2—
“
roicum proponens veræ No SILiITATIS ORIGINEM, VIRTVTEM SCI⸗ Ucet, ad ſtrenuum& nobiliſſimum virum Dominum
GzORGluMN RIBDESEI in Eiſenbach Do- minum ac Mecoœnatem ſuum ſumme colendum, ſcriptum
A CASPARO GUuALTHERO LAuTBRBACENSI.
MARPVRGI, b b EX OFFICINA TYPOGRAPHICA Anno
— —
1. D. 1. XXXL.

Ad ſtenmum e mohllta
PRAESTA NTLSSIM u M vIRuM DN: Seorgium Riecdeſel: NMecæncxatem.& c.
Ccipe quæſo meam Muſam ibi do⸗ na ferentem 6 Nilia, vir vera nehilitate nitens. 2 8 S Squalide nempe venit, prorſusq́; in- culta bicornes(fert. Immunda Faunos ruſticitate re⸗ Sepiu⸗ haud Clarios hortos luſtravi& amnes Nec ſua caſtalijs corpora lavit aquis. Ne tamen excludas, quæ ſeſe admittier orat: Neglectis etiam cœlica porta patet. Quid precor? accipies venientem ſponte Thaliam: Nota tua in Muſas cura fidesq; ſatis. Pierii fontis cum largas hauſeris undas Aonio gaudes conſuluiſſe gregi. Ac quamvis s nallo, quod præbeo, munus honore Splendeat, arte carent carmina miſſa ubi: Non tamen abjicies: mens officioſa dediſſet Si vires eſſent, his meliora mea. Et quondam mentem melior cum vena rigabit Pro ſocco vobis ſplendidiora dabo. Præſens interea, ne quæſo reſpue munus Meq́ patrocinio perge fovere tuo. 3 2 Nlens

A ITUns hominum nimium denſis immerſa tenebris VEr ſuper infuſo tanquam turbata veneno, Pulchra nequit juſta ac recta ratione tuerixꝭ. Turpiter atque errans præponit turpia pulchris: Neſcia quo turpe ac pulchrum diſcrimine agantut. Non ſecus atq; oculus turbatus peſte latente: Hger qui vitio interno immundoq́; liquore Fallitur ac rerum nequit adſpectare colores, (uasq́; videt nigras ſpecies putat eſſe ſerenas: IHIIn= qui virtutis allem calcaſſe parabat: Acectans nomen, virtutis præmia, celſum, Sæpè errat, cæcusq́; agitur, dum tramite cæco Pergit, neo properat reſidet quã fulgida virtus. Ignorans hujus ſpeciem, quo ſœda libido Ducit, conſequitur, cæcisq́; immergitur umbris. Gloria vittutis magnæ ſublime locata eſt: Cujus iter multis vit is, fctoq́; colore Recti eſt infectum: ſpecies diverſa refulget ecipiens revòcansq́ via, queis juſta cupido eſt. Virtutis metam rapido contingere curſu. O tenebras denſas, 6 pectora lumine caſſa. Virtutis lumen luxit, nunc tetra libido Involvit tenebris animos atq; inficit umbris. Sic qui virtuti ſoli debentur honores, Quic homines ſplendor titulorum tollit ad aſtra, Non quo fonte fluit verè manare putatur: Impingit ratio, cauſſasq́; muirit manes, Falluntur mentes, viſo cæcamur honore, Ut non perſpiciam laudum quâ tendat origo Divitias alii mirantes laudibus inde. lortales
8 1
Mor:
1
Quidh
Clara, polle! Sonc la for NM Hace Uel Iffun Sicve Uluſt 8 Derſj lHius Um Huja Nob Aic N Cam Noſtt Etpar Ornen I KAntea lreultg
eſc
lund,

