VOD SEIIX SI
TuMiIRARr.
A T A DispuTA TIO SOLENNIS. 1 QA A 1
D. I. O. M. A. A. D.
ET PECRETO VENERANDI IN ILLuSTRI ACADEMIA GlISSENA PHILOSO-
PHORUM OKDINSS, PRASIDE,
KIIIANO KRüUDRALIEEIO. HII. M. PRIMT ET ORGANICN
PHILOSOPHIE PROF. ORD. Acad. p. t. PRo-KECTORE
PROMOTORE RIIE OESAIGNATO.
Puablico Omniuus cujuſcung, Pacultatis
DN. PKOFESSORIUIM fubjicient examini
. ard,
Ad ſubſequentia cuivis adſcripta reſpondebunt THEMATA,
IIX. Honeſti, Eximui er Eruditi Philosopbie—
CANDIDAII,
1. 1 aS 8 122 4 8.J 5
Aa Graanm Magiſterii ex meritis conſequendam, 19 trrEN; In COLEEGIO OKRDINARKIO JCtorum, LLLI 152 Eoordine, quoquiſque diſputationem ſuam habuit, citra ullius aut erua— tionis aut dignitais prejndicium, pro namo ſaltem, eollocati. Die z. Octobr. An. M. DC. LXVII. ö6 7
6ESS 4SS0 X0A, Vy)pis oszPHI DIETERIBI HAMTELII, Acad. Typogr. Ordia.

☛
n SeAS
— TA
J.
NICOLAVS AL ARDVS, Holſatus.
I.. 3 = THEOS practicos, catachreſticè, 5 quivocè& impropriè dictos, omnes terrarum angulos habere, nec theori- N cos imperfectos& indirectos deeſſe, in confeſſo eſt: perfectos autem ha- beri&conſummatos, nec pariter con- fiteri poſſumus nec probant, vul- garia argumẽta, aut ipſa quoq; exépla. 2. Antiquioribus atheis annumerantur Diagora Mileſius, Proragoras, Theodorus& alii, de quo Epiphanias in compendiar fd. exp. Suidas, Cicero,& alij. Nemini tamen conſtare poteſt, quod tales fuerint propriè dicti& consũ- mati. Dicuntur athei, vel judicio vulgi communẽ Deorũ Theologiam ſtolidaque gentilium ſacra explodentes, vel interpretativè, indirecte vel externè diſputantes, imò& malitiose contra ſenſum negantes, vel ad tempus dubi- tantes, RXc. 3
A 2 3. Athe

4
3. Atheiſino indubiam viã ſtruunt prineipia Car- teſiana. Non obſtante edreſtrictione, quaã illa non divinis ſeu naturalibus applicanda tradunt. Si enim communia hactenus adducta argumenta exiſtentiam Dei certò&evi- denter non probartt, nec Carteſii ideales rationes eandé demonſtrare poſſunt, dubius relinquor& atheiſino proximus.
4. Perquam noxium principium eſt, ita ſimplici⸗ eiter poſitum: Deomnibus eſſe dubitandum, niſi evi- dentes ponantur probationes: Et, ſiomnia ea falſa dixe- ris, juxta Carteſium, quæcunque à ſenſibus hauſta ſunt, fallit Chriſti provocatio, quæ ad ſenſuum eſt experiẽtiam, & illi provocanti credens, Thomas, falli potuit,& forte deceptus erit.—
ſ. Specioſa quidẽ auditur propoſitio, ut liberè phi- loſophari queamus, ſingulis renunciandum cſſe præjudi- ciis atque omnia ſupp oſita dimittenda eſſe. Sed juſta hæc non eſtad illuſtrandam perficiendamque philoſophiam methodus, niſi erutos velis cũ fatuo illo philoſopho ad li- berius ſentiendum& intelligendum oculos.
6. Vel ex populari ſuperſtitionc lex orta eſt, de non comedendã ciconia: Vel exlege Zachariana ingenlerata eſt ſtolida religio, ne in cibum pararentur ciconiæ, gracull
Rc: vid. Concili: Tom. z. Epiſt: Zachariæ ad. Bonifacium.
7. Cantum cygnorum emortualem„ etſi tan- quam ſaævuννν οmplurium etiam Patrum ſuffragiis de- cantatum in proverbium& pretoricationes abierit, fabu- loſum dici, nihil vetat.
8 Procedere contra conſyeta axiomata& effata,
Logica

