitatis.ni⸗ ſi per viã quantecũq; delectatiõis.ſi cepe rit acciꝑe irritamenta ab eis qͥ perpetuuʒ ſuſciꝑe bellũ aduerſus eis oblectamenta. fiunt duo cõtra vnũ. et ſicpericlita? conti nentia. Deinde ſicut de cibo dictuʒ eſt.ſic ⁊ de ſomno. Caue inqᷓ;tuʒ potes ſerue dei ne totus aliqñ doꝛmias. ne ſit ſomnus tu us nõ reqes laſſi.ſed ſepultura coꝛꝑis ſuf⸗ focati.nõ reparatio ſed extinctioſpũs tui. Suſpecta res ⁊ ſomnꝰ.et ex magna parte ebꝛietati ſilis. Exceptꝭ em̃ vicijs qͥbus in doꝛm iente coꝛꝑe doꝛmitante ratiõe nõ eſt qui contradicat.qᷓ;tum ad debituʒ conti⸗ nui pꝛofectꝰ. nil tẽpoꝛis tam deperit de vi ta noſtra.qᷓ; qð fomno deputat᷑. Iturus ergo ad ſomnũ ſemꝑ aliqͥd defer tecum in memoꝛia vel cogitatõne in qͥ placide ob⸗ doꝛmias quod nõnunqᷓ; etiã ſomniare in uet.qð eriam en igilantete excipiẽs in ſta tũ heſterne intentiõis te reſtituat. Sic tis bi nox ſicut dies illuminabit᷑et nox illu⸗ miĩatio tua erit ĩ delicijs tuis. Placide ob doꝛmies in pace qᷓeſces.facile euigilabis 6 2. *——————— Mhielee⸗ 2 2 —— ͤ———.——————.. S—————— 5. 5 ——— 3— Sr„ et furgẽs facilis.⁊ agilis eris ad redeũdũ in id. vnde nõ tutꝰ diſceſſiſti. Sobꝛiũ em̃ ſequit᷑ ſobꝛius ſom nus. Carnalis po ſomnꝰ et bꝛutus.et ſiẽ dicit᷑. letheus abbominãdus eſt buo dei. De quo po poſtcongruã quietẽ facile eſt ſenſus coꝛꝑis ⁊ mẽtis euocare.⁊ q̃ſi ſeruos domꝰ patriſſamilias ad opera neceſſaria ſpũi ſuſcitare imittere. Huiuſmodi ſom⸗ nus ſuo tꝑe.m odo ſuo aſpernãdus nõ eſt Sic pꝛudens ⁊ deo deditus animꝰ hĩe ſe dʒ in cella ſua ⁊ in ↄſcientia ſua.ſicut pꝛu dẽs paterfamilias i domo ſua. Nõ habe at ĩ domo ſua ſicut ſalomẽõ dicit muliereʒ litigioſam carnẽ ſuã.ſed ad ſobꝛietatẽ mo deratã.⁊ aſſuefactam ad obedientiã.⁊ ad laboꝛẽ paratã. vbiq; inſtitntã.⁊ eſurire.et faturari.⁊ abũdare.⁊ penuriã pati. Habe gt ſenſus exterioꝛes nõ duces ſed ſeruien⸗ tes.interioꝛes.ſobꝛios ⁊ efficaces. Hẽat dẽm oino domũ.vel familiã cogitationũ fuaꝝ ſic oꝛdinatã ⁊ diſciplinatã. vt dicat huic.vade.⁊ vadit⁊ alio veni.et veniat. et ſeruo coꝛꝑi.fac hoc:et abſq; ↄtradictiõe faciat. Qui ſic ſemetipfum oꝛdinat.⁊ re⸗ git in conſcia ſua. optie ſibi credendꝰ.⁊ cõ mitten dus eſt in ceila ſua. Sed hor eſt ꝑ⸗ kectoꝝ vel ꝑfecte iã incipientiũ.qð ideo ꝓ poſuimus incipientib ⁊ nouitijs. vt ſciãt qd deſit ſibi ⁊ quo extendere habeãt intẽ rionẽ ſtudij ſui. Scien dũ vo eſt:quia cuʒ de carnali.vel anĩali ſenſu vel de rationa li ſciẽtia.vel de ſpũaliſi apiẽtia diſſerimus vnũ hominẽ deſcribimꝰ in quo pᷣm diuer ſos ꝓfectus.⁊ pꝛofectuũ ꝓuentus: ⁊ inten tio nis affectꝰ:hec oĩa diuerſis tẽpoꝛibus: poſſibile eſt inueniri.et tria hominũ gene⸗ ra ſingula ſcm ſtaruũ hoꝛũ ꝓpꝛietates in ꝓfeſſione religionis in cellis militantia. Quãuis celle dignitas.⁊ ſancte ſolitudi⸗ nis ſecretuʒ.⁊ ſolitarie ꝓfeſſionis titulus nõ niſi ꝑfecris cõuenire videt᷑: quoꝛũ ſicut aplus dicit:eſt ſolidus cib. ⁊qͥ pꝛo cõſue⸗ tu dine exercitatos habẽt ſenſus ad diſcre tionẽ boni.vel mali:in qͥꝛ ſi rõnalis qͥ ꝓ⸗ xmus eſt ſapienti vtcũq; videret᷑ eſſe tole rãdus: ſed certe aĩalis qͥ nõ Pepu ea que us:ſed occur rit petrus apłus dicẽs qͥbuſdam ſi ſpiruũ dei ſunt penitꝰ putaret᷑ arcẽdi ſanctũ ipi acceperint ſicut ⁊ nos.ego quis De vita jolitaria erã vt ꝓhiberẽ deũ. Spiritus em̃ ſanctus bona volũtas eſt. nec em̃ ſine grandi ſeru⸗ pulo mẽtis a q̃cunq; ꝓfeſſionis altitudie arcẽdus eſt cui teſtis inhabitant? ⁊ trahẽ⸗ tis ſpũs bona volũtas eſt. Si qͥdẽ ex duo bus hoĩm generib cellaꝝ habitatio ſup⸗ plẽda eſt. Scilicʒ vel de ſimplicib qͥ ⁊ ſen ſu ⁊ volũtate ad aſſeq̃ndã religioſaʒ pꝛu⸗ dentiã feruẽtes apparuerint et habiles vł de pꝛudentibꝰ q́;s religioſe ⁊ ſctẽ ſimplici⸗ tatꝭ cõſtiterit eſſe emulatoꝛes ſtulta yo ſu perbia vel ſuꝑba ſtulticia a tabernacko iu ſtoꝝ ſemꝑ ꝓcul ſit Eſt aũt oĩs ſuꝑbia ſtul ta q; uis nõ oĩs ſtulticia ſupba. Stulticia em̃ ſine ſuꝑbia nõnunqᷓ; ſimplicitas inue nit᷑.q̃ ſi ignoꝛat foꝛſan docibilis. ⁊ ſi neqͥt doceri foꝛſan eſt tractabilis.⁊ eſtꝓꝙpꝛia ci⸗ uitas refugij ſimplicitatꝭ cohabitatio re⸗ ligiõis.niſi ſit talis.q̃ nolit hũiliari.vłtã bꝛuta.vt nõ poſſit regi vłtractari. Bona tñ volũtas.⁊ ſi multũ ſit bꝛuta. non tñ eſt deſerẽda.ſʒ ſatutari ↄſilio ad laboꝛioſam ⁊actuoſaʒ vitã trãſmittẽda: Supba autẽ qᷓ;uis ſibi pꝛudens videat᷑ dimittẽda ſibi ⁊ abigẽda. Si em̃ admittit᷑ ſuperby. pᷣma die q̃ ingredit habitare.incipit leges da⸗ re. Himiũ ſtultꝰ yo diſcerenõ põr.qᷓs in⸗ uenit. Sollicite ʒ ⁊ pꝛudent᷑ ꝑpendendũ eſt. qs admittat᷑ ad habitandũ ſecũ. Qui em̃ habitat ſecũ nõ niſi ſeip̃m · q̃lis ipſe eſt hʒ ſecũ. Malus dð homo nunq; tute ſecũ habitat.qꝛ cũ malo homie habitat:? ne⸗ mo moleſtioꝛ eſt ei.qᷓ; ipᷣe ſibi. Nã inſani. ⁊nimiũ demẽtes.? ₰ nõ ſatꝭ.q̃cunq; de cã mẽtis ſue bñ cõp otes ſunt:cuſto diri ſolẽt nec ſibi relinqͥ vel cõmitti.ne ſolitudie ſua male vtant᷑. Admittant᷑ᷓ aniales habi⸗ les. pauges ſpũ ad cohabitationẽ cellarũ ſed vt fiãt ip̃i rõnales.ac ſpũales.nõ vtꝓ ꝓpter eos ipᷣi.qͥ tã hoc eſſe meruerũt cõuer tant᷑retro:et efficiant᷑ anĩales. Suſcipian tur in om̃i beniuolẽtia charitatis:poꝛtent᷑ in omni patiẽtia benignitat? Sed qͥ eis cõpatunt᷑.non eis cõfoꝛment᷑:nec ſic que⸗ rant eoꝛũ pꝛofectũ: vt pꝛopter eos cogant incurtereꝓpoſiti in religione rigoꝛis defe⸗ ctũ. Jaʒ em̃ ſubintrauit de ere alieno ſum ptuoſa.⁊ qᷓ;tuʒ pudoꝛ ſinit ambitioſa cel⸗ larũ edificatio:⁊ abiecta ſancta ſi implicita teꝛet ruſticitate:ſicut ſalomon dicit ab alꝰ 2 vu foꝛlin doch Suan Snimlunihh — luttsjutſint Aiſimiiitunni niniauju 1.nudens niui S Sicñ unju Utdien — hhijiſiu Slceſ tnuebi = nn idid Prcitiuici Ns jnuſult & cinihaniſtn S no auſſeh enän niu ichi ie 6hlibuuie wnle 3 non a hſnen olin l unlin in bit wninſi eeeſube bus tĩ cõpaſſum eſt anĩalibꝰ vt pene om nes in hoc effecti ſimus giĩales. Dimiſſaʒ em̃ no bis a patribus nñis iure hereditas ro foꝛmãpaupratis ⁊ ſancte ſimplicitat? ſpeciẽ. verũ decoꝛẽ domus dei alienantes a nobis ⁊ a cellis nf̃i lo. C. ſolidoꝝ cõcupiſcẽtias ocloꝝ nf̃oꝛũ de elemoſinis paupeꝝ. Amputa dñe ob⸗ pꝛohꝛiũ. C. ſolicoꝝ a cellis paupeꝝ tuo⸗ rũ. Tur nõ potiꝰ. T. denarioꝝ. Cur non pofiꝰ nulloꝝ. Cur nõ potiꝰgratis filij gr̃e ipᷣiſibi edificãt. Quid rñſum eſt moyſi cũ cõſumeret tabern aculũ. Vide inqͥt omia facito ſcõᷣm exẽplar qð oñf um eſt tibiimõ te. Nõ a ſeculi hoĩbus decet fieri tabna⸗ culũ dei cũ hoĩbus. Ipſi qbus in altitu⸗ dine mentꝭ oſten dif exemplar veri decor? domꝰ dei ĩi edificẽt ſibi. Jp̃i qͥbus ſolli citu do interioꝝ ſuoꝝ cõtemptũ ⁊ negligẽ riam indicit oim exterioꝛũ: ip̃ꝛ edificent ſi bi foꝛmã pauꝑtatꝰ ⁊ ſancte ſi implicitatis ſpeciẽ.⁊ paterne frugalitatꝭ. Liniamenta nulla ſic aptabit artificũ induſtria:ſiẽ eoꝝ negligentia. Ergo obſecro in ꝑegrinatiõe huiꝰ ſeculi.in miitia hac ſuꝑ terrã edifice mus noh nõ domos gd habitandũ ſʒ ta⸗ bernacula ad deſerendũ:vtpote cito inde vocãdi:⁊ emigraturi in patriã ⁊ ciuitate; noſtrã ⁊ do mnũ eternitatis nñe. In caſtris qu ippe ſumꝰ:in alieno militamꝰ in alieno laboꝛ amus facile eſt qͥcquid naturale eſt. Nũquid nõ facile eſt ſolitario ʒ ſufficiens nature ⁊ vtile cõſcientie. Ipſi ſibi cellã de virgis cõtexere de luto plaſmare: vndiq; opari ⁊ decentiſſime inhabitare. Et quid ampliꝰ eſt reqͥren qũ. Credite frẽs ⁊ vtinã experiri vob nõ cõtingat qꝛ pulcritudines iſte ⁊ foꝛẽſes honeſtates cito virile pꝛopo⸗ ſitũ eneruant ⁊ maſculinũ animũ effemi⸗ nãt. Nã ⁊ ſi ip̃o ſepe vſu ſopiunt᷑ earuz de lectatiões ⁊ ſiſint aliq qͥ vtant᷑ huiuſmo diquaſi nõ ytentes:tñ cõtemptu meliꝰ qᷓ; vſu vᷣincunt᷑ hmõi affectiões. Con ferunt etiã nõ modicũ interioꝛibꝰ nÿ̃is exterioꝛa nfa Ad ſiltudinẽ mentis apra ta ⁊ rõpoſi ta ⁊ bonoꝓpoſito ſuo modo reſpoudẽtia. ad fratres de monte dei tiſſimo creata:quaſi religioſas quaſdã no bis creamꝰ habitationũ honeſtates in qᷓ; bis llis nfis ꝑ manus artificuʒ exqͥlitoꝝ cellas non tã pᷣeremiticas qᷓ; aro maticas edificamꝰ nob ſingulas in titu⸗ Pauperioꝛ em̃ rultus in alijs frenatↄcu⸗ piſcentiᷓ: in alijs circa am oꝛẽ paupertat? afficit cõſcientiã. Sed ⁊ intentũ interioꝛiꝰ bus ſuis animũ mag decẽt inculta oĩa.⁊ neglecta exrerioꝛa qͥbus animꝰ ip̃e dũ ſes pius alibi ↄ uerſari dinoſait᷑: ſeq; alibima gis occupatã intẽtio ſetã denunciat. ⁊ efi cacit r bone cõſciẽtie cõſilia interia.eni oĩa exterioꝛa voluiſſe renunciat. O bſecro 5 vt maneãt celle ille delicatioꝛes ſicut fa cte ſunt.ſed nõ creſcat nũerus eaꝝ. Sint q; in valitudinaria fratrib anialib.et in firmioꝛiby. donec cõualeſcãt.hoc eſt incipi ant deſiderare nõ valitudinaria infimo⸗ rũ:ſed tabernacta militantiũ in caſtr? dei. WManeãt in e tas ſtis. Vos aũt qͥ ſpr rituales eſtis:ſicut hebzꝛei.i.trãſeũtes nõ habẽtes hic ciuitatẽ manentẽ. ſed futura inqͥrentes. edificate vob ſiẽ cepiſtis caſus las in qͥbus habitetꝭ. In caſulis em̃ habi tauerũt pies ñ habitãtes in terra repꝛo⸗ miſſionis qᷓſi in aliena cũ coheredib pꝛo miſſiõis expectãtes fundamẽta habẽtes ciuitatẽ.cuiꝰ artifex ⁊ cõditoꝛ eſt deus.nðõ acceptis repꝛomiſſtõibus. ſed alonge eas aſpiciẽtes ⁊ ſalutãtes ⁊ cõfitentes. qꝛ ho ſpites ſunt ⁊ ꝑegrini ſuꝑ terrã. Quienim hec dicũt.ſignificãt ſe patriq̃ in qrere me⸗ lioꝛẽ hoc eſt celeſtem. Idcirco pies nr̃i in eclbro thebaida.ſctẽ huius vite arden tiſimi emulatoꝛes in ſolitudinib degen⸗ tes anguſtiati.afflicti.qbus dignꝰnõ erat mũdus.ipſi ſibi cellas edificabãt.in quis bus tecti tantũmodo ⁊ circũſeptia turbis ne.et a pluuia tutabant᷑.in qͥbus heremi⸗ les habuiſtis ⁊ ſpꝛeui tice frugalitatꝭ delicijs affluẽtes locuple⸗ rabant multos ip̃i egẽtes. quos q̃ noĩe dĩ gnius apellem neſcio holes celeſtes aut angelos terreſtres. degẽtes in terris. cõ⸗ uerſationẽ habentes in celis. Laboꝛabãt manibus ſuis.et de laboꝛe ſuo pauperes paſcebãt eſurientes ipſi. De vaſtitate hes remi vꝛbiũ pauperes alebant ⁊ infirmos et in quibuſſibet neceſſitatibꝰ poſitos ſu⸗ — ſtentabt viuẽtes de laboꝛe ſuo.⁊ habitã tes in laboꝛe manuũ ſuarũ. Quid ad hec dicemus nos nõ aiales ſed aĩalia terrena adherẽtes terre.⁊ ſenſibo carnis ne.ĩſen⸗ ſu carnis ne ambulãtes⁊ ex alienis ma⸗ e 3 —ũÜů————— ee eeeee — — ——— — ——— ————— —.—————— .—— n — nih pendẽtes qᷓ;uis cõſolet᷑ nos:ille q cuʒ dines eſſet.pauꝑ pꝛo nob factus eſt: ⁊ qui volũtarie pauꝑtatis dedit pᷣceptum.ipſe eiuſdẽ pauꝑtatis in ſemetipᷣo nob foꝛmã dignatꝰ eſt demõſtrare. Elt em̃ ſciãt ange lici paupꝑes.qͥd eis faciendũ ſit.ipſe etiaʒ a fidelibꝰ paſcivoluit.nõnunqᷓ; abinfide lib.ſʒ vt fideles faceret.vite neceſſaria ac ciꝑe nõ recuſauit. Sʒ in pᷣmituua ecceſia pauges illos ſetõs.qͥ pꝛo xp̃o rap inã bo⸗ noꝛũ ſuoꝝ perpeſſi fuerãt:vel ſcᷣm perfe⸗ criõis cõſiliũ:vłom̃ia reliquerãt.vel ven⸗ diderãt:⁊ fratribꝰ cõ munia effecerãt.quã⸗ ta ſollicitudine:quãta pietate ſancti apo⸗ ſtoli alẽdos a fidelibꝰ pꝛocurabãt. ⁊ liber actuũ apoſtoloꝛuʒ.⁊ paulus in epłis ſuis manifeſte demõſtrat. Quod ⁊ ſi concedit᷑ lberius hocipᷣm dño pꝛecipiẽte.⁊ oꝛdinã te.euũgeliũ annũciantibꝰ de euãgelio vi⸗ uere.ex apoſtoloꝝ tamẽ auctoꝛitate nõ ne gat᷑ etiã euangelice viuentibꝰ ſicut ſanctis ilis pauꝑibus:qui tũc erant in hieruſalẽ. qui etiã fancti pauꝑes ob hoc vocant᷑: qͥa in pꝛofeſſiõe ſanctitatꝭ:⁊ cõmunis vite no mẽ dederãt:et ſemetip̃os in hoc ip̃m pau peres ſponte effecerãt. Qð em̃ aplus ſeue riſſima auctoꝛitate quibuſdã denunciat: vt qͥ nõ vult operari: nõ manducet:conti⸗ nuo oſtendẽs: de qͥbus diceret:ſubiũxit di cẽs Audiuimꝰ em̃ quoſdã ambulãtes in ter vos inqete. nihil oꝑantes. ſed curioſe agẽtes. Hijs aũt qͥ huiuſmodi ſunt denũ ciamꝰ:et obſecramus in dño ieſu xp̃o: vt cũ ſilentio operãtes ſuũ paneʒ m ãducent. Suũ:hoc eſt ſuo laboꝛe paratũ ⁊ acquiſi⸗ tũ. Et tamẽ ne illos: qᷓ;uis inq̃etos nihil operãtes:⁊ curioſe agẽtes:nomẽ tamẽ dñi inuocatũ ſuꝑ ſe habẽtes: quaſi expoſuiſſe videt᷑ ⁊ abieciſſe:ſtatim ĩtulit dicẽs. Vos aũt frẽs nolite deficere bũfaciẽtes in xp̃o ieſu dño nñ̃o. Ac ſi diceret. Et ſi illi ꝑſeue⸗ rãt ĩ malicia ſiuenegligẽtia ſua:vos tñ in ſuſtentãdis eis nolite deficere a bñficẽtia via. Cũq̃ ſeueriſſime ſupiꝰ denũciauerit nõ mã ducãdũ nolẽtib oꝑaru poſtmoduʒ Po nõ valẽtib oꝑari.ſʒ nihil oꝑantibꝰ ali qntulũ ſe exhibuerit clementioꝛẽ poſſum? dicere hᷣm textũ verboꝝ eiꝰ:ne oĩno oberra ret a vero nõ volentib qᷓ;uis valentib in tentatã eſſe ill ſeueritatẽ volentibv auteʒ * De vita ſolitaria ſed nõ valentib indulgentlã iſtã. ſed etiã cũ iſtis denũciet ⁊ obſecret in dño ieſu xp̃o vt cũ ſientio panẽ ſuũ man ducẽt: vident᷑ panẽ nõ ſuũ manducare:niſi cũ ſuũ effici⸗ ant operãdo:qᷓ;tum ogari poſſunt ſub te⸗ ſtimonio dei? ↄſciẽtie ſue. Ignoſce domi ne ignoſce excufamꝰ.tergiuèrfa mur: ß nõ eſt qͥ ſe abſcõdat a lumĩe veritatis tue.qðᷣ ſiẽ illumiat ↄuerſos ſic etiã ferit auerſos. Non eſt em̃ occultatũ os nr̃m a te:qð feci ſti in occulto hoĩm. Nos aũt nohiſmetip ſis facimꝰ illud otcultũ:qꝛ vix eſt aliquis qͥ in eis q̃ a te ſunt exꝑiri velit:qð poſſit er qð ꝓmptiſſime põt qũcunq; km carnẽ vel ſeculũ:ſiue timoꝛ ĩpulerit:ſiue cupiditas traxerit. Sʒ ⁊ ſi fallimꝰ hoies inſcios:nõ nos ꝑmittas vt volẽtes fallere te. fallamꝰ noſmetipᷣos. Nos nõ laboꝛam?ꝰ: qꝛ vł nõ poſſumꝰ: vel nõ poſſe nob vidẽt᷑. vel cõſue tudine ocij:et deliciaꝝ nr̃aꝝ nos nõ poſſe efficim?ꝰ. Adoꝛemꝰ ꝗᷓ ſemꝑtet ꝓcidamꝰiet ploꝛemꝰ coꝛã te q̃ feciſti nos:et qͥ hocipᷣm pctõ noſtro manifeſto iudicio tuo occulto foꝛmaſti nos:vt foꝛſitã: qꝛ nõ multũ hoc volumꝰ.xð poſſumus:vel quia nõ volui mus cũ potuimꝰ.cũ voluimus nõ poſſi⸗ mus. Ejeſcamur ſane ſᷣm penã adepane npo:ſi non poſſumꝰ in ſudoꝛe vultꝰ niin doloꝛe coꝛdis nt̃i in lachꝛymis dolorſi nõ poſſumꝰ in ſudoꝛe laboꝛis. Magn3ʒ hãc iacturã pꝛofeſſionis nñe ſuppleat ple⸗ tas ac deuotio cõſciẽtie humilis · Sint la chꝛyme nfe panes die ac nocłe q;diu dici tur anie ne vbi eſt deus tuꝰ. hoc eſt qᷓ;diu peregrinat a dño deo ſuo:et a lumie Pul⸗ tus ſui. Vnũ quidẽ erat neceſſarũ. Sʒ qͥ nec in vñno figimur:nec ĩ multꝭ exercemur in quo oꝛdine cõputabimur:vtinã cũillo de quo apłus dicit:et qͥ nõ operat creden⸗ ti aũt in eũ qͥ iuſtificat impiũ:reputabit᷑fi des eius ad iuſticiã ßᷣm ꝓpoſitum gre dei · Vtinã cũ peccatrice:cui multũ dimiſſum eſt:qꝛ multũ dilerit. Et beata ania q̃ hoc iudicio apud deü meruit iuſtificari iudiꝰ cio diligentiũ nomẽ dñi.vt omiſſa omi iu ſticia operũ ⁊ fiducia meritoꝝ in hoc ſolo iuſtificet᷑ qm̃ dilexit multũ. Nã in diligẽ⸗ do te deꝰ:retributio magna eſt diligẽti co ſcientie ip̃a dilectio: deinde vᷣo vita etna. Sic frẽs ohſecro vos nõ excuſemꝰ noðſÿ hnn ebennte dunnüue eeniiü npãtqungiuni Kuwot ipulntiumit Sz rſlilmhstu st yolas flnuin vil nõ poſe nðyci qꝙc dduuꝝinwijſ Zdotm'jun coꝛittq̃ fahuſjn iro mnich ᷣmni 1nosvt ſoripini . poſſunminſi potum'cinniſi⸗ lctamutſunpiu on polum uiunin d vfrn hmh bi Zd fratres de monte der. accuſemꝰ nos ⁊cõfitemur. Et qui magnt noĩs vmbꝛã ⁊ꝑſonale quoddã figmentũ pfectiõis àpud hoies in duimꝰ:apud de⸗ um cõſciẽtie nre cognoſcẽtes pauptatẽ:nõ vſq;quaq; recedamus a veitate:⁊ veri⸗ tas liberabit nos. Deinde docen dus eſt vialis incipiẽs ⁊ xp̃itirũculus deo apꝛo pinquare vt deꝰappꝛopinquct ei. Sic em̃ Admonetgpheta. Zpꝛopinquate deo et ipſe apꝛopinquabit vob. No ſolũ em̃ fa⸗ cendus eſt homo ⁊ foꝛmãdus ſed⁊ viui ficandus.pᷣmo em̃ foꝛmauit deus hoim deinde ſpirauit in faciẽ eius ſpiractm vi⸗ te.⁊ factus eſt hõ in animã viuentẽ. Foꝛ⸗ matio homiĩs inſtructio eſt moꝛalis.vita eius amoꝛ dei. Mũc fides cõcipit:ſpes ꝑ⸗ turit: charitas foꝛmat ⁊ vtuficat Amoꝛ em̃ dei vel amoꝛ deꝰ ſpũſſctũs umoꝛi ho⸗ ninis ⁊ ſpirituiſe infundẽs afficit eũ ſibi Et amãs ſemetipᷣm de homie deus ſecuʒ vnũ efficit ⁊ ſpiritũ eius ⁊ amoꝛẽerꝰ. Si⸗ cut em̃ non hʒ coꝛpus vnde vinat niſi de ſpũ ſuo ſic affectus homis quiamoꝛ dicit᷑ nõ viuit hoc eſt nõ amat deũ niſi de ſpiri tu ſancto. Amoꝛẽergo dei in hoĩe ex gra⸗ tia gentiuʒ lactat lectio.meditatio paſcit. oꝛatio cõfoꝛtat ⁊ illumiat. Ziali po⁊ no uo in xp̃o homini ad exercitãda eius inte⸗ rioꝛa melius ⁊tutius ꝓponunt᷑ legenda ⁊ meditã da redẽptoꝛis nÿ̃i exercicia ⁊ oſten dũt in eis exemplũ hu militatis ꝓuocatio chanitatis ⁊ affectus pietatis ⁊ deſcriptu⸗ nis ſanctis:et fancotꝛũ tractibus. patruʒ moꝛalia q̃ ⁊ planioꝛa Pꝛoponẽda ſunt ei geſta ⁊ paſſiones ſanctoꝛũ. Vbi nec labo randũ ei ſit in planicie hyſtoꝛialiet ſemꝑ aliquid occurrat.qð nouic animũ excitet ad amoꝛẽdei.⁊ cõtemptũ ſui. Poꝛro alie hyſtoꝛie delectant qͥdem cũ legunt:ſʒ non edifitãt qui potiꝰ mentẽ inficiũt et in tꝑe atonis:vel ſpũalis meditatiõis inutilia. q̃ vel noxia faciũr ſcaturire memoziã:lecti anis dppe modũ ſilis meditatio ſeq ſolet Difficiliũ etiã lectio ſcp̃turarũ fatigat nõ eficit tenerioꝛẽ aĩm.frãgit intẽtioneʒ. he⸗ betat ſenſuʒ vel ingeniũ. D ocẽdus ẽ etiq in oĩone ſurſuʒ coꝛ leuare:ſpñaliter oꝛare: à coꝛpꝑiby vel coꝛpoꝝ imaginib cũ deũ co gitat qᷓ;tuʒ põt recedere Admonẽdus eſt qnta pot puritate coꝛdis intẽdere in eum: cui acrificiũ oĩonis ſueo ffert: feip̃m extẽ⸗ dere.qͥ offert intelligere qð offert. Quãtũ em̃ videt vel intelligit euʒ cin offert tñ ꝗi mnaffectu eſt·⁊ ei amoꝛ ipe eſt intellectus Qutũq; ipᷣeet in affectu eſt tm̃ ſapit eißᷣ ipᷣm.ſi dignũ deo eſt qð offert.⁊ in eo ſibi bñ eſt. Hmõꝛ hoĩ oꝛãti:vel meditãti:me⸗ lius ac tutiꝰ ſicut iũ dictũ eſt ꝓponit ima⸗ go dñice natiuuatis ⁊ humãnitatis eius paſſiõis ⁊ reſurrectiõis.vtinfirmꝰ animꝰ qui nõ nouit cogitare niſi coꝛpoꝛa ⁊ coꝛpo ralia.habeat aliquid:cui ſe afficiat.cui iu ta modũ ſuuʒ pietatis intuitu inhereat Eſt quippe in foꝛma mediatoꝛis: in quo ſicut legit᷑ in iob. viſitans hõ ſpeciẽ ſuum nõ peccet:hoc eſt cũ intentiõis jue intuitũ in eñ dirigat. humanã in deo ſpeciẽ cogi⸗ tando:a vero nõ vſq;quaq; recedat:et dũ per fidẽ ab homiĩe deũ nõ diuidit.deũ ali quãdo in hoĩe aꝓpꝛehendere addiſcat. In pauꝑibus ſpiritu:et ſimplicioꝛibus ilijs dei tãto pᷣmũ ſolet eẽuffectꝰ dulcioꝛ: quãto hũane hatureꝓpinquioꝛ. Poſtmo dũ ʒo fide migrante in affectũ amplexan tes i medio coꝛdis ſui dulci amorꝭ ample xu xpᷣm ihm totũ hoĩem ꝓpter hoĩiem aſſũ ptũ:totũ deũ ꝓpteraſſumentẽ deũ· incipi⸗ unt eũ iã nõ Pᷣm carnẽ cognoſcere qᷓ;uis ei ne dũ ßᷣm deuz plene poſſint cogitare. Et ſctificãdo eũ ĩ roꝛdib ſuis offerre ei amãt votã ſua q̃ diſtinxerũt labia ſua:obſecra⸗ tiões. oñones.poſtulatiões. garũactiões pꝛo tpeꝓ cauſa cõgruentes. Sũt em̃ oĩo nes alie bꝛeues ac ſimplices. ſiẽ eas foꝛ⸗ mat volũtas ſeu neceſſitas oꝛantꝰ ꝓ cã in cicẽti. Alie ꝓlixioꝛes ⁊ rõnabiles·ſiẽ in in qͥlitiõe vitatꝭ petẽtes. q̃rentes. pulſantes donec accipiãt inueniãt.⁊ aꝑiat᷑ eis. Zlie alacres ſpũales ⁊ fecũde in affectu feruẽtꝭ ⁊ gaudio greillũiantꝭ. Et ip̃e ſunt. quas apłs alio oꝛdied inũerat.obſecratõeſ.oĩo nes. poſtulatiões. graꝝ actiões. Nã poſtu lario.q; pᷣmaʒ poſuimꝰ eſt circa obtinẽda tem ꝑatia ⁊ ncc̃ia aliq̃ vite huiꝰ in qᷓ deus poſtulãtis qͥdẽ appꝛobã̃s bonã volũtatẽ. facit tñ ipſe qð melꝰ iudicat:⁊ dat libent᷑ ei qð bñ poſtulat.ipſa ẽde qᷓ pſalmiſta ait qm̃ adhuc oĩomea ĩ bñpla.eo. Hec eſt etiã h oĩm ĩpioꝛũ.qꝛ oĩm cõe eſt. ſec maxi me filioꝝ ſeculi huiꝰ deſideraretrãquilli⸗ 5 4* — —— ——— S—— —. 4₰* 1 3„ 3£ 8 „ 4 1 1 —— tatẽpacis. ſanitatẽ coꝛpis.tẽperiem aeris. ⁊alia q̃ ad vite hutꝰ vſum ſpectãt. ⁊ neceſ itatẽ.⁊ ad vtentiũ volũtatẽ. Tꝛo qbus qᷓ „ idelit᷑ poſtulãt. 3 nis nõ ea poſtulent niſi ad nccitatẽ tñ in u ip̃o volũtati dei ſuã ſꝑ fubijetũt O bſecratio vo eſt ĩ exercicijs ſpi rituãlib anxia ad deuz in ſtãtia.in qͥby añ graz ſuccurrẽtẽ:qͥ aponit ſciam nõ apo⸗ nit nifl doloꝛẽ. o jo eſthois deo a d⸗ herẽtis affectio.⁊ ſamiliar q̃daʒ · et pia al ocutio.⁊ ſtatio.illumĩatio ment⸗ ad fruẽ qũ qᷓ;diu iʒ. Poꝛro grarũactio eſti intelle ctu ⁊cogitatiõe ge dei bone volũtatꝭ in⸗ deficiẽs ad deñ.⁊ indefeſſa intẽtio· etiaʒ ſi aliqũ vł nõ ſit · vłtoꝛpeat.ſiue actio eter Dꝛ ſiue interioꝛ affectio. hec em̃ eſt ð qᷓ di apks. Velle adiacet mihi.ꝑficere aũt bo⸗ nũ nð inuenid. Acſi dicat. Sempꝑ quidẽ velle adeſt. ſʒ aliqñ iacet. h̊ eſt inefficax eſt q pficere bonũ q̃ro ſʒ nõ inuenio. Mec eſt charitas q̃ nũqᷓ; deficit.ipᷣa eſt em̃ ſine in⸗ termiſſiõe oĩo ſeu gfarũactio. de ah ls it. Sempꝑ ſine in miſſiöe oꝛãtes ſp gras agẽtes. Eſt em̃ iugis q̃daʒ bonitas men tis ⁊ bñ cõpoſiti ani.⁊ adpẽem deũ in fi⸗ lijs dei boniratꝭ eiꝰquedã ſilitu do.dꝛans poib ſꝑ. ⁊ gras agens in oĩb tot modis n oĩonẽ vel grarũactiõe in deñ ſeiu git re fundẽs.qt in ſuis neceſſitatibꝰ. vel ↄfola⸗ tiõib. in ꝓximi etiã vel cõpaſſiõibꝰ vel cõ⸗ gratulatiõiby.cauſales in; materias iue nit pius affectus. Hec aũt iugit᷑ in g̃arũ actiõib eſt.qꝛ qͥ ſic eſt. ſ in gaudio ſancti půs eſt. In poſtulatiõib ðᷓ pie ac fidelit ꝛandũ ẽ.ſʒ nõ eſtĩ ulis ꝑtinacit inheren⸗ dũ:qꝛ nos neſcimꝰ.ſʒ pat᷑ celeſt⸗ ſcit.qͥd in rpalibo iſtis neceſſe nob ſit. Obſecrationi bus po inſiſtendũ eſt. ſʒ in oĩ hũilitate et patia. qꝛ nõ afferũt fructũ niſiin patiẽtia. Põnunqᷓ; em̃ cũ celerꝰ gra nõ ſubueit. ſit obſecranti celũ eneũ.⁊ rerra ſua ferrea: Et rũ relicta ſibi coꝛdis hũani duricia a dvo tũ exaudiri nõ meret᷑ anxietas deſiderãtꝭ. negari ſibi exiſtimat qͥcqͥd differt. Cunq; ſiẽ cananea illa p̃teriri ſe. ac deſpici inge⸗ miſcit. qſi imũdiciũ carnis pᷣtertaſ ibi pec cata ſug imputari vłimpꝛoꝑari imaginà tur Nõnunqᷓ; vo ſine laboꝛe petẽs accipit q̃jrẽs inueit.⁊ pulſanti aꝑit. Er ↄſolatio⸗ nes ac ſuauitates oĩonið iuenirẽ tãdẽ ali⸗ 4 Wevita ſolitaia qñ meret᷑ laboꝛ obſecrator Nõnunqᷓ; cti busn ptutũ in qͥb paſſer inueit ſi bi domü?tur— ritas.ſeriꝰgius ca pure oĩonis affectꝰ ⁊ bõa illa oĩonis ſua⸗ uitas nõ inuenit᷑. ſʒ qjſi inueit: cũ nõ peten tem.nõ q̃rentẽ.nõ pulſantẽ.⁊ qᷓſi neſcientẽ gr̃a p̃uenit. ⁊ tanq; genꝰ buoꝝ recipit᷑ imẽ ſa filioꝛũ.cũ rudis adhuc.⁊ incipiẽs aius in eů oꝛãdi aſſumit᷑ affectũ.qͥ ꝓ pᷣmio ſcti⸗ tatꝭ reddi ſolet meritꝭ ꝓfectoꝛũ. Oð cũſit agit᷑ vt vł in iudiciũ ſuuʒ nõ liceat neſcite negligẽri. qð negligat. vł vt ꝓuocatio cha ritatꝭ amoꝛẽ in eo vltro ſe offerentꝰ accen⸗ dat.in ᷓ ꝓhdoloꝛ plurimi fallunt᷑. qꝛ cuʒ paſcunt᷑ pane filioꝝ·i ſe eẽ filios arbitrã tur.⁊ deficiẽtes vñ ꝓficere debebãt.ex vi⸗ ſitãte gra euaneſcũt a ↄſcĩg ſua arbitrãte ſe aliqd eſſe cũ nihil ſint. Et de boñis dei nð einẽq̃ant᷑ ſed in durant᷑.⁊ fiũt deqͥbus pſalmiſta diẽ. Inimici dñi mẽtiti ſuntei ⁊er.te.eo.in ſcha. Et Cibauit illos ex adt pe fru.⁊ de pe.mel.ſa.eos· Paſcunt᷑ em̃ a pie deo aliqũ:pᷣcioſioꝛe gre ſubſtãtia ßᷣui: yr affectẽt eẽ filij. Ip̃i o gr̃a dei abuten⸗ tes.efficiunt᷑ inimici. Vt em̃ abutant᷑etiã ſcpturꝰ ſctis in pctis vel in ↄcupiſcẽtijs ſů is redeũres ad eas poſtoĩones dicut ſibi illud vxor manue. Sidñs voluiſſernos deciderenõ ſuſcepiſſet ſacrificiũ de man⸗ fis. Quãdilecta tabnacka tua dne lur nidũ vbi reponat pullos ſuos Paſſer M inqᷓ; naturalit aĩal vicioſuʒ mobile.lene. impoꝛtunũ.garrulũ ac ꝓnũ in libidineʒ. Et turtur luctꝰ amica opaca ſolitudis fu miliarꝭ incola· foꝛmaſ implicitatꝰ exẽpluʒ Caſtitatẽ Ille fibi inueĩti eis domũ quie⸗ tis ⁊ᷣſecuritatis. Illa nidũ ſihi· vbi repo⸗ nat pullos ſuos.q̃ſůt hec niſi iuuenũ na⸗ turalit᷑ calidus ſanguis ⁊ feruidꝰ animꝰ. etas labilis.curioſitas qeta.⁊ viri matu ſtꝰ ſobꝛiꝰ ꝑtelus exterio rũ qᷓtuʒ pðt. ⁊ intra ſemetimn receẽs ſe⸗ metin Quoꝝ alterũ in tabnaculis dñi „ itũ. in diſciplia cellaꝝ inueit ſibi aboi bus vicijs qͥetũ firmamentũ ſtabil itatꝰ:et mãſionẽ ſecuritatꝭ. Alterũ vᷣo ĩ ſecreto tel le ſecretioꝛẽ receſſuʒ conſe cie. vbi reponat? nutriat ſctãꝝ affectionũ ſ uarũ fructꝰ ⁊ſpi ruualis ſenlus vtẽplatiõts. aſſer ſolira riꝰ in tecto:ß eſt ĩ aititudie⁊ tẽplatõis cal care amat bitationẽ carnã ↄuerſationis vüntfinſeeſnt Pantflop.iſeilttn üts vipfennin .S de Jjunuinnz den ſh. E Chuli depe. nd as piun v it olen jiüt nit eſih. Jinunn⸗ aun nimu hnini ütes 2—— nor munut n¶ nõ ſultcylciiu fis. Qidim npalumi durdmauſ llo⸗ ſvos qůde un Uoz M r.. dur .in diap — jcifmm imi Init“ au nilwrihiſt i motẽrucſijoiſn niciʒ i tilh e m ⁊ robur Ftut ſue ꝑ vᷣtutẽ obediẽtie ⁊ ſub⸗ iectionis ꝑueniũt. pᷣ mũt ſe ꝑ ac deijciũt in id:qð incipientiũ eſt: ⁊ vñ infra ſe deſcen⸗ dunt: inde aſcen dũt ſup ſe. Et hũiliãdo ſe mag ꝓficiũt ꝓpt᷑ fructꝰfolitudis:nõ arbi trantes eſſe negligendã ↄſciaum volũtarie ſubiectõis vſuz ſocialis vite⁊ dulcediueʒ fratne charitatꝰ. Iðo vir ſpũali⸗ co?poꝛe f ſuo ſpũalit vtẽs fuitutẽ eꝛ⸗ DiPh F qũ hʒ aialis hõ ꝑ v im coactã rõnał ꝑ ↄ ſuerudinẽ ſub⸗ artam acciꝑe meret᷑ q̃ſi naturalit᷑ affectaʒ vbi illi eſt obedia neceſſitats ip̃e eã hʒ cha rtatis vbiille ꝓtutꝭ ip̃e hʒ eas pſas ĩmo es. Illi po paſſeres dei ſurſum nitentes adca qᷓ ſunt ꝑfectoꝝ nõ elatõis p̃ſumptõe B amoꝛis pietate ĩ pauꝑtate ſpũs ſui ſub⸗ imati nõ repellun? vt elati:ſʒ ſuſcipiũtur vt deuoti. Aliqñ ßᷓ merunt᷑exꝑiri.qͥ ſpiri⸗ tuales frui:⁊ ſꝑ affectãt imitari eoꝝ vitaʒ gctiuq̃: ad qͥꝝ umbiũt ↄſolationẽ ↄtẽplati uam.ſicq; vno ſpũ:licet nõ vno gfeſſu gra dientes:eq̃ ꝓficiũt ⁊ ſpũales in hůili: ⁊ in⸗ cipientes in ſublimi. Et hec ſũt cellaꝝ bñ ordinataꝝ ſctã ↄmertia:ſtudia venerã da dtia negocioſa:qes oꝑoſa:charitas oꝛdia ta:mutuo ſilẽtio ſibi colloqͥ: ⁊ ĩ abñtia ab inuucẽ ſe ad inuicẽ magꝭ fiui.ꝓficere de iui cem.⁊ cũ ſe nõ vidẽt ad innicẽ:ĩ alio vidẽt J imitandũ eſt:in ſeip̃is nõ niſi qð flen⸗ um eſt. Ego ÿo ſiẽ dicit hieremias. Vir vidẽs paupꝑtatẽ meã:cũ alienas diuitias cõputo:ĩ memetip̃o erubeſco ⁊ ſuſpiro:qͥa e duob⸗ pe maltollerabiliꝰeſt qð amas nõ vide rq; videri:⁊ nõ hre qᷓ;uis nõ ſic de bõis qð tractoĩ alieno:mallẽ ĩꝓpꝛio. D dñt· Wona. n. dñi videre amare eſi: ama⸗ re vo hfe eſt. Ideo nitamur inqᷓ;tũ poſſu⸗ mus vt videamꝰ:vidẽdo ĩtelligamꝰ:⁊ in relligẽdo amemꝰ: vt amãdo hẽamꝰ Dñe ſuꝑ F añ teom.de.me.⁊ gemi.me.a te nð ſt abſcon. De giali yo ſtatu trãſcũtes ad rõnalẽ vt de rõnalitrãſeamꝰ adſpũalem tractãdo ⁊ vtinã ꝓficiendo Pꝛimo ſcire dẽmus:qꝛ ſapia ſicut ilibꝛo nois eiꝰ legit᷑: poccupat eos:qͥ ſe ↄcůpiſcũt ⁊ occurrit eis: Zoſtẽdit ſeĩ vijs ſuis hylarit:ſicut ĩ ꝓfici⸗ endo:ſic ⁊ ĩmeditãdo ⁊ tractãdo attingẽs Ad fratres de monte dei. Turtur in inferioꝛibo fecundat ⁊ gaudetĩ fructib hülitatꝭ. Perfecti.n.qͥq; ⁊ ſpũale qͥ turtur noie deſignãt᷑: cũ ad firmamẽtũ. vbiq; ꝓt᷑ ſui mũdiciã. Adiuuat ẽ deus vultu ſuo ſe intuentẽac mouet:ꝓmouet:⁊ arrahit ſpe ſũmi boni ſe cõtemplantem. Lüq rõ ꝓficiẽdo in qmoꝛẽ ſurſuʒ aſcẽdit: amãti x⁊ deſiderãti gr̃a cõ deſcẽdit. Vnde ſepefiũt g illos duos ſtatꝰ efficiũt:qͥ ſunt rð ⁊ amoꝛ.⁊ q̃ ex eis afficiunt᷑.ſ.ſcia ⁊ ſapi⸗ entia. Nec iam pñt altrinſecꝰ tractari: vel cogitari q̃ iam vnũ ⁊ vniꝰ oꝑatõis ac vir tutis ſunt:⁊ ĩſenſu itelligentꝰ ⁊ in gaudio ruentis Quãuis j diſtinguẽdus ſit alter ab altero.tñ cũ ſic jeres obtulerit:⁊ cogitã dus erit alt cũ altero ⁊ ĩ altero. Quia ꝗᷓ:ſi cut iam ſup̃ dictũ eſt:quẽadmodũ in ꝓfe⸗ ctu religiõis ſtatꝰ aĩalis vigilat circa coꝛ⸗ pus ⁊ poſem exterioꝛã ↄponendũ ⁊ aptã dum ſtudio ꝓtutis.ſic rõnalis circa aium agere dz vel faeiendũ ſi nõ eſt vel excolen⸗ dum ⁊ oꝛdinandũ:ſi eſt. Pꝛĩo videndum eſt qͥs vel ſit animꝰip̃e qͥd rõ:q̃ aĩai rõnale facit. qͥd ip̃a rõ:q̃ aĩai rõnale faciẽdo moꝛ⸗ tale hoĩiem pꝑficit. Sʒ pᷣmo dicendũ eſt de aĩa Iia eſt res incoꝛꝑea:rõnis capax: vi⸗ uificãdo coꝛꝑi accõmodata. Hec aniales ↄſtituit ho ĩes:q̃ carnis ſunt ſapiẽtes:ſen⸗ ſib coꝛꝑis inherẽtes. Que vbi ꝑfecte rõ⸗ nis icipit eſſe nõ tĩ capax ſʒ ⁊ ꝑticeps:cõ⸗ tinuo abdicat a ſe nomẽ generꝭ feminini. ⁊ efficit᷑ animꝰꝑticeps rõnis regẽdo coꝛpi accõmodatiꝰ: vel ſeip̃m hñs ſpũs. Quã⸗ diu. n. ai eſt cito in id qð carale eſt effe⸗ minat᷑. Animꝰ ʒo vel nõ niſi qð vi⸗ rile eſt ⁊ ſpũale meditat· Spũs.n. hoĩs in apetitu boni ſuhtł ⁊ efficacis ↄditꝰ natu re ⁊ ĩ arte creatricꝭ ſapĩe oĩ coꝛꝑe melioꝛ: oĩ etiam luce coꝛꝑea lucidioꝛ ac dignioꝛ ob imaginẽ cõditoꝛis ⁊ capacitatẽ rõnis:vi⸗ tio tmñ̃ carnałoꝛiginis iplicitꝰ pctĩ ſeruns effectꝰeſt. ⁊ captiuꝰĩ lege pcti qᷓ eſt in mem bꝛis. Nectñ oĩno amiſit arbitriũ.i.iudici um rõnis ĩ iudicãdo ⁊ diſcernẽdo.qᷓ;ᷓ li⸗ bertatẽ ſuq̃ amiſerit ĩ eligẽdo ⁊ agẽdo. Nã in penã pcii ⁊ teſtimoniũ amiſſe dignita⸗ tis natural poſitũ eſt in ſignũ ei arbitriuʒ ß captiuũ. ð etĩ añ ↄuerſ ationẽ ⁊ lbe rauohem volũtaris nunqᷓ; ꝑdere põt vlla auerſione ip̃ius volũtarꝭ. In qᷓetiã cũ eo abutit ĩ eligẽdo malũ ꝓ bono: ſicut dictũ eſtjmelioꝛ eſt:⁊ dignioꝛ oĩ coꝛꝑea crentura nõ in ſe ſed ĩ arte creatric; ÿituti. Liberat᷑ —————— ————————— —— —————— riras dei diffundit᷑ in coꝛdibꝰ nris ꝑ ſpiri⸗ tumſanctũ qͥ dat᷑ nob. Et tnns rõ vᷣe eſt rõ hoc eſt habitꝰmẽcis ꝑ oĩa ↄueniens vitati Eum em̃ liberata volũtate ꝑ liberantem gr̃am.ſpũs agi incipit liberg rõne.tũc ſu⸗ eſtß eſt ſeip̃o libere vtens efficit᷑: ⁊ fit ani⸗ mus ⁊ bonꝰ animꝰ. Znimꝰinqᷓ; inq;tum bene animꝰ:⁊ pficiens aial ſuũ ſupplemẽ⸗ ꝑ to libere rõnis. B onus aũt inqᷓ;tum iam amãs bonũ ſuũ q́ bonꝰfit:⁊ ſine qͥ nec bo⸗ nus:nec animꝰeſſe potuit. Fit aũt bo uus animꝰ ⁊ rõnał diligẽs dñm deũ ſuũ ĩ toto coꝛde ſuo ⁊ in tota aĩa ſua ⁊ in tota mente ſua ⁊ in oĩby viribo ſus. Et nec niſi in ip̃o ſeißm:⁊ꝓximũ ſuũ ſiẽ ſeipᷣm.it aũt bonꝰ? animꝰ deũ timẽs ⁊ mãdata eiꝰ obſeruãs hoc eſt er̃ oĩs hõ. Rõ po ſic diffinit᷑ a dit finientib. Aſpectꝰ aĩ eſt quo ꝑ ſeip̃m non ꝑcoꝛpꝰveꝝ intuef᷑.aut ip̃a veri ↄtẽplatio aut ip̃m veꝝ qð cõtemplat᷑:aut vita rõna lis.aut rõnale obſequiũ:in q̃ ↄfoꝛmat᷑ ve ritati cõtemplate. KRõcinatio vo eſt rõnis inqͥſitio.̃ eſt aſpectꝰ eiꝰ motio ꝑ ea q̃ aſpi cienda ſunt Rõcinatio q̃rit.ratio inuenit Aſpectꝰ hic in rem aliquã ↄiectꝰ:cũ ea vi det.ſcia.cũ nõ videt ignoꝛãtia eft homis. Bec eſt rõ ⁊ inſtm ꝑ qð oꝑat᷑. ⁊ opus qð opat᷑ hec ſp exerceri aiat ĩ eo qð vtile ⁊ ho neſtũ eſt exercitioꝓficiẽs. deſi dia po in ſe⸗ metip̃a marceſcens. Nullũ po dignius ⁊ vtiliꝰexercitiũ eſt hoĩ eã hñti q;ĩ eo qð me lius hʒꝛ⁊ in qͥ ceterꝭ aĩalib ⁊ ceter ꝑtibuſ —„ ſuis pᷣeminet.q̃ nec ipᷣa mens vel animꝰ. Wenti po vel aĩo:cui ceta ꝑs hoĩs regẽ⸗ da ſubdita eſt.nec dignꝰ eſt aliqͥd ad que rendum:nec dulciꝰad inueniendũ:nec vti lius ad habendũ qᷓ; ꝙ ſolũ ipᷣam menteʒ ſuꝑeminet qͥ eſt ſolus deꝰ:nec longe eſt ab vnoquoq; ñm:qͥ inipᷣo viuimus: moue⸗ mur ⁊ ſumꝰ. Et nõ ſicut ĩ aere iſto ſic ĩ do mino deo nf̃o. Sʒ in iß̃o viuimꝰꝑ fidem mouemur ⁊pꝓmouemurꝑ ſpeʒ: figimur ꝑ amoꝛẽ. Ab ip̃o em̃ ⁊ ꝑipᷣin ↄditꝰeſt rõna lis animꝰ:vt ad ip̃m ſit ↄu rſio eiꝰ: vt ſit ip̃e bonũ eiꝰ. Hic aũt ex illo bono: bonus ad imaginẽ? ſilitudinẽ ↄditus eſt: vt qᷓ; diu h vluit᷑qᷓ;tũ piꝰ põtꝛaccedat adeum ſikitudine:a qᷓ ſola recedit᷑ diſſiłitudine vt ſit hic ſctũs ſicut ille ſctũs eſt. in futuro fu po voluntas:qñ efficitur charitas:cũ cha turus beatus:ſicut ille brũs eſt Deniq;ß ſo!ũ bonũ ⁊ magnũ eſt:cũ magnꝰ⁊ bonus animꝰſuſpicit ⁊ mirat᷑ ⁊ affectat qð ſupꝛa eũ eſt ⁊ adherere feſtinat ſilitudini ſue de⸗ uota imago. Ip̃e em̃ imago deieſt. Etꝑ qð imago dei eſt: intelligibile ei fit:⁊ ſe poſſe ⁊ debere inherere ei cuius imago eſt Jõ ⁊ſi ĩ terrꝰ regit coꝛpus ſibi cõmiſſum: melioꝛe tñ ꝑte ſui.ſ.memoꝛia:intelligẽtia ⁊ amoꝛe ibi ſꝑ ↄuerſari.amat. vñ qͥcqͥd eſt qcqͥd hʒ:ſe nouit accepiſſe.⁊ vbi in ꝑpetn⸗ um ſe mãſuꝝ:⁊ in plena ⁊ cũ plena dei vi⸗ ſione plenã dei ſilitudineʒ adeptuꝝ expe⸗ crat:qᷓ;tũ in hoc hoĩ ſperan duʒ eſt:⁊ ſpare ei licet:ſi bone ſpei vitã ſuã nð negligit cõ foꝛmare Illuc ʒᷓ ſpectat:vñ pẽdet: plus eñ hoĩbb ↄmoꝛans:vt viuiticet eos vita dei. ad q̃renda ⁊ capien da diuina: qᷓ; vt aniet vita iſta moꝛtali ⁊ hũana. Sicut.n coꝛp ſuũ qð aĩat:naturali ſtatu ſuo erigit ĩ celũ qð natura ⁊ loco ⁊ dignitate⁊ loco oid⁊ coꝛꝑa oĩa ſuꝑeminet:ſic ſpũalis ipᷣe: natu ra ad ea q̃ in ſpũalibo pᷣeminẽt. h eſt ad de um.⁊ diuia erigere ſꝑ amat ſemetipᷣm: nðõ fuꝑbe ſapiendo:ſʒ pie amãdo ſobꝛie⁊ iuſte ⁊ pie viuẽdo.qͥ q̃nto altꝰ eſt q nirit tanto foꝛtioꝛi by exercitioꝝ ſtudijs exercidus elt: q̃ nõ ꝑfundãt ßʒ intingãt. ſicq; afficãt vt ꝓficiant. Studia vᷣo hec:⁊ ſi ſis aliquã⸗ do a diuuant᷑ ⁊ vtant᷑:nõ tñ litteraroꝛia ſt nõ cauillãtia: nõ diſputãtia: nõ garrulq ñß ſpũalia: pacifica:hůilia: humilibꝰ ↄſen tientia. Que ⁊ ſi foꝛis exercent᷑: intus po⸗ tius agunt᷑ in ſpũ mentis:vbi renouat᷑hõ de die in diem:induẽs nouũ hoĩem qͥ ᷣm deñ creatꝰeſt in ſctĩtate ⁊ iuſticia ⁊ pᷣirate. Ibi em̃ fit animꝰ: ibi fit intellectꝰ honus dibo facientib eũ:cũ ᷣm regulam ab aplo datã.in oĩby exhibemꝰnos ſicut dei mini⸗ ſtros in mul. pati.in tribu.in neceſſi.ĩ an. in labo.in vigi. in carce.celle.ĩ ieiu. icaſti. in ſan. in longa.in ſua.in ſpi. ſan. in chari nõ ſic ĩ ver.veri.in vir de ꝑ ar iuſ.a dex.⁊ a ſin. ꝑ gltaʒ ⁊ igno.ꝑ infam.⁊ bo· fa. vt. ſedu.⁊ ver. ſicut qͥ igno.⁊cogni.q̃ſimoꝛiẽ. ⁊ ecte viui.vt caſtig.·⁊ nð moꝛti.qſi triſti⸗ ſe a.gau.egen. multos alt locuple.tanq; nihil ha.⁊ om. poſſi in laboꝛe ⁊ erũ.in fu me⁊ ſi. in fri ⁊ nudi. Hec⁊ hmõi ſũt ſtu⸗ dia fancta:exercitia apoſtolica: in quibus Ntchehnnujtt ottiꝛdinuut) Frnatrlknſanit rat booidgunwin *4 lupenncifiijrnn 8 i engnhutijrn —ptndothxniiut Stto qntihtn rbcernnbititit S undi jmahüi uuant— ntnhin n— n mul. dinꝰ autiuii n vißrh Mnt in longnih uilm zivn mnhtn gteziin erlanboih n yiut. vruitum — wtgini uh ni 1oo diſcutit ſe animus ⁊ inuenit ⁊ emendat: mundans ſe ab om̃i inqnamento carnis ac ſpũs:ꝑficiens ſanctificationẽ in dei ti⸗ mote. Stugia hecſilentum amãr: quie tem deſiderãt coãdis.i ãboꝛe coĩꝑispau ꝑtatem ſpũs:⁊ pacẽ in exterioꝛib pᷣſuris bonaz ↄſciam in om̃i puritate ⁊ coꝛdis ⁊ coꝛgis. Het faciunt animũ qͥ ea hʒ. Va⸗ na vo illa nugigerula: ꝓᷣboſa:contentioſa curioſa:a mbitioſa:etiã ſctiñ animũ:vł iã pfectum diſſipant ⁊ coꝛrumpũt. Hec ſtu⸗ dia nõtam ſcrutant᷑ vᷣtutum floꝛes qᷓ; ra⸗ dices:nõ vt luccãt:ſed vtſint:nõ vt ſciant᷑ ſed vt habeant᷑. Vlitioꝝ vo plꝰin ſemetip ſis metuũt appetitũ qᷓ; ab alijs impetum: plꝰ contagiũ qᷓ; maliciã. Sicut.n.aliquã do magno laboꝛe⁊ ſtudio ꝑſeuerãte vᷣtu⸗ tes trahunt᷑ in affectũ:⁊ mentẽ bonã:ſic vi tia leuiſſima remiſſioꝛis licẽtie opoꝛtuni⸗ tate tranſeunt in cõſperſionẽ ⁊ qᷓſi natura⸗ tia efficiunt᷑. Sʒ nullũ vitiũ naturale eſt. oĩs po ꝓtus hoĩ naturalis eſt. Lõſuetu⸗ do t vel voluntatis coꝛrupte: vel inolite negiigentie ptima ſepe vitia qᷓi naturalia in neglecta ↄſcientia efficere ſolet. Lõſue⸗ tudo quippe:ſicut phi dicere ſolent eit alte ra natura. Oĩs tñ malꝰ animꝰ pᷣuſqᷓ; ĩdu reſcat molliri põt malicia eiꝰ.ſed poſtqᷓ; indurauerit deſpandus eſt. Hec em ẽ ma ledietio ade vt ĩterra laboꝛis ni: ⁊ ĩ agro coꝛdis vel coꝛpoꝛis nr̃i: noxia vel inutilia gratuito paſſim vbiq; ꝑueniãt Vtiliapÿo vel neceſſaria ⁊ ſalubꝛia cũ laboꝛe. Virtꝰ tñ qm̃ nature res eſt:cũ venit in animum sliqũ nõ venit ſine laboꝛe:ſed venit ĩ locũ ſuũ:⁊ ſedet fidelit:⁊ bñ cũ ea nature cõue⸗ nit.cũ nullũ pᷣmiũ potiꝰſit ei qᷓ; in deo con ſcia ſui. Vitiũ vᷣo cũ nihil aliud eſſe creda j ibefẽ volũtat. Boia eñ votũtas vꝛigo tur:q; pᷣuatio vtutꝰ:tñ vaſtitas eiꝰ ⁊ enoꝛ i i mitas tãta nõnũq; qᷓſi ſentit᷑: vt obruat ⁊ Sic ecõuerſo:mala volũtas oim malo ne ⁊ vitioꝛum. Ideo cuſtos anime ſue valde at:adheſio taʒ ꝑtinax ↄſietudinis vt vix/ oppꝛimat:feditas tanta vt inqͥnet ⁊ infici a ſe eã excutiat natura. O m̃is em̃ vitij fru ſtra ſiccat riuꝰ:ſi fons nõ fuerit obturatꝰ. V pᷣbi gf̃a· Rem iſſa volũtas facit mẽtis le⸗ uitatẽ:ex qᷓꝓdeũt inſtabilitas mẽtis: incõ ſtᷓ̃tia moꝝ: vana leticia ſepe vſq; ad laſci⸗ uiã carnis.triſticia nõnũqᷓ; vſq; ad egritu dinem coꝛpꝑis.⁊ mlta alia ĩ negligẽtia vel trãſgreſſtõepoſiti ex leuitatꝭ vitio veniẽ⸗ ad fratres de monte dei. tia· Sicetiã ſugba ex vſu volũtas?maßᷓ ſepe coꝛdis ĩopia tumẽtẽefficit aĩm.vnde ꝓcedũt vana glia:fidutia fui:negligentia deiiactãtia:inobedia.tẽptꝰpᷣſuptio:⁊ ce tẽreaie peſteſq̃ fiuere ſolẽt ex tũoꝛe ⁊vſu ſu ꝑbie. Et i hũc modũ oĩia gña vitioꝝ ex ali qᷓ male volũtars affectu:vt male ↄfuetudi nis vſi.ſuã ſingta ducũt matritẽdzigineʒ q̃ q̃nto diutiꝰ mẽti iolita eſt tãto foꝛtiꝰpe ret·⁊ foꝛtioꝛib remedijs eget ⁊ curã recͥrit diligẽtioꝛẽ. Hmõi.n. peſtes vitioꝝ vſqʒ; ĩ vltimã ſolitu dinẽ ſolttariũ ꝑſequũt᷑. E ſi cut bñ ↄcreta vᷣtꝰ⁊ fidelit aĩo ĩſidẽs poſſeſ „ ſoꝛẽ ſuũĩ nulla deſerit mltitudie. ſic vitiũ ↄſuetudinis poſſeſſoꝛẽ ſuũ libeꝝ eẽ nõ pa⸗ titurĩ q̃libet ſolitndie. Nã niſi ꝑtinaci ſu dio:⁊ pꝛudẽti oꝑa expurgata fuerit cõſue⸗ t quõcunq; ſeↄponat animnꝰ:⁊ in quis ſolitudie habi tet ſecretũ vel ſilentiũ coꝛdis eſſe nõ patit᷑. tudo:ieuiri p̃t:vinci vix pᷣt. E cui qͥ maioꝛẽ ↄtigerit ieſſe vſum ↄſuetudi uenit᷑ nõ tã malicia ſpũalis qᷓ; q̃ſi manib⸗ expellẽda młtiplex quedã collectio ⁊ dura coꝛpulẽtia neceſſitatꝭ. Sʒ redeamꝰad ſau dem prutis. Eduideſt Frus. Flia rõnis ẽB magi gre. Vlis. n.q̃dã ẽexnatura Vt aũt vᷣrus ſit: bʒ ex gr̃a. Vis eſt ex iudicio apꝛobãtis rõnis. Elirtꝰãt ex appetitu il⸗ luminate volũtatʒ. Virtꝰ.n.eſt volũtariꝰ iĩbonũ aſcẽſus. Vrtꝰ eſt eqᷓlitas qdã vite ꝑ oĩa ↄgruẽs rõni. Virtꝰ eſt ad iudiciũ rõ nis vſus libere volũtat. Virtꝰ eſt ͥdam hñilitas. Elirrꝰeſt q̃dã patia: Virtutes ſi obedia:pꝛudẽtia:tꝑanria:foꝛtitudo:iuſti⸗ cia ⁊ alie;plures. in qͥby ſingkis nõẽalið vᷣtus qᷓ; ſiẽ dictũ eſtad iudiciũ rõnis vſuſ — eſtin aio oim bonoꝝ ⁊ oĩm mat᷑ ÿtutum. ſollicitus eſſe debet circa cuſtodiaʒ volun tatis ſue vt pꝛudenter intelligat ⁊ diſcer⸗ nat quid in torum velit. vel volendum ſi bi ſit.ſicut eſt amoꝰ dei quid pꝛopter ilið ſicut amoꝛ pꝛoximi. Vrenim in ilio tuta —.—— ſit omnis indiſcretio. in hot ſe obedientie regulas cauta et pꝛudens de⸗ bet eſſe dilectio In dilectione quippe dei von alia ratio nõ alia diſcretio eſt uiſi vt — N 1 ———— — S —— ſicut ille cum dileiſſet ſuos in finem dile⸗ xit illos. ſic ſi fieri poteſt.in infinitũ dili⸗ gamus eũ nos:ſicut btũs virꝗᷓ in mãdatꝭ erꝰcupit nimis. Sʒ cũ nullũ finem vel ter minum hr̃e debeat deuotio amãtis tñ ter⸗ minos ſuos ⁊ fines regulaſq; hre dʒ actio oꝑantis. Vbi ne erret nimia aliqũ volun tas:neceſſe eſt ſp ꝙ adſit medtãte o bediẽ⸗ tia cuſtodiẽs veritas. Nihil eĩ in bonuʒ hoĩs in deũ ꝓficientis tam ſibi cõuenit:qᷓ; volũtas ⁊ ÿitas. Hec duo ſunt que ſicut dieit dñs.ſi cõſenſerint in vnũ: qðcũq; pe⸗ tierint: fiet eis a pĩe meo Si dio hec ĩ vnũ pfecte ↄſenſerint om̃em in ſe cõtinent ꝓᷣtu tum plenitudinẽ:ſine vitio ĩterturrẽte.oĩa poſſunt in hoĩe etiã lãguente: oĩa habemt: ⁊ poſſident in homine nichil hñte. dãt mu tuant.conferũt.ꝓſunt in hoĩe ſecũ qeſcente Błia ⁊ diuitie in ↄſcia ſcti viriilluꝰ ex fru⸗ ctibus bone volũtatꝭ Foꝛis po nõ ex vnd latere.ſicut ſcutũ huiꝰ mũdi:ſʒ vndiq; eũ circumdat ſcutũ pitatis dei.hillarẽ.n.euʒ ⁊ idcundũ int?ꝰ ſꝑ efficit bona volũtas.in exterioꝛi pᷣo actione ſerium ⁊ grauẽ: tutuʒ ac ſecuꝝ reddit vitas. Ideoq; ſuꝑgreffus hũana hõ iile ſꝑ in ſereno eſt. ſicut de aere illo hoĩes ferunt qͥ ſuꝑ globũ luneeſt. Vo luntas naturalis qͥdam animi agetitus eſt.aliꝰin deũ:⁊ circa interioꝛa ſuq. aliꝰcir ca coꝛpus ⁊ exterioꝛa ⁊ coꝛꝑalia. Hec cum ſurſum tendit ſicut ignis ad locũ ſuũ.hoc eſt cũ ſociatÿitati:⁊ mouet̃ ad altioꝛa.a⸗ moꝛ eſt· Cũ popꝓmone ⁊ lactat᷑ a gratia dilectio eſt. Cũ app̃ hen dit ců tenet.cũ fru itur:charitas eſt.vnitas ſpũs eſt. deus eſt deꝰem̃ charitas eſt. In his aũt cũ cõſum; mauerit hõ:tũc icipit: qꝛ nulla hoꝝ ĩ hac vita plena ꝑfectiu eſt. Cũ po declinat ĩ ea q̃ carnis ſunt:ↄcupiĩa carnis eſt. Cũ incu⸗ rioſitatem ſeculi ↄcupiĩa oeuloꝝ. Cũ ĩ am bitio nẽ glie: vel honoꝛis ſuꝑbia vite eſt. Muãdiu tñ hmõi vtilitati.ſeu neceſſitati nature ſeruit natura eſt:vel appetitꝰ eiꝰ.cũ in ſupſiua ſeexponit vel noxia vitiũ natu re eſt vel ſuijp̃iꝰ. Quoꝝ pᷣmo apetitu vel acceſſu de temetip̃o tibi; taꝑe licet argu⸗ mentũ cum in eis q̃ ad coꝛpꝰ ſpectãt.ĩ reb neceſſarijs volũtas.pᷣmo appetitui finem facit naturalis aĩ appatitꝰeſt. ũ po in ap petendo ſꝑ ad altiota ꝓgredit᷑.ip̃m ſe pꝛo De vita ſolitaria dit: quia iã nõtã volũtas qᷓ; vitium vo⸗ lũtatis eſt.auaritia vel cupiditas velau⸗ quidhmõi. Volũtati em̃ in hmõi cito ſa tis eſt. vitijs pᷣo eꝰ nunqᷓ; ſatꝭ eſt. Hecin ſpũalib ⁊ in eis qᷓ ad deũ ſunt cum vult qð p̃t:laudãda eſt:cũ vult qð nõ poteſt:et pluſqᷓ; pᷣt regẽda eſt:cũ nõ vult qð pᷣteyci⸗ tanda ⁊ ꝓuocãda eſt. Sepe em̃ ſi nõ frena tur:umpetũ facit:⁊ agit᷑ ĩ pᷣceps.ſepe: ſi nõ excitat᷑. doꝛmit ⁊ tardat ⁊ obliuiſcii qͥ ten⸗ dat:⁊ facile declinat qᷓſi a latere in obliga⸗ tiones oblate delectatõis. IJdeoq; ſicut in coꝛꝑe etiq̃ ſolet fieri. meliꝰ em̃ coꝛpꝰ hois ab alio videtur qᷓ; ſeip̃m videat.in hmõ nos ſepe meliꝰ videt allenꝰ oculꝰ qᷓ; nñ̃:et aliꝰ qͥ nõ eſt parit in feruoꝛe eiuſdẽ volũta tis. rextioꝛ ſfepe iudeꝝ eſt actõis: qꝛ ſepe vel negtigẽtia:vel pᷣuato amoꝛe nfterramꝰ in nob. Bona ꝗᷓcuſtos voluntgtꝭ eſt obediẽ tia:ſiue imperij illa ſit:ſiue cõſil: ſiue ſub iectionis:ſiue foliꝰ charitatꝰ. Purius em̃ ac dulciꝰ ſepe ᷣm apłm petꝝ ad pares:ſeu etiã ad minoꝛes ſuos filj o bedientie taſti ficant coꝛda ſua in obedientia charitatis qᷓ; ad maioꝛes ſubigãt ꝑ obedientiã neceſ ſitatis. In illa em̃ ſola vel pᷣcipit vel ↄſu lit ⁊ obedit charitas.; aũt penã time vd minat᷑ imꝑioſa neceſſitas. Et in illa obe dienti ſepe debꝛ̃ maioꝛ głia. in iſta Foin obediẽti maioꝛ ſꝑ intentat᷑ pena. Ergo in hoie coꝛ ſurſuʒ hnte ꝓpt᷑ extioꝛa ſua regen da.moderãda.ↄponẽda palã oiby eſt qns tum ueceſſaria ſit voluntati cuſtodia ſua: amplVaũtꝓpt᷑ iterioꝛa ſua:anio nãq; ſepe ſeip̃m. vel deũ cogitãti ip̃a volũtas ĩ om̃ cogitatõe:pᷣnceps eſt:⁊ neceſſario pᷣncipiũ volũtatꝰ ſeq;t᷑ oĩs tenoꝛ cogitatiõis. Tria em̃ ſunt qᷓ cogitatio nẽ faciũt.ſ.voluntas: mẽoꝛia ⁊ irellectꝰ.volũtas cogit mẽoꝛia; vt ꝓferat materiã.mẽoꝛia aũt cogit itelle⸗ ctum ad foꝛmandũ qð ꝓ fert᷑:adhibẽs itel lectũ mẽoꝛie vt ide foꝛmet᷑̃: intellectui ÿᷣo aciẽ cogitãtꝰ vt ĩde cogitet᷑. Que qꝛ ĩ vnũ cogit volũtas ⁊ facili q̃dã nutu copulata cogẽdo cogitatio nomẽ accepiſſe videtur. Binc fiunt cogitatões oẽs.alie bone ⁊ ſcẽ dirigẽtes deo· alie male ⁊ ꝑuerſe q̃ ſepant gdeo.alie ocidſe ⁊ vane s quibus aufert ſe deꝰ. Hinc em̃ dicit᷑ ꝙ ꝑuerſe cogitatões ſeꝑant a deo ⁊ qʒ ſppirituſſanctꝰ aufert ſe —— da uſnan utacuish Adhumint = Sults nnndit *eilaltiu iizlul ſgn jmt —efn winſcm otes hesiu ——— = es udga Enli ¶ dedd nuuſtuhn d Acogitatio niby q̃ ſunt ſine lintellectu. In abus vᷣbis aduertendũ eſt qꝛ ĩ oi ĩtellectu togitari nullatenꝰ pᷣt:⁊ nulla oĩno cogita tatio ſine omi intellectu eſt. Sʒ alius eſt intellectꝰ ex vi naturalis rõnis.aliꝰ ex vir tute mẽtis rõnalis. Intellecꝰqͥdẽidẽ ipſe eſt qͥ quocũq; ſeu ihonũ ſeu ĩ malũ apli⸗ citus fuerit naturalir viget. Sʒ aliꝰ inue nitur ſibl relictꝰ.aliꝰa gra illuminatꝰ. Il le ſeculi reb ⁊ ſerijs ⁊ nugatoꝛijs ſe nõ ne⸗ gat.hic aũt nõ niſi Ahnie rebꝰ ⁊ ſilib ſibi ſeip̃ m accomodat. Ille ſepe oꝑatur ſiẽ ſi⸗ bi relictꝰ⁊ vitio infẽctus:ex vi rõnis ⁊ vi tio coꝛrupte volũtatꝭ: texens ꝑuerſas cogi tationes:qb ſem etipᷣm qͥ cogitat ſpon te ſeparat a deo. hic aũt ſꝑ ſicut illuminatꝰ ⁊ ptuti affectꝰ oꝑat᷑ pietatẽ qᷓ cogitantem ↄiungit deo. Que vo ſcðo loco ponũtur cogitationhes ſine intellectu ip̃e ſunt vane ille ⁊ ocioſe neutro in tellectuiꝑ cogitantiſ intehtionẽ ſe aplicãtes nõ repẽte pimen⸗ tes ſʒ ſenſim ⁊ paulatim co trumpẽtes:oc⸗ cupantes tpᷣs:neceſſaria impediẽtes ⁊ ani mů in ficientes nõ tã cogitatões qᷓ; ex ver ⁊ imaginarys recoꝛdationibꝰ ſimulachra qdã cogitationũ ſeu ip̃e recoꝛdatões vltro ⁊ inultiplicit᷑ de mẽoꝛia ſcaturientes. In qby paſſio q̃ dam volũtatis potiꝰ videt᷑ eẽ qᷓ; actio cũ nulla ſit in eis cogitãtis inten⸗ tio cũ qð ſponte ebullit de memoꝛia: foꝛ⸗ mandu ſeoffert intellectui nõ curãti: ⁊ qͥd agit᷑ videt᷑ potiꝰ agi in ſomno doꝛmientẽ: q; in acie cogitantis. Vbi tñ ⁊ ſi vident᷑a ſe repellere ſpm̃ſctĩ nõð eſt in voto cogitã tis. fit tñ ex culpa negligẽtis:vt ſpũſſctũs diſcipline.merito auferat ſe a co gitatõib indiſciplinatꝭ. Que qᷓ;uis fiãt ꝑvim q̃n⸗ dam occultã rõnis. nð tñ fiunt ex rõne et rahit᷑ in eas intellectꝰ. cũ nullus ſit ĩ eis intelligentis aſſenſus. Ebi po de reb ſe⸗ njs ſerio bñ cogitat᷑. voluntas libero arbi ni de memoꝛia euocat: quodcũq; opus habet.⁊ intellectũ foꝛmantẽmemoꝛie ad⸗ hibet:foꝛmatũq;: qͥcqͥd illud eſt intellect?ꝰ adhibet aciet cogitãtis:⁊ ſicꝑagit negoci⸗ um cogitationis. Cũ vo de his q̃ decelo vel ad deũ ſunt cogitat:⁊ volũtas eoꝓfi⸗ it · vt amoꝛ fiat ↄtinuo ꝑ viã amoꝛis in⸗ fundit ſe ſpũſſanetꝰ ſpũs vite.⁊ oĩa viuifi cat adiuuãs ſeu in oꝛõne ſeu ĩ meciatiõe ad fratres de monte det. ſeu in tractatu infirmitatẽ cogitantis. Et Z58 memoꝛia efficit᷑ ſapia.cũ ſuauit ei apiũt bona dei.⁊ qð ex eis cogitandũ eſt ⁊foꝛmandũ in affectu adhibet intellectui Intellectꝰvo cogitantis efficit ↄtempla⸗ tio amantis ⁊ foꝛmãs illð in qſdã ſpũal vel diuine ſuauitatꝭ exꝑientias. affitit e eis aciem cogitantis.iila ʒo effici᷑ gaudi um fruentis. Et tunc de ðo bñ cogitatur hᷣm humanũ modũ.ſi tñ cogitatio dicẽda eſt: vbi nil cogitat ſʒ timõ in memoꝛiam abũ dantie ſuauitat/ dei exultat᷑: iubilat᷑: ⁊ pe ſentit᷑ de deo in bonitate ab eo qui in ſimplicitate coꝛdis q̃ſiuit illũ. Sed mocꝰ hic cogitãdi de deo nõ eſt in arbitrio cogi tantis ſʒ in gra dantis.ſ.cũ ſpũſſetũs qui vbi vuit ſpirat quõ yuit:⁊ qͥby vult ĩhoe aſpirat. Sed hois eſt iugiter pᷣꝑarecoꝛ vo luntatẽ expediendo ab affectionib alieniſ rõnem.vel intellectũ ja ſollicitudinibꝰ me m oꝛiã ab ocioſis ⁊ negocioſis. nõnunq; a neceſſarijs occupationibꝰ. vt in die bong dñi.⁊ in hoꝛa bůplaciti eiꝰ cũ audierit vd cem ſpũs ſptrantis ea q̃ cogitationẽ faciũt ↄtinuo libere ↄcurrãt ſibi:⁊ co oꝑentur in bonũ ⁊ q̃ſi ſymbolũ faciãt in gaudiũ cogi tantis. volũtas exhibendo in gaudiũ dñt purã affectionẽ.memoꝛia materiã fideleʒ intellectꝰ exꝑientie ſuauitatẽ. Sich volũ⸗ tas neglecta facit cogitatões ocioias.⁊ in dignas deo.coꝛrupta ꝑuerſas:q̃ ſeparant a deo recta neceſſarias adyſum vite huiꝰ pia efficaces ad fructũ ſpũs ⁊ ad fruen dũ deo. Fructꝰ aũt ſpũs ſunt. ſicut apłs dicit charitas. gaudiũ.pax. patientia. longanis mitas. bonitas. benignitas. mãſuetudo. fides.mod.cõtinẽtia.caſtitas. Et in oĩ ge nere cogitatõis oĩa q̃cunq; cogitãti occur rant. ↄfoꝛmẽt᷑ intentioni volůtatꝭ.agẽte ĩ as miſchia ⁊ iudicio dei vt iuſtꝰ iuſtificet adhuc.⁊ qᷓ in ſoꝛdib eſt. ſoꝛdeſcat adhuc Ideo hoi deũ volenti vel amãti ſuꝰ ſemꝑ conſulen dus eſt animꝰ. examinãda cõſcia qͥd ſit qð in totũ vult. ⁊pter qð vult. qͥc⸗ quid aliud vult ſpũs vei odit quicqui 4 5 iilũ cgro cõcupiſcit. Incidẽtes em̃ qſi et⸗ triſech:⁊ decidẽtes cogitatões:⁊ pᷣfuolãteſ volũtates qͥby mõ vult.mõ ñ vult. neqqᷓ; vitia volũtatis.ſʒ penitꝰ interocioſas de putãde ſunt cogitatiões. Nã ⁊ ſi aliqů fi⸗ — — 6————— — untvſq; ad delectatlonẽ animi.cito tamẽ inde kauitenimpoe Qð aũt ĩto tum vult pᷣmo conſiderandũ eſt qͥd illud ſit qð ſic velit:deĩde qᷓ;tum velit ⁊quõ ve lit: ii qð in totũ vult deꝰ eſt. diſcutiendum eſt ei qᷓ;tum velit ⁊ quõ velit.⁊ vtrũ vſq; ĩ in eontemptum ſuijp̃ius.omniũq; q̃ ſunt vel eſſe poſſunt.⁊ hoc non tm̃ ex rõnis iu⸗ dicio ſed etiam ex affectu mentis. vt iam voluntas pluſqᷓ; volũtas ſit vt amoꝛ ſit · dilectio ſit vt ſit charitas. ſtt vnitas ſpũs Sic em̃ diligendus eſt deus. Wagna eĩ voluntas ad deũ amoꝛ eſt. dilectio eſt.a d⸗ peſio eſt ſiue coniunctio.charitas fruitio Vnitas po ſpiritus cum deo hom ini ſur ſum coꝛ habenti ꝓficienti in deum volun tatis eſt ꝑfectio.cum iam non folũmodo vult qð deus vuit. ſed ſic non eſt tĩ affe⸗ ctus:ſed in affectu ꝓfectꝰ.vt nõ poſſit vel⸗ le niſi qð deus vult. Vlelle aũt qð vult de us.hoc iam ſimilẽ deo eſſe eſt. nõ poſſe vel le niſi qð deꝰ vult. hoc eſt iam eſſe qð deus eſt:cui velle ⁊ eſſe idipm eſt. Vnde bñ dici tur.ꝙ tunc videbimus eum ſicuti eſt. cum ſimiles ei erimus. hoc eſt erimus qð ille. Quiby eĩ poteſtas data eſt filios dei fie⸗ ri.data eſt poteſtas. non qui dem vt ſint deus:ſed tamen ſint q ð deus eſt ſint ſan⸗ cti futuri plene beati qð deus eſt. Nec ali⸗ unde hic fancti:nec ibi futuri bti qᷓ; ex deo qui eoꝛum ⁊ ſanctitas ⁊ beatitude eſt. Et hec hominis eſt perfectio ſimilitudo dei. Perfectum autem nolleeſſe delinquere eſt xideo huic perfectioni nutrienda eſt ſem⸗ per voluntas · amoꝛ pꝛepandus.volũtas cohibẽda:ne in aliena diſſipetur.amoꝛ ſer uan dus eſt ne inquinetur. Pꝛopterß em̃ ſolum creati ſumus ⁊ viuimus: vt deo ſi⸗ miles ſimus.cum ad dei imaginem crea⸗ ti ſumus. Eſt aũt dei ſilitudo quedã quã nemo amittit viuens:niſi cum yita eruit: quam omni homi in teſtimonium amiſſe melioꝛis ⁊ dignioꝛis ſimilitudinis crea⸗ toꝛ oĩim hominũ rel iquit quã habet ⁊ voÿ lens ⁊ nolens:⁊ qui eam cogitare poteſt. Et quis tam hebes eſtvt eam cogitare nõ poſit.ſ.ꝙ ſicut vbiq; eſt viuẽs deus ⁊ vbi q; totus eſt in creatura ſita: ſic ⁊ in coꝛꝑe ſuo oĩs viuens aia ⁊ſicut ſempꝑ ſibi indiſ ſimilis deꝰ indiſſimiliter diſimilia icre⸗ Me vita ſolitaria atura oꝑatur.ſic anima hoĩs qᷓ;uis totum coꝛpus viuificans indiſſimili vita.in ſen⸗ ſibus tamen coꝛpꝑis ⁊ in cogitationiby coꝛ dis indſſimilit᷑ dꝑatur aſſidue diſſimilia Bec ſimilitudo dei in hoĩe qᷓ;tum ad me⸗ ritum etus nultius apud deum eſt momẽ ti:cum nature non volũtatis ſit vel labo⸗ ris. Sʒ eſt alia magis des ꝓpinqua iqᷓ;tũ voluntaria que in vᷣtutibꝰ conſiſtit ĩquo animus virtntis magnitudinẽ ↄtemplat᷑ magnitudine fũmi boni qð imitari geſtit ⁊ ꝑſeuerantie in bono conſtantia.eternita tis eius incõmutabilitatem. Super hanc autem alia eſt adhuc ſim ilitudo dei hec ẽ de qua iam dicta funt intm̃ ꝓpꝛie pꝛopꝛia vt non iam fititudo ſed vnitas ſpũs no⸗ minetur:cum fu homo cũ deo vnus ſpũs ñ tm̃ vnitate volẽdi ſʒ expꝛiſſioꝛe q̃dã vni tate ᷣtutis:ſicut iam dictũ eſtꝛaliud velle nõ volenti. Dicit᷑ aũt hec vnitas ſpiritus non tm̃ quia efficit eam: vel afficit ei ſpm̃ hoĩs ſpũſſanctꝰ.ſed qꝛ ip̃ᷣa ip̃e eſt wuiln⸗ ctus.deus charitas:cum qui eſt amoꝛ pa⸗ tris ⁊ filij.⁊ vnitas:ſuauitas.⁊ bonũ ⁊ ol culum ⁊ amplexꝰ ⁊ quicqͥd cõe põteſſe am boꝛum in ſumma illa vnitate veritatis:⁊ veritate vnitatis hoc idem homini ſuo modo fit ad deuʒ qð cũ ſubſtantiali vni tate filio eſt ad pem.vel pĩi gc filiũ. cum in amplexi⁊ oſculo patris ⁊ filij mediam quodãmodo ſe inuenit beata conſcientia cum mõ meffabili inco gitabiliq; fieri mes reret᷑ homo dei: nõ deꝰ ſʒ tñ qð eſt deꝰ hõ ex gra· B deꝰ eſt ex narurã. vñ ĩ cathalogo ſpüaliuʒ exercitioꝝ apts pꝛudent᷑ interſe⸗ ruit ſpĩ ſctm̃ dicẽs. In caſtitate in ſciẽtia: in lõganimitate:i ſuauitate:in ſpũ ſancto in charitate nõ ficta:in ÿbo pitatis ĩ ptu te dei Elide em̃ quõ oĩa facientẽ oꝛdinãtẽ ⁊ viuificantẽ ĩ medio bonoꝝ vᷣtutũ ſicut coꝛ in medio coꝛꝑis ↄſtituit ſpĩ ſctm̃.ipᷣe eſt em̃ omp̃s art tfex creans hoĩs ad deum bonã voluntatẽ dei ad hoĩem faciẽs ꝓpici ationem:foꝛmãs affectionẽ. dans pFruteʒ iuuãs opationẽ: agens oĩa foꝛtiter ⁊ diſpo nens ſuauiter. ip evmuificat ſpm̃ hois ⁊ cõ tinet in vnũ ſicut ille viuificat ⁊ in vnum ↄtiet coꝛpꝰſuũ Moies doceãt deü querere angeli adoꝛare. Solꝰ iᷣe eſt qͥ docet inue⸗ nire habcreʒ frui Iße e eſt ⁊ ſollieutuds „——— Anftdmnunji Rueyolüßenlui Schuunniinji — cndmn mnpic mijiiu — ſummm nns kn — 1 dagiün cupimnjin = nĩoluymtiul odo euat ui — mcfdu wo deꝛjipi⸗ — cauie Fn em di. 1 jun erentis ⁊ pietas in ſpũ ⁊ vᷣitate adoꝛã⸗ tis ⁊ ſapĩa inuenientis ⁊ amoꝛ habẽtis ⁊ gaudiũ fruentis Quicd tñ de viiõe ⁊ co gitatione dei hic fidelibꝰ impartit᷑ ſpectm eſt ⁊ enigma tĩ diſtãs a futura viſione ⁊ cognitõe qᷓ;tũ a pᷣitate viſtat fides vel tpᷣs ab eternitate niſicũ aliqñ fit qðᷣ de eo ili⸗ bꝛo iob legit. Qui abſcõdit lucẽ ĩ manib ⁊ p̃cipit ei vt rurſum oꝛiat᷑. Et annunciat deea fuio dilecto ſuo ꝙ poſſeſſio eius ſit ⁊ ad eaʒ poſſit ꝑuenire. Electo em̃ ⁊ dilecto dei aliqñ viciſſim lumẽ quoddã vultꝰdei oñdit᷑ ſicut lumẽ dauſuʒ ptʒ ⁊ latʒ ad arbi triũ tenent vt ꝑ ßᷣ qð qᷓſiĩtrãſcurſu vel in pũcto ꝑmittit᷑ vider inardeſcat animꝰ ad plenã poſſeſſionẽ luminis eterni ⁊ heredi⸗ tatem plene viſiõis dei. Cui vt ĩnoteſcat aliq̃tenꝰid qð ei veeſt nonnũqᷓ; q̃ſi ꝑtrãſi⸗ ens gf̃a ꝑſtringit ſenſum amãtis ⁊ ip̃m ſibi ⁊ rapit in diem qetis. a yumultu reꝝ ad gaudia celeſtia ⁊p modulo ſuo ad momentũ ad pũciũ ad ip̃m oſtẽdẽs ei ad viden dũ ſicuti eſt.interim etiã ⁊ ipᷣm effi⸗ rit ĩ idipᷣm vt ſit ſuo mõ ſicuti illð eſt vbi cũ didicerit qͥd interſit int᷑ mundũ ⁊ ĩmũ dum reddit᷑ ſibi⁊ remittit᷑ad mũdanum coꝛ ad viſionẽ adaptan dũ aim ad ſiłitu⸗ dinẽ vt ſi aliqũ rurfum admittat᷑ ſit puri oꝛ adhuc ad videndũ ⁊ ſtabilioꝛ ad fruen dũ. Nuſqᷓ; eĩ ſemeliꝰ dep̃ hendit modus hũane ꝑfectõis qᷓ; ĩlumie vultꝰdei in ſpe⸗ rulo diu ine viſiõis vbi indies qð eſt plꝰ⁊ plꝰvidẽs qͥd ſibi deeſt emẽdat indies ſili⸗ tudine qͥcqͥd deliqe diſſilitudine:ſititudie ei appꝛopinq̃ns a qᷓ longe factꝰ eſt ꝑ diſſi⸗ militudinẽ. Et ſic exp̃ſſioꝛẽ ſilitudinẽ viſi oniſ exp̃ſſioꝛ ſp ſituudo comitat᷑. Impoſſi bileqͥppe eſt videri ſũmũ bonũ ⁊ nõ amari necnõ tĩ amari qᷓ;tũ datũ fuerit videri q́ uſq; amoꝛ pꝛoijciat in aliquã ſititudinem amor⸗ꝰ illiꝰ qͥ deñ ſitem fecit hoĩ ꝑ hũilia⸗ tionẽ hũane ↄditiõis vt hoĩem ſitem deo Iſtituat ꝑ glificationẽ diu ine ꝑticipatõis ⁊tunc dulce eſt hoĩ cohumiliari ſũme ma ieſtati rompgrari filio dei diuine ſapiẽtie confoꝛmari.ß̊ ſentienti in ſeip̃o qð ⁊ ixp̃o ieſu dño nf̃o. Hint em̃ eſt ſapientia amoꝛ cum timoꝛe:exultatio cũ tremoꝛe cum co⸗ gitatur ⁊ inteltigitur deus humiliatꝰ?vſq; Ad moꝛtem:moꝛtem autem crucis vt ho⸗ min em exaket vſq; ad ſimilifudinem di⸗ uinitatis. Hinc emanat flumis impetus letificans ciuitatem dei memoꝛia dbun⸗ dantie ſuauitatis eius in intelligendis et cogitandis circa nos bonis eius · in qͥcum ad deum amandum facilehominẽ addus cant potentia eius vᷣtus eius gloꝛia maie ſtas bonitas beatitudo ap enfanda ⁊ cõ⸗ templan da eius amabiliã ꝑ ſeipᷣa in affe⸗ ctu contemplantis elucentia: hot potiſſi⸗ mum amantem rapit in amabilem ꝙ ip̃e in ſemetipſo eſt quicquid ĩeo amabiſe eſt qut eſt totum qð eſt ſi tamẽ totum eſt vbi pars non eſt cui bono amoꝛe ip̃ius boni ſic ſe intendit pius affectus vt non ſeinde reuocet donec vnum vel vnus cum eo ſpi ritus fuerit effectꝰ. Qð cũ eo fuerit perfe⸗ ctum iam ſolo moꝛtalitatis huiꝰ velo di⸗ uiditur ac differtur a ſanctis ſanctoꝛum a ſumma ila beatitudine ſuꝑceleſti. Quia tamen eſt ĩfide ⁊ ſpe eius quod amat frui tur in conſcientiã iam quod ſupereſt vite huius tolerabili pꝛeſtolatur patientia Et hec eſt deſtinatio ſolitarij certaminis bra⸗ hium. hic finis hoc pꝛemium:hec requies jaboꝛum.conſolatio doloꝛum. Et ipa eſt perfectio ⁊ vera hominis ſapientia om̃es in ſe amplectens ⁊ continens virtutes nõ aliunde collectas ſtruanſq; metas ſibi ad ſimilitudinem illam dei qua eſt ipſequie⸗ quideſt. Cum ſicut deus eſt id qð eſt.ſic circa bonum tutis habitus bone volun tatis in bonam mentem ſic conſolidatus ⁊ affectus eſt vt ex ardentiſſima boni incõ mutabilis adheſione nullatenus videat᷑ pdſſe mutar ab eo qð eſt vel qui eſt. Cum em̃ fit rirca hominem dei aſſumptio ila dñi ⁊ ſancti iſrael regis noſtri ſapiẽs ⁊ pt? animꝰ ꝑ illuminantẽ ⁊ adiuuantem gfr̃az in ↄtemplatione ſũmi boni ſpeculat᷑etiaʒ regulas icõmutabilis vitatꝭ qᷓ;tũ ac eas ꝑringere meret᷑ itellectugmorꝭ ⁊ exide foꝛ mat ſbt modũ ↄuerſatiðis cuiuſdã celeit᷑ ⁊ foꝛmã knrt ⁊qᷓ ex eo bona ſt ſũmũ bonũ·⁊ q̃ ex eo bõ ſt ſũmã eẽ̃ntiã:⁊ q̃ exea ſt ili pueh illi ritati illieternitatiſe cõfoꝛmãs in iſtis ſe⸗ oꝛdinans illis nõ ſuꝑuolitans iudicando ſʒ ſuſpiciens deſiderãdo vel inherẽs amð do iſta ſuſpiciens ⁊ eis ſecoaptans ⁊ con⸗ foꝛmans nõ ſine diſcretionis iudicio non ſine examie rõcinationis ⁊ iudicio rõnis Spectat᷑u. ſũmã pitatẽ ————— ——,— 4 — ————— ————————— 2 Exqᷓcðᷣcipiunt᷑ ⁊ oĩm ptutes ſctẽ ⁊ imago dei refoꝛmat in hoie⁊ vita illa oꝛdinatur dei qᷓhoĩes qͥſdam alienatos conqueritur eſſe apłus.⁊ colligit᷑ robur Fᷣtutis.⁊ duo il la in qby ↄtemplatiue vite ꝑfectio cõſtat ⁊ actiue de qͥbh iuxta antiquos illos inter pꝛetes legit᷑in iob. Ecce pietas eſt ſapien⸗ tꝛa.abſtinere o a malo ſcia eſt. Sapiẽtia em̃ pietas eſt R eſt cultꝰ dei amoꝛ qͥ eũ vi⸗ dere deſideramꝰ.⁊ videntes in ſpeculo ⁊ ĩ enigmate credimꝰ⁊ ſperamus ⁊ in Fꝓfici mus vt eñ videamꝰ in manifeſtatõe. Ab⸗ ſtinere po a malis ſcĩa tꝑgaliuʒ eſt in qͥbus nos ſumꝰ:in qͥbh intm̃ abſtinemꝰ a malis inquantũ ad bona ſtudemꝰ Ad hãc ſciã ⁊ hanc abſtinentiã ſpectare inueniunt᷑ pꝛi mo oĩm ꝓtutum exercitia. deinde oĩm ar⸗ tium huꝰvite in q̃ vᷣſamur diſciplina qᷓꝝ alteꝝ.i.ſtudiũ ptutũ reſpicere potiꝰwide tur ad ſuꝑioꝛaqᷓſi ſuꝑioꝛis ſapie pᷣferẽtia Ftutem:⁊ redolentia ſuauitatẽ. Alteꝝ qᷓ; circa coꝛꝑalia fit exercitia.⁊ niſi fidei reli⸗ Len⸗ religet᷑ defluit in inferioꝝ vanitatẽ. n qͥbo cũ ſcia ſit res ſiue rõne ſiue ſenſih coꝛꝑis cõpꝛehẽſa ⁊ memoꝛie cõmen data: idꝓpꝛieqð apphendimꝰ ſenſib oĩo ſciẽtie deputandũ eſt. Qð yo ꝑ ſemetipᷣam rõi bmõi apꝛehendit.hoc iam eſt in quo ſe ſi bi ſcia atq; ſapĩa ↄterminãt. ei ali unde diſcit᷑ vel dicet᷑.ſ. ꝑ ſen ſus coꝛꝑis qᷓſi alienũ et aduenticiũ mẽti ingerit᷑. qð po ſponte venit in meutẽ ſiue ex ip̃a vi rõnis ſiue incõmutabiliũ legũ incõmutabił ve⸗ ritatis naturali intelligentia.ex qua etiaʒ impijſſimi ho mines nonnunqᷓ; rectiſſime iudicgre inueniunt᷑. hoc ſit ip̃i ineſt rõni vt hocipᷣm rõni ip̃ᷣa rõ ſit.nec tñ ↄmu nica tur ei ꝑ doctrinã aliqñ vt ſcĩa ſitqᷓ; vt alio ſmpſen vel ip̃a ↄmemoꝛãte.hocipſum ibi ineſſe naturaliter inteilectꝰ ei ſit in quo B potiſſimũ eſt:cum qð notum eſt dei. deo naturalit᷑ reuelãte manifeſtũ fit hoĩ etiaʒ impio. D einde affect? ytutum natural?s de q̃licuit dicere ethnicũ poetam: oderũt peccaꝛe boni vᷣtutꝰ amoꝛe.deide ꝑ inqui⸗ ſitionem ratiocinatio nũ quelibet diſcretõ rõnahiliũ. Infima po ꝑs eit ſcie ⁊ deoꝛſũ vergẽs ſenſibiliũ anialis exꝑientia:q fit ꝑ qͥnq; ſenſus coĩꝑis. ꝑ ↄcupiam carnis ſi⸗ ue oculoðᷣ:ſiue ſuꝑbie huiꝰ vite. Cum ra⸗ ¶ De vita ſolitariꝛa tio ᷓ ſapie tfoꝛmata. foꝛmat ſibi ꝓſciaꝝ ⁊ oꝛdinat vitam ĩ inferioꝛibo ſcia aptat ſi⸗ bi ſeruitutẽ ⁊ ſufficientiã nature in rõcina tionib ⁊ rationabilibꝰ oꝛdinẽ vite. in ob⸗ tentu vᷣtutũ foꝛmã conſcientie. Sicq; ab inferioꝛibꝓmota.a ſuꝑioꝛib adiuta per ens in id qð rectũ eſt:⁊ iuditio rõnis ⁊ af enſu volũtatis:⁊ mentꝰ affectu ⁊ opꝑis ef⸗ fectu erumꝑefeſtinat in libertatem ſpiritꝰ ⁊ vnitatẽ:vᷣt ſicut iam ſepe dictum eit fide lis hõ vnus ſpũs efficiat᷑ cum deo: ⁊ ipſa eſt de qua pauloante diximꝰ.vita dei que nõ tam rõnis eſt ꝓfectꝰ qᷓ; in ſapiẽtia ꝑfe⸗ ctionis affectꝰ. Mec eſt em̃ q̃ ſapiũt ſapien tes:qᷓ ſapiens eit:qͥ factꝰeſt vnus ſpũs cuʒ deo ⁊ ſpũalis eſt. Et hec in hac vita hois ꝑfectio eſt. Jam em̃ qͥ hactenꝰ fuit ſolita⸗ rius:vłſolus:efficit᷑ vnꝰ. ⁊ ſolitudo ei coꝛ poꝛis vertit᷑ in vnitatẽ mẽtis.⁊ impletur in eo qð dñsꝓ diſcipulis in clauſula oĩs ꝑfectionis oꝛauit dicẽs Pat volo vt ſicut ego ⁊ tu vnũ ſumꝰ ita ⁊ ip̃iĩ nobis vnum ſint. Hec em̃ vnitas hoĩs cũ ðo vel ſilitu do ad deũ:inqᷓ;tum appꝛopinquat deoin tĩ inferiꝰ ſuũ ↄfoꝛmat ſibiintimũ ille: vt ſpũs.⁊ aĩa ⁊ coꝛpus ſuo mõ oꝛdinata:ſu⸗ is locis diſpoſita:ſuis meritꝰ eſtimata:ſu⸗ is et iã ꝓpꝛietatibꝰ cogitent᷑:vt incipiat hõ pfecte noſcereſeip̃ in:⁊ ꝑcognitionẽ ſui pꝛo ficien do aſcendere ad cognoſcendũ deum Quo cũ pꝛimũ exurgere ⁊ aſpirareincipit ꝓficientꝰ affectꝰ in ↄgnitione huiꝰ ſikitus dinis plurimũ cauẽdus eſt erroꝛ diſſiłitu dinis.ſ.vt ſpũalibus ſpũalia: ⁊ diuinis diuina cõꝑando nõ alit᷑ de eis cogitet᷑q; qð res haber. Cogitãs ᷓ animꝰſilitudinẽ dei ⁊ ſuipᷣmo in hoc foꝛmet ⁊ aptet cogni⸗ tionem ſuam:vi nõ fugiat km coꝛpꝰ cogi tare ſeiß̃m. deuʒ Fo no ſolũ nõ ſᷣm coꝛp? ſicut localẽ:ſʒ neq; bᷣm ſpm̃ ſicut mutabi⸗ lem. Que em̃ ſpũalia ſunt tm̃ diuerſa ſũt acoꝛpoꝝ q̃litate ⁊ natura qᷓ;tum ab omni localicircũſcriptione remota. Que vᷣo di uina ſunt:tm̃ ſuꝑeminent oĩa ⁊ coꝛꝑalia: ⁊ ſpũalia:qᷓ;tum ab om̃i loci vel tꝑis lege vel mutabilitatis ſuſpitione aliena in ſue incõmutabilitatis et eternitatꝭ btitudine ↄmutabilia manent ⁊ eterna In qͥby ſicut ᷓ coꝛꝑalia ſunt diſcernit animꝰꝑ coꝛpoꝛis ſenſus:ſic q̃ ſunt rõnabilia vel pũalia diuꝰ ——— z au iſw niienn .— nynibii M iymimiln 1t conit vluitui Mt äo“ ummocno ſcernere non põt:niſi ꝑ ſemetipᷣm Que ʒo ſunt del: nõ niſi a deo q̃rat vel expectet in tellectꝰ ⁊ qd de nõnult q̃ ad deũ ſpectant fas eſt ⁊ poſſibile hoĩ rõnẽ hñti aliqñ cogi tare ⁊ diſcern ere ſicut de dulcedie bonita⸗ tis eiꝰ de potẽtia vᷣtutꝭ: ⁊ alijs hmõi ip̃m po qʒð eſtidipᷣm qð eſt cogitari oĩo non p̃t niſi ᷓ;tum ad h ſenſu illũinati amoꝛis at⸗ tigi põt. Credendus eſt tñ deꝰ:⁊ inqᷓ;tum ſpũſſctũs adiuuerit cogitõ dus q̃daʒ vita ern a viuẽs ⁊ viuificãs ĩmutabilis: muta bilia oĩa ĩmutabilit᷑ itelligẽs ⁊ creãs oẽm intellectũ:⁊ intelligentẽ ſapĩa faciẽs ocʒ ſa pientem: vitas fixa ſtãs indeclinabit ex qᷓ va ſunt oĩa q̃ᷓ Fa ſunt.in ſt etnaliter rõ⸗ nes reꝝ oĩim eſſentiũ tꝑalit. Luiq; vita ip ſa eſſentia eſt:ipᷣa natura cui vita viuens ip̃e ſibi eſt q̃ eſt ipᷣa diuinitas.etnitas ma gnitudo.bo nitas ⁊ pÿtus in ſeipᷣa exiſtens ⁊ ſu bſiſtẽs:excedens oẽm locũ pꝓtute natu⸗ re ĩ locał eternitate vᷣo om̃e tp̃s qð ratiõe vel opiniõe ↄp̃hendip̃t.q̃ lõge veriꝰ eſt⁊ excelientiꝰ qᷓ; qͥlibet ſentiendi genere ſentia tur. Certiꝰ tñ fenſu hũilis ⁊ illũiati amo⸗ ris qᷓ; quolibet cogitatu rõnis attingitur ⁊ ſemꝑ melꝰ eſt qᷓ; cogitat᷑ meliꝰtñ cogita tur qᷓ; dicit᷑. Ip̃ᷣa eſt em̃ ſumma eſſentia ex qua om̃e eſſe ꝓficiſcii: ip̃a eſt ſumma ſub⸗ antia nõ ſubiecta:pᷣdicamentis vocum. ſ.reꝝ omniũ ſubſiſtens cauſale pꝛincipiuʒ in quo eſſe nfm nõ moꝛit᷑ intellectꝰ non er rat. amoꝛ nõo ffẽdit᷑ qͥ ſp querit: vt dulciꝰ inueniat᷑ dulciſſime inuenit᷑ vt diligẽtius querat᷑. Hoc aũt ineffabile cum nõ niſi in effabiliter videaturq vult videre coꝛ mũ⸗ det:quia nulla coꝛ ꝑis ſimilitudine detri⸗ menti nulla coꝛ poꝛea ſpecie vigilãti: nul⸗ la rõnis indagine:viſi mũdo coꝛde humi liter amãtis videri põt vel apꝛebẽdi Her eſt ein facies dñi quaʒ nemo põt videre ⁊ viuere mundo. het eſt ſpecies cui contem⸗ plande ſuſpirat omnis:qͥ affectat diligere dñm deũ ſuuz in toto coꝛde ſuo in tota aĩa ſua in oẽm.ſ.⁊ in oĩby virib ſuis. Ad qð etiam non deſinit excitareꝓximũ ſuũ ſi di ligit eũ ſicut ſeipᷣm. d qð cum aliqñ ad⸗ mittit᷑ in ip̃o lumẽ pitatis in dubitãter vi der pᷣuenientẽ graʒ. Cũ inde repelliin ip ſa ſui cecitate intelligt puritati eiꝰ nõ con uenire imundiciã ſuʒ. Et ſi amat flere dut Dediligẽdo ce hʒ ·⁊ nõ ſine multo gemitu togit᷑ rdite in ſciam ſuã. Ad qð cogitandũ oĩno im⸗ ares ſumꝰ:ſed ignoſcit:qm̃ amamꝰ:⁊ de digne nos nõ poſſe vł dicere cogitarecõ fitemur. Et tñ vt dicamꝰ⁊ cogitemꝰamo re eius vel amoꝛe amoꝛis eius ꝓuocamur ⁊trahimur. Cogitãtis ergo eſt in om̃ib humiliare ſemetip̃m.gloꝛificare in ſemer ip̃o dñm deũ ſuũ. In ↄtemplatõe dei vi⸗ leſcere ſibi. In amoꝛe creatoꝛis ſubiectum eſſe om̃i hũane creature!. Exhibere coꝛpꝰ ſuũ hoſtiã viuentẽ ſan. deo pla.ra.obſer. fu. Pꝛe oiby aũt nõ phꝰſape qᷓ; oꝑtet:ſʒ ſa⸗ pere ad ſobꝛietatẽ.⁊ ᷣm datã ab eo mẽſu⸗ ram fidei bona ſua nõ ponere ĩ oꝛe hoĩim ſʒ celare in cella ſua ⁊ recũbere in conſcia: vt q̃ſi tytulũ in fronte ↄſcie ⁊ celle ſꝑ hẽat Secretũ meũ mihi ſecretũ meũ mihi:ſecre tum meũ mihi. Diui bernardi abbatis ĩ tracta⸗ tum de diligentibo deũ. Pꝛologus Iro illuſtri dño aiemerico eccleſie v romane d yacono cardinali ⁊ cãcei⸗ ario. Bernardus abbas dict? de clareudile dño viuere ĩ dño moꝛi. Oꝛöes a me:⁊ nõ queſtiões poſcere ſolebat. Etq; dem ego aduentuꝝ vdoneũ me eſſe ↄfido Veꝝ illð indicit ꝓfeſſio:⁊ ſi nõ ita ↄuerſa tio. Ad ß ÿo.vt veꝝ fatear.ea mihi deeſſe video q̃ maxime neceſſaria viderent᷑.dili⸗ gentiã ⁊ ingeniũ. Placet tñ fateeꝛ:ꝙꝓ car nalib ſpũalia repetiti:ſi ſane apð locuple tio rem id facere libuiſſet. Quia po doctꝭ ⁊ indoct? parit᷑ iſtiuſmõi excuſandi mos ẽ nec facile ſcit᷑.q̃ ex imperitia vere queue ex verecũdia excuſatio ꝓdeat ſi non iniuncti oꝑis obeditio ꝓbat Accipite de mea pau pertate. ꝙ habeo ne tacẽdo ꝓhs puter Ner tñ ad oĩa ſpondeo me reſpõſuꝝ.ad id ſolũ ꝙ de diligẽdo deũ q̃ritꝰrñdebo qð ip̃e da⸗ bit. Hoc eiñ ⁊ ſapit dulciꝰ ⁊ tractat᷑ ſecuri us ⁊ au dit᷑ vtiliꝰ. Relqua diligentioꝛib reſeruate. Vltis ꝗᷓ a me audire:q̃re ⁊ quõ di⸗ v ligẽdus ſit deꝰ. Et eiꝰcauſa diligẽ Sdi deuz deꝰeſt. Modus ſine mo⸗ do diligere. Eſt neh ſarꝭ: foꝛtaſſe vtiq; ſapienti. Ceteꝝ:ſi ⁊ inſipiẽtib fũ — aee— mos eſt:itaq; ꝓpter tardioꝛes. Idem ꝓfu⸗ ſius qᷓ; pꝛofun dius repetere nõ grauaboꝛ Ob duplicem ꝗᷓ cauſam deũ dixerimꝓp ſeip̃m diligendũ ſiue quia nihil iuſtiꝰ ſiue quia nil diligi fructuoiius poteſt. Dupli⸗ cem ſiquidem parit ſenſum:cum queritur de deo:curdiligẽdus ſit. Dubitari nanq; poteſt:quid potiſſimũ dubitet: vtrum nã quo ſuo merito deus:aut certe quo nño ſit Imodo diligẽdus. Sane ad vtrũq; ideʒ reſponderim nõ plane aliã mihi dignam occurrere cauſam diligendi ip̃ᷣm pᷣter ᷣm Et pꝛius de merito videamus. Wultuʒ qͥe meruit de nobis qui ⁊ immeriis de dit ſeip̃m Quid em̃ melius ſeip̃ o poterat dare: vel ip̃e. Ergo ſi dei meritum querit᷑: cum ip̃m diligendi cauſa q̃ritur: iliud eſt pᷣcipuum: qꝛ ipe pꝛioꝛ dilexit nos. Dignꝰ plane:qui reametur:pꝛeſertim ſi gduertat᷑ q· quos q̃ntumcunq; amauerit Quis em̃ Niz is eui om̃is ſpůs confitetur deus me us es tu: q̃ bonoꝝ meoꝝ non eges. Eſt vera huius charitas maieſtatꝭ quippe nõ querentis que ſua ſunt. Quib autẽ tãt puritas exhibetur:cum adhuc inquit ini⸗ mici eſſemus reconciliati ſumus deo. Di⸗ lexit ergo deus ⁊ gratis ⁊ inimicos. Sed qᷓ;tum. Quantum dicit Johannes. Sic deus dilexit mundũ vt vnigenituʒ daret. Et paulus Quiꝓpꝛio ait filio non peper tit:ſed pꝛo nobis tradidit ilum. Ipe nã⸗ q; filius ꝑ ſe. Maioꝛem inquit charitatẽ nemo habet qᷓ; vt animã ſuam ponat q́s ꝓ amicis ſuis. Sic meruit iuſtus ab impi Is.ſummis ab infimis ab infirmis omni potens. Sed dicet aliquis ita quideʒ ab hominibh:ſed ab angelis nõ ita verum eſt quia neceſſe nõ fuit. eteꝝ qͥ hoiby ſubue⸗ nit in tali neceſſitate ſeruaait angelos a ta li neceſſitate. Et qͥ homines diligen do ta les:fecit:ne tales remanerẽt. Ip̃eeque dili gẽdo dedit ⁊ angelis ne tales fierẽt. Qui⸗ bus hec palã ſuht:palã arbitroꝛ eſſe:⁊ cur deus duigendus ſic.hoc eſt vñ diligi me⸗ ruerit. Qð ſi infideles hec latẽt: deo tñ in pꝛomptu eſt ingratos ↄ fundere:ſuꝑ innu meris bůficijs ſuis hũano nimiꝝ ⁊ vſui pᷣ ſtitis ⁊ ſenſui manifeſt. Rempe qͥs alius sminiſtrat cibum om̃i veſcenti:cernenti Wediigendo vbtſateſt dictum ſapienti ⁊ illis gerẽdus lucem:ſpiranti fatũ. Sed ſtulcũ eſt velle modo enumerare:q̃ innumera eſſe nõ lon⸗ ge ante p̃fatus ſum ſatis eſt ad exempluʒ pcipua pꝛotuliſſe:panẽ ſolem ⁊ gerẽ. Pꝛe⸗ cipua dico:nõ qꝛ excellentioꝛa:ſʒ quia ne⸗ ceſſarioꝛa ſunt qͥpe coꝛꝑi. Querat em̃ hõ eminẽtioꝛa bona ſua in ea ꝑte ſui q̃ pᷣemi⸗ net ſibi.hoc eſt in aia:q̃ ſunt dignitas:ſcia ptus. Dignitatem in homine liberum ar bitrium dico:in quo ei nimiꝝ datum eſtce teris nõ ſolum pꝛeeminere ſed ⁊ pꝛeſidere animãtib. Scientiã vo qua eandẽ in ſe dignitatem agnoſcat non a ſetamẽ. Poꝛ⸗ ro vᷣtutem qua ſubinde ip̃ma quo eſt⁊ in quirat nõ ſegniter ⁊ teneat foꝛtiter rũ inue nerit. Jtaq; geminũ vnũquodq; triũ ho⸗ rum apparet. Dignitatẽ ſiquidem demon ſtrat humanã: nð ſoluz nature p̃rogatiua ſed⁊ potentia dñatus qua terroꝛ homis ſuꝑ cücta animãtia terre ſmunere decerni tur. Scientia quoq; duplex erit:ſi hãc ip⸗ ſam dignitatem:vel al iud quo dq; bonũ i nobis ⁊ nobis ineſſe ⁊ a nobis nõ eſſe no⸗ nerimus. Dignitas ergo ſine ſcientia nõ ꝓdeſt.illa vo obedie obeſt: ſi vtus defue⸗ rit. qð vtrũq; ratio declarat ſubiecta. Ha bere em̃ qð habere te gloꝛi⸗ am habes. Poꝛro noſſe qð habeas:led ꝙ a te non habeas ignoꝛare: habet gloꝛiã lz non apud deũ. Apud aũt ſe gloꝛtãti:dici tur ab apło. Quid habes qð nõ accepiſti Si aũt accepiſtu qͥd gloꝛiaris:quaſi nõ at ceperis. Nõ ait ſimpliciter:quid gloꝛiarꝭ. ſed a ddit quaſi nõ acceꝑis:vt aſerat reß̃⸗ henſibilem nõ qͥ in hahitis ſed q̃ tanqᷓ; in nð acceptis gloꝛiat᷑. Merito vana gloꝛia nuncupat᷑ hmõi pitatis murmur. ſolido carens fundamento Veram eĩ gloꝛiam ab hac ita diſcernit. Qui gliatur:ait ĩ dño gloꝛietur:hoc eſtin vitate. Veritas qppe dñs eſt. Vtrunq; ſcias neceſſe eſt qͥd ſis ⁊d ateip̃o non ſis. ne aũt oĩno videlicet nõ gloꝛierꝭ: aut inaniter gloꝛieris. Deniq; ſi nõ cognoueris inqͥt teip̃ᷣm:egredere oſt greges fodaliũ tuoꝝ. Reuera itaq; eſthð factus in hon oꝛe cum honoꝛẽip̃m nd ĩtel ligit:talis ſue ignoꝛantie merito cõparat᷑ pecoꝛib.velut qbuſdam pñtis ſue coꝛru⸗ ptionis ⁊ moꝛtalitatis ↄſoꝛtib Fit igitur * vt ſeſe non agnoſcen do egregia rationis S nudiusqum umitunnitu n quoq ylritin Aumiiuin — Diguphln tct ene ides t munnere creatura irrationabiliũ gregibus aggregari inci piat:dum ignara ꝓpꝛie glo⸗ rie qua abintus eſt confoꝛmanda foꝛis re bus ſenſibilibꝰ ſua p̃ius curioſitate addu citur:efficiturq; de ceteris vna ꝙ ſe p̃ cete⸗ ris nihil accepiſſe intelligat. Itaq; valde cauen da eſt hec ignoꝛantia:qua de nobis minus foꝛte ſentimus:ſed non minꝰ imo ⁊ plus illa qua plus nobis tribuimus qð fit ſi bonũ quodcunq; in nobis eſt eſſe:et a nobis decepti putemꝰ. At po ſuꝑ vtrãq; ignoꝛantiam declinan da ⁊ execranda illa peſumptio eſt:qua ſciens ⁊ pꝛudens foꝛ⸗ te audeas de bonis non tuis tuam quere re gloꝛiam. Et quod certus es a te tibi nõ eſſe:inde tamen alterius rapere nõ verear? honoꝛem. Pꝛioꝛ equidem ignoꝛantia glo riam non habet: poſterioꝛ ÿo habet qͥdeʒ ſed non apud deum. Ceterum hoc tertiuʒ malum qð iam ſcienter cõmittitur: vſur⸗ pat etiam co ntra deum. Intm̃ deniq; ig⸗ noꝛantia illa poſterioꝛi hec ign oꝛãtia gra uioꝛ ac periculoſioꝛ aparet:quo per illam quidem deus neſcitur:⁊ per iſtam cõtem⸗ nitur. Intm̃ ⁊ pꝛioꝛi deterioꝛ ac deteſtabi lioꝛ: vt cum ꝑ illam peccatoꝛib.ꝑ iſtam etiam demonib ſociemur. Eſt quiꝝpe ſuꝑ bia ⁊ delictum maximuz vti datis tanqᷓ; innatis:⁊ in acceptis beneficijs gloꝛiam vſurpare benefici Quamobꝛẽcum duab iſtis. dignitate atq; ſcientia opus eſt ⁊ vir tute:que vtriuſq; fructus eſt ꝑ quã ille in⸗ quiritur ac tenetur qui omniũ auctoꝛ ⁊ di tioꝛ eſt:vt merito gloꝛificetur de omnib. Alioquin ſciens ⁊ non faciẽs digne mul⸗ tis vapulabit. Quare. vtiq; qula noluit intelligere:vt bene ageret. Wagis autem in iquitatem meditatus eſt in cubili ſuo: vnde de bonis que a ſe non eſſe ex ſcientie dono certiſſime comperit boni dñi gloꝛiã ſeruus impius captare. Sibi ĩmo⁊ rapta re molitur. Liquit igitur ⁊ abſq; ſcientiã dignitatem eſſe om̃ino inutilem:⁊ ſcienti⸗ am abſq; vtute damnabilem Verum hõ rutis:cui nec damnoſa ſcĩa:nec infructu oſa dignitas manet clamat deo:⁊ ĩgenue confitetur:non nob dñe inquiens.nõ nob ſed nomini tuo da gloꝛiaʒ. Hoc eſtnil no bis o dñe de ſcientia nil nobis dedignita tetribuimus:ſedtuo totum a quo rotum SHecum; eſt nomini deputamus. Ceterum penea pꝛopoſitu longe nimis digreſſi ſumꝰ:duʒ demonſtrare ſãt agimꝰ eoð quoq; q chꝛi⸗ ſtum neſciunt.ſatis ꝑ legem naturalem ex pceptis bonis coꝛpoꝛis:animeq; moneri: quatenus deum ꝓpter deum ⁊ ip̃i diligere debeant. Nãq; vt bꝛeuiter queſuperhoc dicta funt:iterentur:quis vel infidelis ig⸗ noꝛet ſuo coꝛpoꝛi non ab alio in hac moĩ⸗ tali vita ſupꝛadicta ilia neceſſaria miĩſtra⸗ ri vnde videlicʒ ſubliſtat vnde videat vn de ſpiret:qᷓ; ab illo qui dat eſcam om̃i car⸗ m qui ſolem ſuum oꝛiri facit ſuꝑ bonos? malos.⁊ pluit ſuꝑ iuſtos ⁊ iuſtos. Quis item vel impius putet alium eius: que in anima ſplen det humane dignitatis au⸗ ctoꝛem pꝛeter ulum ipſum:qui in Beneſi loquitur. Faciamus hominem ad imagi nem ⁊ ſimilirudinem noſtram. Quis ali quando ſcientie largitoꝛem exiſtimet: niſi eque ipſum qui docet hom inẽ ſcientiam. Qiur rurſum munus ſibi virtutis aliun de aut putet datum aut ſperet danduʒ:qᷓ; de manu itidem domim virtutum. We⸗ rerur ergo amari pꝛopter ſeip̃m deꝰ⁊ab . infidet: qui ⁊ ſi neſciat chꝛiſti: ſcit tamen ſeip̃m · Pꝛoinde inexcuſabilis eſt om̃is in fidelis:ſi non diligit dñm deum ſuum ex toto coꝛde:tota anĩa:tota vᷣtute ſua. Llas mat nempe intus ei innata ⁊ non ignota rationi iuſticia: quia ex toto ſe illũ diligere debeat:cui ſe totuʒ debere nõ ignoꝛat Se rum id difficile:imo poſſibile eſt ſuis.ſcili cet quẽpiam liberine arbitrij virib ſemel acceptu a deogd dei ex toto cõuertere voz luntatem:⁊ nõ magis adʒpꝛiam retoꝛq̃re eaq; ſibi tanqᷓ; ꝓpꝛia retinere.ſicut ſcriptũ eſt. O m̃es que jua ſunt querunt: non que ieſu chꝛiſti. Et item:pꝛoni ſũt ſenſus ⁊ co⸗ gitationes hominũ in malum:. Lõtra qðᷣ plane fideles noꝛunt qᷓ; omnino neceſſari um habeant ieſum ⁊ hunc crucifixum.dũ admirantes ⁊ amplexantes ſuꝑeminentẽ charitatem in ip̃o id vel tantillum quod ſunt in tante dilectionis ⁊ dignatiõis vi⸗ cem non rependere ↄfundunt᷑. Facile pꝛo⸗ inde plꝰdiligũt q ſe amplius dilectos ĩtei ligũt. Cui ãt m inꝰdonatũ ẽ minꝰ diligit. Juceꝰſane ſiue paganꝰneqᷓqᷓ; talib qcule is incitat amoꝛis qles ecctia qrut q̃ ait⸗ cke — 3 — — 8 Vulnerata charitate exoſum. Et rurſum Fulcite me floꝛibꝛſtipate me malis: quia amoꝛeiangueo. Cernit regẽ ſalomoneʒ in dyademate quo coꝛonauit eum mat᷑ ſua- Cernit vnicũ pẽis crucem ſibi baiulantẽ. Cernit ceſum ⁊ conſputum dominũ ma⸗ ieſtatis. Cernit auctoꝛem vite: ⁊ glie cõfi⸗ kum clauis ꝑcuſſum lancea. oppꝛobꝛijs ſa turatum.tandẽ ilã dilectã aĩam ſuã ꝑone rep amicis. Cernit hec⁊ ſuã mag ipius aiam gladiꝰamoꝛis trãſuerberat: ⁊ dicit. fulcite me floꝛibo ſtipate me mal qꝛ amo⸗ relangueo. Het ſunt qͥꝙpe malapunica d in hoꝛtũ itroducta ſpõſã carpit ex liqᷓ vite a celeſti pane ꝓpꝛiũ mutuata ſapoꝛẽ coloꝛẽ n ſanguinexpi:videt deinde moꝛtẽ moꝛ⸗ tuam ⁊ moꝛt? auctoꝛẽ triũphatũ.videt de inferis ad terras de terrꝭ ad ſuꝑos capti⸗ uam duci captiuitatẽ:vt in noſe ieſu om̃e enu flectat᷑. celeſtiũ terreſtriũ ⁊ infernoꝛũ. Sduenit terrã qᷓ ſpinas ⁊ tribłos ſub an⸗ riquo maledicto ꝓduxerat ad noue bñdi⸗ ctionis gr̃am iunotã refloꝛuiſſe. Et ĩhis pĩbo illiꝰrecoꝛ data vſiculi:⁊ refloꝛuit caro mea:⁊ exꝝ volũtate mea confiteboꝛ ei paſſi onis malis: que de arboꝛe tulerat crucis cupit iungere etiam de floꝛib reſurrectio⸗ nis quoꝛũ pꝛeſertim fragrantia ſponſum ad ſecrebꝛius reuiſen daʒ inuitet. Deniq; ait. Ecce tu pulcer es dilecte mi ⁊ decoꝛus lecrulus nñ floꝛidus. Que lectulum ſatis qð deſideret ⁊ apit ⁊ cũ fioꝛidũ nunciat ſa tis indicat. Vñ qð deſiderat ⁊ aperit ⁊ cũ foꝛidũ nũciat ſatꝭindicat.ynde qð deſide rat obtinere pꝛeſumat: Nõ eĩ de ſuis me ritis.ſed de fioꝛib agri cui bñdixit deus. Delectatur floꝛib xpᷣs:qͥ in naʒareth ⁊ cõ cipi ⁊ nutriri voluit.gaudet ſpõſus celeſt⸗ talib odoꝛam ent:⁊ coꝛdis thalamũ fre⸗ quenter libenterq; ingredit᷑ qð iſtuſmõi refertũ fructiby:floꝛibuſq; reſperſum inue⸗ niret. Vbi ſua vz aũt paſſiõis gram:aut reſurrectionis głiam ſedula inſpicit cogi⸗ tatione verſari. Ibi ꝓfecto adeſt ſedulus adeſt libens. Monita ſiquidem paſſiõis fructus agnoſce anni q̃ſi pᷣteriti oĩm vtiq; retro tem poꝝ ſub peccati:moꝛtiſq; impio decurſoꝝ.tan dem in plenitu dmetꝑis ap⸗ parentes. Poꝛro aũt reſurtectionis inſig⸗ pia:nouds aduerte floꝛes ſequentis tꝑis:i nouam ſub gfa reuireſcentis eſtatẽ quoꝝ fructum generglis futura reſurrectio ĩfine parturi:⁊ ſine fine mãſuꝝ Jam inquit hy ems trãſijt ymber abijt ⁊ receſſit:floꝛes ap paruerunt in terrã nf̃a:eſtiuũ tpᷣs adueniſ ſecum illo ſigniticans qui de moꝛtis gelu in vernalem quan dam noue vite temperi em reſolutus. Ecce ait noua facio omnia Cuius caro ſerui nata eſt in moꝛte refloꝛu it in reſurrectõe. Ad cuiꝰ moꝝ odoꝛẽ icam o cõuallis nñ̃e reuireſcũt arida:recaleſcũt bicemern reuiuiſcũt. Hoꝝ ðᷓ nouita te fioꝝ ac fructuũ ⁊ plenitudine agri ſua⸗ uiſſimi ſpirantis odoꝛem ip̃e quoq; pater in filio innouante oñ ia deiectat᷑ita vt di cat. ecce o doꝛ filij mei ſicut odoꝛ agri hle⸗ ni:cui bñdixit dñs. Bene plem decuple nitu dine om̃es accepimꝰ. Sponſa tamẽ familiarius ex eo.ſibi cum vult floꝛes ie⸗ gir ⁊ carpitpoma quib ꝓpꝛie aſpgat itia ſrenl⸗ ⁊ intrãti ſponſo coꝛdis lectulus uaue redoleat. O poꝛtet em̃ nos ſicrebrů volumus habere hoſpiteʒ xpᷣm coꝛda nra ſemꝑ habere munita fidelib teſtimonijs tam de miſcia.ſ.moꝛientis qᷓ; de potitis reſurgentꝰ quõ dauid aiebat. Duo hecau diui oteſtas dei eſt:⁊ tibi dñemile⸗ ricoꝛdia. Siquidem vtriuſq; rei teſtimo⸗ nia credibilia facta ſunt nimis. Xpᷣo itaq; moꝛiente ꝓpter delicta nf̃a:⁊ reſurgẽte wt urſtificationẽ noſtrã:⁊ aſcen dente ad pꝛo⸗ tectionem nr̃am:⁊ mittente ſpĩ ad conſo lationem noſtrã.⁊ quandoq; redituro ad ↄſummationẽ noſtrõ. Hec mala: hi floꝛel uiby ſponſa ſe interim ſtipari poſtulat et ulciri.credo ſentiens facile vim ĩ ſe amo⸗ ris poſſe tepeſcere ⁊ langueſcere quodã mõ ſi nð talibꝰ iugiter foueat᷑ incentiuis: do⸗ nec introducta quãdoq; diu cupidis exei piatur amplexib.⁊ dicat. Leua eius ſub capite meo:⁊ dextera illius amplerata eſt me. Sentiet quippe tunc ⁊ ꝓbabit vniuer ſa delectationis teſtimonia: que in pꝛioꝛi aduẽtu:tanqᷓ; de ſiniſtra dilecti acceperat: pꝛe multitudine dulcedinis amplexan⸗ tis dextre cõtemnenda:⁊ omnino lam qᷓſi ſubtus habenda. Sẽtiet qð audierat. Ca ro non pꝛodeſt quẽqᷓ;:ſpiritus eſt qͥ viuifi⸗ cat Pꝛobabit qð legerat ſpũs meus ſuꝑ mel dulci ⁊ herediias mea ſuꝑ mel ⁊ fauũ —„— — R N. yuniſni bebenini e nnnithninn rx duumjuit ö dutttdui Mout zeh luhn demirni nohitlutu intih . * Quod ʒo ſequitur:memoꝛꝛia in genera⸗ tione ſanctoꝛũ. hoc dicit: quia qᷓ;diu ſtare pñs c ernitur ſckm in quo generatio adue⸗ nit ⁊ gen eratio pꝛeterit:nð deerit electꝭ cõ⸗ ſolatio de memoꝛia quibꝰ munqũ de pꝛe ſentia plena refectio indulget᷑. Vnde ſcri⸗ ptum eſt. Memoꝛiam abundantie ſuaui ratis tue eructabunt haud dubium quin : quos paulo ſuperius dixerat generatõ ⁊generatio laudabit oꝑa tua. Wemoꝛia ergo in generatiõe ſeculoꝝ.pñtia in regno celoꝝ. Ex iſta gloꝛificat᷑ iam aſſimpta ele ctio. de ilia interim ꝑegrinans generatio conſolatur. Sed intereſt que nam genera tioꝛer deꝛ capiat recoꝛdatione ſolamẽ Nõ em generatio pꝛaua ⁊ exaſperans cui dicit Ve vobis diuites qᷓ habetis confolatio⸗ nem veſtrã.ſed que dicere veraciter poteſt. rennuit conſolar anima mea Huit plane cre dimꝰ:ſiſecuta adiecerit: memoꝛ fui dei 7 delectatus ſum. Juſt quippe eſt: vt q́ pñtia non delecta?᷑: pꝛeſto eis lit memoꝛla futuroꝛum. Et qui de reꝝ fluentiũ quali⸗ bet affluentia deſpiciunt conſolari recoꝛ⸗ datio illos delectet eternitatie. Et hec eſt generatio querentium dñm: querentium nõ que ſua ſũt:ſed faciẽ dei iacob. Deier go querentibꝰ et ſuſpirantib pꝛeſentiam: pꝛeſto interim dulcis memoꝛia eſt. Non tamen qua ſatientur ſed qua magis eſuri ant vnde ſatientur. Hoc ip̃m de ſe ciby ip ſe teſtatur ita dicens:qͥ edit me adhuc eſu riet.⁊ qui cibatus eſt ſatiaboꝛ inquit cum apamerit gloꝛia tua. Beati tamen iam nunc qui eſuriunt ⁊ſitiunt iuſticiam quo niam quandoq; ipᷣi⁊ non alqj ſaturabunt᷑ Ve tibi generatio pꝛaua atq; peruerſa.ve tibi popule ſtulte ⁊ inſipiens qͥ ⁊ memoꝛi⸗ am faſtidis ⁊ pᷣſentiam expaueſc: merito quidem. Rec modo em̃ vis de laqueo ve⸗ nantium:ſiquidem qui volunt diuites fi eri in hoc ſeculo:incidunt in laqueũ dya⸗ boli. Eec tunc a ʒᷓbo aſpero poteris libe⸗ rari. O verbum aſperum: o letmo durus Ite maledicti in ignem eternum. urioꝛ plane atq; aſperio? illo qui quottidie no⸗ bis de memoꝛia paſſionis in eccleſia repli catur. Qui manducat carneʒ meam ⁊bi bit meum ſanguinem habet vitam eternã hoc eſt: qui recolit moꝛtem meam ⁊ exem⸗ Seum, plo meo moꝛtificat membꝛa ſua que ſunt ſuper terram:habet vitam eternaʒ.hoc eſt ſi compatimini: ⁊ regnabitis. Et tamen pleriq; ab hac voce reſilientes: ⁊ abeũtes hodieq; retroꝛſum.reſpondent nð verbo ſed facto Hurus eſt hic ſermo:quis poteſt eum audire. Itaq; generatio que nõ dire⸗ xit coꝛ ſuum ⁊ nõ creditus cũ deo ſpiritus eius:ſed magis ſperans in incerto diuitia rum. Serbum modo crucis au dire graua tur: ac memoꝛiam paſſionis ſibi iudicat oneroſam. Vere qualiter verbi illiꝰ pon⸗ dus in pñtia ſuſtinebit:ite maledicti in ig nem eternum qui paratꝰeſt dyabolo ⁊ an gelis etus. Suꝑ quem ꝓfecto ceciderit la pis iſte:conteret eum.t po generatio re ctoꝛum benedicet᷑ quaſi vtiq; cum apoſto lo ſiue abſentes ſiue pꝛeſentes contendunt placere deo. Deniq; audient.venite bene⸗ dicti patris mei ⁊c̃. Tuncilla que non di rexit coꝛ ſuum ſero quidem experiret᷑:qᷓ; in illius comparatione doloꝛis iugũ xp̃i ſua ue ⁊ onus leue fuerit cui tanqᷓ; graui ⁊ aſ⸗ pero ceruicem ſuperbie ſubduxit. Non po teſtis o miſeri ſerui mãmone ſimul gloꝛia ri in cruce dñi noſtri ieſu chꝛiſti:⁊ ſperarei pecunie theſauris. Poſt aurum abire:pꝛo bare qᷓ; ſuauis eſt deus. Pꝛoinde qĩ ſua⸗ uem in memoꝛia nõ ſentitis aſperum pꝛo culdubio in pñtia ſentietis Ceteꝝ fidelis anima ⁊ ſuſpirat pñtiaʒ inhianter.⁊ ĩ me moꝛla requieſcit ſuauiter:⁊ donec ydonea ſit releuata:facie ſpeculari gloꝛiam dei cru cis ignominia gloꝛiatur. Sic pꝛofecto ſit ſpõſa:⁊ columba xp̃i pauſat. Sibi ĩterim ⁊ doꝛmit inter medios cleros ſoꝛtita iam in pñtiaꝝ de memoꝛia abundantie ſuaui⸗ tatis tue dñe iheſu pennas deargentatas innocentie videlicet pudicitieq; can doꝛẽ⸗ Sperans inſuꝑg adimpleri leticia cũ vul⸗ tu tuo vbi etiam fiant poſterioꝛa doꝛſieiꝰ in pailoꝛe auri quando in ſplendoꝛibus ſanctoꝛum intro ducta cum gaudio.ſapiẽ * tie pleniꝰ fuerit illuſtrata fuigoꝛib. Me⸗ rito pꝛoinde in canticis gloꝛlatur ⁊ dicit⸗ Leua eius ſub capite meo ⁊ dextera illius amplexabitur me. In leua reputans recoꝛ dationem illius charitatis qua nulla ma ioꝛ eſt:ꝙ animã ſuq̃ poſuit pꝛo amicꝭ ſuis. In dextera ÿo beatam viionem 5 pꝛo⸗ ———————*. 5———— S — miſit amicis ſuis ⁊ gaudium de pꝛeſentia maieſtatis M erito illa dei ⁊ deificata vi ſto: illa diuina pꝛeſentie ineſtimabilis de⸗ lectatio in dextera deputat᷑.de qua ⁊ dele⸗ ctabiliter canitur. Delectationes in derte⸗ ra tua vſq; in finẽ. M erito in leua admi⸗ rabilis illa memoꝛata ⁊ ſemꝑ memoꝛan⸗ da dilectio collocatur quod donec trãſeat iniquitas ſuꝑ eam ſponſa recumbat ⁊ reqᷓ eſcat. Werito ergo leua ſponſi ſub capite ſponſe ſuper quam videlicet caput ſuũ re⸗ clinato ſuſtentet:hoc eſt mentis ſue men⸗ tionem:ne incuruetur ⁊ incdinet᷑ĩ carmalia ⁊ ſecularia deſideria: quia coꝛpus qð coꝛ⸗ rumpitur aggrauat animã ⁊ depꝛimit ter rena inhabitatio ſenſum multa cogitantẽ Quod nãg; al iud faciat conſiderata tãta xtam indebita miſeratio tam gratuita et ſic ꝓbata dilectio: tã ĩopinata dignatio: tam inuicta manſuetudo:tã ſtupenda dul cedo. Quid inqᷓ; hec om̃ia faciant diligẽ ter conſiderata:niſi vt conſiderantis ani⸗ mam ab omnij penitus pꝛauo vendicatũ amoꝛe:ad ſe mirabiliter rapiant vehemẽ⸗ ter atficienterq; poſſe contemn ere.quãq; niſi in contemptũ hoꝝ appeti non poteſt. Nim irum pꝛoinde in odoꝛe vnguentoꝛũ hoꝛum ſponſa currit alacriter: amat ardẽ ter ⁊ parum ſibi amare ſic amata videtur etiam cum ſe tota in amoꝛe perſtrinxerit. imerito. Quid magnũ em̃ tãto ⁊ tanti re⸗ penſatur amoꝛi ſi puluis exiguus totum ſe ad reamandũ collegerit:cum illa nimi⸗ rum maieſtas in amoꝛe pꝛeueniens.tota ĩ opus ſalutis aius intenſa conſpicitur. De niq; ſic deus dilexit mundum vt vnigeni tum daret:h aud dubiũ quin de patre di⸗ cat. Item tradidit in moꝛtem animã ſuaʒ nec dubiũ ꝙ de filio loquiꝰ. Ait ⁊ de ſpiri tu ſancto. S pũs paraciytus queʒ mittet pater in nomine meo ille vos docebit oĩa ⁊ ſugeret vobis omnia quecũq; dixero vo bis. Amat ergo deus:⁊ ex ſe toto amat:qꝛ tota trinitas amat.ſi tamen totũ dici põt de infinito ⁊ incompꝛehen ſibili: aut certe de ſimplici. Intuens ergo hoc eredo ſatis agnoſcit quare deus diligen dus ſit. h eſt vnde diligi mereatur. Ceterum infidelis non habens filium nec patrẽ: pꝛoinde ha bet nec ſpiritumſanctum. Qui ei nõ ho⸗ dehm, noꝛificat filium: non honoꝛificat pattem quimiſit llum ſed nec ſpm̃ſanetum quem miſit ille. Is taq; mirum non eſt ſiqᷓ; mi nus agnoſcit:minus ⁊ diligit. Attamen ⁊ ipſetotum ei ſeſe debere nõ ignoꝛat quã ſui totius non ignoꝛat auctoꝛem Quid ergo ego qui deum meum teneo vitemee non ſolum gratuitum largitoꝛem:largiſſi mum adminiſtratoꝛem.pium conſolato⸗ rem.ſollicitum gubernatoꝛem:ditatoꝛem gloꝛificatoꝛem ſicut ſcriptum eſt: copioſa apudeum, redemptio. Et item introiuit ſemel in ſa ucta eterna redemptione inuen⸗ ta. Et de conſeruatõe. Non relinquet ſan ctos ſuos:ineternum conſeruabuntur. Et de locupletatione. Menſuram bonam? confertam ⁊ coagitatam ⁊ ſupereffluẽtem dabuntin ſinum veſtruʒ. Et rurſuʒ. Nec oculus vidit:nec auris audiuit: nec᷑ in coꝛ hominis aſcendit que pꝛeparauit domi⸗ nus diligentibus ſe. Et de gloꝛjficatione Saluatoꝛem expectamus dominũ noſtʒ ieſum chꝛiſtum:qui refoꝛmabit coꝛpꝰ hu⸗ militatis noſtre confoꝛmatum coꝛpoꝛicls ritatis ſue. Et illud.non ſunt cõdigne pal ſiones huius tempoꝛis ad futuram gloꝛi⸗ am:que reuelabitur vobis. Et iteruʒ. Id quo d in pꝛeſenti eſt momẽtaneum et leue tribulationis noſtre ſupꝛa modum in ſub limitate eterne gioꝛie pondus operatur in nobis non con templantibus que vidẽtur ſed que non vidẽtur. Quid rettibuam do mino pꝛo om̃ibus his. Illuz ratio vrget ⁊ iuſticia naturalis totum ſetradere illi:a quo ſe totum habet:⁊ ex toto deberet dili⸗ gere mihipꝛofecto fides tanto plus indi⸗ cit aman dum:quantum ⁊ eum meip̃e plu ris eſtiman dum intelligo. Quippe quiil lum n on ſolum meiſed ſui quoq; ip̃ius te neo largitoꝛem Deniq; nondum tempus fidei aduenerat: nondum innoteſcerat in carne deus: obierat in cruce pꝛodierat de ſepulchꝛo redierat ad patrem: ⁊ nondum inquã cõmendauerat in nobis ſuam mul tam dilectionem illam de qua iam multa locutiſumus:cum iam mandatum eſt ho mini diligere dominũ deum ſuꝰꝝoto coꝛ⸗ de tota anima tota ytute ſua: ideſt qð eſt quod ſit: P poteſt. Nec tamẽ iniuſtus ve us ſuum jibi iudicaus opus ⁊ dona· Vt 1 min d Nunuuh a nunyi i1 ihinini mnh j* bunish 441u dnumnin u vhrlyuninu u tgoynis s ntmynsi = din uimn haberet vnde id poſſet. Et cur non quan⸗ tum poſſet omnis niſi eius munere poſſet Ad hoc ꝙ de nihilo:ꝙ ĩ hac dignitate cõ⸗ ditum:⁊ debitum dilectionis man ifeſtiꝰ fecit: ⁊ exactum iuſtioꝛem oſtendit. Lete⸗ rum putamus adiectuʒ beneficij: cum ho mines ⁊ iumenta ſaluauit: quẽ̃adm oduʒ multiplicauit:miſericoꝛdiam ſuam deus: nos dico qui mutauimus gloꝛiam noſtrã in ſimilitudinem vituli comedentis fenũ: peccando comparati iumentis ⁊ inſipien tibus. Quod ſi totum me debeo me facto quid addam iam ⁊ pꝛo refecto:⁊ refecto h modo. Nec eſt tam facile refectus:quã fa⸗ ctus. Siquidem non ſolum de me ſed de omniquoq; quod factum eſt ſcriptum eſt. Dirit ⁊ facta ſunt. Zit jyo qui me tantuʒ ⁊ ſemel dicendo fecit in reficiẽdo pꝛofecto ⁊ dixit multa ⁊ geſſit mira ⁊ pertulit dura nec tm̃ dura ſed ⁊ indigna. Auid ergo re⸗ tribuam domino pꝛo ommbus que retri⸗ buit mihi In pꝛimo opere me mihi dedit in ſecun do ſe: Et vbi ſe dedit me mihi red didit. Datus ergo ⁊ redditus me pꝛo me debeo. Quid deo retribuam pꝛo ſe Nam ⁊ li me milies repẽdere po ſſem quem ſum ego ad deum. Hic pꝛimum vide quomo⸗ do:imo qᷓ; ſine modo a nobis deus ama⸗ ri meruerit:qui vt paucis quod dictuz eſt repetam paoꝛ ipſe dilexit nos tantus ⁊ tã grãdis tantillos ⁊ tales En quod ipꝛin⸗ cipio dixiſſe me mem ini modum efſe dili⸗ gendi deum ſine modo diligere. Deniq; cum dilectio que tẽdit in deum:tendat im menſum:tendat in infinitum. Nam ⁊in⸗ finitus deus eſt ⁊ immenſus. Quis nam queſo debeat finis eſſe noſtri: vel modus amoꝛis. Quodqð amoꝛ ipe noſter nõ gra tuitus impendit ſed rependitur ⁊ debit?ꝰ. Amar ergo immenſitas amat eternitas: amat ſuꝑeminens ſcientie charitas amat cuius magnitudinis non eſt finis:cuius ſapientie non eſt numerus:cuius pax exu⸗ perat omnem ſenſum ⁊ vicem rependimꝰ cum mẽſura. Diligam te domine foꝛtitu⸗ do mea dominus firmamẽtum meum et refugium meum ⁊ liberatoꝛ meus ⁊ in eo deniq; quicqd optabile atq; amabile di⸗ ci poteſt. Deus meus adiutoꝛ meus dili⸗ De diligẽdo quid enim non amaret opus artificem:cũ gam te pꝛo dono tuo ⁊ mso modo minus quidem inſte ſed plane nõ interius poſſe meo. Qui etſi quantũ debeo non poſſum non poſſum tamen tamen vltra qᷓ; poſſuʒ potero vᷣo plus:cum plus donare digna⸗ beris:nunqᷓ; tamen pꝛout dignus haber? Imperfectum meum viderũt oculi tui:; tamẽ in libꝛo tuo omnes ſcribenturqui ꝙ poſſunt faciunt:⁊ ſi qð debent nõ poſſunt Satis quantum reoꝛ apparet ⁊ quo naʒ modo deus diligen dus ſit:⁊ quo merito ſuo. Quo inquam merito ſuo. Nã quãto cui ſane appareat:quis dicat quis ſapiõt. Nunc quo noſtro cõmodo diligendus ſit videamus. Sed quantũ eſt ⁊ in hoc vide re noſtrum ad id quod eſt: nec tamẽ quod viderur.tacendum eſt etſi nõ om̃ino vide tur vt eſt. Supius cum ꝓpoſitum eſſet q̃re ⁊ quõ diligen dus ſit deus: duplicem diri parere itellectũ:vt id qð querit᷑ quare aut ſuo merito:aut quo noſtro cõmodo diligẽ dus ſit. vtrũlibet queri poſſet perinde vi⸗ detur. Dictoꝓinde de merito dei: nõ ꝓut dignũ dei:ſed pꝛout datũ eſt mihi:ſuꝑeſt: vt ⁊ de pᷣmio:qð idem dabit᷑ dicã. Nõ. n. ſine pᷣmio diligit᷑ deꝰ:⁊ ſi abſq; pᷣmij intui tum diligẽdus ſit. acua nãq; pᷣa charis tas eſſe nõ p̃t:n ec tñ mercẽnaria eſt. Quip pe nõ q̃rit q̃ ſua ſt. Affectꝰeſt nõ ↄtractus: nec acqͥrit pacto necacqͥrit. Spõte afficit: ⁊ ſpontaneũ facit. Verꝰ amoꝛ ſeip̃o cõtẽt? eſt. Habet pᷣmiũ ſʒ iq qð amat᷑: nã qͥcqͥd ter aliud amare videar:id plane amas amoꝛis finis ꝑtẽdit:nõ ꝑ qð tẽdit. Pau lus nõ euãgeliſat vt comedat:ſʒ comedit vt euãgeliſet:eo ꝙ ametnõ cibũ:ſʒ euãgeli um. Verꝰamoꝛ pᷣmiũ non reqͥrit ʒ meret᷑. Pꝛemiũ ſane nec dũ amãtiꝓponit᷑: amãti debet᷑. ꝑſeuerãti dat᷑. Deniq; in reb inferi oꝛib ſuadẽdis inuitos ꝓmiſſis vel pᷣmijs inuitamꝰ ⁊ nõ ſpõtaneos. Quis. n. nume ran dũ boĩem putet vt faciat qð ⁊ ſponte cupit.nemo em̃ ↄducit aut eſurientẽ vt co medat:aut ſitientẽvt bibat aut certe mñ̃eʒ vt paruuiũ lactet filium vteri ſui. In ÿo quis putet pᷣce vel pᷣcio quẽ piã cõmonen dum:ſuã ip̃ius vel ſepire vineam vel ar⸗ boꝛem circumfo deret vel ſtructurampꝛie domus erigere. Quantomagis deum a⸗ mans abima nihil aliudpᷣter diligit⸗ 4 neſt omni vtenti ratione naturaliter ꝓ ua ſꝑ eſtimatione atq; intentione appete⸗ re potioꝛa: ⁊ nulla re eſſe contentũ: cui qð deeſt:iu dicet pꝛeferen dũ. nam ⁊ qui verbi gratia vxoꝛem habet ſpecioſam petulanti oculo vel animo:reſpicit pulcrioꝛem. ⁊ ve ſte pꝛectoſa indutus pꝛecioſioꝛem affectat ⁊ poſſidens multas diuitias:nuidet diti oꝛi. Videas iam multis pꝛedijs ⁊ poſſeſ⸗ ſionibus ampliatos adhuc tamen indies agrum agro copulare:atq; infinita cupidi tate dilatare terminos ſuos. Eideas ⁊ qͥ regalib domib ampliſq; habitant pala⸗ cis nihilominꝰquotidie ↄiungere domũ ad do mũ.⁊ inquieta curioſitatè edificare: diruere:mutare quadra rotundis. Quid homines ſublimatos honoꝛibo. An non inſatiabili ambitione magis ac magis to tis virib conari ad altioꝛa videmus. Et hoꝝ animũ idcirco nõ eſt finis:qꝛ nil ĩ eis ſummũ ſingulariter reꝑitur vel opoꝛtunũ Et quid mirũ ſi inferioꝛibꝰ ⁊ deterioꝛib contentus nõ ſit qui circa ſummũ vł opti mñ quieſcere non poteſt. Sed hoc ſtultuʒ ⁊ extreme dementie eſt: ea ſemg apetere d nunqᷓ; nõ dico ſatient ſed temperent appe titum.dum quicqͥd taliũ habueris: nihi⸗ lominus nõ habita concupiſcas ⁊ ad qq; defuerunt:ſemꝑ inquietus anheles. Ita em̃ vt ꝑ varia ⁊ fallacia mũdi oblectamẽ⸗ ta vagabundus animꝰ inani laboꝛe diſ⸗ currens fatiget᷑:nõ ſatietur dum quiqquid famelicꝰ ingiutierit:paꝝ reputet adidqð ſuꝑeſt deuo?andũ ſꝑq; nõ minꝰanxie cupi at qᷓ deſũt qᷓ; q̃ adſũt lete poſſideat. Quis em̃ obtineat vniuerſa Quãqᷓ; ad modicũ id qð quiſq; cũ laboꝛe obtinuerit:cũ timo re poſſederit certus qͥdem nõ ſit an cũ do⸗ loꝛe amittat. ſi directo tramite voluptas ꝑuerſa contendit ad optimum feſtinat ad id vnde poſſit impleri Immo vo his an⸗ fractibo ludit ſecum vanitas mẽtitur iniqͥ tas ſibi. Si ita vis adimplereqð vis hoc eſt ſi illud appꝛehendete vis quo appꝛehẽ⸗ ſo nil tamen amplius velis quid tentare opus eſt cetera.curris ꝑ deuia:⁊ lõge ante moꝛieris:quã hoc circũitu ꝑuenias adop tatum. Hoc ergo in circũitu ambulãt. na turaliter appetentes vnde finiõt agetitũ. ʒ inſipienter reſpuenteſ vn de pꝛopinquẽt Me diligendo fini.fini dico non ↄſumptionis ſed ↄſum mationis. Quamobꝛem non btõ finecõ⸗ ſumari ſed cõſumi vacuo laboꝛe accelerãt qui reꝝ magis ſpecie:quã auctoꝛitate dele ctantur pꝛius vniuerſa percurrere ⁊ de ſin gulis cupiunt expꝑiri qᷓ; ad ipᷣm curẽt vni⸗ uerſitatis oĩm ꝑuenire. Et quidem perue⸗ nirẽt.ſi qũq; voti compotes effici poſſent vt om̃ia.ſ.pᷣter omniũ pncipiũ vnus ali⸗ quis obtineret. Ea nanq; ſue cupiditatis lege:qua in rebꝰ ceteris non habita faſtidi re ſolebat:mox om̃ib que in celo ⁊q̃ĩ terra ſunt obtentis ⁊ contemptis tãdem ad ip⸗ ſum proculdubio curreret qui ſolus deeſſe om niũ deus Poꝛro ibi quieſceret:qꝛ ſicut cura nulla reuocat qͥes:ſic nullavltra iam icqetudo ſollicitat. Diceret ꝓ certo. WMihi aũt adherere deo bo nũ eſt. Diceret Quid em̃ mihi eſt ĩ celo ⁊ a te quod volui ſuper terram. Et item. Deꝰ coꝛdis mei ⁊ pars mea deus ineternũ Sic ergo vt dictũ eſt. ad id quod optimũ eſt quiuis cupidꝰ pꝛe⸗ ueniret:ſiquidem ante cuncta que cupitaſ ſequi poſſet. Veꝝ qm̃ id om̃ino impoſſi⸗ bile perſtruit ⁊ vita bꝛeuioꝛ ⁊ ꝓtus infi⸗ miot:⁊ conſoꝛs numeroſioꝛ. Vongo pꝛole cto itinere ⁊ caſſo laboꝛe deſu dant:qͥ dum queq; deſiderant attingere volũt ad cun⸗ ctoꝛum deſiderabilium: nequeunt ꝑrin⸗ gere finem. Et vtinam attingere vniuer⸗ fa oĩno:⁊ non experiri mag vellent. Hoe em̃ facile poſſent ⁊ nõ incaſſum. Nã ⁊ ani mus ſenſu quidem carnali tanto velocio? quãto perſpicatioꝛ ad hoe datus eſt vr il⸗ lo ad omnia pꝛeueniat:nilq; audeat con⸗ tingere ſenſus:qð animus pꝛecurrens an⸗ te vtile non ꝓbauerit. Hinc em̃ arbitroꝛ dictum:om̃ ia pꝛobate quod bonũ eſt tene te:vt videlicet ille hinc pꝛouideat:ne is ſu um vo tum niſi ad illius iudicium conſeqᷓ tur. Alioquin non aſcendes in montem dñi:nec ſtab in loco ſctõ eiꝰpꝛo eo:ꝙ in va no acceperis animam tuam. Hoc eſt ani⸗ mam rationalem:dum inſtar pecoꝛis ſen⸗ ſum ſequeris:ratione quidem ocioſa:⁊ nð reſiſtente in aliquo. Quoꝛum ita; ratio non pꝛeuenit:greſſus currunt:ſed extra vi⸗ am.ac pꝛoinde apoſtoli ſpꝛeto conſilio nð ſic currunt vt appꝛehendãt. Quãdo erem apꝛehendant: quẽagpꝛchendere niſi poſt 6 — — S2 —— — — ——— —— nduns dini teibquucin hdoammgilitzt ſee Faanininn dodoic dunij — licozuupuh m. dmzm: naeni Synni x optmiinsz⸗ Fndem mmt =· Reziitiun fhuivumi rs nunnrhſi x ꝛcꝛjolm mſuenbim mM . Erun mM eomnia nolũt. Diſtoꝛtũ iter ⁊ circuitus in finitus cũcta pᷣmitus attentare velle. Ju⸗ ſtus autẽ non ita: audiens nẽpe vitupera tio nem multoꝛũ cõmoꝛantiũ in circuitu. Multi em̃ ſunt viam latã pergentes:que ducit ad moꝛtẽ. Ipſe ſibi regiã eligit viaʒ hon decinãs ad dexterã:vel ad finiſtrã. Deniq; atteſtante ꝓpheta ſemita iuſti re cta eſt:rectus callis iuſti ad ambulan duʒ Hi ſunt qͥ ſalubꝛi compẽdio experti ſint moleſtũ hunc? infructuoſum vitare cir⸗ cuitũ: verbũ abbꝛeuiatũ ⁊ abbꝛeuians eli gentes:nõ cupere quecũq; vident:ſed ven dere magis.q̃ poſſident:⁊ dare pauperib Beati plane pauꝑes:quoniã ipſoꝝ eſt re gnů celoꝛũ. Vmnes quidẽ currũt:ſed int currentes diſcemit᷑. Den iq; nouit domi⸗ hus viã iuſtoꝛum:et iter impioꝛũ peribit. Ideo autẽ melius eſt mo dicũ iuſto ſuper diuitias peccatoꝛũ multas: quoniã qͥdeʒ vtſapiens loqui᷑⁊ inſipiẽs excipitur.qui diligit pecuniã:non ſaturabit᷑pecuniq:q autẽ eſuriũt ⁊ ſitiunt iuſticiã.ip̃i ſaturabũ tur. Juſticia ſiquidẽ vitalis et naturalis. pecunia po ſic nõ replet vel minuit animi famẽ:qᷓ; coꝛpoꝛis ventus Deniq;:ſi fame licũ hom inẽ apertis faucibꝰ vento inflatꝭ haurire buccis aerẽ cernas:quo quaſicõ⸗ ſulat fami:nonne credas inſanire Et non minoꝛis inſanie eſt:ſi ſpiritũ rationalẽ re⸗ bus putes quibuſcũq; coꝛpoꝛalib adim⸗ pieri. Nec illa ſane ſpũalibus:nec iſte e re gione refici coꝛpoꝛalibꝰ queũt. Benedic anĩa mea do mio:qui repiet in bonis deſi deriũ tuũ. Replet in bonis:excitat ad bo⸗ nñ:tenet in bon o p̃uenit. ſuſtinet. implet. Ipſe facit vt deſideres:ip̃e eſt quod deſi⸗ deras. Pixi ſupꝛa.cauſa diligẽdi deuʒ de us eſt. Vlerũ dixi.nã ⁊ efficiens ⁊ finalis. Ipſe dat occaſionẽ:ip̃e curat affectioneʒ. deſideriũ ipſe cõſumat. Ipe facit vel po⸗ tius factus eſt vt amaret᷑ipſe ſpera amã dus feliciꝰ.ne in vacuũ ſit amatus. Eius amoꝛ noſtrũ pꝛeparat ⁊ remũerat. Pꝛece⸗ dit benignioꝛ.rependit᷑ iuſtioꝛ. expectatur ſuauioꝛ. Diues eſt oĩ! is.qui inuocãt eũ: nec tamẽ habet quenqᷓ; ſeipo melius. Se dedit im meritũ:ſe ſeruat in pꝛemiũ:ſe ap? ponit in refectionẽ animarũ ſancraꝝ:ſe in redemptionẽ diſtrahit captiuoꝝ Bonus Deum. es dñe anie q̃renti te. Quid ergo inuenien ti. Sed tñ in hoc eſt mirũ:ꝙ nemo te que rere valet:nili qͥ pꝛius inuenerit. Vis igit᷑ inueniri:vt queraris:queri vt inueniaris. Potes quidẽ inueniri.non tamẽ pᷣueniri. Nam etſi dicimꝰ. mane oꝛatio mea p̃ue⸗ niet te. non dubiuʒ tamẽ ꝙ tepida ſit oĩs oꝛatio: quã nõ pᷣuenerit inipiratio. Dicen dũ iam vbi inchoetamoꝛ noſter:quoniaʒ vbi conſumet᷑ dictũ eſt. Zimoꝛ eſt affectio naturalis vna de qᷓt⸗ tuoꝛ q̃ note ſunt:nõ opus eſt noĩare. QOð ergo naturale eſt iuſtuʒ quidẽ foꝛet:pꝛimo omniũ auctoꝛi deſeruire nature:vnde ⁊di ctum eſt:pꝛimũ ⁊ maximũ mandatũ:dili ges dominũ deñ tuuʒ. Sed quoniã natu ra fragilioꝛ. atq; infirmioꝛ eſt? ipſi pꝛimũ imperãte neceſſitate cõpeilit᷑ inſeruire:⁊ eſt amoꝛ carnalis quo ante oĩa hõ diligit ſe⸗ ipſum ꝓpter ſeipiuʒ. ondũ quipe fapit: niſi feipm ſicut ſcriptũ eſt:pꝛius qð anlale deindeqð ſpũale. Nec pᷣcepto indicitur. ſed uaturale inſeri᷑. Quis nẽpe carnẽ ſu⸗ am odio hahuit. At po ſi ceꝑit amoꝛ idẽ: vt aſſolet ꝓcliuioꝛ eẽ ſiue ꝓfuſioꝛ:⁊ neceſſi⸗ tatis alueo minie cõtentos cãpos etiã vo luptatꝰ exũ dans.latius viſus fuerit occu pare:ſtatim ſuꝑfiuitas obuiãte mandato cohibet᷑.cũ dicit:diliges ꝓximũ tuũ ſicut teipᷣm. Juſtiſſime quidẽ vt cõſoꝛs nature nõ ſit exoꝛs ⁊ gre iliuꝰ pᷣſertim gratie:q̃ na ture inſita eſt. Qð ſi grauat᷑ homo frater⸗ nis non dico neceſſitabus ſubuenire: ſed voluptatibꝰ deſerutre: caſtiget ipe ſuas:ſt nõ vulteſſe trãſgreſſoꝛ. Quantũ vult ſibi in dulgeat: dũ eque ⁊ pximo tãtundẽ me⸗ minerit exhiben dũ. Frenũ tibi tãperautie imponit᷑ o hõ ex lege vite et diſcipline:ne poſt cõcupiſcentias tuas eas ⁊ pereas.ne de bonis nature hoſti ſeruias anĩe. hoc eſt libidini. Quã iuſtiꝰatq; honeſtꝰ cõmu⸗ nicas illa cõſoꝛti qᷓ; hoſti.i.ꝓximo. Et qͥ dem ſi ex ſaptẽtis cõſilio a voluptatibo tu⸗ is auerterꝰ.⁊ iuxta doctrinã apłi victu ve ſtituq; cõtentus pauliſper ſuſpẽdere non graueris am oꝛẽ tuũ a carnalibꝰ deſiderijs q̃ militant aduerſus aĩam. Sane qð ſub⸗ trahis hoſti anĩe tue:cõſoꝛti nature puto nõ grauaber impartiri. Tũc amoꝛtuus ⁊leptans erit:⁊ iuſtꝰ ſi qð ꝓpꝛijs ſubtra⸗ —— — 6. * 4 7 3 5 * . 5 3 1 13 3 2 33 3 i 3* 14 6 2 t ₰ 1 f 6 5 . i 8 3 1 1 4 . ſi 1 3 3 2 1 3 6 5 ſ 1 1 1 1 3 ₰ 1 „ 1 F 1 ſ 1 1 1 hit᷑ voluptatibo fratrẽ neecſſitatibꝰ nõ ne⸗ ge. Sic amoꝛ carnalis efficit᷑ ſocialis.cuʒ in ↄmuneꝓptrahit᷑. Si aũt dũ cõmunicas Pximo foꝛte tibi defuerint etiã neceſſaria: qͥd facies. Quid em̃ niſi vt cũ omni fidu cia poſtules ab eo:qͥ dat oĩb affluenter et nð impꝛoperat:qͥ aꝑit manũ ſuã ⁊ implet ome aial bñdictione. Dubiũ ſiquidẽ non eſt:ꝙ aſſit libent᷑ in neceſſarijs qͥ pleriſq; et in ſuꝑfiuis nõ deeſt. Deniq; att.pᷣmũ qͥri⸗ te regnũ dei ⁊ iuſticiq eiꝰ.⁊ hec oĩa adijciẽ tur vob. Sponte datuꝝ ſe pollicet᷑ neceſ⸗ ſaria.ſupꝑflua reſtringenti:etꝓximũ diligẽ ti. Hoc qͥpe eſt pᷣmũ q̃rere regnũ dei:⁊ ad uerſus pcti imploꝛare tyrannidẽ. Pudisi cie potius ac ſobꝛietatꝰ ſubire iugũ. qᷓ; re⸗ gnare pctĩ in tuo moꝛtali coꝛꝑe patiars. Poꝛro aũt ⁊ hoc iuſticie eft. cum quo tibi eſt natura cõis:natura quoq; cũ eo munꝰ nõ hie din iſuʒ. Vt tñ ꝑfecta iuſticia ſit di ligere ꝓximũ:deuz in cauſa hẽe neceiſe eſt. Alioqui pꝛoximuʒ pure diligere quõ põt qͥ in deo nõ diligit. Poero in deo diligere nõ põt. qͥ deũ nõ diligit. O poꝛtet;ᷓ deuʒ diligi pꝛius: vt in deo diligi poſlit ⁊ pꝛo⸗ ximꝰ. Facit ꝗᷓ ⁊ ſe diligi deꝰ:qͥ cetera bona facit. Facit aũt ſic. Qui naturã ↄdidit ip ſe ⁊ꝓtegit. Nã ⁊ ita condita fuit:vt habe at ugit neceſſariũ ꝓtectoꝛtẽ.quẽ habuit et cõditoꝛẽ:vt q̃ niſiꝑ ipᷣm nõ valuit eſſe nec ſine ipᷣo valeat oĩno ſubſiſtere Qð ne fane de ſe treatura ignoꝛet:ac ꝑ vim ſibi:qð ab ſit:ſuꝑbe arroget beueficia creatoꝛis: vult boĩem iſdem ↄditoꝛ alto quidẽ ſalubꝛiq; cõſilio tribulatiõibus exerceri:vt cũ defe⸗ cerit homo ⁊ ſubuenerit deꝰ dũ homo li⸗ berat᷑ a deo:deus ab hoie vt dignũ eſt ho neret᷑. Hoc eim̃ dicit. Inuoca me in dietri bulatiõis:eruam te:et honoꝛificabis me. Fit itaq; hoc tali modo vt hõ aĩalis ⁊ car nalis. qui pᷣter ſe neminẽ diligere nouerat eti deü velꝓpter ſe amare incipiat.qð in ipſo nimiꝝ. vt ſepe exꝑtus eſt: oĩa poſſit.q poſſe tñ poſſit:⁊ ſine ipſo poſſit mhil. Amat ergo 1ã deũ:ſed ꝓpter ſe interim. sdhuc nõpter ᷣm. Eſt tñ quedã pꝛudẽ⸗ tia ſcire:qͥd ex te:quid ex dei adiutoꝛio poſ ſis.et ipſi ſeruare te in ſenſum.qͥ te tibi ſer nat illeſum. Ac ſi frequẽs ingruerit tribu latio:ob quã ⁊ frequẽs ad deũ cõuerſio fi⸗ De diligendo at:et deo eque frequẽs liberatio cõſequs tur. Nonne etſi fuerit ferreũ pectꝰ. vel coꝛ lapideũ totiẽs liberatum:emolliri neceſſe eſt ad gratiã liberant?: quatenꝰ deũ homo diligat.non ꝓpter ſe tantũ:ſed ꝓpteripᷣm. Et occaſione qͥpe frequentiũ neceſſita tũ.crebꝛis neceſſe eit imp̃cationib deñ ab hoĩe frequentari frequẽt an do guſtarigu⸗ ſtando,ꝓbari qᷓ; ſuauis eſt dñs. Ita fit vt ad diligendũ pure deũ plus iã ip̃ius gu ſtata illiciat ſuauitaſ:q; vꝛgeat neceſſitas ita vt exemplo ſamaritanoꝝ dicentiũ mu lieri.q̃ ad eſſe dũm nũciauerat.iã nõ ꝓpter tuã loquelã credimꝰ.ipſi enim audiuimꝰ ⁊ſcimꝰ.qꝛ ip̃e vere ſaluatoꝛ eſt müdi. ta inqᷓ; ⁊ nos illoꝛũ exẽplo carnẽ noſtrã allo quẽtes dicamꝰ merito. Jam nõ ꝓptertuã neceſſitatẽ deñ diligimꝰ.ipſi em̃ guſtaui⸗ mus quoniã ſuauis eſt dñs Eſt em̃ car⸗ nis qdam loquela:neceſſitas et beneficia Pe experiendo pꝛobat.geſtiẽdo renũciat. taq; ſic affecto: iã de diligẽdo pꝛoximo implere mandatũ nõ erit difficile. Amat quippe veracit deũ:ac pꝛo hoc q̃ dei ſunt. Amat caſte:⁊ caſto nõ grauat᷑ obediremã dato:caſtificans magis coꝛ ſuũ.vt ſcp̃tuʒ eſt in obedientia charitatꝭ. Zmat iuite.et mandatũ iuſtũ libenter amplectit᷑. Amoꝛ iſte merito gratus qꝛ gratuitus caſtus eſt quia nõ impedit᷑ verbo neq; ligua.ſ; ope⸗ re ⁊ veritate. Juſtꝰ eſt quoniã qualis fu ſtipit᷑:talis et redditur. Qui em̃ ſic amat haud ſecus pꝛofecto qᷓ; amatus eſt amst.· querẽs et ipſe viciſſim nõ que ſua ſunt ſed que ieſu xp̃i: quẽadmodũ ille noſtra vł po tius nos ⁊ non ſua queſiuit. Sic amat q́ dicit. ↄfitem ini dño quoniã bonus. Qut domino cõfitetur nõ quoniã ſibi bonꝰ eſt ſed quoniã bonus eſt hic vere diligit deñ Prer deũ.⁊ non ꝓpter ſeipſum. Non enim ſic amat de quo dicit᷑.confitebit᷑tibi cũ be nefeceris eiFit⸗ eſt tertius amoꝛis gradꝰ quo iam ꝓpter ſeip̃m deus diligit᷑. ¶elix qui meruit ad quartuʒ vſq; ꝑtin⸗ gere quatenus nec ſeiß̃m diligat homo ni ſiꝓpter deũ. Juſticia tua deus ſicut mon⸗ tes dei. Amoꝛ iſte mons eſt ⁊ mons dei ex celſus. Reuera mõs coagulatꝰ mons pin guis. Quis aſcẽdet in montẽ dñi. Quis dabit pennas mihi ſicut colũbe ⁊ volabo en timiut vMnnuin l&¶ otipii niint n unt 6— 1 ln Luciu n— am n h ⁊requieſcaʒ. Factꝰ eſt in pacelocus iſteet habitatio eiꝰ in ſpon. Heu mihi.qꝛ inco latꝰ meus ꝓlongatꝰ eſt. et caro ⁊ ſanguis vas luteũ terrena inhabitatio quãdo ca⸗ pit hoc Quãdo huiuſcemodi experit᷑ affe ctũ. vt diuino debꝛiatus amoꝛe animus. oblit? ſui factuſq; ſibi ip̃i tanqᷓ; vas ꝑdi⸗ tũ totus ꝑgat᷑ in deũ.⁊ adherẽs deo:vnꝰ cũ eo ſpũs fiat et dicat defecit caro mea et coꝛ meũ deꝰ coꝛdis mei ⁊ pars mea deus ineternũ. Beatũ dixerim ⁊ ſanctũ cui tale aliqͥd ĩ hac moꝛtali vita raro interdũ aut vel ſemel.⁊ hocipᷣm raptim atq; vniꝰ vix momẽti ſpacio experiri donatũ eſt. Te em̃ quodãm odo ꝑꝓdere tanqᷓ; qͥ nõ ſis.⁊ oĩno nõ ſentire tẽᷣm. ⁊ a temetipſo exinaniri ⁊ pene annullari.celeſtis eſt cõuerſatiõis nõ humane affectiõis. Et ſiquidẽe moꝛtali⸗ bus quiſpiã ad illud raptim interduʒ vt dictũ eſt ad momentũ admittit᷑.ſubito in uidet ſeculũ.neq; ꝑturbat dei malicia.coꝛ pus moꝛti aggrauat.ſolliciat carnis ne⸗ ceſſitas.defectus coꝛruptiõis nõ ſuſtinet. quodq; his violẽtius eſt. fraterna reuocat charitas. Meu redire in ſe.recidere in ſua cõpellit᷑.et miſerabilit᷑ exclamare. Domie vim patioꝛ reſpõde pꝛo me. Et illud. In felix ego homo qͥs meliberabit de coꝛpo⸗ re moꝛtis huiꝰ. Quoniã tñ ſcriptura loqͥ⸗ tur.deũ o ia feciſſe ꝓpter ſemetipᷣm.erit ꝓ⸗ fecto.vt facturaſeſe quã doq; cõfoꝛmet et cõcoꝛdet auctoꝛi. O poꝛtet pꝛoinde in eü⸗ dem ſpm̃ nos affectu quãdoq; tranſire.vt quõ deus omia eſſe voluit ꝓpter ſemetip⸗ ſum ſic nos quoq; nec noſip̃os:nec aliud aliqͥd fuiſſe vel eſſe velimꝰ niſi eque ꝓpter ipſum.ob ſolõ videlicʒ ip̃ius voluntateʒ nõ noſtrã voliptatẽ. Selecrabit ſane non tam noſtra vel ſopita neceſſitas vel ſoꝛti⸗ ta felicitas.qᷓ; qð eius ĩ nob ⁊ de nob vo⸗ luntas adimpleta videbit᷑:qð ⁊ quotidie poſtulamꝰ in oꝛatiõe.cũ dicimꝰ:fiat volũ tas ſicut in celo ⁊ in terra. O amoꝛ ſanctꝰ ⁊ caſtus:o dulcis ⁊ ſuauis affectio. O pu ra ⁊ defecata intẽtio volũtati:co certe de⸗ fecatio:⁊ purioꝛ: quo in ea deꝓpꝛio nil iaʒ admixtũ relinquit᷑: eo ſuauioꝛ ⁊ dulcioꝛ.q totũ diuinũ eſt. qð ſentit᷑. Sicaffici. deifi⸗ caſi eſt. Quõ ſtilla aque modica młto in fuſa vino: deficerea ſe tota videf:vñ ⁊ ſa⸗ Beum. poꝛem vini induit ⁊ coloꝛẽ.et quð ferrum ignitũ.et candẽs igni ſimilimũ fit. pᷣſtina ꝛiaq; foꝛma exutũ.et quð ſolis luce pꝛo iu⸗ aer in eandẽ tra nſfoꝛmat᷑ lumiĩs cla ritatẽ.adeo vt nõ tam illuminatꝰ qᷓ; im lumen eſſe videat᷑:ſic omnẽ tunc in ſanct? humanã affectionẽ quodã ineffabili mo⸗ do neceſſe erit a ſemetipſa liqueſcere: atqʒ in dei penitus tranſfundi volũtatẽ. Alio quin quõ om̃ia in omibus erit. deus ſi in homie de homie. Quicqᷓ; ſupererit. Ma nebit quidẽ ſubſtantia:ſed in alia foꝛma: alia gloꝛia.aliaq; potentia. Quãdo hoc erit. quis hoc videbit:qͥs poſſidebit. Qñ veniã ⁊ apparebo ante faciẽ der. Dñe de⸗ us meus. tibi dixit coꝛ meñ:exqſiuit te fa⸗ cies mea faciẽ tuã dñe requirã Putas vi debo tempiũ ſanctũ tuũ. Ego puto nemi nem niſiſane perfectũ in tem plũ ire. Dili⸗ ges dominũ deũ tuũ ex toto coꝛde tuo.et ex tota aĩa tua.et ex tota virtute tua quo⸗ uſq; ip̃m coꝛ cogitare iã nõ co gatr̃decoꝛꝑe ⁊ ania eidẽ in ſtatu viuificãdo ⁊ ſenſifican do intẽdere deſinat.⁊ Fᷣtus eiuſdẽ reuela⸗ ta moleſtijs.in dei potentiã roboꝛet᷑. Im⸗ poſſibile nanq; hãc eſt totã ad deñũ ſecolii gere.⁊ diuĩo infigere vultui.qᷓ; diu eã huic fragili.⁊ erũnoſo coꝛꝑi intentã ⁊ diſtẽtam neceſſe eſt ſubſeruire· Itaq; in coꝛꝑe ſpũa⸗ li.et immoꝛtali: in coꝛꝑe integro placido placitoq;.⁊ per omĩa ſubiecto ſpiritui ſpe ret ſe auia quartũ appᷣhendere amorꝭgra dũ vłpotius in ip̃o appᷣhendi.quippe qðᷣ dei potentie eſt dare cui vult. non humg⸗ ne induſtrie aſſequi. Tũc inqᷓ; ſummũ ob tinebit facile gra dum:cũ in gaudiũ domi ni ſui pꝛomptiſſime ⁊ auidiſſime feſtinan tẽ. nulla iam retardabit carnis illecebꝛa: nulla moleſtia cõturbabit Putamꝰ neta men hãt gratiã vel ex parte ſanctos mar⸗ tyres aſſecutos:in illis adhuc victoꝛioſis coꝛpoꝛibus cõſtitutos. Magna vis pꝛoꝛ ſus amorꝰ.illas aĩas introꝛſus rapuerat: qua ita ſua coꝛꝑa foꝛis exponere.⁊ toꝛmẽ ta cõtemnere valuerũt. At ꝓfecto doloꝛis acerrimi ſen ſus non niſi turbare ſe renum et ſi ne perturbare. Quid autem iam ſolu tas coꝛpoꝛibus. Immerſas ex toto tredi mus · immenſo illo pelago eterni lumi⸗ bis etlummoſe eternitatis. Sed ſi non⸗ —— —.——. nunqᷓ; velint ſua coꝛpoꝛa recepiſſe. aut cer te recipere deſiderẽt et ſperent. lquet pꝛo: culdubio ner duʒ a ſeip̃is penitus immu tatas:quibus cõſtat nec vum penitus de⸗ eſſe de pꝛopꝛio:quo vł modice intentio re flectat᷑. Donec ergo abſoꝛpta ſit moꝛs in victoꝛia.et noctis vndiq; terminos lux ꝑ hẽnis inuadat ⁊ occupet:vſq;quaq;.qua tenus.⁊ in coꝛpoꝛib gloꝛia celeitꝰ effulge⸗ at:non poſſunt ex toto anĩe ſeipfas expo⸗ nere. et tranſire in deũ. Nimirũ ligate coꝛ poꝛibus etiã̃ tunc et ſi non vita vel ſenſu: certe affectu naturali.ita vt abſq; his nec velit nec valeãt cõſumari. Jtaq; ante re⸗ ſtaurationẽ coꝛ poꝛũ non erit ille defectus animoꝛũ:qui ꝑfectus ⁊ ſummus eſt ipſo⸗ rum ſtatus.nec carnis iam ſane cõſoꝛtiuʒ ſpiritus reqͥreret:ſi abſq; illa conſumaret᷑. Enimuero abſq; pꝛofectu anĩe nec poni⸗ tur co?pus.nec ſumitur. Deniq; pꝛecioſa in cõſpectu domini:moꝛs ſanctoꝛuʒ eius. Quod ſi moꝛs pꝛecioſa. quid vita: quid ila vita. Nec miruz ſi coꝛpus iam gloꝛie cõferre videt ſpũi.quod ⁊ infirmũ ⁊ moꝛ⸗ tale ↄſtat ip̃i nõ mediocrit᷑ valuiſſe O qᷓ; verũ locutꝰ eſt. qui dixit. duigentibꝰ deũ. oĩa cooperant᷑ in bonũ. Valet deũ diligẽ ti aĩe coꝛpus ſuũ infirmũ.valet moꝛtuuʒ. valet ⁊ reſuſcitatũ. Pꝛimo qͥdẽad fructũ penitẽtie.ſecũ do ad requiem.poſtremo ad cõſu mationẽ. Merito ſine illo ꝑfici non vuit.qð in oĩ ſtatu bonũ ſibi ſubſerui rep̃⸗ ſentit. B onus plane fiduſq; comes caro ſpũi bono.q̃ ipᷣm aut ſi onerat iuuat. aut ſi nõ iuuat exonerat.aut certe iuuat ⁊ mi⸗ nime onerat. Pꝛimꝰ ſtatꝰ laboꝛioſus ſed fructuoſus. Scðᷣs ocioſus ſed minime fa ſtidioſus. Tertiꝰ ⁊ gloꝛioſus. Audi ⁊ ſpõ ſum in cãticis ad ꝓfectũ hunc trim odũ in uitan ẽ: Comedite inqt amici ⁊ bibite et inebꝛiamini chariſſimi laboꝛãtes in coꝛ⸗ poꝛe vocat ad cibũ.iã poſito coꝛꝑe qͥeſcen tes ad potũ inuitat: reſumẽtes coꝛꝑa etiaʒ vt inebꝛient᷑ impellit. Quos ⁊ vocat cha riſſimos:nimiruʒ charitate pleniſſimos: Hã ⁊ in ceteris qͥs nõ chariſſimos.ſʒ ami cos apellat differẽtia eſt.vt hi quidẽ qui carneadhucgrauati gemũt.chari habeã⸗ tur ꝓ charitate qᷓ; habẽt.qui po ſoluti iaʒ carnis cõpede ſunt.eo ſunt chanoꝛes. qͥ et De diligendo ꝓimn ptioꝛes atʒ expeditioꝛes facti ad amã dũ. Poꝛro ꝓ vtriuſq; merito noĩat᷑ ⁊ cha⸗ riſſimi.qᷓ recepta iã ſecũda ſtola in coꝛꝑibꝰ vtiq; cũ gkia reſumptꝰtãto in dei ferunt᷑ amoꝛe liberioꝛes ⁊ alacrioꝛes:qᷓ;to ⁊ deꝓ pꝛio nil iã reſiduuʒ eſt qð eos aliquatenꝰ ſollicitet.vel retardet. 2* quidẽ neuter ſi bi reliquoꝝ ſtatuũ vendicat: cũ ⁊ poꝛi coꝛ pus cũ laboꝛe poꝛtet.⁊ in ſecũdo q́; non ſi neꝓpꝛietate deſiderij expectet. Pꝛimo ꝗ̊ fl⸗ delis ania comedit panẽ ſuũ.ſed heu iſu⸗ doꝛe vultꝰ ſui. In carne qͥppe manens ad huc ambulat ꝑ fidẽ.qᷓ; ſane oꝑari per dile ctionẽ neceſſe eſt:qꝛ ſi nõ oꝑat᷑ moꝛtua eſt. Poꝛro ip̃ᷣm opus cibus eit dicẽtedñome us cibus eſt. vt faciã voluntatẽ pĩis mei⸗ Dehinc carne exuta:iã pane doloꝛis non cibat᷑ ſʒ vinũ amoꝛis tanqᷓ; poſt cibů ple⸗ nus haurire ꝑmittit᷑.nõ purũ tñ. ſed quò ſub ſponſi noĩe ⁊ canticis dictũ legit. Bi bi vinũ meñ cũ lacte meo. Vino em̃ duul ni amoꝛis in aĩa ſuauitatẽ naturalis im⸗ miſit affectiõis:qua reſumere coꝛpꝰ ſuuz. ip̃m gloꝛificatũ deſiderat. Eſtuatgᷓ iã tũc fancte charitatꝰ potato vino ſed plane nõ dũ vſq; ad ebꝛierateʒ qm̃ tẽperat interim ardoꝛẽ illũ huiꝰ lactis ꝑmixtio. Ebꝛietas deniq; ſolet euertere mẽtes. atq; aios red⸗ dere imemoꝛes ſui. At nõ ex toto ſui obli ta eſt q̃ adhuc deꝓpꝛio coꝛꝑe cogitat ſ uſci tando. Ceterũ hoc adepto.qð ſolũ vtriq; deerat qͥd iã impedit a ſeip̃ᷣa quodãmodo abire.et ire tota in deuʒ:eoq; ſibi penitus diſſimilimã fieri q́ͥ deo ſimilima effici do nat᷑. Tum demũ ad craterã admiſſa ſapiẽ tie. illa de q̃ legit᷑. Et calix meꝰ inebꝛians qᷓ; preclarus eſt. Quid mirũ iã ſi inebꝛiat᷑ ab vbertate domꝰ dei. cũ nulla moꝛdente cura de ꝓpꝛio ſecura bibit purũ ⁊ nouũ i⸗ lud cũ chriſto in regno pĩis eius Hoc po cõuiuiũ triplex celebꝛat ſapiẽtia:⁊ ex vnd cõplet charitate. Ipſa cibans laboꝛãtes. ipᷣa porãs quieſcẽtes.ipſe regnãtes inebꝛi ans. Quõ aũt in cõuiuio coꝛꝑali ante ci⸗ bus.qᷓ; potus apponit᷑ qm̃ ⁊ lali oꝛdie na tura reqͥrit.ita ⁊ hic. Pꝛimo qͥdeʒ añ moꝛ tẽ in carne naturali. laboꝛes manuũ ñraꝝ mandqucamꝰ cũ laboꝛe.qð glutienduz eſt manducãtes. Poſt moꝛtẽ Fo in vita ſpi· rituali i bibimꝰ ſuauiſſima quadã facii Wap n *Scpak n hmip 2 an Auinuſin rän 6 Wnnmn du xnniiii p imnig n ilatnn ſhin 1 in iddbujii red tpemw¶jn g Mnuziinm u ni tin nlu. ani 1 Tdepwanii r npeütthtp⸗ n.—annuhih m Fin hda ini 8 iu imntn — aurſien aci dli eate. qð p̃eipi glutiẽtes.tandẽ rediuiuis⸗ coꝛꝑibus in vita ĩmoꝛtali inebꝛiemur mi ra plenitudine exuberãtes. Hoc pꝛo eo.ꝙœ ſpõſus in cãticis eanticoꝝ dicit.comedite amici ⁊ bibite inebꝛiamĩkm̃i. Comedite añ moꝛtẽ bibite ꝑꝰ moꝛtẽ.inebꝛiamiĩ poſt reſurrectioneʒ. WMerito iã chariſſimi.qͥ in charitate inebꝛiant᷑ ⁊ merito inebꝛiati.qꝛ adnuptias agni introduci merent᷑ eden⸗ tes ⁊ bibentes ſuꝑ mẽſaʒ illiꝰ in regno ſuo qñ ſibi iã exhibet glioſam ecctiam nõ ha⸗ bentẽ maculã neq; rugã. autaliqd hmõi⸗ Tuncpꝛoꝛſus inchꝛiat chariſſimos ſuos. tũc toꝛrente voluptatꝭ ſue potat. qñ̃ qui dem in cõplexu illo artiſſimo.⁊ caſtiſſimo ponſi ⁊ ſpõſe. fiuminis impetꝰ letificat ci uitatẽ dei. Qð non aliud eſſe arbitroꝛ.qᷓ; dei filiũ.qͥ tranſiens miniſtrat. quẽadmo dũ ipᷣe ꝓmiſit. vt ⁊ hic iam iuſtiepulent᷑ ⁊ exultent in cõſpectu dei.⁊ delectent᷑ in leti cia. Hinc illa ſatietas ſine faſtidio. Hinc inſat iabilis illa ſine inqͥetudie curioſitas Minc eternũ illud atq; inexplebile deſide riũ neſciẽs egeſtatẽ. Minc ⁊ deniq; ſobꝛia ſla ebꝛietas nõ mero ma dẽs ving ſed ardẽs deo· Ex hot iã quurtꝰ ule amotis ᷓᷓdus ꝑpetuo poſſidet᷑ cũ ſum me⁊ ſolus diligit᷑ deꝰ. qꝛ nec noſiß̃ os iaʒ niſiꝓpter ipᷣm diligimꝰ.vt ſit ip̃e pᷣmium amantiũ eternum. Diui Bernardi abbatis tracta tus de amoꝛe dei·ſpars pꝛima. Enite aſcendamꝰ ad montẽ dñi.⁊ vad domũ dei iacob.⁊ docebit nos vias ſuas intentiões.co gitatiões voluntates.affectiones.⁊ omĩa interioꝛa mea: venite aſcẽdamꝰ in moncẽ. vel locuʒ vbi dñs videt vel dñs videt᷑. Cure:ſollici tudies.anxietates.pene ſeruitutꝭ expecta⸗ te me hic cũ aſino coꝛpꝑe iſto:donec ego cũ puero.i·cũ intelligẽtia vſq; illuc ꝓperãtes reuertamur ad vos. Reuertamurenim et heu reuertemurqᷓ; cito Abducit em̃ nos a vob charitas ter frẽs abdi⸗ care vel abiurare nõ patit᷑ ritas charita⸗ tis:ſed licet retrahat vĩa neceſſitas:nõ p ter vos oĩno omittẽda eſt illa ſuauitas. Sie pᷣtutũ ↄuerte nos:⁊ of.t.⁊. ſ.erimꝰ. ſed beu důe qᷓ ppoſteruʒ ·qᷓ temeranũ.qᷓ; Seanoe mã bũanitatꝭ.ꝓtinentẽ intra ſe mãus di⸗ inoꝛdinatũ.qᷓ;pᷣſumptuoſũ.qᷓ; alienũ ade gula pitatis vbi ⁊ ſapiẽtie tue coꝛdeĩ mũ do velle videre deũ:ſed tu qͥ es ſumme bo nus.ſummũ bonũ.vita coꝛdiũ. lux oculo rũ interioꝝ ꝓpter bonitatẽtuã dñe miſere⸗ re.hec ẽ eſt mundatio mea. hec fiducia mea.cõtemplatio tua bone dñe. Ergo do mine deꝰ meus.qͥ dicis aĩe modo quo tu ſcis:ſalus tua ego ſum. Raboni ſumme magiſter:vnice doctoꝛ quẽ videre deſide⸗ ro:dic ceco mẽdito tuo:qͥd vis vt faciã ti⸗ bi.⁊ tu ſis qͥ iñ hoc ip̃m das:qᷓ; ex oibꝰ ſu⸗ is receſſibhꝛabiectis ꝓcul oĩbus ſeculi hu⸗ ius aititudinibꝛ.puicritudiin ⁊ qcquid cõcupiſcentiã carhis vłoculoꝝ vel ambi⸗ tionẽ ſpũs attẽptare põt vel ſolet: tibi di⸗ cat coꝛ meñ. exqſiuit te fa.m.fa.tu.dñe re⸗ quirã:ne auertas facieʒ tuã a me:ne decli⸗ nes in ira a ßuo tuo. Impꝛudẽs qͥdem:et impꝛobus ſum. O adiutoꝛ meꝰ antiqᷓ.et ſuſceptoꝛ meꝰ indefeſſe ſed amoꝛe amorꝭ tui facio. Sicut vides me nõ videntẽ:⁊ ſi cut dediſti mihi deſiderũ tui ⁊ ſi qͥd pia⸗ cet tibi in me.⁊ cito ignoſci ceco tuo ad te currẽti.⁊ manũ das in aliquibꝰ incurren⸗ do offendenti. U Reſpõdet q́ppe mihi intus ⁊ in anĩa.et mẽte mea tumultuãs in me.⁊ concutiens oĩa interioꝛa mea vox teſtificatiõis tue.et caligãt ocłi mei interioꝛes a fulgoꝛe ʒita⸗ tis tue ingerẽtis ſe mihi:qꝛ nõ videbit te hõ.⁊ viuere põt:ſed tñ ex pᷣcepto tuo ⁊ do⸗ no tuo ſto impetra fidei tue. fidei xpᷣiane. ln loco qͥ vere eſt penes te:in qͥ vt poſſum fero iterim patient᷑.⁊ amplettoꝛ.et deoſcu loꝛ tegentẽ ⁊ ꝓtegentẽ me dexterã tuam.⁊ aliquotiẽs ↄtemplans.et videre geſtiens poſterioꝛa videntꝭ me hůilitatẽ.ſ.ꝑ tran⸗ ſeuntẽ diſpenſatiõis hũanexp̃i filij tui ſu⸗ ſpitio.ſed cũ accedere geſtio ad eũ.⁊ vel ſi cut emoꝛiſſa illa infirme. ⁊ miſere aĩe mee a ſalutifero tactu vel fimbꝛie eius qᷓſi fu⸗ rari geſtio ſanitatẽ. vel ſicut thomas ille vir totũ eũ deſidero videre ⁊ tã gere.⁊ accedere ad ſacroſctm̃ iaterꝰ eiꝰ vul nus. hoſtiũ arce: qð ſctm̃ eſt ĩ latere. vt nõ tin mittã digitũ vel totũ manũ.ſed totus inttẽ vſq; ad ip̃m coꝛ ieſu in ſinũſanctoꝝ in arcã teſtamẽti.ad vꝛnã aureã̃ vicʒ ani⸗ —— 8 ee NEe — 5 vinitatis hey dã mihinoli me tãgere. ⁊ il lud de apocalypſi.foꝛis cães.ſicq; cũ di⸗ gms tonſcie mee verberib expulſus· et ꝓ⸗ Pulſus impꝛobitatꝭ ⁊ pᷣſumptiõis meepe nas luo. Rurſu mnq; ĩpetrã meã me recipi ens qj refugiũ eſt erinacijs ſpinis pctõt?um Plenis. reamplectoꝛ.⁊ reoſculoꝛ regentẽ. et ꝓtegentẽ me dexterã tuã.⁊ ex eoꝙ vel leui ter ſenſi vł vidi mag accẽſo deſiderio:vix patient᷑ expecto vt aliqñ auferas manuz tegentẽ.⁊ infundas gram iluminantẽ. vt tandẽ aliqñ ſᷣm reſpõſuʒ Fitatis tue moꝛ⸗ tuus mihi ⁊ viuẽs tibi reuelata facie ip⸗ ſam tuã faciẽ incipiã videre.et afficitibi a viſiõe faciei tue. Et o facies facies.qᷓ; btã facies qͥ affici tibi meret᷑ videndo te edifi caus in coꝛde tabnaculũ deo iacob.⁊ om nia faciens ſchm exẽplar.qʒ ei oſtendit᷑ in mõte boc vere. ⁊ cõpetent᷑ cantat. Tibi di xit coꝛ meũ exqͥſiuit te. fa.me.fa.t.d. requi. Itaq;. vt dixi ex dono gfetuecõtemplãs oẽs angelos conſcie mee vel termios. vni rex ſingularit deſidero videre te. vt om̃es fines terre mee videãt ſalutare dñi dei ſui vt amem.cũ videro qut amare hoc eſt vn dere deſidero. D ico em̃ mihi in languoꝛe deſiderij mei. Quis amat. qð non videt. quõ põt eſſe amabile.qð nõ aliquatenus eſt viſibile:ſed te deſiderãti amabilia qui dẽ tua occurrũt.et a celo. ⁊⁊ terra.⁊ ab oĩ creatura tua ſe mihi vltro offerũt.et inge⸗ rũt. O in olby adoꝛande.⁊ amabilis dñe q̃nto te manifeſtius ⁊ veriꝰ pꝛedicãt.⁊ ap pꝛobãt amabilẽ.t̃to ardentiꝰ te mihi fa⸗ tciũt deſidera bilẽ.ſʒ heu nõ ad fruẽdi ꝑfe⸗ ctã ſuauitatẽ ⁊ gaudiũ.ſed ad intentiõis et defectꝰ nð tñ ſine aliqᷓ ſuauitate toꝛmẽ⸗ t. Sicut em̃ non tibi ꝑfecteplacẽt oblata niſi mecũ.ſic bonoꝝ tuoꝝ ↄremplatio re⸗ ficit nos quidẽ dulcit. ſed nõ ſatiat ꝑfecte niſi tecũ. Hec eſt aĩe mee aſſidua exercita⸗ tio:hinc aſſidue ſcopo ſpm̃ meũ:⁊ cũ bõis ⁊ amabilib tuis.q̃ſi pedihus ⁊ mani⁊ totꝭ innitẽs virib furſuʒ tẽdo adteĩte.ſũ me amoꝛ:ſummũ bonũ. ſʒ qjnt otẽdo foꝛti us tãto retrudoꝛ duriꝰ in traʒ in memet? ipᷣm ſub memetip̃ o. Sic ðᷓ reſpictẽs et di⸗ ſcernẽs ⁊ diiudicãs memetipᷣm faccꝰ ſũmi hi ip̃i de meipſo laboꝛioſa q̃ſtio. Vñ dñe Deamoꝛebei amoꝛẽ amorꝰtui hẽe me in toto coꝛde.⁊ in tota aĩa meg. hucuſq; te faciẽte pꝛofeci vt deſiderẽ deſiderare te. ⁊ amẽ amarete. Sʒ h amãs qͥd amem neſcio. Qð eſtem̃ ama reamoꝛẽ deſiderare deſideriuz. Amoꝛe a⸗ mamꝰſi qͥd amamꝰ.deſiderio deſideram? . 7 koꝛſitan cũ amo amoꝛẽ:nõ amo amoꝛez certꝰ ſuʒ ꝑ gram tuõ delideriũ deſiderij· et amo qð amare volo.⁊ amo.qͥcqdãmo. ß me amantẽcũĩ dño laudat᷑ ⁊ amat᷑ aia mea qᷓ; pcuidubio deteſtarer ⁊ odio hẽem ſieã alibi.qᷓ; in dño ⁊ in eiꝰ amoꝛe inueni rẽ. Sʒ ⁊ de deſiderio.qͥd d icemꝰ ſidicã de ſiderãs iõ meinuenio deſiderãtẽ. Sʒ nũ⸗ q̃d deſideriũ tui deſiderantẽ q̃ſi nõ habeã aut deſideriũ maius qᷓ; habeam. Lũ igit᷑ hoc mõ deficiãt ⁊ caligẽt.⁊ cecu ciant interioꝛes ocłi mei oꝛo vt citius a te aꝑiant᷑ nõ ſiẽ aꝑi ſunt ade carnales oculi vt videre ↄfuſionẽ ſuã ſed vt videam dñe głiam tuã vt oblitꝰ pꝛauitatꝭ ⁊ pauptatꝭ mes totꝰ erigar.⁊ currã in amplerꝰ amord tul.vidẽs quẽ amauero ⁊ amãs quẽ vide ro ⁊ moꝛiẽs in me viuere incipiã in te cui peſſime eſt i ſe.ſʒ feſtina dñe netardaueris hʒ em̃ dñe ſapie tue gf̃a. vel gfetue ſapia ſiia cõpẽdia.⁊ qᷓ rõcmatiðis vel rõnis nul lis argumentꝭ nullis diſcuſſiõib q̃ſi qͥbul⸗ dã ſcalis ↄſcẽdit ad toꝛrẽteʒ. ſ voluptats tue ad plenũ amor tui gaudiũ. Cui hoc datũ ẽ fidelit᷑ q̃rens. fidelit᷑ pulſans ſepe repẽte ibi ſe iuenit. Sʒ o dñe qᷓ; rarũ eſt. ſi q5 me in aliq̃ huꝰgaudij mei ꝑte inuenio ( amo vociferoꝛ. Sñe bonũ eſt nos heſſe faciamꝰhic tria tabnacula fieri.fidei vnñ ſpei vnũ. ⁊ amoꝛi vnũ. Nunqͥd neſcio d dicã.cũ dicã. bonũ eſt nos ec. Sʒ repẽte cado in terrã qᷓſi moꝛtuꝰ.⁊ reſpiciẽs nihil video ⁊ me vbipᷣus erã inueĩo ĩ doloꝛe.ſ· coꝛdis ⁊ afflictiðe ſpũs. Vſqʒquo dñe v q;quo qᷓ; diu po.cõ.ĩ ani.m.d. in coꝛm. ꝑ diẽ qᷓ;diu nõ ꝑmanebit ſpũs ĩ hoiĩby:qꝛ ca ro ſũt. Sʒ venit ⁊ vadit ⁊ ſpirat vbi vult Sʒ in ↄuertẽdo dñs cap.ſyon facti erimꝰ ſiẽ ↄſolati. Tũc reple ẽ gaud.os no·⁊lig⸗ noexul. Interi. Heu mihiqꝛ incolat?me us ꝓlõ.eſt ha.cũ ha.ce.mul.inco. fu · a. m. S mñ̃det intꝰ mihiĩ coꝛde meo vitas co ſolatiõis tue ⁊ ↄſolatio pitati tue. Eſt a⸗ moꝛ deſiderij.⁊ eſt amoꝛ fruitiõis. Zmoꝛ meret᷑ aliqũ viſionẽ. viſio fruitionẽ fruis⸗ tie am ldiſdl qtion pl ctot arpt iin ⁊6nabl dñehica beiendin ſfontẽ vi ſuhcit. dec äpote ch.S dedůt. svebit ab aliqᷓ nreCe tepfne fe nten quj m ßno loꝝ vnctm̃ vkpotest uez deli Mbi Gan ßpian Plit.q pcedit. t guꝰnð ⁊ſe debi cherubin qnõpõt inisprſ rutqͥqsit mus adhe ſecoper gnietpui hſuo dꝛd Amoßvn amaecui reſine iui Plßeſb Nodehuite 1Wſuitnzt lniſiſuni Atoblpurt 15 ianinpn 7timuunuint u me nnnni i pintiniuh dhröuititu uM¶ rulii — au Snſiit iini rio amoꝛis ꝑfectionẽ. Sr̃as ago gre tueq loq; dignar ad coꝛ ſerui tui.⁊ anxijs eius qᷓſtionib aliq̃tenꝰ rñdes. Suſcipio etam plectoꝛ hãc ſpũs tui arrãᷓ.et letꝰ expecto in arra ꝓmiſſionẽ tuã eſidero itaq; amare te et amo deſiderare te.et mõ curro.vbi app hendã.in q́ app̃hẽſus ſum.ſ.vbi amẽ te ꝑfecte aliqũ pᷣoꝛ nos amaſti o amande ⁊amabil dñe. Sʒ eſt ne aliqũ aũt alicubi dñe hic amor? tui pᷣfectio. hec ĩ amoꝛe tuo btitudinis ↄſumatio vt ſitiẽs aĩa ad deũ fontẽ viuuz ſic ſatiet᷑. ſic impleat᷑.vt dicat ſufficit.miroꝛ qcunq; vbicũq; ille ſit.ſi nõ deficit. Sʒ vbl iſtiꝰ ſufficiẽtie eſt defectio. qᷓ põt eẽ ꝑfectio. Nuſq; ignit᷑ ⁊ nunqᷓ; ꝑfe⸗ ctio. Sʒ iniuſti dñe nũdd regnũ tuũ poſſi debũt. In iuſtꝰ aũt eſt. qͥ nõ tiñ deſiderat. ⁊ debitoꝛẽſe ſentu.⁊ ĩtelligit ſe amare qᷓ;tũ ab aliqᷓ̃ creatura rõnabili poſſibileẽ ama⸗ ri te Cõſtat illa btã ſeraphin.q̃ a vicinita te pñtie tue.a ckaritate viſionis tue arden tes interp̃ tat᷑.et ſunt plus amare teqᷓ; ali⸗ quẽ qͥ mnoꝛ eſt ĩ regno celoꝝ. Quiſi in re gno celoꝝ nõ dic minimꝰ.ſʒ nõnullꝰ eſt. vtiq; t̃ deſiderat amare te.q̃ntũ ab aliq vł potes amari vłdebes.⁊ h foꝛſitã eſt.in ille btũs mioꝛ.tm̃ te amare. q̃ntũ amat cũ; amat plus eo · nõ emula inſectatiõe Si vo etĩ amoꝛe 1 deſiderãr angeli ꝓſpicere. Deſiderãt ß pia ⁊ deuota intẽtiõe. pficit. qᷓnto feliciꝰ illũiatis ocłis interioꝛa Ppcetlit.tãto dulciꝰ ſen rit:⁊ intelligit.ſi in⸗ gratꝰ nõ eſt. ⁊ iniuſtꝰ ⁊ te plꝰ poſſe amari. ⁊ ſe debitoꝛẽ plus amare vł̃ qjntũ te amãt cherubin ⁊ ſeraphi. Sʒ qͥ deſiderat.qꝙ aſſe qͥnõ põt. miſerẽ. miſeria vᷣo a regno btitu dinis ꝓrſus aliẽa eſt Aſſequit᷑ Z deſide rat qͥſqͥs ibi alidd deſiderat. Quid diee⸗ mus ad hec. Quid inqᷓ; dicemꝰ.loq̃re ob⸗ ſecro dñe:qꝛ audit ſeruꝰ tuꝰ. Nũqͥd et ma⸗ gni et ꝑuioẽs qͥ in regno dei ſũt. vnuſqͥſq; in ſus oꝛdine ⁊ amat ⁊amare deſiderat.⁊ amor vnitas nõ ſinit.vt ſit diuerſitas dũ amat cui datũ ẽ ardẽtiꝰ.miĩoꝛ aũt ĩ amo re fine iuidia bonuʒ.vbicũq; videt amat qð ipe ſibi deſiderat.⁊ hʒ vtiq; amoꝛẽ q̃n tũcũq; ẽ.quẽĩ amãte amat. Nimiꝝ amoꝛ eſt qͥ amat᷑ qͥ ex maßᷓ bonitatꝭ ſue affluẽtia ⁊iam amãtes et coamãtes gaudẽtes ⁊ cõ audẽtes pari implet gr̃a.licʒ diſpari mẽ Pars pꝛima. ſura.⁊ q̃nto ſe amãtiũ ſenſib largiꝰ infun dit. tãto eos ſui capacioꝛes efficit ſatieta⸗ tẽ faciens ſed ſine faſtidio de ipſa fatieta tenõ minuẽs deſideriũ.ſed augẽs remota oĩ anxietudis miſeria. Imoꝛ.n.eſt vc di⸗ ctũ eſt.qͥ amat᷑.qͥ a voluptatꝰ ſue toꝛꝛente oẽʒ ab amatoꝛe ſuo repellit vłin fatietate faſtidij vł in deſiderio anxietudis vłin ʒe lãdo iuidie miſeriã:ilũians eos. vt dicit apłus a claritate ĩ claritateʒ.vt in lumine videãt lumẽ.⁊ in amoꝛe ↄcipiãt amoꝛeʒ. Biceſt.n. fons vite.qͥ ſꝑ fluit. ⁊ nũqᷓ; ꝑef⸗ fiuit.h eſt glia.he ſunt diuitieĩ domobti amator tui.qꝛ pᷣſto eſt deſiderãti ⁊ amãti qð deſiderat ⁊ qð amat. Jõ ⁊ qᷓ deſiderat. ſꝑ amat deſiderare.⁊ qͥ amat ſp deſiderat amare ⁊ deſiderãti ⁊ amãti.qð deſiderat. ⁊ amat facis ſic.abũdare o dñe vt nec an⸗ xietas deſiderãtẽ.nec faſtidiũ affligat ha⸗ bůdantẽ et nũqd obſecro dñe. het eſt via eterna.de q̃ cantat põ. Et vide ſi via iniqᷓ tat in me eſt:et deduc me in via et̃na.hec eſt affectio· hec eſt ꝑfectio.ſic ſemꝑ ire eſt g uenite. Vñ aptus tuus.qͥ pauloante dixe rat. nð ꝙ acceperim aut ꝑfectꝰ ſim.ſequoꝛ aũt ſi quõ cõpᷣhendaʒ. 4 ↄphenſus ſum in xpᷣo ieſu.vñ inqͥt.que retro ſunt obliui⸗ ſcens.ad ea vo. q̃ᷓ ſunt pᷣ oꝛa. extendẽs me ad deſtinatũ ꝑſequoꝛ bꝛauiũ ſuꝑne inuo⸗ cationis dei in chriſto ieſu. Quicunq; ꝑ⸗ fecti ſumus hoc ſentiamus. Et hoc eſtamare tuũ qᷓ amas te aman tes· a dulcedie bonitati tue quã habes ad creaturã tuã amatoꝛ.creatoꝛ bone.inſpira re eis hoc deſideriũ amandite et amoꝛẽ qᷓ amãt.⁊ deſiderare ⁊ amare te. Nð em̃ affi ceris ad nos vel a nobis cũ nos amas.ſʒ es. qui es qͥ ſemꝑ idipᷣm es.cui hor eſt eſfe qð eſſe bonũ. bonũ aũt tibi in te.et om̃i in te creature tue.nos aũt ad te affitimur cũ te amamꝰ.qui poſſumus miſero aliquo modo eſſe:et nõ amare.te.i.eſſe. et male eẽ VTbiaũt qſꝑ idẽes nihil atcedit.ſi amã⸗ do ꝓficimꝰ ite nihil diſcedit.ſi deficimꝰ a te· cũ aut nõ amaſ.nõ niſi ꝓpt᷑te nos amaf cũ veriſima ſũme iuſticie regula etiã nos nil amare ꝑmittat extra te. Et certe poſſi⸗ bile eamodl del amãti.vbi maß̃octurrit gra eo ꝓficere vbi ner te necſe amãs ꝓpł᷑ ſe Ite⁊ ſept ſete ſolũ amet.⁊ ꝑh refomzat adimagint tuã ad qn creaſti eũ. Qui ex vitate naturetue ⁊ natura ᷣitatis tuẽ nec te niſiꝗpter te nec angelũ nec hoĩem amã⸗ re põt niſiprerte. Et o felicẽ. ⁊ feliciſſimã aĩam q̃ deo ſic a deo meret᷑ affici vr ꝑVnt tatẽ ſpũs ĩ deo ſolũ amet deũ no ſuũ aliqͥd puatũ:nec niſiĩ deo amet ſeipᷣm.⁊ deus in amet vł apꝛobet deũ.i.ſeip̃ᷣm imo ꝙ olũ dzʒ amari·⁊ a creatoꝛe deo ⁊ a creatu nn dei. Zmoꝛis eiñ nomẽ vel affectꝰ nulli cõpetit vł debet᷑ niſi tibiſoli.o vere amo? ⁊amãde dñe. Et hec eſti nob volũtas fi⸗ lij tui.hecꝓ nobis oĩo eiꝰ ad te deũ pẽem ſuũ.volo.vt ſiẽ ego⁊ tu vnũ ſumus:ita ⁊ in nob ip̃i vnuz fint. Hiceſt finis. hec eſt pfectio. hec eſt pax. hoc eſt gaudiuʒ dñt.; eſt gaudiũ in ſpũ ſctõ.hoc eſt ſilentiũ in ce lo. Quãdiu qͥppe in hac ſumꝰ vita h feli⸗ ciſſime pac ſilẽtio.i.in anĩa iuſti. q̃ ſedes eſt ſapie.aliqũ fruit᷑ affertꝰ.ſed hoꝛa dimi dia vł q̃ſi dimidia.intẽtio o de reliquijs cogitatiõis diẽ feſtũ agit tibi. In illa ÿo btã ⁊ eterna vita.de q̃ dẽ.intra in gaudiũ dñi tui.ſola erit ꝑfecta ⁊ etna fruitio.⁊ tã⸗ to felicioꝛ qᷓ̃uto remotis iã oĩb.q̃ hoc tar⸗ dare vłimpedire vident᷑.amoꝛis eiꝰindiſ ſolubilis eternitas irrefragabilis ꝑfectio incoꝛruptibilis erit btitudo. O amoꝛ veni in nos.poſſidenos.d iſpe feant nos a facie tua in nob oia feditatis noia.q̃ a ↄcupia carnis ⁊ oculoꝝ. ⁊ ſuper bia vite huic in naſcũt᷑ affectui qjſi ſpuria d dã vitulamiĩa affectui inqᷓ; qͥ amoꝛ in no dis dã.⁊ coꝛrũpit᷑ ſepꝰ iuſto moꝛbis anĩe a te ⁊ ad te create. ad te ſolũ ↄcreatꝰ.⁊ con trectꝰ ⁊ reluctãs lege naturali ⁊ reclamãs cogit᷑ vocari luxuria. gula.auaricia.⁊ hijs ſilia qͥ incoꝛruptꝰ.⁊ in ſua ꝑmanẽs natu⸗ ra ad te ſolũ dñe fert᷑ cui ſoli amoꝛ debet᷑. Eſt eiñ aĩe rõnalis amoꝛ ſicut dicit qͥdaʒ ſeruus tuꝰ motꝰ vel qͥeta ſtatio vel finis yltra que nil appetat.vel apetendũ indi tet volũtatꝭ appetitꝰ. Vltra te vo vel fup te qͥ q̃rit aliud tanqᷓ; meliꝰ te.nihil eſt qð q̃rit. qꝛ nihil eſt meiiꝰ vel dulciꝰ te. Ideo⸗ 5 nihil efficit recedẽdo a te.qͥ ſolus amã u S es vere ⁊ foꝛnicat⁊ luxuriatĩ alienis affecti.aliena vt dixi nomia habentibo⸗ Zmoꝛ vt dictũ eſt. ⁊ ſepe dicenduʒ eſt ad te ſolũ eſt dñein qͥ ſolo eſt. qͥcquid vere eſt dei Pars.i. vbi qͥeta ⁊ ſerura ſtatio.qꝛ deuz timereti⸗ moꝛe amor caſto.et man data eius obſer uare hoceſt omnis homo. Recedat itaq; ab ania mea oĩs iniuſti cia vt tediligã dñm deũ meñ ex toto coꝛ⸗ de meo.⁊ ex tota aĩa mea· et ex oĩby virib meis recedat oĩs ʒelotipia vt tecũ nõ ali⸗ qͥd amem.qð ꝓpter te nõ amẽ o vere vnice amoꝛ ⁊vere důe. Cũ ʒo ꝓpterte aliquid amo:nõ illud amo.ſed te ꝓpter quẽ amo⸗ qð amo. Tu em̃ vere ſolus es dñs.cuius dñari ſuꝑ nos hoceſt ſaluare nos. noſtrũ Fo leruire tibi nihil eſt aliud qᷓ; a te ſalua ri.Que eĩ ſalus tua o dñe.cuiꝰ eſt ſalus⸗ ⁊ſuꝑ pim tuũ bñdictio tua:niſi ꝙ ateac cepimꝰ vt amemꝰ te:vłamemura te. Id circ o dñe filiũ dextere tue hoĩem quẽ cõfir maſti tibi.ieſum.i.ſaluatoꝛẽ appellari vo⸗ luiſti.ipſe em̃ ſaluũ faciet płm ſuũ a pec⸗ caris eoꝝ⁊ non eſt aliꝰ in qͥ fit falus qͥ do cuit nos amare ſe.cũ pᷣoꝛ ip̃e dilexerit nos amãdo ⁊ diligendo.ſuſcitãs nos vt ame⸗ mus eũ qͥ pꝛioꝛ vſq; in fineʒ dilexit nos. Bec eſt iuſticia filioꝝ hoĩim. ams me. qͥa amo te. Rarus aũt eſt qͥ dicere poſſit. amo te.vt ames me hoc tu feciſti.qͥ ſiẽ cla mat. et pᷣdicat ßᷣuꝰ amoꝛis tui.pᷣoꝛ dilexiſti nos Et ſic plane ſic eſt. Amaſti nos pꝛioꝛ· vt amaremꝰ te. nõ ꝙ egeres amari a nob.ſed ꝙ feciſti nos · eſſenõ poteramꝰniſi amã o. Jõ multiphariã młtiſq; modis olim locutꝰ patribꝰ in ꝓpbetis nouiſſime diebꝛ iſtis locutus es nob in filio in ÿbo tuo. q celi firmati ſunt ⁊ ſpũ oꝛis eius oĩs ꝓᷣtus eoꝝ loqui tuũ in filio tuo nõ aliud fuit qᷓ; in ſole.i.in manifeſto ponere tabnseuluʒ tuũ q̃ntuz ⁊ quõ nos amaſti.qͥ ꝓpꝛio filio tuo nõ peꝑciſti.ſedꝓ nob oĩbus eũ tradi⸗ diſti.qͥ etiã dilexit nos.⁊ tra didit femetip ſum ꝓ nobis.B eſt verbũ tuuʒ ad nos dñe Hic oĩpotens ſermo.qꝛ dñ mediũ ſilẽtiũ tenerẽt oĩa.a regalib ſedib venit durus erroꝝ debellatoꝛ.dulcis am or? cõmenda toꝛ. Et qͥcqᷓd facit qͥcqͥd dixit in terrꝭ vſq; ad obpꝛobꝛia. vſq; ad ſputa.et alapas · vſ q; ad crucẽ.⁊ ſepulcrũ:nõ fuit niſi loqͥ tuũ nob in filio amoꝛe tuo ꝓuocãs:⁊ ſuſcitãs adte amoꝛẽñm Sciebas. n.creatoꝛ ani marũ deꝰ in aĩabus filioꝝ hoĩm coginò poſſe:ſed ꝓudcari opoztere affectũ iſtũ. Si —.— -———— u wuleti iuſticia ſe ſalu iſtet pipth eltyte ds Mn ußna nnlſiꝓ grorztu nos Sznos bß inq bnop: Mmnad velali Abſit.e oime 90 e l tueſtſij vaqat poerf ſup ſuctutes mhntädo. do otliut heſpůſſa tasRda pamipt ſp ntin luiat⸗ ve nus qög aliudeſta volõtas.⁊ ipo cũapi bis ad il yt ſt ynnt his filt nob ninic dulecean nok volun eficẽs tu bsamäg im nomẽ büccham intinoh Apils ſi 46hhe yn elt ble uſt co⸗ nh ali⸗ ice 0⸗ u8 ua 86 KA cöfi 1yo⸗ me⸗ 06. mo Mt⸗ nds Nt bſed ſiani z olim dieh tuo pus vitq; uluz fülio ndi⸗ nelt ſicũ s. inð ſcitãs 0 aui ogiho 25 mul eriã qꝛ vbicoactio:iã neclibertas:nec iuſticia Tu aũt dñeiuſte nos volebas iu ſte ſaluare:qͥ nullũ ſaluas vel dãnas niſi iuſte:ipe nob foꝛmã̃s iudiciũ ⁊ cãm:ſedẽs ſuꝑ thꝛonũ ⁊iudicãs iuſticiq:ſʒ quã tu fe⸗ ciſti vt om̃eos o bſtruaf᷑:⁊ ſubditꝰfiat oĩs mũdus deo:cũ miſererꝰ ciuus miſereris et miſcðᷣiam pᷣſtas cuiꝰ miſertꝰ eris. Volu⸗ iſti qᷓ vt amaremꝰ te:nec amare poteramꝰ te.niſꝓcederet a te. Ergo dñe ſicut apłus gmors tui dicit ⁊ nos iã dirimꝰ pᷣoꝛ dilexi ſunos:⁊ poꝛ diligis oẽs dilectoꝛes tuos. Sʒ nos te diligimꝰaffectu amor ate no bis indito:tu vo conditoꝛ oĩm etaffectuũ bonoꝝ:⁊ an iaꝝ afficiendaꝝ nunqd a caſu vłlneidẽti amor affectu amas: q́s amas vel aliq́in aliqᷓ afficer! qͥ ⁊ oẽs facis ⁊ oĩa. Abſit. Abſurdũ eſt ꝓcul eſta fide. altenũ ab oim creatoꝛe. Quò ꝗᷓ nos amas ſi nos amoꝛe nõ amas. Sʒ amoꝛ tuus bonitas tua eſt ſũme bona ⁊ fũmũ bo nũ ſpũſſctũs ꝓcedẽs a pãe ⁊ filio qͥab in icio creature ſu perfer᷑ ſuꝑ aqᷓs.i.ſuꝑ mẽtes filioꝛũ hoim fiuctuãtes.oiho ſe offerẽs oĩa ad ſe trahẽs inpirãdo aſptrãdo.noxia arcẽdo.ꝓuidẽ⸗ do vtilia deñ nob. ⁊ nos vniẽs deo. ſic. n. ip̃e ſpũſſctũs tuꝰ qͥ amoꝛ di piis. ⁊filij. et vnitas ⁊ volũtas ꝑ g̃aʒ ſuã in nob habi tãs.⁊ dein nob charitatẽ ↄmendãs. et ꝑ ipam ipᷣm nob ↄciliãs.deo nos vnitꝑin ſpiratã nob volũtatẽ bonã.cuiꝰ bone vo lůtatꝰ vehemẽtia amoꝛ di in nob.q́ ama⸗ mus qð amare debemus te.ſcʒ. Nihil eiñ aliud eſt amoꝛ qᷓ; vehemẽs ⁊ bñ oꝛdinata volũtas. Zmas qᷓte o amabilis dñe in te ip̃o.cũ a pẽe ⁊ filið ꝓcedit ſpũſſctũs amoꝛ pẽis ad filiũ.⁊ filj ad pẽeʒ.⁊ tãtꝰeſt amoꝛ vt ſit vnitas tãta vnitas.vt ſit omoſion. i.piis ⁊ fili ſubſtãtia. Zmas etteiᷣm in nob mittẽdo ſpm̃ filij tuiĩ coꝛda noſtra a dulcecie amor a vchemẽtia inſpiratea te nob voluntat? cla mantẽ. abba pñ ſic nos efficiẽs tui amatoꝛes.ĩmo ſic teip̃m in no bis amãs vt qͥ pꝛimũ ſperabamꝰqꝛ noue ramꝰ nomẽ tuũ dñe ⁊gliabamur inte qui diligebamꝰ nomẽ dñi in te o dñe iñ ꝑ in⸗ ſpiratũ nobis gram ꝑ ſpm̃ adoptiõis tue oĩa q̃ pĩis ſunt nf̃a eije cõfidẽtes ip̃o te no mine inuocemꝰ ꝑ adopttõis gram quo fi lius tuus vnic ꝑ naturẽ. Sʒ qꝛ hoc abs ¶De diligendo deum tetotũ eſtcuꝰ amare hoc eſt bñfacere a q omne datũ optimũ ⁊ om̃e donũ ꝑfectũ.qͥ es pat᷑ luminũ:tu teip̃m amas in nohet nos in te.cũ te amabimꝰ.et in te tibi vnie mur. nqᷓntum amare merebimur. et ꝑtici pꝑes efficiem ur.vt dictũ eſt oĩonis iliꝰxp̃i filij tui. Volo ſiẽ ego ⁊ tu vnũ ſumꝰ.ita et pſi vnũin nob ſint. Benus em̃ tuũ ſumꝰ dñe genꝰ dei.ſicut dicit apkus tuus trant ferens ethnici ſnĩam de malo vaſe in vas bonũ.vt nõ niſi ip̃m vas bonũ ſapiat.ge nus inqᷓ; ſumus dei. dij. ⁊ filij excelſi om̃es cognatiõe q̃daʒ ſpũali magnã apud te no bis vendicãtes affinitatẽ.ců ꝑ ſpm̃ adop⸗ tiðis filiꝰ tuus vnñũ nobiſcũ nomẽ foꝛtiri noò dedignat᷑.⁊ cũ ipſo ⁊ꝑip̃m p̃cepris ſa⸗ lutaribꝰ moniti.⁊ diuĩa inſtitutiõe foꝛma tiaudemꝰ dicere. Pat᷑ noſter qͥ es in celis Zmas itaq; nos inqᷓ;tum nos efficis tui amatoꝛes.et nos amamꝰte.inqᷓ;tum a te ſpm̃ tuũ accipimꝰ.qͥ eſt amoꝛ tuꝰ obtinen tẽ ⁊ poſſidentẽ omẽs affectionũ nraꝝ receſ ſus ⁊ ꝑfecte eos cõuertentẽ in puritatẽ ve⸗ ritatꝭ tue in plenũ amorẽ tui cõfenſ um.tã taq; fit cõiunctio.tãta adheſio.tãta dulce dinis tue fruitio.vt vnitas ab o domia no nfo filio tuo vocetr dicente.vt ſint ipſi vnũ in nob tõte dignitatꝭ.tãte gkie.vt fub ſequat᷑.⁊ dicat. Sicut ego ⁊ tu vnñ ſumꝰ. E gan diũ. O gliaʒ. O ſuꝑbiaʒ. Habet em ſaptẽtia ſuigeneris ſuꝑbiã.qᷓ dicit me cũ ſunt diuitie ⁊ gla.opes.ſuꝑbie.⁊ iuſti? cia. Quid aũt eſt abſurdiꝰvniri deo amo re.⁊ nõ beatitudine:btĩ em̃ vere.⁊ vnice. ⁊ ſingtarit᷑.⁊ ꝑfecte btĩ qͥ vere ⁊ pfecte amãt te. nullꝰ autẽ.⁊ nullo mõ btũs qᷓ nõ amãt te. Beatũ dirert ꝓpłm.cui hec ſteſʒ mẽtiũ tur. qꝛ ſolus btũs cinꝰ dñs deꝰ eiꝰ Quid em̃ eſt brm̃ eẽ niſi nõvelle niſi bonũ⁊ oĩa hãe q̃eunq; vuit. Teigit᷑ velle.⁊ vehemẽ ter velle. qð eſt amare.et ſingularit᷑ amare Amari qui nõ dignaris cũ aliqᷓ oĩno re ſi⸗ uecarnali.ſiue ſpũali.ſiue terreſtri.ſiue ces leſti. que nõ amet᷑ pꝛote hoc dem uz eſt.nõ velle niſi bonũ. hot eſt hie q̃cunq; vult. qꝛ om̃ia habet.inqᷓ;tuz quis amat te. Ergo ⁊ amoꝛe.? beatitudine vniri deo.i nreiligi mus. ꝙ vere dñieſtſalus.⁊ ſuꝑ ꝓplłm tuuʒ bñdictio tua. Ideoq; oĩoes nf̃as.vota ⁊ facrificia.eʒ dia noſtra offerimꝰtibi pater- —— —— ————— aſſidue.per dominũ noſtrũ ieſum xpᷣm ii⸗ hũ tuũ.credentes.et intelligẽtes.ex te· le per ip̃m nobis eſſe. qͥcquid nobis bene eſt aquo habemꝰ ipſum eſſe Que oĩa ꝑ ſub⸗ miniſtrationeʒ pũſſancti tui habitantꝰ in nobis credimꝰ.⁊ intelligimꝰ.qᷓ̃ntum intl ligere phas eſſ: q vt dictũ eſt. cõfoꝛmãs ſi⸗ bi.⁊ vniẽs ſpiritũ noſtrũ ſpirat in nob qñ vult. quõ vult. q̃ntum vult cuius ſumus factura creati ĩ opibus bonis. exiſtẽs fan⸗ ctificatio nra. iuſtificatio nra. amo? hr⸗ Ipſe em̃ eſt amoꝛ noſter. quo ad te ꝑtingi imus.quo te amplectimur. Alioqn incom pᷣhenſibilis maieſtas cõpꝛehenſibilis eſſe vieris aĩe teamanti. Licʒ em̃ nullus ſen ſus cuiuſiibet aie· vel ſpũs te cõ pꝛehẽdat: xñ totũ q̃ntus es cõpꝛehẽdit amoꝛ aman tis.qͥ totũ te amat quãtus es. ſi tñ eſt toti tas vbi nõ eſt ꝑticuiaritas.ſi q̃ntitas vbl nõ eſt tantitas. ſi eſt cõpꝛehẽſibilitas. vbi pec oĩa nõ ſunt. Sed cũ te amamꝰ afficit᷑ qdem ſpũs ñ ſpiritu tuo ſancto.ꝑ quem pabitantẽ in nobis charitatẽ dei habemꝰ in coꝛdid nr̃is. Cunq; amoꝛ tuus amo? patr ad filiũ.amoꝛ filij ad patrẽ ſpũſſan⸗ ctus habitãs in nobis a te eſt· qð eſt ideſt amoꝛ omnẽ captiuitatẽ ſyon · i.anĩe noſtre oẽs affectiones in ſe cõuertens et ſanctifi⸗ cans. amamꝰ te:vel tu amas te in nobis. nos affectũ.tu affectũ.vnũ nos in teeffici ens ꝑ vnitatẽ tuã.i.ip̃m ſpm̃ſctm̃ tuũ. quẽ dediti nob. vt ſicut nõ eſt aliud pĩi noſſe filiũ. niſi hoc eſſe. qʒ eſt filius.nihil aliud filio noſſe patrẽ. niſi hoc eſſe. qð eſt pater. vnde in euãgelio. nemo nouit piem niſi fi lius.⁊ nemo nouit filũ niſi pat.et ſicut ſpi rituiſctõ nihil aliud eſt noſie. vel cõpꝛehẽ⸗ dere patrẽ. ⁊ filiũ quoq; hoc eſſe qð eſt pa ter.⁊ filiꝰ.ita nob qͥ ad imaginẽtuã ↄditi ſumꝰ.⁊ ad ilia ꝑ adã inuetuſtari ꝑ chꝛiſtũ ad illã renouamur de die in diũ. amantib deũ nihil ſit aliud amare ⁊timere deüʒ·⁊ mãdata eiꝰ obſeruare qᷓ; eſſe.⁊ vnũ cũ deo eſſe. D eũ em̃ timere et mãdata eius obſer uare. hoc eſt oĩs hõ. Adoꝛande tremende enedicẽde da eũ nobis emitte ſpiritũ tu⸗ um ⁊t.⁊r.ft.nõ.n. in diluuio aquaꝝ mul tarũ in ꝑturbatiõe.⁊ cõfuſione affectionũ tam muitarũ tam diuerſaꝝ ad eũ appꝛoxi — mabũt. Jam ſatis dũe durauerit catacli mus iſte. pena filioꝛũ ade. Adduc ſpm̃ ſu perterrã.recedat mare.recedat antiq dam nationis ſal ſugo. et apparcat arida fontẽ vite ſitiens. Eeniat columba ſpũs. ſcʒ ex pulſo teterrimo alite et cadaueribꝰ ſuis in cumbẽte:veniat inqᷓ; colùba ramo oliue. ramo refectiõis ⁊ lumnnis.pacẽ annũciãs ſanctificet nos ſctitas ⁊ ſanctificatio tua. vniat nosvnitas tua.⁊ deo qͥ eſt charitas velut cognata qua dã affinitate ꝑ charita tis nomẽ ſociemur:ꝑ virtutẽ nomĩs vn ia mur. Sed intereſt dãe quð quis te amet. Multi em̃ ſicut ait quidaʒ a te illũiatus amãt veriratẽ lucentẽ.et nõ amant redar⸗ guenteʒ.iuſticiamq; multi colunt affectu a quo pꝛocul ſunt effectu appꝛobãtes eam ⁊ amãtes eaʒ in ſeipſa nõ aůũt exercẽtes eã in ſeipſis. Nunqͥd iſti vere te amãt o vera iuſticia deus. Nunqͥd iſti vere te amant. Philoſophi mũdi huiꝰ olim eã coluerũt et affectu amoꝛis. et cffectu oꝑis intantuʒ vt diceret᷑ de eis ab eis. Oderunt peccare bone ʒtutis amoꝛe ſed cõuincunt᷑ iuſticiã nõ amaſſe.qͥ nõ amauerũt te.a quo fons ⁊ oꝛigo.in quẽ finis ⁊ recurſus vere iuſti⸗ cie.et ſine quo oẽs iuſticie hoim ſicut pan nus mẽſtruate.nõ em̃ habebãt fidẽ. queꝑ dilectio nẽ operat᷑.licʒ affectatũ quendam amoꝛẽ.⁊ oꝑa quedã habebãt honeſtai.qᷓ qꝛ ex fonte iuſticie nõꝓdibant tãto deſpe⸗ ratius errabãt q̃nto foꝛtius extra viãcur⸗ rebãt.via eſt em̃ pr̃ xpᷣs tuꝰ. qͥ dixit. Ege ſum via pitas ⁊ vita. Veritas qj tua. vei vita ad quã itur.per quã itur.verã? ſim⸗ plicẽ nobis deſcribit foꝛmã diuine⁊ vere philoſophie dicẽs ad diſcipulos. Siẽ di⸗ lexit me pat᷑.⁊ ego dilexi vos. Manete in dilectiõe mea. Si pᷣcepta mea ſeruaueritꝭ manebitꝰ in dilectiõe mea. Si et ego p̃ce pta.p.m.ß.⁊ ma.in erꝰ di. Ecce dilect? di lecti.ſiẽ in pfalmo legit᷑: cũ pat᷑ diligit fili⸗ um ⁊ filiꝰ manet in dilectiõe pẽis vſq; ad plenã mandatoꝝ eiꝰ obſeruationẽ. Rur⸗ fumq; dilectꝰ dilecti:cũ dilectꝰ diſcipulus diligit mgym xpᷣm vſq; ad obſeruationeʒ omniũ eiꝰ mandatoꝝ:⁊ vſq; ad moꝛts ne ceſſitatẽ nõ ꝑdit hanc voluntatẽ ilumina tione amoꝛls.⁊ veritatis eius rebus om⸗ nibus ⁊ vdoneis ad bonũ ⁊ ꝓnis ad ma⸗ lů.⁊ int vtrũm; medqs bñ vtens in bono· quod cut ia zunta rů vſu Erin gmun rñytſ bs 7n Inpꝛ nquoſ Zed v nine.⁊ eſider veſtẽ n coilect qitatẽ duoli deſern ſycolli qbern prnem oelur omoz Stanst gerſolita Mugini Pmce Etnõn inhiam icet m dulcẽat nmeynt ulloco his int Lüacce dcarees toqezi deme ſeq coibgi kqutſ ob als 7 d ſ aper 6 ltlone e dhed lin cõmu ciptoiun nilluc 2leun tſ igun ſſt dun oni ſ6er isin lue. ciãs tua. tas nta nia net. us dar fſcu seam tes ei o yer vaht⸗ uerũt ntuz ctare tici ons uſtis pan qued dm deſe⸗ vlicu⸗ t. Ego ua vel m ⁊vele di⸗ neten uenn gohee ec di gtii⸗ vicza 3 Rur⸗ cpulus tioneʒ orne umin us om⸗ ad mi⸗ vbono⸗ quod ꝓpꝛiũ eſt xp̃iane ÿᷣtutis. Eſt virtꝰ ſi cut iam ante dictũ eſt bonꝰ vſus libere vo zuntat opus vo virtutis bonus illaꝝ te rũ vſus.quiby etiã male vtinon poſſumꝰ. Exinde ne manca ſit charitas docemur amare pꝛoximũ ſcðᷣm legẽ charitatis pu⸗ rã:vt ſicut deus nõ niſi eĩm amat in no bis ⁊ nos ſolũ ipᷣm diſcimꝰ amare in noh ita ⁊ pꝛoximũ ſicut nos incipiamꝰ amare in quo ſolũ deũ amamꝰ ſicut in nobiſip̃is Sed vt qͥd dñe tot ꝓbis. Sʒ nuda eſt do mine.⁊ gelida algens miſera anĩa meaet deſiderãs calefieri caloꝛe amorꝰtiu. Ideo veſtẽ nõ habẽs pãniculos hos vndecũq; coilectos cõtraho.⁊ cõſuo adtegendã nu⸗ ditatẽ meq.⁊ nõ vt fapiens illa faraptena duo ligna ſed ſurculos iſos minutos de dſerti mei vaſtitate.decoꝛdis mei ſpacio ſa colligo vanitate. vt aliqũ ingrediarin tabernaculũ domꝰ mee.⁊ faciã de pugillo farine mihi:⁊ de idria olei.vt comedaʒ et moꝛiar vel non tã cito moꝛiar immo de nõð moꝛiar. ſed viuaʒ.⁊ narrẽ opera domĩ. Stans igit᷑ in domo ſolitudinis qᷓfi ona⸗ ger ſolitarius ⁊ habitaculũ habẽs in terra ſalſuginis:⁊ attrahẽs ventũ amoꝛis mei. os meũ a perio ad te dñe:⁊ attraho ſpiritũ Et nõnunq; dñe quaſiclauſis ocłis ad te inhianti mihi mittis in os coꝛdis.qð nõ licet mihi ſcire qͥd ſit. Sapoꝛẽ qͥdeʒ ſentio dulcẽ a deo.adeo ↄfoꝛtanteʒ: vt ſi ꝑficeret᷑ in me nil vltra quererẽ. Sed eũ acciptens nullo coꝛpis viſu. nullo anie ſenſu.nullo ſpũs intellectu aduertere me ꝑmittẽ qd ſit Cũ acceꝑo tenere⁊ ruminare volo ⁊ diiu dicare eiꝰ ſapoꝛẽ. ſed ſtatim trãſit. Deglu⸗ tio qͥdeʒ ilud.qͥcqͥillud eſt in ſpecie vite ererne. ſed oꝑatiõis e ÿtutẽdiu ruminᷓ do oĩib aĩe mee venis ⁊ medullis.qᷓſi vita lẽ quẽdã ſuccũ optabaʒ trãſfun dere.vt ab oĩiby alijs affectiõibh deſiꝑet.et illud ſolũ. ⁊ſꝑ ſaperet.ſʒ feſtinat trãſire. Et cũ de in⸗ qͥſitione eiꝰ vel acceptiõe vel vfu foꝛmata ouedã lin iamẽta memoꝛie geſtio artiꝰ im pᷣſſa cõmittere. vel etiã memoꝛiã labilem ſcripto iuuare.re⁊ experimẽto cogoꝛ diſce reqͥd illud ſit. qð in euãgelio dicis de ſpi⸗ ntu.⁊ neſcis vnde veniat aut quo vadat. Quecunq; ẽ quaſi qbuſdam liniamen toeũ kiguris cõmendare curaui memoꝛie: Pars ſecunda. lic me recolligã:ac ꝑ hoc ſubeſſe mihi ve⸗ lim poſſe:quotiẽſcunq; voluero:audiẽs dño ſpñs vbi vult ſpirat ⁊ ſentiẽs etiã in me:qꝛ nõ qñ ego volo. ſed qñ ip̃e vult ſpi⸗ rat. oĩa mea interioꝛa moꝛtua iuenio ⁊in ſipida.⁊ ad te ſolũ leuãdoſoclos eſſe fons vite. vt in tuo ſolo lumiĩe videã lumẽ. Ad te igit᷑ dñe ad te ſuut oculi mei.achte.in te quoꝝ quaſi quo dã reductu:cũ voluero ilj dete.ꝓficiãt oẽs anie mee ꝓfectus:⁊ cum defecerit vᷣtus mea:q̃ nulla eſt.poſt tean⸗ helẽt oẽs defectꝰ eius. Sʒ interim qᷓ;diu miſerã ⁊ anxiaʒ ⁊ anhelã poſt te aĩam me amꝓtrahis.abſcõde me obſecro in abſcõ dito faciei tue a cõturbatiõe hoĩm.ꝓtege me in taber.tu.a cõtradictiõe linguaruʒ: Sed iã aſinus reuocat.pueri perſtrepũt. ¶ Hũc ergo domie plena fide te deũ colo vnũ te oĩm pꝛincipiũ ⁊ ſapientiã q̃ ſapiẽs eſt.q̃cunq; aĩa ſapiẽs eſt.⁊ ip̃m donũ:quo btã ſunt qͥcunq; btã ſunt. Te vnũ deũ co⸗ lo:adoꝰo bñdico te ex toto coꝛde meo ⁊ ex tota mẽte mea:⁊ ex oibus virib meis.vel amo vłamare deſidero. Quiſqͥs angelo⸗ rum vł bonoꝝ ſpirituũ te diligit ſcio q?? me diligit diligentẽſe in te. Quiſqͥs in te manẽs põt ſentire pᷣces vłaffectiões hũa⸗ nas: ſcio ꝙ ĩ te me exaudit in q̃ ⁊ ego eoꝛũ glie cõgratuloꝛ Quiſqͥs hʒ bonũ fuũ inte me adiuuat:necmihi tue ꝑticipationi põt inuidere. Soliꝰ em̃ apoſtate ſpũs eſt. no⸗ ſtrã miſeriam ſuã facere leticiã. nm bonũ ſuũ damnũ nimiꝝ qꝛ a cõi oĩm bono ⁊ ve ra btitu die lapſus.nõ eſt ſubditꝰ veritati pᷣuato ſuo gaudès.et cbe oĩm odiẽs bonũ Te igit᷑ de pĩis ꝑ quã refoꝛmati ſapienter viuimꝰ:te ſctẽ ſpũs quẽ ⁊ in qᷓ diligẽtes btẽ viuimus et btiſſime viuemꝰ vni tẽ. vnũ deũ a qͥ ſumꝰ.ꝑ quẽ ſumus.in q́;u mus.a q̃ peccãdo diſceſſimꝰ. cui diſimies facti ſumꝰ.a qͥ perire nõ ꝑmiſſ ſumꝰ.pᷣnci piũ ad qð recurrimus.foꝛma quã ſeqmur gr̃a qua recõciliamur.adoꝛamꝰ ⁊ bñdici⸗ mus tibi gloꝛia in ſecula. Zmen. p:qͥcreatoꝛe viuimꝰteſapia ſubſtantietrinita De amoꝛe dei pars ſecunda. Rs eſt artiũ ars amoꝛis.cuꝰ ma⸗ giſteriũ ipſa ſibi retinuit natura.? deus auctoꝛ nature. Ipſe enim a⸗ moꝛ a creatoꝛe indutus niſi naturaliser? ————=———— 2——— 2 2 2————————„„—* Pars ſecũda. ingenuitas adulterinis aliquibus affe⸗ pebãt. tã ꝑſpicaces tã efficaces. vt ab ipis ctid pᷣpedita fuerit ip̃e inq; ſe docet· ſʒz do feditatis amgtoꝛib. ⁊ ſocis dotcto arcis cibiles ſui.dociles dei. Eſt quippe amo? amatoꝛie recãtare cogeret᷑· qð intẽperãti? vis aĩe naturali quodã põdere ferens eaʒ; cãtauerat.⁊ de amoꝛis ſcribere rem edio qͥ in locũ velfinẽ ſuũ. Sis em̃ creatura ſiue de amoꝛis carnalis ſcpᷣſerit incen dio.qui ſpũalis ſiue coꝛpoꝛea? certũ hʒ locũ. quo in amors incẽtiua.vł veterã qſi ꝑ quendã naturalit᷑ fert et naturale qu oddã põdus pꝛuritũ excitãda.vel in noua inuenienda qᷓfert.pondus em̃ vt ait ¶dã vere philoſo toto ſe etfuderat ingenio. Nõ vtiq; amo⸗ phus.nõ ſemꝑ fert ad yma. Ignẽſurlum ris carnalis feruoꝛeʒ nitebat᷑ ille docere.q aquã deoꝛſum· ſic ⁊ in ceter fã ⁊holem fain docẽdis.qᷓ; in eo qͥ docebat ſiue quo⸗ podus agit ſuũ naturalit᷑ ſpm̃ ferens lur; uis rõnis tẽperamento naturali quodaʒ fum coꝛpus deoꝛſuʒ. vnũqðᷣq; in locũ vłk igne eſtuabat. Sʒ naturalẽ eius vim in⸗ finẽ ſuũ. Quis eiñ coꝛpis loc. Terra in“ dil ciplinatis qbuſdã diſciplinis in quan quit es:⁊in terrã ibis. De ſpũ vo in libꝛo dã erudiebat laſciuã inſ aniã. et ſuꝑ vacu ſaple ⁊ reuertet᷑ inqt j pũs ad eũ.qͥ creauit is qbuſdam fomẽtis luxurie in quandã ꝑ illũ. Vide hoĩem dilolutũ quõ totꝰ pon urgebat inſ anã laſciuiaʒ. In illis em̃ pꝛa⸗ dere ſio fert᷑ in locũ ſuũ Cũ res bene ⁊ oꝛ uis:⁊ neqᷓ; hoibus ex ſuꝑfiuenri carnalis dine ſuo ꝓcedit.ſpũs redit ad deũ qͥ crea⸗ cõcupiſcẽtie vicio totꝰ deperit oꝛdo natu⸗ nit eñ coꝛpus in terrã. Necin terrã folum re. Quippe cũ debito nature oꝛdine ſpũs ſed in elemẽta.ex qͥbus cõpactũ.et foꝛma⸗ eoꝝ naturali põdere ſuo amoꝛe ſuo ſurſuʒ tũ erat. Lũ. n. quidã in eo terra. quidã ad ferri ad deum deberet:qͥ creauit eũ:carnis qjdam aer ſibi vendicet. cũ naturalis cõpa humiliatꝰ illecebꝛis non intellexit:⁊ cõpa ctiõis naturalis fit diſſolutio põdere ſuo ratus eſt umẽtis inſipientibv:? ſilis factꝰ vnñquodq; ad ſuuʒ recurrit elementũet eſt illis. acti ſunt de qbus dicit᷑· Nonꝑ tũc piena facta eſt diſſolutio.cũ hoꝛũ om⸗ manebit ſpũs meꝰ in hoib iſtis:qͥa caro niũ in locũ ſuũ facta fuerit reſtitutio Que ſunt. In qᷓꝝ ꝑſona factũ eſt inqͥt coĩ meuʒ vtrũ coꝛruptio vol putredo et nõ potiꝰ vt t.cl.i.m.v.m. In anguſta qpe coꝛpoꝛis dictũ eſt. reſolutio meliꝰ vocãda ſ it.iudi⸗ pte coꝛ locatũ vbi q̃lim ediũ luperioꝝ ſen cet qͥ vult Et cũ hoꝛum nihil a nature ſue uũ arcẽ ⁊ coꝛpis inferioꝛis ſiẽ pplihůũio tramite aberret.ſola miſera aĩa ⁊ degener ris q̃ſi quandã regeret ⁊ diſ penlaret rẽpu⸗ ſpũs.cũ ꝑ ſe naturalit᷑ cõtendat pcti vicio blicã totãq; circũquaq; cogitatui ⁊ actio coꝛrupta:neſcit vel difficile diſcit ad ſuus nũ regio nẽ ad cõcupiſcentie carnalis ignẽ redire pᷣncipiũ. Naturali qͥdeʒ põdere ſuo degenere q uadã mollicie liqueſcens totũ ſemp eo impellit᷑.cũ btitudineʒ deſiderat. defluxit in ventrẽ ⁊ in mediũ ventt vide⸗ btitucinẽ ſomniat.nõ niſi brũs eſſe qͥrens licet.nõ fapiens niſi ea q̃ ventris ſunt ⁊ de btũs aũt ille.⁊ nõ alius cuꝰ eſt dñs deus venttre in vẽtris inferioꝛa oĩa cõfun dens: eꝰ. Sʒ btitudinẽ nõ in regione ſua oia degenerãs oĩa adulterãs. amoꝛis na nec ĩ via ſua lõge abẽrat a naturali ſua in tvralẽ affectũ ꝑuertens in bꝛutũ quendaʒ tentiõe. Jõq; amiſſa doctria ſua naturali carnis apetitũ nõ ſolũ q̃ nõ licet appeten opus iã hʒ doctoꝛe hoie.qͥ de btitudineqᷓ tẽ in cõtumelijs coꝛꝑis in paſſiõibꝰ igno⸗ naturalit᷑ querit᷑ amãdo · doceat amonen⸗ minie.ſed ad oblitu ſue antiqᷓ generoſita⸗ do.vbi ⁊ quõ in qua regiðe:qᷓ via querat. tis: vt qᷓ creatus erat deo ſolija coꝛruptis Amoꝛ ʒj vt dictũ eſtab auctoꝛe naturen 7 coꝛruptoꝛib ſuis extimet᷑ eſſe potius lu⸗ turalit eſt aĩe hũane in ditus. Sed poſtq; xurie naturale domiciliũ:⁊ vicioꝛũ omni legẽ det amiſit. ab hoie eſt docẽdus. nõ au um pꝛoſtibulũ. Infelices qͥ intantũ natu⸗ tẽ docendꝰ eſt vt ſit tanqᷓ; qͥ non ſi it.ſed vt ra reclamãte ſibĩ viluerũt:vt anie ſue locũ purget᷑.⁊ quõ purget᷑· vt ꝓficiat.⁊ quõ ꝓfi qͥ pꝛopius dei creatoꝛis erat et nullicrea⸗ ciat. vt ſolidet᷑?? quõ ſolidet᷑ docẽdus eſt. ture ↄmunicabilis:ſedẽ ſath ane:ſedẽ ſpur Nã ⁊ fedus amoꝛ carnalis feditatꝰ ſue oli cicie:et omnis immũdicie cõſtituerunt habuit mgros ĩeo ꝙ coꝛrupti erãt ⁊ coꝛru& Tctaturi igit᷑ de amoꝛepht dederit ip̃e — viu nü trie e6 pu olo mel mu nina litas chart amot ralb UrV Ais Mune Poyne e mag quäno teadſ ſwode hetm bſn floꝛ ten pů ſprat ſongt: lerollo 2bonit quomo ſohem. ut bihis tans erito edio q lid. qu uendi nienda ß amo⸗ otere. q uequo⸗ quodzʒ vim n⸗ in quan up vacu vandip em̃ pin⸗ camals donatu⸗ neüs oſurſuʒ carms 7 cõpa s factꝰ Honp a caro nme Nydrs idn en öid quet rihu⸗ wü rauio nalis ign ſcens tolu entt vide s ſunt?de öfun denst mois na jquend cet appeten öh igno⸗ eneroſu⸗ acoꝛrpls eporus li cꝛñ omn antünat⸗ nie ſue locu nullicrea⸗ eſedẽ pur tuerunte. dedert e cuius am oꝛi opis ipᷣius ſudat intentio pᷣ mũ quaſi a pꝛimoꝛdijs ipſius narratiõis ſeriem inchoantes qᷓſi ꝑ ſuccedẽtes ſibi eta tes pꝛofectuũ eiꝰ pꝛocæſſum oꝛdinamꝰ vf q; ad ſenectã vberẽ q̃ non eſt plena ſenilis doloꝛis:ſed plena miſcðie vberꝰ. Siẽ em̃ ßᷣm etatũ incrementũ.vel detrim entũ pu⸗ er mutat᷑ in iuuenẽ.iuuenis in virũ. virin ſenẽ ſiðᷣm qᷓlitatũ mutatiões etiã etatũ no mina mutãtes:ſic ᷣm vtutũ pꝛofectũ vo⸗ lũtas creſcit in amoꝛẽ: amoꝛ in charitatẽ. charitas in ſapientiã. Nec debet latere de amoꝛe:de quo agimus:qͥbus oꝛtus ſit na talibꝛqᷓ nobilitãtis linea inſignis habea tur vel qᷓ oꝛiundus loco. Pꝛimũq; natiui tatis eiꝰ locꝰ deus eſt. Jbi natꝰ ibi alitus ibiꝓuectꝰ:ibi ciuis eſt:nõ aduena:ſʒ indi⸗ gena. A deo em̃ ſolo amoꝛ daf: ⁊ in ip̃o ꝑ manet qꝛ nulli niſi pᷓi⁊ ꝓpter im debe᷑ Poꝛro ſi de natalibꝰ eius agit᷑.cũ trinitas deꝰ hoĩem crearet ad imaginẽ ſuã.quan⸗ dã in eo foꝛmauit trinitatꝰ ſilitudinẽ.in q̃ et imago trin iratꝰ creatricis reluceret.et ꝑ quã nouꝰ ille mũdi incola ſimili naturali ter ad ſile recurrẽte.pꝛincipio ſuo treatoꝛi ſuo deo indiſſolubilit᷑ inhereret: ſi vellet: nec multipl ici creaturaꝝ varietate illecta abſtracta:diſtracta:creata illa trinitas in ferioꝛ a ſũme ⁊ creatricꝰ vnitate recederet. Etenĩ cũ in faciẽ noui hoĩs ſpiraculũ vi⸗ teſpũalem vim.i.intellectualem:qð ſonat ſpiratio ⁊ ſpiraculũ:vitaleʒ.i.an imalẽ qð ſonat nomẽ vite infudit ⁊ infundẽdo cre⸗ auit:in eiꝰ quaſi qdaʒ arce vim memoꝛia lẽ collocauit vt creatoꝛis ſemꝑ potentiaʒ ⁊ bonitatẽ memoꝛaret. Statiq;? ſine ali quo moꝛe interſticio:mẽoꝛia de ſe gennit rõnem.⁊ mẽoꝛia ⁊ rõ de ſeꝓtulerũt volun tatẽ. Memoꝛia qͥppe hʒ ⁊ cõtinet:quoten dendũ ſit. ratio qð tendendũ ſit: volũtas tẽdit. Et hec tria vnuʒ quidẽ ſunt:ſed tres efficacie:ſicut in illa ſumma trinitate vna eſt ſubſtãtia:tres ꝑſone:in qua trinitate ſi cut pat᷑ genitoꝛ.filiꝰ genitus:et ab vtroq; ſpũſſctũs ſic ex memoꝛia rõ gignit᷑ ex mẽo⸗ ria ⁊ rõne volũtas ꝓcedit Elt qᷓ dao inhe reret creata in hoĩe rõnalis anĩa memoꝛiã ſibi vẽdicauit pat.rõnem filiꝰ. volũtateʒ ab vtraq; pcedentẽ.ab vtroq; ꝓcedẽs ſpi⸗ rituſſanctꝰ. Ecce qͥbus oꝛta natalib volũ pars ſecũda 4. — tas:cuiꝰ natiuitatꝰ:cuius adoptiõis:cuiꝰ dignitat:cuiꝰ nobilitatis. Que cũp̃ueni ente ⁊ cooꝑante gr̃a ſpiritui ipſi ſancto.q pẽis ⁊ filij eſt amoꝛ.⁊ voluntas · bono ſui aſſenſu incipit inherere vehement᷑ incipit velle qð deꝰ vult.⁊ qð volendũ memoꝛia ſuggerit, ⁊ rõ et vehement᷑ volẽdo amoꝛef᷑ ficit᷑. Nhil.n.aliud eſt amoꝛ qᷓ; vehemẽs in bono volũtas. Per ſe eĩ volũtas ſin plex eſt aff·ctꝰ.ſic aĩe rõnali inditus.vt ſit capax tã boni qᷓ; mali.bono replẽdus cuʒ adiuuat᷑ a gr̃a.malo cũ ſibi dimiſſus delt cit in ſemetip̃o. Ne em̃ a creatoꝛe aliquid anie deeſſet hũane libera in vtrãuis ꝑtem data eſt ei volũtas.que cũ adiuuãti cõcoꝛ dat gpe.virtutis accipit ꝓfectũ ⁊ n omen ⁊ amoꝛ efficit᷑ Cũ ſibi dimiſſa feip̃a ſcðᷣm ſe ip̃am frui vult.ſui in ſeip̃a patit᷑ defectuʒ: et quot vicia:tot vicioꝝ ſoꝛti noĩa:cupi⸗ ditatꝰ:auaricte:luxurie:et alia huiuſcemo di. Pꝛimo itaq; ꝓfectu ſuo volũtas qua⸗ ſi pytagoꝛice littere biuio libera ↄſtituta: ſi m dignitatẽ nãtaliũ ſuoꝝ erigit᷑ ĩamo⸗ re.ᷓᷣm naturalẽ virtutũ ſuaꝝ oꝛdinem.de amoꝛe vt dictũ eſt in charitatẽ de charita te ꝓficit in ſapiam. Sinaũt nullo oꝛdine ſui iuſta tñ oꝛdinatiõe dei.pcipiti eſt acta ruina:tenebꝛis ↄfuſiõis obꝛuta:lepeli᷑in infernũ vicioꝝ. niſi a gr̃a ei fnerit ſubuen⸗ tũ. Siÿo yma inferni rel iera ſurſum cepe rit greſſum attollere ⁊ gratiã ſequẽs dedu centẽ.⁊ enutrientẽ adulta fuerit in amoꝛẽ. tõ in iuuentutꝭ cõſtituta foꝛtitudine a ſpi⸗ ritu timoꝛis qᷓ hactenus vt puer timebat penã.in ſpirituʒ pietatꝭ incipit ꝓficere.a qᷓ; lam incipit noũ guſtare gratiã:pieiã in⸗ cipiens amare deũ et colere.de quo ſcpᷣtuʒ eſt. Pietas eſt cultus eius. Hic ergo iuue nis nõ etatꝰ ſed ptutis naturalẽ foꝛtitudi nẽ exerat ⁊ vtutẽ nec iuuentutꝭ:licʒ a rõne ea vetet᷑coꝛrũpere naturalia.ꝑdit incenti⸗ na:qͥbus ſi inſanũt qͥ coꝛrũpunt:qͥ imagi ne ꝑrranſeũt:quoꝝ ſpũs vt ſpũs beſtiarũ vel pecoꝝ:quoꝝ carnes iuxtaꝓphetam vt carnes ſunt aſinoꝝ:multomagꝭ hij quiin veritate ſunt amoꝛis ⁊ ſpũalib eius agũ⸗ turincentiuis.in ſpũalibus iuuẽtutis fer⸗ uoꝛe ſuo licʒ modo iſanitate. Brauis em̃ obpꝛobꝛij res eſt in naturã.ſi plus in dete rius ꝓficere poſſunteiꝰ coꝛruptoꝛes:qᷓ; in g 53 Be amoꝛe dei bonũ veri amatoꝛes · Audiſcientiã inſa⸗ nã. Sinemente inqͥt apłus excedimꝰ deo ſiue fobꝛij ſumus nobis Vis adhuc audi re inſaniã. Si dimitti eis peccatũ:dimit⸗ te. Sinaũt dele me de libꝛo vite. Vis ali um:ipſum audi apłm. Optabã inqͥt ana thema eſſe a xp̃o pꝛo fratribꝰ meis. Hõne quedã mentis bene affecte ſana videt᷑ in⸗ fania:cũ impoſſibile ſit effectu: hãe fixum in affectu ꝓxpᷣo anathema velle eſſe xp̃o · Bec a ſancti ſpũs aduẽtu apoſtoloꝛũ fuit ebꝛietas. hec pauli inſania:cuʒ diceret ad cũ feſtus inſanis paule. Wirumue erat:ſi inſanire ꝓnũciabat᷑:qͥ in ipſo moꝛtis ꝑicu io ip̃os iudices ſuos a qͥbus pꝛe xpᷣo iudi cabat᷑:ad xpᷣm cõuertere nitebat᷑· Nõ hãc inſaniã multelie in eo faciebãt:ſicut dice⸗ bat rex vitatẽ intelligẽs ſʒ diſſimulãs:ſed yt dictů eſt ſpũſſctĩ ebꝛietas:in q̃ ⁊ in ꝑuo ⁊ in magno ſiles eos ſibi facere geſtiebat: q̃ eñ iudicabãt. Et vt cerera omittã:qᷓ ma ioꝛ q̃ magis in opinata inſania: qᷓ; hoiem relicto ſeculo deſiderantẽ ⁊ ardenẽ inhere re xpᷣoꝓ xpᷣo neceſſitate obediẽtie ⁊ chari⸗ P eculo:tẽdentẽ in celũ.ſemet⸗ ipᷣm mergere in cenum. Hiceſt beniamin adoleſcẽtulus:qͥ in mentꝭ ſue exceſlu nec ſe nec ſuũ alidd ſentit:ſed eũ ſolũ in quẽ totꝰ exceſſit. Hac inſania inſani erãt ſcti mar⸗ tyres int᷑ toꝛmẽtaricẽtes. Cur hic nõ di⸗ cã ꝙ in feruoꝛe laſciuie ſue laſciuus poeta dicebar:inſanire libet. Hic ðᷓ decet emine at feruoꝛ iuuenalis:et feruẽs relit iõis cur ſus:cuiqᷓ;uis i hoc adhuc ſtatu frenũ nec habeat nec hẽe debeat:frenũ tñ patiat ra⸗ tionis.Feruoꝛẽ em̃ nouicioꝛũ nð decẽt llle miſericoꝛdes in leip̃m diſcretiões:⁊ diſcre tionũ diſpenſatiões:facileſq; indulgentie ſuo iudicio:nõ tñ recuſande ſũt alieno. ſeipᷣo in ſeipᷣm rigida dʒ eſſe cenſura et di⸗ ſtricta ſeueritas:ad regentẽ:⁊ cõ ſulentẽ pa ternã vłfraternã charitatẽ ⁊ pietatẽ.lenis ⁊ obediẽs in oibus hũilitas. Si alterum deſit:vel in deſide ⁊tepido.no n ſpero cur⸗ ſus pſeuerantiã. vł in pᷣripiti timeo ruinã pter qð tota dʒ eſſe diſcretio nouicij ſtul⸗ tů ſe in oĩbus pꝛo chꝛiſto facere et ex alie⸗ no pendere arbitrio maxime ſiſenioꝛẽ ta⸗ lem habet. de quo certuʒ ſit:ꝙ adeo diſcit qð hominẽ docet. Ebi tamẽ pꝛoficienti ⁊ obedienti.nõ faedle pᷣſumenda eſt iudican di licentia.qᷓ; diu manifeſte nil cõtra denz pꝛecipit᷑: do nec longa ⁊ patiens experien⸗ tia intellectuʒ dabit auditui. Ad eam vᷣo maxime ſeipᷣ mn ſemꝑ obedientiaʒ ſtudeat exercere:de qua ſcriptũ ẽ. Kaſtificãtes coꝛ⸗ da veſtra in obedientia charitatis: heceſt em̃ volũtas dei ⁊ bñplacens ⁊ ꝑfecta. Zd pec aũt obtinẽda ⁊ obſeruãda cõrinua ap pᷣhendẽda ſunt pᷣſidia ſedule ⁊ lõganimis oonis.in qua tãta ſit fides vt ſperet via tãta deuotio. vt deũ videat᷑ cogere. tãtus amoꝛ vt oĩia q̃ petit in ip̃a oẽ one ſe ſentiat obtinere:tã benigna hũilitas vt in oibus nõ ſuã ſed dei volũtatẽ in ſe fieri peroptet. Studeat etiã habere hic talis vt ample⸗ ctet᷑ coꝛdis puritatẽ coꝛꝑis mũdiciã ſilen tiũ:vel verbũ oꝛdinatũ. oculos ſtabiles:⁊ nõ ſublimes:aures:nõ pꝛurientes. victũ. et ſup̃mũ ſobꝛiũ.et qui faciat.nõ impedi⸗ at boni oꝑis dietam.manus cõtinentes. egreſſum mitẽ nõ ridendo coꝛdis pꝛodere ſaſciuiã:ſed lenit᷑ ſubridẽdo.gr̃am. medi⸗ tationes ſpũales et aſſiduas opottunds lectiões.⁊ nõ curioſas.ad maioꝛes ſubie⸗ ctionẽ.ad ſenioꝛes reuerentiã.ad minoꝛes dilectionẽ:nõ deſiderare pᷣeſſe amare ſub eſſe oibus cũ qͥbus eſt velle pe odeſſe.nõ ſe ueritate obrui.nð lenitate exinaniri.i vul tu ferenitatẽ.in coꝛde ad oẽs habere dul⸗ cedinẽ.in oꝑe gr̃am. Hic etiã locus ⁊ tem pus eſt voluptates amputãdi vicia om⸗ nia extirpãdi.volũtates frangẽdi. vt cete ris nõ voluntatibo ſed voluntatẽ ſimula⸗ cris pᷣciſis ⁊ amputatis ſicut adulterinis quibuſdã et ſponte naſ centih ramuſculis ſpes pꝛoficiẽdi augeat᷑ naturali ⁊ vcre vo lñtati. Illecui nõ tam ſunt volũtates. ᷓ apetitus aie cõcupiſcẽtia ſcʒ carnalis cõ⸗ cupiſcentia oculoꝝ ⁊ ambitio ſeculi.hic 3 plus amat.plus cutat. hic laboꝛ.hic opul eſt multoꝝ fudoꝛũ.opus multoꝛũ laboꝛũ maxime cũ cecus adhuc amoꝛ. qð facit fg ciat.ſed neſciat adhuc vnde veniat · Aut 35 vadat:⁊ ſic huiuſmodi operet᷑ affectibꝰ ſiẽ manib cecus.q maniby quidẽ oꝑatur.ſed nec manꝰ videt qͥbus operat᷑. nec opus að operat᷑. Sicut ei ſi vidẽs qͥs in aliquod opus erudiat nõ videntẽ. trahit · d oceudũ curuat.erigit ⁊ diſponit. in artẽ euʒ agen ———————————— lul ter me †s em opl Feñ tat tere ine nis ſri in ſcti ſientt pia fu gliud iſtud bꝛoꝛ goer ſunct Nuto Fann bozane ſinout ſobar iezn daz erien⸗ mpo udeat s coꝛ⸗ eceſt . Ad ua ap imis et oig: tãtus ſentiat oibus foptet. amplei ſilen Mes victi. vedi⸗ ntes. ere ed nas bie⸗ des nſob K.öſe niivul e dul⸗ 1tem cia om⸗ imula⸗ terinis uſculis ere tes. lis cõ⸗ pi opul labori facit fa iur ibli turſcd pus q iiquod oceudi zaels fuſcepti opis.ſiep omĩa q̃ ſupꝛadicta ſunt tecus a moꝛ extninſecus in quandã vite et moꝛũ foꝛmat᷑ honeſtatẽ. Cum Fo interio ris h ois ſubſtantia longo diſcipline vſu em oluta plene poterit impꝛimiet infoꝛma ri in eoꝛũ foꝛmõ.tũc fructũ pacatiſſmum operabit᷑ ſalutis.tũc in re nõ ſpe hoꝛũ om niũ ⁊ ſimiliũ percipit vtilitareʒ. Quecun⸗ ; em̃ obſeruãda jupra texuimꝰ.nondum ſit in affectu:ſed in deſiderio.et rõnis ma⸗ giſterio:⁊ de his omib hůiliter adhuc cã⸗ tat ad deũ. Lõcupiuit ania mea de inſti. tu. Sicut tñ d ixi de ceco:qᷓ;uis adhuc nõ videat ocłus.nõ ceſſet oꝑari manꝰ:vt ꝓfi cere vult in magno.fidelis ſit ĩm inimo⁊ in eo in qͥ ex cõditorꝰ largitate iõ pᷣrogatũ hz ulꝰ ptãtis officiũ exhibeat bone volů tato. In coꝛpe.ſ.ꝓpꝛio faciat.qð dicit apo ſtolus. humanũ dico ꝓpter infirmitatẽ car nis vẽe. Sicut em̃ exhibuiſtis mẽbꝛa vãa ſeruire immũdicie ⁊ iniqtati ad iniqͥtatẽ. ita nũc exhibete mẽbꝛa vẽa ſeru ire iuſticie in ſctificationẽ. Ac ſi dicat. Cũ amoꝛ trã⸗ ſierit in charitatẽ.cũ anĩa ꝑfecta ſuã ade⸗ pra fuerit puritatẽ tunc vobis dicã longe aliud qͥd diuinuʒ. modo interim accipite iſtud bumanũ:vt ſẽ in tꝑe veterꝰ negligẽ⸗ tie ⁊ peccati.liberi fuiſt iuſticie: iuſticie in nullo.in oĩbus aũt peccato exh ibẽtes mẽ⸗ bꝛoꝛũ officiũ.⁊ hoc ad iniquitatẽ.ſic amo do exhibeat? mẽbꝛa vĩa ſeruire iuſticie in ſunctificationẽ in qſi fidelis:vt dictuʒ eſt. aparuerit:in ſeipſo incipiet experiri quod dauid diẽ In noĩe tuo leuabo meaſmanꝰ Siẽ adipe⁊ pinguedie repleat᷑ anĩa mea. Siem̃ ſpũ facta carnis moꝛtificauerit:ex 5 aia adipe gr̃e er pinguedie ſcti.ſ.repleta renouari incipit ſpũ mẽt ſue⁊ induere no uñũ hoĩeʒ.qͥ ſcm deũ creatꝰ eſt: in iuſticia ⁊ ſanctirate veritat?. Ex hoc etiã rerũ faci es noua ei incipit apparere. et chariſmata melioꝛa:in quoꝝ emulatiõe hactenus la⸗ boꝛauerat. famiiiarius ſe ei aperire:coꝛpꝰ ſctis humiliatũ diſciplinis ex cõſuetudie iam bona in ſpõtaneũ ſpũs ſeruiciũ trãſi⸗ re:n oui hoĩs interioꝛ facies de die in diẽ renouari.⁊ vſq; ad ſpeculãda dei bona re nelari. Jã frequẽtes ⁊ mpꝛouiſe theopba nle.⁊ ſctõꝝ ſplẽdoꝛes aĩam cõtinuo labo⸗ rantẽ deſiderio incipiũt refocillare:ʒ illu⸗ Pars ſecũda ſtrare: qꝛ fapiẽtia occurrẽs in vijs hylarit: ſicut dicit.iob abſcõdit lumẽ in manibus ⁊ pcipit ei.vt rurfus adueniat ⁊ annciat de ea amico fuo.ꝙ poſſefio eiꝰ ſit. ⁊ ad eã poſſit aſcẽdere Exquo iã diu laboꝛõs aĩa inſoluas q̃ſdã ⁊ duices affectiũculas inei pit colligere in qͥbus tenere requiẽ ſcit cuʒ aſſunt:cruciãt ci auferunt᷑:et nõ redeũt ad votũ. Sicut em̃ ruri enutrita ⁊ ruralibus aſueta cibarijs.cũ affectiões has qᷓs dixi⸗ mus. qjſi in pꝛimo ingreſſu aule regie ceꝑit deguſtare:nõnunqᷓ; ignom inioſe depuſſa violent expulſa.in domuz paupertatꝰ ſue vix vltra redire acqeſcit. Et frequẽter ad iannã recurrens.impoꝛtuna.impꝛoba.et anxia ſicut inops.ſicut mendica:ſperans ſuſpirans.in ſpicit.ſuſpicit.ſi qͥd ſibi poꝛri gat̃.ſi qů aperiat᷑. Et aliquãdo imptobi⸗ tate ſua ſic eu incit oĩa obſtacula:et tranſ⸗ gredit᷑.vt vſq; ad interioꝛẽ fapientie men⸗ ſam p̃cipiti tranſiliẽs deſiderio. impudẽs illico reexpeilẽda aſſideat cõhiua.⁊ audi⸗ at. Lomedite amici:⁊ inebꝛiamini chari ſimi. Ex hoc iam innaſcit᷑ ſancte paupta⸗ tis amo?.latendi ſtudiũ.odiũ ſecularium diſtractionũ:oĩonis vſus. pſalmodia fre⸗ quẽs. Sed graue:niſi cautat᷑ occurſattẽp tationis impedimentũ.quod multoꝛum curſum vſq; huc ꝓſperũ.⁊ feliciſſimũ:vel grauit᷑ retardet. vel retro nõnunqᷓ; in quã dam coꝛpis ignaniam reflectat. Að;a pa tre pio in via accipit. ne deficiat ſic incipit he qᷓli ſufficiat. ⁊ hic pꝛoficiendi merã cõ ſtituẽs vbi deſinit pꝛoficere.ibi incipit de ficere. Quinetiã cõculcãs gpam detet va nã de ipſa cõtra ip̃am ſibi fabꝛicq̃s fiduci am: vel in oꝛe:vel in coꝛde iactat ſe nõ vſ⸗ quaq; a deo derelictũ.totiens ſibi iudi ciũ manducãs ⁊ bibens:quotiens viſita⸗ tionis ⁊ cõſolationis a deo accipit gratiã ⁊inde non deũ. fed in voluptatũ ſuarũ ex⸗ ecutionẽ pꝛeſu mit fiduciã. Inimici domi ni ait pſalmiſta men.ſe.⁊et.e.in ſe.et ci⸗ bauit illos ex adipe fru.et de pe.mel.ſa.e⸗ audi cibatos ⁊ audi inimcos.audi ſatu⸗ ratos.⁊ audi mẽtitos. Zudi non ſolũ fru⸗ mentũ.ſed adipem frumenti.non petram ſed mel depetra.occultam.ſcʒ ⁊ diuinã ſa cramento?uz gratiam.de qua ſaturatiper hibent᷑ qui inmici cõuincunt. Quo ſinð * 2— 5 —————————— fuiſſent inimici nõ tã cito poſſent ſaturar Qui em̃ ſaturatꝰ eſt nõ plus petit; acct⸗ it:qꝛplenꝰeſt.⁊ qð hʒ ei ſat⸗ eſt:; eſt poſt mã illũiationẽ: vt ait apkus. poſt guſtuʒ doni celeſtis. poſt ꝑricipiũ ſpũſſancti.poſt uſtuʒ nihilominꝰ boni vᷣbi der vᷣtutũch eculi futuri volũtarie peccãdo. poſt acce⸗ tã noticiã veritatis rurfum ſibimetipᷣis liũ dei crucifigere ⁊ cõculcare·⁊ ſanguinẽ teſtamẽti pollutuʒ ducere in q̃ſanctificati ſunt.⁊ ſpůi grecontumeliã facere. Quid em̃ eſt aliud filius dei crucifigere.qᷓ; facere mala vt veniãt bona:cõfident peccare et crucixpᷣi.qͥcquid peccat ĩiponere. O ſi au⸗ diant qð ſequit᷑ terra ſepe ſupuenieneim⸗ bꝛẽ bibẽs:⁊ generãs herbã opoꝛtunã hijs a qbus colit᷑. accipit bñdictionẽa dño ꝓfe rens aũt ſpinas ⁊ tribulos elt· et maledicto ꝓxima:cuiꝰ finis eit in cõbuſti⸗ onẽ. Sed redeamꝰ ad melioꝛa. vt ait ipſfe apłus ·⁊ vicinioꝛa ſaluti. Jaʒ ꝗᷓ bone ſpei iuuenis cuiꝰ deus iuuentutẽ incipit letifi care creſcere incipit in virũ ꝑfectũ:in men⸗ ſurã etatis plenitudis xpᷣi · Jam em amoꝛ incipit cõfoꝛtari.⁊ ilũiari·⁊ trãſire in affe ctũ ⁊ nomẽ maioꝛis vᷣtutꝭ.⁊ ampliorꝰ di⸗ gnitatꝰ. Amoꝛ quipeillũiatus charitas eſt. Zmoꝛ a deo. in deo ad deũ. Charitas aũt deus eſt Bꝛeuis laus.ſʒ ↄcludẽs oĩa Quicꝗd de deo dici põt. põt dici ⁊ de cha ritate:ſic tñ vt cõſiderata ſᷣm naturas do ni⁊ dãtis:in dante nomen ſit ſubſtãtie in dato q̃litatꝰ.ſed ꝑ emphaſim donũ etiam charitat? deus dicat᷑. in es ꝙ ſuꝑ oẽs vᷣtu⸗ tes ÿvᷣtus charitatꝰ deo coheret ⁊ aſſimilat De caritate dd dicemꝰ. Audiuimꝰ famã eius nõ nouimꝰ eã.nõ vidimus eã. Zpo⸗ ſtolus eã nouit. qͥ excellẽtioꝛẽ viã eã appel lans in laudẽ eiꝰ totũ ſe effudit dicẽs. Et adhuc excellentioꝛẽ viã vobis demonſtro Si linguis hoim loquar ⁊ angeloꝝ· cha⸗ ritatẽ aũt non habeã. factus ſum velut es ſonãs.aut cymbalũ tinniẽs.⁊ ſi habuere hetiã.⁊ nouerim.m.oĩa.⁊ oẽm ſcientiã et ſi habuero omnẽ fidem:ita vt montes tranſferã.charitatẽ nõ habuero nihi ſum Et ſi diſtribuero in cibos pauperũ om̃es facultates meas et ſi tradidero coꝛpꝰ me⸗ um:itavt ardeã.ch aritatẽ ãt nõ habuero uihil mihipꝛodeſt. Charitas aũt patiẽs Deamoꝛe dei eſt. benigna eſt. charitas non emulat᷑ non agit perperam.non inflat᷑.nõ eſt ambicio⸗ ſa· nõ querit que ſua ſunt.nõ irritat.nõ co⸗ gitat malũ. nõ gaudet ſuꝑ iniquitate.con gaudet autẽ veritati. O mnig ſuffert.oĩa credit. omiĩa ſperat.omnia ſuſtinet. chari⸗ tas nunqᷓ; excidit. ſiue ꝓphetie euacuabũ⸗ tur.ſiue iingue ceſſabũt.ſiue ſciẽtia deſtrue tur. Nunc autẽ manent fides.ſpes.chari⸗ tas.tria hec. Maioꝛ autẽ hijs ẽcharitas Bec eſt iugũ dñi ſuaue ⁊ onus leue.onus quod poꝛtantẽ ſe poꝛtat ⁊ leuigat.onus le ue euangelij ſuaue eis.qͥbus dicit ipſe do minus. Jam nõ dicã vos ſeruos.ſed ami cos meos.qui em̃ pꝛius no poterat po?ta re p̃cepta legis. poſtea leuia hʒ pᷣcepta euã gelij ꝑ cooperantẽgratiã · Qui pmuz non poterat implere nõ occides.poſtea hz leue pꝛo fratribꝰ animã ponere.⁊ ſic de reliqs. Sic cũ iumẽto imponit᷑ onus graue.⁊ re⸗ fugit qᷓſi impoꝛtabile. adducit᷑ quadriga volubilis.i.euãgelij diſcurrẽs ꝑ totũ mũ⸗ dũ. et onus.qð quaſi graue retugiebat pᷣ⸗ mũ.poſtea ſine laboꝛetrahit duplicatũ ſic au icula q̃ᷓ in plumis ſine alis ſeipᷣam non põt poꝛtare.põdere plumarũ ⁊ alaꝝ addi to.aduolat ſine laboꝛe. Sic et panis du⸗ rus.qͥ ꝑ ſe nõ põt trõſire adiectiõe lactꝭ:vł alterius liquoꝛis collabilis fit in gutture. Amoꝛ pᷣus ergo habuit conatũ.⁊ aliqueʒ affectũ.charitas effectũ Ja m em̃ tãto leui us operat᷑cha ritat? manus qᷓ̃nto eñ adiu⸗ uat illumimnatꝰ ocłus. Pꝛimũ quidẽ oꝑa⸗ murꝑ manũ.deinde manu tergimꝰ oculũ vnde dicit.& mãdatis tuis intellexi. Jã em̃ incipit oꝑa ſua intelligere.⁊ affectiões diſcernere. Jam ſic afficit virtutibꝰ vt ſiẽ deo h eſt eſſe. qð bo nũ eſſe:ſic iã iuſte ⁊ ſctẽ aie nõ aliter ſit eſſe. qᷓ; ſctẽ.⁊ iuſte et pie eſſe Sctẽ in ſemetip̃a.iuſte ad oẽs. pie ad deũ Ex augmẽto em̃ gre dei ſic inficit iuſtam aĩam iuſticie affectꝰ.vt i in nulla ſui ꝑte. vel cogitatuũ vł᷑ affectuũ.vel actuũ ſciat. vel poſſit eſſe niſi iuſta in toto ſuo.in oĩ eo qð eſt iuſticie. plene et indiſſolubiliter affe cta.vñ dicit apłs.charitas nunqᷓ; excidit. Aliqñ quidẽ titubat.vł᷑ deuiat affectiõis vel oꝑis affectꝰ qᷓ; diu in hac vita non põt viuete charitas nili exꝑte ⁊ per ſpeculuʒ et in enigmate. Sd jnteger.tñ ſemper⁊ ſoli dus Zf qen pol joſ ms er vic due doln pemn ſdꝙ un. pele int che Ueſ nalꝰe nnin is ſd ſemne eum in quãdo cetic ſatin ſpm beat tum nẽ pt vi3 poꝛiut tarepi mente ten pte baurſ vomi chanta tornse tis ↄti tis. S pa dit tasad tisjeo hug sppl tin dioꝛ) üulta b uc nn cio; oco⸗ con oia ar⸗ bü⸗ ſtrue ri⸗ itus onus usle Ne do dami poita wi zhe zle liqs. 7re⸗ iga mu⸗ p⸗ ü ſic on i s du⸗ lactvt guttur⸗ dliquʒ tůto lezi ei adi⸗ dẽ opo⸗ Nouuli eri. ecröes ſte⁊ſat tpiecſe ead den itiſtam ſui ꝑle⸗ uũ ſat⸗ in oieo liter aſſt ecidit. ffectiol non põt eculuz& perioli dus in ſua vtute ſuus permanet affectus. Aiiud quippe eſt affectꝰ:aliud eſt affectio. Ziffectꝰeſt qͥ generali quadã potentia ⁊ ꝑ⸗ detua quadã pᷣtute firma ⁊ſtabiie mẽtem poſſidet quã ꝑ gr̃am obtinuit. Affectiões po ſuntquas varias varius reꝝ ⁊ tem po rum affert euentus. Infi mitas em̃ carniſ ex vicio pie oꝛiginis ſepe offen dit.ſepe ca⸗ dit:ſepe ledit grauiter ⁊ ledit᷑ mente interiꝰ dolente ⁊ patiente potiuſq; agente:qð per peram foꝛis gerit:nec tñ charitatẽ perdẽte ſed ex charitate gemente ⁊ cdamãte ad de⸗ um. Infelix ego hõ q;s me liberabit de coꝛ poꝛe moꝛtis huꝰ. Vñ idem apłus. Ego inqͥt ip̃e mente ſeruio legi dei: carne auteʒ lege peccati. Et rurſum. Nõ ego operoꝛ il lud ſʒ qð habitat in me pctm̃. Itaq; qͥſq; ille eſt:ficut dicit btũs iohnães: ᷣm hoc ꝙ natꝰ eſt ex deo.i.ßᷣm interioꝛis hoĩs rõneʒ intm̃ nõ peccat inqᷓ;tũ pctm̃ qð coꝛpꝰmoꝛ tis foꝛis operatur odit potiuſq; aꝓpꝛobat ſemine ſpũalis natiuitatꝭ: qͥ ex deo natꝰeſt eum interiꝰ conſeruãte: qð ⁊ ſi interim ali quãdo incurſn peccati ledi ⁊ atterit᷑.radi cetñ charitatꝭ in altũ defixa nõ perit:ĩmo ſtatim ſecun dius ⁊ viuaciꝰ conualeſcit in ſpem boni fructus ⁊ ſurgit. Sic em̃ dicit beatꝰtohãnes. Ois qͥ naꝰeſt ex deo pecca tum nõ facit:qm̃ ſemẽ ip̃iꝰ in eo manet et nõ pᷣt peccare qm̃ ex deo natꝰ eſt. Rotãda vis ꝓboꝝ. Non inqͥt pctĩ facit qð patit᷑ potiuſq; facit qͥ natꝰeſt ex deo:⁊ nõ põt pec care ꝑſeu erando.ſ.in pctõ: duz iegi dei cui mente ſeruit:etiã carnẽ feſtinat ſubigere: qͥ temptatõe ⁊ pctõ ĩcurrente legi pcti vide⸗ batur ſeruire. Petrꝰcũ peccauit charitateʒ nõ amiſit: qꝛ peccauit potiꝰĩ pᷣitatẽ qᷓ; in charitatẽ cũ eiꝰ ſe nõ eẽ mẽtitꝰ eſt ĩ oꝛe cuiꝰ totus erat in coꝛde.iõq; negationẽ falſita tis ↄtin uo lachꝛymis lauit pᷣitas charita tis. Sic cũ dicen dũ peccauit charitatẽ nõ ꝑdidir.ſʒ obſtupuit in eo quodãmõ chari tas ad vehementẽ tentatõis ictũ ⁊ charita tis ĩ eo nequaqᷓ; facta eſt abolitio:ſʒ qᷓſi q̃⸗ dam ſopoꝛatio:q mox vt ad votẽ arguen⸗ tis ꝓphete euigilauit ↄtinuo in illt arden tiſime charitatis ↄfeſſionẽ erupit.peccaui dño ⁊ ↄtinuo audire meruit. Et vñs tran ſulit a te pctm̃ tuũ non moꝛieris. Adhuc in laude charitatꝭ amoꝛ in fide eſt ⁊ in ſpe * Pars ſecunda, charitas in ſeipᷣa eſt ꝑ ſeißam Põt etiã et vt fides ⁊ ſpes ſint ſine charitate vt auteʒ charitas fidẽ⁊ ſpem ĩſe nõ cõtineat nõ pᷣt eſſe. fides em̃ qðᷣ amat᷑ eſſe aſſerit:ſpes pꝛo mittit.amat igit᷑ qͥ ĩ fide ⁊ ſpe amat: ſicut amari põt qðſcredit᷑tĩ ⁊ ſperat᷑.charitas creditũ ⁊ ſpatũ iã hʒ iã tenet: ↄplectit. A⸗ moꝛ igit᷑ fidei ⁊ ſpei deũ yidere deſiderat: qꝛ amat.charitas qꝛ videt amat. Ip̃a em̃ eſt oculꝰ qͥ videt᷑ deꝰ. Hʒ em̃ aĩa ⁊ ſenſus ſuos hʒ viſum ſuũ vel ocłm qͥ videt deum Siẽ ein coꝛpꝰ ſuos hʒ qͥnq; ſenſꝰ qͥb anie cõiungit᷑ vita mediãte:ſic ⁊ aĩa qnq; ſuos ſenſus hʒ qͥby deo ↄtingit᷑ mediãie charita te. Elñ dicit apłs. Nolite ↄfoꝛmari huic ſeculo ſ renouamini in nouitate ſenſus ve ſtri: vt ꝓbetis qᷓ ſit volũtas dei bona ⁊ be neplacens ⁊ pfecta. Hic oũdit᷑ qꝛ ꝑ ſenſuſ coꝛꝑis veteraſcimꝰ: ⁊ huic ſecło ↄfoꝛma⸗ mur.ꝑ ſenſus ÿo mẽtis renouamurĩ agni tio nem dei:ĩ nouitatẽ dei ᷣm voluntatem ? bñplacitũ dei Vbiq; em̃ ſunt coꝛꝑis ſen ſus aiales vel vel coꝛꝑales qͥb aĩa coꝛpꝰ? ſuũ ſenſificat.vbi ab inferioꝛi incipiam ta ctus.guſtꝰ.odoꝛatus.auditꝰ.v iſus. Silr qͥnq; funt ſenſus ſpũales qͥby charitas aui mã viuificat.i.amoꝛ carnalis parentum. ſ.amoꝛ ſocialis:amoꝛ naturałamoꝛ ſpũa lis. amoꝛ dei. Per qͥnq; ſenſus coꝛꝑis me diante vita co?ꝑꝰ aĩe ↄiungit᷑ ꝑ dͥnq; ſen⸗ ſus ſpũales mediãte charitate aĩa deo con ſociatur Tactui ↄparat᷑ amoꝛ parentum qꝛ affectꝰ iſte oĩhꝓmptus ⁊ quodãmodo roſſus ⁊ palpabilis ſic ſe om̃ ib naturali S occurſu pᷣbet:⁊ ĩgerit vt effugere eũ nõ poſſis etiã ſi veł. Tactꝰ.n.ſenſus eſt totus coꝛgalis qͥ ex quoꝛũlibet coꝛpoꝝ ↄiũctõe ↄficit.ſi tñ vnü eoꝝ aut vtrunq; viuat vt tactus eſſe poſſir. Sicut ðᷓ quaqᷓ te vᷣteris coꝛpus tuũ nõ p̃t eſſe ſine tactu.ſic nec aĩa tua ſine hoc affectu:ꝓpter qð in ſcripturis amoꝛ iſte non multũ ↄmen dat᷑:imo ne ſit nimꝰ cohercet᷑.dirẽte dño. Siqs odit pa trem ſuũ:aut marẽſuã:nõ p̃t meꝰ eſſe diſci pulus. Scðo guſtui cõꝑatur amoꝛ ſociat amoꝛ fratꝝ. amoꝛ ſctẽ ⁊ cath olice eccie de qᷓ dictum eſt. Ecce qᷓ;bo.⁊ qᷓ;io. ha.f.in v. qꝛ ſicut ꝑ guſtũ vita admimſirat᷑ coꝛpoꝛi ſic illic mãdauit bñdictio nẽ⁊ vitã vq; in ſeculũ.S uſtꝰlʒ etiã coꝛꝑalit᷑ exerceat᷑ fapo rem tñ introꝛſus generat: q̃aĩa affici᷑ꝓt qð coꝛpałqͥdẽ maxime hic ſenſus: ſʒ tamẽ ex ꝑte aliqᷓ etiã aĩalis eiſe ↄpꝛobat᷑. Sic? amoꝛ ſociał qꝛ eꝝ coꝛꝑalicohiĩtatõe ĩ vnũ: ex ſititudie ꝓfeſſionũ ex ꝑilitate ſtudioꝝ a lyſq; hmõitauß ↄfederat᷑.mutuiſq; offci is enutrit᷑.maxiĩe aĩalis eẽ videt᷑. Sʒ tñ ex maᷓꝑte etiã ſpũalis eſt:qꝛ ſicut ſapoꝛ eſt ĩ guſiu ſic affectꝰ fratne charitatꝰ fiagrat in affectu. de q̃ ſcriptũ eſt:ſicut vngentũ ĩca⸗ pite. qð deſcendit in barbã barbõ aoron. Qð deſcẽdit ĩ ov.eiꝰſi.r.h.qͥ de.ĩ mõſy. Tertio odoꝛi ↄpat᷑ amoꝛ naturał: qꝛ natu ralit᷑ ex ipᷣiꝰnature ſilitudine ⁊ ↄſoꝛtio abſ q; oi ſpe recõpen ſatie nis oẽm hoĩem dili⸗ git: qᷓ ex occultꝰ nature receſſibꝰ veniens:⁊ nie ſe ingerens:nihil humanũ ab ea patit᷑ eſſe alienũ. Sẽſus aũt iſte mags aiał eẽ vi⸗ det᷑qᷓ; coꝛꝑal·i.odoꝛatꝰ qꝛ ad creandũ euʒ iterius coꝛpꝰnil agit p̃ter leuẽ inſtrumenti variũ attractũ.⁊ iʒ hauſtꝰ ꝑ coꝛpꝰ aĩaʒ tñ afficit nð coꝛpꝰ. Sit ⁊ amoꝛ naturałma⸗ gis ſpũalis eſſe videt᷑ qᷓ; aniałpᷣter ſolũ cũ naturat hũ anitatꝭ reſpectꝰ nõ ↄſanguini⸗ tas:nõ ſocietas nec aliqᷓ in eo oĩo neceſſitu do hmõ ↄſiderat᷑. Quarto auditui ↄpat᷑ amoꝛ ſpũalis.amoꝛ inimicoꝝ. auditꝰem̃ nihil interiꝰ.i.itra coꝛpꝰ oꝑat᷑: ſʒ exteriꝰ q́;⸗ dammd.i.ad aures pulſans aĩam euocat vt exeat ⁊ audiat. Sic ⁊amoꝛẽ inimicoꝛu: coꝛde nlła vis nature:nullꝰ alicuiꝰ neceſſi tudinis ſuſcitat affectꝰ.ſʒ ſola obedientia qᷓꝑauditũ ßrat. rõq; amoꝛ ie ſpũal dicit 1õ etiũ qꝛ ad filij dei ſiltudinẽ⁊ filioꝝ dei ꝓficit dignitatẽ dicẽte dño · Bũñfacite his qᷓ oderũt vos vt ſits filij piis vẽi q in ceł ẽ ⁊reliqj. Quito viſui ↄpat᷑ amoꝛ diumus. enſus ſiẽ ĩter oẽs af fectiones pᷣncipatũ obtinet amoꝛ diuinꝰ, Z viſu oculoꝝ ceteri ſenſus videre dicũt᷑. cũ ſolus videat ocułꝰ.dicimꝰ.n.tãge ⁊ vi de. guſta ⁊ vide.ficq; de reliqs.ſicq; ab a⸗ moꝛe diuio cetera dicunt᷑ amariqᷓ bũ amã tur.cũ luce clariꝰ ↄſtet nil debere amari ni ſigpt᷑ deũ nec amari rem qᷓ ꝓꝙt aliudquid amat ſʒ id potiꝰ qð amat᷑. Slñ eſt a qͥ oĩs parnitas in ceł ⁊ in fra noĩat᷑. Viſus vis q̃dam eſt aĩe mera ⁊ potẽs ⁊ pura.ſic ⁊ a⸗ moꝛ diuinus potẽs eſt qꝛ magᷓ opat fieſt purꝰqꝛ ſiũ ille ait.nihil inqͥnatũ in eũ itrat ¶ De amoꝛe det ñ.n. diqᷓt᷑ deamari cũ alia aliqᷓ reqᷓꝙpt ᷣ; nõ amat᷑. Viſus ĩ eminen ti coꝛꝑis arce:⁊ inſigni capitꝭ loco poſitꝰᷣm ipᷣꝰ coꝛpoꝛis foꝛmã ifra ſehʒ ⁊oꝛdie ⁊ dignitate ⁊ vᷣtu⸗ tis potẽtia oĩa cereroꝝſenſuũ inſtra ipᷣoſq; ſenlus q́;s vt ita dic aialioꝛes ꝓpindoꝛes s vo coꝛꝑalioꝛes remotioꝛes. Infimus em̃ oĩm ⁊ ceterꝰ ignobilioꝛ tactꝰ lʒ cõis eẽ videat᷑ totiꝰcoꝛꝑis.tñ ꝓpemanuũ eſt Sic mẽs q̃ caput eſt aie ⁊ pᷣncipale eiꝰ: mẽtꝭ fe⸗ des debet eſſe amoꝛis deivt fub ſe hẽat ⁊ regat ⁊ iluſtret tereros amoꝛes nec ſit feiſ qð ſe abſcõdat a ealoꝛe ⁊ lumie erꝰ.q́;s ſpũ aliores hñs ꝓpinqͥoꝛes. qᷓ;s aĩalioꝛes ł car nalioꝛes remotioꝛes.ců ditexerimus dům deũ nr̃m ex toto coꝛde nr̃o ⁊ tota gia nra ⁊ ex oĩibh virib nfis ⁊ꝓximũ vm ficut nos ipos. Vus i dignioꝛi vt dixjmꝰloco coꝛ poꝛis ſedẽ hñs ſuꝑ ipᷣam aialitatꝭ vᷣtuteʒ alicd moliri videt᷑ ⁊ mentꝭ vel mẽoꝛie q;⸗ tum fas eſt geſtit imitari vtutẽ vno hoꝛe momẽto mediũ celi ꝑuolãs.i vno momẽ⸗ ti pũcto płima terraꝝ ſtadia trãſuolãs.ſic ⁊ulũinatus amoꝛ dei fuã in aĩa xpᷣiana ſe dem obtinẽs ad quandã diuine potentie ſilitudinẽ eã ꝓuehu. dũ oẽʒ creaturã angu ſtam ⁊ breuẽ. ĩmo nullã videri facit ad cõ⸗ ꝑationẽ dei dũ ↄfidit ſua eſſe ↄĩa q̃ pĩis ſi dů oĩa ei coo ꝑant᷑ĩ bonũ. dũ ſiue paulus ſiue cephas ſiue moꝛs ſiue vita:ſiue omia eiꝰſunt ⁊ fideł viri totꝰmũdus diuitiaꝝẽ Viſus qᷓ ad videndũ deũ naturale lumẽ aĩe ab auctoꝛe creatꝰeſt charitas Sũt aũt duo ocht in ð viſu ad lumẽ:qð dñs eſt: vi⸗ dẽdũ naturali qdã intentõe ſp palpitãtes amoꝛ ⁊ rõ. Lũ alt᷑ cõat᷑ ſine alto.nõ adeo ꝓficit cũ inuicẽ ſe adiuuãt młtũ pnt. ſ.cuʒ vnꝰdculꝰ efficiunt᷑ de qͥ dicit ſpõſus in cã⸗ ticis. Vulneraſti coꝛ meũ oamicamea in vno ocło tuopꝝ. In h̊ aũt płimũ laboꝛant ſuo vnuſqᷣſq; mõ ꝙ alt deũ vide re nõp̃t niſii eo qð nõeſt. Amoꝛ aut non acqeſcit reqeſcere niſi ĩ eo qð eſt. Quid eſt eĩꝙ rõ oĩ conatu ſuo poſſit app̃hẽdere vel iuenire de qᷓ dicere au deat:h eſt deus meꝰ Intm̃. n.ſolũmẽõ pᷣt iuenire d eſt. in;tũ juenit qd nõ eſt. Hʒ eriã rõ ſuos qͥſdã limi tes certos ⁊ directas ſemitas qb incedit- amoꝛ aũt ſuo defectu płꝰpficit ſua ignoꝛã tia pi oppᷣbendit. Rõů ꝑ id qð nõeſt:in 14 nöel †er vrdi m ſul qß tue bt deliht pat v ne qog pu Syco ſih l fick?t dutri dovhs Fu ti4s apis erãtpꝛ tio lot celſuri e lifelicit dubnt ulchzy plß arce pos jt poſq joꝛes mus ls et Sic tſe⸗ ia tiaſ Bſpñ stcar sdim nat nos vo coe un eq; hole m s.ſic naſe entie angh Mcö⸗ pisſt auls eoin nipi e lumẽ tat el ⸗ tůtes adeo ſelz incʒ⸗ neain n vide it non udeſt ſere vel 16 ne ncth mi edit⸗ gnoꝛ idqð eſt videtꝓficere. Amoꝛ p̃ponẽs qð nõ eſtĩeo qð eit gaudet deficere. Rõ maio rem hʒ ſobꝛietatẽ.am oe btitudinẽ. Cũtñ. vt dixi:inuicẽ ſe adiuuãt:⁊ rõ docʒ amoꝛẽ ⁊amoꝛ illũinat rõnẽ:⁊ rõ cedit ĩ affectũ a⸗ moꝛis ⁊ amoꝛ acqͥeſcit cohiberi terminis rõis.magnũ ddt ñt. Sʒ qͥd eſt qð poſſůt Siẽpficere pficiẽs ĩhᷓ:⁊; diſcere nõ potu⸗ it niſi exꝑiendo.ſic nec cõicare p̃t inexꝑto: qꝛ ſiẽ ðꝛĩ ſapia:ĩ gaudio eiꝰnõ miſcebit᷑ex traneꝰ. Inde qͥꝙpe ꝓceſſit ⁊ naturalit᷑ ĩ ſuũ ſpirat pᷣncipiũ. Et h iã aĩam ſuauitate et delicijs amoꝛis tenere enutritã:ſʒ nõ pñ̃ne pietat diſciplis attritã ex h iã inqᷓ; foꝛtis: vt moꝛs dilectio ꝑuadit dulci amoꝛis gla dio ab amoꝛe ⁊ affectu ſecki ſic occidẽs eaʒ funditꝰ ⁊ interimẽs:ſit᷑ moꝛs ĩterimit coꝛ⸗ pus:intm̃ vt dici poſſit ð ea qð de enoch⸗ ſg nõĩuenit᷑ ĩſcli actiby:qꝛ trãſtulit eũ deꝰ Sʒ coꝛpꝰmoꝛte ſua moꝛtificat᷑ ab oĩb ſen ſib ſuis.aĩa moꝛte ſua mag ꝓficit ⁊ viui ficat᷑ ⁊ roboꝛat᷑ĩ ſuis foꝛtit᷑ ⁊ ↄſtãter ⁊ pꝛu denter incedẽs iã ĩ ſemitꝰ ſuis oĩby ⁊ grefſi⸗ bus:⁊ qͥcunq; hactenꝰ ignoꝛãdo ⁊ palpã⸗ do vix audebat tẽdere pedẽ boni aſcenfus Foꝛtitudo.n.ſimplich via dii. A ſcli gᷓ ac⸗ tib ⁊ affectibꝰ ſic moꝛtificat᷑ ſicut paulus apłs Mhi inqͥt mũdus crucifixꝰẽ⁊ ego mũdo. Cũ.n.alt᷑ nõ curaret de alto.cũ ſu is ligati affectibꝰ ad ſeinuicẽ nõ poterãt vł nõ curabãt accedere ſibijnuicem crucifixi erãt paulꝰ ⁊ mũdꝰ. Sʒ tñ cũ pauli ↄuerfa tio tota eẽt ĩ cet:nõ recuſa bat qũcunq; ne⸗ veſſariũ erat cũ hoĩby ĩ tra eſſe ꝓter qð cũ gemitu dicebat.cupio diſſolui ⁊ eſſe cũ xp̃o Eſſe. n. xpᷣm cũ paulo ſicut ip̃e ðt.ecce ego vobiſcũ ſũ vſq; ad ↄſũmationẽ ſcłi ſic in⸗ qᷓ; eſſe xp̃m cũ paulo: maᷓ pauli ſecuritas eſſe vo paulũ cũ xp̃ᷣo vel h ꝑ ↄtẽplationem vel biꝑ btitudinis pñtiã btã ⁊ głoſa pau li felicitas. Charitas ꝗᷓ dei ſurſuʒ eũ attol lebat.charitas vᷣoꝓximi infra eũ pᷣmebat q̃ſi a collo dependes. Vñſeqͥł᷑ ⁊ dicit Per manere aũt ĩ carne neceſſariũ ꝓt᷑ vos. Af fectus qᷓ charitatis deo indiſſolubilit ihe⸗ rens:⁊ de vultu ewꝰoĩa iuditia ſua colligẽſ vt agat vel diſponat exteriꝰ. ſicut volũtaſ dei bona ⁊ bãplacẽs:⁊ ꝑfecta dictat ei ĩte⸗ nus: dulce hʒ ĩ vultũ iliũ ſꝑ intẽdere.⁊ ſiẽ in libꝛo vite leges ĩ eo ſibi legere viuendi Pars ſecunda⸗ ⁊ itelligere.⁊ illuminare fidẽ:roboꝛare ſpẽ ſuſcitare charitatem. Jã em̃ etiã ſpũs ſcie euident᷑ ſanctã edocet aĩam qͥd quõ ſit fa⸗ ciendũ ⁊ ſpũs foꝛtitudinis vires vel ÿtu⸗ tes ſubminiſtrat facien di.ſpũs conſilij di ſponit. Et cũ anime illi vacat deo vacare deo inherere:deo efficit᷑ ſinulis ꝑ deuotio nis pietatẽ ⁊ volũtatis vnitatẽ. Cũ vᷣo ad hoĩes ⁊ human a redire ↄpellie a lege vul tus dei ⁊ exhilarata in oculo illo charitas⸗ dei tam fact qᷓ; dicts.⁊ etiã gloꝛificatione q̃dam ⁊ gſ̃a exterioꝛis hoĩs refert ſe adho mines:ip̃o ſuo bonitatis quodã habitu ⁊ gr̃a eam ſibi exigit vel efficit apð eos reue rentiã: vt etiam in pꝛomptu habeat ĩ quo voluerit eoꝝ obedientiã. Nam ⁊ ſi ex oc⸗ culto illo ad vitia delin quentiũ:⁊ coꝛrup⸗ tos moꝛes erra ntiũ al iqi exiens:ex pᷣirate ⁊ſeueritate iudicioꝝ vultꝰ dei qᷓſi coꝛnuta apparet ⁊ terribilis:vbi viſa fuerint a coꝛ rigendis vm inſolubilem pitatis legẽ oĩa agi ⁊ diſponi in pondere: ⁊ menſura cedi⸗ tur charitati: ⁊ ita illa charitas intelligi᷑ ¶ Ideo rote:in qͥb eſt ſpũs vite ſꝑ eunt ĩ voluntatẽ dei ꝑficiendã nec reuertunt ad faciendã ſuam. Si iubent᷑p̃eſſe pᷣſuntĩ ſol licitudine ſi iubent᷑ ſubeſſe in humilitate: ſi aliquibꝰ coeſſe in charitate. Si p̃lati ſũt ſunt ſicut patres ad filios: ſi ſubiecti vt fi lij ad pfes ſuos.ſi cõuiuentes oĩm ſe ßuos faciunt. Pius ad oẽs affectus:dulris ĩ bo no conſenſu O curſus in hylaritate:toha bitatio in gr̃a:diſceſſus in oſtẽſione chari⸗ tatis:ad minoꝛes qͥ;uis mõ mitis: affectio cũ oꝑe. Adpẽes amoꝛ vſq; ad ſubiectõeʒ ad maioꝛes reuerẽtia vſq; ad ßᷣuitutẽ. Nõ q̃ ſua ſt q̃rũt:ſ; q̃ ſt oĩm:⁊ ſi fieri pᷣt:ĩ eis q̃ ſũt aduerſa ſua ſepe faciũt q̃ ſt oĩm. Eta hot qͥcũq; lex illa ſũma oꝛdinauerit:facile hñt ⁊ mẽbꝛa coꝛꝑis ⁊ bonã volũtatẽ com modare:cũ ſpũſſancti arrã ⁊ pignꝰ accepe⸗ rint:ſeruitutẽ iſtq creature ⁊ mẽbꝛoꝝ ſuoꝝ ibꝛeui trãſiturã ĩ adoptionẽ ⁊ reuelatiõeʒ filioꝝ dei. ISed veniamꝰ ad eam quã dicit aplus ſocieratem ſpiritꝰ ⁊ laudem diſcipline ad bonũ illud ⁊ iocundũ cohabitatòis frater ne in vnum:vbi mandat dominus bene⸗ dictionẽet vitam. de quo dicit dominus — ————— De amoꝛe dei, Nolitetimere puſillꝰ grex:qñ placuit pf̃i meo dare vob regnũ. Laus 5ᷓ huius diſci plineab apłis ſuinpſit exoꝛdium qͥ ſicut a dño didicerãt:vel a ſpũſctõ: cuiꝰÿtutẽ nu per ex alto fuerãt induti.modũ ↄuiuendi ſic ſibi inſtituerũt vt eſſʒ multitudinis coꝛ vnũ ⁊ aĩa vna:⁊ oĩa cõia:⁊ eẽnt vnanimit᷑ ſu in tẽplo. Hãc apłice inſtitutiõis foꝛmã qͥdam emulãtes. nõ hñt domos vel diuer ticula niſi domũ dei: domũ oĩonis: omia q̃cunq; faciunt in noĩe dñi faciunt: ſił ha⸗ bitantes vno oꝛdine. vna lege viuentes. nihil habentes ꝓpꝛiũ:nec ip̃a coꝛpoꝛa ſua. nec voluntates in ptãte ſua htes. ſił doꝛ miunt.ſimul ſurgũt.ſimul oꝛãt. ſimłpſal⸗ lunt vel legũt.Fixũ ⁊ ĩimobile ꝓpoſitũ eo⸗ rum obedire pᷣpoſitis ſuis ⁊ ſubiacere eis. Ip̃i po ꝑuigilãtes ꝓ eis qᷓſi rõneʒ redditu riꝓ aĩab eoꝝ:reipᷣa ip̃is pᷣdicãt. qð in hie remia ꝓpło iſrłgodoiias legitur pᷣdicaſſe, Egoꝓ vobis rñ debo caldeis qͥ veniũt ad vos. vos aũt colligite frumentũ: vinuʒ ⁊ oleũ in vaſis vẽis ⁊ habitate ſecuri in vr⸗ bibus vẽis. Rurſumq; coꝛdis ſui gaudiũ iſaac cottidie deoꝓ eis ĩmolãtes filiũ libe re filiũ fpꝛomiſſiõis reſeruãt.iſmahel filiũ ßᷣuitutis:cũ ꝓpter eos fructꝰ negligũt pũs ⁊ ſeruiẽdo ipᷣoꝝ ſalutꝭ actibꝰ ßᷣuitutis eoꝛů dẽs pᷣponũt affectꝰꝓfectuũ ſuoꝝ. Ip̃iso ꝑpetuũ pᷣdicãtes ſab batũ a anfi eculi a ne ceſſitatuʒ anxietatibꝰ reddũt alienos. Lo actis em̃ in bꝛeui neceſſitatibꝰ ip̃is.paruo viuit᷑.vilitas in veſtibh:ſobꝛietas ĩ victu. ⁊ certis oĩa pᷣfixe legis terminata limitib vt nec plus hẽat qs qᷓ; licet hre ⁊ ſufficiat oĩbꝛ. nec plus hrelibeat.ſi hñt qð liceat ha bere. Nunqͥd nõ iſta eſt.nõ terreſtr ſ; cele⸗ ſtis ꝑadiſus. Sʒ in iſto ꝑadiſo ſoł᷑ pᷣlatis ꝑmittit᷑ mãducare aſſiduede liß ſcie boni ⁊mali.i.diſputatões admiſtrare diſcreti⸗ onis. De ſubdit? vo qͥ eſt obedire. nõ di⸗ ſcernere. ſi qͥs ilið tetigerit:moꝛte moꝛiet᷑. Dẽs oĩ tꝑe ſtu dẽt oꝛis ſilentio: inuicẽ coꝛ dis loquunt᷑ affectu. Crebꝛis eoꝝ qͥpᷣſunt exhoꝛtationib oleñ addit᷑camino licʒ piꝰ ip̃i mutuo ſe excitent exẽplo.honoꝛe?⁊ ob⸗ ſecquio inuicem certatim ſe pᷣueniũt.ſcðm apłm in pꝛouocatione charitatis ſe inuicẽ Ppuocantes inuicem ſuſcipientes. Nulium inter ſe patiunt᷑ eſſe ſolitarium: ne dicatei ſalomon. Ve ſoli. Solitariũ do el depu⸗ tant:qui in ↄſcia ſua ꝑ ↄfeſſioneʒ nõ vuit hr̃e ſociũ vel qui nouis ⁊ ſolitarijs adinuẽ tionibꝰ ſuis ↄturbat ſocietatem fratrum. Si quando res exigit.⁊ ꝑmittit᷑de rebus anime vel coꝛꝑis:mitte colloquiũ ſinautẽ minus vbi ſientiũ ad ſtudiũ oꝛõnis tõta ⁊ tam ↄtinua vbiq; deuotio: vt locꝰ oꝛõz nis:omis ſit locꝰ diuine dñationis. Pfal moꝛum tam pia tam conſona:tam f ruẽs melodia:vt vite ⁊ moꝝ ⁊ bon oꝝ affectu nõ muſice ſed charitat? regulis melos cõ⸗ poſitum q̃dã ſikitu dine ↄſonãtie deo repᷣ⸗ ſentare:⁊ ſacrificare videantur In coĩibns pietatis ſtudijs:in quadam etiam vultu⸗ um ⁊ coꝛpoꝝ ⁊ habituũ gratia ĩuicem in ſeip̃ is bonitatis diuine videntes pꝛeſenti am tanto ſe affectu cõplectunt᷑: vt ſicut ſe⸗ ra phin in amoꝛem dei alter ardeat ex alte ro:nec vllo mõ ſatis eſſe poſſit deferẽti qð cunq; alter defert alteri. Hec ſpecialis cha ritatis ſcola.hic eiꝰ ſtudia exercent᷑.diſpu⸗ tationes agitant᷑ folutiones nõ ratiocina tionibus tantum quantum ratione ⁊ ipia rerum veritate ⁊ experientia terminantur Bic qui in pꝛoficiendo laſſus eſt: ſi reſi⸗ det ad ſarcinas quas a dhuc de ſuis:⁊ co habitantium ſarcinis ⁊ neceſſitatibꝰ ſecũ trahit:nõ moꝛietur Nec retro regredi: nec vltra pꝛocedere leue compeiletur. Et fi fi⸗ deliter reſidens hic ſarcinas cuſtodierit ĩ triumpho victoꝛie parum ei erit diſſimi⸗ lis qui vlterius pꝛoceſſerit. Nonne locus eſt ſarcmarum vbi patimur eos: qui ꝑ po tentiam nos oꝓpꝛimũt quaſi caput noſtꝝ conculcantes: inimicos ſupꝛa doꝛſum fa⸗ bꝛicãtes filios quaſi in medijs coꝛdis am plectibus vulnerantes. Foꝛis pugne:in⸗ tus timoꝛes quottidiani immo continua oĩm ſollicitu do. Sed adhuc habet audi⸗ tum quem tranſiliat: adhucgrãdis reſtat via aſcencdenti ad montem dñi ⁊ ad do⸗ mum dei iacob. Elterius tamen ꝓcedere fas nõð eſt cum ſarcinis.ſed ⁊ ſenectuti ſua debetur reuerentia, Ex hoc enim iam ſe⸗ nectus incipit Sed venerabilie non amo rum ſed virtutum numero computata? ſpirans ſapientie maturitatem?⁊ requiem laboꝝ:qᷓſi emerite milicie pꝛemium. Su⸗ ſcipiẽs em̃ ſapiẽtia ꝓficiendi iter pꝛoficien dun ſeri ſar⸗ reb in 1ſ am ſu um ds: vtd. d.d⸗ tuis tot t.tot tum ch mü n So mene benei ie pt inher hecir ſapo da ahn apti diu ſapo Inq ßdue niſi pien his oſten vecam plato cutcc Le teris pmiti ſuin lipte piur odo dedu ovhlt dini trum, rebus nautẽ tita 020 Plal ẽs euu 05 cö oreß⸗ mur ſixl 6:10 ſo ſch edie nc Etſifi⸗ dieti diſimi⸗ elocus ippo tnoſ; umht⸗ js am nein⸗ inua taudi s reſtt 90 do⸗ piede ri ſus am ſe⸗ nm utata: equiem n. S ofitti qum charitatem quidem nõ abijcit:nõ de ſerit:ſʒ ꝓuehit ſʒ tñꝑ ieſum hʒ vt dictũ eſt ſarcinas eiꝰ poꝛtare: qᷓ alijs iam intendẽs reb parare le ⁊ aptare conat᷑ ad intrandũ in gaudiũ dñi ſui. Odit ᷓ curas q̃ſcunq; ⁊ſi qů aliqͥs ſuſcipit laboꝛes: ſʒ laboꝝ nõ amat ſollicitudines. Vlires q̃dem nõ defi duht ad poꝛtandũ ſed refugit impedimẽ tum. Excitans ꝗᷓin hoc ꝓficiendi gradu dns ⁊Puocans ſanctã aĩam ad intrandũ vt dictũ eſt: in gaudiũ ſuũ diliges inquit. d·det.ex·to:coꝛ.tuo ⁊ ex a.t.⁊ ex oĩtyviribꝰ tuis ⁊ exto.m.t. Quatuoꝛ in deũ a nobiſ toti exigunt᷑ affectꝰ ĩ eo ꝙ dicit ex toto c. t.totã ſibi vẽdicat volũtatẽ:in tota aĩa to tum amoꝛẽ: in oiby viribꝰ ꝓᷣtutẽ deſignat charitatꝰ:i tota mẽte fruitionẽ ſapie. Pꝛi mũ em̃ ad deũ volũtas aĩaʒ mouet:amoꝛ Pmouet. charitas cõtemplat᷑: ſapiĩa fruit᷑: Sapia ÿo digne in mẽte ↄſtitui: q̃ cũ iðᷣo mens dicat᷑. ꝙ meminit vel eminet in aĩa bene illi aſſcribit᷑ ʒtuti:q̃ ſuꝑ om̃s eminet aie vrutes. Eſt em q̃dam vls aie mens qᷓ inheremus deo:⁊ fruimur. Fruitio autem hec in ſapoꝛe quodã diuino eſt. Vnde ⁊g ſapoꝛe ſapia: Sapoꝛ aũt iſte in guſtu quo dam eſt:guſtũ aũt iſtũ digne nemo poteſt expᷣmerei necetiã qͥ meret᷑ guſtare: guſtate ⁊ videte qm̃ ſuauis eſt dñs hoc guſtu ᷣm apłin guſtat᷑ bonũ dei vᷣbum.guſtant᷑ etiã diuitie feculi vẽturi. Jã ꝗᷓ de guſtu iſto.q apoꝛẽ habet illũ in quo fapĩa ait: ſubtiliꝰ inejrendũ eſt. Pꝛimũq; dicendũ qꝛ licet ꝑ Sdus ad arcem ſapie venerit qᷓ aſcendit tñ niſi vbiq; in oĩ gradu vſq; ad vltimũ ſa⸗ pientia:ſicut ip̃a dicit in libꝛo ſui ſalomo⸗ nis querẽtes ſe queſiſſet ⁊ occurriſſet ĩ vñjs oſtendẽs ſe hylarit:nec volũtas inouiſſet: nec amoꝛꝓmouiſſet:neccharitati cõtem⸗ platioꝛnec ſapie ꝓueniſſet fruiio. Itaq; ſi cut cepamus ꝓſeq̃mur de guſtu. Coꝛpus xhi vniuerſa eſt ecctia tam ve⸗ teris qᷓ; noui teſtamẽti in huiꝰ coꝛꝑis capi te.i.pꝛima ⁊ antiquioꝛi ⁊ ſuꝑioꝛi ꝑte q̃ eſt pmitiua ecckia quatuoꝛ ſunt fenſus vifus audirus odoꝛatꝰ⁊ tactꝰ Oculi ſunt an ge ligpter ↄtemplationis ſubtilitatẽ. Aures pẽlarche ꝓpter obedientie pᷣtutẽ: nares vł ↄdoꝛatus ꝓphete ꝓpter abſenxiũ noticiam Tactꝰ po cõis eſt ſenſus. Sẽs hi lenſus ars ſecunda; a nte mediatoꝛis aduentũ in capite erant. ß languebãt in feroꝛicoꝛꝑe pꝛoꝛſus emoꝛ tuo ꝓpter vnꝰſenſus abſentiã.i.guſtꝰſine cuꝰãmin iculo nec viuere coꝛpus poterat nec ſenſus vim ſue viuacitatis obtinere. Quicqͥd em̃ ad totiꝰcoꝛꝑis ſpectat alimẽ tum cũctis ſenſib vniuerſo coꝛꝑi appone ſuppone:circũpone:ſi ſolus deerit:qͥd ꝓde rit. Infunde aurby: intrude naribꝰ. velꝑ qᷓ;uis aliaʒ partẽ obeſſe poterit: ꝓdeſſe nõ porerit· Buſtũ aũt ſeqͥtur q̃dã ſapoꝛis dul cedoꝛqm̃ i interioꝛi ſuo ſentiẽs anĩa mõ qᷓ⸗ dam ſingulari:⁊ ceterẽ ſenſib incõicabili: q̃ ſuſcipit cũcta diſcernit⁊ dijudicat: ſeq; oẽſq; ſenſus vegetat ⁊ cõfirmat. Buſtus ergo in caꝑitis ⁊ coꝛꝑis cõfinio.i.in gut⸗ ture poſitꝰ:velut vtrůq; connectẽs:eũ de⸗ ſignat: qͥꝑconditionẽ carnis paulominꝰ eſt minoꝛatꝰ ab angelis ⁊ moyſe ⁊ helya: ceteriſq; pãiarchis ⁊ꝓphetis ꝑ exhibitionẽ patientie ⁊ humilitatis minoꝛem ſe quo⸗ dãmodo fecit ⁊ humilioꝛem: cum illi po⸗ tenti ytute dei:etiã ſuos ꝓſternerẽt inimi⸗ cos ipe vero ſuos doceret diſcipulos. Si quis ꝑcuſſerit tein dexteram maxillam:p̃⸗ be ei⁊ alteram. Hic em̃ poſt ꝓphetas ve⸗ niens ⁊ patriarchas limes qͥdam legis ⁊ gratie:capitis ⁊ coꝛꝑis ꝑ myſteria huma⸗ nitatis ſue ⁊ paſſionis ⁊ reſurrectõis que⸗ tunq; in lege ⁊ꝓphetis ⁊ pfalmis ⁊ hym⸗ nis ſalubꝛia. quecunq; coꝛpoꝛi vitalia vł vtilia qᷓſi ͥddã ipᷣwꝰos deguſtãs.i.inteilt⸗ gens ⁊ꝑ ſe intelligẽda coꝛꝑi traijciens hõ xpᷣs:interioꝛi qͥdam diuinitatis ſue ſapo⸗ re. quo ſapientiu nob factus eſt ſapientia dei xpᷣs ſapida ea habet nobiſq; fatit ſapi da ⁊ vtilia. In ſe em̃ viuens ⁊ꝑ ſe totum co?pus vegetans ⁊ cõfoꝛmãs gau diũ ſibi gaudiũ angelis facit de ↄſũmatõe coꝛꝑis gaudiuʒ patriarchis ⁊ ꝓphetis de viſione dei ſur ficut ip̃e dicit. Abꝛaam pr̃ vẽ exui⸗ tauit vt videret diem meũ: vidit ⁊ gauiſ? eſt: gaudiũ vniuerſo roꝛpoꝛi⁊ vitã: ita vt quodã mentis tripudio vniuerſali illo ta ctut ſpñali viuificati ⁊ ↄfirmati clamemꝰ Auod vidimꝰ ⁊ audiuimus ⁊ manꝰ nfe ontretauerunt de vbo vite. Ideoqʒ in oĩ bus oĩoniby nr̃is ſubijcimus ꝑ rpᷣm dñm nr̃m. vel om̃s oꝛõnes nr̃as ⁊ facrificia ad deum pdem dirigimꝰ ꝑ eum ſicut ꝑ medi⸗ —,— —————————— katoꝛem nr̃m. vel qꝛ qͥcquid ſperamꝰ a pa tre luminũ om̃e datũ optimũ ⁊ ome donũ ꝑſectũ nõ ꝑ aures nõ ꝑ nares ß; ꝑipᷣm peti mus infundi os noſtʒꝝ ⁊ guſtũ nm ⁊ ſapi entiam noſtrã:vt ſumẽti poſſit eſſe ꝓficuũ Mit eſt guſtꝰ quẽ in xp̃o facit nobis ſpũs intellectꝰ.ſ.ſcripturaꝝ ⁊ facramentoꝝ dei Vnde cũ poſt reſurrect onẽſuq̃ dis diſci⸗ pulis aparuit:tunc inqͥt euangeliſta ape ruit illis ſenſum vt intelligerẽt ſcpᷣtnras. Lũ em̃ ſcripturaꝝ interioꝛẽ ſenſum ⁊ ptu tem miniſterioꝝ ⁊ ſacramẽtoꝝ dei ceꝑimꝰ nõ ſolũ intelligere ſed etiã quadã vt ita di cam exꝑiẽtie manu palpare ⁊ tractare: qð non fit niſiquo daʒ ↄſcie ſenſu ⁊ exꝑientie diſciplina intelligents ĩmo vt plus dicam intus in ſemetip̃a legentis ⁊ ſentientꝭ bo⸗ nitatem dei ⁊ pᷣtutẽ: qᷓ; potẽti bonitate cũ efficaci virtute in filijs gre opus ip̃ius gr̃e oꝑatur:tũc demũ ſaptẽtia qð ſuũ eſt exeqt᷑ Tũc q́;s dignos iudicat vnctione ſua: do cet de oĩb tunc appoſito bonitatꝰ dei ſigil lo oĩa ña peccata vnctõue illa ⁊ emollita impmit ⁊ cõfoꝛmat:?⁊ ſi qᷓ dura ⁊ſi qᷓ rigi⸗ da inuenit incuicat ⁊ in frin git:donec leti⸗ cia ſalutarꝭ dei recepta:⁊ ſa pĩe ſpũ confir⸗ mata aĩa ſctã leta ad deũ decãtct. Signa tum eſt ſuꝑ nos lumẽv.t. dñe de.l.inc m. Vñ ⁊ dñs. Hec eſt inqͥt vita etna vt cog⸗ nofcant te ſolũ veꝝ deũ ⁊ quẽ miſiſti ieſuʒ xpᷣm. Btã ſcia i q ↄtinet᷑ vita eterug. Vi⸗ ta eterna ex iſto guſtu eſt qꝛ guſtare ᷣ eſt in telligere. Ex hoc guſtuꝑ hüc ſapoꝛẽ ã hac ſapia mimus aptoꝝ ſatiatꝰ exhilaratꝰcõ⸗ firmatꝰ.mihi inqͥ tmiĩmo oĩm ſctõꝝ data eſt hec gr̃a in gentib euãgeliʒare iueſtiga⸗ biles diuitias xp̃i ⁊ illuminare oẽs q̃ ſit di ſpenſatio xp̃i ſacfi abſcõditi a ſeculis ĩðᷣo qͥ oĩa creauit vt ĩnoteſcat pᷣncipibo ⁊ pote⸗ ſtatib ĩ celeſtibo ꝑ eccliaʒ mltitoꝛmis ſapi⸗ entie dei ᷣm pᷣfinitionẽ ſecloꝝ in xp̃ᷣo ieſu dño nr̃o.ĩ quo hẽmus fiduciã ⁊ acceſſum in ↄfidentia ꝑ fidẽeiꝰ. Et poſt pauca Hu ius inqͥt rei gfa fiecto genua ad pĩem dñi nÿ̃i ieſu xp̃i:ex qͥ om̃is pat᷑nitas in celo ⁊ ĩ terra nominat᷑ vt det vobis ᷣm diuitias glie ſue vᷣtutem coꝛroboꝛari ꝑ ſpm̃ eiꝰĩ in terioꝛi hoĩe habitare xpᷣm ꝑfidem in coꝛ⸗ dibus vĩis. In charitate radicati ⁊ fun⸗ dati:vt poſſitis cõpꝛchendere que ſit lati⸗ Deamoꝛe dei, tudo:longitudo.ſublimitas ⁊ pfundum libet hic aduertere ſi foꝛte in ſenfu apoſto⸗ lice ſapientie aliquatenus penetrare poi mus. Contra quattuoꝛ del debemꝰ duo. Quattuoꝛ ſunt in deo.potentia ⁊ ſapiẽtia charitas ⁊ veritas vel eterntas:qð vnuʒ eſt. nihu em̃ vere eſt:niſi qð incõmutabileẽ Ad que duob modis reſpon dere nos cõ⸗ uenit. Potentie:que põt nos punire.ſapi⸗ entie:quã nil poteſt katere debemꝰtimoꝛeʒ veꝝ.i.quẽ nõ impedit toꝛpoꝛ ſecuritatꝭ vel refugiũ ſimulationis. Simulatio aũt eſt qũ irrõnabilem miſchiam ſimuiamus in deo. Charitati ⁊ pitati debemus amoꝛeʒ verum.i.quẽ nõ impediqtoꝛpoꝛ affectðis vel ſcrupuꝰſuſpitionis. haritati eiñ qͥd debet᷑ niſi caritas.vitas vo caritatꝰ ⁊ cha ritas pᷣitatis oẽm remouet ſcrupulũ ſuſpi⸗ tionis. Suſpitionẽ aũt dico:ne non amet charitas:ne dcipiat vᷣiras:ne defluat eter nitas. Vnde paulus vbi poſſitis compꝛe hendere cũ oĩby ſanctis q̃ ſit laritudo lon⸗ gitudo ſublimitas ⁊ ꝓfund. In ſublimi tate nota potentiã.in ꝓfundo fapientiam in latitudine charitatẽ: in lõgitu dine eter nitatem ſiue veritatem. ⁊ hec eſt eruxꝝ xp̃i. Et alibi idẽ aptus expꝛimẽs euidentiꝰ fũ⸗ me in nobis ſapientie ꝓtutem ꝓpterea in⸗ quit ⁊ ego audiens fidẽ veſtrã qͥ eſt in deñũ ⁊dilectionẽ in oẽs ſctõs. non reſjo gratias agens ꝓ nobis memoꝛiã vẽi faciẽs in oꝛð nibus meis:vt deꝰ dñi nr̃i ieſu xp̃i pĩ gio rie det vob ſpm̃ ſapientie ⁊ reuelatõis ĩag nitione eꝰilluminatos oculos coꝛdis vẽt vt ſciatis que ſit ſpes vocationis eius in ſanctos:q̃ diuitie głie hereditatꝭ eiꝰi ſctĩs ⁊3 ſit ſuꝑeminẽs magnitu do Fᷣtutꝭ eiꝰ in nos qᷓ credimꝰ ᷣm oꝑationẽ potẽtie ꝓᷣtut? eius quã opatꝰ eſt in xp̃o ſuſcitãs illum a moꝛtuis Cũ ðᷓ oꝛãte apło ⁊ exraudiẽte deo dat᷑ nob ſpũs ſapie ⁊ reuelatõis ĩ agnitio⸗ nem eiꝰ.ivt agnoſcamꝰ eũ ⁊ ſapiamꝰ euʒ vel ſapiat ipſe in nob cũ ulumihan oculi nri.vt videamꝰbonũ ⁊ bona dñi itelligi⸗ mus:ad q̃ nos trahit ſpes vocatõis eiꝰ.ſ. diuitias glie eternitatꝰ eꝰin ſetĩs.ĩ his oĩ⸗ bus bonitas nobis vel benignitas apa⸗ ret iluminãtis vel vocãtis Cũ vᷣo vtſeqᷓ mur vocantẽcũ pᷣtus addit᷑ ꝑ ipᷣam expi⸗ eytiã ſpũs ſapie reuelat᷑ nob q̃ vei qᷓ; ſit fu pree er pla pit: po p lger Erb ſtu kü bouit ſe r cert perd opus Raz 6l Hlt. batq ol tu cecere in eio polet pſentl adcqhl chevo gone Rgr emul lun? * ne mag heu hen ier cia C 2houl imit pquã iſn kinſ. nd recupꝛ hient. ciens q adube mdicei upeüf ſpitid — ——————— preeminens magnitudo pitatꝰ eiꝰin nos. Ex hoc igit᷑:qͥ ſic eſt ex guſtu diuiue ↄtem⸗ plationis palato coꝛdis ſanato oĩa diſcer nit:om̃ia diju dicat ĩ auctoꝛe oĩm bonoꝝ xp̃o pᷣmũ ei lapit ſua ad deñ ↄuerſio dein⸗ de pctõꝝ remiſſio:poſtmodũ ꝓ ira.cuiꝰ fi⸗ lij eramꝰ oẽs:gf̃aꝝ multiplex augmẽtatio Et hec oĩa nõ nii ꝑ vñm nm hmxpm. Iße ẽ n. mediatoꝛ ñ ⁊ ſapia nr̃a:cuiꝰ qð ſtultũ eſt:ſapiẽtius eſt hoĩh. Nã cũ tali bonitas dei abũdaret ⁊offerret oĩbyꝛ neceſ ſet qͥ reciꝑet:vel ſciret reciꝑe.vel recige do⸗ ceret: nec qͥ illuc poſſet aſcendere vbi bona hec diſtribuunt᷑.vel qui huc poſſet deferre opus erat mediatoꝛe ĩter nos ⁊ deũꝑ quẽ nr̃a ꝓpinq̃rent deo ⁊ bona dei nob. Inijt pↄſiliũ tota trinitaſ.