A „₰ 3 k.
7
4ℳ — —
Sees e . wee
PDRoODIMpPTIC a: 36
Mn felicißimum abitum Hawran DO 3 8
CTISSIMI ET HuMANISSLR
MI VIRI, Dn. M. OHANNIS POLEVY. ℳ 89 Diaconi Marpurgenſium digniſſimi, quo patriæ dul- 8 ciſſimæ valedicturus, Eccleſiæ Chtiſto apud Gronbergenſes co litgen dæ, ad XIII. 3* Octob. Anni M. D. XCIV.
— 2
F 8
2s EN
6 ℳ d n M. 2
12ee 8 1 3 888 ☛‿
9. . e
8*
7, . —
22N X
5 20 P E R
1 g
Hpece
REVERENDSMI ET CLA 2585 8 4
V M, P4STOREM EC er§SIAE sch ZEEL- 8 lanæ, r heraen in Comitatu Niddano Su- 3 8* peratte a4, tem celeberrimum,
PUBLICA ETCON 51 UETAINAU- 56 5
3 3 4 , r 22* 5 guratione liſtitur, ab amicis ſcripta. N 4 4
Ge 7 ℳ* 7 v
ee
—
*
MaRPDuRGI 2ℳ
FExckacbat Patlus Rgenolphus, Typogr. Acad. 8 c10 15 XGIV. 0
3 28 8 AS ☛ A☛
8
. & 2

E
*
1.— 2—
— u 3 4
X— 4
3,
Ralchr 7
Hriu au
fiyit 12 b llius yot. ſeala D uijanans tades U ltluetaße Jon tam lyiina yre MixidaR Uin ſaere Oytime 1 Vunniu hoc Hic ubip Vanniusint Hunnius
hju ut e
Ketian
kumnitu, 4 Untegrit
Nuper,
Dum tu
Lusic

SNDSNNRANDSKANXNSASN M. JOHANNES URSINüs.
os mihi junxit amor, fidos fortuna ſadalas A Abſtulit,& votis obſtat iniqua meis. VVeſtphalicum petijt D ornbergius inclutus orbem, Necſua Goſuinum paſſa manere Themi. Saxonitas præſtans abijt Meiſnerus in ora, Nigerius patriæ tecta reviſit humi. Hugius auriferas benè doctus ad Aedridos undas Vivit,& eſt ſpartæ maxima fama ſuæ. Albiacos potans latices Schroderus adhærer Aſſeecla Doctori fidus in arte ſuo.
8 9— * m 5 2 — 139 8—
4 Tuq, parans abitum tandem, Reverende Pulegi dAudes Urſinum deſeruiſſe tuum.
bed licet aſpeftum fortuna maligna negArit. Non tamen ex animo te trahet uſq;, meo. Septima præterijt meßu, totiesq, recurrir Frigida Riphæo bruma ſub aſtra gelu: Cum ſacer æt heriæ legereris Præco ſalutu, Optime cœleſtem Præco profeſſe idem. Hunnluts hoc legi 1 yerbi teę temn por f Myſten 3 Hic ubi Pieridas nutrit in urbe Leo. Hunnius intin xit largo tibi flumine linguam, Hunnius eloquio Tullius, arte Cato.
4 2„* 3 3.„ Huyuts ut es verumn Mne fuco dogma ſecut uu,
*2
Sic etiam mores aſſecla verus amas. Te ueritus mulio vommendat nomine Zelus, Integritas candor, concio, vita, ſides. Nam tua quod prodit verum confeßio dogma Nuper, ubi maſto dixeris ore Vale: Mud& ingenuo ſer vabis peſtore& ore, Dum tua vitali flamine membra vigent. Pulchra tibi reliquos junxit concordia Myſtas, Quos idem tanti muneris ordo tenet.
interes

