21

Val. Max. 6, 2, 5: quid ergo? libertas sine Sen. dial. 2, 2, 2: neque enim Cato post Catone? non magis quam Cato sine libertatem vixit nec libertas post Ca- libertate. tonem. ¹)

Saepius occurrit ea„contrarii“ figura, qua verbi„vincere“ duae formae inprimis activi et passivi opponantur:

Manil. 4, 86: invictum devicta morte Catonem.

Luc. 9, 299: poenaque de victis sola est vicisse Catonem. vel eiusdem notissi- mum illud: victrix causa diis placuit, sed victa Catoni.

Anth. lat. Riese I 397: invictus victis in partibus omnia Caesar vincere qui potuit. te, Cato, non potuit.

Anth. lat. Riese I, 300: vincit nunc Cato, si moritur.

7. de Cicerone.

Quae exposui de Catone scholasticorum exemplo tritissimo, quadrant fere in M. Tullium Cireronem, facundiae tam scholasticae quam forensis antistitem.) Quod ut demon- stretur sufficiat hic affere in enarranda Ciceronis morte inter auctores communitatem.

„Quotiens“, ut ait Seneca(suas, 6, 21),„magni alicuius mors ab historicis narrata est, totiens fere consummatio totius vitae et quasi funebris laudatio redditur... Se- quentes historici multo id effusius fecerunt.“ Talem Ciceronis„laudationem funebrem“ ut Cremutius Cordus et Aufidius Bassus historici aequales ita Velleius opusculo suo inserere non dubitavit.(II 66.) Eam vero ex fonte declamationum plane prodiisse evidenter demonstrant similes vel rhetorum ³) vel historicorum eiusdem generis laudationum locos, quos in unum congestos conspectum liceat hic proferre:

Vell. 2, 66: abscissaque sce- Sen. suas. 6, 26: Cornelius Severus:

lere Antoni vox pu- publica vox saevis aeternum obmutuit armis.

blica est. Ovid am 2, 7, 37: occidit ille loquax humanae vocis

imago. cf. Sen. praef. 10, 6. contr. 10, 4, 6. cum eius salutem nemo Cic. de orat. 3, 3(de M. Antonio oratore) in iis ipsis

defendisset, qui per tot annos rostris, in quibus rem publicam constantissime et publicam civitatis et pri- defenderat, positum illud caput fuit, a quo erant vatam civium defenderat. multorum capita servata.

Cremutius Cordus(Sen. suas. 6, 19).. quo sae- pissime processerat(sc. ad rostro).. piis con- tionibus, quibus multorum capita servaverat.. tum.. a civibus suis conspectus est praepen- denti capite..

¹) similitudinem detexit Morawski: Phil. p. 147. Veniam peto, si quae autoribus debeo aliis, hic illic, ne longus sim, adnotare supersedi...

²) cf. Sen. praef 1, 6: quidquid Romana facundia habet,.. circa Ciceronem effloruit.

Vell. 1, 17, 3: oratio ac vis forensis universa sub principe operis sui erupit Tullio.

3) quibus Cicero declamandi materiam obtulit, ut docent themata a Seneca prolata suas. 6: „deliberat Cicero an Antonium deprecetur“ et suas. 7:„delibcrat Cicero, an scripta sua comburat, pro- mittente Antonio incolumitatem, si fecisset.“ Actio de moribus Popilli Ciceronem interficientis profertur in ctr. 7, 2.