b 2n 36 5 G6) T. II E 8 E S IVRE VN IVERSO DEPROMTAS CONSENSV ET AVCTORITATE IILI VS TRIS IVRISCO NS VIL T0R VM ORDINIS PRO GRADLV DOCZTORITS 1NN ACADEMIA GISSENSI DIE XXVI. IVLII MDCCLXIII. PVBLICO ET SOLENNI MAGNIE ET EXNCELL. PROCERVM EXANIINI SVBMITTIT GOTTLIEB VILHELM LIEBKNECHT GISSENSIS. mmmmInmemkmemnARnAmRRREA G1SSAA E, Treis IOANNIS HACOBI BRAVN. .ð 98 8 3, == ☛— e S G☛ X 1, W S — T HESISI. rincipia iuris naturae, quae plurimi multo cum negotio fundamenti loco poſuere, par- htim dubia, partim inadaequata,& adhuc caeteroquin minus neceſſaria ſunt. Nec enim indi- gemus certo quodam principio, praeter id, quod tota rerum natura, vndecunque deſumuntur ratio- nes, ſuppeditat. II Omnes leges poſitiuae, quae iuſte addunt 2 1 detra- 3& S 8 detrahuntque legi naturae,& quatenus illi, cir- cumſtantiis mutatis, non aduerſantur, naturalibus ſunt aequales. Quo pertinent praecipue iura in ſubſidium aſſumta, in ſpecie ius canonicum, qua- tenus inter proteſtantes valet. III. Diuerſa, quae indicantur, iuris germanici bo- na maximam partem ſynonymice, aut ſi quid magis, accidentaliter tantum differunt. IV. Subſtitutioni vulgari ſubeſt pupillaris tacita & v. v., excepta matris ſubſtitutione. E V. Ratio cur, ſi Portio haeredis grauata adcreſ- cit non grauatae, ratio legis Falcidiae ſit ponenda; non vero, ſi non grauata adcreſcit grauatae, ſim- pliciſſima haec eſſe videtur, quod fauor alterius legis ceſſat, ſi per alteram ſufficienter proſpicitur. Eo 8 œ. K 2 Eo itaque caſu quo grauatae adhuc adereſcit alia aeque grauata, reſpectu vtriusque Falcidia eſt detra- henda. VI. Illata matris, vt liquida adiudicari non poſ- ſunt, ſi eorum quantitas eſt incerta, nec probata. VII. Quod pater dotem ex rebus maternis dederit, praeſumi poſſe, non eſt dubium, eoque magis, cum mater ad dotandum teneatur de iure Romano, ſi ipſa ſit locuples,& pater inops. Multo magis autem illud in hac vrbe valet, ſecundum legem ſtatutariam verbis: indeſſen ſtehet es dem letztleben⸗ den frey Rc. VIII. Mitigatio poenae eſt promeritae aliqualis re- miſſio ob cauſſam accidentalem lege determina- tam. Erranti itaque circa ſpeciem delicti pro- 63 prie 6 e prie nec mitior nec ordinaria infligenda. Inter dum tamen eadem, immo durior locum habet. IX. Quaenam forma imperii ſit optima incertum eſt; non vero an forma I. R. G. illa ſit? X..3 Domania I. R. G. ſalutis, in ſpecie liberta- tatis, ſunt pia deſideria. XI. Nexus imperiorum feudalis, eorum ſaluti omni tempore periculoſus fuiſſe videtur. XIl. Praeſcriptio agnatis, feudo non rite alienato, haud currit, quamuis liberorum anteceſſoris ius reuocandi ſit eliſum, nec illis nocet, ſi feudum fue- rit commiſſum. XIII. 3 Quamuis itio in partes ob alias, praeter re- ligio- K 1 ligionis cauſſas, obtinere poſſit; non inter alios tamen quam catholicos praeciſe& a. c. addictos lo- cum habet. XIV. lura principis, qua talis, eaque, quae com- petunt clericis, qua talibus, iuris eccleſiaſtici no- tionem generalem conficiunt. Qmae his contraria ſunt, principis maieſtati derogant& ſanctae Dei diſpoſitioni refragantur. XV. Reformatio in multis quidem derogauit eccle- ſiae Romanae; attamen Pontificiis quoque vtilitati fuit, eorumque religionem ſtabiliuit. XVI. Si ratio legum Lev. XVIII.& XX. conti- netur in ſola propinquitate carnis, aut non perſonae expreſſae tantum, ſed omnes ſimiles, ſi quaedam non ſunt allegatae, intelliguntur, aut non ſunt vni- uerſales. Sed computatio graduum ciuilis& cano- nica hic non valet. XVII, &. 8 XVII. Fons iurisdictionis in Germania occurrentis imperator minus adaequate vocatur. XVIII. Ratione Reuiſionis, quae in camera imperiali obtinet, Iudicium Aulicum& ſuprema principum iudicia, aliqua praerogatiua gaudent. Remedium reuiſionis caeteroquin victori& vitto eſt magno incommodo. TAN EV M. Farbkarte 13 HESES VNIVERSO ROMTAES NSV ET AVCTORITATE RISCO NS VL TOR VM ORDINIS PRO V 50OC7ORNI DEMIA GISSENSI XXVI. IVLII MDCCLXIII. PVBLICO ET SOLENNI EXCELIL. PROCERVM EXAMINI SVBMITTIT IEB VILHELM 2BKNECHT GISSENSIS. W M e⸗ ISASAʒA E, OANNIS IACOBI BRAVN.