——
I2 N r u IN HORTUM ORNA
4 TISSIMI VIRI, HONESTATE AC 2 morum gravitate præſtantis, Henrici Jo- hannis, Sponſi: tranſpoſita ex n,* HORTO —e VIARITIETATIS AC VIRTDVTIS —n bieq; memoriæ famã integerrimi, Bartholomæi Melung, cum
ille hujus hiliam relictam, Urſulam, pientißimam caſtiſ-
fans, Iimamcj virginem, duceret uxorem, Gllns. conſecrabatur 4 ella) X ½.
— CHRISTIANO MELLINGEROCO
honoris& agnationis ergo,
trdu, ARNNO CHRITSTI NATI 1 PLantr La MelLLl Vos.— 1090, Vere regreſſo 2 77 — Apferat,& CreſCat IIrIBLV'S Ita ſi ls. b nculaud turvnne rgehen
——₰½
CNarpuri,tpis Pauli Egenolphi. 759.

—
IN PLZANTDIAM MEILIIN- gerorum, Sponſi C&s ſponſa Dialogus. Sponſa: In gleich in gruͤner Aw ich nicht/ Dennoch mein Pflaͤntzlein dahin richt/ Daß es in Gottes furcht allein Gewachſn iſt im Zuchtgarten fein: Sponſus:
Solch Pflaͤnzlein hab ich lang geſucht
Doch mirs ohn můͤhe nich werden mucht Jetzt wil ichs ſetzen in mein Garten/ Davon der ſchoͤnen frucht erwarten.· Sponſa:
Drumb Zucht/ Ehr/ vnd Gottefuͤrchtigkeit. Euch/ mein lieb Breutgam/ ſey bereit. Ein boͤſer Sam ſich ſelbſt eindringt/ Ein guter Sam gut Pflaͤntzlein bringt. Sponſus: Gott geb daß mir diß Pflaͤnzlein from Bring frucht/ vnd mehr deß Himmels thron/ Dagegen ſtewr dem boͤſen ſamen/ b Daß er nicht ſchad meim Pflaͤntzlein/ Amen. Honoris ergò fecit Iohann. Donerus, Paſtor Kauffungenſs.
“

PLANTA NuPTIALIS.
— Uid juvat Hercinios Henricum aſcendere mautes, Plantarum vires noſcere numquia ovatẽ 9 F Dic ag0 Muſa mihi, Tuare remanere ſodalem SOeroda in Patria non toleretur humos Diſlicet hortus ei viridis, quempatria noſtræ Excolit,& Plantis ornat adusa ſuss:— Ergò meæ bre vibus dicas, Henrice, Camaæna. Cur aeuin eatria ſeuina acta jaca? Nonne puellarum virtus ibi floret in hortis? Quid, quoa ibi decus hoc auget amoris opus? Et cur Eerciaies mantes, cur oppida cazues Viſere Celarum, candide ſponſe, juvat? Scilicet in patriis nulla arbor pectora campis Solari potuit, nulla placere tibi: Aec tecommo vit, quæ plantula naſcitur hortis Claris, illa placet, quæ pietate viget. Ergò Melligeri decoratos curris in hortos Luſtratum, placeat num ſacra Planta tibi. Planta licet nigraſit, tamen ut roſa verna renidet, Perpetuòq ſuæ laudis honore rubet. Dicitur hinc meritò virtus, fanctiſima virtus, Plantula quã colitur cum pietate Dei. Namq; honor& pietas& candida fama venuſtam Exuperant formam, quicquid& orbis amat. Nec dubites, tibi quin tam praſtansindole Planta Iuſita ſit ſulcis, ſponſe decore, tus. Birtzesſant Qeꝛes niſi fallor, Plantula cordi Ex quibus atriſit, ſponſe beate, tuoꝛ? Iu vidtea fuit ſed huic quod ſpinea planta; Qudò minus hac eſſet plantula grata libi.
——
Tum
—