7 Logica atque Metaphyſica, ſpurium eſt implicitæ con- tradictio nis gnoriſmma: Non n. illa in præjudicium divi- næ veritatis alleganda novimus. Quapropter idem non eſtjudicium de genere& differentia reſpectu ſpecici, ac de adjuncto proprio reſpectu ſui ſubjecti. Contra Gifb: Voet: diſp. ſed. p. I. p. 416.
9. Ldirch rectius legi, quam ⸗dcirco, ob leniorem pronunciationem, negamus. Potius quia in antiquo habetur acirco,& frequens lectio ita obtinuit, mori huic obtemperandum ducimus
10. Taurelli Gorlæiquc opinio de homine, ente per accidens, ineptè hoc probatur argumento- Duo en- tia ſeu ſubſtantiæ completæ faciunt unum per accidens. Corpus& anima hominis ſunt duæ ſubſtantiæ completæ.
E. Neque tamen Givberti Vouti probatur reſponſio-
Quod 1. maſor non ſit univerſaliter vera. 2. Chriſtus 41νε. in quo ſunt duæ ſubſtantiæ completæ, unum ſit per ſe, quia unio iſta facta ſit sτιιιις.. 878. 876.
IL
AᷓENO ANNEKFENIVS, Lübecenſis.
1. Mennonis Menoniso differentia in formali& mate- riali ſuppoſitione claret. Menno unde Mennonitæ appel- lantur, nequam fuit& inſignis Anabaptiſtarum præco, Simonis dictus, malè in colloquio Wiſmarienſi cum, Martino Micronio a. 1754. d. 6. Feb. Habito, negavit,
4 3 male⸗

6
mu Fcosâ Magiſtrath interfciendos. Meno veté quem novr
mus ˙&veneramur probus eſt& orthiodoxus, magiſtrattii- que Lonleeſem aurentarsnn debitam.
2. Margarctam uxorem comitis Hennebergici fili- amque Florentii IV Comitis Hollandiæ, matrem factam filiorum uno partu editorum 36ꝓ utreferunt Iunius, Eraſ- mus, Ludovicus ViVes, Guicciardinus, Gcommuniter alii, eo quod pauperculam mendicantem adulterii inſimulave- rit, quia numeroſa proles plures argueret patres, ſuspectam habemus hiſtoriolam,& fabulæ, quam veræ hiſtoriæ, ſimiliorem.
3. Adyv erſus atheos ſuaderẽ hunc proceſſium. ⁊ pro- betur ſpiritus exiſtentia& ſpectris apparentibus, ex Ora- culis, ex magia artificiali& qux argumeuta urget Voſſius l. z. c. F. de idolol: De quo probato quæratur, utrum finitus aut creato ſit vel infinito? Si hoc immeditate Deus conceditur, ſi illud, mediatè, quia ſpiritus creatus, dum à ſeĩipſo eſſe nequit, noque poteſt creari niſià Deo, Deum ſupponit autorem. Digitus penitus exciſus& medicamine reſiutus labrumque ſuperius more oris leporini fiſsũ, Haaſenſchart/ recens ſectum&& carnibus alterius membri reſtitutum: Itemque naſus è brachio inciſo reſectuss reparatus aliæ- ve chirurgiæ mirabiles curationes, nec animæ humanæ di- viſi bilicatemn, necà privatione totali probant regreſſum. Manet anima noſttæut immortalis: ita indiviſibilis F. Inlmmortalitate tamen animæ noſtræ aſſerenda non ſolum conducet argumentumtheoricum à fubſtan- tiæ ſpititualitate deſumũ, ſod& illi ſalutariter additun
ratio

—— 8
84
ratio practica: Si Deus eſt juſtus, anima eſt immortalis Non obſtantibusillis, quæ movet Arriaga.
6. Laudatur aſſertio, ſive Gregorii lit de Valentia ex. T. I. Aiſp. 1. q. 19. ꝓ. 3. p. 430. ſive aliorum, quà Deusab om- ni peccati cauſalitate vindicatur, directe& indirecte, per ſe& per accidens. Quam veritatem Theologicam dicit Fr. Cumelius, orthodoxam Tannerus, piam ali.
7. Sanctiſſimo Numinis inſtinctu excitatus Ehud Eglonem, juſtè interfecit,& abſque culpa. Delira autẽ non
minus perſuaſio, quàm Diaboica ſuggeſtio, quà Jacobus
Clemens Monachus Henricum Valeſium, nefario auſu, trucidaturus, perſuaſus erat ſe Ehudem eſſe, Henricum verò Eglonem. Fr. Har. I.3. an. 1589. p. 428.
8. Non creditur his atquc illis, puraNabucho- donoſoris mania, non purum melancholicum delirium, propter quod à miniſtris& ſubditis extruſus, aufugiẽſque in ſylvis& deſertis fuerit relictus. Probabile autem dici- tur, mixtũ fuiſſe aliquodẽergema inſtar illius&εινμέαινιινινιε Matth.& Luc. 8.
9. Communio hanis eſt mandatad Chriſto Commu- nio ſubuna e communio panis. E. Vulgariter reſpondetur, minorem in. f. hic eſſe virtualiter negantem. Quu re- ſponſione à beat. Ebel. damnata, meliorem non addi-
dit, addi autem facile poteſt,& quidem non una.
10. Priſcianus letum legit à leo levi letum, quod& delere. Ita& alii ex Grammaticis ſed Varrone& Feſto re- pugnantibus, ꝗuibus à sn oblivione dicitur lethum, idq; rectius EGei itius Incongrue a. Apulejus Gram, à luo dorivat lœtum, uin œ. Maximei ineptẽ„qui per antiphra- Iin Alætis, unaun lætum.
IIL CEML=

