—
—— 8
Univ.-Bib. Giessen
—
——
———
———— —

——
————.——
Qaen,. Crnrnme.
nr.
* 9

——— 2—— — — a„ ———“ 2 o,,

CAROLI ALLIONII
PHIL" ET MÉD . TAURINENSIS E SOCIETATE PHYSICO-BOTANICA FLORENTINA"
RARIORUM
PEDEMONTII STIRPIUM
SPECIMEN PRIMUM.
AUGUST/E TAURINORUM
EXCUDEBANT ZAPPATA, ET AVONDUS
IwRESSORES ARcCHIEPISCOPAL. ET ÍLLUSTRISS. CiviTATIS
M D C C L V.

^

: 2t
—— mm
Dru:
rum frucdium. Quanmois autem boc. opufculum leve
videri poffit, uipote quod. monnifi triginta.[lirpium
iconem, C9' defcriptionem complectatur, vix. ere-
dibile tamen efl, quantum temporis me- nuerit.. Cum enim| ageretur. de. Stirpibus. minus notis, quarum. nonnulle nova mibi videbantur,
,d£05

Qv) eos omnes., qui Jlpinas, aut. Montanas| Stirpes commemora[nt, Auctores. con[ulere neceffam. erat, tüsr etiam. aliarum, mec. indigenarum ffeca. fpe- cimina mibi comparare, quorum utrumque C9 remporis difpendium,€? multam. mibi. moleftiam intulit. ddde, fi. placet, clinica Medicina curas quotidie ingrave[centes, tum Alia, qua nullo. mo- do praetermitti poterant, graviora, quibus bore bLotanici fludii aliquo ab. hinc tempore. pluri- mum. coarétate fünt. Haec omnia diu problibuerunt quominus po[firemam operi manum citius imponerem. Utinam vero illad munc im publicam lucem| pro- diret, quale diuturna. confideratio. poflularet; ab folum: nempe, numerique omnibus: expletum, 1n quo nibil effet. defiderandum... Video. tamen. 1pfe quantum illud.a perfectione. abfit,€? quam mal- ta forte fint reprebeufrone digna, quorum. tamen
'ge-
Rd is mater

: mS d
(X veniam ab optimis Lectoribus. facile impetraturum
fore confido ob maximam argumenti. difficultatem 4
 enim optime qui per Alpes 4inera agere[-
f£. fant, colligendarum. Stirpium cauffa, quam di- vería res(it berbas domi cultas, commodif/que in locis nafcentes de[cribere, atque Alpinas raptim, non fne. multis. incommodis,€9* fepe cum vita difcri- mine ledas. Rartovum, qua mili. alpeffres. altus peragranii-accurrerunt, Strpium icones. Lectorum oculis.[ubjicere opportunum vifum efl, earum pra- fertim 4 quas"vel ab alüs pratermiffas,"vel non fatis accurate. delineatas| anbmadverti: QUAmvis autem minus nitida, neque. fatis affabre concinnata nonnulla videri po[mmt ,. Botamices| tamen peritis fatisfachum iri. putaverim, eo vel maxime quod ffngalas finpes uberiori deferiptione profequutus. fem.
Quod ad nomina[imgulis impofita pertinet y. ab
ali-

|[3 aliquibus profecto reprebenfum me iri fentio, quod vetera pleraque vetinenda. exiflimaverim, vecentio- rum novis legibus minime Jervatis. Confülto id a me adum efh, neque veprebenfronem bane. timebo, donec ideam, qua Recenttores nomina. effrngunt, ta- lia evadere, qualia ipfi pracipiunts dum vero in bis nominibus fpecificis. conflituendis| Botanic diffen- Hunt,€9 ab unoquoque, pro ut ei lubet, immu- zantur, liceat. mibi"vetera ufn recepta nomina con- fervare. INovis interea ubi.$tirpibus nomina danda fuerunt, omnem. in id diligentiam ,| indufiriamque contuli, wt pracipuas defcripta. berba| differentias
includerent y minime tamen. optima fore, uel.[emper
f"tura effe fidenter. affirmo.
NO-
^o,

21
(VII) NOMINA LIBRORUM,
QUI IN HOC OPERE CITANTUR.
MMANNI JOANNIS dürpium rariorum in Imperio Rutheno fponte provenientium icones,& defcriptiones. Petropoli 1739. 4.
AcraA Medicorum. Berolinenfíum. Berolini 1718. ad
1751. Kw. 4» 12.
BaunurNus GasPAR Pimax Theatri Botanici. Bafilee P671. 4.
EsuspEM Pradromus Theatri Botanici.
BAUHINUS JOANNES Hifloria univer falis plantarum|... Ebroduni 1650. in fol. 3. Vol.
BannrLIrERI Jacosr Plante per Galliam, Hifpaniam,& obfervate. Parifüs 1714. fol.
SPrciLEGIo BoTANICOo di Balraffar, e Michele Campi. in Lucca 1669. 4.
CupANI Hortus catholicus. Neapoli 1696. 4. cum fupplement o
EJUSDEM Supplementum alterum. Panormi 1697. 4.
CanorLtr Crusit Rariorum plantarum Hiftoria, Antvverpie:6or. fol;^ ol,
Ejvs-

(VIII.)
EjuspEM Rariorum aliquot flirpium per. Panneniam, Auftriam & vicinas Provincias obfervatarum Hi ifloria. Antvverpie
1993. P.
CoruwwNa Ecphrafís Stirpium minus cognitarum pars 1.,& 11. Romae 1:616. 4.
DiLLENn ortus Eelthamenfis. Londini 1732. fol. maximo velia.
EruspEM Jo. Raji Synopfís methodica Stirpium. Britannicarum a Dillenio emendata,& auda. Londini 1724. 8.
RrwzERTI Dopo Surpium hiflorie Pemptades v1. Antvverpie 1616, fol.
To. GEonGi. GMELINI Zfora. fibirica. Petropoli 4. Tom. 1. 1747. HonTus Regius Parifrenfts. Parifiis 1665. fol.
ÁrBERTI HaLLER Enumeratio methodica Stirpium Helveiie. indige- narum.Gottinge 1742. fol. vol. 11.
E;uspEM Zrer helveticum anni 1739.. Gottinge 1740. 4.
ExuspEM Opufcula Botanica. Gottinge 1749. 12.
HorrMaxwi Maunrru Zelig hortenfes,& filveftres.. Altdorffi 1662. 4.
DioNisu JowcQuET Hortus. Parifiis 1659. 4.
CanoLr Liww 1 Fundamenta Botanica. Amftelodami 1735. 12.
E1vs-
4 |

—— À—€— a
(X) EruspEM Flora Lapponica. Amftelodami 1:737. 8.
EjUsDEM Genera plantarum, earumque caraderes. Parifiis 1 7 43. 8.
: EruspEM Flora Svecica. Stockolmie 1:745. 8.
EruspEM lter Oelandicum,&. Gotlandicum. Stockolmie 1 745. 8. EjUsDEM imanitates Academice. Holmie,& Lipfie 1:749. 8. EyUsDEM Philofophia Botanica. Stockolmie rj5r. 8.
EjyUsDEM Siflema nature&. Sexta editio Halenfis.
MrNTzELU Zndex:nominum Plantarum multilinguis. Berolini 1682. fo.
PrrRnri ANTONI MicueLU Hortus Florentinus a Jo. Targionio Torrettio editus, Florentie. 1748. fot.
ROBERTI Monisox Hifforia plantarum univer falis O xonienfts pars 2.;€ 3.. Oxonii 1680. 1699. edita fo.
Jutu PowrEDERG Compendium Tabularum. Botanicarum. Patavii 1718, 4.
To. Ran Hiftoria Plantarum generalis, Londini Tom. 325 foh 1686. 1688.
Ram SitLOGE Sürpium Europearum extra Britannias nafcentium. Londini 1694. 8.
Jo. FRaNciIscI SEcuIERII Plante V'eronenfes cc., Veronae Typis Seminari i745. 8. voL i1,
Ejus-

(X)
EjusDEM Supplementum, Verong 1754. 8. ScuoLA BoraNiCcA. Amítelodami 1689.:2.
Jo. Jacosr ScuEucHzERI ltünera alpina. Londini 1708. 4. yol. 11.
ren
JosePHr Prrrow TounwEroRT Jzfütutiones rei herbarie. Pari- lus r350, 4o"VOL E.
Jo. Barrrsr TaiuMrETTI Obfervationes de ortu,€ vegetatie- ae Plantarum. Roma 1686. 4.

ah.
i xr m Xx ASA ei xx dj ais. E xw
ARR uU Xx m TC e ner Tue"WC TERT rene ne: E
ALYSSON, PYRENAICUM, PERENNE; MINIMUM, FOLIIS'T'RIFIDIS'Iourn. Ifl. 217
"D xin. Ecco: VES
Uic, que prima hic defcribenda occurrit, flirpi Tourn jefortii nomen adícribitur, eo quod nulla alia cognita fit ufque nunc Alyffi fpecies, in
ua memorate a Tournefortio note continean- tur. Inhabitat hec fummos fcopulos altiffimarum alpium montis Cem/fz, uti etiam alpium fette, Le-V'allon, & La-Croix, in reliquis, quas invifi, alpibus de coetero rara.
- Ex radice duriufcula,& inter fcopulorum rimas penetran- te cefpites varii prodeunt; denfe autem congefta folia rofu- las conftituunt. Folia tridigita funt, feu in tres lobos linea- ri-truncatos, ad bafim fere feCta. Succulenta non funt, fed exfucca,& nitentia: ex horum medio natus pediculus un- cialis, aut femuncialis, nudus, aliquot flores fuftinet umbellatos brevibus infidentes petiolis; aliquantulum odoratos, fat ma- gnos pro plante ratione, purpurei, aut cinereo-purpurei co- loris. Corolla patens eft, ungues petalorum calicis altitudi- nem metiuntur.
Calix ere&us eft e quatuor foliolis concavis compofitus ,- qui diu perfiflit, tandem caducus. Sequitur filicula compref- fa, acute ovalis, nihil emarginata diffepimento obverfe ova- to valvis parallelo, cum permanente fpinula. Silicula ad fe-
A mi-

aside MNRGiE RP RINACLAKO o i one
Z minum fitum modice tumet femen utrinque unum maturans; cum tamen in Embrione duo utrinque fint.
Fru&u compreffo utrinque modice tumenti,& loculo utrinque difpermo Clypeole accedit, fed ab ea differt fructu non rotundo, nec emarginato. Jungi cum Draba,& Alyffo nequit propter feminum paucitatem; cogrite enim fpecies polyfperme funt fex ad minus utrinque femina includentes. Cum Draba interim convenit fructu oblongo in acumen ter- mináto. Intermedia igitur eft hec ftirps Drabe,& Cly peo- le conftitutis generibus. Ego interim Alyffi inter fpecies fer- vavi nomen Tournefortii retinens, cum videam maximam in his novis generibus fpecierum affinitatem,& notis generum charaCterifticis traditis haud ita bene fpecies refpondere.

EJ
x
3
ABSINTHIUM ALPINUM SPICATUM, FOLIIS PETIOLATIS BIS TRIFIDIS, CAULINIS PINNATIS.
drasp.. TL
RiMA hic defcribitur Abfinthii alpini fpecies apud no- ftrates alpicolas Genep? dicta, flirps jamdudum| Botani- cis nota, fed maxime. confufa. Qui varia ejus Synonima col- legit Do&Ciffimus Hallerus(2), vocavit Zfrtemiftam ex alis flo-
- ridam, foliis petiolatis palmatis, planis, fericeis(b). dbftnthium
quidem pumilum ,' palmatum, minus, argenteo, fericeoque folio Barrelieri(c);& Bocconi(d), uti etiam Abfrnihium alpinum, incanum C. B.& Seriphium montanum candidum Scheuchzeri( e) ex loco natali(f^) ad defcribendum IMb[ynthium fpeCtant. Non ita certo flatui poteft de J4bfithio pumilo I. B.(g)& 4b-
finthio| umbellifero, mutellina quibufdam, ejufdem(4).
Abfinthium alpinum fecundum. Pone(i) quantum ex icone conjeCtari licet, non ad hoc, fed ad Abíinthium tertio loco recenfendum potius pertinet. Demum Zrtemifra foliis pinnatis, ramis a[cendentibus, hirfutis, floribus globofts pendulis, recepta-
AX
culo
a) Enum. belv. p. 695
b) Licet certz notz non adfint Abrotani, Artemifie,& genera di- ftinguendi, antiquiffima hzc genera confundere,& uno nomine Artemifiz uti cum mihi non placeat, eo quod hzc genera habitu quodam externo ía- tis diflinguantur, Abfinthium non Artemifiam vocavi;& przterea Halleria- num nomen hoc Abfinthium alpinum ab aliis bene non fecernit.
G) Ie 462.
dO p rip. Sr. I. 79
e)
f)
( (
It. alp. p. 29. Tab. 3. fig. 1.,€ p. 328.: Defcrptio enim Scheuchzeri ita brevis,& icon,& ftirps ita male expreffa ut non liceat eruere; num de hoc Abfinthio cogitayerit.
g) De Abfinthio p. 75.
h) Hifl. ii. p. 185.
€ 1) Montre Baldo p. zi8.
| | |j f
T | l
— Cic Rosen Ee

