NypTIIS CLARISSIMI. DO⸗ CTISSIMIOVE VIRID.
EBERHARDI SPECHANII PATRITII BRER M EN S1S AcC I. V. DOCTORIS, AFFINIS ſui cariſsimi: Ac pudiciſsimæ honeſtiſsimæcq́; virginis SorHlAE DASSELIAE, claritsimi viri IoANNIS
A DASS1L patritij Lunæburgenſis piæ memo-
riæ filiæ.
— X 7.
RHMODOLPHVS HILDEBRANDVS
3 REMENSIS.
- A NNS — M. D. LXXXI.

4 . 3— 4 4 8
Nunc luliac Ingenuis ſeden Nam tua meyl A pueris ſpeci Affinis, quodi Qur wihi fon Admonuit, me Quo tibi Doceo Declarare auim Dum de motey kent anicnus r9 Quis ſacra con ac duo cur yen Vinei a. CuaAm Magni opersii
40
„ Erpo nate Coniugl, vite
Numine diuind Kc licet haudſt Ingenij rimania en tamerek,
Floriferis nne
Plurima ſi leetian
wwizmr
uüteum ſoler
beat! dar Amün di 8 Delucta iaun

3 Ceipe Spechaniæ gentis decus accipe, ſponſo Quæx tibi gratantes ferimus, tædisć; ſacratis præmia dum Sophiæ capiens, ipſamq́; Sophiã Coccineam geſtas Doctorum inſigne tiaram In cathedra, ſponſusq́; ſacram procedis ad arã Nunc vbi Iuliades Muſæ,& galeata Minerua Ingenuis ſedem ſtudijs fixere ſacratam.
Nam tua me virtus non tantum,& amica voluntas
A pueris ſpectata mihi, ſed vinculum amoris
Affinis, quod nos inter Fortuna ligauit, Quæ mihi fortunis præſtantior omnibus vna eſt, Admonuit, mec; hunc voluit tractare laborem
Quo tibi Doctori ſponſo ſponſæq́; 8SOPHIAE Declarare animum poſſem, mentemq́; benignam,
Dum de more pio tædas decorare iugales b
Fert animus, quantum& liceat deſcribere verſu,
Quis ſacra coniugij ſancirit fœdera primus
Ac duo cur veniant caſti ſub mutua amoris
Vincula, quam ſanctæ decus inuiolabile vitæ,
Magni operis viua quæ pingit imagine ſignum.
Ergo nate Deo primus, qui ductor,& Auſpex Coniugij, vitæ ſocialis iura dediſti, Numine diuino noſtris allaßere cœptis: Ac licet haud fas ſit mortalibus ardua cœli Ingenij rimari acie,& wyſteria tanta:.. Mens tamen eſt, quantum detur mihi numine Diuùim, Floriferis vt apes in ſyluis plurima libant Plurima ſic etiam depaſcier aurea dicta, Aurea perpetua quæ ſint digniſsima laude.
Vos igitur dulces iam qui veniſtis am ici, Ad thalami ſolenne ſacrum felicia multa, Multa beata dari votis optate benignis, Auxilio Diuùm ſponſo, ſponſæq́; pudicæ:
Deſuctæ tenues Muſæ nec temnite laudes... A 2 Spiritus
—

