Aufsatz 
Veterum philosophorum de summo bono sententiae cum doctrina Christi comparatae
Entstehung
Einzelbild herunterladen

10

Beatitudo Christiana non exiguis hujus vitae terminis cireumseribitur, sed aeterna est, nec sensibus percipi, nec mente humana comprehendi potest.*). Ad altiora nunc evebamur dace Platone.

Platonis de summo bono placita.

Tlato divinus, Homerus pbilosophorum, quinimo deus quidam dietus, magister intelligendi ac dicendi, Princeps ingenii et doctrinae ⁵⁰) summis. laudibus extollitur ab. eeclesiae patribus, imprimis a S. Augustino, qui Platonis in theologia, philosophia rationali et physica sententiis omnium philosophorum postponenda esse dogmata docet, ejusqne placita in moralibus obtinere prineipatum et ad veritatem ſidei christianae quam proxime accedere ostendit). 4

Orsus a divino illo praecepto:Tyνι σεαιασν, Plato semet ipsum s. hohinis animum, quaeque insunt ipsi studia, cognoscere studuit et principiuin petens ex illo sancti divinique, qui nobis a natura inditus est, appetitu viam sibi aperuit, ut apte doctrinae moralis fundamenta poneret. Socratica igitur, ut decebat, ratione, quid sit in animo virtus, ex ipsa animi natura exploravit et praestantissime explicavit compluribus dialogis, praesertim de Legibus, de Republica, in Timaco, Phaedone, Phaedro, Theae- teto, Philebo ete. Audiamus ipsum philosophiae magistrum suis verbis dissereniem:

Triplex est animi natura ⁵²*): cujus prima pars, ratio sive mens, in capite sicut in arce posita; qua, quid bonum quidve malum sit, judicatur; secunda cupiditas sive irrationale illud, quo concupiscimus et appetimus; tertia illis duabus adjecta, tanquain socia cupiditatum, sed quae eadem rationis ministra et adjatrix esse potest, sive vo- luntatis quaedam vis et facultas, quae vel hbonoris studio vel animi concitatione cerni- tur. Rationi convenit praeesse ae dominari; duabus aliis partibus, rationi obtemperare, 16 ⁵αοεε⁴e? praecipue pro ratione pugnare eique opem afferre ad animum totum recte gubernandum. Justus antem sive perfectus homo evadet is, in quo singulae animi Partes sua recte peragunt et officia exseqquuntur omnia. Ex quo summus exoritur om- nium virium concentus et vera hominis unitas exsistit; hie enim concentus ipsa est virtus veraque ea vita procreatur ⁵³). Hine musica, quae hormopjse sensu decori studium in hominum animis exeitat, ad excolendum animum vim habet quam maximam 5*). Virtus etiam mentis sanitas, pulchritudo quaedam et integra animi conditio nominatur,

³⁰) De Aristotelis dogmatis, quatenus dissident cum doctriua Christi v. Attie. Platon. ap. Euseb. C. 4. 3 13. Cf. Hildebrand(Chr. W.) De Praepnis veterum Puitosebjbenan de summo hono sen- tentiis(Progr. Dusseld. 1347.

00) Cic. Tusc. I. 52.§. 79. V. 4.§. 11. Plufatch.Ü in Problem. 15

⁵¹) Clem. Alex. in Strom. et Paedag. Justin. M. in Cohort. et Apolog. Origen.(Huet. Origenian.) August. de Civ. D. L. 8. c. 4 ete. Ct. Schmidt de Plat. philos. Quedliab. 1841(Progr.) et W. Lentz Theol. Plat. Tilsaé 1841.(Progr.).

) 26 10εασꝓτιινόνν 16 mισινυμυινπννυιν, τ Sulzd», s. vds, am uula, 9ν4 6. Cf. IHeusde Initia philos. Platon. Traj. ad Rh. vol. III. Cf. Rep. 9, 338 90. Phaedr. 235 53.

*¹) Rep. 4, 443 44. Cie Rep. I. 38. Pl. Gorg. 482. b. Legg. II. 6353.*.

**) Rep. III. 401. a. Prot. 526. b. Lach. 186. d. Rep. VIII. 349. h.