ↄſiliũ illð de qͥꝓpha dicit. cõſiliũ tuũ antiquũ vex fiat. Vide⸗ bat qͥpe deꝰ quãtũ ad hoĩeʒ om̃ ia ↄfuſa: oĩa turbata.n ihil ſtare ĩ loco ſuo.nihil ꝓ⸗ cedereĩ oꝛdie ſuo. Eidebat hoĩem abiſſe regionẽ diſſilitudinis tã lõge:vt ꝑ ſe nec poſſet nec ſciret redire. Angelus em̃ pᷣſum pſerat ſilitudinẽ dei dicẽs.ponã ſedẽ meã ad aqͥlonẽ⁊ ero ſilis altiſſimo Hã ſilr deꝰ eſſe voluit:cui ꝑſuaſuʒ erat eſſe ſiẽ dij. Er⸗ go ne inqͥt deꝰpr̃ filiꝰ meꝰ.ſplẽdoꝛ gle mee ⁊ figura ſube mee.in ipſa mei ſilitudĩe tot emulos hẽbit ⁊ pares ⁊ ſocioſ Pꝛecipitatꝰ eſt vterq; vidẽs imago dei.deꝰ filiꝰ ange⸗ lum ⁊ hoĩeʒ:qͥ ſctĩ erãt ad ip̃aʒ.i.imaginẽ dei nõ tñ:qð ipᷣa.i.imago dei ꝑ ĩoꝛdinatũ imaginis ⁊ ſikitudinis eiꝰ appetitũ periſſe heu inqͥt ſola miſeria caret ĩuidia. Sʒ ſub uen iendũ eſt ei ſubuenire nõ ꝓhibet iuſti⸗ cia. Exhibebo me igit᷑ hoĩ hoieʒ deſpectũ Znouiſſimũ viroꝝ viꝝ doloꝝ ⁊ ſcientẽ in firmitatẽ vt ʒelet ⁊ mirat᷑ ĩ me hũilitatem ꝑquã ꝑueniat᷑ ad gliam ad quaʒ pᷣponere feſtiat: vt po ſſit audire a me. Piſcite a me em.ſ.⁊ h. c. ⁊ĩ re. a vẽis Accinxit ꝗᷓ ſe qͥ⸗ ãmõ dei filiꝰ ⁊ aggreſſus eſt ꝑ hũilitateʒ recuꝑare eũ:qͥ recuꝑari potat:qͥ ꝑ ſuꝑbiaʒ pierat. Jtaq; int deũ ⁊ hoĩem mediũ ſe fa ciens qͥ rec.gẽs a deo captꝰ ⁊ ligatus erat sdiabolo h mõ boni mediatoꝛis ⁊ ꝑſonã iduit ⁊ actũ factꝰeſt hõ Egreſſa eſt vᷣga de radice ieſſe:⁊ flos deradice eꝰaſcẽdit.⁊ re. uꝑ eũ ſpi.d.ſ.ſ.⁊ in ſ.c.⁊ fſſci. ⁊ pi.⁊ re.c. ſpi.ti. dñi. Intell ige hic foꝛtiſſimũ agoni pars ſecunda. tetam noſtꝝ quaſi campũ mundũ ingreſ⸗ ſum inungi ad paleſtraʒ oleo ſpũſſancti:⁊ exultantem gigantẽ ad curtendã viam di ſpenſationis humane. Hota ÿoꝓphama ſuꝑioꝛibꝰ cepiſſe ⁊ deſcendiſſe ad iferioꝛa qꝛ mediatoꝛis an nũciabat deſcẽſum: nos vo ꝑ eaſdẽ ſpũſſancti gr̃as eiuſdẽ media⸗ toꝛis dei ⁊ꝓceſſum oꝑis:⁊ ad ſuꝑioꝛa in⸗ ueſtigãtes regreſſum ab inferioꝛibh.i.a ti⸗ moꝛe incipimꝰ. Tpᷣs ſjad pẽem habuit ti moꝛem:ſʒ iuſtũ. ſed filialẽ. ꝑ quẽ in om̃ib⸗ honoꝛi eiꝰ detulit dicens.meꝰcibus eſt:vt factam voluntatẽ patr? mei q in celis eſt. Et in pſal.letet᷑ coꝛ meũ.v.ti.no.tu.⁊ cete ra multa in hũc modũ:ꝑ quẽ etiã ſeipſum videbat᷑ abijcere. humiigre.negligere vt opus qð ꝑ eũ fecerat pater:ſʒ ꝑierat.repa⸗ ratum:⁊ renouatũ ei poſſet reconſignare. Mot igit᷑ mõ ad patrẽ mediatoꝛ nñ habu⸗ it timoꝛem— ſurſum. Zd miſeruz po reconcilian duʒ pietatẽ quaſi deoꝛſum.ad vtrunq; vo ſciam ſciensjqͥd cuiq; eſſet ex⸗ hiben dũ. Sʒ ad implendũ miniſteriũ me diationis ſue cũ patr? bonã hr̃et volũta⸗ tem deſurſum a miſero aũt inferiꝰ iacente haberet nihil:⁊ habere aliquid ratio ⁊ oꝛ⸗ do mediatoꝛis requirẽt.exegit ab eo fideʒ pᷣrogando pietatẽ Qua exactõe nulla po⸗ terat eẽ validioꝛ:qꝛ nõ fuerat difficile hoĩ miſero eiſe credere:a qͥſe pᷣ uentũ ⁊videbat pietate. Sed ⁊ eum ſi eicredere non poſſet in quo ſpem non haberet cum fide etiam ſpem obtulit cum ſpe etiam addens timo rem ſine quo eſſe ſpes non poterat ne. ſ.de ſideretur a tam pio m ediatoꝛe. Accepto itaq; mediatoꝛ a reo ſuo tanto ſalutis pi⸗ gnoꝛe ad patrem regreditur. ſcilicet cũ in montem ſolus aſcendit oꝛare vel cum fa⸗ ctus in agonia pꝛolixius oꝛabat cum ſan⸗ guineo ſudoꝛe. Pater inquit clarifica fili⸗ um tuum vt filius tuus carificet te. En quid tibi.en quiderhibeam illi.en quod a te habeo.en quod ab illo. Mediatoꝛ qʒ pe ſum. Et in ſalutẽ eiꝰ iã vident᷑ ↄcurrere meditatõis mee rõnes. Sʒ captꝰẽ⁊ liga⸗ tus.· Alligauit eũ foꝛtꝭ:⁊ niſi foꝛtioꝛ eo ſu⸗ peruenerit:nõ diripit vaſa eiꝰ. Sʒ mitte manum tuam de alto et eripiam eum de inimic eius foꝛtiflimis in ſpũ foꝛtitudis foꝛtitudo tua ⁊ ptꝰtua. Scio.n.qͥd faa. Moꝛioꝛ ꝓ nocente ĩnocens: ⁊ plꝰ poterit incomgabiliter bonitas mea:qᷓ; hoſti ma licia:pena innocentie mee: qᷓ; pena inobe⸗ dientie humane. Et clarificaui inqͥt pater ⁊carificabo. Jã foꝛtiſimo mediatoꝛi op⸗ eſt ſpiritu cõſilij:qꝛ ſipᷣnceps mũdi intelli geret:nũqᷓ; dñm gliecrueifigeret. Per oia 5 vᷣtutem ei diuinitaris occultãs:⁊ ſolam ei carnis infirmitatẽ pᷣferens:ꝑ iuſticiã vi⸗ te ſue inuidiã ſuſcitauit hoſtilis nequitie: ꝑ infirmitatẽ carnis ſue ſpẽ illi cõtulit vi⸗ ctoꝛie.ad faciendã inuidiã accedentibꝰmi raculis:qͥby reco nciliãdis ſuis fidem in ſe roboꝛabat. Deceptoꝛ ãtiquꝰ decepto? pe nam peccati moꝛtẽ.ſ.atrociſſimazʒ ei infli⸗ xit qui nullo erat peccato obnoxius. Occi ſus iuſtus iniuſte ꝓ iuſticia nouã de inimi co obtinuit iuſticia.moꝛtis.ſ.iniuſte ſibii late. Quã qᷓſi ſibinõ neceſſariam qꝛ abſq; pctõ erat ip̃e hoĩ pctõꝛi cõicans reũ abſol⸗ uit ꝑ penã innocẽtie ſue. Poſitoq; oꝑe ſuo ⁊ſanguine in manu eiꝰ. hoc inqͥt mãduca ⁊ bibe:hic viue.patriq; eũ repñtans en in quit patri mei ſanguinis pꝛeciũ. Si ð pec cato huiꝰ requiris:enꝓ eo meus ſanguis. Dñe pat᷑ dediſti bonitatẽ:⁊ trra coꝛpoꝛis mei dedit fructũ ſuũ. Jam iuſticia ante te ambulabit:⁊ tu pones in viã ſaluationis humane pedes tuos. Et vt iuſte iam ſal⸗ uetur:qͥ iuſte ꝑierat tu dñe fecit directiões iudiciũ ⁊ iuſticiaʒ in iacob feciſti De fru⸗ ctu ᷓ huiꝰ oꝑis ſatiatꝰhõ mediante ſapiĩa dei: non ſolũ recõciliat᷑.ſʒ etiã ſapiẽs effici tur. Sapit em̃ eiqð mãducat. Mandu⸗ cat ⁊ bibit coꝛpꝰ ⁊ ſanguineʒ redemptoꝛis ſui:mãna celeſte.panẽ angeloꝝ:panẽ ſapi⸗ entie:⁊ mãducãs tranſfoꝛmat᷑ in naturaʒ cibi: quẽ mãducat. Coꝛpus eĩ xp̃i man⸗ ducare nihil aliud eſt qᷓ; coꝛpus xp̃i effici⁊ templũ ſpũffancti. Templũ aũt hoc cum oꝛnatũ fuerit pᷣſcriptaꝝ poſitõe vᷣtutũ ſupᷣ dicto dedicãdi oꝛdine dedicatũ nuilos vl terius alienos tytulos põt ſuſciꝑe:nulluʒ habitatoꝛẽ niſi deũ qͥ i illũ ⁊ creauit Nhil ðᷓ vltra terrenũ i materiale:nihil coꝛruptibłe diligit:aut cu rat:exquò egreſſa eſt a loco ſarcinaꝝ ⁊ ſi ali quo hoꝝ aliqñ q̃ſi in tranſitu vrit᷑ ſed frui dedignat. Si quid in hmõ pꝛoſpeꝝ eue⸗ nerit ꝑtranſit nõ turbat᷑: ſiqͥd aduerſi oc⸗ De amoꝛe dei ancta illa aĩa:nihil currerit. Totum ſapit quicquid ſapit:nec poteſt amãti ſaꝑe niſi: quicqͥdꝭ ſicut faliuaʒ cõtigerit de capite xp̃i deſcendere Quicqͥd ad coꝛpus ſpectat ſiue bonũ ſiue malũ fo⸗ ris ei erit nec poteſt ꝑtingeread eum qͥ in⸗ tus eſt. Vñ apoſtolus in ſqualoꝛe co?ꝑis iacens ⁊ vinculis ⁊ qᷓ;tum ad coꝛpus tri⸗ bulatione circũdatus:⁊ miſeria ſcribẽs di ſcipulis mittã ad vos inquit thimotheũ: ſciatis que circa me ſunt. Que circq me ſt inqͥt.i.in exterioꝛi hoie. in exterioꝛitunica carnis:q̃ ad me:qͥ intus ſum nõ ꝑtingunt Bec eſt fapientia:de qᷓ dicit apłs.ſapienti am loqͥmur:inter ꝑfectos De qua ſi nos loqmur:ſicut qͥ audiumꝰ ⁊ nõ vidimꝰ: ſi cut loqueremur de aliq cuitate qua no vl. . 4 dimus. Sʒ plutima de ea audiuimꝰ:de q̃ qͥ vidiſſet longe alit lo queret᷑? erpꝛeſſius Bec añ ſapientia oppoſitã̃ ſibi ex aduerſo aliam ha bet infauſti noĩs ſapiam.quam dicit aplus pꝛincipũ huꝰ můdi ſicut ni⸗ grum albo. ſic lucittenebꝛas de quà dici⸗ tur. Sapientia vincit maliciã. Maliria ſiqdem ſapoꝛ eſt mali. Vñ ⁊ a ſapoꝛe ſapi entia. Cum igit᷑ ſapit malũ:nõ deeſtaſtu⸗ tia vel voluntas ad exequendũ. Sapien⸗ tia pᷣncipum huꝰ mũdi ꝑ oia ſuꝑne ſapie eſt ʒ ria. hec eſt eĩ malicia quã odit ſapia· Siqͥdem ibi ſapoꝛ boni eit in ſeip̃ o:hic ſa poꝛ mali eſt in ſeip̃o. IJbiad exequendum pᷣſto ẽ pꝛudẽtia:hic vt dictũ eſt nõ eſt niſi aſtutia. Sʒ inter has duas q̃dam media eſt ſapientia:q̃ſi int᷑ nigꝝ ⁊ album medio coloꝛe coloꝛatũ. Que fiue inferius ſiue ſu perius ſic ſe hʒ ad vtrãq; ꝑtem: vt p̃ᷣueni⸗ at ei finis ᷣm intentio nem ⁊ ſtudiũ vtẽtis Sapia iſta ẽ:quaʒ dicit apłs huꝰmũdi:⁊ quã mediã locauit int ſapiĩam dei ⁊ ſapiẽ tiam pᷣncipũ huiꝰ mundi. Hec circa vtile ⁊honeſtum tota pſat᷑:⁊ affectata quadaʒ pꝛudẽtia diſpẽſat᷑. Nec pene tota eſt ĩ ſcia. videlicet vt ſciat diſcernere pꝛudẽter:⁊ di⸗ iudicare inter vtile ⁊ inutile.int᷑ honeſtuʒ ⁊ inhoneſtũ etiã ſi nõ ſit vite ⁊ moꝛib ac⸗ como datũ. Scia em̃ inflat:charitas edis ficat aut vᷣo in hmõi exqͥrendis elaboꝛant vt tm̃ ſciãt ꝙ tantũmodo fᷣuit curioſitati. aut vt videant᷑ſiue ſciant᷑ ſcire ꝙ ſeruit va nitati. Et h̊ eoꝝ ſtudiũ tantũ poteſt ꝓfice re ⁊ in alta ſe extollere quautũ poteſt ratio irnn ſuu Auichd alũfo; nqhin⸗ coꝛpis us tr⸗ bes di thei⸗ meſt umca ngunt ienti ſenos mbſi änövi. heeſs ahcſo qlum cut ni Adicl⸗ Alica eſupi kaſtu⸗ pun⸗ eſapie ſap. deicſt endum ö eſtmi nmedi. nmecio s ſuel bun ivlus. nüci 2hple vrile un05 tiſan erdiz oneſt t us edii boꝛant oſitati⸗ muit va ſpfice ————— ſine amoꝛe. Siqͥdem hec phia in ſcia rerũ humanaꝝ ⁊diuinaꝝ diuidit᷑ Quãdiu eſt in hu manis ſic interim ſibi eſt. Qñ ÿo ad dinina ſe exaltat:quãto altiꝰaſcẽdit:tanto inferꝰcadit ⁊ implet᷑ in eo:qꝛ elenãs alliſi ſti me: eo ſiqͥ dem aliqũ conatu naturalis ingenij ꝓuehit᷑:vt ſicut dicit apłs qð notũ eſt dei: quãtũ de deo rõ p̃t ↄp̃hendere:no tum ſit illis ira vt iillis.i.itra ſemetip̃os. Deus em̃ illis reuelauit:qꝛ ſic eos creauit vt in ſeiß̃is habeãt vñ deũ ↄgnoſcãt Sur gunt. n. de ethica ſua in quandã phiſicam ⁊inuiſibilia dei ꝑ ea qᷓ facta ſunt itellecta ↄſpiciunt ſempiternũ q́ʒ erꝰ ÿtutem ⁊ diui nitatem:ita vt ſint inexcuſabiles:qꝛ vide⸗ licet nolũt vlteriꝰpcedere vel ꝓficere cum poſſint in verã.ſ.theologiq:qꝛ cũ cognoue rint deũ:nõ ſicut deũ gloꝛificant aut gpas agũt: Sʒ euaneſcunt in cogitationibꝰ ſinſ ⁊ obſcurat᷑ inſipiens coꝛ eoꝝ Dicẽtes em̃ ſe eſſe ſapientes:ſtulti facti ſunt: ⁊ theolo⸗ giam inſipientꝓ diderunt.etiq de phiſica miſerabilit᷑ cadũt.cũ głiam mutãt incoꝛ⸗ ruptibilis dei in ſilitudinẽ imaginis coꝛ⸗ ruptibllis hois:⁊ volucʒ ⁊ q̃drupedum ⁊ ßpentiũ. ꝓpter qð neq; in ethica ꝑmanere pmittunt᷑:ſʒ tradit illos deus in deſideria coꝛdis ip̃oꝝ ĩmundiciã vt ↄtumelijs affi⸗ ciant coꝛꝑa ſua:⁊ in ſemetip̃is tradidit il⸗ los in reꝑꝛobũ ſen ſum:vt faciãt q̃ nõ con⸗ ueniũt. Sʒ ſi yia ſꝑ vincit maliciã q̃ con⸗ tuberniũ hñs dei nouit ſꝑꝓficere⁊ nunqᷓ; deficere. Et attingẽs a fine vſq; ad finem foꝛtiter:diſponit oĩa ſuauiter:fapienter ſe agens in diuinis:caute in phiſicꝭ:pꝛuden ter in moꝛalibꝰ. Igit ſapiens aĩa ſicut ſupᷓ dictum eſt ab oiby alienis affectibꝰ defeca ta deũ timõ ſapiẽs: hoĩem in hoĩe eruit. d oq; plene ⁊ in oib affecta oẽm infra de⸗ um creaturã nõ alit᷑ qᷓ; deꝰ attẽdit: in luce ⁊ tute ſapie oĩa diſponẽs ⁊ oꝛdinans:ſit agens:ſic de eis iudicãs. ſicut eſt:ſicut vi⸗ uit. faciẽs iudiciũ:⁊ iuſticiã de eo vñ eſt.et vñ viuit. Eſt em̃ ſapia ſicut ðꝛ cãdoꝛ luct eterne ⁊ ſpeculũ ſine macula dei maieſtat? ſic cũ in creaturã ſe exponit expᷣmit:⁊ exhi⸗ bet ymaginẽ bonitatꝭ ⁊ iuſticie dei:⁊ ſicut xtutẽ dei vapoꝛat inferius: ſicciaritatꝭ et charitatis dei emanationẽ effundit exteri us. Ende ⁊ alibi dieit ſalamon.ſapientia Fars ſecunda. hois lucet in vultu eius. Et alibi. Oculi inqͥt ſapientis in capite eiꝰ: qꝛ nõ aliunde qᷓ; de naturali ⁊ interna virtute cerebꝛi ſut ſe effundũt:⁊ a capite nõ recedũt. Dcit ſa lomon. WMultitudo ſapientiũ ſanitas eſt oꝛbis terraꝝ. O felices res hũanas:ſi vbi ; ſapientib ſeruirent infipientes. Sʒcũ ſapienter fugiũt ſapiẽtes ſuꝑ inſipiẽtes re gnare:⁊ inſipient᷑ fugiũt inſipiẽtes ſub ſa⸗ pientibꝛeſſe:o ĩa deſipiũt:⁊ ↄfũdunt᷑⁊ tur⸗ bant᷑· Sapiẽtes latẽt ⁊ deliteſcũr:pueri re gnant ⁊ pᷣncipant᷑: ⁊ fiũt pᷣncipes qͥ mane comedũt. Et. Ve fre illi. Sʒ ad ꝓpoſituʒ redeamꝰ. Aia igit ſpũ ſapie illuſtrata:qa diligit iuſticiã ⁊ odit iniquitatem ʒpterea vnxit eã deꝰ oleo leticie pᷣ ꝑticipibꝰ ſius et uã ꝑfudit gẽa oĩbo placet: ⁊ ab oĩy amat᷑ pᷣietiã qͥ ex aduerſo ſunt vidẽtes hmõitt ment:⁊ reuerent᷑:⁊ ſi bonũĩ bono non vo⸗ lunt imitari in durata neqͥtia: diſſimula⸗ re tñ nõ pñt natura.intra ſe aũt hñt ſapiẽ⸗ tes q̃ndã pᷣuatã gram:⁊ q̃ndã linguã an⸗ gelicam linguã angeloꝝ qᷓint᷑ ſe loquunt᷑ mutuis affectõib ſpũali qdã gr̃a cõicant᷑ in h ip̃m exterioꝛibꝰ aſpectib. quã linguã nullꝰnouit:niſi rex angeloꝝ ⁊ angeli eius. ⁊ qͥſunt ex genere irł? ⁊ ciues hiertm: nul⸗ lus eã nouit egyptiꝰ:nullꝰchananeꝰ. Si⸗ cut em̃ in ſcitate vite:⁊ hoĩs interioꝛis glo rificatione ⁊ ↄtemplatõe ⁊ fruitiõe diuini tatis iam future vite btitudinem p̃libare in hac vita vident⁊ initiari:ſic etiã de coꝛ poꝝ ſuoꝝ glificatõe:quã plene ibi ꝑceptu ri ſunt ĩ hac vita nõ nihi ꝑcipiũt accepta em̃ illa g̃a:de q̃ diximꝰ:qᷓ hitãtes ĩ vnum ſeip̃is i deo:⁊ deo ĩ ſeip̃is fruunt᷑ ip̃ꝰcar⸗ nis ſic ſentiũt ↄticuiſſe oẽs ↄdictiones.vt vniuerſa ſuba carnis nõ ſit eis niſi inſtru mentũ boni oꝑis. Nã etſiipᷣiꝰ miſerijs: et ifirmitatibo ↄtabeſcũt Sʒ ex h iterioꝛi ho mine foꝛtiꝰ ↄualeſcũt. Oũ.n.ifirmoꝛ tũc foꝛtioꝛ ſum ⁊ potẽs dicit apls ſenſus ip̃iꝰ nouã q̃ndã ꝑcipiũt ⁊ ꝓpe ſpũalem gram Sculi ſimplices ⁊ aures tꝑantes aliqũ ĩ feruoꝛe oãonis tãta odoꝛis ignota cuiuſ⸗ dam flagrãtia ſpirat:⁊ tãta guſtꝰ etiq non guſtãdo ſuauitas: tantũ ꝑmutuũj tactum pũalis cuiuſdã voluptatꝰ gerũt ꝑaditum Vultus etiã ⁊ totiꝰcoꝛpis ↄpoſitiõe vite ⁊moꝝ ⁊ actuũ decoꝛeũ mutue etiq — t& ——— *— — 73 1 ra ⁊ ꝑenni vita. Vna. Nimiꝝ coꝛpoꝝ ſuoꝝ futurã gliam iã hic initiant ex puritate ↄ ſcie ⁊ mutue con⸗ uerſationis gra: ꝑfecte eã habituri in futu icut em̃ nũcviuẽtia oĩa ſolis claritate ꝑfundunt᷑ ⁊ abinuicẽ ꝑfun⸗ di vident᷑:ſicut nos h̊ inuick viuere vide⸗ mus ſic in illa vita videbit᷑ deus a ſingu in om̃ibh: ⁊ ab oĩb in ſingulis. nõ ꝙ coꝛ⸗ poꝛalib oculis videat᷑ diuinitas:ſʒ pñtiã diuinitatis gloꝛificatio coꝛpoꝝ demõſtra bit manifeſta qᷓdam ſui gra · Adᷣ etiã in hac vita coꝛꝑaliũ ſacramentoꝝ valet reli gio qꝛ cũ vixaliqͥd niſi coꝛpoꝛa ⁊ coꝛꝑalia inteliigamꝰ:qᷓ;diu in ymagine ꝑtrãſinus coꝛꝑalib religamur ſ acramentꝭ: ne a deo recedamꝰ. Vñ etiã a religando religio dt᷑ Vũ po fidelis aĩa talibꝰ erudits talib in⸗ cipiet nõ indigere et a coꝛꝑalib trãſire ad ſpũalia a ſpũslib ad ſpũaliũ ⁊ coꝛꝑaliuʒ Iditoꝛem vere eꝛit exire a ſarcinis. Reli eto igit᷑ coꝛpe ⁊ coꝛꝑibꝰ oĩbꝰ curis ⁊ impe⸗ dimentis oĩm q̃ ſunt pᷣter deuʒ:obluuſcit nihuq; pᷣter deũ attendẽs:qᷓli ſe ſolum: fo⸗ lumq; deũ exiſtimat. dilectꝰ inquit meus mihiꝛ⁊ ego il.qͥd em̃ mnihi eſt in celo⁊ ate qͥd volui ſuꝑterrã. Def·cit ca.⁊ c·m. d.c. m.⁊ ꝑs m.d· meternum. Deinde venit᷑ ad moꝛtẽ hunc.n.trãſitũ ad vitã miſeri infi⸗ deles moꝛtẽ apellãt. fideles autẽ qͥd niſi paſca. In moꝛteł coꝛꝑali ꝑfecte moꝛitur mũdo:vt ꝑfecte viuat deo Ingreditĩ lo⸗ cum tabernaculi admirabili ĩgredit᷑ vſq; ad domũ dei. Et oĩby bñ fᷣm oꝛdinẽ pᷣcedẽ tium ſicut in 4. diximꝰ pon dus ſuũ vnũqðᷣq; delert i iocũ ſuũ.coꝛpꝰin terraʒ: deq aſſumptũ eſt tꝑe ſuo reſuſcitanduʒ? loꝛifican dum ſpin ad deũ qcreauit eum S dẽ iſteẽ trãlitꝰad deũ. Diruptꝭs oib obligamẽtꝭ ſuꝑatiſq; oib ipedimẽtis. per fecta btitudinẽ. penni dilectione ex h iam pfects deo iheret vel potiꝰvnit᷑ vereſancta aia in terra vt efficiat vna ex illis:bo dixi Egoditũdij eſt⸗⁊ filj ex. oẽs. Hicẽ finis eoꝝ qꝓponũt hierkm in pᷣncipioleticie fue 3. vnctio ſancti ſpũs docet de oĩby qͥ aſcẽ⸗ tones in coꝛde ſuo ſapient᷑ diſponunt de tuteĩ vᷣtutẽ. donec videat dedeoꝝ in ſ ¶De amoꝛe dei Pars ſecũda deuoris eſhibitionib ⁊ pijs ſuſceptiõib. ſic cuiuſdã gr̃e bñplacito ſibijnuicẽ ↄueni⸗ unt ⁊ cõueniunt᷑:vt vere ſit coꝛ vnũ et aĩa on · deus deoꝝ · beatitu do beatoꝝ· gaudiũ bene gaudenttũ. vnũ den iq; bonũ ſũmuʒ omniũ bonoꝝ. Z fine bon ꝓpoſiti in pꝛin cipio a ſcenſionis vſq; ad hunc finem ois conſũmationis ſapientia attingit foꝛtiter foꝛtitudin em aſcendendi ad ſe cuſtodieni nec aſcenſu deficiat ⁊ ſuauit᷑ diſponit oĩa. ⁊ aduerſa ⁊ꝓſpera: om̃ia ei in bonũ modi ficans ⁊ componẽs:donec aĩam ad pꝛinci pium ſuũ reducat ⁊ abſcondat in abſcon⸗ dito facie dei. Scire debʒ aũt om̃is ſapiẽſ aſcen ſoꝛ non ſic eſſe gradus huius aſcẽſio nis quõ gradus ſcale vt ſinguli affectꝰiſt⸗ tantũ tꝑiboꝛ⁊ nõ alio tꝑe ſint neceſſarij.hʒ qͥpe vnuſquiſq; affectus in aſcenſus oꝛdi ne.tpᷣs ⁊ locũ ſuũ:qu o cooꝑantib alijs af fectibus ſuas videat partes ſollicitꝰ exeq. Sed om̃es tamen ſibi ↄcurrunt ⁊ coope⸗ rautur p̃ueniũt.⁊ ſequunt᷑ ⁊ ſepe fiunt pꝛi⸗ mi nouiſſimi ⁊ nouiſſimi pꝛimi. Diui Bernardi abbatis de ſcala clauſtralium:ſiue de mõ oꝛandi ad Boffredũ monachũ tractatꝰpꝛimꝰ ialiqͥb mñ exẽplaribꝰ Auguſtio at⸗ tribuit, ſed liqͥdo aʒparet eſſe Ber. Vlm die quadã coꝛꝑali manuũ c laboꝛe occupat? de ſpũalis ho⸗ minis erercitio cogitare cepiſſeʒ qᷓtu oꝛ ſpũales gradus aĩo cogi⸗ tanti ſe ſubito obtulerũt.ſ.lectio. medita⸗ tio.oĩo⁊ ↄtemplatio. Hec eſt ſcala cluu⸗ ſtraliũ:q̃ de tra in celũ ſubleuant᷑.gradibꝰ qdẽ diſtincta paucꝭ ĩmenſe tñ ⁊ ĩcredibilis magnitudis. Cuꝰextrema ꝑs tre ĩnixaẽ. ſu ꝑloꝛ po nu bes penetrat ⁊ ſecreta celoꝛũ rimat᷑. Hiᷓdus ſiẽ noiby ⁊ nũero ſunt: ita oꝛdine ⁊ nũero ſunt diſtincti. Quoꝝ ꝓpꝛie tates ⁊ officia qͥ dẽ ſingka qͥd circa nos effi⸗ ciant:quõ inter ſeinuicẽ differãt ⁊ pꝛeemi⸗ neant.ſi qͥs diligẽter iſpiciat: qͥcqͥd labors aut ſtudij ipenderit ĩ eis bꝛeue reputabit ⁊ facile pᷣ vrilitat/⁊ dulcedis magnitudi ne. Eſt aũt lectio ſedula ſcpᷣturaꝝ cũ aĩ in⸗ tẽtione inſpectio. Weditatio eſt ſtucioſa mẽtis actio occulte pitatꝰ noticiam ductu ꝓpꝛie rõnis inueſtigans. Oꝛõ eſt deuota coꝛ dis intentio in deũ ꝓ mał amonendis ⁊bonis adipiſcẽdis. Lõtemplatio eſt mẽ tis in deũ q̃dam ſuſpẽſe eleuatio etne dul⸗ te⸗ 5 a fir te n qᷓ 3 do hn le udi mz nois iter dienl oſa. od inc on⸗ ni cio vſt s odi is af en. wope tp⸗ cia ia0 im HE Ber. w is ho⸗ cepiſ ocogi nedtu aclau⸗ mh bis nnt ciloꝛi nt l Ple vwi⸗ bo utblt. gundi ßaiin⸗ dioſa duct eut nendis eſtme nedul⸗ ——— De ſcalacl redinis gaudia deguſtis. F Deſcriptio officioꝝ qᷓ̃ttuoꝛ gra duũ. Kiignatis ðᷓ q̃ttuoꝛ gduũ deſcriptõib fſtat vt eoꝝ officia videamꝰ Btẽ igit᷑ vite dulcedinẽ. lectio iqrit:meditatio inuenit᷑. oꝛõ poſtulat.ↄtemplatio deguſtat Ende ip̃e vñs dicit. Querite ⁊ iuenietꝭ. pulſate ⁊aꝑiet᷑ vob Quertte legẽdo inuenietꝰ me ditando. Pulſate oꝛãñdo.⁊ aꝑiet᷑ vob con templãdo. ectio qᷓſi ſolidũ cibũ oꝛi ch nit. Meditatio maſticat ⁊ frangit. Wd ſapoꝛem acqrit. Cõtemplatio eſt ip̃ᷣa dul cedo qᷓ iocũdat ⁊ reficit Lectio ĩ coꝛtice me ditatio in adipe. oꝛõ in deſiderij poſtula⸗ tione. Lõtemplatio ĩ adepte dulcedis de⸗ lectatiõe. Qð vt expᷣſſiꝰ videri poſſi:vnũ de multꝭ ſupponã exemplũ · In lectiõe au⸗ dio. Bti můüdo coꝛde qm̃ ip̃i deũvidebũt ecce bꝛeue pꝓbũ:ſʒ ſuaui⁊ multiplici ſenſu refertũ ad paſtũ aĩe q̃ſi vuã miſtrauit quã poſtqᷓ; aĩa diligẽter inſpexit dicit intra ſe: pᷣt aliqͥd boni eſſe. Redibo ad coꝛ menz? tentabo:ſi foꝛte intelligere ⁊ inuenire poto mundiciã hãc: pᷣcioſa.n.⁊ deſiderabilis ẽ res iſta:cuiꝰpoſſeſſoꝛes bti dicunt᷑. Kui vi ſio dei q̃ eſt vita eterna ꝓmittit᷑.q̃ tot ſacre ſcpᷣture teſtimonijs collaudat᷑. Hoc hᷓ ſibi pienꝰ explicari deſiderãs incipit hãc vuã maſticare ⁊ frangerc:eamq; q̃ſi in toꝛcula ri ponit. Seinde excitat rõnem ad inqͥren⸗ dum quid Rt ⁊ quõ haberi poſſit hec adeo pᷣcioſa ⁊ deſiderabilis mũdicia. Officium meditatõis Zccedens ꝗᷓ ſedulg meditatio:nð rema net extra:nõ heret in ſupficie vlteriꝰ pedeʒ figit:interioꝛa penetrat: ſingla rimat᷑ attẽ te ↄſiderat: qð nõ dixit bti mundo coꝛpꝑe: ßʒ coꝛde qꝛ nð ſufficit manꝰ hre innoxias A malo oꝑe:niſi a pꝛauis cogitatõiꝰ mũ⸗ demur in mẽte. Qð auctoꝛitate ꝓphere cõ firmat dicentis. Quis aſcendet in mon⸗ tem dñ aut qs ſtabit ĩ loco ſcrõ eiꝰ. Inno cens manibꝰ ⁊ mũdo coꝛde. Itẽ cõſiderat qᷓ;tum hãc coꝛdis mũdiciã optabat ideʒ pha qoꝛans. Coꝛ mũdũ inqͥt crea in me deꝰ. Itẽ ſi aſperi inqͥtatẽ in coꝛde meo nõ exauqiet dñs. Cogita qᷓ;ſollicitus erat in hac cuſtodia btũs ioh qͥ dicebat. Pepigi fedus rũ ockis meis:ne cogitarem qͥcqᷓ; de virgine. Ecce qᷓ;tũ arctabat ſe vir ſanctus anſtralium, qdaudebat oculos ſuos ne videãt vani⸗ tateʒ:ne foꝛte incautꝰ reſpiceret: qð poſtea inuitus deſideraret. Poſtqᷓ; hec ⁊ hmõið; coꝛdis mũdicia ꝑtractauit: incipit cogita re de eiꝰ pᷣmio. Quãgkioſum ⁊ delectabi? le eſt videre faciem deſideratã dñi ſpecioſi foꝛma p filijs hoĩm. Nõ iam obiectum? vilem nõ hitem ſpẽm qua veſtiuit eũ ma ter ſua:ſed ſtola ĩmoꝛtalitatꝭ indutũ ⁊ co⸗ ronatum dyademate:q̃ coꝛonauit eũ pat ſuus in die reſurrectõis ⁊ glie die quã fecit dñs. Logitat ꝙ in illa viſione erit ſatie⸗ tas illa de qj dixit ꝓpheta. Satiaboꝛ cum aparuerit glia tua. Videſne quantum li⸗ quoꝛis emanauit ex mĩma vua: quantus ignis ex hac ſcintilla oꝛtus eſt. quãtũ bec modica maſſa. bti mundo coꝛde qm̃ ip̃t deũ videbũt.in incude meditatiõis extẽſa eſt. Sed quantũ a dhuc poſſet extẽdi ſi ac⸗ cederet aliquis talia exꝑtus. Sentio.n. ꝙ puteus altus eſt:ſed ego adhuc rudis tiro in hoc pauca haurienda vix inueni. is aĩa facib inflãmata: his incitata delides rijs fracto alabaſtro ſuauitatẽ vnguentip̃ ſentire icipit necdũ guſtu:ſʒ qᷓſi nariũ odo⸗ ratu ⁊ ex colligit qᷓ;ſuaueeſſet huiꝰ mun dicie ſentire exꝑientiõ:cuiꝰ meditationem nouit adeo eſſe iocundã. Sʒ dͥd faciet ha bendi deſiderio eſtuat:ſʒ nõ iuenit apudſe quð hfe poſſit:⁊ quãto plꝰ inqͥrit: plꝰ ſitit dum aponit meditationẽ:apponit ⁊ dolo rem:qꝛ iitit dulcedinẽ: quã in coꝛdis mun dicia meditatio eſſe m onſtrat: fed non pꝛe guſtat. non em̃ eſt legentis atq; meditãti hãc ſentire dulcedinẽniſi data fuerit deſu per Tegere em̃ ⁊ meditari tã bonis qᷓ; ma lis cõe eſt. Et ip̃i philoſo phi gentiũ ĩ quo ſũma veri boni cõſiſteret inuenerũt:ductu rõnis, Sʒ qꝛ cũ deũ cognouiſſent: non ſiẽ deum gloꝛificauerũt:⁊ de ſuis virib pᷣſu mentes dicebãt. Linguam noſtram mag nificabimus.labia nfa a nobis ſunt:quis noſter dominꝰ eſt Nõ meruerunt ꝑcipere: quod potuerunt videre. Euanuerũt in co gitationibus ſuis: ⁊ eoꝛum ſapientia de⸗ uoꝛata eſt: quam eis contulerat humane ſtudium diſciplhine non ſpiritus ſapientie qui folus dat veram ſapientiam ſapidam ſ.ſciam q̃ aĩam cui inheſit inextimabili ſa poꝛe iocũdat ⁊ reficit. Et de illa— eſt 6 Sapientia nõ intrabit in maliuolã giam Dec aũt a ſolo deo eſt ⁊ ſicut officiũ bapti ʒandidñs ↄceſſit multꝰ: ptãtem vo⁊ au⸗ ttoꝛitatẽ ĩ bapriſmo remittẽdi pctã ſibi ſo retinuut. Vñ iohãnes antonomatice:et diſcretiue de deo dixit. Hic eſt qͥ baptizãt Sic de ed poſſumꝰ dicere:h eſt qͥ ſapientie ſapoꝛẽ dat ⁊ ſapidã aĩaʒ facit. Sermo ſiqͥ dem dat᷑ multꝰ ſʒ ſapiĩa paucis: quã diſtri buit dñs cui vult ⁊ quõ vult. (O fficium dĩonis Videns àũt aĩaꝙ ad deſideratã cogni tionis ⁊ erꝑientie dulcedinẽ ꝑ le nõ poſſit attingere:⁊ q̃nto mag ad coꝛ altũ accedit tantomags exaltet deꝰ. hũiliat ſe ⁊ ↄfugit adoꝛõnem dicẽs. Dñie qͥ nõ vider niſt a mũdis coꝛdibh: inueſtigaui:legẽdo medi- tandò queſiui quõ haberi poſſit ÿa coꝛdis mũdicia: vt ea mediãte vel ex modica ꝑte poſſem te cognoſcere. Querebã vuitũ tuũ dñe vultũ tuũ querebã dñe. Diu medita⸗ tus ſum in coꝛde meo ⁊ in meditatõe mea exarſit ignis ⁊ deſideriũ ampliꝰcognoſcen dite:dũ panẽ ſacre ſcp̃ture mihi frangisi fractione panis maᷓ ↄgnitio eſt. Et qᷓ;tũ plus te ↄgnoſco:plꝰ te ↄgnoſcere deſidero nõ iam in coꝛtice lñe ſʒ in ſenſu experientie nec hᷓ peto dñe ꝓpter merita mea ſedꝓ tua miſchia.Fateoꝰ em̃ qꝛ indigna ⁊ peccatrix ſum:ſʒ catelli edũt de micꝭ qͥ ca dũt de mẽ⸗ ſa dñoꝝ ſuoꝝ. Da mihi dñe arrã heredi⸗ tatis future:ſaltẽ guttã celeſtꝰ pluuie: qᷓ re⸗ frigerem ſitim meã qꝛ amoꝛe ardeo. ¶Officium contemplationis. ¶ Bis ⁊ hmõi ignitis eloquijs ſuũ inflã miat deſideriũ.ſic oñ dit ſuũ affectũ his in cantationibꝰ aduocat ſponſum. dñs gutẽ cuiꝰoculi ſuꝑ iuſtos:⁊ aures eiꝰ nõ ſolum ad pᷣces:ſedip̃as pᷣces eoꝝ nõ expectat:do nec ſermonẽ finierit ſʒ mediũ oꝛdnis curſũ interrumpens feſtinꝰ ingerit ſe ⁊ aĩe deſi⸗ deranti feſtinꝰ occurrit celeſtꝭ roꝛe dulcedi nis tircum fuſus vnguẽtis optimis deli⸗ butus aĩam fatigantẽ recreat.eſurientẽ re⸗ ficit. aridã impinguat ⁊ facit eã̃ terrenoꝛũ obliuiſci memoꝛia ſui mirabilit foꝛtific do viuificãs ⁊ inebꝛiando ſo bꝛiq reddẽs. Et ſicut in qbuſdã carnalib officijs anĩia adeo v incit᷑ camalia ↄcupia ꝙ oẽm vſum rõuis amittit:⁊ fit hõ q̃ſitotus carnalis. ¶ Deſcala Ita merito in hat ſupna cõtemplatõe ita fumunt᷑ ⁊ abſoꝛbent᷑ carnales motꝰab aĩa vt in nullo caro ſpũi Idicat ⁊ fiat homo quaſi totus ſpiritualis.— Signa ſpůſſancti ad aĩam yenientis. Sed o dñe quõ ↄperimꝰ qñ hec facis ⁊ qð ſignũ aduentus tui. Nunqd humꝰcon⸗ ſolationis ⁊ leticie teſtes ⁊ nũcij ſunt ſuſpi ria ⁊ lachꝛyme. Si ita eſt noua eſt antifra ſis iſta ⁊ ſigniſicatio ĩuſitata. ue. n· ſiẽ tio ↄſolatõis ad ſuſpiria. leticie ad lachꝛꝝ mas:ſi tñ iſte dicende ſunt lachꝛyme:⁊ nð potiꝰ roꝛis iterioꝛis deſuꝑg infuſi ſuꝑfiuẽs abundãtia ⁊ ad interioꝛis ablutõis indi⸗ cium exterioꝛis hoĩs purgamentũ. Elt ſiẽ in baptiſmo pueroꝝ ꝑ exterioꝛẽ ablutionẽ ſign ificat᷑⁊ figurat᷑ interioꝛ aie ablutio ita h eð exterioꝛẽ ablutionẽ interioꝛ precedit 0 felices lachꝛymeꝑ q̃s macu e interioꝛes purgant᷑ ꝑqᷓs pctõꝝ incẽdig extinguunt᷑. Ptiqͥ ſic luget? qꝛ ridebiris. in his lachꝛymis agnoſce o gia ſponſum tuũ:amplectere deſideratũ. Nũc toꝛrente te voluptatis inebꝛia:ſugge ab vbere con ſolationis eiꝰ lac ⁊ mel. Hec ſunt mirãda munuſcula ⁊ ſolacia qᷓ dedit tibi ſponſus tuꝰ gemitꝰ.ſ.⁊ lachꝛyme. Adducit tibi po tum ĩ his lachiymis ĩ mẽſura. He lach?y me ſũt tibi panes die ac nocte:panes vti⸗ q; ↄfirmãteſ coꝛ hoĩs ⁊ dulcioꝛes ſuꝑ mel ⁊fauũ. O dñe ieſu xp̃e ſi adeo ſunt dulces iſte lachꝛyme q̃ ex mẽoꝛia et deſiderio tui excitant᷑ q; dulce erit gaudiũ ꝙ ex manife⸗ ſta tui viſiõe capiet᷑ ſi adeo dulce eſt flere ꝓ te q;; dulce erit gaudere de te. Sʒ q̃d hu⸗ mſmodi ſecreta colloqa ꝓferimꝰ ĩ publicũ Cur meſſabiles ⁊ inenarrabiles affectus pᷣbis cõibh conamur exp̃mere. I nexpꝑtita. lia nõ intelligũt:niſi ea exp̃ſſius legũt in li bꝛo exꝑientie: q;s ip̃a docet vnctio. Aliter aũt lr̃a exterioꝛ nõ ꝓdeſt qͥcqᷓ; legẽti. Mo⸗ dicũ ſapida eſt lectio exterioꝛis lie niſi glo ſam ⁊ interioꝛẽ ſenſum ſumat excoꝛde. Quõ remanet aia ſpũſſancti feruoꝛe de ſcendente. ¶ O aĩa diu ꝓtraximꝰ ſermonẽ. Bonuz em̃ erat nos hic eſſe cũ petro ⁊ iohe ↄtem⸗ plari gliam ſponſu⁊ diu manere cum illo. Si vellet hic fieri nõ duo non tria taber⸗ nacula:ſed vnũ in qͥ eſſemꝰ ſimul:⁊ ſimul — fat eſ baiz homo ntis. acs: vcon⸗ ſupi tifra i Achiy eino iucs ind Utſe utionẽ nioita reuit ac i s⸗ im nte o da lus Aho Wh 3 ytl⸗ ond ulces io tul niſe⸗ erep b lic us ita nli iter o igo ede nuz em⸗ illo. ber⸗ delectaremur. Sʒ iam dicit ſpõſus.dimit te meiam em̃ aſcendit auroꝛa.iam lumen ſe⁊ viſitationẽ quã deſiderabas accepi⸗ .Data ðᷓ bñdictõe moꝛtificato neruo fe⸗ moꝛis ⁊ mutato noie de iacob in iſrt: pau liſper ſecedit ſpõſus diu deſideratꝰcito ela pſus. Subtrahit ſe tã a pᷣdicta viſiõe qᷓ;a dulcedine ↄtemplatiõis:manet tñ pũs qᷓ; tum ad gubernationem. MHic reddit᷑ cauſa quare ſpũſſancti feruoꝛ? animam aliquantũ deſerit. Sed ne timeas o ſponſa ne deſperes ne exiſtimes te ↄtemni:ſi pauliſꝑ tibi ſubtra hit ſpõſus faciem ſuã.oĩa iſta rõparantur tibi in bonũ ⁊ de acceſſu ⁊ receſſu lucꝝ acq ris.tibi venit tibi ⁊ recedit.venit ad cõſo⸗ lationem.recedit ad cautelã ne magnitu⸗ do ↄſolationis extollat te ne ſi ſp apud te ſit ſponſus incipias cõtemnere jodales.et hanc continuã viſitationem non iã gre at tribuas ſʒ nature. Hãc aũt g̃am cui vult ⁊ qũ vult ſponſus attri buit.nõ qᷓſi iure he reditario poſſidet᷑. Elulgareꝓuerbium eſt qð nimia familiarita ſ parit ↄtemptũ. Re cedit ꝗᷓ ne foꝛte nimis aſſiduꝰ cõtemnatur ⁊ abſens magꝰ deſideret᷑:deſideratꝰ auidi us q̃ratur:diu q̃ſitus tandẽ gratiꝰ inueni atur. Pꝛeterea ſi nunq; deeſſet h ↄſolatio q̃ reſpeuu future glie.qͥ reuelabit᷑ in nebis enigma eſt.⁊ ex ꝑte putaremꝰ foꝛte hic hr̃e ciuitatem manenteʒ et minꝰ inqreremus futurã. Ne ꝗᷓ exiliũ deputemꝰ pꝛo patria. arram ꝓ precij fũma.venit ſponſus ⁊ rece dit viciſſim.nunc cõſolationẽ afferẽs nũc vniuerſum ſtatũ nr̃m i infirmitatẽ cõmu⸗ tans. pauliſꝑ nos ꝑmittit guſtare qᷓ; ſua⸗ uis eſt.⁊ anteqᷓ; plene ſentiamus ſe ſubtra hit ⁊ ita q̃ſfi alis expanſis ſup nos volitãſ Puocat nos ad volanduʒ:qᷓſi dicat. Etce paꝝ guſtaſtꝰ qᷓ;ſuauis ſum ⁊ dulc.ſʒ ſivul tis plene ſaturari hac dulcedie. currite pꝰ me in odoꝛẽ vnguentoꝝy meoꝝ hñtes ſur⸗ ſum coꝛda:vbi ego ſum in dextera dei pa⸗ tris. ibi videbitꝭ me nõ ꝑ ſpeculũ in enig⸗ mateſʒ facie ad faciem et plene gau debit coꝛ vẽm:⁊ gaudiũ vr̃m nemo tollet a vob Cura ⁊ diligẽtia aiĩe ne oĩno a deo deſe ratur. Sed caute tibio ſponſa qñ abſentat ſe ſpon ſus nõ lõge abibit ⁊ ſi nõ yides eum clauſtralium. trauſcurrere:niſi ea eri maſticãdo ⁊ rumi ipᷣetñ videt te ſp plenꝰocułkañ ⁊ retro m qᷓ; potes eũ latere. Hʒ etiã circa te nũcios ſuos ſpũs q̃ſi ſagaciſſimos exploꝛatoꝛes: vt videant quõ abſente ſponſo ↄuerſeris: ⁊ accuſent te coꝛã ip̃o.ſi aliqᷓ ſiqᷓ laſtiuie et ſcurrilitatꝰ in te depꝛehen derint Kelotipꝰ eſt ſponſus iſte. ſi foꝛte alũ amatoꝛẽ rece⸗ peris.ſi alijſ magẽ placere ſtuduerꝭſtatim diſcedet a te ⁊ alijs adherebit adoleſcẽtut᷑ delicatus eſt ſpõlus iſte nobilis ⁊ diues ẽ. ſpecioſus foꝛma p filijs hoĩm.⁊ ideo non niſi ſpeciofam dignat᷑ hre ſpõſam. Si vi⸗ derit in te maculã ſiue rugã ſtatim auer⸗ tit oculos. Nullò em̃ imundiciã pᷣt ſuſtine re. Eſto ꝗᷓ caſta.eſto vecun da ⁊ hũilis: vt ſic a ſpõſo tuo merearꝰ frequenter viſitari. Timeo ne diutiꝰ detinuetit nos pᷣmo iſte. ſ ad hec ↄpulit memateria fertilis parit ⁊ dulcis quã ego nõ ꝓtrahebam ſpõtaneꝰ ſed neſcio q̃ eiꝰdulcecie tra hebar iuitus. O fficia ⁊ effectꝰ ſinguloꝝ gra duuʒ per repetitionem: Vtß— ius dicta ſunt ſiłiuncta meliꝰ videant᷑. pᷣdictoꝝ ſummã recapitu⸗ lando colligamꝰ. Sicut in pᷣdictꝭ exẽplis pᷣnotatũ eſt videri põt:quõ pᷣdicti gradus choereãt ⁊ ſicuttꝑaliter ⁊ cauſalit᷑ ſe pꝛece⸗ dant lectio em̃ qᷓſi fundamẽtũ pᷣmo occur⸗ rit.⁊ dara materia mittit nos ad medita tio nem.meditatio vo qͥd aperendum ſit diligentiꝰinqͥrit.⁊ qᷓſi effodiens theſaurũ inuenit? oſtẽdit. Sʒ cũ ꝑ ſe obtinere non valeat:mittit nos ad oñonem. Ooſe to⸗ tis viriby erigẽs ad dñm impetrat theſan rum deſi derabilẽ ↄtemplatõis ſuauitatẽ. bec aũt adueniẽs pᷣdictoꝝ triñ la boꝛeʒ re⸗ munerat:dũ celeſtis roꝛe dulcedinis aiam ſitientẽ inebꝛiat. Lectio q eſt ᷣm exterius exercitiũ. Mdiratio ßᷣm interioꝛẽ intelle ctum.oꝛõ ᷣm deſideriuʒ.cõtemplatio ſuꝑg oẽm ſenſum. Pꝛimꝰ gradus eſt incipiẽtiiũ Secũdus eſt ꝓficientiũ. Tertiꝰeſt deuoto rum. Qnartus beatoꝛuʒ. Hi aũt gradus ita concathenati ſunt ⁊ vicaria ope ſibijn⸗ uicẽ deſeruiũt. ꝙ pᷣcedentes ſine ſubſequẽ tibus aut paꝝ aut nihil ꝓſint. Sequẽtes vo ſine pᷣcedentib aut raro aut vunqᷓ; ha⸗ beri pñt. Quid em̃ ꝓdeſt lectõe continua tempꝰoccupare:ſctõꝝ geſta ⁊ ſepta legẽdo 5 — — —— vando ſuccũ eliciamus et tranſglutiendo vſq; ad coꝛdis intima tranſmittamꝰvtex his diligenter ↄſidereinꝰ ſtatũ nr̃m ⁊ ſtu⸗ deamꝰ eoꝝ oꝑa agere quoꝝ facta cupimꝰ lectitare. Sʒ quõ hec cogitabimꝰaut quõ cauere poterimus:ne falſa aut inania qdã meditando limites a ſancrꝭ patribꝰ cõſti⸗ tutos tranſeamꝰ:niſi pꝛius eirca hin ði añ ex lectiõe:aut ex auditu fuerimꝰ inſtructi. Auditꝰ em̃ quodãmõ ꝑtinet ad lectioneʒ Vñ ſolemꝰ dicere nõ ſolũ libꝛos ip̃os noſ legiſſe:quos nobiſipis vel alij legimꝰ. ſʒl los quos a mgis audiuimꝰ. Itẽ qͥd pꝛo deſt hoĩ ſi ꝑ meditationẽ q̃ agẽda ſunt vi⸗ deat:niſi oꝛõn is auxilio ⁊ dei g̃a ad ea ob tinenda ↄualeſcat. Omneſiqdem datum optimũ ⁊ omne donũ ꝑfectũ deſurſijm eſt vdeſcen dens a pre luminũ ſine qͥ nihil poſ⸗ ſumus facere:ſʒ ip̃e in nob facit oꝑa: nõ tũ oĩno ſine nob Looꝑatoꝛes em̃ dei ſumꝰ icut dicit apłus. Vult ſiquidẽ deꝰ vt eũ adiuuemꝰ:⁊ vt ei aduenienti ⁊ pᷣſtolanti ad oſtiũ aꝑiamꝰ ſinũ volũtatis nñ̃e ⁊ ei cõ ſentiamꝰ hůũc conſenſum exigebat a ſama⸗ ritana qñ dicebat voca viꝝ tuũ.cũ ſi dice⸗ ret. Volo tibi infundere gram.tu aplica libeꝝ arbitriũ. QOꝛõncʒ exigebat ab ea cuʒ dicebat. Tu ſi ſcires domuz dei:⁊qs eſt qͥ dicit tibi.da mihi bibere:foꝛſitan peciiſes ab eo aquã viuã. Hoc audito qᷓſi ex lectõe mulier inſtructa meditata eſt in coꝛde ſuo bonũ ſibi foꝛe ⁊ vtile hr̃e hãc aquã. Accen ſa ꝗᷓ habendi deſiderio conuertit ſe ad oꝛð nem dicẽs. Dñe da mihi hãc aquaʒ vt nõ ſitiã ampliꝰ neq; veniã huc haurire aquã Ecce adiutus vᷣbi důi ⁊ ſequẽs ſuꝑ eo me ditatio incitauerũt eam ad oꝛandũ. Quõ nanq; eſſet ſollicita ad poſtulandum: niſi hus eam accendiſſet meditatio. Aut quid etpcedens meditatio contuliſſet: niſi que appetenda monſtrabat:ſequens oꝛð impe traſſet. Ad hoc ergo vt fructuoſa ſit medi tgtio:opoꝛtet vt ſequat᷑ oꝛõis deuotio:cu⸗ ius quaſi effectꝰeſt ↄtemplatiõis dulcedo. Bic oſten dunt᷑ om̃es hi gradus ira eſſe ſimul iuncti vt ſint inſeparabiles. Ex his poſſumus colligere qð lectio ſine medita⸗ tione arida eſt. Meditatio ſine lectiõe er⸗ ronea. Oꝛatio ſinemeditat:õe eſt tepida. Meditatioſine oꝛõne infructuoſa. Oꝛõ ¶ De ſcala cum deuotione cõtem platõis acquiſitius⸗ Lötemplationis adeprio ſine oꝛõne aut rara aut miraculoſa. Deus in cuius potẽ tie non eſt numerus vel terminus.⁊ tuius miſericoꝛdia ſug om̃ia oꝑa eius quãdoq; ex lapidibus ſuſcitat filios abꝛae dum du ros:⁊ nolentes acqu ieſcere cogit vt velint ⁊ ita quaſiꝓdigus vt vuigo diciſolet. bo⸗ uem cũ coꝛnu trahit qñ nð vocatꝰ ſe infun dit. Qð etſi qñ aliquiby legimꝰ contigiſſe vt paulo:⁊ quibuſdã alijs non tamen ið0 debemus nofqua ſi deũ tentando diuina pᷣſumere:ſed facere qð ad nos ꝑtinet. lege⸗ re.ſ.⁊ meditari in lege dei· Oꝛare ipᷣm:vt adiuuet infirm itatem noſtrã.⁊ videat im perfectum noſtꝝ: qð ipſe docet nos facere diten s.petite ⁊ accipietꝰ.querite ⁊ inuenie tis.pulſate ⁊ aꝑietur vobis. Nũc em̃ reg⸗ num celoꝝ vim patit᷑.⁊ violenti rapiũt ⸗ lud. Ecce pᷣſignatis diſtinctionibꝰ ꝓſpici poſſunt pꝛedictoꝝ graduũ ꝓp?letates quo modo ſibi cohereant.⁊ quid ſinguli in no bis efficiant. Beatꝰhomo cuꝰanimꝰ a ce teris negotijs vacuꝰ in his quattuoꝛ gra dibus verſari ſemꝑ deſiderat qui vẽditis vniuerſis que habuit emit agꝝ ilũ.ĩ quo latet theſaurus deſiderabilis.ſ.vacare et videre qᷓ;ſuauis eſt dñs qͥ ipꝛimo gradu exercitatus:in ſecun do cirtũſpectus: in ter tio deuotus: in quarto ſupꝛa ſe leuatus ꝑ has aſcenſiones:quas in coꝛde ſuo diſpo⸗ ſuit:aſcendet de pᷣtute in pᷣrutem:donec vi deat deũ deoꝝ in ſyon. Beatus:cui ĩ hoc ſupꝛemo gradu vei modico temꝑe conce⸗ ditur manere. Qui vo põt dicere Ecce ſen tio gr̃am dñi:ecce cum petro ⁊ iohe gloꝛiã eius in monte contemploꝛ.ecce cum iacob plerũq; rachelis amplexibꝰ delectoꝛ. Sed caueat ſibi iſte: ne poſt cõtemplationẽ iſtã qua eleuatus fuerat vſq; ad celos: inoꝛdi nato cafu coꝛruat vſq; ad abyſſos: nec pꝰ dei viſionem ad laſciuos mundi actus et carnis illecebꝛas ↄuertat᷑. Cũ vo mentis humane acies infirma veri lum inis itlu⸗ ſtrationẽ diutius ſuſtinere non poterit ad aliquem triũ graduuʒ ꝑ quos aſcen derat leniter ⁊ oꝛdinate deſcendat ⁊ alternatim mõ in vno modo in altero.Eᷣm modũ libe ri arbitrijꝓ ratione loci ⁊ tẽpoꝛis demo?e tur tanto iam deo vicinioꝛ qnanto à hin — — tiug. eaut potẽ⸗ ius do; ndu lint bo⸗ fun giſe 0 bina hege⸗ wyt euim facere Mnie ſeg⸗ ici quo nno ce gr is icho Ne gdu inter atusp dipo⸗ onecyi ihot conce⸗ cceſen gloil ſacob iſtä nodi necy ctus et 61. entad derat natim gühbe emoe apmo — gradu remotioꝛ. Sed heu fragilis ⁊ miſe⸗ fa humana conditio. Ecce duttu rõnis et Kripturaꝝ teſtimonijs apertevidemus in his quattuoꝛ gradib bone vite ꝑfectiõeʒ otineri.⁊ in his ſpũalis hoĩs exercitiũ de⸗ bere verſari. Sed quis eſt qͥ huncviuendi tramitẽ teneat Quis eſt hic ⁊ laudabimꝰ eũ. Velle mults adiacet ſ ꝑficere paucꝭ. Et vtinã de iſtꝰ pauc eſſemus. Quattuoꝛ cauſe retrahunt nos ab his quinq; gradib. Sunt autẽ quattuoꝛ cauſe qᷓ retrahunt nos plerũq; ab iſtis gradibo.ſ. ineuitabit᷑ neceſſitas. ho neſte actiõis vtilitas hũana infirmitas mũdialis vanitas. Pꝛima eſt excuſabilis.ſecũ da tolerabilis, tertia miſe rabilis.quarta culpabilis. llis eĩ quoſ hmõi cã a fancto ꝓpoſito retrahit: melius erat gliam dei nõ ↄgnoſcere:qᷓ; poſt agni⸗ tam retroire. Quã ſibi excuſationeʒ hẽbit de peccato.nã iuſte põt dicere dñs. Quid debui tibi facere ⁊ nõ feci:nõ eras. ⁊ crea⸗ ui te.peccaſti ⁊ diaboli ſeruũ te feceras:et redemi te.in mũdi circuitu cũ impijs cur⸗ rebas:⁊ elegi te. dederõ tibi g̃am in ↄſpe⸗ ctu meo ⁊ volebam facere apud te manſio nem tu po deſpexiſti me: ⁊ nõ ſolũ ſermo⸗ nes meos: ſed meip̃m ꝓieciſti retroꝛſum:⁊ ambulaſti poſt ↄcupiſcentias tuas. Sʒ o deus hone ſuauis ⁊ mitis:amicus dulcis conſiliaiꝰ pꝛudẽs.auditoꝛ foꝛtis qᷓ; inhu manus qᷓ;temerariꝰeſt:qͥ te abicit:q tã hu milem:tam manſuetũ hoſpitẽa ſuo coꝛ de F̃pellit. Oqᷓ; infelix ⁊ damnoſa ↄmutatio creatoꝛem ſuũ abijcere ⁊ pꝛauas:noxiaſq; cogitationes reciꝑe. Illud etiã ſecretũ en⸗ bile ſpũſſanctiſecretuʒ coꝛdis qð pauloañ celeſtibꝰ gaudijs intẽdebat:tam ſubito im mundis cogitationibꝰ: ⁊ peccatis tradere ↄculcandũ. Adhuc in coꝛde calent ſponſi veſtigia.⁊ iam itromittunt᷑ adulterina de ſideria. Male cõueniens ⁊ iudecoꝝ eſt au res q̃ modo audierũt vᷣba:que non licʒ ho mini loqui.tam cito inclinari ad fabulas ⁊ detractiones audiendas. O dñe qͥſacr lachꝛymis mõ baptiſati erant: repente cõ uerti ad videnda vanitates. lingua que mõ dulce epithalamiũ decantauerat: que ignitis ⁊ ꝑſuaſoꝛijs eoquijs ſuis cũ ſpon ſo reconciliauerat ſpõſam ⁊ intro duxerat Canſtralium. eam in cellã vinariã:iteꝝ ↄuerti ad vans 44 eloquia: ad ſcurrilitates: ad cõcinandum dolos:ad detꝛactões. Zbſit a nohis dñe. Sʒ ſi foꝛte ex humana infirmitate ad ta⸗ lia dilabimur.nõ ideo deſperemꝰ: ſʒ iterũ recurramꝰ ad cementẽ medicũ qͥ fuſcitat ð terra inopem ⁊ erigẽs de ſtercoꝛe paupe⸗ rem. Et qͥ nõvult moꝛtẽ pctõꝛis:iteꝝ cura bit ⁊ſaluabit nos. Jam tp̃s eſt vt epiſtole finem imponamꝰ. Oꝛemus deũ vt im⸗ pedimenta qᷓ nos ab eiꝰ contemplatione retrahunt:in pñti nobis mitiget: in futu⸗ ro nob penitꝰauferat qͥ ꝑ pᷣdictos gradus de ptute in ytutẽ nos ꝑducat.donec vide amus deuz deoꝝ in ſpon. Vbi electi non guttatim:nõ interpolatim ꝑcipient diui⸗ ne dulcedinem ſʒ toꝛꝛente voluptatis indeſinenter repleti habebunt gaudiũ qð nemo tollet ab eis ⁊ panẽ incõ mutabilem pacẽ in idipᷣm. Tußframi goffrede:ſi qñ datũ tihi fuerit deſuꝑ ad pᷣ⸗ dictoꝝ graduũ celſitudinẽ ↄſcendere:me⸗ mento mei ⁊ oꝛa ꝓ me cũ tibi bñ fuerit:vt ſic coꝛtina coꝛtinã trahat:⁊ qͥ audit dicat Diui bernardi abbatis in tracta tũ de g̃a ⁊ libero arbitrio.ſꝛologꝰ Omino Builhelmo abbati ſctĩ d Theodoꝛici F. B. Opuſculũ de gf̃a ⁊ iibero arbitrio qð illa qua ſcitꝰ occaſðe nuꝑ aggreſſus ſum eadẽ g̃a adiuuãte ꝑegi ⁊ potui. Vereoꝛ aũt te aut grãdia minꝰdigne locutꝰ iueniar aut per⸗ tractata a plurihn ſupfiuo retractaſſe. Pꝛo inde legite ilið pᷣmꝰ⁊ ſi iudicatꝭ ſolꝰ:ne ſi pferat᷑iĩ mediũ mags foꝛte ſcpᷣtoꝛis publi⸗ cet᷑ temeritas qᷓ; lectoꝛis edificet᷑ charitas Qð ſi palã fieri vtile ꝓbaueritꝰ: tũc ſi qd obſcuriꝰdictũ aduerteritꝰ:qð in re obſcura ßᷣuata ↄgrua bꝛeuitate dici planiꝰpotui nõ ſit vob pigꝝ aut emẽdare ꝑuos aut mi hiſignificareemendandũ ſi fraudari non vult ꝓmiſſiõeilla ſapie: q̃ at. Qui eluci⸗ dant me vitã eternã hẽbunt. Tractatus de gratia et libero 5 arbitrio. Oquẽte me aliqñ coꝛã füb⸗ Ideiĩ me gr̃az ↄmẽdante:ꝙ. ſ. ab ipᷣa me in bono ⁊ pꝛouentum ⁊puehi ſentirem ⁊ ſperarẽ perficiendũ qd tu ꝗᷓ ait vnꝰ ex circumſtantib oꝑars: aut qd mercedis ſperas vel pᷣmij ſi totuʒ facit deus. Quid.n.inquã tu cõſulis. Da inq́t gliam deo:qͥ gratis te pᷣuenit:excitauit:in⸗ citauit ⁊ viue digne de cetero quo te ꝓbes ⁊ ꝑceptis hñfichs nõ ingratuʒ ⁊ ꝑcipiẽdis Et ego. Bonũ inqᷓ; ↄſiiũ das ſᷓ idederis ⁊ poſſe teneri. Sidẽ nõ eſt eiuſ dem facilitatis ſcire qͥd faciendũ ſit ⁊ face re. Qm̃ ⁊ diuerſa ſunt ceco ducatũ: ⁊ feſſo pbere vehiculũ. Nõ qͥcunq; oſtẽdit viam p̃bet etiã viaticũ itinerãti. Aliud illi exhi⸗ bet qͥ facit ne veuitet:⁊ aliud qͥ pᷣſtat ne de ficiat in via. Ita nec qjuis doctoꝛ ſtatim ⁊ datoꝰ erit boni qðcunq; docuerit. Poꝛro duo mihi ſunt neceſſaria doceri ac iuuari. u ddem hõ recte ↄſulis ignoꝛãtie. ſed ſi veꝝ ſentit apłus.ſpũs adiuuat infumita⸗ tem nram. Immo po qͥ mihiꝑos tuũ mi niſtret ꝑ ſpm ſuũ adiutoꝛiũ qud valeã im plere qð ↄſulis. Ecce em̃ iam eius mune⸗ re velle adiacet mihi.ꝑficere aũt nõ inue⸗ nio. Sʒ nec aliqũ me inuentuꝝ ↄfido:niſi qdedit velle det ⁊ ꝑficereꝓ bond volũtate Vbi ᷓ ait ſunt merita nia ⁊ ſpes nr̃a Au di inq;. Nõ ex oꝑib iuſticie q̃ fecimꝰ nos ſed tᷣm miſcðiam ſaluos nos fecit. Quid em̃. Tu foꝛte tua putaueras creaſſe meri⸗ ta tua poſſe ſaluari iuſticia:qͥ nec ſaltẽ do⸗ minus ieſuſdicere potes niſia ſpũſancto. Ita ne oblitꝰ es: qͥs dixerit.ſine me nihil poteſtis facere.⁊ neq; currentis neq volẽ tis:ſʒ dei miſerentꝭ eſt. Quid igit᷑ qgitas libeꝝ arbitriũ. Breuit᷑ rñdeo. Saluatur. olle libeꝝ arbitriũ non erit qð ſaluetur Tolle gr̃am nõ erit vñ ſaluet᷑. O pus hoc ſine duoby effici nõ p̃t. no a qͥ fit. Altero cul: vel in qᷓ fit. Deꝰauctoꝛ eſt ſalutẽ:libeꝝ arbitriũ tm̃ capax:nec dare illaʒ niſi deus: nec caꝑe valet niſi libeꝝ arbiutriũ. Qða ſolo deo ⁊ ſoli deo dat᷑ libero arbitrio:taʒ abſq; cõſenſu eſſenõ pᷣt accipientꝭ qᷓ; abſq; ¶ De Bratia credendo:ſiue reddẽti gr̃as agẽdo. Enim uero aliud eſt voluntarius ↄſenſus: aliud naturalis apetitus· Poſterioꝛ qpenob cõis eſt cum irõnabilib nec valet conſen tirẽ ſpũi.carnis irretitꝰ illecebꝛis. Et foꝛ⸗ taſſe ipe eſt qͥ alio nomie ad apl ſapĩa car nis apellat᷑: vt ait.ſapia carnis inimica ẽ deo.legi em̃ dei nõ eſt ſu biecta: nec em̃ põt Mũch vt dixi cõem hñtes cũ beſtijs ↄſen ſus volũtarius nos diſcernit. Eſt em̃ ha⸗ bitus aĩliber ſui. Siqͥdem nõ cogit᷑. ñõ ex to?quet᷑. eſtqᷓp̃e volũtatis:nõ neceſſitatꝭ. Nec negat ſe nec pᷣbet cuiqᷓ;:niſi ex volũta te. Alioqͥn ſi cõpelli valet inuitus.violen tus eſt nõ volũtariꝰ. Ebi aũt volũtas nõ eſt nec ↄſenſus. Nõ em̃ eſt ↄſen ſus niſi vo lůtariꝰ Ebi 5 ↄſenſus:ibi volũtas Poꝛ ro vbi voluntas:ibi libertas. Et h eſt qð dici puto libeꝝ arbitriũ Sʒ vt manifeſtiꝰ? fiat qð dñ̃:⁊ ↄpetẽtiꝰ adid qð voiumus veniamꝰ paulo altiꝰ extio repetendũ. In rebo naturalibꝰ nõ idem eſt vita qð ſenfus nõ ſenſus qð zꝓpetitꝰnec ille qð cõſenſus. Qð ex ſingtoꝝ diffinitõib clariꝰ elucebit. Eſt in. n.qͥlibet coꝛꝑe vita interiꝰ ac na türalis motꝰ:vigẽs tm intrinſecꝰ Sen ſus po vitalis in coꝛꝑge motꝰ: vigẽs extrin ſecus. Zppetitꝰ aũt natural vis in aĩante mouendis auide ſenſibattributa.¶ Ve rum cõſenſus eſt motus volũtat? ſpõtane us. vel certe qð ſuꝑius dixiſſe me memini habitꝰ aĩ liber ſui. Poꝛro volũtas eſt mo: tus rõnalis ⁊ſenſui pᷣſidens et apetitui. BHabet ſane qcunq; ſe voluerit iꝑ rõnem comitẽ ⁊ quodãmõ pediſſequã non ꝙ ſem per ex rõne ſed ꝙ nunqᷓ; abſq; rõne mouea tur ita vt multa faciat ꝑ ipᷣam ʒᷓ ipᷣam.h eſt qᷓſi ꝑ eius miniſteriũ 3 eiꝰ ↄſiliũ ſiue iu dicium. Vñ eſt illð. Pꝛudẽtioꝛes ſunt fi⸗ lij huiꝰſeculi filij luc in generatðe ſua. Et rurſum. Sapientes ſunt vt faciant mala. Veq; em̃ pꝛudẽtia ſeu ſapientia meſſe cre ature põt vel in malo:niſi vtiq; ꝑ rõnem. gra dantꝭ. Et ita gre oꝑanti ſalutem cooñ Eſt vo rõ data volũtati vt inſtruat iilam perari dẽ lib eꝝ arbitriũ dũ ↄſentit. Hoc eſt dum ſaluat᷑ Conſentire em̃ ſaluari eſt. Pꝛoinde pctõꝛis ſpũs ſalutẽ huiuſcemõi caꝑe mimep̃t:eo ꝙ illi volũtariꝰ cõſenſus deſit. quo ſaluatoꝛi deo placide obtempe ret ſiue iubenti acqͥeſcen do ſiue pollicenti eſtruat. Deſtrueret aũt: ſi neceſſita tem ei vllam imponeret: quo minꝰ libere P arbitrio ſeſe volueret:ſiue in malum cõ ſentiens appetitui aut neqᷓ; ſpiritui: vt ſit animalis non ꝑcipiens vel certe ꝑſequens ea que ſunt ſpũs dei: ſiue ad bonã gratiaʒ ſta ere cö ſit ns i dicans ip̃a minime iudice?᷑ Si inqᷓ; heꝛũ quodlibet ꝓhibente rõne volũtas nõ pof let:volũtas iam nõ eſſet. Vbi qͥppe neceſ⸗ ſitas iam nõ volũtas. Qyſi ex nec ſſitate abſq; cõſenſuꝓpꝛie voluntatꝰ mala bona⸗ ue fieri poſſent.rõnalis creatura aut miſe ra pꝛofecto eſſe nulla rõne deberet.aut btã penitꝰ eſſe nõ poſſet. Cui mmirũ in vtra⸗ uis parte.id deeſſet. quod ſolũ in ea miſe⸗ rie ſiue beatitudinis capax eſt.i.volũtas. Cetera ſiquidẽ. que ſupꝛa mem oꝛata funt vita ſenſus vel appetitus.nec miſeruʒ ꝑſe faciũt nec beatũ. Alioquin arboꝛes ex vi ta? pecudes etiã ex reliquis duob vel mi ſerie poſſent eſſe obnoxie.vel ydonee beati tudini qð omnino impoſſibieeſt. Cõmu nẽ iraq; habẽtes vitam quidẽ cũ arboꝛib ſenſum vo ⁊ apetitũ.⁊ eque vitã cũ peco ribꝰ.id quod dicit volũtas.nos ab vtriſ⸗ diſcernit. Cuius volũtatis conſenſus vtich volãtarius.nõ neceſſarius. duʒ aut uſtos ꝓbat.aut in iuſtos.etiã merito bea⸗ tos facit vel miſeros. Is ergo talis cõſen ſus ob volũtatis in amiſſibilẽ libertatem et ratiõis qð ſemꝑ ſecũ poꝛtat.⁊ vbiq;. in dedinabile iudiciũ nõ incõgrue dicitur vt arbitroꝛ. liberũ arbitriũ. ip̃e liber fui pꝛo⸗ pter voluntatẽ.ip̃e iudeꝝ ſui ꝓpter rationẽ et merito libertatẽ cõmitat᷑ iudiciũ. quo⸗ niã quidẽouoq liberuʒ ſur eſt ꝓfecto.vbi peccat ibiſe incat. Eſt aũt iudiciũ quod uuſte pꝛofecto.ſi peccat patit᷑ qð nolit.qui nõ peccat niſi veiit. Ceterũ ꝙ ſin libeꝝ nõ eſſe cognoſcit᷑.quo pacto. vel bonũ.vł ma lum ei imputat᷑.excuſat namq;. vtrüq; ne ccſſitas Poꝛro vbi neceſſitas ibi libertas non eſt. Elbi libertas nõ eſt. nec mertum ac ꝑ hoc nec iu diciũ&xcepto fane ꝑomia oꝛiginalipeccato.quod ali cõſtat habe⸗ Terationẽ. Decetero.qcquid hanc nõ ha⸗ het volũtarij cõſenſus libertatẽ. pꝛoculdu bio ⁊ merito caret ⁊ iudicio. Pꝛo inde vni uerſaqᷓ ſunt ho mis.pᷣter ſolam volunta⸗ tem. ab vtroq; libera ſunt.qꝛ ſin libera nõ ſunt. Eita.ſenſus. appetitꝰ.memoꝛia.in⸗ geni. ⁊ ſi qua talia junt eoið̃o ſubiacent neceſſitati.quo nõ plene ſubdita ſunt vo⸗ lũtati. Ip̃am Fo.qꝛ impoſſibile eſt:de ſe⸗ ipſa ſibi non obeqire: nemo qppe aut non Et libero arbitrio ſequẽs.et fiat ſpiritualis: que omĩa diiu⸗ vult: qð vult, aut vult qð non vult: etiaʒ impoiibile eſt ſug pꝛiuarilibertate.põt qͥ⸗ dem mutar volũtas.ſed nõ niſi in alam volu ntatẽ vt nunqᷓ; amittat libertatẽ.taʒ ergo nõ põt pᷣuariila:qᷓ; nec feip̃ᷣa. Si po terit hõ aliquãdo aut nihil oĩno velle:aut vellealiquid ⁊ nõ volũtate:poterit ⁊ care re libertate volũtas. Hinc eſt ꝙ inſanis: vel infantiby:itẽq; doꝛmientibꝰ⁊ nihil qð faciũt: vel bonũ vel malũ imputat᷑ qͥa ni⸗ mirũ. ſicut ſue nõ ſunt compotes rõnis:ſic nec vſum rerinẽr ꝓpꝛie volütatis:ac ꝑ hoc nec vim. Lũ igit᷑ volũtas nil liberũ habe at niſi ſe. merito nõ iu dicat᷑ niſi ex ſe. Siq dem nec tardũ ingeniũ:nec labilis memo ria. nec inquierus appetitꝰ:nec ſen ſus ob⸗ tuſus.necvita languẽs reũ ꝑ ſe ſtatuũt ho minẽſicut nec cõtraria innocentẽ. Et hoc nõ ob aliud:niſi qꝛ hec neceſſario ac p̃ter voluntatẽ po ſſe ꝓuenire pꝛobant᷑ Sola ᷓ volũtas quoniã pꝛo ſui ingenita liberta⸗ te:aut diſſentire ſibi.aut pᷣter ſe:in aliqͥ cõ ſentire nulla vivulla cogit᷑ neceſſitate:nõ immerito iuſtã:vel iniuſtaʒ:beatitu dine. ſeu miſera dignã:ac capacẽ creaturã ↄſti⸗ tuit. ꝓꝛout.ſcʒ iuſticie iniuſticieue con enſe ri. Quapꝛopter hmõl volũtariũ:liberũ⸗ qʒ cõſen ſuʒ:exquo ⁊ om̃e ſui ex his q̃ pᷣdi⸗ cta ſunt cõſtat pendere iudiciũ:puto nõ m rõgrue vt ſup diffiniuimꝰ eſſe: qð folet li⸗ berũ arbitriũ appellari:vt liberuʒ referat᷑ ad volũtatẽ:arbitriuʒ ad rõnem. S 5 ſane liberũ nõ illa libertatè de qua dicit aàpłus Eibi ſpũs.ibi libertas. Eteĩ illa liber⸗ tas a pcrõ:ſicut alibi dicit. Cũ em̃ ſeruier ſetis pcti liberi fuiſtꝭ iuſticie.nũc aũt libe rati a pctõ:ſerui aũt facti deo. habetꝭ fru⸗ ctũ vẽm in ſctificatificatio nẽ:finẽ ÿo vitã eternaʒ. Quis vo in carne pctĩ a pctõ ſibi vendicat libertatẽ. Hanc g libertatẽ meri to nequ aqᷓ; dictũ arbitroꝛ liberũ atbitriũ Eſt itẽ libertas a miſeria:de q̃ idẽ apłus. Et inquit ip̃a creatura liberabit᷑ a ſeruitu tecoꝛruptiðis i liberratẽgloꝛie filioꝝ dei. Sʒ nunqͥd ⁊ iſtã ſibi quiſpiã in hac moꝛ⸗ talitate pᷣumit. Et hãc itaqʒ liberũ noĩa rarbitrũ:nõ ĩmerito abnuimus. Eſt ʒo ; magis eiõgrue arbitroꝛ libertatẽ: quã diuere poſſumꝰ a neceſſirate. eoꝙ neceiſa⸗ riũ volũtario cõtrariũ eſſe videat᷑. Siqui dẽqð neceſfitate fit:nð iam ex volũtate.et ecõuerſo ſimilit. Cũ igit᷑:ꝓut interim po⸗ tuit occurrere nobis triplex ſit nob ꝙoſi⸗ ra libertas a pctõ.a miſeria.a hanc vltimo loco poſitã cõtulit nobis in conditõne natura.in pᷣma reſtauramura gratia media nobis reſeruat᷑ in patria Di cat᷑ igit᷑ pꝛima libertas nature.ſecũda gra rie.tertia vite vel gioꝛie Pꝛima nempe in lberã voluntatẽ.ac volũtariã libertatem cõditi ſumus nobilis deo creatura S ecũ do refoꝛmamur in innocẽt iã noua in xpᷣo creatura. Tertio ſublimamur in gloꝛiãꝑ fecta ĩ ſpũ creatura. Pꝛima ꝗ libertas ha bet muitũ honoꝛis.ſecũda plurimũ etiaʒ virtutis. nouiſſima cumulũ iocũditatis. Ex pᷣma qͥpe pꝛeſtamꝰ ceteris aniantibꝰ. in ſcha carni.per tertiã moꝛtẽ ſubijcimus. Vlel certe ſicut in pᷣma ſubiecit deꝰ ſub pe dibus nñ̃is oues:⁊ boues · et pecoꝛa cam⸗ pi.ita quoqʒ in ſecũda ſpũales beſtias hu ius aeris.de quibus dã ne tradas beſtijs animas cõfitẽtes tibi.ꝓſternit eque ⁊ con terit ſub pedib nt̃isin vltima tãdeʒ nos ip̃os nobis plen iꝰ ſubmiſſurus ꝑ victoꝛi am coꝛruptiõis:⁊ moꝛtis: quãdo.ſ.nouiſ⸗ ſima deſtruet᷑ moꝛs:et nos tranſib imꝰ in hbertatem glie filioꝛũ dei. Qua lib ertate xpᷣs nos liberauit cũ vtiqʒ tradet regnum deo ⁊ pii. De hac.n.⁊ itẽ de illa qᷓ; diximꝰ a peccato:puto ꝙ iudeis aiebat:ſi vos fili us liberauerit vere liberi eritis. Lberum arbitriũ liberatoꝛe indigere ſignificabat. Sʒ plane.qͥ illud liberaret nõ a neceſſita⸗ te:quã volũtatꝰ eſſe penitꝰnõ nouerat.ſed a pctð in qð tã libere qᷓ; volũtarie coꝛrue⸗ rat.ſimiqʒ a pena pcti: quã incautũ incur rerat inuitũqʒ ferebat quo vtroqʒ malo: liherari oĩno nõ poterat.niſi ꝑ ilũ.qui ſo lus hominũ factꝰ eſt intermoꝛtuos libeꝛ: liber videlicʒ a pctõ inter peccatoꝛes. So lus nanq; int᷑ filios adã.libertatẽ ſibi vẽ⸗ dicat a peccato qͥ peccatũ nõ fecit. net inuẽ tus eſt dolus in oꝛe eiꝰ. Poꝛro ⁊ a miſeria queeſt pena peccati.habuit nihtlominus lihertatẽ. ſed potentia nõ actu. Hemo qͥp pe tollebat animã eiꝰ ab eo· ſed ipᷣe pone⸗ nebat eam. Deniq; teſte ꝓpheta.oblatus — eſt quia ip̃e voluit.ſicut cẽ voluit natꝰ ex Be gratia muiiere. factus ſub lege. vt eos qͥ ſub iege erãt.redimeret. uit ipſe itaq; fub legemi ſerie. ſʒ fuit. qꝛ voluit. vt liber int miſeros ⁊ peccatoꝛes vtrũq; iugũ fraternis a cerui 2 cibus excuteret. Habuit tres libertates.pᷣ mã ex hũana natura. reliqs ex diuina po⸗ tentia. Quarũ duas poſterioꝛes. vtrũ et pꝛimꝰ homo in padiſo habueꝛit.vel quõ ⁊ quatenꝰeas habuerit. poſtea videbimꝰ Boc aũt indubitant᷑ ſciendũ. vtranq; ple nã ac ꝑfectam ꝑkectis ineſſe aĩabus.carne ſolutis.cũ deo parit ⁊xp̃ᷣo eius.atq; ange lis ſuꝑ celeſtib. Naz ſctis aĩabus.⁊ ſi nec dũ co⁊poꝛa receperũt.deeſt quidẽ de gla. ſed nihil ineſt de miſerta. Verũ libertas a neceſſitate eque ⁊ indifferenter deo vniuer ſe tã male qᷓ; bone rõnali cõuenit creature Nec pctõ necmiſeria amittit᷑· vel minuił- nec maioꝛ ĩ iuſto eſt q; in peccatoꝛe:nec ple nioꝛ in angelo.qᷓ; in hoĩie. Quo nanq; ad bonũ cõuerſum ꝑ gratiã humane volũta⸗ tis cõſenſus eo libere bonũ in bono libeꝝ hom inẽ facit.quo voluntariꝰ efficit᷑ nõ in uitus ꝑtrahit᷑· Sic ſponte deuolutũ ĩ ma⸗ lũ in malo. nihilominꝰ tã liberũ.qᷓ; ſpou⸗ taneũ cõſtituit ſua vtiq; volũtate ductuz nõ aliũde coactũ. vtmalus ſit. Et ſicutce⸗ leſtis angelus aut eti deꝰ ip̃e manet libe⸗ re bonꝰ.ꝓpꝛia vicʒ volũtate.nõ aliq neceſ ſitate. Sic ꝓfecto dyabolus eq̃ libereĩ ma lũ ⁊coꝛruit ⁊ perſiſtit ſuo vtiq; volũtatio nutu.nõ alieno impulſu. Manet qᷓ liber⸗ tas volũtatis.vbi etiã fit captiuitas mẽ⸗ tis.tã plena qͥdẽ in malis.qᷓ; in bonis:ſed in bonis oꝛdinatioꝛ. Tã integra quo pło ſuo mõ in creatura.qᷓ; in creatoꝛe.ſed in il⸗ lo potentioꝛ. Qð aũt hoĩes ſolẽt cõqueri. ⁊ dicere.volo hãe bonã volũtatẽ.⁊ nõ poſ ſum.nequaqᷓ; huicp̃ſcribitv olũtatꝰ liber tati.vt q̃ſi vim ⁊ neceſſitatẽ in hac ꝑte pa tiat᷑ volũtas.ſed plane illa libertate.qᷓ̃ di cit᷑ a peccato.ſe carere teſtat᷑. Naʒ qui vult haberebonã voluntatẽ pꝛobat ſe hĩe vo⸗ luntatẽ.nõ em̃ vult hãe bonã niſi volun tatẽ.Qð ſi voluntatẽ ⁊ vbertatẽ. ſed liber tatẽ a neceſſitate nõ a pctõ.nẽpe vt nð va⸗ leat cũ velit hãe bonã.ſentit qͥdem ſibi de eſſe libertatẽ.ſed pꝛofecto libertatẽ a pecca to.quo vtiq; dolet pꝛemi nð ꝑimi volun tatẽ. qᷓqᷓ; iam ꝓculdubio vtrunq; bonam bʒ. vbi hẽe vult. bonũ quippe eſt. qð vuit — ————— egeni iſero acemi ſtes.5 po⸗ trůet 1quõ bim? bple Qme ange ſinet egu. easa Vniher ratute wihut⸗ nerple 00 olũta⸗ lier nõ in ima⸗ ſpou⸗ uctuz te⸗ ulbe iqueceſ eeima Mütaio hlbe tus mẽ⸗ nlsſed no pe mn⸗ öqu 15. zlider pepa Adl vt hie vo⸗ yolun lbe nõ va⸗ ſbide apecli ivolun ponan q vit nec poſſet bonũ velle. niſ ibona volũtate. ſic nec velle malũ. niſi mala volũtate. Cũ bonũ volumꝰ?ꝰ.bona eſt volũtas. Lũ ma lũ mala eſt volũtas. Vtrobiq; volũtas. et vbiq; libertas Ledit ſiquidẽ volũtati neceſſitas Lũ aũt nõ valemꝰ qð volumꝰ ſentimꝰ quidẽ ipᷣam quodãmodo liberta tẽ peccato eſſe captiuã:vel miſerã nõ tamẽ amiſſam Ex hac erge tĩ libertate.qua li berũ eſt volũtati ſeip̃am iudicare vel bo⸗ nã. ſi bono.vel malam.ſi malo cõſenſerit. quippe q̃ neutro niſi certe volẽdo cõſentire ſe ſentit. liberũ arbitriũ credimꝰ nomĩari. Nã ex illa.q̃ dicit᷑ a pctõ cõgruentiꝰ foꝛſi⸗ tan cõſiliũ liberuʒ. Et itẽ ex illa.que dicta eſt a miſeria. liberũ potiꝰ cõplacitũ poſſet dici.qᷓ; liberũ arbitriũ. Arbitriũ qͥppe iu⸗ diciũ eſt Siẽ vero iu dicij cſt diſcernere 4. liceat.vel qð nõ liceat.ſic pꝛofecto conſilij ꝓbare.qð expediat vel nõ expediat.ſic cõ⸗ placiti quoq; experiri qð libeat. vł nõ libe at. Vtinã tam libere nos ↄſuleremꝰ qᷓ; li⸗ bere de nob iudicamꝰ:vt quẽadmodũ li⸗ bere ꝑ iudici licita illicitaue decernimus ira ꝑcõſiliũ ⁊ licita tanqᷓ; cõmoda nobis eligere.⁊ illicita tanqᷓ; noxia. reſpuere libe rũ haberemꝰ. Jam em̃ nõ ſolũ liberi arbi tri. ſed ⁊ liberi pꝛoculdubi ocõſilij. ac per hoc a peccato liben eſſemꝰ. Sid qͥd ſito⸗ tñ. ſoluq; qð expediret vel liceret. eriã libe ret.nõne liberi qu oq; eſſe cõplaciti merito diceremu.. Quipe qui ab om̃i ꝓinde.qð diſplicere põt hoc eſt ab oĩ nos miſeria li⸗ beros ſentiremꝰ. Nunc aũt.cũ multa ꝑiu diciũ.vel admittẽda vel omittẽda eſſe de⸗ cernamꝰ.que tñ ꝑ conſiliũ nequaqᷓ; pꝛo in dicij rectitudine aut eligimꝰ aut cõtemni⸗ mus.rurſum qꝛ non om̃ia q̃ᷓ tanqᷓ; recta et cõmoda cõſulte obſeruamꝰ.etiã vt bñpla cita libent᷑ amplectimur.ſed inſuꝑ qᷓſi du⸗ ra.ac moleſta vix equan imit᷑ ferre ꝑdura⸗ mus. liquet qꝛ liberũ nec ↄſiliũ habemus nec placitũ. Alia queſtio eſt. ſi vel añ pec⸗ catũ in pᷣmo homiĩe habuimꝰ.qð loco ſuo diſcutiet᷑. Vertiſſime autẽ habituri ſumꝰ. cũ deo miſerante obtinebimꝰ.qð oꝛam?ꝰ. Fiat voluntas tuaſicut in celo ⁊ in terra Hoc nãq; cõplebit᷑.qñ id qð cũcte paſſim rõnali vt iã dictũ eſt creature cõmune vr liberũ.ſcʒ a neceſſitate arbitriũ. erit eti in xt libero arbitrio electis hoibus. vtiiã in ſctis eſt angelis. et cautũ a pctõ ·⁊ tutũ a miſeria. ꝓbanti tã de triplicis libertatꝰ felici experientia d ſit bona volũtas dei ac beneplacẽs · ⁊ ꝑfe⸗ cta qð qꝛ nec dů eit ſola interim plena in⸗ tegraq; manet in oibus libertas arbitrij. „ nã libertas cõſilij ex ꝑte t̃. ex hocin pau⸗ cis ſpiritualib.qͥ carnẽ crucifixerũt cũ vi⸗ cijs ⁊ ↄcupiſcentijs.q̃tenus iã non regnet peccatũ in eoꝝ moꝛiali coꝛpoꝛe. Po?roV nõ regnet.libertas facit conſilij. Et tamẽ nõ deſit ex integro· captiuitas eſt liberi ar⸗ bitrij. Lũ autẽ venert qð ꝑfectuʒ eſt. tunt euacuabit᷑ qð ex ꝑte eſt hoc eſt cũ plena fu erit libertas cõſilij nulla iam erit captiui⸗ tas arbitrij. Et hocqð quotidie petimus in oĩone cũ dicimꝰ deo adueniat regnum tuũ. Regnũ h ne dů ex toto ꝑuenit innos Quotidie tñ paulatim aduentat.ſenſim q; indies mag ac mag dilatat termios ſuos.in his dũtaxat quoꝝ ꝑ dei adiutoꝛi um interioꝛ hõ renouat᷑ de die in diez · In q̃ntum qᷓ regnũ gre dilatat᷑. in tiñ peccati poteſtas minuit᷑. Inqᷓ;tum po minus eſt⸗ adhucꝓpt᷑ coꝛpꝰ moꝛtis qð aggrauat ani mã.⁊ ob neceſſitatẽ terreue in habitatiõis vtiq; depꝛimentꝭ ſenſuʒ multa cogitantẽ· neceſſe habẽt.etĩ q ꝑfectioꝛes in hac moꝛ talitate vident᷑.cõfiteri.⁊ dicere.in mult? offendimꝰ oẽs. Et ſi dixerimꝰ qꝛ peccatũ nõ habemꝰ.noſip̃os feduciumꝰ.et veritas in nob nõ eſt. Quapꝛopter oꝛant ⁊ ipfi ſi ne intermiſſio ne dicẽtes. Zdueniat regnũ tuũ. Quod nõ erit vel in ip̃is ↄſummatũ qu ouſq; peccatũ nõ ſolũ non rẽgnet in eo⸗ rũ moꝛtali coꝛpoꝛe. ſʒ nec ſit om nino. nec eſſe poſſit in ĩimoꝛtali iam coꝛꝑe Jam deli bertate cõplaciti in hot ſeculo neqᷓ; qͥd di⸗ cemꝰ:vbi vix ſufficit diei malicia ſua.vbi omnis creatura ingemiſcit et ꝑturit vſq; adhuc vanitati nimiruzʒ ſubiecta non vo⸗ lẽs:vbi vita hoĩs temptatio eſt ſuꝑ terrã. vbi viri qu oq; ſpũales:qͥ pꝛimitias ſpũs iã̃ acceperũt ingemiſcũt ⁊ ip̃i intra ſemet ip̃os expectõtes redẽptionẽcoꝛꝑis ſui Nũ quid iam int ita vllus locus eſt huiuſce⸗ mo di libertati. Quid inqᷓ; liberuz noſtro relinquit᷑ complacito:vbi totum videtur occupare miſeria. Neq; enim vel innocen tia ſeu inſticia: quemadmodũ a peccato: ita etiam gmiſeria eſſe hic poterunt libe⸗ re:vbi iuſtꝰ exclamat. Infelix ego hõꝛqs me liberabit de coꝛpe moꝛtꝰ huius. Et itẽ Facteſunt mihi lachꝛyme mee panes die ac nocte. Vbi noctes: dieſq; in meroꝛe cõ tinuant᷑:nullũ pꝛofecto tꝑis ſpaciũ com⸗ vacuũ relinquit᷑. Ben qͥ pie vo üt viuere in xp̃o.ipſi mag ꝑſecutionẽ pa⸗ tiunt᷑: qm̃ iudiciuʒ a domo deiincipit:qð ⁊ Peipit a meis in quiẽs incipite. Sed ⁊ ſi nõ vᷣtus viciũ foꝛte ĩ tuto eſt.⁊ aliqᷓ interi ex ꝑte frui põt ↄplacito:cauere miſeriã. ab ſit. Rã qᷓ lerant᷑ cuʒ male fecerint ⁊ exultãt in rebo peſſimꝰ: tale ẽ qð faciũt qᷓlecũ ridẽt frenetici. nulla autẽ verioꝛ miſeria qᷓ; falſa lericia Deniq; intm̃ miſeria ẽ qð videt᷑ fe licitas in;̊ ſeculo.vt ſapiẽs dicat. WMeliꝰ eſt ire ad domũ luctꝰ qᷓ; ad domũ cõuiuij. Eſt qͥdeʒ in bonis coꝛꝑis nõnulla iocũdi⸗ tas videlicʒ in edẽde bwwec et calefacien do ceteriſq; talib fomẽtis vł tegumentis carnis. Sʒ nunqͥd vł iſta vacãt aliquate nus. a miſeria. Bonꝰ eſt panis ſʒ eſuriẽti potꝰ delectat:ſʒ ſitientẽ. Seniq; faturato cibꝰ potuſq; nequaq; ſůt grata:ſʒ grauia. Toile famẽet panẽ nõ curabis. Toile ſi⸗ tim ⁊lipidiſſimũ fontẽ:ac ſi paludẽ reſpi⸗ cies. Siłiter vmbꝛã nõ q̃rens nii eſtuãs Solẽ nõ querit niſialgens. Alioqͥn nihil hoꝝ libebit ſi nõ pᷣceſſerit vꝛgẽs neceſſitas q̃ ſi ꝑfecte tollat᷑ e rebꝰ: ftatim in tediũ: at⸗ R moleſtiã cõuertet᷑ ipſa quoq; que videt᷑ in his eſſe iocũditas. Fatendum igit:⁊ in hac ꝑte om̃e qð pᷣſentꝰ vite eſt occupare mi ſeriã niſi ꝙ in tribulatõniby cõtinuis gra⸗ uioꝛũ laboꝛum lenioꝛes vtiq; qualeſcũq; ſunt cõſolatiões:et dũ foꝛte pꝛo tꝑe ac reꝝ euentibꝰ viciſſim ſibi grauia:leiiaq; ſucce dũt:minoꝛũ experientia aliqᷓ̃ miſerie vide tur intpolatio:vt cũ aliqũ poſt exꝑta plu ra grauiſſima in minus foꝛte moleſta eua dere felicitas putet᷑. Attamẽ fatenduʒ eſt eos:qᷓ ꝑ exceſſum ↄtẽplationis rapti qñq; in ſpũ q̃ntulũcunq; deſuꝑne felicitat? dul cedine degu tare ſufficiũt:totiens eſſe libe ros a miſeria:quoriẽs ſic excedũt Hij pla ne. ꝙ negãdũ nõ eſt etiã in hac carne raro licet raptimq; cõplaciti libertate fruunt᷑. qͥ cũ maria optinã ꝑteʒ elegerũr q̃ nõ au⸗ feret᷑ ab do. ulaht iq̃ tenẽt qð auferen⸗ Be gratia dũ non eſt:experiunt᷑ vtic; qð futuruzʒ eſt. Sed qð futuꝝ eſt felicitas eſt. poꝛro kelici tas ⁊ miſeria eodẽ tẽpoꝛe ſimł᷑ eſſe nõ poſ⸗ ſunt. Quotiẽs igit᷑ ꝑ ſp iritũ illaʒ ꝑticipãt totiens iſtã non ſentiũt. Jtaqʒ in hac vi⸗ ta ſoli cõtem platiui poſſunt vtcunqʒ feui libertate cõplaciti.⁊ hoc er ꝑte. ⁊ ꝑte ſatis modica vixqʒ rariſſima. Poꝛro ſibertate cõſilij fruunt᷑ etiã quilibet iuſti ex ꝑte qui⸗ dẽ:ſed nõ modica. Ceteꝝ liberras drbitrij vt ſup̃ apparuit.cũctis ꝑiter rõne vtentib couenit:nõ minoꝛ quantũ in ſe eſt in ma⸗ lis:qᷓ; in bonis:tã plena in hoc ſecko.qᷓ; in futuro.ſed ⁊ hoc a ꝑte monſtratũ eſſe pu⸗ to ꝙ hecip̃a libertas tãdiu pᷣmit᷑ qᷓ;diu il⸗ lã due alie libertates minime.aut minus plene comitant᷑:ner aliunde nñ̃ ille defect? venit. De quo apłlus. Vt nõ q̃cunq; vul tis ait.illa faciat. Velle ſiquidẽ ineſt uo⸗ bis er libero arbitrio nõ etiã poſſe qð vo⸗ lumꝰ. Non dico velle bonũ aut velle ma⸗ lũ:ſed tĩ velle. Velle etem̃ bonũ ꝓfectus eſt · velle malũ defectus eſt. Velle po ſim⸗ pliciter ip̃m eſt: qð pꝛoficit.vel deficit.poꝛ ro:vt ip̃m eſſet:creans gr̃a fecit. Vt pꝛofi ciat.ſaluãs gr̃a facit. Nt deficiat. ipfuʒ ſe deiecit. Itaq; liberũ arbitriũ nos facit vo lẽtes gr̃a beniuolos.ex ip̃o nobis eſt velle ex ipᷣa bo nũ velle. Similit᷑ nanq; aliudẽ tim ere ſimpl̃ aliud eſt timere deu. Aliud eſt a mare ſimpliciter.aliud eſt ama re deñ. uipe timere:⁊ amare ſimptrꝓlata:af⸗ fectiões:cũ additamẽto aũt ÿtutes ſignifi cãt. Ita q́; aliud eſt velle:aliud vellebo⸗ nũ. Simplices nãq; affectiões in ſunt na turalit᷑ nob:tanqᷓ; ex nobis additamenta ex gr̃a. nec a liu d/pfecto eſt niſi qð gr̃a oꝛ⸗ dinat.quas donauit creatio: vt ni aliud ſint Fᷣtutes niſi oꝛdinate affectiões. Scri ptuʒ eſt de quibuſdã.ꝙ illlic trepidaſſent timoꝛe vbi nõ erat timoꝛ. Timoꝛ fuit.ſed in oꝛdinatus. Oꝛdinare illũ volebat deꝰ in diſcipulis cũ diceret oſtendã vob. quẽ timere debeatꝭ. Et danid Venite ait filij audite me timoꝛẽ dũi docebo vos Itẽ de amoꝛe inoꝛdinato arguebat hoĩes. qͥ dice bat. Ego lux venii hůc mũdũ.⁊ dilexerũt hoĩes magis tenebꝛas qᷓ; lucẽ Idcirco po ſtulat ſponſa in cãticis dicens Oꝛdinate in me charitateʒ. Siliter quoqͥ de inoꝛdi⸗ v e ofelc o poſ⸗ cipit Acy zfui ſatis tate qui⸗ utr kih mu⸗ n Kput dini muus defec⸗ vul eßvo⸗ öyo⸗ em⸗ ectus ſim⸗ .po piofi ſuzſe titVd ſtwelle vindi Zliud e dei. atraß ſini llebo untna menn ſuor⸗ alud Scri aent ſeh ut do qu atül Frde joc ererũt co po un Ne oidi nata volũtate arguebant᷑. qͥbus dicebat. neſcitis qͥd petatꝭ· Sʒ ad lineã rectirudi⸗ nis edocti ſunt diſtoꝛtã reducere volunta tẽ. cũ audierũt. Poteſt hihere calicẽ quem ego bibiturꝰ ſum. Et tũc quidẽ verbo ſed poſtm odũ etiã exẽplo voluntatẽ oꝛdinare docebat.cũ oꝛans inſtante paſſiõe vt trãſ⸗ ferreret᷑ ab eo calix.ſtatim ſubijceret. Veꝝ tamẽ nõ qð ego volo ſed ſiẽ tu vis Z deo igit᷑ velle quò ⁊ timere.quõ et amareacce⸗ pimus in cõditione nature.vt eſſemꝰ alqᷓ̃ creatura. Velle aũt bonum quõ ⁊ timere deũ.⁊ amare deũ accepimꝰ in viſitatione g̃e.vt ſimus dei creatura. Creati quippe quodammõ nr̃iin liberã voluntatẽ:qua⸗ ſi dei efficimur ꝑ bonã voluntatẽ. Poꝛro bonã facit qͥ liberã fecit ⁊ ad hot bonq̃:vt ſimus iniciũ aliqð creature eiꝰ. Qm̃ expe dit ꝓfecto nob:magis oĩno nõ fuiſſe qᷓ; no ſtros ꝑmanere. Nã qui voluerunt ſui eſſe: vtiq; ſicut dij ſcientes bonũ ⁊ malũ:facti ſunt nõ tm̃ iã̃ ſui:ſed ⁊ diaboli. Itaq; libe ra volũtas non facit nr̃os:mala dyaboli bona dei. Ad hoc ꝑtinet qð dĩ Nouit do minꝰ:qͥ ſunt eius. Nã illis qͥ eius nõ ſuut amen dico vob inqͥt:neſcio vos. Dũ qᷓ per malã voluntatẽ ſumꝰ dyaboli:qͥdammõ interim nõ ſumus dei.ſicut cũ ꝑ bonã̃ vo luntatẽ efficimur dei.deſinimꝰã eſſe dya boli. Nemo ſiquidẽ põt duoby dñis ſerui re. Ceterũ ꝓue dei ſimꝰ:ſune dyaboli:non tñ deſinimꝰ de ⁊ nt̃i. Manet qͥppe vtra⸗ q; libertas arbitrij:ꝑ quã manet ⁊ cã mert ti: quatenꝰ merito vłpuniamur mali ꝙ tã qᷓ; liberi ex ꝓpꝛia volũtate efficimur:vłglo nficemur boni. Qð niſi eque volũtarq eẽ nõ poſſumꝰ ſane dyabolo nf̃a nos mãci⸗ piat volũtas:nõ ip̃ius poteſtas. Deo ſub hjcit eiꝰ gr̃a.nõ nr̃a volũtas. Nr̃a quippe volũtas bona:qð faten dũ eſt:a bono deo creata:ꝑfecta tñ nõ erit ͥuſq; ſuo creatoꝛi pfecte ſubiecta nõ ſit. Abſit aũt vtip̃i ſui ip̃ ius ꝑfectionẽ deo aũt creationẽ trbua⸗ mus cũ lõge nimirũ melius ſit eẽꝑfectam qᷓ; factã;vt dictu ipſo nephas videat᷑ deo ðᷣminꝰ:nob qð excellentiꝰ ſit attribuere entiẽs deniq; apłus:qͥd ex natura eſſet: qͥd ex g̃a expectaſſet a iebat. Velle adiacʒ velle dem ſibi ineſſe ex libero arbitrio:ſᷓ Et libero arbitrio vt ip̃m velle ꝑfectuʒ hẽet:gratiã ſe hãene⸗ nõ inuenio. Sciebat ꝓfecto ceſſariã. Si em̃ velie malũ defectꝰ qͥdam eſt volũtatꝭ vtiq; bonũ velle ꝓfectus eiuſ dem erit. Suffitere po ad oẽ qð volumꝰ bonũ ip̃ius ꝑfectio Et ᷓ velle nr̃m:qð ex libero arbitrio habemꝰ ꝑfecrũ ſit duplici gie munere indigemꝰ:⁊ vero vicz ſaꝑe qð eſt volũtatis ad bonum cõuerſio:⁊ pleno etiã poſſe:qð eſteiuſdẽ in bonũ ↄfirmgtio Potro ꝑfecta cõuerſio ad bonũ vt nit libe at:niſi qð deceat:vel liceat. ꝑfecta in hono cõfirmatio vt nil deſit iã qð libeat. Tunc demũ ꝑfecta erit voluntas cũ plene fuerit bona:⁊ bñ plena. Habzʒ ſiquideʒ duplex bonũ ab inicio fui. Vnũ quideʒ generale ex ſola creatione:qð bono.ſ.a deo nò potu it creari niſi bona.ᷣm ꝙ vidit deꝰ cũcta q̃ ⁊ libertate arbitrij:in quã ad imaginẽ vti q; ipius:qui creauit eſt cõdita Qð ſi duo bus his bonis accedat ⁊ tertiũ: ↄuerſio ·. ad creatoꝛẽ reputabit᷑ nõ immerito ꝑfecta bona nimiꝝ in vnluerſitate. melioꝛ in ſuo genere. optima in ſui oꝛdinatiõe volũtas ad deum et ex tota ſe volũtaria deuota; ſubiectio. Huic po ꝑfecte iuſticie debetur immo ingit᷑ gloꝛie plenitudo:qʒ ſic ſe co mitan? duo iſta vt nec iuſticie poſſit hãiꝑ fectio niſi impleta głia nec glie plenitudo abſq; ꝑfecta inſticia Merito deniq; talis iuſticia nõ erit ſine glia cũ glia non ſit niſi de tali iuſtieia. Vn recte dicit᷑. Beati qui eſuriũt ⁊ ſitiũt iuſticiã qm̃ ip̃i ſaturabunt᷑ Bec ſunt illa duo q̃ᷓ ſupꝛa notauim?:veꝝ ſapere et plenũ poſſe.vt ſapere ad iuſticiã. poſſe referat᷑ ad gliam.ſed verũ ⁊ plenum addita ſunt.alteꝝ ad diſtinctionẽ ſapien⸗ tie carnis q̃ moꝛs eſt. itemq; ſapie mũdiqᷓ ſtulticia eſta pud deũ.q̃ ſapientia apud ſe metipᷣos ſunt hoĩes ſapiẽtes vt faciãt ma la.alterũ ad illoꝝ d ifferentiã. de qͥby dicit᷑ potẽtes potent᷑ toꝛmẽta patient᷑. Nã vep ſaꝑe aut plenũ poſſe omnino non inueni⸗ unt᷑.niſi vbi libero arhitrio iã illa duo cõ lũcta funt.q̃ item ſuꝑius memoꝛauimꝰ.li berũ videlicʒ conſiliũ.liberũc; cõplacitũ. Solũ ꝓfecto dixerim vere ſapientẽ plene q; potentẽ.cui iã nð t velle nõ adiacet ex libero arbitrio:ſʒ ex reliqͥs qͥq; duob inue nit ⁊ ꝑficere:dũ nec velle valeat qð maluʒ ſit:nec carere qð velit. quoꝝ alterũ eit ex li te cõplaciti.ſ.plenũ poſſe Sedqs talis eſt ac tãtus in hoĩb qͥ in hoc gloꝛie.aut vbi aut qñ iſtud obtinet᷑. Nunqͥd nõ in hoc ſe culo. Sʒ ſi quis eſſet hmõimaioꝛ cẽt pau⸗ ld qͥ confitet᷑ dicẽs. Perticere aãt nõ inue⸗ nio. Nũqͥd adã ĩ ꝑadiſo. Sʒ ſi habuiſſet: nunqᷓ; exul eẽt a ꝑadiſo. Nũc loc eſt ꝑui⸗ dendi.qð ſupꝛa diſtulimꝰ. Vltrũ.ſ.totas tres libertates illas qjs ſupꝛadiximꝰ.i.ar⸗ bitrij cõſilij cõplaciti.vel aljs noiby a ne⸗ ceſſitate a pctõ a miſeria pᷣmi homĩes ha⸗ buerũt in para diſo aut tiñ duas aut vnã̃ ſolũmodo. Er deß erit ſi meminerimꝰ qᷓ;aꝑte ⁊ iuſtis eam et pctõꝛib ineſſe equaut᷑ rõ ſugioꝛ edocuerit De duab reliq;s q̃rit᷑ nõ immerito an vn qᷓ; eas adã habuerit:aut ambas vel vnã. nã ſi nullã habuit:q̃d amiſit arbitrij vti⸗ q; libertatẽ tõ poſt pcrm̃ qᷓ; añ femꝑ tenu⸗ it incõcuſſam. Si ꝗᷓ nil amiſit.qͥd ei obfu⸗ it eiectũ fuiſſe de pdradiſo. Qſi vnã quã libet iltaꝝ habuit.quõ amiſit.nã certũ eſt qꝛ ex quo peccauit. nec a pcrõ pꝛoꝛſus:nec q miſeria manẽs in coꝛpe liber fuit. Cete⸗ rũ nullatenꝰ quãcunq; illaꝝ ſemel acceꝑit amittere potuit.alioqn ꝑfectuʒ nec ſapere nec poſſe iuſta qð quidẽ duo hec ſuꝑiꝰ dif⸗ finita ſunt habuifle cõuincit᷑ qui nimiꝝ ⁊ velle potuit qð non debuit et reciꝑe qð nd luit. an dicẽdus eſt aliq̃ quidẽ mõ illas ha buiſſe.ſʒ qꝛ nõ plenarie potuiſſe amittere. Mabʒ ſiquidẽ vnaq̃q; illarũ du os Sdus ſuꝑiodẽ ⁊ iferioꝛẽ. Supioꝛ vo libertas cõ ſilðj eſt nõ pole peccarè. In ferioꝛ poſſe nõ turbari. Jraq; inferioꝛẽ vtriuſq; libertat⸗ gradũ.ſil cũ plena libertate arbitrij hõ in fui cõditiõe accepit⁊ de vtro; coꝛruit.cũ peccauit. Coꝛruit aũt de poſſe nõ peccare in nõ poſſe nõ peccare amiſſa ex toto ↄſilij hbertate. Itẽq; de poſſe nõ turbari in nõ oſſe nõ turbani amiſſa ex toto cõplacitili bertate. Sola remanſit ad plenũ libertas arbitrij ⁊ ꝑquã vtiq; ceteras amiſit: pᷣm tñ am ittere nõ potuit· Per ꝓpꝛiã qͥꝑpe vo kũtatẽ ßᷣuus pctĩ factꝰ merito ꝑdidit lber tatẽ ↄſilij poꝛro ꝑ pctm̃ facꝰ debitoꝛ moꝛ eis quð iõ libertatẽ valebat retinere cõpla citi e tnbhᷓ libertatib: qᷓs accepat ab⸗ otẽdo illa q̃ dẽ arbitt relds ſeſe pᷣuauit. ———— ¶ De gratia berate ↄſilij.i.verũ faꝑe. alterũ ex liberta ma qͥdem q̃ſtio nulla In eo aũt abuſus eſt ꝙ illaʒ cũ accepiſſet ad gtiam ↄuertit ſibi ĩ ↄtumeliã iuxta te⸗ ſtimonũ ſcpᷣture dicẽtis Hõ cũ in honoꝛe eẽt nõ intellexit:cõparatꝰ eſt iumẽtis inſi⸗ pientilv:⁊ ſilis factꝰ eſt illis Soli int ani mãtia datũ eſt hoiĩ ꝑoſſe peccare ob pᷣroga tiuã liberi arbitrij Da tũ aũt vt nõ ꝓuide peccaret:ſʒ vt głi oſioꝛ inde appꝑeret:ſi non peccaret cũ peccare poſſet. Quidnãq; gio rioſius ei eẽ po tat qᷓ; ſi de ipſo dicerer: qð ſcptura ꝓhibet dicẽs. Quis eſt h⁊ lauda bimꝰ eũ. Vñ ita laudandꝰ: Fecit em̃ mi⸗ rabilia ĩ vita ſua. Quõ. Qui potuit trãſ gredi ⁊ nõ eſttrãſgreſſus:facere mala ⁊ nõ fecit. Hũc ᷓ honoꝛẽ qᷓ;diu abſq; pctõ fuit ßuauit. Zmiſit cũ peccauit. Peccauit aũt qꝛ liberũ ei fuit. Nec alũde ꝓfecto liberuʒ niſi ex libertate arbitrij· de qᷓ inerat ei poſſi bulitas peccãdi.nec tñ fu it culpa dãtis:ʒ abutentꝭ:qͥ ip̃ᷣam videlicʒ facultatẽ cõuer tir in vfum peccãdi:quã acceꝑat ad gliam nõ peccãdi.nã ⁊ ſi peccauit ex poſfe:qð ac⸗ cepit:nõ tñ qꝛ potuit:ſed q? voluit.nec em̃ ßᷣuaricãte dyabolo ⁊ angelis erꝰ etiaʒ alij pᷣuaricati ſunt.nõqꝛ nõ potuerũt: ſʒ quia noluerũt. Peccantꝰ igi᷑ lapſus non dono aſſcribẽdus ẽ prãtis:ſʒ vicio volũtatꝰ. La pſus tñ ex volũtate nõ eque ex volũtate re ſurgere iã liberum hʒ. Quia⁊ ſi datũ fiut volũtati poſſe ſtare:ne caderet:nõtñ reſur gere:ſi caderet.nõ.n.tã facile qͥs valet exi⸗ re de fouea:qᷓ; facile ĩea labi. Lecidit ſola vo lũtate hõ in foueã pcti:ſed nõ ex v olu⸗ tare ſufficit poſſe reſurgere Vũ iã:⁊ ſi velit nõ poſſit nõ peccare. Quid ergo. Perit li⸗· berũ arbitriũ:qm̃ nõ põt nõ peccare. Neq̃ qᷓ;. Sed liberũ ꝑdidit ↄſiliũ ꝑ qð pᷣus ha bebat poſſe nõ peccare:quõ ⁊ qͥd i nõ va⸗ let vtiq; nõ turbari:inde miſero accidit:ꝙ cõplaciti quoq; libertatẽ amiſerit:ꝑ quaʒ ⁊ ante babuit poſſe non turbari. manet etiq̃ poſt pctĩ libeꝝ arbitrũ:⁊ ſi miſeꝝ:tñ integrũ. Et qð ſe hõ ꝑ ſe nõ ſufficit excute re a pctõ:ſiue miſeria· nõ liberi arbitrij ſi⸗ gnat deſtructio nẽ:ſʒ duaꝝ reliq̃rũ liberta tũ tĩ pᷣuationẽ. neq; em̃ ad libeꝝ arbitriũ qᷓ;tuz iſe eſt ꝑrinet:aut aliqũ ↄtinuit poſ⸗ ſe vel ſaꝑe:ſʒ tĩ velle:nec potẽtẽ facit crea turã: nec ſapientẽ.ſʒ tm volentẽ.nõßᷓ ſipo tẽs aut ſapiẽs,ſʒ ti ſi volẽs eſſe deſierit. li r taten onoe s inſi⸗ tani r inon B glo t udꝛ nmi⸗ träſ 4215 aofut bitaüt lbenz apoi js:z cöuer um ece ah u dond 1 ſtatete atüfut itreſur Aet eti⸗ Uitſla yoli⸗ ſvet tete lbers bitr u poſ atcre li ſiertli perũ arbitriũ amiſiſſe putãda eſt. Vbinð eſt volũtas:nec libertas.nõ dico. li velle bonũ.ſʒ ſi velle oĩno creatura deſierit:fatẽ dũ ſine Zdictiõe:vbi nð iã ex volũrate bo nitas.ſʒ ip̃a ex toto volũtas perijt:etiã li⸗ bexꝝ arbitnũ deꝑire. Qð ſi velle bonũ tm̃ nõ poterit ſignũ ẽꝙ ei deſit liberũ nõ arbi triũ.ſʒ ↄſiliũ Siaüt nõ qͥdẽ velle:ſʒ ad id qð iã vult bonũ ei poſſe ðᷣfuerit. nouerit ſi bi deeſſe libeꝝ cõplacitũ:nõ liberũ arbitriũ. Si ßᷓ luberũ arbitriũ ita vbi ſeqt᷑ volũtatẽ: vt niſiilla pẽirꝰ eẽ nõ ðᷣſinat· iſto nõ careat.volũtas vo ſiẽ in bono ita ĩ ma o eq̃ pdurat.eq̃ ꝑfecte libeꝝ arbitriũ.tãi malo qᷓ; ĩ bono itegꝝ ꝑſeuerat Etquõ vo iũtas etiã poſita ĩ miſeria nõ deſinit eẽ vo lũtas.ſʒ vr̃.⁊ eſt miſerla volũtas.ſi⁊ btã voluntas:ita nec liberũ arbitriũ deſtruere qᷓ;tuʒ in ſeẽ ſiue aliqᷓ̃tenꝰ minuere poterit: q̃cunqꝙ aduerſitas vel ncẽitas. Sʒ bʒ vbi⸗ parit ſine ſui diminutiõe ꝑduret.nõ tñ parit ſiẽ de bono potuit ꝑ ſei malũ coꝛrue re:ita q; ꝑ ſe de maloĩ bonũ poterit reſpi rare. Et qͥd mirũ ſi ſe iacẽs nõ valzʒ reſur gere cũ ſtãs in melꝰ nullo ſuo conatu va⸗ ieat ꝓficere. Deniq; dũ adhuralias du⸗ as libertates ex aliqᷓ ꝑte ſecũ hĩet. nð potu it de inferioꝛib il larũ gradibꝰ ad ſuꝑio?a aſcẽdere. eſt de poſſe nõ peccare.⁊ de non poſſe turbari.ad nõ poſſe peccare? nõ pdf fe turbari Oſi libertatib illis vtcũq; ad iutũ nõ pᷣualuit tñ de bono ĩ meliꝰ ſe extẽ⸗ dere q̃nto rʒnꝰeiſdẽ deſtitutũ ꝓrſus ð ma jo iam in id qð fuit bonũ poterit ꝑ ſeipᷣm emergere. BHʒ igit᷑ hõ neceſſariã dei vᷣtute ⁊ deiſapiam xpᷣm qͥ ex eo ꝙ ſapia eſt:verũ ei ſaꝑe reinfũdat ĩ reſtaurationẽ liberiↄſi⸗ lij:⁊ ex eo ꝙ ÿtus ẽ plenũ poſſereſtituat in reꝑationẽ liberi cõplaciti q̃tenꝰ ex alteroꝑ fecte bonus pcrm̃ iã neſciat ex altero plene brũs nil aduerſi ſentiat. Sed ſane iſta ꝑfe ctio ĩ futura vita expectet᷑.qñ vtraq; nunc amiſa libertas vero arbitrie plene reſtau rabit᷑:nõ quõ iuſto inh ſeculo qntũcũq; ꝑ fecto nõ quõ vel ipᷣis pᷣmis hoib datũ eſt eas hĩe in padiſo:ſʒ ſi nũc iã angeli poſſi⸗ dẽt in celo. Interim po ſufficiat in pᷣcoꝛꝑe moꝛtis atq; in h̊ ſeculo neqᷓ; ex libertate qͥ cẽ ↄſilij pctõ nõ obedire in cõcupiſcẽtia ex libertate aũt cõplaciti aduerſa non foꝛmi Et libero arbitrio, dare ʒ iuſtcia. Eſtaũt in hac ramepcti⁊ in hac diei malicia nõ mediocre ſaꝑe pec⸗ rato⁊ ſi nondũ ex toto carere certe nõ ↄſen tire.⁊ eſt poſſenõ parũ aduerſa.⁊ ſi necduʒ felicit᷑ oĩno nõ ſentire virilił᷑ tñ pꝛo vᷣitate cõtemnere. Diſcen dũ ſane h interim noh eſt ex libertate cõſilij iam libertate arbitrij nõ abuti vt plene qñq; frui poſimꝰ liber tate cõplaciti.ſic ꝓlecto dei in nob repata mus imaginẽ.ſic antiqͥ honoꝛi illi capeſcẽ do quẽ ꝑpcrm̃ am iſimꝰ. per gr̃am p̃ᷣpara⸗ mur. Et beatus qͥ de ſe audire merebitur. Quis eſt hic ⁊ laudabimus eũ. Mirabi lia em̃ fecit in vita ſua qͥ potuit trãſgredi ⁊ nõ eſt trãſgreſſus.facere malũ ã nõ fecit. Puto aurẽ in his tribo libertatibꝰipſam ad quã cõditi ſumꝰ cõditoꝛis imaginẽ at q; ſimilitudinẽ cõtineri. Et imaginẽ qui⸗ dem in libertate arbitrij. in reliqs autem duabꝰ bipartitã quandã cõſignari ſimili tudinẽ. Hinc eſt foꝛtaſſis ꝑ ſolũ liberũ ur bitriũ ſui omnino defectũ ſen diminutio nẽ non patiꝙ in pſo potiſſimuʒ eterne ⁊ incõmutabilis diuinitatis ſubſtantiuaqᷓ dam imago imp̃ſſa videat᷑. Ram ⁊ ſi ha⸗ buit iniciũ neſcit tamẽoctaſum. nec de iu⸗ ſticia:vel głta capit augmentũ. nec de pec cato ſiue miſeria detrimentũ. Quid eter⸗ nitati ſimiliꝰ.qð non ſit eternitas. Poꝛro in alijs duab libertatib. qm̃ nõ ſolũ exꝑg te minut:ſʒ ex toto amitti poſſunt.accidẽ⸗ talis quedã magẽ ſimilitudo ſapiẽtie at; potẽtie diuine imaginis ſuꝑducta cogno⸗ ſci᷑. Deniq; ⁊ amiſimꝰ illas ꝑ culpaʒ.⁊ ꝑ gratiã recuperauimꝰ.⁊ quottidie qͥdẽ alnj plus alij minꝰ. aut in. pꝛoficimꝰ.aut ab ip̃is deficimꝰ. Poſſunt etiã ſic amitti: vt iam nõ valeant recu ꝑari: poſſunt ⁊ ita poſſideri:vt nec amitti queant aliqũ:nec minui. Huius biꝑtite ſititudinis ſapie⁊ potẽtie dei.nð qͥdeʒ gradu ſũmo:ſed qᷓ ip̃i tñ eſſet ꝓximioꝛ hõ conditus eſt in paradi ſo. Quid em̃ vicinius ad nõ poſſe pecca⸗ re.⁊ non poſſe tu?bari in quo vtiq; i ſan⸗ ctos.⁊ angelos ſtare:⁊ deum ſꝑ efle:nõ du biũ eſt: qᷓ; poſſe ⁊ nõ pectare:⁊ nõ turbari: in quo homo pꝛo fecto creatus eſt.& quo illo per peccatũ:immo nobis in illo:⁊cuʒ illo coꝛruentib rurſus per gram non qui dem ip̃m:ſed pꝛo ip̃o quendaʒ iuferoꝛem gradũ recepimꝰ. Nech eñ hie penicꝰ poſſu mus eſſe ſine pctõ et miſeria:poſſumus tñi gr̃a iuuãte nec pctõ ſuꝑari:nec miſeria.qᷓ;⸗ ꝙᷓᷓ tñ ſc̃tura loquat᷑. Om̃e qð natũ eſtex deo nõ peccat. Sʒ hoc dictũ eſt de pdeſti⸗ natꝭ ad vitã nõ ꝙ oĩno nõ peccent.ſed qð pctm̃ ip̃ius nõ imputet᷑.qð vel punit᷑cõdi gna penitẽtia.vel in charitate abſcondit᷑ Eharitas qͥdem coopit multitudinẽ pcpõ rũ:⁊ brĩ quoꝝ remiſſe ſunt iniqͥtates.⁊ qͥʒ tecta ſunt pctã.⁊ btũs vir·cui nõ imputa⸗ bit deus pctm̃. Diu ine ðᷓ ſilitudinis ſum⸗ mũ gradũ ſũmi angeli tenẽt.nos infimũ. adã tenuit mediũ.poꝛro demones nullũ. Supioꝛib nempe ſpiritibꝰ datum eſt ſine pctõ.⁊ miſeria ꝑdurare.ade aũt abſq; his quidẽ eſſe.ſed nõ etiã ꝑman ere.nob ÿo nõ eſſe qdem abſq; his. ſed ipſis tñ nõ cedere Ceterũ dyabolus et mẽbꝛa eiꝰ.ſicut nun⸗ qᷓ; volũt reluctari ʒ peccatũ.ſic nunqᷓ; pof ſunt declinare penã pcti. Cũ ðᷓ iſte due li⸗ ertates ↄſilij ſcʒ ⁊ cõplaciti.ꝑ qs rationa li creature vera ſapĩa ⁊ potẽtia miniſtrat᷑ ita deo ꝓut vult diſpẽſante qͥbuſcũq; pꝛo cauſis loc tꝑibus variant᷑ quatenꝰ in ter⸗ ris modice.in celeſtibꝰ plenarie.mediocri⸗ ter in ꝑadio.apucd inferos nullateꝰ habe ant᷑. Lbertas po arbitrij de ip̃o quo con dita eſt ſtatu aliquatenꝰnõ mutet᷑ ſʒ equa luter q̃ntuz in ſe eit. a celis terr inferis poſ⸗ ſideat᷑ merito ille ſititudini. hee imagini ð putant᷑. Et qͥdem apud inferos.qð vtra⸗ q; libertas ꝑierit ille.ſ.q̃ ad ſilitudinẽ ꝑti nere dicunt᷑.ſcripturarũ feſtat᷑ auctoꝛitas. Nã verũ illic ſapere.qð vtiq; decõſilij li⸗ bertate cõcipit᷑.oĩno nõ eſſe.locꝰ ille mani feſtat. vbi legit᷑. Quodcũq; põt manꝰ tua facere inſtant oꝑare. qꝛ neq; opus.neq; ra tio: nec fapiẽtia eſt apud inferos quo tuꝓ peras. Poꝛro de potẽtia.qᷓ ꝑ libertatẽ cõ⸗ placiti dat᷑ euãgeliũ ſic loquii᷑. Ligatis pe dibꝰ ⁊ manibꝰ pꝛoijcite eũ in tenebꝛas ex⸗ terioꝛes. Quid em̃ ip̃ᷣa eſt manuũ ligatio. niſi oĩmodo ptãtis ablatio. Sʒ dicit ali⸗ qͥs. Quõ nõ eſt aliqͥd ibi ſaꝑe. vbi mala q̃ tolerant᷑ cogunt ibi penitere maloꝝ que fa cta ſunt:nũquid aut in toꝛmẽtis quenpiã nõ penitere mali nõ eſſe ſage pñt. Hocau tẽ rette opponeret᷑ ſi opus tãti pcti.⁊ nõ eti De gratia am volũtas mala puniret᷑ Nulli qͥpe du biũ.ꝙ nemo in toꝛmentꝭ poſitꝰactu itera re pctm̃ delectet᷑. Veruntũ ſi volũtas etiã in toꝛmẽtis mala ꝑduret. qͥd põder habʒ oꝑis abnegatio. Et ideo ſaꝑeqs putet᷑ꝙ lam medijs in flãmis luxuriari nõ libeat. Deniq; in maliuolã aĩam nõ introibit ſa pientia. Vñ aũt pꝛobamꝰ.ꝙ mala ⁊ĩpe nis volũtas ꝑſeueret. Lerre. vt cetera ob⸗ mittã nollẽt oĩno puniri. Juſtũ eſt auteʒ puniri.q̃ puniẽda geſſerũt.nolũt igit᷑ ꝙ iu ſtũ eſt:ſed qͥ nõ vult qð iuſtũ eſt.iuſta eius volũtas nõ eſt Eo qᷓ iniuſta ac ꝑhoc ⁊ma la eſt voluntas qð iuſticie nõ concoꝛdat. Duo ſuntq̃ intuitã cõpꝛob ãt volũtatẽ. vł cũ peccare. vłcũ peccaſſe ĩpune libet. Qui bus qᷓ peccare libuit.qᷓ;diu licuit ⁊ cũ iam nõ poſſunt.inultũ remanere nolũt.ꝙ pec⸗ cauerũt. Quid in h̊ ſapiẽtie.vel qͥd bone volũtatꝰ aparet:ſed eſto penitet eos pee⸗ caſſe nunqͥd nõ tñ ſi optio det᷑ malũt ad⸗ huc peccare.qᷓ; penaʒ ſuſtinere pctĩ.et tñ il lud iniquũ eſt hociuſtũ. Qñ po volũtas bona magis iniquũ.qᷓ; ꝙ iuſtũ eſt eligeret Ceterũ nõ vere penitẽt.qͥ nõ tã dolẽt ſe ſi⸗ bi vixiſſe qᷓ; hocipᷣm iã non poſſe. Deniq; foꝛis oſtendit᷑qͥd intus agat᷑.nã qᷓ;diu coꝛ pus viuit infiãmatũ diu cõſtat ĩ malitia ꝑ ſiſtere voluntatẽ. Itaq; de ſikitudine. que in ↄſilij.⁊ item cõplaciti libertati cõtinet᷑. apud inferos penitꝰnihil eſt nec eẽ poteſt. imagine tñ etiã illic ꝑ liberũ arbitriũ im⸗ mobili ꝑmanente. Sed neq; in hoc ſecu⸗ lo eque inueniri vſpiã poſſet ſilitudo. Sʒ adhuc hic feda:et defoꝛmis iacuiſſet ima⸗ go:ſi nõ euãgelica illa mtier lucernã accẽ⸗ deret · i.ſapiĩa in carne appareret Euerteret domũ videlicʒ vicioꝝ:dꝛagmã ſuã reqͥ re⸗ ret:quã ꝑdiderat:hot eſt imaginẽ ſuã:qui natiuo ſpoliata decoꝛe ſub pelle pctĩ ſoꝛ⸗ dẽs:tanqᷓ; in puluere latitabat. Inuentaʒ tergeret:⁊ tolleret de regiõe diſſititudinis bſtinamq; in ſpeciẽ refoꝛmatã ſilem face⸗ ret illã in głia ſanctoꝝ.ĩmo ſibi ꝑ oĩa ipſi redderet quãdoq; cõfoꝛmẽ cũ illud ſcp̃tu⸗ re videlicʒ impleret. Scimꝰ qm̃ cũ apa⸗ ruerit:ſiles ei erimꝰ qm̃ videbimꝰ eũ ſicu⸗ ti eſt. Et reuera cui potius h opis cõgrue⸗ bat:qᷓ; dei filio:qͥ cũ ſit ſplẽdoꝛ glie ·⁊ figu⸗ — —————— — —————— täpedu ctuten itas er habzʒ puterg roibitſa la ⁊ipe era ob⸗ ſtautʒ gkyu ſcius im cdat. litui y ciin ötgpe⸗ qo bone s per lirad etil olütas ligeret äſeſi Denicz ic waitap dneue tichnnef. potcl. n im⸗ hocſcc⸗ udoS ſerima⸗ nacc wettent iwr⸗ ſuã:qul i ſo⸗ uenttz odims len fac oiaip ltu⸗ cpa eſicu“ gne figoi Et libero arbitrio, ra ſubſtãtie pĩis poꝛtãs vᷣbo vniuerſa:ex vtroq; facile munit? apparuit:et vñ refoꝛ maret defoꝛmẽ⁊ vñ debilẽ ↄ foꝛtaret:duz ⁊ de ſplẽdoꝛe figure fugãs tenebꝛas pctõ⸗ rũ redderet ſapientẽ:⁊ ex vᷣtute verbi ↄtra tyrãnidẽ demonũ potentẽefficeret. Vjenit 3ᷓ ipſa foꝛma:cui ↄfoꝛmandũ erat liberuʒ arbitriũ:qa vt pᷣſtinã reciꝑet foꝛmã. ex illa erat refoꝛmãdũ ex q̃ fuerat ⁊ foꝛmatũ.oꝛ ma aũt ſapiẽtia eſt. Cõfoꝛmatio vt faciat imago in coꝛpoꝛe:qð foꝛma facir in oꝛbe. Poꝛro illa attingit a fine vſq; ad finẽ foꝛ titer ⁊ diſponit oĩa ſuauit᷑. Attingit a fine vſq; ad fineʒ.h oc eſt a ſũmo celo vſq; ad inferioꝛes ꝑtes tre: a mafio angelo.vſq; ad minimũ vᷣmiculũ. Attingit aũt foꝛtir nõ qͥdẽ mobili.diſcurſione:vel locali diffi nitiõe:vł diffuſiõᷣe. vł ſubiecte creature tĩ admiſtratione officiali:ſʒ ſubſtqtiali qua dã vbiqʒ pᷣſentia.et foꝛtitudine:qꝛ vtiqʒ vniuerſa potẽtiſſime mouet oꝛdiat admi⸗ niſtrat.⁊ hec omnia nulla cogit᷑ facere ne⸗ ceſſitate. Nec em̃ aliqᷓ in his laboꝛat diffi⸗ cuitate ſed diſponit oĩa ſuauit placida vo lũtate. Vel certe attingit a fine vſqʒ ad fi nẽ.hoc eſt ab oꝛtu creature vſqʒ ad finẽ de ſtinatũ a creatoꝛe.ſiue in quẽ vꝛget natu⸗ ra:ſiue quẽ accelerat cã:ſiue queʒ concedit gra. Attingit foꝛtit᷑ dũ nil hoꝝ euenit:qð nõð pꝛout vult potẽti pᷣoꝛdinet ꝓuidentia. Siꝗ libs urbitriũ ſuo conei p̃eſſe coꝛꝑi vt p̃eſt ſapiã oꝛbi attingẽs et ipſam a fine vſqʒ ad finẽ foꝛtit imperãs.ſcʒ ſinguł ſen ſibꝰ ⁊ artuby q̃tenus non ſinat regnare pec catũ in ſuo m oꝛtali coꝛpoꝛe:nec mẽbꝛa ſua det arma iniqͥtati:ſed exhibeat ß̃uire tuſti cie et ita iã nõ homo ſeruꝰpcti.cũ peccatũ nõ fecerit a quo vtiqʒ liberatꝰ iã eſt liber⸗ tate ↄſilij.i fuã incipiet vẽdicare dignita tẽ dũ diuine in ſe imagini cõdignã veſtie⸗ rit ſłitu dinẽ:immo antiquã recuperaue⸗ rit venuſtatẽ. Curet aũt homo agere non minus ſuaui᷑qᷓ; foꝛtit᷑ hoc eſt nõ ex tnſti⸗ cia aut ex neceſſitate.qð eſt iniciũj nõpleni tudo ſapiẽtie ſed ꝓmpta ⁊ alacri volütate q̃ facit acceprũ ſacrificiũ. qm̃ hylarẽ dato rẽ diligit deꝰ. Sicqʒ ꝑ oĩa imitabit᷑ ſapiẽ tiã dũ ⁊ vicijs reſiſtet foꝛtit:et in ↄſcientia requieſcet ſuauit᷑. Verũ pꝛecemur eũ.cuiꝰ ad talia exẽplo ꝓuocamur: indigemꝰ em̃ auxilio:qͥ ipfi vicʒ ꝑipᷣam ↄfoꝛmemur at qʒ in eandẽ imaginẽtrãſfoꝛmemura clari tate in claritatẽ tanqᷓ; a dñi ſpũ. Ergo ſi a dñ ſpũ.iõ nõ a libero arbitrio · Nemo pꝛo inde putet iõ dictũ liberũ arbitriũ ꝙ equa int᷑ bonũ ⁊ malũ ptãte aut facultate verſe tur:cũ cadere ꝑ ſe ͥdẽ poterit.nð aũt reſur⸗ gere miſiꝑ dñiſpm̃. Slioqn nec deꝰ nec an geli ſancti cũ ita ſint boni:ꝙ nõ poſſunteẽ mali:pᷣuaricatoꝛes autẽ angelt:cũ ita ſint mali vt iã nõ valeant eẽ boni liberi arbi⸗ trij eſſe dicunt᷑ Sʒ ⁊ nos illud poſt reſurre ctionẽ amiſſuri ſumꝰ:qũ vtiqʒ inſepabili ter alij bonis:alij malis admifti fuerimꝰ. eteꝝ nec ðs caret libero arbitrio nec dia bolus.qm̃ ꝙ ille nõ põt eſſe malus nõ in⸗ firma facit neceſſitas ſʒ finna in bono vo⸗ lãtas ⁊ volũtaria firmitas:quodqʒ is nõ valet ĩ bonũ reſpirare.nõ aliena facit vio⸗ lẽta oꝓpꝛeſſio.ſʒ ſua ipᷣius ĩ malo obſtina⸗ ta volutas:ac volũtaria obſtinatio. Nũc igit᷑ ex eo potiꝰ liberũ arbitnũ dicit᷑ ꝙ ſiue in bono ſive ĩ malo eque liberã facit volũ tatẽ:cũ non bonꝰ quiſpiã.nec item malus debeat. aut eſſe valeat niſi volẽs. Tali iã ratiõe nõ incõgrue dicer᷑ ad bo nũ ſe et ma lũ hãe equalit.ꝙ vtrobiqʒ videlicʒ par ſit ei.non equidẽ in electiðe facilitas:ſed ĩ vo luntate libertas. Hac ſane vt dictũ eſt: di gnitatis pꝛerogatiua rationalẽſingulari⸗ ter creaturã conditoꝛ inſigniuit.ꝙ quẽads modũ ipſe ſui luris erat:ſueq; ip̃ius volũ tatis:nõ neceſſitatꝭ erat.ꝙ bonꝰ erat:ita ⁊ illa quoqʒ ſui quodãmodo iuris ĩ hac ꝑ⸗ teexiſteret q̃tenus non niſi ſua volũtate. aut mala fieret et iuſte dãnaret᷑. aut b ong maneret ⁊ merite ſaluaret᷑.non ꝙ eiꝓpꝛia poſſet ſufficere ad ſaluteʒ voluntas. fed ꝙ eam nullatenꝰ ſineſua volũtate cõſequere tur. Neme quippe ſaluat᷑ inuitꝰ. nã qð le⸗ git᷑ in euãgelio nemo venit ad me nili pa⸗ ter meus trarerit eũ.item in alio loco.cõ⸗ peile intrare nihil expedit: qꝛ ꝓfecto quan toſcunqʒ cõpellere vel extrahere videatur ad ſaiute benignus pater qͥ om̃es vult ſal uos fieri.nullũ tamẽ iudicat falute dignũ quẽ ante non pꝛ ohauerit volũtariũ. Hot quige intendit:cũ terret:aut ꝑcutit:vt fa ciat volũtarios:nõ ſaluet inuitos:quate⸗ nus dů de malo mutat volũtatẽ.in bonũi 1 —————— rñnõ ſemꝑ inuiti trahimur:nec em̃ cecus aut feſſus cõtriſtat: cũ trahit᷑.⁊ paulus ad manus tractus eſt damaſcũ:nõ vtiq; inui tus. Trahi den iq; ſpũaliter volebatet 5 ipᷣm magn oꝑe flagitabat in cãticis. Tra heme inqͥt poſtte:in odoꝛẽcurremꝰ vngẽ⸗ toꝝ tuoꝝ. Deinde qð e regiõe ſep̃tum eſt. vnuſqͥſq; temptat᷑ a ꝓpꝛia ↄcupiſcẽtia ab⸗ ſtractꝰ et illectꝰ:⁊ ulud: coĩpꝰ qð coꝛrũpit᷑ aggrauat aĩam:⁊ dep̃mit terrena inhabi⸗ tatio ſenſuʒ młta cogitantẽ.et itẽ ili apłi Inuenio aliã legem in mẽbꝛls meis repu gnantẽlegi mentꝭ mee ⁊ captiuũ me ducẽ tẽ in lege pcrĩ q̃ eſt in mẽbꝛis meis. hec oĩa putari poſſunt cogere voluntatẽ ⁊ pᷣripere libertatẽ. At po quãtiſlibet qͥs intus fo⸗ riſue tẽptationibꝰ vꝛgeat:libera: qᷓ;tuʒ ad arbitriũ ꝓfecto ſpectat.ſemꝑ volũtas erit hbere qͥꝓpe de ſuo nihilominꝰ cõſenſu iu⸗ dicabit. Qu antũ aũt ꝑtinet ad ↄſiliuʒ: ſiue cõplacitũ carnis interim ycuplſcẽrig: viteq; miſeria reluctãte. minꝰ quideʒ ſeli berã jentit:ſʒ pꝛoꝛſus non malã. dũ malo nõ ↄſentit Peniq; paulus qͥ captiuũ ſe in legẽ pcti trahi cõquerit᷑.haud dubiũ quin ex minus plena libertate ↄſilij· ↄſenſuʒ tñ ſanũ.atq; in bono q́; iam ex magna ꝑte ſe hẽe liberũ gloꝛiat᷑.iã nð inquiẽs ego ope⸗ roꝛ illud. Vlã hec ↄfidis o paule: qm̃ con ſentio inqͥt legi dei.qm̃ bona eſt.⁊ urſum Cõdelectoꝛ em̃ legi dei:qm̃ bona eſt ſcm interioꝛẽ hoĩeʒ. O culo exiſtẽte ſimplici to⸗ tũ coꝛpꝰ lucidũ eſſe pᷣſumit. Sano ↄſenſu tractũ licʒ pctõ. vel captiuũ niiſeria.libeꝝ ſe tñ in bonoꝓfiteri nõ dubitat. Eñ et fi⸗ dens generalit᷑ infert. Nihil ðᷓ damnatio⸗ nis eſt his qͥ ſunt in xp̃o ieſu. Sz videa mus dehis qͥ penaꝝ moꝛtiſue timoꝛẽfidẽ vbotenus negare cõpulſi ſunt. ne foꝛte iu xta hanc aſſertionẽ.aut culpa nõ furit.ꝙ vel voce negauerũt. aut cogi ĩ culpã ⁊ vo⸗ luntas potuerit.vt vellet vicʒ hõ.ꝙ eum etiã nolle ↄſtiterit.⁊ ſie ꝑierit liberij urbi⸗ trũ. qꝛ impoſſibile erat.velle qͥppe ⁊ nolle:idẽ eodem tꝑe nõ poterat. queri᷑ vñ malũ nequaqᷓ; volentib debuit imputa⸗ 3— ri. Neq; em̃ tale eſt hoc quale oꝛigiale pec catũ. quo nõ ſolũ nõ cõſentiens. verũ ple⸗ runq; et neſciens.alia rõne cõſtringit᷑ uec ¶ De Bratia rranſferat:ndn auferat libertatẽ. Quanqᷓ; dũ renatꝰ baptiſmate. Exẽpli cauſa veni⸗ at in mediũ petrus apłüs.ipᷣe qͥꝑpe vius eſt negare veritatẽ cõtra ꝓpꝛiam volũtatẽ. Siquidẽaut negare aut moꝛi neceſſe erat Moꝛitimẽs negauit. Hegare nolebat ſʒ magis nolebat moꝛi. Itaq; inuitus qͥdeʒ ſed negauit.tñ ne moꝛeret᷑. Quaſilingua ⁊ nõ volũtate.loqͥ hõ cõpulſus eſt qð no⸗ lebat.nõ tñvelle aliud qᷓ; volebat.lingua mota eſt ↄtra volũtatẽ. Sʒ nun qͥd et mu tata eſt volũtas. Quid em̃ volebat Pꝛoꝛ ſus qð erat xpᷣi eſſe diſcipulus. Quidloqᷓ bat᷑. Hon noui hoĩem. Kur ita. Moꝛteʒ euadere volebat. Sed qͥd iſtudcrimis fu it. Duas apli tenemꝰ volũtates. Vnam qua voluit.nõ moꝛi penitꝰ inculpabilem alterã ⁊ multũ laudabilẽ q̃ ſibi ↄ placebat ꝙ eſſet xpᷣianꝰ: In quo ꝗᷓ culpabit᷑. Zin in eo ꝙ mẽtiri qᷓ; moꝛi maluit Hec plane vo lũtas rep̃henſiõe digna fuit:quia coꝛꝑis magis qᷓ; aĩe voluit fuare vitã. Os nẽpe qð mentit᷑ occidit aĩam. Et peccauit qᷓ er nõ abſq; ↄſenſu ꝓpꝛie volũtatꝰ infirma qͥ dẽ ⁊ miſerrime ſ; male libere P eccauit au tẽ nõ ſpernẽdo aut odien do xpᷣm ſed ſe ni⸗ mis amãdo. Nec in hũc ꝑuerſuʒ amoꝛez ſui volũtatẽ metꝰ ille ſubitꝰ cõpulit.ſʒ eti⸗ am Zuicit. Jã tũc ꝓculdubis talis erat:ſʒ neſciebat cũ ab illo:quẽ latere nõ poterat. audiuit.pꝛiuſqᷓ; gallus cãtet ter me nega⸗ bis. Illa itaq; voluntatꝰ infirmitas ꝑ in⸗ cuſſuʒ timoꝛẽ.mota nõ oꝛta notũ fecit q̃te nus fe:q̃tenꝰ xpᷣm amau erit. Notũ aũt nõ xp̃ o:ſʒ petro · Nã xpᷣs añ ſciebat qͥd eſſet in hoĩe. Quatenꝰ qᷓ vpᷣm diligebat.adeſt ꝓr ſus negãdo.nõ eſt qͥdẽ paſſa illa volũtas: vt 3 ſe loqᷓ̃ret᷑. q̃tenus pᷣoꝓ ſe:volũtarieꝓ culdubio ↄſenſit vtꝓ ſelo queret᷑ Si xpᷣm nõ amaſſet.nõ negaſſet inuitꝰ. Veruʒ ſi ſe ampliꝰ nõ amaſſet:nõ aliq̃tenus negaſſet Fatendũ igit᷑ hoĩiem fuiſſe cõpulſuʒ. volũ tatẽ ꝑpꝛiã.⁊ ſi nõ mutare occuitare tñ. Lõ pulſum quidẽ nõ inquã recedere ab amo⸗ re dei.cedere tamẽ aliquãtulũ amoꝛe ſui. Quid ergo foꝛte diſſoluta eſt tota ſuꝑio? aſſertio de libertate volũtatis.qꝛ nimiruʒ innenta eſtcogi potuiſſe volũtas. Et pla ne:ſedſi cogi ab aliquo potuit qᷓ; a ſeipſa. Quodſi ipſa coegit cõpulſa. et cõpellens. vbi amittere.ibi recipere viſa eſt libertatẽ ——„— „„ 6— 15 seat poiert. ifuuce 2 ſdeein adeſt pr yolütis: —— Et libero arbitrio Vim quie intulit ſibi ip̃a aca ſe ꝑtulit. Poꝛro ꝙ a ſe volũtas ꝑtulit.ex voluntate fuit. Qð ex voluntate fuit.iã non ex neceſ⸗ ſitate.ſed voiuntarũ fiut. Si aũt volũta riũ ⁊ liberũ. Quẽ ſua den iq; ad negandũ voluntas cõpulit. Cõpulſus eſt:qꝛ volu⸗ it. Immo nõ eſt compulſus.ſed cõſenſit.⁊ nõ aliene potentie.ſed ꝓpꝛie voluntati.illi vtiq;.qua m oꝛtẽ oĩmode voluit euadere. Alioquin qñ vox muliercule linguã ſacrã in verba foꝛmare nefanda voluiſſet:ſi nõ hngue dña volũtas annuiſſet. Deniq; cũ ſea ſui poſtmodũ illo tẽperauit amoꝛe.et xpᷣm cepit.vt deb uit toto coꝛde.tota anĩa tota ptrute diligere.iam nullis valuit mi⸗ nis · vel penis extoꝛqueri aliquatenꝰ volũ tati dare linguã. arma iniqͥtati.ſed potiꝰ audacter actõm odans veritati. O bedire inqͥt o poꝛtet deo.magiſqᷓ; hoĩbh. Et ſane gemina cõpulſio.ſᷣm quaʒ pati aliqͥdaut agere cõtra ꝓpꝛiã cogimur volũtatẽ Qua rũ paſſiua quidẽ.ſic eĩ pᷣma illa recte no⸗ minat:põt nõnunq; fieri abſq; ↄſenſu vo lũtario patientis:ſed actiua nunqᷓ;. Po⸗ inde malũ:qð fir in ñoðſn de obiðõ eſt im putandũ noh:ſi tñ inuitis. Ceteruʒ qð fit ⁊ a nobis:iam nõ ſine culpa eſt vo⸗ ltatis. Velle plane cõu incimur.ꝙ nõ fie ret ſi nolemꝰ. Eit ðᷓ cõpulſio quedã etiam actius ed nõ hʒ extuſationẽ cũ ſit ⁊ volun tana. Cogebaxp̃ianus negare xm:q nequa foꝛte ex parte poſſit pꝛeſcribi libero arbitrio. Quãobꝛem id quod in creatura dem dolẽs:nõ tñ niſi volẽs volebat nim̃t rũ giadiũ vitare feriẽtꝰ. Atq; illa talis vo lãtas intus pᷣſidens os aperiebat:nõ gla⸗ dius qͥ foꝛis apparebat Poꝛro talẽ cſſe vo luntatẽ illã cõuncebat gladius.n on coge bat. Ipſa igit᷑ ſe in culpã nõ gladius com ellebat. Deniq; in qͥbꝰ ſana erat illa vo⸗ keneesne poterãt:flecti neqͥbãt. Hoc eſt ꝙ eis pꝛedictũ fuerat Facient in vos q̃ cunq; voluerint:ſed in mẽbꝛa nõ in coꝛda Non vos facietꝭ:que ip̃i voluerũt: ſed ip̃i facient. vos patiem ini. Membꝛa crucia⸗ bũt.ſed voluntatẽ non mutabũt. Seuiẽt in carne. anime aũt nõ habebunt.quid fa cient. Sit licʒ patientis coꝛpus in poteſta te toꝛ quentis.ſed voluntas eſt libera. In firma ſi fuerit ſeuiendo cognoſcẽt non ẽſſe cogent:ſi nõ fuerit. Sane infirmitas eius aeip̃aeſt. ſauitas po nõ aſi:ſed a dñi ſpi ritu. Sanat᷑ autẽ:cũ ren ouat᷑ Poꝛro reno uat:cũ quẽadm odũ docet apoftolus ſpe⸗ culando gloꝛiᷓ dei in eandẽimaginẽtrãſ⸗ foꝛmatura claritate in claritatẽ:hoc eſt de virtute in virtutẽ tanqᷓ; a dñi ſpiritu. In⸗ ter quẽ vtiq; diuinũ ſpiritũ:⁊ carnis appe titũ.tenet mediũ quendã locũ id: qðᷣ dici⸗ tur in homie liberũ arbitriũ.i.hũana vo⸗ luntas:et tanqᷓ; in dextero latere m ontis admodũ ardui inter vtrunq; pẽdens.ita in appetitu infirmat᷑ꝑ carneʒ: vt niſiſedu lo ſpůs adiuuet infirmitatẽ eius per gra⸗ tiõ. non ſolũ non valeat iuſticie. queeſt iu kta pꝛophetã. ſicut mõtes dei.aſcendendo de vᷣtute in virtutẽ a ppꝛehendere culmen: ſed etiam ſevicio ſemꝑ in viciũ ſuo ipſius põdere deuoluta mat in pᷣceps.pꝛegraua⸗ ta nimirũ non ſolũ lege peccati oꝛiginali⸗ ter membꝛis inſiti.verũetiam confuerudi ne terrene in habitatiõis vſualiter affecti⸗ onibh mollita. quod hũane voluntatꝭ vi⸗ delicet vtrunq; grauamẽ vno bꝛeuit᷑ ver⸗ ſiculo ſcripturu cõmem oꝛat dicẽs. Loꝛpꝰ quod coꝛrumpit᷑ aggrauat animã.⁊ dep̃⸗ mit terrena inhabitatio ſenſum multa co guantẽ. Et hec duo huiꝰ moꝛtalitat? ma la ſicut nõ nocẽt. ſed exercẽt nõ ↄſentientes ſic nõ ercuſant.ſed dãnant ↄſentientes vt ner falus· nec dãnatio vlla ratiõe ſine pꝛe cedenti cõſenſu voluntario poſſit haberi. dicit᷑ liberũ arbitnũ:aut iuſte ꝓfecto dam natur. dum ei peccatũ nulla vi pꝛeiudicat᷑ extrinſeca:aut miſericoꝛditer ſaluat᷑.cui ad tuſtieiã nulla ſufficit ſua. Saneiĩ bis om⸗ niby cogitet lectoꝛ oꝛiginaſis peccati pꝛoꝛ ſus excipi rationeʒ delibero arbitrio· nec extra ipm querat᷑ dam nationis cauſa.qð 1am ho dam nat niſi pꝛopꝛia eulpa.nec ab ipſo ſalutis merita.qð ſaluat ſola miſeri⸗ coꝛdia. Euius quipe conatus ad bonnʒ et caſſ ſunt. ſi a gratia nõ adiuuent᷑. ⁊ nul li.ſi nõ excitent᷑. Ceterũ in malũ ſunt pꝛoz ni dicẽte ſcp̃tura.ſenfus.⁊ cogitatiões ho m inũ ah adoieſcẽtia ſua ad malũ ꝓna ſũt Pꝛoin de nõ ei a ſe:vt dictũ eſt. ſʒ deſ urſuz potiꝰa pẽe luminũ deſcẽdere poterũt:ſitiũ int᷑ data optia.⁊ dona ꝑfcta ip̃ius meri⸗ to ꝑ quẽ ſalus eterna exqurit᷑ deputẽtur. ———— —— Deus aũt rex noſter ante ſecula opatꝰ eſt ſalutẽ in medio terre dona ſua q̃ dedit ho minib in merita diuiſit:⁊ pᷣmia. vt pᷣſen⸗ tia ꝑ liberã poſſeſſionẽ ndſtrã interun fie⸗ rẽt merita.⁊ futura ꝑ gratuitã ſponſioneʒ expectaremꝰ.imo expectaremꝰ. vt debitã. ue vtraq; paulus cõmemoꝛãs habetis inqt kructũ vrm in ſanctificationẽ· finẽ ve no vitã eternã. Itẽ ⁊ noſip̃i.ait pꝛimitias ſpũs hñtes ingemiſcimꝰ.adoptionẽ expe⸗ ctantes filioꝛũ dei:pꝛimitias ſpũs vocãs ſanctificationẽ.i.virtutes qͥbus in pñtia⸗ rum ſanctificamur a ſpũ:vt merito conſeq́; mur adoptionẽ. Rurſum in euangelio ea⸗ dem ſecuio abrenũciati ꝓmittit᷑ vbi dici᷑· centuplũ accipiet.⁊ vitã eternã poſſidebit Itaq; nõ liberi arbitrij ſed dñt eſt ſalus. immd ipe ſalus.ip̃e via eſt ad ſalutẽ qͥ ait Salus ꝓpłi ego ſuʒ. Qui itẽ ꝑhibet. Ego ſum v Be fecit viã qͥ ⁊ ſalus erat.⁊ vita vt nõ gloꝛiet᷑ omnis caro. Si ꝗᷓ bona vie ſunt merita ſicut ⁊ patrie ſalus ⁊ vita ⁊ ve rũ eſt qð ait dauid.non eſt qͥ faciat bonũ. nõ eſt vſq; ad vnũ.illũ vidclicet vnñ de q́ item dicit᷑· nemo bonꝰ niſi ſolus deus · del ſunt ꝓculdubio munera tã noſtra oꝑa.; eius pꝛemia.⁊ qͥ fecit ſe debitoꝛẽ in illis· fe cit ⁊ nos ꝓmeritoꝛes ex his. Adqᷓ tamen credẽda merita.dignat᷑ ſibi adh ibere crea turarũ miſteria nõ quib egeat.ſed quibꝰ ꝑhoc vel de q̃bus pꝛoſit. Operat᷑ ergo il loꝛũ ſaluteʒ: quoꝛũ noĩa ſunt in libꝛo vite aliqũ ꝑ creaturã cũ ipᷣaꝛaliqũ ꝑ creaturaʒ ſine ipᷣa: vel ↄtra ipᷣam. Multa ꝓfecto fi⸗ unt hoibus ſalubꝛta ꝑ inſenſibilẽ.et item ꝑirrationabilẽ creaturã.q̃ idcirco dixi fie ri ſine ip̃ᷣa.ꝙ nõ queat intellectu carẽs eſſe vel ↄſcientia. Multa quoq; multoꝝ ſalu ti vtilia facit deus ꝑ malos ſiue angelos ſiue hoĩes. ſed qũ inuitos ↄtra ip̃os nam dã nocere cupiẽtes iuuant.qᷓ;tuʒ alijs va⸗ let vtilis actio.tñ ipſis ꝑuerſa nocet intèẽ tio. Poꝛro ꝑ quos et cũ qͥbus operat᷑ deꝰ boni ſũt velangeli vel hoies qͥ qð vult de us ⁊ agunt parit᷑ et volũt. Qð em̃ bono: qð oꝑe coimplẽt:volũtate ↄſentiũt:op omnino qð ꝑ eos deꝰ explicat:ipᷣis colcat Vnde paulus cũ bona pluruma qͥ deꝰ per ipᷣm fecerat enarraſſet. nõ autẽ ego ait:ſed gratia der mecũ potuit dicere ꝑme Sʒ qꝛ ¶De gratia entiũt:opus minꝰ erat maluit dicere mecũ pᷣſumens ſe nõ ſolũ opis eſſe mintſtrũ ꝑ effectũ:ſʒ ope⸗ rant? quodãmodo ſociũ ꝑ cõſenſum. Vi⸗ deamꝰ nũc ᷣm dei triplicẽ oꝑationẽ quaʒ poſuimꝰ:dd creatura q̃ pꝛo ſui miniſterio meret᷑?⁊ illa qͥdem.ꝑ quã.⁊ fine qua fit.qðᷣ fit qͥd mereri põt. Quid illa.cõtra quã fit niſi raʒ. Quid ⁊ cũ qua fit.niſi gfam. In bma itaq; nulla:in fequẽti mala:in viti⸗ ma bona merita cõquirunt᷑. Nec em̃ pecu des:cũ ꝑ eas bonũ qðcunq; fit aut malũ⸗ boni qͥꝙpe merent᷑ aut mali. Nõ hñt qͥppe vnde malo bonoue cõſentiãt. Multo au tẽ minꝰ lapides:cũ nec ſentiãt. Ceteꝝ dia bolus. vel hõ malus et cũ vigeãt puigili rõne:iam merent᷑ quidẽ:ſʒ nõ niſi penã. ꝓ eo ꝙ a bono diſſentiãt. Paulus aũt qͥ vo lens euãgeliʒat:ne:ſi inuitꝰ diſpenſatio ei tĩ credita ſit ⁊ qͥcunq; ſiłiter fapiũt:quo⸗ niã qͥdem ex cõſenſu volũtatis obediũt.re poſitã ſibi eſſe ↄfidũt coꝛe nã iuſticie. Vti tur fj deus in ſalute ſuoꝝ irrõnabilt:⁊ iteʒ inſenſibili creatura:tanq; iumento.vel in ſtrumẽto q̃ iã expleto oꝑe nuſqᷓ; erũt. Vti tur igit᷑ creatura rõnabili fed maliuola.qᷓ⸗ ſi diſcipline ᷣga quã coꝛrepto filio iignẽ pꝛoijcit tanqᷓ; ſarmentũ inutile. Etit᷑⁊ an elis ⁊ hoibus bone volũtat:tanqᷓ; cõmi itonibæ ⁊ adiutoꝛib[uis:quos ꝑacta vi⸗ ctoꝛia amplifſime müerabit Deniq; pau lus de ſe:ſuiſq; ſimiib audacter ꝓnũciat. Coa diutoꝛes dei ſum?ꝰ. Ibi itaq; deꝰ ho mini benigne merita cõſtituit: vt ꝑ ip̃m et cũ ip̃o boni qͥppiaʒ oꝑari dignant inſtru⸗ at. Hinc coa diutoꝛes dei ⁊ cooperatoꝛes ſpũſſcti ⁊ pꝛom eritoꝛes regni nos eſſe pᷣſu mimꝰ qũ ꝑ cõſenſuʒ vtiq; volũtariũ diui uine volũtati ↄiũgimur. Quid igi᷑ Hoc 5ᷓ totũ liberi arbitrij opꝰ. Hoc ſolũ eſt ei meritũ qð cõſentit᷑. Et pꝛoꝛſus nõ qͥdẽ.qͥd vel ip̃e ↄſenſus:in qͥ om̃e merituʒ cõſiſtit: ab ipo ſit cũ nec cogitare qͥ dẽ qð minꝰ eſt: qᷓ; cõſentire aliqͥd a nobis q̃ſi ex nob ſuffi ciẽtes ſumꝰ. Verba nõ ſunt mea:ſed apli. qͥ omne:qð bonũ põt eſſe.i.cogitare et vel le⁊ pꝛoficere pꝛo bona volũtate. attribuit deo.nõ ſuo arbitrio. Si ergo deꝰ tria hec. hoc eſt bonũ velle cogitare et ꝑficere opa tur in no bis.pꝛimũ ꝓfecto ſiue nob· ſecun dũ nobiſcũ.tertiũj ꝑ nos facit. Siquideʒ no ite Vti 1ez velin laq ſigh em cmi Atavi ic pau pyũciat⸗ ßdeho hin kinſtm⸗ rdoles 1 diu ſmitendo bo nã cogitatio neʒ nos p̃uenit: immutãdo etiã mglã voluntarẽ ſibiꝑcõ⸗ ſenſum iũgit miniſtrãdo etiã conſeniui fa tultatẽ foꝛis ꝑ aptuʒ opus nob internus opifex inn oteſcit. Sane ipſi nos pᷣuenire nequaqᷓ; poſſumꝰ. Qui aũt bonũ neminẽ inuenit:neminẽ ſaluat:queʒ nõ pᷣuenit. A deo ergo ſine nob ſit noſtre ſalutꝭ exoꝛdiũ nec ꝑ nos vtiq; nec nobiſcũ. Verũ cõſen⸗ ſus ⁊ opus:⁊ ſi nõ ex nob:nõ tñ iã ſine no bu. Necpᷣmũ itaq;. in quo qͥppe nihil nos facimꝰ.nec vltimũ qð plerunq; extoꝛquet aut timoꝛ inutilis.aut ſimulatio dãnabi lis:ſed t̃ mediũ nob reputet᷑ in merituʒ. Sola nanq; interdũ bona volũtas ſuffi⸗ cit. Cetera nõ ꝓſunt:ſi ſola defuerit. Non Pſunt dixerim:ſed agenti nõ cernẽti. Va⸗ let itaq; intẽtio ad meritũ actio ad exẽplũ. vtrunq; pᷣueniẽs cogitatio timẽõ ad exci tandũ. Cauendũ ꝗᷓ necũ hoc inuiſibiliter intra nos.ac nobſicũ actitari ſentimꝰaut nñ̃e volũtati attribuamꝰ.que infirma eſt. Aut dei neceſſitati.qᷓ̃ nulla eſt.ſed ſoli ge. qplenus eſt. Ip̃a liberũ exercitat arbitriũ cũ ſemiĩat cogitatũ.ſanat cũ immutat affe ctũ.roboꝛat. vt ꝑducat ad actuʒ.ſeruat ne ſentiat defectũ. Sic aũt iſta cũ libero arbi trio operat᷑.vt tñ illud in pᷣmo pᷣueniat in ceteris cõ mitet᷑. Ad hoc viiq; pᷣuemẽs vt iam ſit deinceps cooperet᷑.ita tñ ꝙ a ſola gfa ceprin eſt parit᷑ ab vtroq; ꝑficit᷑.vt mi xtim nõ ſingillatim.ſimul nõ viciſſim per ſin gulos ꝓfectꝰ operent᷑ nõ ꝑtim g̃a par tim liberũ arbitriũ. ſed totũ ſingula ope⸗ re indiuiduo ꝑagant. Torũ quidẽ hoc.et totũ illa.ſed vt totũ huic.vel in hoc.ſicto tũ ex illa. Credimꝰ placere lectoꝛi.ꝙ a ſen ſu apoſtoli nunqᷓ; recedimꝰ.et qᷓ;qᷓ; verſuʒ euaget᷑ oĩo in eadẽ pene ip̃ius vÿba frequẽ ter reaccedimꝰ Quid noſtra alud ſonant qᷓ; illud. Ergo neq; volẽtis.neq; currẽtis. ſed dei miſerẽtis eſt. Quod ſane ideo non dicit qͥſi quis vellet. aut currere poſſitĩ va nũ.ſed ꝙ is.qui vult.⁊currit.nõ in ſe. ſed in eo.a quo accepit. ⁊ velle.⁊ currere.debe at gliari. Deniq; aut. Quid habes qð nõ accepiſti. Crearis.ſanaris.ſaluaris.quid hoꝛũ tibi ex te hõ. Quidhoꝛũ ʒo eſt poſſi bile libero arbitrio nec treare qui nõ eras nec iuſtificare peccatoꝛc:nec moꝛtuus po⸗ Et libero arbitio teras teip̃m ſuſcitare. vt cetera pᷣtermitta bona aut ſaluandis repoſita. Qð dicim depÿᷣmo patet ⁊ vltimo:ſʒ ⁊ de medio ne⸗ mo dubitat.niſi qui ignoꝛãs dei iuſticiaʒ et ſuam volẽs cõſtituere.iuſticie dei nõ eſt ſubiectus. Quid em̃ agnoſcis deicreãtis potentiã.ſaluãtis gratiã.⁊ ſanantis igno ras iuſticiã. Sana me ait domine.⁊ fãna boꝛ.ſaluũ me fac ⁊ ſaluꝰ ero. quon iã laus mea tu es Iſte luſticiã dei agnoſcebat.a qᷓ eque tam ſperabat ſaluari a pctõ.qᷓ; a mi⸗ ſerialiberari. Et ideo laudẽ ſuã illuʒ non immerito ſtatuebar. Pꝛopt᷑ hocet dauid ingeminãs.non nob domie inquit nõ no bisſed nomĩtuo da gloꝛiã. Quod vtrã⸗ q; a deo ſtolã ⁊ iuſtieie.ſcʒ dei expectaret:⁊ gloꝛie:vel gre. Quis eſt qͥ ignoꝛat deiiu⸗ ſticiã. Qui ſeip̃m uſtificat. Quis eſt:qͥ ſe ip̃m iuſtificat. Qui merita ſibi aliũde:qᷓ; a gratia pᷣſumit. Ceterũ qͥ fecit.qð ſalua⸗ ret.etiã dat vnde ſaluet. Ip̃e inqᷓ; merita donat qͥ fecit:qͥbus donaret. Quid retris buã inqͥt dño ꝓ oĩbus nõ que tribuit mi⸗ hi.ſed qͥ retribuit mihi. Et qð eſtet qð in ſtus eſt:a deo cõfitet᷑: ne ſi vtrũlibet nega⸗ ret vtrũq; ꝑderet amittẽdo vtiq; vnde iu⸗ ſtus eſt. Ende ⁊ ſe donãdo qð eſſet.ſic vł tertio loco inuenit qp viciſſim rependeret Calcẽ ait ſalutaris accipiã. Lalix ſaluta ris.ſanguis eſt ſaluator. Ergo ſi deeſt ti bi oĩno de tuo:qð vel fecũdis dei donis re tribuas.vñtibi ſalutẽpᷣfumis. Nomẽdo mini inqͥt inuocabo. Quod nimirũ qͥcun q; inu ocauerit.ſaluꝰ erit. Igit᷑ qui recte ſa piũt.triplicẽ cõfitent᷑ oꝑationẽ nõ quiẽ li beri arbitrij.ſed diuine gr̃e in ipſo.ſiue de 1pᷣo Pꝛima creatio. Secũda refoꝛmatio⸗ Tertia cõſummatio. Pꝛimo nãq; in pᷣo creati ſumꝰ in libertatẽ volũtatis.ſecũdo refoꝛmamur ꝑxpᷣm in ſpirituʒ libertatis: cũ xp̃o. deinde cõſumandi in ſtatũ eterni⸗ tatis. Siqͥdẽ qð nõ erat in illo ereari opo tuit. ꝙ erat per foꝛmã ꝑillũ refoꝛmari de⸗ foꝛme. mẽbꝛa nõ perfici:niſi ĩcapite. Oð;ð vtiq; tunc cõplebit᷑ cum oẽs occurremꝰ in virũ perfectũ:in menſurã etatis plenitudi nis xp̃i.quãdo aparente xpᷣo vita ña ap pari bimꝰ et nos cũ xp̃o in gloꝛia. Cũ igi tur cõſummatio habeat fieri de nobis ſi⸗ ueetiã in nob nõ autẽ a nobis.creatio vᷣo — S in merita no ſticia ꝑſoluendũ. Eſt ergo qᷓ; paulus expe dãmodo fit cõſenſum volũtariũ nr̃m d bis reputat refoꝛmatio. Ip̃a ſunt ieiunia nr̃a.vigilie.cõtinentie:opaq; miſcðie.ceteraq; virtutũ exercicia ꝑ d vti⸗ q; conſtat interioꝛeʒ hoĩem nf̃m renouari de die in diẽ. dũ et intentio terrenis incur uata curis de vmis paulatim ad ſuꝑio?a reſurgit. et affectio circa carnis deſideria languẽs.ſenſim in amoꝛe ſpũs cõualeſcit. ⁊memoꝛia veteꝝ opeꝝ turpitudie ſoꝛdẽs nouis boniſq; actibꝰ cãdidata indies hy lareſcit. Inhis nẽpe tribus interioꝛ rene uatie cõfiſtit.ſ.intentiõis. puritste.affecti onis.recoꝛdatiõe bone oꝑationisꝑ quaʒ ſibi bene conſcia mem oꝛia eniteſcit Verũ hoc cũ certũ ſit diuino in nob actari ſpũ. dei ſunt munera. Quia vᷣo cũ nr̃e volũta tis aſſenſu:noſtra ſũt merita. Nõ em̃ vos eſtis inqͥt. qui loquimini.ſed ſpũs patris veſtri qͥ loquit᷑ in vobis. Et apłs. An ex⸗ perimentũ eius q̃ritis inqͥt· qui in me loq́ turxp̃s. Si ðᷓ xpᷣus · aut ſpũſſanctꝰ loquit᷑ inpaulo nõ etiã itidem operat᷑in ipᷣo· non em̃ loquoꝛ ait:queꝑ me non efficit deus· Quid ãſi nõ pauliſed der loquẽtis ĩ pau io:vel oꝑantis ꝑpaulũ.⁊ vᷣba ſunt ⁊ oꝑa. vbiiã pauli merita. Vbi eſt qð tam fiden ter aiebat bonũ certamẽcertaui:curſuʒ cõ ſumaui.fidẽ ſeruaui. De reliquo repoſita eſt mihi coꝛona iuſticie.quaʒ reddet dñs in illa die iuſtꝰ iudex. An in ed ↄfidit foꝛ⸗ te coꝛonã eſſe repoſitã ſibi.ꝙ ꝑ ipᷣm ip̃a fie bant Sʒ multa ꝑ malos angelos ſiue ho mines fiũt bona: nec tamẽ reputant᷑ ulis in merita. Zn qꝛ potius cũ ip̃ oꝛhoc eſt cũ eius bona volũtate fiebant Nã ſi inuitus inqᷓt euangeliʒauero. diſpẽſatio mihicre⸗ dita eſt. Si aũt volũtate gloꝛia mihi eſt. Ceterũ ſi vł pᷣa volũtas · de qua om̃e me ritũ pẽdet ab ipſo paulo nõ eſt: quo pacto eẽ:quã pꝛeſimit ſibi repoſitã:ceꝛonã vo⸗ tat iuſticie. In qm̃ iuſte iã ex debito reqͥri tur:quodcũq; vel gratis ꝓmittit᷑. Deni; ait. Scio cuicredidi.⁊ certꝰ ſum. qꝛ potẽs eſt depoſitũ meũ ſeruare. Dei ꝓmiſſum ſu um appellat depoſitũ. Et ideo qꝛ credidit pmittenti:fidenter ꝓmuſſum repetit. Pꝛo imiſſum qͥdem ex miſericoꝛdia.ſed tã ex iu ¶ Be gratia Ficta ſit ⁊ſiue ndb. ſola inqᷓ; nobiſcũ quo cat.cgꝛonã iuſticie:ſed iuſticie dei nõ ſue. Juſtũ quippe eſt. vt reddat qð debet. De bet aũt. quod pollicitus eſt. Et hec eſt iu⸗ ſticia. de qua pᷣſumit apoſtelus.ꝓmiſſio dei neſi eam cõtempnẽs ſuã velit ſtatue⸗ re iuſticie dei non ſit ſubiectꝰ. cuius tamẽ ſue iuſticie ip̃m deus voluit hẽe cõſoꝛtem vt ⁊ coꝛone faceret ꝓmeritoꝛẽ.cũ operũ.q bus erat illa pꝛomiſſa coꝛona hẽe digna⸗ tus eſtcoadiutoꝛẽ. Poꝛro coadiutoꝛeʒ fec cũ fecit volentẽ:hoc eſt ſue volũtati cõſen tientẽ. Itaq; voluntas in auxiliũ. auxiliũ reputat immeritũ. Si ergo a deo volun⸗ tas eſt.⁊ meritũ. nec em̃ dubiũ quin a deo ſit ⁊ velle ⁊ ꝑficerepꝛo bona volũtate. vᷣᷣ igit᷑ auctoꝛ eſt meriti.qui ⁊ voluntatẽ ap⸗ plicat oper et opus applicat voluntati. Alioquin ſi pꝛie apeilent᷑. ea que dicimꝰ nf̃a merita.ipei quẽdã ſunt ſemiaris.cha⸗ ritatis incẽtiua · occulte pᷣdeſtinatiõis iu⸗ dicia futura felicitatis pᷣſagia. via regni nõ cauſa regnandi deniq; q́;s iuſtificauit nõ q́;s iuſtos inuenit:hos ⁊ magnificat. Diui Bernardi abbatis ad do⸗ minũ abbatẽ CLolumbenſem in tra ctatum ſequentem epiſtola. N Smino abbati Colũbenſi fra ter bernardus abbas dictus de dclaraualle valere in dño ſemꝑ. Reſcriptũ meñ ad eplas duoꝛũ carnotenſiũ monachoꝝ vob pꝛi mũ. vt pꝛomiſeraʒ · deſtinare curaui. Vbi ⁊ aliud quoq; impletũ eſt. qð iuſſiſtis. nã cũ bꝛeuiter reſcribere decreuiſſem.et epłis epiſtolã tñ reddere velle cepiſſem hoꝛta⸗ tu veſtro in libꝛi:vt cernitis longitudinẽ pꝛotraxi ſtilũ vt etiã in plurib plures poſ fintedifica ri. Qð opus.cũ a vobis perie⸗ ctũ fuerit:tũc nõ ipſis:ad quos factũ eſt:ſʒ eoꝛũ pᷣus reddat abbati:⁊ ſic demũ ad ip⸗ ſos ſi iuſſerit abbas ꝑueniat. Monachi em̃ ſunt.⁊ ex lege ſue regle ſine nutu ſui ab batis ſicut dare ita ⁊ acciꝑe datas ꝓhibẽ⸗ tur epiſtolas. Nam ⁊ ob hoc maxime diu ſicut ſcitis:multa licet rogatus ab eis. re⸗ ſpondere tardaui:qꝛ vt mihi videbatur ignoꝛãte abbate ſcribere illas epiſtelas:⁊ mittere pꝛeſumpſiſſent. Nec falſo id ſuſpi catus ſum:vt poſtmoduʒ liquido eõperi. che lsiu⸗ ſegn cauit ct. do⸗ eiin icus de o ſemp. s duoti vobp un Ubl ſiis vi et ꝙꝙls hoꝛtu⸗ peie⸗ eſrß adiy onachi ſusb bbi⸗ inedu es ·re⸗ debatut ſolas idſuſpi cöpe pꝛo noĩe modũ veſtro obuiãte mancaro: vt pꝛomiſerã:nõ ſeruaui: uiber ſi iudicatꝰ. nõ epiſtola cenſeat᷑. Et quia inter multus queſtiões que ibi ameſ oluunt᷑:id pᷣcipue ſubtilius:vtiliuſq; ꝑtractat᷑. quenã liceat pᷣcepta:et ꝑ quos et quatenus diſpenſari. dekt᷑ ei titulus de pᷣcepto ⁊ diſp enſatiõe:ni ſi foꝛte vobis aliud cõgruentius videat. ¶ Diui Bernardi abbat in tracta tů de pᷣcepto ⁊ diſpẽſatiõeꝓlogus. Va mente iã tacebo: qua fron⸗ q e tamẽ loquar: Crebꝛis epilto⸗ us ⁊ nũcij ⁊rogitis me aut pꝛo⸗ pꝛiã pꝛodere impericiã. aut offi⸗ eiũ rẽnuere charitatis. At ego malẽs ſine illa:que inſtat. qᷓ; abſq; illa.q̃ edificat in⸗ ueniri.victus tandẽpᷣcibus vẽis duris in icio nodis vngues teneros ⁊ vt ego vere⸗ oꝛ.nõ aliud qᷓ; terrendos. Sed hot incaſ⸗ ſum. Nam mea me. vt ſcribit ⁊ pᷣſeribitꝰ. tã abſentis ſtripta.qᷓ; verba pᷣſentis argu unt excuſantẽ. Quis em̃ iam relinquit᷑ mi hi in illis de impoſſibiltate cauſandi lo cus.pᷣſertim apud nos · qͥ ex oꝛe. et excoꝛde meo ſatis certũ tenere vos ereditis. quã? tum poſſun in talib. Fidei pꝛoinde veſtre nõ meo fidẽs ingenio abyſſum ingredio? ſtionũ. neſciẽs:deꝰ ſcit qua emerſurꝰ. pꝛe ſto charitas erit vtinã ita ⁊ veritas. Si q minus cuſet effertũ defectꝰ potius inge⸗ nij. volunratẽ certe nõ culpabitis. Tenta⸗ tabo aũt eaſdeʒ.ſi potero· q̃ſtiunculas ſub epłar cũctas bꝛeuitate redigere ⁊ſi nõepi ſtola bꝛeui. W irũ ſiquideʒ nõ eſt.ſi fuero ego lõgioꝛ in exponẽdo cuʒ vos tantũ eas exponẽdo. duas ⁊ ipſas ſatis longas epi⸗ ſtolas texueritis. Tractatus. Rima igit᷑ queſtio ↄtra reguiã ve⸗ p Mtram verſat᷑ de qua niſi falloꝛ. aut reliqᷓ o m̃es.aut pene om̃es oꝛiunt᷑. Queritis nempe regularis ula inſtitutio quomõ ⁊ quatenꝰ ſit penſanda ꝓfitentib eam.vtrũ videlicet cũcta que continet.pu tan da ſint eſſe pᷣcepta.cõſequenter et dam noſa tranſgrediẽti. an cõſilia tĩ vel moni ta.⁊ ob hoc nullis. aut nõ magni põder⸗ De pꝛecepto et diſpenſatione. Ego cepto operi: qð quidẽ legentib apa bit piſtole nomẽ indiderã:ſed quonia fit ipſoꝝ pꝛofeſſio. nultius. aut nõ grauis culpe ipſoꝝ pᷣuaricatio· an certe quedaʒ ſit deputãda umpijs ·q̃dam ꝓ cõſilijs reputã da.quo ꝑtim ea liceat ꝑtim võð liceat oĩno pᷣtergrediet ſi hoc vltimũ det᷑ diſtinguia me.tunc demũ neq; ceteros acꝓpe cuiuſq; ꝑtis limites flagitãtis ne cui foꝛte ꝑ vari⸗ as ſui ſenſus opiniões licẽtiꝰ vagãdi des tur occaſio. ſicq; liquare culicẽ et cameluʒ glutire cõtingat.ſi neſciat qᷓ;tum cure vel oꝑe ſueqͥbus debeat obſeruãtijs. Hic eſt qᷓ;tum recolo. totus vẽe illius partitiõis ſenſus.⁊ ſi nõ vᷣba · Quod aũt ſubiũgitis ⁊ ꝑgitis inqͥrere de obedientia. qͥbus gra⸗ did diſtnguat᷑. q̃bus claudat᷑ limitibus ad eandẽarbitroꝛ ꝑtinere diuiſionẽ qͥppe ̃ in decretis regularibꝰ pꝛecipua habet᷑.et puto cũ ad illõ ſatis reſponſum fuerit.de iſta iã nil ſuꝑerit qð ambiguat᷑. Itaq; vt ſentio ego.regula ſancti benedicti om̃i ho miniꝓponit᷑.mponit᷑ nulli. ꝓdeſt ſi deuo⸗ te ſuſcipi?⁊ tenet᷑.nõ tamẽ ſi nõ ſuſcipitur obeſt. Qð autẽ in volũtate eſt ſuſcipiẽtis⸗ nõ in poteſtatepponẽtis voluntariũ meri to dixerim nõ neceſſitatẽ. Ac tamẽ hocip⸗ ſum qð dico voluntariũ.ſiqͥs ex ꝓpꝛia vo luntate ſemel admiſerit ⁊ pꝛom iſerit dein ceps tenendũ ꝓfecto in neceſſariũ ipſe ſibi conuertit. nec iã liberũ habʒ dimittere.qð ante tñ nõ ſuſ ape iberũ habuit. Jdeoq; qð ex volũtate ſuſcepit ex neceſſitate iã te⸗ nebit. ꝙ oĩno neceſſe eſt eum reddere vota ſua qᷓ diſtinxerũt labia ip̃ius.et ex oꝛe ſuo gut cõdem nare:aut iuſtificari. Leterũ fe⸗ lix vt quidã ait ſanctoꝛũ. neceſſitas q̃ co⸗ git in melius. Omnia pꝛoinde ſancti be⸗ nedicti inſtituta exceptꝰ ſane nõnullis de ſpiritualib verbi cauſa charitate humili⸗ tate manſuetudine.que nõ tam ipſum cõ⸗ ſtat inſtituiſſe qᷓ;ᷓdiu et ob hoc penitus nõ eſſe mutãda.decetero reliqua vniuerſa nõ pꝛo fitentibus quidẽ monita tantũ ſeu cõ⸗ ſilia cẽſen da ſunt. nec grauant nõ obſerua ta cũ tamẽ pꝛofitentib in pᷣcepta pᷣuaricã tibus in erimina fiant.ſiue vt veſtra vob reddã vel voluntaria vel facticia.iſtis ne⸗ ceſſaria et tanqᷓ; naturalia non immerito reputent᷑.ita ſane neceſſaria dixerim vt ex eis minime p̃iudicet᷑ neceſſarijs rõnabili⸗ buſq; diſpẽſationib. Sʒ nõ omibus cre⸗ ¹4 — ——eee gita eſt diſpẽſatio niſi his dũtarat q cum apłis dicere pñt Sic nos exiſtimet homo vtmmiſtros xp̃i ⁊ diſpẽſatoꝛes miniſteri⸗ oꝛũ dei. Nouit aũt fidelis ſeruus quẽcon ſtuuit dñs ſupꝛa familiã ſuã ibi tĩ vſur⸗ parediſpẽſationẽ.vñ bonã poſſit hãe recõ penſationẽ. hoc qͥꝙpe querit᷑ int᷑ diſpenſa⸗ toꝛes. vt fideliter qͥs inuen iat᷑. Ea eadem foꝛtaſſe fidelitas a ſubditis nihilominus exigit᷑ in obtẽperan do:q̃ a pꝛepoſitꝰ in di⸗ ſpenſando. Cõſtat igit᷑ ex his qᷓ dicta ſunt nram illã diuiſionẽ integrã eſſe ac ſufficiẽ tem · ſi modo diſtinguant⁊ tꝑa:dũ ſubiertꝭ ſit qͥdeʒ oĩs regularꝰ inſtitutio:qᷓ; tũ dũtaxat ad coꝛꝑales obſeruãtias perti net añ ꝓfeſſionẽ volũtaria:poſt ꝓfeſioneʒ neceſſaria.pᷣlatis ÿo prim volũtaria vt qᷓ iuẽta ab hoie:ꝑtim nctria.vt q̃ fuerit diui nirꝰ inſtituta. Quã obꝛẽ foꝛtaſſis tũc po⸗ tiſſimũ ↄgrua ⁊ luculẽta magꝭ eadẽ diui⸗ ſio appebit:ſi eiꝰ mẽbꝛũ qð dictũ eſt neceſ ſariũ:rurſumĩ tria hec ſubdiuidat᷑ ſtabile inuiolabile incõmutabile.⁊ qͥdẽ ſtabile di xerim:ꝙ ita eſt neceſſariũ.ꝙ nõ cuilibʒ ho minũ iludmutare fas ſit. niſi ſolis diſpẽ ſatoꝛibꝰ miſterioꝛũ dei.i.pꝛepoſitꝭ: vt pᷣbi gra. regule ſctõꝝ baſilij auguſtini bñdicti necn ð autẽtici canones:⁊ ſi q̃ ſunt alia ec⸗ cleſiaſtica ĩſtituta digne auctoꝛitatꝭ:qᷓ qm̃ a ſctis tradita ſunt ſctã ſtabuliter ꝑſeuerãt: nec oĩno cuiuſuis ſubiectoꝝ ea allqͥ modo variare vł mutare ↄcedit᷑. Oð tñ ab hoi⸗ bus:⁊ ꝑ hoies loco et officio illis canoni⸗ ca electiõe ſuccedẽtes:licite intdũ: innoxie q; ꝓcauſis ꝑſonis lorꝭ et tꝑib diſpẽſant᷑: vbl ſane qͥ hec legit:attẽdat me caute dice cere nõ ea poſſe vel ab iſtis leuit ꝓ volũta te mutarufßʒ ex rõne fidelit᷑ diſpẽfari. Ideo aũt hãc ipᷣam diſpẽſationẽ talit᷑ et a talibꝰ recige pñt:q̃ nõ naturalit᷑ nec ꝑſe bona ſunt. Poꝛro inuẽta atz inſtituta fuef̃t:nð ali viuere nõ liceret:ſʒ ꝙ ita mag⸗ tret nec plane ad alið qᷓ; ad lucrũ ⁊ cuſto diã charitatis. Quãdiu qᷓ charitati mili⸗ tãt ĩmobilit᷑.fixa ſũt:mutariq; oĩno ne ab iis qͥdẽ pᷣpoſit ſine offenſa pñt. Ac ſiecõ trario ʒria foꝛtealiqũ charitati viſa fue⸗ nint:his dũtaxat qͥ hoc poſſe videre da tů eſt ⁊ ꝓuidere creditũ eſt nõne iuſtiſſimũ cleliquet: vt q̃ ꝓ charitate inuẽta fuerũt: De pꝛecepto apud pꝛelatos q̃ ex chantate quoq; vbi expedire videt᷑ vel omittant᷑ vel intmittant᷑:vel in aliud foꝛ te cõmodius demutenf᷑. Sicut e regione iniquũ pꝛoculdubio foꝛet ſi ſtatuta pꝛo ſo la charitate cõtra charitatẽ tenerent᷑. Te⸗ nent ðᷓ fixam immobilitatẽ etiaʒ abili neceſſitate ſunt ſed q̃tenus charitati deſeruiũt. Nũqͥd au tẽ hoc ego vel ſolus ſentio vel pᷣmus dico Zin nõ hocip̃m ⁊ papa gelaſiꝰ ſenſit. Ait ſiquidẽ vbi neceſſitas nõ eſt: incõmutabi lia maneãt patrũ ſanctoꝝ decreta:leo quo q; papa inquit:vbi neceſſitas nõ eſt:nullo modo ſanctoꝝ patꝝ inſtituta violent᷑. Et infert. Vbi ergo neceſſitas fuerit ad vtili tatẽ eccłie qui poteſtateʒ hʒ ea diſpẽſet. ex neceſſit ate em̃ fit mutatio legis. Neceſſari um dein de qð immobile noĩiaui id intelli go:qð non ab hoĩe traditũ:ſec diuinitus pꝛomulgatũ:niſi a deo qͥ tradidit mutari oĩno nõ patit᷑:vt exẽpli cauſa. nõ occides. nõ mechaberꝰ nõ furtũ facies ⁊ reliqua il⸗ lius tabule legiſſcita:q̃ ⁊ ſi nullaʒ pꝛoꝛſus humanã diſpenſationẽ admittũt:net cui⸗ qᷓ; hominũ exhꝛs aliqᷓ mõ ſoluere.aut lieu it.aut licebit.D ñs tñ hoꝛuʒ qð voluit qñ voluit ſoluit.ſiue cũ ab hebꝛeis egiptios ſpoliari.ſiue qñ ꝓphetam cũ muliere foꝛni caria miſceri pᷣcepit. Quoꝛũ vtiq; alteruʒ quid niſi graue furti facinꝰ. alterũ.ͥd ni ſi flagitij turpitu do reputaret᷑.ſi non excu ſaſſet᷑ vtrũq; factũ auctoꝛitas imperãtis. Sane vbi ſimilẽ aliqͥd aliquãdo a ſanct? hominibꝰ fuiſſe legit᷑ vſurpationẽ ſcriptu⸗ ra non indicãte. quod deus ita pꝛeceperit. aut eo peccaſſe faciendũ eſt ſicut homĩes⸗ aut certe ſicut ꝓphetas familiare deiconſi lũ cepiſſe. Vnde ⁊ vnñ exẽpluʒ pono.qð occurrit de famſone.qui ſeip̃m vnacũ ho ſtibus oꝓpꝛimens interfecit. Qð vtiq; fa⸗ ctũ ſi defendit᷑ nõ fuiſſe peccatũ.pꝛiuatuʒ habuiſſe conſiliũ indubitant᷑ credendus eſt.⁊ ſi de ſcriptura hoc nõ habeamus. Jam ßo incõmutabilẽ neceſſitatẽ quiq accipi velim equideʒ nil congruentius; ꝙ diuina ita conſtat ⁊ eterna ratiõe firma tum. vt nulla ex cauſa poſſit. vel ab ipſo deo aliquatenꝰ inmutari. Sub hoc gene⸗ re eſt oĩs illa ſermonis dñici in mõte habi ti ſpiritalis traditio.⁊ quicqͥd de dilectio — S etvel dfo glone 0 ſo Te⸗ diz ſunt d au dico Zit tabi dqud mullo n.Et dyni peletg eceſun dintli unius nutan ides, ai⸗ oſus rcui⸗ tli itq piios eſoi uenz üchni non e perits. aſinc ſerip errpen omles, eiconſi no, cũ ho tißf⸗ inat dendus mus. niqi ntius efinna bipſo egen tehabi lecti 5 diat aliqn nõ haberi. Eo ſiquidẽ ĩmobili ter: quo ⁊ naturaliter bona nunq; niſi ino center nunqᷓ; niſi ſalubꝛiter aut imperãtur aut obſeruant᷑: omni tempoꝛe moꝛte con⸗ tempta cuſtodita ſalutem opant᷑. Pꝛimam ergo neceſſitatem ſua cuiq; fa rit in pꝛomittendo voluntas.ſecundã pꝛe cip ientis dei auctoꝛitas.tertiam pꝛecepti dignitas. Differunt autẽ vt iam dictũ eſt quibuſdam ac ſeinuicem gradib tres iſte neceſſitates n on vna om̃es ſequit᷑ immu⸗ tabilitatis firmitas.nam ex pꝛima qͥdem quod efficii:⁊ ſi non eeiee e conſtat: dum ſolis id liceat mutgre pꝛelatis:⁊ hoc non niſi fi men vix mutabile e deli ⁊ pꝛeuida diſpenſatione. Quod ve⸗ ro fit ex ſequenti: que ⁊ maioꝛ iſta eſt: pe⸗ neiam incõmutabile.ſoli quige deo mu⸗ tabile eſſe ſuperius demõſtratum eſt.poꝛ⸗ ro qð de nouiſſima fit tanqᷓ; omniũj maxi ma om̃ino incõmutabile eſt: vtpote qð ne ip̃i quidem deo mutare liberũ eſt. Quod igitur nulli hominũ fas eſt niſi ſolis mu⸗ tare pꝛelatis.dici vix mutabile cõgrue po teſt. quod ſoli cõſtat licere des.dicatur pe⸗ ne ĩimutebile:qð ne ip̃i qͥdẽ penitꝰ ĩimuta⸗ bile nominetur. Quecuʒ ita ſint.vt ad ea redeã: de q́bh potiſſimũ querit᷑.patet ꝙ ex ma ꝗᷓ ꝑte regłaris traditio ſubeſt eius qui pꝛeeſt ⁊ ſi non voluntati:certe diſcretioni. Sed dicitis. Quid ergo relinquit᷑ neceſſi tati. Audite qᷓ;plurimũ. Pꝛimo quidem Ju icquid de ſpiritualib in ip̃a regula tra itum eſt.in manu abbatis:vt ſupꝛa taxa tum eſt:nequaq; relinquitur Deinde reli qua pars que in coꝛpoꝛalib conſtat obſer uantijs ne ipᷣa quidem in eius voluntate poſita eſt: vt eiuſdem deſeruiat voluntati: ſed magis charitati:neq; eĩ abbas ſupꝛa regulã eſt:cui ſemel ⁊ ĩe ſpõtanea ſe pꝛo⸗ feſſione ſubmiſit.⁊ ſi qð negandũ non eſt dei regula charitas regłe ſancti benedicti iure pꝛeponitur. Eſtoꝓm̃.vt interduʒ re⸗ gule littera cedat pꝛo tẽpoꝛe charitatii cuʒ ratio neceſſitatis vel charitatis exegerit. abſit tamen vt hominis cuiuſpiam ſub⸗ Et biſpenſatione. ne.humilitate. mãſuetu dine:teteriſq; vir⸗ tutibus tam in nouo qᷓ; in veteri teftamẽ⸗ to ſpiritualiter obſeruancum contraditur Hec quippe talia ſunt:qᷓ nec licer ner expe datur voluntati Super frattiʒ ſanetrã⸗ greſſiones:non ſuper patrum traditiones conſtituit᷑: qui abbas eligitur: mandatoꝝ cultoꝛ ⁊ vltoꝛ vitioꝛum. Arbitroꝛ nanq; ſanctas ulas obſeruantias prelatoꝝ pꝛu⸗ dentie⁊ fidei creditas.non ſubditas volũñ tati. Hinc eſtꝙ idem legiſlatoꝛ in his que abbati diſpenſanda reliquit.caute nuſ« qᷓ; vt memini voluntatem: ſed aut conſi⸗ erationem aut diſpoſitionem aut pꝛoui⸗ dentiam:aut certe arbitriũ ſed aliquid hu iuſmodi ponit:volens nimirũ pꝛouidum fidumq; diſpenſatoꝛem rationis vbi foꝛ⸗ te diſpenſat ſequi iudicium:non ſue placi⸗ rum voluntatis. Vnde⁊ intimat ei non ſemel ꝙ de omnib iudicijs ſuis redditur? ſit deo rati onem. Lego pꝛofecto in regula hec conſideratio penes abhatem ſit.⁊ hoc vel illud eſſe in pꝛouidentia vel arbitrie ſeu diſpoſitione abbatis. Vt aũt pꝛo ſua voluntatealiquid mutet me ibilegiſſe nõ recol o:quinimo in omnib inquit omnes magiſtram ſequant᷑ regulam.nec ab ea te⸗ mere deuiet᷑ a quoqᷓ;. Ergo nec ab ip̃o ab bate. O mnes inquit magiſtrã ſequantur regulam:nemo ergo ſuã̃ volũtatem. Vbi ſane nec abbatẽ excipi puto Videtis quã tum neceſſitati trihuitur: ſubtrahitur vo⸗ luntati.Qnidetiam: nonne regularꝭ ip̃a pꝛofeſſio.qua ſe iu nioꝛ ſuhdit ſponte pᷣoꝛi eque alligat ⁊ pꝛioꝛem. Cõmunis equidẽ paeti pari reoꝛ vtrunq; neceſſitate teneri fi eriq; duos per vnius ſponſionem alteru⸗ trum debitoꝛes:fidelis cure vnũ alteꝝ hu milis obedientie. Quid nam igitur iã vo luntati relinquitur:vbi ⁊ pꝛelatus debiti neceſſitate tenetur. Sed? de hoc item nõ parum pꝛelati pꝛeſcribit᷑ voluntati:ꝙ is q profitetur. ſpondet quidem obedientiam non tamen omnimodam: ſed determinas te ſchm regulam: nec aliam qᷓ; ſancti bene dicti: vt opoꝛteat eum qu i pꝛeeſt nõ frena ſue laxare voluntati ſuper ſubditos:ſʒ pꝛe fixam ex regula ſibi ſcire mẽſuram:et fic de mum ſua imperia moderari circa id ſoluʒ quod rectum eſſe conſtiterit nec quodlibet rectũ:ſed ß tñ: qð pᷣdictꝰ pt iſtituit: aut cer te qð ſit m qð inſtituit. Sic ſe qͥpehʒꝓ felſio. Pꝛomitto non quideʒ regulam:ſed obedientiam ſchm regulam ſaucti benedi ð nõ ſit ᷣm regulaʒ. aut eriã quod nõ ſit 3 iſta iuſtitura. verbi cauſa baſili augu⸗ ſtini paconij Vuenã ihĩ qᷓůẽſõ in hac re neceſſitas ſninet obſequendi:foluʒ quip⸗ pe id a me poſſe exigi arbitro? qð pꝛomiſi. Videtis ergo iam obedientie limites.q́ð requiritis:ſi modus eſt obeditionis tenoꝛ pꝛofelionis:nec ſe valet extẽdere poteſtas imperantis:niſi quatenus attigerit votuũ pfitentis:pꝛofecto citra ⁊ vltra necnõ etiã cõtra:qͥd aliud qᷓ; obediẽtie limites quoſ? dam cenſuerim.⁊ his ſuis terminis virtu tem eandem circũcludi. Quãobꝛem qui⸗ buſq; pꝛofeſſus in quouis genere ſalutife re vite nec vltra obedientie leges cogẽdus nec citra eſt inhibendus qᷓ; ſua ip̃ius vide tur complecti pꝛofeſſio: quãtominꝰ cõtra Is ergo qui inedtus eſt vite modus pꝛe⸗ fixus: voto pꝛofeſſione firmatꝰ tanq; lig⸗ num:qð erat in medio paradiſi ſolus ſine dubio legi erit ſubiectus:obnoxius iuſfio⸗ ni:ergo pꝛelati iuſſio vel ꝓhibirio non pꝛe tereat term inos ꝓfeſſionis. Nec vltra extẽ di poteſt:nec cõtrahi citra. Nil me pᷣlatus pꝛohibeat hoꝝ que pꝛomiſi: nec plus exi⸗ gat quam pꝛomiſi.lota mea nec augeat ine mea voluntate: nec minuat ſine certa neceſſitate Necelſitas q̃ðĩpe nõ haber le gem⁊ db hoc excuſat diſpenſationẽ Vo⸗ luntas pᷣo quia ſola meretur retributionẽ eti ſola non imerito graduʒ altioꝛẽ vſur⸗ pat. Zlioquin ⁊ abſq; neceſſitate remiſſio Voti non diſpẽſatio:ſʒ pᷣuaricatio eſt ⁊ re⸗ itrictio 3 voluntatẽ murmur eſt nõ ꝓfectꝰ Ponant ᷓp̃poſiti metã obedientie lubie⸗ ctoꝛum ⁊ votꝭ labioꝝ ip̃oꝝ nõ ſuoꝝ deſi⸗ derioꝛummonẽtes eos:nõ cogẽtes adcel⸗ ſioꝛa.condeſcendentes eis cũ neceſſe fuerit ad remiſſioꝛa nõ cadentes cũ eis. Ceterũ ſubiertus huiuſcemodi obedientiã qᷓ̃ voti finibo cohibet᷑ nouerit imꝑfectam. Nãꝑ⸗ fecta obedientia jegemneſtit termintsnð artatur:neq; contenta anguſtqs ꝓfeſiõis largiori volũtate fert᷑ ĩ latitudinẽ charita tis ⁊ ad om̃e qð iniungit᷑ ſpõtanea vigoꝛe liberalis alacriſq; animi.modũ non conſi derans in infinitãlibertatẽ extendit᷑. Het ¶e Pꝛecepto eti nen ergo fin voluntatẽp̃poſiti. Pꝛoin de ſi pꝛofeſſio 5m illam regulã abbas me us mihi aliud foꝛte imponere tentauerit: di cupiditate: alteꝝ po necef eſt illa de qua ſignificant᷑ aplis petrꝰ:ca⸗ ſtificantes inquit coꝛda vñ̃a in obediẽtia charitatis.puicre ipᷣam ꝑ hot ſequeſtrans ab illa inerti ⁊ ſeruili obediẽtia qͥdammõ nec charitati pꝛompta ſed obnoxia neceſſi tati. Mec iuſti illiꝰ cui lex poſita nõ ẽꝓpᷣa ẽnð qð kille: ꝑfectꝰdẽat viuere ſine lege:ſʒ qꝛ ñ ſit ſub lege mime qͥꝓpe ↄtẽtꝰ voto ſue cuiuſcũq; ꝓfeſſiõis quã ſupꝑat aĩdeuotiõe q;q; nec iſtam regula ip̃a tacuerit vbi mo net. ſi fratri ĩpoſſibilia iniungunt᷑:vt cõfi dens de adiutoꝛio dei ohediat ex charita⸗ te. In eadem deniq; regula tertiꝰhumili⸗ tatis deſcribit᷑ gradus? vt om̃i obediẽtis monachus ſe ſubdat maioꝛi. Picens qͥp peoĩno nõ vult in obediendo mẽſura eſſe contentos ꝓfeſſionis nð attẽdere pꝛomiſ⸗ ſi debitũ:nõ de pãcto ſumere modũ: ſʒ trã ſire alacriter eti votũ ⁊ obedire in om̃iby Eſt ſane quiduʒ obedientie limes ßᷣmtp̃s ipᷣa rgis extremitas:vt his fit terminꝰobe dientie qui ⁊ vite. Hũc nob maxime vni⸗ geniti comendat exemplũ qͥ factꝰ eſt patri obediens vſq; ad moꝛtẽ. Mec ᷓ quotiens interrũpit᷑:inobediẽtia dicit:⁊ pctĩ ⁊ trã greſſio feu p̃ᷣuaricatio. Sed intereſt ſane qᷓ cauſa quoaffectutqᷓ intentione: quo pᷣcipi — pᷣcepto malũ hoc comitatur. Equide nullã pꝛoꝛſus ino bedientiã dico paruiducendã:nõ tñ oẽm pari eſtimandã picko. Em̃uero mõdatũ dei eſt nõ occides Fac; duos homicidas ⁊ vnũ q̃dẽ ſpoliã⸗ pid fitate ſeſe de⸗ fen dẽdi facinꝰppetraſſe. An non hic ſatis euidenter inter lepꝛam ⁊ lepꝛõ cauſa ſepa⸗ ret:faciens vtiq; diſparẽ valde culpã vni us eiuſdẽq; trãſgreſſiõis. Quid ÿo:ſi hůc ſubita ira:illũ ſtudioſa malicia aut vetus odiũ foete ad idẽſcelus impulerit. Nũqͥd nã ſił penſandũ erit iudicio:qð tã diſſimi li artũ ↄſtabit affectu. Nil deinde inceſtiꝰ obſceniuſue qᷓ; illas filias loth paternum vſurpaſſe cõcubitũ:⁊ tamen qͥs nõ videat quantũ euacuerit aut attenuauerit turpis nefandiq; flagitij reatũ: pietas intentiõis ⁊ intentio pietatis. Jã po de illo qͥ pᷣcepit ⁊ itẽ de eo qð pᷣcipi᷑ꝰhuiuſcemõi aduerten da erit ᷣm rõnem diſtinetio vt cuius inter pᷣceptoꝛes reuerentioꝛ nobis im inebit au⸗ ctolitas: eius grauioꝛ foꝛmidet᷑ offenſio: we ditng trans mmõ leceſſi epßa Feß o ſue otiõe imo tcöfi zrita mili edütiz us% ra eſe Nonſt ehni omlly ntÿ̃s wobe vn⸗ parn lens irif wä ch tar. i dice mndi ecrides olli⸗ ſeſe de⸗ icſalis aſepa⸗ vã yni hüt vetus dd Mimi nect emum vident urpls nnös hepit berten inter it au⸗ lio: c maioꝛis cuiuſc mandati tranſgreſſio damnabilioꝛ extunet. Meliꝰ ſiquidẽ obe dire eſt deo qᷓ; hoi ⁊ ip̃is meliꝰ magiſtre qᷓ; cõdiſcipulis. Porꝛo in magiſtris meli us niis q; extraneis. Quibꝰ aũt meliꝰcõ⸗ ſtat obedire:ipſis ꝓculdubio ⁊ nõ obedire deteſtabilius eſt. Et de mãdatꝭ ſimiliter. Waioꝛib qppe maioꝛ. minoꝛib minoꝛ opa nr̃a ⁊ cura debetur.de quoꝝ etiã con⸗ temptu iuxta eandẽ conſiderationẽ graui ꝛ.leuioꝛue offenſa ↄtrahit᷑. Poꝛro maio ra minoꝛaq; mandãta dixerim ᷣm ꝙ ma⸗ gis minuſue velle conſtiterit ipm quipᷣci⸗ pit ſiue hoĩem ſiue deũ. Eſt vᷣbi gr̃a man⸗ datum nõ furaberꝭ ⁊ eſt mandatũ om̃ipe⸗ tentite da:vtrũq; quidẽ magnũ qm̃ vtrũ q; diuinũ ſed de nõ furando maiꝰ. Quis em̃ neſciat equiſſimo deo nõ eque diſplice re tenaces. atq; fures ⁊ quia de duob mat᷑ plus velit nos tenere noſtra qᷓ; tollere alie naꝛ⁊ ita minus peccare qͥ nõ tribuit ſua qᷓ; q nõ ſua furat᷑. Sed in mãdatis hominũ rara equalitas inuenit᷑.cũ pꝛo varijs neceſ ſitatibus vel vtilitatibꝰ agendoꝝ iniun⸗ gentiuzʒ affectio variet quodq; putauerint rectius vel cõmddius: boc amplius cupi⸗ ant ⁊ exigãt obſernari.tam ergo qualitas pᷣceptoꝝ qᷓ; auctoꝛitas pꝛecipientiũ ⁊ obe⸗ dientie pꝛefigit metam ⁊ inobedientie ter minat culpã:quãdo vt dictũ eſt in pᷣlatis qbuſq; grauioꝛis auctoꝛitatis:⁊ eoꝝ man datis quibuſq; maioꝛis vtilitatis: qͥ dili⸗ gentie? debet᷑ obſequendi cura:ed ⁊ culpa grauioꝛ?ncurrit᷑ de ↄtemptu His itaq; di ſtinctiõib anima du erſis ⁊ obediẽtie ino⸗ dus:⁊ põdus inobedientie facile reperit᷑: Bis gradibꝰ nõ ſolũ inter diem ⁊ notctem hoc eſt bonum obedientie: ⁊ inobedientie malũ diſcernit᷑.ſed etiã inter diem ⁊ diem: itemq; int᷑ noctẽ ⁊ noctẽ inter bonũ videli cet ⁊ melius inter malũ ⁊ peius. Bonus qdem obedientie gradus eſt ſi iuxta mg̃i nÿ̃i ſnĩam ꝓpter metũ gehenne ſeu pꝛopter ꝓfeſſionem ſanctam quam ꝓfeſſus eſt.qͥſ⸗ piam obedierit. melioꝛ tamen cum ex dei amoꝛe obeditur. Iila quippe obedientia neceſſitatis eit:ills charitatis. Illum autẽ optimũ dixerim obediẽtie gradũ cum eo animo iniuncum opus recipit᷑:quo ⁊ p̃ci⸗ pitur. Cum eĩ æ voluntate iubẽtis pen⸗ Ei diſpenſatione. det intentio exequentis: fit: vtnecmaius minoꝛibuſ nec minus maioꝛibus confuſe vt aſſolet ad implendum qð iniungit᷑ ſub iecti ſtudium impendatur. Sedmoderã⸗ te animo queq; pꝛo ſue dignitatis imꝑio modum ſciat vtrobiq; ſeruare tam in ob⸗ ſeruando videlicet iuſſa qᷓ; in cauẽdo pꝛo⸗ hibita:non ꝙ vel minimũ hoꝛum que iu bentur contemnen dũ putetꝛetſitamen mi⸗ nimũ quod minimũ eſtreputet. ſed nimi⸗ num ex comparatione maloꝛũ.nouit ver? pumiiiſq; obediens ⁊ minima non cõtem nere ⁊ maxime curare que maxima ſũt.in timo quodaʒ denott ſinceriq; animi ſapo re diſcernens quibus de mandatis ei qui pꝛeeſt: ſuis quoqãmodo factis reſpõdeat cum ꝓpheta. Tu mandaſti man data tua cuſtodiri nimis. Vbiqꝛ non dicit vniuer ſaliter omnia illa tantum opoꝛtet intelligi que quoniam non ſinegrandi culpa qua⸗ cunq; occaſione violantur: ideo non ſine graui pena quomodocunq; violata dam nantur. vtputa non ocrides:⁊ ſi huiuſmo di ſunt quoꝝ nunqᷓ; poteſt eſſe ohſeruãtia iniuſta vel mala.nunqᷓ; bona licit auetrãl greſſio diſpen ſatõe dũtaxat humana. Ce tera qᷓ a pᷣpoſitis diſpenſationẽ admittunt qꝛ leuioꝛi cenſura negiecta puniunt᷑: leuio ra dicunt᷑. Ex his vᷣbi g̃a dico eſſe vł riſũ iterdictũ:vel indictũ ſilentiũ Hec ſiqͥdeʒ ſi ð mandatũ nõ venũt:nec pᷣcepta ſt. Ac cedente mãdato ſi quo minꝰ obſeruantur in pctm̃ reputant᷑ nõ tñ in crimen:ita ſane ſi ꝑſubreptionem aut obliuonem:nõ aũt ꝑ ↄtemptum hoꝝ tranſgreſſio contigerit. Wedia quipe ſunt e quibꝰ illa videlicet ↄſtituunt᷑: que vos facticia nominatꝰ. lon ge vtiq; diſparem a naturalibꝰ:quantum in ip̃is eſt gerentia neceſſitatem:cũ tamen nec ſine offen ſa negligi nec contemniſine crimine vel ip̃a queant iniũcta ab his dũ taxat:quibus pꝛopꝛie dicitur. qui vos au dit me audit ⁊ qui vos ſpernit me ſpernit Licet nanq; ip̃a per ſe iniuncti oꝑis qua tas innoxia ſit: adiunete tamen aucto⸗ ritatis pondus obnoxium mandato trãſ greſſumq; peccato noxium facit. non ma⸗ gno tamen ſi contemptus defuerit. Mec ergo generalis ⁊ cõmunis regula ſit. Vni verſotum que per ſe qut pꝛopter ſe nec bo⸗ ————— na nec mala ſunt aut diuina inſtitutione: aut pꝛopꝛia cuiuſqᷓ; pꝛofeſſione ni ũt vt nõ iuſſa qͥdẽ licite vtrũlibʒ.vt admittã tur vel omittant᷑:iuſſa yo ſine culpa nõ ne gligantur: ſine crimine non contemnãtur Vbiq; em̃ ⁊ culpabilis neglectus ⁊ con⸗ temptus damnabilis eſt. Differunt auteʒ ꝙ neglectus quideʒ languoꝛ inertie eſt:cõ⸗ temptus vero ſuperbie tumoꝛ. Poꝛro con temptus in omni ſpecie man datoꝛũ pari pondere grauis ⁊ cõmuniter damnabilis eſt. negiectus autẽ in fixis grauioꝛ:tollera bilioꝛ in mobilibꝰ mandatis. Siquidem adulterium quocũq; modo:quocũq; per⸗ petres animo:turpe flagitinm eſt ac crimi nale peccatum.cum tamen leue verbum in tempge vel loco ſilentij foꝛte ꝑ obliuionem ſubreptum riſuſue per impetum magꝭ ex⸗ cuſſus qᷓ; pᷣſumptus contra pꝛeceptũ quod vtiq; animi negligentis aut diſſoluti ſpi⸗ ritus indicium eſt.eo facilime veniaʒ pꝛo mereatur:quo vix vel peccatuʒ reputatur. Quid cũ ſcienter ⁊ ex deliberatione in ver ba ocioſa ſilentio licet non indicto lingua laxatur. Nunquid hec tamen neget quiſpi am vſurpari contra regulã veritatis. Vn de nimirum ⁊ ratio exigenda eſt in futuro iudicio iudice ip̃o terrifice ad modum cõ⸗ minante.quia de omni verbo ocioſo red⸗ dent homines rationẽ in die iudicij. Heu nohis que nõ poterit reddi Igxio de ocio⸗ o. Alioqᷓũin dcðſüm non eſt ſindn dmni no ratione vacuũ eſt.⁊ tamen quiſ neſciat vnũ detractionis verbũ quantum ⁊ ĩnu⸗ meris talib id eſt ocioſis pꝛeponderet ad delictum meritũq; damnationis. Quid ita. Videlicet quia diſcretio eſt in mãda⸗ tis conſequenter ⁊ in culpis: vt ſicutdixe⸗ ram maioꝛuʒ grauioꝛ.leuioꝛq; minoꝛum cenſeatur tranſgreſſio mandatoꝝ. Sʒ mã datum non ita. Siue eĩ deus ſiue homo vicarius dei mandatũ quodcunq; tradi⸗ derit pari pꝛofecto obſequendum eſt cura pari reuerentia deferenduʒ. vbitamẽ deo contraria non pꝛecipit homo. Quod ſi cõ tigerit:pergendũ iñdubitanter conſulo in petri ſentẽtiam:quia odedire opoꝛtet deo magis qᷓ; hominib. Aut em̃ hoc reſpon⸗ den duʒ cum apoſtolis aut/ cum ꝓhariſeis dimini mandatũ dei pꝛopter tradiditòs veſtras. Si aũt dolet ſe contemni magi⸗ ſter homo pꝛe illo qui docet hominẽ ſcien⸗ certe audiendum. Quare ⁊ vos tranſgre⸗ tiam conſoletur illa quã ⁊ vos poſuiſtis. ſamuelis ſnĩa qua iter lepꝛã ⁊ lepꝛã videt᷑ diſcernere ſic. Si peccauerit virin virum pꝛopicius ei poterit eiſe deus. Si autẽ in deũ peccauerit quis oꝛabit ꝓ eo. Ego igi⸗ tur ſi me hoc angi articulo lentiam vt aut deũ aut hominem offen dere neceſſe ſit: de um potius libenter eligo non offendere.⁊ quidem tutius iuſtiuſq; Habeo nempe ex pꝛeſenti ꝓphetie capitu lo de homis leſiõe meam conſolationẽ.dei ſulicʒ ꝓpiciationẽ Ceterum deo offenſo quis oꝛabit pꝛo me Si ad hominẽ cõfugero.id quidẽſcriptu⸗ ra non conſulit:quinimo maledictus ho⸗ mo ait quiſpem ponit in homine. Weri⸗ ro pꝛoinde:ſi aũt in deum peccauerit etiaʒ ſi ſubintelligit pꝛopter hominẽ: quis inqͥt oꝛabit pꝛo eo. Neuter equidem. Nam ⁊2 quo offendit᷑:eque vtriuſq; oꝛatio execran da decernitur apud ß m qui offenct᷑: hoc eſt apud deum. Talis ergo requirendus eſt ad oꝛandum:qui ſit ydoneus ad placã dum. Poꝛro culpa ſi P eſt q homo offen ditur:cum ei non obediaut multum exte nuat:aut penitus annullat cauſa melioꝛ. Quapꝛopter cum dicit᷑. ſi peccauerit virĩ virum ſubau diendũ eſtꝓpter deũ:ꝙ nul⸗ latenus leſio cuiuſcunq; pꝛoximi:ne dum pꝛelati excuſat a culpa: ſi ſolus defuerit in cauſa deus. Alioquin paulo contradicit: qui ait. Sic em̃ in fratrẽ peccantes ĩ xpᷣm peccatis. nam de pꝛepoſitis certuʒ tenemꝰ ip̃ius veritatis teſtimoniũ ſic loquẽtis ad ipos. Qui vos ſpernit me ſpernit. Sed ⁊ de quolibet fratre nolite ait contẽnere vnũ ex his puſilt⁊ qͥ ſcãdaliʒauerit vnũ ex his puſilłqð ſeqͥt uerterat deꝰ a nob. Sz nõ oim̃ ſcãdala eq̃ ſrlãce pẽſanda. Alit᷑ nãq; accipiẽda ſt᷑ ſcã dala puſilioꝝ ⁊ alit᷑ phari ſeoꝝ de qͥby aplłlis timẽtibꝰ ⁊ intimãtibꝰ ꝙ ſcandaliʒati eſſent in fermone Fitatis:re⸗ ſponſum eſt:ſinite illos:ceci ſunt du.ce. I loꝛum qͥppe ſcandalum de ignoꝛãtia iſto⸗ rum de malicia deſcendit. lli ſcandali⸗ ner qꝛ veritatẽ neſciũt: iſti qꝛ oderũt Añ⁊ puſilios illos arbitroꝛ appellari qð volũtatꝭ qͥdẽ bone:ſʒ nõ magne ſcie exiſtẽ⸗ diditi imagi neſcen⸗ us, zvicet vimm dutẽin bo ig⸗ vtaut lir de idere npig slde cuioni thiome ſenptu⸗ ctus ho⸗ „Woi nteriz us nqt n un ithoc endus dplci oe umep mid⸗ ert viri örg wl⸗ unedun eferitin mod es in twem väts a4 Sedt tes ʒelum det hẽant ſed non ᷣm ſcientiam Talium ſcandala curam non iram ꝓuo⸗ care ſolent ſpiritualiũ dumtarat viroꝛuʒ paulo ita docẽte. Vos q ſpũales eſtis hu iuſmodi inſtruite in ſpũ lenitatis. Indig num ſiqu idem eſt valde humanã eos me reri indignationem:qui diuinã tam faci⸗ le cõſequunt᷑ miſerationẽ. Nam hi quoq; qͥ dñm crucifixerũt: magni qͥdem pctõꝛes ſed puſilli eſtimatoꝛes:⁊ ſi exꝝ vno irã nun quid tamẽ ex altero veniã meruerũt. Iea ti ſiquidẽ fuiſſent:ſi iuxta vbũ dñi in ipſo ſcandaliſati non eſſent. Nunc pᷣo quid ni⸗ ſi miſeri. Sed tamẽ? miſerandi. Pꝛobat hoc pia illa in cruce patientis:ſed nihilo⸗ minus compatientis ſupplicatio. Pater inqͥt ignoſce illis:⁊ quaſi quereret᷑ induigẽ tie ratio in tam hoꝛrendo facinoꝛe:ſeqͥtur quia n.q.f. Ac ſi diceret. Eo digni venia quo ⁊ puſilli ſcientia ſunt. Ideo ignoſce il lis:qꝛ non agnoſcoꝛ ab iilis. Si em̃ ↄgno uiſſent nunqᷓ; dñtn.g.c. Sunt qͥbh nõ ita ignoſco:quos vłiq; nõ ignoꝛo ⁊ vidiſſe et odiſſe.⁊ me⁊p.m. Pꝛo hmõ puſillo ĩ ſci⸗ entia terrens paulꝰ eum qui cum habeat ſcientiã neſcit tamẽ condeſcẽdere in firmio ribus ⁊ peribit inquit in tua ſcientia frat᷑ pꝛd quo chꝛiſtus moꝛtuus eſt. Quod ſitã topere cauen da ſunt ſcan dala paruuloꝛuʒ quanto amplius pꝛelatoꝝ: quos ſibi deꝰ equare quodãmodo in vtraq; parte dig⸗ natus ſibimet imputat illoꝝ ⁊ reuerentiaʒ ⁊ contemptum: ſpecialiter conteſtans eis qͥ vo mea.⁊qutv.ſemꝑ m.ſemper. An non deniq; hocip̃m ⁊ regula nf̃a perhibet vbi ait obedientia:q̃ maioꝛiby pꝛebet᷑:deo exhibetur. Quamo bꝛem qͥcquid vice dei pꝛecipit homo:qð non ſit tamen certũ di⸗ ſplicere deo haud ſecus om̃ino accipiendũ eſt:qᷓ; ſi pꝛecipiat deus. Quid em̃ intereſt vtrumꝑ ſe:an ꝑ ſuos miniſtros ſiue homi nes ſiue angelos hoibhinoteſcat ſuũ pla⸗ citum deus. Sʒ homines inq;s facile falli in dei volũtate de rebꝰ dubis ꝑcipiendo: ⁊ in pᷣcipiendo fallere poſſunt. Sed quid hoc retert tua qui cõſcius non es pᷣſertim cũ teneas de ſcripturis: qꝛ labia ſacerdotꝰ cuſto diũt ſciam:⁊ legem ex oꝛe eius requi runt:quia angelꝰdñt exercituũ eſt. Requi⸗ mnt dixerim legẽ: non quã vel autentica Et diſpenſatione. vlla ſcriptura tradiderit: vel ratio manife ſta ꝓbauerit. de eiuſm odi quippe nec pꝛece ptoꝛ expectandus:necꝓphibito? auſcultan dus eſt. Sʒ qð ita latẽre aut obſcuruʒ eſſe cognoſcit: vt in dubiũ venire poſſit vtruʒ nam deus:ſic aut aliter foꝛte velit:ſi nõ de labijs cuſtodientib ſciam,⁊ ex oꝛe angeli dñi exercituũ certũ reddat᷑. A quo deniq; diuina potius cõſilia requirunt᷑qᷓ; ab illo cui credita eſt diſpenſatio miniſterioꝝ dei Ip̃m ꝓinde quẽ deo habemꝰ tanq; deů in his que aperte nõ ſunt contra deũ audi re debemus. nee ſane cõtraria loqͥmur ſan cto ꝓphete ſamueli:quaſiĩ hac ꝑte duunã hominib tribuentes auctoꝛitatẽ:cum ille in ſupꝛa memoꝛato caplo plane diſcerne⸗ re inter vtrunq; videat᷑. Siquidem quod nos aſſerimuſ de dubijs hocille negat de maniſeſtis:vt cum ait. ſi peccauerit vir in virum ſubaudiat᷑ꝓpter deum cui aꝑte con traria hoĩes hoĩby frequenter n pꝛe ſumunt. Sed hinc vos ſumẽtes materiã ſiue occaſionẽ argumentandi aſſeritꝰ. Si hoc conſtiterit:vt iuſſa quelibet hominnʒ vt iſtituta diuine auctoꝛitatis põdere eſti⸗ manda ſint.hoĩem ſub ho mie aut vix ⁊ ne re poſſe ſaluari cũ in tanto ꝑplo man⸗ atoꝝque pᷣlati etiã ꝑ incuriã ſepe pꝛeci⸗ piunt interdum nõ p̃ᷣuaricari aut difficile admodũ aut oĩno impoſſibile videat᷑ Et quidem nõ nego difficultatẽ tãte ineſſe ꝑ⸗ kectioni.ſed cũ ip̃a coꝛde impꝑfecto pᷣſumit᷑ Poꝛro imperfecti coꝛdis ⁊ ĩfirme pꝛoꝛſus voluntatis in dicium eſt.ſtatuta ſeni oꝛuʒ ſtudioſius diſcutere. herere ad ſingła que iniũgunt᷑: exigere de quibuſq; rationem ⁊ male ſuſpicari de om̃i p̃cepto:cuiꝰcauſa la tuerit: nec vnq; libẽter obedire:niſi cũ au⸗ diretigerit qð foꝛte libuerit:aut qðᷣ ð alit᷑ licere ſeu expedire monſtrauerit vel aperta ratio vei indubitata auctoꝛitas. Delica⸗ ta ſatis ĩmo nimis moleſta eſt huiuſcemo di obedientia. Non plane hec illa eſt.que ex regula tradit᷑ obedientia ſine moꝛa. Oi ſputare pꝛofecto hoc eſt in faſtu coꝛdis:nõ in auditu auris obedire. Iſtiuſm odiergo carn alem aĩam non modo pꝛemi:ſed etiã opꝛimi pondere pᷣſumpte ꝑfectiõis neceſ⸗ ſeeſt:qꝛ nð poteſt poꝛtare caro ifirma.qð ſolus ſpũs pꝛomptus experit᷑ iugũeſſe ſua ² ue ⁊ onus leue.chꝛiſti quippe iuguʒ ⁊ onꝰ eſt.⁊ oĩno im poꝛtabile niũ xp̃i ſpũ. Hinc itaq; ſi dicitis legeʒ regule ſubintraſſe:vt abundaret delictũ.verum dicitis.teternʒ culpa hec nõ eſt date legis aut dantꝰ legeʒ ſed impꝛouide ꝓfitentis ⁊ impie pᷣuaricã⸗ tis. WMandatũ qͥdem ſetm̃ ⁊ iuſtũ: ſed tu tenes te eſſe carnakem venũdatũ ſub pctõ. Veꝝ h ante ꝓuidiſſe debueras: quo turr? huus euan gelice non pᷣus iaceres funda⸗ menta: qᷓ; ſedens computares ſi haberes ſumptus ad ꝑficiendũ. Nũc aũt qͥd reſtat niſi aut coꝛrept? obedias ſenioꝛib aut cõ fuſus audias ab illuſoꝛib. hic homo ce⸗ pit edificare.non potuit cõſũare. Sʒ foꝛ⸗ ſan dicitis. Ergo ne ita ꝑfectus quiſpiam inuenit᷑.cin non vel minimũ aliquid inter dum ſubripiat detam multis ac minutis que paſim vel a negligẽtibꝰ pꝛepoſitꝰ im⸗ perantur minme quidẽ cuiq; hoc ego de⸗ derim:cum ip̃i qu oq; deſe fateant᷑ apoſto li. In multis offen dimus om̃es:⁊ ſi dixe⸗ rimus quia peccatũ nõ habemꝰ: ipſinos ſeducimus. Sed non cõtinuo: vt aliquid pꝛeterimus:perimus: pꝛeſertim cum nos ſcriptura conſoletur.ſi quis peccauerit in⸗ quiens aduocatũ habemus ieſum chꝛiſtũ iuſtum:⁊ ipᷣe eſtꝓpiciatio ꝓ peccatꝰ noſtris Deniq; ꝓpheta de ip̃o teſtat:ꝙꝓ tranſgreſ foꝛibus rogauerit vt non perirent. Vbi ſa ne notandũ ꝙ ⁊ ſi ꝓ trãſgreſſoꝛiꝰ nð tñ. ꝓ cõtẽptoꝛib legit᷑ ſupplicaſſe. Veꝝ ili quõ perire poffunt pꝛo quibus ſaluatoꝛ rogat nepereät. Quambꝛem non video curita omnem inobedientiã ⁊ trãſgreſſionem vł minoꝝ quoꝛumlibet mandatoꝝ exaggerã ãm putaueritis:vt exclamaretꝰ. Qð er⸗ go iam monacho poterit veniale peccatũ effe vel leue:cuius vniuerſe actioni crimen inſidiatur inobedientie. Sed hoc tamẽ vi delicet conſtare creditis:ꝙ pꝛelatoꝝ iuſſio nibus tm̃ tribuendum aſſeritur: quantuʒ i diuinuus traderentur Quaſi vo er ip⸗ aeuangelica pꝛecepta non multum inter ſe diſcrepent ⁊ merito obſeruationis ⁊ trãf greſſionis periculo.ceterum ſicut nõ om̃ia nius eſſe conſtat vel neceſſitatis vel vti⸗ tatis vel dignitatis.ſic non vna de om⸗ nium tranſgreſſione feitur ſentẽtia:nec pa ria manẽt diſcrimina ob diſpares culpas De Pꝛecepto Poꝛro nec pari culpa negliguntur:que nõ pati cura pꝛecipiũtur: nec pari pꝛoinde pe na puniuntur. Ecce en im euangelium tã flagitium crapule qᷓ; foꝛnicationis turpi⸗ tudinem damnat. Vcrum quis magis non hoꝛreat e duobv malis turpitudine fe dati qᷓ; cibo exſaturari nonne deinq; veri tas in euãgelio ſub nominiby trabis:⁊ fe⸗ ſtuce graues leueſq; deſcripſit inobediẽtie culpas. Nonne p̃a diſputante ĩmo diffi⸗ niente gradatim nobis diſtinguitur que cuiq; reatui pena debeat᷑.dũ aliũ iudicio. alium concilio: alium ⁊ gehẽna reum eſſe pꝛoteſtetur. Que nam ergo ↄſequendi ne ceſſitas co git vt fimgfis diuina detur in ſuis pᷣceptis auctoꝛitas nullũ ideo iã mo nacho leue aut veniale peccatum inueniri poſſe putetur:⁊ ꝙ eius vniuerſe actioni cri men inſidietur inobedientie. Eſto ſit cris men:cui penalis illa gehenna vel gehẽna lis pena aſſignat᷑ quale queſo illud diffini mꝰeſſe crimẽ:qð veritate iudiuce reum tan⸗ tum facit iudicio. Nec tamẽ diffitebimur elſe reatum.qð vel hactenus reum ſtatuit qð ſi reatum ⁊ pctĩ. Poꝛro omne peccas⸗ tum cõtra dei m an datũ pᷣſumit᷑. Qð aũt contra mandatũ pᷣſumit᷑ in obedientia di citur. Hint colligitur qð iraſci fratri:et in obedientia ſit ⁊ crimen nõ ſit en vnñ inuẽ tum eſt monacho leueac veniale percatũ: 5 non humani: ſed diuini mandati atuat tranſgreſſoꝛem. In hoc genere fũt tranſgreſſionis nonnulla ſtultiloquia ſeu vanioqu ⁊ queq; ocioſe dicta. facta ⁊ co Muiuſmõi ein nũqᷓ; niſi cõtra mã atum ⁊ dei mandatum vfurpant᷑. Pec⸗ cata quippe ſunt ⁊ deus pꝛohibet om̃e pec catum ⁊tamen venialia nõ criminalia re⸗ putant᷑ excepto cũ ꝑↄtemptũ ptunt᷑ĩ vſñũ ⁊ ↄſuetudinẽ ⁊ tunc nõ peccati ſpẽs: ſʒ pec cantis intentio penſat᷑. Elatio qͥppe ↄtem nentis atq; impinitentis obſtinatio ĩ mi nimis qͥ;; mãdatis cuipã facit nð minimã ⁊uertit in crimen grauis rebelliõis ner⸗ uũ ſatis leuem ſimplic trãſgreſſõis. De⸗ niq; in qͥ ino bedientie crimen abſe; dubio fit apð ſamuelẽ aduertite. Quaſi inqͥt pec catum arolãdi eſt repugnare ⁊q.ſ.v.n.a. Non git nõ acqᷓeſcere ſʒ nolle acqeſcere: vt nõ iuſſionib ſimplex ip̃a trãſgrelio:ſz vo ——— en lhdepe lumti tupt⸗ magis ine fe vci ſe⸗ diqe difs vque dco. meſſe ndine eurin dlämo meniri onlen n bch vfn an⸗ mur dtut ecca 5ait dadi Uin üinui etti. ndnti nereſüt iaſ co mmi Per⸗ pep late⸗ ivſi ßpet bimi inimd is ner⸗ .De⸗ dubo tpe „hd⸗ evt Bv0 luntatis ſupba cõtentio. ſcelus vdolatrie reputetur.nõ eſt ei idipᷣm nolle obedire⁊ non obedire.· Hoc quippe interdũ erroꝛis eſt nõnunqᷓ; infirmitatꝰ. Illð po aut ddi⸗ oſe ꝑtinacie aut cõtumacie nõ fiende: qð ⁊ ipᷣm repugnare eſt ⁊ rcſiſtere ſpirituiſctõ.⁊ ſi ad moꝛteʒ vſq; blaſphemia eſt non remittenda.ſiue in hoc ſeculo ſiue in futuro. Nõ ꝗᷓ qualiſcũq; mandatip̃teri tio criminalẽ facit inobediẽtiã:ſʒ repure ſed noile obedire Ceteꝝ quanti abſq; peſſima⁊ rebelli voluntate non obediunt Quomõ itaq; monacho crimen inſidiat᷑ inobedientie:ſi totiens ſine crimine tranſ gredit᷑. quotiens in trangreſſiene defuerit huiuſcemõi recalcitrans ⁊ cõtentioſa vo⸗ luntas. Fruſtra aũt ↄ parant quidã vt di citis quaſtibet inobedientias antiq; illiq̃ facta eſt in ꝑadiſo que nimiꝝ valuit.nõ ſo lum obligare ꝑſons:ſed ⁊ vitiare naturam Arbitroꝛ tamẽ ⁊ ipſaʒ pᷣmã grauſſimãq; puaricationẽ aut nõ aliũde aut inde ma⸗ xime iu dicatã grauiſſimã hoc eſt ex rebel⸗ lione defenſionis que ſecuta eſt:quãdo ðo cauſam requirente peccati vt pctõꝛes ad pnĩam ꝓu ocaret.nolebat quippe moꝛtem eoꝛum jed magis vt ↄuerterent⁊ viuerẽt: ip̃i maluerũt declinat coꝛ ſuũ in verba m. ad ex.ex.in p. Et qͥdẽgemina malicia pec⸗ catoꝛis. Pꝛimũ ꝙ nec ſui miſertꝰeſt vt cul pam ꝓpꝛiam fateret᷑ ⁊ ſanaret᷑: deinde 5 et ac⸗ vxoꝛẽ:vt ſe fallaciter excuſaret: crudeli cuſauit. Quid eſtꝙ deniq; dicitis in om̃i actione monacho crimẽ inſidiari inobedi entie qx aſi aut furtim ſubrepat neſcienti: aut caſu accidat infelici:aut nõ valẽti im⸗ plere qð pꝛecipit᷑ criminis calumnia ſtrua tur de impoſſibili. Ita neinqᷓ; monacho crimen inſidiat᷑ inobediẽtie: cum et antiq illa tam nota ⁊ tam noxia pᷣuaricatio fa⸗ cile vt creditur:indulgentiam conſequeret᷑ dũmodo confeſſio ⁊ nõ defenſio ſequeret᷑. Neq; em̃ tantũ vt dictũ eſt nocuit ſimpli cis actionis qᷓ;uis ex deliberatione tranſ⸗ greſſio:qᷓ;tum adiuncte excuſationis cum ꝛemeditatione obſtinatio. Sed nũquid oꝛte in lege quidẽ diuina habenda eſt hec conſideratio grauioꝛis leuioꝛiſq; inobedi entie.nõ aũt ita ⁊ in regula noſtra. Sʒ qͥs ſane dicat plus tribuendum humanis q; Et diſpenſatione. diuinis traditiontb pleriſq; qð per fuos deus qᷓ; qðꝑſeipſum impat eſtimandus An non deniq; ⁊ apð ſanctũ benedictum ꝓꝛie⁊ diſtincte abinuicem ſentẽtie inueni untur.alia de leiioꝛibyꝛalia de grauioꝛib⸗ inſcripta culpis · Quid eſt aũt leuioꝛ cul⸗ pa:nifi leuioꝰ inobedienria: Tradunt᷑ igi tur a pꝛelatis interdum minoꝛa man data quoꝝ tranſgreſſio leuioꝛa ſchm regulã pa⸗ rit ⁊ peccatq:⁊ tamẽĩ deũ nihilominꝰpꝛe uaricatio fit. quotiens abbatis iufſio pte⸗ ritur. Siquidem ⁊ ex oꝛe ip̃o dei: hõ equa lia ſunt pꝛomulgata· ⁊ ideo non eqᷓli cun⸗ cta vigilantia obſeruãda:ſed alia cura ex⸗ hibenda eſt ei pꝛoculdubio: ꝙ ipſe ꝑhibet pꝛimum ⁊ mafimũ mandatuʒ · aliahis q̃ alibi diſcernens: qui ſoluerit inquit vnuʒ ex his minimis meis mãdatis. Quid er⸗ go. Audimꝰ ex regla grauioꝛes ⁊ leuioꝛes culpas:legimꝰ⁊ in euangelio maxima mi nimaq; mandata ⁊ mandatoꝝ tranſgreſ⸗ ſiones vniuerſas dicemus equales vel eqᷓ̃ liter maximas. Nõ eſt igt᷑ necefſe vt conce dam qð dicitis:aut deo ſcilicet non tribui omne qð ab homine magiſtro accipi᷑. qð non ſit ↄtra deum:vt monacho nullů in⸗ ueniri poſſe leue ſeu veniale peccatum.qa etſi totiens deo:qð fatendum eſt.inobedi ens eſſe cõuincit᷑ quotiens eius qͥ; pꝛo deo ſibip̃eſt hominis mandatũ: qð qͥdem iu⸗ ſticie nõ repugnet pᷣtergredit᷑. Sicut tñ nõ par cura in executione exigitur: ſic nec par culpa ʒ hitur ex trãſgreſſiòe.⁊ ſi qͥꝙpevnuſ eſt qͥ offen dit᷑: nõ tñ vniꝰ põderꝰ qͥ iubent᷑. nec vnꝰſubinde crimis iuſſoꝝ eſt oĩm cẽ⸗ ſenda trãſgreſſio. Vñ pr̃ bñdictꝰ ᷓᷣm inqͥt mẽſurã culpe excõicatõis extẽdat᷑ menſura Fruſtra pide vt videtꝰ aut terremi aut tre⸗ re conamiĩ de obedie ꝓmiſſiõe q̃ fit ex regła riꝓfeſſione qᷓſi nõ opoꝛteat ꝓmittere quã còſtat nec integre poſſe teneri nec ſine cri⸗ minep̃teriri.ſiquideʒ deo qͥcqͥd dei miſter homo nõ perperã iuſſerit imputandũ con ſtiterit. fruſtra inquã ex hac occaſiõe malũ ita inobedie exageratꝭ vt a tam neceſſario bono pꝛomitẽde inobedientie terreamini qꝛ⁊ ſi difficile cauetur vbiq; ſubripiẽs vel inſidiãs vt vds dicitꝭ. iobedia ĩ tã yarijs ⁊ innũeris q̃ a ſenioꝛibv in dicunt᷑ nõ ſo tñ dõnabilit᷑ ſeu crimialit qð pᷣeipit᷑ nõ ĩplet Et ſi em̃ oñis inobedientia in ercuſab uit ſit culpabilis. nulla tñ eternalit damnabi bis niſi quã remediũ pnie non ſanat.nulla eſt letaliter criminalis.niſi q̃ contemptum ſuꝑbie non euitat. Magna igit᷑ ſecuritas füys obediẽtie:⁊ reuera pax homib bone vo luntatis.qñ in om̃i obedientia ſola dã natur impenitẽtia quã neſcit qͥ diligit de⸗ um ſolũ incriminat᷑ ſuꝑbia: quã facile ca⸗ uet qͥ timet gehẽnam. Sʒ exem plis clariꝰ eluceſcet qð dicimꝰ. Si iubente ſenioꝛe vt ſieam vᷣbum mihi foꝛte ꝑ obliuionẽ ela⸗ bitur reum me fateoꝛ inobedientic: ſʒ ve⸗ nialiter. Slex ꝓtemptu ſclẽs ⁊ deliberãs ſponte in vᷣba ꝓrupero Trupero ſilentij le⸗ gem:pᷣuaricatoꝛẽ me ↄſtituo ⁊ criminalit᷑ ⁊ ſi impenitẽs ꝑſeuero vſq; ad caui ⁊ dãnabilit᷑. An ⁊ h duꝝ foꝛtaſſe, vi deatũr. Bcqjnpeſũñt vã̃ſ bene recòſo Fba:cũ difficultatẽ ſeu impoſſibilitatẽ: vt vobis videtur tenẽde obedientie vel ca uende in obedientie cõſiderãtes in vitam ita monachicã exclamaſtis. Eccine eſt il⸗ la eo ſecurioꝛ: quo artioꝛ:eo certioꝛ.q̊ ma⸗ gis ardua veniendi ad deñũ via vt mona⸗ cho naturaliter mala vix cauere: naturali ter bona vix ꝓ cõi in firmitate valenti im⸗ plere:nõ minoꝛ tñ neceſſaria ſit cautela ad cauen da vel obſeruãda:q̃ ſibi pᷣlatus ſuꝰ: vel ꝓhibere voluerit iubere ⁊ ſubdit? Oð cũ a multis credat᷑.licet a pauci vel etiam a nullis ad integꝝ obſeruet᷑ qͥd aliud oꝑat talis ſnie credulitaſqᷓ; qð illa ab apto tĩ culpando mãducãdi ydolotita libertas. nii plane alið. Sʒ ſi ita eſſet:vt dicit? bñ pꝛoꝛſus nõ pᷣt cõſcius eſſe ſibi qͥ ſe nõ ĩple⸗ recõlidit qð debere ſe credit Creditꝭ itaq; vt ʒ boꝝ vñoꝝ ſenſuʒ bꝛeuit᷑ colligã: ꝙ ad integꝝ mã data obſeruari dei vix valeant p̃ lati vo hoĩs nequaqᷓ; valeãt.cũ alibi ve ritas ipᷣa teſtet᷑ necvnũ qͥdem tota pᷣteritũ iri. Ceteꝝ qͥ ita ſentit videt᷑ miht: vt pace veſtra dixerim necdũ guſtaſſet qᷓ;tum ſua uis eſt dñs ſub iugo legis gemere: a di uc non dũ reſpirare ſub ga:ſuaue xp̃i iugum nequaqᷓ; eſſe exꝑtus.ideoq; certiſſime ad⸗ huc infirmari ꝑcarnẽ qꝛ ſpũs nõ adiuuat eiꝰinfirmitatẽ. Quid jo ſibi vult illa di⸗ ſtinctio:ꝙ dei qͥdẽ viꝝ plati ſo hoĩs neqᷓqᷓ; oĩno a quolibet iuſſa poſſe teneri ꝓhibi⸗ De ꝓꝑꝛecepto taue cõceditis:qᷓſi ʒo illa queãt abſq; iſte integre cuſtodiri. Sʒ ſi attenditꝭ de male 5 vluentibv p̃latis: dei p̃ceptũ eſt qͥ dicũt facite igik q non facit aꝑte nõ in hoĩeʒ tm̃: ſed in deũ pᷣuaricatoꝛ exiſtit. Ftaneᷓ nul⸗ lus mãdata perfecte exeqͥt᷑ ſui mgr̃i Quã⸗ obꝛem putatꝭqꝛ volumꝰ:vel qꝛ nõ poſſu⸗ mus: Sʒ ſi volumꝰ⁊ nõ poſſumus.ſecuri ſumus Si poſſumꝰ⁊ nolumꝰſi upbi ſum? Poꝛro ad cauenqũ ſupꝑbiã illã ʒo annue⸗ rim neceſſariã eſſe cautelã: quã dicitis ne foꝛte incurrat᷑ inobedientie crimẽ. Qðſi impoſſibile vos putatꝭ:vt nõ videlicʒ im pijs pᷣlatoꝝ ꝑ ↄtemptũ interdũ ſuꝑbie re⸗ ſiſtatur. Scitote non paucos ſʒ inuũeros aliter oĩno ſentire:necaliuq qᷓ; qð ꝓpꝛio di dicerunt exꝑimento. Si aũt nõ impoſſibi le qͥdem ſed tamen difficile eſſe ſentit? ma⸗ giſtros non ↄtemnere ⁊ dũ ideo ↄſentitis qm grauamini nõ ſuꝑbe ſaꝑe murmurat? adu· rſus obedientie legem affirmãtes pe riculoſumꝓmittere qð laboꝛioſum eſt 42 ſeruare ad hoc ego reſpondeo immo non ego ſed dñs. Qul pᷣt inquit capere capiat boc qͥpe eſt qð paulo ſugius dixi qꝛ añqᷓ; edificiuʒ inchoares ꝓuidiſſe debueras:vñ ꝑficeres. Nũc aũt vt ait qͥdam. Aut non tentaſſes:aut ꝑfice. Verumtamẽ nemo ſi caute ꝓficer: pollicet᷑ ſe vltra in nullo trãß⸗ greſſuꝝ h eſt iam nõ peccatuꝝ. Ilioquin qut ꝑiurat q jta iurat:aut ſauctioʒ eſt illo: qͥ ait in multꝰ offendimꝰ oẽs. Qʒð ſi conſe quens falſum eſſe videt᷑: videndũ eſt et de eo qð antecedit ne foꝛte lex qᷓ data eſtꝓpter trãſgreſſiones cohibẽdas nõ ſolũ non eas coherccat ſʒ ⁊ augeat inſuꝑ crimine piurij. ſiddem idꝓmittere noſ in nr̃a pꝛofeifione credamꝰ ꝙ certũ eſt nõ poſſe teneri.ꝑtiẽda eſt pꝛoinde vobis in duo vniuerſa hec ob ſeruatio regularis in pᷣcepta vidlicet ⁊ re media. Pꝛeceptis mffititt vita 5ᷓ peccatũ remedijs reſtituit᷑ pꝰ pctĩ ĩnocẽtia. Sic qᷓ vtraq; iſta ↄplectit᷑ ña ꝓfeſſio:vt ꝓfeſſus qͥſq; cũ in aliqͥ foꝛte regulariũ mãdatoꝛuʒ deliquerit ſi ad remediũ eque regule cõfu gerit:⁊ ſi cõuincit᷑ trãſgriſſoꝛ mãdati:non tñ pacti pᷣuaricatoꝛ. Solũ itaq; cẽſuerim fregiſſe votũ:violaſſe ꝓpoſitũ:pactũ pᷣuari caſſe qͥ ⁊ pᷣceptum ↄtempſerit ⁊ remedium nam illũ ſane dico ſecuꝝ qͥetiã ſi interqum bſzit demile 1 dicit Vleztin legnul⸗ Qui⸗ opoſſu⸗ s. ſecur bilum annue⸗ tunsne Qöſi cuzin upblere nüeos öpriod mpoſſbi imn⸗ Mnnns murn Fespe ob⸗ 0non capiat 155 s on nemoſt llotri oqn etil: ð ſitonle leſtetde ee non es epiun eſione gn her ob ctin ee Sich pfeſus ulz e cöfu Ahon ſurim puari edium erdum obedientie limitẽ pꝛeterit:co nſiliũ non re⸗ ſpuit penitẽtie. Regulares nanq; termĩos ⁊ ſi ſepe deliquerit:non euadit qͥ cenſure:qᷓ ex regia ẽ diſciplinã nð ſubterfugit. Pars ſiquidẽ regule eſt regularis coꝛrectio⁊ ĩea reꝑitur non ſolũ bone vite iſtruetio. Sed etiã emendatio pꝛaue:inueniunt᷑ in ea⁊ cepta ebedientie ⁊ inobedientie remedia: vt nec peccãdo quidẽ a regula recedatur. Fateoꝛ ſane impoſſibile tuiuis moꝛtaliuʒ vel venialiter interdũ nõ delinquere ĩ pꝛe⸗ ceptis obedientie. Sed nulla iam de im⸗ poſſibulitate querela:qñ qͥdem ⁊ ex regula licet id quoq; qð criminaliter delinqͥ con⸗ tigerit emẽdare. Quod ergo dicitis a nul lis poſſe obſeruari ad itegꝝ quicqͥd a ma⸗ giſtris pᷣcipit᷑:veꝝ eſt ſʒ leuis culpa inobe⸗ dientie eſt:⁊ facilis cura eiꝰ inuenit᷑ in re⸗ gula.ſiquidẽ fit tranſgreſſio abſq; contem ptu. Si aũt ⁊ ip̃m deeſſe aliqñ nõ poſſe cõ tẽditis id qͥdẽ falſum eſt. Sʒ nec talem ta men inobedientiã ſine cura relinqͥt diligẽ⸗ tia regular:⁊ licet foꝛtioꝛi indigeat cura tionis medicamento.caret tñ moꝛbo pᷣua ricationis.niſi cũ ⁊ ip̃m foꝛte medicamen tum cõtemnit᷑. Que cũ ita ſint fruſtra de impoſſibilitate cauſamurqͥ regulã ꝓfite⸗ mur fruſtra nobis de peccandi neeeſſitate blandimur: vt ideo iuſta impꝑia pᷣlatoꝛuʒ deo non imputãda ſed tanqᷓ; hoim ↄtem nenc putemꝰ.nec rem videlicet impoſſi⸗ bilem cõtinere nr̃a ꝓfeſſio videat᷑:ſi tantũ ex ea hoĩb qu antũ deo obedi entie deberi aſſerimus. Lui em̃ ita ꝓfeſſo impo ſſibile imo ꝑdei gf̃am nõ ꝑfacile ſit cauere pᷣuari cationẽ. Vbi nõ inobediẽtia ſed impeni⸗ tentia facit pᷣuaricationem.hoc quippe vt iam dixi: ꝓfitentium ſpõdet nemo: vt nõ peccet ⁊ ob hoc nõ ↄtinuo vt qͥſpiam aliq modo non obedit pᷣuaricatoꝛẽ ſe conſtitu⸗ it:niſi qͥ ſe foꝛte ſic ꝓfeſſum falſo exiſtimat quales vos vtiq; aſſeritis eſſe nõ paucos. De quib etiã ſiqͥ ſunt vt dicit? veꝝ eſt et qð ſubditis ꝙ nil vtiq; aliudilla talis eo rum credulitas:vel potius crudelitas ĩ ſu is ip̃ius operat᷑ conſcientijs qᷓ; n oxia illa recumbentium in ydolo libertas in alie⸗ nis neceſſe eſt eiñ qui huiuſmodi eſt ex pꝛo pꝛia perire conſcientie ſententia: que mad⸗ mo dũ ʒ in illius ſcientia clamat apoſtolꝰ Et diſpenſatione. infirmů perire fratrem ⁊ quomð nihil eſſe cõmunem item ip̃e ꝑhibet qð cum gratia rumactione percipit᷑: niſi ei qui putat ali⸗ quid eſſe cõmune ⁊ regularis ꝓfeſſio quã⸗ tum in ſeeſt damnabllis nõ eſt niſi ei qui damnabilem putat. Quod quatenus pu tari opoꝛteat.puto ſatis ſuperius demon ſtratum. Nunt iam reſpondendũ eſt que⸗ ſtiuncule:q̃ incidit nobis ex occaſione apo ſtolici pñtis capituli Querit? nempe vtꝝ nam iſta de ydoloticis pauli ſentẽtia puto quia nihil cõmune eſt in chꝛiſto:niſi ei qui putat quid cõe eſſe illi cõmune eſt:⁊ rurſuʒ ſi comederit damnatus eſt: quia nõ eſt ex fide:in gen eralẽregulã trahi poſſit quate nus malum cuiq; ſit bonũ quoq; qð agit ſi malum eſſe crediderit. Quodſi annue⸗ ro rurſum pergitis inquirere·cur non econ trario tantũ cuiq; bo nñ ſit qð oꝑatur quã tum vel falſo opinat᷑. Mirum quippe vo bis imo ⁊ iniuitum videt vt plus imalo qᷓ; in bono humane valeat intentiõis op nio. Si reſpondero de malis quidẽ meriꝰ to ita credi ꝓpter oculum nequam. Reſpõꝰ debitis ⁊ mihi nõ ĩmerito q́ʒ ꝓpter ſimpli cem oculũ idem eque putandũ ⁊ de bonis nam qui dixit ex oculo nequam coꝛꝑis te⸗ nebꝛas eſtimari:in dicauit ⁊ de ſimplicilu cem eque coꝛꝑis appꝛobari Sed videte ne foꝛte non ſit vere oculus ſimplexqᷓ falli⸗ Fallitur em̃ tam qͥ bonũ malum:qᷓ; qͥ ma⸗ lum bonũ putauerit Scitis aũt neutrum hoꝛum ne illud euitare ꝓpheticũ: ve q́ di⸗ citis bonũ malũ: ⁊ malũ bonũ.cum tamẽ nemo qͥ hoc velit cauere maledictũ:deuo veritas ꝓnunciat: ꝙ ſit lucis totiꝰ coꝛꝑis ideſt oꝑis argumentuʒ. Sed abſit vt pᷣco Fitatis clamet contra vitatem maledicat is quod illa pꝛobauerit. Ego po vt inte⸗ rioꝛ oculus vere ſimplex ſit duo illi eſſe ar⸗ bitroꝛ neceſſaria charitatẽ in intentõe:⁊ in electione veritatem.nam ſi bonũ qͥdem di ligat:ſed veꝝ nõ eiigat. hʒ qͥdem zelũ dei ſ nõ ſᷣm ſcientiaʒ:⁊ neſcio quẽadmodum iudicio vᷣitatis vera eſſe poiſit cum falſita te ſimplititas. Volens deniq; ad verã di ſcipulos inſtru ere ſimplicitatem magiſtra veritas. eſtote inquit pꝛudentes ſicut ſer? pentes ⁊ ſimplices ſicut colũbe. Pꝛemiſit ergo pꝛu dentiam ſine qua neminem eſle poſſe:ſimplick ſciret. Quõ deniq; vere mplex erit oculꝰcũ ignoꝛãtia veritatꝭ aut vo vera poteſt dici ſimplicitas: quã ſim⸗ plex ignoꝛat veritas. Scriptũ eſt em̃. Ig noꝛãs ignoꝛabit᷑: Patet ergo laudabilem itam ⁊ dño laudataʒ ſimplicitatẽ abſq; his duob non eſſe bonis beniuolẽtia atq; pꝛudentia:vt oculus videlicet coꝛdis non folũ pꝛius qui fallere nolit:ſed ⁊ cautꝰſit: qui falli nõ poſſit. Leteꝝ ſicut oeuiũ ſim⸗ pliceʒ duo iſta faciũt bona:amoꝛ boni: co gnitio veri:ſic nequã oculuʒ duo e regione mala ↄſtituũt cecitas:qua fit vt veritateʒ nõ agnoſcat ⁊ ꝑuerſitas qua fit vt diligat iniqͥtatem Poꝛro inter duo hec bona que nec faliere nec falli ſinũt:⁊ duo illa mala qͥ tam falli qᷓ; fallere faciũt. duo ſunt media Vnũ quidẽ bonũ:per qð oculus interioꝛ: ⁊ ſi falli queat ignoꝛantie ver:zelo tamen boni fallere penitꝰ non co nſentit:alterum ſo malum:qð iicet veri noticia non impe diat:amoꝛem tamẽ bonip̃ malicia ſentit minime. Et qm̃ om̃is res melius diuiſio ne innoteſcit:ᷣm h duplex malũ: ⁊illð itẽ geminũ bonũ. qua trifariam diuidamus oculũ coꝛdis in bonũ ⁊ melioꝛem in malũ peioꝛem ⁊ ſubdamꝰ exempla. Eſt qͥ bonũ diligit ⁊ malũ neſcius agit: huiꝰ qͥdem bo nus eſt oculus:quia pius nõ tñ ſimplex qꝛ eſt q bonñ ⁊ libenter agit ⁊ pꝛudè⸗ ter intelligit. Iſtiʒ reuera oculũ nõ imeri to ſimplicem dixerim vtpote cui neutꝝ bo num deſit nec ʒelus ſcilicet bonꝰ hec ſcien tia. Hunt ꝓfecto requirit oculũ deus cuʒ reſpicit ſuꝑ filios hoĩm: vt vi.ſi eſt. in. a.r. dꝛeſt econtrario qͥ bonũ mime diligens ex malicia quideʒ ꝑuerſus eſt:ſed ſapien s:vt faciat malum. ꝑ ignoꝛantiã cecus non eſt Que qͥdem ideo modo appellauerim ne⸗ quam ꝙ vnñ eilicet ad ſuũ malũ non de⸗ ſit bonũ:ideſt ſcientia. Sed eſt qͥ bonũ foꝛ te neſcius qð nõ dil igit agit:cui ꝓfecto nõ incongrueid qð dicit᷑ nequã aſſignauerim eo ꝙ neutro careat malo nec cecitate nec ꝑ uerſitate. Picit᷑ ſiquidem nequã quaſi ne quaquã vt is ſolũmodo neqᷓ; apellet᷑qui nequã hoc eſt ne in nullo penitus appare⸗ at bonus: ſed ſit vtroq; bono vacuus: tã videlicʒ veri noticia qᷓ; ⁊ beniuolẽtia. Ali us eſt itaq; pius oculus non quidem falle De pꝛecepto re pꝛomptus:ſed tamen falli vt dictuʒ elt pꝛonus.de quo pꝛopheta effraim inquit; quaſi columba ſeducta non habẽs coꝛ. ali us is quẽ dñs ſimplicem dicit tam net fal lere facilis qᷓ; nec falli.dequo ⁊ apti docen tur cum eis dicit᷑.eſtote pꝛudentes ſicut ſer pentes ⁊ ſimplices ſicut columbe.⁊ iteʒ eſt aliꝰ oculis ſimpliciter malus: fallẽs vtiq; libenter. ſed non facile falſus: qualem pꝛo fecto habent illi qui oꝛe dñico aſtruuntur pꝛudentioꝛes eſſe filijs lucis in generatio ne ſua.⁊ alius quem nequam eſſe diffini⸗ nimus quia fit dupliriter malꝰ cui quip⸗ pe ⁊ malicia parit ignoꝛanttã ⁊ ignoꝛan⸗ tia maliciam aperit:ita vt ſepe neſciens et malum qð vult non faciat: ⁊ bo nũ faciat qð non vult. Obſcuratum nempeeſt inſi⸗ piens coꝛ eoꝛum qui iſtuſmodi ſunt.⁊ qᷓſi lam traditi in repꝛobum ſenſuʒ bonũ om nino nec diligere:nec dinoſcere queũt. De talib ſcriptum eſt.impius eum venerit in pꝛd.m.cõ.nam qui huiuſmõi eſt cauereꝓ fecto maluz nec vult etiã ſi poſſit. nec ſi ve lit ſcit. Quamobꝛem hunt oculũ in ſupe⸗ rioꝛi diuiſione illo altero cenſui non ĩmeri to peioꝛem: non quia malignioꝛ ſit ſed qa periculoſioꝛ. Jgnoꝛantia quiʒpe ſecurioꝛẽ ſecuritas ſegnioꝛem facit non nequioꝛem. Eſt tamen ex hoc pꝛoculdubio deterioꝛ ꝙ ille ſolum habet malum malã intentionẽ iſte:⁊ falſam ↄſiderationẽ. Ille vno caret e duobh bonis bono ʒelo: iſte ⁊ vo iudicio Ex hoc itaq; peſſimo oculo qui neutrum bonũ habet.⁊ item ex illo optimo qͥ neu⸗ tro caret fentiendũ eſt veritatem diſſeruiſſe aut tenebꝛis obuolui totuʒ coꝛpus aut lu ce perfundi.nam reliqui duo quoꝝ neuter vtrunq; aut bonũ habet aut malũ.⁊ ſi ex parte poſſunt non tamen toti ſufficiũt vel lucem dare vel tenebꝛas coꝛꝑi. Si igitur vt ad pꝛopoſitã queſtiunculã reuertamur is vere oculus nequã eſt: qͥ ꝑuerſus parit᷑ ⁊cecus bonũ agit ⁊ malum credit vtiq; re cte operando. ſed opinando inique bonũ ſibi in malũ vertit. ⁊ tantũ malum quãtũ crediderit: quan doqᷓdem iuxta ſententiaʒ dñi totum coꝛpus tenebꝛoſum reddit ocu⸗ lus nequam. Quid em̃ luci relinquit᷑ vbi nec pia intentio nec vera opinio inuenitur Zit nõ ideo ſequitur:vt qui ecõtrario ma⸗ — iutze inqut cot al netfi idocen ſcutſet czch s vtig empo untur erato difini⸗ iqup⸗ gnoan⸗ ſciense nüfaciz eeltin int ꝛl oniom De ſeritin uerep rſive ſupe⸗ imer ſcdha wion Rol. erid ſentoni no ure oiudc numm o qne⸗ iſnſt s autlu nebter lier t vel igitur namur 6 pnt i ue boni n0ll enna dit ocu ukvbt nenitu riom lem pꝛofecro ſuperius diffiniuim fum facit ⁊ bo nj putat iuxta ſuã fidem ſi⸗ militer ⁊ ip̃e inueniat. Quare:non eſt qͥp⸗ pe ſimplex oculus ille qui ex iudicio veri⸗ tatis totum coꝛpus lucidum reddat qua⸗ neq;. n. ex toto adhuc tenebꝛe deſunt vbi ignoꝛan ria veritatis lucem obſcurat bone volun⸗ taris. Lum itaq; ille oculus vtrunq; ha⸗ beat bonũ. nõne ratio videt᷑ exigere vt plꝰ ulle noceat qᷓ; ꝓſit iſte. Neq; em̃ conſequẽs eſt:vt tantũ valeat in bonum: bonũ vnuz quantum duo mala in malum. Et quidem laude dignam dixerim vel ſolam intentionem piam:nec plane condi gna remuneratõe fraudabit᷑ in oꝑe quoq; on bo no ip̃a bong voluntas:attamẽſine maloquocunq; nõ erit decepta ſimplici⸗ tas. Lur inquis. Nunqͥd nõ ex fide Pꝛoꝛ ſus ex fide ſed falſa: vel certe potius nõ ex fide:quia fides falſa fides nõ eſt. Deniq; de fide vera nõ fal ſa puto dixiſſe apoſtolũ SOm̃e qð nõ eſt ex fide petm̃ eſt. Non autẽ ex fide vera bonũ credit:qð malũ eſt. Eſt em̃ falſum. Peccatũ igit᷑ eſt. Vtrũq; ꝓin⸗ de complectit᷑ pñs capitulum: om̃e qð nõ eſt ex fide peccatũ eſt.⁊ cecam videlicet ma liciam ⁊ deceptã inn ocentiã: quia qð a ne ſciente fit:⁊ bonũ pꝛoꝛſus ↄdemnat inten tio pꝛaua ⁊ malum penitus excuſat recta. Sue itaq; maluz putes bonum qð foꝛte agis ſiue bonum malum quod operaris vtfq; peccatum eſt.quia neutꝝ ex fide li cet ſane leuius a dmo dũ peccetur vbi ſana intentione ſoia repꝛehenſibilis actio foꝛiſ apparet qᷓ; vbi mahgna latet etiã in nõ ma la actione intentio. Veꝝ qð abſq; vel mi nimo peccato nõ eſt puꝝ bonũ minime eſt Quo pacto ergo bonũ nõ puꝝ puro malo com ꝑabitur in efficientia:hoc eſt vt tã effi cax ad bonũ illud ſit:qᷓ; ad malũ iſtð. Et hec ſuꝑ hac queſtiõe ſufficiãt.nã ad ſuꝑio res quoq; ſatis cſſe reſponſum ſupiꝰ reoꝛ. Et quidem vos eaſdẽſepius dubitatiões eratis atq; reuoluitis. Sed mea nõ iter eſt:p̃aꝝ totiens repetere ſolutiões. Suffi cit em̃ ſemel ſoluiſſe: ⁊ qð crebꝛius in que⸗ ſtione pſatũ fuerit. Querentib item de obedientie põdere ſeu diſcrimine inobedientie. a latere inci⸗ dit vobis ⁊ de merito vtriuſq; querenquʒ Et diſpenſatio ne. vtrum videlicet in qͥbuſq; pᷣceptis:quãtũ obedientia valet tantũ grauet inobedien⸗ tig:vt verbi gratia:vel abꝛaam de ĩmolã⸗ do filio:vel ille:neſcio quis defilio itideʒ furni incendijs exponen do tantuz diuine indignationis:⁊ vltionis merito incurrii ſent:fi nõ obediſſent quantũ laudis ⁊ gra tie receperunt:pꝛo eo ꝙ obedierũt. Qð vo bis quidem ⁊ durum videt᷑ ⁊ neceſſarium: ſed nõ eſt ita. Em̃uero con ſtat nõnulla nec fieri ſine gloꝛia:⁊ poſſe non fieri ſine pena ideoq; ſi fiãt digna eſſe pꝛemijs: nõ tamẽ ſupplicijs:ſi non fiant. Nam ⁊ non tãgere mulierem meriti eſt nõ mediocris ⁊ nulliꝰ tamẽ delicti ꝓpꝛiam amplecti cõiugẽ Iſti⸗ uſmodi ſunt quecunq; euangelico illica⸗ pitulo cõgruere p oſſunt: qͥ poteſt caꝑe ca⸗ piat:⁊ rurſum quedã ꝑ contrariũ neglecta quidem offen ſam cõtrahunt: ſed impleta gloꝛiam non merent᷑ ⁊ damnant cõtẽpto⸗ rem:⁊ quctoꝛem nõ gloꝛificãt. Talia ſunt quecũqʒ diuinitus lege publica imponũt᷑ hominiby: ſine quibꝰ nec ſaluari queunt: hinc ulud apuci gentilem. Von feci furtũ non paſces in cruce coꝛuos:⁊ in euangelio Si diligitis eos:qͥ vos diligũt quã mer⸗ cedem ha bebitis. Si falutaueritis f. n,t. q. a.f. Deniqʒ ⁊ vniuerſalit. Vũ feceritis oĩa q̃ mãdata ſunt v. di.qꝛ ß.in.ſ.q̃ f.d. fe cimus. Ac ſi diucat. Si ſol cõtenti eſto pᷣce⸗ ptis ⁊ traditio niby ĩpoſite legꝭ:⁊ nõ ſponte etiã ꝑfectõis vos ↄꝓſilijs ⁊ ſuaſionibꝰ man cipatis liberi qͥdẽ eſt a debito:nõ tñ ꝓ me rito glioli:euaſiſt? penã ſʒ nõ acqͥſiſtis co⸗ rond. Que nam ergovos neceſſitas cogit parere ĩ ſingulis: que iniũcta fuerint ⁊ foꝛ midare vltionem de trangreſſione ⁊ deob ſeruatione ſperare remunerationẽ. Ea pꝛo pter in talibꝰ generalis hec regula teneat᷑: vt in difficilioꝛibꝰ quidẽ agẽdis obeditio gratioꝛ:qᷓʒ grauioꝛ pᷣuaricatio iudicetur:⁊ in facilioꝛib minuſqʒ on eroſis contẽptus dãnabilioꝛ:qᷓʒ actus laudabilioꝛ eſtimet᷑. Jam ⁊ ſi de hoc ſatis eſt:videamꝰ qua tenus etiam tenen da ſit ipſa: que in pꝛo⸗ feſſione firmari ſolet loci ſtabilias ⁊qui⸗ bus:ſi quibꝰ tamẽ ex cauſis rumpere illaʒ vel liceat cutqᷓʒ vel expediat: ⁊ hinc ſiqͥdẽ dubitare vos dieiti. Zd qð interim necſe curꝰ reſp ðᷣderim.a bono qð ſet k1 diſcedere non licere:⁊ adhuc mutare locuʒ quem ſibiquiſq; elegerit cui ſe ſua volũta te ⁊ voce foꝛmauerit:oĩno nõ ↄſulo. Sed nec ſctũs papa..ait.n. Perfecti qñʒ ma gna ſe diſcretionis ſubtilitate conſpiciũt. ne ad deterioꝛa vnqᷓ; vel in o ꝑe: vel in co⸗ gitatione dilabant᷑. Sed ꝙ hic ſentit vir aplicus:ð ſe aplus implere gloꝛiat᷑:q̃ inqͥ⸗ ens retro oblitus ⁊ ad ea q̃ añ ſunt exten⸗ tus. An ⁊ꝓpha ſeeʒechiel idẽ nõ ſignifica uit cũ de ſctis aĩal ibꝰ diceret: nõ r̃uertebãt᷑ cum incederẽt. ſed vnũ quodq; añ faciem ſuam gradiebat᷑:⁊ hi oẽs id ſentiendo:nõ aliudqᷓ; mg̃ ſui ſentẽtiam ſecuti ſunt di⸗ centis in euangelio:nemo mittẽs manum ſuã ad aratꝝ ⁊ re. r. atc.r. d.pᷣſcribat ꝓinde ſtabilitatis pactũ omni deinceps remiſſo diſſenſui ↄtentioſo diſceſſui vago ⁊ curio ſo diſcurſui.totius deniq; incõſtãtie leui⸗ tati.n on tñ his q in ꝓfeſſionis ſerie ſequũ tur:moꝝ videlicʒ cõuerſioni ⁊ obediẽtieq̃ tᷣm regulã ſit. Nam ſi hec ꝓ impꝛobitate nimiꝝatq; irreligioſitate cohabitantium obtineri foꝛte nequerit. duce ſpũ libertat? tranſire indubitãter ſuadeo ad locũ aliũ. vbi nõ impediat᷑ hõ reddere deo votaſſua q̃ d.l.ſ. Eqdẽcũ ſctõ ſ.e.⁊ c.ꝑ.ꝑ. Sane de religioſis ac bñ oꝛdinat? monaſterijs nul lus ꝓfeſſoꝝ meo ↄſilio nec artioꝛis qͥdem vite deſiderio ſine licẽtia ſui ſenioꝛis egre⸗ diatur Egreſſus tñ ſi meliꝰinuenerit ⁊ ele gerit in eo nihilom inꝰ iã ↄſilio nõ regredi⸗ atur ad interiꝰ bonũ qð feliquerat ⁊ ↄtẽp ferat ꝓ melioꝛip̃ſertim ſi illð melius tale fuerit᷑ qð eiꝰ pᷣmeꝓfeſſioni ↄgruere videa tur. Ip̃e nempe viderit q̃ rõne:q̃ intentõe altioꝛa ſeu artioꝛa pᷣſumpſerit: nam ad in ferioꝛa vel remiſſio?a me cõſulente nunqᷓ; apoſtatabit:ſi nõ tñ loci pꝛioꝛis vicinia re uocetur:qꝛ de noto mo naſterio nec retine⸗ ri qͥs regulariter poteſt nec recipi ſine con⸗ ſenſu abbatis ſui ⁊ accipite manifeſtiꝰ ĩ ex emplis huius ſentẽtie rationẽ. Foꝛre vult aliqs de cluniacenſib inſtitutis ad ciſter⸗ cien ſinm ſeſe ſtringere paupertatẽ eligens pꝛe illis nimiꝝ conſuetu dinibꝰ magis re⸗ gule puritatem Si me conſulit nõ cõſulo: ſi non ſane id abbatis ſui vſurparit aſſen ſu. Quamobꝛem:pᷣm oꝓpter ſcandalũ illo rum quos deſerit:deinde quia certa ꝓ du⸗ 1 ¶We Pꝛecepto bijs relinquere tutum non eſt.Foꝛte ẽ tenere poteſt illð nõ poterit. Tertio ſuſpe⸗ ctam habeo leuitatem:qꝛ id ſepe qð facile volumꝰ:anteq; ꝓbemꝰ exꝑti iam nolumꝰ vno ꝓpe mo mẽto idip̃m ⁊ cupiẽtes ⁊ reſpu entes tam leuit᷑ qᷓ; ⁊ irrõnabiit᷑. Quales vtiq; non paucos frequẽtes exꝑimur qui vna vix hoꝛa in vna volũtate durãtes au ra leuitat? impulſi vagt: ⁊ inſtabiles hac ⁊illac velut ebꝛij nutãt mutantq; ꝓ expe⸗ rimento iudiciũ:imo ſine iudicio fiuctuan tes ⁊ tumultuãtes tot de ſe ↄſilia pᷣſumũt qu ot loca reuiſunt:ſꝑ qð nõ habent cupi⸗ entes ⁊ qð habent faſtidiẽtes Et quõ ego ait aliqͥs ꝓfeſſus regulã:non m regulam cum bona queã degere ↄſcia. Sedqͥdem vouens ⁊ nõ ſoluẽs.qd niſi peiero. Qua⸗ ſinõ multomagis habeas vnde conqueri alibi qu oq; cũ ceperis pure iuxta regulam cõuerſari. Pꝛofecto etiã tunc ⁊ q̃ nam inqͥ es ↄſcientia habitare ſuſtineam extra do⸗ mum meã pᷣoꝛem q̃ me de ſeculo fugienteʒ excepit initiauit bonũ.ſignauit in falutem moleſtꝰ fratrib inobediẽs ſen ioꝛi: ſtabili⸗ tatis inſuꝑ pᷣuaricans pactũ ⁊ pᷣmã irritã faciens fidẽ. Verũtamen neutra iuſta q̃ri monia eſt. Nã qͥſe ideo ꝑiuꝝ putat:ꝙ ad punctũ regulã nõ obſeruat:videt᷑ mihi nõ ſatis attendere qͥd iurauerit. ¶Memo qͥpe cũ ꝓfitet᷑ ſpondet regulam ſed determinate ᷣm regulã ſui qͥſq; cõuer⸗ ſionem.ſuã demnceps ↄuerſationẽ: ſeſe pol licetur dirigere. Hec ꝓfecto huiꝰtꝑis oĩbh ferme monachis cõis ꝓfeſſio eſt: ⁊ licet in diuerſis monaſterijs diuerſis ⁊ obſeruan ts deo ſeruiat᷑.quãdiu tamẽ ſui qͥſq; loci bonos vſus ſeruat: haud dubiũ quin ᷣm regulã viuat q̃ qͥdem boni vſus a regła nõ diſcoꝛdãt. Quiſqs itaq; tenet qð tene⸗ ri inuenerit bonuz vbiꝓfitet᷑:ꝓfecto viuit ſicut ꝓmittit:qꝛ nõ aliud ꝓcuidubio qͥſq; ꝓmittit:q; qð habere eoꝝ pia videt᷑ vita. cum qͥby deinceps viuere diſponit ⁊ eligit quid em̃ Nunqͥd ꝓbi gr̃a aut ĩ maioꝛi mo naſterio vſus cluniacenſiũ aut iſti foꝛte ri tus aut po vtriq; ciſtercienſiũ diſtrictiõeʒ lreeen ßm amꝓfitent᷑. Vna ddem oꝛis vbiq; ꝓmi ſor quia dõ vna eſtom̃ib⸗ intẽ⸗ tio poteſt indubitãter ſine detrimẽto ſalu⸗ teeßh tlo ſuche⸗ qöfzu 1nolum 6drepu Quales mur qui růtes au lles hac perpe⸗ fuan plumüt ent cupi⸗ tqudeg Sedicen o Oua conquer npulum lm inq; nndo⸗ gientez Alutem ſtabili⸗ inti uſö ungi whind teglun ſcöue g ſlepo ts oih tliuti obſemi ſʒloe qunßn zanl qötene⸗ o vinit dio äſch de vl ntteist nionm iuhrlei simreß! ihn ds int“ noſi tis ⁊ ſine damno ꝓkeſſonis operis quoq; non vna vbiq; obſeruatio celchꝛaꝛi. Si⸗ cut ei nõ oẽs om̃ia tenent etiã boni xp̃ia⸗ ni que in eu angelio ſunt:omnes tamẽ fᷣm cuangelium viuũt. Nam qui conceſſis al ligari cõuugijs ↄtenti ſunt. nõ ideo tamen creqũt ſe receſiiſe ab euãgelio:qꝛ euõgelici ſublimitatem conſilij de celibe ducẽda vi⸗ ta nou elegerũt:ita ſane ſi in gra du illo in ferioꝛi legitime⁊ fideliter conuerſent᷑· Sic quoq; qui fᷣm regulam viuereſtatuũt.⁊ ſi non ad vnguem vt dicit᷑ totã cuſtodiunt: ⁊ ſi qua ꝓ ſui clauſtri ritu. vel mutant vel p̃termittunt. a regulari tñ oĩno pꝛofeſſio⸗ ne non diſcedũt donec tñ ſobꝛie ⁊iuſte et pieꝓ ſuoꝝ moꝛiby viuere nõ deſiſtũt. De⸗ niq; regula ip̃a tradit octauũ humilitarꝰ gradũ. vt nihil agat monachus niſi ꝙ cõ⸗ munis m. r. vel maioꝝ c.e. Exceptꝭ ꝓrnde ciſtercienſib:⁊ qͥ illoꝝ foꝛte ritu nõ tam vi uere fm regulam.qᷓ; ⁊ ipᷣam ex integro pu re ad litterãvti ſe ſane pꝛofeſſos eſſe putãt tenere curãt.decetero nemineʒ obedienter degentẽ regularis moueat ſolenniſq; pꝛo⸗ feſſio.in qua non fit de tota regula ꝓmiſ⸗ ſio in his dumtaxat monaſterijs:in quib oꝛdo ⁊ diſciplina feruat᷑ cũ bonis cõſuetu diibo. Salua igit᷑ cuiq; ſua manet in ce⸗ nobijs bene oꝛdinatis ꝓfeſſio.tĩ ⁊ſi ſana fuerit intentio. Veteꝝ qui inquietꝰeſt:⁊ ita credere noñ poteſ ſed magis credens ⁊ cedens ſtimu⸗ lanti ↄſcientie exit ⁊ querit vbi ſfoluat vo⸗ ta ſua que ſuo in loco ſuo vtiq; iudiciovo nerat qͥdem: ſed nð ſoluerat:ſicut nõ lau⸗ do ꝙ egredit᷑:ita vt regrediat᷑ nõ conſulo. ſi tñ ad remotũ ignotũq; monaſteriũ ini⸗ grauerit. Cur ita.tum pꝛoptèr pauli ſen tẽtiam qua beatũ manifeſte ꝓnunciat:qui ſeip̃m non iudicat in eo qð ꝓbat tñ ex nr̃i auctoꝛitate mg̃iqᷓ talem ⁊ fuſcipi iubet et retineri:inuentũ q́ʒ bonuʒ ⁊ vtilem ſuaui⸗ tate allici ꝓfeſſione ligari. Deniq; ſuadea tur inq;t ei vt ſtet ⁊ ne foꝛte pꝛioꝛis ſui mo naſter memoꝛ remoꝛdente vt aſſolet con⸗ ſcien tia incipiat denuo dirupta ſtabilita⸗ te vagari.generalẽ ſuꝑ hmõi ſcrupulo con ſolatoꝛiamꝓfert ſniam dicens. Vbiq; em̃ vni ðo ſeruit᷑:vni regi militat᷑. Poꝛro ð vi cino ꝓhibet qð iubet de ꝑegrino:ne vicini Et diſpen — ſatione. tas int monſteria fomes ſcandali.rixema teria ſit:ſi alterutꝝ reciꝑe monachos acqͥe uerit abſq; mutuo dũtaxat aſſenſu. Qðto tiens equidem expᷣmit᷑ quotiẽs tał vſpiaʒ monach oꝝ ſuſceptio plane nõ niſi ð de⸗ cretum regulare p ſumit᷑. Qð ſietiam poſt hec fris ita regularit᷑ ſuſcepti inquietio?e3 foꝛte aim pulſau erit recoꝛdatio ſcdali qð diſcedens friby q́s deſeruit:fecit.⁊ q? opo teat emendari ſuo reditu:qð ex diſceſſu de liq̃rit. pꝛudẽter aduertat. q hᷓ cogitat.ſcã⸗ dalum ſcan dalo nõ bñ emẽdari. Qualis deniq; emendatio erit ſi vt alijs ſcan dalũ tollas.alios ſcan dalijas Quãqᷓ; ꝓfecto? tollerabiliꝰ ſcandalũ illud ſit ⁊ venialius? qð factũ eſt intentiõe ꝓficiendi ĩ meliuſ; qᷓ; qð facere cogitas ad deteriꝰ apoſtatan do. Sʒ ⁊ añ q;ʒ licet nõ ſine ſcandalo tutiꝰ etiã ſine dubio ad id qð putaſti meliꝰſecu tus es ↄſcĩam: qᷓ; ſi in pᷣoꝛi bono ⁊ loco ↄſciam ꝑmaneast qᷓ;qᷓ; ſecure id poſſes ſi ſane hinc ean dẽ tuijp̃iꝰ conſcĩam reddere ſecurã poſſes. Quapꝛopt᷑ qð de mandu⸗ cante ⁊ nõ mãducãte decernit apłus:vſur pemus ⁊ nos in nre huiꝰ diſputatiuncule ↄcluſione:vt ⁊ qͥꝓpꝛia impellẽte conſcien tia ſuũ deſerit locuʒ: ne ſuũ qð putat deſe⸗ rat votũ:non deſerentẽ nõ ſꝑnat.⁊ qͥ ſecus⸗ ra ↄſcientia fraternũ ſcandalũ timẽs frẽs nð deſerit deſerentẽ nõ iudicet ⁊ de his me accipite ꝙ ſane ſentio reſpondiſſe ſine pᷣin dicio ſanꝰ ſentientis. ¶Ftẽ poſtulatꝭ abſolui vobꝛcur vel beat? gregoꝛiꝰ neſcio quẽ venantiũ habitũ mo⸗ nachileʒ. quẽ pie ſuſceꝑat.ipieq; reiecerat⸗ nõ ſolũ reſu mere nõ coegit.ſʒ etiã̃ oẽʒ legi᷑ indixiſſe cõionẽ apoſtatate ꝑdurãti.vłſan ctus auguſtinꝰ ↄiugij legi votum dãmõ ſubijciat cõtinẽtie.ita vt ĩ libꝛo de vᷣgini⸗ tate aſſerere videat᷑.nec celib qͥdẽ vite ꝓpꝓo ſitũ copule poſſe pᷣſcribere cõiugali ͥ minꝰ indiſſolubile maneat etiã qðᷣ a ↄtinenti fallẽte diabo lo fracto ſctitat? voto irritu fuerit mf̃imonium. Et ad nihil adpñs occurrit. bꝛeuiuſq; occurrit rñdenduʒ: niſi ꝙ ita ſane antiſtites ſa puef̃t:recte ne ip̃i vi derint:nã ego ĩſenſib actibuſq; illuſtriuʒ patꝝ caucꝰ ꝓfecto ſum oĩo nõ illð eſtimat᷑ qᷓ; qð btõ apło teſte q̃rit᷑.iã int diſputato⸗ res vt videlicʒ fideł qͥs inuen iat᷑. 3 erat: iſtũ ĩ ſcribẽdo:qð ſenſerat&ð deniq; Z̃ritꝰ de qͥbuſdã ep̃ia:qͥs ſctũs itẽpapa gre gotius adtps ĩ monaſterijs ꝓ eoꝝ exceſi⸗ bus legit᷑ rectuſiſſe. Vrrũnam in ſuo:an in monaſtico interim habitu habitarint cuʒ monachis. ego neſcis: niſi ꝙ credibiliꝰ vi detur neq̃qᷓ; los inſignẽ religiõis habitũ ſuſcepiſſe quẽ nõ erãt ꝑpetuo habituri.ſed tantũ q̃ſiſſe qetem in ſecrerꝭ mo naſterioꝛũ ⁊ opoꝛtunitatẽ pnie. Audire ⁊ hᷓ multꝭ ame:vñ int cetera pniĩe inſtituta monaſte rialis diſciplia meruerit hãc pᷣrogatiuã vt m haptiſma nũcupet᷑ arbitroꝛ ob ꝑfectã mũdi abrenũciationẽ ac ſingularẽ excellẽ tiam vite ſpũalis:q̃ p̃eminẽs vntuerſis vi te humane generib hmẽõi cõuerſatio ꝓfe ſoꝛes ⁊ amatoꝛes ſios angelis ſires: diſſi miles hoiĩb facit: ĩmo diuinã ĩ hoie refoꝛ mat imaginem ↄfigurans nos xpᷓo inſtar baptiſmi.⁊ quaſi deniq; ſcðᷣo baptiʒamur dum ꝑ id:qð moꝛtificamꝰ mẽbꝛa nfa q̃ͥ ſt ſuꝑ terrã:rurſum xpᷣm induimus.cõplãta ti denuo ſilitu dini moꝛtis eiꝰ. Sʒ ⁊ quõ in baptiſm o exuimur deptãte tenebraꝛuʒ ⁊in regnũ trãfferimur clariratis etne: ita ⁊ in ſancti huiꝰ ſcõa qjdã regen eratõe ꝓpo⸗ ſita de tenebrꝰ eque nõ vnWoꝛiginalis ſed multoꝝ actualiũ delictoꝝ in lumẽ ptutũ euadimꝰ reaptantes nob ilð apłi.nox pᷓ⸗ ceſſit d.a.a. Id q́ʒ; vob ĩſinuari pᷣcamini an abbatꝭ mutatio monaſteriũ ſuũ muta⸗ re volentib monachis in aliquo patroci⸗ netur ñᷓ eſt ſi in moꝛte vel depoſitiõe pᷣlasi plus aliqᷓd libertatis ſubditꝭ relaxet᷑. quo vtiq; licẽtius pofſint eo articulo tẽꝑis mi⸗ rare: quo voluerit altero necduʒ videlicʒ ſubſtituto. Ad qð reſpõdeo. Neqᷓqᷓ;: etem̃ ſwõſio ꝓfeſſiõis qñ ex moꝛe fit in oꝛatoꝛio. de abbatis vica nõ ſumit terminũ: ſed de xñtia teſtimo niũ. Pꝛofitẽtiitaq; modꝰſit ſua vita:nõ aliena. Attẽdat deniq; qð le⸗ gilatoꝛ ipᷣe nõ ſolũ ſenſerit ſÿ ⁊ tradiderit: vt ſiqñ inqt alit᷑ feterit:videliʒ qᷓ; ꝓmittit a deo ſe ſelat damnandũ.quẽ irridet. Itẽ dicit ꝙ hec ſuiiã coꝛꝑiſ nouitiꝰ habiturus ſit poteſtatẽ:⁊ item. Perſeuerãtes aiti mo naſterio vſq; ad moꝛtẽ. Saluis igit᷑ exce⸗ ſũ eñ ſiue ĩ ſuo abũdaueit ſenſu:ſiueĩ dei ſpů:ſicut ⁊ in ceter: ita ⁊ĩ his ambos erti tiſſe fideles:ilũ i diſputãdo:qð p manib⸗ ptionibus: qᷓ;s ſupioꝛ diſputatio ꝓſtrinxit de cetero nulla liceat occaſiõe monacho lo cum cui ꝓfeſſus eſt citra ſuã moꝛtẽ deſere⸗ re ſuo dumtaxat arbitrio.alioqͥn p̃ᷣuariea toꝛ eſt dam nationẽhñs:qꝛ pᷣmã fidẽirritã facit:ß vos ꝑgiris ampliꝰ ſciſcitari ⁊ dioi tis. Quid ſi nõ pᷣt niſi cũ rancoꝛe ꝑpetuo animi ibidẽ manere ob minꝰ videlicet re⸗ gularem:minuſue amabilẽ abbatis electi onem. Subit gio nuncillud de euangelio qð de cõiugqj lege docenti diſcipuli dño re ſponderunt. Sita eſt inqunt non expedit nubere. Wagna reuera ãguſtia. Si⁊ no uerit exoſam:nihil oneroſiꝰ. Si dimiſerit inuitã:nchi inxp̃ianius. Annð ſili neceſ⸗ ſitate conſtringit᷑: qͥ nec deſerere valet locũ ne frangat votũ. nec manere ĩ loco.ne cum ra ncoꝛe viuat ⁊ vitã ꝑdat. Quid cõſulaʒ huic. Vt diſcedat.nõ licet ꝓpter ꝓfeſſionẽ Vt ſtet. pꝛopt᷑ rancoꝛẽ nõ expedit. Duo mihi eque incõuen ientia eq̃ ꝑiculoſa ꝓo⸗ nitis vt quicqd rñ dero vobis mimeꝓſit. Queritis nempe qd e duob monacho tu tius ſit.reſidere in ꝓpꝛio monaſterio ſubir regulariter electo cũ rancoꝛe:an ad qetius viuendũ alias migrare. Qð qͥdem haud ſerius accipio.qᷓ; ſi reqͥrar q̃nam moꝛte pe rire cõſulã eũ qͥ ſeip̃m foꝛte perimere vult incendio:an pᷣcipitio.reuera nãq; ⁊ vritur qͥ in odiũ manet.⁊ qͥ frãgit ꝓpoſitũ ĩ pᷣceps ruit. Sʒ vos me in hac difficultate cõſilij facile expeditis:cũ deinde ſeqmini.⁊qjte⸗ nus accipi hoeip̃m velite:qð apellatꝭ irre gulare: aꝑiendo ſubiũgitis: pᷣſertim ſi ele⸗ ctionis irregularitas adeo inuoluta ſit ⁊ intoꝛta: vt licet de ea coꝛã deo. nõ dubitet᷑ coꝛã ho ĩbh tamẽ aut vix aut nullatenꝰ con uiucat᷑. Venit nũc quoq; in mentẽ ſapien tis eulogiũ.occaſionẽ q̃rit:q vult recedere ab amico. quonã̃ mõ vos irregularẽ dicit? electõʒ · qᷓ caſſari reglarit᷑ nõ vaiʒ aut repꝛo bari.⁊ qͥdem legit᷑ qð ꝓbari nõ pᷣt: infectũ eſt. Sed dicitis: ⁊ J obediet ſcient᷑ indiß ⁊ſi nõ manifeſt o. Vrẽs nõne legiſt? ⁊ ĩ ve⸗ ſtra ⁊ in pitatis regula ſuꝑ cathedrã moy ſi ſedeft ſcribe ⁊ phariſei qᷓ dicũt facite ᷣm aũt oꝑa eoꝝy noſitefucere⸗ de mutandiſ veſtiln vel lauãdis ob nocturnam illuſio nem accipite bꝛeue conſiliũ.iuxta rituʒ ſui loci quẽq; facere cõſulo de hmõi.q̃ diuer⸗ Mnrnrt cholo deſere⸗ uarita eimti 17 dia etuo cet te⸗ electi ngelio diore cpedt Siino imet linecel⸗ Acloci wMecum cölulez feſſone Duo 1po epſit. ho u ſubtr etus hud eevw nn iipco ue cöſih ni. 1qte dur im inſiels uta ſitt dubite encon redere idoct nrep tuat ſis modis diuerſis in monaſterijs certum eſt obſernari. De his qͥ in plurib mona⸗ ſterijs ꝓfitent᷑ qð pene obluus fueram pu to ſatis eſſe reſponſum ſuꝑius cum de loti ſtabilitate diſputatũ eſt ⁊ nõ eſt neceſſe vr repetã. Pꝛetermitto ⁊ aliqᷓ de canoniby:qᷓ vos requiritis tum qm̃ taliũ ña nõ refert qͥ monachi ſumꝰ.tum qꝛ in libꝛis ip̃i faci⸗ le reꝑire poteſtis ſi querere nõ grauemini. Venio ad tria illa qͥ in altera vĩa rurſum epła ↄtinent᷑ vbi pꝛimũ interrogat q̃dnã conſulq hoĩ qͥ aduerſus quẽpiã ↄmot?ꝰ fue rit.ſed nõ adeo.vt eũ ledere ipſe velit. aðᷣo tamen vt libent᷑ accipiat ſi quõ aliunde le di cõtigerit · Sitne videlicet tutũ ita ↄmo to accedere ad altare.an ſubtrahere iterim debeat. donec ↄpeſcar᷑ cõmotio. Nũqᷓ; mi hi ↄtingat turbatũ ad patis accedere ſacri ficium cum ira ⁊ diſceptatiõe ↄtingere ſa⸗ cramentum.in qᷓ deus indubitãter eſt nõ⸗ dum recõciliatus ſibi. Certe nõ recipitur munꝰquodcũq; meũ.qð defero ad altare niſi añ placato frat᷑ quẽ me foꝛte leſiſſe me minero quãtom inꝰſi meip̃m nõ pacauero pꝛius. ¶ Quod veinde q̃ritis de Zrietate qᷓ ineſſe videt᷑ duaby illis pauli ſententis cõuerſatio nr̃a in celis eſt. ⁊ qᷓ;diu ſumꝰin coꝛꝑe ꝑegrinamur a dño quò videlicʒ aĩa eodẽ tꝑe poſſit ⁊ in coꝛꝑe ꝑegrinan a dño ⁊i celis ſimul eſſe cũ dño ipſe ſoluit apłs cũ aubi dicit. Ex ꝑte co.⁊ ex ꝑ.pꝛo · In qᷓ;⸗ tum qͥdem ↄgnoſcimꝰ tanqᷓ; pñtia ↄtem plantes iam cũ dño ſumꝰ. In quantũ ad huc tanqᷓ; de futuris pꝛophetamꝰ creden tes q̃ͥ nõ intelligimꝰſperantes q̃ nõ vidi⸗ mu s:adeo ꝑegrinamur ⁊ in coꝛpoꝛe. Cuz aũt venerit. qð ꝑfectũ eſt. eſt glie plenitu doq̃ in reſurrectõe futura eſt. tũc euacuabi tur. qð ex ꝑte eſt coꝛꝑis videlicet oĩs coꝛru ptio:ex qᷓ ſine dubio cõtingit hec.q̃ adhuc ex ꝑte manet nñ̃a in coꝛꝑe ꝑegrinatio.hᷣ eſt qð in ſe miſerabilit᷑ ingemiſcẽs plangit et ait. Infelix ego hõ qͥs me.l.d.c.m.huius: nõ co nquerit᷑ de coꝛꝑe tĩ:ſed dec.m.hu⸗ ius. hoc eſt eiꝰ q̃ adhuc durat coꝛruptiõis monſtrãs nõ coꝛꝑis ſed carnis moleſtias eſſe cauſam ꝑegrinationis. Coꝛpus qͥꝙpe quod coꝛrũpitur aggrauat animã: nõ coꝛ pus ſimpliciter.ſed coꝛpꝰqð cdꝛrumpirur ↄ8grauat aiam:vt coꝛruptio coꝛgis oneri Etbipenſatione ſit. nð natura. Vnde ⁊ qͥ intra ſemetip̃os ingemiſcunt:redemptionẽ expectãt coꝛpo ris ſui.non amiſſionẽ. M erito ꝓinde gra uati coꝛꝑis neceſſitate.non ſociẽtate cupi⸗ mus diſolui ⁊ eſſe cũ xp̃o:vt id qðᷣ manet ex ꝑte adhuc exiliů finiat᷑.⁊ que ex ꝑte iam cepit celeſtis habitatio ꝑficiat᷑. Zut certe ↄuerſatio noſtra in celis eſt: quo idem di⸗ cit aplus. Spe eĩ ſalui facti ſumꝰ. Spe itaq; iam in celeſtibꝰ habitamꝰ cũ adbuc re ipa in terris ꝑegrinemur⁊ in coꝛꝑe. Vl aliter. Habemujs ⁊ vñ coꝛpi: ⁊ vñ dño in hereamus: Illud viuificando ⁊ ſenſificã⸗ do.illũ credendo ⁊ diligendo.neq; em̃ pꝛe ſentioꝛ ſpũs ñeit vbianĩat.qᷓ; vbi amat niſi foꝛte putet᷑ eſſe magis. vbi inuitus.et neceſſitate tenet᷑ qᷓ; quo ſpõte ⁊ alacri fert voluntate. Deniq; vbi eſt theſaurꝰtuus. ihi eſt ⁊ coꝛ tuũ. Item ſi deũ amas aia ex ipᷣo viuit. vti coꝛpus ex ip̃a:quo pacto qᷓſo pñtioꝛ eſſe cõtendit᷑ vbi dat qᷓ; vnde acci⸗ pit vitam. Fons ſiquidẽ vite charitas eſt nec viuere anĩam dixcrim. que de illo non hauſerit Haurire poꝛro quõ põt:niſi fue⸗ rit pᷣſens ip̃i fonti.qͥ charitas eſt: q̃ deeſt. Pñs igitur deo eſt qͥ deũ amat.in quãtuʒ amat. In quo em̃ minus amat abſens ꝓ⸗ fecto eſt. In eo aũt minus deũ amarecon uincitur:ꝙ carnis adhuc neceſſitatibꝰ oc⸗ cupat᷑. Iila jo circa coꝛpus occupatio.qͥd eſt niſi a deo q̃ dã abſentatio ⁊ abſentatio dͥd niſi ꝑegrin atio.ꝑegrinamurᷓ a dño⁊ icoꝛꝑe ꝑegrinamur. cuiꝰ nr̃a nimiꝝ ⁊ intẽ tiopᷓ pedit᷑erũnis ⁊ curis charitas fatigas tur. In fine ſcðe epłe interrogatꝭ.qͥd ſenti endũ arbitrer de jeo qð in euãgelio nobis ꝓmittit᷑.ecce.n merces vĩa mẽ.ic.miran tes maxime ſctm̃— dixiſſe ſuꝑ hot nõ celos iſtos viſibiles ⁊ coꝛꝑeos opoꝛte⸗ re iuteliigi.ne merces nr̃a in rebꝰ mobiib volubilibuſq; videat᷑ collocari.ideoq; ſpĩ ritualia quedam firmamẽta eſſe inteliigẽ⸗ da:de quibꝰ neſcitis: vt dicitꝰ. quid ſuſpi⸗ cart debeatis. Sed ſi attenditis qð legiſt? regnũ dei iter vos eſt.⁊ hitare xpᷣm ꝑinde icoꝛdibv vis tãqᷓ; vtiq; regẽ in regno ſuo ⁊ nõ ſt ↄdigne paſſiões huiꝰ tꝑis a.f.g.q· rĩn.nð ꝗᷓ fuelabit᷑ nob velut alidd exteriꝰ ſʒ ĩ nob qᷓſi itꝰ iã manẽs ſʒ nõdũ apparẽs. ⁊itẽ oĩs gla eiꝰ f.r. a.i.⁊ aſcẽdet 8. adcoꝛ altũ ſʒ ⁊ aſcẽſiões ĩ coꝛde ſuo diſpoſuit:rur ſumq;ʒ aĩa iuſti ſedes eſt ſapie cuiꝰ ſine du bio illa vox eſt. celũ mihi ſedes eſt.ſi hec in quã.hiſqʒ ſilia nõ pauca ĩ ſcpᷣturꝭ aduerti tis ꝓfecto ſtu debitꝰ ad reqͥrendũ regnũ dei ⁊ iuſticiã eiꝰ ⁊ ĩtrare potiꝰ ad vos qᷓʒ vłex tra exire vel aſcendere ſuß̃. Sʒ ſup ſane vł extra dixerim loci poſitiõe.ſicut celũ a fra locũ tenet exterioꝛẽ.ſol luna ⁊ ſydera ſupi⸗ oꝛem.nã eadẽ ip̃a q̃ itra nos ſůt ſubtilioꝛi ſue nature viſibilitate.ſublimioꝛi excellen tie dign itate:⁊ extra q́; ĩmẽſitate maieſtat⸗ FR aitiſſimã ſunt hec egẽtia vtiqʒ ⁊ diligẽ⸗ tioꝛi diſputatiõe ⁊ dõctioꝛi diſputatoꝛe et oꝑeꝓlixioꝛi. Ego. n.putauerã modũ ĩ his tractã dis eptarem neqᷓᷓᷓʒ exceſſum iri. Sʒ ß̃mo vt video ꝓceſſit ĩ iongiꝰ qᷓʒ ſpaui.pꝛo inde vos ſi placʒ libꝝ ſi placet eplaʒ noĩa⸗ re.nã ego ſiue ĩpauc ſiue in mult? vẽe de⸗ bui qð ⁊ ſtudui ſatiſfacere volũtati. 1Piui bernardi abbatis de cõuer Liane ad ſcolares libellus. D audiendũ vt credimꝰ zbum dni ↄueniſtneqʒ em̃ cauſa no⸗ bis alia:viehuꝰ tã auide ↄcur ſionis occurrit. Appꝛobamꝰ vti q; deſideriũ hoc: ⁊ laudabili ſtu dio Igaudemꝰ. bti em̃ qͥ audiũt vbuzʒ dei ſedſt cuſtodiãt ilud: bti qͥ memoꝛes ſunt mãdatoꝝ dei:ſʒ ſifaciãt ea. Nimiꝝ verba hec vite eterne:⁊ venit hoꝛa: ⁊ vtinã nunc ſit qñ moꝛtui audiẽt vocẽ eiꝰ⁊ qͥ audierint viuent. Siqdem vita ĩ volũtate eiꝰ. Et ſi vultis ſcire:volũtas eiꝰ cõuerſio nr̃a. De⸗ niq; p̃ᷣm audite. Nũquid volũtatis mee eſt moꝛs impij:ait dñs ⁊ nõ magẽ vt con⸗ uertat ⁊ viuat · Ex quibꝰ vbis euidenter agnoſcimus:qm̃ vera nobis vita non niſi in ↄuerſiõe eſt:nec aliter patet ad eã ingreſ ſus:dicente dñoꝛ:niſi cõuerſi fueritꝰ ⁊ effici amini ſicut paruuli: nõ intrabitis ĩ regnũ celoꝝ · Werito ſane ſoli ꝑuuli intrãt.nam puer paruulꝰ minabit eos: qͥ in hocipſum natus ⁊datus eſt Quero igitur vocem quã audiãt moꝛ⸗ tui.⁊ cũ audierint viuãt. Foꝛte eĩ ⁊ moꝛ tuis euãgeliʒare neceſſe eſt.⁊ occurrit inte⸗ rim vᷣbum bꝛeueſʒ plenũ:qð os dñi locu⸗ tum eſt: vtꝓpheta teſtat᷑. dixiſti ait loquẽs Ue cõuerſione ſine dubio ad dñm deñ ſuũ Zuertiminiti lij hoĩm. nec ĩmerito ſane a filis hoim qͥ⸗ dem videt᷑ exigen da cõuerſio: peccatoꝛib vtiq; neceſſaria.nam ſuperius ſpiritihhea magis.que rectos decet indicta laudatio eſt·eo dem ꝓpha pſallente. Lauda deũ tuũ ſion. Ceteꝝ ꝙ ait dixiſti. meo quidẽ iudi⸗ cio nõ negligenter pᷣtereundem eſt.nec ſim pliciter audiendũ. Quis em̃ humanis cõ parare audeat dictis:qð dixiſſe dicit᷑ deus Viuus ꝓfecto eſt ᷣmo dei ⁊ efficax ⁊ vox eiꝰ in magnificẽtia ⁊ vᷣtute. Deniq; ip̃e di xit ⁊ facta ſunt.dixit fiat lux:⁊ facta eſt lux Dixit. Cõuertimini filij hoĩm·⁊ Cöuerſi ſunt. Ita plane cõuerſio aĩaꝝ diuine vocꝭ⸗ eſt:nõ humane Symon iohãnis piſcatoꝛ hoĩm in hocip̃m vocatꝰ: ⁊ cõſtitutus eſt a dño:incaſſum tñ ⁊ ip̃e laboꝛãs tota nocte nil capiens donec in ꝓbo dñi rethe iactãs pꝛehen dere poſſit multitudinẽ copioſam Vtinã iactemꝰ ⁊ nos in h̊ ꝓbo ho die rhe te vᷣbi:⁊ exꝑiamur qð ſcpᷣtũ eſt: ecce dabit voci ſue vocẽ ptutis. Sʒ plane ſi menda⸗ cium loqͥmur.id de ꝓpꝛio eſt. Sʒ tũc ⁊ foꝛ ſitan nr̃a iudicabit᷑ vox eſſe:nõ dñi ſi que⸗ ramus q̃ᷓ nf̃a ſunt:nõ q̃ ieſu xp̃i. Ceteꝝ ⁊ ſi loq mur iuſticiã dei⁊ głiam dei querim?ꝰ: effectuʒ tñ ab eo ſolo ſpare:⁊ ah eo poſtu⸗ lare neceſſe eſt: vt voci nr̃e: ſue vocẽ ʒtutis accõmodet. Ad hãc aũt vocẽ interioꝛ:au res coꝛdis erigi ã monemur vt loquentem deñ intus magis audire:qᷓ; foꝛis hominẽ ſtudeatis Illa em̃ vox eſt magnificentie⁊ ptutis deſerta cõcutiens:ſecta diſcutiens toꝛpoꝛem excutiens aĩaꝝ. Nec ſane laboꝛandũ eſt: vt ad voc hu ius ꝑuemiat᷑ auditũ: laboꝛ eſt potiꝰ aures obturare:ne audias. Nimiꝝ vox ip̃a ſe of fert:ip̃a ſe ingerit nec pulſare interim ceſſat hoſtia ſinguloꝝ. Deniq; q̃draginta ãnis inquit ꝓximus fui generattoni huic? dixi ſp hi errãt coꝛde. Adhuc ſapĩa clamitat in plateis:redite pᷣuaricatoꝛes ad coꝛ. Hoc neinpe initiũ loquendi dño ⁊ hoc ÿbũ ad oẽs qͥ ↄuertuut᷑ ad coꝛ pᷣciſe dicere videtur nõ mõ reuocãs eos:ſʒ ⁊ reducẽs ⁊ ſtatuenſ 5 faciẽ ſuã. Eſt. n.nõ tm̃ vox tuts.ſʒ ⁊ ra dius iuc annũcians pctã eoꝝ ꝑiter dĩby ⁊ iliuminãs abſcõdita tenebraꝝ. Nec po vl la interne huiꝰ luc ac voc differentia.cũ ——— —— iminß; boimq ntibez udatio deñtuũ iudi⸗ nec ſim nis cõ tk deus vot Bipedi wethr Lduerſi ineyoch plſcto tus ca oe elris volum dle rhe dabit enda⸗ icifoꝛ ſique⸗ neili uum opolw cßtuns enoau enen s homin licentiei lſcutens yoc hu uues ßoſeof meccſſt anis ucdii mititin d. Hot cjbind tvilerur ſtutuenſ 6 1 . oib* con vnus idẽq; fit dei filiꝰ ⁊ ÿbũ pẽis:⁊ſplen⸗ doꝛ glie. Sed aie q́; ſubſtãtia a ſuo qͥdẽ ge nere:⁊ ipſa ſpũalis ⁊ ſimplex ſine vlla di⸗ ſractiõe ſenſuñ:ſʒ tota.ſi tñ tota dicenda eſt. vidẽs parit ⁊ audiẽs videat᷑. Quid.n. ilio agit᷑ ſiue radio ſiue vᷣbo ſiue ſemetip⸗ ſam. Aperit᷑ ↄſcie liber reuoluit᷑ miſera vi te ſeries triſt q̃dã hyſtoria replicat᷑ illũiat᷑ rõ ⁊ euoluta mẽoꝛia velut qͥbuſdaʒ oculis eꝰ exhibet᷑ vtraq; vo nõ tã ip̃ius aie eſt qᷓ; aĩa ip̃a vt eaqẽ ſit ⁊ inſpiciẽs ⁊ inſpecta cõ tra ſua ſtatuta faciẽs et videntibꝰ qͥbuſdã aparitoꝛib immiſſaꝝ vtiq; cogitationũ coacta ꝓpꝛio interi aſſiſtere tribũali Quis ane iudiciũ h ſine tribulatione ſuſtineat. Zid meip̃m aia mea turbata ẽait ꝓheta dñi ⁊tu ↄtra fatiẽ tuã ſiẽ arguitricẽ ſi tur batricẽ ſit cõfutricẽ ſtatui nõ poſſe mirarꝭ Nec a me ſꝑes audire qͥd in mẽoꝛia tua ratio depßᷣhendat qͥd diiudicet qͥd decernat Zplica intꝰauditũ. deflecte ocłos coꝛdis ⁊pꝛio dices exꝑimẽto qͥd agat᷑. Nemo. n. ſcit q̃ ſint in hoie niſi ſpũs hoĩs.qͥ in ip̃oẽ. Si ſuꝑbia.ſi inuidia.ſi auaricia.ſi ambi⸗ tio.aut ſilis aliq̃ peſtꝭ abſcõdita eſt. vix ef⸗ fugere poterit hᷣ examen. Si foꝛnicatio.ſi rapina.ſi crudelitas.ſi fraus vlla.aut qᷓli⸗ bet culpa admiſſa eſt.internũ hũc iudiceʒ nð latebit reus ipſe.nec inficiabit᷑ coꝛã eo. Trãſit em̃ totꝰ ille pꝛuritꝰdelectatiõis ini que ⁊voluptatꝭ illecebꝛa tota bꝛeui finita eſt. ſed amara qdã imp̃ſſit ſigna mẽoꝛie. et veſtigia feda reliqt. In ilud ſiqdẽ repoſi⸗ toꝛiũ.velut ĩ ſentinã aliquazʒ tota decurrit abhoiĩatio ⁊ im mũdicia tota defluxit Vo lumẽ grãde.cui vniuerſa inſcripta ſũt.ſti⸗ lo vtiq; vᷣitatꝭ amaꝝ.iã vent᷑ tolerat.et ſi fauces miſeras bꝛeui trãſitu. dulcedineq; tã friuola viſus ẽ obiectaſſe. Ventrẽ meũ doleo miſer. doleo vẽtrẽ miſer meũ Quid ni doleã ventrẽ meũ vbi tãta eſt egeſta pu tredo. Quis vẽm frẽs exterioꝛeʒ hanc ve ſtẽ:qᷓ̃ tegit᷑ ſi repẽte obſcen is vndiq; ſputis ulitã.⁊ fetidiſſimis qͥbuſq; ſoꝛdib inqͥna tñ ↄſideret.nõ vchement᷑ exhoꝛreat:nõ ve locit exuat:nõ indignant᷑ abijciat Itaq; qᷓ nð veſtẽ ſʒ ſemetip̃m intꝰ ſub veſte talẽ re⸗ ꝑerir.eo doleat a mpliꝰ⁊ aĩo ↄſternet᷑ oꝑtʒ q̃pius tolerat qð exhoꝛret.neq; eĩ vt tu⸗ nicã abijcit ſuã ſic abijcere cõtamiĩata aĩa ad ſcolares libellus poterit ⁊ ſeipᷣam. Deniq; qͥs in nob eſt tã⸗ te patiẽtie ⁊ vtutꝭ.vt ſi foꝛte. quẽadmodũ ð maria legit᷑ ſoꝛoꝛe moyſi.carnẽ ſuã ſubi tanea q̃daʒ lepꝛa male cãdentẽ viderit.eqᷓ; animo ſtare poſſit. et gr̃as agere creatoꝛi. Quid po eſt caro iſta.niſi q̃dã coꝛruptibi lis tunica qᷓ veſtimur.aut qͥd lepꝛa coꝛꝑa⸗ lis hec elect oĩb extimãda niſi pat᷑ne ᷓᷣga coꝛrectionis·⁊ purgatio coꝛdis. Ibitribu latio vechemẽs.⁊ iuſtiſſima cã doloꝛis eſt. cũ excitatꝰ a ſomno miſere voluptats.inte rioꝛẽ qͥs ceꝑit dep̃hen dere lepꝛaʒ.quã ſibi ipſe multo ſtudio ⁊ laboꝛe q̃ſiut.licet em̃ nemo oderit carnẽ ſuaʒ: ſed multo minus odiſſe poterit anima ſemetipᷣam. Zit foꝛte aliquẽ mouet illud de pſalmo. Qui diligit iniqͥtatẽ odit aĩam ſuã. Ego aũt dico.odit ⁊ carnẽ. An nõ odit.qͥ gche ne cumulos mercat᷑ in dies qͥ ᷣm duriciũ ſuã.⁊coꝛ impenitẽs theſauriʒat irã in die ire. Ceteꝝ hoc odiũ tqᷓ carnis qᷓ; aĩe.nõ in affectu.ſed ĩ effecru potiꝰ inuenit᷑. Sic ni⸗ mirũ odit freneticꝰ carnẽ ſuã.cũ ſibip̃i ma nus inferre laboꝛat rõnis delib ratiõe ſo⸗ pita. An nõ grauioꝛ illa freneſis iudicat᷑. q; impatiẽtia coꝛdis peccãdiq; obſtinata volũtas iducit ſiqdẽ manꝰnepharias inij cit ſibip̃i.nõ carnẽ.ſʒ mentẽ lacerat ⁊ coꝛro dit. Si vidiſti hoĩem ſcalꝑe man?ꝰ.⁊ vſq; ad ſanguinẽ effricare euidenteʒ habes ĩ eo ſilitudinẽ peccantꝭ expᷣſſam. Kedit ſiqͥdeʒ voluptas illa doloꝛi. et ſuccedit pꝛuritui cruciatꝰ. neq; id ignoꝛabat:ſed diſſimula⸗ bat ille. dů ſcalperet. Sic laceramꝰ.ſic ex creamꝰꝓpꝛijs manib aias nf̃as infelices niſi ꝙ tãto ꝗuius · quãto ercellẽtioꝛ eſt ſpi⸗ ritualis creatura.⁊ cui difficilius medeat᷑. Neq; idqͥdem inimicoꝝ ſtudio gerim. ſʒ ſtupoꝛe quodã inſenſibilitatꝰ interne. E⸗ fuſus ſiqͥdeʒ animꝰ dãna interioꝛa nõ ſen tit:qꝛ nec intus eft.ſed in vẽtre foꝛſitã.aut ſub vẽtre. Deniq; animus jrundã in cati nis:quoꝛũdaʒ in loculis inuenit᷑. Ebi eſt theſaurus tuꝰ inqͥt.ibi eſt ⁊ coꝛ tuũ.Quid vᷣo mirũ ſigpꝛiã minime ſentiat aĩa leſio⸗ nẽq̃ ſuupᷣius oblita ⁊ penitus abſens ſibi in longinquãꝓfecra eſt regionẽ. Erit autẽ cũ in ſeip̃am reuerſa recognoſcet.q; crude⸗ liter miſere venatiðis obtentu eulſceraue rit ſemetipᷣam Neq; ei id ſenttre poterat dů vilẽ muſcaꝝ pꝛedã deſiderio captans inſatiabili:araneaꝝ inſtar ex viſceribꝰ pꝛo pꝛijs interere rhetia videret᷑. Erit aũt hic reditus ſine dubio.vł poſt mottẽ· cũ vniuerſa: qͥhy advagandũ foꝛas et inurilit᷑ fe oecupãdũ in eã q̃ pᷣterit mũdi figurã hulꝰ egredi cõſueuerat. hoſtia coꝛ⸗ porꝰ clanſa erũt vt nereſſario maneat in ſe pſa cui nulłꝰ iõ pateat exitꝰ a ſi eip̃a. Verũ is ddeʒ ꝑnicioſiſſimꝰ erit reditꝰ.⁊ miſeria ſempttna.qñ iaʒ penitẽtia hẽi poterit.agi nõ poterit. El bi em̃ deerit coꝛpꝰ.actꝰ non erit. Sane ybi nulla fuerit actio. nec ſatiſ factio vlla qͥdẽ poterit inueĩri. Quo circa pniam qͥdẽ he dolere eſt.nã pniam agere dolorꝰ eſt remediũ.neq; em̃ carẽti manib erit vltra leuare coꝛ in celũ cũ manib. Sʒ qͥſqͥs añ obitũ carnis nõ redierit ad ſeißm̃ in ſeipᷣo maneat neceſſe eſt inetnuʒ. Sʒ in qjli ſeip̃o: qualẽ ſe fecerit ĩ hacvitã.niſi qð foꝛte erit nonnunqᷓ; deterioꝛ.nã melioꝛ.q malus eſt:nunq; erit. Hʒ em̃ hocipᷣm qᷓ nũc ponit:aliqñ reciꝑe coꝛpus nõ tñ ad pe nitentiã.ſʒ ad penã vbi nimiꝝ pcti pᷣius ⁊ carnis ͥdammõ ſikis videbit᷑ eſſe cõdi⸗ tio. vt quẽadmodũ poterit ſꝑ culpa puni⸗ ri. nec vnqᷓ; poterit expiari.ſit nec in coꝛꝑe aliqũ toꝛmẽta finiri nec coꝛpꝰ termiĩari in toꝛmẽtis. Multũ qͥdẽ vltio ſempitna de⸗ ſeuiet.ꝙ nunqᷓ; poſfit culpa deleri. nec ſub ſtãtia carnis deficiet. ne fimkcogat᷑⁊ affli: ctio terminari. Hec frẽs mei qui pauet.ca uer. nam qͥ negligit incidit. Vt ꝗᷓ redeamꝰ ad vocẽ vñ ꝓceſſimꝰ:ex⸗ pedit noh ꝓfecto redire ad coꝛ. duz illudẽ iter q̃ oſtẽdat nob ſalutare ſu.q ranto ſtu dio pietatis illuc reu ocat pꝛeuaricatoꝛes. Necſentire interim pigeat moꝛſus.aut pe riculoſa q̃dam animi teneritudo.⁊ ꝑnicio ſa moll icies ꝑſuadere queat.vt pñtem ve limus diſſimulare moieſtiã. O ptimũ eſt tũc ſentire vermẽ.cũ poſſit ⁊ ſuffocari.Ita q; moꝛdeat nũc vt moꝛiat᷑.⁊ paulatim de ſinat moꝛdere moꝛdẽdo. Rodat interi pu tredinẽ vt moꝛdẽdo cõſumat.⁊ ip̃e quoq; parit᷑ ↄſumat᷑ nec foueri incipiat ĩ immoꝛ talitate. Vermis inquit eoꝝ nõ moꝛiet᷑.⁊ ignis eoꝝ non extinguet᷑ a facie illoꝝ moꝛ ſuũ qͥs ſuſtinebit. Multiplex em̃ nõ cõſo⸗ jatio arguẽtis ↄſcie relenat cruciatũ. Be nignus eſt deꝰ qͥ nõ patit᷑ tẽptari vltraqᷓ; poſſumꝰ net vᷣmẽ hunc vltra modũ pati᷑ malignari maximeq; int inicia cõuerſiõis oleo miſcõie linit vlcera.vt nec moꝛbiq̃n titas nec difficultas curatiõis vltra qᷓ; ex⸗ pedit inoteſcat. Magt aũt arndere videt᷑ facilitas q̃dã q̃ poſtmodũ eu aneſcit qñ iã exercitatos hñti ſenſus certamẽ foꝛte dat᷑ vt vincat et diſcat.qm̃ oĩm pott̃tioꝛ eſt ſa piẽtia Interi ſane audiẽs qͥs vocẽ dñi. Re dite pᷣuaricatoꝛes ad coꝛ et tãtis interioꝛe cubiculo obſcenitatibꝰ dep̃hẽſis ſingula q̃q; rimari ſatagit:⁊ quonã hec infiuxerit aditu curioſus iueſtigatoꝛ expioꝛat nec dif᷑ ficile pʒ foꝛamẽ ĩmo foꝛamia ↄtuẽti.ſʒ nec parũ illi ex hac ↄſideratiõe dolorꝰ accedit. cũ ꝑ feneſtras ꝓpꝛias moꝛs iſta depᷣ hendi᷑ introiſſe. Muita ſiqdẽ vñ admiſiſſe petu⸗ lãtia ocłoꝝ multa pꝛuritꝰ auriũ.multa q́ʒ olfaciẽdi guſtãdi tãgendiq; volupras. nã ſpũalia qͥdẽ vicia q̃ lup̃ meminimꝰ. diffi⸗ cile adhuc ꝓut ſunt carnalia examiut Eñ fit vt q̃ F̃uloꝛa ſũt aut minꝰaut mime ſen tiat:nec tã ſu ꝑbie:aut iuidieqᷓ; fla gitioſoꝝ aut facinoꝛoſoꝝ recoꝛdationẽ actuũ moꝛ⸗ deatur. S Et ecce iteꝝ vox de nubibꝰ dicẽs. Pec⸗ caſti:qeſce:⁊ qð dẽ taleẽ̃. Jã ſentina redũ⸗ dãs domũ oẽm intolerabili fetoꝛe ↄtami⸗ nat. Vanũ eſt tibi.cũ adhuc fluãt exhau⸗ rire.dũ peccare nõ deſtiterꝰ penitere O uis em̃ coꝝ leiun io ꝓbet qͥ ad lites et ↄtẽtiões ieiunãt ⁊ ꝑcutiut pugno impie.ſed ⁊ volũ tates ⁊ voluptates ꝓpꝛie in eis inueniunt᷑ nõ taleẽ ieiuniũ qð elegi diẽ dñs. Claude feneſtras moꝛt obßᷣua aditꝰ. foꝛamſa ob⸗ ſtrue diligent ⁊ ſic demũ nõ ſubeũti no uis ſoꝛdes poter expurgare vetuſtas. Ex timat hõ facile qð iubet᷑ iplẽdũ tãqᷓ; igna rus exrcici ſpũalis. Quis eim̃ꝓhibeat in quit qͥ minꝰ imperẽ mẽbꝛis mis. Indicit igit᷑ gule ieiunia.crapulã in?tdicit. obtura ripᷣcipit aures ne audiãt ſanguinẽ. auerti ochos ne videãt vanitatẽ.manꝰnõ ad aua riciã ß ad elemoſynã magis extẽdi.qͥbus foꝛte ⁊ laboꝛẽ imponere velit ꝓhibens la⸗ trocinia.ſiẽ ſcp̃tũ ẽ. Qui furabat᷑i nõ fu ret᷑ magis aũt laboꝛet manib ſuis qð bo⸗ nũ eſt vt habeat vñ rribuat neceſſitatẽ pa tiẽti Ceteꝝ dũ ſuis qͥbuſq; mẽbꝛis.in hũc sſingula tinhureiit Natnecdi mit hng or accedi. deßhendt uepu⸗ mun ras.n5 n difß⸗ ut Ui nimeſen gloſop moi üs. Pec manq⸗ e tami⸗ t aben⸗ teeUns totindes dtvo nuenunt 6.Lud awa ob⸗ eũtiyto ſus. Er iqᷓ igha deatin Indict t. obtun n ahen nõgdaus iubus bens la⸗ n ſu qö bo⸗ ſuntẽpa sbüc pũt ſubito vocẽ iubẽt⸗ ⁊ vno ipetu clamãt ñ hec noua religio facere iubes: vt libet ſed inueniet᷑ qͥ nouis legiby Sdicat. Quis em̃ ille inq;t.