rne agantut, t Liteme: nore
Soree,
werenas
e(d A viruus. z0
—ne caſſa 8 arbe.
— üur: — 5,
— yre,
— torigo
Mortales eredunt celſittima ſurgere ad aſtra.
it:
I lat
8—. 3 8———— 3
4 . 4—
Quidam ſunt generxis placeàt queis ſtemmata multum,
Clara, qutus patres fama ſuper xthera noti
Polſe ſuos gnatos videantur laude beare. Suntq́; leves nimium laudis qui inſignia ponunt In forma, faciemq́; putant dare nomina pe ſſe.
NMrius in ſola laudes virtute locantur:
Hac exornati fulgentia ſidera adimus. UtI ſtrat terram rerum retegiiq; colores I fundens radios ccœlo Titania lampas: gie vero ſplendore nitet radiisq coruſcat Illuſtrans homines felici lumine virtus.
Splendida nobilitas nec quo ſi fonte prefecta Perſpiciunt omnes, dubius diſquiritur ortus, Illiusq; animos varie diſtorquet erigo. ¶lic ignorato ac deſpreto fonte decoris Hujus, ſæpè jacei ſtudium virtutis& ardor Nobilitatis agit dum pectora cœca libido.
Nempe latens virtus non pectora inertia tangie Atq; fovet vitium virtutis peſhmus error.
Xob.lutas igitur jam decantata patebit. Carminmbus noſtris: filo rudiore docebit Noſtra Thalia quidem qua jactet origine ſeſe, Et pandet verè quem nobilitatis honores Ornent, cui tribuant laudem famæc; dgcorem.
Tu qui mente vales Heros,& ſtirpis honore Ante alios multos vir commemorande Georgi, Incultos numeros noſtros, ſterilemq́; Camcœnam Queſo audi placidis animis atq; auribus æquiis. Muſa quidem clauda eſt, pede nec non ambulat ægro.
z lmpo⸗
——————y—— —
———— S — ͤoooöoͤoöoöoöoöooöoöoböobö ——U

jmpoſito premitur nimium dum pondere feſſa: Matenies at pulchra quidem nervoſaq́; valdè eſt, Digna quidem veſtras quæ demittatur in aures. Et tu Chriſte veni noſtris conatibus auctor Atque animi ſenſus præſenti numine firma, Nempe tuo auxilio procedit cura laborq; givis, ut laus hunc& gloria digna ſequatur. Nobilitas ſane miro ſplendore refulget Mirificæ; ornat, celſoq́; exæquat olympo Quorum condecorat nomen, quibus addit honorem. Fxornant quantum corpus velamina tin cta Oſtro, quantum auri commendat corpora ſplendor: Tantum nobilitas decus addit, famaq́; tanta Quam dat nobilitas, ſe celſis nubibus infert. Hine quivis tanto motus ſulgore ſtupeſcit, Et ſecum repetit, quanto ſu dignus honore Iſte decor, lumen tantum pariterq́; veretur. Altius adſpectat quiddam, cauſſasq́; nitoris Acrius attendit comprendens pectore lumen. Ergo nobilitas miro cm præſtet honore, Inſignesq́; addat tangentes æthera laudes. Non hanc vis numm:, non auri ac æris acervus Progenuit: tanta eſt haud æris gloria& auri. Divitiæ pereunt, ſplendor conſumitur auri, Quam parium Iaus eſt, aut nulla, aut frivola prorſus. Divitiis Crœſus multum præſtabat,& auro, Illiusq; domus rebus florcbat opimis. Inter opes verùm non laus, non gloria regem UIlla beat: felix eſt nempe miſerrimus ille. NXerxes Perſarum rex olim maximus ille,
Auro
85 3
Aaro! I aſcivl Ecqua Dieitin Vir uni Degen Kincn Obſcui Ornav Nobilis Cumnm Qui fa Felices Non ſi Aleri Sed ter Alteri
Nec Cy lopu lne ſbi Nobilis: Conſiliun Kobora! Nobaj aunde marem
ter kepre