P. pappofo Linnei(D), feu Artemifta caulibus. fempliciffimis 3 folüs pinnatis, laciniis libe Eus parallelis, floribus. f[olitarüs(m) ejufdem diverfa eft a noftro Abfinthio.:
E(t huic Abfünthio alpino radix dura lignofa: caules ad fum- mum Spithamai, vix tomentofi. Folia radicalia plura, com- preffa, fericeo villo nitentia, non tomentofa, duplicato tri- fida, laciniis linearibus, fine nunc acuto, nunc obtufiufculo. Caulina folia pinnata pinnis indivifis, radii fetfilia; ex ho- rum alis longa ferie nafcuntur pediculi ex bombacina hirfu- tie incani, flores folitarios fuftinentes. Flores magni funt, aurei. Calix amplus, calycis fquamme virides ora nigra, intus citrini coloris. Calix qua parte pediculo jungitur to- mentofus: receptaculum nudum. Humiliora fpecimina magis tomentofa funt.
Reperi copiofe in horrido abrupto fupercilio altiffimi. col-
lis fupra Jai/len. In. Auguíte Pratorie alpibus etiam nafcitur, fimilibus locis.
(1) Iz. Gotll. jul. 13. cum fig. s€» H. Upf. p. 218. (m) 4d Srockolm. 1741. p. 205.

f ABSINTHIUM ALPINUM; CANDIDUM, HUMILE C. B. pr. 71.
TAB,.L
LrrRA hec eít Genepi fpecies, que in editiffimis jugis alpium Valdenfium poriffime frequentiffima eft,& a re- liquis Abfinthiis alpinis difcrepat, floribus majoribus, aureis, umbellatis, quod difcrimen primus adnotavit do&tiffimus Hal- lerus(a). Nomen ei fequens indidit Artemifie floribus um- bellatis folüs petiolatis palmatis, fericeis affeverans effe certo Abfinthium. alpinum, candidum, humile C. B. a Burfero lecum in M. Gletfchberg Vallefiorum. . Eo quod nulla ufque nunc exhibita ftirpis hujus figura fit,idcir- co delineandam,& incidendam curavimus,& brevi, nervofa- que Halleri defcriptioni pauca fuperaddam, que raram alibi hanc ftirpem magis definiant. Folia pinnata funt, ut ait Hal- lerus, pinnis ad duo,& tria paria palmatis,& he pinne fcepius quinquefide, interdum quadrifide funt laciniis angu- ftis,& acutis. Folia caulina, quz rara funt, non differunt nifi paucioribus laciniis, de ccetero etiam petiolata funt. Caules incani, fpithamei quando altiores,& aliquando| ita breves ut vix biunciales fint. Dixi oriri abunde in. vallibus V'aldenftbus; adinvenitur etiam in Monte Cenifío, in. valle Lantü, Augufle Pretorie, aliifque
alpibus, fed parcius. AB-
(4) L. e. p. 694.

6
ABSINTHIUM FOLIIS RADICALIRUS MULTOTIES PINNA'TIS; CAULINIS PINNATIS, LONGE PE' lIOLATIS;
FLORIBUS PARVIS, RARIS (| OSBSSLILIBUS
TAB. IL
EnTiA hec Abínthii fpecies a. primo diferepat foliorum
radicalium pinnis tenui ioribus,& floribus feffilibus non. petiolatis; a fecundo floribus minime umbellatis, ut alia omittam difcrimina ex ejus defcriptione petenda.
Folia fericea habet tenuius, quam in praecedenti diviía fegmentis anguílioribus,& longioribus. Folia nempe, que: etiam longe petiolata funt, pinnis componuntur fcepius ad tria paria,& pinnule iterum incife fcepe funt,& cornicu- late. Caulina folia fimiliter longe petiolata;& pinnis ad duo, aut tria paria pinnatis, pinnis rarifime non fimplici- bus; in alis foliorum refidet feflle floris capitulum. fimile flo- ri Abfinthii a/pzm fpiccati(a).&c. ,. fed multo minus. Seri- ceo incana tota flirps eft cauliculis tenuibus,& femipalma- ribus.
In monte Cenifro ad ícopulos infra prata Zos- Laros collegi hoc Abfinthium, de quo nil apud auctores fcriptum video. "bfinthü fecundi poe noftrum hoc videtur exprimere.
Abfinthia alpina apud Alpinas Gentes ubique Genepi di- cuntur,& iis utuntur ad multos morbos; egregie,& poten- ter fndotes cient, iifque Medici noftrates cum fucceffu. utun- tur iis 1n morbis, in quibus e re eít vehementia fudorifera adhibere.
VIO- (2) ZZ. La»

s»
7
VIOLA ALPINA MINIMA NUMMOLARIZE FOLIO. Bocc. muf p. 2. p. 163. Raji. bif. tom. 5. p. s 10. Viola alpima mummolarie folio Bocc. muf.
pss. SL als ag. Taz. II.
Mos cüjus hiftoriam,& defcriptionem aggredior, na- fcitur inter diffractos lapides fummi,& editiffimi jugi Col de la Fema morta, per quod ex alpibus Valderianis ad Nicienfem comitatum via eft. Eam ibi collegi anno r752. cum pracipites, fepe abruptos, planeque horridos illius mon- tis fcopulos non fine vite difcrimine perluftrarem. Sola etenim inter faxa& nivem inhabitat montis verticem reliquis. ftirpi- bus plane defertum.
Quamvis brevis admodum fit Bocconi defcriptio,& rudis, quam exhibet icon, utramque tamen cum mea Viola confe- rens eas reperio notas, quibus comprobetur revera hanc ilam Violam effe, cujus Bocconus meminit. Magnitudo to- tius plante fiquidem, foliorum forma, que revera inter num- molarium,& alfmem eít, floris demum color a Boccono ad- notatus fatis bene refpondent; fed quod evidentius argumen- tum preftat, eft flipularum in hac Viola forma,& pofitio, que non obfcure ex icone Bocconi colligitur. Verum quidem eft Bocconi Violam ex montibus Corfice, meam ex Valde- rianis natales fuos trahere; at quis ignorat alpium etfi fub diverfifluimo ccelo pofitarum fimile ingenium effe,& eafdem in utrifque flirpes crefcere. Diferte admodum,& egregie hac de re loquitur Clar. Linneus(a) obfervans maximam
par-
(a) Proleg. ad Horam Lapponicam a S. 7. ad 15$.

$ i partem ftirpium Alpium Lapponicarum, etiam in Helveticis Alpibus: reperiri, imo in Monte 4rarat Ítirpes crefcere, qua in Alpibus Lapponicis etiam nafcuntur: quid plura? Non pau- cas ipfe Bocconus enumerat flirpes, que& in Corfice mon- tibus;/&. im Sabaudicis Alpibus crefcere animadverterat. Ve- rum ad ejus defcriptionem veniamus.
Radix filiformis, duriufcula,& fubpurpurei coloris varios plerumque mittit caules, primum fubrubentes, dein virides, feu potius varia mittit capita in cauliculos abeuntia.. Cauli- culi ere&ti funt, nunc ramofi, nunc minime; toti fere fquam- mis teCi, que ftipule funt aut novorum, aut veterum fo- liorum; ex alis ftipularum copiofa oriuntur. folia cordato-acumi- nata, que femuncialibus infiftunt pediculis. Folia duriufeula funt, tantillum venofa, glabra, nihil omnino in ambitu denticulata, fed integerrima, Inter folia ex iifdem alis pedunculi florige- ri pediculis foliofis altiores. Flos non magnus ut in Viola grandiflora, nec minimus, fed zqualis fere cum Viola mar- tia amplitudinis; color floris ceruleus cum nigris radiis: trium inferiorum petalorum ungues albicant. Nectarium bre- ve: floris odor vix aliquis. Ad fingulos pediculos heret fti- pula, que foliolum eít lineari-tridentatum, dente medio lon- giori. Fru&tum maturum non vidi. Tuhe apicem craffum, & perforatum memini obfervaffe.
Nullam Au&ores Botanicos diligenter evolvens Violam in- veni, quae ad hanc referri poffit. Notas, quibus a reliquis difcriminatur, conftituunt, folia omnia cordato-acuminata in- tegerrima, ftipule tridentate,& ramofus, feu caulefcens, li- cet humilis, plante habitus. Ex hifce omnibus perfpicuum . erit neutiquam confundi poffe cum ela paluflri rotundi- folia . glabra Monfoni(5), que ab Hallero(c) Fiola acaulis foliis reniformibus appellatur. Qui noftram cum ea conferet, jam aper-
tiffime diveríam effe concedet. ACHIL-
(b) Hifl. Oxonienf. Tom. 1x. p. 47$». (c) Enum. fl. belyet. p. sot.

,
ACHILLEA FOLIIS PINNATIS, LANUGINE TOTIS OBDUCTIS, FLORIBUS ALBIS UMBELLATIS. Hall. En. helv. pag. 715.
d ads Il
X radice repente fubnigra,& fere lignofa oriuntur cau-
liculi quandoque plures, quandoque unus, quorum alti- tudo palmum non excedit. Folia ad radicem plurima, eaque ex longo plano petiolo elliptico-oblonga forma figurata. Cau- lina fimilia funt, fed breviori nituntur petiolo, ita ut fum- ma feffilia fint. Omnia pinnata,& pinnas exhibent nunc lineares indivifas, nunc trilobas, aut tribus dentibus profunde feCas. Maximopere tomentofa ftirps eft tam denfo villo praedita, ut fub illo pinng,& earum dentes ferme occultentur. Idcirco, quo foliorum figura,& pinnarum varia compofitio pateret, duo foliola diftin&te delineari voluimus. Cauliculos umbella terminat, que fit ab otCto perfoepe floribus femunciali pedun- culo gaudentibus. Calycem floris componunt plurium ordi- num fquamme, quarum exteriores tomentofz. Omnes palli- de virent oram habentes nigram, criftatam, feu potius fim- briatam; femiflofculi octo, vel decem, albi, ad limbum in- cifi, fele quadranguli; flofculi lutei viginti circiter; femina fequuntur tetragona nuda fufci coloris: flofculis,&- fculis interjacent fquamma: memoratis calycinis fimiles, unde receptaculum paleaceum.
Primus omnium hujus herbe meminit Fcelix Platerus, ex quo habuit Joannes Bauhinus,& appellavit Millefolium alpi- num, incanum flore[peciofo( d. Sub hoc nomine etiam in- dicarunt Robertus Morifon.(5), Rajus(c), Tourneforiius
(4),
(a) Hifl. pl. iii. pag. 148. (b) Ox. iz; bes. 26- 1::x£. fi 2. (c) Hifl. pl. 347.,€ Syll. ext. p. 182.: iti

Yo (4),& Joannes Jacobus Scheuchzerus(e). Sub eadem etiam appellatione venit in Chabraei Sciagraphia cum. eadem prorfus icone,& defcriptione. Bocconus eam diverfe indicavit fe- quentibus nominibus Müllefolium. alpinum tomentofum, odoratum nanum(f), millefolium tomentofum odoratum( g), Millefolium alpinum, humile, incanum, odoratum flore albo( h). Prima duo Bocconi Synonima etiam enumerat Joannes Jacobus Scheuchzerus, fed Bocconus nullum de Bauhini nomine ver- bum facit.
Si defcriptio excipiatur, qua Hallerus ftirpem hanc illu- ftravit, nihil boni eruere licet five icones, five defcriptiones confulantur. His de rationibus confido pleniorem, quam de- di, ejus hiftoriam acceptam futuram effe.
[n Valefia Montibus fuam invenit Foelix Platerus, Scheu- chzerus in altiffümis Averfanis,& Pregallienfibus jugis, nec non in Furce altifimi Montis boreali parte. Ibi etiam lecta fuit a Precl. Hallero; Bocconus utriufque Montis Cenifi in- digenam facit, fed copiofius adhuc nafcitur ubique in fum- mis fcopulofis,& nivofis Alpium Cottiarum jugis. Alpicola Montis Cenifüi cum Genepi. confundunt,& herbam della rotta etiam vocant, quod etiam jam fuo tempore adnotaverat Boc- conus(i). Ceteri alpicole diftinguunt Herbam della rotta, & Genepi, fed Genep? nomen neque unam eandemque.4b/in- thiüi alpini fpeciem. perpetuo fignificat; hec Herba della rotta longe differt ab ea, quam Matthiolo indicavit Cortufus,& poft J. Bauhinum Chabrzus in fua fciagraphia recenfuit,& hoc quidem de difcrimine jam dubitaverat Bocconus(/). Hu- jus Herba della rotta integra,& abfoluta defcriptio infra
iradetur. Aro-
(4) TJ. p. Apo.—. 1 v(e) Ir. a. p. 138. in itinere vero iv. p. 338. (f£) Muf. pl. p. 166. (g) L. c. Tab. 120. (R) Mn». di fper. pag. 191. (1) Mef. pl. p. 166. (1) Muf. di[per. pag. 191.

