Epigrammana
8TISSIMAE INTEGERRIMAEq,— MATRONE IULIANæE, REVERENDI HM maniſſimi& doctiſſimi viri, M. BALTHASARIS MER- 12K RI, digniſſimi Kirtorffenſium Eccleſiaſtæ, chariſſimæ& dilectiſſimæ 4 uxoris,
4 Quæ diem ſaum obiit arpurgi, 33. Maji, Anno clo 10 XCII.
“ MaäARnukRor, Ex oficina Dpographica Pauli Egenolphi. 8 ——„ clo 10 xcllI. 4“

½2 A nAxDaxE SS K
AD REVERENDUAM E T 1NSI=A N.⸗ GNEM DOC TE 1NA VIRIL HU M, M. BALTHA- 5ARKEM MLENTZERuN, verbi divinia pud Kyrttorffia-
* nos præconem h' ncerum,
THRENODIA M. eN STOMOn CRAMERI, GCR4E & liuguæ Profeſſoris.
3 Tus 6 ⸗ 2 auey en 273 0UE WAacs
3 Seirrs Seees 9 II.euey oi ou²yu⸗ dauxp. 8. 2 6„ Loin 7510„ LU 1 860% 3 8 3 7—„* sS&᷑ πm0 G⸗
dA n. N*νμιιν dαυνσινμ I129 25 Je dr 4Sdidſey Ts ocανy. Xaigue 5 ⁸ 3„ Dd Saysuen,.— AM dr⁴a Ha⁴e Aer Je Nuriero-. Eiuauery, e*evem XAHSy. Orux« 4)2. do 2d ie sdéau. 1 Ou⁴d⸗ 28 4rdea* Evrer, — Os xpor AXdανσ aνeνάιια Se/n, 2i dend νον—+. Oyd Aesila O6ενοσννιν.O
8892
48

aSDRSSKTSSKSSD
Oe Kelase. EPIGRAM MA,TA o OHANNIS VRSAIN 2 Deiſſellani. * 1. Ania dum rident læio letißima veris rempore, Mentzero turbida reſtat hyems: uem moda deſtituens ſua Julia, vitu ut ulmum,
S) Mar bida terreni pals negat eſſe ſoli. Ppheu quod vitis nullos generoſa racemos, b pignora nec placido liquit alenda patri! Dura nimis res eſt ab amica coniuge velli, „ Sed tamen hoc uctus mite levamen habe. „ Translata eſt cælo,gemmas ubi perpetu uræ 7 Pampineo in Chiiſti germine palmes agit. b Ur pia cœleſtem conſcendit Julia ſedem, ¹ julia Mentzeri firma columna ſui: Cur minus optarem cum conjuge fata, maritus,
„ Ae ſine ne conſors atheru&ſet, att?
O vos felices! ſicut mens una duorum V b Juncta fuit terris jungitur una pelo. 3 Htua qudd terris vixit breve Julia tempus, Julia Cum æos vivere digna dies; Conqueritur tecum. Mentzere, per Haßica Tempe Incluta Sicelidum numina quiſquis amat:
Tam citò quæ rurſus patrium quod ſcandit Olympun.,
Fallor? naturam duxit an inde ſuam? 8 1III. Mullarum, Mentzerus ait, mihi Julia Muſa Nec decima ell, Charitum quarta nec ipſa Charis: u

M a Tnann Rcromluanfam
△ ſuha mna
A. ezutſeſu
AmmatLn.
A nb.
46220 545e.
A* 414
————— y———
Una eſl tres Charites, Charitum Triacuna: Quid? iſthos Unica delituit pectore caſta meo. b Luam grave nativam velli de corpore partem! Quus poterit major me cruciaſſe dolor? V. (Qule thalami ſociam Mentzerus luger ademptam! Pupugnare Deum grande ſcit eſſe nefas. Eus ut haud poterat mortalia linquere conjunax Secula, cæleſtis ni voluiſſet herus: Sic& in hanc lucem vetuerunt fata reverti, Cui mors immites intulit atra manus. Terra ſuum repetit; quia ſemina duxit olymp Enthea meus, ſuperis non amet eſſe locu?
₰
—B
MARITuUS AD UXOREM DILE-
CTISS. PiE DEMORTMAM. D Um Chriſti, Juliana, petis cœleſtia regna,
Speratæ ſolis regna fidelibus, Quid tuus ille miler meruit, Juliana, maritus, Fatis relinquis quem gravioribus? Non ſuper in mundo ſunt aurea fecula nobis: Pejora fuccedunt melioribus. Rara viget pietas, concordia deſiit, æqui Non æ qua pendet regula judicis. Hod mihn cunq; kuit jucundum&dulceper orbem, — Alſeqp his amatumviſceribus magis, Chriſtus id& Juliana fuit, ſuaviſſima conjunx, Verbumq́; ſummi vivificum 6*ν. Hic defixi animusq́;, oculiq́;, aurisq́;, manusq́;, Et quicquid eſt in corpore pulchrius. Hoc ego theſauro felix& dwes, amari Non poſſe quicquam obtingere credidi. Sed nihil hoc orbeeſtex omni parte beatum, Mundusq́; perfedum nihil obtinet.
84
₰
Et, præ-