Qui nemore in ſacro ſinceri fœdus amoris Inſtituit, thalami leges& jura paciſcens:
Atq; ideo mundi ſanctis in origine prima Cœtibus alituum, primoq́; impreſsit Adamo, Haud dubia æternæ virtutes ſemina mentis Illuſtres, caſti decus& cœleſte pudoris,
Quo ſeſe in nobis clara ceu luce videndum Prabuit,& certis poſuit diſcrimina metis
Inter rectorem cœli, ſtygiosq́; Tyrannos:
Ille quibus monſtrat certo velut indice: quod ſit Mens æterna, potens, verax, bona, libera, caſta, luſticiæ ſine principio fons vnicus omnis.
Conditor his cœli fſummus pater atq; hominum rex,
Et Satanas diſcrimen habent, nec conuenit illis.
Ergo corde Deo perſoluere vota pudico, Hoc opus hic labor eſt ſummus mortalibus ægris. Ac velut angelicas vllo ſine pondere mentes Expertesq; tori Deus, ignarosq́; ruinæ Condidit, humano generi ſic legibus arcis Conjugij metas, generandi& tempora certa Orbis in exortu poſuit, iußi—; reneri. Nam Deum nullus caſto hine corde videbit Vota nec illorum recipit Deus auribus æquis, Qui ſine conjugij vivunt, ſine lege pudoris.
Hinc etiam gentes tenebris horrentibus adtæ Immortale pudicitiam decus eſſe putarunt Virtutis, Sophiæq;: infando& more vagari Brutorum thalami caſta ſine lege, pudendum Dedecus, horrendumć nefas,& morte piandum. Nam velut in ſtatua pario de marmore facta Forma, decusq; abſunt capite à ceruice reuulſo: Omnia ſic hominum veræ ſunt indiga laudis, Caſta pudicitiæ niſi laus in corpore toto Emicet, vt flammans rutilante Pyropus in auro.
————
Fpiritus eft cafſus caſti Deus ordinis audor,
Lcart § 19 10 Ft genus, Virginei, Rettulit& Heröe illul
Virgo Duda etti De qua ſan Ingenui, n At licet exi Expleriyt! Vna tamen Publica re Prgotibig Aecipe, ſen Inuiolata: Romanosy
„O pietas Auſoniopo) Cüi malasp
. Lic Lacee PASANIA deruauit par Maluit agſ Phantang
Lac taaher

od ſit caſta,
aum rex. rillis.
co, Tgtl5⸗ 8
cta
ebit uis, 8.
ibus adz at
garl adum iandum. Gta reuulſo: dis,
Sic armis, animoq́ potens,& fortibus aulis ScCIpIo Corneliæ ducens à fa nguine gentis Et genus,& proauos, ſponſam ſine labs pudoris Virginei, Ar IL vCIO captiuo reddidit hoſti: Rettulit& tales juuenili pediore voces,
Here illuſtri dignas,& princi pe belli.
Virgo verecundi decus, exemplumq; pudoris Ducta eſt in thalamos Romano à milite noſtros, De qua fama fidem fecit formæq;, pudorisc Ingenui, nec me vulgi præconia fallunt.
At licet eximiæ tanta indulgenria formæ eſt, Expleri vt mentem nequeam, ardeſc amq́; tuend Vna tamen vincit mihi quæ concredita ſoli eſt Publica res patriæ, laudumć; im menſa cupido. Ergo tibi Sponſam tota quam mente petiſti Accipe, ſeruata eſt noſtri tibi pignus amoris Inuiolata: atq; hac tecum mercede paciſcor Rom anos vt ames mecum, gentemc; togatam.
O0⸗
Opietas, ô priſca fides, à principe digna Auſonio vox,& proauis præſtantibus orto, Cui malas primo veſtibat flore juuenta.
Sic Lacedæmonius clarus victricibus armis
PAVSANIAs, corpus dum mens immota maneree
Seruauit purum ſtimulante libibine carnis: Maluit atq́; ſuis dictis, factisq placere Spartanis, caſtæ famamć relinquere vitæ,
Quam trahere infandum, turpemq́; per oſſa furorem.
O quem te memorem factis,& nomine Qui domitor mundi, ſpolijsq́; ſuperbus abactis Bis vincis, dum te vincis, dextramq́; potentem Inuictamq́; armis exornas laude pudoris?
Magnanimo quoniam defixus lumina vultu,
Ne cupias forſan viſam,& potiare cupita, 4 3 3
MAGNVA
Præcipis