6 9
8 III.
CHMRISTOFE HORVS LVDOV Cyr
Schwartzenaw/ Alsfelaiä-Haßau.
1, Theologiæ Scholaſticæ cognitio in multis pro- deſt, nec omninò rejicienda. Non tamen in ea autoritate habenda, quæ cum neglectu linguarum comparanda, Imnltominus ſtudio Biblico. aut lectioni Patrum præfe- renda, poteſt utrinque peccari. Ad exceſſum pertinent pa- pales bullæ variorumquc ordinum conſtirutiones, quibus illa tanquam divina commendatur, omnibus.
2. Thomæ Aq. Archiſcholaſtici venerantes ſæpe
veritatem, laudantes pietatem, celebrantes ingenii capa- citatem& admirantes ſtupendam ejuſdem laborioſitatẽ, cumB.Dorſcheo ſdolemus, tantum ta mque capax inge- nium nõ in ea incidiſſe tempora, quibus linguæ efflorue- runt, liberiorque de ſacris conceſſa eſt judicandi poteſtas.
3 In vero tamen veri rationem formalem non ex- preſſit veram, quæ ſicut non conſiſtit in principiorum
conformitate, propriorum poſſeſſione, cxtraneorum ſe-
paratione, apparentis autem falſ negatione, ita nec in conformitate rei cum intellectu, nec denmaiantiodne ex trinſeca. ¹
4. On. Schülerus Catteſiana münia Inecens, multa non capit, quæ vera ſunt: Necin en judicium ſuſpendit aut eruditionbus aſſurgit. anoRcapit, omne Ens eſſe bonum, cum auctiatur malanms& impiidamnen.
tur ut mali, imò& ipſi diabolimaliſũt. Ignorat hinc, qu in
——

CI5
s pro- ritate anda, refe- ntpa- uidus
ſepe
capa.
ſitatẽ, inge- oruc- teſtas. onex orum imſe-
aecin
nc ex
Klb,
cium omne
nnen odn in
————
——
9
in communi hac Metapyhſica doctrina evitetur e9ecoyo- iſtud: Eſſe in Filio Dei bonitatem, quæ non eſſet in Pa. tre. Hanc ipſius ignorantiam quandoque credidimus, ne incredulis iraſceretur.
. Eins& bonum juxta Thomã reciprocantur Nec non finis& bonũ. Lice t nõ omne id, quod ſinis rationem habet, verum bonum ſit, eſttamen bonum,& ſub rationc
boni movet. Sicut Scholaſticorum hinc nata eſt regula-
Nemointendens malam, operarur. De cujus quidemte gulæ veritate dubitat celebrat: Philoſopho Theologus Caſi- mirianus, im quadr. aiſe. I* ſ-2.a.2. th. 5.p. v9. Vera tamen eſt & certa.
Una eſt ſpecies hominum. Quæ fabulantur de va- riorum elementorum inhabitatoribus pygmæis in terræ viſceribo, nymphis in aquis, ſilvis in acre, vulcanis in igne, adeo uùt incertum habeatur, cui generi vera ſit data fides in Deum, viaque ad ſalutem patefacta, aperta continent mendacia.
7. Mundus non eſt animal: Non eſt unum cor- pus, ſpiritu a. animâ præditum. Fabulæ ſunt recenſiones de
ſpiritu mundi.
38. Malum bono dicitur contrarium& virium vi- tio. Cum, ſicut malum eſt privatio boni, ita vitium vir- tutis, alterutrum ſit privativum. Eſtne ergò alterum con- trariorum prwativumꝰ?
9./ Simiarum, quæ animalia ſunt bruta, facie ho- minibus ſimilia, manibusque palpantia ad hominum voluptatem& riſum nata. Martin Lipenius in navig. Salõ, Pag.76ů[. Varia ſunt genera aut ſpecics, Cynocephalorum. Satyrorum, Sphingum,&c. ex optimis Indicis nautas Sa-
E lomoneo⸗

