Aufsatz 
Commentationis de asebeias graphe sive de impietatis actione tum aliis viris claris tum maxime philosophis ab Atheniensibus intenta : Particula I
Entstehung
Einzelbild herunterladen

.

et e& aliis juibusdam indieiis probäbiliter eonjici posse eonfido. Voufsgeſzuris illias, dbimn

vita Nieiae ¹) legitur, luculentum in rem nostram exlibet testimoniums habet enim ita

pa velgovro(sc. Atheniensés) εοεςα ρανυέυναμινςσ α) xο⁴* εrectag rors cειοιμνμμινοας, d8 elg altlag dadyovg aul ovvdteis deoOvotzrove wcn ecrvydεειρννα πινναοεε⁵ονuς Deou. Quas Plutarchi verba ut vere dicta videuntur, éae primum, quas Diogenes Apollonias tes expertus est, vexatiönes faciunt- Namque huno philosophum Demetrias Phalereus ³) narrat prae nimia invidia Athenis in summunm periculum ddductum esse, propter nulam aliam, eredo, causam, quam quod dννορσρυρσουπμ uᷣ⁷ απυνεννυωνμνμος pHilosophiam ppofitebatur eamg eujus praecepta Atheniensibus quam maxime displicerent.Cicero quidem Diogenis mostri ita mentionem facit*): Quid atr, duoDiogenesApolloniates utitur deo, quemsen- sum habere potest, ant duam formam dei? Qnam oh gem etsi causa diserte non memoratur, cur Diogenes in Atheniensium invidiam ingurrerit, tamen qubium esse nom potest, quin doeßelag argutus ille vel urbe exterminatus sit veletiam graviores poenas dederit. Et for- tasse hue prae ceteris et Hippon ille- Samius vel, ut alii Volunt, Rheginus, ut Clemens et Arnobius affirmant, Melius, est referendus.- Quem et ipsum Athenis versatum ibiquesvel in- süittione vel sclolis suis notAabilem fuisse hothinumque animos perculisse, ex Scholidste ad

1120 b.12

Xrist. Nubes 5)) clucet, qui Lannotavit, Cratem i in TIa*arilg in Hippons Glm jam dädem Cavilla- JL i4da

2 299 1049i uua e05 2199 a0 G00 aitine

rinda niioqong idia

20 1e. 23.1116 Hi Zum nnice ⸗iosl ndaor uii OOL..nal. urleg a5tat Dn 1l5 561 ai id mmiou

12) Desphysieorum proposito optime judicat Themist, p. 362 jed. Petaui, Tcν Pdo οαρᷣνσν zʒ⁵ον

II Sdeduνπκνννννσπηνοε ειναυν οdςρασνον ꝓρνοοονειεμςνυανν μα Smπmνςα uu,ê deCscigu u*ε⁶eφνιαανο,

unlateh 2E Gevvärat w S de dn usreen d purd u. r. 1. Cic.n Tusc. Le N, 4 ait:

ann Sedwabl- antiqua philosöp hia usque ad Socratem, qui Archelaum, Anaxag oraendisci-

apulumAudrefath numeriumotusquen tractabanturzl tet unden Omnianorirentur,

ut quove reciderenthstudioseque abictissiderumt magnitudines, intervalla, ſcursus

ailamam quir ebantur, eticuncia doelestia. ninsule erug ene n düſuzuz alla mnc

¹8) Diog. Läert. IX, 57: 1v Gc. Pfogenes) d8 v rOg T06 oig adra Auε᷑xερνoν(cf. Fast« Hell. p.

die 376Nai 105169 Su d Deoede Aerrolos 29 rff TrodTroe drooytg, did ναν

15 4 ghovov 1αοον etvdvveugcn Ad*vHS., Videtur igitupe Demetrius in dilla Socratis defensione,

O8 Diogonis perieulö ſarrakoh ostendisse, Socratem non primum Pubenn Tut, popter. sapientiam suam in

28 extremum discrimem wsit. adductus ab Atheniensibus- 0 000 46 3 8p P3. Koxon

5 De nat. deor. 1, 12. Diogenes physicorum novissimus Reremgle luisse perhibetur, qjusquę oftrina 1.unain Sum Democriti ac Leusippi, partim cum Anaxagorae scitis gouspjrat.(f, de 1es0 jo r. P

mI A 58 ibiq. Menag.'et Riti. 1. 1. T. 11. per 217.1eIuoe² mabenp IbOO 11 1 ln d od osnal

³) V. 97. 019102 Hreuodmon enlndal Ioro oeib 0 da a don d 15 0b mne Ir1h