rw:
Xr Aromatica ftirps eft hec Achillea guftu acri,& amaro; magne e(t etimationis apud omnes Alpicolas. Utuntur ea ficuti Ge- nep ad fudorem pellendum, ad ventriculi& abdominis do- lores, quos non raro afferunt gelide nivales aque, quas bi- bunt. Nulla domus ea caret,& ipíis eft tamquam medicina
quedam univerfalis.
ES SS
My.
q z CX 3 T"
B ACHIL-

12
ACHILLEA FOLIIS INTEGRIS, ODORATIS, CUNBIFORMIBUS, IN APICE DENTATIS.
T&B. 4I.
p Auct Botanici eam viderunt Achilleam, quam nunc defcri-  fufcipio. Olim Antonius Cortufus hanc Achillee fpeciem ad Matthiolum mifit(4) Eupatorium Mefues flore al- bo vocans, eique fignificavit Herba rotta in Pedemontio, ali- bique vocari,& multam nafci.in Valle di Zange,& in V alle Sande fidei Patavinorum. Joannes poftea Bauhinus(5) a Va- lerando Dourez plantam hanc cum defcriptione acceptam com- memorans, Dourez defcriptioni ea addidit ,. que Antonius Cortufus ad Matthiolum fcripferat. In. Chabrei Sciagraphia (c) icon,& defcriptio Bauhiniana repetuntur. Robertus Mo- rifon(d) appellat Ageratum Zlpinum latiore,& rotundiore fo- lio. Rajus Joannis Bauhini defcriptionem(e) referens monet ropter flores radiatos ad Ptarmicam effe referendam. Neque oft hos Botanicos ulla amplius fa&ta hujus herbe mentio eft.
Ex radice lignofa, nigra, varie inflexa, cefpitis inftar cau- les eriuntur fpithamam circiter alti, filiformes, rotundl, vi- rides, ad quorum radices folia plura congeruntur, in caule ce- terum rara. Craffula, fuccofa, glabra, cuneiformia, feffilia funt, ex anguílo principio fenfim in fubrotundam formam ampliata. Foliorum apex in primis foliis feptem dentatus; quinque dentatus vero in fecundis; in fummis tridentatus, aut etiam integer.
Cau-
In Epiflola editu in Commentariis Mattbioli poft Au&loris prefarionem. Hifl. 1. p. 1. p. 144-
(a) (b) (c) (d) (e)

r3 Caulis terminatur corymbo florum, feu. radiis fex, aut no- vem, aliquando etiam paucioribus, fubincanis, uncialis, aut
femuncialis longitudinis, quorum quilibet fert florem unum:
rarifime duos. Calix cylindricus potius eft, quam hemifphe-.
ricus, ab inequalibus, viridibus, imbricatis fquammis confti- tutus, Semiflofculi ovato- quadranguli, albi, o&o plerum- que, nunc uno, nunc duobus dentibus incifi cum tuba bicor- ni. Flofculi autem albi etiam funt a. 10. ad zo., quinque partiti, eorumdemque ftamina quinque fuftinent antheras lu- teas coalitas, quibus interjacet tuba bicornis, lutea, flofculis altior. Thalamus floris paleaceus eít.
Placuit Achilleam, non Ptarmicam, vocare, Clariff morum in re Botanica Virorum veftigiis infiftendo, qui Millefolii, & Ptarmice genus conjunxerunt; nulla enim fuppetit nota hec duo genera diftinguendi five folia, five calycem| fpe&te- mus; a quibus unice peti poffet. Achillea ex. gr. foliis pinna- us, lanugine totis obdudlis, floribus albis umbellatis. Hall. caly- cem habet hemifphericum, folia vero millefolii emula» X Ut- ter millefolia recenfuit Tournefortius. Que vero eidem Au- Cori Piarmica alpina, tanaceti. folio, fl. purpureo. eff, calycem oftendit cylindricum; in. Ptarmica demum alpina matricarie fo- lio Triumf. obf. 88. calycem conico cylindricum effe animad- verti; unde patet optimo omnino jure Ptarmice,& Millefo- li genera in unum reduci.
Oritur in locis ficcis,& íaxofis fecus torrentes in Valle Lantü, uti quoque in Alpibus Valderianis,&— Vinadien- fibus, ubi maximi habetur pretii ad omnes morbos. Vehe- mentem aromaticum odorem tenet, qui omnino exhibet odo- rem Zalfamite minoris Dod. pempt. 295. ejufq. vires habe- re obfervatio docet.
VIO-
—
|
h j 1

at
14$
VIOLA FOLIIS OVALIBUS, INTEGERRIMIS, UNIFORMIBUS, PEDUNCULIS .
T$. IIT.
Eos prorfus loco, quo. Campanula plerumque. multicau-
lis, untflora, folüs ovatis fe[filibus integerrimis, colle&ta
& eít hec Viole fpecies, que radicem habet longiffime in-
ter diffradtorum fcopulorum lapides repente,& varia dein fundentem capita, ad que multa nafcuntur folia ovalia, te- nera, fuccofa, glabra, minime venoía, obícure virentia,& longe petiolata. Hec folia cauliculum fine ordine exornant uncialis ad fummum altitudinis, qui deinde in fummo produ- cit ex alis foliorum duo, fed frequentius unum pediculum uncialis longitudinis cum flore magno nitide purpureo; J/;o- le montane cerulee grandiflare H. R. Par. adinftar, fed paul- lo majoris& obfcurioris coloris. Calyx, flos, tuba nihil differunt, & nifi folia diverfitatem oftenderent, eamdem. diceres.
Folia tenera cum fint, ad ambitum uno, alterove loco non- nunquam erofa funt, ut crenas inerat; videant ideo Bo- tanici num ad noftram. fit deducenda 7iola petrea, bufamba- rent 7s, cra[fulo ,, crenato. ocymi folio flore majore inodoro. ceruleo, venis candidis. diflindio, Cupamy(a).
Viola. acaulos. flore foliis multo. majore Hall. en. 502. diverfa. à noflra eít foliis folidioribus,& dentatis.
SE-
(a) Horr. catP. 230.
i

bi) SEDUM ERECTUM, RAMOSUM, FOLIIS PLANIS, FLORIBUS ALBIS LONGE PEDUNCULATIS.
Coxsm LITE
AnIssIMAM exhibeo Sedi fpeciem, de qua nullam plane notitiam apud rei llerbari&e Scriptores reperire da- tum eft.
Cauliculus ei tenuis, filiformis, erectus, ramis hinc inde & fine ordine diffufis; folia ad ramificationes potiffimum ap- ponuntur fere feffilia, tenera, fuccofa, venofa funt,& veluti ex adíperfa pruina Mefembryanthemi, chryffiallini plantaginis fo- lio undulato(a), adinftar pulchre nitentia. Foliorum. forma ex.elliptico acuminata, fed hec forma quidem in primis& fecundis potiffimum fe fe monítrat; nam poftrema admodum variant nunc anguíta, nunc fere rotunda. Rami finguli in te- nuiffmos pedunculos abeunt femuncialis, aut etiam uncialis longitudinis, qui florem fuftinent album pentapetalum, caly- ce quinquefolio exceptum. Corolla patens eft,& calyce amplior. Petala elliptica funt, paullifper acutiora, quam ico- ne reprafentetur, extus leviffime virent cum in interiori fa- cie albiffima fint; ftamina decem funt, alternis brevioribus, & circumdatur ab iis ovarium, quod ex quinque coalitis va- ginulis fit. De fru&u,& femine nihil licet addere, quoniam maturitatem femina nondum ceperant, quo tempore ftirpem hanc collegi, que nullibi deinceps obvia fuit, nec illius loci denuo invifendi fe fe poftmodum obtulit occafio, Eam repe- ri anno 1:746. fub initium Augufti menfis in Valle Valder-
fium S. Martini fecus viam, que ab oppido Ze perré ducit ad
£2) Dk Her. Ehb.

16
ad oppidum Pralles. Viam ibi importuni impediunt in- gentes lapides ex altiffimis proximis rupibus decidui, fub quorum concamerationibus fe fe abfícondit,;
Quandoquidem Sedi hujus folia aliquomodo ad Zentis fructus figuram accedunt, dubitare aliquis poffet, num de hoc Sedo intellexerit Mauritius Hoffmannus, qui Zizoi, feu Sempervivi fpeciem ex Monte Baldo fequenti nomine defcribit. iroum, five Sempervivum alpinum M. Baldi fol. lenticulatis flor. non. pundatis(b). Hujufce Sedi, quod Bal di Montis indigenum facit Mauritius Hoffmannus, nulla plane cognitio ab iis, qui Veronenfes f[tirpes defcripfe- runt, eruitur;& preclariffimus, amicifimufque vir Jo- annes Francifcus Seguier, qui Veronenfem agrum, mon- temque precipue Baldum diligentifime perquifivit, do&if- fimeque illu(travit; cum eum de Sedo hoc Mauritii Hof- fmanni per literas interpellaffem, certiorem me fecit nul- Jum fibi adhuc Sedum, quod cum memorato conveniret. À clar. Hoffmanno recenfitum Sedum minime fluit Chriftianus Mentzelius, fed Hoffmanni nomen repe- tens a/bis floribus effe fuperaddit(c).
Quod pluribus ftirpibus,& nonnullis etiam Sedi fpe- ciebus contingit, ut foliorum color per etatem ex viri- di in rubrum colorem degeneret, id mihi domum, itine- xe abfoluto, poftmodum repetenti in Sedo hoc contigit ob- fervare;&[íi ruber color acidum indicat quemadmodum a doCtifüimo Linnaeo( fund. bot. 3464., ifl. mat. editio Lipf. anni 1748. p. 218., Phil. bot. 286.) affirmatur; op- timo jure conjicere licebit communes cum hoc Sedo eas omnes virtutes effe, quas habent non pauce Sedi fpecies, que acido fapore donantur.
SA-
.(b) De. Hors. * dc) Ind. Ua
u
IE CREE
TET ÓHENGAS

—Em-SA— 0088
——Á a c
— RE:
17
SAXIFRAGA FOLIIS PATMATIS, CAULE. DENSE FOLIOS OO, ET FLORIGERO.
Tiu TT
AS qui de re Botanica fcripferunt, quotquot ha- bere potui, diligenter evolvens nullum ab iis fieri ver- bum video de hac Saxifraga, cujus locus natalis eft Alpis "libereian 1n quodam humido,& fcopulofo receffu.
Villofa,& vifcofa 1n univerfum eft; folia ad radicem mul- ta in orbem congefta, craffa, profunde,& obtufe quinque- dentata. Caulis vix digitalis, foliofus, foliis longe petiolatis.
rofunde;& inequaliter aut quinque, aut tribus etiam den.
tibus fectis. Ex alis pedunculi foliofi nunc. fimplices, nunc ramofi, flore albo fingulis ramis infidente. Folia floralia ad ortum florum pofita integerrima: ovarium fub flore eft, ma- turum non vidi.
À notis huc ufque Saxifragis, ut exiftimo, difcriminatur caulibus denfe foliofis,& florigeris. Saxifraga folüs brevibus palmatis denftffine congeffis Hall.(a) humilior eft, flores ha- bet potius umbellatos petiolis unifloris, preterea nullam nec villofitatem, neque vifciditatem oftendit. Saxifraga tridatlilites groélandica, cauliculis valde foliofs Dill.(5) folia triloba ha- bet cauli appreífa cauliculis, poftquam nudi facti funt, um- bellas florum fuftinentibus. Sax;fraga demum folüs omnibus
C an-
(a) Enwm. belv. 464. (b) El. p. 337. T. 253. f. 329.