10 lomoneos creditur feciſſe ſelectum, quibus Regemde lectarenr.
10. Malo inprimis quàm jmprimis„ ut diſcrimen obſervetur inter verbum& adverbium: Legitur tamen& imprimis, quæ lectio non omninò culpari poteſt aut reji- ci. Idem Judica de aaſum& aſſum. Ne quod Plauti habet jocus, quærenti an adeſſet, reſponderetur dicenti, aſſum atqui ego malo elixum.
IV.
GEORGIVS BALEAAAN. Lübecen ſis.
1. Ut tres conſtituunt Philoſophiæ Græcæ periodos quarum I. eſt Heroica 2. Theologica ſeu Mythica 3. Philo,
ſophica Horn. phil. Hiſt. I. 3. c. 2. p. 144. atqui totidem recenſent Scriptorum Eccleſiaſticorum ætates.. Patrum
uſque ad ſec. VII 2 mediam uſque ad medium Sec. xlI.z
Scholaſticorumuſque ad Lutherum. Ita tres invenimus Latinorum Status.Infantiafti⁴ερν ʃ⁶&ιαρeσην ν 2. Quicquid eſt, per ſuam formnam eſt. Forma
enim dat eſſe rei. Elementa ergo ſuam habebunt for-
mam, quam nec accidentalem nuncupamus, nec quali- ates dicimus, licet abſhis dum eſfentialis latet, fiat deſcri-
ptio& diſtinctio. Fallit hypotheſi srecentiorum deuna for-
ma ſubſtantiali.
3. In politia quandoque electio prævalet ſucceſ- ſioni, quandoque hæc illi. In ſucceſſione vel regno hære- ditario ante Regis exceſſum ſine difficultate per ſe nomi- nari
——

odog hilo, idem trum xll.; imus
orma fot- zuali⸗ eſcri- afor- cceſ⸗ were- omi- mari
11 nati atque conſtitui poteſt ſucceſſor. Non pariter in ele- ctione vel electitio regno, ubi majori circum ſpectione& diſcuſſione opus eſt, ne intempeſtivæ clectionis ſequatur poenitentia. 4. Si in Imperio Romano Germanico Leges re
qui runt Imperatorẽ Germanum imperii ſtatum. Nonvio
lärunt hanc legem Electores in imperium vocando Ca. rolum V. prout Moguntinus ſolidè in conſeſſiu monſtra- vit. Diſſenſionem circa Locum nativitatis Carolinæ non
magnifacimus, nec Bodini objectiones attenduntur.
Imo ſi liæc lex non eſſet aut illi ſatiſfieri nequiret, qui tamen caſus non ſit dabilis, ſuprema Lex eſt Salus pu- blica..
F. Virtutis forma in mediocritate ponitur rectà ratione definita, cui utrumque opponitur extremum. Alli malunt in conformitate cum voluntate Dei autre- cta ratione, ut contra Pperipateticos diſputat Schuulerus, ſed non ſine prædeceſſoribus p. 411. Cur non ininclina- tione& excitationévoluntatis ad. honeſtatis actus? Quod dum ex natura habitus inquirimus, cogitationem magis firmat ſimilis aſſertio Fr. Ioh: Poncii, Scotiſta egregii
P.346
6. Pretioſa res eſt,& feliciſſimi ingenii, è&xtem- porę dicere, reſpondere& conſilium darc. Faciles autem illi deprehendutitur ad lapfum& immoderationem ia- currunt, quivel deliberandi vel meditandi negligunt tempus. Non ignominioſtun duxerunt graviſſimi Ora- tores, Pericles, Demoſthenes, alli, oratiões recuſare quan- doqueà populo vocati, quod non eſſent parat, Apelles pictori glorianti ſe moddò iſtam pinxiſſe ima ginem, reſpõ-
B. 2 det:

712 det: Scio,& ſi taceres, quod celeriter picta fit; mitort, quod tales non pinxeris plures.
7. Conveniunt lux& lumen, quod utrumque ac- eidens eſt in genere qualitatis, tertia ſpecie, ab alio depen- dens, Græco nomine ον ſed differunt, ut cauſa& cauſa- tem, lux luminis enim parens eſt, differunt formali deno- minatione& ſubjecto.
3. Conſtantinum ſenem admodum& morti ob inſperatum morbum vieinum ab Euſebio Nicomediæ baptizatũ, teſtantur Theodor. Ruffinus, Socrat. Sozomen. Ambroſius, Euſebius Cæſ.& plures alii Baronius cum ſiua cohorte pro Papa Sylveſtro pugnant, ſed argumentis fictis & ineptis, dum ſtatim ab mitio exEthnicis probaturus cer- ta pronunciat, quæ omnino dubia& incerta ſunt.
9. Certa nobis eſt Sibyllarum*ονμαοO͗em) Nꝗincertus numerus, incertior autoritas, etiam illorumlibrorum, qui remanſerunt, qui ſicut incerti ſunt autoris, ita nobis ſidẽ divinam conferre nequeunt, ſive bono piorũ dolo pro- pter converſionem inventi, ſive veris vaticiniis inſtructi.
10. Non eſt deſerenda conſueta hactenus& re- cepta ioνia in pronunciatione verborumE afficio, aſſidu- us, collega, affinis, aggredior, pro quibus, recentiore quidam legunt& ſcribunt, adficio, adſiduus, conlega,&c. ſequentes Andr. Reſendium& Kchill. Statium, Luſitanos⸗ ut& Lambinum in orat. Ciceron pro Muræna, conque-
rentem, non afui, a fore dici. Sum, es, eſt,
Laß/ wie es iſt geweſt.·
V. GCEo†-

