—— 12 8 7 3 22 e w AuoR A-S NRIDMA.
JS DENEGATIONP.
Ad ductum O. J. A. PADEKB. Tit. LX. potiſſimum adumbrata, QUAM
PRRÆSIDE MEILCH. DETHM. GROLMAN,
SERENISS7MTI PRIVCIPIS A0 D0 MIVI DO MINI
ERNESII LUDOVICI.
HASSIE LANDGKRAVII, RELIO. GONSILIAR. INTIMO, PROF. JUR. PRIM.& ACab. Ov. CANCEILI.
Pro ſummis in utrog Inre Honoribus
ac Priwvilegiis obtinendis, PLIBLICE IM AliDrrORIO SOLENNI
EXCELL ACADEM. PROCERIUIM
DISQUISITIONI
AD DℳEä4 ande. A. A4DCCXXII. SUEA,77,17 ALEXANDEKR JOHANNES GEORGIUIS B0SSART, Weſtphalus, REVERENDIS SIMI AM SEREVISS 71
EPISCOPI PADERBORN& MONAST. AC PDllCIS BAVARILE
CONSILIARIUS AuLlcUs. G8AE. TYPIS VIDVAE 1O. REINR. VUIL PII, ACAD. TYP.
9

—y
— —
h. 7e— 4 44 M
4
ppellatio, cum ſpeciem defenſionis civilis contineat, tantum in jurc favorem mere-
A cona-
3

—
— 252)— Eoffatür, in contrarium movet, quando inquit, ſi ſentem- tia ex legibus eſt, fruſtra appellatur, ſi contra leges, ipſo jure nulla eſt citra Appellationem; adeo ut neceſſe non videatar ap- peltare Lit. quæ ſent. ſin Appellat. nam imprimis cauſaf, ex lege variæ interpretationis, deciſionem aoccipere, imo dubi- tatio ſuboriri potuit, an ponderatis omnibus negotii con- troverſi circumſtantiis, lex huic caſui recte fuerit applicata: Siquidem non tam ſacile eſt, ut aliqui opinantur, caſus in ſocietate humana quotidie noviter emergentes apodictice ex legibus vel Principum conſtitutionibus determinare k t⁰. cum ſeqq. ſf. de leg. Et cogita quæſo, ſi in terminis termi- nantibus, quamvis tanta ſeribentium multidudine abundet eruditus orbis, in cauſarum deciſionibus probatum inve- nire Drem, ſæpe difficultatem patitur Treutl. Ai. 1. 17.7. quanto magis id in legibus generaliter latis verum evadet?
Deinde aliud utique eſt, per fententiam ladere jus partis ſeu
in hypotheſi, aliud jus legis ſeu in theſi, poſteriori quidem caſu ſententia nullitate laborat a. 1.1. ſent. quæ ſin. appell. reſe. non verg priori, ſed tunc opus erit Appellatione 1. 27. f de re judic. Vinn: ad pr. Inſt. de innoſf. In tantum autem ſeſe me- moratus Appellationis favor extendit, ur in dubio ei defe- rendum ſit,& judex hanc deſertam eſſe pronunciare ne-
quear, niſi cvidenter de deſertione conſtet, Mev. dec.
224 Mynf, G.5. O. 22. Interim tamen non paucæ dan- tur cauſæ, ob quas propitio jure Appellatio denegarit
poteſt,& hæ in præſentiarum objectum thematis no-
ſtri, quodlatius enucleare tentabimus. conſtituent.
I

— 2
3 8
Nibil aliud autem appellationis denegatio eſt, auam pra- eofat ioni⸗ inter poſitæ, legitina, à judice fauta rejssti. Verhis provocatiani-& appellationi, Promiſcue uti JCtos tralatitium cxiſtit,& manifeſte ex I.. 9. 1..¶⁷³& nec non 4. 3.5.ε1 4.§.4. ,6. G S. deæ Apgelat. I. A. de Appel. rec. vel non. 1I. 5. C. quor. appelt- nonrecip. aliisque textibus comprobatur, geinde hog ipſo, quo non recipitur, ſed rejicitur Aphellatio, ea denegari dicitur I. 1. 2.& fin. C. quor. app. non recip.& tor. tit f. de appelat. recip. vel nonl. 4. f. 3. de appelat. Porro ad id ut denegari poſſit Pie en. ad minimum de facto debet eſſe interpoſitaꝰ 5.
6. C guor. appelat. non recin. quomodo fnim tibi aliguid denegalle dicar, cum nihil d me unquam petieris? Deniqueę quamxis aliquando, ut judex affectibus indulgeat,& vel ex metu potentiæ, aut ob ſperatum aliquod lucellum, aut ſtiam ex errore de facto appellatiqnem denegare queat, no- bis tamen non niſi de juſka provectionir denegatione in pa- gellis hiſce, ca qua par eſt hrevitate, verba quædam facere animus eſt,& ideo xo oeitima addidimus.
3 III. 8
Denegatur Appellatio vel in totum, hoc eſt tam quo ad effe- Ctum devolutivum quam ſuſpenſivum, vel in tantum, ita ur judexad quem, etſi non ſiſtatur executio, nihilominus ſuper

—
———
ipſo negotio cognoſcere queat. C 10.& 15. J. Aereſt. ſpoliat. C. 1. de ſequeſir. frust. Card. de Luca in Zheatr. verit- & jaſt tradi. de judic. diſe. 37 n. 3.Sand. I. t. 13. def. J. Cauſex autem, ob quas aut ad unum, aut ad utrumque effe- Cum, appelaatis dencgatur, vel à perſona ipſius judican- tis, vel appellantis, ex natura rei, vel à forma aut modo non ſervato, vel denique ipſius ſententiæ indole deſumun- tur, de quibus ſingulis ſeorſim diſpiciemus. 8
1
4§. W.
Quod prius membrum attinet, denegatio appellatianis ple⸗ rumque exPrivilegio de non Appellando fluit, hocque in Im- perio Rom. Germ. vel abſolute& illimitate, aut ſecundum quid& limitate a Sacra Cæſarea Majeſtate certis Imperii Prin- eipibus atque Statibus conceſſum eſt Illo, vi A. B. tit. 8. 11. omnes Sacri Imperii Electotes tam Eccleſiaſtici, quam Secu- lares ſuperbiunt; Hocque ipſis in Receſſ. Imp. Nov. de Auna 1654. pleniſſimè confirmatum reperitur, quamvis non o- mnes hoo privilegio tam ſtrictè uſi fuerint,& etiamnũ hodie Ppræcipue Eccleſiaſtici, in caufis arduis ad inſtantiam fuppli- cantium ab illo recedere& appellationem ad Cameram ſœpe permittere ſoleant, de quibus omnibus latius videri pol- ſunt Limn, de jur, publ. 7. 3. C 2. u. 70. Struv. Ex. o. t.7. ibique Lynck.& in tract, de Grav. Extraj. Cup. 7.. 2. Myler. a4 A. B. diſß 2 tb. 2 Nullum itaque dubium eſt ab iis recte dene- ꝑari poſſe Appellationem ſive gravamen Eerrezualeialee
2 Judi-

28) 5768
7 judiciale ſubſit. Lynck. d. I.§. 6. ſi talis perſonaprivllegata
qua Judes, non qua privatus, gravet. Lynok.§.7. Sed& illud privilegium rejiciendi in totum Appellationem, omnibus Saxoniæ Ducibus(niſi quod incorporatis Electoratui Epi- ſcopatibus, Martisburgenſi, Naumburgenſi& Misnenſi, te- ſte Lauterb. fit. 2 quib. appebi non lic... clectio, an ad Came- ram, num vero ad ſupremum judicium Dresdenſe provoca- re velint) conceſſa cenſeatur; Item Regi Sueciæ in Pa- cif. Oſnab. Art. 11. S. zum vierdten. Archiduci Auſtriæ aliis- quc, quos enartat cum alleg. Laut. de. A I. J. s. conceditur; idem itaque de his, caſu obveniente, judicium eſto. Cæterum privilegium de non appellando, querelam nullitatis, maxi- me inſanabilis, nullatenus excludere, communis ferme eſt DD. ſententia; nunquam enim Ceſar illud alicui concede- re voluiſſe præſumitur, niſi eum juſte& legitime proceſsu- rum& juris ordinem data occaſione ſervaturum eſſe, fir- miter ſibi perſuaſum habuiſſet, neque exinde arbitrium ſtatuendiindiſcretum nullo juri adſtrictum, tributum, ſed major exactiorque cura in diſcuſſione cauſarum adhibenda cuilibet à Summo capite injuncta videbitur: Receſſ. Deput. de Anno 1570. 5. 60. dieweil aber hierbey cui ſententiæ ſub- ſcribunt Gail. 1. 7.O.1³ ½.1. ſega. Roding. in pand. Camer. 1. 1I. t. 22. J. fin. G l. 3, tit. 1. f. ult. Blum in jar. Cam. tit. 43. n. 3, Lynok. in tral. de Grav. extraj. cap. †. 9 6. n. 7. Mynſ. G. 2. O. 77 eamque præjudiciis confirmat Gail. d. l.& Gylm. 2om. 3. p. 274. Huic opinioni, conſentiente Knich. de Saxo. non prov. noviſſime illuſtris D de Coccej injur. Controv. tit. de appelat. Qu. nominatim contradieit& contrarium judi-
cii Aulici præjudicium in cauſa Roͤbel contr. des Marggraf⸗
fen Albrecht Koͤnigl. Hoheit illo nullitatem allegante, hoc A 3 vero

28 6(Ho⸗
Vero privilegio inſiſtente, in contradictorio: daß der lImpe-
trant von Roͤbel mit ſeinen geſuch an den Koͤnig in Preuſſen als Churfuͤrſten von Brandenburg zu ver⸗
weiſen/ den 3.Aug. 1717. emanaſſe ait. 5. W.
Et quidem quod judicem ipſum attinet, Appellatio ite-
rum diverſis ex rationibus denegatur Velenim Primo id con-
tingit ob defectum Superioris, quando judex in tam e- minenti dignitate conſtitutus eſt, ut alium ſupra ſe penitus non agnoſcat, ceſſat provocatio, debet namꝗ; Appellatio regu. lariter& ordinarie fieri gradatim ab inferiore ad ſuperiorem eusdem ordinis 1. 21. de appell. Ord. Cam.„. 2. 1. 29. quomodo ergo ab eo, qui ſuperiorem non habet, Provocare licehit /., 4ν. §. 1. qui G A quib, appell. non lic.?& utique temerarium ac inexcuſabile, legibus Imperii publicis prohibitum& acerbitate pœnæ merito proſequendum factum eſt, quod aliqui, cum maximo rerum ſuarum diſpendio, ſubinde tentarunt, in caufis pro fanis à Cæſare ad Papam pro- Vocare. Ord. Cam. p. 2. t. 7. ibi aber guch dieſelbe aus dem Reich teutſcher Nation nicht ziehen. Schwed. Iutrod. jur. puél. P. ſgec. feær. r. C. 11. S. T. Uflenh. de Conſ, Imy. Au⁵ C. 22. imo ultra alpes vel ad Nuntium Apoſtolicum lap- pellare, nequidem à ſententiis Epiſcoporum vel Archi- Ehiſcoporum Germanix Clicet hi quoad officium E- Diſcopale Pontifici ſubſint, ne alias de midis ceremo-
.1ee. Iet ⸗N. und
C227

G78
—y————— Mis inter Henricum V.& Calixtum acum fuiſſe di eendum fit. Ludolph. Hug. de S. K. G. C.*§. 16.) in negotiis ſecularibus ulli permittitur, ac in contravenien-
tes mandata de non cvocando, vel caſſatoria& inhibi-
roria S. C. cum citatione: ſolita ad videndum ſe incidiſſe ac condemnari im pœnas violatæ jurisdictionis Imperit juxta Kec: Imp. de Ao. 17112.§. es ſollen/ item Kec. 1mp. de Ao. 10 4.§. 115. Capitul. Joſeph. Art. r.& modern invictiſſimi Imperatoris Car. VI. Art. 14 v. gleicher Ge⸗ ſtalt wollen wir. Lynck. de Grav. Extraj. cap. †. Jels t. n. pag. mibi. 421. in fin. Laut. iu colt. 2. Er. tit. 4 quiéi app. non lic.§. 2.
vr
K v
Deinde denegabatur Jur. Rom. Appellatio ob priviles gium, à Senatu Romano l.1.§. 2 à quib app. non lic. 1. 1.
H. r. C. ad. L. ul. Maj. præſecto Auguſtali in Aſiana& Ponticaæ Diæceſi, Proconſulibus& Rectoribus„ qui ut nomine Principis cauſas audirent ac deciderent, erant nominatim miſſi Nv. Sa. C12. Nou1ο. C..& denique a
Præfecto Prætorio L un. C. de ſent. praæſ. præt. Aliud autem remedium ſc. Supplicationis, adverſus ſententiam privi-
legiatarum perſonarum de jure proditum eſt?. ⁄ utb. quæ ſupplie atio C. de prec. Imp. oſſer. quod adhuc hodie im judicio Aulico, loco autem ejus in Cam. Imperiali Re-
viſio obtinet, vid. Rec. Deput. 1⁴§. Und ſoll aber Rec.
e H.fIs. E§. 114. ſ*„g. O. C.. ⸗. tit. fl.& rs. De utroque . viderii
7

