di: INNVPTIAAS HONESTISSIMI SPON- 1,.) 8S1 NICOLAI RVPPELII FA- ſan, chenſis,& pudiciſsimæ cius Sponſæ b AGNETAE, ampliſsimi viri D. rlid⸗ Valentini Hagij, apud Sponlim Geiſenſes Conſu- B domua. lis filiæ. b CARMEN GRATVY- ero. latorium: ci eſt. SCRIPTVM b A CHRISTOPHORO VVER.⸗ NERO FACHENSI. Smalchaldiæ,&c, b 3 1 582. Illud Vtvic ( pecto 0 Neuell ——— S Emper honos, nomenq́; pium, laudesa; manebunt Coniugij, cœlum donec& orbis erunrt. IIlud enim ſapiens diuini cura parentis Sanxit& egregia commoditate fouet: Vt vicibus translata ſuis, humana propago Creſcat,& æternos duret adusq; dies, Pectoris ardentis varios viremus vt æſtus, Quasq́; mouet vetitas improba flamma faces, Neue libido furens, vitiorum mille creatrix, Nos trahat in caſſes, pernicioſa, ſuos. Sed magis vt caſte, proprij cum coniuge lecti Viuamus, caſto dedita turba Deo. Caſta Deus mens eſt,& caſtos a pprobat ignes, Ac homines caſta viuere lege iubet, Largaq́; virtutis, caſte viuentibus offert Præmia, deq; polo depluit omne bonum. t contraà grauis eſt, pœnasq́; minatur a cerbas, Crimine vulgatam quos iuuat ire viam, Qui rupti ſcelerum variorum turbine mixto More feræ vitam, mente carentis, agunt. Teſtes vos Sodomæ, Sodomisq propinqua Gomorrha, Teſtis es excidio, tu quoq́; Troia, t. Vos damnoſa venus turpisq; licentia vitæ Perdidit, heu tanti maxima cauſa mali. Non ita perpetuos veſter dolor iret in annos, Si vobis thalami vincula culta forent. At felix, quicunq́; malo reſipiſcit ab illo, Alterius damno qui ſapit, ille ſapit. Ergò pie Niclae facis, quod fœderis huius Auſpicio Chriſti, mitia iura ſubis. Conſortemq́ legis, quam non modò clara paternæ Ornat,& inſignem reddit origo domus: Quam vultus decorat, nitidæ quam gratia formæ Commenqdat, veneri conſimilemq́; facit. A 2 Aſpice —— Aſpice ſyderex frontis decus, aſpice malas, Iunctaq́; purpureis æmula labra roſis. Lumina contendunt ſtellis, coma ventilat aurum, Colla niuem ſuperant, alba liguſtra manus. Quantus ineſt membris decor omnibus: aſpice quaàm ſit Tota decens annis, quàm iuuenilis amor. Hanc ſibi pro nympha Pœneide Cynthius optet, Hanc magis& rapta Gnoſide Bachus amet. Hanc ſi conſpiciat facie pulcherrima Læda, Progeniem iurans dixerit eſſe ſuam. Dixerit,& vero narraſſe potentius illam, Tyndaridos raptor tu Pari teſtis eris. Quid loquar? aſtrorum reliquos vt præterit ignes Heſperus, hunc cornu candida Luna ſuo: Haud aliter tua Sponſa ſuum caput ardua tollit, Virgineos inter conſpicienda choros. Nec modò non illi formam natura negauit Egregiam, mentis præſtat& illa bonis. Moribus ingenuis ſupereminet Icarin ipſam, Quos tamen exornat caſtus in ore pudor. Nam tibi quid prodeſt? grauis excellentia morum Laude pudicitiæ ni benè culta nitet. Inter opes mundi dos hæc pulcherrima, virgo Illa ſatis diues, ſi qua pudica ſatis, Inſuper ardenti trahitur pietatis amore, Arq; fide Chriſtum non ſimulante colit. Vix(crede) inuenies multis e millibus vnam, Quæ magis aſsidue Biblia ſacra legat, Et quæ maiori diuina oracula cura Audiat,& memori condita mente gerat. Adde quod& papæ deliramenta peroſa, Nil ducit uera relligione prius. Hinc igitur patria Zelo flagrante relicta Deſeruit matrem deſeruitq́; patrem. Cogns- —— Cognat⸗ Qu Vtſalten Fla Has&pü Kpot cliicet. Nor Ngotibi Can Teüiquid Tali mncreu dic „Rt, cit ſibi „Apt Hanc ig u 3 Et dielubm Eiu rum, . ce quamſt . pier, amer. „ rit ignes 1ſuo: rollit, 5. uit onis. ſam, audor. ntia motum 1. 7, Virgo 1. 