uOt,
eac. pen. auſa-
cho
liob edig nen d ſila fdis
Scek.
ertlu qui fidẽ pro-. dudi. Kre. lidu. lore, „c. unos⸗ que-
OA
1 V.
GEORGIS LVDOLVICVS Lin/ NMicheſtatinus Othoſylvanus.
r. Scientia Media non eſt monſtroſa& prodi- gioſa foeditas, cfficta ad dcclarandum divinæ præ- deſtinationis myſterium, neque recens oſt inventum ante paucos annos à Lojolæ poſteris ſuppeditatum, contra Giſbertum Voetaim& alios. Eſt illa fundatain ſcriptura, in Patribus, in ipla fana ratione, ut rarione rei neceſſum ſit illam admitti. Quanquam, ſires ſalvatur, perinde crit, ntrum cam ad ſmmplicisintelligeniiæ, ſive ad vi- ſionis ſcientiam referas, ſicut utriuſquc opinionis ſunt rati- oncs& autores haud contemnendi.
2. Omninò a. concedendum& ſtatuendum eſt, futura conditionata à Deo cognoſci& quidem ante de- cretum, Intellectus prior eſt voluntate, quod adco cer- tum ſibi habet Luſitanus, ut J. Vr c. 2.. V. p. 129. ad divi- nas actioncs ad extra id applicans, aſſerat, Deũ prius, con- ſiderationc noſtra, conſpexiſſe infinita tempora& loco- rum ſpacia, in quibus rebus poſſibilibus hujus mundi eſſe communicare poſſet, quuum illud abſolutè communica- re vellet aut nollet&c.
3. Uſum non. nemoè Theologis noſtris ſcientiaæ mediæ ſuppeditat, ratione prædeſtinationis, conſequen- ter& juſtitiæ, aſſerens, Embryones,& infantes eſſe præ deſtinatos, quoſdam reprobatos, quia præviderit Deus, ſcientid mediâ ſub hac conditione: ſi ſervaſſet in vita ſu-
3 3 perſtites,

non fuiſſe excuſſuros prævenientem gratiam&c: Quod rationi non apparet adverſum.
4 Voluntas ſigni, etiam beneplaciti rectè dici po- teſt. Si tamen certo ſenli alia dicitur ſigni, alia beneplaci- ti, non eſt fingenda oppoſitio, multo minus de ſanctiſſima Voluntate dicendum, aliud velle volũtate ſigni exterius, a- liud voluntate beneplaciti interius, quod illa externè ſi- gniſicet acceptum, hæc internèé rejiciat& improbet.
5 Aperta falſitas, quæ aper tè contra Franzium do- cet Smalcius:Sola ratione dijudicari poſſibilitatem& im- poſſibilitatem articulorum fidei. Non eſſe credenda, quæ menti impoſſibilia videntur: Summam religionem eſſe
rationem. Non enim vel ſumma vel norma, vel fundamẽ-
tum, vclcaputreligionis eſtratio, quæut ut præſſtantiſſi- ma ſit& perfectifſima, autoris ſui autoritati ſeſe ſubmitte- re tenetut, quapropter fide indubiA, ſervantur etiam ea, quæ contra rationem ſunt.
6. Recté à Meiſnero reprehenditur Keckermannus, docens, excognitione naturali, non ſoluum amorem& dilectionem in nobis mirificè accendi& augeri, verum etiam efficaciſſimè mentes moveri& pietatem atque cul- tum Dei excitari· Quod contra Vedelium uberius demon- ſtrat Celebratiſſimus Philoſöpho-Theologus, Dn. D. Iohan. Muſæus.— 7. Futurorum contingentium, etſi defendi poſſit determinata veritas& falſitas, ſi tamen id cum B. Da. Ebe- lto verimus inficias, nihiil abſoni dictum putabimus.
8. Mentis præſagia divinationèſve non quaſcun- que deridet ſapientumcohors, quin in omni rationum penuria,
petſtites, obtuliſſetque illis ordinaria falutis media, tum