23((8.) 54- videri poteſt Lynck. de Grav. Extr. C.§. 22.& cum alleg. Laut. in Cyll. Zh. Pyr. ſub tit. quæ ſent. ſin Appell. reſc.§. F. &. /¹⸗22l. Alibi quando ſumma non eſt appellabilis, petitio transmisſionis Actorum inſtar Kevifionis eft. Quo etiam Rec. Imp. de Ao. 1600.§. Es ſoll aber 16.& nov. § doch mit dieſem 108. convenit, ubi quoquec exceprio ponitur, nimirum ſi Statuum privilegia, Statuta& Or- dinationes Judiciales aliud velint. Textor. ad R. Noy. Hip⸗ Tr. th. 34. ſcqd. Lynck- de G. E. c. 6. g. 3a. n. ult.—
z. VI..
In tantum, Appellatio denegatur rurſus diverſimode.
primo itidem ob privilegium à Sacra Cæſ. Majeſtate quibus- dam Principibus ac Statibus Imperii, tam Lecleſiaſticis, quam Secularibus, ſpecialiter tributum, ne infra certaum, di- plomati debite Judiciis Imp. Superioribus inſinuato Gail. T. 1. OQ. 1. u. 1I. inſertam ſummam, appellationi deferatur, plerasquc harum conceſſionum tabulas exhibent Koding. I. 1. t. 29. Q1. ſeqg.& Blum, in proc. Cam. tit. 27. ubi inſu- per obſervandum Cæſarem Statibus indulfiſſe, ut pro extenſione privilegii ſub ſpe inſeouturæ Clementiffimæ gratificationis ſupplicare queant Rec. Imp. de Ao. 1654. F. 115. Verb. und ſtehet dieſem nechſt Fuͤnfftens bey des Heil. Reichs Churfürſten und Staͤnden ſamt und ſonders/ uͤber ihre auff eine gewiſſe Summa, haben⸗ de und hergebrachte Privilegia de non appellando (deren fernere Erhoͤhung bey uns als Mon eden aye
1
V

92) 9(28 Kayſer/ von dem dieſe und andere Begnadigungen her⸗ ruͤhren) in ſo weit gebuͤhrend anzuhalten/ und nach ge⸗ ſtaltſahm der Sachen umbſtaͤnden unſere reſolution und Verordnung daruͤber zu gewarten/ ꝛc. Voti ſui hacin re no visſimè cõpos factus fuit Auguſtiſſimus ac Potentiſſimus Rex Boruſſiæ, qui etſi ratione Electoratus illimitatũ de non Appel- lando Privilegium, ad exem plum reliquorum Electorum ex- erceat, tamen in eo quoque intuitu reliquarũ, quas in S. R. J. posſidetProvinciarumextenſionem„per ſpeciale Cæſaris in-
F
dultum ad 2500. Imperlales obtinuit; Deinde non raro
etiam Status Imperii, Dominis jurisdictionalibus, Civitati-
bus municipalibus, in territorio ipſorum degentibus, vele- tjam propriis Oſſicialibus, ne infra certam ſummam ad Dica-
ſterium, vel ab hoc ad Principem appellate permittatur, concedere ſolent, quod utiq; ipſis propitio jure licet, modo
conceſſio iſta Sumam eorum Privilegio de non Appellando inſerram, vel ſi iſto deſtituantur 600. Flor. K. J. de Ao. 1654.
§. Vierdtens 100. non excedat, nam alias, hac via, Status ap- pellationem ad Cameram, vctantibus legibus publicis, inhi- bere poſſent, contra quam diſponit, O. C.y. 2.„*. 29. J. r. Jung. Gail. 1. 1.O. 72. n. 3. X 135. n. 12. Mynſ. C. 1. O. 14. Ipſis inſuper certum modum in appellationibus obſervan⸗- dum, Pprætenſe vel vere gravatis præſcribere, v. g. ut jura. mentum de non frivole appellando provocans, cum Advo- cato præſtet, pecuniam certam in caſum ſuccumbentiæ B modo

02(10) 55
——
modo hac ratione Appellationi ad Summa Imperii Tribu. nalia, remora non creetur Vid. III. D. de Ludolph. Jud. Imp. Cam. Aſſeſſor, in Comm. ad jus Cam. pag. 74..) deponat, & ſi quæ ſunt ſimilia, libere ordinare permittitur, nam ita non tollitur, ſed tantũ certis cancellis includitur Appellatio, plura habet Rumel. 44 A. B. †. 2. aiſſ. a. lif. C. Lynck. de Grav. Extra. Cap. 5. Sect. 15. Si itaque hæc omnia exacte obſervata fuerint, cœteris paribus decernuntur, ſi vero
defe tus in ſolennibus reperiatur, proceſſus hodie denegan-
rur. R. J. Nov. J. auch zum ſechſten in.&. und nach⸗ dem 14.
f. VIII.. Cœterum in eo non conveniunt Interpretes, an ad Sum⸗
mam app ellabilem integrandam, liceat computare ſortem
cum uſuris, vel etiam diverſas ſortes in unam Summam contrahere? præſciendum autem J. Civili(non quidem Co- dicis vid. 1 20, C. de Appellat.) ſed N⸗v. vagæ& promiſcua= appellandi licentiæ frenum Pupoſitum eamque ad certam ſummam reſtrictam eſſe. Noν. 23. C. 5. Nov. 69. C. I. quod & Receſſum Imp. noviſſiſecutum eſſe, jam tum commemo- ravimus, caque etiam in nullitate principaliter deducenda attenditur R. J. de Ao. 1570. S. 69.& deput. Abſchied de Ao. 1600.. 14. Lynck. de Grav. Extr d.!§. 31. n. I. ubi hoc ad gravamen extrajudiciale non pertinere& n. 2. cit. Receſſ. tantum Cameram Imperialem, non cætera Imperii Di.
caſteria ſpectare monet. Summa autem ex concluſione libelli

8) 11(36
libelli 1. 19.§. I. ce furud. Gail. E. 1. 0. 127. hodie fi credimus Blum, in proc. Cam.:. 46. u. 10. ex ſententia gravante, non petitione ill. D. de Lud. in jur. Cam..yz. colligenda, in calu
dubio juramento appellantis Standum coneept. C. G. O.:.3
§. 8.& quamvis plures ſummæ ex uno fundmento commu- niv. g. Famil. Exciſe. comuni dividuado judicio, mananrtes, ad quantum determinatum conſtituendum, com binari que- ant T. I1. de juràd. ibiq. Brunn. Mev. p. 8. dec. 106. intereſſe quoque principaliter v. g. in aclione Emt. Vend. petitum, ſummam appellabilem conſtituere poſſit Text. ad Rec.
Imp. Nov. Diſp. 1I. 15. 31. Inſuper Uſuræ liquidæ(nam ima-
ginariz& in prima inſtantia non potitæ, minime proſunt. III. D. de Ludolph. in Jar. Gam. p. 171.) in Camera(ſecus ut
in judicio Aulico, ſi fides habenda Uffenb. de jud. Aul. Cap.
10. ſub/ 2. V. Aber cui contradicit D. de Ludolph.. c. p. 171.)
de Ppraxi ſemper ſortem ad eſficiendam ſummam Ordin. & Privilegio 60. floren. in Rec. defiuitam Mynt. C. 1. 0.
3. G 83. Item teſte Laut. in Coll. Th. pract. tit. de appellat. recip. vel non, ſi Privilegio de non Appellando inſerta re- periantur verba HaupteKlagoder Haupt⸗Sach/ eandem augeant, ſocus tamen erit, ſi Haupt Stuhl/ Haupt⸗Guth/ Haupt⸗ Guͤlt/ Haupt⸗ Summ)/ expreſſa reperiantur. Alia diſcuſſione haut indigna quæſtio eſt, an limitatio in Rec. Imp. nov. ratione ſumma appellabilis, caſu quo gravatus
ſe in ſubſtantia bonorum non ultra 1⁰00, Flor. ſi Sum- 1 B 2 mæ

97(12) 26 mæ 300. Flor. gravamen ſuſtinere cogatur retenturum, mediante juramento aſſeverare poſſet, adjecta, etiam ad Summam privilegii pertincat? pro Affirmativa facit gene. ralitas textus& forte rationis, ne tenuioris fortunæ homini, beneficium comune præſcindatur, isq; absque auxilio relin- quatur. In contrarium movere poſſet imo quod in S. 112. &r 114 præc. tantum desum̃ma ordinationis agatur& hujus ma- teriæ exceptio in. 114. proponatur; deinde Privilegia non intuitu certorum ſubditorum ſed generaliter concedi ſole- ant, atque latiſſimam interpretationem patiantur L. fi. de
Conſt. Princ. porro hac ratione Statuum Privilegia utpluri- mum veſſent, cum maxima pars ſubditorum ad hanc Sum-
mam vix attingere ſoleat, neque credibile ſit Cæſarem inter ſubditos, dum generaliter loquitur differentiam facere, di- tioribus media pruriginem litigandi præcludere,, ut alias rationes nuno ſicco pede prætereamus reliquis& qui ſunt de fæce plebis temeritatem aliis inſultandi conceſſiſſe videatur: Sed quia Affirmativa teſte Illuſtri D. de Ludolph. d.“ c. Pp. 172. in Cam. Imp. aliquoties in contradictorio obtinuit, hinc plura hic addere meritio nobis religio eſt.
I. Sanc plures denrure„ in quibus ad ſummam Or- dinationis vel Privilegii appellabilem, nullus reſ pectus habe- tur, quos paſſim recenſent DD. eorumque ſumma in eo conſiſtit, ut res quæ pro affectione xſtimantur, regulariter
dican-

M( enn dicantur exemptæ. quales ſunt, Annui reditus irredimibi. les,(ſecus eſt in redimibibus) mendum namque in Rec. Spir. de A5. 1600.. wie wol nun auch&c. reperitur,&, pro Abloͤßigen/ Unabloͤßigen Guͤter(uti ex Collat. cum Ree. de Ao. 1570. S. was aber Unabloͤßige Guͤter/ pateſcit omnino legendum) in quibus tamen in Rec. Imp Nov. g. 112. Summa 16. flor. quotannis præſtanda, ad id ut appella- tioni locus ſit, niſi hi adhæreant jurisdictioni O. C. p. 2. rit.
28. ſ. z. deſideratur; Hue pertinent jura, Servitutes, Re-
tractus& ſimilia; item fi ex injuria ad Palinodiam agatur. (ſecus in æſtimatoria; nam in ea ad ſummam Ordinationis attendimus) cit. Ord. Cam. ſſ. 3, Lynck. Ae G. E. Cap. 6.§. 33.
J. X. Accidit aliquando ut factum judicis Appellationi obſit,
idque vel per ejus inihibitionem, vel gravaminis illati re- vocationem contingit, de ſingulis paulo curatius videndum
Equidem quin ſuperioris, qui alium ſupra ſe non agnoſcit, prohibitio, provocationem impedire qucat, facile patet.
Cap. 1. X. de reſcript. Cap. 53. J. de Appedlat. L. 1. S. 4. 4 quibus appell. Hinc toties de jure Canonico judicem
appellatione remota datum eſſe legimus. Cap. 18.. de re- ſcript, c. 33. 59. X. de appell. G. 15. 23.& a7. J. de Oic. del, C. G. J. de for. comp. quæ olauſula tamen de jure Canonico tantum appellationem frivolam, vel alias de jure non admiſ-
Bz ſibilem

2(14) 26 fibilem, exeludere videtur C. paſtorali C. ut degitus X. de appel. C.36. G 47. G& Sz.eod Card. Gonzaletz Telletz cum alleg. ad C.r. Xde reſcript. n.8. de J. Civ. vero per eam quælibet appellatio ſublata cenſebitur A. 1.1. f. 4. à quib. app. uon lic. alias enim clauſulæ illius adjectio ſupervacanea& nullius momenti fo- ret, cum frivola& ſrurſtratoria provocatio per ſe etiam ea cautsla omiſſa non admittatur I. Fn. C. de appell. 1. y. G. fn- Maud. I. 31. de negot. geſt. verba quoque legum cum virtute operandi ſunt accipienda J. 5.§. 2. de in jus Voc. neque hoc jari naturæ repugnat, cum illud hane defenſionis ſpeciem non præcipiat, ſed tantum permittat,& quamvis provoca- tio iſti conveniat, non tamen ſubſtantiam exinde capit, un- de in F. i. DPiſ. Appellationẽ defenſionis Civilis, non Naturalis ſpeciẽ eſſe diximus. Lynck. in Anal. ad Struv. tit. de appell. 1h.r. interim is qui clauſulam hanc adjeeit, ea non attenta juſta ex cauſa appellationem nihilomidus admittere poterit Acap.„9. x. deappeit. nam legem ſibi ullã Imperans dicere non valet. Mev. p. z. ec. 29 4. Bruñ. ad l.⸗.n.). à quibus appell. non lic. de Statibus Imperii, qui Privilegio de non Appellando in totum gaudent, idem judicium eſto, qui vero in tantum eo fruuntur, infra ſummam, non ultra eam inhibere appella- rionem poſſunt, ne in jura Cæſaris involare videantur, idque in tantum procedit, ut quamvis cum Statibus Provinciali- bus conventionem de non impoſterum appellando inirent,
hique eam mediante juramento firmarent, tamen quia ſubeſt
pPrajudi-

92) SeO5
——— præjudicium tertii, exinde firma obligatio induci nequeat. Lynck. Ae G. E. Cap.. Seck. 1.§. J.*. 4. multo minus itaque ils, qui omni privilegio deſtituuntur id facere liccbit. Mev. p. 2. 4.93. Sane quando illis à quibus in totum appellari nequit, indiſcretam Appellationis prohibitionẽ concedimus, tunc ĩd ita intellectum volumus, ſi rationabilis ſubſit provocationé inhibendi cauſa, v. g. negotii vilitas, rei controvetſæ aper. ta veritas, metus majoris mali aut ſcandali, arcta inter Iti- gantes ſanguinis conjunctio, petentis paupertas, hujus gra- vis ætas, magna cauſæ pietas, beneficialis vel vitalitia,& deinde non pugnet cum lege conceſſionis, porro aliquod adhuc remedium manifeſta gravamina corrigendi ſuperſit? Rec. Imp. vov. F. 113. juribus denique atque privilegiis per ejusmodi clauſulam nullatenus derogetur, uti bene ex. Mev. 7. 3. Lec. 137. obſervavit Brunn. d 7...².7. 4 quib. Appell. nov licet add. Card. de Luca in Theasr. ver.& jvſt.:rad. Kæ. Iat. diſc. 30. n. 12. feqq. 1
F. XI.
Deinde facto jadicis tollitur Appellatio, quoties nimi- rum is gravamen illatum revocat, quod in ſententia inter- locutoria ſimplici fieri poſſe nemo dubitat, 7. 14. de re jud. I. fn.§. l. de Appellat. C. 6. X. de Appellat. niſi judisium per interlocutionem expiraſſet, ſeu judex quo ad cauſam prin- cipalem judex eſſe deſiſſet, puta ſiſe incompetentem eiſe
pro.

