15

Florus et Justinus opera sua coloribus e Taciti libris depinxerunt. Atque Livii quidem epitomator num huius scriptoris verborum usum imitatus esset, diligentissime quaesivit Alfonsus Egen, ¹) qui non tam omnia inter eos similia, quam nimis multa exempla protulit. Itaqne rebus, quae apud Egenium minus idonea exstare mihi visae essent, amotis, optime ab eo dicta de integro proponere ab hac dissertatione non alienum esse putavi, ut, quomodo Florus Tacito usus esset, manifestius et clarius

illustraretur: Tacitus

ann. 1, 7 habere imperium quam exspec- tare mallet.

ann. 1, 9 non aliud discordantis patriae remedium fuisse, quam ut ab uno regeretur. cf. ann. 1, 12 unum esse rei publicae corpus atque unius animo regendum.

ann. 1, 10 extortum invito senatu consu- latum.

ann. 2, 52 Maazippa....... terrorem cir- cumferret.

ann. 4, 40 erumpere aemulationem; cf. 5, 11 discordia erumpit.

ann. 13, 37 circumferre bellum coactus; cf. ann. 1, 56 huc illuc ferens arma. ann. 15, 59 nedum..... arma contra cieret.

hist. 2, 38 vetus ac iam pridem insita mor- talibus potentiae cupido cum imperii magni- tudine adolevit erupitque.

ibid.: et in urbe ac foro temptamenta ci- vilium bellorum. ibid.: et numquam postea nisi de princi- patu quaesitum.

hist. 2, 84 indulgentia fortunae; hist. 2, 99: fortunae indulgentia.

hist. 4, 38 ne victoribus quidem ingrato rumore, quorum cupiditates externis quoque bellis inexplebiles nulla umquam civilis vie- toria satiavit.

Florus

1, 7, 2 regnum avitum rapere maluit quam exspectare.

4, 3, 5(Augustus) ordinavit imperii corpus, quod haud dubie nunquam coire et consentire potuisset, nisi unius praesidis nutu quasi anima et mente regeretur.(cf. Egen. p. 2). ²)

1, 26, 4 honorum et magistratuum consor- tium quamvis invito senatui extorsit.

2, 2, 21 Regulus cum terrorem nominis sui late circumtulisset.

4, 2, 13 statim aemulatio erupit.

praef. 2; 3, 12, 1 arma circumtulit.

4, 5, 2 iterum arma cierat. 2, 19, 2 crescentibus cum ipsa magnitudine imperii vitiis. Ceterum cf. Sall. Cat. 7.

3, 21, 1 et in urbe media ac foro cives cum civibus gladiatorio more concurrerent. 4, 2, 14 sic de principatu laborabant, tam- quam duos tanti imperii fortuna non caperet. ³) 2, 14, 5 indulgente fortuna.

3, 23, 8 victores quoque, quod non temere alias in civilibus bellis, partis contenti fuerunt.

Dio 66, 26= Aurel. Vict. Caes. 10, 3; cf. Oros. 7, 9, 15(Dio Titum vel veneno, cf. Aurel. Vict., vel morbo, ef. Oros., absumptum esse narrat; fieri potest, ut et hoc et illud apud Tacitum exstiterit).

Domit.: Dio 67, 2= Ammian. 18, 4. 5; cf. Suet. Dom. 7(de Domitiani lege, ne castraret quisquam puerum).

Dio 67, 2= Aur. Vict. Epit. 11, 2; Caes. 11, 3(cf. Tac. ann. 1, 11)(de Domitiani simulatione).

Dio 67, 6= Oros. 1, 16, 2, cf. 7, 34, 5(Dacos etiam Getas nominari)(Ex Orosii 7, 10, 4 fide Dio 67, 6 et 7, cf. 10, e Tacito fluxisse suspicor).

¹) A. Egen, De Floro historico, elocutionis Taciteae imitatore, Monasterii 1882.— ²) Alia autem exempla, quae Egenius p. 2 et 3 ex annalibus profert, non e Tacito, sed e Livio fluxisse suspicor: cum ann. 3, 27; Flor. 3, 12, 8; 13—18 cf. Liv. epit. 58; 59; 60; 70. cf. ann. 3, 76; Flor. 4, 2, 89(Liv. epit. 115); ann. 4, 72; Flor. 4, 12, 22.— 3) Exempla autem hist. 2, 92: Flor. 4, 2, 8(Egen. p. 3) non comprobo.