1

—
1 1. T*1 1880 G5 R 6
0 2. APR. 981 188

ACADEMIAE LUDOVICIANAE RECTOR
8SOLENNIA NOVIRECTORIS
INAUGURANDI
A. P. X XIX., 3SETT. GIO ICOCEXVIII
INDICIT
PRAEMITTITUR.
PROFESSORVM IAMEOL. G⅜IESSENS,. ERIES.
— ——jq—-
.‿. bra. 5. 1ez. n 8— 2 HLSS AI. ; GIESSAE
TYPIS SGHROEDERIT ACGADEMIGCIS.

1
—
GSinsseen Sle 53880
Univ.-Siol
————
c0.

————ℳ-ä—ꝛ⸗—--ꝛ-OOõℳ⸗—ü——ꝛ:ꝛ—ßyß— e———y——n———õA
Philippus Magnanimus, academiae Marburgenſis conditor, ſidem confeſſioni Auguſtanae atque formulae concordiae conſentaneam fovit eamque filios fovere iuſſit a). Ludovicus IV. Landgr. Marburgen- ſis, feverioribus Lutheri affeclis amicus b), ipſe prudenti modera- tione atque fratris Wilhelmi IV. Sapientis hortatu, contra aliter fentientes, cryptocalviniſtas vocabant, violenti conſilio procedere abſtinuit. In teſtamento vero haeredibus praeſcripſit, ut Auguſta- nam confeſſionem atque formulam concordiae incorruptas fervarent et praecones in officiis et dogmatibus retinerent c). Sed Mauritius, L. Caffellanus, Calvini placitis favens haec apud Marburgenſes do- ceri iuſſit. Sequuta civium feditio d), quae vi coercebatur, atque theologorum, quicunque novae doctrinae ſubſcribere detrectabant, exauctoratio. Ludovicus V. fidelis dictus, qui alter haeres territo- rium Gielfenſe nactus erat, profeffores ex academia Marburgenſi pulſos excepit: ex his theologi erant M inckelmann, Mentzer, Leuchter atque Dietericus. Conſilium inde enatum alteram lite- rariam univerſitatem Halfforum Gieffae condendi. Gymnaſii illuſtris
inaugu-
a) Schminche monim. Haſs. IV. p. 587. d) Garth Bericht vom Religionswe-
b) Strieder in vita Aeg. Hunnii, ſen in Heſsen. p. 295. Leuchter Helſs. Gelehrtengeſch. VI. p. 245. antiqua Heſsorum fides p. 305. Ve- Cel. Rommel kurze Geſchichte der nerab. Iuſti die Feyer des dritten Heſs. Kirchenverbeſserung. 1817. Reformationsfestes p. 13. Praeſer- p. 33. tim vita Greg. Schönfeld in Schle-
c) Teuthorn Geſch. der Heſsen IX. gel Lebensbeſchreibung der Dresd. p. 446. Superintendenten, Laurent. p. 23.

7 — 4½—
inauguratio facta d. 10. Oct. 1605 atque, accedentibus privilegiis Caefareis, academiae exordium d. 6. Oct. 1607 e).
I. Primus in ſchola recens condita theologiae profeſfor conſti- tuebatur fo. M inckelmann, qui eundem locum Marburgi tenuerat. Natus Hombergae Haſſorum a. 1551 fuaſu luſti Vietoris, paſtoris Alsfeldienſis, fabri ferrarii offioinam reliquit et literis iu academia Marburgenſi fedulo fed dedit. A. 1573 ſcholae rectoris munus in patria ſuscepit, 1576 Marburgum vocatus indeque Baſileam miſſus eſt, ubi theologiae ſtudio ſummo fervore denuo incubuit atque doctoris honores 1581 acquiſivit. A. 1582 Caffellis concionatoris aulici mu- nia obiit. Marburgi cathedra theologica, quae ex diſceſfu Aeg. Hunnii vacabat, ipſi adfignata eſt 1592. Gieſffae, ut ſupra diximus, primi theologi munus obtinuit primusque rector magnificus cenſtitutus eſt- Studiolos 300 et quod exeurrit usque ad a. 1606 finem civitate do- navit. Ter denuo fuccedente tempore hoc munus obiit. Accellit a. 1610 fuperintendentis atque paſtoris officium morte lIerem. Vie- toris vacuum. Quod cum multas curas exigeret, a docendo libera- tionem obtinuit, disputando vero et eoncionando prodeſfe fedulus perrexit. Marburgum cum academia transferretur, quia ex arbi- trio Caefaris terra Marburgenſis ſtirpi Darmſtadinae cefferat, hic quoque theologi primi vices ipſi adſignabantur. Sed vegetus fenex mox vires vacillantes fenſit, Gieffae remanſit atque d. 13 Aug. 1626 placide obdormiyvit. f) 5
II. Bal-
e) Winchelmann fil. Beſchreibung De vita et ſcriptis theologorum von Heſsen p. 446. Gieſs. egere Tilemann ANlict. f) Vita deſcripta in Hist. der Gelahrt- Schenckh, vitae profeſsorum theol.
heit der Heſsen 17265 ſect. II. p. 181. Marburg. 1727. Hessiſches Iebopfer