—
92(16) 28
pronunciaſſet, quod etiam in poſſeſſorio Summariſſimo& gravamine extrajudicali admittit Lynck. d. tract. Cap. 9. p. 1. J. 5. per Cap. do. X. de Appell. in 6.& 4. niſi jam tum Ap- pellationi à judice ſuperiore delatum, vel alias, aut ratione
ſumtuũ, vel judicis ipſius forte ſuſpecti Appellantis intereſſet
C. 6. Nde Appell nam non omnis revocatio cauſam revo- canti determinandam eoncedit Mev. p. 1. dec. 212. Verum ca quæ diximus in definitiva ſententia vel interlocutoria, quæ vim definitivæ habet, non aliter, quam ſi utraque pare conſenſerit,& quidẽ, in Ordinario non Delegato,(niſi à Prin- cipe qui habitu jurisdictionem retinere videtur: C. qaam- vis I. de eſſic. de leg) ut revocatio obtinere queat, proce- dunt: judex enim qui ſemel ſententiam dixit, judex eſle
definit, bene ſive male judicaverit I. 55. de re jud. ibique
D. D. Lynck. d. l. J. 3. F. XII.
Inter Cauſas quæ rejectionem interpoſitæ Appellatio.
nis merentur, factum ipſius Appellantis merito refertun;: Hocque iterum, quod provocationem impedit, vel licitum, vel illieitum reputatur; Illud in renunciatione conſpicuum evadit, quæ in expreſſam& tasitam, prior rurſus in ſim- Plicem, quæ fit ab Appellante tantum, ita is provocationi jamtum factæ recte renunciat. c. 70.§. ille denique&. de A- Dell, niſi alter intra decendium adhæſerit, I. 4. G, de temp.
Apet.
*

92) 17(28
Appell. Mev. ꝓ. 4. dec. 180. Stryk. Introd. ad prax. for. c. 23. J. 19 Struv. Ex. 5o. r. 16. vel ejus interſit litem in Appella- tione perſequi l. 47. de re jud. adeoque deſuper prius audi- endus, cum Appellatio beneficium utrique communc ſit. niſi Appellatus illam impugnaverit Lynck. de G. E. c.). p. 1.
§. 9. n. 3.[eq. Et Conventionalem, quæ mutuo utriusquo
conſenſu, tumque rurſus, velante, ſi libera voluntate liti- gantes ſe futuræ ſententiæ, Judicialiter aut extrajudicia-
liter ſtaturos promiſcrint 7. 1.§. 3. 4 quib. Appell. non lic. O.
C.„. 2. 1. 28. S. 1. in fiu. Cap. 20. X. de Appellat. quod tan- quam abſtans communiter allegatur, reſolvit Gonzaletz. ibid. vel poſt ſententiam latam d. J. 1.§. 3. l. nu. S. ult. de temp. App. C. 2⁰. X. Ae offic. deleg. C. Gr.§. porro A. de Appell.
quo caſu utique ſi poſt decendium à dic latæ ſententiæ ro-
nunciet, ſumtus litis viclori reſtituit, Lynck. d. 1. F. 10. Non
tamen ſi in favorem Appellantis, etiam poſt litem aliquam- diu mota ab Appellatione deſiſtat, itaque juri ũibi adjudica.
to renunciat Mev.. 3. Sec. 317. niſi Appellantis interſit, ad
priorem judicem à quo ſemel gravatus eſt, forte quod partialis vel ſuſpectus ſit, non redire cauſam. Lynct. 4. 1. f. 11. Sane conditionalis Appellationis ſemel in- terpofitæ renunciatio, nihil operatur sonditionec non im- pleta arg.§. 4. Inſt. c 7. 0.& quousque has de re diſcepta tur, non currunt fatalia Mev.. 6. dec. 378. Neque obſtat re- nuntiationi ante ſentontiam factæ commiſſa à judiae nulli- L tas
/

re)(ℳ5 tas, de hac enim partes non cogitarunt. Lynck. d. I.§. 9.
Gail. I.1. 05/⁄.153.„. 2. ea quæ de renunciatione paulo fuſius adduximus, apprime conſpirant, cum Ordinatione Judieii
Aulici à Rewerendiſſ. Sereniſs. atque Celſißimo Epiſcopo e Duce CL.E2 Ndé AVGISTO
præcedenti Ao. 1721. edita, cujus verba in Tit. Ex. Von
Endlicher Execution und Vollſtreckung der Ur⸗ thel C. 2. n. II. ita ſonant; Der Interponirten Appella-
dion kein ſtatt zu geben; Da die Partheyen aus freyer Willkuͤhr/ nicht gedrun⸗ gen/ noch gezwungen/ fürhin Ge⸗ richtlicht angelobet/ nicht zu appeluren/ oder ſonſt auſſerhalb Gerichts ſich deſ⸗ ſen gaͤntzlich verglichen und begeben haͤtten.
f. Xlll.
De Renunciariene tacita, utpote quæ ex actu quodam Appellationi contrario colligitur, reſtat ut verba faciamus, ea autem ut interceſſiſſe dicatur, actus tales qui cum Ap- pellatione. ſint iacompatibiles præciſe requiruntur, quo re-
ferunt
1

.
.) 19(58.
ferunt D. ſi coram eodem judioe non interpolita proteſta- tione rurſus compareat, ibique in cauſa principali ulterius procedat, incompatibile enim videtur inferiorem ſimul& ſuperiorem ſuper una eademque re, uno codemque conſide- randi modo cognoſcere, Cap. 54. X. de Appeflat. Cap. 20.. de offic.& pot. del. ſecus ĩtaque erit, ſi amicabilis tantum eompoſitionis tentandæ gratia,& cum proteſtatione, quo judex tanto melius de veritate& iuſtitia negotii controverſi informetur, cundem judicem accedat. Petr. Gregor. Tholoſ. 1.9. C. 4.7.z. Koding. Paud. Cam. E. 1. 4. 50. ix Coin. lit. d. Brunn. in proc. civ. C. 28. n.&1. ſeg. ejusmodi generis factum trans- actio ſuper judicato inita(non tentata, nam tum meri tra- ctatus ſubſunt, qui neutram partem obligant 1. 1. J. 11. de ex- traord. cogn.) I. 40.§. 1. de pact. neq; ullum alium in ſinem, quam quia aeuleis ſententiæ latæ ſe pungi ſenſit, tranſegiſſe
videtur, huc pertinet ſi juxta tenorem ſententiæ ſolverit, vel dilationem ad parendum petiærit L. 5. C. de ræ fad. modo er-
ror aut reſervatio non intervenerit 1. 4. f. fn. ſi quis caut. ud. jiſt. Brunn. dd. l. 5. u. 2. aut in cauſa principali, coram judice inferiori, juramentum judiciale adverſario detulerit; cum- que hoc i pſo judicem in propria cauſa conſtituerit, adeoque per Appellationem ele ctum deſeruerit. 7. 12. G. 3. C. de res. ered. Denique Appellanti, qui facit aliquid in præju- dicium litis& ſententiæ itaque attentat, Appellatia dene- gatur, huncque ſententia deſertoria ferit Illuſtr. D. de Lu-
dolph. Aſſeſſ. Cam. Erelleusi in Comment. Jur, Cam. Sect. . 2 2,

*
. 24 20( 2.„.26. p. 255. plures caſus lege ſis apudBlum. in proc. Cæm.:. 44.G 55. non tamen ex quolibet facio Appellati, facile adre- nunciationem concludendũ eſt, unde ſialia quælibet conje- Qura capi poteſt, pro abdicatione non præſumemus, arg. l a5. de proba. Mev. p. z. Dec. 76. Beſold. ae Appell. C. 10.„. 16. Lancell. de Atrent.„. 3. C. 2. Ampl. z. unde ſola patien- tia ejus quod ſententia impoſuit, v. g. itineris exercitium per prædium tuum, vel imploratio judieis gravantis, ne tur. beris in poſſeſſione, te nunquamab Appellationis perſecu-
tione arcebit. Mev. p. 1. dec. 248. Lynck. de grav. Extr. 3 Cap. 9. p. I. f. 8.
F. XIV.
Ad tactum illicitum pertinet enormitas delicti, ob quod quis ſe indignum Appellatione reddidit, quo ſpectant latrocinium, ſeditionis, rapinæ manifeſtæ, veneficii, læ- ſæ Majeſtatis, raptus aliorumque atrociorum criminum damnati l. un. C. de rapt. virg. l. 16. Ae Appell. 1. 2. C. quor. app. non recip. I6. C. ad l. jul. de vi publ. l. G. JI. 9. injuſti rupr.& irr. C. 5. J. de Appell. ratio hujus poſita eſt in A 7. 16. quia
hos ſtatim puniri publice intereſt. ſ. de Appedl. Huc per- tinent Officiales ob delictum in officio, ſeeus extra illud com- miſſum!. 3. C. quor. Appell. non recip. ibique Brunn. idem ob- tinet in notoris criminibus I. 244. d.. S. veluti is delin- quentes ſponte confeſſi, vel deſuper manifeſte convicti fue-
rint

22) 21(
rint, in quacunque demum cauſa Civili aut Criminali ver- ſemur, modo de corpore delicti conſtet/ 1. S. 244. G 1.5. f. 2. ad t: Silan. Struv. Ex. 49. th. 97. ne cavillandi occaſio ipſis ſuppeditetur, nam Appellatio non ſit acl defenſionem iniquitatis, ſed ad præſidium innocentiæ! 2. 4. G 8. G. quer. App. nen recip. C. ⁰1. G. porro X. de Appell. Cap. 3.§. ſi autem de Appel. in 6. cum grano ita que ſalis intelligendum quod ſcribit Brunn. ad 1. 2. C. quor. Appef non recip. n. 8. Nec ergo
ſuſficit confe ſum eſſe vel convictum, ſed utramqut conjun-
gendum ad hoc ut Appellationis beneficium locum non babeat, videliget id uti excit. text. patet, ita capiendum, quoties vel vi tormentorum temere, aut erore prævio elicita eſt con- feſſio,vel probationibus factis, juſte aliquid opponi poteſt vid.
1. 1. S. 17. de quaſt. Jung. O. Grim. drt. 69. addendus omnino Lauterb. in Coll, Th. Pr. tit. de Appell.. 19. Struv. Ex. 50. fh.. 11. 2. 2. ubi ctiam Bannito Adori, non Ito, Appellarionem
denegat. g. XV.
Ad factum quoque illicitum legibus improbatum me: rito referimus etiam contumaciam, quæ in jure adeo odioſa eſt, ut ob eam condemnato, beneficium Appellationis, cui ſe eo ipſo indignum reddidit, præcluſum reperiatur, 1. 23§. de Appell. 1. 73. S. ult. de judic. Idque in tantum ampliant DD. ut nee Minori cum Curatote citato vid. Buſ. 24 1. t. Ae min.(nam alias legitimam perſonam ſtandi in judi.
cio, non habet] ob veram contumaciam, quæ ex pto- ;.
xre

92(22) 365
æreſi non imperitia committitur 7. 199. R.†. C. 7.§. ſecus de ent. excomm. in to reſtitutionem in integrum concedant 1.9. J. e. de min. l. 15. T. 21. de damu. inf. l. 1. C. ſi adv. del. Brunn. ad I. 8. de min. Struv. Ex. 8. th. 57. idemque ad Procuratoris contumaciam, extendunt DD. ut ea ſine ſpe reſtitutionis Majorenni(ſuccurritur namque ex ſpeciali legum indultu Minori I. 13.§. ult. de judic.) obſit principali nec is Appellare queat. 1. 10. C. de procur. Nimirñ quod attinet amiſſionẽ cauſæ principalis, ſegus quoad pœnam contumaci dictatã I. an.§. 2. ſi quis jus dic. non obſ. niſi adverſarius doloſe egerit 13.. 1. dAe æo per quem fact. fuer. vel is cum Procuratore colluſerit 1.8.§. I. Mand. I.7.§,9. de dol. mal. vel ſi Appellationem is ne- glexerit,& judici id æquum videatur J. 1. ſ. ffn. quand. Ap- pell. Struv. cum alleg. Ex. 7. th. 37. Hodie tamen innocenti principali, ſi Procurator non reperiatur ſolvendo, ſuccur- trendum eſſe volunt, eo quod Procuratoris officium nuno publicum ſit, adaoque imputari nequeat illi, qui electam auctoritate publica perſonam approbavit Chriſtin. V. 2.
dec. 109.2. 10. ſeq. Gail. l. 1. 050. Carpz. par. 1. Conff. 1. def. 23. Hartm. Pift. 1. 2. 36.„. 7. Lynck. Reſol. 1.
F. XVI.
1
Sed ut regrediamur in viam unde digreſſi ſumus, obſervandum eſt contumaciam committi vel à parte Acto.
ris vel Rei, utroque modo vel ante, 2 ve poſt L. G illo ca- ſu