18 angu[lis, petiolatis in apice tridentatis, Caule foliofo, ramofo; vifcido(c) a noftra difcrepat foliis longe petiolatis, profunde rrifidis& ramis nudis.
Plereque alpine Au&orum Saxifrage noftris etiam. in Al- pibus reperiuntur; duas alias teneo plane novas,& alio ope- re, fi Deo placuerit, defcribendas cum aliis non paucis no- viffimis noftratibus ftirpibus.
"Ow RW We XCRON EORUM NONO OXON X x X X X X X XO RON EQUUM |. OM ES XOU XO X x X OR X
VE- (c) Hall. d C.

e$)
VIEN RAONTCA€XULE STMPLICI, FLORIBUS CONGESTIS'TERMINATO, ESTIIS QUSED-ACUTIS DENTATIS.
Tam. IIK
IRMrS, duriufculis cauliculis fe fe erigit Veronica hac,
quam in faxofis fumme Alpis lbergiam diCz fupra oppidum Feneílrellarum pofite adinvenimus. Cauliculi ro- tundi funt digitalis altitudinis, tria plerumque ex oppo- fito nafcentium foliorum paria habentes, folia feffilia funt, ere&ta, ovato- acuta, quinque aut fex dentium paribus. In fuperiori facie ferme glabra íunt, in averfa rugofa, nihil hirfuta; flores in fpicam laxam breviorem congefti, capfula cordato- ovalis cum multo femine.
Non video ab Au&Goribus Botanicis commemoratam hanc Veronicam, nifi aliqua ex Michelianis num. 10. 1:. i2. (a) recenfitis ad hanc fit referenda. Procul dubio diver- fa eít a F'eronica, caule nom ramofo, floribus congeflis ter- minato, folis ovatis pene glabris Hall.(5), foliis non cre- natis, firmioribus, fed dentatis,& in avería parte ru-
gofis. Folia demde in Veronica memorata Halleri licet € ai mul-
! Mich. H. flor. p. 99.
(a (b) Enwum. p. 53.; 146. xii. f- 2

20 multum varient(c), non tamen eam fotmam ovato-acu- tam acquirunt. Preterea Veronica illa fepius cauliculos habet inflexos,& refupinos; haec reCa firme fe fe eri- git.
VE-
(c) Mirum dictu; quantum variet hzc Veronica: nunc folia fenfim decrefcunt, ut fuperiora lineari elliptica fint; nunc zquali fere magnitudine progrediun- tur; nunc contraria omnino ratione prima cum parva fint, quz fequuntur majora fiunt, poftremo florum capitulo fuppofito, omnium maximo. Foliorum crenz quoad numerum etiam inconílantes,& in quibufdam ípeciminibus inr deficiunt. Altitudo incerta eft: teneo ípecimina a femunciali ad digi- talem.

P
VERONICA REPENS, EX ALIS SPICATA, FOLIIS ROTUNDIS, FIRMIS, GLABRIS, DENTICULATIS.
Aax IM
F[Ec Veronica, cujus nullam diftin&dam hiftoriam dete. gere datum eft apud Auctores Botanicos, vulgatiffima eft in Alpibus Pedemontanis. Alpes Cortie,'alderiane, V ina- dienfes, Sabaudie 6c., ubique copiofe Habet, nec ea dein randa venit in Alpibus etiam Nicienübus. Magne aftimatio- nis eft apud nos,& antefertur feu J'eronice fpina vuleatif- fime officinarum C. B.,'feu Veronica teucrüi veri nomine(a)
a Berolinenfibus Medicis celebrate.
Duris, rubentibus, nodofis,& lignofis virgis,& fepe ra- mo(is repit, uti F'eronica fupina vulgatiJtma, folia oppofita nafcuntur, firma, dura, utrinque glabra, nitentia, minutiffime dickidulans; ex Adis, ad quos folia oriuntur sialiedlus fze-
pe demi:tit, quibus firmiter telluri inhaeret,& ex fummis alis
florum denía fpica cum pedunculo unciali. Flores in icone male exprimuntur, nec optime in flore, quem fejunctim pingi cu- ravimus. Flos, qui colorem exhibet caruleo- violaceum, dif- formis eft; fegmentum nempe fuperius ovatum, amplum, minora,& angufta lineari-roiunda lateralia, cum infimo ad- huc anguftiori. Fructus fequitur oblongus., cordatus, polyf- permus.
Foliis maxime glabris& duris nihil omnino aut flrigofis, aut hirfutis differt a J'eronica fupina,& vulgatiffima.. Viden- dum num ad noftram pertineat J'eronica mas repens pire-
naica, folio longiori, glabro fchol. Bot., Plukn. phiogr. Tab. 238«fAp. 1. Tourn. znfd. 145.
AN
[a] A&. Berolin. Vol. 1I. n. 5.

22
4» ARETIA GLABRA, OBTUSI-FOLIA; UMBELLIFERA. Hall. hclv. 486.
Tb TV.
ADICULA eft huic Aretiz fübfuüfca,& repens, ex qua folio-
rüm rofule plures aliquando, fed fepius unica. Lingu- lata folia funt, elliptica, fine obtufe acuminato, tenera, ve- nofa, dilute virentia,& glabra. Inter hec, fed non e ro- fularum centro, fcapi exeunt filiformes, varie altitudinis ab unciali ufque ad palmarem altitudinem umbellam florum fe- rentes, quorum radii, feu. pedunculi florigeri, inaequales. Frequentius duo, aut tres funt, raro' plures,& ad orrum pedunculorum ftella ex quinque foliolis acutis inequalibus. Calix floris femiquinquefidus luteo- virefcens. Tubus floris cylindricus, brevis fegmentis ovatis integerrimis. Anthere in collo corolle fite. Floris, qui cum umbilico luteo pallide rubet, centrum ut in heliotropio plicatur, plicis glandulas ne- &ariferas occultantibus. Fructus intra calycem maturat rotun- dus, qui quinque valvis aperitur,& femina nigra, quodam- modo reniformia continet.
Flores in hac Aretia conftanter fatis nafcuntur umbellati; varietas tamen flore fingulari mihi fe fe obtulit in Monte Cenifio ad fummas rupes /a Turra, eaque carebat calyce com- muni. In jugo etiam editiffimo Alpis Ja///on mixtim nafcitur utraque Halleri,(a) retia villofa,[capis nempe unifloris,& multfloris, que cum folo numero floris radiorum differant, in reliquis fimiles, in unam jungi fpeciem poffe exiftimarem, eo vel maxime quod in duabus etiam aliis Aretiis eandem variationem deprehenderim: in Zfreria, nempe, folüs lineari-
bus,
(a) E.€

213 bus,[capo paucifloro Malleri(5); que varietas jamdudum Botanicis nota eít;& in altera Zfretia(c) in fummis noftra- rum Alpium herbidis jugis frequentifima,& cujus copiam mihi fecit amicus meus fingularis D. Gagnebin in fummo Pyrengorum Monte dz Canigou repertam. Ea omnino ac- cedit Zretie foliis ciliatis, linearibus, floribus umbellatis Hall.(d) foliorum durorum obfcure virentium rofulis, umbellarum con- formatione, floribus, qui purpureo-violacei funt; fed differt folüs ne minimum quidem ciliatis.
.. Qua a nobis exiítimatur effe retia glabra, obtuft-folia, um- bellifera Halleri, multa nafcitur in herbidis, nivofis jugis Dz F'allon fupra cels in Valle Exilliarum,& copiofe etiam in utroque Monte Cenifio. Dominus Valle(e), qui infignis
ex C5) E e (c) Raro apud nos occurrit A4rerz foliis linearibus,&labris, fcapo pauciflore Hall.
(d) L' c. num. 5. T. 5.
(e) Hujus egregii Viri cum in rem herbariam merita non exigua fint, mi- hi liceat hic ejus vitam breviter indicare. Fuit is Medicinz Do&tor T2au- rinenfis, qui tum Alpium, tum agri Taurinenfis plantas fedulo inquifivit. Cum magna flagraret herbas,& naturalia quzque nofcendi cupiditate, avi- de occafionem arripuit, quz ipfi fe fe obtulit. Corficam petendi: anno enim 1747. exercitum noftrum fecutus eít Medici munere fungens. Quanta diligentia potuit,& quantum per ipfi concreditum officium li. cuit, herbas, femina, conchilia, infecta,& quz relqua fibi cbvia erant, collegit. Sibi interim non cavens,& nulli labori parcens fub fervido cclo,& calidiffima tempeftate, febri ardente correptus, trium dierum fpa- tio mifere e vivis fuit ereptus. Collectio herbaria ad barbaras lgnoran- tium manus poít ipfius obitum cum, a quibus res inutilis habebatur, peffumdata fuit, ut ne ejufdem quidem fruftulum in Pede- montium devenerit. Quz reliqua reperta domi fuz funt hic Auguftz "Taurinorum feu colle&tiones, feu manuícripta ab ilius heredibus coémi. Doleo tamen non omnia fua adinveniri potuiffe. Colle&tiones due ad manus meas pervenerunt tantummodo; una herbarum quas circa- mam reperit,& raras aliquot continet. Altera illarum ftirpium eft, quas anno 1744 obíervaverat, dum Montes,& Alpes JSegufii, Exilliarum, & Fene[lrellarum. perluftraret. Illarum hiftoriam fcripfit juxta"'ournefor- tii methodum diílributam,& complectitur omnium, quas repererat, ftir- pium defcriptionem cum loci natalis adnotatione; fed hujus urilis, operofi laboris libellus unus folum repertus eft, quatuor priorum claíffium herbas recenfens,& defcribens.

ORE gr
24
extitit Taurinenfis Botanicu$ eamdem Aretiam legit ad dex- teram vie, que ex Monte Fallon de Chaumont ad alium fu- periorem ducit Craye du credenage appellatum.
Apud Auttores Botanicos Synonima nulla invenio. Halle- rus(f) dubitat hanc effe poffe Androfacem perennem, alpinam, anguftifoliam, glabram,& muliifloram"ournefortii, quam Tour- nefortii Androfacem ad aliam alibi refert(g) fed memorata a Tournefortio fpectare potius videtur ad 4fretiam folus ü- nearibus glabris, fcapo paucifloro Halleri.
Aretie genus ab Hallero eft inflitutum, qui vidit has an- drofaces fpecies ab 4ndroface Matthioli differre rubo floris ci lindrico, calyce non ferrato,& corolla decem. glandularum[ub ori- gine fegmentorum pofttarum quibus ftatutis& inter Aretie fpe- cies locum. mereri poffe videtur rara quedam plantula, in Hel- vetia nondum obvia,& in Alpibus, que Monte Vefulo,& Monte Cenifio interponuntur longe frequentiffima, de qua li- ceat nonnulla hic fubjicere.
, Ex tenui radicula ea oritur,& humi jacens cauliculis re- ,»ptat valde ramofía; rami pene nudi funt,& rubent; ad. ra- ,morum divifionem denfus eft floccus foliorum, que lanceata ,Íunt, fefflia, ex viridi cinerea, breviffime hirfutula, uncie , Parifienfis trientem longa, dimidie linee latitudine in am- ,pliori parte. Inter folia ad ramorum originem unus, aut al- ,ter oritur pedunculatus flos magnus, Luteus Ja[mini Lutei , vulgo didi bacciferi C. B. fere forma,& amplitudine. Intun- , dibuliformis flos eft, limbo in quinque lacinias lineari-elli- » pticas, crenulatas, fcepius inflexas, fecto: ad fingularum Laci- ,niarum originem fquammula,& fub ea glandule nectarifere
Oc-
E. c ) It. helv. 1726. xxxix. Refert. nimirum ad fedum alpinum alterum la&leo flore pannonicum Cluf. pannon. p. 489. 499.; h. e. ad Zrefizm villofam; nec aliter habet in nova opufculorum fuorum Botanicorum editione, quz prodiit Got- 1ipgz anno 1749.

25 ,Occultantur. Anthere quinque cum filamentis breviffimis ad collum corolle fitz, ere&a, conniventes. Stylus tubo floris , longior: ftigma rotundum. Calix tubo floris paulo brevior, , ere&tus in quinque longa lineari-acuminata fegmenta divifus. » Fru&us intra calycem maturat, qui fit capfula globofo-acu- ,1inata,calyce non omnino teCcta,íemina nigra pauca ,ma- »gna, ex una parte flriata, aliera concava continens.
Hanc ftirpem primus defcripfit Fabius Columna(4) Sedi alpini F. Gregorii Regienfis nomine. Deinde vero eamdem Tournefortius(7) recenfet(/) vocans Zuriculam urfi alpinam, gramineo folio, Jafmini Lutei flore, quo nomine fed vitiato (Un) enumerat Tilii in Horto Pifano.
Novum tandem ex hac ftirpe( 7») genus conftituit Leo- nardus Sesler( 0) a celeberrimi viri, nunc in Univerfitate noftra Botanices Profefforis, nomine F;taliana dicta, appella- turque ei F'italiana, perennis, repens, foliis oblongis, integris, anguflis, acutis, caule laxe ramofo, floribus magnis. folitarüs lu- teis, petalis inflexis. Columna fynonimum addit hic AuCtor, nil vero innuit de Tournefortii nomine, quod ad hanc plan- tam pertinere adnotavit Vir naturalis Hiítorie maxime gna- rus Jofephus Monti Bononienfis Botanices Profeffor in novif- fima(p) quam fecit fuorum indicum editione.
D Vi-
) ualE... 322. ) Ita fpecifice gramineo folio,& flore Tafmini Lwtei indicatur flirps hec, ut pro certo haberi poffit de hac,& nulla alia Tournefortium intellexiffe. (m) Ibi legitur Zuricula urfí, alpina gramineo folio, Jafmini odore, flore lutee 8 11
o Ecphr. p. alt. p. 63. 1) (1
Tourn.
(n) Zgg. al faggio della floria natur. del mar. adriat. del signor Vitaliano Donati p^g. 71.
(0) Du dubitavi num Leonardi Sesler ftirps eadem omnino cum noftra effet, fed
omnem dubitationem fuftulit in re Botanica maxime veríatus Julius Cafar Moreni Pharmacopeus Veronenfis, qui /:z2/iane ficcum fpecimen mifit, qua certior hac de re factus fum,& omnis mea füblata eft dubitatio.
(p) Indices Botanici,€ materie medice Qc. Bononie 1753. quarto p. 74.

