fagiebar.
us Urſinus.
— 2
NVPTIIS PIEIAIE DOCITNI. NAET VIRTUTE ORNATIS- SIMI M. THEODORI HULTZSCHERI, 1N ludo literario Alsfeldenſium fideliſſimi Synergi, Reverendi ac præſtantis viri Henrici Hultzſcheri, Diaconi apud eoſdem vigilanrtiſſ. filij. Cum LECTISSIMA VIRGINE ELISAABETHA, Georgi Henuingq, nobiliß. viri Joh. Dieden præfeti in Imchenhaina, filia: Alsfeldiæ celebrandis ad d. XXVII. Maij.
gratulationes
CO NSECRATAE A5 ˖loIS ET§TUD. aliquot in Acad. CMarpurgenſt.
MA KRPuRGI Excudebat Paulus Egenolphus, Typogr. Acad. clo Io xclIII.
3—— 4— ——————
—

. —
——ͤ
— 111 ——— —*—
—

ELEGIA NUPTIAILIS, DESVMDTA EX OCCASIONE TEMPONRITS nupris deſtinati,& Syracidis 40. dicto hoc: Eilij ſanctorum creſcite ut roſa plantata ad rivos aquarum,& inſtar thuris Iua vem odorem emittite; florete utlilia& bonam Fragrantiam præbete. 8
Author M. GABRIEILE HECKMANNO, ROM- rodiano Eccleſiaſta.
Ur mea Muſa tibi tenui meditetur avena 3 Exiguos Elegosẽ docte Magiſter habe.
Integritas, pietas, oſiciumꝗ́, tuum. 4 MN Hincetiam moveor jucundi temporis hujus Blanditijs, unde hæc carminis anſa venit.
Ver etenim præceps, quo Sol eſt in Geminorum
Tramite ter quino, cuncta vigere facit.
Hinc volucres cantant, quotquot vacuum aera pennis
Pulſant,& fundunt carmine dulce melos.
Hinc horti exultant virides cum ceſpite viyo, Prataq, cuncta vitent,& viget omne nemus. Lætitia exiliunt ſegetes, campos, per omnes Cærpuntur flores, lilia grata virent. Hinc roſa multicolor de ſe quæ fundit oedorem Fragrantem in ſpinis creſcit& ipſa ſuis. Ad ſimile exemplum floreſce, vireſce Magiſter Cum ſponſa Eliſabetb, mi Theoddore, precor. Namqꝗ, quater deno Syrach capite aumonet omnes Nomina, qui Domino, ſancta dedére, ſuo. Ut roſacreſcite, ait, ſurgens ad fluminis undam Thus ut odoriferum, ſuavia ferte Deo. Chriſticolæ florete omnes ut lilia campi, t biramentis cuncta replete bonis.
. N
4 2 Ergs
—— ———
3 3““ 2——————— ee— e 5——. 1 8.————— 8— 1——————
———— 4

Erg) age ſponſe Dei mægno date munere ſponſæ, Sracidis promptè dicta verenda cape.
Eſt jucunda oculis, rubicunda roſa, atq, cerebro, Eſt etiam in ſponsà forma venuſta, decus. Nympha pudica, rubens, caſto quæ pectore Chriſtum
In vocat atq, colit, ſola ut amata roſa. Dotibis internus fulgens pietate ſideq, Hæs dilecta Deo eſt, hæcadamanda viro. Floid, roſc ut medijs ſpinis exurgit acutu, Sæpeq, carpenti ſpiculafixa manent: Sic quoq, conjugium eſſ non omni parte beatum, Inq, roſis medijs ſpinea ſpiclalatent. Nam Deus omnipotens animo nutuq, paterno Miſcet acerba bonis, lætaq ſæpè mali:: Attamen ob mala mixta haud eit hæc copula ſancta Connubij temerè rejicienda honis. Non roſa vulniſicis ſpinis rellinquitur ipſa, Qudòd quandog ſoler pungere ſpina manum:
Quin decerpta manu multos ſeryatur ad uſus
Utilis eſt ſucco, ſeryit odore ſua: Conjugij ſic ordo bonus temerandus ab ullo Non eſt ob ſentes, quos habot ipſe ſuos. Verum hoc utendum quia lex vult muner⸗ Hancto Flammas namg malas ſtinguit& arcet eas. Hinc cunclis præceptadedit præſtantia Paulus Vir ſit cuig, ſuus, ſit ſua cuig, viro. Et Solomon varijs uxorem laudibus ornat, Qui inyenit uxorem, repperit ille bonum, Omnibuu in rebus, lætis vel triſtibus ipſis Hit mente exultat concelebrante Deum. Unde Roſina viro eſt& Margaris altera dicta Eulalia Euterpe nomine req, ſimul. Sic merit tua ſponſa gerit peramabile nomen Eliſabet, quod erit paxq domus;, Dei.
Nam