41 ecuatut. r ulget 2 mpo
“
addi honorm a tinca
¹ pora ſplenin x tanta
Ainfert. dupeſcit Onore
'ereiur.
itoris
Fee lumen.
„ bonore, audes,
Kacervus
A aun..
xur auri,
e i frivola prol
Xauro,
zia tegem 5 Ille.
Zallle, 1
Laſcivitq́; ſimul regali regia luxu.
Auro ſplen gebat, plena auro euncta Aleban,
Ecqua tulit laudis vis auri præma regi? Divitiis nunquid ſceptris eſt gloria paria? Vir utis ſi plendor defecit pectora re ats, Degeneresq́; animos ſœdavit prava 1 Bido. Hinc nil diviiæ regem poiuère beare. Obſcuri faſces nullo fulgore coruſcant, Ornavit trabeas regales gloria nulla. Nobilitas igitur forſan tum vera putatur, Cudm numerare licet proavos atavosq; parentes, Qui fama celebres virtutis nomine cſari, Felices poſſint volitare per ora virorum.
Non ſic: nequaquam decorat tua nomina virtus
Alteriqs:tollu quemvis ſua propria virius. Sed tendant ahõ radii virtutis& inde Alterius nomen quodam exornetur honore: Parva tamen laus eſt nec donat nomina ſeclis: Vileſcunt aliunde dati virtutis honores Deq; alio ſurgit quæ lumine gloria parva. Nec vero valuit qui vaſto corpore, qui Cyclopum ſimilis volvebat robora vaſta Inde ſibi potuit laudem famamq́; parare. Nobilis ut volitet paſſim celebratus in orbe. Conſilium membris validis mens firmaq́; deſit Robora nil proſum pereunt in corpore vires.
Nobilitas igitur qua tandem maire creata eſt?
Aut unde illius eœpère exordia prima? Virtutem video ſublimi culmine ſtantem
Per vepres multos de ſe jubar edere magnum:
Nempe

——
———ſſſ —————
Nempe trahit ſplendore ſuo lucis& nitore.
Ipſius metam curſu qui tangere tentant. Iucundam faciem virtutis ſidera vincit
Lumine, gemmarum nec non ſuperantur honores Virtutis radii poſtquam affulſère coruſci.
Eſt animis noſtris divinum lumen ademptum, Jlios ut minime vir utis ſtringat imago.
Gloria virtutis ſi poſſet corda ferire
Noſtra, atque incultos animos penetrare valeret,
DPivitiis ſpretis contemptis rebus opimis Immenſo curſu peteremus culmina quamvis Alca nimis virtutis: amor felivq́; cupido Præcipitaret iter, cu rſusq; laceſt ret acres. Quicquid hahet ſpeciem pul« hri virtute refulget Irradiante, ſuumq́; decus ſundente peramplum. Sicut quod turpe eſt defectu luminis hꝗjus Squalet: lux nulla eſt virtutis lumine dempto Tanta, inquam, ſplendet virtutis gloria, tania Illius ſeſe diffundit gratia late.
Et cerno ſedem quã nobilitatis honores Oſtentant ſeſe, claraq́; in luce videntur. Lumen compono cum lumine rimor atrumq́; Lumen, virtutem cum nobilitate coæcuo- Omnia virtuti ſimilis ſpectatur eadem Nobilitas facie, virtuti conſona prorſus. Perpetuum lumen viriutis, nobllitatis Lux æterna nitet, ſeris nec perditur annis. Lumen virtutis nulla cum labe relucct, Nobilitatis honos ſyncero lumine ſplendet. Coneiliat laudem virtus ſublimeq́; nomen.
1
4 4 4
*
—
6
Nob Vin Nob Hellic Adſp dic el Inque Mut Atqu 8 Attol Utv Pec Nob