„ TViléglis
reonſti- enuerat. paſtoris cademia unus in iſſus eſt, doctoris lici mu- Hunnii s, primi atus eſt⸗ itate do- Accellit m. Vie- libera- ſedulus ex arbi- at, Hic s fenex g. 1626 —*
II. Bal-
ologorum „ Aict. um tbeol.
Hebopfer
— 5—
II. Balchaſar Mentzer, natus Allendorfii ad ſalinas 27 Febr. 1565, iam 1583 ſtudio ſtrenuo magiſtri honores ſibi acqyuiſiverat. A. 15809 eccleſiae Kirtorfienſi praeponebatur. A. 1596 poſt fata Dan. Arcularii theol. profeſſio vacans ipfi demandabatur, auctore po- tiſüůmum Winckelmanno. A. 1605, ut iam expolitum eſt, in ſchola Gieſsenſi theologi fecundi locum obtinsbat. A. 1625 Marburgum reverfus mortem invenit 6 lan. 1627. Vir comis et facundia pol- lens, a civibus maxime aeſtimatns, ab exteris quaeſitus, ſed haere- ticorum et quidquid illos oluit malleus, indeque ſcriptorum eriſti- corum feraciſſimus. Orta 1616 lis Mentzeri atque Feuerbornit cum collegis Minchelmanno et Giſenio, circa omnipraefentiam Chriſti iuxta carnem, tam vehemens, ut Ludovicus V. Landgr. hos theo- logos Darmſtadium accelleret, ad pacem reſtituendam. Inde ena- tum bellum MWentzeri et collegarum cum Lucc. OQſandro reliquis- que Tubingenſibus 1619, naturae Chriſti divinae ueuασ Giffenſibus, ν ν Tubingenſibus contendentibus g). Haerefeos nominibus atque conviciis invicem decertavere, Lipſienfes a parte Giſſenſium ſtetere, donec Ludovici L. legatio in aulam Würtembergenfem atque belli tricennalis calamitates litem fopire iufferunt h).
III. Hen-
St. 1— 10. Neubauer pr. de XVII. et ultimum propediem evul- singulari Gieslſensium studio con- gabit venerab. Iusti.
ſervandae purioris doctrinae, Hal. 1741. 4. Idem in Schmerſahl zu- verläsf. Nachrichten von iüngstver- storbenen Gelehrten St. 3. p. 377. Striedern Heſs. Gelehrten u. Schrift- stellergeſchichte, fuis locis. Tomum h) Saepe pro nomine ſubſcripto uſus
8) Mosheim instit. hist. ecclesiast. p. m. 951. S. R. Plank allg. Geſch. der christlichen Kirche, edit. IV. t. III. p. 380.

— 6—
III. Henrious Eethardi, Wettera, tot eruditorum foecunda
matre, oriundus 19 Oct. 1532, Marburgi, praeceptore praefertim
Mentzero, informatus, 1601 parochi Wildungenſis, 1602 concio-
natoris aulici Farnrodae Kirchbergenfium„ 1603 parochi Singenae
Schwarzburgenſium, munera gefſit. Inde 1608 Gieffam vocabatur Prof. theol. tertii munere ornatus. Sed 1610 abiit Fr ringorum ſuperintendens, 1616 fuperint. migravit, phthiſi exſpiravit 22 Febr. 1624.
IV. Chriſtophorus Helvicus i), Sprenglingenſis, qui 1605 graecae et hebraeae linguae profeſfor conſtitutus erat, 1610 in locum
Eckhardi fuffectus eſt. Vir, doctis Ppraecocibus adnumer genio feliciſſimo et rariſſi
ancohuſam Thu- generalis Altenburgum
andus, in- 1-„. 3— mo eruditionis ambitu praeditus erat ſimul- que pacis ubique amans. Febre hectica occubuit 10 Sept. 1617, annum 37 agens k)
V. Caspar Finok, Gieſſfenſis, Marburgi,
Patrono praefertim Herm. Kirchnero, eruditus, aliquanto corr
ectorem typographicum egit. Logici et metaphryſici munia 1607 obtinuit. A. 1610 theo-
logi quarti partes nactus, ſimulque eccleſiaſtae, laudabilem acade- miae praeſtitit operam. Sumtibus Ludovici V. Landgr. doctoris in theologia gradum conſecutus eſt. A. 1616 Coburg
um vocatus fuper- intendentis generalis, ſcholarchae et gymnaſii Caſimiriani profes- foris munera fuscepit 1).
VI. Ie--
4... est Mentzerus fymibolo deνκα⁴αερα ibi dicta sunt,
hic non repctamus. k) Praeter fontes a Striedero t. V. ci-
conferri meretur Spizelius,
P. 46. Ludovici Pr. Memor. Io. Eichhorn, Iosuae Maii, et Casp. Fin- ckii. Cob. 1721. 4
AAαX△.
¹) De hoc er reliquis, qui antea tatos
ordini philosophorum nomina de- templum honoris reseratum
derant, conf. Nebel pr. profeſso- 1) Godofr. rum ord. philos. in acad. Giessensi
conspectum exhibens. 1804. Quae

oecunda aelertim concio- Singenae ocabalur m Thu- nburgum
1i 1605 n locum dus, in- tmul- t 1617
eſertim phicum 0 theo- acade- toris in ſuper- Profes-
JI. Ie-
Sctamus, t. V. ci⸗ izeliui, 2 P. 46. nor. Io.
sp. Fin-
VI. Toannes Gifenins Dieſfena-Osnabrugenſis, nat. 1577, Vi- tembergae, ubi literis imbutus erat, lectionihus privatis vacavit. Poſtquam ab a. 1610 Lemgoviae rectoris ſcholae perfonam gellfe- rat, a. 1616, ut Finchii locum fuppleret, Gieſfam vocatus adve- nit. Hie diſcordiae circa dogmata immixtus Argentoratum abiit 1619, Rinteliam 1621: ibi academiae recens conditae primus theo- logus erat. Vir ſuis meritis non defraudandus belli tricennalis ca- lamitatibus mifere vexatus, a monachis quoque, praeſertim Bene- dictinis, reſtitutionis edictum ſequentibus, vellicatus eſt. Dimis- ſus ex academia Schaumburgenſi abiit in monaſterium Loccumen- fem 1652, inde Lemgoviam 1655, ubi octogenario maior diem obiit fupremum 6 Mai 1658
VII. Iuaſtus Feuerborn, Hervordia-Weſtphalus, prognatus 13 Nov. 1587, Gieffae theologiae ſtudio abfoluto eodem die 1616 theol. doctor renunciatus, prof. extra ordinem declaratus ſimul- que B. Mentzeri filiae natu maximae matrimonio iunctus eſt⸗ Supervenerunt ordinaria profefſio, eccleſiaſtae oſſicium, nec non ephori ſtipendiatorum munus 1618. In academia Marburgenß. cum Gieffenfi iuncta poſt fata Mentzeri locum primum accepit. A. 1628 a Georgio II. L. eccleſiarum atque ſcholarum ex parte deſo- latarum viſitatio univerſa ipſi demandabatur. Gieſſae in reſtaurata academia denuo theologi primi locum cepit, addita rectoris magnif. dignitate. Dioeceſis Marburgenſis fuperintendens nunc primum conſtituebatur m). Fatis ceſſit vir magni nominis, praeſertim theo- logia polemica clarus, 6 Febr. 1656.
VIII.
m) Dioecesis illa conventibus Blan- dencopfiensi, Battenbergensi atque
kensteinensi, Königsbergensi, Bie- NVoehlensi constat, qui, quamdiu pro-

