Mamb. Stadtbihl. Realcat. MM.
vo1. I p. 71
z
m
ſec

ERNESTI SPANGENBERG
INSTITVTIONES
IvRIS CIVILIS NAPOLEONEI.
—8—„
GOTTING AF,
APVD VANDENHOEcCRK ET RVPREcRT.
MDCULCVIII.

IVSTO cnroRoRo B
POTENTISSILMO wBSTPHALIAE RFG6I A4 GCONSILII5 STATVS
S.
1—
Pii tibi, i qus pios reſpectant numina, ſi quid Usquam juſtitiae eſt, et mens Rbi conſcia recti Prarmia digna ferent, quoniam non pollumus
ipſ.

Nunquam ego illi polſum gratiam referre ut meritus eſt de me.

—
v
E O
———
Prooemium
Cap. I. De Codicis Napoleonei origine.
Cap. 1I. De jure, quod continet C. N.
Cap. III. De interpretatione C. N.
Pars Generalis de legibus, earumque jectis. Titul. J. De legibus.
Ti
t I. De earum ohbjectis.
Cap. I. De perlouis.
Sectio I, De perſonis naturalibus. Sectio 11. De perſonis moralibus.
Cap II. Do rebus. Sectio 1. De rebus corporalibus.
ob⸗
Sectio 11, De rebus incorporalibus.
Cap.

Conſp ectus.
Cap. III. De Actibus. Sectio I. De actibus in genere. Sectio I). De negotiis.
Part ſnecialit, lyſtema Juris Napoleonei con- tinens.
Liber 1 De perſonis. Titul. I. De ſtatu civitatis. Titul. II. De ſtatu familiae.
Cap. I. De matrimonio. Cap. II. De patria poteſtate. Cap. III. De adoptione. Cap. IV. De tutelis.
Cap. V. De curatela.
Liber II. De rebus. Titul. I. De ominio.
Fitul, II. De juribus, quibus limitatur dominium.
Cap. I. De limitationibus perfonalibus. Sectio I, De ufufiuctu. Sectio II. De ufu. Secto III. De habitatione.
Cap. ll. De limitationibus realibus. Sectio I. De lervitutibus naturalibus. Sectio II. De fervitutibus legalibus.
Sectio III. De lervitutibus conven- tionalibus. Liher
—
———
————

Conſpectus.—
Liber III. De adquirendo rerum dominio. Titul. I. De hiecellone. Cap. 1. De ſuccelſone regulari. Cap. II. De[ucceſſione irregulari. Cap. Il'. De adquirenda vel omittenda hereditate.
Cap. IV. De familia erciſcunda.
Titul. II. De donationibus et teſtamentis. Cap. I Communia de donationibus. Cap. Il. De donationibus.
Cap. lll. De teſtamentis⸗
Titul. III. De obligationibus. Cap.. Communia de obligationibus.
Cap. 11 De obligationibus. quae e con- tractu oriuntur.
Sectio 1. De contractibus lynallagma- ticis. Sectio II. De contractibus unilatera- libus. Cap. III. De obligationibns, quae non e contractu veniunt. Sectio I. De obligationibus quaſi e contractu, Sectio 1. De obligationibus e delicto, et guali e delicto.
„Pe

Conſpectus.
VT
zmittendo rerum do-
„De perlequendo et minio*. 1. De actionibus.
Cap 1 Cap⸗ II. De earum vi atque eſfectu.
1II. De modis tollendi actioneme
Cap.

6
PRA E F 4 TI0O.
Cum ante aliquot annos HvGONis viri clarilſimi praelectionibus, in qui- bus comparationem juris hodierni, veterisque omnium populorum dode atque erudite inſtituens, de unoquo. que ſummo cum acumine philoſopha- tur(e quibus et in hoc opuſoulo conficiendo plura in meum uſum con-
Leh

VIT Praefakio.
vertiſſe, ingnne fateor) intereſſem, vehemens in animum meum inſtillata eſt cupido, Codicis Francogallorum praecepta ex imo fonte cognoſcendi, atque perſpiciendi. Sedulus igitur in iſto Codice evolvendo, atque adeun- do fui, leges in eo obvias inprimis cum jure Romano, Germanico com- muni, et Boruſſico conferendo, diver- ſitatesque ejus diligenter annotando. Praeſagibat enim animus, tempus fo- re, quod iſti umbratili luſui majorem vim, atque utilitatem tributurum ſit. Venit tempus! nova iſta lege nos bea- vit, et ut de illa praelectiones habe- rem, ſuaſit. Habui: deerat vero li- bellus quo in iſtis uterer; conſcriben- dus fuit intra anguſtum tempus, me interdum ad alios labores avocato; condones ergo, benigne lector
— quae

Pra efatio. 1X
— quae aut incuria fudit aut humana parum cavit na- tura—
inprimis, cum anteſignani*), quorum copia mihi non facta, in opella liman-
da perpoliendaque defuerint.
Conſcripta vero eſt e textu Fran⸗ cogallieo, quod ideo monendum du- Xi, quis verfiones Germanicae ne-
qua-
*) Ad ihla referrem:
I. 5. Pefrban prihncipe genörah du droit eiil privb. laril. 1805 8
Wöom ſris dompehMdim etc. Wauwells abrige de droit days la qutelle on ſuit Lor- dre du Code N. Ouwrage auel M. Per- reau— a concourru pur ſes obſervations— avec la traduetion fraugoiſe; par M. de La⸗ porte. 11 Voll Z.
I. K. D. Bernardi cours du droit civi frangois. IV Voll. 8
Eusdem Anſtitution au droit franpois. Parif. VII. et 1807. 8
Ghr. Sommer S/em des Ffranz. Ci- vilrechtv. Colon. 1807. 11 Voll S.
Syltemata promiferunt Zachariae et Seidenſticker Vv. C. G.

