1 E PITHNALA 2I4 IN HONOREM N. S, rrTIARuM VERA PIETATE, MO- al KRuM INTEGRITATE, ET vVIRTuTE CON. k ſpicui viri, Chunradi Pyet elij honeſti& prudentis viri Caſpari y Vet e 8 ij, Reip. Grebenſteinenſis Conſulis, celebritare generis, au. 4 thoritate,& virtutum laude præſtantiſſimi filii, 4 8. Sponſ: PuDICISSIM AE VIRGINIS, ORTHIAE MYTZEN. IOA N. MY TZEN VIRI INTEGERRIMI FILIAE, SPON. ſæ, voti& amoris ergò ſcripta& decantata ab amicis: qua celebraban- uun—* tur Grebenſteinij, Auno 96. datt— Froverb 18. tnun Domus& divitiæ à parentibus dantur: à Domino autem uxor mnt prudens. A In Momum& Zoilum: 4bun M Vlta parat Momus vitiorum fautor& author, 49, b Er ſtrtit inſidias Zoilus ipſe ſuas. Carmina ſed caveas dictis aut lædere factis Zoile, quæ tibi non, Momeq ſcripta, vides. — — ——— — — ErITHAI.AMIuM. 51 inſigne decus, laus optima& inclyta fama, dSi cui ſub thalamos virgo pudica venit. Cum qua Neſtoreos extendas integer annos, M Ne torus iratum ſentiat eſſe Deum. Talem Chunrado junxerunt fata benigna, Per quam florebit nomen in orbe diu. Hac tibi qua faciet, tua luæ, dicetꝗ, placebunt, Aptabit famulas ad tua juſſa manus. Hæc tibi purgabit ſtontem, mærore fugato, Quod meruit virtus, ſimplicitasq, probat. Hæc tibi, VVetæzeli, cœleſti venit ab axe, Virgo pudicitiæ, quæ tua juſſa colit. Quod precor auſpicium ſit ſœlix, auſpice Chriſto Factum: ſic tbalauhus nulla pericla ſubit. Gratulor: haud miror moveant cur fœdera lecti, Amplexusq́, tuos cur pia virgo petat. Eiſi etenim cito ſe verterunt ſecula, Muſæ Non tamen& Phæbi nunc tibi taſtra jacent. Ergd tantarum cum ſit mutatio rerum, Rectꝰ cum reliquis oſcula caſta probas. His precor ut Trinus divino numine amorem Mutuum in innumeros ſervet alatq́, dies. Utqj domum pulchram vitis letißima tingit: gic vobis treſcant pignora multa tori. Et caſta caſtos in religione nepotes 8 Det Deus: à ſolo quo fluit omne bonum- Hic vetitos thalamos inconceſumq, cubile Abroget, bic placidas detq́, in amorefacer..„. See,hues 2 1 Chunradus Bacttenius A.LU- — 8 8. M 8 8 8 3 8 —————— ͤooͤſͤſͤ““ —,—— ſſͤſ“ ——— ——ÿÿj— rESORNIVM EIUSDEM ad ſponſinomen. b CHMuNRADuS WETZELlus: rORTITuPINE ET CONSILIO GRAVIS 2 Lcelides Muſa queis nomen& omen adoptant, A NHos decoret meritò pulcher Apollo roſis. Hos decoret Phœbus, piet as quos laudat& ornat, Arn gemper honeſtatem quiq, adamare ſolent. Tempore quo primùm meditatur talia Khuen Raht/ Fert ſibi fertq ſuis cum pietate decus. Dulcius in terris quid quæſo& pulchrius inſit? Quam Trino& ſummi ſic placuiſſe viris. Ergo ſis audaxa ſis fæœlix, ſisq;, beatus, Nomen præclarum fata dedére tibi. Pata dedere tibi præclarum nomen& omen, Omen divinum fata dedère tibi. Hinc gaudes meritꝰ, quia tepia fata coronanl, Atg, Deo dignas fundis ab ore face. 2850 1LIVD, QVo Novls§ONSIS GCRATTLA4. tur Bernhardus Dolaus, Grebenſteiu. Schola Calſel- lanæ alumnus. Deſte Muſæ nuptiis! Taædas jugalesjungite: Adferto Chloris floridas coronas nectito. Adſit Charis, cuncti chori Adeſte! carmen dicite. Chunradus, en, VVetzelius Sacras ad aras ducitur. Nuncfamacujus laudibus Summis, IDI [A. lus. Ir GAAI Aan Nan, 4 u. AP, 614 † A lent. Maht an 1I Summis, ad axem tollitur: Cui Nympha mollis, ſplendida, Amore ſponſo adjungitur. Cui virgo blandis moribus Arctiſſimè conjungitur, In vitæ tempus ferreo Tori jugalis vinculo. Favete ſponſo huic, libera Adferte læti munera: Ut cœpta lecti fœdera Per multa durent ſecula. Tædas pater ſed cœlitus Suogubernet numine: Adſitqͥ; patris filius Ut pace vivant aurea. Sanctusq́; mentes ſpiritus Sacrato amorc exuſcitet, Ut mens duobus firmiter Sit una longo tempore. Arrup EjuspsM. C Andida fama pij ſociam tibi jungit amoris˖, Melliſonos cui des, ſ[ponſe colende, jocss. Hinc nora conſugij celebras modò gaudia capti, Gaudia quæ nullo ſunt moritura die. Hic ſemper fœlix, cui ſic conceditur uti Vitã,& cui valido cingitur enſe latu. Enſis erit pia Nympha, decus, pia ſponſa mariti, Charum quæ neſcit fallere chara virum. Haæc tibi, vera loquor, ſacra fædera ſpondet amico, Fadera quæ nulli rumpere nexa licet. Ergꝰ audax pergas ad caſti fædera lecti, Ingreditur thalamum nam noya nupta tuum. Fidus amor licitis conjungat pectora curis, Plenaq, ſit natis, fertilus at, domus. ===————IIh1ſſſ Fldus —* 3 8 3 ͤ „ ——y—— 8 8—— —,—— ridus amor properet. 