VIII. Loannes Steuber, natus Schwicardshufae Haflorum 16 Jan. 1590, magiſter 1610 renunciatus, prof. phyſices 1614 con- ſtitutus, a. 1620 theologiam, nec non hebraeam linguam, docere coepit. Idem munus Marburgi, cum 1625 academia illuc transfer- retur, geſlit addito eccleſiaſtae ad S. Elifabetham officio. Vir eru- ditione et probitate nemini ſecundus apoplexia ſublatus eſt 5 Febr. 1643.
IX. Meno Hannebenius, natus Blexae, Friſiae orientalis vico, 1 Mart. 1595, Gieſlae, praeeunte praeſertim Mentzero„ quem poſtea focerum habuit, ſtudia coluit, atque magiſiri gradum aequiſivit 1619. Eodem anno ſcholae Oldenburgenlis conrector conſtituebatur. Bien- nio poſt huic muneri valedixit, et in acad. Vitembergenſi atque Ar- gentoratenfi non ſine gloria verfatus eſt. A. 1625 prof. moralium Marburgum vocatus advenit, 1627 poſt fata Mentzeri, prof. theol. deſignatus ſimulque ſymmyſtes factus eſt. Amore novae patriae ductus plures ad exteros vocationes recufavit pro fide incorrupta fervanda ſtrenuus, ſed non acerbus, litigator. Tandem, cum Has- ſia belli aerumnis paene opprimeretur, Lubecam abiit, ubi Nic. Hunnium praeceptorem in fuperintendentis offcio excepit. Letum expertns 17 Octob. 1671 n).
X- fo. Henr. Tonſor, Alsfeldiae 14 Mart. 1595 genitus, ab a, 1620 phyſicam Gieffae, 1625 Marburgi docuit. Theologus conſti- tutus eſt 1632, doctor 1635 creatus. Gieffam redux, ubi acade- miae reſtauratae folemnia parabantur, morte interceptus eſt 1 Dec.
1649. XI.
vincia Marhurgensis ditionis Darm- n) Tiaden gelehrtes Ostfriesland III. stadinae erat, superintendentis Mar- P. 19.
burgensis inspectioni erant subiecti.

Torum
con- locere nsler- r eru- Febr.
vico, poſtea 1619. Bien- ae Ar- ralium theol. datriae rupta Has- 1 Nic.
Letum
ab a, onſti-
cade- 1 Dec. II.
nd Ill.
XI. Petrus Haberkorn, Butisbaci 13 Maii 1604 genitus, Feu- erbornii gener, et in litibus pro fide focius fidelis, erat. A. 1632 Phyſices profeſſionem Marburgi nanciscebatur, 1633 doct. theol. dignitatem, nec non concionatoris in aula Georgii II. Gieſlae mu- nus. Superintendentis provinciam 1643 obtinuit. Acceſſit theologi fecundi et, poſt Feuerbornii fata, primi officium. Colloquium circa varia fidei chriſtianae capita, auctore Erneſto Landgr. Rheinfel- ſienſi, cum Valeriano Magno aliisque monachis Capucinis inſtituit 1651: cum lo, Rofenthal ſoc, Ieſu Gieſſae 1653 coram eodem Land- gravio. Extinctus 5 April 1676. Gloriae eius argumentum ellſe po- tefſt, quod Valentin. Alberti Lipfiae ipſi orationem parentalem ha- buerit, Abr. Calovias Vitembergae leſſum Haberkornianum con-
ſcripſerit, Fechlis memoriam eius commentatus ſit.
XII. Palthaſar Mentzer II, Balth. fil. natales Gieffae habuit 11 Maii 1614. Theologiae profeffor extra ordinem adſcitus eſt 1640, ethica profeſſione addita 1641. Rintelium abiit 1646, ut Gifeiütum fenem in officio iuvaréet. A. 1657 in acad. Gieſſenſem revocatus theol. et hebraeae linguae profeſſionem ſuscepit. Sed anno nondum exacto Darmſtadium iuſſu Georgii II. L. migrare iuffus eſt, concio- natoris aulici fupremi atque fuperintendentis munere ornatus et a Feuerbornio ibidem inauguratus. Candore, dexteritate atque doc-
trina vir omnibus aeſtimatus in partes Libitinae venit 28 lul, 1679 0) * 3
XIII.
0) Filius Balth. Mentzer III. Gies- intendentis generalis munus Han- sae, tum Hamburgi mathematum noverae gessit, denatus 1741. Conf. professor erat. Conf. infra XVI- Acta hist. ecclesiast. vol. VII.
Nepos Balth. Mentzer IV. super- p. 599.

— 10—
„XIII. 10. Miolaus Misler, natus Münzenbergae 1614, antea paedagogii Marburgenſis praeceptor nec non eccleſiae archidiaconus, ad paedagogium Gieſſenle adveniebat 1650 indeque ad theologiae nec non hebr. linguae cathedram vocabatur 1652. Doctoris gradum fibi paravit 1654, locum in ord. theol. Primum obtinuit 1676, vivendi ſfinem fecit 20 Febr. 1683.
XIV. David Chrißtiani, Greifenberga Pomeranorum oriun- dus 25 Dec. 1610, 1642 prof. matheſeos nominatus et 1650 Gies- ſam translatus eſt, ad quod theol. profeſſio extra ordinem accelſſit. A. 1659 S. Goariam vocabatur ad fuperintendentis munus ſuscipi- endum. Hic quum a Carolo Landgr. dimiſfus effet, denuo Gieffam traducebatur et munus prof. theol. tertii obiit. A. 1686 per breve tempus a munere removebatur, quod in dilf. de reprobato ſyncre- tismo ſuper doctrina evangelica in terris Brandenburgenſibus opprefſa liberius judicium tulerat. Annorum 78 fenex animam edidit 13 Febr. 1688.
XV. Michael. Sirioiuse Lubeca 2 Dec, 1623 ortus, in academiis Helmſtadienſi, Lipſienſi, Vitembergenſt, Gieſſenſi informatus hic remanſit et e discentium ad docentium partes tranſiit. Theok. prof. extraord. 1657, hiſt, ecclefiaſticae ordinarius 1658, theol, or- dinarius 1659 nominabatur; fimulque ecclefiaſtae munus obibat. Ab Adolpho duce Megapolitano Guſtroviam vocatus, ut conciona- toris aulici partes ſusciperet, ſequutus eſt 1670. Ad beatorum ſedes tranſiit 24 Aug. 1685.
XVI. Phil. Luadov. Hanneken, patre Menone(IX) editus eſt
Marburgi 5 lan. 1637. A. 1663 oratoris in academia partes ipſi de-
manda-