x Praefatio.
quaquam ſint perfectae; adhibitae ſunt opiniones, disputationesque legum la- torum ipſorum, quae publici juris fa- gae ſunt; annotati libri Codicem no- vum illuſtrantes, quantum pro iſto- rum in Germania raritate fieri poſfit. Libellus ipfe ſequitur ordinem Codi- eis MNapoleonei: pauculis, ad efjus ge- nium plenius elucidandum, ductu dis- putationum ſupra memoratorum, alio modo dispoſitis. Definitionibus legali- bus religioſe ſervatis, indicatae inſuper ſunt discrepantiae juris Romani. His fruere, benigne lector, et vale!
Dabam Goettingae menſe Aprili. 180.

P RO 0O E M 1V M.
0 vN I. DE CODICIS NAPOLEONEI ORIGINE,
————————
3
Secundum diverſas leges, quibus ute- batur, Gallia onmis divila erat a primis inde teniporibus in provinciam juris [eripti(pa)s du droit ecrit) et provin- ciam juris conſuetudinarii(Pays du droit coutumer). Juris cripti ſcilicet omnes provinciae appellatae, in quibus jus Ro- manum a remotiimis inde faeculis ad recentiora usque tempora inconcuſſum manſerat, ibique pertinaciter obſervatum fuerat, juris vero non[cripti ſive von- ſuetudinarii appellatione ornes reliquae Galliae provinciae inſignitae, conſuetu- dinibus, moribusque juris loco utentes.
A 2 Vix

4 Prooemium.
Vix toleranda quidem jam diu diverſitas i1la recentiore vero aevo, cum jurisprudentia innumeris legibus, edictis, decretis, ſtatutisque mole ipl a[ua rueret, de ea emendanda tandem cogitatum.
Abolita enim regia poteſtate, cum omnis reipublicae forma ita eſſet mutata, ur priſtina jurisprudentia haud amplius Kare poſſe videretur, Conventus nationa- lis per delectum jureconſultor n de jure civili in formam artis redigendo pericu- lum fieri juſſit 1), quod vero mox negle- ctum in oblivionem cecidit.
1) mens. Brumaire. Ann. 11.(1794).
§. 3.
Paullo poſt ſub auſpiciis Quingento- rum virorum, quibus tunc legum feren- darum munus fuit, conßilium excepit Cam bacéreès, Archicancellarius nunc Imperii Francogallici conſtitutus cujus Specimen Codicis civilis 1) typis quidem expreſſum, judiciisque fummis, ut opus limarent, commiſſum, nec tamen in legis vim abiit.
²) Projet de Oode civil, 1796.
—

G
Prooemium.
Sospitatori Galliae, NapPor Ro NI. Francogallorum Imperatori, qui tunc primi Confulis munere lungebatur, con- rigit, ut arduum illud opus ſummo cum conlilio perficeret. Ille enim per quatuor illos optime de republica meritos viros Portalis, Tronchet, Maleville, et Bigot de Préameneu Codicem juris 1) componere jullit, qui poſt quin- que menſes elapfos, ad finem perductus Confulibus proponebatur, tum ad prima per Galliam tribunalia transmiſſus eſt, ut quae perfecta viderentur, probarent, de reliquis vero ad fummum Galliae colle- gium referrent 2). Quibus rite peractis novus Codex iterum examinatus, et plu- rimis amplilmorum jurisque peritiſſi- morum collegiorum disputationibus li- matus 3),[ub titulo Codicis civi- lis Francogallorum promulgatus et publici juris factus eßt, Conſulibus Bonaparte, Lebrun, et Cambacérès, anno XII(804) reipublicae conditae 3).
1) Pojet de Code ciwi, preſenle par la Com-⸗ mon nommée par le Gouwernement Paril. IX(180t).
2) Analyſe des obſervations de la voun de Oaſ⸗ ſation et des cor dApyel Vr le Projet de Code civil. Paril. XI, 803) 3.
05

Prooemſum.
Ohſervations des Tribunanæ d' Anpel fur le Projet de Code civil. Paril. IX.(1801) 2 Voll 4 CGruffaire Analſe der obſervation? Jer tribunau rapprochse⸗ du terte Paril. KlI. (1864 4 3) Dicuons du Code civil dans le eonſeil d'Etat precedée? de articles correſpondals du teæte, el du projet avec dei noter priuci- palement piſo dun ler obſrvatohs des Lonr e Oaneion et d Apÿel: ſur le plan do mns pan M. Reguau d de St. Jean d'An el par Jonanneau ot Solon. Paril⸗ Klil.(856) l1 Voll. 4. Locré Eſnrit qu Code Napoldon, tiré
de la dicuMohn
Prorés ve bant du conſl d'Eat, con- kenant a dicuſion du Code civil Parif.KlI⸗ V voll ₰.
Recsil det 10 comhſfant Coce civil oec ler dicours Ley Ordteurs du Gouverne⸗ ment, le rapport de la ComnmiMon et les Opinions omiſes„„aub le cours de la dis c fRon, Lant au Tibunat. u au Corps le- glat f. par[ Xl Voil. 8
1de Maleville Anal y½ raſſonne de la dinMa Oode ciwil au Conſeil 4 Etat. larf 7§o6. 1V Votl. s⸗
4) Per Legem XKXX ventöſe— ing lae leges, zrine fF“b titu⸗
utut promulgatae erant, 3 ſi quarum
10 Codicis civilis compactae unt, praeciphae editiones luut hae:
18 3.