26
Videant Botanici, nutn fedum montanum, perpufillum luteolis floribus Parkinf.(4),& Primula flore fubfeffli folis lineari- bus Linn.(r) ad noftram ftirpem pertineant.
Dixi fub Aretie genere poffe comprehendi, ita etiam exi- ftimat llluftris D. Gagnebin, qui preterito anno hujus ftir- pis exemplar ad me mifit a fe colle&tum anno 1750. in fum- mis Alpibus Embroduni in monte quodam Abbatie de Bo- fcodon ,.& miffe ftirpi fequens nomen fecit Jretie cauliculis
teretibus, folüs linearibus. villofis, floribus magnis luteis, fe[|i- bus, fere umbellatis.
(q) Thearr. Beranicum p. 737 (r) Linn. Ampoen, Acad. p. 160.
1

$- T-
27
LEPIDIUM CAULE REPENTE FOLIIS OVATIS AMPLEXI-CAULIBUS Hall. helv. p. 546.
das; c IV.
OwGissIME radiculis varie ramofis,& filiformibus inter
lapides repit hec ítirps, cujus bonam defcriptionem- mus dedit Joannes Jacobus Scheuchzerus(a),& nomen ei dedit TA/afpi alpini, folio rotundiore carnofo, flore purpurafcente Tournefortüi, nec Alpina hzc herba fugit egregium Barrelie- rum. Z^/afpi etenim ejus montanum, ferrato cepem folio, flore purpurafcente(5) huc videtur referendum, uti etiam Jhlafpi fubrotundo folio, utriculo gruinali ejufdem(c) ex Hal- leri obfervatione(d), qui poftremo eam defcripft,& no- vo inftituto generi Zepidz accenífuit.
Barrelieri icon cum minime bona fit, novam ponimus, cui & noftram deícriptionem addimus, quod nonnulla etiam ad- jungenda habeamus.
Radix igitur, ut diximus, tenera& fuccofa longiffime re- pens ei eft, multiceps. Caules digitales funt, aut vix ultra, fungofi, fuccofi, ftriati, fimplices, incurvi. Folia ex radice aliquot elliptica petiolata, margine integerrimo, aut modice ferrato; caulina feffilia fepius triangularia, apice rotundo,
cum alis duabus caulem amplectentibus: omnia craffa funt,
fuccofa. Umbella denfa florigera; flores coloris dilute viola- cei; petala ex longis unguibus lineari- ovata; Flores, qui D a me-
(a) Ir. Alp. so.
(b) Icon. 848. obf. 265.
(c) Icon. 1305. 2. 1t.
(d) Clar. Tuffieus. Synonimum e[fe credidi? burfz paftoris,| montanz, globularig folio Turn. Hallerus autem ex filicule acuta figura ad lepidium rera/iz.

2:8 medium umbelle tenent feriores. Umbe]la, poftquam flores deciderunt, fpica fere evadit. Silicule funt incurve, utrinque acute cum Íípinula; ex duobus valvis navicularibus compo- nuntur. Semina habent utrinque duo, rariffime plura. Creícit copiofe in Monte Cenifio in faxofis jugi Ronche di- &o; in fummis jugis Alpium Valdenfium etiam collegi. Siliqua elliptica acuta in fpinulam abeunte differt a TA/a-
fpi, fed nonne inter Drabe, aut.4liff/ fpecies enumerari pof- fet?
€

?9
LYCHNIS FLORIBUS UMBELLATIS. OCHROLEUCIS, PETALIS OVATIS, FILAMENTIS NIGRIS.
d aw Wo gel
ApiX huic Lychnidi eft digitalis, pro plante modulo craffa, obícure albefcens, fere lignofa, varieque intor- ta, cefpites rofularum plures fuper terram extendens, quas componunt folia lingulata, fine plerumque elliptico- acuto predita,& cofta, feu fulco divifa, uncialis prater propter longitudinis. Inter folia oritur infirmus cauliculus digitum al- tus, nodofus,& ad nodos folia habens conjugata, caulem- que ampleCtentia. Conjugationes tres, quatuorve funt. Cau- liculus rotundus eft,& ejus fummitati infidet florum.umbel- la; ultime nempe foliorum conjugationes porrigunt pedicu- "los, nunc fimplices, nunc femitrifidos fingulos gerentes flo- rem luteo- pallidum, feu ochroleuci coloris. Petala quinque, plana, integra, non emarginata, fed oblongo- ovata ungui- bus longitudine calycis. Ad Limbi petalorum initium in quo- libet petalo fquammule due erecte. Filamenta decem, quo- rum quinque corolla altiora erant; omnia vero ex receptacu- lo orta nullis cum unguibus e.& nigri coloris, cujus coloris funt etiam ungues petalorum. Apices ftaminum didy- mi,& e viridi cinerei, ftyli plerumque duo antheris longio- res, corniculati. Calyx monophillus, tubulatus, viridis, ore quinquefido,& fructus unilocularis. Prima folia radicalia vix hirfuta; caulina autem& caulis evidentius, omnium ma- xime calyx. Rarus eft in Lychnidum familia luteus color, fed plane nova,& omnino fingularis hac coloris. compofitio, ut mini- me

30 me dabitaverim ex floris,& ftaminum colore ípecificum hu- jus Lychnidis nomen deducere.
Si àttendas, benevole LeCtor, ad floris,& fruCtus partes, eafque fimul compares, videbis adeffe in hac Lychnide peta- la oblongo- ovata, integerrima, cum duobus. denticulis ad limbi ortum, r^ cum calyce tubulato, frudiuque uniloculari flylos. duos, eut tres, flamina nulla unguibus jungi,& totam flirpem vi[cidi- tate carere quefo igitur cuinam ex generibus Lychnidum a plerifque recentioribus conítitutis inferenda erit.
Mei non eft de Viris doCtiffimis,& in aeternum colendis judicium ferre; fed meam, fi permittatur, opinionem addu- cere, dicam libere, quod mihi, videtur, Lychnidis nimirum
naturalifmum& in fuis fpeciebus plane cohaerens genus non
effe in tot nova genera refcindendum, genera plantarum po- tius effe coercenda, quam amplificanda; neque comprobare fcio invectam apud rei herbarie Scriptores confuetudinem, qua, ut cuilibet placet,& prout uniufcujuíque fiftemati commodum venit, fpecies in genera eriguntur, nominibus aut novis excogitatis, aut, prout arridet, commutatis in maximam ftirpium confufionem. Verum utique eft Lychnidis ampliffimum genus, tot fpeciebus onuftum ulteriores diftin- &iones expofcere. Lychnidis igitur familia in ordines diver- fos dividatur, prout tradendz plantarum hiftorie cuique vi-. debitur opportunum, qua dillin&io tyrones quammaxime ju- vabit. Id praeítitit optimo fane confilio in Ranunculo ex. gr. in-
comparabilis Vir Hermannus Boerhaavius, cujus exemplum fecutus eft Doctif. Hallerus in J'eroniea, F'iola, Alftne, Gen- tana, Pediculari, Allio&c. aliique in aliis; fed ad ea, que reftant de noftra Lychnide fcribenda, deveniamus.
Locus natalis hujus plante eft altiffimum jugum Zff'ette in- ter Exilliarum,& Faneftrellarum arcem pofitam; legi etiam in parvo monte Cez//o& proximis jugis Savine,& Jaillon. Oritur infuper in magno monte Cenifío ad editas rupes Col de

TUVSoeWmm.
31 de la fenetra nuncupatas, que imminent vio[a Ferriere;
À nemine auctorum, quos evolvere datum eít, fermo de hac Lychnide habetur, nifi fortaffe de hac intellexerit: Boc- conus,qui mus.p. 2. p. 75. Tab. 65. dicit Montis Ceniffi in- colam effe Lychnidem rubram montanam, globularie capite,& facie. Sed Bocconus fuam ex Barreliero defcribit, qui eodem nomine(a) exhibet ic. 498. Uterque ex Fabio Columna(5) iconem ex integro mutuati funt, ut verifimile fit nec Barre- lierum, nec Bocconum memoratam Columnae ftirpem vidiffe, cum iconi, quam fuffurati funt, nihil defcriptionis addiderint. Forfanne Bocconus noftram in monte Cenifio adnotavit,& ad fuperius dictam Columnae retulit?
Quidquid fit certum eft. globulariam, luteam, montanam Col. diverfiflIdam herbam effe, nec oriri in Monte Cenifio, quem attente, diligenterque plus una vice perluftravi.
Nomine Lychnidis minime, pyrenaice umbellifere"Tourn.(c) extat noflra planta in herbario eximii Medici Taurirenfis Laurentii Terranei; fuit is infignis anatomicus,& edidit de glandulis urethre tra&atum(4), praterea Botanicem coluit: & ejus cauffa in Alpes noftras multas fecit excurfiones. Im- matura,& acerba morte prereptus breves dies duxit vir longiori vita,ornino dignus; mortuus enim eíl anno 1714. etats annum habens feptimum fupra trigefimum.
Quas in variis itineribus collegerat ftirpes Juxta Tournefor- tii methodum in herbarium redegit quatuordecim volumini- bus in folio' conftans, quod herbas indigenas plures compre-
en-
(a) Uti animadvertit Clar. Juffizus obf. in Barrel. n. 659. rubram pro lutea. fcri- pfit Bocconus.
(b) Globularia lutea montana, co/. ecpr. p. 1. p. 153.
(c) Halleius vocavit hanc. Lychnidem Tourn., S$7/ezem floribus in capitulum con« &cflis. que. tum a noftra hac, tum a Lyc/nide globularie capite,€ facie Bar» relieri,& Bocconi differens eft.
(d) Laurentii T-rranei de glandulis univerftm,€ fpeciatim«d wuretbram virilem ne« Vis Taurini 1709. 8.

3i
hendit cum non paucis fuper eas obfervationibus. Optimi viri pretiofum hoc monumentum meum fecit meritifimus Terra- nei difcipulus D. Maffola celebris Taurinenfis Medicus, cui ab au&ore teftamento fuerat relidtum. Ex hoc herbario colligi- tur optimum hunc virum. herbarum cauffa peragratum effe Montem. V'e[ulum, Montem. Ceniffum, Alpes. Bugellenfes, Cana- picienfes ,— Stamadienfes, Maurianen[es, Augufle Praetorie,& Sabaudie, Montisferratum 5. Albigaunii, Garexii,& Taurinorum agrum.

33
LYCHNIS ALPINA REPENS SAXATILIS, gue BEHEN ALBUM VULGO, FOLIO LATIUSCULO, BRT' BREVIORI Ponted.
Comp. 128. eadem fl. purpurafcente ej. ibidem.
*-
Jom mo VW.
Ux nunc defcribenda venit Lychnidis fpecies, ea ficuti
mera Jehen albi vulgaris varietas enunciatur a. dc&liffi-
mo Hallero; fed reapfe diftincta fpecies eft, uti ex plante defcriptione, aliifque animad veas anibus evidenter often- demus.
Habet hec Lychnis aliculus plures repentes, glabros,- nodofos, varie diftortos; qui ex una flexuofa radice exoriun- tur: ad nodos ponuntur folia oppofita bina, rotunda, modice acuminata, glauci fepe coloris, pilis breviffimis evidenter ci- lata. Cauliculi nunc fimplices, nunc ramofi, rami ex alte- rutra ala prodeunt fimplices longis intervallis; rami omnes fuftinent unicum florem P&ehen alb; floris omnino fimilem. Ca- lyx inflatus magnus, ore quinque-dentato. Petala appendicu- lata,& in duas lacinias profunde feC&ta. Ha Lacinie nunc Baue: funt extremo bi- vel tri-dentato, alias ex anguíto fubrotunde finiunt limbi extremo leviffime crenulato. Filamen- ta decem alternis brevioribus,& cum petalorum unguibus connatis, corollam fuperant paniculatim pofita. Antherae fim- plices viridiufcule albis filamentis incumbunt. Styli tres pri- mum corolla breviores; deinde antheris tabeícentibus extra florem longifime producti, Fructus rotundo- conicus tribus
valvis dehifcens, femina angulata, obfcura copiofe includens.
E Na- -

—
34 zi;: Nafcitur copiofe inter mobiles lapides, quibus abundant
fepifime Alpium fcopuli; frequentior eft in Alpibus Valden- fibus, quam in reliquis.
In rudetis altifimorum Montium Za/di,& in Jette repe- rit DoGiffimus Vir Julius Pontedera. Noftram vero cum ila eamdem effe omnino certus fum, eo quod certiorem hu- maniffime per litteras me fecerit laudatus celeberrimus Vir, ad quem olim noílre Lychnidis fpecimen miferam.
Nunc ergo ad eas veniam tradendas differentias, quibus hec Lychnis a Zehen albo diftinguatur; fi aliquod. quidem argumentum ex loci natalis differentia peti poteft, adnotabo in primis hanc nonnifi alpinam effe,& alpium editiora in- habitare, cum Zehen album vulgare fummas alpes non attin- gat. Ex alpibus in hortum translata nullam fubit mutationem, & culture etiam renititur. Dehen album vero, uti omnes no- runt,ita fe fe propagat ut difficile etiam extirpari poffit; alia certiora difcrimina planta ipfa fuppeditat. Lychnis hec con- ftanter cauliculis repetat, nec fe fe erigit. Folia fubrotunda funt,& ízpe ciliata. Cauliculi, eorumque rami, qui fingu- lares funt, unico magno flore terminantur. Jehen albi vulgaris folia, licet varie interdum amplitudinis, numquam fubrotunda evadunt,& ampliori bafi caulibus adherent. Caules ereCüi funt,non repentes,& ex alis caulium poftremis nati pedicu- li, fimplices, aut femitrifidi, flores fuftinentes, caules finiunt.