„ antea acon uls, ologiae sradum vivendi
oriun- Gies- acceſfit. uscipi- rieſfam breve yncre- pprella SFebr.
demiis aus hic Theolk 3. 0T- pibat, ciona- Iedes
lus eſt ſi de-
anda-
— 11—
mandabantur, quibus hebraei acceflerunt. Theologis extra ordi- nem adfcriptus 1667, atque 1670, Siricio discedente, theologus tertius nominatus eſt. Superintendentis offlicium ſupervenit 1676, atque 1683 ad primum locum, nec non fuperintendentis et paſtoris Gieffenfis munia, adſcendit. Incidit in haec tempora(1689) lis illa inter pietismum et orthodoxiam. Huic favit Hannekenius, illi Maius collega, qui ad mentem Speneri collegium biblicum et pie- tatis inſtituit, ut fidei et cultus laxitati opitularetur. E pulpitis ifis controverſia agitabatur, zelus et odium, non folum apud ſtu- diofos, fed apud plebem quoque cernebantur. Ideo advenerunt legati principis, quibus reconciliatio erat commiſla. Facta illa 18 Febr. 1693, fed pax inde non profecta eſt. Inde pertaeſus Hannekenius in academiam Vitembergenſem abiit 1693. Ulti- mum necellitatis fatum expertus 16 lan. 1706. Recruduit autem lis, immo haerefeos inculpatio, donec ex mandato Principis d. d. 25 April 1695, accedente programmate academico, pax reſtituta eſt. Sed profeſfores philofophiae Balth. Mentzer III. et Schloſfer ex- auctorati, Phaficnus IV, Gr. Nitzſch IIImenſes ab officio remoti ſunt, quia et errorum a facultate theologica accuſati, et erga edic- tum Principis immorigeri erant p).
XVII. Kilianus Rudrauff, Schottae 17 Iul. 1627 natus, 1659 ethici, 1664 logici, primae et organicae philosophiae profeſſionem vo-
b 2 cabant
p) A. 1710 nova eaque ultima lis in disset. Conf. Ehrenrettung der theol. hac re exorta est, cum ordo theo- Facultät zu Giessen etc. De con- logorum Rostochiensis Giessensem troversia pietistica conf. Schroeckh in causa pietistica Waldeccensi tan- christl. Kirchengescliichte seit der
quam pietismi patronum reprehen- Reformation VIII. p. 258.

7
S
— —
— 12—
cabant, munus obtinuit. Theologis adſeriptus 1675 Alsfeldienlem dioeceſin Haberkornii morte vacuam obtinuit ſimulque, Misleri, Marburgenſem. P
Pendiatorum vices geſſit.
post fata acdagogiarchae quoque et ephori ſti- Vir philosophis fuo aevo Praeſtantiſſimis adnumerandus ad coelites abiit 15 Sept. 1690.
XVIII. Daoid Clodius nat. Hamburgi 14 Mai 1644, Kilonii atque Gieſſae literis imbutus, in linguis orientalibus Edzardi in- ſtitutione uſus huc vocabatur ad lingu nem 1671. Acceſſit theol.
gradus 1673, atque c
arum orientalium profeffio- extra ordinem profellio 1676, doctoris
oncionatoris vespertini munus 1684. Fato
Praematuro ablatus vir linguarum orientalium cognitione principi-
bus adnumerandus 10. Sept. 1687. XIX. Abraham. Eincke
lmann q), Doebeliae in Mifnicis 2 Maii 1652 natus, eccl. I. Nicolai.
apud Hamburgenſes paſtor conſtitutus, 1687 Darmſtadium vocabatur, ad Superintendentis,
concionatoris aulici ſupremi atque prof. theol.
honorarit munera fuscipienda. Apud nos per intervalla moratus eſt. 3
paſtor ad aedem S. Catharinae vocatus: ibi pietiſmi et chilia ſmi con- troverſiis mifere vexatus animam efflavit 11 Febr. 1695.
Rediit Hamburgum 1699
Vir ſcrip- tis compluribus prasfertim alcorani editione clarus.
XX. 70. enrice. Maius, natus Pforzhemii 5 Febr. 1653, Io. Fechtii Roſtochienſis, Abr. Calovii Vitembergenſis, Efr. Edzardi
Hamburgenſis, Sebaſt. Schmidii Argentinenſis discipulus erat atque
Iobi
q) Io. Wincklerum theologis Giessen- S. R. Plank Gesch.
sibus adnumeratum esse legitur in
der christlichen
Kirche, IV. p. m. 525, sed ſalso.

