Ausſs
THESES IVRIDICAE INAVGVRALES
QVAs ILLIVS TRIS IVRISCONS VI TORVM ORDINIS AVCTORITATE IN ALMA LVDOVIClANA PRO
I ICENTILA
SVMMOS IN IVRE HONORES OBTINENDI IN AVDITORIO SOLEMNI
aD D. XVI. MAII CIDIoccCLXXVIIT. PVBLICAE PROCERVM AC4DEMIAE DISAVISITIONI
SVBIICIT
HENRICVS FRIDERICVS KLOTZ EVEEGœOœOGOB
6ERFR 4 E apud IOANNEM IACOBVM BRAVN, acad. typogr.

T HERS ES TIEV AIDIOA EA 1 NAV GSV 4LEs.
ei nullius occupatio eſt ſolus& originarius adqui- rendi modus. II.
Occupationis effectus naturalis eſt dominium.
III. Ius primi acquirentis nec expreſſa nec tacita conuentione indiget, ſed fufficit animus rem occupa- tam ſeorſim fibi habendi, vtcunque, modo ſatis de- terminate, declaratus. IV. Liberorum ſucceſſio in bona defunctorum paren- tum facultate occupandi in ſtatu naturali nititur.
XA 2 V.

4x(4) ee V.
Nec ius ſuccedendi perfectum ex lege naturae liberis generatim competit.
VI.
Competit tamen nondum adultis, vel ob imbe- cillitatem ingenii ſeu corporis ſubſidiis parentum in- digentibus. VII.—
Hinc legitima liberorum, in legibus ciuilibus obuia, non omni iuris naturalis principio deſtituitur.
VIII.
Totam quoque parentum hereditatem ab inteſta- to leges noſtras liberis ex iure naturae affignare ma- nifeſtum eſt.
IX.
Voluntas tamen defuncti praeſumta, ſiue quanti-
tas amoris praeſumta pro fundamento naturali in ſuc-
ceſſione ab inteſtato poni nequit.
X.
Diſtinctio iuris veteris inter emancipatos& fuos liberos in qualitate liberorum naturali, adultorum ſcilicet& nondum adultorum, quodammodo fundata eſſe videtur.
XI.

4e(5)
XI.
Hodie tacita vulgariter inualuit emancipatio, ſe- parata oeconomia inſtituta, Vel matrimonio contracto, vel dignitate obtenta.
XII.
lus ſuccedendi ab inteſtato per adoptionem ad- optatus& hodie adhuc confequitur.
XIII. Amittit tamen, ſi iterum emancipatus.
XIV. Nec iura nobilitatis patris adoptiui hodie adqui-] rit filius adoptiuus. XV.
Adoptio ratione originis eſt iuris Gentium ſecun- darii, ratione formae ciuilis.
XVI.
Confirmatio arrogationis ad Principem territorii propter ſuperioritatem territorialem pertinet.
XVII.
Vis dominii fiue facultas de rebus ſuis disponene di iure naturali vitra vitae terminos ſe non extendit.
63 XVIII,

e,(6) M
XVIII.
Teſtamenti ergo factio naturae dominii non con- uenit. XIX.
Hinc teſtamenti factio eſt inſtitutum mere ciuile.
XX.
Introductio teſtamentifactionis reipublicae magis nocet, quam prodeſt.
XXI.
Iuris noſtri Brocardicum: Prouiſio hominis tollit prouiſionem legis, regulis ſanioris iurisprudentiae ci- uilis non omnino reſpondet.
XXII.
Legislatoris iudicio relictum eſt, a regulis iuris naturalis permiſſiui diuertere, ſuasque ſanctiones pro circumſtantiis,& prout bonum publicum exigit, com- ponere.
XXIII.
Exheredatio, quando per eam alimenta demun- tur, nec ſit ex quo exheredatus ali poſſit, iuri natu- rae repugnat.
XXIV.
Nec menti legum noſtrarum conuenit.

4e(7)
XXV.
Liberis quoque inceſtuoſis& ex damnato coitu natis alimenta non deneganda, prout in Reformatione Francofurtenſi Part. V. Tit. I.§. 15. bene dispofitum;
antiquato iuris Romani rigore.
XXVI. Praeter cauſas exheredationis lege definitas fimi- les quoque vel maiores ex mente Imperatoris ſunt admittendae. XXVII.
Fiſcus eſt vltimus heres;& hoc caſu ad ſubeun- da onera in teſtamento conſtituta omnino obligatus.
XXVIII.
Succeſſio in feudum, quando Vaſallus ob felo- niam eo priuatur, reliquis ex pacto& prouidentia maiorum ius quaaſitum habentibus, non praecluditur.
XXIX.
Inter Dominum directum& Vaſallum mutua in- tercedit obligatio.
XXX.
In f. ſcriptura certus numerus caufarum diuortii non ita eſt definitus, vt praeter nominatas aliae ad- mitti nequeant.
XXXI.

ex C) enn
XXXI.
Patria poteſtas Romanorum non recte dicitur do- minium,& tale quidem, quale dominis competiit in ſeruos. 1
XXXII.
Nec illud dominium ex 1. 2.§. 2. D. de interdi- ctis probari poteſt.
XXXIII.
Quaeſtio illa iuris, nouiſſimis ephemeridibus po- liticis inſerta:(vid. Frankfurter Staats-Riſtretto nr. 73. de dato 10. May 1777.) vtrum partus, quem vxor, nupta cum marito d. 8. Januar. 1776., enixa eſt d. 13. Iulii 1776. legitimus ſit?& an in I. 12. D. de ſta- tu hominum—- Septimo menſe naſci perfectum partum iam receptum eſt propter auctoritatem doctiſſimi viri Hippo- cratis: ideo credendum eſt, eum, qui ex iuſtis nuptii? ſeptimo menſe natus eſt, iuſtum fiͤlium eſſe. men- ſis ſeptimus inchoatus aut completus intelligatur? per 1. 3.§. 12. D. de fuis& legitim. hered.—- De eo au- tem, qui centeſimo octogeſimo ſecundo die natus eſt, Hip- pacrates ſcriꝑſit,& Diuus Pius pontificibus reſcriſit, iuſto tempore videri natum.—— in fauorem partus clariſſfime deciditur; ideoque partus ille a marito omnino agnoſci debet, nifi aliis rationibus& argumen- tis inſtructus, ſe patrem non eſſe euidenter docere
poſſit. Hoc notes velim, menſem in hac com- putatione conſtare triginta diebus,.
————

Farbkarte 13
67 —2 —
4 ⸗
4 1 8 IVRIDICAE VGVRALES
VAsS VRIS CONS VL TOR VM ORDINIS
AVCTORITATE ALMA LVDOVIClANA PRO
C E N T I A
IVRE HONORES OBTINENDI AVDITORIO SOLEMNI
XVI. MAIlI CI5I5CCLXXVII.
2 PROCERVM ACADEMIAE DISaVISITIONI
SVBIICIT
FRIDERICVS KLOTZ ENO- FRANCOFVRTANVsS. ☛‿ O œ OAESE=B
G 1 E JF 4 E M IACOBVM BRAVN, acad. typogr.