35
CAMPANULA PLERUMQUE MULTICAULIS,. UNIFLORA; FOLIIS OVATIS, SESSILIBUS,
INTEGERRIMIS. Tus NW
Uz nunc defcribenda occurrit Campanula, montis.Ce-
nifi incola eft,& ügnatim nafcitur in. ediüffimo ju-
go ronche di&o eodem loco, quo inventa eft Viola., quam vocavi folis ovalibus, integerrimis., uniformibus, pedun- culis. caulinis.
Longa filiformis radix pluribus ortum preítat cauliculis unciam tis, qui foliis ftipantur alternatim. nafcentibus, feffi- libus, ovatam amplam formam poffidentibus. Quemlibet cau- liculum flos unus finit pro plante ratione magnus, femiquin- que-fidus, patens, cujus Calyx in quinque longos dentes fe- catur,& evidenter hirfutus eft. Anthere funt longa cum fti- lo adhuc longiore tricorni de more gentis. Tenera,& gla- bra in univerfum planta eft. Folia in ambitu leviffime,& fubtilifime hirfuta.
Nihil de hac Campanula commemoratur apud Auctores Botdhicos, nec Synonima invenio, qua ad hanc effe rcferen- da videantur. Campanula caule unifloro Linngi(4) nulla ra- tione ad noítram referri poteft. alpina, minima, integro acuminato folio, flore albo Pontedere(5) ,& Seguierii (c) ut omittam floris colorem, differt evidentifime floribus
in capitulum congeftis:
Ea CAM- F] Lapp. n. 85. Tab. 9. fig. 5. 6.^t
BE owp. p.755. [c] P/. Veron. p. 178.

36
CAMPANULA FOLIIS HISPIDIS, CAULE UNIFLORO Hall. b&v. p. 493.
Tuae WI rm
Ova minime eft hec Campanula, fed a przclariffimo
Hallero in fua ftirpium helveticarum enumeratione recen-
fita,& defcripta. Confido tamen acceptam Botanicis futuram ejus, quam hic fito, defcriptionem icone illuftratam.
Folia linguiformia, acute terminata, lete virentia, pilis afpera, tertiam pollicis partem ad fummum lata-rofulam effi- ciunt,€x qua fepe unus, interdum geminus, digitalis, aut minoris longitudinis oritur Cauliculus, plerumque leviffime pi- lofus. Cauliculus nudus non eít, fed uno alterove folio dona- tur, quod radicalibus fimile in fua origine Caulem amplecti- tur. Flos unicus, magnus, violaceus, in fauce potifhmum lanuginofus, lacinias habens quinque obtufas ad extra revo- luas: ad medium floris ufque non pertngentes. Calycem folia quinque componunt lingulata hyfpida,& finuofa, appen- diculata cum appendicibus etiam hiípidis,& finuofis. Anthe- re longiffüime funt, compreffe,& inflexe per breviffima fi-
lamenta cum fquammis, feu valvis neCarii coalite: cum im
hac campanula etiam quinque fquammis violacei cum flore coloris embrio, feu ovarium tegatur,& comprehendatur. Sty- lus antheras longitudine faperat, claris primum albi, dein luteo- virefcentis, ftigma trifidum gerens cum fegmentis re- volutis,& corniculatis. Fructus immaturus diffe&tus tria lo- cila exhibuit. Radix longa, filiformis eft, flexilis, alba, ex qui faepius una, aliquando plures foliorum rofule profici- fcuntur.
Neu-

37 Neutiquam filentio praeteream villos, qui folia,& calycem
hifpidum reddunt, in prona foliorum parte,& eorum ambitu precipue confpicuos effe,& retrorfum duci fubtilem. hoc pa&to ferraturam, mentiendo, eandemque plane villorum, aut, fi velis, fpinularum difpofitionem in calycis etiam foliis. ob- fervari.
Pro locorum ratione firmiores,& denfiores villi funt, aut debiliores. Cauliculus etiam(ua altitudine maximopere va- riat. In editiffimis Jugis, que perpetua fere nix obfidet, pro- prer Cauliculi brevitatem acaulos apparet hec Campanula. Alttudo, que icone monítratur, fumma eft.
Inhabitat fumma Alpium juga amans nafci inter fractos lapides,& pafüm in omnibus fere Alpium, quas invi- fi, fammitatibus inveni. Rara vero in Helvetia eft(a).
Varietas flore albo in Monte Ceniffo reperitur, ubi hec mu- tatio frequens eft; praeter vulgatas,& ab aiiis Auttoribus jam memoratas, fingulares alias his in Alpibus obfervavi. Alba Corolla ex. g. nitent Gentiana folüs amplexi- Caulibus,
floris fauce barbata. Hall. enum. p- 473. Gentiana A[clepiadis folio
Caf. pana. p. 280. Gentiana Alpina, pumila verna, minor Tourn. infl. 81. F'ulneraria ruflica flore albo Tour. Infl. 391. nonis Alpina humilior radice ampla,& dulci. Tourn. Infl. Tourn. 401. Campanula Alpina urtice folio minor y floribus reflexis,& unico ordine difpofitis ceruleis Ponted.. Comp. tab. 74.&c.
Vix a Campanula folis echii, floribus villofis C. B. Prodr. p. 37. differre affirmat DoCtifimus Hallerus ,,& A memorate campanule meram varietatem eífe dubitat, quoniam autem conítanter uniflora eft, nec unquam diverfa foliorum figura invenerim, eà nempe, que ad folia Campanule folis echii&c. accederet, puto diverfam revera fpeciem con-
fti-
(a) Vide Hall. À. c.

38 fütuere, differentiam vero fpecificam praítant folia in no- ftra linguiformia acute terminata, in altera lingulata fine fubrotundo denticulato. Scapus,, aut Caulis in poftrema mul- tiflorus floribus pendulis; in prima flos femper unicus,& etiam major.
Commodum interea videtur praeeunte Hallero(5) huc re- ferre Campanuiam, quam dicit faxatilem echii folio, flore magno.

39
CAMPANULA HIRSUTA, FOLIIS ELIPTICO- LANCEOLATIS, RARO DENTICULATIS, CAULE UNIFLORO.
sagt
Aulis in hac Campanula palmaris& ultra, ereCtus, fi- liformis, fat durus, ex dura radicula prodit, in quo alterne,& fine ordine nafcuntur folia primo elliptica, d ein- de anguítiora,& acuminata, omnia hirfuta, ex utraque par- te ftrigofa,& raris obtufis dentibus predita. Summus cau- lis, qui florem gerit unicum plerumque nutantem, glaber eft, cum planta tota de coetero valde hirfuta fit. Calyx eriam glaber aut vix hirfutulus; Lacinie calycis capillares; flos Campane forma longus, ore obtufo,& leviter quinquefido. A reliquis Campanulis, qua ad iftam accedere ii piod; fatis bene, ut mihi videtur, diftinguitur; etenim foliorum forma,& magnitudo per gradus immutantur, neque ima fo- lia cordata funt aut fubrotunda. Omnia deinde funt denfe, & fubtiliter hirfuta, atque ftrigofa, ut evidenter pateat di- verfam plane efle a Campanula uniflora, folis imis cordatis, fer- ratis, fuperioribus integris, hir[utis Hall. enum. helv. 495. cum quà aliquomodo convenire videtur. Oritur in umbrofis ad radices Alpis Jlbergian prope ar- cem Feneffrellarum.

40
ALLYTYSSUM BOTLITSOPDNN.A"I"MSS MULTIFORMIBUS, FLORIBUS RACEMOSIS, LUTEIS.
VTABSCAJGI
NuwciaATA Allyffi fpecies nova prorfus mihi vifa eft,& Botanicis invifa, in(e illud eft peculiare, ut(alie pinnata fint, formeque multiplicis.
Prima, feu radicalia burfe Paftoris folia reprafentant, pin- nata pinnis fere alternis confluentibus, atque dentatis; cau- lina vero pinnata funt pinnis nunc integris, nunc lacinula- tis. Caules fepe plurimi; ramofi, confeftim nafcuntur ex una radice fibrofa albefcente, tortuofi funt, varie inflexi,& quandoque in folo letiori inter fe impliciti. Caulina folia alis duabus aucta caulem amplectuntur;& pinnas. exhibent (n primis) femel vel bis lacinulatas:(in Jecundariis) inte- gras abfque laciniis. Pinnule etiam continuo angufliores Bibi in poftremis capil lares. evadentes. Summitates caulium, & ramorum definunt in florum racemum, quorum unufquif- que capillart nititur petiolo. Flos ctucifanhln, petalis. ovali- bus non emarginatis. Stamina fex diflita apicibus luteis or- nata germen oblongum circumftant, quod evadit filicula ova- ta, turgida, quatuor aut fex Tr coloris femina diffepi- mento affixa utrinque includens. Stylus in embryone germi- nis longitudinem equat, brevior deinde fit in filicula matura. Calyx eft lutei coloris, quem efformant quatuor foliola elli- ptico-acuta cito cum flore caduca.
Nafcitur abunde circa thermas Valderianas in faxofis,& pratis fecus torrentem. Pro locorum varietate folia aut vix hirfuta, aut quam maxime,& ftrigofa..

1
A41
PERSICARIA ALPINA FOLIO NIGRICANTE, FLORIBUS ALBIS Bocc. muf. p. 2. tab. 27.
Tan VIII
N pratis Cottiarum. Alpium,& ad earum convalles infre-
quens non eít Perficaria, de qua fermo inílituitur.. Ejuf- dem primus, ut puto, monuit Balthaffar Campi Lucenfis(a) iifdem locis repertam deinde recenfet Bocconus, cujus Syno- nimum repetunt Rajus(5),& Tournefortius(c). Bocconia- na porro icone bene planta non exprimitur,& Campi defcriptio licet hanc effe commonftret; breviffima tamen eft,& pauca complectitur, Novam ideo,& accuratam defícriptionem cu- dere optimum duxi.
Ex una radice Caules multi nafcuntur, cubitales,& fefqui- cubitales quaquaverfum pofiti, fere procumbentes, flexuofi, virides, aut etiam rubri, cavi,& nodofi; ad nodos vaging plerumque refe&a oram ciliatam habentes, in adultis,& de- florentibus aride, folia vix petiolata, parum finuofa in lon- gum acumen fenfim extenuata margine integerrimo, venofa, coíta folium dirimente, lete virentia, fubtus& in ora fub- tiliter incana.
Folia per fafces nafcuntur,& cum iis fcapi longi nume- rofifümos flores habentes; flores magni,"albi profunde fe&i in fex, quinque, aut quatuor ovalia fegmenta: ftamina etiam numeravi incerto numero, oCto, feptem, aut etiam quinque; germen trigonum cum duobus, aut tribus fligmatis,& has fingulas feu florum, feu ftaminum(4) varietates icon demon-
flat,
(a) Spicilegio Botanico di Balda[far, e Michele Campi. in Lucca 1669. 4.
(b) Suppl. hifl. pl. p. 117.
( c) Inft. sig (d
) Patet hinc ex numero flaminum, aut. petalorum fpecificas in Perficarie ge- nere differentias erui non poffe,

A1 ftrat. Summe demum ramofa planta eft foliis, ramis, flori- bus fafciculatim nafcentibus,& unam partem fpectantibus.
Saporem habet tantifper amarum cum manifeíta aciditate. In dyfenteria quadam epidemica felici cum fucceffu ejufdera decoctionem confuluit D. Bartholomaeus Caccia quondam Bo- tanices in Horto Medico Taurinenfi Profeffor, cum Alpes her- barum legendarum cauffa inviferet.
Difcrimen, quo a caeteris diftinguatur hec Perficaria, pra- ftare mihi videntur folia integerrima fubtus incana,& habitus univerfas per fafces ramofus,& floriger; demum floris infignis magnitudo: confundi nequit cum Perficaría folio fubtus. incano Raü(e),neque haberi veluti varietas Perficarie mitis macu- lofe& non maculofe"Tourn. In prima folia tomento fericeo denfe obducuntur& flores plerumque quadrifidi, Hallero adno- tante(f). In fecunda fpica longe rarior, flores multo mino- res, habitus totius plante ftrigofior,& praterea folia fepe macu- lata, quarum macularum veftigium nünquam vidimus in noftra.
Dictis in Perficarie hujus defcriptione adde glandulas ne- &ariferas ad unguem fegmentorum pofitas deprehendi. Ex il- larum prefentia erit hec Linneo Fagopyri, feu, ut ipfe vo-
cat, Helxinis fpecies(g).
An
(e) Syn. ed. 3. p. Y45. (f) Enwm. p. 181. 1 (g) Gez. plant, 2. 392.
Misc. La cab d
A ama