⁊illa.nimiꝝ ip̃a eſt ĩ cuiꝰ nos iãpᷣdẽ deputaſti obſequiũ:ſi iq̃ras ad obe diendũ ↄcupiſcẽtijs vłiq; eiꝰ. Expauit mi ſer ad hãc vocẽ:⁊ ↄfuſus obmutuit:anxia baturq; ĩ eo ſpũs erꝰ Et mẽbꝛa qͥdẽ ad ſu am ilã infeliciſſimã dñam incũctant᷑ ac⸗ cedũt:aduerſus dům interpellent ⁊ imꝑia durioꝛa cauſent᷑. Plãgit gula parſimonie ſibi modũ adhibitũ ꝓhibitã crapile voñ Auptatẽ. Oculꝰ q̃rt᷑ in dictas lachꝛymas petulantiã interdictã. Quibꝰ ⁊ ſilia ꝓſeq̃n tib exercitata ⁊ vehemẽt᷑ exacerbata volũ tas ſomnũne eſt inqͥt:an fabula qð narra tis. Tũc po opoꝛtunũ tpᷣus ſue nacta q̃ri⸗ mo nie ligua oĩno ſic eſt ait vt audiſti. nã ⁊ ego a fabulis ⁊ a mẽdacijs iuſa ſuʒ reti⸗ cere ⁊ nihil deinceps niſi ſeriũ. immo ⁊ pe nitus neceſſariũ loqui- Exilijt igit᷑ vetula furens ⁊ totiꝰ oblita lãgoꝛis ꝓcedit hoꝛrẽtib comis: veſte lace ra· pectoꝛe nudo ſcalpẽs vlcera.frendẽs dẽ tib ⁊ areſcẽs atq; ipᷣm inficiẽs aerẽ flatibꝰ virulentꝭ. Quidni cõfundat᷑.ſi qͥd adhuc ſupeſt rõnis.ad talẽ miſere volũtatꝰ occur ſuʒ vł incurſuʒ. Hec inqͥt totaẽ tui ↄiugij fides.ſi compater? male patiẽti vſq; adeo ad vloꝛẽ vulneꝝ meoꝝ addere non peꝑci ſti Sudtrahẽdũ foꝛſitꝗᷓ ex ĩmoderato do⸗ te aliqͥd videbat᷑. Sʒ qͥd relinquit᷑. h ſub⸗ lato. Solũ hoc huic lãguẽti miſere pᷣſtiti⸗ i:⁊ oia eiꝰobſeqa quẽadmodũ ſunt diſtri Puta aliqũ cojuiſti.nũc aũt ſitibi foꝛſitan moꝛbi huiꝰ peſſimi.qͥ laboꝛo triplex mali gnitas poruit excidiſſe.ſʒ nõ mihi. Sidᷣdẽ voluptuoſa ſuʒ. curioſa fum.ambitioſa ſũ et ab ß triplici vlcere nõ eſtĩ me ſanitas a plãta pedis vſq; ad verticẽ. Itaq; fauces ⁊q̃ obſcena ſunt coꝛpꝑis aſſignata ſũt volu ptati.qũquidẽ velut de nouo neceſſeẽ ſin⸗ gula recẽſeri: nã curioſitati pes vagus ⁊in diſciplinatꝰ famulat oculus at vanitati qͥdẽ aurꝭ ⁊ ligua ßᷣuiũt. dũ ꝑillã ĩpin guat caput meñ oleũ pectorꝭ. ⁊ ꝑhãc ſupleo qð in laudibꝰ meis alij minus feciſſe vident᷑. Salde em̃ delectoꝛ ⁊ reciꝑe ab alijs:⁊ cuʒ opoꝛtune poſſuʒ tradere alijs laudes me⸗ — Zd ſcolares libellus as ⁊ meo ⁊ alieno oꝛe ſemꝑ cupiẽs pᷣdicari cui potiſſimũ moꝛbo tuũ quoq; ingeniuʒ pluria ſolet a dhibere fomẽta. Poꝛro ma⸗ nus ipᷣas qͥbus eſt vndiq; liber motꝰ non minꝰ ſpãliter alicui oꝑi deputamꝰ.ſʒ mno do vanitati.mõ curioſitati.mõ voluptati ſedulũ ſatꝭ echibent famulatũ. Quib ita diſpoſitꝭ nõ mchihec oĩa vel in vno ſatiſ⸗ facere aliqñ potuerũt.ꝙ non ſatiet᷑ oculus viſu. nec aurꝭ impleat᷑ auditu.atq; vtinã inter ſpectandũ totũ aliquãdo coꝛpus fie ret oculus.aut inter pꝛandendũ in fauces oĩa mẽbꝛa verterent᷑. Tu ne igit᷑ idmodi⸗ cũ mihi ↄſolatiõis.qð in me dico.ſurriꝑe temptas. dixit.et cũ indignatiõe.et furoꝛe recedens.teneo in quitlocũq; tenebo. Jã po ratiõi.ipᷣa vexatio dat intellectũ iã innoteſcit aliqtenꝰ huiꝰ negocij difficul tas.iã pᷣſumpta facilitas euaneſcit. Vidʒ em̃ mẽoꝛiaʒ plenã ſpurciciaꝝ.videt habũ⸗ dantiꝰ alias atq; alias influere ſoꝛdes vi det ip̃ᷣas feneſtras moꝛti patulas obſerua ri oĩno nõ poſſe qͥbh adhuc pᷣſidẽs volũtas lãguida dñet᷑.cuiꝰ vlceribꝰ ſanies vniuer ſa ꝓfluxit. Videt deniq; anĩa ſeſe cõtami⸗ natã.nec ꝑ aliũ ſʒ pꝓpꝛiũ coꝛp nec aliũde qᷓ; a ſeipſa. Eſt aũt qddã anie ſiẽ mẽoꝛia qᷓ̃ inficit᷑ ſic voſũtas ipſa·q̃ inficit.deniq; ip ſa nihil aliud qᷓ; rõ. memoꝛia.et volũtas. nũc aũt ⁊ rõ minꝰ habẽs. ceca quodãmõ. ꝙ hactenꝰ iſta nõ viderit:infirma oĩno ꝙ ne agnita qͥdem valeat tꝑare. et memoꝛia fediſſima et volũtas lãguida.⁊ hoꝛrẽdis vndiq; vlcerib ſcaturiẽs inuenit᷑. ac ne qͥd ex oĩbus q̃ ſunt hoiĩs relinquat᷑.ipᷣm etiaʒ coꝛpꝰ rebelle eſt.et ſingula mẽbꝛa feneſtre ſingule.qͥbus moꝛs intrat ad aĩam et in⸗ ceſſanter exuberat ſuꝑ ipſum cõfuſio. Zudiat ergo ania.qͥcunq; eiuſmodieſt vocẽ diuinã audiatq; cũ ftupoꝛe.⁊ admi⸗ ratiõe dicentẽ. Beati pauges ſpũ.quoniã ipſoꝛũ eſt regnũ celoꝛuʒ. Quis ſpũ paupe rioꝛ eo qui in toto ſpũ ſuo non inuenit re⸗ quiẽ. non inuenit vbi caput ſuuʒ reclinet: Moc cõſiliũ pietatꝰ.vt qͥ ſibi diſplicet pla ceat dño.et qui pꝛopꝛiã domũ odit domũ vtiq; plenã ſpurcicie ⁊ infelicitatis.isuite tur ad domũ gloꝛie domũ nõ manufactã etnũ ĩ celis.nec miꝝ ſi ad huiꝰ dignatiõis maguitudinẽ expaueſcit.ſi difficile credit — 18 huic auditui:ſi vehemẽti ſtupoꝛe adm irat᷑ ait. Ergo ne beatũ hoĩem miſeria facit. Cetcrũ qͥſqͥs eiuſm odi es. ne diffidas. nõ miſeria ſed miſcðia facit beatũ.ſʒ huiꝰ ꝓ⸗ pꝛla ſedes in iſeria eſt. vt hũtliatio in hůi⸗ litatem trãſeat.neceſſitas in Ftutẽ plumuã volũrari ſegregabis deꝰ hereditati tue.⁊ infirmata eſt. tu po pꝑfeciſt laude eã. Vti lis infirmitas ꝓrſus q̃ medici manũ reqͥ⸗ rit falubꝛit a ſe deficit. quã deus ꝑficit. ¶Sed qꝛ nõ eſt via ad regnũ del ſinepꝛi mics regni.nec ſpare põt fegnũ celoꝝ.cui nec ſuꝑ ꝓpꝛia mẽbꝛa regnare donat᷑. Seq tut vox dicẽs. Beati mites. qm̃ ipſi poſſi debũt terrã. Ac ſi euidẽtius dicat. Miti ga motus effren os volũtatis.⁊crudeſem beſtiã mãſuefucere cura Ligatus es:ſolue uere ſtudeas: qð oĩno rũpere nõ poffis.nã vim facere aut cathenis offendere eã̃ nul⸗ lo mõ pᷣualebis.nec moꝛa:reſpirãs hõ int᷑ hec vba atq; q́; faciliꝰ reputãs lʒ verecun dus accedit ⁊ delinire ſi atagit viperã inflã matã. Arguit vite carnałilecebꝛas:⁊ cõ⸗ ſolatiões ſecular? neceſſitat? accuſat:tan⸗ q¶ exiguas⸗⁊ indignas:ſʒ bꝛeuiſſimas q́; 1 Pnicioſiſſimas omib amatoꝛib ſuis. uꝑ hoc ait neqᷓ;. ⁊ inutili ßᷣuo tuo nec em̃ inficiari potes:ne modico qͥdẽ tibi vni uerſa eiꝰ obſeqͥq ſatiffacere potuiſſe. Vo⸗ luptas gutturꝰ q̃ tanti hodie extim at᷑ vix duoꝝ obtinet latitudinẽ digitoꝝ:⁊ huius tã modice ꝑtis tã exigua delectatio quãta parat᷑ ſollicitudie:q̃ntam deniq; moleſtiã parit. S inc mõſtruoſius dilatant᷑ renes: ⁊ humerich inc tumẽtes vteri nð tã mpin guantqᷓ; imp̃gnant᷑ a ruina.et duz carnis onꝰ nõ ſuſtinẽt oſſa ⁊ moꝛbi varij generã⸗ tur Sic libidinis illecebꝛoſa voꝛago quã tis laboꝛib et diſpendijs interdũ etiã ⁊ fa me:vł honorꝭ aut etiã vite ipf ius piculo rõparat᷑:vt ad modicũ flagrãs ſulturens vapoꝛ furẽtes ſtimulis agat ⁊ apũ par vo et inanis ac nugatoꝛiacõſolatio.⁊ neſcio qͥd illi durꝰ impꝛecer:qᷓ; vt ſemꝑ habeat qð reqͥrit qͥ iocũde quietꝰ fugitãs ociũ cu⸗ rioſa inq̃etudine delectat᷑ Eiquet fane vł ex hocip̃ o nihil his omib delectatiõis in eſſe qͥrũ ſolus tranſitꝰ iuuat. Ceteꝝ vani⸗ tas vaniratũqᷓ; nihil ſit vłex ip̃o noĩe ma nifeſtius indicat᷑ Vanꝰ vtiq; laboꝛ.qͥ ſtu dio vanitarꝭ aſſumit᷑. Odorã ait ſapiens nihi aliudi milibm oꝛtaliũ.qᷓ; auriũ ifla tio vana. Et tñ qntã putas ifelicitatẽ hec ipᷣa non tã felix vanitas qᷓ; vana fehcitas parit. Hinc nãq; cecitas coꝛdis ſiẽ ſcptũ eſt · Popule meꝰqᷓ tebeatificqt in erroꝛem te inducũt hinc ceruicoſus furoꝛ anioſita tis. hinc ſuſpitiõis laboꝛ anxiꝰ. hinc liuo⸗ ris crudele toꝛmẽtũ ⁊ cremãtis inuidie mi ſerioꝛ qᷓ; miſe; abilioꝛ cruciatꝰ. Sic diuiti arũ amoꝛ inſatiabilis lõge ampliꝰ deſiqe rio toꝛquet aiam qᷓ; refrigeret vfu ſuo vt pore q̃rũ acqſirio qͥdẽ laboꝛi:poſſeſſio ve ro timor.amiſſio plena doloꝛis inuenit. Poſtremo vbi multe opes miti ⁊ qͥcome üt eas ⁊ vſus qͥdẽ diuitiaꝝ apð alios di nitibo ſolũ nomẽ addit et ſollicitudo:⁊ in his oĩbus ꝓ tã exiguis qͥdẽſʒ nullis eñ P. uipẽdere gliaʒ. quã nec oculus vidit:nec aur audiuit nec in coꝛ hoiĩs aſcẽdit. q̃ pꝛe parauit deꝰ diligentib ſe. nõ tam inſipiẽ⸗ tie. q; infidelitatis eſſe videt᷑. ARec immerito ſane mũdus hic poſitus in maligno vna ꝓmiſſiõe deludit aĩas ꝓ⸗ pꝛiecõditiõis.⁊ nobilitatꝰ oblitas.q̃s ð pudeat poꝛcis ĩ miſterio ſubiugari.in de ſiderio ſociari. nec ſic tñ ĩfelici edulio ſa ti ari. Vnde em̃ hec tãta puſillanimitas.et abiectio tã miſcrabił vt egregia crea tura. capaxerue btitudinis ⁊ głie magni dei vt pote eiꝰ ſit inſpiratiõe cõdita ſiłitudin ein ſignira.cruoꝛe redempta.fide dotata.ſpũñ adoptata miſerã nõ erubeſcat ſub putredi ne hac coꝛpoꝛeoꝝ ſenſuũ gerere ſeruitutẽ. lantiũ. vbi male grata mella fuderit 2Mi M nus tenaci feriat icta coꝛona moꝛſu. cuiꝰ appetitꝰ anxietatꝭ ⁊ vecoꝛdie.actus abpo minatiois ⁊ ignominie exitꝰ. penitudinis ⁊ verecũdie plenꝰ eſſe dinoſcit᷑. Leteꝝ ſpe ctacula vana rogo qͥd coꝛꝑi p̃ſtant:qͥd ve anĩe cõferre vident᷑. At certe nihil in hoĩe tui curioſitas ꝓſit inuenies friuola ꝓrſus Werito plane ne eos quidẽ apꝛchendere poteſt.que talem deſerẽs ſponſum tales ſequit᷑ amatoꝛes. Merito ſiliquas eſurit. et nõ accepit qui poꝛcos paſcere maluit. qᷓ; paternis epulis ſattari. Inſanꝰ ſiquis dem laboꝛ paſcere ſterilẽ quẽnõ parit:⁊ vi due benefurere nolleomittere curã coꝛdis et curaʒ carnis agere in deſiderio. impin⸗ atnelt D babegt odöc et ſaneyt dnöls in van⸗ noſema dor lu ſopens unü ifa ati hec fchenas ſüſchr nenoem gnioſig bincu⸗ nudem ed Woele Moeyt oye uen come losdi dom seiy idumet du.pe ninſpi ſpoſius tausp/ 16 5615 oninde liolun ntos.e u delyt dinein Uapü puneci witutt. hendee n. lles s(unt⸗ nalbit. lqui⸗ nn vi coꝛdis impin⸗ guare cadauer putridũ.ꝙ paulo poſt ver⸗ miũ eſca futuꝝ nullatenꝰdubitat᷑.nã ßᷣui⸗ re mãmone et auariciã colere:ꝙ eſt ſeruitꝰ doloꝝ. aut vanitatẽſectari pꝛoꝛſus dege⸗ neris iudiciũ quis neſciat. Eſto tñ magna ſint.⁊ honeſta q̃ mun⸗ dus interim amatoꝛibꝰ ſuis erogare vide tur·ſʒ infida elſe qͥs neſciat Certa nimirũ bꝛeuitas eoꝝ ⁊ ip̃ᷣius qͥ;ʒ bꝛeuitatꝭ finis in tertꝰ ſepe viuẽtẽ deſerũt.nã̃ moꝛientẽ nec raro ſequ unt᷑. Quid po in rebꝰ hũanis cer tius moꝛte:qͥd hoꝛa moꝛtꝰ incertiꝰ inueni tur:nõ miſeret᷑ inopiã:nõ diuitias reueret᷑ nõ genericuiuſſibʒ.nõ moꝛiby. nec ipſi q; ꝑcit etati:niſi ꝙ ſeniꝰ in ianuis: adoleſcẽ⸗ tiby in iſidijs eſt. Infelix ꝓin de qͥ in huius vite tenebr:⁊ lubꝛico fidẽs ꝑiturã ĩſumit operã nec aduertit: qm̃ vapoꝛ eſt admodi cũ parẽs ⁊ vanitas vanitatũ. Obtinuiſti tandẽ ambitioſe quã ex longo ↄcupieras dignitatẽ:ßᷣua qð habes. impleſti pecuni⸗ oſe loculos tuos ſollicitꝰ eſto: ne perdas. Vberes fructꝰ attulit ager tuus. Dirrue hoꝛrea tua.vt maioꝛa ediffices. muta qᷓ drata rotũdis:dic aĩe tue: habes młta bo na repoſita ĩ annos płimos. Erit em̃ qui dicat.ſtulte ac nocte repetẽt aĩam tuã a te. que aũt paraſti cuius erunt. Atq; vtinã tantũ ↄgregata perirent:et nð deteriꝰ ipſe q́; periret cogregatoꝛ eoꝛuʒ Eſſet ytiq; tolerabilꝰ ꝑituro.qᷓ; pᷣem pto rio inſudoꝛe laboꝛi. nũc po ſtipẽdia peeca ti moꝛs.⁊ qͥ de carne ſemĩat de carne ⁊ me tet coꝛruptionẽ:nec oꝑa nr̃a trãſeunt vt vi dent᷑ſʒ tꝑalia queq; velut eternitat ſom⸗ nia iaciunt᷑. Stupebit inſipiens.cũ exmo dico ſemiĩe copioſaʒ viderit exurgere melſ⸗ ſem ſeu bonã ſeu malã pꝛo diuerſa qᷓlitate ſemẽtis. Hec qͥ cogitat nullũ oĩno paruũ putat eſſe pctm̃ ꝙ futurã meſſem potiꝰ exti met:qᷓ; ſementẽ. Seminãt qᷓ dñ neſciũt ſe⸗ minãt aũt dũ occultãt ho ĩes iniqͥtarmꝝ ſteria:dũ vanitatꝭ ↄſilia celãt dũ peram⸗ bulant in tenebꝛis negocia tenebꝛarũ. Parietes inquit ſunt vndiq;: qͥs me vi det. Eſto. nemo te videat nõ tñ nullus vi det te. Eidet te malus angelꝰ videt te an gelus bonꝰ:videt te ⁊ bonis:⁊ malis ma⸗ loꝛ angelis vᷣs: videt accuſato?: videt ⁊te ſtiũ multitudo:videt te ⁊ ip̃e iudeꝝ:cuiꝰ te Adſ rolares libellus oꝑtet affiſtere tribunali:ſub eiꝰ nanc; ocu lis velle delinqᷓ̃re tã inſanũ qᷓ; hoꝛrenduʒ incidere ĩ manꝰ dei viuentꝭ:noli eſſe ſecu rus:latẽt inſidie:q̃s latere nõ poſſis:latẽr inſidie inqᷓ; q̃s vt dep̃hendere ip̃e non po tes:ſic ip̃e nõ dep̃hendi. ZAudit plane qui plãtauit aurẽ.⁊ qͥ finxit oculũ ip̃e ↄſiderat nõ illiꝰ ſolis arcẽt radios maceria laꝑidũ qᷓs ipſe creauit:nõ vel ip̃e coꝛꝑis huꝰ pa⸗ ries veritatꝰ excludit aſpectũ nuda ſũt eiꝰ octis oĩa penetrabilioꝛ eſt gladio ancipiti ipſas q́; nõ mõ cernit ⁊ diſcernit cogitati⸗ o nũ vias ⁊ medullas affectionũ. Deniq; ſi nõ totaʒ hñani coꝛdis abyſſum.⁊ qͥcqͥd in ip̃o latet inſpicere nõ ille iã nõ ſibi con⸗ ſcius.iudicãtis.ſeſe dñiſententiã tantoꝑe foꝛmidaret. Wihi inqͥtꝓ minimo eſt vt a nob iudicer. aut ab hũano die · ſed neq; meipᷣm iudico.nihil em̃ mihi ↄſcius ſum ſed nõ in h iuſtificatꝰ ſum. Qui aũt iudi⸗ cat me dñs eſt. Tu ſi obiectu ꝑietꝰ:aut cu⸗ iuſlibet ſimulationis pᷣtentu hũana poſſe gloꝛiarꝭ fruſtrari iudicia:certꝰ eſto nõ illũ vera crimia pᷣterire:qͥ falſis etiã criminibo accuſare ↄſueuit. Sitantopꝑe eiꝰ:qͥ nihilo minꝰ foꝛte tuã vereat᷑ ꝓximi ↄſciam refoꝛ midas:multominꝰ eas cõtemnas: qͥbus odioſa magis iniqͥtas ⁊ lõge ampliꝰ exe⸗ crabilis coꝛruptio eſt. Si deniq; deũ non times: ⁊ ſolos hoĩm vereris aſpectus:me moꝛ eſto hoĩem xpᷣm hoĩm facta nõ ign o rare poſſe:⁊ ꝙ me půte minime ꝓrſus au⸗ deres multo minꝰ audeas coꝛã ipſo:quod q;:nõ dico:nõ llceret ſʒ nec liberet quidẽ p̃ ſumere vidẽte te ↄſeruo inſpiciẽte dño co⸗ gitare penitꝰ exhoꝛreſcas.alioqͥn ſicarnis oculũ magẽ qᷓ; gladiũ qͥ carnes hʒ deuoꝛa re foꝛmidòs.⁊ is qᷓ timoꝛ quem times eue niet tibi:⁊ accidit qð verer.nihil optũ:qð nõ reuelet᷑.⁊ occultũ qð nõ ſcia᷑. Arguent᷑ a luce in lucẽ ꝓlata oꝑa tenebꝛaꝝ.nec mo⸗ do obſcenitatũ abominãda ſecreta.ſʒ ini⸗ qua cõmertia ven dentiũ ſacf̃a ⁊ fraudu⸗ lẽta ſuſurria adinueniẽtiũ dolos ⁊ iudicia ſubuertentiũ.qͥ nouit oĩa nota faciet vni⸗ nerſis cũ ceperit ille ſctrutatoꝛ coꝛdiũ et re⸗ nñ.ſcruturi hieruſalem in lucernis. ¶Quid po ibi facturi ſũt. ĩmo potiꝰ paſ⸗ ſuri qͥ crimia cõmiſerũt:vbi audituri ſunt Ite in ignẽeternũ q pietatꝰ oꝑa nõ fecerũt S Qu ãdo o intrabit ad nuptias.qᷓ nec lũ⸗ bos pᷣcinxit vt abſtineret a malo:nec lucer nã tenuit vt faceret bonũ. qñ nec vᷣginita⸗ tis integritas.nec lãpadũ claritas ſolius oleipoterit excuſure defectũ. Aut q̊s illos manete credendus sſt cruciatꝰ.q in hac vi ta nõ ſolũ mala.ſʒ foꝛte peſſimũ ꝑpetrãt. ſi ſic cruciãdi ſunt qͥ hic bona receperũt:vt imedio flãme eſtuantib lignis neminĩe dͥdẽ ſtille obtiere refrigeriũ queãt. Ea uea⸗ mus qᷓ mala oꝑa:nec includentꝭ ſi agene fi⸗ ducia libere intraecckiaʒ delinqmus. hoc ſcientes.qꝛ nõ oẽs:qͥ;s ſagena rrahit. piſca toꝝ vaſa recipiẽt.ſʒ erit cũ ad littꝰ venerit eligẽt bonos i vaſa. malos aũt foꝛas mit tẽt. Heq; cõtenti lũboꝝ cingulo accẽda⸗ mꝰ etiã lucernas nt̃as et inſtant opemur bonũ.cogitãtes ꝙ ois arboꝛ nõ mõ q̃ ma lũ fecerit. ſed etiã qᷓ bonũ nõ fecerit fruetũ. ercidet᷑.⁊ in ignẽ mittet᷑.illũ vtiq; eternuʒ ignẽ.qͥ paratus eſt dpabolo ⁊ angelis eiꝰ. Teterũ ſic dectinemꝰ a malo.⁊ faciamus bonũ vt inquiramꝰ pacẽ nõ gloꝛi ꝓſeqᷓ⸗ mur. Illa. n. dei eſt.⁊ alteri nõ dabit· Slo riã inqͥt meã alteri nõ dabo. Dicebat po⸗ mo ſcðᷣm coꝛ dei.nõ nobis dñe nõ nobis. ed noi tuo da gliam. Recoꝛdemur etiam ſepture dicentꝭ. Si recte offeras ⁊ nõ recte diudas. peccaſti. Recta eſt fratres illa no ſtra diuiſio nemo detractet. alio quũ ſicui foꝛſitan minꝰ placet:ſciat nõ nram eſſe. 6 angeloꝛũ. Pꝛioꝛes em̃ cecinerunt angeli. Bloꝛia in excelſis deo.⁊ in terra pax hoib bone volůtarꝭ Seruemꝰergo ĩ vaſis oleñ ne foꝛte qð abſit clauſas iã nuptiarũ ianu as fruſtra pulſantes verbũ amarũ andia mus. deintus nob ſponſus rñdeat. neſcis vos;adhuc tñ moꝛs poſita eſt. non mõ ſe cus iniqͥtatis.ſterilitatis.vanitatis.ſed⁊ ſecus intro itũ ip̃ius ⁊ voluptatis. Quo circa opus eſt foꝛtitudine aduer⸗ ſus tẽpramenta pcti vt rugienti leoni reſi Ham⸗ foꝛtes i fiden ignitq ip̃ius iaculaß clypeo virilit repellamꝰ. Opus ẽ iuſticia vt oꝑemnr bonũ. Opus pꝛudentia.ne cũ fatuis vᷣginib repꝛobemur. Opus deni⸗ q; teperantia. ne vo luptatib indulgẽtes audiamꝰ aliqñ qð miſer ille epularũ parit ⁊ veſtiũ ſplendoꝛe fruito. dũ miſericoꝛdiã pꝛecaret. audiuit. Wemento fili ꝙ recepi De connerſione ſti bonaĩ vita tug. ⁊ laʒarus ſiriter malk⸗ nũc aũt h ↄſolat᷑.tu ꝓo cruciaris. Plane terribilis deꝰ in cõſilqjs ſuꝑ filios hoim. ſiterribilis eſt·⁊ mifericoꝛs inuenit᷑ d futuri foꝛmã iudich nõ occultat. Aiĩa ipſa moꝰlef.palmes qͥ fructũ nõ fecerit excidat᷑ Virgo cu defuerit oleũ a nu ptijs exclu⸗ dat᷑:et qͥ bona recipit in hac vitg:cructabi turi futura. Oðſi foꝛte cõtingat ĩ vno ꝗᷓ libet ſimul hec q̃ttuoꝛinueniri ea plane ex trema deſperatio eſt. Bec igit᷑ ſimilia intꝰ ſuggerit: ratio vo lũtati eo copioſius: quo ꝑlectius Ulufra⸗ tiõe ſpũs edocet᷑. Felir ſane cuiꝰ volũtas ſic ceſſerit ⁊ acqeuerit rõnis cõſilio vtg ti⸗ moꝛe incipiẽs.ꝓmiſſionibꝰ deinceps cele⸗ ſtibv foueat᷑: vt parturiat ſpim̃ ſalutis. At foꝛte inueniet rebeilis ⁊ obſtinata volun tas:nec patiẽs ſolum ſed ⁊ monitis peioꝛ ⁊nimis durioꝛ ⁊ adhibit acerbioꝛ biãdi⸗ meutꝰ. Inueniet foꝛſitã qᷓ nihn mora ſug geſtionibo rõnis ĩmo ⁊ Fᷓui cõmota furd⸗ re rñdeat dicẽs. Quouſq; vos patioꝛ.pꝛe dicatio vẽa in me nõ capit. Scio qꝛ aſtu⸗ ti eſtis:ſed aſtutia vĩa apud me locũ non hʒ:foꝛte et aduocãs mẽbꝛa ſingula ſolito ampliꝰ ſolitꝭ iubeat obedire ↄcupiſcẽcijs nequ icijs deſeruire. Hinc nimiꝝ illudeſt; qð q̃tidianis diſcimus experimẽtis eos qᷓ cõu erti deliberãt ⁊ tẽptari Znius a concu⸗ piſcẽtia carnis ⁊ vꝛgeri grauius ĩ oꝑibus uti ⁊ lateris q̊ egyptum egredi ⁊ pharao nis imperiũ effugere mol iun. Vtinã autẽ q́ eiuſmodi eſt declinet im⸗ pietatẽ ⁊ terribile illud ꝓfundũ caueat. de quo ſcriptũ eſt. Impius cũ venerit in p? fundũ maloꝝ.cõtẽnit.foꝛtiſima ſiquide; potiðe curat᷑ ⁊ periclitabir facile niſi mul⸗ ta ſollicitu dine ſtudeat medici obtẽpera⸗ reↄſilijs:obſeruare Vehemeẽs eſt tẽptatio niſi totũ colligat ⁊ ad miſerã duʒ aie ſue q; adeo miſerã ⁊ miſerabileʒ videt cõuertat affectũ. et audiat vocem dicentẽ. Btĩ qui lugẽt:qm̃ ip̃i cõſolabunt᷑. Euge⸗ atabũdant᷑. qꝛ lugẽdi tp̃us aduenit:⁊ad ſoꝛbẽdas iuges lachꝛymas iſta ſufficiunt: lugeat: ſʒ nõ ſine pietatꝰ affectu⁊ obtentu cõſolatiõis.cõſiceret nullã ſibi inueniri re quiẽin ſeipſo.ſed oĩa plena miſerie et deſo lotiõis ↄfideret bonũ nõ eſſe ĩearneſua.ſʒ — . kys erch, nenclabi tiyno q́ aplanett ratio vo 8 lul ꝰᷣyolitis io vratt ncepscde⸗ Auns It o vin npao obi⸗ horn ſig ta fuw⸗ qaſtu⸗ deü non aſolto. uplcicis ludeh ns co6 saconas siophis ipban clinet in⸗ mueat de n npd iu mn eper ei iſeridu dievte⸗ iLug⸗ ninod fiunt: btent enirte et delo eſ — ———— — xin ſeculo neqᷓ; nihil niſi vanitatẽ et affli⸗ xtionẽſpũs cõtineri. ↄſideret inqᷓ; nec intꝰ nec ſubtꝰ. nec circa ſe ſibi decurrere ↄſolati onẽ.vt voluntatẽ aliqñ diſcat q̃rendã ſur ſum ⁊ deſurſuʒ eſſe ſperandã.lugeat inte rim plangẽs doloꝛẽ ſuũ.exitꝰaquaꝝ dedu cat ocłus eiꝰ ⁊ palpebꝛa nð quieſcat.nimi rũ purgat᷑ lachꝛymis ocłus ante caligãs et acuit᷑ viſus vt intẽdere poſſit in ſereniſ ſimi luminis claritatem. ¶ Ex hoc ſane ſuſpiciat.ꝑ foꝛamẽ ꝓſpici⸗ at ꝑ cãcellos ꝑ hũc radiũ pio ſequat᷑ obtu tu ⁊ magnoꝝ ſedulꝰ imitatoꝛ lumẽ lumi⸗ ne reqͥrat. Inueniat em̃ locũ tabnaculi ad mirabilis:vbi panẽ angeloꝝ mãducet hõ Inueniet paradiſum voluptatꝭ.floꝛidnʒ. ⁊ ameniſſimũ hoꝛtũ voluptatꝭ inueniet a dño plantatũ. Inueniet ⁊ refrigeriũ ⁊ di⸗ cet.O ſi audiat vocẽ meã miſera illa vo⸗ lũtas.vt ingrediẽs videat bona. ⁊ viſitet locũ iſtũ Hic nimiꝝ inueĩet requiẽ ampli oꝛẽ ⁊ me qu oq; eo minꝰ inqetabit qͥ minꝰ inquietabit᷑.?⁊ ip̃a neq; em̃ mentit᷑ qͥ dixit Tollite iugũ meũ ſuꝑ vos ⁊ inuen ietꝭ re⸗ quiẽ aĩabus vẽis. In huiꝰ fide ꝓmiſſiõis exacerbata blãdius alloquat᷑. et ſimulata quadã hilaritate in ſpũ mãſuetudinis eñ cõuen iens dicat. Ceſſet penitꝰindignatio tua nõ egd ſum:qͥ te poſſiiʒ offendere.tuũ eſt coꝛpꝰ.tua ⁊ ego ip̃a·nõ eſt ꝙ timeaſ.nð eſt ꝙ verearis. nec m irũ ſi foꝛte amarꝰ ad hut reddiderit illa ſponſuʒ:vt dicat.quia multe cogitatiões ad inſaniã nos addu⸗ xerũt. Suſtin eat em̃ equanimit᷑.ac diſſi⸗ mulet oĩno qð agitur donec interloquen⸗ dũ inducẽs alia pꝛo alijs opoꝛtune aliqñ inferat dicẽs. Inueni hodie hoꝛtũ pulcer⸗ rimũ ⁊ amen iſſimũ locũ bonũ eſſet nos il lic eẽ.nã ⁊ tibi nocet in hᷣ lecto egritudinis in h ſtrato verſari. In cubili tuo graui coꝛ de ↄpũgi. Aderit dñs q̃renti ſe. aĩe ſpectã ti ĩ ſe. Aderit votꝰ ſupplicib. et vbis eius efficaciq m iniſtrabit. Excitabit᷑ miſteriuʒ volũtatig.vt nõ modo videre locũ.ſed in troire paulatim et manſioneʒ inibi iacere cõcupiſcat. Nec po locũ reputes coꝛpalem— uz hũc voluptatꝭꝰ interne nõ pedib ĩ hunc oꝛ tũ.ſʒ affectib introit᷑ nec terrenaꝝ tibicõ⸗ mendat᷑ arboꝝ copia.ſed ʒᷣtutũ vtiq; ſpi⸗ Ad ſcolares libellus. ritualiũ copia iocũda decoꝛaqᷓ; plantati Boꝛtus ↄduſus.vbi fons ſignatꝰ in qᷓtu oꝛ capita deriuat᷑ ex vna ſapiẽtie vena vir tus qdripartitaꝓcedit. Splẽdidiima qᷓ q; inibi lilia vernãt.et dũ fioꝛes aparent etiã vox turturꝰ audit᷑. Illic nardus ſpõſe flagrãtiſſimũ pᷣſtat odoꝛẽ.et cetera quoq; aro mata fluũt auſtro ſpirãte.aqͥlone fuga to. Ibi media ẽ arboꝛ vite Walus ita de cõtico cũctis pᷣcioſioꝛ lignis ſiluarũ cuiꝰ et vmbꝛa ſpõſam refrigerat et fructꝰ duicis gutturi eiꝰ ibi ↄtinẽtie nitoꝛ:⁊ ſincere veri tati intuitꝰ ocłis coꝛdis irra diat. auditui q́; dat gaudiũ.⁊ leticiã dulciſſima vox cõ ſolatoꝛis. Interim ibi qͥbuſdã ſper narib influit iocũdiſſimꝰ odoꝛ agri pleni cui be⸗ nedixit dñs ibi auidiſſime pᷣlibant incom parabiles delicie charitatis ⁊ ſucciſis ſpi⸗ nis ac vepꝛib.qͥbus añ pũgebant᷑ vnctio ne miſchie ꝓfuſus animꝰ in ↄſciẽtia bona felicit᷑ reqelcit. Que qͥdẽ nõ inter vite eter ne pᷣmia.ſed inter tẽpoꝛalis militie ſtipen dia deputa nt᷑.nec ad futuraʒ ꝑtinent.ſed ad eã magis qᷓ nũc eſt ecckie pꝛomiſſioneʒ Moc em̃ centupiũ eſt ꝙ in hoc ſeculo ſecu⸗ li contemptoꝛib exhibet᷑. nec ilud noſtro tibi ſperaueris eloquio cõmendatũ:ſolus eſt ſpũs:qͥ reuelat. Sine cauſa paginã cõ⸗ ſulis experientiã magʒ reqͥre. Sapiẽtia eſt cuiꝰpᷣciũ neſcit hõ.de occultꝭ trahit᷑ nec in uenit᷑in fra viuentiũ iſta ſuauitas nimiꝝ ſuau itas dñi eſt niſi guſtaueris nõ videb. Buſtate inqͥt ⁊ videte quoniaʒ ſuauis eſt dñs. Wanna abſconditũ nomẽ nouũ eſt ꝙ nemo ſcit niſi qui accipit. nð illud eru⸗ ditie ſed vnctio docet:nec ſcĩa ſed conſcia cõp̃hendit. Sanctũ eſt. Margarite ſunt non facietipſe. ꝙ ꝓhibet. qui cepit facere et docere. nð eim̃ canes:aut poꝛcos iam re⸗ putat.quos pꝛioꝛibꝰ abrenũciantes faci⸗ noꝛihus:atq; flagitijs:etiã cõſolat᷑ ꝑ apo⸗ ſtolũ dicens:hec quidẽ fuiſtis. ſed abluti eſtis: tantũ caueat ne reuertatur canis ad vomitũ: vel ſus lota ad volutabꝛũ luti. In huiꝰ igit᷑ hoſtio:ꝑadiſi diuini ſuſur rij vox audit᷑:⁊ ſecretiſſimũ cõſiliũ.qð ab⸗ ſcõditũ eſt a ſgpientibh⁊ pꝛudentibꝰ. ꝑuu lis reuelat᷑:cuiꝰ ſane voc audituʒ.nõ ſola iã rõ capit.ſed gratant᷑ eũ cõmunicat etiã volũtati. Beati qͥ eſuriũt ⁊ ſitiũt iuſticiã. — . e connerſione qm̃ ipſi ſaturabunt᷑. Altiſſimũ plane cõſi kũ.⁊ inextimabile ſacramẽtũ fidelis ᷣmo ⁊ oĩ acceptiõedignꝰ.qͥ de celo nob a rega⸗ lib ſedib venit. Facta eſt aũt valida fa⸗ mes ĩ terra.⁊ oẽs iã̃ nõ egere cepimꝰ.ſʒ ad extremã aduenimꝰ egeſtatẽ. Deniq; et cõ⸗ parati ſumꝰ iument, inſipientib.et ſites facti illis etiã poꝛcoꝝ ſiliquas eſurimꝰ in ſatiabilit᷑. Qui pecuniũ diligit.nõ ſatiat᷑. Noui ego hoies ſatiatos hoc mũdo.⁊ ad eiꝰ memoꝛiã nauſeãtes. noui ſatiatos pe⸗ cunia.ſatiatos honoꝛibus.ſatiatos volu ptatibo ⁊ curioſitatibꝰ huiꝰ mũdi.nec me diocrit.ſed ad faſtidiuʒ ſatiatos.⁊ facile ẽ cuiq; noſtrũ ſatietatẽ hanc ꝑdei gr̃am ob tin ere. neq; em̃ parit hãc copia.ſed ↄtem⸗ ptus. Sic fatuifilij adam.poꝛcoꝛũ ſiliqᷓs deuoꝛãdo nõ eſuriẽtes aĩas ſʒ eſuriẽ paſci tis aĩaꝝ. Sola nimiꝝ edulio in edia ve ſtra nutrit᷑.ſola fames alit᷑ cibo in natura⸗ lxdico pleniꝰ.exẽpli gr̃a vnũ ex multꝭ ſu mẽs. q̃ hũana vanitas ↄcupiſcit. nõ pᷣus ſatiabũt᷑ coꝛda hoĩm auro. qᷓ; vẽto coꝛꝑa ſatient᷑ nec dedignet᷑ auarꝰ.⁊ de ãbitioſis ⁊luxurioſis.etiã ⁊ de facinoꝛoſis eadẽ ſen tentia. Siqͥs foꝛte mihi nõ credit. experiẽ tie credat vel ꝓpꝛie.vel multoꝛũ. Quis in vob frẽs. qui fatiari cupiat.⁊ deſideriũ ſu um optet iplere.incipiat eſurireiuſticiã.et nõ poterit ſatiari. Panes illos deſideret. qͥ in domo piis abũdant:⁊ inueniet ſeſe cõ tinuo ſiliq̃s ſaſtidire poꝛcoꝝ Buſtũ iuſti⸗ cie vel exiguũ ſtudeat experiri.⁊ vt eoipſo amplꝰ deſideret.⁊ amphꝰ mereat᷑ ſiẽ ſcri⸗ ptũ eſt. Qui edit me adhuc eſuriet.⁊ qͥ bi⸗ bit me adhuc ſitiet. Hoc em̃ cognatuz eſt ſpũi.et natu ralius deſideriũ vehemẽtius occupat.coꝛ hũanũ ceteraq; deſideria vi⸗ rilit᷑ pellit. Sic nimiꝝ foꝛtẽ armatũ foꝛti⸗ oꝛ ſuperat. Sic dauis clauꝰ ſolet extũdi. Beati qͥ eſuriũt ⁊ ſitiũt iuſticiq:qm̃ ip̃i ſaturabunt: nondũ qͥdẽ ſatiabit᷑ hõ et vi⸗ uet ceter vniuerſis.qᷓ pᷣus inſatiabilit fue rant cõcupita.vt ex hoc ſibi voluntas ad ſeruiendũ pᷣoꝛibus cp̃cupiſcẽtijs vẽdicare deſiſtẽs.rõni pꝛoꝛſus exponat.mag autẽ vꝛgeat ipᷣa ſeruitute iuſticie in ſanctitica⸗ tionẽ nõ minoꝛe ʒelo.qᷓ; pꝛius exhibuiſſet ſeruire iniquitati ad iniquitatem: Ceterũ iã volũtate mutata in fuitutẽ redacto coꝛpe. velut ſiccato aliq̃tenꝰ fon⸗ te ⁊ opilato foꝛamie tertiũ adhuc.idq; ꝗᷓ⸗ uiſſimũ reſtat de purgãda.ſ. mẽoꝛia et er⸗ hauriẽda fentina. Quõ.n.a mẽoꝛia mea excidet vita mea. Mbꝛana vilis:⁊ tenu is attramentũ foꝛteꝓꝛſus ebibit: qua de⸗ inceps arte delebi᷑. Nõ em̃ ſupficietenus tinxit.ſʒ totã ꝓꝛſus intinxit:fruſtra conerꝭ eradere añ ſcindet᷑ carta.qᷓ; caracteres mi⸗ ſeri deleant᷑. Ip̃am em̃ foꝛte miſerã memo riã delere poſſit obluuo.vt vicʒ mente ca⸗ ptus eoꝝ qᷓ cõmiſi nõ memineri. Ceteꝝ vt mẽoꝛia integra maneat.⁊ ip̃ꝰ magcule di⸗ luant᷑.q̃ notiacula poſſit efficere. Solꝰ vti q; ſermo viuꝰ.⁊ efficaꝝ et penetrabilioꝛ oĩ gladio ancipiti Dimittunt᷑tibi pctã tua. WMurmuret phariſeus ⁊ dicat. Quis po teſt dimittere pctã niſi ſolus deꝰ. Mthi em̃ qͥ id loquit᷑ deꝰ eſt. ⁊ nõ extimabit᷑aiꝰ abſq; illo qͥ adinuenit oẽm við diſcipline. ⁊ dedit illaʒ iacob puero ſuo.⁊ iſrael electo ſuo. Poſthec in terris viſus eſt ⁊ cũ hoib cõuerſatꝰ eſt. huiꝰ indulgẽtia delet pctiñ. non qͥdẽ vta mẽoꝛia excidat.ſʒ qð pᷣus in eſſe parit⁊ inficere cõſueu iſſet.ſic decetero inſit memoꝛie. vt eñ nullatenꝰ decoloꝛet. Multoꝝ em̃ nunc pctõꝝ:q̃ vel a nob vel ab alijs cõmiſſa nouim?ꝰ recoꝛ damur.ſed ꝛia qͥdẽ inqͥnãt.aliena nð nocẽt. Vt qͥd hꝛniſi ꝙ in his erubeſcimꝰ ſingularit᷑ hec nob imputãda veremur. Tolle dãnatio⸗ nẽ:tolle timoꝛẽ.cõfuſionẽ. q̃ quidẽ oĩa ple na remiſſio tollit i nõ: vt mõꝛ:oberũt.ſed cooperabunt in bonũ:vt deuotas ei refe⸗ ramus gratias qui remiſit. Jam Foꝓ ea ſupplicãticõgrue rñdetur Bti miſericoꝛdes:qm̃ ipᷣi miſcðᷣiam cõſe⸗ quẽt᷑. Miſerere aĩe tue.q deũ tui vis miſe reri. laua ꝑ ſingulas noctes lectũ tuuʒ la⸗ chꝛymis tuis.ſtratũ tuũ rigare memẽto: ſicõpaterꝰ tibi ip̃i.ſi laboꝛas in gemitu pe nitẽtie.pᷣmus hic ᷓdus miſcðie eſt.miſerr coꝛdiã vtiq; ↄſequer. Qðſi foꝛte magnꝰ ⁊młtus pctõꝛ es. magnaʒ q̃ris miſciam tuã.⁊ magnificare:⁊ multiplicare laboꝛa. Reconciliatꝰ es tibi ip̃i. Nã ⁊ tibi grauig factꝰ eras: ꝙ poſitꝰ eſſes Zrius deo · Et h ſaneĩ domopꝛia refoꝛmata— e neceſſeẽ pᷣus erga ꝓximos dilatari vt no uilime ↄſculete ⁊ ip̃e oſculo oꝛis ſui. Et atari vt no⸗ —L——— l̃tep cu neorn e noꝛa me ilsntn i quade ſicetenus traconen Ateres mi⸗ rimemo menteca⸗ iLnnt maculed ſe. Sol vri etrablio;c dipaita, x. Quspo E nmabal diplne⸗ el decto ꝛchoih elet petm̃. qößus in C deceterd decoloꝛet. Lancbyd ara oc. Piq ngulunthu edinuto uid ojaple oboit ed orus an⸗ we rnt öumcöſ⸗ yis mie tuuz la memẽto: giue iech.miſer ſotemagn is miſwlam care labol⸗ nbigauls sdo. Et eeunde; tne quẽadm odũ dictũ eſt recõciliatus pacẽ ha beas ad deñ. D imitte his:qͥ in te peccaue rũt:⁊ dimittet᷑ tibi.qð ipᷣe peccaſti: dũ ſecu rã ↄſcia oꝛaueris patrẽ. Et dimitte nobis debita nr̃a:ſicut ⁊ nos dimittimꝰ debito⸗ ribus nr̃is. Si foꝛte quẽpiam defrauda⸗ uer redde vł ſimplũ: qð ſuꝑeſt da paupe ribus:⁊ miſcðiam ↄſequerꝭ miſciam pꝛe ſtans. Si fuerint ꝑctã tua vt coccinuʒ · qᷓſi nix dealbabunt᷑. Et ſi rubꝛa qᷓſi vermicu⸗ tus velut lana alba erũt. Vt nõ ↄfunda⸗ ris ſuꝑ cũctis adinuẽtionib tuis: qͥbus p uaricatꝰ es:in qͥby nũc erubeſcis:facelemo ſynã:ſi nõ putes de frena ſubſtãtia: de vo lůtate bona:⁊ oĩa mũda erũt. NHõ modo i lumiata rõ:⁊ coꝛrecta volũtas:ſʒ ⁊ ipſa qᷓʒ mẽoꝛ ia mũdata:vt ex hoc iã vocerꝰ a dño et au dias vocẽ dicentis. 2 Bti mũdo coꝛde. qm̃ ipfi deũ videbũt Magna ꝓmiſſio frẽs mei.⁊ totis deſide⸗ rys affectãda. Hec. n.viſio ↄ foꝛmatio eſt ſiẽ iohãnes aptus ait. Nũc filij dei ſumꝰ. ſed nondũ apꝑuit qͥd erimꝰ. Scimꝰ qꝛ cũ apparuerit ſites ei erimꝰ.qm̃ videbimus eů ſicuti eſt. Hec viſio vita eterna eſt. Sit in euãgelio ip̃a veritas dicit. Hec eſt vita et̃na:vt cognoſcãt te folũ verũ deũ.⁊ queʒ miſiſti ieſuʒ xpm. Odibilis macula.q̃ no bis b. atã̃ hanc.adimit viſionẽ.et execra⸗ bilis negligẽtia.qᷓ diſſimulamꝰ interim il lam ocuſi mũdationẽ. Vtem̃ coꝛpoꝛeꝰ no bis viſus aut humoꝛe interioꝛi.aut exteri oꝛis iniectu pulueris impedit᷑:ſit ⁊ intuitꝰ ſpũalis interdũ qͥdẽ ꝓpꝛie carnis illecebꝛa interdũ curioſitate ſeculari ⁊ ambitiõe tur bat. Qð quide nõ minꝰ experiẽtia ꝓpꝛia: qᷓ; diuina pagina docer vbi legit᷑ ſcriptũ. Coꝛpꝰ qð coꝛrũpit᷑ aggrauat aĩam.⁊ de⸗ pᷣmit terrena inhabitatio ſenſuʒ multa co gitantẽ. In vtroq; tñ ſolũ qð ebetat.⁊ cõ⸗ fundit obtutũ pctĩ eſt:nec alind int᷑ ocu⸗ lũ:⁊ lucẽ. inter nos.⁊ deñ ſpare videt᷑. Qð em̃ důũ in h̊ coꝛꝑe ſumꝰꝑegrinamur a dño: nõ vtiq; coꝛꝑis eius culpa:ſed huiꝰ ꝙ ad⸗ huc.ſ.coꝛpꝰ moꝛtꝭ mag autẽꝙ coꝛpꝰ pctĩ ſit caro:in q̃ bonñ nõ eſt.ſʒ potius lex pcti. Interdũ tñ coꝛpoꝛeꝰ oculus nõ adhuc fe⸗ ſuca ma nẽte:ſʒ tã ſublata vłexufflata ali qᷓ;diu caligare videi. qð quidem:⁊ipᷣm in oculo interioꝛe:qͥ in ſpũ ambulat ſepiꝰ ex⸗ Ad ſcolares libellus. perit᷑. Neq; eĩ vt ferrũ extraxeris cõtinuo vulnꝰ eſt redditũ ſanitati:ſed tũc ꝓpꝛia ne ceſſe eſtadhibere fomẽta.⁊ operã dare cu⸗ ratiõi. Nemo hᷓ ſentinã exiens mũdatũ ſe ꝓtinꝰ arbitret᷑. Quin imo nouerit ſe mulz tis interim purificatõibꝰ indigere: nect mꝰ lauan dũ aqua:ſ; purgan dũ:⁊ examinan⸗ dũ igne:vt dicat.trãſiuimꝰ ꝑ ignẽ.⁊ gquã et eduriſti nos in refrigeriũ. Bti igit᷑mũ⸗ do coꝛde· qm̃ ipſi deũ videbũt. Nũc qͥdeʒ ꝑ ſpeckm ĩenigmate. in futuro aũt facie ad faciẽ. vbi nimiꝝ faciei nre fuerit ↄſumma ta můũdicies vbi eã ſibi exhibeat głioſam non habentẽ maculã:neq; rugam. Vbiopoꝛtuno illico fubinkert᷑. Beati pacifici: qm̃ filij dei vocabunt᷑. Eſt em hõ pacatꝰ.qͥ bona ꝓ bonis reddẽs.ꝙ in ſeeſt nemi vult nocere. Eſtaliꝰpatiẽs.qͥ nõ red dẽs mala ꝓ malis: etiã potẽs eſt ſuſtinere nocentẽ. Eſt ⁊ pacificꝰ. qͥ bona pꝛomalis reddẽs in ꝓmptu hʒ ⁊ ꝓdeſſe nocẽti. Pꝛi⸗ mus qͥdem ꝑuulus eſt. ⁊ facile ſcdaliʒat᷑: nec facile qͥ eiuſmodi eſt in h ſeculo neqᷓ; ⁊ pleno ſcãdalis põt obtinere ſalutẽ. Scðᷣs vt ſꝙ;tuʒ eſt:in patiẽti ſua poſſidet aĩam ſuã.nã tertiꝰ? qͥdem nõ mõ ſuã poſſidet:ſʒ ⁊ muitoꝛũ aĩas lucrifacit. Merito ꝓinde beatificat noie filij:qͥ filij opus impleuerit vt poſt ſu nõ ingratꝰ recõciliationẽ etiaʒ alienos recõciliet pãi ſuo. Siquidẽ qͥ bene miniſtrauerit gradũ ſibi bonuz acqͥret nec in domo piis jgradꝰ melioꝛ credẽdus eſt eſſe qᷓ; filij. Si em̃ filij ⁊ heredes heredes dͥ deʒ dei.coheredes aũt xp̃i. Vt quẽadmo⸗ dũ ip̃e dicit: vbi ipſe eſt.ibi ſit ⁊ miſter eiꝰ Fatigauimꝰ vosꝓlixitate ſermonis.⁊ de tinuimꝰ vltra qᷓ; opoꝛteret. Ex hoc iã loq citati noſtre run finẽ iam nõ impetrat vere cundia videt᷑ impetrare vel hoꝛa. Memẽ tote tñ apoſtoli quẽ aliquãdo verbũ pᷣdi⸗ catiõis vſq; in mediã noctẽ legmꝰ pꝛotra vſſe. Eltinã aũt adhuc vtip̃iꝰ pbis vtar ſuſtineatꝭ modicũ qͥd inſipientie mee:emu loꝛ em̃ vos dei emulatione. Filioli qͥs demonſtrat vobis fugere ab ira ventura:nemo em̃ irã magis meret᷑ qᷓ; amicũ ſimulãs inimicꝰ. Juda oſculo filis um hois tradis. homo vnanimis qui ſi⸗ mul cũ eo dulces capibas cibos. quiin parapſide manũ pant᷑ intinxiſti.nð k —————— bi pars in dẽ one. qua oꝛat ad pẽem:et di⸗ it: pater ignoſce iliis: qꝛ neſciũt qͥd faciũt Ve vob:qui clauẽtollitꝭ:nõ ſciẽtie folum ſed auctoꝛitatꝭ.nõ ipſi introitꝭ: ⁊ multipli titer impeditis q;s introducere debuiſtis. Tollitꝭ em̃ nõ accipitꝰ claues de qͥbus do minꝰ cõqueritꝑ ꝓphetã. Ipſi regnauerũt. ⁊non ex mepᷣncipes extiterũt:⁊ ego nð vo caui eos. Vñ tãtus pᷣlationis ardoꝛ. Eñ ambitiõis impudẽtia tãta. Vñ tanta ve⸗ ſania pᷣſumptionis hũane. Audeat ne ali qs vĩm terteni cuiuſiibet reguli nõ pᷣcipiẽ te:aut etiã ꝓhibente eo occupare miſteria pripere bñficia negocia diſputare. Nec tu deũ putes q̃ ĩ magna domo ſua vaſis ire aptis interim ſuſtinet agꝛobare Multi dẽ veniũt:ſed ↄſidera qͥs vocet. Qꝛdinẽ ipᷣm dominici ßmõis attẽde. bti inqͥt mũ⸗ do coꝛde:qm̃ ipᷣi deũ videbũt. Ac deinde bti pacifici:qm̃ kilij dei vocabunt᷑. WMiſe⸗ ricoꝛdes vtiq; vocat parceleſtis;qͥ nonq̃ rũt q̃ ſua ſunt.ſed q̃ ieſu xp̃nec qð ſibi vti le eſt:ſʒ ꝙ multꝭ. Petre inqͥt amas me.do mine tu ſcis qꝛ amo te. Paſce inqͥt oues mmeas. Qñ em̃ ſic amatas oues cõmitte⸗ ret nõ amãti.nim irũ hoc querit int᷑ diſpẽ⸗ ſatoꝛes vt fidelis qͥs inueniaf᷑. Se mini⸗ ſtris infidelib:qui necdũ recõciliati recõ⸗ ciliatiõis aliene quaſi hoĩes qͥ iuſticiã fe⸗ cerint arripiũt curã. Ve filijs ire. qui ꝑaci ficoꝛũ ſibi vſurpare gradus.⁊ noĩa nõ ve rent᷑· Ve filijs ire. qui ſeſe mediatoꝛes: vt pctã populi comedant mentiunt᷑. Ve qui ambulãtes in carne deo placere non pñt. ⁊ placere vellepꝛeſumũt. Pon miramur frẽs qͥcunq; pñtem ſta⸗ tũ ecckie miſeramur nõ miramur de radi⸗ e colubꝛi.regulũ oꝛientẽ. nõ in quã mira⸗ mur ſed vindemiat vineã dñi qͥ inſtitutã a dño pᷣtergredit viã. Impudent em̃ paci fici gra dũ:⁊ filij. dei vices occupat hõ:qui nec pꝛimã qͥdem dñi vocẽ adhucad coꝛ re uocantis au diuit.aut ſi quãdo foꝛſitã ce⸗ pit andire reſiliẽs fugit ad folia:vt abſcõ⸗ „ deret᷑ in eis Pꝛo pterea nondũ peccare qe⸗ uit. ſed longã adhuc trahit reſtẽ necdum factꝰ eſt vi vidẽs paupertateʒ ſpũs ſui.ſ dicit qꝛ diues ſum ⁊ mullius egeo.cũ fit ce cus.⁊ nudus ⁊ miſer:et miſerabilis.nihil ulide ſpiritu mãſuetudinis: quo pᷣoccupa De cõuerſione tos in delicto poſſit inſtruere cõſiderãs ſe⸗ ipſum ne⁊ ip̃etemptet᷑. Cõpunctionis la chꝛymas neſciẽs letar᷑ potius cũ malefece rit. ⁊ in rebus peſſimis exuitat nimiꝝvnꝰ eoꝛũ eſt. qͥbus dñs ait. ve vobis:qui ride⸗ tis nũc qꝛ flebitis. Pecuni nõ iuſticiã cõ⸗ cupiſcit:oculi eius om̃e ſublime vidẽt:in⸗ ſatiabiliter eſurit dignitates: gloꝛiaʒ ſitit humanã ꝓcul ab eo miſchie viſcera.ſeuire potius:⁊ tyrannũ ſe exhibere letat᷑. queſtũ eſtimat pietatẽ. Quid de mũdicia coꝛdis loquar. Vtinaz nõ illud obliuioni dediſ⸗ ſet tanqᷓ; moꝛtuus a coꝛde:vtinaʒ colũha nõ eſſet ſeducta nõ habẽs coꝛ. Vtinã eſſet vel ꝙ foꝛis eſt mundũ. nec ea qᷓ coꝛpoꝛalis eſt maculata tunica inueniret᷑ vt obediret᷑ vel in hac parte dicenti.mũdamini qͥ fer⸗ tis vaſa dñi. Non accuſamꝰ vniuerſitatẽ: ſed nec vniuerſitatẽ excuſare poſſumꝰ. Re liquit fibi dñs multa milia: alioquin niſi nos excuſaret iuſticia ⁊ illud nobis ſemen ſanctũ dñs reliquiſſet:olim iã ſicut ſodo⸗ ma ſubuerſi eſſemus:⁊ ſicut gomoꝛra ſili⸗ ter periſſemꝰ: Dilatata ſiquidẽ videt᷑ eccle ſia.ip̃e etiã cleri ſacratiſſimꝰ oꝛdo ſuꝑ nu⸗ merũ multiplicatꝰ eſt. Verũ ⁊ ſi multipli caſti gentẽ:nð magnifica ſti leticiaʒ. dũ ni⸗ hil minus agpareat decidiſſe meritꝰ qᷓ; nu mero acceſſiſle. Curri paſſim ad jacroſ oꝛ dines ⁊ reuerẽda ip̃is q́; ſpiritibꝰ angelic⸗ miniſteria hoĩes aꝑpꝛehendũt ſine reuerẽ⸗ tia.ſine cõſideratide:neq; em̃ ſignuʒ regni occupare celeſt?: aut illiꝰ timẽt im perij ge⸗ ſtare coꝛonã:in qͥbus auaricia im ꝑat:dña tur ſuꝑbia:ſedet iniqͥtas:luxuria etiã pᷣnci pat.in qͥbus ⁊ peſſima foꝛte appeat intra parietes abhominatio. ſiiuxta ꝓphetiam eʒech ielis parietẽ fo diamꝰ vtĩ domo dei videamꝰ hoꝛrendũ. Siquidẽ poſt foꝛni⸗ catiões:poſt adulteria:poſt inceſtus.ne ip ſe apud aliq́s ignominie paſſiões: ⁊ turpi tu dinis oꝑa deſunt · Etinã nõ fierẽt q̃ vſ⸗ q; hodie nõ cõueniũt. vt nec aplin ſcribe⸗ re:nec nos dicere opoꝛteret. Vtinã nec di⸗ centib crederet᷑.qðᷣ humanuz aliqũ occu⸗ pauerit aĩm tã abhominã̃da cupido.nun quid nõ olim ciuitates ille ſpurcicie huiꝰ matres diuino clamãte iudicio.⁊ incẽdio ſunt delecte. nũquid nõ gehennalis flam ma moꝛã nõ ſuſtinens execrabilẽ illã pᷣue⸗ e vidẽt: in oꝛlaz ſitt cera. ſeuie nk queſi ciacordis ioni naʒ colũbz Vni eſc qcohpoꝛalis kyt odecint mn qfe⸗ ynerſtur vfun Re oun ni bſmm icut ſodo⸗ noꝛna ſil⸗ idek eccke 0 n⸗ imultipli c dini⸗ nertcw adſacroſo tih angeic itſinerueti ſigwzngi timoemge⸗ impadn renißn eat intn phetun domo del poltfoni⸗ ſus beih, esl öfuaitävl⸗ tinner di nit tollere nationẽ: ꝙ ip̃ius ſi pecialit ſſent manifeſtata peccata pᷣcedentiuad udiciũ Nũquid non? pam vtpote cõſcientiam tante confuſionis tellurẽ aſſum plſit ignis. ſulfur.? ſpũs ꝓcellarũ:nunqͥd nõ in lacuʒ poꝛribilẽ ſolũ o m̃e redactũ eſt. Amputata ſunt idre capita quiq;.ſʒ heu vniuerſa fur rexerũt. Ouis edificauit vꝛbes fla gich:qͥs turpitudinis menia dilatauit: quis oſtẽ⸗ qit ꝓpa gines virulẽtas. Ve ne inimicus poim ſulfurei uliꝰ incendij reliqͥas infeli⸗ ces circũquaq; diſpſit execrabili illo cinere eccie coꝛpus aſꝑſit.⁊ ipſoꝝ q́ʒ miniſtroꝛũ nõnullos ſanie fediſſima reſꝑſit. Heu ge⸗ nus electũ.regale ſacerdotiũ.gens ſancta. plus acqͥſitionis.qͥs int᷑ tua illa pꝛimoꝛ⸗ dia tã diuina ſpũalibꝰ effluentẽ caiſmati bus:xp̃iane religiõis oꝛtũ credere poſ; ta lia in te poſſe aliqñ reꝑiri. Ingrediunt᷑cũ pac macła tabernacuiũ dei viuẽtis.et in⸗ habitõt cũ hacmacula tẽplũ dei polluen⸗ tes.iudiciũ multiplex accepturi.ꝙ 1d gra⸗ uiſſimas ↄſcias gerunt.⁊ mh ominꝰ ſeſe ingerũt in ſanctuariuʒ dei. Tales em̃ non modo nõ placãt deũ· ſed magꝰ irri dẽt.dũ vident᷑ dicere in coꝛdib ſnis.nõ req;ret. Ir ritãt plane ⁊ inſenſuʒ reddũt bi. Vereoꝛ ne ⁊ his qbus cũ repꝛopiciari dibuerant. Vrinã magẽ turri inchoaturi ſedẽtes cõ⸗ pi nrẽt:ne foꝛte ſumptꝰ nõ hẽant ad ꝑfici en du. Vtinã qͥ ↄtinere nð valẽt gfectionẽ temerarie ꝓfiteri: aut celibarui dare noſa vcrerent᷑. Sũptnoſiſſima ſiqͥdẽturrꝭ.⁊ vᷣ⸗ bñ grãde.qð nõ oẽs caꝑe pñt. Eſt aůt ſine dubio meliꝰ nubere qᷓ; vri.⁊ ſaluar inhu mili Zᷓdu. fidelis ppli q; implen ſublimita te:⁊ deteriꝰ viuere⁊ diſtrictius iudiciari Multi ẽ nõ qͥdẽ oẽs ſed tm̃ multi certũ nec latere queũt pᷣ młtitudine.nec pᷣ impu dẽtia q̃u t M ulti vtiq; kbertatẽ.in quaʒ vocati ſunt in occaſionẽ carnis dediſſe vi dent᷑ abſtnẽtes remede nuptisli.⁊ ĩ om⸗ ne flagiciũ deinceps effluentes. Parcite obſecro frẽs.ꝑcite aĩabus vẽis Parcite ſanguini.qͥ pꝛo nobis effuſus eſt. poꝛrendũ cauete periculũ.ignẽ qͥ patus eſt declinate. Inueniat᷑ tandẽ non irriſoꝛia ꝓ feſſio pfectòis.exhibeat᷑eriã vᷣtus in ſpecie pietatꝰ. nõ ſit in auras foꝛma celibis vite. z vacu veritatis. Quid em̃ periclitat ca⸗ ad ſcolarcs lbcllns ſtitas in delicijs· hůilitas in diuſcijs. pie⸗ tas in negoeijs · veritas multiloqͥ. chari⸗ tas ĩ hoc fecuio neqᷓ; fugite de medio bab lonis fugite ſaluate aias vas. Conuola te ad vꝛbes refugij.vbi ⁊ dep̃teritis agere pnĩam· ⁊ in pñti obtinere gram· ⁊ fiducig ht᷑futurã gliam pᷣſtolari poſſ ite. Bö vos retardet ↄſcia petõꝝ· qꝛ vbi ilia abũ daue⸗ rint ſuꝑabundare g̃a cõſueuit. Nõpoten tie auſteriras ip̃a deterreat nech em̃ cõdi⸗ — gne paſſiões huꝰ tꝑis aq p̃teritã culpã.qᷓ remittit᷑ non ad p̃ſentẽ cõſolatiõis gfam q̃ immittat᷑. nõ ad futurã gliaʒ · q̃ ꝓmittit nob. Deniq; nulla tanta eſt amaritudo. quã ꝓphete farina nõ dulcoꝛet qu nõ ſa⸗ pidã reddat ſapiẽtia lignũ vite. Si vᷣbis nõ creditis. oꝑibus credite.exẽplis acqͥeſci te plurimoꝝ · Lurrunt vndiq; peccato?es adpniam.⁊ natura parit⁊ conſuerucine delicati exterioꝛẽ oino aſperitatẽ nð repu⸗ tãt. vt exaſperate cõſcie leniant᷑. Nil credẽ tib impoſibile.nil amantib difficile. nil mitib aſperũ.nil humilib⸗ arduũ reperit᷑. qͥbus ⁊ gratia fert ⁊ obedientie deuotio le nit imperũ Quid ambulatꝭin magnis ⁊ mirabilib ſuꝑvos. Wagnũ prſus ⁊ mi⸗ rabiie eſt miniſtruʒ eſſe xp̃i et miniſterioꝛũ dei eſſe diſpẽſatoꝛeʒ.lõge eſt ſuꝑ voß oꝛco pacificoꝝ niſi foꝛte obmiſſis gradib pꝛe⸗ „ oſtenſis ſaltare magls qᷓ; aſcendere liber Vtinã tamẽ ſiquis ſic intrat ſi fieri poſſet tum fideliter miniſtraret qᷓ; fiducialiter ſe ingeſſit. Zt difficile foꝛtaſſis ⁊ impoſſibi⸗ le eſt. vt ex amara radice ambitionis ſua⸗ uis fructꝰ pꝛodeat charitatis. Dico ego⸗ ſi vultꝰ au dire.immo nõ ego · ſed dñs. Nũ inuuatus fueris ad nuptias recũbe in no uiſſimo loco.qꝛ oĩs qui ſi eexaltat hũiliabi tur ⁊ qͥ ſe humiliat exaltabit᷑· — Beati inꝗt pacifici. quomã filj dei vo⸗ cabunt᷑. Conſidera diligent᷑ nõ pacidicos ſed pacificos cõmendari. Sůt em̃ qui di⸗ cũt ⁊ nð faciũt. Sane quẽadmodũ nõ au ditoꝛes legis iuſti ſunt. ſed factoꝛes· ſic nõ annüciatoꝛes pacis beati ſunt. ſed aucto⸗ res. Vtinã tumen noſtri quicunq; viden⸗ tur łodie phariſei foꝛte aliq ſunt·⁊ ſi non facerent faltẽ dicerent quod opoꝛtet. Vri nam qͥ ſine ſumptu euangeliũ ponere no⸗ lũt.ponerẽt vel pꝛo ſnpiu· Vrv euan⸗ 2 —= i S— S— —— die ⁊ exu videt lupũ venientẽ ⁊ fugit. Vtinã qjcun q; paſtoꝛes nõ ſunt.mercenarios ſaltẽ gre gl vellẽt ſe exhibere. nõ lupos. Vtinaʒ nõ ipᷣilederẽt.vtinã nõ fugerẽt nemine ꝑſeq̃n te Vtinã nõ expo nerẽt gregẽ donec lupus veniẽs videret. Nimiꝝ ſuſtinẽdi fuerãt ſi inuenirent᷑ pᷣſertim tꝑe pacꝰ recipiẽtes mer edẽ ſuã ⁊ pꝛo mercede faltẽ ĩ cuſtodia gre⸗ gis laboꝛãtes. dummõ ip̃i nõ turbarẽt gre gẽ? gratꝰ auerterẽt a paſcuis iuſticie ⁊ ve ritatꝰ. nã ꝑſecutio quidẽ indubitant᷑ mer⸗ tenarios a paſtoꝛib ſegregat at; diſcer⸗ nit. Qñ eĩ tranſitoꝛia dãna nõ timeat q trãſitoꝛia lucra ſectat᷑. Quãdo terrenã ſu⸗ ſtin eat ꝑſecutionẽ ꝓpter iuſticiã. qͥ terrenaʒ mercedẽ q̃ſi iuſticiã querit Beatiinquit qᷓ ꝑſecutionẽ patiunt᷑ꝓpter iuſticiã. quoniaʒ ipſoꝛũ eſt regnũ celoꝝ. Paſtoꝛũ hec beati⸗ tudo nõ mercenarioꝛũ. multominꝰ latro⸗ nũ vel lupoꝛũ. Vſq; adeo ſiquidẽ ꝑſecuti onẽ non patiunt᷑ꝓpter iuſticiã.vt ꝑſecutio nẽ malint qᷓ; iuſticiã ſuſtinere.nẽpe cõtra ria eſt oꝑibus eoꝛũ.⁊ graue eſt eis ad audi endũ. Ceterũ ꝓpter auariciã. ꝓpter ambiti onẽ paratos videas vniuerſa ſubire peri⸗ cula. ſuſcitare ſcãdala. ſuſtinere odia. diſſi mulare obpꝛobꝛia, negligere maledicta: vt nõ minꝰ ꝑnicioſa ſit animoſitas taliuʒ ; puſillanimitas mercenari oꝛũ. Veris paſtoꝛib dicit paſtoꝛ eoꝛuʒ. Paſtoꝛ bon q pꝛo ouibus ſuis aĩam ſuã ponere nõ pe percit. Bti eritis cũ vos oderinthoĩies et cũ ſeꝑauerint vos et eiecerit nomẽ vim tã q te filiuʒ hoĩs. G audete in illa tate: qm̃ merces vĩa copioſa eſt in celis. Siquidẽ nõ eſt ꝙ fures timeãt qͥ ſibi in celo theſauriʒant. Nõ eſt ꝙ cauſent᷑ demultiplici tribulatiõe vbi multiplica⸗ tionẽ mercedis atten dũt. Quinimo gau⸗ deãt mag vt dignũ eſt:ꝙ non tã ꝑſecutio ᷓ remũeratio augeat᷑.⁊ exultẽt eo abũdan tius:quo plura ſuſtinẽt ꝓpter xpᷣm:vt eos pinde coploſioꝛ merces mateat apð ipᷣm. uid timidi eſtis modice fidei.fidelis ex tat ſentẽtia irrefragibili ſubnixa veritate: qꝛ nulla nocebit aduerſitas ſi nulla dñet᷑ iniqͥtas. Sed parũ eſt nõ nocere:etiã ꝓde⸗ rit ⁊ copioſius ꝓderit. dũmodo iuſticia in intentiõe:chꝛiſtus in cauſa apud quẽ pati editationes geliʒarẽt vt mãducarẽt. Mercenariꝰ inqt entia paupeꝝ nõ peribit in finẽ. Ipſi gbia nũc ⁊ ſemꝑ ⁊ in ſecta ſeculoꝝ · Amen. Sed gratias. ¶UDiui Bernardi abbatis ad hu⸗ mane conditiõis cognitionem me⸗ ditationes deuotiſſime. Vllti multa ſciũt ⁊ ſeip̃os ne⸗ ſcũt. Alios inſpiciũt ⁊ ſemet os deſerüt. Deũ q̃rũt ꝑ iſta exterioꝛa deſerẽtes ſua interio ra:qͥbus interioꝛ eſt deus. Id circo ab exterio ꝛiby redeam ad interioꝛa.⁊ ab iterioꝛib ad ſuꝑioꝛa aſcẽdã:vt poſſim cognoſcere vñ venio.aut q́ᷓ vado.qͥd ſim ⁊ vñ ſim.⁊ ita ꝑ cognitionẽ mei valeã ꝑue⸗ nire ad cognitionẽ dei. Quãto nãq; in co gnitiõe mei ꝓficio:tãto ad co gnitionẽ dei accedo ſcðᷣm intcrioꝛẽhoiem. Tria in mẽ⸗ temea inuenio:ꝑ que deũ recolo ↄſpicio⁊ ròcupiſco. Sũt aũt hec tria mẽodia:intel⸗ ligẽtia:volũtas ſiue amoꝛ.ꝑ memoꝛã re⸗ miniſcoꝛ:ꝑ intelligentiã intucoꝛ:ꝑ volun⸗ tatẽ amplectoꝛ. Wũ dei reminiſcoꝛ in me⸗ moꝛia mea inuenio eũ. ⁊ in ea de eo. ⁊ ĩeo delectoꝛ ᷣm ꝙ ipe mihi do nare dignat᷑.in telligẽtia intueoꝛ qͥd ſit deꝰ in ſeip̃o.ͥd in angelis.qͥd in ſctis. qͥd in hoib.qͥd in cre aturis. In ſeipſo eſt incõpꝛehenſibilis:qa pᷣncipiũ ⁊finis. Pꝛincipiũ ſine pᷣncipio.fi nis ſine fine. Ex me intelligo qᷓ; incõp̃hen ſibilis ſit deus:qñ meipm intelligere non poſſum quẽ ipſe fecit. In angelis eſt deſi⸗ derabilis. qꝛ in eũ deſiderãt pꝛoſpicere:in ſctis eſt delectabilis qꝛ ĩ eo felices aſſi due letant᷑. in creaturꝭ eſt admirabilis. qꝛ oĩa potent᷑ creat:ſaptenter gubernat: benigne diſpẽſat:in hoiby eſt amabilis:qꝛ eoꝝ deꝰ eſt:⁊ ip̃i ſunt ꝓplus eius. Ipſe in eis habi tat tanqᷓ; in teplo ſuo:⁊ ip̃i ſunt tẽplũ eius Non dedignat᷑ ſingulos:neq; vniuerſos. Quiſqs eiꝰ meminit:eũq; intelligit:ac di ligit:cũ illo ẽ. iligere eũ debemꝰ: qm̃ ip̃e pᷣoꝛ dilexit nos.⁊ ad imaginẽ et ſilitudinẽ ſuã nos fecit:qð nulli alijcreatuꝛe dona⸗ re voluit:ad imaginẽ dei facti ſumus:hoc eſt ad intellectũ:⁊ noticiã filij:ꝑ quẽ intel⸗ ligimꝰ:⁊ cognoſcimꝰ pẽem:⁊ acceſſum ha bemꝰ ad eũ. Tãta cognatio eſt int nos:et dei filium:qð ipſe imago deieſt ⁊ nos ad —— 5 600 hu nmme ſeßos ne⸗ tz ſemet utpiſta uaintero vus t ntenoi. t poſſim .d ſint valei ꝑue⸗ onicnco nonẽdei nanm⸗ bohuo vgunnl⸗ monre⸗ pvolun⸗ uunme⸗ io.1. ignatan po. àdn hde büsi ehnchlofi ꝗᷓ ncößben lligerenon lis edeſ woſpiceren lus aſich dlis. qꝛ oia r benigne con do nels habi tiylũ dus nierſos. ligtndi qe eſiluudn hne doha⸗ ſumus hot gquünet⸗ uſinba int nos:e ino 44 Deuotiſſime ad maginẽ eins facti ſumꝰ. Quã cogna⸗ tionẽ etiã ipſa ſimilitudo teſtat᷑ qm̃ nð ſo⸗ lũ ad imaginẽ ſed etiã ad ſilitudinẽ eiꝰ fa⸗ cti ſumꝰ.Oꝑtet itaq; id: qð ad imagineʒ eſt:cũ imagine ↄuenire.⁊ nõ in vacuũ no⸗ mẽ imaginis ꝑticipare.· Repᷓſentemꝰergo maginẽ eiꝰĩn nob in appetitu paeꝭ.in in⸗ tuitu pitatꝭ.⁊ in amoꝛe charitstꝰ Tenea mus eñ in mẽoꝛia.poꝛtemꝰ in ↄſcia.⁊ vbi q; pñtem veneremur. Wens ſiq dem nr̃a eoip̃o eiꝰ imago eſt. qᷓ eius capax eſt. eiuſq; ꝑticeps eſſe pdt. Nõꝓpterea eiꝰ imago eft. qꝛ ſui mẽs memin it.ſeq; intelligit.ac dili⸗ git. ſʒ qͥa ppt meminiſſe.intelligere.ac dili gere eũ.a qͥ facta cũ facit fapiẽs ipſa fu. Hihi em̃ tã ſimile eſt illi ſũme ſapien⸗ tie qᷓ; mens rõnalis.que ꝑ mẽoꝛiã. intelli⸗ gentiã.ac voluntatẽ in illa trinitate ineffa bili cõſiſtit. Cõſiſtere aũt in illa nõ põt ni ſi eiꝰ memin erit.eãq; intelligat.ac diligat WMeminerit itaq; dei ſui.ad cuius imagi nẽ facta eſt.eũq; intelligat.diligat.atʒ co⸗ lat.cũ quo ſempꝑ põt eſſe btã. Beata ania apud quã deꝰ requiẽ inueit.in cuiꝰ taber⸗ nacul o reqͥeſcit. B eata q̃ dicere põt. Et q́ creauit me reqeu it in ta bernaculo meo.ne⸗ are ſiquidẽ requiẽ celi ei nõ poterit. Cur S noſipſos deſerimꝰ.⁊ in his extertoꝛibus deũ querimꝰ.qͥ apud nos eſt. ſi nos veli⸗ mut ſſe apud deũ. Reuera nobiſcũ eſt.et in nob.ſed adhuc ꝑ fidẽ do nec mereamur videre ꝑ ſpeciẽ. nohimꝰ inquit apłs xp̃m habitateꝑ fidẽ in coꝛdibꝰ nris.qꝛ xpᷣus in fide.fides in mente.mens in co?de.coꝛ in pectoꝛe. Per fidẽ recol o deũ creatoꝛẽ ado ro redẽptoꝛẽ.expecto ſa luatoꝛẽ.credo vide re eũ in oibus creaturꝭ hẽe in meipſo.⁊ qð his oibus ineffabilit᷑ iocũdius. atq; bea⸗ tius eſt cognoſcere in ſeipßᷣo. Patrẽ nanq; ⁊ filiũ tũ ſctõ ſpũ cognoſcere. eſt vita eter⸗ na.beatitudo perfecta.ſumma voluptas. SOculus nõ vidit.nec aurꝰ audiuit. nec in coꝛ hoĩs aſcẽdit. qnta charitas. qnta ſua⸗ vitas.⁊ quãta nobis maneat iilia viſiðe iocũditas.qũ deñũ facie ad faciẽ videbimꝰ qͥ eſt lux illuminatop.requies exertitatoꝝ patria redeuntiũ.vita viuentium.coꝛona vincentiũ. Itaq; in mente mea imagineʒ illius ſumme trinitatis reperio:ad quam ſummã trinitatẽ recolendð:inſpiciendaʒ: et diligendã: vt eius recoꝛderꝛen delecter: et eñ cõtempler:totũ id qð viuo debeo re⸗ ferre. Mens imago dei eſt: in q̃ᷓ ſunt hec tria:memoꝛia:intelligẽtis:et volũtas ſiue amoꝛ. WMemoꝛie attribuimꝰ om ne qð ſci mus:etiã ſi nõ inde cogitamꝰ. Intelligẽ⸗ tie tribuimꝰ omne qð verũ cogitãdo inue nimus:qũ etiaʒ memoꝛ ie cõmendamus⸗ Per memoꝛiã patri ſiles ſumus:ꝑintelli entiã filio:ꝑ voluntateʒ ſpũi ſancto. Ni⸗ t in nobis tã ſimie eſt qᷓ; voluntas vel amoꝛ ſiue dilectio: q̃ excellentioꝛ volũtas eſt. Dilectio donũ det eſt:ita ꝙ nullũ do⸗ mũ dei eſt hoc excellentiꝰ: dilectio nanq;: q̃ ex deo eſt.⁊ deus eſtꝓpꝛie ſpũſſanctus dtẽ ꝑquẽcharitas dei diffuſa eſt in coꝛdibus nr̃is:ꝑ quẽtota trinitas ĩ nobis habitat. De miſeria hominis ⁊ examina tione extremi iudicij. C.ij Ecundũ exterioꝛẽ ho ĩem de paren tib illis venio:qͥ me ante fecerunt damnatũ qᷓ; natũ. Pctõꝛes pctõꝝ in pctõ ſuo genuerũt ⁊ de pctõ nutriuerũt: miſeri miſerũ in hãc lucis miſeriã induxe⸗ rũt. NHihil ex eis habeo niſi miſeriã ⁊ pec⸗ catum:⁊ coꝛruptibile hoc coꝛpꝰ qð geſto. Ad illos Fo feſtino· qͥ ꝑ moꝛtẽ coꝛꝑis hĩc exierũt.cũ eoꝛũ ſepulcra reſpitio non inue nio in eis niſi cinerẽ ⁊ vermẽ.fetoꝛẽ ⁊ hoꝛ⸗ roꝛẽ.Qð ego ſum fuerũt ip̃i.⁊ qð ip̃i ſunt ego ero. Quid ſum ego homo de humoꝛe liquido.fui em̃ in momẽto cõceptionis de hũa no ſemine cõceptus.deinde ſpuma il⸗ la coagulata m odicũ creſcendo caro facta eſt. ⁊ poſtea ploꝛãs ⁊ eiulãs traditꝰ ſuʒ hu ius mũdi exilio.⁊ ecee iam moꝛioꝛ plenus iniqͥ̃tatibus ⁊ abhomĩationibh. Jamiã re pᷣſen taboꝛ ante diſtrictũ iudicem de meis oꝑibus rationẽ redditurꝰ. Ve mihi miſe⸗ ro:cũ venerit dies illa iudicij. ⁊ aperti fue rint libꝛi.in qbus om̃es mei actus ⁊ cogi fãtiõeð dño p̃ſente recitãbun. Tunc de⸗ miſſo capite pꝛe cõfůſione male cõſcientie in iudicio coꝛã dño ſtabotrepidus et anxi us. vtpote cõmemoꝛãs ſceleꝝ cõmiſſa me⸗ oꝛũ.⁊ cũ dicet᷑ de me.ecce homo ⁊ opa eiꝰ. tunc reducã ante oculos meos oĩa pecca⸗ ta mea.⁊ delicta. Quacã nanq; vi diui⸗ na fiet. vt cuiq; ſua oꝑa bona.vel mn ———— ———— emoꝛiã reudeent᷑.et mẽtis intuitu mira eleritate cernant᷑ vt accuſet. vł excuſet ſu⸗ um ↄſcĩam.atq; ita ſimul.⁊ ſinguli.⁊ oẽs udlcent᷑. Judiciũ faciet geſtoꝝ qͥſq; ſuoꝝ⸗ Cunctaq; cũctoꝝ cũctis arcana patebũt. Að em̃ nũc ↄfiteri erubeſcimꝰ.tũcoĩbus manifeſtabit᷑. Et quicqͥd hic vifſimulãdo palpamꝰ totũ illic vindex fãma cõburet. Ignis vbiq; ferox ruptis regnabit habe⸗ is. Quãtoq; diutius deꝰ nos expectat. vt emẽdemꝰ.ta nto diſtrictius iudicabit ſi neglexerimꝰ. Cur ꝗᷓ tantoꝑe vitã iſtã deſi deram?. in qᷓ quãta ampliꝰ viuimꝰ.tanto plus peccamꝰ Quãto em̃ vita eſt longioꝛ ãto culpa nũeroſioꝛ. Quotidie nanq; cre ſcũt mala.⁊ ſubtrahunt᷑ bõa. Aſſidue va⸗ ria᷑ hð per pꝛoſpera.⁊ aduerſa. ⁊ ignoꝛat gñ moꝛiat. Siẽ eĩ in celo ſtella choꝛu⸗ ſcãs currit velocit᷑.et repente deficit. et ſiẽ ſcintilla ignis ſubito extinguit᷑.⁊ in cinerẽ tedigit᷑:ſic cito finitã dat᷑ iſtã cernere vitã vů em̃ libent.ac iocũdiſſime moꝛat᷑ hõ in imũdo iſto. diuq;ſe victurum arbitrat᷑.ac multa in lõga tꝑa diſponit agenda.ſubi⸗ to rapit᷑ in m oꝛtẽ.et ex impꝛouiſo anĩa au fert᷑ a coꝛꝑe. Neruntamẽ eũ magno metu magniſq; doloꝛib anĩa ſeparat᷑a coꝛpoꝛe WVen iũt em̃ angeli aſſumere illã.vt perdu cant eã aute tribu nal iudic metuẽdi.⁊ tũc illa memoꝛans opa ſua mala ⁊ peſſima.qᷓ Die noctuq; geſſit ↄtremiſcit.⁊ qͥrit illa fu gere.induciaſq; petere dicẽs · date mihi v Wnius hoꝛe ſpactũ. Tunc quaſi loquẽtia ¶imul eiꝰ oꝑa reſpon debũt.⁊ dicẽt.tu nos egiſti.oꝑa tua ſumus non te deſeremꝰ.ſed fempꝑ tecũ erimꝰ.tecũ pergemꝰ ad iudiciũ Vicia q́; multis ⁊ multiplicib crimini⸗ bus eã aceuſabunt.multaq; falſa teſtimo nia a duerſus eõ inuenient. quãqᷓ; vnũ ad damnationẽ eiꝰ poſſet ſufficere. dem ones Fo terribili vultu.⁊ hoꝛribili aſpectu eam terrebũt. in gẽti furoꝛe eã perſequeni᷑ et cõ⸗ pꝛehendẽt eñ tam terribilit᷑. qᷓ; hoꝛribilit· volẽtes eã retinere ⁊ poſſidere.niſi ſit qͥ eri piat. Tũc aĩa inueniẽs oculos clauſos et os alioſq; coꝛpor ſenſus.ꝑ quos ſolebat egredi:⁊ delectari in his exterioꝛib. reuer cet᷑ ad ſe.⁊ videns ſe ſolã: ⁊ nudã ingenti Poꝛroꝛe ↄcuſſam.deſperatione veficlet in E. ⁊ tadet ſub ſe. Et. qꝛ amoꝛe mũdi⁊car qh editationes nis vdluptate.dei amoꝛẽ vereliq̃rat. derr linquet᷑ a deo miſera in hoꝛa tante neceſſi tatꝰ.atq; demonib tradet᷑ in inferno cru⸗ ciãda · Sic gĩa peccatorꝰ in die. qua igno⸗ rat.⁊ hoꝛa q̃ neſcit.rapi᷑ a moꝛte et ſegre⸗ gat᷑ a coꝛꝑe.ꝑgitq; miſerijs plena tremẽs ar dolẽs. Et cũ nullã excuſationẽ hab eat quãꝓ pctis ſuis poſſit oſtẽdere. ↄtabeſcit. ⁊ꝑtimeſcit añ deũ aparere. ingẽti hoꝛto⸗ re cõcutit᷑.⁊ multiplicib⸗ co eſti⸗ bus agitat᷑.cũ ingruente felutiõe carnis. ⁊ſub emedio gĩbus. ſe ⁊ illũ termi nũ ↄſiderat.cui appꝛbpinqᷓt:et poſt paulu lũ hoc inuenit.qð imꝑpetuũ mutart non po terit. ↄſiderat plane qᷓ; diſtrictiꝰ ven iat eternꝰ udex.⁊ ante ſeueritatẽ tãte iuſticie. quas rõnes vite ſue ponat. Si em̃ cuncta oꝑa q̃ intelligere potuit.euitauit:venturs tñ coꝛam diſtricto iudice ills magis:q̃ in ſemetip̃a nõ intelligit ꝑtimeſcit creſcit pa uoꝛ: cũ cogitat ꝙ viã vite huiꝰ nequaq; ſine culpa trãſire potuit:nec hoc qͥdem ꝙ laudabilit᷑ vixit ſine aliqͥ reatu eſt:ſi reme ta pietate iudicet᷑. Quis em̃ ↄſiderare va leat:quãtã mala ꝑ moiñẽta tẽpoꝛũ ꝑpetra muset quãta bona facere negligimꝰ. Si cut em̃ peccstũ eſt ꝑpetratio mali:ſicut de lictũ eſt deſertio boni. B rauis ſiqdẽ iactu ra eſt eũ nec bona facimꝰ.nec bo na cogita mus:ſʒ caꝛ nr̃m ꝑ vana et inutilia ſinimꝰ vagari. Nimis tñ difficile eſt coꝛ tenere:⁊ ab illicita cogitatiõe ſeruare. Himis etiaʒ vifficile eſt terrenas occupatões abſq; pec catis miniſtrare. Quapꝛopter nullus ſe⸗ metip̃m ↄpꝛehẽdere ꝑfecte põt ⁊ diiudica re. Sed multꝰ cogitatiõibꝰ occupatus ſi⸗ bimetipſi aliqus mõ manet incognitꝰ:vt oĩno quod tolerat neſciat. Quapꝛopt᷑ vꝛ⸗ ente exitu ſubtilioꝛi terret᷑ metu: qꝛ ⁊ ſtil⸗ a qui ſciuit nunqᷓ; ſe pᷣtermiſiſſe meminit foꝛmidat tamẽ ea que neſcit. De dignitate anime. Caß.iij. O ania dei inſign ita imagine decoꝛ?a⸗ ta ſilitu dine:deſpõſata fide:dotata ſpů · re dempta ſanguĩe:deputata cũ angelis.ca⸗ pax btidinis: heres bonitatis:rõnis parti ceps: qd tibi cũ carne vñ tãta mala pãte⸗ ris ꝓpter carnẽ aliena pctã tibi imputant᷑ ⁊tue iuſticie q̃ſi pãnꝰ mẽſtruate rep utant᷑ atq; tuipa ad nihilũ es redacta:⁊ qli nibi lititn ntenecſi nfemoen⸗ qualgno⸗ le eſegr⸗ ntremis. n habegt tabeſet. geho⸗ onäeſtt⸗ ioecamis. ilũtemi poſt pauls nutari noy navenit titeiuſe emnet nnm nugf̃in tpa nequaᷓ cqen ꝙ ſtemo erun vz üppen onde ſhucn dona cogi nllia ſiun cot kene“ Rimis etuz es abſpe n nulus ſ rt diudu pucus ſ⸗ cognt⸗ N popty⸗ ngtiſl⸗ ꝛwew i ne dut⸗ otuti pie ugb⸗ ſũ⁊inane reputata.n ihil aliud eſt caro cũ ᷓ tãta eſt tibi ſocietas. niſiſpuma caro fa⸗ cta:fragili veſtit a decoꝛe. Scd erit qͥdẽ ca dauer miſeꝝ ⁊ putridũ et cibꝰ vermiũ. naʒ qntũcunq; excolat᷑ ſꝑ caro eſt. Si diligent ↄſideres qd ꝑ os ⁊ nares:ceteriſq; coꝛꝑis meaiꝰ egrediat᷑.viliꝰ ſterqͥliniũ nunqᷓ; vi⸗ diſti:ſi ſinglas eiꝰmiſerias enũerure velis ᷓ; ſit onerata pctĩis irretita vicijs:pꝛuriẽs — occupata paſſiõib.pollutail uſiõib.ꝓna ſꝑ in malũ:⁊ in om̃e viciũ ꝓ⸗ cliuis plenã oĩ cõfuſiõe ⁊ ign ominia inue nies. Pꝛopter carneʒ hõ vanitati ſitis fa⸗ ctus eſt:qꝛ ex illa viciũ cõcupiĩe traxit:qͥca⸗ ptiuus tenet᷑ ⁊ curuat᷑ vt diligat vanitatẽ. ⁊ iniqͥtatẽ oꝑet᷑. Zitten de hõ qͥd fuiſtiante oꝛtũ:⁊ qͥd es ab oꝛtu vſq; ad occaſuʒ. atq; qͥd eris poſt hãc vitã ꝓtecto fuiſti. qð nen cras.poſtea de vili materia factꝰ et in vi⸗ hmo pãno inuolut?ꝰ mẽſtruali ſanguine in vtero matno fuifti nutruꝰ ⁊ tunica tus fuit pelł ſecũdia.ſic indutꝰ.⁊ oꝛnat? veni⸗ ſti ad nos. nec mẽ̃oꝛ es qᷓ; ſit vił oꝛigo tui Foꝛma: fauoꝛ ppłi:feruo? iuuenilis. opeſ⸗ . Subripueretibi no ſcere qͥd ſit hõ. Ni hil em̃ alið eſt hõ qᷓ; ſpma fetidũ ſaccꝰ ſter coꝝ:⁊ cibꝰ ymiũ. Poſt hoĩem yᷣmis.poſt vermẽ fetoꝛ ⁊ hoꝛroꝛ Sic in non hominẽ vertit᷑ oĩs homo. E nde ſuꝑbit homo cu⸗ ius ↄceptio culpa.naſci pena.laboꝛ vita. neceſſe moꝛi. Cur ſ ſuꝑbis hõ. Attẽde qð fuiſtivile ſemen.⁊ fenguis coagulatus in vtero matri vende milerijs Pur vlteer polit? ⁊ pctõ. poſten vᷣms ⁊ cib vermiuz futurꝰ in tumulo. Quid ſuꝑbis puluis? cinis cuiꝰ ꝓceptꝰ culpa naſci miſeria.viue re pena.moꝛi anguſtia. Lur carnẽ tuã pꝛe cioſis rebꝰ impiguas et adoꝛnas quq poſt paucos dies Fmes deuoꝛaturi ſunt in ſe⸗ pulcro.aĩam pyo tuam nõ adoꝛnas bonis oꝑiby qᷓ deo⁊ angelis eiꝰpñtãda eſi ĩcelis Muate aĩam tuã vilipendis ⁊ ei cameʒ p poĩs. Eñ̃aʒ ancillari? anciliã dñari mag abuſio ẽ· Totꝰ qdẽiſte mũdꝰ ad vnꝰ aie pPriũ extimari no pot. no em pꝛo toto mü⸗ dodeꝰ aiam ſuqᷓ dare voluit.quqᷓ ꝓania hũa na dedit. Sublimiꝰ ꝗᷓ eſt anĩe pᷣciũ.q̃ nõ niſi ſanguie xp̃iredimi potuit. Quazʒ cõmutationẽ da bis ꝓania tua.qͥ ꝓnhi o das illqᷓ. Hõne dei fiius cũ eſſet in finu Beuotiſſime. uſeri·in grãdẽ riunã. pẽis a regaliby ſecb pꝛo ea deſcẽd itvt eñ iberaret a prãte dyaboli Quã cũ vidiſſet pctõꝛuʒ funiby irretitõã:iamiq; demoni tradendã:vt m oꝛte ꝑpetua dam naret᷑. fie⸗ uit ſuꝑ illã q̃ flere ſe neſciebat. nec ſoluʒ fle⸗ uit ſʒ etiã octidiſe ꝑmiſit vt ſui pᷣcioſi ſan gu inis pᷣcio eã redimeret aſpice moꝛtalis P te dat᷑ hoſtia talis.agnoſce hõ qᷓ; nobił eſt aĩa tus.⁊ qᷓ; grauia fuerint eiꝰ vulnera pꝛo q̃bus neceſſe fuit xpᷣm dñm vulnerari⸗ Si nõ eẽnt hecad moꝛtẽ ⁊ moꝛtẽ ſempiter nã. nunqᷓ; ꝓ eoꝝ remedio dei filiꝰ moꝛere⸗ tur. noli ꝗᷓ vilipen dere aĩe tue paſſionẽ:cui a tanta maieſtate tantã vides exhiberi cõ paſſionẽ fudit ip̃e lachꝛ:ymas ꝓ te⸗laua et tu ꝑ ſingłas noctes lectũ tuũ coꝛdis com pũctiõe ⁊ lachꝛxmaꝝ aſſiduitate.fudit ip ſe ſan guinẽ ſuij.fun de tu tuũ qᷓtidiana coꝛ poꝛis afflictiõe. Queʒ ſi femel ponere pꝛo xpᷣo nõ potes ſaitẽ mitioꝛi ͥdã ſed lõgioꝛi martyrio pene noliattendere qͥd caro ve lit.ſʒ qͥd ſpũs poſcit. Tůc em̃ głioſus erit cũ ad dñm ſuũ redierit. Ita tñ ſide coꝛꝑe nullũ ꝓctĩ ſecũ tulerit.⁊ deterſerit oẽ ſoꝛ⸗ didũ. Si po dicis durꝰ eſt h ᷣmo nõ poſ⸗ ſum mũdũ ſpernere ⁊ carnẽ meã̃ odiohãe. SBic mihi vbi ſunt amãtodẽð mũdi q an te pauca tꝑa nobiſcum erãt. nihil ex eis ne⸗ mãſit niſicineres ⁊ vᷣmes attẽde diligen⸗ ter qͥd ſunt vel qͥd fuerũt.heĩes fuerüt ſiẽ̃ tu.comederũt. biberũt.riſerũt. duxerũt in V bonis dies ſuos.⁊in pũctoadinferna de ſcenderũt.hic caro eoꝝ vermtb ⁊ iltic anĩe ignibo deputant᷑.donec rurſus infelici col legio colligati ſempiternis inuoluant᷑ in⸗ cẽditjs.qͥ ſoch fuerũt in vicijs. Vna nanq; pena impicat.quos vnus amoꝛ in crimi neligat. Quid pꝛofuit illis inanis głia. bꝛeuis leticia.mũdi potẽtia.carnis volu⸗ tas.falſe diuitie. magna familia.et ma⸗ a ↄcupĩa. Vbi riſus.vbi iocus.vbi iactã tia. vbi arrogãtia:de tõta leticia qnta tri⸗ ſticia:poſt tãt illã voluptatẽ tã qᷓuis miſe⸗ ria:de illa exuitatiõe ceciderunt in magnã ⁊in maß E Qu icqͥd illis q̃cc̃iqit.tih ðceiderẽ põt.qã hões· Homo de humo:limꝰ de limo.de ² to?med⸗ terra es de terra viuis ⁊ in terrã reuerteris qñ vene rit dies illa xltia: q̃ ſubito veniet. foꝛſitan hodie erit. Lertũ eſt qõm— 4 1 ſed incertũ qů aut quõ aut vhi.quoniam moꝛs vbiq; te expectat. Tu ãʒ ſi ſapiens fueris vbiq; eã expectabis:ſi carnẽſequerꝭ punieris ĩ carne.ſi in carne delectaris:cru⸗ ciaberis in carnè.ſi curioſas veſtes reqͥris p oꝛnatu veſti ſubt᷑ te ſternet᷑ tinea: ⁊ ope rimentũ tuñ erũt ymes. Juſticia dei alið 1 iudicare nõ p̃t niſi qð merent᷑ oꝑa n ↄſtra. 3 Qui em̃ plus diligit mundũ qᷓ; deũ.ſecu⸗ 1² lum qᷓ; clauſtꝝ. gulã qᷓ; abſtinentiã.luxuri am qᷓ; caſtitatẽ.ſequit᷑ diabolũ ⁊ ibit cũ eo ã ſupliciũ eternũ. Quis putas tũc meroꝛ erit aut qͥs luctꝰ.q̃ triſticia.cũ ſeꝑabuntur iniuſti a ↄſoꝛtio iuſtoꝝ.⁊ a viſiõe dei.⁊tra dent᷑ĩ ptãtem demonũ:⁊ ibũt rũ ipᷣis ĩ ig⸗ nem eternũ.ibiq; ſp erũt fine fine in luctu ⁊ gemitu.ꝓcul qͥppe a btã ꝑadiſi patria ex⸗ ules cruciabunt᷑ in gehẽna ꝑpetua nunq; lucẽ viſuri:nunqᷓ; refrigeriũ adepturi. Sʒ ꝑ milia miliũ annoꝝ in inferno cruciãdi: nec in de vnqᷓ; liberandi vt nec qͥ toꝛquent aliqñ fatigent᷑:nec qͥ toꝛquent᷑ aliqñ moꝛi⸗ untur. Sic em̃ ignis ibi cõſumit: vt ſꝑ re⸗ ſeruet.ſic toꝛmenta agunt᷑. vt ſꝑ reno uent᷑ iuxta vo q̃litatem culpe penam ſuſtinebit vnuſqͥſq; gehẽne ⁊ſikis culpe rei ſuis ſiłibꝰ iungent᷑cruciandi. Nihil aliud ibi audiet᷑ nii fletꝰac planctus gemitꝰ⁊ vlulatꝰ me⸗ roꝛes atq; ſtridoꝛes dentium. Nihiq; ibi videbit᷑ niſi vᷣmes ⁊ laruales facies toꝛto rum atq; teterrima mõſtra demonioꝛum. Vermes crudeles moꝛdebũt intima coꝛ⸗ dis. hinc doloꝛinde pauoꝛ gemutꝰ ſtupoꝛ ⁊timoꝛ hoꝛrẽs. Ardebũtq; miſeri in igne eterno ineternũ ⁊ vltra in carne cruciabũt᷑ ꝑignẽĩ ſpũ per ↄſcie vermẽ ibt erit doloꝛ intollerabilis.timoꝛ hoꝛribilis.fetoꝛ incõ parabilis. moꝛſaie ⁊ coꝛꝑis ſine ſpe venie ⁊miſcðᷣie. Sic tñ moꝛientur vt ſꝑ viuãt:⁊ 1 ſic viuẽt vt ſꝑ moꝛiant᷑. Ita aniĩa pctõꝛis 1 aut in infern o ꝓ pctis cruciat aut ↄuerſa a üc hᷓ alteꝝ e duob eligamꝰ.aut ſꝑ cru⸗ ciari ci impijs autiꝑ letari cũ ſctĩs Bonũ ſiquidẽ ⁊ muluʒ vita ⁊ moꝛs añ nos ſunt poſita:vt ad qð voluerunꝰ manũ extenda mus. Si tormenta non terrent nos ſalteʒ inuitent pꝛemia. S Depꝛemio patrie celeſtis.ca.iiij. Aeditationes peccatꝭĩ ꝑadiſoꝓ bonis meritꝭ collocat᷑. Remiũ eſt videre deñ viuere eum p beo·viuere de deo. eſſe cũ deo.eſſe ĩ deo.qͥ erit oĩa in oĩb: habere deuz qᷓ eſt ſummũ bonũ:⁊ vbi eſt ſummũ bonuʒ ibi eſt ſumma felicitas.ſumma iocũditas vera libertas.ꝑfecta charitas.eterna ſecu ritas ⁊ ſecura eternitas:ibi eſt vera leticia. plena ſcientia.oĩs pulcritudo ⁊ oĩs beati tudo. Eſt ibi pax.pietas. bonitas. lux.vir tus. honeſtas.gaudta.leticie.dulcedo: vi⸗ ta ꝑhennis.gloꝛig.laus.requies. amoꝛ⁊ ↄcoꝛdia dulcis. Sic cũ deo homo beatus erit in cuiꝰcõſcientia peccatũ inuentũ non fuerit videbit deũ ad voluntatẽ. habebit ad voluptatem. fruetur ad iocunditatẽ in eternitate vigebit.in pitate fulgebit.i bo nitate gau debit.ſic habebit ꝑmanẽdi eter nitatem.ſic cognoſcẽdi facilitatẽ ⁊ requieſ cendi felicitateʒ. Ciuis ſiqͥdem erit iluus ſancte ciuitatis.cuiꝰangeli ciues ſunt deꝰ pater templũ.filius eiꝰ ſplen doꝛ.ſpũſſan⸗ ctꝰ charitas. O ciuitas celeſtis mãſio ſe cnra.patria fertilis ⁊ ampla totũ ↄtinens qð delectat. populus ſine murmure.icole uieti hoĩes nullã indigentiã habentes. Bra głioſa dicta ſunt de te ciuitas dei.ſi ut letantiũ oĩm habitatio eſt ĩ te oẽs letã tur in leticia ⁊ exuitatõe.oẽs velectant᷑ de deo.cuiꝰaſpectꝰpulcer: facies decoꝛa.eloq um dulce delectabilis eſt ad viden dũ.ſua uis ad habendũ. dulcꝰ ad pfruendũ ip̃eꝑ ſe placer ⁊ ꝑ ſe ſufficit ad meritũ ⁊ ſufficit ad pᷣmiũ nec extra illũ qͥcqᷓ; querit᷑:qꝛ totũ in ilo inuenit᷑:qͥcqͥd deſiderat᷑.ſꝑ libet euʒ aſpicere ſꝑ habere.ſꝑ in llo delectari.⁊ il⸗ lo ꝑfrui.in lo carificat᷑ intellectꝰ ⁊ puri⸗ ficatur affectus ad cognoſcendã ⁊ diligẽ⸗ dam pitatem. Et hot eſttotũ bonũ hoĩs noſſe.ſ.⁊ amare creatoꝛem ſuũ. Queergo nos angit veſania vitioꝝ ſitire abſinthiũ huꝰmũdi ſeq naufragiũ:vite labentꝭ pati infoꝛtuniũ. Impie tyrãnidis ferre dñm ⁊ nõ magis ↄ uolare ad ſanctoꝝ felicitatem ad angeloꝝ ſocietatẽ.ad ſolennitatẽ ſuꝑne leticie.⁊ ad iocũditatẽ contemplatiue vite vt poſſimus intrare in potentias dñi ⁊ vi dere ſuꝑabundantes diuitias illas boni tatis eius. Ibi vacabimus ⁊ videbimus qᷓ; dulcis eſt dãs.⁊ qᷓ; magna multitudo dulcedinis e. kjuſin glie decoꝛẽ.ſan luerecn U deo eſſei ibere daz mübon locũdius 8. amo mobeatus wentü non u. hadcht cndtuin ulgcuibo mnädete Mnyuſ entilus s ſunt deꝰ půſſun⸗ smiſoſe igtinens nre icole ibentes. ns delſi in dis ddecankde decdtn.do videndi ſu endihey ntit ſufiut ventqoli pbeez dlerran. ꝛi⸗ erꝰtpun⸗ 1i ꝛdil hois Quego enh ubatpu fſenedn? felictatem nituiſigne nplate plte nus dit? yl s llas bont idebimus multitui derdi i⸗ — 2 —— etoꝛů ſplendoꝛẽ ⁊ regie pdteſtati s honoꝛẽ rognoſcemꝰ piis potenttã. filij ſapientiã. ſpuſſancti benigniſſimã clementiam ⁊ita habebimꝰnoticiã illius ſumme trinitatꝭ. nũc coꝛꝑa ꝑ coꝛpꝰ videmꝰ. imagines etiã coꝛ poꝝ ſpũ cernimus:tũc ÿo ipᷣam verita tẽ puro mẽtis intuitu videbimꝰ.o btã vi⸗ ſio videre deũ in ſeipſo.videre in nobis et nos in co felici iocũditate.⁊ iocunda felict tate. Quicqͥd deñ derabimꝰ totũ habebi⸗ mus:nihil ampliꝰ deſiderãtes.et qͥcqͥd vi debimꝰ amabimꝰ.ip̃o amare beati:beati dulcedine amoꝛis.ſuauitate cõtẽplatiõis Bec erit ſumma illꝰ contemplatiõis:hec erit ſumma illiꝰ felicitatẽ.qm̃ intelliget᷑ in ſuo puro eſſe ſincera diuinicas.cõpꝛehẽde tur ĩ eo incõpꝛeh ẽſibilis trinitaſ. Patebũt arcana diuinitatꝰ videbit᷑ ⁊ amabit᷑ deus ⁊ hec viſio ⁊ delectatio totuʒ coꝛ hoĩs im⸗ plẽs ⁊ ſatiãs tota erit illiꝰ btitudinis con⸗ ſumatio. Nna erit oĩm ligua.iubilatio ĩ⸗ defeſſa.vnꝰaffectus.amo? eternꝰ.patebit pitas.iplebit charitas.⁊ erit integra coꝛ⸗ pori?⁊ anie ſocietas. fulgebit ſiũ ſol hũani tas głificata. Quieta erit.⁊ cõcoꝛs tarnis et ſpũs ſanitas.angeloꝝ.⁊h oĩm vnñ erit gaudiũ.vnũ coll oquiũ vnũ ↄuiuiũ.nõ lã —2 amoꝛ nec liqfiet dilectio pñtib oĩ⸗ bus bõis. nulla erit dilatõis afflictio.qi beatifica diuine maieſtatis pñtia oĩbo erit oĩa:⁊ erit cõis e im oipotẽtia.ſapia.pax.et iuſticia ⁊ intellegẽtia.nõ erit ĩ illa pace di⸗ nerſitas liguaꝝ.ſʒ pacifica.⁊ cõcoꝛs ↄcoꝛ dia moꝝ ⁊ affectuũ in toꝛrẽte illiꝰ volup⸗ tatꝰ nihil vltra appꝑet cumulata ſatietas. tãta erit felicitas. Ibi ſiqͥdẽ erit cumulus felicitatꝰ.ſuꝑeminẽs głia.⁊ ſuꝑabũdans leticia. Sʒ ad hec qͥs idoneꝰ ꝓfecto verus penitẽs. bonꝰ obediẽs.amabił ſociꝰ fideł᷑ ſeruꝰ. Verꝰ penitẽs.ſꝑ in laboꝛe ⁊ doloꝛe· dolet dep̃teritꝰ laboꝛat ꝓ futurꝭ cauẽdis. Vera ſiqͥdẽpnia eſt ſine int᷑miſſiõe de pec ratꝭ dolere Sic plãgit cõmiſſa vt ↄmittat plãgẽda irriſoꝛ nãq; eſt.⁊ nõ verꝰ penitẽs. qͥ adhuc agit qð peniteat. Si ðᷓ viſ verus penitẽs eẽ ceſſa a pctõ.⁊ noli am̃pliꝰ pecca er· qm̃ inanis eſtpnĩaquã ſeq̃ns coinqui nat culpa. Bonꝰ obediẽs dat ſuũ velle.et ſuũ nolle:vt poſſit dicere.ꝑatũ coꝛ m eñ de us ꝑatũ coꝛ meũ. Paratũj qðᷣcũq; pᷣcepꝑis Deuotiſſime. facere ꝑatũ ad nutũ nutu eitiꝰ obedire:ꝑs tũ tibi vacare.ꝓximis miſtrare meip̃m cu ſtodire.⁊ in celeſtiũ ↄtẽplatio ne reqeſcete. Amabit ſocius oĩby eſt officioſus et nulli oneroſus ðᷣuotꝰad deũ. bẽignꝰad ꝓximũ. ſobꝛiꝰgd mũdũ. dñi ßuꝰ.ꝓximi ſociꝰ.mði dñs. Supioꝛa hʒ ad gaudiũ. eqᷓis ad cõ⸗ ſoꝛtiũ.iferioꝛa ad uitiũ.nłli eſt oneroſus ſʒ inferioꝛa redigit ad vtiitatẽ medioꝝ.⁊ ad honoꝛẽ ſuꝑioꝝ ſuꝑioꝛa ſequẽs. iferioꝛa trahẽs ab ił᷑ poſſeſſus.iſta poſſidẽs.fidet᷑ ßuꝰeſt in ↄtẽplatiõe dei.⁊ cuſtodia ſui. Cu ſtodi te intelligẽs te nũqᷓ; poſſe ſuffice ad te cuſto diẽdũ tua induſtria diuinã ĩploꝛa clemẽtiã.itaq; ad ↄtẽplandã in te creatorꝭ tui volũtatẽ bonã ⁊ bñplacentẽ atʒ ꝑfectã angelicã exoꝛa tutelã pẽociniũq; oĩum cũ xpᷣo regnantiũ ſuꝑ te roga.curre ꝑ ſinglos. ſupplica ſinguł.⁊ ſił oĩib clama ⁊ dic.miſe remini mei.miſeremĩ mei ſaltẽ vos amici mei.recipite fugitiuũ vĩm.ſʒ fratruelẽ.ſed ↄſanguineũ in ſanguĩe redẽptorꝰ. en pauꝑ ſtãt ad hoſtiũ clamat ⁊ pulſat.aꝑite pulſã ti. ⁊ cõducite eũ vſq; ad regẽ vt ꝓſtrat co rã eo indicẽ ei oẽs miſerias:⁊ oẽs neceſſita tes.q̃s patioꝛ. Ad extremuz vᷣop̃lato tuo coꝛ tuũ cũ oĩ ingenio ↄſigna nullũ in eo r⸗ maneat pctm̃.qð nõ pura ↄfeſſiõe deleat᷑. Jeſum xp̃m etiã ſuꝑ coꝛ tuũ ſiẽ ſiqᷓculũ po ne. Cũ em̃ xp̃ᷣus coꝛdis hoſtiũ cuſto dit.et eſt coꝛdis hoſtiariꝰ:vt ꝑ ulũ ingrediaut᷑.⁊ egrediant᷑ oẽs familie coꝛdis— nter ad ſunt milia miliũ angeloꝝ ad foꝛes exterio rũ ſenſuuʒ excubantiũ. nec audet alienige na irrũpere terribiles illas acies ꝓpter ho⸗ ſtiari reuerentiã et angeloꝛũ cuſtodiam. Quõ hõ debet ſe examiare.c.v. Ntegritatis tue curioſus exploꝛa⸗ toꝛ vitã tuã in qͥ;ttidiana diſcuſſiõe eramia. Attẽde diligent᷑ q̃ntuʒ ꝓfi clas. vel q̃ntũ deficias:qᷓlis ſis in mgꝛibꝛ ⁊q̃lis in affectibꝛqᷓ; ſimł ſis deo.vłl qᷓ; diſ ſiłis.qᷓ;ꝓpe. vel qᷓ; lõge nõ locoꝝ interualł. ß moꝝ affecti. Stude cognoſcere te.qͥa młto melioꝛ ⁊ laudabilioꝛ es ſi te ↄgn oſc⸗ qᷓ; ſite neglecto coßjſceres curſuʒ ſydeꝝ.vi res herbaꝝ.cõplexiões hoĩm. naturas aĩa lũ.⁊ haberes oĩm celeſtiũ ⁊ terreſtriũ ſciẽ⸗ tiã. Redde qᷓ te tibi ⁊ſi nõ ſꝑ.vęl ſepe ſaltẽ interdũ. Rege tuos affectꝰ.dirige actꝰ.coꝛ —— — cata qͥ by deñ offendiſti ĩdica ei mißias tu⸗ as. oñde illi malicias aduerſarioꝝ tuoꝛũ. Cũq; coꝛã eo ĩ lachꝛymis te maceraueris p̃coꝛ te vt memoꝛ ſis mei. Ego em̃ exq́ͥ co⸗ gnoui te in xp̃o dilige te.⁊ illuc mentionẽ tui defero.vbi ⁊ illicita cogitatio ſupplici⸗ um ⁊ honeſta ꝓmeretpᷣmiũ. Adaltare nã q; dei cũ pctõꝛ ſto ſʒ ſacerdoſ.tui me comi tatur mẽoꝛia. Tu po mihi vicẽ reddes ſi me amaueris:⁊ oĩonũ tu aꝝ ꝑticipẽ fecerꝰ ibi recoꝛdatiõe tecũ eſſe pñs deſidero. vbi Pte?⁊ tuis familiaribꝰ deuotas pᷣces coꝛã deo fũdis. nec mirerꝭ ſi dixi pñs. qm̃ ſi me amas.iõ amas qꝛ imago dei ſum: ita tibi pñs ſũ vt tuip̃e tibi. Quicqͥd.n. tu es fub ſtantialit᷑· ß ego ſum. Imago.n.deiẽ ois nia rõnalis.ꝓinde qͥ in ſeimaginẽ dei q̃rit tã ꝓximũ qᷓ; ſe q̃rit. Et qͥ illã in ſe q̃rẽdo in nenerit. ĩ oĩ hoĩe eã ↄgnoſcit. Viſio. n.gĩe itel lectꝰeſt. Siꝗᷓ te vides.me vides: qꝛ ni hil aliud ſum qᷓ; tu.⁊ſi deñj dilig.me ima ginẽ dei diligis.⁊ ego te diligẽde deñũ dili go in te. Et ita dũ vnũ q̃rimꝰ ⁊advnũtẽ dimus ſginuicẽ pñtes ſumꝰ.ſʒ ĩ deo ĩ quo nos diligimus. Ce hõ dz eſſe itẽtꝰ pſalmodic.cvi. Em ad oꝛandũ ſiue ad pfallen dũ cin ecchiam itraueris fluctuãtiũ co⸗ girationũ tumultꝰexteriꝰrelinque rurãq; erterioꝝ penitus obliuiſcere.vt foii deo poſſis vacare. Fieri.n.nõ pᷣt vt aliqñ cũ deo loqᷓr qͥ cum toto mũdo etiã tacẽs fa bulat᷑. Intẽde ꝗᷓ illi qͥ intẽdit tibi.audi il⸗ lum loq̃ntẽ tibi vt ip̃e gudiat te loq̃ntem ſibi.ita fiet ſi diuinis iaudibꝰ ſoluẽdis de hita reuerẽtia ⁊ ſollicitudine aſſiſtas ſuper ſingla vba diuine ſcpᷣture diligẽter arten⸗ as. Hõ qð ego iſta faciã q̃ dico ſʒ qð fa⸗ cere vellẽ.⁊ nõ feciſſe pen itet.⁊ nõ facere pi get. Tu po cui maioꝛ gr̃a ↄceſſa eſt votꝭ ⁊ pᷣcib pias aureſ dñi ad te flecte lachꝛymi ⁊ ſuſpirqjs.⁊ꝓ tuis exceſſibo illũ clementer exoꝛa.atq; cãtic ſpũalibo ĩ opibo ſuis illuʒ lauda ⁊ gloꝛifica. Nil em̃ magꝭ ſuꝑnis ci⸗ nibus ſpectare libet. nil reg ſũmo iocũdi us exhibet᷑ ſicut ip̃e teſtat᷑. Sacrificiũ lau⸗ Meditationes rige greſſus ite nihil remnneat indiſcipli⸗ natũ. pone oẽ̃s trãſgreſſiões tuas añ ocu⸗ los tuos. Statuete ante te tãqᷓ; añ auũ ⁊ ſic temetip̃m plãge Ploꝛa iniqtates ⁊ pec dis honoꝛificabiome Oqᷓ;felix eẽs. ſiſpt ritualibꝰ ocuł ſemel intueri poſſes. quõ pᷣ⸗ ueniunt pᷣncipes ↄiuncti pſailẽtib in me⸗ dio iuuenculaꝝ tympaniſtriaꝝ. Videres Pruldubio qua cura quoue tripudio inter ſunt eantantib.aſſiſtut oꝛ ãtibꝰ.adſũt me⸗ ditantib. ſuꝑſunt qeſcentiby. ꝓuidentibo atq; pcurantibꝰ pᷣſunt. Diligũt qͥdẽ ſuos cõciues ſuꝑne poteſtates. Etꝓ his qͥ here⸗ ditatem capiũt ſaluts ſollicite cõgaudent ⁊confoꝛtant.inſtruũtꝓteguntꝓuidentq; oĩby oẽs. Ipi em̃ deſiderãt aduentũ noſty qm̃ ip̃i de nobis expectãt ciuitatis ſue rus nas reſtaurari. Diligenter qᷓrunt ⁊ libẽter audiũt bona de nobis. Jolliciti diſcurrũt medij inter nos ⁊ deũ nñ̃os gemitꝰ fideli᷑ ad eũ poꝛtãtes ip̃ius gram nobis deuoti ſime poſtulãtes. Nõ dedignabũt᷑ eſſe ſoc nñ̃ qͥ iam facti ſunt miniſtri noſtri. Exul⸗ tate eos fecimꝰ qũ cõuerſi ſumꝰ ad pnĩam Feſtinemus de nobis eoꝝ leticiã adum⸗ plere. Ve tibiqͥcunq; es qͥ deſideras redis re ad vom itũ reuerti ad lutũ Putaſne pla catos habebis eos in iudicio: quos tanto ⁊tam diu ſperato pꝛiuare vis gaudio. Ex ultauerũt qñ venimꝰ ad religionẽ tãqᷓ; ſu⸗ per bis: qͥ;s ab ip̃a i⁊ ferni poꝛta cernerent reuotatos Quid Fotunt erit ſi ab ip̃ᷣa ia nua ꝑadiſi viderint redire ⁊ retroꝛſũ abire eos:qͥ iam alteꝝ pedẽ hñt in celo. Nam ſi coꝛꝑa habemꝰ inferiꝰ:ſʒ coꝛda ſurfum ha beamus. Kurratmnꝰ; nõ paſſibo coꝛpis:ſʒ affectib.ſed deſiderijs.ſʒ ſuſpirijs. qm̃ nõ ſolum angeli ßʒ angeloꝝ creato? nos expe⸗ ctat: Expectat nos deꝰpẽ tãqᷓ; filios ⁊ he⸗ redes vt ↄſtituat nos ſuꝑ om̃ia bona ſua. Expectat nos dei filiꝰtanqᷓ; frẽs ⁊ cohere des vt fructũ ſue natiuitatis ⁊ pᷣciũ ſu ſan guinis deo pãi offerat. Expectat nos ſpi⸗ rituſſauctꝰ. Ip̃e ſiqcem eſt bonitas ⁊ be⸗ nignitas in qᷓ ab eterno pᷣdeſtinati ſumus nec dubiũ quin pᷣ deſtinationẽ ſuaʒ adim⸗ pleri velit· Ergo qꝛ oĩs celeſtꝰ curia expe⸗ ctat nos ⁊ deſiderat. deſideremꝰ ẽ quãto poſſimꝰ diſiderio. Lum maꝗᷓ nãq; cõfu⸗ fione ⁊ ruboꝛe ad illã veniet quiſqs vide⸗ re eam vehemẽter nõ deſiderat. Quicũq; po iugi oꝛõne ⁊ aſſidua cogiratiõe in illa ↄuerſat᷑ ⁊ ſecurꝰ hinc egredit᷑ ⁊ cũ maðᷓle⸗ ticia recipiet᷑ĩ ila. Vbicũq; ã̃ fueris iutra reis iſp escquõ* ibnme⸗ Vders udointet adſit me⸗ uidenti cöſuos qbere⸗ oguudent puidentq; entünoſty tis ſuert w lbiter i diſcumt mil idlt dis daon Vieſej Upniam admt nas rd anepla tato udio. Ep tichlu cemeten adain norläabite ſnfumhe eopts s. q̃n nos epe⸗ ilios 7 he⸗ bona ſun. cohere ſiuſon nos ſpi tas ⁊de⸗ nſums adim cma pe⸗ veäqui nñh c̃j⸗ ÿ ve⸗ Ouicuc; ein ila imäle⸗ vis inft temetipm oꝛn. Stlõge fueri ab oꝛatoꝛio moli q̃rere locũ. qm̃ tuip̃elocꝰes. ſi fueryin ecte aut ĩ alio loco:oꝛa: ⁊ vbieſt templuʒ freqᷓ̃nter oꝛandũ ⁊ flexo coꝛꝑe mẽs eſt exigẽ da ad deũ. Sicuten. nullũ eſt momentum qjhõ nõ vtat᷑ vel frat᷑ dei bonitate ⁊ miſe ricoꝛdia.ſic nullũ debet eſſe momẽtũ qᷓ euz pñtem nõ hẽat ĩ memoꝛia. Sʒ dices ego qjtidie oꝛo ⁊ oꝛõnis mee nillũ fructum vi deo: ſʒ ſiẽ accedo ad ilã: ſic ⁊ redeo.nemo mihi rñdʒ.nemo loqͥł.nemo qͥpꝑpiã donat ſed incaſſum laboꝛaſſe video?. Sicloqͥt᷑ hñana ſtulticia nõ attendẽs qͥd inde veri⸗ tas ꝓmittat dicẽs. Amen dico vobꝛ qꝛ qͥc quid oꝛãtes petitꝰ credite qꝛ accipiet?: ⁊ fi et vobis. Noli qᷓ vilipendere oꝛõðnẽ̃ tuam qm̃ ille ad quẽ oꝛas nõ vilipẽdit eã.ſʒ an⸗ teqᷓ; egrediat᷑de oꝛe tuo.ip̃e ſeribi eã iubet in libꝛo ſuo. Et vnũ e duob indubitãter are debemꝰqm̃ aut dabit nohis qð peti mus aut qð videt eſſe vtiliꝰ. Logita igit᷑ de deo qͥcqd meliꝰpotes:⁊ de te qͥcqͥd dete rius vales. dete vo ⁊ de illo ampliꝰ cre⸗ dere debes qᷓ; cogitare potes. Om̃e tẽpus in quo de deo nõ cogitas.ᷓᷣ te cõputes ꝑ⸗ didiſe. O is ſiqͥ dẽ res aliena eſt a nob tpᷣs aãt tm̃ nr̃m eſt. Vaca ðj deo ⁊ vbicũq; fu eris ihi totꝰ eſto. Noli te reb tradere ſʒ cõ men dare. Quocũq; loco ↄſiſtis.cogitati ones tuas iactaĩ deũ ⁊ aliqͥd ſalutareĩ aĩo tuo pſa. Bis ſiqdẽ locꝰ ad meditanduʒ gruꝰeſt. Tota ð facilitate aĩm colligens lwhere tecuʒ habita.⁊ in latitudine coꝛdis ui deambulãs.ibidẽ cenaculũ grãde ſtra⸗ tum xpᷓo exhibe. Mẽs nãq; ſaplentꝰ ſꝑ eſt apð deũ. Illũ ſꝑ añ ocłos hre d bemus. ꝑ quẽ ſumꝰ viuinꝰ⁊ ſapimꝰ.ip̃m nãq; vteſ femus. hẽmꝰ auctoꝛẽ.ip̃m aũt vt ſapiẽres ſünus debemꝰhabere doctoꝛẽ:⁊ vt beatiſi mus interne ſuauitatis largitoꝛẽ. Et in h imaginem eiꝰ h eſt ilius ſũmetrinitatis i nobis cognoſcimꝰ.nam ſicutille eſt ⁊ ſapi ens eſt.⁊ bonus eſt.ſic ⁊ nos ꝓ modulo no ſtro.⁊ ſumus ⁊ nos eſſe ſcimꝰ ⁊idem eſſe⁊ noſſe diligimꝰ. Vtere 5 teip̃o velut deitẽ plo. ꝓter illð qð in te eſt ſile deo. honoꝛ ſi quidẽ deo ſũmꝰ eſt iiũ venerari ⁊ imitari. Imitaris ſi piꝰes. Templũ em̃ ſanctũ eſt deo.mens pia.⁊ altare optimũ coꝛ eiꝰ. ve⸗ veraris ſi miſericoꝛs es ſicut iðe oĩby miſe deuotiſſime. ricoꝛs eſt. Hoſtia ſiqͥdem acreptabilis eſt deo.facere bonũ oĩby ꝓ deo.fac oĩa ſieut fi lius dei:vt dignus ſis eo qͥ te diqᷓrus eſt fi lium vocare. In oiĩby po q̃ agis deum eſſe ſitem cognoſce. neĩ eo qð male de ( ectat:vel viſio tua vłcogitatio tua remo retur.nec dicas neq; facias qð nõ licʒ etiã ſi lbet. nec aliqᷓ facto vel ſigno deñ offen⸗ das:qͥ vbiq; pñs cernit qͥcqͥd facis. Ma⸗ gna cuſtodia tibi neceſſaria eſt qm̃ omnia agis añ oculos iudicis cũcta cernẽtis. Cũ ulo tñ es ſecurus.ſitalẽ te pᷣparaueris:vt tecũ a deſſe dignet᷑. Si tecuʒ nõ eſt ꝑ gr̃am adeſt tñ ꝑ vindictaʒ. Sʒ ve tibi ſi ita tecũ eſt. Immo ve tibi ſi ita tecũ nõ adeſt. Illi nãq; iraſcit᷑ deꝰ quẽ peccantẽ nõ flageilat: nã̃ quẽ flagellãdo non emendat: damnat.— Moꝛtis conſideratio. Ca.vij. Ertũ eſt qm̃ moꝛs vbiq; minatur ctibi. diabolꝰinſidiat᷑ vt rapiat ani mam tuã qñ egrediet᷑ de coꝛꝑe. tu po noli timere qm̃ deqͥ in te habitat ſi tñ in te habitat:eripiet te a moꝛte⁊ a demðe Fidelł em̃ ſociꝰ eſt nec deſerit ſpanres in ſe niſi ip̃e pᷣoꝛ deſerat᷑. Deſerit᷑ aũt eũ coꝛ per p̃ᷣuas ⁊ inutiles cegitatões vaga mẽte di⸗ ſcurrit. Idcirco dĩ ſollicitudine ⁊ cuſtodia illð cuſtodire ⁊ tenere debes:vt ĩillo deus reqeſcere poſſit. In oĩ nãq; crearura q̃ ſub ſole můũdivanitatib occupat᷑ nihil huma no coꝛde ſublimiꝰ.nihil nobiliꝰ.nihtl deo ſikiꝰ reꝑit᷑. Quappt᷑ nihil aliud q̃ritin te. niſi coꝛ tuũ. Mũda ꝗᷓ ilið ꝑ purã ↄfeſſio⸗ nẽ ⁊ aſſiduã oꝛõnẽ.vt imðo coꝛde deũvide re poſſis ꝑ cõtinuã dei circũſpectionẽ. In oĩ loco eſtd ei ſubiect? ⁊ intentꝰ.ↄpone mo res tuos vt ſis ĩte pacatꝰ.dilige oẽs ho⸗⸗ mines. ⁊ oiby te amabilẽ exhibe:vt ſis pa⸗ ficꝰ ⁊ dei filiꝰ. Sic eris bonꝰmonachus ⁊ ſctũs.humilis ⁊ rectꝰ.⁊ cũ talis fueris me mento mei. Vemihi qͥ iſta dico:⁊ iſta non facio.⁊ ſi facio aliquãdiu non perſeuero Iſta hẽo ĩmẽoꝛia: ⁊ nõ ſeruo ĩ vita. hẽd in Pᷣmõib ⁊ nõĩ moꝛib. Legẽ ĩcoꝛde ⁊ ĩoꝛe tota die rumio ⁊ legi ago lego dereli 1 gioneĩ ea ⁊ plꝰdiligo l ctõeʒ qᷓ; orõnẽ. ve⸗ rũtñ nil alið me docʒ diuia ſchtura niſi re ligionẽ amare. yitatẽ fuare charitatẽ hre⸗ Ego aũt miß ⁊ mißabit citꝰcurro ad lecti dnem qᷓ; ad oꝛõnẽ.libẽtius volo legere qᷓ; miſſas auſcultare. Expectat me aliqͥs vo lens de neceſſitate ſua mihi loq ego po li⸗ brum aliquẽ accipio quẽ ille vel ille vellet be.lego ĩ eo ⁊ legẽdo amitte fructꝰ chari⸗ tatis. pietatꝰaffectus. ↄ pũctionis fletus. miſſaꝝ vtilitatẽ ⁊ celeſtiũ ↄtemplationeʒ. Ril tñ in hac vita dulciꝰfentit᷑ nchil aui⸗ dius ſumiinil ita me tã ab amoꝛe mundi ſepat. nii ſic aĩm ʒ tẽptatiões roboꝛat.nil hoiem ita excitat ⁊ adiuuat ad om̃e opus bonũ ⁊ ad oẽm laboꝛẽ qᷓ; g̃a ↄtẽplatõis: Qualir hõ dẽat itẽte oꝛare. c.viij. Fſerere mei deus:q̃ ibi plꝰpecco: n vbi pctã mea emendare debeo. In monaſterio nãq; ſepe duz oꝛo· non attẽdo qð dico:oꝛo qͥdẽ oꝛe:ſʒ mente fo eis vagãte oꝛõnis fructu pꝛiuoꝛ.coꝛꝑe ſum in terius ſʒ coꝛde exteriꝰ ⁊ iõ ꝑdo qð dico.pa rum em̃ ꝓdeſt ſola voce cãtare ſine coꝛdis intentðe· ꝓpterea mãᷓ ꝑuerſitas imo ma⸗ gna inſania eſt qñ eſt dño maieſtatis loqͥi dꝛõne pᷣſumimꝰ ⁊ inſen ſati mentẽ auerti⸗ mus.⁊ neſcio ad qᷓ;s ineptias ↄuertimꝰcoꝛ Wagna inſania ⁊ Juiter vindican da cũviliſſimꝰ puluis.loquentẽ ad ſe audire dedignat᷑ creatoꝛẽ vniuerſitatꝭ. Ineffabil Fo eſt dignatio diuĩe bonitatꝭ q̃ qͥtidie cõ ſpicit nos infelices aures auertẽtes.obdu⸗ rãtes soꝛda ⁊ nihilominꝰ clamat ad nos dicẽs. Redite pᷣuaricatoꝛes ad coꝛ vacate ⁊ videte qm̃ ego ſum deꝰ. Loq̃f̃mihi deꝰ in pſalmo ⁊ ego illi nec tñ cũ pſalmũ dico attẽdo cuiꝰpſalmꝰ ſit. Idcirco magnã iiu riam deo facio.cũ illũ pᷣcoꝛ vt med pꝛeceʒ exaudiat qͥ fundo nõ audio. Depᷓcoꝛ ilũ vt mihi intẽdat ego po nec mihi nec uli intẽdo ſʒ qð deteriꝰ eſt imunda ⁊ inuti lia in coĩde vᷣſanda.fetoꝛẽ hoꝛribileʒ eius aſpectibꝰ ingero. De iſtabilitate coꝛdis hũani.c.ix Ihil eſt ĩ coꝛde meo fugatiꝰ.qꝛ qͥti nens me deſerit ⁊ ꝑ pꝛauas cogita⸗ tiões defluit:totiẽs deũ offũdit.coꝛ meñ eſt coꝛ vanũ vagũ ⁊ iſtabile.dum ſuo ducit᷑ arbitrio ⁊ diuĩo caret ↄſilio.in ſeip̃o nõ pᷣtↄſitere.ſʒ oĩ mobili mobiliꝰ ꝑ ifini ta diſtrahit᷑.⁊ hac atq; illac ꝑ inumera pi Kurnit.⁊ dũ ꝑ diuerſa recem q̃rit:nõ juẽit⸗ Meditationes ßi laboꝛe miſeꝝ ae reqͥe vaeuli manet ſibi nõ ↄcoꝛdat a ſe diſſonat a ſe reſilit.volũta tes altnat.ↄſilia mutat.edificat noua.de ſtruit veta. deſtructa reedificat.eadẽ iterũ atq; iteꝝ alio ⁊ alio mõ mutat ⁊ oꝛdiat qꝛ vult ⁊nõ vult ⁊ nũqᷓ; ĩ eoð ſtatu ꝑmanet. Sicut.n.molẽqinũ velocit᷑ voliẽ ⁊hi fſpuit. ſʒ qͥcqͥd ĩpõit᷑ molit.ſiãt nihil apo nit᷑ ſeip̃m ↄſũit. ſic coꝛ me ĩſtabileſꝑ eitĩ motu⁊ nũq; reqeſcit Sʒ ſiue doꝛmiã ſiue vigilẽ ſõniat:⁊ cogitat qͥcdei occurnrEt ſiẽ molẽdinũ ãrennſi ſponat᷑ extimiat. pix iqͥnat.pales occupat.ſic coꝛ meũ cogitatio amara turbat ĩmũda machat.vana iqetat ⁊ fatigat.ita coꝛ meum dũ futuꝝ nõ curat gaudiũ: nec diuinũ q̃rit auxiliũ.ab amoꝛe celeſtiũ elõgat᷑:⁊ ĩamoꝛe treſtriũ occupat᷑. cũq; elabit᷑ ab ilr⁊ iuoluit᷑ĩ iſtꝭ.yanitas il lud recipit.curioſitas deducit: cupiditas allicit. voluptas ſeducit.luxuria polluit. toꝛqᷓ;t iuidia.turbat iracũdia.cruciat triſti cia.ſic miſers caſib ſubmergit᷑ oĩb vitijs. qm̃ vnũ deũ qͥ ei ſufficere potat dimiſit.ꝑ młta diſꝑgit᷑ ⁊ huc illucq; q̃rit vbireqeſce re poſſit ⁊ nihil juenit qð ei ſufficiat: dõec ad ip̃m redeat. A cogitatõeĩ cogitatõʒ du cit᷑ ⁊ ꝑ varias occupatões ⁊ affectiões vas riat᷑.vt ſaltẽ varietate ip̃aꝝ reꝝ ĩpleat᷑ q̃rũ qᷓlitate ſatiari nõ p̃t.ſic labit᷑ coꝛdis mißia ſubtracta diuĩa gra. Cũq; ad ſe reuertit᷑. ⁊ diſcutit qð cogitauit. nil repit: qꝛ nõ opuſ fuit ipoꝛtũa cogitatio q̃ ↄpõit multa de nchilo.ſic dẽiq; decipit imaginatio q̃ſi de monũ illuſio.imꝑat mihi deꝰvtp̃beã illi coꝛ meũ.⁊ qꝛ ĩꝑãti ðᷣo nõ ſůũ obedies ⁊ ſub⸗ ditꝰ.mihi fũ rebelł⁊ Sriꝰ.vñ mihi ſubiu⸗ gariñ pot̃o dõec illi nõ fuero ſubieciꝰ.mi⸗ hiq; ſeruiã nolẽs qͥ ei nolo ßᷣuire volẽs. id⸗ circo pła machĩat᷑ coꝛ meñj vno momento qᷓ; oẽs hoĩes pꝑficere poſſẽt vno ãno.cũ ðᷣo nõ ſũ vnitꝰ.⁊ iõ cũ meip̃o ſũ diuiſꝰ. Cũil lo ÿo vniri ñ poſſũ niſi ꝑ caritatẽ:nec ſubi ci niſi ꝑ hũilitatẽ necʒe hũił eẽ niſi ꝑÿita tẽ. Expedit ᷓ vt ĩ ÿᷣitate me diſcutiã ⁊ cog noſcã qᷓ; vitqᷓ; fragił⁊ qᷓ; labil ſũ. Deĩde cũ oẽs mißias meas ↄuero: neceſſeẽ yt il li ihereã ꝑ quẽ ſů.ſine qͥ nihil ſũ ⁊ nihil fa⸗ cere poſſuũ. Et qꝛ a ðo peccãdo receſſi.niſiꝑ veram ↄfeſſionem ad illũ redire non po ſum. Fateri ergo opoꝛtet qð faten dum eſt qꝛ nũq; eo mð aut ea intentide qj peccaiji: .—— imanaſ lnu cat noua de tꝛozdiat q lupmanet. irid tnhil apo ableſp domia ſiue decumt Et chmütpit cücogtato Nanaiqtt tut nöant h abanot niocupai tynnsi riaptns nupolut waarmi b vichs. dimiſt p binceſe icat: dõet gʒ du ecdes vi gipekh dsmn lereuent ignöcyul öitwultde inanoqſide ytßbeili es ꝛſub⸗ mihiubu⸗ bierꝰmi⸗ yolẽ ſW momento ino.cdo nerſibi inipju ſcun7006 ſ deit euſet itnhlfi⸗ u.nilip momeſt ipc⸗ pctã cõfeſſus ſum:nec oim recoꝛdatꝰ ſum: aut ꝓpter veruſtatẽ aut ꝓpt᷑ multitudinem Siaũt ↄfeſſus ſum nd pure cõfeſſus ſum pter turpitudinẽ. ↄfeſſionẽ etiã meã diui⸗ ii:vt diuerſis ſacerdotibꝰ diuerſa manife⸗ ſtarem.⁊ ita ven ia caruũ ad quã ꝑ partes puenire putaui. Execranda nãq; fictio eſt pctm̃ diuidere ⁊ ſuꝑficietenꝰ radere: nõ in trinſecus eradicare. Nð em̃ vtilis eſt con⸗ feſſio niſi in oꝛis pitate ⁊ coꝛdis puritate. vt tres ſint qͥ teſtimoniũ nobis dicãt ĩ ce⸗ lo pat filius ⁊ ſpũffanctꝰ. Addamꝰ teſtes ſacerdotes coꝛdi nf̃o ⁊ oꝛi vt in oꝛe duoꝝ vel triũ teſtiũ ſtet om̃e vᷣbum. Sʒ dici ſuf᷑⸗ ficit mihi ſoli deo ↄfiteri:qꝛ ſacerdos ſine eo a peccatis me abſoluere non p̃r. Adqð nõ ego ſʒ btůũs iacoby rñdet dicẽs. Confi⸗ temimi alterutꝝ peccata vĩa. Löueniens nanq; eſt vt nos qͥᷓ peccãdo deo cõtumaceſ fuimꝰ.penitendo ſupplices ſacerdotib.et miniſtris eiꝰſimꝰ.⁊ hõ qͥ ad gr̃am cõſeruã dam mediatoꝛe nõ eguit.iam eã recuꝑare nõ niſi ꝑ mediatoꝛẽ hoĩem poſſit. Bemat ergo ⁊ ſuſpiret ⁊ anxiꝰꝓ peccato timeat et expaueſcat.ſollicitꝰ diſcurrat.auxiliatoꝛeſ ⁊ interceſſoꝛes q̃ratꝓ ſternat ſe hůiliter ho mini qͥ hũiliter aſtare noluit creatoꝛi. Vã ⁊h ſaluberrimũ eſt:vt hõð coꝛde peniteat ⁊ dꝛe delictũ ſuũ ↄfiteat᷑.q̃tenus deꝰ qͥ ꝓpici us adeſt ꝑ gr̃am coꝛ ꝑ pniam compungat dein de adſit vt ↄfitenti.pctõꝝ veniam tri buat. Oð ſi foꝛte peccatoꝛ ʒe peniteat:ſed intercu yrente articulo neceſſitatis ad ↄ feſ⸗ ſionem ꝑuenire nõ poſſit. ↄfidenter crede re debemꝰ.qð ſũmꝰ ſacerdos ↄplet in eo. ð moꝛtalis nõ potuit. Et iam apð deuz actũ ↄ ſtat qð hõ qͥdẽ ʒe voluit: ſʒ nõ va⸗ luit adimplere.qꝛ ↄfeſſionẽ nõ ↄtemptus excluſit:ſed impediuit neceſſitas. ¶ De peccato nõ excuſando. Ca.x. NM capto vbi pctã mes emendare ⸗ debui pctis peccata addidi. Cum de illis accuſatꝰ fuji.aut aliquo mõ xcuſaui aut ex toto negaui.aut ꝙ deteriꝰ eſt defen di.⁊ impatienter rñdi.cũ nullũ ſit peccatũ a quo nõ ſim ↄtaminatꝰaut ↄta⸗ minari nõ poſſim. Juitũ eſt ʒᷓ vt oĩ occaſi one rẽmota emendationẽ ꝓmittã vñcũq; aut a quocũq; accuſer. q̃tenus ſic liberari valeã̃ a pctõ ꝑpetrato vel ꝑpetrãdo. Senotiime ¶ Quãſitmalum alios non coꝛri⸗ Vlltitudinẽ iniqͥtatũ meaꝝ expaue ſſcens alioꝝ tranſgreſſiões reßhẽde Are timui:⁊ ideo moꝛtis auctoꝛ exti kiqꝛ virus qð clamãdo expellere potui nõ expuli.indignatꝰ ſum aduerſus alios qui me de vitijs meis rep̃hendebãt.⁊ qs ama re debui odiui.illa q̃ mihi nocehãt vel di⸗ ſplicebant deſideraui vt nõ eſſent. Scicbã tñ qð in natura ſui erãt bona ⁊ a bono fa⸗ ctoꝛe factaſj iðᷣo mihi nocebãt qꝛ malus erã⁊ male illis vtebar. Nhil em̃ mihi cõ⸗ trariũ eſt niſi egoip̃e.mecuʒ eſt qͥcqͥd mihi nocere p̃t.⁊ egoip̃e mihi ſarcinaſum. Op taui etiũ vt deꝰpctã mea neſciret aut puni re nollet aut nõ poſſet. ⁊ ita volui deñũ eſſe mnſipientẽ iniuſtũ ⁊ impotentẽ. qð ſi eſſer. deꝰnõ eſſet. Nõ eſt ſuꝑbia ſuꝑ ſuꝑbiã meã ꝓptea lõge a ſalute mea ʒba delictoꝝ meo rum. Suſpecta eſt ſiqͥdẽ ðᷣo ſuꝑbia ⁊ odio ſa.nec fieri pᷣt vt cũ eo in gr̃am reuertatur. Diuerſum vtriuſq; hoſpiti: nec in eodeʒ cohabitant aĩoqbus nõ licuit cohabita⸗ re in celo In celo nata eſt ſʒ velut imemoꝛ q̃ via inde cecidit.illuc poſtea redire non potuit. Cũ autẽ pluuia vel nimio frigdꝛe. aut caloꝛe turbatus fui.ʒ deum iniq̃ mur muraui. Oia nãq; q̃ ad vſum vite accepi mus. ad vſum culpeuertimꝰ.quapꝛopt᷑ iuſtũ eſt. vt qͥ in cũctis peccauimꝰ:in cun⸗ tis feriamur. ¶ Sepe ad ſacꝝ myſteriũ vocẽ meã fregi vt dulciꝰcantarẽ· magis delectabar in vo cis modulatõe qᷓ; ĩ coꝛdis ↄ punctõe. Deꝰ vo cui nõ abſcondit᷑ qͥcqͥd illicitũ ꝑpetrat᷑ nõ q̃rit voch lenitatẽ ſʒ coꝛdis puritatẽ. nã dũ cantoꝛ mulcet pplm vocin.deñ irritat pꝛauis moꝛib. icẽtia loquẽdi vel aliqd faciendi ſepe nimia ĩpoꝛtunitate vel calii⸗ ditate a pᷣlatis meis extoꝛſi.nõ attendẽs miſer qm̃ ille ſe decipit qͥ occulte vel aꝑte ſatagit. vt ß̃ eipĩ ſpũalis iniũgat qð ipſe deſiderat. Acũ vel cultellũ vel aliqd vile muitociens nimiũ deſideraui.nec ↄfeſſus ſum.qꝛ pctm̃ nõ extimabã ꝓpter rei vilita⸗ tem Vlerũtñ nõ mltů diſtat qͥcũq; ſuba vi lis vel pᷣcioſa reqͥrat᷑ dñ eqᷓlit ſit coꝛruptꝰ affectꝰ nõ kem̃ cuitellꝰ ĩ vitiũ eſt.ʒ culteili apetitꝰ. neq; auꝝ ĩ vitiũ eſt. ſʒ auri cupi⸗ —— — ſilẽtio vtilitatem u5 qitas. In labote nõ laboꝛaui quãtũ de⸗ bui⁊ quãntũ potui. In ſilẽtio etiã fui oci oſus qð eſt maximũ pctiñ. In ſilentio nã q; nemo ſic d ebet eſſe ocioſus: vtin eodeʒ 5 cogitet pximi ner ſic actuoſus vt ↄtẽplatio nẽ nõ reqͥrat dei.pa rum em̃ ꝓficit.qͥ alteri cũ pᷣt nõ ꝓdeſt. De vitis me iactaui putãs eſſe inſigne ꝓᷣtut⸗ vbi erat lapſus crimis. De ꝓᷣtutib etiam vitia feci. Juſticia nãq; dñ ſuũ modũ exce dit crudelitatꝰ? vitiũ gignit. Et nimia pie tas diſſolutioneʒ diſcipline ꝑturit.ſic ſepe vitiũ eſt qð tus putat᷑. Sicut remiſſa ſe⸗ gnicies mãſu etudo tredit᷑: ⁊ pigritie vituũ qetis vᷣtutem imitat᷑. Finꝝi me eſſe qð nõ eram.dixi me velle qð nolebã. vł nolleqð volebãᷓ.aliud oꝛe dicebã:⁊ aliud coꝛde vo lebã.⁊ ita ſub ouina pelle vulpinã ↄſciam ↄſeruabã. Vlulpina plane ↄſcia eſt tepida ↄuerſatio ⁊ aĩalis cogitatio ficta ↄfeſſio. ꝛeu is ⁊ rara ↄpunctio.obediẽtia ſine de⸗ notione. oꝛð ſine intentõe.lectio ſine edifi⸗ ratione.ſermo ſine cincũſpectiõe. Oqᷓ; du⸗ ra mihi ſunt iſta qͥ loquoꝛ:qm̃ meip̃ im lo⸗ quendo ferio Verũtamẽ qꝛ me pctõꝛeʒ nðõ nego.ſʒ pctĩ meum agnoſco erit foꝛtaſſe apð deũ piũ iudicẽ ip̃ᷣa cognitio culpe im⸗ petratio venie. dicã ꝗᷓ. dic miſeriã meam. ſi foꝛte ſua pietas mou eat illuʒ.dicã pctm̃ meũ qm̃ noticia pcti initiũ eſt ſalut. Ma gnam poꝛto coꝛonã ⁊ veſtẽ rorundã regu lam ſeruo ieiunioꝝ ſtatutis pſallo hoꝛis: ſʒ coꝛ meũ lõge eſt a deo meo. Exterioꝛem ſuꝑficiem intuẽs ſalua miht oĩa arbitroꝛ non ſentiẽs vermẽ interioꝛẽ: qui interioꝛa oꝛrodit.vñ o ſee.comederunt alieni robur meũ ⁊ gnoꝛaui.⁊ ideo totꝰꝑgens ĩ ea que foꝛis ſunt ⁊ ignarꝰinterioꝝ meoꝝ:ſicut aqᷓ effuſus ſum ⁊ aq nihilũ redactꝰ ſum.pᷣteri toꝝ obliuiſcẽs.pñtiũ negligens. futura nõ pᷣuidens.ingratus ſum ad bñficia. ꝓnus ad mala ⁊ tardus ad bona. Mnuomodo debet ſe vnnſquiſqʒ gonſiderare. Caß. xj. Ime nõ inſpicio neſcio meipm.ſi W aũt me inſpicio tolerare meip̃m nõ poſſum.qꝛ tãra ĩuenioĩ me q̃ diq̃ſt rep̃henſiõe ⁊ ʒfuſiõᷣe:⁊ quanto me ſubtiiiꝰ ⁊ſepiꝰdiſcutio tãto plures abho ĩationes Meditatio nes in angulis coꝛdis mei inuenio. Exq̃ nã; peccare cepi:nũq; vnů diẽ ãne pctõ trãſtre potui.nec a dhuc peccare ceſſo:ſʒ de die in diem pctã pctĩs addo ⁊ ea ᷓᷓ oculis habed nec gemo.erubeſcẽda video: nec erubeſco. dolẽda intueoꝛ nec doleo: qð eſt moꝛtis ſi gnuʒ ⁊ dãnationis inqiciũ Mẽbꝝ em̃ qð doloꝛẽ nõ ſentit moꝛtuũ eſt. ⁊ moꝛb inſen ſibilis eſt incurabilis. Leuis ſum ⁊ diſſo⸗ lutus nec me coꝛrigo ßʒ ad pctã qᷓ cõfeſſus ſum q;tidie redeo. nec caueo foueõ. in quaʒ vel ego cecidi vel aliũ cadere vidi. Cunq; ploꝛare ⁊ oꝛare deberẽ ꝓ malis q̃ feri⁊ pꝛo bonis q̃ neglexi.pꝛohdoloꝛ ÿſum eſt mihi in Zriũ Nã tepui ⁊ frigut a feruoꝛe oꝛõnis ⁊iam ſine ſenſu frigidus remãſi ⁊ Wo flere meipᷣm nõ poſſum: qm̃ gr̃a lachꝛ ymaruʒ receſſit a me. De pñtia cõſcie vbiqʒ. Cap̃.xiij Eccata mea celare nõ poſſum:qm̃ cun; vado ↄſcia mea mecũ eſt:fe cum poꝛtãs qͥcqͥd in ea poſui ſiue bonũ ſiue malũ. Seruat viuo.reſtituct de functo depoſitũ qð feruan duʒ accepi. Si malefacio adeſt illa ſi autẽ benefacere vi⸗ deoꝛ.⁊ inde ext olloꝛ adeſt illa:adeſt vino. ſeqͥtur moꝛtuũ. vbiq; mihi ↄfuſio eſt inſe⸗ ꝑabilis ꝓ q̃litate depoſiti. Sic ſic ĩ domo ꝓpꝛia ⁊ aꝓpꝛia familia habeo accuſacoꝛes teſtes iudices ⁊ toꝛtoꝛes. Accuſat me con⸗ ſcientia.teſtꝰ eſt mẽoꝛia rõ iudex.voluptaſ carcer.timo⁊.toꝛtoꝛ oblectamentũ.toꝛmẽ tum. qͥt nanq; fuerint oblectamenta mala tot crũt toꝛ mẽta:nã inde punimur:vñ do⸗ lectamur. De triby inmicis hoĩs. Ta.xiiij Diuua me dñe deꝰ meꝰ qm̃ ĩimici w mei aiaʒ meã circũdedert.coꝛpus. Af.müdus ⁊ diabolꝰ. Zi coꝛꝑe fuge⸗ re nõ poſſũ:net ipm a me fugare. Circum fetre ilið neceſſe eſt qm̃ ailiga: uʒ eſt mihi. ꝑimere nõ lʒ ſuſtẽtare cogoꝛ.⁊ cũ ilð ĩpin gu o hoſtẽ meũ aduerſũ menutrio. Siem̃ ſatꝰ comedero:⁊ id robuſtũ fuerit: ſanitas ⁊ foꝛtitudo eiꝰmihi aduerſan᷑ Wũdꝰo circũcingit ⁊ obſidet me vndiq; ⁊ꝑqͥnq; coꝛꝑis ſenſus.ſ.viſũ. auditũ.guſiũ.odoꝛa tũ ⁊ tactũ ſagitt ſuis me vulnerat:⁊ moꝛs itrat ꝑ f. neſtras meas ĩaiam meã. Reſpi⸗ o Erzniz epc ni oiz de dien oculis habe hererubeſch. ctmoꝛtis ſ moꝛb inſen ſumꝛ diſo⸗ Acfeſſus unguz vidi Cunq; säfenapo Fſum ctmihi eotönts näſto ſer lachymanz ti polm· qm̃ mecüchſe poſulſine eſtuuctde ʒcchi. Si ncacere vb zadſva. Roſiochie — Sulicidomo ed aecuſaces culut mecon⸗ uder volupiu mentü oint gumeniama mmunyidei Lti m imin eft. coꝛpus. Acdiyefuge⸗ g. Cinum izeſmbi Lcöllöip nurno S en fun ſnitis nii, 1 ivn neantwo fit. Pꝛohdo rit oruꝰ ⁊ mẽte ſenſum auertit. Audit au⸗ ris ⁊ intẽtionẽcoꝛdis iflectit. Odoꝛatꝰ co gitatõeʒ ipedit os loqͥł᷑⁊ fallit:ꝑ tactũ ar⸗ doꝛ libidinis ꝓ aliq̃ ꝑua occaſiõe excitat᷑. ⁊ niſi iico reſpuat᷑ ſubito totũ cdꝛpꝰ occu⸗ pat vrit ⁊ icendit. pᷣmo carnẽ modicũ titi lar. deide delectatiõe turpi mẽtẽ maculat. ⁊ ad extremũ ꝑ ↄſenſũ p̃uitatꝰ mẽtẽ ſubiu⸗ gat. Poꝛro diabolꝰ quẽ videre nð poſſuʒ ⁊ iõ minꝰ ab eo mihi cauere tetẽdit arcuʒ ſuũ:⁊ in eo ꝑauit ſagittas ſuas vt ſagittet me. narrault 5 me vt abſcõderet laqjos ſu⸗ os ⁊ dixit. Quis videbit eos. Laqueũ po ſuit ⁊ auro ⁊ argẽto ⁊ ĩ oĩb qͥby abutimur cuʒ ilł male delectamur ⁊ illaq̃amur. Hec ſolũ laqueũ poſuit ſʒ ⁊ viſcũ. Giſcꝰ eſt a⸗ moꝛ poſſeſſiõis.affectꝰ ↄSᷓtõis.cupiditas honoꝛis ⁊ carnis voluptas qͥby aĩa iuiſca tur ⁊ irretit:ne pẽnis ↄtẽplatòis ꝑplateas ſupne ſion volare poſſit. Sagitte diaboli ſ. ira.iuidia.luxutia ⁊c̃.qͥb aĩa vulnerat. Etqsẽille iacka eiꝰignea extiguere poſ⸗ oꝛ his tełiuꝑat᷑ ſepe aĩa fidet Beu mihi qꝛ vndiq; bella mihi viðᷣo vn diq; tela volãt.vndiq; tẽptamẽta.vndiq; ꝑicula.qcũq; me pᷣtam nulla ſecuritas eſt ⁊q̃ mulcẽt:⁊ q̃ triſtãt vel moleſtãt. oĩa ti⸗ meo.eſuries ⁊ refectio.ſomnꝰ ⁊ vigilie. ia⸗ boꝛ ⁊ qͥes pugnãt 3 me. Nõ minꝰ ſpectꝰ eſt mihiiocꝰ. quã ira mltos ſiqͥdẽ iocãdo ſcãdanzaui. Nec minꝰ ꝓſpa vereoꝛ qᷓ; ad uerſa.ꝓſpa nãq; ſuauitate ſua me icautuz Faciũt ⁊ decipiũt. Aduerſa vᷣo qꝛ aliquid amaritu dis hñt velut potõnes amare me ſuſpertũ ⁊ timidũ facuunt. Magis timeo malũ qð facio ĩ abſcõdito qᷓ; qð aꝑto· ma lũ nãq; qð nẽo videt. nullꝰ rep̃ hẽdit ⁊vbi nõ timet᷑rep̃hẽſoꝛ ſecurꝰaccedit tẽptato?⁊ faciliꝰ ꝑpetrat᷑ iniqͥtas. Nimiꝝ vtrobiq; pellũ.vtrobiq; ꝑickm.vtrobiq; timendũ. Et ſiẽ ĩ hoſtili regiõe vᷣſantibꝰ hac ulacq; circũſpicien dů eſt ⁊ ad oẽʒ ſtrepitũ circũa⸗ gẽda eſt ceruixꝝ.ſic caro ſuggerit mihi mol⸗ lia.mũdꝰvana. diabolꝰ amara. Qꝛ quo⸗ tiens carnał cogitatio mẽtẽ meã ĩpoꝛtune pulſat de cibo ⁊ potu.de ſõno. deceteriſq; ſiib adcarnis curã ꝑtinẽtiby. caro nihil loqͥł· Cũ de ambitiõe ſecli. de iactãtia.de arrogãtia cogitatio vana ĩ coꝛde vᷣſat de mundo eſt. Qñ aũt ad irã ⁊iracundiam ⁊ 1 amaritudinẽ animiꝓuocoꝛ diabolica ſug geſtio eſt:cui nõ alit qᷓ; ip̃diabolo reſiſtẽ⸗ dum eſt nec alit ab ea cauendũ qᷓ; ab ipſa dãnatione. Demonũ officiũ eſt ſuggeſtio⸗ nes malas igerere.nr̃m eſt illis nõ ↄſenti re. Nã qͥtiens reſiſtimꝰ:diabolũ ſuꝑamus angelos letificamꝰ deum honozificamꝰ. Ipe em̃ nos hoꝛtat᷑ vt pugnemꝰ.adiuuat vt vincamꝰ. Lertãtes iĩ bello ſpectat.defi aro hominis vnde ſit et quid pariat.—aß̃. xx. Aro mea de luto eſt. ⁊ iðᷣo lutoſas c ⁊ voluptu oſas cogitatiões ab illa hẽo vanas ⁊ curioſas mðo. a dia⸗ bolo malas ⁊ malitioſas.Iſtitres inimi⸗ ci me npugnãt ⁊ ꝑſequunt᷑ nũc qͥdẽ aꝑte nũc yo occulte.ſꝑ aũt malitioſe. Diabolꝰ nõq; plꝰↄfiditĩ adiutoꝛio carnis qm̃ ma gis nocet domeſticꝰ hoſt. Illa vo ad ſub uerſionẽ meã̃ cũ illo fedus inijt: vtpote de pctõ nata ⁊ĩ pctõ nutrita.vitijs coꝛrupta ab ip̃a oꝛigine:ſʒ młto ampliꝰvitiata pᷣua ↄſuetudine. Hinc eſt ꝙ tñ acriter ↄcupiſcit aduerſum ſpĩ ꝙ aſſidue murmurat.⁊ im patiens eſt diſciplĩe:qꝛ illicita ſuggerit nec rõni obtẽperat.nec ihibet̃ vllo timoꝛe.hu ic accedit.hãc adiuuat.hac vtit᷑toꝛtuoſus ille ſerpẽs hoſt hũani generꝭ cui nullũ ali ud eſt deſideriũ. nuliũ negociũ. nullũ ſtu⸗ diũ niſi ꝑdere aĩas nr̃as. Hic eſtqͥ iugiter malum machinat᷑ argute loq;t̃. artificioſe ſuggerit.callide decipit. Illicitos motꝰin ſufflat.⁊ venenatas cogitatiões in flãmat mouet bella. nutrit odia.incitat gulã.mo uet libidinẽ.deſideria carnis iſtigat.⁊ pec cati occaſiões parat.⁊ mille nocẽdi artibo coꝛda hoĩm pulſare nõ ceſſat. Hinc eſt ꝙ bacto nr̃o nos cedit ⁊ manꝰnt̃as ꝓpꝛio cin gulo ligat.vt caro q̃ data eſt nob i adiuto riũ. fiat nob ĩruinã ⁊ ſcãdalũ. Brauis lu⸗ cta ⁊ Fᷓue ꝑiculũ eſt. aduerſus domeſticum hoſtẽ pugnare.maxie cũ nos alieni ſimus ⁊ille ciuis.ille ſuã inhabitat regionẽ.nos exules ſumꝰ ⁊ ꝑegrini.magnũ q́; diſcrimẽ eſt aduerſus dyabolice fraudis aſtutiã tã crebꝛos imo ↄtinuos ſuſtinere ↄflictꝰ quẽ aſtutũ fecit tã natura ſubtil: ſog exerci tatio mal icie huius. Deßp̃catio ꝓ ſeipſo.caß̃. xvi. MRipe me de inimicꝭ meis deꝰ meꝰ ab his qͥ oderũt me: qm̃ ↄfoꝛtati —Munt ſuꝑ me. Ego po qui vſq; ad hũc diein 3 mevixi iã ꝑtuã gram mihi vi uere incipiã.ſic em̃ in mũdo viuere dbe mus: vt cũ coꝛpus ceꝑit a vᷣmib deuoꝛa⸗ ri in ſepulchꝛo. aiĩa letet᷑ cũ ſctis ĩcelo. Il⸗ luc ſpũs dirigendus eſt:quo eſt it urꝰ.illuc feſtinare deb emꝰ vbi viuamꝰ:⁊ vbimo ri ampliꝰ nð timeamꝰ: ſi ſic amamꝰ iſtaʒ labilem ⁊ caducã vitã:vbi cũ tãto laboꝛe viuimꝰvbi comedẽdo.bibẽdo. doꝛmiẽdo vix carnis neceſſitatibꝰ ſatiſfacimꝰ.multo magis amare debemꝰvitã eternã:vbi nul lum laboꝛẽ ſuſtinebimꝰ.vbi ſũma ſꝑ iocũ ditas:ſũma felicitas:felix libertas: ⁊ felix beatitu do:vbi ſimes erũt hoĩes angelis den:⁊ fulgebunt iuſti ſicut ſol in reqᷓ patris eoꝝ: Qualis putas tũc erit ſplẽdoꝛ aĩaꝝ. qũ ſolis ſplen doꝛẽ hẽbit lux coꝛpoꝝ. Nul la erit ibi triſticia: nulla anguſtia: nullus doloꝛ:nullꝰ timoꝛ:nullus ibi laboꝛ:nulla moꝛs:ſʒ ꝑpetua ſanitaſſꝑ ibi ꝑſeuerat. nõ ſurgit ibi malicia nec camis miſeria:nulla eſt ibi egritudo:nulla oĩo neceſſitas:non ẽ bi fames.nõ ſitit.nõ frigus. nõ eſtus: nõ laſſitudo ieiunij. nec vlla tentatio inimici nec peccãdi volũtas. nec delinquẽdi facul tas.ſʒ totũ leticia.totũ exultatio poſſidet hoĩes q́ʒ angelis ſociati ſine vlla carnis infirmitate ĩ ꝑpetuũ manebũt.ibi erit io⸗ cunditas infinita. btĩtudo ſem pit᷑na: in qᷓ̃ qui ſemel ſuſcipit᷑ ſꝑ tenet᷑. ibi eſt requies a laboꝛib. pax ab hoſtib amenitas de no uitate.ſecuritas de eternitate.ſuauitas at⸗ q; dulcodo de dei viſiõe. Et qs nõ illic ha bitare vehementer deſideret ⁊ ꝓpter paceʒ ⁊gpter amenitatẽ.⁊ꝓpter cterntatẽ.⁊ꝓpt᷑ dei viſionẽ.nullꝰ eſt ibi ꝑegrinꝰ.; dͥcunq; illuc venire merebunt᷑ ſecuri ĩ ꝓpã patria manebũt ſꝑ leti ⁊ ſꝑ ſatiati de viſione dei Et quanto plꝰaliqs h deo obediẽs fuerit tanto amplioꝛẽ ab eo mercedẽ ibiretipiet. quãtoq; amplius deũ amabit: tãtoꝓpici us videbit quẽcernere cupit. De breui vita hoĩs.caß̃. xvij. d es hois ſicut vmbꝛa ſuꝑ terram: Mnulla eſt moꝛa.⁊ tůc ꝓpe nihil eſt AMeditationes deuotiſſime. rum ſtare videtur cur ergo theſauriʒat in terra hõ.cũ ſine dilatõe tranſeat.⁊ illðᷣ qð colligi᷑ ⁊ ipſe qͥ colligit. Et tu hõ quẽ ftu⸗ ctum expectas in můdo cuꝰ fructꝰruinaẽ cuiꝰ finis moꝛs eſt. Etinã ſaꝑes ⁊ intelli geres ac nouiſſima pꝛudenter pꝛouideres. Scio quendãqᷓ ꝑ an nos plimos tecũ fa⸗ miliariter vixit. ad menſam tuã ſedit cbã ð manu tua ſumpſit.in ſinu tuo doꝛmiuit cũ voluit tecũ colloquiuʒ habuit. hic iure hereditario ſeruus tuꝰeſt: ſʒ qꝛ ab ineunte etate delicate nutriſti eũ:⁊ vᷣge peꝑciſti cõ tumax effectꝰeſt: leuauit calcaneũ ſuũ ſuꝑ caputtuũ.⁊ te in ſeruitutẽ redegit ⁊ tui cru deliter dñat᷑. Sʒ foꝛtaſſe dices qͥs eſt hit vetus hõ tuꝰ qͥ ↄculcat ſpm̃ tuũ: qꝓ nihi⸗ hilo hʒ terraʒ deſiderabilẽ. qͥ ſola q̃ carnis ſunt ſapit: Homo iſte a natiuitate cecꝰ eſt ʒſurdus.mutꝰ inueteratus dieꝝ maloꝛũ. rebellis vᷣtuti ⁊ vᷣitati.inimicus crucꝭ xp̃i deridet innocentẽ: ⁊ ſimpliciter tranſeuntẽ ambulat in magniſ⁊ ĩ mirabilib ſupꝛa ſe arrogãtia eius eit pluſq; foꝛtitudo eiꝰ nul l reueret᷑: dicit ininſipiẽtia ſuanõ eſt deꝰ. tabeſcit bonis:⁊ matl paſcit alienis.immũ dis cogitationibꝰ palſcit᷑.nõ fatigabit᷑ ĩ ilł trãſgrediens vſq; ad finẽ. dipgit et diſſi⸗ pat ꝓpa ſicut ꝓdigus cupit ⁊ rapit aliena ſicut auarus. turpitudinẽ ⁊ ignominiã cõ gregat ſibi ſimulãs ⁊ callidus ꝓuocat irã dei. Homo iſte totꝰ in peccatis natus eſt ⁊ ſic nutritus amicꝰ iniqᷓtatis:filiꝰmoꝛtꝭ· vas ite in ↄtumeliã.factus ad interitum. Qui cũ talis ſit enarrat iuſticias dei ⁊ aſ ſumit teſtamentũ eiꝰ ꝑ os ſuũ. O dit diſci plinam.ꝓijcit dñm ſuũ poſt doꝛſum ſuũ⸗ cũ vider furẽ currit cũ eoꝛ⁊ cũ adulter poꝛ tionem ſuã ponit. Aduerſus filiuʒ matris ſne ponit ſcãdaluʒ ſuꝑ te etiã theſauriʒat irã ĩ die ire: velint a te hereditatẽ tuã tol⸗ lere ⁊ deſupꝑ terrã auferre. ⁊ tu tantã iniuri am nõ vindicas ſʒ diſſimulas:nec ei vᷣpñ duꝝ loq̃ris.nec vultũ iratũ oñdis, ſʒ blã⸗ dienti tibi arrides. Ludis cũ illuſoꝛe: ne⸗ ſeis qꝛ imael eſt qͥ tecuʒ tudit. Ludus iſte nõ eſt puericie nec ſimplcitat vel innocẽ⸗ tie.ſed illuſio eſt aĩe. ſʒ ꝑſecutio:ſed moꝛs. Jam te in foueã̃ quã fecit pᷣcipitauit.iã ef feminatus es 1̃ iu go miſerrine ſeruitutiſ hus ſub pedib eꝰmite ⁊ vilit ↄculcar⸗ tbelurzu h ſerr aih — hõ quẽfu, fucnni pes ⁊inteli Tprouiders. imos terüfiz du ſeitabj tuo doꝛmiuit bu hicune dineune vgepaſtic cncſuüſug edegt tucn diees qʒ ethit ſn pnn eqſolzqcums nuueet s der mlui. terimnſunẽ blbſupꝛaſe tudo nl ſuanõt de?. ents mmũ ſgik dipeadſſi⸗ uatpit nz iugomnc lidus ꝓuociti ecuns nnsct tunsfilꝰnot us adinteitum, uſicius deitiſ ſuü ltdilt dorſumſuü⸗ cioduler vo shlutz mms nächelaunzu zunimi wl⸗ u tntini usnuei jpl ioßi, zbl sciluote nez nt Lutsie nt v noci⸗ . tauit.i 5 elmint nltoulu O miſer ⁊ miſerabilis hõ qs te libera⸗ bit de vinculo impꝛoperij huiꝰ. Exurgat deꝰ ⁊ cadat armatꝰiſte cadat ⁊ ↄterat᷑ ini⸗ micꝰ idẽ cõtẽtoꝛ dei cultoꝛ ſui. amicꝰ můũ⸗ qi. ſeruus diaboli Quid tibi videt᷑ ſi recte ſent? mecũ. dices reꝰ eſt moꝛtẽ. crucifigat. Foliꝗᷓ diſſimulare. noli differre. noliꝑce reſʒ feſtinant᷑.audact.inſtant crncfige ho minẽ iſtuʒ. Sʒ crucexp̃iĩ q̃ eſt ſalꝰ⁊ vita ad quẽſi ex coꝛde clamauen cricifixꝰ tu audiet te benigne rñdens. Hodiẽ mecum eris i padiſo. O x̃i pietas o iopinata ſa lus miſeri. Tam gratuita eſt ⁊ ꝓbara dile ctio deꝛ:tam ſtupenda dulcedo: tã iopina ta dignatio: tã inuicta mãſuetudo vt qui adeũ clamauerit exaudiat ilũ qm̃ mil eri⸗ coꝛs eſt. O qnta eſt miſch ia dei qᷓ; ieffabit mutatio dextere excelſi. Heri eras in tene⸗ bꝛis. hodie in ſplẽdoꝛe luc. heri ĩ oꝛe leo nis.hodie ĩ manu mediatoꝛis· heri ĩ poꝛta inferni.hodie ĩ delicijs ꝑadiſi. Sʒ qd pꝛo“ ſunt heleadmonitiðis niſi deleas de li⸗ bꝛo ↄſcietue las moꝛtis Quidꝓſũthet ſcpᷣtã lecta ⁊ itellecta. niſi temetipᷣm legas ⁊ intelligas. Da 5ᷓ oꝑam interne lectioni: vt legas iſpicias ⁊ ↄgnoſcas teip̃ m.legas vt diligas deũ:vt pugnes ⁊ vincas mõm ⁊ oẽm inmicũ.qjtenus laboꝛ ↄuertat᷑ in re quiem:luctꝰĩ gaudiũ ⁊ poſt tenebꝛas hu⸗ tus vite videas oꝛtũ ſurgẽtis auroꝛe. Eli deasiã meridianũ ſolẽ iuſticie in qͥ ſpon ſum cũ ſpõſa ꝓſpiciẽs. vnũ eundẽq; dñm giie qͥ viuit ⁊ reꝗjt ꝑ in finita ſecula · Diui Ber. abbatis deiterio?i do mo.iconſcia edificãda.tractatus. Omꝰhec in q̃ habitamꝰex oĩ parte dui uinã nob minat᷑. Ideirco qꝛĩ Spꝛeut eſtcaſura. alia nob eſt edifi⸗ eanda. Redeamꝰꝗᷓ ad nos ⁊ diſcutiamus ↄſciam nram. Hã ſicut coꝛpus ñm taber natulũ dĩ in qᷓ militamꝰ.ſic cõſcia nra do mus vocat᷑.i qᷓ poſt miliciã reqeſcimꝰ.⁊ il le recte militat qͥ ꝑ miliciã quaʒ exercet in coꝛꝑe domñ edificat ↄſcie. Diligent exer⸗ ce agꝝ tuũ ait ſapies vt poſtea edifices do mũ tuã. Ager iſte coꝛpꝰ nf̃m eſt. cuiꝰſenſi⸗ bus ⁊ motiby:ſic recte vtimur aĩiq; impio eos ſubijciẽtes ad vſñ Ftutis infiertimus dũ coꝛpꝰ aĩo ind.ſinẽter.⁊ animꝰ deo ex to Deinterioꝛi d omo iconſcientia edificũda. to ſubijcit. His nimiꝝ modis interig? cð ſcientia edificat᷑. qᷓ; vtiq; bonã faciũt pᷣtert toꝝ maloꝝ ↄ digna ſatiſfattio.⁊ inſtãtiuʒ maloꝝ cautã ꝓuidaq; dedinatio · Lõdi ſatiſfactio eſt mala farta coꝛrigere ⁊ coꝛre⸗ cta nõ reiterare. Cõſcia ꝙo ꝑpetua eſt que nunqᷓ; finit.ſicut nec aĩa. Oue cũ ſitmoꝛ⸗ talis ſicut nõ pᷣt nõ eſſe aĩa: ſic nunqᷓ; põt eſſeſine conſcia. Conſcia nayq; eſt inſepa⸗ bilis glia.vel ↄfuſio vniuſcuiuſq; ꝓ qua? t Tonſciennã pꝛius eſſe mũdan dã qᷓedificandam. Cg.i. „ Ec ergo cõſcia in q̃ aig ppetuo mã h fura ei edificãda ſʒpus mũdãda⸗ Et q̃s eã mundabit: ꝓfecto deꝰ et hõ. homo ꝑ cogitatões ⁊ affectiones · de po ꝑmiſcðᷣiam ⁊ g̃aʒ. Logitatões? affe etiones neceſſarie funt in conſcie mũdatõe cogitatio nes in inueſtigatõe vitatis. affe⸗ ctiones in exercitatõe ÿtut. Poꝛro miſe⸗ — ricoꝛdia mõ delet pctm̃.mõ dat vtutẽ reſi ſtendi pctõ.nunc ſubtꝛahit peccãdi occaſis onem: nũc imittit amaritudinẽ plerũq; ſa nat affectionẽ. g̃a adiuuat ad bonũ. defẽ⸗ dit 5 malũ.erudit ad vtrũq; diſcernendũ- o igit᷑ꝑ vitatẽſtimulatꝰpctã ſua ↄfitet deꝰ aůt ꝑmiſciam flexus ↄfitẽti miſ erer᷑⸗ Sis nanq; ſpes venie ⁊ miiſericoꝛdieĩ cõ feſſione eſt. nec pᷣt qͥs iuſtificari a pctõ niſi ßus fuerit cõfelſus pœem̃. Ex eo em̃ vnuſ dqſg; inſtꝰ eẽ icipit.exqͥ ſui accuſatoꝛ extitit. De miſcðia et veritate et de oſcu lo pacis et oſculo iuſticie. Ca.ij. Elix ↄſcia in q̃ miſcð ia ⁊ pitas ob f uiauerunt ſibi: iuſtuia ⁊ pax oſcu⸗ late ſunt. Vertas ↄfitentis ⁊ mi⸗ kericoꝛdia miſerẽtis obuiauerunt ſibi: qm non pᷣt illi miſchia deeſſe: dͥ ſe cognoſcit in pitate. O ſculũ iuſticieeſt inimicos dilige re. parẽtes ⁊ꝓpꝛia queq; ꝙꝙter deũ relinãre latã iniuriã patient᷑ ferfe.oblatã gloꝛiaʒ vbiq; declinare O ſculũ pac eſt ocienten inuitare ad pacẽ.diſcoꝛdãtes ad cõcoꝛdiã reuocare.aduerſarios pacifice ſuſtinere. er rantes pie ⁊ benigne docere. merentes cle⸗ menter mulcere.⁊ cũ oĩby pa cẽ hr̃s · De ſtatu aĩeĩ xp̃ocõſi imateciü. ————— D Eatailla anima q in pace xp fun bdata eſt:⁊ in dei amoꝛe ſolidata:q̃ cũ exterius bella patit:pax iterius nõ turbat᷑. In q̃ quecũq; moleſtie foꝛis ꝑ⸗ ſtrepãt.vſq;ᷓ ad ſilentiũ interne quietꝭ nõ irrumpũt qm̃ guſtu interne dulcedinis ta⸗ Cta eſt intus ꝑ deſideriũ collecta. nec ſe iaʒ foꝛis enoꝛmiter ĩcarnis voluptates diſſol uitur:qꝛ totũ intꝰpoſſidet ĩ qͥ delectat᷑ atq; ita in ſemetipᷣa pacificata dũ nihil eſtgð foꝛis appetit.tota ꝑ amoꝛẽ intꝰ reqͥuieſcit ⁊cũ tota ad internũ gaudiũ colligitur ad maginẽ dei refoꝛmat᷑ quã in ſe veneratur Lal ẽaĩam freq̃nterviitãt angeli ⁊ archã geli ⁊hon oꝛificãt:vtpote dei tẽplũ ⁊ ſpũſ⸗ fancti habitaculũ. Eſto igit᷑templum dei ⁊ deꝰexcelſus hitabit in te · Aia em̃ deũ ha bens in ſe templũ dei eſt: in quo diuia mx Dedignat deꝰ eã viſitare aiaz q̃ nõ ſtudet in ſeconſiſtere. Ca.iiij. Oꝛro aia q̃ nõ ſtudet in ſe cõſiſtere p hecĩ amoꝛe dei deſideriũ figere per oculos ⁊ aures alioſq; coꝛꝑis ſen⸗ ſus foꝛas egredit᷑ atq; ĩ his exterio?ib de⸗ lectat᷑. Sʒ qd erit cũ ĩuenerit poꝛtas iſtas vlauſas tũc rediẽs adſe.⁊ vidẽs ſe nudam ⁊ deſolatã inextimabili ↄfuſiõe ⁊ hoꝛroꝛe Hcutiet᷑. Et qꝛ mũdi cõſolationẽ q̃ſiuit:il⸗ am qᷓ a deo intꝰ in ʒſcia dat᷑ nõ hebit. Et nõ ſoiũ eã dedignabit᷑ deꝰ viſitare.ſʒ nec ip̃a qͥdẽ male ſibi cõſcia ſeip am poterit to ſerare. Requiẽ in ſe nõ poterit hre:qm̃ illũ dereliqͥt cũ qᷓ hĩtare ⁊ reqeſcere debuit. o gita ergo ĩ ſocietate alioꝝ nũc poſitꝰ.qꝛ nõð poteris ſꝑ manere cñ illis.⁊ interim elige tibi ſociũ illũ qͥ cũ ſubtracta fuerit hecoĩa tibi fidẽ ſeruabit. qͥ dilectoꝛib ſuis fideʒ ſeruat.nec recedit ĩ tꝑe anguſtie. deꝰ deus tuus illeeſt quẽ eligere debes. e ana volens deü habitare in ſe debet ab illicitis cogitationibꝰ mũ Adare ↄſciaʒ ⁊ ſolũ deũ ðſiðrare·c. v Wnes igit᷑ coꝛdis diſtractiões? mentꝭ fiuctuationes in vnũ collige ⁊n ſolo deo totũ deſideriũ tuũ fi⸗ ge ⁊ ibi ſit coꝛ tuũ vbi eſt theſaurus tuus deſiderabilis multũq; amabilis.Ip̃e um̃ Frequẽter viſitat ⁊ libẽter inhabitat tran⸗ eſſe poterꝭ ſi deꝰ tecũ erit. quillitatem coꝛdis ⁊ ociũ qete mentqñ pãx eſt:⁊ in pace factꝰ eſt locꝰ eiꝰ. Pꝛopte⸗ rea talem tepᷓpara vt tecũ adſit deꝰ.ſitin oꝛe.ſit in coꝛde.ſꝑ tecũ eat.tecũ redeat:nec recedat a te nunqᷓ; ille te dimittet: niſi poꝛ illũ dimiſeris. Vbicũq; fuer nũqᷓ; ſolus onſcientia mũdata aduentuʒ xhlerpectare debemus. Ta. vi. Vnda igit᷑ ↄſciam tuã ⁊ ſꝑ ꝑatus neſto. vt qcunq; hoꝛa venerit dñs ⁊ tecũ habitare voluerit: paratã ſibi in te inueniat mãſionẽ. Ip̃e nãq; dixit:fa⸗ cite mihi ſanetuariũ ⁊ ego hitabo ĩ medio veſtri. Studeamꝰ ðᷓ templũ deo edificare in nobis.pᷣmo qͥdẽ vt in ſingulis nob de⸗ inde vt in oĩby ſimul inhabitet:qꝛ nec ſin⸗ gulos dediᷓbit᷑ nec vniuerſos Pꝛimo igi tur ſtudeat vnuſqͥſq; ne diſſideatip̃ea ſe⸗ metip̃o:qm̃ om̃e regnũ in ſeip̃m diuiſum deſolabit.⁊ domꝰſupᷓ domũ cadet nec in⸗ trabit xpᷣs. vbi parietes icinati fuerintet macerie depulſe. Vult hre ania coꝛpls ſui domũ integrã ⁊ exire eã neceſſe eſt: ſi fuerit a ſeinuicẽ mẽbꝛa diſꝑſa. Videat igitur⁊ iÿp̃a ſi deſiderat xpᷣm ꝑ fideʒ inhabitare in coꝛde ſuo.i.in ſeip̃ᷣa videat ⁊ ſollicite caue at ne a ſeinuicẽ mẽbꝛa eiꝰ diſſideãt.i.ratio voluntas ⁊ memoꝛia. Dignũ hitaculum parat deo cuiꝰnet eſt rõ decepta.nec volũ⸗ tas ꝑuerſa nec memoꝛia inqͥnata. Felix i la aĩã eſt:q̃ ira domũ coꝛdis ſui ſic de pctõ rum ſoꝛdib ſtudet emũdare ⁊ ſanct ⁊ iu⸗ ſtis oꝑib adimplere:vt in ea nõ ſolũ ange los verũetiã dñm angeloꝝ habitare dele⸗ ctet. Mũdata domocunctiſq; malis ab ea exciuſis oĩb bonis impleat᷑. ne ſit nob neceſſariũ aliqͥd foꝛis querere. quia om̃ia foꝛinſeca relinquimus. De ſeptẽ columnis erigendis ad edificandã domũ conſcĩie. Ca.vij· Zpientia ðᷓ edificet ſibi do mũ.eri⸗ gat columnas ſeptẽ qͥby tota fabꝛi ca initat᷑ domꝰ eſt ↄſcia colũne ſůt bona volũtas memoꝛia.ſ.memoꝛẽeſſe be neficioꝝ dei: coꝛ mũdũ.animꝰ liber. ſpũs rectꝰ.mens deuota.rõ illuminata. Erectio pꝛime colũne que eſt bo na voluntas.Ca.viij. eni „Prot dlit de jri cu redea: u ren ni tn Hnuc ſolug uenn 2 ſ patus encitdis t parati ſibi nůg dirtfa⸗ itadoi medio üdeo edifcae nguls nohde uetg nerſin⸗ ſos Prnoigt ſourßeaſ⸗ m diuum cade nerin⸗ ifuenntet iacoꝛyls ſui eſt:ſiuerit leat igitur? chabütmein cite caue Mdtit.irand gnühitum ccytu net yoli⸗ nnata.Fuiti s ſui icdepc r aſinc iu⸗ enõ ſolũ ange habitare dae⸗ niſ; mals i enf ne ſtnob re qula oml ignds a de. Layh ſbidomũn tonſibt clineſit nnuiſebe m lba pus tetbo Rima igit᷑ colũna pᷣoꝛ eriga. Nã int oia del dona qᷓ ad ſaluteʒ hoĩs ſpectare vident᷑. Pꝛimũ ⁊p̃ncipa kbonũ bõa volũ tas eſſe cognoſcit᷑ ꝑquã mago ſitirudinis de in nobis repat᷑. Pꝛi mũ eſt qꝛ a bona vo lũtate bonũ oẽ incho⸗ atur.principale eſt qm̃ bona volũtate ni⸗ hil hoib vtiliꝰ dat᷑. Quicqͥd hõð facit bo⸗ nũ eſſe nõp̃t.niſi ex bona volũtate ꝓcedat Sine bona volũtate oĩo ſaluari qͥſpiã nõ poteſt.cũ bona volũtate nemo perire põt. Voluntas bona nec dari poteſt iuito. nec auferri niſi volẽti. Volũtas hoĩs eſt ptãs dei volũtas hoĩs eſt.qꝛ veile in voluntate hoiĩs eſt.⁊ iðᷣo totũ meritũ in volũtate eſt. qᷓ;tũ vis tm̃ mereris qᷓ;tuʒ creſcit volũtas tua bong.tĩ creſcit meritũ tuuʒ fac igitur magnã bonã volũtatẽtuã ſi vis hr̃e mag nũ m eritũ. ta deꝰvt pijſſimꝰ ⁊ miſercoꝛ⸗ qiſimꝰ pi in eo redẽptionẽ nr̃am poſuit.i qᷓnullus niſi velit pot egere. Zmare nãq; ho mies equaliter pñt ⁊ diuites ⁊ paupꝑes. eriã ſi pecu niã equalit dare nõ pñt. Volũ tas tñ bona nõ eit fi nõ oꝑat᷑ qð pᷣt. De ſecũda colũna que eſt memo ria heneficioꝛum dei. Ca.ix. Ecoꝛdemur miſericoꝛdiaꝝ dei. rxt ſic accen da mur in eiꝰ amoꝛẽ.re⸗ hocemus ad meinoꝛiaʒ bona q̃ tri⸗ buit nõbis quõ in ꝑiculis ſepe cõſtitutos cement᷑ nos eripuit. nec vnqᷓ; pcĩs n oſtri qᷓ ninꝰmiberet᷑ vinci potuit.oblitos ſui de ſe admonuit.auerſos ad ſe reuotauit. ve⸗ nientes ad ſe benigne ſuſcepit penitentib indulſit. ꝑſeuerãtes cuſtodiuit.ſtãtes teni it.lapſos erexit.malas delectatiões fama ritudinẽ uertit.⁊ rurſus ſalubꝛit᷑amari⸗ catis conſolatões fuas tribuit. Poſtremo tribulatiõe purgatꝭ qͥetẽ ⁊ ꝑacẽ ꝑfectã reſti tuit: qui nec peccãtibꝰ vnqᷓ; defuit vt coꝛ⸗ rigeret: net iuſtꝰ vt cuſtodiret Recogitem? quãta bona deus fecit nobis nõ rogãtib neq; deſiderantibꝰ. ĩmorecuſantib.⁊ mul ta pctũ dimiſit nobis.⁊ a qjntis piculis li⸗ berauit nos liberatoꝛ deꝰ. Quaim magna dignatio pietatꝭ fuit qð ingratos ⁊ ĩmul tis Zrios a tam multis peccatis— uit nos dei gr̃a in q̃ potuimꝰ cadere.ſẽ in stia młia cæridimꝰ. Idcirco ſiẽ nullum eſt mom ẽtũ in qͥ uõ vtamur vel fruamur di· conſcientia edifichda, pietate ⁊ miſchia.ſic dʒ nullũ eſſe momẽtũ in qeñ pñtẽ nõ hẽamus in memoꝛla · De tertia colũna qᷓẽ coꝛ mũdũ.c.x Equit᷑ vt eũ a qͥ tãta bñficia agce⸗ pimus toto coꝛde dikigamus. h eſt tota cogitatiõe. tota affectiõe ſine defectione.ſit coꝛ rectuʒ vt ei ꝑoĩa placeat deꝰ·ſit rectũ rectitu dine intẽtõis. excluſiõe ꝑuerſe cogitatõis aſſiduitate ↄtẽplatiõis⸗ ſit ꝑarũ ſeqͥ volũtatẽ dei. in qᷓ;eũq; ꝑtẽ ici nari eã cognouerit · Sit ſurſum ad ſolace⸗ leſtia:⁊ diuina cõtẽplãda ⁊ deſiderãda:ſit puꝝ:vt nihil moꝛari intra ſe patiat᷑ mali. nec modicũ qͥdẽ offendiculũ tollerabilere⸗ putet aut inↄſcia ſua aut ĩaliena.ſit dulce dulci rñſione.ſuaui admonitõe.beniꝗᷓ rep̃ henſione.moderata coꝛrectõe.ſit munduʒ vt totiꝰ ĩimũdicie ſpurcitias reſpuẽs cogi⸗ tationũ ſiẽ actionũ pttã ploꝛat: deflear ꝓ ſua miſeria ⁊ aliena. Lußeat non ſolũ ſug delicta ſʒ etiq̃ aliena. ↄpungat᷑ ꝓ mał q̃ cõ miſit ⁊ bonis q̃ neglexit.. 8 De aĩo libero qᷓrta colũna.ca.xi. * Nmꝰ po ſit liber a mũdi ſollicitu dinib. a carnis voluptati.a pꝛa Auis cogitationibv: vt poſſit cũ vo⸗ iuerit aut ſibi intẽdere.aut vtilitati fratrũ miſtrare:aut ĩ ↄtẽplatiõe celeſti reqeſcere. ſit firmꝰvt nlla pẽtia ꝑturbatõe ↄcutiat᷑ nõ capiat᷑ illerebrꝭ.ñ frãgat᷑ moleſtjs. nul la wa. nlłã ĩpatiẽtia pacẽ qͥetẽq; aĩ turbare poſſit qm̃ xpᷣs pax ẽ⁊ ĩ pace reqͥeſcit pacis amatoꝛ ⁊ ĩ ꝑturbato aio hitare nõ pᷣt Sit ↄſumat?ꝰ ĩ dei dilectõe.h.n.ẽ diligere deuʒ ilit occupare aĩm cõcipe fruẽde viſiõis eiꝰ affectũ. hre pcti odiũ.mði ↄtẽptũ. diligere Primũ quẽ iße cẽſuit diligendũ De recto ſpũ colũna quita.ca.xij Pũs ãt ſit rectꝰ ab oiby terrenis? pñtib ꝓꝛſus auerſꝰ ⁊ veo ĩſeꝑabili ter mũctus⁊ vnitꝰ pia deuotðe aſtẽ dat ⁊ viſiret fuꝑnas ſede; ⁊ mnłtas qᷓ ĩ do mo pẽis fũt mãſiõᷣes hüilit ſe ꝓſternẽs añ tro nũ dei ⁊ agni.currat p plateas ſuꝑne ſi on.audiat illð melos ãgeloꝝ ⁊ cũ reueren tia ſupplicʒ cũctꝭ oꝛdib btõꝝ ſpirituũ.ſin⸗ gulisꝓ ſe. ⁊ ſil oĩbv ſe ↄmẽdãs. Tantõ po gr̃az nõ meret᷑ acriꝑe animꝰ qͥ ĩ ſui ↄgniti one diu exercitatꝰ plene eruditꝰ ñẽ fruſtra . m² ——— —— — eñ̃ coꝛdis oculũ erigit ad viden dũ deũ qͥ nondũ ydonæꝰ eſt ad videndũ ſeip̃m. Pꝛi us em̃ neceſſe ẽ vt cognoſcas iuiſibilia ſpi ritus tuiqᷓ; poſſis eſſe idoneꝰ ad cognoſcẽ⸗ da inuiſibilia dei. Et ſi nõ potes coqᷓſcere te:nõ pᷣſumas appꝛehẽdere ea q̃ ſt ſup te. Rationalis animus ſpeculũ eſt advidendum deum. Ta. xiij. Recipuũ ⁊ p̃ncipale ſpeculũ ad vi⸗ P dendũ deũ eſt animꝰrõnalis inue niens ſeip̃m. Si ẽ inuiſibilia dei pea q̃ facta ſunt intellecta cõſpiciunt᷑.vbi qᷓſo qᷓ; in eiꝰimaginecogitatiõis eiꝰ veſti⸗ gia expᷣſſius imp̃ſſa regiunt᷑. Tergat ſpe culũ ſuũ. mũdet ſpm̃ ſuũ qͥſqͥs ſirit videre Deũ ſuũ. Bti müdo coꝛde: qm̃ ip̃i deũ vi⸗ debunt. Hoc ſpeculũ verꝰ penitẽs nõ ceſ⸗ ſat qjtidie inſpicere.tergere.tenere.⁊ cuſto⸗ dire. Inſpicere ſi aliqͥd in eo repiat qð ðo diſpliceat. Tergere nõ ſolũ pctã actionũ. verũetiã cogitatio nũ: vt nihil in eo rema⸗ neat qð deũ offendat. Tenere ne deoꝛſum coꝛruẽs terre ꝑ amoꝛẽinhereat. ⁊ ne ĩaniũ cogitationũ puluere ſoꝛdeſcat. Cuſtodire vt illecuiꝰ tabernaculũ eſtcũ hoĩtv cuiꝰde licie ſt eſſe cũ filijs hoĩm qͥ ad hoſtiũ ſtat ⁊ pulſat:qcũq; hoꝛa itrare voluerit. recep⸗ taculũ mundũ inueniat. deus em̃ qͥ mun⸗ dicte amatoꝛ eſt coꝛ pollutũ hitare nõ pt. De illuminatòe animi. Ca.xiüiij. Mterſo igit᷑ ſpeculo ⁊diu diligenter inſpecto:incipit ei q̃ dam diuini lu minis claritas interlucere ⁊ immẽ ſus qͥdã inſolite viſionis ra diꝰ oculis coꝛ dis apparere. Ex huꝰ luminis viſiõe ani mus inflãmatꝰincipit mũda coꝛdis acie ſuꝑna ⁊ interna ↄſpicere. deũ diligere.deo iherere.cũctaqᷓ adſũttãqᷓ; nõ ſint ↄſiderat cũctꝭ ſuis affectõibꝰ ren ñciat:⁊ totꝰſoli in cumbit amoꝛiſciens ſolũ illũ eſſe beatuʒ qᷓ deũ amat. Poꝛro ad tantã gr̃am nunqᷓ; ꝑtingit mens ꝑꝓpꝛiã induſtriã: dei donũ eſt Pꝛnõ hoĩs meritũ Sʒ abſq; dubio talẽ ac tantõ gf̃am ille accipit qͥ deſerit curã ſe⸗ culi.⁊ agit curã ſui:qͥ ſtudet ſe freqᷓnter co⸗ gitare⁊ diligent agnoſcere ͥd ipe eſt. Re⸗ di ergo ad coꝛ tuũ ⁊ diligenter diſcute teip ſum.cõſidera vnde venis qᷓrẽdis.quõ vi⸗ uis:dd agi:ddamitecntů q̃tidiepfiej De interioꝛi domo vel q̃ntũ deficis qͥbh togitatõibꝰ mag in curſaris. qͥby affectionibꝰ frequẽtius tãge⸗ ris: vel qby tẽptationuʒ macuła maligno ſpũ acriꝰ np Lũ tetuʒ interioꝛis exterioꝛiſq; hois ſtatũ ⁊ habitũ inquantũ poſſibile eſt plene cognoueris.⁊ nõ ſolum qᷓlis ſis verüetiã qᷓlis eſſe debueras. de co⸗ gnitione tui poter ſubleuari ad ↄtempla⸗ tionem dei. Quantũ nãq; qͥtidie ĩ cogni⸗ tione tuiꝓficis:tantũ ad altioꝛa ſꝑ tẽdis. Si ã aſcendiſti iã ad coꝛ tuũ rediſii.nec ſufficiat tibi. diſce ibi habitare ⁊ manſio⸗ nem facere:⁊ qᷓlicũq; mentꝰ vagatiõe inde abſtractꝰ fu uluc ſꝑ redire feſtia. Abſq; dubio ꝑ multũ vſuʒ qũq; tibi vᷣtet᷑ in ob⸗ lectamentũ:intm̃ vt abſq; vlla labor? dif ficultate poſſis tibi aſſiduꝰ eſſe.qͥ nimo pe na tibi potiꝰ ſit alibi:qᷓ; ibi moꝛõ aliquaʒ facere. Repellende ſunt vane cogitatio nes a poꝛde. Ca.xv. ergo ꝑſenſeris deſideria tua cir⸗ W ſca exterioꝛes delectatões affici ⁊ co gitationes tuas iugit᷑ ĩeis occupa ri cũ mag ſollicitu die ↄpelle eas nec ꝑmit tas ad coꝛ tuũ intrare.ſʒ redi ad coꝛ tuum ⁊wbi intrare ⁊ hitare oĩmõ ſtude. De deuota mẽte colũna vi.c.xxi. Ens em̃ qᷓ ſe ad ſui ↄſiderationem n ſublenat. z adhuc g varla veſi Ederia ſpargit᷑ ⁊ varijs rogitatiõib huc illucq; diſten dit: nõ pᷣt ſeipßam in vnũ colligere:qꝛ nõdũ nouit ad ſeip̃ᷣam itrare. 3 adhucẽ imo eſt cogitatõe ⁊ ↄuerſatione — ðoq; nöpeueuhha⸗ ſunt penna ↄtemplatõis euolare. nes coꝛdis ↄgregare aſſueſcat ĩ internis ſu is imoꝛari.ſtudeat euagatões mẽtis reſtri gere:⁊ exterioꝛa oĩa obliuiſci. Diſcat ſola bona interioꝛa amare: ⁊ illa frequentius cogita re.qͥ ad celeſtiũ ↄtẽplatõeʒ anhelat qͥ ĩ diuinoꝝ noticiã ſuſpirat cũq; ſe diligẽt attẽderit ⁊ diutiꝰqᷓſierit:cũ tandẽ ĩuenerit q̃lis ſit reſtat vt reuelatiõe diuia ↄꝗᷓſcat q̃ł eſſe debeat qᷓ̃le mẽt edificiũ deo pᷣꝑure.⁊ q bus obſequijs eũ placare opoꝛteat. „ pꝛa ſe. Tap̃. xyij. Poſt cogitatões coꝛ eleuatur ſu⸗ iſcat ᷓ diſpoſitio — Aöcm cquetius täg⸗ ¹ malgno uz internts uüingugn 8, nö olun dueras. deco⸗ ladotenpii⸗ ie cogni⸗ ionaſytidig. ü rediſi nech are zmunſoz vaganöeinde efiſu. Iblʒ nbi ptetinob⸗ vlla labor di verinope nwi alhu negint denatua ci⸗ bes affictco tieis vcupa es nepmit diadcum ſtd. önavicpyl. nolidennonem hucp vara deſi ns(ogitatöch tſeßumin vni q ſep̃am imn zet ↄuerſtont haz ſunt pehn ent hdipolrt tutiintemis ſu des můtis reri ſci. Dicat ſolu la frequentius plaröez anhel cig; ſdlgit tandẽiuenelt eduiupurq dwßpid opoꝛſcd duuri⸗ Bi ita euagatões mẽtꝰ ĩ vnñ colli git.⁊ oc̃s coꝛdis motꝰ ĩ vno etnita tis deſideris figit ꝓfecto iã ad coꝛ ſuñ redijt:vt iã ibi libent moꝛat᷑ ac mira⸗ bulit᷑ delectat᷑. Et cũ ſeip̃m pᷣ gaudio iã ca ꝑe nõ poſſit. ſup̃ ſeip̃m ducit᷑ ⁊ ꝑ exceſſum mẽtꝰ ad ſũma eleuat᷑.atz ita ꝑ ſeip̃m ſupꝛa ſemetipᷣm.ꝑ ↄgnitõez ſui ad ↄgnitõeʒ dei aſcẽdit:vt diſcat ſolũ deũ amare⁊ ipᷣm in deſinẽt᷑ cogitaꝛe ⁊ ĩ eo delcãbilit᷑ reqeſcere. im ſic amoꝛ xp̃i totũ abſoꝛbuerit affe ctum hoĩs vt negligẽs ⁊ imemoꝛ ſui nõ ni ſi ihm xpᷣm ⁊ ea qᷓ ſunt ieſu xp̃i ſentiat.tũt demũ vt arbitroꝛ ꝑfecta eſt i eo charitas: huic itaq; qͥ ſic affectꝰeſt:nõ ẽ oneroſa pau ꝑtas iſte nð ſentit ĩiurias.ridet o ꝓpꝛobꝛia contemnit dãna.moꝛtẽ lucʒ reputat.ĩimo nec moꝛi ſe putat.cũ magꝰ de moꝛte ad vi tam trãſire ſe ſciat.quẽ ſic amoꝛ dei intrin⸗ ſecus ligatũ tenet nec ad modicũ qͥdẽ exire exteriꝰ. valet:ſʒ interiꝰ in eiꝰ deſiderio fla⸗ E tãto ampꝰ qᷓ̃uto familiariꝰ.⁊ eo ve ementius quo frequẽtius. 1 De raptu coꝛdis ⁊ quid in eo ra ptn videatur. Ca.xvxiij. . Gli ſic in amoꝛe dei iugit᷑ delectat᷑. Ffreq̃nter mentis exceſlus patit᷑.ab oiby pñtiby ⁊ terrenis raptꝰ.coꝛaʒ deo pñtat̃ ⁊ dũ pulcritudinẽ eius ↄſiderat ma gnitudie pulcritudis eiꝰ attonitꝰ.totꝰ ieiꝰ a dmratðe ſuſpẽdit᷑. WMirat᷑ regꝭ glaʒ regni magnificentiõ ſuꝑne ciuitatꝭ nobili tatem ⁊ciuiũ felicitatẽ. ↄtẽplat᷑ etiã gloꝛie decoꝛẽ.dei bonitatẽ.iterne fuauitatꝰ dulce dinem. ⁊ erne qͥetis trãquillitatẽ. Medi⸗ tatur piis potentiã.filij ſapiaʒ.ſpũſſancti benignitatẽ.⁊ angelite nature btitudineʒ. delectat᷑ de deo ĩ deũ. dũ enꝰpietatẽ mirat᷑. ⁊ decoꝛẽ ↄtẽplat᷑. O qᷓ; iocũ dũ ſenrit᷑.ſi nðõ eẽt tam modicũ.raptim rapit᷑:dũ ſola cele ſtia ↄtẽplat᷑ ⁊ ↄtẽplãdo iocũ dat᷑. Sʒ cum bi ſtare diutiꝰ tonat᷑.ſubito l abi᷑.⁊ redi⸗ ens ad ſe nullip̃t intimare qð vidit ſup ſe. ſ agnitõe ſuauitatꝭ illectꝰ?guflate dulcedi nis ſuauitatẽ.⁊ illã̃ celeſtẽ infuſionẽ leticie ſpũalis intra femetip̃m mirat᷑. Keuoluit etiã ĩ coꝛde ſuo tacita mẽte incoꝛꝑee lucis claritatẽ.⁊ ĩtime ſatietatꝰ ſapoꝛẽ.⁊ ilð in⸗ teme qetis ſecretũ ⁊ ſũme trᷓquiliitatʒ ar⸗ i.conſcientia edificãda. canũ. In huiꝰↄtemplatõe. tẽplationiſq; dulcedine.mẽs delectabili ſpiret.mactetq; ſe ĩ lachꝛymis. dep̃cet᷑ ve⸗ niam poſtulet gr̃am.nec inde recedat quo uſq; deũ. quẽ nimiũ offenderat placatum fentiat.⁊ ab co ↄſolãtionẽ recipiãt. luminata rõ colũna.vij. c. xix. Eniq; rõ ꝑ mẽris exceſſum in con⸗ d templationẽ ſublimiũ ſubleuata.⁊ ĩ diuine ↄtẽplatiõis arcanũ rapta atq; ibi illũinata ad cognitionẽ Fitatis ⁊ veri luminis inflãmata.ad deſideriũ bo⸗ nitatꝭ oẽs illicitas voluptates · affectões⸗ ⁊ vagas mẽoꝛie cogitatões. coꝛdis diſpſi ones animi fluctuatões.ſpũs euagatðes⸗ ⁊ mẽtis diſtractões ĩ vnũ colligat. atq; in illo felicitarꝰ fonte totũ ſuũ deſideriũ figit locũ ſuꝑioꝛẽ rõ ſꝑ obtineat:nulluſq; morꝰ aduerſus eã ſit rebellis.ſʒ oĩa ei obtẽperẽt: ſicut ſi ipᷣa obtẽperat deo. Si o aliqueʒ motũ ad idqð nõ debet vel quõ nð debet moueri ſenſerit:nõ ↄſẽtiat ſʒ illico reſiſtat⸗ Nã ſolꝰↄſenſus reos nos facit. etiã ſi ali⸗ qͥd impediat ne oꝑa ſubſeq̃nt᷑. Tũc.n: aĩa moꝛi ſicut ſcp̃tũ eſt dicit᷑.cũ ip̃ᷣa rõ ad pec⸗ catũ ꝑ ↄſenſum curuat᷑ Aia.n.q̃ᷓ peccaue⸗ uerit ip̃a moꝛiet᷑. Reſiſtat ðᷓ ne moꝛiatur. pugnet vt coꝛonet̃. Moleits eſt lucta ſed fructuoſa. qꝛ ſi hʒ penã adhibet ⁊ coꝛonã⸗ Nõ nocet ſenſus:vbi nðeſt cõſenſus. ime qð reſiſtentẽ fatigat vincentẽ coꝛonat. Quõ edificat᷑ bona ↄſcia.ca.xx. Ic nimiꝝ.ſic edificat᷑ bona cõſcia: bena conſcia eſt.q̃ pctõ pᷣterita pu nit et punienda cõmittere reſugit: q̃ ſt pctĩ ſentiat.pctõ nõ ↄſentit.quã ſico gitatio inquinat. rõ lauat. Recta ↄſcia eſt cui ſuũꝓctm̃ diſplicet ⁊ alieno nõ ↄſentit. necꝓꝙpt h pctõꝛeʒ dimittit nec eiꝰpctĩ diſ⸗ ſimulat:⁊ cũ coꝛripit nõ inſultat. Trãqͥl⸗ la eſt qꝛ oĩby eſt dulcꝭ ⁊ nulli grauis vtens amico ad gr̃am inimico ad patientiã. cun ctis ad beniuolentiã ⁊ qͥby pᷣt ad bficẽtia Talib em̃ domꝰaĩe edificat᷑:ꝙ ſi foꝛte vt fieri ſolet.fur aduenerit:qͥ nõ venit niſi vt furet᷑ ⁊ mactat ⁊ perdat:ſi inqᷓ; fur venerit ideſt vel coꝛdis elatio intrinſecus oꝛiens⸗ m 5 bilit affic⁊ miras biliter delectat. Volet ᷓ⁊ nõ deficiat.voñ tet donec añ regẽ ꝑuen iat.ibiq; ploꝛet ⁊ ſu — adueniẽs.ſeu aliqᷓq̃libet peſtis.q̃ domum iſtam machinet᷑ ꝑfodere.tũc ip̃a qͥſi canis theſauꝝ cuſto diẽs euigilet latret. moꝛde⸗ at ⁊ iugulet irruens in hoſtes nemini par cat. Nullũ intrare ꝑmittar:ſʒ clamet ⁊ ex⸗ citet intꝰhĩtãtes ad arma capeſcẽda. Eñ⸗ cunq; vitiũ ſiue clam ſiue palã nocere ten⸗ tauerit.ꝓcul illud arceat:vt ſit ſecura ↄſcia Secura eſt qñ accuſationẽ nõ patit᷑.vel ꝓ ꝑeboni.vel ꝓ pᷣſumptiõe mali. Munda eſt ⁊ bñ ſibi conſcia:cũ nec de p̃terito iuſte accuſat᷑:nec de pñti iniuſte delectat:puraẽ. eui deꝰ necſua pctãumputat: qꝛ non fecit. nec aliena:qꝛ nõ apꝛobauit. nec negligen tiam qꝛ nõ tacuit:nec ſuꝑbtã. qꝛ in humi⸗ litate ꝑmanſit. LCitius ⁊ vtilius acquirit᷑ boua Cqhſcientia qᷓ; ſcientia. Cap̃. xxi. VBiti guerũt ſciam:pauci po Mci⸗ in entiã. Si po rãto ſtudio ⁊ follicitu dineq̃reref. ↄſcia q̃nto q̃rit᷑ ſeckar: ⁊ vana ſcia:⁊ citiꝰ app̃ henderet᷑: ⁊ vtilius retineret᷑· Logitare nãq; de ↄſcia ſenſus ẽ ↄumatus:⁊ qͥ cuſtodit illã ſg erit ſecurus Salua reuerẽtia ſapie vtiliꝰ eſt currere ad ↄſciam qᷓ; ad ſapiam niſi ſapiĩa illa ſit que edificet ↄſcĩaʒ. Tũe em̃ ſe itelligit aĩa tũc illuſtrat᷑cõſcia.tũc implet᷑.coꝛ ſcia cũ in ſe Deũ ⁊ ĩ deo mutata reuolutiõe ſeip̃am rece perit imago creata. Creatrix imago ĩ ima Gine creata nihil aliud eſt niſi ſapia in aia niſi gkia in ↄſcia.niſi ſetificatio ĩ arca. O qᷓ; ineffabilis eſt pietas dei:q̃ tantã maie⸗ ſtatẽ indinat ad tantã hũilitatẽ qͥ creauit nos creat᷑ in nob. Et qᷓſi paꝝ eſſet nos deũ pĩem hre.vult etiã nos fieri ſibi⁊ matrẽ. Quicunq; inqͥt fecerit volũtatẽ piis mei: qᷓ in celis eſt ip̃e meꝰfrar ⁊ mat eſt.frat obe diendo.m̃ generãdo. Frat᷑ ꝑ hereditatis Fceen inſtructionez. O Fidel aĩa expãde ſinꝰ.diata effect? ne un⸗ guſtieris in viſceribꝰ tuis ↄciꝑe queʒ totꝰ Sꝛbis nõ potuit ↄpᷣhendere. donec vᷣgo be ata illũ fide cõcepit. ide nãq; xpᷣs ↄcipit᷑. xbipᷣdicatõenaſcit᷑. deuotiõe nutrit᷑. amo etenet᷑. Sit 5ᷓ ↄſcia pura: vt deũ cõ ducat ad hoſpiciũ noſtx.ſit ſollicita circa fidele bſequiũ netanta maieſtas recuſet coꝛdis De interioꝛi domo vel appetitus humane laudis extrinſecus gremiũ ſit deuota: vt ſoli deo plareat. ſoli deo itendat:nec recedat ab eo. Talis ʒſci entia letificat qĩam ⁊ exhibet deo gratam ⁊ hoib ⁊ angelis reuerendã. ⁊ ſibimetipſi placata ⁊ quieta exiſtit. Muid ſit conſcie fructus.c.xxij. Onſcientis eſt coꝛdis ſcia q̃ dupttr cintelligit.vʒ vel illa q̃ ſe nouit ꝑſe vł ila q̃ pᷣter ſe etiã alia nouit ex ſe Coꝛ.n ⁊ ſe nouit ſua conſcia:⁊ multa aliu qñ nouit fetappellat᷑ conſcĩa:qñ pᷣter ſe alia noĩat᷑ ſcia. Loſcia bo na tytulꝰ eſt religio⸗ nis temptũ. Salomonis ager bñdictiõis hoꝛt? delitiaꝝ:aureũ reclinatoꝛiũ.gaudi⸗ um angeloꝝ.arca federis. theſaurꝰ regis aula dei.habitaculũ ſpũſſcti.liber ſignat? ⁊dauſus in die iudich aꝑiendus. Nihil ẽ ſocundius nihil tutiꝰ. nihil diriꝰ bona cõ ſcientia.pᷣ mat coꝛpus.trahat mũdus.ter⸗ reat diabolꝰ?⁊ ilia erit ſecura. B ona ↄſcia fecura erit cũ coꝛpus moꝛiet᷑ ſecura cũ aia coꝛã deo pñtabit᷑.ſecura cũ vtrũq; ĩ die iu⸗ dicij ante tribunal terrificũ iuſti iudich ſta tuetur. Future britu dinis nð eſt vtiliꝰ re⸗ mediũ nec certius teſtimoniũ bona ↄſcia. cũ můũdus oĩ volubilitate circũrotet᷑ plo⸗ retrideat.pereat.trãſeat.nunqᷓ; marceſcit bona conſcia. S ubijciat᷑ coꝛpꝰi pena.in ie iunjs maceret᷑ ᷓᷣberibo laniet᷑eculeo diſtẽ datur. gladio trucidet᷑. crucis ſupplicio at᷑ fligatut:⁊ ſecura erit conſcientia- S e in ſpecko ↄſcie ſtatꝰ interioꝛis Lexterioꝛis hoĩis ↄgnoſcit. c.xxiij. NM ſpeculo ↄſcie ſtatus exterioeis ⁊ i interiois hois cognoſcit᷑. Aia em̃ nõ nouit ſe q̃ ſine ſpeculo eſt. Spe⸗ culũ mundũ claꝝ ⁊ puꝝ totiꝰreligiõis bo⸗ na conſcia. Sic̃.n.mulier q̃ viro ſuo ſiue amico placere deſiderat. in cõtuitu ſpecu⸗ li imaginẽ opoſitã reddẽtis decoꝛẽ:⁊ pul critu dinem faciei ↄponit.ſic aĩa in qͥb ab imagine Fitatꝭ diſcedit vł in qͥb veſtigia creatric imaginis recipiat.in ↄſcia relegit ⁊ intelligit. Nõ im erito cõſciam ſpecko cõ⸗ pauimꝰ.qm̃ ĩ ea tãqᷓ; in ſpeculo rõnis ocu us tã qð decens qᷓ; ꝙ indecens eſt in ſe cla ro aſpectu appꝛehendere poteſt onſcientia acquri᷑ꝑ coꝛdis cuſtodiam. Cap̃ xxiiij ohluen ſ nbgnin vtlbinehi us cxxij sſcuq dupit dſenouit pſe lanoutterſe Ltmultaalis ql pter ſealu tubetregio⸗ aer ddutõt natonũ. gaudt viheſungs ndus, lhl Uomhonc anidus t⸗ Bonaoſcit iuncn enq idieiu⸗ uſtiiudi ſu et vril re⸗ äbonagſcia. chchrouc plu⸗ unc macit dpipenmnie niek.cleo diſi ucs ſuplicat den krineiors vſecit cij tus qxnolst noſat. Zuch nlgöis bo⸗ vto ſioſie chtultulpe⸗ is decꝛep ſcianqa tinoſcurlg ſciam helocö⸗ elotuz uns eſln ſtcla nlocdis Ita vniuſcuiuſq; nõ cognoſcit᷑ niſi v icõſcia.nec venit ad bonã̃ ↄſcĩam niſi ꝑ coꝛdis cuſtodi. Coꝛ em̃ ſuo arbitrio dimiſſum.aut ad vitã ſe pᷣtit aut ad moꝛtẽ. Velle nãq; peccare malũẽ pec⸗ care peiꝰ.ĩ pctõ ꝑſeuerare peſſimũ eſt.n ol⸗ le penitere moꝛtale. Quicqͥd igicoꝛ cogi⸗ tat qð ad vtilitatẽ ſuaʒ vel ꝓximoꝝ qͥquo mõ nõ ꝑtineat reſpuendũ eit. De diuerſis igi᷑ mũdi ꝑtih in qͥbh coꝛ vagũ ⁊ꝓfundũ tenet vel vane occupat᷑.ad ſeip̃m redeat.⁊ ſeip̃m diſcutiat.cũq; ĩuenerit culpã time⸗ at penã.q̃rendo aũt culpã nuſqᷓ; illã niſiĩ ſe repiat.reperta aũt culpa ⁊ pene c̃ ſeip̃m puniendo ſeañ ſe ſtatuat ⁊ tanqᷓ; aliũ ſeiu dicet. ſe equidẽtulpã añ ſeafflictũ.ſe reum añ ſe iudicẽ ſeueꝝ.ſe impiũ añ ſe ad pieta⸗ tem reuerſum ꝓponat.ſe añ ſe decernat.qͥd a ſe faciendũ fit de ſe iuſte in ſe infligat in iuſto iuſta flagella.loquat᷑etiaʒ ſic ſibi.qꝛ pacẽ deſeruiſti apð dñm deñ tuũ.⁊ belluʒ incu rriſti apð teip̃m ſciſſurã pater: vt tu a teip̃o ↄ demneris qꝛ pactũ pacis rupiſti. vis qð nõ vis.⁊ nð vis qð vis a teipᷣo cõ⸗ demnaberis. nolẽda vis. volẽda non vis Ecte de oꝛe tuo te iudico pᷣue neqᷓ;. afflige itaq; te ⁊ ſtatue te 3 faciẽ tuã: vt aſpicias turpitudinẽ tuã ⁊ recogites ſtulticiã tuam ſic igi in miſerijs ſuis ad ſeip̃m ↄuertitur coꝛ.⁊ ſiſti coꝛ ad coꝛ. Vis eſt q̃dã q̃ ſic de coꝛde oꝑatur ⁊ retinet coꝛ fluxũ ⁊ vanũ ne pfluat in abyſſum exterminij. Vis iſta ſeu violentia rapit regnũ celoꝝ.regnũ celoꝛuʒ inqͥt dñs vim patit᷑ ⁊ violẽt rapiũt illud. nobile regnũ poſſidet qͥ coꝛ ſuum poſſidet. Nõ regnat qͥ ĩcoꝛde ſuo deditꝰ ſeruitutib vitioꝝ.pᷣſidet vꝛbib ⁊ turb ppłtoꝝ Solꝰ is regt qͥ depoſito coꝛdis impꝑio ad leges rõnis oꝛdinat totã familiã motuũ interi⸗ oꝛum ⁊exterioꝝ. Si inſurgit rabies leoni na.puniꝑ patiam.ſi petulãtia hirci ꝑab ſtinentiã.ſi ferocitas apꝛi.ꝑ mãſuetudinẽ. ſiſupbia vnicoꝛnis:ꝑ humilitatẽ. De nobilitate coꝛdis.ca.xxv. On inuenit᷑ aũt int᷑ ceteras artes n hberales ars iſta p̃ alijs liberalis. teneat᷑ coꝛ:qð oĩ mobii mobiliꝰeſt ð oĩ lubꝛico lubꝛicoſius eſt. Mo bilitate em̃ naturali inſtabile.vel in pũcto fixũ re⸗ hconſcientia edificda. cuſat ʒſiſtere.cuꝰ vita ĩ motu eſt:⁊ motus eſt ei vita. Mouet molẽ totiꝰcoꝛꝑis hũa⸗ ni tãtiilꝰ iſte in coꝛde vitalis motꝰ.⁊ q̃ co⸗ herceat᷑ arte vt alia mouẽs ip̃e nõ mouea turFoꝛte mola aſinaria ſi ad collũ ei ſuſpẽ gatur nõ moueret᷑· imo multomag cũ mo la ↄcitare᷑. Agendũ uaq; cñ eo eſt:vt cirs cumeat terrã ⁊ ꝑambulet eã. ſi foꝛte velo⸗ cioꝛem ⁊ mobilioꝛẽ ſe inuenirequeat.ſi ſuꝑ terrã ſitem ſui nõ ĩuenerit. eriqᷓ giꝝ ceii cir⸗ cũeat:⁊ rotas curruũ dei ad curſum ſuum admoueat.qͥ ditũc faciet ad illos qͥ ambu⸗ lãt ſuꝑ pẽnas vẽtoꝝ. foꝛte ⁊ cũ illis cõten⸗ dere poterit:an cũ illa pᷣtute curret qͥ atrin it a fine vſq; ad finẽ foꝛtit᷑⁊ diſponit oĩa uauiter. n ⁊illã appꝛehẽdet.de qᷓ dã mo hilioꝛ eſt oĩbꝰ mobiliho ſapiĩa ſaltẽ cũ vide rit tã ſpacioſis ſaltibꝰ trãſilientẽ ſu poten tiam creatoꝛi ſuo ſubſiſtat ⁊ dimittat alaſ ſuas rerinens ſe habenis deifice ↄꝑatõis⸗ Se aũt ad ſe colligẽs ⁊ cohibẽs nò tranſ⸗ grediat᷑ termios ſuos. Sic eĩ ſctã aialia ſicut in viſione 3 eʒechieli mõſtrata eſt:cũ fieret vox ſupꝛa firmamentũ qðĩminebat ca piti eoꝝ ſtabãt ⁊ ſubmittebãt alas ſuas qð plane ſctĩ faciũt.cũ ꝑluſtrati oꝑib⁊mi rabilib dei ſuꝑ inteltigibilib abſcõditis myſterijs nil ſe ſcire dep̃ hendũt.ſ; momã⸗ to ſtatere oĩa opa ſua appendũt Tũe ſe nõ a ſe coꝛ moueri inteiligit.qꝛ ꝑ ſe imobile ꝑ maneret:niſi qͥ oĩa mouet. ilið qͥ;ʒ inter oĩa moueret. Mutuatũ igita deo cognoſcẽs motũ ſuã.iã nõ vſurpet vt ꝓpꝛiũ.ſʒ vt cõs men datũ ſeu ↄmodatũ. ⁊d voluntatẽ ãt cõmodãtis.cõᷣmodatariꝰ vti dz cõmoda to. Alioqͥn furtũ facit ĩ re cõmodata. ¶Quõ dinina gratia coꝛda hoim mouet. Cap̃xxvi. Vm igit᷑ te mouerit deꝰ vel moue c n voluerit:o coꝛ humanũ mouear? alit᷑ nõ mouearꝰ:qꝛ nõ eſſet moueri ß6 F moueri.ſʒ qᷓ te mouz deꝰcũ admoner 2 monet ãt ſic. Vane occupar o coꝛ ſapi ens ⁊ oĩ p̃rogatiua excellẽs ĩ his qᷓ vanita⸗ tes vanitatũ ſt. Cur ſeq̃rꝰ ventũ.ã̃ſi ſintti bi ſecka cẽtũ. nõ te decet his ſubeſſe ſʒ pᷣeſſe te indigẽt iſta: vr meli⁊ modiꝰſuhlitdt tu his ad btitudinẽ ñ idigeſ neq; ad 3 . ———— — 3 ralitatẽ. Niaticũ dẽ iumẽto tuo pᷣpanti via.ſ ſi ad mẽſurã ſumãt᷑ nõ ad ſuꝑfluita tem. Ex ſupfluitate.n. ciboꝝ vt vuigarit᷑ dicit᷑: quq; infuudunt᷑ iumenta ⁊ in vẽtr⸗ nimiã effuſionẽ reſoluunt᷑ ita vt ex refectõe deficiãt.ſi coꝛpus tuũ o pᷣnceps ⁊ dñs coꝛ poꝛis regulas neceſſitatis exceſſerit. et ad baratꝝ ↄcupiſcẽtie os aperuerit. locũ ꝑdi⸗ tionis libi effodit in hoſpicio reꝑationis: ⁊deremedio ↄꝑat exitiũ. de vehicko nau⸗ fragium. Quidpinde ſuꝑfluũ tollit neceſ ſarium.aufer ſuꝑflua.⁊ nulli deerũt neceſ ſaria:qꝛ de ſuꝑfiuenti copia alioꝛuzʒ naſcit᷑ valde egra alioꝝ inopia. Quõ ſe debet vnuſquiſqʒ refre⸗ gareac regere.—a.xxvij. Vum eſt male acta coꝛrigere:tuũ t eſt ĩ oꝛdine ⁊ officio familiã mẽbꝛo rum coꝛꝑis ⁊ aĩe motũ diſponere. tuũ eſt inguloꝝ negotia ᷣm ↄpetentiã aſ⸗ ſignare. ſiõ ſit ĩregno coꝛꝑis tui ſqᷓ leges ⁊ iurg iſtitutoꝝ tuoꝝ impune pᷣuaricet. nõ oculꝰ.nõ manꝰ.nõ pes.nõ aurꝭ. nõ guttur Quid em̃ de iguobilioꝛib ⁊ plebeis mem bꝛis dicã · Si vel attrectare rebellionẽ pꝛe ſumpſerint. lapidib obruant᷑.iacuł incre pationũ ↄ fodiãt᷑ ⁊ nouerint regẽ ſalomo⸗ nem ſedere ſuꝑ mulã regis.i.rõnẽ ſuꝑ ſen⸗ ſualitatẽ coꝛꝑis. Qð ſi pudibun da illa.qᷓ̃ velato ſꝑ noie apellant᷑ a pudicꝭ ⁊ caſt? la hijs:motu inoꝛdin ato rempublicã feſtina uerint:certe abſcindant᷑ nõ ferro ſʒ ieiunio nõ detrũcatõe ſʒ moꝛtificatiõe. Vtinã iqͥt apłlus abſcindant᷑ qͥ nos ↄturbãt. His ſuaſionibæ coꝛ effrenatũ in pᷣceps curſuʒ ſu um rapiens ten eri poteſt:vt ſit bona ↄſcĩa B ona eſt ſi habeat in coꝛde puritatẽ.i oꝛe Fitatem ⁊ in actione rectitudinẽ. Pꝛo his nanq; merebit᷑trinitatis viſioneʒ. O btã viſio. in qua ſic deꝰerit notus atq; ↄſpicuꝰ xt videat᷑ a ſinguł᷑ nob ĩ ſingkis nob: vi⸗ deat in ſeip̃o:videat᷑ ĩ celo nouo ⁊ in terra noua atq; in oĩ qᷓ tũc fuerit creatura. V aiai cõſcia ſua ẽognoſcit quo dẽat ire qñ egredit᷑ de coꝛꝑe.i.de li⸗ bꝛo conſcie ⁊ quõ coꝛrigendus eſt. Taß vxvi. Vmana cõſcia eſt dñi vinea quaʒ De interioꝛi domo ertollere debet pctõꝛum confeſſie ⁊ eoꝛum ſatiſfactio et ethibitio bonoꝛum dperum ⁊cuſtodis eoꝝ vnicuiq; liber eſt ſua ↄſcia: ⁊ ad hũc libꝝ diſcutiendũ ⁊ emẽdandum oẽs alij inuẽti ſt. Aĩa cũ de coꝛꝑe egredit᷑ nullũ aliũ pᷣter ↄſcie ſue libꝝ ſecuʒ poꝛtare potit ⁊ ĩillo ↄhſcet qᷓ dẽat ire ⁊ qͥd debeat reciꝑe. Ex his qͥ ſcpᷣta ſunt vel erũt ĩ hbꝛis nr̃is. iudicabimur.⁊ iõ ſcrihi dñt ᷣm exem plar libꝛi vite.⁊ ſi ſic ſcᷣti nõ ſt᷑ ſaltẽ coꝛri⸗ ſ. ſunt. Löferamꝰ itaq; libꝛos nr̃os cũ bꝛo vite. ⁊ ſi qͥd alit᷑ habuerint coꝛrigãt᷑ ne iilla vltia collatiõe.ſi qͥd piã alit᷑ inuẽti fuerint hñtes.abijciant᷑. Btũs hõ qᷓ ſep̃t ↄgnoſccre ⁊ deſpicere ꝓbare ⁊ impꝛobare. Nã qͥ ſibi diſplicet deo placet.⁊ qͥ ſibi vił eſt.deo charus eſt. Hihil eſt meliꝰ ⁊ nihil vtiliꝰ qᷓ; ſe ipᷣm Hãſcere qð ẽ ꝓpꝛiñ ↄſcie.c. xxix Vllte ſunꝝ ſcie hoĩm ſʒ nulla meli⸗ n oꝛ eſt illa qᷓ cognoſcit homo ſeißm Quã obꝛeʒ redeã ad coꝛ meũ ⁊ ibi ſtare aſſueſcã:vt totã vitã meã poſſim di⸗ ſcutere ⁊ meipᷣm cognoſcere O ẽs miſerias meas coꝛã deo effun dã ſi foꝛte ila magna ſua pietas ad miſeren dũ moueat eũ.confi teboꝛ eipctã mea cui oĩa nuda ſũt ⁊ aꝑta: quẽ fallere uõ poſſuʒ:qꝛ ſapia eſt. nec effu⸗ gere qꝛ vbiq; eſt. Rudi&ᷓ pijſſime deꝰ feſ ſionem meã ⁊ reſpice ad pietateʒ tuã:⁊ fat mecũ ᷣm miſctam tuã Audi qᷓ; ſepe de memoꝛia mea te expulit irruẽs turba pluri maꝝ cogitationũ que velut plebs ad ali⸗ quod ſpectaculũ ſolent effluere in coꝛ meñ Dũ oꝛare vel cantare in mo naſterio volo neſcio cuiuſm ði ſtulta cogitatio coꝛ meuʒ rapit ⁊ ducit ꝑ diuerſa loca. Cũq; illð ad me reuoco tenere nõ poſſuʒ ſʒ illico elabit᷑. ⁊ huc illueq; diſꝑgit᷑:⁊ ꝑ innumera effundi tur. Idcirco cxæhꝛa terrenaꝝ cupiditatum lecebꝛa.⁊ van itutũ effuſio ita coꝛ meũ oc cupant.vt qð vitare ſtudeã.hᷓ cogitẽ aĩoq; reuoluã. NHõ em̃ eſt ĩ ptãte mea coꝛ meñ et cogitatiões mee.q̃ ex impꝛouiſo effuſe mẽ⸗ tem meã aimq; ↄfun dũt atq; alio trahũt. qᷓ; ego ꝓp oſuerã.ad ſectaria reuocũ̃t. mun⸗ dana inſerũt.volũtaria ingerũt. lecebꝛo ſu ↄtexent ipᷣ oq; in tꝑe. quo leuare mentẽ meã ad te paro manib cogitationib infe dum dpeum emedandm iche egredit eci poꝛta er qc* ve erit ihbꝛig Aditfmexe oſt ſalticꝛri⸗ lbꝛos nios c lerint coꝛngit Aplã alttinit Btüs hö ſeßt wetimpꝛoban. lace. ⁊qſbiy himt oetn Fnullamdi⸗ homo ſaßm. cꝛmeĩ?bi eä poſim di⸗ 2is miſeras welawga ueneü ifi udaſüt Kapt piael. net efu vſinede fe ietatez tuiifu Audiqᷓ ſepe de mis tubaplut ut pleds aq al⸗ ſere income onaſtero volo tutlocoꝛ maj Lißilsac ß codadi numera efundi iunn ottacoꝛ melot ihcoglẽ zich emen co mel l vuiſoefſem⸗ ualombüt. luure men ubuh ni —* ttus aq̃ terrena plerũq; deijcioꝛ. hmẽõiꝑ⸗ ſtrepentiũ co gitationũ tumultus a coꝛde mco qᷓtidie ammouere volo. nec valeo.ſed viſa ⁊ audita:dicta ⁊ facta ad memoꝛiaʒ reuocant:⁊ in ea cũ magna im poꝛtunitate ꝑſtrepũt. Cogitãda cogito.cogitata reco gito.⁊ eadẽ iterũ.atq; iteruʒ replicare non ceſſo. ⁊ cũ diu multũq; qͥcqͥd potero co gi⸗ tauero:ſine cogitatiõiby eſſe nõ poſſum.ſʒ intrãt ⁊ exeũt.atʒ alie alias introducũt. et excludũt.hec inuitꝰ ſuſtineo.plerũq; tñ cõ ſentio cũ ꝑ ea.qᷓ vidi.vel feci.ſine vlia vti⸗ litate abſq; diſcretiõe vaga mẽte diſcurro Ita mens mea ſꝑ mobilis.et nunq; ſtabi lis.ſemꝑ vaga ⁊ velut ebꝛia ꝑ diuerfa di⸗ ſtrahi. rauit᷑ pecco.cũ coꝛ meũ derelin tiã fit.vim patioꝛ.cũ illud me deſerit. Cð firma coꝛ meũ deꝰ.qm̃ cũ ſtare in ſem etip ſo nitit᷑.a ſemetip̃o ↄliqᷓ mõ etiã neſciendo dilabit᷑. Jta peccãdi ↄ ſuetudine etiã cũ ne ſeio pecco.⁊ coꝛ meũ.coꝛ vanuʒ ꝑ infinita deducit᷑.⁊ in młta deſideria diuidit᷑.in no cte vo cũ doꝛmire volo multarũ rerũ ima gines ⁊ fantaſias clauſis ockis video eaſ⸗ q; inuitꝰ tolero q̃ntoq; ab eis aciẽ mentis abſtrahere nitoꝛ.tanto ampliꝰ ille ſe mihi ingerũt.⁊ moleſtijs turpium cogitatio nũ toĩ meũ maculant. Inde eſt qð ſepe mihi nocuit moꝛtifera delectatio:q̃ ex recoꝛdati one p̃teritoꝛũ petõꝝ naſci ſolet.ſʒ maxime ex recoi datiõe libidinis. hec eſt em̃ peſtis. q̃ pꝛe ceter vicijs eſt mihi familiarioꝛ· eo ꝙ ad nocentẽ pꝛocliuioꝛ.ad repellẽdũ dif⸗ ficilioꝛ eſt. Nã cũ eã repellere volo nolen⸗ ti mihiſe ingerit:blandiẽs ocioſa diſplicẽ do placẽs:⁊ placẽdo diſplacẽs. Karnis li bidinẽ nunqᷓ; fugere potui. ſʒ ſemꝑ me ſeqͥ tur ⁊ cũ aliqᷓ delectatiõis cogitatione. vel viſus intẽtiõe me cõpꝛehẽdere pot. nõ die⸗ bus.neq; noctibꝰ quieſcere ſinit ſubtiliter intrat.⁊ mentẽ occupat. ⁊ niſi ſubito repel lat᷑.allicit ⁊ incẽdit.et q̃ſi virtus peſtil ẽtie ꝑtotũ coꝛpus paulatim ſe diffundit.cogi tatiões pᷣuas multiplicat. affectiones ma las generat.delectatiõe illicita mentẽ affi cit.ad cõſenſuʒ pꝛau itatꝭ aĩm flectit.oẽſq; animi ÿᷣtutes coꝛrũpit. Hac peſte cũ aſtri ctus teneoꝛ diuelli ab ea. vix poſſuʒ qm̃ ſti mulos eiꝰ ↄfieri aut neſcio.aut erubeſco. i.conſcientia edificanda. tã ſubtiles ⁊ turpes ſunt. Keuera diſfielle eſt lbidis incẽdia extĩguere impuberes ſti mulat. iuuenes inflãmat. viros eneruat. ſenes ⁊ decrepitos fatigat.nõ aſpnat᷑ tugu ria.non reueret᷑ palacia. Vtinã ſola ceno⸗ bia fugiat. Adiuua me dñe deus meꝰ. vt huictã peſtifero ⁊ moꝛtifero vicio reſiſte⸗ re poſſim. Scio em̃ qꝛ qð reſiſtẽtẽ fatigat vincentẽ coꝛonat. Scio etlã qi ſi menteʒ meã cogitatõe ĩimũda polluero tibi qͥ mũ dicie amatoꝛ es.placere non valeo. De amara atq; illicita cogitatio⸗ ne.—apitulum.xxx. „. Or mũdũ crea in me deꝰ qm̃ nõ ſo c lũ vana cogitatio illud occupat et turpis inqͥnat.verũetiã amara diſ ſipat. Sepe nanq; aliqᷓ iniuria cõmotꝰ.dẽ ſis cogitationũ tumultibo in coꝛde pᷣmoꝛ hicinde ſollicitꝰ.⁊ cecꝰ occaſionẽ vindicte de accepta iniuria rimoꝛ:cõſilia młtiplico ⁊nihil aliud niſi iurgia q̃ deſunt in coꝛde pago. pñtes nõ video. abſentib 5 dico.in⸗ tra memetip̃m ↄtumelias ꝓfero ⁊ recipio. receptꝭ aũt durꝰ reſpõdeo · cunq; qͥ obuiet nullꝰ adſit.rixas ĩ coꝛde cõpono. inſidias inuidentiũ ↄſidero.⁊ qͥd ʒ iurgia mouere poſſum pẽſo exqͥro qͥd reſpõᷣdeã.et cũ rem nullã teneã. vacuꝰ litigatoꝛ elaboꝛo. ſicq; die in ociũ noctẽ pᷣo ĩ cogitatiõʒ verſo toꝛ peo ab vtili oꝑe.qm̃ fatigoꝛ ab illicita co⸗ gitatõe.ita mẽs intꝰpugnat cũ mẽti nẽo re pugnat. Nunqᷓ; ÿo qð egi in coꝛꝑe.ᷓ poſt modũ impoꝛtuna cogitatiõe verſo in mẽ⸗ te. ⁊ multotiẽs Zuius to?queoꝛ in recoꝛda tiõe qᷓ; pᷣus captus fuerã in oꝑis ꝑpetrati⸗ one. Sepe etiã ea.q̃ nunqᷓ; feci.necin volũ tate habui.ita recogito qᷓſi peniteat meil⸗ la nõ feciſſe. Ab occultis meis mũda me: qm̃ cũ nihil exteriꝰ ago.intꝰ grault pecco. In coꝛde em̃ ſeruo depicta.que vidi ⁊ feci. ideo tꝑaliũ rerũ tumultꝰ in coꝛde verſare nõ ceſſo etiã. cũ vaco. In cogitatiõe em̃ co medo.cũ ieiuno.loquoꝛ cũ taceo.iraſcoꝛ ⁊ tranqͥlus ſuʒ.coꝛpꝰ reqͥeſcit. ⁊ aĩmꝰ hucil licq; diſcurrit Jeg vitã iſtã ſine culpa trã ſire nõ potui.nec; qð laudabilit᷑ vixit.ſi⸗ ne aliq́ reatu eſt ſi remota pietate ſcutia᷑. de neceſſitatibꝰ meis erue me. Crebꝛo nan q; dũ neceſſitati debita reddere ſtudeo.vo ——— —— S —˙— vnüquẽq; ſuus ferebat appetitꝰ Ita deus luptat? vicio deſeruio ſub velamĩe nereſſi⸗ tatꝰ cado ĩ laqueuʒ voluptatꝰ. Sepifũme nã; comedi ⁊ bibi nõ ad neceſſitatẽ.ſʒ ad voluptatẽ.⁊ qð neceſſitati ſatꝭ erat. volup tati paꝝ erat. Cogitaui etiã de cibo ⁊ po⸗ tu qũ nõ debui.⁊ vbi nõdebui.⁊ pluſqᷓ; de bui. Cogitando de eio.epulas tota die ru minabã. Cũ tegẽdis mẽbꝛis veſtimita 3 ro · q̃ro nõ ſolũ q̃ tegant.ſed q̃ extollãt expe cto.⁊ 3 frigoꝛis toꝛpoꝛẽ nõ ſolũ q̃ro qᷓ mu niãt pinguedinẽ.ſed qᷓ mulceãt ꝑmolliciẽ nõ ſolũ q̃ tactũ mulceãt ꝑ molliciẽ ſ 33j per soloꝛẽ octos ſeducant. Tũ pꝛo aliqᷓ neceſſi tate licentiã loq̃ndi alicui habui.locutus ſum nõ ſolũ de neceſſarijs. verũetiq̃ de nõ neceſſarijs. et de his q̃ ad me nõ ꝑtinebãt. ⁊ de qᷣbus licẽtiã nõ habebã. Immerſi me colloquijs hoĩm. ⁊ ibi locutus ſum nõ ad edificationẽ.ſed ad deſtructionẽ nõ qð de cebat.ſʒ qð libebat.locutꝰ ÿba vana·⁊ ri⸗ ſutapta.verba ocioſa ⁊ inutilia.vᷣboſitati deſeruiẽs. detractioni ſtudẽs os meũ mẽ⸗ datio.⁊ detractiõi inqnaui. Lingua mea oĩ fallacia plena eſt.et nocuit mihi pluſqᷓ; oĩa mẽbꝛa. Nã ea q̃ audiui vel vidi: nun⸗ q; eo mõ: qᷓ dicta vł facta ſunt: referre poſ ſum.ſʒ alia affirmo ꝓ alijs ⁊ ſepe młta in⸗ terſero ſuꝑfiua atq; ita vł nimiũ laudãdo vel nimiũ vitꝑando. inoꝛdinate ⁊ indiſci plinate feroꝛ.qͥtiens loquoꝛ. Interiꝰ.gutt᷑ inſatiabili ardet ĩglunie.gula diuerſis ſa poꝛibo ſatiari nõ põt. Coꝛ pꝛauũ dolo.et malicia plenũ:ꝑ purã confeſſionẽ purgare nunqᷓ; potui. Wanꝰ ad opꝰpꝛauũ fuerũt apte. ad opandũ honũ pigri. ſtomachꝰ et inteſtina nimio cibo ⁊ potu ſepe funt diſtẽ⸗ ta.⁊ iõ doloꝛe ſunt plena.nã vñ gula dele ctat᷑.inde vent᷑ inflat.⁊ coꝛpꝰ infirmat᷑ ⁊ ſe pe moꝛs ſequit᷑. Per gule delectationẽ coꝛ uiĩ ventre ingluuẽ. Vñ debui mihi ꝑare ſalutẽ.inde ↄtraxi nimiũ cõedendo ꝓniciẽ Pedes me velociꝰ poꝛtauerũt aq aiiquaʒ curioſitatẽ ſpeculandã:qᷓ; ad eccliaʒ. Ocũ li iniqͥ intuitu me ꝑuerterũt. oẽmq; motuʒ roꝛpis meiad imũda deſideria tradideft mes citiꝰ aꝑui ÿbis ocioſis ⁊ vanis qᷓ; ſctis. Delectatꝰeſt odoꝛatꝰ vanis odoꝛibꝰ guſtus diuerſaꝝ reꝝ diuerſis ſapoꝛib. nec non ſinguli alij ſenſus. his ⁊illis iuxta qð Be interioꝛi domo me in oibus mẽbꝛis meis nature moduʒ erceſſi. O ia mẽbꝛa mea velut coniuratiõe facta inimico meo me demõio tradidere. cũ moꝛte fedus innitere pactũ pepigere cũ inferno. Tonſciẽtia noſtra erit noſter in⸗ dex in die iudicij. Tap̃ xxxiji. Ripe me dũe ab hoĩe maio.i.a me 8 ipſo:a qͥ recedere nõ poſſuʒ:nã quo cũq; me verto vicia mea me ſequũ tur⁊ qhocũq; vado ↄſcia mea non me de ſerit. pñs aſſiſtit. ⁊ qͥcqͥd facio ſcribit Jd circo quãqᷓ; hũana ſubterfugiã iudtciꝗ:iu diciũ ꝓpꝛie cõſcie fugere nõ poſſuʒ:⁊ ſi hoĩ bus celo:qð egi mihitñ:qͥ noui malu 305 geſſi celare nequeo:ꝓpꝛie reatꝰ conſcie non me reqͥeſcere ſinit:ſʒ de die in diẽ vehemẽ⸗ ter me toꝛquet:⁊ de die iudicij vehementi us me terret. Nã in die illa:cũ dñs ad iu⸗ dicandũ venerit vniuſcuiuſq; ↄſcia ad te⸗ ſtimoniũ adducet:: aꝑto libꝛo cõſcie oĩs culpa aũ oculos reducet᷑. atq; ita cogente cõſcia vnuſqſ; erit accuſatoꝛ ⁊ iudeꝝ ſuꝰ Pꝛopterea ſtatuq̃ me ante me:⁊ iudicabo meipᷣm vt illud extremũ et tremenduʒ dei iudiciũ euadere poſſim. Damnat mẽ ↄſci entia mea quãqᷓ; diuinũ iu dicũ nonduʒ me dãnet. accuſat me de homicidio qð ñ ope nõ feci: volũtate tñ ac deſiderio ſepeꝑ egl Accuſat me de adulterio.⁊ eodeʒmð reſpondeo. Accuſat me de inuidia:cõfite⸗ oꝛ ego qm̃ iniudia ſepiſſime coꝛ meũ lani auit:ꝑ inuidiã nanq; ſctẽ viuen tiũ merita mea Ea inuidẽdo pctã. Nã bona q̃ ab eis fieri.vel dici audiebã vera oĩno nõ crede⸗ bã ipſaſq; res bñ geſtis in malũ male in? pᷣtando vertebã.c mne malũ qð deillis mẽdax fama iactabat ſtati tanq; ſi vidiſ⸗ ſem credebã.oĩa mala meis emulis finge bã. ⁊ ex ꝓfectu eoꝝ deficiebã. honoꝝ vero odia intra me abſcondebã ⁊ in meos cru⸗ ciatꝰ enutriebã. ꝓficientib inu idebã. pec⸗ cantib fauebã de mals eoꝝ gau debã et de pꝛofectib lugebã gratuit⸗ inimicicijs ardebã.⁊ hanc maliciã mei pectorꝰ dephẽ⸗ di timebã. ſemꝑ erã ei amarꝰ.⁊ nunqᷓ; ter⸗ tus.⁊ ita amicꝰ erã dyaboli.et inimitꝰ dei ⁊ mei. inter amicos diſcoꝛdias ſiminaui⸗ diſcoꝛdantes in diſcenſionem cõfirmaui l rt. emaoame poſiznicuo meanſeu ſoſenbt Je jgühduun opoſſiznſi boi noh maluzq thconſtieyon ein di ychunẽ⸗ olꝙychenenti r djs aou⸗ oin adte⸗ bꝛocõſcie ois ta cogente vtucer ſu neniudicabo wemenduzei wnumehſc udiaũ nonduʒ damicidio qð i ddideoſeep mot üzwö einuduckire⸗ ne co me uni viuenti min Ibonaqᷓot es oino nöh⸗ walß malein q5 del anqᷓ ſvioe ems füge i. Honop vd 4inweos n⸗ uidcdi pe⸗ o gudtie ut inimit s dej b⸗ wtunctel letinimle de jus lminb⸗ n cimwal⸗ enn cohiur nöo traciien pepigerc itnoſtri⸗ libus carnalia laudaui.vt ſpũalia bonaĩ eis deeſſe ꝑſuaderẽ. Amicicias ſimulaui- vt eos qͥ ſe incaute mihi cõmittebãt.qua poſſeʒ arte deciperẽ. Odioꝝ mihioccaſio⸗ nẽ pꝛauis ſupplicatiõibus cateruaui:⁊ ita demones:quoꝛũ facta ſectabar letificaui. Wultꝭ velut amicꝰ fui.in obſeqͥo. hoſtis in anio. Cõptus in vᷣbo.turpis in facto. ꝓditoꝛ fui ſetretoꝝtenax malaꝝ ſuſpitio⸗ nũ. vtrobiq; ꝑuerſus. Et ita ꝑſecutus eſt inimicꝰ aĩam meã.⁊ hũiliauit in terra vi⸗ tã meã. Pijſſime dñe vñ poſſum eſſe bonꝰ qᷓ in bono ſic fui malus Ege peccabã ⁊ tu diſſimulabas.ꝓlõgabã multo tꝑge iniqui⸗ tates meas:⁊ tu pierate tua pnĩaʒ ⁊ indul gentiã cogitabas. Da ð miſericoꝛdiã mi⸗ ſero:qͥ tãdiu pepciſti crimioſo. Credo nan qʒ; qm̃ quicqd mhicõmodare decreueris ſic erit quaſi nunqᷓ; fuerit. De vanitate et ex ea dependenti⸗ hug. Capitulum.xxxij. OQu ſolũ inuidia coꝛ meñũ afflixit. verũetiã vanitas circa varias de⸗ lectatiões languentẽ gim inuoluit Per vanitatẽ nãq; deoꝑibꝰ qͥ;rũ mihi ↄſei us nõ erã turpit᷑ me iactabã qᷓ neſciebã ali s dotere ſatagebam:credere de me ſůbli⸗ mia volebã. delectabilia grauibꝰ añpone bã. execrabar vbo:qð anio ↄcupiſcebã.ap pellatiões vᷣtutũ meis vicijs imponebã ⁊ ameip̃m fallebã.⁊ fauẽtes mihi deci⸗ piebõ In ꝓmiſſiõe honeſta fui velox:in ex hibitõe mẽdax:a bono mutabilis mali te nax in vᷣbo uis.anĩo leuis. guſtu pulcer. coꝛde turpis vbiq; fallax. letꝰ ad ꝓſpera. fragilis ad aduerſa. inflatꝰ ad obſeda. an xius ad obpꝛobꝛia: imoderatꝰ ad gaudia facilis ad hũana. difficit᷑ ad honeſta:m iſe ricoꝛdiſſime dñe ita defecer̃t ĩ vanitate di es mei in qͥbh debui flere cõmiſſaʒ iniqͥtatẽ excitare.remiſſam voluntatẽ ſuſpiraread amiſſam hereditatẽ:aſpirare ad ꝓmiam felicitatẽ ꝓperare ad angelicã ſocietatem. Repꝛopiciaretuã maieſtatẽ. S De ſtatu miſero huiꝰ vite.c.xxxiiij Erret me tota vita mea deꝰ meus 4 ̃ diligent diſcuſſa:apparet mihi .conſcientia edificanda opiniones eoꝝ mẽdacijs coloꝛaui.in ſpũa fructus in ea videtur.ſic eſt aut ſimulatũ⸗ aut imperfectũ.aut aliquo mõ coꝛruptuʒ: vt poſſit aut nõ placere aut diſplicere tibi Et cũ vere ita ſit:ſic eſt mihi qᷓſi nõ ita ſit. qð eſt miſeria ſuper miſeriã. Sic comedo: bibo: doꝛm io ſecurꝰ:q̃ſi trãſierim iã moꝛ⸗ tẽ ⁊ euaſerim diẽ iudicij ⁊ toꝛmẽta inferni ſic ludo ⁊ rideo:quaſi iã regnem tecũ in re gno tuo. Idcirco multitudinẽ iniquitatũ meaꝝ expaueſcẽs:ſed de tua pietate confi dẽs tibi creatoꝛi ⁊ redemptoꝛi meo:qͥ ve⸗ niũ ⁊ indulgentiã poſt reatũ per puram ⁊ lachꝛymabilẽ confeſſionẽ aſſequi pꝛomiſi ſti confiteoꝛ quoniã in peccatis cõceptus ſum ⁊ in peccatis nutritꝰ:et per om̃e tem⸗ pus vite mee vſq; ad hant diẽ in peccat? ſum cõuerſatus. Nullũ inuenio peccatum a quo non ſim aliquo modo inquinatus. Per ſuperbiã nanq; ꝑꝛecepta tu et ſenio⸗ rum meoꝛũ tranſgreſſus ſum. Silentium ⁊taciturnitatẽ nõ ſicut regula docet tenui. quod mihi licituʒ non fuit habui.dedi et accepi.tlamoꝛes pauperũ ⁊ miſeroꝛũ non libenter aut miſericoꝛditer audiui: nec eos ininfirmitatib ſuis viſitaui: ſuadentib? mihiin malũ cõſenſi:faciliꝰ multa in imo qᷓ; vnů in ſummo cogito facilius rep̃hen⸗ do glioꝛũ vicia qᷓ; mea:⁊ que in alijs rep̃⸗ hendo:facere nõ erubeſco: facilius vnu⸗ cuiuſq; vicia q; virtutes intendo cũ alio⸗ rũ vicia cerno mea nõ eruheſco:in meis de lictis fum clemẽs. in alienis rigoꝛẽ tenere volo ad irrogandas cõtumelias ſum va⸗ lidus ad tolerãdas infirmus: ad obediẽ⸗ dũ ſum piger.ad laceſcendos ʒo alios im poꝛtunꝰ:ad ea que ⁊ facere debeo et valeo vagus:ad ea que facere nec debeo nec va⸗ leo paratus. Ita repleta eſt malis anima mea peccatis meis exigentibus. In eccle⸗ ſia: vbi melioꝛ eſſe debueram: me dete⸗ rioꝛem reperio ante altaria ſacra deuote non ſupplico:vaſa ſacra non reuerent᷑ tra ctoꝛin choꝛo ſum coꝛpoꝛe:in aliquo nego⸗ cio ſum mente:nũc intus maneo: nunc fo⸗ ⁊mẽtis. Aliudcanto ⁊ aliud cogitõ. pſal⸗ ras exeo:tanta eſt leuitas modie verba pꝛofero.⁊ pſalmodie ſenſu non attẽdo:ſed mente vagus. habitu di olurꝰ:oculis attonitꝰ:huc⁊ illucꝓſpiciẽs dut peccatũ aut ſtenlitãsetſi quid ꝗᷓcunq; idẽ gerunt᷑ pꝛoſpico ⁊ periuſtro. 0 4 „ 3 3 * . * 2 „ 3 Vemihi q ibi plus pecco:vbi petã mũ dare debeo. Hõnunqᷓ; vo in ipſis bonis: qᷓ ago ad deterius ꝓpinquo:qꝛ dũ mẽti le⸗ ticiã partũt:⁊ quandã ſecuritatẽ gignunt mẽſ mea ſecura redit᷑ ⁊ ĩ toꝛpoꝛe laxat᷑ Se peetiã meip̃m ⁊ opera q̃ feci laudaui.⁊ ab alijs laudare volui. Plerunq; laus hũa⸗ na quã nõ querebã mihi oblata placuit:⁊ cũ ex ea incaute extollerer. ſubito multa qᷓ fecerã ad memoꝛiaʒ venerũt:vt ampliꝰ in elatiõe attollerer:qͥ ſubtiliter replicãs atq; in vnũ cũcta coaceruãs cepi magis magi q; deceptꝰ intumeſcere. Dumq; in mei àd mirationẽ occupatus deficerẽ:mihi dans głliam ⁊ nõ deo a qͥ oĩa acceperã oĩum fru⸗ ctũ amiſi atq; ita didici:qm̃ qͥ me lauda⸗ bãt aduerſuʒ me iurabãt. Quãto em̃ qͥſq; in ſemetipᷣo gloꝛiat:tãto a dei amoꝛe diſiũ git᷑. Ita deus meus inferno appꝛo pinqᷓuit vita mea.ſi me liberabis hẽbo vñ tibi gra tias agam:ſi inde nõ liberabis nõ habeo vñ te rep̃ hẽdã qm̃ iuſtꝰ es Heu mihi qᷓlis vixerim et ꝙ natꝰ fuerim:mallẽ nõ eſſe qᷓ; talis eſſe:bonus erõ:⁊ malũ me feci qͥ ſpd⸗ te me feei miſerũ.iuſtũ eſt ſemꝑ eſſe mileꝝ. conſcientia mea meret᷑ damnationẽ.peni⸗ tentia mea nõ ſufficit ad ſatiſfactionẽ.ſed certũ eſt qm̃ miſericoꝛdia tus delet omnẽ offenſionẽ. Dele ergo piedñe iniquitateʒ meã mititu dine miſerationũ tuarũ. Ego po qui vſq; ad hanc diem ſine cauſa vixi. ammodo ſine cauſa vluere nolo. De recidimento hoc eſt reuerſio⸗ ne in peccatum. Lap̃ xxxv. Ed heu miſer hec tam ſepe ſic con F feſſus:ſurgẽs cadẽs ſum defeſſus re peccũdo totiens.confitẽdo totiẽs. Multotiẽs ꝓmiſi vt me emẽdarẽ.et nũqᷓ; tenui:iʒ ſemꝑ ad pctm̃ redij. ⁊ pᷣoriby ſcele⸗ rib noua ⁊ deterioꝛa cõiũxi. Nunqᷓ; vt de bui moꝛes meos ĩ meliꝰ mutaui nec a ma lefactꝰ ceſſaui.plurios etiã me ꝑdens pec⸗ care feci. eti multẽ cauſa mali extiti.⁊ exẽ plis vite mee nõnulli ſubuerſi ſunt. Ecce petã mea miſericoꝛdiſſime deꝰ nõ abſcon⸗ do.ſʒ oſtẽdo accuſo me.nõ excuſo. qm̃ ini⸗ qͥtatẽ meã coꝗ̃ſco. Nec ideirco iuſtus ſum. qm̃ ſi alter ita me accuſaret.ſiẽ ego meĩm Be interioꝛi domo aceuſo patient᷑ ſuſtlere nõ poſſeʒ. Deſpare vtiq; potuiſſeʒ ꝓpter nimia pctã mea ⁊ vi cia.culpas.⁊ infinitas negligẽtias meas. q̃ egi.⁊ q́tidie indeſinent᷑ ago coꝛde.oꝛe.et oꝑe.⁊ oĩbh modis. qͥbus hana fragilitaſ peccare p̃t.niſi vᷣbũ tuũ deus caro fieret.⁊ hitaret inob. Sʒ deſperare iã nõ audeo. qm̃ ſubditꝰ ille tibi vfq; ad moꝛtẽ.moꝛteʒ aũt cruc.tulit cyrographũ pctõꝝ nr̃oꝝet affigẽs illud cruci.pctm̃ crucifixit ⁊ moꝛtẽ B̃as tibi ago dñe deꝰ meꝰ. qm̃ viſitaſti me ⁊ oñdiſti mihi pctã mea.nũc pᷣmũ te in ſpirãte didici ad coꝛ meũ redire.et meip̃m cognoſcere. Aduocabo ꝗᷓ aliquẽ de amict meis er ei oĩa delicta mea exponã ſiẽ mhi pᷣcepiſti.vt erꝰↄſilio ⁊ auxilio ab oĩhmeiſ poſſim iniqͥtatiby liberari ⁊ tibi pcõciliari Toufeſſio ad abbatẽ. Ca.xxxvi. Vdi ꝗᷓ p̃m iſerũ pctõꝛeʒ. audi vo cẽlach?ymõtis et penitẽtis. attẽde ꝙ; grauit᷑ peccaui.et creatoꝛẽ meuʒ — ſistoftendt. Beo iubẽte ad coꝛ meñ redij. et in vixi: qnta mala feci ⁊ dixi.pudet me qͥ ſicꝰ de excluſis omiby p̃ter vñm deũ.⁊ meip̃m totã vitã meã diſcuſſi tãto diligentiꝰ quã to familiariꝰ.⁊ vt verũ fatear nihil aliud ibi iueni niſi locũ hoꝛror ⁊vaſte ſolitudiſ Cõſcĩam vʒz diu neglectã oĩno incultã ſpi nis ⁊ tribulis obſitã.⁊ oĩ hoꝛroꝛe plenaʒ. Nullũ.n.inuenio viciũ a quo nõ contrae rim aliquod contagiũ. Turbauit me ira. lacerauit me inu idia. inflauit ſuꝑbia.inde Sxi mẽtis incõſtãtiã· oꝛis ſcurrilitatẽ obpꝛobꝛ ia ꝓxioꝛũ. ſcelera detractionũ:lĩgue effrenationẽ.ſeĩoꝝ meo rũ impꝑata non obſeruaui.ſed indicaui:de meis negligẽcijs obiurgatꝰ aut rebelł fui. aut murmuraui pᷣferri me melioꝛi impu dent affectaui.ſimplicitatẽ ſpũaliũ frm ir rident᷑ exagitaui.meas ſnias ꝓcacit᷑ iacta⸗ ui obſeqa delata faſtidiui. negata q̃ſiui. moꝛes meos elatꝰ coꝛrigere neglexi.nõ ob buaui ĩ obſeqo reuerentiã.in ßᷣmõe mode⸗ ſtiã. in m oꝛibo diſciplinã.habuiĩ intentiõe ꝑtinaciã.in coꝛde duriciã in ßᷣmocinatiõe iactãtiã.in hũilitate fui fallax.in odio ꝑti nax.ĩ locutiõe moꝛdax.ſubiectiõis impati ens · potẽtie ſectatoꝛ ad opus bonũ piger. ad vnitatẽ ferꝰ.ad obſeqũ durꝰ.ad loquẽ⸗ dũ q̃ neſciebã ꝓmptꝰ.adſupplãtandũ ꝑa⸗ tus fraterne ſocietati inhumanus teme⸗ lighusm eà 1 0 cuqeu ana fragi 16 70 länöaude, norimoit böp nop e ufittmori 9i viſitaſti iehnin in emeißn onäſſemh utbibn thiſcclin wz uy vnts arije otmetz nei tech e in del.ꝛ meim Mgentꝰ quã uhllalud valteſoltuci ſo moii oephen, quo nöconmnx wümeiutd. nürs incſtit nptioꝛ. ſcn tonẽ ſcoꝝ nen ſc indicuidt autnbell ju. nolionh impu půaluf̃nir peutacu⸗ negunqſi⸗ nfmde mode⸗ oiiintennbe n mocinanoe lurin dopi ecõis inpati borier ur uloque plinndipi⸗ unus ten rarius in audiẽdo.pᷣſumptuoſus in docẽ⸗ do.tlamoſus ĩloquẽdo. faſtidioſus in au diẽdo:effrenatꝰ defoꝛmit in cachinnãdo: oneroſus amici:infeſtꝰ quietꝰ:ingratꝰ bñ⸗ ficijs:inflatꝰ oblequijs:imꝑioſus ſubiectꝰ Sepe iactaui me keciſſe qð nõ fecerã:vidiſ ſe qð nõ viderã:dixiſſe qð nõ dixerã:diſſi⸗ mulaui me nõ feciſſe qð fecerã:negauime dixiſſe qð dixerã:nõ vidiſſe⁊ audiiſe qðᷣ vi derã ⁊ audierã.ita ex oĩ ꝑte ſum reus. Re⸗ us in feculo:reus ĩ clauſtro:ſʒ ibi ꝑ ignoꝛã tiã:hic ꝑ negligentiã: et vtrũq; meterret. Veruntñ multo amplius me terret qð in monaſterio añ cõſpectuʒ dei deterioꝛẽ me inuenio. Lollocauit me dñs in loco volu ptatꝭ.in domo vbertatꝰ.in ꝑadiſo delicia rũ. Ego po miſer et miſerabilis int᷑ men⸗ ſas epulantiũ fame ꝑeo:iuxta fontẽ ſitio: añ ignẽ algeo.⁊ ad neutꝝ manus extẽdere volo. Piger ſum ⁊ deſidioſus:⁊ tpᷣs amit⸗ to qð ðs mihi ſua pietate ĩdulſerat ad agẽ dã pniam: ad obtinendã veniã:ad acqͥren dã gr̃am:ad ꝓmeren dã griam. Quaſi qᷓd dã monſtrũ int᷑ filias dei ſto. habitũ mo⸗ nach inð ↄuerſationẽ hñs:in magna coꝛo na ⁊ ampia cuculla.ſalus mihi oĩa exiſti⸗ mo.tãqᷓ; arboꝛ ſterilis terrã occupo.⁊ ve⸗ lut iumentũ vile plus cõſumo qᷓ; ꝓficio al tioꝛ alteriꝰ locũ teneo.⁊ nulliꝰ officiũ ſup pleo.ſʒ ſum ſiẽ trũcus ſine frõ diby.⁊ fructi bus· alij me paſcũt de laboꝛib manuũ ſua rũ ſiẽ pᷣbendariũ ſuũ. Ego aũt tanqᷓ; pau per ⁊ miſer:nec clericũ.net laicũ gero cãta⸗ re et legere nequeo.laboꝛare neſcio.ſʒ ſum obpꝛobꝛium hoim. pecoꝛe vilioꝛ peioꝛ ca dauere. Tolerabiliꝰ em̃ canis putridꝰ fes⸗ tet hoĩiby.qᷓ; aĩa peccatrix deo. Idcirco te⸗ det me viuere.viuere erubeſco:qꝛ parũ ꝓfi cio. moꝛi timeo.qꝛ nõ ſum ꝑatus. Wallẽ tñ moꝛi.⁊ miſcðle dei me cõmittere.et cõ⸗ mẽdare.qꝛ benignꝰ ⁊ miſericoꝛs eſt.qᷓ; de mala mea ↄuerſatiõe alicui ſcandalũ face re. Tora die nanq; verecundia mea 5 me eſt.⁊ ↄfuſio faciei mee coo ꝑuit me Quoti die video me ſomnolentũ ad vigilias.tar dũ ad hoꝛas canonicas.⁊ pigruʒ ad oꝑa manuũ. Alios aũt video tã ſtrennue.⁊ de uote diuiĩs inteſſe laudib.alios ÿo ita ie⸗ uerent᷑? alacrit coꝛã deo aſſiſtere.⁊ eũ lau⸗ Vare ego aũt ↄpügl ad lachtpmas nc̃o. is ſum. qꝛ nõ tantũ doleo·q̃ntum dolen⸗ iconſcientia edificanda tanta eſt duricia coꝛdis mei. Cãtarenõ li bet.oꝛare nõ delectat.meditationes ſctãs nõ inuen io.tãta eſt ſterilitas aĩe mee.⁊ de notiõis ĩopia. quã patioꝛ· Heu mihi oẽs qͥ in circuitu meo ſunt.viſitat dñs. ad me aũt nõ appꝛopinqᷓt. Nã aliũ qͥdeʒ intueoꝛ ſingularꝰ abſtinẽtie aliũ admirãde patien tie. aliũ ſumme hüilitatꝭ ⁊ mãſuetudinis. aliũ multe miſcðie ⁊ pietatꝰ.aliũ in cõtem platiõe frequent excedere.hũc pulſare ⁊ pe netrare celos oĩonis inſtantia. alioſq; in alijs pᷣeminere vytutiby.oẽs cõſidero ⁊ pꝛo ſpicio eqᷓ feruẽtes oẽs deuotos.vẽs in xp̃o vnanimites.om̃s donis celeſtib.⁊ gratia affluẽtes.tanqᷓ; reuera ſpũales homies qs deꝰ viſitat.⁊ in qͥbus hitat. In me po ni⸗ hi hoꝝ inuenio qm̃ declinauit dñs in ira a ſeruo ſuo.inde eſt ꝙ cum alij vigilãt.ego do?mio.qñ alij cantãt in mo naſterio.ego hucet illuc diſcurro.qñ alij in aliqᷓ ſecret o loco ſefurant᷑ a colloquijs hoĩm.vt ibi lo quant᷑cũ rege angeloꝝego q̃ro colloquia hoĩm:cũ alij vacãt lcõnidh.ego fabulis.et vᷣbis ocioſis.qñ alij diſcutiũt.⁊ diiudicãt ſemetipᷣos ego iu dico alios.alijs placʒ cõ munis vita.cõis diſciplina.et cõeſtudiũ. mihi placent anguli?⁊ diuerticuia. S it ſit exqᷓ peccare potui. nunqᷓ; a pctĩs et malis oꝑibo ceſſaui. pctĩs pctã ſemꝑ accumlaui et pctõ q̃ aliqñ oꝑibꝰ implere nõ potui ma lis voluntatibꝰ et malis deſideris nunqᷓ; perficere ceſſaui. De delectatiõe carnis. C.xxxvij. ( Eooia mala delectatio carnis.q̃ abip̃is cunalib ſp mecũ creuit mi hi ſemꝑ adheſit nec adhucpᷣ ſene⸗ ctůte deficiẽtibꝰ mẽbꝛis me deſerit.⁊ mul⸗ tis alijs modis infelicẽ aĩam meã macu⸗ lauit. diſſoluit.captiuauit.⁊ oĩ ÿtute deſti tutã. inanẽ ⁊ debilem reddidit. Fateoꝛ me huiuſmodi oꝑibnefarjs.⁊ immũdis re⸗ coꝛdatõibo ſepe eſſe pollutũ:⁊ incenſuʒ.ar doꝛes nõ modicos ⁊ inhoneſtos paſſuʒ.⁊ nõ ſolũ harũ delectatio nũ mala memoꝛia ⁊ſtulte recoꝛdatiões mihi nocuerũt.ſʒ etiã alioꝝ male facta mihi narrata.⁊ per reco: dationes ſoꝛdidas ad memoꝛiã reducta. coĩ meü non paruo veneno iniqtatis ma culauere. Et in hoc miſerabilit᷑ miſerabi⸗ dũ me cognoſco. ſed ſic ſecurus toꝛpeo.ve lut ͥd patlar ignoꝛẽ. hoc po mihi eſt om̃i infelicitati miſeriꝰ.qð ita oꝑe ꝑuerſus.oꝛe pollutꝰ.coꝛde imundus ad aſtare accedo 2xp̃i coꝛpꝰ manibh meis ꝑtractare nõ ꝑti⸗ meſco. accedo elatus ad hüileʒ. iratus ad mitẽ.crudelis ad miſericoꝛdem.et tñ patit᷑ hũilis elatũ.mitis iratũ.cru delem miſeri coꝛs. Accedo ſeruꝰ ad dñm. nõ amoꝛe ſed timoꝛe.nõ deuotiõe ſed vſu.accedo ad do minũ cuius ꝑcuſſi ſeruũ. Zdpatrẽ accedo cuius occidi filiũ. ꝑcuiũ vᷣbo.occidi exem⸗ plo.nec tii pertimeſco dominũ.nec reuere⸗ oꝛ ꝑiem. WManẽs in turba fratrũ turbãs alqs:et ab aliq́ turbatus. qñq; accedo ad pacificũ. Appꝛopinqetiã talis ad oſculuʒ pacis.qͥ pꝛius recõciiiatꝰ accedere debu ij ſem ad oſculũ turbati fratrꝭ. Cõuincit me reü.⁊ dei inimicũ mea iniqͥtas.peccatum meũ ſepe ſeparauit me a deo. Idcirco ob⸗ ecro te p̃ vt me inſtruas quõ poſſim aut ſempꝑ ſtarecũ deo meo. aut redire.cũ ab eo peccatꝰ meis exigentib motus fu ero. Patris ſpiritualis ad confiten⸗ tem reſponſio. Capitulũ.xxxviij. Onfeſſio tua fili ad lacrymas me t cõmouit:tum ꝓpter me:tů ꝓpter te. ꝓpter me fleo· qm̃ quecũq; de te di⸗ xiſti:⁊ ẽudẽ fere.aut ſimilia reperio in me. ⁊mults ad memoꝛiã reuocaſti:quoꝛũ obti tus fuerã. Pꝛopter te gaudeo: qm̃ viſita⸗ nit te oꝛiẽs ex alto. Non em̃ longe es re⸗ gno det. Aoticis nanq; pctĩ iniciũ eſt falu tis. Confido in dño qm̃ quicqdmmꝰ eſt in te feruor:⁊ boni oꝑis:hũilitas ſupple⸗ bit pure cõfeſſionis. Quacunq; hoꝛa pec⸗ catoꝛ cõuerſus ingemuerit:ſaluꝰerit.quo⸗ niã coꝛ centritũ ⁊ humiliatũ deus nõ de⸗ ſpiciet. Tardius ſiquidẽ videi deo veniũ peccatoꝛi dediſſe. qᷓ; ille accepiſſe. Sic eni feſtinat miſericoꝛs deꝰ abſoluere reũ a toꝛ mento cõſcientie ſue:q̃ſi plus cruciet miſe⸗ ricoꝛdẽ deũ compaſſio miſeri: qᷓ; ip̃m miſe rũ compaſſio ſui. Qui em̃ vere penitet:et veraciter dolet. abh; dubio⁊ abſq; moꝛa indulgentiã accipiet:⁊ quãto qͥs frequen⸗ tius.q̃ntoq; vehementiꝰ de ſuo reatu:in⸗ terno doloꝛe afficit᷑:tã̃to certioꝛ tantoq; ſe curiot:de in dulgentia venia effici᷑ Inde eſt qð aĩam penitẽtie lachꝛymis afflictam tã freq̃nt᷑qᷓ; libent᷑ conſolatſ pũs ꝑaclytꝰ: illã freq̃nter viſitat.illã libent᷑ cõfoꝛtat.et ad venie fiduciaʒ plene refoꝛma: quã ſug ſcelera flẽdo dãnare:et dãnãdo flere cõſide rat. Incipit extũc q̃daʒ familiaritas inter deñ ⁊ aĩam fieri:eo ꝙ fentiat ſe ab illo ſepi us viſitari.⁊ erꝰaduẽtu nõ tm̃ cõſolari:im mo aliqͥtiens qͥdã ineffabili gaudio reple⸗ ri· Sʒ ad hec qͥs idoneꝰ: ꝓfecto verus pe⸗ nitẽs.O ja etem̃ in ↄfeſſioe lauant᷑ↄſcien tia mundat᷑: a maritudo tollii᷑ pctm̃ fugat᷑ tranqͥllitas redit:ſpes reuiuiſeit:aĩmꝰhy lareſcit:poſt baptimũ nullů aliud nob cð ſtitutũ eſt remediũ.qᷓ; ↄfeſſ õis refugium. Sit ꝗᷓ deu ota coꝛdis cõpunctio.oꝛis ↄfeſ ſio. diſcreta carnis moꝛtificatio.repentina extirpatio vnioꝝleta bonoꝝ opeꝝ exhibi tio. Nõ erubeſcas deo ↄfitericui nõp̃t ab⸗ ſcõdi.ip̃e em̃ nouit abſcondita coꝛdiũ cui oĩa nuda ſunt ⁊ aꝑta.añ eiꝰ ↄ ſpectũ cũcta nfa ꝑctã ſunt ſcp̃ta:ſʒ qð ibi ſcribit tranſ⸗ greſſiothic delet ↄfeſſio. nõ te pudeat dice re qð nõpuduit facere. Oð ſi foꝛte pudoꝛ eſt mihi pctõꝛi pctã tua exponere:qͥd factu rus es in die iudicij:vbi oĩby expoſita tua appebit ↄſcĩa Si cogerer coꝛã multitud ne nudo coꝛꝑe trãſire nõ poſſes non erube ſcere:cur ᷓ minꝰ cõfunderꝭ qm̃ imunda co gitatiõe in mẽte ſoꝛdidare. Lurſ minus erubeſc pu dẽda coꝛdis qᷓ; pudẽda carmis Cur mags vererꝭ vuldꝰ ho im:qᷓ; vultꝰ an geloꝝ. Talis ↄf ſo ſeꝑat a deo. Omnis ſpes ven ie:⁊ miſcðᷣie eſt ĩ cõfeſſiõe ÿa. Si⸗ mulata nãq; ↄfeiſio nõẽ ↄfeſſio:ſʒ duplex ↄfuſio· Exciuditem̃ miſerationẽ dei miſe rie ſimulatio: nec dignatio locũ hʒ vbi fue rit dignitat pᷣſumptioꝓuocat vo cõpaſ⸗ ſionẽ hüilis miſerie cõfeiſio.nnlla eſt. n.tã Suis culpa:q̃ nõ hʒ veniã ꝑ purã ↄfeſſiõʒ. Vicia igit᷑ coꝛdis tui et pᷣuas cogitatiões illico mãifeſta Pctm̃ em̃ ꝓditũ cito curat᷑: crimẽ ÿo tacendo ampl iat᷑. E uiñ ſi pʒ fit ex magno puſillũ: ſi latet fit exmimo ma⸗ gnũꝛnã velor ↄfeſſio velocit᷑ medicinã fa⸗ cit. Meliꝰeſt vt vites vitiũ qᷓ; vt emẽdes ne foꝛte cũ ineurreris:reuocate nõ poſſis. CRKemediuz ad fugiendũ pꝛauas cogitationes. Cap̃· xxxix —. * ₰ 8 ½„— ſſic pi uin den ketnnte dema: qui ſit ädo fieechlij mlluntasi Aſeabilo incõſolarm tgaucioreple⸗ ſuoyens pe⸗ uſſtu:aimꝰ dy lialudnobc iösrefugun. ancto cisf icmanpnnt o opexehbi Mnnfrah in ↄhericiz nbittranſ⸗ pudeat dice forte pudor nerqüficu eoſitt ämultuuchi ſſes nonerhe qn imundacd Urmns pudidacuns in vult'n adeo. Omns jiſöeju. St iſiorß duple nom de mie ihz ybiſe ut jo cpal ullaeſtnr nigieſiõ⸗ scogtates tůcho unt Briitzt emimon min* qᷓ vtem . vpoſs⸗ qů ps Votiẽs te ſentis turpibo cogitati⸗ onib pulſari. ⁊ ad illicitã delecta⸗ tiõʒ affici:totiẽs pone añ mẽtꝭ ocu Aos:quõ xpᷣs in cruce crucifixꝰeſt ꝑꝛo te:in tuere quõ a iuda iudeis tradit᷑ ⁊ qᷓ; viliter Pꝑtractat᷑:blaſphemat᷑⁊ colaphiʒat᷑· iudica tur:⁊ cõdemna:expoliat᷑:⁊ flagellat: ad vl timũ vo ↄtumelijs ⁊ obpꝛobꝛijs affectus int᷑ duos latrones ſuſpendit᷑:clauis cruci affixus:ſputis deriſus:ſpin is coꝛonatus: Lãcea ꝑfoꝛatus ex oĩby ꝑtib ſanguis ema⸗ nat:⁊ inclinato tapite emittit ſpiritũ. Ita redẽptoꝛ tuus moꝛit᷑pꝛo te:⁊ tu neſcis cu⸗ iuſmodi ſoꝛdida cogitatiõe ſoꝛdidaris in mẽte. Sufficere poſſethec cogitatio ad ex cludẽdas oẽs illicitas cogitatiõᷣes. Sʒ ec⸗ ce ad alia trãſeamꝰ. Cõſidera quõ moꝛie⸗ ris qñ aliqᷓ infirmitate vexatus:⁊ ad extre ma deductꝰ ⁊ ibi ad terrã ꝓiectꝰint longa ſuſpiria:⁊ difficiles ſingultꝰ:int᷑ diuerſos doloꝛes:⁊ timoꝛes aĩam expirab. Tũc ve niet coꝛpꝰ in pailoꝛẽ ⁊ hoꝛroꝛẽinſaniẽ ⁊ fe toꝛẽ:erit vermis ⁊ cibꝰ vermiũ. Ziam ÿo mox capiẽt:⁊ rapient laruales ille facies qᷓ eã in exitu p̃ſtolant᷑ Et ex om̃i ꝑte terrebũt eã dem ðes terribiles ⁊ hoꝛribiles Kogita qs eã defendet a rugientibꝰ pꝛeparatis ad eſcã qͥs cõſolabit᷑ cũ teterrima illa mõſtrat᷑ demo nioꝛũ occurrẽtia ſibi caternatim rue re videbit:aut qͥs deducet ꝑignotã regio⸗ nẽ. Attende etiã qᷓ; ſubito veniet dies vl⸗ —— tima:qᷓ; ſubito venit:⁊ foꝛſitã hodie erit. Jã adeſt:iã pᷣſentaberꝰ ante tremẽdũ iudi tẽ accuſaberꝰ mltis ⁊ magnis offenſisnõ vna:nõ pauc: ſed innũ erabilibcrimini⸗ bus:nõ ꝑuis ſʒ immẽſis.nõ dubijs ſed cer is:nõ bꝛeui accuſatiõe ſʒ tã lõga qᷓ; longa eſt tota vita tua:nõ vno accu ſatoꝛe:tot ac cuſatoꝛibꝰ quot ſũt delicta tua: ipſe iudex erit diſtrictꝰ accuſatoꝛ tuꝰ. ẽs em̃ ſpũs boni ⁊ malite accuſabuntcũ eo.boni quia deo debẽt eqͥtatẽ.maliqꝛ tuã ſeruant iniq tatẽ. Tot iudicibꝰ tot ppłis aſtabis: quot pᷣceſſerũt te in oꝑe bono. Tot arguentib tõfunderꝭ.q;t tibi pᷣbuerũt bñ viuẽdi exem plũ Tot cõuincera teſtib.quot monuerũt te ad bonũ ⁊ bonis ſermonib ⁊ iuſtꝭ acti⸗ oniby. oibus populis nudabunt᷑ iniquita tes rue: ⁊ cũctis ggmin ibpatebũt vniner Jaſcelera tua: nõ ſolũ actũ: verũetiã cogi⸗ ã conſcientia edificanda- tationũ ⁊locutionuʒ. Multa po pecctta pꝛoꝛuẽt ex impꝛouiſo: quaſi ex inſidijs que modo nõ videbis:⁊ foꝛſitan plura:⁊ terri bilioꝛa his:q̃ nũc vides: vndiq; erũt tibi anguſtie:h int erunt accuſantia pctã:inde terrẽs iuſticia:ſubtus patẽs hoꝛridũ cha⸗ os inferni:deſuꝑ iratus iuder: intus vꝛẽs conſcĩa:foꝛis ardẽs mũdus. Si iuſtꝰ vix ſaluabit᷑:peccatoꝛ ſic dep̃ henſus:in quam partẽ ſe vertet: Latere erit im poſſibile ap⸗ parere intolerabile. In tãto diſcrimietoꝛ⸗ quebit te tua conſcia maleſibi conſcia cru ciabũt coꝛdis arcana.cogente etiã conſcia tua:tuipſe eris accuſatoꝛ ⁊ iudeꝝ tuꝰ:cõui⸗ ctus teſte ꝓpꝛia ↄſcĩa:⁊ teſtiſꝰ oculis ipſiꝰ iudicis. fugere nõ poterꝭ ſʒ tremẽs:⁊ anxiꝰ ſtabis fuſpẽſus ad grauiſſimã ſentẽtiaʒ in anguſto ꝑiculo:et in periculoſa anguſtia: tanqᷓ; illico recepturꝰ qð impꝑpetuũ amit⸗ tere nõ poteris. Judex tũc erit vehemẽter iratus.⁊terribilit᷑ diſtrictus.ſentẽtia eius ſemel plata erit ĩimutabilis:toꝛtoꝛes hoꝛ⸗ ribiles qͥ nunqᷓ; miſerent᷑ erũt parati vt da ta ſentẽtia te damnatũ ad toꝛmẽta rapiãt. Toꝛmẽta erũt ſine interuallo ⁊ſine tẽpera mẽto:timoꝛ cõturbabit te:cũ terra aperiet᷑ coꝛã te.⁊ tu rues:et cades in ſtagnũ ſulfu⸗ ris ardentꝭ ⁊ fetẽtis:ign is exterius carneʒ tuã cõburet. vermis interius cõſcientiam tuã coꝛrodet: ibꝛ eris ſine fine: ſfine ſpeve⸗ nie ⁊ miſcðie om̃ia ÿo gehẽne ſupplicia ſu⸗ perabit deñ nõ videre:et bonis carere:que in poteſtate habuiſti obtinere. De mala cogitatione vitanda. Capitulum x. vis oẽs malas cogitatiões a coꝛ de tuo expeller̃.hee ſepe cogita Ibi nanq; eſt cogiratio tua.vbi eſt affe⸗ ctio tua:ibi coꝛ tuũ:vbi eſt deſideriũ qm̃ illud ſepe in cogitatõe volumus:cuiꝰ? amoꝛe plus affecti ſumus. In cogitatõne ſua cadit.quiſq;. vel ſtat ſi bona cogitas: cogitatio tua ſancta ſeruabit te:ſi mala co gitas ſpirituſſanctus diſcipline effugiet fi ctũ:⁊ auferet ſe a cogitationib q̃ ſunt ſine mntellectu:eritq; tẽplũ dei ſpelũca d yaboli qm̃ queʒ deus deſerit. dyabolus arripit: Spũſſanctꝰ ſuggerit bona et dulcia:ſpũs malus mala ⁊ amara:vana inutilia:⁊ im — S— můda. Et ideo q̃cunq; hoꝛa mala cogita tio coꝛ tuũ tãgit: nõ ↄſentias illi:nec ſinas eã in coꝛde tuo manere:ſʒ illico repelle.ini cio inique cogitatiõis reſiſte:⁊ fugiet a te. Nã ante dei ocłos nõ volãt vacue cogita⸗ tiões nr̃e:et nulla momẽta tempꝑis in aĩo trãſcendũt ſine ſtatu retributiõis. Cogita tio pꝛaua delectationẽ parit:delectatio cõ ſenſuʒ:cõſenſus actionẽ:actio ↄ ſuetudinẽ cõſuetudo neceſſitatem: neceſſitas moꝛtẽ. Siẽ vipera a filijs ſuis in vtero poſitꝰ la⸗ cerata perimiturita nos cogitatio nes no ſtre intra nos nutrite occidunt. Male cogitationes a demonib ſuggeruntur. Capit. xli. Emonũ eſt malas cogitatiões ſug d gerere:nñ̃m eſt illico ilias expellere. Nã in anio nr̃o eas iacere nñe atti net volũtati:⁊ꝓpꝛie deputat᷑culpe.volũta te ſua cadit qͥ cadit.⁊ volũtate dei ſtat qui ſtat. Logitatio tñ immũda mentẽ nõ inq́ nat cum pulſat cũ hanc ſibi ꝑ delectationẽ non ſubiugat. Depeccato ſuperbie. Capit xlij Eperbia ſicut eſt oꝛigo oim crimi F n:ita eſt ruina oĩim virtutũ. Ipſa 2 em̃ eſt in pctõ pᷣma:ipſa in cõflictu poſtrema:ipſa aũt ĩ exoꝛdio mentẽ ꝑpecca tů ꝓſtern it:aut in fine de virtutibꝰ deijcit. Idcirco eſt oim pctõꝝ peſſima:qꝛ tã ꝑ vir tutes:qᷓ; ꝑ vicia· hũanã mentẽ extermiĩat. Cetera vicia ſolas illas vᷣtutes iet⸗ qbus ip̃a deſtruunt᷑:vt luxuria pudiciciã: ira patientiã.ſola aũt ſuꝑbia 3 cũctas ani mi vᷣtutes ſe erigit.⁊ qᷓſi general. ac peſti⸗ fer moꝛby oẽs coꝛrumpit. Idcirco niſi oĩs oꝑa nr̃a hůilitas pᷣceſſerit comitata.⁊ cõ⸗ ſecuta fuerit. ꝓpoſita qua intueat᷑.a ppoſita cui adhereamꝰ.im poſita qᷓ reßᷣmamur.to tũ de mãu extoꝛqᷓt ſuꝑbia. Quãtalibet ſit iuſticia oꝑis apud internũ iudicẽ nulla eſt ſi hãc eleuattumoꝛ mẽtis. Perit reuera oẽ qð agit᷑:ſi nõ ſollicite ĩ hũilitate cuſtodiat᷑ Signa ſupbie hec ſũt.clamoꝛ in locutiðe. amaritu do in filẽtio.diſſolutio in hyla ri⸗ rate. furoꝛ in triſticia.honeſtas ĩ imagine. inhoneſtas in actie.rancoꝛ ĩ rep̃henſiðe. De inuidia et detractione vitan⸗ . da. Capitulũ·xlitj. Be interioꝛi domo Nuidia eſt animi tinea.ſenſum co ⸗ medit. pectꝰ vꝛit. mentẽ afficit. coꝛ ho ĩs q̃ſi ̃dã peſtis depaſtit.⁊cun cta bona ardoꝛe peſtifero deuoꝛat. Inui⸗ dus alienũ bo nů ſu ũ facit inuidẽdo pctĩ Lũ pctõꝛes qͥſq; ↄſpicimꝰnõ facile eos iu dicemꝰ.ſʒ magis defleamꝰ.qꝛ in ſiłiby aut lapſi ſumꝰ.aut labi poſſumꝰ. Si vis delĩ quentẽ coꝛriꝑe.aperte increpa.nec occulte. moꝛdeas.qͥd em̃ ꝓdeſt ſi me neſciente alijs mala mea referas Ve illi.qͥ ſuã rẽnuit coꝛ rigere vitã ⁊ aliene non delinit detrahere. Si vis detrahere.tua in te pctã retoꝛque. nõ alioꝝ delicta.ſʒ ꝓpꝛia cerne nunq; alijs detrahes.ſi te bñ inſpexer. De malo alie⸗ no os tuũ nõ coinqͥnes.non detrahas pec cãti:ſʒ cõdole.qm̃ graue pctm̃ ẽ detractio. Detrahẽtes ⁊ aud iẽtes pari reatu detinẽ⸗ tur.ſicut iraſcerꝰ alteri qñ detra h it tibi.ſic iraſcerꝰ tibi qůj detrahis alteri. Detractio eſt moꝛdatio? qᷓ; vera coꝛdis rep̃ henſio. De curioſitate vitãda. Ta.xliiij. Elltos ſeducit curidſitas tãdiu qͥ ſ⸗ ß; ſua pctã ign oꝛat. qᷓ; diu curioſe Il Aaliena cõſiderat· Qui ſemetipſum aſpicit.nõ q̃rit in qͥd alijs frequent᷑ rephẽ⸗ dat.ſʒ in ſemetip̃o qͥd lugear. Qð int᷑ſe lo quunt᷑ hoies.nunqᷓ; ſcire deſideres. O m̃e . mẽdacij ſumopꝑe fuge. nec caſu. nec udio loqᷓris falſum.qꝛ os qð mentit᷑ occi dit aĩſam. Per nullã fallaciã vitã alicuiꝰ defendas. fuge inhoneſta pba.reijce ᷣbuz qð nõ edificat audiẽ es. Vanꝰ em̃ ſermo cito polluit mentẽ ⁊ facile agit᷑ qð libenter audit᷑. Vanꝰ em̃ ſermo vane conſcie eſtiu dex:moꝛes hoĩm lingua pandit:⁊ qᷓlis ſer mo oſten ditralis animꝰ cõprꝛobaf⸗qm̃ex abũdantia coꝛdis os loquit. Sermo va⸗ nus nõ erit abſq; iudicio:qꝛ ab oi rectitu⸗ dinis ſtatu depereũt qͥ per vᷣba vana dila bunt᷑. Qui lau des nõ apetit:nec ↄtume⸗ lias ſentit Diſcerne te tuo iudicio.nõ glie no. nemo em̃ magis ſcire põt q;s ſis:ſiẽ tu eſto:ſi ſapiẽs fuerꝭ.te ſemꝑ habebis eũdẽ. Stude loqͥ nõ quod libet.ſʒ qð opoꝛtet.q; ocioſuʒ verbũ nõ reſpuit:ad noxia citotrã lit. Wagna ytus eit ſi nõ ledas:a qͥleſus es:magna gla eſt ſi cui nocere potuiſti par qͥcõſcius es tibi. Quld em̃ ꝓqeſt dũ ma⸗ lus es:ſi bonꝰ pᷣdiceris: qᷓlis hẽi vis ralis —S illi. qͥſui inutch ndelnt denhen lnte pctäntu. aceme nnqj 3 ger. Demioai⸗ 5.von demhzsyt e pamẽ demct. Sð pin reut den 19 derbirnbi ſ walm Denat wrais nÿ̃henſo. nſins tiduqſ u. cin trſe Quiſmenpſum s ftequent nöhẽ⸗ Rfuge netcaſune qos qð mentiten lauivui uꝰ neſta jbarcefblz es. Vanꝰe ſmd uuleagitqð lben no yaneconſiechi upandir qls mꝰcõprobal qm un Semo y⸗ oqꝛ ab oiteciu⸗ per da van dila agetnet dun⸗ etuoludcio nõdl irpöt s ſsſc ideñpoetdini yßnult u eüdẽ eis nobile vindicte genus eſt ignoſcere vi cto. Quicqd tibi cõtingit g duerſi:pꝛo tuo pctõ eueniſſe tibi puta. Tempꝑa ðᷓ doloꝛẽ tuũ ⁊ dic. iuxta moduʒ delictoꝛũ ꝑua dat᷑ vltio. Mala alioꝝ bono tuo ſupera. Vin ce maliciam bonitate detrahentiũ erroꝛes diſſimulãdo calca:nõ ſis in pace infidus: nec leuis in amicicia:odiẽtes ad pacẽ inui ta · diſcoꝛdes ad concoꝛdiã reuoca. De pꝛauitate cõſcientie. Ta.xlv. G Onſcientia hoĩs abyſſus multa: cMſicut em̃ abyſſus exhauriri nõ põt: ſic coꝛ hoĩs euacuari a cogitationi bus ſuis nõ põt:ſed cõtinua volubilitate in eo voluunf᷑. Wagnũ eſt mare⁊ ſpacio ſum manibo illic reprilia:quoꝝ nõ eſt nũe⸗ rus. Sicut em̃ reptile latent᷑ repit:⁊ ſinnd ſis anfractibꝰ huc et illuc deambular. ita conſcĩa hoĩs venenate cogitatiões intrãt ? exeũt.vt neſciat hõ vnde veniãt aut quo vadãt. Hec bñ cognouerat qͥ dicebat:pꝛa uũ eſt coꝛ hoĩs ⁊ inſcrutabile:⁊ q;s cogno⸗ ſcet illud quod ſcrutationẽ non recipit nec cognitionem. Mulla pena grauioꝛ eſtqᷓ; pꝛaua conſcientia. Caß̃ xlvi. Vlla pena grauioꝛ eſt pꝛaua ↄſcia n Mala conſcia ꝓpꝛijs agitat᷑ ſtimu lis:ſi publica fama te nõ damnat: Pꝛla conſcia te cõdemnat: qm̃ nemo põt ſeip̃m fugere. Vis nunqᷓ; eſſe triſtis:bñ vi ue bona vita ſemꝑ gaudiuzʒ hʒ conſcia rei ſemꝑ ĩ pena eſt. Ita clemẽs eſto in alienis delictis ſicut in tu is:nec quenqᷓ; diſtrictiꝰ qᷓ; te udices:ſic alios iudica:vt ipſe iudi⸗ cari cupis. Lextua te cõſtringit:iudicium qð alijs ĩponis ip̃e poꝛtabis:nulluʒ ante iudiciũ ↄ dẽnes:añ pꝛoba:et ſic iu dica:nõ em̃ qͥ accuſat᷑:ſed qͥ cõuincit᷑ rꝰ eſt. Valde piculoſum de ſufpitiõe quenpiã iudicare: in ambiguis dei iudicio ſerua ſententiõ. nõ eligas cui miſerearẽ.ne foꝛte pᷣtereas i lũ qmeret᷑ accipe· Om̃ibh tribue ſi potes: m̃ incertũ eſt pꝛo qͥ̃ magis placeas deo. Waioꝛ ſit beniuolẽtia qᷓ; qð dat᷑. qm̃ tale erit opꝰ tuũ.q̃lis fuerit intentio tua Qui cñ triſticia manũ poꝛrigit:fructũ remũera tiõis amittit. Nõ eſt miſcðia vbi nõ eſt be vmolẽtia. Nõ auferas vnt vñ ttibijas al i.con ſcientia edificqda, teri: qm̃ nihil ꝓdeſt ſi inde aliũ reficis: vñ aliũ inanẽ fach. Abijce a teqͥcqͥd tuũ bonũ oſitũ ipedire põt. ↄtemne viuens q̃ poſt moꝛtẽ hẽe nõ potẽs. Difficile eſt imo.im⸗ poſſibile:vt pñtibus qs fruat᷑ bonis et fu⸗ tur:vt hic ventrẽet illic mẽtẽ impleãt. vt de delicijs trãſeat ad delicias: vt in terra ⁊in celo głioſus apꝑeat. Si vis cũ leticia ammi viuere nolimulta hẽe. Iſtã qͥſqʒ fi⸗ niẽs vitã:qð meruit in ip̃a nõ põt nõ hẽe poſt ipᷣam. Quãto nanq; inferius delecta mur.tãto a ſuperno amoꝛe diſiungimur⸗ Nullus ſit cafus quẽ inõ meditatio tua p ueniat:nullus ſit caſus qͥ te imꝑatũ inue⸗ niat. Pꝛopo ne nihil eẽ qð tibi accidere nõ poſſit. Eita foutq̃ in quã vides aliũ coꝛã te cecidiſſe Alioꝝ perditio tua ſit cautio. Dũ neſcimꝰ repẽte moꝛs veit neſcimꝰ em̃ qͥd hodie nob ↄtingat:⁊ ignoꝛamꝰ ſi hac nocte aĩam nr̃am ↄditio moꝛtꝰ depoſcat: qͥtidie ad finẽ vite tẽdimꝰ ⁊ ad moꝛtẽ ꝓpe⸗ ramꝰ:⁊ ppterea oĩ hoꝛa:oĩ momẽto cogita re debemꝰ q́ᷓperamꝰ. Vñ dñs ait ꝑꝓphe tã. Perditio tua iſrael ex te t̃:in me auxi liũ tuũ:qͥſi diceret. Vt pereas imputa tuo merito vt ſaluerꝰ meo auxilid.nunqᷓ; oꝑtʒ penitentẽ hẽe ſecuritatẽ de pctis. nã ſecuri tas negligẽtiã parit:⁊ ſepe incautũ ad vi⸗ cia trãfacta reducit: nõ ſolũ graiia ſed ⁊ le uia cauẽda ſũt pctã. Multa.n.lenia vnũ grãde efficiunt ſiẽ folẽt de ꝑuis ⁊ minimis gutt immẽſa flumia creſcere nõ eſt dubiũ ꝙ qui caſti ꝑſeuerãt ⁊ pᷣgines:angelis dei efficiant᷑ equales. De impꝛoba ventris impoꝛtuni⸗ tate. Cupitulum xlvij. llus hõ tᷓimpꝛobus exactoꝛ eſt vent qui qᷓtidiana famis exactis one te vꝛget cũ ceter vicijs.⁊ ſiint dũ nalcimur:interdũ tñ cũ eis non moꝛi⸗ mur. Sed cũ iſto naſcimur ⁊ cũ iſto moꝛi⸗ mur. MMulrcreditoꝛib reliqt me obnoxi um pf̃ meꝰſʒ ab oib liberatꝰ ſuʒ. Vnꝰtñ ſuꝑeſt a q̃ liherãri nõ poſſuʒ.i.vent. Ven⸗ —. ter pᷣcepta nõ audit. poſcit. appellat.nõ eſt tñ moleſtꝰ creditoꝛ. ꝑuo dimittit᷑ ſi modo dederis ei qð debes nõ qð potes. Quoſ⸗ dã pꝛeſciens deꝰ peccare poſſe in ſalutẽ fla gellat eos in infirmitate coꝛꝑis ne peccẽt. n. xt eis vtilius ſit frãgi langoꝛib ad ſalutẽ quã remanere incolumes ad dãnationeʒ: eſt ꝑnicioſa ſanitas q̃ ad inobedientiã du tit.eſt ⁊ ſalubrꝭ infirmitas: q̃ ꝑ diuinã coꝛ reprionẽm entẽ a vuricia frãgit ⁊ hůiliat. Quõ dyabolus ſagaciter ⁊ multi ſoꝛmiter inter nos tentat Ca. xlvij abolus qñ deciꝑe quẽq; tẽtat.pᷣ⸗ d s naturã vniuſcuiuſq; intelligit:⁊ inde ſe applicat vñ aptũ hoĩem ad aſpicit. Blandib⁊ lenibo menti us luxuriũ aut vanã gliam ꝓonit; aſpe ris ÿo mentib irã ſuꝑbiã vel crudlitatẽ. aduerſariꝰ nñ̃ cuʒ ab exterioꝛi ſenſualitate ſe videt excluſuʒ:interioꝛs collectꝭ viribus aggredit᷑ ⁊ ingredit᷑: ſʒ ſpũalis hõ qͥ oĩa iu dicat:eiꝰ aſtutias nõ ijrat.repᷣmit qð põt qð nõ p̃t tolerat: qꝛ ⁊ ñ latratũ canis ſůſti net:moꝛſuʒ nõ timet. Moꝛdet cũ adↄſen ſuʒ ꝑtrahit. latrat cũ ſuggerit ⁊ tũc nõ vul nerat ſʒ coꝛonat. qm̃ ⁊ ſi reſiſtenteʒ fatigat nõ obligat niſi cõſentientẽ. De oĩone ⁊ modo oꝛãdi. Ca.xlix Ratio eſt mẽtis deuotio·i.ↄuerſie 0 hin deüꝑ piũ ⁊hüileʒ affectũ.humi lẽex ↄſcla infirmitatis ꝓpꝛie. piũ ex ñderatiõe diuine clemẽtie. nulio alio mõ deus citius ad miſchiam flectit᷑ q; ſialu dep̃cantis ad eñ toto deuotiõis affectu cõ uertat᷑ nil ita deũ cõplectit᷑ quẽadmoduʒ purus mentꝰ affectꝰ. Idcirco cũ oꝛare vo⸗ uer?:ſolus ſolitudinẽ coꝛdis tui ingredere et collecto ſpũ tuo mente integra ⁊ vacud turis oĩonis domũ intra et ſtãs co?ã deo ad vnũqðlibet de altaribꝰ oẽonis inſtan⸗ tia celoſpen etra. ⁊ pñtatꝰcoꝛã celeſtiũ cho ris in ip̃oꝝ pñtia miſerias et calamitates qjs pater? miſerãdus deploꝛa. ꝓdetuã ne ceſſitatẽ. poſce eoꝝ pietatẽ ⁊ ego ↄfido ĩ eo dixit.petite ⁊ accipietꝰ. qñ̃ ſi ꝑſeueraue⸗ ris pulſans. nõ exibis indevacu us. ſic oꝛa cũ oꝛauerꝰ:qᷓſi ſis aſſumptꝰ ⁊pñtatꝰ añ fa ci maieſtatis in excelſo thꝛono. vbimiia miliũ miſtrant ei.⁊ decies cẽtena milia aſ⸗ ſiſtũt ei. Tũc veracit᷑ oꝛamꝰ qñ altũde nõ C gitamꝰ. Sine intmiſſiõe oꝛare debem⸗ * De interioꝛi domd nã ſicut nullũ eſt momẽtũ.quo hõ nõ fruu tir: aut vtat᷑ dei pietate ⁊ miſericoꝛ dia.ſic nð debet eſſe momenfũ: quò eü pũtem no habeat in memoꝛia.Felix anĩa que diñes vagatiões mentis in vnũ ſtudet colligere: et in illo vere felicitatis fonte deſideriũ fi⸗ gere Quãdo oꝛamꝰſpiritũſanctũ ad nos vocamꝰ.oꝛatia caꝛdis eſt:nõ labioꝝ nech em̃ jba dep̃antis de intendit. ſyoꝛantꝭ coꝛaſpitit. vis ꝓtutes tuas augere: ꝓdere noli qð manifeſtãdo potes amittere tacen do cuſto di.qbuſdã em̃ cõceſſum eſt tm̃ bñ agere ⁊ fructũ boni oꝑis nõ hẽe:qꝛ ipſi ſi⸗ bi auferũt ꝑ ſtudiũ hüane iactantie. Siẽ dantis. Tumultus carnaliũ cogitatio⸗ nñ nnpedit oꝛantem. Tapitlm.. Elm adcoꝛ meũ redire volo: deſi⸗ x derioꝝ carnaliũ turbe tumultuſq; vitioꝝ tẽptationiby ſuis cogitatio nẽ meẽ diſſipãt.⁊ intẽtionẽ coꝛdis in oĩo⸗ ne ꝑturbãt.⁊ důũ ↄnerti ad deũ poſt ꝑpetra ta vitia ſtudeo.⁊ ↄtra hec eadẽ vitia.q̃ ꝑ⸗ petraui illuʒ exoꝛure conoꝛ:occurrũt coꝛdi fantaſmatã peccatoꝝq̃ feci.⁊ mentis mee aciẽ reuerberãt.cõfundũt aĩm et vocẽ dep catiõis mee pᷣmũt. Ira mala q̃ feci cogita tiõi mee ſuis imaginib imßp̃ſfa ĩ ipſa mea oĩone me ↄturbant. Ceteꝝ q̃nto grauioꝛe tumultu cogitationũ carnaliũ pᷣmoꝛ tãto ardẽtius oĩoni inſiſtere debeo ⁊ q̃nto pec⸗ catoꝛũ meoꝛũ fantaſmato in oĩone plerũ q; patioꝛ.nectſſe eſt vt intẽtio coꝛdis mei. quo durius repellit᷑ valentiꝰ inſiſtat oĩo⸗ ni. q̃tenꝰ cogitatõis illicite tumultũ ſuꝑet atq; ad pias aures dñi nimietate ſue im⸗ poꝛtunitatꝰ tãdiu irrũpat.donec cogitati o nes malas manu ſcti deſiderij ab octis coꝛdis abigat. Hec eſt va trãqͥllitas:cũ to ta mẽs in ſeip̃a colligit᷑⁊ in vno eternitatꝭ deſiderio ĩmobllit figit Bʒpinde fluctua tiõᷣes coꝛdis reſtrigere.⁊ ad vniꝰ veri gau dij deſideriũ cogitationũ:⁊ affectionũ mo tus colligere. De vicijs lingue. Capitulũ.li. Vlitů loqͥ ſtultieia eſt: qm̃ in multi oqo petm̃ deeſſe nð põt. lingua dẽ qꝛ iingit. lingit adulãdo. moꝛdet detrahẽdo.occidit mẽtiẽdo· ligat ⁊ ligari nõ põt. labilis eſt.⁊ teneri nõ põt.ſʒ labit⸗ et falli. labit᷑ vt anguilla.penetrat vt ſa⸗ glacies caloꝛe diſſoluit᷑ ita virtus oꝛe lau ——————— irariaquvſ fontedeſ idenüfz tülanctũadno nö labiꝝ ne endtt. ſeꝛantt s augere pdet es qmitteretacen buſumeſttñbi no hieq ipſiſi⸗ Ne lactantie. Sit vtus delau ali cogituio⸗ redin volo;del⸗ iturhe mmulu; nſs wgnno vne widis inojo⸗ Wochpolppetr actynuqg⸗ oocrumit cndi tments mee ainet voc deß nalaqᷓfecicogta mßfiihlmes u duo gich mu hni edched cniopet⸗ nato in dioneplai imocꝛis nei entiꝰinſiſat oio⸗ licite umultů ſipt i nimietuteſie m vur. doneccoglat deſider abocks butriqllitascül⸗ uin yno etemmilat Dpndeüu zad vni verißt üenfectiondmo net qñ nmli gitta. tollit amicos. mltiplicat inimicos. mouet rixas.ſemĩat diſcoꝛdias. Enoictu młtos ꝑcutit ⁊ interficit blãda eſt ⁊ fubdo la.lata ⁊ ꝑata ad ehauriẽda bona:et mi⸗ ſcẽda mala. Btñs qͥ cuſto dit liguã ſuã.qꝛ moꝛs ⁊ vita ẽ in ptãte ligue. Quilinguaʒ ſuã ⁊ vẽtrẽ ſuũ ↄtineri nõ põt. monachus nõ eſt. Cuiꝰ pctm̃ qͥſq; ſequit᷑ neceſe eſt ꝙ eiꝰ penã ſequat᷑. Vniuſcuiuſq; caſus tãto maiorꝰ eſt erimis. qnto pᷣuſq; caderet ma⸗ ioꝛis erat ytutꝭ. Per que peccaſti.ꝑ bec et toꝛqᷓberis.ſecutꝰ es carnẽ.fiagellaberis in carne. Lrimẽ nõ eſt in rebus.ſed ĩ vſu agẽ ris. Sepe pꝛolixa lectio longitudinis cau ſa memoꝛiã legentis obnubilat. Decantu et iurqmento.et quare deus nõ ſemper exaudit petitioneʒ oꝛantis. Tapitul.lj. Ent qͥdã yoce diſſoluti q voc ſue modulatiõe gkiant᷑. nec tĩ gaudẽt de dono gr̃e.ſʒ etiã alios ſpnũt.tu mẽtes elatiõe.aliud cãtant qᷓ; lbꝛi habeãt tãta ẽ lenitas vocꝭ foꝛſitã ⁊ mẽti.cãtãt vt placeãt ppło mag' qᷓ; deo. Si ſic cãtas.vt ab alijs laudẽ q̃ras vocẽ tuã vẽdis.et fac e5̃ nõ tu ſʒ ſuã Habes in ptãte vocẽtuã. habeto aĩm.frãgis vocẽ. frange ⁊ volũta⸗ tẽ.ſeruas cõſonantiã vocũ. ſerua ⁊ cõcoꝛ⸗ diã moꝛũ.vt ꝑ exemplũ ↄcoꝛdes ꝓximo. ꝑ volũtatẽ dco.ꝑ obediẽtiq gr̃o. Laue ne ſiẽ delectar/ altitudine voc delecterꝰ clati one mẽtis. Net diuiti ebſunt opes.ſi eis bñ vral nec pauperẽegeſtas cõmẽdabileʒ facit.ſi inter inopiã ſoꝛdes pctinð caueat. Quacũq; arte Fboꝝ q́s iuret:deus qͥ con ſciẽtie teſtis eſt ita hoc accipit.ſiẽ ille.tui h iurat᷑ intelligit.qͥ vo duplicit᷑ iurat. dupli tif᷑reus fit.qꝛ ⁊ no mẽ dñi ĩ vanůũ aſſumit. ⁊ꝓximũ dolo rapit. Sempꝑ hic deꝰ puni⸗ ri tolerat q;s ad ſalutẽ ꝑpetuã parat. Jocũ ditus coꝛdis ẽ vita hois.coꝛ pꝛauũ dabit triſtictã. Ois boni ipedimẽtũ eſt triſticia. hüilitas net ipᷣa iraſcit᷑.nec alios iraſci per mittit:hůiiiras eſt ſi qñ peccauerit ĩ te fra ter tuꝰ antcqᷓ;xllũ peccaſſe peniteat dimi⸗ ſeris illi. V nuſqͥſq; talẽ indulgẽtiã accep⸗ turꝰ eſt a deo. qᷓlem ip̃e decerit ꝓximo ſuo in ſe peccãti. Fruſtra deũ ꝓpiciari ſibi que rit.qͥ ato placari pꝛoximo negligit In tua i.conſcientia edifichda, infirmitate nõ te deſpieias.ſed oꝛa deñ.⁊ curabitte. Sepe multos deus nõ exaudit ad volũtatẽ.vt exau diat ad ſalutẽ. Duo⸗ bus modis oĩo impedit᷑ ne impetrare ͥ valeat poſtulata. eſt ſi aut mala qͥſq; cõ⸗ mittit.aut ſi deliq̃ntib vᷣbita nõ dimittit. De vcra confeſſione et vera peni entig. Capitulum litj. Era confeſſio ⁊ vera penitẽtia eſt. v qñ ſic penitet hoĩem peccaſſe. vt cri men nõ repetat. Nihil peius eſt qᷓ; cuipã tognoſcere nẽc deflere. Si viderꝰ al qñ ꝑſecutoꝛẽ tuuʒ nimis ſeuientẽ: ſcito qa ab anteceſſoꝛe ſuo demðe expugnet᷑. Mis hõ.qui aliũ in coꝛpoꝛeꝓſequit᷑.pꝛius ipſe in coꝛde ꝑſecutionẽ ſuſtinere cognoſcitu r⸗ DPDe ꝑfectione hũilitatis. Ta.liiij Eper tria ſedet hñilitatis ꝑfectio: pt attẽdat homo qͥd fuit añ oꝛtum qͥdeſt ab oꝛtu vſq; ad occaſuʒ. qͥc erit poſt hãc vitaʒ. Vnde em̃ ſuꝑbiat hõ⸗ rememoꝛãs qð fuit vile ſemen et ſanguis coagulatus in vtero.poſtmoduʒ in deſers to huius vite miſerijs expo ſitus.⁊ peccas to.tandẽ cinis ⁊ eſca vermiũ futurus ĩtu mulo. Quid ſuꝑbis homo cuꝰ conceptio culpa.naſci pena.laboꝛ vita. neceſſe moꝛi quãdo vel quomodo vel vbi neſcire. De coꝛdis inſtabilitate. Ca.lv. Olus ſolitudinẽ coꝛdis mei ingre diar. et cũ coꝛde meo pauliſper con fabulaboꝛ. ab ipſo q̃rens de ip̃o.et de ip̃is.que circa ip̃ᷣm ſunt. Coꝛ meuz.coꝛ pꝛauũ.vanũ et magnũ.omni volubilita te volubilibh.de vno in aliud vago inceſ⸗ ſu tranſit. querens requiẽ vbi non eſt. In omnibus em̃.que vidẽtur.requiem queſi ui.et veram requiẽ in eis inuenire non po⸗ tui.dein de rediens ad me. cõſiſtere in me⸗ ip̃o nõ po ſſum.qu oniã mẽs mea vaidele uis. multũq; inſtabilis. vaga ⁊ pꝛofuga. vbiq; ſe variat. vndiq; fuctuat quia vult et nõ vult.conſilia mutat.v olũtates alter nat.ſikis folio qð a vẽto meuet᷑.⁊ tircũfert᷑ Inde eſt ꝙ cogitatiões mee vane⁊ ipoꝛtu ne me trahũt ⁊ ducũt.mðõad foꝝ.mð ad l? tigia altercãtiũ nũe ad rõuiuta pinguiũ. nüc ad imu nda libidinũ.mõ ſoꝛdida dele n 2 tratiõe.modo ↄtupiſcẽtie titillatio: ne ca⸗ roò inflãmat᷑.necnõ feda cogitatiòe aĩmus ſoꝛdidat.⁊ cũ ↄfuſiõis mee caliginẽ ðecii⸗ narę volo.⁊ nõ valeo· ſic ſic důũ me diligẽt᷑ inſpicio tolerare meip̃m nõ poſſuʒ Nõeſt em̃ hoꝛa diei nec momẽtũ tgis.q creato?e meñ in aliq modo nõ offen dã. Vitã meã cũ duigent᷑ exploꝛo qͥtidiana ↄfeſſione.cõ fiteri nò poſſuʒ peſſima vitioꝝ germina q in me qͥtidie repululãt. Ecte audiuiſti pat abhoiationes meas malas ⁊ peſſimas.et adhuc ſcias multo peioꝛa ⁊ iniqͥoꝛa in an gulis coꝛdis met latere.qͥ ad lucẽ vere cõ⸗ feſſiõis venire erubeſco. Verũtũ ſi deicòõ⸗ ſiliũ habes.cõſule quid agendum eſt. Reſponſio ad remediũ inſtabili tatis inquiete mentis. Cap̃.lvi. NVUm ꝑ pꝛauas ineptaſq; cogitati⸗ c ones vaga mẽte diſcurris.decepto ribus ſpiritibꝰ tẽtandi adituʒ in te paras. ⁊ ita te a deo ſeꝑas qm̃ ꝑuerſe co gi⸗ tatiões ſeꝑant a deo.⁊ ſpũſſanctꝰ diſcipli⸗ ne effugiet fictũ.⁊ auferet ſe a cogitatiõibꝰ q̃ füt ſine intellectu. Mens po inſtabilis ⁊ inquieta dũ ſemꝑ nitit᷑cõpꝛehendere. qð aperit deſiderijs ſuis circũagitata nunqᷓ; reqeſcit. Idcirco in vno eteynitatꝭ deſide⸗ etit ĩcr ꝙ öm bivł qũ ſtatue te añ territicũ tribunaltre riꝗ ĩmobilit dz figi. Pctã autẽ tua ↄfiteri nõ erubeſcas.qm̃ oĩa in ↄfeſſiõe lauant᷑.et nullũ pctm̃ dimittit᷑ niſi pᷣus ↄfireat᷑ Pꝛo fequere igit᷑.⁊ ſi ad ꝑfectã ſanitatẽ ꝑuenire deſideras.qͥcquid ↄſcie ſtomachũ grauat totum vomitu pure ↄfeſſiõis euomere ne differas. Vlirus em̃ vitioꝝ niſi feſtinanter eijciat᷑. pᷣus interioꝛa coꝛrũpit. deinde ad exterioꝛa ebulliẽs totuʒ coepus occupat et maculat. Cogitatiões et affectiões in vnũ cõucniũt vt mentẽ decipiãt.ca.lvij. Voniã egyptiũ tuũ nõ abhomĩa⸗ q ris.ſed foues et inſtruis:manifeſta bo tibi nð ſolũ pctã actionũ.verũ⸗ etiã cõgitationũ. Zudi ergo miſeriã meã. Sepe veniũt ad mentẽ meã cogitationes innũee ⁊ ſurgũt affectiões multe.⁊ ſollici⸗ tãt mẽ de cura coꝛꝑis.et ſuggerunt multa de vſiby neceſſitatꝰ. Hõueniũt ibiad ↄſus lendũ. veracit᷑ aũt ad decipien dũ:et cõgre gant᷑ cõſiliarij multi.et cõciliatoꝛes vani. ¶ e interioꝛi domo immo deceptoꝛes veri Cögregant᷑ aũt qᷓſi in vnũ cõſiliũ ⁊ q̃ᷓſi ad querendũ ʒſiliũ bo nů.⁊ dant᷑ in cõmunecoſilia multa.ſʒ in⸗ utilia ⁊ vana:qꝛ ↄſiliũ vanitatis eſt.⁊ to⸗ tũ eoꝛñ cõſiliũ de vanitate eſt. Suadẽt mi hi ſanguinẽ minuere.vt poſſim pauſare.⁊ lautioꝰes cibos ſumere:remanere de vigi lijs: vt ſatꝭ poſſim doimirè. Conſulũt coꝛ pus recreare ne deficiat.carnẽ fouere ne ta beſcat:abſtinẽtiã aliq̃ntulũ relaxare.quie⸗ ti parũper ĩdulgere.⁊ in hũc modũ agit᷑ de cura coꝛꝑis. Lura ſuꝑflua.et de vanitate ventilat᷑ queſtio vana.⁊ ſuꝑ hmõi inutili negocio ↄſumit᷑ ſepe vna hoꝛa. Hic oſtendit᷑ cogitationibus et affectionibus malis eſſe reſiſtendũ apitulum.lvij. V carnis ſue deſiderijs nõ reſiſtit q notꝰ coꝛdis ſui cuſtodire negligit. ita tãdeʒ pꝛaua ↄſuetudine alligat᷑ vt poſtmodũ volẽs eis reſiſtere nõ poſſit. Pꝛopterea qͥtiẽs hmõiↄſiliarios impꝛo⸗ os 7 iniq́s in vnũ ↄuentre ſentꝭ.nõ eis cõ ſentias.ſʒ illico excute te:nũc ad oĩonẽmõ ad oꝑationẽ· ſepe aũt ad meditationẽ.nec pᷣus ceſſes dõec illi euaneſcãt Intuere quõ xpᷣs ſtetit ĩ cruce:cõſidera quõ moꝛierꝰ:vel mãdi iudicꝭ.deſcẽde vſq; ad infernũ inferi oꝛẽ:⁊ ibi cerne quõ aĩe ꝓ pctis ſuis puniũ tur. Talis eteni cogitatio pꝛobatiſſimiʒ remediũ eſt cõtra turpes cogitationes. ¶ Voluptates ſiue conſolationes ſunt anime deſolationes. Cap̃lit. Voniã ba delictoꝝ meoꝝ audi⸗ q re nõ dedignarꝰ ſed patient᷑ auſcul tas fateri opoꝛtet qð adhuc faten ſdũ eſt. Cũ ſupꝛadictꝰ cõſiliarijs iniquis et iniqua cõſulentib acquieſco.⁊ eoꝛũ ↄſilia libeter recipio.adſunt ſubito cogitatõnes pꝛaue.aſſurgũt affectiões ꝑuerſe:et multũ ſollicite:ſed parũ diſcrete.qͥ modo carnem meã delicatiſſime foueant qͥ quãtumcũq; ſuauiſſime nutriat᷑ ſemꝑ caro eſt. Offerũt mihi infirmitoꝛiũ.ſʒ qm̃ turpe eſt illo diu manere.equitãdi occaſionẽ querũt ⁊ inue niũt nec moꝛa eqͥparant᷑.vaſa vinaria im plent᷑. hoſpitia eligunt᷑:et que ſunt neceſſa ria in vla ligant᷑ ⁊ parant᷑· Eocoꝛ ⁊ voca ueren ſilia multg, ſt ſ ita. Anttause, te eſt. eem bo nanere de vigi Lonſulütc mefouere neta ärclautequte nodſagtde ſpepaum uphmöl inuul J li bon. iinibtsc ode niſendꝰ idjs nõntt alvolrnggr. Mucneallgꝛr ere nöpolt. ſlunos inpꝛo⸗ eſentenöesch ücad dionömõ neduitionẽnet ſt Intuetequõ uö mietll ämdanatn ßadufemüinfu y pais ſus puni nio pꝛobatiſini; s cogltitlohes, cnluios icroꝝ meoꝝ adij ſupanent uſul tqd adhuc fuen lurjs iniqulse iſco.⁊eoꝛñↄſl bio cogitatones s puenſemun . modh cmen nt qqutunci Ofit k eckilodb äzliido uadum poimpuſtret tus venio. Iniungit᷑ mihi obedientia ila et illa. ego o metuẽs ex meo deſiderio vi⸗ leſcere. recuſo oꝛe. qð coꝛdis deſiderio acqͥ⸗ eſco.tñ coactus.⁊ iõ letus aſcẽdo ⁊ iter ar⸗ ripio. Pꝛohdoloꝛ religio relinquit᷑.⁊ ſilen tiũ rũpit᷑ hincinde volant ᷓba vana ⁊ in⸗ utilia.⁊ foꝛſitan detractoꝛia. Sic ſic cõfa⸗ bulando ſepe cõſumit᷑ dies integra. venio ad hoſpitiũ. aſſedeo ad menſam.apponit᷑ panis albus.⁊ vinũ bonũ.piſcis ⁊ caſeus oua ⁊ cetera. Interea recurrit anim? meꝰ ad fratres qͥ ſunt in cõuẽtu.⁊ graue eſt mi⸗ hi vt diſſimiliter ab eis reficiar.et epuler ſplẽdide.illis aride reficiẽtiby.et rem oꝛ det me conſcia mea.ſi pꝛo faba piſcẽ. ſi pꝛo ce⸗ pe caſeũ.ſi pꝛo mica paſtillũ ad refectionẽ ſumqᷓ:ſi vinũ bibã.⁊ frẽs aquã. Bula vo expectatiõis impatiens inuitat et inſtigat vr comedaʒ ⁊ bbam. dicit em̃ non debes* eſſe moleſtus ei qͥᷓ te charitate ſuſcepit. ſed ad nutũ illius te per om̃ia opoꝛtet habere et monitis ilius libenter obedire.⁊ impẽ ſa beneficia cũ gratiarũactiõe ꝑcipere.quo niã nihil reſpuendũ eſt:qðᷣ cum charitate offeri. Charitatis eſt:vt qð ille tibi appo⸗ nit cũ ip̃o pariter de eodẽ aſſumas.ne ſcã⸗ daliʒet:ſi viderit te aliud qᷓ; ſe comedere. Ita ergo fac:vt ↄuenit. Cõmunica ⁊ par ticipa cũ hoſpite ſicut ſcriptũ eſt Comedẽ res ⁊ bibentes q̃ apud illos ſunt. Ego vo his ꝑſuaſionibus victus cõmunico·⁊ par ticipo cum h oſpite pꝛo hoſpite.et quoniã de alieno m miſtrat᷑.⁊ non deꝓpꝛio incipio mihieẽ indulgẽtioꝛ.⁊ manu largioꝛ. Pꝛo ſequoꝛ cauſam ꝓ qua veni ad menſaʒ.nã comedo ⁊ bibo ꝓfuſe ſicut mos eſt ⁊ mul tiplicant᷑ fercula et pocula.donec vent gra uetur.et cerebꝛũ turher᷑:nec arguit᷑ſuꝑfiui⸗ tas.quã excufat hoſpitalitas. Sic ſit mei oblitus dũ gule appetitũ ſcquoꝛ obliuiſci mox incipio.quid faciãt fratres in refecto rio.⁊ cadit a memoꝛia faba.caulis:panis durus.et aque potus. Sicut fabula.ſic eſt vita mea. Timco etiã ne ego ſic cõfabulã do.fabula efficiar ſi nõ in bo nis openbꝰ inueniar· Picite ergo mihi qͥd debeo face re.et quomõ poſſim gulaz contẽnere, ne tã parui pedelli ſeruus efficiar. De pugna et victoꝛia gulecon⸗ tra incautos. Tap̃x. Via femp et in pugngetin clpz g ue manduces.ſiue bibas. adeſtil Sla tecũ pugnatura.ſi bene non pu⸗ gnas.certe vinceris ab illa.q̃ cum multis pugnat.⁊ a paucis expugnat᷑. Tu ergo tã to vehemẽtius illã expugna.quãto mani⸗ feſtius illã eſſeexpugnandã cognoſce Et quoniã ad dei cognitionẽ ꝑuen ire nð po⸗ tes. niſi ꝑ cognitionẽ tui.iterũ atq; iteruʒ Dicute teip̃m ſi foꝛte aliqͥd ĩ te lateat qð deo diſpliceat. Videre em̃ deũ non potes niſi mũdo coꝛde. nec fiet coꝛ iocundũ. niſi pꝛius fiat mundũ ab omnico ntagiene. ¶ Deficta confeſſione. Cap̃ lxi. Vlta habeo adhuc tibi dicere- ed confiteri erubeſco.verũtamẽ qꝛ aliter deũ videre nõ poſſum⸗ apenã tibi coꝛ meũ. Fateoꝛ qm̃ peccata mea reco gitare neglexi.⁊ ðo muł ta obl iuioni tradidi:cognita aũt nõ om̃ia cõfeſſus ſum ꝓpter multitudinẽ. Que v ↄfeſſus ſum nõ pure ſum ↄfeſſus ꝓpter tur pitudinẽ aut oĩno celaui.q̃ autẽ ſiue bñ ſi⸗ ue male ſum cõfeſſus.nõ digne flendo pu⸗ niui ꝓpter vetuſtatẽ et inueteratã conſuetu dinẽ. Konfeſſus ſum cui non debui:et cui debui fateri celaui:et qð peius eſt. de con feſſione inanẽ gloꝛiã queiiui Manifeſta vo peccata excuſaui.ci de ilis cõuict? fuf vel qð deterius eſt:defendiculpã meã pꝛe ruboꝛe confuſionis palliaui. Sic ſic pctĩs pctã̃ ſemꝑ accumuio et vitã meõ̃ quotidie coꝛrigere ð iſpeno:ſemꝑ aũt de die in dieʒ differre:⁊ důũ hoc in futuroꝓpono:fit vt il lud futurũ ſemp ſit futurũ. Dñe deus me us qᷓ;din ponaz chſilia in ania mea. Que vtilitas in ſanguĩe meo:dů deſcẽdo in coꝛ ruptionẽ. Non eſt viciũ cui aliquo mõ nõ ſeruiuerim.om̃ia em̃ cõtendunt de me cu⸗ ius potiſſimũ eſſe videar. Veruntamẽſu⸗ per oĩa vitia inuidia me perfequit᷑: peſtis hec me toꝛquet vbiq;. Da ergo conſilium quo modo illã effugere valeaum. De inuidia que interdũ ſub ſpe⸗ cie ſanctitatis exercet iniurias ſuas Eaul ltij. 8 VRiſtius inuidia nihil eſt: que pꝛo⸗ t tinus ipᷣm auctoꝛẽ toꝛquet excruci⸗ n 5 ½ cranda inuidia:quoni in illa deus offen dit᷑:pꝛoximus ledit᷑.animꝰ affligit. Inui⸗ dia eteiñ ſemꝑ toꝛquet poſſeſſoꝛis ſui ant mũ:⁊ qᷓ;ᷓuis ſempꝑ ledere non poſſit:ſuũ tñ deſeuit in ꝓximu. Sed cũ mala ſit oĩs in⸗ uidia:peſſima tñ eſt huius mali ſpecies q̃ ſub ſpecie ſanctitatꝭ ſuas exercet iniurias. Seps em̃ qñ ſeuit in pꝛoximũi:ex vitio ira⸗ cundie:vel veneno ire fingit ſibi cogitatio qð faciat illud ʒelo iuſticie. Leſus nanq; qᷓlibet a pꝛoximo ſuo:nõ iam eũ tacile re⸗ ſpicer põt ſunplici oculo. Diſplicet ſibi qͥc quid ab illo fieri cõſiderat. Omni fere ho ra tacita apud ſe cogitatione.illũ accuſat. Surgũt cauſe quotidie innũere.q̃ illũ cul ¶ abilẽ oſtendũt.occurrũt rõnes multe:q̃ i jũ reũ.illũ eſſe puniendũ cõiuncũt. Creſcit nũt eouſq; malũ:vt apud deuz eſſe credat ſe reũ:niſi eũ ſeuerius coꝛripiat er de ſua il 1ũ ꝑuerſitate redarguat:loquit ẽ apud ſe huuſmodi maligna cogitatio. Vſq;quo illũ talẽ tolero.cõſentire ei cõpꝛoboꝛ: ſi euʒ nõ coꝛripio:ↄſentiẽs aũt deñ offendo. Coꝛ ripiã ðᷓ eũ:ne deum offendã nihil eĩ pꝛo mea:ſedꝓ dei iniuria vlciſcẽda totũ facio. immo ſicillũ ſibi reſtituã.ꝓximũ em̃ coꝛri pere:⁊ illũ caſtigare:hoc nõ eſt ꝓximo noce e. ſeiꝓdeſſe velle. Sic ſepe apud ſe loqui⸗ tur. maligna cogitatio excecauit em̃ eũ ma itia ſua:⁊ putat odiũ ſuũ amoꝛẽ eſſe:et in⸗ uria ſua iuſticiã exercere. Lõueniũt itaq; vndiq; huiuſmodi male cogitationes ad mentẽ·er fingũt ſe ad obſequiũ deicðiteni e. nõ ſuũ autẽ odiũ velle exercere Lõſide⸗ ra ꝗᷓ adhuc frequẽter. cogita vehement.in neitiga diligent᷑ conſciam tuã. vt ſcias qͥd coꝛrigere ſeu etiã vnde debeas gr̃as age⸗ e. Valde. n. vtile ⁊ ꝑ neceſſariũ ẽ.vt ſcias d deſit tibi.qͥd cupis.⁊ quid hẽe optas. De multiplici vaga.et varia cogi tatione mentis:et coꝛdis velocitate et Alienatione. Cap̃lxiij. Acilius athomos mundi poſſem f dinumerare.q; motus coꝛdis mei Velocitas an imaliũ et volatiliuʒ neis mõtiby equiparari nõ põt:cogitatio nes meas non eſt qui poſſit cõpꝛehendere. deſiderioꝛũ meoꝝ non eſt modus. nũc illa 2e interioꝛi domo tq; ſuũ. Omnino igit᷑ fugienda eſt:⁊ exe nũc iſta cogito et deſidero· nec iſta nec illa habere poſſum. Dum coꝛpe vaco.co gita⸗ tiõibus ꝑ diuerſa loca vagoꝛ. nulla hoꝛa⸗ nullo tẽpoꝛis momẽto quieſco.ſed in mo⸗ mẽto.in ietu oculi ꝑ multa ſpacia locoꝛuzʒ diſcurrẽs nouas creaturas creo.et iterum eas deleo.vel alio atq; alio mõ multiplici ter vario.illud vel ulud habere deſidero. talis vłtalis eſſe cupio.qᷓli deus illud da⸗ re vel talẽ facere neſcierit.aut nõ potuerit· Que cogitanda ſunt vtcoꝛ ab it licita cogitatione remoueatur. Ca⸗ pitulũ.Ixiiii. Luſtos coꝛdis.qᷓ; modicũ et cupi⸗ o dũ coꝛ habes:paruũ eſt.et magna cupit. vix ad vniꝰ milui refectionẽ ſufficere poſſet.et totus mũdus ei nõ ſuffi⸗ cit. Solo coꝛde ꝑ totũ mundũ vago mo⸗ tu diſcurris.ſine pedibꝰ curris.ſine mani⸗ bus oꝑaris.alas nõ habes et volare non ceſſas diuitias cõgregas ⁊ ſatiari non po tes.epulas ad refectionẽ paras.⁊ inde nõ comedis. hec ⁊ alia cogitas et falſuʒẽ qð cogitas· Audi quomõ. vt decetero tibi ca ueas.foꝛſitan cogitas modo de ſole vł de aliquo tuo amico. aut de teiðo Si vnus eſt ſol. falſus eſt iſte quẽ tu cogitãs fingi. quoniã ille certis locis ⁊ tempibus curſuʒ ſuum ꝑagit.iſtum po ibi ↄſtituis vbi vis Si vnus eſt ille amicus tuꝰ falſus eſt iſte quẽ cogitans fingis. quoniã ille vbi ſit ne ſcis.iſtum autẽ vbi vis fingis. Poꝛro te⸗ ipᷣm hoc eiſe loco ſentis ⁊ tamẽ figmento cogitatiõis vadis quo vis.