dienlem ost fata Phori ſti-
antilimis
Kilonii erai in- ofeſſio- doctoris
Fato
rincipi-
8 2 Maii lilutus, natoris pienda. n 1699 ni eon-
ſcrip-
Io,
dzardi
22
atque lobi
1 stlichen
1u180,
— 13—
Iobi Ludolphi, hiſtoriae atque grammatioae Aethiopicae ſcriptoris, adiutor. Vocatus 1689 Durlaco Giefsam appulit, ubi Cloditi morte locum vacantem explevit. Ergo linguarum orientalium profefforis atque theologi tertii munus adiit, mox fecundi, Radraw,ſto fa-. tis functo, cepit, quem in ephori ſtipendiatorum, paedagogiarchae atque dioeceſis Marburgenſis et Alsfeldienfis, nec non conſilii ſacri adfefloris, muneribus fecutus eſt. Tot muneribus onuſtus fummo candore, ſtudio indefeſſo atque fidelitate inconcuſſa gloriam acade- miae, tot eruditorum luminibus tunc fulgentis, auxit, donec 3 Sept. 1719 ex hac vita migravit. Notus ſeriptis doctis, praeſertim, oeco- nomia temporum V. T. et N. T. Filius nominis atque virtutis Pa-
ternae haeres in philologia facra atque profana claruit. r).
XXI. Henric. Phaftanus, natus Quecbornae Haſſorum 8 Oct. 1633, a. 1667. hiſtoriam atque oratoriam profiteri coepit, ſimul ordinis theol. extra ordinem conſors 1689, adiecto eccleſiaſtae mu- nere. Quamyvis rude donatus 1695, ut ſupra(XVI.) dictum eſt, ad Marburgenlſes tamen abitum parabat, ut Superintendentis munia obiret. Sed mors praevenit 11 Febr. 1697.
XXII.
r) Aliquot viri, theologis quidem Jo. Wilh. Petersen, théologia fa-
non adscripti, sed in historia eccle- natica atque chiliasmo notus, magis-
siastica celebres, his temporibus ter constitutus erat atque lectioni- Giessae versantes, hic sunt memo- bus privatis vacaverat.
randi. Jo. Conr. Dippel, vulgo Chris-
. tianus Democritus, theologus atque
Godofr. Arnold, theologiae mys- medicus, sui seculi Paracelsus, cui,
ticae cultor, operis Kirchen- und si vita non incomposita ſuisset, lo-
Ketzerhistorie auctor: ord. philo- cus theologiae atque philosophiae
soph. professor. prof. non detrectatus esset.

4.
— 1 4—
XXII. 7o. Chriſftoph. Bielenfeld, natus Wernigerodae 25 Dec. 1664, patri, Superintendenti Delit ſchiae Merſenburgenſium„ mn of. ficio adiunctus doctoris theol. honores Kilonii ſibi Paraverat 1690 Studio multifario et magnis peregrinationibus praeclare informatus
.
Erneſto Ludovico L. ita placuit, ut ad concionatoris aulici fupremi atque Superintendentis locum, Hinckelmanni abitu vacuum, ipſum vocaret. Ineunte a. 1693 una cum adminiſtro ſtatus intimo à Sohe- ress huc mittebatur, ut diſſidium inter Hannekeninm atque Maium componeret. Cum ille mox Vitembergam abiret, locum in ord. theol. primum occupavit Bielenfeldius. Concionatoris aulici ſu- premi honos, quo poſt aliquot annos ſe abdicabat, conſiliarii eccle- ſiaſtici fupremi titulo refarciebatur. Sequutum eſt directoris confi- lii facri offlicium. Sacris praefuit tanquam primus in Halſia epiſco- Pus s) usque ad 11 Iun. 1726, qua diem obiit,
XXIII. 0, Erneſt. Gerhard, patre atque avo claris theolo- gis ortus, Jenae 19 Febr. 1662 in lucem editus eſt. Ibi poſtquam lectiones privatas inſtituerat, Gotham ad eccleſiarum atque ſchola- rum inſpectionem vocabatur. A. 1696 Giellam appulit et locum in
ord. theol. tertium cepit, quem fidus tenuit usque ad 16 Mart. 170 2. quae vitae fatalis fuit,
XXIV. Io. Bartholom. Rdiger, Grunberga Haſforum 10 Oct. 1660 ortus, praeceptoris paedagogii atque ſtipendiatorum maioris
munus obtinebat 1683. A. 1691 Wezlariam migrabat, ubi paſtor
eccle-
s) Cum aliquando inter procancella- rium academiae Ludovici, pro- cancellarium curiae Franx, nec
non Bielen feldium quaestio circa Praegressum exorta esset, huic con-
cedebatur ex mandato Principis.
eocl
ſicat celli
mol.
16 ltte ſtite pit prol
lege
220 gell adin bao et dur thec que cum Alst deb
167 Inde

5 Dec. in of. 1690. rmatus apremi ipſum Sohe- Naium a ord. ci ſu- ecele- conf-
piſco-
neolo- Aquam ghola- um in 1707,
9 Oct. aioris palior
eocle-
d circa uc con-
p 1s.
— 15—
eccleſiae fecundus erat. A. 1697 Gieſſam redux logicae et metaphy- fcae profeſſionem obtinebat. Gerhurdo in loco theologi tertii fuc- ceſfit, 1720 in ſecundum, 1727 in primum adſcendit. Conditione
mortalitatis obiit 3 Iul. 1729.
XXV. Chriſtoph. Ladov. Sechwarzenau, Alsfeldiae 4Iun. 1647 prognatus, a. 1673 paſtor Vochlenfis atque metropolitanus Itteranus, nec non Georgii Medii L. ibidem concionator aulicus con- ſtituebatur. Malevolorum perfecutione pulfus Marburgum ſe rece- pit ibique lectiones privatas habuit ab a. 1695. A. 1715 ad locum prof. theol. quarti Gieſſfam vocabatur, in quo officio mortalitatis legem explebat 10 Dec. 1724.
XXVI. Io. Godofr. Schupart., natus Heinshemii Francorum 22 Oct. 1677, Heilbronna, ubi paſtoris et ſcholarchae perfonam gefferat, huc vocabatur 1721. D. 8 Maii locum in ordine tertium adiit, in primum evectus 1729. Paulo poſt, cum ad thermas Sual- bacenſes inviſiſfet, apoplexia inopinata interemtus eſt 3 Aug. 1730 et primus exemplo docuit, rectores noſtros eſfe mortales. Notan- dum de viro gravi et multis amato, quod primus apud nos prof. theol. fuerit, qui doctoris gradu condecoratus non erat. Id quo- que monendum, his temporibus primum tres fuiſſe fuperintendentes, cum Bielenfeldio Gielfenſis, Rudingero Marburgenſis, Schuparto
Alsfeldienſis, dioecefes eſfent demandatae. Dioeceſis Gieffenſis ad-
debatur Sohuparto poſt fata Ridigeri.
XXVII. To. Georg. Liebknecht Wafungenſis, natus 23 April. 1679, Ienae ſtudia exegerat atque magiſtri legentis vices gellſerat. Inde 1707 Gieflam vocatus mathematici partes ſuscepit. A. 1721
theo-