Prooemium. 7
1goz. Code vivil conténant la ſrie de loiw⸗ qui le compoſent, avee eurs motiſn⸗ ler rapports ſaits au tribunat, et les dicour prononcss au Corps legilatiß. Paril. apud Garnery. 8. Vi Voll. 1803. Code civil par Laflaulx, Con- fluent. Z. 1803. O. c. Gall. et Germ. per Daniels. Colon Z. Germanice eum vertit Lalaulx cum animadverſionibus, rationibusque legum e dilputationibus de iis habitis, hauſtis. Confl. 1803- 1806. 1V Voll. g. Legitimae vero poſt promulgationem Co- dicis editiones[lant: 1804. C. o. edition Stersotype. Pariſ 12. 18065. C. c. des Frangais avec des notes in- dicalwer des lois romainer, coutumes, ordonnancen, odits et declarations, qui ont rapport a chaqus article, par 6 Henri Jean Baptiſte Dard. Pariſ. q. 1806. C. Napolson ou C. civil des Fr. par M. Levalleur. Paril, Z.
S5 Mox iterum fub aſcia revocatus, nomine auctoris ſui, fummi Imperato- ris Francogallorum ditatus, fub titulo Codicis N apoleonei lucem adſpe- xis). 1) Promulgatus d III. Septembr. 1807. Pro- diit:
1807.

Prooemium.
1ho. C. Nayoléon. ed. Sterdotyye. Paril. 12. 1g05. C. N. Gall. et germ. per Doniels. B.
Germanice par Lalfanlx. T. I. 8 qui et commeniarium promilit de eo conſcri- bendum edere.
n 6
DF. IVRE OVOD CONTNFT CODEX NAPOlLFONEVS.
Continet Codex Napoleoneus jus civile gensrale, praetermiflis omnibus, quae vel conditionem fuhditorum eccle- ſiaſticam, vel peculiarem eorum civilem doncernunt 1). His enim recenſendis ſinguli Codices ſpeciales deltinati, quo- rum pars lucem jam vidit, pars exſpe- ctat 2). Spes etiam facta de componen- dis Codicihus provincialibus.
1) rt 1o7 ct. et Schömann Erlduterung der GeſefzgebMge N poleons, /ininns, in Vorgleiclug m„dem Prerſ. ani. Giellae 180. g. in praat. 6f DieMons E. I.
0 Fes deciſton. vreſenlent
r lalication priheipe enéral aum car
Fortie ier, ſ onbent da les liwres des
Fnisco
2) 2%de de commerce. E. de rural. Code waritime, Code en maliére de culle ete.
5.

X Prooern iuimn. 9
§. 7.
Ius in Codice propoſitum ex legi- bus inprimis Bomanis 4), atque Gahli- cis 2), quarum ideo in eo interpretando haud vilis autoritas, mutuatum; quibus tamen haud pauca e proprio penu aucto- res addenda putarunt. Periculorum vero in Germania de conſiituendis legibus nu- perrime factorum, vIx unquam ratio ha-
bita videtur.
1) Comparationem earum cum Codice inſti- tueront:
Schömann in libro laudato,(§. 6. noi. 1) lec. ordin. Digeſt. (Pfeiffer) Wapoleos Qeſehzbnch vat Vinen Aeicht gent vo“ Tenſohland⸗ ge neinrein Kechte. Göting. 1808. Z⸗
et inprimis LalſanlX tum in Ephémeri- dibis[nis, tum in libro: Veber das nee Clrecht der Hranſen Cnl.
et Gin anahſe raſnhnée du droit Er par la comp. de L. om 1V Vall 8.
2) Jriprudence du Hode eioil on réeueil des arrèts rendu par la Cour de C oh et les cour Appel, deſhis la proMulgalion du Code eivfl, ouhrage dan le quel ou rou-
ve Jur chaque matière ln cohference Ju die
romain, de ancie, et Au nosan doit„ar
BavoüR, et LoiTeau. Parif. KII. KIll.
XIV. e
——————
§. 3.

10 Procemium.
H. 8.
Codex quidem Napoleoneus novam omnino legislationem proponens, totam, quae antea in Gallia obtinuerat, legem vi privavit 1), nec tamen omnem ei au- ctoritatem ademit), juri inprimis Ro- mano in omnibus materiis, de quibus iple nihil conſtituit, rationis[ſcriptae 3) poteſtatem relinquens.
1 4Art. 1390. Lew XXR. Ventòſe. art. 7.
2, Collectio earum extat in Les Pandectes Frangaiſes, on écneil complet de totes les lo1'en vigenur, contenant le Code civil avec es di pofilion des loi romaines, coutumis- res. ödils, declarations, et decrets, ue la legilation nonvelle la 6 Vhſſlen, par J. B. D. el N. A. C Paril. XVVoll. 8.— ck. et Lex XXX Ventòſe(21. Mart 1804.) art. 7. Lallaulx Vournal II. 4. p. 318.
3) Locré Eſprit. I 142. 143. Treilhard Exyſ6 des motiſu. Garn I. 111. P. U p. 39) Bigot Préame- neu Exyoſͤ L. II kZi. 3(Ibid. p. 38. 39.) N n'anra pas Lautoritè de la lo oinile de Fance, il aura hempire, que donne a rai- Jon ſur tous les peupler.— Plles ie piei mal entendues ler dipoſil ion du Code civil— ℳ on ler enviſag eoit autrement que eomme der règles dlémentaires a'enuils, dont tontet les ramifcations e tronwent dans ler joi romaies; c'ſt d, que doibent pꝛi- or ceum— ui ſeront chargss de la de⸗ enſe ou de hewecution des lois con ienée
dah le Code ſrangais. cf. Picuſfion. T. I. P 3. et 6
——
CArvT