09 colit. vnam, at, —y—— Cognarasq́; ſuas: Facchæq; receſsir ad oras, Quam circum præceps amne Vierra ruit. Vt ſaltem biberet puri ſacra flumina verbi, Flumina, Chriſtiadum quæ pia corda rigant. Has& prætered multas lepidiſsima dotes Sponſa, pias laudes vnde meretur, habet. Scilicet Agnetæ ſancto ceu nomine gauder, Nomijna ſic rebus conuenienter eunt. Ergo tibi tantos meritò gratamur honores, Candide felici ſponſe beate thoro. Te ſiquidem talis dignatur amore puella, Talis in amplexus ibit amica tuos. Hanc reuerenter habe, totoq́; hanc dilige corde, Sitq; tibi coſtæ maxima cura tuæ. Tu quoq́; Sponſa Deo meritas caſtiſsima grates Orerefer, iuueni conſociata pio. Omine qui ſimili tibimet virturis honores Elhibet, ornatum queis decet eſſe virum. Qui non Martis opus ſectatus& aſpera bella Eſt, ſed Apollinei mitia caſtra chori, Scit, ſibi iungaris qua conditione, nec alter Aptior hoc poterit dotibus eſſe tuis. Hunc igitur parili ſtudioſa fouebis amore, Quite non dubiæ fœdere mentis amat. Ac veluti patulæ vitis ſe ſubiſcit vlmo, Et quo ſe reneat, quodq́; ſequatur habert: Sic ſubmiſſa tuum complectere corde maritum, Eius& obſequijs iuſſa capeſſe piĩjs. Sic fortunatam perages cum coniuge vitam, Er grata pyliæ ſorte fruère nurus. Sic vos æterno pax& concordia nexu Cingent, inq; thoro rara querela cadet. Quod ſupereſt, te Chriſte rogo, mitiſsime CHRISTE, Dexter vt hæc firmes numine cæpta tuo. A 3 Ne Sathanas, tædasq; manus exoſa lugales Inſidijs turbent ſacra marita ſuis, Mente ſed vnanimi caſte pia fœdera ſeruet, Atq; maritalem præſtet vterq; fidem. Vrnatqs vi- 8 Delicias menſæ diſcubuiſſe ſuæ. Hac tua præſenti celebrent qui nomina vita, Inq; ſecutura perpete laude vehant. Amen. V Je ſchrecklich Gott zu aller zeit 8Wekeaf⸗ hab/ an Land vnd Leut/ Die Vnzucht ſampt der Hurerey/ Zum zeugnus/ das er jhr feind ſey/ Vnd wolle/ das in ehren halt Den Ehſtand/ beide Jung vnd Alt. Des gibt vns auch/ neben der Schrifft Die erfarung/ gnugſam bericht. Damit denn nu nicht gleiche not/ Heutiger Breutgam auff ſich lad/ Nimpt er jhm fur/ nach Gottes gbot/ Vnd ſeiner Blutsverwandten rath/ Sich zubegeben in den Stand/ Den Gott ſelbſt gut vnd rein erkant/ Ja den er ſelbſt geordnet hat/ Vnzucht zu meiden nacht vnd tag/ Vnd doch gleichwol in zucht vnd ehrn/ Sich das Menſchlich Geſchlecht thu mehrn. Derhalben wird der Breutigam/ Billich gelobt von jederman. Dem owuͤntſch ich ſampt ſeim Ehgenos/ Gottes ſegen/ ohn vnterlas/ Das ſie den Ehſtand fahen an In Gottes furcht/ vnd ſich fortan Darinnen Darinne Das fiel Wie vml Wagern/ Geſund v loben vnd Ind jhm Dab eriht Dehie leb Bisdas en Pesnem Mrſried lactibi no Condic Carmina ſyn (nc e quant Accipia dietu præſ Nedifer leiti conti duaue, ft Darinnen Darinnen halten erbarlich/ Das ſie mit freud ſehen zugleich/ Wie vmb ſie her jhr Kinderlein Wagern/ gleich den Oelzweigelein/ Geſund vnd friſch: die jren Gott Loben vnd preiſen fruͤe vnd ſpat. Vnd jhm dancken von hertzen grund/ Das er jhn ſolche Eltern guͤnt/ Die hie leben in gutem fried/ Bis das er ſie zu ſeiner zeit/ Wegnem aus dieſem Jammerthal/ Mit fried vnd freud ins Himels Saal. A M E N. Hæc tibi noſtra breui pro tempore, Sponſe, camæna Condidit in thalamos carmina pauca tuos. Carmina ſynceram vere teſtantia mentem, Quæ non fucatus ſcribere iuſsit amor. Ac ea, quantumuis puerilia dona, precamur Accipias, oculo nec renuente legas. Sic tua præſenti connubia numine firmet Tædifer,& fato proſperiore beet. Sic tibi contigat Domini benedictio larga, Suaue, pium, felix, fertile coniugium, „— 4 ——— 4 ——