Nobilitas famam domat, prabeit; decorem YXUmuus excolitur, virtuti dantur honores, matbadaga Nobilitas pariter digno ſe ſactat honore. SAclcer un ſpeculo cemmennn ſplenderingoo empuun, Adſpectumq vitrum faciem reſectat eandem: ao. Sic eſt nobilitas viriutis lucida imago, 5 Inque illa prorſus ſe definita coercet, 22 V NMutuat inde decus, virtutis nomine clare atrarevalett, Atque ilta veluti conſiſtiu nixa col 34. AKtque illa veluti conſiſtit nixa columna. Isͤ Nobilibus factis qui ſe oſtentavit& auſm *Ams A toollitc; animum cujus celliſſima virrus do(it viee mellorts iter rimetur,& ao aech Pectore deſpiciat qufequid virtutis egenutm: weri Flobileate viger, virer acquiri&mnccece * dermplam Nomiis,& celebris fama ſuper aſtra vagatur. 6ͤbgßxs Qux ſormant animos artes, quæ pectora tingum m e dempio Felici ſucco, ſolerti indagine quæxre. oria, aua Laude beatus eris, caput ac ſub nuhila condes, Nobilitatis erit uihi laus nomenq́; paratum. b S Nempe ſacræ Sophiæ fontes luſtrabis aperto.. Artibus inſpectis, formabis pectora pulchris, b Dotibus, ut nitidis reddaris moribus ingens. Et quemcunque ſtrues aut aggredière laborem Conſiliis variis tua provida corda fatige, 88 In variasq; velis animum diducere partes, t 3 Donec quid rectum, quid juſtum, quid ſu honeſtumm Mens agitata queat certis dignoſcere cauſſis. DPræmia virtutis laudes te ſponte ſequemur 5 ndct, Teq́; animus prudens celſo decorabit honore. 1 ſple Undiq; multa premunt nos immenſiſſlima danmuma“
Ber

————— ——
——
Ac noſtram vitam circumſtant mille perica Pectore quæ forii ſupera, virruteq́; vince,
Te circum quamuis graſſentur fulmina dira Immenſusq atro feriat te turbine nimbus:
Tu tamen haud animo frangèris: viribus ingen: Prudenter perges caput objectare periclis. Prudenterq́; malis ſuſcęptis cedere noli, e Perfer& obdura, ſuperaq́; ferendo dolores.
L.audibus herculeis ornatus ſidera ſcandes, n4
Et vulgata tibi volitabit fama per orbem Blanditur noſtris animis damnoſa voluptas, Illecebrisq́; ſuis ſenſus ac pectora tentat Hanc tu devita, monitus ac ſperne nocentes Dam ibi luxuriare licet, dum gaudia mille Carpere, dum poclis, epulisc; incumbere ſuadet Mens perverſa, animum frenis vinclisq; cocree. Ne tranſgreſſa ſuos fines, mediumq́; beauum Mens ſeducta cadat, vitiisq́; immerſa trahatur. Inde tibi laudum naſcetur gloria magna Nobilis& verè ſplendorem& nomen habebis. Nec minor inde tibi conſurgit nominis uſus, Regula juſtitiæ ſite moderetur agentem— Præſcribatq; viam rectam, metasq́; laborum: Ut uſté facias, juſtis ſua præmia dones, Injuſtis pœnas, iribuas tribuenda cuique. Omnia virtutis ſunt facta hæc conſona norma, Ex his nobilitas nata eſt, ſervatur iiſdem. Contra virtuti ſi mens contraria pergat Contemnatq́; viam recti, ſcelerataq́; facta Expeiar: hau laudis quicquam generabitur ha 1 4 dign
*
Solac Quo Luus Mllius

Nigro volans alis nigro ſuffuſa colore Atque notas geſtans turpes fama inde reſulrat. Ut qui virtutem ſequitur, ſua præmia carpit: Sic qui ſpernit eam poenas perſolvere dignus. Ergo cum virtus ſu nobilitatis origo Solacq; det virtus laudes ac nobile nemen: Quo quis virturis maſori ardebit amore Luusq; viam quò fortius inſtat inire: Illius hoc major cœlo ſe gloria tollet Nobilitasq; ſuo ſtabit decorata nitore. Non quæ diſperdunt ſtudium virtutis amentur, Quæd; premunt mentem virtutis amore flagrantem. Ui peitem fugiat quivis devitet ut anguem. 2 Auri non ſu ſacra fames, non dira cupido Lucri: virtutem nam prorſus neſcit avarus- DPextera ſed clemens res conſoletur egeni b Labentemq́; domum miſeii, gnatos miſellos Auxilio atque opibus relevet recreet; benigne Et tum nobilitas feret ortus præmia digni Auollet illam virtuti debita fama: Virtutes inter ſummo ſummo ſe vertice tollit, Pauperis afflictis clementia dedita rebus. fu verd laudem quam ſtemmata conceſſerunn Clara tibi propria laude ac virtuiibus auges Vir fama inſiꝑnis, vir nobilitate celebris. Progenies tua clara ſuam ſub nubila jactat Lucem, collucens late diffuſa per orbem. Hos laudis radios, jubar hoc nomenq́; celebre Seſe mole ferens ingenii ſplendida virtus Progenuit, lon gumaꝝ dedit nituiſſe per ævum. 4. B2 Nrm
+
——————V:V—-——

