— e e aeee es
IMMATVRVMN
opwrru VIRGINIS NOBlI. LISSIMAE ET CASTISSIMAE
MaäARGARETE A Hutten: 6 8 SNOBILIR MENM STMNAA 1
e 55E ET ANIMI ET INGCENII PUz. RI EUDOYVICI4B Hutten:
RINOBILITATIS ET rurss 2 2₰ plendore præſtantiſfimi, Dn. Johannus 25 Hutten/&c. 8 8 charifſfimorum liberorum inDomino piè ſabprimo
ætatis flore defunctorum, Anno Chriſti M. D. XCIV. Menſe Sept.
Sosr 8E DESIDERIVY M FELEBILE RELIN-
96½ „ 5. quentium, tam Parentibus quam Fratribus,& reliquæ 12* 85ꝙ nobili Familiæ: s HACDuUO EPDICI. 80) es DIA SscRIPSIT sr. oHAXNNES THEODORICUS e Gemundenſis, Haſſus. e
44 Ver⸗. 4
MARDPDuRG
— 3 r
7 4,6, 4
4 88 Excudebat Paulus Egenolphus, Typogr. Atad. 5 8 cio lo xclV.
. e GS X*r ☛
.
Ne SAS

———
CELEBRITATE ET SP LENDOREGENERIS, VIR-.
ute, ſapientia, conſiliorum dexteritate, literarumq;, cultu nohi- lißimo viro, D n. Hartmuth, nat. max à Tronberg/ Ec. Electori Moguntinenſi à Conſilijs: nec non vice Domino in Aſchaffenburzt/ Ec. Domino& patrono ſuo ſummopere colendo:
Hlæc Epicedia in debitæ gratitudinis& obſer vantiæ ax&deo» ſüb-
mißè oſfero& conſecro. Ncluta clarens veteriq́; ſtirpe, propriis nec non meritis niteſcens, pama doctorum celebris virorum, — Nobilis heros. Qudm ſit humanæ brevis hora vitæ, Floſculo campi ſimilis virenti,* Quem volans ventus ſubitò prehendens b Protinus aufert. Illud exemplum docet heu dolendum: Falce mors unà necat ex ſorore
Dum rtibibinos teneros nepotes,
b Pignora chara. Naæniaà triſtes obitus eorum Lugubri flevi ſatis im polità Et rudi, tanto neq; tamq́; claro Præſide digna. Siramen vultu facili, benignà& Fronte ſi noſtras capies Camœnas, Fallor? an quondam meliore reddam Carmina cultu. Str. Tuam Nob. Jummopere colens Iohan. Theodor.
0 0⸗

dic. Nendens AiN.
EPIeipion
NOBITEISSIMAE ET LECTISSIMAE vIE.
.
Linis Margarctæ ab Hutten/ in quo Fratres cum de-
functa ſörore colloquuntur.
FRATRES.
ᷣ Empus erat, modicum dat hyems cum miſta teporem.
Munera& autumni preæbet amænus ager. Tempus erat, ſtudioſa cohors quo Martis in urle Cæſſat,& ad patrias gaudet abire lares.
Tempus id affectas ſuayi dulcedine mentes
Perfundens, tacitis gaudia blanda dabat.
Nempe qudd a ſtudijs mod) reſpirare liceret, Noſtrorumꝗ, oculis colloquioq frui. Jamq́, ubi Muſei vix conſtiꝑata ſupellex, Grataq, librorum ſarcina lecta fuit. Ad noſtras veniens infelix nuncius aures, Cernere jam patriæ rura nequitis, ait. Nos: quæ cauſa ſubeſt? quantum mutatus ab illo es, Cernere qui patrium, ſbem dabat antè, focum? Tunc huc atꝗ, huc ſe verſans, ita farier infit: Quid juvat ancipites vos retinere diu? Veſtra, dyſæuterid, ſoror ut correpta fuiſſet. lvit ad aſtrigeri regna beata poli. Vos, ergo ejuſdem forſan contagio morbi Ne premat, hic ided vult remanere pareuu. Nam facilè infeſtat cunctos; at ſanguine juncłas Præ reliquis(ajunt) corripuiſſe ſolet. Deſinit,& dictis mœærentia pectora mulcet, Mox repetens hanc, qud venerat antè, viam. At nos, auditis dictis his triſtibus, ægri In vadit penetrans cordis ad ima dolor. Ora ſonant triſtes voces,& pectora planctu Explentur, lacyymæ lumina maſta notant.

