EPITHALAMION
IN FESIIVITATEM
— NUPTIARUM ORNATISSIMI Koptimijuvenis Matthiæ Greineiſen, integerrimi viri Johannis Greineiſen, fllii, Sponſi:& Sponſæ eius lectiſ ſimæ Margaritæ, Philippi Orthii, quondam Queſtoris Battenburgenſium fidelifſimi, relictæ filiæ; virgi- nis honeſtiſſimæ& pudiciſſimæ, honoris & amicitiæ ergò ſcriptum
d1
d b DANIELE EDERO ERA NOCONMONTMA No.
Celebrabuntur decimo tertio Calend. Novemb. Anno clo 10 xic.
MARPuURGI
Apud Paulum Egenolphum. ANNO Clo lo xic.

A NS NP Achen 5 A☛Q 8 lR PAN RMAR*A
AD SPONSUM.
HAfo ego quæ tenui deduxi carmina filo, ccipias animo, Sponſèe, tavente precor. Vilia ſunt, tateor, nec metri nomine digna, Nec ſunt tam celebri munera digna die. Sed mihi non melior ſcribendo in carmine vena eſt, Nec meliora facit carmina Muſa rudis. Vilia fint quamvis, in tetamen illa favoris
Atq; animi puri pignora ſunto mei.

60e ‿ = 2 n n 8 ce
ℳ 3 SA
G ARMEN NuPTIALE.
3 4 Am ſtrepitus rauco letos dant tympana pulſu QCymbala jam digitls Follicitata ſonant. Jam roſels aurora genis inſtonu, Sortu
3 CGrata ſuo, letam portat ab axe diem. Lata novus voluit qua gaudia pectore ſi 52a, Non eſt Matthia lætior orta prius — Undigq. con veniunt Patres, matrésp; pudicæ, — Et ju venumſeries, virgineusg; choruts. 1 Cum ebeu ſonſus templi ſacra tecta ſubintrat,
um patre,cum gnato, ſpiritus alme fave:
Daq Sn vi vum in mentis penetralia flatum, — 1 Ut vena verſus uberiore huant.
ᷣL. ℳ, 83 3
Non dicam flammas laſci vo carm ine fædas, Sed quæ, ſa inci vit, jura marita, Deus. Grata quidem res eſt à coniu ge7 ViVere tutum; 1 Vita caret multis hæc ſine fine malis. Aſt homo qui nullos ſub pectore ſe entit amores; Et donum caſtæ virginitatus habet: Res gravws eſt: Verum ſub me ſi judice lis eſt: Rara venit vacui vita pudica tori. Fas erit idcircs praæſcri Iptıs legibus uti, Caſtaq, di vini jura ſabine tori. Caſta Deus mens eſt:& nos ut ducere caſtam † 96 kmus Vitam, ſacra marita dedit. Nos etiam faciant A,uue oracula verbi Cautos,&flammis pectora noſtra vacent.
Diſca-

—
3— ————
—9——
Diſcamus cafto ſubmittere pectus amori,
ugium non onus eſt, ſed horos.
Nam gra ve conjug Oui verò temerat conſortia fadera lecti, —
Ewentura ſibi triflia damna ſciat. Caſtus amor talis non eſt ſed triſtis amaror, NRumpere adulterium, umpele culpa gravb. Rumpere ſcortorum regina fugare libido: Fraternid́ tori rumpere triſtus amor. Sapius inſignes extinxit mænibus urbes, Magnanim sc. duces, heu maleſuadus amor. Urbis Dardaniæ quid mænia perdidit alta, Quid ve aliud Gra jos, nönne libido, Viros? Teſte Deo, proh quantus erat Jeſeius heros, Crimen adulterij non minus ipſe luit. Sic flammeæ vetita, pluvialibus omnia hmphis Vaſtärunt, pontus cum ſine littore erat. cur Sodomas flammaä Rex vindite perdidit altus? Mirarisẽ cauſaàm caca libido tenet. Quis furor eſt igitur ſibi cladem accerſere triſtem, Et benè compoſitum ſollicitare torum. Rectius ille facit leſi qui pectoris ignes Excutit,& licito pectus amore terit. Dum loquor:ccce capit ſubeuntem Muſica turbam, Sua vec; præludunt æra ſonora melos. Cum ſponſa ſponſus ſacram ſe ſiſtit ad aram, Quiſquls ades, caſtas dicito mente preces. Nunc affaturus di vinus presbyter ambos, Promere conſuetos incipit ore ſonos. Omnibus in certas ſecretis numine partes, Principid, ſancit jura Jeho va tori.