45
4A HELIANTHEMUM ALPINUM, NMLILRTHIEGOLIUM,HIRSUTUM Hall helyv. 480.
XAScliX.
n lignofa, rubens,& craffa repens plures praebet caules erectos, minime ramofos, digiti, aut palmi al- titudine, quibus folia per conjugationes adnafcuntur ellipti- ca, aut oblongo-elliptica, firma, dura, hirfuta,& fubtus brevi tomento incana; ad quamlibet porro conjugationem bina juniora folia exeunt. Caules finiuntur quinque, aut fex floribus luteis in racemum pofitis, qui ex fuis pedunculis pendent cum foliolo unicuique fuppofito. Flos calyx, fru- &us cum Helianthemo vulgari convenit. Cauliculi ex viridi rubent,& multa hirfutie teguntur.
Collegi hoc Helianthemum loco Práravan di&to Alpis Zffette.
Foliis firmis fuperna parte valde hirfutis, nihil acuminatis, avería tomentofis, caulibus erectis duris,& per conjugationes equaliter foliofis, ea ratione, mea fententia, diftinguitur, ut nec Helianthemi vulgaris varietas cenferi poflit, nec ad Helian- themum folis ad terram congeflis fuperne pilofrs, inferne tomen- tofs Halleri(a), aut ad Helianthemum alpinum, vulgari ftmi- le, latioribus folis Seguierii(5), reduci, fed pro fui generis diverfa Helianthemi fpecie confiderari.
LEU-
(a) Enum. fl. belv. p. 359. (b) P. Veron. fuppl. p. 192- Tab. VI. fig. I.

44
LEUCOJUM ANGUSTIFOLIUM, ALPINUM; PI'/OUELSULPIIPTREUO. EL, I4 Pss
AAB.2A X.
N faxofis,& apricis tummarum Alpium apud nos frequen-
tiffime ftirpis. primus meminit Dionyfius Joncquet(a) cui nomen fequens impofuit, Leucojum, five Keiri Aipinum flore fulphureo odoraiiffimo; exJoncqueto Tournefortius in fuis Inftitutionibus recenfuit. Hallerus in enumerarione flirpium helveticarum eandem ítirpem commemorans- eam profert. ve- luti varietatem. Zeucoii Sylveflris,& ego etiam. pro variis locis, quibus nafcitur, Leucojum noftrum. lpinum multum dif- ferre obfervavi, caulibus aut vix digitalibus, aut. fpithameis p e aut multum, aut parum foliofis, foliis demum vel ellipticis, vel linearibus, denticulatis, aut integerrimis ad Leucojum filveftre Clufii quammaxime accedendo. Zeuco- jum, quod tabula nona fiftit, abunde nafcitur in. monte. Ceni- fto, in loco Roncke di&to,& ibi duas eju(dem ftirpis varieta- tes obfervavi, que fig. 2.,& 5. exhibentur.
Prima quidem folia habet radicalia, longe petiolata linea- ri elliptico fine; folia caulina, non petiolata, linearia; flores in umbella magni, aurei, petalis cordatis parum emarginatis, unguibus albis. Calyx erectus. Filamenta fex unguium lon- gitudine cum duobus brevioribus. Anthere filamentis incum- bentes haftate. Stylus brevis, ftigma bifidum, fequitur fili-
qua pene quadrangularis, unciam longa. Semina compreffa
p rufi coloris non marginata, utrinque in fepto filiquam
dirimente nidulantur. Secunda quam fig. 3. reprafentat, duplo al-
[a] Horz. p. 72.

45 altior eft. Flores minores,& petala ovata, non emarginata habet.
Folia infuper ima haítata funt, non cochleata petiolo fenfim latefcente, in ambitu dentata, dentibus femipinnata, fine acu- to. Caules virides funt in utraque non ramofi, nec flexuofi,
Ex filiqua conftat hanc ad hefperidis genus revera pertine- re; quoad Synonima, ubi a Dotanicis decernatur varietas Leu- coii Silveftris, legantur apud Hallerum(2).
[b] Enwm. 5elv. p.$64.

46
ABROTANUM PUMILUM, FLORIBUS MAGNIS, SESSILIBUS, RARIS, LONGE SPICATIS.
Tak X.
N fupercilio altiffimi fcopuli collis Za Croix fupra Mirebouc
e faxorum rimis Ábrotanum hoc fuit a nobis cum vite difcrimine excerprum anno 1748. Augufti initio; quod nulli- bi deinceps occurrit.
Radicem habet nigram, exíuccam, varia capita fundentem, ex qua folia plura,& inter hec digitalis caulis nafcitur. Fo- lia ex compreífo petiolo nafcuntur, ovato acuminatam circum- ferentia fua formam exhibent, pinnis iterum pinnatis compo- fita. Pinne non exacte fepe fibi refpondent, fed fere alter-
.natim pofite effe videntur; pinnule acute funt, acuto uno,
aut altero dente aliquando incife. Folia glabra funt,& pin- ne a fex ad decem. Caulis ftriatus,& viridis, qui^ fes to- tus fpica eft florum feffilium deret pofitorum; fed qui unam partem pracipue fpectare videntur: flores magni funt, Lutei, calyce amplo fquammofo comprehenfi, vehementer odorati,& calycis fquamma ex viridi rubent, intus citrini cibi receptaculum nudum. Folia paulo acutiora,& te- nuius inciía funt, quam tabula monftratur.
Ammannus(a) recenfet Abrotanum quoddam a JMe[ferfch- zidio colle&tum,& appellat Abrotanum pumilum, folio tenuiffz- me laciniato, flofeculis majoribus, odore tanaceti valido; qua no- menclatura licet noftrum defignari videatur, res nihilominus in ambiguo effe debet, eo quod nulla vel icon, vel defcri- ptio ultra nomen afferatur,
n ANO- (a) Rar. Ruth. n, 203.

47
ANONIS INERMIS, GLABRA, VAGINIS LANCEOLATIS CRISTATIS, PETIOLIS , LONGIS, UNIFLORIS.
TAa
Apix lignofa, dura, nigra originem pluribus prebet cau-
liculis teneris, qui varie flexuofi eriguntur ad digitalem, aut paulo ultra altitudinem, undique fere tecti ftipulis foliorum aut novorum, aut ex(ccatorum. Nihil fpinofi, nihilque vifco- 6 tenens levifimam tantummodo in caule hirfutiem exhibet, Süpule cauli applicantur,& eum amplectuntur pro plantz mo- dulo fat ample, ad externum ambitum in crifte formam in- cife angulo acuto, eX cujus finu pediculus prodit tria folia conjungens, quz ex acuto principio in ovatam amplam figu- ram fenfim extenduntur. Quod intermedium eft folium, reli- quis eft amplius: Folia vero omnia acute denticulata funt. Ex fummis foliorum alis tres, quatuorve flores, qui caulem altitudine fuperant,& finguli fingulis fuis pediculis innitun- tur. Calyx quinque lineares dentes producit. Flos pulcher amplus ex albo purpureus, cum vexillo fatis amplo purpureo venis intenfioris coloris virgato, qui fimilis eft flori Znonidis que a Morifono(a) appellatur Znonis purpurea, perennis, fo- lüs latioribus, rotundioribus, profunde ferratis. FruCtus maturus fuperat eam magnitudinem, qua icone exhibetur, leviter vil- lofus eft,&(emina faepius quinque compreffa, cordata cum hilo excifo continet, ruffi coloris.
Eritne hac nonis non fpino[a, minor, italica Barrelieri(2), quam citatus Auctor in ltalia, Juffieus in Tarantafie finibus invenit? aut nonis purpurea non[pinofa minor ejufdem Bar-
re-
) Hifl. oxon. p. 2. 170. ) 1c. 394. obf. 831.
^ 5 aput

49 relieri?(c). Prima pediculos foliorum habet breviores; fo- lia etiam recedunt, fi illud potiffimum confideretur, quód na- turali pingitur magnitudine; preterea fipularum ale incife non funt, majoremque efformant angulum, neque folia acute, & denfíe dentata funt. Quod vero ad alteram pertinet, adver- ti cum noftra convenire quidem alis longis,& incifis; fed folia breviora effe; verum cum flores deficiant in icone Bar- relieri,& breviffima fit defcriptio, nil certi flatui poteft. 4no- nis quidem Alpina, pumila, glabra, non fpinofa purpurea Tour. (4) ad noftram probabiliter pertinebit.
In defcenfu montis Cenmifi fupra Lanebourg, deinde fecus viam ad Zraman; tum frequenter in claris& apricis filvis in vallibus 5. Martini,& Lucernenff obvia mihi fuit,
E* EXT S
"Gp*
-—
AL-
Ic. 1106. obf. 831;
(c) € d) Isft. 508.
His

49
ALSINE UNIFLORA, ET GRANDIFLORA FOLIIS ACUMINATIS, PETALIS LNIEUILS.
T ARA X
LsiNE, cujus. defcriptio tradenda venit, frequens eft in futi- mis Alpibus Montium editifimorum Vallium V aldenfrum, & montis Cenifü.
Radix, que perennis eft,& repens, cefpites format cau- liculorum biuncialium, qui nunc fimplices funt, nunc varie ramofi. Cauliculi verfus radicem valde foliofi, foliis ex ad- verfo naícentibus; fed denfiffime.'Cauliculorum magna pars pene nuda cum unam, aut duas ad fummum habeat tantum foliorum conjugationes, Summus Cauliculus florem magnum producit pentapetalum cum braCleis integerrimis ovatis albis venofis. Calyx componitur ex quinque ovato acutis conca- vis amplis foliolis. Calyx diu perfiftit: florem fequitur fru- &us conicus, qui quinque dentibus aperitur, folia funt linea- ri-acuminata in rigidam fpinulam abeuntia, aliquantulum hir- futula.
Ab ifie folüs fulcatis aculeatis, petiolis unifloris, petalis in- tegris Hall.(a) diverfa eft: in hac enim cauliculi duriores ramis,& foliis maxime divergentibus, folia ex luteo v irent, frmiora funt, glabra, ampliora, breviora,& minus acumi- nata. Calycis preterea folia in 4/fíe Halleri memorata funt fimilia caulinis; in noftra funt a caulinis diverfa.
Noftra erit ne Myofatis tenuiffimo folio rigido Tournefortii?
(a) Enum bely. p.388. T i
mm
^d PE-

$9 PEDICULARIS FOLIIS BIS PINNATIS, CALYCE NON CRISTATO, FLORIBUS OCHROLEUCIS IN SPICAM NUDAM CONGESTIS.
J-xu X4.
AvuLIBUs fe fe erigit hec Pedicularis palmaribus, aut
paulo altioribus, rotundis, ftriatis, obícuri coloris, intus cavis. Folia habet duplicato- pinnata nervo non foliofo,& tenuia. Longe elliptico- acuminatam formam habent folia, qua conítituunt pinne viginti,& ultra, poftremis confluen- tibus. Pinnule iterum pinnate funt pinnis fex aut feptem, atque he fecunde pinnule funt acuti longi dentes, nunc fim- plices, nunc ramofi. Prima folia longe petiolata funt, fecun- da fefflia; omnia juxta caulem aícendentia. Sub fpica plura adíunt fere in orbem pofita. Spica caulem terminans floribus componitur, quibus galea non eít omnino obtuía, cum tubo fat longo, hiatu parvo. Lutei, aut ochroleuci coloris(unt: cuilibet flori fubjicitur foliolum nonnifi deductis floribus fere vifibile. Calyx floris tubulatus eft tanüfper inflatus; ore inz- qualiter quinquedentato. Tota planta villis quibufdam albis ornatur."
Valde fimilis eft pediculari foliis alternis, pinnis pinnatis, flo- fibus ex[pica florigera longe eminentibus Halleri(a) potiffimum foliis, quz fimiliter omnino inciduntur; fed noftra caules ha- bet duplo certe quoad craffitiem minores, folia obfcuriora, nec fubtus pallent; nulla folia fpica longe: emittit, itaut pro divería confiderari poffit, nifi fortaffe znemorata. Halleri variet, nec conftantiffime habeat fpicam, uti icone Halleriana exhi-
betur, foliofam. Nafcitur abunde in pratis alpinis a montibus Feneflrellarum ufque ad montem Cenifrum inclufive. PE-
(aJ E. 622- 1p f 2.