— ꝗ——
——— —,
Auiſtam meritd lugemus morte ſororem.
mmiſerds abeunt mex gæudia fita querelas; Omnis lætitiæ græripiturq locus.
Unica qua nobus munere miſſa Dei. SoROR DEFuUNCTA RESPONDET. Qudd mea deſletis peramici funera fratres, Nu hietas poſcit debita, poſcit amor- Mittite ſedlacry mas nimias, triſtesq;, dolores Pellite nam luctus debet babere moadum. Vita quidem fallax paryum mihi contulit ævum, Aeternos contra mors dedit æqua dies. Nobile perpetuâ caput amplectente coronà, Cœleſtes intet vivo beata choros. F R. Cæleſtes inter te quam vis eſſe ſciamus, Atꝗ frui vita, quæ ſine ſine manet. Non tamen hunc animi quimus reticere dolorem⸗ Et quæ ſentimus vulnera, morte tuà. Tuq; aded patrijs douec nos abſumuu ori;, A patria non vis longius eſſe poli. Nos ubi tertenam patriam vidiſſe paramus, Tu ſuperam, ſuperis aſſociata, vides. Et ſic accedens abſentia noſtta, dolorem Auget,& aſperior ſit graviorq facit. Sok, DEr. Novi qudòd veſtri multd eft mitiſßima cordi; Natura, eſt pietas cognita, notus amar. Me tamen haud multis lætantem, quæſo, quereli Conturbate, mibi eſt parta beata quies.
Terra domꝛus non eſt animis accommoda noſtris, Vera ſed eſt alio patria noſtra loco. b Naum cœlum natale ſolum eſt& patria noſtra,
Hic ubi ſupremi regia celſa Patrij.

——
————— 4.. 2— 2—
* F E. un„ Serine chara ſoror charorum lumina fratrum 42 Deſeris,& ſuperæ ſcandis ad aſtra domus? HAnorr Siceine chara ſoror noſtrote ſubtrahis ore? a1 Siccine no⸗ linquis, ſiccine chara fugis? dn giccine chara ſoror fratres contemnis amicos. 1A4* Qor poteras wnieeeilae modis?
V Siccine vos gravibus completis corda querelis, mndh ema Pergitis& manes ſollicitare meos? 14 An mea qudd virtus in cœli parte recepta eſt . Fletis,& ætherea ſum qudd in arce poli? — Non amiſiſtus me, præmiſiſtis in aulam. Gæleſtem, ſuperæ regna beata plage.
* Praæceſi, nan deceſii, haud obij ſed abivi.
In loca, ubi æterno gaudia flore vigent. 1n. Non perij, Chriſti, neg, enim potusilla perire, d un. Qua yivit vitam, morteredempta, noyam. 2 F F. bin Sed tamen urentes in corde ſubinde dolores, Jſe Nos cogunt obitum plangere ſepe tuum. u e, Nemo ſuos fratres maiore amplexus amore eft, 11,1. Spes nemo maſor matruitem, patru. Raimus eſſe tuis nil fickum in moribus, ore
— Dictum, quod poſſet ledere quem anihil.
Ä AMaxima te ſolita eit decorare modeſtia, in uns 4 Ap Splendedat pietas, cum prohitate ſides. re 1 nx Priſcaq, ſimplititas,& candor ꝑectoris, ipſa. 1, 01 2— V. Qualem Sithoniæ vix habuere nives. ☛ 4u, docta ſimul dactrinæ dogmata ſanctæ, 4. Opnima bexcipiens cum gietate Dez. 494 4u Plurima Iekæi poteras quog, carmina vats
1 Per ſua ves, memori promere mente, ſonor. = Optima quæa ſacre Scripturæ, dareferre, Res jucunda tibi res faciluq fuit.