⁊ hot verum nõ eſt:qu ia ibi modo nõ es. Q̃ ergo fa⸗ cta ſunt hec. noli ammodo tꝑalia cogitare ſed iacta cogitatũ tuũ in dño quit? fecit re fecit. elegit ⁊ vocauit.iudicabit ⁊ ſaluabit O quanti hac hoꝛa cũ eo loquunt᷑.cunq; in ſemetip̃ is amplectant᷑.tu Vo in his de⸗ lectaris.q̃ pereunt ⁊ trãſeunt. et tecũ mane re nõ poſſunt. Conſideraqkoniã mõ mul ti moꝛiunt: quibus ſi hechoꝛad agendã penitentiã concederet᷑. que tibi cõceſſa eit. quomõ per altaria ⁊ qᷓ; feſtinanter curre⸗ rent.et ibi flexis genibus.vel certe toto co poꝛe in terra pꝛoſtrato.tãdiu fuſpirareht. ploꝛarẽt ⁊ oꝛaẽt. do nec pleniſſimã pcto?ũ veniã a deo cõſequi mererent᷑. Tu ðo co⸗ d.net i neril Woz. nulla pon. un ſpac loct iomõmultplich habere deſ ero, Mdens illudd aut rpon⸗ Unvtcoꝛabil Fmodic tpi⸗ eſt etmagh bmiluireften mcus aſuff⸗ nund yq no⸗ durns ſnemani⸗ s er olur non tlutun non po puras ⁊ indenð as et fallziq; t detetero tibica odo deſole vł de etcho Sivnus u nieiu nidus cuſi di Mus vbiys ti fulſus ct ie omäilleybiſthe s fingis. Poꝛwt⸗ ⁊tzmẽ figmen yls.⁊ hot ven ö Oñ agofu do tpaliu coglur dio quitefultte qabit ⁊ ſuuabit o loquuntcunch Lupo inhis de⸗ ſcunt ettecũ Mahe imöml ad agendi quzbi cõteſact vel ſupmrt. lmſinipcwu nnn Pjoc⸗ ſichnnum gretoocoi .conſcientia edificũda, medendo. bibẽdo.iocando· ⁊ ridendo.tẽ⸗ pus ocioſe viuẽco perdis.qð tibi indulſe rat deꝰ ad acquiendq gratiã.⁊ ad pꝛome rendã gloꝛiã Cogita eti qnot ſunt in in⸗ „ ferno.qui nũc cruciant᷑ſine ſpe venie⁊ mi ſericoꝛdie Si amoꝛ dei tetenere nõ poteſt. ſaltẽteneat ⁊ terreat timoꝛ iu dicij. metus gehenne laquei moꝛtis. doloꝛes inferni. ignis vꝛens ymis coꝛrodẽs.ſulfur fetẽs. fiãma thartarea.⁊ oĩa mala. Diſcute ad⸗ hut teißm.vt ſcias qͥd veſit tibi ne in illa diſcuſſione coꝛã omnib cõfundaris.ſi in⸗ nenta fuerit in te iniquitas. De multiplici volubilitate cogi tationum. Cap̃. lxv. Igne pen lare.⁊ ſufficienter extima d e non valee.q̃ ſit üla t multiplex cogitationũ mearũ volubilitas:⁊ tam̃ inquieta ⁊ infatigabilis velocitas qᷓ pertã multa.tam varia.tñ infinita diſcur rere me facit. Nulla em̃ hoꝛa.⁊ nullo tẽpo ris m omẽto quieſcere poſſuʒ. ſed ꝑ infini⸗ ta ſpacia locoꝛũ.⁊ vo lumiĩa tẽpoꝛuʒ mira feſtinatiõe pertrãſeo. Vndiq; mihi patet facilis tranſitus.agilis diſturſus:de ſum⸗ mis ad ima.⁊ de imis ad ſumma: de pꝛi⸗ mis ad nouiſſima:de nouiſſimis ad pᷣma Digne explitare nõ poſſum.quot alterna⸗ tiõts mo dos momẽtaneis ꝑmutationib induo⁊ qᷓ; multifoꝛmiter me alternantiũ viciſſitu dinũ motibꝰ vanare conſueui.⁊ ꝑ turbatiõiby quotidie afficio?. Modo me in fiduciã erigo.modo in diffidentiaʒ ca⸗ do.nũc per conſtantiã vigeo. nũc ſubita⸗ neo timoꝛe cõcutioꝛ:modo me turbat ira: modo ingẽs furoꝛ exagitat.nec illud adeo mirũ ꝙ varijs qualitatib. diuerſis ꝑtur⸗ bationiby. ꝑ ſingula m omẽta afficio?. ſed illud ſupꝛa modũ ſtupendũ eſt.qð ſub eo⸗ dẽ pene mo mẽto.ſepe cõtrarijs affectiõib⸗ tangoꝛ.nũc odio.nũc amoꝛe ducoꝛ:mo do gaudio.mõ meroꝛe detrahoꝛ.qᷓ; ſepe inter mra gratulatiðis mee tripudia ſuꝑueni⸗ ens.ſubitoq; em ergẽs triſticie cã me vehe mẽter cõcutit:ac deijcit.⁊ omnẽ illã exultã tis animi ſolennitãtẽ ſubito ĩ meroꝛẽ ver⸗ tit. Sepe diu multũq; dilectqᷓ.nimio poſt mo qũ odio ꝓſequoꝛ.et vehement᷑ apꝛo⸗ batõ atq; deſideratõ ſubito deteſtoꝛ. Sed q̃s omniũ meaꝝ affectionũ qᷓlitates enar raret. qͥs oẽs variatiðes mee mintis expli care ſufficiat. Pene quot ſũt diuerſitates rerũ:tot ſunt variatões affectionũ meaꝝ⸗ ¶ Quã bonũñ ſit ꝙ homo ſeip̃m co gnoſcat. Tap̃. Ixvi. V Vm int oĩa aialia hũanũ genꝰ·tũ tj dignioꝛi foꝛma·tũ dignioꝛi poten tia digmꝰreplat᷑. nulla ſcia melioꝛ eſt illa.qᷓ cognoſcit Fð ſeipßᷣm. Relinque; cetera ⁊ teip̃m diſcute ꝑ te curre.⁊ inte cõſi ſta. a te incipiat cogitatid tua ⁊ in te finiat᷑ ne fruſtra in alia extẽdarꝰ te neglecto. Pꝛe ter ſalutẽ tuq̃ nihil cogites:qm̃ in acqſiti⸗ oneſalut? tue nemoeſt tibi germanioꝛ:ne⸗ moꝓpinqͥoꝛ teip̃o. Si pᷣo aſiqͥd cogitatiõi tue ſe offerat:qð nõ quoqͥ mõð ad tuiip̃ius ſalutẽ ꝑtineat:ilico reſpue ⁊ expue vt te ſp poſis inſpicere.⁊ de cogn itionetui venire ad cognitionẽ dei. Agnoſcere ſe dz hõ ad q̃ bona ſit naturaliꝓmptioi:vel ad qᷓ ma la ꝓcliuioꝛ:qbh ſtudijs debeat vchemẽti? inſiſtere. cõtra q̃ mala debeat inſtãtiꝰ vi⸗ gilare.qby exercitijs valeat melꝰ ꝓmoue⸗ ri.qͥbo vitijs valeat faciliꝰ coꝛrũpi.qͥb tul pis ſubiaceat:vel qbus merits emineat:⁊ dpꝛo his pene. vł pᷣmij expectare debeat qntuʒ qᷓricte ꝓficiat vel deficiat:cũ quõta animi in quſttia ſatagat pᷣterita mala ſe⸗ re.pᷣſentia dechnare.futura pᷣuenire.cũ qn ra animi cõſtantia ſtudeat reparare bona omiſſa:cuſtodire ⁊ młtiplicare poſſeſſa. O qᷓ; neceſſaria diſcuſſio.⁊ qᷓ; admirãda ſpe⸗ tulatio.tot anĩ ꝓtutes.tot eiꝰ exertitatio⸗ nes tot eiꝰ ſtudia vel merita pᷣ ockis hãe.⁊ huiuſcemodi ↄtẽplatiõi diutius inherere. Suſpẽde a ninũ tuũ ab inferioꝛũ amoꝛe. ne foꝛte de ſublimiby eiectus.⁊ de loco vo luptatis aꝓꝙꝛia cõſcientia abſtractꝰ et ille ctus.poſt cõcu piſcentias tuas eas. et va⸗ gus fias.et pꝛofugus ſuꝑ terrã. Deniq; ſi cupis implere dominicũ pꝛeceptuʒ. omni cuſto dia ſerua coꝛ tuuz. neſcit em̃ quid de ſpũ angelico qͥd de ſpũ diuino ſentire de⸗ beat. qui ſuũ pꝛius nõ cogitat. mhil recte exiſtimat.qui ſeipſuʒ ignoꝛat. neſcio quo⸗ niã ſub pedibus ſuis oñ̃is mundanã glo ria ſubiaceat.qui co gnitiõis ſue dignitatẽ nð pẽſat. Ocuſtos coꝛdis ſi nõdũ es ido n 4 neus intrare ad teipᷣm· quõ ad illa intran da vdoneꝰ eris:q̃ ſunt intra vłſup̃ teipᷣm. Si nõdũ dignꝰ es intrare tabnaculũ pꝛi⸗ mũ.q̃ fronte pᷣſumis ingredi tabnaculũſe cũdũ. eſt in ſctã ſctõꝝ · Si nondũ moliri potes greſſus altos· vt cũ dño ieſu · vłſal⸗ tẽ cũ moyſe aſcẽdas ĩmo ntẽ excelſuʒ.q̃pꝛe ſum̃ptiõe paras volareĩ celũ. Pꝛius redi ad te qᷓ; rimaripᷣſumas q̃ ſunt ſup̃ te. Pꝛi us ſol oꝛtus ſui ↄfinig irradiat.q; ad alti oꝛa cõſcẽdat. Pꝛimũ ꝗᷓ eſt. vt redeas adte ipᷣm:intres ad coꝛ tuũ.diſcas extimare.te⸗ ipᷣm.⁊ ſpm̃ tuũ. Diſcute qͥd ſis. qͥd fueris deſſe debuers.qͥd eſſe poterꝭ. quid fuer ꝑ naturã.qͥd mõ ſis ꝑ culpã. Quid eẽ debue ris ꝑ induſtriã.qͥd adhuc eſſe poſſis ꝑ gra tiã. Hiſce ex tuo ſpũ co gnoſcere.qͥd debe⸗ as de alijs ſpiritibꝰ extimare. Hec poꝛta. pec ſcala. hic introitus.iſte aſcẽſus. hac in troit᷑ ad intima.hac eleuat᷑ ad ſũma. Vi⸗ des qᷓ̃ntum valeat hoĩ plena cognitio ſui. ex hac ſiquidẽ pꝛoficit ad cognitionẽ oĩm 4 celeſtiũ ⁊ terreſtriũ ⁊ infernoꝛum. ſpꝛiuatus amoꝛ aufert verũ iu⸗ dicium.idcirco deo eſt committen⸗ qum. Tapitulum. lxvij. Cire vellẽ qualis ipſe ſum.ſed vix ve meip̃o vera diſcernere poſſum. Zmoꝛ nãq; pᷣuatus quẽerga me⸗ ipᷣm habeo aufert mihi verũ iudicium de meip̃o. Idcirco paꝝ mihicredo de meipßo — vtpote homĩ mẽdaci timens ne ſimeißm iudico mentiat᷑ iniqᷓtas ſibi. Judicet me ille.cui oĩa nuda ſunt.⁊ aꝑta. queʒ fallere nõ poſſum:qꝛ ſapia eſt.nec effugere. quia vbiq; eſt. nec coꝛrũpere.q? iuſticia ci File veniat ad me cuꝰ delicie ſunt eſſe cũ filijs poĩm qui ſtat ad hoſtiũ:⁊ pulſat paratus introire:ſi ei apꝑuero. Intret ðᷓ et ſctificet ſanctuariũ:qñ̃ fanctꝰ eſt:⁊ domũ eiꝰ decz ſctitudo. Extirpet vitia.oꝛdinet cogitati⸗ ones ſanet affettꝰ.moꝛes cõponat:nullus ei in aliqᷓ reſiſtat vt ſit in pacelocꝰeiꝰ. Vti nã nullꝰ hoĩm eẽt mecũ exteriꝰ.vt familia riꝰ loqͥ poſſeʒ cũ eo interiꝰ. Ip̃e em̃ ⁊ ſecre tũ q̃rit.⁊ ſolitariũ locũ diligit. Fugiã ergo hominũ ſolacia et colloquia: vt in ſecreto coꝛdis mei deũ hĩtatoꝛẽ he poſſim. Val De interioꝛi dom ra mentẽ reuocare:⁊ ibi pmanere · Necmt nus difficile eſt de viſibilibꝰ ad iuiſibilia detũ difficie eſt:ab exterioꝛibꝰ ad interio⸗ „ illis diutiꝰſiſtere. Dura ſũt ec ⁊ laboꝛioſa.ſʒ valde fructuoſa. Aſſue⸗ ſcam igit᷑ ſola intima cogitare:ſola interi⸗ dꝛa diligere:⁊ in illis ꝑmanere:vt poſſim audire qͥd loquat᷑ in me dñs deꝰ me. Ec⸗ ce adſum pijſſime dñe tecũ ſum: intꝰ ſum: qᷓ; diu fui in exterioꝛibꝰ occupatꝰ.vocẽ tuã intra me audire nõ potui: nũc ãt reuerſus ad me ingreſſus ſum ad te:vt poſſim audi re te: et tibi loq. Loq̃re ᷓ miſericoꝛdiſſime qꝛ audit ſeruus tuꝰ.ioquere:qꝛ pgratꝰ ſuʒ obedire. quicqͥd iuſſeris.pꝛo poſſe meo li⸗ bent᷑ et deuotꝰ implebo · O anĩa mea rex angeloꝛuʒ venit ad nos. et hoſpitatus eſt nobiſcũ. Letemur ꝗᷓ de tanto hoſpite nr̃o. coꝛde ꝑfecto demꝰ ei głiam.⁊ honoꝛẽ.qm̃ dignatus eſt viſitare ſeruos ſuos. Epule⸗ mur ⁊ iocũdemur cũ eo in leticia.et exulta tiõe Delectemur de deo in eo.⁊ nullus ſit ei in aliqͥ moleſtus. ne in ira recedat a nob ⁊ inducat ſuꝑ nos maledictio nẽ pꝛo bñdi ctione. Exhibeamꝰ ei om̃e ſeruitiũ chari⸗ tatis rogãtes.et dep̃cantes. vt nobiſcum manere dignet᷑. Si vᷣo nõ poſſumus ꝑſol uere ei totu. qð debemꝰ.ſaltẽ noſmetipſos hů iliter ei ſub damꝰad omnẽ voluntatem eiꝰ. Sit hec dies ſolẽnis.in qᷓ ſaluatoꝛem noſtrũ in hoſpitio nr̃o leti ſuſcepimꝰ.nul⸗ lũ membꝛũ.nullũ officiuʒ ab hoc gaudio excludat᷑. Cõueniant ergo in vnñ oẽs cogi tationes ⁊ affectiõᷣes. diẽ feſtuʒ celebꝛãtes in om̃i puritate ⁊ ſanctitate. Nulla ſe alie na cogitatio interſerat. q̃ huiꝰ ſolẽnitatis gaudia ꝑturbet Oculi mei ſemꝑ ad dũm ꝑ quẽ ſum.viuo ⁊ ſapio. nec ceſſent lach?x mis pedes eiꝰ rigare. Audiãt et inteiligãt aures.qͥd ſit in nob qð ei diſpliceat. vłqð ei placeat.qð damnet vel quod appꝛobet. Deelectet᷑ odoꝛatus illo ſuauiſſimo odoꝛe dulcedinis eiꝰ. O doꝛ eWodoꝛ vite eterne. odoꝛtotiꝰ ſuauitatis et iocunditatis. Re pleat᷑ os meũ laude.vt cantẽ gloꝛiã tuã al tiſime do mie. Sit meditatio coꝛdis mei in cõſpectu tuo ſemꝑ.vt te poſſim videre per fidẽ ⁊ cõtemplationẽ. donec merear vi dere facie ad faciẽ.clementiſſime pater ni⸗ hil in nobis ceſſet a laude tua. Bñdic ani ma mea dño et om nia que intra me ſunt eſuctuoſg. ogltareſola nten Waneretyt poſ düs de ecü ſum: int ſim decupatꝰvociti ui nůc ãt ruerſis dteytpoſin ud ð miſencoꝛdiſine ueteq patatſʒ 6 pio poſenvl; Oanhme cboſptnse etanohoſpitenßo. kum, tbonyĩ wos lios. Epule⸗ lencu c xul Ineo tnullus ſt n recedata noh erionipꝛobñdi e ſcmitüchan es Nt nobſcm nöpoſumusplol noſmetplos omnẽ voluntaten us nqſaluatmn letiuſepm n auz ad bor guio ego inyn ois c di fuluʒ cechs tuute. Kullaſedl qᷓhurſolinitats melſimꝑ addin nerceſint lach udlätet intellgit diſplicat vla dqudagnobu ſuauſimo ocoe vodoꝛ vitt etemne iocundtans ſe anigni⸗ ſo coꝛdls ditut nin oſim y te p nirvi enniſimepiler 1conſcientia edificanda nomini ſancto eius. Wenedic⁊ dic. lo⸗ rid laus ⁊ honoꝛ tibi ſit rex chꝛiſte redem⸗ Mic pꝛobatur anima deo eſſeſi⸗ milis ⁊ ideo magis illi obligata. gp̃. lxvij. Nima mea ſi vis amaria deo: re⸗ foꝛma in te imaginem ſuã:? ama⸗ bit te.repara in te ſimilitudinẽ ſuã: ⁊ deſiderabit te. Conſilio nanq; ſancte tri nitatꝰ ad imaginem ⁊ ſimilitudinẽ ſuam creauit te creatoꝛ tuus:qð nulli ex creaturꝰ donauit vt tanto eum ardẽtius diligeres quanto mirabilius ab eote conditam in⸗ telligeres. Conſidera ergo nobilitatẽ tuã. quohiã ſicut deus vbiq; eſttotus. omnia viuificans.om̃ia mouens ⁊ gubernãs.ita tu in coꝛpoꝛe tuo vbiq; tota es ſchm mo⸗ dum tuũ.illud viuificans mouens ⁊ gu⸗ bernãs. Et ſicut deus eſt viuit ⁊ ſapit.ita tu ſcõm modum tuũ es:viuis ⁊ ſapis. Et ſicut in deo tres ſunt ꝑſone. pater filius et ſpũſſauctus.ſic ⁊ tu habes tres vires· ſcili cet intellectum.memoꝛiã ⁊ voluntatẽ. Et ſicut ex patre generat᷑ filius.⁊ ex vtroq; ꝓ⸗ edit ſpũſſanctus.ita ex intellectu gen erat᷑ volũtas:⁊ his ambobꝰ ꝓcedit memoꝛia. Er ſicut deus eſt pater ⁊ deus eſt filius:et deus eſt ſpũſſanctus. non tamen tres dij: ſed vnus eſt deus ⁊ tres ꝑſone.ita anima eſt intellectus.aĩav oluntas.aĩa memoꝛia non tamẽ tres anime, ſʒ vna anima ⁊ tres vires. Ex quib anime virib quaſi excellẽ tioꝛibus iubemur deũ diligere: vt diliga⸗ mus eum tota anima.tota mente.toto in tellectu.tota voluntate ⁊ tota memoꝛia. hoc eñt toto affectu ſine defectu cũ diſcreti⸗ onis intuitu:nec ſolus ſufficit de deo ĩtel⸗ lectus ad beatitudinẽ: niſi ſit in amoꝛe eiꝰ voluntas. ĩmo hec duo non ſufficiũt:niſi memoꝛia addat᷑.ꝙ ſempꝑ in mente intelli⸗ gentis ⁊ volentis maneat deꝰ:vt ſicut nul lum poteſt eſſe momentũ quo hõ nõ vtat᷑ vel fruatur dei bonitate ⁊ miſericoꝛdia ita nullũ ſit momentuz quo eum pñtem non habeat in memoꝛia. MPie pꝛobatur aĩa eſſe tãte digni⸗ taris vt habilis ⁊ vdonea ſit eſſe pa ter⁊ mater xp̃i. Cap̃xix. Rtellige dignitatem tuã nobilis creatura: qm̃ nõ ſolũ inſignita es dei imagine. verumetiã decoꝛata ſi militudine. Sicut em̃ treatoꝛ tuus qui te ad ſimilutudinẽ ſuam creauit eſt charitas bonus ⁊ iuſtus.ſuauis ⁊ mitis.patiens ⁊ miſericoꝛs:⁊ cetera inſign ia qᷓ de eo legun tur.ita tu creata es vt charitatẽ haberes. ⁊ eſſes mũda ⁊ ſancta pulcra ⁊ decoꝛa.mi⸗ tis ⁊ humilis. quas ptutes quãto plꝰin te habebis.tantoꝓpinquioꝛ deo er⁊ ma⸗ ioꝛem tui conditoꝛis geris ſimilitudineʒ. Qud maius his tibi facere potuit.qᷓ; vr ad ſimilitudinẽ ſuã te conderet factoꝛ tuꝰ 2eiſdem Ftutum veſtimentis te oꝛnaret: quib ip̃e oꝛnatus eſt. Attende igit᷑ dili⸗ genter ꝓpꝛie conditionis tue excellentiam. et venerande ſancte trinitatis imaginem in teip̃a cognoſce honoꝛemq; ſimilitudis diuine:ad quã creata es.habere ſtudeno buitate moꝛñ.exercitio ꝓᷣtutum.dignita⸗ te pꝛemioꝝ. vt quando apparebit qualis ſit tunc ſimilis ei aparere poſſis. Simi⸗ lis em̃ ſimilẽ querit.⁊ qualem te parauer? deo talis neceſſe eſt appareat tibi deꝰ. Si ergo naturalem pulcritudineʒ tuã in te re paraueris.cõcupiſcet rex decoꝛem tuũ.qm̃ ip̃e eſt deus tuus:ip̃e amicus ⁊ ſpõſus:fra ter ⁊ filius. Ip̃e em̃ dixit. Quicunq; fece⸗ rit voluntatẽ patris mei qͥ in celis eſt: ipſe meus frater ⁊ ſoꝛoꝛ ⁊ matereſt. Audi quõ vᷣtus ſi ſapientia patris filius eſt patris: FFbum patris.voluntas eſt patris. Volũ tas hominis nihil aliudeſt qᷓ; ̃dam pꝛo⸗ les mentis. Si igitur eadem eſtvoluntas tua:⁊ voiuntas patris:idẽ eſt füius tuus. ⁊filius patris. Veritas ſapientia.volun ras coꝛde concipit᷑:⁊ ex toꝛde generat᷑. Si igitur idẽ vis ⁊ idem ſapis qð pater.tu eũ dem fiũ habes:quẽ ⁊ pater. In te eſt vtꝝ ſis pat᷑· an mater.an potiꝰ:vtrũq;.vtrũq; aũt es ⁊ pater ⁊ mater.non tuo merito ſed dei dono Potes eum nanq; gignere ĩ coꝛ de tuo ⁊ in coꝛde alieno. Potes eum con⸗ cipere a coꝛde tuo et oꝛe alieno.intellectu gignit᷑.conſenſu concipit᷑ affectu naſcitur effectu nutri᷑. Quando pitatem intellig⸗ vel aluũ intelligere facis. chꝛiſtum gign is noſti voluncatem xp̃i.conſenti ei ⁊ conce⸗ piſti. Quando gignis es pater. quãdo cõ eipis es mater. Amãdo parturis? nutris ſic ſic in poteſtate cuiuſq; relinqui᷑ vttum nam tante pꝛolis mat᷑ efficiatur. Waledi cta ðᷓ ſterilis que non parit:que talem fili⸗ um voto habere potuit. Sinuliter ma⸗ ledictus qui non gignit. Niſi qua nõ cq̃ in noſtra poteſtate conſiſtit Fitatem intei⸗ ligere ⁊ veritati ↄſentire. Non em̃ verita⸗ tem ſempꝑ intelligo:cum volo. Intellecte aũt ſemꝑ cõſentio ſi voluero. Velle tamẽ nõ poſſuʒ niſi gratia dei fuerit mecũ. Nul⸗ la eſt em̃ humana in duſtria ſine dei gr̃a. Equo pꝛimus homo peccauit.nature bo num ꝑdidim?ꝰ.pariter ⁊ arbitrij vigoꝛeʒ ſed non electionẽ ne nõ eſſet noſty · vt emẽ daremus pecratũ In nobis nanq; manet ad querendam ſalutẽ arbitrij voluntas.i. rationalis voluntas ſed ad monẽtepꝛius deo:⁊ inuitante ad ſalutẽ:eſt vt veleliga⸗ mus vel ſequamur. Poteſtatꝰ noſtre eſt di uine inſpirationi acquieſcere ⁊ que ad ſa⸗ lutem noſtrã ꝑtinent eligera ⁊ ſequi. Diui ni ÿo muneris eſt:vt poſſimꝰ adipiſci: qð ſequen do cupimus cõſequi. Noſtre pote⸗ ſtatis eſt ⁊ ignauie vt labamur. Felix hõqᷓ ſic ambulat ſapienter nec cadat. aut ſi ceci derit vt ſtatim reſurgat. Felicioꝛ vᷣo eſt:q nunqᷓ; cecidit. Fel itiſſimꝰ aũt eſt qui iam cum deo regnat. ¶ BHic oſtenditur aĩa ſancta ſemp ad recipiendũ in ſe deũ eſſe parata. F Eilix homo eſt:cui pᷣſto eſt.tum vo E luerit habere deum. O quanta eſt dign itas hominis. filiũ habere de um:⁊ quanta eſt humilitas om̃ ipotentis: habere homimnẽ patrẽ.⁊ quanta eſt nobili⸗ tas animexpᷣm ieſum habere ſpõſum. Sã eta ergo anima?⁊ veri ſponſi amica ad di⸗ iecti ſui aduentum fummo tum deſiderſo ſempꝑ debet inhiare:⁊ parata atq; expedi⸗ ta ſſe:vt pulſantem amicũ abſq; vila di⸗ lationis iniuria poſſit ſuſcipere:⁊ vocanti cum omni alacritate occurrere.ne ſubito ⁊ inopinate adueniens. minus pꝛomptam ⁊minus oꝛ natam inueniat: vel diu exclu ſus diuturne pꝛeſtolationis vllam mole⸗ ſtiam ſuſtineat. Aliuc autem eſtcum ipſo ¶ De interioꝛi domo itrare, arq; aliud eſt ad ipᷣm exire. Ibi nia ad ſeiß̃ am reuertitur:⁊ ců dilecto ſuo vſc; ad intima coꝛdis ſui penetralia ingredtt᷑. BHic exrra ſemetipſam ducitur.⁊ ad ſubli⸗ mia contemplanda ſubleuat᷑. Quid nõq; eſt eius introire.niſiſe totam in femetipᷣaʒ colligere:quid pᷣo eſt eius exire. niſi ſeipᷣaʒ extra ſemetipſam totam extendere. Eihil itaq; aliud eſt animã cũ dilecto juo in cu⸗ biculum ingredi:⁊ ſolam cum ſolo moꝛa ri.dulcedineq; eius perfrui.niſi exterio?uʒ ommũ obliuiſci.⁊ in eius dilectione ſũme ⁊ intime delectari. Se ſolam cum dilecto videt:quã do exterioꝝ omniũ oblita exꝓ⸗ pꝛia conſideratiõe in dilecti ſui duectionẽ deſiderium ſuũ purgat. ⁊ ex his que in in⸗ timis ſuis conſiderat a nimũ ſuũ in huiuſ modi affectũ infiammat.⁊ tam cx bo noꝛ?ů qᷓ; ex maloꝛum ſuoꝝ conſideratiõe in gra⸗ tiarumactione aſſurgit.⁊ hit pꝛo indulta venia intime denotio nis victimas ꝑſoluit Vſq; in intimũ dilectus perducitur et in optimo collocatur. quando ex intimo afft ctu ſuꝑ omnia diligitur. Logita quid ſit: qð in vita tus ardentius dilexiſti. anxius concupiſti:qð te iocundius afficiehat.cete riſc; om̃iby pꝛofun dius delectabat᷑. Con? ſidera ergo ſi eandem affectionis violenti am.delectationiſq; abundantiam ſentis. quãdo in ſummi dilectoꝛis deſidenũ inar deſcis.quando in eius dilectione requief⸗ cis. Kui dubium vt ꝙ intimũ illum affes ctionis tue ſinuʒ necdum ten eat.ſi intime dilectionis acuieus animaʒ tuam minus penetrat.tepidiꝰ exagitat qᷓ; in alienis at̃⸗ fectionib aliquãdo penetrare vel exagita re ſolebat. Sed ſi tantam pꝛoꝛſus vel foꝛ⸗ te validioꝛẽ dilectionis violentiam in ins timis tuis circa dunna ꝑſpexeris.qᷓ; alias nunqᷓ; expertus fueris. vide adhuc ſi foꝛte gliud aliquid ſit. in quo delectari vei con ſolari poſſis. Kerte qᷓ;diu pofumus exali ena qualicunq;re cõſolationẽ vel iocundi tatem concipere. nondum audto dicere di lectum noſtrum intimũ urdentiſſimi amo ris ſinum tenere. Satage ergo feſtina tra⸗ here euʒ adhuc o beata an ima.quis em̃ ne get illud intimũ ad coꝛdis humauipene⸗ trale tales receſſus habere ſeu etiamobti⸗ nere poſſe in quibꝰ ſummi⁊ ſingłar amo ris violentia.cum aliquid per afectum in fi —— zci dileco ſiore b0 pehetrallain nducmrzadit mchm ſol ono erftut nili erteriotu eus dileron:ſint eſolam amdim tomnũ obltuey dlecn ſudienoni ietbsgenn⸗ tanmüſuünhun nritunctoni onſcknnẽ ngn⸗ ut thr ohndumn nmasꝑhlut us pour cin noo erinnmoaft LCogtaqudſt: s dienſti. antus lus afficichat. cete zddectabat. Con eenis vwlenti undantam ſcntis. gons deſienüiner s dilectione nquf⸗ ꝙmtmüllumafi dum tneu. ſintne nimaztuam mus utqᷓ nalinisci enerireyd ngu ampꝛorlus vp s yrolentiam in⸗ petus qᷓalus vide adueſi ſont o delectan vd con qupoſumus erai anonẽ vdl nl um audto dichedl urdennſiniino geugo fihnun nima qus me ndis bumauip⸗ verle mnobl umitlrglün mo uuheuſuu fixerit.al ienã omnino delectatione auelli non poſſit. Kerte ſi alienam aliquam con ſolationem queris vel recipis.deum tüuʒ qᷓ;uis foꝛtaſſe ſumme. nondum ſingularit᷑ diligis. Non dum ergo in intimũ pducit᷑ nõ dum in intimo collocatnr. Si ergo nõ ſatagis introducere eũ ad intima tua:quo mo do te credam velle:vel poſſe ſequi eum ad ſublimia ſua. Certum ergo ſignuz tibi ſit anima quecunq; es:qð dilectum tuum minus diligis:vel ab ilio minus diliger? ſi ad theoricos illos epceſſus nondum vo⸗ caris.vel vocantem ſequi nonduʒ merue⸗ ris. Quomõ em̃ ꝑſecte diligis vel dilige⸗ ris.ſi in ſummoꝝ deſiderio ad ſuꝑn a non raperis ⁊ad theoꝛicos illos conatꝰ men⸗ xis alienatione non tranſis. Vis noſſeqꝛ ſublimitas diuinaꝝ reuelationũ ſit mani⸗ feſtum diuine dilectionis indicium. Jam nõ dicã inquit vos ſeruo s ſed amicos: qꝛ om̃ia que audiui a patre meo nota feci vo bis · Satage ergo deum tuũ intime ⁊ſum me diligerẽ:⁊ omni hoꝛa in diuine contẽ⸗ plationis gau dium ſummo cũ deſiderio anhelare. Lollige teipᷣam ad temetipᷣam totaʒ·⁊ in ſolo diuinitatis deſiderio req⸗ eſce. Anima pꝛecipit᷑ erigere le ad ſub limia cõtemplanda.—ap̃xxi. Ebet nanq; anima perfecta ⁊ aſſi⸗ „ ue ſummoꝝ contemplationi de⸗ dita omni hoꝛa peregrinatiõis ſue terminum ⁊ ergaſtuli huius egreſſum. cuʒ ſummo deſiderio expectare:⁊ ad iliud di⸗ uine contemplationis ſpectaculuʒ:quodi futura vita ſperamꝰ.animũ ſuũ cõponere ſuſpendere:⁊ in eiuſmodi expectatõe vehe menti deſiderio anbelare:vt qð interiꝰvi⸗ det ꝑ ſpeculuʒ in enigmate: mereat᷑ videre facie ad faciem. Neceſſe eſt itaq; ad coꝛ al tum aſcendere ⁊ mentis exceſſu ꝑ dñicam euelationem addiſcere quid ſit ulud: ad qð ſtudere vel ſpectare opoꝛteat:⁊ ad qua lem ſublimitatẽ habeat animũ ſuũ cõpo⸗ nere ⁊ aſſueſcere nam ſi ſemel ad illã luci⸗ feram euangelice ſublimitatis gloꝛiaʒ ad miſſus fuerit.⁊ ad illud diuinoꝝ luminuʒ ſpectaculum intrare meruerit q; intimis deſiderijs.qᷓ; ꝓfundis ſuſpirijs q; inenar vᷣconſcientia edificãda. rabilibus gemitib eum qui eiuſmodi eſt putamus inſiſtere:qᷓ; aſſidua recoꝛdatione qᷓ; iocunda admiratione.inſpectam ciari⸗ tatem credimꝰ eũ retractare:mẽteq; reuol⸗ uere. Illã deſiderando.illam ſuſpirando. ilam contemplãdo. don ec tandem aliqũ in eandem imaginẽ tranſfoꝛmel gdarita te in claritatem tanqᷓ; a dñi ſpũ. Verũta⸗ men cũ ab illo ſublimitatis ſtatu ad noſ⸗ metipᷣos redimus.illa que pꝛius ſup̃ noſ⸗ metipᷣos vidimus in ea veritate vei clari⸗ tate qua pꝛius pꝛoſpeximus ad noſtram memoꝛiam omnino reuotare nõ poſſumꝰ Et qᷓ;uis inde aliquid in memoꝛlã tenea⸗ mus:⁊ quaſi ꝑ mediũ velum:⁊ velut ĩ me dio nebule videamus.nec modũ quidem videndi nec qualitatẽ viſionis cõpꝛehen⸗ dere vel recoꝛ dari ſufficimꝰ ⁊ mirũimmo⸗ dum reminiſcentes nõ reminiſcimur.⁊ nõ remiſcẽtes remiſcimur:dũ vidẽtes nõ pꝛes uidemꝰ⁊ aſpiciẽtes nõ ꝑſpicimꝰ.⁊vidẽtes nõ penetramꝰ donec iteꝝ meditatõe aſſur gamꝰ i ↄtẽplationẽ. ↄtẽplatõe in admira⸗ tionẽ. admiratõe in mẽtis eleuatioaẽ. Per veritatis contemplationẽ eru diturhomo ad iuſticiam.conſumat᷑ ad gloꝛiã. Bratia contẽplationis coꝛ ab om̃i mũdano amo re non ſolũ emundat ſed ſanctificat. ⁊ ani mũ ad celſtiũ amoꝛẽ inflãmat. Qui diui na inſpiratione ⁊ reuelatiõe ad contẽplati onis gr̃am pꝛomouet᷑.quaſdã arras futu⸗ re illius plenitudinis accipit:vbi ſempiter ne cõtemplationi inherebit. Qui vᷣo con⸗ templationi vitatꝰ vult vacate.neceſſe eit vt diſcat requieſcere nõ ſolũ ab oꝑib ma⸗ lis.ſʒ etiã a cogitatiõib ſuꝑuacuis. Wul ti ſiquidẽ:⁊ ſi ſciant vacare coꝛꝑe.mimetñ valent vacare coꝛde neſciẽtes facere labba tum ex ſabbato:⁊ ideo non valent imple⸗ re qð dicit᷑ ĩpſalmo. Vacate ⁊ videte qm̃ ego ſum deus. Vacantes ſiquidem coꝛꝑe ſed vagantes vbiq; coꝛde nequaqᷓ; meren tur videre qᷓ;dulcis eſtdñs ⁊ qᷓ;bonus iſre deus his qui recto ſunt coꝛde. Inde eſt ꝙ hoſtes derident ſabbata eoꝝ.i.ip̃a ſue va catiõis ocia q̃ cogitatiões ĩutiles ꝓtrabũt ⁊ꝑ deuia q̃q; vago iceſſu ſine reſpectu ꝑuẽ tionis paſſim hut ⁊ illuc vagant᷑. Anim“ eoꝝ in diuerſa rapit᷑ ⁊ nũc in hãc ꝑrẽ nũcĩ illã diſcurrẽdo mira agilitate ĩõria agit᷑⸗ 2= —— — Sic ſic qᷓ;diu ſub egenis huius můdi ele⸗ mẽtis viuimꝰ deſideria nr̃a vltra gaudia extendimꝰ: qꝛ infinite plura ſunt q̃ ↄcupi⸗ ſcimus qᷓ; q̃ in hacvita app̃ hen dere poſſu mꝰ. Btã aũt illa ſuꝑnoꝝ młtitu 1 do deſideria ſua vltra gaudioꝝ ſuoꝝ non extendit plenitu dinẽ q̃ felicitatis ſue infi⸗ nitatem vel ĩmenſitatem ↄpꝛehendere oĩ no non ſufficit. Eſt aũt illoꝝ gaudiũ non ſolũ de contẽplatõe creatoꝛis R etiã in cõ⸗ templãdis eius creaturis. Dũ em̃ deñũ in oĩbh ſuis oꝑibꝰ mirabiem inueniũt. quid miꝝ ſi vbiq; mirãdo venerant᷑:venerãdo mirant᷑ magnalia eiꝰquẽ diligũt. Inueni unt itaq; nõ ſolũ in creaturis incoꝛꝑeis: etiũ in creaturis coꝛꝑeis vñ mirant᷑.vnde creatoꝛẽ eoꝝ digne venerant᷑. Hec oĩa iu⸗ giter m irant᷑ ⁊ ↄtemplant᷑.contemplõtes mirant᷑.mirantes letant᷑ letant de diuina ↄtẽplatðe. ↄgratulant᷑ de mutua viſione. mtrãt᷑ ĩ reꝝ coꝛꝑaliũ ſpeculatõe. Diſcamꝰ ⁊ nos ↄtẽplãtes mirari ⁊ mirãtes ↄtẽpla⸗ ri.quõ illiꝰ ſuꝑne btitudinis ciues: oĩa qᷓ ſub ip̃is ſunt indeſinent aſpiciũt:oĩmq; qᷓ ab alto vidẽt rõnẽ ⁊ oꝛdinem ↄpᷓ hendunt quõ de mutua ſocietate inſolubiliq; chari tate in infinitũ gaudeãt: quõ in iliã diuie claritatꝭ viſionẽ inſatiabilit᷑ ĩardeſcãt. Ni hil eſt iocũdius:nihil vtiliꝰ gr̃a ↄꝓtempla⸗ tionis. Quãto ampliꝰ in celeſtiũ contem⸗ platione delectare:⁊ delectãdo admiraris tanto libentius immoꝛaris tanto diligẽ tius perſcrutaris.pꝛofun diuſq; illumina⸗ ris.ſemper in illis inuenies quod mireris ⁊ vnde delecteris. Nuſquam eſt copioſio: materia admirãdi ⁊ nuſqᷓ; vtilioꝛ cã dele⸗& ctandi. In his ꝗᷓ ſp ſit tua admiratio ⁊ de lectatio:nec neceſſe erit alia ꝓ alijs quere⸗ re.⁊ꝑ vanaʒ hut illucq; cogitationũ eua⸗ gationem diſcurrere Deñũ nanq; cognoſce re plenitu do eſt ſcĩe. Plenitudo autẽ huiꝰ ſcie plenitudo eſt glie.cõſummatio gratie. ꝑpetuitas vite. Ad huiꝰpo ſcie plenitudi nem opus eſt potiꝰintima ↄpũctõe qᷓ; pꝛo funda iueſtigatõe.ſuſpirijs qᷓ; argumẽtis: crebꝛis lamẽtationibqᷓ; coproſis argumẽ tationib. lachꝛymis qᷓ; ſentẽtijs: oꝛõneqᷓ; lectione:gratia lachꝛymaꝝ qᷓ; ſcientia ̃a⸗ rumt celeſtium potius contemplatione qᷓ; terreſtriũ occupatione. Pomelie ſuper euangelio Diui bernardi abbatis Homelie ſuꝑ euangelio: Willus eſt. dſꝛologus. Cribere me aliquid deuotio iu⸗ bet ⁊ pꝛohibet occupatio. Verũ tamen quia pꝛepeoiente coꝛꝑali moleſtia fratrũ ad pꝛeſens non valeo ſequi conuentũ id tantillũ ocij qð vel mihi de ſomno fraudans in no ctibus intertipere ſinoꝛ:non ſinã ocioſuʒ⸗ Vibet ergo temptare id potiſſimũ aggre⸗ di:qð ſepe animũ pulſauit: loqui videlicʒ aliquid in laudibꝰ ᷣginis mattis ſuꝑ illa lectione euangelica:in qua luca referente dominice annũciatiõis continet᷑ hyſtoꝛia Ad qð ſane opus eſſe facien dũ. ⁊ fi nulla ftatrum quoꝝ me ꝓfectibꝰ deſeru ire necef ſe eſt:vel neceſſitas vrgeat vł vtilitas mo ueat.dum tamẽex hot nõ impediar: qͥ ad queq; neceſſaria minus paratus inueniar non arbitroꝛ eos debere grauari.ſiꝓpꝛie ſa tiſfacio deuotioni. Lectio ſancti euãgelij ſcðᷣm lucã. Rillo tempe.m iſſus eſt angelꝰ ga bꝛiel a deoi ciuitatem galiee: cui nomen nazareth ad ginẽ deſpon ſatam viro cui nomẽ erat ioſeph de domo dauid:⁊ nomen ÿginis maria. Et reliqᷓ⸗ Momelia Pꝛima. gnanter expꝛimere. Credo ꝙ nolu it nos negligenter audire: qð tam diligen ter ſtuduit enarrare. Nominat ſiquidẽnũ cium qui mittit᷑: deũ a quo mittit᷑: vᷣgineʒ ad quã mittit. ſpõſum q́; vᷣginẽ amboꝝq; genus:ciuitgrem ac regionẽꝓpꝛijs noibus deſignat. Vt quid aliqͥd ho um ſuperuacue poſituʒ ſit. Requaqᷓ;. Si em̃ nec foliũ de arboꝛe ſine cã: nec vnus ex paſſeriꝰ ſine pĩe celeſti cadit ſuꝑ terrã:pu tem ego de oꝛe ſancti euãgeliſte fuꝑfuum defiuere vbũ. pᷣſertim inter ſacra myſteria vᷣbi. Nõ puto:plena qppe ſunt ia ſuꝑnis Wid ſibi vult euangeliſta tot pꝛo⸗ q Vpꝛia nomina reꝝ in hoc loco tã ſis lo bbas Hon Me. og. ealt bet ocupan patio. Vei picpelente coal ad pꝛſens von onuentüq tantili otnon ſin oe eid tauiiniu⸗ utr quipida Unis matsſipilt n qug luc nfnnt os contnefhyſorn amnd ꝛſlhull b daimir nea vur yynlius no cnõmpedun qœd Sparitus inuenar egauanlipriel igeliſchmci. wus cange g tuituem gallee·di nhadpgnidehen ent tſeph dedono inis maru. Etrii u Prim. lt muungelitatotpꝛo⸗ n in hoclocotiſi mer Lrech gꝙnolu din: qð tamdillgen quo min: ianz ſuimbg egontgpꝛis noibus punepe uz it. Requaqᷓ. Si nien eli cadit ſup ten iwigilleüpium nnte ſannflai peſnelns quld deuori 6 iſus eſt. myſteris acceleſti ſingula dulcedine redũ dantia.ſi tñ diligentẽ habeãt inſpectoꝛeʒ q nouerit ſugere mel de petra oleũq; de ſa xo duriſſimo. Nempe in illa die ſtillauert montes dulcedinẽ ⁊ colles fluxerunt lac? mel. qm̃ roꝛãtib celi deſuꝑ nubibuſq; plu entib iuſtũ.aꝑta eſt terra leta germinans ſaluatoꝛẽ.qñ dño dãte benignitatẽ: ⁊ ter⸗ ra nñ̃a redeẽte fructũ ſuũ.ſuꝑ ülũ montem montiũ:montẽ coagulatũ ⁊ pinguẽ. miſe⸗ ricoꝛdia ⁊ pitas obuiauerũt ſibiiuſtieia ⁊ pax oſculate ſunt Illo q́ʒ in tꝑe vnꝰiſte in ter ceteros mõtes nõ mo dicus btũs h vi⸗ delicet euãgeliſta.dũ deſideratuʒ nob nre ſalutis exo?diũ ſuo cõ mendauit eloqͥœ:ve luti auſtro atq; e vicino ſole radiãte iuſti⸗ cie: quedã ex eo ſpũalia ꝓfluxerũt aromata Vtinã eriã nůũc deꝰ emittat vbũ ſuũ ⁊ liqᷓ; faeiat ea nobis. perflet ſpũs eiꝰ ⁊ fiãt no intelligibilia ꝓᷣba euãgelica: fiãt ĩ coꝛdib⸗ nr̃is deſiderabilia ſuꝑg auꝝ ⁊ lapidẽ pᷣcio⸗ ſum multũ:fiant dulcioꝛa ſuꝑ mel ⁊ fauuz Zit ita;. Wiſus eſt angelus gabꝛiel a deo. NMõ bitroꝛ hůc angelũ de minoꝛibo eſſe. qͥ q̃li bet ex cauſa crebꝛa ſoieãt ad terras fungi legatione. Qð ⁊ ex eiꝰ noie palaʒ intelligi dat᷑: qð interpꝛetatũ foꝛtitudo dei dĩ. Et qꝛ nõ ab alio aliquo foꝛte excellentioꝛi ſe: vt aſſolet ſpũ:ſʒ ab ip̃o deo mitti ꝑhibet᷑: ꝓpterea h ergo poſitũ eſt a deo. Vel iðᷣodi ctum eſt a deo.ne cui btõꝝ ſpirituũ ſuũ de us anteqᷓ; vᷣgini reuelaſſe putet᷑ conſilium excepto dumtaxat archangelo gabꝛiele:qͥ vtiq; tãte inter ſuos potuit inueniri excel⸗ lentie:vt tali noĩe dignꝰ haberet᷑⁊ nuncio Nec diſcoꝛdat nomẽ a nũcio. Pei quipe ÿtutem xpᷣm quẽ meliꝰ nũciare decebat q; hunc:quẽ ſimile nomẽ honoꝛat. Nã quid aliud eſt foꝛtitudo qᷓ; vᷣtus. nõ aũt idecẽs aut incongruũ videbat᷑ dim ⁊ nuntciũ cõi renſeri votabulo:cũ ſimilis in vtroq; ap⸗ pellationis:nõ ſit tñ vtriuſq; ſitis cã · Alit᷑ qppe xpᷣs foꝛtitudo vel ptus dei dicit᷑.alit angelus. Angelꝰ em̃ tiñ̃ nũcupatiue.xp̃s aũt ſubſtãtiue, Tpᷣs dei vᷣtus dieit᷑ʒ eſt:q foꝛti armato:qͥ ſiũ atriũ in pace cuſtodire ſolebat. foꝛtioꝛ ſuꝑueniens? ip̃m ſuo bra⸗ chio debellauit. ⁊ ſic ei vaſa captiuitatis potẽter eripuit. Angelus ÿd foꝛtitudo dei apellatus eſt. vel ꝙ hmõ meruerit pᷣroga tiuam officij: quo eiuſdẽnũciaret aduen⸗ tum vtůtis:vel qꝛ vᷣginẽ natura pauidã. ſimplicẽ.verecundã. de nouitate miraculi nõ expaueſcere ↄfoꝛtare deberet. Qð ⁊ fa cit ne timeas inquiens maria.inueniſti n. gram apð deũ. Sed ⁊ ip̃m ſpõſum hoĩeʒ ytiq; nihilominꝰ humilẽ:ac timoꝛatũ nõ irrõnabiliter foꝛſitan idẽ angelꝰ cõfoꝛtaſſe credit᷑.qᷓ; qᷓ; tũc ab euãgeliſta nõ nominet᷑ Joſeph inqt fili dauid noli timere acciꝑe mariã ↄiugem tuã. Lõuenienter itaq; ga — bꝛiel ad opus eligit᷑. imo qꝛ illi tantũ ne gociũ iũgit᷑ recte tali noĩe deſignat. Wil ſus eſt 3ᷓ angelus gabꝛiel a deo. uo. In ciuitatẽ galilee cui nomẽ naʒareth. Vlideamꝰ ſi.vt ait nathanael:a nazareth põt aliqͥd boni eſſe. Haʒareth interßᷣtatur flos. Videt᷑ aũt mihi quoddã ſemẽ fuiſſe diuine cogitatõis tanqᷓ; ecelo iactatũ ĩ ter ras:allocutiones ⁊ ꝓmiſſiones facte celi⸗ tus ad pẽes abꝛaam yſaac ⁊ iacob. De q; ſemine ſcriptũ eſt. Nii důs ſabaoth reii quiſſet nobis ſemẽ ſicut ſodo ma fuiſſemꝰ ⁊ſicut gomoꝛra ſiłes eſſemꝰ. Floꝛuit autẽ hoc ſemen in mirabilib. q̃ oſtenſa ſunt in exitu iſrt de egy pto.in figuris ⁊enigmati⸗ bus ꝑ totũ iter in deſerto vſq; in terrã pꝛo miſſionis.⁊ deinceps in viſionib ⁊ vati⸗ cinijs ꝓp hetaꝝ:in oꝛdinatðe q́ʒ regni ac ſa cerdotij vſq; ad xp̃m.xp̃s autèẽ huꝰ ſemis ⁊ hoꝝ fioꝝ nõ merito fructꝰ eſſe intelligi᷑. dicẽte dauid:dñs dabit benigniratẽ. ⁊ ter ra noſtra dabit fructũ ſuũ. Et iteꝝ. De fru ctu ventris tui ponõ fuꝑ ſedẽ tuã. In na⸗ ʒareth ergo nüciat᷑ xpᷣs naſciturꝰ:qꝛ ĩ floꝛe ſperat᷑ fructꝰpceſſurus. Sed ꝓdeunte fru⸗ ctu flos decidit:qꝛ vᷣitate apparẽte ĩ carne figura ꝑptranſit. Einde ⁊ naʒarech ciuitas galilee dicit᷑.i.trãſmigrationis:qͥ naſcente xp̃o illa oĩa tranſierũt q̃ ſuꝑtus enumera? ni:qᷓ vt ait apłs:in figura ↄtingebant eis. Hos floꝛes nos qͥ iam fructũ tenemus: ptranſiſſe videmꝰ. Et dũ adhur floꝛere vi debant᷑ tranſituri pᷣuidebant᷑. Vñ dauid. Mane ſicut herba tranſeat. mane fioꝛeat ⁊tranſeat:veſpe decidat in duret ⁊ areſcat WVleſꝑe etem̃.i.qñ venit pienitudo tempo ris in q́ miſit deꝰ vnigenicũ ſuũ factum ex muliere factũ ſub lege dicente ip̃o.ecce no⸗ ua facio om̃ta.vetera tranſierunt ⁊ diſpa ruerunt.quomõ in nouitate ſuccreſcentis fructus floꝛes decidunt ⁊ areſcunt.vñ rur ſum ſcriptuʒ eſt. Fenũ aruit ⁊ decidit flos ꝓbum aũt dñi manet ineternũ. Credo nõ Amnbigis quin vᷣbum fructus ſit. vhñ aũt xpsẽ̃. Bonꝰ itaq; fructus xp̃ᷣs qͥ manet ĩie ternuʒ Sʒ vbi eit fenũ qð aruit: vbi flos qui decidit:ꝓpheta reſpondeat.om̃is caro fenum ⁊ om̃is gloꝛia euus tanqᷓ; flos feni. Si ergo om̃is caro fenũ. ergo carnalis il⸗ le populus iudeoꝝ fenũ fuit. An nõ fenuʒ aruit idem populꝰ ab om̃i ſpũs pingu die Vvacuus ſicce lre adheſit. An non etiã flos decidit.quãdogloꝛiatio: quã habebant ĩ lege remanſit. Siflos nõ decidit vbi ergo regnum:vbi ſacerdotiũ.vbi ꝓphete.vbi tẽ plum. vbi deniq; magnalia illa: dequib⸗ gloꝛiari ſolebant ⁊ dicere.quanta audiui⸗ mus ⁊ cognouimus ea ⁊ patres nf̃i narra uerunt nobis. Et iterum. Quãta manda uit patrib ñis nota facere ea filijs ſuis. Et hec dicta ſint pꝛo eo:qð poſitũ eſt ĩ na pareth ciuitatem galilee. In illã ergo ciui⸗ tatem miſſus eſt angelꝰgabꝛiel a deo. Ad quẽ. Ad ginem deſponſatã viro cui no⸗ men erat ioſeph. Qus eſt hec ꝓᷣgo tam ve⸗ nerabilis: vt ſalutet ab angelo.tam humi lis:vt deſponſata ſit fabꝛo. Pulcra ꝑmix tio vᷣginitatis ⁊ humitatis. Nec medio⸗ criter placet deo illa aĩa in qua ⁊ hũilitas ↄmendat ginitatem:⁊ ꝓginitas exoꝛnat humilitatẽ. Sed quãta putas veneratiõe digna eſt.in qua humilitatẽexaltat fecun⸗ ditas partus ↄſetrat ᷓᷣginitatẽ humilitas Audis ꝓᷣginẽ audis humilẽ. Si non po tes vꝓginitatem humilis.unitare humili⸗ tarẽ ꝙᷣginis. Lau dabilis ptus ꝓginitas. ſed magis humilitas neceſſaria. Illa con ſulitur.iſta pᷣcipitur. Ad ilã inuitaris.ad iſtam cogeris. Deilla dicit᷑.qui põt caꝑe capiat.de iſta dicii niſi qͥs efficiat᷑ ſiẽ par⸗ uulus iſte nõ itrabit ĩ regnũ celoꝝ. Iila remunerat᷑ iſta exigitur Potes deniq; ſine ÿᷣginitate ſaiuari.ſine hůilitate nõ potes. Poteſt inqᷓ; placere hũilitas q ʒginitatẽ deploꝛat amiſſam.ſine hũilitate autẽ au⸗ qeo dicere nec vᷣginitas marie deo placuiſ ſet Su quẽ inqt requieſcet ſpũs meꝰ.ni⸗ Pomelie ſuper euangelio ſi ſuꝑ humilẽ ⁊ quietũ. Sup humilẽ dixis nõ ſug vᷣginẽ. Si igit᷑ maria humilis nðõ eſſet. ſuꝑ eam ſpũſſanctꝰ non requ ieuiſſet. Si ſuꝑ eã nõ requieuiſſet.nõ impꝛegnai Quð em̃ de ip̃o ſine ipſo conciꝑet· Patet itaq;. qꝛ vt de ſpũſancto conciꝑet: ſicut ip ſa ꝑhibet. reſperit dñs humilitatẽ ancile ſue:potius qᷓ; vᷣginitateʒ. Er ſi placuit ex ꝓginitate.tñ ex humilitate cõcepit Vnde conſtat. qꝛ etiã vt placeret vᷣginitas. ꝓcul dubio humilitas fecit. Qui dicis virgo ſupꝑba.maria ſeÿginẽ oblita gloꝛiat᷑ de hu müitate:⁊ negligendo humilitatẽ:blãcir? tibi de ʒginitate. Reſpexit ait illa deꝰhu⸗ militatẽ ancille ſue. Que illa. Vlirgo ſan⸗ cta.ÿgo ſobꝛia.ꝙᷣgo deuota Nunqͥd tu ca ſtioꝛ illa. Nũdd deuotioꝛ.aut nunqͥd tua foꝛte pu dicitia gratioꝛ caſtitate marie:vt tu.ſ.ſine hũilitate placere fufficias ex tua pᷣginitate.qð illa nõ potuit ex ſua. Deni⸗ ; quãto honoꝛabilioꝛ es ex ſingulari mu nerecaſtigatio ne:tãto tibi tu maioꝛem in iuriam facis.ꝙ eius in te decoꝛeʒ fedas ꝑ⸗ mitione ſuꝑbie Alioquin expedit tibi vir ginem nõ eſſe qᷓ; de vᷣginitate ſupbire ⁊ in foleſcere. Nõ oim quidẽ eſt vᷣginitas. mul to tamẽ paucioꝝ eſt cũ vᷣginitate hũiuas Si ðj vᷣginitatem in maria non potes nili mirãri ſtude humilitatẽimitari.⁊ſufficit tibi. Quid ſi vᷣgo ⁊ humiis es quiſquis es. Eſt tamẽ aliqd maius qð mirerꝭ ĩ ma rig.ſ.cum ꝓginitate fecunditas. Z ſeculo em̃ nõ eſt auditũ.vt aliqua ſil mat᷑ eſſet et vgo. O ſicuiꝰmat᷑ attendas:quo etua ſꝑ eius mirabili celſitudie ducet admiratio. Nõne ad hoc vtte videas nec ſatis poſſe mirari. Nõne tuo imo pitatis udicio illa qͥ deũ ha buit filiũ ſuꝑ oẽs etiãᷓ choꝛos ex⸗ alta bit᷑ angeloꝝ. An nõ deũ ⁊ dñm ange⸗ loꝛum maria ſuũ audacter appellat filium dicens. fili qͥd feciſti nobis ſic. Qus hot au deat angeloꝝ. Sufficit cis ⁊ ꝓ magno hñt ꝙ cũ ſint ſpũs ex ↄditiõe.ex gratia fa⸗ ct:⁊ vocati ſůt angeii teſtãte dauid. Qui facit inqͥt angelos ſuos ſpũs. Maria vᷣo matrẽ ſeagnoſcens maieſtatẽ illam cui illi cñ reuerentia ſeruiunt.cũ fiducia ſuũ nñcu pat fůiũ. Nec dedignat᷑ uncupan deꝰ qð eſſe digirarꝰ eft nã paulopoſt lubit euan⸗ geliſta · Et erat iquiens ſubditꝰdiis. dů Mco concper ſi is unealu tc. Eti placuer techupt Vn eet pgnits gcl AEuddutzyt Codlira glnfdeh 0 umluarbliin cdent auril delu Quila Hign deuota Nunqdug onor. ut nunqq uz o cahtutemgneyr 76 ½ potuterln Den⸗ venlnglnmu lu maioꝛem in te derouʒ fedas p⸗ unpecittbivn nitateſugdreamn ickignusmi intne püluas wanonpoitnli tmmtuxſufjci dumis es quſqus ſunditus Aſu rendus:quoenuh iieduuutqnin dens nec ſatis poſe itans uduio i nower deüt dinalhe⸗ abit. Qusbo fuus pnge dnöe grat niteduni u shi Wuwt⸗ achniſlannuli cjuhlii — unpe 0 ipobir M nc Nuib Deus hoſb. deus inqᷓ; cui angeli ſubditi ſunt cui pꝛincipatus ⁊ poteſtates obediunt.ſubiectꝰ erat marie.nec tm̃ ma⸗ rie ſed etiaʒ ioſeph ꝓpter mariã. Wirare ergo vtrůlibet ⁊ elige quid ampliꝰ mirer⸗ ſiuefilij benigniſſimã dignationẽ ſiue ma tris excellentiſſimã dignitatem. Vtrunq; ſtupoꝛ. vtrũq; miraculũ eſt. Et ꝙ deus fe⸗ m imneobtemperet.humilitas abſq; exẽplo ⁊ ꝙ femina deo pꝛincipet᷑.ſublimitas ſine ſotio. In laudibꝰ vginum ſingulariter ca nitur ꝙ ſequunt᷑ agnũ quocũq; ierit. Qui bus ergo laudib iudicas dignã. que etiã parit eum. Diſce homo obedire. diſce ter⸗ ra ſubdi.diſce puluis obtemperare De au ctoꝛe tuo euangeliſta loquẽs.⁊ erat ĩquit ſubditus illis. haud vubiũ quin marie:et ioſeph. Erub eſce ſuꝑbe canis. Deꝰ ſehu⸗ miliat ⁊ tu te eraltas. deꝰſe hoĩib ſubdit ⁊ tu dñari geſtiẽs homibh. tuo te preponis auctoꝛi. Veinam mihi aliquãdo tale ali⸗ quid cogitanti deus reſpon dere dignerur ⁊ ſuo increpando apło rũdit. Vade in⸗ poſt me ſathana quia nõ ſapis ea que dei ſunt. Quotiens em̃ hominibo pꝛeeſſe deſidero:totiens veo meo pꝛeire cõtendo. ⁊ tunc vere non ſapio ea q̃ᷓ dei ſunt. De ip ſo nanq; dictũ eſt:⁊ erat ſubditus illis Si hominis o homo imitari dedignarꝰ exem pium.certe nõ erit tibiin dignũ ſeqͥ aucto⸗ rem tuũ. Si non potes foꝛſitan ſequi euʒ quoeunq; ierit.dignare vel ſegui quo tibi ton deſcendit Hoc eſt ſi non potes ſubii⸗ mem incedere ſemitam vᷣginitatis.ſeque⸗ re vel deum ꝑ tutiſſimã viam humilitatꝭ: A cuius rectitudine ſi qui etiam de ꝓᷣgini bus deuianerint: vt veꝝ fatear necip̃i ſe⸗ quunt᷑ agnũ quocunq; ierit. Sequiqͥdeʒ agnũ coinqnatus humilis.ſequit᷑ ⁊ ſuꝑbꝰ pᷣgo. ſed neuter quocunq; ierit:qꝛ necille aſcendere põt ad mundiciã agni.qui ſine macula eſt.nec is ad eiuſdem mãſuetu di⸗ nem deſcen dere dignat᷑ qua.ſ.non ſolum coꝛã tondente ſe. ſʒ coꝛñ occidẽte ſe obmu⸗ tuit. Attamẽ ſalubꝛioꝛẽ elegit ſequẽdi ꝑtẽ in hũilitate pctõꝛ.qᷓ; in vᷣginitate fuperb. cũ ⁊ illius ĩmun diciamſuahumiis ſatiſ factio purget.⁊ huiꝰpudicitiã ſuꝑbia inqͥ⸗ net. Sʒ felix nimis maria cui nec hůũilitaſ efui nec vᷣginitas. Et qͥdem ᷓginitas ſingularis: quã nõ temerauit ſedhon oꝛa uit fecũditas. Et nihilominꝰ ſpãlis hu⸗ militas quã nõ abſtulit.ſed extulit fecũda vgiitas ⁊ incoꝛruptibilis pꝛoꝛſus fecun⸗ ditas.quã ʒginitas ſił comitat᷑ ⁊ humili tas. Quidhoꝝ nõ mirabile. Quid nõ in comgabile.⁊ quid nõ ſinguiare. Mirum vo ſi non heſitas in eoꝝ ponderatõne.qͥd tua iudices dignius admiratõ:vtꝝ vide licet potius ſtupen da ſit fecunditas in vir gine an in matte integritas. ſublimitas pꝛole.an cum tanta ſublimitate hũilitas. niſi ꝙ indubitãter hoꝝ ſingulis pᷣferenda ſunt ſimul cuncta ⁊ incompꝑabiliter excellẽ tius eſt atq; felicius oĩa ꝑcepiſſe qᷓ; aliqua. Et quid miꝝ ſi deus qͥ mirabiliter legi᷑ ⁊ cernit᷑ in ſanctis ſuis:mrabilioꝛem ſeſe ex hibuit in matre ſua. Neneraminiꝗᷓ cõiu⸗ ges in carne coꝛruptibili carnis in tegrita tem. Miramini etiã vos ſancte ꝓgines ĩ virgine fecunditatem. Imitamini om̃es hom ines dei matr humilitatẽ. Honoꝛa⸗ te ſancti angeli vãi regis matrẽ qͥ nñ̃e ᷓgi⸗ nis adoꝛatis,ꝓlem. Ipᷣm vtiq; noſtꝝ pari ter ac veſtꝝ regem nñ generꝰ redẽptoꝛem: vẽe ciuitatꝭ reſtauratoꝛẽ.cuiꝰ apð vos taʒ ſublimis: int᷑ nos tã hũilis a vob parit? a nob det᷑ dignitati debita reuerẽtia.⁊ di⸗ gnationi hon oꝛ ⁊ gkla ĩ ſecła ſectoꝝ amẽ. BHomelia. ij. Ouũ qͥdẽ canticũ illð qs ſol ĩ re npei dabit᷑cantare virginib. ipᷣam pginũ reginã cũ ceterꝰ: ĩmo pᷣmaʒ inter keteros eſſe cantaturã nemo q ambi⸗ gat. Puto aũt illã pᷣter illð ſolis licet cum oĩbo tñ vᷣginib ei vt dixi cõe erit dulcioꝛi qͥdam ⁊elegãtioꝛi carmineletificaturã elſe ciuitateʒ dei. Euius vtiq; dulciſonos de pꝛomerè vel expᷣmere modulos.ne ipfarũ quidem vᷣginũ vlla digna inueniet᷑. qꝛ ſo⸗ li merito decantan duʒ ſeruat᷑: que ſola de partu ⁊ partu diuino gliat᷑. Bloꝛiat᷑ dixe⸗ rim de partu nõ in ſe. ſed in ip̃o quẽ peꝑit Deus ſiquidẽ deꝰ eñj eſt quẽpepit. mr̃em ſuã ſinglari in celeſtibꝰ donaturꝰglia.ſin⸗ gulari ĩ terr pᷣuenire curauit ⁊ g̃a q̃ vide licet ineffabiliter ⁊ intacta cõciperet ⁊ pa⸗ reret icoꝛrupta Poꝛro deũ decebat huiuſ⸗ cemodi xatitas q̃ u niſi de ʒᷣgie naſceret᷑ Talis ⁊ cõgruebat virgini partus: vt nõ areret niſi deũ. Pꝛoindefactoꝛ hoim vt omo fieret naſciturus de hoie. talem ſi⸗ bi debuit ex oĩby eligere imo cõdere matrẽ qualẽ?⁊ ſe decere ſciebat:⁊ ſibi nouerat pla cituram: voluit itaq; eſſe ᷣginẽ de qua im maculata ĩmacuiatꝰꝓcederet oĩm mackaſ purgaturus. Voluit ⁊ humilẽ de qͥ mitis ⁊humilis coꝛde ꝓcederet haꝝ in ſe pᷣtutuʒ necẽſſariũ oĩb ſaiuberrimũq; exẽplũ oſten ſurus. Dedit 5ᷓ vᷣgini partũ qͥ ei iam ante ⁊ ginitatis inſpirauerat votũ:⁊ hüilita⸗ tis pᷣrogauerat meritũ. Zlioqn quõ ange lus in ↄſequ entib eã gr̃a plena pꝛenũciat ſi quidpiã vel paꝝ boni qð ex gr̃a nõ eſſet habebar. Vt igit᷑ que ſctm̃ ſctõꝝ ↄceptu⸗ ra erat parit ⁊ paritura ſctã eſſ.t coꝛꝑe.ac⸗ cepit donũ vᷣginitatis vt eſſet ⁊ mente ac⸗ cepit hũilitatis. His nimiꝝ ʒgo regia gẽ mis oꝛnata vtutũ: geminoq; ment ꝑiter ⁊ coꝛꝑis decoꝛe pᷣfulgida ſpẽ ſua ⁊ pulcri⸗ tudine ſua in celeſtib cognita.celi ciuiũ in ſe ꝓuocauit aſpectus ita vr ⁊ reg animuʒ in ſui cõcupiĩam inclinaret ⁊ celeſtẽ nũciuʒ ad ſe educeret de ſuꝑnis. Et h eſt qð euan geliſta nobis cõmendat cũ angelũ ꝑhibet a deo deſtinatũ ad ꝓᷣginẽ. A deo inqͥt ad Fginem.i.a celſo ad humilẽ.a dño ad an⸗ rillam.a creatoꝛe ad creaturã.q̃nta diqtio dei qnta vᷣgin is excellẽtia. Curritemes: currite fulie. currite oẽs qᷓ poſt euã ⁊ ex eua ⁊ parturimini cũ triſticia ⁊ parturitꝭ. Adi te vᷣginalẽ thalamũ. ingredimini ſi pote⸗ ſtis pudicũ ſoꝛoꝛis vĩe cubiculũ. Ecce em̃ deꝰmittit ad vᷣginẽ.ecce affat᷑ angelus ma riam Apponite aurẽ parieti:auſcultate qͥd nunciet ei.ſi foꝛte audiatis vñ cõſolem ini. Letare p adam: ſʒ magis eua mat᷑ exul⸗ ta:qͥ ſicut oĩm parẽtes. ita fuiſt? oĩim ꝑem ptoꝛes.⁊ ꝙ infelitiꝰ eſt pᷣus pꝑemptoꝛes.qᷓ; arenteicöſolemini ſuꝑ fi⸗ 3 ⁊tali filia.ſʒ illa ampliꝰ. de qᷓ malũ oꝛ⸗ tum eſt pᷣus: cuiꝰ opꝓpꝛobꝛiũ in om̃s ꝑtran ſit mulieres. Inſtat nãq; tp̃s qͥ am tollat᷑ oppꝛobꝛiũ nec hẽat vir qð cauſet᷑ aduerſus feminã.qͥ vtiq; dũ ſe impudenter excuſare co neret᷑ crudelit᷑ illã accuſare cũctatꝰ eſt di cens. Mulier quã dediſti mihi dedit mi⸗ hi de ligno ⁊ comedi Pꝛopterea curre eua Homelie ſuper euangelio ad mariã. curre mat ad filiã filia ꝓteme rñ deat. Ip̃a matris oꝙpꝛobꝛia auferat ip⸗ ſa pĩiꝓ te matre ſatiſfaciat. Quia ecce ſi vircecidit per feminam.iam non erigitur niſi per feminam. Quid dicebas o adam Mulier quã dediſti mihi de ligno dedit mihi ⁊ comedi. Verba malicie ſunt hec.qͥ bus magis augeas qᷓ; deleas culpã. Veꝝ tamen ſapientia vincit maliciã.cũ occaſio nem venie.quam a te deus interrogan do elicere tentauit:ſʒ non potuit:in theſauro in deficientis ſue pietatis inuenit. Reddit᷑ nempe femina ꝓ femina: pꝛudẽs ꝓ fatua. humilis ꝓ ſuꝑba.qᷓ ꝓ ligno moꝛtis guſtuz tibi poꝛrigat vite: ⁊ ꝓ venenoſo cibo illo amaritudinis: dulcedinẽ pariat fructꝰeter ni. Muta igit᷑ vbũ inique excuſationis ĩ vocẽ gr̃arũactõis.⁊ dic. Dñe:mulier quã dediſti mihi dedit mihi deligno vite ⁊ co medi.⁊ factũ eſt dulce ſuꝑ mel in oꝛe meo: qꝛ in ip̃o viuificaſtime.ecce em̃ ad hᷣ miſ⸗ ſus eſt angelꝰa d vginem. O admiran dã ⁊ omni honoꝛe digniſſimã vᷣginem. O fe minam ſingularit venerandã ſuꝑg om̃s fe minas admirabilẽ.ꝑemptoꝝ reꝑatricem. poſteroꝝ viuificatricẽ. Miſſus eſt inquit angelꝰad vginem. Vlirginẽcarne· vᷣgineʒ mente. vᷣginem ꝓfeſſione vᷣginẽ deniq; qj⸗ lem deſcribit apts:mente ⁊ coꝛꝑe ſanctam nec nouiter nec foꝛtuitu inuentã. ſʒ a ſecto electam.ab altiſſimo pᷣcognitã ⁊ ſibipᷣꝑa⸗ tam.ab angelis ſeruatã.a patrib pᷣfigura tam a ꝓphet ꝓmiffam. Scrurare ſcriptu ras ⁊ ꝓba q̃ dico. Eune aliqᷓ ego ex his te ſtimonia hic inferã. Vt pauca loq̃r de plu ribus:quõ tibi aliũ deus pᷣdixiſſe videtur qñ ad ſerpentẽ ait:inimicitias ponã int᷑te ⁊ mul ierẽ. Et ſi adhuc dubitas an de ma ria dixerit audi qð ſeqͥtur. Ip̃a cõteret ca⸗ put tuum. Cui ſeruata eſt victoꝛia hec niſi marie. Ip̃a ꝓculdubio caput ↄtriuit vene natum.q̃ oĩmodã ſuggeſtio nẽ maligni tã de carnis illecebꝛa.q; de mẽtis ſuꝑbia du xit ad nihilũ. Quã po aliã ſalomon que⸗ rebat cũ dicebat.mulierem foꝛtẽ q́s inue⸗ niet. Nouerat qͥppe vir ſapiens huiꝰſexus infirmitatẽ fragile coꝛpus.lubꝛicã mentẽt: qꝛ tñ legerat deũ ꝓmiſſe:⁊ ita videbat cõ gruere:vt qͥ vicerat ꝑ feminã vinceret ꝑ ip ſam.vehement᷑ adm irãs aiebat. Mulie⸗ rem foꝛtẽ qͥs inueniet. qð eſt dicere. Siita 23 ————— deles uipi intenognch on outiniiu eiuts inhenit Reitt prudispfin, pigonanbi⸗ muns: Hvenenoſocdei idi. Dienuliyqi nbhideligo yleꝛco Ahpndnonnw neceeinzn en Ondnnnd ini ignn. Gi nniſig si worop rephtncem. Wiſus ctnqu hrgnẽcume pgneʒ ne pgnidenic; q nenticeſancan uu innem. ſz acc opeoguuitſhlßpu⸗ utipaniun am. Scntireſcnytu Uineegogſts t . Upauairdeplu jdeus pdnſſendeur nmuinus ponintt uc dobilas andem ejtur Ipcötenti iet vcrortbernl io caput ↄtrutvene uggeſonẽ mallgnil demiis ſudbadu oalä ſlomo uicemſon zsnu yn ſipins hulus coꝛpus liꝛicnM niiſetin vita ſminivncl Liaun npisutnei ic qctdil kidit aia menmVr demanu femine pendet nfa ⁊ oĩm ſalus ⁊ innocẽtie reſt itutio.⁊ de hoſte victoꝛ⁊ia foꝛ tis om̃ino neccſſeeſt vt pꝛeiudicet᷑ q̃ adtã tum opus poſſit eſſe ydonea. Sʒ mulierẽ foꝛtẽ quis inueniet. Ac nehoc queſiſſe vi⸗ deatur deſperãdo:ſub dit ꝓphetando.pꝛo cul ⁊ de vltimis fimb pꝛetiuz eius. Hoc non eſt vile:nõ paruũ:nðõ mediocre: nõ de ni; de terra:ſed de celo: necde celo pꝛoxi⸗ mo terris pꝛeciũ huiꝰ mulieris foꝛtis ß a ſũmo celo egreſſie eius. Quid deinde ru⸗ bus ille moſa vcus poꝛtẽdebat: fiãmas qͥ⸗ dem emirtẽs d nõ ardens:niſi mariã pa⸗ rientem ⁊ doloꝛem nõ ſentientẽ. Quid ro⸗ go vga aaron floꝛida nec humectata:niſi p̃am concipientẽ:qᷓ;uis viꝝ nõ cognoſcẽ⸗ tem. Huꝰmagni miraculi maiꝰ myſteriũ eſa ias ediſſerit ditens Egrediet᷑ virga de radice ieſſe:⁊ flos de radice eius aſcendet. virgam vginem.floꝛem Iginis partũ irel ligens. Sed ſitibi ꝙ nũc in fioꝛe xpᷣs itelli gi dicit᷑: ſuꝑioꝛi videt᷑ aduerſari ſententie: qua nõ vᷣge floꝛe.ſed floꝛis fructu deſigna ri videbat᷑. noueris in eadem aaronica vir ga:que nõ ſolũ floꝛuit:ſʒ etiam fron duit ⁊ fructũ emiſit nõ ſolũ fioꝛe vel fructu: ſed ⁊ ipᷣis eriã frondib eunqdẽ ſignificati Noue ris ⁊ apud moyſen ner fructu ʒge nec floꝛe ſed ipſa vᷣga demonſtrar. Jila vtiq; ga qua feriente aqua vel diuidit᷑ trãſituris: vel de petra excutit᷑ bibiturꝰ. Nullũ auteʒ inronneniẽs eſt: diuerſis ex rebh. diuerß ex cauſis xpᷣm ſignificari:⁊ in ᷓga qͥdem po⸗ tentiam.in fioꝛe po fragrantiaʒ.in fructu aũt ſapoꝛis dulcedinẽ.in frondibꝰ quoq; ſedulã eius intelligi ꝓtectionẽ:qua videli cet parunlos ad ſe ↄfugientes ſubvmbꝛa ataꝝ ſuaꝝ ꝓtegere non deſinit. ſiue ab eſtu carnaliũ deſiderioꝝ ſiue a facie impioꝛum qᷓeos afflixerunt Bona et deſidera bilis vmbꝛa ſub alis ieſu tutum eſt fugientib⸗ refugiũ.gratů feſſis refrigeriuʒ. Wiſcrere mei dñe teſu xp̃e miſerere mei qm̃ in te con ſpes rabo. Don ectrãſeat iniqeas. In hoc. eſaie teſtimonio floꝛem filiũ. vᷣgam intelli ge matreʒ:quonã ⁊ ga fioꝛut abſq; ger⸗ mine:⁊ ᷓgo concepit nð ex homie:nec vir⸗ ge viroꝛem floꝛis leſit emiſſio nec ᷓginis pudoꝛem ſacri partus editio. Pꝛoferamꝰ MPMomelie ſuper euangelio ⁊ alia virgint matti.deoq; filio congrus⸗ de ſcripturis teſtimonia. Quid illudge⸗ deonis ſignificat vellus: qð vtiq; de car⸗ ne tonſum:ſed ſine vulnere carnis in area ponitur. ⁊ nunc quidẽ lana nunc po area roꝛe ꝑfundit᷑.n iſi camem aſumptã de car ne ꝓginis ⁊ abſq; detrimento pginitatis⸗ Lui vtiq; diſtillantiby celis tota ſe infu⸗ dit plenitu do diuinitatis:adeo: vt ex hat plen itudine om̃es accipia mus.qui p ſi⸗ neip̃a nõ aliud qᷓ; terra arida ſumꝰ. Huic quoq; gedeo nico facto pulcre ꝓpheticum dictum ſatis cõuenire videt᷑. vbi legitur⸗ Deſcendit ſicut pluuia in vellus. Nam ꝑ hoc qð ſequit᷑:⁊ ſicut ſtillicidia ſtillãtia ſu per terram.idem intelligi dar: qð ꝑ inuen tam roꝛe madidã areampluu nẽpe vo⸗ luntariam quã ſegregauit deus hereditas ti ſue. placide pꝛius ⁊ abſq; ſtrepitu opa⸗ tionis hũane.ſuo ſe quietiſſimo lapſu vir⸗ gmeum demiſit in vtex. Poſtmoduz v0 vbiq; terrarum diffuſa eſt ꝑ oꝛa pᷣdicatoꝝ non iam ſicut pluuia in vellꝰ.ſed ſicut ſtil licidia ſtillantia ſuper terram cum quodã vite ſtrepitu Fboꝛum ac ſonitu miraculo rum. Siquidem recoꝛdate ſunt nubes ille que poꝛtabant pluuiã:pꝛeceptũ ſibi fuiſſe cum mitterent᷑. Qð dico vobis in tenebr? dicite in lumne:⁊qð in aure auditis. pꝛe dicate ſuꝑ tecta. Ouod ⁊ fecerunt. Etem̃ in omnẽ terraʒ exiuit ſonus eoꝝ ⁊ in fines oꝛbis terre verba eoꝝ. Audiamus ⁊ hiere miam noua veteribꝰ vaticinantẽ quẽ pᷣſen tem monſtrare non poterat:ventuꝝ arden ter deſiderabat:⁊ fidẽter pꝛomittebat.no⸗ uum inquit faciet dñs ſuꝑ terram.femia cicũdabit viꝝ. Que eſt hec femia. Quis Fo iſte vir. Aut ſi vir quomõ a fem ina cir cundari poteſt. quomð vir. Et vt apertiꝰ dicam:quomõ poteſt ſimul ⁊ vir eſſe:⁊ in vtero matrꝰ hoc eſt em̃ a femina circũ dari Ne umus viros:qᷓ.ſ.infantiõ.pueritiam ⁊ adoleſcentiã atq; iuuentutem tranſeun⸗ tes. ad gradum vſq; ſenectuti pꝛoxmum puenerunt. Quiergo a deo iam dis eſt — femina circũdari poteſt. Si dixiſſet emina circundabit infantẽ:vel femiĩa cir⸗ cundabit parunlũ.net neuuʒ videreł᷑ nec mirum. nunc aũt qꝛ nihiktale poſuit.ß di xit viꝝ querimus q ſit hec nouitas quam Ferit dñs ĩterra:vt femina circũdaret viꝝ: ⁊ vir intra feminei vnius coꝛpuſculi mem pꝛa ſeſecohiberet. Quid eſt hoc miraculi: nunquid poteſt hõ:vt ait nicodemꝰ in vẽ⸗ rem matris ſue iterato introire ⁊ renaſci. Sed verto me ad conceptũ:partũq; vᷣgi⸗ nalem: ſi foꝛte inter plurima noua ac mi⸗ ra que ibi pꝛofecto inſpicit que diligenter inquirit.etiam hanc quã pꝛophera ptulit reperiã nouitatem. Poꝛroibiagnoſi ci᷑lõ⸗ gitudo bꝛeuis· latitudo anguſta. altitudo ſubdita.pꝛofunditas plana. Ibi agnoſcit᷑ lux nõ lucens · vᷣbum infans. aqua ſitiens panis eſuriens. Eideas:ſi attendas potẽ tiam regi.ſapientiã inſtrui. vᷣtutem ſuſtẽ⸗ tari: deum deniq; lactentem: ſed angelos eficientem.vagientẽ: ſed miſeros conſo⸗ ſantem.vides ſi attendas triſtari leticiaʒ pauere fiduciam.ſalutem pati. Vitam mo i.foꝛtitudinem infirmari. Sed qð non minus mirandũ eſt ip̃a ibi cernit᷑ triſticia Letificans.pauoꝛ ↄfoꝛtãs. paſſis ſaluans. moꝛs viuiicãs.ifirmitas roboꝛans. Cui iã ilð qᷓʒ nõ occurrat qð q̃rebã. Nũqͥd nõ facile tibi eſt int᷑ hec feminã agnoſcere vi ircũdantẽ. An nõ mariã videas viꝝ ap⸗ pꝛobatũ adeo ihm ſuo vtero ↄplegentem viꝝ aũt dixerim ihm fuiſſe:nò ſolũ cũ iam Diceret᷑.virꝓpba porẽs:ĩ oꝑe:⁊ ßᷣmone.ſed etiã cũ tenera adhuc ifantꝰ del mẽbꝛa ñ Plãdo vel refoueret ĩgremio vel foueret ĩ vtero.vir igit᷑ erat ieſus necdũ natꝰ:ſʒ ſa⸗ pientia nõ etate:animi vigoꝛe no coꝛꝑis: maturitate ſenſuũ.nõ coꝛpulẽtia mẽbꝛoꝝ· eq;.n. minꝰ ſapie habuit:vel po tiꝰ non minꝰ fuit ſapia der ieſis ↄcept? qᷓ; natus: paruꝰ qᷓ; magnꝰ. Siue igit latẽs in vtero ſiue vagiẽs ĩ pᷣſepio. ſiue iã grã diuſculꝰin⸗ terrogãs doctoꝛes i tẽplo · ſiue iam ꝑfecte etatꝰ docẽsĩ ꝑło·eq̃ ꝓfecto plenꝰ fuit ſpã fetõ. Nec fuit hoꝛa in q̃cũq; etate ſuq de plenitudieilla: quã in ſua ↄceptõe accepit ivrero vel aliqͥd minueret᷑: vel eidẽ aliqͥd 3 dijcerei.iʒ a pᷣncipio ꝑfectꝰ: a pncipto iq; plenꝰ fuit ſpũ ſapie ⁊ itellectꝰ. pũ cõſilij et foꝛtitudinis.ſpů ſcie ⁊ pietat: ⁊ pů timo ris dii. Nec te moueat ꝙ deeo legeris in alio locoꝛieſus aũt ꝓticiebat ſapia:etate ⁊ gra apð dñm? hoĩes. Nãqð de ſapia hic ⁊ßa dictũ eſt nõ ᷣm qð erat ſʒ m ꝙawa Pomelie ſuper euangelio rebat itelligẽdũ eſt. Nõ qꝛ vʒ aliqd nouũ er accederet qð añ nõ hr̃et ſʒ ꝙ accederevi⸗ deret᷑: qñ volebat ipſe vt videret᷑. Tu hõ cũ ꝓficis nec qů nec quãtũ vis ꝓficꝭ ſed te nelciẽte tuꝰ ꝓfectꝰ moderat᷑.tua vita diſpo nitur. At ÿo puer ieſus qͥ diſponit tuã.ip̃e diſponebat ⁊ ſuã ⁊ qñ volebat.⁊ qͥb vole bat ſapiẽs aparebat:qñ volebat.⁊ qͥbvo lebat fapiẽtioꝛ. qñ volebat.⁊ qͥbꝛ volebat fapientiimꝰ:qᷓ;qᷓ; in ſe nunqᷓ; eſſet niſi ſa⸗ pientiſſimus. Sil ⁊ cũ oĩi gfa ſo plenꝰfu⸗ iſſet ſiue quã apð deñũ. ſiue quã apð hoies h̃e deheret pꝛo ſuo tñ arbitrio eã nũc plꝰ nunc minus oſtẽdebat ꝓut cernentiuʒ vel meritis ↄgruere vł ſaluti expedireſ ciebat Lonſtat igit: qꝛ ſg ieſus virilẽaim habu⸗ it⁊ ſi ſꝑ in coꝛꝑe vir nõ apparuit. Eur de⸗ niq; dubito viꝝ fuiſſeĩ vtero: quem imbi de fuiſſe nõ ãbigo. Minꝰ qͥwe eſt eẽ viꝝ qᷓ; eſſe deũ. Sʒ vide ſi nõ ec hanc hteremie nouitatẽ eſatas lucidiſſime aꝑit.qͥ ⁊ nou oſ aaronicos floꝛes expoſuit. Ecce inqͥt vᷣgo ↄcipiet ⁊ pariet filiũ. En habes feminã.ſ. pginem. vis ⁊ de viro audire quid ſit. Et vocabit nomẽ e ait emanuel.i.nobiſcuʒ d.femina itaq; circũdans viꝝ virgo eſt ipiens deũ. Vides qᷓ; pulcre ⁊ cõcoꝛdit ſctõꝛum mira facta ⁊ miftica dicta ſic ſibi inuicem ↄcinnũt.. Elides qᷓ; ſtupen dũ ſit ß vnũ de vᷣgine:⁊ in vᷣgine factũ miracu⸗ lum.qð tot f̃ uenerũt miracula.tot oꝛacka ꝓ niſerunt. Enus nimi fuit ſpũs ꝓpheta tum licet diuerſis modis ſignis ⁊ tꝑibus eandẽ rem diuerſe:nõ diuerſo ſpũ ⁊ p̃uide runt ⁊ pᷣdixerũt. QOð moyſi monſtratũ eſt in rubo ⁊ igne. aaron in vᷣga ⁊ floꝛe. gede⸗ oni in vellere ⁊ roꝛe.; aꝑte ſalomõ pᷣuidit in foꝛti muliere ⁊ eiꝰ pᷣtio.aptius hieremi as pᷣcinnuit de femĩa ⁊viro. aꝑtiſſime eſai as declarauit de ygine ⁊ deo: Babꝛiel tan dem exhibuit ip̃ am vᷣgnẽ ſalutãdo. Ipſa nãq; eſt de q̃ nũc ait euãgeliſts · Miſſusẽ angelꝰgabꝛlel a dea ad vginẽ deſponi atã ioſeph. Ad vᷣginẽ inqͥt delponſatã. Qua⸗ re deſponſatã. Cũ eſſet inqᷓ; virgo electã. ⁊ vt oñſum eſt vᷣgo ↄceptura· vᷣgo paritura mirum cur deſponſata fuerit ⁊ nõ inupta Punqd vel ß caſu factũ:q̃s dixerit. Hon eſt caſu factũ.qð rõnabilis cauſa ↄmẽdat cauſa vtiq; valde vtił ⁊ neceſſaria:⁊ diui ————— —„„—— S 3— —— —— — ſun eecheſtct dius vinliinhihi oapant. Urde eivter: quninbi „Wnperteyn deſnõchanchiemi alimeapit qtmual polut. Ereinqt ygo Enhabes femini waudire quidt. Et temanud.inobllaz cũdans vi vitgo et es qᷓpulaeccdlt m¶ica diaaſic ſi Vdes qᷓ ſupendiit n pgne fucti mit⸗ nit mntul. toat un futſyisghen — tbos ndueb püzjude noplimonic ingtfor e⸗ ehaptelalons udi ÿclo aptuus hie un triw apriſimec deo ahiltu icnſalutido. oi teuigulk. Miſse inidih mqͥt dehynluilu cſarinq vio— vuptun ſhn ihs ſitifurtte o uenitn ni pꝛoꝛſus adinuentione conſilij dignã. di cam qð mihi.ĩmo ꝙ añ me piby viſuz fu it. Jila vtiq; fuit rõ deſpõſationis marie. que ⁊ dubitarõis thome Mos ſiquidem erat iudeoꝝ: vt a die deſpõſatiõis ſue vſq; ad tpᷣs nuptiaꝝ ſpõſis ſponſe traderẽt cu⸗ ſtodiende. q̃tenꝰ eaꝝ ip̃i eo pudicitiaʒ ſibi curioſiꝰſeruarent:quo ſibijpᷣi fidelioꝛes ex iſterent Sicut igit᷑ thomas du bitdo pal pando.ↄſtantiꝰ factꝰeſt dñice reſurrectio⸗ nis ↄfeſſoꝛ:ita ioſeph mariam ſibi deſpõ⸗ ſando eiꝰcõuerſationẽ in tꝑe tuſto die ſtu⸗ dioſius ↄpꝛobando factꝰ eſt pudicitie fi⸗ deliſfimꝰ teſtis. Pulcra vtriuſq; rei ↄue⸗ nientia.⁊ dubitatio thome ⁊ deſponſatio marie. Poterãt qͥdem ſikis nob laqueũ er roꝛis inijcere:fidei vʒ ĩ illo: caſtitarꝰ j illa. pitatem in ſuſpitionẽ adducere. Sʒ val⸗ de pꝛudẽter ⁊ pie ꝑ Zriũ factũ eſt: vt vñme tuebat᷑ ſuſpitio.firma ſit certitudo. Nam ⁊ de filij reſurrectõe:citiꝰ qͥdem ego qͥ infir mus ſuʒ crediderim thome dubitãti ⁊ pal pãt i:qᷓ; cephe audiẽti ⁊ credẽti. Et de ma tris ↄtinẽtia faciliꝰ ſpõſo eiꝰcuſtodienti⁊ exꝑiẽntiqᷓ; ipᷣ q́;; vgini de ſola ſua conſcia ſe defendẽti. Dic q̃ſo qͥs eã videns nõ de⸗ ſponſatã ⁊ grauidã.nõ potiꝰdiceret mere⸗ tricem qᷓ; vᷣginẽ. Nõ aũt decebat hoc dici de matre dñi. Tolerabiliꝰ ð atq; hone⸗ neſtius fuit putari ad vpᷣs xpᷣm de ↄiugio natũ qᷓ; de foꝛnicatõe. Sʒ nõ potcrat inq† deꝰ apertũ aliq oñdere lignuʒ.qͥ vʒ fient vt eiꝰ nec oꝛtus infamaret᷑. nec mat᷑crimi⸗ naretur.poterat vtiq;: R nõ poterat latere demones. qð ſcirẽt hoies. O poꝛtebat aũt p̃ᷣncipemũdi aliquãdiu celari diuini cõ ſilij ſacramentũ.nõ qð ſi vellet deꝰ palam opus ſuum facere impediri ab aliqͥ metue ret.ſʒ qꝛ ip̃e:qͥ nõ ſolũ potent᷑ ſʒ etiã ſapiẽ⸗ ter q̃cunq; voluit fecit:ſitut ĩ oĩbh oꝑibus ſuis qᷓſdam reꝝ vel tꝑm cõgruentias ꝓxf̃ oꝛdinis pulcritu dinẽ ſeruare ↄ ſueuit:ita ĩ hoc quoq; tam magnifico oꝑe ſuo. noſtre videlicet reꝑationis non ti poteutiã.ſed etiam pꝛudentiam ſuam oſtendere voluit Et quanqᷓ; illud aliter quomõ veller per⸗ ficere potuſſet placuit ettamen eo potius ⁊ modo ⁊ oꝛdine hominẽ ſibi reconciiare quo nouerar cecidiſſe. vt ſicut digbolꝰpꝛi⸗ us feminam ſeduxit ⁊ poſtmodũ vitum ꝑ eam vicit.ita pꝛius a femina vᷣgine ſeduꝰ ceretur.⁊ poſimodum a viro xpᷓo apte de⸗ bellaretur quatenus malitie ⁊ fraudi: dũ ars pietatis illuderet. ac maligni foꝛtitu⸗ dinem xp̃i pᷣtus ↄtereret. diabolo deus et pꝛudentioꝛ apareret ⁊ foꝛtioʒ. Ita qͥppe decuit incarnatã ſapiam ſpiritalem vince re maliciam: quo non ſolum attingeret a fine vſq; ad finẽ foꝛtiter: ſed ⁊ diſponeret om̃ia ſuquiter Attingit aũt à fine vſq; ad finem.i.a telo vſq; ad infernũ. Si aſcen⸗ dero inquit in celuz tu illic es:ſi deſcende⸗ ro in infernum ades. Vtrobiq; po foꝛtis ter:quãdo ⁊ de ſuꝑnis expulit ſuꝑbum:et apud inferos ſpoliauit auaꝝ. Cõnemens ergo erat: vt ſuauiter quoq; om̃ia ceieſtis .⁊ terrena diſponeret quatenꝰ ⁊ illinedeij ciens inquietum. reliqͥs in pacefirmaret:⁊? hic debellaturꝰ inuidũ nobis pꝛius ſe hu⸗ militatis ⁊ manſuetudinis valde neceſſa⸗ rium exemplum relinqueret.ſicq; mirabis lt fieret moderamie ſapie:vt ⁊ ſuis ſuauis ⁊ hoſtiby appꝑeret foꝛtis. Quid.n.ꝓdeffet diabolũ a deo vinci:n obis remanẽtibꝰ ſu⸗ perbis. Neceſſario igit᷑ deſponſata eſt ma ria iofeph:qũ ꝑ hot ⁊ ſanctuzʒ a canibꝰ ab⸗ ſco nditur.⁊ ſponſo ʒginitas compꝛobat᷑: ⁊ pᷣginis tam verecũdie partit᷑. qᷓ; fameꝓ uidetur. Quid ſapientius: quid dignius diuina ꝓu identia. Vno tali cõſilio ſecret? celeſtib.⁊ admittit᷑ teſtis ⁊ excludit᷑ hoſt? Zintegra ſeruatur fama virginis matris. Alioquin quomodo peperciſſet iuſtus ad ulter. Scriptum eſt autem Joſeph autem vir eius:cum eſſet iuſtu ⁊ nollet eam tra⸗ ducere:vo luit occulte dimittere eam. Be⸗ ne cum eſſet iuſtus noluit eam traducere. quia ſicut nequaqᷓ; iuſtus eſſet ſi cognitaʒ ream ducere co nſenſiſſet. ſic nihilominus iuſtus non eſſet: ſi pꝛobatam innoxiam cõ demnaſſet. Kum igiturelſet iuſtus ⁊ nol⸗ let eaʒ traducere· volũit dccũltẽ ðittere eam. Quare voluit dimittere eam. cci⸗ pe ⁊ in hoc non meam:ſed patrum ſenten⸗ tiam:pꝛopter hoc voluit ioſeph dimittere eam: pꝛopter quod⁊ petrus dominuz a ſe repellebat dicens. Exia me dũe: quia ho⸗ mo peccato? ſum.ꝓpter qð ⁊ centurio a do mo ſua eum repellebat cũ diceret. domine nõ ſum dignus vt intres ſib tectũ meum 6 4 Ita ergo ⁊ ioſeph indignũ ⁊ peccatoꝛem ſe teputans. dicebat intra ſe. a tali⁊ tãta nõ debere ſibi vltra familiare ſtaricõtuber⸗ nium.cuiꝰſupꝛa ſemirabileʒ expaueſcebat dignitatem. Videbat et hoꝛrebat diuine pᷣſentie eertiſſimũ geſtantẽ inſigne:⁊q uia miſteriũ penetrare nõ poterat: volebat di⸗ mittere eam. Expauit petrus potentie ma gnitudinem expauit centurio pũtie maie⸗ ſtatẽ. hoꝛruit nimirũ ⁊ioſeph ſicut homo putꝰ tanti miraculi nouitatẽ myſterij pꝛo funditatem.⁊ ideo voluit occulte dimilte re eam. Miraris ꝙ ioſeph pꝛegnãtis leſe ↄſoꝛtio vᷣginis iudicabat indignũ. cũ au⸗ dias ſanctã eliʒabeth eius non poſſe ferre pꝛeſentiã:niſi cũ tremoꝛe quodã ⁊ reueren⸗ — tia. Ait em̃. vnde hoc mihi vt veniat ma ter dñi mei ad me. Ideo itaq; ioſeph vo⸗ luit dimittere eam Sed quare occulteet non palam. ne videlʒ ſi diuoꝛtq eã inqui⸗ reretur:exigeret᷑ reddere rõnem · Quid em̃ reſponderet vir iuſtus populo dure ceruicꝭ populo nõ credenti ⁊ contradicẽti. Si di⸗ ceret qð ſentiebat:qð de illius puritate cõ pꝛobauerat.nõne moxicreduli.? crudeles iudei ſubſannarent illũ.lapidarent ilam. Quãdo nanq; pitati crederent tacenti in vtero:quã poſtea cõtempſerũt cdamãtein 1 templo. Quid facerent nondũ apparenti cui poſtmoduʒ impias manus iniecerunt etiã miraculis choꝛuſcanti. Merito ergo vir iuſtus:ne aut mẽtiri aut diffamareco? geretur. innoxiaʒ occulte voluit dimittere eam. Sin vo aliter quis ſentiat et ioſeph ſicut hominẽ dubitaſſe ↄtendebat.ſed qꝛ iuſtus erat noluiſſe quidẽ habitare cuʒ ea Pter ſuſpitionem: nec tamen qꝛ pius erat traducere voluiſſe ſuſpectaʒ.⁊ ideo volue⸗ rit occulte dimittere eam. Bꝛeuiter reſpõ deo etiã ſic illam dubitationẽi oſeph fulſ⸗ ſe neceſſariam.qͥ diuino meruent certifica ri oꝛaculo. Sic quippe ſcriptũ eſt. Hoc ãt eo cogitante. quõ.ſ· ðimitteret eam: ap⁊⸗ ruit ei angelus in ſomnis dicẽs Joſeph filt dauid noli timere acciꝑe mariã ↄiugẽ tuã. qð eĩ in ea natũ eſt.de ſpirituſancto eſi. Itaq; ꝓpter has rõnes deſponſata eſt matia ioſeph:vel potius ſicut ponit euan geliſta:vird cui nomen erat ioſeph. Virũ nominat non quia maritus:ſʒ qꝛ? hõ ptus Apiſſus eſt. tis erat. vel potius qꝛ ſcm aliũ euangelu ſtam nõ vir ſimptr: ſʒ vir eius dictus eſt merito apellabat᷑. qð neceſſario putabat᷑ Debuit& vir eius apellari qꝛ neceſſe fuit ⁊putari. Siquidẽ pat᷑ ſaluatoꝛis nõ qͥdeʒ eſſe.ſed dici meruit vt putaret eſſe. dicente hocipᷣo euangeliſta. Et ipe ieſus erat inci piens quaſi annoꝝ triginta: vt putabatur tiliꝰioſeph. Nec virßᷓ matrꝰ ⁊ filij pat᷑ exti⸗ tit:qᷓ;ᷓuis certa vt dictũ eſt ⁊ neceſſaria di⸗ ſpenſatiõe vtcunq; adtpᷣs ⁊ apellãt⸗ ſit utatus. Conice tñ qᷓ;tũ ex hac apellatõe qᷓlʒ diſpenſatoꝛia meruit honoꝛart:aðo vt pat del.⁊ dietꝰ ⁊ creduꝰ ſit. Conice ⁊ exꝓ⸗ pꝛio vocabule.qð augmentũ nõ dubiras interpᷣtari:qͥ ⁊ qualis fuerit iſte ioſeph Si mul ⁊ memento illius quondã magni pa triarche venditi in egypto.⁊ ſcito ipᷣi⸗ iſtũ nõ ſolũ vocabulũ fuiſſe ſoꝛtitum. ſ ⁊caſti moniam adeptũ.innocentiã aſſecutum et gram. Siquideʒ ille ioſeph fraterna ex in uidia vẽditus ⁊ ductus in egyptũ xpᷣive⸗ dition em pᷣfigurauit:iſte ioſeph. hero dia⸗ nam inuidiã fugiẽs:xpᷣm in egpto poꝛta uit. Ille dño ſuo fidem ſeruãs dñe noluit ↄmiſceri.iſte dñam ſuã. dñi ſui matrẽ vᷣg nem agnoſcẽs. ⁊ ipe ↄrinẽs fidelit cuſtodi uit. ʒiſi data eſt intelligẽtia i myſterũs ſõ niopiſti datũ eſt ↄſciũ fieri:atq; ꝑticipem celeitiũ ſacramẽtoꝝ. Ille frumẽta ſeruauit nõ fibi:ſʒ oĩ ꝑpło.iſte panẽ ⁊ vinũ e celo ſer uandũ accepit tã ſibiqᷓ; toti mñdo. Nõ eſt dubiũ qn bonꝰ ⁊ fidełfuerit iſte ioſephꝛcui mat᷑ deſponſata eſt ſaluatoꝛis. Fideł inqᷓ; ſeruꝰ⁊ pꝛudꝰs quẽ ↄſtituit dñs ſue matris ſolaciũ.ſue carnis nutriciũ ſoluʒ deniq; in terris magni ↄſilij coadiutoꝛẽ ſibi fidiſſi⸗ mũ. Huc accedit qð dĩ fuiſſe de domo da uid. Vere.n. dedomo dauid vere de regia ſtirpe deſcẽdit vir iſte ioſeph nobit genere mẽte nobilioꝛ plane filiꝰ dauid nõ tm̃ car ne.ſʒ fide ſctitate⁊ deuotõe. Quẽtãqᷓ; alte rum dauid dñs iuenit ᷓᷣm coꝛ ſuũ cui tuto ↄmitteret ſacratiſſimũ ſui coꝛdis arcanũ. Tui tãq; alteri dauid icerta ⁊ occulta ſu? piẽtie ſuemãifeſtauit:⁊ dedit illi nõ igna⸗ rum eſſe myſterij: qð nemo pᷣncipũ hulꝰ ſe „ culi ↄjuit. Kui deniq; datũ eſt ꝙ multi re ges ⁊ ꝓphe.cũ vellent videre nõ vidert.? audir? nõ audierũt.nõ ſolũ audire ⁊ vi; ſchmalilen Int iusvn q p bugnenti nõ duuns As fuent ſtevlyh us quondinguii hſi unnm hreilt nounni aſiutum et elpbjutemeri dus in egypt xvi⸗ tiie v hewdia⸗ xm mnegrpto pot P nolut idil ſuiwaig e onis fidelktulodi ngitui miſtensſ üftertntgriopen oz Jeſmäa muut ehantiwnäecoſ iſbiqᷓoti midoſlöct thidetfuentileioſhu cl ſaluatoris. ile n ↄltut dis ſuenu s nutmnui ſollz denl vwudiutoꝛẽ ſbildl⸗ ſit omo dauid vere deſ rilt ioſeph nobll gw mef duidn t̃en delotie uttiß i unt n cꝛhãulun ini ſui coꝛlsh duidieni? dere:ſed ⁊ poꝛtare:deducere. amplecti.de oſculari.nutrire ⁊ cuſtociire. RNon tantum nũt ioſeph: ſed ⁊ maria deſcẽdiſſe credẽda eſt de domo dauid. Zlioqn nõ fuiſſet de⸗ ſponſata viro de domo dauid.ſi non eſſet ⁊ ipa de domo dauid. Ambo igit᷑ de do⸗ mo dauid:ſed in altera ↄpleta eſt veritas. quã iurauit dñs dauid. altero tĩ conſcio ⁊ teſte adimplete ꝓmiſſionis. In fine aũt vᷣſus. Et nomẽinqͥt vᷣginis maria. Eoqᷓ⸗ mur pauca ſuꝑ h noiĩe qð interpꝛetatũ ma ris ſtella dicit.⁊ matri ᷓgini ↄuenient᷑ ap⸗ tat᷑. Ipᷣa nãq; aptiſſime ſideri ↄꝑat᷑.qꝛ ſi ſine ſui coꝛruptõe ſidus ſuũ emittit ra qiũ ſic abſq; ſui leſiõe go parturiuit filiũ Nec ſideri radiꝰſuã minuit claritatẽ:nec gini filiꝰſuã integritatẽ. Ipſa eſt ðᷓ nobilis illa ſtella ex iacob oꝛta cuꝰ radiꝰvniuerſuʒ oꝛ bem illuminat.cuiꝰ ſplen doꝛ ⁊ p̃fulget in ſuꝑnis:⁊ inferos penetrat: terras etiã ꝑlu ſtrans ·⁊ calefaciẽs magis mẽtes qᷓ; coꝛpa fouer ÿᷣtutes.excoquit vitia. Ipſa eſt inqᷓ; pclara ⁊ eximia ſtella ſuꝑ h mare magnuʒ ⁊ ſpacioſum neccſſario ſublimata.micans meritis. illuſtrans exemplis. O qͥſqs te ſtelligis in huius ſeculi pꝛofluuio magis intꝓcellas ⁊ tẽpeſtates fiuctuare qᷓ;ꝑ ter⸗ ram am bulare. ne auertas oculos a fulgo re huꝰſideris.ſi non vis obru pꝛocellis. Si inſurgãt venti teitqtion. i iñcurras ſce pulos tribulationũ.reſpice ſtellã:iu oca mariã. Si iactaris ſuꝑbie vn dis: ſi ambi tionis.ſi detractionis.ſi emulatiõis reſpi ce ſtellã.inuoca mariã. Si iracundia aut augritia aut carnis illecebꝛa nauiculã cõ⸗ cuſſerit mẽtis:reſpice ad mariũ Si crimi⸗ num imanitate turbaꝰ conſcie feditate cõ fu ſus.iudicij hoꝛroꝛe ꝑtertitus. haratro in cipias abſoꝛberi triſticie. deſpatõis abyſ⸗ ſo cogita mariã. In ꝑiculis.in anguſtijs. in rebꝰ dubijs mariq̃ cogita. mariã ĩuoca, nõ recedat ab oꝛe:nð recedat a toꝛde:et vt ipetres eiꝰoꝛõnis ſufftagiũ.nõ deſeras cõ⸗ ſeruatõis exemplũ. Ipᷓ am ſequẽs nõ deui⸗ as:ip̃am rogãs nõ deſpas: ipᷣam cogitãs nõ etras. Ipa tenẽ̃te nõ coꝛruis.ip̃aꝓtegẽ te nõ metuis: ipᷣa duce nõ fatigarẽ.ipᷣaꝓ⸗ picia ꝑuenis.ſic ĩ tem etip̃o expꝑieris qᷓ; me rito dictũ ſit.⁊ nomen ʒginis maria. Sʒ am mo dice penſandũ eſtne⁊ nos in trõ⸗ Ahiſſus eſt. ſitu claritatem tanti luminis intueamur. Vt em̃ vᷣbis aplicis vtar: bonñ eſt nos h eſe⁊ libet dulciter contemplari in ſilentio ð laboꝛioſa nõ ſufficit explicare locutio⸗ Interim aũt ex deuota ſcintillãtis ſideris contemplatõe feruentioꝛ reparabitin his que ſequunt᷑ diſpꝑutatio.— Womelia tertia. Ibenter vbi mihi ↄgruere video⸗ vba ſanctoꝝ aſſumo:quo vł ex va ſculoꝝ pulchritudine gratioꝛa fiãt qᷓ ĩeis lectoꝛi appoſuerim· Vt aũt aꝓpheti cis vᷣbis incipi.ve mihi nõ quidem ſicut ꝓpheta qꝛ tacui:ſ; qꝛ locutus ſum:qm̃ vir pollutus labijs ego ſum. Heu quot vana quot falſa.qt turpia. ꝑ hocip̃m ſpurciſſi⸗ mũ os euomuiſſe me recoloꝛin quo nũc ce⸗ leſtia reuoluere pᷣſumo. Vehement᷑timeo ne iam iã audis ad me dictum. Qusgretu. enarras iuſticias meas ⁊ aſſumis teſtamẽ tuʒ meũ ꝑ os tuũ Vtinã ⁊ mchi de ſuꝑno altari.nõ quidẽcarbo vnus:ſed ingẽs glo bus igneus afferat᷑ qͥ videlicet multã ⁊ in ueteratam pꝛurientis oꝛis mei rubigineʒ ad plenũ excoquere ſufficiat.q̃tenus ange⸗ li ad vᷣginẽ ⁊ vᷣginis ad ip̃m grata inuicẽ ⁊ caſta colloqa dignꝰ habear meo qᷓlicũq; replicare ſerm õe. Ait em̃ euãgeliſta. Et in greſſus angelꝰ ad eõ haud dubiũ quin ad mariam dixit. Aue gr̃a plena dñs tecum. Quõ ingreſſus ad eã. Puto in ſecretariu pudicicubiculi: vbi foꝛta ſſis clauſo ſuꝑ ſe hoſtio oꝛabat piem ſuũ ĩ abſcõdito. So⸗ lent angeli aſtare oꝛãtib ⁊ delectari ĩ his qᷓ;s vident leuare puras manus in oꝛõne⁊ holocauſtũ ſancte deuoti is gaudẽt ſeof⸗ ferre deo ĩ odoꝛẽ ſuauitatꝭ. Marieãt oꝛõ̃⸗ nes qᷓ;tũ placuerint i ↄſpectu altiſſimi:an gelus indicauit:qͥ igreſſus ad eam tam re uerenter ſalutauit. Nec fuit difficile ange⸗ lo ꝑ clauſum hoſtiuʒ penetrare ad abdita vᷣginis: qͥ vtiq; ex ſubtilitate ſue ſubſtãtie hoc habet in natura: vt nec ſeris ferreis ar ceatureiꝰingreſſus quocũq; ſuꝰ eũ ĩpetus ferat. Angelics em̃ ſpiritibus parietes nõ obſiſtũt ſʒ cũcta illis viſibilia cedũt: cun⸗ cta eque co?poꝛea quantumlibet ſolida vł ſpiſſa penetrabilia ſunt eis ac peruia. Su ſpicandum igitur non eſt: ꝙ apertũ inue⸗ nerit angelus hoſtiolum vᷣginis. cui nimi rum in pꝛopoſito erat hominũ fugere frez quentias.vitare colloquia: ne vel oꝛant⸗ pꝑturbaret᷑ſilentiũ.vel cõtinentis caſtitas tentaret᷑. Clauſerat itaq; etiã illa hoꝛa ſuũ ſuꝑ ſe habitaculũ pꝛudẽtiſſima vᷣgo ſ ho minib nõ angelis Pꝛoinde ⁊ ſi potuit ad eam intrareangelꝰ:ſʒ nulli hoĩm facik pa⸗ tebat acceſſus. Ingreſſus ergo angelꝰ ad eam dixit. Aue gr̃a plena dñs tecũ. Vegi⸗ mus ĩ actib aplon: ⁊ ſtephanũ plenũ ga ⁊ apłos repletos fuiſſe ſpũſctõ:ſʒ lõge diſ⸗ ſimiliter a maria. Altoq;n nec in ilo habi⸗ tauit plenitudo diuinitatꝰ coꝛꝑali t. quem admo dũ in maria:nec illi ↄceperũt de ſpũ ſctõ quõ maria. Zue inqͥt gra plena dñãs erat· Sʒ ß potiꝰ miran dũ eſt quõ qᷓ ange⸗ lum miſerat ad ʒginẽ: ab angelo iuentus eſt eſſe cũ vᷣgine. Itane velocioꝛ angelo fu it deus: vt feſtinanteʒ nunciũ celerioꝛ ipſe Fueniens ad terras. Nec mix Nam cum eſſet rex in accubitu ſuo: nardus virginis dedit odoꝛẽ ſuũ:⁊ aſcẽdit in ↄſpectu gloꝛie eiꝰfumꝰaromatũ:⁊ iuenit gr̃am coꝛãocul dñi clamantib qͥ circũſtabãt Queeſt iſta ᷓ aſcendit ꝑ deſertum ſicut vgula fumt ex aromatib mirre ⁊ thurꝭ. Statiq; rex egre qiens de loco ſctõ ſuo exultauit vt gigas ad curren dã viã. Et licʒ a ſũmo celo egreſ ſus eiꝰ:nimio tñ ꝑuolans deſiderio pꝛeue nit ſuũ nunciũ deꝰ:ad vᷣginẽ quã amaue⸗ rat:quã ſibi elegerat cuiꝰ decoꝛẽ ↄcupierat Quem pꝛoſpiciens alonge venientẽ gra⸗ tulans ⁊ exultans ait eccleſia. Eecce venit is ſaliens in mõtiby tranſiliẽs colles Me rito aũt ↄcupiuit rex decoꝛẽ vᷣginis. Fece⸗ rat em̃ qͥcqd lõge añ pᷣmonita fuerat a pr̃e uo dauid dicente ſibi: Audi fuia ⁊ vide ⁊ inclina aurẽ tuaʒ ⁊ obliuiſcere ꝓplm tuũet domũ piis tui. Et ſi het fecers concupiſcet rer decoꝛem tuũ. Audiuit qͥꝑpe ⁊ vidit:nõ t qjdam qͥ au dientes nõ audiunt ⁊ vidẽ⸗ tes nõ intelligũt: ſʒ audiuit ⁊ credidit:vi dit ⁊ intellexit. Et inclinauit aureʒ ſuã ad obedientiã ⁊ coꝛ ſuũ ad diſciplinã. Et ob lita eſt populũ ſuũ ⁊ domuʒ pĩis ſui: quia nec populũ ſuũ augere pꝛolis ſucceſſio ne: nec domui piis ſui relinquere curauit here (Pomelie ſuꝑ euãgelio dem.ſed quicquid honoꝛis in populo dͥc⸗ quid de paterna domo de rerũq; terrenaꝝ ſubſtantia habere potuiſſet:o ĩ ia arbitra ta eſt quaſi ſtercoꝛa: vt xp̃ᷣm lucrifaceret. nec fefellit eam intẽtio: qñ ⁊ xpᷣm ſibi filiũ vendicauit:nec ꝓpoſitum pudicitie viola uit. Bene igit᷑ gra plena. que ⁊ vginitatʒ g̃am tenuit ⁊ inſuꝑ fecunditatis gioꝛiaʒ acqͥſiuit. Aue inquit gra plena dñs recuʒ. Non dixit dñs in te:ſed dñs tecũ. Deꝰ em̃ qͥ vbiq; equ aliter totus eſt ꝑ ſuã ſimpliceʒ ſubſtantiõ.aliter tñ in rõnabilibꝰ creatur⸗ qᷓ; in ceteris:⁊ ipfarum alit᷑ in bonis qᷓ; in malis eſt ꝑ efficaciam. Ita ſaneeſt in irrõ nabilibus creaturis:vr tñ nõ capiat᷑ ab ip ſis Z rationabilib aũt oĩjdem capipᷣt ꝑ cognitionẽ.ſʒ a bonis tĩ capit erlaʒ per amoꝛem. In ſolis ergo bonis tta eſt vt ſit etiã cũ illis ipᷣ is ꝑ cõcoꝛdiam voluntatis. nam dũ ſuas volũtates ira iuſtieie ſubdũt vt deũ nõ dedeceat velle qð ip̃i voiũt:ꝓpt᷑ hoc ꝙ ab eiꝰ volũtate nõ diſſentiũt deum ſibi ſpũalter iungũt. Sʒ cũita ſit cũ oĩby ſanctꝰ ſpãliter tñ cũ maria.cũ qua vtiq;.ſ. tanta conſenſio fuit:vt illꝰ nõ ſolũvolũ⸗ tatem.ſʒ etiã carnẽ ſibi ↄiũgeret:ac de ſua pvᷣginiſq; ſubſtantia vnũ xpᷣm efficeret:vel potiꝰvnꝰxpᷣs fieret.q ⁊ ſi nec totus de deo nec totus d ᷓgine.totus tñ dei ⁊ totꝰvir⸗ ginis eſſet.nec duo filij. ſed vnus vtriuſq; filius. Ait itaq;. Aue gr̃a plena dñs tecuʒ nec tm̃ dñs filius tecũ.quẽ tus carne indu is.ſʒ ⁊ dñs ſpũſſanctꝰ.de qͥ cõcipis.⁊ dñs pĩ qͥ genuit. quẽ concipis. Pat inquã tecũ qᷓ ſuũ filiũ facit ⁊ tuũ. Filius tecũ qͥ ad cõ⸗ den dum in te mirabile ſacramentũ miro mõ ⁊ ſibi reſeruat genitale ſecretuʒ. et tibi ſeruat vᷣginale ſignaculum. Spũſſanctuſ tecum quicuʒ patre ⁊ filio tuũ ſanctificat vterum. Dñs ergo tecum. Benedicta tuĩ mulierib. Libet adiungere. qð eliʒabeth cuius hec vᷣba ſunt.ꝓſecuta ſubiunxit. Et benedictꝰ fructꝰ ventris tui.nõ qꝛ tu bene dicta:ideo bũdictꝰ fructꝰ vẽtris tui.ſed qͥa ille te pᷣuenit in bñdictionibꝰ dulcedinis. ideo tu benedicta. Vere etem̃ benedictus fructus ventris tui.in quo benedicte ſunt oẽs gentes. de cuiꝰ plenitudine tu q̃; acce⸗ piſti cum ceteris:⁊ ſi differentiꝰ a ceteris⸗ Acꝓpterea benedicta quidẽ tu ſ in mulie ribus. Ille ÿo benedictꝰ non in homibus ate ungiintii düueticminnzi onſelofuriii inibyinn s oblnnniinm s ien iumn digueensin ſ urduo fl ünsmi denz Aupiynn i hnc ·deh hbi uu qitna Mni iurini füsuiiu nnnutinn nieiwalum Spiln e punt floni ini Swnbot, Vehuccin Le unt nöch untianbn⸗ aiarhuaite anbnvotoit⸗ uſnniuni s.det idimu⸗ ctrn qulinſi noln non inter angelos.ſed qui eſt vt git aplus ſuꝑ om̃ia deꝰ benedictꝰin ſecula. Dicit᷑ be⸗ nedictus vir. bencdictꝰpanis.bñdicta mu lier. benedicta terra.vel ſi qͥd tale in creatu ris benedictũ eſſe memoꝛat᷑. Sed ſingula riter benedictꝰfructꝰ ventris tui.cũ ſit ſu⸗ per om̃ia deus bñdictꝰin ſecula. Mñdictꝰ ergo fructꝰ ventris tui. Bñdictꝰ in odoꝛe benedictus in ſapoꝛẽ. henedictus in ſpecie Muius odoꝛ iferi fructꝰ fragrantiã ſentie⸗ bat.qͥ dicebat. Ecce oqoꝛ filij mei ſi odoꝛ agripleni cin benedixit dñs An non vere benedictꝰ.cui bñdixit dñs. De ſapoꝛe hu⸗ ius fructus quidã qͥ guſtauerat talit eru⸗ ctabat dicẽs. Huſtate ⁊ videte qm̃ ſuauis eſt dñs. Et alibi. Quã̃ magna mititudo dulcedinis tue dñe quq abſcondiſti timen tibus te. Et alius quidã. Sitamẽ inquit guſtaſtis qᷓ; duleis dñs. Et ipſe de ſe inui⸗ tans nos ad ſe qͥedit me a dhuc eſuriet.et qͥ bibit me adhuc ſitiet. vtiq; ꝓpter ſapor? dulcedinem hoc dicebat. qꝛ ſemel guſtatꝰ magis excitat apetitũ. Bonꝰfructꝰqͥ aĩa rum eſurientiuʒ?⁊ ſitientiũ iuſticiã ⁊ eſca et potus eſt · Audiſti de o doꝛe. Zudiſti et de ſapoꝛe. Zudi ⁊ de ſpecie. Si em̃ fructꝰ ille moꝛtis nõ ſolũ ſuauis fuit ad veſcenduʒ: ſed etiã teſte ſcriptura delectabilis aſ pectu quãtomagis huiꝰvitalis fructꝰ viuificuʒ decoꝛẽ debemꝰinqurere: in queʒ teſte alia ftriptura deſiderãt angeli ꝓſp icere. Cuꝰ pulcritudineʒ in ſpũ videbat ⁊ in coꝛꝑe vi dere cupibat:qͥ dicebar. Ex ſyon ſpes de coꝛis cius. Et ne mediocrem tibi viceret ↄmendaſſe decoꝛẽ recole ꝙ in alopſalmo legitur. Specioſus foꝛma pꝛe filis ho im: diffuſa eſt gra in labijs tuis.ꝓptereq bñdi xit te deꝰ ineternũ. Pened ictꝰqᷓ fructꝰ vẽ⸗ tris tuicui bidixit deꝰmneterni. Ex cuius bñdictione:benedicta etiã tu in mulieribo q non poteſt arboꝛ mala bonum fructuʒ facere. Benedicta tu inquam in mutieri⸗ bus:qͥ illaʒ generalẽ maledictionẽ eugſiſti. qua dictum eſt:in triſticia panes filios.et nihilominus nec ilaʒ aſſetuta es maſeqi cra ſtent ĩ irt. ſ; ſingularẽ ↄſecuta es bñdi ctionẽ. vt nec ſtertꝰmaneas nec cuʒ doloꝛe prurias. Dura cõditio ſuꝑ oẽs filias eue. Et ſi pariũt crucian:⁊ ſinõ pariũt male⸗ dicũt᷑. Et doloꝛꝓhibet parere:⁊ nõ parere Miſſus eſt. 23̃ hec leg. Si partur anguſtiarẽſi ſtert les manes malediceris. Quid eliges pzu dens pgo: anguſtie inquit mihi funt vn⸗ maledictio. Quid facies vᷣgoq̃ hec audit diq;. Melius eſt tamen mihi maledictũ uncurrerert caſta ꝑmanere. qᷓ; pꝛius quidẽ concipere ꝑ cõcupiſcentiã. qð merito poſt cum doloꝛe parturiam: Hinc etem̃ ⁊ ſi vi dero incurrere maledictuʒ:ſed nõ peccatũ illinc po ⁊ peccatum ſimul⁊ cruciatus eſt Deniq; het maledictio quid aliud eſt qᷓ; hominuz expꝛobatio. Neq; ob aliud ſane dicit᷑ maledicta ſterilis niſi ꝙ oꝓpꝛobꝛio ⁊ contemptui ſit habenda tanqᷓ; inutilis:et infructuoſa.⁊ hoc in iſrael tiñ. Mhi aũt p?o minimo eſt ꝙ hominibo diſpliceo duz me poſſim Iginem Caſtã exhibere chꝛiſto. D vgopꝛudens. O Igo deuota:quis te docuit deo placere ᷓginitatem. vel pꝛecipit vel conſulit:vel hoꝛta in car⸗ ne non carnaliter viuere.⁊ in terris angeli cam ducere vitam. Vbi legeras btᷓ vgo ſapientia carnis moꝛs eſt:⁊ curam carnis ne ꝑfeceritꝰ ĩ deliderijs vbi legeras de vir ginibus: qꝛ cantant canticũ nouũ qð ne⸗ mo alius cantare poteſt:⁊ ſequunt᷑ agnu; quocunq; ierit. vbi legeras laudatos eſe: qui ſe caſtrauerũt propt᷑ regnũ dei.vbtle⸗ geras.in carne em̃ ambulãtes non m car nem militamus. ⁊ qui iungit matrimõio Fginem ſuõ benefacit:⁊ qͥ non iungit me⸗ lus facit: vbi audieras:volo vos eſſe ſicut meipm:⁊ bonũ eſt homini ſi ſic ꝑmaneat. ſſchm meũ conſiliũ. De ÿginib inqͥt pꝛe ceptum dñi nõ habeo conſiliũ autem do. Tu vo nõ dicam pꝛeceptum:ſed nec con ſilium:nec exemplũ:niſi ꝙ vnctio eiꝰ doce bat te de om̃ibus: ⁊ ſermo dei viuus ⁊ efft cax ante tibi factꝰ eſt magiſter qᷓ; filiꝰ:pꝛi us inſtruxt mentem qᷓ; induxerit carnem. — Thriſtoro te deuoues exhibere virgin? ⁊neſcis ꝙ ip̃ite exiberi opoꝛteat ⁊ matrẽ Eligis in iſrael eſe contemptibilis. et yt uli placeas cui te pꝛobaſti maledictum in currereſteril itatis Et ecce maledictio ĩ be⸗ nedictionem mutatur. ſterilitas fecund? taterecompenſatur. Aperi vᷣgo ſinũ. expã de gremium. para vterum: qꝛ ecte facturꝰ eſt tibi magna qui potẽs eſt. intm̃ vt pꝛo — 4. que iuſticia: q̃ paginã veteris teſtamenti: tatẽ qꝛ nõ aufert integritatẽ. Lõcipies ſʒ ſi ne pctõ Fᷓuida erꝭ.ſ nõ grauata.paries.ſʒ nõ cũ triſticia. neſcis viꝝ et paries filiuʒ. Qualẽ filiũ: Illiꝰ eris mat᷑ cuiꝰ deꝰ eſt pa ter. Viliꝰ pat᷑ne claritatꝭ erit coꝛõa tue cari tatꝰ. Sapiẽtia patni coꝛdis erit fructꝰ vte⸗ ri vᷣginalis. Deũ deniq; ꝑies ⁊ de ðᷣo con cipies. Cõfoꝛrare ᷓ vᷣgo fecũda.caſta pu⸗ erpera. mater intacta.qꝛ nõ eris in iſrꝭ vl⸗ tra maledicta.neq; int᷑ ſteriles depurata. Et ſi adhuc maledicer ab iſrael ſcᷣm car nem. nõ qʒ ſterilẽ vidẽt.ſʒ qꝛ fecundã iui⸗ dẽt: memẽto ꝙ ⁊ xp̃s maledictũ ꝑtulit cru cis q te ſuã matrem bñ dixit in celis.ſʒ ⁊ in terrꝰ. ab angelo bñdicta.⁊ a cunctꝭ genera⸗ tiõᷣio terre.merito beata pᷣdicaris· Bene⸗ dicta ergo tu ĩ mulierib. ⁊ bñdictꝰ fruct?ꝰ vẽtris tui. Que cũ audiſſet turbataẽĩ ſer⸗ mone eiꝰ ⁊ cogitabat q̃lis eſſet iſta ſaluta⸗ tio. Solẽt vᷣgines.q̃ vere vᷣgines ſũt ſꝑ pa uide ⁊ nunqᷓ; eſſe ſecure.⁊ vt caueãt timen da etiã tuta ꝑtimeſcete.ſciẽtes ſe in vaſis fictilibꝰ theſauꝝ poꝛtare pᷣcioſuʒ: ⁊ nimis arduũ eſſeviuere angelũ iter hoies ⁊ ĩ terr⸗ moꝛe celeſtiũ ↄuerſari.⁊ ĩcarne celibẽage⸗ re vitã Ac pꝛoiĩde qͥcqͥd nouũ qͥcqͥd ſubitũ fuerit oꝛtũ ſuſpectaſ hñt iſidiaſ⁊ totũ ʒ ſe extimãt machiatũ Iccirco maria turbata eſt i ßmone angeli. Turbata ẽ.ſʒ nõ ꝑtur⸗ bata. Turbatꝰ ſuʒ iquit: ⁊ nõ ſů locutꝰ.ſj rogitaui dies antiq;ʒ. ⁊ annos etnos ĩ mẽ⸗ te habui. ra 3ᷓ ⁊ maria turbata eſt. ⁊ nõ eſt locuta.ſed cogitabat qualis eſſet iſta ſa lutatio. Quod turbata eſt verecũdie fuit ꝓginalis.ꝙ nõ ꝑturbata foꝛtitudis.ꝙ ta⸗ cuit.⁊ cogitauit. pꝛudẽtie. Logitabat aũt eiſʒ iſta ſalutatio. Sciebat aũt pꝛu jes vᷣgo: ꝙ ſepe angelus ſathane trãſtigu rat ſe in angelũ lucꝭ: ⁊ qꝛ nimiuʒ:hũilis et ſimplex erat. nthil tale penitus a ſctõ ange lo ſperabat· ⁊ ideo cogit abat q̃lis eſſet iſta ſalutatio. Tũc angelꝰ intuitꝰ virgineʒ · et varias eam ſecum voluere cogitatões fa⸗ cilime depꝛebẽdens pauidaʒ cõſolat᷑cõfir⸗ mat dubiaꝝ:ac familiarit᷑ vocãs eaʒ ex no mie:benigne ne timeat ꝑſuadet. Ne time⸗ as inqͥt maria inueniſti gratiã apud deuzʒ. ¶Pomelie ſup enõgelio maledictõe ir᷑ beatã te dicãt oẽs genera⸗ iões. nec ſuſpectã hẽas ᷣgo pꝛudẽs fecũdi Nihil hic doli: nihil hic fallacie eſt.nullã circũuentionẽ. nullas hic ſuſp icerꝭ ĩſidias, Põ ſum homo:ſʒ ſpiritꝰ. ⁊ dei angelꝰ. nõ ſathane. Ne timeas maria.iueniſti gratiũ apð deũ. O ſi ſcires quãtuʒ tua hũilitas altiſſimo placeat quãta te apð ipᷣm ſublu⸗ mitas maneat angelico te nec alloqͥ¶o nec obſequio indignã iudicares. Vlt quid em̃ — indeb itã tibi dixeris gr̃am angeloꝝ q̃ iue niſti gram apud deũ. Inueniſti qð querei bas.inueniſti qð nemo añ te potuit iueni⸗ re inueniſti g̃am apud deuʒ· Quã grati⸗ am: Dei ⁊ hoim pacẽ moꝛtꝭ deſtructioneʒ vite reꝑationẽ. Hec eſt gr̃a quaʒ inueniſti apud deũ. Eth tibi ſignũ. Ccce concipies ⁊ paries filiũ ⁊ vocab nomẽ eiꝰ ieſum· In teilige pꝛudens vᷣgo ex nomine ꝓmiſſi filij quantã ⁊qᷓ; ſpecialẽ gr̃am inuener apud deũ. Et vocabis ait nomẽ eiꝰ ieſum. Ra⸗ tio nem vocabuli huiꝰ ponit aliꝰ euangeli ſta angelo interpᷣtãte ſic. Ip̃e em̃ ſaluũ fa⸗ ciet ꝑpłm ſuũ a peccatis eoꝝ. Puos ieſus lego in ty po huꝰquẽ nũc hẽmus pᷣ mani⸗ bus pᷣceſſiſſe. ambos ꝓplis pᷣfuiſſe. Quoꝝ vnus ꝓpłm ſuuz de babilone eduxit.alius plm ſuũ in terram ꝓmiſſio nis introduxit Et illi qͥdẽ illos qͥby p̃erant: ab hoſtibꝰ de fendebãt.ſʒ nunquã ſaluabãt a pctis eoꝝ Is aũt ñ ieſus ⁊ a pctis ſaluat pplm ſuũ ⁊ itroducit in tra viuentiũ. Ip̃e. n.ſaluuʒ faciet ypłlm ſuuz a pctis eoꝝ · Quꝛs eſt hic qᷓ etiã pctã dimittit: vtinã ⁊ me peccatoꝛẽ dignet᷑ dñs ieſus annumerare ꝑplo ſuo: vt ſaluũ me faciat a pctis meis. Elere beatꝰ populus cuius iſte ieſus dñs deꝰelꝰꝛqꝛ ip̃e ſaluũ faciet płm ſuũ a pctis eoꝝ Vereoꝛ aũt ne multiſe ꝓfiteant᷑ eſſe de ꝙlo eiꝰq́;s tñ ipᷣe nõ hẽat de plo ſuo. Vercoꝛ autẽ ne pleriſq; qͥ q̃ſi ĩ pplo eiꝰ religioſioꝛes eſſe vi dentur ipe aliqi dicat: ꝓpłs hic labihs me ho noꝛat.coꝛ aũt eoꝝ lõge eſt a me. Nouit aũt dñs ieſus qͥ ſunt eiꝰ nouit q;s elegerit a pᷣncipio. Quid vocatis me ait dñe dñe ⁊ nõ facitẽ q̃ dico Vis ſcire an ꝑtineas ad populũ erꝰ vel potiꝰ vis eſſe de populo ei Fac q̃ dicit ieſus.et cõputabit te in popto ſuo. Vac qᷓ iubet ĩ euãgelio dñs ieſus:q iu betĩ ſege ⁊ꝓphetis:q̃ iubet ꝑ miſtros ſuos qͥ ſtĩ eccia.obtẽpa eiꝰ vicarijs pᷣpoſitꝰ tuis nõ t̃ bonis ⁊ modeſtꝭ ſed etiã diſcolis:? diſce ab ipᷣo ieſu: qꝛ mitis eſt ⁊ hůilis coꝛ⸗ Is gfam angelonii de unit noaßte porutiun udduz. Quigu enochnan Ngfaquznum de ohnonẽciem n nominepmiiſl grin inuenejpud nomaum je⸗ hupontaꝰnngii irle jjecß llut⸗ uncot. Duos ieh nüchenus ß mani⸗ plis pfunſſe. Quoz babiloneedurt. alus pmiionis mrodurt opamnabhoſtihde i ſaubü apcis ꝝ pois ſaluu pln ſui vuntiü Jßenſuh apcis eʒ· Qusd he uut vtini⁊ me petao s annumenreploſun pcis nes. Juete⸗ elelus dis dꝰelie nſuü aperis eoꝝ Ven ieinkeſedeglo a'h pb ſuo. Veroꝛ aue danligioſioꝛes eſe vl diut: pls bi labjs u⸗ vcuns me au die di sſchein gtuezsi y cſedepopube ercõputbt teinp⸗ iaiulvoſeu ube tlus uc oliclse nodet kdal ils qnubetibi 6 de.⁊ eris de btõ pplo eius:quẽ elegit in he reditatẽ ſibieris de laudabili pplo eiꝰ quẽ dñs benedixit.dicẽs:opus manuũ mearũ tu es hereditas mea iſr᷑. Tui ne foꝛteiſra⸗ el. Larnalẽ emuleris.⁊ teſtim oniũ ꝑhibet dicẽs.ꝓpłus quẽ nõ cognoui ſeruiuit mihi in auditu aurꝭ obediuit mihi. Sʒ audia⸗ mus qͥd idẽ angelꝰ ſentiat de illo:cui nec⸗ dũ cõcepto tale indidit nomẽ. Ait nanq; hic erit magnꝰ et filius altiſimi vocabit᷑. Bmagnꝰ qͥ filiꝰ altiſſimi merebit᷑ apel lari. Iin nõ magnꝰ cuiꝰ magnitudis non eſt fin is. Et qͥs magnꝰ inqͥt ſicut dñãs deꝰ noſter. Plane magnꝰ q́ tã magnus qᷓ; al⸗ tiſſimꝰ:qꝛ ⁊ ipſe altiſſimꝰ. Neq; em̃ altiſſi mifilꝰ rapinã arbitrat᷑ eſſe ſe equalẽ altiſ⸗ ſimo.Ille merito arbitrãdꝰeſt co gitaſſe ra pinã:qui cũ de nulło in angelicã foꝛmã fa ctus fuiſſet. factoꝛi ſuo ſe ↄparans vſurpa uit ſibi ꝙ filij altiſſimiꝓpꝛiũ eſt. qͥ vtiq; in foꝛma dei a veo nõ factꝰ eſt ſʒ genitꝰ. Al⸗ tiſimꝰ em̃ pat᷑.qᷓ;uis oĩpotẽs ſit:nõ potu⸗ it tñ vel equalẽ ſibi cõdere creaturã:vel ine qualẽ gignere filiũ. Fecit itaq; angelũ ma gnũ:ſed nõ quãtus iß̃e.⁊ iõ nec altiſſimũ. Solũ aũt vnigen itũ.quẽ nõ fecit:ſʒ genu it.oĩpotens oĩpotentẽ:altiſſimꝰ altiſſimũ. eternus eternuʒ ip̃m per oĩa ſibi cõparari. nec rapinã eſtimat.nec iniuriã. Recte igit᷑ hic erit magnꝰ.qui filiꝰ altiſſimi vocabit᷑. Sed quarehic erit ⁊ nõ potius hic eſt ma gnus qͥ ſemꝑ equaliter eſt magnꝰ: et nõ hʒ quo creſcat:nec maioꝛ poſt ↄceptũ futuiꝰ ſit qᷓ; añ fuerit. An foꝛte ꝓpterea dixit. erit. qꝛ qui magnꝰ deus erat: magnꝰ homo fu turus ſit. Bene qᷓ hic erit magnus. WMa⸗ Bnus hõ:magnꝰ doctoꝛ:magnus ꝓpheta. Sic em̃ dicit᷑ de eo in euãgelio:qꝛ ꝓpheta magnꝰ ſurrexit ĩ nobis. Et a minoꝛi quo⸗ dam ꝓpheta magnꝰ itidẽ ꝓpheta venturꝰ pꝛomittit᷑ Ecce veniet inquit ꝓpheta ma nus:⁊ ip̃e renouabit hieruſalẽ. Et tu qui ẽo virgo paruulũ paries paruulũ nutri⸗ es. ꝑuulũ lactabis. Sed vidẽs paruũ co⸗ gita magnũ. Erit ẽ magnꝰ qꝛ magnifi⸗ cabit eũ deꝰ in ↄſpectu regũ adeo vt ado⸗ rẽt eũ oẽs reges: oẽs gẽtes ſeruiãt ei. Ma gnificet igi?᷑ ⁊ aĩa tua dãm.qꝛ hic erit ma⸗ gnus ⁊ filiꝰ altiſſimi vocabit᷑. Magnus erit ⁊ magna faciet ubi qͥ potens eſt ⁊ ſan hiſſuseſt ctũ nomẽeius. Quod eñ ſanetius nomẽ qᷓ; ꝙ filius altiſſimi vocabit᷑. Magnificet᷑ et a nob ꝑuulus magnꝰ.dñs quos vt fa⸗ ceret magnos:factus eſt ꝑuulus. Paruu⸗ lus ait natꝰeſt nob fuius datꝰeſt nob. No bis inqᷓ; nõ ſibi qui vtiq; ante tẽpoꝛa mul to nobiliꝰ natꝰ eſt ex ꝑẽe.naſcitꝑaliter nõ indigebat ex matre. Non angelus q́;:qui cũ magnũ haberẽt.paruulũ nõ reqͥrebant Nobis ꝗᷓ natus. nob ⁊ datus.qꝛ nobis ne ceſſarius. Jam de nob nato ⁊ dato facia⸗ mus ad qð natꝰeſt et datus. vtamurño in noſtrã vtilitatẽ de ſaluatiõe ſalutẽ ope⸗ remur. Ecce ꝑuulus in medio ſtatuit᷑. O paruulus ꝑuulus deſiderat?. O vere par uulus:ſed malicia non ſapiẽtia. Studea⸗ mus effici ſiẽ ꝑuulus iſte:diſcamꝰ ab ipᷣo: qꝛ mitis eſt ⁊ hũilis coꝛde:ne magnꝰ vicz deus ſine cauſa factꝰſit hõ paruus:ne gra tis moꝛtuꝰ:ne inuacuũ crucifixus. Diſca⸗ mus eiꝰ hũilitatẽ.imitemur mãſuetudinẽ amplectemur dilectionẽ: cõmuncemꝰ paſ ſio nibus:lauemur in ſanguie ipſius ipſuʒ offeramꝰ ꝓpiciatoꝛẽ pꝛo pctĩs nr̃is:qm̃ ad hoc natꝰ⁊ datus eſt nob. Ipſum ockis pa tris ip̃m offeramꝰ ⁊ ſuis:qꝛ pater ꝓpꝛio fi⸗ lio nõ pepꝑcit:ſedꝓ nobis oĩibus tradidit i lũ.⁊ ipſe filiꝰſemetip̃ᷣm exinaniuitfoꝛmaʒ ſerui accipiẽs:ipſe tradidit in moꝛtẽ aĩam ſuã ⁊ cũ ſceleratis reputatꝰ eſt:⁊ ipſe pecca ta multoꝝ tulit:⁊ pꝛo trãſgreſſoꝛib roga⸗ uit: vt nõ perirẽt. Nõ poſſunt perire ꝓ qui bus filius ro gat ne pereãt.pꝛo qͥbus pater tradidit filiũ in moꝛtẽ vt viuãt. Equalit᷑ 5 ⁊ ab vtroq; ſperanda eſt venia:qͥbus eqᷓ lis in pietate miſcðᷣia.par in volũtate po⸗ tẽtia:vna in deitate ſubſtãtia:in qua vnꝰ cũ eis ſpirituſſanctus viuit ⁊ regnat deus per oĩa ſecula ſeculoꝛũ amen. Homelia iiij. On eſt dubiũ qͥcqͥd in laudib ma n tris ꝓferimus ad filiuʒ ꝑtinere. Et rurfum cũ filiũ honoꝛamus a glo⸗ ria matris nõ recedimus. Nã ſi iuxta falo monẽ filius ſapiẽs eſt gloꝛia patr? quãto⸗ magis glgꝛioſum eſt matrẽ ipᷣius effici ſa⸗ pientie Sed ddego tẽpto in eius lau dib quã laudabilẽpᷣ dicant ꝓphete:ꝑhibet an⸗ gelus:narrat euãgeliſta. Non igit᷑ laudo: — qꝛ nð audeo:ſed tñ̃ replico deuotꝰ.quod iam explicauit ꝑ os euãgeliſte ſpůũſſanctus Sequit᷑ nanq; ⁊ ait. Et dabit illi dñs de⸗ us ſedẽ dauid patr eius.verba ſunt ange li ad virginẽ de pꝛomiſſo filio ꝓmittentis qð debeat poſſidere regnũ dauid. Qð de ſtirpe dauicoꝛiginẽ duxerit dñs ieſus ne⸗ mo dubitat Quero aũt quõ dederit ei de us ſcdẽ dauid pẽis ſui:cũ ipſe in hieruſalẽ nõ regnanerit:qnimmo turbis eñ volenti bus cõ ſtituere regẽ nõ acqeuerit.ſed ⁊ ante faciẽ pxlati ꝓteſtatus ſit. regnũ meũ nõ eſt de hot mũdo. Deniq; qͥd magnũ ꝓmitti᷑ ei quiſedet ſuꝑ cherubin:quẽ ꝓphetavidit ſedentẽ ſuꝑ ſoltũ excelſum ⁊ eleuatũ ſedere in ſede dauid pẽis ſui. Sʒ nouimus quã dã aliã hieruſalẽ ab ea q̃ nũc eſt in q̃regna uit dauid ſignificatã multo iſta nobilioꝛẽ multo ditioꝛẽ. Hãc igit᷑ puto hic fuiſſe de ſignatã:illo videlicʒ vſu loquẽdi quo ſepe reperis in ſcpturis.ſignificãs poni ꝓſigni ficato. Tũc ſane dedit eideus ſedẽ dauid pis ſui: qñ cõſtitutꝰ eſt rex ab eo ſuꝑ ſyon mo ntẽ ſctm̃ eiꝰ. Sʒ hic ꝓpheta de quo re⸗ gno dixerit:exp̃ſſius aperuiſſe videt᷑ in eo⸗ ꝙ nõ in ſyon poſuit:ſʒ ſuꝑ ſpon. nã iõ foꝛ⸗ taſſis dictũ eſt ſuꝑ:qꝛ in ſyon qͥdeʒ regna uit dauid:ſuꝑ ſyon po regnuz eſt illiꝰ de qᷓ dictũ eſt ad dauid.de fructu ventrꝭ tui po nã ſuꝑ ſedẽ tuã. de q̃ dictuʒ eſt ꝑ aliũ ꝓhe⸗ tam. Sup ſoliũ dauid et ſuꝑ regnũ elus ſe debit. Eidẽs qꝛ ibireꝑis ſug. Suꝑ ſpon. ſuꝑ ſedẽ.ſupꝑ ſoliũ ſuꝑ regnuz. Dabit ergo ei dñs deꝰ fedẽ dauid patrꝭ ſui nõ typicã. ſed verã.nõ temgaleʒ. ſed eternã.nõ terre⸗ nã.ſed celeſtẽ. Vue idcirco vt iã̃ dictuʒ eſt memoꝛat᷑ fuiſſe dauid:qꝛ hec in qua tẽpo⸗ raliter ſedit eterne illius gerebat imaginẽ. Et regnabit in domo iacob ineternũ.et re gni eius nõ erit finis. Hic quoq; ſi domũ iacob tepoꝛalẽ accipimꝰ.quõ in ila q̃ eter na nõ eſt inete nũ regnaturus eſt. Querẽ⸗ da eſt ergo domꝰ eterng iacob in qᷓ regnet ineternũ· cuius regni nð erit finis. An nõ deniq; exaſperans domus illa iacob q̃ im pie abnegauit eũ ⁊ inſipient᷑ reſpuit añ fa⸗ ciẽ pylati qñ ulo ꝑhibente regẽ veſtrũ cru cifigã.vno oꝛe reſpondẽdo clamauit.non habemꝰ regeʒ niſi ceſarem. Require itaq; apoſtolũ.⁊ diſcernet tibi eũ qui in occulto Homelie ſup euangelio iudeus eſt ab eo qͥ in manifeſto.⁊ qjin ſpi ritu eſt circũciſio:ab ea q̃ fit in carne:⁊ ſpůũ ritualẽ iſrael a carnali et filios fidei abꝛae a filijs carnis.nõ em̃ inquit oẽs qͥ ex irael hi ſunt iſraelite neq; qͥ oe ſemie ſunt abꝛae hi ſunt filij. Sequere g et dic. Similit᷑ nõ oẽs qᷓ ex iaco b reputandi ſunt in domo ia cob. Jacob qͥꝓpe ipſe eſt qͥ iſrk. Solos igi᷑ qui in fide iacobꝓfecti inueniendi ſunt re putant᷑ in domo iacob vł potius ipᷣos no ueris foꝛe ſpũalem et erernã domũ iacob. in qua regnabit dñs ieſus ineternũ. Quis ex vobis eſt qͥ iuxta interp̃tationẽ noĩs ia. cob ſupplantet diabolũ de coꝛde ſuo.lucte turcũ vichs ⁊ cõcupiſcẽtijs ſuis.vt non re gnet pctĩ in ſuo moꝛtali coꝛꝑe.ſed regnet in eo xp̃s ieſus.⁊ nunc qͥdem ꝑ gr̃am.⁊ in eternũ ꝑ glam. Bti in qͥbus ieſus regna bit ineternũ.qꝛ ⁊ ipſi cũ eo regn abũt.et re⸗ gni eius nõ erit finis. O qᷓ; gloſum eſtre gnũ illud in quo reges cõgregati ſunt.⁊ cõ uenerũt in vnũ ad laudandũ.ſ.⁊ gloꝛificã dum eũ qui ſuꝑ oẽs eſt rex regũ: ⁊ dñs do⸗ minantiu.de cuius ſplẽdidiſſima cõtem⸗ platiõe fulgebũt iuſti ſicut ſol in regno pa tris eoꝝ. O ſi⁊ mei pctõꝛis meminerit ie⸗ ſus in bũplacito ꝓpłi ſui.cũ venerit in reg nũ ſuũ. O ſi me in illa die cũ traditurꝰ eſt regnũ deo ⁊ pẽti viſitare dignabit᷑ in ſalu⸗ tari ſuo.ad videndũ ſe in bonitate electo⸗ rũ ſuoꝝ ad letandũ in leticia gẽtis ſue.vt laudet᷑ etiũ a me cuʒ hereditate ſua. Veni interim dñe leſu.aufer ſcandala de regno tu o:qð eſt aĩa mea. vt regnes tu:qͥ debes in ea Venit em̃ auaricia.⁊ vẽdicatĩ meſi bi ſedẽ iactantia cupit dñari mihiſuꝑbia vult eſſe mihi rex luxuria dicit ego regnas bo amhitio.detractio.inuidia.⁊ iracũdia certãt in meip̃o.de meip̃o.cuiꝰ ego potiſſi mũ eſſe videar. Ego aũt q̃ntuʒ valeo reſi⸗ ſto:renitoꝛ qᷓ;tũ iuuoꝛ dñm deũ meũ ihm reclamo. Ipime defendo.qꝛ ipß̃ius meiu⸗ ris agnoſco ipᷣm mihi deuʒ:ipᷣm mihidi cunt᷑teneo:? d ico: nõ habeo regẽ niſi ieſuʒ Veni; domie diſperge illos ĩ ᷓtute tua et regnabis in me:qꝛ tu es ipſe rex meus ⁊ deus meus qͥ mãdas ſa lutẽ iacob. Dixit autẽ maria ad angelũ Quõ fiet iſtud quo niã virũ nõ cognoſco:pꝛimũ quidẽ humi liter tacuit:cũ adhuc dubiã cogitabat:q; enqutocsqt 3 deſemie r — nil iurinuenendiſtn Aobykponus joznt — mactmädonitt. ns leſus metem. Qus wintaßtationẽ nozu Adolidecorc ſoſit wolns ſut yt non monl ipekdnge cempgmin Bun qhusll nyn plciconnabin u⸗ ludund ſꝛ glci cknxneg⁊důs de⸗ äddeſmacdtem⸗ ſuſſctſol nregopa padus memment⸗ pu nla dickmadumnſc uedigab inſt nü ſein bonitureceto⸗ dů in letic gins ſuvt aʒ heriuutelu. Uen Auſer ſundala de nßne e vtregnes wqͥdhe nunat viicuinel apndiun mhiſugbu uturu diutego ig⸗ o uida ⁊icl muho cu ego poliſi go ait qntuʒyaleolil⸗ ot dim del melln demdo q ipus m⸗ nhiderzißn mihi nö habeoigt nlii paellifune cqrwes perna⸗ ſutkut⸗ it ticere qᷓ; temere loqͥ: ꝙ neſciret. Jam o cõ foꝛtatd:⁊ bene pᷣmecitata angelo ãdeʒ fo ns loquẽte:ſec deo intꝰ ꝑfiracẽteterat em̃ „ 8. dñs cũ illa:dicẽti angelo: dñs tecũ. Jta er go cõfoꝛtata fide.ſ.depellente timgꝛẽ:leti⸗ eia verecundiã: dixit àd angelũ. uõ fier iſtud quoniã virũ nõ cognoſco. Non du⸗ bicat de facto:ſed modũ reqͥrit:⁊ oꝛdineʒ: Nec em̃ querit an fiat illud:ſʒ quo modo WMuali dicat. Tum ſciat dñs meus:teſtie cõſcientie mee:votũ eiſe ancille non cogno ſcere virũ: qua lege: quo ↄꝛdine placebit ei vt fiat iſtud Si opoꝛtuerit me frãgere vo tum vt pariã talem filiuʒ:⁊ gaudeo de fi⸗ lio:⁊ doleo depoſito. fiat tñ volũtas eiꝰ Si yo virgo cõcipiã.yirgo pariã:qð vti q; ſiplacuerit ei impoſſibile non erit:tunc ſcio vere:qꝛ reſpexit dñs humilitatẽ ancil le ſue Quõ ergo fiet iſtud:quoniã viꝝ nõ cohᷓſco. Et reſpondẽs angelus dixit. Spi rituſſanctus ſupueniet in te.⁊ pᷣtus altiſſi miobum bꝛabit tibi. Supꝑius dicta eſt fu ifſe gr̃a plena.⁊ nunc quõ dicit᷑.ſpirituſſan ctus ſuꝑuenier in te:⁊ vᷣtus altiſſimi obũ⸗ bꝛabit fibi. Nunqͥd potuit repleri gratia: et necdum hẽe ſpm̃ ſanctũ:cum ipſe ſit da⸗ toꝛ gratiaꝝ. Si autẽ ſpirituſſanctꝰ iam in ea erat quò adhuc tanqᷓ; nouiter ſuꝑuentu rus repꝛimit᷑. An foꝛte non ideo dixitſim⸗ pliciter ven iet in te:ſed addidit ſuꝑ:qꝛ ⁊ ſi pꝛius quidẽ in ea fuit ꝑ multã gratiã:ſed nũc ſuꝑuenire nunciat᷑ ꝓpter abundantio⸗ ris gre plenitudinẽ quã effuſuris eſt ſuper ilã. At po cuʒ plena iã ſit:illud amplius quomõ capere poterit. Si aũt plus aliqͥd capere põt. quomodo ⁊ añ plena fuiſſe in⸗ teliigenda eſt. An pꝛioꝛ quidẽ gratia eius tĩ repleuerat mentẽ.ſequẽs vero etiã vẽ⸗ trem pfundere debet: quatenꝰ ſcʒ plenitu⸗ do diuinitatꝭ que ante in illa:ſiẽ etĩ nullo ſanctoꝛũ ſpiritualiter habitabat.etiam ſi cut in nullo ſanctoꝛũ coꝛpoꝛalit᷑ in ip̃a ha bitare incipiat. Ait itaq;. ſpirituſſanctus ſuꝑuen iet in te.et virtus altiſſimi obum⸗ bꝛabit tibi. Quid eſt ⁊ vᷣtus altiſſimi ob⸗ umbꝛabit tibi. Qui poteſt capere capiat. Quis em̃ excepta foꝛtaſſis illa: que hec ſo⸗ la in ſe feliciſſime meruit experiri intellectu Capere ratiõe diſcernere polſit qualit ſplen apiſſus eſt. s eſſet falutatio. malẽs nimiꝝ hůlliter re doꝛ ille inacceſſibilis virgineis ſeſe viſreri bus infuderit.⁊ vt illa.qð inacceſſibile eſt accedẽs ad ſe ferre potuiſſet.de ꝑticula eiuſ dem coꝛꝑis:cui ſe anĩate coꝛpoꝛauit reliqᷓ maſſe. vmbꝛaculũ fecerit. Et foꝛte pꝛop hocmaxime dictũ eſt obumbꝛauit tibi qͥa res ĩ ſacramẽto erat.⁊ qð ſola ꝑ ſe trinitas in ſola:et cum ſola virgine voluit operari ſoli datũ eſt noſſe.cui ſoli datũ eſt coopera ri. Dicat᷑ ergo ſpirituſſanctꝰ ſupueniet in te.qui vtiq; ſua potẽtia fecundabit te. Et virtus altiſſimi obũbꝛabit tibi. Hoc eſtil lum modũ quo de ſpirituſancto cõcipies. dei virtus et dei ſapientia chꝛiſtus ſic in ſuo ſecretiſſimo conſilio obumhꝛãdo con⸗ teget.et occultabit: quatenꝰ ſibi tantũ no⸗ tus habeat.⁊ tibi.acſi angelus reſpõdeat. ad virgineʒ. Quidame requiris.qð in te mox experiẽs. ſciens ſcies.⁊ fideliter ſcies Sed illo doctoꝛe.quo ⁊ auctoꝛe. Ego au tẽ miſſus ſum nunciare virginalẽ contep⸗ tũ. non creare. Nec poteſt doceri niſi a do nãte. nec poteſt addiſci. niſi a ſuſcipiente. Ideoq; ⁊ qð naſcet᷑ ex te ſanctum vocabi tur filius dei. Quod eſt dicere. quoniã nõ dehomine.ſed de ſpiritu ſancto cõcipies: concipies autẽ virtuteʒ altiſſimi hoc eſt fi lium dei. Ideo et qð naſcet᷑ ex te ſanctum vocabitur filius dei. Id eſt non ſoluʒ qui eſt de ſinu patris in vterum tuuʒ veniens obum bꝛabit tibi.ſed etiã id qð de tua ſub ſtantia ſociabit ſibi ex hoc iã vocabit᷑ fili⸗ us dei. quẽadmodũ ⁊ is qui a patre eſt an te ſecula genitus tuus quoq; ammodo re putabit᷑ filius. Sic autẽ ⁊ quod natuʒ eſt ex ip̃o erit tuus:et quod naſcetur exte erit eius:vt tamen nõ ſint duo filij: ſed vnus. Et licet ilud quidẽ ex te aliud. aliudexi lo ſit:iã nõ tamen cuiuſq; ſuus.ſed vnus vtnuſq; filius erit. Ideoq; ⁊ qð naſcet᷑ ex te ſanctum vocabit᷑ filius dei. Attẽde que ſo qᷓ; reuerẽter dixerit: quod naſcetur ex te ſanctum. Vt quid em̃ ita ſimpliciter ſan⸗ ctum.et abſq; a dditamento. Credo quod non habuitt.quid pꝛopꝛie digneue nomi⸗ naret illud eximiũ.illud magnificum.il⸗ lud reueren dũ quod de puriſſima videli⸗ cet virginis carne cũ ſua anĩa vnico patri erat vniendũ. Si diceret ſctã caro vel ſan ctus hõ· vel ſanctus infans quicqͥd tale poneret parũ ſibi dixiſſe videret᷑. Poſutð indiffinite ſctm̃.qꝛ quicqͥd ſit qð virge ge nuit ſctm̃ ꝓculdubio ac ſingularit᷑ ſanctuʒ fuit.⁊ ꝑ ſpũs ſanctificationeʒ ⁊ ꝑ verbi al⸗ ſumptionẽ. Et adiecit angelus. Ecce eli⸗ ʒabeth cognata tua.⁊ ip̃a cõcepit filiuʒ in fenectute ſua. Quid fuit neceſſe etiaʒ huiꝰ ſterilis vᷣgini nunciare cõceptũ. Nunquid foꝛte dubiã adhuc ⁊ increduiã oꝛaculo re⸗ centioꝛi voluit cõfirmare miraculo. Abſit Legimꝰ ʒacharie incredulitatẽ ab ip̃o an gelo fuiſſe caſtigatã. mariã autẽ in alq̃re⸗ phenſam nõ legimꝰ.qͥn potius fidẽ ipᷣius eliʒabeth ꝓphetante laudatã agnouimus Btã inqͥt q̃ credidiſti:qm̃ perficient᷑ in te: ᷓ̃ dicta ſunt tibi a dño Sʒ ideo ſterilis co gnate ↄceprus ꝓgini nunciat᷑.vt dũ mira culũ miracho addit᷑.gaudiũ gaudio cũmu let᷑. Poꝛro neceſſe erat nõ modico leticie:⁊ amoꝛis p̃ueniente inflãmari incẽdio.q̃ fili um paterne dilectiõis cũ gaudio ſctĩ ſpũs mox fuerat cõceptura. Neq; em̃ niſi in de⸗ uotiſſmo atq; hylariſſimo coꝛde:tanta ſe eaꝑe poterat dulcedinis:⁊ alacritatꝰ afflu entia. Vel ideo ↄceptꝰ eliʒabeth nunciat᷑ marie.qꝛ ꝓfecto decebat:vt vᷣbuz mox di uulgan dũ vbiq; pus ſciret vᷣgo ꝑangelũ. qᷓ; audiret ab hoie. ne mater dei a cõſilijs filij videret᷑ amota.ſi eoꝛũ q̃ in terris tam ꝓpe gererent᷑ remãſiſſet ignara. Vłiõ poti us cocept?ꝰ eliʒabeth marie nũciatꝰ eit:vt dũ nũc ſaluatorè:nũc pᷣcurſoꝛis edocet᷑ ad uentus:reꝝ tẽpus ⁊ oꝛdinẽ tenẽs ipſa poſt modũ meliꝰ ſcriptoꝛibꝰ ⁊ pᷣdicatoꝛibꝰ euã⸗ 6 reſeraretveritateʒ:que plene de oĩb a ncipio celitus fuerat inſtructa myſterijs Vel ideo a dhuc nunciat᷑ marie cõceptus. eliʒabeth:vt audiens cognataʒ vetulã̃. et grauidã cogitet iuuencula de obſeqͥo ſicq; illa pꝛoperãte ad viſitandũ.paruuloꝓphe te locus ⁊ occaſio det᷑:q̃ minoꝛi adhuc do⸗ mino ſui officij valeat exhibere pᷣmitias.⁊ dũ ad ſeinuicẽ cõcurrit matruʒ infantiũ ab alterutro excitata deuotio.mirabiliꝰ fi at miraculũ de m irackis. Vide aũt nehec tã magnifica.q̃ ab angelo audis pᷣnũcia⸗ ta: ab ip̃o ſperes ꝑficiẽda. ZA quo ðᷓ ſi q̃ris ̃m angelũ audi. Quia non erit inqͥt im⸗ poſſibile apð deñ om̃e verbũ. Tanqᷓ; dice ret. hec q̃ ego tã fident ꝓmitto nõ de mea * Homelie ſuper euangelio ſed de illiꝰ qͥ me miſit pᷣtute pᷣſumo.qꝛ nðõ erit impoſſibile apud deũ om̃e vᷣbũ. Qua le em̃ verbuz impoſſibile illi poterit eſſe: qͥ oĩa fecit in verbo Mouet me ⁊ hoc in ver bis angelicis ꝙ ſignant᷑ nõ ait:qꝛ nõ erit. impoſſibile apud deũ om̃e factuʒ:ſed om̃e vᷣbum. Zin idcirco poſuit verbũ.qꝛ qᷓ; faci le poſſunt hoĩes loqͥ qð volunt.etiã quod nullaten?ꝰ facere poſſunt.tã facile imo in⸗ cõparabilit᷑ facilius valet deus oꝑe imple re qͥcqͥd illi verbo valent expmere. Dicam aꝑtius. Si hominiby tã facile eſſet facere qᷓ; dicere. qð volunt.et ip̃is quoq; nõ eſſet impoſſibile om̃e verbũ. Nunc aũt qꝛ vul garis ⁊ vetus ſermo eſt multũ intereſſe in ter loqͥ ⁊ facere.ſed apud hoĩes nõ apð de um.ſoli deo qꝛ idẽ eſt facere qð loqᷓ.idẽlo⸗ qui quod velle·merito nõ erit umpoſſibile apud deũ omne verbũ.verbi gfa. Potue⸗ rüt pᷣuidere ⁊ pꝛedicere ꝓphete virginẽ.vel ſterilẽ concepturã ac pariturã.ſed nunquã facere vt conciet vei pareret. Deus auteʒ qͥ dedit eis poſſe pᷣuidere. qᷓ; facile potuit. tũc qð voluit pᷣdicere:tã facile poruit nũc qñ voluit ꝑ ſeip̃m qð ꝓmiſit impiere. St quidẽ apud deũ nec verbũ diſſidet ab intẽ tione:qꝛ veritas eſt:nec factuʒ a verbo:qa virtus eſt. nec mo dus a facto: qꝛ ſapientia eſt:ac per hoc nõ erit im poſſibile apud de⸗ um om̃e verbũ. Audiſti virge factũ.audi ſti ⁊ modũ vtrunq; mirũ:vtrũq; iocun dũ Jocundare filia ſpon.et exulta ſatis fuia hieruſalẽ. Et quoniã au ditui tuo datum eſt gaudiũ ⁊ leticia:audiamꝰ ⁊ nos atete ſponſuz leticie.qð deſideramꝰ.vt iam ex⸗ ultent oſſa hũiliata. Audiſti inqᷓ; factuʒ ⁊ credidiſti.crede ⁊ de mõ· quẽ audiſti. Zu⸗ diſti.qꝛ concipies ⁊ paries filiuʒ. Audiſti quidẽ non ꝑ hominẽ.ſed ꝑ ſpiritũſanctũ. Expectat angelus rñſum Tpus eſt em̃.vt reuertat᷑ ad eũ.qui miſit illũ. Expectamꝰ. et nos o domina verbũ miſeratiõis:quos miſerabilit᷑ pꝛemit ſentẽtia damnatõnis ⁊ ecce offert᷑ tibi pᷣciũ nr̃e ſalut?. Statim li berabimur ſi ↄſentꝭ. In ſempitno dei yᷣbo facti ſumꝰ oẽs.⁊ ecce moꝛimur.in tuo bꝛe ui rñſo ſumꝰ reficiendi.vt ad vitã reuoce⸗ mur.h ſ a te o pia vᷣgo flebił᷑ adaʒ cũ miſera ſobole ſus exul de padiſo. Hot abꝛaam:ß dauid:hoc ceteri fiagitãt ſancti 1 1 ilckein alent nnl uin rpedoitichn cickfiurqʒ oicile⸗ nraumlit dungarnrt Apuntun cununqui vunn Dasaute uor Ffulepou. tifickeorutnic Cvadädlidaabin nehatzuvabo dusaſac:qſapienn Luniuin n; mrünichoanci aſon. eruln ſuttzilu vonli auditui tuo dum auucum znos aet qö deldumꝰ xt unen uru Zuditinqᷓfunn demõ quẽ audiſi A⸗ spanð fluz· uci une ſedp ſpintũſmi⸗ srlum Tpis teñn miluil. Srpecn vedü nimine ſentitin damnatol⸗ infeſuu. Suuni ur In enpitnodat erremoꝛimur ilo bi dvtitu⸗ iciend yti tateopi ig fchl 4 ſual u. dboemig patres.ſ.tui qͥ ⁊ ipſi hitant ĩ regiõe vmbꝛe moꝛtꝭ. Hoc totꝰ mũdus tuis genibꝓuo⸗ lutꝰexpectat. Nec ĩmerito qñ ex oꝛe tuo pẽ det cõſolatio miſeroꝝ:redẽptio captiuoꝝ: lberatio dãnatõis:ſalꝰ deniq; vniuerſoꝝ filioꝝ adã:totiꝰgeners hũani. Da vᷣgo rñ ſuʒ feſtinant: o dña rñde ꝓbũ qð tra: qð in feri.qð expectant ⁊ ſuꝑi. Ipſe q́;; hoĩm rex ⁊ dñs.qᷓntũ cõcupiuit decoꝛẽ tuũ.tantũ de ſiderat rñſiõis affenſuʒ.in q̃ nimiꝝ ꝓpoſuit ſaluare mun dũ Et cui placuiſti in filẽtio. iã mag is ex vᷣbo cũ ip̃e tibi clamet de celo. QOpulcra i 1 re vocẽ tuã. Sißᷓ eũ tu facias audire vocẽ tuã.ipſe te faciet videre ſalutẽnam. Nun qͥd non hoc eſt qð q̃rebas:qð gemebas et qð diehus ac noctib oꝛando ſuſpirabas. Quid igit᷑. Tu es cui hꝓmiſſuʒ eſt:an ali am expectamꝰ. Immo tu ip̃a nõ alia. Tu inqᷓ; illa ꝓmiſſa:illa expectata:illa deſide⸗ rata.ex qᷓ ſctũs pat᷑ tuus iacob iã moꝛti ap ꝛopinquãs. vitã ſperabat eternã. cũ dice bar. Expectabo ſalutare tuũ dñe. In qᷓ de niq;:et ꝑ quã deꝰ ipſen ante ſecula. diſpo ſuit oꝑari ſalutẽ in medio terre. Quid ab alia ſperas. qð tibi offert: ͥd ꝑ aliam expe ctas. qð ꝑ te mox exhibebit᷑. dũmodo pᷣbe⸗ as aſſenſuʒ:⁊ rñdeas verbũ Rñde itaq; ci tius angelo.imo ꝑ angelũ dño. Rñde ver bũ. ⁊ ſuſcipe vᷣbuʒ ꝓfer tuũ ⁊ cõcipe diui⸗ nũ. Emitte trãſito?iũ:⁊ amplectere ſempi ternũ. Quid tardas. Qu id trepidas.cre⸗ de ↄfitere.⁊ ſuſcipe. Sumat hůilitas au⸗ daciã.verecũdia fiduciã:nullatenꝰ conue nit nũc vt vᷣginalis ſimplicitas obliuiſca tur pꝛudẽtiã. In hac ſola re netimeat pꝛu dẽs vᷣgo pᷣſumptionẽ. qꝛ ⁊ ſi grata in ſilen tio ÿecundia magis tñ nũc in Vbo pietas neceſſaria. Api vᷣgo btã coꝛ fidei.labia cõ feſſioni.viſcera creatoꝛi. Ecce deſideratus cũctis gentiby foꝛis pulſat ad hoſtiũ. O ſi te moꝛãte ꝑtrãſierit.⁊ rurſus icipias do⸗ lens q̃rere quẽ diligit aĩa tua. Surge cur⸗ re.aꝑi.ſurge ꝑ fidẽ.curre ꝑ deuotiõʒ. aperi ↄfeſſionẽ. Ecce inqͥt᷑ ancilla dñi.fiat mi⸗ i ſcðm verbũ tuũ. Semp ſolet eſſe gre di uine familiar ÿtus hũi litatʒ. Deꝰ em̃ ſu bis reſiſtit. hũiliby aucẽ dat gram. hũilit reſpondet᷑.vt ſfedes gr̃e p̃ paret᷑. Ecce in⸗ quit ancilla dñi. Que eſt hectã ſublimis Ahiſſus eſt. pulcra int młieres fac me audi hũdlitas.q̃ cedere nõ nouit honoꝛib: inſo leſcere gkia neſcit. Wat dñi eligi⁊ ancil⸗ lã ſe noĩat nõ mediocris reuera hůilitatis inſigne:nec oblata tãta głia·obliu iſci hũi litatẽ. Nõ eſt magnũ eſſe humilẽ in abiecti one.magna ꝓrſus ⁊ rara pꝓᷣtus humilitas honoꝛata. Si me miſeꝝ homũtionẽ meiſ deceptꝰ ſimł actionih.ad aliquẽ vłmedi ocrẽ honoꝛẽꝓiexerit eccłia deo nimiꝝ hoc velꝓpter mea.vel ꝓpter ſub ditoꝝ pctã per mittẽte:nõne ſtatim oblitꝰ qͥ fueri talẽ me puto:q̃lis ab hoĩbus.qͥ coꝛ nõ vidẽt puta tus ſum. Eredo ſane:ↄſciam nõ attẽdo: reputãs nõ honoꝛes virtutiby:ſed ꝓtutes honoꝛibh.eo ſanctioꝛẽ.qͥ ſuꝑioꝛem me exti mo. Videas pleroſq; in ecckia de ignohi lib nobiles de pauperibꝰ diuites factos. ſubito intumeſcere.pᷣſtine obliuiſci abiecti onis. genꝰ qq; ſuuʒ erubeſcere. et infimos dedignari parẽtes. videas ⁊ hoies pecuni oſos ad honoꝛes. qͥſq; ecckiaſticos ꝑuola⸗ re:moxq; ſibi aplaudere ſanctitatẽ:veſti⸗ um dũtaxat mutatõe:nõ mẽtiũ:⁊ dignos ſe extimare dignitate.ad quã ambiẽdo ꝑ⸗ uenerũt.qðq; ſi audeo dicere.adepti ſunt nimijs attribuere meritis. Omto aũt de his q́;s excecat ambitio.⁊ honoꝛ ip̃e ſuꝑbi endi eis materia eſt.Sʒ video ꝙ leo poſt ſpꝛetã ſeculi pompã nonnullos in ſcola hũilitatꝭ ſuꝑbiã magẽ addiſcere.ſub alis mitis hũiliſq; magiſtri grauiꝰ inſole ſcere.⁊ impatiẽtes ampliꝰ fieri in clauſtro qᷓ; fuiſſent in ſecko. Qðq; magis ꝑuerſum eſt:pleriq; ĩ domo dei nõ patiunt᷑ hẽi con tẽptui qͥ in ſua nõ nihil ↄꝓtẽptibiles eẽ po⸗ tuerũt.vt qꝛ vʒ.vhi a plurib honoꝛes ap petũt.ihi locũ hãe nð meruef̃t. ſaltẽ ibi ho noꝛabiles videant᷑ vbi ab hoĩbus hono⸗ res ↄtẽnunt᷑. Video ⁊ alios ꝙ nõ ſine do⸗ loꝛe videri dʒ. poſt aggreſſaʒ xp̃i militiam rurſus ſecularibꝰ ĩplicari negocijs. rurſus terrenis cupiditatib immergi.cũ magna cura erigere muros ⁊ vegligere moꝛes ſub p̃textu q́; cõmunis vtilitatꝰ ꝓba vendere diuitibꝰ et matron is ſalutatiões:ſed ⁊ con tra ſui imꝑatiõis edictũ ↄcupiſcere aliena ⁊ſuò cũ lite repetere. nõ audiẽtes apłm er impgio regꝭ tubicinantẽ.hocip̃m inqͥt ĩ no bis eſt delictũ ꝙ cãs hẽtis. Quare nõ ma gis fraudẽ patimi.ᷓta ne můũduʒ ſibi.⁊ ſe —— F— můũdo crucifixerũt vt qͥ antea vixĩ ſuo vi⸗ co vłoppido cogniti fuerũt.mẽõ circũeũtes Puincias ⁊ turias freq̃ntantes.regũ noti⸗ cias.pꝛincipũ famiiaritates aſſecuti ſint Quid de ipſohitu dicã:in q́ᷓ iã nõ caloꝛ:ſʒ coloꝛ reqͥrit.magiſq; cultui veſtiũ qᷓ; vᷣtus tñ ĩſiſtii Pudet dicere.vicunt᷑ miiercule ĩ ſuo ſtudio:qñ a mõachis pᷣciũ affectat᷑:in veſtib:nõ neceſſitas.nec ſaltẽ foꝛma religi onis retẽta in hitu.oꝛ nari.nõ amari ape⸗ rũt milites xp̃u qͥ dũ p̃ꝑare ſe ad pᷣliũ.⁊ cõ tra aereas ptãtes pᷣtẽdere paupꝑtat ĩſigne debuerãt.qð aduerſarijvtiq; valde foꝛmi dãt.in mollitie veſtimẽtoꝝ pac potiꝰ pᷣfe rẽtes indiciũ vltro ſe hoſtib ſine ſanguĩe tradũt inermes. Hec aliũde hec oĩa mala cõtingũt: niſi ꝙ illã qua ſeckm deſcruimꝰ. deſerẽteſ hũilitatẽ.dů ꝑh cogimur inepta denuo ſectari ſtu dia ſeculariũ.canes effici mur reuertẽtes ad vomitũ. Audiamꝰ ita q; qu otqͥt tales ſumꝰ qͥd illa rñderit.qᷓ dei mat᷑ eligebat᷑ ſ; hũilitatẽ nõ obliu iſcebat᷑. Ecce ait ancilla dñi.fiat mihi ſcðm ꝓbuʒ ruũ. Flat eſt deſiderij ſignũ nõ dubitatõis indiciũ. Et ꝑ hoc ꝙ dicit.fiat mihi ſᷣm p⸗ bũ tuũ.mag intelligẽda eſt affeerũ expme re defiderãtis qᷓ; effectũ reqͥrere moꝛe dubi tantꝰ. Quanqᷓ; nil obſtat intelligi fiat eſſe vbũ oĩonis. Nemo qͥpge oꝛat.niſi qð cre⸗ dit ⁊ ſperat.vult aũt a ſe reqͥri deꝰ etiã qðᷣ pollicet᷑. etiõ foꝛte multa q̃ dare diſponit. hus pollicer: vt exꝓmiſſiòe deuotio exeite tur.ſicq; qð grat⸗ daturꝰ erat: deuota oĩo Pmeret. Sic piꝰ dñs.qͥ vult oẽs hoĩes ſal uos fieri.merita nob extoꝛqᷓt a nob: vt dũ nos pᷣuenit tribuẽdo:qð retribuat:gratis agit ne gratis tribuat. Hoc vtiq; pꝛudẽs ꝓgo intellexerat. qñ pᷣueniẽti ſe můüere gra tuiteꝓmiſſiõis iũxit meritũ ſue oãois.fiat inqͥens mihißᷣm pbũ tuũ. Fiat mihi de ʒ bo ᷣm vᷣbũ tuũ. Verbũ qð erat ĩpᷣncipio apud deñũ fiat caro de carne mea.ſcðᷣm ver bů tuũ. Fiat obſecro mihi ꝓbuz nõꝓlatũ. qð trãſit. ſed ↄceptũ qð maneat carne vicʒ indutũ nõ aere. Fiat mihi nõ tñ̃ an dibile auribo.ſed et viſibile oculis palpabile ma nibh guſtabile humer. Nec fiat mihi pbũ ſcriptũ. ⁊ mutũ.ſed incarnatũ.⁊ vinũ.hot eſt nõ inutꝰ figur moꝛtuis ĩ pelliby exara tũ.ſʒ in foꝛma hũana meis caſ viſceriba Homeſia in bominica viuacit imp̃ſſuʒ.⁊ hᷣ nõ moꝛtuicalami de pictide.ſʒ ſpũſſcti oꝑatiõe. Eo vʒ mõ fiat mihiq nemiĩ añ me factũeſt:nemĩ poſt me fiẽdũ. Poꝛro młtifarie: młtiſq; modis oli deꝰ locutꝰ eſt piib in ꝓphetꝰ.⁊ alijs qͥdẽ in aure.alijs ĩoꝛe. alijs etiã in manu factũ eẽ Fbũ dñ memoꝛat᷑ mchi aũt oꝛo vt in vte ro fiat iuxta verbũ tuũ. Nolo vt fiat mihi aut declamatoꝛie pᷣdicatũ aut ſin gularit᷑ ſignificatũ.aut imaginatoꝛie ſomniatuʒ. ſʒ liberalit᷑ iſpiratũ ꝑſo nalit icarnatũ. coꝛ Pꝑalit᷑ inuiſceratũ.ÿybů igi? qð in ſe nec po terat fieri nec idigebat.dignet᷑ ĩ me dignet᷑ ⁊ mhi fieri ᷣm ꝓᷣbũ tuũ. Fiat qͥdẽ genera htoĩ müdo.ß ſpãlit᷑mihi ᷣmÿbũ tuũ Le ctionẽ euãgelicã expoſui ſiẽ potui.nec igno ro ſns oiby placebit.ſed ſcio me ob hãcrẽ multoꝝ foꝛe indignatiõiobnoxiũ. Et aut iu dicaboꝛ ſuꝑfiuus:aut pᷣſumptoꝛ ꝙ vicʒ poſt pies qͥ hunc ipᷣm locũ plenime expo ſuerũt.rurſus ĩ eodẽ nouꝰ cxpoſit oꝛ uuſus fueri mittere manũ. Sz ſiqͥd dictũ eſt poſt pies. qð non ſit 3 ꝑẽes:nec piib arbitroꝛ: nec cuiqᷓ; diſplicere debere.vbiaũt dixi qð a patrib accepi.dũ ſic abſit typꝰ pᷣſumpti onis:vt nð deſitfruetꝰ deuotlois.patient᷑ audiã de ſuꝑfiuitate cauſant?. Nouerit tñ qͥ me tanqᷓ; de ocioſa⁊ nõ nct̃ia explanari one ſugillãt.nõ tã intẽdiſſe exponere euan geliũ q́; de euangekio ſumere occaſionẽ lo qndi. qð loqͥ delectabat. Si po peccquu:ꝙ ꝓpꝛiã magt er h oc excitaui deuotionẽqᷓ; cõ munẽq̃ſierim vtilitatẽ potẽs erit btã go apð ſuũ miſericoꝛdẽ filiũ hoc meũ excuſa⸗ re peccatũ.cui hoc meũ qualecũq; opuſcu⸗ lum deuotiime deſtinaui. Dñica infra oetauã epihie ſancti Lectio enãgelij. Scõᷣm lucam. ½ Pillo tꝑe. Vũ factus eſſet ieſus annoꝝ duodci:aſcẽdentibꝰ pa⸗ rentiby eiꝰ hiero ſolimã ſcðm cõ⸗ fuetici nẽ diei feſti cõſumatiſq; diebyꝛrũ redirẽt remãſit puer ieſus in hie⸗ ſalẽ:⁊ nõ cognouerunt parentes eius:et n Momelia ſancti Bernardi. Etis a me fili chariſſme qᷓ̃tenus ex p Rectide euãgtlica:qᷓ duodẽnis pues⸗ riteſu geſta narrant᷑:altꝗᷓj piemedi⸗ ————————— - 1 Autmdeßmſdi t1. qpoluſ poru necig cdu. ſomeobhicf Snanölobyori gran Aurphnprg yiq mlaciplenſimeeo Enonpoſterauſs Szſcdaictpott esnecpith arhitton deder. ybiaitdixiqh abluthy'pſumpn vo diuorbis patun“ necuſan Koutitti and viaeplanni i rc penet um geio ſumer occuſyih endu Siſopec vcexutuui doorioncqᷓß nltutipotis aubtiig cfilübocmetuſ⸗ xmei qualicũq; opuſu⸗ deſtmaut. ecticplhie hnci Scömiucn i faaus eſſe ilus duvd citncidentipi⸗ pinololmiſchnd⸗ tnidifeſt cumn miſt pue ieſis n b oucuntparmtesclss nndi necmsh nefil ou 3 u ſ unntiipun⸗ igelic Tatiõis:⁊ ſcti amorꝰ eliciã ſemĩa ⁊ ſpoꝛtu⸗ ks litteraꝝ ↄmẽdans:tibi colligẽda tranſ mittã. Adhuc nücius iſta ip̃e loq̃bat:⁊ ec ce ſenſi in ipᷣis medullis coꝛdis mei ex qn⸗ to ex qᷓli⁊ exqᷓ; ardẽti:ex qᷓ; dulci tua i fra ternitas petebat affectu:cũ ſubito mihi ve nit in mentẽ vbi aliqñ fueri: qͥd ſenſerim: qͥd in meipſo euãgelica vᷣba nõnunqᷓ; ege rint:vel cũ legerent᷑ vł cũ cãtarent᷑. Reſpe ximiſer reſpexi:⁊ vidi:qᷓ; lõge poſtterga il la ſuauia ⁊ iocũda rekq̃rim:q; lõge ab his delitijs occupationũ:et ſollicitudinuʒ me Fu nes extraxerint adeo vt 3ᷓ tũc tãgere no⸗ Lebat aĩa mea:nũc pᷣ anguſtia cibi mei ſint Bec recoꝛdatus ſu m:⁊effudi in me aĩam meã̃:cũ emiſſa manꝰ dñt tetigit coꝛ meũ:⁊ vnxit illud vnctiõe miſcie ſue:cernens in ipſo inqͥſitiõis tue moqo dd lumis quid ¶plẽdoꝛis tuꝰ mihi inſtillabat affectꝰ.cum inſinuari tibi flagitares:puer ihus triduo ilo: que q̃rebat᷑ a matre vbi fuerit:quo ſit vſus hoſpitio:qbus cihis alitꝰ:quoꝝ dele ctatꝰ cõſoꝛtio:qͥbus negocijs occupatus. Sentio fili mi ſentio eaipſa qᷓ; familiarit᷑ qᷓ; affectuoſe cũ qͥbus lachꝛymis in oĩoni bus tuis ſctĩs ab ip̃ o ieſu ſoleas ſeiſcitari: quũ añ oculos coꝛdis tuiilla dulcis pueri dulcis verſat᷑ imago. cũ illũ ſpecioſiũimũ vultũ ſpũ ali quadã imaginatiõe deping⸗ cũ oculos iilos ſuauiſſimos:ſimł⁊ mitiſſi mos in te iocũdiꝰradiare ꝑſentis. Tũe vt videt᷑mihi itimo clamas affectu O dul⸗ cis puer vbi eras. Vbi iacebas: quo vte⸗ baris hoſpitio. Quo fruebar? con ſoꝛtio. Vtrũ tn celo Eltrũ in terra. In in domo aliqᷓ interim moꝛabarꝰ: vel certe cũ aliqui⸗ bus tue etar puerulis:ſecreto loco ↄſiſtẽs eis ſecretoꝝ myſteria ꝓfundebas:ᷣm tuaʒ in euãgelio vocem. Sin ite ꝑuulos ven ire ad me:⁊ nolite ꝓhibere ulos. Felices ſiqͥ fuerũt illi:qbus tot diebo tã familiarit᷑tu am pᷣſentiã indulſiſti. S ed qͥd eſt mi dul⸗ cis dñe.qui ſanctiſſime matn tue queren⸗ ti:dolenti:ſuſpirãti nõ cõpatiebarꝰ. Deni qꝙ; ipſa ⁊ pater tuꝰ dolentes querebant te. Immo tu d ña mea dulciſſima:cur dũm querebas:quẽ deñ eſſe nõ ignoꝛabas. Zn ne cruciaret fame:nefrigoꝛe vexaret᷑: ne ab glio quolibet etatis ſue puero iniuriaretur foꝛmidabas:nõne ipſe eſt qui paſcit om̃ia infra octauã epiphanie oĩa nutrit:qͥ fenũ agri qð hodie eſt et cras in clibanuʒ mittit᷑ gliolius ſalomone ve⸗ ſtit ⁊ oꝛnat Quin potiꝰ dña mea pate tua dico dulciſſimũ filiũ tuũ cur tã facile ami ſiſti.tam incurio ſe cuſtodiſti.tã ſero ꝙ de⸗ erat aniaduertiſti. Etinã ⁊ mihi inſpira⸗ re dignaret᷑ ipſe ieſus, quid ſibi ſic q̃renti: ſic flagitanti:ſic eſtuãti interno ⁊ ſpũali ſer mone reſpõderit:vt nota tibi ſcriberẽ:⁊ gu ſtata eructuare ſufferrẽ. Sideamꝰ tamẽ ſi placet:qͥd naʒ ſit ꝙ dñs ieſus in bethleem naſcit᷑:latet in egypto:nutrit᷑ in naʒareth: ⁊inde duodẽnis ad tẽplũ ⁊ metropolim ci uitatẽ aſcẽdit.nec tñ ſolus ſʒ ſub parentuʒ diſciplina. Vt qͥd iſta oĩa.qꝛ ꝓfecte dux eſt dñs meꝰ ieſus:qꝛ medicꝰ:qꝛ doctoꝛ.qͥa vt dux exultauit vt gygas ad currendam viũ qꝛ a ſummo celo egreſſio eiꝰ ⁊ vſq; ad bethleẽ deſcẽſus eiꝰ Ibi plena celeſtiũ odo ramentoꝝ relinquẽs veſtigia poſuit tene⸗ bꝛas.i.egpptũ latibulũ ſuũ.⁊ cũ ſedentibꝰ in tenebꝛis ⁊ vmbꝛa moꝛt lucẽ ſuꝑne gr̃e infudiſſet:etiã naʒareth ſctã ſua pñtia no⸗ bilitauit. Sicq; naʒarenꝰ effectꝰ in tẽpluʒ itroducit᷑:vtq; puer diſcẽs nõ docẽs:audi ens ⁊ int᷑rogãs:⁊ in his oĩb a parentũ di ſciplina nõ recedens. Sic dñe:ſic pᷣcedis miſeros:ſic fanas egrotos hãc viã erranti bus:hãc aſcẽdentib ſcalã:hũc exuliby re⸗ ditũ demõſtras. itmebane ie⸗ ſu tuis inherere veſtigijs:⁊ ſic currere poſt tevtakanphendã te. Ego ꝓdigus ille fdius q accepi ad ĩe ſubſtantiã meaʒ no⸗ lẽs cuſtodire ad te foꝛtitudinẽ meã ꝓfectꝰ ſum t regionẽ longinquã. regionẽ diſſimi litudinis: cõparatꝰ iumẽtis inſipientib. ⁊ ſimilis redditus illis. Ibi diſſipaui oĩa bona mea viuẽdo luxurioſe.et ſic cepi ege⸗ re. Infel ixegeſtas cui ⁊ pãis defuit:et poꝛ coꝛũ cibus non pꝛofuit: ſequẽs quedã ani malia im mũdiſſima erraui i ſolitudine in inaquoſo. Eliã ciuitatis habitaculi nõ in ueni. Eſuriens et ſitiens ania mea in ma⸗ lis cõtabuit. ⁊ dixi. Quanti mercenarij in domo pẽis mei abundãt panib ⁊ ego hic fame pereo. Dum ſicclamarẽ ad deuʒ ex⸗ audiuit me deducens me in viã rectaʒ:vt irem in ciuitatẽ habitatiõis. In quam ni⸗ ſiin illam q̃ᷓ abundans panii domus di tit᷑ panis.i.bethleem. Cöõfiteant᷑ tibi dñe de celo deſcẽdit ⁊ poſit miſcie tue: qꝛ ſatiaſti aĩam inanẽ ⁊ aĩam eſurientẽ ſatiaſti honis. Pauꝑ vtiq; ille qͥ 4 ꝰin pᷣſepio ſpũgliuʒ ciby effectꝰ eſt iumẽtoꝝ. Et hec qͥdẽ cõuer⸗ ſiõis vita qjſi ſpũalis cuiuſdã natiuitatis iiciũ vt ↄfoꝛmemur ꝑuulo paupꝑtatꝰ ſuſci piamꝰinſignita:⁊ facti vt iumẽtũ apud te 8 dñe pñtie tue delicijs ꝑfruamur. Sʒ quia ſcriptũ eſt fii acceſſiſti ad ſeruitutẽ deꝛ ſta foꝛtit ⁊pᷣpara aĩam tuã ad tẽptationẽ Ab ſcõdit modicũ faciẽ ſuã dũs ieſus a nobis nõ vt diſcedat: ſʒ lateat. Ecce egyptꝰꝛecce tenebꝛe:ecce turbatio. Sedẽtes qͥꝓpe in te nebꝛis:⁊ in vmbꝛa moꝛtis:ex ꝑte iocũdita tis inopia vincti:et cõpediti ferro pꝛopꝛij vicz duricia coꝛdis neceſſe eſt vt camemꝰ ad dñm cũ tribulamur.⁊ ipſe de neceſſita⸗ tib nris eruet nos. Luce em̃ cõſolationis ſue diſipãs tenebꝛas huius tẽptatiõis:et gra interne cõpunctiõis:rũpens vincta in terioꝛis duricie ſeren ioꝛi vultu nos pꝛece⸗ dit in naʒareth. vt ibi int᷑ floꝛes ſcriptura rũ ⁊ vᷣtutũ fructꝰ ſenioꝝ diſciplina nutriti duodeci annis delicias ſoꝛtiamur Sicut em̃ dñs ieſus in nob naſcit ⁊ cõcipit᷑:ita ⁊ ꝓfecto creſcit ⁊ nutrit᷑ in nob: donec occur⸗ ramꝰ oẽs in vij ꝑfectũ in menſurẽ etatis plenitudinis xpi. Cũg factꝰ eſſet ieſus an noꝛũ duodeci aſcendentib illis in ieruſa⸗ lẽ. ᷣm ↄſuetudinẽ diei feſti:cũ redirent:re⸗ mãſit puer ieſus ĩ hierlm. Pꝛimũ itaq; ne nos pᷣtereat huiꝰ hyſtoꝛie ſuauitas:ſcien⸗ dũ id moꝛis fuiſſe iudeis vt aſcẽdẽtes ad diẽ feſtũ ſeoꝛſum viri:ſeoꝛſum młieres in⸗ cederẽt: ne foꝛte aliqͥd coinqnationi ſubꝛe peret pᷣſcribẽte lege diuia vt mundi tñ̃ ſa cris ſolẽnijs inteſſent Vñ credibile eſt pue rũ ieſum illo tꝑe nũc pĩi ⁊ viris adherenti bus ei:nũc matri.⁊ młierib comitãtibus eã ſue pñtie dulcedineʒ indulſiſſe. Cogite⸗ mus ᷓ quãta eoꝝ fuerit felicitas.qͥ tot die bus viderũt faciẽ eius:⁊ mellifiuos eiꝰ ſer mones audierũt:⁊ ↄſiderauerũt in hoĩe. 3 q̃dã celeſt radiare vᷣtut⁊ inter cõfa ulatiões mutuas myſteriũ ſapientie ſalu tarꝭ inſerere. Stupent ſenes: admirant᷑ in uen es.⁊ ſue tunc etatis pueri.moꝛũ graui tate.⁊ ßᷣmonũ põdere deterrent᷑ Credo em̃ in illo ſpecioſiſſimo vultu tõtã gratie cele⸗ ſtis elegantiã refulſiſſe.vt oĩm in ſe cõuer⸗ homelia in dominica teret aſpectũ.auditũ erigeret.excitaret affe ctũ. Cerne qᷓſo quẽad modũ a ſingulis ra⸗ pit᷑.a ſingulis trahit᷑.ſenes oſculant᷑. am⸗ plectunt᷑iuuenes.puert obſequunt᷑. Que lachꝛyme a puerꝭ dũ diutiꝰ a viris tenet. Que ſctis mkieribo querimonie cũ paulo plus cũ pĩe ⁊ eiꝰ ſocijs moꝛaret᷑. Credo ſin gulos ꝓclamare intimo affectu. Vſcule⸗ tur me oſculo oꝛis ſui. Et pueris eius pꝛe ſentiã ſuſpirantib ſenũ cõtubernijs ſe inſe rere non audentibꝰ.illud facile ſe coaptat᷑. Quis mihi det te frẽm meũ ſugentẽ vbe⸗ ra matr? mee. vt inueniã te foꝛis ⁊ deoſcu ler. Cũ hac igit᷑ iocũditate ingrediẽtibꝰcũ ctis ciuitatẽ fanctã cõtemplare rogo intet ſingulas familias qᷓ; pia fuerit. ac ſctñ cõ⸗ tentio.cũctis deſiderantibꝰ eiꝰ ſibi p̃ſenti⸗ am dulciſſimã in dulgeri.hec felix qᷓ vicit. Foꝛte ob hãc cauſaʒ ↄſumatis oĩbus cuʒ redirẽt.remãſit puer ieſus in hierim.⁊ non cognou erũt parẽtes eiꝰ arbitrã n.n. vnuſ⸗ qͥſq; ꝙ eſſet cũ altero.vtpote qͥ amabd ab oibꝰ ꝙ patebat᷑. Nõ couerũt parẽtes eiꝰ ꝙ abeſſet.do nec itinere diei expleto.ꝑ fin⸗ gulas familias qͥ ſimł aſcenderant qreret᷑ int᷑ cognatos ⁊ notos. Et non inueniẽtes regreſſi ſunt in hiertm.poſt triduũ aũt in⸗ uenerũt eũ in tẽplo Per illud itaq; triduũ vbi eras bone ieſu. Quis cibũ aut potuz miſtrauit.quis detraxit calciamẽta.qs mẽ bꝛa puerilia vnguentis fouit· et balneis. Scio certe. qꝛ ſi? voluntarie nr̃am ſumpſi ſti infirmitaiẽ.ita cũ velles ꝓpꝛiã oſtẽditi ptutẽ.⁊ ita cũ velles. his obſequijs nõ egu iſti vbigᷓ eras dñe ieſu. De his oibus eſti mare.vel cõijcere. vel opinari libet aliqd affirmare aũt temere nihil licʒ. Qui dicã deꝰ meꝰ. An vt te ꝑom ĩa nre ↄfoꝛmares paupꝑtati.? in te hũane nature cglãitates ſuſciꝑes qᷓjſi vnꝰe turba paupeꝝ ſtipẽ ꝑho ſtia mẽdicabas. Quis dabit me buccella⸗ rũ ilaꝝ ſic mẽdicataꝝ ꝑticipẽ fieri.vłltẽ diuini illiꝰ edulij reliquijs ſaginari. Sed vt ad fublimiorꝭ opiniõis ſecreta vᷣtamꝰ hᷣma foꝛte die pateinis ſe vultibꝰ ptauit⸗ nõyt cõſederet. ſʒ vt oꝛdine ſuſcepte diſpẽ ſatõis patnqᷓ vocẽ ↄſuleret. nõ ablurda vi det᷑ talis opinio.ſi eſtimet᷑ ꝙ dei filius de his q̃ in diuia natura ſimł ip̃e cũ pie⁊ ſpi rituſctõ coequalis ⁊ ſubſtãtialis vtrich di inuenäte fostſch n otapta wg nuspu aedauth e inditntafitznu uli ↄlmuns oibisa itpur hs nhiim: voh ns afbri n ynu⸗ Auypar jambtnib . Röcojuerit parites inner di ethleo. in⸗ s3 imkaſcnderant n noos. Etnoninuern dietw yoſtwiduũ aun po pailud ch mn cu. Qus chi utyon vis dent uluminn nguens jout. abibe lvoluntnerfinn iuac— nio ců vdes his obſequjno ns dieldu Deh ine jucrr vel opinnle i temer nihl uʒ Qu yrt pomine ↄfon⸗ nxbin nntli⸗ menndipungſhi as Uus dumeblu⸗ nituun dupiſ⸗ eduhreliqus ſogno ſpoſuerat in foꝛma ſerui: quẽ ſuſcepat ho⸗ mo ꝑuus dũ magnũ cõſulerit.nõ vt diſce er. qð ipſe cũ patre in foꝛma dei eternalit᷑ nouerãt.ſʒ vt ip̃ patri ꝑ oĩa deferret. obe⸗ dientiã offerret p̃ferret hũilitatẽ. Ibi igit in illo ſecreto cubiculo pĩis de baptiſmate ſuſcitãdo.de eligẽdis diſcipulis de cõden do euãgelio de miraculis faciẽdis.poſtre⸗ mo de tollerãtia paſſiõis. de reſurrectiõis gloꝛia. Cüctis diuino modo diſpoſitꝭ al⸗ tera iã die angelic ⁊ archangelicis choꝛis ſuauitatẽ ſui vultꝰin dulſit. Referenſq; an tiquã ciuiũ ſuꝑnoꝛũ ruinã poſt modicũ re parandã vniuerſaʒ letificauit ciuitatẽ dei Jam tertia die ſe cuneis patriarchaꝝ ⁊p⸗ phetaꝝ immiſcens · ea q̃ a ſctõ ſene ſymeo ne dudũ audierãt ꝓpꝛij vultꝰmanifeſtati⸗ one appꝛobauit. Sicq; expectatiõis illoꝝ moꝛas. inſtãtis iq redẽptiõis pꝛomiſſione cõſolans an ĩiequioꝛes atq; alacrioꝛes red didit vnuerſos. Werito igit᷑ poſt triduũ gi P inuenit᷑ in tẽplo in medio doctoꝝ.⁊ ſen io⸗ rũ:vt paterne pietatꝭ de hoininũ reꝑatiõe conſiliuʒ ſicut angelis ⁊ ſctis carne exutis q̃ntum videbat᷑ ꝓ alauerat:in oĩm locoꝛũ ſacratiſſimo tẽplo hieroſolim itico.⁊ his p̃ mo qͥ pꝛecioſiſſimũ huiꝰ ꝓmiſſiõis theʒau rũ in ſacris lis cõuerſabãt.paulatim inci peret reſerare.pᷣmñ audiẽs ⁊ interrogãs · de in de facratiſſima myſteria ꝓdiens. Deni⸗ q; mrabant᷑ oẽs ſuꝑ pꝛudẽtia ⁊ reſponſis euus. Data eſt hec pueris ·⁊ adoleſcentibꝰ hũiitatꝭ.⁊ reuerẽtie foꝛma· vt in medio ſe nioꝛũ taceãt.vt audiãt.interrogent vt di⸗ ſcant. Indica mihi dilectiſſima dña meg. mat dñi mei.qͥd tibi fuerit animi.qͥd ſtu⸗ porꝰ.qͥd gaudij. cũ dulciſſimũ filiũ tuum dominũ ieſum inuenires.nõ inter pueros ſed int᷑ doctoꝛes.cũ oĩm oculos in ip̃m in tẽros.o ĩm cerneres aures ad ipᷣm erectas. cũ de pꝛudẽtia eiꝰ.⁊ reſpõſis. puſilli ⁊ma gni. docti parit᷑.⁊ indocti loquerent᷑. In⸗ ueni inqͥt. quẽ djligit anĩa mea.tenebo il⸗ iũ nec dimittã. Tene o dulc vñg.tene quẽ diligis ⁊ triduanã eius abſentiã multipli catis delitijs recõpenſa. Fili qͥd eſt ꝙ feci⸗ ſti nobis ſic. Ecce partuus ⁊ ego do lẽtes q̃rebamus te. Iterum dña mea dico tibi. Quẽ dolebas. Credo nõ famẽ. nõ ſitim. nõ ĩediã riebas nõ puero quẽ deũ noueraſ ſufficit ſcire.⁊ credere dominũ ieſuʒ exquo ſed tñ ſubtractas vład modicũ ineffaht les pũtie eiꝰ delitias q̃rebarꝭ. Vã em̃ dul⸗ cis eſt dñs ieſus guſtãtib eũ.tã ſpecioſus ad vidẽdũ.tã ſuauis ad amplectendũ.vt bꝛeuis eiꝰ abſentia ·maxia doloꝛis mate⸗ ria ſit. Quid eſt ꝙ me Reſcieba⸗ tis. qꝛ ĩhis q̃ pĩis mei ſunt optet me eſſe: Jã hic teleſtiũ myſterioꝛũ in qͥby ꝑtriduũ fuerat obſeratũ:incipit reſerare ſecretũ. vt hũilitatis ⁊ obediẽtie ſimłq; ꝓpꝛie volũta tis deſerẽde ſenioꝝ p̃ceptꝭ:etiã vtilibꝰ pᷣter miſſis obtẽgandi exp̃ſiiꝰ ⁊ excellẽtiꝰ cõmð daret exẽplů.cũ his ſublimib tã vtilib tã deniq; neceſſarijs pᷣtermiſſis ſenioꝝ ſe ſub dit volũtati.vt ait euãgeliſta. Er deſcẽdit cũ eis:⁊ erat ſubditus iilis.ſʒ qͥd eſt ꝙ ait euãgeliſta. ſcʒ ꝙ ipſinõ intellexerũt verbũ qð locut? fuerat. Nõ hoc de maria dictuʒ arbitroꝛ.q̃ ex quo ſpũſſanctus ſuꝑuenit in eã ⁊ ei virtꝰ altiſſimi obũbꝛauit: nullũ fi⸗ lij cõſiliũ potuit neſcire:ſʒ ceteris neſciẽtibꝰ ſiue nõ intelligentibꝰ qð dixerit.maria vt ſciẽs et intelligẽs cõſeruabatoĩa vᷣba hec: cõferens in coꝛde ſuo. Wemoꝛia cõſerua bat meditatiõe rumiabat:⁊ hec cũ ceterꝰ qᷓ de eo viderat et audierat conferebat. IJta etiã btiſſima ꝓᷣgotũc miſericoꝛdit᷑ ꝓuide⸗ bat nob ne tã dulcia.tã ſalubꝛia.tã nece? ſaria aliqua negligẽtia laberent᷑ ⁊ꝓpterea nec ſcriberent᷑.nec pᷣdicarenj᷑.et ſic ſeqntes: huꝰ ſpũglis manne delitijs fraudarent᷑. O ĩa igit᷑ hec yᷣgo pꝛudẽtiſſima: fidelit᷑cõ ſeruauit. Verecũde tacuit:opoꝛtune ꝓeji⸗ dit.⁊ ſanctꝰ diſcipulis ⁊ apłis pᷣdicanda: ↄmiſit. De his ÿo que ſequunt᷑ieſus pꝛos ficiebat etate ⁊ ſapiẽtia ⁊ gratia apud deũ et homiesmulti multa dixerunt.⁊ diuer ſi diuerſa fentiũt.de quoꝝ ſentẽtijs nõeſt nr̃m iudicare. Alij aĩam xp̃i ex quo creata eſt ⁊ aſſumpta in deũ equalẽ cũ deo ſapiẽꝰ tiã habuiſſe putarũt. Alij q́ʒ creaturã:cre⸗ atoꝛi adequaretimẽbes ſicut etate:ita euʒ ſapientiaꝓfeciſſe dixerũt euãgeliſte innitẽ tes auctoꝛitati:qᷓ ait. Jeſus autẽ ꝓficiebat etate ⁊ ſapiẽtia ⁊ gratig. Nec mirũ inquis unt ſi minoꝛ dicat᷑ fuiſſe ſapiẽtia:cũ moꝛta lis atq; paſſibilis.atq; ꝑ hoc beatitudine minoꝛ tůc fuiſſe veratiſime pᷣdice᷑ Heho rũ ſentẽtijs iudicet quiſq; vt velit Mibi „ * tũ deo in vnã eſt aſſumptio ꝑſonã:fuiſſe ꝑ feccũ deum:ac ꝑ hoc ꝑfectã fapientiã ꝑfe⸗ vtã iuſticiã ꝑfectã beatitudinẽ:ꝑfectam fu iſſe virtutẽ.⁊ eſſe:⁊ qͥcquid dees ſcðᷣm ſub⸗ ſtantiã dici poteſt:de eo potuiſſe dici etiaʒ rũ in vtero fuiſſet matr? nõ ambigo Nec ideo aut refurrectiõeʒ:aut moꝛtalitatẽ:aut paſſibilitatẽ abrogamꝰ.cũ eum nõ fanta⸗ Kice:ſed vere hoĩem eſſe cõfiteamur.⁊ vę⸗ 1 homiĩs fuiſſe naturã in qua potuit pꝛo icere. vtrũ etate aut ſapiẽtia ip̃i videant: de hutuſmodi cõten dere noꝛũt. Tu aũt Kili queſtiões nõ querꝭ. ſed deuotionẽ nec vnde ligua acuat᷑.ſed vnde animꝰ excitet᷑. Et pterea his q̃ ad hyſtoꝛiã ꝑtinẽt inte⸗ rim pᷣtermiſſis. ad ſpũalem intelligentia; nuclean dã ſicut ip̃e de qᷓ loqͥ mur inſpira⸗ re dlgnabit᷑ trãſeamꝰ. Hunc redeundũ eſt ad te filichariſſime cuius animꝰ eſt cõfoꝛ⸗ marixpo ⁊ veſtigijs ieſu artius inherere: ſifoꝛte ſufficiã deeuãgelica lectione tuũ ti bi explicare ꝓfectũ:vt hocipᷣm legas ĩ his cedulis:qð i teip̃o ſuauiꝰ exꝑiris. Credo æſñ te tranſiſſe ad naʒarenas de bechlemi⸗ Cica pauꝑtate diuitias.⁊ iam duo denũ ef ectũ de fioꝛiby naʒarenis ad fructꝰ hiero⸗ ſolomiticos aſcen diſſe:vbi nõ tã in codici bus qᷓ; in ꝓpꝛijs moꝛib hec myſtica vale⸗ as iectitare. Scut em̃ bethleẽ vbi chꝛiſt? Puulus ⁊ pauꝑ naſcit᷑ bone vite eſt incho⸗ atio.ſicut naʒareth vbi nutrit᷑ virtutum eſt exercitatio.ita hieruſalẽ ad quam dñs Aſcẽdit:eſt celeſtiũ ſecretoꝛũ contemplatio. In bethleẽ em̃ ⁊ pauꝑeſcit:in naʒareth di Leſcit:in hiertm affluit delitijs. Paupere⸗ ſcit quipe ꝑfecta mũda abrenũciatõne.et diteſcit vᷣtutũ ꝑfectiõe.delitijs affiuit ſpi⸗ ritualiũ ſapoꝛũ dulcedine. Aſcendendum dpeeſt a cõuaile ploꝛatiõis int᷑ aſpera tẽ⸗ ptatiõis.ꝑ plana exercitij ſpũalis.ad alta luminoſe ↄtemplatiõis. In bechleẽ noue cõuerſationi dedicat᷑ infantia:q̃ rõnis im potẽs neminẽ ledit.neminẽ fallit libera cu piditatis.ſue volũtatis inſcia.neminẽ iu dicat.nulli detrahit. nihil cupit:nec de pᷣ⸗ ſentibꝰ anxia.nec de futuris follicita.alie⸗ o tantũ ſuſtentat iudicio. Hanc nob in⸗ fantiã vas electiõis cõmendans.ſi quis Ait int᷑ vos ſapiẽs voluerit fieri.ſtultus fi Pomcli in bominiea At: vt ſit ſapiẽs. Et dñs in euangelio Niſi conuerſi fueritis.⁊ efficiam ini ſicut ꝑuuli nõ intrabitis in regnũ celoꝛuʒ· Hac itaq; quelibet aĩa iniciata infantia poſt herodi anas ꝑſecutiðes ſi ceperit in ea qᷓſi in agro fertiliſimo ÿtutũ floꝛes vbiq; pullulare: nõ im merito naʒareth q̃ fios interpᷣtat᷑:qᷓ⸗ ſiſeptẽnis inhabitãs duodecimũ annũfe licit expectabit. Pꝛimo qͥdeʒ neceſſe eſt vt ager coꝛdis nr̃ pctõꝝ noſtroꝝ recoꝛdatio ne ⁊ infirmitatis nñe cõſi deratiõe inſterco re᷑: dein de tẽptatio nũ vomere multiplici fatiget᷑. vt ſic virtutũ ſemina floꝛes pariãt ſpiritualiũ exercitioꝛũ. Ergo illũ a quo iã ſpũs timoꝛis. vitia antiqua.⁊ inolitas cu piditates reſecauerit.vnius anni puerũ ex timato. Si d einde mitẽ eũ ⁊ obedientem ſpũs pietatꝭ effecerit bien nẽ ſpũaliter iudi cato. Jam ſi ſpũs ſcientie ſue infirmitatis cognitionẽ.⁊ auxilij diuini deſideriũ infu derit:triennẽ nõ dubites acceſſiſſe. Quẽſi ↄtra tẽptationes ⁊ carnales delectatões qᷓ militãt aduerſus aĩam:ſpũs foꝛtitudinis immobilẽ reddiderit ac robuſtũ. annoꝛuʒ q̃ttuoꝛ puerũ admirare. Accedat ſpũs ↄſi lij:⁊ ꝓtute diſcretionis quĩquennẽ faciet. Cui ſi ſpũs intelligẽtie meditationẽ ſacre legis indulſerit ad ſexti anni etatezʒ felici pꝛogreſſu ꝑuenit Septimũ annũ ſpiritus fapientie aduehit:q̃ de legis diuine medi tatiõe pꝛocedit. Quattuoꝛ vo ptutes car dinales q̃ſi quattuoꝛ etiũ annoꝛũ lucẽ ani me inuehũt pꝛoficiẽti:qͥbus nihil eſtin vi⸗ ta vtiliꝰ hoib.ſicut de ip̃is ſcᷣtũ eſt. So⸗ bꝛietatẽ em̃ docet.⁊ pꝛu dentiã:⁊ iuſticiã:⁊ vtutẽ qͥbus nihil ẽ vtiliꝰ. Hec ſunt pᷣcedẽ tiũ virtutũ moderatrices ſine qͥbus cetere nec honeſte haberi:nec ꝑſeueranter pñt ſer uari. Agit eiñ ſobꝛietas:q̃ alio noĩe tẽpe⸗ rantia dẽ:ne ſit ipfaꝝ vᷣtutũ immoderata ꝓgreiſio Pꝛudẽtia ne ſit earuʒ indiſtincta cõfuſio. Juſticia ne ſit vᷣtutũ vſus immo⸗ derat?. Virtus q̃ ⁊ foꝛtitudo dẽ: vt ꝑſeue⸗ rant᷑ earũ teneat᷑ affectus. S equit᷑ annus duodenus.iſq; contẽplatiõi s:qᷓ ad ipſam celeſtt h ierłm aĩam ſubleuat eſtuantẽ q̃ ce lũ reſerat.q̃ poꝛtas ꝑadiſi aperit.qͥ ſpõſuz ipᷣm ſpõſum ſpecioſum foꝛma p fuijs ho⸗ minũ: qᷓſi ꝑ cancellos ꝓſpicientẽ puris mẽ tis ocłis exhibet ↄtẽplandũ.vt vocẽ illam ſuauiſſimã mereũtur audire· Tota pulcra ynus unnipuig nuteüz obedinn ſuendnihlinu s ſclentie ſuenjmins url dumdefc i ðdubus auiſt Quiſ Snl vduuinꝗ unpis ſurtidis n wbulti. anoz unr Actt ſyis yů onls quiquennẽ ficket. iginemediationẽ ſan det anttateʒ fll Sepumüan ſpirns rqdelegis diineni Qumu po ſrtccu t wü anno lucin oertiwusnhletuy Mutdeisſchtüct S oct.⁊pꝛudentin iſtti blẽ vlꝰ· hu ſunjoi odutntes ſneqtusen detnerꝑluerantryſt obeleras:ᷓ alio noleſho luʒ jtur innod duneit unz ndlina neſt ftuti vſus im ifetrrud di vrglu⸗ acuus. Sequt lu zanilnilsijahi im ſidleut etun q mf — diſi apent· pih picenipun i hnituin nnrudt Luhe znpomußfie es amica mea:⁊ macula non eſt in te. Im⸗ maculata ſoꝛdibꝰ pctõꝝ vel paſſionũ· eno lãs a rhetib occupationũ oblita meroꝝ pᷣ teritoꝝeuaneſcentibꝰ imaginib exterioꝝ creatoꝛũ:coꝛdis ſui faciẽ ad cernendũ quẽ diligit ſumma auiditate ſuſtulut. Et ideo audit. Tota pulcra es amica mea⁊ macu la nõ eſt in te Fa uus diſtillans labia tua PHyems inqᷓt tranſit:imber abijt ⁊ receſſit floꝛes apparuerũt in terra nña. hij ſunt fio res odoꝛiferi nimiruz licʒ adhuc in qᷣdam nouitate ptutes. que poſt hyemẽ ꝑſecutio nũ.⁊ imbꝛẽ tẽprationũ.in agro pctõꝛis be ne ꝓficientis felicit᷑ oꝛiunt᷑.qrũ xpᷣs decoꝛe ſimul ⁊ odoꝛe delectatꝰ ab inferioꝛib eaʒ ad ſuꝑioꝛa inuitãs. hyems inqͥt tranſijt. imber abhjt er receſſit. fioꝛes apparuerũt in in terra nr̃a. Et qm̃ pꝛo gemitu copunctio nis aperit᷑ vita cõtemplatiõis adiecit ĩ ſe quentibꝰ Vox turturis an dita eſt in terra nr̃a. Necole fili qͥd ſoleas in angelis ſulur rate. quũ.ſ adinſtar turturis q̃ auis caſti ima eſt ⁊ ſoliuaga.⁊ gemebũda lateb?as qᷓris. Et licʒ int multos cõſtitutꝰ ſolitudi nẽtibi edificas qͥtidianã.qm̃ gemis:quo⸗ niã eſtuas:qm̃ q̃ris quẽ diligit ania tua ⁊ amoꝛis vim patiẽs.iã optas videre queʒ amas. quẽ nũc blan diris.⁊ nũc ad amor⸗ ⁊ deſiderij intẽſionẽ ſuauit᷑indagar. Hũc moꝛas accuſas.nũc te cernis cõtemptum. nũc te viſitatione ↄfiteris indignũ ⁊ iterũ de eius totiẽs exꝑtus bonitate pꝛeſumis. Nũc quaſi vlteriꝰnð ſuſtineas ſpũali quo dam litigio.vel luctamine euncere retar⸗ dantẽ co narꝰ. Quetũc lachꝛxme:qͥ gemi⸗ tus.que ſuſpiria.que voces. Nũc oculi fle tu graues cum intimis ſingultih erigunt᷑ ad celũ. nũc manus extendunt᷑? bꝛachia: nñc pectoꝛis tũſione aĩe tarditas accua tur. interim vba ſine pᷣncipio: ſine fine. quoꝝ nec ſentẽtie coherẽt ſibi nec rõnes ſiles ſunt:nec alicuiꝰ lingue ſenſus: vel vdioma ſeruat᷑. Qñ vox aliqñ reſpon det affectui:⁊ iteꝝ vocẽ affectus intercipit Baudet certe pius illeieſus tali certamie ſu perari.⁊ talis aĩe.tali inſtantia delecta⸗ tus ad circũſtantes angelos gloꝛiat᷑. Vox cũ talis deſicerij odoꝛ ſuauiſimꝰ vniuer⸗ Infra octauã epiphanie ſuʒ demulcet ſuauitatẽ dei. Sie tibiin an ſioni mponeo ſilenriũ vſc; ad as lerim cels gulo quaſi helie in ſpelunca pꝛimo trãſit ſpiritus grãdis ſubuertẽs montes ⁊ conte rens petras. Von in ſpiritu dñs. Et poſt ſpiritũ cõm otio:ſed nõ in cõmotione dñs Et poſt cõmotionẽ ignis.ſed non in igne dominꝰ. Poſt ignẽ ſibilus aure tenuis· et bi dñs. Pi ſunt quidam gradus ꝑ qͥs in oĩone mens cõpuncta cõſcendit:quaſi vir gula fumi ex aromatib myrche ⁊thuris⸗ er vniuerſigeneris pulueris pigmentarij Sed hec tibipſi nõ tam inueſtiganda qᷓ; ipa tua oĩone animgduertenda cõmitto⸗ Diligent ergo attẽdas cũ qua pꝛimũ dif⸗ ficultate nõnunqᷓ; ingrederis cubiculũ pe ctoꝛis tui:vt inuen ias tibi ſpelũcã in qua odäm odo ſepeliaris ab oibus quemũ diſunt. et oꝛes patrẽ tuñũ in abſcõdito. Vi detur aliquãdo coꝛ in modũ ſilicis duriſ⸗ ſime. Videt᷑ quaſi mons aliqͥs interiacẽs interioꝛem aſpectũ ab om̃ibus ſpũalibus excinſiſſe:donec ſpũs grandis ꝑtranſiens ſubuertat m ontes ⁊ cõteret petras añ do⸗ minũ. Quẽ nimiꝝ ſpiritũ ſequit᷑cõmotio quoniã meus quadã cõpunctione reſolui tur:et fiuentibꝰ lachꝛymis qͥcquid in ſe ſoꝛ didũ eſt vel a duerſuʒ cõmota intenoꝛi cõ tritio ne detergit. Vnde oꝛta ſpe igne inet᷑ fabilis deſiderij exardeſcit ⁊ ſpirituale qͥd⸗ dam certamẽ inijt cum deo.donec ſibilus aufe tenuis ilapſus pᷣcoꝛdijs leni tactu ꝑg ſtrin br affectũ cũctis motibꝰ cũctis diſſen rüctis verbis.cũctis cogitatõnib ſtis delitias aĩam ſubleuat ↄtemplatiuã Tũc ille diu queſitus:totiens rogatus tã ardenter deſideratꝰ.ſpecioſus foꝛma p fi⸗ lijs hominũ quaſi ꝑcancellos pꝛoſpiciẽs inuitat ad oſcula.ſurge inqens ꝓpera ami ca mea.⁊ veni. Tunt᷑ ingrediẽs hieruſalẽ trãſit in locum admirabilẽ vſq; ad domũ dei.in voce exultatiõis ⁊ ↄfeſſionis. Tũc amplexus:tunc oſcula:tũc inueni queʒ di⸗ ligit anima mea. Tenui illũ nec dimittõ. Cunc in hieruſalẽ afflunt delitijs:et fruit bonis.⁊ diẽ feſtů cũ exultatiõe colit. Ob circũſtantes k. Sox ſecro ita; fili chariſſime memento mei:cũ turturis audita eſt in terra noſtra.in terra viuentiũ. Vox talis aie ſic eſtuqᷓtis audi᷑ bñ tibi fuerit vt ſuggeras dilecto tuo regi tuo qᷓ eſt in ſancto:vt educat me de iſto car cere:de his tenobꝛis. de his vincłis:vttã as aliqñ repirẽ in pᷣoꝛis gaudjjlibertatẽ. Sentiã ⁊ ego qᷓ; magna multitudo dulce dinis illiꝰ quã abſcõdit tim entibſe. Sed heu heu rara hoꝛa et ꝑua moꝛa:felix qͥ tri⸗ duo poterit commoꝛãri ĩhis delitijs. In his tribdieb ↄtemplatiõis lucẽ.nõ incõ uẽnient᷑ intelligo: qm̃ quicqͥd deo p oterit mẽs illumiata ſentire aut ad potentiã eiꝰ aut ad ſapientiã. aut ad bonitatẽ credimꝰ ꝑtinere. Lernit itaq; dñs ieſus aliqũ foꝛ⸗ tis ⁊ potẽs in p̃lio:vt ſcias te vel vt ſenti⸗ as teſi dilexer eñ ↄtra mundũ cõtra dya⸗ bolũ ↄtra omnẽpᷣhcipatũ ⁊ ptãtem eiꝰ de xtera ꝓtegente eui reſiſtere nemo põt:ſub q; curuãat᷑ qͥ poꝛtãt oꝛbẽ qͥ ſi tenuerit aqs oĩa ſuccabunt᷑ ſi einiſerit eas euertet terraʒ Si igi᷑ ſpũs ptãtem habẽs aſcẽderit ſuꝑte ſi ſtimulos accidie exagitauerit. ſi aculeos diuerſaꝝ paſſio nũ accẽderitſi aduerſuʒ te cõmouerit mundũ.ſi inflãmauerit ꝑſecuti ones.ſi times.ſi trepidas: ſiꝑ ſingula mo mehta vim foꝛmidas.⁊ ita ad ieſum tuũ anxius curr? ploꝛas:exponis ꝑicula opem flagitas:aderit tibi quẽ dilig in ſpẽ potẽ⸗ tiſfimi reg:⁊ bᷣm oĩonẽ ſcti dauid. Apꝛe⸗ hẽdet arma ⁊ ſcutũ ⁊ exurget in adiutoꝛiũ tibi · Audieſq; ne timeas a facie eoꝝꝛquia ego tecũ ſum. At ſi ſecretoꝝ co gnitiõeʒ. vł cuiuſuis alicuiꝰ ſolutioneʒ tibi deſideras cõtẽplari maluerꝰhũc iß̃m triduane lucis ſplẽdoꝛẽ facile intueb er?. Si naſcentẽ inpᷣ̃ 3 Sp iin bꝛachijs vagientẽ ſi pẽdentẽad v reuelari ſi mũdane ↄfuſio nis cauſas ⁊ rõ⸗ nes anxius admirarꝰ.ſi mouent᷑ pedes tui qꝛ pacẽ petõꝛũ vides.qͥ in laboꝛe hoim nõ ſunt ⁊ cũ hoĩbꝰ nõ flagellant᷑. q̃ris diuerſo riũ vbi cũ ieſu ſo lus cũ ſolo fabularis cla⸗ mas cũ hieremia. Juſtꝰquidẽ tu es dñe ſi diſputẽ tecũ. Veruntñ iuſta loquar ad te. Quare via impioꝝ ꝓſperat᷑. Sic itaq; q̃rẽ ti aderit ille mgr̃ qͥ docet ſolus hoĩem ſciẽ⸗ te illũiatõecognitiõe ⁊ charitate:q̃ ex leg⸗ mecitatiõe ꝓcedit:inflãmet. Poꝛroò in ſini ſtra eiꝰ virga eqͥtatis: vᷣga regni: vt⁊ qren tis pᷣſumptionẽ arguat ⁊ curioſitatẽ cõpe⸗ ſcat. Poſtremo ſi hec oĩa.et ſi magna.et ſi ſylẽdida.⁊ ſi ſubtitia. Vniꝰ tñ oſculi deſi derio ſuauiſfimoꝝ labioꝝ illiꝰ vnd tm̃ ta⸗ tu nð faſtidias incipiaſq; q̃rulis vocib damare cũ ꝓheta. qᷓſiui vultũ tuũ vultuʒ Pomelia in dom inica⸗ tuũ dñe requirã. Quis mihi det te fratreʒ meũ ſugenteʒ vbera matris mee: vt inue⸗ niã te foꝛis.⁊ deoſculer te. Veniet certeti⸗ bi in odoꝛẽ vnguẽtoꝛũ ⁊ aromatũ: ſicq; te leſte ⁊ diuinũ quoddã tremẽti impᷣmens oſculũ oĩa viſcera tua ineffabili iocũdita⸗ te ꝑfundet: vt clamare delectet. diffuſa eſt gr̃ in labijs tuis. Cũ legẽ: ⁊ꝓphetas leg: aniaduerte diligẽter ⁊ inuenies ip̃ᷣas aper tiões ⁊ cõtemplatiões multotiẽs in figu⸗ ris:⁊ enigmatib qͥbuſdã deſiꝗtas. Sunt em̃ multã genera cõtemplatiõis:ac ſpũa⸗ liũ viſionũ:q̃ tñ oĩa:vel ad dei potẽtiã vł ad dei ſapiam vel ad dei benignitatẽꝑti⸗ nere noſcũt᷑. Nã ſi cogitet᷑ deꝰ reſpectu om niũ:vt cã q̃rundã vt lint:qͥrundã aũt vt rõ nales:ac ꝑ hoc ſapie capaces ſint multoꝛũ qᷓ; vt bti ſint. Pꝛimũ potẽtie:alteꝝ ſapien tie. vltimũ aſſcribaʒ bonitati. Potentie qͥ dem eſt:ꝙ ſine ip̃o nulla creatura ſubſiſtit Sapiẽtie:ꝙ ſine ip̃o nulla doctria inſtrui tur Bonitatꝭ? ꝙ ſine ipᷣo:nulliꝰrei vſus ex pedit. Apud ipᷣm ſecura ſunt oĩa:cũ nihil ſit qͥ eiꝰ turbari poſſit potẽtia. In ip̃o crea ta ſunt oĩa:cuiꝰ nõ põt falli ſapia. Exip̃o recta ſunt oĩa:cuiꝰnatura nulla põt depꝛa uari malitia. Ergo in reꝝ creatura ↄtẽpla mur erꝰ potentiã in foꝛma ſapiam bonita tẽ in vſu. S ane in his qͥ in carne geſſit.tñũ era ſi inter vlnas ſymeonis puulũ.ocu los illũiate mentis aſpexeris:bonitat eiꝰ oꝑa interiꝰ admirare. Si vultũ eius igne um:flagellum quoq; de reſticulis. vocẽ; terribilẽ.qͥbus vendentes ⁊ementes in tẽ plo terruit: qͥbus euertit cathedras nũmu tiã.hʒ clauẽ ſapie ⁊ aperit:⁊ nemo claudit: claudit ⁊ nẽd aꝑit. Aderit in ſpecie docto ris ſuauiſſimi:in cuiꝰ deptera ignea lex:vt larioꝛũ;qͥbus inſug colũbarũ venditoꝛes eiecit cõſiderare delectat tante vᷣtutis po⸗ tentiã expaueſce. At ſi iocundũ ducis inſi⸗ dias ſcribarũ ⁊ phariſeoꝛũ totiens depꝛe⸗ hẽſas callidas eoꝝ obiectões.reſpõſionũ illius pꝛu dẽtia cõfutatas occulta menteꝑ ſpicere ſapiẽtie eius lucẽclarius emicate ſenties. Ita quoq; fuit potentie: ꝙ fuga⸗ utt demones: ꝙ turbas pauit: ꝙ calcauit maria. ꝙ laʒaruʒ vocauit de monumento et tamẽ nõ minoꝛis ſapiẽtie fuit. ꝙ vt pᷣn⸗ cipes huiꝰ mũdi fallerent᷑:inter diuĩa mi , nhidant ime: yrin wulan Unun anitawntci oddi nmiii nu tuz inefbil ociith . dlecerdifiſti SCü legtꝓhe Atinenies itne iwänrjmgitünn hlechucsintmi binirzrlun ho ull ounnſſit elhonula doemi inhu luonuluyſis e n ſecur ſunt oiacnhi nõ pot fulay. Exihe wnnnulapöt deyn zdinr aenih afomſipium boni unbshn amegeſui ubücihmtidunilus eintuden Sinſn n chs vgewil pileni vhus ſynconts pull nenns huste e dnnn Svulti eis quoß dertuls. vendentes ementes n s aent cthedius in inſu colbar vndii ndelectit unte ſuls po⸗ Iivundiducs ul ohriwꝛitotins dc⸗ des. telpöonl 3 er obitadeseb⸗ ucinuns ocultt ieaus uctcunus en n infra octauõ epiphanie. racula a dyabolo ſe tẽptari ꝑmiſit Quod velut egens eſurierit ꝙ in naui doꝛmietit ꝙ crucẽ moꝛiturus aſcenderit. Verũ qꝛ in bo nitatꝰ illius meditatiõe libentius imo⸗ raris ingredere qᷓſo do mũ ſymonis phari ſeiet intuere attentius qᷓ; pio: qᷓ; ſuaui:q; iotũdo:qᷓ; clementi vultu humi pꝛoſtratã reſp icit peccatricẽ. Quã cõpatienti ꝓceſſu illos pedes penitentie lachꝛymis irrigan dos pᷣbeat.et capillis quos ſibi hactenus ſu perbia.⁊ laſciuia vẽdicauerat detergen⸗ dos. labijſq; tot ſcclerũ feditate poliutꝰ di hgent᷑ oſculãdos. Oſculare.oſculare.e be atã peccatrix pedes dulciſſimos.ſuauiſſi⸗ mos. ſpecioſiſſimos. qbus caput ſerpent? conterit᷑. ante quos antiquꝰ hoſtis egredi tur:q̃bus calcant᷑ vitia qͥbus můũdiom̃is ſterni᷑ gloꝛia qͥbus ſuperboꝛũ et fublimiũ colla mira virtute pᷣmunt᷑. Oſculareinqᷓ; ⁊ feliciba lambelabijs veſtigia.q̃ nullus Eee poſt te exhoꝛreat: nullus qua ntũ bʒ crimioſus refugiat.nullus expaueſcat indignus. O ſculare.cõplectere.ſtringe. et angelis ⁊ hoibus adoꝛãda veſtigia peni⸗ tentie ⁊ cõfeſſionis vnguẽto ꝑfunde.vt to ta domꝰimpleat᷑ odoꝛe vnguẽti ve vetibi o phariſec.cui eſt odoꝛ moꝛtꝭ in moꝛtẽ.qui times alienis maculari petis.cũ te timoꝛ gꝛius deterius fediuſq; maculet. Neſcis q; ſuaue redolit miſcðᷣie miſere huiꝰ pecca tricꝭ miſeria. Quã dulcꝭ ſapiat pietati rõ⸗ feſſio pura pcti. Quã gratũ ſit illi ſatrifi⸗ ciũ co?dis cõtritio qᷓ; cito ↄ ſumat peccatũ ardẽs dilectio. Deniq; dim iſſa ſunt ei pec cata multa?qm̃ dilexit multũ. Bratia tibi o beatiſſima peccattix. oſtẽdiſti mũdo tu⸗ tũ ſuis peccatoꝛibꝰ locũ pedes.ſ.ieſu qͥ ne⸗ minẽ ſpernũt.neminẽ pꝛoijciũt.nem inẽ re pellũt ſůſcipiũt oẽs.oẽs adm ittůt ibi certe eth yopiſſa mutat pellẽ ſuã.ibi pardꝰmu tat varietatẽ ſusʒ.vbi ſolus phariſeus nõ expurgat ſuperbĩ ſuã. agi meag miſera mea.o peccatrix mieg PHa⸗ bes certe in te tuas ß abes vbi . feda tua oblectamẽta ſacrꝭ oculis purges. ⁊totũ affectionis tue vnguentuzʒ ſecure ſi⸗ nealiquo metu vitij infundas. Quid diſ ſimulas. Erũpite o dulciſſime lachꝛyme erũpite curſum̃ veſtruʒ nullus impediat. Rigate ſacratiſſimas plantas domi mei niĩa ſaluatoꝛis mei. ſuſceptorẽ mei. Nam ſiqs phariſeus ſubmurmuret ſine mea ſuis al pectibꝰ arcen dũ cẽſeat.ſi fim bꝛie ſue tactu indignuz iudicet. ſubſanet.irrideat.auer⸗ tat ocnlos.cõtineat aures. nihilominꝰtu is in herebo veſtigijs. Jeſu meis ſtringaʒ manib pꝛemã labis. nec a lachꝛymis ceſ ſa bo vel oſculis:do nec audiᷓ.dimiſſa ſũt ei peccata multa:qĩ dilexit nultũ. Eſt er go dies pᷣina qui ania ſitiens deñ inſpecu lat᷑.⁊ in amen itatib qᷓſi in hieruſalem cõ⸗ moꝛat diuine potentte in tẽplo. Secunda ſapientieillius admiratio. Tertia bonita tis ⁊ dileitiõis pᷣlibatio. Ad pᷣmaʒ ꝑtinet iuſticia.ad ſecundã ſcientia.ad tertiã mi⸗ ſericoꝛdia. Juſticia terret.ſciẽtia docet mi⸗ ſercoꝛdia fouet. Introibo in potẽtias do min:dñe memoꝛabo? iuſticie tue ſelius Ecce iuſticia. Incerta ⁊ occulta ſapientie tue manifeſtaſti mihi. Ecce ſciẽtia. Quo⸗ ni melioꝛ eſt miſcðia tua ſuꝑ vitas. Ecs ce miſcðia. Et in pᷣma dietimoꝛ qͥ ex iuſti⸗ cie cõſideratiõe pꝛocedit aĩam purgat. In ſecũ da ſapiẽtia illumiĩat. In tertia ulumi natã bonitatẽ dulcedis ſue remũerat. Ker nis ni falloꝛ qᷓ; neceſſariũ ſit et vtite int bo noꝛũ operũ exercitia.ꝑ triduũ hoc hieroſo limiticas frequentare delitias.in qͥbus ti⸗ moꝛ admiſtrat panẽ doloꝛis. Sciẽtia vis nũ exultationis bonitas lac conſolatiõis⸗ Scio te nũc mirari ꝙ delitias dixerim:qͥ bus doloꝛẽ nõ deeſſe cõmemoꝛaui.quum exꝑtus ſim ſepius.ꝙ doloꝛẽ illũ qui de ca ſio tim oꝛe ꝓcedit:omnibꝰ huiꝰ mũdideli tijs mens cõpuncta p̃ ponit. Et hec dicta pꝛo modulo experientie nr̃e. Leteruʒ viri excellentioꝛis meriti.⁊capatioꝛis ingenij: an imeq; purgatioꝛis in trib his ſubtilio ra:ac pꝛo fundioꝛa rimant᷑. In potentia.ſ⸗ dei pꝛofunda iu dicia:in ſapiẽtia ſecreta cõ ſiia:in bonitate eius miſcðie dona ineffa⸗ bilia. Deniq; paulus ingreſſus in poten⸗ tias dñi:et abyſſum iudicioꝝ eius expaue ſcens o homo Inqͥt tu qͥs es· vt reſponde⸗ as deo. nunqͥd dicit figmentuz ei.qͥ ſe fin⸗ xit.cur me feciſti ſic. Sʒ ⁊ theʒauros ſapiẽ tie eius a dmirans ait. O altitudo diuiti arũ ſabientie ⁊ ſcientie dei.qᷓ; incõpꝛehen⸗ ſibilia ſunt iudicia eius: etinueſtigabiles vie eius. Biu itias quoq; bonitatis eius d Homelia in dominica. cõmemoꝛãs · An diuitias inqͥt bonitar cõ temnitis. Poſttriduũ igit᷑ inuenerũt eum in tẽãplo:haud dubiũ quin maria? ioſeph altera mat· alter nu tricius. Inuenit᷑ itaq; ſpüalis ſpũaliũ cõtemplato? no in quoli⸗ bet loco.ſed in tẽplo. Habet em̃ hieruſaleʒ atriũ. habet poꝛtas. habʒ templũ. Et atei um aliquãdo patet qͥdem inimicis poĩle aũt patefiũt ſolis amicis.ingreſſus vo tẽ⸗ pli nð indulget᷑ niſi ꝑfectis. Igił᷑ qͥ in tem ppꝛalib eterna. in terrenis celeſtia:in hu⸗ manis diuia. in creatur creatoꝛẽ valet in Fiereg uaſiin atria celeſt hieruſalẽ intro duetus exultet. Hucuſq; philo ſophi qua ſiintmici in atria intelligẽtie ſue vim po⸗ terant extendere.ſicut dicit apłus. Quod eĩ notũ eſt dei manifeſtũ eſt in illis inuiſi bilia em̃ ip̃ius acreatura mundi ꝑea que facta ſunt intellecta cõſpiciunt᷑: ſempina quoq; virtus eiꝰ⁊ diuinitas. Qui vo in ſcripturꝰ ſanctẽ ablato velamine reuelata Facie gloꝛiã dei poterit cõtẽplari de ingrel⸗ ſu poꝛtarũ hieruſalẽ gloꝛiet.Zit ſipingue⸗ dinẽ intime dilectiõiꝰ.⁊ tue adipẽ affectio nis in coꝛdis ara celeſtis deſiderij famma ſuccen derit:⁊ aſcenderit fumꝰ aromatum de flagrantia oꝛatõis:ſicq; oculus mẽtis: j ip̃a celi ſecreta radiũ poꝛrexerit:⁊ coꝛ dis quoq; palato illius diuine dilectiõis felix tactꝰ ſapuerit cũ holocauſto gratiſſimo tẽ plum hieruſalẽ freq uẽtaſti. Sed aniĩa ſan⸗ tta in his delitijs cõmoꝛante dolet mater mñ̃ ⁊ nutriciꝰcõguerunt᷑ ⁊ q̃runt inuẽtũ tã dem leſum leui increpatiõecaſtigant:⁊ re⸗ ducũt ad ngʒareth. Hec maxime viris ſpi ritualibꝰ cõgruũt:qͥbus diſpenſatio verbi dei vel aniaꝝ cura cõmiſſa eſt. Poꝛro nu⸗ xriciũ noſtrũ nihil liberius dixerim qᷓ; ſpi⸗ ritũſanctũ. Matrẽ vᷣo nil rectius q; chari tatẽ.fi nos fouẽt ⁊ pꝛomouẽt paſcũt et nu triũt ⁊ gemine affectioni dei videlicʒ ⁊ pꝛo kimi lactereficiũt hi nos in ſtudijs fanctis qᷓjſi in naʒareth tenẽt ⁊ ſuſtinẽt:hi nos 20 lant᷑in triſtib. hiin dubijs cõſi ulũt. hi feſ⸗ ſos roboꝛãt.hi ſanãt cõtritos coꝛde.⁊ alli gant cõtritiones eoꝝ · hoꝛũ auxilio de n ʒareth tranſimꝰ in hieruſalẽ de laboꝛe ac requiẽ de fructu bone actiõis:ad ſecreta cõ templatõis. hi nobis eterna lege pᷣfcrib ũt yt pꝛo cura pꝛoximi nò negligamus ex to to cõtemplationẽ dei. nec rurſus pꝛo del tjs cõtempiatiõis.curam ꝓximi obmirta mus. Vnde nõ immerito li quieti pluſq; opoꝛtʒ indulgeamꝰtde nob charitas frã⸗ terna cõquerit᷑:nec gratã habet noſtraʒ in hieruſalẽ ↄmoꝛationẽ ſi alijs quos noſtra ſollicitudo pꝛoſpicit ſenſerit ĩminere:ex ni mia quiete ꝑnitiem. Plerunq; em̃ nobis vel ſecretis meditatiõibꝰ vel pꝛiuatis oꝛa tionib.poſtpoſita actione mentis ſi plul⸗ qᷓ; ſub dits expedit imoꝛemuri medijs deli chs:ſpũ nimiꝝ operãte. ⁊ charitateſ ugge rente.ſubito venit ĩ mentẽ memoꝛiã infir⸗ moꝛũ. vt illum cogitemꝰ contriſtatũ. expe ctarea paternis viſceribꝰ conſ olationẽ.al⸗ terũ temptatũ exploꝛare: qu ãdo pꝛocedẽs in publicũ pat ei afferat ſuo ſermoneſola⸗ menillũ ire ſtimulis agitatũ: quando nõ —— habeat vbi cõceptũ virus cõfeſſione ſalu⸗ bꝛi euapoꝛet adu erſus patrẽ ſubmurmu⸗ rare:alterũ accidie ſpiritu victũ vt inueni⸗ at cui loquaf. quẽ conſulat: huc illucq; di ſcurrere. Tali itaq; ſuggeſtu ꝓgreſſo ex pa ternis coꝛdib. quaſi increpanteʒ audimꝰ matrẽ charitatẽ.fili quid feciſti nobis ſic. Ego ⁊ pater tuus dolentes q uerebamꝰte. nõ cum iniuria dicimꝰ ſpiritũſanctuʒ. vel charitatẽ in ſanctis.⁊ ſi adhuc minus pfe ctis. aut dolere.aut cõqueri.cũ ip̃e ſpirit? gemitib inenarrabilibus interpelletꝓ no bis:qui⁊ loqui:⁊contriſtari:⁊ ralia agere in ſctis cõſueuit· Qð ſi cõtra hmõi neceſſi tates amatoꝛ quietꝭ in ip̃is aie affectibus murmuret dicẽs. nonne in his que patris mei ſunt opoꝛtet me eſſe:nihilominꝰ cõſi⸗ derãs ſpũs rõnalis.ꝙ ideo xpᷣs moꝛtuus eſt:vt qͥ viuit nõ ſibi viuat. deſcẽdit cũ eis et eſt ſubditus illis. Secure deſcẽdit cum .— tali nutritio.⁊ eũ tali matre deſcendit feli citer. deſcendit qͥ ſpũ dei actus charitateʒ inferioꝛib oſtẽdit. Deſcendã libẽs cũ his ducib in egpptũ.ſi tñ ducũt reluctantem ſicogũt deſcẽdere ⁊ recõſcendere faciũt Li benter ſubdar tali matri libens ſuponaz humeros oneri qð impoſuerũt.libens ſu⸗ ſcipiã iugũ.cui me ſubdũt.ſciens qꝛ iuguʒ eoꝛũ ſuaue eſt:⁊ onꝰ eoꝝ leue.ſed et ſitefili mi.a tlib curis libeꝝ adhuc ſub alis ſu is xpᷣs abſcõdat:qð pᷣlatis incũbit facere: ne ſubditi ꝑiclitent᷑ hoc ipᷣm expedit p?oꝰ Supenãgelio ecce nos relim oia declamatiõðcs teenun ne ſoci ſcandaliʒant᷑. Illi neceſſi⸗ hũc? udoꝛẽ: ſuſpitiõe carẽs charitas fo⸗ neoſi quiiiij tates: qñq; pponũt ↄtemplatiõis delitjs 5 mittit. Affectũ mag ni falloꝛ in his: tu eas nõ ꝓponas vnali et pac ↄgregatt qᷓ; vᷣba pẽſabit amicꝰ:pᷣſerti qðᷣ nõ oſtenta kdtatötby vel pꝛilanetr oſtz acnone nut imoꝛemuri medzu ichantteſg timmnti menoziin m cgtem contrſtic us vlnt conſolttirith aploꝛure quidopycec ta aenoſinnoneſolb mils iguni qunin öapri yns cſlonelau⸗ acheſis par ibnumu⸗ al hen ylcũ ytnuni⸗ wconſulat huc ilucq; di uz uggeu pgelo p quſinceyanteʒ audinꝰ iflqud feciſti nodis ſt. us dolenus quetchan'te aduw ſyulantʒ nas.iulhucmins e aut que cie pr nndüldus ntewelktpn utitnnſturtttul i60 veut. Oöli õmhnölnui uaint itiſtubs dus vonneinhts qlehl eter me eſeniilonlt oni. Pꝛecipue hecipſa ſpũaiiũ viciſſitudi ni tꝑa.qñ vicʒ vł deſcẽdas ad naʒareth: vraſcẽdas in hierkm nunqᷓ; ſolus.i. ꝓp?ie volũtatꝰ arbitrio.ſed ſemp ſen ioꝛũ diſtin⸗ gue cõſilio. Ecce habes filichariſſime qð ptiſti.licʒ tuo affectui. tueq; ↄtempiauò nihil dignũ volũtatꝰ tñ meeaut. qᷓtiſcũq; conatꝰaliqð ni falloꝛ in diciũ. Scias igit nõ tã euãgelicaʒ lectionẽ exponere:qᷓ; ex ea aliquã meditationẽ ſiẽ rogaſti elicere curã nimus:⁊ legentib incitamẽta den otionũ ex hurꝰ ſerie lectiõis euangelice ↄpoſuimꝰ ipius adiuuãte gr̃a.de cuiꝰ loqͥ mur infan ria:qͥ plenus eſt vᷣtute ⁊ gr̃a et ſapia.ieſus xpᷣus dñs noſter qͥ cum patre ⁊ſpũſancto viuit ⁊ regnat in ſecta ſeculoꝛũ. Amen Diui Bernardi abbatis ſuꝑ euã declamationes. Pꝛologus⸗ 2 Ttibi dileckiſſime pñtis erhoꝛ v ratiõis ceduias deſtinarẽ q̃ ocio ſa eſſe nõ patit᷑ nimiꝝ eredẽs oĩa et omia ſperãs charitas ꝓſuaſit Vbiſanòñ ribi meꝓpꝛia tra didiſſe putes nec tanqᷓ; nña ſuſcipias: ſʒ e multꝭ ᷣmõih patrũ quoꝛũ diß̃ ſatis laus eſt in ecelia:qᷓ̃ huic vicebant᷑ ãꝑte negocoꝛ noueris de⸗ ſcripſiſſe fentẽtias ⁊ ſub vnã vtcunq; for mulã redigendo cu iuſdã copioſi dectama toꝛij ſermonis inſtar:hũc tue ð lectioni li beilũ edichſſe. Hoc nimirũ ſcribẽdi genꝰ? ad ꝑſuaden dũ efficacꝰarbitrat᷑. qð ſoleat ampliꝰ mouerelectoꝛẽ inuidia magꝰ vox qᷓ; rerũ. Quoniã ſuſpecta mihi igno?ãtia ꝓpꝛia. ꝓpꝛiaq; obliuio: hoꝛtoꝛ· et moneo: vt ſiqᷓ dep̃ hen ders digna repᷣhẽſione. aut ipe ra coꝛrigete ſtu deas. aut ſi id foꝛſitã er mãſuctudine re fugꝭ ⁊ hũilitate: mihi ſai⸗ tẽ quecũq; te nouerit:nõ diſſiles amicabi⸗ lit᷑ intimare. Zitq; id qͥdem de fnia dixeri. Nã de vᷣbis erit foꝛſitan inuenire non nul los:ad q̃rũ aures:ſi venirẽt:ſubſãnẽt ea di cẽtes. Quis eſt iſte inuoluẽs ſnias lermo mhn impitis. Verũ mi tale mihi frat reoꝛ tua eruditiõe vxrendũ. Quige ⁊ metum gelio. Ecce nos reliquimus omnia tiõꝛs:ſʒ edificatiõis edere paginã cogita⸗ rim.optãs magis ſi poſſibile videret:⁊ i ne vbis hec impmere coꝛdi tuo. Faciat 6 qᷓ inuiſibilit᷑ opat᷑ in coꝛdibꝰ electoꝝ. ⁊ pia dignatiõe ſua:fuã hanc vocẽ reputãs vo⸗ cem̃ ei vitutꝰ eciicatio largiat᷑· Agit em̃ ꝙ põt operoſa dilectio opoꝛtune inſtans: foꝛtaſſis:⁊ ĩpoꝛtune. Nulia ſane huico gi idonea magẽ occurrit dignioꝛue materia- q; euãgelica iectio.vbi feliciſſimũ.illũ ſx⸗ monis:⁊ ieſu eulogiũ cõtinet᷑. hãt ſuſciꝑe libuit. ſed exhoꝛtattõis magꝭ graq; expo itio nis:vtex ea ßmonis occaſio fumeret᷑ Sed ⁊ ſentẽtijs bꝛeuibꝰ diſtiguere ſtudui lectionẽ:vt diſtinctio ipa faſtidiũnon ad⸗. n Meelamatiohes, Irit ſymou petrꝰ ad ieſum. Ecz⸗ d ſe nos reliquimꝰ oia: ⁊ ſecuti ſus imus te. Fidelis ſermo.⁊ dignuz oĩ acceptiõe colloquuũ ſymonis petri⁊ ieſu.familiarꝭ ſiqdẽ ⁊ amica ſaluti obediẽtia: ſʒ obediẽtia firma et ſtabilis:qᷓ̃; fũdataeſt fuꝑ petrã. Melioꝛ eſt. n. obediẽ tia qᷓ; victie.⁊ acqeſcere nolle vt ꝓctĩ ario lãdiẽ:vñ ⁊ vite qᷓ; ipᷣi faluatoꝛ pᷣtulit hãc ÿtucẽ eligẽs mag aiaʒ ponere.qᷓ; obediẽ᷑ tiã nõ implere. Poſtremo ⁊ipᷣm nomẽ ie⸗ ſu:qð eſt fuꝑoẽ nomẽꝛ⁊ in qͥflectit᷑ oẽ genu apło teſte obeciẽtie remũeratio. Libet ꝓ inde ſacratiſſimo huic intereſſe colloqͥo.et intenta coꝛdis aure intelligere:que dicun᷑ Arbitroꝛ em̃ verba lectõnis huius ea eſſe de qbus ad immoꝛtalẽ ſponſuʒ a finibus terre clamat ecckia ꝓpter vᷣba labioꝝ tuoꝝ ego cuſto diui vias duras. Hec nẽpe ſunt ÿba q̃ᷓ cõtemptũ mũdi in vniuerſo mũdo et voluntariã ꝑſuaſere hoĩibus paupꝑtatẽ. PHec ſunt q̃ monachis clauſtra replent:de ſerta anachoꝛitis. Hec inquã ſunt verbs q̃ egyptuzʒ ſpoliant.et optima queq; eius vafa diripiũt. Hic ſermo nimis efficar cõ uertens qĩas. Feci emulatiðõe ſanctitatis veritatis pꝛomiſſio ne fidelie. Dirit em̃ ſymon petrus ad ieſuʒ. Ecce nos reliquimꝰ oĩia. Bñ optime ⁊non ad inſipientiã tibi. Nã ⁊ mũdus trõſit a con —. ——— vupiſcentia eius. ⁊ reliq̃re hec magis expe⸗ cõmutatie.pꝛo eo.qᷓ ſuꝑ om̃ia eſt.oĩa reli⸗ quiſſe. Ham et ſimul cũ eo donant᷑ om̃ia. et vbi aꝑpꝛehen derꝭ eũ:erit vnꝰ ipſe om̃ia in oĩbus qui pꝛo ipᷣo oĩa reliquerũt. Om niafane dixerim.nõ tantũ poiſeſſiones.ſʒ etiã cupiditates.⁊ eas maxie.plus em̃ coñ uhlſcẽtia mũdi.qᷓ; ſubſtantia nocet.⁊ het fugiendarũ cauſa dinitiarũ pꝛecipu a eſtg Aht vix aut nunqᷓ; ſine amoꝛe valeãt poſ⸗ ſideri.limoſa ſiqdeʒ ⁊ glutinoſa nimis nõ modo exterioꝛ.verüetiam interioꝛ ſubſtã⸗ tia noſtra videt:⁊ facile coꝛ humanũom⸗ nibus. que frequẽtat adheret. Auge ergo:qui relinq̃re vninerſa diſpo nis.te quoq; inter relinquẽda nũerare me mẽto. Immo pᷣo maxime.et pꝛincipaliter abnega temeitpᷣm ſi deliberas ſequi eum. qͥ exinaniuit ꝓterte ſemetipᷣm.pone uiſſi mã ſarcinã pone aſinariã molã. terrenaʒ molẽ pone illa quinq; nõ hominũ plane iu a.ſed boum.que tibi inſipienter emiſti ilioquin ſeq ſponſum.⁊ venire ad nupti 3 s ſpũales. quinaria hac pꝛeſſus.⁊ oppꝛeſ us coꝛpꝑis fenſualitate nõ poterꝭ. Sed ⁊ſi nouiſſime vener ⁊ pulſauer? minimeꝓfe⸗ cto aperiet᷑ tibi Sed reſpondebit᷑ deintus ꝙ nõ ſit de bobus ⁊ aſinis.ceteriſq; iumen tis inſipientib cura deo. An po cõparatũ iumẽtis eſſe. qͥs dubitet hominẽ.qſibi iu⸗ ga emerit iumẽto.niſi ꝙ eo ſane ip̃is quo⸗ q; iumentꝰ cõuincit᷑ eſſe ſtolidioꝛ.⁊ beitia⸗ lioꝛ beſtijs cõpꝛobat᷑.ꝙ iuga neceſſitatẽ ea rum pꝛia ip̃e fubeat volũtate. Qð em̃ il⸗ lis natura eſt huic culpa.dũ tanqᷓ; vnũ ex his.q̃ rõne carẽt.ſine rõne degẽs.et ip̃e ſub coꝛpoꝛeis ſimilit᷑ ſenſib incuruat᷑. Sʒ qͥd cũ iuga ſubiſſecauſamur. Arguamꝰ ma⸗ gis emiſſe. Illud em̃ ſtoliditat? miſerãde iſtud ertreme demẽtie eſt. Dignus opariꝰ mercede ſua. Ram vt mercedẽ pꝛo oꝑe tri buat inauditũ: deniq; loquit᷑ſuꝑ hoc ver? bo dñs gphetã ſub typo mulier foꝛnicari celera arguẽs iſraelis. Qibus inqͥt mere⸗ tricib dant᷑ mercedes Tu aũt dediſti mer cedes cũctꝭ amatoꝛib tuis:⁊ donabas eiſ Sup euãgelio eccenos vt intrarẽt ad te vndiq; ad foꝛnicandum. dit qᷓ; relinqui. Ecce inquit nos reliqͥmus F oiatet ſecuti ſumꝰ te. Nimirũ qꝛ exultauit yt gygas vt currendã viam, nec currentẽ ſequi poteras oneratus. Sed nẽcinutilis Factũ; eſt in te cõtra ↄſuetudinẽ mulieꝝ in foꝛ nicationib tuis:et poſt te nõ erit foꝛ micatio. In eo em̃ ꝙ dediſti mercedes ⁊ nõ accepiſti: factũ eſt in te contrariũ. Plane ⁊ in eo qᷓ iuga emit ↄtrariũ fieri manifeſtuʒ eſt. Quid.n.iuga emit:⁊ iuga boũꝛcui iu⸗ gũ ſuaue grats offert᷑. Nam iugũ xp̃iuigũ hois eſt ſiqcdem ⁊ xp̃s hõ. RHec modogra tis tribuit᷑:ſed ⁊ copioſa his qͥ tulerintil⸗ lud:remũeratio eſt:vt a nemihe non dico emt:ſʒ gratis ſuſtineri queat. Quid qᷓ mi⸗ ſer pꝛo iugo boum diſtrahis aĩam tuaʒ:qͥ; iugũ xp̃i ſuſcipiẽs emere potas regnũ dei mercari vitã:lucrifacere xpᷣm. nam ſine iu⸗ go interim eſſe nõ potes hõ:nimirũ qͥ na⸗ tus es ad laboꝛẽ. Sʒ graue iuguʒ ſuꝑoẽs filios adam:vtiq; qͥ ſequunt᷑ eũ. nam ſuꝑg eos quixpᷣm ſequunt᷑ leue:⁊ ſuaue. Poſtre mo vt ceters ſileã.cũ ſine iugo eẽ nõ poſſis le hocipm eſt. el igere potiꝰ qͥnq; qᷓ; vnũ. Quis em̃ põt ſeruire quiq; dis. nedũ qͥn ch txrannis:qͥnq; pᷣdonib. Siquidẽ ocu⸗ lus meꝰ depꝛedat᷑ aĩam meã. An nõ ſepe aliud gula exigit. Ad aliud pꝛuritꝰ auriũ vocat:ſic ⁊ odoꝛatus:⁊ tactus diuerſa im⸗ poꝛtant:interduʒ foꝛſitan ⁊ aduerſa:dum vtraq; ſibi geſtit pᷣripere ßᷣuũ.⁊ trahit ſua uẽq; voluptas. vides excuſatio nẽ hoĩs: pterea non xp̃ᷣm ſequit᷑: ꝓpterea excuſat a nuptijs:ꝙ iuga boum emerit quinq;. Quidſi eoꝛũ laboꝛem ⁊ doloꝛẽ canſide res ſi numeres vna. qui varijs ſeriuũt vi⸗ cijs moꝛũ magiſqᷓ; coꝛꝑis ſenſib. Etrit ꝓ⸗ fecto inuenire iam homies:qͥ multomag⸗ in laboꝛe he minũ nõ ſunt ſed lõge ampli⸗ us aliena ab hoie flagella ſuſtineant. Erit inuenire ementes nõ modo quiq; ſed plus q; quiquaginta qͥnq; non plane iumento rũ iuga.ſʒ demonũ. Contendũt ambitio et elatio coꝛdis. altera nidũ:altera foueaʒ Pparat.volare altera iubet:repere monet al tera:cum neutruʒ pꝛofecto ſit hoĩs. Quis em̃ es tu ait hec. qͥs vero ille vel ille: aut q̃ domus patris eoꝝ:vt eis in aliquo cedas Vt reuerearis eos: vt aliquatenꝰ eis blan⸗ diaris. At bonus ſermo bonũ inuenit lo cum ait ambitio Et interdũ quoq; q̃ pꝛo deſſe nõ põt:poteſt obeſſe. vnde diſſimu⸗ la. pꝛimũ viniũ bonuʒ pone: donec veniat vSgueugzſpo vſehumnkel. ſt dgrgun jogcnl urquiʒ dit neciq 5ontb Siqudt ouz aiun mei. Annð ſcpe Idiliud punꝰ aur us:tacus diuerſa im⸗ ſoluanz aduetiadun . vides ewlution hoi hn ſeqult ptereꝛeuu ugꝛboum enent quig nülaboꝛen idolinnl & vnu. qu vnrisſaui⸗ gil cis ſni Eu y rlam homies: min nini nõ ſuntſullgein⸗ doie jagella ſuſtnean Er u nö moob quiß ſel nu qnq; non plane ieh noni. Contndit anbl s.alten nidi: aten fue imubunyaenena ſuhois. Qu miz pioſcol coile vdlile:ul coz swlhe— eos yriliqulet ut ermo noneſt tyrann gens ſeruulũ ⁊ nõ parcens. Fatigatũ ma⸗ gis inſtigat ſubditũ pꝛemit durius. Inqe tum malũ qð ſpiritui ſꝑ incubans inexco⸗ dis inuicem aduerſant᷑: ⁊ qð hec cõgregat hic diſpergit.nec minus cõtraria ſunt que ſimulatio ⁊ puſillanimitas ſuggerunt:im pudentie.impatientieq; damoꝛiby vtraq; laboꝛ ⁊ doloꝛ ⁊ afflictid ſpũs. Bec aũt oĩa ſimiliaq; ac diſſimilia ma la ex vna radice pullulauit. ꝓprie.ſ.volun tatis. Huiꝰem̃ ſanguiſuge due ſunt inſa⸗ tiabiles filieclamãtes affer affer. Siqui⸗ dem nec animus vanitate. nec voluptate coꝛpus aliqñ ſatiatur.vt ſcriprum eſt.non ſatiatur oculus viſu:nec auris implet᷑ au⸗ ditu. Fuge ſanguiſugam hanc ⁊ om̃ ia reli quiſti. Hec em̃ omnia tradit ad ſe. Pone hanc? iugũ tam impoꝛtabile qᷓ; młtiplex abieciſti nõ eſt em̃ dñs crudelis ac iliam 7 impiꝰ ⁊ inhumanꝰ. ſic vr⸗ gitabilia meditar᷑. O cuſtos homo.quia pome cõtra.tibi ⁊ factꝰſum mihimetipſi grauis. Hullum mihi onus impoꝛtabile: nõ grauioꝛ ſarcina eſt. Factꝰ ſum mihi ta⸗ lentum plumbi ⁊ reſedit iniqͥtas ſuꝑ illð. Sʒ audiam voteim ſolacij. audiã qͥd loq̃᷑ magis cõſilij angelus. Venite inqͥt ad me q laboꝛatis ⁊ onerati eſtis ⁊ ego vos refi⸗ ciam. Tollite iugũ meũ ſuꝑ vos ⁊ inueni etis requiem animab veſtrs. Veꝝ hec ali as. Inuenient foꝛte in nouiſſimis locũ ſi⸗ bi. Interim ſane felices liquet eſſe:qͥ exone rati ſunt ⁊ ſequunt᷑ dñm expediti. Artiſſi⸗ mũ em̃ nos foꝛamen expectat. Si quẽ ſeqt᷑ cõſequi volumꝰꝑ anguſtã ↄtendamꝰ ĩgre di poꝛtã neceſſeeſt. Quidtu camele gpb⸗ bum:quid tu pecunioſe ꝓditoꝛis loculios tollis. Nõ ſic impie nõ ſic ingrederis. Fo⸗ ramen acus hm õi ſarcinas non admittit. Excuſant aliqͥ foꝛtaſſe dicẽtes abꝛaã yſa⸗ q ⁊ iacob:ceteriq; ſancti: nũquid non ter renas diuitias habuiſſe legunt᷑. Sufficit nobis eſſe ſicut illi fuerunt.ſieq; em̃ ſumus nos patrib melioꝛes. Si culpabilis eſſet ppoſſelſio diuitiaꝝ nunqᷓ; illi in diuitijs tan tam a dño gr̃aʒ obtinuiſſent:aut tãtᷓ gra⸗ tiam cõſecuti diuitias nihilominꝰ poſſe⸗ diſſent. quid reſpondebimꝰ nouis imita⸗ toꝛibus ſanctoꝝ vetexꝝ. Imponãt certe vi reliquimus om̃ia. Declamationes. Poꝛa tua. Zuaritia quoqʒ ⁊ appetitus lau tulos ſuꝑ altare dñi: mactent arietes. hir⸗ cos ĩmolent:quia ⁊ hec abꝛaã fecit:⁊ hᷣ ri⸗ tus patꝝ.quib non mõ melioꝛes non ſu⸗ mus:ſed ne digni qͥdem ſoluere coꝛrigiaʒ ralciamentoꝝ eoꝝ. Sʒ hec inquiũt ſtatũ nõ hñt vltra vbi reuelata eſt vᷣitas trãſire Quid ſi ipᷣas q́ʒ; ſanctoꝝ diuitias tempo⸗ rales vmbꝛã fuiſſe dixerimꝰ e. De figura ſiqͥdem eis oĩa legimꝰ ↄtigi niq; quidni terrenas palã diuitias poſſi⸗ derent ſcti ⁊ ꝑfecti viri: cũ ſola adhuc ter⸗ rena palã ꝓmitterent᷑ a deo. Si.n.ſacrifi cijs illis ſic ⁊ diuitijs carnalibꝰ adhuc po puli:diſpẽſatio diuia moꝛẽ gerebat.nimi⸗ rum vt tanqᷓ; ꝑuuli paulatim a gen 2 ſecederẽt ritu eadẽ q̃ gentes demonijs dño imolãtes eadẽ qᷓ ⁊ illi ſʒ a dño ñ a demõijs expectãtes. Vbi ſane celeſtꝰ ꝓmiſſio ſonu it ſpiritalia iã neceſſeẽ ſpiritaliꝰ cõꝑari et mutari ſacrificiũ ſpe mutata Nouerãt hec dͥcunq; vel eo tꝑe fuere ꝑfecti:ſʒ ex charita te ꝓplo coherebãt:vt ĩ manifeſto qͥdem et agere ea dẽ:⁊ eadẽ q̃rere viderent᷑. In foꝛ⸗ te violẽtia videt᷑ extoꝛſio: qð de vmbꝛa di cimꝰ ⁊ ſignificatõe. Olim alt᷑ ſuꝑ hec ſcri pſerat ĩ hüc mo dũ. nullꝰmihi opponat au rum tẽpli iudeoꝝ. Tũc. n. hoc fuit:qñ ſan guis imolabi᷑. qð totũ figura fuit. Aurũ repudiemꝰ cũ ceterꝭ ſuꝑſtitionibꝰ iudeo⸗ rum:aut ſi auꝝ placet:placeãt ⁊ iudei. Po ſtremo nõn ulios vel multos legiſſe me re⸗ colo:aut nõ afflictos Sᷓuiter: aut nõ Zuiter ipᷣa ſeculi huꝰꝓſpitate tẽptatos foꝛte ⁊ pe riclitatos Nimiꝝ lõge aliud eſti luto aqᷓ⸗ rum multaꝝ diuiſi fundo mar? iter carꝑe terrena licite poſſidẽdo. Aliud ip̃aʒ q́; no uis greſſib vndã calcare oĩa relinquẽndo Sʒ tꝑi g̃ep̃rogatiua hec debebat᷑: petro no uũ iter ⁊ noui typus itineris ſeruabat᷑. Antiquoꝝ ſane patꝝ dieb donec in terr? videret᷑: ⁊ cõuerſaret᷑int᷑ hoĩes dñs maie⸗ ſtatis:nõ erat euãgelice foꝛma pfectiõis.ſʒ ſpũs dñi ſolo interim ſpũ ſeq̃bant᷑. At vbi bũ caro factũ eſt ⁊ hitauit in nob:iã nob in eo tradita eſt imago vite ⁊ cõuerſatiõ is exemplar.qð opꝑteat etiã coꝛꝑalit᷑ imitari: vt vtroq; ſequentes veſtigio nõ vlterius cum patriarcha iacob altero fem oꝛe clau⸗ dicemus. Ebi eĩ audiuimus:qꝛ dictum ſit antiquis:niſiquis renunciauerit oĩbyꝛ *— 6. 5—=—„— — 5 5 S 5 6 . que poſſidet. non poteſt meus eſſe diſcipu lus. Et item. Si vis eſſe ꝑfectus. vade et ven de om̃ia que habes ⁊ da pauperibus ⁊ habebis theſauꝝ in celo. et veni ſequere me.neq; id dicimꝰ tanqᷓ; ſaluari quis vel hoc tempꝑe nequeat.ſi ſecus egert:ſʒ vt gra dum agnoſcat ꝓpꝛiũ:⁊locũ ꝑfection is.aut diſei pulat?ꝰ officiũ nõ vſurpet. Habent em̃ eua ngelia ⁊ ꝑfectionis cõ⸗ ſilium.⁊ remediũ infirmitatis. nolite the ſauriʒare theſaurum ĩ terra.hec ꝑfectio eſt Siquidem filiꝰ homiĩs vbi caput reclina ret non habehat. Petro ⁊ iohanni nec ar⸗ gentum nec aurũ erat. Paulus victu ſim plici veſtituq; ↄtentus hec p̃a laboꝛe ma nuum acquirebat. Sed non om̃es capiũt verbnm hoc.ſicut nec conſilium caſtitat? vel qð dicitur populo. Facite vobis ami⸗ cos de mãmona iniquitatis.vt cum defe ceritis recipiantvos in eterna tabern acu⸗ la. Verba deinde ſunt ⁊ ꝙ loquit᷑tale eſt. Firma equidem ſtat:ĩmobiliſq; ſententia eos qui volũt in hoe ſerulo diuites fieri in cidere in tentationem laqueũq; dyaboli. Sed quia miſereoꝛ ſuꝑ turbam:⁊ ip̃e qͥq́; ca melum quẽ homo non poteſt ꝑ foꝛamẽ acus traducere.cauete ſaltem a ᷓbo aſpe⸗ ro qui laqueũ venantiũ minime dechina⸗ tis.veſtite nudum.egenũ alite.viſitate in fimũ. ne foꝛte audire contingat fermoneʒ durum bum aſpeꝝ.auditionem malazʒ. ite maledicti in ignem eternũ ⁊c. Facitevo bis amicos de mãmona iniquitatis:ac ſi manifeſtius dicat. Ve vobis diuites qui habetis conſolationẽ veſtram. Attamen vnũ iam ſuꝑeſſe videtur.cõmn nicare eam pauperib. quoꝝ eſt regnũ dei: vt cum ve⸗ nerit hoꝛa eoꝝ reminiſcantuꝝ? deficienteß vos recipiant in tabernacula fua ⁊ conſo⸗ lationem ſuã quã pꝛu denter expectãt. dũ veſtram ip̃i ꝑcipitis miſericoꝛditer cõmu nicent deſolatis. Wenſuram em̃ bonam ⁊ coagitatã. ⁊ ſuꝑeffluentem dabůt in ſi⸗ nus edꝛũ nec erit illud pallium bꝛeue:qð duos opire non poſſit:aut ſtratuʒ toangn ſtatum vt decidat alter. Minc eſt ꝙ dotaras ⁊ ditatas videm? ecckias a potentib ⁊ diuitibꝰ huius ſeculi qui in operib bonis duuites:iuꝝta euange lij admonttian em amicos ſibi facere ſtu⸗ 5 duerunt᷑ de mãmona iniquitatis. a quib in ererna rabernacu la recipiant᷑. Quidni ſperarent ab his recipi qui claues vident᷑ habere. Sed heu data eſt ipſa pꝛo uidẽtig eoꝛum in occaſionem carnis. ⁊ qui ſibi pa riter atq; alijs in celo tabernacula eterna parare debuerant. interra cõmngunt do⸗ mum ad domũ.⁊ agrum copulant agro⸗ Quis rapuit ab oꝛe apłoꝝ tpis huꝰ ver⸗ bum gratie.fiducie Fᷣbum. Erce nos rel⸗ qui mus omia ⁊ ſeeuti ſumus te. Ecce ẽ vt populus:ſic ſacerdos.ſimiliter volunt in hoc ſeculo fieri diuites. Similiter ĩimo abun dantius ſuam hicpᷣripiunt conſolas tionem. Similiter amicis egent ⁊ ipſi vt in aliena ſaltem tabernacula ſuſcipiantur vtpotepꝛia nõ habentes. B eati em̃ pau peres ſpiritu.qm̃ ip̃oꝛum eſt regnũ ceioꝛũ. Ceterum hominib qui perfectionis obti tinent locũ.dignttate pollent. auetoꝛitate pꝛeeminent.fungunt᷑ officio. an int᷑ hec in infirmitatis ⁊ impꝑ fectionis qᷓ; vſq; a deo diffi denter kiceat ſaltẽ ſperare remediũ ipᷣi hinc quoq; ſint iudices. nam qð minime deceat manifeſtũ. nobis ſane liceat vel au dire dicentẽ. Si ſal infatuatũ fueritĩ quo falietur. Ad nihilũ valet vltra. niſi vt mit tatur foꝛas ⁊ cõculcet᷑. Sʒ ⁊ pᷓfbytero cui foꝛſttan der ogare timebũt:qm̃ ſanctus eſt vtiliceat ſola ſpũs libertate. nulli blãdiri palpare neminẽ.ſed nude nudã ꝓmere ve ritatem. Clericus inquit qͥ partem habet in rerra. non habet partẽ in celo. Itẽq; cle ricꝰſi qᷣdpiã hũerit pᷣter dñzʒ. ꝑs ei ꝰnõ erit dñs. ÿbi gr̃a.ſi auꝝ ſi argentũ. ſi poſſeſſio nes.ſi variã ſuppelſectileʒ: eũ iſtis dñs ꝑs eius fieri nõ dignatur. Videt? fanctus dauid cauterio grau tnurere qͥſdam.ipſi victerint quos hec pa⸗ bola tãgat. In laboꝛe inqt hoim nõ ſunt ⁊ cũ homd nõ fla. ide.te.e.fu. Mabent.n.ſin gula queq; genera hoĩm laboꝛis aliquid aliqutd voluptatis ſʒ aduertere eſt pꝛudẽ tiam aliquoꝝ ⁊ mirari. quemadm odũ no no interhec artificio dicernẽtes ⁊ abinui cem ſequeſtrãtes ea.totũ qð ð̃lectat eligũt ⁊amplectunt᷑. qð moleſtñ eſt fugiũt ⁊ de⸗ clinant.cũ miitib nempe ſupbie faſtus⸗ ampiam familiem ⁊ nobiles apparatus⸗ equoꝝ falcras. accipitres.alcas ſinulia inmhigtnte quititis 1 huuknapun 6 ſeupi qui dada 4 Mn uſ S nccio uieni R nuningun u copulantag boewürtobu ſuck ſtum g uienſn Slenon Luj Wos ſmiltter yohn Rnun Snini luampeßnpuntcnſi ueamas cgutthlſt uem tadenaula ſpunn unöbubens. Banriptt mpoumenmicoi. vnnupemont obtt nirtpolent wrmnte ingunfoffno unint herln tnplimonis qᷓ; vſq; adeo t ſutẽſpeuntmediii nt diets. nan qʒ minne e nobis ſnecenvda Seſuwſunn fuent icho ſint cld. Spßſba nogntmedürqñ ſanstt la půs Udenute nliblitii enmi.ſed nudenudi ꝓnern Qensnquli pnnn vnbabäpininclo ſih bienrdiz pocn⸗ Flupl vgnti jpol nup enle citis di n. naus dauid cuunno g m yl venntqws becb⸗ Inhdoumätdoin röſu⸗ öſ. ideneh. hrbint gner i uturisßaduemel gmnt encodimiwt iqieni . u Beclamationes, queq; frequentãt. aliqui foꝛte ⁊ dependen tes a collo rubꝛicatas muriũ pelles. oꝛna tos thalamos· ba neas.et molliciem oẽm atq; gliam veſtiũ a mulierculis mutuant᷑ Kaute oĩno loꝛice pondus ⁊ inſomnes in xaſtris noctes.incertaq; diſcrimina pᷣlioꝝ muliebꝛeʒ qu oq; verecundiã ⁊ diſciplinã aut ſi quid aliud ſexus ille laboꝛis habere rernit᷑ declinantes. Sudãt agricole putãt ⁊ fodiunt vinitoꝛes ⁊ quiinter hec toꝛpẽt ocio. accedentefructuum tꝑeinuouari ſibi hoꝛreã iubent. ⁊ pꝛomptuaria eoꝛũ plena vtinam nõ pꝛe illis. vtinã vel cũ ulis vi⸗ ſimũ.paꝝ eſt impinguant᷑⁊ dilatant᷑ adi⸗ pe frumenti Herb aꝝ viribo peregriuũ mu tuantur vina ſapoꝛem:⁊ addit᷑ oleũ cami⸗ no. Sʒ conſidera ⁊ negociatoꝛes. Circũe unt ⁊ aridam in laboꝛe coꝛpis et periculo vite perituras ſibi diuitias congregantes Dura ſunt hec.caueãt pꝛudentes nf̃i.dul ces interea vapiant ſomnos ne dicã ĩ ſtra⸗ tis laſciuiant ſuis. Erit tamen inuenire in die feſto Fues vaſis aureis ⁊ argenteis mi niſtroꝛum dexteras. refertas varijs opibꝰ mãticas· ꝑticas oneratas.⁊ in ſcrinijs taʒ multiplices loculos. vt ſi menſas adhibu eris nũmularios putes Quid fabꝛos aut cemẽtarios ceteroſq; eiuſmodi oꝑarios ne celſe eſtnumerare. Eictum ſibi multo la⸗ boꝛe querũt.illi madent delitijs. copijs af ſuunt ocioſi. An non merito tales poeta ſubſanet ne cũ foꝛte ſuas repetitũ venerit olim grex auiuʒ plumas. moueat coꝛnicka riſum furtiuis nudata coloꝛib. Wag ãt magnus ille ꝓpheta ⁊ pluſqᷓ; ꝓheta terri⸗ biliter increpat dicẽs Hen imina viperaꝝ quis demõſtrauit vobis fugerẽ ventura ira. Vbi em̃ ſunt pnie fructꝰ. Wũ ceperint reſurgere hoĩes vnuſqſq; ĩ oꝛdine ſuo.vbi putas generatio iſta locabit᷑. Si ad mili⸗ tes foꝛte diuerterit: exufflabũt eos qð mi⸗ nime ſecũ laboꝛẽ aut ꝑicka tolerarint. Sic agricole ſic negociatoꝛes et ſinguli quiq; oꝛdines ho minũ a ſuis eos ſimiliter arce⸗ punt finiby. vtpote qͥ in hoĩim laboꝛe non fuerint. Quid igit᷑ reſtat niſi vt quos oĩs oꝛdo repellit pariter ⁊ accuſat cũ ſoꝛtiant᷑ locñ vbi nullus oꝛdo ſʒ ſempiternus boꝛ voꝛ inhabitat. An foꝛte ad electionẽclerici audeãt aſpi⸗ rate· Wagnus eĩ peeoꝝ locꝰ ĩ regno dei ⁊ bonũ ſibl.ſʒ qͥ bene miſtrauerint graduʒ atqͥrunt. Leteꝝ ſuus ⁊ ip̃is nec modicꝰ la boꝛ eſſe videt᷑.⁊ dicebat qͥ plꝰoib laboꝛa⸗ uit. Qui nõ laboꝛat nõ manducet. Et pe tro dictuʒ eſt.ſymon iohannis amas me: paſce oues meas. Idẽq; tertio repetitum. Tertio dictũ paſce nec mulge ſeu tõde vel ſemel additũ eſt. Speret ꝗᷓ diſcipuli locuʒ gradũ miniſtri qͥ dñicũ paſcere gregẽ ſata⸗ git qᷓ; tõdere.paſcere vᷣo tripłr: exemplo cõ uerſationis: vbo pᷣdicatõis.fructu oꝛõis. nunt tritico · bibunt vue ſanguinẽ meraciſ ꝝ Et paſcere ad mandatũ xp̃i:vt nemo ſibi hũc ſumat honoꝛẽ: ſed qͥ vocatus fuerit a deo·tanqᷓ; aaron ꝑ eũ nempe ſi qͥs introie rit ſaluabit᷑ ⁊ inueniet paſcua. Si pᷣo aſcẽ derit aliũde:plane für eſt ⁊ latro. Atq; vri nam vel q̃rat᷑ iam int᷑ diſpẽſatoꝛes vtlide lis qͥs inuen iat. Nemo tamẽ indignet᷑ nobis aut mole⸗ ſte accipiat q̃ dicunt᷑. Si ſctũs eſt et mime ſibi ↄſcius hoꝝ cõgratulamur ei:doleat et ip̃e nobiſcũ in plurib hec inueniri nec em̃ reuelamꝰ nũc occulta dedecoꝛis: nec paris etem fo dimꝰvt abhoĩatio maioꝛ apꝑeat. nullũ adhuc de foꝛnicatõe fecimꝰ vbů.qᷓ;⸗ nuis ⁊ hec in multꝭ etiã ⁊ multiptr regnet qͥ puritatis auctoꝛi impuro coꝛde ⁊ coꝛpoꝛe miniftrãtes. nõ verent᷑ ſtare angelũ dñ q́ ſecet mdios ⁊ diſꝑdat.ſed oĩno audẽt ag ni ĩmaculati ſacras contigere carnes.⁊ in⸗ tingere in calice ſaluatoꝛis manꝰ nefarias qbh pauloante carnes ꝓhdoloꝛ meretrici⸗ as attrectarint.ſic altaria circuire.ſic freqᷓn tare pſalmos.cũ ⁊ eiuſmõi laus excrabit᷑ ⁊ oꝛð ſit in pct̃. Sʒ nec eoꝝ ſacrilegia re cenſemꝰ qͥ diligũt munera. ſequunt᷑ retri⸗ butiones. võdunt ſact̃ea iuſticiaʒ ꝓdũt.qͥꝝ guttur necdũ traxit illaqueũ.necdũ pfoca uit fauces vᷣbũ blaſphemie vox ſacrilega ſermo neqᷓ;. qͥd vults mihi dare ⁊ ego vob eũtradã. Elidemꝰ hec oĩa. ſʒ qͥdãmõ non videntes qͥpe qͥby nec flagellũ. nec ille co⸗ medens zelus. WManifeſta loq mur. ⁊ que vix aliqua erubeſcãt. Poſtremo ⁊ nos in clero fuimus. liceat vel nr̃a ſcrutari. Vlidete vocationẽ vraʒ ait vocatꝰ apłs Cõſiderem?ꝰ ⁊ nos an vocati venerimꝰ et vocati a deo · Cuiꝰ nimirũ hec vocatio eſt nec cõem mõ vocationẽ dixerim.qᷓ ſane iu xta eungẽ apłm. qͥs pᷣdeſtinauit:hos ⁊ vo cauit. Sʒ qs vocauerit nos i honoꝛẽ celi. cõuenire velim ↄſcias ſingłloꝝ vt ſᷣm p̃ce⸗ ptum dñi ad coꝛ hierłm loquar.huic em̃ ꝑuulo adh uc foꝛſitan necdũ nato.eccleſia ſtica iam bñficia ꝓuida ſane parentũ ſolli citudo ꝑabat.hunc nos inq ens illi velilli tradamꝰ ep̃o.apð quẽ hẽmꝰ gfam aut cui foꝛte ſeruiuimꝰ.vt dicit᷑ de bonis dñi necĩ tot liberos nr̃a diuidat᷑ hereditas. Illum pꝛepoſitus aut decanus vt ſibi ſuccederet pluſq; materno educauit affectu ĩ delitijs enutriens ⁊ delictꝭ. Ille dignꝰ archidiaco natu:vtpote filiꝰpᷣncipis.magis aũt ſi ſit ep̃i conſobꝛinꝰ.in qͥ nimiꝝ tota eſt epiſco pata ꝓgen ies. Aliꝰvndiq; circuit ſeduluſ exploꝛatoꝛ.blãdit᷑.obſequit᷑.ſimulat ⁊ diſ⸗ ſimulat miſeraq; ſibi ſuffragia mendicare nõ erubeſcit:manibo ⁊ pedib repẽs.ſi quõ tandẽ aliq ſeſe ingerere queat in pr̃imo⸗ nium crucifixi ⁊ bona dñi.q̃ ſola ex om̃ibh hodie inueniunt᷑ expoſita. nimirũ peregre pfectus eſt. ſʒ in plenilunio foꝛte:vt ſua di ſtricte repetat rediturus. Quis ea intẽtio ne gradus ecckiaſticos ⁊ miniſteria ſanctu arij querit:imoqueri᷑:queri nempeqᷓ; que rere ie debuerat: vt ſine cur ſeculi ĩ fancti monia coꝛdis ⁊ coꝛꝑis illuminã dus acce dat ad dñm ⁊ ſuã parit᷑ ac ꝓximoꝝoꝑetur ſalutẽ. oꝛõnis ſtudio deditꝰ?⁊ ꝓbo pᷣdica⸗ tionis:nam ſi eo querit:aut tenet aĩo.eoq; intuitu:vt huꝰvite ha beat neceſſaria.euã geliʒat vt mõãducet:⁊ ꝑuerſo nimis oꝛdine celeſtibterrena mercat᷑. Quã certe digniꝰ? ampliuſq; cõſentaneũ rõni:vt pꝛo carnali victu carnalia inagis oꝑa ⁊ negocia exerce ret · nec fieret inuaſoꝛ reꝝ aut inhonoꝛaret miniſteriũ ſpiritale. Sed modico natura ↄtenta.nec multi ſola ĩ his neceſſaria q̃rũt quige minoꝛi facile ſatis obtinenda peri cuio honoꝛati incedere volũt. placere ſtu⸗ dent hom it ditari ⁊ ſuꝑbire.⁊ huic ſeculo ꝑom̃ia cõfoꝛmari. Audi q̃relas vñi quid ſuꝑ hac tãta ho im temeritate loq̃tnr pati⸗ ens ↄditoꝛ pñiam cupiens qᷓ; vindictam Ipũi inquit regnauerũt ⁊ nõ ex mepꝛmci⸗ pes extiterunt. ⁊ ego non vocaui eos.vni uerſos ſiddem in oĩdinib ecckiaſticꝭ cete⸗ Seclamationes. riſi; ad ſanetuariũ ꝑtinentib ho noꝛẽque rentes ꝓpꝛiũ aut diuitias ſeu coꝛꝑis voiu⸗ pratem. Poſtremo que ſua ſunt nõ qᷓ ieſu xpᷣmanifeſte pꝛoꝛſus ⁊ indubitãter. non en que deꝰ charitas.ſʒ aliena a deo.⁊ oim radix maloꝝ cupiditas introdutit. Quid iſtudtemeritat? ĩmo qͥd inſanie eſt. vbiti⸗ moꝛ de. vbi moꝛtis memoꝛia.vbi gehen ne metꝰ ⁊ terribilis expectatio illa iudicij Sponſa nec cubiculũ nec cellam ingred: niſi rege introducente pᷣſumit.tu irreueren ter irruis nec inuocatꝰ ner itroductꝰ. Tra he mepoſt te git illa in odoꝛẽ vnguentoꝛũ ruoꝝ curremꝰ.nũt aũt trahit ſua quẽqʒvo luptas.⁊ odo ꝛc turpis lucri ſectãtes que⸗ ſtum eſtimant pietatẽ.qʒ certa ẽ dãnatio. Verũtamen irrep̃henſibilis videat᷑ in⸗ greſſus:⁊ intẽtio caſta nihine vltra timẽ⸗ dum eſt. Timen dũ qͥdem ⁊ maxime.neq; ſumanf᷑ ſedcame nonnulſi. Deniq; ⁊ ſaul pꝛinceps cõſtitutuð à dño. ⁊ iudas nõ ab alio electꝰ ĩ apłm mẽoꝛat᷑. nonne ego inqͥt vos duo decim elegi ⁊ vnus ex vobis dya bolus eſt vrinã in duodecim vnus hodie petrus. vn? qͥ reliquerit oĩa vnꝰ qͥ loculis careat inueniat᷑.vnus inquit ex vobis dia bolus eſt. A duob vtiq; ⁊ bolis dyabolꝰ dicit ⁊ iudas nõ loculũ ſed loculos habet vtinã ſaꝑes miſer ⁊ intelligeres cũ theſau ro pecunie theſauꝝ ire parit᷑ cumulari vti nam nouiſſima ꝓu idens aĩaduerteres fa cileꝑ foꝛamen acus trãſituros nõ diuitia rum cumulos ſʒ delictoꝝ. nihil em̃ intuli⸗ mus in hũcmundũ. haud dubium qꝛ nec auferre quidpoſſumꝰ ſane argentũ: ⁊ auꝝ nõ nihil eſt. ſibi vtrunq; retinet mũdus Inexoꝛabilẽ cõſtituit ianitoꝛem foꝛamen anguſtum eſt.nihil ex om̃ iby aſpoꝛtarelice bit.nam peccatum quoniã nihil eſt. nulla poteſt foꝛa minis anguſtia retineri. Solũ hoc te ſequitur quocũq; ieris quacunq; in traueris pellem hanc non aũt paraſti inſipiens.cuius erunt.vevei domo dei hoꝛren duz videmus. Quidni in domo idolatras miniſtrantes. Men⸗ tioꝛ ſi non ydoloꝝ ſeruitus auaricia eſt.ſi non quibuſdam etlam venter ſuus fact? eſt deus ſuus Quod enim quiſq; pꝛeces teris colit.id ſibi deum conſtituiſſe ꝓhat. ſpũ cepꝑerint. etiã ſpiritu con ₰—„—— centeßſimt. vauoca? u kutuilanod A mnnocongan Nicttmbulioctizn upani jʒampn mq neßbenltils t Poclnbineymtnö Leſpint on nenonnDniiſul Adio zucsroc pn niat nonne egʒ init ndegvnus exvohls dii wämduodecim vnushode uebcapwoas nut vus nqut exvobg Aduvugabolis d s n baliſed lolo dee es miſer i ntdligescichin echeln wepant umin ma pudas chiuctust men acus triluunosnð dun ulos ß delctey. nhlcun iemundũ baud dubumqᷓ ndpoſumꝰſuneorgenti ii ſ ymng rtinet nid ecõlunt lnitoꝛemtnn dnidlaoñhalpokant nquonünbllet u mints unhufn tetnen S urs qusaug uur quocuch Aenbuncn deyopl n mnſipiens. hlls hoꝛrndiʒ vidms. 2Declhamationes. Quantos ſane videmus qͥ diligũt mune ra:ſequunt᷑ retributionẽ. Quãtos qui xp̃o dño nõ ſeruiũt ſʒ ſuo ventri. Quis putas eſt fidelis ſeruꝰ ⁊ pꝛudẽs quẽ con. do. ſuꝑ fa.ſuã: vt det illis eſcã ĩtge· Queris foꝛte quã eſcã. Meus inqͥt cib eſt vt faciã vo⸗ luntatẽ patr mei. Nimiꝝ vita in volũta te eiꝰ qᷓ quidẽ nec paſci ipᷣos nec alios pa ſcere poterit:niſi fideł ſit ⁊ pꝛudẽs vt eam ⁊ intelligat ⁊ diligat:diligat aũt foꝛtiter. diligat ⁊ feruẽter. Qñ em̃ excuſare ignoꝛã tia poſſit hoĩiem.qͥ ſe mg̃m infantium do ctoꝛem inſipientiũ ꝓfitet᷑. Ignoꝛãs vtiq; ignoꝛabitur. ĩmo ⁊ młtos ignoꝛare faciet ignoꝛari. Quid em̃ periculi ſit vbi nõ iue nit paſtoꝛ paſcua ignoꝛat dux itinerꝰ viã vicariꝰneſcit dñi volũtatẽ. Eccłia qͥttidie multipliciter ⁊ miſerabilit᷑ exꝑit᷑.eſt ẽ vt ſanctiſima ſic ⁊ ſatratiſſima res voluntas dei.⁊ occultũ oĩno conſiliuʒ. de qͥ ⁊ aplus gloꝛia᷑.pito inquiẽs ꝙ ⁊ ego ↄſilium dei habeã. Eñ ⁊ ipſa pitas. Nemo ſcit q̃fũtiĩ hoſe:niſi ſpũs hoĩs qͥ eſt in ipſo. Sic et qᷓ dei ſunt. nemo nouit niſi ſpũs dei qͥ in ipᷣo eſt. Eltił ꝓin de lectio vtilis eruditio eſt:j multo magꝭ neceſſaria qͥpe vnctio:qᷓ ſola docet de oibh.vñ aũt ſcire videbit᷑ q̃ ſit vo luntas dei bona ⁊ beneplacens ⁊ ꝑfecta:qͥ nec pulſare nec querere. nec petere ↄſueuit. qͥ donec alienaꝝ curã ſuſciꝑet aĩaꝝ.nunq; ſue geſſiſſe curã.; ĩ vano eã viſus eſt acce⸗ piſſe. Atq; vtinã vel tunc curaret ſuam vt meaʒ q́; poſtea curatuꝝ ſpare liceret:et de ſuo pᷣus oculo feſtucã eijceret. vt de meovi deret eijcere trabẽ. Nã de his qdem qui et vbi foꝛte intelligũt vñi voluntatem negli gunt. tamẽ ⁊ quantũ pᷣualẽt aduerſant᷑ei. 4 dederũt manꝰmoꝛti:⁊ cũ iferno iniere fe dus: vt odientes bonũ adherentes malo. ꝑati ſint gratꝭ ↄſentire pctõ fouere malici am. fauere iniqͥtati:q m̃ odibles do⁊zmũ do execrabiles eſſe ↄſtat. meliꝰ eſt ſilere qᷓ; loq. Sane nemo repẽte fuit turpiſſimus? vix alids in hũc affectuʒ neqcie niſi pꝛaua ↄſuetudine ꝑtrãſiuit. Sũt em̃ infirmi⁊te pidi amatoꝛes ꝛuſticie: bh aut vigoꝛ aut feruoꝛ deeſt. aut foꝛtaſſis vrerq; ſit ſůmo⸗ opere neceſſariꝰ.inter ꝓſpa qppe ⁊ aduerſa diuerſa vſanti vt em̃ vig oꝛis eſſe dinoſcit᷑ neqjᷓ; cedere tribulationi.ſʒ ꝓ inſticia ꝑſe⸗ cutionem viriliter ſuſtinere:ſie feruoꝛi vi⸗ detur attribuendũ nulliꝰcapi voluptatibꝰ nulliꝰ illecebꝛis eneruariq̃ qᷓ;tũ oi popło tum mapie ⁊ ſpãlit ducib ꝓpli ſunt neceſſa ria:ne foꝛte in ꝑniciem oĩm errare ↄtigat. Quid em̃ refert qᷓ̃ occaſiõe viq̃ deſerãt ve⸗ ritatis. educant᷑ ignari.ſequant᷑ ſpõtanei. ↄpellant᷑ inuiti:ſeu attrahant᷑illecti.quid intereſt dũmõ eant in ꝑditionẽ. Sic ei eue pꝛudẽtia.ade tꝑantia.cayn oiĩno iuſticia: perro defuit foꝛtitudo. Quã qͥdeʒ ꝓtutis q̃drifarie ꝑfectionẽ.⁊ cathedrã ſctitati oĩ⸗ modo exigit miſteriuʒ hoc de qͥ̃loqͥ mur:vt hac dote tarẽs fruſtra ſibi tanq; ꝑxpᷣm in⸗ tro ierit blãdiat᷑. Siqͥ dẽ d̃ ignoꝛanti. Si cecꝰceco ducatũ pᷣſtet:nõne ambo in foue⸗ am cadũt. Et itẽ. Sacerdotes nõ dixerũt vbi eſt dñs tenẽtes legẽ neſcierunt me:ip̃i phete ⁊ paſtoꝛes abierũt in terrã quã ig⸗ noꝛauerũt. Dicit᷑ ⁊ iniqͥ. Fur nõ venit niſi vt niactet ⁊ ꝑdat. Et ilið.dilexiſti maliciã ſuꝑ benignitatẽ. Dicit᷑ puſillanimi. Wer cennariꝰ.⁊ qͥ nõ eſt paſtoꝛ videt lupũ veni entem ⁊ fugit.dicit᷑ ei qͥ poſt cõcupiſcẽtias ſuas vadit. Maoꝛs eſt poſita ſecꝰ introitũ delectatiõis. Dicit᷑ itẽ Om̃es q̃ ſua ſunt q̃ runt:⁊ nõ q̃ ieſu xp̃i.veꝝ hec hactenꝰ. Jam qͥ ꝑxp̃m ſibi in ſoꝛtẽ miniſterij hu ius introiſſe videt᷑ de cetero quẽadmo dũ paſcat tripłr vt pᷣdiximꝰ gregẽ dñi ſollici⸗ ta ſecũ examinatõe diſcutiat. Indignꝰ ẽ lacte ⁊ lana cõuincit᷑.ſi non paſcit oues ſi nõ vigilat in cuſtodia gregis. iudiciũ ſibt mãducat ⁊ veſcit. ve ve tibi ecce moꝛs in olla. Woꝛs in ollis carniũ.moꝛs ĩ hmði delitijs eſt. nõ mõ:qꝛ ſecꝰintroitũ delecta⸗ tionis poſita eſſe ↄgnoſcił.ſʒ ob id maxie: qꝛ populi ↄſtat eſſe pctã.q̃ comedis. Sũ⸗ ptus erctiaſticos ꝗᷓtis hre te reputas. Lãs tando vt aiũt tibi ꝑuenite vident᷑ ſʒ bonũñ erat maßis fodere etiã mẽdicare. Pctã.n. populi comedis.at ſi ꝓpꝛia tibi minꝰ ſuffi cere viderent᷑. Sollicitꝰeſto ta nqᷓ; redditu rus rõnem dignos agere pnie fructꝰ? Alio quin tibi ea nouer imputãda.q̃ mõ inter delitias comedis ⁊ paruipẽdis ⁊ diſſimu las tanqᷓ; nihil attinẽtia tibi aucioꝝ dei abyſſus multa. O terribilis vᷣeĩcon ſilqjs ſu.fi. ho. Fruſtra inciꝑent miſeri dice re montib cadite ſug nos. et collihh oꝑite itate. Tales nimiꝝ pat᷑ adoꝛatoꝛes qᷓ alloq̃n miniſtratio moꝛtis eſt in iudiciũ⁊? cõdemnationẽ. Aut qñ poterit neceſſarijs tur populoꝝ querela guis accuſatio dura. quoꝝ vixere ſtipẽdijs nec diluere prtõ qbb facti ſunt duces ceci fraudulẽti mediato⸗ res. Quiq̃ tibi inſipiens delitie ſapiunt. qͥd diuitie.ille cecos delectãt oclos qͥbus mercaris tam graue iudiciũ. tam durete⸗ metip̃m obligas rõni. Vniuerſis ſiqͥdem vſq; ad ichanenoulimũ exigeris. Sʒ eſto ſtudioſe qͥs ⁊ frůctuoſẽ laboꝛet dignꝰ plane eſt oparius mercede ſua.vt qͥᷓ ——— aFltario ſeruit de altario viuat. Viuat iqᷓ; de altario:vt iuxta eundẽ apłm alimenta 2 tegat᷑ habẽs his ↄtentꝰſit Tertium ei h̊ ꝑiculũ eſt:de altario inqͥt viuat.nõ ſu ꝑbiat. nõ luxuriet᷑.deniq; nð ditet᷑:nec cõ⸗ tra ſcti cuiuſdã plaue dignã oĩ acceptione ſnĩam ex clericatu ditioꝛ fiat. Nõ ſibi ð bo nis ecckie ampla palaeia fabꝛicet mutans q̃drata rotundis.nec loculos inde congre get nec ĩ vanitate aut ſupꝑfluitate diſꝑgat. nõ extollat de facultatibꝰ ecckie cõſangui⸗ neos ſuos aut neptes ne filias dixerim nu ptui tradat. Res paupeꝝ nõ pauꝑibꝰ da re.par ſacrtlegij trimen eſſe dinoſcit. Sa⸗ ne patrimonia paupeꝝ facultates ecckiaꝝ ⁊ ſacrilega eis crudelitate ſurripit᷑ quicqͥd ſibi miniſtri ⁊ diſpenſutoꝛes nõ vtiq; dñi vel poſſeſſoꝛes viltra victũ accipiũt ⁊ veſti tum. Ner em̃ oꝛdinauit deꝰ his qᷓ euange lio ſeruiũt de euãgelio q̃rere aut hfe deliti⸗ as vel oꝛnatũ:ſʒ viuere hit paulꝰ ex eo:vt videlicet ſint ↄtenti alimenta coꝛꝑis.non irritamenta gule:aut incentiua libidinis: ⁊ qbtegant᷑ nð qͥby oꝛnent᷑arciꝑe. Sane q nõſicelit introiuit neq; ꝑ xpᷣm quidni ſi intidelit᷑ agat ⁊ xpᷣm. Wanifeſtam ſine dubio faciet arboꝛẽ fructꝰ: radicẽ palmes opus intentionem. Faciet ad qð venit vt mactet vtiq; ⁊ diꝑdat. ñ vtiq; altario ßuiat qͥ eiuſmodi eſt. Seruis ſpü qrit eſſe ↄtentus qj eo aĩo introiuit: vt ſtipẽdia sleri in vſus voluptatis.curioſitatis ⁊va nitatis cõgreget ſeruet expen dat. Triplex funiculꝰqᷓ difficile rñpit᷑ hoĩem miſerum in ꝑniciem trahit:qͥ impure intrat:idigne miniſtrat:ſed ⁊ ip̃o fructu abutit᷑ tꝑal Beclamationes, nos venient veniẽt añ tribunal xp̃i.audie Quid em̃ ſi in F mũdo floꝛet ⁊ꝓſpatu in via ſua. Areſcet velociter. cito decidet flos feni ⁊ vapoꝛ ad mo dicũ parẽs.parcit᷑ ꝓge:qm̃ iuenit᷑ iniqͥtas eiꝰ ad odiũ vti; non ad irã. Virga inqͥt tua ⁊ baculꝰ tuus a me ↄſolata ſunt Hʒ em̃ ÿgã ſʒ habet etiã. baculũ:⁊ hec ↄfolatio eſt:ꝙ his qͥ vir ga cedit᷑ baculo ſuſtẽtet: aut certe parat pa ſtoꝛ ꝓgã ⁊ baculũ.illã oin bh. illũj tupo oĩa aũt ꝓpter electos. Siqͥdem ⁊ ʒga eos con ſolat᷑ a ſtumulis ↄſcie: dũ mõſentiũt ſibi pctã dimitti dicente dño. ego ſum. ego ſů qͥ deleo iniqͥtates tuas ⁊ baculꝰ iuuat ad tolerantiũ ʒge.dũ illiꝰ ↄꝑatiðe ſit leuioꝛ?. Ecõtra ÿo dicit᷑ ĩduratis. Frons mulier meretric facta eſt tibi: erubeſcere noluiſt. ⁊ addit. Neceſſit meꝰ ʒelus a te vltra non iraſcar tibi. Queʒ em̃ diligit arguit ⁊ fia⸗ gellat oẽm filiũ quẽ recipit. Liqᷓ̃t ꝓĩde eos q ĩ laboꝛe hoĩzʒ nõ ſi ⁊ cũ filijs nõ fiageliãt᷑ nec diligi ab eo nec recipi. An tu foꝛte qͥs imðo floꝛere ↄſpicꝭ.ab auctoꝛe mði diligi putas. Audi qd ſuꝑ hec ſcpᷣtura loqᷓ̃. O is qͥ voluerit amicꝰeſſe huꝰmũdi ini⸗ micus dei ↄſtituit᷑.⁊ alio loco. Si qͥ;s dili git mundũ:nõ eſt charitas piis ĩeo. Pꝛi⸗ mũ qͥdem ꝓbũ iacobi.ſerun ũ ei diſcipu⸗ li queʒ diligebat ieſus:qͥ ⁊ ipᷣius ignoꝛare ñ poſſʒ amicos Sʒ vis noſce: qͥs fit qͥ dili gat mundũ. Neq; eĩ creaturas dei iube⸗ ris odiſſe que a deo nõ ſůt ea diligere pꝛo⸗ hiberis. Oue po ſint hec iohãnes ip̃e loqᷓ tur. Nohite ait diligere mundũ:neq;eaqᷓi mũ do junt. Oĩa em̃ q̃ in mũdo ſt ↄcupi ſcentia carnis ſteſt ⁊ ↄcupiſcẽtia oculoꝝ ⁊ am bitio. ſeculi q̃ non ſunt inq́t ex pĩe ſed ex můũ do. Eiderit hic qſq; cuiꝰ ſit ſpiritꝰ: qd diligat.quid cupiat.qͥd ſectet᷑ Ecce em̃ fpeculũ pᷣitatis.tamẽne q́;s ↄſiderato vul tn conſcientie ſue pꝛetereat:⁊ qualis fuerit obliniſcat᷑. ambitio.curioſitas ⁊ voluptaſ non ex patre ſunt ſed ex mundo. Aut certe quia multi codices habent nõ ambitionẽ ſed ſuꝑbiã vite. Cõcupiſcẽtia carnis vn⸗ uerſam accipe coꝛꝑaliũ ſenſuũ delectatõeʒ qua quidẽ ne ipᷣa curioſitas caret. Ac de⸗ inceps cõcupiſcentia oculoꝝ quecunq; ad humanũ diem quẽ ꝓꝙheta minime cõcu⸗ piuit ⁊ ſecularem gloꝛiã ⁊ extrinſecai per tinent vanitatẽ. P oꝛro in juꝑbia vite ela nczůtaternn * queſnple 2pice ohrhtuisrjgt bneupl. ynuſr erheabiuttenöldi gi uipbaſunlo. olemntami eſt hub mñdint Muut.xulũloco. Siqdil nöccdaruaspits ie. hi üodeſeunqebdilay hgdu chusn Fiusigun mis Sʒ vis nole q; ſtiyt adi. ec cñ eaunsde eqn do ſiteadlign Uue folintbetihinesße olut u diignt nundinezu⸗ ut Viacq̃inmůcoſiy emts ſtit qtupſiuc lunliq non ſunt inqt bdar birdiz uſt eguupurqnrtu ſuns tumẽneqs vdere netputurriquls ſu a anbuio anvlul 1wel ſſedamndo i⸗ unaiczbibatrhm ſe⁊ aaron ⁊ ſamuele legim tionem coꝛdis intellige. hec em̃ tria qͥ dili git. mundũ diligit:⁊ dei ↄſtitutꝰeſt inimi xus. Suſcipiat autẽ quieiuſmõi eſt recon⸗ ciliationis officiũ nomẽ mediatoꝛis ⁊ pꝛo ditoꝛis ſcelere inimicitias cumulauit.vt merito iam nõ vt hoſtis ſʒ vt traditoꝛ iu⸗ dicetur:vt iudas vtiq;.nõð vt ſaulus. Nam impudentia ⁊ frontoſitas cũ ob⸗ durauerit vt nõ paueat.nõ hoꝛreat. nõ cõ tremiſcat.ea iã demũ deſpatio eſt. Quid em̃ hoꝝ ſibi conſcius homo tanquã qͥ iu⸗ ſticiam fecerit:diuino ſeſe vultui ſiſtere nõ Veretur.tanquã domeſticus intrat ⁊ exit. magiſtꝝ ſalutat. genua flectit.oſculat᷑ oꝛe ſacrilego.doloſe agit.ſed in conſpectu dei xt inueniatur iniquitas eius ad odium. O dibilis plane deo front oſa temeritas ⁊ npu dentta execranda.pꝛopter quid irri⸗ tauit impius deum. exacerbauit dñm pec catoꝛ ſcðᷣm multitudinem ire ſue non que⸗ ret. Hon pꝛopter foꝛn icatiões.inceſtꝰ aut ſacrilegia.nihil hoꝛũ: pꝛopheta memoꝛat ſed ꝙ in coꝛde ſuo dixerit nõ requiret Ser mno coꝛdis atfectio eſt: ⁊ dicere nõ requiret nð expaueſcere requiſiturũ.hec impietas. cui ſcõm multitudinem ire ſue miſeret᷑ deꝰ nec querit.nec arguit. uec flagellat. nec vl⸗ ciſcitur in adinuentiões eoꝝ:ſicut de moy 5 . mꝰ. quib nimiru picius fuit. Sed expꝛeſſe ⁊ ſignãter cuius it hec impietas audiamus. Miſereamur impio: ait dñs velut ĩcõ ilio angeloꝝ ⁊ ↄgregatõe deliberãs. Nec eos latuit crudelioꝛem om̃i in dignatione miſchiam iudicẽ meditari: qua nõ diſcat homo iuſticiã facere ſed obdoꝛmiſcẽs mi⸗ ſer ⁊ dicens:oblitus eſt deus.auertit facieʒ ſuam.dies ſuos ducat in bonis.in puncto ad inkeros deſcenſurus. Et cũ dixerit pax ⁊ ſecuritas:tũc ſubitaneus ei ſuꝑueniat in terius:nec effugiat Et nõ diſcet inquiũt fa cere iuſticiam: in terra ſanctoꝝ iniqᷓ geſſit ait dñs.ac ſi diceret. nolo diſcat iuſticiam facere.inuẽta eſt iniquitas eius ad odium Zin adhuc querendũ eſt:quis iſte ſit impi us. In terra inquit ſ.ini.ge.in ecchiaſticis poſſeſſioniby q̃ ſanctoꝝ fuerant vſiby aſſig nate:in domo dei quã ſanctitudo decz:de qua paulꝰ diſcipulũ ſtudioſe ſollicitãs vt ſtias inqͥt quõ te opoꝛteat cõuerſari in do mos dei:que eſt ecclia dei:columna ⁊ firma Beclamationes⸗ mentum pitatis. In clero quippe rãquaʒ in celo gerens iniqᷓ̃: ͥd niſi de myſterio iu⸗ dicetur. Celeſte tenet officiũ: angelus dñi exercituũ factꝰeſt tanqᷓ; angelꝰaut eligitur aut repꝛobat᷑. Inuẽta qͥ geĩangelis pꝛaui tas:⁊ diſtrictiꝰiudicet᷑ neceſſe eſt:⁊ inexoꝛa⸗ bilꝰ qᷓ; hũana. Age ſᷓ qm̃ iudiciũ hue his qͥ pᷣſunt.⁊ potẽtes poten? toꝛmẽta patient᷑ Aſcẽdat ſuꝑbia tua ſꝑ. ſeqᷓ̃re regẽ tuũ. Vẽ ſublime videãt och tui.Feſtia młiplicare pᷣbẽdas. Inde ad archidiaconatũ euola. demũ aſplra ad ep̃atũ:ne tihi qͥdeʒ recem hĩturꝰ:qm̃ ſic itur ad aſtra qͥꝓgrederꝰ mi⸗ ſer. An vt ab altioꝛi Sdu ſit caſus ꝗuioꝛ. Neq;.n.ſic paulatim decides:ſʒ tanqᷓ; fui gur ĩipetu vehemẽti q̃ſi alf᷑ ſathanas ſubi to deijcierꝰ:ĩ laboꝛe hoĩm nõ ſt inqͥt ⁊cum hoĩb nõ flagellabunt᷑. Iðo renuit eos ſuꝑ bia:pctm̃ diaboli qᷓ cecidert qͥ oꝑant᷑iniq⸗ tatẽ. Mec eſt qᷓ nõ recipit diſciplinã. Cura ri renuit.medelã non ſuſtinet. vltionẽ vere oꝛ ſuꝑ his ⁊ Fᷓue iudiciũ. Quidni timeam moꝛfus:ſpũalẽ ĩſaniã ⁊ gĩaꝝ freneſim nõ ignoꝛãs. Sʒ dñi ſt xba q̃ replico ⁊ eadem ipᷣi qᷓ;ʒ legũt ⁊ itelligũt parit iegẽ qͥpe ſciẽ⸗ tes. In k᷑ra inqͥt ſctõꝝ iniqᷓ geſſit:⁊ nð vi⸗ debit gkiã dñi Durꝰeſt ßmo:⁊ cõminatio valde kribił. Nõ videbit gtaʒ dñi. Quid igit᷑ceta vidiſſe pᷣſtat. Hiccine totꝰmie fi⸗ nis. Hãc ꝗᷓ mĩaz nolo.ꝓcul fiat miſeratio tõ̃ cru deł ne veniat ĩ eoꝝ ↄſoꝛtiũ aĩa mea. Quis.n.vob miſeri demõſtrauit fugere a vẽtura jra. Quid pñtẽ tãtoꝑe fugitꝰ irã flagellũ timetꝭ.declinatꝭ ÿgaz.⁊ ͥdẽi hac die vĩa:q̃ ad pacẽvob. ſi ↄpjuiſſet? ⁊ vol WMutatꝭ nõ effugitꝰ pniaʒ. nã malũ ipuni tũ eẽ nõ pᷣt. Nõ puni hᷣꝓpᷣa volũtate.pu niet᷑ alibi ſine fine. WMiſera ſane ⁊ extreme plẽa demẽtie cõmutatio.hũanũ declinare laboꝛẽ ⁊ ꝑatũ diabolo ſtridoꝛẽ eligere ſem piternũ Kiaduertite ſiqͥdẽ ⁊ videte nõ hoĩ bus ſʒ diabolo ⁊ angeł eiꝰignẽ illũ eẽ ꝑatũ Ille ei hoſt ⁊ lupꝰ.nos aũt ꝓpłs eiꝰ⁊ oues aſcue eiꝰ. Illi fecurs ⁊ malleꝰ nob flagel⸗ ũ ⁊ vga debet᷑. Iiliꝰ ůqͥtas ĩuẽta ad odiũ ſuũ hůit carcerẽ vbi nlła redẽptio vñ nemiĩ liceat fᷣſpirare.mihi ſane ⁊ laboꝛe tolerabi lioꝛ caſcer.⁊ tempꝑe bꝛeuioꝛ aſſignat᷑.vbi cũ iratꝰfuerit dñs miſcðᷣie recoꝛdet᷑.redem ptionẽſuo mittẽs ꝓpło copioſã. Deniq; tẽ pus mihi cõſtituit.mihi ðᷣt dõec illi parat — — eternũ. In ſudoꝛe ĩqt vultꝰ tui cõedes pa nẽtuũ. donec ĩ terrã de qᷓ ſũptꝰ es reuerta taris.peſſimꝰille angelꝰ de terra ſumptus nõ eſt:nec in terrã aliqũñ rediturus pterea nõ hʒ do nec:ſʒ ignis ei parat᷑ eternꝰ Mi⸗ nime igit᷑ exp edit tibi: vt ĩ ſapiĩa huiꝰ ſecu li actoꝛis ſeculi nõ vereamur fruſtrari iu⸗ dicium.⁊ deludere velle ſnĩam dclinãdo vʒ laboꝛẽ hoĩm ⁊ ſudoꝛẽ.ac ſi nullo modo nos ↄtigere videat᷑ qð ade dictũ eſt. Aut nõ in eo fniam laboꝛis exceꝑimꝰ: in qͥ;ſine exceptione peccauimꝰoẽs.aut nõ cõis cul⸗ pe nihilominꝰeſſedebeat pena cõis. Foꝛte eĩ aliqͥ dicãt. Quid peccamus. Bona eſt oĩs creatura dei. nf̃a licite poſſi⸗ demus, nris vtimur facultatibo a rapiniſ ⁊ latrocin ijs abſtinẽtes. Em̃uere non pa⸗ ſcetis in cruce coꝛuos. Ego ſane diuitẽ il⸗ lum cuꝰ ſaluatoꝛ meminit in euãgelio.in nullo hoꝝ audio accuſari. Induebat᷑ pur pura ⁊ biſſo. qᷓ;tidie epulabat᷑ ſplendide: ſi crudelitatꝰ arguit᷑ ꝙ ſubſtãtiã mũdi hñs. ⁊ vidẽs frẽʒ ſuũ egere clauſerit viſcera ſua ab eo qm̃ diuiti deeſt. OQnuantos videtꝰ et ipᷣi laʒaros eſuriẽtes. nudos ⁊ egrotos.et plus de iumentis vẽis plꝰ de eoꝝ falleris qᷓ; de iſtoꝝ myſterijs cogitati. Sed ad tre mẽdũ abꝛae iudiciũ veniamꝰ. nõ.n. abꝛae ſʒ dei ſnĩa eſt. Memento inqt fili ꝙ rece⸗ iſti bona in vita tua.⁊ laʒarꝰ ſiłiter ma⸗ a. Vleꝝ vtrũq; eſt nõ pᷣt oĩno negari. Fer ſnĩam qꝛ paucis expꝛeſſa totiꝰſũma nego⸗ cij eſt. Jlle bona ⁊ iſte mala recipit. Quid mõ. Nũc aũr inqᷓt.hic ↄſolat᷑:tu vo cruci⸗ aris. Expgiſcimini ebꝛij ⁊ flete. Terribiliſ em̃ deꝰ ĩ iudicijs ſuꝑ filios hoĩm ẽ. Hecci ne cruciatuũ cũ tota: ꝙ in ſeculo bona re cipit. Ip̃a plane. Neq; em̃ ad;ᷓ nos de pa radiſo voluptatꝰ aĩaduerſio diuina eieciſ⸗ ſe videt᷑.vt alteꝝ ſibi h ꝑadiſum adinuen⸗ tio hũana ꝑaret. Hõ ad laboꝛẽ natꝰ:ſi la⸗ boꝛem refugit:non facit ad qð natꝰ eſt:ad qð venit in mundũ. Quid rñdebit ei qui miſit eũ qͥĩſtituit vt laboꝛaret WMemẽto ait ꝙ recepiſti bo.in vi.tua ⁊ la.ſiłit᷑ mala Rũc aũt h ↄſolat᷑:tu ÿo cruciaris. Quid 4 dicemꝰad hec ſi tał finis ⁊ tale iudicium: vt extrema gaudij luctꝰ occupet. Nũquid nõ pᷣferenda ſunt inß ſeculo mala bonis. Quige nec illa a bona: nec ila vᷣa ma⸗ Beclamationes. em̃ ponere ↄcupiſcẽtie modũ donec videa cos arbitrarer:pᷣmus ſiqͥdem buccꝭ tumen tibus marinã maſticabat arenã. Secun⸗ la eſſe manifeſtũ eſt. Vera potiꝰ ſnĩa ſalo monis. Melꝰ eſt ire ad domũ luctusi qᷓ; ad domũ ↄuiuij. Ceteꝝ ſi ſic crueiãdi ſunt qͥ in vita ſua bena receꝑunt.⁊ hñtib cõſo lationẽ pñtem: verepoſit eit ſempiternuʒ cũĩ ſuꝑioꝛib inuẽti ſint aliqͥd de ſapie car nis ſcientes: moꝛiby ⁊ ꝑ oiĩa repꝛobare ma lum ⁊ eligere bo nũ qͥs nã eoꝝ poterit eſe finis.ſiᷣm multitudinẽ ↄſolationũ ſuarũ doloꝛes appꝛehẽderint aĩas miſerop. Lõ ſequens eiñ videt᷑ vt bona oĩa ⁊ oẽʒ ſeculi huiꝰ recipiẽtes ↄ ſolationeʒ. nchilominis vniuerſum ve:⁊ vniuerſi maneãt cruciatꝰ Zn po ⁊ illð eque ex eadẽ abꝛge ſn ĩa cõici enduzʒ videt᷑ eo qͥ ʒrio ducti ſpũ vite pntꝭ oĩa bo na reſpuũt ⁊eligũt mala:oĩa q́;ʒ bo⸗ na dñi.⁊ oẽm habituros ↄſolationẽ. Foꝛ⸗ te em̃ h erat qð petrꝰaudire voluit cũ tan⸗ ta fiducia dñm tãtaq; libertate conuenit: Ecce inqͥt nos re o. ⁊ ſe.ſu.te Quidꝭ; erit nob. Nota admodũ q̃ſtio eſt: quẽa dmo⸗ dum petrꝰ cũ nil fere ex o ihh habuiſſe ſciat᷑ tã fiducialit᷑ gliet᷑ ſeſe oĩa reliqͥſſe. Vñ ſan ctoꝝ qͥſpiã o ĩa inqͥt deſeruit.qͥ volũtatem habẽdi dereliqͥt. Videlis ᷣmo vel foꝛſitan clauſus ⁊ ip̃e. nunqͥd em̃ volũtas habẽdi oĩa ſic ↄplectit᷑:vt reliqͥſſe illam ſit oĩa deſe ruiſſe. Quis hoĩm oia deſiderare poſſitne dũ piſcatoꝛ ille: ille pauꝑ ⁊ modicꝰ Sed qͥd cuiq; ſufficere poſſit:diligẽtioꝛ iueſtiga tio ⁊ facile eſt ĩuenire oĩa deſiderantẽ.neq; tur impletã:donec adepta ſit qͥb valeat eẽ cõtenta. Ceterũ nec amatoꝛ pecunie dicet aliquãdo ſufficit. nec libidinoſus ſatiabit᷑ voluptate. Sic ⁊ crudelis qͥſq; ſꝑ ſanguis nem ſitit. Et ambitioſus:aut cupidꝰ lau⸗ dis humane adeptꝰ dignitatũ tytulis ſeu fauoꝛibꝰ. nullũ exinde capit oĩno remediũ ſed deſiderio eſtuat amplioꝛi. M inꝰ autẽ inuenit requiem qͥ ſibi placere cupit.⁊ ſuiſ ideſt q̃buſdã fatuis de ſemetipo teſtimo⸗ nijs gloꝛlat᷑ dicens. Wanꝰ mea excelſa et putans ſeſe aliqͥd eſſe cũ nihi ſit. Vidi ꝗᷓ aliqñ qͥnq; viros qͥdni freneti⸗ dus ſulphureo aſtãs lacui exalantẽ teterri mũ fetidiſſimũq; geſtiebat haurirevapoꝛẽ Potro tertiꝰ foꝛnaci incubãs vebemẽter Aetomn NhosworEſur Ont — ſoeß e anliraoihabntſtut rleſieomſe. Viſin ol nqt deſemt. volütaten nldt Fidlis fmo vdiim he nunqd ẽvolütie bebit autvttchiſeilum it cd us heim oudeldean poſtn U kpaup amod Si uſinpoſirdgiriurſ lec iumire oia delidmmit eypiſchiemodidoneyi Meti donc adeptaſt q vln Caer ner umatoꝛpicunedu c luſut net lbidnols ſint ur Si ⁊ celis qſq ſun tErumbrioſusnuttupi une uept dignurů tynls⸗ nllũ ennde upit olno n⸗ ocutamplen. Mub⸗ euem zübi plaun cupiti⸗ udi ſarms de imebo taln l dicne. Mw meꝛni ſet aldchecnhiſu 5 1lgi vns cuifu mus ſihdem ni⸗ ⁰ drehl⸗ 3 nnitelneen un imnis günba nlejn nad n accenſe micãtes ſcintillas habitãtib exci⸗ ſ faucib lerabat᷑. Quartꝰ ſuꝑ pinacu⸗ um tẽpli reſidẽs leuiorꝰ aure ſpiruuʒ aꝑto attrahebat oꝛe:⁊ ſi quominꝰ influere vide retur. flabello ſibi ventuʒ ipſe facicbat: ac li totum ſperaret aereʒ degluttre. Quitus ſeoꝛſuʒ poſitus ridebat ceteros:iß̃e quoq; idendꝰ ⁊ maxie:ꝓpᷣas ei carnes icredibii qᷓdam ſtu dio ſugere laboꝛabat nũc manꝰ nũc bꝛachiuʒ:nũc alias ꝑtes aplicãs oꝛi Miſerat? hoies:cauſãq; miſerie ſciſcitatꝰ? a ſingulis. vnam oihy eſſe reperie validiffi mam vtiq; fameʒ. Lum vero macilẽtiſſi⸗ mas eoꝝ facies cõtẽplarꝰ recoꝛdabar pꝛo⸗ phete. gemẽtis miſcrabili⁊ dicent. Aru⸗ it coꝛ meuz:quia oblitꝰſuʒ tom edere panẽ meü. Quid ei hec vob iniquisꝓſunt.nõ ſunt nsturales cibi.magis famẽ herꝓuo⸗ cant qᷓ; extinguũt. Panis nãq; aĩe iuſticia eſt. ⁊ foli bti qͥ eſuriũt illũ.qm̃ ip̃i ſaturabũ tur. RNimiꝝ ad imaginẽ dei facta aĩa rõna lis.ceter oiby occupari pᷣt: repleri oĩno nõ poteſt. Lapacẽ dei quicqͥd deo minus eſt eo reqem habiturꝰ. Leteꝝ errãt miſeri nõ inuenientes viã:⁊ vt ſcp̃tum eſt. ambulãt impq in circũitu.dũ minoꝛa q;; bona q̃rẽ⸗ tes.illð ſꝑ deſiderãt qð ſibi viciniꝰ necdũ vident᷑ adepti. tq; vtinõ ſi fier poſſet ce tera oĩa obtinuiffet ynꝰ.codẽ pculdubio? dum eſt an exꝑgiſcar.an excutiã:an abijci⸗ am ilů. eſt ꝙ offert᷑:ſʒ eo vti q; libentiꝰ ⁊ ipᷣm qͥ ſbi ſolũ dreſſet ſummũ vtiq; bonũ deſicerio qᷓſiturꝰ. qᷓeeta q́ʒ ſy expedit non adepra. Sz inumera ſunt hecjet a ceteris ʒ patit᷑ reqrunt᷑. Quo valẽt qͥſq; trahitĩ ꝑtem. nec aliqũ poterit hᷣ cirtuitꝰ pagrari. Vlis ꝑuenire:incipe tranſ ilite. Qlioquin Fᷣripieris miſerĩ deſiderio terrenoꝝ:⁊ a ſũ mo bono eo lõgiꝰ ĩuenieris: qᷓ te amplius dederꝰ caducis reby ⁊ trãſitoꝛijs apeten⸗ dis. In circuitu ſiqdem ambulas.