Atq, hominem co ndit terræ de ceſpite„udum, Et jubet hunc formam mentis habere ſuæ. Porrò ne vitam ſolus ſine conjuge ducat. Hanc qusq, forma vit prouida cura Dei; Illius placidum qucit per membra ſoporem, Dumq gra vi ſomno lumina Victa jaceur; De tenero ſumit jam facto corpore coſtam, Atcq, replet vacuum carne repentè locum. Hec, dicente Deo, lepidæ ſit imago puellæ, b Quam juvenem ſociam juſbit habere tori. leſi caſte fines ſer vare pudoris, Lex de connubi fædere ffxa jubet. Lege ſacra conjunx conjungitur una marito, Lege ſacra caſtus conſociatur amor. Ergꝰ ſponſe tibi quæ ſlet ſententiæ menti, Et tua quæ mens ſit, dic nova nupta citd. Vincula conjugij ſiſacra ſubire paratt, Abſq, mora coram dicat uterg, placet. Con venit: quod ſit fœlix, ego copulo Veſtras, Teſte pio cætu, numine teſte, manus.
Quos Deus in halamum vinelo ſocia vit eundem,
Illorum rumpat fædera nullus homo. Jacircò patriam cha rosq; relinque parentlés, Et lateri ſponſæ jungere ſponſe tuc.
4 ☛
f- 2 —
Nam mens una eſtus, corpora bina licet.
Matthiam veluti dominun cole ſponſa decenter,
Nam ſponſus caput eſt,ſponſa pudica,tuum. Sit quoq cura ribi lectum ſer vare pudicum, Soliusq; Dei faneta ſiatuta ſequi.
Dilige ſponſa virum, redamantem ſponſe maritam,
—

Nec tibi pigra domi comm Ma nteu¹ unanen Quoda. facis, facias ſcdulitate gra vi.
Si non eſt quod agas, aliquid medliteris honeſti, Unde domum poßis diſpoſuiſſé tuam. Sed tua, ſponſe, meis monitis non indiget uxor.
Ilu ſcit uxori quæ facienda bonæ. Sat commendat eam pietas, moresq pudici, Virtus,& caſtus relligionis amo.
b Si faciem /ſpectes, præclara modeſtia vullu Emicat,& blando ſpirat ab ore charin. faec tibi cum nimius turhat tua pectora mœror, V Solamen dulce,& mite levamen erit.
Si genus& proa vi faciunt ad laudis honorem, Illa etiam quare laude vehatur habet. Eximijs etenim ingenuiss, parentibus orta 7. Unde poteſt celſo nomen Seese, D 8 Sea quo ſe jactat pta ſponſa parente? Philippo Saheia eaani bane e 6 Dixgnus erat pylios ut vita vinteret 2unos, Nam miſeris pronam ſeæpe ftrebat open. Spiritusilius ſupera eſt in ſede ſuperſſes, Et manet in terris neſcia fama moii.
Ai dulcis genetrix animi matrona vitills, Secla det ut vivat Mathuſalæa Deus. Illa eſt matronæ præclarum exemplar honeſtæ, Illa ſibi ducit nil pletate prius. 1 ) mulia dum pendes genderiuis ah ee,ndzz b Matronæ didicit munus obire datum.
Cum talem ſocio jungas tibiſpo nſe cubili, Numina quid votis non tribuere Iuls.