Prooemium. 11
DE INTERPRETATIONE CODICIs.
—
§. 9.
E[upradictis patet, obſcura Codicis loca nonnili e legibus[uperioribus 1 e quibus proxime depromta funt, inter-
retationem recipere poſſe, dummodo illa delint[ublidia, quue authenticam in ſe contineant hermsneuticen. Limpi- dilmum euim fontem, e quo hauriri de- bet genuinus legum fenſus, praebent dis- putationes, et acta publica 2) in conſti- tuendo Codice emilla, publiciqte juris facta, quibus etiam legis quaedam vis a légum latoribus tributa. Quae oinnia ſi ſileant, ad interpretationem ex ana- logia, rationibusque legis judex refugiat, ne in crimen denegatae juſtitiae inci-
dat 3).
1) Magnam in iis cognofcendis utilitatem ad-
ferunt: Dictionnatre de Tegilatok, ou table al⸗ Eii des lois rendes dp lah 7 9. Repertoire, ou Memorlal cho olhgghe der loiß, acter du Gonwernement. areter, 7 ½1

12 Prooemium.
inſtruclions et lettrer nnNerielles depuis 1789.
Paril. K. 4. VIII Volirmina. ut Ordinationes. Confuetudines a lon- 80 inde tempore emillas taceam. Cavendum tomenne diltinctiones juris in veteribus le- gibus obvias in novum transferamus codi- cem Conferas aureolà verba Gayrii Dig- conus urlelitre TIT du Lir. I.(Cod. Gaf- wer. L 1 p10 N. O i me Voi permi de ſienaler ioi umne erreur répandue deja par ig- Norance, et)e la pureſe Pounro peut- dtre dormai e
accroditer 6 ℳ. Ju ſhra cenm qni deſtinen⸗„ de de, de connoltre' le Gode ciwil. Nou he poMO aſfer leur rpölen u leremyle de nos plus grand vngi/al. de vo vlus cclebres ſu „conſeltel, ils doivent etudier le droit dans 0 ſonrce la plus ptre, daus les loit romaiMes.
2) cf. qwae. 4. not. 2. 3. annotata[unt. Prae- ter ea buc pertinent les 4 voſ6 de⸗ molifh, in Codicte civili Garnerii F ₰. not. 4) Alia [nhbßdija ad interprétaudum Codicem inve- nies in: Sirey Juriprudence de tribunal de ion. Päriſ. X Kl. 111 Vall. 4. et in Fr. Laflaul et I. Birnbaum Jornat Für Geſelalunde und Rechlgelelhrſamleit.
3) Art. 4. 5. Faure dichurs T. 1. fit. l. Cod. Garn. T I. p. 238 Si Ja loi civile ſe tait, les he doivent ſe dotermiker par les rögles de 1 4wite qui cShMle eh le mawimes de Aroit naturel, de ju/lice unibe Velle. et de c Portais Er. deſ molt. eod. 10). Fdicta generalia jn- dicum illicita(dirpoſition geusrule et rẽgle-
1¹1
mentaeh.
PARS

——
pPARs pnInr4.
GENERal.4 D LRdBVs, EARVMQVE OBIECT1S
Si1STENS.
r Tn5 J.
S0
Omnis lex, ut norma actionum, vel generalis elt, vel ſpecialis, dum vel om- nes cives line disérimine perſonarum et rerum obligat, vel ad certum ordinem perſonarum, aut ad certum genus rerum reſtricta eſt 1).
1) Codici N privilegia nonniſi illa Iunt, quae creditori pignoratitio competunt. Art. a095.
S
Ratione originis lex vel ſeripea eſt, vel non ſcripta live conſuetudo; dum vel expreſſam promnlgationem ab Inpe- ratore factam requirit, vel ea non in- diget.
H. 12.

14 P. J. Gen. de legib. earumque object
Soriptae igitur legis, cui aequipa- randa lunt decreta imperialia generalia, potelias incipit ab eo tempore, quo il- ſius promulgatio innotuiſſe ſubditis prae- [ſumitur: nempe poſt decurſum unius diei, facta promulgatione in ea provin- cia, in cuzus urbe capitali lex fertur; cui temporis ſpatio pro unoquoque de- cimo milliario, quo ſcilicet diltat urbs, in qua promulgata eli lex a capite pro- vinciae remotae, alter dies additur 1). Non ſcrprae quidem haud vilis auctori- tas eſt iis in rebus, quae per Codicem intactae manſerunt(§. 8.), neque tamen adeo valituram eſſe memento, ut legem Codici inſertam vincat 2).
1) Vrt. 2. cf Novell. LXVI. c. r.
g) Miror qnosdam exiſtentiam confuemdinis jn Gallia negare, Sum itamene genio Codi- cis ila bite meridians clarius appareat ct. ei Teg. XXX. Venœ XI. 1804) art 7. ℳ comſter äu jour ou ces lois[ont exécu- toires jes lois rom'aines, les ordonnanges, les coutumes genérales on locales— cellent d'avoir foree de koi genrale on particuſiere dayns ler malières m ſont lobjet dendites lois compoſan⸗ le yſen⸗ Code“, cf. et Art. 1159. d ſnge dan⸗ l poyr.— Conſue- tudo igitur fecundum et praetèr legem lemper extat, cum vonniß illa. quae coutra eam eſt, abrogata. Nec opns erat, ut Codex prae- teres reliquas conditjones,[ub quibus vim legum haberent, allerret, cum illae jam à
pri-