⁊ ꝙꝓ⸗ pe erat ĩ coꝛde ⁊ ĩoꝛe tuo·ſi coꝛde crederes ⁊ oꝛeↄfitereris. Terga Ftentes deckinas. ⁊elõgaris ab eo. Hinc eſt ꝙ vociferat di⸗ cẽs. Lõu ertimini filij hoĩm. Et item. Re⸗ uertere reuertere ſunamitis reuertere vt in⸗ tueamur te. An fructuol ſiqͥdeʒ via eſt.⁊ ambubulabilis. faciiuſq; ꝑuenies ſpꝛets 2. om̃ih.qᷓ; adeptis. Declamationes. eñ in ſapia mime cognouiſſet. tos mũdi ſapia maledicta ſuꝑlantat.⁊ cõce⸗ Inde eſt ꝙ naturalt quidẽ deſidetio ſñ mũ quis appetere bonũ nullã niſi adepto Ecce nos reliqmus oia et ſecuti fumus te. Quid ergo erit no bis. Dignum plane apłica fide ⁊ deuotõe ybum. Jam reliqͥſti om̃ia.iam dim petre ſecinꝰ es.⁊ nunc de⸗ mũ qͥd ſis accepturꝰ interrogas. Vlere ſy⸗ mon vere obediẽs in auditioneguris ſine pacti ↄuentiõe. Ad vniꝰ em̃ iuſſiõis vocẽ petrꝰ⁊ an dreas relictis oiby ſecuti ſuntre⸗ demptoꝛẽ. Quiſihoĩ carnali ſtulticia foꝛ te vidit᷑.audiat qð ſtultũ eſt dei ſapientiꝰ eſt hoib.⁊ qm̃ placuit deo ꝑſtultici pᷣdi⸗ cationis ſaluare credẽtes:qͥppe cũ mũdus uõtos. n⸗ ptum in eis extinguit ſpm. queʒ voluerat dñs vehement᷑ accẽdi. noli nqͥt pᷣcipitant᷑ agere diu ↄſidera.diligẽtiꝰ intuere. WMag num eſt ꝙponis ⁊opꝰhẽs multa delibe⸗ ratione. Epꝑire inqͥt. amicos cõſule.ne p⸗ factum penitere ↄtingat hec ſapia mundi terrena.aialis diabolica. inimica ſalutis⸗ ſuffocatrix vite. mat tepiditats eiꝰ: q̃ ſolet deo vomituʒ ꝓuocare. Lauetibi ait. Et qd em̃. Vũ a deo ÿbũ eſſe nõ dubites · ͥd opus eſt deliberatiõe.vocat magis cõſilij angelꝰ: qd alia ↄſilia pᷣſtolaris Quis em̃ fidelioꝛ:qͥs Fo ſapientioꝛ ulo.· Deducme dñe ⁊ deducat᷑. foꝛtioꝛ eſto ⁊ inualeſce No ui ego q̃ naʒ ſint: q̃ opter fieri cito. Ab oꝛe putei gehẽne erip ioꝛ ⁊ ĩducias petã ⁊ retar da bo.et cũctahoꝛ exire ſi foꝛte interim fiat aliqd. Zbſcõdi ignẽi ſinu meo:? deljberã eſtinanti? ſuſcipiendũ.⁊ ob⸗ uihs afripiendũ manibo cũ feruoꝛe⁊ hylas ritate. Pꝛobet aũt ſeip̃m qͥ de ꝓpꝛia vᷣtute pꝛeſumit. Nam diuina qͥdẽ oĩno pꝛobata amicos ↄ ſulat:qͥ nõ legit. Inimici homi⸗ nis domeſtici eius. Quid frequentat euõgeliũ qͥ euangelio nõ obedit. Et in eo ſane legim? ꝓ mittẽti cuidã ſeq dñm:ʒ defunctũ pᷣus preʒ lepeli re volẽti rñſuʒ ab eo:vt ſineret moꝛtuos ſe pelire moꝛtuos ſuos. Alteri qͥʒ tĩ ſuis qͥ ĩ domo erãt valde dicere cupienti.nẽo inqͥt mittẽs manũ adaratꝝ ⁊ reſpiciẽs retroap tus eſt reß dei. Sʒ qͥd audierat pᷣm? Wa giſter ait.volo te ſeqᷓ qcunq; ieris. Cui rñ⸗ dit dñs. Vlpes inqͥt foueas hñt:⁊ volu 9 ————— — fres celi nidũ.filiaũt hoĩs non hʒ vbi ca⸗ put reclinet pꝛudentiã carnis ĩ foueã vul⸗ pis.ĩ nido volucrꝭ arguẽs coꝛ dis elationẽ Eſt em̃ itertũ videre nõnullos qͥ relictis oĩb abrenüciare ſecko diſponẽtes.cũ recte offerre velint nolũt diuidere recte callidi⸗ tate hũana totos ſe diuino cõmittere nu⸗ di foꝛmidãtes:ſʒ reſeruãtes neſcio qͥd fer⸗ menti:vt totã maſſam coꝛrũpant: qð ĩ mł᷑ tis frequent᷑ exptũ eſt. Aliꝰ ſine duce ⁊ pꝛe reptoꝛe ſpãle ſtudiũ appᷣhendere facile co gitans ambulat ĩ magnis ⁊ mirabilibus ſuꝑ ſe:vt vulgo dẽ ſaliẽs añqᷓ; vadat.yide at caſurꝰ añqᷓ; debeat. Petrꝰ cogitatũ ſuũ dactãs ĩ dño oẽm ſollicitudinẽ ſuãĩ eũ ꝓqj⸗ ciens certꝰꝙ illi eſſet cura de eo: reliqͥt oĩia. ſecutꝰeſt dñm neiĩterrogãs qͥdeʒ de pᷣmio: Donec ex ꝑiculo diuitũ qð ſaluatoꝛ ꝑſeq̃⸗ patur ſumeret occaſionẽ. MQuid ꝗᷓ erit nob. Ait illi ieſus. Amen dico vob. Verbũ ↄfirmatiõis pᷣmittitur magnũ nouerꝭ eſſe qð ſeqͥt᷑. Amẽ dico vob g vos qͥ ſecuti eſtis me ĩ regeneratõecũ ſe⸗ derit filꝰhoĩs ⁊c̃ Quid eſt qð dicit in re⸗ generatione: aut que eſt hec noua regene⸗ ratio Keeß em̃ iam ignoꝛam?ꝰ.q m̃ opoꝛtʒ hoiem naſci denuo nõ ex ſanguiniby: neq; ex volũtate viri:ſed ex aq̃ ⁊ ſpũſctõ. Ceteꝝ cũ nultatenus ad eam regenerationẽ vale athecꝓmiſſio ꝑtinere:foꝛte ⁊ altera regene ratione opꝰeſſe videt᷑ nec ſolũ denuo ſed ⁊ gertio homieʒ naſci neceſſe eſt. Infelir ego hõ ⁊ miſerabilis caſus meꝰ cui nð vna ſuf mirum ex coꝛꝑe ⁊ aĩa ↄſtans ceciditot? ſił ſimul totiꝰ oĩo reſurgere nõ poſſuʒ.an ÿd dignũ nð eſt: vt ea qᷓ videt᷑ potioꝛ pꝛioꝛq; poꝛtio reparet᷑. At ipᷣ am ſane aiaʒ eſſe. ne⸗ mo ſane mentis ignoꝛat. Pꝛioꝛ ᷓ reficiat᷑ ᷓᷓ pꝛioꝛ coꝛruit.pᷣſertim ꝙ ab eiꝰculpa.al⸗ terius pena ꝓdierit.⁊ ipſiꝰ coꝛruptio coꝛ⸗ poꝛee ʒ fuerit eã coꝛruptiõis. Hinc eſt ꝙ aiabh pᷣmũ ſaluatoꝛ aduenit rollere vtriq; pctã mũdi:nõ moleſtias carnis. Qð ſane manifeſtius docuit in ſeipſo penis om̃ib⸗ coꝛpus exponẽs.aiam aũt ĩmunem pꝛoꝛ⸗ ſus cuſtodiens a pcts. Non ſic hodie filij hoĩm nõ ſic anime curã negligũt.curã aũt carnis ꝑficiũt ĩ oĩ peliderio· nech em̃ peccare metuũt:ſʒ puni — Decamationes. ri nec vᷣtuti coꝛdis oꝑa dat᷑ ſʒ vãlitudini coꝛꝑis:imo etiã voluptati: de ſcola hypo cratis ⁊ epicuri didicerũt hec.neq; eĩ juis xpᷣs diſcipulis hoꝝ qͥdpiã tradit.ſʒ diſcite inqͥt a me:qꝛ mitis ſum ⁊ hůtlis toꝛde.ᷓi lj hoĩm vſq;qͥ grauicoꝛ de vt qͥd diligitis vanitatem ⁊queritis mendaciũ. Temp hoc aiabæ nõ coꝛꝑiby eſt aſſignatũ dies ja⸗ lutis vtiq; non voluptatis. O m̃atᷣus hpabẽt aiab nũcoꝑam dare neceſſe eſt. Nã in carne qͥ ſeminat ſolã exin de metet coꝛru ptionem. At nemo inquiunt carnt ſuam odio habuit. veꝝ eſt. ſedcelũ habẽs abſq; ſcientia dũ ꝓdeſſe feſtin at inuenit᷑ obeſſe. Cu n em̃ iudiciũ carnis ex anima: pende⸗ at.carni nihil poteſt vtiliꝰ qᷓ; falus anime pꝛouideri.vt videlicʒ in temge ſit reſpect? illius ⁊ ſocia paſſiõis felicitatis quoq; cõ ſoꝛtium mereat. Vnde apkus inquit.ſal⸗ uatoꝛem expectamꝰdñm noſtrum iheſum chꝛiſtuʒ qͥ refoꝛmabit coꝛpushumilitatis noſtre configuratũ coꝛpoꝛi claritatis ſue. Requieſce in hac ſpe caro miſera: qͥ pꝛopt᷑ an imaz venit pꝛo te quoq; venturꝰeſt qui refoꝛmauitillã tui quoq; nõ obliuiſceturi finem. Regenereturinterum aia ⁊ tanquã pꝛeſcita ⁊ pᷣdeſtinata a dño cõfoꝛmis ima ginis filij eius in man ſuetudine coꝛdis et humilitate. Jp̃ius em̃ merito te quoq; no ueris aliqũ regenerandã ⁊ cenfoꝛmandã coꝛꝑi eius in głia ⁊ claritate. 5 In regeneratione inquit cũ ſederit filiꝰ hois ĩ ſede maieſtat? ſue ſedebitꝭ ⁊ vos ⁊c̃ Lonſeq mini ait quẽ ſeqͥmini vt cũ ip̃eſe⸗ derit ⁊ vos parit᷑ ſedeatis. Qũ em̃ ille reſe dit in mũdo quãdo ſubſtitit.quãdo recli⸗ nauit caput. Exultauit ad curren dam vi⸗ am benefaciẽdo ꝑtranſijt.qͥꝑpe nec nidum nec foneam:nec locũ habens in diuerſoꝛio donec opere tandẽ qð ſuſceꝑat conſumate ſeden di pꝛeceptũ mereret᷑ acciꝑe ⁊ diceret. dñs dño meo ſede a dextris meis. Inſipi⸗ ens tu qͥ pᷣſidere eligis qᷓ; ſedere querens i itinere diuerticula. Ille miniſtrare venit. non miniſtrari.tu ſup̃ magiſtꝝ:⁊ dño ma⸗ ioꝛ imo nec diſcipulus ꝓfecto.nec ſeriꝰre⸗ cumbere iam ſeſtinas.paululuʒ doꝛmies. pauiulum doꝛmitabie. paululũ conferes manus.ille ſalit in mõtib tranſilit colles Clamat adeuz aĩa mea; trahe mepoſttẽ nini cnez⸗ incyꝛmtts lum hn guui ann ts miit h. voluptins, Li mezteotanderutt lenuxſuinin o nquiuntnit ſdcbiht ae fetnit ninit ginnun taupit iicnt ne Unck plisugu napeumꝰdn noſtun hi qnmahirwjpushunin ignn caporl duin enharpecuw miln iyn wpotequoq; yenturi inuquoʒ võobjuln enerurinterim aja ⁊ tan delknataa do cõſoꝛmisin us in manſuerucine coꝛds Jjus eñ mento te uoßj i confoꝛmundi ngd en fl emuch ſce unturqu khnncet pun cdeus irülun gwichſiblitt uihn t. nit adamndmn nibpnnſt igenuni nncr bcibabens duei⸗ etandiqð ieuni ti merer Acipet⸗ — wansns idetigeſe in mnlrſnu n odoꝛem vnguentoꝛum tuoꝝ curremus: alioquin quãdo eũ remoꝛã do: tepeſcendo pauſando conſequi ſperas. Exuitauitad currendã viam hylareʒ ſine dubio diligit ſecutoꝛem.ad pꝛauiũ ꝑueniſti:necduʒ ap⸗ pꝛehen diſti metã. Brandis adhut reſtat via.noli ſiſtere gradum: noli in medio iti⸗ nere reſidere. Ju.ſudoꝛeinguitultustui comedes paneʒ tuũ donec in terrã de qua umptus es reuertaris. Extunc ſane tem⸗ pus erit requiei.nimirũ quãdo iam ſpiri⸗ tus pᷣeꝛdicet vt requieſcat a laboꝛiby tus. J ie os. Sem inat᷑ei coꝛpus an imale.reſur⸗ Necdũ tñ erit cõſumata pax necdum ſeſſio plena. In regeneratiõe inqͥt cũ ſedetit filiꝰ hois i ſede maieſtatꝭ ſue ſedebit⁊ vos. Felix regeneratio. Quãdo em̃ renaſcar ad ſeiſionem. miſer homo natus ad labo⸗ rem O ſi cuiqᷓ; ſedjero totus:cuiꝰmodo ne minima quidẽ poꝛtio ſedet in quonil trã⸗ quillum nihil quietũ:nihil ſedatuʒ: nihil vnᷓ; in eodem ꝑmanens ſtatu. Sedebitꝰ? ⁊vos. O ſeſſio. Quis mihi trbuat vt di gnis expꝛimam verbis.qð de ſeſſone hac roꝛdis affectione concipio Immo qͥ;s tri⸗ buat mihiſeſſiõis huiꝰ imperturbata frui requie:quã deſidero.quã cupio quã reqͥro Ecce erunt dixi:nil in me ſedet:ſed cuncta in motu ſunt om̃ia nutant.fluctuant vm⸗ nerſa. poſtremo vbi cõcupiſcit adhuc caro aduerſus ſpiritũ.ſpiritus aduerſus carnẽ: quidnam homis ledere videt᷑. Nec ſola iã concupiſcẽtia pacem impedit.turhat ſeſſio nem.vetat eſſe fedatum.ſed duplex quoq; ſcðm coꝛpus miſeꝝ hominẽ cohtritio ve⸗ xat pᷣſentis doloꝛis:⁊ moꝛtis metu future nimirũ cũ ⁊ paſſibileſit ⁊ moꝛtale dupleꝝ nihilominus animaʒ agitare ſollicitudo videtur ſpei vtiq; ⁊ timoꝛis. Inter hec nẽ pe fiuctuat iugiter. do nec peccati coꝛpꝰ in⸗ habitat aſcendens vſq; ad celos ⁊iterim vſq; ad abyſſos deſcen dẽs.tabeſcẽs ĩma⸗ hs.⁊ ad bona nihilommꝰinardeſcẽs. Erit aũt cum luteũ hoc egre dicens do micilium a timoꝛe quidẽ penitus libera⸗ biturſed necdum ab expectatione. Ex tũc em̃ iam non erit timoꝛ in fimby noſtrẽ. ſed in ſpe ſingulariter co nſtituti pſailemꝰ ſin⸗ guli mente:⁊ ſpũ qð pᷣlibauerat quomõ qͥ dicebat cõuertere anima mea in requ iem tuam:qꝛ dñs benefecit tibi. Quia etipuit Seclamationes. niaʒ meã de moꝛte oculos meos a lachꝛy mis pedes meos a lapfu. Ceterũ de expe⸗ donec retrbuas mihi. Nec mõ numerum fratrũ vt implea:ſ; ⁊ ip̃m coꝛpus vt ſus regeneratiõereſtituat᷑ expectãt. Immo nõ ⁊ expetunt cũ deſiderio ſub altare dei voci ferantes ad ip̃m.?qui au dire meruit:po⸗ tuit ⁊ teſtifican. Nã coꝛpꝰ quidẽillo ĩtem poꝛe ſedere quis dicat:duin effiuit ⁊ inſa⸗ niem.puluerẽq; redigit᷑ „„ In regeneratione inquit ſedehitis et get coꝛpus ſpiritale. Seminat᷑ in ignomi niam ſurget in gloꝛia.vbi iam tunc moꝛs vict oꝛia tua. Siquidẽ ⁊ tu inimica nouiſ ſima deſtrueris. Coꝛpus eĩ reſurrectiõis iam nõ moꝛit᷑.moꝛs illi vltra nõ doming buur Sed ⁊ doloꝛ ⁊ gemitꝰ omnis abſce⸗ det:qm̃ abſterget deus om̃em lachꝛymam ab oculis ſanctoꝝ⁊ iam nõ erit amplius neq; luctus neq; clamoꝛ. neq; vllꝰdoloꝛ qm̃ pꝛioꝛes tranſierunt.Felices lachꝛvme qs benigna manꝰ ↄditoꝛis abſterget:⁊ be ati oculiqͥ in taliho liqᷓfieri fletib elegerũt eleuar iĩ ſuꝑbia:qᷓ; om̃e ſublime videre:qᷓ; auaritie ⁊ petulãtie famulari Sedehit igi tur coꝛpꝰĩmoꝛtalitatꝭ ⁊ ĩpaſſibilitatꝭ gemi na qjdum felicitate dotatũ.libeꝝ ab ol nes ceſſitate.ab oĩ coꝛruptõe ſecuꝝalienũ ⁊ im mune ab oĩ ↄcupiſcẽtia:plenũ głia cõfigu ratum deniq; claritati coꝛꝑis xp̃i. Sede⸗ bit ⁊ aĩa ſicut nil metuens.ſic nec cupiens vltra nimiꝝ plena btitudine fiuẽs nulloſ iã cogitationũ fiuctꝰ nullꝰtẽtationũ cõfliʒ ctus nllos affectionũ ſentiẽs metꝰ.ſʒ etne ili incõmutabilitati ꝓꝛſus vniuerſa: ⁊ ſig adherẽs ðo ⁊ vnꝰiã ſpũs ſit facta cũ eo. Sʒ qñ hecaut qͥby erũt vos inqͥt qͥ ſecuti eſth me.cũ ſederit filiꝰhoĩs ĩ ſede ma ieſtat? ſue ſedebitꝰ ⁊ vos. Jã qͥdẽ ſedet filiꝰhoĩs ĩ fede maieſtatꝰ ſiq dẽ aſcẽdens ĩ celũ ſedit a dextrꝰ dei.ſʒ cũ ſederi dictũ ẽ. Cũ appueriꝝ ſedẽs.ſiẽ apis ait. Cũ.n.xp̃us apꝑuerit vi ta vẽĩa:tũc ⁊ vos appꝑebitꝭ cũ illo ĩ glia.an mag audebimꝰ dicere ip̃m adhuc ſtare qͥ· dã mõ:vtpote cuiꝰ necdũ ſedes cõſũmata videt᷑.nedũ pedib eiꝰ ſcabello ſuppoſito qð a pieꝓmiſſum eſt: nõ ꝙ illi plenitudini qͥſpiam deſit. ſed membꝛa caput expectet 4* 2 —. 8—— — . —— dqb deinceps i num diem.ſe Audeat teſtari qͥ meruit intueri. Ecce ait ſtephanꝰ: video celos aꝑtos ⁊ filiũ hoĩs Kantẽ a dextris vᷣtutis dei. Paulꝰ quoq; ſic ſcribit. xpᷣs aſſiſten s põtife futuroꝝ bo noy itroluit ſemel in ſctã eterna redẽptiõe inuenta. Ceteꝝ in regeneratione coꝛpoꝛũ ſedebit in ſede maieſtatis:qͥ ꝓ aĩaꝝ regene ratione ſtetit ignominl oſo fupplicio cru⸗ cis.interrogatꝰ ↄtumelijs parit᷑ ⁊ toꝛmen tis. nec mõ duriſſima moꝛte ſʒ turpiſſima cõ demnatus. Qm̃ em̃ obediens pñ̃ factꝰ vſq; ad moꝛtẽ:moꝛtẽ aũt crucis pꝛopter; exaltauit illũ et donauit illi nomen qð eſt ſug om̃e nomẽ:yt in noĩe ieſu om̃e genu fle rtatur. Hec aũt dixerim frẽs vt nouetitis qᷓ nam ſint duo latera ſcale. que volentib⸗ ſequi dñim ponunt᷑ aſcendenda.q̃ baſes eaꝝ·q̃ capita.que gradus. quoꝝ ſũmtati deus inulus eſt. Dpoꝛtet nos ſiquidẽ domare carnem. alcare mundũ:vt voluptatẽ coꝛpis decli nantes.caueamus nihilominꝰ ſeculi vani tatem. He nimiꝝ abhoiatiões egyptioꝛũ qs imolamꝰ dño deo nr̃o ⁊ totũ qð a via vite ⁊ diſcipline dererret filios hurꝰ ſeculi totuʒ qð exercet interim ſeruos der in his Dduob eſt. q̃ ſub vno pſuꝓpheta ↄmendat vide inqens hũtlitatẽ meã ⁊ laboꝛẽmeuz. ec ꝗᷓ ſůt latera ſcale vilitatis.⁊ aſpitas: „ dus firmiter inſerant᷑. Eſt em̃ videre ho⸗ mines mundanã gliam cõtemnẽtes. fauo tpn nõ deſiderantes huma⸗ di non adeo foꝛtes in toleran tia m oleſtie coꝛꝑalis. non adeo reijcientes mollia. nõ adeo carnis illecebꝛas ſpernen tes. Quid iſtos dixerim. niſi latꝰalteꝝ nõ tenere. Poꝛro vni tĩ lateri innitentis pe⸗ riculoſus nimis aſcẽſus ⁊ pꝛoximꝰ eſt rui⸗ — Quid ſi periclitat᷑ qui tirca carnẽ vide tur pluſq; opoꝛteat infirmariicet mundi reſpuat glam.nec cõtumelijs moueatur. Ppfecto longe hoꝛribiliꝰeſt periculũ ⁊ mul⸗ tomagis inexcufabile.ſi qͥs foꝛte iicet caſti gans virilit᷑ coꝛpus.⁊ nð parcens eiꝰaffli⸗ ctioni iueniat᷑ tamẽ minꝰ reſiſtens gloꝛie deſiderio minus patiẽs iniuriaꝝ minꝰpu ritatis:⁊ ſoꝛdide hũilitatis habẽs· minus imunis a ſecli vanitate. Quid em̃ ribi ĩſe ix cũ his nugꝭ ⁊ calamitatib. cũh faſtu Declamatioſies nterne vᷣtutis ⁊ gratie gra⸗ ⁊ vanitate iſta q̃ nec aĩe nec coꝛpꝑi pꝛodeſ Quid irritarꝭ.qͥd inflmarꝰ ad pbr facti qð nec carnẽ vulnerat necinqnat menceʒ. Nihil ſic alienũ a natura tua. nil tã prutʒ rõni. Neq; n.ſic dicere poſſum.qd tibici cibis ⁊ veſtibꝰ aut frigoꝛe vel eſurie.qͥdno ueris cũ vnita ꝑfonalit᷑ aĩa nõ huic můũdo coꝛpoꝛi.iõge minꝰ carnẽ poſſit odiſſe qᷓ mundũ qpe q̃ huic multnzʒ debeat. ulini hil. Que qͥdem dixerim. non vt voluptas Pinde excuſet᷑.ſʒ vt vanitas et impuritas ante om̃ia fugiat.. Sane vbi ſic ſtabilieris ⁊ firmauer in coꝛde tuo.⁊ aſpitateʒ coꝛꝑalis abſtinentie ⁊laboꝛis amplecti:⁊ oĩ vilitate ⁊ extremi tate eſſe ↄtentꝰ:bona ſunt latera.ſecurꝰ iã inſere dus exercitij ſpirital: vt totũ quod mũdo ⁊ carni ſubtrahis ſtudio pietatꝰ un pendas. oblitus q̃ retro ſunt:⁊ extentꝰ in anterioꝛa. vt aſcẽſioniby diſpoſitꝰ de pᷣtute pficias in vturẽ. vt videre deũ deo ꝝ in ſy on merearis. Et pᷣmũ qdẽ ꝑ deſertuʒ ꝓpꝛi coꝛdis ⁊ cõuallem ploꝛatidis aſcendes in gula fumi dehinc iam in ſerenis quideʒ elapſus:aſcendẽs etiã de deßto delitijs at 1 fluens in nixꝰſuꝑ dulectũ. ductꝰ de clarita te in daritatẽ tanqᷓ; a dñi ſpũ. ilio vtiq; qͥ ſcrutat᷑ etiam alta dei. Nec paucos in his gradꝰ iuenies gr̃e multifoꝛmis. Vep hec ſpũalia ſunt ⁊ ſpũalib vtiq; cõparanda. Nũc po ad initiandos potiꝰſermo diriga tur. cuiꝰtota intẽtio eſt reuocare ad coꝛ pꝛe uaritatoꝛes. Ceterũ hñt ꝓficientes edituʒ s lim de duodecim Sᷓdib hũilitatꝰ ex ᷣmo nis occaſiõe libellũ q;s videlicet Sdus ille vere ꝑ om̃ia bñdictus. iuſtoꝝ oĩm ſpũ plenꝰet regla fua tradidit Flie em̃ ſpũalem nobis erexit ſcalã.cui vtiq; ſũmitas celos rãgit: qð in erꝰ glioſo trãſitu euidenti legimꝰ miracko ↄmedatũ brõ papa gregoꝛlo:ſic ſeribẽte. Int᷑ diſci⸗ puloꝝ manꝰ imbecillia mẽbꝛa fuſtentans erectis in celũ manib ſtetit.⁊ vltimũ ſpiri tum inter vᷣba oꝛõnis effiauit. Qua.ſ.die duoby fratrib vnilõgius poſito. alteri aũt in cella cõmoꝛãti reuelario vniꝰ atq; idiſ⸗ ſimilis viſionis apparuit. Viderũt nãq; qꝛ ſtrata pallijs ⁊ innumerꝭ choꝛuſca lam padibꝰ via recta oꝛientꝭ tramite ab erꝰcel⸗ la in celum vſq; ten debat᷑. Lui venerãdo 6 2 ſanene crlpu nbttrign Zereknan nte ohdipolt dejn rncrveidp nſi . . nitiigdaenn gu Fniauiſ 3„ iſpi. lan nde Ktpꝛucozut viemultjomt. Veh pütlrtccpmt Pininspumn „tictuuocaraiwy xiʒ vidduetßini plnngl ſuimi duns.* ennebt tlia dos tnrqu egli legnmuackoomit Zeen ndecilu mibꝛa ſilan nunbſtt vlunih vöns fluu. Qu niluspoiwant „ in nano muz as apim· Bun )s 1nnumeh 4 2 dꝛen tramle 35 nnqchal·Lu ntit Beclamationes⸗ pabitu vir deſug clarus aſſiſtens cuiꝰ eſſet via quã cernerent inqͥſiuit. Illi vo ſe neſci re ꝓfeſſi ſunt. Quibyille ait. Hec eſt via q̃ dilectꝰ dñi celũ bñdictus aſcendit Que eſt em̃ via ab eiꝰ cella ꝓgrediens niſi oꝛdo quẽ idẽ vir btũs iſtituit ⁊ foꝛma vite q̃ ab eo ſumpſit exoꝛ diũ. Qua nimirũ via dñi dilectꝰaſcendit:qꝛ non p otuit vir ſanctus alit᷑ docere qᷓ; vixit. Et hec qͥdẽ eoꝝ vłma xima fiduciã eſt:q p̃ꝰvtrq; ſtudẽt inhe⸗ rere veſtigijs. ipᷣm pᷣceptoꝛem pꝛeuiũq; ſe⸗ quunt᷑. Neq; em̃ venire aliq̃tenꝰ in dubiũ põt qͥn oĩno ſacer ſit modus ↄuerſationis ⁊ diuina mags iſpiratõe atq; ↄſilio q; hu mana pꝛudẽtia vel adinuentde foꝛmatus qᷓ nimiꝝ tantã poſt obitũ gloꝛiã felicitatꝰ idem vere bñdictꝰobt inuit. Sʒ hec hacte⸗ nus: ne qͥ;s foꝛte.qð lõge ſit ſꝑ a coꝛdib ve ſtris derogare nos eis qᷓ ſibi varios.pꝛout cuiq; viſum eſt. religioſe viuẽdi foꝛmaue⸗ re modos qᷓ; alios cõſoluri ⁊ a ĩare voluiſſe cauſet᷑. Lauſa tñ quaʒ videmꝰ in eccleſijs hodie foꝛmã cleri ne infoꝛmẽ dixerim vi⸗ tam a qᷓ ſctõꝝ habu erint. Quis vnqᷓ; vel in nouo vel in veteri teſtamento lic vixerit vel ſic viuere docuerit homies. Etinã ip̃i ſeſe interrogẽt ſinguli.nec cõſcias ſuꝑ hec ↄuenireʒp?ias diſſimulẽt. Quãtos.n.vl⸗ demus ſectatoꝛes viaꝝ.q̃ vident᷑hoib qͥ⸗ dem bone.ſed in ꝓfundũ finis eaꝝ inferni deſcẽdit. Quõtos aſcẽſoꝛes ſcale nð cuius fũmitas ceſos tãgit. ᷓq̃ illi oĩno ʒria eſt. hñs latera cõcupiſcentiã carnis ⁊ toncupi ſcen tiaʒ oculoꝝᷓdus yo ſupbiã vite: que ex mũdo ſunt.nõ ex patre. Zt em̃ ſane que vobis ↄmeñdãẽ vdlm̃ꝰ ſcale Sdus ⁊ la⸗ tera ex pĩe vtiq; ſũt.nð ex mũdo· cui nimi⸗ rum innixus apparuit. Sobꝛie git apłs ⁊ pie ⁊ iuſte viuamꝰin h ſeculo. Sobꝛietas voluptatẽ carnis impugnat.iuſticia ſeculi vanitatẽ. dũ vʒ cuiq; reddẽs qð ſuum eſt: ⁊ adulantẽ deploꝛat:⁊ ↄpatit᷑ iraſcẽti. De niq; ⁊ ip̃e ſaluatoꝛ vũ baptiſte manibꝰ cel ſum illũ ʒticẽ inclinaret.ſic inqͥt decet noſ implere oẽm iuſticiã.ſolã nimiꝝ hũilitatẽ iuſticiã reputãs. Exhibeat᷑ᷓ ſobꝛietas no bis iuſticia ꝓximo pietas deo; pietas em̃ ipᷣa eſt cultus dei. Sane vt voluptas ⁊va nitas elationẽ coꝛdis fouere noſcunt᷑.ſic ſo bꝛietas ⁊ iuſticia pietatẽ. vt inter hec late⸗ ra de fide in fidem ſpe mediante ꝓficiens ſupeminentiã aliqñ teneat charitatꝭ. Innitunt᷑ hec latera baſibꝰ quas ſuppo ſuit artifex ſa piẽtia duob foꝛſitan lignis crucꝭ. Vbi em̃ ille mulctatur moꝛte. truce turbaturqͥs ſuoꝝ delicias ſeu gliam ſuſti nere queat. necũ audeat q̃rere. flagellatus xps. 7 ſputis illitus baiulat ſibi crucem ⁊ iudibꝛio factus trriſoꝛia veſte. arundineo ßeptro.coꝛona ſpinea. foditclauis· annu⸗ meratur ſceleratis. in ligno extendit᷑ etiaʒ moꝛtuus vulnerat᷑ et hec intuens q dicit᷑ xp̃ianus ꝓpꝛijs nihilominus voluptatib indulgere.⁊ floꝛere velle in ſeculo nullate⸗ nus erubeſcit. Ceterũ ſi om̃is qͥ ſe dicit in xp̃o manere debẽt ſicut ille ambulauit.et ip̃e ambulare.multomagis qͥ ꝓeo mane⸗ re ſe dicit qͥ ꝓ eo legatione fungit᷑:qͥ ei mi⸗ niſtrat.ſi euz non ſequit᷑ inexcuſabilis eſt⸗ Sane niſi abnegauerit femetipᷣm et tule⸗ rit erucẽ ſuaʒ ſeqͥ eũ oĩno nõ poteſt. Quid Fo crucẽ toliere eſt. niſi laboꝛẽ amplecti et umilitatẽ.ſicut ſcriptũ eſt. Elegi abiectꝰ efſe in domo dei. Sʒ foꝛtaſſe minꝰadhuc firmit ſtabilia. hec videant᷑.ſi tm̃ fuerint ſubnixa baſibus nõ etiã deſuꝑ coherẽtia capitellis. Hincẽ ꝙ mime ſui contentus exemplis ſaluatoꝛ etiã pᷣm ia repꝛomittit:vt quẽ foꝛte nõ pꝛo uocat inuitatio.vel imitatio pᷣcedentꝰtra hat vel deſideriũ retributõis.⁊ ſiqͥs volu ptuoſus eſt.illũ ſitiat toꝛrentẽ voluptatis ſigkie cupidus · aſpiret ad illã celſitudineʒ iudiciarie ptãtis. Sedebitis ait ⁊ vos ſu⸗ per ſedes duodecim iudicãtes duodeeim triby iſrł᷑. Acſi dicat.ꝓ confuſione vãa du plici ⁊ ruboꝛe ꝑs vĩa iaudabit᷑ ꝓpterea.n⸗ tterra vẽa duplicia poffidebitꝭ leticia ſem piterna erit vob. In exilio vobis afflictio duplex. hũilitatꝭ vtiq; ⁊ laboꝛis.ſed cõſo lamini⁊ nolite deficere. q̃ i tra vẽa.ter⸗ ra vtiq; viuentiũ L nihilominꝰ remũeratio manet ſublimitatꝰ ⁊ delectati ouis. In ſedib em̃ qͥes imꝑturbata eſt. in udicio dignitatꝭ cminẽtia ↄ mẽdat. Quis Fo ſeculgris honoꝛ excogitaripᷣt q̃ nõꝓrſus itãte ſublimitatꝭ ↄpatõe vile ſcat non vnꝰſiqͥdem ciuitatis.aut populi ſeu religionis vniꝰ. ſʒ vniuerſitatis iudi⸗ ces habent pᷣſidere cũ xp̃o.n ec ſolũ boĩes: — 1 1 † 3 7 *. — K— — ſure. Süt em̃ groſſi tʒ ⁊̃oʒangelos iudicabũt qͥ parentẽad modicũ vapoꝛẽ pñtis glie dediᷣntes ⁊ ex uffantes. impꝛoperiũ xp̃i vniuerß pᷣferũãt cytulis dignitatũ. Nolite timere puſillus grex qm̃ ↄplacuit pẽi vĩo dare vob regnũ diffinitũ eſt ↄſiliũ: qð nõ euacuabit᷑· ꝓpoſi tũ ĩmutabile ꝑfeuerat.deniq; iurauit dñs ⁊ nõ penitebit eũ. Amen dico vob ꝙ vos qͥſecuti eſtis me in regeneratiõe cũ ſederit filiꝰhois ĩ ſede maieſtatis ſue:ſedebitis et vos iu dicãtes. Quid głioſiꝰ Judicẽt nũc ⁊p̃iudicent ſugbie filij cũ rege ſuo qᷓ ſibi la tera aqͥlonis elegit. Exultent⁊ letent᷑ ſicut cedri libani. Trãſiuimus ⁊ ecce nõ erunt. Opꝛmãt nũc quos poſſũt. blaſphemẽt. ↄgregent maledicta.veniant ſuꝑ vos op⸗ pꝛobꝛia expꝛobꝛantiũ xp̃ᷣ o: qm̃ merces ve ſtra copioſa eſt in celis. Sloꝛãq; abinuic habeãt vtiq; vanã ⁊ mendacẽ: qm̃ vanifi lij hoim mẽdaces. Bllaʒ em̃ q̃ a ſolo deo ẽ nolũt veraʒ vtiq; ⁊ manentẽ:qm̃ ip̃e eſt ve ritas:⁊ ip̃e eſt qͥ eſt. ¶ Infelix pꝛoꝛſus ambitio q̃ ambire ma⸗ ga nõ nouit.querens de modico creſcere ⁊ ðe maximo minui. Am ãt eĩ cathedrar pᷣmas:q̃ velut groſi ficuũ velocit᷑ ſunt ca⸗ me quedãficꝰ.pꝛoꝛ⸗ ſus inutiles ſolã habentes ſpẽm ficnũ:nõ ſapoꝛem:nec tam fructꝰqᷓ; futuroꝝ quedã pagia fructuũ.q̃s qͥdem ⁊ decidere neceſſe eſt:vt eis alie humano vſui⁊ eſui apte ſuc cedant. Vñ ſpõſa in cantico ems trãſijt abijt ⁊ receſſit.⁊ poſt pauca. cus inqͥt ꝓrulit groſſos ſuos.ꝙ videlicʒ ꝑ ſecutiõe ceſſante inclyta facta ſit ecckia po⸗ ita in ſupbia ſeculoꝝ. Quã ſane ſublimi tatem ⁊ excellentiã dignitatũ. cõgrue ſatꝭ groſos vocat:vt futura in his moueat qᷓ; pñtia cogirare. Que ẽ vident᷑ temꝑalia ſunt:que nõ vident᷑eterua. Laueaut igit᷑ qͥ pꝛimas cathedras amant.ne contingãt carere ſecundis. ⁊ qͥ pꝛimos nũc recubicꝰ eligũt. incipiant cum rub oꝛe locum tenere nohiſſimũ. Sdebitis inq;t ſug ſedes duo decim iudicantes duodecim tribus iſrael Bec iam ficus erũt nõ vtiq; groſſi.· Has nimiꝝſedes pꝛeuiderat. qui de ſuꝑna ciui tate dicebat. Illꝛc ſederũt ſedes ĩ iudicio. ſedes ſuꝑ domũ dauid. Illic plane nõ hic Quomo em̃ ſedent quas hic videmus ſe⸗ Decaiationes⸗ des:que totiens nutant.totiens titubant toriens ſubuertunt᷑ nimiꝝgrol ficuũ ſunt quas tenuis aura deijcit ⁊ diſꝑgit. Ceteꝝ ſibi vult ꝙ duodecim triby iſrael iu⸗ icsturos foꝛeꝓmittit in quib etiã mun⸗ dus ip̃e cognoſcit᷑ iudicdus. An qꝛ not? tm̃ adhuc in iudea deus: vniuerſitatem fi delium apellatiõe duodecim tribuũ vo⸗ luit deſignari:⁊ qᷓſi ſolas meminit iudicã⸗ das:ꝓpter illud:qui nõ credit iam iu dica⸗ tus eſt. hoc eĩ eſt ꝑfectoꝝ gloꝛia ſingular⸗ inter jp̃os etiã eminere fideles.⁊ ceteris qʒ ſaluandis p̃eminere: aucto ꝛitate iudicia⸗ rie poteſtatis:vt iuxta illð de pſalmo.ſede aut ſuꝑg domũ dauid. Quid iſtud miſerie eſt ꝙ ad ꝓbum tante pꝛomiſſionis negli⸗ gentia hũana doꝛmitat. Popule meus air dñs. Quid tibi debui facere ⁊ non feci. Quid cauſe eſt. ꝙ inimi⸗ co meo veſtroq; libet ſeruire qᷓ; mihi ne; em̃ ille creauit vos:ſed nec paſcit quidem. aut temga veſtra ip̃e diſponit Si ꝑua hec vident᷑ ingratis:nõ ille ſʒ ego redemi vos Sed quo pꝛecio.non vtiq; coꝛruptibilib? auro ⁊ argento.non ſole velluna. nõ ſaltẽ aliquo angeloꝝ· ſed ꝓpꝛio vos cruoꝛe rede mi. Ceteꝝ ſi neq; tam multiplici iure debi tum a vobis elicere eſt famulatũ. omiſſis his om̃ib mecum ſaltem ex diurno dena⸗ rio conuenite.nihil nobis ilie nocuerit.ni⸗ hil ip̃e videar ꝓfuiſſe ei obtempate qͥ plu⸗ ra vobis ⁊ potioꝛa pollicet᷑.apud quẽter⸗ tioꝛ copioſioꝛq; remuneratio eit. vt ilud quoq; benigniſſima miſeratione diſſimu⸗ lem: ꝙ bonoꝝ veſtroꝝ non egẽs vobis tã tũmodd velim eſſe conſultum.ne pᷣſentia ſuſcipere detrectetis: que nũc offero dona gratie futuris glorie m unerib. eadem co⸗ ro nanda ꝓmittens. Quid ad hec conſtiẽ⸗ tia humana reſpondet. um impꝛopera ri ceperint hec in die iudicij: quð miſeri ſu⸗ ſtinebunt. Quid excuſationis p oterũt ha bere de pctõã. nuic tune dicere incipient modo⸗ ecce mõ.ſiue paululũ. Sic em̃ nũc diſſimu lant infelices.⁊ mõ.⁊ mõ non habet mo⸗ dum:⁊ ſine paululũ in longũ vadit. Bo⸗ nus eſt inquiũt deꝰ:qͥ i.ꝓrimo iuuat. WM gna qͥdem diuina ꝓmiſio ſed lõga valde dilatio eſt. Terrenas deſerere ſoztes:? vec — —— — Mbtis Qutbnt ucuect giuni nrguin 4 iebnStute lezego demivoz non vtic; cdꝛruptibillh nſoleydlluna. n ſili d gr vos cuoꝛei hliciiured mn ſilten et diumoden nhnobis ilenocuemn Irpfuſeeiodrempun ipt ottt pollicct apudqin n remuneet vrili x imꝛminune diſn vclw nonegis vob cſnſulum. kjn ais: quenit ofend Nx gbne munenb. eaden 3 s Qud adhercon honde Lun inpi⸗ upuiuli q miu ndenſutus poteil diert nchpientnii — nicſin tm.tninn 3 1 ſui — uinlonijuleð 3 h it doqipunol Snnb— Köm iniui dum obtinere celeſtemafflictio intolerabi lis ⁊ incðſolabilis doloꝛ Quid accelerare neceſſe eſt vt miſeria ꝓlonget̃. Miſeria ꝓꝛ ſus ⁊ ſeductoꝛia cogitatio. Noua ſiquidẽ hec querela eſt. nec ꝓlixioꝛẽ vitã filij hoĩs hactenꝰcauſa bunt᷑. Bꝛeues dies hois ſũt donee ↄſcia ſtimulãte de pnia.⁊ cõuerſiõe vel intus a ſpñ: vel foꝛis ↄmoueantur ab hoie. Extũc ſane nouũ ↄcipit᷑ tediũ longi oꝛis vite differẽde: moꝛtꝰ oꝛit᷑ fiducia no⸗ ua. Sʒ eſto multa tibi annoꝝ curricula re ſtant.adoleſcẽſ es vtiq; ad ſenectutẽ victu rus ⁊ ſeniũ.qͥd neceſſe habes amittere tꝑa tãta.ꝑdere tãtu lucra. Nhulp̃cigſiꝑe. heu n e Liliꝰe Tranfeunt dies ſalut? ⁊ nemo recogitat.nemo ſibinõ reditura momẽta periſſe cauſat᷑. Zin putaſ o hõ biennij tantũ· aut triennij opꝰab om̃i potenti poſſe recõpenſari.ſic abbꝛeuiata ẽ manꝰdñi:vt centũ annoꝝ nõ poſſit remu nerare la boꝛẽ. Sede cõputa diebꝰ ſin⸗ gulis acqͥrere valeas:certꝰeqͥdem.apð de um nullũ oĩno bonũ irremuneratũ foꝛe:et ſicut nõ capillũ de coꝛꝑe. ſie nec momentũ de tꝑe perituꝝ. Quid illud ſapientis cõſi⸗ lium ingerã. ne tardes cõuerti ad dñm.ne ſcis qd ſuꝑ vẽtura periat dies. Quid inſa niam cauſet de futuro tam temerarie pᷣſu⸗ mentis.qᷓſi ÿo tꝑa ⁊momẽta pat in tua:⁊ nõ magi ſua poſuerit ptãte vel volũtate Poſtremo:qͥd de incerto fine ⁊ qͥd de cer⸗ ta bꝛeu itate laboꝛis:retributõis etern ita⸗ te ſequar. Nouit dñs figmentũ nr̃m.cõſu⸗ lit puſilanimitati nr̃e:hũane obuiat cogi ratiõ:anxietatẽ abigit:pᷣuẽit trepidatõeʒ. Seqͥtur em̃. Et ois qͥ reliq̃rit pfeʒ aut matrem: aut domũ aut agy ꝓpter nomen meũcentuplũ accipiet ⁊ vitã eternã poſſi debit. Quid vltra dicetis filj hoĩm qñ et in hoc medio:tanta vobis ꝓmiſſa ſunt vt doꝛmiatis int medios cleros. de qͥbh pau loante cauſabimini:⁊ exeũtes a ſoꝛte terre na:amplioꝛ ſtatim excipiat conſolatio: qᷓ nõ mõ pacient᷑ ſʒ ctiᷓ gratulant᷑ expectetis ſoꝛtẽ ſctõꝝ in regeneratõeꝓmiſſam. Siq⸗ dem ⁊ ip̃a expectatio iuſtoꝝ leticia eſt. Nẽ tuplum inqͥt acci piet ⁊ vitq eternaʒ poſſi⸗ debit. Habetꝭ filij adã ꝓmiſſionẽ vite:eiꝰ q̃ nůc eſt parit⁊ future vt deſtrat᷑ om̃eos loquentiũ in iq̃:⁊ ↄ fundani oẽs iniqj agẽ⸗ Beclamationes tes ſuꝑuaeue penitꝰagit iniqᷓ:qͥ nõ mõ fru ctuoſius ſʒ etiã iocũdius: nõ mõ ſalubꝛiꝰ: ſed etiã ſuauiꝰ: deo poterat ſeru ire qᷓ; mun do. Et attende ꝙ petro qdem dñs tm̃ de futuro rñdit. neq; em̃ ſuꝑ his q̃ exꝑisbat᷑ pñtialiter heſitare poterat aut opus habe bat interro gare:deniq; nõ qͥd nobis eſt di xit.ſed qd erit. An po qs dubitat inſtãtis eſſe tꝑis centupliꝓmiſſionẽ Wanifeſte id qͥdem ip̃a vᷣboꝝ ↄſequentia ꝓbat:vbi cẽ⸗ tuplum accepturi ⁊ poſſeſſun dicimur vi⸗ tam eternõ.ceteꝝ ne quis oĩno impudenti remaneat obſtinationi loxꝰ.mitto vos ad euangeliũ ſchm marcũ vbi ꝓmiſſio eadẽ deſcripta manikeſtius inuenit᷑. Ait em̃ do minꝰ. Zut matxẽ aut filios aut agros aut domũ ꝓpter me ⁊ꝓpter euangeliũ.qͥ nõ acs cipiat centies tĩ nũc in ᷣ tꝑe. Atq; vt ve hementius a dmitteret᷑ camalis aia nõ ꝑci piens q̃ ſunt ſpũs dei.ſed ſtulticiam repu tans:a ddit ſignanter cũ ꝑſecution i. Foꝛ te eiñ cũ audiſſet in tꝑe Pᷣ centuplũ ꝓmitti colletabat᷑ etiã de tem poꝛalib exbiheri.ſ; pꝛeripit hunc intell ectum nomẽ additum ꝑſecutionis. Quid em̃ terrene eſt conſola⸗ tionis.qð nõ facile terrena ꝑſecutio tollat Quid terrenũ int᷑ ꝑſecutiones ſctĩ marty⸗ res acceperũt.qũ ⁊ ip̃ᷣa qᷓ; btõꝝ coꝛpoꝝ ter ra data eſt ĩ manꝰ hoĩm impioꝝ Interim tñ vndecũq; cẽtupli ſint ade⸗ pturi:dũmodo ſit cẽtuplũ:dũ valeat cẽtu⸗ pliciter. cẽtuplicit᷑ placeat:ↄſolet᷑:delectet: amet᷑. Quid inſanie eſt ꝙ tunctant᷑ hoies relinq̃re ſimpla ꝓ centuplis. Vbi eſt cupi dus vbt eſt ambitioſus. vbi conquiſitoꝛ huus ſeculi. Quid adfidele negotium:et nůdinas queſtuoſiſſimas auaritis intepu it ⁊ obdoꝛmiuit hũana. Lui idiudeo ne⸗ gares.o hõ qui in vanũ accepiſti nomẽ do mini nr̃i cheiu xpᷣi:cui ſacrilego dare qͥcqͥd habes ꝓ centuplo cũctareris. Sʒ execrabi lis tibi eſt manꝰ dñnvt null ab eo cõmu tationẽ reciꝑe:nð ei in rõne dati vel accep⸗ ti:cõicare penitꝰacqeſcas. Zn foꝛte nõ ex odio ſʒ incredulitate detrectas. nã idmi⸗ hi fateoꝛ credibiiꝰ ẽ.nemo em̃ ꝑire magiſ optaret m ime cuiuſpiã cõſolatõis obtẽtu qᷓ; in maxima exultatõe ſaluari. Sʒ nõ eſt oĩm fides:ne eoꝝ qͥdẽ:q noĩietenꝰ ſunt fide tes. Poterã ſane mitoꝝ vob exẽpia 0 ſicut credidere ſicut ſentiũt.ſicut audierũt ſic experiunt᷑. Abundat hmõi teſtimonijs hmõi carbonib deſolataꝛijs õis natio regionis ⁊ om̃is lingua vbicunq; ſctõꝛuʒ congregatio eſt. Sed qñ humanis credat exꝑimentis.qͥ veritatinõ credidit ꝓmittẽ⸗ ti. Sllud ego vehementiꝰ arbitroꝛ admi⸗ randum ꝙ fideles magis in maximo qᷓ; in modico videamini. non em̃ difficile eſt ei Ddare centuplũ in pñti: qͥ daturꝰ eſt vitam eternam in futuro. Qui daturꝰ eſt qð nec oculus vidit:nec auris audiuit:necin coꝛ hois aſcendit.nõ mõ centuplũ darepᷣt. S quõ inqͥt poſſunt het fieri:q̃ rõne ac cipit centuplũ:qͥ nihil ſibi relinquit ex om nih. hoc eſt ꝙ pauloante cõmemo⸗ raui· Tollite iugũ meñ ſuꝑ vos ⁊ inuenie tis requiem. W a nouitas.ſed eiꝰqͥ no⸗ ua om̃ ia facit. Jugũ tollens.inuenit requi em relinquẽs oĩa centuplũ habet. Noue⸗ rat hoc ⁊ ille nimiꝝ hõ ſcm coꝛ dei:qui ei loquebat᷑in pſalmo. Nunqͥd a dheret tibi ſedes iniqͥtatis qͥ fingis laboꝛẽ in pᷣcepto. Zn nõ fictus in pᷣcepto laboꝛ. onus leue. ſuaue iugũ.crux inuncta. Huiꝰ em̃ rei ſa⸗ cramentũ eſt.ꝙ in dedicatione eccłiaꝝ de⸗ pictas in pariete cruces oleo ſctõ põtifex li nit. Sic ⁊ oli cũ abꝛae dictũ eſt.tolle filiũ tuũ quẽ diligis pſaac.⁊ offeres mihi eũ in holocauſtũ.laboꝛ fictꝰeſt in pᷣcepto. Ob⸗ latus ſiquidẽ yſaac ſanctificatꝰ eſt nõ ma⸗ ctatus. Et tu igit᷑.ſi vocẽ dñi au dieris in⸗ tus in aĩo:ĩ dicat᷑ tibi vt offeras yſaac.tu um qðcunq; eſt gau diũ ĩmoles deo.inter pꝛetar᷑ em̃ yfaac gaudiũ ſeu riſus: fideli?᷑⁊ ronſtãter obedire ne timeas. nimirũ ⁊ſi rẽ grandẽ tibi dicit ꝓpheta facere debes ⁊ ob tꝑandũ ei ꝑ oĩa. etiã ſi opoꝛtuerit ip̃m yſa ac iugulari.nũc aũtqͥcqͥ d affectio ꝓpᷣa iu⸗ dicet fecurꝰeſto vt nõ ylaac:ſʒ aries moꝛie tur. nõ ꝑibittibi leticia ſʒ ↄtumacia.cuius vtiq; coꝛnua vepby herẽc: ⁊ ſine pũctiõib anxietatis eſſe nõ potes. Tentat.n.te dñs deꝰtuꝰ:nec mactabit᷑ yſaac vt opinarã.vi⸗ uens viuet.ſʒ eleuatꝰvtiq; ſuꝑ li;ᷓ vtĩ ſub lime gaudeaſ:nec ĩ carne ꝓpᷣa ñ ĩ cruce dñi glierisꝑ queʒ nimiꝝ crucifixꝰ⁊ ip̃e es: ſed trucifixꝰ mũdo:nã ei viuimꝰ. Bec nimiꝝ ↄuerſatio ꝑfectoꝝ. hec ſctõ DBeclamationes. nere. multos pꝛoducere teſtes. qj id ꝓfecto rum vita ⁊ gra ſpãlis:deniq; tanqᷓ; triſtes inqunt. ſꝑ aũt gaudẽtes: tãq; nihil hñtes ⁊ oia poſſidẽtes:tã qᷓ; moꝛiẽtes:⁊ ecceviui mus. Qui videbãt me foꝛas fugierunt g meꝛdicit ⁊ filia regis:ea vriq; cuiꝰglia oĩs abintꝰeſt. Ejñ ⁊ clamitat in cãrico cãtico⸗ rum adoleſceutulas reuocãs: qᷓs exterioꝛa ſua ĩ ↄpoſitõe dexteritas videt. Nigra ſuʒ ß foꝛmoſa filie hierkin ſicut ta bernacka ce⸗ dar:ſicut pelles ſalomõis. Nolite me con⸗ ſiderare ꝙ fuſca ſum qꝛ decoloꝛauit me ſol Aic ſi inanifeſte ſpãlis qͥſpiã dicat teneras ⁊ infirmas mẽtes exhoꝛtãs. Quid tam la boꝛioſa qᷓ; ⁊ hũiliata ↄuerſatõis nr̃e.tã ſe⸗ dule numerat?. Saga cilicina ſunt ⁊ pel⸗ les arietũ rubꝛicate.qͥby ille ĩterioꝛ ſplẽdoꝛ ⁊ iterna tegit᷑ gkia:vt illeſa a puluerꝰ ⁊ im⸗ bꝛis iniuria ↄſeruet᷑. Nolite me cõſiderare ꝙ fuſca ſum. nolite pauere. nolite mirari. Neq; · n. triſticie aut neceſſitatꝰ eſt exterioꝛ iſte neglectꝰ:⁊ nigredo foꝛinſeca.ſʒ occulti plẽdoꝛis ⁊ exultatiõis interne. decoloꝛa⸗ uit inqͥt me ſol.lux iterioꝛ. exterioꝛis ipati ens. Rimiꝝ ignis eſt:⁊ ĩania folia nõ ad⸗ mittit · Alioqͥn aut exuri folia:aut certeſi pꝛeualuerint.ignẽ extingui neceſſe eſt. Oð qͥdem oĩino cauendũ apłs docet.ſp m̃ inq́; ens nolite extiguere. mag aũt id xpᷣs ꝓhi bet volẽs eũ vehemen ᷑ accẽdi. Igit᷑ ſpõſa qͥdẽ niß̃eſt ſʒ foꝛmoſa: apłi tãqᷓ; triſtes:ſp aũt gaudẽtes ip̃i xp̃o. Si iudaicꝭ ↄſidera retur ocuł nõ erat ſpẽs neq; decoꝛ. Ecõtra ſanealios dealbat/ pitas ↄꝑat monumẽ tis.foꝛis qͥ ꝙpe ſplendidos ⁊ nitẽtes:intus ſoꝛdidos ⁊ fetẽtes. Ambulãt. n.in ſtolis ⁊pᷣmas vt dictũ eſt cathedras amãt.glo⸗ rioſi.oꝛnati ⁊ magni ĩ oculis hoĩm.intus aũt vbi deꝰ videt pleni auaritia.inuidia. ambitione.ſuꝑbia ⁊ luxuria foꝛtaſſe non⸗ nulli. Qñ em̃ talib det᷑ pᷣcioſum illudcõ⸗ tinentie munꝰ niſi foꝛte ad iudiciũ ⁊ con⸗ demnationẽ:ne qñ paueãt ⁊ reſipiſcant:et uertant᷑ a ſtudijs ſuis.ſʒ obdoꝛmiſcãt in pctĩs.⁊ deteriꝰꝑeant ex ip̃a irreuerẽtia ⁊ ſe curitate. Sanue vt exercitij ſpõlis: et cure coꝛdis idiciũ euidẽs ↄtẽptꝰefterioꝝ ſiceoꝛundeʒ ſollicitudo certũ nihilominꝰ ſignũ ment⸗ culte. Scprũ qͥpe eſt. In deſiderijs ẽ oĩs ocioſu s. Et itẽ ð ſtercoꝛiby boũ lapidabi?᷑ —— gbſunſui uuln s ntene delon inor erterioꝛisipar vcttnia folandad cun follaautcn gneteſſe eſ. Q d ils docet lym̃ij mag ütidfsph denntutiii Iglſ Nner pltiqm ßito Siluduicyin — des. Inbulit. un icktuhecs ani gn oculls hoin in Sdrplen aunnu nui „ ldefßconllu S duduũꝛ0 weegipuuit u S ioiunſebüun jnius 1 ⸗ anutpül icwm pigᷓ. Ve vemißo dñ ſtercoꝛat putat oꝛnari Pos erat paulꝰ triturãs in area dñi·⁊ ſuũ agnoſcẽs vtiq; poſſeſſoꝛẽ. Vñ⁊ dicebat. ꝓpłxpᷣm oia detrimentũ feci:? arbitro? vt ſtercoꝛa vt xpᷣm lucrifaciã. His lapidatur ſtercoꝛib piger. qui xpᷣm lucrifacere negli⸗ gẽs· coꝛde vacuo ⁊ deſerto foꝛas cogiłeua gari. Siqͥ dem famis ncẽitate iacob pẽiar⸗ cha deſcẽdereĩ egyptũ:⁊ ꝓdigꝰ ille filiꝰſer uire poꝛcꝭ.eſurire filiqᷓs egeſtate coactꝰ eſt. Sʒ qͥd dicit ſcp̃tura. Hñti dabit᷑ ⁊ abũ dabit:nõ hñti aũt.⁊ hocip̃m qð videt᷑ ha bere auferet᷑ ab eo. Areſcet fenuʒ:⁊ decidet Hos.ipſe qᷓʒ feneſtre claudent᷑. vt nihil vl⸗ tra terrene valeãt ↄſolatiõis haurire. De⸗ niq; arguã te. ait dñs.⁊ ſtatuã ʒ faciẽ tuã. Quid illi ↄfuſiõis erit:qͥd miſerie:qͥd do⸗ ioꝛis:qñ diſſipatꝰ folijs ⁊ diſpſis: vniuer⸗ ſa nudabit᷑turpitudo: reuelabit᷑ ignomi⸗ nia.ſanies apꝑebit:qñ iã ĩmoꝛtalis factꝰ interiꝰ ille ↄſcie vermis.tota malignitate coꝛrodet:ſʒ nõ ↄſumet aĩaʒ infelicẽ nðerit dĩno diſſimulatiõis locꝰ:aut ſpes ↄſolati onis. Quid em̃ cauſe eſt: ꝙ nequaq; qͥdeʒ cõſcie ſimulos ſuſtinere aliq̃tenꝰ pñt:ſed auertũt ockos coꝛdis:⁊ ad ↄſolatiões mi ſeras ↄuertunt᷑. aut certe ſimulatiõibꝰ aliq bus decipiũt ſemetip̃os ⁊ mentit᷑ iniqͥtas ſibi. niſi ꝙ intollerabilis ille eſt cruciatꝰ:iʒ adhuc blãdiat᷑ ſpes:⁊ extenuet oĩno dolo⸗ rẽ:dů ſibiip is ꝓ libitu tꝑa mẽtiunt᷑:⁊ om̃e qð agũt facile diluenduʒ: deſerendũq; qð appetãt temeraria pᷣſũptòne ꝓmittũt. Sʒ ⁊ ipfa ↄſuetudine ⁊ incuria ſtupidi⁊ inſen ſati codde fere nihil ſen tiũt:q̃ quidẽ oĩa lõ gius aberũt. vbi fiet qð ſcriptũ eſt:arguaʒ te ⁊ ſtatuõ cõtra faciẽ tuam Quãto em̃ eſt vicinioꝛ:⁊ naturali viciſ ſitudine carioꝛ aia carne ſua:tãto acriꝰ do leat neceſſe eſt.⁊ moleſtiꝰ ferat ꝓpꝛiã qᷓ; coꝛ porẽ leſionẽ: vbl a ſtupoꝛe iſto.⁊ inſenſibi⸗ licate fuerit excitata. Sic ⁊ ecõtra:bo na ꝓ na.⁊ delicias ſpũales:internãq; anĩ vo luptatẽ. vbi cõtigerit exꝑiri:eo vtiq; dele⸗ ctabiliꝰamplectet᷑ iocũdiuſq; fruat᷑ optʒ· qᷓ pꝛius ⁊ expſſius eã tãgunt. nec exteriꝰ mẽ dicant᷑. Hemo qͥpe eo modo iumẽti ſui:qͥ coꝛpoꝛis ſui refectione poterit delectari. placet quidem ⁊ illa:ſed longe alit᷑ iſta ſa⸗ pit. aliterq; ſentit᷑ Qð ſi iumentũ anĩiecoꝛ Declamationes⸗ pus eſſe fatear? eadẽ vtiq; rõ tibi obſeru? da eſt ⁊ ĩip̃is· r in coꝛꝑalib credas ſpm̃ poſſe qᷓ; in ſpirita lb oblectari.vel humanã cõſule rationẽ. ſi fides in tepenitus obdoꝛmiuit. Noli ꝗᷓ errare noli ſeduei: vt Tres ĩ carcere qͥn daʒ fuiſſe legimꝰ.tres in cruce. Joſeph ſiquidẽ cũ pincerna ⁊ pi⸗ ſtoꝛe regcarcerali cuſtodie mãcipatꝰ.xp̃s po cũ duobo ſcelerat vtiq; reputatus eſt. Et illi qͥdẽjin carcere videre ſomnid?? au⸗ diere interp̃tationẽ. Iſti in cruce vᷣba locu ti ſunt.⁊ vnꝰ accepit ꝓmiſſionẽ. Pꝛioꝛẽ ſi qdẽ alter ꝓpinabat r 4 ⁊audiuit reſtitue⸗ ris in gradũ pᷣſtinũ. Alter paſcebat aues: ⁊rñſum moꝛtꝭ accepit. Ipᷣi qͥꝙe ſunt poꝛ ci.qs pauit ille ꝓdigus adoleſcẽs. Spurci ſiquidẽ:⁊ elati merito poꝛcoꝛũ ⁊ auiũ nos mie deſignant᷑. Poꝛro eoꝝ qͥ crucifixi ſunt cũ ſaluatoꝛe.alteri vtiq; cõfitenti dictum eſt. hodie mecũ eris in paradiſo:alteri qui dem blaſphemãti:nõ dͥdeʒ a dño nech em tũc ille iudicahat quenqᷓ; ſed a ſocio rñ ſuʒ eſt:neq; tu ximes deũ q in eadeʒ dãnatiõe es. Quidj putam? 44 du oby illis quoꝛũ alteri dictů eſt:reſtituerꝰ poſt tres dies:al⸗ teri hodie mecũ eris ĩ ꝑadiſo·pᷣteripᷣam ſa ne dilationẽ. Interim potuit eſſe moleſtũ. Quid vo illũ potuit delectare cui dictuʒ eſt. trũcato capite.po ſt triduũ ſuſpenderis auiũ eſca futurꝰ. Sane in poſiti ſumus oẽs:⁊ nemo niſi ĩ carcere ſine cruce interim nemo. Quippe vbi ner inocẽs inuenit᷑ im munis:qñ pctõꝛ requiẽ ſꝑat. Ceterũ ſi vo⸗ lens ⁊ dicẽs:nos qͥdẽ iuſte.mercedẽ hẽbir: ſinaũt inuit? ⁊ blaſphemãs:⁊ negãs deuz facte: duplex ei cõtritio eſt. Siqͥs teſtimo⸗ niũ hʒ ſalutꝰ:etiã caro eiꝰ reqeſcit in ſpe:et ꝓphete farinula pulmẽtũ cõdit atʒ dulco⸗ rat:vt in olla iam nõ moꝛs.ſed vita fit. Deniq; nemo ſane mẽtis amplioꝛẽeſſe in vicijs credat:qᷓ; in vᷣtutibꝰ delectationẽ pſertim cũ ſit deꝰ vytutũ totiꝰ vere iocũdi⸗ tatẽ. fons leticie ⁊ exultatiõis oꝛigo · Neq; em̃ carni ſeu můdo:aut maligno pᷣncipi: ſ xpᷣo vtiq; buire regnare eſt. Judi hoieʒ de ꝓpꝛia vtiq; exꝑientia ꝑhibentẽ fidele teſti moniũ pitati. In via inqͥt teſtimonioꝛuʒ tuoꝝ delectatꝰ ſum: ſiẽ in omiby diuitijs. Quid in patria erit:ſi rãta eſt copia dele⸗ ctationis in via. Sic ⁊ apłlus nõ in ſpe ſo tum.ſʒ etiã in tribulatiõe docuit gloꝛiari. Ilie quidẽ ſic ait. Amicꝰ huiꝰſeculi actorꝰ ſeculi inimicus. Ille quidem ſic ego foꝛte nõ ita. delicatꝰſim hõ.pctõꝛ ſum. nec fub⸗ ſiſtere in tãto jaboꝛe ſine gra muita nec ip ſam gr̃am valeoꝓmereri q̃ſi vᷣo gr̃a nõ ſit gf̃a ſʒ opeꝝ merces q̃ſi nõ oẽs peccauerint aut nõ oẽs egeant gfa dei. Eſtimas o bõ qꝛ ꝑſonaꝝ acteptio ſit apð deũ. ⁊ nð om̃s gia relinquẽtes.tam copioſe ↄſolent Vo⸗ di eſſe incredulꝰ.acqeſce vel Fᷣitati. vᷣe cuiꝰ teſtimõio nulli licet fideli dubitqte: ⁊ oĩs qᷓ reliquerit patrẽaut matrẽ. aut domum. aut agr ꝓpter nomẽ meũ:centuplũ accipi⸗ et.nemine xpᷓs excipit miſeri qͥ dicũt.pret᷑ me qᷓ excludũt ſemetip̃ os ⁊ excipiũt a bñ⸗ ficio generali nimiꝝ indignos ſe iudicant multomagis vite eterne. q̊ nec ip̃m qͥdẽ cẽ tuplũ ſperãt. Sʒ qꝛ deꝰverax eſt qͥꝓmittit bo vtiq; men dax eſt qͥ diffidit. Et ois qͥ reliquerit pãem aut matrem: aut domũ aut agꝝ ꝓpter nomẽ meũ.centu plum accipiet ⁊ vitã eternã poſſidebit Va ile ᷓ poterã Zdictionẽ ſuſtinere linguaruʒ h id loãrer ex meip̃o. Siqͥdẽ nõ ꝑcipit car nalis hõ q̃ ſunt ſpũs dei.ſʒ ſtulticia illi vi dent᷑ nũc aũt ip̃e id loq;t᷑ cuiꝰ ꝓba etiã celo ⁊ terra trãſeuntibꝰ nõ tranſibũt. Sʒ audi uiait hõ qͥ ꝑditionis ſumit occaſionem.⁊ vt vulgo dicit᷑ feſtuc querit: vñ ſibi eruat oculũ. audiui inqͥt de illo ⁊ illoqᷓ reliq̃rãt oia:? ad vomitũ ſunt reuerſi. Quõ illi ac ceperãt centuplũ. Exurge dñe iudica cau⸗ ſam tuã ⁊ iſtoꝝ nẽpe calumniã ⁊ murmur ipſoꝝ q foꝛte oia relinquere viſu miĩme tñ centuplũ acceperũt.nõ ᷓ nos:; ʒ te qͥ di⸗ xiſti.oĩs qͥ reliq̃rit pẽem ⁊c̃. centupꝭũ acci⸗ piet.quid tñ dicinꝰ. An e collegio diſci⸗ puloꝝ repꝛobari q;s põt:niſi loculos hñs. Sunt em̃ loculi: nõ modo pecunie: ſʒꝓpe volũtatis. Scrutet᷑ pꝛoinde vias ſuas:et ſtudia ſua qui ꝓmiſſam gr̃am cẽtupli gra tiam ſibi deeſſe cauſat:nec dubiũ qui in⸗ ueniat angulũ ⁊ diuerſoꝛiũ.reclinatoꝛiũq; nð qͥdem füij homis:ſed aut foueã vulpis aut volucris nidũ. Wagis autẽ ꝑfectius obſecro relinquat oia ⁊ ſolũ ſeqᷓtur chꝛiſtũ actans cogitatũ ſuũ enutrien dus ab eo:⁊ centuplũ ſine dubio ꝑcepturꝰ. neq; ein pᷣt olui ſeriptura:q̃ tam terta ÿitate jubniꝝa Declamationes. om̃ib id ſine exteptõe ꝓmittit. Nihil ſibi retineat. nihil ſuis:ne modicũ fermentuʒ totã maſſam coꝛrũpat.ſunt eiñ qͥ ſibi reti⸗ nent aliqͥd dñice voci obliti: qͥ nõ ſuã̃ vẽit facere voluntatẽ.⁊ in ip̃is q́;ʒ ſctõꝝ collegi is ꝓpꝛio aut deſiderio a ut foꝛta ſſe conſilio impoꝛtunis adherentes. Sciolos ſeſe faci unt.de ſe ſibi reſeruãt aliqͥd: qͥs penitꝰ ab⸗ negaſſe:⁊ diuine ꝓu idẽtie patꝝ ↄſilijs qͥq; ſpũaliũ viroꝝ ac obedientie debuerãt cõ⸗ miſiſſe. Sůt em̃qͥ ꝓpinq́;s retinent ⁊ ami⸗ cis.qð abijciunt a feip̃is:ꝓ eoꝝ ꝓſpitate ᷓ ſenti inani pꝛoꝛſus ⁊ ſeculari ſollicitudine eſtuãtes. Crudeles plane qͥ nequaqᷓ; pꝛo⸗ ximos diligãt tanq; ſe:cru deles inquã vł in ſe:vel ĩ ſuos:iĩimo ꝙ verius eſt ĩ vtroſq;. Nemo ꝗ cũ ſe videt nõ oia reliqͥſſe. centu⸗ plum nõ accepiſſe muet᷑. Pꝛecioſa ſiqͥdeʒ diuma ↄſolatio eſt. nec oĩno tribuiadmittentib alienã. Infelix tu eſau qͥ dixiſti Nũ vnã tĩ bñ dictioneʒ habes pat᷑· Quãto meliꝰ erat dicere cũ ꝓ⸗ pheta.vnã petij hãc requirã. Indignꝰem̃ bñdictione celeſti cõuincit᷑q́· dubioquerit affectu.duplici petit intentõe.aliud ſibire fugium parãs ſi foꝛte eã̃ nõ obtinere ↄtin gat. Maioꝛ eſt iniqtaſmea:ait fratricida pᷣmus:qᷓ; vt veniã merear Quid g rẽnuat ↄſolari aſa tua ſi veniã nð meret᷑. ſolum deploꝛa.h̊ ſolũ plãge. Aliud ne cogites qͥ dem. Sz nunc inqt.oĩs qͥ inuenerit cayn occidet Braue.ſdamnũ.grandis iactura ſi perimat᷑ coꝛpꝰ.qñ quidẽ aĩa perijt. Sic occiden dũ ſeſe cauſabat᷑ infelix.tanqᷓ; pꝛo magno bñlicio habiturꝰ.ſi ꝓhibet᷑ occidi qð ⁊ factũ eſt. Lon ſolationẽ miſerã obti⸗ nuit quã q̃rebat. ⁊ oblitꝰeſt conſolationis maximeꝓ qᷓ multo ſtudio ſiꝰ ſuꝓplicareet remediũ qjrere oꝑtebat In nõ idẽ ⁊ de ſau le legiſti.vbi em̃ ꝑſtitit in ſnia ſamuel ſan ctus.nũc inqͥt honoꝛa me vel coꝛã̃ populo Ad qͥd tibi hec honoꝛatio miſer. Heccine erat tota illa ſupplicatio.peccaui.oꝛa dñʒ Pme. Werito ſane q̃ ituebat᷑ coꝛ falſa nõ poterat ſupplicatõe moueri vix adhuc di⸗ xerat dauid peccaui.⁊ reſponſum eieſt:et dñs tranſtulit peccatũ tuũ a te. Sic nimi rum:ſic vt vſq; ho die dil ectiſſimicuiꝰad alias ↄſolationes mens inhiat:⁊ nõ peni tus in caducis ⁊ tranſitoꝛijs tenuit ↄſalaꝰ —— —— ————ʃ————— c —„—„ ne—— ene nac benntes Lhun stſuulanſoilunit 1 7 ne nennijn nqui „—— „ — Secinöobriner t menau fiztii üge Aluduecgin — ſdimni gundsuun *i quidtiupeit hbafifili.tanqᷓp babuur“ ſiphlbeloc NLonolunonẽmiſritt tobiuet conſolutu chet An nõidẽt deh plt n ſnia ſimucl noumevelcã pop bonoꝛatiomſſe Hun plcun. peccaui. u⸗ — itedat coꝛfulun — ne ouen viradhud ri ipe ſibiꝓkecto celeſtis trahit gratiã con ſolationis. Quãſi digna deuotione. plẽo affectu. deſiderio vehementi petere.q̃rere. pulſare ſatagerer.ſine dubio petẽs gccipet querẽs inueniret. pulſanti aꝑiret᷑. Alioqͥn ſi foꝛte qð abſit pudẽdũ illũ apoſtaſie ſal⸗ tum pᷣſumpſerit. certũ oĩno ſit teſtimoniũ pitatis actipientib aut nunqᷓ; eũ oĩa reli quiſſe. aut ip̃m quoq; poſteg deſeruiſſe cẽ⸗ tuplum qð accepi.nõnulliſiqͥ dem cũ ſpũ ceꝑint.cũ carne poſtea ↄ ſumant᷑. Qð ſi in ſanũ eſt centu plũ nolle reciꝑe: velle relinqᷓ re. pluſqᷓ; inſanũ iure cenſet. Zin Fᷣoplan⸗ gendus tibi videt᷑ abſtractꝰ ⁊ illectꝰ a con cupiſcentia ſua ſpõte id deſerit. libẽs abi⸗ cit· voluntarie derelinqͥt.⁊ qͥ nutriebat᷑ in croceis: amplexat᷑ ſtercꝛa. nõ eſt vñ cauſet tur.qͥ eiuſmẽi eſt tanqᷓ; in eo videat᷑ irritũ ꝓbum dñi aut euacuata ꝓmiſſio. Dũ em̃ reliqͥt oĩa. habuit ſine dubio repꝛomiſſaʒ tentupli bñdictionẽ:ſine cauſa contendat nð ei mnagis qᷓ; xpᷣo credimꝰ nec oĩino acd eſcimus mendacẽ eũ facere qͥ ꝓmiſit. Centuplũ inqͥt accipiet ⁊ vitã eternam poſſidebit. Illud em̃ in via hec in patriaẽ imo hec patria.ilud via. Jllð ↄſolatio pᷣ ſentis laboꝛis: hec furure felicitatis con⸗ ſũmatio eſt. Sic nimirũ ⁊ ogarijs huius ſeculi ſolet cibʒ in oꝑe.merces in fine dari: ſic militãtibꝰ ⁊ ſtipendia miniſtran᷑ꝓ ne ceſſitute tꝑis.⁊ nouiſſime donatiuũ mai erogat᷑ꝓ dntitate laboꝛis. ſic ⁊ filijs iſrael donecterrã ꝓmiſſionis intrarẽt. in dekto mãna nõ dejuit. Et ab ecckia poſt gueſ itũ regni celeſt adimentũ.quottidian quottidie petit᷑ in oꝛõne quã ipe ſaluatoꝛ inſtituit. Habes hãc duplicẽ ꝓmiſſioneʒ ⁊ in ꝓpheta euident᷑ expᷣſſaʒ: vbi ait. Red det deus mercedẽ laboꝝ ſcrõꝝ ſuoꝝ:⁊ de⸗ ducet illos in via mirabili. Ip̃a em̃ via te ſtimonioꝛum dñi in quã ꝓpha aliꝰꝛ ſicuti oĩb diuitijs. delectati ſe eiſe teſtatꝰ: vt qͥd Fincredulitate filij hoĩm moꝛamini. Iit foꝛteadhuc ſecularis ad hec dſpiaʒ dicat. Oñde miht centuplũ qð ꝓmittis. Liibens vniuerſa relinqᷓ. Vt qͥd oſten dã· Fides em̃ non habet meritũ cui humanà ratio pꝛebet exximentum. oſten denti qᷓ; vᷣitati crederes pꝛom ittenti delicis ſcutãs ſcrutinia. niſitredider nõ paniſ mentum. An tu homini intelligens. Wanna abſco nditũ eſt. qði apocalipſi iohãnis victoꝛi ꝓnitri nouſt ndmen eſt qð nemo ſcit niſi qͥ accipit. Vi⸗ dekem̃ foꝛte nõnulli pñãtem fanctoꝝ cð̃io⸗ nem facultatũ ⁊ pariter ⁊ voluntatũ hᷓ lo⸗ co cẽtupli noĩe deſignari. Et magna Ideʒ hec ipᷣa cõſolatio, ſʒ non adeo generat vti poſſit vniuerſalit᷑ oĩbꝰ cõuenire. Quãtos eĩ ſanctoꝛũ voluntarie eam deſeruiſſe vt an ach oꝛitas. aut violẽtia ꝑſecutionis. vt mari pres exilio relegatos humana cõſo⸗ latione nouimꝰ caruiſſe.datũ oprimũ eſt⸗ centuplũ hoc deſurſum deſcendit a patre luminũ. S An nõ deniq; o ĩa poſſi idet cui oĩa cõpa rant᷑ in bonũ. An nõ centuplũ habet oim qͥ implet᷑ ſpũ ſancto.qͥ xpᷣm habet in pecto re. Nunqjd nõ longe pluſqᷓ; centuplum eſt viſitatio paracyti ſpñũs ⁊ pñtia xp̃i quaʒ magna inquit multitudo dultedinis tue dñe quaʒ ãbſcondiſti timentibte. ꝑfeciſti eis qͥ ſperant in te. Vides quõ memoꝛiaʒ ſuauitatis huius eruetuet aniĩa ſctã. quo⸗ modo expꝛimere geſtiens vᷣba multiplicz qᷓ; magnã inquit multitudo. Hoc ergo cẽ tuplumn adoptio filioꝝ eſt libertas ⁊ pᷣmi tie ſpũs delitie charitatis. glia co nſciẽtie: regnũ dei:qð intra nos eſt: non vtiq; eſca vel potꝰꝛſed iuſticia vel pax ⁊ gaudiuʒ in ſpũ ſctõ. Saudiũ ſane nõ mõ in ſpe glie ſʒ etiã in tribulationit. Hic eſt ignis queʒ volnit xp̃s vchementer accendi · hec ÿtus ex alto dreã fecit amplecti crucẽ.laurẽ tium ridere earnificem.ſtephanum ꝓ lapi dantib flectere genua ad oꝛõnem:hec la pax quã ſuis reliqͥt p̃s qñ dedit ⁊ ſuã: ſiq dem donuʒ ⁊ pax eſt electis dei: pax vtiq; pñs ⁊ donũ future. Illa ſuꝑat oẽm ſenſuʒ ſʒ ⁊ huic quicqͥd ſub ſole placet quicqͥdin mun do concupiſcit᷑ non poterit com para ri. Het gratia deuotionis ⁊ vnctio docẽs de om nib quam expertus nouit. inexper tus ignoꝛat. Vtinam hie filioꝛum hominum con⸗ cupiſcentia vigilet. vtinam vel curioſitaſ excitetur.vt dicant in coꝛdibus.non vide tur verbum adinuentionis humane.cut ſic conſonant vno oꝛeteſtimonio ſcriptu rarum. quod ſi ita eſt ſine dubio vehemẽ ter erramus· Pꝛobare libet an hec ita ſe haheãt.guſtate qͥd hoc abſconditũ mãna ſapiat.experiri qͥdſit hoc cẽtuplũ.q̃le gau⸗ duũ in ſpũſancto. Cras ꝓfecto reſpõdebit ei iuſticia ſua.qͥ id ſtudioſe queſierit. cõfe⸗ ſtim vt guſtauerit.videbit qᷓ; ſuauieſt do minꝰ.qm̃ bonꝰ nõ modo tenẽti.ſed⁊ que rẽti ſe aie ſapiẽti in ſe. Alioqͥn venite.⁊ ar⸗ guite me dicit dñs.ſi nõ oĩs qui reliquerit patrẽ ⁊ matrẽ.aut domũ.aut agꝝ ꝓpter no mẽ meũ centupiũ accepꝑit nunc in hoctꝑe. Parũ eſt ſi vitã eternã poſſidebit. verũ ſiin p̃ſentꝭ cõmendatiõe cẽtupli ſermo de⸗ ficit. ⁊ ex abundãtia coꝛdis anguſtia oꝛis obſtruit. Quid ni ad ꝓmiſſionẽ eterne vi⸗ te defectũ ꝓpꝛiũ.ipſa etiã cogitatio fateat᷑. ſi id qð ex ꝑte eſt nõ valeat eloqui.necexꝑ⸗ tus de ꝑfectione balbutire conet᷑. O culus nõvidit deꝰ abſq; te.q̃ pꝛeparaſti diligen tibus te. pax em̃ eſt. q̃ exuꝑat oẽm ſenſum. pax ſuꝑ pacẽ.indeficiẽs exultatio.toꝛrens voluptatis.diuine fiumẽ leticie. gaudiuʒ plenũ. Cogita qͥcquid vis. qͥcquid potes exo pta.excedit cogitatũ om̃e deſideriũ oẽ exu ꝑat illa felicitas.eternitas illa.beatitu do illa. Ad quã nos ſua miſeratione ꝑdu cat pᷣueniẽs in bñdictiõe dulcedinis ⁊ in⸗ deficien t᷑ rribuẽs ꝓmiſſam cẽtupli gr̃am. ad ſolatiũ vtiq; ⁊ remediũ laborꝰ eius ne deficiamꝰ in via.⁊ vt de exhibitiõe pñtiũ muneꝝ firma ſit expectatio futuroꝝ:qͥ ve⸗ nit vt vitã habeamꝰ: ⁊ abũdantius habe umus ieſus xpᷣus dominꝰ noſter. Diui Bernardi abbatis in ſer⸗ mones in cena domini pꝛologus. iſcalibus dapib eſuriẽs ſaturari pcunq; requiris mẽſula noſtra po⸗ ſita eſt:q̃ nulli vetat᷑ egenti.ibi refi ri poteris ex młcis q̃ remãſerunt ex menſa dñi. Naz ille dulciſſimꝰ panis:qͥ de ſeipſo ait. ego ſuʒ panis viuꝰ q de celo deſcendi. dũ eſſet ĩ mũdo ſatiauit nõ mediocrit fili⸗ os ſuos illos vicz:qͥbus aſcẽſurꝰ ad patrẽ ait. Filioli adhuc modicũ vobiſcũ ſuʒ. Sʒ aſcendẽs in celũ dimiſit reliqas ſuas ꝑuu — lis ſuis.q̃s dů illũ beatiſſimũ panẽ ange⸗ —— loꝛũ dominũ meñ ieſum quererẽ gemens ploꝛãs:queq; pᷣcioſa mũdi pꝛo ilio inef᷑⸗ fabili cibo dare deliberãs:euãgeliſta iohã ne in voluntate dñiꝓpinante accepi. Sʒ Sermones in cena dñi ꝑꝛologus. quicũc ad hanc menſulã ſerunlixpi ſede⸗ re voluerit. nõ ſine lachꝛymis q̃ſo accedat etſi acceſſerit ſaltẽ ſine gemitu nõ recedat. Nam in ea inuenies cibũ nõ ventrꝭ. ſʒ mẽ tis. nõ holocguſta medullata nec boues cũ hircis.ſed illũ agnũ de virgine natum qͥ coꝛã ꝑeutientib ſeobmutuit. Et nõ ape ruit os ſuũ:cui ↄfitet᷑ aĩa mea ⁊ ſanat eq: qꝛ peccauit ei. Ille mihi ſit viai opuſcu lo ⁊ in oibus actiõibꝰ meis vtillo duceqᷓ geſſero incipiã et finiã: vt annũciẽ nomen dñi in ſyon.⁊ laudẽeꝰ in hierkm:vt dum cðᷣuenerint ꝓpłi in vnũ ⁊ reges. vt ſeruiant dño:merear illũ videre in bonitate electo 4 rũ ſuoꝛuʒet letari in leticia gentis ſue. qui eſt benedictus in ſecula. Zectio ſcti euãgelij ßm ſohannẽ. te diẽ feſtũ paſce ſciẽs ihs:qꝛ ve kh nit eius hoꝛa vt trãſeat ex hocmũ V do ad pieʒ ců dilexiſſet ſuos qͥ erõt in můdo in finẽ dilexit eos. Audiſtis tra⸗ tres dilectiſſimi cũ euãgeliũ legeret᷑ qð di⸗ ctuin eſt ante diẽ feſtũ paſce ⁊c̃. Erbũ patris filiꝰ dei qð pꝛo ſalu⸗ v ke gener hũanipᷣbum taro factuʒ eſt ⁊ hitauit in nob:cupiẽs inſtrue re⁊ infoꝛmare ad exẽpla hũilitatꝰ ſeq̃nda diſcipulos.⁊ ꝑillos oẽs credẽtes in eñ:cij apopinquaſſet hoꝛa illa pijſſima:camẽ quã de intemetata ʒgine ſũpſerat maria: tã triſte ferre ſuppliciũ: ab illo nobili ſuetẽ poꝛalitatis extremo cõuiuio ſurrexit.veſti mẽta depoſuit.aquã ĩ peluĩ miſit. ⁊ pedes diſcipuloꝛũ lauit.⁊ h̃ eſt qð iohes euãgeli ſta ait. Añ diẽ feſtũ ⁊c̃. Talis erat mos ⁊ conſuetudo iudeoꝝ:vt iliũ diem haberent ſolennẽ: quãdo illis dominꝰ mare ru bꝛuz diuiſit in duas ꝑtes:et deduxit eos ꝑme⸗ diũ eius.et excuijit pharaonẽ: et virtutem eius in eodẽ. Hie eſt ille dies feſtus paſce de quo dictũ eſt Ante dieʒ feſtũ paſce. Nã paſca interp̃tat᷑ tranſitus. Nam appꝛopin qᷓbat illud pijſſimũ paſca. quo verꝰ moy⸗ ſes permare rubꝛũ debebat tranſire. ⁊ nõ poſt q̃draginta annos:ſʒ tantũ poſt.xl.di⸗ es in rerrẽ pꝛomiſſi õis intrare. Ille iudeo rũ feſtꝰ erat jba:quo pies eoꝛu trãſierũt de eghpto:ſed ille fuit itas quo xp̃s trãſi uit de hocmũdo.⁊ ſic nos fecit tranſire de ee — —— —— —— ns fl dei qpꝛolil dinibum cn fin utiunobtupſis inn ad eiplablitat ſcni los ois gedites ncůi mmociuiuio ſmtn aquiipdui miſt ꝛpt uꝛ hellqðiohes uig ꝛc Tals antmo ytilũdien haben „vpbanonẽ gyinum Pudtile dies flus pit intedizfiſtüpaſu ji lmnſuns. Hamiph 1ni paln. qo vn bti debebatnin ii aannosznripolſl niiõs imn Ilii arquopies wuzrint ₰ le fut jus quoh „ tlciesſutnun Lectio ſancti euangelij vitijs ad vᷣtutes. de moꝛte ad vitã. de mũ do ad celũ.ꝓ nob victima factꝰ et ſacrifici um:ſcip̃m deo pii in ara cruc offerens ho locauſtũ. Ante diem feſtũ paſce ⁊c. Quid eſt o ſctẽ iohãnes qð dicis feſtũ. Nonne di es feſtus dies eſt gaudi ⁊ leticie. Putaſne dies ille eſt leticie ⁊ iocũditatꝰ:qͥ agnus in cruce leuat᷑ immolãdus ſtipite obpꝛobꝛiũ hoĩm fact?ꝰ ⁊ abiectio pleb. quo pᷣ doloꝛe ſol obſcurat᷑:petre ſcindunt᷑.⁊ tota cõtremi ſcit oꝛbita mũdi.vbi mat ſic pioꝛat ⁊ eius dilectꝰ iohãnes· Potius illa dies fuit lu⸗ ctus qᷓ; riſus· ⁊ etiã ſcðᷣus ⁊ tertiꝰ. Sed iu deis leticia.tibi ⁊ aplis tuis triſticia. Ju⸗ deoꝝ leticia vertet᷑ in luctũ.⁊ triſticia apo ſtoloꝝ eſt verſa in gaudiũ. Sequit᷑ ſciẽs ie ſus ꝙ venit eiꝰ hoꝛa vttrãſeat ex hoc mů⸗ do ad piem. Jeſus hebꝛaice.latine ſalua⸗ toꝛ interp̃tat᷑. Iſte eſt ille ſaluatoꝛ foꝛtiſſi⸗ mus:qᷓ vlteriꝰ vinci nõ põt.⁊ ſaluat om̃s ſperãtes in ſe. Semelꝓ te xpᷣiane victꝰ eſt imo moꝛtuus. Sed noli flere qꝛ ſurrexit a moꝛtuis.⁊ moꝛs illi vltra nõ dominabit᷑. O poꝛtebat illũ moꝛiꝓ ſalute müdi.⁊ re⸗ ſurgere tertia die.⁊ pᷣdicari in noĩe ip̃ꝰ pe nitentiã ⁊ remiſ onẽ pctõꝝ ꝑ omẽs gẽres· qm̃ ipſe ſi diſpoſuerat.⁊ hoc eſt qð dicit. Scies ieſus qꝛ venit eiꝰ hoꝛa ⁊c̃. Hec eſt illa hoꝛa de qua ſuꝑius timẽs moꝛi ſcm carnẽ ingemuit ⁊ ait. Nũt aĩa mea turba⸗ ta eſt.⁊ quid dicam Pater ſaluũ me facex hac hoꝛa. Sed ꝓpterea veni in hãc hoꝛã. Timuit xpᷣs moꝛi.vt tu nõ timeas moꝛi cõfidẽs in euʒ. qͥ ſuſcitauit ihm a moꝛtuis tertia die. In iliũ tm̃ qͥ ſuſcitauit ieſum eſt ↄfcendũ.O tu xp̃iane ne de hac infirmi tate deſperes. Docuit qͥd tunc in vib peri „ culis moꝛtꝰ debeas dicere.ad quẽ cõfuge⸗ um · qͥ nõ põt deſpicere Iperãtes in ſe:cũ at teſtatiõe bonoꝝ opeꝝ· Bonoꝛũ dico· qꝛ ſi ne meritꝭ aliqͥd ſpare:nõ ſpes.ſʒ pᷣſumprio debʒ dici. Tu itaq; talia fac oꝑa tua.vtei in hoꝛa moꝛt in Fitate dicere poſſis. In te dñe ſꝑaui.nõ cõfundat ineternũ. Hanc * lexiſſet ſuos ꝓ eis hõ factus. intñ̃ eos dile xit. quſq; ad moꝛtẽ dilectio eũ ꝑduxit. Te dilexit in moꝛte. vt tu dilectõne eiꝰ poſſis trãſire de mũdo ad pãem. Te dilexit in fi⸗ nẽ. vt tu in eiꝰ dilectiõe vſq; in finẽ pma⸗ neas. qð qͥdem ſi feceris ꝓculdubio ad pa trẽtrãlibis. In cuꝰ dilectiõe: qͥ vſq; in fi⸗ nẽ nõ ꝑmanſerit:in pitate dico ineternuʒ biote n eiꝰ dilectiõe modꝰ amoꝛis nul⸗ lus eſſe dʒ. Sine modo te dilexit:ſinemõ eũ diligere dẽbes. WModũ dilectiõis exceſ ſit te diligẽdoꝓ te moriẽdo: tu q;tum euʒ diligere debes · nõ potes. Dilige eũ ex to⸗ to coꝛde.ex rota mẽte.⁊ oĩaia ⁊ oib virib tuis. Hoc tm̃ q̃rit. vltra nõ q̃rit: hoc fac ⁊ viues. Sequit᷑. Et cena facta cũ dyabolꝰ iã miſiſſet ĩ coꝛ:vt traderet eũ iudas ſymo nis ſchariotis. Hit innuit᷑cena eſſe ꝑata· ſ nõdũ trãſarta:qꝛ poſtea recubuit:⁊ buc cellã iude tradidit. O iuda infelir. O di⸗ ſcipule peſſime Wercatoꝛ neqᷓ; Tibi cena pabat᷑. ⁊ a te datoꝛ cenetradebat᷑. O miſer uda. O male cõfeſſoꝛ. O deſperate peni tẽs:dixiſti. Peccaui tradẽs ſanguinẽ uſtũ: ⁊laqᷓo deſpatõnis te miſer ſuffocaſti. Iſte vt arbitroꝛ fuit filiꝰ ſymonis ſchariotis. Smõ dẽ obediẽs. Sʒ q̃lis viriſte ſymõ fuerit. deus ſcit. ego aũt neſcio. Schariot⸗ dã a vico in qͥ oꝛtus fuit: qͥ alio nomĩema moꝛtis dẽiſiue mala moꝛs. Et merito d⸗ mala moꝛte fu it. qꝛ ſic mala moꝛte perijt Dyabolus miſerat ĩcoꝛ ꝑ ſuggeſtionẽ:vt traderet eũ nõ credẽs illũ eſſe deũ. Nonne ↄtremiſcꝭ recogitãs xp̃iane:⁊ tu monache bñdieti.qͥd actũ eſt de diſcipulo xp̃i. Dva lus miſit ĩ coꝛ eius: vt traderet vitã:⁊ tra⸗ dẽs vã ꝑ laqueũ deſꝑatõis ſe ⁊ vitã ꝑdi n dicere. dit. Si lupꝰnõ timuit intrare ĩ gregẽ dñi⸗ re:quẽ inuocare.in quẽſpare. Jupĩem de vnã de duodeci tã pauculo nũero mactare et ꝑdere.quid facturꝰ eſt de grege cõmiſſo paſtoꝛi. Vnuſqͥſq; vĩm frẽs charnſſimi vi deat ne ſit ſcharioth iudas. Elidete quõ caute ambuletꝰ:nõ qᷓſi inſipiẽtes: ſed vt ſa piẽtes:cauti ʒ callidi hoſtinſidias Mi⸗ kfit in coꝛ iude:vt traderet dñm. Quid eſt poꝛã plciuit. hãc hoꝛã elegit:vt ĩeaꝑmoꝛ 2 tẽ de můdo tranſiret ad piem ᷣm hũani tatẽa q̃ nunqᷓ; receſſit m diuinitatẽ. Illa hoꝛa eſt finis ille de qͥ dĩ· cũ dilexiſſet ſuos erãt in můdo.in finẽ dilexit eos. Ců di⸗ tradere dñm. Vẽdere Quid eſt vendere⸗ Zilienare. Dñm vẽdit qͥ a le dñm alienat Sm alienas a te.ſi depellis euʒ a te. O monache dei.o diſcipule xp̃i. audime. Au⸗ dicõſiuũ meũ. Ted yabolus q̃rit euellere ke extrahere de grege dñi. Vide ne ↄſenti⸗ as ei. Vide necredas ei. Mẽdax eſt.et pa ter eiꝰ. Te vult occidere.te vult mactare. Te vult ꝑdere ſecũ in gehennã. Caue te a loculis. Caue te a marſu pijs. Fouee d pa⸗ boli ſunt. Heu qᷓt in illis ꝑdidit qͥt in iliis interfecit. Ditit᷑ de iuda:qꝛ fur erat.⁊ locu los hẽbat ⁊c.iſte dũ ſitit lucꝝ tendit ad la queũ. dũ ꝓdit vitã lucrat᷑ moꝛteʒ. Heu qͥt loeuli.heu qͥt marſupia ſunt ĩ monaſterijs bñdicti:heu qͥt cuculati ſuꝑ auriculas ton ſurati hñt marſupiũ mentꝰ habẽt loculuʒ ꝓp?ie volũtatis marſupiũ murmuratiõis detractiõis.vagatõnis.ſuꝑhie et liuoꝛis. inuidie:⁊ male volũtatis Sedmemẽtote frẽs dilectiſſimi ꝙ qͥ talia agũt iudã tradi⸗ toꝛẽ fequunt᷑.⁊ ideo niſi ſe emẽdauerint.re gnũ dei nõ poſſidebũt. Eſtote q̃ſo dilectiſ fimidiſcipuli xp̃i.nõ in falſitate ſʒ in veri rate.nõ in veſte.ſʒ in coꝛde. nõ in alta ton ſura ſʒ in mẽte pura iudã derelinqͥte deſpe rantẽ. Petrũ ſeqmini vere penitentẽ:iudã derelinqͥte deſperanteʒ in baratro in ferni: petrũ ſeqͥminiqͥ eſt in głia ꝑadiſi. Tenete lachꝛymas petri. Qð ſi feceritꝰ ꝑuenietis ad gliam petri.ꝑ ieſum xpᷣm dm cui cãfi⸗ tet᷑ aĩa mea.⁊ ſanat eã.qꝛ peccauit ei. Qui cũ patre ⁊ ſpũſancto ſit benedictus ꝑ cun⸗ cta ſecula: Amen. Sermo ſecundus. Icut auris non põt ſatiari auditu 7 nec oculus viſu.ſic nos nunq; ſati * ari debemus enarrare pia oꝑa xp̃i. Nã mihi dulcia ſunt ſuꝑ mel ⁊ fauũ:et ca vioꝛg ſuꝑ milia auri ⁊ argẽti:⁊ ex his ſatu⸗ rari nõ poſſuʒ· Amplificet mihi dñs deſi⸗ deriũ ineñ:⁊ letificet in iocũditatevultus ſui cũ oib diligentibꝰ eũ. De qͥ in ↄſequẽti bus dĩ. Sciẽs ihs:qꝛ omĩa dedit ei p̃ in man?.⁊ qꝛ à deo exiuit ⁊ ad deum vadit. Surgit a cena.⁊ ponit veſtimẽta ſua. Et cũ accepiſſet lintheũ pᷣcixit ſe.⁊ miſit aquã In pelui:⁊ cepit lauare pedes diſcipuloꝝ:⁊ extergere lintheo qͥ erat pᷣcinctꝰ Sciens qꝛ dia dedit ei pr in manꝰ⁊ bona ⁊ mala:ma la in vſuʒ.⁊ bona in effectũ. De malo ꝓdi tionis iude fecit bonũ redẽptionis noſtre: vel ſciẽs.qꝛ oĩa dedit ei pat᷑ in manꝰ.qua re oĩa ſubiecit ſub pedibꝰ eiꝰ oues ⁊ boues Sermones uit. nð eũ deſerẽs ⁊ ad deñ vadit non noʒ inſuꝑ ⁊ pecoꝛa cõpi. Et ſciens qꝛ a deo exi dereliq̃ns Surgit a cena ⁊c̃. Z deo exit q de ſinu pẽis in vterũ btẽ vᷣginis venit: qꝛ cũ in foꝛma dei eẽt nõ rapin arbitratꝰ eſt eſſe ſe equalẽ deo.ſed ſemetip̃m exinaniuit foꝛmã lerui accipiẽs in ſilitudinẽ hoĩmfz ctus:⁊ habitu inuẽtus vt hõ. Z deo q́ʒ er uit cũ talẽ ſe hoĩbus pᷣbuit qͥ poſſet vider ⁊tangi. Immo ꝙ nõ ſine magno gem tu coꝛdis ⁊ fluuio lachꝛymaꝝ ſtiio cõmẽqa⸗ re debereʒ · ſ.ligari.colaphiʒari.flagellari. cõſpui.⁊ ad vltimũ occidi.⁊ hot eſt qů di a deo exiuit. Sʒ noli flere bone monache: qꝛ ſequit᷑.ad deũ vadit. Ad deũ vadit. q reſurgẽs ex moꝛtuis.iã nõ moꝛit᷑. moꝛs i⸗ livltra nõ dñabit᷑. Ad celos aſcẽdit. ſedet ad dexterã pẽis cõſtitutꝰ a deo iude viuo rũ ⁊ moꝛtu oꝝ. Et h eſt qð di. Surgit a ce na.nã a cena ſurrexit: q? de ſinu pꝛis vbi cenabat cũ angelis ad hoĩes venit trabeã nfe moꝛtalitatꝰ aſſumẽs. Veſtimẽta quo⸗ dãmodo depoſuit cũ ſemetip̃ʒ exinaniuis Sibi vniẽdo hũanã naturã lintheũ acces pit. ⁊ pᷣcinxit ſe.qꝛ naturã ſe iu deꝰ in ea ſe Ftute pᷣcinxit ſe.⁊ de hoſte ſuꝑbo glioſetri umphans.rex glie eſt factꝰ.⁊ dñs ytutuʒ. Zquõ miſit i peluim:⁊ pedes diſcipuloꝝ lauit. Quid eſt aq̃. Quid eſt peluis. Iſtq aq eit illa aqᷓ bñdicta.q̃ ſoꝛdes mentiũ la⸗ nuat lepꝛoſos müdat.cecos illũiauit ſanat egrotos.iuſtificat impios reſuſcitat moꝛ⸗ tuos. Ad hãc aquã dñs meꝰ ihs inuitat ſitiẽtes dicẽs. Siqͥs ſitit veniat ad me. et bibat. Aqua iſta ſpũſſanctus eſt. Zqᷓ iſtz eſt ula de qᷓ hieremias ait. Dereliq̃runt lo tẽ aque viie.⁊ foderũt ſibi ciſternas diſſi patas.q̃ cõtinere nõ valẽt aqs. Pota me dñe iſto fonte.vt nõſiti ampliꝰ. Nã ſitit aĩa mea ad iſtũ fontẽ viuuʒ. O ſi attigero fontẽ iſtũ. O ſi attigero cũ dulciſſimo fon te.putas venit tẽpus quo plenarie deco poſſim haurire. Et qũñ. Et ſi aliqñ q̃renõ modo. Quid dicã. Quid faciᷓᷓ.qꝛ domi nus meꝰ differt ad me venire. O dulciſſis me ieſu ſint mihi lachꝛyme refectiõis aſſi due donec dicat᷑ anie mee gaude ⁊ letare. Ecce quẽ querꝰ:ecce quẽ deſidera s:ecce ꝓ quo ploꝛas:ecce dñis tuus:ecce deꝰ tuꝰ pa⸗ ter ⁊ filius ⁊fons deſideratꝰ ſpũſſanctus Wodo inebꝛiare a delicijs paradiſi. A ——-———— ———.———— Lois ymrmh anð Ecninqu⸗ ucſenaßz cnanun ninaturi unpciacu pnaturi ſe iudeme idedoſte ſupbo glolen uimtn pedes diyul dauqͥſodes mani heutinpos nſuſctun caqui dis me chs mt 2 Siluu vmin tin h piſinasci. il enmusat Derim hrit ſbiaſtms ernõ yal ahs. Po vtnõſiiampli hi iſntivu. O ſian 5 3 — Fiungn cůi 1e „ttipus quo plenared Zrm Etſialiqiq 2 wcQutluzt ndmevmie. Udl ndiuchttne nin nie me gu tlu S utqui diu Audis tus eurdeinii — tuljanjiſu x ndilc pniſ⸗ tQudetpeus ſta frẽs meiſ pũſſ anctꝰ eſt. Ip̃e de ſe ſic ine hnet. mentes nfas: vt p̃ter euʒ nihil aliud * diligamꝰ. peluis illa in qᷓ dñs ſpiritũſan⸗ ttũ poſuit eſt ecckia fideliũ:in qua ꝑ laua⸗ xrũ regeneratiõis ſpũſſanctꝰ ſoꝛdes credẽ⸗ tiũ lauat. Qð dicit᷑ pedes apoſto loꝛũ la⸗ uit:audi immũdicias eoꝝ veſtigia ſequẽ⸗ trũ:vel poſſumꝰ dicere ꝙ peluis ſiue rece⸗ ptaculũ ſpũſſancti coꝛda apłoꝝ fuerũt:qͥ⸗ pbus dñs ſpm̃ſanctũ infudit:et eoꝛũ pedes lauit:qꝛ in fidecatholica: q̃ fideles vehit ad celos:qᷓ; puluere infidelitatꝭ fuſcatã te⸗ nebãt penitus expulſa rubigine ꝑſpñ̃ſan ctũ firmauit. Poſſumꝰ ⁊ aliter dicere ſite rũ amoꝛexp̃i audire dꝛlectat Sed nõ ſine lachꝛymis accipias queſo qð ſine lachꝛx⸗ mis ſcribi nð debet. Aquã in peluim mi⸗ ſit:qꝛ pꝛo tuo amoꝛe moꝛtẽ delicias repu⸗ tãs:in cruc ſtipite piũ eruoꝛẽ fudit. Et la⸗ ſit pedes apłoꝛũ.id eſt veſtigia credentiũ mũdauit:q̃ ſoꝛdids erãt petis. Et exterſit linth eo qͥ erat pᷣcinctus hũana ſcʒ carne ⁊ erat in dutꝰ:qꝛ eius paſſio pctõꝛum noſtro xñ eſt vera purgatio. Vel cena dñi.qͥ paſſi onẽ eius aſſignare volueritu tramite veri tatꝰ ſe exoꝛbitare nõ credat. HMir cena iſta paſſionẽ ſignificat. Sicut poſtcenã nõ fit pꝛandiũ. Sic xpᷓs poſtqᷓ; ſemel paſſus eſt: nõ iterũ patit᷑. Surgit a cena poſt paſſiõʒ onit veſtimẽta ſᷣm pꝛioꝛẽ infirmitatem: intheo ſe pᷣcinxit eadẽ iã imoꝛtali. Aquã in peluim mittit:qꝛ ꝑ baptiſmatꝰ lauacꝝ credẽtes lauit a pctis. Et extergit lintheo qᷓeſt pᷣeinecꝰ: qꝛ pꝛo nob interpellat patrẽ emitib inenarrabilib ſibi oſtẽdẽdo ſuã ũanitatẽ. O mira ⁊ inexqͥſita pietas. O ineſtimabilis bonitas. O noua ⁊inaudi ta hũclitas Chꝛiſtus dei filiꝰde pura ⁊ in temerata ꝓgine natꝰ:rex regũ ⁊ dñs domi nantiũ. Surgit a cena. Eleſtimẽta depõit ſe lintheo eingit. Aquã in peluim mirtit. Ante diſcipulos reuerẽda genua flectit hu milis ⁊ꝓcliuus pedes diſcipuloꝛuʒ lauir. O qͥs vnqᷓ; audiuit talia.O q; ſtupenda pietas· Wira dei clemẽtia.lauit pedes di fripuloꝝ qͥ de nihilo cũcta creauit.qͥd tibi videt᷑ ͥcunq; es hð quẽ tra accẽdit:ſuper⸗ bia cõſumit. Jra perturbat:ſuꝑbia deua⸗ ſtat ꝓmptus ad irã:feſtinꝰ aduꝑbiã.o ſu Kerbe·o germẽ dxaboli· o apoſtata xp̃iane incena domini. o ſerue neqᷓ;. qͥd tibi videt᷑ de creatoꝛi tuo. de deo tuo. Pꝛonus lauit pedes diſcipu⸗ lis.⁊ tu dedignar hũiliari fratribꝰ offen⸗ is. O ſerue male ſemẽ canaan ⁊ nõ iuda: q es ꝑ auctoꝛẽ ſuꝑbie deceptꝰ: cur non cõſi deras:qͥs eſtille quen ꝑ ſuperbiã ſequerꝭ. Et qͥs eſt ille quẽ ꝑ humilitatẽ im itari cõ⸗ temnis. O qᷓ; malus eſt ille quẽ ſequeris: ⁊qñ; bonꝰeſt ille a quo deuias. Illeẽ dya⸗ bolus.iſte ÿo deus. Elige quẽ imitari ſit meliꝰ.o ſuperbe nõne frons tua erubeſcit. Erubeſce vas ſtercoꝛũ vlteriꝰ habere ſug biã. An ignoꝛas gꝛ deus ſuꝑbis reſiſtit. humilibꝰ aũt dat gratiã ſuã. Exue veterẽ hominẽ ⁊ ineiue nouũ.videlicz dñm im et refoꝛmabit coꝛpꝰ hũilitatis tuecõfigu⸗ ratũ coꝛpoꝛiclaritatꝭ ſue. Diſce queſo vlte rius habere hũilitatẽ ꝑ humilitatꝰ aucto⸗ rẽ. Nam de eo ſequit᷑.venit ad ſymonẽ pe⸗ trũ. Et dixit ei petrꝰ. Dñe tu mihi lauas pedes. Reſpõdit ieſus ⁊ dixit ei. Qð ego facio tu neſcis mõ.ſcies autẽ poſtea. Quã do dñs ieſus pedes diſcipuloꝛũ lau are ce pit.pꝛius ad pꝛimũ diſcipuloꝛũ venit. Et idẽ petrꝰ expaueſcit ꝙ deꝰ lauit pedes ho mini. Nã pauoꝛe ꝑterritus nõ potuit ſuſti nere dominũ ad pedes ſuos hůiliatũ. Vi derat eũ aquaʒ in peluĩ mittere ſelintheo accingere · ⁊ mirabat᷑ foꝛte qͥd vellet facere Sed poſtq; vidit illũ añ pedes ſuos vas cũ aqua poꝛtare genua flectere.⁊ ad lauan dũ ſep̃parare:multoq; qᷓ; dici põt miratꝰ expauit.⁊ magno timoꝛe ꝑcuſſus ingemu itĩ excla mauit dicẽs. Dñe tu mihi lauas pedes. Creatoꝛ creature.deus homi dñs ſeruo. magiſter diſcipulo:imo ei qͥ factus eſt ex limo. Ille qͥ feeit oĩa ex nihilo. Sur⸗ ge domie. Surge deus meꝰ. Quid vis fa cere. nõ poſſum ſuſtinere.nõ poſſum ferre. Oculi meite videre refugiũt.ſic pꝛocliuũ: ſic pꝛoſtratũ ante pedes meos. Surgecre atoꝛ. Surge deus meꝰ. Surge lux mũdi. Wita mea. gloꝛia mea. Noli facere quod te video farere velle. At ihs ait. quod ego facio tu neſcis modo.ſcies autẽ poſtea. Ac ſi dicat.noli timere. noli expaueſcere. Re⸗ uera petre magna ſunt hec hũiiitatis in⸗ dicia:ſ; cito maioꝛa videb ſiẽ modo qꝛ ſic oꝑtet fierilicʒ nũc ignoꝛes huiꝰ rei myſte iuz. ſcies poſtea. Zdyſteriũ eſt:exẽplũ eſt — ———————— —— mecũ. Q dicit ⁊ nõ pedes · ſinecdoche ibi eſt: qñ qͥd eſt partꝭ ⁊ toti attribuit᷑. Ego ſũ gq̃lauans. Ego ſum aqᷓ ſctificans niſite lauero nõ habeb partẽ mecũ. Petrꝰ audi⸗ ens nõ hẽbis ꝑteʒ mecũ totꝰ intremuit:ni hil iã ↄtradicẽs mgp̃oꝛnõ tm̃ pedes:ſʒ to⸗ tů ſe offert ad abluẽdũ dicẽs. Dñe nõ tm̃ pedes meos ſʒ manꝰ ⁊ caput. Quid eſt ꝙ dic. Non hẽbis partẽ mecũ. O qᷓ; amarũ eſt qð dicis. Nõ habebo ꝑtẽ tecũ Nnetu vita mea: dulcedo mea:tota ſpes mea:ſa⸗ lus mea ⁊ oẽ ðſideriũ meũ Ecce me fac qͥc qͥd vis de me:laua pedes meos.⁊ nð ſoluʒ pedes.ſed ⁊ manꝰ⁊ caput. Sʒ o dñe ieſu. tũ hoc ſit verũ ꝙ nullꝰ poſſit ꝑtem hĩe te⸗ cũ.niſi pꝛius laueris eũ.miſerere mei:mi⸗ ſerere mei. Ego ſum ille tuꝰ pctõꝛ totꝰ im mũdus:totꝰſoꝛdidꝰ:partẽtecũ he cupio. tecũ parteʒ hãe deſidero. Ne deſpicias me deꝰ ſalutarꝭ meꝰ. Pꝛopitiꝰ eſto mihi pctõ ri.laua ſoꝛdidũ.laua inquinatuʒ. laua pe⸗ des.laua manꝰ. laua caput:ĩmo totũ coꝛ⸗ pus laua mentẽ.laua aiam.laua me inte⸗ rius et exteriꝰ.laua me ab iniqͥtate mea:et a pctõ meo mũda me. Si lauer? me ſuꝑ ni uẽ dealbaboꝛ.O dñe ieſu qͥs dabit mihi vt venias ĩ coꝛ meũ ⁊ inebꝛies me aq tua: vt obliuiſcar mala mega p̃terita et vᷣbů bo⸗ nũ amplectar te vitã q̃ nunqᷓ; moꝛier ine ternũ. Dulcis cibꝰ aĩe mee. Venidñe ⁊ no li tardare.expectat anĩa mea peccatrix ad ſufficient ⁊ ad bñ viuẽdũ tue gre inſpirati one. Dixiſti petro qͥ lotus eſt. non indiget niſi vt pedes lauet. Ego nõ ſum petrꝰ lo⸗ rus totꝰ lauari indigeo. We tibi cõmitto fac de me qͥcqͥd vis. Tu aũt dñe ineternũ bñdictus ꝑmaneas. Qui lotꝰ eſt nõ indi⸗ get niſi vt pedes lauet. Hic innuit᷑ apłos eſſe baptiʒatos. ſed nõ legimꝰ vbi. Qui lotꝰ eſt baptiſmo.totꝰ eſtmũdus. Sʒ qui iterũ terrene hĩtatiõis puluere inqnat᷑:ite⸗ r opus eſt pedes lauare. Quos lquat: do min⸗ interpellãs ꝓ nobꝛ⁊ noſißi oꝛãdo in cõtritione coꝛdis.⁊ cõpunctiõelachꝛyma⸗ rũ. Ille eriã qͥ in ocio ſtudet veritati.dũ in Sermones, qð iturꝰ ad piem tibitelinqᷓ. Jõ noli ꝓhi⸗ bere qð facere volo. Diẽ ei petwꝰ.nõ lauab mihi pedes ineternuʒ. Zbſit a me dñe:vt mihi laues pedes ineternũ.i.aliqtge. Rñ dit ihs. Si nõ lauero te nõ habeb partem alijs pulſanti ſponſe apꝑire ꝑgit pedes in nat qꝛ ÿitas hũiliter audit᷑. ſed ſin n nõ p̃dicat᷑. Hec em̃ ſpõſa in cãticis cãtico⸗ rũ ſe vitare yelle demõſtrat vbi eã ſponſo exh oꝛtãti ad pᷣdicatiõʒ.ſic inqens ait. Ex poliaui me tunica mea quõ induarillam. Laui pedes meos quõ inqnabo illos Di xerat ei ſpõſus. Zpꝑi mihi ſoꝛoꝛ mea.ami⸗ ca mea ĩimaculata mea.qꝛ caput meñ ple⸗ nũ ẽ roꝛe et cincinni mei gutt noctiũ. Ac ſi dicat. O ſoꝛoꝛ mea coberes mea · Ami⸗ ca mea:ↄſcia ſecretoꝝ meoꝝ. Lolũba mea ſpũſctõ illuſtrata. Immaculata mea terre nis curis exuta. Aperi mihiifac me ꝑua coꝛda errantiũ p̃ dirãdo iluſtrare. Caput meũ plenũ eſt roꝛe.i.deitas mea circũ data charitatꝰ feruoꝛe eſt. Et cincinni mei gut tis noctiũ.icollectiõᷣes fideliuʒ ſententijs hereticoꝝ. Ad guem ſpõſa. Expoliaui me tunica miea quõ induar illa.i.deſerui ſecu⸗ laria quõ repetã illa. Nemoui me a pᷣdica tiõe. quõ reincipiã. La ui cogitatiõeg ⁊ af⸗ fectiões quõ inqnaboꝛ ſoꝛdibꝰ mũdi. Sʒ hos pedes diſcipulis lauat dñs ꝑ ſpõſio nẽ ſue oĩonis vbidã. Dimitte nob debira ña.ſiẽ ⁊ nos di.de. noſ. Qð ſequit᷑. Vos mũdi eſtis.ſed nõ oẽs· oẽs exponit euãge⸗ liſta cũ dixit. Sciebat ieſus qͥs eũ erat tra diturꝰ ꝓpterea dixit nõ eſt? müdi oẽs. Se⸗ quit᷑. Poſtqᷓ; lauit pedes eoꝛũ.⁊ accepiſſet veſtimẽta ſua cũ recu buiſſet dixit iterũ eis Scitis qͥd fecerim vob. Ego dñs et ·g̃. Exemplũ. n. dedi vob.vt ⁊ vos ita facia⸗ tis. Hoc ſi mẽoꝛie cõ men daſſet expoſituʒ eſt Poſtqᷓ; lauit pedes diſcipuloꝛũ.i.im⸗ pleta purgatiõe ꝑ ſanguinẽ ſuũ accẽpit ve ſtimcta. qꝛ immoꝛtalis factus.cũ recubu⸗ iſfet.i.cũ ad dextrã pẽis ſediſſet diit ꝑſpi ritũſanctũ miſſuʒ ĩ iinguis igneis. O bea tos pedes.o pedes felices.qͥ talẽat tiñ me ruerũt hẽe lauatoꝛẽ. De pedib electoꝝ di co:de iudetraditorꝰ pedibꝰ nõ dico O btẽ petre.o felices apli añ pedes quoꝛũ aſtitit hũi creatoꝛ angel oꝝ. O bã purgatõ. O btã lauatio q̃ mũdat lepꝛoſos. curat egro tos, vulnera ſanat.cicatrices ſolidat: umẽ donat cect. greſſum claudis. pulcritudinẽ fedis· initias egenis. meſtis letitiã. peni tentibꝰ veniã. moꝛtuis vitã O grãde gau diũ.immẽſa leticia. Xp̃s poſtqᷓ; lauit, ſua nihn — pdnido— ieck. Etcnanninet hdupludeinſu⸗ Kmnmeoßu Aucgtnöes r0 nbe dꝛolb můd. S Spultslaut disp ſpdl didi Diminenodochn dunctmüdci lutdedes zuit ad̃ nunduſſet dutiuit S unn vob. Egotisun ded vob vt? vosmin xniꝛe cõmndiſir a Fhut pedts dichloitt nõeꝑ ſangunẽſuũai nnotli ſaucim arips ſdiſ dil Ix ſizilngus eun neds filics ſtliget nnni Depeclyeci⸗ 5 ſñpeies quꝛiti — mnipngi & Inidulyrſoh ant inn acmnusſilin fedts.diuitias egẽis. meltꝰ letici. penitẽ tib veniam.moꝛtuis vitã. O grãde gau⸗ dium. Immẽſa leticia. Np̃s poſtqᷓ; lauit. Sua veſtimẽta accepit poſt moꝛtẽ carnis gloꝛiaʒ habuit reſurrectõis. Poſt ſangui nis effuſionẽ accepit coꝛꝑis ĩimoꝛtalitatẽ Deide recubuit. Deide reqeuit.celos aſcẽ git. vbi ſedet bñdictꝰ in dextera dei patri. De illo accubitu: diſciput᷑ intonat:iſtruit docet ꝑ ſpiritũſauctũ.⁊ ꝑos itonat gẽ⸗ tib cũctis. Et quid dicit: Stitis qͥd fece⸗ rim vob. Eos mev ocatꝭ magiſter ⁊ dñe: ⁊ bñdicit? ſum eteni. Hoc eſt qð pꝛemiſe rat petro dicẽs. Sciẽs aũt poſtea. Hicin uitat ad ſciẽdum qð pꝛius neſciebq̃t. Oð dicit vos vocat me magiſter ⁊ dñe ⁊ bñ⸗ ditit? ſuʒ etem̃. Nõ eſt de arrogãtia.ſed de veritate. Qui.n.neceſſitate cogente.vera de ſe bona loqͥturtãtom agis verius hũi⸗ litati iũgit᷑: qᷓ;to ⁊ veruati aſſociat᷑. Vos vocatis me magiſter: ⁊ dñe ⁊ bñdictꝰ ſum etem̃ Ego ſũ magiſter. Ego ſũ dñs. Ego ſum magiſter ſine erroꝛe. Ego ſum ma gi⸗ ſter ſine kalſitate. Ego ſum magiſter boni tatis. Ego ſuʒ magiſter ſanetitatis. Qui ſequitur me bene vadit. ambłare male nõ poterit. Ego ſum dominꝰ vite. dñs moꝛ⸗ tis.d ñs celi.dñs terre. Lreatoꝛ cũctorũ.⁊ důs omnũ. Siegohᷓ laui pedes veſtros dñs. ⁊ magiſter ⁊ vos debets alt᷑ alterius lauare pedes. Sicut pꝛiꝰ exemplo ſiẽ nũc eos vᷣbo inſtruit mag veritgtꝭ. Hic n fu muur argumẽtum habẽde hũilitatꝰ.acſi dicat. Si ego qui ſuʒ dñs ⁊ mag̃ laui pe des veſtros.⁊ vos qͥ nõ eſtis magiſtri nec dñi debetis alt alterꝰlauare pedes. Exẽ⸗ plum dedi vob vt quẽadmo dũ feci vob ita: ⁊ vos faciatis ⁊ eſt ſenſus. Si ego ia⸗ ui pedes veſtros ideſt. Siego dimiſi vo⸗ bis peccata: qͥ ſuʒ dñs deus potens oĩa⁊ magiſter ſciẽs omnia ant qᷓ; fiant Vos eſtis ſerui⁊ diſcipuli debetis in vob peccã tibus dimittere ⁊ꝓ eis oꝛare. Exempluʒ dedi vobis: vt quẽadmodũ ego feci vob: ita ⁊ vos fatite. Non eritꝰ bom ſerui ſinõ fu erit? ſecuti dñm. ENec veraces diſupuli ſi deulaueritè a doctrina magiſtri. Audi te pᷣlati qͥ cathedrã tenetꝰ regiminis. Pu tafne tenetis exẽplũ dñi. Vnuſquiſq; no ſtruz ↄueniat ↄſciẽtiaʒ ſuam. Baudeat ſi in cena domim. tenet. Si nõ tenet iam non eſt diſcipulu? dñi. Welius illi eſſet ſi haberet molaʒ aſ narũ in collo.⁊ dem ergeretur in profů duʒ maris: qᷓ; vt eſſet ſoꝛtuus nomẽ abbatis⸗ Welius illi eſſet ſi eſſet cuſtos pecoꝝ: q; geſlet abbas monachoꝛũ. O peluis do⸗ mini. E hũilitas chꝛiſti: qᷓ; lõge receſſiſti DO qᷓ; ſunt rari. O qᷓ; ſũt pauci quiaquã in peluim mittant.⁊ flexo poplice ad lauã dum pedes diſcipuloꝛũ petãt. eccat fra ter. offen dit frater. in aliqͥ delicto cecidit. non eſt peiuis nõ eſt aqua. non eſt qͥ ſe pꝛe aret ad illũ abluendũ. ſed potiꝰ ad expel ecu Diſcite pᷣlati ꝙ hoc nõ ẽde regula chꝛiſti. Ille lauit pedes diſcipuloꝝ geni⸗ bus ſlexis ⁊ vos nõ vultis lauare ſoꝛdes veſtrorũ conſeruoꝛũ totis coꝛpoꝛib in ter ram pꝛoſtrat?. Non eſt diſcipułꝰſuper a giſtrũ. Peccat mõachus:peccat cõuerſus puluereʒ poꝛtat in pede: imo foꝛte toto coł poꝛe tabeſcit in cute. Tolle aquã. Tolle doctrinaʒ de peluib magiſtri: de pꝛecepte dñi.curre ad eum nõ in equos pha?adis ſed in hůilitate redẽptoꝛis: vultu placido mente tranqlla:qᷓ; citiꝰpotes lauare fſtia ne puluis vertatur in ſcabiem.ſcabies ver tatur in lepꝛam: et lepꝛoſus expellatur de grege domini. Sedſi obſtinatus fuerit: ⁊emẽdare noluerit. dicẽs nõ lauabis mi⸗ hi pedes in etemũ. Dic ⁊ tu ei. Si non la uero te:non hẽbis partem cũ chꝛiſto dño⸗ Poſtea ſi cũ petro aſſentire voluerit laua eum cuʒ omni humilitate mãſuetudine?⁊ miſcðiã vt tuipſe miſcðiã a deo cõſeqᷓ̃ris. Quod ſi nð fecerꝭ nõ tenes exẽplũ chꝛiſti⸗ nec es diſcipulus chꝛiſti· Quod chꝛiſtus fecit facere dedignaris. Quod dñs fecit: ſeruũ cur facere tedet:nõ eſt feruꝰmaioꝛ do mio ſuo. net aplus maioꝛ eo qͥ miit illũ. Scut ego patioꝛ et vos patimini.ſiẽ me humilio ⁊ vos humiliamini.ſi hec ſcitis que feci ⁊ docui bti eritis ſi feceritis. non de oĩby dico. Ego ſcio qͥ;s elegerim.non de oĩb dicebat:qꝛ iudas apoſtata erat. Ele⸗ gerat duodecim.ſʒ vnꝰ diabolꝰ erat iudaſ feurioth qͥ ʒ dñm leuat calcaneũ. de qͥ ipſe dixit vt impleat᷑ ſcriptura. Quimãducat panẽmeũ teuauit 3 me caicaneũ ſuuz· W iu da infeliꝝ dñicum panẽ mãducas ⁊ con tra dñm calcaneũ leuas. Heu q̃nti iude:q panẽ dñi mãducant:⁊ dñm in operib ſu⸗ s calce ꝑcutiũt. Quãti de altario viuũt q ultari nõ ſeruiũt.immo vñm altarisꝓ ni⸗ Piio ducũt. Meu ꝙ magis dolenduʒ eſt. quãti ſacerdotes. ſʒ falſi ſacercotes qͥ pa⸗ nem chꝛiſti coꝛpꝰ xpi ſumũt oꝛe ⁊ xpᷣm cð⸗ cultant pede.putridi fetoꝛe luxurie.infecti veneno nequicie.iſti ſunt iudas ſcarioth. qui niſi ſe melꝰ commutauerit:ytinã na⸗ ti non eſſent. Sedtu fue dei mõachexp̃i tene exẽplũ. ⁊ hẽbis ꝓmiſſũ fac ꝙ iuſſit.vt poſſis venire ad illã beatitudieʒ quãꝓmi ſit: Seqt ammodo dico vob pꝛiꝰ qᷓ; fiat yt cum factuʒ fuerit credati.ꝙ ego ſů.⁊ eſt ſenſus. Vſq; huctolleraui.⁊ tacui.ſʒ iam noto ꝓditoꝛeʒ anteqᷓ; fiat. qðᷣ mor eſt faci en dũ: vt cũ factũ fuerit credatis.qꝛ ego ſũ ille de qᷓ ſcpᷣtura illa pᷣdixit. Vos ergo frẽs mei diſcipuli xp̃i.cogitate qͥd ſcarioth fe⸗ rit.⁊ videte ne cõſimilia faciati. Judas 5 xpᷣm ieuauit calcaneũ. Vos añ illũ ꝓſter⸗ nite coꝛpus ⁊ aĩaʒ. Judas ab illo receſſit. Vlos aũt ſeqͥmini illũ. Judas vẽdidit i⸗ 4um iudeis vos aũt vendite qᷓ habet?: vt poſſitꝭ comparare eũ. Nõ ſ olũ qᷓ habetis ſed etiũ voſmetip̃os ꝓ amoꝛt tãte pulchꝛi tudinis margariteꝓ nihilo reputetꝰ ⁊ illi ſoli placere:quãtũ poteſtis ↄtendite. Et ego ⁊ vos ad illꝰgaudia ſine finemãſura ip̃e eſt valeamꝰ ꝑuenireꝑ eun dẽ mundi aluatoꝛẽ. Qui rũ patre⁊ ſpũſanctoviuit xregnat bñdictꝰ in ſecha ſeculoꝝ. Zmẽ. Sermo tertiꝰ. Vm de iure cõditiõis hũane:oẽm c homieʒ exire opoꝛteat ad opus ſuũ ⁊ad oꝑatiõeʒ ſuaʒ vſq; ad veſperã ⁊ſepᷣtura. nõ poſſit ſolui neceſſe ẽ: vt vnus quiſq; dum in coꝛpoꝛe viuit opai nõ ceſ⸗ ſet. qð ſibi expediat in etnũ. Nam citove⸗ nier tẽpꝰ ⁊ hoꝛa quo laboꝛ oĩs:⁊ vniuerſa cura laborꝭ ceſſabit.⁊ rũc oĩs homo ſchm ſuũ laboꝛẽ mercedẽ habebit. Igit̃ cũ nihil ſit dulciꝰnec equiꝰqᷓ; reſpicere. in mãdatis — dñi. ilege xp̃i meditari. Elegi qꝛ mihi bo nuzʒ eſt iex redẽptor? mei ſuꝑ millia auri et argẽti:⁊ de fructu laboꝝ meoꝝ cuilibʒ da repetẽti. Tu aũt mi lectoꝛ auſculta diligẽ er.⁊ qͥd tibiꝓ me loqᷓtxpᷣs obßᷣua. I— ẽ Inullꝰmaio nulłꝰ melioꝛ.q nullꝰ pulcri⸗ tnullꝰdulcioꝛ:nullꝰ carioꝛ. Slia ſcõꝝ: S ermones decꝰ ãgeloꝝ. auctoꝛ ⁊ creatoꝛ cũctoꝝ qᷓ ait diſcipulis ſuis. Amen amẽ dico vobis qͥ accipit ſi quẽ miſero me accipit. Etqͥ me ac ipit: accipit eũ qͥ me miſit. Poſiqᷓ; dñs ⁊ ſaluatoꝛ ñ ſuo exẽplo docuerat hůilita⸗ tem.⁊ calcanei paſſionẽ ſupponit honoꝛeʒ vt eos ↄſolet᷑ affirmãs ꝙ ipe⁊ pĩ eiꝰ in il recipit q ꝓ illiꝰ amoꝛe recipiunt᷑. Hicẽno tandũ ꝙ in miſſo nõ ĩ milſis ſʒ mittẽt au⸗ ctoꝛitas ↄmendat᷑. Qui actipit nuntiũ xp̃i.xpᷣm accipit. Et ſi xpm? patrẽchꝛiſti. Si audis o xpᷣiane. Veritas loquit᷑ ve ritas mẽtiri nõ pᷣt. Ait em̃ qͥ accipit ſiqueʒ miſero me accipit. Queʒ mittit qͥs eſt em nũtius: venit paup. võit mẽdicꝰ. aduens eſt ⁊ gegrinꝰ nð hʒ qͥd veſtiat. no habʒ qͥd mãducet.nõ hʒvbi caput reclinet. Venit ad ianuã tuã.ad domũ tuã:hõ tanc; frat frẽm.nõ tãqᷓ; ↄſoꝛs ↄſoꝛtẽ ßʒ ranq; feruus dñm.petit ane. poſtulat veſtẽ apð te q̃rit hoſpitariꝓ amoꝛe xp̃i. Quid tibi videtur Vuis eſt iſte men dicꝰ. iſte ꝑegrinꝰ qͥ apð teꝓ amoꝛe xp̃i tã hũiliter tã ſi uglicit᷑ oꝛgt hoſpitari. Miſſi xp̃iẽ nũtiꝰxp̃iẽ.ñ eſt ſol⸗ cũ illo eſt xpᷣs· Saudẽs ſuſcipe. Sratanter refice ßui deuote cũ timoꝛe ⁊ reuerẽtia ma⸗ gna.xpᷣm ſuſcipis. xpᷣm refict. G aude⁊le⸗ tare ꝙ talẽ meruiſti h̃ecõ̃unuã. felix mẽſa. btã mẽſaꝛin q̃ xp̃s ↄuius eſt.in q deꝰrefiti tur.infelix mẽſa cui deeſt talis cõuiua. O qᷓ; miſera mẽſa. imo qᷓ; miſer dñs menſeqᷓ pauperẽpellit a mẽſa.q̃ pauꝑi claudit mi fericoꝛdie viſcera. O ſerue neqᷓ; cuiꝰ viſce ra negligũt aꝑire marſupiũ pieratꝭ. Nõne oꝑtuit te miſereri conſeruo tuo. Quis tibi donauit qð hẽs. Nõne pau ꝑis ⁊ tui cres⸗ toꝛ. Hõne natura vos creauit equales Et vna eadẽ ↄditõe eſt exituri. Cur nð tetan gunt ↄfinia ſoꝛtis. Suſcipe miſeꝝ recolli ge mẽdicũ ⁊ ꝑegrinũ. refice famelicũ. veſti nudũ.⁊ oꝑib miſcðᷣie ꝓut potes cũ pau petierit manũ aꝑire.nò differas:nã elemo fynã tuã cũ panꝑe fratre ſuſcipit xp̃s. Te aũt mi lectoꝛ ne pauperẽ qᷓſo abhoꝛreas; tã cito cũ illũ viderẽ adoꝛare ne negligas: lʒ ſit ſcabioſus ſiue lepꝛoſus. veſte ſoꝛdi⸗ qus. anhelitu fetidus. tñ bꝛachijs chari⸗ tatis aſtringe ⁊ qð a te petierit caritatui impẽde. In vitate donã xp̃o· accipit Ipb⸗ ipᷣemet teſtꝭ. ip̃e mẽtirinõ pᷣt. ⁊ ĩ dle iudich ————„—„—— n cortceutecien „ ucah neuht.in eenit Poſ riplo docuertth pnſnt ſuppont nisgherpicht * amorenapunt hii 6 miliszmnit 8. ſ mnipnit Pune. Uentzslou⸗ dAu em qͥacapiſ Uunnttz Surärniic aiu bzdvctutt butzi ydiuputfalne in . donituinõtnjjt Pnzluihtnꝗᷓſnt * l yefigp wi pi Qubl ndu iepeginꝰ qap tů ſucliat out tinit'fleß ctſo dis ſuſcpe. Gratut k inmoeꝛreuertum n mc, Gaudeth ecuui fühnit — nuuh aidectals cuu a r ino qᷓ miſedis nuli Snikã pupdu nO nenahn nnnripüplur ſi noUu 5 Nönepaps tMuc rosutequls ns. Suſape miſer 3 gni nice fimich enlcte put poteð it nnodifenswit Pm n epupatqot vnc 5 nnjuninteui „ſue ſꝙꝛlus⸗ 4 Siniis nbahi Seenhn ieninnij iſn in cena domini. tlbt redditurꝰ eſt m ercedẽ eternã. Sequit᷑ cũ h dixiſſet ieſus turbarꝰ eſt ſpũ ⁊ ꝓteſta tus eſt ⁊ dixit. Amẽ amẽ dicovob qꝛ vnꝰ ex vobis metradet. Quiturbatus ielus fuit ex noſtra infirmitate. nõ ex ſua ꝑtãte. nr̃a infirmitas vere in eo turbata eſt.non ſua poteſtas ſicut et ye paſſa. voluntarie accipit turbationẽ. ne deſpet ſeruꝰ neceſſi⸗ tate turbatꝰ. Qui turbat᷑ ſpũ ſignificat ꝑ⸗ turbandos ſpũales ex charitate. cũ vrgẽs cauſa.ʒiʒania a tritico añ meſſem cogit ſe ꝑare.i.añ diem iucicij cogit excõicare. Sʒ notandũ eſt ꝙ ſunt due ꝑturbatões.ſ.tur. batio carnis et turbatio pũs Turbatie carnis eſt paſſio carnis. Turbatio ſpũs ẽ timoꝛ.anxietas ⁊ ſiłia.nõ carne ſʒ ſpũ tur batur dñs: cũ dictũ eſſet. Vnꝰ ex vob me tradet. nõ ꝙ tũc pᷣmo ſubito cognouerit et repentinũ malũ eũ turbauerit. Sʒ qꝛ iam ũ fuerat exp̃ ſſurꝰvt nõ lateret.⁊ ille erat ex iturus ⁊ iudeos adducturꝰ. turbauit eum ꝓximũ ꝑiculũ ꝓditoꝛis ſicut ſuꝑiꝰdictũ eſt turbauit eũ iminens paſſio ſicut inferiꝰ dẽ nũc aĩa mea turbata eſt ⁊ qͥd dicã. Hec di xit appꝛopinqᷓ̃nte hoꝛa paſſiõis. Turbatꝰ eſt dñs ieſus ſpũ ⁊ ꝓteſtatꝰ eſt qð occultuʒ fuerat ⁊ dixit. Amẽ amẽ dico vob:qꝛ vn? ex vobis tradet me. Ac ſi diceret. vnus ex vobis exiturꝰeſt ⁊ tradet me.vnꝰex vobis ſʒ nõ vinculo charitatꝭ vnitꝰ:eſt me tradi turus. Aſpiciebãt ꝗᷓ diſcipuli adinuicẽ he ſitantes de qͥ diceret.nõ mima turbatio ti moꝛ ⁊ anxietas apłoꝝ mentẽ vexabat Pu tas quõ petrus ⁊ ſeti apłi latebꝛas foꝛt is intrabãt: vt ſi in auctoꝛẽ vite ſaltẽ incogi tatione aliqͥd ſiniſtꝝ putaſſent.nõ parum erãt turbati.nam palloꝛ qͥ erat in facie de clarabat doloꝛẽ qͥ vigebat ĩ mente. At nii doloꝛis gerebat qͥ aſtutã rabido poꝛtabat ſub pectoꝛe vuipẽ. nõ erat dolẽs cui lugẽs doloꝛ ineſſe debebat. O bonitas tedẽpto ris. o pietas creatoꝛis nem inẽ vult perire: ßʒ om̃s fieri ſaluos. ſpãliter ſe deſignat in traditoꝛẽſuũ ne fieret impu dentior.vel ve recundioꝛ manifeſte dephenſus. Manife ſtat ꝗᷓ crimen ⁊ dat locuʒ pnie vt pꝛoditoꝛ vidès ſe latere nõ poſſe agat pnĩiam Sed virille ꝓditiõis nulliꝰpnie lamẽta ſuſcipi ens talis vel peioꝛ remãſit q̃lis fuerat pꝛi⸗ us traꝝſiens in affectũ coꝛdis. Illi ÿo qx ingens ꝓcella doloꝛis coꝛda turbabat.ad inuicẽ aſpiciebant dubitãtes quo diceret⸗ Quia ⁊ ñ nota fuit cuiq; cõſcia ſua glteri? tñ erat ign ota. Erat ð recũbens vnꝰex di⸗ ſcipulis eiꝰin ſinu ieiu quẽ diligebat ihus fellx in q; diſcipułꝰ ile cui ſic erat familia⸗ ris auctoꝛ vite q̃ nũc eſt ⁊ future. nimis ho noꝛatus eſt diſcipulꝰille.qͥ ſui capitis ba⸗ buit reciinatoꝛiũ tã venerabile pectꝰ ſ.ic⸗ ſu xp̃i creatoꝛis cũctoꝝ · Jheſus aut valde eñ diligebat quẽ tãto honoꝛe ſublimabat oqᷓ; bene qeſcebat qͥ ſup̃ pect? xp̃i qeſcebat o btẽ aple dei diſeipule ieſu xp̃i. Joannes btẽ vtinã mererer illiꝰ dulciſſimos pedes oſculãdo lachꝛymis rigare in cuꝰpectoꝛe tui meruiſti doꝛmire. Vtinã faciẽ illiꝰ alõ ge ſaltẽ poſſem cõtemplari in cuiꝰ pecto?e tam dulciter doꝛmire meruiſti. hic em̃ de ſe qᷓſi ð alꝛo dicit:vt reꝝ geſtaꝝ ſeripto? nð ſui videat᷑p dicatoꝛ eſſe. Per ſinð ſiue pe⸗ ctus ſignificabat᷑ ill ſecretũ de qͥ; bibit di umitat? ſacm. Hũc diligebat ioannẽ no plus oĩbo ſed famitiarius vt ꝑ pacem exi⸗ ret de vita. nõ ꝑ paſſionẽ Muic innuit ſy⸗ mon petrꝰ ⁊ vixit. Quis eſt de qͥ dic. Sci ebat aũt petrꝰꝙ xpᷣs quodã pᷣuilegio amo ris.ioannẽ diligebat:nec ei celaret ſue di⸗ uinitatis ſecretũ. Innuit ideo ei petrꝰ: vt interrogaret eum q;s eſt. Ita; cũ recubuiſſet ſup̃ pectꝰieſu dixit Dñe qͥs eſt. Et merito de ꝓditoꝛe ſuom giſtrũ iterrogare nõ timuit cui iamin ſinu diuinitatꝭ pitatis mgᷓ̃ rimari ſecreta po⸗ loꝛum mðſtrauit Et dicit dñe qͥs eſt. quis eſt ille infelix.qͥ;s eſt ille neqᷓ;qs eſt ille ma ledictus.quis eſt traditoꝛ tuꝰ. Illuʒ mihi rogo ne celes cui tue diuinitatꝭ ſecreta es dignatus reuelare Cui dñs. Ille cui ego intinctũ panẽ poꝛrexero. Et cũ intinxiſet panẽ dedit iude ſymonis ſchariotis. Panis intinctiò: ſignificat figionẽiude qᷓ kictus amicꝰ venit ad cenã. Que ẽ tin gunt᷑ nõ mũdãt ſʒ inficiũt. Sʒ qͥs panis ite fait quẽ iudas accepit itinctũ. Si dſis dedit lectoꝛẽ meũ ſi audire diᷓbit᷑ nõ relĩ⸗ quã ſuſpẽſũ. Sʒ pmũ ſciendũ eſt ꝙ panis nultiplicit accipit᷑ ĩſacra ſcp̃tura. Per pa nem aliquando intelligit᷑ dñs. aliquãdo gratia ſpirtualis.aliquãdo eruditio diui ne doctrine. aliqũ hereticozuʒ pꝛedicatio⸗ * — Rliqñ ſubſidiũ vite pñtis. Aliqñ iocũdi⸗ tas humane delectatiõis. Dñs dẽ panis ſicut ip̃e ait. Ego ſum panis viuꝰ qͥ dece⸗ lo deſcendi. Si volumꝰdicere ꝙ důs fuit ille panis quẽtra ditoꝛ accepit intinctum. nõ relin qͥmus tramitẽ pᷣitatis Judas igi tur panẽ intinctũ accepit qꝛ dñm ieſuʒ tiñ hoĩem ⁊ nõ deñ putauit. Buccellã intin⸗ ctam vel panẽ ſubcinericiũ intinctũ come⸗ dit qꝛ etſi dñm moꝛituꝝ tñ reſurrectuꝝ nõ credidit. Iſte beatiſſimꝰpanis fuit ĩtinctꝰ cũ ſi pedes ⁊ manꝰin cruce ꝓ nñ̃a ſalute fu iſſent fixi viſus eſt nõ habere ſpẽm nec de⸗ coꝛem. Můc iudei qͥ ꝑiudã ſignificant᷑ pa nem intinctũ comedũt:qꝛ xpᷣm ieſum non deũ ſʒ puꝝ hoĩem fuiſſe credũt ⁊ moꝛtẽ il⸗ lius ↄcedũt. Sʒ reſurrectionẽ adhuc non admittũt Panẽ itinctũ rodit qͥ fiiũ vᷣgĩs añ oĩa ſecka fuiſſe Idicit. Ad illo panis in tinctus roditura qͥ fidei ſoliditate deinat. nec hũc panẽ ſolidũ digne poterit qͥ fideʒ catholicã voluerit infirmare. Dicit᷑ pãis gr̃a ſpũalis vt eſt illðᷣ ꝓpheticuʒ. Qui ob turat aures ſuas ne audiat ſãguinẽ ⁊ clau dit oculos ne videat maluʒ.iſte in excelſis hĩtabit. munimenta ſaxoꝝ ſublimitas erꝰ panis eiꝰdatꝰeſt:aque eiꝰ fideles ſunt Et eſt ſenſus. Qui obturat aures ſuas ne au⸗ diat ſanguinẽ.id eſt qͥ ſuadẽtibꝰ peccatꝭ:qᷓ carne ⁊ ſanguine naſcunt᷑ nõ pᷣbet ↄſenſuʒ ⁊qͥ claudit oculos ſuos ne videãt malũ.i. om̃i qð recritu dini aduerſum eſt nõ apꝛo pinquat.iſte in excelſis habitat qꝛ qᷓ;uis eũ adhuc caro in inferioꝛib retinet mentẽ tñ in ſublimibꝰ ixit. Munimẽta ſaxoꝛuʒ ſublimitas eiꝰ qꝛ qͥ abiecta deſideria terre na ↄuerſationis calcat ad ſuꝑnã patriã ꝑ pᷣcedentiũ patꝝ extra ſe ſubleuat.⁊ qꝛ ꝑ cõ templationis dñi gr̃a ſpãli ſatiat᷑ apteiũ⸗ gitur. Panis ei datus eſt.i.donũ gre ſpãt ꝑeipit.qꝛ ſe ab infimis ⁊ imis celeſtia ſpe⸗ rando ſuſpendit. Hunc igit᷑ panẽ.ſ.gr̃am quã illi dederat dñs intinctũ accepit qĩ in ieſum ↄ ſumatoꝛẽ pᷣtutũ nõ amoꝛẽ ſʒ ran⸗ coꝛem exercuit Huic debebat᷑ panis intin ctus cuiꝰſanctitatẽ vultꝰpalliabat ſophi⸗ ſticus.nam religio neʒ ſimulabat in facie. quã nõ hẽbat in mẽte. S ãctitatẽ pᷣtende⸗ hati veſte quam alienabat in coꝛde. foꝛis agn?ꝰ in publico intꝰlupus ĩ occulto· foꝛis SBermones diſcipulꝰ xp̃i intꝰ diſcipulꝰ diaboli. Wul ti em̃ hũc panẽ comedũt qꝛ religionẽ quũ pᷣtendãt in vᷣbo nõ oſtendãt in facto. Quãti monachi in monaſterio ſeti be⸗ nedicti ſuntqͥ alijs lugentibo rident. Alys dolentib gau dẽt. Coꝛꝑe clauſtrales mẽte vagi ⁊ nũq; ſtabiles. Pigri ad lectionem tardiad oꝛõnem.in ecckia doꝛmientes.in refectoꝛio vigilãtes.de vigilijs lõgis dolẽ tes.ſed de lõg ocõuiuio gaudẽtes.clauſtꝝ execrãtes· auditoꝛiũ duigẽtes.extra choꝛů ꝓ infirmitate frequentiꝰ remanẽtes.infir⸗ mitoꝛiũ nõ ꝓ infirmitate carnis: ſꝓ deſi⸗ derio carnis toꝛuis luminiꝰ aſpicientes. Sẽꝑ murmuroſi ⁊ detractoꝛes. Quid ali ud iſti miſeri agũt niſi ꝙ panẽ intinctũ co⸗ medũt: ꝓfecto iſti tales traditoꝛẽ iudã ſe⸗ quunt᷑: ⁊ cũ iuda niſi reſipuerint videant ne dãnent᷑ Seqͥtur.poſt buccellõ:tũc ittoi uit in eũ ſathanas.⁊ dicit ei ieſus. Qð fa⸗ cis fac citius. Quiduã em̃ putãt ꝙ tũc iu⸗ das coꝛpꝰxp̃i acceꝑit. Sʒ ſcien dũ eſt ꝙ i oĩb diſtribuerat dñs ſacm coꝛꝑis ⁊ ſan⸗ gu inis ſui int᷑ q́s ⁊ iudas fuit. Deindeꝑ buccellã intinctã expᷣ mit᷑traditoꝛ· Wulti em̃ falſi religioſi ⁊ falſitonſurati cũ pie re⸗ ligioſis cõiter dñicũ coꝛpꝰ accipiũt.ab ii diſcerni nõ pñt niſi ꝑbuccellã itinctã que eſt detractio.murmuratio. Nobediẽtia ver boꝝ laſciuia occulta peculia: ⁊ foꝛte ʒuio⸗ ra pctã. Qui talis eſt. monachꝰ nõ eit ĩmo iude traditori ↄſiłis eſt Sʒ qͥſqͥs eſt miſer ille timeat penitẽdo qð ſequit᷑: ne cũ iuda traditoꝛe d ãnet᷑. Sequit᷑ e Tüc ĩer oiuit in illũ ſathanas yt pleniꝰ poſſideret ĩ quẽ iam intrauerat. Tüc introiuit vt decipet 2a cõſoꝛtio apłoꝝ extraheret: vt eo iã nõi occulto:ſʒ man ifeſte vtẽs libera ptãte ĩ ba ratro ꝑditionis mactaret ⁊ ꝑderet. Et qð etraditoꝛe fecit hᷣ de ↄ ſiliby facere nõ de⸗ ſiſtu. Nã quẽ diu ĩ monaſterio poſſederit ſeruũ.adxitimũ nec ſociũ monachoꝝ reli⸗ quit ⁊ traditoꝛẽ quẽ ĩ monaſterio tenebat iam extra monaſteriũ necat. Sʒ q̃ fintʒ mũdi citiꝰaffutuꝝ eſſe nõ dubitat callidi⸗ tatem ſue neqͥtie mẽtibꝰ pꝛauoꝛuʒ occultat vt ex impꝛouiſo feriat ſubite moꝛtis penã q;s diu tenuit alligatos ĩ malicia pᷣue acli onis. Et młtos ĩ monaſterio vſq; ad moꝛ tem ſtare ꝑmittit: vt ex illoꝝ ꝑuerſitate ali niituiqpninmi oituls mdiuti id nnſpuennt yin 2Saun poll bullinicin nurdiaruleſis Qoſi Scencüctot n dis ſacim copis tſn mia alſultonſumticiye ditci coꝛp acciyiit hiuli pbutcdli inui Smnnuntio. iobetii culnpeilu: ꝛfaj Iutuls clmonuchri⸗ SnnpksetSʒ qdt penltii qʒ ſcut.xü⸗ nd Sequeñ Ti S uns xplnpolin n Licuwiutyr b ariberet vrol nniſe vris lben pli nts mutitett pduet ſuth de yſilib fucrei niduimoniſteo pol⸗ Uudnieñpuitꝙriciu udts fuu. Heni os coꝛrũpere ⁊ enertere pofit. Et qꝛ ꝓ incõ tingẽti tenet an ĩ monaſterio an extra mo⸗ naſterium miſeras aĩas occidat ⁊ mactet. nos illiꝰ inſidias dño ꝓtegente vitantes qð dicit᷑.ſ.qð facis fac citiꝰ exeqᷓmur. Naʒ quod dicit᷑: qð facis fac ciuus non pꝛeci⸗ cipit ſed pᷣ dicit. h malũ nob bonum: qꝛ ũ vult citius fieri nõ tam feſtinãdo ĩ il lius penã qᷓ; in ſalutẽ fideliũ.o amoꝛ iter⸗ miabilis.o charitas ineſtimabilis. o dile ctio inſcrutabilis:qð facis fac citꝰ. Illð cupio.illud deſidero.iliðᷣ q̃ro.a dß veuiin hůc mundũ. Qð facis fat citiꝰ. Vis me vendere iudeis: volo vẽdi. Vis tradere. volo tra di. Vis vt crutifigar:volo cruci⸗ figi. Vis yt occidar:volo occidi. amoꝛ p̃ affecto. Qð facis fac citius. Sʒ ieſu vi⸗ ta mea:totñ deſideriũ meuʒ. dultedo non fallax.dulce do felix.dulcedo delectabilis dulcedo gło ſa.decꝰangeloꝝ.ſplẽdoꝛ ⁊ glo ria ſctõꝝ qᷓ;tuʒ eos diigebas ꝓ qͥ b moꝛi cupiebas.no bis vitã tibi moꝛtem affecta bas.o miſeꝝ me quẽ hactenꝰ tam nequit᷑ offen di.quẽ olim ſic abhoꝛrui.heu dñmie ſum ·Ipe eſt dũs meꝰ⁊ deꝰmeꝰ. heu vtinã mille annis in purgatoꝛij igne eſſem cruci⸗ andus anteqᷓ; dũs ieſus a me ſic eẽt offen⸗ ſus/o mi lectoꝛꝓ me lachꝛymas funde ad dñm:vt nũc meclamantẽ audiat.pulſav tiaꝑiat. ↄſolet᷑ lugentẽ.dolentẽ.penitentẽ bẽigne ſuſcipiat.o dñe ieſu mißere mei.red de mihi iecũ ditatẽ vultꝰtui Quiꝓ pctõꝛi bus dignatꝰcs moꝛi me peccatoꝛem rogo ne ꝑm ittas eternis ignibꝰ cruciaii:o dile⸗ ctiſſimi frẽs aniadu ertite:ſedu la cogitati- one pẽſate qᷓ;tũ eſt amãdus:qᷓ;tñ eſt diligẽ dus qͥ ꝓ nobis eſt talia ⁊ tãta oppꝛobꝛia paſſus.q ſe tradentẽ ad moꝛtt᷑ ſic feꝛta bat᷑ dicẽs. qð facis fac citius. Seqtur h̊ auteʒ nemo ſciu it diſcũ bentiũ ad qͥd dixerit ei. Quidã eim̃ putabant qꝛ loculos hẽbat ꝙ diceret eiieſus. Eme ea q̃ opꝰſunt nob ad diem feſtũ aut vt egen is aliqͥ d daret.locu kos hẽbat in qbo eblota ſerugbant᷑ ſuoꝛũ neceſſitatib ⁊ alis indigentib in ꝗᷓ datur foꝛma eccłie ſeruãdi nereſiaria q̃ iubet nõ cogitare de craſtinoene ꝓ terrinis ſeruiat. veſꝓ tim oꝛe in opie iuſticiã dsſerat. Cũ il⸗ leaccepiſſet buctellaʒ exiuit ↄtinno. Erat nůt noꝝ qũ extuit filiꝰ tenebznꝝ faciẽs oꝑa in cena domini⸗ tenebrarũ. Nos igit᷑ qͥ ſumꝰ diſcipuli xp̃i: videamꝰne panẽ intinctũ comedamꝰ reli⸗ gionẽ quã tenemꝰ ĩ veſteſeruemꝰ ĩ mente. ⁊ſctitatẽ quõ hĩtus exterioꝛ palliat intus an imꝰ teneat ne ĩ hoꝛa noctꝰ exeamꝰ a do mino repꝛobati ĩ ſtagn ignis ⁊ ſulph ur? cũ diabolo ↄcremãdi. Illiꝓ virib inhere amus:qꝛ bonuz eſt illiadherere.a dhereat tibi dñe aĩa mea.ita tibi adhereat vt ate eã recedere nũqᷓ; ꝑmittas:ſʒ ad te ꝗꝙ te ge⸗ mit qᷓ; totiꝰ ↄſolandã ꝑducas. Cuiẽho⸗ noꝛ ⁊ glia ĩ ſecka ſecoꝝ· Amẽ⸗ Erbũ dei qnto amplꝰ ruminat᷑in v joꝛetãto dulciꝰ ſaꝑe dʒ ĩ coꝛde. Et Aÿbi diuini mẽs delibata ſapoꝛe ſe ingerit alabaſtꝝ vnguẽti cupientibꝰ aꝑire nec theſauꝝ diutiꝰ celari pati᷑ qͥ ſuſcipit incrementũ dũ a pluriby erogat᷑. Vñ non imerito diuinoꝝ floꝛes eloqoꝝ qs de po⸗ merio dñi ip̃o ſumpſimꝰlargiente pᷣ ſuaui tatum odoꝛe manib poꝛtare qͥcũq; geſtie rit ſibi largiri gaudebimꝰ. Sʒ rogo meuz lectoꝛẽ.ne illos ab amoꝛibꝰ ſui coꝛdis abi ciat.nõ odoꝛ tõ ſuauiſſimꝰemanet qͥ coꝛde cõtritos ſanat ⁊ vulneꝝ cicatrices cõſoli⸗ dat.o doꝛ iſte oĩm ſuauitatũ in ſe continet monarchiᷓ:qꝛ oẽm balſami odoꝛẽ excedit ⁊ qͥcqͥd in odoꝛib cõtinet᷑ Hũc ti ac talẽ odoꝛẽ ſi toto coꝛdis olfatu odoꝛare nõ de ſieris ineternð ꝓculdubio ð ꝑbis qm̃ eſt reſurrectio ⁊ vita. qui credit in eũ etiam ſi moꝛtuꝰfucrit viuet.odoꝛ iſte oĩm odoꝛuʒ ſuauitas dñs ieſus eſt. odoꝛ bonus.o do? ſuauiſſimus melle ⁊ lacte dulcioꝛ: nectare ſuauioꝛ gẽm is ⁊ auro p̃cioſioꝛ. Iſte odoz eſt vᷣbũ illð deq́ locuturi ſumꝰ. Veibũ qð caro factũ eſt ⁊ hĩtauit ĩ nob. Z ʒbo iſto ſꝑ ʒba mea ꝓcedãt ⁊ nihil aliud qᷓ; ipſuʒ valeãt iq̃ reſonare dñm.ſ.ieſum qͥᷓ de ſeip̃ git. Nũc cłariticatꝰ eſt fili? hoĩs. Exiſtẽte iudaꝓ qᷓ dixerat:nõ eſt? mũdi oẽs remãſe⸗ runt ſoli mũdi cũ ſuo mũ datoꝛe in ͥ ſigni ficat᷑ claiificatio xp̃i.in q ſepat? mał mane bit ĩetn itate cũ ſctĩs ita eſt. Sʒ aliã expo⸗ ſitio nẽ h̊ amoꝛ xp̃i reqrit qͥ nec dʒ ſcribi ſi⸗ ne lachꝛymilnec ſine lachꝛymis legi Xpᷣs de ꝓxia paſſiõe: ĩmo de ꝓꝛĩa moꝛte quã ꝓ ſalute mũdi exoluere diſpoſuerat gaudʒ ⁊ tripu diat:letat᷑ ⁊ ⁊ exultat ⁊ ait. Nũeclari ficatꝰ eſt fiuꝰ hoĩs.o dñe ieſu filn hdis fili 7 3 ſime ſpecioſiſſime vita ſctõꝝ ⁊ dulcedo an geloꝝ quõ glificarꝭ. quõ clarificar. nõne tibi adhuc iminẽt vincula vᷣbera carnifi⸗ cuʒ oppbꝛia ho iuʒ ⁊ abiectio pleb. Spu⸗ ta claui.colaphi Spinea coꝛona arũdo ꝓ ſceptro crux lãcea. An viciri maĩb a ter go: ⁊ victũ ad iudicẽ adduci ⁊ tanqᷓ; latro nẽ ad ludibꝛiũ poniẽ clarificatio tua. An aſcẽdere cruc patibulũ ⁊ tã triſte ferre ſup pliciũ eſt ne leticia tua ẽ ne gaudiũ tuũ mo xi.ſ.ꝓ ſalute gener hũani Quid ad hec di cemꝰ. qͥd reſpõdebimꝰ frẽs mei. Hic vox debet ſilere lachꝛyme dicere. hᷣ ᷣmo tãcere ⁊Hecꝰ clamate. Xp̃s deꝰ nr̃ ꝓ nihilo ĩimo P gaudio moꝛtẽ ducebat ꝑ qᷓ; nos a moꝛ⸗ te ꝑpetua liberat. Et licʒ tã cito moꝛiturꝰ tainẽ ſeip̃m clarificatũ dicebat. qꝛ tũc ſic patiẽdo imo ſic moꝛiẽdo mẽbꝛa ſua fide⸗ les ſuos clarificabat O bone mõache bo ne xp iane recogita an nos tuos pꝛauos in amaritudie aĩe tue. Statue xpᷣm ſic cruci⸗ fixũ ab vno latere tuo:⁊ tua pctã ab altero ⁊ int᷑ hec poſitꝰ vide qͥd agas. Cõtẽplare agnũ cõtẽplare xpᷣm dijm tuũ. ſic ĩ cruce ex tenſuʒ: ꝓ te tã impie puſſuʒ. Cõſidera tur pitudies carnis tue:pꝛauas affectiõᷣes aĩe rue.fũde lachꝛymas ad crucitixũ:te ſaluar̃ paratꝰeſt qͥ ꝑ te talia paſſus eſt. Nũcclari ficatꝰeſt filiꝰho ĩs ⁊ bñ filiꝰhoĩis.⁊ nõ ho⸗ minũ: qꝛ ſine virili feĩe de pura ⁊ ĩtemera ta ᷓᷣgie natꝰ: de patre ſine infe in celis eſt genitꝰ. Luiꝰ mat eſt go cuiꝰ paterfemi⸗ nam neſcit. Iſte 35 fiiꝰ hoĩs valde cia⸗ rificatꝰeſt qꝛ qcqd filiꝰ dei h abuit ꝑ natu rã filiꝰ hoĩs habet ꝑ gratiã. In iſto filio hois marte.ſ.vᷣginis clarificat? ẽ deꝰ. In quo eſt clarificatꝰ? ſalute lãguidoꝝ.i ilu miminatõe cecoꝝ.iĩ reſurrectõe moꝛtuoꝝ ⁊ ĩ oib oꝑib ſuis.pẽis ſui ſg faciẽs volun⸗ tatem. Et deꝰclarificauit eũ i ſemetip̃o qꝛ vnꝰ deꝰ cũ pe.vna diuinitas.vna maie⸗ ſtas.⁊ hec clarificatio eſt ab eterno. Hanc clarificationẽ moꝛti apꝛopinquãs ᷣm ꝙ hð a deo pr̃e ſibi dari poſtulabat cũ dice⸗ bat. Pclarifica me apð temetipᷣm clari⸗ rate quã habui pᷣuſq; mũdus fieret. Clari tate nãq; quã hẽbat hᷣm ꝙ deꝰ volebat ha pere ᷣm ꝙ hõ. Et hũana natura ÿbo vni Sermones marie vᷣginis cariſſime amãtiſſime dulci ta q̃ tũc erat paſſibił ⁊ moꝛtalis:cito fieret ipaſſibił ⁊ imoꝛtal.⁊ h eſt qð ðꝛ. Et conti nuo clarificauit eũ. Tu ꝗᷓ xp̃lane qͥ cupis hereditatẽ hr̃e cũ xp̃o. deũ patrẽ ſꝑ clarifi care memẽto:ĩ pura cogitatiõe.ſerena locu tio ne.oꝛdinata actðe ĩ oĩby motib tuis vt te qͥcũq; viderit gkificet deñ ⁊ bůdicat di⸗ cens. bnidictꝰſit deus ĩ celo ⁊ ĩ terra qͥ talia oꝑat᷑ ĩ ſeruis fuis. Pꝛofecto ſi cũ xp̃ᷣ clan ficauer patrẽ cũ xp̃o eiuſdẽ pẽis hẽbis he reditatẽ. Magnũ eſt qð dico. Cõditiõis hũane excedit dignitatẽ.hoĩeʒ de terra ter renũ.de puluere puluerẽ factũ in celuʒ ad xpᷣm aſcẽdere ⁊ aſſidue cũ xp̃o regnare. qͥs vnqᷓ; audiuit ſiłe.qͥs vnqᷓ; tale vidit gli⸗ qͥd. Reuera magnũ imo nimis magnũ.et licet tã tn pe magnũ. Jpa verttas dixit. Volo pat vt vbi ego ſum illic ſit et miniſter meꝰ. Tu itaq; monache bñdicti eſto ĩ vitate bonꝰ miſter xp̃i religionẽ non ſimulãs.ſctitatẽ nõ paleãs.hũiitatẽ non relinquẽs vſq; ad moꝛtẽ obedientiã tenẽs ⁊ſic cũ xp̃o regnab.qͥ diſcipuł fuis ĩ conſe⸗ quentib ait.filioli a dhuc modicũ vobiſ⸗ cum ſum Filiolos apellat quos pᷣ mẽtis teneritudie adhuc plenarie robur fidei nõ ſolidabat.nã̃ vſi viuere lacte nondũ erant donei ad veſcendũ ſolido pane. Et ideo iholi qꝛ ꝑuult: ⁊ tãqᷓ; ꝑuuli ĩ xp̃o lacte pa ſcebant᷑ nõ eſca. Nouerãt xpᷣm Pᷣm hůani⸗ tatem ſʒ caligine mẽtis ohducti xp̃ᷣi vaci⸗ lantas tenebãt diuinitatẽ. Poſſumꝰ etiaʒ dicere ꝙ pᷣ amoꝛis magnitudie diſcipłos ſuos filios appellauerit. Moꝛis ein ẽ pa⸗ rentũ ꝑuulos ſuos filios delicatiꝰ enutri⸗ re: qᷓ; magnos ⁊ ſepiꝰ amplecti ⁊ crebꝛius oſculari. Et cũ de hac vita moꝛtis acerbi⸗ tas eos exire ↄ pulerit circa ꝑuulos totuʒ gremiũ charitat expãdũt. eoſq; bꝛachijs aſtringũt ⁊ ĩ eoꝝ oſcuł ruũt mag ꝑuuloꝝ qᷓ; adultoꝝ oꝛbitatẽ ploꝛãtes. Et ilii ꝑuu⸗ h vident᷑:qͥs iniũcti amoꝛis cathena con⸗ nectit. cũ tutela pr̃na ili i ſuffragari non poſſit. Tũc filios ſuos ꝑuulos tenẽt ĩ co⸗ gitatõe:q;s nõ mĩmos tñ ĩ amoꝛe ʒꝓtinent⸗ Sic ⁊ dñs nñ ſuos diſcipłos filios appel⸗ lauit. qͥs iturꝰ ad pẽeʒ nõ mimo charitat affectu dilexit. Multuʒ cos diligebat q5 iã filios apellabat. Qui aut. Wodicum efuinctz o Ftaleyu ngniinonnt nigi t rbgoſimlſt Tunnchebjüt nirieligonénon vöpileis hůltati non morti obeientũ teni bdiſcpulſuis icnt ll adduc modici ych los apellat quos yni duc pienrersburiſ yſvukenondit dndi cudopun ktit al itiqᷓ; puuhi tholun daKourtitchnfnhi gnenins ohduct * d dulntui poſum E mo mndelii galumt. Ducli los ſilos delcu vlpanplci c debuc vsmoꝛnsl opulentald puulosn icor oſcul müt migph ui ploꝛtes· Etil unlmt cu tpᷣs vobiſcũ ſuʒ. eſt modicũ ils tp̃s qᷓ in hac carne moꝛtali vobiſcũ ſuʒ.pñtẽ cerne⸗ re me poteſt.. Sʒ tollã crucꝭ patibulũ.ci⸗ to ſoluã moꝛtis ipenũ. Cito veniet tẽpus ⁊ hoꝛa qᷓ iã nõ ꝓ hoĩe videar reputari. ſe ero tãqᷓ; oꝓpꝛobꝛiũ hoĩm ⁊ abiectio plebi Tũc q̃reto me.cupietꝰ me ſeqͥ: ſʒ tioꝛe moꝛ tis ꝑcu ſſi nõ dũ ex alto tut/ ĩdutigiaʒ ve ſtrã ꝓ me ponere nõ poteritꝭ.⁊ h eſt qð ðᷣt. qᷓ ego vado nondũ poteſtꝰ me mõ ſeq.⁊ eſt ſen ſus. vado ad pfeʒ:ſʒ ꝑ foꝛamen acus.ꝑ anguſtias paſſiõis.ꝑ doloꝛes moꝛt? Sed nõ poteſte me mõ ſeqͥ: qꝛ pauidi ⁊ timidi veiuti hedi ĩ lacte mñis ad ĩimolãdũ nõdũ vdonei.ſʒ ven iet tẽpꝰ ⁊ hoꝛa qͥ penitꝰtioꝛe expulſo nõ ſolũ crucꝭ ſuppliciũ.ſʒ qð neqͥꝰ? potit excogitari toꝛmẽtũ ꝓ meo amoꝛe eri tis ſubire ꝑati Filioli mei aqhuc modicũ vobiſcũ ſũ.o dñe ieſu adhuc charitas tua meↄpellit repeteremodicum ieſu.ieſu dñe meꝰ ⁊ deꝰ meꝰ vita aĩe mee peccatricꝰtue. pᷣmiũ ꝑegrinatiõis mee. Iſið modicũ tm̃ fuit amaꝝ tibi. In iſto modico factꝰes op ꝓbꝛiũ hoim ⁊ſubſãnatio ꝓpli. In iſto mo dico ſiẽ aqᷓ effuſus es: ⁊ diſpꝑſa ſůũt oĩa oſſa tua In iſto mo dico ꝑcuſſus eſt paſtoꝛ ⁊ di ſperſe ſt᷑ oues greg. In iſto tã amaro mo⸗ dico ſpecioſus foꝛmap filijs hoĩm viſus ẽ nõ hr̃e ſpẽʒ nec decoꝛẽ. In iſto modico di⸗ tendũ meꝰ ĩmo ieſus meꝰ dñs meꝰ añ poꝛ tã ciuitatꝭĩ tympano ſue carnis tympani ʒabat:⁊ pſallebat dicẽs heloy heloy lama abatani.hᷣ ẽ deꝰmeꝰ deꝰmeꝰ q̃re me dere⸗ iquiſti. In iſto modico dña mea m̃tua ʒgo ſcoꝛrupta.pᷣgo itemerata. vᷣgoañ ꝑtũ go pꝰ ꝑtũ rui M̃tua ĩmo martyrtua. martyr nõ ferro carnifics:ſʒ acerbo doloꝛe coꝛdis:qᷓ;tũ amare flehat.qᷓ;tũ amare do⸗ lebat. Vec miꝝ cũ te videret vnicũ ſuũj to tum deſideriũ ſuũ ĩ cruce extenſum moꝛti vicinũ. ĩmo iclinato capite tradere ſpiritũ Iſtud modicũ dñe ieſu amaꝝ tibi ⁊ amaꝝ dulciſſime mf̃i tue: vtinã amaꝝ ſic eẽt mi hi:vt ĩ iſto modico fuiſſem iuxta crucẽ dñi mei: vt quẽ adhuc videre nõ poſſum cum pe manentẽ ſaltẽ ĩcruce poſitũ moꝛtuum videre meruiſſem. Iſtð modicũ qᷓ; feiix qᷓ; iocundũ qᷓ; glioſum fuit illi latroni:qͥ illo modico meruit a dño ſuo audire. Hodie Necũ er ĩ ꝑadiſo. o vox dulch.o vox dele⸗ in cena domini. ctabilis.hodie mecũ eris ĩ padiſo. o dñc i⸗ ſu.qͥd dulciꝰ.qͥd delectabiiꝰ.qͥd iocundiꝰ qᷓ; eſſe tecũ ĩ ꝑadiſo.nibil pꝛoꝛſus penitus nihil. Quid gᷓ dic. qͥd faciã.qͥ adhuci hu ius ꝑegrinatòis erũna ↄſtitutꝰ tã lõge ex⸗ uloꝛ a delitijs padiſi dei mei. O bone ie⸗ ſu eſto mihi leſus. Recole ſaluato? qͥd ⁊ꝓ pter qð paſſus es:⁊ mitere mei ipſu te co⸗ gat pletas vt mala nra ſuꝑes ꝑcẽdo ⁊ vo ti ↄpotes me tuo vultu ſatics Tu eſto me um gaudiũ qͥ es futuꝝ pᷣmi. ſit mea in te glia in ſeckm ſeculi. Qui cũ patre ⁊ ſpiritu — ſctõ viuis ⁊ regnas ⁊c. (Homelia. v. Andatũ nouũ do vob: vt diligd⸗ is inuicẽ ſiẽ dilexi vos. Qui mã̃⸗ 1 datũ dñt nõ igneꝛat: neceſſe eft vt km illð viuere nõ negligat Nã ſeruꝰ ſciens volũtatẽ dñi ſui ⁊ nð faciẽs:plagẽ vapula bit multꝭ. Qui aũt fecerit:diuitijs ⁊ hono rib ditabit᷑ multis.iuxta qð dñs oim ait diſcipuł᷑ ſuis. Bti eritis ſi feceritis qᷓ̃ ego pᷣcipio vob. Dulc dñs dulce mãdatũ ꝙo ſuit. Ait em. Mãdatũ nouũ do vob:vt diligatꝰ inuicẽ ſicut dilexi vos. Mãdatũ nobꝓponit am oꝛis qui dilexit nos ⁊ lauit nos a pctis nfis ĩ ſanguĩe ſuo. O bonum mãdatũ.mãdatũ dulce.mãdatũ delecta⸗ bile. mãdatũ vite. mãdatũ ſalutis eterne. In iſto mãdato oĩs lex pẽdet ⁊ꝓphe Hoc eſt ilð vnũ mãdatũ de quo dictũ eſt. qui oĩa mãdata ſeruauerit.offen dat aũt ĩ vno ideſt in charitate factꝰ eſt oĩm reus. Vnð apłus enumeratis Idib q̃buſdã Fᷣtutum de charitate ꝓtinꝰ addidit dicẽs. Charita tem aũt nõ habeã nihil mihiꝓdeſt. Heeẽ illa pᷣcioſa margarita.quã důũ ĩuenit ſpon ſa dilecti dedit oĩa ſua ⁊ ↄpauit eã. Bec ẽ illa ſcala q̃ in ſomnis iacob apparuit.que vſq; ad ceiũ tẽdi videbat᷑ ꝑ quã qͥdã deſcẽ debãt ⁊ qͥdã aſcẽdebãt. Per hãc em̃ ⁊ an⸗ eli deſcẽdebãt ⁊ nos aſcẽdimus ad ange os:qꝛ ſine hac ſcala nullꝰ ſcãdere pᷣt ad ce leſtia reᷓ. Et in ip̃o nixu ſcale pᷣe dñs an⸗ geloꝝ iuentꝰ eſt qͥ dicit. WMãdatũ nouum do vob vt diligatꝰ inuicẽ ſicut dilexi vos⸗ Iſte inqᷓ; dñs dat p̃ceptũ frẽʒ amãdia ſer uis ſujs qͥ ex oĩ coꝛde dʒ amari.nec ẽ mag vũ ſi tñtũ diligit buꝰ dñm qᷓ;tũ dñs ſeruũ 4 . 5 6 „. S 8„„ 6 6„ Immo magis a ßᷣuo dñs debet amaricũ nõ illi ſeruus ſʒ ſeruo dñs valeat ſuffraga ri. S ruꝰq ex toto coꝛde diligit dñm ſuã. illꝰ tota vᷣtute ſatagit obßᷣuare pᷣceptum. Et cuiꝰpꝛeceptũ deſpicit᷑ reſtat pꝛoculdu bio vt ip̃e actoꝛ pᷣcepti negligat᷑ nã qͥ non dilexit pꝛoximũ ĩ veritate dãſpicit xpᷣimã datũ.⁊ qͥ mandatũxpi deſpicit: vᷣſpicit et xpᷣʒ auctoꝛẽ mãdati.nos ꝗᷓ dilectiſſimi fra tres ⁊ xpᷣm dilig amꝰ⁊ eiꝰ pꝛecepta uemꝰ pᷣceptuʒ dñi lucidũ oculos mẽtꝭ illũminãl dulcioꝛa ſũt xp̃i p̃cepta ſug mel⁊ fauũ ⁊ ĩ cuſto diẽdis ilł retributio multa ip̃e dñs xpᷣs. Igit mi lectoꝛ regulã pᷣcepti ſerua et ſecurꝰexpecta ipm ꝓ pᷣmio auctoꝛẽ.h ab⸗⸗ re mãdati.bonũ mãdatuz · vñ tiñ ⁊ tale ꝓuenit pᷣmiũ.iſtud inqᷓ; mãdatũ a nobis trrefragabilit᷑ debʒ obßᷣuari cũ exĩde dñʒ xpᷣm nõ dubitamꝰꝓmereri.hocẽ illð mã⸗ ciatũ qð iturꝰad preʒ reliqͥt diſcipuł᷑ ſuis. immo iſtud eſt teſtamentũ qð moꝛiturꝰdi miſit heredib ſuis. Ait em̃ diſcipuł ſuis. mãdatũ nouũ do vob dicit dĩs meꝰ xp̃s d.ſ. nouũ iqt.vñ nouũ. Nup iuẽtũ.nõ qꝛ i veteri teſtam ẽto eſt ſcptũ. diliges dñʒ de um tuũ.qͥd ẽqᷓ nouũ. Nouũ: qꝛ? vetera ad nouitatẽ ꝑducet?⁊ veteres hoĩies tran foꝛ⸗ mat in iuuenes. Nauũ qꝛ exuit veterẽ ho⸗ minẽ ⁊ induit n ouũ.qͥ ſcð m dꝛũ creatꝰ eſt in ſctitate ⁊ iuſticia vᷣitat?. Nouũ qꝛ olim genꝰ hũanũ a ꝑadiſi gaudijs expulſũ nec ⁊ qjttidie trãſmittit ĩ celũ. Sed q multi ſe diligũt ea dilectiõe q̃ tramite pᷣitatꝰ nõ gaudet.ideo adiũctũ eſt ſicut dileri vos. Int᷑ amoꝛẽ et caritatẽ talis eſt differẽtia: qus int gen? ⁊ ſpẽm eſt qͥd i am oꝛ bonꝰ:⁊ eſt quidã amoꝛ malꝰ ⁊ amoꝛ mediocris. Amoꝛ bonꝰipᷣa charitas ẽ: qᷓ diligimꝰdo minũ ſup̃ nos ⁊ ſup̃ oẽ qð eſt⁊ ꝓximũ no⸗ ſtrũ tãqᷓ; noſmetipᷣos.amoꝛ m alꝰeſt chari tatis inimicꝰ:vtputa ſcenoſus lubꝛicus ⁊ foꝛnicariꝰ.iſti amoꝛes rioꝝ vt opoſito rum int᷑ ſe hitudinẽ ſoꝛtiunt᷑ vnꝰ mericuʒ alius ſuo poſſeſſoꝛi acqͥrit ſuppliciũ.aliꝰpe nã. aliꝰgłiaʒ· aliꝰmoꝛtẽ. aiiꝰ vitã. alꝰꝑadi ſum.aliꝰinfernũ.aliꝰdeũ.aliꝰ diabolũ.& mdꝛ mediꝰ eſt qͥ nec charitate cõnectit᷑.nec amoꝛe ſcenoſo fedai.ſiẽ am oꝛ filio ꝝ parẽ⸗ tũ ⁊ ↄguatoꝝ ⁊ aliaꝝ reꝝ qᷓ iuſte ⁊ ſine pe⸗ riculo poſſident᷑:⁊ vt iſti amoꝛes duo ab il Sermones lo amoꝛe qͥ eſt charitas excludãt᷑.ið addi⸗ dit ſiẽ dilexi vos. Sʒ qͥ;s vnqᷓ; hoim potu it vel potit tale ob5ᷣuare mãdatũ qͥs vnqᷓ; ſic dilexit ꝓxĩos ſiẽ xp̃s apłos. Nullꝰvnq; vñ no tan dũ ẽ ꝙ iſtð ſiẽ nõ ẽ exp̃ſſiuũ q̃nti tatꝰ.ſʒ ſckitudis.⁊ ẽ ſenſus.eo inõ q dileri vos.eo mõ diligite vos inuicẽ Quõ nos dilexit:audi.ſic dilexit deꝰ vt vnigenitum ſuũ daret vt oĩs q credit in eũ nõ ꝑeat.ſed hoat vitã eternã. ſic nos deꝰ pr̃ amauit ꝙ vnico filio ſuo nõ peꝑcit ſʒꝓ nob tradidit illũ.xp̃s it̃ nos dilexit ꝙ ꝓ nob pctõꝛib aĩaʒ ſuãĩ moꝛtẽ tradidit: ⁊ ſuo ſanguie la uit nos a pcrĩs faciẽs nos de pctòꝛibꝰ iu⸗ ſtos de moꝛtuis viuos de terꝛigenis celi⸗ bes de frenis celeſtes de ↄſoꝛtibꝰ iumẽtoꝝ ↄſoꝛtes angeloꝝ. Bñdictꝰ ſit iſte amatoꝛ a q̃i mãdatꝰ hẽmꝰvt nos inuicẽ diligamꝰ ſiẽ dilexit nos. Sÿ foꝛtaſſe ðᷣt aliqͥs.ð hat dilectõe vacilloꝛ ⁊ quõ diligẽdꝰ ſit ꝓximꝰ minꝰ ꝑfecte itelligo · M ↄꝛi qͥdẽ nõ poſſuʒ ꝓ fratre ſiẽ xpᷣs dñs voluit moꝛiꝓ nf̃a ſa⸗ lute. Ad quẽ ego ſugiꝰ dixi. Qð ſiẽ nõð eſt exp̃ſſiuũ q̃ntitatꝭ ſʒ qlitatis. Si nõ potes eq̃ ambłare cũ xp̃o.ſaltẽ alõge imitare ve⸗ ſtigia eiꝰ Si nõ vales diligereꝓximũ tuũ pluſqᷓ; teipᷣm qð xpᷣs fec̃ moꝛiẽdo ꝓ ſalute ener? hüant kaltẽ dilige eũ tãqᷓ; teipᷣm.ß aciendo illi qð ab eo tibi vis fiert· Sʒ di ces foꝛte: Nec hᷣ poſſuʒ.cui ego nõ de ĩꝑio ſʒ deↄſilio. Sih obßuare nõ potes vide ne facias alteri qð tibi non vis fieri. Sic eĩ diligẽdus ẽ ꝓximꝰ: vt illo ſꝑ diligatur d. Si ſit diligꝰ ꝓximũ cõpleſti mãdatũ. ſic eĩ dʒ diligi ꝓximꝰvt amoꝛis cã ſit ſꝑ de us. nõ ãt pximꝰ. Si.ntĩ ppt᷑ ſeiß̃ m dili⸗ git᷑ iã nõ erit ch aritas: ſʒ amoꝛ mediꝰ vel foꝛte qð abſit amoꝛ peſſimꝰ.⁊ q̃ tali amo⸗ re cecãt᷑.niſi penituerint xp̃i amoꝛe etnalit buabunt᷑. Nos q frẽs qᷓ a xp̃o xp̃iani voca mur ⁊ ſu nꝰ: ⁊ qᷓ ſpꝛetꝰ oib trenis trãſito⸗ rijs atʒ caducꝰ cũ totꝰ amoꝛib tec illi ſoli adherere cupiẽtes ĩ frat̃na charitate fůde mur vt illiꝰmereamur vocari ⁊ eẽ diſcigłi qͥ apłis ſuis ⁊ nob ꝑ ip̃os mãdauit dicẽs ih cozjſcẽt oẽs qꝛ mei eſtꝰ diſcipłi ſi dilecti onẽ hüerit adiuicẽ.ĩ ß eĩ diſcernũt᷑ filij lu cis a filijs tenebꝛaꝝ. diſcipli xpᷣia diſcipu lis dyaboli ſi gremiũ charitatꝰ iuicẽ ⁊ à dẽs etẽqũt. Exẽpla ſinũ amoꝛis nullum es deſrhumi 5 dethiyts fi 8) „ binonvifel nniilol vdlet relin qre charitas O ĩa ↄpleeti?⁊ cõ tinet vniuerſa atqʒ ſe erogat cũctis cõem. Charitas ẽ affectio mẽtꝭ bꝛachijſ amoꝛis xpᷣm aſtrĩgẽs · Charitas amoꝛ imẽſus.ce⸗ iũ terrãq; ↄplectẽs. charitas inuineibilis amoꝛ qͥ nunqᷓ; minis nec ſupplicijs cedere nouit. Caritas idifſolubile vinculũ amo⸗ ris ⁊ pacꝭ.charitas ẽ ↄtẽptꝰ mũdi ⁊ amoꝛ dei.charitas regina vᷣtutũ ad nulliꝰ vitqj pauet occurſuʒ: dotata ſanguĩe xp̃icẽſu.in frõte vexillũ ba iulãs crucꝭ. cũctos aduer⸗ ſarios ĩ fugã ↄuertit:nec eſt qͥ poſſit reſiſte re virib ſuis huic nil mali accidere pᷣt:ſed ſꝑ ⁊ vbiq; manet ſecura.hec ẽ illa arma et ſcutũ q̃ Pha ĩ certamẽ poſitꝰ dñm acciꝑe cũ ðt. App̃hẽde arma ⁊ ſcutũ ⁊ ex⸗ urgeĩ adiutoꝛiũ mihi. Iſto ſcuto ſe gaude bat ꝓtectum fuiſſe idẽ ꝓpheta cũ dicebat. D ñe vt ſcuto bo.vo.t.co.nos. Quicũq; tali clypeo ꝓtectꝰfuerit h oſtiũ cuneos pe⸗ netrabit ſecurꝰ. Iſta eſt lapis adamãtin? frãgi nõ pᷣt ⁊ cucta frãgẽtia frãgit. iſta ẽ foꝛtꝰ arm atꝰq inimicũ ſua vᷣtute ꝓſternit ⁊ hoſtẽ ſuũ neqſſimũ cũ oĩ exerciru ſuo gla dio vtraq; ꝑte acuto ꝑimit ⁊ occidit. Hec amica reg eterni.nõ timet itrare ad eũ cõ fident᷑. Intra lectulũ ſalomõis ⁊ reqeſcere dedignat᷑ niſi ſuꝑ pectoꝛe xp̃i. Si int᷑ nos frẽs dñabit᷑ hec regina vᷣtutũ ꝓfecto cog⸗ noſcẽt oẽs puſilli ⁊ magni ꝙ pe erimꝰ di⸗ ſcip uli dãi. Qui nõ hʒ charitatẽ iã nõ eſt eiꝰqͥ dedit mãdatũ charitat. Charitas ẽ dilectio dei ⁊ꝓximi.⁊ qͥ nõ diligit ꝓximũ ſuꝑeſt vt nõ diligat veum.⁊ qᷓ non diligit odit. Ergo qͥ odit frẽm ſuũ odit charitatꝰ auctoꝛẽ. Hos ſ frẽs q̊s amoꝛ xpᷣi cõgrega uit in vnũ ex toto coꝛde ⁊ ex tota mẽte di⸗ ligamꝰ dũm xpᷣm ⁊ ꝓximũ noſtruʒ tanq; noſip̃os ⁊ꝙ illiꝰamoꝛe nõ ſolũ amicos ſ etiã inimicos: nõ tiñ diligẽtes ſʒ eciã o diẽ tes. Hec eſt ſcola xp̃i.hec eſt doctrĩa ſpũſ⸗ ſancti Si qͥs de hac ſcola exierit ⁊ ĩ has do ctrina nã ꝑſeuerauerit. mihi tredite frẽs in eternũ pibit. Diſcipuł aũt xp̃i amatoꝛib ch aritatis d abit᷑ ipᷣa multitudo dulcedis diuitie eterne btitu dinis:gaudia et᷑ne feli citatis. Que gaudia ipᷣen obis largiri di gnetur qͥ in triuitate ꝑfecta regnat ⁊ viuit deꝰ bñdict? oĩa ſecula ſ eckoꝝ. A nẽ. MHomelia. vi. Sermo. vi. Equit᷑. dixit ei petrꝰ dñe qͥ vadis⸗ ad hec rñdit petrꝰqð dñs ſuꝑiꝰdi rerat qͥ ego vado vos nõ poteſtive nire. Hec vᷣba q́ᷓ ego vado vos nõ poteſt? venire.petrus audire nõ potuit ſine acer⸗ bo doloꝛe.⁊ ið nõ ad pñtia.ſ.mã datũ no⸗ uñ do vob ⁊c̃.ſʒ ad pᷣterita ſ. qͥ ego vade vos nõ poteſtꝰ venire. rñ. dicẽs. Dñe qͥ va dis. Sicut em̃ manꝰſui coꝛꝑis edoota fre quẽter palpat doloꝛẽſic ligua coꝛdis ami ca celare nõ patit᷑ ip̃ꝰ coꝛdis amaritudinẽ 2qð iterius mens cõcipit ĩ doloꝛe lingua exteriꝰparturit in aꝑtione.vñ nõnũqᷓ; vis doloꝛis in mente ↄcipit᷑:⁊ ꝑ palatũ v ocis foꝛmate lingua.ſ.aꝑit᷑. Ideo lingug petri doloꝛẽ celare nõ poterat quẽ interiꝰ in coꝛ detenebat. Audito qͥ ego vadovos nõ po teſtis ve. vix poſtea mgr̃m loquentẽ ſuſti⸗ nuit. Vũ expleto de mutua dilectiõe man dato nimio circũſeptus doloꝛe de abñtia futura dñi ſuiſtatim monẽ tãte auctoꝛita tis interrũpit mg̃i ⁊ totꝰ exclamat triſtis in voce dicens.i ñe qᷓ vadis:ac ſi diceret. Mutuã ch aritatẽ quã nob cõmen das il⸗ leſam ⁊ incontaminatã te donãte ſeruabi mus ⁊ qͥcqͥd aliud pᷣcegis faciemus. Sed iſtu d veꝝ qð dixiſti.ſ.qͥ ego vado vos nõ po.ve. nos magna repleuit amaritudine. Et qj vadis.cur nos deſeris ⁊ cui nos de⸗ ſolatos relinqͥs. Jã ſine te viuere nolo.no lime derelinq̃re. noli me deſerere. Zjd quẽ isQuo eg vado nõ potes memõ ied Neq̃riã aũt poſtea. Er eſt enſũs. Hõ Tede ſero. nõ te derelinq́. ego te pᷣcedo de inuio faciẽs viã. de ſemita ſtratã. de timoꝛe ſecu ritatẽ. de moꝛte vitã. pauidꝰ es.timidus es:non dũ es ↄfirmatꝰ me mõ nõ potes ſe qut. Ego te pᷣcedã ad opꝛobꝛiũ ad pati⸗ bulũ moꝛiẽdo.reſurgẽdo. ad celos aſcẽdẽ⸗ do.nõ es idoneꝰ ad pᷣmiũ: qꝛ nondũ ꝑatꝰ es ad patibulũ. nõ potes ſequi vitã:quia pꝛo me nondũ paratus es ad moꝛtẽ. Ses queris autẽ poſtea. Wittam pꝛomiſſum patris ſpiritũſctm̃ ĩ vobia qui confirm⸗ bit vos ⁊ eritis mihi teſtes in hierłn ⁊in oĩi iudea ⁊ ſamaria ⁊ vſq; ad vitimũterre. Et tũc me ſeqͥ eris ꝑatus. Cui petrꝰ Qua re nõ poſſum te ſeqͥ mõ. nõ timeo penan⸗ nõ timeo moꝛtem:tecũ paratꝰſumn ⁊ ĩ car⸗ cerem ⁊ in moꝛtem ire. Quid eſt qð dicis ——— — . 3—.„*— — rãt. Quos vt dñs vidit tõ amariſime flẽ ret.nõ turbet᷑ coꝛ vãm. Credo ꝓpt qð ⁊ lo⸗ . ait dñs meꝰieſus bñdictꝰ oĩ tꝑe ſeculi: rib diſcipuł ſuis.nõ turbet᷑ coꝛ vẽm:cre bemini de abñtia mea.de moꝛtemea. Po Serm non poffum teſeq mð. Animã meã pꝛo te ponã. ad quẽ dñs. Zĩam tuã ꝓ me pones Falleris vetre. n ondũ es patus.nondum es ex alto ptute veſtitꝰ: Lũ fueris ex alto Ftute veſtitꝰ.tũc aĩam tuã dabis ĩ moꝛtẽ. Sʒ nũcꝓpe eſt. Vt timoꝛe moꝛtis mee ne ges vitõ ⁊ occidas aĩam tuã. Nt neges te meũ eſſe diſcipulũ ⁊ occidas ſpm̃ tuũ pꝛo⸗ perat tpᷣus ⁊ hoꝛa ꝙ me negabis vt te ſal⸗ uare iam poſſis nõ cãtabit gallꝰdonec ter me neges. Quicqͥd ſones in vbis anteqᷓ; gallus cantet ter me negabis.⁊ eſt ſenſus anteqᷓ; galiꝰ cantet me negabis. Que ne⸗ gatio erit trina ſiue añ pᷣmũ cantũ galli ſi⸗ ue ſecun dũ. Quo dicto timoꝛ ⁊ tremoꝛ et ingẽs doloꝛ diſcipłos oĩs inuaſit. nec mi⸗ rum. Audierãt qꝛ dixerat dñs petro· añqᷓ; gallꝰcãtet ter me negab· qͥ oĩby erat ſctita⸗ te pᷣſtãtioꝛ.am oꝛe deuotioꝛ.fide robuſtio? qͥ iã ↄꝓfeſſus fuerat ieſuʒ eſſe filiũ dei dicẽs ad eü. Tu es xp̃s filius dei viui. Et time bãt ne illð idẽ qð petro ſibimetip̃ is cõtin⸗ geret. Et qꝛ tantꝰvir eũ erat negaturꝰ iil⸗ lo dammõ tuubabãt⁊ ꝙ a moꝛtuis ter⸗ tia die reſurgeret.nõ ꝑfecte credebãt.nec ⁊ nð iðᷣo qꝛ dnm quẽ ĩ pñti audiebãt loquẽ⸗ tem. nõ lõge pꝰ futuꝝ credebãt moꝛiturũ. Ibi meroꝛ ⁊ iuctꝰ:vox vna plangentium Certi erãt de abñtia tã dulcꝭ mgfi de fu⸗ tura moꝛte tã dulciſſimi dñi fui ⁊ eum ad huc ĩ carue viuentẽ cernebant ⁊ tñ illũ qᷓſi iõ moꝛtuũ lugebãt. Tunc ad memoꝛiã re uocabãt. dultiſſima fluẽta doctrine. q̃ ab ilo acceꝑant.ſalutes qs dederat egritudi nis.inſuꝑ ⁊ vitõ quã reddiderat moꝛtuis benigniſfimã ⁊ dulcifſimã familiaritateʒ quã ſꝑ circa ilos hũit ⁊ videbant ſe ab ed tã ſubito deſeri.tũc ſit amariſſime flebant. mihi credite frẽs:qꝛ ip̃i iõ ↄſolari nõ pote tes eos de ſua moꝛte ↄſolari voluit ſʒ pu⸗ to;qꝛ nõ potuit imo magẽ illos iſtigabat ad luctũ dũ eis dicebat. nõ turbet᷑ coꝛ ve⸗ Rrũ.miroꝛ ſi dñs ieſus nõ ifremuit ſpũ:et nõ tur bauit ſeipᷣm.dũ diſcipuł᷑flẽtibꝰ dice dit ĩ deũ ⁊ ĩ me credite.ac ſi diceret nõ tur ones teſtatẽ hẽo ponẽdi aĩaʒ ⁊ iteꝝ ſumẽdi Tr bus diebꝰ moꝛtua iacebit ĩ tũba ⁊ pꝰttes dies 7̃ſurgʒ imoꝛtał⁊ ĩpaffibił facta:trib diebo ⁊ tribꝰ noctibꝰ fuit ionas ĩ vẽtreceti ⁊ filiꝰhoiĩs ftia die reſurget a moꝛtuis.nõ turbet᷑ coꝛ vãm.ego qᷓ ſuſcitaui laʒaꝝ poſ ſũ reſuſcitare ᷣ coꝛpꝰ meũ.ego q reluſcita⸗ ui fuiũ vidue.vltra tres dies nõ detieboꝛ a moꝛte. creditꝭ ĩ deũ ⁊ ĩme credite. nolite timereꝓ moꝛte carnis mee. Ego ſum de⸗ qᷓ ſuſcitabo carnẽ. oꝑa q̃ ego feci teſtioniũ ꝑhibẽt ð me.credite ĩ deü.ſect᷑ vt ĩmecre⸗ dere dẽatꝭ: qꝛ ego ſũ deꝰ. ⁊ ne dubitarẽt ſe apð deũ ĩ etna yita cũ xp̃o mãſuros. ſeq ⁊ ðt. ĩ domo pẽis mei mãſiðes mlte ſt.etẽ ſenſus.ĩ etna vita vos mecũ reſᷓbitꝭ ĩq̃ſt mite mãſiões.i.młte dignitates: qꝛ ibi eſt alig claritas ſol· alia lune.alia itellaꝝ Do mꝰ dei pĩis ẽ pᷣdeſtiatio ⁊ pñtia eiꝰ.in hat domo vnuſqͥq; ꝑfect?hʒ mãſionẽp nũera to den ario qͥ idẽ oĩbh dat᷑.qͥ denariꝰẽ vna ⁊ nð diuerſa ĩef̃nitate viuẽdi mẽſura. Vł alit domꝰ pĩis mei ẽ tẽplũ dei.regnũ dei. hoies.ſ.iuſti:ĩ qͥbh młte ſt dꝛie.⁊ be ſt mã⸗ ſiones ip̃iꝰdomꝰ.C ille dign itates q̃ ſ ꝑa⸗ te in pᷣdeſtiatõe. Sit apłs ðᷣt.qͥ elegit nos añ mði ↄꝓſtitutõeʒ pᷣdeſtiatõe.ſʒ ſt ſperãde in oꝑatðe. Vñ apls.q́;s pᷣ deſtiauit. hos ⁊ vocauit. ⁊ q́s vocauit.hos ⁊ iuſtificauit. 25 qð ðt.ſi qͥ minꝰ dixiſſem vob qꝛvado ꝑare vob locuʒ.⁊ ſi abiero ⁊ pᷣꝑauero vob locũ iteꝝ veniã ⁊ accipiõ vos ad meim. vt vbi ſũ ego ⁊ vos ſitꝭ. Et ẽ ſenſus.in do mo pẽis mei diu erſa ſt pᷣmia meritoꝝ ⁊ ſi quo minꝰ.i.ſi nõ eẽnt dixiſſeʒ vob ß.ſ.va do ꝑare vob locũ. Sʒ qꝛ ibi ſt pᷣꝑata ꝑßᷓ⸗ deſtiationẽ.nõ ẽ opꝰvt alias illit mõſiões ꝑ pᷣdeſtiatõeʒ pᷣparẽ. Et qm̃ nõdũ ſtĩ oꝑpa tione addit. Sʒ ſi abiero ⁊ pᷣpauero vob locũ iteꝝ veniã ⁊ accipiã vos ad meim⸗ vt vbi ſũ ego ⁊ vos ſitꝰ. ac ſi diceret i do mo pẽis mei hẽtꝰ mõſionẽ ꝑ pᷣdeſtinatõs Sʒ vado ad pieʒ ⁊ ilas vob ppabo pe⸗ pationẽ ĩ domo pẽis mei hẽtꝭ etnã mõſio nẽ.ſʒ iã nõ poteſtꝰ ad illã venire:niſi ꝑma gnũ laboꝛẽ ĩ domo pẽis mei mãſtões hẽt⸗ tm̃ ex g̃a dei ⁊ dono:ſʒ volo vt illas iam hfe dẽats ex me. Z vob recedo ſᷣm hůan⸗ tatẽ. nõ recedẽs a veb ſᷣm diuinitatẽ. ⁊ pᷣ⸗ pabo vob fᷣm meã̃ hanitatẽ ilã ieffabi ₰ A tinni cbiti Fnt 6 nyos nein „ mec rehdit ii 6— — alnealuiuyd d dinorpiehtt 1* daq denan iyn en neitiyli dei. vgüde „ omkſtdiie. beſtn de Llledignitatesäſi def S u Fpis pdeiautbs ut 3 roeaut. bos⁊ uſtu ndulſen yob betftumn 4& tucyũ vozunqj tes ſt Etilnist duenſtinune nõeint dinſe wbbl wei.Sgrcbll ptu nep yralus iluni pri Etõncili ſ ebieofulat u iucpü vos aan k olelte dä wölioeꝑpLn⸗ iec mo pits ma bů in quli vninni is memöl in dena domint btitudinẽ. quã vob ꝑani ab oꝛiginemũdt Eᷣm dininitatẽ.ulla ĩeffabilia gaudia vite ꝑennis:vtcũq; ꝑciꝑe nð poteſtꝰ:niſi pꝛius fuero carne ſolutꝰ⁊ iteꝝ eadẽcarne veitit? Aſcẽdã ĩ celũ ⁊ mittã vob ſpm̃ſerĩ qͥ vos ic doceat oꝑariꝑ oꝑationẽ ⁊ gf̃aꝝactiõeʒ qᷓtenꝰ regnũ etne felicitatꝭ qð vob ꝑatũ ẽ pᷣdeſtin ationẽ he debeatꝭ ꝑ oꝑationem Sa⸗ ielus qͥ;ttidie fidelibꝰ ſuis locũ pᷣꝑat dũ tarnẽ ſuã deo pĩiꝓ ſalute generꝰ hůanti fuilſe paſſaʒ demõſtrat. ⁊ ſic hob locũ quẽ paueratꝑ vᷣiuinitatẽ. iã illð nobis tribuit ꝑſuã hũãnitatẽ qͥtienſcũq; aliq̃ bona faci mus ieiunãdo.oꝛãdo. legẽdo. meditãdo ꝓ pctis.ſiue ꝓ deſiderio xpᷣm vidẽdi.lugẽ do.viſitõ do infirmũ. ſaturãdo famelicũ. ſic de reliqs bonis qͥ longů eſt enarrare ſꝑ ille locꝰbtũs ab illo nobis pᷣpat᷑ ĩ cełqͥ di⸗ xit. Sine me nihil poteſt facere. ſʒ tũc nol itroducit ĩ illas btiſſimas mãſiões:ſi ĩ ei⸗ fide ⁊ dilectõe vixerimꝰcũ venerit reddere vnicuiq; ᷣm oꝑa ſua.⁊ hᷣẽ qð ðt.iteꝝ veni am ⁊ accipiãvos ad meip̃m vt vbilũ ego ⁊vos ſit. qð ẽ dicere. Aparebo ĩ iudicio ⁊ ĩtroducã vos ĩ ulas mãſiðᷣes vt ibi me⸗ cñ maneatꝭ ĩeternũ.M ſũma.o felix btitu⸗ do hitare cũ xp̃o·qͥs ad hanc felicitatẽ. ad hãc gkioſaʒ btitudinẽ ꝑuenire valebit. qͥs erit tã felix. qs tãfũme btũs vt poſſit reß⸗ re cũ xp̃o. videre gliam eiꝰ ⁊ pulcritudinẽ eiꝰ:O ieſu ieſu vtinã merear te videre mi hi lefum. Credo ĩdeũ ⁊ĩ te. credo ⁊ tñ val de turbat᷑ coꝛ meũ.nõ turbaret᷑coꝛ meuz ſi audiſſeʒ a te.nõ turbet᷑coꝛ tuũ. ſj aĩa mea nũc valde turbata?. nõ qꝛ nõ credã ĩte. ſj qꝛ mõ te videre non pofum. NHihil aliud volo. nihil aliud q̃re:nihil aliud deſidere nihil alind cupio niſi te videre dñm ⁊ den meũ.⁊ qꝛ teq̃ro ⁊ nð ĩuenis.voco ⁊ nð rñ⸗ des mihi. Te videre deſidero: ⁊ te videre nõ poſſů:cũ tuip̃e ſis tiñ ðᷣſiderũ meũ Tu mihi teſtis es veritas qꝛ valde turbat᷑ eoꝛ meũ.ſʒ ↄfido ĩ mĩa tua qꝛ adhuc te vide⸗ bit aĩa mea ⁊ ſatiaboꝛ de te⁊ a te⁊ᷣte⁊ ꝑ te nõ merit? meis: ſʒ mibatõiby tuis mag⸗ nis ⁊ multꝭ.⁊ ꝙ videbo te deũ ſaluatoꝛeʒ meũ:cũ tu venerꝰ iudicare ſeckm ꝑignẽ.ſ rogo te ꝑ teip̃ m ⁊ ꝑ illã q̃ te genuit matreʒ vtcũ vener ad iudiciũ artrahas me ad te ipᷣm. vt vbi nũc es poſſim ʒ eẽtecũ cũ di ſcipuł tuis qͥby ad pẽeʒ iturꝰ diriſti.⁊ quo ego vado ſcitꝭ ⁊ viã Setit me ad pẽeʒ ⁊te viũ eẽ ꝑ quã venit̃ ad pemq vi:⁊ reg. cũ eoð pẽe ⁊i vnitate ſpũſſcti de ꝑ oĩa ſecka ſeculoꝝ. Amẽ. Pomelia.vij· Sermo.vij. Frerat dñs dil· ſu. Quo ego vado dſciti⁊ viã ſcitꝭ. cui thomas dixit: dñeneſcimꝰ qͥ vadis: ⁊ quõ poſſu⸗ mꝰviã ſcire. Thomas qͥ ðᷣꝛ didimꝰ.i.du⸗ biꝰ ſiue dubitãs.vñ ip̃e dubitabat.alios dubitare credebat. Vñ dicebat:dñ e neſci⸗ mus qͥ vadis.ſʒ ↄuicit eũ ſciremgf̃ vᷣitat? qꝛ fciebat eũ ꝙ ip̃e ẽ via: viã ſciebãt:⁊ ip̃e ẽ pitas ⁊ vita ⁊ ip̃m ſciebãt. q̃re ſciebãt ve ritatẽ⁊ vitã ad quã ip̃e vadit.ip̃e ẽ via ßᷣð ẽhõ.⁊ÿitas ⁊ vita ᷣm pẽdeꝰ:ꝑ ſe itaq; viã vadit ad ptatẽ ⁊ vitã. qꝛ ᷣm hoiem glificatũ redit ad ſe deũ Vñ plane ↄuiĩcit eos ſcire qð ſe neſcire putabãt.cũ ðᷣt.ege ſũ viaꝑ quã ẽ eũdũ ⁊ pᷣitas ad quã veniẽ duz.⁊ vita ĩ q̃ ꝑmanen dũ. ego ſũ via ſine erroꝛe. vitas ſine falſirate.vita ſine moꝛte Ego ſũ via ĩ exẽple. yitas ĩ ꝓmiſſo.vita ĩ pᷣmio.ego ſũ via abił᷑· veritas irreuocabit vita ĩtermiabil· Ego ſũ via lata ⁊ ſpacio ſa. vitas potẽs ⁊ copioſa. vita delectabił᷑ ⁊ gkioſa.ego ſũ via incipientiũ.itas ꝓfis cientiũ. vita ꝑuenientiũ.ego ſũ via luc et ſerena. pitas viuẽs abſq; pena. vita felix ⁊ amena. ego ſũ via ĩ patibło. pitas ĩ ifer no.yita i reſurrectõis gaudio.ego ſũ viaĩ q̃ nõẽ ſpina vel tribulꝰ.pitas ĩq nõ ẽ falſi tatis ſumulꝰ.vita ĩ qᷓ reuiuiſcit moꝛtuus. Ego ſũ via recta. vitas pfecta.vita ſine fi ne mãſura:ego ſũ via recõciliatõis.pitas retributõis.vita etne btitudis. Nemo ve nit ad patrẽ niſi ꝑ me. ac ſi dicat. nemo ve nit ad me pitatẽ ⁊ vitã niſi ꝑme viã.⁊ ne mo ven it ad me deũ niſi ꝑ me hoĩeʒ aſſũ⸗ ptum. Ego ꝑ aſſumptã carnẽ moꝛtalib fa cio foueã ꝑ quã venit᷑ ad pᷣitateʒ ⁊ vitã.⁊ viã moꝛiendo facio reſurgendo.ad celos aſcen dendo Vbi ego ſum pitas ⁊ vita. deus verꝰ. deus eternꝰ. Miſer hõ de te⸗ ra terrenus. ſꝑ gibbus. ſꝑ ꝓcliuus.ſemꝑ eger.ſꝑ infirmus ad gaudia paradiſi vn⸗ de expulſus fuerat ꝑ ſe redire non poterat: net ad veritatem ʒ vitaʒ qͥ deus eſt per ſe aſcendere valebat. Sʒ venit vᷣbñ adcar⸗ nem deꝰ ad hoĩem.⁊ ᷓÿbũ caro factũ eſt et deus factꝰeſt hõ iclinauit ſepbũ ad carmẽ deꝰ ad hoĩem.⁊ ſic genꝰhůũanũ nõ ſolum ad ꝑadiſun ſʒ etiã poꝛtauit ad celũ: vbi ẽ eſſe veꝝ ⁊ eſſe eternü. ÿitas qᷓ ſꝑ fuit ⁊ erit vita btã ⁊ ſꝑ brã q̃ nec pᷣncipiũ hũit nec hẽ bit finẽ. vñ nob terrigenis hõ deꝰ factꝰ eſt via⁊ nos ꝑduxit ad vitatẽ ⁊ vitã ad ſe vʒ dñi ⁊ hoĩem.⁊ h eſt qð dicit.nemo vẽit ad pr̃em niſi ꝑ me.ac ſi diceret. nemo vẽit ad me deũ: niſi ꝑ me hoieʒ hoĩem a vᷣbo aſſũ tum nemo venit ad preʒ niſi ꝑme qͥ fuʒ õ ⁊ vnꝰ deꝰ cũ pre.vñ ſequit᷑:ſi ↄgnouiſ⸗ ſetis me ⁊ pr̃em meũ vtiq; cognouiſſetꝰ.et ammõ ↄgnoſcetis eũ ⁊ vidiſt? eñ. Sico⸗ gnouiſſetis me idẽ eſſe cũ pr̃e vtiq; ⁊ preʒ meũ ↄgnoſcetis:qꝛ ego ⁊ pĩ vnũ ſumꝰ.⁊ ꝑ me cognitũ cognoſcetẽ eũ ⁊ vidiſtꝭ eũ coꝛ⸗ de dũ me ei ĩ oĩa ſilem vidiſts. Philipus o nõ intelligẽs illũ oĩo ſimillimũ eſſe pẽi dicit ei oñde nobis pr̃em ⁊ ſufficit nobis. Erãt qͥdã illoꝝ qͥ nõ putabãt filiũ ex tote ſitem pẽi ſʒ prem maioꝛẽ ⁊ melioꝛem.⁊ ita nec piem nec filiũ ſciebãt.q́x vnꝰ erat phi lipus:iõ dicit oñde nob patrẽ qͥ maioꝛ te eſt in qͥ ſufficientia eſt ⁊ nõð ĩ te. vñ icrepãs ieſus ilũ:nec etiã filiũ ſcire. Ait dñs. Tã̃⸗ to tꝑe vobiſcũ ſum ⁊ non cognouiſtis me: pe nõ me nouiſtꝰ.qꝛ ſi me nouiſſetis ⁊ pa⸗ trem nouiſſetꝭ.filiũ nõ nonit qͥ pr̃eʒ melio rem credidit.nõ qꝛ aliꝰſit pat᷑.aliꝰſit filiꝰ. ſʒ qꝛ oĩo ſilis. Et ið qꝛ oĩo ſiłis eſt filiꝰpa tri Seqᷓł ⁊ dicit. Philipe qͥ videt me vi⸗ det ⁊ pr̃em. Quõ tu dic oñde nob patreʒ cñ oĩo ſilis ſim pẽi. Quõ tu dic oñde no⸗ bis pfem ⁊ ſufficit nob. Eideo q̃ aĩo dici nõ qris alteꝝ ſitem ſʒ putas melioꝛẽ. Lur inſeꝑabiles ſepatim vis noſcere. Nõ cre⸗ dis qꝛ ego in pẽe⁊ patĩ meeſt. Qð nõ po tes videre vel ſaltẽ crede. vᷣba q̃ ego loq́ꝛ vobis a meip̃o nõ loquoꝛ:qꝛ nõ ſum a me ipᷣo qͥ loq́ꝛ ei retribuo qᷓ facio ð q̃ ip̃e ſũ qͥfa cio. Pt̃ĩme manẽſip̃e fac oꝑa int᷑q̃ ſrpÿba illa q̃ bona ſt oꝑa cũ aliquẽ edificũt ⁊ c pĩ ĩme faciat oꝑa.nõ credis qꝛ ego ĩ pñ̃e ⁊pi in meeſt. Si em̃ ſeꝑatim eſſemꝰ nullo mõ inſeꝑabilit oꝑari poſſemꝰ. Zimẽamẽ dico vohis qͥ credit ĩ me oꝑa q̃ ego facio ⁊ ipfe faciet ⁊ maio ꝛa hoꝝ faciet: qꝛ ego ad preʒ „ (Sermones vade. Imẽ. Amẽ ingeminat · vt qͥd dict veriꝰ affirmet. Amẽ hebꝛeñ eſt ⁊ ĩſe ↄtiet q̃ſdã ſignificatões viuerſas. Amen di ad uerb iũ affirmãdi ⁊ aduerbiũ optãdi. vth cũ dã. hᷣ bonũ tidi ↄtingat.m̃ Amẽ Et in fine oꝛõnů cũ dr̃. Per oĩa ſecka ſe.r.amẽ. ⁊ eſt ſenſus ꝙ rogas dñm.hic optamꝰad uerbiũ affirmã di vt h. amen dico tibi.ſin vitate dico tibi. Lũ ʒo geminat᷑ magiqð dñ̃ affirmat᷑.amẽ amẽ a dño dxt qð dicit eſſe veꝝ ſine dubitatõe credat᷑. Potat em̃ credi ſuo ſimplicibo Sʒ qꝛ diſcipuli eð a dhue ĩfirmi erãt ⁊ ibeciiles ĩ fide q̃ ꝑ dile ctionẽ oꝑat᷑ nõ credẽtes ꝙ vnñ̃ ⁊ eandẽ ba beret ptãtem cũ pfe.idẽ ab eo. Amẽ inge⸗ minat᷑.vt qð ꝓmittit nulla dubietate frã⸗ gat᷑. Zmẽ amen dico vob.i.in vitate dico vob.qͥ credit ĩ me.ð eſt eſſe me vnuʒ dñm cũ pre venerãdo ⁊ amãdo oꝑa q̃ ego facio ⁊ ip̃e faciet.i.oꝑa q̃ ꝑ me facio poſtea faci am ꝑeũ.⁊ maioꝛa hoꝝ laciet. ego ſiqdẽ ꝑ eũ qꝛ ad pf̃em vado. Ad illũ vadit a quo nũq; receſſit ßᷣm diuinitatẽ. Maioꝛis me riti eſt credere nũc ĩ eũ qꝛ eũ nõ videmꝰ.qᷓ; ſi eũ videremꝰ. Poſtqᷓ; aſcẽdit ad patrẽ ꝑ eñ maioꝛa facta ſt miracla qᷓ; ea q̃ fecit ĩꝑ⸗ ſona ſua.ad tactuʒ fimbꝛie veſtimẽtieius vna tm̃ mulier fluxũ ſanguĩs patiẽs refer tur eſſe ſanata. poſtq; o celos aſcẽdit vm bꝛa petri nõnullos ab oĩ lãguoꝛe curauit. maioꝛa miracka eſt oꝑatus ꝑ petꝝ qᷓ; fece⸗ rit ip̃e añqᷓ; aſcenderet celũ.pauci ꝑ pᷣdica tionẽ ſuã ſt᷑ ↄuerſi ad deũ. Sʒ poſtqᷓ; aſcen dit in celum vna die qͥnq; milia ⁊ alia die tria milia ad pꝛedicationeʒ petri ad dñm referunt᷑ cõuerſi:anteqᷓ; aſcẽderet in celum notus tm̃ erat in iudea.at poſtqᷓ; aſcendit celos ſe ꝑ apłos ſuos iam toti mũdo inno tuit.qꝛ in oẽm terrã exiuit ſonꝰeoꝝ ⁊ in fi⸗ nes oꝛbis terre verba eoꝝ.in mundũ ye⸗ nit.⁊ mũdus eũ nõ cognouit. Sʒ poſtq; reliquit mun dũ ⁊ aſcendit in celum perto tum mundum fama eius intonuit et hot eſt quod dicit pꝛopheta in perſona illius. Singulariter ſum ego donec tranſeat.qa inco gnitus ſuʒ ⁊ intognitꝰero donectran ſeam ad patrem. Sz cũ exaltatus fuero a terra om̃la traham ad meipᷣm. Maioꝛa ſunt opera que nunc facit per ſuos fideles⸗ quia eſt in dextera patris. qᷓ; ea que fecit lcſemeyntzdi 1htniiepꝛꝗpſi †„ pnichyolutt unttui 2 ke ego ſiicẽt ilä vadt aqh aidꝛisn r 4 icg cnð videm Polt duapn p llos beiliguenun rdictoxusppatſt eiddei. Sʒpoljt ynadieqn;miluꝛi bo vob in cena domini dñ ſederet in gremio matris. Sequitur et qðᷣcũq; petieritꝭ ĩ noĩe meoh faciã.i.qͥcqᷓ; petieritis:ad ſalutẽ aĩaꝝ vãaꝝ h̊ dabo vo bis ſtatim vel poſtea · Multi em̃ ſunt ma laꝝ tentationũ ſtimulis ĩpediti qͥ gemen⸗ tes ⁊ dolẽtes ⁊ petẽtes in noĩe dñi ab ip̃is petũt liberari.q by ue eſt ⁊ valde laboꝛio fum belligerare cũ illis. Timẽt ne defici⸗ ant. Adiutoꝛiũ a dño poſtulãt ne ſuccũ⸗ bant.qͥ ſi cito nõ hñt auxiliũ a dño qð im⸗ ploꝛãt ſe ab illo derelictos exiſtimant. Et qꝛ differt illis ſubuenire. credũt de ſeipſis dñm nõ curare Sʒ nõ eſt ita.imo eos ma gis diligit q́;s qᷓſi ſolos cũ tentationibus diu puhᷓre ꝑmittit qꝛ creſcẽte pugna.głio⸗ ſioꝛem illis miſtrabit victoꝛiã.⁊ q̃nto fue⸗ rit ro buſtioꝛ pugna. tãto glioſioꝛ dabit᷑ il lis coꝛona. non titubet ſi dubitet athleta xp̃iqͥ pᷣliatur 3 aſtutias ſerpẽtis antiqui. qͥ pugnatꝓ ꝑcipiendis gaudijs ꝑadiſi:nð laceſcat.nõ diſcedat a bello.inſtet foꝛtiter dimicet acrit.virilit᷑ agat ⁊ ↄfoꝛtet᷑ coꝛ eiꝰ qꝛ cito veniet dñs ⁊ manu potẽti conteret bꝛachiuʒ pctõꝛis ⁊ maligni. Poſtea calli⸗ do hoſte deuicto cũxpᷣo regnabit᷑ ineternũ ⁊ in ſeculũ ſeculi. Weminerit em̃ eſſe ſcri⸗ ptum illð qð dicit dñs ꝑꝓpham. Juxta ẽ dñs his qͥ tribulato ſunt coꝛde ⁊ młte ſũt tribulatões iuſtoꝝ.⁊ de oib his liberauit eos dñs.qͥcqͥd vult petat a dño tm̃ꝓ ſalu te aie ſue petat. Non curet ſi differat᷑:qꝛ ſi differt nõ aufert᷑. imo cũ h̃i ceꝑit charius poſſidet᷑. ß em̃ petamꝰ in noie fuo.qð pa⸗ trem petere docuit apłos ſuos dicẽs. Lũ oꝛabitꝰ pẽem ſic dicetis. Pat᷑ ñqͥ es in ce lis ⁊c̃. Qð ſi aliud petimꝰ ꝙ ab hac peti⸗ tione diſcoꝛdet inanis eſt petitio nr̃a.ſi pe tierimꝰſalutẽ aĩe ñe in noĩe eiꝰillaʒ dabit nobis. ⁊ ne putẽt vt illð qð ꝓm iſit ſit ſine pĩe facturꝰ.ſeqͥtur ⁊ dicit vt głificet᷑ pat in filio:qꝛ qͥcqͥd filiꝰ facit.iõ facit vt głificet᷑ pẽ in pᷣo. vel alit᷑. qͥcquid petieritis ĩ noie meo h̊ faciã. nomẽ dñi ieſus eſt. Hoc nom̃ fuit ei impoſitũ:ᷣm humanitatẽ h ergo eſt ſenſus.qͥcqͥd petieritis in noĩe meo h faciã ideſt petierit? me ᷣm ꝙ ſum hõ da m qᷓ; ſum deꝰ. Vt gloꝛificet᷑ pat in fulio deꝰ in hoiĩe ſibi vnito. illðᷣ ꝙ addi⸗ dit.ſi qͥd petieritis me ĩ n oĩe meo h faciaʒ id tĩ cõfirmat qð ſuꝑiꝰ dixit nñ repetitio ſermonis ↄfirmatio eſt operis. nos ᷓ dile lectiſſimi frẽs h ab illo petamꝰ vt ſuã g̃a nos p̃ᷣueniat ac ſequat᷑ ac boniſ oꝑibꝰ iugi ter pᷣſtet eſſe intẽtos.in noĩe eiꝰ ipᷣmn ſolum petamꝰcerte nimis eſt auarꝰcui nõ ſufficit xpᷣs. NHã qͥ dñm poſſidet ⁊ cum ꝓpha dicit Pars nf̃a dñs nihil extra dñm hr̃e poteſt ite ꝓfecto felix eſt ⁊ btũs qͥ tãto dono dita tur.nec vltra iam paupꝑ erit qͥ oĩm dato?ẽ bonoꝝ ꝓ hereditate tenebit.ſi aliq;s petie⸗ rit argentũ auꝝ poſſeſſion es variã ſuppel⸗ lectilẽ credite mihi qꝛ in noie ieſu nõ petit ⁊cũ iſtis ꝑtib dñs nõ dignat᷑ fieri ꝑs vel hereditas eꝰ niſi oĩa illa vilia vt ſtercoꝛa reputet ꝓ dilectiõe ⁊ amoꝛe dei.ſʒ nob qͥbo dñs eſt poꝛtio nihil debemꝰcurare pᷣter de um nec alterꝰimpediamur mũere neceſſi⸗ atis. Qð em̃ ad alia officia ↄfert᷑ pᷣ religi onis cultui atq; huic ño decipit᷑.vñ nihil aliud debemꝰ curare:niſi q̃lit xpᷣm in here ditate mereamur ſoꝛtiriꝓ cuius amoꝛe re⸗ nunciauimꝰ ꝓpꝛio ⁊ꝓpꝛie volũtati. Hecẽ illa bereditas dilectiſſimi frẽs qͥ btõs ſuoſ facit heredes.iam illuʒ vlteriꝰ pauꝑtatis anguſtia nõ coartabit qͥ talẽ ac tantq̃ here ditatem hẽbit. Iſta inqᷓ; eſt hereditas in terra viuentiũ.hec eſt poꝛtio quã petit pꝛo pheta a dño dicẽs. Poꝛtio mea dñe ſit in terra viuentiũ. Ad hãt hereditatẽ ſe pᷣpa⸗ rabat apłs cũ dicebat. Mihi viuere xpᷣs eſt ⁊ moꝛi lucrũ. O q; felicit᷑ ad hãc arde⸗ bat cũ aiebat. Cupio diſſolui ⁊ eſſe cũ xp̃o Wõ cũ xp̃o regnat qꝛ in ßᷣ mãdo ſoli xp̃o viuebat. MMõ cũ xp̃ᷣo btũs regnat in celis qꝛ illuʒ ex toto coꝛde dilexit in terris.⁊ illi nũc eſt iũctus in patria quẽ toto deſiderio ↄcupiuit in via. Hos dilectiſſimi ab ip⸗ ſo ip̃ᷣm ſolũ peramꝰ⁊ nihil aliud niſiipᷣm ſolũ de oĩ coꝛde q̃ramꝰ.⁊ ſic ad ꝑcipiendã tantã ac talẽ hereditatẽ qͥ ipᷣe ẽ ꝑueniemꝰ. Qð ipe nob xp̃s largiri diguet. q cũ patre ⁊ ſpũſctõ viuit ⁊ regnat deus ꝑ oĩa ſecula ſeculoꝝ. Amen. Pomelia. viij. Sermo. viij. Equt.ſi diligit? me mãdata mea eruate ⁊ ego rogabo piem ⁊ aliũ pacivtũ dabit vobis ſpm̃ pitatis quẽ mũdus nõ pt acciꝑe:qꝛ nõ videt eum nec ſcit eũ ex iſto capło ſolo cõijcere poſſu⸗ deñ. —. 5——————— diligimꝰ fi eꝰmãdata ſeruamꝰ.⁊ ſi eiꝰ nõ ſeruamꝰ mõdatũ.certe nec diligimꝰ eũ.nõ pᷣtex vna ꝑte diligi ⁊ ex alta pre ↄtẽni.ipſe em̃ dicit. qͥ nõ eſt mecũ 3 meeſt.⁊ qͥ nõ col⸗ ligit mecũ diſpget.ille cũ dño hitare mere ret᷑ qͥ ꝓ ſuo poſſe eiꝰmãdata ßᷣuare conatur fruſtra.n.ſe cũ dño hitare ðᷣt qͥeiꝰ mãdata ſeruare ↄtẽnit. non vos faliat dilectiſſimi veſt religio ſa. mihi credite nõ diligitꝰ deũ ſi illiꝰ mãdata nõ obſeruatis. Quõ poſſu mus dñz diligere hitu:ſi eũ ↄtẽnimꝰactu. Dilectio dei nõ qᷓrit veſtẽ.ſʒ nr̃aʒ mentẽ. nec q̃rit opinionẽ ſʒ tiñ bonã actionẽ.ꝓba tio dilectõis exhibitio eſt oꝑis. Hoc ẽ em̃ qð dñs diẽ̃.i.ſi ĩ ÿitate diligit? me. mãda ta mea ſeruabitis. Ad hᷣ vt ꝑfecte vos me ↄgnoſcã diligere mea mãdata ᷣuate⁊ ego rogabo peʒ h n.monet diligere. mãdata ſeruare vt accipiãt ſpm̃ſctm̃:quẽ niſi habe ant non pñt duigere nec mãdata ſeruare. vñ ſeqͥt᷑. Ego rogabo pĩeʒ ⁊ aliũ ꝑaclytũ dabit vob. Rogat hõ ꝙ deꝰ dat. ipeꝓ no⸗ bis rogat qͥ nob rogata dat deꝰ.ip̃eꝓ no bis ßm ꝙ hõ qñ nos facit ſe rogare Tũc em̃ pĩeʒ rogatꝓ nob cũ nos iliũ rogamꝰ vnũ cũ pĩe dñi eſſe credẽtes. Qð vo ſequit᷑ ⁊ aliũ ꝑaclytuʒ dabit vob: eſt aliũ qᷓ;tã ĩ ꝑſona.nõ qᷓ;tũ in naturs velin eſſen tia.dabit vob nõ ꝙ ipſinõ hr̃ent ſed qꝛ hẽbãt minꝰ occulte ⁊ accepturi erãt am plius manifeſte.vt maneat nobiſcuʒ. B eſt vos illuſtret ⁊ doceat pᷣ dicare regnũ deiet euãgeliʒare.⁊ vos credere faciat me eẽ pii eqᷓlem quẽ nũc creditꝭ tfem inoꝛẽ Mane at etiã vobiſcũ ineternũ vt ad videndum eterni luminis ckantstẽ itroducat⁊ me eẽ vnũ dñi cũ patre ⁊ cociẽ ꝑaclyto ſicut cito credetꝰ facie ad faciẽ ↄrẽpiari poſſitis ꝑa⸗ clytus dñ̃ aduocat?ꝰ vei ↄſolatoꝛ ip̃e eſt ad uocatꝰfideliũ.iſte eſt defenſoꝛ ⁊ ꝓtectoꝛ in ſe ſperantiũ.ſine qͥ nibil eſt validum.nihil ſctm̃.iſte ſuos ptegit. iſte vekendit.iſte pꝛo ilis pugnat q̃s ĩeternũ głificat.iſte inquã eſt ↄfolãtoꝛ merentiũ· patoꝛphanoꝝ. ma⸗ ritus viduaꝝ. Quoꝝ eſt merentiũ ↄ ſola⸗ toꝛ.merentiũ de ꝑpetratõe drlictu ð pena futura ↄmiſſi. Mrrentiũ qꝛ ⁊ſeip̃os pec⸗ ean do ꝑdiderũt. ⁊ regẽ głie xpᷣm ad iracũ Sermones mus.. Vtꝝ ðe diligamꝰdeũ. Illũ ĩ vitate diam ꝓuocauerũt. Werentiũ ꝙ illũ ſpꝛe⸗ uerunt in delicto qᷓ ꝓ ulis fuit moꝛtuus in ligno. Werẽtiũ qꝛ ſpẽ vite ſue xpᷣm quctoʒ rem ſalutꝭ videre nõ pñt. Hos aũt oẽs cõ ſolat᷑ ſpũs ieſu. Lõſolat᷑ eos ĩ hac vita pñ ti in ſpe. ⁊ ↄſolabit in vita btẽ felicitat iu re. Iſte inqᷓ; ſpũs pitatꝰ dĩ qͥ pi ⁊ fůlo eſt — ubſtãtiał᷑ ⁊ coeternꝰ ſpũs vitatis.ſpũs oniratꝭ oĩa q̃ docet bona ſũt nullo erroꝛe falſitatꝰ obducta. Hũc ſpm̃ pitatꝰ viri in pj ⁊ mendaces acciꝑe nõð pñt.oẽs.n.qͥ ha bent manꝰ pollutas nð dico carnis ſʒ mẽ tis.nõ ſtercoꝛe ſceni.ſʒ fetoꝛe delicti eũ taʒ mundũ. tã ſplendidũ.tã glꝛoſum nõ vas lent caꝑe.nð pñt tenere.neq̃unt poſſidere. Bũc mũdus nõ capit.hoc eſt mũdanus mundi cultoꝛ: mundi amatoꝛ. Amato⸗ rem můũdi odit ſpũs xp̃i.ab illo fugit queʒ aliud niſi ſeiß̃m amare ↄgnoſcit Ita vult amari ꝙ nchil aliud pᷣter ißm amet᷑̃ Per⸗ fecte vult amari qͥ ſolꝰ vult diligi.nð vult ſoꝛtẽ hr̃e ĩ amoꝛe:qͥ parẽ nõ bʒ ĩ dilectio⸗ nis retribut ðe:⁊ tñ ſic vult amari vt cũcte res ſil amẽt᷑ cũ ip̃oꝛ: ⁊ ſic vult amari vt nił pᷣter ip̃m amet᷑.oĩs.n.crcatura iure creatio nis ab illo eſt:⁊ oĩs creatura in eo ꝙ eſt cre atura bona eſt. Dʒ ðᷓ ad diligi creatura vt ĩ ip̃a creatoꝛ amer̃:nõ ip̃aꝑſe. ſʒꝑeũ q́; ulã creauit. Qui.n.ſic diligit auꝝ argẽtũ poſſeſſionẽ variã ſuppellecrilẽ.ita ꝙ hec ſi ſibi cã amoꝛis. ꝓfecto nõð eſt ĩ illo charitas pẽis. Piligẽdus eſt ᷓ creatoꝛ ĩ cũctis crea turis.⁊ cũcte ꝑ ipᷣm creature.⁊ ſic cũcta di⸗ ligunt᷑cũ ipᷣo. ⁊ tñ ipᷣe ſolꝰ diligit᷑ hũc cape nõ meret᷑ qͥ ſcsbiem vlcero ſam hʒ in peile nec eũ videre iã valet qͥ ĩ occulto mẽtꝭ albu ginẽhz. Wüdanus eſt oculis menti vt mereamur videre ſpm̃ pitatꝭ ⁊ teſta igne examin ata diutiꝰ ab o ſcabie radendũ eſt coꝛpꝰ:vt oĩ arte ſculpitũ ⁊ bñ politũ.ſpũſ⸗ ſctimereat᷑ effici templũ.ſic d bemꝰagere: ſic debemꝰ facere ſi ad videndũ ſpẽmcla⸗ ritatis illꝰ volumꝰ ꝑuenire.ſi ſic fecerimꝰ ⁊ cũ apłis ieſu illũ cognoſcemꝰ ⁊ apð nos manebit ĩ hac pñti vida ⁊ nobiſcũ erit ĩ vi ta ꝑenni. Oqʒ; felix ſpõſa.oqᷓ; btã aĩa q̃ ſic ſtudet aſidue mẽtis lauare ſoꝛdes vt ciun ula hitare dignet᷑ tãte btitudinis hoſpes. Sciat qᷓcũq; jr̃am nr̃am legere delectat ꝙ in aia ſubdita pctĩs nõ hĩtat ille ſperioſus ſpũs Fitats.ſola illa aia pctis eſſe ſubicga — — e— dunt Pnu nitaizz buyin vubt ſienl in drdpflafih n ſütnulo un n5 ſnre u cmtsßri hfeodami * t ti guinn 2 er neuntpoſin ptbot cniin — imuto. Inu — siabilofigtg 71 n amet pe — yultdli võyut nbzdileco⸗ lrultumunvtcic m ſic vuktamait u nn nuatururenut oe qnnintogda vu Ruhdllig ceun dnö aple. pei uu dligit uꝝ inñ ſan updculi uughul im ſonö ctillochuntz D Asczwiciusct nreſccicn eiſol diigyů an en vlewlan bjh vilcjioclwnii nsclhoults nujt d. doiabtendnit Snit dipolti unpli ied ben'ß riininſhi pueniteiliu Sewith pinn wobiün —— flupö bii Initis lauteloreb .-— tie buu⸗ ſBhnenhnlew 1— eis qi — S dñ̃. qᷓ ſic loꝛis ſue pᷣuitatis ligata tener᷑qᷓ nec vult nec qᷓ̃rit ꝑ pnie lamẽta ſue iniqͥta tis vincula diſſipare:nec libetatoꝛis aiꝝ auxiliũ imploꝛare. ſʒ qᷓft ipu dica meretrix vltro ⁊ ĩpoꝛtunecoꝛtuptoꝛib ſuis ſe reuo⸗ uta ꝓſtituit.illa vo ſub pctis nð dĩ d ꝓvl ribus 3 cũcta carnis incẽtiua abſtinentie mucrone luctat ſine qͥſtulte de fioꝛe caſti⸗ tatis ſe iactat qͥ ð illa q̃ de carne ⁊ ſanguie naſcunt᷑ pctã ꝑ afflictionẽ carnis ⁊ꝑ pin⸗ guedinẽ mẽtis nõ foꝛtit iſtat. Nã pereunt cupidinis arcꝰ cũ coꝛꝑi nño ſubtrah icib⸗ ⁊ potꝰ.ſʒ dũ ꝑ obnoxia vent diſtẽdit᷑:mẽs caro ⁊ caſtitas ĩcõ̃tinẽtie neceſſe eſt famu⸗ lent᷑. Nã vñ voluptati ſe gula inclinat et manꝰoꝛis amicavitra qᷓ; natura reqͥrat.i· gule ruine miſtrat coꝛꝑis a ruina nutrit᷑:⁊ ip̃a luxuria roboꝛat᷑. vt fᷓj caſtitas vigeat ĩ mẽte caro mactet᷑ abſtinẽtie falce: no.n.ẽ illi parcendũ ſi ſpũſſcti fieri volumꝰ tem⸗ plũ. Ip̃e noſab oĩ inqͥn amẽto carnis ⁊ ſpi ritus ſic mũdare dignet᷑:vt dignũ ilꝰme xeamur effici tẽplũ P ⁊ imꝑpetuũ. In vni⸗ tate cuiꝰ viuit ⁊ regnat xpᷣs cũ pĩe deo be⸗ Redictus ĩ ſecula ſeculoꝝ amẽ. Sermo.ix. Equit᷑.nõ vos relinquã oꝛphanoſ K 1 oiĩs em̃ qͥ huiꝰmiſere ꝑegrinatiòis vias erũnoſas adhuc ambulare cðpellit᷑ quẽ amoꝛ ⁊ deſideriũ xp̃i ſuiexilij ⁊ vite btẽ ĩimemoꝛẽ eẽ nõ ſinit.caplm iſtð ſine gemitu ⁊ ſuſpirijs legere: ſi arbitroꝛ. nõ valebit.credo ꝓpf qð ⁊loqᷓꝛ. Quõ cruci fixi amatoꝛ iſtð capłm legẽdo lach?ymas potit ↄtinere.dũ ip̃m relurgentẽ totũ deſi deriũ fuũ ĩ dextera piis ſedentẽ adhuc nõ valet videre. O důe ieſu niſi amoꝛ tuꝰ mi⸗ hi fiduciã daret me oꝛphanũa tecredereʒ eſſe derelictũ: qꝛ te ſicut es videre nõ poſſũ dixiſti.n. apłis tuis: nõ vos relinquã oꝛ⸗ phanos veniã ad vos.ſʒ ego mi adhuc nõ merui a dño meo audire.nõ 1ã te vltra relinquã oꝛphanũ cito veniã ad te ⁊ gau⸗ debit coꝛ ruũ. O ĩs a me interim recedatꝰ leticia q;uſq; veni viſurꝰ quẽ ðᷣſiderat aĩa mea. WMeroꝛẽ ſꝑ hẽbo amicũ.quſq; vide⸗ bo deũ ſaluatoꝛẽ meũ.nec mihi gaudium iam eſſe poterit dũ auctoꝛẽ gaudij a melõ geſic abire ↄtigerit felix inqᷓ; illa aia q̃ qͥti⸗ in cena domini. die gemit ⁊ luget:qꝛ actoꝛẽ oĩm mundi fhl uatoꝛẽ xp̃ᷣm nõ videt. IJp̃a ꝓfecto ridebit ĩ die nouiſſimo:⁊ gaudès gaudebit ĩieternũ cũ xp̃o. Illa o q̃ͥ nõ gemit de xp̃abeeſſu videat ne irrefragabilit᷑ ploꝛatiĩ eiuſdẽ xp̃i aduẽtu.Illa ſpõſum ſpõſa ſuũ nõ amatqᷓ ꝓ deſiderio illũ vidẽd aliq tꝑe nõ ſuſpirat nõ em̃ xpᷣm ꝑfecte a mare ↄuincit᷑ qͥꝓ deſi⸗ derio xp̃i ſuis ockis lachꝛmas nõ largit᷑. Sʒ ilie nõ połit a xp̃o duuiꝰſepari qꝓ ei⸗ amoꝛe qͥtidie didicit lachꝛymari.cito ve⸗ niet ad ſuos dolẽteſ ⁊ abſterget ocʒ lachꝛy mã ab oculis eoꝝ ⁊ iã nõ erit ampliꝰ neq; luctꝰneq; clamoꝛ.ſʒ gaudiũ eternũ de vi⸗ ſio ne xp̃i qͥ dixit diſcputł ſuis.nõ vos reli⸗ quã oꝛphanos.⁊ eſt fenſus. nen vos relin quã oꝛphanos.i.nõ ita dabit᷑ ſpũs ꝑ me · vt ego nõ ſim vobiſcum.nõ vos relinquã oꝛphanos. Oꝛphani grece. latine pupil⸗ li. hic indicat ſe eſſe patrem illis.veniam ad vos poſt reſurrectio nem carnis qui vo biſcum fum ſꝑ pñtia maieſtatꝭ diuine. Et adhut modicũ. ⁊ mũdus iã nõ me videt. vos aũt videbitꝭ me. bonis tĩ apparuit xpᷣs pꝰreſur.nõ pᷣuis ⁊ ꝑuerſis amatoꝛib mũdi.poſſumꝰ dicere ꝙ mo dicũ tpᷣs dẽ to tum tpᷣs nñ̃e moꝛtalitatis.qͥ finito auferet᷑ impꝰ ne videat głiaʒ dei quã videbũt iu ſti: Qð aũt dr̃ ego viuo ⁊ vos viuetis.ſic eſt intelligen duʒ.ego viuo qͥ ſum vita ⁊ꝑ me vitã vos viuetis. Hoc ꝓbo pñti viuo ð vſus eſt: qꝛ mox erit futura reſurrectio. Ad illos vtit᷑ futuro ĩ qͥby eſt ĩ fine futura reſurrectio ↄplẽda. In illa die vos cogno ſcetis:qꝛ ego ĩ pĩe ⁊ pat᷑ in me eſt.⁊ vos in me ⁊ ego ĩ vob. ac ſi dicat ĩ die nouiſſimo qñ ↄpleta fuerit vra reſurrectio ↄgnoſcetꝭ quð creditis.quia ego in patre mõ tanqᷓ; ra dius in ſole vnũ cũ ipſo ⁊ vos in me vt palmites in vite ⁊ ego in vobis vt in pal⸗ mitibus vitis. Sed mũdus nec nunc vi⸗ det nec tunc videbit deũ in ſua maieſtate fulgentem. quis eſt iſte mũdus maled ct? a qͥ videri nõ poterit deꝰ. Maledictꝰ inqᷓ; maledictꝰ⁊ vltra qᷓ; dici poteſt.maledictꝰ erit qui dñm xpᷣm eternaliter non videbit mundus eum nõ videbit.mũdus.i.mun⸗ di amatoꝛ. Amatoꝛes enim mundi.mun di vocãtur. Nemo ſe ſeducat quicunq; di ligit munduʒ mihi credat non diligit de⸗ „ ————— um ⁊ ſi nõ diligit vnde videbit. qui nðdi ligit deñ cecus eſt videre eñ nõ pᷣr. qͥ nõ hʒ coꝛ mundũ.ceꝛ mite.coꝛ mãſuetũ.coꝛ cha ritatis dulcedie plenũ ockoꝝ lumẽ amiſit nec ip̃m veri luminis auctoꝛẽ videbit.ſi deñũ videre deſideras coꝛ tuũ ab oĩ lepᷣ pec cati mũdificare nõ negligas memẽto oꝛe vitatis finſſe ꝓlatum. Bti mundo coꝛde qm̃ ip̃i deñ videbũt.ſʒ mũdus nõ vidʒ eũ qꝛ nð hʒ coꝛ mundũ. mũdus dicit᷑ pluribꝰ mo dis dicit᷑ mũdus trina machina reꝝce leſtium terreſtriũ ⁊ infernoꝝcelũ ⁊ qͥcqͥd ce li ambitu ↄtinet᷑.dicit᷑ mundꝰ amatoꝛ mũ di.vt h adhuc modicũ ⁊ můũdus me iũ nõ videt:dicit᷑ ⁊ mũdus qͥ eſt oĩ ſo ⁊de lotus ⁊ můũdus ſicut eſt illð mũdi ꝑ abſtin entiam ip̃ᷣi canamꝰgliam. de illo ſolo můdo. imo de ulſoł imů dis.ſ.amatoꝛibꝰ mũdi dicit᷑ mũdus nõ videt deũ. Nã qͥ diligit mũdũ nõ eſt charitas pris ĩ eo vaide ſibi aduer⸗ ſatur adinuicẽ amoꝛ mundi ⁊ amoꝛ dei.ſi amoꝛ müdi habitat nõ eſt quo itret amoꝛ dei. amoꝛ dei homiĩem reuocat a mũdo ⁊ amoꝛ můdi hoĩem a deo vnꝰd eicit. aliꝰex tollit vnꝰſuũ poſſeſſoꝛẽ deicit in infernuʒ· aliꝰſubleuat ⁊ trãſmittit ĩ celũ.amoꝛ mũ⸗ di totũ mundũ q̃rit ⁊ nunqᷓ; ſatiat᷑.imo cũ plus hʒ plus cupit ſꝑ hre amoꝛ dei vnuz cupit ſp hr̃e folũ.lo cõtentus eſt nil alud iam poiſidere pᷣoptat.amoꝛ dei nil aliuc q̃rit niſi deũ. valde nobił eſt amoꝛ iſte. oẽ puleꝝ dedignat᷑ amare pᷣter inuiolate pul critudinis fioꝛem. Illũ·ſ.qͥ dicit. Ego ſuʒ flos cãpi ⁊ liliũ cõualliũ. oĩa q̃ ſunt q̃ xp̃ᷣi nõ ſunt nõ ſolũ nõ q̃rit: ſʒ etiã tãqᷓ; ſterco⸗ ra putri da abdicat ⁊ ſubſanat.cũcta ſper⸗ nit.cũcta deſpicit oĩa ſibi vileſcũt:qꝛ ei ſo lus xp̃s duiceſcit o felix amoꝛ o biẽ amoꝛ qᷓ tehñt btiĩ ſůt.qͥ te hũt feliceſ ſunt:nimiſ eit felix. nimis eſt btũs cuꝰ tm̃ eſt dilectio xpᷣs habeamꝰdilectiſſimi hãc felicitatem hẽamus ñi creatoꝛis lectionẽ in ᷣ ↄgne⸗ ſcitur amatoꝛ xp̃iſi ſeruat pᷣcepta xpᷣi. Eñ ſequit᷑.qͥ hʒ mãdata mea ⁊ ſeruat ea:ille eſt qᷓ diligit me.qͥ hʒ in memoꝛia ⁊ ſeruatĩ vi ta qͥ hz faeiẽdo ⁊ ſeruat ꝑſeuerãdo. vel qui pʒ in ſermonib ⁊ ſeruat ĩ moꝛiby. vel ha⸗ bet audien do ⁊ ſeruat faciẽdo.ille eſt qͥdi⸗ ligit me. multi ſunt em̃ qͥ dñi mãdata ha bent ⁊ ed mimetenẽt.multi hñt in libꝛo ſʒ Sermones ea nõ tenẽt in aĩo multiin voce ſʒ nõĩope multiin memoꝛia ſʒ n in vita· multiin ÿbo ſʒ nõ in exemplo. Illi ꝓfecto nõ ſunt de dilectoꝛib xp̃i. Iſti inq; plagis vapu⸗ bunt multis. Iſtis erit fletꝰ ⁊ ſtridoꝛ den⸗ tium.ignis ſulfur ⁊ ſpũs ꝓcellay ꝑs pene eoꝝ cũ diabolo ⁊ angelis eꝰ. ſʒ diligenti⸗ bus xpᷣm magnũ erit gaudiũ. magnũ ert tripudium.maðᷓ exultatio. magnã gliato Sequit᷑ em̃. qͥ diligit me diliget᷑ a piemco ⁊ego duligã eũ ⁊ manifeſtabo ei meip̃m. Quid tibi videtur amatoꝛ xp̃i cultoꝛ del deſpectoꝛ tui de pᷣmio amoꝛis tui: qͥdtii poterit nocere.aut qͥd ribi boni pote⸗ rit deeſſe ſi ille te diligit qͥ de nihilo cungt creauit.o nimis felix ⁊ vltra qᷓ; dici pᷣtbeꝛ tus quẽ pie diligit deꝰ pẽ ⁊ filꝰ eicũſpů rpi ⁊ dei.d inq; felicius qͥd beatiꝰ.qᷓ;ab co diligiq eſt dñs ꝑadiſi d hʒ ptãtem vile ⁊ moꝛtis. Pamnare ⁊ ſaluare: danareq́; odit.faluare q̃s diligit. ſicut em̃ ſaluare p̃t quos odit. ſicdamnare nõ pt quoſvli git. Sed o dñe iheſu qd facies dilectoꝛh tu is. dic rogo qͥd facies ſic dic vt audian nã ⁊ ego ſum licet ꝓci oꝛ. q diligo te qð m pꝛemiũ tue dilectòis.qͥſue fruct? tui amo⸗ ris. dic ⁊ letifica aĩam meã depᷣmio Nu te diligit ex toto coꝛde ſuo ulð attẽdit.ilð expectat ꝓ eo ꝙ tm̃ differturgemit⁊ qiß ploꝛat. Qð eſt illð dic vt frẽs audiãt⁊n telligant.intelligãt ⁊q̃rant. qrãt ⁊ lucnlit inueniãt ⁊ accipiãt.accipiãt ⁊ teneãt. lene ant ⁊ ament. amẽt qᷓ;tũ pñt. Quid dabdi lectoꝛib tuis.qᷓd manifeſtabis illis. mani feſtabo eis meipᷣm.vbi ſunt qͥ gemũt. vhl ſunt qͥ lugẽt ꝓ dilectõe regni eterni ʒ abſi tia xp̃i. Baudeãt ⁊ exultẽt q? leſus manſfe ſtabit ſe illis. au diltẽ frẽs audiſtis dolãcs audiſtis lugẽtes ꝓ deſiderio xp̃iꝓamol dilectiſſumi dñi.plaſmatoꝛis. redẽptołls⸗ faluatoꝛis totꝰgadiſi.dulcedinis goieꝛ ſplendoꝛis gaudi? iocũditatis.audiſs de pᷣmio vĩllaboꝛis de dono ꝙ dabih fus me ⁊ vtinq meꝰ dilectoꝛib ſuts dil⸗ ctoꝛi meo inqͥt manifeſtabo meipm o ſi mũ gaudiũ.o ĩmenſa leticia. Qud duld qd gioꝛioſiꝰ.qd beatiꝰ q; illũ videre fact ad faciem. Euiꝰ pulcritudinem ſol ⁊luſ mirant᷑ quẽ ſeti angeli vidẽt ⁊ viderevel derant ſp ⁊ nunqᷓ; de ei viſiõe ſarianlun⸗ — atultntom i düctmedigit QRStnnin vduuramunijtct udeßmoanorsnu — ururauiitüit ernlgtivenhie — ttylm qᷓdij rdlgt doyi ꝛiiht nqᷓfeluus jben o etdispaqhpin t. 4 Auan din u eÿ dign ſureñſn errdamnrnſrquo a Mierheqd turvſun dfacies ſc divtini epcd dligonn tm lectdis quefrcmi vd faam mei deßn⸗ ud cde nolat txe qm̃ diffnurgenn pe hvc Uödi u i x nligů ꝛqnntꝗi nupüt ucpiriui n n mntqᷓtüpit Uut a tus qdminiiubti s naßn viſn i9 y dlaberguun n SEnin is ndl hs auil „ ges ꝑ delimoh d iithnane tntgaiſi dultedu⸗ * uhrtn vileberis de dololt ( 6 iwnimo oint manieioh —„ lend Qui es decoꝛ celi.dulcee paradiſi. fides viuentiũ. ſpes moꝛientiũ ⁊ falus oim is xpᷣs dñs ni. Nihil charius. nihil melius: ipe dñs diligentib ſe nõ ꝓmittit aurũ nõ ärgentũ nõ gẽmas non iapides pᷣcioſos. nðcelũ.nõ terram.ſʒ ſeipm creatoꝛẽ oim? deũ cũctoꝝ · eſt pᷣmiũ amoꝛis:meritũ tue dilectõis qͥ dñm leſum ſuꝑ oĩd dilig.dui pꝑis dico nõ voce ſʒ op̃e.nò veſte ſʒ mente. nõ habitu ſʒ affectu.nõĩ ſimulatõe ive ritate. ſeip̃m̃ tibi manifeſtabit. ſeip̃m tibi dabit. vis ampliꝰ. Querꝰ aliuq. Vile eſt qͥcqͥd ſine ip̃o eſt. Oligis ilũ. Vide ergo ne aliudqᷓras ab eo niſi ſep̃m· dedignat᷑ petentẽſi ip̃e petitõis cã pᷣncipal nõ fue rit. qᷓ;uis oĩa bona donat. bẽtius donat ſe eipm. Nol timere de magnitudine. ð no bilitate doni. Dilige euʒ ex toto coꝛde.ex tota menteꝛ⁊ ſic poter ad eñ ſecure accede re ad eñ intrare ⁊d icere ei: volo dñevttu mihi poꝛtio ſis ĩterra vi nentiũ.o felix poĩ tio.o btã hereditas.o dñe ieſu qͥs mihi da bit vt ĩ vitate dicere poſſim:dñs ꝑs here⸗ ditatis mee. vtinã tu miht ſis pꝛemiũ mei laboꝛis merces mee ꝑegrinatõis.⁊ ↄſola tio mei meroꝛis O iefu ieſu qui es cã mei amoꝛis. tu mihi ſis cã ſufficiẽs poſſiqẽde poſſeſſiõis. Sequit᷑. dicit ei iudas nõ ille ſcarioth Eñe qd factũ eſt: qꝛ nobis mani feſtatinꝰ es teipᷣm ⁊ nõ mũdo. Audito ꝙ můdus nõvidebit eñ:ſʒ potiꝰiᷓi videbũt p oib q̃ᷓſituris.q̃rit iudas cãʒ huiꝰ dilcre rionis.hec eſt aũt cã dñi rñſionis dilectio: ꝑ quã ſola diſcerni᷑ gens ſctã a nõ ſancta ⁊ ꝙ cã ſit duectio.ꝓbat᷑ ĩ cuſto dia ᷣmo nũ · ſicut dici dñs. Si qͥs diligit me ſermonẽ meñ ſeruabit.in ß em̃ ꝓbat᷑ dilectio dei.. in obſerustõe ⁊ cuſtodia mãdatoꝝ chꝛiſti qꝛ ꝓbatio dilectõis exhibitio eſt oꝑis. fru ſira em̃ ſe deñ diligere dicit qͥ mandatꝰ ei ſuis oꝑib ʒdicit. ĩmo illũ bʒ odio qͥ eius nõ obiecũdat᷑ mã dato. Nemo ſe tegat ſub ha bitu teligiõis nuilꝰ ſibi paliare ſctitatẽ pᷣſumat ſub tegmie monaſtici ndinis. Jl le tantũ diligit ct ꝛiſtũ qͥ ꝓ ſuo poſſe ipſi ſatagit obſeruare mãdatum. Cũ eſñ v iderꝰ m onachũ ad cõtumeliã pumilẽ. ad oppꝛobꝛia patientẽ: ſuis deuo⸗ tum pᷣoꝛih ĩ moꝛib⸗ mãſuctũ. tacitũ ad io quenqũ.aſiduũ ad ſilentiũ In clauſtio in cena domini. attente legentẽ.ĩ ecckia ſuis vocihxp̃m cũ omi deuotione laudantẽ·ſi nõ cõtinue.tñ quottidie lachꝛymantẽ parcũi relectione ad obediẽtiã ꝓmptũ:vbiq; ꝓcliuũ: vbich inclinatũ.vbiq; verecundũ.oꝛecelum pul ſantẽ. ſꝑ ad dñm coꝛde clamantẽ rultoꝛem primi⁊ ↄtemptoꝛẽ ſui. Lũctos diligentẽ leipᷣm odientẽ tũc dicere poteris monach? iſte ſui creatoꝛis ſeruat mãdatũ.o q; felix o qᷓ; btũs eſt monachus tał᷑. Pꝛofecto iſte monachus ſui amoꝛis hẽbit pᷣ miũ dñm ieſum ⁊ dñm nñm.ſʒ illeq charitatẽnõ hʒ ꝗᷓ erꝰnõ ſeruat ſermonẽ iã nõ eſt ei?. Qð erit pꝛemiũ iſtiꝰ. Ignis ⁊ ſulphurꝰ amnis moꝛs ⁊ infernus pꝛemiũ eiꝰ. vtinã tu narꝰ? nõ eſſes ſi tibi talis debet᷑ hereditas. gi ſipꝛemiũ qð xpᷣs eſt hie deſ ideras illꝰſer⸗ monẽſerua.ſ mãdatũ nouũ do vob vt di ligatis vos inuicẽ. Si diligis Ipᷣm neceſſe ei vt diligas frẽʒ tuũ Tuũ em̃ ſpnit am rem:ſʒ in tuo fratre tiñ hẽs chantatẽ. imo te odit ſi frẽem tuũ nõ diligis. Ergo ne in curras odiũ xpᷣi teneas illeſam charitateʒ fratr? tui. Magnũ p̃miũ ſequit in de. Qð pꝛemiũ ſuꝑiꝰ dictũ eſt⁊ adhuerepetere li⸗ bet. Iſtud pꝛemiũ quõ ampli⸗ ruminat᷑i oꝛetãto mag melleſcit in coꝛde. ⁊ quante ſit duicedinis nõ ignoꝛat qͥ vt illð iã hre valeat aſſidueꝓ viri belaboꝛ at. Pꝛemiũ frarne dilectiõis amoꝛẽ xp̃i ⁊ dei pils ſui ipſa vitas ait. Siq;s ſ ermonẽ meũ ſerua⸗ bit. diligit me.⁊ pat᷑ meꝰ diligit eũ. Si ptẽ deote diiigir qͥd tibi boni deeſſe poterit:ni pil. Quicqͥd em̃ petieris impetrabis. ĩmo ipᷣm dñm largitoꝛeʒ oĩm bonoꝝ ſine fine cũ ſanctẽ angel poſſidebis.nõne ille eſt ſũ⸗ me btũs quẽ deꝰ pat diliget. ⁊ dñs n 156 ſti xps filius eiꝰ. Felix inqᷓ; nimis quẽ pat᷑? fürꝰ ⁊ ſpũſſetũs diligit deꝰ. o ſi me dilige⸗ ert deꝰmeus.creatoꝛ meꝰredẽptoꝛ meus⸗ iam nhil amplꝰ in mũdo qrerẽ. Mihi in hat vita ſolꝰ ſufficeret amoꝛ xp̃i. Amoꝛ xp̃idulcis eſt ⁊ delectabił⁊ iocũdus. Sa nitatẽ egris. lumẽ cecis. meſtis lericiã·pec — cotoꝛiby veniã.moꝛtuis vitaʒ. terrigenis celũ.ſoꝛtib iumentoꝝ cõſoꝛtia angeloꝝ largi? ⁊tribuit. Inſuꝑ ⁊ipᷣm dñm angelo rum ⁊ creatoꝛẽ cũctoꝝ· ui medigit ait dñs ieſus.⁊ pat᷑ meu ð diliget eũ ⁊ deum veniemꝰ⁊ manſionẽ apð eů faciemꝰ. Ve⸗ 6 nit deus ad holem dů hõ venit ad deum venit hõ credẽdo.obediẽdo.intuẽdo.capi endd. Deꝰ venit ad hoĩem ſubueniẽdo· il⸗ luminãdo. implẽdo. em̃ ꝓcedit ex chari⸗ tate xpᷣi.; totũ puenitexamoꝛe dei. Cha⸗ xitas te domũ dñi facit ⁊ dñm domũ tibi. Deus eſtcharitas ⁊ qͥ manet in charitate tu deo manet ⁊ deꝰ ĩ eo. Felix artifex cha⸗ ritas q̃ ↄditoꝛi ſuo talẽ domũ potẽs eſt fa bꝛicare. Domꝰiſta nõ ↄſtat ex cemẽto ⁊ la tere:nec lapide:nec ligno: nec auro: nec ar⸗ gento:nec lapide pᷣcioſo. O mne auꝝ exce⸗ dit.argentũ ſuꝑeminet vnuerſum In eiꝰ cõꝑatòe lapides pᷣcioſi vileſeũt. nil eſt qð valeat ↄꝑari pulcritu dini eiꝰ ⁊ ſpecioſita ti. Mel ↄꝑatũ dulcedini eiꝰ:ſic eſt q̃ſi ab⸗ ſinthium ↄparatũ dulcedini mellis.oĩa qᷓ ſunt q̃ntumlibet pulcra.q̃ntũlibet ſpecio⸗ ſa· in eius ↄꝑatõe nec reputari debẽt. Do mus iſta eſt domꝰ eterna añ oĩa ſecula.añ oĩa tꝑa. oĩa ↄtinens vniuerſa cõplectens. oia creans.vniuerſa viuificãs. In hac do mo ceci lumẽ.claudi greſſum.curui recti⸗ tudinẽ.infirmi ſanitatẽ.moꝛtui reſurrecti onem cũcti qͥ intrãt accipiũt nullꝰ miſer in ea. In ea cũcti btĩ qͥ intrat in eaꝝ intrat in gaudiũ dñi ſui qᷓ̃ iple eſt: ⁊ h hẽbit ſe optie eternalit ĩ optimo qͥ eſt veꝰbñdictꝰ in iecu la. O dilectiſſimi fratres nõne hec pᷣcio⸗ ſa domꝰ ſuꝑ mel ⁊ fauũ dulceſcit ĩ coꝛdib⸗ veſtris: nõne aia xp̃iana ieſu xp̃i.ſpõſa di lecta:tuis pamentis aĩab ſctõꝝ ⁊ ſpiriti⸗ bus angelic imꝑas flendo ⁊ ploꝛãs rogã do dicẽs. Filie hierꝭm nũciate dilecto qꝛ ĩ eius amoꝛe lãgueo. Paꝝ illũ diligꝭ ſi pꝛo eiꝰ amoꝛe quottidie non ploꝛas ⁊ gemis. nã illius abñtia ſpõſe diligẽti ſolet fluuiꝰ eſſe lachꝛymaꝝ. Wũ illũ q̃rit ⁊ nõ inuenit: vocat ⁊ nõ rũdet:nil niſi flere eã delectat. ⁊vtei magis flere libeat. om̃e qð triſte eſt coãceruat. Scio ⁊ certus ſum ꝙ abſterget deus oẽm lach?ymã ab oculis eius cũ ve nerit dies nuptiaꝝ xpᷣiecce tꝑe illo quo fu erint vᷣgines introductein thalamũ regis eterni. Sed quomõ ab oculis tuis abſter get lachꝛymas ſi ꝓeius amoꝛe nõ gemis ⁊ ploꝛas. Credo ꝙ paruʒ illum diligis.ſi pꝛo eius amoꝛe nõ fuſpiras ⁊ plangis Si Eces monachus nõ es. ſed dicis mihi ego non poſſum flere. Ad quem ego. Ideo nõ Sermones ploꝛas:quia chꝛiſtũ ꝑfecte non amas.la⸗ chꝛyme ergo teſtes amoꝛis ſunt. Si non ploꝛas ꝓ amoꝛe patrie. plange tamẽptij moꝛe gehenne. Sed dicis nec hoc poſſuʒ. Cui ego Si hoc nõ potes. nec tumes moꝛ tem:nec gmas vitam.⁊ ſi timeres: aut pa rum:aut ex toto nihil. Tu autẽcui ſeruat᷑ hereditas in eterna vita deum time⁊eiꝰ mandata cuſtodi: qui non diligit me ait dñs ieſus filius dei fermones meos nõ ſer uat. Nos illum ꝓviribꝰ diligamus ⁊ ulꝰ pꝛecepta ſeruemus.quia inde magna ſeq⸗ tur merces:qð pᷣo ſequit᷑:⁊ ſermonem quẽ audiſtis non eſt meus. ſic eſt intelligen dũ ſic eſt exponendũ. Sermo quẽ audiſt non eſtmeus.⁊ eſt ibi quedam figura que dicit antitheſis.quando caſus ponit᷑ pꝛo caſu. rogo te nete moueat.ne te cõturbet᷑ quito⸗ tam ſpem tuam ponis in dñm ieſuʒ xpm. ⁊ ex toto coꝛde diligis illũ. credẽs illũ eſſe veꝝ deuz cũ pre ⁊ ſpũſaucto illðᷣ qð dicit. Sermonem quẽ audiſtis nõ eit meus.ſed patris: quia ego nõ ſum a me.ſed a patre. Sum deus de deo.lumen de lumine.filiꝰ de patre. Vnus cum illo in eſſentia.i ma⸗ ieſtate.in diuinitate.in vᷣtute. in potentia in creatione.nõ poſterioꝛ eo vel pꝛioꝛ.non maioꝛ nec minoꝛ:ſed oĩino illi equal. Aliꝰ ſum in ꝑſona.nõ alius in naturg. nã alia eſt perſona patris. alia filij. alia ſpũſſancti Verba q̃ ego loquoꝛ vobis patrꝭ mei ſũt: quia ipſe me miſit:⁊ ego ſum ab ipᷣo.⁊ ver ba mea ſunt ab ip̃o Vel alit. Sermo quẽ audiſtis nõ eſt meus.i,nõ eſt aſſumpti ho minis:ſed dei aſſumentis. nõ eſt hominiſ filij· ſed eit filij dei.nõ eſt meus ᷣm ꝙ natꝰ ſum de ʒᷣgine.ſʒ eſt meus ſcõᷣm ꝙ ſuz geni tus a deo patre. Nõ eſt meus in eo ꝙ ſum filius vginisſed eſt meus in eo ꝙ ſum fili us dei patris. Sußius dixit. qͥ nõ diligit me ſermones meos nõ ſeruat. hic aũt dicit Sermonẽ quẽ audiſtis nõ eſt meus. Su⸗ perius dixit ſermones meos. Nũc autẽdi cit. Sermonẽ quẽ audiſtꝰ nõ eſt meꝰ· Val de ʒria ſunt eſt ⁊ nð eſt.ſunt ⁊ nõ ſunt. eſt meus ⁊ nõ eſt meꝰ.ſunt mei⁊ nõ ſůt mei. Et tamen ſicut pitas loquit᷑: ita eſt. Sũt ſui inquantũ creatoꝛ non inquantũ crea⸗ tura. Inquantũ deus non inquantũ hõ⸗ Sunt ſui.qꝛ omjia ꝑ ip̃m ſacta lunt. ⁊ſine die s ſunt. Sei dizneu — Sen un x enis quiui 54 ſamponis indinh de diligis i.nii 5 ie ſpilucolliit auditisnici uns e6o nö ſunaniin dedeo lumende pu us cum illoincu bt nintate in uni œen poſteroꝛ yiꝝu nolxinottſed oino ilil n1nõ alius in nauni pe ams alu fih auſ jed Foloquoꝛ vobuyn un 2miſitt egoſunthi n ab ipo Velait Sn u w eſtmeus.nöctam naſſumentis röclhn ydet nõ eſt masfunt neß eſt meus ſcnr —tre Rõ etnasuu E Suhius dirt =neos nõſenubti iuditsi n ni ſernones Ich, E iquẽ udi id 2 teſl ⁊nõctſn iu ſdet nneh eius qͥ mundũ in illo ꝑfecte credebant fir⸗ mius ſua pᷣcepta tenerẽt⁊ obnixius obſer ugrent. Dum ſcirent illa pꝛecepta eſſe dei patris factoꝛis ⁊ creatoꝛis cunctoꝝ. Ma ioꝛis ſublimitatis · maioꝛis excellentie er dignitatis ſemꝑ videt᷑ pat eſſeqᷓ; filius. ß em̃ dico in humanitate: nð in diuinitate. qꝛ in diuinitate filꝰ patri eſt eqlis. non eo poſterioꝛ:non eo minoꝛ equalis eſt pi ᷣm diuinitatem · minoꝛ patre bm humanita⸗ tem. vt ergo illius Fba charius tenerent audita diſcipuli ſui: ⁊eoꝝ ſequaces dirit illa eſſe ſui patris. Ac ſi diceret. Ea q̃ pᷣci⸗ pio vobis irrefragabilit᷑ debent obſeruari nec in totũ nec in ꝑtem ratio vlla ꝑmittit cõnuelli:qꝛ nõ ſunt mea ſʒ patris mei.nam ego a patre ſum filius.vñ vᷣba mea ⁊ opa nõ ſunt mea.ſed patris. Pater in me ma⸗ nens facit oꝑa ſua.ꝑ me dat vobis pꝛece⸗ pta.h oceſt de terra terrenus trabea moꝛ⸗ talitatis indutus in hac valle lach: yma⸗ rum a gaudijs ꝑadiſi expulſus deũ loquẽ tem merebat᷑ audire in hoc erũ noſo exilio cuius p̃cepta cõtempſit adhuc poſitus in ꝑadiſo.⁊ que via ſibi remanſiſſet redeũti ad patri:nec miſerã excogitare valebat. Sed illꝰ miſertus dñs ſuꝰ querere venit errantem.cõſolari dolentẽ.ſanare ifirmũ. releuare deiectũ.patriaʒ reſtituere exuli:et moꝛtuo vitam ſine fine manſurã. Vnde venit vbum ad carnẽ. deus ad hominem ⁊ vbum factũ eſt caro:⁊ deus factus ẽ hõ ⁊ vᷣbum ꝑcarnem ⁊ deus ꝑ hominem oꝛe ad os loqui ad ipᷣm hominẽ.⁊ ſchm po⸗ minẽ dat hoĩ vite pꝛeceptũ: vt homo hoj obediat.⁊ ꝑ ipᷣm hoĩem deũ ad ip̃ᷣm deuz hoiĩem redeat a quo.ſ.deo miſer ꝑ inobedi entiam receſſerat. Ende deus hõ apðho mines manẽs moꝛtalis. moꝛtalibo dat vi te mandatũ.vt ĩmoꝛtales ꝑ ip̃m iam fa⸗ etucum illo ĩimoꝛtali eternalit᷑ viuere poſ⸗ ſint beati.⁊ hic notande ſunt due dñi mã⸗ ſiones. vna in via alia in patria. vna tẽ⸗ poꝛalis qñ nobiſcuzʒ manſit in carne.alia eterna in qua mancbimus cum illoĩ aia Z gloꝛificati ⁊coꝛpoꝛe. De pꝛima dlcit ĩcon ſequentibꝛ. Hec locutus ſum vobis apð in cena domini- pſo factũ eſt nihil. Nõ ſũt ſui. ſed piis.da factus eſt obediens vſq; ad moꝛtẽ: moꝛtẽ gũt crucis. vel foꝛte hoc dicit: vt diſcipuli vos manens ·ſ.pñtia coꝛpali. Sed vent⸗ et tempus vt a vobis ſubtraham pꝛeſen⸗ tiam carnis ⁊ ſic ãm odo ꝑ ſpiritũ locuturꝰ ſum vobis. vnde recte ſequit᷑. Paraclytꝰ gũt ſpũſſanctus quẽ mittit pat᷑ ĩ noĩe meo ipſe vos docebit oĩa:⁊ ſuggeret om̃ia que cunq; dixero vobis. Docebit inqͥt dñs ie⸗ ſus qð vbi dixero non ꝙ filrꝰ dicat.⁊ alið ſpũs doceat.qꝛ chꝛiſtus dicit ⁊ docet ipſa trinitas dicit ⁊ docet· ſed quia trinitas eſt opoꝛtet ſingulas inſinuari ꝑſonas qᷓ nos diſtincte audire ⁊ inſepabiliter intelligere noſcamus. Lñ ergo dicimꝰ pater ⁊ filius ⁊ſpũſſanctus: nõ eos ſimul dicimꝰ cũ nõ poſſint eſſe nõ ſimul. Qð vᷣo dicit. Para⸗ — clytus quẽ mittet pater ꝛc·ſic eſt inteiligẽ dum. Ego coꝛꝑali pñtia vos deſero.ſʒ nð vos pñtia ſpũs derelin quo. Loꝛpꝰ qð de tra ſuſcepi ad celeſtia ſublens. ⁊ ꝑſpiritũ meum vſq; ad conſumationẽ ſeculi vobiſ⸗ cum manebo. Pat me miſit vt aparereʒ in carne viſibilis.ſed venit hoꝛa et tẽpus vt foluã̃ debita moꝛtiſ:⁊ reſurgens a moꝛ tuis ſim aſtenſurus ad dexterã patro: nec ãmodo in carne moꝛtaliter mũdus me vt debit. Paraclytus aũt ſpũs quẽ mittet p? in no mie meo abundantia ſue dulcedinis vos conſolabit᷑ de abſentia mee carnis·et erit veſter magiſter non foꝛis vᷣba perſtre⸗ pens. ſed intus in coꝛde docens ſuggerer vobis om̃ ia.⁊ vos docebit om̃ia q̃cun; ꝑ ulũ dixero vobis.i.inſpirauero vob ip̃e erit doctoꝛ veſter ⁊ conſolatio veſtra. Np pot eritꝭ dolere de abſentia carnis mee dũ ipſe ſpũs manet in coꝛdibꝰ veſtris. Veni⸗ at obſecro dñe ieſu ille ſpiritꝰ tuꝰ deꝰ ⁊ do minus meus veniat in coꝛ meũ. ⁊ ſicine⸗ bꝛiet ilud tuo amoꝛe vt nullũ aliũ pᷣter te querã amoꝛem.nullã aliã pꝛeter te amem pulcritudinẽ. nullam pꝛeter valeam te gu ſtare dulcednem:qui es fauus mellis deꝰ ⁊homo. mel de deo patre.fauus de virgi ne matre Mel in ſinu patris.fauus faciꝰ in cruce. Mel. impaſſibilis regnans cum patre.fauus in ſepulchꝛo Wel cum patre ⁊ ſpirituſancto regnans in celo ⁊ in omni loco benedictus per cuncta ſecula ſeculoʒ men. omelia.x. Sermo. x. „ Erba dũi ieiu qͥ illuʒ ex toto coꝛde Adiligere nouit qᷓ; ſint dulcia ſapi: nec ilłiõ claudere valebit aditũ qͥ ĩ arma⸗ rio pectoꝛis ſui xᷣm dñm vite ꝑennis am plexib ſtrigit:h totiꝰꝑadiſi puſcritudinis Stinet locunditatẽ ⁊ gaudiũ.illa ſt paſcua v ite. refectio aie. vulcedis pocka. dilectoꝝ xpᷣtletificãtia coꝛda. charoꝛa diligentib pm ſuꝑg auꝝ ⁊ lapidẽ pꝛecioſum multũ 7 Dulcioꝛa ſuꝑ mel ⁊ fauũ Regligẽtibꝰ⁊ ma le viuẽtib tãqᷓ; vilia amara odioſa nõ mo dicũ faſtidioſa ꝑ oẽʒ modũ. Ilr᷑ penã eter nam. diligẽtibꝰIp̃m pᷣꝑauit Ppetuã gliaʒ Ill ſuppliciũ. iipᷣmiũ in vita brã. Illis moꝛtẽ.iſtis vitã. Ulis infernũ: iſtis ſocieta tem angeloꝝ · Quicũq; ſt illi lugeãt. dole ant aurẽ coꝛdis aꝑiant xbũ dei ſuſcipiãt: ⁊ qð pꝛecipit faciãt. In illo ſunt theſauri ſapie ⁊ ſcie:diuitie ⁊ gtie młte. Igit᷑ audi⸗ ant me pctõꝛẽ chꝛiſti quoſ audire delectat ba eiuſdẽ xp̃i. Sʒ rogo vt ſe pꝛeparet ad lachꝛymas fundendũ qͥ ꝓbis xpᷣiiã pᷣpa⸗ rat auditũ. Quõ potit iã lach?ymas con tinere niſi nouerit iã xpᷣm ituꝝ ad patrem diſcipulis ſuis toto charitatꝭ amplexu pã cem dediſſe. Aut dñs diſcipuł ſuis. Pacẽrelinquo vob.pacẽ meã do vob: nõ quõ mundus dar ego do vobis. Dñs em̃ leſus vbi venit tẽpus quo ꝑ moꝛtẽ ſuã diſpoſuerat humanũ genus ſaluare? ani mam ſuã dare redẽptionẽ ꝓ multꝭ:relinqᷓ⸗ e mundũ ⁊ aſcendere ad dexterã pĩis di⸗ ſcipulos ſuos quos coꝛꝑali pñtia deſere⸗ bat toto charitatis affectu intra ſinũ amo ris nõ mediocri? ↄtinebat.inde velut rece dens ab eis.⁊ qᷓſi deſerẽs illos modis qͥbo potat de abñtia ſua eos cõſolari ſtudebat Sꝛ qᷓ;tomagis eos cõſolari volebat.tãto magis illos amariſſimo meroꝛe replebat. Tüc velut vltimũ vale faciẽs ill· eos am⸗ plectens in eoꝝ oſcula foꝛſitan ruit. Sed ejntus ibi fuerat fiuuiꝰlachtymaꝝ:q;s eſti mare valebit. Luiꝰ coꝛ etiã ſi ſaxeum eſſet rãta redũdãtia charitatis lachꝛymaꝝ fõ⸗ tem totũ nõ reſoluiſſet. Miſtri lachꝛyma rum tũc erãt amoꝛ ⁊ doloꝛ. O qjntꝰ amoꝛ o qᷓntus doloꝛ. Et qꝛ multus amoꝛ.ides multus doloꝛ. nam cũ magno doloꝛe re⸗ linquebant quẽ cũ magno ãmoꝛe poſſide⸗ Sermones bãt. O quãtus erat ibi amoꝛ.nih aliud volebant.nihil aliud querebant.nhil ali ud deſiderabãt niſi eẽ cũ dño ilius ꝑfrui viſione iocun dari eius dulciſſima locutio ne ſatiari eius melliflua cõuerſatione. Ců hec oĩa cogitabãt ⁊ o qᷓ; cito his oib eẽnt caritur ad memoꝛiã reuocabãt.tũc ꝑ fu⸗ uios lachꝛ doloꝛes ama riſſuni coꝛdiũ. Quãta erat ibi amorꝰ ſua⸗ uitas ⁊ q̃nta ſuau itatis charitas. duz di⸗ ſcipuloꝝ labijs impꝛimerent᷑ labia redem ptoꝛis. Tůc ivitate illi dicere poterãt mei ⁊lac ſub lingua tua ⁊ fauꝰ diſtillãs ſũt la bia tua odoꝛ tuꝰ oẽm balſami odoꝛẽ exce⸗ dit ⁊ qͥcqd in odoꝛib ↄtinet᷑:⁊ vᷣe ſic erat c& qjnta erat ibi odoꝛis fragrãtiavbi erat tãta amoꝛis abundãtia.⁊ qjnta erat ibitr ſticia de tãti odoꝛis ⁊ dulcedinis futura abſentia. Quib ſingultib exiſtimabo di ſcipuloꝝ coꝛda fuiſſe vexata dum au dirẽt acẽ meã do vobis:pacẽ relinquo vobil bi meroꝛ erat ⁊ luctus oẽ̃s erãt vna vo⸗ ce plãgentes. Pacẽ inqͥt dñs ieſus diſci⸗ pulis ſuis meã do vobis:pacẽ relinqͥ vob nõ quõ mundus dat ego do vobis. Ego iturus ad patrẽ.pacẽ relinquo vob·⁊ vos pducturus ad patrẽ pacẽ meã do vobis. DBot eſt qð ꝓpheta dicit. Pacẽ ſuꝑ pacem Et alibi.dñe dabis pacẽ nobis.pacem qꝛ in te ſperauimꝰ. Pax eſt in ñᷣ ſeculo in qua manẽtes hoſtẽ vincimus inuicẽ diligimꝰ ⁊ de occultis inuicẽ non iudicamus. Pax erit in futuro.cũ ſine hoſte regnabimꝰ vbi alter ab altero nõ potit diſſentire. vbi oĩa erũt nuda ⁊ apta laus vnicuiq; a deo. In illo aũt eſt vtraq; pax. Ipe eſt pax nra.qꝛ nos pacificauit deo ꝑ ſanguinẽ ſuũ. Eri pax noſtra in futuro cũ tradiderit regni deo ⁊ patri ⁊ erit deꝰ om̃ia in oĩby qñ non erit luctatio cum carne et ſan guine.immo palma ⁊ coꝛona decertato agone.cũ yide⸗ rimus eum ſicuti eſt. Sʒ foꝛte admirabit ñ auditoꝛ:cũ in hoc libello ſeruuli chꝛiſti ipᷣm inuenerint xpᷣm pacẽ dediſſe diſciput ſuis. Ad quẽ amatoꝛ chꝛiſti. Quid mir ris. qͥd turbaris. nõ eſt magnũ qð audiſ Quid putas eſſe abiectius an fleris geni⸗ bus diſcipuloꝛum pedes lauiſſe. an eos in pacꝭ oſcuio ſuſcepiſſe. Illis nõ hoꝛruit pa cis oſculum dare ꝓ quibꝰ nõ timuit pat⸗ udqundauh it ucẽ cdi iu cus duleih Sdulum ndltacitcinn toäcthih nbuinuotpiti —. — Sineb rbl— innht XQuitethin uſuuninschantsſ ids mpamemil —uituateill dirrepani nguawai fubdil = ꝛu oinbulun dhii lnodond ztncts ji es. Pact inq disi Sundus dat ego doyh pani pacẽnllnquyj dpuri = ppbu diu Puilui dicdabis pacinohsn Sunb puckußtu⸗ x boſt vnums mui wd ſeeheiee⸗ ter no polt dilen Slnnan, x inmnspur Jeclhi —huu dopſnguniii amcimect lunbuine⸗ tcimnbocldl⸗ ſauli ua deccnu agone. ¶ ſoreadm iund. Sl t in cena domini. bulum crutis ſubire. Sʒ foꝛte dicit. Ego in apoſtolo lego ꝙ chꝛiſtus diſcipulis ſuiſ dixerit.paeem relinquo vobis. pacẽ m eaz do v obis.ſed non lego ꝙ ſua ſanctiſſima labia diſcipuloꝝ imp ſſent labujs.cui ego ſi oꝛe pitatis conſtat eiſeꝓlatum.cur ↄſtare nõ debet eſſe cõpletum. Nõ eſt ꝑicuioſum ſic credere.nõ eſt dãna bile ſic ſentire. Non eſt cõtra fidem. Sequit᷑. Nõ quõ mũdus dat ego do pacem dat mũ dus iſte. Pacẽ falſam.pacem fictã.pacem ſophiſticã. pacem paliaticã. Pax eit vin⸗ culum amoꝛis ⁊ indiſſolubilis compago charitatis. ſed qdamat mũdus: pꝛoꝛſus vndiq; nihil. Nihil amat nihi diligit:cũ cta oqit.cu ncta ꝑimit ⁊ occidit. Ab egreſ ſu ꝓpꝛie matr vteri vſq; ad in greſſuz ven tris. qͥd habet homo miſer a mũdo.famẽ ſitim. nuditatem.frigus cruciatũ.co?pus ꝑturbans.ſcabiem cutis.doloꝛem capitis ciragram in manib. podagrã in pedibus moꝛbũ in epate.moꝛbuz in lecoꝛe.vn diq; miſeria intus ⁊ extra. Foꝛis illũ interficit gladius ⁊ domi moꝛs. Ad vltimũ moꝛs leua cunctos ꝓſternit ⁊ deicit. Ecce q̃lis ẽ amoꝛ mũdi. qͥlis eſt dilectio mũ di. Et tñ miſeri hoĩes mundi fallaciã nõ attenden⸗ tes odientẽ diligũt ⁊ ſeuo eiꝰgladio ſpõte colla ſubmittũt.iſti miſeri ſunt ſine ↄſilio. ſʒ vtinã ſaꝑent ⁊ intelligerẽt ⁊ his qᷓ vẽtu⸗ ra ſunt in nouiſſimis tꝑibꝓuiderẽt Pꝛo fecto mundũ odirent ⁊ nõ diligerẽt. Dicit᷑ etiã alit᷑ mũdus.ſ.reꝝ tranſeuntiũ amato res. Sed q̃lis ſit pax ⁊ ↄcoꝛdia.inter illos ſapiens qͥſq; aduertere facile põt: igit᷑ ſpꝛe ta huiꝰmũdi pace ⁊ ↄcoꝛdia adhuc ad pa cem dñi nr̃i ieſu xp̃i redeamꝰ.quã eiꝰ dile⸗ ctioneʒ eſſe ⁊ credere:qᷓ dilexit nos ⁊ lauit nos a pcris nr̃is in ſanguine ſuo. videtur nõ eſſe abſurdũ. Hec eñ illa dilectio. qua deꝰmundũ ſic dilexit:vt ſe můũdo homieʒ daret:vt oĩs qͥ credit in illũ nð ꝑeat ſ; ha⸗ beat vitã eternã. Hãc pacẽ.ſ.charitatẽilt᷑ reliqt:cũ aĩam ſuã ꝓ illoꝝ ſalute dedit.ᷓ ẽ coꝛpus iliud ſanctiſſimũ qð de intemera⸗ ta vᷣgine ſumpſit:⁊ vitã hoꝛrendo ĩclima te crucis poſuit con fuſione ↄtempta· hanc pacem nobis reliq́t.ſicut btũs pettus apo ſtolus aſſerit dicens. xpᷣs paſſus eſt ꝓ nob vobis relinquens exempiũ: vt ſcquamur veſtigia eius. Et ad hãc charitatem alibi nos hoꝛtat᷑ vbi ait. chꝛiſto in carne paſſo ⁊ vos eadem cogitatione armamini.hãt pacem nobis moꝛiendo reliqt. Zliã pacẽ nobis reſurgẽdo don auit. Pꝛima nos li⸗ berat a peccato. Secunda nos reconciiat dño. Pꝛima nobis peccata dimittit. Se cunda nos ad gaudia padiſi ꝑducit. Pꝛi mam nobis dedit moꝛiturꝰ in cruce. Se⸗ cundã nobis dabit in eternitate regnans cum patre. Pꝛima fuit in luctu et doloꝛe. Secunda erit in gaudio ⁊exultatõe. Pꝛi ma lachꝛymoſa.ſecũda glioſa. Pꝛima eſt in miſeria.ſecũda erit in glia. In pᷣma ſu⸗ mus flentes ꝓ chꝛiſto. In ſecũda erimus gaudentes cũ chꝛiſto. Vnde non imerito ploꝛant diſcipuli ꝓ magiſtro.ſeruiꝓ dño⸗ Zb illis quodãmodo ꝑ moꝛtem receſſuro Nec miꝝ. videbant vnde dolere poterant ſed nõ credebãt:vñ gaudere debebãt. Lu gebant qꝛ chꝛiſtũ moꝛituꝝ ſciebãt.ſed iilũ reſurrectuꝝ ⁊ ad celos aſcenſuꝝ adhuc nõ ꝑfecte credebãt.— vnuſqͥſq; illoꝛũ veraciter dicere. Si tñ pꝛe doloꝛe loqͥ va⸗ lebant. Idcinco ego ploꝛo ⁊ oculus meus deducit aquã:qꝛ me deſerit cõſolaroꝛ me? cõſolatus aĩam meã. Quos vt dñs ams riffime flere fſpexit credo ꝙ lachꝛimas ᷣm hoiem cõtinere nõ potuit. Sʒ modis qͥbh valuit eos ↄſolari nõ diſtulit dicẽs. Non turbet᷑ coꝛ veſtu qꝛ vos ĩ pace relinqͥ neq; foꝛmidet.ſi lupꝰ inuadat paſtoꝛis abñtia qꝛ ſicut hõ vado:ſʒ ſicut ſuʒ deꝰ pñs. non turbetur coꝛ vĩm neq; foꝛmidet de moꝛte mea.qꝛ poſt tres dies reſurgã ⁊ veniaʒ ad vos ⁊ videbit? me vitã ĩ quẽ qͥcũq; credi⸗ derit moꝛtꝰ imꝑio ſubiacere nõ potit Va do ſʒ iteꝝ veniã ad vos ⁊ accipiã vos ad meipᷣm:vt vbi ſũ ego ⁊ vos ſitꝰ. Nõ debe⸗ tis turbari.nõ debetꝰ cõtriſtari de aſcenſu meo. vñ mihi vãtꝰꝓuenit ho noꝛ ⁊ gla tã ta. potiꝰinde gaudere debetꝭ. Nõ medili giris.ſi diligeretis me gau deretꝭ vtiq; qꝛ vado ad patrẽ:qꝛ pat᷑ maioꝛ me eſt Jã im perate lach: ymis qꝛ de meo abſeſſu gaude re debetis. Nolite fletib indulgere: qꝛ ad patrẽ vado:nc vos relinquo. Ad patrem vado Pᷣm̃ carnem:nec vos relinquo ſcõm diuinitatem. Ad patrem vadit homo al ſumptus ⁊ vobiſcũ remanebit pẽis dexte 5 — 8 e vam aſſumens filius· Coꝛpus qð de vᷣgi⸗ nea terra ſuſcepi ſupᷣ choꝛos angeloꝝ ex al to.vt filiꝰ hoĩs ibi ſedeat in dexta patris ⁊hẽat ꝑ gratiã. quicqd ipſe deus hʒ ꝑ na⸗ turam. Ad patrẽ vado:vt genꝰhũanũ dia polica fraude deceptu aculeo antiqͥ ſerpẽ⸗ tis occiſum in hac valle lach?ymaꝝ ſepul tum in celo collocẽ ⁊ ad gregem angeloꝛũ repoꝛtem centeſimã ouẽ ꝑditã ꝑ longum ths errantẽ. Et ideo rogo ne turbetcoꝛ ve ſtrum de moꝛte mea.qꝛ ſie fieri oꝑtet. Expedit vt vnꝰhõ moꝛiat ꝓ pplo ⁊ nõ tota gens pereat. Tm̃ trib dieb ⁊ tribus noctib ero ĩ coꝛde terre.poſtea die tertia re ſurgam ꝑempto pncipe mũdi.⁊ videbitiſ me ⁊ gaudebit coꝛ veſtu. qᷓdrageſima die aſcendã in celũ ſeſſurus ad dexterã patris ⁊illuc trahã vos ad meip̃m. mecũ felicit᷑ regnaturos · ⁊ ideo rogo gaudete. O bone telu.d ñe deꝰ vita mea ·tota ſpes mea.om̃e deſideriũ noſtꝝ. qͥd nobis ais. Quid no⸗ bisꝓ tegementibꝰ ⁊ lugentibꝰ dica. Scis em̃ vita q nunqᷓ; moꝛieris ꝙ tu es totum deſideriũ hrm.ideo gemimꝰ⁊ dolemꝰval de.qꝛ te ſicut es videre nõ poſſumꝰ. Val⸗ de em̃. Dñe ieſu.vnica ſpes noſtre ſalutis Turbat᷑coꝛ nr̃m:qꝛ adhuc nõ meruimus viderete dñm noſtꝝ · Bemimꝰ et dolemꝰ ⁊ multũ turbat᷑coꝛ noftu.ſʒ adhuc a dño nño nõ meruimꝰ audire:nõ turbet᷑ coꝛ ve⸗ ſtrum. O felices apłi.o btĩ diſcipuli dñi. Vos em̃ meruiſtis illũ in earne videre pᷣ⸗ fentem. docentẽ in vᷣbis.potentẽ in factis infirmos curantẽ.moꝛtuos ſuſcitantẽ Cũ illo ambulare.cũ illo ſedere. vnacũ illo ſu⸗ mere cibũ.ilũ a moꝛtuis reſurgentẽ. adce Los aſcendentẽ.nũc videtis illũ ĩ ſinu pis ſui fulgentẽ. Quid em̃ feliciꝰ:quidue bea⸗ tius.qᷓ; ꝑfrui viſiõe dei.qᷓ; dilecta illa tua viſio dñe deꝰ. hanc aĩa mei pectoꝛis cõcu piſcit.⁊ qꝛ eam adhuc nõ habet qͥdam mõ ianguet ⁊ deficit. ſed ſpere in dño ieſu xp̃o ꝙ in carne mea videbo deũ ſaluatoꝛẽmeũ Repoſita eſt hec ſpes mea in mente mea. Ego interim gaudens gaudebo.⁊ ſemper aia mea exultabit de hieſu ſaluatoꝛe meoꝛ qui reſurgens a moꝛtuis aſcẽdit ad celos: x ſedet btũs ad dexterã patris. Qui aſten ſurus ad patrem dolentib diſcipuł dixit. Sermones Si vuligeretis megauderetis vtiq;· quia vado ad patrem: quia pater maioꝛ meeſt Sequit᷑. Et nune dixi vobis pꝛiuſq; fiat vt cum factũ fuerit credatis. Jam nůücdi⸗ co vobis.vado ad patrem pꝛiuſqᷓ; fiat vt — aſcendero ꝑfecte credatis · quia ego ſum filius dei. Vt credatis inqͥt. Lreda⸗ tis.nõ qð factũ vidiſtis.qꝛ hec nõ eſt lauſ vel meritũ fidei.imo nõ eſt fides de eoqð videt᷑. Sʒ credatis me filiũ dei.nõ noua fide q̃ ⁊ pꝛius crediſtis: ſed aucta ⁊ referta mõ cũ hec diceret erat fides illoꝝ parus: cum moꝛeret᷑ fuit nulla. Sequit᷑. Jam nõ multa loquar vobiſcum. Venit em̃ pꝛin⸗ ceps huius mũdi ⁊ in menon habet qͥcqᷓ; iminet tpᷣs ⁊ hoꝛa vt ſoluõ debitũ moꝛtis ⁊ in hac moꝛtali carne iam nð multa loq̃r vobiſcũ. Venit diabolus nõ pᷣnceps crea turaꝝ ſed peccatoꝝ.nõ lucis:ſʒ tenebꝛarũ. nõ vite ſed moꝛtis.nõ gaudij ß meroꝛis.⁊ in me no n habet qͥcqᷓ;.i.n ihil eſt in me qð ael eũ ꝑtineat.ipſfe peccatũ nõ fecit nec vn qᷓ; voluit. nec peccare vnqᷓ; potuit. Nolu⸗ it habere deꝰ qð ꝑderet. Pauꝑ venit nec inuenit vyabolus qð auferret. Venit em̃ ꝛinceps jupbie. pᷣnceps inuidie. pᷣnceps iuoꝛis ⁊ doloſitatis.pꝛinceps rancoꝛis ⁊ cuiuſlibet male voluntatis. Ad pꝛincipẽ humilitatis patrẽ ⁊ benignitatꝭ.pꝛincipẽ vite ⁊ reſurrectõis.pᷣncipem glie ⁊ btitudi nis ſempiterne. Ad eũ venit vt videret ſi in eo macula pcti aliquã iueniret. viderat eum trabea ur̃e moꝛtalitatꝭ indutũ.moꝛti vicinũ ⁊ in eo ſe credidit aliqͥd iuenire qð ei ĩ moꝛte poſſet obijcere. Sʒ miſer illede ceptus eſt qꝛ in eo nihil inuenit pꝛopꝛiuʒ ſed ꝑ ipm ius qð habebat in alijs amiſit. antiquũ.ꝑ oĩa lit ieſus bñdictꝰ qͥ in diebꝰ carnis ſue pꝛeces ⁊ obſecrationes obtulit ad eũ qͥ poterat illũ ſaluare a moꝛte cũ la⸗ chꝛymis ⁊clamaꝛe valido offerẽs.⁊ exau⸗ ditus eſtꝓ ſua reuerentia.qͥ etiq cum eſſet filius dei didicit tamen ex his qui paſſuſ eſt obedientiã ⁊ conſu matus factꝰ eſt oib⸗ obtemperãtib ſibi cauſa ſalutis etne. In quo auctoꝛ moꝛtis peccatũ nullũ inuenit ſicut ipſa veritas dixit. venit em̃ pꝛinceps mundi huius ⁊ in me nõ habet qͥcqᷓ;. Sʒ foꝛte poſſet dicere aliquis. Cur ergo moꝛe ris ſi peccatũ nõ habes cũ moꝛs ex pecca⸗ to tĩ ſit cõſecuta.ideo facit hicantipofo⸗ tbeuntſinin nettalcameunn arſ —— luughu — nnerigujn nbaber qcᷓ nhlcit qch. uhidi peperui niitn he perture vnqᷓ put 2 us qð aufena ſi pbie pncepoiniih mal voluntats. Aiſt Ans pani: bengun eöts. nepengei e. Adei— vlapctialiquiiunmn anemotalitat niuit h n eſe acdiditaliqò in x0lheo nhil muentyl us in aln nnli ſusranont amue valucb offens.? inrnn· juan dtunaetbtcu ixcunſumatus fic i anj enons pauui niin cin tichs biditꝰ jul nnnt obſnunons i xam.⁊ reſpõdet huic tacite queſtioni⁊ di⸗ xit.vt cognoſcat mů dus qꝛ diligo patrem ⁊ hoc mandatũ dedit mihi pat᷑ vt facerẽ. ac ſi diceret veꝝ eſt ꝙ adhuc moꝛs nõ eẽ̃t ſi peccatũ nõ fuiſſet.⁊ ideoveni moꝛiturus in mun dũ vt moꝛte mea delerem peccatũ hec eſt em̃ voluntas patrꝰ mei:vtꝓ ſalute gencr huma ni ſumã ſuppliciũ crucis Vt ergo mũdus cognoſcat ꝙ diligo pr̃emqð mihi mandatũ dedit facio illud.hot eſt ꝙ btũs apłus dixit. Factꝰeſt obediens patri vſq; ad moꝛtẽ.moꝛtẽ aũt crucis. Seqͥtur. Surgite eamus hinc. Adhuc erat in loco vbi diſcubuerat cũ diſcipulis ſuis. Vnde diſcumbentiby dixit. Surgite eamꝰ hinc ad locũ in quo tradẽdus ſuʒ ĩ moꝛte. Nõ eſt ampliꝰ hic vlteriꝰ iam ſeden dũ.pterit tẽpus requietionis:⁊ ecce tẽpus feſtiat paf fionis. Surgite ⁊ venite poſt me. We em̃ pᷣcedentẽ ad paſſionẽ ſeqͥ debetis:qꝛ ego ſũ vitis ⁊ vos palmites. Ego ſum caput ve ſtrum eiuſdẽ nature vobiſcũ.⁊ capite lan⸗ guẽte cetera mẽbꝛa infici debẽr. Scðm ꝙ jum homo ſum caput ecckie.⁊ iðᷣo vobiſcũ eiuſdẽ nature. Ego ſum vitis pa:non ila q̃ vᷣſa eſt in amaritu dinẽ quã expectabant vt faceret vuas ⁊ fecit agreſtes lubꝛuſcas Ego ſum odoꝛifera vitis pulcritudiis mire. fioꝛibꝰ fecun da dans botꝝ dulciſſi⸗ mum cunctis palmitibꝰ meis manentib in me. Ego ſum vttis tale generans vinũ qð letificat coꝛ homis. Ego ſum vitis ꝓ⸗ pꝛium ſanguinẽibans deo pẽl pꝛo ſalute po puli mei. Ego ſum vitis floꝛẽs.ego ſfuʒ vitis fron dẽs.vitis fructificans nõ egenſ adminiculo vlmi.nec vllius auxilio ligni Ego ſum vitis nõ culta ab homieſʒ a ðo patre.nõ tĩ exterius ꝑ culturã. ſed etiã in terius ꝑ gram:nõ tantũ extra opan do.ſed etiã interius increm entũ dando. Chꝛiſt? eſt vitis in quo eſt totus humoꝛ.i.omnis plenitudo ſpũſſancti coꝛꝑaliter· Palmi⸗ tes eÿſunt apłi ⁊ om̃es qͥei fide adh erent Bãc vitẽ.i.xpᷣi humanã naturã deus pat᷑ mandauit faciendo ĩmunẽ a peccatꝭ.⁊ dã do vtutes.ſic fac it ⁊ palmitibꝰ. licet nõ oĩ no ſicut ⁊ xp̃o. Vñ ſequit᷑. oẽm palmitem in me nõ ferentem fruttũ tollet eũ:⁊ omnẽ qui fert fructum purgabit eum: vt fructuʒ plus afferat. om̃es em̃ qui xp̃o adherent fi in tena domini. de ſunt palmites manẽtes in chꝛiſto ſalus tifera vite. Sed alij faciunt fructũ.alij in? ſterilitate ꝑſiſtunt.alij floꝛent ⁊ germinãt. ⁊ botrum ꝓducunt dulcedinis.alq ſe ꝑlas· titudineʒ folioꝛum expandũt pulcritudi⸗ nem cupientes habere tantũ viriditatis. o m̃es qui in ſterilitate ꝑſiſtunt.⁊ quiꝑla titudinem ſine fructu ſe folioꝝ expandunt tempꝑe putationis. ſi deus pater illos ſine fructu inuenerit abſcidet a vite ⁊ in ignem mittet ⁊ ardent. Sed foꝛſitan tuũ animũ pulſat quomõ qui fide chꝛiſto adh erẽt ab · ſcidi ab ipſo cõtingat.cũ om̃is qui adhe⸗ ret chꝛiſto vnus ſpiritꝰſit cum ilo. Vnde vt hoc tibi luce clariꝰ tonſtet te ſcire opoꝛ⸗ tet ꝙ fides diſtinguit᷑ ꝑ diuerſas ꝓpꝛieta⸗ tes. Dicit᷑ fides moꝛtua.fides ficta.fides ꝑuerſa.fides recta.oñ̃es em̃ homies in eo ꝙᷓ chꝛiſtiani vocant᷑ xp̃o adherere dicũtur In eo ꝙ chꝛiſtiani ſunt fidem xp̃i habere credunt᷑. Sed quoꝛundã mandata.quo⸗ rundam ficta. quoꝛundã ꝑuerſa. quoꝛuns dam eatholica. In pꝛima ſuꝑbi ⁊ luxurio ſi.pecuniecupidi.fures. latrones ⁊ alij hu iuſmodi. In ſcha ſt̃ nõ obediẽtes patribꝰ ſpũalib.inꝗᷓti de donis celeſtib: qͥ Hſine affectõe fratna.ſine pace charitatia.fratrũ crimĩatoꝛes.ire incõtinẽtes. voluptatum amatoꝛes ma gi qᷓ; der hñtes ſpẽʒ pietat? vᷣtutẽ eiꝰ abnegãtes. In tertia ſt heretici. 3 deũ elati: de ſuis erroꝛib ſuꝑbi.in deuz blaſphemi.ꝑ oia alijs deterioꝛes ⁊ ſceleſti oꝛes.oẽs iſti ↄculcãt dñm ihm xpᷣm:⁊ ſan uinẽ tã dulciſſime vitꝰ ducũt pollutum. n fide catholica ſũt mites. patiẽtes. mã fueti.hũtles vᷣgines.caſti.cõtinẽtes. diles⸗ ctoꝛes dei ⁊ꝓximi ad om̃e opꝰ bonũ ꝑati expectãtes redẽptionẽ filioꝝ dei. In hoꝛũñ nũero nos dñs cõputare digner᷑. Valde em̃ dilectiſſimi timere debemꝰ qð dñs ie ſus dicit. Dẽm palmitẽ ĩme nõ ferentem fructũ:tollet eũ. Non ↄfidamꝰ;ᷓ frẽs k̃i tĩ ĩlatitudinẽ folioꝝ.ĩ expãſione ramoꝝ ĩ viriditate frõdiũ:qꝛ niſi ĩ vinea dñi fece rimꝰ fructũ excidemur et ĩ ignẽ mittemur. An ignoꝛati amãtiſſim mei ꝙ eſuriẽſ dñ vidit ſecꝰviã ficulneã magnã latã ⁊ſpaci oſaʒ hñtẽ folia ⁊ frõdes.qͥ ĩ ea nõ ĩueniẽs fructũ maledixit ei ⁊ arefctã ẽ.ſic ẽoĩs ypo crita. qꝛ ſpẽm ſetitatꝰ bʒ ⁊ 8 nõ habet. Qui paliat ſanctitateʒ in veſte quã nõ habz in mente. Nõ in alba cuculla ⁊in alta tonſura.nõ in ampla coꝛona:ſed in conſcia pura ⁊ mẽtis můditia abiectio ꝓpꝛie voluntatis inflãmatio charitatis i xpᷣo ꝑfectũ monachũ facit. Adhereamus fratres ve vitã ieſu vt nr̃o ſanatoꝛi cũ vᷣo coꝛde in plenitudine fidei aſꝑſi coꝛda ⁊ ab luti ab oĩ inqͥ namento carnis ⁊ ſpũs ⁊ te⸗ neamus ſpei ⁊ fidei nr̃ecõfeſſionẽ indeclia bilem. Nec ſit qð nos ſeꝑare iam valeat a charitate dñi ieſu. Et ſic erimꝰde viribus engaddi.de qͥ b nõ liquoꝛ vini.ſed liquoꝛ balſami fluit cõſilis botro cipꝛi.de qͥ ſpon ſa in cantico amoꝛis cõgaudens de ſurre⸗ ttionechꝛiſti prumpẽs in vocẽ iocũditatꝭ ⁊leticie dixit. Botrus cipꝛi dilectꝰ meus mihi ĩ vineis engaddi qð ſonat fons edi: fons edi dicit᷑ penitẽtia vel baptiſmꝰĩ quo dum aliqͥs intrat velut edus.innocentiaʒ debet acqͥrere vt agnus. engaddi põt acci pi monaſteriũ regulare ad qð dũ aliquis edus aduenerit ⁊ ibi exuerit pellẽ edi:na am ex om̃i ꝑte mũdatꝰnõ edus.ſed erit ſi ꝑſeuerauerit agnus. hũc talẽ deus pat᷑ pu gnabit vt fructũ plꝰ afferat coꝛ eiꝰ mũdã⸗ do ⁊ eius ſpm̃ pitatis ⁊ charitatis roꝛe in fundendo. Oẽm palmitẽ vere viti adhe⸗ rentem ⁊ facienteʒ fructũ deus pat᷑ purga⸗ bit ſiue putabit eũ vt fructũ plꝰafferat. Ri tum ⁊ ↄſuetudinẽ vinecule deꝰ tenet in co lendo vineã ſuᷓ.vinea dñi vniuerſalis ec⸗ cleſia eſt xpᷣi vxoꝛ ⁊ ſpõſa:de qᷓ deus pater ad filiũ:vxoꝛ tua ſi vit abundãsã lateris bus domꝰtue. Vitis em̃ quã vineta dili⸗ git facientẽ: fructũ opoꝛtunũ in tꝑe ſuo eũ tpᷣs putatiõis adueneritĩ ea nihil ſiccitat? vel ariditatis relinq;t tunc circa illã fodit vſq;ad inferioꝛẽ eiꝰradicẽ terrã acuto ligo ne ꝑfodit:⁊ ſi radicłas aliqs etiã emiſerit cultello putatõis abſcindit.⁊ qᷓntomagis hmõi vana ⁊ minꝰ vtilia:vitꝰ mittit fru⸗ gifero s ⁊ vberioꝛ ad fructificã dũ aſſurgit. Sic quẽ deꝰ diligit flagellat ⁊ ꝑcutit.fla⸗ gellat em̃ oẽm filiuʒ què recipit Illoꝝ eſt em̃ hic flagella ꝑcipere qͥbh dat᷑ de eterni⸗ tate gaudere.ſʒ qͥ de ꝑcuſſione murmurat ad ipᷣin qͥ ſup̃ ip̃m eſt nõ appꝛopinqᷓt.ĩmo hereditatẽ ſupꝑne felicitatis amittit ſi fla⸗ gellum deipatris patient᷑ ⁊ cũ amoꝛe non Germones ſuſcipit. Et ſi de fagello dñi murmuraue rit.certus em ſit quia murmurantiũ penã mncurrerit. vos ergo frẽs dilectiſſimi noli⸗ te murmurare. Si vobis ineſſe contigerit diſciplina dñi ñ neq; fatigem ini duʒ ab eo arguimini. Om̃is em̃ diſciplina ĩ pñti dͥdẽ videt᷑ nõ eẽ gaudij: ſʒ meroꝛis poſtea ãt fructũ ꝑacatiſſimũ exercitatꝭ ꝑ eã redcʒ iuſticie. Vlagelluʒ dñi pinguedo carnalis voluptatis atterit᷑ ⁊ ꝓtutes aĩe roboꝛãtur ⁊ laſciua caro reſtringit᷑⁊ aĩa pennis ʒtu⸗ tum ad celeſtia ſubleuat᷑. Caro qð ſuꝑſiu⸗ um habebat amittit ⁊ ſpũs vtutes quas non habebat acqͥrit.ſic ergo ꝑ flagella dit ꝓtutes augent᷑.vitia reſecant᷑.ſpernuntur terrena.amant᷑ celeſtia.nos eternitatꝰ pꝛe⸗ mia pᷣſtolantes.ſi nobis aliqᷓ grauis infir mitas vel tentatio foꝛtis vel etiã damnũ tꝑaliũ reꝝ vireſcerit.ex om̃ iby his vires ſu mere debemꝰ qꝛ creſcente pugna: gloꝛioli oꝛem nõ ambigemus manere victoꝛiam. In hoc nãq; dſtedimnte ad deũ cupidi tate flagramꝰ.ſi non ſolũ ad eũ ꝑtranqͥlla ⁊ mollia:ſed etiã ꝑ aſpa ⁊ dura trãſimus. Ad eterna gaudia iam redire nõ poſſumꝰ niſi ꝑ tꝑalia detrimenta.⁊ ideo ſpe manẽ⸗ tis leticie oĩa aduerſa ꝓſperitatẽ nõ modi⸗ cam debemus reputare. Peccata quippe noſtra diu ina ſeueritas neqq; multa ⁊re⸗ manere ꝑm ittit.ſed ira ſui iudicij inchoat a nñ̃a hic coꝛrectione:vt in repꝛoboꝝ dam natione conquieſcat.interiue em̃ eſt medi cus ⁊ peccatoꝝ in nobis contagia q̃ ineſt medullitus cõpꝛobat.ſecat.abſcictvirus putredinis ferro tribulatõis:⁊ h eſt qð ve ritas ait. oẽm palmitẽ ĩ me facientẽ fruci deus pat᷑ purga bit eũ vt fructũ plꝰ afferut nam dũ mens poſita ĩ tentatõe cõſiden ꝙ a virtutis ſue pꝛiſtina ſoliditate repeli tuc ſollicita trepidat:ne hoc qð dudũ ſe ceperat fundatus amittat. Tũc qᷓliter re ſtere tentationi po ſſit inq;rit.⁊ qᷓlitereã de⸗ bellare iã valeat elaboꝛat Tũc arripit gu diũ oꝛõnis.flerũ cõpunctõis ⁊ ſic eã debi⸗ litat:⁊ de ea glioſe triũphat nõ ipſe. ſʒ gů chꝛiſti ꝑ ipᷣm.⁊ ita fit vt mens q̃ pigrai velut infecũda in ꝓſꝑitate tacebat foꝛtioꝛ ⁊ vberioꝛ ad fructificandũ aſſurgat. Vr dilectiſſimi deũ patrẽ ñi mereamur habe reculcoꝛem. Adhereamꝰ ÿe viti dño iu 1 miataibt nlnon ui nipaſpa: dnni gudumninij niaduerſapſyuuiit aus nyutar. Peunz maſunts ncjjn nuſed nſuudq — onquieſcit. intenusen c v n nobis cnngi Ssfm mbulatisn n pamut ime fia vfpubrei ytfucij x as poſtzi tentaloe ſlina ſoliditun — ſnqhtqn xßᷣo ſaluatoꝛi ño nð fide moꝛtua nec fide ticta nec fide ꝑuerſa. Sʒ fide recta q̃ ꝑ dile ctionem opꝑat ſine q̃ nullus ſanari poteſt. Adhereamꝰei qꝛ bonũ eſt ei adherere· et illo ponamus totã ſpem nfam. totu⸗ deſi⸗ deriã noſtꝝ cõfidẽtes ĩ illũ qͥ ſuſcitauit eũ a moꝛtuis: qꝛ et ſuſcitabit moꝛtalia coꝛꝑa nr̃a ⁊ ↄſedere nos faciet cũ illo in dextera ſua. Oð ipe nobis ꝑ eundẽ filiũ ſuũ dãm nñ̃m pᷣſtare dignet᷑ qͥ viuat ⁊ regnat ci eo⸗ dem pĩe in vnitate ſpũſſctĩ deus ꝑ oia ſe⸗ cula ſeculoꝝ amen· Homelia.xi. Sermo.xi. Vm a diſcipulo pᷣitatis ſcriptum nõ ambigimꝰ eſſe qͥ parce ſeminat parce ⁊ meret. Vñ ĩ agro dñicot⸗ qᷓ; agritole ſumꝰcõſtituti. ꝓ virib ſemina⸗ re debemꝰ vt cũ meſſionis tpᷣus aduenerit centuplũ accipiamꝰ in fructuũ ꝑceptione quã nõ expẽdimꝰ in ſemine Nã qð h diẽ ex charitate ꝓpꝛie dicit᷑ ſeminare. q? qͥ ſemẽ adß ſpargit vt colligat. adhuc caret adtẽ pus modicũ.vt in tẽpe meſſis gaudeat in aceruo. Itaq; licʒ pauꝑ ⁊ iops ex meo m dico ſemie cupienti dabo ex charitate· vta dño meo ieſu xpᷣo merear recipe multipli⸗ Lationẽbtitudinis eterne Nõ ꝑce ſeminat 3 paꝝ hñs paꝝ largit᷑. ſi animꝰ pꝛompt? ſit ſi plꝰ hret large daret. qͥ affectũ largẽdi hʒ ⁊ſi nihil hʒ qð largiri polſit nos 5 ulã pecuniã quã erogandã a dño accipimꝰ ad vſurã erogare ſumꝰ ꝑati cupientib eã Sʒ rogo ne aliqͥs veſtꝝ timeat de retrbutiõe vfure:qꝛ hec vſura nð euacuat diuiteni. ſ6 ponis ditat ⁊ replet egenũ ⁊ paupeſẽ. Ve niat ergo ad hãc pecuniã ſitiens ad euan⸗ gelium bti iohannis? hauriat cũ gau dio de fontib ſaluatoꝛis qͥ dixit diſ cipuł ſuis vos iam mundi eſtis ꝓpter ſermonẽ quẽ lo rutus ſuʒ vobis ·⁊ eſt fenſus · vos eſtʒ mü⸗ di.ſed iteꝝ eſtis midandi vt fructũ plus afteratis. Mñdi eſtis nõ ꝙpter baptiſmũ. ß ꝓprer ſermonẽ quẽ locutus ſum vobls · 8 q; bonꝰ ſermo qͥ lauat mentiuz ſoꝛdes interioꝛis ⁊ exterioꝛis hois purificat acti⸗ ones. vulner ſanat. cicatrices ſolidat.e ſuſcitat de terra iopem: ⁊ de ſtercoꝛeerigit pauperem · vr colloret eũ cũ pꝛincipibꝰ celi tũ poſſeſſoꝛibꝰ padiſi. o qᷓ; pᷣioſus ſermo imo qᷓ; pcioſus theſaurꝰ qͥ ſuũ poſſeſſoꝛem in cena domini didicit ditare vt deↄſoꝛtiby iumentoꝝ eõ ſoꝛtem faciat angeloꝝ. Felix ſermo ⁊ om̃i acceptio ne dignꝰ. Quis eſt iſte tãte beati⸗ tudinis ſermo. Audi ſi illũ obſeruare de⸗ ſideras:ſed pᷣcipio vt illũ ad vfurã eroga⸗ re nõ differas. Eſt valde nobilis poſſeiſio q̃ erogata ſuſcipit incrementũ ⁊ auaꝝ de⸗ dignat᷑ poſſeſſoꝛeʒ. niſi eroget᷑cito minuit᷑· largitate gaudet.tenacitatẽ fugit.om̃ino nõ vult abſcondi ſub modio. ſʒ ſuꝑ cãde⸗ labꝛum vt oĩby eius pulchꝛitudo ap pareat. Splẽdoꝛ erꝰ tanqᷓ; lãpades ignis atq; fãmaꝝ quã aque multe nõ pñt extin guere. Si dederit hõ totã ſubſtantiam do mus ſue ꝓ hac poſſeſſio ne. quaſi nihil de⸗ ſpiciet eam Mec inqᷓ; eſt charitas.qꝛ ĩ quo cunq; abũdauerit amoꝛ eternoꝝ mox labẽ tium reꝝ poſſeſſio cũcta vileſcit ⁊ ſola cha ritas.ſ.chꝛiſti cara dulceſcit qͥ dicit. Mã⸗ datum nouũ do vobis vt diligatꝰ inuicẽ ſicut dilexi vos. hic eſt ßmo ille de qͥ dirit dñs. Vos mũdi eſtis ꝓpter ſermonẽ queʒ locutus ſum vobis.i.ꝓpter charitatẽ quã cõmen daui vobis.⁊ qꝛ mundi eſtis mane te in me ⁊ ego in vobis. manete inqͥt dñs ieſus diſcipuli ſuis in me ⁊ ego manebo in vobis. Jeſus inquã dulc ieſus delectà bil is oĩ ptute pᷣditus.oĩ ſpecioſitate redi⸗ mitus. Dulcis ſuꝑ mel ⁊ fauuz ſpeciofus foꝛma ſuꝑ filios hoĩm.cuwꝰduicedine an⸗ geli inebꝛlant᷑.cuꝰpulcritudinẽ ſol ⁊ luna mirant᷑. Iſte talis ac tãtus dixit diſcipuł᷑ ſuis ⁊ ꝑ ẽos cũctis fidelibꝰ ſuis. Manete ime ⁊ ego manebo ĩ vobis. O qᷓ; magna ſublimitas.o magne ſublimitatis aucto⸗ ritas hoĩem hitare cũ angelis terrã ⁊ pul⸗ uerem eleuari in celis. h oiem tolli de ſter coꝛe iumentoꝝ ⁊ ↄgregari cetib angeloꝝ⸗ ĩmo creaturã manere in creatoꝛe. facturaʒ in factoꝛe:redemptũ in redemptoꝛe. Ser⸗ uũ in dño pctõꝛem in iuſto factũ ex limo ĩ eo qͥ oĩa facit ex nchilo.tranſitoꝛẽ in eterno miſeꝝ in ſũme btõ imo in eo qͥ beat beata ⁊cũcta ſanctificat ſancta qͥ eſt vᷣitas ⁊ vi⸗ ta ⁊ gloꝛia ſempit᷑na.gaudiũ mũdi.iocũ⸗ ditas celt: dulcedo ꝑadiſi ⁊ btã eternitas. ⁊ eterna felicitas. xpᷣs.ſ.dñs leſus: o mira ⁊inexqͥſita bonitas.o inaudita ⁊ ineſtia⸗ bilis pietas.qͥs vnqᷓ; frẽs mei qͥs dilectiſ⸗ ſimi me amãtiſimi mei cõſerui.mei ſerui S — — S ctoꝛ pietatꝰ recludet: qᷓ̃nta largitate boni⸗ tatꝰ ip̃e auctoꝛ exuberet. Mihi credite fra tres ſi oẽs hoĩes niterent᷑ ⁊ angeli. fontem tante pietatis nõ poſſent haurire vob etiã vnã mimã guttã habito reſpectu adip̃aʒ abundãtiã pietatis. Heceſt inquã maxie imenſitas pietatis ingẽs eminentia boni tatis ꝙ creatoꝛ oĩm deus ſeip̃m exinaniuit foꝛmã ſerui ſuſcepit in ſilitudine hoĩm fa ctus ⁊ habitu inuentus vt hõ manẽs de in hoĩe.vt hõ maneret ĩ deo:vita moꝛtem amens: vt ſibi moꝛs aſſumeret vitam. Vtinã huiꝰ abundãtia pietas ſic fragra⸗ ret quottidie in maniby nf̃is: vt in pitate dicere poſſemꝰ cũ ſponſa in cãticis. Faſci⸗ culum mitrre dilecti ſemꝑ ſup̃ meũ pecrus poꝛtabo. o dulcis ſarcina.o felix medicia. Hec ſarcia frẽs mei crux ipſa btõ.ſ. paſſio xp̃i baiulũ ſuũ nõ grauat ſʒ leuat: nõ dep̃⸗ mit ſʒ extollit:nõ quaſſat fed erigit ⁊ poꝛ⸗ tat poꝛtantẽ vbi xpᷣs eſt in glia pr̃is. Hot eſt inquã dulciſſima medicina qᷓ moꝛbum oẽm expeilit vires atq; ꝓtutes nõ habẽti acquirit q̃ non ſolũ ſanat egrotos.ſʒ etiaʒ viuificat moꝛtuos. Mihi meus auditoꝛ credat.imo mihi credat trucis amatoꝛ iã non ledet᷑ a moꝛte ſcðᷣa ſi in hac vita vſus tuerit medicina. Hoc eſt illð lignũ ꝓpheti cum qð eſt int᷑ iuncturas edificioꝝ.qꝛ ipfa crux glioſa terrã conglutinat celo hominẽ cõſociat angelo ⁊ ꝑ crucẽ ſic recõciliat deo vt ipſe deꝰ manere dignet᷑ in eo ⁊ ipſe ma⸗ nere mereat᷑ in deo ſuo.o ſummũ tripudiũ o tripudiãs gaudiũ.iocũda leticia ⁊ ioeũ⸗ ditas leta hoieʒ manereĩ deo ⁊ deñ ĩ hoĩe in redẽpto redẽptoꝛẽ.⁊ in redẽptoꝛe redẽ⸗ prum. Ad bãc ſũme iocũditats leticiã ꝑpe tuitatis letiſſime gliam ipe glie auctoꝛ bti tudinis datoꝛ.ſaerna.vita btã. felix eter nitas.ſecura trãqͥllitas.totꝰ dulcꝰ.totꝰ de ſiderabil iuitat aptos ſuos.ĩſtigat mona⸗ chos ſuos. cũctũ ꝓpłm xp̃ianũ.oẽ collegiũ ſane eis blãdiẽs atq; demulcẽs: cõſolãs ⁊ ↄfoꝛtãs hoꝛtãs et dicẽs. mane ĩme ⁊ ego in vobis.⁊ eſt ſenſus. Vos qͥ mũdi eſt⸗q́ loti eſtꝭ qͥ ſctifisati eſti ꝑ angularẽ lapideʒ ꝑ baptiſini ſacm.ꝑ ÿᷣtutũ tricliniũ. ꝑ dile xtionis pᷣconiũ i me eſt;. Sʒ rogo vt ĩme Sermones vñt ieſu Iimei poterit explicare ſermone aut ſtilo exarare ⁊ graffio qnta pietate au⸗ manere debeatꝰ ſi ĩmemãſeritꝭ ⁊ ego ĩyj bis.ſiĩ me mãſeritis ĩ iſto bꝛeuitꝑe mane bo vobiſcũ ĩ etn itate. Qui manct in me g exhibitio nẽ dilectõis ⁊ ego manebo in ed ꝑ pᷣmiũ eterne felicitatꝭ. Ego diligẽtes me diligo ⁊ qᷓ me dilexerint ĩ hac vita meiue⸗ nlent pꝰ hãc vitã:⁊ vbi ſum ego⁊ illiſint mecũ.⁊ qͥ me nõ dilexerit ꝓculdubio nõin neniet me ad pᷣmiũ ßʒ iueniet me ad ſupli cium. Vos aũt diſcipłimeiĩ meg dileclõe manete, no vos terreat m ee hũanitatꝭ paſ ſio.cruch ſuſpẽſio.toꝛm ẽta carnificũ.crucis ſuppliciũ.nec mee vᷣpoſitõ carnis.nec mau ſoleũ mee moꝛtalitatꝭ. In vob fides inui cta ꝑmaneat.ſpes ip̃a nõ langueat. deme igneĩ vob charitas fiãmet. WManete ĩme fidẽ ſpem ⁊charitatẽ ⁊ ego manebo ĩ vo k ꝑ fructũ fidei:ſpei ⁊ charitat? Et ſi in me nõ mãſeritꝭ: nec ego manebo in vobis Audiſtꝭ km̃i qͥd ipſa pᷣitas ðt qᷓ̃ mẽtiri nõ pt · q̃ nũqᷓ; fallit nec fallerenout. Ait em̃. Si qs i me nõ mãſerit mittet᷑ foꝛas.⁊ toꝛ mentoꝝ miniſtri eũ mittẽt in ignẽ ⁊ ardet. Vñ rogo dilectiſſimi frẽs vt vnuſqͥſq; ve ſtrũ intret i cubiculũ ſuũ.ſcopat ↄſciaʒ ſu am ſe qͥrat in angulis toꝛdis.circũeat jate bꝛas mẽtis ſi ſe ĩxp̃o manere iuencrit.gau deat.ſi eũ a xp̃o abeſſe ↄtigerit gemat ⁊ do leat ploꝛet ⁊ plãgat. tim eat ⁊ ꝑhoꝛreſcat: ne ſequeſtret᷑ a cõſoꝛtis ſctõꝝ.⁊mitttat᷑ ſp arſurꝰi ignẽ eternũ. Maneteĩ me. heu dl⸗ lectiſſimi frẽs q̃nti miſeri.q̃nti ĩfelices qui ad ihm venũt. ſʒ letiferi veneno ſerpenti percuſſi dia bolica fraude decepti.cetitate mẽtis obducti.malicia dep̃uati. abnegẽt ↄtuberntũ xp̃i amicitiã redẽptoꝛis abdi⸗ cãt ꝓpt amoꝛẽ mðᷣi.⁊ ceruices qᷓs deo hũi⸗ liare ſolebãt ip̃o mðᷣi creatoꝛe iã ſpꝛeto di⸗ abolo nõ titubãt icliare. Heu qntipꝰ glio ſos agoneſde ip̃o pᷣncipe mðilegittie tnũ pharos fugiẽti terga dedeft ⁊ victoꝛes iã victo ſe ſpõte curuaft.q̃nti ad mõa ſteriiʒ veniũt:vt ĩ eo m õaſtice viuãt hůjilitat⸗ p tẽdẽtes in dicia.oĩa ĩ pace ilata ſuſtinẽtes ↄuitia tãq; boni milites xpᷓad oẽ opꝰbo nũ pati: q̃ pꝰgaudia vite ↄtẽpla tiuepꝰ p̃li bationẽ iocũ ditatꝭẽ melli ue ſue ꝓfeiſiõis ohlite velut ſues ab ip̃o ꝓpolito ad volu⸗ tabꝝ redeũt luti:⁊ ea q̃ dudũ vomuerant tãch canes ĩ vẽtrẽ traijtiũt. ſtitales rece⸗ Memmifis vynt abiali ſui. lat Slileixßomanmi AMobcepngntgn 8 tyligu. nncut phant ſono imi Wangineh rs qntimſn qᷓnifiu nit.hlenft ymei dold faudederʒi —— ÿminãruiptis inttmices qʒdu ßomimwꝛelhn iu eißo pᷣnape möllegii terga dedeft ⁊ victoſ Beunuft. qnt admöl nönſtutvuit hülu 9 w viu ipat ilunſii 5bonimiltes ſluont wdu vtgchltiu Lidtn mellſurſuniii ths adiogolt an Scluttnꝗjdii vomm ni vninnitsn gunt a chꝛiſto quia receſſerunt a pꝛopolito ſancto:ſi pactum quod cum chꝛiſto pepi⸗ gerant obſeruarent venena iã vomitaſ ub fannarent: ⁊ ideo cum xpo non merentur manere:qꝛ pactũ dñi nõ timueft ifirmare ſʒ vtinã ſcirẽt ⁊ itelligerẽt qnte ſit amaritu qlnis fontẽ dereliqᷓre vite: aucto?ẽ iocũ di tatis melliflue. Dñʒ mði. decꝰ padiſi.gau quũ etnũ dñm ihᷣm xpᷣm:qͥ nos a moꝛtelo ſeo ſaluauit fauguĩe fuo ſi cito ſenſiſſes q̃n tuʒ ꝑabas peccare nõ tegeret vultꝰ coꝛtice mirta tuos. Oqᷓ; miſera ↄmutatio· oqᷓ; ce ca cupiditas q̃ vᷣginẽ fac̃ tabeſaʒ pueilaʒ ꝓſtibulã.⁊ młierẽ vtitĩ arboꝛẽ. Regulã in apoſtaſiã.diſciplinã ſctãm i laſciuiã pᷣuã. clauſtꝝ regulareĩ cãpos licẽtie. caſtiratẽ in impetiginẽ. mõachü ĩ theatricũ. directũ ĩ pᷣuũ. planũ ĩaſpeꝝ·filiũ deii filiũ diaboli Sec frẽs mei nõ ẽ mutatio dextere ercelli · S qᷓ; amara mutatio.o qᷓ; dura trãſtatio a xp̃ o recedere ⁊ diabolo adherere. ſꝑnere redẽptoꝛẽ⁊ diligere pẽptoꝛẽ. relinq̃re veſti gia xp̃i ⁊ ireꝑ ſcena meãcra diaboli. relin q̃re viã q̃ ducit ad vitã.⁊ ire ꝑviã q̃ ducit ad moꝛtẽ. Quicũq; illeẽ qͥ ſic ↄmutatꝰ eſt ad pᷣba mea iclinet aĩm. ⁊ nõ dedignet᷑ au dire ſiliũ bonũ. Peccaſti:qeſce nẽ adijci⸗ as vltra. Sic ðt ſctũs iſt Si reuertimini ⁊qeſcatꝰ ſalui eritꝰ:qꝛ expectat nos dñs vt mißeat᷑ vñi. reuertere ꝗᷓ ad dũm deũ tuũ et placabił erit ſuꝑ maliciã tuã. reuertère ad dñʒ via q̃ venit᷑ adipᷣmvia coꝛdis.via or⸗ via opꝑis · vla tioꝛis.via dolorꝰ⁊ via amo ris.via timoꝛis neꝓtraharꝭ ad ſupliciũ via doloꝛis:qꝛ ſit offẽdiſtii xpᷣ m· via amo ris vt ip̃m iã xp̃ʒ ꝑfetẽ diligae qᷓ tã diu ad pniaʒ te patient᷑ expectat · eme.dole.plã ge.ploꝛa · nõ ꝑcas tibi. vt tibi dñs parcat noli iduigere tibi: vt tibi dñs ĩdulgere di gnetur. Succinge lũbos tuos. rade capil tos tuos. ĩduere ſacco.pulueſcere humo ⁊ dicxpᷣo dño tuo deo tuo. O ieſu bõe miſe rere mei.eſto mihi ibs. eſto mihi ſaluato? meꝰ mißere mei:qͥ ꝓ me piũ cruoꝛẽ fudiſti. nõ itres ĩ iudicio cũ buo tuo:qꝛ nulꝰuſti⸗ ficabit᷑ hõ. niſiꝑ teip̃ʒ ei pctõꝝ ſuoꝝ tribu atur rem iſſio. Nõ metua iuditiaria ſnia p̃ mat. quẽ tua mlta pietas leuat. Qui reſu ſcitauit laʒaꝝ iã fetẽtẽ reſuſcita ⁊ me pctõ rem ↄfitẽtẽ. Qui pepꝑciſti peccatrici marie in cena domini. ꝑce peccatrici aĩe mee. Qui letificaſti aĩaʒ crucifixi latrõis, lerifica aĩaʒ mei pctõꝛis⸗ ſi ſic fecer adhue eẽcũ xp̃o maneb.qͥ dicit Manete ĩ me⁊ ego ĩ vob·ipe.n. charitas eſt:⁊ qᷓ manet icharitate ĩ eo manet ⁊ ip̃e eo. Eotãdũ yo ẽ ꝙ alið ẽ manere iillo ali⸗ ud eſt manere cũ illo.aliudẽ manere iuxta eñ. aliud manere lõge ab eo · Pꝛimũ ꝑtim eſtĩ via ⁊ ꝑrim ĩpiia. Scðᷣm totũ ẽĩpria⸗ Tertiũ totũ ẽ ĩ ſeclo ⁊ qjrtũ totũ ĩ iferno Videamꝰ qͥd ſit manere i eo:vt ĩ eo ma nere delectet. vt nõ lõge poſt futuꝝ merea mur cũ ulo manere.i illo manere ẽ ex amo re illi ſoli adherere.ipᷣm ex toto coꝛde dili⸗ gere.illiꝰ pᷣcepta ĩ oĩby ⁊ ꝑoĩa obßᷣuare.ei⸗ amoꝛi nihil pᷣponere ⁊ ꝓ illiꝰ amoꝛe cũcta nec nata etiã reputare.ille nõ dubitet ma⸗ nere in xp̃o cui pter ipᷣm cũcta vileſcũt: ⁊ ei ĩe ſolꝰ dulceſcit. O q̃nta felicitate dotat᷑: qnta btitu die fecũdat᷑ cui pᷣterxpᷣm om̃ia vileſcũt.⁊ ip̃e xp̃s ſolꝰmelleſcit. Ip̃e xpᷣus ſolꝰ ſic ĩ coꝛdibꝰ nr̃is faueſcat ⁊ cũcta trãſi⸗ toꝛia nob vileſcãt.vt nil pᷣter illũ nob iã li beat nec libere ã valeat:vt ꝗᷓ frẽſ mei ĩꝛpᷣo ⁊ cũ xpᷣo mereamur manere pſexpᷣus lux va bonitas ⁊ vita.pietas imẽſa ſit totuʒ deſideriũ nr̃m ⁊ oĩs ſpes nf̃a. Certi ſumꝰ qꝛ adhuc cũ xp̃o manebimꝰ vt vbi nũc eſt ⁊ nos cũ illo erimꝰ. Sʒ qͥ ðᷣtſe ĩxp̃o mane re dʒ ambulare ſiẽ ille ambulauit iam nõ maneti illo qͥ exoꝛbitat ab itinere ſuo ne⸗ mo ſe decipiat.nemo ſe ſeducat. nemo ĩ re⸗ ligioſa veſte cõfidat nõ veſt religioſa:ſed mentium mundicia monach um facit. nõ capitis abraſio. ſed chꝛiſti dilectio pꝛoba tum monachum reddit. Ait dominus ies ſus. Si quis vult venire poſt meabneget ſemetipſum:quia niſi quis a ſemetipᷣo de ficiat ad chꝛiſtum regem ſublimẽ non ap pꝛopinquat. Felix pꝛopter chꝛiſtum abdi catio ſui.quam qui pe fectenon habent ſe chꝛiſto ad purum placere non exiſtiment. Fruſtra em̃ chꝛiſto placere ſe credit quiſe ipſum pꝛopter ipᷣm chꝛiſtum non abijcit. Et perfecte ſe nou erit illi placere qui perfe cte iam pꝛopter ip̃m ſe didicerit abdicare. Vt ergo chꝛiſto placere poſſimus neceſſa ria nobis eſt abdicatio noſtri quam no⸗ ſtra valitudo permittit: non qᷓ;cum exoſi⸗ tas vña lancea pctõꝝ perfoſſa in nos qũc; —.— —————— —— — ———————— alimẽtis ſumendis vbi cõſeruãdns eſt vi goꝛ nature ⁊ nõ ſequẽdus eſt appetitꝰ ille⸗ tebꝛoſe gule. Lõtra vitia q de iumbis car neis pugnãtia ꝓcedunt: palmatiue belli⸗ gerare neqmus niſ pᷣus agetitũ gyle re⸗ ſtringamꝰfoꝛtit᷑ ↄfeiſiõe abſtinentie. Poſt cõfeſſionẽ guie appetitꝰ maxia cautela nob eſt adhibẽda.ne nos hũane laudis muſi⸗ pula capiat ⁊ venenũ laudis moꝛboſe. in arch am nñ̃i coꝛdis cauteriũ deſpumãs ſa niem faciat factũq; derel inqᷓt. Quic ð no bis laudis gura crebu erit. Quid adulan tium fauoꝛ demulſerit vtutũ imꝑatrix hu militas archã mẽtis nre nõ deſerat ne toꝛ tuoſus ſerpẽs:qͥ qñq; latitat in herbis vi rentibꝰ inhumanis.ſ.fau oꝛih iuxta illud poeticũ. Fugite iam pueri.latet h anguis in herba: vt ſuis dẽtibꝰ venenoſis nos ca⸗ piat.captos perim at ⁊ occidat. Igit᷑ hu⸗ militatẽ m agnã teneamꝰ in oĩibꝰ vt in hu militatis auctoꝛe manere poſſimꝰ ⁊ qᷓnto⸗ tius cũ ipᷣo eſſe ⁊ cũ ipſo regnare valeamꝰ Dis em̃ qͥ in illa manet ex dilectõe nõ du bitet. nõ heſitet.cũ illo manebit ex dilectio nis retributõe. Vidimꝰ qͥd ſit manere in illo. Rũc qͥd ſit manere cũ illo neceſſe ẽ vi⸗ deamus. Manere cũ illo eſt eſſe vbi ille ẽ ců illo in głia felici gaudere.in thꝛono per hen nitatis regn are.illũ facie ad faciẽ con templari.