1
Tu qltog. cui ja veni nubas auttende marite, Ue decus agn oſcas ſubſidiumoT; tuum.
Cui non Griniſtüm ſtirps eſt beneco nita in urbe Fancorum, quæ alti nomina montis habesꝰ
Horum ſi quæru gentem, vix Remmata longa, Et ſeriem patrum, ma gna tahellæ, capis.
Sed quid a vus prodeſt fulvo depistus in ære,
Quidve ju vat patrium commemorare genua
Nilte majorum virtus&* facka parentum Fortia, ſi non ſis fontis& ipſc, juvant. Ipſe pater ſponſi notæ pietatisr imago et, Et benè quia tractent biblia ſacra tener. Doctos ille viros Muſarum&caſtra ſequentes, Complexus miro ſemper amore fuit. Dum ſequitur chari ſponſus veſtigia patris, Judicg atq animi dat hona Iigna ſui. Mollta nec perdit ſubinerti tempora luxu, Per! onga⸗ illum ſed ju vat ire vias. Ut varios hominuns mores,& cernertt urbes, Artibus& poſſét cultior ire domum. Quus fore degenerem metuitꝰ cum cernat in ilo Lucere ingenitæ jam bonitatis opues. Conijuge tu fælix, fælix erit ille marita, Ilitu laudi, laudi erit ille tibt. Nec tepæniteat talem duxiſſe marituyn, Qualem vix quædam non velir gꝗſſe ſaum. Sed jam pompa ſacris perfectis rebus, adl ædes Cum ſponſa& ſponſoſe comitante refert.
ASGice, ut incedant ſançti ſacer ordo ſenatus, Judici gra ves deyteritate viri.
Hor
——— ———““—— ö
————— K 1
——

Hos ſequitur Tandem ſponſ
Hinc in⸗
Nunc b con vi ve lætos
81⁄
uvenum gratiſu ma turba bonorun, Qui quog eſſe ſäu de ul. hwenit hellis ſtipata puellis,
Hudatis moribus
Aurea cui roſeo fulget in ore Tenus. oſtrema matronds tendere pompa, as cernis adeſſe nurus
diffundite Vultus, Ex animoq; hilares hunc agitote diem. Nunc dapibus vires viniq; liq uore fovete.⸗ Hoc fieri ſpon us cafla⸗ ſponſa rogaut. Latranti ſtomacho expleto, menſis remotis, Conjugibus qui vis munera diena ferat. Majores natu Aurant ſermonibus horas, Nam facienda pono ſunt bona verba die. Aſt iuwenum facies eneris immixta puellis; Alterno ſaltet per ſola pulſa pedle. Ei mea con vi vs ne ta quoq. Muſa morère, Omnia con ugibus auſta precarè uo Vis. Ipſe Deus ſocis qui Vos comunxit amantes gædere, det fæqus ſin ſociale ratum. Veſtrad, ſacrato volluſtret lumine corda, Ne trahat in dubium gewviuserror iter. eadem; Voluntas,
AAatribus Emixt
Contingat vobis meus una sit ſine lite domus, ſĩt ſine labe torus. Sit vobis dives cunctarum copia rerum- Et veniat cwxptis nollior aura piIf. Deniq, det ſeros vos cernee poſſe nepotes, yultibus in quorum ſpitet uterg parens. AMatt hia& pylior tradutas molliter annos, Margaris aun oſæ ſecula vatis agas. S auis
₰