Nam Dominus clemens ſedem ſibi fixit in illi Et donis variis concumulavit eam. Unde ejus varid virtute heaberu ipſe/. FEt genus& nomen multiplicabit ea. Adverſis mœæſtum blando ſermone levabit. Nunquam te lædent jurgia, rixa, dolus. Aurea pax ſemper vobis requiesq; manebit. Sedula diſcurret per latus omne domus. Quid multis? Hacinſpectrice damus beneècreſcet. Nutu C divino proſpera cuncta cadent. Floſculus ut roſeus fragrans& amabilis ipſa,
Eliſabeth ſemper floreat apta tibi.
Nunc ſupereit paucu dicam quid lilia monſtrent,
Et Syrach omnes inde docere velit.
Lilia Sal vator nobus commendat leſus,
Horum dum formam noſcere ritè jubet. Scilicet ut ſummi cura& prudentia Patris
Noterur, fervans cuncta creata benè.
Cum verò Dominus flores& lilia curet,
Quin thalami curet fædera ſancta magist Namq homini primo coſtam Deus iſe creavit. Adiun xitq́ viro legibus ecce ſuo.
Et ſanctis legitur multis duxiſſe puellam, Angelica moderans fata benigna manu. Et Scriptura Deo paßim præconia ſervat, Qudòd thalami ſocios copulet atq, regat. Dilecti vobis altà ſit mente repoſtum, Non vos mortales, ſed ſociaſſe Deum. Ipſe ſit Oeconomus princeps huic jidite ſoli, Sit cuſtos veſtræ duxq́; comesq́, via. Hoe ſine cuſtode eſt omnis cuſtodia inanis, Aedificat præſens& regit ipſe domum. Nec juvat inſomnes noctes triviſſe labore, Largitur ſomno cœlitus omne ſuis.
4
3
Poſt es

—
poſt ea ſincere ſidei& candoris honeſti Lilia ſunt cunctis candida& alba typus. Dogmata divini verhi ſectetur aperta, Gens Chriſti caveat dogmata falſa nigra. Impuræ vitæ ſordes peccata recedant, Et tenebræ nullæ ſint in amante Deum. Albicet& niteat vero ſplendore coruſcet Candidus& lotus ſanguine Chriſtetuo.
Veſtibus& corpus mundis& mei bra tegantur,
Sordibus impuris abſit amica manus. Mundicies placeat cordis cum corpore puro, Sint immunda procul, fœtida ſpurca ſimul. Nec tamen in ſplendore ſuo ſit turgidus ullus Faſtu, ſed criſtas ponere quemq, decet. Lilia non ſurſum flores attollere cernis, Sed folia ad terram mittere curva ſolent. sic demiſſo animo geſtuq, humili decet eſſe
Luemg, hominem, quam vis ſplendeat ipſe bend.
Dejicit elatum Dominus de ſede potente, Aſt humilem lato tollit in altagradu.
Inſuper antiqui dixerunt lilia Regem Florum, quod cunctos caule ſuo exuperat.
Et reliquis longè praſtat forma atg, colore,
Suaviter& ſpirans prominet inter eos. Quo ſignata venit pietas, que maxima virtus Regina& princeps eſt& alumna parens. Hæc gremio dulci reliquas complectitur omnes, Seu ſit vera fdes, cognitibve Dei.
Ut reſerunt aliqui ſacrum ignem pellere morbum,
Expreſſo ſucco lilia mixta roſa: Sic crucis ipſe calor, carnisq nefanda libido Omnis ſedatur vel pietatis ope. 4 vicis arcet pietas, ſcelerumq repellit Ardentes flammas& mala cuncta fugat.
2
F