16—
theologiae profeſſio extra ordinem, 1725 ordinaria adiungebatur. Oratione aditiali felicem matheſeos cum theologia nexum oſtende- bat. Superintendentis dioec. Marburgenſis dignitatem obtinebat 1729. Mathematici munia, quae vir ſolers exornabat, non niſi 17
1737 depo- nebat. D. 17 Sept. 1749 vitae ſupremus erat.
XXVIII. f0. Conrad. Arnoldi, qui Trarbacum patriam ha-
vocaba- In ordinem theo- logorum transferebatur 1729, in quo officio diem obiit 22 Mart. 1735, 77 annorum senex.
buit 1 Nov. 1658, Darmſtadio, ubi paedagogii rector erat, tur ad logicam et metaphyſicam docendam 1 717.
XXIX. Reinhard. Honric. Feolle, natus Unnae in Marcanis 25 Nov. 1663, poſtquam Roſtochii magiſtri legentis perſonam gel- ferat, dein 1709 Unnae rectoris, 1712 Tremoniae in archigym- naſio prorectoris, tum prof. theologiae atque directoris, munus obierat, 1730 Gieffam vocabatur, ad prof. theol. tertii atque fuper- intendentis Alsfeldienſis munus ſuscipiendum. Poſt ambohit fata ad fecundum, atque Liebhnechtit ad primum, adſcendit, addita 1753 dioeceſi Marburgenſi. Senio confectus fpiritum reddidit 2 Oct. 1763.
XXX. o. JTac. Rambaoh„ cui Hala Saxonum 24 Febr. 1693 vitam dederat. Hic tantam fui exiſtimationem fecerat, ut. II. Franckit iacturam in theol. profeſfione atque orphanotrophei in ſpec- tione ipſo reſarcire decretum ſit. Saepius ab exteris tentatus tan- dem prof. atque ſuperintendentis primi locum apud nos allumſit. Appulit 1731 et amore Halliae quctus locum theologi primi in aca- demia Goettingenſi recens condita a Münchhuſio oblatum detrecta-
vit.

ebatur,
liende-
2Mart.
arcanis
1—
m ge
nigym- munus Iuper- aii lata addita
eddidit
ö1693 4. HI. ſpec- s tan- lumſt. naca- re- ta-
vit.
vit. Sed febre acuta exanimatus 19 April. 1735 omnibus bonis plangentibus t).
XXXI. To. Erneſt. Neaubauer, cui Magdeburgum patria con- tigit 31 Iul. 1705, Halae eruditus et inter magiſtros legentes rela- lus eſt. A. Rambachio commendatus ad nos advenit ut Maii fil. locum fuppleret; adiitque 30 Oct. 1732 oOrientalium et graecae lin- guarum, nec non antiquitatum profeſſionem. Prof. theol. extra or- dinem locum nactus 5 Jan. 1736, ordinarium, nec non ephori pro- vinciam, 16 Nov. 1742. Apoplexia deceſſit 15 Mart. 1746 u).
XXXII. Io. Hermann. Benner, qui Gieſſfae primam lucem ad- ſpexerat 15 Dec. 1609, poëſeos et eloquentiae profeſfor nec non paedagogiarcha conſtitutus, theologi extra ordinem locum obtinuit 1736. Theologis ordinario loco adſocriptus et Neubauzero antepo- ſitus eſt 1740, ſimul 1742 fuperintendentis primi officium vicario no- mine gelſit, proprio 1753. Vir ingenii acumine, folida doctrina et pro fide intemerata fuſtendanda fervore de academia patria optime merens eamque fere L. annos exornans languore virium obiit 8 Iul. 1782 v).
XXXIII. t) Conf. Lesser besondere Münzen iüngstverstorb. Gelehrten St. 3. p. auf Gelehrte. Frf. et Leipz. 1739. 377. Hess. Hebopfer St. 20. p. 932. P. 785. In numismate in eius ho- v) De viri huius animi indole, vita et norem cuso huius aevi Chrysosto- meritis egit Schalx, gener, Hess. mus appellatur. Darmst. Addi. Kal. 1783 p. 249. u) Ipse vitam descripsit in Goetten Solus ille suo aevo in Hassia con- ietztleb. gel. Europa II. p. 576. siliarii ecclesiastici titulo condeco-
Schmersahl zuverläss. Nachr. von ratus erat.
e

2
—ꝛ——
— 18—
XXXIII. Henricus Daniel Miller, Buchenaviae, prae- fecturae Biedenkopfienſis vico, natus 24 Sept. 1712, paſtor Gieffen- ſis 1743 fimul lectionibus privatis operam dedit. Theologis extra ordinem admotus 1746. Biennio poſt hanc provinciam reliquit Ech- zellam abiens, ubi eccl. inſpectoris munus 47 annos geffit. Demum
22 Mart. 1797, 85 annum agens, rebus humanis valedlixit.
XXXIV. To. Godofred. Zentgrau, Argentorato ortus 1 Oct. 1722, inde ad poëéſeos et eloquentiae cathedram vocabatur 1753. Addebatur concionatoris vespertini(antea eccleſiaſtae, priscis vero temporibus primiffarii dicti) locus atque theologica extra ordinem profefſio. Fatis functus 24 Mart. 1762.
XXXV. Chriſtoph. Matthaens Pſaff, Tubingae 25 Dec. 1686 natus, ibidem theologus et literator per orbem terrarum notus erat. Per multos annos theologi primi, academiae cancellarii, eccleſiae praepoſiti atque abbatis Laureacenſis munera geſferat. A Ludovico VIII. Landgr. adamatus ad theologi primi, ſuperintendentis gene- ralis atque academiae cancellarii munera obeunda vocabatur illaque adibat 26 Maii 1756. Quem vero virum ſtrenuum atque cordatum Tubinga habuerat, fenii imbecillitate tentatum habuit Giefſſa. Mor- tuus 19 Nov. 1760. Scriptorum magnam ſeriem evulgavit, e qui- bus origines iuris eccleſiaſtici, inſtitutiones theologiae dogmaticae et moralis(quibus paulo liberiorem et a metaphyſicis fubtilitatibus alienum ſe oſtendit), alloquium irenicum ad Proteſtantes, praecipue
funt memoranda.
XXXVI. o. Stephan. Mäller, natus Schmalabuchiae princi- patus Schwarzburgenſis vico 20 Iul. 1730. lIena, ubi prof. philo-
n, ſophiae
ſoph non Giell Tis V burg nas,
quo
ſtadi maic rii ſ prof Mar aede 177 put 170 tae
patr
dine