ſicut faciũt angeli ſcti.⁊ poſt re⸗ ſurrectio nẽ coꝛpoꝝ eũ viſuri ſũt oẽs electi: iuxta illð apłi. Cũ em̃ aparuerit chꝛiſtus vita nr̃a.tũc ⁊ vos apparebitꝰ cũ illo ĩ glo ria. WManere iuxta eũ ⁊ nõ in illo. nec cum illo eſt.nõ eſſe in via fidei ſpei ⁊ charitatꝰ: ſed via erroꝛis nõ eſſe in via pꝛecepti.ſʒ ĩ via peti. Iſte inquã ſi nõ in chꝛiſto vel cũ xp̃o tñ iuxta eũ eſt qꝛ ⁊ cito põt erroꝛẽ deſe rere ⁊ i xp̃o ꝑ fidẽ ſpem ⁊ charitatẽ ↄtinuo feruere.libeꝝ arbitriũ hʒ. Illð ad diligen dum deũ dirigere põt. Pulſat dñs hoitiũ eiꝰtili aꝑiat ⁊ intrabit dñs ad eũ:i eo ma⸗ nebit ⁊ ipſe ĩ eo. Wanere lõge ab eo eſtꝑ miam dãnationis gb eo receiſiſſe qᷓ;uis et aiio mõ vtrũq; poſſit intelligi. Nos ergo ĩ illo maneamꝰ vt fructũ boni oꝑis ſu face re mereamur. Alit᷑ eĩ niſi in illo mãſeri⸗ mus fructũ facere neqmꝰ. Ip̃a yitas dicit ⁊ mutari nõ põt. Sicutpalmes nõ poteſt Sermones m anus inicere geſtierit:maxime dũtaxat i ferre fructũ niſi manſerit ĩ vite: ſic nec vos niſi in me mãſeritis. Et ſi qͥs ĩ me nð man ſerit mittet᷑ foꝛas ſicut palmes ⁊ areſcet et colligent eũ ⁊ in ignẽ mittẽt ⁊ ardet. Val⸗ de ein timen dũ eſt illð qð ſequit᷑.ſi qͥð ime nõ mãſerit ⁊c Si qͥs nõ mãſerit in dño ie ſuchꝛiſto expellet᷑ de ↄſoꝛtio ſctõꝝ ⁊ areſcʒ pꝛe tim oue ⁊ expectatõe dãnatiõis ꝑpetue ⁊ miniſtri tartarei apꝛehen dẽt illũ ⁊inig nem mittent ꝑpetuũ ſine fine arſuruʒ. Ad hac damnatõe ꝑpetua głie ꝑpetue auctoꝛ nos liberet ieſus xp̃s dñs nf̃. qͥ cum patte ⁊ſpũſctõ viuit ⁊ regnat deꝰ bñdictus iſe culum ſeculoꝝ. Amẽ. Momelia. xij. Sermoxij WMnis qͥ viã pᷣitatis arrige o ↄſtat eſſe ꝑ equũ vt ad pcepta ve⸗ ritatis manũ coꝛdis extẽdit ⁊ ĩeis fidelit᷑ viuat vt ipſa manꝰſit plena iacin⸗ ctis ⁊ venter eiꝰeburneꝰ diſtinctis ſaphir ⁊ vbũ ÿbi pꝛeceptũ chꝛiſti ĩ pixide mentiſ ꝑ amoꝛẽ cõtineat.⁊ foꝛis ipſe flos vbi per augm entũ boni oꝑis redoleat. Pꝛofecto quẽ ſic eſſe ↄſtabit a deo qͥcqͥd ſibi ꝓfutuꝝ petierit neceſſe eſt ĩperrabit. Ipſa regta ve ritatis.oĩs foꝛma ſctitatis ſanxit imperpe tuũ nec valebit abrogan nec de libꝛo iam mutari pᷣitatis ſanctio:ait em̃ ieſus meꝰ. imo ait deus meꝰ.ÿitatis firmitas.falſi⸗ tatis vltio.pctõꝝ vltio. via vie.vita vite totus dulcis.totus bonꝰ.totus vera. to⸗ tus verus.ait em. Siĩ me mãſeritꝭ ⁊ vers ba mea in vobis manſerint.qðᷣcunq; voñ lueritis petetis ⁊ fiet vobis. Magna ſůt dona q̃ vᷣitas ipſa ꝓmittit que nullos fal lere nouit. Quodcũq; volueritis inqͥt do minus ieſus petetis ⁊ fiet vobis. Ita dũ⸗ taxat ſi in me mãſeritis ⁊ vᷣba meaĩ vob manſerint. Ac ſi dicat: ſi in me mãleritis ꝑ dilectionẽ ⁊ vba mea in vobiſmãſerint ꝑ oꝑis executionẽ.quodcũq; volueritꝭ aie ꝑtinens adꝓfectũ petite nõ heſitãtes ⁊im petrabitis accipientes. Illa duo pia neceſ fario ſibi famulant᷑adiuicẽ. nec vnů alti abñtraʒ patii⁊ qᷓlis eoꝝ parilitas fueritꝑ entimema coðſcit᷑. Si aliqs manet in xpo eceſſario ſeq᷑ vt xpᷣipᷣcepta manere debe⸗ ant in eodẽ. Et quodlibet iſtoꝛum h̊ vnũ concludit. Petat a xp̃o qðᷣcunq; voluerit Zhabebit. Nereſſaria videt talis illatio⸗ il iu 4 6 ſeun ulatpunu mnitazrie Sliniu 36 nomäſenndi — de 2onoſaizin Wcäedintisga⸗ nuapnchendt Uümt gegpauiu irg ohßee dobnsj ucegegunadſan s mon rdseniüttiu tyripſaman ſtplenau rabumodiſnetts ſiht ptüchuſi pndenm neurt foys ipſe ſos ÿbln nopts techleat. Pꝛofa abideo qcqlſbi pferu clipenadu. plaregiav ma ſituis ſunpi inpen u idroginnet deldzoin ns ſanciot ẽ leſus nᷣ sm puuns fimins il paðʒ vltu. vua vie vlih .toius dontotls veith u cñ Siimenienjn vobts manſennt qʒung iᷣ uns ꝛfrt vobts Mizut ns— vodcig; voluntslqn — yobt jun nöſns? jbam Zel diurſin me miln jbamen auinie iquodcig volenl eeihetunbiuite entes Illa dopul⸗ mrenpſenn codlal Si i eöcpetnan qvtribapt rihoheſounbni qlbe„ yun Iſe manet in chꝛiſto ergo deqͥd ab e ad aie ꝓfectũ petierit ipetrabit. Siliter ⁊ hic alia ÿbappi manẽri iſto. ᷓ⁊c· Verũtũ di cere poſſumꝰ ſi ꝑ vim copu latiue ↄiũctòis d valeticꝰlatrato? obſiſtar q̃ nõ dz poni in ter paria. necint tẽ ⁊ totũ.ſʒ int torũ ⁊ ꝑ⸗ tem:⁊ int᷑ oppoſita ⁊ ʒria· ⁊ int᷑ excedẽtia? exceſſa. Dicimꝰitaq; ꝙ qͥdã manẽt in xpo ʒxba er manẽt in eiſdẽ. ali manẽt in deo ß vᷣba dei nõ manẽt i eis. Flle q maneti Ipᷣo ⁊ vba xpi in eo docroꝛ eit ecckiaſticꝰ qͥ peruditionẽ doctrie auditoꝛibo ſuis hʒ vñ ꝓferat noua ⁊ veta.fructꝰ.·auctoĩttarum veter ⁊ nouiteſtamẽti.bona q̃ diſcipulis pᷣdicat pie⁊ deuote viuẽdo ĩſuis factꝰ oñ dat. Aliꝰ eĩ ꝑ doctrinã vᷣbũ del no hʒ et tñ ixho manet ꝑbonã vitã · Iltepfecto et ſi mandatũ xp̃i nõ hʒ ĩ libꝛo hʒ ñi coꝛde charitate dilato. Iſti tales q; felices c; be ati· Hoꝝ qͥdẽ taliũ eſt regnũ celoꝝ · Alius qͥ vᷣbů dei hʒ:⁊ illðᷣ oꝑe nõ exercet. mona⸗ chus eit religionis ſophiſtice ſub pꝛetertu ſetitatis palliate qui eie qð ex regla bñdicti didicit ꝑuerſe viuẽdo Zdicit. Iſte tał non manet ichꝛiſto nec xp̃ÿba mahet in eo gꝛ uec xpᷣm amat nec erꝰ pᷣtepta obſeruat. ꝙ⸗ uis ⁊ xpᷣm amare ⁊ eiꝰ pᷣcepta ſeruareſefin gat. Sʒ q̃lis iſte miſer fuerit dies dñi de⸗ ciaradit vbi nõ eſſe potit ſimulatio religio nis ner fictio ſanctitatis nec ſermo ſophi⸗ ſticus nec ſylogiſmus vᷣlutus. Il nuda erunt ⁊ apta iẽſu iudici ve iudicãti diſtri⸗ cte.nõ defacto tm̃ ꝑuerſo:ſʒ etiã vᷣbo ocio ſo nõ tiñ de iceſſu pedũ nec de laboꝛe ma⸗ nuũ ſʒ etiã de iactu oculoꝝ · Peſ et 3 tat eſt ad qd monachus effectꝰ eſt. Lauit pe⸗ des ſuos:quõ reinqͥnare pꝛeſumit. Expo liauit ſetunica:quð ſe reĩ dui illa. Si mu tauit habitũ cur nõ mutauit⁊ animũ. S foꝛis albeſcit. cur intus nigreſcit. Siilluʒ oꝛis veſtis alba decoꝛat. cur iilũ intꝰ cau terium ↄſcie deturpat. Si ſtudere ſilentio debet cur oqᷓcuate gaudet. Qui cõtẽptʒ pmiſit mũdi:cur illi vlteriꝰplacere ↄtẽdit — placere ↄtẽdat. ↄtẽnere mun duz non diferat. qð ꝓmiſit attẽdat. ieſum ſup oid diligat.nihil eꝰamoꝛi pᷣponat. illꝰtimo⸗ rem vbicũq; fuerit ſederit vel ierit loquẽs vel tacens. eſuriens vel ſitiens. bibens vel comedens.infirmus vel ſanus añ dculos — nn cena domini. habeat ĩ quo eſt fiducia foꝛtitudinis.ſpes eterne beatitudinis.fiducia venie.certitu do gloꝛie. peccatoꝝ remiſſio. glie largitio⸗ acleticieacqͥſitio ſũmi ⁊ veri dei ꝑfruitio beatus vir ait ꝓpheta qͥ timet dum in mã datis eius cupit nimis. potens in tra erit ſemen eius ⁊ ip̃e a dño bñ dicet᷑. Illa bea⸗ titudo perpetue ſempiterneq; dulcedinis multitudo ⁊ eterna ⁊ iocũda viſio dei· eſt ilnd donũ qð petũt a xp̃o illi qͥ manẽt in xpᷣo. Si manes ĩ chꝛiſto.i.·ſi coꝛde puro er ↄſcientia pura fundaris in chꝛiſti charita te.nihil tibi niſi xp̃ᷣus ſatiſfacere potit.nec aliud niſi ipᷣm petere iãvaleb Quodcũq; inqt dñs ieſus Salus q̃ nunqᷓ; fin it. vita q̃ nunqᷓ; moꝛit᷑.iocunditas ſũma paradi⸗ ſigloꝛia om̃i melle dulcioꝛ quolibet ⁊ ne⸗ ctare ſuauioꝛ gẽmil ⁊ aurs pᷣcioſio? inquit inquã dilectoꝛib ſuis. Quodcũq; volue ritis perite ⁊ fiet vobis. magnũ eſt iſti qð dicit. Quodcũq; vo.pe.⁊ fi.vo. Sed no⸗ tan dũ eſt ꝙ vniuerſale qðᷣcunq; nõ ↄtinet om̃ia.ſʒ iliũ tm̃ qͥ ↄtiner vniuerſa Quiſic habet eſſe vt veꝝ iꝑ ſit eſſe añ oia tga de de deo in fine tempoꝝ narꝰexÿgine homo ſalus et̃na credentiũ oĩs ſpes ⁊ refugium timentiũ eũ. Hoc eſt illð ſolũ qð petũt ele cti qͥby nil ſatiffacere põt pᷣter deũ qͥ oĩa cõ⸗ tinet. Qui gemũt ⁊ lugent ꝙ ieſum beati⸗ tudinis auctoꝛẽ nõ vidẽt qͥ nõ qð delectet aſpiciũt. Quib triſtia ſunt qᷓ̃ occurrũt qui dim ieſum q̃runt ⁊ nõ inuentũt.⁊ vocant ⁊nð reſpõdet.ad lachrꝙ mas dyloꝛis ami cas ſe ↄuerrũt:⁊ quẽ greſſu pedũ ſequi nõ poſſunt lachꝛymis ⁊ gemitib ꝓſequũtur Felix taliũ vita. brũs taliũ curſuſ.cuiꝰme ta tale ⁊ tantũ vexillũ habere meret᷑. Hoc nõ dat pigris.negligentes nõ capiũt. clau dis negat᷑. Soli currenti ꝑlatitudinẽ cha ritatis debet᷑. Vnuſqͥſq; noſtʒ cõſiderare nõ ceſſʒ. q̃lit᷑ in ſtadio mãdatoꝝ dei currat qᷓliter in agone chꝛiſtiano 5 leonẽ rugien⸗ tem conten dat Neminẽ veſtꝝ credo latere aliquẽ p oſſe ſaluari niſi qͥ dño ieſu fidelis ꝑſeuerauerit vſq; ad egreſſus de habitacu ſo coꝛꝑis nec ad bꝛauiũ eterne dulcedinis ꝑuenirequi anteq; ad metas veniat ĩ cur⸗ ſu deficiat. Stadiũ noſtꝝ eſt obſeruantia mandatoꝝ dei. Finis ſtadi noſtrieſt cha ritatis· iuxta illud apli. inis legi eſt cha⸗ nõ qua diligimꝰdeũ: ſed q̃ poſſidemꝰ deũ — nõ ea qua diligit᷑ deꝰ: ſ ea qᷓ eſt ipſe deus. In ſtadio mãdatoꝝ dei. alius bñ currere incipit ⁊ anteqᷓ; ad metas veniat deficit. Zlius pigre incipit ⁊ poſtea ad metas ve locit᷑ currit. Alius ⁊ velocit᷑incipit ⁊ velo citer ꝑficit. Atiꝰpigre ĩcipit⁊ ĩ pigritia ſua ſemꝑ ꝑſiſtit. Duobo iſtoꝝ bꝛauiũ debet᷑.ſ. pigre incipiẽti ⁊ poſtea velocit preuen iẽti. Ziltero ⁊ agilit᷑ ĩcipiẽti ⁊ velocit᷑ ꝑueniẽti. MWultt em̃ ad monaſteriũ veniũtyt ibire gularit viuãt qͥ male icipiũt ⁊ male cõſu⸗ mant. ſemꝑ vagi ⁊ nunqᷓ; ſta biles ſemper cũ non hñt qð volũt murmuroſi ⁊ detra⸗ ctoꝛes cellularijs a tergo bñdicẽtes eos cũ qbus viuũt. Fratres ſuos iniurijs afficiẽ⸗ tes moꝛib in diſciplinati geſtu ⁊ actu ĩoꝛ⸗ dinati hĩtu elati motiby inepti bonis pᷣſti tis ſempꝑ ingrati. Iſti bꝛauiũ eterne btitu dinis nõ merebũtur hre qꝛ in ſtadiũ mã⸗ datoꝝ dei greſſũ rectũ figere noluere. Iſt⸗ em̃ foꝛma ſanctitatꝰ adꝓfectũ non erit q̃s moꝝ pꝛauitas ꝑ iobediẽtiaʒ venena con⸗ fundit. In iſtis talibverba xp̃i nõ manẽt qꝛ pꝛccepta xp̃i q̃ ſciunt vel audiũt vẽtoꝛũ vanitati dedicarũt. Juſſa dñãiↄtemnẽtes cenacula ventr? amãtes. Iß̃m eſſeveꝝ de um.ſ.eternũ deum oĩpotẽtem.culcibꝰ neqͥ⸗ tie ⁊ malitie ꝑcutientes. odiẽtes ꝓximum abnegãtes dñm ieſuʒ xp̃m non ohbuãtes qð coam oibus ſanctꝰ in die cõſecratõis ſue illiꝓmiſerũt. Nouerit qͥ talis eſt ſedã⸗ nãduʒ a deo quẽ irridet. Alius ad mona ſteriũ venit vt peccata q̃ᷓ co mmiſit in ſeclo punire debeat in monaſterio. Sed poitqᷓ; ingreſſus fuerit nõ ſolũ q̃ ↄmiſit dolendo non diluit. Sed inſuꝑ alia foꝛſitã grauio ra cõmittit. Sed poſtea maqj doloꝛe com pũgit᷑.magno pudoꝛe ꝓſternit᷑: ꝙ peccata que fecit bene viuẽdo nõ diluit. ſed inſuꝑ enoꝛmioꝛa pꝛeſumpſit. tũc ad memoꝛiaʒ reuocat quãta in peccatoꝛih ſit ſeueritas iudicis quq̃ta in ipſis dãnatis ſit ipſa pe na dãnationis. In ſuꝑg ⁊ cõſiderat quãta ſit miſericoꝛdia redẽptoꝛis circ penitẽtes benigwitas circa recte viuẽtes. Xũc omne malũ qð fecit enumerat tunc triſtia queq; ante oculos ments aceruat. Dol oꝛib agi tatantis ſupplicijs anguſtiat᷑ quãtꝭ arcta Sermones vitas. Charitas ſtadij nr̃i eſt ip̃a charitas ri in ip̃is ĩfernalibꝰ penis ptimeſeit quãtꝭ cruciari in aĩo ignis ⁊ ſulfurs ꝑhoꝛreſcit, Tüc em̃ nihil qð delectat aſpicit tůctrij ſte ẽ qð occurrit.tũc lachꝛ ymis ⁊ doloꝛh punit qð cũ delectatiõibꝰꝑpetrauit. Tñc qliter dño xpᷣo placere poſſit cõtẽdit⁊ iein⸗ nijs oꝛatiõibꝰ vacãs ſoli deo placere deſi⸗ derat · Qui talis eſt petat a dño qcqͥd vo⸗ luerit.nõ dubitet ĩpetrabit. Nos ergo krẽs chaꝛiſſimi mei quos xp̃s ꝓpꝛio cruoꝛe rede mit.ip̃m ſui ſanguis largitoꝛẽ hũani gene ris ſaluatoꝛẽ ſine mõltra modũ deoĩmꝭ te totis viribꝰ.tot? medullis coꝛdis dili⸗ gamꝰtimeamꝰ⁊ amemus ⁊ eiꝰ diſcipula⸗ tui inh ereamꝰvalde eſt em̃ dulee ⁊ ðlectg⸗ bile letabũ dũ ⁊ iocundũ fieri diſcipłmn xpi in hoc em̃ dñs ieſus ait diſcipuł᷑ ſuis cla⸗ rificatꝰeſt pat᷑ meꝰvt fructũ plurimũ affe⸗ ratꝭ? ⁊ efficiam ini mei diſcipuli. Nos igit qxp̃iani ſumꝰ ⁊ xpᷓ iani vocamuri ecckia xpᷣitanqᷓ; in agro ſumꝰ ↄſtituti.alij fruci affeñt. alij in ſterilitate ꝑſiſtũt alij tenues: pauculos fructꝰfaciũt femꝑ pigri ſꝑ negi gẽtes pigri ad or̃onẽ. tardi ad lectõcʒ. ad vigilias lõgo ſomno dep̃ũ ad laboꝛẽ ni⸗ miũ teneri ⁊ delicati. In his nõvaldecla⸗ rificat᷑ pr̃ dñi ñi ieſu xp̃i.qꝛ nec plurimũ afferũt fructũ nec diſcipuli xp̃i eſſe ꝓban⸗ tur. Zlij dulces fructus ꝓducũt in fertili⸗ tatꝭ abũdantia.dulces inqᷓ; deo ⁊ dulces hominib. hi clarificãt deũ.⁊ deꝰ clariſica bit eos in die retributiõis.opuz in diecol lectõis fructuũ nouaꝝ qñ venient in exul⸗ tatione poꝛtãtes manipulos ſuos. Hiſůt mites ⁊ hũiles. deuoti ⁊ obediẽtes. ad vi⸗ gilias. vigiles ad om̃e opꝰ bonñ feruẽtes in orone ſublimes.in lectõe ſacra ſubtiles in meditatiõi b ſuſpirãtes ĩ cõtemplatõi bus gementes ⁊ flẽtes ſemtanres ĩlachꝛy mis: ſed gaudeãt ⁊ exułtẽt. qꝛ in gaudys metent eternis. Alij ſunt qͥ nõ faciũt fru⸗ ctum.ſed frõdes ta mẽ ꝓducũt ⁊ folia: hi ſunt qui ſpeciẽ ſanctitat? habẽt ſed fructũ ſanctitat? nõ habẽt ad eoꝛñ radicẽ ſecur⸗ poſita eſt. Vt quidterr occupãt: Exeidã tur⁊ in igneʒ mittãtur. Infructuoſis ar⸗ boꝛib dura ⁊ amara ſentẽtia datur. Om nis arboꝛ inquit dominꝰ ieſus que nõfu⸗ cit fructũ bonũ excidet᷑⁊ in igneʒ mitretur Timeqt ꝗj arbores infructuoſe ypochꝛite e * n das ichus ait S nonfuipmi unnnadityi fu —— Fe go ſm oſtitun ahjf n lailtpiſtit alhu ſc hait np pigihn adojonẽ tuni g̃ lero igo ſonnodeßliadlabon ddicu In his nõvi dů nkuhl. q nepln uaůner diſipul icht duluts fuaus pductnt dantu dulces inqᷓ don n dierurdunis oplzůn⸗ ſucui nouat qj vennt ponites munhpulsſut! bülles duottobeiüt; ygles adoñ̃e op bĩ hlmos n lerde ſun anõbſuſrites icun entes t fes ſminet⸗ gudeitt eml qn onis. Alſuntno fi iieuniptut ꝛſmau bA be inint Urquimishn u dom iſg ianit tunj bon nnmoſeß — dealbata ſepulchꝛa.tumba feulpta⁊ bene polita. Extirpent qð latet intrinſecꝰ ↄfite ant ⁊ ſanent᷑. Mutẽt foꝛtitudinẽ ſuã.mu⸗ tent ↄſcĩam ſuã.conſcie ſanẽt cauteriũ ⁊ in via mãdatoꝝ dei dirigãt greſſuʒ ⁊ faciant fructũ.vt ꝑ ilos pĩ clarificet᷑ in filio ⁊ xp̃s in patre ſuo.⁊ ipſi clarificent᷑ in pẽe ⁊ filio ⁊in ſpũſctõ. felixille, btũs ille ꝑ quẽ deꝰpr̃ clariticat᷑.ꝑ quẽxpᷣs lau dat᷑ ⁊ ſpũſſanctus gloꝛificat᷑. O nimis felix cuius vita ⁊ mo res laudes intonant creatoꝛi. O viꝝ bea tum cuꝰaia ſuo famulat᷑creatoꝛi.o beata nĩa q̃ᷓ ſuo ꝓ virib placere ſatagit redẽpto⸗ ri. Bñdicta ſit aĩa illa cuieſt tota dilectio xpᷣs cui ni ſatiſfacere põt pᷣter ipum:qͥ pꝛo eamoꝛe ocioſus eſt q̃ nil pᷣter xpᷣm dilige re nouit.qͥ dilexit nos ⁊ lauit nos a pecca⸗ tis ñis ĩ ſanguine ſuo.et dedit femetipᷣm redẽptionẽꝓ nobis vt nos ꝑ ſanguinẽ ſuũ adoptaret in filios dei. Per oĩa lit benedi ctus xp̃s: qͥ ſic dilexit genꝰ hu manũ ſicut deꝰpat᷑ dilexit eũ.ip̃e em̃ dicit. Sicut dile xit me pat᷑ ⁊ ego dilexi vos.o chara chari⸗ tas.o eterna ÿitas.o dulcis etnitas.o btã felicitas.o decꝰ angeloꝝ.o ſplẽdoꝛ ſctõꝛũ ieſu bone.leſu ſctẽ. vita immaculata.vita eterna.ſalꝰ incoꝛrupta. ꝑpetua glia.totus dulcꝭ.torꝰ amabilis quõ nos amaſti quõ nos dilexiſti:qui teip̃ᷣm ĩ moꝛtem dediſti. Zmoꝛ tuꝰ neſciuit habere modũ ⁊ menſu ram. Tuq xp̃o charitas metã tenere non potuit. Sicut dilerit me pater inqͥt.⁊ ego dilexi vos. Vtinam ⁊ ego eſſem quẽ dili⸗ geret dñs meus vtinã audiſſem ex oꝛe do mini mei. Sicut dilexit me patr ⁊ ego dile xite.quid mihi iam deeſſe poſſet: ſi me di⸗ ligeret ieſus meus. Weus inquã ⁊ vtinã meus. O felices diuitie. O opes btẽ poſſi dere ieſum.poſſidere dñm chꝛiſtũ. Illum mi lectoꝛ poſſide ꝑ amoꝛẽ:⁊ ſic iliũ poſſide bis etetnaliter ꝑ amoꝛis retributionẽ. Ip ſa veritas ait. Ego diligentẽme diligo.⁊ qui dilexerit me diliget᷑g patre meo ⁊ ego diligam eum ⁊ manifeſtabo ei meipſum. Quantus fuerit amoꝛ quẽ circa nos xp̃s moꝛiendo exh ibuit enarrarenõ ſufficit ali quis viuens · lach?ꝝme dicãt.quia voces explicare deſiſtunt. Sicut dilexit me pater vego dilexi vos. Elideamus quõ eũ deus pater dilexerit ⁊ quð nos dilexerit ip̃e.ait in cena domini⸗ — em̃ apłus. Xp̃s factus eſt ꝓ nobis obedi⸗ ens vſq; ad motẽ. moꝛtẽ aũt crucis ꝓpter qð ⁊ deus illũ exaltauit ⁊ donauit illi no men qð eſt ſuꝑ om̃e nomen:vt in noĩe ieſu om̃e genu flectat᷑. celeſtium terreſtriũ ⁊ ĩfer noꝝ. Et ꝓp heta loquẽs de eo ad patrẽ ait oĩa ſubieciſti ſub pedib eiꝰ oues ⁊ boues vniuerſas inſuꝑ ⁊ pecoꝛa campi. volucreſ celi ⁊ piſces maris qͥ pꝑambulant ſemitas maris. Ecce quõ dilexit deus pat filium ⁊ ipe non iudicat quenqᷓ; ſed iudiciũ omne dedit filio ſuo ⁊ dedit illi nomen qð eſtſu per om̃e nomen:vt in noĩe eius qð dicitur ieſus om̃e genu flectat᷑: celeſtiũ terreſtrium ⁊infernoꝝ.i.om̃is creatura celeſt: vt ſunt angeli.archangeli:thꝛoni.dñationes. hᷣn⸗ cipatus ⁊ poteſtates.virtutes.cherubin ⁊ ſeraphin ⁊ oĩs celicus oꝛdo:⁊ ois creatura terreſtris.⁊ nõ ſolũ hoĩes ſ; ⁊ bꝛuta aĩalia audito noie xp̃i ↄtremiſcũt:inſuꝑ ⁊ oĩs in fern alis creatura tremit ⁊ contremiſcit ad tãti noĩs iuocationẽ. WMaꝗᷓ ẽigit᷑ dilectio patris in filiũ.cũ ſic eũ ſublimauerit. cum ſic eñ exaltauerit:vt oĩa ſubijciat ſub pedi bus eius.vt oĩa ſupponat ditioni eiꝰ. Vis dimus quõ pat᷑ dilexit xpᷣm. Nuncſupeſt vt videamꝰ quõ nos dilexit xp̃us. Quis vnqᷓ; enodare poterit ſermõe amoꝛis abũ dantiam charitatis. eminentiã quã hũit xpᷣus in nobis qͥ dilexit nos ⁊ lauit nos a peccatis noſtrꝭ in ſanguie ſuo qͥ moꝛtẽ no ſtraʒ ſua moꝛte deſtruxit. ꝓ nob eligẽs m ri. vt nos a moꝛte liberaret eterna ⁊ nos u luc attraheret vbi ipſeeſt in gkia pĩis Bit em̃. volo pat᷑ vt vbiego ſum illic ſit⁊ mi⸗ niſter meꝰ. Ecce quõ dilexit nos qͥ ꝓ nob eligit moꝛi.vere ne nos moꝛte dãnaremur etna. Reſurrexit a moꝛtuis:vt ſue nos re⸗ ſurrectionis tribueret eſſe ꝑticipes. Aſcẽ⸗ dit in celuʒ:vt nos ꝓ nos hr̃et ad palacia celi ⁊ ſedet ad dexterõ pãis. Coꝛonãs ⁊ lo cãs. letificãs ⁊ collocãs qᷓs ꝓpᷣo cruoꝛe re⸗ demit q́;s i glutino ſue charitatꝰ aſſeruit ſe cũ ſeſſuros ĩ eað dexta pãis. Ipᷓm igit᷑ xp̃ʒ ſine mõ vltra modũ abſq; meta vltra me tas aſſidue ↄtinue toto coꝛde tota mẽteto tꝰ viribo totꝰ ÿtutibh diligãꝰ.veneremur ⁊ amemꝰvt ad ip̃m ⁊ cũ ipᷣo ꝑuenire ⁊ res narevaleamꝰ.qͥ cũ pie viuit deꝰ⁊ cũ ſctõ amine bñdictꝰoĩtꝑe ſeculi. Amẽ. Homelia. xiij. Sermo · xiij. E dilectione dei cũ plus bibo plꝰ d ſitio:⁊ ex ea ſaturari nõ poſſuʒ nec ego. net aliqsꝑfecte diligẽs xp̃m. ipᷣa cũ jn edir.plꝰfamẽ accreſcit ⁊ cũ plꝰ ip̃a bibitplus ſitim ĩacuit ipᷣam quã iha⸗ bitat mentẽ ſic ĩebꝛiat:vt nil iã q̃rat vel di ligat nec diligere poſſit:nec valeat pᷣter eñũ ⁊ſic mundũ dilexit vt filiũ ſuũ vnigen itũ daret.vt oĩs qͥ tredit ⁊ diligit illũ nõ mo⸗ riatur:ſʒ viuat cũ eo. Z d hãc nos dilectio nem auctoꝛ ip̃e ĩeſtim abilis charitat? iui⸗ tat ĩ ea nos manere pᷣca᷑ ⁊ rogat. Ait em̃. manete in dilectõne mea.ac fi apꝑte dicst. Quia ego ea dilectõe qᷓ me pat᷑ diligitvoſ diligo:eadẽ dilectõe me vos diligere rogo ⁊q̃ dilectio vãa me vſq; ad moꝛtẽ ꝑdu⸗ xit. hec etiaʒ moꝛs crudeliſſima ipſa a vĩa charitate ſeiũxit.me diligite⁊ ĩ mea dile⸗ ctione manete.ſʒ q̃lit in eius dilectõe ma⸗ nere debeam?ꝰ. Sequit᷑ ⁊ dictt. Si pᷣcepta mea ſerua uerit? manebitꝭ ĩ mea dilectiõe. ſicut pĩis mei pᷣcepta ſeruau ⁊ maneo in eiꝰ dilectõe. Qui hʒ aures audiẽdi audi⸗ at.⁊ qͥ hʒ coꝛ intelligẽdi itelligat. Mẽſu⸗ ram nfe poſſibilitat? videt᷑ excedere vires animi ⁊ coꝛꝑis ac viſus ſuꝑgredit᷑ vniuer ſos. Pꝛeceptũ qð nobis dñs impꝑat conſi lium eſt nr̃e ſałutꝰ qð ip̃e auctoꝛ nfe ſalutꝭ nobis accõm odat.q̃s vnqᷓ; hoĩm ex apo⸗ ſtatica radice pᷣmi parentꝭ exoꝛtus potuit vel pot᷑ ſinę aliqᷓ trãſgreſſionis nota cum dĩ officio charitatꝭ ĩcuſſa ⁊ ĩmaculata xpᷓi obſeruare pᷣcepta. ſicut ip̃e ĩ totũ ⁊ in ꝑteʒ ſui pẽis ſeruauit mãdata:qͥ pctm̃ nõ fecit: nec vnqᷓ; peccare iã potuit nec peccare iam voluit. Nõ eſt ĩ filijs hoĩm magnꝰvel par uus tãta pᷣditus ſctĩtate:nec tãte religiõis pᷣuilegiatꝰ honoꝛe qᷓ nõ ĩ pctĩs fuerit cõce⸗ ptus:vel in pctis fuerit poſt cõuerſatꝰpᷣter matrẽ ĩmaculati perĩ nõ faciẽtis:ſʒ petm̃ mũdi tollẽtis de qᷓ cũ de pctis agit̃ nullam pꝛoꝛſus volo hf̃e q̃ſtionẽ.vñ non imerito nullus tõ̃te ſctitatis fulget pᷣrogatiua qͥ oĩhh ⁊ ꝑ oĩa iſtud ſic iã valeat obſeruare ita dñtaxat ſi fuerit expᷣſſiuũ q̃ntitatꝭ. Sʒ no tandũ eſt ꝙ h aduerbiũ ſicut nõ hqntitatꝭ R qᷓlitatis ſilitudinẽ notat ſicut ſuꝑiꝰ a⸗ ſignamus vbi ðꝛ. Wãdatũ nouũ do vo ¶ Sermones bis vt diligatis inuicẽ ſicut dilexi vos et eſt ſen ſus.ſi pᷣcepta mea ſeruaueritis ſicut ⁊ ego pᷣcepta pẽis mei ſeruaui ⁊ ſimẽſeritꝭ in dilectõe mea ſicut ego ĩ dilectiõe patris mei maneo.i.ſi mihi ĩ obſerutia mãdato rum meoꝝ vſq; ad exitũ de hitaculo car nis obediẽtes fuerit iurta poſſibilitateʒ vẽe fragilitatis ſicut pĩi obediẽs fui vſq; ad moꝛtẽ truc iuxta plenitudinẽ diuinits tis q̃ imecoꝛꝑalit᷑ hitauit manebitis ĩdi⸗ lectione mea ⁊ ego ĩ dilectiõe vĩa ſiẽ ⁊ ego in dilectõe patrꝰ ⁊ pat᷑ ĩ dilectiõe mea. Vl poſſumꝰ dicere ꝙ hᷓ aduerbiũ ſicut in nob in h loco ſue ſignificatõis nð exercet ſʒ no tat tĩ ibi ſilitudinẽ dilectiõls ⁊ obedẽtie xp̃i ad deñ patrẽ eſſe monitoꝛiã nob vtyßi pꝛecepta debeamꝰobſeruare⁊ ĩeiꝰdilectõe manere. Ae ſi diceret:ego pᷣcepta pfis mei ꝓ vẽa ſalute ſeruaui:⁊ iõ maneo ĩ eius dile ctione. Et vos pꝛecepta mea ꝓ meo amo⸗ re ſeruate.⁊ ſic manebitꝰ ĩ mea dilectione Adhuc amõtis amoꝛ me ↄpellit. chariti nri dilectoꝛis ieſu xp̃i d ñ nfi:vtinã̃ dile cti..iſtð capłm repetere ĩ dilectõe mea mi te.O ieſu ieſu fſurrectio moꝛtuoꝝ.vita vi uentiũ.ſalꝰ et̃na credentiũ.totus dulcto tus amabil. totus delectabił q̃rentib te diligentib te.inueniẽtib te. Pignareme ſeruũ tuũ loqᷓ cũ dño. hoĩem cũ deo. plaſ⸗ ma cũ plaſmatoꝛe.facturã cũ factoꝛe. reqẽ ptum cũ redẽptoꝛe.igi audi me.⁊ neper⸗ turberis ꝓpt᷑ me. Nã ego ſum ĩʒ pctõꝛ qjdi ligo te.iõ tecũ loq̃ndiau ſum pᷓbet dilectio tua attrahit mentẽ charitas tua amoꝛiſti gat. Pixiſti apłis tuis: ⁊ ꝑ eos dictũ itelli gamus nobis. Wancte ime ⁊ ego ĩvob⸗ obſecro te iocũqitas pulcra.dulcedo melli flua.ſu auitas od oꝛis.odoꝛ ſuauitat.leti⸗ cia ſũma.gla ſempitna. vita ſctõꝝ. dechs angeloꝝ. ſaluatoꝛ můdi fili dei viui leſu dulciſſime.ſpecioſiſſime.chariſſime ⁊ qmã tiſſim e.dic qᷓſo qᷓ eſt tauſa tue dilectionis: tue glutine charitatis ob quã ⁊te diligere zitus dilectõe manere nos pꝛecipis. Die vt qͥ nõ te diligũt audiãt ⁊ diligãt. Etqͥte diligũt magꝰ ac mag ĩ tua dilectõe ferue⸗ ſcant vox tua dulcis ſonet in auribꝰmeis. Dic ſicut dilexit me pat ⁊ ego dilexi voß: ⁊qꝛ dilexi vos mihi repẽdite vicẽme dil⸗ te ⁊ ĩmea dilectõe manete.iuſtũ eſt equuʒ B eninuiit dumgoßaynin — prcpti menpnut lnnduli din ninsamormegpelit i icttdütfrtzunn yrnnerneidletemn ufſmonomot.v veina qdenti uuz di . iotus ddecidil. qtn t.enin te. Dig hhcidio oienddn anmꝛeficuiciſin te. Rä ego ſumzpen ein nbu nenti chunnsnn ms:ipestu pobis WManceineh ncidius pulgn dult odeꝛs. odoꝛ ſiul ſonpitns, vilaſc hluatot midiflidei⸗ nel ciſiſine churlin diccſoqccauſated dunbciu degöemunenos uh dwentwig ginadlu“⸗ eſt de ieſu hoe qð dic.hoc qð ĩperas nob. hoc eſt ⁊ oĩs eqͥtas. icat vt dilectꝰ dili⸗ gẽtem diligat.⁊ gmatꝰamãti mutuã cari⸗ tatẽ impẽdat. Verũtamẽ aliaʒ cauſaʒ tue dilectõis inqͥrimꝰqua magẽ te diligere de beamꝰ. Dic nob qͥ es ⁊ quid feciſinobis vñ nob te diligere pᷣcipiiti.dic nob. Ego ſum q ſum · ego ſum aipha ⁊ o pꝛicipium ⁊finis.creãs celũ ⁊ terrã aera ⁊ maria oĩa q in eis ſunt factoꝛ ⁊ creatoꝛ cũctoꝝ: rex re gum ⁊ dñs dominãtiũ. udiuimꝰ⁊ gaui ſi umꝰ⁊ certi ſumus qm̃ tu es de per oia ſecula bñdictꝰ Sed adhuc quod ꝓ nobis feciſti. Imploꝛãt gemitꝰ noſtti reqͥrũt la⸗ chꝛvme peccatric aĩe mee. Illud cũ reco⸗ lo að fecerꝰ mihi: ⁊ qð feceri tibi. viſcera mea int᷑ ſe collidunt᷑ ſpũs cõtremiſcit.ani ma cõturbat᷑. vulneroꝛ ⁊ cõfodioꝛ doloꝛi⸗ bus multꝭ. Nec miꝝ. Perpẽdo quid fece⸗ rit ſeruꝰdũs ſuo⁊ quãtas? qᷓles fuerit do⸗ minꝰpenas ꝑpeſſus ꝓ ſeruo. Lõſciẽtia mi biteſtis eſt de iefu. quid feceri tibi.⁊ crux tua mihiteſtimoniũ ꝑhiber.qd tu feceris mihi. Tu deꝰ ⁊ego homo. ⁊ tñ pꝛo metu deus factꝰes homo. Tu creatoꝛ⁊ ego crea tura. tu P me dignatuses fieri creatura. Tu dñs nos bui.p ſeruis dig̃tꝰ es fieri ſeruꝰ. pegrinꝰp pegrinis.ꝓ exulib exul:ꝓ pauptb pauper:ꝓ hũtlibꝰ hüilis. ꝓ moꝛ⸗ talibꝰnõ tantũ moꝛtalis.ſed moꝛtuꝰ. Nõ qualicunq; moꝛte.ſʒ dura nimis. amara nimis ⁊turpiſſima moꝛte.ſ.crucꝭ. BHec ſ̃ opera tua deꝰ. Hec oꝑa tua ↄſidero ⁊ con trem iſco. In his temiſericoꝝ?dẽ eſſe cogno ſco ⁊ reuiuiſco ⁊ ꝓpter hoc ĩ te cõfido de te cõfido te amo.te diligo te tot? viſceribꝰ cõ cupiſco. Hecoꝑa fratres mei ſ̃cauſa dile ctiõis chꝛiſti vnuſqͥſq; veſtꝝ videat ſi do minũ ieſuʒ diligere debeat. Quid ꝓ nob facere debuit. ⁊ non fect. Quõ nos plus umare potuit.⁊ nõ amauit. Maioꝛẽ ĩ no⸗ bis dilectõeʒ nõ potuit habere qᷓ; habuit qꝛ aĩam ſuã in moꝛtẽ ꝓ nob poſuit. Ipſa beata veritas teſtis eit ꝙ maioꝛẽ caritatẽ nemo hʒ qᷓ; vt aiaʒ ſuã ponat qͥs ꝓ amicꝭ ſuis. Non ergo nob vileſcat frẽs mei ipſa dilectio xpᷣiq̃ dilexit nos:ꝛ lauit nos a pec catis nfis ĩ ſanguie ſuo.nõ vobis vꝛleſcat fratres mei: nõ vob amareſcat ipſe amoꝛ xpi ipſa caritas chꝛiſti. Amoꝛ xpᷣttotꝰdul in cena domini- cis.totus delectabilis.ſuũ poſſeſſoꝛẽ non cruciat:ſʒ delectat.nõ eneruat.ſʒ roboꝛat. cũcta terrena ſubſanat.ſola celeitia captat xpᷣi mãdata reqrit.⁊ ea ꝓ viriby obſeruare ↄtendit:⁊ de obſeruatõe pᷣceptoꝝ greſſu fe liciꝓuehit ad ꝑceptionẽ gaudioꝝ:vt cum ilo iam ꝑfecte gaudeat:ꝓ cuiꝰ deſiderio ĩ hac valle lachꝛymaꝝ poſitꝰtam amare fe liciter ſuſpirabat. Vñ recte ſequi᷑. Hec lo cutus ſum vobis: vt gaudiũ meñ ĩ vobis ſit:⁊ gaudium veſtꝝ umnpleat᷑. ac ſi diceret. Ideo pꝛecipio vobis et moneo vos mea obſeruare pᷣcepta ⁊ manere ĩ dilectõe mea: vt gau diũ meũ ĩvobis ſit ⁊ gaudiũ veſtꝝ de me adimpleat᷑:vt habeã de vobis per⸗ mutuã charitatẽ:quã mihi impenditꝰ vñ poſſim gaudere.⁊ illð gaudiũ qð ĩ retribu tione pᷣmioꝝ elerti ſt ꝑcepturi:ꝑciꝑe ⁊ poſ⸗ ſidere poſſitꝰ. Vel alit᷑ vt gaudiũ meñũ ſit in vobis:⁊ gaudiũ vẽm impleat᷑. Oĩs.n. q xpᷣm de itima coꝛdis medulla pure⁊ il⸗ libate⁊ incõcuſſe itra ſinũ charitatꝰ bꝛachi is amoꝛis— ⁊ cõnectit totũ eiꝰgau⸗ diũ reputa bit in ſuũ.imo amnplius gaudʒ de gaudioqð xpᷣs accepit a pie reſurgẽdo⸗ ad celos aſcendẽdo.in dextera eiꝰ ſedẽdo⸗ qᷓ; de illo gaudio: qð ĩ die iudicij eſt ꝑcep⸗ turus a xpᷣo. Igit᷑ frẽs km̃i maneat ĩ vob gau diũ xp̃t:ſiue ſit actiuũ ſiue paſſiuñ.ſiue ſit diligẽtis ſiue dilecti.i.ſiue ſit gaudium quo xpᷣs gaudet de vob ſiue ſit gaudium qᷓ nos gaudemꝰ de xpᷣoꝛxpᷣꝛ obſeruemꝰ pᷣce pta:vt ipſe gaudere poſſit de nob:et nos de ipſo gaudere poſſumꝰ. Maneat ĩ no gaudiũ britudinis eiꝰ non ſolũ qᷓ beat vel btificat de ſeip̃o gaudẽtes:ſʒ etiã q̃ clarifi⸗ catus eſt a pe:vt nos cũ illo ĩ etnitate me reamur regnare.ꝑ eundẽ dñm ieſum xpm qͥ cũ pfe ⁊ ſpũſctð viuit ⁊ regnat deꝰ bene⸗ dictus ꝑ oĩa ſecła ſeculoꝝ amẽ: Sermo xiiij. Em de redẽptoꝛe nr̃o lingua nr̃a c Mſilere nõ debeat:⁊ ne cito ſit ad fu⸗ turũ de ip̃o tacẽtib nimis noſtruʒ intereſſe ↄſidero ſi diem ⁊ diem de ip̃o lo⸗ quen do:nõ ꝑfunctoꝛie term inemꝰ:⁊eðrio dire dãnatiõis nos ſubire ſnĩam ſi vanis ÿbis ñam manumiſerimꝰ tinguaz· Igit vana ÿba ⁊ nõ ſonãtia xpᷣm nee religiõis t — 3 — venẽtia põdus ĩoĩ loco eterna clauſura dã nantes ad dulcia eloquia à vbo pẽis eru ctuata cychara nr̃a ſuas coꝛdas extendat ⁊plectꝝ mentis lingud vocis ngrã tuba nſonet ſaluato?i q de oĩe mellifluo xpi ꝓ⸗ fluxere dulcia eloqa vite· Sʒ vtinã 95 vo bis ꝓponit᷑ nulla vilitatis vel ↄtẽptꝰ offu ſcaret obductio:ſed artius charitate obne xum:careſceret vobis fuꝑ lapidẽ pᷣcioſum xvuicius faꝑet in veſtri coꝛdis palatoſu⸗ ꝑoĩa mella? ſup quẽlibet fauũ. Ipſe au⸗ ctoꝛ dulcedinis cui oĩa optatò ſuccedunt: curꝰ voiũtati cũcta obediũt: qͥ eriaʒ ea pot impoſübilia vident᷑ eſſe. ſic dulceſcat in coꝛdi vis: vt vos de eo ſꝑ audire dele⸗ ctet:⁊ me interiꝰſapĩiam q̃ de ipſo eſt doce⸗ at:⁊ ꝑ lanceã oꝛis mei vulneret ⁊ fodiat poſtẽ generis humaniqꝙ yiribꝰ eiaboꝛat vt ipſa nobis vᷣba xp̃i auditu vileſcant.⁊ mihi ⁊ alijs predicata ⁊ docta:ſnĩam dã nationis impendãt. Adiuuet nos ſꝑ ⁊p⸗ tegat ⁊ defen dat leſus ab illo qͥ dilexit et lauit nos a peccatis ñis in ſanguine ſuo nos inſtruens vᷣbo ⁊ info?mãs exẽplo: ſta tuens edictũ ſanctiẽs pꝛeceptũ edictũ dui ce pᷣceptũ vite. edictũ amoꝛis. pᷣceptũ cha⸗ ritatis ſtatuens? adimplẽs:pᷣcipiẽs ⁊ ꝑfi ciens in ſe inqᷓ; ⁊ in nobis. Hoc eſt illð pᷣ⸗ reptũ qð ieſus pᷣcepit.qð ſtatuit diſcipuliſ ſuis.pᷣceptũ.ſ. charitatꝭ.pᷣceptũ dilectiõis qð icipit ſic. Hoc eſt pᷣceprũ meumvt dili gatis Inuicẽ ſicut dilexi vos. Dulc ⁊ſua⸗ uis dñs dulce ſuaue mãdatũ ꝓponit. Dul ce ⁊ ſuaue illud eſſe videt᷑: qð pꝛecipit dile ctio ⁊ allicit amoꝛ. nã nula ibi awaret dif ficutas vbi eſt charitas: ⁊ nulꝰ ibilaboꝛ vbi verus amoꝛ eſt. Cũcta amoꝛi libenter obediũt:⁊ eius iugo colla ſũmittũt. lubꝛis ci lubꝛicoſo.ſctĩ ſctõ caſti caſto. qͥlibetĩ de ſiderio ſuo. Ideo dñs dat pꝛeceptũ amo⸗ ris.pᷣceptũ dilectõis: vt ſuo pᷣcepto om̃es obetiant:⁊ ceruicẽ ſu ꝑbie ſue ſub iugo ſue pũilitatis edomare feſtinẽt. Igit᷑ frẽs mei tãqᷓ; boni diſcipuli xp̃i ad audiendũ eſto⸗ te parati:⁊ pᷣceptũ xp̃i qð euãgelica vobis itonat tuba libẽter accipite ⁊ efficacit in oĩ bus ⁊ꝑ oĩa adimplete: vt adillũ poſſuis ꝑamoẽ redire. a qᷓ ꝑtumoꝛẽ ſuꝑbie receſſi ſis. Rãc itendat charitas vĩa qd vobis p̃eipiatcharitaſ vᷣa charitas iexqͥſita.cha Sermones ritas ĩaudita.charitas pia.charitãs bõz caritas tota dulc.tota vᷣlectabit᷑· cantas ſpõſus.ſpecioſi us. decoꝛꝰ.cãdidus.rubicũ dus. electꝰ ex milib xpᷣs futun ſecki iuder pᷣnceps pacis ⁊ dñs vite · Att dñs cheſus ꝑ oĩa tga bñdictꝰ. Hoc eſt pꝛeceptũ meuʒ vt diligatis inuicẽ ſicut dilexi vos. Leue pᷣceptũ:ſuaue pꝛeceptũ ⁊ dulce pᷣceptũ Ad poꝛtandũ leue. ad amplectendũ ſuaue.ad tenendi dulce ⁊ delectabłe.dͥd leuiꝰ. quid ſuauius.qᷓdue dulciꝰqᷓ; diligere. Hoc põt ois hõ ſanꝰ⁊ eger diues ⁊ pauꝑ.ſtultꝰ⁊ ſu⸗ piens. nobilis ⁊ ignobll. ſeruꝰ ⁊ liber. nẽo ſe excuſet. nẽo ſe ĩ hac ꝑte apologiʒ et. Cui⸗ libet homiĩ eſt poſſibilitas iſta cõis. amare videlicet. Sequit᷑ igit᷑ ex pᷣcepto dñico· vt nos inuicẽ diligere debeamꝰ Sʒ qm̃ mul tiſe diligũt nõ ea dilectõe que charitas eſt ſʒ ea q̃ in dñm eſt blaſphemia: vt ea qᷓ fit P pelle ad pellẽ q̃ ↄcipit doloꝛẽ ⁊ parit ini qͥtatem.vt ceca libido. ꝓſtibuloſa cupido: q̃ eculeũ ſuũ:ſic ad ipetiginẽcalcaribꝰ ma⸗ licie ⁊ neqᷓtie ire cõpellit: vt baratꝝ inferni in ꝗᷓeit pꝛeuidere ⁊ vitare nõ poſſit. Adii ctum eſt:ſicut dilexi vos:quõ xpᷣs nos di⸗ lexit:qð ipſe dedit ſupᷓ ſ criptũ relinqͥmus. Sʒ vt teipᷣm ad iſtð cognoſ tendũ: reducã ad teipᷣm.nouerit dilectio tua.ſctũ relgio tua. ꝙ curo xpᷣi ⁊ ſanguis qͥ̃ĩ altari a fideli bus ſumit᷑ ⁊imolat᷑. tibi teſtimo niũ perhi bet quõ nos dilexit xpᷣs· Iðo no ſcat dile⸗ ctio tua: ꝙ vtilitati ꝓximoꝝ vtilitas ꝓpa qñq; eſt poſtponẽda. Sʒ li aliã dilectionẽ xpᷣi adhuc ſctitas tua reqͥrit etiã ĩ bonis tẽ poꝛaliby tibi ab ipſo collatis poter inue⸗ nire. Vñ notandũ eſt duas eſſe x̃i dilecti ones. vnã tpalẽ.aliã ſpũalẽ.vnã cõem.all am ſpãlem.pᷣmã.ſ.tꝑaleʒ cõiter iuſt ⁊ im pijs. pietas creatoꝛis adhibutt. ſpũalẽ vd ſpãlem.pie ⁊ iuſte viuentib tm̃ attribuit. Bec ſeſpãlis ĩbiffariã ſpargi · Alia eſtde collatõe vᷣtutũ.alia de retributõe merito⸗ rum. alia eſt q̃ nos ptutib ʒ tela hoſt ne⸗ quiſſimi roboꝛat.alia q̃ nos de nfo tyran no legittim etriũphãtes gla ppetua ditat BHas duas dilectõ es nobis ipᷣa pia ehi⸗ ſti dilectio dedit.qᷓ dilexit noſ⁊ lauit ab o mqͥnamento carnis ⁊ ſpũs in ſanguſe ſuo Sicut igit᷑ nos xpᷣs duplici amoꝛedileit „ ta nos bina charitate flagrare pᷣcepit di⸗ huptitdilujci peeyri unnuuti aiduubledint —, w vdulcqᷓ dilge huji 1 duesipaugſtuh *— ſentldai deibacpte apologe lu edpeiblnſh equligket pceytodiu digen debeam' Sjqin n cn dilertequechtni im ct blaphemis tui villẽqᷓ ↄapit doloꝛ tyin arlibico plhboloſuut icdpengnẽtalcanhu ncipcllt ytburupiin ert vunenöpoſit A tdileri vos: quo s no deduſiß ſnpränluhn a ulwoglcdüni ouertdlectonn cin iſngus hiuntſt imohl iditcſinoll vs diurt fᷓs. Jöo noſn luun punoꝝ yui nitt Sztutini nsnunintiſt abpbulutsſoe⸗ — e dus iſichn itali ui hutni ntoꝛs adbbult e ꝛuſte vwen b u ibiinilugtt Sti au dennbuh nos ſubdt— dunil d . s dlecbn ſth⸗ noantsl i „ s db 2 nnmin ſectione ſut ⁊ dilectðe ꝓximi. Sicharitatẽ deo ⁊ hoib coꝛde puro ⁊ cõſcia bona⁊ fi⸗ de nõ ficta eꝛhibemꝰ.facie pctõ reſiſtimꝰ bonis oib abũdamꝰ. ſeculi blãdimẽta rei cimus:⁊ oĩa etiã q̃ diffcilia ſunt humane fragilitati vel aſpa.etiũ cũ dilectiõe ꝑfici⸗ mus ſi tñ deũ ꝑfecta charitate qͥ nobis ab lo eſt ex toto coꝛde ⁊ ex tota aĩa diligamꝰ Quẽ ſi ex toto coꝛde diligimꝰ: nihil eritĩ nobis. vñ pctĩ deſidenijs feruiamꝰ.⁊ quid eſt deñ diligere. Illi ſoli occupari. aĩo cõci pere fruende viſiõis eꝰ affectũ hfe peccati odiũ.mũdi faſtidiũ. diligere ꝓximũ quẽi ſe cẽſuit diligenduʒ.in ipſo amoꝛe ſeruare legittimũ modũ. nec ꝑuertere dilectõis oꝛ dinẽ ↄſtiturũ. Oꝛdinẽ dilectõis illi ꝑuer⸗ tunt: nec mo dũ dil igẽdi cuſtodiunt:qͥ aut mũdũ q̊ ↄtem nẽdus eſt diligũt.aut coꝛꝑa ſua minꝰ diligẽda plꝰdiligũt aut ꝓximos ſuos nõ ſiẽ ſelp̃os.aut deũ plꝰſeipᷣos foꝛte nõ viligũt. Coꝛpus noſiꝝ a nobis eſt dili gendũ:vt ſaluti eiꝰaut fragilitati natura⸗ liter cõſulã vt ſpiritui oꝛdiate ſeruiat ſuis motibo:aie rõni ĩ nullo ʒ dicat:vt in die re ſurrectõis glia felici ꝑennit᷑ cũ dño viuat. Sermo. xv. Roximos nros tñc diligimꝰ ſicut p Vnos:ſi nõꝓpter aliqᷓ̃s vtilitates no ſtras: vel ſperãda bñficia vel acce⸗ pta: vel ꝑaffinitates vel ↄfangumnitates: ſ ꝓpter B tm̃ ꝙ ſt nre nature ꝑticipes dili gamus.puide ᷣm no! oẽs ꝓximos diliga mus qntũ ad moꝛes bonos ⁊ ad vitã eter nam ↄſequendã:eoꝝ ſůluti ſicnt ⁊ nñe pꝛo poſſe ↄſulẽdo ⁊ eoꝝ neceſſitatibꝰꝓut facul tas ſuppetit ſubueniẽdo.deũ ex toto coꝛde diligimꝰ: ſʒ illi ſoli ᷣm ñm poſſe placere tendimꝰ:ſi ipſe ſoꝰeſt deſideriũ noſtruʒ ſpes nr̃a.intẽtio ña:totꝰa moꝛ nf̃.tota ca⸗ ritas nr̃a. Alioqͥn illũ nõ ꝑfecte diligimꝰ nec charitatẽ tenemꝰ:⁊ qͥ charitateʒ nõ hʒ ĩ nð eſt eꝰ:nec illũ hẽbit ĩ pᷣmiũ ſin labo⸗ ris qͥ ĩ hac erũnoſa ſolicudie.rectã ſemitaʒ nõ tenuerit charitatꝭ. hec eſt inquã ſemua charitatis nõ ſolũ diligentẽ diligeere: ſed etiã̃ odiẽtẽ nõ minꝰqᷓ; ſeip̃ᷣm ſʒ ſicut ſeip̃m Stricta ⁊ anguſta eſt ſemita iſta: ⁊ pauci vadũt ꝑ eã Illi ſoli va dũt ꝑ eã qͥ pꝛopter xpᷣm ſeip̃oſ deſpiciũt:⁊ qbo cũcta pꝛer im xpᷣm vileſcũt. Iſti ſi aliq̃s diabolicas ſen⸗ n cena domini tes viato ꝛes charitatis occultare volẽtes inuenerũt:tãq; cerui agilit᷑ foꝛtiterq; cur⸗ rẽtes.a moꝛe celeſtiſ patrie ducti:vltra dãt ſaltũ.⁊ ipᷣm diabolũ fraternũ odiũ ſugge⸗ rentem:⁊ deducũt ad nihilũ. ⁊ ip̃os motꝰ cum ex illata ſibi inturia qᷓdãmd ꝑturbati fuerint. in frẽm ↄuitiantẽ inſan ire cupien⸗ tes:chamo charirat ↄſtringůt⁊ allidunt ad xp̃m. Tales ꝓfecto a iam ſuã ponũt:qꝛ amicis ⁊ inimic ſe ꝑ charitatẽ ꝓſternunt. vt oẽs hoĩes lucriſaciãt xp̃o. Qui ſic agit ⁊xp̃i pᷣceptis obedit ⁊ ei mutuã charitatẽ impẽdit.iſte ĩ vitate amicꝰ eſt xp̃i.⁊qꝛ ipᷣ xpᷣm ſeip̃ᷣm odit ⁊ ſuꝑ oĩa diligit.⁊ pꝛopter ipm odiẽtia cũcta:gau deat qͥ tałeſt. Qui tal eſt e monachus eſt.⁊ qͥ tał nõ eſt:licet ſit cutuloſus.licet ſit pãnolus ſiue a braſ? ſiue tonſuratꝰ hẽat qͥcqͥd vis.ſit qͥcqͥd vis eſt imago vel pictura monachi:⁊ nõ ẽmo⸗ nachus. Zd verecundiã freneticoꝝ dico Sũt quidã in monaſterio moꝛbo freneti⸗ co laboꝛãtes. ad irã ꝓmpti.ad iracundiã pꝛepati.ad ocũ feſtini:qͥ pꝛuriginẽ coꝛdiſ ꝑ ſcalpedinẽ lingue tra hũt ad ſcabiẽ cutis mẽte coꝛrupti.vagi ⁊ iſtabiles.circũoculi⸗ onesſuſurrones. guloſi murmuroſi. inui di.tumidi ⁊ elati: deo de bonis collat? in⸗ grati.ade pᷣuaricãtis peilicia veſtiti illius veſtimẽto ſalutis nudati qͥ ᷣm deũ cfeatꝰ eſt in iuſticia ⁊ ſctitate pitatis. Iſti pelleꝝ veterem retinent: ⁊ fronte polita aſtutam rabido poꝛtãt ſu b pectoꝛe vulpẽ. Taliuʒ frõs erubeſcat.fundat᷑?⁊ erubeſcat nimiſ velocit᷑. Cöfiteant᷑ ⁊ fanent᷑ mutẽt aĩm di rigãt greſſũ ĩ ſemitꝰ erniratꝭ.ĩ vijs caſtiſſi⸗ mi amoꝛis ꝑ głioſſſimã viã charitatꝰ.frĩ bus mutuã charitatẽ ipendãt. deñũ ſuꝑ oĩa diligãt. ꝓ illꝰamoꝛe aiaʒ ſuã ponůt. i oib ⁊ꝑ oia eiꝰ pᷣceptꝭ obediãt:vt xp̃i amici me reant᷑ vocari.⁊ eſſe qͥ dicit. Vos amici mei eſts.ſi feceruꝰ q̃ ego p̃cipio vob O maᷓdi gnatio iextimabił charitatis exuberatio. molita bonitas.iterp̃tabił pietas. Zb eiꝰ ↄditõe buoꝝ:iuenimur ĩdigni.⁊ tñ noſdi gnat hre ⁊ vocare amicos. Largitoꝛ dulce dinis. amatoꝛ charttatꝭ ĩimo caritas cara ⁊ btã̃ iocũditas. ⁊ iocũ da trãqͥllitas.⁊ ſe⸗ cura ſecuritas. ⁊ felix eternitas.⁊ eterna fe⸗ licttas.dñs ieſus totus deſiderabilis.totꝰ amabilistheſaurus incõꝑahilis marga rita inextimabilis.vita viuẽtiũ.ſpes mo⸗ rientiũ.eterna eoꝝ felicitas qͥ ꝓ illiꝰ amo⸗ re ſe infelices fecere. Oqᷓ felix eſt ille qͥ ꝓil lius dilectione fecit ſe in felicẽ. Et qᷓ; beatꝰ eſt ille qͥ ꝓpter ip̃m ſemetipᷣm miſeꝝ fecit. Were ille eſt felix ⁊ etna felicitate dignus: qj ſeip̃m deſpicit ſibi: vt in vᷣitate placeat ſuo creatoꝛi. Noſcat ſuperb om̃is vniuer ſus elatus.in galgalis vitioꝝ fedatꝰ ſca⸗ bioſus in pelle luxurioſa. fedatꝰin conſcia pꝛaua.ſibi placens. ſeip̃m ſup̃ ſemetipſum conſtituens.iam nõ placebit ſuo creatoꝛi. ſiꝓpter erroꝛem ſuũ pꝛimũ.nõ diſplicuerit ipe ſihi. Nobis igit᷑ dupliceat frẽs mei ꝙ mali fuimꝰ ⁊ a dhuc foꝛſitã ſumꝰ.⁊ place⸗ at nob ꝙ nũc ꝑfecti ſumꝰ.ſʒ dãte dño ieſu chꝛiſto.⁊ vtinã nr̃o. Perfecti erimꝰ ip̃ius mãdata ſeruãtes.⁊ ex inimic eiꝰ amici fie mus q diſcipuł ſuis dixit Vos amici mei eſtis:ſi feceritis q̃ pᷣcipio vobis. Adhuc te alloquoꝛ monache benedicti O hõvelox es ad mẽſam:tardus ad ecckiaʒ. potẽs ad potandũ:ſed eger ad cantandũ. ꝑuigil ad fabulas.ſom nolẽtus ad vigilias. pꝛocax ad loquendũ.ſʒ mutꝰ ad pſallendũ.pꝛom ptus ad irã ⁊ detractionẽ.tardus ad oꝛõ⸗ nem. inuidie amatoꝛ. xp̃i ꝑſecutoꝛ feſtucã reſpiciens.trabẽ nõ ↄſiderãs.ceteros rep̃ hendis.teip̃m nõ corripis.malicie iuẽto? diſcipline deſtructoꝛ.amicꝰ vitioꝝ.hoſtis ptutũ. Hec ſunt q̃ oculũ excecãt ⁊ a deo ſe parant. Hec ſt qᷓ ↄuerſum faciũt ꝑuerſum monachũ demoniacũ. Cũ d ꝓfundo coꝛ dis qð raꝝ eñ:ſʒ valde chaꝝ eſt.q̃nto cha ritatis amoꝛe verꝰ amatoꝛ amantiũ ferue ut in eis q́;s pio cruoꝛe redemit. In valitu dine mea michi ab ipſo collata conſidero. totus in pitate fateoꝛ mihi diſpliceo: ⁊ in tra meipᷣm de memetipᷣo cõfundoꝛ. Lon⸗ fundoꝛ ⁊ ↄfunderer.imo pꝛoꝛſus vtiq; de ſperarem.niſi Fᷣbũ qð caro factũ eſt ⁊ hĩta uit ĩ nobis:⁊ aſcen dẽs ĩ celũ ſedet ad dex⸗ teram pẽis.ꝓpiciatio eſſet ꝓpctis noſtris. Sed mihi in ip̃o baratro cðfuſionis mee infirmo iacẽti ⁊ vitioꝝ febꝛe laboꝛãti: de ſua ſede regali manũ medicin alẽ exten dit dicẽs. Veni ad meqͥ laboꝛas ĩ laboꝛe pec catoꝛum.⁊ es oueratꝰ a põdere eoꝝ.⁊ ego te reficiã tibi ꝑcẽdo: ⁊ mei amoꝛis gratiaʒ largiẽdo.nã̃ amicꝰ meꝰeris.ſi feceris ea q Sermones ego fiert tibi mãdaui. Quis ad hec nõcð funderis.nam qð mihi h ⁊ tibi. Confun⸗ dant᷑ in mici xp̃i.ↄuertant᷑ ⁊ erubeſcãtval de cito:⁊ erũt amici xp̃i. Amici illiꝰ ſumuſ ſi illũ ex toto coꝛde diligimꝰ.nõ es amicuſ etus:ſi eũ ex oĩ ꝑte non duigis. Si ex vna ꝑte fu.ris caſtꝰ ⁊ ex alia ꝑte ſuꝑb memiſſe debes:qꝛ ſuꝑbis deꝰ reſiſtit.humiib aũt dat gr̃am.neceſſe eſt igit᷑ vt eũ ex om̃i ꝑte diligas.neceſſe eſt vt ex toto coꝛde ili ad⸗ hereas nã adherere illi bonũ eſt.ſecuꝝ eſt. Quid eſt ei adherere. Spem ſu ĩ in eo po⸗ nere. nihil pᷣter ip̃m vel pᷣter illum amare. immo cũcta pꝛopter ipᷣm deſpicere.om̃ia odire vniuerſa faſtidire. q̃libet trãſitoꝛia vec eſſe putare. Hot eſt bonũ.ß eſt ocũdũ ſic dlligere dům ieſum xpᷣm. Qui igit᷑ ſicẽ eius amic eſt. Cõſideremus igił frẽs mei q̃nta eſt miſcõia redẽptoꝛis nr̃i. Ab ip̃o re putari ſerui nõ ſumꝰdigni:⁊ eiꝰ amici vo⸗ camur ⁊ ſumus:ſi in eiꝰ dilectiõe manebi⸗ mus. nũc ergo dñi nr̃i veri amici creatoꝛis omniũ.factoꝛis oĩm mandata ſeruemus: vt nõ ſolũ in numero amicoꝝ. ſed in ſoꝛte fulioꝝ reputari ⁊ eſſe mereamur.abnegan⸗ do noſmetip̃os ꝓpter ipᷣm qͥ ſeiß̃m exina⸗ niuit:⁊p nf̃a ſalute foꝛmã ſerui ſuſcepit:i qᷓ ſoluit qᷓ nõ rapuit: qͥ flagellari ⁊ mactan ⁊crucitigi ⁊ occidi ꝓ nobis voluit. hot eſt vñ debʒ diligi xp̃ᷣſ. erit vñ nñ̃ eſt dñs ihs ſiꝓpter ipᷣm hoſmetip̃os abnegauerimus Fhe ab negatio ⁊ btůs ↄtẽptus q facit de ctõꝛe iuſtũ:de in imico a micũ.de ſeruo fi⸗ ium:imo qð magnũ nimis. de ſeruo dya bolifiliũ dei. Igit᷑ monache xp̃ᷣi.cõtẽptoꝛ můdi:eſto ↄtẽptoꝛ tui.ↄtemne mũdũ.con temne teipm. NHimis eſt magnũ qð debei tuo ↄtemptui qð debet᷑ tue abnegationi. Inextiabilis ẽmłtitudo dulcedis.multi⸗ tudo felicitatꝰ gkioſe et̃nitatꝭ: quã daturꝰ eit xpõs.ſ.ſeip̃ m diligẽtib ſe. NHihil chanꝰ nihil dulciꝰ.uihil pᷣchoſiꝰ. nihil ſpecioſius rpᷣoip̃e ſalꝰ ſine lãguoꝛe. vita ſine motte. gaudiũ ſine meroꝛe.decꝰ ſine fuſcatõe. dul cedo ſine amaritudiue. Tale pᷣmiũ debet ab negãtib ſept᷑ illũ. Hoc pᷣmiũ.ſ.ſeip̃m nob cõcedat ipᷣe xpᷣs qͥ ſine fine viuit ⁊ reg nat bů dictꝰ ĩ ſecka ſecłoꝝ amẽ. Diui Ber. abbatis feria ſexta in Paraſceue Sermo denotiſſimus. tigkytei gon 5 nkcnttowielt ludonũctin 1 Shemſuiha lunun mdehpuei . in idn niu 2hocctboni hctui vin cumm Quigli Cſdremns iglcz iurdyrns njlAhn wöſumdigutteami Psnadilctöemm důnñj yen amuemn oin mandutaſeruem mero amicor ſed inſo 3 pte ihn qͥſehm en S ſuſcht fagdlanmen en henvinctdi noimethes abneiu nĩbiis ycyn jin cnonuchefi temne nill⸗ bego Luwr 3 ſe cultut quid bgn ſe 2. nblheoublh zmüt ntndne Luleßn. ipil wnit ttheris iiein iilihien, dniiu⸗ Eſum naʒarenũ a iudeis inno⸗ center ↄdemnatũ. a gentibh cru⸗ 4 cifixũ.xp̃ iani diuiniſhon oꝛemꝰ obſequis. Satuatoꝛis infirma nos q xp̃iani ſumꝰ reuerẽter ve⸗ nerari.amãter amplecti.foꝛtit imitari di⸗ gnũ eſt ſalubꝛe ⁊ honoꝛificũ. Hec eĩ ſunt inſtrumẽta foꝛtiſima. in qͥb omnipotẽs Ftus ⁊ iueſtigabilis ſapĩa dei. reſtauratio nem můũdi potẽter atq; mirifice oꝑata eſt: ⁊ vſq; mõ opat᷑: xp̃s dñs minoꝛatꝰ eſt ab angelis:yt nos eqret angelis. Et qs ꝓpr xpᷣm nõ ſe humiliet. Xp̃s dñs ꝓ pctis nr̃is crucifixus eſt.⁊ crucis amara ſuis amato⸗ nibus dulcoꝛauit.moꝛtuꝰeſt ⁊ moꝛtẽ neca uit vt yiueremꝰꝑ illũ. Et qͥs nõ amet xp̃ʒ dñm.quis nõ patiat᷑ ꝓ xpᷣo. Lpᷓs ꝑcrucis ignominiã ad ſuꝑnecaritatis głiam trãͤ⸗ ſjt.⁊ data eſt eiꝓ ſua reuerẽtia a deo patre oĩs ptãs ĩ celo ⁊ ĩ terra.vt adoꝛent eũ oẽs angeli dei.⁊ ĩ noĩe hieſu oẽ genu flectat᷑:ce⸗ leſtiũ terreſtriũ ⁊ infernoꝝ Hbeeſ gar tua o xp̃ᷣiane: niſi ĩnomĩe crucifixi dñi dei kui. In xp̃i noie qð eſt ſuꝑ oẽ nomẽin quo bñdictus eſt ſuꝑ terrã bñdicet᷑. Błiaminiĩ noie filij redẽptoꝛis ⁊ date honoꝛẽ illi ſal⸗ natoꝛi nr̃o q maðᷓ ferit in nobis: ⁊ magni ficate nomẽ eiꝰ mecũ dicẽtes. Zdoꝛamꝰte xpᷣe rex iſtt.iter gentiũ. pᷣnceps regũ terre. vñs deus ſabaoth.ÿytus oĩpotẽtis dei foꝛ tiſſima. Adoꝛamus te p̃cioſum pᷣciũ redẽ⸗ ptionis nr̃e. hoſtiã pacificã.qᷓ̃ ſola odoꝛis tui ſuauitate iextim abili pr̃eʒ qͥ in alteha⸗ bitat.ad reſpiciendũ hũiiia inclinaſti ⁊ fi lys ire placabilẽ reddidiſti.tuas xp̃e miſe⸗ rationes pᷣdicamꝰ.tue ſuauitatꝰ memoꝛiã cũ abũ dantia eructamꝰ. Tibi xp̃e ſacrifi⸗ cium laudis ĩimolamꝰꝓ mltitudine boni⸗ tatis tue quã oñ diſti ſemini neqᷓ;: filijs ſce leratis ⁊ ꝑditis.cũ adhuc inim ici tui eſſe⸗ mus dñe. ⁊ moꝛs in iq̃ in oẽʒ carnẽ exerce⸗ ret dominiũ:cui oẽ ſemẽ adã erat ebnoxiũ lege pᷣmoꝛdiał culpe.recoꝛdatꝰ es vᷣbi mi⸗ ſericoꝛdie tue.⁊ ꝓſpexiſti de ſublimi habi⸗ tationetua in hãc vallẽ ploꝛatiõis ñe et miſerie Vidiſti afflictionẽ ppłitui:⁊ tact? dulcoꝛe charitatꝭ intrinſecꝰappoſuiſti cogi tare ſuꝑ nos cogitatõ es pac ⁊ redẽptõis. Et qͥdem cũ eſſes filius dei:deꝰ verus deo pii ſctõq; ſpiritui coeternꝰ⁊ ↄſubſtãtialis Feria ſerta in paraſceue: Sermo deuotiſſimus. lucꝰ habitãs inacceſſibilem.poꝛtanſq; oĩa vᷣbo vtutis tue: non deſpexiſti in hocnfe moꝛtalitatis ergaſtulũ aititudinẽ tuã ici nare:vbi nr̃aʒ ⁊ guſtares ⁊ abſoꝛberes mi ſeriam: noſq; reꝑa res ad glam. Paꝝ fuit charitati tue ad ↄſumandũ opꝰ nr̃e ſalutꝭ cherubin aut ſeraphin aut vnũ ex angelis deſtinare Ipe venire ad nos dignatus es ꝑ mandatũ pĩis cuꝰ nimiã charitatẽ exꝑ ti ſumꝰ in te. Vleniſti inqᷓ; nõ locũ mutan do ſʒ pñtiam tuã nobis ꝑ carnẽ exhibẽdo Veniſti a regali ſolioſublimis glie tue in humilẽ ⁊ abiectã in oculis ſuis puelã.pio Fginalis ↄtinẽtie voto ſigillatã.in cuuus ſacro vtero ſola ſpũſſctĩ inenarrabilis ptꝰ? te ↄcipi fecit ⁊ naſci in pa natura humani tatis:ita vt nec diuinitatis in te maieſta⸗ tem nec ʒginitatis integritatem in matre violaret natiuitatis occaſio: o aman da o admirãda dignatio. Deus imẽſegłie ver mis ↄtemptibilis fieri nõ deſpexiſti. De? oĩm conſeruꝰſeruoꝝ apparere voluiſti Pa rum tibi viſum eſt pdeʒ te nob eſſe ⁊ dñm frat᷑ nñ eſſe dignatus es. Et dñe vninerſo rum qͥ nullã habes indigentiam intra ip̃a natiuitatis tue ĩitia:nõ obhoꝛruiſti abie⸗ ctiſſime paupertatis deguſtare incõmo da Vt em̃ ait ſcriptura tibi cũ naſcerer:non erat locꝰĩ diuerſoꝛio neq; cunabula q̃ tene ritudinẽ tuã exciꝑent habuiſtiſʒ in vilipᷓᷣ⸗ ſepio ſoꝛdẽtis ſtabuli tu qͥ terrã palmo cõ cludis inuolutꝰpãniculis reclnatꝰes. Et hocip̃m a bꝛutis aĩalibꝰ mat᷑ tua mutuo accepit. Cõſolamini cõſolamiqͥ in ſoꝛdi⸗ bus pauꝑtatꝭ enutrimini qꝛ vobiſcũ deĩ tate nõ cubat in delitijs ſplẽdidi cu⸗ iculi:nec inuenit᷑ in terra ſuauit᷑ viuentiũ qͥd vltra gliaris o diues lutea res in volu⸗ tabꝛo lecti picti ⁊ delicati:cum rex regum recubitu ſuo paupeꝝ ſtramenta honeſtare maluerit. Qu id dura ſtramẽta deteſtaris cũ tener infantulus ĩ cuiꝰmanu ſt᷑ oĩa tuis ſericis.tuis ꝑlumis duras iumẽtoꝝ ſtipu las pᷣelegit. Sʒ hec tenella tua xp̃e infan⸗ tia a ꝑſecutoꝝ gladijs tuta ñ fuit. Adpuc em̃ iter dulcia matr vbera ſugẽs depende bas qſapparuit angelꝰ in ſomnis ioſeph dicẽs. Surge ⁊ accipe pueꝝ ⁊ matrẽ eius ⁊ fuge in egyptũ.⁊ eſto ibi vſq; dũ dicã tibi futuꝝ eſt e vt bersdes 5— gendũ eũ. Jã extũc bone ieſu pati cepiſti. Rõ ſolũ illã ifantie tue venerationeinte ipo ꝑtuliſti.ſ moꝛtẽĩ puſił᷑ tuis qꝝ młta milia int mamillas matꝝ pꝛo le hero dis trucidauit imanitas. ifantia Vo tenerio? decurſa. deſcẽdẽs hũilit᷑ vicat⸗ nob exẽplũ tribuiſti. Nõð em̃ ſediſti cũ cõſilio vanita⸗ tum: ſʒ ĩ medio doctoꝝ iterrogãs ⁊ Au di⸗ ens illos:cũ tñ dñs ſciaꝝ eẽs atq; ſapiẽti deipiis ſʒ ⁊ obediẽtie nob foꝛm tribuiſti dũ parẽtũ imgio tu imꝑato? mði hütliter ſubditꝰ extitiſti.at vbi robuſtioꝛis etatis pienitudo aduenit miſſurꝰma nꝰad foꝛtia egreſſus es ĩ ſalutẽ plirui vt gigag mag nificus ad currẽdã viã totiꝰ nfe miſerieet qdẽ ꝑ oĩa te vt pᷣmũ frib aſſimilares ui tuũ baptiʒantẽ pctõꝛes i pnia tanq; pcœto⸗ adiſti.baptiʒari te poſtulaſti ĩnocẽs agne dei:quẽ nulla pcti ſtilla vnq; maculauit. Baptiʒatꝰes autẽ nõ tei aqͥs ſʒ aqᷓs in te ſcificãs. vt ꝑ eas ſctificares nos· De bap⸗ tiſmo in defertũ ſpũ foꝛtitudinis igreſſus es: vt vite ſolitarie ĩ tenõ deeſſet exemplũ. Solitudinẽ ac ieiuniũ.qᷓdragita dieꝝ fa⸗ mis acerbitatẽ tẽtamẽta illuſiõis ſpũs eq⸗ nimit toleraſti:vt bec oĩa nob tolerabilla efficeres Demũ veniſti ad oues q̃ perierãt domꝰiſrt diuini pᷣbi lãpadẽ extollẽs palã ad ulũinatõeʒ oꝛb tre ⁊ regnũ dei cunetis obtẽperãtibꝰ vᷣbo.ſermone ſeq̃ntib ſigniſ firmaſti.pᷣtutẽ diuinitatꝰ i cũctꝰ oñdiſti male hitibo. oĩa oib gẽtib ꝗtis exhibens ̃ faluti pctõꝝ ↄgruerẽt yt oẽs lucrifacereſ Sʒ obſcuratũ eit inſiplẽs coꝛ eoꝝ dñe ⁊ p ſecerũt ßmon es tuos retroꝛſuʒ. nec; attẽ derũt ad oĩa mirabilia tua dñe q̃ oꝑatꝰ es ĩeis exceptꝭ ꝑpaud nobilibꝰ athletꝭ · qᷓs in ter ifirma mðl elegiſti⁊ abiecta vt ꝑ ip̃os foꝛtia ⁊ aitã mirifice expu gnares. necſ olũ ĩgrari gratuitꝰ bũficijs tuis extitere: ſʒ cõ⸗ tumelijs affecet te dñm dñantiũ ⁊ fecerũt tibi q̃cũq; voluerũt.te eĩ faciente opa dei ᷓ̃ nemo aliꝰfecit q̃d dixerũt.non eſt hic hõ a deo.in pᷣncipe demonioꝝ eijcit demonia demoniũ hʒ· ſeducit turbas. voꝛax ẽ⁊ po tatoꝛ vini.⁊ amicꝰpublican oꝝ ⁊ pctõ?um Auid ſles:qd ſuſpiras o hõ vum ſuſtines boꝝ ĩiurias· nõ audio qᷓ̃nta in dñm deuʒ tuũ cecideft patrẽfami uas beelzcbub vocaft qntomag domeſti Feria ſerta in paraſcene cus eius. Sʒ h cẽ ⁊ ſikia blaſ phemätes ⁊ aliqͥtiẽs te lapidib ipetẽtes.ihu bonepa tient᷑ ſuſtinuiſti factꝰes coꝛã eis ſiẽ hõ non audiẽs ⁊ nõ hñs in oꝛe ſuo redargutiones nouiſſime iuſtũ ſanguinẽ tuuʒ a diſcipulo tuo filio ꝑditõis traditũ triginta argẽtul appciatiſt᷑ vt pᷣcipitarẽt aĩam tuã ĩmoꝛ⸗ te ſine cauſa.⁊ te ãdẽ ꝑditiſimitraditoꝛi tui ꝑfidia nõ latebat:qñ ĩ cena ablutionis etiã coꝛã ip̃o genuflexꝰꝓcumbens:maledi ctos pedes eiꝰ veloces ad effun dendũ ſan gu inẽ tuũ ſctiſſimis mãib tuis attrectare lauare ⁊ extergere diꝗᷓxꝰ es: ⁊ adhuc extẽto collo ambras o tra ⁊cinis Adhucte ſup⸗ bia ð te eleuat.te ĩpatia exagitat. Intucre hũilitat⁊ mãſuetudis dñm ihmvniuerſe creature factoꝛẽ tremẽdũ iudicẽ viuoꝝet moꝛtuoꝝ · añ pedes hoiſ⁊ tradit or ſin ge nua incuruantẽ. Biſce qꝛ mitꝰ eſt ⁊ hũilis coꝛde ⁊ ↄfundere in ſuꝑbia tua: ⁊ erubeſce in impatiẽtia tua. Hol q; erat mãſuetudi nis tue dñe ꝙ ꝑfidũ ulũ i cetu fratꝝ detege re ⁊ palã ↄfundere noluiſti: ſʒ leuit᷑ admo⸗ nitũ accelerare iuſſiſti qð ꝑabat· In oihy his nõ eſt auerſus furoꝛ eiꝰ a te:ſʒ egreſſuſ foꝛas ſatagebat circa frequẽs maleficium Quð cecidiſti decelo lucifer qͥ mane oꝛle⸗ baris. In delitijs ꝑadiſi gkioſus apparui⸗ ſti.ciuiũ celi ſocius ⁊ vᷣbi diuini conuiua. Quẽõ reputatꝰes int᷑ filios tenebꝛaꝝ qͥ nu triebaris ĩ croceis cur omplexatꝰ es ſterco⸗ ra. Tũc clarificata eſt familia tua xp̃ᷣe ere unte ĩimũdo ſocietatꝰ angelite Tũc demi diuini eloquij vberria inundatõe.felix ille potatꝰ ẽ eiecto quẽ hmõi limpidi iquoꝛis inkuſione ſciebas indignũ. dato aũt charitatꝭ ⁊ patiẽtie ſalutari mãdato⁊ diſpoſitio friby regno piis tui: ad locũpdl toꝛi tuo no tũ:cũ ilł᷑ diuerſiſti:ſciẽs oĩa que vẽtura erãt ſuꝑ te ibi aĩe tuetriſticiã quã et iminẽte paſſiõe tua ſpõte alfumpliſtuſiẽet cetera q̃ paſſus es ĩ aurib fratꝝnõ erubui⸗ ſti ꝓfiteri dicẽs. Triſtꝭ eſt aĩa mea vſq; ad moꝛtẽ. Poſitẽ qʒ ĩ tea genibꝓcidiſtiiu f ciem oꝛãs ĩ agonia ⁊ dicẽs. pĩ ſi voſ⸗ ſibile eſt trãſeat a me talix iſte:⁊ anguſtias qdẽ coꝛdis tui certiſſime iudicabat ſudoꝛ üle ſan guineus qͥ oꝛõnis tꝑe de carne tuů ſanctiſſima guttatim decurrebat iterj Dũatoꝛ důe ieſu vñ tue aie hec tam àni ehe bictt ſluben et ſilblhen 3— pasiun zu ichlitt ndenon okdugnn ngun tuzahſn stndti nnl diimis milytusit Snzudicihe nicbtn *utteipꝛtiexugtu j Suiuuieeie 2 a0ꝛ nemidi udc w — pedes doiſttniun Sunti Diteq; mitetj Andeein ſuꝑdunrin S mutu Hocq emni ꝙpidi ilicufn indere noluiſtich uit re luſſiſt qð piu *erſis furot ht frequð nii 8 ſi decdo lufru ſupplicati. Nõne volũtariũ oĩo pĩiſacri⸗ ficiũ obtuliti. Vtiq; dñe. Arbitramurãt ꝙ h ad ↄſolationẽ infumoꝝ mẽboꝝ tuo? rum aſſumplſiſti: ne foꝛte deſꝑet q́;s ſi caro infirma remurmurat.vbi adipaſſionẽꝓm ptus eſt ſpũs. Nun iꝝ ⁊vt mgioꝛis erga te amoꝛis ⁊ gratitudinis ſtimłos habeam?ꝰ naturalẽ carnis infirmitatẽ his inditis ĩ te expſſiſti: qͥb doceremur qꝛ Fe lãguoꝛes nr̃os poꝛtaſti ⁊ nõ abſq; ſenſu doloꝛis pal ſionũ ſentes ꝑcurriſti. V ox em̃ illa voxeẽ carnis videtur nõ ſpũs:ex eo qð ſubiũxiſti ² qͥdem ꝓmptus eſt caro aũt infirmg. uã ꝓmptus em̃ ad paſſionẽ fu erit ſpũs — euldenter oñdiſti qñ venientib vnacum ꝓditoꝛe tuo viris ſanguinũ ⁊ q̃rentibꝰ ani mã tuã cũ laternis ⁊ facib⁊ amis ꝑ no⸗ ctem vltro cucurriſti:et ſigno qð acceꝑant a duce flagitij:teip̃m manifeſtaſti.nã acce dentẽ ad oſculũ ſanctiſſimt oꝛis tui cruen tem beſtiã auerſatus nõ es.ſʒ os in qͥ̃ dolꝰ ſuẽtus nõ eſt oꝛi qð abũ dauit malicia dul citer app licuiſti. Innocẽs agne dei qͥdtibi 2⁊lupo illi. Que ↄuẽtio tui ad beltal. Sed ⁊ hoc benignitatis tue dñe fuit vt oĩa illa exhiberes.qͥ pᷣui coꝛdis ꝑtin aciã emollire oſſent. nã ⁊ veter amicitie nõ ĩimemoꝛ il um ↄmonuiſfti dicẽs. Z mice ad qͥd veni ſti. Zcq; hoꝛroꝛe ſcelerꝭ ſui coꝛ impqũj ferire voluiſti.cũ oſculo filiũ hoĩs tradis. Et ecce philiſtei ſuꝑ te ſamſon.nð illos a te abſterruit ꝙ ĩ hoꝛa app̃henſiõis tue oĩipotẽti bꝛachio tuo terre eos alliſiſti. nõ qͥdẽ defenſiðis cã. ſʒ vt cogno ſceret hu mana pᷣſumptio nihil ſe poſſe aduerſus te niſi qᷓ;tũ ꝑmitteret᷑ a te. Et qͥs audiat ſine gemitu.qͥlit᷑ homicidas manꝰ iilla hoꝛa i te iniecerãt. Et inocẽtes manꝰ tuas ieſu bone vincuł aſtrigẽtes te agnũ mãſuetiſſi⸗ mũ nihil loq̃ntẽ adiſtar latrõis ↄtumelio ſe traxerũt ad victimã. Et nec tũc miſcðiã effun dere ſuꝑ iimicos tuos ⁊ diſtillare fa⸗ uũ dulcedinis tue xpᷣe ceſſaſti:ac defenſo⸗ ris tui celũ a leſiõe trahentiũ te ↄpeſcuiſti. Maledictus furoꝛ eoꝝ qꝛ ꝑtinax quẽ nee maieſtas miraculi nec pietas bũfici potu ttↄfringere. Cöcilio malignãtiũ aduerſũ te põtificũ pñ tatꝰes:⁊ vᷣitatẽ ꝓut opoꝛtuit ↄfeſſus: qᷓſi deiblaſphemia adiudicatꝰ es moꝛti. Amãtiſime dñe qᷓ;ta illie indigna apꝛla gẽte ꝑtuliſti. vultũ tuñ deſiderabi lem in quẽ deiiderãt ungeli ꝓſpicere.qͥ oẽs celos adimplet leticia. quẽ dep̃cabunt᷑ oẽ duutes plebis.polluti iabijs ſuo ſputo co mnqnauetũt ſacrilegis manibo ſuis cecide⸗ runt. velo ĩ deriſum operuerunt.? te dñm vniuerſe treature tã qᷓ; fuũ ↄtẽptibilẽ coła phiʒauerũt. Achuc gũt aĩam tuã incircũ⸗ ciſe carni deglutien dã tradi derũt. Victuʒ ſiqͥdẽ añ faciẽ pylati ꝑduxerũt poſtulanteſ crucis ſuꝑplicio te iterimi qͥ pctĩ nõ noue ras:⁊ viꝝ homicidã dari ſibi agnũ lupo. auꝝ luto poſtponẽtes. O indignũ ⁊ ifelix ↄcambiũ. Et qͥdẽ nec ignoꝛabat impiꝰi᷑⸗ ie ꝑ inuidiã hec ite fier: nec tñ abſtinuit a te temerarias manꝰ ſʒ repleuit aĩaʒ tuã a⸗ maritu die ſine cã. Illu ſů recepit ĩ ↄ ſpectũ illuſoꝝ aſtare te ufſit: nec pepꝑcit amariſſi⸗ mis beribꝰ ꝓgincã carnè tuam diuellere plagis plagas.iiuoꝛes liuoꝛib trudeiiter ifligere. Electe puer dei mei qͥd tãta ama ritudie.qͥd tãta ↄfuliõe dignũ ꝓmiſeras. Pꝛoꝛſus nihil. Ege ego hõ ꝑditus totiꝰ ꝑduionis tue cauſa extiti. Ego dñe vuaʒ acerbã comedi:⁊ dentes tui obſtupuerunt qꝛ q̃ nð rapiſti tũc exoluebas. In om̃ib his nõ eſt jatiata ꝑfidoꝝ iudeoꝝ impietaf Nouiſſime aũt incircũciſoꝝ muũ mani⸗ bus deuolutus es moꝛte turpiſſima con⸗ ſumandus. paꝝ erat ſacrilegis illis crucifi gere te niſi pᷣus ⁊ ip̃iilluſionib repleuiſſẽt aĩam tuã. Quid em̃ ait de illis ſcriptura. ⁊cõgregauerũt ad eum vniuerſam cohoꝛ tem. Et exuentes eũ veſtimẽtis fuis indue runt tunicã purpureã ⁊ clamidẽ coccineã cicũdederunt ei. Et plectentes coꝛonõ̃ de ſpinis impoſutrũt capiti eiꝰ ⁊ arũdinẽ in dextera ciꝰ.⁊ genuflexo illudebãt ei dicẽter Aue rex iudeoꝝ. et dabant ei alapas. Et expuentes in eum accipicbant arundinein ⁊ꝑtutiebanc caput eius. Et poſtqᷓ; illuſe⸗ runt ei induerũt veſtimentis ſuis vtcruci figcrent batulantẽ ſibl crucẽ. Et ꝑducunt eum in golgata:⁊ vinũ mirratũ dabant ei bibere cũ felle mixũ.⁊ cũ guſtaſſet noluit bibere. Tũc crucifixerũt eũ ⁊ cũ eo duos ja tro nes hinc ⁊ hinc. mediũ aũt ibm. Jeſus aũt dicebat.pat᷑ dimitte illis, quia neſci⸗ unt qnid faciũt. P oſtea ſciens ieſus qꝛ rõ ſumata erãt oĩa. vt ſeptura impleret᷑ dixit 1 4 Sitio ⁊ currẽs vnex eis acceptã ſpongiã ileuit aceto ⁊ ĩpoſuit arũdini ⁊ dabat ei Pibere. Cũ accepiſſet acetũ dirit.cõſumatũ eſt. Et camãs voce magna dixit. Patin manꝰtuas ↄmẽdo ſpm̃ meũ. ⁊ icinato ca⸗ pite emiſit fpm̃. Tůc vnꝰ mulitũ lãcea la⸗ tus eꝰapꝑuit:⁊ ↄtinuo exiuit ſanguis ⁊ ad in redẽptionẽ nre ſalutꝭ. Expgiſcere nunc aĩa.excutere de puluere ⁊ templare viruʒ pũc mẽoꝛabilẽ quẽ ĩ ſpecto euãgelici fmo⸗ nis qᷓſi pitẽ intuer. Attẽde gia mea s eſt iſte q ingredit᷑ hñs imaginẽ q̃ſi reg? ⁊nihi lominus ſerui deſpectiſfimi ↄfuſione Fple tus coꝛonatꝰ ĩcedit.ſed ipᷣa etiã eiꝰ coꝛona cruciatꝰ eſt illi.⁊ mille pũcturs ſpecioſum caput eiꝰ deuulnerat. Regali purpura in⸗ duit᷑:ſʒ potiꝰĩ ea deſpicit᷑; h onoꝛet᷑. Sce ptrum iĩmanu geſtat. ſʒ eoipo reueren duʒ caput erꝰferi.Zidoꝛãt coꝛã ipᷣo poſitʒi tra geniby ⁊ regẽdamãt ⁊ ↄtinuo ad ↄſpuen qum amabiles eiꝰ genas ſubſiliũt. maxi⸗ lam palmis:⁊ honoꝛabile colluʒ exhono⸗ rant. Vide aĩa mea q̃lit᷑ vir iſte ꝑ oĩa con⸗ turbat᷑ ⁊ ſperuit᷑.ſub cruc onere doꝛſuz in⸗ curuare videt᷑:⁊ tuã ip̃e poꝛtare ignomini am. Ad locũ deductꝰ ſupplitj mirra pota tur ⁊ felle ĩ cruce ſubleuat᷑ ⁊ dicit. Pfigno ſce illis:qꝛ neſciũt qͥd faciũt. Quał᷑ eſt hic d ĩ oib pᷣſſuris ſuis:nec ſemel apꝑuit os ſuũ vt aut qᷓrele aut excuſatõis aut ↄminatõiſ aut maledictõis ꝓᷣbũ aduerꝰ nialedictos canes illos ꝓferret. Sʒ nouiſſime vᷣbũ be nedctiõis ſup ĩimicos ſuos: q̃le a ſecło nõ eſtauditũ effudit. Quid viro mãſuetiꝰ Idbenignꝰ aĩa mea vidiſti. Adhuc autẽ attentiꝰituere qᷓ; grãdi admiratiõe ⁊ tener rima ↄpaſſiõe dignꝰappꝑeat. Vide nuduz 2 pberib laceratũ: ĩ medio latronuʒ cruci ignominioſe ferreis clauis afflxũ. aceto in cruce potatũ.⁊ pꝰ moꝛtẽlãcea ĩ latere vul⸗ neratũ: ⁊ copioſos ſanguĩs riuos ex qͥnq; vulnerib manuũ pedũ ⁊ larerꝰ effundẽtẽ. Fletꝰdeducite oculi mei ⁊ liq̃ſce anĩa mea igne cõpaſſiõis ſuꝑ cõtritõne amabit viri puiꝰ:quẽ ĩ tãta amaritudie tot vides affe ctum doloꝛib Et iã qͥdẽ ifirma eins ania mea vidiſti ⁊ miß̃ta es:nũc msieſtatẽ eiuſ attẽde ⁊ miraber. Quid.n.ait ſcptura A ſexta aũt hoꝛa tenebꝛe facte ſt ſuꝑ vniuer⸗ ſam terrã vſq; ad hoꝛã nonã. Et obſcura⸗ Feria ſexta in paraſteue tus eſt ſol:⁊ velũ rẽpli ſciſſũ ẽ a ſũmo vſq; deoꝛſũ.⁊ t᷑ra mota ẽ.⁊ petre ſciſſe it. ⁊ mo⸗ numẽta aꝑta ſt:⁊ młta coꝛꝑa ſctõꝝ qͥ doꝛ miebãt ſurrexet. Quałẽh q? ⁊ celũ ⁊tra ↄpatiũt᷑ ei. cuiꝰ⁊ moꝛs moꝛtuos viuificat aĩa mea ↄꝗᷓſce ẽ dñs deꝰ nr̃ ihs xpᷣſ faluatoꝛ tuꝰvnigenitꝰdei filiꝰ. yerꝰde us verꝰ hõ.qͥ ſolꝰ ſub ſoleſine macta inuẽ tus ẽ. Et ecce cũ ſcelerat? quõ reputatꝰ ett. ⁊ q̃jſi lepꝛoſus.nouiſſimꝰviroꝝ extimatꝰ ẽ ⁊tanqᷓ; aboꝛtiuũ qð ꝓijcit᷑ a vulua lic ꝓie ctus eñ ab vto mr̃is ſue infelicꝭſynagoge. Sl⸗ ſoꝛmoſus p filijs hoĩm qᷓ; defoꝛmis actꝰẽ. Pic vulneratꝰ ꝓpł᷑ iniqͥtates nfas attritꝰ ẽ ꝓpt᷑ ſcelera nr̃a: ⁊ factꝰẽi holocau⸗ ſtũ ſuauiiimi odoꝛis ĩ ↄſpctũ tuo. pĩ etne glievt auerteres ĩdiᷓtõeʒ ruã a nob:⁊ ↄſe dere nos ſibi faceres ĩ celeſtib· reſpice dũe ſctẽ pĩ de ſctũario tuo ⁊ ð excelſo ſctõꝝy ha bitaculo.⁊ ĩtuere hãc ſacroſcãʒ hoſtiã qui tibi offert magnꝰpõtifex ñ.ſctũs puer iu⸗ dñs ibs ꝓ pctis frĩ ſuoꝝ ⁊ eſto placabil ſuꝑ mltitudie malitie nrẽ. Ecce vox ſigui nis nñi ieſu camat ad te ð cruce.qͥd.n.die qͥs pẽdet ĩ ea Pẽdet inqᷓ; qꝛ pᷣtita tãqᷓ; pů⸗ tia coꝛã te ſt. Cohſce pĩ tunicãveri filijtul ioſeph.hᷣ ẽ.fera peſſima deuoꝛauit eũ ⁊c culcauit ĩ furoꝛe ſuo veſtimẽtũ eiꝰ.oẽʒ de⸗ coꝛẽ eius reliqis cruoꝛis inqͥnauit. Et ecce qnq; ſciſſuras lamẽtabiles i ea fliqͥt Hot eſt dñe veſtimẽtũ qð ĩ manu egyptie mere tricis inocẽs puer tuꝰ dereliqͥt.melioꝛẽ exni mans iacturã pallij qᷓ; pudicitie. magiſq; eligẽs ſpoliatus carnis pallio in carcerem moꝛtꝰ deſcẽdere: qᷓ; ꝓ můdi głia adulterie voci acqͥeſcere.illi inqᷓ; vociq̃ dictũ ẽ Hec oĩa tibi dabo ſi cadẽs adoꝛauerꝰ me. Vð vtiq; eſſet doꝛm ire cũ adultera: ⁊ nũt dñe pẽ ſcimꝰ:qꝛ ipᷣe filiꝰtuꝰ viuit ⁊ dñat ĩtotʒ tra egypti⁊ ĩoĩ loco dñatõis tue. Educꝰ em̃ ad imperiũ tuũ de rarcere moꝛti ⁊ ifer noꝝ.⁊ attõſus ĩm oꝛtalitati coꝛona mul ta veſte carnis:im oꝛtalitatis decoꝛe refio ruit:⁊ cũ glia ſuſcepiſti eũ. Subicuruauit eĩ diu pharaõis imperũ ⁊ cũ triũpho no bili vtute ꝓpꝛia celos penetrauit. Et ecce gria ⁊ honoꝛe coꝛonatꝰ in dertera maieſta tis tue aſſiſtit vultui tuoꝓ nob. Laro em̃ ⁊ frat nñ eſt. Reſpice důe i faciẽ chꝛiſti tul qͥtibi vſq; ad moꝛtẽ obediẽs factꝰ clt. nc asnucmninn igö pakaniut 5 o nfu uenficuz „bspſis beinq ſi 4 nupinhe Sſannitiſichipet Anodytzizſhaitnj nidhögnünh difutn icdiſhhu Snono btiſoi *iar bicluncijli „ ngnpönfexti luizy epai ſuoꝝ. tdoſ —— 6 . diſordniie diqs quoꝛs nqulit ns lanbils iuit eſiln nut tdi . — notecoe nopnuh U iiyululnicichil⸗ ei eſput de u nebi recedãt ab oculis tuis cicatrices eiꝰ imper petuũ vt meminerꝭ q̃ntã ab eoꝓ pcris no ſtris ſatiſfactionẽ recegis. Eltinã dñe ap⸗ ẽdas i ſtatera pctã din irã meruimꝰ.⁊ ca amitatẽquã ꝓ nob paſſus eſt inocẽs fuli⸗ tuꝰ. Certe grauioꝛ apparebit ⁊ magꝰ diᷓ: vtꝓpł᷑ ipſam effundas ſuꝑ nos miſcðᷣiam tud qᷓ; fuitilla ꝓ pctis ñis ↄtineas in ira miſcð ias tuas. Bas tibi pẽ referat om̃is lingua ſuꝑ abũdãtia bonitatꝰ tue:qͥ vni⸗ co filio coꝛdis tui nõ peꝑciſti:ſʒ ꝓ noh oi⸗ bus illũ tradidiſti ĩ moꝛtẽ: vt ip̃m tãq; fi⸗ delem aduocatũ haberemꝰ coꝛã te in celis Et tibi dñe ieſu foꝛtiſſime zelotes: qͥd gr̃a rum retribuã vt digneretribuamꝰ ego hõ puluis ⁊ vie figmentũ. Quid eñ ꝓ mea ſalute facere debuiſti.⁊ nõ feciſti. Zb imo pedis vſq; ad ſummũ pᷣticis te totũĩ aq̃s paſſionũ demerſiſtu vt me totũ extraheres de illis:⁊ intrauerũt vſq; ad aĩam tuam. RNã ⁊ aĩam tuã in moꝛtẽ ꝑdidiſti:vt meaz ꝑditam mihi redderes. Et ecce me dupli ci debito obligaſti. Nam ⁊ ꝓ eo ꝙ dediſti tud.debitoꝛ tibi ſum:⁊ ꝓ mea quidem aĩa bis a te mihi data ſemel in creatõe ⁊ ſemel in redemptione:qð magꝰ iuſtetibi reddã: qᷓ; ᷣam nõ habeo. Pꝛo tua aũt pᷣcioſa aia ita cõtribulata.qͥd ab hoĩe digne rependi poſſit nõ inuenio. Nã ⁊ ſi celũ ⁊ terrã ⁊ oẽʒ oꝛnatũ eoꝝ ꝓ ea poſſem repẽdere.certe nec ſic vſq; ad mẽſurã debiti vllatenꝰ attinge re poſſem: vt aũt ip̃m ꝙ ꝛ⁊ debeo ⁊ poſſibi le mihi eſt retribuã tuidñe munerꝰ eſt. Di ligendus es mihi dñetoto coꝛde.tota aĩa tota vtute.⁊ tua mihi ſeq̃nda veſtigia qͥ p me mozꝛi dignatus es. Et quõ fiet iſtud ĩ me niſi ꝑ te:adhereat aĩa mea poſt te quia tota vᷣtus erꝰ pẽdet ex te. Et nũc dñe redẽ ptoꝰ meus te vt veꝝ deũ adoꝛo.in te cõfi⸗ do.in te ſpero. ⁊ qͥdy poſſum deſiderijs ad te ſuſpire adiuua imperfectũ meũ. Ad tue paſſiõis glioſa inſignia in qͥbh ſalutẽ meã oꝑatus es totũ me inchino. Tue victoꝛio ſe cruc regale vexillũ in noie tuo xpᷣe ado⸗ ro. Tuũ ſpineuʒ dyadema tuos rubentes ſanguine.os clauos.tuo ſacro latere imer⸗ ſam lanceam:tua vulnera: tuum ſangui⸗ nem:tuam moꝛtem. tuaʒ ſepulturam.tuã glioſam ⁊ victoꝛioſẽ reſurrectionẽ ⁊ gloꝛi icationẽ chꝛiſte ſuplex adoꝛo ⁊ gloꝛifico. Sermo denuotiſſimus. Odoꝛ em̃ vite ſpirat mihi in oñ̃chh pig. Moꝝ viuificoꝛ odoꝛe: ſpm̃ meũ dñe a pec cati moꝛte reſuſcita.hoꝝ vᷣtute ab aſtutis ſothane me cuſtodi.ac me cõ foꝛta vt iu gũ mãdatoꝝ tuoꝝ ſuaue mihi fiat ⁊ onꝰcru⸗ cis qð poſt te baiulare me iubes humeris aĩe mee ſit leue Que eſt em̃ foꝛtitudo mea vt iuxta pᷣceptũ tuũ mũdipᷣſſuras tã mul⸗ tiplices inuicto aĩo ſuſtineã. Hũquid pe⸗ des mei tanqᷓ; ceruoꝝ vt velocẽ curſoꝛem ꝑ ſpinas ⁊ cõfragra paſſionũ cõſequi vale am. Sed audi vocẽ meã ⁊ inclina ſuꝑ ſer⸗ uum tuũ ſuauẽ crucẽ illã q̃ lignũ viteẽ his qͥ app̃ hendũt eã.⁊ vt ſpero currã alacriter poꝛtabo infatigabilit᷑ eã q̃ ab inimicis eſt crucẽ poſtte. llã inqᷓ; diuiniſſimã crucem humer meis impone.cuꝰaltitudo ẽcha⸗ ritas.cuiꝰlõgitudo eſteternitas.cuiꝰ ſub⸗ limitas eſt oipotentia.cuiꝰ ꝓtun dũ eſt in⸗ ſcrutabilis ſapia. Confige ili manꝰmeas ⁊ pedes meos ⁊ totũ paſſioni tue cõfoꝛma ſeruũ tuũ dũe.da obſecro mihi ↄtinere ab opib carnis qᷓ odiſti:⁊ facere iuſticiã quã dilexiſti:⁊ i vtroq; tuã q̃rere gliam ⁊ ſini⸗ ſtram quidẽ meã clauo tꝑgantie dexterã ÿo clauo iuſticie in illa ſublimi cruce fixas ar bitraboꝛ.da mẽti mee iugiter meditari in lege tua.⁊ oẽm cogitatũ meũ iactare in te. ⁊ dextꝝ pedem meũ eidẽ ligno vite clauo pꝛudentie affige. Da vt ſiniſtrã ſpũs mei ſen lualitatẽ nð eneruet labentis vite in fes lix felicitas.nõ ↄturbet pñtis vite infelici⸗ tas felix ⁊ ſiniſter qʒ mð foꝛtitudinis cla⸗ uo in cruce tenebit᷑. Vt autẽ aliqᷓ ſilitudo ſpinaꝝ capitis tui in me appareat. det᷑ ob⸗ ſecro mẽtis mee ⁊ ſalutar pnie cõpunctio et aliene miſerie compaſſio.⁊ ſtimulusceli emulantis ꝙ rectum eſt coꝛam te et adte cohuertar in erumna mea. dũtriplex cõfi⸗ getur ſpina:libet vt ſpongiã ꝑ arundineʒ oꝛimeo poꝛrigas ⁊ aceti amaritudinẽgu⸗ ſtui meo adhibeas.libet vt ꝑ ſchturas tu⸗ as rõni mee cõferas guſtare ⁊ viderẽ qͥniã floꝛens hic mũdus tanqᷓ; ſpõgia inanis ẽ ⁊ oĩs cõcupiſcẽtia eiꝰ aceto a marioꝛ. Ita pat in me fiat caliꝝ iuſte babylonis ama⸗ rus in oẽm terrã. nõ inani floꝛe ſeducat.nõ falſa dulcedie inebꝛiet quẽadmo dũ eos qͥ tenebꝛas lucem.lucẽ tenebꝛas amaꝝ dul⸗ ce·⁊ dulce amaꝝ arbitrant᷑ Vinũ mirratũ — 8—— . Sermones ſup pſalmo um flle mixtũ ſuſceptum mihi eſt ꝓ eo ꝙ cuius— circũſcrutabił cuiꝰpuritas imꝑturbabllis tu ex eo bibere noluiſti foꝛte quia nimiaʒ acerbitatẽ inuidie ⁊ neqͥtie crucifixoꝝ tuo rum indicabat.tue viuifice moꝛti tuũ ſer⸗ uũ dñe ↄfigura.faciẽs qͥdem in mevt mo riar ᷣm carnẽ.viuam aũt ᷣm ſpm̃ iuſticie. Vit aſtt iregrã crucifixi maginẽ me poꝛta re glorier iið q́;ʒ qð pꝰ moꝛtẽ tuq inſatia⸗ bilis malicia ĩpioꝝ i te exercuit hãcinme ſilitu dinẽ exp̃me. Guln eret coꝛ meũ viuꝰ ⁊efficax ſermo tuꝰ penetrabilioꝛ oi lancea acutiſſima ꝑtingẽs vſq; ad diuiſionẽ anie mee:⁊ ꝓducẽs ex ea tãq; ex dert late meo vice ſanguis ⁊ aq̃ amoꝛẽ tuũ dñe ⁊ fratrũ tuoꝝ. Poſfẽĩo ⁊ mũda ſyn done pꝛime ſtole ſpm̃ meũ. in q̃ reqͥeſcã igrediẽs ⁊ egre diens ĩ locũ tabernaculi admirabił·⁊ ab⸗ ſcondas me donec ꝑtrãſeat furoꝛ tuꝰ die aũt tertio pꝰdiem laboꝛis. poſt diẽ ſuppli⸗ cij· mane pᷣma ſabbati ꝑpetue inter filios tuos me indignũ reſuſcita. vt ĩ carne mea videã claritatẽ tuã ⁊ adiplear leticia vul⸗ tus tui. O ſalu atoꝛ meꝰ ⁊ deꝰ meꝰ veniat veniat oꝛo tpᷣs:vt qð nũc credo ocłis tãdẽ reuelatis aſpiciã qðj ſpero nũc ⁊ alõge ſa⸗ luto appꝛehen dã. Qð ꝓ virib ieis deſi⸗ dero.vinis aie mee amplectar ⁊ deoſculer ⁊iamoꝛis tui abyſſum totus abſoꝛbear. o ſaluatoꝛ meꝰ ⁊ deus meus. Sʒ bñdic aĩa mea deñ ſaluatoꝛẽ meũ ⁊ magnifica nom̃ eiꝰ.ſctm̃ eſt em̃ ⁊ ſctiſſimis delitijs plenũ. Oqᷓ; bonus qᷓ; fuauis es dñe ieſu xp̃e aĩe q̃renti te ieſu redẽptoꝛ— re demptoꝝ. ſpes erulũ. foꝛtitudo laboꝛãtiũ anxiati ſpũs latitudo anie lachꝛymoſe et poſt te currentis in ſudoꝛe dulce ſolacium ⁊ ſuaue refrigeriũ. coꝛo na triũphantium. vnica merces ⁊ leticia oĩm ſuꝑnoꝝ cuuũ. vberrime fons oim grãxiclyta ꝓles fũmi dei.⁊ deꝰ ſũmꝰ bñdicãt te oĩia q ĩ celo ſunt ſurſum.⁊ q̃ ĩ terra deoꝛſum. Magnꝰ tu et magnũ nomen tuũ. O ĩmarceſſibił decoꝛ dei excelſi ⁊ puriſſima claritas lucꝰ eterne: vita oc̃ʒ vitãviuificq̃s.lux oẽ lumẽ illumi nans ⁊ ↄſeruãs in etno ſplen doꝛe. Wille miilena lumĩa fulgurãtia añ thꝛonũj diui nitatꝭ tuea pᷣmo dilucko. O eternũ ſubſtã tiale ⁊ inacceſſibile claꝝ ⁊ duſceꝙ fiuuium fotj abſcõditi ab ocut oĩm moꝛtaltũ: cuiꝰ vnda ſine oꝛtu.cuiꝰꝓfundũ ſine ꝓfundo. dẽmots i ol cuius altũ ſine termĩo.cuiꝰ amplitudoin Eructauit te coꝛ dei alt iſſimi de ſua ipe⸗ netrabili abyſſo: vita vitã. lux lucẽ. eternꝰ eternũ.imẽſus ĩmẽſuʒ:⁊ ꝑ oia ſibi coeqleʒ ⁊ de plenitudie tua nos oẽs accepimꝰTu em̃ largiſſime fons ois boni ſeptẽplic gie pᷣcioſuʒ flumẽ de theſaurs tuus emitꝰcuꝰ ſuaui dulcoꝛe huiꝰ nfi maris ſalſuginẽ i nr̃e ifirmitat? mitigare dignerꝭ. umen olei leticie. flumẽ vini mcraciſſimi.toꝛris ignei vigoꝛis. Spũs ꝑaclviꝰ ate⁊apie par vtiq; ĩ oꝛbẽ tre ꝑfudit᷑.oĩa replẽs. oĩ dtinẽs ſpũs ate ſpũs a pẽe vnꝰex amboh vnitẽs ambos:vtpote amboꝝ indiudin ↄnexio. vnificũ giuten ↄplexꝰ idiſſolubil ⁊ pax oẽʒ ſenſuʒ exuꝑans h eſt toꝛrẽs yo⸗ luptatꝰ fue dñe.qͥ delicatã illã ⁊ grioſud⸗ uitatẽ hiertm qͥ furſů eſt iugit potas.⁊le bũ da ebꝛietate fac eſtuart: vt tibi iubilã hymnũ iacceſſibilẽ. lucida illa ⁊ fiãmegoꝛ gana i nocte exultatõis ⁊ ſono epulãtꝭw iuſq; deſi derabilibꝰ guttꝰ refocillari ſiubi de fauces exuł ppłituiugit᷑ a te expectunt dñe. Sin ito pi vt catelli bibant de ſtilq cadũt ð mẽfa dñoꝝ ſuoꝝ.roꝛate celi deſiꝑ ⁊ nubes pluãt iuſtũ. Illũvñe qᷓextuareſe ciſti iclytas pᷣmitias ꝓpłi tui.ĩ inſigni ſoli nitatè nf̃e. Illo qm̃s igneo ſtillicidia pur ga. inoua.illũina.ifiõma.exhiara ⁊ cõfin ma:⁊ vnicoꝛda credẽtiũ tibi: vt vnũ ſint vnũ ſapiãt: vnũ vnan imit᷑ reqͥrãt ⁊ app̃⸗ hẽdãt ⁊ videãt ⁊ bñdicãt te deũ deoꝝiſ on. Sit tibi ĩclyte ieſu cũ ðo pẽe ſctõq; pů ſctẽ ⁊ idiuiduetrin itati glia gr̃aꝝ actio.ho noꝛ ⁊ imperiũ in ſecła ſecloꝝ Amẽ. Diui Ber. abbatis in ſermones ſuꝑ pſalmo: Qui hitat in adiun altiſſimi. Pꝛologus. Onſidero laboꝛẽ vñm non ſine e mlto miſeratõis affectu Quero ↄſolationẽquã exhibere poſim ⁊coꝛpał occurrit:ſʒ ea nonꝓdeſt qͥcqᷓ; magꝭ ⁊ obeſſe płimũ pᷣtſiqdẽ modiea ſemẽtis detractio.nõ moditũ meſſis ẽ de⸗ trimentũ. Et ſi pnia via minuat᷑ miſeras tione crudeli paulati gẽmis coꝛona pᷣua⸗ Vuid em̃ Vbiꝓphefarinuia. i a eſt ⁊ moꝛtificami qͥttidiei ————— —„—„—„————— no J ineteni apenn pis uttſpis piey ndozytpote mi rnfic gurmn lil 3laltzmpnshut ne dit. qdeluuti litz urnqurichugiu — utefac einunntt iucſſibilẽ luudluß — rmkphtungtuh 2 nuopt yt catclibtun inẽ dioz ſio nt F nspmnsplmit ʒit vnñ vnanmtt nii vdeit⁊bictt dt 2 ndiicftuſuciopit uchemnmn glagh půnſchiti — Be bbuns intt Sutinn . Prologhs. nůominuts afun vaneniichte ieiunijs multis.i laboꝛiby freq̃nter. In vi gilqs ſup̃ mo dũ:pᷣter ea q̃ intrinſecꝰ ſt con tritio coꝛdiũ ⁊ mltitudo tentationũ.moꝛ⸗ tificatio nũ:ſʒ gpter eũ qͥ moꝛtuꝰeſt ꝓ vob. Qð ſi abũdat tribłatio vña ꝓ eo abunda bir ↄſolatio vĩa geũ: vtĩ eo delectet᷑ ania q̃ i aljs rẽnuit ↄfolari Apð ip̃m nãq; ipa tribuiatio mah q̃dã ↄſolatio potit ĩueni⸗ ri. Nõne em̃ certũ eſtſup̃ vires hũanas vl tra naturã.vltra ↄſuetudinẽ eẽ q̃ ſuſtinet⸗ Aiꝰigit᷑ poꝛtat iſttule ſine dubio.qͥ poꝛ⸗ tat oĩa vᷣbo ptutis ſue. Hõne er P: iã ſuo ipᷣius gladio inimicꝰ pimit᷑:? magnitudo tribulatõis.de q̃ tẽtare ſolebat:ip̃a magis tentatões exuꝑãt.tãq; certiſſimũ diuie pñ tie augmentũ· Quidẽtimendũnob: ſi ad eſt qͥ poꝛtat oia. dñs defenſoꝛ yite meeaqᷓ trepidabo.nã ⁊ ſiambłaueroi medio vm bꝛe moꝛtnon tiebo mala qm̃ tu mecũ es. Nuid eſt ꝙ totĩ molẽt᷑re ſuſtinet ⁊ vniuer ſus oꝛbis cui initit᷑. Nã ſiẽ aliqͥd qð ſuſti⸗ neat ceta.ipᷣm a qᷓſuſtinet᷑: nõ inuenit᷑. niſi ñ vtut? oĩa poꝛtãs. vᷣbo dñi celi fma tiſt:⁊ ſpũ oꝛis eiꝰ oĩs vᷣrus eoꝝ. Pꝛoprea vt ſit vob in vᷣbo dñi ↄſolatio maxie his dieby.qb oio:ſiẽ dignũ eſt aliq̃tenꝰ maioꝛ eſtiaboꝛ vr: vt ↄfido nõ erit iutile tracta⸗ re vobiſcũ aliqͥd de ſchturꝰſetis: qð ⁊ ve⸗ ſtrũ aliq rogauef̃t. Vñ eligẽdus eſt nobis pſalmꝰipe· de q̃tentatõis occaſionẽ inimꝭ tus aſſũpſit:vt inde ↄfringant᷑ arma ma⸗ ligni: vñ ſibi vſurpare pᷣſũpſit. ꝓpterea no lo vos ignoꝛare frẽs: qm̃ manifeſte imita toꝛes ſt inimici qͥcũq; de ſcpᷣturs ſctis ali⸗ quid nõ ſctẽ vſurpãt ⁊ det inẽt vᷣitatẽ dei in mendacio:ſicut ſolẽt qũq; nõnulli. La⸗ ueteß dilectiſſimi qꝛ pꝛoꝛſus diabolicũ eſt ⁊ de ꝑte eiꝰſe ꝓbãt qͥ id faciũt in ſuã ipſoꝝ ꝑniciem.ſalutaria ſchra ꝑuertere mollien⸗ tes. Sʒ nõ mõ plus imoꝛoꝛ · Snfficit cre⸗ do bꝛeuit terigiſſe.iã de ip̃o quẽelegimus pſalmo.aliq̃ pᷣſtãte dño diſſerere:⁊ expla⸗ ngre tentemus. Qui habitat ĩ adiutoꝛio altiſſimi ĩ ꝓte ctione dei celi cõmoꝛabit᷑. Põ· xc⸗ Sermo Pꝛimus. Vi habitat in adiutoꝛio altiſſimi in ꝓtectione dei celi cõmoꝛabitur. Quis ſit diuini inhabitatoꝛ adiu⸗ Qui habitatin adiutoꝛio altiſſimi. toꝛij ꝑ nõ habitãtes illð meliꝰpõt agnoſci Tria ſiqdem eoꝝ reꝑies genera. Vnũ nõ ſperautiũ.aliud deſꝑantiũ Tertiũ fruſtra ſperantiũ. Neq; eĩ hitat ĩ adiutoꝛio altiſ ſimi:qͥ nõ poſuit deũ adiutoꝛẽ ſuũ.ſʒ cõfi⸗ dit in vᷣtute ſua ⁊ ĩ młtitudine diuitiarum ſuaꝝ. Surdus nãq; ad ꝓphete ↄſiliũ di⸗ centis. Querite dñm dů inueniri põt:in⸗ uocate eum dũpe eſt. Et ſo la tꝑalia que⸗ rens:emulat᷑ in maliguãtibꝰ pacẽ pctõꝛuʒ videns:⁊ elõgat᷑ ab adiutoꝛio dei.qð ſibi ad hoc neceſſariũ eſſe non reputat. Sʒ qͥd nob de his qͥ foꝛis ſunt iudicare. Timeo frẽs ne foꝛte ſic etiã in nobis qͥ nõ habitet in adiutoꝛio altiſſimi: ſʒ cõfidat in vᷣtute ſua ⁊ in multitudine diuitiaꝝ ſuaꝝ. Foꝛte em̃ feruoꝛẽ hʒ qͥs potẽs in vigilijs.in ieiu⸗ nijs. in laboꝛib ⁊ ceteris hmõi aut etiam multoꝝ vt ſibi videt᷑: diuitias meritoꝛuʒ lõgo tꝑeacqͥſiuit:⁊ in his ↄfidens remiſſi oꝛ eſt in timoꝛe dei. Facile iã ad ocioſita⸗ tes ⁊ curioſitates ꝑnicioſa qᷓ̃dã ſecuritate declinat. murmurat. detrahit.dijudicat. Qui ꝓfecto ſi habitaret ĩ adiutoꝛio altiſſi mi.attenderet vtiq; ſibi:⁊ timeret offende re: quẽ ſi cohjſceret adhuc tã neceſſariũ eſſe Tato ſiquidẽ amplius timere deñ:⁊ ma⸗ gis ſollicitus eſſe debuerat.quanto maio ra eius munera iam ꝑcepit. Neq; em̃ que habemus ab eo.ſeruare aut tenere poſſu⸗ mus ſine eo. nunc Fo qð non ſine doloꝛe loquimur aut videmus. idincõ uerſionis initio ſatis tim oꝛati: et ſolliciti ſunt donec initium aliqu od cõuerſatiõis acceperint. ⁊ cum multomagis deſiderare debuerant.iuxta illud. Qui edunt mead⸗ huc eſurient:incipiuut ſic agere:ac ſi dicãt Vt quid el ſeruiamus vltra. quãdo iam habemus quod daturꝰ eſt. O ſiſcires qᷓ; pa rum eſt:qð habes ⁊ hocipᷣm qᷓ; cito per dis ſi nõ ſeruauerit ille. qui dedit Hec e duo ſunt que valde ſollicitos ⁊ ſubiectos deo reddere poſſunt:vt non ſimꝰ dehis; pꝛopterea non habitant in adiutoꝛio altiſ ſimi.quia non reputant illud ſibi neceſſa⸗ rium eſſe:⁊ hi ſunt qui non ſperant in dño Sunt auteʒ alij qui ⁊ deſperant. hi vide⸗ licet qui ↄſiderantes imbecillitatem pꝛo⸗ pꝛiam deficiunt.et obruuntur a puſillani mitate ſpiritꝰ habitãtes ĩcarne ſua:⁊ cir⸗ * — 5 ea infirmitatẽꝓpꝛiã ſꝑ intẽti: vt oĩa q̃ pati nnt᷑.curſim enüerare ꝑati ſint. Vbi em̃ in tenderitis ingeniũ valet.in adiutoꝛio aũt dei nõ hitãt:neq; nouerũt illð ꝙ nec aſſur gere valeãt. vt aliqñ cogitẽt illð. Sůt aũt ulij qͥ ſperãt qͥdẽ in dño.ſʒ fruſtra. qꝛ ſic de miſchia erꝰſibijpᷣis blandiunt᷑:vt a peccatꝰ ſuis nõ emendent᷑. Vana eſt oĩo ſpes iſta ⁊ hec ↄfundit:eo ꝙ charitas deſit. e hos ꝓpha. Waledictꝰ inqͥt qͥ peccat in ſpe. Et aliꝰ.bñplacitũ eſt dño ſuꝑ timẽtes eũ ⁊ in eis qͥ ſperãt ſuꝑ miſcðia eiꝰ. Dicturꝰqͥ ſpe rant ſignant pᷣmiſit ſuꝑ timẽtes eum. Fru ſtra ſiqͥdẽ ſperat:qͥ ↄtẽptu ſud gr̃aʒ a ſe re⸗ pellit.⁊ſpem ſuãꝓꝛſus euacuat.nullꝰho⸗ rum triũ hitat ĩ adiutoꝛio altiſſimi. Pꝛi⸗ mus em̃ habuat ĩ meritis ſuis. Scðs in penis. Tertiꝰ in vitijs. imũda habitatio tertij anxia ſecũ di.ſtulta ⁊ ꝑiculoſa pꝛimi Quid eſt ſtultiꝰ qᷓ; hĩtare ĩ domo vix icho ata. Lõſumaſſe te putas: at cũ ↄſumaue⸗ rit hõ tũc incipit. Deniq; ruin ola eſt oĩno hec hitatio.⁊ qᷓ ſuſtẽtari magis opus ha⸗ beat ⁊ fulciri:qᷓ; inhabitari.nõne vita pñſ fragilis eſt et incerta. Sitle eſſe neceſſe eſt. qͥcqͥ d fundat᷑ in ipſa Quis eĩ ſup̃ fragile fundamentũ ſtabiie credat edificiũ. P eri⸗ culaſu igit᷑hahitario eoꝝ d1 netsſute ſperãt: periculoſa:qu ia ruinoſa. Eoꝝ vo qᷓ conſideratione ꝓpꝛie infirmitatis deſpe ratiõe deijciunt᷑. bibran⸗ nẽ anxiã ⁊ eos ĩ toꝛmentis diximꝰhitare:quã diu em̃ ⁊ pe⸗ nas ſuſtinent: in qͥby nocte ⁊ die ↄteruntur ⁊ cis quoq; qᷓs non dũ ſentiũt ampliꝰ cru⸗ ciantur: vt nõ ſufficiat dici malicia ſua. oꝑpꝛimunt᷑his quoꝝ q̃ nũqᷓ; foꝛtaſſe expe⸗ rient᷑.Que toꝛmẽta.qͥs infernꝰ intolerabi lioꝛ põt excogitaꝛi:p̃ ſertim qꝛ in tanto la⸗ boꝛe pᷓmunt᷑?⁊ celeſtis panis nõ ſuſtentat᷑ edulio.hi funt.q ĩadiutoꝛio dei nõ hitõt: qꝛ deſpant. Pꝛiores aũt idcirco nõ q̃runt qꝛ neqᷓqᷓ; ſibi ilð neceſſariũ ſentiũt. Extre⸗ mi vopterea longe funt. ꝙ eo mõ q̃runt auxiliũ dei:quo obtinere nð poſſunt. So⸗ li em̃ in a diutoꝛio altiſſimi habitant.qͥ id ſolũ obtinere deſiderant.id ſolum amitte⸗ retrepidant.ſedula cura illð ⁊ ſollicita co⸗ gitatiõe vᷣſantes: que eſt vtiq; pietas cul⸗ tus dei beatus plane.qui ſic habitat ĩ ad. iutoꝛio altiſſimi. quia in pꝛotectiõe deice . Sermones ſup pſalmo li cõmoꝛabitur. Quid notere oterit:eoꝝ que ſub celo ſunt: quẽ deus celi pꝛotegen ⁊conſeruare ſub celo funt aerce poteſtates.ſub celo ſunt pꝛeſens ſetu lum neqᷓ; ⁊ caro aduerſus ſpititũ concupi ſcens. Q ptime dictuʒ eſt:in ꝓtectione dei celi vt nihil eoꝛuʒ que ſub ceio ſunt timee poſſit quiſqͥs ꝓtection em eius habcre me ruerit. Siue ita dictum ſit:vt aduerſuʒ ſe quentem omino pendeat.qui habitat in adiutoꝛio altiſſimi:in pꝛotettione dei celi cõmoꝛabiti r. dicet domio ſuſceptoꝛ meus es:⁊ ſit ꝙ dicitur. in ꝓtectione dei celi cõ⸗ moꝛabitur.expoſitio pꝛecedentis partis: qui habitat i adiutoꝛio altiſſimi:aut ma⸗ gis acidere videat᷑ vt non ſolum adiuto⸗ rium ad operan dũ bonũ. Sed pꝛotectio⸗ nem quoq; ad liberanduz a malo: doceat eſſe querendã. Zt vero diligenter attende qð in ꝓtectione dicit:nõ in pp̃tia. Angel in pᷣſentia eius exultat:ego vtinaz polim in eius ꝓtectione moꝛari. Ille beatꝰ inß̃⸗ ſenti.ego vtinã in ꝓtectione ſim ſecurus. Dei celi inquit: licet em̃ vbiq; eſſe nõ du⸗ bitetur. Sic tamen in celo eſt:vt ad eiꝰcð parationeʒ nec eſſe videatur in terr. Pꝛo pter qð ⁊ oꝛantes dicimus. Pater nolter qui es in celis. Sic etem̃ anima quoq;ci in toto ſit coꝛꝑe:excellentius tamẽ ⁊ ſingu larius eſt in capite. vbi ſunt om̃es ſenſus: nam in ceteris omnib membꝛis vix vnũ exercet ſolum:ſcilicet tactũ:vnde quantuʒ ad eum modũ quo in capite eſt: cetera mi bꝛa videt᷑ quodãmodo nõ tam inhabita⸗ re q; regere:ita ſi pꝛeſentiã illã cogitemus qua beati angeli ꝑfruunt᷑ videri poſſumꝰ vix aliquã dei pꝛotectionẽ:⁊ nomẽ habere Felix tamen anima:que vel hanc ꝓtectio⸗ nem meret᷑. Dicet em̃ ſuſceptoꝛ meꝰ es tu⸗ Veꝝ id quidẽ ſermoni alteri reſeruemꝰ. Dicet dño ſuſceptoꝛ meus es tu.⁊ refu gium meum deꝰ meꝰ ſperabo in eñ. Sermo.ij. Vli habitat in adiutoꝛio altiſimi q pꝛopheta. Dicet domĩo ſuſceptoꝛ meus es tu: ⁊ refugium meñ deus ſperabo iñ euʒ. Dicet in gratiarumactio⸗ ne confitens domino et miſericoꝛdie eus ſuper duplici adiutoꝛio eius. Omnis eiũ „ vazeſnzu — uzqueſud cloſmn Sunonm cus hy — udi h — dumſtuutu . hi pendat qubtt imnpzotanony Brbuonbſt — nr nytunnut 2 oino puuian —tiiutnoiinnn vde vi non ſnti Mndibani Sigu —1 44 ibenttzune di Zt yaodigunn Nx ne duitnõnptu x sltanego mn E nonemoꝛan. Jlihu nn in pteconeſni uu licet eñ vigl 2 ctumen in cdocini vx det cſe videuunuim enntes diamus ſen 4s. Sic em̃ unn coꝛprixteilnusunii N ndyit. vbiſuntoi ns omnb nendsn * mnſaluutuci wi odů quo n apuect qocinodovunb unſprnnlliuh S vupfunhrin dapnonethont⸗ Ennmagueyclban Ditem ſuſteproꝰ m P ſmonalten nlen olultcytut maus en Senröhnb* bduun almi Semoij nni Dundoni qͥ adhut in adiutoꝛio habitat: nõ ĩ regno. ⁊freqͥnter opus hʒ fugere: ⁊ interdũ cadit Fugere inqᷓ; dů in h coꝛꝑe ſumꝰ a facte tẽ⸗ tationis ꝑſequentis oꝑtet. qð ſi minꝰ cele riter fugimꝰ aliqũ vt aſſolet impeilimur⁊ euertimur:ſʒ dñs ſuſcipit nos. Ipſe itaq; refugiũ eſt:vt vententẽ cũ ſtercoꝛibh bonũ pigroꝝ lapidatoꝛẽ impigri fugiamꝰ ⁊ eua dere poſſumꝰ fedã nimis lapidationẽ. Ip ſe q;ʒ ſuſceptoꝛ eſt: vt etiã cũ ceciderimꝰ nð collidamur:qm̃ ſugonit manuz ſuã. Cũ ergo tentationis impetũ ſentimꝰĩ cogita tione.ſtatim fugiamꝰad ip̃m ⁊ hũilit᷑ po⸗ ſtulemꝰauxiliũ. Qð ſi foꝛte p̃occupauerit nos:vt fit aliqũ.cũ tardiꝰ qᷓ; oꝑteat ad eũ ↄfugimꝰ:ſolliciti ſimꝰ:⁊ manꝰeiꝰ ſuſcipi⸗ at nos O ẽs em̃ aliqũ cadere neceſſe eſt dũ in h ſeculo detinent᷑: ſʒ alij collidunt᷑ alij nõ.qꝛ dñs ſupo nit manũ ſuã. Sed quõ diſcernere eos poterimꝰ:vt ſegregemꝰ iux ta dñi vᷣbũ.agnos ab edis.iuſtos ab iniu ſtis.nam ⁊ iuſtꝰ ſepties cadit in die. Ve⸗ rũtamẽ ß intereſt int eoꝝ caſus ꝙ iuſt? ſu⸗ ſcipit᷑ a dño iðoq; reſurgit foꝛtioꝛ Iniuſtꝰ aũt cũ ceciderit: nð adijciet vt reſurgat.im mo po aut ĩ pudoꝛẽ noxiũ: aut ĩ impuden tiã cadit. aut em̃ excuſat qð facit:⁊ hic eſt pudoꝛ adducẽs pctm̃. aut fit ei frons me⸗ retricis:⁊ iã nec deũ timet nec hoiĩeʒ reue⸗ retur.p̃ dicatq; pctm̃ ſuũ ſicut ſodoma Ju ſtus yo ſug manũ dñi cadit: ⁊ miro qͥdã⸗ mõ etiã ip̃m ei pctm̃ ĩ iuſticiã cooꝑat᷑ Sci mꝰ.n.qm̃ diligẽtibꝰ deũ oĩa cooꝑant᷑ i bo nũ.nõne co oꝑat᷑ nobis ille caſus in bonũ. vñ ⁊ hũilioꝛes efficimur ⁊ cautioꝛes. nõ⸗ ne dñs ca dentẽ illů ſuſcipit qͥ ab hũilitate ſuſcipit. Impulſus ⁊ euerſus ſum ait pꝛo pheta. Sʒ nihil ꝓfecit qͥ ĩpulit me:qꝛ ðᷣñs ſuſcepit me. Sic fᷓ dicet fidełaĩa dño.ſu⸗ ſceptoꝛ meꝰes tu.poſſũt oĩa dicere.creatoꝛ meꝰes tu.pñit ⁊ aĩalia dicere paſtoꝛ meus es tu. pñt oẽs hoĩes dicere redẽptoꝛ meus es tu. At po ſuſceptoꝛ m eꝰes tu:is tĩ di⸗ cere poteſt.qͥ habitat ĩ adiutoꝛio altiſſimi. Vñ ⁊ addidit dꝰ meꝰ. Lur nõ deus ñ. Quia in creatõe.in redẽptõe:ceteriſq; cõi⸗ bus bñficijs eſt deꝰ oĩm:ſʒ in tentationibꝰ ſuis:tanqᷓ; ꝓpꝛiũ eũ hñt ſin guli electoꝛum Sic em̃ ꝑatus eſt ⁊ cadentẽ ſuſcige:⁊ erige fu gientẽ: vt videri poſſit rel ctis omnib Qui habitat in adiutoꝛio altiſſimi. . alijs ei ſoli operã dare ꝓpterea expedit om ni aĩe deũ ſꝑ attendere tanqᷓ; ꝓpꝛiũ nõ mðõ adiutoꝛẽ:ſed etiã inſpectoꝛẽ.qũ em̃ poterit negligens fieri:qui intuentẽſe deũ nunqᷓ; deſinit intueti. Aut quõ nõ qᷓſiꝑpꝛiũ illuʒ habere videt᷑.qui ſic eũ ſuꝑ ſe vidʒ intẽtã vt oſa interioꝛa:⁊ exterioꝛa eius om̃i hoꝛa ſiderare nõ ceſſet.om̃eſq; nõ ſolũ actus: ed ⁊ ip̃os ſubtiliſſimos aie motus ꝑſcru⸗ tetur atq; diudicet. Hic ergo nõ imerito dicere poteſt· deus meus ſverabo in eũ Et attende ꝙ nõ dixerit ſperaui aut ſpero.ſed ſperabo · hoc inqͥt eit votũ meũ:hᷓꝓpoſituʒ meũ.hec intẽtio coꝛdis mei. Repoſita eit hec ſpes mea iſinu meo ⁊ ĩ hac ꝑſeuerabo Sperabo in eũ.nec deſperabo. nec fruſtra ſperabo:qꝛ maledictꝰ 4 peccat ĩ ſpe:⁊ nihi⸗ lom inꝰ qᷓ peccat ĩ deſꝑatõe.ſʒ nec eiſe volo de his qͥ nõ ſperãt ĩ dño. Sperabo inquit in eũ. Sʒ iã dic nobis qͥ fructu:q̃ mercede qᷓj lucro. Qm̃ ipſe liberauit me de laq̃o ve⸗ nantiũ ⁊ a vᷣbo aſꝑo. Sanne laqueũ hũc et hoc vᷣbũ ĩ diem alteꝝ: ⁊ ſermonẽ ſi placet: alterum differamꝰ. ¶Quoniã ip̃e liberauit me laqueo venã tium ⁊ a ꝙbo aſpero. ¶Sermoij. Eus meꝰ ſpabo in eũ. Qm̃ ipeli⸗ d Fberauit me de laqo venantiuz et a vᷣbo aſpꝑo. Ego vtiq; frẽs in ß ver bo maß meijp̃ius pietate ↄpũgoꝛ.⁊ valde miſereoꝛ aĩe mee. Ipſe liberauit me de la⸗ queo ven antiũ. Ergo ne beſtie ſumꝰ nos. PBeſtie pꝛoꝛſus. Hõ em̃ cũ in honoꝛe eſſet nõ intellexit. ↄꝑatꝰ eſt iumẽtis iſipientib ⁊ ſilis factꝰ eſt illis. Beſtie ꝓfecto ſunt ho mines. oues errantes non hůtes paſtoꝛem Quid ſuꝑbis ohõ. qͥd te ſciolũ iactas.vi de qꝛ beſtia factꝰ es. cui venanduʒ laquei pᷣpan· Sed qͥ ſunt venatoꝛes iſti. Vena⸗ toꝛes vtiq; peſſimi ⁊ nequiſimi ⁊callidiſ⸗ ſimi. Venatoꝛes q coꝛnu nð ſonãt:vt nõ audiant᷑ ſed ſagittẽt in occultis imacula⸗ tum. Ip̃lſunt rectoꝛes tenebꝛaꝝ haꝝ aſtu tilimi vᷣſucia.⁊ neqͥtia dy abolice fraudis ita vt ſicut eſt añ venatoꝛẽ beſtia.ſic ad eo rum ↄpotionẽ ſit qͥlibet aſtutiſſimꝰ hoĩm pꝛeter illos dũtaxat qͥ cũ aplo nõ ignoꝛãt cogitatoes eoꝝ: qͥby ĩ dei ſapiẽtia datum — S eſt fraudes depꝛchẽdere malignoꝝ· Obſe cro nouelle plãtatio nes dei vos qͥ nõduʒ exceratos habetis ſenſus ad diſtretionem boni ⁊ mali. Nolite ſedcꝛdisxiiiudiciũ nolit? abũdare in ſenſu vĩoꝛ ne vos tanq; rudes ille adhuc yſutus venatoꝛ decipi⸗ at. nã ſilueſtribꝰ illis ⁊ oĩno beſtialib be⸗ ſtis: ſeculares hoĩes loquoꝛ aptos ſatꝰ ex pan dit laqueos: vtpote quos facile capiẽ dos eſſe nõ dubitat. Vobis autẽ qͥ tanqᷓ; pꝛu dẽtioꝛes cerui ſerpentes necatis ⁊ deſi deratꝰ ad fontẽ viuũ. ſubtilioꝛes occultat laqueos.⁊ callidioꝛa fraudis ſue argumẽ tg condrit. Vñ obſecro vos humiiamini bpotẽti manu dei paſtoꝛis vẽi.⁊ acqͥeſ⸗ cite eoꝝ cõſilijs. qͥ melius noꝛũt venatorꝰ illiꝰ vſutias.cdocti diuturno lõgi tꝑis ex⸗ Sermones ſuppſamo entibus imponelehetib. Verbũ aſpen fuit. qð ꝓtulit domꝰ exaſperãs pls iuce rum. olle tolle crucifige eũ. Quã hoy⸗ bile vᷣbum.qᷓ; aſpeꝝ qᷓ; crudele. vereden tes eoꝝ arma ⁊ ſagitte:⁊ lingua eoꝝ glai us acutus. Hoc vbũ aſpeꝝ tů ſuſfinuii dñe. Cur:niſi vt nos liberares a vᷣboahe ro. Sit iam tue pietatiſ vt nõ ſuſtineamꝰ nos:qð dignatꝰes ſuſtinere ꝓ nobiſ.rey dent hoĩes ſeculares.cum eis ſuadegmus agere pnĩaʒ:⁊ dicit. Durus eſt h ſermo n pe hinc eſt qð in euangeliv legimꝰ;loqᷓbu dñs de pnĩa ipſu:ſʒ in figura:tanqᷓ; his ⸗ bus nõ erat datũ noſce myſteriũ regnide Cũq; audirẽ dicentẽ. niſi mãducauentis carnẽ filij hoĩs:⁊ bibcritis eiꝰ ſanguinãdi xerunt.durus eſt h̊ ſermo:⁊ abierũt reno ercitio.⁊ crebꝛis exꝑimentis tam in ſeqᷓ; ĩ a ſum. Quid gũt eſt mãducare ecarnem multis. Sʒ ecceq: am venatoꝛes ⁊ beſti⸗ as nou imꝰ.qs nam ſit laqueꝰiſte.q̃ren dũ eſt.nolo ego adinuenire ex me: net dubiuʒ aliqð tradere vobis O ſtẽdat nobis apłs laqueũ iſtũ.ip̃e em̃ venatoꝝilloꝝ nõ igno rat cogitatio nes. Dic inquã nobis beate aule. qͥs ſit laqu eus iſte diaboli à quo ſe iberatã fidelis aĩa gratulat᷑. Qui volunt inqͥt diuites fieri in F ſeculo.incidũt in tẽ⸗ tatio nem ⁊ in laqueũ diaboli Ergo ne la queus diaboli diuitie ſunt huiꝰſecli Meu qᷓ; paucos iuenimꝰ qͥ ab h laq̃o liberari ex ultenr.qᷓ; multos qͥ dolẽt ꝙ paꝝ ſibi vidẽ tur irretiti.⁊ adhut qᷓ;tũ pñt ipſi ſe nuol⸗ uere ⁊ intricare laboꝛãt. Gos qͥ reliquiſtꝰ oĩa ⁊ ſecutieſtis nõ hñtem vbi caput ſuuʒ reclinaret füiuʒ hoĩs.exultate ⁊ dicite: qm̃ ipſe liberauit me de laq̃o venõ̃tiũ. Wöfite mini illi toto coꝛde.tota aĩa. tota virtute ⁊ex ipſis medullis coꝛ diſ grãs agite ei di rcentes. QOm̃ ipſe liberauit me de laqᷓo ve⸗ nantiũ. Et vt noueritis qᷓ; magnũ ſit bñ⸗ ficiũ hꝛ: ⁊ ſciatis qᷓ a deo donata fũt vobis aucite qð ſeqᷓt:⁊ a bo aſꝑo.o hõ vel ma⸗ gis beſtia laqueũ nõ tenebas. tũc vel mal jeum. Z vbo inqt aſpo. Qð eſt h vhũ ni ſiilud inſatiabiis gehenne affer affer. g⸗ cute. dilacera.cito iterfice. velociter ſpolia detrahe. Qð eſt vᷣbũ aſpeꝝ niſi tollat᷑ im⸗ pius ne videat głiam dei. Quõ exultant venatoꝛes capta beſtia.⁊ clamãt:tolle tol leinfige verubo.infer pꝛunis: ⁊ male bulli bibere eius fanguinẽniſi cõicare&paſſ nihh. ⁊ eam ↄ uerſationẽ imitari quã gelt in cgne. Vñ ⁊ h oc deſignat illibatů llu ãſtaris ſacramentũ. Vbi dñicũ coꝛpzil pimus:vt ſicut videt᷑ illa foꝛma panis i os intrare.ſic nouerimꝰ ꝑ eõ quã in ten habuit ↄuerſationẽ⁊ ipfum itrare nn ad h abitandũ ꝑ fidẽ in coꝛdib nris. Li em̃ iuſticia ingredit᷑: ille ingredit᷑ qͥ fs eſt nobis a deo patre iuſticia. Sʒ 7qͥm net in charitate:in deo manet ⁊ deus ied⸗ Sʒ tñ adhuc dicũt nobis multi: durꝰ et hic ſermo. Ergo ne duꝝ eſt momẽtaneim B ⁊ leue tribulationis:qð ſuß̃ modũ iſib⸗ limitate eternũ pondus glie opat᷑ ĩnobis Duꝝ eſt bꝛeuiſſimo ⁊ leuiſſimo laboꝛecn ciatus illos ⁊ toꝛmẽta red imere:q̃ nullus term inus finiat.nulꝰanimꝰ ſufficiat cog tare. Durũ vob videt᷑ cũ dĩ agite pniam. Erratis ſʒ audituri eſt. Verbũ aſperum⸗ ſermonẽ duꝝ. auditionẽ malã Ite maledi cti in ignẽ eternũ. Ita dico vobis h time te hoc duꝝ reputate ⁊ inueniet:qꝛ iugum dñt ſuaue eſt ⁊ onꝰeiꝰleue Si in ſeipſo ſiu ue illud credere:necdũ poteſtis:vel hnon ignoꝛatis:qm̃ huiꝰ cõpatione ſuauiſim eſt. Eos: vos autẽ frẽs met. vos pennal ante quoꝝ oculos fruſtra iacitur rete. oð qͥ diuitias huius ſeculi penituſ reliquiis quid timetis a vᷣbo aſpero: quãdo iamli⸗ berari eſtis a laqueo. Velix tu iridezp q⸗ pſalmi quidã inſcripti ſunt: qui trãiuk „ Puanglolt pnupirzuignnj er du volcemſnit *udtiduni nu boisn dbennse ² * us ſngunẽulcic Stmpucſationinin xEiꝛbocdeigu W nmenti. iii ſicut vidc iuin v yuutionẽt yunn undůp fdi uwihi hau ngfediile pi 61do pantiſu bantatenn deo mni Sno Ergonedi dnn J embulinonsl —nanieni— dbee moꝛle m los 1tomcſ us ſnur nul nmt „ N * „i ₰ „ fiönu ſwlipellu. ns— ipn 6, m vre ſi nouennpiqi qu eum: vt om̃ino longe fieres a vbo aſpe ro. Quib em̃ dicet᷑. Ite maledicti in ignẽ eternũ eſuriui em̃ ⁊ nõ dediſtis mihi man ducare. quib inqᷓ; dicet niſi his qͥſ ubſtan tiam huius mũdi habuere:nunqͥd nõ val de exhilarant᷑ ad vᷣbum hoc coꝛda veſtra ⁊ ſpiritali iocunditate replent᷑. Nunqͥd nõ pꝛecioſioꝛem ducitis paugtatem veſtram theſauris ſeculi. Siquidẽ ipſa eſt q̃ liberat a ÿᷣbo aſpero. Quõ nanq; a vobis exigat deꝰ qð ꝓ ipſiꝰ amoꝛe relictũ eſt. Et tamẽ etiam hoc facitis:⁊ de laboꝛe manuũ vĩa rum chꝛiſtus alit᷑ ⁊ veſtitur.vt nihil deſit. gite ergo gratias exultare ⁊ dicite. qͥniã ipſe liberauit me de laqueo venantiuʒ ⁊ ꝓbo aſpero. Exultate inqᷓ;ſed adhuc inte rim cũ tremoꝛe letos vos eſſe volo. ſj non dum ſecuros. audentes in ſpũſctõ. ſʒ ta men pauẽtes adhuc.⁊ cauentes a recidius Quid em̃ nobis vltra pauendũ eſt. Vnũ vtiq;:idq; grauiſſimũ eſt petm̃ iu de petm̃ apoſtaſie. Bene em̃ factũ eſt vt pẽnas ac⸗ ciperetis ſicut colũbe ⁊ volaretis ad reqe⸗ ſcendũ. nam ĩterra nõ erat reqes: ſʒ laboꝛ ⁊ doloꝛ ⁊ afflictio ſpũs. Quid ᷓ timendũ eſt ſic volãti: niſi ne foꝛte cadauer: aut ſile aliquid in terra videat.cuiꝰ deſiderio a⸗ ctus. videat᷑ a venatoꝛibꝰ iilis peſſimis:⁊ pꝛeꝑatis laqueis capiat᷑.⁊ ſint nouiſſima eiꝰ peloꝛa pꝛioꝛib. Hoc inqᷓ; timendũ eſt oĩno.ne qͥs aut coꝛde ſolo: aut eẽcoꝛꝑe ad vomicñ reuertat᷑. Legimꝰ.n. de fülijs iſrt- qꝛ coꝛde rediert in egyptũ: nã coꝛge reuerti dauſũ pꝰeoꝝ tales rubꝝ mare ꝓhibebat. Poc eit ꝙ vehement᷑ ſinglis qͥbuſcũq; ti⸗ mendũ eſt neqũñ foꝛte eatenꝰdeũ offendãt: vt maniteſte obijciant᷑ ⁊ euomãt᷑ ab bo dut ſipudoꝛ neget apoſtaſiã coꝛꝑis/tepoꝛ ipſe aulati ingerat apoſtaſiã coꝛdis vt vz in beu religio nis coꝛ ſeckare gerãt.⁊ qͥcqͥd ſe⸗ cular ↄ folatõis iuenire potuerint ample ctant᷑ Neq; n.ſumꝰ nos apło ſanctioꝛes qᷓ tñ vebatl ne foꝛte cũ alijs pᷣdicaſ:ipᷣe re⸗ ꝓh efficeret. Sʒ id tãdiu timẽdũẽ donec laqueꝰↄtritꝰſit. donec coꝛpꝰiſtð aiaʒ depo ſuerit: nã ip̃ʒ coꝛpꝰ laqᷓꝰ qͥdã ẽ. vñ ⁊ oculꝰ legit᷑ aĩaʒ dep̃dari. WMime qᷓ decʒ eẽſecux poĩem qᷓ ſecũ poꝛtat laqᷓũ ſuũ. ĩmo ÿo ho⸗ nũ eſt mag hitare ĩ adiutoꝛio altiſſimi vt ꝑeũ poſſit laqueus euitari. Quthabitat in adintoꝛio altiſſimi. Scapulis ſuis obumbꝛauit tibiet ſub pennis eius ſperabis. ¶ Sermo. i. Capulis ſuis obũbꝛauit tibi. Cõ 2 fitenti hütli᷑ ⁊ deuote gfas referẽ ti nõ ĩmerito amplioꝛa bñficia ꝓ⸗ mittunt᷑.nã qͥ fidel inuenit᷑ in modico iu⸗ re ↄſtituitur in multa.ſicut eõ̃rio accipien dus indignus eſt. qͥ fuerit de accepto ingra tus. Itaq; deuote illi gr̃arũactioni rñdet ſpũs nõ id ſolũ inqens faciet. Sʒ ⁊ ſcapu lis ſuis obũbꝛabit tibi:credo ĩ his feapuł geminãꝓmiſſionẽ dñi intelligendõ.ſ· vite eius q̃ nůc eſt parit ⁊ future. Si em̃ ſolum ꝓmitteret regnũ:⁊ in itinere deeſſ etviaticũ oĩno ↄquererent᷑ hoĩies ⁊ Iñderent. Mag nů eſtqͥdem qð ꝓmittit. Sʒ ꝑueniendiil⸗ luc nulia facultas dat᷑. Pꝛopterea qͥ poſt ß ſeculũ vitã eternõ ꝓmiſit:ipſe etiã dãdũ in hoc ſeculocẽtuplũ ꝓuidentiſſima pieta⸗ te ꝓmiſit. Quid em̃ lam ercuſatõnis hẽs o homo. Pꝛofecte obſtructů eſt os loquẽ⸗ tium iniqᷓ. Quid plus afferet inimicꝰ ad tentan dũ:niſi qꝛ lõga futura eſt vita tua⸗ Et ſi grandis reſtat tibi via:cur hactime as cur foꝛtis cib dat᷑:ne deficere poſſis in via. Helye vtiq; cib allatꝰ eſt ab angelo quo nuliꝰ in humana cõſ uetudine vilioꝛ inuenit᷑.ſ.panis ⁊ aqᷓ tanta tñ in eo foꝛti⸗ tudo collata eſt: vt q̃draginta dieb ambu lans nõ fatigaretur nec eſuriret· Vis ubi pũc cibũ ab an gelo miniſtrari. Miꝝ val⸗ de ſi nõ vis. Qð ſi cibum hũc deſideras? angelica miniſteria nõ ſuꝑba: hũili ma gis ambitõe reqris. audi quõ ſcriptuʒ ſit dedño:qꝛ tentãte diabolo ⁊ ſuadẽte:vt de lapidibꝰ faceret pan es:reſtitit ⁊ dixit: nõ ĩ ſolo pane viuit hõ. ſʒ in oĩ ÿbo qð ꝓcedit de oꝛe dei. Deide tẽtatio nib ſugats ⁊ten tatoꝛe fu gato:acceſſert an geli ⁊ miſtrabãt ei. ⁊ tu ᷓſi vis hr̃e miſteriũ angeloꝝ.fuge conſolationes ſeculi ⁊ tentationibꝰ reſiſte diaboli. Rennuat cõſolari aĩa tua ĩ alijs: ſi vis in dei memoꝛia delectari Cũ eſuris currere te ſuadet ad panẽ. at tu potiꝰ gud dicentẽ.nõ ĩ ſolo pãe viuit hõ · Cur em̃ tã ta varietate diſtraherꝰ: vt mõ cibũ mõpo tũ mõ veſtẽ aut lectũ: niſi ꝑ ſola coꝛpis ne ceſſaria ſuſtentatõne reqͥras:qͥ in vno.iin vbo potes hec oĩa iuenire. Mãna em̃ eſt oẽm ſapoꝛẽ hñs ⁊ odoꝛis delectationẽ.re⸗ qes eſt va ⁊ ſincera ſuauis ⁊ ſalubꝛis iocũ da ⁊ ſctã. ec eſt ꝓmiſſio vite pñtis.nam ꝓmiſſionẽ future qs explicet. Si expecta⸗ nio iuſtoꝝ leticia ⁊ tãta leticia: vt oẽ qð de ſiderat᷑ i ſeculo ei nõ valeat ↄpari.ipᷣm qð expectat᷑ qͥd erit. O culꝰnðvidit.deꝰabſq; te q̃ pᷣꝑaſti diligẽtibo te.ſub ip̃is itaq; ſca⸗ ulis qᷓttuoꝛ nobis bñ ficia ↄferuut᷑ Sub is eĩ abſcõdimur.ſub his ab icurſu acci pitrum ⁊ miluoꝝ ꝓtegimur que ſunt aeree ptãtes.ſub his vmbꝛaculũ falubꝛe refrige rat nos ⁊ pellit nimiũ ſołferuoꝛẽ.ſub his q; alimur? fouemur. Ait eĩ ꝓpha in alio pſalmo. Qm̃ abſcondit me ĩ tabernaculo fuo in die maloꝝ.i.dũ adhuc dies maliſt ⁊in tra aliena ſumꝰ q̃ data eſt ĩ manꝰ im⸗ pij in q̃ nõ eſt regnũ pacꝭ nec deus pacꝭ reg nat ĩ ea. Nã ſi regnat qͥd eſt ꝙ oꝛãtes dici⸗ mus.adueniat regnũ tuũ neceſſe eſt igitur abſcõdere ĩterim ſi qͥd hẽmꝰboni:qm̃ the⸗ ſauꝝ regni celoꝝ qͥ inuenithomo abſcõdit Pꝛopt᷑ qð etiã coꝛꝑalit᷑ iclauſtrꝭ ⁊ ĩ ſiluis abſcõdimur. Et ſi ſcire vultꝰ qntũ in hac abſch̃ſione lucramur. Credo nullũ h eſſe qͥ ſi q̃ntã ꝑtẽ eoꝝ q̃ facit ĩ ſeculo actitaret. nõ adoꝛet vt ſctãs: nõ fputuret᷑ vt angelꝰ nũc aũt qͥttidie tãq; negligẽs arguit᷑ ⁊ ĩcre paf. Paꝝ neh luc ducit ꝙ non reputa⸗ miniſcti añq; ſcitis En nõ timetꝭ ne foꝛte hic vili mercede recepta ĩ futuro m ercedeʒ nõ hẽatis. Neceſſaria eſt igihec abſcõſio nõ ſolũ añ oclos alioꝝ ſʒ etiã mltomagis añ teip̃m.h em̃ hʒ illa dñica ſnĩa. Lũ fece ritis dia qᷓpᷣci piunt᷑ vobis. dicite ſerui inu tiles ſumꝰ:qð debuimꝰ facere fecimꝰ. Ve em̃ nobis ſi nõ feciſſemꝰ:⁊ hec ẽ vtiq; ma⸗ gna vᷣtus ⁊ ſũma ſecuritas: qñ ⁊ pie viuis ⁊tãplus attẽdis q̃ deſunt tibi:qᷓ; q̃ viderꝭ obtinuiſſe. oblitꝰ q̃ retro ſt ⁊ exten dẽs te ĩ añrioꝛa. Hec igit᷑ eſt abſcõſio quã ſub ſca⸗ puliſ dñi pᷣſtari direramꝰ:qᷓlis foꝛſitan fu it obũbꝛatio illa q̃ marie facta eſt a ſpiritu ſctõ ad celandũ vʒ tã incõp̃hẽſibile jac̃m De ꝓtertõe q́ idẽ ʒpha ait. Obumbꝛaſti ſuꝑ caput meũ ĩ die belli. Sicut em̃ gallia vidẽs venientẽaccipitrẽ mat᷑ expãdit alaf vt pulli ſubeãt ⁊ hẽant tutũ refugiũ.ſic no bis ꝑatu:⁊ ditatato qᷓdã mõ ſinn extenſaẽ Sermones ſupꝑ pſalmo ſumma illa ineffabilis pietas dei nñi vñ ⁊ ſup̃ dixit: qm̃ refugiũ meñ es tu. Jäzo ſub ip̃is q́ʒ ſcapul⁊ vmbꝛaculũ ſalubꝛeʒ ꝓtectionẽ habemꝰ Sicut em̃ ſoliſte coꝛpd reus lʒ bonꝰ ſit ⁊ valde neceſſars.tñxjt uoꝛ eius ſi tꝑgatus nõ fuerit ifirmo capit ⁊ ſpiẽdoꝛ infirmꝰ oculis nocet:nec eſt ſols culpa:ſʒ infirmitatꝰ. Sic etiã ſol iuficiei Vñ dicit᷑ Noli nimiũ eſſe iuſtꝰ:nõ ꝙluſi cia bona nõ ſit. ſed qꝛ dũ adhucifirniſij mus:optet ip̃ᷣam nobis gf̃am tẽperari ne foꝛte elstõis aut indiſcretiõis vitiũ incun ramus. Quiq em̃ eſt ꝙ inceſſant oꝛãtes: ſupplicãtes nõ poſſumꝰ ad eã quã deſde ramus abundantiã gr̃e ꝑuenire. Putats qꝛ auatꝰ aut ĩops factꝰ eſt deꝰ. impotens aut inexoꝛabil. Sbſit F pꝛoꝛſus abſit. ſc ĩe cognouit figmentũ nñm ⁊ ſcapul ſis obũbꝛauit nobis, nõ tñʒpterea a perttii ceſſandũ eſt:qꝛ et fi nõ dat ad ſatieigrem dat ad ſu ſtentationẽ ⁊ ſi cauet nobis a fe noꝛe nim io:tñ fouet nos tanqᷓ; mat᷑ caloꝛe ſuo. Hoc eſt em̃ qᷓ;ᷓtũ q viximꝰ ſub ſcapul eius nebis pᷣſtari vt tãqᷓ; pulli caloꝛein terni coꝛꝑis foueannrne foꝛis vagant moꝛiamur refrigeſcẽte nimirũ charitatuq nõ diffundit᷑ ĩ nobis niſi ꝑ ſpm̃ qͥ datno⸗ bis. Sub his igit᷑ pẽnis eiꝰ fecurꝰperadi vt vz de exhibitõe pũtiũ muneꝝ firmaſt ex pectatio futuroꝝ.amẽ Scuto circũdabit te ꝓitas eiꝰ nõtime bis a timoꝛe nocturno. ſagitta volane in die a negotio ꝑambulãte i tenebris ab incurſu ⁊ demonio meridtano. SBermo. v. Cuto circũdabit te vitas ei. Vi⸗ glate ⁊ oꝛate vt nð intretꝭ ĩtenta tionẽ. Et q;s hec dixerit ſeit ⁊tpᷣs ſcitis. Hñn eſt vᷣbũ iſtud inſtãteiũ paſiòe. Et attẽdite qm̃ ipſe qͥdẽ erat paſurꝰ ⁊ nõ diſcipuli.nec tñ ꝓ ſe dicebat oꝛanqũ ſedp illis. vñ ad perꝝ ait. Ecce ſathanqs expe⸗ tiuit vos vt cribꝛ aret ſicut triticũj. ego vůt rogaui pꝛo te vt nõ deficiat fides tug.⁊tu aliqñ ↄuerſus ↄ firma frẽs tuos. Sitñi los optebat timere ĩ paſſiõe dñi. q̃ntumti men dũ eſt vobis frẽs i paſſiõe vñz. Vigi⸗ late ꝓinde ⁊ oꝛute ne intretꝰ in tentationẽ qm̃ vndiq; cincũdati eſtꝭ tentationib. vñ ⁊ legitis qꝛ tentatio eſt vita hois ſuꝑtrã· Wui nlrſtigdiat auenvscn Suhulhe wutichicplan n klißh SPoufgrmitnt 6. nöti Vüctuinitet S hcte qᷓů q —ßlmntiznt pis foucarnrn urnfngeſchepmntit Sn jud his ig pisw⸗ nno moie nocumo.& ig nothpinbein „ bidemono mendin Gomon et onle vto un rrqñ ple qctcntſi neriñp edlecbat bit ut. os vcnbitt icutnl ſuun ndeiufi ens inmafihn⸗ abatnmen ipoliehüſ Ieſt vobis iits i ne t crun nelnnchi„ g 6 tnmocirn hi Sen ſic tot tẽtatio niby plena eſt vita no ra vt nõ immerito tota ipſa tentat io de⸗ beat appellari guigil circũſpectiõe opꝰ eſt ⁊ oꝛatòe ne in ducamur in eaʒ. Vnde eſt ⁊ illud in or̃œo ne diica.⁊ ne nos inducas in tentatio nẽ.qꝛ ergo ſic cucũdatꝰ es rentati⸗ on ib ſcuto circũdabit teveritas eiꝰvt quẽ admo dũ vndiq; bella: ita vndiq; ſint et pꝛeſidia. In qᷓ⁊ om̃ino iliðᷣ manifeſtũ eſt: ſpirutuale ſcutũ eſſe opoꝛtere: qð tircũdare poteſt. Veritas aũt circũdat:qꝛ verax eſt: qui ꝓmittit:⁊ ſic exhibet vtꝓmitit. Fide ls deꝰait apoſtolus: q̊ nõ patiet᷑ vos ten tari ſupꝛa id qð poteſtis. Nõ incõgrue ſa ne ſcuto gratia ↄpatur duĩe ꝓtectiõis.ꝙ in ſuꝑioꝛi parte amplũ ⁊ latũ eſt. vt caput hũeroſq; cuſto diat in iferioꝛi vero ſtrictiꝰ vt minꝰ honeret maxie.ꝙ gratilioꝛes ſint tible nec tã facile vulnerent᷑.ſʒ nec adeo ꝑi euloſuz ſit illis in partito vui nerari. Sic oĩno ſic militib ſuis xpᷣs ad iferioꝛa tuen da ideſt carnẽ: magnã vt ita dixerim ſtri⸗ cticitatẽ: atq; penuriã reꝝ tempoꝛaliũ do⸗ nat.nec vuit eos illaꝝ multitudie pᷣgraua ri.ſ vt victũ.⁊ veſtitũ habẽtes quẽ admo dum ait apłs his ꝓtenti ſimꝰ: ĩ ſuꝑioꝛib Fo amplioꝛẽ latitudinẽ.⁊ abũdantiã gr̃e ſpiritualis. Sic em̃ habes Pꝛimũ queri⸗ te regnũ dei.⁊ iuſticiaʒ eiꝰ:⁊ om nia adiciẽ tur vobis. de victu vtiq; ⁊ veſtitu ante dix erat non debere ſollicitos eſſe.nã ⁊ her ip̃ nobis pater ñxeleſtis benigniſſima pieta te miniſtrat. o duplicẽ.ſ.cauſaʒ.ne vel om nino crederem? infenſuʒ · ſi iſta negaret. ⁊ ſic deſperaremꝰ vel eoꝝ nimia ſollicirudo ſpũalis exercitꝰ fieret detrimẽtũ. Sine biſ em̃ neq; vmuere neq; deo ſeruire eſt. Cete⸗ ruʒ quãto ſtrictiꝰ.tanto meliꝰ. Itaq; ſcu⸗ to circũdabit te vᷣitas eiꝰ non timeb ati⸗ moꝛe nocturno: a ſagitta volante in die a negotio pambulãte in tenebri ab incurſu ⁊ demonio meridiano. Hec ſunt qᷓttuoꝛ tentatiões.quib vndiq; circũ dati neceſſe habemꝰcircũ dari etiã ſcuto dñi. vt ſit nob a dexterꝰ ⁊ a ſiniſtrꝭ: ante ⁊ retro. Hoc eĩ pꝛem onitos vos eſſe volo. nem ineʒ ſuper terraʒ abſq; tentatione victuꝝ vt cui foꝛte rollitur aliqua alteraʒ ſecurꝰexpectet. aut foꝛte nõ ſecurꝰ. ſed magis pauidus ⁊ ſit petat ab ea liberari vt nunq; ſihi in coꝛꝑe Qui habitat ĩ adiutoꝛio altiſſimi. moꝛtis hiꝰ libertatẽ ꝑfectã:ſeu requiem audeat polliceri.Qua in reconſideran da nobis eſt tam benigna erga nos diuie di⸗ ſpenſatio pietatis:vt qͥbuſdaʒ nos tentas tionibo patiat᷑ diutiꝰoccupari.ne foꝛte pe riculoſioꝛes occurrãt. ab aliqby po citius liberet:vt poſſimꝰ ĩ alqjs qᷓs nobis vtilio⸗ res foꝛe pᷣuidet exerceri. Verũtñ cõſiderã⸗ dum mõ nobis eſt qͥſint iſte q̃ttuo? q̃s 5 ponit. Credo em̃ ꝙ h oꝛqie qͥ Pnum erant᷑ 5 eos qͥ ↄuertunt᷑ inſurgũt:⁊ velut pᷣnceps unt oim tentationũ· Solet ĩ diuinis ſcri⸗ pruris adu erſitas deſignariꝑ noctẽ.⁊ ſci⸗ mus:qꝛ aduerſus eos qͥ ↄuertunt᷑. pꝛjmũ eſſe certamẽ de moleſtijs coꝛꝑeis cõſueuit. Laro em̃ hactenꝰ indomita caſtigari.⁊ ĩ ſeruituẽ redigi neqᷓqᷓ; eq̃nimiter patit᷑ S adhut memoꝛ recẽs ꝑdite libertatis acri ↄcupiſcit aduerſus ſpĩ.maxie in his pes nis in qͥbo eſtis vos qͥttidie moꝛiẽtes ·imo po motte affecti tota die: q̃ ⁊ ſup̃ vires ſi ⁊vltra naturã ⁊ 5 ↄſuetudinẽ viaʒ Quid igit᷑ miꝝ ſiturbãt iſta maxie eos qͥ necduʒ ↄſueuerũt. nec dũ ſatꝭ ĩ pꝛomptu hñt cur rere ad oĩonẽ.reſurgere ad meditatões ſan ctas:vt ſic releuet᷑ põdus diei ⁊ eſtus:ne⸗ ceſſariũ plane nobis iter ip̃a nr̃a cõuerſa⸗ tionis initia ſcutũ dñi:vt nõtimeamꝰati moꝛe nocturno ⁊ nõ dicit᷑ a nocte: qꝛ nõ ip ſa afflictio tentatio eſt:ſʒ magẽ timoꝛ ip̃iꝰ⸗ nam ⁊ oẽs laboꝛamꝰ.cũ tñ nõ om̃s tente⸗ mur.⁊ qͥ tẽtant᷑: multomagis timoꝛe futu re pene q; pñtis doloꝛe ledunt᷑. Quia ᷓti moꝛ ip̃e tentatio eſt grue dictũ eſt ei.qui eircũdatur ſcuto dñi.ꝙ a tẽtatione hac nõ timebit.foꝛte impuꝗᷓbit᷑.foꝛte tẽtabit᷑. foꝛ⸗ te timebit nottem.ſed nõ ei timoꝛ iſte noce bit.magꝰ aũt ſi nõ fuerit dñatꝰ:tũc ĩmacu latus erit:⁊ emũdabit᷑ ſicut ſtpᷣtũ eſt: quia territi purgabunt᷑. Laminꝰ timoꝛ iſte eſt ß vtexaminct.nð exurat.itas facit. no⸗ cturnus plane: ⁊ tenebꝛoſus rioꝛ. ſʒ facile hũc rac? pᷣitatꝭ cxupꝑat. Ingerit eiñ ocłis coꝛdis nũc qͥdẽ pctã q̃ fecimꝰ vt quẽadimo dũ ꝓpha ð ſe ai.etiã nos i flagilla ꝑati ſi⸗ mus annũciãtes iniqtatẽ nr̃aʒ ⁊ cogitan⸗ tesꝓ pctõ no.nũc ÿo erna ſupicia que meruimꝰ:vt ĩ eoꝝ cõꝑarione q̃ euadimus vniuerſa q̃ patimur delitias reputemus. nũc q́; celeſtia pᷣmia adq̃ tendimꝰ.crebꝛo V — — ———* tibi nõ leue infligit vulnꝰcito interfiei videlicet memoꝛãs qñ̃ nõ ſunt condigne aſſio nes huiꝰtꝑis ad futurã gliam ã̃ re⸗ nelabit᷑ in nobis. nũc etiã ea q̃ ꝓ nobis ꝑ⸗ rulit xp̃s: vt crebꝛo rõliderãtes qͥnta ſuſti⸗ nuit illa maieſtas ꝙ inutiibꝰ ſeruis erube ſcamꝰ nõ ſuſtinere vel ꝑuaꝓ nobis. ʒ foꝛ⸗ rep̃ualuit piraspᷣſertim tam multiplex? vſcʒq̃q; circũdãs nõ repellere mẽ · ſʒ etiazʒ expellere penitꝰ hũc timoꝛẽ.noꝝ recelſit vr flilucis ⁊ diei honeſte ambulãs time ſa gittam: leuit᷑ volat. leuit penetrat. ſʒ dico t.ni⸗ miꝝ ſagitta hec vana glia eſt · nõ eſt vñ im pugnet her puſillanimes ⁊ remiſſos.q fer⸗ ventioꝛes eiſe vident᷑ ipi paueant.ipſi ſibi raueãt.in hat pte nihiiominꝰ adhuc ſolli xiti nõ deſerere ſcurũ ĩexpugnabile vitatꝭ. Muid eĩ aliud tã Zᷓriũ vanitatinec ſane huic oꝓponẽda ſagitte ſecrets illa ⁊ dam modo intima pitat exigimꝰ ſemetipſam noucrit aia:de ſe teneat vᷣitatem. ifficile pꝛoꝛſus ni falloꝛ hõ vᷣbis laudantius ho⸗ iminẽĩ vita ſua abduci poterit altũ ſapere: ſi ſeſe intus ad lucẽ pitatis ſollieita ↄſide⸗ ratione diſcutiat. Nõne eĩ ſiꝓpꝛiã vog⸗ tet ↄ ditionẽ d icturꝰeſt. Quid ſupꝑbis tra Icinis. Nõne em̃ ꝓ pꝛiã ↄſideret coꝛrupti onem fateat neceſſe eſt qm̃ nõ eſt ĩ eo bonũ Sʒ ⁊ ſi foꝛte aliqͥd bre videt᷑ nõ inueniet puto qd rñdeat aplo dicenti. Quid habel ð nõ accepiſti. Et alibi. Qui ſtat videat ne cadat. Poſtremo ſi fidelit ↄputet. faci⸗ leili erit aduertere: ꝙ nec cũ decẽ occurre⸗ re poſſit ei.q cũ vigiuti milibꝰ venit ad ſe ⁊oẽs iuſticias ſuas tanqᷓ; pannũ mẽſtrua ereputare Eacẽqᷓ; vitas:⁊ eis nihilomi nus opponẽda eſt tentationibq̃ ſequunt᷑. Neq; em̃ vel ſicceſſat hoſtꝰ antiquꝰ. Sed ad cailidioꝛa foꝛte ↄuertit᷑ argumẽta. Fir⸗ mãꝓbauit vtroq; latere turrim. non eſt ꝙ pel à ſiniſtris puũllanimitate timoꝛis.vł n dextris eã humanis cõcutere laudibꝰ in vtraq; iã mollitõe fruſtratus artemptet Sʒſi virib inqͥt deicereneqᷓo foꝛte deci⸗ pere poſſim alicuiꝰĩgenie ꝓditoꝛis Quis putas erit hicꝓditoꝛ. plane cupiditatꝰ ra⸗ dix iniquitatis· Ambitio ſubtile malum ſecretũ virus:peſtꝭ occulta:doli artifer:m xpocriſis · iuoꝛis parẽs.vitioꝝ oꝛigo⸗cri⸗ hnnũ fomes. ytutũ emgo·tinea ſanctitatꝭ — gBermones ſup pfahmo execatriꝝ toꝛdiũ: ex remedijs moꝛbos ere ans. generãs ex medicina lãguoꝛẽ. Contẽ pſit vanã gliam ait qm vana eſt Foꝛte ſo lidius aliqͥd affectaret foꝛte honoꝛes: foꝛ⸗ te dmirias. Quãtos h negotiũ ꝑambulãt in tenebꝛis:trudi fecit in tenebꝛas exterio⸗ res veſte ſpoliãs nuptiali: ⁊ vtutũ exerci⸗ tia fructu pietatꝰ euacuãs. uantos be peſtis neqͥter ſu lãtatos turpit qᷓʒ deie⸗ tit vt ceteri quiq; qᷓſlatuit occuliꝰ effoſſoꝛ fubito expaueſcerent ad ruinã. Quidigi hũc vᷣmẽ fouet aliud qᷓ; mẽtis alienatioꝛ obliuio pitatis. Aut qͥd niſi pitas ꝓden dũ hũc veſtigat ꝓditoꝛẽ ⁊ negotii arguit tenebraꝝ nimiꝝ h q̃ dicit Quidꝓdeſthe mini ſimũdũ vniuerſũ lucret᷑:ſe aũt ꝑdat 4 detrimentũ ſui faciat. Et idẽ. Potentes ait potent᷑ toꝛmẽta patient᷑ Bec eſt qͥ ſedu la ſuggeſtiõe reducit i mentẽ:qᷓ ſit in am⸗ bitu kriuola cõſolatio. graue iudiciũ.vſus bꝛeuis.finis ignotꝰ. Hucuſq; tentatiðes vñiqᷓrtã inimicꝰnõ pᷣſumpſit affetre. i em̃ de ignoꝛãtia eſt: nec dubitat fap lẽtiſi mũ.qͥ ſic moderabat᷑ reſpõſiones ſuas ſ ĩilio nunqᷓ; poſſet vep̃hendere qð q̃rebat⸗ Pꝛima ſiqdem tẽratðe aurienti ſuadebat delapidib panẽ facere. Sʒ ille nec poſſe necnð poſſe rñdens eibũ aliũ p̃tẽdit dicis. nõ ĩſolo pane viuit hõ ⁊c̃. Scða Fᷣotẽta⸗ tione pᷣcipitiũ ſuadebat. ꝓmittẽs qꝛ nõ le⸗ deret᷑.ſi filius dei eſſet:⁊ ſic vidẽs oiĩa ciui⸗ tas laudaret eũ ⁊ magnificaret. et ner eſſe ſe nec nõ eſſe reſpondit. Tertia de ambi⸗ tione fuit qñ oĩa regna mũdi ꝓmiſit lici⸗ dens adoꝛaret eũ. Vides neꝙ ambitiõis vla adotatio diaboli eſt. q̃ videlicet adh noꝛes ⁊ gliam mũdiꝑueniendũ ſuis ille adoꝛatoꝛib pollicet᷑. Quarta vt diriten tatione apud eũ abſtinuit cuꝰnimiꝝ tůt eſſet expertꝰ pꝛudentiã ex reſpõſis Quid aduerius alios faciat quos videt om̃imo dis diligere iuſticiã ⁊ odiſſe iiqtatẽ Quid niſi vt iniqᷓtatẽ palliet vtutis imaginem⸗ Quos em̃ ꝑfectos boninouerit amatoie maiũ eis ſub ſpecie boni: nec mediocris 6 perfecti ꝑſuadere conat᷑: vt cito ↄſ entiat. qͥ magnope diligit bonũ ⁊ facile: qͥ cumit jn currat. Hoc igit᷑ eſt demonũ.nõ ið diut num:ſed⁊ meridianũ. An nð hoc timu maria: qũ adnouaʒ angeli ſulutationẽen a ſuplinos ui 2 ququnuoniti umannilu u iudqᷓ nitziu s Audtniſu uüuitgut SnbditEut x di vnui uutitij ſufucu. Etii ja nnupuhai teduct ina in colun guthti mößlunpſtin 1 tituet ne duiu 2 oderabal ſlpölui Qui habitat ĩadintoꝛio altiſimi pauit. An nõ hoc inſinuabat apls:cñ di⸗ teret nõ eiñ ignoꝛamꝰ cogitatiões erꝰꝛipſe eĩ angelus fathane trãſfigurat ſe in ange lum lucis. An nõ deniq; hocipᷣm metue⸗ bant diſcipuli: qñ vidẽtes dñm ſuꝑ mare ambulantẽ:clamauerũt putantes fantaſ⸗ ma eſſe. Et vide qᷓ; bene ↄgruit ꝙ q̃rta vi gilia fuiſſe dicit᷑.qñ ð tentationẽ quartam vigilaſfe diſcipuii ꝑhibent᷑. Hec yo inre manifeſtiſſima noſtro arbitroꝛ eſſe opus eloqo. ꝙ videlicet ſola ſit Vᷣitas qᷓ pallias⸗ tam detegit falſitatẽ. Quattuoꝛ has ten tationes etiã in generali ſtatu ecclie haud difficile diligẽs ↄſideratoꝛ inueniet. Nð⸗ ne timoꝛ nocturnꝰ exercebat noueilam ad huc ecckie plantationẽ. qñ oñ̃is qᷓ occide⸗ nit ſeruos dei arbitrabat᷑ obſequiũ ſe ßᷣſta⸗ re deo. Demũ ꝑſecutõe ceſſante⁊ die red⸗ dita turbauit eam grauius?? affixit ſagit⸗ ta volãs:qñ exierunt aliqͥ de eccłia infiati ſpũ carnis ſue inanis et yolatilis glie cu⸗ pidi.⁊ volentes ſibi facere nomẽ linguas fuas magnificãdo diuerſa: ⁊ ꝑuerſa dog⸗ mata fabricauerũt At nũc qͥdem paxs pa ganis:par ab heretict. Sʒ nð eſt pax a fal ſis filjs. Wultiplicaſti gentẽ dñe ieſu. ſed non magnificaſti leticiã. qm̃ multi vocati pauci ꝙo electi.oẽs xp̃iani⁊ oẽs fere q̃ ſua funt q̃runt:nõ q̃ ieſuxpᷣi Ipᷣa quoq; eccle⸗ ſia ſtice dignitatis officia in turpẽ queſtum ⁊ tenebꝛaꝝ haꝝ negocia trãſiere: bec ſhis aiaꝝ ſalus:ſed lucꝝ querit᷑ diuitiap. Pꝛo pter het ↄdent᷑. ꝓpter h̊ frequẽtant ecckias miſſas celebꝛant.pſalmos decantãt. Pꝛo eß̃atibo ⁊ archidiaconatibꝰ impudẽter ho die decertat᷑ vt eccliaꝝ redditꝰi ſuꝑfiuita⸗ tis ⁊ vanitatis vſus diſſipet᷑. Suꝑeſt iam vt reuelet᷑ hõ pcti filiꝰꝑditio nis demoniũ nõ mõ diurnũ: ſed meridianũ qð nð ſoluʒ trãſffigurat᷑ ĩ angelũ lucis: extollit᷑ ſupꝛã dẽ ꝙ dicit deꝰ aut ꝙ coli. Nimiꝝ inſidiat᷑ crudeliꝰ calcaneo mñis ecckie: a q̃ caput ſu um doiet eſſe ↄtritum. ic plane grauiſſi mus erit icurius:ſʒ ab h q́ʒ eccliaʒ electoꝝ pitas liberabit ꝓpter eos bꝛeuiãs dies:⁊ demoniũ meridianũ deſtruẽs illu ſtratiõe aduẽtus ſui. Et hec ͥdẽ dicta ſ f de tenta⸗ tionibo ſuis. Nã ⁊ ĩ ſermone qͥdã ſuꝑ cãti⸗ ea cãticoꝝ memini me ſuꝑ his tractaſſe ſi⸗ militer ci meridiani:hui demonij mẽtio incidiſſet vecaſiõe. ſ meridiani getubitus ſponſi quẽ ſibi ſpõſa peteret indicari. Cadẽt a latere tuò mille ⁊ decẽ milias dẽxtris tuis ad te aũt nd appꝛopmqᷓbit. N ſpe viuimꝰ frẽs: nec deficimꝰ in f̃e tribulatõe pñti:eo ꝙ in expectatiõe ſimꝰ indefectibiliũ gaudioꝝ Neq; ẽ vana nobis hic expectatio.aut dubia ſpes videt᷑ inixa nimiꝝ etneꝓmiſſiõi by ve rtatis. Dein de etiã ex ꝑceptõe pñtiũ mu⸗ nerum firma fit expectatio futuroꝝ ⁊ pñtꝭ ge vtus nimis credibilit᷑ atteſtar:felicira ttmꝓmiſſe głie ſine dubio ſecuturã · Nem pe dis vᷣtutuz ip̃e reꝝ glie. ⁊ in bymne 35 eundẽ votis vocamꝰ pẽem pꝑennis gloꝛie patrem potẽtis gre · cul etiãi pſalmo cant mus:qꝛ miſchiam ⁊ pitatẽ diligit deꝰgra tiam ⁊ gliam dabit dñs. Virilit ᷓ ſuſtine at in h ſeculo pietas colluctationẽ ⁊ ꝑſecu⸗ tionẽ quãlibet eq̃n imit patiat᷑· ͥdnitolie ret oĩa qᷓ ad oĩa valet:ꝓmiſſionẽ hñs eius vite.q̃ nũt ẽ ⁊ future. Repugnet foꝛtit᷑im pugnãti: q? 7 repugnãti ꝓpugnatoꝛ ade⸗ rit indefeſſus ⁊ triũphãti nõ deerit largiſ⸗ ſimꝰremũeratoꝛ. Scuto iqᷓt circũdabit te Fitas eiꝰ.neceſſaria plane inſi upabilisꝓte etio ʒitatꝰ.nõ mõ interim ĩcarne degenti ß poſtmodũ exeũti.⁊ nũc qͥdẽ ob ꝑiculoſo cõlictus.tũc vᷣo ob mõſtruoſos occurſus ſpirituũ malignoꝝ· pẽne⁊ ſctiſſimã illam gloꝛioſi martini aĩam voluit ꝑs inimies nocere.⁊ cruenta beſtia ſciens ꝙ modicum iam tp̃ᷣus het.tota ꝓfecto inſania malicis infatigabilis nõ eſt vita aſſiſtere ei q́; in 3 nihil bẽbat. ĩmo poad ᷣm etiã regẽ glie accedere ĩpudẽtiſſima temeritaſ illa pᷣſum pfit:ſicut pᷣe teſtat. Venit eĩ pᷣnceps mũ dihuꝰ ⁊ ime nõ hʒ vel inueniet qͥcqᷓ;. Fe lix aĩa q̃ ſic interim tentationũ iacula ſcu⸗ to repleuerit pᷣitatꝰ vt nil ꝓrſus venantiũ in ſe ↄualeſcere paſſa oĩo nõ ↄfundat᷑cu m loqᷓtur inimic ſuis ĩ poꝛta.nihil ĩ me fune ſte repiet. Velix quẽ ſic circũdat clypeꝰvits eis:vt ĩtrotũ qᷓʒ ⁊ exutũ eiꝰ cuſtodiat. exitiũ vtiq; ab hat vita ⁊ itroitũ ad futurã:q̊ vʒ nec moliat at᷑go neca facie mali qͥꝑpiã iimi cus itẽtet. Siqdẽ oĩo opꝰ erit illit cuſtode opꝰerit duce fideli: opꝰ erit ↄſolatoꝛe ma⸗ x 2. gno ꝓter illas hoꝛribiles viſiões nõ mi⸗ nus q; hᷣ adiutoꝛe ⁊ ꝓpugnatoꝛe 3 viſibi⸗ les tentatoꝛes. Gloꝛificate itaq; dilectiſji⸗ mi⁊ poꝛtate iterim xpᷣm ĩ coꝛꝑe vĩo onus dejectabile ſuaue põdus.ſarcinã falutarẽ etiã ſi pᷣ mere aliqñ foꝛte videt᷑. etiã ſi iter⸗ dum latera tondit ⁊ flagellat recalcitrãteʒ etiã ſi qñĩ chamo ⁊ freno maxillas eoꝝ cõ ſtringet.⁊ cohercet oĩo felicit: eſto vt iumẽ tum qð ſaluaroꝛẽ poꝛtat.ſʒ non penitꝰ vt iumentũ. Hõ cũ ĩ honoꝛe eẽt nõ intellexit ꝑatus eſt iumẽtis inſipientib ⁊ ſilis fa⸗ ctus eſt il. Quid em̃ tãtoꝑe vel plãgat ꝓ pheta vel arguit in hoie ſilitudinẽ iumen toꝝ pᷣſertim qͥ alio quodã loco de ſe loqͥ et dicere deo nõ ſine qdã ↄgratulatõe videt᷑ vtiumentũ factꝰ ſum apð te:⁊ ego ſꝑ tecũ puto ĩmo nõ putoſʒ ſcio ſiłitudineʒ aliq; tumentoꝝ hoiĩↄ mẽdari.ſʒ plane non eã.q nõ inrelligẽdo.⁊ inſipiẽtie qᷓ; patiẽte imita tione ↄſiſtat. neq; ein ſuccẽſentꝭ ſilitex. ſed ne plãgentꝰ qͥdẽ videret᷑ vox.ſi dixiſſet hõ rũ ſub dei honoꝛe eſſet. nõ recalcitrauit: vt iumentũ factꝰ eſt apð eũ. Quis nõ illi iu⸗ mento płimũ inuideret.cuiꝰ ĩ hůili tergo ad ↄmendatio nẽ ieffabił ſue mãſuetudis dignatꝰeſt ſedere ſaluatoꝛ. ſi cũ lꝰ tũ p̃ci⸗ oſi honoꝛis geſtatõe itelligentiã q́; tã ſin⸗ gular? habuiſſet honoꝛis Vt iumentũ igi tur eſto mime tñ iumentũ: patient᷑ qͥdẽ ſu ſtinẽs onꝰ?: ſʒ honoꝛẽ intelligẽs ſapient᷑.et delectabilit᷑ cogitãs tã ip̃ꝰoneris qᷓlitatẽ: qᷓ; ꝓpꝛiã vtilitatẽ. WMagnꝰille ignatiꝰ di⸗ ſcipuli quẽ diligebat ieſus auditoꝛ mar⸗ tyr nr̃.cuiꝰ pᷣcioſis reliquijs nr̃a ditata eſt paupꝑtaſ:mariã q̃dã ĩ plurib.q̃s ad eã ſcri bit. epłis xp̃iferã ↄſalutat. Egregiꝰ plane tytulꝰ dignitat ⁊ ↄmẽdatio honoꝛis im menſi. Nẽpe cui ſeruire regnare eſt. geſtare hũc nõ onerari eſt:ſʒ oꝛnari. Ceteꝝ nõ ei ð 3ᷓ nũc loq̃bamur ſaluatoꝛis aſello verẽdũ nullaten? videbat᷑. ne foꝛte ſub tali ſarcia deficere poſſet ĩ via. An po timentium ei aut lupoꝝ incurſus.aut raptoꝝ occurſus: vel pᷣcipitiũ:ſeu ꝑiculũ aliqð ſub tãto pᷣſi⸗ de metuendũ. Fel ix q ſic tulerit xpᷣm: vta ſctõ ſctõꝝ iſctãm ciuitatẽ mereat᷑ iduci nõ eſt oĩo ꝙ tim eat: ne vclĩ via qðlibet offen diculũ.vel depulſã ĩ ianua patsat᷑ illi nem pe iumẽto viã ꝑabãt fideles ꝓłi. Huic an Sermones ſuß pfalmo geli ſctĩ. qm̃ angeł ſuis mandauit de tevꝛ cuſto diãt te ĩ oĩby vnjs tuis.ne foꝛte offen das adla, pe.tuũ. Sʒ nõ ſunt hec p̃occu⸗ pãda modo ſeries ipſa magis ſcptureeꝝ⸗ poſitõis oꝛdie ſeq̃nda eſt. Cadent a latere tuo mille ⁊ decẽ mil ia a dextris tuis adte aũt nõ appꝛopinqᷓbit Hic em̃ vᷣſus hodie nob tractãdus ẽ nõ ignoꝛatꝭ In p̃cedenti ſane capłe qð nouiſſime tractabat᷑ dictũẽ ſi recolitis, quẽadmodũ a qᷓ̃ttuoꝛ qͥbuſdi maxis eqͥdẽ guiſſim iſq; tẽtationib huius vite ꝓtectio liberaret pᷣitatꝭ.vʒ a tioꝛe no cturn o. a ſagitta volãte ĩ die. a negotio ꝑ⸗ ambulãt ĩ tenebro: ab icurſu ⁊ demõio me ridiano. Qð ñᷓ ſeqt᷑:cadẽt a latere tuo mil le ⁊c̃. future magis vite arbitroꝛ aſſignan dũ. Vñ ⁊ ĩ pᷣneipio ßᷣmonis huiꝰ memiſt adhuc ni falloꝛ fnĩe apłice:.q̃ vʒ valeread oĩia pietatẽ:vite q́; eiꝰ q̃ nũc eſt ⁊ futurep⸗ miſſionẽ h̃e ↄmẽdat. Audite ᷓ ⁊ auditei leticia coꝛdis vẽi ꝙ ad future vite ꝓmiſſo nẽ ⁊ vẽaz expectatõeʒ ꝑtinere videt᷑. Vbi em̃ th eſaurꝰvẽ ſit ⁊ coꝛ vĩʒ Et qͥdẽ ſtudi ſe audiſt? pñtia nõ ſum ĩimemoꝛ:iʒ ſtudio⸗ ſius decet audire futura. Nã pſeudo ꝓphꝛ balaam d ico recolite qͥ hyſtoꝛias— 1 ip̃e inqᷓ; iniquꝰiuſtoꝝ moꝛtẽ optabat.⁊ no uiſſima ſua hoꝝ ſiłia fieri pᷣcabat᷑. Tãtus em̃ pietatꝰ fructꝰ ⁊ tãta iuſticie merces vt ne ab ip̃is qͥdẽ nõ deſiderari q̃at impijs et ĩiuſt. WMinꝰtñ oblectãt canticũ ſyon ſali ces babylonis. Suſpendẽdaꝓinde oꝛga⸗ na apð eos lamentãdũ magꝰ ſuꝑ flumia babylonis.ſi foꝛte perſuaderi eis poſſit yt plãgãt. Hic plane mchicãtan dũ eſt Vbi nõ deerũt qͥ tota alacritate ſpũs ſaltẽt ad vocẽ pſalterij:ad cãticũ ſpon: ⁊ vchemẽa q̃dã ſacri deſiderij ad eã geſtiãt pꝛeuolare dicẽt es. Quis dabit mhi pẽnas ſicut co⸗ lumbe⁊ volabo ⁊ requieſcã.quid em̃ alið exultare qᷓ; extra ſeiß̃m ſaltare eſt. Minus ſapit his qͥ medio adhuc ꝑiclitant᷑ ĩ mari: iactant᷑ vndis:agunt᷑ fluctiby.qᷓ;libet fauo rabile ſit ꝙ de remoti ⁊ ꝓpe iam deſperati tranquillitate ſeu a menitate littoꝛis nun⸗ ciatur. Sed nec ad eiuſmodi ꝑtinet giam ꝙ hodie vobis ꝓpoſitum eſt. neq; em̃ taliſ quiſpiam adhuc meret᷑ audire. Cadent à latere tuo mille ⁊ decẽ milia a dertr tuis. Mmẽtote cui facta ſit hec ꝓmiſſio.ncpe —————— S = fncttiuetn „ 4nö deidomit ntiodlacitaniſt — Se. qt vodis poſna NMui habitat ĩ adiutoꝛio altiſſimi. ei qui habitat in adiutoꝛio altiſſimi:ĩ pꝛo tectio ne dei celi ↄmoꝛa bit᷑. Audiat igit᷑is qui ſaluti poꝛtui cogitatione et auiditate iam apꝛopinquat: qᷓ pꝛeiactata velut q⸗ dam anchoꝛa ſpei ſue terre illi deſiderabi li incõfuſibiliter in heſiſſe vidercunctꝰ die⸗ bus quib nũc militat expectãs do nec ve⸗ niat ĩimutatio ſua. Pꝛecipua ſane⁊ certiſ ſima ꝓpinquatio poꝛtus huius.hec ipᷣa in qua poſiti eſtis exitus pparatio eſt: voca⸗ tionis videlicet iuſtificatõiſq; diuine. In his nẽpe duob fidelis q̃dã conſtituta eſt cõnexio velut cuiuſdã eternitatis ad erni⸗ tatem.i.magnificatiõis ad pᷣdeſtinationẽ quaꝝ eqͥdem ſicut p̃ deſtinatio nullo eſt pᷣ⸗ ciſa pꝛincipio.ſic ⁊ magnificatio nhilomi nus nullo vnqᷓ; fine claudenda. Nec vero eam quã diximus qᷓſi gemine huꝰ eterni⸗ tatis mediã cõnexionem eſſe putes noſtre adinuentionis.aplim audi.ſi nð tibi eadeʒ manifeſtius ip̃e ↄmendat.quos eim̃ pꝛeſci uit ⁊ pᷣ deſtinauit cõfoꝛmes fieri imaginis filij ſui.quõ putas aut quo oꝛdine magni ficabit. Siqͥdeʒ que a deo ſunt.oꝛdinata ſunt. um aÿpdeitinatõe ad magnificati⸗ onem.ſaltu quodã ꝑueniẽs repẽtino. Pꝛo uide tibi mediũ pontem.aut magis ingre dere iam paratũ. Quos pdeſtinauit inqͥt hos ⁊ vocauit. Quos aũt vocauit illos ⁊ iuſtificaui:⁊ quos iuſtificauit illos ⁊ ma gnificauit. Het via equidẽ bona videt᷑ nð nullis hoib ſz ⁊ bona eſt. nihil ſuꝑ eius fi ne timendũ Nõ tibi ſint vie.eius ſuſpecta nouiſſima. ꝑge ſecurus.tanto auidiꝰ.q̃n⸗ to cer ius.ea iam ꝓpinquare vident᷑. Nẽ⸗ pe tenes media quõ non nouiſſima ꝓpinqᷓ bunt. Agite inqͥt pniam.appꝛopinquabit em̃ regnũ celoꝝ. Sʒ regnũ inqes celoꝛum vim patit᷑.⁊ violenti rapiũt ilið nullꝰmi⸗ hiad hoc niſi ꝑ medios hoſtiũ cuneos pa tet acceſſus. in itin ere medio ſunt gigãtes in gere volitant.⁊ obſidẽt tranſitũ.ob̃uãt tranſeuntes.attñ fiducialit age:ne timeas magni ſunt.multi ſunt. ſed cũ dent ꝗ late⸗ re tuo mille⁊ decẽ milia a dextrꝰ tuis. La dent vndiq; nunqᷓ; tibi imppetuũ nocitu⸗ ri. Paꝝ eſt nõ apꝛopinqᷓturi. Equidẽvi⸗ debit peccatoꝛ ⁊ traſcet᷑. Sed a latere veni et ꝙ videlicet pᷣueniat te miſercoꝛdia dei tui.eadẽ quoq; nih ilo minꝰ miſericoꝛdia ⁊ ſubſequat᷑: ⁊ introitũ videlicet tuũ queʒ ſupꝛa mminimꝰ: ⁊ exitũ tuũ cuſtodiens. Zloqum qd in illo tam terribili ſpũaliũ nequitiaꝝ occurſu humanꝰ poſſet ↄſiſtere ſenũs:ꝙ non intolerabili cõcuteret᷑ erroꝛe Q uid putatis fratres: ſi vel vni alicuitã muitis pꝛincipibꝰ tenebꝛarũ in medis nĩi iyruere.et in tota feritate ſua ac tenebꝛoſi. enoꝛmitate.coꝛꝑis ſenſus ſuſtinere appare re liceret:qͥs illuʒ poſſit vel coꝛꝑis ſenſus ſuſtinere vel coꝛdis. Deniq; añ hos pau⸗ cos dies:ipſi ſcitis vnũ quendõ ex vobis ⁊ pꝛiꝰdoꝛm ientẽ ⁊ poſtea excitatũ.tã gra⸗ uiter fantaſia nocturna turbari ꝑmiſus ẽ vt vis dei illa ratiõis compos:vix potue rit eſſe ſecurus. Etiã om̃es vos parit᷑ expa uiſtis:cum territus ille terribilẽ nimis ex⸗ clamaſſet in vocẽ. Erubeſcendum ſane ꝙ vſq; adeo fides in vobis vel doꝛmientib vi fuerit obdoꝛmiſſe: ſed ad nr̃am ſicut dubio factũ eſt qmon iti onẽ:vt tota ſollici tu dine meminerimꝰ aduerſum quos no⸗ bis ſit colluctatio.neqñ.ſ.aut ignari hoſti lis inuidie.aut pꝛotectioni diuine inueni⸗ amur ingrati. Ex vehemẽtiſſimo ſiquidẽ ꝓpꝛij cruciatu liuoꝛiſ.intm̃ ꝓrupit malici inueterata furoꝛẽ his pᷣſertim dieb ſanct? acrius ſeſe indicqs vña deuotione toꝛque⸗ ri. Eodẽ ſane tabeſcentis inſanie ʒelo. Sʒ amplioꝛi licẽtia exeuntib ſetis adeſt. non niſig latere tñ. Neq; em̃ vel occurrere iam a facie qᷓſi vt inde feriat.vel a tergo repere tãqᷓ; vt decipiat ꝑmittit Sʒ nec iuxta iter qͥdẽ de ceterd ſcãdalũ ponet tibi.adte em nõ apꝛopinq̃bit Nõ in nõ attinget vt fe riat:ſed nec accedet vt terreat P uto ei ve rea ris ne te foꝛſitan grauis ad ulas tã mð ſtruoſas effigies.⁊ laruali tãta młtitudt ne facieꝝ hoꝛroꝛ inuadet:ſʒ egregiꝰtibi pa raclytus ⁊ efficaciſſimus aderit ↄ ſolatoꝛ- Iß̃e numiꝝ de quo legiſti. Coꝛam illoꝓci dent ethiopes:⁊ inimici eius terrã lingent Planead nihuũ deducet᷑ in cõſpectueius malignꝰ. ſic timẽtes ſe gkificabit. Pñtete dñe ieſu q̃ntũlibet irrruãt hoſtes imo non irtuãt ſʒ ruãt Cõſuant vndiq;:ſʒ vt fiuẽt ⁊ꝑeant a ↄſpectu dei:quẽadmo qũ fluit ce ra a facie ignis. Quid eĩ metuã deficiẽ⸗ tes qͥd tremẽtes paueãqͥd verear cadẽtes Etſi ambulauero in medio vm bꝛe moꝛts V 5 5 —— 8 — 5 5 3 8 2.— — nõ timebo mala.dñũmõ tu mecum ſis dñe deꝰmeꝰ. Siddẽ ꝓtinꝰaſpirabit dies ⁊ icli⸗ nabunt᷑ vmbꝛe cadẽt hincinde pᷣncipes te nebꝛau· Quos em̃ nũc q́; dum int᷑ malig nas eoꝝ occultaſq; ſuggeſtio nes ꝑ fidẽ ad huc nõ ꝑſpem ambulamꝰ.fides tñ victo⸗ noſa triũphat quõ nõ faciliꝰipᷣa tamtunc alate cognitio pitatis euidẽs cũ ſuis ilt Cenebꝛoſis: ferrugineiſq; imagin ib exuf⸗ flabit.ne cauſeris foꝛte de numero vt ip̃aʒ ſaltẽ multitudinẽ verearis. WMmento ſa ne ꝙ ad vnũ ſaluatoꝛis imperiũ ab obſeſ⸗ ſo iã ⁊ diu poſſeſſo vnꝰhoiĩs coꝛꝑe demo⸗ num legio tota diſceſſit:⁊ ne ip̃os quideʒ guſa eſt niſi ab eo iuſſa contingere poꝛcos. Ijntomagis ipſo duce quotqͥt fuerint. Vn⸗ diq; cadens.cũ ingenti ãmiratõe dicẽtes · qᷓ eſt ita qᷓ aſcendit ſicut auroꝛa conſurgẽſ pulera vt luna: electa vt ſol. terribilis vt caſtroꝝ acies oꝛdinata. Intrepidus itaq; ⁊ oĩno impauidus mag aũt gratulabun dus ⁊ laudãs oculis tuis ↄſiderab. nec ſa ne iam vel impugnationẽ ſuſtinebis: vei furoꝛẽ pauebis. Sʒ magis retributioneʒ pctõꝝ videbis. ⁊ qͥdẽvident᷑ ſufficere ho⸗ die poſſe qᷓ dicta ſunt.ſed adhuc ſane ali⸗ quos vẽm.nõnulla arbitroꝛ expectatione ſuſpẽdi. Wouet em̃ ſtudioſioꝛes quoſq;. ui falloꝛ. qͥdnã ſibi velit ꝙ a dextris qͥdeʒ decẽ milia.a ſiniſtris vᷣo mille ꝑhiber eſſe caſuros.nã latꝰſane ꝙ ſimpłr dicit᷑·nð ni⸗ ſiſiniſtꝝ h loco licere accipi puto.pᷣſertim ꝙ dextꝝ qdẽ in ↄtingenti ꝓpo deſignetur noie.⁊ qͥdem ſine certi rõne myſterij a ſini Kris multos.ſʒ multo plures a dextris ca furos pᷣdixiſſe videt᷑. Niſifoꝛte qͥs tam he bes fuerit ⁊ inſulſu s:vt in eo ꝙ dicit᷑ mille ⁊ decẽ milia.certam expꝛimi putet numeri taxationẽ.⁊ nõ mag ſugabundantẽ cõpa rationẽ.nos em̃ nõ ſic diuinas ſcripturas accipimꝰ.ſʒ neq; ecckia dei. Cadẽt ꝗᷓ a ſini ſtris qͥdẽ mille a dextris aũt decẽ milia. ꝙ vʒ abũdãtioꝛi malignitate.⁊ velut copio ſioꝛe manũ dextris inſiſtere ꝑtibo. dextruz latus appetere ↄ ſueuiſſent. Qð qdẽ ſi ma gnũ illð ecclie coꝛpꝰ cõſiderarelib et:facle ſatis aduertimꝰ lõge acrꝰ impugnari ſpi ritu ales vires ip̃iꝰ ecckie.qᷓ; carnales qͥ ni⸗ miꝝ duo erꝰlatera.dextu⁊ ſiniſtꝝ puto nõ aucðuetient᷑ accipimꝰ. Agit h ſane ſuꝑba „ Sermones ſupß pſalmo ſu ⁊ inuidioſa malicia ꝑfectiones dſcʒ vej hementius pulſans iuxta illð.eſca eð ele cta. Et idem. Zbſoꝛbebit fluuiũ ⁊ nõ mi⸗ rabit᷑.⁊ hʒ fiduciã ꝙ ⁊ioꝛdanis influat in os eius. Igit inqᷓ;.⁊ ſi nõ ſine certa diui⸗ ni diſpenſatõe ↄſilij.qͥ qͥdem nec impfecti oꝛes ſu id qð pãt ferre:tentare permittit, faciẽs cũ tentatione,ꝓuentũ.⁊ ꝑfectioꝛib nõ mõ glioſioꝛes ſʒ ⁊ numeroſioꝛes parat ex hoſte triũphos. Tota q electoꝝ eccleſa parit᷑ coꝛonabit᷑. ꝙ vtraq; ꝑte ſui legitime certauerit. vtroq; nimiꝝ coꝛnu tã potẽter interim ventilãs inimicos: vt paulopoſt manifeſtiꝰ ca dere videant᷑ a latere eiꝰ mi le ⁊ decẽ milia a dextris ipᷣius. Sic nimiꝝ olim iã qͥdem dauid ꝑfectioꝛe ꝓtuteꝓba⸗ tam. necdũ po ꝓpalata in iſrł repꝛobatõe ſaulis canebãt in choꝛo dicẽtes. Percuſſit ſaul mille:⁊ dauid decẽ milia. Sinaũtad ſin gulos magis placet hec referri.nõ vob deeſt ne in hac qͥdem ꝑte ſpũalis intelligẽ tie via.dũmõ ꝓpꝛiã ſuꝑ hec exꝑientiã con ſulatis. Lõge ſiqͥ dẽ amplioꝛi ſollicitudie ⁊calliditate muitiplici ꝑs aduerſa vulne rare in nobis dexterã ſatagit qᷓ; ſiniſtram. nec tã coꝛgis ꝓfecto qᷓ; coꝛdis laboꝛat au⸗ ferre ſubſtantiã. Vltrãq; nimiꝝ ꝓſpitateʒ hũano gẽneri iuidere noſcunt᷑.vtraq; eos felicitate frau dare ↄten dũt:⁊ celeſti vide⸗ licet ⁊ Frena.ſʒ lõge ampliꝰroꝛe celiqᷓ; pin guedine terre.an vo incongrue hec dixeri⸗ mus duo latera: qͥbh nimiꝝ dupliceʒ hois ſubſtantiã cõſtat ĩniti: vos iudicate. nam qð ſpũalia qͥdem attribuimꝰ bo na dexte⸗ re.ſiniſtre po carnalia mime pꝛoꝛſus vere oꝛ arguẽdũ: pᷣſertim a vobis qͥby ſꝑ ſtudi eſt:nec dexterã aliqũ ſin iſtrã:nec ſiniſtram dexterã reputare.nec vo alit᷑ vna qͥdem ſa pientia ꝓbat:qᷓ; vt in ſiniſtra diuitie ⁊ glo ria.ĩ dertera aũt õgiturnitas ſit vite. nã ⁊hoc ſane nullaten vobis vechementiꝰ inſtet ꝑuicax hoſtium multitudo.illic nempe ſtudtoſius repug⸗ nandũ:vbi grauioꝛ vrget neceſſitas. Vbi totum belli imiuet pondus Vbi collucta tionis ratio vniueria ↄſiſtit vñ vobis to⸗ ta parat᷑.aut victis ignominioſa captiui⸗ tas:aut vincentib glia triumphalis· De ni ꝓpter hoc nõ qͥdem ad inſipientiam vobið timendũ ꝙ libere aduerſario vide⸗ expedit ignoꝛari.q̃ — puinit 4 pitchoꝛodſchz e ippniſipdacui — unuſ 4 n derteri ſutag Heni. Unigunhſ niudat nnm 1 udeytadittt Sginpnuc 41 2tn jolnconguhu iuur qh um diſlc iluhui nntvobih 1 N inne ſoalt ⸗ ninin du iti ulu afri . i nſi mini latus expo ſuiſſe ſiniſtꝝ: vt dextrum „ Pindeteta ſollicitudine ↄ ſeruetis Hecni nrum cõmendata a xpᷣo ⁊ xp̃ianis om̃il imtã da ſerpẽtis pꝛudẽtia eſt: vt caput ſo⸗ lum toto ſi neccſſe fuerit erpolito coꝛꝑetu eatur. Hec ÿa philoſophia. h ↄſiliũ japi⸗ ent isvt oĩ cuſto dia ſeruet᷑ coꝛ: qꝛ ex ̃o vi taꝓcedit Hec deniq; gratia ⁊ miſcðᷣia dei in ſeruos eiꝰ ⁊ reſpectus ĩ electos illos:vt interim qͥdem eoꝝ ſiniſtrã velut diſſimu⸗ lans dextere ſꝑ ſtudioſius ꝓtectoꝛ aſſiſtat. MHint eſt ꝙ de ſeip̃o teſtat᷑ꝓpha Pꝛou ide bam dñm in cõſpectu meo ſꝑ.qm̃ a dextr? eſt mihine ↄmouegr.nunqͥd nõ ⁊ lꝰ ma nũ dexterã ⁊ ſolã eũ putas dexterã tenu iſſe cuiꝰtotã in facultatẽ parit᷑ ⁊ in carnẽlicere paſſuſqͥcqd libere viſũ eſt inimico:verũtũ aĩaʒ inqͥt eꝰferua. Vtinã mihiſꝑ a dextr? ſis ieſu bone.vtinã ſꝑ teneas manũ dexte ram meã.ſcio em̃ ⁊ certꝰ ſum qm̃ nulla no cebit a duerſitas:ſi nulla dñer̃ iniquitas. Ton deat᷑ interim ⁊ tondat᷑ ſiniſtꝝ latus. pulſet᷑ iniurijs. velicet᷑ oꝓpꝛobꝛijs.libẽs il⸗ iud expono dũ a te cuſtodiar.dũmð ſis ip ſeꝓtectie mea ſuꝑ manũ dexterã meã. Foꝛ te eĩ mille qͥ a ſiniſtris caſuri ſunt.hoĩes magis ſunt inteiligẽdi qᷓ; demones Hini mirum nobis nõ niſi obtꝑalia q̃libet ad⸗ uerſant᷑ ⁊ tranſiteꝛia bons.qᷓ qͥdè aut nos hfe inuidioſa malignitate ſuſpirẽt:aut cu⸗ piditate ĩiuſta ſe potiꝰdo leãt nõ hr̃e. Foꝛ⸗ te ei m di huiꝰ co nat᷑ auferre ſubſtãtiam foꝛte fauoꝛẽ hoĩm.foꝛte ip̃ᷣaʒ coꝛpoꝝ vitã. Vſq; ad hec humana ſeuire ꝑſecutio põt. gie em̃ nõ hñt qͥd faciãt.nã demones qͥdeʒ ſuꝑna nob ⁊ etna potiꝰinuidere noſcũtur. nõ tñ vt ſibi cedat q irreꝑabilit amiſef̃t. ſʒ ne illuc paupꝑ de puluere ſuſcitatꝰ acce⸗ dat.vñ ipſiĩ glia ↄditi irreꝑa bilit᷑ cecide⸗ runt. Indignat᷑⁊ liuoꝛe tabeſcit obſtina⸗ ra malignitas humanã obtinere fra gilita rem.qð rerinere ipſa nõ meruit. Sʒ ⁊ ſi qñ foꝛte tꝑalia cuiuis dñna aut inferre conã tur aut gratulant iferri. Hec coꝝ tota mo litio eſt:vt iaciura exterioꝛ vel eidẽ ip̃i vel alteri occaſio ſit interne. ſicute regiõe ho⸗ mines quotiens ea ſuadere nobis:aut qli het mõ efficere curant vnde dextera noſtra ledat᷑.nð hot qͥdẽpᷣncipaluer agere ſʒ tem ꝑoꝛale aliqð cuiuis ꝓuentuꝝ vel ſibi ſeʒ Auipabitat ĩ adiutoꝛio altiſſini. vel nobis vel alteri foꝛte tuipiã aut detr mentũ aut em oiumen rũ exinde ſeu capta⸗ re ſeu ꝓpulſare velie vident᷑. niſi foꝛte catẽ nus qs in demonẽ tranſierit ex homie:vt optare vllo mõ poſſit quẽlibet ſibiinimis ciſſimũ ho ĩem eterna damnatiõe mulctas ri.Quid nos miſeri doꝛmitamꝰ a ſpiritu ali ſtudio. quos tam multipliciter inſecta tur nequitia ſpũs lis. Et pu doꝛ eſt dicere ⁊ ſilereꝓhibet ius doloꝛis. Quantos em̃ inuenire eſt fratres ex his quoq; qᷓ in reli⸗ gionis habitu ⁊ꝓpoſito degunt ꝑfectiõis quos terribilis ilsꝓphete ſentẽtia cõpꝛe⸗ hendiſſe videt᷑. Si oblitus fuero tui hie⸗ ruſalem: obliuioni det vextera mea. nẽpe ſin iſtti cuſto die lateris tota ſollicitu dine incubantes calent admo dũ.ſed ſapientia huius ſeculi:cui abrenuntiaſſe debuerant ea quoq; nihilominus quã reuelat caro ⁊ ſauguis quibꝰ iuxta apoſtolũ voluſſe acq; eſcere videbant᷑. Deniq; videas eos tam auide lucra captare pñtia.tam ſeculariter tranſitoꝛijs vtilitatibꝰ aggaudere adterre narum damna vel minima facultatũ taʒ puſillanimiter turbari.tam carnaliter ſuꝑ his decertare. diſcurrere tam ĩpudẽter tã irreligioſe ſecularib ſeſe ĩplicare negotijs ac ſi het eſſet eoꝝ tota poꝛtio. hec vniuer⸗ ſa ſuba. Attentiꝰſane agricola paupem ex colit funduʒ.ſi cui foꝛte nulla amplioꝛ ſit pᷣcioſioꝛue poſſeſſio. Buccellã̃ panis in ſi nu ſuo mẽdicꝰ abſcõdit ꝙ in ſacellis ſoluʒ hoc metalli genꝰeruginet. Tu qͥd its extre me huic pauꝑtati:⁊ qͥdẽ ꝓpꝛij male ꝓdigꝰ laboꝛis incũbis. Eſt et alia tibi poiſeſſio. ſʒ foꝛte remota. Erras niltã ꝓe nos qᷓ; ꝙ intra nos eſt. at foꝛte nõ qͥdẽ longiꝰ poſitã ſʒ inutilẽ eſſe cẽſearꝰ:vt hit tibi q̃ren dã ma gis ſufficiẽtiã putes.Fallerꝰ ibi magẽ inue nies. imo nõ iuenies niſi ibi. In vo exti⸗ mas ꝙ vel opcram tuam non exigat vel mim ime reſpondeat operanti. Aut certeĩ tuto credis eſſe jocatam:net vlla deinceps ſollicitudine cuſtodis ẽgere. Qðlibet hoꝝ ſapiaſ.ſcito ꝙ deſipias vehemẽter. Ibi.n. vel maxime que ſeminauerit homo· hecet metet. Sed qui parce ſcminat. parce ⁊me tet. Qui vero in benedictionibus ſemina uerit· de benediction ibus et metet vitam eternam vt faciat vnum — ſexaginta. vnum centum · Habes auteʒ cheſauꝝ iſtũ in vaſis fictilibo, ſi tñ adhuc habes Puto em̃ iam amiſiſti puto iam comedett alieni robur tuũ ⁊ ignoꝛaſti.nec potes theſauro tuo coꝛ apponere: qͥe qui theſauꝝ ip̃m nõ hẽas. Alio In q̃ſo te ſitã ſollicitꝰ es:ſi nec mima ſꝑnis · ſi tam pꝛu⸗ denter ſeruas paleas tuas: ⁊ hoꝛreũ tuuʒ cuſtodire memẽto. Immo po nõ expõas theſauꝝ tuũ qͥ ſic incubas ſterqͥlinio tuo. Foꝛte em̃ tibi illð inuidẽt mille iʒ iſtũ obſi dent decẽ milia.nõ minus ſuꝑabundãtes aſtutia ⁊ crudelitate qᷓ; nũero. Verte illuc oculos fidei.foꝛte em iã irruperũt a ditus foꝛte libere diripiũt oĩia.foꝛte iã ſpolia ip̃a diſtribuũt Quid ſiniſtro lateri tã male ſtu dioſus obſeruatoꝛ inh eres niſi ꝙ iam tibi in latere eſſe.ſʒ ĩ facie ſiniſtra vident᷑. ꝙ hec uideas in 5 pectu tuo ſꝑ ⁊ qͥ tãgit hᷣ non S.. tetigiſſe putet᷑.ſʒ pupillam oculitui eteꝝ iã nũctibi ꝓuide qͥſqͥs es dertrine gligens. ſiniſtri lateris cultoꝛ ne cũ hedis ſocũ accipias ĩ ſiniſtra qᷓ; elegiſti. Aſperuʒ pᷣbum eſt frẽs:nõ ĩ nerito expauiſtꝭ. At ca uere nõ minꝰneceſſe eſt qᷓ; pauere Eqͥdẽ do minꝰmeꝰieſus poſt ceta inextimabilis ſue erga me bũficia pietatꝭ.etiã dextꝝ ſibiꝓpt me paſſus eſt lat? fodi.quo vʒ non nii de dextera mihiꝓp mare vellet nõ niſi ĩdexte ra iocũ ꝑare refugij. Vtinã ego tał merear eſſe colũba q̃ in foꝛamie petre habiter ⁊ in foꝛamine laterꝭ dextri. Cõſidera tñ hᷓ dẽ vulnꝰeñ ſen ſiſſe.neq; eĩ illðᷣ ex⸗ 1 cipere voluit niſi iã ſopoꝛatus ĩ moꝛte. vt moneret te. qᷓ; diu viuis in huꝰ ſꝑ lateris vigilare cuſtodia ſʒ moꝛtuã cẽſeri aĩaʒ me am opꝑtere.q̃ qͥdeʒ ꝑnicioſa inſenſibilitate diſſimulet ĩ dextera ſibi vulnꝰinfligi. WMe rito qͥdẽ in ſiniſtro latere poſitũ dicit᷑ eẽcoꝛ hois.ꝙ affectio eiꝰpena ſit ſꝑ.⁊ ꝓcliuis in terra.nec ſane ignoꝛabat het qͥ miſerabili ter ingemiſcẽs Adheſit inqͥt pauimento aĩa mea.viuifica me bᷣm pᷣbuz tuũ. Sʒ ne is qͥdẽ in h̊ nos pondere ↄditionis huma ne.⁊ grauedine coꝛdis remanere vo lebat. qͥ ſic àm onens loqᷓat᷑. Leuemꝰ coꝛda nr̃a cũ manibo ad deũ. Plane id ſuadebat: vt a ſiniſtro latere exigerent᷑ ad dextꝝ. Secu⸗ taris militia frẽs in ſiniſtra tm̃ ꝑte clypeũ poꝛtat. nõ imitemur ſi inter eos volum? Sermones ſup pſalmo reputari.quos huic ſeculo cõſtat initan non xpᷣo.nemo inqͥt militans deo. implij cat ſe negotijs ſeculariby. hoc eſt ſcutũ ap⸗ plicat nõ tam dextere qᷓ; ſiniſtre. Attami frẽs vtrũq; nobis latus tegendũ eſt ſi me⸗ miniſtis. Scuto inqͥt circũdabit te ʒitas eiꝰ.⁊ apłls ip̃e. Per arma in qͥt inſticieade xtris ⁊ a ſiniſtris. Ceteꝝ ip̃am audi iuſti⸗ ciam.foꝛte em̃ nõ eadẽ vtriq; lateri foꝛma pᷣſcribit᷑. Nempe hinc qͥdẽ mandat᷑ nõ voſ metip̃os defendẽtes chariſſimi. Sʒ date locũ ire inde po pᷣcipit᷑.nolite locũ dare di abolo. Et item. Reſiſtite diabolo ⁊ fugiet a vob Audi adhuc quõ tegas latꝰvtrůq; Pꝛouidentes bona ait idẽ apłs. nõ tĩ co ram deo ſʒ etiã coꝛã oĩib hoibh. Hec ẽ em̃ volũtas dei.vt bñfaciẽtes nõ mõ tabeſce⸗ re malignoꝝ demonũ inuidiã. vep etiam obmuteſcere faciatis impꝛu dentiũ hoim ignoꝛantiã Nunqͥd tñ ineternũ nobis erit hecꝓtectio neceſſaria: aut ſꝑ ab vtroq; la⸗ tere hoſtile agmẽ inſtabit. Erit qñ nõ mõ nõ inſtabũt: ſ; nec ſtabũt qͥdem. Vadẽta lateretuo mille ⁊ decẽ milia a dextrꝰ tuis. Siquidẽ nec hũa na malicia iam tũc ha⸗ bebit qͥd faciat:nec demonũ milia płꝰ ve⸗ rebimur qᷓ; totidẽ vermiũ agmina vł mu ſcarum. Aut alit᷑ deniq; ituebimur eos qᷓ fulij urk.trãſmiſſo iũ mari rubꝛo vndiq; ſui egyptios moꝛtuos: ſʒ ⁊ rotas curri in pꝛo fundũ ire cernebãt: vt ⁊ nos.ſ.lõge tñ ſecu rius ⁊ delectabiliꝰ cãtemꝰ dño.ꝙ gloꝛioſe honorificatꝰ ſit equũ ꝑiter ⁊ aſcenſoꝛẽ eiꝰ deicies in abyſſum. Amen Verũtamen oculis tuis cõſiderabis et retributionẽ peccatoꝝ videbis. Sermo.vij. 7 Reuius qͥdẽ vobis aliqñ dilectiſi ₰ miloq̃remur ſi crebꝛiꝰ id liceret ꝙꝛ vos credimꝰ nõnũqᷓ; aduertere po tuiſſe. Ceteꝝ quotiẽs ip̃a dici p̃occupante malicia plurib foꝛte dieby moleſtiſſimum ſuſtinuimꝰ a vñ̃a ↄſolatõe ⁊ exhoꝛtatõe ſi⸗ lentiũ.neminẽreoꝰ oꝑtere mirari.ſi tẽpus ipᷣm redim ere cupientibꝰ nobis ſermo rart oꝛ interdũ ꝓtractioꝛ videat᷑. Sane nobis actũ ſit bꝛeui ꝓhemio vt heſterni parit bo dierniq; ſerm onis illiꝰ qͥdẽ ꝓlixitas. bul vo bꝛeuitas excuſata apð vos habetur⸗ Rn nb. udat dtancicht icicidheihi 1*Ndiſuittit nMfuuns nuini 1Aninhhdt. tnjt ahalſ uleꝛ decimlan xbiun miltuni 4 burnet denniti udt vemiagn tiltdeniginm niſoti munnhun tuosſrun nirtinosl aibiꝰcitndut Pln eui duntin c1 byſm. And nnuls bc s qd vobis iiji acm nõniᷓn Zuuntsſhuſe F inh fote dichM⸗ irn teenin x ininot ohu Snn vel illiꝰfuiſſe.vł iſtã foꝛe:aut magẽ vtrãq; qᷓ; alterã. Scuto inqͥt circũdabit te vitas eiꝰ:nõ timebis a tioꝛe nocturno.a ſagitta volã̃te in die⸗ a negotio ꝑambulãteĩ tene⸗ bꝛis.ab icurſu ⁊ demõio meridiano. La⸗ dent a latere tuo mille ⁊ decẽ milia a dex⸗ tris tuis ad te aũt nðõ a ꝓꝛopinqᷓbit. Di⸗ xumꝰ hic pᷣcedẽtib ſerm qihh ꝙ digra eſt ve ritas ip̃al argiri: quẽadmodũ vʒ fidelem nĩaʒ iterim qͥdẽ a tẽtationiby. poſtmoduʒ vo a difficultatibæ tueat᷑. Que tñ vtraq; bꝛeutꝰq̃ dẽĩ alio pfalmo.idẽ iſte ꝓpha com men dãs in te inqͥt eripiar a tẽtatõe ⁊ ĩ deo m.t.mu. ꝙ p̃o nimiꝝ duce.nec hic gradiẽſ offen diculũ nec egrediẽs hic ob ſtaculũ pa teret᷑.ĩ alo igit᷑ crebꝛa erectio ĩ alto 1ã pla na ⁊ ſecura liberatio deſignat᷑.nã in hᷣ ſane tertio ꝙ adiũgit. E erũti ocułtuis ↄſide⸗ rabis.etiã felicitati nõ modice ꝓmiſſionẽ arbitroꝛ cõtineri. Cadẽt inqͥt a latere tuo mille ⁊ decẽ milia a dextrꝭ tuis ad te ãt nõ appꝛopinqᷓ̃bit. Verũtñ ockis tuis ↄſidera bis. Ita oꝛo dñe.ita fiat dñe. Cadãt illi⁊ nõ cadã ego.paueãt illi ⁊ nõ paueã ege cõ fundant᷑ illi ⁊ nõ cõfundar ego. Euidẽtiꝰ ſiqdẽ paucꝭ.ß̊ loco pbis.⁊ aĩe mihi ĩimoꝛ⸗ talitas ↄ mendat᷑:⁊ p̃ꝰq́; fides aſtruitur coꝛꝑe reſurrectõis. Nẽpe ruentibo ilł futu rus fum ip̃e.qͥ videã: ⁊ ne iſti q́; qͥbh eoꝛuʒ nouiſſimꝭ intuear retributionẽ oculi defu turi.neq; em̃ ſimpł᷑r ocuł. Sʒ oculis ait tu is ↄſiderab iſtꝭ vtiq; qͥ nũc languẽt pᷓ ino pia:⁊ deficiũt dũ ſperas in deũ tuũ.⁊ vere trẽs deficiũt oculi:dũ ſꝑamꝰ Qð eĩ vidʒ qͥs dd ſperat. Spes inqͥt q̃ videt᷑ nõ ẽ ſpes Ißis q iã tũc ↄſiderab ocuł q́s:mõ quidẽ nec leuare au des ad celũ ip̃is plane qͥ toci ens irerim fluũt lachꝛymis ac crebꝛis cõ⸗ pũctio nib atterunt᷑. nec em̃ nouos tibi in⸗ ſtaurãdo s. Quid tñ de oculo dixerim.etñ minutiſſima.em inẽtiſſima tñ excellẽtiſſi⸗ maq; humani coꝛꝑis poꝛtõe Repoſita eſt in ſinu vão btã ſpes ⁊ ꝓmiſſiõe vtiq; pita tis:ne capillũ qͥdẽ de capite perituꝝ. Foꝛ⸗ te tñ idcirco ſignãter viſio ꝓmittit᷑ ocłoꝛũ qð hec qͥdem ſũmũ iterim aie deſiderium videat᷑:vt videat bona. Credo inquit vi derebona dñiĩ terra viuentiũ. Sup̃mas nimiꝝ coꝛgis ſul feneſtras ſugne agiri de⸗ Qui habitatin adiutoꝛio altiſimi Veteoꝛ ſiqdem minꝰgratã foꝛte nõnullis ſiderat veritati.ꝑ ſpem ambulare geſtiens qᷓ; ꝑ fidem. Sane fides ex auditu: non ex viſu. Deniq; ſubſtãtia eſt ſperandaꝝ rerũ argumentũ nõ apparẽtiũ Et in fide ꝗ̃ fi⁊ in pe deficit oculꝰ:auris ꝓficit ſola. Dñs deꝰaꝑuit mihi aurẽ aitꝓphꝰa: ſʒ qũq; etiã oculũ reuelabit. Erit qnq; iã nõ dicet᷑.au⸗ di filia ⁊ inclina au rẽ tũ: ſed leua potius oculos tuos ⁊cõtemplare. Quid. Plane iocũditatem ⁊ exultationẽ quã theſauriʒa uit ſuꝑ te deus tuꝰ. Quid. Plane non ea mõ qᷓ interim qͥdẽ ⁊ ſi non videre adhuc ⁊ audire.tñ credere potes. verũetiã qð ſicut nõ vidit oculꝰ: ſic net aurꝰ audiuit: nec in coꝛ hoĩs aſcẽdit: qð pᷣꝑgauit deꝰ duligẽtib ſe. Nimiꝝ tãta capiet oculꝰ reſurrectionis q̃nta nec auditꝰ:ne animꝰ ip̃e nũc capiat. Ob hãc deniq; tã vehementẽ aĩe ↄcupĩaʒ videndi.ſ.ꝙ audit ⁊ credit.alij q́ʒ euiden⸗ tiſſimũ future pᷣconẽ reſurrectõis ipſoꝝ ꝓ⸗ pꝛiã mentionẽ feciſſe arbitroꝛ ocłoꝝ. Rur ſum ait circun daboꝛ pelle mea: ⁊ in carne mea videbo deũ ſaluatoꝛẽ meũ. quẽ viſu⸗ rus ſum egoip̃e ⁊ nõ aliꝰ ⁊ oculi mei ↄſpe⸗ eturi ſt. Et adiecit. Repoſita eſt hec ſpes mea in ſinu meo. Foꝛte ↄſiderandũ atten tiu s ꝙ ait oculi mei:ſicut ⁊ in pſalmo.ocu lis indt tuis ↄſiderabis.nũdd em̃ me eſſe ocki nð viden᷑. Plane nõ mei. Nõnũqᷓ; ſa ne viſi ſt᷑ fuiſſe mei:ꝙ ipſi q;; ad eã ꝑtinere noſcant᷑qᷓ; male ſeruaturꝰ accepi pr̃ne ſub ſtantie poꝛtionẽ.nẽpe velocit᷑ ꝓfligata eſt vniuerſam citiꝰ diſſipaui. Occu pauit mẽ bꝛa oĩa lex pcti:libere intrabat moꝛs ꝑ fe⸗ neſtras meas:cuiꝰnimiꝝ factꝰ eram ſeruꝰ ego etiã ip̃e. M iſer eqͥdem ſeruꝰ.non ſane hoĩ ſeruiens:ſed imun do pecoꝛi ⁊ ſcenoſo neq; em̃ mercẽnaria ſaltẽ cõditione famu⸗ labar:ſed plane ſeruili: niſi foꝛte mercedeʒ qͥs dari putet:cui etiã cib negat᷑.⁊cib ip⸗ ſa quoq; eſurie ꝑnicioſioꝛ. Cupiẽti ſiqͥdeʒ poꝛcoꝝ ſiliquas nemo dabat:vt poꝛcꝰ vis uerem.net cõuiuerem poꝛcis. Deinde nũ quid meꝰ oculus erat quãdo depꝛedabã⸗ tur animã meaʒ. Quia ſiqdem neceſſitate demũ coactꝰſum beneficiũ refutare in ma nu dñatoꝛis: vt ꝙ om̃ino non poterã.ipſe ſibi illud ab hoſtili tyrannide vendicaret Conſiderate attentius dilectiſſimi ⁊ ani⸗ maduertite:in qua nam euaſeritis pote⸗ membꝛa veſtra arma nõ ſint iniquitatis peccato:nec regnet vltra ĩmoꝛtalib coꝛpo E rby veſtri nõ eit ̊ oꝑis veſtri frẽs · Dexte⸗ ra dñi fecit vᷣtutem.ſolus hoc põt qͥ nihil om̃ino nõ poteſt ne dixeritis manus nra excelſa:ſed tam ſalubriter qᷓ; veraciter con item ini:qꝛ dñs fecit hec om̃ ia Deniq; ne mo ſibi dubitet om̃um odus eſſe cauenduʒ ne foꝛte donec adhuc dies mali ſunt.⁊nul la vſqᷓ; ſecuritas homini ſuã hanc poſſeſſi onem de manu tam pij.tam ꝓuidi tutoꝛiſ in ꝑiculoſam ꝑnicio ſam interim libertatẽ reciꝑe velle pᷣſumat Qð em̃ emulat᷑ pater ꝓteemulat᷑. nec inuidentie ſed ꝓuidentie eſt ꝙ ſibi totaʒ iubet manere ſubſtantiam ne pereat tibi. Deniq; vbi ad magnã illã ſanctãq; ciuitatem ꝑueneris.cuuꝰfines po ſuit pacẽ.vbi nulꝰiam hoſtiũ timeat᷑ icur ſus:nõ modo reddet tetibi.ſʒ da bit inſuꝑ ⁊ ſeißm. Inter?m ſane ⁊ a voluptatibꝰ tu is auertere ⁊ deo dicata mibꝛa nulla tibi tem eritate vſurpes ſciens ꝙ pietati ſancti ficata nð abſq; graui ſacrilegio in vſus va vitatis.curioſitatis.voluptatis.aut eiuſ⸗ modi ſecularis oꝑis aſſumant᷑.neſcitꝭ ait apoſtolꝰ ꝙ coꝛpa vĩa tempiũ ſunt ſpũſſetĩ quẽ ha betis a deo ⁊ nõ eſtꝰ veſtri. Et idẽ. Coꝛpus inqͥt dño: nõ feꝛnicatio ni. Sed cui.nunqᷓd tibi. Plane fit tibi libeꝝ.ſed ſi eriꝑe illð aut ereptũ ſaltem deinceps a foꝛ nicationis impetu vendicare ꝓpꝛijs viris bus potes. Qð ſi foꝛte non potes.ĩmo qꝛ vere nõ potes fit coꝛpꝰ nõ foꝛnicationi.ſʒ dño ſeruiat interim ſctificationi.ne coꝛru⸗ ptioni denuo peiꝰſeruire ↄtingat. Huma nů dico ait apłus ꝓpter infirmitatẽ carnis Neſtre. Sit̃ exhibuiſt? mẽbꝛa vãa ſeruire iniqͥtati ad iniqtatem.ita nñc exhibete ſer uire iuſticie in ſanctificationẽ. Veꝝ idqͥ⸗ dempter infumitatẽ:vt ip̃e quoq; pᷣmiſit Ceteꝝ vbtreſurrexerit in Ftute qð in ifir⸗ mitate fuerit ſeminatũ.nulla iam erit ne⸗ neſſitas ſeruiendi vbi⁊ ſecuritas libera:⁊ ſecura libertas. Quid ni multomagẽ red cdat eum ſibi:qͥd ni potius libertate donet ñdclem ſeruũ magnus ille paterfamilias: quan doquidẽ ſuꝑ oia bona ſua cõſtituet eum. Jam tunc ergo oculis tuis tonſide⸗ gemones ſuppſalmo late pharadnis in tolerabile ingum vt iã rabis ſitñ fidelit agnouerꝭ interim eiꝰ eſſe non tuos.nam ⁊ pꝛet᷑ eð quẽ dirimꝰ von vtiq; tam neceſſari rõnem qͥ nimiꝝ mem bꝛa ip̃a:quetibi a peccati tyrannide ven⸗ dicare oĩno nõ poſſes ꝓpꝛijs abrenunts volũtatibꝰ diuino cuitui mãcipaſti uñqd vel mõ tua cẽ vident᷑ iqͥbꝰ achuc ʒra læx ⁊ſi nð regnat habirat tñ:in qͥby pena peii ſecũdus qͥ dem hoſt tuꝰnð mð manet.j⁊ pᷣualet ⁊ libere dñat᷑ Tuũ ne dixeris coꝛpꝰ qð m oꝛtuũ eſt ꝓꝙt᷑ pcim̃ aut aĩe eſſe qð ani mam aggrauare nõ ccſſat. Plane ſiquis ſuũ ilið dicerecupit: nõ aliud cõuementer dixiſſe videbit᷑ qᷓ; onus ſu: qᷓ; carcerẽ ſuũ: Zloqͥn quo nã mð tuos dictris oculos. quos ſane interim vis nð vis totiẽs ſom⸗ nus occupat.fumꝰturbat.exiguus pului ſautiat.n oxiꝰ humoꝛ obnubilat. doloꝛa⸗ ccrbus excrutiat. vel ip̃a demũ nomſima moꝛs excedat At tůũc plane tui erũt qñ oia iſta nð erũt: vt je iõ tuis ockis tðſiderure ſit:qh nimiꝝ ꝓ libito deinceps vtaris ad oĩa tam libere qᷓ; ſecure. Neq; eĩ auenẽdi de cetero erũ t oculi ne videãt vanitatẽ: q puriſſimã videãt ÿitatem. Multo minuf intra bit moꝛs ꝑfeneſtras:ꝙ ip̃ᷣa q́ʒ inimi ca deſtruat᷑. An Fo times eos in tãta ple⸗ nitudine lumiĩs vbi ſinguli iuſti tanqᷓ; ſin guli ſoles fulgeãt.aliqñ foꝛte caligaturos tim endũ id plane ſinõ ipſos quoq; oclos ſicut ceta hũani coꝛpis mẽbꝛa reſurtectio gloꝛificaret. Et retributionẽ pctõꝝ videb hoc plane eis graue toꝛmentũ: ⁊ magnus qͥdem maloꝝ cumulꝰerit. Foꝛte eĩ quod cũq; ſolatiũ videret᷑ eoꝝ: q́;s malitioſe im pugnauerũt in roꝛmẽtis ſuis vel conſciaʒ latere.vel ip̃os ſaltẽ declinare poſſecõſpe⸗ ctus. Veritñ ⁊ ſiullis ex hac nr̃a conſide⸗ ratione imen ſum qᷓddã miſerie põdus ac ccdit. nobis q̃ neceſſitas erit.q̃ vtilitas qᷓ voluptas. Ouid em̃ mõð tam irreligioſuʒ imo qð tam inhumanũ ⁊ exetrabile vide tur qᷓ; cruoꝛe quantũlibet iniquoꝝ paſcere velle oculos ⁊ oblectari aſpectꝰ ſupplicijs miſeroꝝ. Attñ ſicut vidi bit petõꝛ ⁊ iraſce tur:dentib ſuis fremet ⁊ tabeſcet.pꝛꝰ em̃ benedicti vocabunt᷑ in regnũ qᷓ; maledicti in cammũ ignis deijciant᷑ eterni quo vide licet acrius doleãt videntes qð amiſerũt ſic uſti quoq; videbũt ⁊ letabunt᷑cõides rantes qð euaſcrũt. In illa ergo tq̃ta ſepd· Runöuſu. n Fousſi an onmd wos dunn 1 nennysörtzui bumorebnbit di 4AMu vdjadmini t Itticplutnitii 12tjwsodit mplbiodenunn 1 n ſue. chün airecul ne vitn nditjratm Bin pfeneimns yjh de n Zn to tmts usui u nis vbiſnglutn grlgitunn nRiplneſnöſg u innicepts niunin 1 Etrmbunoripu es guut mmin 4 amm fu inooruthuin „ ßes laltẽ dethninſi⸗ fesh buiin tiske quẽad nodã hedis agnoꝝ viſio gra uiimi liuoꝛis occaſio ſit. ſic electꝭ eregio⸗ ne ↄſideratio repꝛobo ꝝ ĩmenſa q̃dã mate ria gr̃arũactõis ⁊ laudis. Vñĩ em̃ iuſti ta; magnifice gr̃as agerẽt niſi cũ illa inexcogi tabili felicitate qᷓ ꝑfruunt᷑ ipᷣ am q́ʒ retribu tionẽ cernerẽt pctõꝝ a dbo ſola eqͥdem mi⸗ ſeticoꝛdia redẽptoꝛis ſegregatos ſeſe fide⸗ liſſime ⁊ deuotiſſime recoꝛdãtur. Eãĩ pᷣ erit cũ irt ⁊ interius q̃ſi tẽpeſtas ingruerit. Quider impij tanto animi furoꝛe tabeſcerẽt:niſi in regnũ ſũme btitudinis coꝛã ſeſe vidiſſent alios intro duci.⁊ tũc demũ illos ſeſe feto⸗ res:in illos hoꝛroꝛes.in illos eterni incen dij cruciatꝰ in illas deniq; ĩmoꝛtałmoꝛtꝭ miſerias gem erẽt eſſe damnatos Ibiinqt erit fletus ⁊ ſtrid oꝛ dentiũ.flet? ͥdẽ ob ig⸗ nem.qͥ nõ extin guit᷑.ſtridoꝛ ob vermẽ qͥ nõ moꝛit᷑. Plane fietꝰex doloꝛe.ſtridoꝛ dentiũ ex furoꝛe. Fletũ nẽpe toꝛmentoꝝ ĩmanitaſ dentiũ ſtridoꝛẽ vehemẽtia ip̃a tabeſcentis inuidie:⁊ obſtinata malignitas extoꝛq̃bit Ita qᷓ retributio nẽ pctõꝝ videbitis ne vzʒ ignarꝰ tãti ꝑiculi ingratus aligñ liberato⸗ ri poſſe fieri videaris: nõ ſolũ aũt ſʒ ⁊ ſecu ritas ꝑfecta iuſtoꝝ erit viſa retributio pec catoꝝy quo vʒ net humanã aliq ñ nec dya bolicam vltra vereri maliciã poſlit qui ni mirum cadentib a latere ſuo mille ⁊ decẽ miliby a d extr? ſuis nõ mõ cadere eos vide runt:ſʒ ⁊ cadere in gehenn. Putas enim timere adhuc nõ poterãt:⁊ callidioꝛẽ cun⸗ ctis aĩantib ſerpentẽ hre ſuſpectũ: pᷣßᷣtim ſeducte quõdã ĩ ꝑadiſo nõ ĩimemoꝛes mu⸗ lieris:nifi toto iam coꝛꝑe ſuo vltricib iaʒ traditũ flãmis.⁊ inter ſe ⁊ eũ maguũ ꝑla⸗ ne iam chaos firmarũ eſſe ↄſpicerẽt. Ter tium quoq; hoc nihilominꝰ pctõꝝ tibi cõ ſideratio ip̃a pᷣſtabit:vt er ↄꝑatione defeꝛ mitatis eoꝝ eminẽtiꝰ glioſiuſq; reſplẽde⸗ s. Sic nimiꝝ ſibijnuiceʒ collata ria ſue qdem vtrũq; videt᷑ ſuſcepiſſe augmentuʒ aliqð q̃litatis:vt albũ nigro ſi ↄferas:⁊ h cãdidius ⁊ illud tetriꝰaparebit Sʒ audi rertius ſuꝑ hoc teſtimoniũ ꝓpheticũ ſermo nem. Letabit᷑ iuſtꝰ cũ vident vindictam. Vtqͥd ita. M ꝛnus ſuas lauabit ĩſangui nem pctõꝝ. Plane nõ inqͥ nabitĩ ſanguiĩe ſʒ lauabit.vt vñ ille cruentꝰmaginde ip̃e nitidioꝛ videat᷑.vñ ille plꝰſoꝛdet.inde ip̃e Quibabitat in adiutoꝛio altiſſimi. cauſis hu manis refugere vel mõ inuenia, —— tur affectus ſi nõ ꝓpter aliqðᷣ hoꝝ ſapiẽtia in eoꝝ ridebit interitu.ꝙ tñ ſine aliqᷓ dubi tatione factura eſt. nempe ip̃a pᷣdicet.que mentiri oĩno nõ põt: qꝛ vocaui ⁊ rẽnuiſt? extendi manũ meã ⁊ nõ fuit qͥ aſpieeret. et poſt pauca. Ego quoq; in interitu veſtro ridebo ⁊ ſubſan nabo cũ vob.qð timebatꝰ adu enerit cũ irruerit repentin a calamitas go in inſipientiũ interitu ſapie credimus placituꝝ.niſi iuſtiſſimã ſuã diſpoſitioneʒ ⁊irrepᷣ henſibiliũ oꝛdinẽ rexꝝ. Sane qð ſa⸗ pientie tũc placebit ſapientib qͥ; neceſſeẽ qð placeat vniuerſis. nõ tibiqᷓ duꝝ videa tur foꝛte ꝙ dicit᷑: oculis tuis cõſiderabis: qũ ⁊ ridebis in eoꝝ interitu.nõ ꝙ velut qᷓ dam imanitate crudelitatꝭ in ip̃a tibi vl⸗ tio ne cõplaceat.ſʒ ꝙ modus ipſe pulcerri⸗ mus diuine oꝛdinatõis vltra qᷓ; credi pof ſit iuſticie ʒelatoꝛẽ ⁊ amatoꝛẽ eqͥtatꝭ oble⸗ ctet. Vbioptime oĩa ↄſtituta ⁊ ſuũ cui ceſſiſſe locũ. imo in ſuũ qᷓ;ʒ; ceſſiſſe plen? ⁊ ꝑfectiꝰ illuſtrãte vitate ↄgnoſces. Quõ oĩa conſiderare ⁊ in om̃ibꝰ oĩm m oderato rem ſigniticare libebit. Pulcre oĩno petr? apłus filium ꝑditionis in locũ ſuũ abiſſe teſtatus eſt.ꝙ in aere crepuit mediꝰ aerea⸗ rum collega poteſtatũ vtpote quẽ veri dei ⁊veri pariter homis qͥ de celo veniſſet ope raturus ſalutem in medio terre huꝰ pꝛo⸗ ditoꝛem nec celum reciꝑet nec terra ſuſtine ret. Itaq; oculis tuis conſiderabis ⁊retri butionem peccatoꝝ videbis. Pꝛimo equi dem ob tuã euaſionẽ. Sco ob oĩmodam ſocuritatem Tertio quoq; ob ↄꝑationem Quarto ob ipᷣius iuſticie ꝑfectã emulatio nem. Erit em̃ iam tũc nõ miſericoꝛdie ſed iudic tempus.nec vlla oĩno credenda eſt erga ipios futura illic miſeratio: vbi nul⸗ la ſperanda eſt coꝛrectio. Pꝛocul em̃ hũa⸗ neinfirmitatꝰ iſta mollictes. qᷓ tñ interim charitas vtit᷑ ꝓ tꝑe ad ſalutẽ ampliſſimo ̃dã velut exꝑſe ſagene ſinu ⁊ bonos ⁊ma los colligẽs piſceſ.i.affectꝰiocũcios ꝑiter ⁊ moleſtos. Veꝝ h qͥdẽ ĩ mari.nam ilittoꝛe ſolos eligʒ bonos:ſic vʒ gaudẽs cũ gaudẽ tib:vt ex h iã cũ flẽtibo flere ñ poſſit. Alio nquõi nob iudicabit᷑ mũdꝰ:niſi hui? pulcrius eluceſcat. Nullã foꝛte ex bis triw Treneaffectõil obliti itroductiq; fuerimꝰĩ „ 5— —— *— 48. 3 ——— 2—..—ꝛ cdlam vinariam ſcm eum qui dixit· in⸗ troibo in potẽtias dñi · memoꝛaboꝛ iuſti⸗ cie tue ſolius:nõ mõ qͥdem ꝑmittit᷑ cõſide⸗ rare ꝑſonam paupis: aut miſereri ei in iu⸗ dicio: ſed cum̃ moieſtia cohercẽdi eiumõi pietatis affectus et equitatis eſt dictãda ſentẽtia. Quãtomag vbi nulla animi col luctatio Vbi nulla poterit ſubintrare leſtia opoꝛtet im pleri qð dictum eſt, Zb⸗ ſoꝛtiſunt iuncti petre iudices eoꝝ Abſoꝛti plane in affectum iuſticie:⁊ petre ſolidita⸗ tem cui iuncti ſunt imitãtes · Jůũcti inquit petre quã ꝓfecto ſolam vt ſequerent᷑.cete⸗ ra om̃ia reliquerũt.nempe hoc eſt ꝙ inter roganti petro quidnã atcepturi eſſent pe⸗ tra ip̃a reſpõdit. Cũ ſedert filiꝰ hoĩs i ſe⸗ de maieſtatis ſue: ſedebitis ⁊ vos ſuꝑ ſe⸗ des duodecim iudicantes duodecim tribꝰ iſrt. Hec q́ʒ; ꝓpheta ꝓnuntians au. DPñs ad iudiciũ veniet cũ ſenioꝛibꝰ populi ſui. Tũc tũc putes ſenſibile vel flexibile qͥpꝑpi am veniendũ in iudicibꝰ iũctꝭ petre. Qð adheret deo apls ait vnꝰſpũs eſt ⁊ qͥ petre iũgit᷑ vnꝰ lapis. Ad qð ſane nõ immerito ꝓpba ſuſpirans. Mihiinqͥt acherere des bonũ eſt. Ita ꝗ̃ abſoꝛti ſt iũcti petre iudi⸗ ces eoꝝ. O familiaritatꝭ gr̃aʒ. o honoꝛis culmẽ.o fiducie pᷣuilegiũ. d pᷣrogatiuã ꝑfe cte ſecuritat. Quid.n.tã pauẽdũ: ͥd tam plenũ anxietatꝭ ⁊ vchemẽẽriſſime ſollicitu⸗ dinis excogitarip̃t.qᷓ; iudicãdũ aſtare illi tã terrifico tribũali: ⁊ ĩcertã adhuc ſub tã diſtricto iudice expectare ſnĩaʒ. HMoꝛrẽduʒ eſt ait apłs icidere ĩ manꝰ dei viuẽtis. Ju ditemur iterim ſẽs ⁊ terribilẽ illã expecta tionẽ ſtudeamꝰ pñti declinare iudicio Nõ dicabit deꝰ bis ĩ idipm:ſane vt qͥꝛun dã pctã:ſic ⁊ ́hundã ſtudia bona mãifeſta ſt p̃ᷣcedẽtia ad iudiciũ vt ille qͥdẽ nõ expectã⸗ tes ſniam ꝓpꝛio ſtatim põdere criminũ in tartara deyciant᷑.iſti Vo e regiõe ꝑatas ſi⸗ bi ſedes tota libertate ſpũs ſine vlia cũcta tione ↄſcendãt. Flix pauptas volũtana relinquentiũ oĩa:⁊ ſeq̃ntiũ te dfe leſu. Ve⸗ Rpiane q̃ tã ſecuros imo tã glioſos faci⸗ at in illo fingtari fia goꝛe elemẽtoꝝ. in illo tremẽdo examie meritoꝝ.i illo tãto diſcri mine iudicioꝝ. Jam ðy audiamꝰ qͥd ad tõtas ꝓmiſſiðes deuota ⁊ fidet rñdeat aĩa ne foꝛte aut diffidere aut ſecꝰ qᷓ; oꝑteat fi⸗ Sermones ſup pſalmo dere videat᷑. Qm̃ tu es inqt dñe ſpes mea Quid tam ſobꝛie:dͥd tam pie poteratditi Sed ne aliud huic vbo videt᷑ poſſe cõue⸗ nientius rũderi: qᷓ; ꝙ ſequit᷑ aitiſſimũ po⸗ ſuiſti refugiũ tuũ. Leteꝝ ignoſcite nobis frẽs hodie qͥʒ ꝓmiſſe etiã terminos bꝛeui tatis paulominꝰexceſſiſſe vidmut. Qm̃ tu es dñe ſpes mta altiimũ poſu iſti refugiũ tuũ. Scrmo. vij. Tiam frẽs hodie aliqͥd gudiamꝰ pmiſſiõe piis: de expectatðe filioꝝ de fine huꝰnfe ꝑegriatõis:demer cede laboꝛis. de fructu captiuitatꝭ. Eqͥdi dura oĩo captiuitas nõ mõ illa cõis qusʒ ex ipᷣa ↄ ditio ne generis toleramꝰ humani ſʒ hec quoq; volũtates moꝛtificarepꝛial etiã ꝓpꝛias ꝑdere in hoc mũdo aias feſli nantes in has tam rigide com pedes diſti pline. in hunc tam grauig pnie carccẽ de dimus noſmetip̃os. N iſerãda ſeruſtus plane ſʒ ſi coacta:ſʒ ſi nõ ſpontanea vide⸗ retur.nunc Fo cum voluntarie ſacrificetis deo.nec ingerat᷑ vlla niſi ꝑ ip̃am volũta⸗ tem violẽtia volũtati ꝓfecto aliqͥd eſtin cauſa. Illud puto aliqͥd quo maꝰ alqͥd eſſe nõ põt. An ÿo plãgen dũ videt᷑qᷓ;lbʒ magnũ.qᷓ;libet laboꝛioſum. ꝙ ꝓpt᷑eñ fiat⸗ Et fi magnitu do ip̃a laboꝛis interdũ fez te com paſſionẽ extoꝛq̃at:ſed multomagis cauſe ↄ ſideratio exigit ↄS̃tulatõeʒ. Quid ꝙ bona oĩa nõ mõꝓpter eũ cõſtat fieri:ſed ꝑeum. Deꝰ eĩ eſt qͥ in vobis oꝑat᷑? velle ⁊pficere ꝓ bona volũtate. Ißpe em̃ auctoꝛ ipᷣe remuneratoꝛ oꝑis. ip̃e remuneratio to ta: vt ſũmũ illud bonũcuiꝰ nimiꝝ tõ per⸗ fecta eſt ſimplicitas in ſeip̃ o:duplexꝝ quo⸗ dammwõ in nobis videat᷑ tauſa bonoꝝ. et effectiua.ſ.⁊ finalis Pene igit᷑ dilectiſſimi ꝙ in his oĩby tam multis la boꝛib veſtr nõ mõ ſubſiſtitis: ſed eti ſuperatis ꝓpter eũ qͥ duexit vos. An po nõꝑ eñ. Et mani nifeſte. Sicut eĩ abũdãt ꝓ xp̃ᷣo triblatio⸗ nes nñe apłs ait:ita abũdãt ↄſolatões nie ꝑipm. Vſitatꝰ ßᷣmocõis ſᷣmo ꝓpt᷑ deñ.ſ plane vbi nõ vacue ðꝛ: ꝓfundiimꝰ fmo⸗ Crebꝛo ſo nat ĩ oꝛe hoĩm. etiã a quoꝝ co? delõge eſſe ꝓbat᷑. O ẽs em̃ ſibiꝗpt᷑ deũpᷣ⸗5 ſtan poſtulãt ꝓxt deñ flagitãt iubuevin⸗ ino ensnh — tdieher „ Aehtunſe un 3 nfis bode in öis emit netubntpegii Lehsꝝ s defucunptun 1P ptunswnilli 1—bngnsnn 6 volitants neniu pden boeniii bis tunngieuni atzſi nſn nn ſo am voluui gnit n voltat imii 1 hd pu ilqo SrZn joplignüni ni lenßlderlboninzyi —— ſt ianomo ãi pben von jj * Qui habitat in adiutoꝛio altiſſimi. Facile q; eaipſa petũt ꝓter deũ.qͥ tñ non ſunt ſᷣm deũ. ⁊ id ſibi fieri qͥs e deũ: qð nõ deſiderat ꝓpter deũ.magis foꝛ te ʒ deũ. Ceteꝝ plaue viuꝰ ⁊ efficax ſermo vbi nõ ꝑfunctoꝛie:nõ vſurpatoꝛie:non ve lud quodã loq̃n di vſu vel arte ꝑſuadendi ſʒ ex pinguedine:vt dignũ eſt deuotionis ⁊ pura ai intẽtio ne ꝓcedit. Nẽpe ⁊ mũduſ trãſit ⁊ ↄcupĩa eiꝰ: nec ſatis vtiliter poſita aut ſtabilita firmit:vel cadẽte eo qͥ̃ꝙ eo fa⸗ cta ſunt videbunt᷑. Vbi em̃ cã ip̃a defici⸗ et.quõ nõ oĩa q́; q̃ videbant᷑ inixa pariter uacuabunt᷑. Pꝛopterea deniq; ⁊ qĩ carne ſeminãt ſolã metere hñt e carne coꝛruptio nem qð vʒ oĩs taro fenũ ⁊ glia eiꝰ tanquã flos feni:⁊ vbi fenũ aruit:floꝛem qͥ; nihilo minus cadere ſit neceſſe. Solus qͥ eſt cã in deficien s.nec flos feni ſed vᷣbũ dñi manet ineternũ Deniq; in jt. celũ ⁊ terra trãſient vᷣba aũt mea nõ trãſient:pꝛudent itaq; di lectiſſimi ⁊ vtilit᷑ eligitis ꝓpt᷑ vᷣba labioꝛũ eius cuſtodire vias duras:illic ſeminãtes vbi ne mima qͥdẽ vẽi poꝛtio ſemĩs valeat dꝑire Sane qͥ ꝑce ſeminat: nõ qͥdẽ nõ me tet:ſÿ ꝑce metet. Nẽpe qͥ metit mercedẽ ac⸗ cipit ⁊ ſcimꝰ ehmn iſit nec eũ qͥdẽ qͥ ꝓ noie ſuo calicẽ aq̃ frigide dederit ſitienti.merce de ꝓpꝛia carituꝑ. HNunqͥd tñ nõ in qᷓ mẽſu⸗ ra mẽſus fuerit ſibi q́; remetiet᷑:autĩ retri⸗ butione eqbit᷑ei:qͥ nõ aquã poꝛrigens.ſed ſanguinẽ fundẽs ꝓꝙ in atũ. ſibi biberit cali cem auatorts eſt hic calix aq̃ frigide Sed calix inebꝛiãs qᷓ;pclarus. calix vini meri.⁊ qͥdem plenꝰmixto. Solus em̃ ha⸗ buit meꝝ vinũ dñs meus ieſus:qͥ ſolꝰꝑ fe⸗ cte mũdus.ſꝑ etiũ põt facere mundũ ð im mũdo ꝓceptũ ſemine. Solus plane habu it meꝝ vinũ:qͥ nimiꝝ ⁊ ſcõᷣm diu initatem ſapientia eſt vbiq; attingẽs ꝓpter mũditi⸗ am ſuã:⁊ nchil inqͥnatũ icurrit in eã: ⁊ ᷣm humilitatẽ pctĩ nõ fecit nec ĩuentꝰeſt do⸗ lus in oꝛe eiꝰ ſolꝰ nõ debito ↄ ditõis guſta uit moꝛtẽ. ſʒ ſue bñplacito volũtatis ſane nõ ob ꝓpꝛiã vtilitatẽ. bonoꝝ em̃ nr̃oꝝ nõ eget:ſʒ nec tanqᷓ; retribuẽs nobis gratiam ꝓ gr̃a. Qui nõ alirꝓ amic moꝛtuꝰeſt:niſi ꝓ acqͥrẽdis vʒ vt amicos faceret ex inimi⸗ is. Lũ em̃ in im ici adhuc eſſemꝰ reconci⸗ liati ſumus deo ꝑ ſanguinẽ filij ſui: aut po tius ꝓ iam amicis.⁊ ſi mundũ qͥdem amã tibus ſed tñ iã amatis. In hot eĩ gratia non quaſi nos dilexerimꝰ deũ.ſed qm̃ ip̃e pꝛioꝛ dilexit nos: vis noſce qᷓ; longe pꝛioꝛ MBenedictus deꝰ⁊ pater dñi nr̃i ieſu xp̃i: ait apłs.qͥ bñ dixit nos in om̃i bñdictio ne ſpũali in celeſtib in cbꝛiſto ieſu ſicut elegit nos in ip̃d añ mundi ↄſtitutionẽ. Et poſt F Bratificauit nos inqͥt in dilecto fi io ſuo. Quõ ergo nõ dilecti iam tũc ĩ illo: non electi in illo. Quõ nõ ei grati: in quo gratificati ſumꝰ Sic ergo xpᷣus ᷣm tẽpus qͥdẽꝓ impijs moꝛtuus eſt ßᷣm pᷣdeſtinatio nem aũtꝓ fratrib ⁊ amicis. In his oĩbuſ meꝝ eſt vinũ ip̃ius eqͥdem ⁊ ſolius vti nec qͥſpiam ceteroꝝ pᷣſumere aud.at nõ eſſe qð ſibi ꝓpheticũ iliðᷣ aptet᷑. vinũ tuũ mixtum eſt aq. Pꝛimo ꝙ nemo interim mũdus a ſoꝛde.nemo głiari poſſit oĩno caſtũ ſe hr̃e coꝛ.deinde ꝙ moꝛtis debitũ ſoluant qũq; neceſſe eſt. Tertio ꝙ ponẽtes ꝓ xp̃o anias hoc ſibi cõpendo vitã mereant᷑ etern.ſed ⁊ veeis ſi ip̃ius erubeſcerent teſtimonium Quarto ꝙ p̃rogate ſibi ⁊ tam gratꝰ echi⸗ bite tãte dilectioni in ꝑtẽ nimis exiguq; rependãt. Attamen neh oc mixtũ qͥ fe ſine mixtura eſt dedignat᷑ a deo vt fiducialiter apls dicat implereſe.q̃ deſunt paſſionum xpi in coꝛgeſuo.ſit qᷓ licet electis parit᷑ oĩ⸗ bus vnus:idemq; den arius vite redden⸗ dus eterne.⁊ in ipſa tñ ſicut differt ſtella a ſtella in claritate ⁊ alia claritas ſolis.alia claritas lune:⁊ alia claritas ſtellaꝝ.ſic ⁊ te ſurrectio moꝛtuoꝝ.⁊qᷓ;uis vna domꝰ.di uerſe tamẽ in ea ſunt mãſiones: vt videlʒ qᷓ;tã qͥdem ad eternitatẽ ⁊ ſufficientiã.et qᷓ paꝝ nõ minoꝛet: ⁊ qͥ multũ abũdet.q;tuʒ ad eminentiã ʒo ⁊ diſcretionẽ meritoꝛum Vnuſdſq; accipiat ᷣm ſuũ laboꝛeʒ. ne qͥd oĩo ꝑeat qð in xp̃ᷣo ſit ſeminatũ. Hoc aũt dieta ſunt fratres: vt illiꝰ tã ſpãlis reſpõſi ꝙ hodie nobis cõſiderandũ eſt g̃a cõmen detur. Qm̃ tu es dñe ſpes meg. Muicqͥd agendũ lit: qͥcqͥd declinundũ:qͥcqͥd tolerã dum.qͥcqd optandũ.tu es dñe ſpes mea. BHec vna mihi oĩm ꝓmiſſionũ cauſa.hec tota ratio mee expectationis. Pꝛetendat alter meritũ ſuſtinere ſe iactet põdus diei Zeſtus. ielunare bis in ſabbato dicat. po⸗ ſtremo non eſſe ſicut ceteros hominũ glo⸗ rietur mihi aũt adherere deo bonũ eſt: po ——— —— —— — nere in dño ded ſpem meõ. Sperẽt ĩ alijs alij: foꝛte hic in ſcia lraꝝ:hicĩ aſutia ſccu⸗ li.ille in alia qᷓibet vanitate ↄfidat ꝓpter te oĩa detrimentũ feci.vt ſtercoꝛa atburo?: qm̃ tu es dñe ſpes mea · Sperat qj vult in icerto diuitiaꝝ· ego vo ne ipᷣa qͥdẽ niſi abs te victui neceſſaria ſpero. nimiꝝ fidẽs ver bo tuo in quo abieci eia. Querite pꝛimuʒ regnũ dei ⁊ ſticiã eiꝰ ⁊ oĩa adijcient᷑ vob Rpe tibi derelictus eſt pauꝑ oꝛphano tu eris a diutoꝛ.ſi mihi pᷣmia ꝑte obtinenda ꝓmittunt᷑ ſpabo. Si inſurgãt a duerſũ me pᷣlia.ſiſeniat mũdus.ſi fremat malignus fi ipᷣa caro aduerſus ſpm̃ concupiſcat· inte ego ſpabo. Frẽs hec jape ex fide viuere eſt nec aliꝰ exꝝ ſnĩa dicere poteſt. qĩ tu es dñe ſpes mea:niſi cui intꝰ ꝑſuaſum ſit a ſpũ vt quẽadmodũ monet ꝓpheta: iactet cogira⸗ tum ſuñ in dñoꝛ ſciens ꝙ enutriendus ab eo ſit. Juxta illð q́ʒ petri apłi. Oẽm ſolli⸗ citudinẽ veſtrã ꝓijcientes in eũ: qꝛ ipi chra eſt de vobis. Vt qͥd eim̃ ſi hec ſapimuſ.vt d cunctamur abijcere oĩno ſpes miſeras: vanas. inutiles.ſeductoꝛiaſ ⁊ huic vni tã ſolide.tam pꝑfecte.tam btẽ ſpei. tota deuo tione animi.toto ferusꝛe ſpůs iherere. Si qͥd illi impoſſibile:ſi q̃d difficileeſt. quere aliud in qͥſperes. Sʒ vᷣbo oia põt. Quid facilꝰdictu. Zttñ ne hmõi dictũ itelligaſ volo Si decreucrit jaluare nos continuo lbera bimur. Si iuſtificare placuerit vita in volũtate eiꝰeſt.ſi pᷣmia eterna largiri.lʒ ei qð vult facere. Zn Io iã de facilitate nð dubitas: ſʒ ip̃a eſttibi ſuſpecta voluntas Plane ⁊ volũtas teſtimonia credibilia fa cta ſt nimis. Maioꝛẽ hãc dilectionẽ nẽo pʒ qᷓ; vt aĩam ſuã ponat qͥs ꝓamics ſuis Deniq; qñ in ſe ſpanti deſit illa maieſtas q̃ tã ſtudioſe m onet in ſeſꝑari. Plane non derelinqͥt ſpantes in ſe. Adiuuabit eos et ſaluabit eos ⁊ eruet eos a pctõꝛihh. Qua⸗ re. Quib meritẽ. Audi qð ſequit᷑. Quia ſperauerũt ĩ co. Dulcis cã:attñ efficax. at⸗ tamẽ irrefragabilis nimiꝝ hec eſt iuſticia ß q̃ ex fide eſt nõ ex lege · De qᷓcũq; inquit tribulatiõ̃eclamauerint ad me:exaudiam cos.ecce numera tribulatões ᷣm mkłtitudi nem raꝝ ↄſolatões eꝰletificabũt aĩaʒtuq̃ · Dũmõ nõð ab alia conuertaris dũmõ cla mes aq cũ. dũmð in eñ ſperes. vec humile ¶ Sermoiies ſuppſfalmò aliquid vel terrenũ po nas refugiũ tuumn. Quis ſperauit in eo ⁊ ↄfuſus eſt. Faciliꝰ eſt celũ ⁊ terrõ trãſire:qᷓ; vᷣbum eiꝰ euscua⸗ ri. Altiſſimũ inqͥt poſuiſti refugiũ tuũ. nõ accedet illuc tẽtatoꝛ. nõ calũniatoꝛ aſcẽdet nõ peſſimus ille fratꝝ accuſatoꝛ attinger. PNempe ei ðᷣꝛ hit recolite pſalmi pᷣmoꝛdis ei ðꝛꝛqͥ in ꝓtectione altiſſimi cõmoꝛat᷑ilð refugiẽs a puſillanimitate ſpũs ⁊ tẽpeſta⸗ te. Que qdem duplex eſt necefitas fugien di:qð vʒ ⁊ foꝛis pugne et intus timoꝛes⸗ Minꝰem̃ fugere opꝑteret:non vel intenoꝛ magnanimitas exterioꝛes tumultꝰ yiri⸗ liter ſuſtin eret: vel exterioꝛi tranquillitate puſillanimitas ꝓpꝛia foueret᷑. iltiſſimum ait poſuiſti refugiũ tuũ. Sepe illuc fugi⸗ mus frẽs. mumitꝰeſt locꝰ. nullus ibitimet boſti. Vtinã magꝭ ſꝑ ibi manere liceret nõ eſt B 1 huiꝰ.qð mõ refugiũ eſt. qñq; habitaculũ erit ⁊ habitacuiũ ſempiternũ· Interim ſane etſi ꝑſiſtere nõ ↄcedit. freqn ter tñ eſt recurren dů. Nẽpe ad oẽm tent⸗ tionẽ.ad oẽm tribulationẽ:ad oẽm deni; cuiuſcũq; neceſſitatẽ apta eſt nobis vꝛbð refugij.ſinꝰ mñis eſt expãſus. ꝑata ſunt fo ramina petre.patẽt viſcera miſcðie deino ſtri. Hoc refugiũ qͥ declinat.nihi mirum: ſi effugere nõ meret᷑. Jã qͥdẽ frẽs qͥ dictaſt ad expoſitionẽ verſus huꝰviderent᷑poſſe ſufficere.ſi dixiſſet ꝓp ha: qm̃ in te ſperaui: ſicut ĩ pſalm is qͥbuſdã inuenit᷑. Cetepꝝ qð dicit tu es dñe ſpes mea. foꝛte amplꝰalij q̃d:⁊ ſublimiꝰſonat:ꝙ vʒ nõ mõ ieũ ſpe⸗ ſed eum. Lõuenientiꝰ ſiqͥdẽ ſpes nf̃a dꝛꝙ ſperamꝰ qᷓ;i qͥ ſperamꝰ. Sůt aũt foꝛtenõ nulli qͥ a dño obtinere coꝛpꝑalia ſeu ſpia⸗ lia ↄcupiſcũt:ſʒ ꝑfecta charitas ſoluʒ ſitit qð ſũmũ eſt: tota deſiderij vehemẽtig cla⸗ mãs. Quid ẽ michieſtĩ celo ⁊a teqd vo lui ſuꝑ t᷑rã. Deꝰ coꝛdis mei ⁊ ꝑs mea de⸗ icternũ. Pulcre nob vtrunq; pauc hodie ʒbis hieremieꝓpbe lettio ↄmẽdauit. Bo nus es dñe ſpãntibĩ te. aie q̃rẽrite. Vbi ſane ⁊ ip̃ᷣaʒ irerim diſcretiõeʒ pꝛudent᷑ ad⸗ uerte ꝙ ſpantes qͥdẽi eo pluralit᷑ dixeri ꝙ videat᷑cõe młtoꝝ:q̃rere ye eñ ſinglarit: ꝙ fingkaris ſit puritatꝭ.ſinglari ge · ſingu laris pᷣfectõis. non mõ nihů ſpare: niisb eo ·ſid nil q̃rere niſi eũ. Qð ſi bonus lus eſt.q̃ntomagls iſti. Merite ꝓinde q̃renti „———————— p x anfugi mi. ut ununilt o Sint ybinnt oe3 3bub. q nönit d it ibabnaüi jat rx neipſieniqn d Re on mbulationdi tut 64 — i apudu M ns eſtepiisp m y x pat vinni vuſa ghrn de—— nſonetg ni ßipem' is⸗ Ptee Aouenut Pnnbmt Nn habitat ĩ adiutoꝛio altiſſimi. iũ aiereſpõdel altiſj imũ poſuiſtt refugiũ moꝛtali degensniſi em̃ eſſet hic q̃dam:vt tuũ. Neq; em̃ ſic deñ ſitiẽs ania:aut cũpe ita dixerim: impfecta ꝑfectio. non diceret tro ĩ terreno mõte farere tabernaculũ: aut aplus quotqt ꝑfecti ſumꝰidipm ſentiamꝰ cũ maria deinceps eũ vult tãgere in terra: idipᷣm ꝓfecto ꝙ pᷣmiſerat: nõ q̃li iã accepe ß plane clamat. Fuge dilectiſſimi.aſimis rim aut iam ꝑłkectꝰſim etiã paulꝰipᷣe necef laſecapꝛee: hinuioq; ceruoꝝ ſuꝑ mõtes be ſe eſtfatear: q? nũc cognoſco ex ꝑte. ⁊ item chel. Audiuit em̃ dicentẽ. Si diligereris Videmꝰ nũc ꝑ ſpeckm in enigmate:tunt me:gauderetis vtiq; qꝛ vado ad patrem: gůt facie ad faciẽ Qð qᷓ hoĩ interim noſcit᷑ qꝛ pat᷑ maioꝛ me eſt. Zudiuit dicentẽ. No capabilꝰ.pia ſane ⁊ puida inculcatricem lime tangere:non dũ em̃ aſcẽdi ad patrem ampliꝰ ↄmendat᷑. Pꝛopꝛiũ em̃ afflictoꝝ ẽ Et celeſtis iam nõ ignara ↄſilij cdamatcũ vt moleſtijs eximi ſũmã reputẽt felicitatẽ: apto. Et ſi ↄgnouimꝰᷣm carnẽchꝛiſtum. ⁊ carere miſeria ꝑfectã btitudinẽ arbitren ſʒ nũc iam nõ nouimꝰ. Sugꝑ mõtes iquit tur.vñ ⁊ ꝓpha in pſalmo · Lõuertere inqt bechel.ſup oẽm vʒ pᷣncipatũ ⁊ poteſtatem aĩa mea in reqem tuã qꝛ dñs bñfecit tibi· fuꝑ angelos ⁊ arch angelos· cherubin quo Rec vlla tñ collate muhera felicitatiſ enu q; ⁊ ſeraphin. neq; em̃ alij ſunt motes do⸗ merat.ſed adiungit Quia eripuit animã mus delꝙ ſonat bethel. plane in dextera meã demoꝛte oculos meos a lach?ymis pẽis. vbi iam nõ ſit pẽ maio? eo ĩ dextera ⁊ pedes meos a lapſu. In qͥb ſane verbis altiſſimi:coaltiſſimũ appꝛehendere cõcupi patenter indicat:qu antã ſibi reqem.quan ſcens. Hec em̃ eſt vira etna frẽs vt patre; taq; dñi bñficia indicet a tribulationibus cognoſcamꝰ veꝝ deũ:ſʒ ⁊ quẽ miſit ieſum ⁊ꝑiculis liberari. Cui ꝓfecto ſnĩe ilð q́; xpᷣm vex. nihilominꝰ ⁊ vnũ cũ eo deũ ſuꝑ ꝙ de pſalmo nonageſimo hodie nob tra⸗ oĩa bůdictũ in ſecla ſeculoꝝ Amen. ctandũ eſt ſile iuenit᷑ nõ accedat adtema⸗ õ accedet ad te malum ⁊ flagellũnon lum ⁊ flagellũ nõapꝛopin q̃pit tabernacu apꝛopinqᷓbit tabernaculo tuo lo tud. Eit aũt vᷣſus ipᷣius qntũ nos capi⸗ Sermo.i mus facilis intell igẽtia: ad quã foꝛte iam aliqͥ pᷣuolarint. neq; em̃ tã rudes eſtꝰ: aut Ee nfa eſt net noua vobis ſʒ nota ſpũalis ſtudij tã exptes: vt nõ facilime int n bio ſnia in p̃eipuis qbuſcũq; piib vos ⁊ tabernacula vẽa: ⁊ rurſum inter qð idei ne.qͥd nonſit qᷓ; à̃d ſt:⁊ſciri malũ:⁊ ꝙ fiagellũ dicit diſcematis. nam poſſe fdcilu ⁊ ꝑicuioſꝰignoꝛari. Idẽ ſane taplm duciiitꝭ vicẽtẽ cũ tãbonũ certamẽ etiã ſpei nõ incõuenieni tribui poſſe videt certaſſet velocẽ foꝛe depoſitionẽ taberna⸗ lõge em̃ faciliꝰmẽs hũana tantoꝝ eperta cu uſui. Sʒ qͥdego apoſtoli vᷣba memoꝛe maloꝝ. qͥb ſit caritura qᷓ; qͥb ꝑfruituraco Muaſi Fo ignoꝛare poſſit miles tabema pꝛehẽdit. nẽpe germana fideiſpeiq; ↄgua culũ ſuũ: aut eremplo docẽdus ſit alieno- tio eſt:vt ꝙ illa futuꝝ credit. hec ſibiicip Videmꝰſane nõnullos tabernacula ſua ĩ at ſperare futup. Werito ꝓindeapls fidt᷑ turpiſſime captiuitatis domicilia cõmu⸗ iperandaꝝ ſubam reꝝ eſſe diffinitꝙ vzet raſſe:nec militarein his:ſʒ miſeram gerere nð creita nemo ſpare.non pluſqᷓ; ſuꝑ ina fuitutẽ. imo po qð oio ridiculũ ẽ ſi erãt ne pingere poſſit. icit ergo fices· parata alid ⁊ĩrãtã obliuionẽ? ſpũalem freneſim funt magna ⁊ inecogitabilia bona a deo vt nihil ſeſe aliud putareqᷓ; ſuũ h̊ exterius fidelib juis. dicit ſpes mihi illa ſeruant᷑ deuener̃t:tabernackm videant᷑. Quid ei nam tertia qͥdẽ charuas cure mihi ad ils aliud:qᷓ; nõ mõdei: ſʒ ⁊ ſui ignoꝛãtiã hñt la. Leteꝝ vt iam memiui difficile om̃ino quitanq; moꝛtui a coꝛde omnẽↄſumunt aut etiã impoſſibile eſt üleꝝ qualitatẽ in; operam tirca carnem: ſic intendentes ta⸗ neſtigare bonoꝝ: niſi cuifoꝛte iuxta illud bernaculo ſuo ꝛacſi nunqᷓ; purent eſſi caſu apooli:q̃ oculus non viditnec guris au rum. Verũtamen cadat neceſſe eſt. atq; id diuit:nec in toꝛ hoĩs aſ cendit: q̃ p̃parauit qdẽ in bꝛeui. n nõ ſeipos neſcire vidẽt q́ peus diligẽtib ſe: reuelault ipep pm ſuũ ſic dediti ſunt carni ⁊ſanguini:ac ſi oĩo ni Sane quancũlibet lecc in carcadwus hil lud ð camẽ ſolũ eſele rꝙputent· in — vano ã̃ccipiẽtes aĩas ſuas tanqᷓ; pꝛoꝛſus ignoꝛent aĩas ſe hie. Si ſeꝑaueris pᷣcioſũ à vili ait dñũs:tanqᷓ; os meũ eris. Hoc eſt ſi ſolerter diſcreueris int exterioꝛẽ interio⸗ remq; ſubſtantiã vt nõ plꝰtabernaclo tuo timeas a fiageilo: qᷓ; tibijp̃i a malo. Hoc em̃ malũ eſt. Vñ dicit᷑. Declina a malo ⁊ fac bonũ. Hoc malũ qð ſua qͥdẽ aĩa aĩam pᷣuat. qð ſepat int᷑ te ⁊ deũ:vt eo regnante tanqᷓ; coꝛpꝰ ſine aĩa.ſic ſit aĩa ſine deo pla ne moꝛtua in ſemetip̃ᷣa.inſtar vnꝰeoꝝ.qᷓs tanqᷓ; ſine deo in h̊ ſeculo fuiſſe apłus me⸗ moꝛabat. nec ſane dixerim: vt vel ipſam odio hẽas carnẽ tuã· Dilige eã tanqᷓ; tibi datã ĩ a diutoꝛiũ:⁊ ad erne btitudinis cõ⸗ ſoꝛtiũ pᷣpatain. Ceteꝝ ſic amet aĩa carneʒ vt nõ ipᷣa in carnẽtrãſiſſe putet᷑. dicaturq; a dño nõ ꝑmanebit ſpũs meꝰ ĩ hoĩe qꝛ ca ro eſt Diligat aĩa carnẽ ſuã.ſʒ multomag? ſuõ ip̃ius aĩam ſeruet. Amet adã euã ſuã ſß nõ ſic ametvt plꝰvoci eiꝰ obediat qᷓ; di⸗ uine. Deniq; ne ip̃ qdẽ expedit ſic amari: vt vz cui interim caues a flagello paterne coꝛrectõis theſauriʒes irã ererne dã̃ natio⸗ nis. Benimina viperaꝝ ait iohes. Quis dem õſtrauit vobis fugere a vẽtura ira Fa tite dignos fructꝰpnie. Ac ſi euidentiꝰ ſo⸗ queret᷑ · Appꝛehẽdite diſciplin neqñ iraſ⸗ catur dñs. ſuſtinete ꝓᷣgã coꝛripientẽ.ne ſen tiatis malleũ ↄterentẽ. Quõ dicũt carna⸗ les hoies vob crudel eſt vita vĩa.nõ par⸗ citis carni vñe. Eſto nõ parcimꝰ ſemini.i quo ei magis ꝑcere poteramꝰ. Iin nõ me⸗ lius eſt illi ren ouari⁊ multiplicari ĩ agro. qᷓ; in hoꝛreo putrefieri. Heu cõputruerunt iumenta ĩ ſtercoꝛe ſuo. Sic vos ꝑcitis car ni vĩe. Sumꝰ nos crudeles interim non parcẽdo.at vos plane ꝑcẽdo crudeiioꝛes. Sidqdẽ etiã nũccaro nfa reqeſcit in ſpe.vi deritis ipᷣi qð ignominie iterim vẽa ſuſti⸗ neat. qͥd milerie eq̃ maneat i futuꝝ. Nõ ac redet ad te malũ ⁊ flagellũ nõ appꝛopinqᷓ⸗ bit tabernacto tuo. Mic duplex ſtola ⁊ ge⸗ mina qjdẽ ĩmoꝛtalitas ↄmendat᷑. Vñ em̃ niſi ex ſeꝑatõe aĩe coꝛꝑis moꝛs ꝓcedit.in⸗ de eſt ꝙ moꝛtuũ coꝛpꝰ exaĩe noĩat᷑. Vñ ãt ſepatio hec. niſi ex flageilis pñãtiby ex qᷓli bʒ doloꝛis vehemẽtia.ex ipᷣus coꝛꝑis coꝛru ptione:ex pena pcti. WMerito pinde timet ʒodit flagellũ caro nr̃a. quo nimiꝝ ex ip⸗ Sermones ſup pſalmo 8 ſius aĩe tam delectabili honoꝛabiliq; oh ſoꝛtio amaꝝ nimis diuoꝛtiũ patiat. Cet rum interim qjdem donec reuocet᷑:velitno lit fuſtineat illð neceſſe eſt. Expedit aũtſ tolerare vt pꝛoꝛſus euadas:⁊ flagellũ de⸗ inceps nõ appꝛopinquet tabernaculotue. Jam po vt ſup̃ meminimꝰ ⁊ inceſſant᷑cʒ uenit memiſſe. Vera aie vita deꝰeſt. ⁊ int hec qᷓʒ ſeꝑat malum aie qʒ nõ eſt aliudqᷓ pctm̃. Eya frẽs nugari libeãt:otioſitatib indulgere delectet. nimiꝝ gemino h ſepi te vicino: qͥ duplicẽ nobis quferat vitam. alter coꝛꝑis:alt᷑ coꝛdis:qͥd ni ſecure doꝛmi amus:niſiꝙ negligẽtia in grauioꝛipicule nõ tam ſecuritatꝰ eſt qᷓ; deiꝑatõis iudiciũ Et qͥdẽ optan dũ nobis ab vtroq; libera⸗ ri:ſʒ cauendum ſane interim pctĩ qᷓ; pen pcti:⁊ eo ſtudioſiꝰa malo qᷓ; a de⸗ clinandũ. qͥ ꝑnicioſiꝰ ⁊ oĩno infelicꝰ eſta deo aĩaʒ qᷓ; a coꝛꝑe ſeꝑani. Sane vbipꝛoꝛ ſus de medio factũ fuerit oẽ petm̃. cã qdeʒ oĩo ſublata:nec ipſe q́ʒ deinceps manbit effectꝰ:vt quõ i accedere ad te malũ oino nõ poterit.ſic nec flagellũ qͥdẽ valeatꝓpin quare tabernaculo tu o: qð vʒ tam lõgeſt ab exterioꝛi hoĩe q̃libet pena.qᷓ; lõge fuert culpa ab interioꝛi.neq; em̃ ait.non eritin te malũ aut figgellũ ĩ tabernaculo tuo ſed nõ accedet:nõ appꝛopin q̃bit. Siqdẽ cõſi⸗ derare eſt hoĩes in qͥby pctm̃ non mõhitat ſ ⁊ regnat:nec iã ꝓxiniũ magi: aut itimũ poſſe eſſe videt᷑: nili foꝛte cũ ſic dñatur: vt nullo mõ deinceps valeat nõ dñari.Et aũt ⁊ alios inuentre.in qͥb manet qͥdẽad huc pctĩ:ſed iũ nõ pᷣualet.aut dñat᷑in es euulſum quodãmõ. nõ tũ expulſum dele⸗ ctum:ſÿʒ nõ pꝛoꝛſus eiectũ. Cõſtat ſane ab initio nõ fuiſſe ſic:ſʒ in parẽtibꝰ pᷣmis ante pᷣmã illã mãdati pᷣuaricgtõeʒ nõmõñteg na ſſe pctm̃.ſʒ nec fu iſſe qͥdẽ. Attñ qͥdãmõ iã tũc ꝓpe illis fuiſſe videt᷑: ꝙ tã feſtinãter intrauit. Quid Fo aliud admonebat.qᷓ; ipᷣaʒ q́; peti penã.etſi necdũ ineſſe coꝛpih iam tñ velutꝓ foꝛiby eſſe:qͥ dixit. In q̃cůq; die comederitis de ligno ſcĩe boni ⁊ mali moꝛte moꝛiem ini. Felixꝓinde expectatio ⁊ btã ſpes nr̃a quoꝝ tam lõge glioſioꝛ fu⸗ tura eſt reſurrectio qᷓ; fuerit pᷣma conditio vt nec culpa oĩno. nec pena.nec malũ.ſ·het flagellũ.aut regnet. aut habitet aut tegre⸗ „—ͤ———— — ecue—— tdeiesnippcim [w ntnaignin ndc nifii 5 dancs vlni & xs numn ndn jñinẽjuuu nqwdino Senn õ ſnſe ſicß npiu instewüt — jinſ Sfqtn brur un Eui habitat ĩadiutoꝛio altiſſimi vel iam habitare aliqñ poſſit in aĩaby: ſeu coꝛpoꝛib nr̃is. nõ accedet ad te malum? kagellũ nõ agꝛopinãbit tabernaculo tuo Nem penil tàm remotũ qᷓ; qð adeſſe vitra nõ põt. Sʒ qͥdagimꝰ frẽs Vereoꝛ depßhẽ di nẽpe hoꝛã hãc magnꝰ ille ⁊ cõis abbas noſter ⁊vñ.nõ vacatio ni ſermonũ.ſʒ operi manuũ noſcit᷑ aſſignaſſe. Puto tñ ignoſcʒ facile pᷣſerrim nõ ĩmem oꝛ religioſe fraudiſ illiꝰ.q romanꝰ olim tnbanms ei i ſpecu poſito miſtrauit Pie ſiqͥdẽ vt legimꝰpiis ſui oculis furabat᷑ hoꝛas ⁊ quẽ ſibi ſurrige ad mã ducandũ poterit.certis dieb bñdi⸗ cto panẽ ferebat. Et ego qͥdem nõ dubito frẽs pluribꝛ qͥ int᷑ vos ſt̃ abũdantioꝛẽ ſpi⸗ ritualiũ delitiaꝝ ſuꝑpetere copiã ſʒ ꝙ vob cõico nõ ſurripio mihi Quinimo?7 fecurꝰ? ⁊ ſuauis qcqͥd ilð ſit qð ↄ ñs donat ſumo vobiſcũ. necem̃ alimo nia hec diſtribuẽdo minuit᷑.ſʒ auget᷑ potiꝰ miſtrãdo. Verũtñ ꝙ aliquotiẽs vobis loqmur pᷣter ↄſuetudi nem oꝛdinis ñi.nõ nr̃a id agimꝰ pꝛeſum ptione:ſʒ de volũtate venerabiliũ fratrũ: Icoabbatũ nr̃oꝝ. qͥ id nobis etiã intũgũt ꝙ tñ ſibi qͥdẽ paſſim nolũt oĩolicere. nem⸗ pe mihi aliã rõnem ⁊ ſingularẽ neceſſita⸗ tem eſſe nouerũt.nec eĩ mõ loq̃rer vobis ſi poſlem laboꝛare vobiſcũ. Illð vob foꝛ⸗ te efficaciꝰbũ fieret:ſʒ ⁊ ↄſcie mee magis acceptũ. Ceteꝝ qñ idmihi pctis meis exi gentibo ⁊ oneroſi humꝰvt ĩiſeirꝭ ram mł⸗ tiplici ifirmitate coꝛpis· ⁊ ipfa q́ʒ this ne⸗ ceiſitate negat᷑ vtinã dicẽs ⁊ nõ faciẽs in re gno dei vel minimꝰmerear inueniri. MQuoniã angelis ſuis mã dauit dete vt cuſtodiant tein oib vijs tuis. Sermo.x. Criptũ eſt ⁊ Fᷣaciter ſ eriptũ. qꝛ mi⸗ ſericoꝛdia dñi eñ ꝙ ↄſumpti nõ ſu „ mus:qꝛ nõ tradidit nos ĩmanib inicoꝝ nr̃oꝝ. Vigilat ſuꝑ nos indefeſ⸗ fus ⁊ ꝑuigil ille ſingularꝰ clemẽtie oculus nõ doꝛmit neq; doꝛmitat qͥ cuſtodit iſrael Id qͥdem neceſſe eſt. Nõ em̃ doꝛmit neq; doꝛmitat q ĩpugnat iſrł. Et ſicut ᷣeſolli citus ñi ⁊ ip̃icura eſt de nob· ſicille ſolli⸗ citus eſt vt mactet⁊ ꝑdat:⁊ vna ei cura ne foꝛte qͥa duerſi us eſt reuertat᷑. Hos aũt aut nõ attẽdimꝰ.aut minꝰ attẽdimꝰ reuerẽtiã — pᷣndentis. ꝓtegentꝭ cuſto diã. bñficin largi entis ingrati gre imotã m ultiplicih gra⸗ tijs qͥb nos p̃uenit ⁊ ſubuenit nobis· Et nũc qdẽ ꝑ ſeipᷣm implet ſplendoꝛib sias nras · nũc ꝑangelos viſitat.nunc ꝑhoies inſtruit nũc etiã ↄſolat᷑ ⁊ erudit ꝑ ſeriptu⸗ ras. Quecũq; em̃ ſcpᷣta ſunt ad ntam do⸗ ctrinã ſcripta ſunt:vt ꝑ ↄſolationẽ? pati⸗ entiam ſcturaꝝ ſpem hẽamus. Benead doctrinã q̃ ꝑ patientiã noſcit᷑. Sʒ ⁊ patiẽ⸗ tia ꝓbationẽ opat· ꝓbatio yo ſpem. Auid noð ſolis nobis nõ aſſumꝰ. qͥdſoli negli⸗ gimus noſmetipᷣos. An ideo diſſimulan⸗ dum nobis:qꝛ vndiq; ſubuemt᷑ nob. imo po ſtudioſius. ꝓpterea vigiãdũ Neq; ein tam magnaꝓ nob icelo ꝑiter ⁊ĩ terra ſo 1 licitudo gererek.ſi nõ magᷓ nobis incũbere neceſſiras videret᷑. Nõ tã multiplex nobis cuſtodia. niſi ob multiplices inſidias po⸗ neret᷑ Felices ꝓinde frẽs nfi qͥiam hibera⸗ ti ſunt delaqueo venantiũ.qͥ de taberna⸗ culis militantiũ ad atria qᷓeſcentiũ trãſie⸗ re. maloꝝ timoꝛe ſublato ĩ ſpe ſinglariter ↄſtituti. Entiſtoꝝ imo vniuerſitati dicit᷑ Nõ accecſet adte malũ ⁊ flagellum nõap pꝛopinqᷓbit tabernaculo tuo. Sane conſi⸗ dera nõ ad hoĩem qᷓ m carneʒ viuit:ſʒ ad eũ qui in carne degẽs ſcm ſpm̃ ambulat: hane fieriꝓmiſſionẽ. Siqͥdẽ nõ eſt diſtin⸗ guere inter illũ ⁊ tabernaculũ ip̃ꝰ. Cõfu⸗ ſa in eo in oinia tanqᷓ in filio babylonis⸗ Deniq; eiuſinõi: hõ etiã cars eſt: nec in eo manet ſpũs Vbi aũt nõ fuerit ſpũs bon? qñ in eo deerit malũ: poꝛro vbi malũ.fla⸗ gellũ q́ʒ aꝑpꝛopinqᷓt neceſſe eſt. Semp eñ pnĩa malu comitat᷑. Nõ acce der adte ma lum ⁊agellũ nõ appꝛopinqᷓhit tabernacu lo tuo. WMagna ꝓmiſſio. ſed vnciẽ idſpe⸗ rare licet. Quomodo malũ ⁊ flagellũ eua dam quõ effugiam quõ elongabo: vrnõ aꝑꝛo pinquet mihi. Quo merito · qua ſa⸗ pientia. qua ÿᷣtute.qm̃ angelis ſuis man⸗ dauit de te: vt cuſtodiãt tein oĩb vijs tu⸗ is. In quib oib vijs. Quib declinas a maſo.qͥb fugis a ventura ira Multe ſũt — 5 vie ⁊ genera multa viaꝝ.magnũ pꝛofecto peritulũ viatoꝛi.qᷓ; facile in muliaꝝ occur fu errabit in via ſua.qͥ viaꝝ diſcretõe caru erit.nã neq; angelis mãdatũ vt in omib vijs cuſtodiant nos.ſʒ in oib vijsnoſtris ——— ——————————— vñtiueſtigemꝰ. Et qͥdẽ ſupᷓ me eſt ꝙ icipio B iuuabitꝭ me oꝛõnib vẽls. vt aꝑiat mi⸗ hi theſauꝝ intelligẽtie ſue ⁊ volũtaria oꝛiſ mei bñplãcita faciat ſibi deꝰ. Vie igit᷑fili oꝛum adam in neceſſitate ⁊ cupiditate ver ſant᷑. Ab vtraq; ſiqdẽ ducimur.ab vtraq; trahimur niſi ꝙ videmur magis vrgeri neceſſitate trahi cupiditate. Et neceſitas qdẽ ſpãliter coꝛꝑi tribuẽda videt᷑. Nec ſim plex illa eſtſʒ anfractꝰ hñs plurimos:plu rimaq; diſpẽdia.nam cõpendia pauca ad modũ ſiq̃tñ. Quis hoim neſciat:ꝙ neceſ ſitas hoim reuera q; multiplex ſit. qͥs ſuffi Ciat qᷓ; ſit młtiplex explicare. Ipſa nos eru it exꝑientia ip̃ᷣa veratio dat intellectum. In his qͥſq; docet᷑ q; necelſe hẽat clamare kd dñm nõ de neceiſitate ſʒ de neceſſitati⸗ bus mels erue me. Nec mõ ab hac via ne⸗ ceſſitatis.ſʒ ab eo q́; q̃ cupiditatꝰ eſt opta⸗ pit educi.qͥſqͥs nõ ſurda aure monita ſapi entis exceꝑit. Qð em̃ ille ait. Z voluptati bus tuis auertere. Et itẽ. poſt ↄcupiſcenti os tuas nð eas. Siddẽe duob mallöge melius ĩ neceſſitate gradi qᷓ; in cupiditate Multiplex illa. Sz iſta ampliꝰ ꝑ oẽz mo dum.imo vltra oẽm modũ mnłtiplicioꝛ in uenit᷑. Res coꝛdis eſt iſta cupiditas ꝓpte⸗ rea tãte maioꝛ.qᷓ̃nto aĩa plꝰeſt q; coꝛpus. Deniq; hec ſ vie qͥ vident᷑ hoĩby bone:; finẽ nõ hũt niſi cũ demergũt in ꝓfundum inferni. Si iueniſti vias hoĩm:illð q́; cõ⸗ ſidera ne foꝛte de his dictũ ſit cõtritio ⁊ in felicitas in vijs eoꝝ· In neceſſitate contri tio.infelicitas i cupiditate ifelicitas. Idẽ infelicitas vt putat᷑. Quid em̃ ſi cui foꝛte videt᷑ĩ terrenaꝝ affluentia reꝝ ↄcupita fe lucitas arridere. Eo ip̃o infelicioꝛ eſt.qͥ ve⸗ hemf̃tius ipᷣam ꝓ felicitate amplectit᷑ infe licitatem:aut magis ĩmergit᷑ ei ⁊ abſoꝛbet᷑ ab ea. Ve filijs hoĩm ab hac felicitate fal ſa atq; fallaci.ve qͥ dicit.qꝛ diues ſum et nulliꝰegeo cũ ſit pauꝑ ⁊ nudꝰ⁊ miſer ⁊mi ferabilis. Et neceſſitas qͥdẽ ex infirmitate carnis. cupiditas ex coꝛdis inedia ⁊ obli⸗ uioneꝓcedit. Idcirco aliud mendicat aĩa oblita ſit comedere panẽ ſuũ ꝓpterea ter xenls inhiat qð mime celeſtia medite? i Bemones ſup pſalmo Sũt autẽ a qͥby nõ in qͥby oꝑteat cuſtodiri. Scrutemurꝓinde vias nr̃as frẽs: ⁊ vias demonũ. vias q́; btõꝝ ſpirituum ⁊ vias je eſſe:cũ nihil ſit.iã ſei deamus ⁊ demonũ vias videamꝰ ⁊caue amus. Videamꝰ ⁊ fugiamꝰ eas. Siqd vie illoꝝ pᷣſumptio ⁊ obſtiatio. Scire vul ris vñ id ſciã. Lõſiderate eoꝝ pᷣncipẽ: qͥlis ille eſt:tales ⁊ domeſtici eius. Lõſiderate manifeſte in ĩmaniſimã pᷣſumptionẽ aʒ ſtati ꝓſilierit dicẽs. Sedebo ĩ mõteteſti i lateribꝰ aquilonis ſilis ero altiſſimo:qᷓ;te meraria.q;ᷓq; hoꝛrẽda pᷣſũptio. Nũqͥdnð illic ceciderũt oẽs qͥ oꝑant᷑ iniqͥtatẽ expulſ ſunt nec potuerũt ſtare. Pꝛopt pᷣſumptio nem ſtare nõ potuerũt ꝓpt᷑ obſtinationem: qͥ cecidit nõ adijciet vt reſurgat. Et h nẽ⸗ pe ſpẽs vadẽs ex illa ⁊ nõ rediens eſt. Et mira qͥdem p̃ſumptio demonũ: ſʒ nõ mi⸗ nus mira obſtinatio eſt. ꝙ ſuperbia eoꝝ ſy aſcendit ꝓpterea nõ eſt in illis cõmutati. Aula em̃ ↄuerti noluerũt a via pᷣſumpti onis:inciderũt ĩ vi obſtinatõis. Quãꝑ⸗ uerſo ⁊ euerſo ſ coꝛde filij hoĩm.qͥcũq; e⸗ ctant᷑ veſtigia demonũ ingrediunt᷑ demo⸗ nũ vias Mec em̃ tota aduerſũ nos ſpiri⸗ tualuũ colluctatio neqͥtiaꝝ eſt:vt nos ſedu cant: vt iducant in vias ſuas: vt deducit in eis ꝑducãt ad deſtinatũ fineʒ qͥ parꝰ et eis. Vuge hõ pᷣſumptionẽ:ne gaudestðte in imicꝰ tuꝰ. Nẽpe ĩ his maxie vitijs gau det:in ſeip̃o expertus qᷓ; difficile poſſis ab hactãta voꝛagine reſptrare. nolo aũt vos ignoꝛare frẽs. qᷓ nã mð deſcendat᷑. imo ca⸗ dat᷑ in illas. Pꝛimꝰ em̃ vt iterim octurrt gradus deſcẽſiõis huiꝰ diſſilatio eſt ꝓꝛie infirmitatis.iniqtat.iutilitatꝭ. dum̃ ſibi parcks/ſibi blãdiẽſ. ſibi ꝑſuadẽs hð aliqd ãſeii ſeducit. Secun⸗ dus gradus ignoꝛãtia ſui. Vbi em̃ ipᷣmo ꝗᷓdu iutilia ſibi texuerit ꝑiʒomata folioꝛů qd ſugeſt niſi vt vulnera tecta nõ videat. pᷣſertim qͥ ad h̊ ſolum texuerit ne yideret⸗ Erß tandẽ fit vt etiã alio reuelãte: vulne ra nõ eẽ ↄtẽnat. uerſus ĩ vᷣba maliciend ercuſandas excuſat des ĩ pctis. Atq; is q⸗ dem tertiꝰ Sdus eſt admoduz iõ vicinus: imo cõtiguꝰpᷣfũptioni. Quid.n. mali acti tare iã vereat᷑ qͥ pᷣſumit ⁊ deſenſare· Leteꝝ difficile hᷣ herebit tenebr ⁊ĩ lubꝛicgʒſeꝛ tim cũ nõ deſit eriã angelus dñi mgłꝰ pſe⸗ quẽs ⁊ ipellẽs. Itaq; drr? Sᷣdꝰyel q̃lüho tiꝰpᷣcipitiũ ʒtẽptꝰeit:vt quẽadmodũſtu ptura dui Inp cũ yenerit ĩꝓfudũms ——— i mnöcuizin entlnitin etivichſzt va nolt deſljh cu gudenniugiu vi cñtu cin &x ſ jrinõdaui 2 pumeinim adcdub itn a Mns niuirlu 1dc ſup Snuißn c ignoꝛin ih 5 uſbitmenti⸗ NSlyruna uun ounmn girwalihni⸗ 2hint be un Svitauspih „ 5.5 — trichr ioꝝ ʒtemnet. Ex boe ⁊ deinceps magis ac magis ſuꝑ eũ vrget puteꝰos ſuũ: dũ vz eiuſmði aĩam ↄ. tradit impnie impe nitẽtia obſtiatõe firmat᷑. h iã petm̃:qð ne⸗ q; in ß ſeculo remittet᷑:neq; ĩ futuro qꝛ coꝛ eoꝝ eſt iduratũ.nec deuz timet:nec hoĩem reueret᷑. Qui ſicĩ oĩiby vijs ſuis adheret di abolo mãifeſte factꝰeſt ſpũs vnꝰcũ eo. Et vie qͥdẽ hoĩm qs ſuꝑiꝰ demõſtrauiꝰ.ip̃e ſt 5qb dẽ tẽtatio vos ñ app̃ hẽdat niſi hũa na:ĩ qꝛ hũanũ eſt peccare. Poꝛro diaboli cas a natura hoiĩs alienas eſſe qͥs neſciat. Niſi ꝙ inõnullis ip̃a ſibi ↄſuetudo natu⸗ ram iquiſſe videt᷑. Leteꝝ etſi qũdã hoĩm ſit nõ hũanũ tũ ſʒ diabolicũ ẽ ĩ malũ ꝑſeue rare q̃ vo ſt ſctõꝝ angel oꝝ vie. Pꝛofecto il le q̃s vnigenitꝰen arrauit dicẽs. Elidebit angelos aſcẽdẽtes ⁊ deſcẽdẽtes ſuꝑ filium hois. Zſcẽſio igit᷑ ⁊ deſcẽſio vie illoꝝ Aſ⸗ cenſio vo ꝓpter ſe. deſcẽſio vel potiꝰ conde ſcenſio ꝓpter nos. Sic bti illi ſpũs aſcẽdũt ꝑↄtẽpiatõeʒ dei:deſcẽdũt ꝓ ↄpaſſionẽ vt ſcendũt ad vultũ eiꝰ:deſcẽdũt ad nutũ eiꝰ: qm̃ angeł ſuis mãdauit de te. nec tñ vel deſcen dẽdo cuſtodiãt te in oĩbhvijs tuis. gkie viſiõe fraudant᷑:qʒ ſpvidẽt faciẽ piis Puto ⁊ dñi vias vult audire. Multum Fpſumere videoꝛ ſi me illas ꝓmiſero oñſuꝝ Legi aũt de ip̃oꝛqm̃ docebit nos viað ſu⸗ as. cui em̃ alteri crederet᷑.docuit eĩ vias ſu as:cũ aperuit la bia ꝓphe:vt diceret. Vni uerſe vie dñi mĩa ⁊ pitas. Ita ad ſingłos ita ad oẽs cõiter venit ĩ miſcia.ſ.⁊ vita⸗ te. Vbi eĩ młta iã fuerit de miſeratõe pᷣſũ⸗ ptio:ſʒ obliu io pitatꝰ.nõ ↄtinuo ihi deꝰ ſʒ neq; vbi terroꝛ multꝰ ex reco ⁊datõe Fitatꝰ nulla aũt de mẽoꝛia miſcðie ↄſolatio.naʒ neq; pitatẽ tenet q miſcðiam vbi vᷣeẽnð agnoſcit.nec pa eſſe ſine vitate miſcð ia pᷣt Itaq; vbi⁊ vᷣitas ⁊ miſcð ia obuiauerunt ſibi ſe etiq̃ iuſticia ⁊ pax oſculant᷑ nec abeẽ s p̃t cuiꝰ in pace factꝰeſt locꝰ. Qnãta au diuimus ⁊ cogn ouumnꝰ nobis.ſiqͥdẽ pr̃es nr̃i an nuntiauerũt ſuꝑ hac copula tã felici miſcðie ⁊ pitatis. Wiſcðia ⁊ veritas tua ſu ſceperũt me ait ꝓpheta.⁊ alio loco. WMi ſericoꝛdia inqͥt tua añ ockos meos eſt ⁊ cõ placui in itate tua. Sed ⁊ dñs ipſe de eo Veritas mea ⁊ miſcðia mea cũ illo. Sed ↄlidera etiã manifeſtos aduentꝰ dñi quẽ⸗ Qui habitati adintoꝛio altiſſimi. admodũ in eo qͥdem iã pᷣſumptꝰ eſt miſes ricoꝛdem ſaluatoꝛẽ poꝛro i eo qͥ in finepꝛo miſſus eſt veracẽ ſuſtineat rerributoꝛẽ. nã̃ ⁊ hint foꝛte videbit᷑ dictum. Quia miſeri coꝛdiã ⁊ pitatẽ diligit deꝰ? grãm ⁊ gioꝛiã dabit dñs. Quãuis ⁊ in pꝛloꝛe qͥʒ aduen tu fecoꝛdatꝰſit miſcðᷣie ſue vᷣitatis ſue doz mut iſrael: ⁊ in poſterioꝛi licet iudicatur? ſit oꝛbẽ terre in eqͥtate ⁊ populos in pitas te ſua nõ tñj futuꝝ ſit iu diciũ ſine miſiðᷣia: niſi foꝛte ei qͥ nõ fcerit. Hec ſunt eternita tis itinera de qͥb habes apud ꝓphetam. Incuruati ſunt colles mu hdi ab tinenb eternitatꝭ eius. Zd manũů eſt. Eñ id faci⸗ le ꝓbare poſſim. Siqͥdem miſcðia dñt ab eterno ⁊ vſq; ineternũ. Et pitas dñi ma⸗ ner ineternum. Ab his itinerib incuruati ſunt colles mũdi.ſuꝑbi demones pᷣncipes mundi huꝰtenebꝛaꝝ haꝝ qͥ viã pitatis ⁊ miſericoꝛdie neſcierũt.neq; meminerũt ſes mitaꝝ eius. Quid uti ⁊ vitati qͥ mendax eſt ⁊ pat᷑ eius. Deniq; ha bes manifeſte de eo ſcriptũ.qm̃ in vᷣitate nõ ſtetit.qᷓ; vᷣo lõ⸗ ge fuerit etiaʒ a miſcðia inflicta nobis ab illa m iſeria nr̃a teſtat᷑.qũ ille nunqᷓ; miſeri coꝛs fuit.qͥ homicida erat ab initio. Po⸗ ſtremo qͥ ſibi neqᷓ; cui bonꝰ.qᷓ; nequiſſimꝰ ille ſibi qͥ nunqᷓ; ſuꝑ ꝓpꝛia iniqᷓtate dolet: nunqᷓ; ſuꝑꝓpꝛ?ia damnatione ↄpungit᷑.ni miꝝ kalſa pᷣſumptio a via pitati; extruxit ⁊ crudelis obſtinatio viã miſcðᷣie interclu ſit. inde eiñ nec in ſe vnqᷓ; aſſeqͥ: nec a dño ↄſeqͥ miſciam põt. In hũc igit᷑ modũ tu midi illi colles incuruati ſunt ab itinenb? eternitatis:dũ a vijs dñi.qᷓ̃ qͥdẽ recte ſũt ꝑ ant᷑ractꝰ ſuos ⁊ diſtoꝛta nõ tã itinera qᷓ; pᷣ⸗ cipitia coꝛruerũt. Quã po pꝛudentiꝰ atq; vtiliꝰ alij qͥdẽ colles ab his itinerib ĩcur? uati ſt ⁊ hůiiati ſt ad ſalutẽ. Nõei ĩicurua ti ab his tanqᷓ; ab eoꝝ rectitudie diſſiden⸗ tes.ſʒ ꝙ ip̃a eos ĩcuruauerũt itinera etni⸗ tatis. An nõ icuruatos iã cernere eſt collef mũdi.dũ ſubli mes ac potẽtes deuota ſub iectione ĩclmant᷑ ad dñm ⁊veſtigia eiꝰado rant. Rũqͥd nõ icuruãt᷑.cũ ab ipᷣa ſua ꝑni⸗ cioſa celſitudine vanitat? ⁊ crudelitatꝰ ad hüles femitas ↄuertũt᷑ mie ⁊ ÿitatꝭ. Ad iſtã nimiꝝ dñi viã:nõ mõ bonoꝝ ſpirituũ ßʒ electoꝝ vie hoĩm dirigunt᷑. Et pᷣmꝰ? qdẽ Sdus miſero hoĩ emergẽti ð ꝓfũdo vitio⸗ 1 5 †* 1 3 1 5 ₰ ——— umilla eſtmiſ ericoꝛ dia q̃ miſeretur filio matris ſue.miſeret᷑ anie ſueꝓinde placens Deo. J mitat᷑ em̃ qͥ eiuſmodi eſt magnũ il⸗ * lud magne miſeratõis opꝰ ↄpũctus cũ eo qᷓ pꝛioꝛꝓ eo punctus eſt: pꝛo eo moꝛlens ⁊ ipe q̃dãmodoꝓ ſalute ſua:nec carens iam ſibijp̃i. Hec miſeratio pᷣma excipit redeun tem a coꝛ: ⁊ hec intra ipſa viſceꝝ actitat᷑ archana. Cõuerſus ad coꝛ ꝑuulus fiain oculis ſuis neceſſe eſt ſicut vitus ait. Niſi Zuerſi fueritis ⁊ efficiamini ſicut paruuli nõ intrabitis in regnũ celoꝝ nõ ergo velit piimulare ꝙ nõ valet neſcire quẽadmo⸗ dum ad nihilũ ſit redactꝰ.nð cõfundant᷑ĩ lucẽꝓdere vitatis qð nõ ſine miſerationiſ affertu viderit ĩ occulto. Sic ingredi᷑ hõ pias miſcðie ⁊ pitatis.vias vtiq; dñi.vi as vite ⁊ fructus viaꝝſalus eſt viato?is. Vias quoq; angeloꝝ ad eaſdẽ nihilomi⸗ nus tendere manifeſtũ eſt. Cũ em̃ aſcẽdũt adtemplationẽ inqͥrunt vitatẽ. dequa? ↄſiderãdo fatiant᷑:⁊ fatiãdo veſiderãt: Cũ vo deſcendũt faciunt nobiſcũ miſciam ⁊ ⁊cuſtodiũt nos in oĩby vqs noſtr.ammi⸗ niſtratoꝛij em̃ ſpũs ſunt: niſſi in miniſte⸗ num pter nos. Planeminiſtri nrnõ dñi i. Et ß vnigeniti foꝛmã imitant᷑.qͥ non venit miniſtrari ſʒ miniſtrare. q ſtetit iter viſcipulos tanqᷓ; q miniſtrat. Fructꝰange hcaꝝ viaꝝ ꝙ ad ios ſpectat ſua ip̃oꝝ bti tudo ⁊ obediẽtia charitatꝭ. Qð ãt ad nos Ptinet. in de qͥdem obtentus diuine gratie Minc po cuſtodia vie ne. Siqͥdẽ angeliſ ſuis mãdauit de te vt cuſtodiãt te in vibh vhs tuis. in oĩby indigentijs ruis.in oĩb deſiderijs tuis Altoqn facile tibi incurre⸗ re eſt in vias moꝛtis: vt vʒ aut de neceſſita te in obſtinationẽ:aut in pᷣſumptionẽ ðᷣ cu piditate ꝓrumpas: q̃ qͥdem nõ iam hoim ß demonũ vie. In qᷓ em̃ tã facile inueniri ſolẽt hoies obſtinati qᷓ; ĩ eo ꝙ ad neceſſita⸗ tem ꝑtinere aut ſimulãt aut arbitrantur. MQuicqͥd moneas ait ile. ego ꝙ poſſũ poſ⸗⸗ ſum: ⁊ nõ vltra poſſum. Tu ſiß ſcis. alit — ſentires· Eñ vo ipᷣſumptõeʒ niſi ex q̃dam petu vebemẽtioꝛis veſiderij ꝓſilim?. In terim ðᷓ mãdauit angeł ſuis deꝰꝛnõ qͥdem vt amoueãt te a vijs tuis.ſʒ vt in eis ipis cuſto diãt:⁊ q̃ſiꝑ vlas ſuas. tuas dirigant jyias ip̃ꝰ q̃ nã mõinqͥs: nẽpe vt ꝙ ang⸗ Semones ſuppſamo lus ex ſolacharitate purius agit. tu ſalte ppꝛia neceſſitate õmonitꝰ ↄdeſcẽdas exhi⸗ bere.ſ.ꝓxio miſchiaʒ ⁊ rurſum ců eodẽ qn⸗ gelo leuãs deſideriã tua tota aie cupidit⸗ te aſcẽdere ſtudeas ad ſũmã ⁊ ꝑpetuã jtu tem Binc em̃ monemur leuare coꝛda cum manih. Hinc audimꝰ q́ttidie furſũ coꝛda hint q́ʒ negligentes argu imur⁊ dicit nob Filij hoim vſq;quo graui coꝛde: yt ddi igitis vanitatẽ ⁊q̃ritis mẽdaciũ. Erone ratum em̃ coꝛ ⁊ leueleuat᷑ magis vt qᷓ̃rat⁊ drligat vitatẽ.nec mireris ꝙ in vias dñiſe cum noe a dmittere ĩimo ⁊ imittere nõ de⸗ dignent᷑qͥ cuſtodire dignant᷑ infis. Quã feliciꝰ tñ in eis ip̃i ambulãt qᷓ;q; ſecuris Ceteꝝ ⁊ ipſi qʒ lõge inferiꝰ ab eo qͥ pitas ipᷣa ⁊ipſa miſchia eſt:in miſchia et ʒ itate vᷣſant᷑. Quã vo cõgrue ſuis qʒ gradib ſi biq; ↄpetentib diſpoſuit de?. Sůmg nꝝ tenet ipe q ſũmꝰ eſt vltra quẽ nihil, ſupꝛ quẽ nthil. Poꝛro angelos ſuos nð Aͥdemi ſũmo poſult:ſʒ in tuto· Quige ei qͥiſim mo ſtat vicimꝰadherẽtes:ac ꝑinde ↄfima tos ĩ vtuteex alto.nã hoiĩ Tqdẽ nec iſůmo nec in tuto ſunt.ſʒ ĩ cauto. deniq; ⁊ in ſolo ſunt.i.in terra locũ imũ.ſʒ nõ etiã ifirn Vñ ⁊ poſſibile ſit ⁊ neceſſe:vt cgueant ſbl Bemones aũt in periculo hunꝰ geris. va⸗ ni vẽtoſiq; vagant᷑ indigniq; ſiqͥẽ celo ↄſcendere ad terrã tñ deſcẽdere dedignant᷑ Ethodie qͥdem iſta ſufficiãt. Atq; vtinã eluſdẽ ipᷣtꝰ m unere ſuffierẽtes ei gras red⸗ dere valeamꝰ.exquo eſt ſufficien tia noſtra nõ em̃ ſufficiẽtes ſumꝰ vel cogitare aliqd a nobis q̃ſi ex nobis niſi ipᷣe dedert nob qͥ dat oĩby affluenter. ⁊ eſt ſuꝑ om̃ia deus bñdictus. Zmen 3 In manib poꝛtabũtte ne foꝛte offidas adlapidẽ pedẽ tuũ. WBermo.xi. I meminiſtis heſterno ſermone vi † s demonũ pᷣſumptionẽ diximus ⁊obſtinationẽ. nec tacuimꝰ qjreid diceremꝰ. Poſſumꝰ tñ ſi neceſſariũiudi tis. vias eoꝝ. via adhuc alia inueſtigar⸗ nã ⁊ſi oĩ modis eas occuitare iaboꝛetm tipliciter in ſcripturis ſctis dedarit ſemi⸗ tas iniquoꝝ. Vegimꝰ ſiq̃ dem de eis oib qm̃ in circuitu impi ambulãt. Legim de —————————— —₰——₰—₰——₰— ————— Qui habitat ĩadiutoꝛio altiſſimi. eoꝝ pꝛincipe circuit qrẽs quẽ deuoꝛet ið ⁊ipe fateri cogiłin pñtia maieſtatꝭ. cñ in ter filios deiaſtãs:⁊ vñ veniat reqſitꝰ.cir cniui ait terram ⁊ pambulaui eam. Dica mus itaq; vias eiꝰ circuitionẽ ⁊ circũuen tionem. Iſta em̃ ad nos illa vtiturĩ ſeip̃o ſp ile excollit᷑:ſʒdeijcit᷑. Sp ſuꝑbia eiꝰ aſ⸗ cen dit.ſꝑ humiliat᷑. nunqd nõ circuitꝰiſte Qul em̃ in circuitu ambulat:pficiſcit qͥdẽ ſʒ ꝓficit nihil. Ve hoiqͥ ſequit᷑ hũc circui⸗ tum:qͥ nũqᷓ; aꝓpꝛia volũtate recedit.ſico⸗ naris auellere paululũ ſeqͥ videbi?᷑ ſʒ ĩ do⸗ lo. Circuitus eiꝰ aliũde reditũ parat. non abea penitus abducet᷑. Satagit. vndiq; fugitat. heret tñ ſpꝓpꝛie volũtati. Verum tñ ſi mala ẽcircuitio ꝓpꝛia lõge eqͥcẽ peioꝛ circuitio aliena Ea ſiqdẽ velmaxie diabo lum facit.Iʒ quõ frẽs vt miſeꝝ hoĩem cir⸗ cũueniat ſuꝑbiſſimꝰille deſcẽdit Videcir cuitũ impij etiã in hocip̃o. Oculi eiꝰom̃e ſublime vident. Attũ ima q́; ipſa curioſs veſtigat. Sʒ vt mag aſcẽdat vt vehemẽ⸗ tius ĩtumeſcat.⁊ dũ ↄculcauerit hũilẽſibi videat᷑ ſublimioꝛ:ſicut ſtriptũ eſt. Sũ ſug bit impwꝰ:incendit᷑ pauꝑ. Quã ꝑuerſe aß cendẽtes ⁊ deſcẽdẽtes angelos bonos ms lus angelꝰ emulat᷑. Aſcẽdit ſtudio vanita tis deſcẽdit liuoꝛe malignitatꝭ. Cui men⸗ dax aſcẽſio.crudelis deſcẽſio eſtexpers ille vt heri diximꝰ miſcðie ⁊ ʒitatis. Ceterũ ſi deſcen dũt maligni vt circũueniãt. gr̃as ei.cuiꝰ mãdato deſcendũt ⁊ benigni ange l vt ſubueniãt nobis.vt cuſtodiãt nos in oibh vijs nf̃is. Neq; em̃;ᷓ ſolũ in manib inq́t poꝛtabũt te vt nõ offendas ad lapidẽ pedẽ tuũ. Quãta nobis frẽs in huiꝰ ſcri⸗ pture vᷣbis eruditio ⁊ admonitio ⁊ cõſolg tio exhiber᷑. Quis in oĩby pſalmis tã ma⸗ gnifice puſillunimes cõſolat᷑. negligentes admonet. erudit ignoꝛãtes Vñ id q́; fide lbus ſuis ꝓuidẽti voluit diuina pᷣſtarer vtoꝛe ip̃oꝝ vſiculi pſalmi huiꝰ.h maxie qᷓdrageſimalitꝑe pſarent᷑ nec aliũde qᷓ; ex pyſurpatõe diaboli ſũpta videt᷑ occaſio vt ĩh q́; neqſſimꝰ ille ßuꝰ filijs ſeruiat vel mnuitꝰ. Quid eĩtã moleſtũ. ⁊ qͥd noh eſſe potãt tã iocũdũ qᷓ; vt etiã malũ eiꝰ nobis coopet᷑ ĩbonũ. Angeł ſuis mãdauit dete vłcuet. ĩo·v.t. Lõfiteant᷑ dño miſcðie eiꝰ zmirabiliaeꝰ filijs boim. Cöfiteant᷑⁊ di cant int gẽtes. qñ magnificauit dñs fuce re cũ eis. Sũe dd eſt hð qꝛ ĩnotuiſti ei.aut d apponis erga eũ coꝛ tuũ. Zponis coꝛ erga eũ.ger ꝓ eo ſe ollicitudin ẽ.curã iliiꝰhg bes. Deniq; ei m itt vnigenitũ tuũ.ĩmit⸗ tis ſpm̃ tu.ꝓmitt ettã vultũ tuũ. Et ne qͥc ĩ celeſtiby vacet ad oꝑa ſollititudis nr̃e btõs illos ſpũs ꝓꝙpt᷑ nos mittꝭĩ miſteriuʒ: cuſtodie nre dep utas.nf̃os iubes fieri pe⸗ dagogos. Paꝝ eſt eĩ ꝙ fac angelos tuos püs:facꝭ ⁊ angelos ꝑuuloꝝ. Seniq; an⸗ geli eoꝝ ſꝑ vicẽt faciem pẽis.Illos vtiq; ſpũs t̃ felices:⁊ tuos ad nof ⁊nr̃os adte angelos facs. Anget ſuis mandauit dete Wira dignatio ⁊ ʒe diᷓ dilectio chanta tis. Quis em̃ qͥbyde qͥ qͥd mãdauit. Stu dioſe ↄſideremꝰfrẽs diligent᷑ mãdemꝰme moꝛie. h̊ tã grãde mãdatũ. Quis em̃ mã⸗ dauit. Euiꝰ ſt ãgeli.cuꝰ mãdatꝰ obtꝑant cuiꝰobediũt volũtati.nẽpe angel ſuis mã̃ dauit de te vt cuſtodiãt te nec cũctant᷑. qn etiã ĩ manib tollãt te. Sũma ꝗᷓ maieſtas mãdauit ⁊ angeł ſuis mãdauit. Ill vtiq; ſublimibo tã htis.tã ꝓxie ſibi coherẽtib tã familiarit᷑ adherẽtibꝰ ⁊ ÿe domeſticꝭ dei. mãdauit ãt de te. Tuq;s es. Dñeqͥs ẽ hõ ꝙ memoꝛ es eiꝰ aut filiꝰhoim qꝛ reputas eũ. qᷓſi vᷣo nõ ſit hõ putredo et fiſius hoĩs Fmis. Sz qͥd putas mãdauit de te nũqd ſcripſit. 3 te amaritudines. nũqͥd vtðᷓ fo⸗ liũ qð a vẽto rapit oñdit potentiã ſuã⁊ ſic cã ſtipulã ꝑſequat᷑. nũqͥd vt tollãt impiũ. ne videat głiaʒ dei. Mãdandũ iſtð ẽ. nõ mandatũ.nõ recedas ab adiutoꝛio altiſſis mi ĩtectiõe deiceli ↄmoꝛare. ne dete illð mãdet᷑. quẽ em̃ ꝓtexerit deꝰ celi.nõ ðed ð mãdabit᷑.ſʒ ꝓ eo. Et g iterim nõ man af: ꝓ eo differt᷑. vt ſint ola ꝙpter electos. Deniq; ꝑantib ſe ſeruis.⁊ ↄtinuo ſuꝑ ſe minata colligere ʒiʒania ꝓuidus pifami⸗ lias.ſinite inqͥt vfq; admeſſeʒ. ne foꝛte era dicerꝰ ſił⁊ triticũ quõ ꝗᷓtãdiu cõſeruabi?᷑ĩ fra. oc plane:h̊ opꝰ pñs.ß mãdatũ tꝑi huiꝰ taq; angelis ſuls mãdauit dete yt cuſtocitõt te.o triticũ iterʒiʒanig.o ᷓnũ in ter paleas.o liliũ int pinau. B as ei frs. fas ei. Pꝛecioſũ nob depoſitũ cõmiſerat Fuctũ cruc lue. pᷣciũ ſanguis ſui.nõ eſt cõ tentꝰcuſtodia hac.tã poꝝ tuta.tã paꝝ vti⸗ litũ fragili.tã ĩſufficiẽti. Sꝑ muros tuz 5 Sermones ſupplalno os hierkm hſtitui cuſtodes. nẽpe etiã ipid ſibi vẽdicet. ⁊ ex dilectõe oĩa faciamꝰ. Si vident mur.aut ĩ muroipᷣo columne. his diuinꝰhonoꝛ pᷣualere ⁊ qͥdãmõ pᷣiudicate cuſtodib egẽt ⁊ maxie. Zngeł ſuis mãda yniuerſis:vt folꝰipe nõ mõp̃ oibſʒioih uit de te vt cuſtodiãt tei om̃ibv vijs tuis. honoꝛel Idipᷣm ſane dictũ putes etiã de Suantã tibi dʒ ß pᷣů iferre regerentiam amoꝛe. dd em̃ extra ipᷣm relidt ceter. to⸗ afferre deuotionẽ. ↄferre fiduciã.reuerẽtiã rũ coꝛ.totã aĩaʒ· totã vtutẽ dũo deo in di ꝓ pñtia. deuotõeʒ ꝓ beniuolẽcia. fiduciã, ꝓ lectiõe donauit. In ip̃ᷣo itag; frẽs affectu⸗ eeneel ree e 2 diligamꝰangelos eiꝰtãqᷓ; futuros ali⸗ gelitſiẽ eis mãdatũ eti oĩb vqs tuisIn qũñ coheredes nos.interim vo actoꝛes e ꝗuis diuerſoꝛio. iqutſ angulo · angele tuo tutoꝛes a pie politos ⁊pꝛepo reuerentiã habe Tu ne audeas ilo pñteꝑ Nüce filij dei ſumꝰ:⁊ſi nõdũ apareat g vidẽte me nõ auderes. An pñtẽ eum dubt adhuc ſub actoꝛiꝰ ⁊tutoibꝰ puuliſun tas quẽ nõ vides Quidſ audires. qͥg ſi tãqᷓ; nibil iterim differẽtes a puls. Ceæi tangeres.· ̃d ſi olfaceres. Vide qꝛ nõ lolo x⁊ſitã ꝑuuliſumꝰ Etſi tã maiᷓ viſu reꝝ pũtia ↄpꝛobet᷑. Kõ oĩa viſui ſub tã ma ſʒ ⁊ tã plcłoſa via reſtat gdruni lacent coꝛꝑalia qdẽ. Quãto nag ſpũalia ſub tãtis cuſtodib timeamꝰ. Nec fugart ꝓcul ſt ab di ſenſu coꝛꝑeo ·⁊ ſpũali potius nec ſeduet.minꝰ aũt ſeducere pñt.qͥ cuſto⸗ lueſtigãda. Si fidẽ cofulas ʒea tibi angell diũt nos i oĩbvihs uis. Fideles ſt. pꝛudi camꝓbat nõ deeſſe. Nec dixiſſe pi⸗ tes ſt. qͥᷓq trepidãtis. Tm̃ ſeqmur coðta get: qm̃ fides ꝓbat quã nimiꝝ apls argu⸗ hereamꝰeis:⁊ ĩ ptectõe dei celi ↄmoꝛemut mnent non aſparentũ eſſediffinit. Iſſunt ¶ Vide ẽ qᷓ;lit tibi nereſſaria hercuſtodu igit alſunt tibi. nõ mõ tecũ ſʒꝓ te. aſſunt. ivijs tuis. In manib indtpot vtꝓtegãt aſſunt vtꝓſint. qd tetribues do foꝛte offendas ad lapidẽ pedẽ tuũ. Panj minoꝓ oĩb q̃ retribuit tibi. Siqdẽei ſoli tibi videt ꝙ ſit lapis offenſiõis ĩ vis. Lõ⸗ ponoł⁊ glia. Quare ei foli. qt pe manda ſidera q ſequunt᷑. Suꝑ aſpidẽ ⁊ balllu nit. oẽ darũ oprimũ nõ niſi ab illo eẽ. Se ambulabis ⁊ cõculcab leonẽ ⁊ draconiq rũri ⁊ſi ille mãdauit ipſis qʒ ã ⁊ eiex tãta neceſſariꝰ pedagpgꝰ· imo ⁊ balulꝰ pᷣlenin charitate obediũt. ⁊ nob ſuduenlůt ĩtãta puuio iterhec Sdiẽti. In manib inqepo neceſſitate ĩgratos eẽ nõ iʒ. Simꝰðᷓ deuoti tabũtte. In tuis inqt vhs cuſtodiẽt tee ſimꝰ ꝗᷓri tãtꝭ cuſtodib.reclamemꝰeosho deducẽt ꝑuulũ noꝛemꝰ eos qntũ debemꝰ.q̃ntũ poſſumꝰ rum nõ te patient᷑tẽtari ſupqᷓ; ſuſtinere po Torꝰ tñ ei reddat᷑ ⁊ amoꝛ ⁊ honoꝛ nf. a3 tes.ſ imaniby tollt: vt ꝑtrãſeas tã iis qᷓ; nob eſt totũ. vñ honoꝛare poſſu culũ Ouã facietrãſit qͥ iſł poꝛtat᷑ manh nus vel amare. Vnde amari honoꝛariue ſuauit᷑iuxta vulgare puerhlũnatatui⸗ meremur. eq; em̃ aptus vbiait.ſoli deo ius alr ſuſtinet metũ Suotiẽs zuſin honoꝛ ⁊ glia. ꝓphetico tredẽdus eſt obuia cernit᷑ vrgere tetarto. 2tnbtartè ycheniz re ßmoni. qſibletiã amicos dei nimis ho iminere. vota cuſtadẽ tuũ. duct iulat noꝛificatos teſtat Puto aũt ſile eſſe vᷣbuʒ iutoꝛẽ tuũĩ opoꝛtunitatibꝰ trbulationt illð apłi ei ꝙ itẽ ait. nemiĩ qͥcqᷓ; debeatꝭ: ni⸗ ¶ Inclama eũ ⁊ vit. ſalua nospenn ſi vt inuicẽ diligatꝭ. Siãdẽ non voluit: ñõ doꝛmit neq; doꝛmitat. ⁊i dtps qu vtalia q̃libet debita negarent᷑ pᷣlertim cũ diſſimulet. ne foꝛte ꝑiculoſi ab ihn idẽ ip̃e dicat. Cui honoꝛ:⁊ẽĩ hũc modũ. niby ipᷣe pᷣcipites. ſi te eis ignoꝛauerꝭ ſuſtẽ Vit pieniꝰ iteiligas qd i vtrog; ſenſerit; tatũ. Spũales em̃ ſunt hEmanitai duemonuerit vide quẽadmodũ int racdi lia yriq; ſpũalia ſingut electoꝛũ pculu os ſołmioꝛa qᷓlibet lũinaria nõ videntur. diſtriminis mõꝛ⁊ obiecte difficuitatʒlãqᷓ Niddamota mẽ ſydera arbiramur. nũꝰ lapiqẽ molis qntiratẽ ab his qͥ· bidehut d extincta WMimeddẽ ſʒ amplioꝛiclariꝰ tati ſunt angeł ſpãlit ⁊ mktiplt erhlberul tate dãmõ tecta iterim aparere nõð poſſe Dico ego tñ aliq ex his q̃ cõla magar Sic ꝗᷓ dilectio alia quis debitã ſugꝑans qᷓ troꝛ ex paucis qul inter iröhnnn F̃ſola reßre dʒ ĩ vobꝛ vt qͥcqͥd debet᷑ ceter Turbar aliqs vehemẽter ſe corgalq MAui habitat ĩadintoꝛio altiſſimi nis incõmodo ſeu tribulatõe aliqͥ ſeculari ſeu accidia ſpũs: ⁊ q̃ dam animi defectiõe langueſcẽs. Jam tentari incipit.ſup̃ quaʒ valeat ſuſtinere.iã imp inget ⁊ offendet in lapideʒ:ſi nõ fuerit qͥ ſubueniat.qͥs vᷣo la⸗ pis eſt iſte. Ego illũ itelligo lapidẽ offenſi onis ⁊ petrã ſcãdali.in quẽ ſi offẽderit qͥs collidet᷑. ſuꝑ quẽ p ceciderit conteret eũ. Lapidẽ vtiq; angularẽ electũ.pᷣcioſum.qͥ; eſt dñs xp̃s in hũc lapidẽ offẽdere eſt mur⸗ murare aduerſus eũ ſcãdaliʒari a puſilla nimitate ſpũs ⁊ tẽpeſtate. Itaq; opus illi eſt angelica oꝑa angelica ↄſolatõc: angeli cis manib qͥ iã deficit. Jã ꝓpe modũ offẽ dit in lapidẽ. Et vᷣe in lapidẽ offendit qui murmurat ⁊ blaſphemat:ſeip̃m collidens nõ eñ:in quẽ furibũdus ipingit. Arbitroꝛ ſane velut ſane qbuſdã manibꝰ eiuſmodi hoĩes interdũ ab angeł ſuppoꝛtari vt qdã modo nõ ſentiẽtes tranſeãt.qð ex tãto oꝑe foꝛmidabãt. neq; paꝝ mirent᷑ poſtmodũ taʒ poſterioꝛi facultate qᷓ; ſuꝑ difficultate pꝛioꝛi. Vultꝰ ſcire qᷓs intelligã duas ma⸗ nus. Duplicẽ vtiq; demõſtrationẽ. dũ vʒ hinc qͥdẽ bꝛeuitas tribulationis.illinc vo eternitatꝭ retributõis oñdit aut magis im pingit᷑ vel impᷣmit᷑ coꝛdi: vt ĩtimo affectu fentiamꝰ:qm̃ momẽtaneũ h ⁊ leuetrbula tionis ñe.ſup mo dũ ĩ ſublimitate eternũ põdus głie oꝑat᷑ ĩnob.qͥs vo iſtas tã bo⸗ nas ꝑ bonaſ non credat fieri:cũ certũ ſis ꝙ eʒrio male vtiq; fiãt ĩmiſſiões ꝑ angelos malos. Habeto e familiares angelos fra tres meitfreq̃ntate eos ſedula cogitatõe? oĩone deuota q̃ ſꝑ vobis aſſunt ad cuſto⸗ dere. Elidit germani anĩam eapuani ep̃i in ſpera ignea ab angelis in celum deferri⸗ Sʒ qͥd hmõt teſtimonia reqͥrimꝰ. Ip̃a in euãgelio vitas de mẽdico ⁊ vlceroſo laʒa ro ait:qm̃ depoꝛtatꝰ eſt ab angelis in ſinu abꝛae. Neq; em̃ in illa tã noua nobis tãq; incognita regione ambulare ip̃i poſſemuſ pᷣſertim cũ tantus ſit lapis in via. Quis lapis.qui in lapidib olim cõſueuerat ado rari qui lapides obtulit dño dicens. Dic vt lapides iſti panes fiãt. poꝛro pes tuus affectio tua. pes anime quã in manib an geli poꝛtãt ne offen das ad lapidẽ pedem tuũ. Quõ em̃ nõ vehementiſſime aĩaturʒ baretur ſi ſola hinc egrederet᷑.ſi ilas ſine ſolatio ingrederet᷑ vias.