Mtereat pettus diſcors! concordia corda In ſua ccleſtis transferat aſtra pater/ Sed quos religio non copulat una, nec illos perpetuo ſtabilis glutine jungat amor. ERideat hæc Momus, rumpantur& ilia Codro, b Et qui mordati pectora felle madent. Rideat, in viſos quis enim nigrõſve moretur, Queor odij ſtimulus, bilis& atra ino vet. Nam ſciolis omnes non omnibus uſq placemus, Er Chriſts ſatis eſt& placuiſſe bonis. Sæapius optaſti templo ſer vire paterno, Immemorem quod ie non ſinet eſſe ſui: Sed Deus& Princeps quibus est parere neceſſums, In viridi fauſtum vi vere monte volunt. UIt vigil electum tuearis paſtor oyile,, Ne fiat flygio prædacruenta lupo.
Tabida ſi qua lues commiſſos repit in agnos, Inficiat totum quæ ſcabioſa gregem: Prome ſalutiferum gemina dè pixide chriſinas. Et medica tanto voce medere malo.
Sin o vis ignotæ ſectetur de via ſylvæ Monſtrabus rectams quæ ſit eunda, viam. Fide Deo, nec te ſidentem deſeret; idem Ut tua fortunet munerai ſide Deo. M. IOHANNES VIETOR Alsfeldianus Haſſus. S Urgat ab Oceano radianti lumine Titan, Pro vehat optato ſplendidus axe diem. Clarior& dulci fulgens aurora reſurgat Sidere, ſit gratum Luciferiq jubar. Vosq́; manus ſuperi faciles prabete, fidelis Aſſecla veſter abit, veſter alumnus abit, Deſerit acceptam patriam, charosq́; ynergos Quos ipſi vero junxit amore fides.
Vinagm minareſth vinr un alit ſatut ili Lrcommuta Llhat ut ca
uGunderga
Aiyeleticii
mab ſaceru
DUynata fne
ktüiceu ſpon
nen pen⸗ num ugrate aytans ani latu vn ri mnen poßidh
Vantud Unnirridehn
Nlhjßolahore
hnserur te ſaple hulumc⸗
ſarnu bng din conju hncanobu
Man a,
Uämiane
Flalonal

—ééͤéͤG
—————
Qui pĩetate gravi verbi cæleſtua ſparſi Semina veſtrati Martis in urbe gregi-
Deſerit hunc, aliud ſequiturg, vocatus ovile,
Paſcat ut illius lætus ovilis oyes.
Martia commutans Grunberge mϾnibus urbin,
Colligat ut cætum, fænora multa, pium. Suſcipe læticijs, hunc venerare nirum. Hunc cole ſinceris animis ſincera docentem Dogmata, ſincero pectore ſemper amu. Hunc tibi ceu ſponſæ Chriſtus præfecit amatæ« Paſtorem, pende cujus ab ore pio. Verba nec ingrato gratantia dicito vultu, Exoptans animo proſpera fata pia. Sic erit ut vere viridi de monte beatum Nomen poßideas ſic vigeasq́;, virenä. Rura ferent fructum, florebit gramine telu, Omnia ridebunt floribus arva ſuu. In Chriſto labor omnus erit benedictus,& una Proſpera eris ruri, proſpera erisqp; domi. Ad te ſed plenum, frater Reverende, dolore Fultum con vertens, verba ſuprema fero- VFiximus ad longum peramicꝰ tempus in uno Fædere, conjunſta viximus atq ſide. Segregat a nobis en te Deus, ayscat ordo Te ſacer, at nobis mæror abeſſe tuum eſt. Dulcis amicitiæ fructus amittere, magnus Eſt dolor, alloquijs& caruiſſe tuis. Outinam properos greſſus inhibere valerem: Eſſet pergratus quam labor ille mib. Sed fruſtra, nec enim votis ego fata movere Jam potero, jubeat cum Deus ire viam. Te jubet ire Deus, te ſic juvat ire, Iehova
Hunc Grunberga datum divina ſorte parentem
Sit camei,& Chriſtus cingat utrumq latu.
— E——— —————* ————— 3. 8
„
siune