——
5 3 4 ¹ 3 4 3 1 1 3 1 6 4
1
Tum ſiudios? infert in amæna roſaria Plantam,—.
Quamq fuit Plantan ſponſé peroſa uuu b
Aℳtd, ait: agr itolam Neonymphum implebo furore, Plantula ut ex horto floribus lo. cadat. Inſuper& thalamo miſcebo triſtia læto,. b Et ſpargam ſociis Aira venena thonus.. Dixit:& auxiliis Elides Aiſturbal amorem, Diſturbat planta ſemina primd facræ. Aſt Heurite, Deus largitur ſidera falva, Sub quibus accreſcat poſtmodoò planta tibi. Fallor; an igzifero trajecit pectora farre Dura prius par vus Opridos ille puer.— ⁴ ppicis hinc plantam, quantis ſimul ignibus uror, Ignibus,ò uror, cor aut, herba tuls. Atq, neci certo mittent te incendia ſ1 non plauta dabit leſo pharmacaà ſana tibi. Plantula num poterit ſlamma num reddete po⁵ſe NHunc florem ymphas, candide ſponſe,putasẽ Et bona ſuccurret Fenus& tibi,ſponſe, Cupido Iunzendo plantæ virginis ora proba.
planta licet nigraſit: tamen ut roſa verna renidet,
Perpetuoq ſuæ laudis honore ruet. Mrfala uam rigido qua fortè vocatur abunyſo, Nomen ab ore ſequens mella benigna getat.
Hac in virgineo tot habebit corpore dotes: Quot violæ flores tempora verna ferunt.
Nempe puellaxum dextrè moderatur babenas Provida, auucfiuguæ eincla ſaluta gerit: uin potius ſæcri ai vina voluminaæltri Tractat,& expendit juſſa verenda Dei.
Quide num vera referss num falit blandula lingua? Non falit, famam conſule, certus eris.
Nam

vroh
Namq; apiut ſudioſa volaus per forea Tempe,
Libando cogit pondera multa faviH.
UIrſula ita exlacs(teſtis mens conſcia Vveri) Colligit ex viduis dulcia mella lis.
Plurima guid referami ſacra Kudiaſiar Qauua Biliaſacra Dei nocte aieq legir.
Fectora permulcens hinc triſtia tempore duro 0 Henrice, tibi, quæ tenet, ipſa dabit.
Dicitur hec meritò virtus, fanctißima virtus. Qua Lres andtos volvere virgo ſtudet.
Ut ſibi(quando opus eſt) capiat ſolaminacerta, Firmet& in dubiu ſpemq; fdemq;, malis.
Urſula præ reliquis non deſenit alta per aſtra
Ferre preces ſupplex multa precando Deum.
Aade quod& decus& probitas mores; probati
Ze bene condecorant Urſula ſponſa, piam. Dicitur hæc meritò virtus, ſancztißima virtus, WMlala gud caſta eſt,& decus ipſa toro. Hac potiere, ſuam ſicut puer elus Iautbezs Arſit: ita hæc placeat ſponſa adamata tibi. Ergęo ſölus Symen ceuiux Vulcauia ſola, Solaq, Juu aderit prætereaq; nibil: Scilicet ipſe Deus, caſti Deus Author amoräs Adducet Charites, ſpirikuuu choros. Ilee tibi inflabit divini flaminis auram, Augelicus uumerus pellet& omne malum. Spinea planta ſimul, quæ tanta periculs amori Dijficilesq; moras attulit, imbre cadet. Tunc, Henrice, pium concordia fundet amorem Quo tenuit Brutum Palia Lda virum. Et Collatini caſtum Luctetia lestum Ut coluit, ſer vet ſonſuala ffda torum.
„ Suwin