—————
1· penuria, horrorem incutiat exemplorum evidentia Miu- ſæum J. B. H. ſuppeditat notabilem narrationem de Eli- ſabetha Carlota IIluſtriſſ- Comitis Wittgenſteinii, On.%. hannis, filia, pdi.& ſeqꝗq 9. Kalmeunſer/ vox eſt dubiæ acceptionis, nunc bonæ, nuncmalæ, ſicut illi, qui minus utiles videntur, infe- licis ſucceſſus& umbraticæ induſtriæ, hoc nomine inſi- gniri ſolent. Olim non ita, ubi ſuaviſſimã phraſi d'-52 appellabantur Encyclopædiæ ſtructores Georg. Horn. in Hiſt. DPhil. L. c. 2.p. I43.
10. Caxcilius Minutianusl. de orthograph. Sunt qui ſcribunt, cojux à coëo, aliis placet conjux: Sunt qni con- junxlegunt. Hanc poſtremam ſcripturam probat Priſcia- nus derivatam à conjungendo. Nobis media placet à ju- gosconjugo, ſicut conjuges ſunt ejusdem jugi, ut ait Feſtus.: 3se(ueνοᷣuckhonjungium dicitur, ſed conjugꝛum.
VI.
GEORGIVS DANISI S&lIPP, Marburgenſis Haſſi.
1. Optimum in hac vita bonũ eſt, ſed non impe- trabile nobis: Tranquillam bonamque ubivis habere con- ſcientiam, ut in omni caſu, in omni judicio, nobis appli- care poſſimus illud: Conſcia mens recti,&c-
2. Deus ut cauſa univerſalis& prima cum creatu- ris neceſſariò concurrit& immediatè, immediatione ſup- poſiti& virtutis.
3. Etſi peccatum nunc velad exiguum tempus du. t ravrei:

xaverit, inde& temporale audit, ſalvà tamen Dei juſtirià pœna ſequitur æterna. Nihil enim movere poſſunt ra- tiones illæ ab Erneſto Sonnero Socinianizante in pecul.
demonſtr. adductæ.
4. Omninò Jeſ. Tannerus in Colloq. Ratisb. Oppo- nentis ſuſcipit partes, objiciens: Aaronem non fuiſſe ſum- mum Sacerdotem, ſed Moſen, quia Moſes Aaronem cõ- ſecraverit. Proinde in eo fallit Ni*uus Apoſt. id infician- do, aſſerens. Reſpondentes manemus, utut argũentemur: Neq; enim ſyllogiſinus noſter antitheticus eſt. Hypoaigm.
fæck. 16 pag. 47. Ex nova ea reſponſio deprompta eſt arte, quam antiqua veritas ſuſque deque habet.
Cauſa mali moralis eſt, qui dum poteſt& debet. non impedit, quantumpoteſt malum. E papa evertiſſe di- cetur, Græc. imperium, qui preces Manueris, Imperatoris pientiſſimi, an. i418. auxilium inſtantiſſimè ſolicitantis, ob neglectam venerationem imaginis Chriſti in dextta ma- nica Chorepiſcopi intextæ, dimiſiſſe fertur inanes.
6. Exploſa eſt uereειαμ‿νσᷣ abſona eſt. Traditur tamen inde apud Turcas eſſe, quod Chriſtianis interdicãt uſum Campanarum, ne per aerem palantes animos timor incuſſus quiete quà fruerentur, expoliaret. Georg Fhela- vius p.2 9. Ep. ded. ex Allatio, tract. Chriſt. Augeli.
7. Cornelà Lap. Com. c.z Eccl. Græcorum everſio- nem in errorem conjicit de proceſſione Spitit. S. quod in ipſo Spir.S. feſto an. 1 4 53. tanta acceperint vulnera, in- quiens: Mal uerunt otioſis falſisque diſceptare verbis, quam ſeri⸗ is contra Barbaros decernere armis. Avertat Deus, ne idem in poſteris experiantur judicium, qui nunc& hactenns in ſua ſæviunt viſcera, Vid. Sim. Starivolſcii ad princ Chu. protrepticon. Nicolai Sauſini adeosd, angelus pacis,&c. d. Non