2(3) 28— ſu, quando actor contumax oxiſtit, terminus habetur pro circumducto& reus ab inſtantia abſolvitur, neo iterum au. ditur, nili refuſis prius omnibus expenſis 7.73. f. 1.& 2. de ju- dic. imo jure Nov. I12. C. 3. ſ. 2. poteſt reus poſt legitime cmanatas tres Edictales citationes ſpatio 30. dierum diſtin- ſtas, inſtruere cauſam& pro re nata, definitivam urgere ſententiam, jung. 1. 13.§. z. C. de judic. quod à parte rei,(niſi in Nov. Leonis 108. in Germania minime recepta) nullibi con- ſtitutũ reperitur, verũ ſi hic legitime vocatus emancat, olim poſt 30. dies 1. 2.6. G 7. quib. ex cauſ.in on. poſſ. eat. jure novo tempore arbitrario, miſſio in bona decernitur Nov. 53. C. 4. de-
finitive vero ut diximus ordinarie pronunciari non ſolebat, Gail. f. 1.O6a 60.. 8. cum all. Struv. Ex. 9.. 69. moribus tamen
quorundam locorum reus pro convicto& confeſſo habetur ſc. in Civilibus nunquam Criminalibus, etſi reo reſponſio ſub
pœna confeſſi injuncta fuerit, quin potius in perſeverante in- quiſiti contumacja, ipſi reſponſio ad Articulos medtante tor-
tura elicienda Carpz. in pr. Crim. q. 106. n. 74. Brunn. in proc. inquiſ. C. 7. n. 0. m. 1. imo quoniam illa confeſſio non eſt niſi ficta, probatio in contrarium admittitur Mev. part dec. 29. Secundum Rec. Iwp. Nov. de A0. 1654.§. wuͤrde hier⸗ auf nun der eitirte 36. ſublata via Banni& immiſſionis in O. C.. 3. f. 43. permiſſa, lis in contumaciam habetur pro- conteſtata& Actor ad probationem fundamenti intentionis ſuæ admittitur, in Tutoribus& Curatoribus tamen proceſ- 1 ſus

92) 24(5 ſus Banni& immiſſionis ex primo decreto, adhuc obtinere videtur 0. G. d. l. Sorult. Actor vero ſive reus ante L. C. con. tumax fucrit Appellationis præſidio ſe minime tueri pote- rit 7.13. f. 2. G*3. C.de jadic. ibique Brunn. ſi quis vero non tantum vadimonium ſed eremodicium quoque deſeruerit ſieque poſt L. C. contumax exiſtat, lite deſerta in cauſa principali proceditur O. C. p. 5. 42. ſeqx. Mev. par. v. dec. 272. G p. S. dec. 427.& ſententia pro contumace vel contra cum fertur, isque ſemper ſive triumphat ſive ſuccumbat in ex- penſas condemnatur I. 13. J. 2. ſeqg. C. de judic. neq; hic con- tra quem pronunciatur, Actor ſive reus ſit, unquam ad Ad. Pellationis beneficium confugere poteſt, modo legitime ci- tatus fuerit l. 53. de re jud.& ſubſit contumacia inveniendo 1,23.§. fn. de Appelat. d. I. 13.§. 2. f⁴d. G. de jud. 1.1. C. quor. Aep. non recip. Nov. 82. C. 5.7. 3. 9 aclt. de judic. Mev. p. 5. dec. 179. Gp d. dec. 427. Strauch. Ex. 27. t. 6. Wifl. p. a. diſp. 38. 0. 6. 7. nik ſtatim eum pœniteat I.7. de reſt. iu zut. Struv. Ex. 50. th. II. vel uti loquitur Lynck. de G. E. C. 6.§. 16. u. 7. niſi ca die quo ſententia lata adhua veniat& Ap- pellet, veltantum contumacia commiſſa ſit in reſpondendo aut non agendo L. ffu. C. 1. 4e Appellat. ibique Brunn. Laut. Ex. 49. Concluſ. 16. vel denique ſententia cauſam principa- lem non feriat, ſed tantum alios actus i pſius proceſſus ratio- ne quorum contumacia commiſſa eſt v.. ſi contumax fue orit in rationum vel documentorum editione, concernat
Brunn. 4I. 25. C. de poſtul. Lynck. 4, l. Neque aliud quis- quam

92) 25(48
— 3—
quam in Ordinat. Judic. Aul. Paderb. onſtitutum reperia, ita enim Sereniſſ. ac Reverendiſſimus Legislator in rit. Go.
6.2. u. 14. difpoſuit, denegatur Appellatio. Wann je⸗ mand nach gethaner Antwort der Sa⸗ chen nicht abwarten/ oder gebuͤhrlicher Weiſe citirt/ nicht hat erſcheinen wol⸗ len/ und darum ex probat des Kriegs iſt niedergelegen.
F. XVII.
Jam Ordo, ut de Objecto, ſeu quomodo intuitu ipſa- rum cauſarum Appellatio nobis denegetur, verba faciamus, efflagitare videtur Optime au te han grien et Neraro⸗ nem, caſus qui hus minimè pettinent removendo, deinde per Poſitionem, eos qui refuſionem provocationis legaliter admittunt, adducendo, incedemus, quod prius membrum attinet, diſtinctio quidem quod ſpectat cauſas crimina- les inter Theoriam& praxin, communiter recepta eſt, ut quo ad illam regulariter(nam caſus cxceptes in§.14.& ſeq. jam tum propoſuimus) appellatio concedatur l. 8. de Aopel! 12. 14. G 30. C. eod. bique DD. in qualicunque demum Pro- — D ceſſu

92 260 25
ceſſu Ordinario an Inquiſitorio verſemur Oldek. de appe l. in cauſ. crim. n. 32. ſeq. Struv. Ex. 50. th. 3. non habita dit- ferentia, utrum Sententia Definitiva an Interlocutoria fus- rit, ob ſummum& irreparabile quod ſubeſt præjudicium d. text. G 1.1. l.6. C. 3. G1. 19. C. de appell. 1. 6. C. de Epiſc. aud.(niſi pœna legibus jam tum determinata& facto penitus adæquata, à judice fuerit dictata 7. 2 424. de V. S.) Carpz. I.P. F. p. 1. C. 20. def.1ο. nam favor appellationis tantus eſt, ut et- iam quiliber pro damnato ad capitale ſupplicium admitta- tur 7. 6. ibique cit.& adl. 29. C. de Aop. Brunn. neque ei renun- ciare liceat, arg. 1. 13. ad l. Aquil. Gos. ab Esb. in not. ad Carpz. d. l. quoad praxin vero& jus Germanicum, miriſicè inter ſe variant interpretes, Carpz. quidem in I. P. F. p. 1. C. 20. def. 19. ſeg. in cauſis criminalibus Appella- tionem indiſtincte excluſam eſſe autumat, eumque in fi· nem ad Rec. Imp. de A.1530. J. item als jetzt etliche Zeither 0. C. p. z. rit. 28. J. Item nach dem auch 5. provocat, itaque do conſuetudine Germaniæ obſervari volunt Mynſ. (. 4. O. 41. G 42. Gail. L. 1. O. 1. u. 28. Blum. in proc. Cam. t. 46. n. S. ſeqq. Verum enim vero etſi ex ſpeciali diſpoſi- tione legum German. in cauſis Criminalibus pœnam corpo-
ris afflictivam inferentibus appellatio ad Cameram non ad-
mittatur, ne ob multitudinem cauſarum, quæ ſummum hoece judicium ſummopere premunt, proceſſus retarde-
tur,

A 2e
——— tur, ac reus forte ante ſententiam latam præmoriatur,& hao ratione condignam legibus pœnam evadat, Brunn. aa I. 16. in fin. de App. Mev. p. z. d. 272. Cocoej. in. J. P. C. 32. J. 13. Lynck. dec. 890. quo allegati à Carpz. textus reſpici. unt,(niſi ex cap. nullitatis querela moveatur. v. g. contra non auditum procedatur, vel inſolita pœna reo infligatur, quo caſu tamen Camera non tam cognoſcit, quam potius cauſam ad ſuum judicem, cum præſcriptione, quomodo legitime ſit procedendumn, remittit Mev. 4. 7.&„. 2. Dec. 331.) inde tamen ab inferiore ad ſuperiorem, vel à Nobili- bus in territorio exiſtentibus& jurisdictione Criminali gau- dentibus, provocationem ad regionum Dominos interdictam eſſe, nemini absque metuenda temeritatis nota firmiter con- cludere licebit, jus enim commune quod ſupra adduxi- mus certum atque indubitatum eſt, neque ullibi correctum
invenitur, ſubintrat itaque merito diſpoſicio Z. præcipinee,r 32. C. de appellat.& l. Sancimius 27 C. de teſtam. donec de con-
trario jure recepto conſtet,& hac in cauſa ſpecialis vide: tur lubeſſe ratio, quod Princeps in dubio jurisdictionem a- licui non privative ſeu abdicative ſed ſubordinate, id eſt reſervata ſibi appellatione, conceſſiſſe videatur, per ea quæ tradit Struv. in Gnt. Teud. cap. b. 4pb. 1.& certe conſue- tudo contraria Imper. ex verb. generalibus cit. 0. C. Nach⸗
dem auch dem alten hergebrachten Gebrauch im Heil. D 2 Reich
*£

——QQ,:A:n,2nBöͤñ·ññÿõÿỹn—
92) 23(5
——.— Reich zuwider/ daß in peinlichen Sachen Appellationen zugelaſſen werden ſollen ꝛc. minims, licet aliud ſen- tiat Lynck. R. 55. u. 117. demonſtrari poterit, totus enim contextus luculenter innuit, non ibi eſſe ſermonem de inferioribus Principum judiciis, à quibus damnati ad i. pſos regionum Dominos provocare vetantur, id enim o- mnino contra mentem Cæſaris& Imperũ foret, Imperat. euim& Status, non de cujuslibet provincix moribus, ſeu quid in Statuum territoriis obtinceat, ſolliciti fuerunt; Sed num in cauſis Criminalibus ex provinciis German. provo- cationes ad Imperii tribunalia hactenus conſuetudo admi- ſcrit, determinant, adeoque nihil aliud vult conſtitutio quam, quia inveterati in Germania moris fuit cauſarum Griminalium in Camera non recipere Appellariones, hine abuſum illum quo in hujusmodi caſibus appellationes pro- miſcue nunc admittuntur, tollendum& antiquo juri, quod cauſarum Griminalium provocationes denegat, firmiter im- Poſterum inhærendum eſſe, isq; ſenſus ex collatione O. Camier. cum Rec. de A.5530,§.iten Als jetzt etliche. manifeſtius clare- ſcit, manet itaque in provinciis imperii ad regionum Do. minos in cauſis criminalibus appellationem admittendam eſſe; nobiſcum ſentiunt Brunn. ad!, 20. C. de Appell,.& in proc.(iv. c.28.. 12. Nebelk. dec. 27. Struv. Ex. 5o. 7 /5. 3. Coll, J. A. tit. de appell, tli. 10, in ſin. Cæterum multo minus appellatio
„

2) ²9(8685 appellatio denegari poterit, quando vel cx delicto— Civiliter ad pœnam pecuniariam, vel ea ad corporis afficxi. vam quidem tendin, ſed ob certas cauſas v. g. carceris diutur. nitatem&c. hæxe.in pecuniariam mutatur, aut alias delicticir- cumſtantias ſententia reum ad gertam quantitatem num. morum præſtandam condemnat, ctſi quando ſtatutum in criminalibus prohibet appellationem, ad principium im ſtitutæ actionis in deneganda vel concedenda provocatio- ne reſpiciamus L. 15. de negot. geſt. I. r2. ad&c. Maced. qua de re tractat Mev, p. 1. dec. 78I. de nullitate jam tum moni- nitum vid. 0. G. p. 2.r. 28. Lynck. A.K. 5ß. u. 68. Denique, quia in dictata mulcta judex modum facile excedere poteſt, hinc appellationi locum eſſe non dubitatur Scaccia L. i. de judic. C. 12.7. 98. vagam autem hac in re provocandilicentiam non ni- hil reſtrinxit Celſiſſimus Nomotheta noſter, nec eamaliter
admiſit, quam ſi mulcta ſemel dictata ſtatim coram Camera Epiſcopali deponatur, cautio hypothccaria, velalia ſufficiens
ab appellante, ſe in caſum ſuccumbentiæ alterum tantum ex:
ſoluturum. inſuper jaramentum de non frivole appellando
Præſtetur, verba(onſiit. in O. I. Aal. Paders. tit. II.§. I. ſe-
quentem in modum ſonant: Heilſamlich verordnet hat/ daß zu conſervation dero Hochfuͤrſil. Regalis, quoad com- pendia mulctarum, und zu Beybehaltung guter Polic ev in denen Brüchtfaͤllen/ welche zu der Landsherrlichen 2 Cammer