HA44
———
Hac virtute virens fragrantem præbet odorem, Quo gaudet Dominus, quo recreatur homo.
Deinde Crocus roſeus medid quem creſcere cernis In floris roſulaà, ſignat& ipſe fidem.
Ut crocus hic ſuavem de ſe diſfundit odorem, Atꝗ, colore roſam pingit& ornat eam:
Sic eſt vera fides virtus, qua pingitur omnis Ac ornatur homo, quo placuiſſe queat.
Sola fides gratum de ſe ſe effundit odorem, Suavis ador Domino vivida vera jides.
Hæc ſunt quæ cecini niyeo de flore Magiſter, Atq, rosâ rubed pro brevitate mea.
Non fuit hic animus cunctas exquirere vires, Moribus as ipſas jungere ritè ſuis.
Sed tantuùm volui vulgatas ſumere formas, Unde peti poßint dogmata vera tori.
Nec dubito, quin te ſemper cum virgine bella Exhibeas dignum ſuaviolente roſa.
Floribus intextis auro nunc necte coronam Sponſa ac ornatu tempora cinge tuo.
Cinge caput doctum ſbonſe,& cape ſplendida ſertas
Luæ dedit ex auro ſponſa pudica tibi. Ternæ jam Charites tibi tertia ſerta dedère, His vigeas felix, ultima danda manent. Iſt Henrice pater multàâ pietate verende, Dic mihi ovans animo gaudia quanta tapis Saudia feſta quidem quæ nunc Deus ipſe paravit Conceßitq́ tibi, dicere nemo poteſt. Connubio jungi divino numine cernis Ultima, quæ Dominus ignorachara dedit. Lætare ò venerande ſenex& jubila tolle, Nam Deus hæc nobis gaudia feſta parat. Hultſcheria exultet clara& veneranda propago, Nam pater& mater carmina lata tanunt.
4 4
4r vers

At verd Henningi ſponſæ pater igſe ſilehist
Miſce cum reliquis gaudia vera tiis. Triſtes expellas longe de pectorecuras, 3 Un Gaude cum ſponſis, hoſpitibusq́; tuis. 8 Verum quid moneo, quibus eſt jam prompta voluntas ca* Exhilarandi alios, ſeq, ſuosq; ſimul. b 4 Plaudite nunc omnes, quibus hac ſolennia feſta b Kdi Inſtituit ſonſus, ſponſaq, dicite jo. b ETEOETIXON. Mn MalVs Vr affVLger terræ ter LVCe noVena, En Caſta eſt HVLtſer IVnCta pVeLLa tlbl. 1 Sde a Alia Elegia gratulatoria, continens ſimul annum, b menſem ac diem nuptiarum. A ANuus erat Teph YrVs o OLe tepentlbVys agrls nal Splrat,& IrrlgVo Deſyper IMbre /VIc. b Tempus erat, molli quo vernat gramine tellus, 0: Explicat umbroſas arbor& alta comas. Prataq, quo gaudent varioru in flore colorum, 0- Blandiſonoq, loquax gutture vernat avis. Menſis erat, rutilans properat quo Phœbhus ab ortu, 0 Prolem per geminam progrediturq;, Joyis. b Jamq;, gradum laſtrans ter quinum, Caſtoris atq, Pollucis medium penè peregit iter. 3 731ͤ TLux oculum Tauri produxerat altera Eoo
Pracedens clarum tempore, dus ovans.
Stella ſed Aſſyriæ vindemitor, ille ſequenti Eous tegitur luce ſtatimꝗ gadit. Mirabar, tollens oculos, felicia cœli W 1 i Vdera tam claro conſpicor ipſe polo. Mente revolvebam tacitAâ praſentia veris . Tempora, queis ridens quiliber hortus erat. V
u Lætabar

na. Ibl.
aum,
Læatabar volucrum concentibus adre factis, Cumprimis modulis õ Philomela tuis. Unde ſuum teneant, rimabar, ſdera nomen Zodiaci, Taurus, dux gregis atꝗ, Pares. Cur geminum ſtatio ſydus Phaæbæa vocetur, Ultima qua veris tempora nempe vigent. Sciſcitor, Aſtrologi referunt mihbi, talia ſigna Tempora quòu faciant, nomina ſicut habent. Hinc ubi ſunt gemini Lædei pignoralecti, Pinguis ibi fundus, fertilitasq ſubeſt. Sic igitur geminos quia ſol quog, luſtrat,& illos Jam vernus properis ipſe peragrat equis, Annus fæcundus, fœæcundum tempus& aer Commodus efficitur, florida cuncta virent. Fallor? an hæsce dies fluxæ cunabula vitæ Prima dedit Princeps d Ludovice tibi? Fallor? an effecit ſacræ quog, gaudia tadæ Sponſe tibi? junxit pectora nõnne duo? O multum felix igitur Theodore Magiſter, Tempore cui tali ſponſa parata venit Omine tam fauſto lucent cui ſidera! felix Illa dies, ſponſo gaudia quanta feret. Omnia fæcundo procedent tramite, ſponſt Proſper erit thalamus, fertilis atq, torus. Hincq, tuam circa reſidebunt palmitis inſtar Menſam, deliciæ, pignora chara, tuæ. Talia promeruit pietas, doctrina leposq, Morum, largiri cæca libido nequit. Talia proveniunt Domino peccare timenti, Præmia nam pietas ſplendida ferre ſolet. Quid ſupereit igitur? niſi quod tibi grater honores Ex animo, tædæ læticiasq́;, canam. Conjugium felix, concors, thalamumq́ beatum Opto, connubij gaudia mille novi.
4
— Ver⸗