ſi inter illos lapi des ſuis pedib graderet᷑. Em̃uero mani⸗ feſtius au di:qᷓ; neceſſe habeas poꝛtari ma nibus alienis:nec alijs qᷓ; angelicꝭ tñ Su per aſpidem ⁊ baſiliſcũ ambula bis ⁊ con culcabis leonẽ ⁊ draconẽ. Quid inter hec faceret pes humanꝰ Quid hũane affectio nis inter tam hoꝛribilia mõſtra conſtaret⸗ Nẽpe neqͥtie ſpãles ſt.⁊ qͥdẽ nõ incõgruis appellationiln deſignate.ſiqͥdeʒ eſt de his dictũ ꝙ neqᷓqᷓ; vobis excidiſſe reoꝛ cadunt a latere tuo mille ⁊ decẽ milia a dextrꝰtus is. Quis vo ſcire pᷣt an diuiſe ſũt int᷑ eos oꝑatões malicie· miſteria iniqͥtatꝰ: vt ex di uerſis officijs:vel potiꝰmaleficijs voeabu la quoq; diuerſa ſoꝛtiti nominent᷑ Alius quidẽ aſpis.alius po baſiliſcus. alius aũt leo:⁊ alius draco. ꝙ videlicet ſuo quidem inuiſibili mõ varie noceãt.quaſi aliꝰ moꝛ ſu.alius viſu.alius rugitu.aliꝰflatu. Legi diam ⁊ ↄſolationẽ. Sup aſpidẽ ⁊ baſiliſcuʒ ambulabis et cõculcabis leonẽ? draco nem. Sermo. xij. De tertiodecimo verſu. Oſſumus hũc pᷣſum qͥ in manib p Peſt vʒ ĩmanib poꝛtabũt te ⁊c.non mõ de pñti cõſolatõe dictũ acciꝑe: 5ᷓ etiã de futura Nẽpecuſtodiũt nos ivijl ñis angeliſcti· ſʒ vla finita q̃ eſt vita fini ta: ĩ mamb tollũt. Nec deſunt noh teſtes fidiles. Pꝛoxie lectũ ẽ nob de btiſſimo pa tre vo ve ꝑ oĩa bñdicto. ꝙ dũ intentã ocu loꝝ aciem i ſplẽdoꝛe cho ꝛuſce lucis hre vi de quodam genere demonioꝝ qð nõ eijcis antur niſi in leiunio ⁊ oꝛatione. Nihil pos tuerat verbum apoſtolice increpatiõis ad illud. Quõ non illud aſpis erat:illa vtiq; de quo pſalmo aſpis ſurda ⁊ obturãs au res. ne vocem au diat incantãtis. Vlis nõ terreri a tam terrifico mõſtro: vis ſecurus poſt moꝛtẽ ambulare ſuꝑ aſpidẽ iſtã.caue ne interim poſt eam ambules.caue ne imi teris:⁊ nõ erit ꝙ paueas a futuro. Ẽue⸗ ro vitium eſt cui reoꝛ eiuſmẽõi ſpm̃ dñari. Etſi vultis ſcire ip̃a eſt circuitio a qua vo bis heſterno mone mõſtrauimꝰeſſe tauẽs⸗ dũ. ipſa obſtinatio ẽ:aduerſus quã pꝛidie loq̃bamur. nec em̃ piget qͥtiẽs dat᷑ occaſis ab hae tam graui peſte pᷣmunire vos: vt eaʒ omnimodis fugiatꝭ ꝙ hec qͥdẽ ſit ſum ma quedã religiõis ſubuerſio:⁊ vere iuxta teſtimoniũ legiſlatoꝛis:venenũ aſpidũ in ſatiabile. Dicit᷑ aſpis hinc alterã aurẽ q; pꝛeſſus poteſt terre infigere:inde vero alte ram caude ĩmiſſionẽ nihilominꝰ obtura⸗ re:ne audiat. Quid ad hec incãtantꝰ vox qͥd ſermo faciãt pꝛedcãtis. Oꝛabo pꝛo eo humiliabo in ieiunio aiĩaʒ meaʒ:haptiza⸗ boꝛꝓ moꝛtuo: vberrimo quo daʒ io lachꝛymaꝝ: apð queʒ viderim nil hũane incãtatio nis quãlibʒ fapiẽtiaʒ. nil q;tum cunq; a monitionis in duſtria pᷣualere.no uerit tñ ꝑtinax non celo ſeſe.ſed ſols infi⸗ gere caput:ꝙ ſapiẽtia que de ſurſũ eſt.non mõ pudica.ſed ⁊ pacifica ſit hec aũt mag⸗ ꝙt ita dicam.aſpidica niſiterrena eſſe non poteſt.ſʒ nec adeo obſurdeſceret: niſi cauſa quoq; ob turaret auditũ que eſt ergo cau⸗ inis intẽtiõis humane.hec ſurditas deſꝑata.vũ hinc quideʒ velut terre infixꝰ ꝛie qͥd inheret voluntati inde velut refle tẽs caudam finẽ aliquẽ meduat᷑ ⁊ infigit animo qð deſiderat adipiſci.nolite oble⸗ xro ffes. nolite obturare aures. nolite ob⸗ turare aliqñ coꝛda veſtra. Inde em̃ tam moꝛdax: ⁊ amarꝰᷣmo inuenit᷑ in oꝛehoiſ obſtinati.ꝙ nulla ad eũ penetrare queat beniuolẽtia monitoꝛis. Inde aſpidis vi⸗ rus ĩ ligue aculeo ꝑſeuerat.ꝙ aduerſus li⸗ guã incantatoꝛis tãto ſe ſtudio obturarit. At baſiliſcꝰvt aiũt venenũ gerit ĩ ocło peſ Vimũ aĩal:⁊ p̃ oĩb execrabile. Noſcecupis oculũ venenatũ.neqᷓ; ocłm.ocłm faſcinan tem.inuidiã cogitato. Quid ĩuidere niſi malũ videre eſt. Si nõ eſſet ille baſiliſcꝰi. uidia nũqᷓ; moꝛs itraſſʒ ĩ oꝛbẽ terraꝝ Ve miſero hoi qͥ inuidũ nõ pᷣuidit. ſuꝑemꝰ h vitiũ dũ adhuc viuimꝰ. ſi pꝰ moꝛtẽ volu⸗ mus miſtu tãte neqͥtie nõ tiere. Rẽo altiꝰ bonñũ iuico ĩſpiciat oclo.nẽpe hᷣip̃m qð iã ãſe eſt. tabe ſua illð ificere:⁊ ͥdãmõ inter⸗ icere eſt. Qul hoiem ↄdit homicidã ilũ pitas ip̃a teſta᷑ Quid ⁊ ille qͥ bonũ oditĩ hoie. nũqd nõ homicida potit apellari. Adhuc viuit hõ ⁊ille iõ reꝰmoꝛtis eeſt. adhuc ardet ignis quẽ dñs ihs miſitĩ ter võ.⁊ qͥ iuidꝰeſt tãqᷓ; qͥ ſpm̃ extinxerit iã dã⸗ nat᷑. Ele nob a dracone. Im nanis beſtia — Sermones ſuß̃ pſalmo eſt. flatu igneo qͥcůd attigerit necat nõ mññ beſtias terre ſʒ ⁊ volucres celi. Haud aliũ ego hũt draconem.qᷓ; iracundie ſpm̃ reoꝛ Quãtos etiã ſublimiſ vt videbat᷑ viteſl tu huiꝰ draco nis miſere ſatꝭ aduſtos/tur⸗ piterĩ os eiꝰ igemimꝰ ceridiſſe. Quã mell us ſibijp̃is iraſci poterãt ne peccarent. Ni miꝝ affectio naturał᷑ ira bonũ eſt. ſʒ abutẽ tiby bono nature Zᷓuls ꝑditio et miſerãda ꝑnicies. Occupemꝰ illã frẽs:ĩ qͥby expedit ne foꝛte ad inutilia illicitaq; ꝓrũpat. Sit nimiꝝ ſolet amoꝛẽ amoꝛ expingere. ſolet ti moꝛ depelli tioꝛe Nolite tiere eos qͥ coꝛp occidũt ait dñãs. aie ãt nð hñt qͥd faciẽt Et cõfeſtim. O ñdã aũt vob quẽ timeati. Ti mete eũ qᷓptãtẽ hʒ coꝛpꝰ ⁊ aiaʒ pderein ge hen nã. Ita dico vob hũc timete Acſims nifeſtiꝰ dicat hũc timete. ne illos timeatꝭ. Repleat vos ſpũs tioꝛis dñi ⁊ alienus ti⸗ moꝛ locũ nõ hebiti vob. Et ego dicovob nõ aũt ego.ſʒ vitas.nð egoꝛſʒ dñs. Noli⸗ re iraſci eis qͥ trãſitoꝛia vob auferũt.qͥcõ⸗ uitia ingerũt inferũt:qͥ foꝛte ſupplicia ⁊ð⸗ ter hecfaciũt nihil. Oñdã aũt vobis cui Debetꝰ iraſci. Iraſcimi ei qᷓ ſola vobis no⸗ cere pᷣt ſola facere: vt illa oĩa nõ ꝓſit· Vul tis ſcire q̃nã ſit illa. Iniqtas ꝓpꝛia. Itadi co vobis huiciraſcimini. Nulla em̃ noce⸗ bit adnerſitas:ſi nulla vñet᷑ iniqtas. Oui ꝑfecte huit iraſcit᷑.ceter nõ mouet᷑.magis Zamplectit᷑ ea · ego inqͥt ĩ flagella ꝑatꝰſum Sit dãnũ.ſit cõhitiũ.ſit leſio coꝛꝑal parꝰ ſum ⁊ nõ ſum turbatꝰ.qm̃ doloꝛ meꝰ icõ⸗ ſpectu meo ſp. qͥdni extioꝛa oĩa ꝑuipendẽ da ĩ hnextimatõe doloꝛis.Filiꝰinqᷓt vte ri mei ꝑſeqͥł̃ me.⁊ cõuitiãti feruo indigna boꝛ. Coꝛ meñũ dereliqͥt me.dereliqͥt meytꝰ mea ⁊ lumẽ ocłoꝝ meoꝝ.⁊ damnatꝑalis — aut incõmoda coꝛpalia reputabo h nimiꝝ nõ mð mãſuetudo oꝛit᷑. cui dra⸗ conis fiatus nõ noceat.ſʒ eti maꝗᷓnimi⸗ tas qᷓ; rugitꝰ leonis nð freat aduerſuriꝰyi tãqᷓ; leo rugiẽs ait petrꝰ. Bas illimaßjle oni de tribu iuda.rugire iſte p̃t. ferire non põt · Rugiat q̃ntũ vult.tiñ nõ fugiat ouis xpᷣi q̃nta minał᷑. qᷓnta exaggerat. qjnta intẽ tat nõ ſimꝰbeſtie vt ꝓſternat nõ vacuꝰhit rugitꝰ. Sic em̃ ꝑhibẽt qͥ talia curioſiꝰ iue⸗ ſtigauerunt. ad rugitũ leonis nullã beſtiã ſtare polle.nec ẽ qͥdem q̃ aduerſus ictum —— tivchlign e un riitnanut AQni habitat in adiutoꝛio altiſſimi. eius totz anioſitate repugnat. Etplerũcʒ ſuperat ferientẽ.q̃ non ſuitinet rugientem. ere beſtia Fᷣe rõnis expers 4 tam puſil⸗ lanimis eſt:ſolo timoꝛe cedat qͥ ſola— exaggeratione laboꝛis victꝰ an conflictuʒ nõ teio ſʒ tuba ꝓſternit᷑ nõdũ reſtitiſtj vſq; ad ſanguinẽ: ait ſtrennuꝰille dux.qͥ ieonis huiꝰnolerat vanñ eſſe rugitũ. Es aliꝰ qui dam. Reſiſtiteait diabolo ⁊ fugiet a vob · Qm̃ ĩ me ſꝑauit lib erabo eũ ꝓtegã euz q̃ cognouit nomẽ meũ. WBermo.xiij⸗ Bamus g̃as factoꝛi nr̃o. bñfacto ari nr̃o.redẽptoꝛi nr̃o. remuneratoꝛi. tirco minus deuotꝰ.minꝰ obnoxius.mi⸗ nus gratꝰes ꝙ hec quidẽſicut ꝓ nihilo:ſic de nihilo fecit · Peruerſi coꝛdis eſt occaſio nr̃o.imo ſpei nr̃e ipſe em̃ retributoꝛ ipe retributio nr̃a. nec aliud iã qᷓ; ipᷣm expe ctamus ab ip̃o. Pꝛimũ ꝙ nobis pꝛeſtitit. noſip̃i ſumus. Siquidẽ ip̃e fecit nos ⁊ nõ ip̃i nos: Paꝝne tibi videt᷑ qꝛ te fecit. Co⸗ gita qᷓlem te fecit.nempe etiaʒ ᷣm coꝛpus egregiã creaturã ſʒ ᷣm aĩam mag: vtpote imaginem creatoꝛis inſignẽ rõnis ꝑticipẽ capacem btitudinis eterne. Poꝛro m am bo ſimul p ceter creaturꝭ maxime admirã dam:coh erentẽ ſibi incõp̃henſibili artifi⸗ cio.inueſtigabili ſapĩa cõditoꝛis.itaq; tã magnũ ᷓ donuʒ:qᷓ; magna res hõ. Sʒ qᷓ; gratuitũ putas. Planũ eſt.qꝛ nihil añ pꝛo meruit.qͥ penitus nihil fuit An poſtea ſpe rabat᷑ gram retributurꝰ auctoꝛi. Dixi dño deus meꝰes tu qm̃ bonoꝝ meoꝝ nõ eges· nõ ergo neceſſariũ retributurus gram eiqͥ ſic ꝑ oĩa ſibi ſufficit. ſ; deuorus relaturus gr̃as ei qͥ ſic meruit ſperabat᷑. Quidnigra tias agat.ſi q̃s oculoꝝ lumen: ſi qͥs vſum auriũ.ſi qͥs nariũ.ſi qͥs manuũ.ſi qͥs pedũ tibi impedituʒ aliquo mõ reparaſſe videt᷑ officiũ.ſi qͥs ſopitã qᷓuis occa ſione excitaſ⸗ ſet in terõnem. qͥs nõ alius tibi vehemen⸗ tiſſime ſuccreſceret.ſi qñ foꝛte bñficij huiꝰ imemoꝛẽ.aut benefactoꝛi depꝛ ehẽſiſſet in gratum. Em̃uero dis deus tuus ip̃ᷣa tibi inſtrumẽta etia m largitus: ex nihio facit hec oĩa:nec mõ fecit.ſed ⁊ cõpegit.etiam ⁊ foꝛmauit:ac ſuo quodq; illuſtranit officio Quõ nõ is oĩ iure ſibi gr̃as exigit amplio res: nã neß qͥdẽlʒ maxio ↄtẽtus munere q; dedie vteſſes:qͥ añ nõ fueras.adiecit etiaʒ vñ ſubſiſteres: q iã eras.nec minꝰliberalit hec qᷓ; illud mirabilitereſtopatus. Faeia mus inq;t ad imaginẽ ⁊ ſikitudinẽ noſtrã. qͥd po poſtea. Et pꝛeſit piſciꝰ maris ⁊ be ſtijs terre ⁊c̃.nã celeſtia ſeſe elemẽta ĩ vſus creaſſe tuos añ docuerat. Nempe facta me moꝛant᷑.vt eſſent inſigna:⁊ tꝑa⁊ annos. Cui putas:nulli vtiq; niſi tibi. Cetere ſi⸗ quidẽcreature oẽs aut in nullo egẽt his oĩ bus: aut nõ intelligũt ea. copioſus in h beneficio· qᷓ; liberaliſſimꝰ fuit. Quãta ti⸗ bi largitus eſt ad ſuſtentationem.q̃nta ad eruditionẽ.q̃nta ad cõſolarionẽ. q̃nta ex iam a coꝛreptionẽ.qnta ad delectationẽ ec duo gratis.⁊ dupłr gratis fecit qui dico duplt gratꝭ. Sine merito tuo· nes ingratitudinis iueſtigare.nemo idfa⸗ cit. nilſiqͥ etiã gratis eſſet ingratus. Puro em̃ neutꝝ tibiꝓprerea minus vtile ꝙ pᷣſtã ti mime difficile fuit. Alioqn ſi foꝛte ꝙ ei laboꝛioſum tibi mag cõmodũ duc. ex te ribi iudiciũ h.ne te alibiillð putẽ qᷓ; apud te didiciſſe. Si p̃ſtares ipſelibentiꝰ fratri tuo abſq; incõmo do tuo. Veꝝ ꝛſi gratis pᷣſtare velles. noles tñ. vt hãctibi illep̃tẽ⸗ deret ingratitudinis cauſam. Ceteꝝ ex h iam tertiũ o pus tue redẽptionis attende. nõ eſt velamẽ excuſatõis laboꝛatũ pꝛoꝛſuſ in ea. Bratꝭ ßᷓ quoq; pᷣſtitũ eſt:ſ; grat? qð ad te ꝑtinet.nã qð ad illũ plane nð gratis Saluus factꝰes ꝓ nihilo. nõ de nihilo tñ⸗ Quid adhuc doꝛmiat affectio. ĩmo vero moꝛtua ẽ.ilia po doꝛmit qᷓ huic beneficio nõ rñdet. q̃ ſe totã nõ effundit in gratiarũ actio nẽ ⁊ vocẽ lau dis.nã ⁊ cer᷑a duo euidẽ tiſfime tertiũ ßᷓ cõmendãt:vt in eis quoq; va fuiſſe dilectio ↄpꝛobet᷑.nõ ꝓpterea ð fa cilipᷣſtans:ꝙ nollet alit.ſʒ ꝙ nõ alit opoꝛ teret. Itaq; kecit te deus tuꝰ:fecit ⁊ tã mul — te. fecit ⁊ ꝓpter te ſeipᷣm. Verbũ ca ro kactũ eſt ⁊ hitauit ĩ nobiſ. Quid adhuc reſtat. Factꝰ eſt ip̃etecũ caro vna faciet te quoq; ſecũ ſpm̃ vnũ. nõ recedãt hec qᷓttuoꝛ qcoꝛde.nõ ab oꝛe.nð a memoꝛia.nõ ab at̃ fectione.het cogita ſꝑ.in his iugit᷑ delecta re his velut qͥbuſdã ſtimul vrgẽès ſollicita aiamtuihis facicã ſiůmareturitoaã — ——— recamandũ eñ qui tam multipliciter ſuũ tibi erga te ↄmendat amoꝛẽ. Memẽto ſa ne qð idẽ ait. Si diligitꝰ me mãdata mea ſeruate. Serua j mãdata creatoꝛis tui.be nefactoꝛis tui.redẽptoꝛis tui.tui remune⸗ ratoꝛis. Sed ſi hec qᷓ̃ttuoꝛ: quot ſunt man cata. Oẽs nouimꝰdecẽ eſſe:itaq; ꝑ qterna rium hũc decalogũ legis multiplicãs ve⸗ ram habes q̃drageſimã ſpecialẽ. Tamen ſta in timoꝛe ⁊ p̃para aĩam tuã ad tenta⸗ tionem. Laue ſerpẽtis aſtutiã.obſerua in⸗ ſidias inimici neinpe q̃ druplici tentamen to qjdrifariaʒ im ꝑedire conat᷑ actionẽ quã exigeris gratiaꝝ Tentatꝰeſt in his om̃ibh xpᷣs:vt veracit᷑ ab apłlo ſeriheret᷑ tentatus ꝑoĩa ꝓ ſititudine abſqʒ pctõ. Erit foꝛte qͥ miret᷑⁊ dicat q̃rtam ſeſe tentationẽ dñi nõ legiſſe. Veꝝ vbi ego arbitroꝛ nõ h diceret ſi legiſſe ſe meminiſſet. qm̃ tentatio eſt vi⸗ ta hois ſuꝑ terrã.hoc em̃ qͥ meminit:nð ea tm̃ triplicitentatione tentatũ fuiſſe dñm arbitrat᷑:qᷓ facta eſt in ieiunio deſerti.i pin naculo templi in ʒᷣtice mõtis Sane ĩoĩbꝰ erat manifeſta tẽtatio. Vleꝝ illa q̃ extuuc ⁊ deinceps vſq; ad moꝛtẽ crucis ei nõ de⸗ fuit. ⁊ ſi occultioꝛ uehemẽtioꝛ tñ fuit. neh ꝗᷓʒ apoſita ſilitudinis videbit᷑ abhoꝛrere nam ⁊tria illa bñficia q̃ iam trãſiere:eui⸗ dẽtiſſima ⁊ in lucẽ poſita eſſe no ſcunt᷑. Sa ne ꝙ ad ſpem vite eterne ꝑtinet.necduz ex⸗ hibitũ.necdũ ʒpalatũ eſt nobis.nihil ꝓin de miꝝ ſi ſit minꝰ aꝑte tẽtatio. Vbi etiã cau ſa tentatõis occulta Leteꝝ ⁊ diuturni oꝛ ⁊ validioꝛ ip̃ᷣa eſt. quo aduerſus ſpẽ no⸗ ſtram qͥcqͥd hʒ malignitatꝰ exercerat inimi cus.itaq; pᷣmo qͥdem vt auctoꝛi nature in gratos faciat amplioꝛẽ ingent ſollicitudi⸗ nem ꝓ natura quẽadm odũ ip̃ietiã xp̃o eſu riẽti auſus eſt dicere.dic vt lapides iſti pa nes fiãt:qᷓſi vᷣo figmentũ nr̃m ignoꝛet.ip̃e qͥ finxit aut non curet hoies qͥ paſcit volu cres celi. Quã po inꝗᷓtus eſt ei qͥ ꝓpter ho minẽ vniuerſũ ↄdidit hunc mundũ.qͥſqͥs vt ſu bam eiꝰ cõcupiſcit obtineat.ꝓcidens nõ veret᷑ adoꝛare malignũ.hec inqͥt oĩa ti bi dabo ſiꝓcidẽs adoꝛauer? me. Tu neil la feciſti miſer. Quõ dabis q̃ ille creauit: aut quõ abs te ſpanda.quõ tus adoꝛatõe ptẽda.qᷓ ab xllo ↄdita ĩ iltiꝰ poſita ſi diti one. Jã in eo ꝙ ait: mitts te deoꝛſuʒ.caue tibiccüch es.qᷓ tẽpli pinaculð ↄſcendiſti. ¶Sermones ſuꝑpfano S„ Caue ſpeculatoꝛ domus vñi. caueq ing cleſia xpᷣi locũ cernerẽ tenere ſublimẽ Qu ingratus em imo qᷓ; iniurioſus es magno illi pietatis ſaco:ſi in illo queſtu extimes pietatẽ. Quã infidelis ei qͥ miſteriũ ß ſan guineꝓpꝛio ↄſecrauit:ſi eo q̃ras gliaʒtu qᷓ nihil eſt.q̃ras q̃ tua ſunt:non q̃ ieluxpi. Quã idigne rñdes eiꝰ dignationi q in di ſpenſatione hũilitatꝰ ſue ſublimẽ t fe⸗ cit.celeſtia tibi ſacfa ↄmiſit. celeſtẽ foꝛteet amplioꝛem qᷓ; celeſtibꝰ ip̃is ſpiritibꝰ tradi dit ptãtem:ſi deoꝛſum ipſe remittas. Sa⸗ piens nõ q̃ ſurſum ſt ſ; q̃ ſuꝑ terrã. Sed? oĩs qͥ de vᷣtutũ eminẽtia ad lanis glieſeſe dimittit ⁊ deicit appetitũ.haud dubiũ q́; dño ÿtutũ qͥ tãta int᷑ nos tolerauit vt no⸗ bis foꝛmã̃ buiꝰ impᷣmeret ſctitaris ꝓgf̃a tumeliã reddat. Cõſideremꝰ diligẽtius ẽs ne foꝛte illa pᷣma tentario q̃ coꝛpalis neceſſitatis occaſiõe aĩm turbat aſpidide beat cõgari. em̃ aĩal quodãmõ vlolentũ moꝛſu nocet. obturat aurẽ ne vocẽ audiat incantãtis. Quid vo agere nitit᷑ ĩhae pte tentatoꝛ:niſi vt aduerſus ↄſolationẽ ſiði aurꝰ coꝛdis obſtruat ⁊ obturet. Sʒ nõpfi cit ĩ eo inimicꝰ.nõ iliꝰp̃cluſit auditũ qͥ ait nõ in ſolo pane viuit hõ: in oĩ verbo qð ꝓcedit de oꝛe dei. nã in eo ꝙ ait. hec diati bi dabo ſiꝓcidens adoꝛauerꝭ me:inſidias ⁊male ſuadibilẽ ſibilũ aĩaduerte dracõis Ferũt illũ in arena v olitantẽ etiã aues vo lantes flatu attrahere venenato.qᷓ; vene⸗ 4 natus h̊ flatꝰfuit:hec oĩa tibi dabo:ſi pei⸗ dens adoꝛauers me. Veꝝ nõ erat iſta q̃li bet auis: nihil potuit draco nis flatꝰ adil⸗ lã. De baſiliſcoqͥd dicimꝰ.mõſtruoſiꝰ ce teris:ſolo viſu hoĩem interficere ꝑhibetur ni falloꝛ vana glia eſt. Videte inqͥt neu⸗ ſticiã vam faciatꝰ coꝛã hoib vt videami ni ab eis. Ac ſi dicat. Cauete oclos baſii ſci. Sed cui ðᷣꝛ baſil iſcus nocere. Et qͥ nõ viderit baſiliſcũ. Alioqͥn ſi poꝛ eñ videa iam nihil tibi nocet vt aiũt.magis moꝛit ipᷣe. Ita eſt frẽs. nõ videntes necat inanis glia cecos ⁊ negligẽtes:qͥ ſe ei oſtentãt.qͥſe exponũt. ⁊ nõ potiꝰ ip̃i inſpiciũt:nõ atten⸗ — dunt. nõ diſcutiũt illã. nõ videt᷑ deni;; ſit friuola.qᷓ; caduca qᷓ; vana.qᷓ; ſubtilis Siq́s em̃ intueat᷑. Hoc mõ moꝛit᷑ baſil⸗ ſcus. nec iam occiqit eũ glia ſʒ magj occi⸗ ditur. ⁊ occidit ei qͥdammõ ÿſa ĩpuluerẽ⸗ du heñnilqui no anmi n N Oud join tent ve liyt adunisju arit mWnõtljcun 11 ene vunbitit pet& ꝛc del ninvyui did&xMdes adonuu In 1 2dbiliſiiituum fa I nm volmiti hn 3 umbuan une Ugin da in ablpontunt i= i qddiuwin w c ri boim mjn Qui habitatĩ adiutoꝛio altiſſimi. imo redacta ĩ nihilũ. Puto aũt nõ eſt q̃re⸗ re qͥd ad inanẽ głiam ea tẽtatio viſ a ſit ꝑti nere:vt dictum eſt. ſi filius del es mitte te deoꝛſum. vt qͥd em̃ h:niſi vt laudaret᷑. vt videret᷑ a baſiliſco Et vide quõ ip̃m occul tauerit baſiliſcũ.q̃ſi vt nõ poſſʒ añ videri· Scriptũ eſt inquit:quõ angel ſuis mãda nit de te vt ĩ manib tollãt te. Quid ſcri⸗ prum ẽ maligne· ͥd ſcriptũ ẽ. Anget᷑ ſuis mãdauit de te. Quid mãdauit. Aiaduer⸗ tite ⁊ videte qꝛ ſubticuit fraudulentus ꝙ fraudis ſue comẽta diſſolueret. qͥd eiñ mã dauit. nẽpe qð in pfalmo ſeqͥł. vt cuſtodi⸗ ant te in oi vijs tuis. Nunqͥd in pᷣcipi⸗ tijs. Qual via h de pinaculo tẽpli mittere ſe deoꝛſum. Nõ eſt via hec:ſʒ ruina. Et ſi via eſt tua.nõ eſt illiꝰ. Fruſtra ĩ tentatõeʒ capitꝭ intoꝛſiſti.ꝙ ſchtũ eſt ad coꝛꝑis ↄſo⸗ lationeʒ. Huic em̃ neceſſe eſt cuſto diri.cui timendũ ne offendat ad lapidẽ pedẽ ſuũ. non eſt ꝙ cuſtodiat᷑ cui deeſt qð timeatur⸗ Nuid pᷣo taces ⁊ illð qð ſeqł᷑.ſuꝑ aſpidẽ ⁊ baſiliſcũ ambulabis ⁊ cõculcabis leonẽ? draconẽ. Te em̃ hec pahola tãgit · Mon⸗ ſtruoſa malignitas mõſtruoſis appellati⸗ oniby cõcuicãda figurat᷑. Nec mð ab ipſo apite.ſʒ etiã a coꝛꝑe vniuerſo. Siqͥdẽ ad nerſus dñm poſt trinã ↄfuſionẽ hanc non iã ſerpẽtina calliditate.ſʒ erudelitatevſus eſt leonina vſq; ad ↄtumelias.ad flagelia ad alapas. ad moꝛtẽ. ⁊ moꝛtẽ cruch. Sed manttfeſte etiã leonẽ te cõculcauit leo de tri bu iuda. Sic ⁊ aduerſũ nos frẽs: vtĩ cete⸗ ris oib viderit ſe fruſtratũ toto iã furoꝛe ꝑſecutionẽ ſuſcitat: q̃lis nõ fuit ab initio. yt vehemẽtia tribulatõis regnũ celeſte ſpe rantib iterducat. Fel ix aia q̃ ⁊ ip̃m leonẽ potẽti vᷣtute ↄculcãs violent᷑ illð rage pꝛe ualebit. Exß itaq; dilectiſimi tanqᷓ; ſuꝑ aſpidẽ ⁊ baſiliſcũ cautiꝰꝝ⁊ ſollicitꝰambu le⸗ mus. Caueamꝰ oẽʒ radicẽ amaritudinis yt nemo nrm moꝛdaꝝ iueniat᷑. nẽo audat vel ardẽs.nemo in exoꝛabilis aut rebellis. Nec vo deoꝛſum mittamꝰnos:ſʒ tranſcẽ⸗ damꝰ ⁊ trãſiiamꝰ letalẽ glie tꝑalis obtu⸗ ockos pẽnatoꝝ. bare. Cui ðᷓ potiſſimũ draco inſidiat᷑ Exi ſtimo qꝛ cupiditati: ꝙ hanc nouent eſſe ra diceʒ maloꝝ oĩm: ⁊ qᷓ̃ maxie coꝛ ſubuertat Inde em̃ q̃ſi ↄſulens dixit: hec oĩa tibi da do. Nã deieone qͥdeʒ manifeſtũ eſt.ꝙ tibi ad timoꝛis ianuam terrificos dei rugitus Poꝛro triſticie foꝛes aſpis obſeruat:q eas maxie moꝛſib ſuis ꝑuias arbitret᷑ Elñ et ad dñm xp̃m.donet iam eſurientẽcern eret nõ acceſſit. Et contra ſane caueat neceſſe ẽ leticie baſiliſcũ:ꝙ eo potiſſimum aditu ve nenatos ſoleat ingerere ra dicis oculoꝛuʒ. Pec vana głia nili ad leticie noceat vani tatem. Illudq;; cõſidera.an foꝛte vᷣtutes q̃ttuoꝛ. Quattuoꝛ his periculis opponere valeamus leo rugiet qͥs nõ timebit.ſi qͥs ille fuerit:foꝛti erit. Sʒ fruſtrato leõe dra⸗ co abſcondit᷑ ĩ arena: vt virulentꝭ flatibuſ attrahat aĩam inſuffians ei q̃dãmõ concu piſcentiã terrenoꝝ · Quis putas illiꝰ pᷣter uitabit ĩſidias. Nemo itaq; niſi pꝛudens At foꝛte dum ad iſta deſcẽdere caues.vr⸗ get qͥs moleſtia ⁊ ecre pꝛoximus aſpis ad⸗ eſt. Nã opoꝛtunũ ſibi tpᷣs inueniſſe videt᷑. Quis non exaſꝑabit᷑ ab aſpide iſta. Nẽpe vir tẽperãs ⁊ mo deſtꝰq ſcit abũdare ⁊ pe⸗ nuriã pati. Puto ex hac occaſiõe.faſcina⸗ re te volet male blãdiens oculꝰ neqᷓ;:quis auertet facieʒ ſuã. Pꝛ ofecto iuſtꝰ:qͥ nõ mðõ nõ ipſe ſibi accige głiam q̃ dei eſt:ſʒ nec ab alio qͥdeʒ reciꝑe velut oblatã. Si tñ ſit ille uſtꝰ. q iuſte qð iuſtũ eſt exeq̃t᷑.qͥ iuſticiam ſuã nõ faciat coꝛã hoĩby:qͥ deniq; ⁊ ſi iuſt? fuerit.caput nõ leuet.hec em̃ vᷣtus ſpãliter er hũilitate ↄſiſtit. hec intentionẽ purgat⸗ p q;ʒ meritũ om̃e eo veraciꝰ ⁊ efficaciꝰ obti net. quo iam minus arrogat ſibi. Ciamauit ad me ⁊ ego exaudiã eum cũ ipo ſum ĩ tribulatõe eripiam eum ⁊ gloꝛi⸗ cabo eum. 6 — Sermo. xüij. 7 Namauit ad me ⁊ exaudiam eum⸗ 1 orplane eſt teſtamẽtũ pac.ßᷣ pi krats fedꝰ. h eſt pactũ miſcðie⁊ pie miſeratõis. Sꝑauit ĩ me liberabo eũ.no5 tum: vt quõ ſchrũ eſt fruſtra idctat᷑ rerean mẽ meũ ↄqᷓuit. pregãeũ. iuocauit meꝛ ego SParier exaudiã. ðt dignꝰfuit.iuſt?⁊ rectꝰ.ind⸗ 3 cens manibo ⁊ mundo coꝛde. ꝓpterea libe⸗ ec rabo. pꝛotegaʒ · exaudiꝗ eũ. Si em̃ hec aut ingula ſingul incu ſilia diceret. ds nõ dif̃idret. Quis glias g raco* 3 ttꝰ kreat.ec iſtiꝰ Katꝰ jrerficiat. iden eq q̃ttuoꝛ — ectioni —— bitur caſtum ſe habere coꝛ:nunc añt apud reꝓpiciatio eſt ⁊ ꝓter hãc legẽ tuã fuſtinui te dñe· dulcʒ lex qᷓ meritũ exauditõis ĩcia⸗ moꝛe cõſtituit poſtulatiõis. Clamauit in⸗ qͥt ad me ⁊ exaudiã eñ Merito nð exraudi rur q clamare diſſimulat?aut oĩo nõ poſtu lans. aut tepide poſtulãs ⁊ remiſſe. Siq⸗ dem in de guribꝰ deſideriũ vehemẽs ciq⸗ moꝛ magnꝰ e regione aũt remiſſioꝛ intẽtio vox ſubmiſſa. illa penetrabit nubes. qñ audiet᷑in celis.nẽpe vt camanduʒ ſibi nouerit hõ int᷑ pᷣmoꝛdia ſue oonis.ipſuʒ quẽ oꝛaturꝰeſtpẽem in celis eſſe ꝓtinꝰ ad⸗ moner ꝙ vʒ impetu quodaʒ ſpũs illo ſibi iaculandũ eſſe meminit oꝛõnẽ. Spũs em̃ eſt deus:⁊ in ſpũ clamet neceſſe eſt qͥſquis cla moꝛẽ ſuũ ad deũ deſiderat puenire. Si cut em̃ in faciem hoĩs reſpicit tanqᷓ;hõ.ſʒ magis intuet᷑coꝛ ſic ad coꝛdis potiꝰ vocẽ B copis aures eiuſcuimerito dicit᷑ deus coꝛdis mei. Hint eſt ꝙ moyſes foꝛis tacẽſ intus andit᷑ dicẽte dño. Quid clamas ad me. Clamauit ad me⁊ ego exa udiã eum: nõ ĩmerito· Clamoꝛẽ magnũ ſane magni tudo neceſſitatꝰ extoꝛſit uid em̃ clamãs perijt niſi ↄ ſolationẽ liberationẽ gkifica⸗ tionẽ. Alioqͥn qñ ſuꝑ his exaudit᷑:ſiꝓ alijſ damat· Exaudã eiait. In quo exaudi⸗ es dñe velin qͥbh. Tũ ip̃e ſum in tribulas tione.eripiã eũ ⁊ grificabo eñ Ad magnũ ilũ triduũ.ꝙꝓxime ſumꝰcelebʒ atur hũc mihitrinariũ arbitroꝛ referendũ. Siqͥdẽ ⁊ 1p̃eꝓten nos tribulationẽ⁊ doloꝛẽ inue nit. qñ poſito ſibi gaudio ſuſtinuit crucẽ cõ fuſione ↄtẽpta erũtñ q̃ de ip̃o erãt ſicut añ moꝛtẽpdixit finẽ habuerũt: ⁊ ſiẽĩ moꝛ⸗ te dixit cõſumata ſunt:⁊extũc ſubatiʒauit: nec dilata eſt glia reſurrectõis.die tertio ſů mo diluculo jol iuſticie detumulo oꝛt? eſt nobis · Ita ðᷓ fruccꝰ ꝑitertribulatõis ⁊ ve riras ereprõis ĩ manifeſtatiõe głificatiõs aparmitenihilominꝰq́; 41 nnobfuiſſe qͥd⸗ dam iduũ poſſe videbit aũᷓrucũip̃o ſũ Airitbulstõe. Qñh ni ĩ dietribulatio ninfe idiecrurꝭ ne dũ implet᷑ q;ip̃e ait Inmũdo qdẽ pᷣſrã hẽbitis. ⁊qð apłus ui. Qts qͥpie vo it viuere in xp̃e ꝑſecuti onemntiunt᷑ nã⁊iiberatio piena: xꝑhe⸗ sta añ Siemſepnlture eſſe nõ poterit ꝙ ma deat iugũ graue ſuꝑfiios aqum a dieeꝝi⸗ Sermones ſup pfalmo tus de vẽtte matrꝭ eoꝝ vſq; in di⸗ ſepultn re in matrẽoĩm. In har igit᷑ die erpi⸗ euz inqͥt:qůñ tam nihil vltra: ꝙ vel coꝛꝑi vłaie faciat mũdus hẽbit.ſane glificatio diẽyl timũ manet diem reſurrectõis:qi reurgʒ in glia. g in ignominia interim ſeminat Vñ ſcimꝰ ꝙ nobiſcũ ſit in tribulatõe. Ex eo vtich ꝙ in ip̃atribulatio ne ſumus nos Quis em̃ ſuſtineret.qͥs ſub ſiſteret. qͥ pſi⸗ ſteret ſine p̃o. Om̃e gaudiũ exiſtimemus cũin tribulatiões varias inciderimꝰ frẽs mei.nõ mõ qꝛ ꝑ multas tribulatões opoꝛ tet nos intrare in regnũ dei. ſʒ qm̃ iuxtat dñs his qͥ tribulato ſtcoꝛde. Si ambula uero ĩ medio vmbꝛe moꝛtis ait qͥqã. nõtis mebo mala qm̃ tu mecũ es. Ita qᷓ nobiſcũ eſt oĩby diebh vſq; ad cõſumationẽ ſeculi 2uõdo aũt erimꝰ nos cũ ipᷣoꝛnimiꝝ quã do rapiemur obuiã xp̃o in gera: ſic ſpcum dño erimꝰ Qñaparebimꝰcũ ĩoi gloꝛia nẽpe cũ xp̃s aꝓp muerit vita nf̃a. Interim ſaneabſcõdat neceſſe eſt:vt p̃cedat tnbula tio ereptionẽ:ereptio głifica tionẽ. Voxlis berati. Cõuertere aia mea in reqem tuãqꝛ dñs bñfecit tibi.qꝛ eripuit aĩa m meaz de modre ⁊c· Eripiã eũ ⁊ gloꝛificabo eũ.ꝓeln qͥteinterim ↄſolatoꝛẽ⁊ adiutoꝛẽhʒ adiu toꝛ in opoꝛtunitatibꝰi tribnlanõe. Adqᷓ; felicioꝛ quem iam eripuiſti⁊ exemiſti tan⸗ tis malis.qᷓ; felicioꝛ qui iamexemptꝰ de laqueo venantiũ. qui lam raptꝰeſt nema ticia mutaret intellectum illius aut ne jj ctio deciperet animꝗᷓ eius. Ponge pꝛe his om̃ib tamen felicſſimꝰileerit quẽaſſum pſeris adteip̃m. quẽ repleuerꝭĩ bonis do⸗ mus tue:⁊xlaritati tue ↄfoꝛmaneris eum Er nuncfiliolitlamemus in celũ. ⁊miſe⸗ rabitur noſtri deus noſter. Llamemus in celum. quia ſub celo om̃ia laboꝛ et doloꝛ vauitas ⁊ afflictio ſpiritus: Deniq; pꝛa⸗ uum eſt coꝛ hominis ⁊ inſerutabile.pꝛoni ſenſus eius in malum. Von eſt inme bo⸗ num.hoc eſt in carne mea.lex peccati in ea habitat aduerſus ſpiritũ con cupiſcit. Po ſtremo ⁊ coꝛ meum dereliquit me.⁊ coꝛpꝰ moꝛtuum eſt pꝛopter peccatum. Sufficit autez dierum quoq; malicia ſua.⁊ eſt mũ dus ip̃e poſitus in maligno. Quã nequã in omniby ſeculum.q; nequ iter aduerſus aimẽ ſeculatia deſideria milttare nolũi ———— —— —nmnesciſeen SSautn ne dis) x nant Ap ci⁊ghrici n nitadintuhi guniulttn 2fücu: quunn kqu nni. quunmi ku tntlem ilusn vol N nnmicuin nlalrluit ſen Bn gůrinjin nus= ꝛntan nehnut Crn oldanenisuciu de ds voft. Uns cum Ilibccoñulln Sũt ⁊ßncipes mũdi hutus tenebꝛaꝝ ha⸗ rum ſpãles neqͥtie aeree poteſtates. ⁊ inter eas callidioꝛ cũctis aĩantib ferpens. hec h antꝰeſto vẽtofa agmina tranſilire. Quia nõ niſi deſurſum eſt:nouerũt mediũ iter ia trunculi obſidere. Tranſi igit. trãſi ꝑuigi⸗ unt ⁊ obſeruãt ne qs i illõ poſſit euadere ci uitatem. Si teꝑcuſſeriut: ſi vulnerauerint dimtteeis palliuʒ qð in egypto olim io⸗ ſeph adultere dereliqͥt. dimitte ſin donem. vt cũ illo euãgelico iuuene ꝓfugias nuduf abeis. Nunqͥd nõ ſolũ illWꝰpaliiũ datũ eſt aiam illiꝰ ſerua. Ira ꝗᷓ ſurſum coꝛ ſurſum hõ dlcimusai camoꝛ.ſurſumðeſideriũ.ſurſum cõuerſa⸗ vñ audemus dicere ſi coꝛde clamam?ꝰ pio· cunda. Lõgitudine inqͥt dieꝝ replebo eñ · *„ 5* 8—„„ Qui habitatĩ adiutoꝛio altiſſimi. catione: finẽ po vitã ernã. Ip̃a eſt ̃ hlo⸗ coꝓmittit᷑ plenitudo.ipᷣa ẽ lõgitudo dieꝝ- Quid ei tã lõgã qᷓ; eternũ ẽ. qd tã lõgů ꝙ ſub ſole oĩa. hec oĩa ſub celo · Zd ꝙ hoꝛuz nullo fine pᷣcidit᷑. Bonꝰ finis vita eterna oim cõfugiũ facis in quo hoꝝ oim ſperal bonꝰ finis qͥ finẽ nõ hʒ · Et ſane cuiꝰfinis ſolatij aliqͥd:aliqͥd auxilij ĩuenire. Si que ras intra te:aruit coꝛ tuũ ⁊ obliuioni da⸗ tum tereꝑieris tanq; moꝛtuũ a coꝛde. S nfra tetoꝛpꝰ qð roꝛrũpit᷑ aggrauat aĩam Si circa tet etiã terrenã inhabitatio ſenſũ bonꝰeſtip̃m etiã bonũ. Ampl.ctamurita q; ſanctificatõeʒ qm̃ bona eſt. qm̃ finif eiꝰ vita ſine fine. Sãctimoniã fectemur ⁊ pa cem ſine q̃ nemo videbit d ũ. Lõgitudinẽ inqͥt dieꝝ replebo eũ ⁊ oñdaʒ illi falutare meũ. Dertere deieſt iſta ꝓmiſſio:munꝰ eſt dextere:quã ſibi olim poꝛrigi ſetũs iob op tabat. O peri inqͥt manuũ tuaꝝ poꝛriges dexterã Delectatões ĩ dextera hac vſq; in finẽ. hãc nimiꝝ ⁊ ille ſibi poꝛrigi optauit ⁊ obtinuit dexterã:de q̃ pfalm iſta ait. Ei tã petijt a te ⁊ tribuiſtiei lõgitudinẽ dieꝝ ĩ ſeckm ⁊ ĩſeckm ſeculi. M anifeſtiꝰ ſapiens deniq; dicit. In ſiniſtra eiꝰdiuitie⁊ gkia:i deptera aũt lõgitur itas vite. Quis ẽ hõ qui vult vitã. diligit dies videre bonos· Bec vita q̃ viuimꝰ mag moꝛs eſtq; vi⸗ ta. nec ſimpłr vita.ſʒ vira moꝛtal Moꝛit⸗ ci ſi mericertiſſimeã winq̃t Pmü icipim viẽre: repᷣmit mlta cogitantẽ. Quere ß ſup. Sz eĩ om̃edatũ optimũ ⁊ om̃e don ũ ꝑfectuʒ ſes illas neqͥtias q̃ tam indefeſſe cuſtodi⸗ ĩmanꝰimpij. ð q̃ eidẽ dñs ait. Verũt amẽ Luid po agim“ exq tio.ſurſum intẽtio ⁊ ois expectatio tud de niſfi m oꝛti ꝓpinq̃re ⁊ inciꝑe moꝛi. Sʒ ⁊ di furſum ſit Clama in celũ vt eraudiaris? es qᷓleſcũq; vite huiꝰ pauci ⁊ mali ſt. ſicut qͥ in celis eſt pĩ mitttat tibi auxiliũ de ſctõ ſctũs pẽiarcha teſtat᷑. Ibi viuere viuitur- ⁊deſpon tueat᷑te. Mittar iterim auriuʒ; vbi viuida vita eſt ⁊ virat. vbi dies boni. de tribulatõe.eripiat a tribulatõe. gliticet vbi iterminabił lõgitudo diep. G rãs ei:q́; in reſurrectõe. WM agna ſt hec: tumagne tam nõ mõ foꝛtit᷑ ſʒ ⁊ ſuanit᷑ diſponit vni vñe ꝓmiſiſti. Ex tuaꝓmiſſione ſperamus nerſa. Eo ꝝ nẽpe paucitas dieꝝ iniet᷑ bꝛe⸗ ui qᷓꝝ ſufficit cuiq; malicia ſua. Vbi autẽ dieꝝ bonitas ernitas q́;ʒ nõ deerit. Lõgi⸗ tudine replebo eñ. Qð pꝛius dixerat glifi cabↄ eũ.eu idẽtiꝰ ß ʒſico dẽclarauit. Cui tñ non ſufficeret ab ↄo gkificari:cuiꝰꝑfecta oꝑa ſt̃. Nõ em̃ tãta ĩmẽſitas niſi ĩĩmẽſum glficare quẽpiã põt. neceſſeẽ ſit maðᷓ glifi catio q̃ veſcẽdit a magnifica glla voce de⸗ nñc cuiq; nim ſua ꝓmitii: vt feſtiuũ in ca lahſu. a magnifica glia ait petrus. Bene ptefus kactũ reroiir mipra ꝙ n ſeißis p; magnificadtia glicãe ã naßnilicelon ſolant᷑ aliqñ kaciendũ. Võgruꝰfinis pfal gitudine. ĩ multitudinẽ. ĩplenitudinẽ cha mi vbi pfallẽtifinis ꝓmttit tã biũs· Jo rntis. Fallar glia? vana eſt claritas. di cũde ↄplet᷑ dũ ĩi eo ſpon det᷑ replectio tã io⸗ es hoim bꝛeuis. Saplẽs hmõi nõ optabit ct dien ü. mag loqᷓłex coꝛde ei qͥ intuet᷑coꝛꝛ⁊ diẽho 1hdiilitalutaremeũ. Scpr nos ãmo/ iminis nodeſiderauituſcis. Ego täplus ne frẽs ꝙ iurta pauli ſniaʒ pmiſſionẽ pa allidq; nõ deſicerar⸗oeſi ders vt neleri⸗ beat pietas vite q̃ nũcẽ ꝑiter ⁊ future. Vñ piã qͥdẽ. Scio em̃ cuiꝰ võx ſit ego claritatẽ ⁊ idẽ ait. hẽtis nůc qͥdẽ kructũ vĩm ĩ ſcrifi ab hoie accipio. Quã ÿo miſeri.qͥ gliam gerte debes ex ꝓmiſſo. Amen · 3 Longitudme dieꝝ replebo eũ oſtẽdaʒ illi falutare meũ. 2 Ene nobiſcũ agit᷑ frẽs ſat; huic cõ b petit tgi vſus pſalmi. Celebꝛatu⸗ — ris ꝓrxime dñicã reſ urrctionẽ. am ¶ Sermones ſuppſalmò que ab inuick eſt qrimꝰ ⁊ nelumꝰeã q̃ a ſo lo eſt deo. Sola qͥdẽ ea qᷓ; ſolã negligmꝰ: lõgitudinẽ hʒ ſola repletionẽ. B reues di⸗ es hoiĩs ⁊ dies eꝰtanqᷓ; flos agri ſic effio⸗ rebit. Exiccatũ eſt inqͥt fenũ ⁊ cecidit flos. Ibũ aũt dũmanet ineternũ. Elerꝰnimi⸗ xum dies qͥ nõ nouit occaſũ eterna ÿitas. Fa eternitas.acꝓĩde va eternaq; ſatietas Alioqͥn quõ glia illa replebit q̃ fallax ⁊va na eſt. D eniq; ⁊ ianis dẽ: vt noueris te ex ea mag examinari poſſe: nõ poſſe repleri. Bonũ j interim mag abiectio qᷓ; clatio. bonũ mag neceſſitas qᷓ; voluptas ꝙ cum vtraq; res citiꝰtrãſeat.alta penã̃ hẽat.al⸗ tera ſit paritura coꝛo naʒ. Vtił trbulatio qᷓꝓbationẽ aꝑat᷑: ducit ad gliam. Eũ ip̃o ſuz inqͥt ĩtribłatione:eripiã eũ ⁊ glificabo eũ. Agamꝰ gr̃as pẽi miſc;iaꝝ qͥ nobiſcuʒ eſtitribulatõe ⁊ĩ oĩtribu latõe nr̃a nos cõ ſolat᷑. Res em̃ vt dixi neceſſaria tribulatõ ᷓ in głiaʒ vᷣtit᷑ triſticia qᷓ̃ mutat᷑ in gaudiũ Baudiũ ſane longũ. qðᷓ nemo tollat a no bis. gaudiũ mltiplex:gaudiũ plenũ. Res neceſſaria iſta neceſſitas q̃ coꝛo nam parit. Nõ ↄtẽnamꝰfrẽs ſemẽ modicũ eſt magnꝰ exinde fructꝰ exurgit. Foꝛte inſipidũ.foꝛte acerrimũ eſt. foꝛte granũ ſinapis: Nõ cõſi deremꝰ qᷓ vident᷑.ſʒ q̃ nõ vident᷑ ĩeo. Que em̃ vident᷑ tgalia ſt. q̃ aũt nõ vident᷑ etna Pꝛelibemꝰpᷣmitias glie.głiemuri ſpe ma gni dei.nõ ſolũ aũt:ſʒ vt dicã exp̃ſſiꝰ gloꝛi emurĩ tribulatõe: in ea ſiqᷣdẽ ſpes głie eſt. Videſi nõ hocipᷣm docere te voluit apls eñ ſubiũxit. Qm̃ tribłatio patientã oꝑat᷑ patitia ꝓbationẽ.ꝓbatio o ſpem. Ma⸗ nifeſte aduertere eſt ĩ his vᷣbis cũ pᷣmiſij apłs gliari ĩſpe.nõ aliud aliqᷣd.ſʒ ampliꝰ ci a ddidiſſe dicẽdo. Rõ ſolũ aũt: ſʒ ⁊ głia riĩtriblationi. Nõ em̃ alta gliatio cõ⸗ mendat᷑.ſʒ addit᷑ mag· vbiſpes glie. imo ⁊ ipa iã tribiatõe gla ↄtinet᷑.ſiẽ ſpes fruct? ẽſeie ſiẽ ip̃e fructꝰ ĩ ſeie ẽ ĩ hůñe modũ eẽ mõ regnũ dei itra vos ẽ:theſaurꝰingẽs j fictili vaſe.ĩ agro vili. Eſt inqᷓ;ſʒ abſconduum. Felix qͥ ibi ĩuenerit illð. Quis ille Rẽpe qͥ meſſem magꝰ cogitauerit qᷓ; ſementẽ. cu lus fidei inuenit hũc theſauꝝ nõ ſᷣm faciẽ iudicãs:ſʒ vidẽs q̃ nõ aparẽt: ſʒ inruens q̃ nõ vident᷑: qᷓ; Vacit hůc theſauꝝ inuene rat:quẽ volehat iueniri ab alijs qͥ dicehat WMomentaneũ hꝛ leue trbulstõis noſtre ſup̃ mo dũ ĩ ſublimitate eternũ pondꝰglie opatur in n obis. nõ dixit remunerabi.ſʒ erernũ po ndus glie oꝑat᷑ in nobis. Latet głia frẽs meꝛ abſcõdita eſt nobis in tribu latione.in momẽtaneoß latet eternitas.ĩ hoc leui pondus ſubiime ⁊ ſup̃ modũ. In terim h feſtinemꝰ nobis emere agrũ iſtum emere theſauꝝ iſtũ qͥ abſcõ ditꝰ eſt in agro Om̃e gaudiũ exiſtimemꝰ cũ ĩvarias inci derimꝰ tribulationes.dicamꝰex aĩo.dica mus ex ſnia. bonũ magire ad domũ luciꝰ? qᷓ; ad do mũ cõuiuij. Lũ p̃o ſum in tribu latione ait dñs:⁊ ego aliud interim qᷓ; tris bulationẽ requirã. Mhi aũt adherere ðᷣo bonũ eſt.nõ ſolum aũt: ſed ⁊ ponere ĩ dño deo ſpem meã:qꝛ eripiã eũ inqᷓt ⁊ gloꝛifica bo eũ.cũ ip̃o ſum ĩ tribulatiõe. Emanuel nobiſcũ deꝰ. Aue gfa plena ait angelꝰ ad mariã dñs tecũ. In plenitudine gp̃e nobil cum eſt. in plenitudie głie erimꝰ cũ illo.de ſcendit vt ꝓpe ſit his qͥ tnbulato ſũt coꝛde vt nobiſcũ ſit in tribulatõe nr̃a. Erit autẽ qñ rapiemur in nubibꝰ obuiũ xp̃o in gera. ⁊ ſic ſꝑ cũ dño erimus. Si tñ curemꝰintes rim eü habere nobiſcũ: vt ſit comes vie:q́ patrie redditoꝛ eſt futurꝰ ĩmo qͥ tũc pattia mõ ſit via. Bonuz mihitribulari:dũmõ ip̃e is mecũ.q; regnare ſinete.ſine te epu⸗ lari.ſine te glari. B onũ mihi in tribłlatio ne magis amplectite.in camio haberete mecum.qᷓ; eſſe ſine te velin celo. Qnidem̃ mihi eſt in celo⁊ a te qͥd volui ſuꝑ terram Zuꝝ ꝓbat foꝛnax:⁊ viras iuſtos tentatio tribulatiõis. Ibicũ eis es dñe vbi in tuo noie cõgregatis meliꝰ aſtas.ſicut olim cũ trib puer dignaiꝰ etiã ethnico aparere⸗ vt diceret:qꝛ ſpẽs qxti ſitis filio dei. Quid trepidamꝰ.qͥ d cũctamur.qͥd refugim?ꝰhũc caminũ. Seuit ignis:ſʒ dñs nobiſcuʒ eſt in tribulatione. Si deꝰ nobiſcũ:qͥs 3 nos Pihilomin?ꝰ quo q;ſi ille eripit.qͥs eſt qui rapiat de manu eꝰ.quis eſt qͥ ðᷣ manu erꝰ poſſit eruere. Poſtremo ſiille gloꝛificat qͥſ nam alius ingloꝛiã faciet. Si ille gloꝛifi⸗ cat qͥs humiliabit. Audi deniq; qᷓ nã glia ißᷣe gloꝛificet. Aongitudine inquu dieꝝ re plebo eũ.⁊ pᷣmo qͥdem in eoꝙ dieꝝ nomẽ pluralit᷑ poſnit. nõ vitiſſitudinẽ aliquã.ſʒ multituqmẽ yaluit ↄmendare. Alioquin tn nig mnh⸗ qnpl jigierns jſiri eno ſzutipl Mntueine nhitn zul tipm inns jab un quabn ſnub Pe ſurulitd uithſol lu ſarh wasdich indono d ſdaosel nplusg uſicunc gnicLon ſinmft Soſeſitu mpütunſ usnð dig ſinemi fec jnoa. Er uttoccu migron nahnr nio reſt jʒgin lret Sianine le lurtas tün. goꝛutio tktoſen u videre sfug urbatus ſnzt lnehit ſohrh aipiui ytn unc nplanitfin dt ngeludsinn t nodic it n nbiici inpumur nnbbehi Keſpci dño nms Hin mc badae nodicinin amnenddudetfn nöſt viꝛ Bonznbin h is nucq munl un jnen glin.· Boitti ſi viciſſitudineʒ ſuſpicaris.melioꝛ eſt dies vna in atis dãi ſuꝑ milia. Legimus ſan ctos atq; ꝑfectos viros etiaʒ ab his diebꝰ nis plen os migraſſe dieꝝ. nec ſane allud qᷓ; vᷣrncũ plenos legimus ⁊gp̃aꝝ nimiruʒ vſq; ad hãc plenitudinẽ velut de die i diẽ declarirate in claritatẽ nõ quidẽ a ſuo. ſed a dñi ſpũ tranſfoꝛ nant᷑ Sið dies gratia dicit᷑: vt ſupᷣ meminimꝰetiã dies homis laritas.q̃ ab hoie eſt:⁊ male videns glo⸗ riam quð abinuicẽ q̃rimꝰ. quð nõ magis verus dies:ĩmo ⁊ plenꝰ meridies vel glie plenitudo. Poſtremo euidentiꝰ audi ſine vlla viciſſitudie dies multos. Erit lux lu ne ſicut lux ſolis ait ꝓpha.⁊ luxꝝ ſolis ſeptẽ pliciter ſicut lux ſeptẽ dieꝝ. Iſtis ni falloꝛ unctis dieb vite lue pſaimos ſuos cãta⸗ rein domo dñi. rex fidelis optabat. Erit em̃ deuotos eſſe deo ad ſingulatãte⁊ tam multiplicis glie munera.⁊ in oib ſꝑ gfas agere.q̃ſi cunctis dieb pſalmos dicere no mini erꝰ. Longitudine dieꝝ replebo eum Ac ſi manifeſtiꝰ dicat. Scio qͥd deſideret. Scio qd ſitiat. ͥd ſufficiat ei Nð em̃ argẽ tum vel auꝝ ſapit. nõ voluptas. nõ curio⸗ ſitas.nõ dignitas aliqᷓ ſecularꝰ. Om̃ia de trimentũ fecit. oĩa aſpernat᷑: et arbitrat᷑ vt Nercoꝛa. Exinaniuit ſemetipᷣm penicꝰ:nec ſe patit᷑ occupari. qͥb nouit nõ poſſe reple⸗ ri.nõ ignoꝛat ad cuiꝰ imaginẽ con ditꝰlit⸗ cuꝰ magnitudinis capax it nec ſuſtinet ð modico creſcere:vt de maximo minuatur Itaq; lõgitudine vieꝝ replebo eũ. quẽ ni⸗ ñ pa lux reficere:niſi eterna replere poteſt. Siͥ dem nec lõgiturnitas illa terminum nec claritas ila occaſum: nec ſatietas illa faſtidiũ hʒ. Erit em̃ ſecuritas de eternita⸗ te.gloꝛiatio de pitate. exultatio d⸗ ſatieta te. Et oſtendã illi ſalutare meũ. Nimiruʒ extũc videre merebit᷑ qð optauit. Tũ ſibi rer grioſam exhibebit ecckiam nõ habentẽ maculã ob ſplendoꝛẽ det: ſʒ neq; rugã ob oim odam plenitudinẽ ſui Alio quin adil lius fulgoꝛẽ lumis:ſicut nõ impurꝰ ſic nec turbatus qͥdeʒ animꝰ aut aliquo inqͥnatꝰ aſſurgit. Inde eſt ꝙ nũc qʒʒ vt lup memini fanctimoniã ſił ⁊ pacem ſectari pᷣcipimur: qð ſine his nemo yideat deũ · Cũqj reple⸗ ueris in bonis deſideriũ tuũ: vt nõ aliud ſit qð reqͥras.ſerenato penitꝰ ex ipᷣa pleni⸗ Duihabit tin adiutoꝛio altiſſimi. x ſalutare tuũ da nobis. tudine aĩo: videre iã poteris ſerenitatẽ il⸗ lam;plenitudinẽ maieſtatꝰ ſilis deo facc⸗ ꝙ videas deũ ſicuti eſt. Aut foꝛte qꝛ plenꝰ oĩ glia in lemetip̃o etiã foꝛis ſaluationem quã o ꝑatꝰeſt deꝰ:⁊ plenã maieſtatẽ eiꝰ oẽʒ terrã vndiq; circũſpiciet:⁊ delitioſiſſimus delitioſiſſimi ſeculi habitatoꝛ: ad hᷣ quoq; rekerre poſſe videbit᷑ qð adiecit.⁊ oſtendã illi ſalutare meũ. Alioq̃n accipiamꝰ ſi ma gis placet ⁊;̊ mõ vt ipᷣos q́;s ꝓmiſerat di⸗ es.in hac oſtẽſione ſalutari exponat. Lõgi tudine inqͥt dieꝝ replebo eũ. Et tanqᷓ; q̃re res vñ illi dies in ciuitate: deqᷓ legimꝰ:qꝛ nõ lucebit ibi ſol ꝑ diem.nox em̃ non erit? ea. Oſten dã illiinq;t ſalutare meũ vt quẽ admodũ ⁊ ĩalia ſcpᷣtura dicit᷑. lucerna eiꝰ ſit agnus. O ſtendã illi ſalutare meũ.non iam in fide erudiã.nõ iã exercebo ĩ ſpe.ſed in ſpẽ adimplebo oſtendã illi ſalutare me um.oſtendã illi ieſum meũ:vt ineternũ iã videat in quẽ credidit. quẽ dilexit. quẽ ſꝑ optauit. O ſtẽde nobis dñe miſchiaʒ tuã: O ſtẽde noð dñe ſalutare tuũ ⁊ ſufficit nobis.qͥ em̃ illud vi det:videt ⁊ te qꝛ ip̃m in te:⁊ tuĩ ipſo. Hec eſt aũt vira eterna:vt cognoſcamꝰ te verũ deũ ⁊ quẽ miſiſti ieſum xp̃m. Ita ꝙ tũc di mittes ſeruũ tuũ dñe ᷣm vᷣbum tuũi pace Cũ viderint oculi mei ſalutare tuũ ieſum. xpᷣm dñm nr̃m.qͥ ẽ ſuꝑ oĩa bñdict? Amẽ. Diui Ber. abbat ĩ libꝛos de cõ⸗ ſideratõe ad Eugeniũ põtificẽ ma ximum: Pꝛologus.— Vhbt aim dictare aliqͥd.qð te papa beiſſime eugeni: vel edi 5 ficet vel delectet vel cõſoletur- Sʒ neſcio quõ vult ⁊ nõ vult exireleta qͥdẽ:ſed lenta oĩo.dñ certatim il li Sria impꝑare ↄtẽdãt. maieſtas arz amoꝛ Nẽpe vrget ille.inhibet illa. Sʒ iteruenit tua diq̃tio.qᷓ̃ h ip̃m nõ pᷣcipis ſʒ petꝭ. cum p̃eiꝑe magẽte deceat. Maieſtate igit᷑ tam dignant᷑ cedẽte. Quidni cedat pudoꝛ.qͥd em̃ ſi cathedrã aſcẽdiſti.nec ſi ambules ſu⸗ per pẽnas vẽtoꝝ ſubducerꝰ affectui Amoł dñm neſcit.agnoſcit filiũ ⁊ ĩ infulis. Per ſe ſatis ſubiectꝰ eſt obſequit᷑ ſpõte.ᷓtis ob tẽperat. libere reueret᷑.nð ſic aliqͥ nõ ſic. ſed auttimoꝛe ad iſta ĩpellũt᷑ aut cupiditate. S ———— Hi ſunt qͥ in facie bñdicũt.mala aũt ĩ coꝛ dib edꝝ. Blãdiunt᷑ coꝛã. ineceſſitate defi ciunt. Zt charitas nunqᷓ; excidit. Ego vt veꝝ fatear.mris ſum liberatꝰofficio:ſʒ nõ dep datꝰaffectu. Olim mhi iuiſceratꝰes. nõ mihi e medulł tã facile abſtraher. Aſ⸗ cende ĩ celos. deſcẽde ĩ abyſſos nõ recedes a me.ſeq̃r te qͥcũq; teris. Emaui paupereʒ ſpũ.amabo paupeꝝ ⁊ diutũ pẽem.nõ em̃ ſi bñ te noui.qꝛ pĩ paupeꝝ factꝰ.iõ nõ pau per ſpũ es. In te hãc mutationẽ factã eſſe fido. nõ dẽ te nec pꝛioꝛiſtatui tuo ſucceſ⸗ ſiſeꝓmotionẽ.ſʒ acceſſiſſe. Monebo te ꝓ⸗ inde nõ vt mgr̃ß vt m̃: plane vt amãs. Zmens magis videar: ſʒ ei qͥ nõ amat:ei q̊ vim nõſentit amoꝛis. De cõſideratõe. iber pꝛimus. Nde iam ergo incipiã libet ab oc⸗ v cupationibytuis:qꝛ ĩ his maxie cõ doleo tibi. Condoleo dixerim:ſi tñ doles ⁊rualit᷑ em̃ doleo magis dixiſſe de⸗ bueram:qꝛ nõ eſt ↄdolere vbi nemoqͥ do⸗ leat. Itaq; ſi doles ↄdoleo.ſi nð: doleo tñ ⁊ maie:ſciẽs lõgius a ſalute abſiſtere mẽ bꝛum qð obſtupuit?⁊ egꝝ ſeſe nõ ſentientẽ piculoſiꝰlaboꝛare. Abſit aũt vt de te id fu ſpicer. Nouiqͥby delitijs dulcis qetis. ede nõ lõge añhac fruebare. nõ potes his diſ⸗ ſueuiſſe tã cito nõ potes ita ſubito nõ do⸗ lere nuꝑſubtractas Plaga recens doloꝛe nõ caret. Neq; em̃ iã ↄccaluit vulnꝰ.nec in tũ bꝛeui vſum in inſenſibileeſt. quanqᷓ; ſi nõ diſſimules.nõ deeſt tibi iug? matia iu ſti doloꝛis.a qͥttidianis dãnis. Inuitꝰ ni falloꝛ aucileris a tue rachelis amplexbus ⁊ q;tiens id pati cõtigerit: totiẽs doloꝛ tuꝰ? remo uet̃ n eceſſe eſt. Atqᷓ nõ ↄtigit. Quo tiens vis ⁊ ĩicaſſum.qͥtiens moues nec pꝛo moues.qͥtiens conaris ⁊ nõ dat᷑ vitra eni⸗ teris ⁊ nð paris.tentas ⁊ abriꝑis:⁊ vbi in cipis ibi deficꝭ ⁊ dñ adhucoꝛdir ſuccidũt te. Veneft filij vſq; ad ꝑtũ ait ꝓpha: ⁊ vi⸗ res nõ hʒ ꝑturtẽs.noſtiß.nemo te melius Attrite frõtis es ⁊ ĩſtar vitule effraim do ctus diligere triturã. Si pace tua.ſic feres hůt tue. Abſit Het eſt ꝑfiliꝰ q̊ dat? itĩre pꝛo bũ ſen ſum ah his ſane cupio tibi pacẽ nõ cũ his nihil plus mutuo tibi pace hac mirar ſi vnqᷓ; poſſit accidere Eti dico ti ¶e conſideratione. bi.ſi ſic res:vt aſſolet:ꝑ ↄſuetudinẽ in ĩcu⸗ riam vcnerit Noli nimis credere affectu tuo.qͥ nũc eſt nil tã fixũ aĩo: qð neglectu et tꝑe nõ abſoleſcat. Vulneri vetuſto ⁊ negle cto callꝰ obducit᷑:⁊ eo iſa nabile quo inſen ſibꝛle fit. Deniq; doloꝛ ↄtinuꝰ ⁊ acenbus: diuturnꝰ eſſe nõ patit᷑.nõ ſi nõ alũdeexũ ditur:neceſſe eſtcedat vel ſibi. Em̃uero ci to aut de remedio ↄſolationẽ recipiet: aut de aſſi duitate ſtupoꝛem. Quid nõ iuertat ↄſuetudo. Quid non aſſiduitate duretur Quid nõ vſui cedat. Quãtis qð pᷣ gmari tudine pᷣus exhoꝛrcbãtvſu ip̃o male dul ce ↄuerium eſt. Audi uſtũ qͥ lamentet᷑ ſu⸗ per hmõi. Que pᷣus inqt tangere nolebat aĩa mea:nũc pᷣ anguſtia cibi mei ſũt. Pꝛi muʒtibi ĩpoꝛtabile videbit᷑ aliqd. ꝓceſu tꝑis ſi aſſueſcas.iu dicab non adeo graue paul opoſt ⁊ leue ſenties.paulopoſt nec ſen ties.paulopoſt etiã delectabit. Ita paulg tim ĩ coꝛdis duritiã itur: ⁊ ex illa ĩauerſio nem Sit grauis ⁊ ↄtinuus doioꝛ:citũ vt dixi habiturꝰ eſt exitũ autfanitatẽ ꝓfecto aut inſenſibilitatẽ hinc pꝛoꝛſus hinc tibi timui ſꝑ⁊ timeo.ne dilato remedio doloꝛẽ nõ ſuſtinẽs ꝑiculo te irreuocabilit᷑ deſpatꝰ imergas. Vereoꝛ inqᷓ; ne ĩ medijs occupa tioniby:qĩ multe ſt dů finẽ diffidis.fion⸗ tem dures: ⁊ ita ſenſim teipᷣm qͥdãmõ ſen⸗ ſupᷣues.iuſti vtiliſq; doloꝛis. Wlto pꝛu⸗ dentiꝰ teił ſubtra hasvel adtpᷣs.qᷓ; pari are trahi ab ip̃is ⁊ duce certe paulatim qͥ tunð vis. Queris quo:ad coꝛ duꝝ nec ꝑ⸗ gas q̃rere qͥd iið ſit:ſi nõ expauiſti tuũ hẽ Solũ eſtcoꝛ duꝝ qð ſemetipᷣm nõ exhoꝛ⸗ ret. qꝛ net ſentit:qͥd me interrogas. Inter⸗ roga pharaonẽ. nemo duri coꝛdis ſaluteʒ nqᷓ; adeprꝰeſt:niſi quẽ foꝛte miſerãs deꝰ abſtulit ab eo iuxta ꝓꝙ ham coꝛ lapideũ et 32 dedit coꝛ rarneũ.quid ꝗᷓeſt coꝛ duꝝ. Ipm qð nec ↄpũctione ſcindit᷑. nec pietate m̃ol⸗ litur. nec mouet pᷣcibꝰ⁊ minis nõcedit fla⸗ gellis durgt᷑. Ingratũ ad bñficia eſt. ad cõ iſia infidũ.ad iudicia ſeuũ.inuerecunduʒ ad turpia.ipauidũ ad picuła.inhumanũ ad hũana ⁊ tem erarũ ad diuina pᷣteriroꝝ obliuiſcẽs. pñtia negligẽs. futura nõ pᷣui⸗ dens. Ip̃m eſt cuip̃tentoꝝ p̃ter ſolas iniu rias:nihil oĩo nõp̃terite⁊ pñtiũ nihil non perit.fututoꝝ nulla.niſi foꝛte ad vlciſten⸗ ſil⸗ veo uuil enſi c iww1 ſnun zmnol ſiuM vnhen Eniſi ſpernete un ð oꝛ wmcqu e tot vöchpir ſenqz gp hl mida iusſohor ſsqobe ts ino d jullpʒt wociqa ſinej.2 ſtfortiti women hmimeh qimpat h llop mſffmt fthohir ſundim ſudea ot peg neſerẽ. ſics vos ntit ci fenrol dies dö nqiche nem V důvet planei ipb &tpgi ian hemen — s Orasquun rure qð coꝛpuſculi pau Liber pꝛimus. qum ꝓſpectio ſen pᷣparatio eſt. Et vtĩbꝛe ui cũcta poꝛribilis mali mala complectar —. ipm eſt qð nec deũ timet nec hoĩem reuere tur. En quo te trahere hñt nec occupatio⸗ nes maledicte.ſi tñ ꝑgis vt cepiſti ita da⸗ re te totũ illi.nil tui tibi reliquẽs. Perdis tpᷣs:⁊ ſi licet nũc alteꝝ ine tibi exhibere ie⸗ thro:tu qᷓʒ in his ſtulto laboꝛecõſum er qᷓ̃ nõ ſunt niſi afflictio ſpũs · euiſctratio mẽt⸗ exinanitio gie. nã fructꝰhoꝝ qͥd niſi arane arũ tele. Queſo te qᷓle eſt illð de mane vſq; ad veſpam litigare aut litigantes autire. Et vtinã ſufficeret dici malicia ſua. nõ ſt iidere noctes. Vix telinquit neceſſitati na uii pauſatio ni ſufficiat.⁊ rurſum ad iurgia ſurgit. Dies diei eructat lites: ⁊ nox nocti ĩdicat maliciq: vſq; aðd nõ eſt reſpirare ĩ bonis.nõ eſt alternã cape ſcere reqͥeʒ · nõ vel rara iterſeri ocia. nõ am bigo te q; iſta deploꝛare. at fruſtra iſtud ſi nõ ⁊ emẽdare ſtudueris · Interim tñ ſic fa — cias ſꝑ hoꝛtoꝛ. net te vnqᷓ; ad iſta duraue⸗ ris quolibet vſu vel aſſiduitate. Percuſſi — cos ⁊ nõ doluerũt. ait deꝰ nihil tibi⁊ilł Juſti potiꝰ tibi aptare curato ⁊ affectionẽ ⁊ vocẽ qͥ ait. Que eſt em̃ foꝛtitudo mea vr ſuſtineã. Aut qͥs finis meꝰ. patient agam nec fortitudo lapidum foꝛtitu do mea:nec caro mea enea eſt. Maß̃ virtus patientie ſß mime hãc tibi ad iſta optauerim. Inter qů impatientẽ eſſe ꝓbabiliꝰ. Tu neappꝛo bes illoꝝ parientiã qͥby pa ulꝰdicebat.libẽ ter ſuffertis ifipiẽtes cũ ſitꝰ ipſi ſapiẽtes. ni falloꝛ hironia erat? nõ laus. ſᷓ ſugillatio q̃run dã mãſuetudis.qͥ dars quãſi manib pſeudo aplis:a qͥbyĩ⁊ ſeducti erãt ad queq; ipoꝝ gegria ⁊pᷣua do ꝗᷓta trahi ſe patiẽtiſſi me ſerrẽ. Vñ⁊ ſubdẽs.ſuſtinetis eiñ inqt ſiqͥs vos in ſeruitutẽ redigit. nõ bona pã tienria.cũ poſſis eſſe liber ſeruũ re xmitere fieri.nolo diſſimules ᷣu itutẽ inqᷓ; certe in dies dũ neſcis redigerꝰ Bebetatꝭ coꝛdis in diciũ eſt ꝓꝛiã nõ ſentire ↄtinuã yeratio nem. Vexatio dat iteltectũ audituiait q⸗ dvepelt.z immia nöfuert nãtiiuns planeitellectũ datiſʒ ↄtemptum etiſc; iinpꝰ cũ ĩ ꝓfundũ mãloꝝ venerit ↄ tẽnit. Erpgiſcere ergo ⁊ peſſinie ſeriitut iuguʒ ia amq; iminẽs imo iam non modice pꝛemens.nõ tm caue:ſʒ hotre. Zn iðo nð ſeruus qꝛ nõ vni ſeruis; oĩhyrnulla turpi oꝛ ſeruitus grauioꝛueqᷓ; ſeruitꝰiudeo?um quã quocunq; ierint poſt ſegrahũt ⁊vbic; dños offen dunt ſuos. Tu q; dic q̃ſo. vbi vnq; ſis liber:vbi tutꝰ.ybi tuus. Ubic * R 8 ſtrepitus. vbiq; tumultꝰ. vbiq iuguʒ tije ſeruitutẽ te pᷣmit. nec mihi reponãs hunt apłi vocẽ:q̃ ait. cũ eſſem lber ab oĩtn oim̃ ſmũmefect. Longeeſtiſtudate Hundc hac ille ſeruitute hoĩbh inſeruiebat.in acq⸗ ſitone queſtꝰ nundd ad eũ ð toto oꝛbe ↄfuebãt ambitioſi abar. ſim oniagi facrilegi.cõcubinarijinceſtuoſi.⁊ q̃q; iſtl⸗ — ufmodi mõſtruoſa genera hoim: vt p̃ius apłica auctoꝛitate vel obtinerẽt ho noꝛes ecckiaſticos vel retinerẽt· Ergo ſeruũ ſe fe cit hõ cui viuere xpᷣus erat ⁊ moꝛilucʒ· vt plures lucrifaceret xpᷣo · non vt lucra auge ret auaritie. nõ igit᷑ eſt qð de ſollertiſſima pauli induſtria ⁊charitate tã libera q;li⸗ berali:ſeruili ↄuerſationi rue pĩo ciniũ ſu⸗ mas. Quãtuo digniꝰ apłlatu. qᷓ; ſalubꝛiꝰ tue ↄſcĩe.qᷓ; ⁊ fructuoſuꝰ ecckie dei audias potiꝰ ipᷣm alibi dicentẽ. Pᷣcio empti eſtis⸗ nolite effici ſerui hoĩm. Quid ſ eruiliꝰ in⸗ digniuſq; pᷣſertim ſũmo põtifici. qᷓ; nð ſo lů oĩe dieſʒ pene oĩ hoꝛa inſudare talib re bus ⁊p tali. Deniq; qñ oꝛamꝰ· qñ do⸗ cemus pplos. qñ edificam? ecckiaʒ.qñ me ditamur ĩ lege dei Et ddẽ qͥttidie ꝑſtrepũt in palatio leges. ſʒ iuſtiniani nõ dñi. Ju⸗ ſte ne etiã iſtð. Tu viderꝭ·nã certe ler dñi imaculata ↄuertẽs aĩas. He aũt nõ tã le⸗ ges q; lites ſunt ⁊ cauillatiões ſubuerten⸗ tes udiciũ. Tußᷓ paſtoꝛ ⁊ ep̃s aiaꝝ q̃ mẽ⸗ te obſecro ſuſtines poꝛã tẽ ſꝑ ſilere illã. gar rireiſtas. Falloi ſinõ inouet tibi ſcrupulũ ꝑuerſitas hec. Puto qͥcẽ ⁊ iterdũcõpellat camreadvñm cipßa. farrauerürint. pliniafa. ſzn. vrlr. Ihxteaudeliberuʒ pfiteri ſub inole tã graui inchᷣueniẽtie puz lustꝛtutfas nðſitceruic ſubcucce tjà ſi potes ⁊n vis.multomag ſefꝰemhüs usi lu r huerſe volũrattie·jſler uns cii dñatiniqtas. Et marie niſifi fot te idignius iudices hoiem tibiqᷓ; viriumi. dñri. Quid intereſt volẽs ſerujas ahin⸗ uuus. Rãtſi codctaſetuttu. miſerãhili⸗ oꝛſʒ affectata miſ rioꝛ eſt. Et dd vis me factre inquis. Vt tibi ab his occupationi L bus peas. Impoſſibile foꝛſitan rñ debis. faciius cathedre valedicere poſſe. Recte hic ſi rũpere⁊ nõ magis iterrũꝑe iſta hoꝛ“ tarer. Audi ꝗᷓ Aͥd redarguã. qͥd fuadeã Si qð viuis ⁊ fapis totũ das actioni. ⁊Cõſi⸗ derationi nihil. laudo te:in F̃ non laudo. Puto qð ⁊ nemo qͥa ſalomõe audierit qͥ minoꝛat᷑ actu percipiet ſapiam. Cere nec tp̃i actioni expedit cõſiderationi nõ pᷣueni ri. Sritẽtotꝰ vis eſſe oĩm. inſtar illiꝰ qͥ oĩa oiby factꝰeſt. laudo hũanitatẽ:ſed ſi plena ſit. Quõ autẽ plena.te excluſo.⁊ tu hð es Ergo vtĩtegra ſit ⁊ plena hũanita s:colli⸗ gat ⁊te itra ſuos ſinus qͥ oẽs recipit Alio quin qͥd tibi ꝓdeſt iuxta vᷣbuʒ dñi.ſi vni⸗ erſos lucreris te vno ꝑdite· Quãobꝛem cũ oẽs te habeãt.eſto etiã tu ex hñtib vn? Quid ſolus fraudaris mũere tui. Vſq;qͥ ſpũs vadẽs ⁊ nõ rediẽs: vſq;qͥ nõ recipis te ⁊ ipfe ĩiter alios vice tua. Sapientibꝰet inſipientibꝰ debitoꝛ es:⁊ ſoli negas tetibi Stultꝰ⁊ ſapiẽs.ſeruꝰ⁊ liber. diues ⁊ paug vir ⁊ femia. ſenex ⁊ iuuenis.clericꝰ ⁊ laicꝰ iuſtus ⁊ impiꝰ:oẽs ꝑiter ꝑticipãt te. om̃es de fonte publico hauriũt pectoꝛe tuo:⁊ fu ſeoꝛſum ſitiẽs ſtabis. Si maledictꝰ qͥ ꝑtẽ fuã facit deterioꝛẽ.qͥd ulle qͥ ſe penitꝰreddit expertẽ. Sane deriuent᷑ aq̃ tue in plateas. poies ⁊ iumẽta ⁊ pectoꝛa bibãt ex eis: qͥn xcamelis puerꝭ. Abꝛae potũ tribuasſed iter ceteros bibe tu de fonte putei tui. Alie nus inqͥt nõ bibat ex eo. nunqͥdtu alienus Tui nõ alienꝰſi tibi es. Deniq; qͥ ſibi ne⸗ ᷓ cui bonus. Memẽto ꝓin de nõ dico ſp nõ dico ſepe.ſed vłinterdũ reddere teip̃m ibi. Vtere tñ q́; te inter multos:aut certe . poſt multos. Guidindulgẽtius.5ᷓ em̃ di co hᷣm indulgentiã nõ ſᷣmn indiciũ. Puto? ip̃ᷣo apło me indulgentioꝛẽ in hac ꝑre. Er go pluſq; oꝑtet inds nõ infitioꝛ.dd ſiita opoꝛtet. nã tu vt conficio nra nõ eris meti culoſa infoꝛmatione ↄtentus.ſʒ abunda⸗ bis magis.ſane ſic decet.te ſcʒ abundãtio rem qᷓ; me audacioꝛẽ eẽ. Ego quoq; mihi tutius iudico apð maieſtatẽ timiditate.; temeritate ꝑiclitari. Et foꝛtaſſis nõ ſecus moneri ſapientẽ optuit: vt ſit qð ſcpᷣtũ eſt. Da occaſionẽ ſap lẽti ⁊ ſapientioꝛ erit. Au di tñ apim qd de hmõi ſentiat· ſic non eſt inter vos ſapiẽs ait ile qͥ iudicetint frẽm (De conſideratione ⁊fratrẽ. ⁊inkert. Adjgn oninii vobis di⸗ ro ↄtẽptibilioꝛes qͥ ſunt in ecclia illos con „— ſtutuite ad iudicandũ Itaq; ᷣm apoſtolũ indigne tibi vſurpas tu apiice officiũ vi⸗ le. gradũ ꝓtẽptibiliũ. Vnde ⁊ dicebat ep̃ſ epᷣm an ſtruẽs. nemo militãs deo implicet ſe negotijs ſecularibo. ego autẽ parco tibi. nõ em̃ foꝛtia loqu oꝛ ſʒ poſſibibilia Putaſ ne h tꝑa ſuſtinerẽt ſihoĩby litigantibꝰ pꝛo terrena hereditate ⁊ flagitantibꝰ abs te iu iciũ. voce dñi rñderes. o hoies qͥs me cõ . ſtituit indicẽ ſuꝑ vos. In qᷓle tu iudicium mox venires. uid dicit h õ ruſticanus ⁊ imperitꝰ ignoꝛãs pᷣmatũ ſuũ inhono?ans ſummã ⁊ pᷣexcelſam ſedem. detrahẽs apo ſtolice dignitati. Et tñ non monſtrabunt puto qui hoc dicerent. vbi aliqñ quiſpiaʒ apoſtoloꝛũ iudeꝝ ſederit hoĩm aut diuiſoꝛ terminoꝝ aut diſtributoꝛ terraꝝ. Stetiſſe deniq; lego apłos iudicandos ſediſſe iudi cantes non lego. Erit iliud:nõ fuit Jta ne iminutoꝛ eſt dignitatis ſeruus.ſi nõ vult eẽ maioꝛ dño ſuo. aut diſcipulꝰ ſi nõ vult eſſe maioꝛ eo d ſe miſit. aut filius.ſinõ trãl gredit᷑terminos quos poſueru nt pẽes ſüt. Quis me cõſtituit iudicẽ:ait vñs ⁊ magt Terit iniuria feruo diſcipuloq; niſi indicet vniuerſos. Wihi tñ nõ videt᷑ bonus exti⸗ matoꝛ reꝝ:qͥ indignũ putat aplis:ſeu apo ſtolicis vir nõ iudicare de taliy. Quib datũ eſt iudiciũ ĩ maioꝛa. Quidni ↄtem⸗ nant iudicare de terrenis poſſeſſiunculis hoĩm qᷓ in celeſtib ⁊ angelos iudicabunt. Ergo in criminib nõ in poſſeſſionib po⸗ teſtas vr̃a:qm̃ ꝓpter illa ⁊ nõ ꝓpter has ac cepiſtis claues regni celoꝝ. Pꝛeuaricato⸗ res vtiq; excluſuri nõ poſſeſſoꝛes. Vt ſcia tis ait qꝛ filiꝰ hois habʒ ptãtem ĩterra di mittendi pctã ⁊c̃. Quenã tibi maioꝛ yide tur ⁊ dignitas et ptãs dimittendi pctã:an pᷣdia diuidẽdi Sʒ nõ eſt ↄpatio. Hñt hec infima ⁊ terrena iudices fuos:reges ⁊ pᷣn⸗ cipes terre. Quid fines alienos inuaditis d falcem vr̃am in alienã meſſem extendi tis. nõ qꝛ indigni vos.ſed qꝛ indignũ vo⸗ bis talid inſiſtere. quippe potioꝛib occu⸗ patis. Beniq; niſi neceſſitas exigit: audi quid cenſeat.non ego:ſʒ apls. Si eĩ iudi cabit᷑ in vobis mũdus hꝛindigni eſt qͥ de mimis iudicet&.ſed aliud eſt cidenters? an mn nurlic; nmntaà ſuen M mein i0l rt aclo isachs ſis.100 iinn c ſurep i nifober ls män ſunman vfniuttu ins ſ Oudeñt ſnipſ Uoqͥdiun Ond deni ßuoſ ius ct ſugendſ pm ta rn wars. nis qͥbul ſufteque ſemim ſfratzſi ſtatus. öhonel Mpparite huetq hrheil veiſtue kuchia hlinẽt ſetioree ſſenttit piituch gouer ump ſtera ſi Nudent itqusl md litityi ian ennut E hune zeotitt ddguus nli S iluo autdiai dſenituiu ns qiosiiuni ttut udu n aſeno dſoubſj udgipun öutanut diinui S actbng Liber Pꝛimus⸗ tro incũbere iſtis tanc; magnis digniſq; tali taliũq; intentioe reb. Ita; h?⁊ innu mera talia dicerẽ.ſi foꝛtia dicerẽt ſi rectq:ſi ſincera Nũc aũt qm̃ dies mali ſunt ſufficit interim a dmonitũ eſſe nõ toto te nec ſemꝑ dare actioni ſʒ ↄſideratiõi aliqͥd tui⁊ coꝛ⸗ dis ⁊ tꝑis ſeq̃ſtrare. F aũt dico neceſſitatẽ intuẽs. nõ eqᷓtatẽ.qᷓ;qᷓ; nõ ſit pᷣter equũ ne⸗ ceſſitati cedere. Hã ſiliceret qð deceret. ab folute ꝑ oĩa ⁊ ĩ oib pᷣferendã ⁊ vel ſolã vł maxĩe fouen dã eã q̃ ad oĩa valet.i.pietatẽ pꝛoꝛſus irrefragabilis rõ mõſtrat qͥd ſit pi etas q̃ris. Vacare cõfiderationi dicas foꝛ ſitan mein diſſentire ab illo qͥpietatem diffiniuit cultũ dei.nõ eſt ita. Sibñ cõſi⸗ deras illiꝰſenſũ meis exp̃ſſi vᷣbis · Iʒ ex ꝑte Quid em̃ tã ꝑtinẽs ad cultũ den qᷓ; qðipᷣe hoꝛtat ĩ pſalmo.vacate ⁊ videte:q.ſ.ẽ deꝰ Nð qͥdẽ in ꝑtib ↄſideratõnis pᷣcipuũ eſt. Auid deniq; tã ad oĩa valẽs qᷓ; ꝙ ipſius 3ʒ actionis ꝑtes benigna qdã pᷣſumptiõe fuas facit.pᷣagendo dãmð ⁊ pᷣoꝛdinãdo q̃ agenda ſunt.necefſario ſane: nefoꝛte que pᷣuiſa ⁊ pᷣmeditata poterãt eſſeꝓkicuo pᷣci⸗ pitara magis ꝑiculo fiãt Qð tibimet ſi re coꝛdaris.in ipᷣis actionibꝰ cauſaꝝ ⁊ ĩma⸗ gnis qͥbuſq; negorijs magnarũue cõſilijs rey frequent accidiſſe nõ ambigo. ⁊ pᷣmũ qdem ip̃m fontẽ ſuũ.i.mentẽ de q̃oꝛit᷑.pu rificat ↄſiderario.deinde regit affectꝰ diri git actus. coꝛrigit exceſſus. ↄponit moꝛes pitõ honeſtat ⁊ oꝛdinat. Poſtremo diui⸗ naꝝ pariter ⁊ humanaꝝ reꝝ ſciam con fert Bec eſt q̃ ↄfuſa diſtermiat.hiantia cogit. ſparſa colligit. ſecreta rimat᷑. va veſtigat. veriſilia examinat. ficta ⁊ fucata exploꝛat. hec eſt q̃ agẽda pᷣordinat.ſcogitat acta vt nihil ĩ mẽte reſideat aut ĩcoꝛreprũ:aut coꝛ⸗ reptione egẽs. Hec eſt qᷓ in ꝓſperꝰ a duerſa pᷣlentit.ĩ aduerſis qᷓi nõ ſentit. quoꝝ aiteꝝ foꝛtitu dinis alteꝝ pꝛudẽtie eſt. Jbi etiam a duertere ribi eſt ſuauiſſimũ quendã ↄcen tum ↄplexũq; vᷣtutũ atq; aiterã pẽdere ex altera.ſiẽ h̊ loco vides foꝛtitudis mñ̃eʒ eẽ pꝛudentiã: nec foꝛtitudinẽ ſʒ temeritatem eẽt quẽlibet auſuʒ quẽ nõ ꝑturiut pꝛuden tio. Heitẽ eſt q̃ int voluptates ⁊ neceſſita tes media qᷓſi qdã arbit᷑ ſedẽs. vtriq; cert⸗ li uitib detminat fin es. iſtis alignans ⁊ curtere in iſta cauſa qͥdem vrgẽte. aliudvl pᷣbens qð ſat eſt illis qð nimis cſt demẽst ⁊ſic ex alterutro tertiã foꝛmãs ʒtutẽ quaʒ dicũt tꝑantiã. nẽpe intẽperantẽ ipᷣa ↄſide⸗ ratio cẽfet.tã eũ qͥ necelſarijs ꝑriaciter de mit.qᷓ; qͥ indulget ſupꝑfluis.nõ ꝗᷓ eſt tẽperã tia ĩ ſot᷑ reſecãdis ſuꝑfiuis:eſt ⁊ in admit⸗ tendis neceſſarijs. huꝰ ſnĩe apłls nõ fautoꝛ tm̃.ſed auctoꝛ eſſe videt᷑:qͥ curã carnis nr̃e doret non ꝑfici in deſiderio. Dicẽs ſiqui⸗ dem curã carnis nõ ꝑfici.ſuꝑflua cohibet addẽs i deſiderio. neceſſaria non excludit. Vñ mihividet᷑ nõ oĩo abſurde diffinire tẽ peranriã:qͥ hãc nec pᷣcidere neceſitatẽ: nec excidere dicat iuxta illð phine qͥd nimis. Jã de uſticia q̃ vna ex qttuo? eſt. nõne cõ ñ̃at cõſideratõe mẽtẽ pᷣueniri.vt ſe foꝛmet ĩea. Secũ em̃ ncẽe eit pᷣus cogitet vt ex ſe noꝛmã ducat iuſticie nec factura vtiq; al⸗ teri qð ſibi fieri nolit. neeqðᷣ ſibi velit fierꝭ negatura. In his nẽpe duobliq̃t integrũ eſſe iuſticie ſtatũ. Sʒ nec ipſa ſolitaria eſt· Intuere etem̃ nũc mecũ etiã i huiꝰ pulcrã nexionẽ ⁊ coherentiã cũ tgantia:⁊ itẽam a cũ duab ſuꝑioꝛib.i.pꝛudẽtia ⁊ foꝛti tudine. nã cũ iuſitie dicat᷑ poꝛtio· qð ſibi nõ vult fieri qs alijs nõ facere. Poꝛro ꝑfe ctio qð ait dñs q̃cůq; vultꝭ vt faciãt voh hoĩes:⁊ vos facite ill. neutꝝ hoꝝ erit. niſi . volũtas de q̃ tota dutit᷑ foꝛma: ſic oꝛ⸗ inata fuerit:vt nec velit aliqͥd ſuꝑfiuum nec neceſſariũ qͥd ſuꝑſtitioſe nolit. qð qͥdẽã tꝑantie ẽ. Deniq; ⁊m̃i iuſticie vt iuſta ſit⸗ ⁊tpantia modũ iponit. noli nimiũ eſſe iu ſtus ait ſapiẽs· oñ dens ꝑhᷓ mime appꝛobã dam eſſe iuſticiã q̃ tpantie moderamienõ frene᷑. Quid qð ⁊ ipa ſapia. tꝑantie fre⸗ nũ nõ reſpuit. dicẽte paulo ᷣm ſapiaʒ a ðo ſibi datõ nõ plus ſaꝑe qᷓ; oꝑtet ſ aꝑe:ſʒ ſa⸗ peread ſobꝛiet atẽ. Sʒ ⁊ ecduerſo qð tpan tie neceſſariu uuſticia ſit oñdit dñs. arguẽs ĩeuãgelio illoꝝ tꝑantiã qͥ abſtinebãt vtvi derent᷑ hoiby ieiunãtes. Erat icibo tꝑan⸗ tia.ſʒ nõ iuſt icia ĩ aio:qꝛ nõ deo placere:ſʒ hoĩb intẽdebãt. Quõ rurſuʒ vel iſta vei illa ſine foꝛtitudie.cũ ↄſtet foꝛtitudinis eẽ nõ mediotris co hibere velle et nolle ſuuʒ inter anguſtias paꝝ ⁊ nimts vt ſit ↄtent voluntas mõ ilio medio.nudo.puro.ſolo ↄſtãte ſibi eqᷓlt vndiq; ſui vtpote ex oĩ ꝑte piter circũciſo quẽ ſolũ conſtat eſſe vtutis. S * De conſideratione Picito mihi qſo ſi potes · cui nã potiſimũ lo alterius:vtere in bonũ qð potes. Quã triũ haꝝ vtutũ meditulliũ dandũ cenſe qᷓ; ſi de bonis ⁊ nõ de nouis ſumamus eꝝ us:qð ita cũctis ↄter minũ eſt. vt videatur empla:nð defuere romani pontifices qui eſſeꝓpꝛiũ ſingulaꝝ. An ipᷣm Ptus eſt?ni⸗ ſibt oda inter maxima negotia inuenirent pi aliud. Sed ſic ꝓtus nõ eſſet multipler Obſidio vꝛbi ⁊barbaricꝰ enſis ciuiũcer⸗ ſʒ tiſent oes vna · n potꝰqꝛ ſine eo rus uicibus iminebat. nunqd tñ iliud terruit nõ eſt oĩm quodãmõ itima vis vna eſtet brĩ papã gregoꝛijjquo minꝰ ſapiam ſcri⸗ medylla ptutuin· in q̃ ſic vniunt᷑ vt ꝑinde beret in ocio. Eo nipe tꝑe qð ex erꝰ pᷣfatio vna videant᷑ oẽs. pᷣſerrim qð nõ ilð ꝑtict neliquet: obſcuriſſimã ⁊ extremã partem ando tõicant:ſʒ totũ a ſinguł atq; itegrũ eʒ echielis tã d iligenter. q; eleganter expo⸗ poſſidet Verbi cã Quidtã üuſticie qᷓ; mo ſuſt. Sʒ eſto. Aliꝰ inoleuit mosd ies alij qus alioqn ſi qͥd extra modũ relinqͥt non ſunt.⁊ alij hoim moꝛes 7 tẽꝑa periculoſa. plane.cnq; tribuit qð ſuũ eſt. qð tñ ſuũip nõ inſtant iam ßʒ extãt. Fraus ⁊ circũuen⸗ ſius eſt facere. Quid tã rurſum tꝑantie ¶ tio⁊ violentia inualu ere ſuꝑ terrã · Calũ nõ aliũ de ꝓfecto tꝑantia eſt. niſi qð nl im niatoes multi: dekenſoꝛ iratꝰ. Vbiq; po⸗ natcadntt. Sz puto fatehere ett tentioꝛes pauioꝛes oppꝛununttnõpoſi — am nõ mimꝰeſſe foꝛtitudinis:cũ vel marie mus deeſſe oppꝛeſſis. nõ negare iniuriã pa ip̃a ſit q̃ ab irruentib vitijs ⁊ qᷓi hincinde tientibꝰ iudiciũ.niſi agitent᷑ cauſe.audian ſuffocare conãtib. puꝝ iliud potẽter eruit tur ꝑtes:inter ꝑtes iudicare q;s põt. Agitẽ ⁊ vendicat in quoddã ſtabile fundamen; turcauſe: ſʒ ſicut op oꝛtet. nã is modus dͥ tum boni ſedemq; vtutis. Ergo modum frequẽrat᷑ execrabilis plane.⁊ q.nõ dico ec iſtũ tene iuſticia eit.tꝑantia ẽ.foꝛtitudoẽ deſiã.ſed nec foꝛum deceret. Miroꝛ nãq; Sed vide ne in hoc differãt:vt muſticie qͥ; quẽadmoqũ religioſe aures tue audire ſu cem in affectu res ſit. a foꝛritudine aũt effi ſiinẽt hmõi diſputatões aduocatoꝝ ⁊ pu⸗ catia eius. Poꝛro poſſeſſio eius atq; vſus gnas vᷣboꝝ q̃ magis ad ſubuerſionẽ qᷓ; ad apud tẽperantiã. Reſtat iam vt doceamꝰ inuentionẽ ꝓficiũt vitatd. Coꝛrige paruũ ab hat cõione pꝛu dentiã nõ excludi. Bõ moꝛẽ ⁊ pꝛecide linguas vaniloqs;? labia ne ipſa eſt q̃ modũ diu animi neglectu pꝰ doloſa claude. hiſunt qͥ docuerũt linguas —„ pabitum.⁊ vitioꝛũ inuidia qᷓſi in abditis ſ uas loqͥ men daciũ. diſerti adu erſus iuſtis recluſum ⁊coopertũ q̃dam vetuſtatis ca? cian eruditi ꝓ falſ itate. Sapientes ſt vt ligine pꝛioꝛ reꝑit ⁊ aduertit. pꝛo pterea di⸗ facianr inglů ·eloquẽtes vrimpugn ẽt ve⸗ co tibia paucis aduertit᷑ qꝛ paucoꝝ p?u⸗ rum. Hi ſun tqͥ inſtruũt a qͥby fuerãt iſtru dentia eſt. Itaq; iuſticia q̃rit.pꝛudẽtia in⸗ endi. aſtruüt nõ ↄꝑta ſʒ ſua.ſtruũt de ꝓpßo uenit. vẽdicat foꝛtitu do.tꝑantia poſſidet calũnias innocktie deſtruũt ſimplicitateʒ nõ mihi hoc locoꝓpdſituʒ eſt de ꝓtutibus Fitatis· obſtruũt iu dicij vias. nihil itaq; diſputare. ſed het dixerim hoꝛtãs ad va⸗ abſq; laboꝛe manifeſtã facit vitatẽ:vtbte randũ cõſideratiõr curꝰ bñficio hec⁊ ſiia uis ⁊puran arratio Ergo illaſq̃s adtene aduertunt᷑. Cut tã pio tãqᷓ; vtili ocio nul ceſſe erit intrare cauſaſ neq; em̃ neceſſe erit lam inuita oꝑpaʒ dare. nõne vitã ꝑdere eſt ois diligent velim·ſʒ bꝛeuiter decidere aſ⸗ Quid tñ. Si te phie huictotũ repente de lueſcas. fruſtratoꝛiaq ⁊ venatoꝛias peci uoueris.p deceſſoꝛes tui nõ ita ↄſueuerũt: dere dilatlões fac qð legis qꝛꝓpterteſcri? eris moleſtꝰq; plibyrq̃ſi q a pat veſtigs ptum eſt. Lauſa viduẽintret adte cauſa ſubito dentauerẽ. Nẽpe id videberꝰ agere. pauꝑis: ⁊ eiꝰqᷓ nõ pʒ qð det. Alijs allas in ſuggillationẽiloꝝ. Sʒ⁊ notaberẽ vul młtas porerꝰ ↄmittere tminãdas:qᷓ;plu⸗ gariꝓuerbio qͥÿ facit qð nullꝰꝛmirant᷑oẽf res nec diãᷓð audiẽtia iudicare. Quidem velutiq cupias admirariõi foꝛe:nec potes opꝰ eſt admitrere los qᷓʒ pcrã manifeſt? eoꝝ oĩa ſił⁊ ſubito vel errata coꝛrigere vł I tp̃cedẽtia ad iudiciũ Tãtaẽi pudẽtia nꝰ exceſſus redigere ĩ m odũ. Erit cũ gcceꝑis nuiloꝝ vt cũ manifeſte ambitõis pꝛurigle tpᷣus vt ᷣm ſapiam tib1a deo natã paula ſcateat tota facies cãe eoꝝ nõ erubeſcãt au tim opoꝛtũe iditudeas. Interim ſanemg diẽtiã flagitare. duplicãtes ſemetipᷣos ad niht nus fo ſiunert ſizs iſ vRtotn hic wop ſoumlur ſuſs ec is tmoll ſellar ſipol es:ll ſstcuer i itue an Qul auesv abinc hishm otomb zfnliit negtiat ufugellö ct inim elelites hieſen wpuiſec ſs vic nplare ituafe vopahca uoi ↄſi wto.e ſumert eopdi h der wpiolu konet dec o nec ſuꝰ ſoꝛt iim yt Muẽqi] iüſtuc hhe ſetg n opimni pfs nupn s udunil xln oynn ißn — afoꝛn dan n nüngoleumn diputuzt megtsiſt npicitun aielngusmih 2 uiebiimqtun = mni din npklun nlidoquccnn . nnütbit Fitninu⸗ F cie del muitoꝝ ↄſcias:in quo vel ſue ſolius ſatis poterãt cõfůdi iu ditio nõ fuit qͥ retõderet attritas frõtes⸗⁊ iõ plures factiſt ⁊mag idurauerũt. Sʒ ⁊ neſcio quð vitioſus cõ⸗ ſcias vitioſoꝝ nõ refugit: ⁊ vbi œẽs ſoꝛdẽt vmꝰfetoꝛ mime ſentit᷑· Quis em̃ vnqᷣver bicũ auaꝝ auarꝰ.imun dũ ĩmũ dus.luxu⸗ rioſum luxurioſus erubuit. Plena eſt am bitioſis eccłia:nõ eſt iã qð exhoꝛreati ſtu⸗ dis ⁊ mollitionib ambitõis.nen plu q ſpeiũca latrõ is ĩ ſpolijs viatoꝝ· Sixpi di ſcipulꝰes:igneſcatʒ elꝰ tuꝰ.exurgat aucto⸗ ritas aduerſus ĩpudẽtiã. Hãc ⁊ generaleʒ peſtẽ. intueremgr̃m ſic facientẽ ⁊ audi vi⸗ centẽ. Qui mihi miſtrat me ſeqᷓt Non pa rat aures vt audiat.ſʒ flagellũ quo feriat: Verba nec facit net recipit. nec.n.ſedet ius dicãs.ſʒ inſeqł᷑ puniẽs. Cãm rñ nõtacet ꝙ vʒ do mũ pꝛõis negociatiõis feciſſent·& ⁊tu fac ſiit᷑ Erubeſcãtvultũ tuũ iſtiuſmò di negotiatoꝛes ſi fieri pᷣt ſi nõtimeãt. Et tu flagellũ tenes. Timeant nũmularij nec fidãt ĩ nũmis ſʒ diffidãt.abſcõdãt es ſuũ a te ſciẽtes effũdere qᷓ; acciꝑe ꝑatioꝛẽ Hot ſtudioſe ⁊ ↄſtant᷑ agẽdo mitos lucrifacies turpiũ ſectatoꝛes lucroꝝ honeſtioꝛib offi tijs vẽdicã do:multoſne vel audiãt hmõt attẽptare ßuab. Adice illð qð nõ paꝝ ꝓfi xiet ⁊ ad ferias qᷓs tibi ſuadeo· Ita nempe nõ pauca tibi momẽta tꝑm fdimes ad va candũ ↄſideratõi: q̃dã vt dix negotia nec audiẽdo.q̃dã alijs ↄmittẽdo.q̃ tua digna putauerꝰ audiẽtia. fidei qͥdã ⁊ accõmð ip̃1 rãe ↄpẽdio terminãdo. Deq cõſideratiõe his addere aliq̃ cogito. ſʒ ſub alteriꝰ ſane pᷣncipio libꝛi arq; hſit finis ſtiꝰ ne dupłr te oneret minꝰ fuauis oĩoꝛſi ⁊ lõga fuerit. De conſideratione: Liber.ij Emoꝛꝓmiſſi mei quo ecce iam ali ni quã din teneoꝛ apð te vir optime papa Eugeni: volo ipſo abſoluere me vel ſero. Puderet dilatõis ſi mihicon ſcrꝰ foꝛẽ ĩcurie aut ↄtẽptꝰnðẽ ita. Sʒ incis dimꝰ vt ĩe noſti tp̃s ue. Qð ⁊ pſi pene viuẽdi vſui videbat᷑ indicere ceſſationẽ. ne dũ ſtudijs. Wũ dñs. ¶ ꝓuocatꝰ pctis nf̃is añ tpᷣs quodãmõ viſus ſit iu dicaſſe oꝛbeʒ rre.in eqtate qͥdẽ ſʒ m iſcðie ſue oblit? Nõ pepcit gplo ſuo.nõ ſuo noĩ nõne dicũt igẽ Liber ecundus tib vbi eſt deus eoꝝ nec mirũ. Ecclie fuh re:imoꝑteðo, qrehjleiunauim ⁊ nö xit:hũiliauimꝰanias nr̃as ⁊ neſciuit. nãin ⁊ quixp iano cẽſent᷑ n oie ꝓſtrati ſunt in de ſerto aut interfecti gladio:aut fame ↄſum pti. Effuſa eſt ↄtentio ſuꝑ pꝛincipes ⁊ do minus errare fecit eos in iuio ⁊ nõ in via Cötritio ⁊ infelicitas in vijs eoꝝ. Pauoꝛ ⁊meroꝛ ⁊ confuſio in penetrabilibꝰ reguʒ p oꝝ.qᷓ; ↄfuſi pedes euãgeliʒantiũ pacem annũtiantiũ bona. Diximꝰpax? nõ ẽ pax ꝓpmiſimꝰbona ⁊ ecce turbatio.q̃ſi vᷣo teme ritate in oꝑe iſto aut leuitate vſi ſimꝰ. Lus currimꝰ plane nõ qᷓli in incertũ:ſ; te iuben eiunauim?ꝰ⁊ nð aſpe his oib nð eſt auerſus furoꝛ eiꝰ: ſ; adhut manꝰeextenta qᷓ; patient interim adhut audit voces ſacrilegas.er egpptios blaſ⸗ phemãtes:quia callide eduxit cos vt occi deret ĩ deſerto. Et qͥdem iudicia dñi vera Quis neſciat. At iudiciũ hᷣ abyſſus tãta vt videar mihi nõ ĩmerito ꝓnuntiare bea tum qui non fuerit ſcandaliʒatus in eo:iñ humana temeritas audet rep̃hendere:qð mime ↄpꝛeh endere valz. Recoꝛdemurſu pnoꝝ iuditioꝝ que a ſeculo ſunt:ſi foꝛte ſit ʒſolatio.nam qͥdaz vt dixit. Memoꝛ fui iudicioꝝ tuoꝝ a ſeculo dñe ⁊ ↄſolatꝰſum Rem dico ignotã nemini: ⁊ ſunc nemini notõ. nempe ſic ſe hũt moꝛtaliũ coꝛda qð ſcimꝰ cum neceſſe non eſt.in neceſſitate nes ſtimus. Moyſes ecuctur/ populũ de ter⸗ ra egypti melioꝛẽ illis pollicitꝰeſtterram. nam̃ quõ ip̃m alit ſequeret᷑ populus ſolaʒ ſapiens terrã. Eduxit eductos tñ in terrã quã ꝓmiſerat nõ introduxit. nec eſt qð du tis temeritati imputari queat:triſtis ⁊ in⸗ opinatus euẽtus O ĩa faciebat dño impe rante:vño cooꝑante ⁊ opus ↄfirmante.ſe quentib ſignis. Sz ppls ille inquis dure ceruicis fuit ſꝑ cõtentioſe agens 3 dñmet mo yſen ſeruũ eiꝰ. Bene üli increduli⁊ re⸗ belles. Hi autem quid. Ipſos interroga Quid me dicere opꝰ eſt qð fatent᷑iᷣi. Di⸗ co ego vnũ. Quid poterantꝓficere: qͥ ſꝑ re uertebant᷑ cũ ambularẽt. Qñ ⁊iſtiꝑ totaʒ viã nð redierũt coꝛde in egyptũ. Oð ſil⸗ li ceciderunt ⁊ ptrierũt ꝓpter iniquitatẽſus am. WMiramur iſtos eadem facientes. ea? dem paſſos. Sed nunqͥd illoꝝ caſus ad⸗ uerſus pꝛomiſſa dei. Ego nec iſtoꝛuʒ.neq; L 3 em̃ aliq ꝓmiſſiones dei: iuſticie dei pᷣlu⸗ dicãt: Et audi aliud. Peccauit beniamin accingunt᷑ reliqᷓ̃ tnby adultio nẽ nec ſine nu xu del. Deſignauit deniq; ipe duck pᷣlia⸗ turis. Itaq; pliant᷑ freti ⁊ manu validio⸗ ri.⁊ cã potioꝛi.⁊ qð his maiꝰ eſt fauoꝛe di uino.Zit qᷓ; terribilis deꝰin cõſilijs ſuꝑ fi⸗ jios hoim. Terga dedere ſceleratꝰ vltoꝛel ſcelerẽ: ⁊ paucioꝛib plures. Sʒ recurrunt ad dñm:⁊ dñs ad eos. Aſcẽdite inq;t. Zſ⸗ cen dunt denuo denuoq; fuſi ⁊ ↄfuſi ſunt. Itu deo pᷣmũ qdẽ fauẽte ſcðo ⁊ ubẽte· u⸗ ſii iuſtũ certamẽ ineũt ⁊ ſuccũbũt. Sʒ quo anferioꝛes certamieeo fide ſupioꝛes inuẽ⸗ riſunt. Quid putas de me facerent iſti.ſi meo hoꝛtatu iterats aſcẽderẽt iterato ſuct cumberẽt. Qñ me audirent monentẽ.ter⸗ tio repetere iter petere: opus in quꝰ ſemel æt iam ſcðo fruſtrati foꝛent. Et tñ iſraelite ynã ⁊ alterã nõ reputãtes fruſtrationem. tertio parent ⁊ ſupereãt. Sed dicunt foꝛſi tan iſti.vñ ſcimus qð a dñoſermoegreſſꝰ ſit:que ſigna tu facis vt credamꝰtibi. non eſt ꝙ ad iſta ipᷣe reſpondeã. parcẽdũ eſt ve⸗ recundie mee. Keſpõdetup me ⁊ ꝓ teipſo ſᷣm ea que audiſti ⁊ vidiſti aut certe ſchm qð tibi inſpirauerit deꝰ· Sʒ foꝛtemiraris meꝓſequiiſta qͥ aliudpoſuerã · Facionð obiitus ꝓpoſiti:ſʒ qð a ꝙpoſito nõ iudiceʒ gliena. Npe de ↄſideratõe vt nemini ſer⸗ mo mihi ad tuã dignationẽ. Et ſane ma⸗ gna iſta res ⁊ egẽs ↄſideratione nõ mima Mðſi res maguaſ a magnis ↄſiderari oꝑ tet cui eq̃ vt tibi id ſtudij⸗ petit:qͥ parẽ ſuꝑ gerrã nõ hẽs. Sʒ tu vᷣm ſapiam ⁊ ptãtem Datã tibi deſuꝑ facias de hnõ eſt mee hu militatis dictãre tibi ſic vł ſic fieri quicqᷓ; Sufficit intimaſſe opoꝛtere aliqͥu fien vñ Icckia ↄ ſoletur⁊ obſtruat/os loquentiuʒ iniqua.hec pauca vice apologie dicta ſint vxt ip̃a qualiacũq; habeat ↄſcientia tus ex me vñ habeat me excuſatũ ⁊ te pari. Et ſi nõ apud eos qͥ facta ex euẽtibꝰ extimãt:cer te apudteipᷣm. Perfecta ⁊ abſoluta cuiq; excufatio:teſtimoniũ conſcie ſue. Mihiꝙ minimo eſt vt ab iliis iudicer. Qui dicũt ponũ malũ ⁊ malũ bonũ.ponẽtes lucẽ te⸗ nebꝛas:⁊ tenebꝛas lucẽ.⁊ ſ neceſſe ſit vnũ Feri e duoby malo in nos murmur hoim q; mn deum eſſe. Bonümchiſi dignet᷑ me De conſiderationẽ vti pꝛo clypeo. Libens excipio in mede⸗ trahẽtiũ linguas ⁊ venenata ſpicula blaſ⸗ phemoꝝ:vt nõ ad ipᷣm ꝑueniãt. nð̃ reclu⸗ ſo ingloꝛiꝰfieri:vt nõ iruat᷑in dei gloꝛiã. Quis mihi det gloꝛiariĩ voce illa: qm̃ ꝓ⸗ pter te ſuſtinui oppꝛobꝛiũ.operuit con. fa. meam. Gloꝛia mihi eſt ↄſoꝛtem fieri xp̃i⸗ cuiꝰilla vox eſt oppꝛobꝛia expꝛobꝛantũti biceciderũt ſuꝑ me. nunc iam recurrat ſti⸗ lus ad ſuã materiã. ⁊ĩ ea queꝓpoſueramꝰ ſuo tramite gradiat᷑ oꝛatio. Et pᷣmo qͥdeʒ ipᷣam conſiderationẽ.quid dicã cõſidera. nõ em̃ id ꝑ oĩia qð cõtemplationẽinteiligi volo ꝙ hec ad reꝝ certitudinẽ. illa ad inq ſitionem magis ſe habeat. Juxta quẽſen ſum põt cõtemplatio qͥdem diffiniri verꝰ certuſq; intuitꝰ animi de qᷓcunq; re: leu ap pꝛehenſio verinõ dubia. Lõſideratio ãt intenſa ad inueſtigandũ cogitatio vel in⸗ tenſio animi veſtigantis veꝝ qᷓ;qᷓ; ſoleant ambe ꝓ inuicem in differẽter vſurpari Jã qð ad conſiderationis attinet fructũ qᷓttu oꝛ vt occurrũt tibi cõſideranda reoꝛ:te que ſub te que circa te que ſup̃ te ſunt. Z te tua ↄſideratio inchoet ne fruſtra exrendarꝰ in alia te neglecto Quid tibiꝓdeſt ſi vniuer ſum mundũ lucreris.te vnü ꝑdens. ⁊ ſi ſa piens ſis deeſt tibi ſapia ſitibi nõ fuer: qn tum po vt qͥdem ſenſerim ego totũ.inoue⸗ ris licet omnia myſteria noueris lata terre alta celi:ꝓfunda mar?.ſi te neſciers er ſilis edificãti ſine fundamento ruinaʒ nõ ſtru⸗ cturam faciẽs. Quicqd extruxeris extra te erit inſtar ↄgeſti pulueris vent obn oxiuzʒ nõ qᷓ ſapiẽs:qͥ ſibi nõ eſt. Sapiẽs ſibi ſapi ens erit ⁊ bibet de fonte putei ſui pᷣmꝰ ipſe Iteꝓinde incipiat tua ↄſideratio.nõ ſo⸗ lum aũt:ſedæ⁊ in te finiat᷑: quocũq; eusget adte reuocaueris eã:cũ ſalutis fructu. Tu pᷣmꝰtibi tu vltimꝰ. Sume exemplũ de ſũ⸗ mo oĩm pie vᷣbñ ſuũ ⁊ emittẽte ⁊ retinente Verbũ tuũ. ↄſideratio tua q̃ ſiꝓcedit non recedat:ſic ꝓgrediat᷑ vt nõ egrediat᷑.ſic exe⸗ at vt nõ deſerat. In acqͥlitio ne ſalutis, ne mo tidi germanioꝛ vn ico matri tue. Con tra ſalutẽ ꝓpꝛiã co gites nihil. Minꝰ dixi 3 pᷣterdixiſſe debuerã. Quicqd ſe ↄſidera tioniofferat qð nõ quoqᷓ mõ ad tuã ipſi⸗ falutẽ ꝑtineat reſpuendũ. Et heccui conſi derati in tra q̃dam diuidi᷑ ſicõlideres gi jmd wnit zus niſn ziluc pocivel züdicüts zus inwe upfiſſ ſlut affe ſlmnle fuc vt? niit im numneg zohutp mnkuft ſitqʒ is ſiqᷓq qum putẽ nIlöo ſdetant ſns mim insma usÿme/ icaeſtu ugulat culis:ni ithono Iq; ic eus eſtt otecſſet ſctus er Npaupt Uus e telis ſ wic aſci hus inue Utidic ſſime. udom nicpte ü wbe: periont oimooi opino vteue! tedi jt.ru ubo t tũ Sunnteiut ynn ddu Liin x xlecto Qudttiin naui „ den ſemiz Fnefindmannj — cQucim Zn Iodadejunyniß dtnnfi ſgni 3 1qð n dwjniun quid qs:aut qᷓlis ſis.qd in natura.qͥs ĩꝑ⸗ ſona.q̃lis in moꝛib.qͥd vᷣbi gr̃a bõ Quis papa vel ſũmus põtifex. Qualis ⁊ benig nus. mãſuetus:vel quicquid tale. Quãq; pᷣmũ illud philoſophicũ ſit magis ꝙ; apo ſtolicũ veſtigare.atiñ eſt in diffinitõe hoiſ quẽ dicũt aial rõnale ⁊ moꝛtale: qð diligẽ tius intueri ſi libet licet.nõ eſt qð tue in eo aut ꝓfeſſiõi o buiet aut dignitati.eſt vᷣo ꝙ ſaluti afferre queat.nã ↄſideranti duo hec ſil rõnale moꝛtaleq; is tibi exide oxcurrit fructꝰ vt ⁊ moꝛtale qð in te eſt rõnale hu⸗ miliet ⁊ rurſum rõnale moꝛtale ↄ foꝛtet ꝙ neutꝝ neglectui erit hoĩ circũſpecto. Siq̃ adhuc pñs ↄſideranda reqrit lodꝰ. tracta bunt᷑ infra:⁊ foꝛte vtilꝰ ex patꝝ collatiõe. nũc qͥs ſis ⁊ de quo ſis factꝰ aduertendũ. Quãqᷓ; qð dixi de quo id mihl pꝛetereun dum putẽ tue potiꝰ relinquendũ agnitio⸗ ni.Ilið dico indignũ tibi citra ꝑfectũ age re de tanta aſſumpto ꝑfectiõe.qͥdni erube⸗ ſcas mimus inueniri in magnis:qͥ te recoꝛ daris magnũ ĩ mimis extu iſſe:nõ es obli⸗ tus pᷣme ꝓfeſſionis.nõ excidit mẽtiq̃ ſub⸗ ducta eſt manui:ſʒ ne affectui qͥdẽ ip̃aʒ ad ſingula tua impꝑia.iudicia ĩſtituta hr̃e pꝛe ocuiis:nõ erit iutile. Heete ↄſideratio fa⸗ eit honoꝛis ↄtẽptoꝛẽ in honoꝛe etiam ip̃d. Atq; id magnũ. nõ recedat a pectoꝛe.cly peus eſt tibi vel afagitta illa. hõ cũ in ho⸗ noꝛe eſſet nõ intellexit.loq̃re ergo tibi. Zh tectus eram in domo dei mei. Quale eſt h de paupꝑe ⁊ abiecto leuari ſup gentes ⁊ reß Quis ego aut q̃ vomꝰpẽis mei:vt ſedeaʒ excelſis fublimioꝛ. Sane qͥ dixit mihi. A mice aſcẽde ſuꝑiꝰ:amicũ foꝛe fidit Simi nus inueniat:nõ expedit qͥdẽ. Qui eleua⸗ uit ⁊ dicere pᷣt. Sera q̃rela: qm̃ eleuãs alli⸗ fiſti me.nõ eſt qð blãdiat᷑ celſitudo: ſollici⸗ tudo maioꝛ illa diſcrimẽ: intendit hec:a⸗ micũ ꝓbat. Huic accingamur.ſi nolumus cũ ruboꝛe nouiſſimũ locũ tenere Factũ ſu perioꝛẽ diſſimulare neqmꝰ ſʒ em̃ ad quid oimodis attendẽdũ: nõem̃ ad dñandum opinoꝛ. nã ⁊ꝓpha cũ ſikiter leuaret᷑ audiuit vt euellas ⁊ deſtruas ⁊ diſpdas ⁊ diſſipeſ ⁊edifices ⁊ plantes. Quid hoꝝ fauſtũ ſo⸗ nat.ruſticani magẽ ſudoꝛis ſcemate qͥdaʒ. laboꝛ ſpecialis expᷣ ſſus eſt. Et nos igit᷑ vt multũ lentlamus de nobis impoſitũ len⸗ Lier Secundus· ſerimus miniſteriũ.nõ dñium datũ. Non ſum ego maioꝛ ꝓpha.⁊ ſi foꝛte par poteſta — te ſʒ meritoꝝ nõ eſt cõpatio. hec loqͥre tibi ⁊ doce teip̃m q; alios doces Puta te velut vnũ aliquẽ dezpbetis. In nõ ſatis adtè ⁊ nimiũ. Sʒ gra dei es idqðes. qͥd. Eſto ꝙꝓpheta. nunqd ꝑlꝰqᷓ;ᷓꝙpba. Si ſapis er ↄtetus mẽſura:qm tibi mẽſus eſt deꝰ. Hã qʒ amplVꝰeſt. a malo eſt. Diſce exẽplo pꝛe pbetico pᷣſidere nõ tã ad imꝑirandũ qᷓ; ad kactitandũ qð tp̃s reqͥrit. Diſce ſarculo ti bi opus eſſe nõ ſceptro vt opus facias pĩo phete. Et qͥdeʒ ille nõ regnaturus aſ cẽdit: ſed extirpaturus. Putaſne⁊ tu inuenias aliqd elaboꝛandũ in agro dñi tui:⁊pluri⸗ mum. Non plane totũ emũdare qͥ ve pꝛo phete. aliqͥd filis ſuis aplis qð agerẽt reli querunt. aliquid ip̃i parẽtes tui tibi Sed. nectu ad om̃e ſnfficies. Aliqͥd ꝓfecto tuo relicturꝰes ſucceſſoꝛi:⁊ ille alijs · ⁊ alijalij& vſq; in finẽ. Circavndecimã deniq; hoꝛã oꝑarij ocij arguunt᷑ ⁊ mittunt᷑ in vineam. Zñceſſoꝛes tui apłi audierũt: qꝛ meſſis qͥ qem multa:oꝑarij po pauci Paternã tibi vẽdicato hereditatẽ.nã ſi filius ⁊ heres vr ꝓbes heredẽ euigila ad curã? nõð ocio to? peas. ne ⁊ tibi dicat᷑.qͥd h ſtas tota die oci oſus. Multominus inueniri oꝑtet:aut de litijs refolutũ aut reſupinũ põpis.nil hoꝝ tibi rabule teſtatoꝛis aſſignãt. ſed ͥd. Si illaꝝ ten oꝛe contentus ſis curamn potiꝰ he reditabis ⁊ operam.qᷓ; gloꝛiã ⁊ diuitias. Bilanditur cathedra. Specula eſt. Inde deniq; ſuꝑinten dis.ſonans tibi epiſcopi nomine.non dominiũ ſʒ officiũ. Quidni leteris in eminenti.vñ pꝛoſpectas omnia· quid ſpeculatoꝛ:ſuꝑ om̃ia ↄſtitueris. Em uero ꝓſpectus iſte ꝓcinctum parit nd ociiũ Quãdo libet gloꝛiari vbi ociari nõ licet: nec locus eſt ocio vbi ſedula vrget ſolliei⸗ tudo oĩm ecctiarũ.nã qͥd tibi alið dimiſit ſctũs apłs. qð hẽo inqͥt ß tibi do Quid il⸗ lud.vnñ ſcio. nõ ẽ auꝝ neq; argẽtũ cũ ipſe dicat.argẽtũ ⁊ auꝝ nõ ẽmihi. Si hre ↄtĩ gat vtere nõꝓ libituſʒ ꝓtꝑe. Sic er vtẽs it:qᷓ̃ſi nõ vtẽs Ip̃a qͥdẽ qð ad aĩ bonũ ſpe ctat:nec bõa ſt᷑ nec malavſꝰ tñ hoꝝ bon?ꝰ· abuſio mala ſollicitudo peioꝛ q̃ſtꝰturpio? Eſto vt alia q̃cũq; rõe hec tibi vẽdices.& nõ aplico iure. nec em̃ tibiile. dare ip̃m hõ dñantes ait iclero: ſʒ foꝛma facti gregẽ. Et ne dictũ ſola hũülitate putes. nõ etiã vᷣtate:vox dñieſt in eu ãgelio. Reges entiũ dñant᷑ eoꝝ ⁊qͥ ptãtem hũt ſuꝑ eos ñfici vocant᷑. Et infert. Vos aũt non ſic Planũ eſt aplis iterdici dñarꝰ. Iß tu⁊ti bi vſurpare aude aut dñs apłatũ dut apli cus dñatũ. Plane ab alterutro ꝓhiberis. ſi vtrũq; ſir hre voles. ꝑdes vtrůch· Aio quin nõ te exceptũ illoꝝ nüero putes. de d bus q̃rit᷑ deꝰſic. Ipſi regnaueft ⁊ nõ ex me pᷣncipes extiterũt:⁊ nõ ↄgnoui eos · iam ſi tegnare ſine deo iunat. his gliaʒ ſʒ nõ apð deũ. At ſi interdictũ tenemꝰ audiamꝰ edi ctum. Quimaioꝛ eſt vĩm ait fiat ſicut iu⸗ nioꝛ:⁊ qͥ pᷣceſſoꝛ eſt ſicut qͥ miſtrat. Foꝛma aplica pᷣ eſt. dñatio interdict᷑ indicit᷑ mini ſtratio Que ⁊ ↄ mendat᷑ipᷣwexẽplo legilla toꝛis.qͥ ſecutꝰ adiũgit. Ego autẽ in medio vĩm ſum tãqᷓ; qͥ miſtrat. Quiſe iam tytu⸗ loß ingloꝛiũ putet:qͥ ſe I dñs gkie pᷣſig⸗ niut. Werito paulꝰ gliat᷑ĩ eo dicẽs. Wi niſtrixp̃iſt ⁊ ego·⁊ addit. Elt minꝰſapiẽs dico plꝰego · In laboꝛiby plimis ĩ carceri⸗ pus abundãtiꝰ:i plagꝰ ſup mo dũ.ĩ moꝛti bus freq̃nter. O pᷣclaꝝ miſteriũ. Quo nõ id głioſ pncipatu. Si gkiari oꝑtet foꝛma tibi ſctõꝝ pᷣfigit᷑ apłoꝝ ponit᷑ glia. Par⸗ ua netibi illa videt᷑ Quis mihi tribuat ſi milẽ fieri ĩ głia ſctõꝝ Clamatꝓpha. WMi piaũt ni. ho.ſt᷑a.t. de· ni. ↄfoꝛ. eſt pᷣn· eoꝝ. Clamat apłs. Mihi aũt abſit gliari niſi in cru. do. no.ie. xpi.; glieris opto ſu optie genere gkie: qð apłi.qð ꝓphe delegere ſibi: reliquere tibi agnoſce hereditatẽ tuãi xp̃ cruce.in iaboꝛibꝰ plimig. Felix qͥ dicere po tuit pꝰ oĩby laboꝛaui. Bũa eſt ſʒ nil in ea ianenil molle. nil reſu pinũ. Si laboꝛ ter⸗ faci vbi legers. Seruꝰ ſeiẽs volũtatẽ dñi ſin et ret.merces inuitet. vnuſi qſq; em̃ ßᷣm ſuũ la poꝛẽ mertedeʒ accipiet. Et ſi ule plus oib — laboꝛauit.non tñ totũ elaboꝛautt. Et ad⸗ puclocus eſt. Exi in agrũ dñi tui ⁊ ↄſice⸗ ra quãtis adhut de veter mal⸗dieto ſilue ſeat ſpinis ac tribulis. Exi inquã in mun dum. ager eſt em̃ mũdus.iſq; creditꝰ tibi — Exiin ilũ non tanqᷓ; dñs ſed tanqᷓ; villi⸗ cũs videre ⁊ ꝓcurare vnde exigẽdus es ra De conſideratione habutt. QOð habuit h dedit. ſolliciucineʒ vt dixi ſuꝑ ecckias. nũqͥd dñationẽ. Audi pti ſt̃repꝛomiſſiões. tionem. Exi dixerim quibuſdã tuepaſſib hereditat qð tibi euoluimꝰ vbi iſpicias intente ſollicirudinis ⁊ ſollicite intentõis neq; em̃ ip̃i qui iuſſi ſunt ire in oꝛbem.vni uerſum oꝛbem circuierũt pñtia coꝛꝑis·ſed mentis ꝓuidentia. Er tu lena ocłos quoſ dam tue cõſiderationis ⁊ vide regiones ſi non ſunt magis ſicce ad ignem qᷓ; albe ad meſſem. Quã multe qᷓs putaueras frugeſ diligenter inſpecte vepꝛes potius appare bunt. Immo nec vepꝛes qͥdẽ annoſe ⁊ ve ternoſẽ arboꝛes ſunt. Sed nõ ꝓfecto fru⸗ ctifere:niſi forte glandiuʒ autſiliquaꝝ qᷓs poꝛci manducãt. Quouſq; occupãt terrã: nonne ſi exis ⁊ cernis iſta. pudebit ↄcioſã iacere ſecurim pudebit ſine cauſa falceʒ a⸗ poſtolicã accep iſſe. in hunc quondã agruʒ yſaac priarcha exierat cum pꝛimo rebecca occurrit ei ⁊ vt ſcriptura hʒ exierat ad me⸗ ditandũ.ille ad meditan dũ.tu ad extirpã dum egrediaris neceſſe eſt.tibi iam pᷣceſſiſ ſe meditatio debet tpᷣs faciendi pᷣ manib ſi nunc heſitare incipias.id c ſero. añ iuxta ↄſilium ſaluatoꝛis ſediſſe debueras ante eſtimaſſe opus metiri vires.põderaſ ſe ſaplentiã merita ↄpaſſe. ſumptus cõpu taſſe vᷣtutum.age ꝗᷓ puta tpᷣs putationis adeſſe ſitñ meditatòis pᷣiuit ſi coꝛ mouiſti mouenda iam lingua mouẽda eſt ⁊ manꝰ accingere gladio tuo. giadio ſpiritꝰ.qð eſt vᷣbum del. Sloꝛifica manũ ⁊ bꝛachtũ der trum in faciẽdo vindictã ĩ nationibo· icre⸗ pationeſq; in pplis i allegũdo re.c.in cõ.⁊ nobi.in ma. ferreis. Si h fac honoꝛificaſ miniſteriũ tuũ ⁊ miniſterte. Nõ medioer iſte pᷣncipatꝰ. Exturbare eſt hᷣ malas brlti as a terminis tuis.quo greges tui ſecurii paſcus educant᷑. Domabis lupos.ſj oui⸗ pus nð dñaberis. Paſcendas vtiq; nò p men das ſuſcepiſti. Si bñ cõſideraſti qͥſis Bte oꝑtet facere nõ ignoꝛas. Poꝛro ſciẽti ⁊ nõ facienti pctĩ eſt tibi. Nõ es oblitus nõ faclẽs diqᷓ plag vapulabit młt.ſic ꝓ⸗ phete.ſic apłi factitabant. Foꝛtes fuere in bello.nõ molles in ſericis Si filiꝰes apło rum ⁊ꝓphaꝝ ⁊ tu fac ſikitẽr Vendica fibi nobile genꝰ ſilibmoꝛib:qð nð alũdeno bile qᷓ; moꝝ igen utate ⁊ fidei foꝛtitudine fuit.p hãe vicerũr reñᷓ oꝑati ſt iuſticã. ade cyrographũ pẽnetue pnii nini guuito tenord dfnudet ſün ku iid iplüte neenp wnedpt. oenb zeher ſ m nelel guotlb ſulaßl impöu püluuea xoſiten inſcdas d ſeinchoi ſoplm nopoſii nutini pers deſ ßrabſce ſlatio w idelan ſdens. nimꝰlua dus ſun nimal ſemom zuc le tlitas ignoſc wpice: placas wodeſi. nomin nhün umbu Ndhi diſüri dade ſont põtil mus Qut rras 63 udittots funiun him lngunich hlanfunnitun 11 nco Fr npplsiileht⸗ n vitmnſn ſe Soenne — tlufut le. — uti nnn Snn 5i0 un MQui fumus:cui addi nõ poſſit. Vrauiter erras ſi teip m exiſties. Abſit. nõ ruteillis es. q dignitates ytutes putãt.tibi añ xꝑ poꝛtionẽſubeqᷓte ↄtingit. Induere foꝛtt⸗ tudinẽ ⁊ hereditaſti. Poſſide fidẽ. poſſide pietatẽ.poſſide ſapiam.ſʒ ſapia ſctõꝝ ipſa eſt timoꝛ dñi⁊ hẽs qð tuuʒ eſt. habes ſine defrau datõe integꝝ paternũ fundũ:pᷣcio⸗ ſiſſimꝰ fundus pᷣtus eſt. Bonꝰ fundꝰ hũi htas ĩ ͥ oẽ edificiũ ↄſtructũ ſpũale creſcit in tẽplũ ſctm̃ ĩ dño. Peꝛ hãc nõnulli poſſi dere etiã poꝛtas inimicoꝝ. Que em̃ vᷣtu⸗ tum eq̃ pᷣt demonũ debellare ſu ꝑbiã tyrã nidem hoim. Ceteꝝ cũ oĩ indifferent ꝑſo⸗ ne hec ſit:q̃dã turr foꝛtitudinis a facie in imici.neſcio quo pacto tñ vis eiꝰ maioꝛ in maioꝛiby.⁊ in clarioꝛib clarioꝛ cõpꝛobat᷑. Rulla ſplẽdidioꝛ gẽmaioĩpᷣcipue oꝛnatu ſũmi põtificis. Quo em̃ celſioꝛ ceteris:o hũllitate apparet illuſtrioꝛ ⁊ ſeip̃o· Argu⸗ ur foꝛſitan · qð nõ ſati pᷣmis explicitꝰ ꝑtib in ſchas neſcio quõ ſtiꝰ excurrerit deſcribe re inchoans qᷓlẽ te opteat eſſe. cũ necdũ qͥs ñs plenmꝰexp̃ſſiſſet. Credo erubeſcẽs ifum mo poſitũ apice videri hoiem nudũ· feſti⸗ nauit induere ĩſignib ſuis. Abſq; his nẽ pe:eo defoꝛm ioꝛ qᷓilluſtrioꝛ parẽs · Nũqͥd t abſcondi ciuitatis ſup̃ montẽ poſite de ſolatio aut latere fumꝰlucerne extincte ſuꝑ cãdelabꝝ. Simia in tecto.rex fatuꝰ ĩ ſolio Fedens· Et nũc audi canticũ meũ ⁊ quideʒ minꝰſuaue:ſʒ ſalutare mõſtruoſa res · gra⸗ dus ſũmꝰ⁊ animꝰinfimꝰ.ſedes pᷣma.⁊ vi ta ima.lingua magniloqᷓ ⁊ manus ocioſa ſermo multꝰ ⁊ fructꝰ nullꝰ.vultus grauis xactꝰ leuis.in gẽs auctoꝛitas ⁊ nutãs ſub cilitas. Admoui ſpeckm fedꝰſe ĩeovuitus agnoſcat:tu tuũ gaude diſſilem inueniri. inſpice tñ ⁊ tu.ne foꝛte⁊ li ſir vnde merito placeas tibi.etiã in quo debeas diſplicere nõ deſit. Volo glieris teſtionio cõſcie: ſed nõ minꝰvt eodẽ ipſo hũilieris. Rara vox nihil mihi ↄſcius ſum. Lautioꝛ in bonis ambulas ſi ⁊ mala nõ lateãt. Quãobꝛem vt dixi nou ers te:vt iter anguſtias que nõ veſůt furar ↄſcie bono. Wag ãt vt ſcias qͥd deſit tibi. Nã cui nõ deſit. Oia illi de⸗ funt q ni ſibi decẽ putat. Quidſi ſũmus põtifex ſis Nunqͥd qꝛ fũm õtifex.iõ ſum mus. Infimũ noꝛis eſſe ſi ſummũ putas. Riber Secundus. ta ÿtus qᷓ dignitas fuit. Auguſt relinq⸗ to illã ſnĩam alijſq; qͥ diuis coli bonoꝛi nõ timuer̃t.bi gr̃a nabuchodo noſoꝛ.ale xandro.antiocho. herodi. Tu vo ↄſidera nõ ↄſumatõe ſummũ te dici.ſʒ ↄparatiõe Nec me putes ↄ ꝑationẽ dicere meritoꝝ ſʒ miniſtroꝝ. Sicte exiſtimet hõ vt miniſtꝝ xpᷣi⁊ qð abſq; pᷣiudicio ſctĩtatis cuiuſpiã dixerim ſũmũ plane iter miniſtros. Alias niti te ad ſũmũ vdim.nð putare ſuminũ. aut velle putari añqᷓ; ſis Nã quõꝓficis.ſi tam ſufficis tibi. Nõ ſit pꝛo indetibi.aut pigruʒ veſtigare quod deſit aut fateri qð deſit verecun dum. Loquere ⁊ tu voce añ⸗ ceſſoꝛis tui non qu od iam acceperim aut iam ꝑfectꝰſim. Et rurſum. Ego me nõ ar bitroi ↄpᷣhẽdiſſe Hec ſcia ſctõꝝ. hec longe ab ulla qͥ inflat. hant qͥ aponit: aponit ⁊ doloꝛẽ. Sʒ doloꝛẽ hũc nemo vnqᷓ; ſapiẽs ſubterfugit. Eſt qͥppe medicinat᷑ doloꝛ:ꝑ uẽ ſtupoꝛ ille letał aĩ duri ⁊ ĩpenitẽtis ex cludit᷑. Et ideo ſa piẽs qͥ dicere potuit. Et doloꝛ meꝰin ↄſpectu meo ſꝑ.nũc iam repe tende reliqᷓe ſi q̃ ſt loci.a qͥ paulo añ diuer⸗ timus. Age indagemꝰ adhuc diligẽtius qs ſis Lhen⸗ vʒ ꝓ tꝑe ꝑſonã ĩ eccłia dei. qs es. Sacerdos magnꝰ ſũmꝰ põtifex.tu pᷣnceps ep̃oꝝ·tu heres apłoꝝ. tu primatu abel. gubernatu noe.piarchatu abꝛaam. oꝛdine melchiſedech. dignitate aaron. au ctoꝛitate moyſes. iudicatu ſamuel. ptãte petrꝰ.vnctõe xp̃s. Tu es cui claues tradi te.cui oues credite ſt. Sũt qͥdem ⁊ alij celi ianitoꝛes ⁊ gregũ paſtoꝛes.ſʒ tu tãto grio ſius qnto ⁊ differentiꝰ vtrũq; p ceterꝰ no⸗ men hereditaſti Hñt illi ſibi aſſiqᷓtos gre ges ſinguli.ſingulos tibi vniuerſicredite. yni vnꝰ. Nec mõ ouũ ſʒ ⁊ paſtoꝝ tu vn? oĩim paſtoꝛ. Vñ id ꝓbem q̃ris ex ybo dñi cui em̃ nõ dico ep̃oꝝ ſʒ eriã apłoꝝ ſic abſo lute ⁊ ĩdiſcrete tote ↄmiſſe ſtoues. Si me amas petre: paſce oues meas.qᷓs.illiꝰ vel illiꝰpoplos ciuitats aut regiõis aut certe regnt. oues meas inqͥt Cui nõ planũ non deſignas ſe aliq̃s.ſ.aſſignaſſe oĩs. NHihil excipit᷑ vbi diſtinguit᷑ niil. ⁊ foꝛte pũtes ceteri ↄ diſtipuli erãt.cũ ↄmittẽs vni vni⸗ tatẽ dib ↄmẽdarer ĩ vno grege? vno pa⸗ ſtoꝛe ſᷣm illð. V na eſt colũba meq foꝛmo ſa meaꝑfecta mea. vbi vnitas:ibi ꝑfectio Reliq nñ̃eri ꝑfectionẽ nõ hñt: ſʒ diuiſionẽ recedẽtes ab vnitate. Inde eſt qð alij ſin⸗ uli ſingłas ſoꝛtiti ſi plebes ſciẽtes ſacm Benich iacobꝰ qͥ videbat᷑ columna eccłie vna ↄtentꝰeſt hiero ſolyma.petro vniuer⸗ ſitatẽ cedẽs. Pulcre po ibi poſitꝰ eſt ſuſci⸗ tare ſemẽ defuncti frĩs vbi occiſus eſt iie. nã dictꝰeſt frat dã Poꝛro cedente dñi frẽ qs ſe alt᷑ ingerat petri pᷣrogatiue. Ergo iu ta canones tuos alij in ꝑtẽ ſollicitudinis tu in plenitudinẽ ptãtis vocatꝰes. Alioꝝ ptãs certis arctat᷑ limitibꝰ.tua extẽdi᷑⁊in ip̃os qͥ ptãtem ſuꝑ alios acceperũt. Nõne ſi cõ extiterit tu ep̃o celuʒ claudere tu ip̃m ab ep̃atu deponere etiã ⁊ tradire ſathane potes. Stat ᷓ incõcaſſum pᷣuilegiũ tuũ ti bi.tã in datis clauibꝰ qᷓ; ĩ ouib ↄmẽdatꝭ. Accipe aliud qð nihilominꝰpᷣrogatiuã cõ firmat tibi.Diſcipuli nauigabant.et dñs apparebat ĩ littoꝛe qðcũq; iocũdiꝰ erat in coꝛꝑe rediu iuo. Sciẽs petrꝰ qꝛ dñs eſt.in mare ſe miſit:⁊ ſit venit ad ip̃m alijs naui gio ꝑuenientib. Quid iſtud. Nẽpe ſignũ ſingularꝰ põtificij petri.ꝑ qð nõ nauẽ vnã vt ceteri quiq; ſuaʒ.ſʒ ſeculũ ip̃ᷣm ſuſceꝑit gubernandũ. Ware em̃ ſeculũ eſt:naues ecckie. Inde eſt qð altera vice ĩſtar dñi gra diens ſuꝑ aq;s. vnicũ ſe xp̃i vicariũ delig⸗ nauit.qͥ nõ vni populo ſʒ cũctis pꝛeeſſe de beret. Siqͥdẽ aqͥ multe.ꝑp łli multi. Fra cũ qͥſq; ceteroꝝ hẽat ſuaʒ.tibi vna cõmiſſa eſt grandiſſima nauis.facta ex oiby ipſa vni⸗ uerſalis ecckia toto oꝛbe diffuſa En q́s es Sʒ noli obliuiſci etiũ ͥd. Nã ⁊ego nõ ſũ oblitꝰ id meꝓmiſiſſe repetituꝝ in oꝑtuni rate. Quã opoꝛtune cũ eo qͥ es etiã qð añ eras ↄſideras. Quid dico eras ⁊ nunc es. qd deſinas intueri qð nõ deſiſti eſſe Vna fane ↄſideratio: qͥd fuerꝭ ⁊ qͥd ſis.nã quis ſis factꝰaltera: nð oꝑtet vt iſta extũdat il⸗ lam?ĩ ſcrutinio tui. Es em̃ vt dixiadhuc ð eras:⁊ nõ minꝰ h es:qᷓ; ꝙ factꝰes pᷣmo foꝛte ⁊ mag. Deniq; illð natꝰ es. mutua tus h:nõ ĩ h mutatꝰ.nõ reiectũ iliðᷣ: ſʒ iſtðᷣ adiectũ. Tractemꝰ vtrũq; ſil nã vt pᷣfatũ me memini collate ex inu icẽ ambe res vti lioꝛes fient. dixi ſup̃ ↄſiderãti qͥdſis.natu ram occurrere qᷓ es hõ.nã hõ natꝰ es. Poꝛ ro ꝑcunctãeiis ꝑſone reſpondebit᷑ nomen qð eſt eß̃s qð qͥdẽ factꝰ nõ natꝰes. Quid Be conſideratione tibihoꝝ videt ad puꝝ eſſetula adtep̃nei palius ꝑtinere:qð factꝰan qð natꝰ.nonne qð natus. Hoc ergo ↄſulo ↄſideres maxi me ꝙ maxiees. hoĩem vʒ ꝙ ⁊ natꝰ es.nec mõ qͥd natꝰ ſed ⁊ qᷓlis natꝰ oꝑtet attẽdas ſi nð vis tue ↄſideratõis fructu ⁊vtilitate fraudari. Tolle pꝛoinde nũc hereditaria hec ꝑiʒomata ab initio maledicta. Dirũ⸗ pe velamẽ folioꝝ celantiũ ignominiã.nõ plagã curantiũ: Dele fucũ fugacis hono⸗ ris huiꝰ⁊ male coloꝛate n itoꝛẽ gle vt nude nudũ conſideres. qꝛ nudus egreſſus es de vtero mis tue. nunqͥd infulatꝰ.nũqͥd mi cans gẽmis aut floꝛidus fericꝭ.aut coꝛona tus pẽnis aut ſuffarcinatus metgilis. St cũcta hec veluti nubes qᷓſdõ matutinales velocit᷑ trãſeuntes ⁊ cito ꝑtrãſituras diſſi pes ⁊ exuffles a facie ↄſideratõis tue occur ret tibi hõ nudus ⁊ pauꝑ ⁊ miſer ⁊ miſera bilis.hõ dolẽs ꝙ hõ ſit erubeſcẽs ꝙ nudꝰ ſit.ploꝛãs ꝙ natꝰſit. murmurãs ꝙ ſit. Hð natus ad laboꝛẽ.nõ ad honoꝛẽ Hõ natꝰ demuliere.⁊ ob cũ reatu bꝛeui viuẽs tꝑe iðᷣoq; cũ metu repletꝰ multꝰ miſerijs. qꝛ et terea cũ flatu ⁊ vᷣe multꝭ qꝛ coꝛꝑis ⁊ aĩe it. Q uid em̃ calamitate vacat naſcenti ĩ pctõ:fragili coꝛꝑe ⁊ mẽte ſterili. Vere ergo repletus cui infirmitas coꝛꝑis et fatuitas · coꝛdis cu mulat᷑.traduce ſoꝛdis moꝛtꝰ ad⸗ dictione Salubꝛis copula:vt cogitans te ſummũ põtificẽ attẽdas parit᷑ viliſſimũ ci nerem nõ fuiſſe ſʒ eſſe. Imitet᷑ cogitatio na turam.imitet᷑ ⁊ qð digniꝰeſt auctoꝛẽ natu re:ſũma imaq; cõſociãs. nõne natura inꝑ ſonã hoĩs vili limo vite ſpiraculũ colliga uit. nõne auctoꝛ natureĩ ſui ꝑſona vbuz li mũq; ↄtẽperauit.ita tibi ſume foꝛmã.tam de nre ↄcretione oꝛiginis qᷓ; de ſacto redẽs ptionis:vt altꝰſcdens.nõ aita ſapiens ſis ß hũilia de te ſentiẽs hũilibuſq; ↄſentiẽs⸗ Pꝛoin deſi ↄſideras q̃ntꝰes:cogita etiã qᷓ lis ⁊ maxie hec te ſane ↄſideratio tenet in te neca te guolare ſini nec amblare in ma⸗ gnis neq;ĩ mtrabilibæ ſuꝑ te. In te cõſiſti. nõ infra deijci. nõ attolli ſup̃. nõ euadere lõgus.nõ extendi in latiꝰ Tenemediũ ſi nõ vis ꝑdere modũ. Locꝰmediꝰtuꝰẽ. Me diũ ſedes modi ⁊ modus ptꝰ. Oẽm extra modũ habitationẽ.ſapiẽs exiliũ reputat. ꝓpterea nõ ẽ illi hitare ĩ lõgo ð vitra moz⸗ wlli ſtnuti zlau a i zſoill wu eg hſl in d nlbini imn m ſliamcl ulspob juenmie fun Sj tluent mmnl gulcih viiwindl nniextl ſimtet ſpeſt. igloꝛis noderat derit ne — abo: tneäh potibt ps po nöhẽs lnterdi deinn qiluer fuudeſ aſu rant reocn bus. lectu. gbſit entio anhu gnan lutis Sun Shen u es — dolis ꝙhoſt ctiʒ Surm utebhrimnun 1 ndur pi mulun „Salodns ccpuumn põnßrizniits pnini vöſulßzcl jum *nucznhlan ma cöſca.s. u is vil lnayurhui eucornunniligu — tipenut.rutbn nœmone oꝛgntqᷓi „ tMſdens. inn dere ſennes hi eſpldns qtsh ne bectrſine mn wolar ſuni⸗ 85i unbübſyr dcu. nime Nröcnndnlan⸗ w v nod mnphi b ebranoriſhi. 5 iulbinil Viber Secundus. guin ſit. ſed hec lato qͥdẽ qð extra ſit poꝛre nec in alto vel imo:qð alteꝝ ſup̃ alteꝝ ifra ſut. deniq; ⁊ lõgitudo exterminiũ hr̃e ſolet ⁊ dilatio ſciſſurã.⁊ aititudo ruinã:⁊ ꝓfun dũ abſoꝛtionẽ. Dico hec planiꝰ: ne me pu tes ea loqͥ q̃ apłs ↄp̃ hendere hoꝛtat cũ oĩ⸗ bus ſctĩs/lõgitu dinẽ.latitudinẽ.ſublimi⸗ tatem ⁊ꝓfundũ qð alteriꝰerit ⁊ diſputati pnis ⁊ tꝑis. nũt aũt longũ dico:cũ iibi hõ lõgioꝛẽ ꝓmittit vitã. Latũ cũ in ſuꝑfiuas animꝰ diſtẽdit᷑ curas. Altũ cũ de ſe płꝰ pᷣ⸗ ſumit. ꝓ fundũ cũ ſe plꝰdeijcit. Quiᷓ lon ga ſibi metit᷑ tꝑa.nõne ve ingredit iter ex⸗ terminij tranſiẽs vite terminos ꝓ ductioꝛi ſollieitudie. Inde eſt ꝙ hoies in pñtia ſeſe xules ꝑ obliuionẽ ĩ alia ꝑ inanẽ ſollicitu⸗ dinem migrãt ſecula:nõ ꝓfutura imo nec futura. Siłr animꝰ diſtinctꝰin młta.mul tis laceret᷑ curis neceſſe eſt. Nempe ĩimode rata extenſio extenuationẽ ⁊ extenuatio ni mnia ſciſſionẽ facit.iã ᷣo alta pᷣſumptio.qͥd niſi ruinoſa pᷣcipitatio eſt. legiſti nãq; añ ruinã exaltat᷑ coꝛ: qͥde regione nimie puſil lanimitatꝰ deiectio:nõ deſpata q̃dã abſo? rio eſt. In hãc foꝛtis nõ deijciet᷑. Pꝛucẽs lõgioꝛis vite nõ abducet᷑ ĩcerto Modeſtꝰ moderabit᷑curas tẽperabit a ſuꝑfluis.nõ deerit neceſſarijs. Poꝛro iuſtꝰaltioꝛa ſe nõ pᷣſumet:ſʒ loqᷓ᷑ cũ iuſto. Si iuſt? fuero:nõ euabe S Tuß in hac ↄꝓſideratõe tui Caute ãbules ⁊ totã eqͥtate vᷣſerꝰ vt necplꝰ Jo tibi tribuas:nec plꝰiuſto ꝑcas. Poꝛre plus po tribuis.nõ mõ arrogãdo tibi qð nõ hẽs bonũſʒ ⁊ qð hẽs aſſcribẽdo. Vigi lanter diſcerne:ꝗᷓlis ex te ⁊ q̃lis ſis munere vei:⁊ nõ ſitĩ ſpũ tuo dolꝰ. Erit aũt vbifi⸗ deliter partiens tua tibi ⁊q̃ ſt dei deo.ſine fraude tſignes. Exte mala. bona a dño eẽ fuaſum tibi nõ ambigo. Sane iter conſi erandũ qᷓlis ſis ⁊ q̃lis fuer ad memoꝛiã reuocandũ. Cõferen da poſterioꝛa pꝛio?i⸗ bus. Pꝛofeceriſne in pᷣtute, in ſapia.i ĩtel⸗ lectu.i ſuauitate moꝝ an ab his foꝛte qð abſit defeceris. Patientioꝛ ſis:an impati entioꝛ ſolito iracũdioe leuioꝛue· inſolẽtioꝛ an humilioꝛ. affabilioꝛ.an auſterio? exo⸗ rabilioꝛ.an difficilioꝛ.puſillioꝛ aĩo. an ma gnanimioꝛ· ſeuerꝰmag. an plꝰſolito diſſo uris:timoꝛatioꝛ. an foꝛte fidẽgioꝛ q; optʒ Muã latꝰ tibi patet cãpus in h genere cõ⸗ — ſiderãdi. Memoꝛo ego pauca veluti q̃dʒ ſeminariaꝓferens nõ tñ ip̃e ſerens ſʒ dan ſemẽ ſerẽti. O ꝑtet ĩnoteſcat tibi ʒelꝰ tuus clemẽtia tua.diſcretio qᷓʒ moderatrix earũ dem ytutũ.q̃lis vʒ ĩ donãdis iniurijs.q̃ł᷑ ſis in vlciſcẽdis qᷓ; in vtroq; ꝓuidus mo⸗ di.loci.tꝑis obſeruatoꝛ. Pꝛoꝛſus cõſiderã da tria hᷣ in vſu ptutũ haꝝ·ne nõ ſint vir tutes:ſi pᷣter hec reꝑiant᷑. Nẽpe eiuſm odi non natura pᷣtutes:ſʒ vſus facit. Nã exſe in differẽtes eſſe noſcunt᷑. Tuũ eſt aut abu⸗ tendo ⁊ ↄfun dẽdo facere vitia:aut bñ oꝛ⸗ dinateq; vtãdo ꝙtutes. Solẽt diſcretiõis oculo caligãte alterurꝝ ſibi pꝛeripere loca terminos occupare. Poꝛro caliginis due ſunt cauſe. ira ⁊ mollloꝛ affecrꝰ. Is iudicij cenſurã eneruat.illa pᷣcipitat. Quõ em̃ ab altero nõ ꝑiclitet: aut pietas demẽtie: aut ʒeli rectitudo.turbatꝰpꝛe ira ocułꝰ.clemẽ ter nil intuet᷑.ſuffuſus fluxa q̃daz ⁊ mulie⸗ bꝛi mollicie animi rectũ nõ videt. Nõ eris innocẽs:ſi aut punias eñ cui foꝛte parcen⸗ dum eſſet:aut parcas ei q fuerat pu niẽdus in tribulationib qʒ q̃lem te inuener:nolo diſſimules. Si ↄſtantẽĩ tuis ↄ dolentẽ in alienis gaude. Recti coꝛdis h. E regione ꝑuerſimi ſi cũ in ꝓpꝛijs dep̃hendaris foꝛ taſſe impatiens. mime in alienis tamẽ cõ patiens ſentiaris. Quid in ꝓſperis.nihil ne eſtqð ↄſiderationẽ ſollicitet. Eſt vtiq; ſi diligent᷑ attendas qᷓ; rarus ſꝑ extiterit qͥ non vel modice in pꝛoſperitate animũ re⸗ laxauerit a ſui cuſtodia ⁊ diſciplina. Quã do hoc incautis non fuit ad diſciplinam qð ignis ad ceram. ꝗð ſolis radius ad ni⸗ uem vel glaciem. Sanctus dauid.ſapiẽs ſalomon fuit.ſed blan dientib nimis ſecũ dis reb alter ex parte.alter ex toro deſipu⸗ it. WMagnus quiincidens in aduerſa non excidit. vel paꝝ a ſapientia nec minoꝛ.cui pᷣſens felicitas ſi arriſit.nõ irriſit. Quãqᷓ; facilius inueneris.qui ſapiẽtiam retinue⸗ runt cõtraria ſibi foꝛtuna qᷓ; qui pꝛopicia non ꝑdiderunt. Pꝛeferen dus ille ⁊ mag⸗ nus eſt. cui inter pꝛoſpera ſaltem riſus in⸗ decentioꝛ.aut ſermo inſolentioꝛ aut ĩmo⸗ deratioꝛ cura veſtꝰ vel coꝛꝑis nõ irrepſit. Et ſi recte ſapiens hoꝛtat ſapiam ſcribiin ocio cauẽdũ ⁊ ĩ ocio ociũ ẽ. Fugiẽda ꝓinde ocloſitas:m nugaꝝ:nouerca ÿtutũ.iter ſe culares nuge. nuge ſunt in oꝛe ſacerdotis blaſphemie. Interdũ tñ ſiincidãt ferende foꝛta ſſis.refi rẽde nũqᷓ;. Mag interueniẽ dum caute ⁊ pꝛudẽter nugacitatiꝓrumpẽ dum ſane in ſeriũ qͥd.qð nõ mõ vtilit᷑.ſʒ li bẽter audiõt ⁊ ſuꝑſedeãt ocioſis. Cõſecra⸗ ſtios tuũ euãgelio.talibꝰ iã aꝑire illicitũ. aſſueſcere ſacrilegiũ eſt. Labia ſacerdotis ait cuſtodiũt ſcĩaʒ ⁊ legẽ reqͥrũt de oꝛe eiꝰ. nõ nugas ꝓfecto vel fabulas. Verbũ ſcur rile qð faceti vꝛbaniue noĩe coloꝛant.non fufficit ꝑegrinari ab oꝛeꝓcul ⁊ ab aurerele gandũ. fede ad cachinos mouerꝰ fediꝰmo ues. Poꝛro detrahere an detrahentẽ au⸗ dire.qͥd hoꝝ dãnabiliꝰ ſit nõ facile dixeri. e auaritia nõ eſt qð tuũ fatigẽ intuitum cũ pecuniũ tãqᷓ; paleã dicarꝰ hr̃e. Nõ pꝛoꝛ ſus.nõ eſt qðꝓ ilia rimeat᷑ a iudicijs tius. Sʒ eſt qð nõ minꝰſcpe.nec noxie minꝰ iſi⸗ diari iudicũtibꝰ ſolet. de q́ maxie qͥditua cõſcia maneat latere te nolim. Quid iliud ſit q̃ris.acceptio ꝑſonaꝝ.nõ ꝑui te reũ petĩ exiſtimes.ſi facies pctõꝝ ſumis ⁊ nõ potiꝰ cq̃s indicas meritoꝝ. Eſt itẽ vitiũ cuiꝰ te imunẽ ſentis iter oẽs qͥs noui ex his qui ca thedras aſcendũt jedebis me iudice ſoli⸗ tarius.qꝛ⁊ vaciter ſingulariterq; leuaſti te ſup̃ te iuxta ꝓ ham Facilitas credulitatꝭ hec eſt.cuiꝰcaiidiſſime vulpecule magnoꝝ neminẽ ↄperi ſatis cau iſſe vᷣſutias. Inde eis ip̃is ꝓ nihilo ire multe. ide innocentiũ frequ ẽs addictio.inde pᷣiudicia ĩ abſenteſ Bratuloꝛ aũt tibi nec em̃ aſſentatõis apð te vereoꝛ incurrere notã. gratuloꝛ inquam pᷣſidere tevſq; adhuc ablq; hoꝝ oĩm q̃rela multa:an ⁊ ſine culpa tu viderꝭ. Jõ ad ea qᷓ ſub te ſunt ↄſideratio intendẽda. At al⸗ terius pᷣncipij h ſiqͥdem tuis occupatiõibꝰ ſermo bꝛcuioꝛ cõ petentioꝛ eſt. De conſideratiõe Liber.iij. Inis ſugioꝛis libꝛi huic pꝛin⸗ cipium ponit. Itaq; iuxtaꝓ⸗ miſſum iliius: conſiderãdaqᷓ ſub re ſunt qᷓ nã ſint illa nõ eſt v a me queren dũ putes opti me eugeni.rectius foꝛta ſſe que nõ ſint que ras. Oꝛbe exeun dũ ciqͥ foꝛte velet expio⸗ rare que nõ ad tuam ꝑtinent curam. Parẽ tes tui deſtinati ſunt nõ aliq̃s regiones.ſʒ De Conſideratione. ipᷣm debellaturi oꝛbem. Ite in oꝛbem vn nerſum dictũ eſt illis. Ipſi Fo vendentes tunicas emere gladios ignitum eloquiũ: ⁊ ſpm̃ vchementẽ arma potentis dio.quo non ꝑuenerũt victoꝛes incyti: filij excuſſo rum.quo non ſagitte potentiũ acute cum carbonib deſolatoꝛijs. ⁊ qͥdem i oẽm ter⸗ ram exiuit ſonꝰcoꝝ ⁊ ĩfines oꝛbis tre ba eoꝝ Penetrabãt ⁊ incendebant ÿba ila incenſa igni quẽ dñs miſit in terrã. Occũ bebant ſtrẽnuiſſimi bellatoꝛes.ſed nð ſuc⸗ cumbebãt.trinumphabõt ⁊ moꝛtui.nimis confoꝛtatus eſt pᷣncipatus eoꝝ. conſtituti ſunt pꝛincipes ſuꝑ omnẽ terram. Eis tu ſucceſiſtiĩ hereditatẽ.ita tu heres.⁊ oꝛbis hereditas. At quatenus hec poꝛtio tecõ⸗ tigerit.aut cõtingit illos:id ſobꝛia cõſide⸗ ratione penſandũ. non em̃ ꝑ oẽm reoꝛ mo dum ſed ſane qͥdam tenus· Vt mihi vide tur diſpenſatio tibi ſuꝑ illũ credita eſt. nõ data poſſiſſio. Si ꝑgis vſurpare⁊ hãccõ tradicit tibi qͥd dicit. Meꝰeſt oꝛbis terra⸗ rum ⁊ plenitudo eius.nõ tu ille de qᷓ ꝓꝙpha Et erit oĩs Tra poſſeſio eiꝰ Xp̃s h eſt qͥ por ſeſſienẽ ſibi vẽdicat.⁊ iure creatiõis ⁊ me⸗ rito redẽ ptio nis ⁊ dono pẽis. Lui em̃ alte ri dictũ eſt. Poſtula a me ⁊ dabo tibi gen⸗ tes hereditatem tuã ⁊ poſſeſſionẽ tuã ter⸗ minos terre. Poſſeſionẽ ⁊ dñium cede hu ic· lu curã illiꝰ habe. Pars tua h. vltra ne extẽdas manũ tuã. Quid inqs. nõ negas pꝛeeſſe ⁊ dñari vetas. Plane ſic quaſi non bene pᷣſit qui pꝛeeſt ĩ ſollicitudine. nunqͥd nõ ⁊ villa villico ⁊ paruꝰ dñs ſubiectꝰ eſt pedagogo. nec tñ ville ille nec ĩ ſui dñi do minus eſt. ira ⁊ tu pꝛeſis:vt pꝛouideas vt conſulas.vt ꝓcures vt ſerues. Pꝛeſis vt pꝛoſis. pꝛeſis vt fidel is ſeruus ⁊ pꝛucens quem cõſtituit dñs ſuꝑ familiã ſuaʒ. Ad quid. Vt des illis eſcam in tꝑe.hoẽeſt vt diſpenſes non impꝑes. Hoc fac ⁊ dñari ne affectes hoĩm homo vt non domĩetur tui om̃ is iniuſticia.at ſatis ſuꝑq; id intima⸗ tum ſupꝛa:cũ qs ſis diſputare Addo tñ⁊? hoc. nam nullũ tibi venenũ. nullum gla⸗ dium plus foꝛmido qᷓ; libidinem dñandi Lerte vt multũ tibi tribuas. ſi multũ de⸗ ceptus nõ es. nil te exiſtĩas plꝰ accepiſſea magnis aplis. recoꝛ dare nũc voc? iliꝰ.ſa piẽtib ⁊ ipiẽtibꝰ debitoꝛ ſũ. Et ſi nõ ĩde im td w „ ſu inut ifipliſ gfucul udhinſi nndi ßrihiſ Wotcilio hima ni au gulitiß ſöpotwl Szder ßudera iſʒ eſt ſulpẽder ſineput Ousp zikcſe witobſt fidutia. znöhß mus.7 ionect des. ſneß Meun qrim tuse bis t greco iunct ßac dehe liqu in? ynonis ⁊ donoſisli . Poſulaanenin tnten witpoſfu Sn Poſlioninint iilsbabe fannit nni ui Qudußn h dimnvmns pluiin 2t quipatiſliniu u villcoꝛ pan i go nt ij vile ieuii imntnpuunzui rdes ils dumi nonimpes. Hei⸗ „im bomo tn ch at ſußih Viber Tertius. bitam tibi cẽſes. Hot q́; ſił momẽto debi fit hoc. Veſtri qͥ terram auſtritam ſepe vt toꝛs moleſtũ n dmẽ ſeruiẽti potiꝰ qᷓ; dñan ſitant. ecce hiſciunt ⁊ pñt dicere tibi. Eũt tiↄgruere. Seruꝰi en gelio audit. Quan ⁊ redeunt ꝑ mediũ iloꝝ. aut tranſeũt ſecꝰ. tũ debes dño meo · Ergo ſite agnoſcꝭ ſapi 2 quidadhur eſt illis egerint. necdũ audi⸗ entib ⁊ inſipientibꝰ nõ dñatoꝛẽ: ſʒ debito uimus. Et foꝛſitan audiuiſſemꝰ. niſi pꝛe rem curãdũ ſũmopetibi⁊ tota V igilantia auro hyſpanie ſalus ppli viluiſſet. Tuũẽ cðſiderandũ.quõ ⁊ qͥ nõ ſapiũt ſ apiãt.etq ⁊ plage puic remediũ ꝓuidere. Sed eſt in⸗ ſapiũt nõ deſipiãt ⁊ qͥ deſipuere reſipiſcãt. ſipientia q̃ ipſam q; am ꝓpemodũ ſtultã At nullũ genꝰ inſipientie.ifidelitate vtſic fecit ſapientiã fidei. Qu ö ⁊ ip̃am cacholi loq̃r inſipientiꝰ. Ergo⁊ infidelib debitoꝛ: ram pene totã hoc virus infecit. nam duz es iudeis gretis ⁊ gẽtib. itereſt ꝓindetua 2 in ipſa quiq; q̃ nr̃a ſunt q̃rimꝰ.fit vt in⸗ dare quã poſſis: vt icredult Zuertãs uicem inu identes. inuicẽ ꝓuocantes exerce tur ad fidẽ.ↄ uerſi non auertant᷑. auerſi re⸗ amur ad odia.animemur ad iniurias. ar uertant᷑. Poꝛro ꝑuerſi oꝛdinent᷑ ad rectitu memur ad lites· cauilemꝰad dolos fera? dinẽ ſubuerſi ad pitatẽ reuocent᷑. Subuer mur ad detractiones· ꝓrumpamꝰ ad ma⸗ ſoꝛes inuictꝭ rõnibꝰ ↄuincant᷑ vt vel emen ledicta.oppꝛimamur 4 foꝛtioꝛibh. oppꝛis dent᷑ipſi ſi fieri pᷣt: vel ſi nõ ꝑdãt auctoꝛiꝰ mamus infirmioꝛes.qᷓ; digne laudabilit tatẽ facultatẽq; alios ſ ubuertẽdi.nõ oino occupat meditatio coꝛdis tui aduerſus tã x ab ß inſip ientiũ genere peſſ imo tibidiſſt peſtilẽs inſipiẽtie genꝰ. qð coꝛpꝰ ip̃m xp̃i mulandũ. Dico aũt hereticos ſi ciſmaticol Jeſt multitu do credentiũ occupaſſe conſi q;. nã hi ſunt ſubuerſi? ſi ubuerſoꝛes. caneſ deras⸗ S ambitio ambitientiũ cruxq uõ ad occiſionẽ.vulpes ad frau dẽ.erũt ĩquas oẽs toꝛquẽs oĩb places. nil acerbiꝰ cruci⸗ pmõt maxime tuo ſtudio aut coꝛrigẽdi ne at. nil moleſtius inqetat⸗ nil tñ apu d miſe imãt coercẽdi eſto de iudeiſ ros. moꝛtales celebꝛiꝰ negotis eiꝰ. An nõ pereãt.aut ne ꝑ excuſat tpᷣuste.h ñt terminũ ſuũ qͥ pᷣuenin limina apfoꝝ plꝰ iaz amdbitio qᷓ; deuotio nõ potuit. Plenitudinẽ gentiũ pᷣire oꝑtet. terit. An nõ vocibeiꝰ vĩm tota die reſul⸗ Sʒ deipᷣis gentib qd rñdes, imo ͥd tuas tat palatiũ. An nð queſtib eiꝰ tota legũ cõũideratio. rñdet tibi pcũctãti ſic. Quid canonũq; diſciplia inſudat. An nõ ſpolijt viſuʒ eſt piib ponere metã euãgelio. vbũ eius ois italicg inhiat inexplebili auidit« 3 p̃iꝰſpũalia ſtu fuſpẽdere fidei donec inkidelitas durat.4 ke rapacitas. Quid ita rud ipr ip ſuhſtitit velocit᷑ currẽs hmo qia nð faltẽ interdicit ß abſcidit · quotiẽs rõne putam— Quis pᷣmꝰ inbibuit hůr ſalu tarẽ curſum ſancta ac ferũda tua aboꝛtiri ocia fecit in⸗ ꝓitcã foꝛte qᷓ; neſcimꝰ.aut neceſſitas po; quietũ⁊ indetans maluz. Zliud eſt qð ab oppreſſis appellat ad te. Aliud aũt qð am tuit obſtitiſſe. nobis q̃ diſimulãdi rõ eſt. q fidutia.qᷓ ↄſcia xpᷣm nõ vel offerimus eis: bitio in ecckia ꝑ te regnare mollit᷑. Net de qͥ nõ hñt. An vitatẽ dei iimiuſticia decime eſſe lis. nec huic aliqᷓtenꝰ aſſentire optet. mus. ⁊ qdẽ qũq; ꝑueniat gentiũ plenitu⸗ Muã ðo inique fouetur illa ſpernunt᷑ ilti. n llis vt erigas.iſt? do neceſſe eſt:exp ectamꝰvtĩ eas incidat fi· ¶ Vtriſq; tñ vebitoꝛ es?1 des. Lui caſu credere cõtigit· q uð credent vt repmas.? qĩ incidit de apellationibꝰ ſinep̃ dicãte. Petrꝰad co ꝛneliũ. philipus pſ equi aliq̃tenꝰnon erit abꝛe. Magno in ad eunuchũ miſſiſt. ⁊ ſi exempluʒ recerius his ⁊ pio opus intuitu eſt:ne qð maßᷓ fuit q̃rimus auguſtinꝰ a btõ gregoꝛio deſtina neceſſitate ꝓuiſum. male vrẽdo reddat᷑in⸗ tus eſt foꝛmaʒ fidei tradere an glis. Etde utile. WMhi videt᷑? in multã poſſe eas de his tu ita tecũ. Ego addo⁊ dep ertinacia uenire pnciem. ſi non ſũnio moderamine grecoꝝ qͥ nobiſcum ſunt: et nobiſcũ nõ ſũt gctitent᷑. Appellat de toto mũdo ad te.i iuncti fide.pace diuiſi. Quanq; et in fide qͥdẽ in reſtimontũ ſingularꝰ pᷣmatus tui. ipᷣa claudicauerint a ſemitis rectis. Et itẽ Zittu ſi ſapis:nõ pᷣmatu gaudebis:ſ 5 frus dehereſi que clam pene vbiq; ſerpit. apð ctu. Apkis dictũ eſt. In Bnolite gaudere: aliquos ſceuit palã nã puulos ecclie paſ qð pũs fubyjciunt᷑ vobis · Awellat adte ſim ⁊ publice deglutire feſtinat quer? vbi vt dixi? ytin tam fructuoſeqᷓ; neceſſarie ₰ . —— 6 . tã decoꝝ vt inuocationẽ tui noĩs oppꝛeſſi effu giat.pſuti nõ refugiãt. qͥd e regione tã ꝑuerſum. tã recti alienũ: vt leter qͥ malũ fe cit.⁊ qͥ tulit:inanit᷑ fatiget᷑. Inhumaniſſi⸗ me nõ mouerꝰ erga hoĩem cui illa te ĩiurie cumulauere doloꝛẽ: ⁊ laboꝛ itinerꝭ ⁊ dãna expẽſaꝝ:ſ nihilominꝰ ignauiſſime in ilũ hö mouers qͥ huic tot calamitatũ partim auctoꝛ.partim extitit cã. Euigila hõ dei: cũ hec ↄtingũt moueat᷑ miſeratio:moueat᷑ ⁊ idignatio tua. Alterã leſo.alterã ledenti debes. Cõſolet᷑ illo dãnoꝝ reſarcitu ſuoꝝ ſatiſfactõe inuriaꝝ ſiue calũniat᷑. Cũ iſto ita agat᷑ vt peniteat feciſſe qð non timuit facere.⁊ nõ de penis ĩnocentꝰ rideat. Arbi troꝛ idẽ debere pati illũ qͥ ſinecã foꝛte ap⸗ pellauit Foꝛm laz hãc iuſticie pᷣfigit tibi ⁊ diuie ĩcõmutabił rõ eqͥtatꝭ.⁊ ni falloꝛ p̃ᷣa apellationũ lex vt illicite vſurpata apel latio nec ꝓſit apellãti nec apellato obſit. vt qͥd.n.fruſtra fatigatꝰſit hõ:qᷓ; plenũ iu ſticie vt ſeſe potiꝰle ſerit qͥ voluit ꝓximuʒ. Aellaſſe iqᷓ iquũ ẽ iniq ⁊ ĩpune. Iniqᷓꝝ atpelationũ fomeſ. Iniqᷓãt oĩs apellatõ ad quã iuſticie ĩopia nõ coegit. Apellare nõ vr Fues:ſʒ ſi guere lʒz. Appellãdaa ſnĩa añ ſniam impꝛobe oĩo niſi ob manifeſtum grauamẽ pᷣſumit apellatio. Qui igi nõ grauatꝰapellat.liqt qꝛ aut grauare inten dit. aut tpᷣs redimere.nõ eſt aũt ſuffugium apellatio:ſʒ refugiũ. Quãtos nouimus appellaſfſe pulſatos:q;iterim liceret qð nũ⸗ qᷓ; licet. Nõnullis etiã q́ad vixerũt licuiſſe axpellationis ſuffragio nefũria ſcimꝰ.ÿbi gra inceſtũ adulteriũ. Quale eſt Frurpitu dini pẽocinari: qð vel maxie foꝛmidari a turpib oꝑptebat. Quouſq; murmur vni⸗ uerſe terre aut diſſimulas aut nõ aduertꝰ Quouſq; doꝛmitas. q́uſq; nõ euigilat cõ ſideratiotua ad tantã apellationũ confu ſionẽ. Pꝛeter ius ⁊ fas.pᷣter moꝛẽ ⁊ oꝛdinẽ fiunr. Nõ locus. nõ modꝰ. nõᷓtpᷣs.nõ cau ſa diſcernit᷑ aut ꝑſona. Pꝛeſumunt᷑ leuiter paſſim.plerũq; ⁊ neqͥter. Volẽtes malig⸗ nari nonne his potiſſimũ terreri ſolebant nũc terroꝛi ip̃i ex his mag fiũt atq; id bo⸗ nis. Antidotũ pſum ĩ venenũ: nõ muta⸗ tio dextra excelſib. Agellant᷑ boni a mal: Be conſidera tione. Vtinã cũ opp̃ſſus clamat ſentiat opp̃ſſoꝛ ⁊nõ ſuꝑbiat ĩpiꝰvñ incendi᷑ pauꝑ Quid vt nõ faciant bona:⁊ ſupſedẽt a voce tont trui tui foꝛmidãtes. Deniq; appellãt᷑ep̃i. ne illicita audeant matrimoòia ſoluere vel Phibere. Sppellant᷑ ne rapinas.ne furta. ne ſacrilegia.⁊ q̃ eiuſmõi ſt ꝑun ire vllates nus vel cohibere pᷣſumũt. Appellant᷑.ne indignas ⁊ ifames ꝑſonas a ſacrꝭ officijs bñficijſue repellere ſeu amouere q̃ant Oð tu inuenis remediũ moꝛbo huic. ne qð re⸗ ꝑtũ ad remediũ fuit.reperiat᷑ ad moꝛtem zelatus eſt dñs domũ oĩonis factã ſpelũ⸗ cam latronũ. Tu eiꝰminiſter diſſimulas⸗ miſeroꝝ refugiũ datũ arma iniqͥtati. Vi⸗ deas pᷣripi paſſim ꝑtes oppꝛeſſoꝝ ⁊ pꝛoꝛũ pere ad apellan dũ nð tã grauatos qᷓ; gra uare volẽtes. Quid ßᷓ miſterij. Tuũ eſtcõ ſiderare nõ meũ ↄmẽtari iſtð. Et cur inqͥs male apeliati nõ veniũt oñſuri ſuãinno cẽtiã.maliciã ↄuicturi. Dico qð dicere ad hoc ſolẽt. Nolumꝰ vexari fruſtra in curia eſſe qꝓcliuiꝰfaueant appellantib.foucant apellatiões. Leſſuris rome domi cedere ſatiꝰ. Fateoꝛ me nõ oĩo decedere his Quẽ das mihi in tã crebꝛis appellationib que hodie ſunt. Qu iꝙ expẽſis itinerꝰ vel num mů reſtituerit ilii quẽ foꝛte appellarit Mi rum po ſi ita oẽs ⁊ appeilãtes iuſti ⁊ apel lati rei vão examine inuẽtiſt. Diligite in⸗ quit iuſticiã qͥ iudicatis terrã. Paꝝ eſt iu⸗ ſticiã tenere:niſi ⁊ diligas. Qui timent te⸗ nent.qͥ diligũt ʒelant᷑. Amatoꝛ iuſticie in⸗ quirit iuſticiã ⁊ꝓſequieã. Poꝛro oẽm in iuſticiã ꝑſequit᷑ nihil tibi ⁊ ülis: qͥ apella tiones venatiões putãt. Pudet eiogij qð apð ethnicos iã verti ĩ ꝑabolã. duos mo ulmus ceros pingues. Vt mitius loqᷓ̃r⸗ plus facetie qᷓ; iuſticie hic. Tu ſi amas iu⸗ ſtici:apellatões nõ affectas ſed ſuſtin es Verũtn qͥd emolumẽti affert eccleſijs dei. tua vniꝰ hoiĩs iuſticia:vbi ſnĩa pᷣualet alit affectoꝝ. At iſtud loci illiꝰerit.cũ ceperint vſari:q̃ circa te funt. Nũc po nõ te exiſties ocioſe vacare ↄſiderationi huic qᷓ apeila⸗ tiones ad legittimũ ſi fieri pᷣt reuoces vſũ Et ſi hincmea q̃rat᷑ vel potiꝰcuret᷑ ſnĩa di co appellatiões:vt nõ cõtemnãdas ſic nec vſurpãdas oĩo. Poꝛro hoꝝ qͥd inſolẽtius cen ſeõ haud facile dixerim. Nifi qð vſur⸗ patio q̃n dã videt᷑in ducere ↄtemptꝰ neceſ⸗ ſitatem ac ꝑhᷣ fo ꝛte acrius inſecranda que töic ſiſtaanit flstpoꝛn inyſeun mnplcu ſucat vx un parat Mpiſcis ſonis ine itpus ſshebẽt fuſrakoi bomũ ſui ſinth tmared zullap ci ueeadẽ twitnu iuũ ecc uſnia. eſclofr ſneßde ſarcht tatdu begit. E gugas defunc Nolis vetie ſvid =Mnmniiut emnſt 2. Ldinsmn nticnbnspin Quipetpitun nau ili quifuty dun ois ⁊updiuu i amn 1 ni qudcusmin E urnſiidiglun itzintdnus uizui 1 nts puti ku us üirmipis mspngus — lnic; tꝛfnni⸗ molmu — uinuh a Atiltuò lod un 3 qmpliꝰ nocet·aut nõ pe nocẽtioꝛ eſt mala in ſe in paſtu peioꝛ.nõneip̃aeſt qip̃m ius quoq; nature aut extenuat aut exterminat nam ſepe reby eriaʒ pᷣcioſiſſimis pᷣcij gram nõ mõ demi ſʒ adimit. Quid ſacramen⸗ tis acceptiꝰ. Eſurpa ta tñ ab indignis:in ãigneue tractata mime acceptant᷑· Wa⸗ gis hũt dãnationẽ:qꝛ debitã venerationẽ nõhit. Fateoꝛ grande ⁊ generale mundo bonũ effe appellatões. idq; tã neceſſarium qᷓ; ſolẽ ip̃ʒ moꝛtaliby. Reuera qͥdã ſol iuſti cie eſt ꝓdens ad redarguẽs oꝑa tenebꝛaꝝ· Pꝛoꝛius fauẽde ⁊ manutenẽde ſunt:ſʒ 6 extoꝛſit neceſſitas nõ caliditas adinuenit. Vſurpatoꝛie ſunt hmõt oẽs nõ ſubueniẽ⸗ tes in neceſſitate. ſʒ opitulãtes iniquitati. Quidni veniãt in cõtemptũ. Quanti vt talibn qʒ deferrent.etiã degpꝛio ceſſere iure ne lõgo ⁊ caſſo itinere fatigarent᷑. Plures tñ ſua amittere nõ ferẽtes agellatiões mi nus opoꝛtunas ⁊ celſa noĩa impoꝛtunꝰ cõ templerunt. Dico aliqͥd qð ad rem ꝑtinet exempli cauſa. Quidã ſibi publice deſpõ⸗ ſauerat vxoꝛẽ. Zdeſt dies celebꝛis nuptia rum parata oĩa inuitati multi Et eccehõ ↄcupiſcẽs vxoꝛẽ ꝓximi ſui in voct apella tionis inopin ateꝓrũpit.affirmãs ſibitra ditã pus ſuã potiꝰeſſe debere. Stupet ſpõ ſus hebẽt oẽs· ſacerdos nð audet ꝓgredi: fruſtrat᷑ oĩs agaratꝰ ille. Deſcendit qͥſq; i vᷣomũ ſuã:ſuã cenã mãducaturꝰ. ſponſa a mẽſa ⁊ thalamo ſpõſe ſuſpendit᷑ quouſq; roma reditũ eſt. Pariſiꝰ ↄtulit hoc nobili galliaꝝ ciuitate ſede regis Rurſum in ciui tate eadẽ qͥqã ſibi deſpõſata vxoꝛe diẽ con ſtituit nuptiaꝝ. Interim emergit cgiũnia dicentib qbuidã nõ debere ↄigi. Ad iu⸗ diciũ ecchie cauſa delata eſt: ſʒ nõ expecta⸗ ta fnia. Apellatũ eſt ſine cã ſine grauami ne ſolo fruſtratoꝛie dilatõis ituiru. Atille ſinepᷣdere q̃ pararat.ſiue dilecte tãdiu fru⸗ ſtrari cõſoꝛtio nolẽs · nihilominꝰqð ꝓpoſu erat ↄtempta ſiue diſſimulata apellatiðe ꝑegit. Quid illð qð in antiſiodotis ecckia nup a qᷓdã adoleſcẽtulo pᷣſu mptũ eſt. nẽpe vefuncto ſctõ ep̃o volẽtib clerich alium vt moꝛis eſteligere ſibiãteruenit ille apellãs ⁊ vetãs ne fieret qjuſq; iãet ⁊ rediſſet ab vr be. Cui tñ agellatõi nec ie detulit nam c videret ſecõtẽnit tãq; d urõnabilit ap⸗ Rber Tertius pellaſſet a ſcitis qs potuit ſibi tertia die poſt factã ab alijs electionẽ fecit ſuã. Cůʒ iraq; ex his ⁊ inumers taleb liq̃at nõ ex cõ temptu gigni vſurpationẽ:ſʒ ex vſurpatio ne cõtem ptũ viderꝰ tu qͥd ſibi velit: qð ze lus vñ aſfidue pene vindicat illũ iſtã diſi mulat. Via ꝑfectiꝰ coercere ↄtẽptũ:cura i ip ovtero peſſime mr̃is pᷣfocari germẽ neq; qð ita fiet ſi vſurpatio diðᷓ aniaduerſione mulctet᷑. Tolle vſurpatõeʒ ⁊ cõtẽptꝰexcu⸗ ſationẽ nõ hʒ. Poꝛro ĩexcuſabilitas auſuʒ explo det. nõ ſit ꝓinde vſurpato? ⁊ ↄtemp toꝛ nullꝰ erit: vel admodũ rarꝰ. Bfacis tu qð appellationũ negato ſuffragio ĩmo ſuffugio: multa remittas negotia ad cog⸗ noſcentes: vel qͥ n oſcere citiꝰ pñt. Vbi em̃ certioꝛ ac facil oꝛ notio ib! deciſio tutioꝛ ex peditioꝛq; eſſe pᷣt. qᷓ; plenũ gre:qð multo⸗ rum q́; ꝑß ⁊ laboꝛib ꝑcis ⁊ ſumptibꝰ At qby ſicredas id tibi oĩmodis attẽdendũ⸗ Poterã mlta de eodẽ addere his.ſʒ mẽoꝛ ꝓpoſiti mei tẽtꝰ iterim occaſionẽ d diſſe⸗ ad alia trãſeo. ⁊ bᷣmũ qð occurrit minime trãſeundũ reoꝛ. Pꝛees ⁊ ſinglarit᷑· Ad qͥd. Eget tibi dico ↄſideratõe. nũqͥd vt de ſub ditis creſcas:neqᷓqᷓ; ſʒ vt ip̃i dete. Pꝛinci⸗ pem te ↄſtituerũt:ſʒ ſibi nõ tibi. Alioquin quo pacto te reputas ſuperioꝛẽ his a qui⸗ bus beneficiũ mẽdicas. Audi dñãm. Qui poreſtatem habent ſuꝑ eos benefici vocan tur. At iſtud de his qͥ foꝛis ſunt Quid ad nos. Tu men dacit᷑ diceris ſi non tam be⸗ neficus eſſe qᷓ; beneficis pꝛeeſſe inten das⸗ Parui deiectiq; animi eſt de ſubdit non ꝓfectũ querere ſubditoꝝ: ſʒ queſtũ ꝓprium In ſummo pᷣſertim omniũ.nthil turpius- Quã pulcre mg̃ gentiũ parẽtes filijs. nõ filios debere cenſuit theſauriʒare parẽtib? nõ mediocris gloꝛie vox illa identidẽ ip̃ᷣ nõ reqro datũ:ſʒ fructũ. Zt iã trãſeamus ⁊hinc ne quis moꝛã in his meã auaritieĩ te notam interpꝛetet᷑. Quanqᷓ; longe a te ſit in libꝛo ſcðᷣo teſtatus ſum.ſciens qnta ⁊ in qnta tua neceſſitate reſpueris. Adte ꝓ⸗ in de ſcripſerim iſta.nõ ꝓpter te Nempe qð tibi ſcribitur ſoli ꝓdeſſe nõ decet. Hic locꝰ auaritiaʒ carpit. a quo vitio imunis ſatis tua opinio eſt:an ⁊ opꝰ tu videris. Eidi⸗ mus tñ vt oblata a paupꝑib taceã: q̃ tãge⸗ re nõ acqeſcis germanicos detumuiſſe ſat cosſedpᷣelo nð maſſa · Argentũ reputatũ eſt fenũ.ſũmarij nõ leuiati farcinis:onuſti nihilominꝰ repatriãt vel inuiti noua res. qũ hactenꝰ auꝝ roma refudit. Et nunc ro manoꝝ cõſilio id inchoatũ nõ credimus. Duo venerunt ambo locupletes ⁊ ambo rei. Siqͥdẽ vnus maguntinꝰ. colonienſis alter:alteri gr̃a ʒ̃ris reddita eſt. Alt indig nus credo cui ga redderet᷑ audiuit. Cum qᷓli veſte intraiti:cũ tali egredier. O vocẽ magnificã: vocẽ pꝛoꝛſus aplice libertatis: quid minꝰab illa hec habuit pecunia tua tecũ ſit in ꝑditionẽ. Niſi ꝙĩ illa plus ʒeli. in iſta plus mo deſtie ſonuit.qͥd ule ð trãl marinis ꝑtib pene a finib terre fra ⁊ma ri currẽs ꝓep̃atu ſuis ⁊ alienis facultatibꝰ rurſus emẽdo. Jã em̃ emerat pᷣus. Tulit multa:ſʒ retulit nõ oĩa tñ. Incidit miſer ĩ manus alias: acciꝑe qᷓ; dare potentioꝛes. Pene feciſti tuas ĩ vtroq; ſeruãs inoxias nec imponere.ſ.ambitiole nec ſupponere ini mãmone acqͥeſcens. Non ſica pauꝑe eßo cõtinuiſti. dãs qð daret ne imunificꝰ notaret᷑: accepit clã qð pabã dedit. Sicde tuo ſacculo cõſultũ eſt ÿecundie viri. Sic qᷓʒ curie moꝛẽ gerẽs tuo bñficio inuidiam declinauit eoꝝ qͥ diligũt munera:non po⸗ tes abſcõdere ⁊ factũ nouimꝰ⁊ ꝑſonã Au dire grauat. Et ego eo libẽtius pᷣdico:quo tu id moleſtiꝰ audis. Si tihi ſic expedit et mihi ſic:tõ nõ oꝑtet xpᷣi gliam meſilere qᷓ; nec te q̃rere tuã ⁊ ſi ꝑg murmurare adhuc rñ debit᷑ tibi exeuãgelio. quanto eis pᷣcipie bat.tãto plꝰpᷣdicabãt dicentes. Bene oĩa ferit. Audi aliud. ſi tñ aliud. Zd ideʒ em̃ foꝛtaſſis ꝑtinere qͥs dicat. Tua cõſidera⸗ tio viderit. WMihi videt᷑ nõ lõge a vero diſſentire.qͥ id foꝛte ĩter auaritie ſpẽs locã dum putauerit. Ego vo illiꝰaut ſpẽm eſſe aut ſpẽm hr̃e nõ negauerim · Sane itereſt tue ꝑfectionis ⁊ malas res ⁊ parit᷑ ſpecies deuitare. In altero ↄſcie ĩ altero fame con ſulis. Puta tibi nõ licere⁊ ſi alijs foꝛtaſſe liceat qͥcqͥd male fuerit coloꝛatuʒ. Deniq; interroga maioꝛes tuos ⁊ dicent tibꝛ. Zb oĩ ſpecie mala abſtinete vos. Sanem mi⸗ ſter vñi dñũm imitet᷑.qꝛ ip̃e ait. q mchi mi⸗ niſtrat me ſeqᷓ;f᷑. Et hẽs ð illo. Dñs regna⸗ uit decꝛẽ iduit dñs foꝛritudinem. Tu q́ð; eſto foꝛt ĩ fide decoꝛꝰ igkia ⁊ ꝓbaſti te imi De conſideratione 8 tatoꝛẽ dei. Foꝛtitudo tua ficutia fidekcon ſcientie.decoꝛ tuꝰ ſplẽdoꝛ bone opinionis Ita q̃ſo induere foꝛtitudinẽ. etem̃ gaudiũ dñi foꝛtitudo tua. Poꝛro ſpẽ tua ⁊ pulcri tudine tua:nihilom inꝰ tanqᷓ;ꝓpꝛia ſiłitu⸗ dine delectat᷑. Induere veſtimetꝭ glie tue⸗ veſtire duplicib qͥbh domeſticos ſuos foꝛ tis illa mulier ĩduere ↄſueuit.nõ ſit ĩ con⸗ ſcĩa nutãs jnfirmitas modice fidei nð ſitĩ fama neuus male ſpẽi: ⁊ veſtiri duplicib ⁊gaudebit ſpõſus ſuꝑ ſpõſam aiam tuã: ⁊gaudebit ſuꝑte deus tuꝰ. Wirars quoꝛ ſum hec ignarꝰ vſq; adhuc: qͥd dicere veli nõ te tollo diutius. Murmur loq́; ⁊ que⸗ rimoniã ecciaꝝ. Trũcari ſeclamitant ge demẽbꝛari. Vel nulle vel pauce admddũ ſunt qͥ plagã iſtã aut nõ doleant aut nõti meãt. Quer? quã. Subtrahunt᷑ abbates eß̃is. ep̃i archteßis archiefi pfiarchis ſi⸗ uepᷣmatib. Wona ne ſpẽs hec WMiꝝ ſi ex cuſari q̃at vel opꝰ Sic factitan do ꝓbatis vos hre plenitu dinẽ ptãtis.ſʒ iuſticie foꝛ⸗ tenõ ita. Facitꝭ qꝛ poteſtꝭ. ſʒ vtrũ ⁊ de⸗ beatis q̃ſtio eſt Honoꝝ ac dignitatũ gra⸗ dus ⁊ oꝛdines qbuſq; ſuos ſeruare.poſiti eſtꝭ nõ juidere:vt qͥdã nñ̃oꝝ ait. Cui hono rem honoꝛẽ. Spũalis hõ ille qᷓ oia dijus dicat vt ᷣe a nem ine dijudicet᷑.oẽ opꝰ ſuũ trina qdã ↄſiderationepᷣueniet. Pꝛimum qͥdẽ an liceat. dein de an deceat:poſtremo an expediat.nam etſi ↄſtet ĩ xp̃iana vbi; phia nõ decere niſi qð licet. nõ expedire ni ſi qð decet ⁊ licet non ↄtinuo tñ oẽqð licet decere aut expedire ↄfequẽs erit. Age ap⸗ temꝰ ſi poſſumꝰ tria ip̃d oꝑi huic. At quõ nõ indecẽs tibi volũtatep lege vti ⁊ qꝛ nõ eſt ad quẽ apellerꝭ.ptãtẽ exercere neglige⸗ re rõnem. Tu ne maioꝛ dño tuo.qͥ git:nõ veni facere volũtatẽ meã. quãqᷓ; nõ minꝰ deiecti qᷓ; elati animi eſt veluti rõnis exꝑ⸗ tem nõ ꝓ rõne ſʒ ꝓ libitu agere nec iudicio agi:ſʒ upperitu. Quid tũ beſtiale. t ſiin⸗ dignũ cuiꝰvtẽti rõne viuere vt pecꝰ.qͥs in te rectoꝛe oim tantã cõtumeliũ nature ho⸗ noꝛis inuriam ferat. Sit degenerãdo qð abſit generale oꝝpꝛobꝛiũ feciſti ꝓpꝛiũ tibi⸗ Homo cũ in honoꝛe eſſet nõ itellexit ↄpa ratus eſt iumentꝰ in ſipientibꝰ ⁊ ſilis fact? eſt ilis. Quid itẽ tã indignũ tibi qᷓ; vr ſo tũ tenẽs. nõ ſis ↄtẽtus toto niſi minutias guli guilin gi n ninm nneq och nmo fa hinvno ſie qöu woohl ſüswü ſliones Lucð us lů pusiin bisitl onekbe peclt l inö ſi polckac ſtqdeken zud ade ſfenoal ueqbep ſnguiet nutꝰch ſeur:ſ un. S ſbtraht Papelt amur ut quõ bopiſh bomoꝛe poſſec uridig Winera ſuof dlapid ſöchm grahes ver ſit etped mihn tot illi wm cẽ Run q oluer ſureſ ſtoue 4 nti idi Timniin — nUulnie Ai iunðt Edu gi Sinin Sneni nb. Bonuükh fuß jlocſt Hon dnts qbulzusn Meannnehui x cdut vin iylij ödenqlun x eiluunol mn ueirgin quaſdã atq; exiguas poꝛtlones ipi* tibi credite vnuerſitatꝭ.tanq; non ſint tue ſat tagas neſcio quõ adhur facere tuas. Eibi etiã memiſſe te volo gabole nathã de ho⸗ mine.qͥ centũ oues habẽs vnaz q̃ erat pau perẽ ↄcupiuit. Huc quoq; veniat factum immo facinꝰ regis achab:qͥ rex ſũmãtene bat.⁊ vnamvineã affectauit. Zuertat deꝰ g te qð ille audiuit occidiſti ⁊ poſſediſti· nolo aũt pꝛetẽdas nihil fructõ emãcipa⸗ tiõis ipſiꝰnullus eſt em̃ niſi qð inde ep̃iin ſolẽtiotes:monachi etiã diſſolutioꝛes fiũt Quid qð etiã pauꝑioꝛes. Inſpice diligen tius taliũ vbiq; liberunoꝝ⁊ facuitates? vitas:ſi nõ pudẽda admodũ? tenuitas in pis:⁊ ĩ illis ſecularitas inuenit᷑. Matris noxie libertatꝭ gemiĩa ſoboles hec· Quid ni peccet licẽtiꝰ vagũ: ⁊ malũ ubeꝝ vulguſ cũ nõ ſit qͥ arguat: Quidni licẽtiꝰ quoq; ſpoliet᷑ ac depꝛedet᷑ ĩ ermis religio · cũ non ſit ꝙ defen dat. Quo em̃ refugiuʒ ilis nũ⸗ quid ad ep̃os dolẽtes iniuriaʒ. Ridẽtibꝰ ꝓfecto aſpiciũt occulis: ſiue q̃ faciũt mala ſiue que patiunt᷑. Que demuz vtilitas in ſanguiĩe iſto. Vereoꝛ ne illa qᷓ; in ꝓpha cõ⸗ miatꝰeſt deꝰ:ille inqens ĩ iniq́tate ſua mo rietur: fanguieʒgůt eiꝰ de manu tua req? tam. Siem ⁊ extolli᷑ qͥ ſubtrahitur: ⁊ cui ſubtrahit᷑ vrit᷑ qui ſubtrahit quõ innocẽs Paꝝ eſt inuoluimꝰignẽ. Audi aꝑtiꝰ. Si is qͥ murmurat ᷣm aiazʒ moꝛtuꝰ ẽ. qͥ inſti⸗ gat quõ viuit: Quõ non reus moꝛtꝰ am⸗ boꝝ ⁊ ſue parit: qͥ gladiũ dedit vnde am⸗ po moꝛerẽtur. Hoc eſt qð dixerã occidiſti ⁊ poſſediſti. Zdde qð qͥ au diũt ſcᷓdaliſa tur.idignant᷑ detrabũt ⁊ blaſphemãt: hᷣẽ vulnerant᷑ ad moꝛteʒ. Nõ bona eſt arboꝛ faciẽs fructꝰtales.ĩſolẽtias. diſſolutiones dilapidatões ſimultates. ſcãdala odia qðq; magi dolẽdũ int eccias:in imicitias graues ppeteſq; diſcoꝛdias. Wides quaʒ verꝰ ſit fᷣmo ille: oĩa mihi licẽt: ſʒ non oĩa expediũt. Quid ſi foꝛte nec licet: Ignoſce mihu nõ facile adducoꝛ lititũ ↄſentire qð tot illicita parturit. Tunc deniq; tibilici⸗ tum cẽſeas ſuis eccias mutilare mẽbꝛis ↄfun dere oꝛdicʒ:ꝑturbare terminos quoſ poſuet̃t pres tui. Si iuſticie eſt ius cuiq; Fᷓuare ſuũ auferre cuiqᷓ; ſua inſto quõ pote ri ↄuenire. Erras ſi vt ſumma ita zſolaz inſtitutã a deo vram apłicã ptãtem exiſti mas. Si hoc ſentis:diſſentis ab eo qͥ ait · Hõ eſt ptãs niſi a deo. Pꝛoinde qð ſequit᷑ qͥ poteſtati reſiſtit:dei oĩdinationi reliſtit: ⁊ ſi pᷣncipalit ꝓ te facit:nõ tñ ſingulariter· Deniq; idẽ ait:om̃is aĩa poteſtatib fubii mioꝛib ſubdita ſit. Nõ ait ſublimioꝛitã quã in vnoꝛſʒ ſublimioꝛibtanq;ĩ mult“⸗ Nõ ergo tua ſola ptãs a dño:ſunt ⁊ medi ocres funt ⁊ inferioꝛes. Et quõ qᷓs deꝰ cõ⸗ iunxit nõ ſunt ſeꝑandi ſic nec qͥs ſubiũxit cõparan di. Monſtꝝ facis:ſi manui ſub⸗ mouens digitũ facis pen dere de capite ſu perioꝛẽ manui bꝛachiũ collateraẽ. Tale eſt ſiin xp̃icoꝛꝑe mẽbꝛa alit᷑ locas qᷓ; diſpo ſuit ̃e. Niſi tu putas aliũ eſſe qͥ poſiutin ecckia dſdã qͥdẽa płos. quoſdã aũtxꝓphas · alios ÿo euãgel iſtas.alios doctoꝛes ⁊ pa ſtoꝛes. Ad ↄfumationẽ ſctõꝝ in opus mi⸗ niſterq. in edificationẽ coꝛꝑis xp̃i. Ztq; coꝛpꝰ qð tibijpᷣe paulꝰ ſuo vᷣeaplico figu⸗ rans eloqͥo ⁊ capititõueniẽtiſſime aptans totũ ex eo cõpactũ ꝑhibet ⁊ ↄ nexũ ꝑ om̃eʒ iuncturã ſubmiſtratõis ᷣm oꝑationẽ ĩmẽ ſuram vniuſcuiuſq; mẽbꝛi: augmentũ coꝛ poꝛis faciẽs ĩ edificationẽ ſui in charitate. Nec vilẽ reputes foꝛmã hãc qꝛ in terra eſt exemplar hʒ ecelo. Neq; eĩ filiꝰ pᷣr facere qͥcq; niſi q̃ viderit pem facientẽ. pᷣſertim cũ ci ſub moyſi noĩe dictũ ſit. Eide oĩa fa cias ᷣm exẽplar qð tibi ĩ mõte monſtratũ eſt:viderat ß qͥ dicebat. Vidiciuitatẽ ſan ctam hierłm nouã deſcẽdentẽ de celo a ðo pataʒ. Ego eĩ ꝓpter likitudinẽ dictũ reoꝛ. qð ſicut Mic ſeraphin ⁊ cherubin ac ceteri quq; vſq; ad angelos ⁊ archõgelos oꝛdi⸗ nant᷑ ſub vno capite deo:ita h q́; ſub vno ſũmo pontifice pꝛimates vel pẽiarche ar⸗ chießieß̃i.pᷣſbyteri vel abbates ⁊ reliqui in hũc modũ. Nõ eſt ꝑuipen dẽdũ ꝙ ⁊ deũ hʒ autoꝛẽ:⁊ de celo ducit oꝛiginẽ ð ſi di cat eß̃s.nolo eſſe ſub archiep̃o: aut ↄbbas nolo obedire ep̃o: h de celo nõ eſt. Niſitu foꝛte angeloꝝ quẽpiã dicentẽ audiſti.nolo ſub archãgelis eſle:ant ex alio qͥlibet infe⸗ rioꝛũ oꝛdinũ aliquẽ nõ ferentẽ ſubeẽ cuiqᷓ; niſi deo:qͥd inqͥs.ꝓhibes diſpẽſare: nõ: ſ diſipate. Nõ ſum tam rudis vt ignoꝛẽ po ſitos vos diſpẽſatoꝛes:ſʒ ĩedificationem nõ ĩ deſtructionẽ. Deniq; q̃rit inter diſpẽ⸗ 3 fatoꝛes vt fidelis qͥs inueniat᷑. Vbi necel ſitas vrget excuſabilis diſpẽſatis eſt. Ebi vtiitas ꝓuocat diſpẽſatio laudabilis eſt. Vtuitas dico cõis nõꝓpꝛia. Nã cũ nihil hoꝝ eit nõ plane fideb diſpẽſatio:; cru deł diſſipario eſt. Nõnulla tñ monaſteria ſita in diuerſis ep̃atib qð ſpecialius ꝑtinuerit ab ipᷣa ſui fundatõe ad ſedẽ aplicã ꝓ volũ rate fundatoꝝ qͥs neſciat Sʒ aliud eſt qð largit᷑ deuotio. alið qð mollit᷑ ambitio im patiẽs ſubiectõis.⁊ hec dicta de his. Su⸗ pereſt vt generalit ſug vniuerſum eccie ſta tum vigilet cõſideratio tua.ſi plebes ciert Ci.ſi derici ſacerdotibꝰ. ſi ſacerdotes deo ĩ ea qᷓ opoꝛtet hũilitate ſubiecti fũtſiĩ mo⸗ naſterijs ⁊ religioſis locis.ſeruet᷑ oꝛdo. vi⸗ gllet diſciplina.ſi ſuꝑ pꝛaua oꝑa ⁊ dogta rẽſura ecckiaſtica vigeat:ſi floꝛeãt vinee ho neſtate:⁊ ſctimonia ſacerdotũ.ſi floꝛes fru trus parturiãt obediẽtia fideliũ populoꝝ- ſi demũ vr̃a ip̃oꝝ aplica mãdata ⁊ inſtitu ſa ea qᷓ dignũ eſt ſollicitudine obſeruẽtur. ne qͥd in agro dñi tui:aut neglectu incultũ gut fraude ſurreptũ inueniat. Poſſe inue⸗ niri ne dubites. Mihi in pꝛomptu eſt. vt multa ĩnumera pᷣtermittã qͥ paſſim negle ta iacẽt.nõnulla et ex his q̃ plãtauit dex⸗ tera tua cõuulſa mõſtrare Nõne os tuũ in Remenſi ↄſilio ſubiecta capla ꝓmulgauit Muis ea kenet.quis tenuit. Falleris ſi te⸗ neri putasſi nõ putaſ.ip̃e peccaſti:aut ſia tuens qͥ nõ tenerent: gut qð nõ tenent᷑ diſi mulans. Pꝛecipimꝰ iſti vt tã ep̃i q; cleri⸗ ci neq; in ſupfiuitate ſeu in honeſta varie⸗ tate coloꝝ:aut figura veſtiũ: neq; in rõſu⸗ ra intentiũ quoꝝfoꝛ?ma ⁊ exemplũ eſſe dñt offendãt aſpectũ.ſʒ potiꝰ ita in ſuis actibꝰ rata ↄqemnẽt ⁊ amoꝛẽtuocentie ↄuerſa rione demẽſtrent:ſicut dignitas exgit cle ricoꝝ oꝛdinis. Qð ſi moniti ab ep̃is ſuis nfra qjdraginta dies non o brẽperauerint eccliaſticis bñficijs eoꝛundẽ pontificũ au⸗ ctoꝛitate pꝛiuent᷑. Eßi yo ſi pᷣfixã penã.ir⸗ rogare neglexerint. qꝛ infertoꝛuʒ cuipe ad pullos magis referẽde ſi qᷓ; ad deſides ne gligenreſq; ĩecroꝛes tãdiu ab officio ponti cali abſteneãt donec penã a nobis ſtitu an clericꝭ ſibi ſubiects ip onãt. Illud etiã puximꝰ adnectendũ: vt nullꝰĩ archidiaco ñ vel vecanũ:niſi diaconꝰ ⁊ pꝛel biter oꝛ⸗ X De conſideratione dinetur. Archidiaconi ʒo decani⁊ ppoli ti qͥ infra oꝛdines pᷣn oiatos ſunt. ſi inobe dientes oꝛdinari cõtempſeri nt.ho noꝛe ſu ſtepto pꝛiuent᷑. ꝓhibemꝰ aũt ne adoleſcen tibus vel infra ſacros oꝛdines cõſtitutꝰ:ſʒ qᷓ pꝛudẽtia ⁊ vite merito clareſcũt pꝛedicti Scedant᷑ honoꝛes. Verba tua hec tu ſanxi ſti:qͥd effectui mãcipatũ. A dhuc adoleſcẽ tes.adhuc qͥ infra ſacros oꝛdines ſt i eccle ſia ꝓmouent᷑. Qð ad pᷣmũ captm ꝑtinet. luxus veſtiũ interdict?:ſʒ nõ reſtrictus pe na dictata:ſʒ mime ſecuta eſt. Jam qᷓrtus an nꝰeſt ex quo datũ mandatũ audiuim?: ⁊ neminẽ adhuc clericoꝝ pᷣu atũ bũficio ne minẽ eß̃oꝝ ſuſpẽſum ab officio luximꝰ at luctu amariſſimo dignũ:qð ſecutũ ẽ qͥdhᷓ Impunitas icurie ſoboles. inſolẽtie mat radix impudẽtie trãſgieſſionũ nutrix. Et beatꝰ ſi oĩ ſatagas cura maloꝝ oim pᷣmaʒ parẽtẽ cauere incuriã. Sʒ ad hoc tu oꝑa dabis. Et nũc leua oculos tuos ⁊ vide.ſi nõ equo vt pᷣus.pellicula diſcoloꝛ ſacꝝ oꝛ dinem decoloꝛatſi nõ eque vt pᷣus fiſura enoꝛmis pene inguina nudat. Soiẽt dice re. Num de veſtib cura eſt deo: ⁊ non ma gis de moꝛibꝰ. At foꝛma hec veſtiũ. defoꝛ mitas mentiũ ⁊ moꝝ indiciũ eſt. Quidi bi vuit ꝙ clerici aliud eſſe. aliud videri vo lunt. Id qͥdem minꝰcaſtũ minuſq; ſinceꝝ. Npe habitu milites. queſtu clericos.actu neutꝝ exhibẽt. Nam neq; vt milites pug nant:neq; vt clerici euãgeliʒant. Cuiꝰ oꝛ dinis ſunt. Vũ vtriuſq; eſſe cupiũtvtrũq; deſerũt.vtrũq; cõfundũt. Vnuſqͥſq; inqͥt in ſuo oꝛdine reſurget. Iſti in quo. AEn qͥſi ne oꝛdie peccau erũt.ſine oꝛdine peribũt. Aut ſi ſũmeſſapiẽs deꝰ vᷣaciter credit᷑ a ſů⸗ mo vſq; deoꝛſum nihil in oꝛdin atũ relinqᷓ re.credo oꝛ dinã dos vbi nullꝰ oꝛdo ſʒ ſem piternꝰhoꝛroꝛ ihĩtet. O miſeran dõ ſpõſũ talib ereditã ꝑaniphiſqᷓ aſſiqᷓta cultui eiꝰ ꝓpᷣo retinere q̃ſtui nõ verent᷑. Nð amiciꝓfe cto ſpõſi ſʒ emuli ſt Et de his ſat? q̃ ſubte ſunt ⁊ ſi nð ad materie copiã qᷓ eſt młta ni mis certe ad id qð ꝓpoſui ego. Viſcẽda iã q̃ circa te ſt: ſʒ ad eã oſtiũ nob q̃rtus liber gperiet. De cõſideratiõe:liber.üij. mchi plenius innotuiſſet aman ime eugeni pꝛioꝛa qualiter acce ptaris. m hᷓ vel fidẽtius ĩ reliquũ ſino.dicl anoil fs vhl us vil ſduns uuhui hilinef hinhi plobie i ſtcit ſolis de hmim ius I dlecti lů oꝛd vin ect ßöpper iglieſt inarit ſis4 Iwerie inidon ſlieitic jcaſtt nanꝰ ninhe Quct nswm ſietu. hurſibe gotti thic luaſhs, tioni werg meqj dewi Ie jun 1R utenigduin iEnidaumum x¶ walotutintun a engu xb deychb antm yceſſiſſem vel cautiꝰ aut terte ſubſtitiſſem dio.nũc vo qꝛ ob locoꝝ diſtãtiã.id mime dat nõ mirerꝭ ſiꝓdit exiioꝛ ſermo anceps Fecũde fateo ad me diuʒ veniẽs. Pꝛimis itaq; ↄſidetatõis ꝑtibv libꝛi⸗ poꝛib ꝑtra ctaris ĩ manib eſt de his addere qᷓ circate ſunt. Et ip̃a qͥdẽ ſub te ſʒ qꝙpꝛioꝛ eo im⸗ poꝛtunioꝛa tibi nẽpe coꝛã poſita incuriaʒ nõ admittũt.nð diſſimulationẽ. nõ ebliui onem. Veh ementiꝰ vrgẽt. turbulẽtiꝰ irru⸗ unt. veten dũ ne obruãt. Circa eiuſmõiqᷓ; ſobꝛia ⁊ intẽta ↄſideratõne opꝰſit ꝓpꝛio te expimẽto edoctũ ſatiſ nõ ambigo. Alioqn ſi nõ cauta opoꝛtunah interueniat ↄſide ſatio.occupatio ↄtinuabi:⁊ vexatõis nõ erit modus.⁊ ſolſicitudis nõ erit finis. nõ tpᷣs vacuũ. nð liben coĩ płꝰ laboꝛis ⁊ mi⸗ nus vtilitatis Dico aũt inſtãtia illa tua qᷓ;tidiana: ab vꝛbe curia domeſtica ecckia tua. hec inqᷓ; circa teſt clerꝰ⁊ ppłus tuꝰ cui ſpãliter ep̃aris:ac ꝑ 6 ſpãlis cure tenerꝰ de biroꝛ. Hl q́ʒ qͥ tibi qͥrtidie aſſiſtũt ſenioꝛes bi oꝛbis iudices ⁊ qͥ itẽ de dono ⁊ menſa tua ſt capellani.cubicularij· miſtri qͥch di⸗ nerſis deputatiofficijſ i obſequiũ tui.hi te familiariꝰ viſitãt frequ ẽtius.pulſant mo leſtius ſollicitãt. hi ſ ᷑ q nðverent ſuſcitare dilectã:⁊ añqᷓ; pᷣa velit. Et bᷣmoq dẽ cleꝝ illũ oꝛdinatiſſimũ et̃ decet: exq ßᷣcipue in oẽm ecckiaʒ cleri foꝛma ꝓceſſit Deinde oẽ qð ꝑperã agit᷑ te pñte id tibi turpiꝰ. Inter eſt gile ſtitatꝭ tuẽ vt qs p̃ ocut hẽs:ita oꝛ⸗ dinati.ita ſint ifoꝛmati;q̃tenꝰ totiꝰ hone⸗ ſtaris ⁊ oꝛdis ipſiſ peculũ.ipſi ſint fo?ma. Inueniant᷑p̃ ceter oꝑtet expediti ad offi⸗ xla.ido nei ad ſacka. ad plebes erudiẽdas ſolliciti.circũſpecti ad ſeſe cuſto diendos in oĩ caſtitate. Quid de pplo locr Populus romanꝰ eſt nec bꝛeuiꝰ potui· nec expᷣ ſſiꝰ tã totũ aperire de tuis proch ianis qð lentio· Quid tã notũ ſecuł q; ꝓteruia? ceruicoſfi⸗ tas romanoꝝ. Bẽs iſueta paci· tumultui aſſueta. Bẽs in imic ⁊ intractabit᷑ vſq; ad puc ſubqi neſcio cũ nõ valzʒ rellſtere:en pla ga.tibi incũbit cura hec. diſſimulare nõ li cet. Rides me foꝛſitan foꝛe incurabilẽ per ſuaſus. Noli diffidere.curã exigerꝰ· nõ cu⸗ rationẽ Deniq; audiſti.curã uliꝰ habe.et nõ erra vel ſana illũ Veꝝ dixit qͥdã.nõ eſt ĩmecdio ſꝑ teleuet᷑ vt eger. At melꝰppono de tuis tibi. Paulꝰloqͥł.plꝰoibylab oꝛaui nõ ait.pꝰoibyꝓfui aut plꝰoĩby fructifica⸗ ui.vbũ inſolẽs religioſiſſime vitans. Zis ãt nouerat hõ quẽ docuit veꝰ:qi v nulqͥſc ßᷣm ſuũ laboꝛẽ accipiet:nõ ᷣm ꝓuentũ ner obßᷓ ilaboꝛibꝰ potiꝰ qᷓ; iꝓfectib glian dũ putauit ſicut alibi q́; hẽs ip̃m dłcentẽ ĩ la boꝛib plimis.ita q̃ſo fac tu qð tuũ eſt.nã deꝰ qð ſuũ eſt ſatẽ abſq; tua ſollicitudie et anxietate curabit. Plantã riga.fer curã. ⁊ tuas explicuiſti ꝑtes S aneicrementũ vbi voluerit dabit deꝰ nõ tu. vbifoꝛte nolue⸗ ru:tibi depir nchil dicẽte ſ cptura. Reddet deꝰmercedẽ laboꝝ ſctõꝝ ſuoꝝ⸗ Secur?ꝰ la⸗ boꝛ:quẽ nullꝰyglet euacuarẽ defectꝰ Et h dixerim abſq; pᷣiudicio diuie potẽtie ⁊ bo nitatẽ. Scio ĩduratũ coꝛ ꝓpłi huiꝰ ſʒ potẽſ eſt deꝰ ð lapidib iſt ſuſcitare filios abꝛae Duis ſcit ſi reuertat᷑⁊ iðᷓſcat. ↄuertat? ſa⸗ ner eos. Sʒ nõ eſtpoſiti mer dictare deot qͥd facere dẽat.tibi vtinã poſſim q̃ opoꝛtet ⁊put opꝑtet ſuadere aũt locꝰdubiꝰ⁊ ſcrupu loſa icidit diſputatio. Nã vbi ado?iar di cere qð ſentio:video ſatis qͥd ĩiminet. Cla⸗ mabit᷑ inſuetũ:nã iuſtũ negari nõ poterit. Ego vo ne inſuetũ qͥdẽ aſſenſ erim. Hempe aſiuetũ fuiſſe ſcioꝛac ꝑ h indiſſuetũ potuiſ ſe venire ſʒ nõ redire in inſuetũ · An po af ſuetũ qͥs neget:qð ↄſtat nõ mõ aliqñ factũ ſʒ aliqñ factitatũ.d utud ſit dicã: et non ꝓderit. Cur: qꝛ nð placebit ſatrapis:plus maieſtati qᷓ; vᷣitati fauẽtib. Fuer̃t añ teq́ ſe totos oulb paſcẽdis exponerẽr. paſtoꝛit oꝑe ⁊noiegliãtes:niſi bi reputãtes indig nũ:niſi ꝙ ſaluti ouiũ obuiare putaret᷑ non q̃rẽtes q̃ ſua t ſʒ ipẽdẽtes · Impẽdere curã ipendere ſubaʒ · ipẽdere? ſeip̃os. Vñ vnꝰ? illoꝝ. Et ego ait:ſuꝑgimpẽdarqꝙ aĩabyviif Et tãqᷓ; dicerẽt. nõ venimꝰmiſtrari ſʒ mi⸗ niſtrare Ponebãt qᷓtiẽs optuiſſet ſine ſum ptu euãgeliũ. Vnꝰ erat ð ſub ditꝰ q̃ſt? vna põpa vnaq; voluptas. ſi quð eos poſſent are dño piebẽ ꝑfectã.id oĩmo dis ſatage 3t. etiã ĩ młta Itritõe coꝛdis ⁊ coꝛꝑis ila boꝛe ⁊erũna:ĩ fame ⁊ ſiti.i frigoꝛe ⁊ nudi⸗ tate. Vbi nũc ↄſuetudo hec ſubijt diſſiis valde.lõge in aliud mutata ſunt ſtudia:et ytinam non in peius. Curatamen ⁊ an⸗ xietas et emulatio ⁊ ſ ollicitudo fateo? per⸗ ſeuerant. Tranſlata hec non immutatꝭ Teſtimonium vobis perhibeo · quod nec ſubſtantie parcitis. non magio c; ante⸗ Diuerſa aũt hec locatio diſſikitudinẽ facit Magna abuſio. pauci ad os legiſlatoꝛis ad manꝰ oẽs reſpiciũt:nõ ĩmerito tñ. om̃e papale negociũ ille agũt. Quẽ dabis mi hi de tota maxia vꝛbe qͥ te in papã receꝑit pᷣcio ſeu ſpe pᷣcij nõ interueniente. Et tune potiſſimũ volůt dñari cũ ꝓfeſſi fuerint ſer uitutẽ.fideles ſe ſpondẽt vt opoꝛtuniꝰ fi⸗ dentiby noceãt. Er;ᷓ nõ erit ↄſiliũ tibi a qͥ ſe arcẽdos putẽt. nõ ſecretũ quo ſe nõ inge⸗ rant. Siſtãte ꝓ foꝛib quoqᷓ; illoꝝ moꝛam vel modicã fecerit oſtianꝰ ego tũc ꝓ illo eẽ nolo.⁊ nũc exꝑire paucꝰ. nouerim ne ⁊ ego aliqᷓtenꝰmoꝛes gẽtis. Añ oĩa ſapiẽtes ſůt vt faciãt mala:bonũ autẽ facere neſciũt.hi inuiſi terre ⁊ celo vtriq; inecere manꝰ/im⸗ pij in deñũ temerarij in ſctã ſeditioſi in iui⸗ cem.emuli in vicinios.inhumani in extra neos. q́;s neminẽ amãtes amat nemo:⁊ cũ timeri affectãt ab oiby. dẽs timeãt neceſſeẽ piſunt qͥ ſubeſſe nõ ſuſtinẽt. pᷣeſſe nõ noꝛũt ſuꝑioꝛib infideles. Inferioꝛibꝰ impoꝛtabi les. hi inuerecũdi ad petendũ ad negandũ Frontoſi. Hi ipoꝛtuni vt accipiant, inqeti donec accipiãt.inꝗᷓti vbi accepꝑint. Docue runt linguã ſuã grãdia loqͥ. cum oꝑent᷑ exi gua largſſimi pꝛomiſſoꝛes ⁊ parciſſimiex pibitoꝛes. blandiſſimi adulatoꝛes ⁊ moꝛ daciſſimi detractoꝛes · ſimpliciſſimi diſſi⸗ mulatoꝛes ⁊ maligniſſimi ꝓditoꝛes. Ex⸗ currimus vſq; huc pleniꝰ te atq; exp̃ſſius admonendũ putãtes hoꝝ q̃ circa te ſunti pac ꝑte iã ad oꝛdinẽ recuramꝰ. Quale eſt qðde ſpolijs eeckiaꝝ emu nt᷑ qͥ dicũt tibi eu e euge:paupeꝝ vita ĩ plateis diuitũ ſemi ?. Argẽtũ micat ĩ luto. accurrit vndiq; toilit illð nõ pauꝑioꝛ ſʒ foꝛtioꝛ.aut qͥ foꝛ⸗ te citiꝰ pᷣcurrit.a te tñ mos iſte vel potius moꝛs iſta nõ cepit· in te vtinã deſinat. Sʒ reliqᷓ ꝓſeq̃mur iter h tu paſtoꝛ ꝓcediſ deau ratus tã multa circũdatꝰ varietate · ues qd capiũt ſi audirẽ dicere. demonũ magiſ qᷓ; ouiũ paſcua hec.ſſic factitabat petrus ſic paulus ludebat. Vides oẽʒ ecckiaſticũ ʒelů feruere ſola ꝓ dignitate tuẽda.hono⸗ ritotũ dat̃.ſctitati nihil aut paꝝ. Si cau⸗ fa reqrẽte paulo ſũ miſſius agere. ac ſocia⸗ lius te hre ceptauerꝭ· abſit inqͥunt:nõ decʒ tꝑi nõ ↄgruit maieſtati nõ ↄuenit. quã ge ras ꝑſonã attendito. De placito del vltia De conſideratione mentio eſt ꝓ iactura ſalute nulla cũctatio Niſi qð ſublimeeſt. ſalutare dicamus.⁊ qð glꝛaʒ redolet.id iuſtũ. Ita oẽhůütle pꝛo bꝛo ducit᷑ iter palatinos:vt faciliꝰ qeſſe qᷓ; qͥ apparere hũilis velit inuenias. Timoꝛ dñ ſimplicitas reputat᷑. ne dicã fatuitas. Buß circũſpectũ ⁊ amicũ ꝓpe ↄſcie calũni ant᷑ hipocritã Poꝛro amatoꝛẽ qetis ⁊ ſibi interdũ vacãtẽ ĩutilẽ dicũt. Quid ergo tu Euigilas ne adhuc ad iſtos qͥ circũdede⸗ rũt telaqᷓis moꝛtꝭ. Queſo ſuſtie pauliſꝑ⁊ ſuppoꝛta me.imo daveniã nõ tã temere qᷓ; timide hec loqᷓnti Emuloꝛ te emulatione bona ⁊ vtinã q; vehem enti tã vtili. Scio vbi hitas ĩcreduli ⁊ ſuhuerſoꝛes ſi tecum. Lupi non oues ſt᷑.taliũ tñ tu paſtoꝛ. Eltił ↄſideratio qᷓ foꝛte iuener quõ ſi fieripol⸗ ſit:uertas eos ne ip̃i ſubuertãt te Quid diffidimꝰ poſſe reuerti ĩ oues.e qͥby pᷣtii lu pos potuerũt. Mic h nõ ꝑco tibi vt parcat deꝰ Paſtoꝛẽte ꝓp łlo huic certe aut nega aut exhibe. Nõ negab ne cuiꝰſedẽ tenes.te ne⸗ get heredẽ. Petrꝰhᷣ ẽ qͥ neſcitpceſſiſſealiqũ vel gẽmis oꝛnatꝰ vel ſcriptꝰ nõ tectꝰ auro nõ vectꝰeq albo. nec ſtidatꝰ milite.nec cir⸗ cũſtrepentib ſeptꝰ? miſtris. Abſq; his tñ. credidit ſatis poſſe ĩpleri ſalutare mãda⸗ tum ſi amas me paſce oues meas. In his ſucceſſiſti nõ petro.ſʒ ⁊ſtãtino. Võſulo to lerãda ꝓ tꝑe.nõ affectãdaꝓ debito. Ad ea te potiꝰ iuito.qͥp te ſcio dehitoꝛẽ. ⁊ ſi pur⸗ 6 ſi deauratꝰ incedẽs nõ eſt tñ qð hoꝛreas oꝑaz curãue paſtoꝛalem. paſtoꝛiſ heres·nõ qð erubeſcal euãgeliũ.qᷓ;ᷓqᷓ;. ſi vo lens euãgeliʒes int᷑ apłos qdẽ etiã głia eſt tibi. Euãgeliʒare paſcere eſt. Vac opꝰ euã⸗ geliſte ⁊ paſtoꝛis opus ipleſti. Dracones inqs me mones paſcere ⁊ ſco?piones.non oues Pꝛopterea inqᷓ; magꝰ aggredere eos ſʒ vbo nõ ferro. Quid tu denuo vſurpare gladiũ tentes quẽ ſemel iuſſus es ponerei yaginã.quẽ tũ qͥ tuũ negat nõ ſatꝰ mihi vi det᷑ attẽdere vᷣbů dñi dicẽtis ſic. Co nuerce gladiũ tuũ in vaginã. Tuus ſᷓ ⁊ ipſe:tuo Her itan nutu. etſi nð tua manu euaginan dus. Aloqn ſi nullo mõ ad te ꝑtineret et is. dicentibꝰ apłis, ecce gladij duo hic.nõ rñdiſſet dñs. ſatis eſt ſʒ nimis eſt. Vterq; ergo eccke ⁊ ſpãlis.ſ.gladius ⁊ materialis ſed is dem ꝓ ecckia/ille ÿo ⁊ ab ecckiã ex⸗ ſmn 65 vinen inðes ſöum um dol mit ſi. ſnims untipo h P Mudle phmeo ohpu iipln iMu uiſ jiomit: ſao ynh iunfun. ntipoſf o 1 u u Di dnioꝛ uleg poleme ſtfeiſtt dica; izme pnccpe Ue s hit temſib pustbi netet ks ſst t Sien qnqᷓ; vubhei um, S maln ſtätet Sʒ ſiu ſunö ſiſc e anſluen e4 in nos ſu eudductiſio not, in ee iu Emulunt arennin iætdultſihunit ues telitiu futiniſt b ulii poleumius i. hrhrn ninploduuunn e iiui ie julbonecſtün ubſc nils d us poſe iluim neten inöpen qtünl tpen ifiuiuyn⸗ uito.; teſuodli iſidun nuisjt re zq ebau Viber Quartus. ercẽdus.ille facerdoti: is militꝭ manu· ſed ſane ad nutũ ſacerdotꝭ ⁊ iuſſum imgatoꝰ ris. Et deh als · Nũc po arripe illũtqͥ ribi ad feriendũ creditꝰ eſt:⁊ vulnera adſ alutẽ ſinõ oẽs:ſi nõ vel multos: certe q́s poſſis · nõ ſum inqs melior qᷓ; pĩes mei. Quẽillo rum domꝰexaſperãs.nõ dico:audiuit ſed irriſit. Jõ tu inſiſte magl:ſi foꝛte audiãt ⁊ qeſcãt. in ſiſte ⁊ ⁊ reſiſtẽtiby. dicẽdo hec· foꝛ te nimis dicat. nũc nr̃a illa vox.inſta opo tune ĩpoꝛtune. hũc ſi audes: nimtũ appel⸗ lato. Pꝛophe pᷣcipit᷑. cama ne ceſſes ad qᷓf niſi ad ſceleratos ⁊ pctõꝛeſ. Annũtia inqͥt pto meo ſcelera eoꝝ: et domui iacob pctã coꝝ. Pꝛudent aduerte ⁊ ſceleratos ꝑhibe ri ⁊ ꝓplm dñi. Puta de his idẽ. Et ſi ſcele⸗ rati ⁊ſi iniqᷓ:vide ne audias. qð vni ex hiſ meis nð feriſti:nec mihi feciſti. Fateoꝛ po pulũ iſtũ extitiſſe vſq; adhuc dura fronte ⁊ idomito coꝛde:ſʒ vtꝝ eti idomabiline ſcio vñ liqͥdo ſcire poſſis. Põt foꝛe qð nec dum fuit. Si diffidis tu:ſʒ apud deũ non erit ĩpoſſibile oẽ vᷣbũ.ſi dura frõte ſunt:du rato ⁊ tu ẽ tuã. nil tã duꝝ qð durioꝛi nõ cedat. Dñs ad ꝓpham Dedi frontẽ tuum durioꝛẽ frontib eoꝝ. Vnũ eſt ꝙ te abſol⸗ uit.ſi egiſti cum ꝓpło illo:vt poſſis dicere. Ppleme qͥd tibi debui facere ⁊ nð feci.ſi ſic feciſti nec ꝓfeciſti.eſt demũ qð facias ⁊ qð dicas. Exi de vrcaldeo ꝛuz?ĩ dicito qꝛ oꝑtʒ me ⁊ alijs ciuitatibꝰ euãgelizare. Pu to nec penitebit exilij oꝛbeꝓ vꝛbe cõmuta⸗ to. Veniam?ꝰ ad collaterales ⁊ coadiuto⸗ res. Hi ſeduli tibi hiintimiſunt. Quão⸗ bꝛem ĩ boniſt᷑tibi potiſſimũ ſt: ſi male eqᷓ plus tibi.ne te dixer ſanũ dolẽtẽ latera:h eſt ne te dixer bonũ mał initentẽ aut ſi bo nus ſis:bon itas tui ſoli pᷣt Sicut in ſuꝑioꝛe libꝛo dixiſſe me memi qͥd inqᷓ; emolumẽti affert eccleſijs dei.tua vniꝰhois iuſticia ſi ſnia pᷣualʒ alit᷑ affecto rum. Sʒ nec tuta tibi tua bonitas obſeſſa mał nõ magi qᷓ; ſanitaſ vicino ßᷣpente.nõ eſt qᷓ te ſubducas malo ireſtino.⁊ e regione bonũ domeſticũ.eo amplhus qͥ ſepiꝰ iuuat Sʒ ſiue leuẽt ſiue grauẽt cui rectius ĩputã dum.qᷓ; tibi.qͥ tales aut elegiſti aut a dmi ſiſti:nõ de oĩb dico.nã ſunt quos nõ elegi ſti:ſed ipſi te. At prãtem nõ hñt. niſiqᷓ; tu eisaut tribuerꝭ aut ꝑmiſer. Ad idẽ ꝗᷓre⸗ quẽ fructũ afferre uertimur. Tibi ĩputa qͥcqͥd patieris ab es qͥ ſinete põt facere nihi His exceptꝭ de ce tero nõ incõſiderate vt vides eiigẽdi qͥq; ſeu colligẽdi ſtĩ opus miſterqj huiꝰ Tuuʒ eſt vndecũq; vocare ⁊ aſciſcere tibi exẽplo mopſi:ſenes nõ iuuenes: ſʒ ſenes nõ tã eta te qᷓ; moꝛib.q́s tu noſti.qꝛ ſenes pplis ſt⸗ An nõ eligẽdi detoto oꝛbe:oꝛbẽ iudicatu ri.ſane huic negotio.nõ ſe ingerat rogans Cõſilio nõ pᷣcẽ agendũ eſt. St ã̃ neceſſa⸗ rioa nob rogantiũ.aut extoꝛq̃t ipoꝛtuni⸗ tas aut neceſſitas meret᷑ At iſtð ĩhis q̃ no ſtra ſunt. Vbi aũt non licet ꝙ volo facere. qͥs locus rogãti;niſi foꝛte qͥ me rogat. h ro goꝛ vt qð vult h liceat mihi⁊ nõ mag vt velim. Alius ꝓ alio.aliꝰ foꝛte ⁊ ꝙ ſe rogat Pꝛo quo rogaris:ſit ſuſceptꝰ. Qui ipſe ro gat ꝓ ſe iã iudicatꝰeſt:nec intereſt ꝑ ſe an ꝑ alii qͥs roget. Clericũ curiã frequentantẽ q nõ lit de curia: ad idẽ noꝛis ꝑtinere am⸗ bientiũ genus. Adulantẽ ⁊ ad palacium cuiuſq; loquẽtẽ vnũ de rogãtib puta.etiã ſi nihil rogauerit. Scoꝛpioni nõ eſt ĩ facie qð foꝛmides:ſʒ pũgit a cauda. Siad tali um blãditias.coꝛ tuũ vt aſſolʒ molliri ſen ſeris:meminer/ ſcriptũ. O ĩs hõ pᷣmũ bo⸗ nũ vinũ ponit cũ aũt inebꝛiati fuerint.tũc id qð deteriꝰeſt. Pari põdere eſtimaueris eius hũilitatẽ q́; timer:⁊ eiꝰ qͥ ſperat. Virt callidi ⁊ dolo ſi ꝓpꝛiũ eſſe ſolet.tũc pꝛetẽde re hũilitatẽ.cũ aliqͥd obtiere voluerit. De q̃lby dicit ſcpᷣtura. Eſt qͥ ſe humiliat neqͥ⸗ ter: ⁊ interioꝛa eius plena ſunt dolo. De vobis ip̃is ſũme ſnĩe huiꝰ euidẽs ac fami liare exemplũ.qᷓ̃ntoſ quos ſupplices admi ſiſtis:poſtmodũ ſuſtinuiſtꝰ graues.inſolẽ⸗ tes.cõtumaces.rebelles. qð qͥdẽ interius malũ tegũt pᷣncipia.poſterioꝛa ꝓdũt Ver boſulũ adoleſcentẽ ⁊ ſtudentẽ elo q̃ntie cũ ſapie ſit ianis. nõ aliud qᷓ; iuſticie hoſtẽ re⸗ putes. Pꝛo hmẽõi faiſis frib ðt tibi mag̃ manꝰ cito nemini ipoſuerꝰ. Excluſo itaq; vniuerſo peſtilẽtie genere hoim:cure tibi maie ſit itroducere tale quos poſtmodũ itro duxiſſe nõ peniteat Turpe eſt tibi ſept us rectractare qð feceris:⁊ iudiciũ tuũ fre⸗ quenter ꝑiclytari nõ decet. Diligẽter pꝛo⸗ inde om̃e qð facien dũ erit tracta apð te:et cũ his quit diligũt. Tracta aũt ante fa⸗ ctum:q poſt factũ ſera retractatio eſt Sa 2 Deconſideratione piẽtis cõſiliũ eſt om̃ia: fac cñ ↄſilio.⁊ poſt factũ nõ penitebis. Ex hoc tibi ꝑſuade 3 admittẽdi ſunt difficileĩ curia poſſepbari ⁊ ideo ſi fieri põt viros ꝓbatos opoꝛtere deligi nõ pꝛobandos.nos in mo naſterijs dẽs recipimꝰ.ſpe melioꝛãdi. Atcuria bo⸗ nos facilius reciꝑe qᷓ; facere ↄſueuit. Oð ſi plures ĩ ea defeciſſe bonos qᷓ; malos ꝓfẽ ciſſeꝓbauimꝰ.q̃rendi ſane qͥb nec defectuſ timeat᷑ necꝓfectus optet᷑:vtpote iã ꝑfectis Itaq; nõ volẽtes neq; currẽtes aſſumito 5 cũctãtes ſʒ renuẽtes:etiã coge illos ⁊ cõ pelle intrare. In talibo vt opino? reqeſcet ſpũs tuꝰ qͥ nõ funt attrite frõtis ſʒ vecũdi: ſʒ timoꝛati pꝛeter dñm timeãt nihi nihil ſperẽt niſi adeo. Qui aduentantiũ nõ ma nus attendãt:ſʒ neceſſitates qͥ ſtent virili⸗ terꝓ afflictis ⁊ iudicẽt in eqᷣtateꝓ mãſuet? terreqͥ ſint ↄ poſiti ad moꝛes:ꝓbati ad ſcti moniã parati ad obedientiã.manſueti ad patiẽtid.ſubiecti ad viſciplinã.rigidi ad cẽ ſuram.catholici ad fidẽ fideles ad diſpen ſationẽ.ↄcoꝛdes ad pacẽ.ↄfoꝛmes a d vni tatem:qͥ funt ĩ iudicio recti.ĩ ↄſilioꝓuidu i jubẽdo diſcreti.in diſpo nẽdo induſtrij.in a gẽdo ſtrẽnui.in loquẽdo modeſti.in ad⸗ nerſitate ſecuri.in ꝓſpitate deuoti.in ʒelo ſobꝛij· in miſcðᷣia nõ remiſſi.in ocio nõ oci oſi. in hoſpitio nõ diſſoluti: in ↄuiuio nõ effuſi.in cura rei familiaris nõ anxij alie⸗ ne nõ cupidi.ſue nõ ꝓdigi.vbiq; ⁊ in oiby circũſpecti qͥ legatiõe ꝓ xpᷣo fungi quotiẽs opus erit. nec iuſſu rẽnuant. necnõ iuſſi affe ctent qͥ qð pecunde excuſant. obſtinatius nõ recuſent qͥ miſſi poſt auꝝ nõ eãt ſʒ xpᷣm feq̃ntur qͥ queſtũ legationẽ nõ exiſtiment: nec reqͥrant datũ ſʒ fructũ: quin regibꝰ io⸗ hannẽ exhibeãt. egyptijs moyſen. foꝛ nicã tibus finees. heliã ydolatris · heliſeũ aua ris.petꝝ mentientib. paulũ blaſpheman⸗ tibus.negotiãtib xp̃ᷣm:qͥ vulgos nõ ſper⸗ nant ſʒ doceãt. diuites nõ palpẽt ſʒ terreãt paupes nõ qᷓuẽt ſʒ foueãt. minas pᷣncipuʒ nõ paueãt ſʒ ↄtẽnãt: qͥ ñ cũ turba itrẽt nec cũ ira exeãt· q ecckias nõ ſpoliẽt ſʒ emẽdẽt. qᷓ marſupia nõ exhauriãt ſʒ coꝛda reficiãt ⁊ crimĩa coꝛrigãt. fame puideãt ſue:nẽc in videãt aliene qͥ oꝛãdi ſtudiũ gerãt ⁊ vſum pẽant. de oĩ re oꝛõi plꝰ fidãtq; ſue ĩduſtrie ylaboꝛi.qᷓꝝ igreſſus paciicꝰ. modeſtꝰexi * 0—— 2— qͥp pñria pᷓta.qͥꝝ mẽoꝛia ĩbů dictiõe. quiſe amabiles pᷣbeãt:nõ ꝓbo ſʒ oꝑe reuerẽdos exhibeãt.ſʒ actu nõ faſtu.qͥ hũtles cũ hũi⸗ lib ⁊ cũ ĩnocẽtibꝰ ĩnocẽtes· duros durere? darguãt· malignãteſcoerceãt. reddãt retri butionẽ ſuꝑbis qͥ nõ de dote vidue ⁊ pii⸗ mon io cꝛucifixi ſe vel ſuos ditare ſuſtinẽt⸗ ꝗ̃tis dãtes qð F̃ris acceper̃t. ꝗtis faciẽtes iudiciũ iturtũ patiẽtibꝰ. vidictã ĩ natiõb ĩcrepatões ĩ ꝓplis. Qui detuo deniq; ſpũ illoꝝ iſtar ſeptuagita moyſi accepiſſe cernã tur:ꝑ quẽ ſiu abñtes ſiue pñtes cõtendãt placere tibi.placere deo. Qui ad te redeãt fatigati qͥdẽſʒ nõ ſuffarcinati. Sił ⁊ gloꝛi antes nõ ꝙ curio ſa ſeu pᷣcioſa q̃q; terrarũ attulert.ſʒ ꝙ reliq̃rint pacẽ regnis. legem barbarꝰ. qetẽ mõaſterijs.eccłijs oꝛdinẽ.de ricis diſciplinã.deo ꝓpłm acceptabileʒ · ſe: ctatoꝛẽ bonoꝝ oꝑm. Dignũ reo ad medi um venire factũ dulcis mẽoꝛie· Wartini nr̃i noſti h:ſʒ an meminerꝰ ignoꝛo. Is car dinal pᷣſbyt᷑ fũctꝰ aliqũ legatõe ĩ datia tã paug remeauit:vt pene expẽſis ⁊ eqͥð defi⸗ cientibo vt ꝑueniret floꝛẽtiã. Ibi ep̃s loci do nauit ei equũ qͥ piſas vſq; vbi eramus tũc ꝑuectꝰ ẽ Poſt triduũ credo ſecutꝰ ep̃s erat em̃ illi cã cũ aduerſario ⁊ agendi ade⸗ rat diescepit requirere ſuffragia amicoꝝ Lũq; ꝑ ſingłos ſollicitaret᷑ ventum eſt ad martinũ fiducia erat maioꝛ i illo qͥ nõ poſ ſet imemoꝛ eẽ recẽtis bñficij. Vũ martinꝰ Decepiſti me iqͥt. neſciebã tibi iminere ne⸗ gociũ.tolle equũ tuũ:ecceĩ ſtabulo ẽ:⁊ ho⸗ ra eadẽ reꝗuit illi. Quid dicis mi eugeni. nõne alteriꝰ ſeculi res eſt rediſſe ligatũ de tra auri ſine auro.trãſiſſe ꝑ terrã argẽti et argẽtũ neſciſſe. donũ iſuꝑ qð potat eſſe ſu⸗ ſpectũ ilico reieciſſe. Sʒ o mihi locũ ſuanẽ vbi icidit occaſio mẽoꝛãdi ⁊ noĩandi ſua⸗ uiſſimi odoꝛis viꝝ ep̃m loqjꝛ Bãfridũ car notẽſem.qͥ legationẽ ĩ ꝑtib eqͥtanieꝓpꝛijs fũptib ſtrẽnue admiſtrauit:idq; ãnol plu res. Rẽ loq́ꝛ quã vidi ipſe. Erã cũ eo ĩ frã lla.cũ a qᷓdã pᷣſbytero pñtatꝰ illi eſt piſcis quẽ vulgo vocõt ſturgionẽ Percũctatꝰle gatus qjnti venierit · nõ accipio inqͥt nire ceper pᷣciũ.⁊ reſiſᷣuit ſolidos qᷣnq; inuito ⁊ verecũdo. Itẽ eũ eſſemꝰ ĩ quodã opido dña illwoppidi obtulit eip deuotõecũ mã⸗ tus ſit.qͥꝝ ßᷣmo edificatio.qᷓꝝ vita iuſticia. ſrzo ſnnsi ſupb uee ßnfra drau wrcöuol ñ dio? nuin an iupui uuyl?9 mOlt ſunn'n undus ſ ſyrbt ſumpee nebtor ſihirüte ſi putis de vwere vlame Bſi nſonße nebege? ſeyew Unboi Mnican ßuterir ſuit fr nunt O plentem Luoym ſmnet, its qʒpudi Poczrẽt tcqn ißlate Seqde lparier potept hnß vit vii õ hor enita ünn no c5 m ot q in a Knitnch nideplnum vr on Dint nicidiusniu huneunge ſüc'iiti vurytpaechi euenuet ſonihi Po — „pt nqunt os ſolicnu duatnuniü ri miusbiai⸗ ꝛcuitiuuii⸗ z intilt Ouiun eumriſen zai diini⸗ rols vit n iu dequü ͥpiſsntſ ttnlinht nůtergio duias vel tres papſides pulcras ligneas tñ. quas aliquã diu intuẽs pomo ſcruploſe ↄ ſcie laudauit eas. ſ nð acqeuit acapꝑe. Qudo argẽteas recepiſſer qͥ ligne as refatauit. nõ fuerũt qͥ pollent legato di ccere. ditauimꝰabꝛaã:ip̃e vo cũ ſamuele li⸗ bere cõcionabat᷑ ad om̃s. Loqmini de me coꝛã̃ dño ⁊ coꝛã xp̃o eꝰ.vtrũ bouẽ cuiuſq́; tulerim an aſinũ ſi quẽpiã calũniatꝰ ſum ſi opꝛeſſi aliquẽ.ſi demanu cuiuſq; munꝰ accepi ⁊ ↄtemnã ilð hodie vobiſq; reſtitu am. O ſi taliũ daret᷑ viroꝝ copia q̃les per ſtrinxmꝰ nunc ·Qud te felicius.qͥd illo io cundius ſecko. Nõne ſecũ da ab etnitate il loꝝ tibi tꝑm btitudo videret᷑: cũ te qnaqᷓ vſum ꝓcedẽs ſtipatũ videres tã iclyto ag mine brõꝝn. Si te noui heres ⁊ altũ trahẽs ſuſpiriũ tecũ loquer? Putas foꝛe poſſe qðᷣ di. Putas hic ſumꝰ qᷓuſq; hec fiãt. Quis det viuere vt videre ↄtingat. O ſi viderẽ in vita mea ecckiam dei talib innixã colũ nis. O ſi dñi mei ſpõſam cernerẽ tãte co⸗ miſſam fidei.tãte creditaʒ puritati. Quid me beatiꝰ.qͥd me ſecuriꝰ: cũ eiuſmẽõi eirca me vue mee ⁊ cuſtodes ſpectarẽ ſi ⁊ teſtes Quib oĩa mea ſecreta ſecure ↄmitterẽ.cõ municarẽ ↄſilia qͥby me totũ refunderẽt an qᷓ; alteri mihi qͥ ſivellẽaliq̃tenꝰ deuiarenõ ſinerẽt.frenarẽt pᷣcipitẽ. doꝛmitantẽ ſuſci⸗ tarent. Quoꝝ me reuerentia ⁊ libertas ex⸗ tollentem repꝛimeret.excedentẽ coꝛrigeret. Quoꝝ me conſtantia ⁊ foꝛtitudo nutantẽ firmaret.erigeret diffidẽtẽ. quoꝝ me fides ⁊ ſctitas ad qq; ſctã.ad queq; honeſta. ad qq; pudica.ad q̃q; amabilia ⁊ bone fame ꝓuocarẽt. Et nüc reduc oculos mi eugeni ad eũ qͥ nunc eſt curie ſiue ecckie ſtatũ:⁊ ſtu⸗ dia pᷣlatoꝝ eoꝝ pᷣſertim qͥ ſt᷑ in circuitu tuo Sed de his hactenꝰego. Palpaui non fo di parierem. Tibi licet fodere ⁊ videre. vt potegphe filio. Mhiꝓgredi non eſt fas. Inu dico qð in facie eſt. Ridicule miſtri vẽi.vẽis ſe conf ſ byterꝰ anteferre conant᷑. nõ hoc rõ hʒ.nõ antiqͥtas habuit.nõ con ſentit auctoꝛitas. Et ſi de ſua ↄſuetudine calũnia ſtruit᷑.melius ꝓfecto illa qᷓ; fũmꝰ oꝛdo cõtemnit᷑. Friuolũ iñ ſatis. vnũ ma⸗ rimũ obtinere voluit id. Nos ſumꝰinqui unt qᷓ in oĩ celebꝛitate dño pape ↄiunctio⸗ res aſſiſtimus ſedẽti ꝓpioꝛes aſidemꝰ pꝛe Liber Quarius. cedentem poſterioꝛes pꝛocedimus Hoc totũ nõ̃ dignitatꝭ pᷣuilegiũ ſed fedulitaris debirũ eſt. dyaconi nomẽ folenni ipſa ad⸗ miniſtratione interpꝛetãs. deniq; pᷣlbyte ris oꝛdinata cõfeſſione ambientib maje⸗ ſtatem: vos ad pedes ſedetis. Pꝛopioꝛes aſſiſtitis vt hẽat paratioꝛes In euãgelijs legim us qꝛ facta eſt ↄtentio inter diſcipu los quis eoꝝ videret᷑ eſſe maioꝛ. Beatus eẽs ſi ſic circa te cetera tenerent᷑ Tedet iam curie exeundũ palaci domi expectãt nos BHinõ mõ circa:ſed quodãmõ intra te ſůũt Nõ eſt ſuꝑuacua cõſideratio qᷓ intẽdis di ſponere domui tue. ꝓuidere his qͥ in ſinu tuo ⁊ in gremio tuo ſunt. Ego dico et ne⸗ ceſſaria paulũ audi. Si qͥs domui ſue pꝛe eſfe neſcit:quõ ecckie dei diligẽtiã habebit. Item ſi qͥs ſuoꝝ ⁊ maxime domeſticoꝛum curam nõ habet.fidẽ negauit ⁊ eſt infideli deterioꝛ. Et hec dicens.nõ te moneo ſum mis occupatũ intendere infimis: ⁊ qᷓſi mi nutum fieriin minimis.impẽdere qð mas ximis debes. Quid te intrices vnde te eri puit deus. Hec inqͥt oĩa adijcient᷑ vobis. Vlerũtamẽ ⁊ hec opoꝛtet facere ⁊ illa non omittere: At ila per te agens. per te etiaʒ opoꝛtet ꝓu ideas qui ꝓ te his pꝛouideant. Nam ſi vnus e ſeruis ꝑ ſe non ſufficit ſił⁊ cuſtodie iumentoꝝ ⁊ cure menſarũ:tu ꝑ te quõ intendere valeas et tue domui:et dñi pariter de qua ſcriptũ eſt. O iſrtqᷓ;magna eſt domus dñi. Vacuũ pꝛoꝛſus a ſollici⸗ tudine reꝝ minoꝝ ⁊ viliũ:opoꝛtet eſſe aim tam magnis ⁊ tam multis intentũ rebus opꝑtet libe rũ quẽ nulla ſibi vẽdicet violẽta occupatio:oꝑtet ĩgenuũ quẽ nulla deoꝛſuz trahat indigna affectio. Opoꝛtet rectum: quẽ nulla feoꝛſum auertat ſin iſtra intẽtio ⸗ opoꝛtet cautum.quẽ nulla ſubeat furtiua ſuſpicio. O poꝛtet vigilem:quẽ nulla a ſes ſe abducat peregrina ⁊ curioſa cogitatio⸗ Opoꝛtet firmũ quẽ nulla ↄcutiat repenti na turbatio. O poꝛtet iuictũ quẽ nulla fa tiget vel cõtinua tribłatio. Opꝑtet amplũ quẽ nulla coarctet rei tꝑalis amiſſio. His te nõ dubites ⁊ bonis pᷣuandũ ⁊ feriendũ malis:ſi aĩm diuidẽs:⁊ dei reb ⁊ tuis pa⸗ riter regulis voluer? imꝑtiri Pꝛocurãdus quẽ implices quiꝓ te molat. Pꝛo te dicc non tecũ. Quedam ꝑtemet fãcies. quedã 3 4 5 Ete ⁊alios ſimul. q̃dã ꝑ alios et abſq; te. qs ſapiẽs ⁊ intelliget h. Nõ eſt qð int᷑ iſta doꝛmitet cõſideratio tua. Ego po agẽda domꝰ tue ſub eo genere qð nouiſſimũ po⸗ ſuit locãda cẽſuerim. Per aliũ vt dixiilla facies. At is ſi ficielis nõ fuerit pꝛudens: frau dabit. Si nð fuerit pꝛudẽs. fraudabi tur.q̃rendꝰ ꝓinde fidelis ⁊ pꝛudẽs:quem ↄſtiuas ſupᷓ familiã tuã. Adhuc inutilis eſt:ſi tertiũ deeſt q̃ris qͥdhoc. Zuctoꝛitas Quid.n ꝓdeſt ei velle ⁊ ſcire qᷓq; diſpone re ꝓut neceſſe eſt:ſi qð ſcit ⁊ vult non põt. Bandaß facultas agẽdi ꝓ libitu. Si in pᷣiudicmũ rõnis putas hot fieri memẽto fi delẽ:qͥ agere nchilominꝰ?ꝓ rõne volet. At 8 tẽde pꝛudẽtẽ:qͥ agere nihilominꝰ pꝛo rõne ſciet. Sʒ fidelis folerſq; volũtas tũcꝓde⸗ rit:cuʒ ei affatim ſuꝑeſt:vñ tota facilitate mãcipet᷑ effectui:cũctis ſine cũctatione pa rentib. Subdẽdi igit᷑ oẽs. Nulluʒ patiat᷑ ↄtradictoꝛẽ. Nemo qᷓ dicat. Cur feciſti ſic Poteſtatẽ hanc excludere et adm ittere qͥs voluerit m utare miniſtros trãſferre mini ſteria ad q́s et qñ voluerit. Ita timoꝛi ſit oiby vt ſit ⁊ vtilitati. Pꝛeſit vibus vt oib ꝓſit.⁊ de dibus Clãdeſtinas ⁊ ſuſurratas delatiões nõ recipias aduerſus eũ.magis detractiões cẽſueris.⁊ hãc velim generalẽ tibi cõſtituas regulã:vt oẽm qͥ palã veret᷑ dicere:qð in aure locutꝰ eſt:ſuſpectũ habe⸗ as. Qð ſi te iudicãte dicendũ coꝛã.ille re⸗ nuerit delatoꝛem iudices non accuſatoꝛẽ. Itaq; vnꝰ omibus faciẽda iniũgat.⁊ vni dẽs rñdeant. Tu illi habeas fideʒ.vacãs tibi ⁊ eccłie dei. Si qᷓ minꝰ aut fidelis in⸗ ueniat aut p?udẽs.fideli potius cõmittẽ⸗ dũ. Sane eduoby tutius hic. Quanqᷓ; ſi idoneũ nõ reꝑit᷑.⁊ ſi minꝰ fidelẽ ſuſtinere potꝰ cõſulo.q; te ĩmergere laberinto huic WMemẽto ſaluatoꝛẽ iudã eco nomũ habu 4 iſſe. Quid ep̃o turpiꝰ.qᷓ; intũbere ſuppelle ctili ⁊ ſubſtãtiole ſue ſcrutari oĩa.ſciſcitari de ſingulis:moꝛderi ſuſpitionib moueri adqᷓ; pditavel neglecta. Ad verecũdiã vi co.q;run dã eiuſmodi ſcrutantiũ quotidie dẽm ſubſtantiã ſuã.innũerantiũ ſingula. de minut? ⁊ quadrãtib exigentiũ rõnem. Nõ ita ule egyptiꝰ.q ioſeph oĩb tradit? ihrabat qͥd hãet in domo ſua. Erubeſcgt xpianꝰ.xpiano ſua nõ credẽs. Hõ ſinefi⸗ DBe conſideratione de.fidẽ tñ habuit fus fuꝑ oĩa bona ſua cõ ſtituẽs euz ·⁊ h erat alienigena. Mira res Sat ſuꝑq; ep̃i ad manũ hñt qͥby aĩaſ cre dãt. et cui ſuas cõmittãt facultaculas nõ inueniũt. O ptimi vʒ eſtimatoꝛes rerũ.qͥ magnã de mimis.ꝑuã aut nullã de maxi mis curã gerãt. Sʒ vtliqͥdo dat᷑ intelligi patiẽtiꝰ ferimꝰ xpᷣi iacturã qᷓ; nraʒ. Quot tidia nas expẽſas qͥtidiano recipꝛocamus ſcrutinio ⁊ cõtinua dñici greg detrimẽta neſcimꝰ. De p̃cio eſcarũ ⁊ nũero panũ cuʒ miſtris ͥtidiana diſcuſſio eſt. rara admo⸗ dũ cũ pᷣſbyteris celebꝛar collatio depctis ploꝝ · Cadit aſina:⁊ eſt qͥ ſubleuet eã.pe⸗ rit aĩa.⁊ nemo qͥ reputet. Nec mirũ:cũ nec nr̃os qͥdẽ aſſduos ſentiamꝰ defectꝰ.nõne ad ſingtas ſupputatõnes iſtas iraſcimur. vꝛimur.anxiamur · quã tollerabiliꝰreꝝ qᷓ; mentiũ ſuſtineremꝰ iacturaʒ. Quare inqͥt nõ magꝰ fraudẽ patimi. Queſo tu qͥ alios doces: doce teipᷣm ſi tñ iã nõ docuiſti plu⸗ riste hĩe qᷓ; tua. Tranſitoꝛia iſta qͥ ſtare ti bi nullo pacto queũt:fac vt ate trãſeat nõ ꝑte. Riuꝰ qᷓ fluit cauat terrã:ſic diſcurſus tꝑaliũ ↄſciaʒ rodit. Si põt toꝛrẽs ĩ agros excurrere ſine leſione fatoꝝ:⁊ tu te iſta ſine vulnere mẽtẽ poſſe tractare cõfidito. Oi⸗ modis cõſulo ſtudeas auertere a te cõcur⸗ ſuʒ hoꝝ Multa neſcias plura diſſimules nõnulla obliuiſcarꝭ. Sũt tñ q̃ ignoꝛarete noli:moꝛes q́; ⁊ ſtudia. Nõ optet vbi vi cia domꝰ tue vltimꝰ ſcias:qðᷣ qᷓ;plurimis nouimꝰ ↄtigiſſe. Quapꝛopter vt dixi ali? alia diſpẽſet:de diſciplina tu ꝓuide. Illð nemini credas ſi inſolẽtioꝛ: coꝛã te vł ſer⸗ mo ſonuerit:vł habitꝰappuerit manꝰtua ſuꝑ eiuſmodi:tu vlciſcere iniuriã tuã.Im punitas auſum parit:auſus exceſſuʒ. Do müũ ep̃i decʒ ſctitudo:decet modeſtia:decʒ honeſtas. hoꝝ diſciplia cuſtos. Sacerdo⸗ tis dom eſtici.aut ceterꝭ hõeſtioꝛes:aut fa bula oĩb ſunt. In vultu:in hitu:in iceſſu illoꝝ qͥ circa te ſt:nchil reſidere impudicũ nil indecẽs patiar. Diſcõt a te coepiſcopi tui cũatulos pueros ⁊ cõptos adoleſcẽtes ſecũ nõ hẽe. Lerte int᷑ mitratos diſcurrere calamiſtros nõ decʒ. Et merito qð ſapiẽs ã̃monet filie tibiſũt noli faciẽ tuã hylarẽ adeas oñdere:nec auſteritatẽ tñ ſuadeo ti biilʒ Suitatẽ Illa infirmioꝛes fugat: hec w deſtchi ſnſne tipude nt hol zri.S erdeßt ſunsn Vrih inpoſi lm. ſus ad unoniq wnac Lbe liq vel nylac ſucät tzteclia wine igentii tnoopt pinon ſtpitar ſano; phůce nt ſiadu udc mda tbo rnop nü di taltil mo de buthb tiae Vut oMe butſuoſun eiee lutnui S cnn duitui eSn lunii wäshwngt deniugi dunlaſudn ſans clcululi uUnriciiiu enodwut ſuni ine lellone fupꝛni nir poſenuni dlo ſtudets um Duluntb odluſur Siihe 6 1u ſichn e vlwl erilntnns nodun lutu⸗ unpimuis⸗ c ſcidodal* bor dapluui ſc aut ut in nuteſtnchilſ vpnniin — Liber Quintus. reßmit leuioꝛes · Illa ſi aſſit odibilẽ hec ſi deſit cõtẽptibilẽ reddit:in omiĩb tũ mo 7 melioꝛ. Ego ner ſeueriꝰ veli nec diſſ oluti? Quid hac mediocritate F̃tius:vt nõ deſe ueritateſis o neri: nec de familiaritate ↄte ptui. Iu palacio papã: domite pẽemfami las ethibe. Amẽt te domeſtici tui ſi nõ fa cito vt timeãt. Vtilis ſꝑ cuſtodia oꝛis:q tñ affabilitatꝭ gr̃aʒ nõ excludat Ergovbi q; frenãda ligua pᷣceps:maxie aũt in cõui uio. Ille ↄueniẽtioꝛ hitus ſitu actu qͥdẽ ſe uerꝰ ĩs:vultu ſerenꝰ: vᷣbo ſerus. Capella ni ⁊qͥ tecũ iugit᷑ diuis iterſunt offichs:nõ A vłmouẽt. Zit qͥ in manib mõ eſt ſola ĩcõ ſint fine cõdigno honoꝛe. Tuñ eſt tales ti biꝓuidere qͥ digni ſt. Seruiat᷑ eis ab oĩb — tanqᷓ; tibi Neceſſaria ðᷣ mauu tua accipiã BHis ʒtẽti ſiõq̃ tuꝓuiderꝭ illis:tu vicie ne egeãt. Suꝑ h quẽ foꝛte ab aduẽtantib pe tere dep̃hẽdes indica gieʒitani. Id de ho ſtiarijs d de ceterꝭ officialib decernẽduʒ· Vlerũ h ex abũdãti.nã foꝛmã iſtã ĩ olim g te poſitã:recoꝛdamur Quid tuo digniꝰ aplatu. Quid ſalubꝛiꝰ ad ↄſciam: hone⸗ ſtius ad famã vtiliꝰ ad exẽpiũ. Optimus canon:qͥ ꝓijcit auariciã ex calũnia: hoc eſt Sublimioꝛ iſte pñtiũ ac dignioꝛ vſꝰ rerũ non a cõſcientia tantũ. Lbet iã ⁊ hũc claudere libꝛũ:ſʒ in calce aliq̃ veli vel añdicta qᷓſi epilogãdo repete⸗ re vł addere pᷣtermiſſa. Cõſideres añ oĩa ſanctã romanã eccłiaʒ:cui deo auctoꝛe pᷣ⸗ es ecctiaꝝ matrẽeſſe nõ dñam:te vᷣo nõ do minũ ep̃oꝝ ſʒ vnũ ex ip̃is. Poꝛro frẽm di ligentiũ deũ ⁊ pticipẽ timẽdũ deũ. De ce⸗ tero oꝑtere te eſſe cõſidera foꝛmã iuſticie. ſctĩmonie ſpeculũ.pietarꝰ exẽplar· aſſerto⸗ rẽ vitatis fidei defen ſoꝛẽ. doctoꝛẽ gentiũ. xpianoꝝ ducẽ. amicũ ſpõſi. ſpõſe paranim phů:cleri oꝛdinatoꝛẽ paſtoꝛẽ plebeiũ. ma giſtrũ inſ ipientiũ:refugiũ oppᷣſſoꝝ:paupe rũ aduocatũ:miſeroꝝ ſpẽ:tutoꝛẽ pupilloꝝ iudicẽ viduaꝝ:ocuiũ cecoꝝ:linguã muto⸗ rũ:baculũ ſeniũ. vltoꝛẽ ſceleꝝ: maloꝝ me⸗ tũ:bonoꝝ gkiaʒ: vᷣgã potentiũ:malleũ tx⸗ rãnoꝝ:regů pẽem:legũ moderatoꝛẽ: cano⸗ nũ diſpẽſatoꝛẽ:ſal terre: oꝛb lumẽ: ſacerdo tẽ altiſſimi:vicariũ xpᷣixp̃ᷣm dñi. Poſtre⸗ mo deũ pharaonis. Intellige q̃ dico. Da bit tibi dñs itellectũ: vbi malitie tũcta po tẽtia eſt aliqͥd tibi ſupᷣ hoĩem pᷣſumenduʒ. Vultꝰ tuꝰ ſug faciẽtes mala. Timeat ſpi 4 De conſideratione. L iber.v. ritũ ire tue.qͥ hoĩeʒ nð veret᷑ gladiũ nõ foꝛ midat. Tmeat oĩonẽ qͥ ãmonitionẽ ↄtẽ⸗ pſit. Cui iraſceris tu: deũ ſibi irarũ nõ ho minẽ putet. Quitenõ audierit. Audituꝝ deũ ⁊ 5̃ ſe paueat Qð reliquũ eſt: de his qͥ ſup̃ te ſt incũbit:iũ diſputatio. Quã vno libꝛo deo adiuuãte ſoluere ſpero:⁊ me pa⸗ riter abſoluere pꝛomiſſione mea. Ibꝛi ſuꝑioꝛes etſi de ↄſideratio 1 ne inſcribant᷑ plurimu tñ habẽt actõis admixtũ dů res aliqᷓ̃s nõ Loſiderãdas tr̃:ſʒ agẽdas docẽt ſideratiõe vᷣfabit᷑.q̃ ẽ ſup̃ ſunt:id qͥdẽin ſtat actu nõ indigẽt ſʒ inſ pectu. Nõ eſt qð in eis actites q̃ vno mõ ſꝑ ſunt ⁊ ineternñ Poꝛro aliq̃ ⁊ ab erno. Et ꝗᷓ veli ſolert ad uertas vir fagaciſſime eugeni qꝛ totiẽs ꝑe grinat᷑ ↄſideratio tua.qͥtiens ab lllis reb ad iſta deflectit᷑ ifertoꝛa et viſibilia ſiue in tuẽda ad noticiã ſiue appetẽda ad vſum:ſi ueꝓ officio diſponẽdg vel actitãda. Sitãñã ita vᷣſat᷑ in his vt ꝑ ß illa reqͥrat haudꝓ⸗ cul exulat. Sic conſiderare:repatriare eſt. cũ iuxta ſapĩaʒ pauli:iuiſibilia ðᷣtꝑ ea q̃ fa — cta ſt intellecta cõſpiciũt᷑. Sane hac ſcala ciues nõ egẽt:ſʒ exules Qð vidit ipᷣe huiꝰ ſnĩe auctoꝛ:qͥ cũ diceret inuiſibilia ꝑ viſibi lia ↄſpici ſignant᷑ addidit a creatura mũ⸗ di. Et pe qͥd opꝰſcale tenẽtiiã ſoliũ. Crea tura celi illa ẽ pᷣſto hñs ꝑ qð potiꝰ iſta in⸗ tueat᷑. Videt vᷣbũ ⁊ in vᷣbo facta ꝑ vᷣbuʒ: nec opꝰ pʒ ex his q̃ facta ſunt factor? noti ciã men dicare. nec; em̃ vt vel ipᷣa nouerit ad ip̃a deſcẽdit:q̃ ibi illa videt:vbilonge m eliꝰ ſũt qᷓ; in ſeipᷣis. Eñ nec meqiũ req⸗ rit ad ea coꝛꝑis ſenſuʒ· ſenlus ipᷣa ſibi:ſeip ſa ſentiẽs. S ptimũ vidẽdi genꝰ: ſi nulliꝰ egueriad oẽ qð noſce libuerit te ↄtentus. Zlioqͥn iuuari aliũde:obnoxiũ fieri ẽ mi⸗ nuſq; a ꝑfecto iſtud ⁊ minꝰ liberũ. Quid qð ⁊ inferioꝛib eges. nõne pᷣpoſteꝝ hoc et indignũ. Plane ſuꝑioꝝ q̃dã iniuria ẽ:infe rioꝝ operã vðᷣſiderare a q̃ iniuria nẽo hoim ꝑfecte vindicabit᷑:niſicũ qͥſq; euaſerit ĩ li⸗ bertatẽ filioꝛũ dei nẽpe erůt hoĩes docibi⸗ les dei ⁊ nulia intuentẽte creatura ſolo bti deo. Repatriaſſe erit h exiſſede pia co?po rũ in regionẽſpirituũ Ip̃a eſt deꝰ nr mari mus ſpůs maxia mãſio ſpirituũ btõꝝ ⁊ ne qͥd h ſibi vſurpet carnis ſenſus ſeu imagi natio: pitas eſt· ſapia eſt. vtꝰ eternitas.ſũj mů bonũ. Eñinteri abſumꝰ:et vbiſumꝰ? vallis ẽ.⁊ vallis lachꝛ ymaꝝ. In qͥ ſenſua litas reqᷓt:⁊ ↄſideratio exulat. In q̃libere qͥdeʒ ⁊ poteſtatiue ſe exerit ſinſus co?ꝑeus ſed intricatꝰ caligat ocłus ſpãlis.qͥdigit᷑ miꝝ.ſi ope indigene aduena idiget. Et fe lix fedem tpᷣs viatoꝛ qͥ ciuiũ bficiũ ſine q trãſire nõ põt in obſequiũ ↄuertere potuit vtens nõ fruẽs.vꝛgẽs nõ petẽs:exactoꝛ nõ ſupplex. WMagnꝰ ille qͥ vſuzʒ ſenſuz q̃ſdam veluti ciuiũ oues expẽdere ſatagit:diſpen⸗ ſan do in ſu ⁊ multoꝛũ ſalutẽ.nec ille mi⸗ noꝛ:qͥ hũc ſibi gradũ ad illa ĩuiſibilia phi loſophãdo ↄſtituit:niſi qð hoc dulciꝰ.i⸗ lud vtiliꝰ.h̊ feliciꝰ.illud foꝛtiꝰ eſſe cõſtat. At oim maximus:qͥ ſpꝛeto ip̃o vſu rerũ ct ſen ſuũ qᷓ;tũ qͥdeʒ hũane fragilitati fas eſt: nõ aſcẽſoꝛijs gradib ſʒ inopinatꝭ exceſſib auolare ĩterdũ ↄtẽplãdo ad illa ſublim ia ↄſueuit. ad ß vltumũ genꝰ illos ꝑtinere re oꝛ exceſſus pauli. Exceſſus nõ aſcẽſus. nã ra prũ potiꝰ fuiſſe qᷓ; aſcẽdiſſe ip̃e ſe ꝑhibet Inde eit qð dicebat. Sine mẽte excedimꝰ deo. Poꝛro hec tria ita ↄtingũt.cũ cõſide ratio ⁊ ſiĩ loco ꝑegrinatiõis ſue vᷣtutꝰ ſtu⸗ dio ⁊ a diutoꝛio gre facta ſuꝑioꝛ ſenſualita tẽ aut pᷣmit ne inſoleſcat.aut cogit ne eua⸗ get᷑. aut fugit ne inqͥnet In pᷣmo potẽtioꝛ: in ſcðᷣo liberioꝛ:in tertio purioꝛ. Puritat? ſiqͥdẽ ⁊ alacritatꝭ parit᷑ alis ſit ille volatꝰ vis tibi has ↄſiderationis ſpẽs ꝓpꝛijs di⸗ ſtin gui noibh. Dicamꝰ ſi placʒ pᷣmã diſpẽ ſatiuã.ſecũdã eſtimatiuã. tertiã ſpeculati⸗ uã. Moꝛũ noĩm rõnes: diffin itiões decla⸗ rabũt. Diſpẽſatiua eſt cõſideratio ſenſib ſenſibilibuſq; reb oꝛdiate et ſocialit᷑ vtẽs ad ꝓmerendũ deũ. Eſtimatiua eſt cõſide⸗ ratio pꝛuden᷑ ac diligent᷑ queq; ſcrutãs et põderãs ad inueſtigãdũ deũ. ſpeculatiua eſt ↄſiderat io ſe ĩ ſe colligẽs ⁊ q̃ntuz diui⸗ nitus adiuuat᷑ rebꝰ hũanis eximẽs ad cõ⸗ tẽplandũ deñ. Puto vigilant᷑ aduertꝰ ali arũ hãc cẽ fructũ.ceteras ſi nõ referant ad iſtã. qð dicunt᷑ videri poſſe.ſed nõ eſſe. Et pᷣoꝛdeʒ abſq; intuitu huꝰ multa ſerit.et uihü metu. Seq̃ns vo niſi ad iſtã ſe diri Be conſideratione. gat. vadit ſʒ nõ euadit. Ergo qð ðᷣma p tat.ſcða odoꝛat.tertia guſtat. Zd queʒ tñ guſtũ ꝑducũt ⁊ cetere.⁊ ſi tardiꝰ. niſi qð.pᷣ ma laboꝛioſiꝰ. ſcðq qͥetiꝰ ꝑuenit᷑. Diiſii inq́;s ſatꝭ qᷓ aſcẽdat᷑.etiã qͥ dicere hẽs· Falle ris ſi id ſperas.ineffabile eſt. Tu miecxiſti mas loqͥ qð oclus nõ vidit.nec aur audi uit.⁊ in coꝛ hoĩs nõ aſcẽdit:neb inqͥt rene lauit deꝰ ꝑ ſpm̃ ſuũ. Ergo q̃ ſup̃ funt.non ꝓbo docent᷑.ſʒ ſpũ reuelant᷑. Verũ qð ſer mo nõ explicat.cõſi deratio q̃rat.oĩo expe⸗ ctat mereat᷑ vita puritas aſſcquat᷑. Sane eoꝝ ammonitus q̃ ſupꝛa ſunt: nõte exiſti⸗ mes mitti a me ſuſpicere ſolem lunaʒ ſtel⸗ las. nõ ip̃m firmamentũ. nõ aqjs qᷓ ſupꝑ ce los ſunt.iſta ſiqͥdẽ oĩa ⁊ ſi ſup̃ loco:pᷣcio in fra ſunt.⁊ dignitate nature. Sůt eĩ coꝛ⸗ poꝛa. Tui poꝛtio ſpũs eſt. qͥ fuꝑius qᷓppiã fruſtra q̃ris:qð nõſit ſpũs Poꝛro ſpũs eſt deꝰ. ſunt ⁊ angeli ſcti. ⁊ hi fup̃ te. Sʒ deꝰ natura.angeli gr̃a fuꝑioꝛes ſunr. V nũ ſi qͥdẽ tui ⁊ angeli optimũ rõ eſt. Dꝰonð ſui aliqd optimũ hʒ. vnũ optimũ totꝰ is ⁊ qͥ cũ eo ſunt bti ſpũ s tribꝰ modis veluti vijs totidẽ nr̃a ſunt ↄ ideratiõe veſtigãdi opiniõe fide ⁊ ĩitellectu· Quoꝛũ intellect? rõni innitit᷑ fides auctoꝛitati: opinio ſola veri ſikitudie ſe tuet᷑ Hñt illa duo certã ve ritatẽ.ſʒ fides clauſaʒ ⁊ inuolutã. intelli⸗ gẽtia nudã ⁊ mãifeſtã. Certũ opinio certi nil hñs:veꝝ ꝑ veriſitia qᷓrit potiꝰ qᷓ; aꝓpꝛe hẽdit. Qumnimo cauẽda ↄfuſio.ne aut in certũ opiniõis fides figat.aut qð firmũ fi xumq; eſt fidei opinio reuocet in qſtioneʒ Et h ſcien dũ qꝛ opinio ſi hʒ aſſertionẽ te⸗ meraria ẽ.fides ſi heſitationẽ infirma eſt. Itẽ intellectꝰ ſi ſignata ficei tẽptet ir⸗ rũꝑe.reputat᷑ effracto? ſcrutatoꝛ maieſta⸗ tis. Multi ſuã opinonẽ itellectũ putaue rũt:⁊ errauerũt. Et qͥdeʒ opinio põt puta ri intellectꝰ:intellectꝰ opinio nõ põt. Vñ hoc accidit:ꝓfecto qꝛ h falli⁊ fallere põt it le nõ põt. Aut ſi falli potuit: intellect? nõ fuit:; opinio. Verꝰ nẽpe intelieciꝰ certaʒ hʒ nõmõ pᷣitatẽ.ſʒ noticiã ʒitatꝰ. Poſſu⸗ mus ſingła hita diffinire. Fides eſt volũ taria q̃dã ⁊certaplibatio necduʒ ꝓpalate pitatꝭ. Intcllectꝰeſt rei cuiuſcũq; iuiſihi⸗ lis certa ⁊ mã̃ifeſta noticia. pinio eſt qᷓð ſi ꝓ vero hie aliqͥd.qð falſuʒ eiſe neſeias ſizſ zbirl⸗ n06 ud 1071 u ſti piudi n datio vrtnb uchig hizet os ip itioſt ſeſuo. c ipu vönu lgöep meidi deluue egiio kobo perc ſn ſugbi ſellect kttu ce wul pl bis ſili nöli enta idiſc iine do notue ketd. lßi kes.th Uue it4 cup diſti Zue lish cm ponoſpisd i scgfaiasuß gůpnniñddi onmübz vinni bei ſyüsnbnin nfn ſun) idmi etitellecu Quin jdes aucunm ieletuc hitluns is duuſtzi nuit nꝛmitcti nin ſ nimo duic yu csfis igtun u oynbnuus diq; nidin idsibʒ dmn efuan iun⸗ lepmnſn it Eritzo annlct oub⸗ piene gbibni⸗ jnhifiupon .— n ½ dinn fh Ergo vbi dixi fides ambiguũ nõ hʒ. aut hʒ. fides nõẽ.ſᷓ opinio · quid igit᷑ diſtat ab irellectu:nãpe qð ⁊ ſi nð hʒ incertũ nõ magiq; itellectꝰ. hʒ tñ iuolutũ:qð nð irel lectꝰ Deniq; qð itellexiſti nõẽ deco qðvl tra q̃ras.aut ſi ẽ nõ intel lexiſti. nil aũt ma lumꝰ ſcireqᷓ; q̃ fide iã ſeimꝰ nil ſuꝑerit ad beirudinẽ cũ q̃ iã certa ſũt.nob erũt eque? nuda. His ita expeditꝭ. age iã dirigatↄſi deratio ĩ eã q̃ furſuʒ ẽ hierkm mat nfa. ac totitrib memoꝛatꝭ vijs caute ⁊ vigilant inueſtigem? ineſtigabilia. q̃tenꝰ tñ licʒ vł mag. qcenꝰ noh donabit᷑. Ec pᷣmo qͥdem ſpũs eẽ iilic potẽtes. glioſos. btõs. diſtin⸗ ctos ĩ ꝑſonas diſpoſitosi dignitates· ab initio ſtãtes ĩ oꝛdie ſuo. Perfectos i gene⸗ re ſuo.coꝛge ethereos · imoꝛtalitate ꝑbetu os.ipaſſibiles.nõ creatos:ʒ factos.i. gra nõ natura:mẽte puros:affectu bẽignos· re ligiõe pios:caſtimõia integros. Vnanin tate ĩdiuiduos pace ſecuros · a ðᷣo ↄditoſ. dei laudib ⁊ obſequijs deditos. Hec oĩ iegẽdo cõpimꝰ.fide tenemꝰ. Quãq;ð coꝛ pib hoꝝ nõ mõ vñ ſint B an altq̃tenꝰſint heret Inia alin. Vñ ſi q;s int opinabilia magẽ id ponẽdũ cẽſ uerit:nõ 3tẽds Poꝛ iteilectu pᷣdiros nõ fide nõ opiniõe.ſ itel⸗ lectu capimꝰ:qꝛ nõ pñt huꝰexꝑtes ⁊ del ſi mul ꝑti ipes eẽ. Süt ⁊ noĩa qͥdã nota no bis ſilit er auditu.ꝑ ã̃ harũ btitudinũ etiã q̃ nõ liqdo moꝛtaliũ ꝑcepit auditꝰ.officia merta gradꝰ oꝛdies. neccũc a nob cõqci ⁊ diſcerni q̃unt. Sʒ n. qð ex auditu nõ eſt iã nõ ex fice:nã fides ex auditu. Itaq; opl nãdo iſta dixerimꝰ.ad qͥd. n.celeſtiũ noia inotuerũt ſi ne opiari qͥdẽ ſalua fide alid licet de reby q̃rũ noia ſũt. Angeli.archãge li.vᷣtutes· poteſtates. pᷣncipatus. dñatio⸗ nes.thꝛoni. cherubin ⁊ ſeraphin, h noia. Que ſignificata eoꝝ nulla neint ilos ſpi ritꝰ qͥ ſimpłr angeli.⁊ eos q archãgeli nũ⸗ cupant᷑ diſtãtia. Quid ſibi vult Sdals diſticrio hec. Putemꝰangelos dici· niſi tu ↄue niẽtiꝰaliqͥd ↄl ideraſti.qͥ ſinguli ſingu ſis hoib dati credunt᷑:m iſſi in min iſteriũ ſcðm pauli doctrinã.ꝓꝙter eos qͥ heredita tẽ capiũt ſalutꝭ. De qͥbus ſaluatot. Ange k eoꝝ ſp vidẽt faciẽ pẽis. Putem? hp̃eſſe arch ãgelos qͥ ↄſcij myſterioꝝ diuino no xiſi ob pᷣcipuas ⁊ maxias cãs mittũ. Edj RPber Auintus. bus magnꝰille arch ãgelꝰ. gabꝛiel miſſus legit ad mariã. ob cãm vtiq; qᷓ maioꝛ eſe non potuit. Putemꝰ ſuꝑ iſtos ptutes iſſe qͥrũ nutu vel oꝑe ſigna ⁊ ꝓ digia ĩ eiemen⸗ tis. ad cõmotionẽ moꝛtaliũ. Inde eſt foꝛ⸗ taſſis qð cũ ĩ euãgelijs legas.erũt ſigna in ſole ⁊ luna ⁊ſteilis.paulo poſt habes.nã vᷣtutes celoꝝ mouebunt᷑. Hinimiꝝ ſpũs ꝑ qͥs ſigna ⁊ pᷣtutes ſunt. Putemꝰ ptãter fuꝑioꝛes iſtis. quaꝝ virtute poteſtas tene bꝛarũ cõpꝛimit᷑⁊ cohercet᷑ malignitas ae⸗ ris huiꝰ ne q̃ntũ vult noceat ne maligna ri niſi vt pꝛoſit. poſſit. Putemꝰ pᷣncipatꝰ his quoq; pᷣlatos. quoꝝ moderamie? ſa piẽtia.oĩs in terris pᷣncipatꝰ cõſtituit᷑. regi tur. limitat᷑· trãſfert. mutilat᷑.· mutat᷑. Pu⸗ temꝰ dñatiões a deo cũctis ſugeminere ð fatis oꝛdinibo:vt reſpectu hoꝝ ceteri vide ant᷑oẽs adminiſtratoꝝ ſpũs:⁊ ad iſtos tã qᷓ; ad domios referri regiminapᷣncipatu⸗ um.tu aniĩa poteſtatũ. oꝑatiões vᷣturũ.re uelatiões arch angeloꝝ.curã etꝓuidentiã angeloꝝ. Putemus thꝛonos alto etiã ad pis euolaſſe receſſu. qͥ ex eo ꝙ ſedẽt thꝛoni dicunt᷑. ⁊ ex eo ſedẽt.ꝙ ſedet in eis deꝰ.ne⸗ em̃ ſedere ĩ eis. qͥ nõ ſedẽt poſſet. Querꝭ ͥd illã ſentiã ſeſſionẽ.ſummãtranqͥllitatẽ placidiſſimã ſerenitatẽ.pacẽq̃ exuꝑat om nẽ intellectũ. Talis eſt qᷓ̃ ſedet in thꝛonis dñis ſab aoth:iudicãs oĩa cũ tranqͥllitate: placidiſſimꝰ:ſereniſfimꝰ:pacatiſſimꝰ. Et tales ſibi ↄſtituit thꝛonos ſimillimꝰ ſibi Putemꝰ cherubin ex ip̃o ſapie fonte. oꝛe altiſſimi hauriẽtes ⁊ refundẽtes fluẽta ſciẽ tie:vniuerſis ciuib ſuis. Et vide ne hec fit. q̃ ꝓpheta loq̃bat᷑: flumis impetꝰletifi⸗ cãs cluitatẽ dei. Putemꝰ ſeraphin ſps to⸗ tos diuĩo igne ſuccẽſos:ſuccẽdere vniuer? ſa. vt ſingk ciues ſinguleſint lucerne ardẽ tes ⁊ lucẽtes:ardẽtes charitate.lucẽtes co gnitiõe. O eugẽi.qᷓ;onũ ẽ nos h eẽ. qᷓ; fo⸗ ret meliꝰſi qů tñ toti ſeqmurqͥex ꝑte pᷣceſſi mꝰ pᷣcedimꝰaio.⁊ neip̃o qciẽ toto ſʒ ꝑte.⁊ ꝑre modica nimis. Affectꝰ iacẽt mole coꝛ⸗ poꝛea pᷣgrauati.⁊ luto herẽtib⸗ deſiderijs. ſola iterim arida ⁊ tenu is ↄſideratio pᷣuo⸗ lat.⁊ tñ ex tãtillo qð iã dat᷑.libet exclama re. dñe dilexi decoꝛẽ domus tue.⁊.h. g· t⸗ Quid ſi totã ſe colligat aĩa:⁊ reductꝰ affe ctibus e cũct lac; qͥby captiui tenent timẽ do q̃ nõ optet.amãdoqᷓ non decet. dolẽdo vane. gaudẽdo vanꝰ cũ bis ineat tota li⸗ b.rtate velatũ.pulſet ĩ ĩpetu ſpũs.⁊ in pin guedine ge iliabat᷑.nõne cũ ceꝑit circuire lucidas mãſiones ⁊ ſinũ illũ etiã abꝛae cu rioſius ꝑſcrutari.⁊ ſub altari quodcũq; il⸗ lud eſt martyꝝ reuiſere aĩas. in pᷣma ſtola ſcðᷣaʒ patiẽtiſſime expectãtes mitomagis tũc iſtabit loq̃ns cũ ꝓpha. Vnã petij a do mio hãc re vt inha.i do. do.o, d· vite mee Quidni tibi videat᷑ coꝛ dei.qͥdni ibi ꝓbet᷑ q̃ ſit volũtas dei bona ⁊ bñplacẽs ⁊ ꝑfctã PBona i ſe placẽs ĩ affectib bñ placẽs fru⸗ entibh. ꝑfecta ꝑfect? ⁊ nihil vltra q̃rentib patẽt viſcera miſcðᷣie.patẽt cogitatões pa ccis diuitie ſalutꝭ.myiteria bone volũtat? benignitatis archana q̃ dauſa moꝛtalb etiã ip̃is electẽ ſuſpecta ſunt. Id qͥdẽ ſalu⸗ bꝛiter ne deſinant timere:dũ necdũ digne amare idonei inueniunt᷑. Cernere eſt ĩ his qͥ ſeraphin apellant᷑ quõ amet qͥ vñ amet nõ hʒ.ſʒ eſt ⁊ qͥ nihil hoꝝ qͥ fecerit odit.qͥs faluãdos fec. quõ foueat.quõ ꝓdeat.quõ amplexet᷑. quõ delicta electe iuuẽtutis ⁊pa leas ignoꝛãtiaꝝ eiꝰignis ille ↄſumẽſ.ip̃aʒ fibi purgatiſſimã ⁊ ſuo amoꝛe digniſſimã reddat. Lernere eſt in cherubin q̃ plenitu⸗ do ſcientie dicit᷑:deũ ſcientiaꝝ dñm eſſe. qj ſolꝰ ſolã neſciat ignoꝛantiã qͥ totꝰ ſit lux et tenebꝛeĩ eo nõ ſint vlle. totꝰ ſit oculus ⁊qᷓ mime aliqñ falliqꝛ mĩmeclaudit᷑ qͥ extra ſe nõ q̃rat lumen cui admoueat᷑ vt videat ipᷣe qͥ videt:ipᷣe vñ videt. Vernere eſtĩ thro nis qᷓ; nõ ſuſpectꝰ oĩ ĩnocẽtie iudeꝝ fedeat in his qͥ circũuenire nolit. circũueniri non poſſit. qͥꝙpe ſit amãs ⁊ ſic videns. Nec va⸗ cat ſeſſio:tranqͥllitat? ĩſigne eſt. De vultu tali iudiciũ meũ ꝓdeat opto:cuiĩiſit amoꝛ erroꝛ abſit. abſit ⁊ ꝑturbatio. Lernere eſt ĩ dñationibꝰ quã te ſit dũs maieſtatꝰ cuius nutu imperiũ cõſtat:⁊ imꝑio vniuerſitas atq; eternitas termini ſt̃. Lernere eſt ĩ cipatibꝰ pꝛincipiũ ex qᷓoĩa ⁊ quõ a cardine oſtiũ ſit ab ip̃o regi vniuerſitatẽ. Cernere eſt ĩ ptãtibh qᷓ; poteſtatiue idẽ pꝛinceps ᷓs regitꝓtegit. Lõtrarias ptãtes arcẽs ⁊ꝓ⸗ pulſans. Kernere eſt in vᷣtutibꝰ vnã ibiq; eqᷓliter pꝛeſto eſſe ÿᷣtutẽ.ꝑ quã oĩa viuificᷓ efficacem.inuiſibilẽ.imobilẽq;:o ĩa tñ mo⸗ uentem vtiliter tenentẽ foꝛtiter Que cum De conſideratione. in minꝰ vſitata effecta apð moꝛtales eru⸗ perit miracula ſiue ꝓdigia vocant. Cerne re poſtremo etiã mirari eſt angelis ⁊ archã gelis vitatẽ atq; exꝑientiã vocis illius qᷓ; ipſi cura eſt. De vobis qͥ taliũ nos ⁊ tan toꝝ nõ deſinit iocũ dare viſitationib ĩſtru ere reuelationibꝰ.ſuggeſtionib cõmonere ſedulitate ſolatiari. Hec oĩa contulit illis ſpiritibꝰ ipſe qͥ ↄ didit ilos vnꝰatq; idem ſũmus ſpũs: diuidẽs ſingulis ꝓut voluit hec oꝑat᷑ĩ illis: hec dedit oꝑari⁊ illis.ſed aliter. Zrdẽt ſeraphin:ſʒ igne dei:vel po⸗ tius igne deo.qð p̃cipuũ eſt in eis amant: ſʒ nõ q̃ntũ deꝰ ncc quõ.lucẽt cherubin ⁊ſci entia eminẽt:ſʒ ꝑticipio pitatꝰ:ac ꝑ h̊ non vt vitas nec qntũ. Sedẽt thꝛoni:ſed infi⸗ dentis bñficio iudicãt ⁊ ipſi cũ tra nqͥllita te.ſed nõ ad mẽſurã modũue pacꝭ.pacans tis pacis q̃ exupat oẽm ſenſũ. Dñant᷑ dña tiones. ſʒ ſub dño dñant᷑:ſʒ ſeruiũt parit᷑. Quid hᷣ ad ſũmũ ſempiternũ ſinguiareq; dñium. Pꝛeſunt pᷣncipatꝰ? ⁊ regũt ſʒ regũ tur ⁊ ipſi ita vt regere iam nõ noꝛint:ſi regi deſierint. Pꝛecellit in ptãtibꝰ foꝛtjtudo⸗ ſʒ cui debet᷑ ꝙ foꝛtes ſt:⁊ alt᷑ eſt foꝛt⸗ ⁊ plꝰ⸗ Nec tã foꝛtis qᷓ; ipſa foꝛtitudo eſt. vtutes ꝓ ſuo miſterio fatagũt excitare coꝛda toꝛ⸗ pentia hoim exhibitõe ſignoꝝ.vtus Foĩ eis manẽs ipſa facit oꝑa. Faciũt ⁊ ille:ſʒ ĩ ↄpatione eiꝰ nõ faciũt. Deniq; tiñ̃ itereſt. vt q̃ſi ſingularit ꝓpha dicat ad eũ. Tues deus qͥ facis mirabilia. Et idẽ de eo:qͥ fa cit mirabilia maßᷓ ſołꝰ.aſſũt ãgeli ⁊ archã geli.ſʒ ille germãioꝛ nob.qͥ nõ mõ adeſt ſ leſt ꝙ ſi dicas poſſe ĩeſſe: ⁊ angelũ nõ infici oꝛ. Memini ſcpᷣtũ ⁊ angelꝰ qͥ loq̃bat̃᷑ĩ me. Zt qͥ differẽtia ⁊ in.. Ineſt angelꝰ ſugge rens bona nõ ĩgerẽs. Idẽ hoꝛtãs ad bonũ nõ bonũ creãs. Deꝰſic ieſt vt afficiat vt in fundat:vel potiꝰvt ĩfundat᷑ ⁊ ꝑticipet᷑:ita vt vnů ꝑide cũ ño ſpĩ eẽ dicere.qͥs nõ ti⸗ muerit:⁊ ſi non vnã ꝑſonãũ vnãue ſubam⸗ Heẽs em̃: Qui adheret deo vnus ſpũs eſt Zngelus ꝗᷓ cũ aĩa· deꝰin aĩa. Ille vt cõtu bernalis aie in eſt: deus vt vita. Itaq; ſi⸗ cut aĩa videt ĩ oculis.audit ĩ auribꝰ. odo⸗ rat ĩ naribꝰ.in faucibꝰ guſtat: tãgit in toto reliquo coꝛꝑe: ſit deꝰ diuerſa ĩ diuer ſpiri tibus oꝑat᷑: vᷣbi gr̃a in alijs a mantẽ ſeer⸗ hibens in alijs agnoſcentẽ.i alijs alia fa⸗ inſ adynl ſilöge iſiuro! puuse uln nraco ſudꝰd ſw jnſ grnße ſuluvt fuun in nõ yms n poſtdice ſfmcos ſhöſan elevol upini poz mer idet. ntiv aura zcſe peſſe ſ deris. glaret diid ſo n Zeph ineſſe. hedeſe pꝛincipi ial hlüdꝛ ehi ui Et cpit.ni ſendte bõ ern fuiſſe enti im gt fuu. hoce Mdec 83% Aadu oinidi s ſud didiutjuij ſiniſmymii nwapun nytngeeun Pꝛeullit npbi x foꝛes ttul ns ipaumi uno lanit uu ſnit dan zluntghiduil 2 luma iüh gomiꝛncb jit nieuſ ꝛng miz. 1n5 Peſhn ipinii cirjopin non vnpſohi Quuchautaſi ʒcinis donu Knctoosnh⸗ dui oculis ui. n fwahgn pe ſi do duni. e alys a6h cientẽ:ſicut vnicuichdat manifeſtatio ſpũſ ad vtilitatẽ. Quis eſt iſte tã cõis ĩ vocibꝰ tã lõgeĩ reb. Quõ quẽnfis loqͥmur vᷣbis iſua reconditꝰ maieſtatenr̃os penit? ⁊ aſ⸗ pectus effugit⁊ affect?. Audiipᷣm qͥ loqᷓt poib. Sicut exaltant᷑ celi a terra: ſic exal⸗ tate ſunt vie mee a vijs v?is ⁊ cogitatões mee a cogitationibꝰ vis. Dicimur am⸗ re:et deꝰ. dicimur noſſe: ⁊ deꝰ ⁊ mlta ĩ hũe mo dũ. Sʒ dꝰꝰamat vt charitas. nouit vt Fitas.ſedet vteqͥtas.dñat᷑ vt maieſtas. re git vt pᷣncipiũ.tuet vt ſ alꝰ. opat᷑ vt vᷣtus⸗ reuelat vt lur.affettat vt pietas. Que oĩa faciunt angeli facim? ⁊ nos:ſʒ lõge iferio⸗ nimõ. nõ vtiq; bono qð ſum?: B qð ꝑtici⸗ pamus.nõ iã trãſi ſpũs iſtos: ſi foꝛte cum ſpõſa ↄicere poſſis ⁊ tu. paululũ cũ ꝑtran⸗ giſfem eos · iueni quẽ diligit aĩa mea Quiſ eſt. nõ fane occurrit meliꝰ qᷓ; qͥ eſt. Hec pe ve ſe voiuit rñderi ßᷣ docult. dicẽte moxſe ad plmip̃o qͥdẽ iniũgẽte q eit miſit mead vos·merito qͥdẽ. Hih il ↄpetẽtiꝰ eternitati 5̃ deh eſt. Sibonũ.ſi magnũ. ſi btĩ.ſi ſa⸗ pientẽ:vel qͥcqͥd tale dees dixer?. in ß vᷣbo inſtaurat᷑ qð eſt.eſt. Hẽpe ß eſt ei elſe: 55 gia eſſe ⁊ ſi cẽſum talia addas. nõ rece iſti ab eſſe.ſi ea dixernihil addidiſti. Si non dixeris. nihil minuiſti. Si vidiſti⸗ ß rã ſin⸗ gularetã fãmũ eſſe·noõne iↄpatiõe huius còd ßᷣ uõ eſt iudicas potius nð eſſe qᷓ; eſſe q itẽ dꝰ.ſine qᷓ nihil eſt. tã nihil eſſeſine ipᷣo qᷓ; nec iße ſine ſe t ipe ſibi ipᷣe oĩb eſt Acpß qdimõ ſobꝰeſtipᷣe qᷓ ſuũ ip̃ius eſt ⁊ vimeſſe. Quid eſt deꝰ. Pꝛincipiũ Et hoc pe de ſe rãlum dedit. Multai rebꝰ dicũt᷑ pꝛincipia. z reſpectu poſterioꝝ Alioqͥn ſi ad aliqd pᷣcedẽs reſpicias. ipᷣm potiꝰpꝛin⸗ cipiũ dab. quãobꝛẽ ſi qras veł⸗ ſimplerq; bncipiũ. ĩuenias optet ꝙ pꝛincipiũ nõ ha ui. Erqᷓ vniuerſũ cepit:ip m. ꝓfecto mime cepit. nã ſi cepit· aliũde ceꝑit neceſſe eſt. A ſe nõ cepit nihil. niſi foꝛte s putauerit qð nõ erat d are ſibi potuiſſe vt eẽ inciꝑet. aut fuiſſe aliqͥd añ q; eẽt. Qð vtrũq; qꝛ rõ non ↄſentit · ↄſtat nihil ſibimet extitiſſe pᷣncipi um. qð vo aliud hᷣncipiũ hũit. pᷣmũ non fult. Veꝝ 3ᷓ bncipiũ neqᷓqᷓ; cepit ſʒ torů ab ipᷣo cepi qͥd eſt d2ꝰ.cui fecka nec acceſſerũt nec veceſſerũt. nec coetna ſe tñ. Quidẽ de⸗ Exqᷓ diaꝑ quem om̃ia· in quo o ila. exd Piber Quintus om̃ia creabiliter nõ ſeminalit p quẽ om̃ſa ne aliũ auctoꝛẽ atq; aliũ opificẽ arbitreris in 3̃ oĩa. nõ q̃ſi ĩ locũ ſʒ q̃ſi ĩ vᷣtute. Exquo oĩia tanqᷓ; vno pᷣncipio auctoꝛe oĩm.ꝑ quẽ dia. ne alteꝝ inducatpᷣncipiũ artifex. In quo oĩa:ne terti pᷣmũ iducat᷑ locꝰ.ex qͥ oĩia nõ de quo:qꝛ nõ eſt malia deꝰ. Efficieus cãeit nõ material. fruſtra phi materiã que runt. nõ eguit materia dãꝰ· nð officinã qͥſi⸗ uit. nõ artificẽ.ip̃e ꝑ ſe· ĩ ſe oĩa fecit.vñ ð ni pilo. nã ſi ex aliqᷓ fecit illð nõ fecit. Acꝑ 5 nec oĩa. Abſit vt de ſua ĩcoꝛrupta ĩcoꝰrup tibilibuſq; ſuba tã multa fecerit ⁊ ſi bona coꝛruptibilia tñ.q̃ris ſi in pᷣo oia:ipſe vbt nihil minꝰ iuenio.qͥs capiat locꝰ. Quer? vbi nõ ſit.nec hoc qͥdẽ dixerim. Quis ſine deo locꝰ. Incõp̃ henſibi eſt de:ß; nõ paꝝ app̃hendiſti. Sih tibi de eo cõꝑrũ eſt qð nuſqᷓ; ſit qͥ nõ claudit᷑loco: et nu qᷓ;ᷓ tñ non ſit qͥ nõ æxcludit᷑ loco. Suo aũt ſublimi at q; incõpꝛehẽſibili mõð ſicut oĩa ĩ ipᷣo· ſic ip̃e in oĩby eſt. Deniq; ſicut ait euangeliſta.i mũdo erat. Als po vbi erat añq; mũdus fieret ibi eſt.nõ eſt qð q̃ras vltra.vbi erat pꝛeter ip̃m nihil erat · Ergo in ſeip̃o erat⸗ Quid eſt dæq̃ nihil meliꝰ cogitari pt. Si apꝛobas: nõ opꝑtet aſſentirias eſſe aliqͥd q̃ de ſit ⁊ ꝙ deꝰ non ſit. Hdc em̃ ſine dublo meliꝰ.quõ nõ meliꝰ deo. Si de⸗ nõ eſt qð dat deo vt ſit. Zic meliꝰ illaʒ diuinitatẽ q̃ dicũt deũ eſſe nõ aliud qᷓ; dũ eſſe fatemur nð eſt ĩ deo niſi dei.qͥd inqͥůt. negas deuz pe diuinitatẽ non. Sʒ qð hzʒðᷣ eſt. negas diuinitatẽ deũ eſſe:nõ: ſʒ nõ aliaʒ qᷓ; peqͥ ip̃e eſt aut ſitu aliã iueniſti. Adiuuet me trinitas deꝰ aduerſus illã tota meↄtumà cia erigo.q̃ternitas oꝛbẽ diſtermiat. nõ ſig nat deiratt. Deꝰtrinitas eſt deꝰ triũ ſingu la ꝑſonaꝝ. Si q̃rtã duinitatẽ adqjcere pla cet interim ego hanc q̃ deus nõ eſt ꝑſuaſ 3 mihi mime adoꝛandã · Puto ꝙ⁊ tu nẽpe. dñm deũ tuuʒ adoꝛabis ⁊ illi foli ſeruies. Blioſa vo diuinitas qᷓ ſibi honoꝛẽ nõ au deat arro gare diuinũ. At melwꝰqjrtũ ß oio reſpuim? qᷓ; ſine honoꝛe recipimꝰ. Multa dicunt᷑ eſſeĩ deo:⁊ ͥdẽ ſane catholiceq; ſed multa vnũ. Alioqn ſi diuerſa putemꝰ nõ q̃ternitatẽ hẽmus ſʒ cẽtenitatẽ. Verbi cã. Hicimꝰ magnũ bonũ.iuſtũ ⁊ inumera td ſia.ſʒ niſi oia vnñ in deo ⁊ cũ deo ↄſideres — hibis multiplicẽ deñ. Mihi vᷣo nõ deeſt qð cogitẽ melꝰ eiuſmõi deo tuo.q̃ris qͥd. Mera ſimplicitas: vero iudicio natura ſimplex multiplici antefert· ſcio qð ad hec rñdere ſolẽt nõ młta inquiũt.ſʒ vnã̃ tãtũ diuinitatẽ q̃ oĩa illa ſunt. deo vt ſit ↄferre aſſerimꝰ Aſſeritis 3ᷓ.⁊ ſi non multipliceʒ. duplicẽ deũ.⁊ nõ ad merũ ſim plex ꝑueni ſtis. neq; ad id:quo meliꝰ cogitari nð po Tam nõ eſt ſimplex qð vel vni fuerit ob⸗ noxiũ foꝛme quã nec vᷣgo vł vni cognita viro. Securꝰ loquoꝛ: neis qͥdẽ qͥ vel du⸗ plexẽ erit meꝰ. Habeo em̃ melioꝛeʒ. Eſto qð hũc nũeroſo ⁊ młtiplaci añponã ſʒ pla ne pᷣ ſimplici ſpno. Meꝰ deꝰ ipfe catholi ce eſt. Tã nõ hzh ꝛillud.q́; nõ hec ⁊illa⸗ Eſt qui eſt:non q̃ᷓ eſt. Purꝰ ſimplex: inte⸗ ger. ꝑfectꝰ ↄſtans ſibi nihil de tꝑib. nihil de locꝭ.nihil de rebtrahẽs in ſe. nihil ex ſe deponẽs ĩeis nõ hñs qð ad nũeꝝ diui⸗ dat:nõ q̃ colligat ad vnũ. Vnuz qͥpe eſt· ſʒ nõ vni eſt. nð partib Kat:vt coꝛpꝰ.nð affectibo diſtat vt aĩa.nõ foꝛmis ſubſtat. vbi nomẽ qð fetm̃ ẽ Sʒ neq; foꝛme vt iſt⸗ viſũ ẽ Maẽ̃ laus vz deo. vt ſe ab ifoꝛmi tate vẽdicet. foꝛma vna eẽ ↄtentũ.ñ̃ eſt di cere. Cetera pluribꝰ deũ nõ niſi vni debe⸗ re qð eſt. Quid. Cuꝰ bñficio ſunt qᷓ ſunt ip̃eꝓ ſuo eẽ alteri bũficio incliabit. Laus iſta vtvulgo dã. blaſphemiã valʒ · An nõ plurꝰ eſt nullo in digere qᷓ; vno:habere ue⸗ rentiã deo.vt qð piurꝰ eſt illitribuas. Si coꝛ tuũ vſq; hut aſcẽdere potuit.deũ tuuʒ ifra qũo collocab Ip̃e ſibi foꝛma.ip̃e ſibi eẽntia ẽ. In h iterim ꝗᷓcu ſuſpitio iltũ.⁊ ſi alit᷑ potioꝛ appareret.ilũ potiꝰ darẽ.nñqͥd veren dũ ne cogitatio trãſuolet illũ. Quã tũcũq; ĩaltũ ꝓficiet vltra eſt.infra qð hõ cogitare poſſit:altiſſimũ q̃rere ridiculũ eſt ſtatuere impiũ ẽ. Vltra nõ circa q̃ren dus eſt. Z ſcẽde a dhuc ſi potes ad coꝛ altius et exaltabit᷑ deus. nõ eit foꝛmatꝰ deꝰ.foꝛma eſt:nõ eſt affectꝰ deus. affectio eſt.nõ eſtcõ poſitus deꝰ. m erũ ſimplex eſt. Et vtliqui do nouer? qͥd ſimplex dicã.id quo d vnũ· Tã ſimplex deus:qᷓ; vnꝰ eſt. Eſt aũt vnꝰ? ⁊quõð aliud nihil ſi dici poſſit vniſſimus eſt. Vnus eſt ſol qð nõ ſit alter.vns luna. qð eq̃ altera nõ ſit. Zdqʒ id qͥdẽ deus.ſed plus, Quidplus. Vnꝰ eſt em̃ ſibi. Et Be Conſideratione. vis tibi declarari:idẽ eſt ſpꝛ⁊ vno mð xð ſic vnꝰ ſol.nõ ſic luna.clamat vterq; non eſſe ſe vnũ ſibi Ille motiby illa ⁊ defectih⸗ ſuis. Deꝰ autẽ nõ mð vnꝰ ſibi ⁊ in ſe vnꝰ eſt. nihil ĩ ſe:niſiſe hʒ nð ex tpe alteratio⸗ nẽ hʒ:nõ in ſubſtõtia alteritatẽ. Hinc de eo boetiꝰ. Hoc vere vnñ.in qͥ nullus ẽ nu merꝰ:nullũ in eo aliud pᷣter id qð eſt. neq; em̃ ſubiectũ fieri põt foꝛma em̃ eſt. Cõpa⸗ ra huic vni om̃e qð vnũ dici põt.et vnuʒ nõ erit. Trinitas eſt tñ deꝰ:qͥd ꝗᷓ. Deſtiui mus qð dictũ eſt de vnitate qꝛ inducimꝰ trinitatẽ.nõ:ſʒ ſtatuimꝰ vnitatẽ. Dicimꝰ? pñem.dicimꝰ filij.dicimꝰ ſpm̃ſctiñ.nõ tñ tres deos.ſed vnũ. Quid ſbi vult iſte vt ſic loquar abſq; nũero nũerꝰ. Sitria quõ nõ nũerꝰ:ſi vnũ vbi nũerꝰ: ſʒ habeo inqͥs qð numerẽ:⁊ qͥd nð numetẽ̃. Subſtantis vna eſt:ꝑſone tres ſũt. Quic mirũ:qͥd vł obſcuꝝ in h̊ nihil ſi ꝑſone feoꝛſuz a ſubſtã tia cogitent᷑.nunt o cũ tres ille ꝑſone illa ſubſtãtia ſint:⁊ illavna ſubſtãtia tres ille ꝑſone:qͥs nũerũ neget.nam vere tres ſunt. Quis nũeret tñ:nã vere vnñ ſũt: aut ſitu facile expl icatu id puta dicẽdo tres: dicito qͥd nũeraſti naturas.vna eſt. eẽntias.vng eſt. Subſtãtias vna eſt. Deitates vna eſt nõ hꝛſed ꝑſonas nũero inqͥs. Que nõ ſint ila vna natura.illa vna eſſentia. jlla vna ſubſtõtia.illg vna diuinitas Lãcholicꝰ es:m inime h̊ dabis Perſonaꝝ ꝓpꝛietates nð aliudqᷓ; ꝑſonas ip̃aſq; nõ alið qᷓ; vnñũ deũ· vnã diuinã ſubſtãtiã. vnã diuinã na turq.vnã diuinã ⁊ ſũmã maieſtatẽ catho lica ↄfitet᷑.numera qᷓ ſi potes aut ſine ſubs ſtãtia ꝑſonas qᷓ ipſa ſunt. aut ſine ꝑſonis ꝓpꝛietates q̃ ipſe ſunt. Aut ſi diuidere qͥs conet᷑ vel ꝑſonas a ſubſtãtia: vel ꝓpꝛieta⸗ tes a ꝑſonis:neſcio quõ trinitatꝭ ſe ꝓfiteri cultoꝛẽ poſſit qͥ in tantã rerũ nũeroſitateʒ exceſſerit. Picamꝰ itaq; tres ſʒ nõ ad p̃iu⸗ diciũ vnitatꝰ. Picamꝰ vnũ ſʒ nõ ad cõfu ſionẽ trinitatꝰ. neq; eĩ noĩa vacua ſunt: neq; abſq; ſignificãtia caſſe votes ſabelli⸗ anus hoc.q̃rit qͥs qũo h̊ qð catholice eẽ di cimꝰ poſſit eẽ. Sufficiat ei tenere ſie eẽ At ; hoc nõ rõni ꝑſpicuũ:nec tñ opmiõiam biguũ. fidei ꝑſuaſuʒ. Sacramẽtũ h ma gnũ eſt⁊ qͥdẽvenerandũ nõ ſcrutãdũ: quõ pluralitas ĩ vnitate.⁊ hac vnitate aut ipᷣa npti puß nhn yn giua po untucen inut tövnu igꝛ vcro ſikho nönta 4 ni nẽm Etivo doyn qnus Nni ßytitt ſubſtiti ſiſiaſſi dullo litenet ſubſtti euerl ſit. P ſunt: ſu punti cſder is pfel tenöſe tudinẽ nömet nõmt cdico hilae filion Idim ſcüd Dico etntig Pon rene tsp tag Htit mite i e. ictn, bzüun uriniwitt üutniaut — inenniuſ üſen ucjui Ahot muctdei diuüctdewin am flůynſin slei ni Uulin nibrinn in vmniſninſ nin rinni enens in Lun nbnbiligu uut nuncſwimi nointnlumiti Srinunn nantiniynnii luun id punnin mſaunstn odlinus waddm cdgſonus rimnil ubnlemie nmtb dbts pri zteſ mi dumöſifiliri vni dunitſinint Sunhr penus qlh d pſonusalti nncugn ponlsneſaol . vmnzu⸗ nhBwn neg eñei mnui nncin in plitate. Scrutari temeritas ẽ:credere pietas eſt. noſſe vita.⁊ vitã erna eſt. vñ ſi oꝑe pᷣciũ cẽſes o eugeni ꝑcurrat nũc cõſide ratis mlta vna.q̃j eminẽtia huiꝰ ſingula⸗ ris vnð fiat euidẽtioꝛ Eſt vnitas q̃ colle ctiua põt dici.cũ ꝙbi cã młtilapides faci unt aceruũ vnũ. Et eſt vnitas ↄſtitutiua cũ muita mẽbꝛa vnũ coꝛpꝰ: vł multe par tes vnũ qcunq; totũ cõſtituũt. Eſt⁊ con igatiua q̃ fit vbi duo iã nõ duo ſint:ſed — vna caro.⁊ ẽ natiua q̃ ania ⁊ caro vnꝰ na ſcit ho. Eſt vnitas poteſtatꝰ/3hð pᷣtutis nõ inſtabilis.nõ diſſilis ſed vnꝰ ſibimet ¶ꝑ nitit᷑ inueniri. Eſt ↄſentanea:cũ ꝑ cha⸗ ritatẽ multoꝝ hoim eit coꝛ vnũ ⁊ aĩa vnd Eſt ⁊ votiua:cũ aĩa votis oĩbus adherẽs deo vnꝰ ſpũs eſt Eſt ⁊ dignatiua vnitas qjlimus nr̃ a dei vᷣbo in vnñ aſſumptꝰ eſt ꝑonã. Verũ hec oĩa ͥd ad ilud ſũmũ at qᷓ; vt ita dicã vnice vnũ.vbi vnitatẽ con⸗ ſubſtãtialitas facit. uic vni qð vis illo ſñ ſi aſſimiles erit quoqᷓ mõ vnũ.ſi ↄpareſ ullo⸗ Igit᷑ int᷑ oia q̃ recte vnũ dicunt᷑. ar⸗ cẽ tenet vnitas trinitatꝰ: qᷓ tres ꝑſone vna ſubſtãtia ſunt. Sco loco illa pᷣcellit qua ecõuerſo tres ſubſtantie vna in xp̃ᷣo ꝑſona ſũt. Poꝛro hec ⁊ q̃cũq; alia dicivnã poſ ſunt:ſumme illiꝰ vnitatꝰ imitatiõe nõ cõ⸗ paratiõe vna apellari veraſo bꝛiaq; ꝓbat cõſideratio.nec abducimur ab hac vnita tis ꝓfeſſione aſſertiõe triũ cũ in hac trin ita te nð recipiamꝰ młtiplicitatẽ ſiẽ nec ſolliei tudinẽ in vnitate. quãobꝛẽ cũ dico vnum nõ metrinitatꝰ turbat nũerus q eſſentiaʒ nõ mltiplicat.nõ variat nec patit᷑. Rurſũ ci dic tria nõ me arguit intuitꝰ vnitatꝰ⸗ 3̃ illa quecũq; tria ſeu illos tres nec in con fuſionẽ cogit ner in ſingularitatẽ redigit. Idẽ me ſentire fateo?⁊ de illa vnitate.cui ĩecũdũ ab iſta int᷑ cetera vña honoꝛẽ dedi Hico ĩ xp̃o vᷣbũ aĩam ⁊ carnẽſine„fuſiõe eẽntiaꝝ vnã eẽ ꝑſonãet itẽ abſq; pᷣiudicio ꝑſonalis vnitatꝰ in ſua nũeroſitate mane re nec negauerĩ hãc ad illud qᷓʒ genꝰvnita tis ꝑtinere.qᷓ aĩa ⁊ cgroꝛvnꝰ eſt hõ. Decu it q̃ppe famiiiarꝰ ſiliuſq; cũ hoĩs ↄuenire Hſtitutiõe:qð ꝓ hoĩe ↄſticutũ ẽ ſacfm · De xuit ⁊ cũ ſũma q̃ in deo eſt ⁊ deꝰ eſt vnitã⸗ te ↄgruere:vt quõ ibitres plone vnã eſſen i:ta h ↄueniẽtiſſima q̃dã Zrietate tres eẽntie ſint vna pſona Vides ne pulcre in ter vtrãq; vnitatẽ hãc collocari i eo vtiq; q ↄſtitutꝰ eſt mediato? dei hoiſq; hõxpᷣs ielus. Pulceꝛrĩa inqᷓ; ↄuenlẽtia:vt ſaluta re ſacẽm ↄgrua q̃dã ſilitudine ambobꝰ re ſpõdeat:⁊ faluãti vʒ ⁊ ſaluato · Ita h vni tas duaꝝ ↄſiſtẽs mediã vnitatũ. alteri ſuc cũbere.alteri pᷣeminere cognoſcit᷑.q̃ntum fuꝑioꝛe inferioꝛ.tãtũ inferioꝛ ſuꝑioꝛ. Tã tã deniq; tanq; exp̃ſſam vnionis viz · in ſe pᷣfert ea ꝑſona:in q̃ deus?⁊ hõ vnꝰ eit xpᷣs: vt ſi duo illa de ſeinuicẽ pᷣdices nõ erraue ris:deñ vʒ hoĩem.⁊ hoĩeʒ deü. vere catho iiceq; ꝓnũcians Nõ aũt ſiliter vłcarnẽ de gĩa vel aĩam de carne niſi abſurdiſſime p̃ dicas.⁊ ſi ſiliter anĩa ⁊ caro vnꝰſit hõ. nec mirũ ſinõ eq̃ potẽs aĩa ſit ſua illa vitali⁊ ſi valida intentiõe ↄnectere atq; ſuis a ctib aſtringere ſibi carnẽvt ſi diuitas ho minẽ illũ qͥ pᷣdeſtinatꝰ eſtfiliꝰ dei ĩ ptute. Zõga cathena ⁊ foꝛtꝭ ad ſtringendũ diui⸗ nãa pᷣdeſtinatio. ab efno eſt ei · Quid iõᷣgi us et᷑nitate.qͥd diuitate potẽtiꝰ. Inde eſt qð nec moꝛte incidẽte vllatenꝰ intcidi hec vnitas potuit:⁊ ſicarne⁊ aia ab inuicẽ ſe patis. Et foꝛtaſſis hoc ſenſ itille qͥ ſe indi gnũ ꝓfeſſus eſtſoluere coꝛrigiã calci amẽti hui“ Sʒ ⁊ila tria ſata de euãgelio mirta ⁊ fermẽtata in panẽ vnũ. Siqs ad h tria dixerit ꝑtinere:nõ incõgrueidmihi facere videbit᷑. q; bñ ea mulier fermẽtaut:vt nec duiſiõe qͥdẽ fcã carnis ⁊ aĩe a carue vła ĩa pꝓbũ diuideret᷑. WMãſit et ĩ ſeꝑatiõe inſepa bilis vnitas nec em̃ q̃ ex ꝑte cõtigit feꝑa⸗ tio potuit vnitatip̃ſcribere. ꝑmanẽtiĩ to⸗ tis triby ſiue ↄiũctꝰ ſiue diſtũctꝰ duoby ni⸗ hilominꝰꝑſeuerauit ĩ trib vnitas ꝑſonat Eq̃ vnꝰxpᷣs vnaq; ꝑlons · vᷣbũ ais ⁊ caro etiã moꝛtuo hoie ꝑdurauit. In vtero vᷣgi nis vt ſentio ego ↄmixtio h ⁊ fermentatio facta ẽ:⁊ ip̃a młier q̃ miſcuit ⁊ fermẽtauit. nã fermẽtũ nõ ĩmerito foꝛtaſſe dixeri fideʒ marie. Plãe btã q̃ credidit qim̃ ꝑfcã ſůt in ea q̃ dicta ſt ei a dño Perfecta ãt nõ eẽnt ſi qminꝰ iuxra vᷣbũ dñi eẽt fermẽtatũ rotũ.⁊ ꝑpetuo fermẽtatũ: ßuãs nob tã ĩ moꝛte q; i vita ꝑiter vnũ atzʒ ĩtegrũ mediatoꝝ dei⁊ hoim cũ ſua deitate hoĩeʒ ihm xpᷣm. Ad⸗ uertereẽ in ß ãmirabili ſac̃ẽo: iuxta nũerũ ſctõꝝ mite ⁊ ðcẽtiime diſtrictõis Idꝰ.no —————— —————— nñũ õ̃tiquũ etn.n ouñ aĩaʒ q̃ de nihilotũc creata credit᷑ cũ infuſa.antiquũ.carnẽqᷓ a pᷣmo vſq; hoĩm.i.ex adã tra ducta ↄſcit. Eternũ pbũ qð ab eterno pẽe coeternũ illi gentiũ i duhitata vᷣitate aſſcrit᷑. Et in his triplex ſi diligẽter aduertas: diuĩe potẽtie genꝰ qð factũ ſit de nihilo aliqͥd de vetu⸗ ſto nouũ eternũ beatũq; de dãnato ⁊ moꝛ tuo. Quid h̃ ad nr̃am falutꝭ. Multũ per oẽʒ mo dũ. Pꝛimũ qͥdẽ qð pctð fdacti iĩ ni hiſi ꝑh qͥdãmõ iterato creati ſumꝰvt ſimꝰ initiũ aliqð cteature eius · Deinde ꝙ ex ve tuſta ſeruitute ĩ libertatẽ filioꝝ dei trãſla⸗ ti in nouitate ſpũs ambulamꝰ. Poſtremo qð de ptãte tenebꝛaꝝ vocati.ad regnũ cia ritatis eterne in quo iã ⁊ ↄſidere nos fecit ixp̃o. Alieni ſt a nobis.q xp̃i a nob curnẽ alienare conant᷑: vouã creatã ĩ vᷣgine⁊ nõ de ᷓgine ſumptã:impie aſſerẽtes. Pulcre heticus ſpũs lõge añ occurrit huic Inie imo blaſphemie impioꝝ. Egrediet᷑ inqẽs Iga de radice peſſe ⁊ flos de radice eiꝰaſcẽ det. Dixiſſe poterat ⁊ flos de ꝓᷣga:ſʒ malu it de radice.vt vñ ꝓᷣgã inde fioꝛeʒ duxiſſe oꝛiginẽ demõſtraret. Inde igit᷑ ſumpta ca ro vñ oꝛta vᷣgo ne noua ĩ ᷣgine qᷓꝓdqjt ex radice. Foꝛte ſubſto macharꝰ ſi adhuc ꝑgi mus qᷓrere qͥd eſt deꝰ: cũ qꝛ totiẽs iã q̃ᷓſituʒ eſt tum qꝛ diffidis inuentuz iri. Dico tibi ꝑẽ eugeni. ſolꝰ eſt deus qͥ fruſtra nunqᷓ; q̃ri p̃t nec cũ ĩueniri nõ põt. Doceat te de hoc exꝑimentũ tuũ aut ſi nõ exꝑto credito non mihi:ſʒ ſctõ q ait. Bonꝰes dñe ſperãtibyĩ te aĩe q̃renti te Quid ergo eſt deꝰ. Qð ad vnuerſum ſpectat:finis.qð ad electionem ſalus.qð ad ſe ipſe nouit. Quid eſt deus. Vlolũtas oĩpotẽs. Beniuolẽtiſſima vᷣtꝰ. lumẽeternũ. incõmutabit᷑ rõ.ſũma btitu⸗ do.creans mẽtes ad ſe ꝑticipandũ.viuifi cans ad ſentiendũ.afficiẽs ad aꝑpetendũ. dilatãs ad capiendũ. iuſtificãs ad ꝓmerẽ dum.accendẽs ad ʒelũ. fecundãs ad fru⸗ ctum.dirigẽs eqͥtatẽ.foꝛmãs ad beniuolẽ tiam· moderãs ad ſapientiã.roboꝛans ad ꝓtutẽ.viſitãs ad ↄſolationẽ.iluminans ad ↄgnitionẽ.ꝑpetuãs ad ĩmoꝛtalitatem implens ad felicitatẽ.circũdãs ad ſecurita tem. Quid eſt deꝰ:nõ minꝰ pena ꝑuerſoꝛũ qᷓ; humiliũ glia. Eſt cm̃ rõnabilis q̃dã eq tatis directio incõuertibilis atq; indeclia Se conſideratione⸗ bilis. quipe attingẽs vbiq;:eui illiſa oĩis pꝛauitas ↄturbet᷑ neceſſe eſt Quidni ihãc om̃etumidũ vel diſtoꝛtũ impingat ⁊ con quaſſet᷑. ve vniuerſo qð obuiũ foꝛte offen⸗ derit cedere neſcis rectuudo.nã ⁊ foꝛtitu⸗ do eſt.qͥd inq́s volũtatibo rã priũ ⁊ aduer ſum qᷓ; ſꝑ conari impingere.ſemꝑ ⁊ fruſtta Ve opolitꝰ volũtatib.ſolam ſue ꝓfeeto aduerſionis referẽtib penãũã Quid tã pena leqᷓ; ſp velle qð nũq; erit ⁊ ſꝑ nolle qð nũ⸗ qᷓ; nõ erit.qͥd tã dõnatũ qᷓ; volũtas addi⸗ cta huic neceſſitati volẽdi nolendiq;vt ad neutꝝ 1 ſicut niſi ꝑuetſe ita niſi miſeremo ueat᷑. Ineternũ nð obtinebit qð vult.⁊ qð nõ vult ineternũ nchilominus ſuſtinebit. Pigne oĩnovt qͥ iam ad nihil afficit᷑ vnqᷓ; qð deceat.ad nibil vnqᷓ; qð libeat cuadat Quis h facit. Kectꝰdñs deꝰ nr̃:qͥ⁊ cũ per uerſo ꝑuertit᷑.nũqᷓ; recto pꝛauoq; cõueniet Hec em̃ ſibijnuicẽ a duerſant᷑ ⁊ ſi nð inuicẽ ledãt. Veſio alteriꝰeſt. abſit vt dei. Muruʒ tibi eſt inqͥt 3 ſtimulũ calcitrare.ᷣ eſt non ſtimulo duꝝ:ſʒ calcitrãti. Eſt ⁊ turpiũ pe⸗ na deꝰ. Lux eſt em̃. Et qͥd tam iuſum ob⸗ ſcen is flagitioſiſq; mẽtibyꝓfecto oĩs qͥ ma le agit odit lucẽ. Sʒ dico Nunqd nõ pote runt declinate. Wime oino.lucet vbiq; ⁊ ſi nõ oibo. Deniq; in tenebrꝭ lucet:⁊ tene⸗ bꝛe e nõ ↄpꝛehenderũt. Elidet tenebꝛas lux.cui hoc eſt videre qð lucere.ſj non vi⸗ ciſſim a tenebꝛis ip̃a vñ:qꝛ tencbꝛe eã non ↄpꝛehenderũt. Et vident᷑ꝗᷓ vt ↄfundãtur ⁊ nõ vidẽt ne ↄſolent᷑. Nec mõ a luce⁊ilu ce vident᷑. Z quo vel a qͥh. Zb oĩ vidẽte: vtꝓ młtitudine intuentiũ ſit cõfuſio mul ta At nullꝰ detãta numeroſitate ſpectã⸗ tium.moleſtioꝛ oculꝰ ſuo cuuſq; Non eſt aſpectꝰ ſiue ĩ ceio ſiue ĩ terra quẽ tenebꝛoſa con ſcĩa ſuffugere magis velit.minꝰpoſſit. Nõ latẽt tenebꝛe:vel ſeipᷣas. Se vident qᷓ̃ aliud nõ vidẽt oꝑa tenebꝛaꝝ ſequũt᷑ illas nec eſt quo ſe abſcõdat ab illis.ne in tene⸗ bꝛis qͥdẽ. Hic eſt vᷣmis qͥ nõ moꝛit᷑.mẽo⸗ ria pᷣteritoꝝ Semel iniectꝰ vel potiꝰinna tus ꝑ pctĩ. heſit firmiter neqᷓqᷓ; deinceps auellẽdus. Nec ceſſat rodere tonſcĩaʒ ea; paſtus eſca vtiq; incõſumptibili ꝑpetuat vitã. Hoꝛreo ÿmen moꝛdacẽ ⁊ moꝛtẽ vi⸗ uacem. Zoꝛreo incidere in manus moꝛt⸗ viuẽtis ⁊ vite moꝛientis. Mec eſt ſecunda — . nl Lui neln zcoll bifi ni merel ncul tiamt dunt hone d ßötn nU ietl nn ſtIn teegl hocß mf uu mqhe Friun zu ſibi Bö let r ſami leat vrig ßl nihl ga qm uto pp wot nritu ſtd pfur tis i hoi eit yni ſior ſun ue lie ſumuli ſclanin ni ſeñ. Erilmit ſſg mitbgini i. Sz dio ſnitit .WMinecilu ng mtn cbenderit Vitnt vider qðlun n s Etvinljnju ole.Nanitui vo vilab dhi eintumni ſuiiin etitanunnlunh ou ſulzſu olueiminii emagis vitvii eycdlſußs heyin patenebn iᷣ⸗ cdatabilsun⸗ timsqnl„ mel ninꝰnih fimirt nißjun eſorwmnih incunptbl hu nnotcitn ionennm unts hutln moꝛs q̃ nunqᷓ; poccidit. ſed ſemꝑ occidit. Quis det illis ſemel moꝛi.et nõ moꝛiant᷑ inetnũ. Qui dicũt mõtibꝰ cadite ſuꝑ nos ⁊collib operite nos.qͥd niſi moꝛtẽ moꝛt⸗ bñficio.aut finire aut euadere volũt. Pe⸗ niq; inuocabũt moꝛtẽ ait ⁊ nõ veniet. In tuere id clariꝰ. Lonſtat ĩmoꝛtalẽ aĩam eẽ. nec aliqũ abſq; ſua mẽoꝛia viuere.ne non aĩam aliqñ eẽcõtingat. Itaq; durãte aĩa. durat ⁊ mẽoꝛia. Sed q̃lis.Feda flagitus. hoꝛrida facinoꝛibꝰ:vanitate tumida.ↄtẽ ptu hiſpida ⁊ neglecta.q̃ pᷣoꝛa trãſierũt ⁊ nõ trãſierũt. Trãſierũt a mãu.ſʒ nð a mẽ te. QOð factũ eſt:factũ nõ eẽ nõ põt Pꝛoin de ⁊ ſi facere in tꝑe fuit.ſʒ feciſſe in fempi⸗ ternũ manet.nõ trãſit cũ tꝑe.qð tꝑa tran⸗ ſit. Ineternũ ðᷓ neceſſe eſt cruciet: qð ꝑperã te egiſſe ineternũ meminers. Experiri erit hoc ÿitatẽ vocis illiꝰ.arguã te ⁊ ſtatuã cõ tra faciẽ tuã. Dñs locutꝰ eſt cui omne ad uerſuʒ ⁊ ſibi aduerſari neceſſe eſt:vbi ſit ſe⸗ ra q̃rela. O cuſtos hoĩum q̃re poſuiſti me prium tibi:⁊ factꝰ ſuʒ mihimetip̃i grauis ra eſt o eugeni: nõ põt deo eẽ ↄtrariũ qͥd: ⁊ ſibimet coherere:ſed qͥ arguet᷑ et a ſeipſo. Nõ eſt ſane iã tunc qð aut pᷣitatẽ diſſimu let rõ· aut rõnis intuitũ aĩa declinet auul⸗ ſa mẽbꝛis coꝛꝑis ⁊ in ſeſe collecta.qͥ em̃ va leat ſopitꝭ ↄciuſiſq; in moꝛte ſenſib.ꝑ q́s vtiq; turioſius exire ⁊ aſe ire ſolebat ĩ eã. q̃ pᷣterit m ũdi iſtiꝰ figurã. Vides turpib nihil deeſſe ad ↄkuſionẽ cuʒ ꝓducent᷑ ſpe⸗ ctaculũ fier deo.angel· hoĩby.ſibijp̃is. O qᷓ; male mali oẽs locuti ſunt. vtiq; oppoſi titoꝛrẽti huic directe eqͥtates: ⁊ huic lumi nꝓpalate vxatis expoſiti Nõne heſt ꝑpe tud tundi.ꝑpetuoq; ↄfundi. Duplicicon tritiõe ait ille.cõtere eos dñe deꝰ nĩ Quid eſt deꝰ. Lõgitudo.latitudo.ſublimitas.⁊ ꝓfundũ. Quid inqͥs. Tenemꝰ te q̃ternita tis qᷓ; abhoĩatus es ꝓfeſſoꝛẽ Minme ab hoĩatus ſuʒ ⁊ abhomioꝛ. Viſus ſumꝓtu liſſe plura.ſʒ vnñ eſt. Unꝰ deus ſignatus eſt ꝓ captu ño. nõꝓ ſuo ſtatu Diiſus eſt hit nõ ille. E oces diuerſe ſemite multe.ſ; vnũ ꝑ eas ſignificat vnꝰ qu erit. Nõ duu⸗ ſiones ſubſtãtie in qᷓ̃ternario iſto expꝛeſſe ſunt. nõ dimẽſiones qᷓles in coꝛpoꝛibꝰ in⸗ tuemur.nð diſtinctio ꝑſonalis.qᷓleʒ in tri nitate adoꝛamꝰ nõ nůũcrus ꝓpꝛletatũ qua Piber Quartus, lem ꝑſonis ip̃is ineſſe fatemur.⁊ ſi nõ ali⸗ ud a ꝑſonis. Alioqͥn hoc ſin gulũ hoꝝ vi⸗ deo.qð quattuoꝛ ſimul.hec qᷓttu oꝛ ip̃a qðᷣ ſingulũ eſt. Nubis aũt qꝛ nõ poſſumꝰ.cuʒ deo ſimplicitate cõtenderc. dũ cõtendimꝰ app̃hen dere vnũ occurrit veluti q̃drupli⸗ catũ. Facit hoc ſpeculũ ⁊ enigma.ꝑ qð ſo⸗ lũ interim videre dat᷑. Cũ aũt videbimꝰ facie ad faciẽ. videbimꝰ ſicuti eſt. Nec em̃ iã tunc fragilis acies mentis nr̃e quantũ libet vehement᷑ intendẽs.aliquatenꝰ reſis liet diſſilietue in ſuã pluralitatẽ. olliget ſe magꝭ adunabit cõfoꝛmabitq; vnitatiil li:vt vna vni faties reſpõdeat faciei. Nẽ⸗ pe ſiles ei erimꝰ.qꝛ videbimꝰ e ſicuti eſt. Beata viſio ad quaʒ merito ſuſpirabatq ait. Exqſiuit te facies m ea:faciẽ tu dñe re quirã. Et qꝛ adhuc in qᷓrendo eſt:interim aſcendamꝰ quadrigã iſtã ytpote infirmi ⁊imbecules indigẽtes tali vchiculo:ſi foꝛ te vel ſic app̃hẽdamꝰ in qͥᷓ app̃henſi ſumꝰ id eſt huiꝰ ipᷣius vehiculi rõnem. Nã hoc monitũ habemꝰab ip̃o auriga:⁊ pᷣmo cur rus huiꝰ exhibitoꝛe:vi ſtudeamꝰ cõpꝛehẽ dere cũ oĩbus ſctis.q̃ ſit longitudo.latitu do.ſublimitas.