92) 30(2
Cammer gehoͤren/ bey denen Ober⸗Gerichteren keine apbellationes, querelæ nuitatis oder andere Recurſus, wit die Nahmenhaben moͤgen/ zugelaſſen/ angenommen/ oder denen einiger geſtalt a4 edum de volutivum defe rirt werden ſolle/ es habe dann vorhero der in Bruͤchten declarirter/(1.) die Ihme audickirte Bruͤchten bey der Hochfukſtl. Cammer eoonirt/ und daruͤber einen be⸗ glaubten Schein vorgebracht/(ꝛ.) bey Verpfaͤndung ſeiner Haab und Guͤther/ oder ſonſten gnugſame Caution geleiſtet/ in caſum ſuccumbentiæ„die deponirte Straff oder Bruͤchte noch einmahl zuſmplo zu entrichten/ und 6.) den in gegenwaͤrtiger Hoffgerichts Ordnung Zit. 56. befindlichen Appelations. Eyd/ in eigener Perſon/ vor demjenigen Gericht/ den Beambten/ von welchem er beſchwert zu ſeyn vermeynet ſausgeſchworen haben wird/
geſtalten dieſe drey re⸗aiſt laͤngſt innerhalb dreyßig
Tagen nach auaicirter Straff oder Bruͤchten wuͤrck⸗ lich copulati ve adimplitt/ und dargegen keine remedia ſuſpenſiva oder ae volutiva mehr ſtatt haben/ noch zuge⸗ lalſen werden ſollen ꝛc. 1
f. XVIII.
Supra quidem diximus appellationem ſi ratione offi- cii in quo deliquit Officialis conveniatur& condemnatus fuerit

————-—— fuerit denegandam eſſe, quod totidem ferme verbis in cir.
O. 7A. Zit. b0.§. z. u. IIl. continctur ibi non habet locum
appeli Wann ein Beambter untreuen Verwaltung halben veꝛdammet wird.
Quod quidam ad omnes caufas fiſcales& Camerales v. g. collectas Imperii vel provinciales, vectigalia pedagia de- bitum publicum vel principis privatum&c. concernentes cum ex ipſa negotii natura, omnis mora hic periculoſa re- putetur extendendum eſſe quidam autumant, hisque textus 4. abkinendum prorſus ab appellatione C. quor. appell. nou
recip. favere videtur. Verum quia cit. tex:. non abſolute & ſimpliciter ſed tunotantum, quando Prætenſio Filci vel
Cameræ evidens, aut debitor ratione iſtius convictus eſt d. I.. verb. aummodo evidentis& convidi, eſt L. 8. ibi quamobrem appellatione eorum rerecta qui aperte manife- mequæ ſunt&æ. C. quor. app. n0u recip. appellationem de- negat, inſuper& à Camera& Fiſco petitio injuſta formari, & aliquando quoties judex, prætenſi intereſſe publici ma- gis, quam conſcientiæ& juſtitiæ rationem habet, reos ini- que gravare poteſt, quo caſu utique tantopere læſos o- mni auxilio deſtitui, admodum durum foret. Hinc non fa. cile quidem hos audiendos eſſe, non tamen ubi gravamen ab ipſis allegatum probabile exiſtit, eos omnino repellen
dos
—

—ᷣ—ᷣᷣÿ;;—
) 1(2 dos eſſe exiſtimamus. L. 17. C. de appeat. idque confirmat Capit. Joſeph. Art. 3. cujus contenra adſcribere non pigebit. Auff dem Fall auch jemand von denen Landſtaͤnden o⸗ der Unterthanen wider dieſes/ oder andere obberuͤhrte Sachen(ſermo autem erat de Collectis decimis aliisque præſtarionibus publieis) bey UIns oder Unſerem Reichs⸗ Hoff⸗Rath/ oder erſt⸗benannten Cammer⸗Gericht/ et⸗ was anzubringenoder zu ſuchen ſich geluͤſten laſſen wuͤr⸗ den/ wollen wir daran ſeyn/ und darauff halten/ daß ein ſolcher nicht NB. leicht lich gehoͤret/ ſondern à limine judicii ab und zu ſchuldiger parition an ſeinem Landes⸗Fuͤrſten und Herren gewieſen werde. Neg; aliter verba Oord. jud. Aul. Pad. Tit. 60. S. 2. u. IX. Von Ur⸗
theilen des Reichs/ oder dieſes Hoch⸗ Stiffts Steuren und Contributionen, kem Zoll/ Weege⸗Geld/ und derglei⸗ chen anlangend/&x da einer condemni. ret wird pro jure publico& Fiſcali; inrelligen- da videntur, ne ca alias juri publico manifelte refragen- tur. jung. Brunn. ad L. 4. Mev. p. 1. dec. 47. 106. 148. R 220. F. NIX. Pari omninòè modo in cauſis Politicis, quod appel- lationem attinet, procedendum eſſe credimus, quamyvis enim

92) 33(28
—
— 2
enim ſi à Regionum Dominis, vel priſtinæ adminiſtrationis, quondam introduciæ formæ totalis ſublatio aut inſignis in aliqua ejus parte mutatio contingat,& hac ratione ſubdit ſe gravatos exiſtiment, non faciles querelis corum aures porrigendæ, ſed omnes ea in re concurrentes circumſtan- tiæ, priusquam appellationi deſeratur, probè ponderandæ, ne& honor imperantibus debitus violetur,& preſſi for- te ſubditi omni auxilio fruſtrentur, Statuta quidem quæ Antece ſſor tulit, Succeſſorem non obligant, quo minus ea pro re nata contraria lege lata tollere queat: quid vero ſimu- tatio in certiſſimam parentium ſuppreſſionem tendat, mani- feſtè æquitati& utilitati publicæ refragetur, civiumq; ſuppli- tiones humillimæ ſurdas ubiq; aures inveniant, vel machina- tiones hæ cum diſertis ſubditorum privilegiis certent? nonne durum imo injuſtificabile foret, ipſis, alias obviam cuivis, ad juſtitiã viam præcludere, innocentesq; libidini malevolorum expoſitos, ſine ſpe eluctationis relinquere,& niſi nos omnia fallunt ea quæ tradidimus Receſſ. Imp. a0u. de 40. 1654.. 106. ad amuſßim conveniunt, verba ejusdem majoris elucida- tionis gratia, adſcribere non pigebit; Wie nun ſolches von den cauſis mandatorum& ſimplieis quærelæ eigent⸗ lich zu verſtehen/ allwo der Buͤrger und Unterthan gire cè wider ſeine Obrigkeit klaget/ alſo ſoll es daneben auch gehalten werden/ wann Sachen/ die den/ bey einem
E Stand

22) 34(25
Stand insgemeineingeführtend gllten P olicey 7 Zunfft und Handwercks Ordnungen anhangen/ durch Abpellation an Unſer Kaͤyſerl. und des H. Reichs Cam⸗ mer⸗Gericht gezogen werden wollen/ daß der Richter/ ehe er die Proceß erkennet(igitor& Appellario in hiſce caſibus abſolutè non denegatur) jedes Orts O⸗ brigkeit/ und des Status publici mit einlanffendes In- tereſſe, mit ſeinen Umſtaͤnden wohl erwegen/ fuͤrnem⸗ lich aber in dergleichen Sache keine Inhibition NB. leichtlich(ergo tamen ea circumſtantiis ita ſuadenti- bus decerai poteſt) erkennen/ ſondern daferne ſolche Sa⸗ che wider ſolchen Orts hergebrachte vernuͤnfftige/ und den Reichs⸗Conſtitutionen/ nicht ungemaͤße Handwercks und andere hergebrachte rechtmaͤßige Ordnung laͤuffet/ zu Abſchneidung des in denen Reichs⸗Conſtiturionen
ſo hoch verbothenen Aufftreibens/ und Scheltung der
Meiſter und Geſſellen und anderen Angelegenheiten ab⸗ und an des Orts Obrigkeit/ als die ohne das den Gewalt haben/ dergleichen Sratuta, nach Gelegenheit der Laufft und Zeiten/ zu widerruffen und zu aͤndern/ verwießen/ add. IlI. D. de Ludolph. in Comment. ad jus Cam. pag. 219 u. 28.& alleg. ab eo Mev. p. 3. dec. 154.
ſ. XX
In cauſis Alimentorum, utpote Summariæ cognitionis, celeris cxpeditionis& moram non ferentibus, Appellatio-
nem

,2
nem communiter rejiciunt OD„Aodir tamen declaranc, ſi officio judicis& tempus futurum, ſecus ſi per viam actio- nis petita ſint, vel præteritum reſpiciant& deſuper ſen- tentia lata fuerit, ut priori caſu appellationem denegent, poſteriori cam concedant Blum. d. ¹.. GI. Lynck. de G. E. Cap. 6.§.. juris hujus elegantemn diſparitatis rationem ſuppeditat IlI. D. de Ludolph. in Comi.. Cam. p. 2⁰9. quia quando officio judicis decernuntur alimenta, fit id per modum proviſionis, qua inre quantitas per eundem jadicem minui, aut penitus tolli poteſt, jung. I.1I. de his qui ſunt ſui vel al. Sttyk. in diſ. de decret. interimiſt. alimenta vero jure actionis petita
& per ſententiam determinata gravamen irreparabile info-
runt, itaque appellationi locum faciunt, quæ tamen non niſi effe ctum devolutivum non ſuſpenſivum operabitur. Brunn. Proc.(iv. C. 28. u. 17. Card. de Luca in t⁷. ver. G juſt. tr. de judic. diſc. 37. n. 51. conſentit O. J. A. Pad. Tit. 61.
f. 2.„.s. In Sachen Alimentorum Und zuerkandte Leibs⸗Nahrung/ peniras au⸗
tem appellatio denegatur, quoties in petitione hereditatis alimenta, lite pendente aut ad expenſas liti faciendas ad- judicantur Lynck. de G. E. Cap. 6.§. 7. 2. J. alimentis etiam hac in parte, cauſæ ſalariorum imprimis Eœcle ſiaſticorũ æqui- parantur, cum ſine iis winiſtri ſubſiſtere aut muneri præeſſe neqpeznt Brunn. ad lhu de Apped. recip. Huc aliæ quoquo E 2 cauſx

92) 36 58 cauſæ dilationem atque moram non patientes, quæque mo. dici præjudicii ſunt, pertinent, ut puta ſi teſtamentum a- periendum& iis quorum intereſt publicandum eſſe, pro- nunciatum fuerit t. n. F. de appellat. recip. vel non., niſi quis teſtamenti nullitatem velex eo loeum fucceſſioni non eſſe incontinenti, demonſftrare queat Mev.„. 3. dec. 405. ſin minus quia per hujusmodi ſententiam nullum iafertur gra. vamen, penitus& in totum, contra quã Mev. d. I. vult ſeu quo ad utrumq;ʒ effectum exulat Appellatio ex Fach. Lynck. de G. E. c. G. C. 10. n. 3. Jung. O.J. A. Pad. Zit. G..§. 2.. 5.
Da ausgeſprochen/ daß ein Teſtament geoffnet werden ſoll/ new. quaties ex Teſt⸗
mento nullo vitio viſibili laborante immiſſio in bona decreta fuit d. l. hu. G. 2.& 7. 6. G. uor. app. non recip. qui textus
I. 6. tamen de effectu ſuſpenſivo, quem non habet appellatio tantum agit, neque devolutivum denegat. Brunn. ad d. I.
6. n. a. add. O. J.. Dad. d. Zit. n. 6. Dg erkandt iſt/ daß Klaͤger in Krafft eines fuͤr⸗ brachten Teſtaments/ das an Schriff⸗ ten und Siegelen unverletzet/ in des Abgeſtorbenen Verlaſſenſchafft ſoll
immir-

2(ZS2E immitrirt und eingeſetzet werden. Neae
admittitur Appellatio cum in finem ut pignoris diſtractio
evitetur, hac enim ratione nulla amplius ſecuritas in pigno- re foret L. Fu.. ult. de opellat. recip. vel non.
F. XXI.
Celerem quoque expeditionem ſepultura mortuorum deſiderat, ne cadavera diu inhumata fœtorem excitent, ae- rem corrumpant,& periculoſos humanoque generi noci- vos morbos alant, adeoque ſi vel via qua transeundum vel ipſo ſepulchro arceantur funus ducentes, ac intentionem ſuam probabiliter demonſtrantes, is contra quem pronun- ciatum eſt, quo ad effectum ſuſpenſivum appellare non po- terit arg.. 33. G 43. de Relig.& ſumt. fun. Struv. Ex. 15. eb. 100. Laut. in Coll. T. pr. l. 49. rit. 5.§. 33. Brunn. ad I. Fn. n. 6. S. de dpopeat. ræcip. Idque maxime peſtis temporc pro- cedet Carpz. L. 2. 15. C. tit. 24. d. 395. Si quis autem in ul- tima voluntate corpus ſuum in certum aliquod ſepulchrum, quod alius ad ſe pertinere vero ſiwiliter probavit, inferti juſſerit,& heres nihil ominus obtinuerit, Appellatto quo ad utrum que effectum locum habebit, ita ut durante proceſſu cadaver interim juxta templum deponi debeat Lynck, de G. E. c. 6.§. 10. u. 6. Huc quoque cauſa Annonaria, veluri ſi judicatum fuerit, ut in uſum militum contrahatur fru-
Ez mentum

mentum, merito refertur, ne alias per injuſtam ſubdito- rum tergiverſationem, cum irre parabili Reip. ruina, in- teger ſepèͦ exercitus periclitetur d.l. ſn. de Appellat. recip. nec mirum multa enim annonæ cauſa, in qua inter alia ner-
vus rerum gerendarum conſiſtit, in jure ſingularia recepta
eſſe, nemo eſt qui ignoret uτ⁴d. l. 5.§. 1. C. de Fer. 1. 3. C. de Compenſat. I.2. C. 3. de adm. rer. ad Civ. pert. Appellatio- nem tamen quo ad effectum devolutivum admittit Lynck.
de G. E. Cap. 6. G. 7. poſſet enim unus alterve, vel per privi-
legium aut immemorialem præſcriptionem ab hoc onere exemptus eſſe, etſi ſtatim ab initio ea de re liquido non ap- pareat, adeoque tali omnem evadendi viam penitus præ- cludere nec gravatum am plius audire velle, a juſtitia utique alienum fore credimus, imo ſi apertè jus ſubditi exemti læ- deretur, neſcio cur cauſa annonaria, abiniquitate præſidi. um mereatur? adeoque etiam tunc effectum ſuſpenſivum appellationi non denegabimus, recte enim inquit Brunn. utcunque enim cauſa alias Et inappellabilis, het tamen ap- pellabilis ſ notoria ſuvſit injuria eæ Mev. p. 3. d. 423. 25d d.1. fin. de Appel. recip. n. 9. quo, contra quam Perez. ad C. u.13. de
Brum. Urb. Conſt. autumat, referendum cum Lynck. de G. E. Cap. b. C. Jrn. 8. ſi lubditi frumentũ ad Rempublicam pertinens
ſed corruptum emere cogantur, hucusque enim poteſtas im- perantis ſe non extendit, ut pro re nullius valoris pretium aliquod maximè ab invitis& nolentibus exigere queat.
— Hiſce
6