. “ 84 —* 1 4. 3 —————m 8 2 3 3
35 ͤͤͤee*“
Quin Lraſ fecit numtrosaprole beatum ziden, tua laus non minor, Ulé ſula, eit. Gratulor erga abitum patria, quod ſcandere mgutes Hercinios, plantam quod coluiſſé voles. Gratuli& tade, valeans cerlamaha Martis, Stemmate deq, tuo ſemina Planta ferat: Dißfundat lato ſe felix plantula, creſtar Hic flos,& patriæ ſpes ſit amica domus. Et nihil in toto ceu melle eſt dulcius orbe, sic, Henrice, tuus ſit ſine felle thorus.
Et tuuz Eeuxicus, ſor Qꝑtima, laude decorus, Melligeræ celebris ſpes ſir honeſia domus.
Et nihil in toto ceu mele eſt dulcius orbe, Sic, lecti ſocius qulcia mella ferat.
Stirpis ut ambo piæ claros numerando Nepotes Poſsitis Pylü vincere fecla ſenw.
Denia hic tibi plantula jundta ſt
Erg? Cle,& Creſcet plautula multa fibi 3
Vo T u AM,
HIS NuPTIIS Da. HENRICIL HANSOMIIS
Sponſi; Urſulæ Mellingille, virginis elegantiſſimæ, honoris ergd adjectum. na venit tandem voto felicior aura, Et ſcandit thalamos,ſponſe, puella tuos. Urſula ſponſa venit; quam longo caſtus amore Optaſti thalami, fædera ſacra, tui. Quæ licet haud vano toluiſſes longius antè More quidem& ſumma cum pietate Dei: itamen iuuidioſa tuis conatibus usg. Quæ Verrit plateas curſibus urbis, erat. Scilicet ipſa Venus uetitiq; Oupidiuus ignes Impealunt ſocii gaudia caſta tui.
1
☛—

—
—
A Deus, ab caſti ui caſtis Aactar amoris, Pele procul renerem, robore pelle tuo. Tum procul illicitos depelle Cupidinis ignes, Quilibet ut thalami fædera ſacra prober. Sic erit, ut fugiant udes uncla jugalis, Et Venus& Veneris gratia quæg ſimul. Ergò Henrice colens Symenæos pectore caſtos, Inceſtos caſto cordis amore ugs. Ac tibi, quam Chriftus, uam conjunxere parentes, Iunge tuam ſponſam conjugioq; tuo. Urſula onnubio ſabili propriog, dicata ſt Wente Deo, ritè parentè tibi. andeas voto felicior aura, Meo, tuo, dum tua ſponſa venit. 2 Aenit, uam longo caſtus amore talami, fadera ſacra, tui.
David Donerus. Sͤo⸗
25 §SPONSIS NOVIS, B0 N1 O MINIS ERGO
AccI A I r CHRISTIANusKegel Goslar. J. U. Candidat.
Rſa polo gemina eſt, quarum placet altera Graiisn,/ 7 Altera Sidoniis, utrag, nota, procis. Heæ niſi præbuerint trepido placiqißima nautæ Lumina, in equorea Naufragus errat aqua. AſT, Henrice, tibi conjux datur, Arctòs amica Urſula& Hzbu uil feritatis Laber. 6
Et tantò mcelior, tantò tibi graiior ur ſa eſt,
„, 1 2 Huchs-u te-henn Quam procul draegiſtat ab axe ſolum. b
AXil freta, nil Suſtros timeas, nil denig ruper, U/ſpla nempe tuæ portus& aura rati eſt. 1
„ 42—„„„,* 4 idoniis G Tajisg, micent Erymanthido⸗ unſa,
Ur ſala dum Jano luceat usg ſwo.(

“— 4
* 41 — 3
EISDEM 850NS15 GRAT M. foHAN 9R51 co Posſ. ſtud.
U T ſummumradiat duplex per arem Urſa, præ reliquis micatq́; ſtellis: Sic& Urſula cæteras puellas Vita, moribus, elegantiaq; Multis greſſibus anteire fertur. Immò ceu dubias rates gubernant Urſæ: ita Urſa thori ſui maritum Henricum veneratur, oſculatur. Non eſturſa tamen ferox, ſed omni Melle dulcior,& favis:ut inde Nomen melligeræ tenerè dicant. Sed quid mella, quid& favos,& ipſam did non Ambroſiam puella vincat d Quæper ſtelligeros cucurrit hortos, Et ſacros legit uſq;& uſq; flores, Multas ætherei roſasd; verbi. Scilicet pietas perennis una eſt, Mortales pietas dat una coœlo. Gaude ſponſe, beate ſponſe gaude, Apem Melligeram, beatulamq́; Urſulam placidas premas ad ulnas: Cujus mella favosq́; dulciores Sentiſces thalamo tibi jugatæ.
NUS LI.
F IN 1 S.
4850