inter ſe, nec ab a materiales ſuntipſa animã; Unde in q
— 177
3. Non differunt ſeeundum rem, intellectus&c voluntas, uec
nima. Imo omnes potentiæ animæ, materiales& im-
uocunque ſtatu oas ſervari nae eſle eſt. Ildem tenemus de angeli potentiis.
. Auguſtinus Miphus Phil Clariſſ. ut occaſione prudenter
uteretur, rectoque tempore ſapere, nouit intempeſtivè ſuã ſupet
mili tum petulantia ad Carol. V. deferre querimoniam, ſed Impera-
toris expectavit quæſitum, de vitæ præſentis felicitate,& reſpon- dit: Aſe ſuiſque pradiis procul habere fii ſpanos milites.(Aſp: Ems Epidorp.1. 4⸗p.d. Diſcant illi, qui ſimplicitati quandoque illudunt Philoſophorũ, ſuam agnoſere ſtultitiã, quam ejiciunt Philoſophi.
10. Parioida habent quidam veterum libri, ſed rectè par- ricida à Patre, I in R mutato. Quæ ſententia Scaligero præfertur. Lambinus tamen in Orat.Cic.pro Milone, etiam patricida in vete-
ribus membranis teſtatur legi. Orthoga. A2ädiAt. Anar. VII
IOHANNES VW ELHELMV§ HARHOFIVS. Fuſatenſis Weſtphal.
1 Eximisè Plutarchus I. de puerorum educatione. Nobilitas ulchra quidem, ſed majorum bonum. Diritiæ verò pretioſæ qui- dem, ſed fortunæ poſſeſſio. n. 21. Gloria venerabile quid, ſed inſta- bile&c:. 42 Eruditio verò eorum, quæ in nobis, ſola eſtimmor- rale& divinum. u. 44. Eruditionis voce comprehenditur Virtus ſicut reſponſione Socratis defelicitate Regĩs innuicur, quod inillis, non fortuitis bonis, poſita ſit beatitudo. n. ⸗7. S. ergoò bonum vir- cus eſt, quam cum non diripiat bellum, Stipon Megar: Philoſ ir urbis evErfiee, mih.il ſaa‿iſel ſt Ildlet Demetrio.. 46.
2 Philoſophia quibuſeunque prodeſt& inſervit Facul- tatibus aut diſciplinis, quæ in diſcernendis& explorandis ingenuũs optimè adhibetur. Qui iunsuit Plutarchus, philoſophiam non valentes conſequi, in aliis diſciplinis nullius momenti, ſeipſos ma-
cerant. Et juxta Bionem, illi Penelopæ appropinquæe nonauden-
tes, ancillarum ejus tenentur amore Oportet itaque reliquæ inſti- eutionis tanquam caput facere Philoſophiam, n. 65.67.6 8. 3. Ingenue bona uti fortuna, viri: Abſq́; invidia, modeſti . C hom mis

2 hominis eſt: Ratione ſuperare voluptates, ſapientis: Iram moderan re, viri non vulgaris eſt. Perfectum bona ex parte arbitror eruditi 02 nis hominem, qui, dum ex Philoſophi a, ad tranquillam pacificam-
aue degendam vitam, didicit imperare affectibus, tam nitidam
mentem aliis imbuendis ſcientiis primum ſubderit aptiſſimam. Pmtarchan. Jz. Jz. Itaremp: adininiſtrarunt Pericles, Dion, Syrac: Matrimonium res plena moleſtiarum, uſus præſtat pre-
tioſiſſimos, quibus anumerare colligitur Plutarchus, humiliatio- nom, ut elatior animus diſcat comprimere Spiritus„ criſtamque deponere; Quod ille expertus, qui omnem triſtitiam pallidumque vultum ex conjugio derivabat, quærens ex macilentiori oqui pul- lo: Buſemaͤnge/ haſtu auch ein frauw genommen Atque ita an⸗ nitendum ducit lit: A. à voluptatibus victos& ad objurgationes: inobedientes, matrimonio ſubjugare: Vinculum enim hoc juven- tutis tutiſſimum.. 8
5 Sicut rectè Chriſt. Colerus Epiſt. aa Generos. juv. Sia- nisl: Zelenium Litelliumde Zelanka. Noli exiſtimare eos, qui acuti ſunt, ideo& rectèͦ ſemper ſéntire& judiicare. It tela nimis ſamiata. magis reflecti quam penetrare ſolent: Sic acumina iſtorum offenſi. one aut flexu prius læduntur, quam verum penetrant aut tangunt. Ariſta nihil acutius, ſed nihil æque fragile. Ita adhuc obtinet in acutis: Non reſpiciendum quis, ſed quid& quam verè dixerit. Illud; in formali univerſalitatis præprinis obſervamus;
6 Necnon innotionum ſecundarumn ficta ſpuriaque reali- zate, etſi contra eam puguct univerſa fere Dd: cohors, auim wamen
pauci opponuntur acini, acuminaveritati non præponimus, ſolam reſpicientes rationum firmitatein— . Jure naturali omi⸗ LliHeree harne, 2 ab o quis- quam ſe putet exemtum. Etſi verè Kegia Majeſtas dicatur legibus: abſoluta, leges iſtæ nec divinam, nec naturalen complectuntur.
8 Stat firmo loco definitionis utriuſque antiquitas. Sub- ſtantia efſt ens per ſe ſubſiſtens. Accidens alieri inhærens. Quan- quam illa per ſe ſubſiſtentiadextrè explicanda, atque hæc inhæren- tia tanquam proprium comitetur accidontis naturan. In Logicis rantapræ dicanentorum æε ευα onurgetur,
—