Præcipis vxorem mitti in ſua regna DARIO Græcorum Rex.,& Cilicum defenſor ad vrbem. morem factis& nomine tanto Indignum? ah meminiſſe piget: non amplius ille es MAGNVSALEXANDER, parto Babylonis,& orbis Totius imperio: cæcis quia pectora flammis Ardeſcis, ſimilis ſtatuæ ceruice remota:
Dumq́ artus ſenſim depaſcitur arida febris
Pronus in exitium pleno te proluis auro,
Pergis& inuiſam quamprimum abrumpere lucem:
Ah quem te me
1SSALIAE Gnathonica præmia menſæ, fidi quam PARMENIONIS dextera bello.
Hæc ſunt TR Quæ plus ſæpe valent, Conſilia,& CITI fortiſsima
Sic mundi Dominus factis& nomine MAGNVYS Et Venere,& vino ſublimia pectora fregit: Ac miſere ante diem ſe funere merſit acerbo: Haud aliter quam venantum leuis ilia Pardus Retia rara, plagas, denſo& venahula ferro Ludit agens circum,& rapido fugit ocyor Euro, & ſomno inuadunt, vinoq́; ſepultum
Quem Venere,& 2 Venantes, ferrumq́; graui ſ ub pectore condunt.
Ergo jubet mens caſta Davs nos caſta ſubire
Vincuia tori, caſtæc; in amore caleſcere vitæ:
Ac triplicis ſanxit ſapientia ſumma ſenatus Immotas leges, vt corpora bina duorum Connubio ſtabili jungantur,& omine fauſto: Quæ ſibi templa DEVS ſociali in amore dicauit Sancta, quibus triplex habiter, venerandac; ſemper Maieſtas, lumench ſuo de lumine ſpargat.
Vtq́ʒ alios alij de relligione, fideca
Edoceant, ſeruentq; tori pia fœdera caſti:
Nec benè conueniunt, nec in vna ſede morantur Spiritus æthereus veniens cœleſtibus oris,
AC
cwale cob Luinetim h yt quandopa Amplius, Af Caltores Diul Natorum hat Condidit atq; Hlagret it am In genus hom
Ac quiane Criminis expe Degere, necd Omnipotens. Quas vyttracit Atqp ita ſolins Coniugis ohie Nam DIVTS
Triſtibus inke
ll libid Iullas bente Ag Rar 1 Aope Ere ſin Lectachcamd Quacungin Fix Noxyi Kuriligefig
TIIe nra

orbis
m
mia menſe, NIS
XGNVYVS
zuro, pultum nt.
fubire x: us
ſto: dicauit c ſewper
Ac mala conſcia mens, ignic; incenſa ſceleſto.
Quinetiam humanum creſcat genus ordine eodem,
Vt quando patribus non eſt mora libera terris Amplius,& frigent effætæ in corpore vires, Cultores Diuùm ſancta in ſtatione relinquant Natorum natos,& qui generentur ab illis. Condidit atq; duos certo diſcrimine ſexns, Flagret ut amborum feruens in pectore soy¹⸗ In genus humanum diuini exemplar amoris.
Ac quia non facile eſt caſtæ ſine coniugis vſu Criminis expertem vitam, extinctiq́; pudoris Degere, nec dextras ad cœlum tendere puras, Omnipotens metas poſuit, legesq́; ſeueras, Quas vltra citraq́; nequit conſiſtere rectum.
Atq; ita ſolius carnis ſtimulante calore. Coniugis obiectu licitum medicamen habemus. Nam D uvs infandos ignes, ſcelerataq́; corda Triſtibus inſequitur pœænis, furijsq́; ſeueris.
Ille libidinibus fœdis& triſtibus auſis Inuiſas gentes fatalibus obruit vndis: Ac perière ſimul ſyluæ pecudesq́; virich, Tectaq́; cumq́; ſuis penetralia flumine ſacris, Quacunq; immenſus terræ ſe porrrigit orbis. Vix NoàA vix, fuerat qui ſeruantiſsimus æqui Auxilio effugit Dium ſeruatus in vndis.
Tlie iracundum jaculatus nubibus ignem Sulphureos picea commiſta grandine nimbos Sparſit,& intorto diſiecit fulmine muros:
Exuſsitq; Adamum,& Zeboim, ceciditq; ſuperba Sodoma,& omnis humo fumat ſcelerata Gomorrha.
perdidit atq; tribum Beniamin funditus ille
Rex Superüm, captæq́; domus, flammantiać; vrbis
Mœnia fluxerunt tabo repleta cruento.
Quid