sadere ſic abeas felici, chare Pulegix«. Qud tefata trahunt fauſta ſit iſſa via. pulpita queis praeri ſacris ſint fauſta, parari Qud Domino meſſis meßis opima queat. Sis modd commißi paſtor bene fidus ovilis, Et ſacra ſtygios æde repelle luvouxꝗ. Te commendo Deo, ſociam thalamiq fidelem Filiolumq́, tuum vive, valeq́; Deo.
M. IJOoH4 NNES THEODORICVYS Gemundenſis, H.
U tibi, Reverende mi Pulegi, 3 Quæ doctiſſime mĩi tibi Pulegi,
Quæ Propemptica digna te canemus Noſtris hendecaſyllabis minutis, Dum Martis patriam relinquis urbem, Dum cedens aliam ſubis in urbem, Cui nomen virides dedère montes? Te primò aſſiduum ſuum ſynergum Fidelem, vigilem, laborioſum Dimitrit venerandus haud libenter Ordo, cura cui data eſt ſacrorum. Nam concordia firma vos alebat, Etconcordia vera glutinabar, Et vos vinclo adamantino ligabat, Incorrupta fides& uniebat, Et cor unum, eadem ſimul voluntas. Quæ concordia? quæ fides? parentis Quæ ſolo ſuperi parata verbo, Concordes animos facit piorum, Et verè unanimes facit bonorum Mentes,& ſtabili ligat catena: Ut non invidiæ fames malignæ, Ut non vel rabies feri tyranni,
Non
wyſokiſ wupnn lrreraeſt lajenctos rconcot huedun pe ltom per lriiyer pi nede wkeclelia lemigran Glncera (uwrittose lerra qud bunmo pla (wronulte lostiolu linaiquan ciktſp üienpote furnd dote laimut; Kderie
lirelum
lga gud
tionſp
(en dum liäb nod
anne quo
mweniiduc
aint ſaſ puntut tritantan nentisani

——j-ↄ--——
————
———õ——
Non ſors aſpera perſecutionis, Disjungat, minuat, ſecet, refringat. Hæc vera eſt pietas, fidesq́;, quali Conjunctos decet eminere myſtas. Hæc concordia veſtra dum manebit, Hæc dum perpetuò fides flagrabit, Hic dum perpetuus vigebit ardor; Tantiſper pietas Dei flagrabit, Tantiſper Domini timor vigebit,
Aäbe Atq; Eccleſia ſalva permanebit. u Cuc Te migrante tui dehinc amici,
Quos ſincera fides tibi paravit, Quos virtus eadem tibi jugavit, Mœrent, quòd facili carent amico, Humano, placido, bono, fideli, Quo nonulteridùs frui queruntur. His ſolatiolum tamen relinquis, Urbs ad quam properas, quòd illa longo Non diſtat ſpatio; quòd inde ſæpe Sinceræ poterunt dari tabellæ, Jucundi poterunt dari libelli, Præſentisq́; queunt vicem referre, Abſentisq́; valent vicem replere. Diſceſſum ſimul atqʒ Patriotæ Lugent, quòd vigili carent miniſtro Verbi, conſpicuo, bono, diſerro. Quem, dum præco doces viam ſalutis, Docto quodpotes eleganter ore, Summa quod potes eleganter arte, Ferventi ſtudio graviq́; zelo, Laudant, ſuſpiciunt, amant, celebrant, Dignantur, venerantur, oſculantur, Admirantur,& audiunt libenter Attentis animis pioq́; corde

Obſervant, reverentur uſq;& uſq;. At tu quò Domini vocar voluntas,
Et quò fata trahunt, cas Pulegi:
Partes officii tui labore
Et cura ſimili fideq́; præſta,
(Si fas eſt licitumq́; te monere)
Qua ſemper ſolitus fuiſti& antè.
Sic non in Domino labor peribit,
Nec verbum vacuum Dei redibit.
Sic honos Domino ſuus manebit,
Sic ſemper ſua laus Deo vigebir,
Sic nomen Domino ſuum nitebir,
Sic tuum tibi præmium manebit,
Nempe perpetuà beartitate b
Clareſces quaſi ſtella: quod Propherta
De verbi Daniel refert miniſtris.
Hec tibi, Reverende mi Pulegi,
Hæc doctiſſime mitibi Pulegi,
Hæc Propemptica digna te ſonamus
Noſtris hendecafyllabis minutis,
Dum Martis patriam relinquis urbem,
Dum cedens aliam ſubis in urbem,
Cui nomen virides dedère montes.
FINIS.