Sa⸗ cuti ata., nſi⸗ unt. etin;
Llud
eali- men Slam
puis-— abus 2 zub- Uall ren- glls
4 „» Deteſtamur& hotrcps Heerb. verba. Deus novit& vroluit peccata, ſe non efficiente, ſed permittente: Quo ſenſu non per accidens ſe habet De ad peccata, cum fiunt, ſed perſe, non tamen, quatenus cauſa propriè dicta efficiens, ſed ur PEFICIENS&c Io Auttor ab augeo,& Autor ab avros, auctoritas& au⸗ torĩtas, promiſcue, Imò& Author quibuſdam placet, d gr. v⁹‿ε rus. Sicut indifterenter uſurpantur, cauſa& cauſſa, macenas& zviscænas&c. Qui indifferentiſmmus Grammaticus minoris erit cri- minis, quam moralis aut Theologicus, quem Syncreriſinum appel lamus: IIX. HENRITCVS GEORGIVS DRAVDIVS, Dauernheimid Wetteravus
1. Puerorum delicta parva ſunt& omnino ſanabilia. Sed jam juveneſcentium peccaaſæpè immenſa fiunt& improba: Ingiuviesventris, furta paternarum pecuniarunm,& aliæ commeſla- tiones,& potationes& virginum ancillarumque amores& mulic- rum cotruptiones nuptarum. Plut. de educ, g Ex quo malè con- eludetur, luſus alearum ex ſe& ſuà natura eſſe illicitos.
2. Deus eſt. Principium primum naturâ notum eſt, non pa- riter propoſitio per ſe notaex terminis. Ioh. Lalemandet tr. de Deo pag. 20.20 Seteen 2
3. Voluntas Dei alia dicitur antecedens, alia conſequens, ut jam, olim Damaſcenus& alii ttadiderunt, etſi inſe cadem ſit& indiviſibilis necuna alter tempore velprior vel poſterior.
4 Potentia Deialia ordinaria, aſia extraordinaria eſt. Extra- ordinaria tãen ordinata eſt, quæ contradiſtinguitur abſolutæ. Ne- que coincidunt hæ diſtinctiones, neque vel ambæ ſimul vel alteru- tra negligenda.
. Nonut in hacvita communis habetur ſocietas atque cĩ- vilis converſatio, etiam cum Gentilibus aut hæreticis, ita& illic, in altera vita. Quid ergo inter cælites ſanctosque cæli cives aut ſoci- Ssnumerantur Hercules, Theſous, Socrates, Ariſtoteles,&c.
8. Nugantur Poctæ fortunam Deam, res ſegundas&e ad- C 2- verſas/
3

20 verſas pro arbitrio diſpenſantem, Te facimus,
fortuna, Deæm,
caloque locamus. Juv. Cujus caput obvolvunt linteo, ne dignos ab indigais diſtinguat. Nugamenta illa diſcutit ſana ratio, quæ irradiata ionis majeſtate indubios nos certiſſimosque reddit divinæ
revel brovidentiæ, non cæco quodam, ſedjuftitiæ oeulo univerſa intuen-
tis& diſcernentis.
7. Non in pari ſtatu ſeſc habent: IIęcο&os fides, &a.dεαα fide: Ac illa abſtracta& concreta; homicidi- um& homicida, improbitas& improbus, apoſtaſia& apoſtata, ut quidem Spanbeimio videtur, xeoctaiess à fide xeo⸗ dicto modo denominari.—
s8. Nobilis virgo inuxorem riſſe Wolgebohrne/ ſalutatur& merito Qu dignitatem acquirtit& obeinet mariti virgo non nobilis ux nobilis, titulum obtinebit der Edelgebohrn. Ita recens nobilita-
ti dignitatis intuitu eodem gaudent nomine. 9. Parum ſalutis ſalutipotationibus tribuunt L. Mauriu
& OWen VV ui vult alterius cyathis haurire ſdlutem
Tale luorum referat, perdat ut ipſe ſuam.
Qudtibi potarum plus eſt in ventre ſalutum, Hoc minus è potis hiſce ſalutis habcs-
Una ſalus ſanis, nullam potare ſalutem
Non eſt in potuveraſalute falus. 10 Uſuræ, aut potiùðs penſiones& annui cenſus, inter Chu-
ſtianos licitè exerceri poſſunt, ſimodus non excedatur, nec judai- zetur.
FIXIIS.
Icomite ducta, titulo comi- inimò; ſi ubique uxor or facta

Colour& Grey Control Chart
Blue
200 FEFIIX 5741
11 U MINARE.
DISPuTATIO SOLENNIS,
Cyan Green vellow Hed Magenta
8) an
Wnite
Grey 1 Grey 2— Grey 3— Grey 4 Black
OG
pP-t. PRO-KECTORE
21221
e
Acad
PROMOTORE KRITIE DESIGNATO.
—ö—õ————
1
Publico Ouniuus cujuſcung, Facultatis DN. PKOFESSO RIIM ſubjicient examini Ata Ad ſubſequentia cuivis adſcripta reſpondebunt THEMATA, 1 1 TIIINAAl! Nn
6 7
NI
2 4
9
6 U 9 1LL
—
61E58 HMA4SSO RD A, V)pis JossPHI DIETERIBRI HaARWTELII, Acad. Typogr. Ordi.