m
59. ne⸗
er eſt, ae
13 ri⸗
Tit. I. De Legibus. 15
primis inde temporibus dollectae, et in ju- diciis receptee eltent. ct- DiuMons TE.
8. Locré Eſprit. 1 142 45 Te con- ſeil öta auc di paſition anciennes relotider d de cas npu prou par le code le caraete- re de lol, et dseida,— qeller ue done- roient jaair ouberture d la cahation des jugemen mait il leur la%4½ le caractére de regles, de maniene, Jue le jugen ſent ler preudre pour guiden, 4 deſuut du Chde. en ſulla möne cet avautage, Jue les Lribzu⸗ nauæ ne ſont par obliger de ℳ6 conßormer ſervilemeut a ce, quil peut V avoir de vici- euc dans ces anciennes dipoſicion.
§. 13.
Leges vero vim fuam exſerunt in omnes perſonas, atque res in Gallia ob- vias; immo illae, qaae ſtatum perſona- rum concernunt obligant Francogallos extra Galliam viventes 1). Princeps vero iis[olutus, nec ejus familia peni- tus iis[ubjecta 2). Quamquam autem citam executionem flagitant, haud tamen producendae ſunt ad Praeterita; nonniſi res poſt earum promulgatio vel exiſtentiam emergentes concernant3). Auctoritate earum derogatur nonniſi vo- luntate imperantis contraria, et quidem expreſſa, nec vero Per contrariam con- uetudinem, nec per Pacta ſingulorum Sontra ſalutem, bonosque mores inita 4).
cum nem,

16 P. I. Gen de legib. earumque objeet.
¹) E L Jorn Ie 309. Legati tamen garum poteKati exemiti O5. ſervation des lylbun P 1 AiR p. 3. Lyon. p 10.
2) 5Cum XVII. Noréal Kll.(1o4) in LalaulX Vourn l. 5 5
3 niß polius priores leges interpre- tentur. vel al pratentun collatae ſint tem- pus. PiscMon. P
4) Art 6.
TTTVTLVS TI. DE E M O BT.E CTTS.
——
Per leges jus conſtituitur. Omne vero jus. quo utimur vel ad perſonas pertinet, vel ad res, vel ad actus. Per- VJonae appellationem omnibus concedi- mus, quibus jura per ſe tribuere licet; rerum vero ſignificatione ommia contine- mus, quae praster perſonas extantz
actuum nuncupationi ea relinquentes
facta, quibus inter certas perſonas certa conſiituuntur jura.
———
CAvT

Cay. J. De perſonis. Sect. T. 17
5 E P E R 8 0O0 NI85.
Perſona ergo jam per ſe jura poffi⸗ dere poteſt, quod aliter obſervatur in re. Vocatur aßtem p̃hylica ive naturas et juridica live mornlis, prout ex uné tan- tum homine, vel e plnribus componitur. Requiritur igitur, ut in rerum natura ſit, tum utſtatu, id elt qualitate civili gau- deat, à qua jura dependent, de quo mox videbimus.
S 65 5. DE PERSONIS NATVRALIBVS.
Perfona juris qualiscunque cbmpos tunc intelligitur, li nata 1) eſt, forma humana praedita 2), ac itä vivä; ut a matre feparata, vitam cöntinuare queat⸗ Sub quanam vero conditiòne rerea ac pe-
B ouRa-

18 P. I. Gen. de legib. earumque object.
culiaria ſibi adquirere polſit jura, e di⸗ verſa ejus indole determinandum(S. 180.
1) Jura naſciturorum at'ingunt Art. 906. 257.
2) De monſtris nil dictum in Cod.
d. 15
An partus vitalis enfant viable) lit e praeſumtione juris aeſtimatur, qua polt dies CILXX 1), a momento conceptionis, vel ſi illud definiri nequeat, a tempore partus retro numerandos, naſci cenfetur maturus. Graviditatem dies tricenos raro [uperare 2), homipisque vitam natura- lem ultra centelimum 3) Haud progredi annum, lex ſtatuit, quanquam illa, morte civili, cui fere 4) omnes eflectus naturalis tributi, maturius disrumpi queat. Plu- ribus autem perſonis uno calu pereunti- bus, diſtinguendum, utrum annum quin- tum decimum aetatis nondum attigerint, an ſexagelimum jam[uperaverint: calu priori major natu, polteriori minor na- tu[upervixiſſe intelligitur. QuodR vero diverſi fuerint ſexus, ac in ea aetate con- ſtituti, quae media eſt inter annum de- cimum quintum, et ſexagelimum, paribus annis, nec altero alterum unius anni aetate[uperante, mulierem priorem ne- catam eſſe putandum, minorem autem natu, ſi ejusdem fexus fuerint 5).
1
——„