Quid referam exilium Ioſſeo ſanguine nati Regis?& in ſeros miſerè deducta nepotes Supplicia,& cædes, ſupremi& vindicis iras? Quem laret Idæi juuenis ſub pectore gliſcens Ignis edax, Graiæ& ſcelus exitiale Lacenæ, Fatac; Dardanidüm, raptiq; ex igne Penates.
TaAkQVINII ſcelus,& pœnas, animamq́ß ſuperbam
Quid memorem?& BRVvTVH vlItorem, faſcesq; receptos:
Quis natas ScCRDAS t,& lachrymas, triſtesch querelas, lusq; datum ſceleri? quis prælia LEvCTRIcaA neſcit?
His pœnis, atq; exemplis DEvs arbiter æui Omnes coniugij caſtis ſubmittit habenis: Chaonia pulcra volucris quod imagine pingit, Quæ ſocia contenta ſua eſt, nec deſerit illam.
Sic etiam ſacræ gentis de more pudicus
Turtur erat, templi ſiſtendum munus in ara.
Quin etiam vt veteres fingunt Cytheræa per auras Sublimes penetrat junctis inuecta coluc bis. ALCYONE& CBIX ſuperis miſerantibus ambo Alite mutati conſueto in amore quieſcunt,
Ac fata alternis fatis alterna rependunr.
Nos igitur fas eſt(nec enim ſine mente Deorum Eueniunt) non obſcuris addiſcere ſignis: Quod mens caſta DE Vvs, caſta ſe mente vocari Imperet,& cafti ſeruari fœdera lecti.
Præcipuè Chriſti cen pulcra in imagine adumbrar Connubium arcanum,& fœdus cum gente piorum, Caſtus hymen, atq; ardentem depingit amorem, Quo ſponſam ſceleris puram amplexatur in æuum. Ac velut in caſto, cœlo velut Heſperus alto Coniugio lucent,& pectora mutua jungunt,
Verus amor, conſtansq́; fides,& amica voluntas
— .ʒ-gf„ —
—
AEquz=
AEquecut Omnibus: Haud alite Seq; luumq Sponſamg. Agnus eni Inſonteme Pluriwusir Transfaae Conqditur,: Iuſtitia ind
Haudamat
§i modohe luſtitiaoq; Ind alt, im Hlinc etiam Illius affit Solaturq; ec
PluraGa gna uraqp Cuo Credentum Ola. Cclellis due Ac Uicetin te Logiturägr Dat podli 741 Afflictans

z fupetbam
——
resqh receptos;
hrs A neſcit:
xul
t,
auras
3 ambo
Deorum
Scari
adumbrat
piorum, rem, xuum.
untas
AEüo-
AEque cuncta ferens, pulchræ& generatio prolis Omnibus& fidum rebus tutamen in arctis: Haud aliter ſatus ille Deo amplexatur amantes Seq; ſuumq́; patrem,& diuini numen amoris: Sponſam gaudet amans,& gaudet nomine ſponſi: Agnus enim ligni ſacra mactatus in ara. Inſontem expirans animam caput inclinauit: Plurimus intereaà circa præcordia ſangnis Transfixa erupit, quo ſancta Eccleſia Chrilli Conditur, æterno ſibi quam coniungit amore, Iuſtitia indutam propria, ceu veſte nitenti:
M Haudamat, hanc arder, fouer hanc am plexibus arctis,
Si modo ſi caſte ſeruet pactos hymenæos, Iuſtit iamq́; ſui ſponſi, quam gurgite ſacro Induit, immotamq́; fidem& bene conſcia corda„ Nec ſe ducta alio turpem conuertat amorem. Hinc etiam æternæ cœleſtia munera dotis Diues opum ſponſus ſponſæ dat habere fideli: Illius afficiturq́; malis triſtiq; ruina. Solaturq; ægram& mœrentia pectora mulcenr- Plurac; quotidie vocalis munere verbi Credentüm toto paſsim legit agmina mundo; Cœleſtis quæ ſint dulciſsima pignora matris. Ac licet in terris haud eſt ignara malorum, Cagitur& grauiora pati, tamen his quoq; finem Dat ſponſus, lymphas& mutat nectare dulci Afflictamch iterum potu permulcet opimo. Ac ſponſam in media nec morte relinquit amatam, Sponſus amans: ſed eam firmat vinuminis: atq; Per varios caſus, per mufta pericula rerum In cœlum ducit, ſedes vbi fata quietas Oſtendunt,& fas eſt regna refurgere vitæ. Sponſa vbi promiſſo tandem potietur honore, Et ſponſi regnis æternum,& luce beatæ:„ Illius& pleuo flagrabit amore viciſsim, Ac gratos toto præſtabit pectore cultus
O ſacer
—. 2—*— —ö—ö—ſſ 4
“
—