92) 30( 5.
—2 8—— Hiſce ſimilis eſt, injuncta per ſententiam accolis perrupto- rum aggerum refectio, ſumtibus eorum quibus antiquitus ii incumbunt præſtanda, idque quia ſummum in mota pe- riculum eſt, quod tamennon efficit, quo minus provocatio cffectum devolutivum ſortiatur, imo ſi aggeribus jamtum reparatis ratione ſumtuum ſententia feratur, Appellatio ceſſante nimirum cauſa ſc. periculo, effe ctum quoque ſuſpen- ſivum habebit Mev. p. 3. dec. 163.& ex co Brunn. ad d. l.hin. 4 Ae appell.recip. u. 7. Cauſæ mercedum, ſivc famulis intuituo- perarum, ſive pro uſu rcei debitarum, ſummariæ quoque cognitionis& citæ expeditionis ſunt, quare an& quando hic appellatio admittatur, quemque effectum iſta in jure nanciſcatur, denique num cautione, tanquam in remedio proviſionali opus ſit nec ne? hæc omnia ſolidè pro more ſuo decidit Mev. p. J. dec. 244. G p. 7. dec. 296. jung. Lynck. d. 7. S. 8. n. 4. G z. quid in cauſis ædificiorum juris ſit idem Mev. p. i. dec. 169.& p. 3. dec. 160. latius ex ponit add. Brunn. ad d. l. fiu. u. 8. de Appell. recip. monitum quoque ſœpius eſt à ſententia vel decreto verè proviſionali non dari appella- tionem, cum nullum hie ſubſit gravamen, quod non faci· lè per eundem judicem reparari queat vid. l. 5.§. fu. 1.6. G 7. de Trib. a. l. 11 de his qui ſunt ſui vel alien. jur. ibique Brunn. Mev. p. 6. dec. 337.& dec. 39². n. 5. dixi vere tali ſe-
cus eſt ſi ſub verbali pallio proviſionis definitive decernatur. Card.
A

92) 40(285
Gard, de Luc. in Theatr. verit. Cjuſt. tradt. de judic. 37. n. 6. vel quis terminos remedii hujus juſtos egreſſus fuerit; qua de te late agit Mev. p. I. 4ec. 23. qui omninò jungendus.
J. XXII.
Illad quoque monendum, quod quoties de Regulari-
um vel ſubditorum correctione quæritur, à diſciplina in- juncta in totum& quo ad utrumque effectum ſi credimus Lynck. de G. E.(ap. G.§. V. vel ſi Gonzal. ad cap. 13. X. Ae hicic.& pot. Ord. ſidem adhibemus, quo ad effectum tan- tum ſuſpenſivum, co quod devolutivus toties cenſeatur con- ceſſus quoties non reperitur prohibitus Z. 20. C. de appell. quo facit Concil. Trid. Seſſ.2ĩ4. de reform. cao.& Seſ.33.(ap. 1. verſ. in cauſis. Saltem cum in finem ut impoſterum quis adverſus ejusmodi machinariones ſuperioris tutus ſi it, ap- pellatio denegetur. cap. 3. 26. G 31. J. de appellat. cap. Ir. & 12. I. de Oic. Jud. Ord. quod jus, ſalus Eecleſiæ, in- violabiliter conſervanda ſuperioris autoritas, itemque cen- ſura lege vel Canone dictata, contra quam non admittitur appellatio, efflagitaſſe videtur. 1.244. de V.§. unde ſua ſpon- té fluit, quod ſi non lex ſed homo affectibus indulgens di. ſciplinam vel cenſuram nimis enormem injunxerit, aut mo- dum in corrigendo, vel alias officii limites ſuperior exceſ- ſerit, appellacio non ſit deneganda, ab injuria enim vindi-
care

872(41) ½946 care oportet ſuppreſſos,& hino lucem accipiunt textus in C. 31. J. de abpellat.(. 6. J. de purg. Can. add. Lynck. d. l. u. 5-Gonzal. Telletz. ad Cap. 13. J. de Mc. Sud. Ord. Card. de Luca in Th. Ver.&. faſt. tract. Miſcell. diſc. r. u. 33. O aiſc. 19. n. 9. idem ad Concil. Trid. diſc. 19,. 8. Amodo traditis non longe rect dit diſci plina Academica, quæ non tam pœnam, quam morum& vitæ emendationẽ intendit, ac ſummarium ſi non dicendum cum Berg. tumultuarium ſæpe proceſſum ad- mittit, ut itaque ſtudioſi, adverſus concilium Academicum, quod parentum vice, in regulanda diſcentium vita fungi- tur,& ſecundum præſcripta legum procedit, quamvis role- gatione etiam perpetua caſtigati, via provocationis utentes, non facile ſint audiendi, excluſio enim iſta, Lynck... ſ. 6. 2. 3 jeq. non tam proprie dicta relegatio, quam potius lata quæ- dam fuga, quæ honoribus futuris impedimento non eſt, di-
citur,& ſi quid huic rei ineſt vitii, emendatione vitæ& etu- ditione facile corrigitur, ita quoque ſentit Mev. FP. 6. dæc. 222
niſiRector vel Academia modum in coercendo excedat, v. gr. carcerem ſqualidum& diuturnum injungendo, modum in coercendo excedendo aut relegationem cum infamia di- ctando, maximè ſi non ſufficienter auditi vel defenſi ‚fuerint gravati, Appellantes utique audiendi ſunt& pro re nata do querelis corum ſtatuendum erit. Lynck. a. 71„. 8. ſeqq. Mev. P. 2. d. 275. 4
F J. XXIII

9(42) 25 F. XXlII.
De cauſis utpote Eccleſiaſticis nihil dicere attinet, hæ enim apud Catholicos ſpeciale forum ſortiuntur, nequc ul- la ratione ad judicem ſecularem, adeoque nec ad Cameram per viam Appellationis aut nullitaris devolvuntur, etſi in ſuo ordine plures inſtantiæ itaque provocationes non denegen: tur t. t. X. de Appell. ad d. R.j. de An. 1654. Als ſich dann auch die Staͤnde&c. x64. vid. notat. Dn. Præſid. ad Laut. comp.tit. de judic. not. 42. adeoque& in his jurisdictio Judicii Aulici Paderb. in decernendis proceſſibus haut dubiè exulabit;
Qaid apud Proteſtantes in Matrimonialibus, jure Patrona-
tus, remotione vel ſuſpenſione Paſtorum,& num in his ali- quando ad Cameram vel Imperatorem deveniri poſſit, al- tercatiſſimæ disquiſitionis negotium eſt, quam materiam certis ex cauſis nunc diſcutere non libet, cui volupe elt, adeat is III. D. de Ludolf, in comment. jur. Cam. p. 218. ſegq. ubi multas autoritates& rationes pro& contra variasque diſſi.
dentium inter ſe interpretum ſententias expoſuit. Cauſæ Decimarum ECceleſiæ piisve locis de bitarum(ſecus eſt in ſe- culariſatis vel Laicis relictis vid. Gail. 1. 0. 18.) quando quæ- ſtio petitorii vertitur, ſeu an deoimæ debeantur, inter
Eecleſiaſticas J. Can. numeranda, itaque Appellatio ad yud.
Aul. had vel Cameram reji eeng⸗ erit. Cap. 26. J. Je Decim. C. 3.

——˖:n—————Q—O.O.B·O—ÿ—ÿ;†·ʃ
2) 3A(23
G. 3. Nde udic niſi forte, ſi credimus Meiſchn. ratione ticuſi v. g. an ex præſcriptione vel privilegio eas quis ſibi arroget, lis moveatur, dec. Cam. 1. 4. d. 11. u. 1. ſi vero ſuper facto pol⸗ ſelſionis contenditur, dubium non eſt quin Judex Secularis ſit competens!. ſin. I. de ſudic. adeoque Appellatio admit- tatur, de tota hac materia latuis egit D. Præſes in notat. ad Laut. ſub tit. de fudic. not. 47.
J. XX IV.
In cauſis Cambialibus Appellatio interpoſita regulari- ter non niſi effectum devolutivum ſortitur R. J. de A0. 1654. §. 107. ibi. Daß in Sachen Wechſels faͤllen den Richter erſter inſtantz unbenommen ſeyn ſoll/ ohngehindert eini⸗ ger Appellation oder Provocation, nach der Sachen be⸗
find⸗ und Ermeſſung/ entweder mitoder ohne Caution der Glaͤubigen die Exceution ãu vollziehen&e hoe quoque
approbatum in O. 7. d. Paderbornenſ. tit. 50. S. 2. u. IX7 Wann in Wechſel⸗Sachen indem„pho als auch bey den Handels⸗Staͤtten ꝛc. 107, des R. J. de Ao. 1653. enthaltenen Caſus ſich begeben. Kedeè hie monet III. D. de Ludolf, in 7.
„. 17. in d. Rec. non de quibusvis cauſis Cambii,
„p. 209. Cam 7 1 k

92) 44 8— ſed iis tantum, quæ in Emporiis& Judiciis Cambialibus ven- rilantur, agi, idque ex verb. d. S. ibi Als auch bey den NB.
Handels⸗Staͤtten in Wechſel⸗Sachenzu Meß⸗ Zeiten und ſonſten Calus, vorfalle/ rario hujus rei adæqua- ta, in parata, quæ literis Cambialibus tribuitur, executione cõ- ſiſtit verb. Da nicht allein nach Kauffmanns Gebrauch/ ſondern nach aller Rechtsgelaͤhrten Meynung execurio ſtracks Platz haben ſolle/ und innerhalb. Stunden oder etlichen wenig Tagen zu geſchehen pfleget/ ratio conco- mitans& inadæquata uti ex T0 oͤffters clareſcit, in verbis ſubſequentibus exponitur. So laſſen Wir es auch/ damit die Creditores nicht oͤffters aus bloſſer Wiederſetzlichkeit der ſchuldigen nicht allein umb die Schuld ſelbſten/ ſon⸗ dern auch umb allen Credit, Ehr und Nahrung gebracht werdẽ ſdabey dergeſtalt verbleiben/ daß ꝛc. non itaque acon- trario ſenſu hinc inferendum, ergo ubi fama, honor& fides mercatoris vel cambium poſſidentis, non vacillant, ibi Ap- pellatio utrumque effectum operatur, reſpieit enim Recet ſus ad id quod frequenter contingit, non quid ad obtinen- nendam paratam executionem& impediendam provoca- tionem neceſſario fieri debeat; nam alias in cambiis non a- deo magnam ſum̃am continentibus exigui uſus, imo particu- laris adtenuioris fortunæ homines tantum, non ad debitores divites conſtitutio reſtringẽda foret, quod à mente Res. omni. modo⸗
7

—-——
— 2 45(48 G
modo alienũ videtur: nontamen Receſſus in omnibus iadi-
ſtincte cambiis vires ſuas exercebit d. K. zu Meß⸗Zeiten und
ſonſten Calus vorfallen/ ergo certis tantum caſibus, ſi li-
teræ cambiales legitimis requiſitis non deſtituantur, prote-
ſtum debito tempore interceſſerit, debitum ex luſu alearum non ſit contractum Blum in proc. Cam. t. 407. n. 62. vid. Dn. Præſ Diſſ aecelelit. Caml:Cep.3. Suo⸗ am ſeq hic effectus ca. bio conceditur. Sane illud non uſq; quaq; liquet an cum Epi-
ſcopatus paderbornenſis Emporiis deſtituatur, dispoſitioyud. Aal, Paderb. in puncto Appellationis etiam ad cambia in Diæceſi contracta pertincat, ratio dubitandi inde oritur,
quod Ord. tantum in caſu ſ phi Rec. 107. Appellationem de- neget, atqui Rec. non niſi uti ſupra vidimus, de obligationo Cambiali in Emporiis celebrata diſertè agit, adeoque haa zatione in Epiſcopatu Paderbornenſi contracta Cambia huc
minimè trahenda, ſed provocationem quo ad utrumquo effectum admittent; Econtra urget, quod uſus literarum Cambialium in Epiſcopatu Paderbornenſi ſit receptus, adeo- que Ord. J. A. tam ad Cambia ibi, quam alibi in Emporiis ex-
arata pertinere videatur, maximè cum alias ea, raræ utilita.
tis futura ſit; udiciũ: Celeris denique ex peditionis eſt, actio præpatoria ad oxhibendum, neque nullum gravat, dum Actori, cujus pe- culiariter intereſt rem, quam vindicare cupit, cujusque argu- menta antca expoſuit 7 3, pr. G& I. 13. ad exvb, inſpiciendi fa- F 3. cultas
Ego interim liberum deſuper cuique relinquo