Prae- eſſen-
extra tt Ech-
Hemum
1 Oct. 1753. vero
dinem
., 166
1s erat, cleſiae dovico gene- llaque datum Mor- 6 qui-
naticac
atibus
ecipué
— 19—
ſophiae extra ordinem locum habuerat atque theol. licentiati, nec non conſiſtorii Rudolſtadienſis affeſforis, honores ſibi paraverat, Gieflam vocatus 26 Maii 1763 prof. theol, tertii atque concionato- ris vespertini munia adiit. Ad locum fecundum atque dioec. Mar- burgenſis curam adſcendit polt fata Rollii, ſed in paucas feptima- nas, nam phthiſis vitae filum abrupit 24 Oct. 1768, eodem anno quo Rectoris magnifici munia geflerat.
XXXVII. Io. Georg. BPechtold, qui incunabula habuit Darm- ſtadii 27 Iul. 1732, fuccedente tempore munia geffit ſtipendiatorum maioris 1755, ephori 1760, prof. philof. extraord. 1759, ordina- rii ſupernumerarii 1762, poéfeos et eloquentiae eodem, theologiae prof. ordinarii 1765, Alsfeldienſis territorii fuperintendentis 17668, Marburgenſis 1771, theologi atque ſuperintendentis primi 1766. Ad aedem arcis paſtor fecundus factus 1760; Primus 1763, quod munus 1771 depoſuit. Pro gradu magiſtri 1755, doctoris theol. 1765, dis- putavit: ſocietati. Germanicae tum conditae director conſtitutus 1764, defiit autem poſt aliquot annos ſocietas ifla. Supremum vi- tae terminum attigit 16 Oct. 1805.
XXXVIII. Io. Georg. FHoſſmann, Windshemiam Franconum
patriam nactus erat. Oct. 1724. Erlanga, ubi prof. phil. extra or-
dinem fuerat, huc vocabatur, ut linguas orientales doceret. Theol.
doctoris gradum publica disputatione acquiſivit 1765, addita theo- logica extra ordinem profeſſione. Ad Altorfinos vocatus, ut in or-
dine theologorum locum ſusciperet, fecutus eſt 1767. Hic morta- litatis fatum expertus eſt 10 Maii 1772 w). 62 XXXIX.
W) Cf. Wäll's Nürnb. Gel. Lex. fort- Band p. 114. ges. von Noritsch. II. supplem. 3

XXXIX. Carolus Friderious Bahrdt, qui incunabula habue- rat Biſchofswerdae Mifnienſium 28 Aug. 1740, prof. philof. extra ordinem locum Lipſiae obtinuerat 1767, Lipſia relicta Erfordii prof. phil. ord., vel potius hiſtoriae eccleſiaſticae, munus con ſecu- tus eſt. Inde Gieffam vocabatur, ad prof. theol. quarti atque con- cionatoris veſpertini munus obeundum, quod adiit 16 Maii 1771. Poſt complures motus atque inquietudines dimittebatur 1 April. 1775. Varios cafus et diſcrimina perpeſfus huius mundi ſcenam reliquit Halae 23 April. 1792, vir oratorum ſuo aevo princeps, qui egregiis animi dotibus ſplendorem academiae conciliare poterat, fed effrae-
nata licentia in vita, ſcriptis atque lectionibus minuit x).
XL. Ludovicus Beniamin Ouvrier, natus Prenzlaviae in Mar- chicis 7 Maii 1735, Halae poſtquam theologico ſtudio fe addixerat, Darmſtadium vocabatur 1760, ut principum iuventutis, fereniff. Lu- dovici IX. liberorum, inſtitutionem ſusciperet. Simul concionator aulicus factus 1763. Gieſſam transferebatur, ubi prof.“ theol. tertii, dioec. Alsfeldienſis Superintendentis atque ad aedem arcis paſtoris munera adiit, habita de odio theologico oratione 9 April. 1772. Pro gradu doctoris rite disputavit 1777. Ad locum in ordine ſecundum atque dioeceſin Marburgenſem adumotus 1736. Denatus 1 Oct. 1792.
XLI. Io. Chriſtian. Dietz, natus Bingenhemii 1 Nov. 1719, paedagogii praeceptor factus eſt 1745, ad aedem arcis diaconus 1754,
ecel.
x) Iancker etwas über die Wein- bens. Berl. 1790 sq. 4 t. 8. Alia vi- bergskrankheit des verstorbenen D. tae narratio eodem anno prodiit, Bahrdts. Hal. 1792. 8. Ipse vitam Pott Leben, Meynungen u. Schick-
descripsit, Geschichte seiues Le- sale D. Bahrdts. Lips.

eccl. urbis ad S. Pancratium diaconus 1761, paſtor atque definitor 1764. y), fimul prof. theol. extra ordinem honore mactatus eſt. Adiit munus 9 Oct. 1771. Animum deo reddidit 22 Febr. 1784.
XLII. fo0. Georg. Gottlob Schwarz, natus Grebenaviae 5 Febr. 1734;, a. 1763 ad nos vocatus paſtoris ad aedes urbis atque arcis fe- cundi locum ſuscepit 1763. fimul prof. theol. extra ordinem munus 10 Oct. 1771, nec non definitoris, adiit. Ab academia dimiſſus 1773 Grünbergam migravit atque paſtoris munia obiit. A. 1777 Alsfel-
dienſi eccleſiae inſpector praepoſitus eſt. Hic vivendi finem invenit
4 Mart. 1 788 2).
XLIII. To. Chriſtoph. Frid. Sohulz, cui vitam dederat Wert- hemium 18 Maii 1747, Göttingae magiſtri legentis, repetentem vo-
cant, perſonam geſferat. Ad nos vocatus, ut orientales et graecam
linguam doceret, adiit munus 1771. Mox profelſio extra ordinem theologica addebatur, ordinaria 1783. Locum tertium adiit 1786 depoſita linguarum acrarum profeflione. Coniungebantur Superin- tendentis dioec. Alsfeld. atque ad arcem paſtoris primi munera. I.o- undum atque dioeceſin Marburgenſem nacetus eſt 1793. Vir, feliciſſimum, facundiam atque doctrinam in vivo ad-
cum ſec cuius ingenium mirati fumus, infultu apoplectico tactus naturae debitum perfolvit
26 Ian.
y) Consistorii sacri, hodie consilii logiae, sed subinde quoque alii
ecclesiastici atque scholastici, su- viri docti, nominantur. perintendentes membra sunt. Defi- ²) Vitam descripsit filius S. R.
nitores autem, quorum est de- Schwarx, hodie acad. Heidelber-
finire, duatenus candidati digni sint, non solum professores theo- Gel. Gesch. XIV. p. 132.
gensis decus, apud Strieder Hess.