Lai d
jt
PEDICULARIS FOLIIS ALTERNIS; PINNIS SEMIPINNATIS, FLORIBUS ROSTRATIS OCHROLEUCIS DENSE SPICATIS.
IDAB. OR
RSS. hujus pedicularis formant plures oblomgi bulbuli, ex quibus pedalis prodit caulis rotundus, primum- bens, dein virens. Folia ex radice pauca petiolata, circum- fcriptione oblongo- elliptica, pinnata pinnis 18. ad z0.: pin- ne dentibus alte,& acute excifis femipinnate fiunt. Caulina folia alterna, rara,& fimilia radicalibus; fed fuperiora fef- filia, non petiolata. In. fummo caule fpica florum, quorum galea roítrata eft roftro acuto, barba integris tribus fegmen- tis divifa, medio fegmento minore. Calyx qunquedentatus, non criftatus. Fru&us ovato-turbinatus, compreffus, Flori- bus folia non interponuntur, flores feffiles funt.
Habitat in pratis fummis editifümi, prope 4mnecium, in Sabaudia montis la Tournette. Radice,& foliorum forma pa-
rum, aut vix quidem diverfa apparet ab ea, cui Hallerus
(a) nomen inftituit. Pedicularis alpine ,. foliis alternis pinnatis, floribus eX atrorubentibus in fpicam. den[am congefíis, fed pre- ter floris colorem repugnat forma galee, que in Halleriana obtufa eft,
Ga pE- (a) Enum. bely, T. 16. f. 2.

ja
PEDICULARIS PINNIS FOLIORUM ACUTE PINNATIS, FLORIBUS OBTUSIS, PURPUREIS, SPICATIS,
Tas. XII.
eum Apix lignofa, nigra, ex qua varia capita,& veluti ce- fpites foliorum; folia longe petiolata, petiolo compreffo, & intus excavato, biuncialis,& ultra longitudinis, Pinnata funt pinnulis uno, altero, vel etiam tribus dentibus acute A & profunde incifis; pinne vero i2. ad:4.. Inter hec cau- liculus rotundo-ftriatus, firmus erigitur, qui fuftinet fpicam uncialem. Spica formatur ex floribus, foliolis denfe interpo- fitis. Calyx floris ore eft quinque fido, fegmentis capillaribus, brevibus, multum lanuginofus; unde fpica fit incana,& lanu- ginofa. Caulis, folia,& eorum pediculi potiffimum fplen- dide nigrefcunt;& ad caput radicis fquammz plurime, feu reliquie foliorum emortuorum. Folia in caule rara,& bre- vi, raroque villo tum caulis, tum foliorum pediculi decoran- tur. Flores prelongo tubo e Calyce exeunt galea obtufa,& alata: obfolete purpurei coloris funt; galea intenfius colorata; barba floris trifida eft ut in cateris pedicularibus;
Frequens eft in fummis nivofis jugis montis Cenifri,& al- pium Jailln,& le Vallon; prope deliquefcentem nivem in fcopulofis habitat.
Puto hanc pedicularim eamdem effe cum ea, que(a) ab Ámmanno nominatur pedicularis humilior, folis tenuiffrme divifrs, floribus[picatis purpureis. Suadent rem ita effe note in hujus defcriptione tradite, neque locus natalis repugnat. Quamvis Ammanni pedicularim Gmelinus collegerit in fylvis inter Jera-
YVYALn-
(a) Rar. Ruth. p. 3.

53 vvnienfe& Tfchitinienfe munimentum ut& ad Ingodam ,G
Schilkam fluvios in Dauria; quis ignorat herbas alpinas in Septentrione pratenfes,& campeftres etiam fieri?. Plante. al- pine calidarum regionum in feptentrionalibus pratenfes funt, in- quit Gmelinus(5),& Linneus(c) obfervat in Oelandia cam- pefri fpontaneum effe Aflragalum Pyrenaicum non. ramofum, barbe jovis folio, flore ochroleuco glomerato(Tourn.) Scheuchze- ri(d), qui apud nos,& in Helvetia femper alpmus eft. De eodem Aftragalo illud etiam adnotavi, quod in alpibus Valdenfibus nonnifi in fummis jugis fit reperiundus inter po- ftremas ftirpes; in monte Cenifio autem, qui feptentrionalior eít,& in quo frigus longe majus, abunde nafícatur in pratis planitie montis Cemifz, que obfervatio eodem in loco de alis etiam ftirpibus inftitui poteft.
( b) Pref. ad fl. fib. cxiv. (6) Flor. Svec. p. 214. (d) Ir. Alp. 14. p. 330. cum icone.

$4
PEDICULARIS FOLIIS ALTERNIS, PINNIS SEMIPINNALIS, FLORIBUS LAXE, ET LONGISSIME SPICATIS.
TÀAR, XIEÀ
P OsrnEMa hoc libello exhibenda ftirps eft minus nota que- dam pedicularis, qua nil frequentius eft noílris ubique in pratis alpinis, tum& in fummis nivofis jugis.
Hec radices poflidet lignofas, fiiformes, qu& uno capite colliguntur, ex quo nunc unus, nunc duo exeunt caules cu- bitales in altioribus fpeciminibus. Rotundi funt, firmi, glabri, flriati,& rubro-nigricantes. Folia ex radice pauca longe petiolata, pinnata pinnis viginti,& ultra cum ultimis con- fluentibus; pinng ad medium ufque fecantur dentibus acutis in fpinulam fere abeuntibus; dentes ifti aliquando, fed raro iterum novo dente inciduntur. Folia caulina radicalia omni- no referunt; alterne fita,& rara. Poftrema folia feffilia funt. Flores in caule feffiles aliquo intervallo alterne fiti laxam,& longam fpicam efficiunt. Flores obícuri funt, parvi, purpu- reo-rubentes galea obícuriore. Galea multum roftrata, la- bium inferius trifidum cum laciniis fubrotundis, medio mino- ri,& virgati coloris purpurei. Calyx profunde quinquefidus. & lanuginofus; univerfa imo Caulis portio florigera eft la- nuginofa; folia floralia funt pinnato- dentata,& fingulis flo- ribus unum fubjicitur.
Pedicularis alpina folis alternis pinnatis, floribus atro-ruben- tibus in fpicam denfam congeflis Halleri(a) diverfa ab enuncia- ta eít, floribus minime roítratis& in denfam fpicam conge-
fus.
(a) P. 623. Tab. 16. f.
Ns
imm"e

ftis. Pediculai:s noftra fuperius defcripta(5), tum ben: ob rationes, tum propter floris colorem etiam ab hac ultima diftinguenda. Erit ne Pedicularis alpina purpurea, flrigofror, fpica. oblunga, incana, floribus alternatis,€& per intervalla poft- tis Burf.(c) 2. Nomen certo ex integro congruit,
- bi

IMPRIMATUR;
Provicarius S. Officii Taurini;
V. Antonius Rezia P.,& R.
VF. Se ne permette la Stampa Di Quaregna per la Gran Cancellería;

Jàb. I.
ZNbfinthium alpmum fpicatum, folis petiolatis, Zlyffum pyrenaicum perenne minimum radicalibus bis trifidis, caulinis pinnatis. Woliis trifidis. Journ.
/»- cy e à»? retia varcafa A, xp ETE I rADEHpD I
Nd
ANbfmnthium alpginum TH wem humile. C 8. Fr. zi.
elicit. gdeeutaleo, L7
/,: j / P 7
P d Jranc. Deyrble ry j
f ^c—7 JCmIm,
-—

»
Z*chíllea iolis integris, odorais, cuneffovmibus, in
220 1725. 71/5 Zehn erla dut
Zchillea foliis pinnatis, lanugine fOofis  floribus albis umbellatis. fall,
L2 ALATA PL D
| ara
LL
P a
M
// 4 7 10LÀ 7L zt matlanas z
AL. püLTA.
Miola alpina nummolariae Íolio.. ffocc.
7
S f
Pt
"fran, fe urolorg Jem 2;
apice dentaris,||

Fig. 2. Sedum erectum re mofum, foliis planis floribus slbis Jab. LT.
longe pedunculstis.
V/t n Cepata e(X
Fig. 4.
Viols scsulos foliis uniformibus, ovslibus integerrimis.
MRPRININ S
2 2777 CUM VT 4 H
Fig. 1.
Ssxifisgs foliis polmstis, caule denfe foliofo ér florigero.
Fis. 5. Meronics cule Iimplici, floribus congeflis
denm/ toit, foliis oveto scutis denistis. VM YA. pef rata, Pf. 5 2 E d lersmica 70144 a
drene, deyrofery 3X e//n.

E ID 7. m MEER T(o M
A
an.À retia
lab ra, obtu
A reza 2e.
Lepidum caule repente, foliis ovatis amplex-
icaulibus.
Ffall. helu.£P. y4€
e T»
A Io
si- folia, umbellifera, all.
WMesonica. Tepens, ex alia fpic ata, foliis totundig,
firmis, glabris, denticulaiis, Ja b. tlt.

en
Lu
13/ d ANI TAA
Z E 1
me
14
j
ji
!
4d: Cip aAA Con as"dab. WV.

"es:: em—*-; : hg. x. Bg. x. Jab. VI.|
C ampanula folis ellipitizo lancólatis hivfutis Zlyffum p9renaicum perenne raro«denticulatis caule unrifloro. folis*trifidis. Journ.
* ÁiTu atom^- 4 CunATA 12) Lex peo e W. Oo a pg ren Ac«€A- Jr.: i ;|
TTTEq e*
modu f $-.3. c d
3059 C ampanula folis hifpidis,
TUTUP ERENS DIS
| | caule unif)oro. /falíl. | Conan a vito ma. Hi Jl| | i in H | l | | i | H | l 3 i| | os |: J j 3! 4 | | li Hi | | | ^ 1 : NN N. |;| reic. Fegrolerg Jelim ||| Nis::; | |

t* c* ab m aL n. II 7 V TL Tora f£ / 25 1/
0
E. ated DS
|) ad() f E"
HL wm SN S 5run Jtulp-Jaur:
uLILULALL ACT

Jàab.VIIL
! Ea 2
— apes 1 0— Wectatewmoe t———— eT ra oA ec gaiemr 7 2 Eom emt: s IVOTVEERCU MISI ORIEIT UT UR RUIT Years VT elm- T

P
"4
T

M GÉRMOBAQ D AGES TUR SARI Tu salis in
Fig. I. Jab. VIIII.
an FHelianthemun alpinum mirthifolium hirfutum. ffe//.
met à p e. Cv a CRü our.
Leucojum aneuftifolium alpimnu be fu phureo. A Rr. T
«nc. Kegrolery X.

]

E|»n ;! | 43x11 Aime uniflora et$randiflore, folis. acum Anoenis glabra, inermis, pediculis longiffimis inatis, perelis integris. unifloris, vaginis foliorum criflatis. ; ienana Y à dier ff. NM ERSTE di gua Bg. (LL 2E y 2; | E" o| Cena Cont 1A. 72 | Fig. I | Í i Ab:oranum pumilum, floribus magnis, j| feffilibus, raris, longe fpicatis. | | ]| - i | 1i Traneifeu] Peyrolerg Jelin. Éesrus Éegraler; Jcul.| V. d me.: i. i iv
CENEEELUE

- MUT mpm ceca TRCDMES S RR S pu n oum ioco cce ntem-———
-* [ hd

dba
MÀ
E— Nm
Fig. 1. Pedicularis foliis bispinnatts, calice non criflatis, H floribus ochroleucis in fpicam nudam congeftis. 2)7"uo A us 2 pul arr? Nr Q07714- As /A/,
——
9. 2. Pedicularis foliis alternis, pinnis Íemipinnatis, flovibus rostrátis, ochroleucis, denfe fpicaris.
Jab. X1.
Jranc. degrolery elm.

TITIZLTLULMITWMEETL E

pinnis ft emipinmatis,
ji
flratis laxe, et longifftme fpicatis.
SCOTI CA 7
7 P LA, TITO 1A Mu Ll, DS
Fig. 2.
NN USER
21 oribus TO
i
Fedicglonis folits alternis
y
,Tpicatis"
urpuveis,
2 VR
ocular TU CA.
pinnis foliorum acute pinn- obtufis, p
Fig.1.
[2] M Lal do — 8 20 QM E
pa
bus Tranc. feyrelerty def.

odiis Eo Mer: iit n—À NICONFIPSNURPS RUUBNRME THERESUN à EN - 7^?: a s^ 3 i"à xdi; L T? 4[21 * Y* 1-24 * i
Hi
EI
v1
E
*,» /g y i"- j I T£23* X1 s
« i
ii
3: 3?|
7 i

3 3
8 —*

* 47
8 * * 932 *. 2 7„7 5 6 4 2 7 2 1 1 5 4 3 5 1 5 ⸗ 3 * 4 8 2 7 4 8 2** 4 8 4 8 1 4 . 3 4 1 „.— 4 3
— 8 3 * 8& d
1 4. 85 1 1 b— 3
Farbkarte 413 B./.G.
—— 4 8„
3
.
—