92?) 46(25
cultas conceditur, rejiciuntur namq́; exceptiones altiorem in- daginem requirentes in aliud Judicium 7. 3. G. 9. I. 13. 4d ex- hib. adeoque vix aut ne vix, is, cui exhibitio injuncta, grava. men aliquod allegare poterit,& hino merito tali denega-
tur Appellatio O.. A. P. d. J. u. IVII ibi. Wann je⸗ mand Gerichtlichen iſt auferlegt et⸗ was zu exhibiren/ daß der Klaͤger will
vindiciren. Hue pertinet conſtitutio tutotis velcuratoris, niſi juſta& rationabilis excuſandi cau a, à judice rejiciatur E.
7.§... quand. app. 0. J. A. P. n. Von Befehlungei⸗ ner Pfleg⸗oder Vormunderſchafft die aus unerheblichen Urſachen nicht recu⸗ ſirt/ oder verweigert werden koͤnte. 2 W. xXXV. 1 Ab Executione non licet Appellare, ne alias ſenten- tia in rem judicatam prolapſa inanis fiat& lis in infinitum protrahatur, 1. 4. de Appell. niſi in modo exequendi ab exe-
cutoribus exceſſus committatur C. 43. Y. de Ahe eru Ex. 50. th. 4. Mev. p. 1. d. 119. G 259. 5. 2. 4. 144. G 177. G. p. J.
4.72. gemina tradit Or.J. A. P.. 1.„ 17. ibi. Dal ab cxecutione quæ fit juxta tenorem ſententiæ, quæ tranſivit in rem judicatam, aut alias de jure cxequenda eſt, wolte appellixt werden. & S. 5. u¹. Da die executores gefaͤhrlicher/
affe ctio-
„

—ͤ———
92) 47(28
——————
MKetiomrker/ oder anderer weiß un⸗ ziemlich in executione modum excedir ten/
mag Unſeren Hoff⸗Richteren und A⸗ ſeſſoren/ ſolches vorgebracht werden/ welche darauf nach Befindung/ Recht⸗ liches Einſehen/ und Verhelffung thun ſollen/ auch da ſolche der executoren un⸗ ziemliche Handlung/ alſo kuͤndlich ge⸗ macht/ dieſelbe in eine arbitran Geld⸗ Buß Unſerem ricco zuentrichten/ ver⸗
wieſen werden„Pari modo quando transaetio&
conventio mediante juramento ver promicone an Eydes ſtatt vallata,& pro validitate negotii pronunciatum fuit,
item ſi pars parti, vel voluntarium, vel conſentiente judice juramentum judiciale detulerit, idque de quacunque de- mum re præſtitum fuerit, condemnatione ſecuta(niſi jusju- randum cauſam principalem non feriat Ill. D. de Ludolf iν J. Cam, p. 212.u. 24. A ppellatio denegatur, nec mirum ſusjuran. dum enim ſpeciẽ transactionis continet, majoremque habet auctoritatẽ quam res judicata l. z. de fur. jur. l. 31. eocpanimæ quoq; conſulendum, ne quis temere à fide jurata recedat Cap.
5..

92) 48(54 5. G 28. X.de jur. jur.& præſtito jure jurando, non an aliquid debeatur, ſed tantũ an juratumſit, quæritur 1.5. ſ. a. de jur. jur.
neque injuriam quis ſibi factam eſſe, prætendere poteſt, qui adver ſarium ſuum libera voluntate judicem in propria cau-
ſa conſtituit, jung. Struv. Ex. 17. th. 54. qua de re Ord. J. 4A. Paderb. d. 1. n. 23. ſeqq. ſequentem in modum diſponit.
Wann auf einen Vertragoder Zuſage,/ ſo mit einen leiblichen Eyd beſchwo⸗ ren/ oder mit handgegebener Treu an Eydes ſtatt belobet/ und befeſtiget/ erkant iſt. Kaas da eine Parthey auf der anderen Gerichtlich begehren/ ge⸗ ſchworen/ daß man ihr ſchuldig/ was ſie gefordert oder twirt/ oder ſonſte was vonihr gefordert daß ſie ſolches bezahlt
haͤtte. Et quia coram judice competente ex certa Can. ſa, parte adverſa acceptante confeſſus pro judicato habetur 1. 1.. G& 1. 1. C. de Confeſſl. 6.§. 3. ſf. eod. l. 31. de re jud. 6.„ xde judic. hino propria confeſſione in cauſis Civilibus(ſecus in eriminalibus, quia in ĩis non ſufficit confeſſio, ſed prius de corporedelicti conſtare debet 1.1. C. 24 ad Scr. ol. Mev. p. 5. 2. 191. 7. 2. Brunn. ad 1. un. C. de cnf. Lynck. dec. 1236.) condem·

22) 49(558
condemnato merito denegatur Appellatio I. 56. de re Jud. quo etiam Legislator noſter in o. J. A. P. d. 1.„. vIx ibi.
Wann die geforderte Schuld Gericht⸗ lich bekandt/ und darauf die Bezah⸗ lung Gerichtlich befohlen worden
reſpexiſſe videtur. Plures caſus in quibus Appellatio dene-
gatur paſſim à DD. ſupra adductis recenſentur, in quos, quia potiſſimum circa 0. J. A. Pad. occupati ſumus, in præſentia- rum ulterius inquirero non vacat; properandum itaque ad membrum Diſſ, noſtræ quartum.
g. XXVI.
Etiam ratione formæ& modi non obſervarti aliquan- do Appellationem denegari, ſupra in ꝗ. Diſſ.3. obiter monui-
mus. Huœ ſpectat tempus, tum interponendæ, tum intro- ducendæ, item notificandæ Appellationi, requirendis actis
nec non præſtationi juramenti, de non frivolè provocando
præfinitum, de quibus ſingulis in quantum nobis viam pan- dit O. J. A. P. breviter agendum; Et quidem fatale interpo- nendæ eodem, quo ur. Civ. Can.&Cam. tempore, ſo. decen- nio Nov. 25. C. I. Auth. hodie C. de Appell. C. 8. de Appell. in C. 36. X. de Teſt. C. 32. X. de Elect. C. 15. X. de Sent.& re jud. 0, Cam. p. 2. f. 29. G. 1. 0. J. 4. P. tit. 15. Art. 4. finitur, idquc
G 8 utile

——
——— ———BO;’B—B—YO;————
92) 50( utile eſt ratione initii, continuum iutuitu curſus I. 1. G. 7. G fin quand. App. Nov. 23. C.r. nec prorogatio partium admit- titur, quippe quæ juri publico derogare nequit O. GC. p. 2.7. 29.§. 2. 1„ f.& niſi hoc obſervatum fuerit, ſententia in rem judicatam prolabitur, neque amplius locus eſt Appellationi d. Nov. 23. C. 1. C. 15. X. de ſent.& re judl. Cap. 8. de Appell. in g. quod diſerte O. J. A. P. tit. 6⁶.§. 2. u. 1. comprobat. Ibi
Wann nach eroͤffneter/ oder verkuͤnde⸗
ter Urthel zehen Tage verfloſſen/ und hernacher erſt Appellixt worden. N tore
ſententia gravamen perpetuum& ſucceſſivum contineat, tunc enim, quia indies gravamen iteratur, comuni-
ter DD. etiam hoc caſu ſuppreſſo,& in anguſtiis opem im..
ploranti, Appellationem, etiam poſtdecendium concedunt; Cap. 27. X. de Appellat. Gail. L. 1. 0. 45. n. 17. Lynck. de G. E. G. 7. Sect. 2. T. d. ſeq. 2,
g. XXVII.
De Jur. Rom. Appellans intra 30. dies à tempore ſcien- tiæ, non interpoſitæ Appellationis, computandos, ſub pœ- na deſertionis Apoſtolos petere tenetur 7. 1. de libell. dimiſf. 1. 24. C. de Appell. Noxντ.0. En. Sand. Deciſ. friſel.. 1. 33. 43 Struv. Ex. 5o. th. n. quod tamen jure Germ. abſolute non eſt neceſſarium, ſed notificatio inferiori judici facta acacto- rum requiſitio ſufficit O. C. p. ꝛ2.rit. 32.§. 1. G. 2. lbi ſoll einen jeden frey ſtehen/ ſin ſecus fiat Appellatio denegatur, idque etiam ord. ud. Aul. Paderb. ex aſſe a. l. convenit n. XXVIII
Wann der Appellans innerhalb 30. Ta⸗ gen

92 r
gen die Appellation nicht inſimirt/ noch Apoſtolos gebethen/ oder an deren ſtatt Acta, vel actorum communicationem requi- rirt hat. In eo quoq; jus German. à jure Romano differt, quod Secundũ hoc 30. dies uti monitum, à die lata& nobis cognita ſententiæ currere incipiant. I. 24. C. de Appell. illa vero eorum curſus ab interpoſita Appellatione prius nume. retur R. J.»oviſſ.§. Ob nun auch ſchon ꝛc. 61. ibi nichts dooweniger ſoll der Appellant bey Straff der delertion⸗ gleich bey Verkuͤndung ſeiner Appellation, und vor Ver⸗ flieſſung deren NB. 4 ie zuterpofitæ Appellationis nechſt folgender 30. Tagen vom Unter⸗Richter/ die Acta prio⸗ ra zu requiriren&c. quod quidem Ord. noſtra cit. loco pri-
mo intuitu ſequi videtur, nam ad petendos Apoſtolos& inſi- nuandam Appellationem 30. dies provocanti conceduntur.
adeoque provocarionem jam tum interceſſiſſe præſupponi- tur, conſequenter initium curſus 30. dierum non à die latæ ſententiæ ſed interpoſitæ Appellationis fit: Idq; in ſimili caſu Cub n. 19. dict. Ord. diſerte expreſſum eſt; quid quod Legisla⸗ tor potius jus univerſale novum, quodque in ſum̃is Imp. tri- punalibus in ipſis rerum documentis conſpĩcuum eſt, præ an. riquo ſecutus eſſe videturarg. ſ. fu. Iuſt. de ſatitdat. Sed ut verum fatear, timeo huia ſententix propter ord.
Jud. Aul. Tit. 13. Art. 7. diſerta verba Es ſoll auch der 6 2 Appellant

) 52(555
Appellant innerhalb 30. Tagen/(welche in dieſer Unſere Ordnung durchge⸗ hends einen Monat ausmachen/ aod convenit o. C.4) NXB. Nach eroͤffneter Ur⸗ thel/ die auſſerhalb Gericht interponirte Appellation den Judici à quo inſinuiren/ und Apoſtolos bitten/ niñ quis dicere velit in Zit.
13. de Appellatione à judicio inferiore ad Judicium Auli- cum, Tit. vero 60. de provocatione, à Judicio Aulico ad a- liud ſuperius devolvenda, tractari: Ubi ſimul obſervandum, quod juxta verb. ſubſequentia ſimplicitas vel paupertas pro judicis arbitrio excuſationem mereatur. Intra idem tempus
ab interpoſita Appellatione connumerandum, ſub pœna de- ſertionis Appeljans pro præfigendo termino ad præſtandunn
juramentum Appellationis&c. ſupplicare noſtro jure tene- tur O.7. A. rit.z7. an⸗.5. ii nd ſoll Appellans in⸗ nerhalb 30. Tagen à die interpoſitæ Ap- pellationis, Aunb Anſetzung eines ſolchen Termimi, zu ſolcher Eyd⸗Leiſtung/ Cau. non und Sicherheit anhalten/ in Ver⸗ bleibung deſſen aber/ ſoll die Appellatio
pro deſerta geachtet/ und alſobald Execu-
toriali-

e) 3 08
torialien gebethen/ erkandt/ und die Ur⸗ thelexequirt werden«nn Wader Appellans innerhalb 30. Tagen/ Arem⸗
pore interpoſitæ appellationis, pro præfigen- do termino ad præſtandum juramentum Ap- pellationis,& videndum caveri de refunden- dis expenſis, damno& judicatum ſolvendo
nicht ſi upplicirt h quid hac de re J. Germ. univerſali di. ſpoſitũ ſit, monſtrat R.y. n v S. 7. eq. Jung. Blum. d jus Cam. rii. 18.2. 42. ſeq. Fatale introducendæ ſeu, uti aliquando voca- tur, proſequendæ Appellationis J. R. anno, à tempore inter- poſitæ provocationis computando I. ult. ſ. a. C. detemp. Auth.
ei qui C. cod. Clem. 3. de App. Brunn. G. 4. d. 21. Moll. 1. 4. C.2. Struv. Ex. 5J0.t. 14. jurc Cam. fatale introducendæ ſex menſi.
bus, niſi prorogatio impetrata fuerit R./ο. ſ. 67. Blum. in proc. Cam. tit. 19.n. 20. ſeqq. ſesundum ord. fad. Aul. Pad. vero duobus menſibus, qui à die interpoſitæ Appellationis currere incipiunt, includitur, ita ut niſi intra illud tempus juſtificatio, per deductionem gravaminum facta fuerit, Ap- pellatio denegetur,& ſententia à judice inferiori executio-
ni mandetur. dic. orq. tit.3. Ari5. ibi Und l in jede m G 3 der