1— 22—
26 lan. 1606. Aller Lic ex ordine theologorum, qui doctoris gradu
non condecoratus erat. aa)
XLIV. Io. Michauel Lobftein, Lamperthemii Alfatorum menſe Maio 1740 in lucem editus, Argentorati literis imbutus eſt atque prae- onis Gallici vices geflit. bb) Cum Pirmafentiam inde faepius invi- liffet, et Ludovico IX. Landgr. vir laudaretur, theologi quarti pro- vincia, Bahirdltii abitu vacua, ipſi eſt credita. Juncta ſunt conſi-
ſtorii adfefforis, definitoris atque concionatoris veſpertini munia:
71-
1777. fed codem anno Butisbacum ad inſpectoris atque eccleſiae pa- ſioris munus abire iuffus eſt. A. 1790 valedixit Butisbaco Argen-
lLoratum migrans, ubi paſtor novi templi nominatus erat. Hic tur-
3 pulento rerum in Gallia ſfiatu morbo acuto letali correptus eſt 29 Iun.
XLV. To. Ceorg. Rofenmuller Ummerſtadii in Hilperhufanis
4 18. Dec. 1736 prognatus cc) et Norimbergac et Altorſii literis im- butus 8,——
2) Cum Bechtold adue Schulx parvo perill. Schmidt, tradita est S. R. temporis intervallo mortui essent, Bu†fio pastori urbis et arcis primo. superintendentis primi atque pasto- bb) Io. Frid, Lobstein, med. pro- ris supremi munus demandatum est feſsorem insiguem, fratrem habuit, viro S. R. Iusto Balth. Müller, et hodie Io. Frid. filius scriptis quod a condita academia cum prof. medicis clarus Argentorati super- theol. primi officio semper con- stes est. iunctum erat. Dioecesis Marbur- cc) Ipse vir post ſata venerandus vi- gensis, quam deposuerat S. R. et tam descripsit in Seileri pr. Chri-
4 stolo-
adiit ea 4 Sept. 1775. Pro gradu doctoris publice disputavit 27 Febr.

gradu
menle prae- s invi- i pro- conſi- wnia: Pebr, ae pa- Argen- ic tur- 29 lun.
muſanis is im- butus
t S. R. „primo. 1. pro- nabuit, scriptis
1 super-
adus Vi-
Chri⸗
ztolo-
02 —9
butus eſt. Quo facto Hesbergenfis, dein Koenigsbergenlis in Fran- conia, eccl. paſtoris munus accepit. Inde Erlangam ad munus prof. theol. quarti vocabatur 1773. Gieffae theologi atque fuperintenden- tis primi, paſtoris lupremi, nec non paedagogiarchae munera morte Benneri vacua, ipfo funt ſuppleta: adiit 27 Mart. 1783. Reliquit vero Giellam vocatus Lipſiam, auctumno 1735. Mortis vadimo-
nium obiit 14 Mart. 1815.
Sequuntur in ordine viri venerabiles hodie ſuperſtites, de ec- cleſia et orbe erudito optime meriti. Nomina fubiiciamus, vitas
vero et merita fummorum virorum adumbrare ſeriori aevo relin-
quamus.
XLVI. f0. Erneſt. Chriſtian. Schmickt, theologiae D. et pro- feffor primarius, conſiliarius in facris intimus, collegio legislatorio, nec non conſilio eccleſiaſtico atque fcholaſtico adferiptus, hiſtorio- graphus Halſiacus, feminarii philologici director, bibliothecae aca-
demicae praefectus, nec non ordine Haffiaco, meritorum vocant,
inſignitus.
XLVII. Carolus Chriſtiands Palmer, theol. D. et prof. ord. dioeceſis Alsfeldienſis fuperintendens, conſio eccleſiaſtico atque
ſcholaſtico adſcriptus, nec non concionator matutinus.
XLVIII. Chriſtianus Gottliob Kainoel, theol. D. et p. p. o. in
rebus eccleſiaſticis a conſiliis fanctioribus.
XLIX.
stologia Tatiani Athenagorae, diss. tinentur in Beschr. der Univ. Jubel- inaug. praefixa 1775. In Autobio- feierlichkeiten, 1810.
graphien Leipziger Gelehrten, con-

XLIX. Ludov. Adam Dieſfenbach, theol. D. et p. p. o. ad
gedes urbis atque arcis paſtor.
L. Friderieus Carolus Rumpf, philof. D. eloquentiae et Poë- ſeos profeſfor, ſtipendiatorum ephorus, nec non paedagogiarcha fe- cundus, hic nobis nominandus, quia a. 1806 theologiae extra ordi-
nem profeſſio ipſi demandata erat.
Sed alia adhuc eſt caula, ex qua virum ultimo loco narratum excellentiſſmum atque ampliſſimum
FRIDERICUM CAROLUM RUMPF commemorare noſtrum eſt. Decreta funt illi, ex ſenatus academici confulto, Rectoris Magnifici faſces atque inſignia. Quod ut rite et auſpicato fiat, ad panegyrin craſtina die h. I. q. c. habendam, pa- tres academiae conſcriptos, cives academicos et, quotquot litera-
rum ſtudiis bene favent, verbis honorificis invitamus.
P. P. Giellae, d. XXVIII Sept. cro ο CCXVIII.

p. o. ad 3
e etpoë- archa le-
tra ordi-
ratum
academici at rite et dam, pa- ot litera-

ACADEMIAE LUDOVICIANAE
RECTOR
8 OLEANNILA olodr& Grey Control Chart 93G
Blue Cyan Green vellow Hed Magenta Wnhite Grey 1 Grey 2 Grey 8 Grey 4 Black
PRAEMITTITUR.
PROFESSORUVAI THEOL. GIESSENS, SE IES.
K‿ Oem 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15 6 8 2 9 L r - GIESSAE
TYPIS SGHROEDERI ACADEMICIS.