an eas
*“ Eeeen e“—— 4 5 3 33 4 5 4 2 8 1 2 1 2 —. 2 4
“
“
—= 8
t
8——— 5—.— 8. 8 6 3 geerrer rlstas— 8 4— 8. 8 un—— ſ“ 8 8 8
— 5* 8
—
——
————— ——— ——.— “*————— * * —.
— —
.
————————
Dotlbus his multiuq alijs inſtruita nĩtebas; Nil tamen has curans te ſuper aſtra locas. Nempe neceſſe fuit fato parere ſubremo. Cuilibet hoc metas dat ſtatuitq, ſuas. Hac fuit aterni patris decreta voluntas, Quam nemo ex hominum vertere ſorte poteſf. Et mea conditio dignA ratione novataeſt, Cunn ſit continuis veſtra referta malis. Pro patxe terrena, cæleſti gaudeo patre. Cuius in æterno nunc requieſco ſinu. Atq. laca matris, cœleſti gaudea matze, Pro vobis, turmis angelicisq́, fruor. Quas verd laudes& quæ præconia fertisn, Hoc ea ſunt multò ſplendidiora loco. Hic mea flammigeræ conjungo carmina geuti. Et ſine ſine cano concelebroq, Deum. Gaudia ſunt hic, non oculo percepta nec auri, Nec fingi tacità qualia mente queunt. Exſecto hic fratres, cognatos atq, patentes, Ut nobis detur cernere poſſe Deum. Ergo precor triſtes tandem deponite luctus, Et capiat finem maæſta querela ſuum. Et modd præſentis ſic carpite gaudia vitæ, Verè ut poßitis vivere, obire ev.
Hortatu mutata tuo ſententia noſtra eſt,. Sit tua nunc nobis funera flere udlex.ʒ Sit lugere pudor cæleſtia regnatenentem, Sitq, pudor manes ſollicitare pionr. Ergo ſoror ſalve atꝗ, vale decus addita Divi. Chara ſoror ſalye perpetuum, vale. Diſol vi cupimus, cum Chriſto teq́, videre, Scilicet hac yitæ meta erit, iſte ſcopus.

——
Diſolvi cupimus: quod n.s optamus; haber⸗ Contigit ecce tibi: viye valeq, Deo.
EPICEDIONALTERuUNM, IN QUlO FRA. tres ſuperſtites defuncti fratris Ludovici mortem lugere pergunt.
EESdnis continuis malorum acervis, Et ſortis rabidæ malis procellis, Tandem conficiet dabitq; finem? Ecquis vulneribus feret medelam, Ecquis triſtitiæ dabit levamen? Sic nos, ſat lacry mis datum, putare, Eſt ſat ſollicito datum dolori, Eſt ſatis gravibus datum querelis. Quas nobis inopina mors ſororis Expreſsit: miſeri ſed ut quietem Speramus, volumusq; comparare Preſſæ præſidium dolore menti- Eheu funeribus novis reſurgit Acceditq; aliud malum ſubinde. O factum malè Vulneris cicatrix Obducta haud fuerat ſatis prioris; Nondum præteritus dolor levatus: En rurſum querulos acerba Muſa Depoſcit numeros, locum nec ullum Solandi miſerum caput relinquit. Heu noſter teneris obit ſub annis Frater, cui dederat brevis ſecundum Aetas vix oculis videre luſtrum,
Et luctum revocat ſtatim priorem.
O mortem rigidam, feram, ſeveram, Quam nil nobilitas poteſt avita, Quam nil divitiæ queunt opimæ, Quam nil& ſpecioſa pulchritudo, Quam nil& viridis poteſt juventa
Exorare, movere, detinere. O duram nimis invidamq́; mortem,

Nobis quærapuit piam ſorsrem, Nobis quæ rapuit piumq́; fratrem, Forma, moribus, optimam puellam, Forma, moribus;/optimum puellum,
Muſarum ad ſacra commodum puellum,
Solertem ingenio bono puellum. Qui tam perdocilis, memor vigilq́;. Tamq; induſtrius& laborio ſus: Ut ſi longius attigiſſet æum, Præſtans ac celebris fuiſſet olim, Et noſtri generis decus, futurus.
Sed mors invida, quid tuis venenis Effectum? tenerum quidem tuliſti Corpus, quod retines humo ſepultum. Verùm pars melior Deo relicta Reſtat, quam gremio ſuo recepit: Donectempus erit potente ſacri Quando numinis excitabit ore Corpus: tunc& utrunq; copulatum ſunger perpetuA beatitate.
Hoc ſolamine nos graves dolores, Hoc ſolamine nos truces querelas, Luctus, triſtitias, graves levamus, Hoc abſtergimus atq; ſubmovemus. Sic nos continuis malorum acervis, Etfortis rabidæ malis procellis Tandem conficimus damusq; finem. Sic nos vulneribus damus medelam, Sic nos triſtitiæ damus levamen,
Sic nos ſat lacrymis datum putamus.
FINIS.