1 82) 54(58
der alſo Rechtmaͤſſig⸗vpellirt/ ſollſeine
8 Appellation in zweyen Monathen/ je⸗
den zu 30. Tagen/ von Zeit der or⸗ dentlich interponirten Appellatian anzu⸗ rechnen/ an vielgemeltes unſer Hoff⸗
9 Gericht anhaͤngig zu machen ſchuldig
9 ſeyn s are ſonſten aber da daß Unter⸗
terlaſſen/ mag der Appellat umb execu- nion bey den Unter⸗Richter anſuchen/ oder aber vor Unſeren Hoff⸗Gericht erſcheinen/ auf die delerrion procediren/ und umb remiſſion ad exequendum bitten.
Rectè omnino nam Appellatio deſerta habetur pro non in- terpoſita Arum. J.1. dec. 2. n. 5.& 29. Tab. rel. 20.& rel, 30,
1 n. 10. An. add. Mev. p. 3. dec. 221.
F. XXVIII.
Ultimum partitionis in J.z. ſupra propoſitæ membrum, videlicet quando ex indole ſeu naturæ ipſius ſententiæ Ap- pellatio

929 5(28 pellatio denegari debeat, paucis adhuc tangendum,& qui- dem tres potiſſimum caſus juxta ductum Ordin. noſtræ, in conſiderationẽ veniunt, quorum primus ſententiam in poſ- ſeſſotio momentaneo ſcu Summariſſimo ſive adipiſoendæ, retinendæ ſive recuperandæ latam reſpicit, eſt enim illa res modici præjudicii& per definitivam facile reparabilis, eaq; ad conſervandã quietem publicã multã contribuit, cum ut verũ fateamur, quando in mora pariculũ eſt, hoc remediũ merito unice applicandũ foret, verba Ord.]. A. P. ſub zit. 60.§. 2.². N ſequentem in modum ſonant; In interdictis fecupe- randæ aut adipiſcendæ& retinendæ poſſeſſio- nis, da allein in nudo poſſeſſorio momen- ranco, als Welches nicht plenum præjudi- cium gebaͤhret/ ſonderen per ordinarium poſſeſſorium Pder pecitorium rcparilet werden kan/ ausgeſprochen. Po cam.
probanda hac ſententia aliqui ad l. un. GC. ſ de mom. poſſ. pp.& l. g. de Appell. non recip. Proyecant. Aſt fruſtra omni- no cum de I. Civ. non niſi de unico poſſeſſorio conſtet, quod momentaneum dicitur, quia omnis cauſa poſſeſſionis am- putatis ambagibus celeriter terminanda.§. C. und. vi. 1.3. C.
e Interd. l. ult, C. quor. bon. Struv. Ex. 45. 25. 172. Brunn. ad d. l.
*

—
———:xxx—
—
=
— 92) 56(26 d. l. un. C. ſide mom. poſſ. Dn. Præſ. in Diſſ. atia de Operarum mutat. diſtinctio itaque illa inter poſſeſſorium Ordin.& Ex-
traordinarium ſeu Summarium J. Can. C. æpe X. de V. S. vel
Cam. O. C. p. 2. t. 21.& praxi non J. Rom. originem deber.
Brunn. A. 1. diſcreti interim judicis eſt, ne ſub prætextu Sum- mariiſſimi,& ex nudo verborum cortice, re ipſa fortè nul- latenus ad poſſeſſorium Sum̃ar. pertinente, intolerabilis alicui Iæſio inferatur Mev.. 9. dec. 14. III. D. de Ludolf. in. ſ. Cam. p.20 ſeq. ſalubriter proſpicere: Unde etiam quoties ſententia in Sum̃ariſſimo damnũ irreparabile affert, vel ex Actis injuſti- tia& nullitas eſt notoria, aut deniq; proceſſus fuit in ordina- tus etiam quoad effetum ſuſpenſivum DD. Appellationem admittunt Pfank. de poſſ. summariiſſ. l. 2. C. 18. u. 23. Gl. I. C. 5. n. 42. ſeq. Mev. /. 7. d. 20.& p. 9. d. 14. itemque 154. p. 1.
d. 25. Lynck. dec. 697. G F. 136. u. 1. ſeq. in ordinario itaque quin admittatur appellatio dubi habet nullum. Br. ad d. 7
un. Mev. p. I. d. 46. Struv. Ex. 5. th. Ill. D. de Ludolf. a. 2. p. 206. quod& concedere videtur Ord. noſtra quippo quæ rantum do Summariiſſ. non de Ordin. poſſ. agit,
. XXIX.
In conſiderationem deinde venit ſententia interlocuto- ria, quæ uti notum alia ſimplex, alia mixta, ſeu vim defini- tivæ habens dicitur, illa nullum gravamen continet, ob
quod

?) F7(28 1. 1..—— quod leges, appellandi licentiam concedunt, quo pertinet
ſi alicui in Judicio, terminus agondi vel contradicẽdi ordina- rius præſcribatur, ut quis copiam exhibiti in judicio inſtrumẽ- ri com̃unicet adverſario&c. Et mixtam, quæ vel gravamen per definitivã non reparabile infert, velvim definitivæ habet vid. I. 9. qui ſatisd. cog. Cap. ffn. de Appell, in v. exempla ſup. peditat Blum, in proc. Cam. tit. 46. n. ½. e*a. Huc ſpectat, ſi documenta pro recognitis habcantur Lynck. dec. 681r. ſi injuncta vel denegata probatio Mev. p. 2. d. 295. Carcer vel tortura dictata fuerit&c. Lynck. in Anal. ad Struv. Ex. 50. th. 3. priori caſu, quia præjudicium cauſæ principali non fic, vel tamen illud tacile per Definitivam reparari poteſt, non admittitur Appellatio 7.1. G.*.J.7.6. J. 3. 21. G 36. C. de Ap⸗ pell.. H. C. de ſant.& interl. 1.7. C. uor. dppel. non recip. utiq; vero poſteriori& quidem quo ad utrumque effectum, tam ſuſpenſivum quam devolutivum, niſi in cauſis moram non ferentibus&c. l. 39. de Minor. G 1,9. de his qui ſatua cog. qua de re jam tum ſupra agere præoocupavimus. Qaam
diſtinctionem etiam Camera lmperialis ſetſi jus Can, à quo-
Ibet gravamine Appellationem admittat Cap. 12. X. de Appell- G 3. eod. in 6. vid. tamen de poſſeſſorio, aſſociationis& reti- nendæ Card. de Luc. in Theatr. ver.& Fuſt. tract. de Judic.
v. 36. G 56.) ſequitur 9. C. p. 2. t. 2. ſ. hn.&t. 29. ſ. 2. G.
Mynſ.C. 4. 0. 43. C Gail. l.1. O. 730. Blam. d. 2. Lynck. deG.
E. caps J. 1. 1e79. Conſentit o J. A. 1. Cap. 47. Art. n. G& 12.
: H FI.. XXX.
——
—
6
—xxʒ:
—
———-ʒ—

) s(268
F. XXX. 3 Denig denegatur Appellatio à tertia ſententia, duarum im̃diate antecedentiũ ejusdem qualitatis, inter easdem per- ſonas, ſuper eadem re& cauſa latarum conſirmatoria, 7.1. C. -
ne lic. in un. ead. cauſ. Nov. Ce. C.5. C.q. x. de App. partim ne li. tes in infinitum protrahantur, I. 33. C. de judic. partim ctiam
’ quod talis, qui in tot inſtantiis ſuccubuit juſtam non cen- ſeatur fovere cauſam,& deniq; ut malitiis hominum conve- G niens repagulum ponatur; Requiſita habet Mev.. 1. dec.
18. 4dd. d. g. n. 2. Brunn. ad A.I. ac latè D. de Coeceji in jur. contr. ad tit. de Appel. Q. 7. Et quamvis idem in O. J. A. P.
7. 0. j. 1r. diſertis verbis expreſſum extet ibi h einer
tres conformes ſententias erhalten/ tamen eo non attento Camera Imp. ad ſupplicationem partium, niſi aliud quid obſtet, praceſſus decernere ſolet, ne in poteſta. te Statuũ Imp.ſit, indirectè per plurium inſtantiarum con- ſtitutionem Appellationem ad Cameram eludere 0. C. 2. 2. t. 24, pr.&§.z. Brunn. 2dd. l. un. n. 6. eum alleg.& cent. 10. 13. Gail. l. 1. O. 72. Laut. in Coll. Th. pr. tit. de Appell.§. 21. Tantum de Nobiliſſima hac& in praxi frequentiſſima ma- teria dixiſſe ſufficiat, plura quidem monenda ſuperſunt, ſecd nuns ſpatio& tempore deſtituimur, adeoque doctiorum. Lucubrationibus racemationem, ſi ea arrideat, relinquimus.
Dgs

2) 59(
eRaue Ksskessts ts
A as wahre Recht entſpringt aus jener GOttes⸗Hoͤhe D Die allen Sterblichen Geſetz und Reguln ſchreibt
Drum wird erfodert/ daß der ſelbſt mit GOtt wohl ſtehe/
r hier auf Erden die Geſetz und Rechte treibt. Aerehſt heiſſet man auch Goͤtter dieſer Erden Deñ wer ſein Recht verfolgt ſchreyt Sie um Huͤlffe an/ Jedoch/ wie hierin offt ſehr kan gefehlet werden/ Hat ſein Gelehrtes Blat mein Freund hier dargethan(.— Mit vieler Gluͤckwuͤnſchung ſchrieb dieſes Johan Chriſtoph Bielenfeld/Fuͤrſtl. Heßiſcher Ober⸗Kirchen⸗Rath/ Erſter Superiot. und Theolog. Pri. marius bey der Univerſitaͤt/ jetzo derſelben Kector.. 45N4S* 3e 484ℳ e44 NeX 43S4 r Ad Sacras Themidis BOSSARTUS provocat aras, Que non eſt Preſſis ſempPer amica reis. Provocat, ut meritos non addere tardet honores: Annuit,& digno præmia ſumma parat. Quum Tibi nil Themis alma neget, precor, ut modo, ſi vis, Felioes præſtet pronuba junothoros.
Prænobiliſſ. arque Ampliſſimo Viro Dno Conſl. Au- lico, Candidato longe meritiſſimo, gratulabundus, cum voto omnigenæ proſperitatis, accinit.
Melch. Detbm. Grolman JCtus, Se- ren. Landgr. Haſſ. Darmſt. Conſil. Intimus, Prof. Jur. Prim.& Aca- dem. Ludov. Cancellarius.
H 2 Con.

92) 60(26
——.———
mMa3isszsssssaseaeeeReaserMaaee
Conſultiſſi umo Dn. Candidato 8* . P. D.
JAC ERNID WDOVNI
JCtus.
Dnesatio adpellationis ſupponit, adgelenone; Uljaitam & prohibitam eſſe, ſi enim prohibitio ceſſaret, denega- K tio etiam ſine dubio locum non haberet. Denegare ergo in eſſectu eſt prohibere& impedire. Aſt vero omnem prohi- bitionem odioſam& hinc reſtringendam eſſe dicunt DD. Ergo cum prima vioe mihi diceres, Vir conſultiſſime, Ted, denegatione adpellationis pro licentia, ut vocant, diſputatu- rum eſſe, incidebat illud. Ouidi: Quid prohiberi ereze: uſus. ommung. equæyan. 8 & quod adſerit IIlIpianus, nec cuiguam hominum ii jus eſſe detrahendum, ſed intereſſe, ne auxilium contra injuriam dencgetur his, qui juſte deprecantur. Ergo nec adpellatio ouiquam hominum deneganda: erit. Ita videbatur ab initio. Sed ſuccurrebat ſtatim effatum Jauoleni„omnem defini- ¹ tionem& regulam i in jure ciuili periculoſam& parum eſſe, unt non ſubuerti poſſit. Dantur exceptiones a regula. Ita quamvis uſus aquarum communis ſit, apud ipſos tamen Romanos propter Pcsdems delictum multis aqua& igni
„ inter-

— 2) 61(25
interdicebatur.Ita, dicente Ulpiano, adpellandi uſus frequens quidẽ eſt, comunis& neceſſarius, cum iniquitatẽ judicantiũ, vel imperitiam corrigat; ſed eſt frequens quoq; abuſus& in ipſa adpellarione iniquitas ſæpe tamquam anguis in herba la- tet. Hanc& alias cauſſas, propter quas adpellatio denegari poteſt, fuſe& erudite in diſſertatione Tua inaugurali recen- ſuiſti, Vir conſultiſſime. Non potuit igitur illuſtris Facultas juridica Tibi deſideratos honores denegaro, quos ego Tibi ex animo gratulor,& peto, ne amorem Tuum mihi deneges. Ego certe ex quocunq; offioiorum genere nullum unquam Tibi denegabo, Vale. Dabam Gieſſæ d. XX. April. MPCCXXII. 4
Sk O ,C5 A5 8, SD e SNNb
( fortuna favet felici ſidere nato, Pergit is optatis ad ſua vota viis. Ominor id Tibi non vanè, quia PR§IILIS aula
Te vocat,& Genium PRINClIbPlS eſſe jubet.
Quide quod& alma Vyenus, prout os decoraverat ante, Nunc Studet& Saciam ſollicitare thori.
Exoptata aderit; ſed noſtrum cum dare non ſit, En Tbemidem ſponſam: Vincula calta duo.
Gratulabundus adſcripſit Immanuel Weber D. Anteceſſor Jur. in Academ. Ludovicianà.
22) 0(8