1 3 l 1 „
—⸗‧;—B—;—;B⸗ñOC&ℳBShõ——————
——
1
Verum non aliena miĩhi tu gloria dicis Eſt ſaiis, ut ſurgat mihi laus& gloria plena. Difficilem callem virtutis nitar inire/, Laudatosq; animo vigili tractando labores, Ulterius noſtrum nomen producere pergam, Propoſitiq; tenax. acri ſuccenſus amore
Quxæſitasi vias felici lumine luſtras Adſpectas virtutis opes, virtutis honores
Virtutis, celeras Sophiæ ad ſacra culmina greſſi
Viſa movent animum, properas properantius inde,
Accendiiq́; magis virtus perſpecta calentem. Atque adeo Sophiæ quæ ſolabatur euntem Spes ceſſat; nam quæ fuerant ſperata brabea
Carpere jam licitum: potis es quia carpere carpis
Hiac tibi nunc mens eſt Phœbeo ſœia liquore, Informatq́; animum ſapientia magna heaium, Conſiliis tractas mandata negocia ſanis b Artis ſuffultus munimine, ductus ab arte b Per cauſſas tanquam vepres& inhoſpita teſqua. Nec tantum ingenio te Phœbi numen adauxit,
Exacuens mentem, viresq; in pectora fundens:
Sed quoque te mitem, nec celſa ſorte ſuperbum Cognoſcum omnes, clementia corda ſtupentes, Magnum eſt, exuperatq́; iſtud mirabile valde Ingenio cm quis præſtans famaq́; celebns, Et te divitiis ſuperans ditiſſime Crœſe‧,
Non animo inflato vult faſtidire minores. Sed placidos vultus, placidosc; oſten dit in illos Nores: inde ſibi conjungens pectora vulgi. Emicat ex oculis humanæ graiia mentis
* 9
NMagns
Ma FEtt Ma Tias 14 poſt lage Vwe Sunmt Qo Con. Erpr Solvi Opta Preæſi Un dcq Auxi Atqu Aude Auxil

3————
Magna tuæ, nee non demittis pectora celſa Et ienuem præ te non vis contemnere turbam, Mutis opem miſero demens aſperrima fata, eq́; implorantes dextra auxilianie tueris. Laudibus æternis æquabis ſecula longa. Poſteritasq́ʒ tuas laudes nomenq́; loquetur. Ingenũ vires recolens, mentemq́; benignam. Vie diu felix, exæqua Neſtoris annos. Sunt optata ducum te longam ducere vitam Quotum tu cauſſas ac magna negotia ſæpe Conſiliis doctis celſa cum laude gubernas. Erpro te Phorbea cohors ardentia vota Solvit, Parca tibi longiſſima ſtamina ducat Optans: illa tuæ tutelæ maxima pars eſt, Præſidio illa tuo ſæpèe ægra labansq́; levatur. Ut ſtudio Sophiæ flagras, atque appetis illam: Sic quos ardor habet Sophiæ, quosq́ allicit illa, Auxilio atque opibus rebus ſolaris in arctis. Atque ego tutelæ veſtræ confidere multum
Audeo, ſpeq́; tuum poſſum præſumere cents Auxilium: precor ut ſperantia pectora lirme.
F 1NI8.
———— ———