⁊ꝓfundũ. Cõpꝛehendere dixit.nõ cognoſcere:nõ vt curioſitate con⸗ tenti ſcie:tota cura fructui inhiemꝰ. Non in cognitiõe eſt fructꝰ:ſed in cõpꝛehẽſione. Alioqn:ſciẽti bonũ ⁊ nð faciẽti vt ait qui dã. ꝓctĩ eſt ei. Et ipſe pauius alio loco. Sic currite inqͥt:vt cõpꝛehendat?. Quid ſit cõpꝛehẽdere inferius declarabo. Quid igit᷑ eſt deꝰ.lõgitudo inqᷓ;. Quid ip̃a eter⸗ niras. Het tã lõga vt nð habeat terminũ nõ magis loci qᷓ; tꝑis. Eſt ⁊ latitudo. Et ip̃a qͥd: Charitas. Quib ⁊ iſta terminus anguſtet᷑ in deo:qͥ nihil odit hoꝝ q̃ᷓ fecerit⸗ Beniq; ſolem ſuũ oꝛiri facit ſuꝑ bonos et malos:⁊ pluit ſuꝑ iuſtos ⁊ iniuſtos. Er⸗ go ⁊ inimicos inciudit ſinus ille Nec hoc ʒ cõtentꝰ euadit in infinituʒ. Omnẽ nõ mo do affectionẽ fed⁊ cognitionẽ excedit: adijciente apło ⁊ dicente. Sctireetiaʒ ſuꝑ eminentẽ ſciẽtie charttatẽ xp̃i. Quid pius ditã Eterna eſt:niſi qð hᷣ plus foꝛſitan eſt ꝛ eternitas eſt. Eides tantaʒ eſle latitu⸗ inẽ. Vtinã ſic videns non tantã eſſe ſed ip̃ᷣam id eſſe vnã qð alterã. nõminꝰ vnaʒ qᷓ; duas. nec plus duas qᷓ; vnq· De⸗ —— tenſiõe:latitudo ſine diſtẽſione In vtroq; part᷑ locales qͥ dem excedit tẽpoꝛaleſq; an guſtias:ſʒ libertate nature nõ en oꝛmitate jubſtãtie. Tali modo ĩmenſus eſt qͥ oĩa fe cit ĩmenſura.⁊ qᷓ;uis immẽſus.hic tñ ino dus ⁊ ip̃ius imenſitati. Quid itẽ deꝰ:ſub dimitas ⁊ꝓfundũ. In altero ſup̃ omia an altero intra oĩa. Aiquet in deitate nunqᷓ; Clau dicare eqᷓ̃litatẽ ſtare eã vndiq; firmit᷑ eðſtare imobilit᷑ ſibi. Sublime potẽtiã. ꝓ⸗ Fun dũ.ſa piam eiꝰ ↄſidera. Exequo ⁊ iſta rñdent ſibi:dũ ⁊ ſuhlimitas inaccingibi⸗ is ⁊ꝓfunditas eq̃ inſcrutabilis cognoſca turpaulo admirãte⁊ exclamante.O alti tudo diuitiaꝝſapie ⁊ ſcie dei:qᷓ; inſcruta⸗ bilia ſunt iu dicia eiꝰ:⁊ inueſtigabiles vie liꝰ. Libet ⁊ nõ exclamare cũ paulo. Ho rũvtcũq; ituẽtes ĩ deo ⁊ cũ deo ſimpliciſſi mã vnitatẽ.O ſapiĩa potẽs attingẽs vbi⸗ foꝛtit. O potẽtia ſapiẽs:diſponẽs oiaſua uiter. Res vna:effectꝰ mnultiplex o ꝑatio⸗ neſq; diuerſe. Et illa vna res eſt:lõgitudo pter eternitatẽlatitudo ꝓpter charitateʒ: Jublim itas ꝓpter maieſtate;ꝓfun ditas ꝓ⸗ pter ſapiam. Nouim?ꝰ hoc. Hũ ideo ⁊ ar⸗ bitramur nos cõpꝛehẽdiſſe. Nõ ea diſpu⸗ atio cõpꝛehẽdiſſe fed ſctitas:ſi quõ tñ cõ̃ Phendi põt:qð incõpꝛehẽſibile eſt. Zit ni i poſſet nõ dixiſſet apłlus.vt cõpꝛehenda⸗ mus cũ oibus ſctis. Sancti igit᷑ cõpꝛehẽ⸗ dũt. Queris quõ. Siſanctꝰ es:cõpꝛehen diſti ⁊ noſti. Si nõ:eſto:⁊ tuo exꝑimento ſcies. Sanctũ facit affectio ſctã:⁊ ipſa ge⸗ miĩa. Timoꝛ dñi ſctũs⁊ ſctũs amoꝛ. His ꝓfecte afficta anĩa:veluti qͥbuſdaʒ duobh Pꝛachijs ſuis:cõp̃hendit.amplectit᷑.ſtrin⸗ git.tenet ⁊ ait. Tenui eũ nec dimittã. Et timoꝛ qͥdẽ ſublimi ⁊ꝓpfundo:amoꝛ lato lõ goq; reſpõdet. Quid tã timendũ qᷓ; ptãs xui nõ potes reſiſtere:qᷓ; ſapia cui abſcondi nõ potes. Poterat minꝰ timeri deꝰ alter⸗ utro carẽs.nũc aũt ꝑfecte oꝑtet timeas il⸗ lũ cuinec ockus deeſt oĩa vidẽs:nec manꝰ potẽs oia· Quid itẽ tã amabile qᷓ; amoꝛ ip̃e q̃ amas ⁊ quo amarꝰ· Amabilioꝛẽtñ iuncta eternitae facit: que dũ non exeidit foꝛas mittit ſuſpitionẽ Ama igit᷑ ꝑſeuerã ter ⁊ longanimit᷑:⁊ habes lõgitudinẽ. di⸗ zlata amoꝛẽtuũ vſq; ad inimicos ⁊ latitu Liber Quintus. mitas eſt. de charitas eſtlõgitudo ſinep dinẽ tenes. Eſto etiã in om̃i ſollicitudine timoꝛatꝰ:⁊ ſublime ꝓfundũq; app̃hendi ſti Aut ſi mauis quattuoꝛ eque tuis:diui nis quattuoꝛ reſpõdere. fac hoc ſi ſtupes. ſi paues. ſiſerues. ſi ſuſtines. Stupenda plane ſublimitas maieſtatꝰ pauẽda abyſ ſus iudicioꝝ:feruoꝛẽ exigit charitas:eter⸗ nitas ꝑſeuerãtiam ſuſtinẽdi. Quis ſtudet nili qͥ cõtem plat᷑ gioꝛiã dei. Quis pauet: niſi qͥ ſcrutat᷑pꝛofundũ ſapiẽtie. Quis ſer uer:niſi qͥ meditat᷑charitatẽ dei. Quis ſu ſtinet:⁊ ꝑſeuerat in amoꝛe:niſi qͥ emuiat᷑ eternitatẽ charitatꝭ. Nẽpe eternitatꝰ quan dã imaginẽ ꝑſeuerantia pᷣfert. Deniq; ſo la eſt:cui eternitas reddit᷑.vel potiꝰ q̃ eter nitati hominẽ rec dit. dicẽte dño. Qui ꝑſe uerauerit vſq; in fineʒ hic ſaluus erit. Et nũc aduerte in q̃ttuotiſtis:cõtemplatõis ſpecies qᷓ̃ttuoꝛ. Pꝛima ⁊ maxia cõtempla tio eſt:adiniratio ma ieſtatꝰ: Hec requirit cõpurgatũ:vt a vicijs liberũ atq; exonera tũ pctis:facile ad ſuꝑna leuet:interdũ qͥ; vei ꝑaliq̃s moꝛulas ſtupoꝛe ⁊ extaſi ſuſpẽ ſum teneat admirantẽ. Sca aũt neceſſa⸗ ria ẽ huic. Eſt. n.intuẽs iudicia dei Quo ſane pauido aſpectu dũ vehementiꝰ cõcu tit intuentẽ:fugat vicia:fũdat ptutes.ini ciat ad ſapiam. hũilitatẽ ßᷣuat. Eirtutuʒ ſiquidẽ bonũ quoddã ac ſtabiiefundamẽ tũ humilitas. Hempe ſi nutet illa: virtu⸗ tũ aggregatio nõ niſi ruina eſt. Tertia cõ templatio occupat᷑ vel pot us ociat᷑ circa mem oꝛiã beneficioꝝ:⁊ ne dimittat ingra tũ:ſollicitat memoꝛantẽ ad amoꝛẽ bñfa⸗ ctoꝛis De talibꝰ dicit ꝓpheta loquens ad dominũ. Memoꝛiã habũdanti? ſuauita tis tue eructabũt. Qu arta q̃ retro ſunt ob liuiſcẽs:in ſola reqeſcet expectatõne ꝓmiſ⸗ ſoꝛũ. Que cũ ſit meditatio eternitatis.ſiqͥ dem qᷓ pꝛomittunt᷑eterna ſunt:longanimi tatẽ alit:⁊ ꝑſeuerãtie dat vigoꝛẽ. Puto iã facile eſt. quattuoꝛ ña hec quattuoꝛ illis apoſtoli ſignare:dũ lõgitudinẽ cõpꝛehen⸗ dit meditat ivꝓm iſſoꝛũ.latitudineʒ recoꝛ⸗ datio bñficioꝛũ. ſublimitatẽ cõtemplatio maieſtat ꝓfundũ iſpectio iudicioꝝ Que rẽdus aqhuc fuerat qͥ nec ſatꝭ adhuc inuẽ tus ẽ:nec q̃runimis põt. At oꝛãdo foꝛteq; duſputãdo dignius q̃rit᷑:⁊ inuenit᷑ faciliꝰ Pioinde is ſit finis.ſʒ nõ finis queridi⸗ 0 uun Quent) efichuit 5 is. 8 nucku gut n.ntuẽs uiun pecu dů ychnui gů vicutfit unn uoddi achhhlein Renpeſinunin nõ ninumt In upi vd poiuit op emotunti aumi bdiarghehn nonihlbimt it. Qumijmi eſcet epan 7 nketema inth rite dut vigih⸗ o nfahequu důlõgiudui miſori lani bimut jů iſpeio uhnn spöt Atit us nt uol ns znõius ⸗ „ ic ſermo in eo exemplari vnde eſt excerptꝰ intitulat ſermo de cha⸗ xitate:ſed verius in multis alijs ex⸗ emplaribꝰ libeilo de diligendo de⸗ nm annectit᷑: vt vnus ſit dumtaxat ideimq; tractatus. Emin me dudũ ad ſanctos frẽs chartuſiẽſes ſcripſiſſe epi in ſtolã̃:ac de his ip̃is ĩ ea gradi bus inł᷑cetera diſſeru iſſe: foꝛ⸗ 1— te aũt alia ibi:⁊ſi nõ aliena de charttate locutꝰ ſum:⁊ ob hoc q̃daʒ illoꝝ huic quoq; pᷣmoni ſubiũ gere nò iutile di⸗ co:pᷣſertim cũ facilꝰ ad manũ habeã trã⸗ ſcribere iã dictata qᷓ; noua iteruʒ dictarẽ· Illa inqᷓ; vera ⁊ ſincera eſt charitas:et 9i⸗ no de coꝛde puro ⁊ ↄſcia bona ⁊ fide nõ fi ta. faten da eſt ꝓcedere qua ꝓximi bonũ: eque⁊ noſtrů diligimꝰ. NHaz qͥ magis aut erte ſolũ diligit fuũ cõuincit᷑ nõ caſte dili gere bonũ qð vtiq; ꝓpter ſe diligit nõ pꝛo pter ip̃m.⁊ hictalis nõ põt obedire ꝓphe⸗ te interim q ait. Confitemini dño qm̃ bo nus. Cöõfitebtt quidẽ: qꝛ foꝛtaſſe bonꝰ eſt ſibi:nõ aũt qm̃ bonꝰ eſt in ſe. uapꝛopt᷑ nouerit in ſe dirigi iludab rodẽpꝛophe⸗ ta obpꝛobꝛiũ. Confitebit᷑ tibi cũ benefe⸗ cers ei. Eſtqͥ— dño qm̃ potẽs eſt ⁊ eſt qᷓ cõfu et qm̃ bi bonꝰ eſt ⁊ itẽ q̃ ↄfitet᷑ qm̃ ſimplicit᷑ bonꝰeſt. Pꝛimꝰßuus eſt:⁊ timet ſibi. Scus mercenariꝰ:⁊ cupit ſibi. Ter ius filiꝰ:⁊ defert pii. Itaq; ⁊ qͥtimet:? q cupit vterqʒꝓ ſe agunt. Solaq̃ in filioeſt charitas nõ qrit q̃ ſua ſunt. Quãobꝛẽ pu — ta deilla dictũ. Ler dñi imaculata cõuer⸗ tẽs aĩas ꝙ ſolu vʒ ſit q̃ ab amoꝛe ſui ⁊ mu di auertere poſſit animũ ⁊ in deũ dirigere. nec timoꝛ qͥ pe:nec amoꝛ puatus conuer⸗ tũt aĩam. Mutãt interdũ vultũ vel actũ affectũ nunqᷓ;. Vacit qͥdem nõnunqᷓ; et ſer nus opꝰ dei:ſed qꝛ nõ ſpõte in ſua adhuc duricia ꝑmanere cognoſcit᷑.Facit ⁊ merce nariꝰ:ſʒ qꝛ nõ gratis ꝓpꝛia trahi cupidita te cõuincit᷑. Poꝛro vbi ꝓpꝛietas ibi ſingu laritas. Vbi aũt ſingularitas ibi angelꝰ. Vbi angelꝰ ibi ſine dubio ſoꝛdes ſiue ru⸗ bigo. Sit ita hus ſua lex timo? ipe q̃con⸗ ſtringit. Sit ſua mercenario cupiditas qᷓ ⁊ ipe arctat᷑ qñ tentat᷑ abſtracrꝰ ⁊ illectua Sʒ haꝝ nulla aut ſine mackaẽ aut anias cõuertere põt. Charitas vo cõnertit aĩas qs facit ⁊ volũtarias. Poꝛro in eo eã dire rim ĩmaculatã:qꝛ nil ſibi de ſuo retiere cõ ſueuit. Cũ nẽpe de pꝛio nihil eſt totũ:pꝛo fecto qð hʒ dei eſt. Qð aũt dei eſtimmũ⸗ dũ eſſe nõ põt. Lexᷓ dei immaculatacha ritas eſt qͥ nõ qð ſibi vtile eſt q̃rit:ſʒ quod multis. Lexaũt dñi dẽ ſiue ꝙ ip̃eex ea vi uat ſiue ꝙ eã nullus niſi eiꝰ dono poſſide at. Nec abſurdũ videat᷑ qð dixi:⁊ deũ vi⸗ uere ex lege:cũ nõ alia qᷓ; charitate dixerĩ- Quid vo in ſumma ⁊ btã trinitate: ſũmã ⁊ineffabilẽ illã ↄſeruat vnitatẽ:niſi chari tas. Lex eſt j: ⁊ lex dãi:charitas:q̃ trinita tẽ in vnitate dammõ cohibet ⁊ colligat in vincko pacꝰ·nemo tñ me extimet charis tatẽ hic accipe qᷓlitatẽ vel aliqʒ accidens alioqͥn in deo dicerẽ ꝙ abſit eſſe atid qð nõ eſt:ſ; ſubſtãtiã illã diuinã. ꝙ vtiq; nec nouũ:nec inſotitũ eſt dicẽte iohãne Heus charitas eſt Picit᷑ ᷓ recte charitas ⁊deus⸗ ⁊dei vonð· Fraq; charitas dat charitatẽ ſubſtãtiuã accidẽralẽ. Ebi dantẽ ſignifi⸗ cat:nomẽ ſubſtãtie eſt Vbi donũ q̃litatis Bec ẽlexetna creatrix ⁊ gubernatrix vnis uerſitat?. Siqdẽ in põdere?⁊ mẽſura ⁊ nũe ro ꝑ eã fetã ſt᷑ vniuerſa:⁊ nihil ſine lege re linqͥł:cũ ip̃ᷣa q́ʒ lex oĩm ſine lege nõ fit:nõ tñ alia qᷓ; ſeip̃a q̃ ⁊ ſeipᷣaʒ ⁊ ſi nõ ereauit re⸗ git tñ. Leteꝝ pᷣuus ⁊ mercenariꝰ hit legẽ nõa dño:ſʒ quã ip̃i ſibi fecerũt.ille deũ nõ amãdo.iſte plus aliud amãdo. Hñt inqᷓ; legẽnð dñi:ſʒ ſuã iltã tů qᷓ dñi eſt ſubieeta. Et qͥdẽ ſuã ſibi qͥq; legẽ facere potuerunt: nõ tñ eõ incõmutabilieterne legis oꝛdini ſubducere potuerũt. Tũc aũt dixerĩ quẽq; ſibi feciſſe ſuã legẽ.qñ cõi ⁊ et̃ne legi ꝓpꝛiã p̃tulit volũtatẽ:⁊ ꝑuerſe vtiq; volẽs ſuum imitari creatoꝛẽ vt ſit ip̃e ſibi lex ſuiq; iu⸗ ris ẽ.ita is qᷓ; ſeip̃ᷣm regeret: ⁊ legẽ ſibi ſuã faceret volũtatẽ. S raue vtiq; ⁊ ipoꝛtabi⸗ le ugũ ſuꝑ oẽs filios adã Heu iclinãs ⁊ĩ curu ãs ceruices nr̃as adeo vt vita noſtra inferno appꝛopiq;uerit. Infelix ego hõ ͥs me libabit de coꝛpe moꝛt⸗ huiꝰ. Quo vti q; pᷣmoꝛ⁊ pene oppᷣmoꝛ ita vt niſi qꝛ dñs adiuuit me paulom inꝰ habitaſſet in infer na ania mea· Sub hoc onere grauat? me 2 bi:⁊ factus ſuʒ memetipi Suis. Vbi dixit factꝰſuʒ memetip̃i grauis oñdit ꝙ lexipᷣe ſibi eẽt. nec aliꝰ hoc qᷓ; ſibi ip̃e feciſſet. Qð aũt loq̃ns deo pᷣmiſit poſuiſti me riũ ti⸗ bi.dei ſe tñ nõ effugiſſe legẽ ĩdicauit. Hoc qͥpe ad etnã iuſtãq; dei legẽ ꝑtinuit:vt qͥ qdeo noluit ſuauit᷑ regi penalit᷑ a ſeipſo re geret: qͥq; ſpõte iugũ ſuaue ⁊ onꝰ leue cha ritatꝭ abiecit ꝓpꝛie volũtatꝰ onꝰ impoꝛta⸗ bile fuſtineret iuitus. Miro itaq; ⁊ iuſto mõð et̃na lex fugitiuũ ſuũ.⁊ poſuit ſibi cõ⸗ trariũ ⁊ f̃intuit ſubiectũ dũ vʒ nec iuſticie ꝓ meriteuaſit legẽ.nectñ cũ deo ĩ ſua luce iſua reqe ĩ ſua glia fᷣmãſit ſubieetꝰptãti.⁊ ſubmotꝰ felicitati. Dñe deꝰmeꝰ.curñ tol lis petm̃ meñũ.⁊ q̃re nõ aufers iniqͥtstẽme am vt abiecta ꝗᷓui ſarcina ꝓpꝛie volũtat⸗ ſub leui onere charitatꝭ reſpirẽ.nec iã ßᷣui⸗ letioꝛe coercear.nec mercenaria cupiditate illiciar:ſʒ agar ſpũ tuo:ſpũ libertatꝰ qͥ agũ tur filij tui qͥ teſtim oniũ reddat ſpũi meo: ꝙ ⁊ ego ſim vnꝰ ex filijs dũ ea dẽ mihi fue rit:q̃ ⁊ tibi ⁊ ſiẽ tu es ita ⁊ ip̃e ſim in ᷣmũ do. Hi ſiqͥdeʒ qͥ hoc faciũt qð ait apłus. Nemiĩ quẽquã debeatꝰ niſi vt inuicẽ dili gat?ꝓculdubio ſiẽ deus eſt:⁊ ip̃i ſunt in;ᷣ mun do. nec ſerui aut mercenarij ſed filij. Itaq; nec filij ſũt ſine lege niſi foꝛte aliqs alit ſentiat ꝓpter h qð ſchtu eſt. iuſt nõ eſt lex poſita. tatꝰ data ĩ ſuauitate nec ſub illa cogunt᷑eẽ filij:nec ſine iſta eẽ patiunt᷑ Elis audireqꝛ iuſtis nõ eſt lex poſita:nec accepiſtꝰ ait ſpi ritũ ſeruitutꝭ iterũ in tioꝛe. Vlis audire ꝙ tñ ſine lege charitatꝭ nõ ſint. Sʒ accepiſt inqͥt ſom̃ adoptionis filioꝝ. Deniq; audi iuſtũ vtrũq; de ſe fatentẽ:ꝙ nõ ſit fub lege nec tñ ſine lege factus ſuʒ inqᷓ; his qͥ ſub le ge erãt qᷓſi ſub lege eẽm ců ip̃e nõ eẽʒ ſub le ge his qͥ ſine lege erãt tanqᷓ; ſine lege eſſeʒ cũ ſine lege dei nõ eẽm ſed in lege eẽm xp̃i. Vñ apte nõ dĩ:iuſti nõ hñt legẽ: aut iuſtꝭ ſunt ſine lege:ſʒ iuſt nõ eſt lex poſita:h eſt nõ tanqᷓ; inuitꝭ poſita.ſʒ volũtarijs eo li⸗ beralit data.q̃ ſuauit inſpirata. Vñ ⁊pul cre dñs. Dollite ait iugũ meũ ſuꝑ voſ. Ac ſi diceret. nõ ipono inuitꝭ.ſʒ vos tollite ſi per vos ſi vos vultꝭ. Alloqn nõ requiẽ.ſʒ 3 ¶ De diligendo gemebat qͥ dicebat.q̃re me poſuiſti Zriũ ti ʒ ſciendũ ꝙ alia eſt lex ꝓmul gata a ſpũ ßᷣuitutꝭ in tioꝛe alia a ſpũ liber ſunt mihi laboꝛẽ inuenietꝰ aniabꝰ viis. Bona icaq; lex charitas ⁊ ſuauis:q̃ nõ ſolũ leuit᷑ ſuaui terq; poꝛtat᷑.ſʒ ⁊ ßᷣuoꝝ mercenarioꝛũ leges poꝛtabiles ac leues reddit qᷓs vtiq; nõ de ſtruit ſʒ facit vt impleant᷑ dicẽte dño.non venilegẽ ſoluere:ſz adimplere. Illã tẽꝑat. iſtã oꝛdiat.vtrãq; leuigat. nũqᷓ; eritchari tas ſine tioꝛe.ſʒ caſto.nunqᷓ; ſine cupidita teſʒ oꝛdiata. Implet qᷓ charitas legeʒ fui cũ infũdit deuotio nẽ iplet ⁊ mercenarij cũ oꝛdiat cupiditatẽ. Poꝛro tioꝛi ꝑmixta de uotio:ip̃ m nõ annullat ſʒ caſtificat pena tm̃ tollit᷑:ſine q̃eẽ nõ potuit dů fuit ßuilis ⁊timoꝛ manet ĩ ſeckin ſecki caſtꝰ ⁊ fuialis. nã ꝙ legit᷑ ꝑfecta charitas foꝛas mittit ti⸗ moꝛẽ pena itelligẽda eſt q̃ ßᷣuii vt diximꝰ nunqᷓ; deeſt tioꝛi.illo.ſ. gůe locutiõis q̃ſe⸗ pe cã ponit᷑ꝓ effectu. Deiq; cupiditas tũc recte a ſuꝑueniẽte charitate oꝛdiat᷑cũ ma⸗ la qͥdẽ penitꝰ reſpuunt᷑:bonis ÿo melioꝛa pᷣferunt᷑.nec bona niſi ꝓpter melioꝛa ape⸗ tunt᷑. Qð cũ plene ꝑ dei gr̃am aſſecutũ fue rit diligent᷑ coꝛpꝰ ⁊ vniuerſa coꝛꝑis hona tm̃ ꝓpter aĩaʒ:aĩa ꝓpter deũ: deꝰ aũt ꝓpter ſeipm. Verũtñ qꝛ carnales ſumꝰ ⁊ de car nis ↄcupia naſeimur neceſſe eſt vt cupidi⸗ tas nr̃a vłamoꝛ nñ̃a carne incipiat:qͥ ſi re cto oꝛdie dirigit᷑: qͥbuſdã ſuis gradib du⸗ ce g̃aꝓficiẽs ſpũ tan dẽ ↄſumabit᷑.qꝛ nõ us qð ſpũale.ſʒ qð aiale.deide qð ſpũa⸗ le. Et pᷣus ncẽ̃e ẽ vt poꝛtemꝰ imaginẽ ter⸗ reſtris deinde celeſt. In pᷣmis ðᷓ diligit ſe. ipm hõpter ſe. Laro qͥꝓe eſt ⁊ nii valet ſage pᷣter ſe Cũq; ſe videt ꝑ ſe nõ poſſe ſub ſiſtere:deũ qᷓſi ſibi neceſſariũ incipit ꝑ fidẽ inqͥrere ⁊ diligere. Piligit itaq; in ſecũdo gradu deũ.ſʒ ꝓpter ſe.nõ ꝓpter ip̃m. Zt po cũ ip̃m ceꝑit occaſionẽ ꝓpꝛie neceſſitatꝰ? co⸗ lere ⁊ freq̃ntare:cãtãdo:legẽdo:oꝛãdo:obe diẽdo:qᷓ dã huuſcemõi familiaritate pau latim ſenſimq; deꝰ innoteſcit ↄſequent et indulceſcit:⁊ ſic guſtãdo qᷓ; ſuauis eſt dñs trãſit ad tertiũ gradũ:vt diligat deũ non 1ãꝓpter ſe.ſʒ ꝓpter ip̃ᷣm. Sane in h̊ gradu diu ſtat ⁊ neſcio ſi a quoquã hoĩm q̃rtus in hat vita ꝑfecte app̃hendit᷑. v ſe.ſ.dili ter deũ. Aſſerant h ſi qͥ exꝑti gat hõ ti teoꝛ ipoſſibile videt᷑. Erit au tẽꝓculdubio cũ introductꝰ fuerit ſeruꝰ bo nus ⁊ fiqelis ĩ gaudiũ dñi ſui:⁊ inebriat? noꝛ gila usa tme ſeco egni ſubſt nis zmo ſunt habe is dolu greg ritn etir repi cet omr tien gab bus utr 146 pot pan vrei firn n tan toe tů uit di — iciunn ſuu Higo uhi uulbwn uniipunint nep de gfiniui prerdei· wiꝝ mur neceſeclyn facmenit buſdiſuguhn itand yuntig 5 aiale didechſi eſt Inhmtſnigt Lwipeckiut wdglinli inerrſani uhiyi Digtuzuſi rſünögennd ticoteginiu mõl familunui innoteſct ↄhut ſtidoqᷓ ſuusi düyt dilgupuh öm, Snen oſ heinqn opbwll ennthic ſibietkn vduct fientſel⸗ l diilunuehi ab vbertate domꝰ dei:qᷓſi ei miro q̃dam⸗ mõ oblitꝰ fui:et a ſe penitꝰ velut deficiẽs totꝰꝑget in deñ: ⁊ deiceps adherẽs ei vn? cũ eo ſpũs erit. Arbitroꝛ h ſenſiſſe ꝓphetã cũ diceret. Introibo ĩ potẽtias dñ:domie mẽoꝛaboꝛ iuſticie tue folius. Sciebat ꝓfe cto cũ introiret ĩ ſpũales potẽtias dñi exu⸗ tñ ſe ab vniuerſis carnis infirmitatibꝰ vt iã nil de carne hãet cogitare: ſʒ totꝰ in ſpũ mẽoꝛaret᷑ iuſticie dñi ſoliꝰ Tũcꝓ certo ſin gula xp̃i mẽbꝛa dicere potuer̃t de ſe ꝙ pau lus alebat de capite. Et ſi cohuimꝰ ſcm carnẽ xp̃m.ſʒ nũc iã nõ nouimꝰ.nemo ibi ſe cognoſcet ſcᷣm carnẽ.qꝛ caro ⁊ ſanguis regnũ dei nõ poſſidebũt.nõ ꝙ carnis illic fubſtãtia futura nõ ſit.ſed ꝙ carnalis om nis neceſſitudo ſit ð futura carniſq; amoꝛ amoꝛe ſpũs abſoꝛbẽdus?⁊ infirmeq̃ nunc ſunt hũane affectiões:in diuinas quaſdã habeꝗ̃t cõmutari. Tũc de ſagena charita tis q̃ nũc tracta ꝑ hoc mare magnũ ⁊ ſpa⸗ cioſum maniby ⁊ ex om̃i genere piſciũ con gregare nõ deſinit cũ ꝑducta ad littus fue rit:m alos foꝛas mittet:bonos ſolũmodo retinebit. S iqͥdẽ in hac vita.ex om̃i gene⸗ re piſciũ intra ſinũ latitudinis chafitatis thete cõcludit. vbi ſeꝓ tꝑe oib cõfoꝛmãs omniũ in ſe ſiue aduerſa ſiueꝓſpera trahi tiens. ac ſua quodãmõ faciens. nõ ſolum gaudere cũ gaudentib:ſed ⁊ flere cũ flenti bus cõſueuit. Sʒ cũ ꝑuenerit ad littus ve lut malos piſces om̃e quod triſte pati fo ras mittẽs: ſola que placere et iocũda eſſe poterũt retinebit. Runq; em̃ tũc vᷣbi g̃a paulus aut infirmabit᷑cum infirmis.aut vꝛet᷑ cũ ſcandaliʒatis.vbi ſcandala et in⸗ firmitas ꝓcul erũt. Aut certe lugebit eos qͥ nõ agẽt penitentiã.vbi certũ eſt. nec pec cantẽ foꝛe.nec penitentẽ. Abſit adt.vt vel eos q ignib eternis cũ dyabolo ⁊ angelis eiꝰ deputãdi ſunt plãgat ⁊ defleati illa ci uitate quã flumis impetꝰ letificat.cuiꝰ et diligit dñs poꝛtas ſuꝑ oĩa tabernacka ia⸗ cob. ꝙ vʒ ĩ tabnacuł.⁊ ſi qñ gaudet᷑ de vi ctoꝛia:laboꝛãttñ impusᷓ.⁊ plerũq; ꝑicl ta tur ĩ vita. In illa autẽ patria nulla ꝓꝛſus admittit aduerſitas ſine triſticia quẽad⸗ modũ ⁊ de illa cani᷑. Sicut letantiũ oĩm hitatio in te. Et rurſuʒ. Leticia ſempitna ert eis Deniq; quõ nõne recoꝛ dabit᷑.vbi ¶homelia ſupeuõgelio. Simile eſt regnñ celoꝛũ. memoꝛabit᷑ iuſticie dei ieidenh iõ nõ erit miſerie lecus:aut nõne tp̃s:nu lus ꝓfecto eẽ poterit miſeratiõis affectus. Diui Bernardi abbatis homelia ſuꝑ quibuſdã verbis dñi videlicet Sile eſt regnũ celoꝝ hoiĩ negocia⸗ toꝛi querenti bonas margaritas. Eges terre ⁊ omnes ꝓpli pᷣnci pes ⁊ om̃s iudices terre. iuue r nes ⁊ pgines. ſenes cũ iun io⸗ ribus. audite ſupplico ÿᷣbum dñi dicẽtis. Sile eſt regnũ ce⸗ loꝝ hoi querẽti bonas margaritas · Inuẽ ta aũt vna p̃cioſa margarita:abijt et vẽdi dit oĩa q̃ habuit ⁊ emit eaʒ. Sed q̃ eit iſta q̃ſo frẽs mei chariſſimi hec tõ pᷣcioſa mar garita ꝓ qua vniuerſa dare debemꝰ.i.nol metip̃os:qꝛ totũ deo dedit:qͥ leip̃ᷣm obtu lit vt poſſimꝰ eõ hãe. Nõne hec eſtreligio ſctã pura ⁊ immaculata in qᷓ hõ viuit pu⸗ rius cadit ranꝰ:ſurgit velociꝰ: incedit cau tiusiwogat frequẽtiꝰ:quieſcit ſeturꝰ?mo ri fiduciꝰ:purgat᷑ citꝰꝛpremiat᷑copioſiꝰ. O religio gloꝛloſa ⁊ mirabilis q̃ mens co cogitare: qͥs intellectꝰ pleue cognoſcere:qᷓ lingua hũana te poterit ſufficient ⁊ dignꝰ extollere. Hec eſt eim̃ frẽs mei que miſerãte deo pctã remittit.⁊ reſerat ꝑadiſuʒ. Que cõtritũ ſanat hoĩem:et triſtẽ exhilarat vi⸗ tõ de interitu reuocat:ſtatũ reſtaurat: ho⸗ noꝛẽ reuocat:fiduciam refoꝛmat:vireſ; ⁊? gratiã abun dantioꝛẽ refundit. O religio vᷣtutib oꝛnata. E margarita refulgida: qͥd noui de te referã. O ĩa em̃ ligata tu ſol uis:oĩa ſoluta tu reſeras. O ia aduerſa tu reſeras O ia aduerſa tu mitigas:omĩa de pata tu anias. O religio rutiãtioꝛ auro: ſole ſplẽdidioꝛ. Si pᷣo ᷣuat᷑ nõ vincit peẽc⸗ catũ: nec detractio ſuꝑat: nec deſpatio dz vſq; ĩ finẽ ðo dãte vt bꝛauiũ appᷣhẽdat:ꝑ ſeuerat. Hec ẽq̃ reſpuit auariciã hoꝛret ln xuriã:fugit furoꝛẽ. firmat amoꝛẽ: calcat ſu perbĩ:linguã ↄtinet:ↄ ponit moꝛes:odit malitiq̃:excludit neqciã:co gite; hoĩeʒ dei amoꝛe oĩa libent᷑ ſufferre.O religio ꝗᷓtiſi ma ⁊ toto coꝛde ꝑqͥrenda. Nõneꝑtẽceci vidẽt:claudi am bulãt:lepꝛoſi mũdantur: paupꝑes cuãgeliʒant᷑. O religio pacifica a. ſtrepitu maligni ſecki elõgata:etꝓ xpᷣo a ſe 3 3 ondia ſuper euangelio culo moꝛtua vbi ſpũſſctũs ſiꝑ humilẽ ve nit ⁊ qetuʒ:ſuꝑ deuotũ xp̃i deſcẽdit. O re⸗ ligio habitaculũ dei ⁊ angeloꝝ eihic per mãſionẽ faciũt cõſerui ſui. O religio vita brã:vita an geloꝝ. De oꝛepꝛio ſoũſſctũs dicit. Optimã partẽ elegit ſibi maria que nõ auferet᷑ ab ea. D btiſſima vita ſolita⸗ ria:vita ↄtemplatiua. Qñ in ſolitudie cõ tẽplabat᷑ vᷣgo maria růc veniſtu? incarna ftiĩ ea. O dꝰ meꝰ o bõe ieſu qͥd plura refe rã. Vere clauſtrũ fratres mei vere reiigio eſt ꝑadiſus. O religio valle diſciplie mu⸗ nita:in q̃eſt pᷣcioſarũvirtutũ fecũ da fertili tas. Bkioſa res eſt hoĩs vnius moꝛis ha⸗ bitare ĩ domo. Bonũ ⁊ iocundũ habita⸗ re fratres in vnũ. Videas illtũ pctã flentẽ aliũ in dei landibꝰ exultantẽ. hůũc hoĩbus miniſtrantẽ.aliũ alios erudientẽ.hũc oꝛã⸗ tẽ.illũ legentẽ.hũc miſerantẽ illũ. aliũ pec cata punientẽ.hũc charitate fragrantẽ.ali uim hũilitate pollentẽ:hũc in ꝓſperis hũi⸗ lẽ.illũ in aduerſis ſublimẽ hunc in actiua laboꝛantẽ.illũ in cõtempiatiua qͥeſcenteʒ. Et poter dicere.caſtra dei ſunt hec. Quã terribil is eſt locꝰ iſte· Vere non eſt hic ali ud niſi domꝰ dei ⁊ poꝛta celi: o poꝛta pᷣcla riſſima ꝑ quã in ſctãm ciuitatẽ intrat᷑ per quã regnũ celoꝝ rapit᷑ ⁊ poſſidet᷑. O reli⸗ gio pᷣn obil iſima: tu caſtitas religioſoꝛũ: tu coꝛda clericoꝝ:tu theſaurus ſuꝑ auruz. O ſolitudo btã. o hereme moꝛs vitioꝛũ. vita ÿtutũ.te lex ⁊ ꝓphete mirant᷑:⁊ qͥcun q; ad ꝑfectionẽ ven erũt: ꝑte in paradiſuʒ introiẽrũt. O btã vita ſolitaria ⁊ cõtem⸗ platia·qͥd vltra dete loqᷓr:ipſe dei filius ſaluatoꝛ ⁊ magiſter ñ exemplũ dedit no⸗ bis. fugiẽs in deſertũ.⁊ mãſit in ſolitudie vbi ſunt roſe charitatꝭ q̃ ſemꝝ flameſcũt.q̃ ſꝑ in ſctõ odoꝛe viuunt. Elbimira pfecti — moꝛtificatoꝝ et gr̃arũactio.ſ.cõfiderare qᷓ̃ ⁊q̃nta ſint q̃ noh ꝓmittant᷑in celis ⁊ vile⸗ ſcere faciũt oĩa q̃ habent᷑ in terris ⁊ dicere. Quid ꝓdeſt hoĩ ſi mũdũ lucret:ſe aũt per dit. O iolitudo negotioꝝ celeſtium apote cha. In retranſitotia ⁊ terrena mutant᷑ in celeſtia ⁊ eterna. Hoc ꝑ bꝛeue purgato?iũ opat᷑ eternũ ⁊ celeſte cõuiumũ ⁊ paſcue ſem piterne Deniq; in telach?yme mutant᷑in riſuʒ.⁊ gaudiũ pariũt ſempiternũ.· Ex poſ ſcſſio ne quipe terrena q vermibo moztali bus relaxat᷑: ad ererne h ereditat patrims niũ peruenit᷑. O religio ſpũalis exercitus: lucta:mirabilis:officia ĩ te fidelis aĩa cre⸗ atoꝛis ſuiĩ ſe reſtaurat imaginẽ: ae ad ſue reddit imaginis puritatẽ Tu foꝛnax. vbi vaſa ſuꝑni regis foꝛmant᷑.vbi pctã ſoluũ tur:⁊ cũ angelis in diuĩs laudib inſudan tur:poſſeſſio q̃ terre vere viuentiũ cõpara tur. O ſctã vita balneũ aniaꝝ:moꝛs pec⸗ catoꝝ.⁊ aĩarũ purgatoriũ ſoꝛdidarũ. Tu mentiũ ſecreta purificas. Tu ↄſcientiarũ ſqual oꝛẽ diluis atq; ad angelice můditie puritatẽ ꝑuenire facis aĩas.tu ſcala iacob que anĩas ꝑducis ad ꝑadiſuʒ. Tu via re⸗ la paradiſ q̃ hoĩes ꝑducit ad patriam. u ſtudiũ cõcertantiũ:luctatoꝝq; bñ cur rentiũ ꝑducꝭ ad altas coꝛonas O religio ſepultura dñice paſſionis de tehieremias ꝓheta dicit. Bonũ p̃ſtoiari cũ ſilentio ſu⸗ lutare dei. Stabit folitariꝰ⁊ tacebit in he remo:qꝛ in quieſeẽdo ⁊ tacẽdo fit hõ pꝛu⸗ dẽs. de his quedã ſunt vñ dẽ. O hõ fuge: religionẽ elige ⁊ ſaluaberis. S urge qͥ doꝛ mis in ſecto⁊ exurge a moꝛtuis. dim ite q; moꝛtuos ſepelire moꝛtuos ſuos.O vi ta mirabilis ſpũale hĩtaculũ q̃ de ſuꝑbis hů iles fac? de guloſis ſobꝛios.de crudeli bus pios ⁊ ſctõs:de racũ dis miteſ. de lu xurioſis pudicos: de ino bediẽtibꝰ obediẽ⸗ tes:⁊ de ddioſis fac in fraterna dilectiõe feruẽtes. Tu loqᷓcibꝛ lingue frenũ iponis tu ĩmũdis caſtitat dulcꝭ amor? xp̃i adhi⸗ bes cigulũ:tu ieiunioꝝ ac vigiliaꝝ es nu trix: tu vagos ligas cathenis: tu patiẽtie cuſtos:tu puriſſime ſimplic itat es mgf̃a· qᷓ te fugiũt luce dei pᷣuati ſũt. Qui diligũt te ſtungũt:⁊ guſtãt qᷓ; ſuauis ẽ dñs et dul cis. Tu duc ad et᷑na gaudia.q̃ ocłus non vidit nec aurꝰ audiuit:nec ĩ coꝛ hoiĩs aſcẽ⸗ dit. ⁊ ligua dicere nõ põt q̃ tu paraſti dñe diligẽtib te. Ingredimi igit᷑ frẽs mei dile ctiſſimi ex qͥ vocãt vos magni ↄſiij ange⸗ lus.⁊ nõ tardate: qꝛ pᷣciũ magnũ:⁊ nõ pa rõ eſt ĩ moꝛa ĩ ſctãm xpᷣi religionẽ⁊ iliũia⸗ bit vos filius dei ꝑ ↄdignã ſatiſfactionẽ. Quicuʒ pie ⁊ ſpũlancto viuit ⁊ regnat ꝑ onnia fecula ſeculoꝛð. Zmen. Diui Bernardi abbatj epiſtola ad quendã. Quid a nobis requirat deus inſinuans. piun decn Frän eren ſinat ſüleg nertu ufic 5 v dise Tic gla ſipei t ſinei direr omn dto nout in o gget deat ſyſci 1aſt riat fer inp deq phe tüt El ſtu ali de 9 piſſionts deuhun nüßſlancſlani bi ſoltutuin ſ9do ttzciiſtj ſunt vñdi hi Auaberis. Suni urge amoꝛtut h uremontuosih ale hitaculiqhlzs oſts ſohros al de rucids nii deinodeicii fuc in futemu jub lnguefmih 1 dulc anon jiu unioꝝ ac viilitst gus cachens lu ne ſimplcuue0h aßuutiſir Oui itqᷓ ſuauis tdiit uguudiuqols uil ner icoꝛhit nöpöt q̃eu pnM eciniigt᷑ fin vos magniyil qꝛßumugiti⸗ m eligin ziu poulhni uſn nnco yutt n⸗ misbbun ch. id noböcl⸗ Va mepia et crebꝛa jfeſtatio V angit vt tuis petitiõib annu t am q̃ doctrinã vite agẽde de poſcunt. ſeu qͥd expediat via toꝛi.vʒ qͥd diligent coꝛde co⸗ gitari:q̃d aptiꝰꝓmi qͥd honeſtꝰ in actiõʒ dequci poſũt. Hec aita res eſt. valde cõis Inqrentes hʒ multos·uenites pauco exeq̃nteſq; multo pautioꝛes. Sʒ vt adeðõ dẽnationẽ aut ad miſcðiam tuã.⁊ cetero⸗ rũ legentiũ ꝓut videoꝛ ſentire dep?om nec tue petitiõi:nec mee intenton P Volo ſufficiẽs. Coꝛ nñ̃m nihil dignꝰ ꝓficere põt qᷓ; vt eiſe reſtituat a q́ factuʒ eſt.⁊ ha nob dñs expetit dicẽs.fili da mihi co? tuum. Tüũc fiquidẽ coꝛ hoĩm deo dat᷑ qñ oĩs ed gitatio terminat᷑ in eũ.girat? cirtũflectit: fuꝑ eũ.⁊ nihil vult poſſidere penitꝰpꝛeter eũ Sicq; colligato ſibi anĩo eũ diligit:vt ſine ipſo amarus ſit ois amoꝛ · Nec aliud dixerim coꝛ dño dare. qᷓ; m captiuarẽin omne obſequiũ eius:⁊ ita voiuntatteiꝰ⁊ toto ſupponere:vt nihil altud velit qᷓ; qð nouerit velle. Itaq; coꝛ do miĩo datũ ipm in oĩbus et de dibus adoꝛabit. et gratias aget. etiã ſi multa noſtro ſenſib moleſtavi deant᷑ Nihil turbatõnis ex reri nouitate ſuſcipiet. Tentatus a dño ꝑtribulatõnes ⁊ aſperas qualitates non mouebit᷑. Zpo riatus.i.inops gaudebit. Quicqͥd illatũ fuerit. etiã ſi habeat aſperũ ſenſum. velut impellẽs ad ſuꝑna ſuſcipiet. Quicoꝛ ſuũ dedit deo:cantabit melodice. ⁊ dicet cu ꝓ pheta dauid. Paratũ coꝛ meũ deus para tũ coꝛ meũ:can tabo ⁊ pſfallã in. mea. Eſt ſiquidẽ gloꝛia pᷣma.et ſecũca. pꝛima vtutis.ſecũ da beatitudinis. Elna in vla alia in patria. Pꝛoinde oibus dͥ coꝛ ſunʒ deo tradiderũt factũ eſt argumentũ et ſi⸗ guũ qð cantãt ⁊ in virtutũ gloꝛia pſallũt in tribulatiõibus:in pᷣſſuris:in anguſtys in fame⁊ ſiti.in nuditate ⁊ deiectione· 1n maiedictis.in cõuitijs ⁊ deriſionibo· in fla gellis. ac etiã moꝛte intentata in coꝛdibo plus exultãt. Nõ reaccipiũt amplius po teſtateʒ qð in eo dño tradiderũt. nullũ ſa⸗ crilegij trimẽ reꝑitur deterius.q; in volũ⸗ tate femel obiata deo reacciꝑe poteſtateʒ nõ debẽt ſibi viuere qui coꝛ ſuũ deo dics⸗ tůt.ſed eiqͥ pꝛo oĩbus aĩam ſuã poſuit. ut (Epiſtola. hil dignus cogitari põt.qᷓ; coꝛ ad eũ refer⸗ re.q vt viueres moꝛi voluit.nam ⁊ inſtus coꝛ ſuũ tradidit ad vigilã dũ diluculo ad dñm qui fecit illũ Vigilatio coꝛdis iuſta et cogitatio eius iuſta eſt vt meditetur aſſi due.qͥd accepit in bonis nature.qͥd in bo⸗ nis gratie.qͥd in dei filio ꝓ nobis huma⸗ nato:pa ſſo moꝛtuo ⁊ ſepulto. Quid in ꝓ⸗ miſſione.a quo malo ereptus eſt. quid re⸗ tribuit dño pꝛo oĩbus q̃ retribuit ei.qͥd di ligimus.qͥdtimemus · quid agimꝰ.quo ꝑ gimꝰ impulſu nature.quo ex libera volũ⸗ tate. quo ducatu gratie nobis date eſt eti⸗ am triplex directio coꝛdis noſtri.ſcðᷣm ſen tentiã ſcripturarũ. Pꝛima eſt ad deñ tota cõuerſio.ſicut ex qutrit a populo ſuo dñs ꝑ pꝛophetã dicẽ⸗ tem. Lõuertimini ad me in toto coꝛde ve ſtro. Ille ſiquidẽ ad deñ in toto coꝛde con uerti᷑ qui ab om̃i malicia rerũ coꝛruptibi itñ ex toto coꝛde pꝛimo auerti᷑. Nen põt quiſpiã ad deũ toto coꝛde cõuerti.niſi ab om̃i mũdo fuerit ante auerſus. Equidem implicamẽta terrena nõ ſinunt hoiem ad d.ũ plena mẽte cõuerti. Cõuerſio totalis ad deuz coꝛdis nfi eſt alienatio a ſeculo ⁊ a ſeipſo ⁊ in deo fieri ꝑpᷣtutẽ.⁊ in ſeip̃od⸗ eſcere ꝑ inuiſibilẽet remotã ani pacẽ. Ad deũ toto coꝛde conuerſus delectat᷑ in ip̃o⸗ qᷓd vltra delectabile poſſit aſpicere nõinq; rit. Extimat in emẽdabile dãnũ:ſi ad ho⸗ rã ab eo deflexerit inuiſibilẽ interioꝛẽviſuʒ ⁊ dellectẽs in alio apoſtaſiã oꝑat?ꝰ eſt. Se cũda eſt tota confeſſio vt pſalinꝰ declarat dicens. Lonfiteboꝛ tibi dñe in toto coꝛde meo. Hec poꝛro cõfeſſio inexceptuate de⸗ pᷣmit miſeriã q̃ peccãdo contrapit᷑. ⁊ nihit ſibi nouit niſi oĩa mala tribuere. Deo au tẽrefert omnẽ laudẽ gr̃am ⁊ benedictionẽ ⁊ oĩa bong ei tribuit a qᷓ cuncta pꝛocedũt. Oui hãc cõfeſſienẽ nouit inferre vileſcẽs ſibi vñ in feip̃o exultet non reꝑi:ſedvnde gemat atq; triſtet:qm̃ reus eſt moꝛti. So jů exultat in eo:a quo id qð habet accepit: nec in ſei o·ſed in deo gloꝛiat᷑. Idem ⁊ in diuiſus factus eſt in pꝛoſperis et aduer⸗ ſis. quẽ nec pꝛoſpera extollũt. nec aduerſa fran gu nt. nec alrerat᷑ mens eius:qͥ in toto coꝛde deo confitet᷑.quin dñm in om̃item⸗ poꝛe bñdicat:et a motu coꝛdis excecatus. extra etiam cõia hoibus. vita.moꝛiby.lin gua xpᷣm dñm cõfitet᷑.abhoꝛrẽs q̃ abhoꝛ⸗ ruit:amplectẽs qᷓ ipſe amplecti dignatus eſt. Tertia eſt directio coꝛdis nñ cõſuma tã dilectio:vt deũ ex toto coꝛde diligamꝰ Nõ erit ip̃a cõſumata dilectio ſi coꝛda ho minũ quadã dubietate tãgunt᷑. Curĩ hac vita tã expᷣſſe mandabat᷑ ſi in via velut in patria nõ implet᷑. Sed optimũ eſt altitu⸗ dinẽ ↄſiderare vᷣtutũ:que ſub pᷣcep⸗ to aut ↄſilio ſepe tradant᷑ ill nemo ↄtingere potuit:niſi qͥ deus ⁊ hõ in⸗ ter hoĩes naſci.conuerſari.et moꝛi voluit. Semp vᷣtus ſup̃ facultatẽ Tureig ſan⸗ Aid quã femꝑ ctoꝝ inapphẽſibilis mãſit. po ſſet eẽ aſcenſus q;uſq; in patriã veniret᷑ Ac ſic ꝑ hoc hãc coꝛdis directiõʒ qᷓſi tota li dilectiõi extoto hãe nõ poſſumꝰ quã tñ ꝓtinus faciamꝰ declinãtes oẽ vitiũ:etiaʒ in o mnnẽ ꝑfectionẽ intẽdere non valentes. Saluatoꝛ ait. Qui hʒ mãdata mea et ſer uat ea:hic eſt qͥ me diligit. Amatoꝛ dei ini micus eſt mũdi: qm̃ amicꝰ mũdi inimicꝰ eſt dei. Inimicꝰ ex coꝛde de inimico nulla gaudia ſuſcipit:niſi cũ eũ videt opp̃ſſum: aut cũ potẽtioꝛ factꝰ in exiliũ tradere:aut interficere potuit. Hic typꝰ q federe cũ ſe⸗ culo q;s aſtringat᷑ oſten dit Amatoꝛ dei ex coꝛde ꝓfecto nõ ſapit alta:ſed cõſentit hu⸗ miliby ⁊ occupatꝰ in ipſo aciudicia hoĩim nõ vacabit. Nõ meditabit᷑ pꝛaua de rect⸗ nõ cõten det:nõ inuidebit his qͥ hũana ꝓ⸗ ſperitate potiunt᷑. Ad aptitudinẽ ñi oꝛis eſt ꝓferẽda purgatio:vt nihil imꝑtinẽs ex eo ꝓferat᷑ ⁊ moderatis in his habeat᷑:q̃ di cere neceſſitas ip̃a ↄpellit qm̃ ꝑ ſapiam dẽ Qui moderat᷑ iabia ſua pꝛudẽtiſſimꝰ eſt. Et nihil in eo aptiꝰ q; ꝓpꝛie accuſationes oones. laudes. bñdictiòes ad oim creato rẽ:⁊ ſermo hũilis et verecũdus echoꝛtati⸗ uus ad ꝓximũ pꝛomat᷑. Nõ in cõtentione aut diſceptatiõe vᷣboꝝnõ inpᷣſumptõne: ſed in oĩ manſuetudineanimi ⁊ ſuauitate lingue. Tutiꝰtñ eſt au dire qᷓ; dicere. erudi in ꝓferẽdo ſermões. ex qͥb ſolet ſepe fama deceſtãda.⁊ vanitat aura captari.⁊ ſpũſ⸗ ſctũs nos terret: qm̃ vir liguoſus non dirĩ get᷑ in tra. Si aliqͥs pᷣter neceſſitatẽ⁊ aper tã vtilitatẽ etiã in bonis auditoꝛes alloq Epiſtola. aꝝ tñ apicem a ri qᷓ; erudire. Latet interdũ blãdus demõ tur ſemp digit? pꝛudẽtie ſit ſupꝑ os ſuũ.ne pᷣba indiſciplinata eructet. Et cuʒ dauid in hac pᷣtute ſociet᷑. qui dicebat. Dixi cuſto diam vias vt nõ relinquã in lingua mea. poſui oꝛi meo cuſtodiã cuʒ cõſiſteret pctõꝛ aduerſum me. Honeſte aũt hoim actiões nõ aliter qᷓ; ab honeſto coꝛde:adiuuãte di uina gr̃a lege xp̃i diſtãte ꝓcedũt:vt eſt om niũ ſenſuũ ſincera cuſtodia ne qd per eos impꝛobũ ad aĩam illabat᷑. Et moꝛes cõ poſiti he notabiles fiãt ex ſingularitate vi uẽdi tales ſint qᷓles decet ſeruuʒ xp̃i.ſuꝑna nõ terrena captare volentẽ. Nõ ↄuerſatio impoꝛtuna:ſʒ rara ꝓ neceſſitate ꝓpꝛia vel cõmuni. Nõ oneroſa nõ ſignata hypocri talibꝰ not oẽm duplicitateʒ ⁊ obliquitatẽ excludẽs ſubiecta ꝓxima in oibus p̃terq; in initio. Deiecta te in teipſo ne te in aliqᷓ magnipẽdas hũilis ⁊ ſuauis ſub ponde?; re pauꝑtatis a q̃ expugnari quotidie pꝛo pꝛie ſeruoꝝ eſt xp̃i. Capta ex laboꝛiby et ſu doꝛib vitã tuã. Vbi aũt non eſt infirmi⸗ tas ⁊ impoſſibilitaſ denegat ne erubeſcas humilẽ queſtũ facere. Nã ex queſtu in hu militate ſubuenit᷑ in digẽtie depᷣmẽti.⁊ ſu⸗ ꝑna merita cõqͥrunt᷑ ⁊ foꝛmatio fit ad ſan ctos Sepe abluarꝰ ſalutaribꝰ ſacramẽtis ⁊ his atq; diuinis ꝓbis tuã̃ aĩam refocil la. Talis ſtudeas viuere qᷓlis affectas in extremo iu dicio fueniri. Nõ tibi plura ſcri bi. In his pauc exerce aĩam tuã. Curio⸗ ſa:⁊ nõ expediẽtia tibi.neca me. nec ab a⸗ lÿjs ampliꝰ tibi n oui vtile ſcris pſi.⁊ ſi aliud a me petiſti:⁊ vtilit denega⸗ ui.nolẽs in magnis:ſʒ in ꝑuis et pauc in uoluere aiam tuã. Tuos natos vt potes in deo nutrias.et oꝛa pꝛo me. Patiẽtia ti⸗ biexpediens ſempꝑ tecũ. Imen. Diui Bernardi abbatꝭ epiſtola ad guilielmum abbatem Tlunia⸗ cenſem. Vod me huiuſmodi oꝑi operã dare iubes:per quod tollenduʒ ſit ſcandalũ de regno dei libẽter accipio.ſʒ quõ id velis fieri nec dũ ſatis ẽlucet mihi.nam illã tũ dulciſſi maz epiſtolam legens ac relegens ſepius repetits placebat: intellexi quidem te vel⸗ le: vt illis qui de nobis tanquã de tra⸗ cnb nl nüleb volu ſs v jin hero. iof nenq ſehi ſiyu fon tun isſit ſnpti hincd inern ditta d b aitentchtutt Jerpugnan gulü hl Ciptaclintt Volütnondiin taſdeneguuni uere Biet indigiriedqü wunkfoꝛnzrujti ar ſlutinhſan ls ÿdis mitimnit s viuee qlstnn uenin. õndlnt exereaum ni li nbi netame ui — upent — in Tuos nuo ſt vprme pni tecu. eh.„ roiabban yli gobatem Qu ehuiuſmodiehi — quodn a 1ũ dengnoul zquöl uin namilinivi ens u igusſg⸗ ntellerl uimn obis tin i etoꝛibus Cluniacenſis oꝛdinis conque⸗ runt᷑ ſatiſfaciã.qᷓtenꝰſcia᷑ nõ efſeveꝝ quod male hucuſq; de nob putaruut vel putari voluerũt. At ſi poſt hãc ſatiſfactionẽ rurs ſus victꝰ eoꝝ ac veſtitꝰſuꝑfiuitatẽ ⁊ cetera 5̃ iniũgis ⁊ quẽadmodũ iniũgis carꝑe vo luero.⁊ mihi videboꝛ Zrius ⁊ quõ ſiue ſcã dalo facere queã nõ video niſi foꝛte ⁊ oꝛdi nem qͥdẽ laudabilẽ: ⁊ oꝛdinis rep̃hẽſoꝛes rep̃hẽſibiles doceã.⁊ nihilominꝰtũ ip̃ius ſuꝑflua repꝛehẽdam. Sihoc mõ vis aut foꝛte aliter mag expediri vides mãda aꝑ⸗ tius:⁊ vt valeã qð vis eo mõ quo vis oꝛa in ſtãtius. Scito tñ non modico me hmõi ſcriptitationib ferri detrimẽto.qꝛ multũ hinc deuotõis ſubtrahit᷑ dũ ſtudiũ oĩois intermittit᷑ pᷣſertim cũ nec vſus ſuppetat dictandi nec ocium. Diui Ber. abbati ad Bulielmũ abbatem—uni: Apologia. Enerabili pẽi.G.frater Ber nardus fratꝝ qui in Clareual v le ſunt inutilis ſeruus ſalutẽ in dño. Vſq; mõ ſi qj me ſcri⸗ * ptitare iuſſiſtis.aut inuitꝰaut nullaten? Acqͥeui:nõ qꝛ negligerẽ qð iube⸗ bar.ſʒ ne pᷣſumerẽqð neſcieb ã.nũc ÿo no⸗ ua vrgẽte cauſa.pꝛiſtina fugat᷑ verecũdia: ⁊ vel perite vel imꝑite doloꝛi meo ſatiſfa⸗ cere cogoꝛ.fiduciam dãte ipſa neceſſitate. Quõ nanq; ſilenter audire poſſum vẽam huiuſcemõi de vob q̃rimoniã:qua.ſ.miſer rimi hoĩm in pãnis ⁊ ſemicincijſ de cauer nis vt ait ille dicimur iudicate mundum: qðq; inter cetera intolerabiliꝰeſt:etiã glo⸗ rioſiſſimo oꝛdini vẽo derogare.ſanctꝰ qui in eo laudabilit᷑viuũt impudẽter detrahe re ⁊ de vmbꝛa nr̃e ignohilitat? mũdi lumi naribv inſultare. Itane ſub veſtimẽt ouiũ nõ qͥdẽ lupi rapaces:ſʒ pulices moꝛdaces imo tinee demolientes bonoꝝ vitãtqꝛ pa. lam nõ audemꝰ.ĩ occulto coꝛrodimꝰ. nec ſaltẽ clam oꝛem in uectõis ſʒ ſeſurriũ detra otio nis emittimus. Si hoc ita eſt vt qͥd ſine cã moꝛtificamur tota die.eſtimati ſu⸗ mus ſicut oues occiſionis. Slita inquaʒ lactãtia ceteros hoĩes ⁊ qð ſuꝑ bius eſt. nobis melioꝛes deſp icimꝰ.qͥd no bis ꝓdeſt tãta in nr̃o victu parcitas ⁊ aſ⸗ ad gulielmũ abbatẽ Cluni⸗ peritas ĩ veſtitu. notabilis illa vdlitas ac diuerſitas in oꝑe manuũ quottidiana de ſudatio in ieiunijs ⁊ in vigilijs iugis exer citatio.totiꝰ deniq; vite nte ſingular qͥdã atq; auſterioꝛ ↄuerſatio.niſi foꝛte oĩa oꝑa nfa facimꝰ vt videamur ab hoĩhh. Sʒ di cit xpᷣs. Amen dico vobis receperũt mer⸗ cedem ſuam:no nne ſi in hac vitati ĩxpßo ſperãtes ſumꝰ.miſerabilioꝛes ſumus oib hoĩbo· Ac po nõ in hat vita tm̃ in xpᷣo ſpe ramus ſi de xp̃i ſeruitio tꝑalem tm̃ gloꝛiã querimꝰ. Wiſer ego homũtio qͥ tanto la boꝛe ⁊ induſtria ſtudeo nõ eſſe vel potius nõ videri ſicut ceteri hoĩm.minꝰ tñ accep⸗ turus ĩmo grauiꝰcruciãdus qᷓ; qͥlibet ho⸗ minũ. Siccine nõ inuen iebat᷑ nob via: vt ita dicã:vtcũq; tollerabilioꝛ ad infernum Si ita neceſſe erat vt illo deſcẽderemꝰ.cur ſaltẽ illã quã multi incedũt viam.i.lataʒ q̃ ducit ad moꝛtẽ nõ eligimus.quatenꝰ? v de gaudio ⁊ nõ de luctu ad luctũ tranſire⸗ mus. O qᷓ; facil ius eſt illis quoꝝ nõ eſt re ſpectus moꝛti eoꝝ ⁊ firmamentũ in plaga eoꝝ:qͥ in lab oꝛe hoim nõ ſt ⁊ cũ hoĩby non flagellant᷑ qͥ ⁊ſi pctõꝛes.ac ꝓ gaudijs tꝑga⸗ libus perpetuis cruciatibꝰ a ddicti.ſalteꝝ abũdantes ĩ ſeculo obtinuerunt diuitias. Vle poꝛtantib crucẽ nõ ſicut ſaluatoꝛ ſuã ſʒ ſicut illecpreneꝰ alienã. Ve cyth aredis cpthariʒ antib nõ vt illi de apocalypſi in cyth aris ſuis:ſʒ ve vt hypocrite ĩ alienis. ve ſemel ⁊ ve iteꝝ paupꝑibꝰ ſuꝑbis.ve inqᷓ; ſemel:⁊ veiteꝝ poꝛtantibꝰ crucẽ xp̃i.⁊ non ſeqᷓ̃ntib xpᷣm.q nimiꝝ eiꝰgaſſionib ꝑtici⸗ pant. hůilitatẽ ſectari negligunt. Duplici ↄtritõe ↄterunt᷑·q hmõi ſt. qñ ⁊ hicꝓ tꝑa⸗ li głia tꝑalit ſe aftiigũt.⁊ ĩ futuro ꝓ iterna ſupꝑbia ad eterna ſupplicia ꝓtrahunt᷑.labo rant cũ xꝑo:ſʒ cũ xp̃o nõ regnãt. Sequunt᷑ xðᷣm in paupꝑtate ſua ſʒ in glia nõ ↄſequũ tur. De toꝛrente ĩ via bibunt ſʒ nõ exaita⸗ bũt capita ĩ pẽia.lugẽt nũc ſʒ tũc nõ ↄſola bunt᷑? merito.qͥd em̃ facit ſuꝑbia ſub pã⸗ nis hũilitatꝰ ieſu.nunqͥd nõ hʒ qͥſe palliet hũana mollieia niſi vñ ĩuo lutg eſt ĩfantia ſaluatoꝛis Et quõ ĩtra pᷣſepiũ dñi ſimula trix arro gãtia ſe coartãt.acꝓ vagitibꝰ ĩno centie malũ inibi detractõ is ĩimurmurat An nõ illi ſuꝑbiſſimi de põ· quoꝝpꝛodijt ex adipe iniq̃tas eoꝝi mijlto tutius oꝑati ſunt iniqͥtate ⁊ impietate ſua qᷓ; nos late⸗ mus ſub ſctitate aliena. qͥs ein magis im⸗ pius.an ꝓfitẽs impietatẽ aut mentientes ſctitatẽ.nõ is qͥ etiã men daciũ addens ge⸗ minat impietatẽ Et qͥd dicõ.vᷣeoꝛ ne foꝛte ⁊ ego ſuſpectꝰ habear.nõ qͥdẽ vob pẽ.non vob cui vtiq; notũ me noui.qntũ ĩ hac ca ligine hõ hoi inoteſcere pᷣt.⁊ ſpãliter ðᷣ hac reſcio vos nõ ignoꝛare qͥd ſentiã. Sʒ ꝓpt̃ ilos qͥ me nec ita vt vos ↄgnouerũt nec ſi cut vob hinc loqͥ ſoleo.loq̃ntẽ audieft.ſcri bo vob:qð ⁊ freqnter audiſtis vt qm̃ ego pſingłos ire ⁊ ſin glis ſatifacere nð queo. ex me hẽatis vñ qð de me certiſſime ſcitis: eis ꝓ me veriſſime ꝑſuadeat? Neq; em̃ ti meo oim oculis ſcribere qͥcqͥd de hac re vo bis ĩ aure locutus ſum. Quis vnqᷓ; me ad uerſus oꝛdinẽ illũ vel coꝛã audiuit diſpu⸗ tantẽ vel clã ſuſurrantẽ. Quẽ vnqᷓ; de oꝛ⸗ dine illo niſi cũ gaudio vidi:n iſi cũ hono⸗ re ſuſcepi niſi cũ reuerẽtia allocutꝰniſi cum hũilitate adoꝛatꝰũ. Dixi⁊ dico. Modꝰ qdẽ vite eſt ſctũs.honeſtꝰ.caſtitate decoꝛ? diſcretione pᷣcipuus:a pẽibꝰ inſtitutꝰ.a ſpi rituſctõ pᷣoꝛdinatꝰ aĩabo ſaluãdis nõ me⸗ diocriter idoneꝰ. Ego ne vel dãno vel de⸗ ſpitio. quẽ ſic pᷣdico. Memini me aliqñ in aliqͥ by eiuſdẽ oꝛdinis mõaſterijs hoſpitio ſuſceptũ fuiſſe. Reddat dñs fuis ſuis hu manitatẽ quã infirmãti mihi vltra etiam qᷓ; neceſſe fuit:exhibuerũt ⁊ ho noꝛ eſt q me piꝰ q́; qᷓ; dignꝰ fui dignatiſt᷑. Ipoꝝ me cõ mendaui oꝛõnib.iterfui collatõib ſepeð ſcpᷣturꝰ ⁊ ſalute aĩaꝝ habuiſermonẽ cũ mł̃ tis ⁊ publicũ in caplłis.⁊ pᷣuatũ ĩ cameris. Ouẽ vnqᷓ; vel clã vel palã aut abillo oꝛ⸗ dine diſſuadere.aut ad nr̃m vt venirct ꝑ⸗ ſuadere tentaui. En nõ potiꝰ młtos cupiẽ tes venire rep̃ ſſi.venientes ⁊ pulſantes re puli. An nõ frẽm nicolaũ.an ſctm̃ nicolaũ ⁊ vo bis duos de vẽis vobis teſte rem iſi. Sʒ a duoby quibu ſdã eiuſdẽ oꝛdinis ab⸗ batibus remiſi.quoꝛũ ne noĩa ꝓdam ipſe eos optime noſtis ⁊ nihilom inꝰqᷓ; amica mihi familiaritate iungant᷑ ſcitis. nunqͥd nõ tñ ad aliũ oꝛdinẽ ꝙ ⁊ vos nõð latuit mi grare deſiderãtib iam iãq; deliberantib no ſtꝝ eis diſſuaſoꝛiũ conſiliũ obuia uit:ac ne ſuas deſererẽt cathedras effecit. Cur igi tur oꝛdinẽ dñnare puto vł dico·iui ami ¶Apologia co meos deſeruire ſua deo.cui ſuos ad nos venientes monachos reddo. de quo ⁊ mi hi oꝛõnes tam ſollicite rcquiro.tam deuo te ſuſcipio. An foꝛte qꝛ iuxta aliũ oꝛdineʒ cõuerſari videoꝛ. pꝛopterea ſuſpectꝰ hint habeoꝛ. Sed eadè rõne⁊ vos vĩo deroga tis qu icũq; aliter viuitis ergo ⁊ cõtinẽtes ⁊coninges inuicem ſe da mnare putent᷑.ꝙ ſuis quiq; legib in eccia ↄucrſent. Wo⸗ nachi quoq; ac regulares clerici ſibijnnicẽ derogare dicant᷑. qꝛ ꝓpꝛijs abiuicẽ obſeruã tijs ſeꝑantur Sed ⁊noe⁊ daniclẽ ⁊ iob in vno ſe regno pati nõ poſfe ſuſpicemur.ad qð vtiq; nõ eos vno tramite iuſticie ↄgno uimus ꝑueniſſe. Mariã deniq; ⁊matthõ neceſſe ſit aut vtrõq;.aut alteraʒ ſaluatoꝛi diſplicere.cui nimirũ tam diſſili ſtu dio de uotionis ↄten dũt ambe placere:⁊ hac ra⸗ tione in tota ecckia. que vtiq; tã pluribus tõq; variat᷑ diſſitiby oꝛdinib vtpote regi⸗ na q̃ in põ. legit᷑ cincũ amictava rietatibus nulla pax nulla proꝛſus ↄcoꝛdia cſſe puta⸗ bitur. Queetem̃ ſecura qes. qͥs tutusĩ ea ſtatus inueniet᷑.ſi vnus qͥb hð vnũ quẽli⸗ bet oꝛdinẽ eligens alios alit᷑ viuentes aut ipᷣe aſꝑnet᷑ aut ſeabip̃is ſperni ſuſpicetpꝛe ertim cũ tenere ĩpoſſibile ſit vł vnũ hoieʒ oẽs oꝛdines.vel vnũ oꝛdinẽ oẽs hoĩes.nõ ſum tã hebeſ vt nõ agnoſcũ tunicã ioſiph nð illius qͥ liberauit egyptũ:ſʒ qͥ ſaluauit mun dũ:⁊ h nõ a fame coꝛꝑis ſʒ a moꝛteſi mul aĩe ⁊ coꝛꝑis Notiſſima dppe eſt qꝛ po limita.i.pulcerrima varietate diſtincta ß ⁊ſangumne apparet intincta nõ qͥcem hedi qͥ pctĩ ſignificat.ſed agni qͥ deſignat ino centiã.hoc eſt ſuo ip̃ius nõ alieno ip̃e eſt ꝓ fecto agnꝰmõſuetiſi mꝰ qͥ coꝛã nõ qͥdẽ ton dente ſʒ occidẽte ſe ohmutuit qͥ pctm̃ nõ fe cit ſʒ abſtulit pctã mũdi. Wiſerunt aũt q́; dicerẽt ad iacob: Hãc iuen imꝰ:vide vtrůũ tunica filij tui ſit an nd. Vide ⁊ tu domiĩe vtx hec ſit tunica dilecti filij tui. Recogno ſce ompᷣs pat᷑ eam quã feriſti xpᷓo filio?uo polymitã. dando qͥdem qſdã apłos qͥſcã aũtꝓ has. alios po euãgeliſtas. alios pa ſtoꝛetz ⁊ doctoꝛes.⁊ ceta q̃ in eius oꝛnatu mirifico decenter appoſuiſti ad ↄ ſumatio nem vtiq; ſanctoꝝ occurrentiũ in viꝝ pfe ctnm.in mẽſurũ etatꝰ plenitu dinis chꝛiſti Dignare eti deꝰ pᷣcioſiſimi purpur ſon zun pun tume ivel lus: giqu pol lnq ilut munſe gct ſcnt duie nade ſeſue aunſi ſutier zumo nodi ſol Qui diq lunt. ſunt. tis c bus. git. dene diffu etne here ſerip veſti d qce ſterc ſde 16 Apt pti Adtroetdtiti dopoſteſuhum momnnu Banitam iautaltit nnrinndſiſt dütandeplumtn quevin inbeu ariammmnm pſus ↄcii ſunr jupe ſvnus ddhini ns allos altrunt ſesbißis penſiheh eipollble ſerlnit cvnñ oꝛdnioßhi tnõ agnoltů niij mut egrptiu afmeccixtsß m s Nenſnigein mmn vanunlun net nnnnniin .ſedagni qdig o 1h us nötllnſ minꝰqwinii ſeokmutuil qhun⸗ mici WMini Pic iuenmꝰnin an nö. Videtn dllcciflynlhu mquifrſiſto o len ic qhs guinis qᷓ aſperſa eſt. recognoſcere et in pur pura pꝛeclaꝝ inſigne ac victoꝛioſimũ iudi cium obedientie Quare ergo inquit rubꝝ eſt veſtimentũ tuuʒ. Toꝛcular ait calcaui ſolus:⁊ de gentily nõ eſt vir mecuʒ. Itaq; qũquideʒ factꝰeſt obediens patri vñq; ad toꝛcular crucis.qð vtiq; ſolus calcauit.ſo lum qͥpe bꝛachiũ ſuũ auxiliatũ ẽei: iuxta illud in alio loco ſinglarit ſum ego donec tranſeã. Jã qᷓ exalta eũ deꝰ ⁊ da ei nomen qð eſt ſu oẽ nomẽ: vt in noĩe ieſu oẽ genn Hectat᷑ celeſtiũ terreſtriũ ⁊ infernoꝝ. Aſcen dat ĩ altũ captiuã ducat captiuitatẽ ⁊ do⸗ net dona hoibh.qᷓ dona Relinquat vʒ ſpõ ſe ſue ecclie pignus hereditatꝭ.ipſam tuni cam ſuã tunicã.ſ.polymitã eandẽq; incon ſutiem ⁊ deſuꝑ ↄtextã ꝑ totũ. Sʒ polymi tam ob multoꝝ oꝛdinũ q in ea ſunt multi mo dã diſtinctionẽ.inconſutilẽ po ꝓpter in diſſolubilis charitatis indiuiduã vnitatẽ Quis me inqͥt ſeꝑabit a charitate xp̃i Au di quõ polpmitã. Diuiſiones ait grarum ſunt.idem aũt ſpũs ⁊ diuiſiões oꝑationũ ſunt.idẽ o dñs. Deinde diuerſis enũera tis charim atib tãqᷓ; varijs tunice coloꝛi⸗ hus.qͥby ↄſteteam eſſe polymitã vto ñdat etiã incõ ſutiẽ ⁊ deſuꝑ ↄtextã ꝑ totũ adiũ⸗ git. Hec aũt oꝑat̃ vnꝰatq; idẽ ſpũs.diui⸗ dens ſingulis ꝓut vult Charitas quippe viffuſa eſt ĩ coꝛdib nfis ꝑ ſpm̃ſctm̃ qͥ dãtꝰ eſt nohis. Nõ; diuidat᷑: ſʒ totã ⁊ integrã hereditario iure foꝛtiat᷑ ecctia: qꝛ⁊ de illa ſcriptũ eſt. Aſtitit regina a dextris tuis in veſtitu deaurato circũdata varietate. Jta q; diuerſi diuerſa accipientes do na.alius qͥdem ſic: aliꝰ po ſic ſiue cluniaceñ. ſiue ci⸗ ſterci eñ.ſiueclerici regulares:ſiue etiã laici fideles oĩs deniq; oꝛdo.oĩs lingua.oĩs ſe xus.oĩs etas oĩs ditio in oĩ loco.ꝑ om̃e tpᷣs a pᷣmo hoĩe vſq; ad nouiſſimũ. Nam pter hec talaris dicta eſt qð ad fineʒ vſq; ptingat. Talaris dẽ tunica dñi.talqrẽ ac cipe ecckiam. in qᷓ qͥſq; fideliũ ſi vſq; ĩ fineʒ fidliter vixerit:dicẽte ꝓpha. nõ ſe abſcõdet a caloꝛe eiꝰ: nim irũ co hgruẽs ei cui ⁊ facta eſt qͥ ꝑhibente vʒ alia ſcriptura ⁊ ipſe atti⸗ git a fine vſq; ad finem foꝛtiter ⁊ diſponit diĩa ſuauiter. Dẽs ꝗᷓ cõcurramꝰ pariter in vnãtunicã:⁊ ex om̃ibo cõſtet vna. Ex oĩb inqᷓ; vna. Nam ſi ex plurib ⁊ diuerb: vna ad gulielmũ abbatem ẽ tñ colũba mea.foꝛmoſa mea· ꝑfectu mea alioquin nec ego ſolus:nec tu ſine me.nac ille ſine vtroq; ſed ſil oẽs ſumus illavna⸗ ſi tñ ſolliciti ſumꝰſeruare vnitatẽ in vincu lo pacis. õ inquã tm̃ oꝛdo no ſter aut ſo⸗ lus noſter.ad illã ꝑtinet vnã.ſʒ ñſił ⁊ vñ niſi foꝛte ꝙ abſit inuicẽvidẽtes.inuicẽ pꝛo uocantes.Inuicẽ moꝛdeamꝰ.⁊ abinuicem ↄſumemur.⁊ ſic nõ poſſit nos apłs vni il⸗ liviro cui deſpõdit vᷣginẽ caſtam exhibere xpᷣo. Verũtñ vna illa dicit in cantic. Oꝛ dinate in me charitatẽ vt ⁊ſi vna in chari⸗ tate:d iuiſa tñ ſit in oꝛdi natõe. Quid ꝗᷓ ci⸗ ſtercienſis ſum damno igit᷑ cluniaceñ. Ah ſit.ſed diligo.ſj pᷣdico.ſʒ magnifico. Cur 5ᷓ inquis oꝛdinẽ illũ nõ tenes ſiſic laudas Au digpter hoc ꝙ apls ait.vnuſqͥlq; in ea vocatõe qᷓ vocatus eſt ꝑmaneat Quod ſi queris cur ⁊ a pᷣncipio nõ elegerim.ſi taleʒ ſciebã.rñdeo:ꝓpter id ꝙ rurſus ait apłus. D ia licent:ſed nð oĩa expediũt.nõ ꝙ.ſ.oꝛ do ſanctꝰ ⁊iuſtus nõ ſiſʒ qꝛ ego carnalis eram venũdatꝰſub pctõ ⁊ talẽ aĩe mee lan guoꝛẽ ſentiebꝗᷓ:cui foꝛtioꝛ eẽt potio neceffa ria. Et diuerſis moꝛbis diuerſa ↄueniunt medicamẽta.⁊ foꝛtioꝛ iby foꝛtioꝛa. Vac du os hoĩes febꝛibh anxiart q̃rtanis vnñj.al⸗ terum tertianis.cõmendet autẽ qͥ q̃rtanis lab oꝛat tertiano aquã purã. ⁊ frigida qᷓ; ſumenda.cum tamẽ ab his ipſe abſtineat⸗ vinũq; ⁊ cetera calida: vtpote ſibi cõgruẽ⸗ cia ſumat. Quis rogo hinc eũ recte repꝛe⸗ hendat ſi diceret ille:cur tu aquã nõ bibis quã ita laudas. An nõ recte rñderet.⁊ tibi eam fideliter tnibuo ⁊ mihi ſalubꝛiter ſub⸗ traho. Deniq; requirat᷑ etiam a mecur cuʒ om̃ es oꝛdines laudẽ oẽs nõ teneo Laudo em̃ oẽs ⁊ diligo vbicũq; pie⁊ iuſte viuunt in ecckia. Vnũ oꝑe teneo.ceteros charita te. Faciet aũt charitas:fidentẽ loquoꝛ: vt ne illoꝝ qͥdẽ fructu frauder.qꝝ ĩſtituta nõ ſequdꝛ. Plꝰaliqd dicã. Lutibicaute age Poteſt nãq; fieri qꝛ tu fruſtra labodanexiẽs vt aũt ego fruſtra diligã bonũ qð operar⸗ fieri oĩo nõ põt. O qᷓ̃nta fiducia charitat? alius oꝑat̃ nõ amãs:et alius amat nchii operãs.ille qͥdẽ ſuũ opꝰpꝑdit.illiꝰ po chari tas nunqᷓ; xcidit. Et qͥd miꝝ ſiiß exilio pegrinãte adhuc ecckia.q̃dã h mẽõi ſit plu⸗ ral. vt ita dixermꝰ vnitas.vna qq; piaris tas:eñ in illa qᷓ; piia qñ iam ipſu regnabit nihilominus foꝛte tal aliqᷓ diſpar ͥdãmð eqᷓlitas futura ſit. Inde etem̃ ſcriptũ eſt. in domo pẽis mei mãſiões młte ſt. ſicut ita⸗ q; illic młte mãſiones ĩ vna domo.ita hic młti oꝛdines ſtĩ ecckia vna.⁊ quõ h̊ diuiſi ones graꝝ ſunt:idẽ aũt ſpũs.ita ibi diſtin ctiones qͥdẽ gliaꝝ:ſʒ vna domus. Poꝛro vnitas tã hie qᷓ; ibi vna ↄſiſtit ĩ vng cha⸗ ritate. diuerſitas aũt hic qͥdẽ ĩ oꝛdinũ vel epationũ multifaria diuiſiõe.illic o ĩqᷓ⸗ dam meritoꝝ notiſſima: ſʒ oꝛdinatiſſima diſtinctõe. Intelligẽs deniq; ecckia hãc ſu am quodãmõ diſcoꝛdẽↄcoꝛdiã ↄcoꝛdẽue diſcoꝛ diã.deduxit me inqͥt ſuꝑ ſemitas iu ſticie ꝓpter nomẽ ſuũ. Ponẽs qͥpe ſemitaſ praliter:⁊ iuſticie ſingtarit᷑.nec diuerſitatẽ ptermiſit oꝑationũ:nec vnitatẽ oꝑantiuʒ Pꝛeuidẽs q́ʒ ⁊ illã ĩ celeſtibo diſcretã vni⸗ tatem futurã deuotiſſime leta decãtat pla⸗ tee tue hierłm ſternet᷑ auro mũdo ⁊ꝑ om̃s vicos tuos alła cãtabit᷑. Audiẽs em̃ pla⸗ teas ⁊ vicos.coꝛonas ⁊ głias diuerſas in telligit᷑. In auro quo vno metallo illa ci⸗ uitas oꝛnata deſcribi᷑ ⁊ vno alła.qð can⸗ tandũ ꝓhibet᷑ diſſiliũ ſpẽꝝ ſilem pulcritu⸗ dinẽ⁊ multaꝝ gentiũ vnã deuotionẽ attẽ de. Nũ igit᷑ vna tm̃ ſemita ĩceditur:qꝛ nec vng eſt manſio q̃ten dit᷑: Viderit aũt qͥſq; qjcũq; ĩcedat.ne ꝓ diuerſitate ſemitarũ ah vna iuſticia recedat.qm̃ ad qᷓ;libet mãſio⸗ nũ ſua qͥſq; ſemita peruenit ab vna domo pẽis exoꝛs nõ erit. Verũtñ vt ſtella ab ſtel la differt ĩ claritate.ſic erit.ait:⁊ ᷓ̃ſurrectio moꝛtuoꝝ Nã ⁊ſi fulgebũt iuſtiſicut ſol in regno ptis eoꝝ alij tñ alijs am pliꝰp diuer ſitate meritoꝝ. Que ſane merita ſcien duʒ nõ ſic ĩ P ſeculo:vtĩ illo facile ab hoĩe poſ ſe diſcerni.qͥꝓpe cũ hic t oꝑa videanttu⸗ lic.etiã coꝛde nihil impediat intueri. Siq dem radiãte vbiqʒ ſole iuſticie.tũc mani⸗ feſta erũt abſcõdita coꝛdiũ. Etiã ſicut nõ eſt nũc:qͥ ſe abſcõ dat a caloꝛe eiꝰ.ita tunc nõ erit qͥ ſe occultet a ſplẽdoꝛe eius. Et de oꝑib qͥdẽ ſepe ĩcerta ⁊ ob h ꝑickoſa ſnĩa fer tur.cũ mociẽs minꝰ iuſticie hẽãt qͥ mag oꝑant᷑. Eñ nũc mihi cõueniẽdi ſt᷑ qͥdã de oꝛdiĩe nr̃o.qͥ ð illã Inĩam nolite añ tp̃s iu⸗ dica re:quoad vſq; veniat dñs.qͥ ⁊ illumi nabit abſcõdita tenebꝛaꝝ.⁊ manifeſtabit Epologia ↄſilia coꝛdiũ.alijs oꝛdinibꝰ derogare dicũ tur ⁊ ſuõ iuſticiã ſolq̃ volẽteſ ↄſtituere inſti cie dei nõ ſt ſubiecti.qͥsꝓfecto.ſi qͥ tñ hmõi ſt. net ñi ner cuiuſpiã eſſe oꝛdis verꝰ dixe rim. Quipe qͥ etſi oꝛdiate viuẽtes.ſupbe tñ loq̃ntes ciues ſe faciũt babylõis.i.cõfu ſionis.ĩmo filios tenebꝛaꝝ.ip̃iuſq; gehen ne.vbi nullꝰ oꝛdo ſʒ ſempiternꝰhoꝛroꝛ in⸗ habitat. Vob j inquã frẽs qͥ etiã pᷣt audi tam illã dñi de phariſeo ⁊ publicano ꝑa⸗ bolã de vĩa iuſticia pᷣſumẽtes cetos aſper namini dicitꝰ vt ðᷣꝛ.ſo los vos hoĩm eẽiu ſtos?a ut oĩbo ſanctioꝛes ſolos vos mona⸗ choꝝ regkarit viuere ceteros po regle potiꝰ exiſtere trãſgreſſoꝛes. Pꝛio qͥd ad vos de alienis ßuis ſuo dño ſtãt aut cadũt.quis vos ↄſtituit iudices ſuꝑ eos. Deide ſi ita vt d de oꝛdie vĩo pᷣſumitꝭ.qᷓlis oꝛdo ẽ vr añqᷓ; de ſuo qͥſqᷓ; trabẽ eijciat ĩ fratꝝ ockis tã curioſe feſtucas ꝑqͥrate.qͥ ĩ regła glami cur 3 reglam detrahitꝰ.cur ʒ euãgeliuʒ añ tpᷣs.⁊ 3 apłm alienos iudicatꝭ An regula nõ ↄcoꝛdat euãgelio vel apło. Ilioqn re⸗ gula iam nõ eſt regta qꝛ nõ recta. Audite ⁊ diſcite oꝛdinẽ.q ð oꝛdineʒ alijs oꝛdinib⸗ derogatꝭ. Hypotrita inqͥt eijce pᷣmũ trabẽ de oculo tuo:⁊ ſic videbis eijcere feſtucam deoculo frĩs tui. Quer quã trabẽ. An nõ grãdis ⁊ groſſa trabs eſt ſuꝑbia.qᷓ te putaſ eſſe aliqͥd cũ nihi ſis. Inſaniſſime tibi tã qᷓ; ſanos exultas ⁊ alijs vaniſſime trabem poꝛtãs de feſtuch iſultas. Bas inqͥ;s ago tibi deꝰqꝛ nõ ſum ſiẽ ceteri hoĩm iuſti.ra⸗ ptoꝛes. adulteri.ſeq̃re ᷓ ⁊ dic detractoꝛes Neq; em̃ mima eſt hec feſtucᷓ int ceteras q̃re cũ tã diligent als enũcies iſtã taces.ſi ꝓ nulla vel mima hẽs audi apłm neq; ma ledicti ait regnũ dei poſſidebunt. Audi ⁊ deũ ĩ põ.cõm inantẽ. Arguõ te inqͥt ⁊ ſta⸗ tuã 3 faciẽ tuã. Oð qꝛ detractoꝛi loqᷓ̃̃ cer tũ ẽ ex pᷣcedẽtibꝰ. Etqͥ dẽ iuſte ad ſe toꝛquẽ⸗ dus.⁊ ſe ↄpellẽdꝰ ẽ itusri: qð auertẽs faciẽ ſuã a ſe aliena potiꝰmala qᷓ; ſua ſolet curi⸗ oſius ꝑſcrutari. At inqunt quõ regtam te nẽt:qui pelliceis induunt᷑ ſani carnibꝰ ſeu carniũ pingu edie veſcunt᷑.tria vel q̃ttuoꝛ pulmẽta vna die qð gła ꝓhibʒ admittũt opus manuũ qð iubet no faciunt.multa deniq; ꝓ libitu ſuo vel murant vel augẽt vel minuunt. Recte nõ poſſũt hec negari. S vrul gutin mi busin zice üumt (tinſe ſußo m lnts Vig pusn bus ai piate mntn pus tſunt hoꝛren pelb biupz hutst ſnup itt ſeid um ſi inön ſic nr ſttep damn lamit ine ne c ſiiſt ticy ngur theor bit ſolil ſuſ tias pli quoe mue epbanſco puhl vuaettero cu. ſtit uodio füu ain udczüpsz dü oßumniui Inauſ ucis pniini⸗ detrahitarjuig alenos ſriri tngla qtrimt .35 oꝛngupit otnnituin ic yldchscurin Vumguiniih umbs eihpbuin hiſis. Inſnimni s1lis vnſinn illts bjuut um ſẽternhoiniui nſchrhꝛdtdm ncherſiuittun nt als encis iſint uhez adiuim nti Zrguini Qöqꝛ dammmit Etqcẽ uteuitn innt qunit riiung nountſnnb eyruni nunin wi frunu o vel nunt vuult tenöpolithun Sʒ attendite in regulã cui vtiq; nõ diſſo⸗ nat inſtitutio ſancti benedicti.regnũ dei in quit intra vos eſt. hot eſt nõ exterius ĩ ve ſtimẽtis aut alimentis coꝛꝑis ſʒ in ꝓtuti⸗ bus interioꝛis hoĩs. Vñ apłs.regnuʒ dei nõ eſt eſca ⁊ potus:ſʒ iuſticia ⁊ pax ⁊ gau⸗ dium in ſpũſctõ. Et rurſus.regnũ dei non eſt in ſermone ſʒ in vtute. De coꝛgalibus itaq; obſeruãtijs friby calumniã ſtruitis ⁊ q maioꝛa ſunt regke ſpũalia.ſ.inſtituta re⸗ tinqͥtis.camelũ glutientes.culicẽ liquatis Wagna abuſio. maxima cura eſt: vt coꝛ⸗ pus regularit᷑ induat᷑:⁊ ʒ regulã ſuis veſti bus aia nuda deſerat᷑. Vũ tãto ſtudio tu⸗ nica ⁊ cuculla coꝛꝑiꝓcuret᷑.quatenꝰ cui de erunt monachꝰnð putet᷑.cur ſiliter ſpiritui pietas ⁊ hũilitas qᷓ ꝓfecto ſpũalia idumẽ⸗ ta ſunt:nõ pꝛouident᷑. Tunicati ⁊ elati ab hoꝛremus pelliceas: tanqᷓ; non melioꝛ ſit pellib inuoluta hũilitas qᷓ; tunicata ſuꝑp⸗ bia.pꝛeſertim cũ ⁊ deus tunicas pelliceas pᷣmis hoibo fecerit. Et ioan nes in heremo ʒona pellicea lũbos accinrerit: ⁊ ip̃etuni⸗ caꝝ iſtituroꝛ.i ſolitudie nõ tunicꝭ ſʒ pellib ſele iduerit Repleti deinde vẽtrẽ faba.mẽ⸗ tem ſuꝑbia: cibos dãn amus ſaginatos:qᷓ ſi nõ melꝰ ſcit exiguo ſanguine ad vſũ ve⸗ ſci qᷓ; vẽtoſo legumine vſi; ad ructũ exatu raru⁊ pᷣcipue cũ eſau nõ de carne ſʒ de lẽte ſit repꝛehenſus ⁊ de ligno adã nõ de carne damnatꝰ. Et ionatas ex guſtu mellis non curnis moꝛti adiudicatꝰ. Ecõtra po hel as ĩnoxie carnẽ comederit. Abꝛaã gratiſii me carnibh angelos pauerit.⁊ de ip̃is ſua fieri ſacrificia deꝰpceꝑit. Sʒ ⁊ ſatiꝰeſtmo dico vino vti ꝓꝙt infirmitatẽ.qᷓ; multa aqᷓ ingurgitari ꝑ auiditatẽ. qꝛ ⁊ paulꝰ thimo theo modico vtendũ ↄſuluit. Et dñs ip̃e bibit:ita vt vini potatoꝛ apellatꝰ ſit.apo ſtoliſq; bibenduʒ d edit inſuꝑ ⁊ ex eo ſa cr̃a ſui ſanguĩs ↄdidit.cũ eõ̃rio aquã ad nup⸗ tias bibi nõ paſſus ſit.⁊ ad aq̃s Zdictiõis płimurmur terribilit᷑ caſtigauerit dauid quoq; aquã quã deſiderauerat potareti⸗ muerit vtriq; illi gedeonis.qͥ pᷣ auiditate toto coꝛꝑeꝓſtrato de fiumine biberũt.dig ni ad pᷣliũ ire nõ fuerint. Jã ʒo de laboꝛe manuũ qͥd gliaminicũ martha laboꝛans ſcrepata ⁊ maria qͥeſcẽs laudata ſit ⁊ pau⸗ ius aꝑte dicat laboꝛ coꝛꝑis ad modicum ad gulielmũ abbatem dubio ⁊ tu illã tenes ⁊ ille. valet. pietas añt ad oĩa. Optimꝰlaboꝛð quo ꝓpha dicebat.laboꝛauiĩ gemitu meo Et de quo alibi. Memoꝛ ful deiet dele⸗ ctatus ſum ⁊ exercitatꝰ ſum at ne coꝛꝑale inteiligas exercitũ: ⁊ defecit inqͥt ſpũs me us. bi aũt nõ coꝛpꝰ ſʒ ſpũs fati at᷑.ſpũ⸗ alis ꝓculdubio laboꝛ intelligi?. Zuic er⸗ go inds. Siccine illa ſpũalia ꝑſuades:vt etiã qᷓ exregula hẽmus coꝛꝑalia damnes. Neqᷓqᷓ; · ſed illa oꝑtet agere. ⁊ſi iſta omitti neceſſe eſt aut illa:iſta potiꝰ omittẽda ſunt q; illa. Quãto em̃ ſpũs coꝛꝑe melioꝛ eſt tã to ſpũalis qᷓ; coꝛꝑalis exercitatio fructuo⸗ ſioꝛ. Tu ꝗᷓ cũ de hoꝝ obſeruatõe elatꝰalijſ eadẽ nõ obſeruantibꝰ derogas.nõnete ma gis trãſgreſſoꝛẽ regule iudicas.cuius licet mima tenes. q̃dã melioꝛa deuitas. Deq bus paulꝰ. Emulamini ait cariſmata me lioꝛa. Detrahendo quipe frib in quo tes metipᷣm extollis.ꝑdis humilitatẽ.in quo alios depꝛimis charitatẽ q̃ ſt᷑ ꝓculdubio cariſmata melioꝛa. Tu tuũ coꝛpꝰ multis ⁊ nimijs laboꝛibh atter?:ac reguiaribo aſꝑi tatibv moꝛtificas mẽbꝛa tua q̃ ſunt ſuꝑ ter ram bñ facꝰ. Sʒ qͥd ſi ille quẽ nõ laboꝛãtẽ diudicas modicũ qͥdem hẽat de hacqͥ ad modicũ eſt vtilis coꝛꝑali vʒ exercitatione amplius gůt qᷓ; ru dellla.q̃ ad oĩa valet.i⸗ pietate. Quis q̃ſo vim regłam tenet. n nõ qui melioꝛ meiꝰ. Quis pÿo melioꝛ hu milioꝛ aut fatigatioꝛ. An non is quia do mino didicit mitis eſſe et humilis coꝛde: qui ⁊ cum maria optimã ꝑtẽ elegit q̃ non auferet᷑ ab ea. Qð ſi regulã ab oiqͥ eam pkeſſi ſunt: ſicut ad lram tenen dã cẽes:vt nullã oĩno diſpẽſationẽ admitti patiaris audacter dico:nectu eã̃.nec ille tenetis. nã ⁊ſi ille q̃ntũ quidẽ ꝑtinet ad obſeruatiões coꝛꝑegs in plunb offendit impoſſibileeſt — 2 tñ te q́; vel in vno nõ trãſgredi. Scis aũt qꝛqͥ in vnooffendit:o ĩm eſt reꝰ. Si po cõ cedis aliq̃ poſſe mutari diſpẽſatoꝛie ꝓcul⸗ s 7ille. q;q; diſſimilit. Nã tu qͥdem diſtrictiꝰ.at ille foꝛtaſſe di⸗ ſcretius. neq; hoc dico. quia exterioꝛa ne⸗ gligenda ſine.aut qͥ ſe in ilis nõ exercuerit mox ideo ſpũalis efficiat᷑.eũ potiꝰ ſpũalia — q;qᷓ; melioꝛa niſi ꝑiſta. aut vix aut nullas tenus vel acqrant᷑ vel obtineantur. Sicut ſcriptũ eſt. nõ pꝛius qð ſpãaleſed qð aĩale deinde qð ſpũale. Sie nec iacob niſi pꝛiꝰ cognita iya deſiderstos rachelis amplexꝰ meruit obtiere. Vñ turſuo ĩ pſalmo. Su⸗ mite pſalmũ⁊ date tympanũ. ꝙ eſt dicere ſumiue ſpũalia:ſed pꝛius date coꝛpoꝛalia. Optimus aũtalle diſcrete ⁊ ↄgrue hec: illa oꝑatur· Jam j epła vt epła remane ar. fintenda erat quãdoquidẽ ⁊ noſtros de quib pater cõqueſtus eſtis ꝙ oꝛdini vño detraherent ſatis.qu antũ potuiſtilo coꝛri pui.⁊ me quoq; ab hmõ falſa ſuſpitione purgaui vt debui. Sʒ qm̃ dum noſtr mi nime parco: nõnultis de veſtrs nimũ. in qub nõ deret videoꝛ aſlentire. Paucaqᷓ? vobis diſplicere cognoui ⁊ oib bonis vi⸗ panda eſſe nõ dubtto. neteſſariũ reoꝛ ſubiũ gere. que qͥdem ⁊ſi fieri vident᷑ in oꝛdie ab t tamẽ vt ſint de oꝛdine nullus qͥpe oꝛ⸗ do quidpiã recipit inoꝛdinatũ.qð vᷣo ino? dinatum eſt oꝛdo nõ eſt. Vñ nõ aduerſuʒ oꝛdiuem ſed ꝓ oꝛdine diſputare putãdus ero. ſi non oꝛdinem in homib.ſz hoim vi tia repꝛehendo Et qͥdẽ diligentibꝰ oꝛdinẽ in hac re moleſtũ me foꝛe nõtim eo⸗qͥnĩimo gratũ ꝓculdubio accepturi ſunt.ſi ꝑfequi⸗ mur qð ⁊ ipſi oderũt. Si quibꝰ vo diſpli⸗ cuerit:ip̃i ſe manifeſtãt. qꝛ oꝛdinẽ nõ dili⸗ gunt. cuius vtiq; coꝛruptionẽ.i.vitia dã⸗ nari nolunt. Ißis itaq; illð gregoꝛianum rñdeo. Melius eſt vt ſcan daluʒ oꝛiat᷑:qᷓ; pitas rainquat᷑ Dici⁊ paciter tredit᷑ fan ctos patres illã vitaʒ inſt ituiſſe.⁊ vt in ea plures ſaluarent᷑ vſq; ad infirmos regule tẽperaſſe rigoꝛẽ nõ regulã deſtruxiſſe. Zb⸗ ſu aũt vt credã tantas eos qntas video ĩ pleriſq; monaſterijs vanitates. ac ſuꝑfiui⸗ tates pꝛecipiſſe vel cõcelſiſſe. Wiroꝛ etem̃ vñ inter monachos tãta intẽperãtia in cõ meſſatio nib ⁊ potationibꝰ⸗ in veſtimentꝭ ⁊ lectiſternijs ⁊ eqͥtaturis.⁊ ↄſtruẽdis edi fichs inoleſcere potuit.quatenꝰ vbi h ſtu⸗ qieſius voluptuoſius atq; effuſiꝰfiũt.ibi oꝛdo melius teneri dicat: ibi maioꝛputet᷑ religio. Etce em̃ parcitas putat᷑ auaritia. fobꝛietas.auſteritas credit᷑ ſilentium triſti cia reputat᷑. E remiſſio diſcretio dĩ effu⸗ fio·liberalitas. loqᷓeitas. affabiliras. cachẽ natio.iocũdita sveſtimẽtoꝝ.⁊ equoꝝ faſt? honeſtas lectoꝝ· ſupfiuus cultꝰ. mũditia. Lůq; hᷣ alterutꝝ impen dimꝰ charitas ap Apologia pellat᷑. Iſta charitas deſtruit charitatem hec diſcretio diſcretionẽ ↄfundit. Talmt ſeric oꝛdia crudelitate plẽa eſt.qᷓ vʒ ita coꝛ⸗ poꝛꝛſeruit᷑ vt aĩa iuguletr᷑. Oue em̃ chari⸗ tas eſt carnẽ diligere ⁊ ſpm̃ negligere.que⸗ ue diſcretio totuʒ dare coꝛꝑi ⁊ anĩe mhil⸗ Qualis ÿo miſcðia ancillã reficere ⁊ do⸗ minaʒ interficere. Nemoꝓ hmõi miſcð ia ſperet ſe ↄſeqͥ miſcðᷣiam q̃ miſericoedibꝓ mittit᷑ in euãgelio pitatis oꝛe dicẽtis. Be ati miſericoꝛdes:qm̃ ip̃i miſcðtazʒ ↄſeq̃nf. ſʒ certiſſime potius pen am expectet qᷓ; tali vt ita dicã ip io miſericoꝛdi ſctũs iob ma⸗ gis ꝓphetiʒando qᷓ; affectãdo impꝛecatur nõ ſit inqens in recoꝛdatõe:ſʒ ↄterat᷑ qᷓſi li gnů infructuoſum· Pigne plane retribu⸗ tionis cauſaʒ mox ſubin fert ſatis idoneã dicens. Panit em̃ ſterilẽ ⁊ q̃ nð parit ⁊ vi due nõ bñfecit. Inoꝛdinato ꝓfrcto atq; ir rationalis m iſcðᷣia eſt ſteriłis ⁊ infructuole carnis q̃ iuxta dñi vᷣbum nõ ꝓdeſt qͥcqᷓ;.⁊ ßm apłm regnũ dei non polſidebit.adim⸗ plendis inuigilare deſiderijs.⁊ de aie cu⸗ ra ſapientꝰ ſaluberrimũ nõ curate ↄſiliuʒ adm onẽcis atq; dicẽtis. WMiſerere aĩe tue placẽs deo. Bona miſcðia miberi aie tue nec potes nõ mereri miaʒ: q̃ fit vt placeas deo. Als aũt nõ eſt mia:ſicut iam dixi ſed crudelitas. nõ eſt charitas ſʒ iniqͥtas. non diſcretio ſʒ ↄfuſio·ſterilẽ q̃ nõ parit.paſce⸗ re.i.jutilis carnis cõcupiſcẽtijs inſeruire?⁊ vidueni boni facere aĩe.vʒ extollẽdis vir tutib nullã oꝑaʒ dare:qᷓ vtiq; licet ſpõſo interitu ſit viduata celeſti ſenjus tñ ð ſpũ ſctõ ↄciꝑe.⁊ parere non deſinit ĩmoꝛtales qͥ vʒ ĩcoꝛruptibit· celeſtiq; hereditatꝰ vale⸗ ant eſſe capaces.ſʒ ſi piũ hẽant ſtu dio ſũq; cultoꝛẽ ſub hac tñ abuſiõe iã fere vbiq; ſic ꝓ oꝛdine tenent᷑.fere iã ita ab oibo ſine qͥre⸗ ia atq; irreꝑhẽſibilit᷑ obſeruat᷑qſqᷓ; diſſitit Nõnulli qͥppe his oib tãqᷓ; nõ vtẽtes vtũ tur.⁊ ið aut cũ nulla offenia aut cũ mimg. tiex charitãte. ex nectſſitate aliqᷓnti.qͥdam nãq; ſimplr iſta tenẽt qm̃ ſic eis pᷣcipitur⸗ ꝑari alit᷑ agere·ſialit pᷣcipet Quidã ãt ne different᷑ viuãt ab eiſ.cũ qͥby hitãt ſectq̃tef ihis nõ ſuã libidinẽ ſʒ alioꝝ pacẽ Ali o Pnt ſtere nõ valẽt mititudiniZdicentiũ hec v Zliqnti qͥpe agũt ex ſimplicitite. gliq̃n tiq;tanqᷓ; ꝓ oꝛdie libera voce difẽ gont ger to upir choöl in un ſiß dü brr notil ſoch niß i molt voba vlur. ipee hilde Iuge p puſu t Poi grid nh debe ipe nnt̃ hma natt titn tat 7 umi dän Qu kst ſeen bus poꝛ ũt uichh. * m qu Sn u mipim 5 uſn lomnchtit o ufeni nuich a oum Dhn mor lobinfn it ueſnlithin wazut ſcöiaetſenlstnin düßbmi nü da nonpylibt glare deſicmwü lubemmitimn tq; dicins Mni⸗ Bonamiſunini mumn nüz jins tnõcſt můiutunn et chans hui iio ſenlrinnt mts cupliiß ufurminnl opaʒ drqnlu unciiui ere nondeluini ibihcetzpuin ßſ pinti⸗ mabuleüiuſi nfneltnb iſtbilt oblnli b oibtůn nulaoffenlon ßꝛgiruiml⸗ enteſitnuljut lann qn ui talteyihu⸗ tabalcqbh bdnthalopu. nit minni pcilt S— ——— dunt ⁊ quotiẽs iſti aliq̃put rõ dictat reſtri gere vel murgteincibii tilli mox tota au⸗ ctoꝛitate reſiſtũt. Quis ĩpᷣncipio cũ oꝛdo cepit monaſticꝰ:ad tantã crederet mona⸗ chos inertiã deuenire. O qᷓ;tũ diſtamꝰab hia q ĩ dieb antonij extitere monachi Si qͥdem illicũ ſe inuicẽ ꝑ tpᷣs ex charitate re⸗ uiſerent tãta ab inuicẽ auiditate panẽ aĩa rũ pᷣcipiebãt. vt coꝛpis cibũ penitꝰ obliti. diẽq; plerũq; totũ ieiunis vẽtrib ſ nõ mẽ tib trãſigerẽt. Et h erat rectꝰ oꝛdo qñ dig nioꝛiꝑti pᷣu 8 inſeruiebat᷑ Hec ſũma diſcre tlo cũ ampliꝰſumebat qᷓ maioꝛ erat.he de niq; vᷣa charitas vbi aie q̃ꝝ charitate xpᷣſ moꝛtuꝰeſt tãta ſollicirudie refocillabant᷑. nob aũt ↄuenientib in vnũ vt vᷣbis api vtar.iã nõ eſt dñicã cenã mãducare: panẽ qͥppe celeſtẽ nemo qͥ q̃rat nẽo qͥ tribuat· Ni hil de ſcᷓturis.nihii de ſalute agit᷑ aĩaꝝ. ſʒ nuge ⁊ riſus ⁊ vᷣba pferunt᷑ĩ ventũ. Inter pꝛandendũ q̃ntũ tauces dapiby tin aures paſcunt᷑ rumoꝛiby qͥby totꝰ intẽtus modũ neſcit in edẽdo. Interm aũt fercula fercul᷑ aponunt᷑:⁊ꝙ ſołcarniba qͥbo abſtinetur: grãdia piſciũ coꝛꝑa duplicant᷑. Cũq; hᷣo⸗ ſihh fueris ſatiatꝰ.ſi ſecũdos attigeris: vi deberis tibi necdũ guſtaſſe piſces. Tanta qͥpe accuraðe ⁊ arte coquoꝝ cũcta appa rant᷑:qͥtenꝰq̃ttuoꝛ aut qͥnq; fercuł deu oꝛat? pᷣma nõ ipediãt nouiſima nec ſatietas mi nat apetitũ. Palatũ qͥppe dũ noueił ſedu citur ↄdimentꝰ:paulatim diſſueſcere cogi tat ⁊ ad ſuccos extraneos veluti adhuc ie iuniũ auide renouat᷑ ĩ deſideria.vẽter qͥdẽ dũñ neſcit onerat᷑:ſʒ varietas tollit faſtidiũ Quia em̃ puraſ vt eaſnatura creauit.epu las faſtidimꝰdũ alie aljs mitipharie ꝑmi ſcent᷑:⁊ ſpꝛetꝭ naturalibꝰ qs deꝰ indidit re⸗ bus.qͥbuſdã adulterinis gula ꝓuocat᷑ ſa⸗ poꝛib trãſi᷑.nimiꝝ meta neceſſitatꝰ ſʒ ec ũ delectatio ſuꝑat᷑. Quis em̃ dicereſuffi⸗ cit qt modis vt cet᷑a taceã ſolaoua pᷣſant᷑ ⁊ vexant᷑.q̃nto ſtudioeuertunt᷑ ſubuertunt᷑ lq̃nt᷑. durant᷑. diminuunt᷑·⁊ nũc qͥdẽ frixa, nũc aſſa.nũc farſa. nũc mixtim. nũc ſingil latim apponunt᷑. Vlt qͥd autẽ hec oĩa: niſi vt ſoli faſtidio ↄſulat᷑. Ipᷣa deinde q̃litas reꝝ talis defoꝛis a ꝓparere curat᷑: vt nõmi nus aſpectꝰ qᷓ; guſtꝰ delectet᷑. Et cũ iã ſto⸗ machus crebr ructib repletũ ſe idicet:nec ad gulielmũ abbatem dũ tñ curioſitas ſatiat᷑. Sʒ dů octi coloꝛi bus.palatũ ſapoꝛib illiciũt. ifelix ſtoma⸗ chꝰ cui nec coloꝛes lucẽt nec ſapoꝛes ðᷣmul cẽt.dñ oĩa ſu ſciꝑe cogit᷑.oppᷣſſus mag ob ruit᷑qᷓ; reficit᷑. Jã vᷣo de aqͥ potu qͥd dicaʒ: qñ ne vllo qͥdè pacto vinũ aqᷓ̃tũ admitti?᷑. Deẽs nimiꝝ exq mõachti ſumꝰ ifirmos ſto machos hẽmꝰ ⁊ tã neceſſariũ apłi de vtẽ⸗ do viĩo ↄſiliũ.merito nõ negligimꝰ modi⸗ co tñ qð ille pᷣmiſit neſcio cur pᷣtermiſſo Et vtinã vel ſolo cũ etiã puꝝ eſt. ꝓtẽtieſſemꝰ: pu det dicere:ſʒ magis pudeat actitgri:etſi pudet audiri nõ pudeat emẽdari Viʒas vnoĩ pꝛãdio ter vel q̃ter ſꝑ plenũ calicem repoꝛtari.q̃tenꝰdiuer vinis mag odoꝛa tis qᷓ; potatꝰnec tã hauſt qᷓ; attactꝭ ſaga⸗ ciꝓbatõe ⁊ celeri cognitõe:vnũ tãdẽ eplu rib qðfoꝛtiꝰ fit eligat᷑. Quale ẽilið ãtꝙ nõ nulla mõaſteria ex moꝛe obß̃uare dicũt᷑ ĩmagnis vzʒfeſt vina delibata melle pig mentoꝝ reſpla puluerib in cõuẽtu bihere. Nunqͥd ⁊ pᷣ fieri dicemꝰppt ifumitatẽ ſto⸗ machi Ego po ad nihi aliud valere vi⸗ deo: niſi vt vel ampliꝰ bibat᷑ vei delectabi lius. Sʒ cũ vene fuerit vino igurgitateto to ĩ capite palpitãtes ſic jurgentia menſa qd auud libet niſi doꝛmire:· Si aũt ad vi⸗ gilias ſurgere idigeſtũ cognõ cãtũ ſʒ plã ctũ potiꝰextoꝛq̃bis. ũ o ad lectũ deue⸗ nero.reqͥſitꝰ incõmo dũ plãgo. nõ crapule pctm̃.ſʒ qð mãducare nõ q̃œ. Ridicm vo ſi tñ veꝝ eſt qð relatũ eſt mihi u plib qui hec ſep certo ſcire dicebãt:reticendũ eẽnon arbitroꝛ. Aũt em̃ ĩcolumes ac validos iu uenes ↄuentũ ſolere deſerere. ĩ domo infir moꝝ ſeqͥ nõ ſt ifirmicollocare carniũ eſn: qͥ vix eꝗᷓtis dũtaxat ⁊ oio debilib ex regle diſcrerioe ꝓ viꝝ repatõe— coꝛ ꝑis ifirmitatꝭ ruinas reficerep incõmodo ßʒ carnis luxuriãtꝭ curã ꝑficere ĩ deſiderio Rogo que eſthec ſecuritas inter frenden⸗ tium vndiq; hoſtiũ fulgurantes aſtas:et circũuolantia ſpicula tanqᷓ; finito iã bel⸗ lo ⁊triumphato aduerſario ꝓijcere arma. ⁊ aut pꝛandijs incubare longioꝛibus. aut nudum molii volutari in lectulo. Quid hoc ignauie eſt o boni milites ſocjs ĩ ſan guĩe ⁊ cede pſantib.vos aũt cibos diligi tis delicatos aut ſõnos capitꝰ maturios. Alijs inqᷓ; nocte ⁊ vie cura guigilifeſtinã Apologia ribus red imeretpᷓs qi dies mali ſũt.voſ magis nihil curioſum.quãtomagis nihil aũt eð̃rio ⁊ longas noctes doꝛmitũ do cõ⸗ ſumitis: ⁊ dicis fabulãde ducit ocioſos. In dicitis paxꝝ ⁊ nõ eſt pax. Cur nõ vere⸗ cũdamini ad expꝛobꝛatio nẽ aplice indig⸗ nationis · Nondum em̃ ait reſtitiſtis vſq; ad ſangu inẽ.imo iã ad eiuſdẽ terribił val de cõminotionis tonitruuz exꝑgiſcimini. Wũ dixer int inqͥt pax ⁊ ſecuritas.tũc repẽ tinus eis ſuꝑueniet interitꝰ:icut doloꝛ in vtero hñtis ⁊ nõ effugiẽt · O elicata nimis medicina eſt pᷣus alligari qᷓ; vulnerari mẽ brũ.nõ ꝑcuſſum plangere ⁊ necdũ ſuſcepto ictu adm onere manum. Vouere vnguẽto vbi nð dolet em plaſtꝝ adh ibere vbi cẽſu⸗ ra nõ eſt. Zd diſcernendũ deinde inter ſa⸗ nos ⁊ male hũtes baculos ĩ maniby poꝛta re iubent᷑egrotantes plane neceſſarios. vt quã palloꝛ in vultu macieſq; nõ idicat ba culus ſuſtentans metiant᷑inuahtudinem. Ridẽdas an lugendas dixerim hmõi in⸗ eptias. Sic machariꝰ iuſſit.ſic baſiliꝰ do⸗ cuit.ſic antoniꝰinſtituit.ſic pies in egypto ↄuerſati ſunt. Sic den iq; ſcti odo maiolꝰ odilo hugo. quos ſui vtiq; oꝛ dinis pꝛinei pes ⁊ pꝛeceptoꝛes hre gliat᷑ aut tenuerunt aut teneri ↄſueuerũt Sʒ hi oẽs ſi ſctĩ.imo qꝛ ſcti fuerũt ſetõ apło nõ diſſenſerũt.qͥ ni⸗ mirum ita loqͥtur. Hñtes victũ ⁊ veſtitũ pis ↄtentiſimꝰ.nobis aũt eſt ꝓ victu ſa⸗ tietas:nec veſtitũ agetimus:ſʒ oꝛnatum. Querit᷑ ad induendũ nõ qð vtiliꝰ ſed qð ſubtilius inuenit᷑· nõ qð repellat frigꝰ:ſed qð ſupbire ↄpellat.nð deniq; iuxta regulã qð vil us cõpꝑari põt.ſed qð venuſtiꝰ imo vanus oſtẽtari. Heu memiſeꝝ qᷓlemcũ; monachũ.cura dhuc viuo videre ad id de ueniſſe oꝛdinẽ noſtꝝ.oꝛdinẽ.ſ qͥ pꝛimꝰ fuit ĩecclia imoa quo cepit ecckia.quo nullus in terra ſimilioꝛ angelicis oꝛdinibo. nullꝰ vicinioꝛ ei q̃ in celis eſt hierkm mar nt̃a ſi ue ob decoꝛẽ caſtitatis:ſiue ꝓpter charitat? odoꝛẽ.ciuꝰ apł inſtitutoꝛes.cuiꝰ hi quos paulꝰtam ſcpe ſctõs apellat:inchoatoꝛeſ extiterunt. Et quidẽ int᷑illos cũ nihu qð ſuũ eſſet qͥſpiã retinuiſſet diuidebat᷑ vt ſcri ptum eſt.ſinguł ꝓut cuiq; opus erat.non igit᷑ ꝙ quiſq; puriliter geſtire poterat. Sa ne vbi tiñ qð opus erat accipiebat᷑: ibiꝓ⸗ culdubio ociorum admittebat᷑. Quanto⸗ ſuꝑbum. Qð inqͥt opus erat hoc eſt q̃ntũ ad indumẽta.qð ⁊ nuditatẽ tegeret ⁊ frigꝰ repelleret. Putaſne ibi cuiq; galabꝛanum aut em bꝛimũ q̃rebat᷑ ad inducendũ.cuiqᷓ; ducentoꝝ ſolidoꝝ mula ꝑabat᷑ ad equiuã dum. Putaſne inquã cuiuſpiaʒ ibilectuli optoꝛiũ cattinuʒ aut d iſcoloꝛ barricanus oſtiebat:vbi ſingulis dinidebat᷑ tĩ pꝛout cuiq; opus erat. Von illic arbitroꝛ valde curatũ eſſe de pᷣcio:de coloꝛe de cultu veſti mentoꝝ:vbi tam indefeſſum inerat ſtudi⸗ um in cõcoꝛdia moꝝ aioꝝ coherẽtia. ꝓfe⸗ ctuq; vᷣtutũ. Mult itudini inqͥt credẽtiuʒ erat coꝛ vnũ ⁊ aĩa vna. Vbi nůc illð vna⸗ nimitatis exercitiũ: fuſi ſumꝰ exteriꝰ ⁊ de regno dei:qð intra nos eſt relictis ver at ꝑennib bonis foꝛis q̃rimus vanã cõſola tionẽ de van itatibꝰ ⁊ inſanijs falſis ac iaʒ religionis antique nõ ſolũ ÿtutẽ amiſimꝰ ß nec ſpẽm retinemꝰ. Ecce em̃ ipſe habit? nr̃:qð ⁊ dolẽs dico qͥ humilitatis eſſe ſole bat inſigne a mo nachis nr̃itẽꝑis in ſignũ geſtar᷑ ſuꝑbie. Vix iam in noſtrè ꝓuintijs inuen imꝰ quo veſtiri dignemur. Mies ⁊monachus ex eodẽ panno partiunt᷑ ſibi cucullã ⁊ clamidẽ.Quis de ſecto qntumli bet honoꝛatꝰ. etiã ſi rex.etiã ſi im ꝑatoꝛil⸗ le fuerit.nõ tñ hoꝛrebit nr̃a ĩdumeta ſi ſuo⸗ ſibi mõ pᷣꝑata fuerint ⁊ aptata. Ceterũ in habitu inqͥs nõ eſt religio:ſʒ ĩ coꝛde. Bñ. Attu qñ cucullã empturus luſtras vꝛbes ſoꝛa circuit.ꝑcurris nũdinas.domos ſcru taris negociatoꝝ.cunetã euertis ſinguloꝝ ſuppellectilẽ.ingẽtes explicas ctumulos pã noꝝ.attrectas digit.admones ocuł᷑.ſolis opponis radio qͥcquid groſſum. id pallidũ occurrerit reſpuis. Si qͥd autẽ ſui puritate ac nitoꝛe placuerit:illð mox q̃nto libet pᷣcio ſatagis tibi retinere. Rogo te ex coꝛde facis hot an ſimpłr. Cũ deniq; 5 re gulam:nõ qð viliꝰoccurrerit:ſʒ ſtudioſiſſi me q̃ris.qðᷣ.qꝛ rarius inuenit᷑.pᷣcio ſiꝰemi tur. Ignoꝛãs facis hocan ex iduſtria. Ex coꝛdis theſauro ſine dubio ꝓcedit qͥcquid foꝛis aꝑparet vitioꝝ. Vanũ coꝛ vanitatʒ notã ingerit coꝛꝑi ⁊ exterioꝛ ſuꝑfluitas ite rioꝛis vanitatꝰ in diciũ eſt. Wollia indu⸗ menta animi molliciem indicãt. Nõ tãto curaret᷑ coꝛꝑis cultꝰ: niſi pᷣus neglecta fu⸗ ſſt nig ſupl pemn nqu pori ſhe ib un she pdo diot tſtq cab Iata pom nito vhiu noſ plu deat * ſe ube hon aſin pell velt hir 140 poſſ poil ta uuq gt t (ur nec no im nes dep tũ un iud I dunet ioʒ oheit Wulmem um Phh reneiniſuſ ſmnn nn noscuinzn is fsäuntmi ätptnlnßitt nnguenö iſnint divqhniuti monachsithsu Uixummi ereod pannnu ufmnrtiunln nöcſtnligoinub uli mpunstin um ndinzs dontt utauiamt ngutz ayluuni derrenut oqcqui wnſi mit ichus Silu vteplarunriini iöntimmnſp mſnptUuß nns inniju uts hocnait inedetnhu nor. Unium nem in pctõ moꝛientiũ de manu paſtoꝛuʒ requirendũ eſſe miner̃: quõ abbates noſtri patiunt᷑ fieri talia:niſi foꝛte ſi audeã dice⸗ re. nemo fident reß̃hen dit in quo ſe eſſe ir⸗ rep̃henſibilem nõ ↄfidit. Siqͥdẽ humani tatis eſt oĩm in quo ſibi qͥſq; indulget ali⸗ is nõ vehement iraſci. D icam ditã.pᷓ ſum prtuoſus dicar.ſʒ veꝝ dicam. Quõ luxmũ di obtenebꝛata eſt. quð ſal terre in fatuatũ eſt:quoꝝ nobis vita via vite debuit eẽ ex⸗ emplum in ſuis actibꝰ oſtendũt ſuperbie. ceci facti funt duces cecoꝝ. Qð em̃ vt cete ra taceamꝰſpecimẽ humilitatꝭꝰ eſt cũ tanta pompa⁊ eqͥtatu incedere.tãtis hoĩm cri⸗ nitoꝝ ſtipari obſequijs.qᷓ̃tenꝰ duo by ep̃is vnius abbatis multitudo ſufficiat. Mẽ⸗ tioꝛ ſi nõ vtc abbatẽ ſexagita eq;s.⁊ coam plius in ſuo ducere comitatu. Dicas:ſi vi deas eos trã ſeũtes, nõ pies eſſe monaſte⸗ rioꝝ.ſed dños caſtelloꝝ.nõ rectoꝛes aĩarũ ſed pᷣncipes puinciaꝝ. Tũ deinde geſtari iubent᷑ mapule ſcyphi bacini.can delabꝛa: ⁊ mãntice ſuffarcinate nõ ſtramẽtis ſed oꝛ namentis lectoꝝ Vix deniq; q̃ttuoꝛ leuc⸗ a ſua quiſpiã domo recedit.niſi cũ tota ſu⸗ pellectile ſua tanqᷓ; ſit iturus ad exercitum vel tranſiturꝰ ꝑ deſertũ:vbi nõ valeãt iue niri neceſſaria. An nõ poſſet eodẽ vaſculo ⁊ aqᷓ manib vergi ⁊ vinuz bibit. An non poſſet ardẽs lucere lucerna niſiĩ tuo quod poꝛtas cdelabꝛo ⁊ hoc aureo vel argẽteo An nõ poſſet doꝛmire niſi ſuꝑ variũ ſtra⸗ tũ:aut ſub ſilueſtri coo ꝑtoꝛio. An nõ vnꝰ? aliqͥs miniſter poſſet ⁊ iumentum ligare ⁊ ad menſam ſeruire ⁊ lectulũ pᷣparare. Nũt 5 tãte multitu dini gartio nũ ac iumentoꝝ cur vel ad folaciũ mali nobiſcũ ſi ferimus neceſſaria q̃ten ꝰho ſpites nõ grauem? Sʒ hec pay ſt veniã ad maioꝛa.ſʒ nõ viſa mi noꝛa.qꝛ vſitatioꝛa Omto oꝛatoꝛioꝛum imẽſas altitudines.ĩmoderatas lõgitudi nes ſuꝑuacuas latitudines. ſumptuoſas depollitiões.curioſas depictðᷣes.q̃ dñ oꝛã tiũ ĩ ſe retoꝛqᷓnt.aſpectũ ĩpediũt ⁊ affectuʒ ⁊ inde quodãmõ repñtant antiquũ ritum iudeoꝝ. Sʒ eſto fiant hec ad honoꝛẽ dei. Ilið aũt iterrogo monachꝰmõachos qðj ad gulielmũ abbatem iſet mens intulta ʒᷣtuti. Miroꝛ aũt ců regula dicat ad mg̃m reſpicere qͥcqͥd a di⸗ ſcipulis delinqͥtur ⁊ dñs ꝑ ꝓphom ſangui gẽtilib gẽtilis atguebat Dicite ait ile pðõ tifices ĩ tẽplo qͥd facit auꝝ. Ego gůt dico dicite paupes. Nõ em̃ attẽdo pſuʒ:ſenſuʒ dicite inqᷓ; paupꝑes ·ſi tñ paupꝑes in ſctõ qͥd facit auꝝ. Et qͥdẽ alia cã eſt epᷣoꝝ alia mo nachoꝝ. Scimꝰnãq; ꝙ illi ſapientib ⁊ in ſipientibꝰ.debitoꝛes cũ ſint: tarnalis ꝓł deuotionẽ:qꝛ ſpũalibꝰ nõ pñt.coꝛꝑalib ex citãt oꝛnamẽtis. Nos po qͥ iã de ꝓpło exi⸗ uimus qͥ mũdi pᷣcioſa ac ſpecioſa ꝓ xp̃o re liqmus qᷓ oĩa pulcre lucẽtia.canoꝛe mulcẽ⸗ tia.ſuaue olẽtia.dulce ſapia.tactu placen⸗ tia.cũcta deniq; oblectamẽta coꝛꝑea arbi trati ſumꝰ vt ſtercoꝛa:vt xpm lucrifatia⸗ mus. q́; q̃ſo ĩ his deuotionẽ excitare intẽ⸗ dimus. Quẽ inqᷓ; ex his fructũ reqrimus ſtultoꝝ admirationẽ an ſimplitiũ oblecta tionẽ. An qm̃ ↄ mixti ſu mꝰ int᷑ gẽtes foꝛte didicimꝰoꝑa eoꝝ:⁊ ſeruimꝰadhuc ſculpti lib eoꝝ:⁊ vt aperte loqr. An hoc tm̃ facit auaritia qð eſt pdoloꝝ ſeruitꝰ:⁊ nõ requiri mus fructũ.ſʒ datũ ſiq̃ris quõ miro inqᷓ; mõ. Tali qᷓdã arte ſpargit᷑es vt młtiplice tur. Expendit᷑ vt augeat᷑.⁊ effuſio copiam parit. Ip̃o qͥpꝑpe viſu ſumptuoſaꝝ.ſʒ mirã daꝝ vanitatũ accendunt᷑ hoĩies:mag ad o fferendũ qᷓ; ad adoꝛan dũ. Sit opes opi⸗ bus hauriunt᷑ ſic pecunia pecuniã trahit: qꝛ neſcio qᷓ pacto vbi ampliꝰ diuitiaꝝ cer⸗ nit᷑.ibi offert᷑ libẽtius. Zuro tectis reliqͥis ſignant᷑oculi⁊ oculi apunt᷑. O ſtẽdit᷑ pul⸗ cerrima foꝛma ſancti vel ſctẽ alicuius.⁊ eo credit᷑ ſanctioꝛ qꝛ coloꝛatioꝛ Lurrũt ho mines ad oſculandũ.iuitant᷑ ad doñdũ: ⁊mag mirant᷑ pulcra qᷓ; venerant᷑ ſancta Ponunt ĩecckia dehinc nð coꝛone ſʒ rote circũſepte lãpadib:ſʒ nõ minus fulgẽtes inſertis lapidib. Lernimus ⁊ꝓ candela⸗ bꝛis arboꝛes q̃ſdã erectas multo eris pon dere.miro artifies oꝑe fabꝛicatas nec ma⸗ gis choꝛuſcãtes ſupp oſitꝰ lucernis qᷓ; ſuis gemis. Quid putas in his oiby q̃rit᷑ peni tentiũ ↄpũctio.an intuentiũ admiratio o vanitas vanitatũ.ſed nõ vanioꝛ qᷓ; inſa⸗ oꝛ. Fulget ecckia ĩ parietib ⁊ in pauꝑibus eget. Suos lapides in duit auro ⁊ ſuos fi lios nudos deſerit. De ſumptib egenozũ ſeruit᷑ ocuł diuitũ inueniũt curioſi qͥ dele⸗ ctent᷑:⁊ nõ inueniũt miſeri qͥ ſuſtententur- Vt qͥd ſaltẽ ſctõꝝ imagies nõ vencremur 2 paret:vt mag libere quſb vtiq; ipᷣm qs pedib cõculcat ſcatet pauimentũ. fetõꝝ facies calcibꝰ tunditur tranfeũtiũ.⁊ſi nõ ſacris imaginib.cur nõ percipit᷑ pulcris coloꝛib. Cur decoꝛas qð mx ſedandũ eſt. Cur depingis qð necel⸗ ſe eſt cõculcari.qͥd ibi valẽt venbſte foꝛme vbi puluerem aculant᷑aſſiduo Deniq; qͥd Bad pauperes · ad monachos.ad ſpũales viros. niſi foꝛte ⁊ h aduerſuʒ mem oꝛatuʒ poete vᷣſiculũ ꝓphicꝰille rãdeat᷑. Oñe diles xi decoꝛẽ domꝰtue ⁊ locũ hitatõis glie tue Aſſentio patiamur ⁊ hec fieri in ecckia:qͥa noxia ft auarꝭ ⁊ vanis:nõ tñ ſimplicibꝰ ⁊ Deuotis. Ceteꝝ i clauſtr? coꝛã legẽtibo fri⸗ bus.qͥd facit illa ridicka mõſtruoſitas.mi ra q̃daʒ defoꝛmis foꝛmoſitas ac foꝛmoſa defoꝛmitas. Quid ibi ĩimũde ſimie.qͥd fe ri leones.qͥd mõſtruoſi cẽtauri.qͥd ſemiho mines. qͥd maculoſe tigrides.qͥd milites pugnãtes.qͥd venatoꝛes tubicinãtes. Ei deas ſub vno capite młta coꝛꝑa.⁊ rurſus ĩ vno coꝛꝑe capita młta. Cernit᷑ in q̃drupe⸗ de cauda ſerpẽtis.luc inſpice caput qua⸗ drupedis. Ibi beſtia pᷣfert equũ.capꝛã tra hens ̃tro dimidiã.hic coꝛnutũ aĩal equũ geſtat poſteriꝰ Tam multa deniq; tamq; mira diuerſ et vbiq; varietas ap m ibeat in marmoꝛib q in codicio.totũq; diẽoccupare ſingula iſta mrãdo qᷓ; ĩ lege dei meditando. Pꝛo deo ſinõ pudet ineptiarũ cur vel nõ piget expẽſaꝝ. Multa qͥdẽ ⁊ alia ſuggerebat ad denda materia ſʒ auellit me ⁊ ꝓpꝛia ſatis anxia occupatio ⁊ tua fra. O gere nimis feſtina diſceſſio.qᷓ vʒ nec moꝛari diutiꝰ gc quieſcis.nec abire tñ abſq; recẽti opuſculo Facio itaq; ꝙ vis ⁊ te dimitto ⁊ ſermonẽ Pꝛeuio.pᷣſertim qꝛ vtilioꝛa ſt pauca ĩ pace q; multa cũ ſcãdalo Et vtinã hᷣ pauca ſcri pſerim ſine ſcãdalo em̃uero vitia carpens ſcio me offen dere vitio ſos.pᷣt tñ fieri volẽ te deo aliqͥbh:q̃s me timeo exaſpaſſe.poti? placituꝝ ele.ſʒ ſi deſinãt eſſe vitioſi.ſi vʒ ⁊ diſtrictioꝛes deſinant eſſe detractoꝛes ⁊ re miſſioꝛes amputẽt ſuꝑfluitates. Si ſic qͥſ q; bonũ teneat.q tenet vt aliũ aliud tenẽ⸗ tem nõ iudicet. Si qͥs cepit iã eſſe bonus. non iuideat melioꝛibo.⁊ qͥ ſibi videt᷑ agere meliꝰ.bonũ nõ ſpernat alteriꝰ Si qͥ diſtri — ¶Epiſtola⸗ nec emulent᷑.⁊ qͥ nõ pñt eos qͥ pñt ſie mitẽz ctius viuere pñt. eos qᷓ nõ pñt necaſpnent tur vt temere nõ imitent᷑. Sicut em̃ nõ liʒ cet his qͥ maius aliqͥd foꝛte vouerũt adid qð minꝰ eſt deſcẽdere ne apoſtatent᷑.nõ oĩ⸗ bus expedit de bonis minoꝛib ad maio⸗ ra trãſire ne pᷣcipitent᷑. Scio qͥpe nõnul⸗ los de alqs ⁊ ↄgregatõibo ⁊ inſtitutionib ad noſtꝝ oꝛdinẽ ꝑuolaſſe. pulſaſſe. intraſſe Qui h qͥdem agẽdo ⁊ ſuis ſcãdala relique runt.⁊ nobis nihil oĩo attulerũt.dũ q̃ntũ illos ſua temeraria diſeſſione. t̃ nos tur barunt ſua miſera ↄuerſatõe. Et qm̃ ſuꝑ⸗ be ſpꝛeuerũt qð teneb ant ⁊ tenere pᷣſũpſe⸗ runt qð nõ valebãt. digno deꝰexitu eoꝛuʒ tan dẽ patefecit ignauiã:qꝛ ⁊ ĩpudent᷑ deſe ruerunt qð ipudent᷑ arripuerãt. et turpiter redierũt ad id qð leuit᷑ deſeruerãt. Cũ em̃ clauſtra nr̃a ſui potiꝰoꝛdinis impatientia qᷓ; deſiderio ñi expetierint.oñdũt qð funt dũ a vobis ad nos a nobis ad vos iſtabi li leuitate ꝑuolãtes. ⁊ nobis ⁊ vobis ⁊ oĩ⸗ bus bonis ſcandala faciũt. Quãqᷓ; ᷓ nõ⸗ nullos eoꝝ nouerim?ꝰ qͥ feꝛtiter deo aucto re ceperũt.⁊ ipſo ꝓtectoꝛe foꝛtius ꝑſeuerãt ſecurius eſt vt ꝑſeueremꝰ in bono qð cepi⸗ mus: qᷓ; ꝙ incipiamꝰ vbi nõ ꝑſeueremꝰ.⁊ part᷑ oẽs ſtudeamꝰqð pᷣm apki ↄſilium oĩa nr̃a in charitate ftant. Hec eſt ña de nñ̃o ⁊ vẽo oꝛdine ſnĩa. hec nr̃is.hec nõ de vobis.ſed vobis me ſolere dicere nullꝰme lius mihi teſt erit qᷓ; vos. ⁊ ſi quis me no uit ſicut vos. Que iveſtr laudabilia ſunt laudo ⁊p̃ dico:ſi q̃ repᷣhẽdꝭida ſunt vt emẽ dent᷑ vobis ⁊ alijs amicꝰ meis ſuadere ſo⸗ leo.hec nõ eſt detractio ſed attractio. Qð vt vobis a vob ſꝑ fiat oĩno pꝛeco ⁊ ſup⸗ Dini Berñ. abbatis epla ad ro⸗ bertum nepotem ſuũ qui de oꝛdine Tiſtercieñ. ad cluniaceñ.trãſierat. Atis ⁊ pluſqᷓ; ſatꝭ ſuſtinui di lectiſſime fili Roberte.ſi foꝛte dei pietas ⁊ tuã ꝑſe⁊ meaz ꝑ te aĩam dignaret᷑ inuiſere.tibt ſcilicet iſpirãdo ſalutarẽ cõpũ ctlonem mihiq; de ſua ſalute leticiã. Sʒ quoniã vſq; a dhuc fruſtratuʒ me cerno ab expectatione mea.iam nõ valeo tegere do loꝛem meũ anxietatem repꝛimere. diſſimu uletr rotã rrecd Lonſe ndeb liberat nömet peran ft? o teanin mel necleli goc tioem gian ſeFul Ponv nen di clpa omitte fuctum co cau eñ hec dias. Wen netev quov s. ſe ſas di nis. ⁊ factun bo.m Uentu ſiſt. d teram tau. meqn hnc: gren foꝛſit ntien debe müti filiũ 2rur flage vtilie pe di vstnhun e. zcbbini iifui Lijji nmꝰqftn pterroꝛefnun euermnmſic mꝰ vdiniqun — tutefiunt. huiin teſuit hetijs uj smeſolatdun n iigun eivelh luihu q̃ rbidiujmnn ys unu ms luin enicto fiuml iebbusl unſicu cunuitin pluſſut ſinh imefil Robml letis nihu m dignaretli t hi ſumi de u luluun fulyuiz m umnö vil dennpin lare triſticiaʒ. vnde ⁊5 iuris oꝛdinẽ cogoꝛ reu ocare leſus eum q me leſit ſpꝛetus req;⸗ rere contẽptatoꝛem iniuriã paſſus.iniuri⸗ atoꝛi ſatiſfacere. rogari deniq; a quo roga re debueram Doloꝛ quipe nimius nõ de liberat.nõ verecundat᷑ nõ ↄlulit rationeʒ nõ metuit dignitatis damnũ.legi nð obtẽ perant · iudicio nõ acqͥeſcit. modum igno⸗ rat ⁊ oꝛdinẽ id oĩmodo ⁊ ſolũnõ ſatagen te animo.quo vel careat:qð ſe dolet habe⸗ re:vel habeat quo ſe dolet carere. At inqͥ nec leſi quẽpiã:nec ſpꝛeui. ſʒ ſpꝛetus potiꝰ ego · ac multipharie leſus tiñ̃ fugi malefa⸗ ctoꝛem meũ. Cũ iniuriã feci ſi iniurias fu gi:an nõ expedit cedere ꝑſecutoꝛiqᷓ; reſiſte⸗ —— re. Fugere ferientẽ qᷓ; ferire. Recte aſſentio Non vt ↄrenderem.cepi hec:ſed vt ↄtẽtio nem dirimerem.fugere ꝑſecutionẽ non eſt culpa fugientis ſʒ ꝑfequentis. Nõ õdico omitto qð factũ eſt.non reqͥro cur vel quõ factum eſt.culpas nõ diſſentio: non retra⸗ cto cauſas.non recoꝛdoꝛ iniurias Solent em̃ hec magil inſtigare qᷓ; mitigare diſcoꝛ dias. Solũ qð magis eſ m ihi coꝛdi loq́: We miſeꝝ ꝙ te careo.ꝙ te nõ video.ꝙ ſi⸗ nete viuo.pꝛo te moꝛi mihi viuere eſt.ſine quo viuere moꝛi. Nõ igit᷑ quero.cur abie⸗ ris.ſed ꝙ iam nõ redieris queroꝛ. Nõ cau⸗ ſas diſceſſionis.ſʒ moꝛas cauſoꝛ regreſſio nis. Veni tm̃ ⁊ par erit. Reuertere ⁊ ſatiſ⸗ factum eſt. Redi inquã:redi ⁊ letus canta bo.moꝛtuus fuerat ⁊ reuixit.perierat ⁊ in⸗ uentus eſt. Fuerit certe mee culpe ꝙ diſceſ⸗ fiſti.delicato qͥꝓpe adoleſcenti auſterꝰexti⸗ teram.⁊ ten eꝝ durus mmis inhũane tra⸗ ctaui. Hinc em̃ ⁊ pñs quondã aduerſum me q̃ntum memint murmurare ſolebas. hinc ⁊ nunc ſicut audiui etiã abñti dero⸗ gare non ceffas. Nõ tibi imputet᷑.poſſem foꝛſitan excuſare ⁊ dicere qꝛ ſic laſciui pue⸗ ritie motus coercendi erãt.ac rudibꝰ anniſ debebant᷑ a ſpa illa diſcipline diſtrictioꝛis mitiꝛ. Scriptura atteſtante q̃ ait Percute fuliũ tuũ ꝙga ⁊ libera bis aĩaʒ eius q moꝛte 4 rurſum. Quos em̃ diligit deus coꝛripit. flagellat aũt oẽm filiũ quẽ recipi.⁊ ulud. vtilioꝛa ſunt ꝓbera amici qᷓ; oſcula inimi ci. Sʒ fuerit vt dixi mee culpe ꝙ diſceſſiſti: ne dum de reatus ↄtenditut: emẽdatio retardet Zit o hoc vel pocul dubio incipiet eſſe tue:ſi nõ parcas penitẽ⸗ ti ndulgeas con fitenti.quia poꝛui quicẽ aliqñ in aliquibo fuiſſe erga te indiſcretus ſed non recte maliuolus. Quodſi ⁊ in fu turo hanc ipᷣam indiſcretioneʒ meã ſuſpe⸗ ctam habes. noueris me iam nõ eſſe: quia nec te puto foꝛe qͥ fuiſt Mutatus mutatũ imnuenies ⁊ quẽ ante metuebas magiſtruʒ comitẽ amplectere ſecurus. Itag ſiue mea culpa receſſeris:vt tu putas ⁊ ego nõ excu⸗ ſo ſuetua vt młti putõt:⁊ ego ñ excuſo.ſi⸗ ue mea ſił⁊ tua:ꝙ ege mag puto ex h ſiiã redire rẽnuerꝭ ſolui ꝓfecto iexcuſabil eris. Eis ab oi culpa lib eẽ. Reuertere Si tuã ahſts ignoſco. Ignoſce ⁊ tu mihi:vbimeã ah̃ſco.alioqn aut tibi minꝰidulges qͥ tuã culpã ⁊ agnoſc ⁊ diſſimulas.aut mihi ni mis miſericoꝛs es cui nec ſatiſfaciẽti igno ſcendum putas. Jam ſiredire recuſas.ali⸗ am quere occaſionem.vnde falſo blan dia ris conſcientie tue:qꝛ nõ erit vltra qð foꝛ⸗ midare debeas de rigoꝛe diſtrictiõis mee. Neq; em̃ foꝛm idandũ eſt:ꝙ future ſim pñ ti foꝛmidoloſus.cui adhut abſenti iam to to ſum coꝛꝑe ꝓſtratus:totis aſtrictꝰviſce⸗ nbus. Humilitatem exhibeo.charitateʒ pꝛomitto ⁊ tu times.intrepidus veni quo te vocat humilitas.pertrahit charitas:ſe curus accede talibꝰ pꝛeuẽtus obſidib.fus giſti ſcenum. reuertere ad manſuetuʒ. Res uocet te mea leutas cuiꝰ ſeueritas effuga⸗ uit. Vide fili qᷓ; te cupiam duci non ſpiri⸗ tu ſeruitutis iteꝝ in timoꝛẽ: ſed ſpũ adop⸗ tionis filioꝛum in quo clamare ⁊ tu nõ cõ fundaris abba pater. Lauſam vtiq; tãti doloꝛis mei nõ minis apud te ſʒ blãdimẽ tis pᷣcibꝰ nõ interioꝛibꝰ ago. Alꝰ foꝛſitan aliter tentaret:⁊ vere quis alius nõ magiſ reatum ⁊ incuteret metũ. nõ apponeret vo tum, ⁊p̃ poneret iudiciũ.nõ argueret ino⸗ bedientte.non in dignaret᷑ apoſtaſie: ꝙ de tunicis ad pellicias de olerib ad pelliciaſ ꝙ deni; aq diuitias de paupertatetran⸗ ſieris. Sed ego noui animũ tuũ.qui faci⸗ lius poſſit amoꝛe flecti qᷓ; timoꝛe compelli Deniq; quid neceſſe eſt bis pungere nõ re calcitrantem. Valde timidum magis ex⸗ terrere ꝑ ſe ſatis erubeſcentem amplius cõ fundere. Cui ſua ratio magiſter. cui pꝛos pꝛia conſcientta virga ⁊ ingenita verecun quõ puer verecũdus.ſimplex. timoꝛatus⸗ auſus fuerit 5 volũtatẽ fratꝝ. mg̃i impe⸗ rium.regulate decretũ ſuũ deſerere ⁊ votũ ⁊ locũ miret᷑ etiã ꝙ ⁊ dauid ſctitati ſurrep⸗ tum ſit ꝙ ſapie ſalomoni illuſum ꝙ ſamſo nis foꝛtitudini obuiatũ.qͥ ꝓthoplauſtruʒ dolo captũ expulit ð pẽia felicitatꝭ. Quid miꝝ ſi tenero ſurripuit adoleſcenti in loco hoꝛroꝛis ⁊ vaſte ſolitudinis. Huc accedit ꝙᷓ nec ſicut illos bab ylonicos ſenes ſpeci⸗ es decepit eũ.nec ſicut gieʒi pecunie amo? nec honoꝛis ambitio ſicut iulianũ apoſta tam.ſʒ fefellit illũ ſanctitatꝭ.ſeduxit ligio prodidit auctoꝛitas ſenioꝝ. Queris quõ Pꝛimo qͥdẽ miſſus eſt magnꝰqͥdã pᷣoꝛ ab ipſo pᷣncipe pꝛioꝝ foꝛas qͥdem apparẽs in veſtimẽtis ouiũ.intrinſecus aũt lupus ra pax deceptiſq; cuſtodibꝰ exiſtimãtib qͥdẽ ouẽ eſſe:vene admiſſus eſt ſolus ad ſolam lupus ad ouiculã. Nec refugit ouicula lu⸗ pum quẽ etiã ip̃a putabat ouẽ. Quid plu ra. Aliicit.attrahit.blandit᷑.⁊ noui euãge lij pꝛedicatoꝛ cõmẽdat crapulã. parſimo⸗ niã dãnat.voluntariã pauꝑtatẽ miſeriaʒ dicit.ieiunia.vigilias · ſilentiũ. manuũq; taboꝛẽ vocat inſania e ocioſitatẽ.cõtem⸗ plationẽ nũciat.edacitatẽ.loqᷓcitatẽ.curio ſitatem.cunctã deniq; intꝑantiã noiat di ſcretionem. Qñ inquit delectabit᷑ deꝰcru⸗ ciatibꝰ veſtrẽ: vbipᷣcipit ſcpᷣtura quempiã ſeſe interficere. Quał᷑ vo religio eſt fodere terrã.ſiluã excidere.ſtercoꝛa Febe Nũ quid nõ ſniĩa pitatis eſt miſciam volo · ⁊ nõ ſacrificiũ.⁊ nolo moꝛtem pctõꝛis.ſʒ vt magis ↄuertat᷑ ⁊ viuat.⁊ btĩ miſericoꝛdeſ qm̃ ip̃i miſchiam ↄſequent᷑. Et qͥdo deꝰ cibos creauit:ſi nõ liceat manducare.: Vt qͥd nobis coꝛꝑa dedit ſi nõ liceat ſuſtẽtare Deniq; qͥ ſibi neqᷓ;:cui bonus. Quis vn qᷓ; ſane ſapiens carnẽ ſuã odio habuit Ta lib tandẽ allegationibꝰ male credulꝰpuer circũuentus ſeducit᷑.ſeductoꝛẽ ſequit᷑. Clu niacum ducit᷑.tondet᷑.ra dit᷑.lauat.exuitur ruſticanis.vetuſtẽ.ſoꝛ didis.induit᷑pꝛecio ſis nouis ac nitidis: ⁊ ita in cõuentu ſuſci pitur. Sʒ cũ q̃li putas honoꝛe.cũ quo tri⸗ umpho.cum qnta reuerentia.defert᷑ei ſuꝑ coetan eos ſuos:vt tanqᷓ; victoꝛ rcdiens a pugna.ſic laudat᷑ pctõꝛ i deſiderijs anime Epiſtola dia lex diſcipline eſt:ꝙ ſi cui mirum videt᷑ ſue. Suſtollit᷑ in altum ſtatu nõ medioeri collocat᷑: ita vt multꝰ ſenioꝛibꝰ pᷣlatus ſit adoleſcẽs.fouet.blãdit᷑.cõgratulat᷑ ei vni⸗ uerſa fraternitas.exultãt oẽs tanqᷓ; victo⸗ re s capta pᷣda: qũ diuidunt᷑ ſpolia. O ie⸗ ſu bone qᷓ; multa facta ſtꝓ vnꝰ animule ꝑditione. Cuiꝰad hec q̃ntũlibet robuſtuʒ pectus nõ emolleſceret.cuiꝰ q̃ntũuis ſpiri⸗ tualis oculꝰ nõ turbaret᷑.cui int᷑ alia ad ſu am liceat recurrere cõſciam. Quis deniq; in tanta põpa:vel pitatẽ valeat agnoſce⸗ re vel obtinere hũilitatẽ. Wittit᷑ intereaꝓ eo romaʒ.apłica impellit᷑ auctoꝛitas:⁊ vt papa nõ neget aſcenium.ſuggerit ei infan⸗ tem olim a ꝑntib oblatũ fuiſſe mõaſterio Nõ fuit qͥ refelleret. nec ei 3 dictoꝛ eſt ex⸗ pectatꝰiudicatũ eſt de ꝑte abiu dicatũ abñ tib iuſtificati ſi qͥ iiuriã fecerũt: excider̃t a cauſa.qͥ paſſi ſt abſq; ſatiſfactiõe abſoluit᷑ reus.firmat᷑ pᷣuil egio crudeli:nimium cle⸗ mens ſnia abſolutõis qͥ; repoꝛtato ſua fir⸗ maret᷑ fluctuãti male ſuaſi ſtabilitas.ſecu ritas dubitanti. Et hic tenoꝛ l̃arum.hec indicij ſumma. hec totiꝰcauſe diffinitio vt teneãt qͥ tulerũt.ſileãt qͥ amiſerũt. Int hec aũt ꝑeat aĩa ꝓ q̃ xpᷣs moꝛtuꝰeſt.⁊ hᷣ qꝛ clu⸗ niacenſes volũt. Fit ꝓfeſſio ſuꝑ ꝓfeſſionẽ. qð vouet᷑: nõ ſoluet᷑.ꝓponit᷑ei qð nõ tenebi tur. ⁊ cũ pᷣmũ pactũ irritũ factũ ſit.in ſcðo geminat᷑ p̃ᷣuaricatio.⁊ fit ſup̃ modũ peccãſ pctĩ. Veniet. ven iet qui male iudicata re iudicabit.illicite iurata cõfutabit qͥ faciet iudiciũ iniuriã patientibꝰ.qͥ iudicabitĩ iu⸗ ſticia paupes ⁊arguet in eqͥtate ꝓ mãſuetꝰ terre. Eleniet ꝓ certo qͥ ꝑꝓpham minat᷑ in pſalmo. Qñ accepero tpᷣs ego iuſticias iu dicabo.qͥd faciet de iniuſtis iudicijs qͥ ip⸗ ſas q́;ʒ iuſticias iudicabit. Veniet inquaʒ veniet dies iudicij vbi plꝰ pura coꝛda va lebunt.qᷓ; aſtuta ꝓba e ↄſcia bona.qᷓ; mar ſupia plena.cñquideʒ iudex ille nec fallet᷑ pbis:n ec flectet᷑ donis. Tuũ dñeieſu tri⸗ bunal apello:tibi ↄ mitto cãm meã. Do⸗ mine deus ſabaoth qͥ iudicas iuſte ⁊ pꝛo⸗ bas renes ⁊ coꝛda.cuius oculi ſicut fallere nolunt:ita falli nõ pñt:tu vides qͥ tua vi⸗ des qͥ q̃rũt ⁊ ſua. Tu noſti qͥby ei viſcerib in cũcts tẽtationib ſuis ſꝑ affuerim qntis ꝓ eo gemitib aures tue pietatis pulſaue⸗ rim:qliter ad q̃q; ilius ſcan dala. ꝑturba⸗ glan tloneſ eys 1p oqre fſulend kbapl nus ilt ſunsvt ipoeten lichten tneri fuctum Aloqh wlo. N bolo. bus lu teſtero tſtu pu ſuitu tenter ßehm etpecta hicpa tus pſe gnnüſ ſteeiec inſenſa votati vdee denn titus lus y füuſt tcõl ſoinc lenor hua olusjtyunſi t. Ethictnglinni hertotuihfun t leätc qxps momehyt . Fupfeſolyit ſoluc poniuſunt pactümüfuiknt uuno.⁊ftij wüin venitqunuin te urncijuit ipuinnbjuic tungunuiui puwipginn ereperotps ut⸗ henlit uim dicabi. Ueu dm vbipbynui nſbaeglitiſt ul hdului — Lui i bi ↄmitto cin ub⸗ ubuic du aulus oull tiones moleſtias ego vrebar. toꝛquebar. affligebar.⁊ nůc timeo ne fruſtra. Puto eĩ qntũ exꝑtus ſum adoleſcẽtis ꝑ ſe ſatis fer⸗ uentis ⁊ inſolentis:nec coꝛꝑi talia expedi re fomenta. nec ills głie tentamẽta: itaq; urbirmeus dñe ielu de vultu tuo iudiciuʒ meũ ꝓdeat oculitui videant eqͥtates. Vi deãt ⁊ iudicent qͥd potiꝰ ſtare debuerit.an votũ patris de filio an filij de ſeipſo pᷣſer⸗ tim cũ filiꝰmaius aliqd deuouerit. Vide at ⁊ fa mulꝰtuꝰ legiſlatoꝛ nõ. Bñdictꝰ? qͥd regularꝰ fuerit.vtꝝ qð factũ eſt de infan⸗ tulo neſciẽte ip̃o.an ipe ꝑſe poſtmodũ ſci⸗ ens? pꝛudẽs fecit.cũ iam htet vt de ſeip̃o loqueret. Quãqᷓ; dubiũ nõ ſit illꝓmiſſũ fuiſſe nõ donatũ Hec em̃ petitio quã regu la pᷣcipir. ꝓ eo facta fuit a parẽtibꝰ nec ma⸗ nus illiꝰcũ ip̃a petitõe ĩuoluta in palla al taris:vt ſic offeret᷑ coꝛã teſtib. O ſtẽdit᷑ de inde terra q̃ cũ illo ⁊ ꝓ illo ðꝛ data fuiſſe ſ ſi cũ terra eü receperũt.cur nõ ⁊ cũterra re⸗ tinuerũt:an foꝛte reqͥrebant magꝰ darũ qᷓ; fructum:?⁊ pluris eſtimatas eſt terra qᷓ; aĩa Zlhoqͥn oblatꝰ monaſterio:qͥd q̃ rebat ĩ ſe culo. Nutriendus deo cur expoſitꝰerat di⸗ abolo. Quis xp̃icur patere inuẽta ẽ moꝛſi bus lupi.de ſeculo qͥꝓpe nð de cluniaco te teſte ro berte veniſti ciſterciũ. Quelſiſti.pe⸗ tiſti.puliaſti:ſʒ tui adhuc teneritudie: licet muitus dilatꝰes ꝑ bienntũ. Quo tꝑe pa⸗ tienter expleto ⁊ abiq; calũn ia tuis demũ pᷣcibꝰ młtuq; ſi meminiſti. lachꝛxmis diu expectatũ impetraſti miſcðiaʒ: ⁊ quẽ ſatis deſideraueras: ingreſſum obtnuiſti. Poſt hec ꝑ annũ iuxta regulã in oĩ potẽtia ꝓba tus ꝑſeuerant᷑? ſine q̃rela cõuerſatus poſt annũ ſpõte ꝓfeſſus.tunc pᷣmũ ſeculari ve⸗ ſte reiecta reiigionis habitũ ſuſcepiſt. O inſenſate puer qͥs te faſcinauit non ſoluere vota tua q̃ diſtinxerũt labia tua. An non vel ex oꝛe tuo iuſtificaberꝰ vel ex oꝛe tuo cõ demhaberis. Quid de paritis voto ſolli⸗ citus es negligens tui:cũ ex oꝛe tuo: nõ i⸗ lius habeas con demnari tuoꝛum non u⸗ lius vota labioꝝ exigendus ſis: ⁊ d ribi fruſtra qͥſpiã blandit᷑ de ahſolutõe apłica: tuꝰcõſciam diuina ligatã tenet ſnĩa. Ne⸗ mo inqͥt mittẽs manũ ſu ad aratꝝ ⁊ reſpi tiens retro aptus eſt regno dei. Nunqͥd et h ꝑſua debũt hõ eſſe retro aſpicere:qͥ dicũt ad Mobertum. tibi euge euge.filiole ſi te lactauerint petð⸗ res:nec acqeſcas eis. noli credere oĩ ſpiria tui. Sint tibi multi neceſſarh. vnus auteʒ ſit tibi ↄſiliarius de mille. Tolle occaſio nes.reipue blan dimẽta.adulatiõib clau⸗ de aures.tu te interroga de te:qꝛ tu teme⸗ lius noſti qᷓ; aliꝰ.attẽde coꝛ tuũ diſcute in tentionẽ.ↄ ſule vitatẽ.tua tibi ↄſcĩa rñ de⸗ at.cur abierꝰ.cur oꝛdinẽtuũ.cur frẽſ.curlo cum.cur me qͥ ⁊ tibicarne ꝓpinquiꝰ ⁊ꝓpin quioꝛ ſpũ ſum deſeruerꝰ. Si vt arctiꝰ vt re ctius vt ꝑfectiꝰviueres:ſecurus eſto qꝛ nð retro aſpexiſti:ſed ⁊ głiare cũ apto dicẽs. qᷓ retro oblitus ⁊ ad ea q̃ añ ſt̃ extentꝰſequo? ad palmã głie. Sin alias noli altũ ſaꝑe: F time qm̃ vt cuʒ venia tua dixerim:qͥtqd amplius ĩdulgẽs tibi in victu veſtituq; ſu perfluo: ĩ vᷣbis ociolis:in vagatione licen tioſa ⁊ cuyioſa, qᷓ; vʒ ꝓmiſiſti qᷓ; apð nos tenuiſti hꝓculdubio retro reſpicere eſt.pꝛe uaricari eſt. apoſtatare eſt ⁊ h dico fili.nõ vt te ↄfundã:ſʒ vt tãqᷓ; filiũ chariſſimum moneã. qꝛ ⁊ſi młtos hẽas in xp̃o pedago⸗ gos:ſed nõ multos patres. Nã ſi dignars ⁊ vᷣbo ⁊ exẽplo meo in religiõe ego te genui nutriui.dein de facte cð ſolũ adhuc ꝑuulꝰ caꝑe poteras daturꝰ⁊ panẽ ſi expectaresvt grãdeſceres ſÿʒ heu qᷓ;gpere⁊ intẽpeſtiue ab lactatꝰ es ⁊ vereoꝛ netotũ qð fouerã blan dimentꝰ:roboꝛauerã exhoꝛtatõib.oꝛõibh ſolidauerã:iã iamq; euaneſcat.deficiat et pereat.⁊ lugeaʒ miſer nõ tam caſſi laboꝛis damnũ qᷓ; dãnate ſobolis miſerabileʒ ca⸗ ſum. Placetne tibi ꝙ aliꝰ nũc kliet᷑ de teq́ nihil vtiq; laboꝛauit in te. Siłe mihi ↄti git ꝙ ⁊ illi meretriti apð ſalomonẽ.cui vʒ puulus ſuus ab ea q̃ ſuñ a ſe opꝛeſſum ex tinxerat:furtim ſublatus eſt Tu qͥʒ ð ſinu mihi ⁊ vtero abſciſus es ablatũ gemo:rer peto violent᷑ euulſum nõ poſſuz obliuiſci viſcera mea quoꝝ nimirũ ꝑte detracta nõ modica.nð põt niſi toꝛqueri ꝑs reliqᷓ. Ve rumtñ quo tuo ↄmodo q tui neceſſitateß no bis molliti ſunt amici nr̃i.quoꝝ manꝰ ſanguine plene ſũt q́ꝝ aĩam meã ꝑtrãſiuit gladiꝰ.quoꝝ dentes arma ⁊ ſagitte:⁊ lin⸗ gua eoꝝ gladiꝰacutus. Nã vtiq; mihi ſiĩ aliqu o vnqᷓ; eos offenderã. qð vtiq; con⸗ ſcius mihi nõ ſum:plenã pꝛoꝛſus repende rem vicẽ Miꝝ ÿo ſi nõ plus calione rece 2 53 2 vʒ tale aliqͥd ĩ eos deliqͥſſe potui.qᷓ̃e b eis nũc ꝑtuli.nã vt veꝝ fatear. nð oð ð ſſib meis vłcarnẽ decarne.ſʒ tulerũt mi Pi gaudiũ coꝛdis mei fructũ ſpũs mei.co⸗ onam ſpei mee:⁊ vt nupi ſentire video?? ie mee dimidiũ. Vt qͥ hec. Foꝛte mierti ſunt tui ⁊ ceco cecuʒ ducẽti indignãtes.ne ꝑires poſt mein ſuũ te trãſtuiere ducatum O moleſta caritas.o dura neteiſitudo tm̃ tuã dilexere ſalutẽ vt in meã impingereut. iſi me ꝑempto tu ſaluari nõ potas. Et ytinã ip̃ite abſq; me ſaluent vtinã ⁊ſi ego moꝛiar vel tu viuas. Sʒ dͥd. Salꝰ ma⸗ gis in cultu veſtiũ ⁊ ciboꝝ eſt opulẽtia qᷓ; Iſobꝛio victu veſtituq; moderato. Si ꝑel licie molles ⁊ calide.ſi pãni ſubtiles ⁊ p̃ci oſi.ſi lõge manice ⁊ amplũ caputiũ.ſi oꝑ⸗ toꝛiũ ſilueſtre ⁊ molle ſtramentũ ſetm̃ faci unt.qͥd moꝛoꝛ ⁊ ege ꝙ tenõ ſequoꝛ?. Sʒ h infirmantiũ ſt᷑ fomentã.uõ arma pugnan tium.ecce em̃ qͥ mollibo veſtiunt᷑in domi⸗ bus regũ ſt.vinũ ⁊ ſimila.mulſũ ⁊ piguia coꝛꝑi militãt nõ ſpũi.fricuris nõ aĩa ſagi naturſʒ caro. Multiĩ egypto frẽs multo tꝑe deo ſine piſcibꝰ ſeruierũt. Piper· cy na momũ. ſaluia ⁊ mille hmõi ſalſamentoꝛũ ſpẽs palatũ qͥdem delectãt ſʒ libidinẽ accẽ dunt:⁊ tu mhi cũ his ſecuritatẽpones.tu cũ hmõl tutã dices adoleſcentiã. Pꝛudẽ⸗ ter ſobꝛieq; ↄuerſanti ſatꝰ eſt ad oẽ ↄdimẽ tum ſal cũ fame q̃ ſola nõ expectara n eceſſe eſt alias arq; alias de neſcjo qͥb ſuccis ex⸗ traneis ↄfici ↄmixtiones q̃ neq; palatum teparẽt.gulã ꝓdocent. excitẽt apetitũ Sʒ qd faciet inqͥs qᷓ aliud non põt. Bene ſcio qꝛ delicatꝰ es ⁊ ꝙ his aſſuetꝰ mõ durioa nõ poſſis. Sʒ qd ſi potes facere yt poſſis Quer quõ. Surge pᷣcingere.tolle ocium exerce vires · moue bꝛachia.cõploſas expli ca manus exercitare in aliq ⁊ ſtatim ſenti⸗ es ſola te appetere q̃ famẽ toilãt.nõ q̃ fau⸗ ces demulceãt.reddet qͥpe ſa poꝛes reb ex ercitiuʒ q́s tulit inertia. Multa q̃ reſpuis ocioſus poſt laboꝛẽ ſumes cum deſiderio Siqͥdem ociũ parit faſtidiũ.exercitiũ fa⸗ mẽ. fames autẽ miro mõ dulcia reddit.qᷓ faſtidiũ reddit inſipida. Olus. faba. pul⸗ tes paniſq; cibariꝰcũ aqᷓ qeſcenti qͥdem fa ſtidio ſt:ſʒ exercitato magne vidẽt᷑ delitie. Jã foꝛte tunic diſſiuetꝰ exhoꝛreſcꝭ nimiũ eas rã ꝓpter hiemis figꝰ qᷓ; ꝙter aſtatꝰ ari doꝛem. Sz nunqd legiu kimet rumam rruet ſuꝑ eum nix. Eigilias times ⁊ ieiu nia manuũq; laboꝛe. Sʒ h leuia ſt fiam⸗ mas meditãti eternas. Recoꝛdatio dein⸗ de tenebꝛaꝝ eyterioꝝ facit nõ hoꝛrere ſoli⸗ tudinem. S futurã cogitas de vᷣbis ocio ſis diſcuſſon ẽ:nð valde diſplicebit ſiẽtiũ fietꝰeternꝰ:⁊ ſtridoꝛ ille dentiuʒ añ coꝛdis ockos reductus pares tibi reddet mattã ⁊ culcitrã. Deniq; ſi totũ de nocte qð regła pᷣcipit bñ ad plalmos vigilaueris nimis durus erit lectꝰin qᷓ qͥete nõ doꝛmias. Si tantũ in die qjntũ ꝓfeſſus es.m aniby labo raueris.durꝰerit tibi cihh quẽlibent᷑ nõ co medas. Surge miles xpᷣi.ſurge:excutereð puluere. reuertere ad p̃li. vñ fugiſti foꝛtiꝰ poſt fugã pᷣliaturꝰ.glioſiꝰ triũphaturus. Hʒ qͥdẽ xpᷣs młtos milites qͥ foꝛtilſimece perũt. ſteterũt.vicerũt.paucos aũt qͥ de fu ga ↄuerſi rurſus ſe ꝑiculo igeſſerint qð de ciinauerãt.curſus fugarint hoſtes q́s fugi ebant.⁊ qꝛ oẽ raꝝ pᷣcioſuʒ gaudeo te de ilł poſſe eſſeqͥ qᷓnto rarioꝛes tãto apparebunt᷑ glioſioꝛes. als autẽ ſi multũ tinudus. cur vel times vbi nõ eſt timoꝛ.non aũt times vbi magꝰ timendũ eſt. An qꝛ fugiſti ex a⸗ cie.putas te manꝰ hoſtiũ euaſiſſe: libentiꝰ te inſeqt᷑ hoſt fugientẽ qᷓ; ſuſtineat repug nantẽ ⁊ audaciꝰ inſiſtit a tergo qᷓ; reſiſtati faciẽ ſecurꝰ nũc ꝓiectis armis capis matu tinos ſonos cũ p̃us hoꝛa illa reſurtexit ⁊ ignoꝛas ꝙ exarmatꝰ ⁊ tu rimidioꝛ ⁊ hoſti bus minꝰtunidus ſis. Armatoꝝ multitu do circũdauerũt domũ·⁊ tu doꝛmis · iam aſcendũt a ggerẽ.iã diſſipãt ſepe. iã erruũt ꝑ voſticũ. Tutiꝰ ne eſt vt te ineniãt folũ qᷓ; cũ aljs nudũ in lectulo qᷓ; armatũ icãpo exꝑgiſcre. ſume arma ⁊ fuge adcõ⸗ militões tuos qᷓs fugiẽs deſerueras: vt qͥ te ab eis diſiũxerat. ip̃e te denuo timoꝛ iũ⸗ gat.qͥd armoꝝ refugis põdus ⁊ aſꝑitateʒ delicate miles. Zduerſariꝰ inſtãs ⁊ circũ⸗ uolãtia ſpicula facient ely peũ nð eſſe one⸗ ri loꝛicã nõ ſentiri vel gaieã. Et qͥdem ſu⸗ bito ꝓcedenti de vmbꝛa ad ſolem. de ocio ad laboꝛem: graue cernit᷑ om̃e qð incipit poſtq; ab his diſſueſcere ⁊ ad lla fpaulil per aiſueſcere cepit:vſus tollit difficultatẽ iuenitq; facile eiſe qð ⁊ ipoſſibile añ puta it. bhe pu yih nc cůhi dul dor qů test vere vlr wil ſtoꝛi rpe ile pug nab pds tat mei ſinu d be an ber Ad můt nal omt tua pine hoi val tere ſira bus gn gia nut feru eſt. nab der Goni Mcitpuin n ßcoihuton to furoꝛihiput autẽſi mlim inõ eſt innnim endi ct. uhigi — ſugimtiqᷓulnum ainſittampqᷓit icpiens unscn cůthus honia im min nmin udus ſs Immn rüt doni. ndeln eri diſipit ſye in ne memmiiti jo figedenn nuiennoene refugis podlii⸗ ahehn ſuntdpiii nn vl gulqj e ynbiuadbine eentoegich auetenionet 1 tbnm snud nlembn uit. Solent etiã foꝛtiſſimi milites au dita buccina añ ↄgreſſum trepidare At vbi ad pᷣliũ ventũ fuerit ſpes victoꝛie ⁊ timoꝛ ne vincant᷑ redqt itrepidos Quid ʒo tu tre pidas quẽ frĩ vnanimitas armatoꝝ cir⸗ cũuenient.cui angeli aſſiſtent a latere quẽ dux belli xp̃s p̃hibit ſuos animãs ad vi⸗ ctoriã ⁊ dicẽs. Cõfidite ecce ego viti mun dũ. Sixp̃s ꝓ nob q́;s 5ᷓ nos:ſecurus ꝗᷓ pu tes pngn are vbi ſecurus es divictoꝛia O vere tuta cũ xp̃o ⁊ꝓ xpᷣo pugna.in qua nec vulneratus nec ꝓſtratꝰ. nec cõculcatꝰ. nec milies:ſi fieri põr:occius fraudaberꝰ a vi⸗ ctoꝛia tĩ ne fugias. Sola cauſa qua ꝑde⸗ re poſſis victoꝛiã.fuga eſt fugiendo potes illã am ittere.moꝛiẽdo nõ potes ⁊ btũs.ſi pugnãdo moꝛiaris qꝛ m oꝛtuus mox coꝛo nabers. Ve aũt tibi ſi declinãdo pugnam pdis ⁊ victoꝛi ſił⁊ coꝛonã. QOð ip̃e auer⸗ tat a te fili dilectiſſime qͥ in iudicio de his meis lĩis maioꝛẽ hʒ inferre dãnationem: ſi nullũ ex eis ite reꝑit emen dationẽ. Diui Eer. abbati E piſtela de gu bernauone familie. Ratio ſo ⁊ felici militi.d. Raymũ g do caſtri ambꝛoſij. Bernardus in ſeniũ deduct? ſalutẽ. Poceri petis a nob de cura ⁊ mõ rei familiar vtiliꝰgu⸗ bernãde: ⁊ qᷓlit picſfamilias dẽant ſe hre. Ad qð tibi ſic rñdemꝰ. Qð licet o ĩm rerũ mũdanaꝝ ſtatꝰ ⁊ exitꝰ negocioꝝ ſub foꝛtu na laborẽt.nõ tñ h timoꝛeviuẽdi eſt regła omittẽda. Rudißᷓ ⁊ attẽde qð ſi in domo tua ſumptꝰ⁊ redduꝰ ſunt eqᷓles. Kaſus io pinatus pottrit deſtruere ſtatũ eꝰ. Stat? hoiĩs negligentis domꝰeſt rn inoſa. Quid eſt negligentia gubernantis domũ: ignis validus in domo accẽſus. Piſcute diligẽ ter eoꝝ ditigentiã ⁊ꝓpoſitũ qͥ tua admini ſtrant. Labenti em̃ nondũ lapſo facultati bus:nimis Fecũdie eſt abſtinere qᷓ; cadat. S epius reuidere q̃ tua ſunt ⁊ quõ ſint ma gna ꝓui dentia eſt. Cogita de cibo ⁊ potu uialium tuoꝝ. nam eſuriunt? nð petunt. nuptie ſumptuoſe damnũ ſine honoꝛe cõ⸗ ferunt. Sumptus ꝓ milicia honoꝛabilis eſt. Sumptus pꝛo iuuando amicos ratio nabilis eſt.ſumptusꝓ iuuando pꝛodigos perditus eſt.Familiam groſſo cibo nõ de⸗ De gubernatione familie licato nutrias. Qui guloſus effectus eſt: vix aliter qᷓ; moꝛte moꝛes mutabit. Bulo ſitas vilis et negligentis homiĩs putredo eſt. Buloſitas ſolliciti ⁊ diligentis homi⸗ nis ſolacium eſt. Diebo paſcalib abundã ter nõ tamẽ delicate paſce familiã. Fac guj lam litigare cum burſa: ⁊ caue cuiꝰ adud⸗ catus exiſtas. Si autẽinter gulam⁊ burs ſam iudeꝝ exiſtas ſepius ſed nõ ſꝑ ꝑ burſã ſententiã feras. nam gula affectionibꝰ pꝛo bat ⁊ ſic teſtibꝰ nõ iuratis. Burſa euiden⸗ ter pꝛobat iam urca ⁊ cellario euacuatꝰvel bꝛeuitem poꝛe vacandis. Tunc male iu⸗ dicas contra gulam quãdo auaritia ligat burſam. Nunqᷓ; recte intergulam ⁊ burſã auaritia iudicabit. Quid eſt auaritia:ſui homicida. Quid eſt auaritia: pauptatis timoꝛ:ſempꝑ in paupertate viuens. Recte viuit auarus in ſe non perdens diuitias: ſed alijs reſeruando. Welius eſt em̃ alijs reſeruare qᷓ; in ſe perdere. Si blado abun⸗ das non diligas cartſtiq:quia diligẽs ca⸗ riſtiam;:cupit eſſe paupeꝝ homicida. Vlen dẽ bladum cum ſatis valet. nõ quãdo per pauperem emi non poteſt. Vicinis mino ri pꝛecio vende etiam inimicis. Non ſem⸗ per gladio ſed ſepe ſeruicio vincitur inimi cus. Superbia contra vicinum balneum eſt expectans tonitrum cum ſagitta. Ha⸗ bes inimicum queras tuum oculũ pꝛo tui cuſtodia. Si habes inimicum conuerſati onem non habeas cum ignotis. Semper co gita ꝙ ĩmicus ſagax cogitat inimici vi as. Debilitas inimici non eſt loco pacꝰ ſʒ treuga ad tempus. Site ſecuras non cogi tare inimicum tuum que tu cogitas pcri⸗ culo te exponis De feminis tuis fuſpectis quid agant ignoꝛantiam non ſententiam queras. Poſtqᷓ; ſciueris erimen vxoꝛis tue a nullo medico curaberis. Doloꝛẽ de ma la vxoꝛe tunc mitigabis quãdo audies de vxoꝛibus alienis. Loꝛ nobile ⁊ altumnõ inquirit de operibus multerum. Malam vxoꝛem potius riſu qᷓ; baculo caſtigabis. Femina ſenex ⁊ mecretrix omnes diuitias annullabit. Vem ina ſenex ⁊ meretrix ſi lex pmitteret viua ſepelienda eſſet. De veſtib Nota ꝙ veſtis ſumptuoſa ꝓbatioeſt pau ci fenſus. Seſtꝰ nimis apparẽs cito viciniſ tediũ parit. Stude bõitate placere i. Wulieris petitio habẽtis veſtes·⁊veſtes q̃rentis nõ indicat firmitatẽ. De amicis tene qð maioꝛ eſt amicus qͥ ſua tribuit qᷓ; qͥ feipm offert. de verbis eſt magnã copia amicoꝝ. Amicũ nõ reputes qͥ te pñtẽ lau⸗ dat. Si cõſulis amico nõ q̃ras placereei ß rõni. Bicas iↄſulẽdo ſie mihi videt: nð pciſe ſic agenduʒ eſt. qm̃ facilius de malo exitu conſiiij redargutio ſequit᷑ qᷓ; de bono laus. Zudiui ꝙ 1oculares te viſitant. At⸗ tende qᷓ ſequunt᷑. Hõ impendẽs ioculato ri cito vxoꝛẽ hẽbit cuꝰnomẽerit 8. Sʒ qʒs erit huiꝰ vxoꝛis filiꝰ. deriſio. Pla⸗ cet tibi ÿbũ ioculatoꝛis.finge te nõ audi⸗ re ſed aliud cogitare:ridens ⁊ gaudẽs de Fbis ioculatoꝛis iam pignꝰſibi dedit Jo culatoꝛes impꝛoperãtes digni ſt ſuſpẽdio Quid eſt ioculatoꝛ mala impꝛ oꝑerãs aial hom icidiũ ſecũ poꝛtãs. oculatoꝛis iſtru menta deo nõ placẽt. ⁊. di defamuł. a mulum alti ⁊ elati coꝛdis repelle vt futuꝝ inimuũ. Famulũ tuis moꝛibh blandientẽ repelle. Famulo ⁊ vicino te pñtem lauã tibꝰ reſiſtas.aliter cogitãt te decepiſſe. Va⸗ mulũ ſe de facili verecũndantẽ dilige vt fi lium. Si vis edificare domũ ĩdicatte ne⸗ ceſſitas nõ volũtas: Cupiditas edificãdi edificãdo nõ tolli᷑ Nimia ⁊ ĩoꝛdinata edi fican di cupiditas parit cito ⁊ expectat edi ficioꝝ venatianẽ turr ↄpleta ⁊ arca vacu⸗ gta faciũt valde ſʒ tarchom inẽ pꝛudẽtem. VWis aliqñ vendere.caue cũ vendere volu eris ne partẽ hereditatꝭ vẽdas Nõ vẽdas porentioꝛi ſʒ potiꝰ minoꝛipᷣcio des mino⸗ ri. Totũ aũt vende ꝑꝰ offerenti. Welius eſt grauẽ pati famẽ qᷓ; pẽimonij venditõeʒ Sʒ meliꝰ eſt ꝑtem vẽdere qᷓ; ſe vſurs ſubij⸗ cere. Quid eſt vſura Vlenenũ patrimo nij Muid eſt vſura legalis latro pᷣdicens qð ntẽdit. nihil emas in ↄſoꝛtem potẽtioꝛis paruũ ↄſoꝛtẽ patient᷑ ſuſtineas:ne tibi foꝛ tioꝛeʒ ſociet: Queſiuiſti de vſu vini. Qui in diuerſitate ⁊ abundãtia vini ſobꝛiꝰ eſt ille eſtterrenus deus. Ebꝛietas nihil recte facit niſi cũ in lutũ cadi. Sẽtis vinuʒ fu⸗ ge cõſoꝛtiũ. Sentis vinũ:q̃re ſomnũ añqᷓ; colloquiũ. Qui ſe ebꝛꝛũ vbis excuſat ebꝛi statẽ fuã aꝑte accuſar. Male ſedet in uut ne vina cognoſcere · Vuge medicũ ſcientia plenũ ⁊ exercitio nõꝓbatũ. Fuge medicuʒ Meditatio denotſſima cꝛlũ. Caue tibi amedica volẽtelnteccxi ri q̃liter alios de ſil moꝛbo curabit· La⸗ tulos valde parios ðmitte cleria ⁊regi⸗ nis. Lanes cuſtodes vtiles ſunt. Kanes ad venandũ plꝰ cõſtãt qᷓ; cõferãt. Habes fuios diſpẽſatoꝛes tuoꝝ bonoꝝ nõ inſtitu as. Sʒ dices ſi aduerſet foꝛtuna qͥd ꝓdeſt viuendi doctrina. Audi qͥd deh viderim ſtultos omittẽtes ↄtingẽtia:⁊ tandẽ ſe ex⸗ cuſantes ſub foꝛtuna.euenit aliqñ foꝛtũa. Sʒ ſeruãs doctrinã raro accuſabit foꝛtu⸗ nam. Naro em̃ diligentiã cũ ĩfoꝛtunio ſo⸗ ciabis ſʒ rariꝰ a pigritia infoꝛtuniũ ſeꝑa⸗ bis. Expectat piger ſibi ſubuenirig deod in můdo iſto vigilarepᷣcepit. Tu ꝗᷓ vigia ⁊ leuitatẽ expẽdendi cũ Fᷓuitate lucrãdicõ penſa. Appꝛopinq̃t ſenectꝰ. ↄſulo ꝙ ðᷣo po tius qᷓ; tuo filio te ↄmittas. Diſponis le⸗ gata ↄſulo ꝙ pᷣmo ſeruitoꝛib qᷓ; facerdoti bus ſolui mãdes. Diligentibꝰ ꝑſonã tuã nõ ↄmittas aiaʒ tuã. ꝓmitte aĩam tuã di ligẽntib aĩam fuaʒ. Biſponitede reb añ moꝛbũ. Sepe qͥs efficit᷑ infirmitatꝭ ſeruus ⁊ ſeruꝰteſtari nõ pᷣt liber ᷓ teſteris añqᷓ; ſer uus efficiar?. Snfficiat tibi ꝙ de te dictuʒ eſt. De filijs audi. Moꝛtuo patre filij qt diuiñonẽ. Si nobiles ſunt melioꝛ eſt ſepe eoꝝ ꝑmundũ diſꝑſioqᷓ; hereditatꝰ diuiſio Nam ſepe eſt grauis eoꝝ diſſolutio. hmõi hereditatꝰ diuiſio. Si laboꝛatoꝛes ſi faci ant ꝙ volunt. Si mercatoꝛes ſt tutioꝛ eo⸗ rum diuiſio qᷓ; cõione vnius infoꝛtuniuʒ alijs iputet᷑. W̃ vᷣo foꝛte remaritari qrit ſtulte agit:ſʒ vt ſua pctã deploꝛet vtinã ip ſa ſenex accipiat iuuenẽ. Nã nõ ip̃ᷣaʒ ß ſua q̃ſiuit.qͥbh habits libet cũ eo doloꝛis calicẽ quẽ optauit ad quẽ eã ꝑducant merita ſua damnabilis ſenectutis. Wecditatõ deuotiſſima ſuꝑ Sal ue regina: q̃ diuo Berũ. attribuit. D ſalutandũ vᷣginem pꝛimo debeo eius magnitudinẽ con g ſicerare. Nec em̃ circa ſuũfili um amplius potuit eleuari; 8 vt mater domini vocaretur⸗ ZAdmirans ergo magnificen tiam matris noſtre deuote et reuerenter dicito: Salue regina. Sub tuo regimine domina volo der nin qud detn verti feolt geet nam miſer in tu nuve ſes tech ſunb verec bis v bilis. ovite eñ v delica tifica do. peri istᷓ tis u moꝛi medi oculi imm änp md vti gim taſi lis q Luʒ tuad ſeuer dulc wn pee dul kho. lijce debe ergo lqſt mut tah GlanſchnLit end dh qſct. hh oteomus Dh ſmmßiut 1. Dlignbzii 3 tu. mininni luaz Dlhonnbi gocſckninuim ö5tuberunzij fiaatthigune nobles ſunminüh diſpſioqbernn ruis eoz diſouuht S metasſuu cõone vuuim jofottennnn ſuapaidꝙlutm iuuen ei tilbercindotl uieipdutnis ccutis. aoiſm uo Be l e doninnu ugmicnin nnnn di gnenm decetero militare: me totalit᷑ dominatio nitue cõmitto.vt plẽarie regas. nihil mee inſipiẽtie dimittẽs de mei regimiĩe. Quic quid em̃ mihi dimiſerꝰ nouers miſerrime deſtruenduʒ. Sed cũ plenꝰ ſim miſeria a vertice vſq; ad pedũ plãtas et putrefactꝰ: kfetoꝛẽ grauẽ ⁊ hoꝛroꝛẽ quõ dignaberis re⸗ gere tã nobilis creatura. Quis tu es regi na miſcðᷣie.⁊ qui ſunt miſcðie ſubditi niſi miſeri. Wultũ es ſollicita de miſer:hos in tuos filios adoptaſti:hoſ regere domi na voluiſti.⁊ ideo regina miſcðie vocaris Nos ergo miſeri tecũ decetero ↄſolemur. tecũ ammodo dña habitemꝰ.te mẽtis vi ſceribꝰ amplectamur:qꝛ tu es vita. Vita vere q̃ moꝛtẽ ſuꝑbie humilis viciſti:⁊ no⸗ bis vitã gr̃e impetraſti. O certe vita ama bilis.vita deſiderabilis. vita delectabił- o vita qᷓ noſtr tuos celeſtib alimẽtꝭ. Qui em̃ vult te hr̃e te affligat:delitias reſpuat delicata queq; cõtemnat.⁊ qͥ ampliꝰ moꝛ⸗ tificatus fuerit te amplꝰ poſſidebit dulce do. Vere dulcedo qᷓ amaritudinẽ pcti im⸗ petrãdo expellis.q̃ nobis g̃e dulcoꝛẽ acqͥ ris:qᷓ ad ſuauitatẽ patrie celeſtꝰ cõtemplã⸗ tis introducꝭ. O dulcis dña cuiꝰ ſola me moꝛia affectũ dulcoꝛat. cuiꝰ magnitudis meditatio menteʒ eleuat.cuꝰ pulcritu do oculũ interioꝛẽ exhilaret.cuiꝰ amen itatis immẽſitas coꝛ meditãtis inebꝛiat.O dña qᷓ rapis coꝛda hoĩm dulcedo. nõne coꝛ me um dña rapuiſti. Vbi qᷓſo poſuiſti illud. vt ip̃ᷣm valeã inuenire.O raptrix coꝛdiuʒ qñ mihi reſtitues coꝛ meuz. Quare ſic coꝛ da ſimpliciũ rapis Quare violentiaʒ fa⸗ cis amicis. Nunqͥd ipᷣm ſemꝑ vis tenere. Cuz illud poſtulo mihi arrides.⁊ ſtatim tua dulcedine cõſopitus qeſco. Lũ in me reuerſus iterũ illud poſtulo me rõplexar? dulciſſima.⁊ ſtatim iebꝛioꝛ tui amoꝛe:tũe coꝛ meũ non diſcerno a tuo:nec aliud ſcio petere niſi tuũ. Sʒ ex quo eſt coꝛ meũ tuo dulcoꝛe ſic inebꝛia: tũ guberna ilud cum tuo.⁊ in ſanguĩeagni cõſerua.⁊ in latere fi lij colloca:tũc aſſequar qð intends:⁊ poſſi debo qð ſpero:qꝛ tu es ſpes nr̃a. Sperent ergo in te qͥ nouerũt nomẽ tuũ.qm̃ nõ dere liqͥſti querẽtes te dũa. Lerte qͥ ſperãt in te mutabũt foꝛtitudineʒ aſſumẽt pennas vt aguile. volabunt ⁊ nõ deficiẽt. Quis non ſuper ſalue regina. ſperabit in te.q̃ etiaʒ adiuuas deſperatos Nõ dubito ꝙ ſi adte venerimꝰhabebimꝰ qð volemus. In te ergo ſperet qͥ deſperat. qᷓ deficit ad te currat. Salue. Quis ꝗᷓ de cetero nos a tui ſalutatiõe poterit ꝓhibe⸗ re:ex qͥ ſic es vita:dulcedo ⁊ ſpes nf̃a ſalue Quis ergo ex quo regina es nf̃a.a tua re⸗ uerentia nos poterit ſegare vel impedire. Pꝛimo es dña ſalutãda vt ꝑte gra impe tret᷑. Scðᷣo vt ꝑte ad głiam veniat᷑ ad te. Ad te vere:qꝛ tu ſola deũ genuiſti:tu ſola interemiſti vniuerſam hereticã pꝛauitatẽ. Ad te certe q̃ leuas nos a fecibus peccato⸗ rũ:qᷓ̃ nos cõſolarꝰ in cunabulis vagiẽtes. lactas ꝑuulos eſuriẽtes. Clamamꝰ qua⸗ re nõ clamaremus d ña.qͥ vulnera ſuſtine mus: plagas ſentimꝰ.qͥ inimicis vndiq; circũdamur. Clamamꝰ anguſtiati miſe⸗ rijs infinitis opp̃ſſi. Clamamꝰ coꝛdis an xietate.ſtomachi vacuitate.doloꝛis acer⸗ bitate:aut foꝛte erga te amoꝛis immẽſita⸗ te. Quare em̃ obdoꝛmis dña. Surge ad⸗ iuua nos. Clamamꝰ etiã vt nram mani⸗ feſteinus neceſſitatẽ.qꝛ clamare neceſſitas nos ↄpellit.qͥd nos amplius affligis Si multũ tardaueris vocẽ amittã clamãdo. et ad te ampliꝰ vociferare neqͥbo. Heu mi hi tũc qͥd faciã cũ nec exaudire me poteris nec audire. Lito:cito dña ſubuenias cla⸗ mãti ne in manibo deficiã inimici curre fe ſtina dña.et tuũ iniqͥſſimũ ⁊ infidel iſſimũ ſeruũ ad te clamãtẽ parcẽdo adiuua.⁊ eri⸗ pe de manu ⁊ ꝑiculis tui hoſtis. Si aliud te allicere dña nõ deberet:niſi qꝛ tuus ho⸗ ſtis audet nos tuos ſeruos inuadere frau dulent deberes ad nos qᷓ;citius feſtinare. curre ⁊ libera nos d ña ꝓpter eoꝛũ ſuꝑbiaʒ repꝛimendã. Curre:ne dicãt vbieſt eoꝛuʒ dña:de cuius clemẽtia cẽidebãt.ne mire ris dña ſi camamꝰ: qͥa ſumus a te nimiũ elongati. In regione lõginqua diſſipaui⸗ mus partẽ noſtrã:⁊ ideo ad te clamamus exules Exules a patria:exules a viſiõe di uina ⁊ vtinã non exules a gratia.exules a cõſolatiõe materna. O aia cur nõ es poti us a coꝛpe ſepata.qᷓ; a tua dña exul facta. BHeu mihi.cur ſum in tã longũ exiliũ rele gatus.O dña dũ hic ſumus exules cõſti⸗ tuas nos. ne hic tanqᷓ; in patria cõfidẽtes te ⁊ tuũ filiũ q̃rere deſiſtamꝰ.ſic tñ cõſtitu as exules in coꝛꝑe.ſempꝑ tecũ ſimꝰ ciues in mente.Filij cue:vere fiſi eue:ſuꝑbup̃ſum⸗ ptuoſi:a mbitioſi:auari: guloſi.⁊ carnales tnobediẽtes:⁊ bꝛeuit᷑ in oĩb ip̃am euõ ſe⸗ quẽtes:pꝛoni ſumꝰad malũ:difficiles vo ad bonũ.⁊ ſi cõtingat aliquẽ filiũ bonoꝛũ opeꝝ gen erare cũ qdam coꝛdis doloꝛe. et triſticia ꝑturimus:ſʒ malũ cũ leticia ꝑpe tramꝰ:nec nobis ſufficiũt mala nr̃a. ſedſi cut ipſu eua:ita ⁊ nos alios inclinamꝰ ad malũ:⁊ etiã ſicut ip̃a.ita ⁊ nos in defecti⸗ bus excuſamꝰ:aut ſalteʒ ſi poſſumꝰ n aii os extoꝛquemꝰ. Plus em̃ placet nobis in multo ſudoꝛe ⁊ laboꝛe vilia acqͥrere:qᷓ; do minũ glie deguſtare.⁊ ipᷣm leuiſſime ĩmo dulciſume poſſidere.niſi ei nos dñaad⸗ iuuaſſes. foꝛtaſſis iã in inferni ꝓfun diſſi⸗ ma veniſſemꝰ:net eſt qð nos valeat excu⸗ fare:qͥ nõ te ſed euã in oĩbus imitemur: ac ꝑhoc. Zdteſuſpiramꝰ. Suſpiramꝰautẽ de tã bone matrẽ abſentia veire.ad te do mina cupiẽtes. Suſpiramꝰ ad viderefili um tuũ affectantes. Nimius ðj amoꝛ qͥ er ga te ſumꝰ inebꝛiati intrinſecꝰcogit hos ad te dña ſuſpirare. Oibus es amabilis: oibus affabilis oĩbus delectabilis ſedes ſapiẽtie:fuuius clemẽtie: radius deuatis nec eſt qͥ ſe abſcõdat a caloꝛetuo. Quis er go ad te dña nõ ſuſpirabit. Amoꝛe ſuſpi⸗ ramus:etiã ⁊ doloꝛe. Vndiq; nos angu⸗ ſtie pᷣmũt Quõ ergo ad te nõ ſuſpiremus folatiũ miſeroꝝ: refugiũ expulſoꝝ:libera⸗ tio captiuoꝝ regina bellatoꝝ:dña vniuer ſoꝝ:etiã inimicoꝛũ:neceſt qͥ tue voluntati vgleat obuiare. Sic afflicti: ſie miſeri ad te ſuſpiramus· Bementes ⁊ flentes in hac lach:vmaꝝ valle. Heu dña non vides ꝙ totalit᷑ ſumus amaritu dine pleni. Intus ſumus gemẽtes:exteriꝰ flentes: in loco la⸗ chꝛymoſo iacẽtes: onerati pctis gemim? aggrauati moleſtijs:fiemꝰabũdantes mi ſeris:in valle lachꝛymaꝝ ſumꝰ tuũ ſubſi⸗ diũ poſtulãtes. Quid amplius dicaʒ:nec ſufficio:nec ſcio oĩa deteſtabilia huiꝰ valt enarrare. E va ergo aduocata nra. E lau dabilis clemẽtia jaluatoꝛis.qͥ ſic afflictis tã nobile ſubſidiũ dignatus eſt eiargiri.⁊ ideo nõ eſttimẽdũ quĩ miſerear nuſeris: ad illã partẽ ind inãs ſententiã quã defen dis vt hob ezhibeas gliam quã trearis. Aeditatio denotiſſina ſup Salue regina. non ergo reſtat dña:niſi vt ilos miſericoꝝ des ochos ad nos cõ nertas. Eya ᷓaduo⸗ cata nr̃a: illos tuos miſericoꝛdes oculos ad nos ↄuerte.nõ dubitamꝰ dña ꝙ ſi no⸗ ſtras aſpexeris miſerias:et nõ poterit tua miſeratio ſuũ retardare effectũ. Wirabi⸗ les:necnð ⁊ amabiles ilii tuoꝝ radij ocu⸗ loꝛũ qͥbus nos allicis ad amoꝛẽ.⁊ adple⸗ nã ducis ſalutẽ:nec venenatos ockos ba⸗ ſiliſci timeamꝰ O eueocti venenati. Cur nõ offertis vos oculis vᷣginis. ſi vultis ꝑ fect reciꝑe medicinã. nam uoꝛũ claritas oculoꝝ tenebꝛas expellit:effugat catetuaf demonũ:purgat vitia mentiũ: coꝛda ↄge lata accẽdit:ʒ demũ ad celeſtia tra hit. O qᷓ; btĩ o dña qͥ;s tui viderint oxuli. hos er⸗ go oculos ad nos dñs cõuerte · Et eſum bñdicrũ fructuʒ vẽtris tui nobis poſt hoc exiliũ oſtende. O vent᷑ mirabis.qͥ potu⸗ it caꝑe ſaluatoꝛẽ· o venter laudabilis.qui meruit reciꝑe redemptoꝛẽ. o venter deſide rabilis qͥ emanauit deſideriũ mentiu:gra tiarũ fuuiũ:glie pꝛemiũ.o venter amabi lis ⁊ dulcedo anie.o eleuatio mentiũ.ine⸗ bꝛiatio coꝛdiũ.ſanitas peccatoꝝ Fructus tuus dña. Hic certe eſt fruerꝰ btus a pᷣnci pio ſui oꝛtus. Hic eſt ieſus dei viui filius Bic eſt ſaluatoꝛ noſter dñs ieſus. Munc iefum bñdictũ fructũ ventris tui nob poſt hoc exili oſten de.vt vidẽdo ipm habea⸗ mus. ip̃m videndo btitudine repleamur. O clemẽs. O pia. O dulcis Maria.o clemẽs indigentibꝰ. pia eroꝛantib. dulc⸗ diligentib.o clemẽs penitentib. pia pꝛo⸗ ficientiby dulcis cõtemplantib. o clemẽs uberãdo.pia largiando. dulcis te donan do. o clemẽs conſolqndo · pia blandiẽdo: dulcis oſculãdo. Llemens es ſubiectus- pia i coꝛrectis. dulcis pᷣdilectis. Qmen. ¶ Sequit᷑tractatus Bemardiſuꝑſ Lm⸗ bolum apoſtoloꝛum. et * Adſani noschnibnt. eni enöbnla u dudmi nausutint ndncit os ailsac mit inunu unimnſuit s gdin unnint, Idenidcein Fhcunnulit — dichuer bi umsmn .0 win o oyataluitt eredenywiunnni nautdeninnin gliepꝛemienn anie. odaunni eerteeſt fuld Piceſticisuruit oꝛ noſte di iht üfuuünmunh ende yt viiinjnht dendo bindnmm Opu. Oducsu entb puennb dmis patmnuſil as ctenplmbun largundoduc vnidlund ub do Venmtli s ducspclut u uns Bmuilin ozm os oculis fgnsin e Moc.ee Tractatus Bernardi ſup ſymbolũ apololoꝛñ. Tractatus Bernardi ſuper ſym bolum apoſioloꝛum. Poſtolice doctrine ſnĩa.tã fi⸗ dẽ qᷓ; fidei cõfeſſiõʒ nob cõmẽ ds coꝛde ait credit᷑ ad iuſti⸗ ciãt:oꝛeaũt ↄfeſſio fit ad falu⸗ tẽ̃. Dicit em̃ ſctiprura. Ois qᷓ creditĩ iliũ nõ ↄfundet᷑. Hot ergo frẽs taʒ ſalubꝛ t᷑ datũ ſiliũ.ab oꝛtu ſuo ecclia ꝓ⸗ uidẽs bꝛeuiſſunũ fidei ſxpmbolũ cõpoſuit. qð ⁊ ſumã fide ↄpᷣhenderet ⁊ vᷣboꝛũ mul titudie ↄfitentẽ hð grauaret. ᷓᷣ ⁊ñũt ilið eſt qð nõ ↄſilioꝝ. ſed ipᷣoꝝ credit᷑ eẽ apłoꝝ iu xta nũeꝝ eoꝝ totidẽ ſentẽtijs ↄpᷣhenſum. Spymbolũ aũt collatio dĩ.q ĩ.hoĩes cõ⸗ uiuaturi ꝑtes ſuasĩ vnũ ↄferũt vñ cõmel ſatiões fiq̃t. Ad hãcitaq; ſiłitudinẽ ſym⸗ bolũ di diuerſoꝝ ſnĩe in vnũ ↄgregate.fi⸗ deiſummã cõtinẽtes. Eſt aũt ſpũale ⁊ ſin gulare ↄuiuiũ diuini vbirefectio iſcriptu ra:qjſ ĩmenſa nobis appoſita. In q̃ ſũt de litie tot ferculoꝝ. qͥ ſuar ſnie doctoꝝ. De hac mẽſa dicit᷑ Fiat mẽſa eoꝝ coꝛã ip̃is in laqueũ. In hũc itaq; modũ apłi tanqᷓ; in ſilitudinẽ cõuiuj in ſe S delibe ratõe.pñs fidei ſx mbolũ inſtituiſſe credũ tur. In qͥfidei catholice ſũma vt dictũ eſt doceẽat᷑.⁊ eiꝰ ſalubꝛis ↄfeſſio paucis vᷣbis ꝓferat᷑. vt ſimł ⁊ doctrina fidei pfecta ſit et nõ ſit vᷣboꝝ ꝓlixitas oneroſa. Qð quideʒ poſtmodũ a ictĩs patrib eſt tãta diligen⸗ tia roboꝛatũ. vt nemi fideliũ liceat verba eiꝰ ignoꝛare ad cõfitendũ. ⁊ſi nondũ ſuffi ciat ad intelligendũ. Sed qm̃ ſonꝰſine in telligẽtia aures qͥdem mulcet. mentẽ nõ re ficitꝛnec vᷣba mentẽ excitãt audita.ſi nõ fu erint intellecta.nos qͥ litteraꝝ ſcioli vide⸗ mur.niti ↄuenit. vt dꝛ ſenſu vᷣboꝝ ahie ca piamꝰ paſtũ:nec tã aurecoꝛꝑis capiamus ſonũ:qᷓ; aure coꝛdis itellectũ. Quales au diteꝛes reqͥrit dñs dicens. Qui hʒ aures au diẽdi audiat. Cũq; fides oĩm ſit fůda mẽtũ bonoꝝ:⁊ abſq; ea ipoſſibile ſit piace re deo · ipſaq; coꝛdis potiꝰ qᷓʒ oꝛis · Coꝛde em̃ vt dictũ eſt credit᷑ ad iuſticiã ⁊c̃.i.ma⸗ gis coꝛdis qᷓʒ coꝛpis aures ſt᷑ aplicande. vt qð pbis ꝓferimꝰ. intelligẽtia capiamꝰ. Nð em̃ lõge eſt a mẽdacio qͥ qð neſcit ꝓfi⸗ tet. ⁊ ꝑiurg reus eſt qð ignoꝛat. Qð neðᷣ⸗ ſu mamꝰ. apłi nos illa repᷣhenſio cõpeſcit. q̃ quibuſdã imperãs att. neſciẽtes de qjhn loquunt᷑neq; de qhaffirmãt. Huilã autẽ eſt piculoſꝰ mẽdaciũ veĩ erroꝛ.qᷓʒ in his qᷓ ad f dẽ ꝑtinẽt· ⁊ cſaẽ ᷣboꝛñ piatio· quã nõ ſequit intelligẽtia.cũ ad h rĩ ſit inti⸗ tuta. vt intelligẽtiã cõferãt audita. Quã to aũt ſalubꝛio? eſt diuinoꝝ vᷣboꝝ intelli⸗ gẽtia tãto amp v hec a nob eſt inqren da hoꝛtãte hoc aptꝰo.qͥ cũ duune laudis bene dictiõᷣes. ſeu cũ alie fiũt in ecckia pᷣces vel oꝛõnes. ad q̃rũ cõfirmationẽ vłcõpletio⸗ nẽ amẽ vel fiat eſt rñdendũ:neminẽ digne poſſ rñdere ↄcedit.qͥ ea q̃ pᷣceſſerũt nõ in⸗ telligit. Coꝛinthijs em̃ ſcribẽs de pdiota lras ignoꝛãte.⁊ q̃ſi in ecckia ad rũdenduʒ cuiqᷓ;; aſtãte ait. Quõ dicet amẽ ſug tuam bñ dictionẽ. qͥ qͥd dicas neſcit. Qð ⁊ brãs hierony mꝰmemoꝛit᷑ tenẽs cũ marcellã de diuerſis hebꝛaic noib inſtitueret · In he bꝛeo inqͥtlegit᷑.amẽ.ꝙ.ſ.vera ſunt q̃ ſupꝛa dicta ↄfirmãt. Vñ ⁊ paulus aſſerit nemi⸗ nẽ poſſerũdere amẽ.i.cõfirmare ea q̃ pᷣdi⸗ cta ſunt:miſi intellexerit eadẽ Qui adoĩm q̃ dicunt᷑in ecckia intelligẽtii vehement ex hoꝛtãs nos.implemi inqͥt ſpũſctõ· loquẽ⸗ tes nobiſmetip̃is in pſalmnis ⁊ hymnis ⁊ cãticis ſpũalit. Nõ em̃ ſibi vł ſecũ loquit᷑ qͥ qð dicit nð intelligit Vt igit᷑ iuxta apo ſtolũ malitia ꝑuuli.ſenſu auteʒ ꝑfecti.fir⸗ mũ fidei teneamꝰ fundamentũ.qð ꝓpoſui mus expoſitõis luce. ꝓut dñs an nuerit cõ ſumemꝰ. Credo ĩ deü. Enuſqͥſq; vt ↄfeſ⸗ ſionis ſue pitatẽↄſeruet.ne os qð mentit᷑ occidat aĩam. pᷣmo dʒ attẽdere qͥd ſitcrede re ĩ deũ.qd deo. Credere deũ eſt eſtiare qðᷣ ip̃e ſit crecere deo eſt vbis eiꝰ qð vᷣa ſint · ⁊ a falſitate ꝓrſus aliẽa cõſentire. Credere po ĩ deũ eſt credẽdo eũ diligere. ⁊ſic mẽbł eiꝰ fieri vł eſſe. Hec eſt illa fructuoſa fides que vt dicit apłus ꝑ dilectionẽ operat᷑ et de qua vt dixi nus ſcriptũ eſt. Oiĩs qͥ cre⸗ dit in illũ nõ cõfundet᷑. In iilũ potius q; illũ vel illi.cum hij duo modifidei nobis cum repꝛobis.et ipis quoq; demon bus ſint ↄmunes. Quia vt bearus iacobꝰ me minlt demones credũt ⁊ contremiſcunt⸗ Sod fides ſine opripus moꝛtua eſt. Ter tius modꝰ credendi q̃ videlicet in deu crẽ dit᷑.ſolus int᷑ repꝛovos diſcernit ⁊ clectos *— — — Vtigit᷑ vera ſit noſtre fidei cõfelſio· qua re poſfimꝰ.Zilt᷑ quippe mẽbꝛa nõ erimꝰ:et plus nob falſitas ↄfeſſiõis officit.q̃ʒ Fᷣbo rũ ꝓlatio ꝓſit. Cũ aũt ſingla q̃ĩ hac fidci ↄfeſſione lequunt᷑.huic pᷣncipio ita cohe⸗ jeãt.atq; hint pendeãt:vt ſi huiꝰ veritas violet᷑:ipᷣa nõ poſſit in ceteris cuſtodiri.cũ vicʒ dĩ Kredo ⁊ in ieſum xpᷣm ⁊in ſpiritũ ſãnctũ ⁊c̃. Fruſtra reliqᷓ cõfitemur.ſi cõfeſ⸗ ſionis exoꝛ diũ falſitatũ hʒ fundamentũ. Patrẽ oĩpotentẽ. Cũ pᷓmiſit deũ vnũ vi⸗ delicʒ nõ plures. deitatꝰ aſtruxit vnitateʒ: nũc Fo ꝑfonarũ annettit diſtinctionẽ.cuʒ patrẽ ⁊ filium et ſpĩſanctuz coõmemoꝰat. ipotens dicit᷑:vt beatꝰmemit auguſti⸗ nus. nð ꝙ oĩa poſſit hoc eſt quaſtibet in ſe ſuſtiꝑe actiões.ſed ꝙ affertib volũtatꝭ et diſpoſitiõis illius nulla poteſtas reſiſtere nulliuſq; nature vis poſſit impedire. Bñ aũt cũ nos in deñ credere ↄfitemur.oĩpo⸗ tentiã ipᷣius ↄmemoꝛamus:vt qᷓ;ʒ iuſtũ ſit in euʒ credere ⁊ ſpem ponere.cuiꝰ tanta ſit po tẽtia declarem?ꝰ. Elñ apłus. Si deꝰꝓ nobis qͥs ↄtra nos. Creatoꝛẽceliet terre. Dicturꝰ oĩm creatoꝛẽ pᷣmiſit oĩpotentem vt oſten deret eũ hoc po ſſe: qͥ omĩa poſſit. Creatoꝛẽ aũt celi ⁊ t̃re dicit · hoc eſt de ni⸗ hilo.⁊ nõ pᷣiacẽte materia.oĩa ex qb cõſtat mũdus opat. Lelũ qð tã aereũ qᷓʒ ethereũ d icit᷑.ſuꝑioꝛes mundi ꝑtes appellat.terra Fo inferloꝛes q̃ pondere ſuo in ymo ſubſi qũt.ſ.tam aquaticas qᷓʒ terrenas ſubſtãti as. Poſſumꝰ etiã ꝑ celũ ⁊ trõ vniuerſũ ſic includere creaturã:vt celũ dicamꝰſuꝑioꝛẽ dignitatẽ.i.ſpiritualẽ quãlibet naturam. terrã yo quãcunq; coꝛpoꝛeã. Cũ aũt deũ oĩm creatoꝛẽ cõmemoꝛat quãtuʒ ei di be⸗ ant vniuerſa inſinuat. Et in ieſum xp̃m. Filij dei ꝑſonã pñs ſymbolũ nobis cõmẽ dans:erꝰ diuinitatẽ piter et hũanitatẽcõ⸗ mẽoꝛat:⁊ tã regni qᷓʒ iacerdotij eiꝰdignita tẽ vñ jp̃s eſt appellatus deſignat ꝑ q̃ᷓ duo nobjs ieſus idẽ ſaluatoꝛ efficit. Nã qꝛ raʒ regia qᷓ;ʒ ſacerdotalis dignitas ꝑ vnctiõeʒ inſtuuit᷑ hinc merito xpᷣs eſt aʒpellatꝰ rex iſte ſummꝰ et ſacerdos ⁊ ſaluatoꝛ verus. Vñ ⁊ noĩa hec iã qᷓſiꝓpꝛia meruit. vt iam cũ audunꝰ xpᷣm vel ielum eũ ꝑercellentiã Tractatus Bernardi ſolũ intelligamus. Rex autẽ nobis eſt i. ſinguli: vt puto qͥttidie dicimꝰ. Tredo in 6 A deů. Sic viuere ſtudeamꝰ:vt vere dice⸗ ſup̃mus dñs nobis pᷣſidẽs ⁊ inter huiꝰ ſe culiꝓcelias ⁊ turhines ecckie ſue naueʒ ad poꝛtũ tranqͥllitatẽ eterne regẽdo dirigens et tã vbis qᷓʒ exẽplis diſcipline regule no⸗ bis tradens. Sacerdos aũt imo põtifer nobis fact?ꝰ eſt dũ in cruce ſuſpẽſus tanqᷓʒ in ara ꝓ nobis imolatꝰeſt. Vñ aũt nobis tã xp̃s vt dictũ eſt qʒ ihs verꝰ exiſtat. dili gent᷑ aperit cũ eñ tam dei qᷓ; hoĩs filiu⁊ eẽ ↄſequent᷑ annectit dicẽs. Filiũ eius.i.dei patris vnicũ. ne adoptiuꝰ: ſed cõſubſtan⸗ tialis putet᷑. Quicõcept⸗ eſt ⁊ cetera. Oð tñ dicimꝰ vnicuʒ:qͥbuſdam videt᷑ magis ad dñm qᷓʒ ad filiũ eſſe cõiungẽdũ.ſiue ad vtrũq; ſimł: vt ſicut eſt vnicꝰ filius pris. ira et vnicus dñs ſit nobis. Situt em̃ ꝑ⸗ ſonã patrꝭ cõmendãs. eũ ⁊ oĩpotentẽ ⁊ celi ⁊ terre creatoꝛẽ dixit. ita nũc ad honoꝛẽ fi⸗ lij eñ nõ ſolũmodo xpᷣm ihm. verũetiã do minũ nr̃m ↄfitet᷑.⁊ vnicũ.i.ſolũ dñm no⸗ ſtrũ.ſcðm hocꝙ eiꝰ ſoliꝰ pᷣcioſo ſan guine empti ſumꝰ. Aut ſi foꝛte quẽ mouet etiaʒ patrẽ ⁊ ſpm̃ſanctũ nõ minꝰ dici dñm ñm̃ ſciat ita filiũ ſoluʒ dici dñm nf̃m.vt pᷣter eũ nõ ſit aliꝰ oĩm dñs. Licʒ eĩ vtraq; ali arũ ꝑſo naꝝ eqᷓ dñs nñ̃ ſiẽ ⁊ deꝰ uᷓ ſi dicẽ da:qꝛ nõ eſt aliꝰdñs vna ꝑſona qᷓʒ alia.ſi cut nec aliꝰ deꝰ qᷓlibet earũ.ita deꝰvłdñs ſola eſt dicenda vt nullatenꝰ res alia dñs ſit exiſtimãda. vel aliꝰ ab ea dñs ſit exiſti mãdus.cũ idẽ dñs ſicut ⁊ deꝰ vna ꝑſona ſit cũ alia. Qui ↄceptꝰ eſt. Quiinqᷓʒ xpᷣs ſiue qͥ filꝰ dei ſchm aſſumptã hũanitateʒ cõcentꝰ eſt ⁊c̃. Ac ſi dicat. Cuiꝰ hũitas de ipᷣa ſubſtãtia ginis ꝑ oꝑatiõeʒ diuie gfe cõcepta eſt ⁊ nata eſt. Naʒ cũ ⁊ ſinguli ho mines ex anĩa cõſtent ⁊ coꝛꝑe tamẽ ſcõᷣm ſolã coꝛpoꝛis naturã dicunt᷑ cõcipi a ma⸗ trib ⁊ naſci. Dicturus autẽ eũ de virgine natũ.ne ds qualhterid fieret. bene p miſit cõceptũ de ſpirituſctõ:ſicut et matri querẽ tiquomõ fiet iſtud.dictum eſt ab angelo. Spũſſanctus ſuꝑueniet in te ⁊ cetera. Ex quo quidẽ nõ mediotriter ip̃aʒ quoq; ſpi⸗ rituffancti ꝑſonaz cõmendat dicendo vi⸗ delicet ꝑ eiꝰ oꝑationẽ illud coꝛpꝰ eſſe ↄce⸗ ptũ. in cuiꝰ hoſtia oĩm redẽptio ẽ ↄfũmg⸗ ta. Qð nec minus ꝑ ip̃m ſpĩſanctũ apd⸗ ſtolus dicit pꝛo nobis oblatũ.ſicut etiam zupi dun opin hicor nanat jiton melpn utyſ dii zudim terde ſgh ſihſti půſct ßfenot 6405 tnat. nate dehem vtinẽ ſubſta demſe etpot ſeti ztoꝛc dicit. hois bus: B. it ge natꝰ. udſit inp̃ an aliui pſit fumẽ ſunt tard cũil reri gult icoꝛ ſun hoc reb nõc poi uckqungiiut atcmöfluj Mscithanin u. nnitihni unts in corjnhnxiti caynciihiditn eſolbjarhun ſfote ginun c inõ mintj du dininy is. Lgeimgi dis vapſniul ube emmdohi t nullam wiu lalꝰ ahen disin is ſut ꝛdni vepr di Luuj maſunpl hini idiu Lubim nisꝑepandejdu ehen ſnt tcoye niii uns autitideſ cörtet munſ ueniet inte?ulic oerurtiqleß nnn ſwb nillhap t innigiin pim pluuli 3 obluclulc⸗ ↄceptũ. Hinc eſt illud ad hebꝛeos. vbi in hac nr̃e ſalutꝰ cõſũmatiõe totiꝰ trinitatis oꝑatiõeʒ cõmemoꝛãs ait. Si em̃ ſanguis hircoꝝ aut thauroꝝ et cinis vitule aſpſus inqnatos ſctificat ad emẽdationẽ carnis. q̃ntomagis ſanguis xp̃i.qͥ ꝑ ſpm̃ſanctũ ſe metipᷣm obtulit im maculatũ deo. emũda uit ↄſcĩam nr̃am ab oꝑibus moꝛtuis ⁊c̃. Tũ aũt vel conceptũ vel natũ de ſpũſctõ aui dimꝰ.aliter eũ de ſpũſctõ cõceptũ.⁊ ali ter de vᷣgine cõceptũ.⁊ aliter eũ de ſpũſctõ natũ.⁊ alit᷑ de ʒgine natũ intelligamus. a vᷣgine qͥdẽ vel de vᷣgine ſcm hoc qð de ſubſtãtia eiꝰtanqᷓ; matrꝭ carnẽ acceꝑit.de ſpũſctõ ÿᷣo ſcõm ßᷓ qð ꝑ duie vt dictũ eſt gre nouã ac mirandã oꝑationẽ factuʒ eſt· ad qð nulla inſtitutio nature ſufficere po⸗ terat. Nõ igit᷑ in hacnatiuitate vel incur⸗ natiõe dñi ſpm̃ſanctũ patrẽ ei intelligere debemꝰ.quẽadmodũ matrẽ eiꝰ? ꝓfitemur vᷣginẽ Si em̃ illa etna eius generatio de ſubſtantia pẽis ſine mr̃eeſt. ſic iſta tꝑalis de inſ̃e ſine pĩe eſt.oꝑatoꝛẽ itaq; vt dictuʒ eſt potiꝰ qᷓ; ſpm̃ſanctũ intelligere debemꝰ ſiẽ ⁊ in ſingulis q̃ facit oꝑatoꝛ potꝰvłcre atoꝛ qᷓ; pat᷑ dicẽdus eſt. Et attende qð cũ dicit.filiũ de ꝓgine natũ.⁊ eundẽ tã dei qᷓ; hoĩs eſſe filiũ aſtruit.vnitatẽ ꝑſone ĩ dua bus natur.diuina.ſ.⁊ humana ↄfirmat. Quãuis em̃ ſchm diuinitatẽ ex folo patre ſit genitꝰ.ſcᷣm hũanitatẽ ex ſola matre ſit natꝰ.aliaq; ſit natura dei. alia hoĩs.vłali ud ſit diuitas.aliud hũanitas:vna tñ ex in xpᷣo ꝑſona ĩ duab naturꝭ exiſtẽs.neceſt aliꝰm ꝑſona filiꝰ dei qᷓ; filiꝰhomis.qᷓ;uis aliud ſit in natura vᷣbũ qð hoĩem aſſum⸗ pſit.qᷓ; hõ aſſumptꝰ. Hec duo ſunt xp̃i aſ⸗ fumẽs et aſſumptꝰ.ſʒ vnꝰ xp̃s.ſiẽ nec duo ſunt h oĩes vł due ꝑſfone aĩa hoĩs vl eius caro.licʒ aliud ſit ſcðᷣm naturã aĩa qᷓ; caro cũ illa vicʒ ſit incoꝛpoꝛea ſuba.hec coꝛpo⸗ rea.i.illa coꝛpꝰ.hec ſpũs. Sicut ðᷓ in ſin⸗ gulis hoib due ſunt nature.coꝛpoꝛea.ſ.⁊ icoꝛpoꝛea.ſʒ vna tñ ꝑſona. ſic et ĩ xpᷣo due ſunt nature.diuia.ſ.⁊ hũana.ſʒ vna ſolũ⸗ mõ ꝑſon a. Que ꝑſona q̃ſi ꝑſe vna dicit᷑. hoc eſt ſuba q̃libet carnal. ita ꝑ ſe ab alys reb diſtincta. vt vnã ſubaʒ cũ aliq̃ realia nõ cõſtituat Quãdiu qᷓ aia hũana in coꝛ⸗ poꝛe eſt·ꝑſona dici nõ põt. q? carni coiun⸗ Super ſymbolũ apoſtoloꝛum, cta vnã hois ſubam. atq; vnã rõnabileʒ ſubſtãtiã cũ ea cõſtituit. Sic ⁊ vᷣbũ homt in xpᷣo vnicũ.vnãxp̃iꝑſonã nðõ duas red⸗ dit. Juxta qᷓ; vnionẽ qͥdẽ ꝑſone eñũdẽxpᷣm tã dei filiũ qᷓ; hoĩs dicimꝰ crucifixũ.moꝛ⸗ tuũ ⁊ ſepultũ.cũ tñ iſta nõ niſi ſcᷣm hũani tatẽ ſint accipiẽda Vñ ⁊ paulus dñm glo rie crucifixũ eẽ dicere nõ veret᷑.et qͥ deſcẽdit de celo.⁊ qͥ aſcẽdit eũdẽ eſſe. Et ipᷣe xpᷣs de ſeiß̃o loq̃ns ait. Nemo aſcẽdit in celũ.niſi qͥ de celo deſcẽdit.filiꝰ hoĩs qͥ eſt in celo.et iterũ. Si qᷓ videritè filiũ hoĩs aſcendentẽ vbi erat pᷣus. Cũ̃ xp̃s ꝓpꝛie dicat᷑ deus ⁊ hõ ſimk. eſt illa tria ſimtꝓꝛijs natur/ di ſcreta.verbũ vicʒ ⁊ ania hůana ⁊ caro.ad oñden dũ tã vnitatẽ ꝑſone.qᷓ; diuerſaꝝ in xpᷣo vnionẽ naturaꝝ ita ſepe ꝑmiſcemꝰvo cabula.⁊ mõ verbũ.mõ carnẽ.mõ animã dicamꝰ.⁊ nõnunqᷓ; q̃ ꝓpꝛia ſunt dei aſſcris bamꝰ hoĩ ⁊ ecõuerſo. Kuʒ em̃ dicit apłus xpᷣm dei ÿᷣtutẽ ⁊ dei ſapiam.⁊ rurſuʒ Qui cũ in foꝛma dei eẽt nõ rapinã arbitratꝰeſt Quis hec ad diuinitatè ip̃ius nõ referat. Sed cũ rurſus ip̃emet xpᷣs de ſe ⁊ pĩe lo⸗ q̃ns dicat. Ego ⁊ pat᷑ vnũ ſumꝰ.⁊ iterum Pater maioꝛ me eſt.qͥs nõ videat hoc.⁊il lud de ip̃o ſcm aliam ⁊ aliã naturã dici. Quẽ etiã cũ dicimꝰ ad inferos deſcẽdiſſe vel i ſepulchꝛo fuiſſe.qͥs nõ illud de ania ſola h de coꝛge intelligat. Hoc qppe mõ? petrũ rome ĩ ſepulchꝛo eẽ.⁊ eundẽ in celeſti bus cũ xp̃o gaudereꝓfitemur.cũ hᷓ ⁊ illud de alia ⁊ alia dicamꝰ ſuba.non tñ de alio petro.qᷓ;uis poſt diſſolutionẽcoꝛꝑis etaĩe iã nð ſit vna ꝑſona ĩ petroeꝝ ania ⁊ coꝛꝑe cõpacta Ad illã tñ ꝑſonevnionẽ q̃ ante fu it.nõ q̃ mõ eſt reſpicientes. dicimꝰ petrũ ⁊ ibi eſſe in ſepulchꝛo.⁊ in celeſtib cũ xp̃ᷣo.q etiã ſepulchꝛũ alicuiꝰ intuẽtes dicere non veremur.hic hõ qͥ hic iacet magnã ſciẽtiã ⁊ pulcritudinẽ habuit.cũ tñ ülud cadauer nec iã hõ ſit nec ſcĩam vnqᷓ; habuerit q̃ ſo lius erat aĩe abſentẽ.nec ipᷣa aĩa q̃ ſcientiã illã habuit coꝛꝑalẽ.illã pulcritudinẽ vlla tenꝰ hãe potuerit.ſed ĩ diuerſo penit? na turꝰ.ſcĩa illa.⁊ pulcritudo fuerit.illa qͥde; in ania.hec in coꝛꝑe. Cũ itaq; dicimꝰ hñt qͥ iacet ĩ ſepulcro ſapientẽ fuuſſe.ꝓpter vni tatẽ.ſ.ꝑſone q̃ ã nõ eſt. ſed fuit.cur nõ dis camꝰ de xp̃o hůc qͥ deus eſt hoĩem eſſe.vel —— nt—— — 2 e— 3 3*——— 2— — x.———— —— — 2.—— ——— e ee hůcqͥ de celo deſcẽdit celos aſcẽdiſſe. B eſt vnã dei⁊ hoiĩs vł̃ vᷣbi deſcẽdentꝰ ⁊ hoĩs ꝑ ſonõ eẽ Alioqn quõ dicemꝰ aliquẽintuẽ⸗ tes hoiem.qꝛ hic qͥ pulcer eſt. ſapiens eſt. niſi vic ſcðm vnitateʒ ꝑſone.in cuius vt dictũ eſt diuerſis ꝑtib pulcritudo et ſapiẽ tia ita ſunt diſtincti.vt aliud ib pulcritu dinẽ haheat.i.coꝛpꝰ.aliud ſapiẽtiã.iaĩa. Sicut ꝗᷓ dicimꝰ eũ qui pulcer eſt ſapientẽ eſſe cũ tñ pulcritu do ſoliꝰ ſit coꝛꝑis. ficut apia ſolius eſt anie.ita vnũ eundẽ xp̃m et deũ dicimus ⁊ hoĩem.i.vnã ex iſtis vel in iſtis naturꝭ cõſiſtere ꝑſonã.etiã cũ xpᷣus in terra ↄſiſtẽs eẽh qͥd aliud ſonat.niſi hũanaʒ nãm ei eẽ vnitã.qͥ ꝑ pñtiam diuinitatꝰ vbiq; conſi⸗ ſens. a celeſti celſitu dine nõ eſt remotus. Quid itaq; mirũ cũ ſuꝑius pᷣmiſſuʒ ſit fi hũ dei.ſtatim adiũctũ eſt. Qui cõceptꝰeſt liũ hois dicit in celo de ſpũſancto natꝰ de ÿgine. Intellige na ũ deũet iã nõ miraberis ᷣginis partum Scm ꝓmiſſuʒ · ſite intelligimꝰetiã dñm glie crucifixũ. hoc eſt hominẽ vel coꝛpꝰ ab eo aſſumptũ. iuxta illud qð ⁊ marie mag⸗ dalene dñm ſuũ de m onumẽto ſublatum defleuit.i.coꝛpꝰ dñi ſui. Sepe em̃ de toto ad ꝑtes. vel de ꝑtibus ad totũ trãſſatiõ̃es noĩm fiũt.veluti cũ mõ carnẽ totũ ho ĩem dicimꝰ⁊ nõnunqᷓ; aĩaʒ deſiderijs carnis noie deſignamꝰ. Paſſus ſcðm eandẽ.ſ. na turã.ſcð m quã de ſpũſancto ↄceptꝰ vł de Fgine dictꝰ eſt natꝰ. Sub põtio pplato h eſteo dñante ibi vbi paſſus eſt pontiꝰ vel cognomẽ vel gẽtile nomẽ põt eẽ ex aliqlo⸗ co. Bñ aũt gẽtile cõmemoꝛat p̃ſidẽ. vt ex hoc etiã inſinuet iã illud veniſſe tpᷣs.q́ ia;ʒ iuxta ꝓphetiam iacob ſiue dan ielis. regia vnctio in ꝓlo iudeoꝝ d efecerat. Crurifi⸗ xus.B enꝰ q; patibuli determiat.qð igno minioſiꝰerat.ſicut em̃ p̃dictuʒ erat.moꝛte turpiſſima cõdemnemꝰ eũ.moꝛtuꝰ⁊ inſu per ſepultꝰ vt oib nob hůlitatꝰ exẽplũ cõ pꝛobet᷑.⁊ tãto ampliꝰ diligat᷑ a nob. qnto uioꝛa vł indignioꝛa ꝑtulit ꝓ nobis. De cẽdit ad iferna.qͥ moꝛtuꝰ ðꝛ ⁊ ſepultꝰ.ipᷣe etĩ ad ĩferos deſcẽdiſſe dẽ. cũ iliud tantũ ſcðᷣm coꝛpꝰ.h̊ ſcõᷣm aĩam intelligat᷑. Ipſa qʒ; aĩa q̃ in carne fuerat paſſa ad iferos de ſcendiſſe aſſeri᷑· qꝛ paſſiõis eꝰ efficaciam iuſti ſenſerunt antiqͥ ꝑ eã a penis liberati. Tractatus Bernardi Non em̃ ania vel ſpũs aliq;s vt btũs me⸗ minit Auguſtinꝰloco mouet᷑ ſed ſolũmo do coꝛpꝰ.ſiẽ ergo dñs qͥ vbiq; eſt deſcẽde⸗ re quoquã dẽ.ſcm aliquẽ effectũ oꝑatio⸗ nis ſue.ita vt aĩa illa ſcõᷣm efficaciã ꝓpꝛie paſſionis deſcẽdiſſe dicit᷑ ad electos ſuos lberãdos. Solius nãq; aie vel ſentire vł pati eſt. ⁊ ſi ex carne hocei accidat tanq; q dam taliũ inſtrumẽto: Inferos itaq; dici mus penales illas tenebꝛas q̃s etiaʒ iuſtt ſuſtinebãt a dhuc extra diuine głie cõſpe⸗ ctũ ↄſtituti.ad quã totis deſiderijs anhe labãt.cuiꝰ qͥdẽ glie viſio eſt illa ſũma feli⸗ citas aboĩ penã penitꝰ ĩmunis. quã dñs ipe latroni ꝓmittit dicẽs. hodie mecũ ĩ pa radiſo. Tertia die reſurrexit a moꝛtuis.h eſt de int᷑ moꝛtuos.tanqᷓʒ veracit᷑coꝛpoꝛe defunctꝰ ꝓpꝛia ptãte nõ aliena eſt ſuſcita⸗ tus. Sit ip̃e ait. Ptãtem habeo po nendt aĩam meã.? iteꝝ ſumẽdi eã. Nota oꝛdinẽ pᷣuſqᷓʒ ſurrexit ad inferos deſcendẽs ſalutẽ nr̃am oꝑatus eſt:qꝛ nõ tam ſua qᷓʒ nr̃a in his oibus reqͥrebat. Ip̃o itaq; die ſue paſ ſiõis anteqᷓʒ reſurgeret vel celos aſcẽderet tã pᷣdictũ latronẽ qᷓ; antiqͥs iuſtos intyo⸗ duxit iĩ padiſum:qʒ eis ſue diuinitatẽ viſi onẽexhibẽs. vᷣa iã btitudine quã ꝑadiſuʒ nojant anias eoꝝ ſatiauit. De qᷓ ſatietate ꝓpha dirit. Satiaboꝛ cũ apꝑuerit gloꝛia tua. Extra quã viſionẽ gkie qͥcqͥd eſt eiꝰ cõ paratiõe tenebꝛe dicendũ eſt. nec ꝓrſus eſt glienũ a pena q̃ ntacũq; ſint ſalutis ſubſi⸗ dia. Aſcẽdit ad celos. Siẽ coꝛꝑge ſurrexit de ſepulcro:ita coꝛpoꝛe aſcẽdir ad celos.⁊ vterq; ꝓpꝛia ptãte.vt nõ tractꝰ eẽ.ſʒ mag⸗ dicat᷑ aſcẽdiſſe:vtipᷣe ait Nemo aſcẽdit in celuʒ. niſi qͥ de celo deſcẽdit fliꝰ hoĩs qͥ eſt in celo. Alj qꝑpe mags trahi qᷓ; aſcendere dicẽdi ſunt. Zbſit aũt vt xp̃o iã ꝑ reſurre⸗ ctionẽgłificatoeiꝰ coꝛꝑalis aſcẽſus.aliqͥ d cõtulerit btitu dinis. Que eſt em̃ ĩ vita fu tura nf̃a btitudo niſi illa diuinitatꝭ viſio de q̃ᷓ dicit pſalmiſta. Satiaboꝛ cũ ⁊c· Cu ius qͥdem ſue viſionis lucẽ ꝑ yfaiã dñs ꝓ mittẽs ait: Nõ erit tibi ampliꝰ ſol ad lu⸗ cenduʒ ꝑ diẽ:nec ſplẽdoꝛ lune illũiabit te: ſʒ erit tibi dñs ĩ lucẽ ſempitnã:⁊ deꝰ tuus in gliaʒ tuã. Nõ occidet vitra ſol tuꝰ.⁊ lu na tua nõ minuet᷑.qa dñs erit tibi in lucẽ ſempiternꝗ:⁊ implebit᷑ dies luctus tui.ꝑo⸗ hibuit Sicu liuꝰ.⁊ minoꝛ died nõ de ſtzret nõde ſerap wma tril diten Väſi reyin niſt ſicutd vhine dican onẽ in norr biß ex lid Aeu dñe. repꝛo bos⸗ ieun nodjettit ininbgün nAguirite uilaſcn ei lus niin ine cde n um:qꝙ is nun ajncis nin tu cꝛpoxiſiitti ptite. tnõniſ ſytißea ſemi eclo ſnſ wacoꝛplsii dints. Quede do niſila du⸗ nhSuit yiſionis lucipſi zentnbin/ii⸗ uſyliiokeiili⸗ jlucẽſenpii 6 ouciceyini vel qu dis l niblohMn nper ſymbolũ apoſtoloꝛum pulus aũt tuus oẽs iuſti imꝑpetuũ:here⸗ ditabunt terrã ⁊ cetera. Quis aũt neſciat deo qͥ vbiq; eſt:nos nequaqᷓ; locis: ſʒ opi⸗ bus pñtes vel abſentes fieri. Vnde ⁊ an⸗ geli dei faciẽ ſꝑ vidẽtes:cũ ad nos mittũ⸗ tur:nequaqᷓ; viſiõis huiꝰ luce 5 uant᷑. q̃n⸗ tomagꝰ aĩa xp̃i q̃ hac viſiõe ꝑfectiꝰ fruit᷑. ea nunqᷓ; pᷣuari potuit. Quid eſt itaq; hu manitatẽ eiꝰ celos aſcẽdere vł etiã vt apo ſtolus au.ſuꝑ eẽs celos aſcẽdiſſe vt adim pleret oĩa.niſi coꝛꝑali aſcẽſu mõſtraſſe eñ oĩm beatoꝝ btitudineʒ tranſcẽdiſſe. De qᷓ dignitatis eiꝰ excellẽtia dictũ eſt ꝑ ꝓphetã Eleuata eſt magnificẽtia tua ſuꝑ celos: 7 ꝑapłm. Sedet ad dexterã maieſtatꝰ in ex⸗ celſis tãto angelis melioꝛ effectꝰ.q̃nto dif ferẽtiꝰ pᷣ illis nomẽ hereditauerit. t aũt fideles hãc in ſuis coꝛꝑib glificatiõeʒ ex⸗ pectarent:vt vbi ſpũs vellet. ibi ſine diffi⸗ cultate moꝝ eẽt ⁊ coꝛpꝰhocpᷣmũ caput ex hibuitꝙ eréplo eiꝰ ſperandi eẽt ⁊ mẽbꝛis Sicut ꝗᷓ filiꝰ dei de celo deſcẽdiſſedẽ hãi⸗ liatꝰ.⁊ ſcm aſſumptã hũanitarẽ qͥdãmð minoꝛ angelis factꝰ.ita ⁊ filꝰ hoĩs aſcen diſſe dicit᷑ exaltatus.qᷓ; uis etiã coꝛpalis ei nõ defuerit aſcẽſus.q huic exaltatiõi atte ſtaret᷑. Nã ꝙ mox ſubdit.ſedet ad dexterã. nõ de coꝛꝑali eiꝰ ſeſſiõe. xł decoꝛꝑali dex⸗ tera pẽis accipiẽdũ eſt. Quidẽ em̃ hoĩem xpᷣm ad dexterã dei ſedere. niſi eũ ĩ glia pa try. i.in ilia ſuꝑgna btitudine dignioꝛẽ gra dũ tenere.tanq; oĩm a deo iudicẽ ↄſtuutũ Vñ ſub dit᷑. Inde.ipinde venturꝰiudica re viuos ⁊ moꝛtuos.qᷓſi ceterꝰ electis ad ſi niſtrã cõſtitutꝰ dei.ſolus aſſiſtit vextre: qꝛ ſicut dextra pᷣualet ſiniſtre.ita ipſe pᷣualet vniuerſis in btitudine.qͥa vᷣo ſedere eit iu dicantiũ:ſicut ſtare iudicandoꝝ bñĩ ꝑ ſeſſi onẽ iudiciariã expꝛimit ptãteʒ. Eiuos ⁊ moꝛtuos iudicabit: qꝛ tam electꝭ qᷓ; repꝛo bis pᷣmiũ vel pen ã ꝓ merit reddet qꝛ em̃ ex fide iuſtꝰ viuit.⁊ iniqͥtas moꝛs q̃dã eſt aĩe. iuxta illud. Non moꝛtui laudabũt te dñe.ſʒ nos qͥ viuimꝰ ⁊c̃. electos viuos · repꝛobos apellat moꝛtuos. vel dicit vi⸗ uos q́s occuitꝰ ille iudics aduentꝰ adhuc in coꝛꝑe regiet.ceteros vo moꝛtuos agel dat. Credoin ſpm̃ſanctũ. Mec fidei cõfeſ⸗ ſio ipᷣm eq̃ deũ ſiẽ ⁊ pꝛẽm ⁊ filiũ aſſerit. ali oqui nõ diceret in ſpm̃:j ſom̃ſanctũ tĩ ſi — cut ⁊ↄſeq uent᷑ dicit.eccliam nõ in ecellaʒ* Scut ꝗᷓ dicimꝰ. credo ſctãʒ ecctiam.i.eã eẽ ſctm:ita etiã dicere poſſumꝰ.credo ſan ctũ petꝝ. Greci tñ in ecctiam dicere nõ ve⸗ ren?᷑.ſiẽ ⁊ ſymbolũ illud cõtinet.ꝙ ad cau telã fidei oꝛtho doxe leo inſtituit.et ĩ tabu la argẽtea deſcriptũ rome altari ſctĩ pauli affixit. Catholicã̃.i.vniuerſalẽ ⁊ nõ in alt q̃ mũdi ꝑte.ſiẽ fũt hereticoꝝ ↄuẽticula cõ⸗ cluſaʒ.ſʒ vbiq; dilatatã.ſicut 1acob pf̃iar che in figura xp̃iꝓmiſſum eſt. Dilataberꝭ ad oꝛientẽ ⁊c̃. Sanctoꝝ cõmunionẽ.i.illã q̃ ſcci efficimur:vł᷑ in ſctitate cõfirmamur. dici ſcʒ ſacramẽti ꝑticipationẽ vel cõio⸗ nẽ ecckie vel fidei ſiue charitatis vnioneʒ⸗ Poſſumꝰetiã dicere.ſctõꝝ neutralit.i.ſctĩ ficati panis ⁊ vinii ſacfeo altarꝰ. Remiſſi onẽpctõꝝ.tñ ꝑ pniam.ſ.⁊ vcutũ ecckiaſti⸗ coꝝ ſacra mẽtoꝝ. Carnis reſurrectionẽ.tã in electꝰ vicʒ qᷓ; in repꝛobis et in coꝛꝑibus vtroꝝq;: deinceps nulla diſſolutiõe inter ueniẽte. Sitã eternã ſiue ad gtiaʒ ſiue ad penã. Amẽ. hoc eſt. verũ eſt. iuxta apłm vtd iximꝰ dicere nõ dʒ.qͥ ea q̃ pᷣmiſſa ſunt nõ intelligit. Eñ ad eruditionẽ ꝑuuloꝛũ bãc expoſiũcuiã facere neceſſariũ duximꝰ. Tractatus ſuper dñicam oðonẽ. Mtoꝛũ legimꝰ oꝛõnes ſicut moy⸗ vłalioꝝ. ſed tanto p̃eminet hec vniuerſis qnto maioꝛ ille et qͥ hãc Pemetipm diſciput ſuis tradidit.ſ.dñs ihs.a qᷓ etipſa dñica ꝓpꝛie eſt apellata.vt em̃ lucas memit. Factũ eſt cũ ipe eẽt in lo co qͥdaʒ oꝛãs.⁊ poſtmo dũ ab or̃one ceſſa ret:⁊ ei vnus ex diſciput᷑ diceret.dñe doce nos oꝛare.ſiẽ ⁊ iohannes diſcipulos ſuos docuit.⁊ ait illis.cũ oꝛatꝰ.dicite. Pat᷑ ſcti⸗ ficet᷑ nomẽ tuũ. Cũ aũt hec õo ᷣmoni e⸗ in mõte hita inſerta.tã a matheo qᷓ;ʒ a lu⸗ ca ſcribat᷑:qͥ foli ßᷣ monẽ illũ teferũt.placet illã magꝰ ſcõm matheũ ꝓſequi.qͥ eã pleni us ac ꝑfectius:ſiẽ ⁊ totũ illũ monẽ cõme moꝛat.vtpote qͥ intfuit:⁊ ab ip̃o dño non ab alio eũ didicit Vt em̃ memit btũs hie ronimꝰ.alit᷑ audita.alit᷑ viſa mẽoꝛant᷑.et qͥd meliꝰ intelligimꝰ. meliꝰpꝛoferimus. Vnde nõ ſine ammiratione habemꝰqua liter hec conſuetudo:vt inter miſſarum ſo lennia verba quedam Matthei ab oꝛa⸗ tione dominica ſubtrahant᷑.et verba luce apponant᷑ qͥ nð eã ab ipſo dño audiuit.ſʒ apaulo didicit.qͥ nec illi ᷣmon interfuit. Vbi em̃ mattheꝰ dieit panẽ ſuꝑſubſtãtia lẽ. Lucas penit panẽ qᷓ;ttidianũ.⁊ vbi üle dicir qͥttidie.iſte dicit ho die. Duas q́; pe titiões lucas pᷣtermittit.qᷓ̃s mattheus po nit. Lfiat volütas tua.⁊ libera nos a ma⸗ lo. Cũ itaq; mattheꝰ oo nẽ dñicam dili⸗ gentiꝰ ac ꝑfectius.cũ eã ab ip̃o dño audie rit ⁊ didicerit ſeribat.valde miranduʒ eſt cur aliqͥd eiꝰ bũ pᷣtermittat᷑.q ⁊ dicenteʒ viderit.⁊ loq̃ntẽ audierit. vnꝰ vicʒ eoꝛuʒ qbus ip̃emet ait. Bri oculi qͥvidẽt q̃ vos videtꝭ.⁊ aures q̃ audiũt qᷓ vos auditꝰ ⁊c̃. Quideſt ẽ qð vniu erſus. ba matthei ꝓ eoꝝ pfectione retineant᷑.⁊ vnů ſolũ mu tet᷑.ſ.cũ dicimꝰ.qͥrtidianũ.ꝓ ſuꝑſubſtãtia le.cũ lõge meliꝰ ꝓbũ apłi ⁊ jimł euãgeliſte anis illiꝰ excellentiã expᷣmat:qᷓ; vocabu⸗ ũ a ſol o euãgeliſta poſitũ. Quãta eſt pꝛe⸗ ſumptio ex ꝓᷣbis duoꝝ euãgeliſtaꝝ copu⸗ latꝰ ita vnã oĩo nẽ cõficere.qſi euãgelium vtrũq; coꝛrigamꝰ cũ neutruʒ ꝑ oĩa ſequa⸗ mur.⁊ ita ex vtriſq; ip̃a ſit cõtũcta.ſicut a neutro reꝑit᷑ ſcripta. Deniq; ſapiẽtiſſimo rũ grecoꝝ ꝓuidentia.vñ ad nos tã diuine qᷓ; ſeckares doctrine manauerũt.⁊ quoꝛuʒ mapia cõcilia.totã vbiq; terraꝝ eccliaʒ tã de fide qᷓ; de moꝛib inſtruxerũt. ſolũ mat theuʒ.in hac oĩone ita ſeqͥ decreuit.vt eiꝰ hic vᷣba frequẽtent dicẽtes. arthon. xmo. epiſon. hoc eſt panẽ nr̃m ſuꝑſubſtãtialem Quãuis em̃ lucas grece.mattheꝰ hebꝛai⸗ ce ſcpſerit.ꝑegrinã tñ linguã magqᷓ; pꝛo⸗ pꝛiã.tũ pꝛo auctoꝛitate apłi.tũ ꝓ ꝑfectiõe quã diximꝰ pᷣponere decreuerũt. Octo au tẽ ꝑtibus ſcðm mattheũ hec oĩo diſtiguit᷑ q̃jruʒ pars eſt inuocatio q̃ eſt. Pat nñ̃qͥ es in cel. deinde ſeptẽ petitiões ſequunt᷑: q̃rũ tres pᷣoꝛes ad deuʒ ꝑtinẽt.q̃ttuoꝛ reliq̃ ad nos. Si q;s foꝛte q̃rat.cur vᷣbis oꝛandus ſit deꝰ.⁊ cur apð eũ qᷓ coꝛdis inſpectoꝛ eſt deuotiõis nõ ſufficiat affectus. Reſpõde⸗ mus his dua b de cauſis mihi fieri vide tur.q̃rũ vna ad honoꝛẽ dei.altera ad com modũ nr̃m ꝑrinet. Cũ em̃ dñm oꝛamꝰvt aliqͥd faciat ulud potiꝰ ab ip̃o qᷓ; a nobis eſſe recognoſcimꝰ.⁊ qᷓſi ꝑgr̃am dei eſſe col latũ nõ nr̃aꝝ eſſe viriũ. Ipſa inſuꝑꝓlatio verboꝝ q̃dam eſt deuotionis excitatio. vt Zrctatus facuꝰ impetremꝰ qᷓ deuoti poſtulamꝰ. ⁊ h hec q̃ dicunt᷑ oꝑtet vt intelligant᷑. Nũc ad lFam accedamꝰ.ip̃m pᷣus deũ oꝛãtes. vt oĩonis ſue nobis cõferat intelligẽtiã qᷓ; ̃am nob fariat fructu oſam. Pat᷑ nñ qui es in celis. Cũ pat potꝰ dicit qᷓ; dñe. nos ſibiꝑ amoꝛeʒ. potiꝰqᷓ; ꝑ timoꝛẽ ammonet ſeruire. Timereqͥpe ſeruoꝝ. amare filioꝝ Vñ aplus.xp̃ianã ſeruitutẽ a iudaica di⸗ ſtinguẽs cõuerſis ĩ iudeis auebat. Nõ ac cepiſtis ſpm̃ ſeruituts iteꝝ in timoꝛe.ſʒ ac⸗ cepiſtꝰ ſpm̃ adoptiõis.in qᷓclamamus.ab ba pat᷑. Rõ mediocr videt᷑ beniuolẽtie ca ptatio.dũ eũ quẽ oꝛamꝰ pr̃em. vt ex dulci noĩe. ad patne dilectiõis affectũ moueat᷑. ⁊ nõ tã qͥd ſeruis qᷓ; filijs debeat recoꝛdaf. Lũ quiq; n potꝰ dicit qᷓ; meꝰ filiuʒ dei ꝑadoptionẽ potiꝰ qð multꝰ eſt cõe qᷓ; per ſubſtãtiã.qð ſoliꝰ eſt xp̃i.ſe eſſe ꝓfite᷑. Bñ aũt hec oĩo nõ ſinglarit᷑ ab vnoquoq; fit: ſʒ pluralit cũ dicit ñ vel ñm. nobis nos qꝛ tanto faciliꝰqð petim? impetramꝰ.qᷓn to ꝑ fraterne dilectiõ is affectũ. alios ĩo⁊o ne nob ſociamꝰ. Qui es icelis hoe eſt per gr̃am hitas in ſanctꝰ.qͥ ꝑ mũ diciaʒ qᷓſi de terra facti ſunt celi.celeſtꝰ vicʒ boĩs poꝛtã tes imaginẽ nõ terreni ⁊ mẽte ⁊ deſiderio celũ potiꝰ qᷓ; terrã ihabitãtes toto deſide⸗ rto in ſuꝑioꝛib nõ in infim is ↄſtituti. De qͥbus celis dñs ait. Kelũ mihi ſedes eſt.i. aĩa.iã ſublimis ⁊ deſiderijs feruẽs ſpũali bus. Sanctificet᷑ nomẽ tuũ. Poſt inuoca tionẽ petitiões adiũgit Et qꝛ plus gliam dei qᷓ; vtilitatẽnr̃am q̃rere nos opꝑtet.hic qͥꝙpe finis debet eẽ in omib q̃ agimꝰ.ſ.vt gloꝛificet deꝰ. Tres iſte vtdiximꝰ petitio nis gloꝛificationẽ eiꝰ exps ſtulãt. de cuius violatione.ip̃e ꝑ eʒechielẽ. de repꝛobis iu⸗ deis cõquerẽs.⁊ eos increpãs ait. Nomẽ ſctm̃ meũ polluiſti in gentib. Quã ⁊ apo ſtolus ſententiaʒ inducẽs git. Nomẽ dei ꝑ vos blaſphemat᷑ int᷑ gentes. Quẽ̃adm o⸗ dũ ꝗᷓ nomẽ dei pollui vel blaſphemari. eſt irrideri vł vilificari ab infidelib dicit᷑. cũ ꝑu erſe agere viderẽt eos qͥ ſe pplm dei vocꝗ̃t.ſic ccõtra ip̃m jnctifitat᷑ ⁊ bů dici᷑ ſeu laudat᷑.cũ eiꝰ ꝓpłus ſctẽ ⁊ religioſe vi⸗ uit.⁊ ilud impler viuẽdo. qð ipᷣemet p̃ci⸗ pit dicens Luceat lux vĩa ⁊c̃. De hac go rificatiõe diuini noĩs·ꝑ eun dẽꝓxhetã di⸗ — noingntthmt — üdiakrindinnzt lhqpunmmni dlnõticij nQuzizhch n ſonc qprittʒj ntcclicdch yhin nõ nnni terã habtirsmi hnõnnjntyin is at Laindiutt nis 1deſenfnði ſicetnonẽni Lolun sdigrkig renfum qe s berctnonibqu Tnrs iiendu lonẽeepoluli epzechicdeml .7eos ingepisl ul ngntbbih z nhus aſu nintgertin voluvc tußn pollu v i 1 ſph tanobufi vidnit ouc. pt ſirug Mer yuc⸗ hn uiurue it nois n ſup dominic oꝛationẽ cit dñs. Sctificabo nomẽmeũ.qð pollu⸗ ſum ſt aplican qũ. Ex hac tripliei intelli tũ eſt int᷑ gẽtes.qð polluiſt? in medio eoꝝ. qð etiã ſubſequent expõ dicẽs. Vaciã vt in pᷣceptꝰ meis am buletꝭ ⁊c̃. Sicut emn qjn tñ in nobis eſt deũ inhonoꝛamꝰ cũ eiꝰ pᷣ⸗ cepta ↄtemnimꝰ.ſic eco ntra ña eũ hono rat obediẽtia. Nomẽ itaq; eꝰ qð ſctm̃ eſt in ſe.ctiqᷓ in nobis ſcrificat᷑.cũ ſic ſub noĩe eiꝰ viuimꝰ. vt ip̃e a qᷓ xp̃tani vel etiaʒ alij dicimurex vita nr̃a glificet. Vt autẽ ita nomẽ eiꝰ ſanctificet᷑ in nobis:oꝛa ndũ no⸗ bis eſt. vt expulſo a nob regno dyaboli.ſi ue pcti. de qᷓ dicit apłus. Nõ regnet pctm̃ in vĩo moꝛtali coꝛꝑe ad obediendũ ↄcu⸗ piſcẽtijs eiꝰ. Regnũ dei adu eniat in nob. qð eſt ſca petitio. Adueniat regnũ tuuʒ. hoc eſt tuũ ĩ nobis ſit do mini:vt ſpõta⸗ neã tibi exhibeamꝰ abedientiã.qð vt fiat Fiat volũtas tua.in nobis q̃ eſt tertia pe⸗ titio.tua inqᷓ; q̃ errare nõ põt vel mala eẽ. Tũc aũt volũtatẽ dej facimꝰcũ qð ip̃eap pꝛobat.⁊ nobis ↄſulit implemꝰ.Fiat in⸗ qᷓ;· ſicut ĩcelo ⁊ in terra.i.vt ipſa terra nr̃a ↄuertat᷑ in celũ.h oc eſt ſic a carnalib ⁊ter⸗ rena q̃rentib illa impleat᷑:ſicut a ſpũali⸗ bus ⁊ celeſtia deſiderantibꝰ. Panẽ noſtrũ ſuꝑſubſtantialẽ.da nobis hodie. Pꝛemiſ ſis vt dictũ eſt triby petitionibꝰ ad honoꝛẽ dei ꝑtinẽtibꝰ.ad qᷓ̃ttuoꝛ reliqᷓs accedit qui bus poſtulant᷑ ptutes.in qͥbus fideliũ ꝑ⸗ fectio ſubſiſtit.ſ.pꝛudẽtia.iuſticia.tẽp eran tia foꝛtitudo. Sicut aũt pꝛudentia tã tpe pᷣoꝛ eſt qᷓ; naturg.ſic ⁊ eiꝰꝑctitio pᷣoꝛ ponit᷑ cũ dĩ. Panezʒ nr̃m ⁊c̃.q̃ eſt qrta petitio Et vt ab oibus tua volũtas impleat᷑.has F⸗ tutes tribue nobis.q̃ nob aie ꝑfectionẽ.ſi⸗ ue ſalutẽ cõferãt. Panis eſt ſpũalis cibus anie.ſ.diuini vᷣbi intelligentia. de qͥ dicit᷑ Nõ m ſolo pane viuet hõ.ſed in om̃i bo qð ꝓcedit de oꝛe dei Hũc panẽ.i.intelligẽ tiã facre ſcpᷣture:qͥ nõ ruminat.⁊ in cõfeiſi onẽ vngule nõ hʒ. immũdũ anial lex iudi cat:qꝛ nulla eſt mẽtꝭ můdicia ab eoꝝ q̃ de us pᷣcipit manet ignoꝛãtia. Verbũ del ru minat qͥ ip̃m frequen† reuoluit. vt diligẽ⸗ tius intelligat.iuxta ilud. In lege eiꝰ me dita hitur die ac nocte. Engule diuiſio di ſcretio eſt. quã in diuis Ihis habemꝰ.cũ vieʒ duigent᷑ attendimꝰ qͥd iuxta litteraʒ accipien dij. ͥd ad mxſticũ· vel mꝛalẽſen gẽtta.důü quaſi qͥbu ſdã ferculis aĩa rẽfiuut᷑ pꝛudẽtia illuſtrat ne generare faſtidiũ poſ it iſta diuerſitas ferculoꝝ. Panis aũt ſus perlubſtãt ialis.hec intelligẽtia dã qꝛ hic cibus a ĩe longe exceilẽtioꝛ cſt.qᷓ; quid libʒ ſubſtãtiale.i.alimentũ coꝛꝑale.qð no bis cũ bꝛutis aĩalibus eſt cõmune. Qð dicit. hodie.tale eſt:ac ſi dicat. In hac pñti vita hoc nobis viaticũ miniſtra. ne deficiamꝰ in via. Quita petitio eſt qᷓ dã. Et dimitte no bis debita ña ſicut ⁊ nos dimittimus debitoꝛib nñ̃is. Juſticie poſtulat eqͥtateʒ⸗ equũ quippe ſt ⁊ iuſticia exigit.vt quaies nos ꝑ micðiam exhibemꝰꝓximo.talẽno bis inueniamꝰ deuz. ebita dicit penas ꝓ pctõ debitas. Lum dicit:ſicut ⁊ nos di mittimꝰ.alis ſua debita:intantũ ad mi⸗ ſericoꝛ diã nõ ↄſtringi.vt hec oĩo potius a nobis ad dã̃nationẽ qᷓ; ad ſalutẽ dica᷑ ſi miſericoꝛ des nõ fuerimꝰ. Debitoꝛcs no ſtri ſunt.qͥ vcl terrenã ſubſtantiaʒ nob de⸗ bẽr vel emẽdationeʒꝓ offenſis. Et ne nos inducas in tẽptationẽ.ÿtutẽ tẽperantie pe timꝰ.ne ſuggeſtiõthn voluptatũ aſſenſuʒ pᷣbeam?ꝰ. Taleeſt ꝗᷓ ne nos inducas in tẽ⸗ ptationẽ ac ſi dicat᷑.ne n os ita tẽptari per mittas vt prauis ↄcupiſcẽtijs victi ſuccũ⸗ bamꝰ. Sed libera nos a malo. hoc eſt da foꝛtitudinẽ ⁊ robur animi in victũ ad q̃li bet aduerſa tollerãda.ne metu aliq́ vłpn ſillanimitate a rectitudine dechinemus⸗ Amen.id eſt fiat⸗ Tractatus eiuſdem De fide. WEte oĩaante ſpem ⁊ charitatẽ vel cetera bo na.qͥbus ad vitã eternaʒ puenit. fidẽ neceſſe eſt tuilibet vt te neat ⁊ hõ ſolũ habeat.ſʒ etiã habita cuſto diat tanqᷓ; bon oꝝ oim fundamẽtũ ⁊ origi nẽ. Sine fide qͥppe vr ait apłlus. impoſli⸗ bule eſt plarere deo. catholicã.i.vniuerſa⸗ lẽ.⁊ in oĩib fidelih cõmunẽ. atq; ita cũct neceſſariã:vt nec antiq iuſti.tã ante legeʒ qᷓ; ſub lege abſq; illa ſalus rent᷑. In trini⸗ tate.i.in triby ꝑſo nis exiſtentẽ:vt tres ꝑſo nas nõ ſolũ in vno deo credamꝰ.ſʒ etiam ven eremur Quaiit᷑ aũt het trinitas iuxta Prierates pſonaꝝ.? hec vnitas ſcõᷣm na turã̃ diuine ſubſtãtiecredenda ſit.ſtatĩ de termĩat dicẽs. neq; ↄfundẽtes ꝑſonas. 12 7 ———. ————————— 4 niſcentes ad inuicẽ ꝑſonas:vt vicz eãdẽ dicamꝰ pẽis q̃ eit flij velſ pũſſancti.ſiẽ u⸗ a hereſis aſſerebat q̃ de pĩe dicebat. Quã o vult pat᷑ eſt qñ vult filꝰ. Neq; ñ ubſtã⸗ tiã ſeꝑantes. hoc eſt diuerſas ſubſtantias in ded credentes ·ſʒ vnã tantũ. Si eiñ di uerſitatũ ꝑſonarũ in deo deb mꝰ credere. ita ⁊ vnitatẽ diuĩe ſubſtãtie. qð ſtatim ex⸗ ponẽs ait. Aliaẽ em̃ ꝑſona pijs ⁊ rurluʒ. Sʒ piis ⁊ filij ⁊ ſpũſſancti vna eſt diuini⸗ tas.eqjlis.i.reuerẽtia exhibẽda. maieſtas i.dignitas. Quare:qꝛ q̃lis eſt pat᷑.i.quã tus dignitate quã dignitatẽ ſtatimpſed⸗ tur dicẽs. Increatꝰ pr ⁊c̃. Immẽlus non mole. ſed ptãte oĩa ↄcludẽs. vei immẽſus i.incõpꝛehẽſibilis. eternꝰ tã pᷣncipioq uñ ſine⁊ tñ nõ tres: teſte Auguſtino Nulluʒ nomẽ dei eſt cuiꝰ ſingkareita dicat᷑ de ſin⸗ gulis ꝑſonis: vt eiꝰ pluraleſ ihiter cõueni⸗ ãt pᷣterß nomẽ ꝑſonà Pat qͥpe ꝑſona eſt filiꝰ ꝑſona.ſpũſſanctus ꝑſona. ⁊ pluralit᷑ res pſone. Cũ vo pat᷑ ſit deꝰ filiꝰ deus. ſpũſſanctꝰ deꝰ vel dñs vel creator. ſeu pn vipiũ ſeu lumẽ.ſeu vĩpotẽs. nõ tñ pñ̃⁊ filiꝰ ⁊pũſſctũs aut plures dij ſunt aut creato⸗ res aut plura pᷣncipia vł lumina.ſeu oĩpo tẽs ⁊c. Quige cũ dã pluralit ꝑlone diuer ſitas ꝓpꝛletatũ oñ dit᷑. nõ rerũ nũero vłeẽn tia it differentiũ. vł cõtra aũt ſi diceremꝰ Deog vel creatoꝛes vł creatoꝛẽ reꝝ eẽntia⸗ lit differenriũ płitatẽ mõſtraremꝰqᷓrevna queq; eẽt deꝰ ⁊c̃. pᷣus tẽpoꝛe v el exitẽtia p cecẽs. M aius pᷣlatiõe dignitatꝰ pᷣcedẽs. vnitas ſſube in trib ꝑſonis.trinitatꝰecõ uerſo ꝑfonaꝝ ĩ vnitate ſubeſ entiat idẽ ere qat falutẽ ſubaudi ↄſeq̃ndã vt credamꝰet fiteamur. iuxta illð. Toꝛde credi᷑ ad iu üic ⁊. Nõ duo ſubaudi xp̃i ſunt:ſʒ vnꝰ tñ in ꝑſona eſtxpᷣs Quãuis em̃ in xp̃o di uerſe ſint nature.diuina.ſ.et hüana nõ tñ ideo diuerſe ſũt ꝑſone. qð cõgrua ſilitudie firmat dicẽs. Nã ſiẽ ala rõnalis ⁊ caro. eſt ſiẽ invno hoie diuerſe ſunt nature ſpi ritual.ſ.⁊ coꝛpalis. nec tñ ideo dud hoies vl due pſoneta ĩxpᷣo due ſũt vt dictũ eſt nature.nõ tñ duo xpi in eo: vel due ꝑſone· Perſona quipye qᷓſi ꝑ ſe vng dẽ.idè nõ rei alij in vnã ſubam ↄſtituendã ſociabialis Diuinitas itaq; hũanitati ↄiũcta in xp̃o — ꝑleibi ꝑſona vna nõẽdcẽda ⁊ hũanttas Tractatus eiuſdem de fide. altera, ſʒ ille due ſil vna ſfunt ꝑſona q̃ pꝛd pꝛie rõs di. oẽs hoies reſurgere etiaʒ iliiq; tůc reꝑient᷑ viui. hij nanq; dũ rapient᷑ tpᷣd obuidin aerai ip̃o raptu qᷓ iudici occurrẽt moꝛiẽtes ſtati rehiuiſcẽt:⁊ hocip̃ m erit eis reſurgere. qð reuiuiſcere Qð ſi opponitde qͥbuſdaʒ qᷓ;rũ reſurrectio 1ñ cõpleta credi. velupi de his q dñice reſurrectionis teſtes ſua qʒ reſurrecriõe fuerãt ita intelligenduʒ eit:ità tũc oẽs refurrecturos eẽ: vt tũc oin reſurrectio ita cõpleat᷑ vt neminẽ deiceps reſurgere cõtingat.ſicut nec moꝛte diſfol⸗ ui. Cü coꝛpib ſais. hoc eſt reſumptꝭ eiſdẽ coꝛpoꝛiby q pᷣus habuerũt. cũ in moꝛtẽ coꝛ rueſt. Hõ eiñ reſurrexit niſi qð cecidit. At po vtrũ hi qͥ ꝑuuli moꝛiunt᷑. vł diu vixer̃t ülud foluʒ ibi ſint hituri ve quãtitate ſue coꝛpulẽrie qð hic habuerũt nõnulla q̃ſtio eſt Quicqͥd tñ de h exiſtime nꝰillud ꝓcul dubio ↄſtat reſurrectiõʒ dici nð poſſe abſ⸗ q; illa coꝛꝑgis ſubſtãtia qᷓ gtulit caſum in moꝛte. Et reddituri fũt. Sic hoc q; gene ralie de dĩby intelligat᷑ q̃rendũ videt᷑ quõ ꝑuulis moꝛtẽtib id cõueniat vł̃ ꝑfect iu ſis.q porꝰ ibi ſunt iudicaturi qᷓ; udicã⸗ di. Quippe que rõ de ſuis oꝑib tũc ab eis eſt erigẽda vłoiſcuſſio faciẽda.qͥ in tãtaꝑ fectiõe btitudinis apꝑebũt: vt cũ ip̃o dño reſidẽtes iudicãtes: vt nec tãꝙ ſe rõem red dituri qᷓ; ab alijs exacturi. Deniq; pu uli qbus nulla imputãda ſunt ogaquã hñt ibi rõem reddere de ꝓpꝛijs fact· Sicut ꝓfe cro quẽadmodũ ditimꝰoẽs hoies refurge re nõ de ſingu rũc reſurrectur cogimur i⸗ telligere:ſʒ ita tũc oĩm reſurrectionẽ cõple ri: vt nulla fiat vlteriꝰ:ita ⁊ h loco tũc oẽs rõem reddere dicunt᷑: vt tũc de oib ita ſit ſumatũ iu diciũ:vt nulla deince ps reſtet diſcuſſtoꝛnec de allquo dubiret᷑: vtrum p̃⸗ mio an pẽa dignꝰ ſit.⁊ heſteos de pꝛs factꝰ reddere rõemſ. mãifeſtari oĩibo qͥd ſit hoꝝ meruerint. Que duo ſtari determiat tã pᷣmiũ qᷓ; penã dicẽs. Et qͥ bona egerũt F eſt i polito bonoꝝ opimn vitĩ cõſumaue rũt q̃lacũq; pᷣceſſerint oꝑa. Elitã eternaʒ poc eſt britu dinẽ indeficiẽtẽ. Ignẽ eternũ. hoc eſt fummũ atq; indeficiẽntẽ cructatũ. ſine ille ignis coꝛpoꝛeꝰſit tiñ. ſiue etiã qui cũq; interioꝛ aĩe cruciatꝰ q̊ noĩe ignis n xime nos cruciantis.⁊ vali diꝰ ↄlumentz uhaun ntdiundetuit duhni z idehetuſl lmaut n z ndliʒiljniit nid cuuſin ſunt iuinjjuli ue rö de ſushih diſcuſtoſuiijtin nis ppchirnin citentnuiliun lus cuan daß nyutidi ſul) eedegitiöt di dun vdt ticoĩn ninn eyltenniut diank: wtici aã: vtnvludu t thelw em miife iwnu Quouoſi idics. Eſi ono ohn ⸗ eſinnteteſin cñ ſit elemẽtũ actiuiꝰ ⁊ pen etra biliꝰteterꝰ minꝰ etreſiſti queat exmi. Et attide nihußᷣ de puulis e mhil hnt meriti dictũ viden qᷓ;uis eos qͥ; nõ minuo; adultos faluari ↄſet:aut dãnari. Sicut em̃ rã hec ſcpᷣturaqᷓ; cetere nõ niſi adult ⁊ qͥ capacer ſůt rõnis ad eru ditiðʒ fiũt:ita ſatis viſuʒ ẽ loco de his tm̃ iſtruiq̃ adipos ꝑtinẽt. Sententia de etate chꝛiſti. Vert᷑ qt annoꝝ xpᷣs eſſet cũ d ba q pt iſmũ veit ⁊ qͥt annis pᷣdicauerit q acta cuiuſq; annia q̃ euangeliſta narrent᷑ vigiti⁊ nouẽ annox tredeci die rũ erat xpᷣs cũ bapriſabat vñ luras ait Et erat ihs incipiẽs qᷓſi annoꝝ· xxx.tĩ enĩha bebat de triceſimo ãno qjntũ eſt a die nati nitatꝭ vſq; ad epiphaniã: in q die xpᷣs ba⸗ ptiſaꝰeſt Quidã opmant᷑ pᷣm plene. xx·& annoꝝ fuiſſe.⁊. xtj· dies de triceſimo Pᷣmo no habuiſſe añ baptiſmũ:⁊ ex qdaʒ au ctoꝛitate luce ſe hãe mentiunt᷑. Baptiſato vero xp̃o vt refert euãgeliſta. hvſtoꝛia ſcʒ marci⁊ luce.ſtati ſpũs expulit eũ ĩdeſenũ Dubitãt etiã qs ſpũs expulerit eũ i deſer tñ. an ſpũs ſuꝰ an malignꝰ.quã dubieta⸗ tẽ lucas videt᷑ remouere vbi ait. Ihs poſt qᷓ; baptiſatꝰ eſt plenꝰ ſpũſctð regreſſus eſt aoꝛdane.licʒ hec videat᷑ fatꝰ cogẽs rõ ad oñ den dũ Fuit aũt iciunãs q̃draginta die bus ⁊.xl. noctibv:⁊ poſtea eſurijt. hus tẽp⸗ tatꝰ.ꝑ oſtea vo occulte pᷣdicauit dbul daʒ diſcipułſeqᷓntiby:vt ĩ iohãne habet᷑ Kodẽ ÿo die qͥ baptiſatꝰ eſt ãno reu oluto ad nu ptias iuitatꝰ mirackm de mutatiõeaq in vinũ o ꝑatus eſt:qð iohes ſolus retexuit. Poſt ð ÿo miracm vt ideʒ 1ohes memit Aſcendit hieroſolimã ad diẽfeſtũ paſce:? tũc eiecit võdentes ⁊ emẽtes de tẽplo.⁊cir ca ß paſca tra ditꝰeſt iohes ĩcarcereʒ 4c curꝰ anni.ſ.utꝰ in qᷓ tradiꝰ ⁊ paſſus eſt io hãncs euãgeliſta.iohes cognouiſſet alios fufficient᷑ explieuſſe huiꝰ pᷣmi ãni. ante. ſ. incarceratiòʒ iohis: vt Beda ſuꝑ murcũ au hyſtoꝛiaʒ rõngbilit᷑ texuit. ⁊ ſic eircd paſca circa qð iohes incarceratꝰeſt habu⸗ it ihs. xxx.qnos. Itẽ de triceſim o pᷣmoqn tů eſt a natuntatẽ ipᷣꝰ vſq; ad paica. poſt incstnationẽ aũt hãc cepit iiſus publicep qicare ⁊ anni huꝰgeſta vt dictũ eſt oms cuãgeliſte narrẽt: expccpto wobe.⁊ hinc etiazʒ Sententia de etate chꝛiſti. quiſq; bᷣncipiũ ſumit ſui cuãgelij. Johan ne aůt incarcerato: vt dictũ eſt cica paſeg vſq; ad ſeq̃ns paſcg in carcere retentus eſt ⁊tůc decoliatꝰeſt. In cuiꝰ anni paſca xpᷣs habuir.xxx.⁊ vnũ inſup de triceſimo ſcðᷣo tanrũ qntuʒ eſt a natali dñi vſq; ad palca In ꝓximo vo paſca poſt decollationẽ ios pãnis paſſus eſt ip̃s· In cuꝰanni vltimi vic geſtis naratis oẽs euãgeliſte cõuen unt. Fuit itaq; ihs qñ paſſus eſt. xxx. duo rũ annoꝝ ⁊ detriceſimotertio hñs tĩ qn tum eſt a natali dñi vſq; ad paſca in q̃ ſpa 5 cio licet nõ plene dimidꝰ annus ↄtieat⸗ quaſi pꝛo dimidio anno a qͥbuſdaʒ docto ct oꝛiby reputatur. Deſer dicbus quibo fugere licet: ernã celeſtis piiead quã na ꝑe grinatio ſuſptrat felicitatẽ etcõtra ebenepatos impijs cruciatꝰ oẽm excederẽ hũani nõ mõ coꝛꝑis ſenſum ß eti am itellectũ coꝛdis nemo dubitat qvłno minetenꝰſit fidelis Ztq; vtinã viueret in oib fides iſta. ⁊ cre duliatẽ vt dignũ erat ſequeret᷑.hinc qdeʒ delideriũ.inde timoꝛ. Quid eſt em̃ ꝙ nð optamꝰ etiã ꝑ medios enfes. aut ſi oꝑteret ſemiuſti declinare mi⸗ feriã tantã.et ad tantã accelerare gloꝛiaʒ? niſi ꝙ inſenſibilis eſt ⁊ moꝛtu fides nf̃a. Zccedit fane ad cumulũ infelicitatꝰ. ſalu⸗ tis impedimẽtuʒ. occaſionẽ ꝑditiõis nf̃e⸗ qð in eſtimatiõe finis vtriuſq; affectio no ira iudicio nð cõſentit.vłin cõſideratio ne viarũ. ne ipſum qͥdem ſatis tenemꝰ ius diciuʒ vtritatis. Nec mirũ ſi nulla yirtu⸗ tum deiectatiõe movet᷑ deſiderũ qð etiaʒ circa illã eternã beatitudineʒ toꝛpet:aut ſi pñtem non metuit. amaritudinẽ peccato⸗ rũ qui neip̃a qͥdem parata dvabolo ⁊an gelis eius eterna ſupplicia primeſcit niſi qð in ceterꝭ vtriq; conſueuimꝰ.ipſa quoꝝ⸗ vicinioꝛ nob expenẽtia eſt. ⁊ ſilõge minos ra funt vehemẽtiꝰ ⁊ iocũda appetere ⁊ foꝛ midare moleſta.illud ſatè mirari nequeo: cur fides nr̃a in pñtibus titubat q̃ de futu ris tã certa videt᷑ Sic fatui filij adã nõ in dicãtes:ntq; qð verũ eſt diſcernẽtes chp⸗ miſſtões habeat? vite eius q̃ᷓ nůc pant eſt et future.in ea quã pꝛotinꝰ eſt exꝑui omnt᷑ no incredulos nos exhibetꝰ ⁊ infideles vt palã fieri videat᷑· nõ n 2 tiðis relictã nobis fidẽ future ꝓmiſſionis Idipᷣm ſane ↄſiderare eſt ⁊ de cõminatio ſe. Nõne em̃ idẽ ipſe qͥ ꝑatũ aſſerit electis regnũ.repꝛobis ignẽ. eodẽ oꝛe ⁊ eadẽ veri tate teſtat᷑.laboꝛare ⁊ oneratos eſſe qͥcun⸗ q; ad ip̃m nõ accedũt.accedẽtes aũt nõ de fecturos:vt eſt trepidatio puſillanimitat? hũane.ſʒ reficien dos ab ip̃o. Qui regnuʒ ineffabilit᷑ delectabile pollice᷑. ip̃e iugũ ſu um ſuaue ⁊ onꝰleue eſſe teſtat. Qui eternã beatitudinẽꝓmittit in patria.pñtem q́; re quiẽ:⁊ refectionẽ repꝛomittit i via. Deni⸗ q; ꝓpheta loquit᷑ dicẽs;nec oculus vidit: nec auris au diuit: nec in coꝛ hoĩs aſcẽdit qᷓpᷣparauit deꝰ diligẽtibo ſe:⁊ facile credi⸗ mus vniuerſi. Loquit᷑ip̃e dñs ꝓphaꝝ.ve nite ad me oẽs qͥ laboꝛatis ⁊ onerati eſtis ⁊ego refictã vos.tollite iugũ meũ ſuꝑ voſ ⁊inuenietꝭ reqem aiabꝰ vẽis · iugũ em̃ me um ſuaue eſt?onus meũ leue.⁊ qm̃ muiti guertũt coꝛdis aurẽ. nã coꝛꝑis iã foꝛte nõ au dẽt. Quid incredulitatis iſtud eſt.ĩmo qd inſanie. Quaſi vᷣo aut falli ſapia.aut fallere vitas poſſit. Quaſi aut charitas qð offert dare nolit:aut gĩpotentia nõ va let qð ꝓmittit. Quis em̃ hoĩm adeo vo⸗ lůptati ⁊ luxurie deditꝰeſt.qͥ nõ ſo bꝛietatẽ ⁊caſtitatẽ magꝭ eligeret.ſi certꝰeẽt ſibi eas Slectabil ioꝛes foꝛe. Quis tã ambitioſus qͥ nõ inciꝑet vilitati om̃i ⁊ extremitateeſſe cõtentus:ſi vt vere eſt dignitatib vniuer ſis ſciret amabilioꝛẽ. Quis tã auarꝰ qͥ nõ oĩno diuitias ſperneret.ſi iocundioꝛẽ cre⸗ deret paupertatẽ. Nũc aũt fruſtra clamat xps de leuitate oneris ſui. ſine cã iu gũ ſua uep̃dicat. qũñquidẽ ab ip̃is qͥxp̃tano cen⸗ ſent᷑ noĩe onꝰ dyaboli et iugũ carnis atq; ſeculi huiꝰ delectabiliꝰ reputat᷑. Sʒ vñti⸗ bi vłincõſideratio tãta quãta ab ip̃is im ponit᷑ dñe deꝰ meus · Cur tã publice polli reris qð tã facile dep̃h ender nõ impleſſe. Dulcioꝛẽſuꝑg mel ⁊ fauũ ſpm̃ tuũ aſſeris. ⁊ ecce iſti dulcioꝛẽin uenerũt carnẽ venati⸗ onis.carnẽꝓh pudoꝛ meretric. ſecki vani⸗ tatẽ. Vemiſeris de pari iudicant ⁊ tanq; auaꝝ faſtidiũt mãna tuũ abſcondituʒ qð nõ guſtauerũt. Saneq̃ ꝓbauerunt vtra; ecce hij fciũt qꝛ dꝰ verax · oĩs aũt hõ men dax. Ipſoꝝ ꝓinde teſtionia eſſe debuerãt gredibilia nimis:ſʒ cũ ꝓmilſiõbytuis.tuo rã quoq; erpientia ʒtemni᷑ ⁊ ridet᷑ Car nalis ſiqͥ dẽ hõ non ꝑcipit q̃ ſunt ſpũs dei ſed ſtulticia illi vident᷑. Nec mirũ ſi exper to nõ credit hoĩ.qͥ deo nõ credidit ꝓmittẽ⸗ ti. Ergo inſani reputamur.qͥ crucẽ dñip̃⸗ dicamꝰ eſſe ſuauẽqͥ d.lectationẽ paupꝑtatꝭ ma gnificamꝰ extollimꝰ hũilitat? glam. eructuamꝰ delitias caſtitat?. Inſanꝰ nò⸗ biſcũ eſtimet᷑ ⁊ ꝓꝙ heta qͥ dicit delectatuʒ ſe eſſe in teſtim onijs dñi ſiẽ in oĩb diuitijs. Vos qͥ ſapiẽtes eſtis ĩ ocłis vẽis nõ oes. ſʒ paucas q;s vel mẽdicare poteſtis diuiti as diuinis pᷣfer te teſtimonijs. vt nullum. vnqᷓ; habeat teſtioniuz fides vãa. Penes vos ſit in occulto ĩ abſcõdito vbine ip̃e q́; dẽ videat pr̃ q̃ eſt in celis ſed dicere poſſit: qꝛ neſcio vos. Firmit᷑ creditꝭ deũ iuſtũ. ve racẽ.remũeratoꝛẽ.oĩpotenteʒ.ſũme bonũ· ernuʒ. Exhibete vos aſpides ſurdas ⁊ ob durãtes aures. ne qã audiatꝰ vocẽ impꝛo perãtis ⁊ dicẽtꝭ. Credere. O ſtẽde mihl fi⸗ dẽ tuã ſine oꝑib. q̃nti vobis cõſtat. Viã aũt teſtionioꝛuʒ nolite ingredi.qm̃ ardua eſt ⁊ aſpera.⁊ inambulabilis. Wiſeri ⁊ in felices.qͥ viã ciuitatis hitaculi nõ inueni ſtis.⁊ ideo erratis in inuio ⁊ nõ in via.Fi nis nẽpe viaꝝ q̃ vident᷑ vobis bone quas delectabiles vos eſſe iudicatꝰ.neq; emĩ ve re quicqᷓ; delectatõis hñt. demergũt ĩꝓłů dũ inferni. Ibi erit fletus ⁊ ſtridoꝛ dentiũ Erpꝑgiſcimi ebꝛij ⁊ flete ne fletꝰ ille ꝑpetuꝰ appᷣhendat incautos. ũ em̃ dixeritꝰ pax ⁊ ſecuritas.tũc ſubitaneꝰ vobis ſuꝑueniet interitꝰ tanqᷓ; in vtero hñti ⁊ nõ effugiet. WMerito plane qͥ nũc fugiẽditpᷣs ſcienter amittitꝰ.⁊ refugitis effugiẽdi viã. Oꝛate inquit dñs:vt nõ fiat fuga vĩa hyeme vł ſabbato.Fugite dũ tẽpus eſt acceptabile: ⁊ via delectabilis exhibet᷑. Fugite ſex die⸗ bus qub oꝑiri licet. fugite in teſtimonijs vi illoꝛũ que ſupꝛa tetigimꝰ.iuſticie remu neratiõis. veritatis om̃ipotentie. fumme bonitatꝰ eternitatꝰ:ne foꝛte ſeptimũ diui⸗ ni.ſ.ʒelt teſtio niũ nõ tã detꝰ vel vitetis qᷓ; ſuſtin eat inuiti. B emina viparũ qͥs nos docuit fugere a vẽturg ira. Via moꝛts eſt in qᷓ curritꝰ.via ꝑditiõis.via cuiꝰfinis de mergit in ꝓfundũ inferni. Adhuctñ ſpes eſt. q? necdũ vie.i.vite finis adinuẽtt. Fe⸗ ſtinate pꝛeuenire finẽ:ne ſubito pᷣoccupati —.—— undulablshnin utuus hininn s in inubtniunuf wident nodsbnn s eſſe uduu nʒtn uls bit dengiijj t es ini t ſeneig lin utos. Lic dumſt udtins voöſut erohin znöc⸗ nůt fugiiiij iul furlugrüu u erbibet fugro jigteni 4 nngmꝰ ubum— soipotnni me ſoun ſynini zenna nin nis uhſu nſm Iohlch hell le insvon neſbl bauh⸗ ucũc; cecideritꝰ ibi ſiris Venite filij au dite me.viã ſalut? docebo vos.viã teſtio⸗ nioꝝ dei in qᷓ delectemĩ ⁊ vos fic in oibus diuitijs. Sit pᷣma dieta vſq; ad coꝛ.iiluc nẽpe pᷣuaricateꝛes reu ocat voꝝ diuia · vbi teſtĩo niũ iſticie eiꝰ cõpũctio nẽ gensret et timoꝛẽ. Hinc ſane ꝓcedat᷑ ad cõfeſſionem ois:vt nõ cũctemur etiã 5ᷓ noſip̃os ꝑhibe re teſtĩomũ yitat?. Quifqͥs em̃ coꝛã hoib⸗ ern buerit illã. bũc ⁊ illa erubeſcet coꝛã pẽe ſuo. Stquat᷑ dejnde poſſeſſionum diſtra ctio· diſtributio facultatũ.ſiẽ ſcp̃tũ eſt. i ſperſit dedit paupꝑibo.iuſticia eiꝰ manet in ſecuiũ ſecki. Et itẽ. Si vis eẽ ꝑfectꝰ. va de ⁊ vẽde oĩs q̃ habes ⁊ da pauꝑibꝰ:⁊ hẽbis theſaurũ in celo. Eſt em̃ in hac liberali ef⸗ fuſione tefĩoniũ largitatꝰ diuie.⁊ copioſe retributiõis vr qͥ ſpõte diſtribuit ſua indu bitanter ſperare videa de manu dñi am⸗ plioꝛa. A chuc aũt q̃ntuʒ qͥʒ pᷣbeas n eceſſe eſt teſtĩon in oĩpotentie.dico aũt in coꝛꝑis afflictiõe. Seminãdũ qͥꝙpe eſt aĩale coꝛpꝰ ſʒ vt ſpũale reſurgat. No tibiꝗᷓ dͥ pcit coꝛ⸗ peꝛi de rcſurrectõe ⁊ imutatiõe heſitare vi det᷑. Sic ⁊ qͥ nðõ õpungit᷑ aĩo de iuſticis:et q nõ cõfitet᷑ de Fitate:⁊ qͥ auarꝰ eſt de retri butõne futura. Eodẽ qʒ mo do cõſiderare ⁊cetera q̃ ſequuut᷑. Etem̃ ſi eouſq; ꝓficias vtꝓpꝛie abrenũcies voluntati certiſſimuʒ ſtud eſt diuine teſtĩoniũ bonitatꝭ. Veni⸗ ens nimiꝝ nõ tuã̃.ſʒ ᷣius facere volũ tatẽ cõmendãs magnifice qᷓ; ſic pᷣfers.clamãs nõ ybo neq; lingua: ſʒ oꝑe? Fitate qꝛ ne mo bonꝰ niſi ſolus deꝰ. Supꝑeſt vt ꝑleue⸗ rãtie ſtudeas. Hec em̃ vie cõſummatio eſt et teſtimoniũ hʒ eternitatꝭ. Imago ſiqͥdeʒ eternitatis diuie ꝑſeuerãtia eſt cõuerſatio nis nñe vt quõ ipfe eſt.ita ⁊ nos ſimꝰ in ſeculo.cõmutabilitatẽiliã ꝓ modulo peſ⸗ bilitatis nr̃e imitantes. Hinc qͥpe ſapi ens ait. Stult? vt lnna mutat᷑. ſapiẽs per manet vt ſol Becðᷓ via dilectiſſimi ambu lare in ea:quð aſcẽdero de Ftute in ptuteʒ vidbit᷑ de deoꝝ in ſyon. Ad cuiꝰ gloꝛiã viſiõis ip̃e nos ꝑducat dñs vᷣtutum ⁊ rex glieqͥ eſt via ᷣitas ⁊ vita ibs xpᷣs dñs ñ. De naturis dentiũ. Bernardus. Entes candidi ſunt et foꝛtes.car⸗ d nẽnð habs coꝛio carẽt. nihil inter ſe pati poſlunt. non eſt doloꝛ ſiẽ do Be naturis dentiũ Bernardus. loꝛ eoꝛũ. Clauſi funt labijs ne vident᷑.inz decẽs eſt cũ vident in ſe ridẽtes Toto ceꝛ⸗ poꝛi cibũ maſticãt.nuilũ inde ſaßo?ẽ hñt⸗ nð facile cõſummunt᷑ ꝑoꝛdinẽ poſin ſunt. Supioꝛes alij. alij in ferioꝛes.⁊ cũ inferio res moueant᷑.ſuꝑioꝛes nunqᷓ;. Huuſmo di dentes ego arbitroꝛ hoĩes. monaſtice ꝓ feſſionis. qui viq̃ rectioꝛẽ ⁊ vitã ſecuroꝛeʒ eligentes de toto coꝛpꝑe etckie qͥd candidũ eſt candidioꝛes eſſevident᷑ Quid em̃ illis can didiꝰ qui totiꝰ immũdicie Ipurcicias eu itãtes cogitationẽ ſicut uctionũ pctã de ploꝛant. Quid foꝛtiꝰ illis qͥbus tribula⸗ tio pro ſolatio.cõtumeliaꝓ gloꝛia.inopia pꝛo abũdantia vucit᷑. Iſii cammẽ nð habẽt quia in carne carnis oiti audiũt ab apo⸗ fiolo. Vos aũt in carne nõ eſtis. ſʒ in ſpi⸗ ritu. Coꝛio carent:quia nitoꝛẽ? diſteutio nẽ.mũdanarũ ſollicitu dinũ nõ habentes· inidipᷣm doꝛmiũt ⁊ requieſcũt. Rhil mo rari intra ſe patiunt᷑:qꝛ ueq; moditũ quis dem offen diculũ tolerabile reputõt aut in tra ſe aut in cõſciẽtijs ſinguloꝝ. Hinc eſt vra illa opoꝛtuna im poꝛtunitas qua tam ſepe fatigatis nos vbi multotiẽs etiã cum neceſſe nõ ſit multũ in his diei expendatis Non eſt dol oꝛ ſicut doloꝛ eoꝛũ qꝛ uchi ſic hoꝛrendum ⁊ hoꝛnibile eſt ficut murmur? diſſenſio in cõgregatione. Clauſi ſunt las⸗ bijs ne videant᷑. Sic ⁊ nos materialibus vallis circũcingimur:ne ſecularibus ocus lis. et acceſſui pateamus. Indecens eſt ſi appareãt. niſi interdũ foꝛte ad riſum: quia turpiꝰ qᷓ; monacbus ꝑ vꝛbes ⁊ taſtella di ſcurrẽs niſi cũ illa cogit qᷓ oꝑit multitudiꝰ nẽ pctõꝝ. Charitas em̃ riſus eſt: qꝛ hilar? eſt:leta quidẽ nõ tñ diſſoluta. Toto coꝛxi maſticãt cibũ dẽtes:qꝛ ipſi pꝛo toto coꝛꝑ ecclietã ꝓ vius qᷓ; pꝛo moꝛtuis oꝛare ſunt cõſtituti. Nullũ in de ſapoꝛẽ hãe debẽt:qa nullã ſibi głiam aſſignare.ſʒ cũ ꝓp heta di cere. Nõ nobis dñe nõ nobis led noĩ tuo da gloꝛiã. Nõ facile cõſummunt᷑qꝛ quãto annoſioꝛes tãto feruẽtioꝛes ⁊ eo rapidius currũt qͥ viciniꝰ currũt ad palmã. Per oꝛs dinẽ poſiti ſunt. Vbi em̃ aliqd oꝛdinatũ eſt ſi hic nõ eſt vbi cibꝰ ⁊ potus. vigilare? voꝛmire.laboꝛare⁊ qͥeſcere· ambulare⁊ ſe⸗ dere.⁊ oĩa in mẽſura ⁊ nũero ⁊ põdere con⸗ ſtituunt᷑. Suꝑloꝛes ⁊ in ferioꝛes qꝛins „ —— — Fc —. ——— ter nõ p̃lati ⁊ ſubditi ſunt ⁊ ſic fuꝑioꝛes in ferioꝛibh imaginant᷑ vt inferioꝛes a ſuꝑio ribꝰ nõ diſcoꝛdent᷑ Cũ aũt inferioꝛes ſepe moueant᷑ ſuꝑioꝛes nunqᷓ; moueri debẽt· qꝛ ⁊ ſiſubditi qũq; turbant᷑.pᷣlatoꝛũ eſt autẽ mẽte cõpoſita ꝑdurare. Sicut grex deton ſarũ inqͥt. Quã bñ monachi tonſis ouib cõparant᷑: qꝛ reuera tonſi qͥbus nec coꝛda nec coꝛ ꝑa:nec aliqͥd mũ danũ in ꝓpꝛietate relictum eſt. Que aſcenderũt delauacro. auacrũ baptiſmꝰ eſt de qᷓ aſcẽdit qui ad relſitudinẽ vite ꝑfectiõis intẽdit. Deſcen⸗ dit aũt qͥ ſe vite mãcipat inhoneſte. Dẽs gemelli fetihh:qꝛ ⁊ vᷣbo pariũt et exemplo. Et ſterilis nõ eſt ĩ eis qꝛ nullus infecũdꝰ. De naturis lach?ymarum. Y Is qͥnas naturas lachrymep̃nci b palit habẽt ⁊ ſcð m eundẽ nũeꝝ cõ⸗ ſiles gre ſpintalzs ſoꝛtiunt᷑ effectꝰ. Haturaliter humide ſunt. calide ſunt. falſe ſunt.ab emininẽtioꝛi ſenſu ꝓcedunt. facieʒ attenuãt.ocłos vᷣmiculãt.v iſuʒ ob nubilãt. Mitigãt triſticias.turbãt caput ꝓuocãt ſomnũ Ex eo ꝙ humide ſunt ꝓba mus qð terre deiſcentis ariditatẽ infunde re.⁊ rigare ſufficiũt.vt ſuccedente copia ſe⸗ ges moꝛũ fioꝛes vᷣtutũ in diſciplina agri⸗ culture celeſtis exuberẽt.⁊ ꝓuentꝰ ſpecioſi germinis. vniuerſos actionuz nf̃aꝝ fines operiẽs ſplẽdidũ vnantis ꝑadiſi im aginẽ cõcoloꝛit᷑ in nob effigiet. Sic eĩ dicet᷑ ad nos. Emiſſiões tue ꝑadiſus maloꝝ puni roꝝ cum pomoꝝ fructib. Dicemꝰ ⁊nos. Dñs dabit benignitatem ⁊ terra nr̃a da⸗ bit fructů ſuũ. Itẽ ex eo ꝙ hũide ſunt jntel ligi dat᷑cõtrarie foꝛtitudinis ignitis imiſ⸗ noniby eas eſſe ↄtrarias ignẽq; libidinis qui deſcribit᷑ in Job.vſq; ad ꝑditionẽ de uoꝛans ⁊ oĩa eradicãs genimina nõ arde re in nob nec vꝛere nos ſi madẽtiũ lachry maꝝ cu mulos.ſuꝑ iecerimus ei. Necnõ ex eo ꝙ hũide ſũt coneimꝰeas tergere ⁊ abi⸗ gere turpitu dines ſoꝛdiũ.vt ſpũali vt ta⸗ ji lauacro ſuo reſtituta ðᷣcoꝛi amatoꝛie lau dis eulogia de ſe ⁊ ad ſe fidelis aĩa cãtari letet᷑. Quã pulcra es amica mea quã pul⸗ cra es. Et rurſum. Tota pulcra es amica mea ⁊ macła nõ eſt in te. Calide etiã ſunt qm̃ caloꝛe cogẽte egerunt᷑ ab oclis. Nã vt pila ſepta cãdentib fãmis paſſiõe ↄcepti Be naturis lachꝛythar. ardor rixãtes laticeſꝑ oꝛa recurua clamo ſa ꝓpellit.ſic ſpũs ſubite ↄmotiõis caloꝛe cõcuſſus calẽtes.⁊ ꝑ duplices exitꝰ ocłoꝝ ruẽtes vn dulas ꝑ fubter pẽdentia oꝛa vo lutat. Aqua calida triplici cõmodat vſui Cruda coqᷓt infirmitates lenit. frigꝰexpel lit. Hoc mõ lachꝛyme crudas cogitatões co quũt.ifirmitates tẽtatio nũ tꝑant.noxij tepoꝛis inerciã.⁊ malicie frigiditatẽ exclu dũt. Pꝛeterea vis calẽtis aqᷓ vuã carne ta ctus relidit ⁊ ledit.⁊ ↄpũctiõis ardoꝛ car⸗ nalibꝰ vitijs inimicat᷑ ⁊ obſtat. Salſe ſũt ꝓ cõdimẽto ſaporꝰ optimiqꝛ fauces eden tiũ oblectatiõe dulcedis multe demulcẽt. Cibi cocti nõ ſalſi ſalibs reſpuũt᷑. nõ ſedẽt coꝛdi:faucibꝰ nõ rñdẽt:faſtidio deniq; ſůt Hoc mõ lectio.oĩo. oꝑatio.ſi ꝑdũt ↄpun⸗ ctionẽ.ꝑdũt oblectationẽ. Vñ legꝰ.aucto⸗ ritate legꝭ.ꝓhiberi facriticiũ. niſi fuerit ſa le cõditũ. Chde q̃ndã cũ anxiaret᷑ ⁊ effun⸗ deret pᷣcẽ quẽ ſenſerit ſapoꝛẽ in lachꝛymis Potũ ineũ cũ fietu miſcebã. Ab eminẽtis ri fenſu deſcẽdũt.vt hac emiſſiõe qnte ſint dignitatꝭ ⁊ glie ſignificet᷑.aut vt ſcelus pᷣ⸗ me curioſitat? q mkier acta vidit lignũ qð pulcrũ eſſet a duſpectũ.⁊ bo nũ ad eſcã eas duluere talit᷑ inſinueret᷑ Scriptum eſt em̃ Per qᷓ quis peccat.ꝑ hec ⁊ pumet᷑.Faciem attenuãt quoniã ſpecie tumide carnis aſ⸗ ſumpta pᷣme cogitationi ſubtilitatis acu⸗ mẽ⁊ donũ largiunt᷑intelligẽtie purioꝛis. Facies em̃ typus eſtcognitiõis qꝛ ex ea et per eã alius ab alio cognoſcit᷑. Nam licet a ceteris partibꝰ a faciebus tamẽcitius ⁊ plenius ceteros diſcernimꝰ cũ cernimꝰ fa cies. Et ꝓpterea dixi cõpunctionẽ cogniti onipᷣme gratiã intelligẽtie purioꝛis adiũ⸗ gere:qꝛ pᷣncipiũ cognitiõis eſt ſcire ſeip̃m. ⁊ quiiq; hoc agnoſcit veriꝰ qᷓſeueriꝰ dolo re cõpunctiõis afficit᷑. Aut ꝓpterea faciẽ at tenuãt:quia qͥcquid magis vtile ſcõm car nalẽ habitũ eſtimat.exterminant. Ea em̃ pars porioꝛ eſt in homie tũ vtilitate tum dignitate.et ſi decus foꝛmoſitatis a natu ra pꝛomeruit.cultius aptatur.oꝛnatur ſtu dio ſꝰ. Oculos pᷣmiculãt.dũ lucidos ca⸗ ſti amoꝛis affectꝰ:decoꝛe purpurei coloꝛis augmẽto gp̃e purioꝛis exoꝛnãt. Inde ſiq⸗ dẽ declarat᷑ ocłos foꝛmã amorꝰ hĩe:ꝙ eos ad eos q́s multo celimus amozeclemẽter S . Ihn igicun nüa ankgit Wecit bititit nuar Snti ut gbertnndjun ihaenntut ckecgusgut iocgolai ſunu aſuches nim dirchuncin ogntötscaijs olt yeun fut Auguu nomagts lh ut cmnnt ponietů ytim ubſunin Saotunrenu ennihi derepuymui vmni ju ſmi mrine mus ui 25 Be trina qͥualitate lachꝛym rum. ⁊ freq̃nter aꝑimꝰ ⁊ pᷣtimꝰ:⁊ auertimus ab eis quos odio hẽmꝰaut deſpicimꝰ Scpᷣtũ eſt em. vbi amoꝛ ibi oculꝰ. Et eõ̃ rio dicere poſſumꝰ. vbi nõ eſt amoꝛ nec ocłs. Slñ de qbuſdã. Pꝛoijtiẽtes me nũc circũdederũt me oclos ſuos ſtatuerunt decliare ĩ terraʒ. E5rio ſctũs. Ocki mei adfideles terrevt — ſedeãt mecũ. Deniq; ĩ lectõe veterꝰ inſtru⸗ menti aſſidua repetitõe locutio iſta vulga tur vt dicat᷑ qͥ;s gram habuiſſe vel q̃ſiſſe ĩ ochis alteriꝰ talit᷑ ſignificãte ſcpᷣtura eũ di⸗ lectũ fuiſſe vel q̃ſiſſe dilectionẽ. Hinc etiã eſt ꝙ vidẽs dñs ciuitatẽ fleuit ſuꝑ illã ⁊ vi ſus ab eo etrꝰ fleuit amare. ⁊ aꝑlens ocu los ĩ diſciplos ſuos docebat eos Ex qͥbh⁊ quoꝝ ſilib colligit᷑ viſus ocłoꝝ affecrꝰ ex⸗ pꝛimere aĩoꝝ. ᷓ ⁊ oculi⁊ q̃ expꝛimunt᷑ ab oculis caſti a moꝛs affectꝰpulcrio⁊eſ rubi cun dioꝛes efficiunt᷑ a lachꝛymis. Viſum ein obnubilãt ne detineant᷑ i imis aut tꝑa liby ihereãt pios obtutꝰ auertũt. Que em̃ vident᷑tꝑalia ſunt.q̃ aũt nõ vident᷑ eterna Jõ iob. Pepigi fedus cũ ocuł meis vt ne togitarẽ qͥdẽ de vᷣgine. Jtẽ. Si vid lunã incedentẽ clare ⁊ ſolẽ cũ fulgeret deſuꝑ per duo maioꝛa lũ:naria qͥcqͥd magnifici de⸗ coꝛis ⁊ gkieĩ mũdo eſtimari pᷣt ſe ſpꝛeuiſſe ſignificãs. Vñꝓp ha. Auerte ocłos mcos ne videãt vanitatẽ. Quã. Vanitas vani tatũ ⁊ oĩa vanitas. Mitigãt ⁊ triſticias. Nã vt ſeculi triſticiã lachꝛymaꝝ euapoꝛa tio tẽperet.ſic dol oꝛẽ ꝓfecto tranſgreſione ceptũ ex rem iſſiõis fiducia blãde delinit ⁊ triſticiã ꝓlõgat incolatꝰſpe future repꝛo⸗ miſſiõis remiſſoꝛẽ facit emiſſio lach?yma rum. Vñ fuerunt mihi lachtyme meepa⸗ nes die ac nocte dũ dĩ mihi qͥttidievbi eſt deus tuꝰ. Plane triſticiã lenit᷑ cũ volũtaf implet᷑.cũ ei qð vult ⁊ 8 ⁊ quõ plan gere ⁊ lugere concedit᷑. Eñ. Coꝛ qð nouit amaritudinẽ aĩe ſue ĩ gaudio eiꝰ nõ miſce⸗ vit᷑ extraneꝰ. Turbãt ⁊ caput.qꝛ ſenſus in capite.iõ ꝑcaput ſenſus rõnalis expmitur Sjt illð cetero ꝑtib: ſic is ceterꝰ aie porẽtijſ pᷣfert᷑. ac ꝑ h̊ doloꝛẽ capitꝰ doloꝛẽ intelligi⸗ mus rõalẽ. doloꝛẽ optimũ. doloꝛẽ deniqᷓ; pũalẽ rõne dignũ ⁊ hoie. Is ſequi᷑ ↄpun ctionẽ. imo ex ↄpũctione ſuboꝛit᷑.qꝛqͥ appo ni ſciam aponit doloꝛẽ. Doloꝛ igit capt ⁊is doloꝛ rõnalis ⁊ ſignũ ⁊ effectꝰ eſt vali⸗ diſſime ↄpunctionis. Quãti ſunt quoꝛuz com punctioneʒ non ſequit᷑ doloꝛ capitis: qꝛ ſubeunte occaſione vacant.m olleſcunt. turbant᷑.ſecuritate.leuitate. curis.tepefa⸗ cti.pꝛecipites.diſt nti. Deniq; qui doloꝛe puerili ⁊ ſeculari mouet᷑ capitis doloꝛe nõ turbat᷑ rõnali. Video aliũ ſen ſum nec in⸗ uideo videnti. Caput viri xp̃s. Huꝰ ca⸗ pitꝰ doloꝛ ſequit᷑compunctionẽ.qꝛ quo la tioꝛe ⁊ altioꝛe lachꝛy maꝝ gurgite.ora vul tuſq; natãt hoc foꝛtioꝛi rememoꝛatõe do⸗ loꝛes quos ꝓ nobis mediatoꝛ ſuſtinuit re⸗ uoluere ⁊ ſentire debemus. Cõſonat huic ſenſui qð iob dicit᷑ dolens dicit᷑habitareĩ in terra hus que vertitur in conſiliatoꝛem quia terram cõſil iatoꝛis.i.ſpũſſancti inco⸗ limus quicunq; doloꝛibo pᷣdicti capitꝭ pia ⁊ fideli pietate con dolemus. Non eſt vehe mens compunctio que doloꝛes huiꝰ capi⸗ tis ſentire non facit. Idcirco faſcicu!ꝰ mir re dilectus meus mihi.inter vbera mea cõ moꝛabit᷑. Nouiſſime ſomnuz pꝛouocãt nõ modo naturalẽ ſʒ etiã ſpũalem. fames ſa⸗ tietatem.quieteʒ querit laſſitudo. Natura fatigata de ſeipᷣa ⁊ itra ſeipᷣam: ſequaci ap petitu ruit in ſopoꝛem.⁊ pꝛocumbens ami ca tacentis ſomni ſuauitate recrea nda ſe⸗ pelitur. Sic ſpũs religioſa vexatus anries tate a ſtrepitu mundane ſollicitudinis ſen ſus auertit ⁊ grato quiete contemplatiõis ſopoꝛe ſolutus doꝛmit cũ iacob in bethel: ⁊ ſub vmbꝛa iuniperi cũ helya ⁊ doꝛmiẽs pmagines angelicas ſpeculat:⁊ myſticas viſiones mirat᷑. Hicitq;. Ego doꝛmio et coꝛ meũ vigilat. Necnõ ⁊illud. In paceĩ idipᷣm doꝛmiam ⁊ requieſcã. Et de ea. Ad iuro vos filie hierłm ne ſuſcitetis neq; eui gilare faciatꝭ dilectã donec ipᷣa velit. De trina qualitate lachꝛymax. Vid retribuam dñoꝓ oib q̃ retri⸗ q buit mihi. Indicabo tibi hõ quid 4 ſit bonũ ⁊ qͥd deꝰreqͥrat a te. Eleiq; facere irdiciũ ⁊ diligere miſcðiam ⁊ ſollici tum ambulare cũ deo tuo. Tria hec ſunt que offerre debes qꝛ ⁊ deus qͥ trinitas non niſi trino in ſacrificio placari põt.O ffer iudiciuʒ filio iudici:offer miſcõiam ſancte charitati.offer follicitudinem paternitati. Zd ſapientiã ꝑtinet diſcretio. ad yi⸗ 3₰ 3 8 6 1 1 5 1 13 3 1 5 † 3 6 „ 3 . 1 ² 3 ½ 8 * 6 † 12 1 ₰ 3 ½ tem pietaſ ad pakernitatẽ ſollicitudo Sic tamen offer vt neq; in diſcretione numerũ vnitatem trinitatẽ diuidas neq; in ꝑtici⸗ patione don oꝝ trinitatẽ vnitatis confun das ſed ſingulis ſua:⁊ ſił vni ſixgula exhi bras. Si iuſte iudicas iuſtum iudicem ho noꝛas. Si miſcðᷣiam diligis. eũ qui pius eſt acceptabili ſacrificio veneraris. Si ſol licuus in timoꝛe dei ſemꝑ am błas placas tibi celeſtem patreʒ. quem ꝓ peccatis tuis often ſum tenebas Nunc ergo auſculta qᷓle fit iudiciũ qð facere iuberis. Pꝛimũ eſt ti⸗ bi iudiciũ faciendũ de teipſo.deinde inter te ⁊ pꝛoximũ tuum. poſtremo de płoximo tuo. In eo iudicio quo iudicas in te ⁊ꝓxẽ mum tuũ debes eſſe inſtus. In eo iu dicto quo iudicas pꝛoximũ tuũ debes eſſe pius. Teipm debes iudicare hoc modo. Conſt dera diligenter quid facis. quid nõ facis. quid facere debes.⁊ quid facere nõ debes Poſtea hec ad inuicẽ conferendo. perpẽde ſiidem eſt qð facis ⁊ qð debes. qð non fa cis ⁊ qð nõ debes. Qð ſi ita inuener gau⸗ de. Sl autẽ idem ꝑſpexeris qð facis et qð non debes:aut qð non facis ⁊ debes.time Inrer te ⁊ pꝛoximũ tuũ hoc modo iudica re debes. Vide quid facis pꝛoximo tuo.⁊ quid tibi facit pꝛoxumnus tuus. Stilleti⸗ bibonũ facit: ⁊ tu illibonũ reddis maius nõ es. Si ille tibi malũ facit ⁊tu illi malũ red dis.bonus non es. Si ille tibi bonum facit. ⁊ tu illi malũ reddis.malus es. Sit ilie tibi malum facit ⁊ tu illi houũ reddis. bonus es. De pꝛoximo tuo hoc mo do iu dicare debes. Eide quid facit. Sicertuʒ bonũ.ſi dubiůj bonũ.ſi certũ malũ. ſi dubi um malum. Si certum bonũ eſt paruum magnum. maius exiſtima. Si certum ma lum eſt magn ũ.paruũ puta.pamũ minus tucdica. Si dubiumeſt bonũ. verum puta Si dubiũ eſt malumbonũ puta. Moc eſt iudicium veꝝ.iudiciũ bonũ.iudiuuʒ deo placutum. Qð ſitu illi non ſotum diſcernẽ do fed etiam factendo in ſacrifigium obtu leris.placabis iram ⁊ gratiã conſequeris. Deinde ſequit᷑ diligere miſericoꝛdiam vt bonũ qð agis non ex timoꝛe ſed ex amoꝛe. Poſtremo ſollicituʒ incedere ne vel bonũ qð necdum habes nð merearis acciꝑe vel bonũj qð babes amittas. Poꝛtoin his tij Vreſſenlia de· Beinrdus bus trinitati in te opanti cooparis. Sapt᷑ cutia em̃ te ad agnitionem vcritatis illu⸗ minat.charitas te ad deſiderium bonita⸗ tis infimat. paternitas in te cuſtodit qð creauit ne pereat. Per illuminantem ergo ſapientiam ⁊ cum lucente rectum diſcerni⸗ mus ꝑ inflãmantem tharitatẽ ⁊ cum ardẽ te miſereris. ꝑ pꝛouidentem yo paternita tem ⁊ cum tuente temetipᷣm cuſtodis. Per trinitatem cooperandi trinitati trinitatis vmago efficeris verumq; ſacrificiũ.tůũcte⸗ ipſum deo offers cũ ad eius ſimilitudinẽi refoꝛmaris. Amen. De eſſentia dei Bernardus Eſſe qð eſt ex ſe deus eſt ꝑ quẽ dat᷑eſſe Quod non eſt ex ſe deitatis nõ habet eſſ⸗ Eſſe qð eſt deus eſt cui verum cõpetit eſſe⸗ Connuenit hu ic ſoli qð nulli cõuenit eſſe Ante deũ nihi eſt qð eo poſſit pꝛius eſſe Ante deũ uihil eſt qð poſterius queat eſſe Supꝛa quẽ nchil eſt qð credam latius eſſe Et ſine q̃ nihil ẽ mihil aut fuit aut valz eẽ Om̃e qð eſt opus illius eſt dedit oibo eſſe Kuius maieſtas diſpo nens cũcta per eſſe Vt nunqᷓ; cepit ſic nunqᷓ; deſintt eſſe Dẽ qð eſt qð erat qð erit par huic neat eẽ Pꝛettr quẽ ſolũ deus alter nõ valet eſſe Naq; deũ veꝝ verax ratio negat eſſe Quẽ lapis atq; manꝰ hoim ꝑduxit ad eẽ t deus dipotẽs cui nullꝰhome dedit eẽ Immo qᷓ faciẽs hoĩem ꝑduxit ad eſſe Mic pe deꝰ eſt ⁊ nõ dens hic nequit eſſe Et deus ipfe deos ſuꝑ om̃es credit᷑eſſe Totũ tolus habens toti vult iufe pꝛeeſſe Lũcta creãdo ſibi vultcũcta creata ſubeſſe Totus vbiq; ſimul nõ alternat deus eſſe — Qui mõ nõ alijs qᷓ; pꝛidem crediteſſe Sia trãſmutãs hic mutabilis neqͥt eſſe In quo ſemꝑ erat in eodem ꝑmanet eſſe Eteruuſq; deus habet eternaliter eſſe Quicũ ſit magnꝰ maioꝛ neqͥt aut miĩdꝛet Quẽ decet eſſe qð eſt:ſʒ nõ aliud deret eſſe Immo nec eſſe ꝑ hũc bonꝰ oĩs hõ valʒ eẽ Non aliena bonũ bonitas iilũ facit eſſe Exꝓpꝛia bonitate ſua ſcitur bonus cſſe Ergo factoꝛem factura deum ſciat sſſe Eui m irs biliter mirabile compctit eſſe Oꝛtbodoya ſides ꝑſonas tres ꝓbat ninitnn edastpgiut ta ſdetusn hin sc uſmnqhu ſolchulliut ident d iclqwhm eublautknnhe us ilusdti s diyonaitr t ſcnunqᷓdinũ ntqʒen putui idasalmſu vournu Fmur'bonzint is witullbenni os ſuꝑ oñai beys wu nltnc di vultcicꝛnnnii mulrõuennt 65 pndmil bu mutablisu tmodmpnm dibecenalu vmalc neitauni elttznõaluddel ichwolöt bonirnsilii ſus ſatur tncl ndaniu letemp urablletem. 4 ½ gerus n⸗ In deitate deos: ſed tres negat in trib eẽ Ingenitus genito genitura dat deus eſſe Nð tñ hic habuit genitoꝛ genito pᷣus eſſe Spiritus almus ab his ꝓcedẽs par hz eẽ Vna ſʒ in tribo his ſuba credit᷑ eſſe Vtq; coeternũ gſon it congruit eſſe BHic par maieſtas par vtus ſcit ineſſe ð pĩ eſt. h filiꝰeſt. hoc ſpũs eſſe Dicit᷑ vnꝰ vt deꝰ vnũ cõtinet eſſe Qui tamẽ eſt geniroꝛ nõ ⁊ geniꝰ valz eſſe Mui vo genitus eſt ſpiritus hic neqͥt eſſe Sicut in vno tres ꝑſonas dicimus eſſe Barriat ergo licet fabelliꝰ hoc nihil eſſe Sic oꝛtho doxa tenet ⁊ ſic aſtruit eſſe Ircus infelix quia ſic nõ credidit eſſe Tartareas fiãmaſ meruit ſine fine neceſſe Taliter alta fides de vero diſputat eſſe Taliter vt credãt reoꝛ oĩb eſſe neceſſe Boc niſi credamꝰniſi ↄfiteamur id eiſe Firmiter.⁊ ſane ſalui nõ poſſumus eſſe Epitaphiũ in laude ſcti Bernar di editũ a dño Adã de ſctõ victoꝛe. Cilare ſunt valles:ſʒ claris vallibh abbas Clarioꝛ. his claꝝ nomen in oꝛbe dedit Narus auis.clarꝰ meriti.⁊ clarꝰ honoꝛe Ciaruit eloquio.religione magis Eſt moꝛſclara.ciniſclarꝰ.clarũq; ſepulcꝝ Clarioꝛ exultat ſpiritus ante deum Trãſtulit ad dñam.ſeruũ viceſimaſexti Wenſis.ab aſſumpta vgine ſexta dies Wartyrio magni celebꝛato.magnꝰadil Colligit᷑ martir par ſine moꝛte pari Aũ Aliud Ep vtaphium eiuſdem Ecce latet clareuallis clariſſimꝰ abbas Qui ſũmis ſũmꝰ.qͥ ſibi paruus erat Religiõis apex.mði lux. laus monachoꝝ Defenſoꝛ fidei.ſciſmata pacifcans In ſtruct? velox.ſublimis. pauꝑ.abũdãs rtiby. ingenio.ſanguie. veſte. bonis Laudis eget tytto.cuiꝰlaus nõ fit ad oẽs Kuꝰ honoꝛ.cuius creſrere fama põt Bũc po qᷓʒ platea:ſʒ adhuc quẽpᷣdicat oꝛ Silaudareveli.laufmea laude carz bis Sura.malũ cũctos.tulit hoꝛruit edifica⸗ Vana deñũ requiẽ ſpꝛeuit amauithʒ uit Dyalogus cuiuſdã cũ Bernar⸗ do bi Wira loq̃r: ſʒ dĩ fide:bernarde qdheſt Epytaphium einſdem Bernardi. Viuiſ adhuc · viuo.ñ eſrogo moꝛtuꝰ.imo Et dd agis reqeſco:tacis an faris vtrůq; Eur reticeſ qꝛ doꝛmio:cur loq̃rꝭ qꝛ viuo Quid loq̃rꝭ: ſacra miſtica cui mea ſcpᷣta le Nũ cũctꝭ. nõ:ꝗᷓ qͥby. qͥ dulcia q̃rũt gẽti Romẽ hẽs. vxiq; bernardꝰ. nũ ſine cauſa Nõ.dic qͥd h̊ eſt. bernardꝰ: bona nardꝰ? Cur nardus.qꝛ flagro.qͥ fragramie dulci Cu fragras ⁊ vbi.ſtudioſo.codice ſacro Pũ cognomẽ hẽs declareualle manes hic Wãſi ſed mõ nõ.vbi nũc.in ptice mõtis Quał eras ĩ valle manẽs. hůit.mõ q̃ntꝰ Maioꝛ nũc ſurſũ. q̃nto mioꝛ añ deo?ſůũ Noõne cui qͥcqᷓ; valłtenet.oſſa. quouſq; Donec celeſte fiat tereſtre cadauer BHoc qñ fiet. oĩs caro qñ reſurget Eptaphiũ ſcri Malachiea be ato Bernardo editum. Scire cupis qͥinã iacet.dñs malachias Heres quis fuerit.querere pergis adhuc Hybernus patria.merito ꝝ munere ſctũs Celſus ꝓdigijs.pꝛeſul honoꝛe fuit Accumulauit onus.ſumme legatio ſedis Romã ibat.ſʒ adhuc carpit ad aſtra pedẽ Pꝛioꝛ Clareuallis ad ſctm̃ Ber/ nardum in agone. Que vite noꝛma.qͥ moꝛes.qᷓ ſatra foꝛma Quid deceat. aa nõ inſtrue fancte pater Sanctus Bernardus reſpõdit Que feci pꝛimo. vobis faciẽda relinquo Nullum turbaui. diſcoꝛdes pacificaui. Veſus ſuſtinui.nec mihi complacui Diui Berʒ. abbatis oꝛð d iuina ⁊ deuotiſſima quã fecit qñ vmago ſaluatoꝛis ſolutis bꝛachijs de cru⸗ ceamplexata eſteum. lue mũdi ſalutare: ſalue ſalue ie⸗ ſu chare cruci tue me aptare. veilẽ veretu qͥs qre. pꝛeſta mihi copiam Ae ſis pñs ſic accedo.imo te pñtem credo oqᷓ; nudũ hic te certo · ecce tibi meꝓſterno ſis facilis adueniã. Clauos pedũ plagas duras.⁊tam graues imp̃ſſuras.circũple? ctoꝛ cũ affectu.tuo ꝑauẽs ĩ aſpectu.tuoꝛuʒ memoꝛ vulnerũ. Braues tante charitati. nos agamus vulnerati.o amatoꝛ pctõ;uʒ— cõffactoꝝ · o dulcꝭ pat᷑ pauperum⸗ Luicòͥd eſt in me confractũ diſſipstũ aut diſtractũ.dulcis ieſu totũ ſang. tu reſtaura tu cõplana tuo medicamie. Te in tua cru ce queroꝓut quero coꝛde mero·mẽ ſalua⸗ bis hic vt ſpero.falua me ⁊ ſaluus ero. in tuo lauans fanguine. Plagas tuas rubi⸗ cnndas.⁊ fixuras tõ ꝓfundas.coꝛdi meo fac inſcribi.vt conficiartotus vbite mo⸗ qis amãs om̃ib. Quiſqs huc adte acceſ ſit.⁊ hos pedes coꝛde pꝛeſlit eger:ſanꝰ hic abſceſſit. hinc relinquẽs qͥcqͥd geſſit. dans oculum vuineribꝰ. Loꝛã cruceꝓcumbentẽ hoſq; pedeſ ↄplectentẽ.ieſu xp̃e nõ me ſper nas. ſed de cruce tua cernas ↄpaſſioni gra. In hac truce ſtãs directe. vide me o midi ſecte.totũ te ad me ↄuerte. eſto ſanꝰ dic aꝑ⸗ te dimitto tibi om̃ia. Oꝛatio ad genua. Alue ſalue rex ſctõꝛuʒ.ſpes votiua v Vpctõꝝ. in ß ligno tanqᷓ; reꝰ pendẽs verus hõ deus · caducis nutãs ge⸗ mibus. O qᷓ; pauꝑ oqᷓ; nudus. qlis es in cruce ludus. diuerſoꝝ ioeus factꝰ ſpõte iñ nõ coactus. attritus mẽbꝛis oibꝰ Sãguis tuus abundãt᷑ fuſus fiuit inceſſanter totꝰ lotus in cruoꝛe.ſtans ĩmotus in doloꝛe pᷣ⸗ cinctus vii tegmine. O maieſtas infmi⸗ ta.o egeſtas inaudita.dͥs ꝓ tãta charitate q̃ret te in Fitate.dãs ſanguinẽ ꝓ ſanguine Quid ſum tibt rñſurꝰatiꝰ nuliꝰcoꝛde du rus. qd repẽdã amatoꝛi.qͥ ꝓme eligit mo ri. ne dupla moꝛte moꝛerer Zmoꝛtuus a⸗ moꝛ foꝛtis. quẽ nõ vincũt iura moꝛt.o qᷓ; pia me ſub cura.tua fouel ipefſura.nemoꝛ ſu moꝛt? vuln erer. Ecce tuo ꝓ amoꝛe te cõ plectoꝛ cũ ruboꝛe.me coapto diligentertu ſis tñ eundenter.ſʒ ſuffer ⁊ diſſimula. Hot ꝙ ago te nð grauet.ſʒ me ſanet ⁊ melauet inquinatũ ⁊ egrotũ.ſanguis fiuẽs hic ꝑ to tum. ne ſupſit macula. In hac crucete cru entum. ⁊ dſtentũ ⁊ ↄtem ptũ.vtreq̃rã me impelle.⁊ hic im ple meñ velle. Farturꝰqðᷣ ðſidero.vt te querã mẽte pura. ſit hec mea pꝛima cuta. Nec eſt laboꝛ nec graua doꝛ· ſʒ ſansboꝛ ⁊ mũ daboꝛ.cũ te cõplexus fucro. Patio ad manus ilue ſaiue leſu bene. fatigatus in [ agone. qper lignũ es diſtractus ⁊ ad lignũ es cõpact? Expãſis ſctis Dꝛationes manibh. Manus ſctẽ vos aucte.roſis no⸗“ nis adimplete. hos ad ramos dure iun⸗ cte.⁊ crudeli ferto pũcte.tot gutt/ detunẽ⸗ tibus. Ecce fiuit crcumqᷓq;. manu tus de vtraq;.ſanguis tuꝰcepioſe:rubicũdus ins ſtar roſe. magne ſalutis pᷣciũ. Wanꝰ cla⸗ uis ꝑfoꝛatas ⁊ cruoꝛe purpuratas.coꝛde pꝛemopᷓ ameꝛe.ſitibundo bibẽs oꝛe.cruo ris ſullicidiũ. O qᷓ; large te exponis.pꝛð⸗ ptus malis atq; bonis.trahis pigros:pis os vocas.⁊ in tuis vlnis locas. Paratus gratis oibh. Ecce tibi me pᷣſento vulncra⸗ to cruentato.ſꝑ egr miſererꝭ. Demene grauerꝭ qͥ pᷣſtoes amãtiby In hac cruct ſic extẽſus/ĩ te meos trahe ſenlus. Meũ pof ſe velle ſcire.cruci tue fac fᷣuire.te meis àp ta bꝛachijs. In tq̃ alta caritate. traheme in itate.pꝛopter crucẽ tuã almãtrabeme ad cruc palmã. dãs finẽ meis vitijs WMa nus ſctẽ vos complectoꝛ.⁊ gemẽdo ↄ&ele ctoꝛ. grates ago piag du.clauis ſputis. gultis puris. Do lachꝛymas cũ olculis⸗ In cruoꝛe euo lotũ:me ↄmẽdo tibi totum tue ſctẽ manꝰ iſte. me defendat ieſu xp̃e:in extremis pertculis. Oꝛatio ad latus. Zlue ſa lue ſũme bonꝰ ad partẽdũ FVnmis ꝓnꝰ mẽbra tua macilenta⸗ qᷓ; acerba ſunt diſtenta. üramo cru cis toꝛrica. Salue latus ſalu atoꝛis i quo latet mel dulcoꝛis.in quo patet vis amo⸗ ris. de quo ſcatet fons cruori. Quicoꝛda lauat ſoꝛdida. Ecce tibi appꝛopinqᷓ necte ieſu derelnquo. verecũ da licet fronte · Ta mẽ veni adte ſponte ſcrutari tuavulnerã⸗ Salue mitis aptura de qᷓ venit vena pus ra.poꝛta patẽs ⁊ ꝓfunda ſuꝑ roſam rubi⸗ cũda. medela ſalutifera. O doꝛtuꝰſuꝑ vl? nũ. virꝰpellens ſerpentinũ. pot? tuꝰ fruct vite.qͥ ſititis huc venite. te dulce vulnus aperi. Plaga rubens apire faccoꝛ mel te ſentire.ſine me in te trãſire:vellẽ toꝛꝰintrot re.pulſanti pande paupi. Dꝛemeote con tinge.in te meñ coꝛ intingo. te ardẽter ad me ſtringo ⁊ ardẽti coꝛde lingo · metotum in te trance. O qᷓ; dulcis ſapoꝛ iſte. qͥte gu⸗ ſtat ieſu xp̃e.tuo victꝰ à dulcoꝛe.moꝛi poſ⸗ ſet pꝛe omoꝛe.te vnũamãs vnice. In bac feſſa me reconde.infer meũ coꝛ pꝛofũnde. vbi iacens incaleſcat.⁊ in pace reduieſcas ————„„„— ð— * .hos ian oinenn ig „ Wund Siu ccpuſenhe dui — puna. eubucohtie hugu ic bensenh ueuse Euenbine jſn Me pin tenur e oanibnhunt os mhenis di Jkituumnn piuinitninn n. disfninaspꝛ npieagnilt Polabynuu o lotů me tiunn ie ne dehuiju gulis. llue ſime wini s pn nibn unu nba lunt dilan m Salue lans ſim woꝛis in qus pulſi n atet fors ſennmn muntim⸗ sipündtigu uimſmn Vun tnizuin uc vinte. ſedui i bnsigirfun nnniimuliu depapi Buu coe nnngi nniin . — hepꝛorſus cq; timeat. oꝛa moꝛtj me⸗ Katus.intret ieſu ruũ latꝰ.hᷣ expirans in te vadat.ne hũc leo trux inuadat.ſʒ apudte Pmaneat. Pꝛatio ad pectus Zlue ſalꝰ mea deꝰ.ieſu duic amoꝛ meꝰ.ſalue pectꝰ reuerẽdũ.cũ tremd re ↄtingendũ.amoꝛis domiciliuʒ. Aue thronꝰtrinitatꝭ.arca late charitatis. Firmamẽtũ ĩfirmitatꝭ. pax ⁊ pauſa fatiga⸗ tis· humiliũ tricliniũ 8 — POꝛatio ad coꝛ. Vmmi veg coꝛ aueto te ſalute coʒ de leto.te cõplecti me delectat:⁊;ᷓ meũ coꝛ affectat.vt ad te loqᷓ̃r tolle res. Quo amoꝛe vincibar · q doloꝛe toꝛd̃ bars.cũ te totñ exhaurires. vt te nob ipar⸗ tires.vt nos g moꝛte tolleres. O moꝛs il — la qᷓ; amara.qᷓ; ĩmiti qᷓ; auara.q̃ ꝑceilã ik troiuit.in quã mũdi vita viuit.te moꝛdẽſ coꝛ dulciſſi mũ. Pꝛopter moꝛtẽ quã tuliſti cũꝓ metu defeciſti.coꝛdis mei coꝛ dilectũ torũĩ te fer affectũ. eſt qð cupit plurimũ Per medullã coꝛdis mei.pctõꝛis atq; rei. Amoꝛ tuꝰ trãfferat᷑ nec a te iã deſerat᷑: qui⸗ cũq; te ↄplectit᷑. Dilatare aꝑire.tãqᷓ; roſa fragrãs mire. coꝛdi meo te ↄiũge. vngei⸗ lud ⁊ ↄpũge.qͥ amarte qᷓ patit· Quid naʒ agat neſcit ve.nec ſe valet cohibere.n ullũ modũ dat amoꝛi.in lta moꝛte vellet moꝛi amoꝛe qͥſqͥs vincit᷑. Vlite vas tibipclamo te dulci co?de ſꝑ amo. ad coꝛ meũ icinare vt ſe pofſit applicare.deuoto tibi pectoꝛe. Tuo viuat ĩ amoꝛe ne doꝛmitet i toꝛpoꝛe ad te oꝛet ad te ploꝛ et te adoꝛet te honoꝛet ge fouẽs om̃i tge. Roſa coꝛdis aꝑire.tuus odoꝛ fragrat mire.te diq̃re dilatare fac ad te coꝛ anhelare.vt qᷓ tibi ſitvicinũ.infer tu um ifra ſinũ. vt vix ſeip̃m capiat. Hic re⸗ pauſet hᷣ moꝛel. ecce iã pꝰte mouet᷑.te ardẽ ter vult ſentire.noli noli Zire.debes eicon ſentire · vt bene de teſ entiat. Oꝛatio ad totum coꝛpus Alue ieſu reuerẽde.i feruoꝛe reqͥren de. maieſtatẽ h̊ attẽde. accedẽtẽ me accẽde. pᷣcoꝛdiali gr̃a Salue cuius dulc vultꝰ.imutatꝰ⁊ icultꝰ.imutauit ſuũ Noꝛẽ totꝰ ÿſus ĩ palloꝛẽ.quẽceli tremit cu xis. O ĩs rigoz atq; vigoi·hic abſcelſit nõ Diationes admiro. moꝛſapparet ĩ aſpectu. totꝰ pedeſ eee— g—— 7— ĩ defectu.attrirꝰ erga macie. Sit affectꝰ ſic deſpectꝰ. ꝓpt me ſir iterfectꝰ.pctõꝛi ſicſidig no.cũ amorꝰ iterſign o.appare datꝰhodie In hactua paſſiõeme aljſte paſto? bone. cuꝰſumpli mel ex oꝛe. hauſtů latꝰ cũ dulco re.pᷣ oib deluijs. Nõ me reũ aſpneris.me indignũ dedigneris · moꝛte tibiiã vicina caput tuũ huic reclia. ĩ meis pauſa bꝛacht 1s. Tue ſctẽ paſſiom.me gauderẽ interpo⸗ ni.in hac cruce totꝰmoꝛi.pꝛeſta crucꝰ ama toꝛi.ſub tua cruce moꝛiar. Moꝛtitue taʒ amare grates ago ieſu chare d es pñs pie deus. fac que petit tuus reus.vt abſq; te non finiar. Cũ mem oꝛi eſt neceſſe. nolimi pi tunc deeſſe. in hoꝛrẽda moꝛtis hoꝛa.ve ni veni abſq; moꝛa.tuere me ⁊ libera. Cũ me iubes emigrare.ieſu bone tunc appare o amatoꝛ complectende. temetipᷣm tunc oſtende. in cruce ſalutifera. S Din Ber abbatis hymnns de notiſſimus quẽ ad cõmunionẽ inſti tuit decantari. Jeſus dulcis memoꝛia. dãs vera o Moꝛdis gaudia.ſcd ſuꝑ mel ⁊ om̃ia eius dulcis pꝛeſentia. Nil canitur ſuauius.auditur nil iocundius.nilcogita tur dulcius qᷓ; ieſus dei filius. Jeſu ſpes penitentibn qᷓ; pius es petentibꝰ.q; bonus te querẽtib.ſed qͥd inuenientib. Jeſu dul cedo coꝛdium.fons viuus. lumen mentiũ exc dis om̃e gaudium ⁊ om̃e deſiderium. Nec lingua valet dicere.nec littera expꝛi⸗ mere. exp ertus poteſt noſcere quid ſit m diligere. Jeſum queram in lectulo.clauſo coꝛdis cubiculo. pꝛiuatim ⁊ĩ publico que ram amoꝛe ſedulo. Kum maria diuculo ieſum queram in tumulo.camoꝛe coꝛdis querulo.mente queram non oculo. Tum bam ꝑfundã fletib. locum replens gemi⸗ tiby. ieſu ꝓuoluar pedib. ſtrictꝭ herès am plexilv. Jeſu rex admirabił⁊ triũphatoꝛ nobilis. dulcedo ieftabił· totꝰ deſiderabit᷑ Mane nobiſcũ dñe ⁊ nos illuſtra lumine 9 Pulſa mẽtis caligie. mũdũ reple dulcedine Mñ coꝛ nf̃m vifitas.tum lucet ei vitas. mũdi vileſcit vanitas ⁊ intꝰferuet caritas imoꝛ leſu dulciſſimꝰ⁊ pe ſuauiſſimꝰ plꝰ — milies ꝗtiſſimꝰ qᷓ; dicere ſufficmus. Hoc ꝓbat eꝰpaſſio.h fanguis effuſio.ꝑ quã no bis redẽptio dat᷑ ⁊ dei viſio. Jeſuʒ oẽs cog noſcite. a moꝛẽ eiꝰpo ſcite.ieſuʒ ardẽter q̃ri te.q̃rẽdo inardeſcite. Sic amantẽ diligite gmoꝛis vicẽ reddite. ĩ hũc odoꝛẽ currite.et vota votꝰ reddite. Jeſu auctoꝛ clemẽtie.to tius ſpes leticie. dulcoꝛis fons ⁊ gre.vere coꝛdis leticie. Jeſu mi bone ſentiã.tui dul eoꝛis copiã.da mihi ꝑ pñtiam.tuq videre glaz. Cü digne loqͥnequeã ð tetñnõ ſileõ kmoꝛ facit vt audeã.cũ f dlũ de te gaudeã Tua ieſu dilectio.grata mẽtis refectio re⸗ plet ſine faſtidio.dãs famẽ ðᷣſiderio. Qui ke guſtant eſuriunt.qͥ bibũt adhuc ſitiunt. deſiderare neſciũt: niſi ieſuʒ quem diligũt Quẽtuus amoꝛ inebꝛiat: nouit qͥd ieius ſapiat.qᷓ; felix eſt quem faciat. nõ eſt vltra ꝙcupiat Jeſu decus angelicũ.in aure dul ce canticũ.in oꝛe mel miificũ.in coꝛde ne⸗ ctar celicum. Peſiderate milies.mi cheſu qñ venies me letuʒ qñ facies.me dete qñ faties. Amoꝛ tuus cõtinuus.mihi lãguoꝛ aſſiduus.mihi ieſu mellifluus.fructꝰ vite Ppetuus. Jeſu ſũma benignitas.mira coꝛ dis ocũditas.incõpꝛehenſa bonitas.tua me ſtringit charitas. Bonũ mihidiligere ieſum nð vltra querere. mihi pꝛoꝛſus defi cere.vt illi queam viuere: O ieſu mi dul⸗ riſſime.ſpes ſuſpirantis aĩe.te querunt pie lachꝛyme ⁊camoꝛ mentis intime. Quo⸗ cunq; loco fuero meũ ieſum deſidero. qᷓ; le tus cũ inuenero ·qᷓ; felix cũ tenuero. Tunc amplexus:tunc oſcula.qui vincũt mellis poculatunc felix xp̃i copula.ſʒ in his par hymnus deuotiſimus. nua moꝛula. Zam qð queſiui video.qð c⸗ tupiui teneo. am oꝛe jeſu lãgueo ⁊ coꝛdeto tus ardeo. Jhelus cũ ſic diligi᷑. hic amoꝛ nõ extinguit᷑nõ tepeſcit nec moꝛit᷑ płꝰ cre⸗ ſcit ⁊ qccendit᷑. Hic amoꝛ ardet dulcit.dul ceſcit mirabiliter.ſapit delectabiliter. dele ctat ⁊ feliciter. Hic amdꝛ miſſus celiꝰ. he ret mihi medullitus mentẽ intẽdit penitꝰ hoc delectatur ſpũs. E beatũ incen diũ.o ordens deſideriũ.o dulce refrigeriũ.amare dei filium Jeſu flos matris vginis. amoꝛ noſtre dulcedinis.tibi laus honoꝛ numl⸗ nis.regnũ beatitudinis. Jeſus ſole ſereni oꝛ ⁊ balſamo ſuauioꝛ.oſin dulcoꝛe dulcioꝛ pꝛe cunctis amabilioꝛ. Cumus guſtus ſic afficit. cuius doloꝛ ſic reficit.in quẽ mens mea deficit.ſolus qmãti ſufficit Tum̃en tis delectatio. amoꝛis cõſu matio. tu mea gloꝛiatio.ieſu mũdi ſaluatio. S eq̃r ͥcũq; teris mihi tolli nõ poterꝰ cũ meñ coꝛ abſtu leris.ieſu laus noſtri geners. Dilecte mi re uertere conſoꝛs paterne dextere. hoſtẽ viei ſti pꝛoſpe.tam celi regno fru ere Celi ciues occurrite. poꝛtas veſtras attollite. trium⸗ phatoꝛi dicite.ſalue hieſu rex inclyte. RNex ptutum rex głie rex inſignis victoꝛie. ieſu largitoꝛ gratie.honoꝛ celeſt? curie Tu pe lumẽ patrie.tu fons miſericoꝛdie pelle nů bem triſticie nobis dans lucẽ głie Te celi choꝛus pᷣdicat.?⁊ tuas laudes replicat ihᷣs oꝛbem letificat.⁊ nos deo pacificat Jeſus in pace imperat.que om̃eʒ ſen ſum ſuperat hune mens mea deſiderat. ⁊ illo frui we⸗ rat. Jeſus ad patrem redijt.celeſte regnuʒ ſubijt.coꝛ meũ a metranſijt. poſt ieſum ſił abijt. Jam pꝛoſeqᷓ mur laudib ieſuʒ hym nis ⁊ pꝛecib. vt nos donet celeſtibycũ ip̃o frui ſedibh. Amen. — 1* W y 5 *3(„ *e „* * „ 1 ** „ „ 3 4. 9** ℳ * — —— 3 2 2 * 3 5 r 6 3 4 3 3. 2 5 3 3 4 . ————