—
yota valent, ſuperosq, movent, Déus optime fauſta Vota aliquod, petimus, pondus habere ſine. T HEODORUS-ELISSABETA per metagramat. Salias dethoro beatus.
No- velut quondam præſenti luce relinquit Arcam, juſticiæ præco, ſolumq petit:
Fato ſic etiam vitam ſine conjuge, ſponſe, Deſeris hàc ipra luce, aliamꝗ, fubis.
Quis putet hac? cælebs nonnunquam vita moleſta eſt,
Sed mutata toro fœnora multa refert. Pręò ſcande torum felix, Hult ſchere, beatus Deq thoro ſalias; Res veneranda torus.
M Johannes Vietor, ſponſi
amitinus F.
Alius anagrammatiſinus nuptialis.
Hic torus ſoſpes nudo: ex nomine THEODORICUS SPONSUS. Elaboratus à b M. Eberhardo Meſomylio VVetterano.
Tu quid agis Pylades ſuavißimeꝰ numne cucullo Tu caput includu? Num placet atra Venus? Abſit; Tu ſociam vitæ tibi jungus amore Nudo; conſtituis dum ſacra jura tori. Nudus eras, ſed jam muniris veſte decora, Hæc Boreæ flatum, nubila quæq, fugat. Luam LOKRUS HIC SOSPES NUDO: felicihus ilum Ingredere auſpicijs, proehe, ſolve, vale. b
AD

AD DOMINMUM M. SPONSIM.
D Eme ſupercilijs nubes, THEODORE MAGISTER,
Et cape nunc potius gaudia mille noya. Candida namq, tuo ſupponet brachia collo Sponſa, parente bono nataq́; matre pia. Non quæ pompoſo tollit ſua lumina faſtu, Ant quæ contemnit dedecorãtve virum. Caſta ſed eſt, vitamq ſtudet formare modeſtam, Atq, Dei magni verba ſacrata colit. Corporis huic ſponſæ Genius neq, dona negavit, Sed decus egregium purpureumq, dedit. Haæc ſimilis tua ſponſa Saræ, ſimilisq, Rebeccæ; Quas fidei titulo grammata ſacra vehunt. His dotata bonis dabitur tibi, docte Magiſter
or, ſponſ Sponſa, igitur nubes deme ſupercilijs.
ilum
Auſpicijs adſit flamen cæleſte ſecundis, Adſit conjugio paxq fidesq, noyo-
Juſtus Bucking Alsfeldianus,„
affinitatis ergò F.
Anagrammat. voti Vus.
THEODORUS-ELISABETH. Eli, da hos thorus beet.
Interpretatio anagrammat.
D 4 Deus omnipatens fæcundi pignora lecti, Da videat ſobolem ſponſus uterq, piam. Fac numeret ſobolem magnams creſcatq; quotannis: Da thorus hos ſponſos, mi Deus alme, beet. Hinc procul Aſmodi furias depelle cruentas, Hinc hine Tiſiphonem, maxime Chriſte, fuga: Ne noceant ſponſis. Sponſis ne poßtit obeſſe Perſephone, procul hinc, Chriſte repelle feram.
—
AD
Ut pius:
—————. ————=— 3——— ————————— — 1 9 8—————,—y—
————=
—

Uit pius et Neonymphus; ut eſt Neonympha ſacratæ, Sic erit& ſoboles progenerata pia. Annue Diye pater, precibusq́;, his annue noſtris:
Ult torus hos poſtit laude beare duos.» Votum, annum nuptiarum indicans. R It thaLalV feLIX ſponsl ſponſæq ꝰe JVgaLls 5 44 Wenoe Lea herſ n 8 5 4 9 4. M Ad Dn. M. Sponſum,&c. Ter ſeptena tlbl LyX Mall ſVrglt In axe, 4 Et ſena:(opto) torl fæ Dera ſponſs Inl. 4 4
Conradus Bachmannus Melſungenſis.