Cap. I. De perſonis. Sect. J. 19
1) Art 312. Contr. fr 3. K 12. D. XXXvIII, 16. de ſuin et legilt nig Aereditus.— An vocite- rayr inſuper deheat infans, ut pro vitali ha⸗ bestur, haud lquet.
2) Art. 515. cf. DiſcMonus. T. I. p. 423, not. 1.
3) At 129.
4) Art 1982.
5 Hon modo fuppleta fr 9 6 4. D. XXRIV, de rebus dubis. Vid, Art. 720 722,
H 18.
Diuerſa vero eſt perſonarum indoles, vel ſecundum ſexum 1), cum feminarum condit o in plerisque deterior 2); vel ſe- cundum perfectam, imperfectamwe earum naturam. JMperſecta elt, quando vel Frore ſurtur, vel dementia(demence), iMbecillitateve(imbecilli) 3) aut na- tiva, aut, quae tractu tenporis ſuperve- nerat, laborant; vel impuberes, aut minores XXI annis funt.
1) De Hermaphroditis Hilet Cod. 2) Art. 230. 214— 220. in quibusdam melior. Art. 1804₰. 3) Art 459. §H. 19.
Perfecta eſt vel ratione corporis, vel animi. Corporis, ſcilicet earum, quae pubertatem aſſecutae ſunt, quòd in mas- culis poſt completum decimum oota- vum annum; in feminis decio quinmò
B 2 per-

20 P. I. Gen. de legib. earumque object.
perfecto evenit 1). Animi, quando ma-
jorem aetatem conſecuta eſt perfona, i b
annum vigelimum primum aetatis com-
plevit 2).
1) Art. 144. Coutr. c. ult C⸗ V. 60. uando tutores vel curatores e deſinant.
2) Art. 388. Contr, eſt fr. 3. D. IV. g. de mi⸗ noribus. Ovomodo tempus ſit compntan- dum?— arg. Art. 2260. 2261.— Nec de biſſexto aliquid dictum.
H. 20.
Minoribus XXI annis aequiparan- tur prodigi civiliter tales 1), quorum na- tura, quamvis lit perfecta, a lege Prae- [umitur imperfecta. Infamia vero pro diverſa perſonae indole non habenda; cum potius poenam oleat 2).
1) Art. 513. 3) Contr. lunt Dig. F. III, tit, a.
SBcTIo II. DE PERSONIS MORALIBVS.
H. 21. perſona moralis continetur comple⸗ xu plurium hominum(perſonarum natu-
ralium) pro una perſona in jure habi- torum,

Sect. W Cap. II. 21
torum, ut eſt collegium, corpus, uni- verlitas 1).
1) De moralibus perſonis ſilet Codex.
D E R E B V 5.
§H. 22.
Rebus tantum jura tribui poſſunt, quatenus tacite poſſeſſorem earum fubin- relligimus; loquimur autem hic nonniſi de iſtis, quae in commercio privatorum lunt; nec de publicis 1), communibus- ve 2). Bei vero appellatione, cum et cauſſae et jura contineantur, quaedam corporales(phylicae), quaedam incorpo- rales(juridicae 3).
1) Enumerantur in Art. 338 541.
2) Art. 542. Communibus accenſendae lunt res holpitiorum. DiœœMon. P. I. p. 557
3) Cf. Savoye- Rollin Dircours prononcs au corp legirlati/ Vur le titre, 1. du Livr. ZL. (Codex Garnerii. L. 1I, p. 23).
SEcTIO

22 P. J. Gen. de legib. earumque object.
Sxco J.
DE R BVS CORPORALIBVS.
5 2.
Corporalss ſunt, quae fui natura tangi poſſunt; vel omnino in ſen[ſus ex⸗ ternos incurrunt. H e vel mobiles lunt, vel immobiles 1).
1) Art. 316 7.
§. 24. ymmohiles vocantar, tum quae ſalva ſui[ubſtantla de loco ad alium mwveri nequeunt; tum, quae fua natnra quidem mobiles, legis auctorttaté pro immobili- bus habentur, quod vel immobili inſer-
viunt rei 1), vel cum illa connexae 2).
Praerogativam, qua antea gaviſae, ami-
ferunt 3).
1) Enumerantur in Art. 52124. Articulo 352 ontrar eſt tr. 1. D. XXRIII. 10 Ab ſuppel- lert. legat. ot. Code de procdel art. 620. q.
2) Art 315. Discuont T. l. p. 5bo.
3) Prohibita ergo fideicomwiſſa familiae; Arẽ⸗ g96, nec retractus jus extat⸗
§. 26.

Sect. J. TI. 23
5 26
Mobiles; quae ſalva ſui fubſtantia in alium poſſunt transferri locum, ſive a ſe iplis nmoveantur, ſive ab alio 1); eae- demque diltinguuntur in fungibiles, et non fungibiles 2), Prouti aut in genere aut in Ipecie recipiunt ſolutionem.
1) Differunt vero meuölet et meubles meublans.
Art 53334. Ad mobiles vero res pertinent omnino annui reditus(rentes) Art. 530.
2) Art. 1233. 1532.
SEcVILO II.
DE REBVS INCORPORALIBVS.
5 36
Incorporales res etli omnes eãs appellare liceret, quae quamvis natura corporales dispoſitione legis diverſam tamen a fui natura indolem acceperint(immeubles par deſtination) 1), vel plures ejusdem diverſive generis in ſe complectendo ſpe- cies, univerſitatem rerum conſtituant, in- primis tamen hac ſignificatione ea con-
tineri[olent, quae tangi non poſſunt; qua-