8 concordia pectora ſervet, It teneat ſuperum quod dedit alma manus. ad lectumqᷓ, torigenialis adeſte ſorores, Ut pius in ſocio ſanguine aleſcat amor. HIac tibi VVetzeli pia armina Muſa canebats Dono quæ vobis pagina noſtra dedit- Virite felices: capiant gratantia mentts Carmina, fortunent fata benigna torum- At vos, queis licitum eſt, caſto redamate pudore Cœlitus uxores non aliunde datas. Et manibus latis blandos afferte liquores, Qui ſunt virginei munera ata chori- Hinc vos aſtantes ſumantin pocula vino Ferte, quibus caſtus concilietur amor- His ſiquidem ſine dulce nihil, nec amabile quicquam, Sed modicè ſumptis: turpis abuſus erit. ALlup. SOElix Wlla dies, jucundum& amabile tempus, Quo, Chunrade, tibi culmina celſa nitent. Salye feſla diet, ſalve quogp candide ſbonſe: Omultum ſalve ſepecolenda dies! Quod Domino placuit, quis quaſo hoc reſpuat audax? In terris null fecerit illud homo. 1 Namq, torum Chriſtus ſacrato munere ſantit, Et ſonſos Canæ jungit amore pio. Oxitur felix oᷣter quaterq;, beatus! Cui datura ſummo virgo pudica Deo. En. Chunrade, tibi conſungitun Orthia ſponſæ, Mille volupt ates hinc; hie ſbo nſe, trahes. Scilicet hinc patulo terrarum creſcet in orbe, Humanum ſemper, more decente genus. Mic etenim finis, verus quog,& optimus hic eſt Fructus,& hec ſacri ſunt bona dona tori. Erod temeritꝰ, mi ſponſe, appelio beatum, Qui ſponſam dutis, quæ fuit apta tibi- virin —— „ Ng—½——½½½½½ 8—.— 28— e 1* Se— Vivite concordes, thalami concordia vivat, Eſponſo& ſponſa ut mile creentur. Amen. b ſFoh. VVuſtefelt Gre. Arlup. Ua Deus aterna decrevit mente, putabi: — Firmiter,& ſemper, quiſq, tenenda tibi. 4 Pravidit thalami que ſint mala damna jugali Quiq́, hominum caæli ſcandat ad aſtra, Deus. Non fingens ſpecies, pietas ſed vera coronat Talem, ſyncero pectore nempe virum. Talis qui non ſit, crimen cum morte piabit, Suppliciumq; Dei lege docente, feret. 4 9, 4At Deus æt hereus mundi potuiſſet in uno Momento, promptà perdere quæq, manu. Sed bonitas Domini clar proſpexit ab arce, Queis voluit miro conſuluiſſe modo. 8 Ergò qui donis his delectantur abuti: Hi deſerta petant, Tartara& ima petant. At tu, yei Teli, mira pietate refulgens, 4☛n, nirà; udt nf. Optas quæ verè pagina ſacra monet. 4: Quare ſis fœlix, tibi nam pia fata dederunt. Eſſet ut t votis ſponſa pudisa tuis. * 1 lur! Sponſa pudica yenit, præclarum munus ab axe, 1 Quæ decus, at, tibi dulce leyamen erit. 1 sic fuit in fatis: Venerem tu nacte padicam, 2* Hinc Domino laudes carmine ſparge ſacras-. 4. Qua ſine quiſq, miſer, corpus ceu truncus habetur: 7 Quaq, nibil debet charius eſſe tibi. 454 Quod ſupereſt, vigeant pietasc fidesq́ probata: Oe ⸗ unſa Ut res in veſtra ſit benedicta domo. 4 Det Deus ut veſtras ſoboles dulcißima tædas u4 1 rris 8 Cingat,& ut multus germinet inde nepos- 8 40 Joan. Sarctorius. Ar CoROLLARluM. 2u4 rerum caſto neſcit concedere amori? Num trahit in caſſes caſta puella ſuos Sponſe refer, talis num te quog cura puellæ Detinet, atq. ſacras ſparit in ora faces? Vera loquor, caſtæ ſic tu quog crede puellæ: Fida pio Venus eſt, quæpia uempe, Viro. &½ rabie mundiliber qui vi vere gaudet, Is turpis Paphiæ perdita telafugit. Ergęò virginibus ſic par eſt credere caſlis, Marum firmam ſicq; putare fidem. Quicquid agis, ju venis, caſtus ſis, namqᷓ juval Virginis in ſenſus ſic cecidiſſe pios. b Chunrad. Botttenil Grebenſteinenſis.