8 8 4— 3 “ —8qB—E= ——— 4 —— 5————— 4 —-—ͤͤͤſſſͤͤͤͤſͤſſ———— ‧ͤͤ. —.—=——. 5—————— 1 —— 8——— —————— 1
2 —
2 5
Er, præter Chriſtum, quiequid ſtabile eſſe putatut,
O mue id caducum eſt,& lubitò ruit.
terat geminos conſtans amor& torus annos,
Catti ns a Sanci& virebat conjugii decus: Ecce Deo moderante vices,& fata regente, Feliciraris pars bona profugit,
Peckore& è medio pars vellitur optima noſtro,
Hæc coſta, coſtis charior om nibus.
Er procul ad celſas volat æquo tramite ſedes,
8 Stipata ſanctis ad latus angelis.
Abſtulit id mors atrabonum: mors invida pulchri, Indocta flecti vel prece, vel minis.
Avulla eſt conjunx: ſupereſt pars altera nobis,
Summi parentis kilius optimus:
Quo niſi conſtarer noſtra anchora firma ſalutis, Atq; ipſe mentem numine conderet,
Actum erat,& ſubitis terroribus ægra ſupremam Non ſuſtinebat mens rabiem crucis.
Tu boue Chriſte, ruo noſtra erige pectora verbo.
Et funde ſancti balſama ſpiritus. Eternæ tu ſolus habes ſacra dogmata vitæ: Dicente Chriſto vita viget nova. Dicam igitur, præeunte, tuo quod fluxit ab ore, Verbo, ſacrato non ſine numine: Non erepra mihi, tibi ſed ſuſcepra benigndè eſt, Quæ dante te conjunx fuerat mihi. Uq; priùs dederas ſociam vitæ hujus in orbe, Qux vita multis plena doloribus: Sic ſociam vitæ reddes melioris in axe, Quæ vita ſummis inclyta gaudiis. Hic mora parva fuit vario diſcrimine rerum, Et mixta lætis triſtia plurimùm. Finis ibi nullus, nulla& mutatio ſortis, Eternaſumma lætitiæ quies.
Chriſte

Bell porun PHehrait. Enor& toru un 1A⅜ eca;: tegemte, 1
r
Jpüma nokk nnibcs.
mne ſelen
u mm cln.
Nen winrikpol aNamm. r*αleeranodi
ᷣ cmus: “ 1 enheme,
. 1f ncondele 4. A 8 r unre 4 .— e ptemm em crus.
24 cigt peckorr ſann
h„
1
8 ains in oldes ondus:
3————y—
Chriſte precor ſocium ſociæ, uxoriq́; maritum
Reddas, uterq; ut ſit tibi proprius. Felix, quam Chriſtus retinet, poſſeſſio: felix
Quæ poſſidetur merx domino Deo. Sic Juliana, vale: pietas tua multaq́; virtus
Clarebit omni tempore. Sic vale.
BALTHASAR: JuLIANA
Ara νμραα isva. Ala naturà habilis,
NArunaA volucri eſt HABILIS pelut ALA: Marito
Sic habilis conjunx ala pudica ſuo eſt. Illa tegit corpus, ferturq́;, ad munera promptè: Eit decus iſta domus gloriaq, alma viri. Ex Iacet la. viri gloria,&x illa danuus, Ala vale: ſacra coſta vale: Juliana valeto:
Chriſti eru, ut mea eras, coſta,& ala. Vale.
NorArlo IE MPORLs. SIs qVIuas& trels aVroras Mal Vs habehat, EXIt aAD optatos Vt IVLlana thronos.
ALIUD EPDIGRAMMA.
CI pietas, candor, caſtæq́;, modeſtia mentis, Igeniq, artes, dexteritasq; manus, Pellere lethificæ poſſent diſcrimina falcis: Non metuenda tibi mors, Juliana, ſoret. Sed motetus:mundiq, hujus pars defſinis eſe, Obruiturq, ſacti ceſpite co rpus agri. Non moritur piei as: yrvit, viviiq per illam, Conſicua antethronum, maxime Chriſte, tuum.
Sæyire
eeeekeätttetee— — 1““
r”ùlüùͤͤͤͤ

———
—
— 2*
—
— —————
——
—.—
gævire in corpus morti mcet, haud tamen ultra Juſſa Dei: in mentes nil valet illa pias. Cum pius emoritur mundo, mors janua vitæ eit: Morte malum ceſſat, vitaq́, morte datur. Chriſtus id afirmat, qui non niſi vera profatur. Verbaq; ſunt vitæ quæ eius ab ore fluunt. ai mea verba audit, verè creditq, patenti, AEternæ vitæ præmia certa tenet. Nec vis judicii eſt illi metuenda ſe veri, per mortem ad vitam tranſiit atheream. Sic vivis, Juliana, Deo: ſed mortua mundo es, principium vitæ mors tibi name, dedit. Felix qui Chriſto vivit moriturq, ſupremo: Non ſecat à Chriſto vitàve mrsve pior. Chriſte tibi vivam: ſit mors mihi dulce lucellum:
Mortuus aut vivus ſim, bone Chriſte, tuus. 05 20
VERSus ru Mulo INCIsl.
MhEntzeri luliana fuit dulciſsima conjunx,
Cujus in hac tumba corpora ſancta cubant. Summa ejus virtus;, pietas, mens co ſta, fidescq́;, Gumqpp labore preces, cum precibusq; labor.
Grata Deo, dilecta aulæ, jucunda marito 2 Vixit: jam Chriſto tota beata ſuo eſt.
T'æyέκν ‿υεν.
C 9