Si quid& obtrudet vobl⸗ Förs forte ſiniſtri, Omne illud fato proſperiore cadat.
Ducite felices communes acris hauſtus, Felices placida claudiite morte dies.
A, Ae 4* Cecn
— ALlUb. AEſtus quando æſtate furit quid ſuavius aura? Quid vino urgenti pectora noſtra ſiti?
Carius ære quid eſt nos paupertate premente? — Melle quid aërio dulcius eſſe poteſt? — Quid melius ſamno quo languida membra foventur? Dulcius aptiſona quid queat eſſe chely? — Scd ꝑia, Caſta, decens, Lona, gnava,& amabilis uxor — His præſtat dictis omnibus una bonis. Acut Apollonides dixit: Nec regna, nec aurum — Unquam tot mentis gaudia poſſe dare.
— Quot dant uxoris commercia blanda viriq;,
In quibus eſt verus non ſimulatus amor. — b Hic ſi erit in vobis firmus, conſtansq́; manebit, Integra tunc domus eſt veſtra juvante Deo, Ambobus benedicet ab arce Iehova Sionis, — Ordoq́; natorum non numerandus erit. —* Hæc ita ſint, veſterq́; torus ſit gratus Jeſu, 4 Ex animo vobis opto precorq; meo. — Acut Neſtoreæ videatis ſecla ſenectæ, Non potuit votum plenius eſſe meum. — Tandem ducenda eſt Matthia dulcis amatot — b Sponſa tibi precium virginitatis habens.
. A 5 Scili

eee
— —
—
—AA“
gcilicet id votis olim ſperare ſolebas, Non blandæ Veneris caſtra nefanda colens. Nunc ergò ante aras Margyetaun ſuſcipe ſponiam, Cui mens eſt pura purior am nis aqua. Illam ſemper amans fidam tutare relictam A patre, quem celebris fama per aſtra vehit. Huic ſoli adiunctus patreim matremq́; relinque, Ut te cuncti potens præmonet ore Deuts.
At Margreta tuum ſponſum com plectere amore,
Te docet ut Petrus, ceu caput uſq; tuum. Non etenim res eſt precioſior ulla per orbem Quàm pietatis amans uxot amansq́; viri. Porrò ſponſa tuo cum[ponſo vivito caro, Sic torus eſtconſtans unani misq; tuus. Hæc tibi Matthia cum ſponſa ſimplice vena Scribendi exhibui iuſſus amoretui. Hæc dextrè accipiens memor eſto ſemper amici, Tempore qui quovis vult memor eſſe tui. Bis benè tu valeas, valeat tua ſponſa pudica, Diligit hoc votum Muſa tenella mea. Caſparus Beut⸗ Francobergenſin.
880

renz.
1
■
ebit.
— nque,
K. Lamore, m.
Aem
n.
40 ke,
1—
1& Tanarbergen3
SKFNRMSKRNNAE NSSDRTWNESK
ALIUD à JOANNE HOESTE.
. nero Francobergio.
Au t monachis tua Vota placent, aut ſponſe maritæ:
Sed ſpretis monachis ſonſa recepta tibi eſt.
Tu honus es, cum caeta ſacra tua Voce regantur:
At malus eſt monachus, cui bona ſcripta mala.
Dogmata ſancta probant tua Vvota, torumq; ſacratum:
Eſt monachus conſtans in le Vitate ſua.
O patres, dum ſunt veriti pia numina, caſti;
Non didicere torum, ſed didicére Auprum!
Dum didicere Mànue loqui, didicere Mânuon
Dicere Matthiam ſea didicere udna.
Incedit longis tunicus,& cincta culullis
Turba ſäcrata, quibus nilniſi nola deeft.
Rumpe cuculligerum catus tua fana profana,
Rumpe tuam vitam ſcortaq rumpe tua.
Eſt tibi falſa tori falſo ſenten tia ſacri, Verus at eſto torus, tu miln falſus eris. Fax monachum ſponſum Matthiam voce Mlz⸗uo
Dicet: at in Græcis iſta peribit aquis. F 1N 1 5.

reeeeeee
““
— 5 e en S 5— e 5 8 3 8