—— ———
, 3 7 F 9—“
O Heer à mirandus amor, quem conditor orbir principio Deus ipſe jmis impreſsit Adami Cordibus,& veluti manifeſta in luce videndum Sec; ſuumc in nos ita demonſtrauir amorem, Non, mihi fi linguæ centum ſint orac; centum, Ferrea vox, poſſem ſuperum myſteria tanta Carmine complecti, denſa in caligine rerum: Miramur magis arcani myſteria regni, Erepti donec terris potiaiur olympo. S PECHANII eft igitur merito laudanda voluntas Qui getrus ingreditur ſanctum& laudabile vitæ Quod primus Deus ipſe ſacro firmwauit in horto, Vt caſtam poſsit cum caſta degere vitam Coniuge,& æterno cultus præſtare parenti, Quos vult, quosq́; iubet præſtari pectore toto. Salue ſponſa tuo felix pulcerrima ſponſo Qui genus,& proauos claros præſtantibus auſis Spechania numerat de gente, vbi mænia B R Alta iacent, vitreo quam præterit amne Viſurgis. Viq; alios taceam inſignes virtute, fideq;, Nomen aui, moresch refert,& pectora ſponſus, Qui vir erat raris tota celeberrimus vrbe Dotibus,& flagrans vero pietatis amore, FElos veterum, virtusq; virum, quos incitat ardor Peruidus ætherei diſcendi oracula verbi. Nec tantum componere Opes;& parcere paruo Dante Deo, aſt miſeris paſsim dare parta ſolebat: Atq́; domo ſociare, ſuisq́; inducere tectis præcipue ingenuis Muſarum dotibus auctos, Siue juuentutem regerent,& culta lycæa, Siue Papæ purum deteda fraude docerent Dogma Euangelij: Teſtis mihi ſancte LVTHERE Et donis præſtans,& dia meute Melanchton, Tuc Ö ſancte ſenex Bremæ qui templa regebas Thſtillans animis ſinceri dogmata verbi,
Deterior donec pau
latim, ac desplor ætas Vnius
Vnius&eta Ergo Sponl
Tu quc Quam pieta Fxornänt, Ptgo Sponſe Quam tibic Filius ipſe D Ominibusq Lunaburgia Inuenilii her lucundam a Qua racreet Vtere concel Et ſatias abſ duſpieloch t Apperitasch
v Walte uulte flite 80 rürtuten Ac rera mar
Attu
ils onie
Tumafti. ech tuum

roir
ada voluma X 9
Vnius& rabies,& amor ſucceſgit honorum. Ergo Sponſa tuo gaude Pulcherrima ſponſo.
Tu quoq; ſponſe tua felix clar Quam pietas,& rara fides,& forma pudica Exornant,& quam caſti genuére parentes. Ergo Sponſe tua gaude clariſsime Sponſa, Quam tibi coniugij ſocialis ductor,& auſpex Filius ipſe Dei dedit, atq; adiunxit amanti. Ominibus quoniam dextris ingreſſus in hortos Lunæburgiacos, certàm medicamen amoris Inueniſti herbam, primo iam flore virentem. Iucundam aſpectu, gratum Qua recreet vires,& curas differat om nes. Vtere conceſſa fortuna,& amore iugali:
Et ſatias abſit, ſtultoq́; ſuperbia faſtu, Suſpicioq́; toro:& blandis ſimulatio verbis, Aſperitasq; inimica bonis, tædisq́; pudicis.
Viuite felices caſtis in amoribus ambo: Viuite felices, duſcesq́; educite natos,
Qui virtutem animo referant, moresc; Ac vera maneant in relligione, fideq;.
quæ ſpiret odorem,
iſsime Sponſa,
8
. parentum,
At tu Chriſte ſacris dignate accumbere menſis
Adſis coniugio incepto, quod numine ſancto Firmaſti, vt caſtam ducant ſine crimine vitam
Teq; tuumq; patrem, numenq; ex numine eodem
Perpetuis poſcant votis,& honore celebrent.
FE IN I S.
4*
4 8
— 2—
5 5 5 * 4 3
——
— ——
—

1
ſliwa nec labil
rarum(iræ PhilippiO cabe
VIRI DN. mia Drofell Haudati