24 P. J. Gen. de legib earumque object.
qualia[unt, qute n ſure conliltunt. Iura véro[unt vel ohilia vel immo⸗-
hꝛ 1c
2
H. 27.
hnmohilia[unt, quae rem immobi- lem 1), mobilta quae mohilem perfequun⸗ tur, eive adhaerent g).
1) Art. 526
2 829 6f. Treilhard Eoſt der mo- eit du eit. 1. Liv. 1(Codex Garnerii Lib. II. p. 8)⸗
H6
Ouae omnino jura, ſi ea eximas, quas ad jus pablicum pertinent, neque ad jus privatum referri poflunt, compe- tunt perfonis partin in le imvicem, par- tim in res jpfas. Priora conſtituunt jus
per/onarum polleriora J«s rerum.
H. 29
Tus rerunm pärtim jura in res iplas limpliciter conhderat; partim enarrat, quo modo jura illa adquirantur. Ad⸗ quiruntur autem vel morte alicujus per⸗ onae, a qua transmittuntur, vel per ac⸗
tus anker v1VoS(Engagement); qulbus lin gulis

Cap TII. De actibus. 2
gulis Ri certa forma ſubeſt, Conventio- num nomen imponitur 1). 1) Savoye Rollin c Chabot Dicourt
Vur e(Cod. Garner. L
⸗
C PeT II. NE C TIB V8.
Aetus acte) elt factum a perſona
circa perfonas vel res comwiſſum. Con-
ſiderari vero poteſt aut in genere, et tunc
eſt actus quilibet erternus hominis(phyli-
ous), aut in[pecie. Hoc cafu facta tan-
tum huc pertinent, quatenus jura aut
conſtituunt, aut dirimunt. Vocantur nf-
gotia(actus juridici) ſi forma iis ſubeſt
a legibus praeſcripta. Modus jus[uum perſequendi, actio vocatur.
SEoCTIO F.

P. I. Gen. de legib. earumque object.
SEcTI0 T.
DF ACTIBVS IN G6ENERE. n
1
§. 31.
Factum hominis vel licitum eſt, vel 3
„ 6
illicitum. Nlicira aut ex dolo malo(ma- 0
la hide) committuntur, aut ex culpa(ne-
gligentia). Culpa eſt curae omiffio, qua-
lem bonus paterfamilias in conſervandis
rcbus[uis adhibet 1).
1) Art. 1137. 1374. 1728. Culpam ſcviſſimam non agnoſcit Godex, nißi huc trahere velis Art 1927. Culpam tamen diſtinguit in cul- pam in abſtracto. et in eam quae nomen in concreto accipit, e. g. in depolito(ck. et Art. 1428. 1662.) cujus zeſtimatio judici com- milſa. Bigot Préeamenen Eæpoſo des mot, L. L. tit. 2.(Cod, Garner. L. III, P. II. p. 49).
§. 3 Nec ullum factum gravioris momen- grä ti, poſſelſione. Poſſæhro eli factum, quo rem corporalem, incorporalemve detinea- mus, vel ea fruamur 1). Iuſta dicitur, ſi quis rem tenet Pro[ua, detentione nec
interrupta, nec turbata, nec clandeſtina, ti-

Sect. V. TI. 37
ttulo dominii 2): injuſta R vi, clam,
recario exercetur. Exerceri vero poteſt, vel[uo vel alieno nomine 3). Perfidia tamen ej s, qui al eno nomine poſſidet, nocet adquirenti 3).
1) Art. 2228.
2) Art 2229.
3) Art. 2230 34.
4) Cntr. c 12. C. VII. 32. de adquir, et reti.
nend poſ.
0
SEcTILO II.
N P
§. 33. Negotium aut validum eſt, aut inva- lidum, Prout ad jura mutanda determi- nandave potis est; vel non.
Ad Fubſtantialia validi negotii requi- runtur, ut de re in commercio poſita, nec contra legem prohibitivam, ineatur a per- ſona perfecta[§. 192 cujus voluntas in eo ineundo lit libera, nec vi extorta, nec aolo et errore elffecta 1). Vim accipimus
atro-

28 P J. Gen. de legib. egrumque object.
5 atrocem, quae merito et in hominem conſtantem c dit, metumque non vanam producit. Nec intereſt, à quo vis adhi- bita lit; utrum ab illo, cujus utilitati negotium eft initum, vel ab alio 2)3 aut is veritus lit, an in bonis, lihe-
in ſe qui ln penlitanda
risve vel conjuge[uo 30. metu rätio habenda aetatis, ſexus, et con- ditionis perfonarum, an ſit jultus; va- nus enim omnino elt réverentialis 4) Ob dolum, erroremve circa[ubltantialia reſcinditur megotium, nec ta-
Contractus, men ipſo jure 5). Brror vel facti eſt,
vel juris 6).
1) Art. 11091117. Dieuſ onx. T. I. p. 172.
2) Cum metus hoc calu acquiperetur errori. fr. 1. F. 3. D. IV. 2. quod metus caſta ge-
Num⸗ erit.
50 Art. 11418.
4) Art. 1115 1114.
6) Ant. 117— O'etait ume mamwime du Droit Frangair. quc es voies de nullité vavoient point lieu en Nrance. Godex Dardii. p. 220.
Coutume de Gorze tit⸗ 5, art. 10. 11.
6) Art 1356. Frror juris ſemper nocet. De er-
rore calculi vid. Art. 2038. §. 35.
Accidentales tantummodo ſunt limi-
[ub quibus jure aliquid
adjectione conditionis, tempo- ris-
⸗
tationes, quae ex

Scrt. JI. 29
risque, nec non e forma juris civilis deſcendunt.
Conditio intelligitur ex adjectione eventus alicujus incerti; quo effectus alicujus negötii vel fulpenditur, vel re- [olvitur; unde eſt vel ſpenſta, vel reſolutiva. Utraque caſualis, quando eventus a mero dependet caſu, poteſta- tiva, quando poſitus eſt in[ola contra- hentium voluntate, et micta ſiet con- trahentium, et tertii cujusdam volun- tate innititur, vocatur 1). Ut autem impleri pollit conditio, debet eſſe poſſi- bilis; impolſibilis, cui eae aequiparan- tur, quae contra bonos mores fiunt, nul- la eſt, negotiumque reddit nullum 2). Nulla etiam conditio potelt conſiſtere, quae ex voluntate promittentis Ktatum capit 3).
1) Art. 1169 71. 2) Exceptio eſt, ſi impolſibilis eonditio teſta⸗ mento, vel donationi adfcripta fit; tunc enim
pro non adjecta habetur. Art. c0o quod in donatione aliter[e habet in jure Romanb.
3) Art. 1174. cui interpretando conkerunt fr. B⸗ D. XLIV. 1. de obligatt. et actt fr. 6. F. 2. 3. D. XLV. 1. de verbor. o5l. cf. et Art. 943.
§ 36 Ius igitur vel exiſtit exiſtente con-
ditione, vel reſolvitur. Receptum au- tem

30 P. J Gen de legib. earumque object.
tem, quoties per eum, cujus intereſt conditionem non impleri(debiteu“), ßat, quo minus impleatur, perinde ha- beri, ac li impleta fuillet 1). Ex condi- tione nondum impleta autem ſpes tan- tum eſt, promiſſum debitum iri, eam- que ipfam ſpem in heredem transmittit is, cui debetur(créancer), R, prius⸗ quam conditio extet, mors illi comti- gerit 2).
1) Anrt 1173.
2) Art. 1179.
H. 37.
Temporis adjectio(terme) diflert a conditione, quia praeſens obligatio eli, in diem autem delata[olutio; ex quo apparet, diei adjectionem pro reo elle, non pro creditore Amittit igitur reus peneficium, quando fidem fuam fub- vertit 1).
) Art. 113538. De modo nihil cautum in Codice. 3B.
Forma,[ub qua negotium initur, varia elſe poteſt, cum non lolum factis, ſed et verbis, et per[cripturam confici queat 1).
1) ck. F. 184. 6t F. 230. not. 1.
————

pARs SECVNDA.
SVSTEMA IVRIS NAPOLEONEl CONTNENS.
LIBER PRIMVS.
H. 59.
Perſona eſt homo conſideratus cum certo ſtatu,(etat). Status perſonae du- plex eſt, Civitatis, et ſamiliae, cum ſer- vitus jamdudum abrogata. Ad proban- dum ſtatum ſoripta judicialia quaedam conficiuntur, Inſtrumenta Natus civilis (Actes de letat civil) vocitata; quae re- ligioſis dogmatibus e jure privato expul- ſis, in locum läbrorum parochialium ſuo- cedunt. Priplicis igitur omnino gene- ris funt, dum vel nativitatem, vel ma- trimonium, vel decellum hominis con- cernunt. Conſcribenda ſunt a magiſtra- tu, cui haec provincia data ohcier del Ctat civil) coram teſtibus masculis, majori-
hus

32 P. II. Sſt Jur. Nopoleonei contin.
bus XXI annis,[ecundum certam a le- gibus pracham formam, in modum pro- teltn in Germänia hucusque oh⸗ ſervatorum; annum, diem, horamque qua. concipiuntur, nomina, aetatem, do- micilium eorum, qui in illis oocurrunt, nec non ea, quae circa cauſſam, ob quam conſcribuntur, evenerunt, continentia 1). Forma eorum diverſa, prouti vel in ex- peditione militari, vel in navigio, vel in civitatis territorio componenda funt 3). Corrigi polſunt nonnili per lententiam ſucet
1) Ar 34
2) Art. 33 89.— Dicnſſtont T. J. p 150.— Le premier Co n ie hie le milit aire neſt jamait ches lötranger, loryuil Vorr le 6 apeau, o ſt le drupeau⸗ 0 1 la Frauce.
3) Are. 90 101. Votum Uollegii conſiliarii ſummi civitutin. XXR. Frim. Xl1(XK Dec 1803.) ap. Laaulæ Cod germ. verl.(1507) p. 33 not 1.
1. De inſtrumentis nativitatis. (Actes de naiance).
§. 40.
Partus intra tres dies ad magiſtra⸗ tum ſupradictum perferendus, ut ſori- ptum de ejus nativitate vonkciatur, no men,

Lib. I. De perſonis. 1 33
men, tempus partus, fexum, parentes teltesque, qui actui interfuerunt, enar- rans. Partus, fſi quis expoſitus fuerit, ſtarim sb inventore ad magiſtratum por- tandus, ur eodem modo procedatun, ſe- Xusque, actas, quantum definiri queat, nec non curator ejus indicetur 1).
1) Art. 55 57. Si[purius eſt infans, fallum
patris nomen hand intrudendum, LafTau1x Journal 1I. 7. 14. II. g. ze
z. De inſtrumentis matrimonialibus. (actes de ariage).
H. 41
Magiſftratus, antequam matrimonium pro inito declarat, duas proclamationes intra XIV dies januae curiae infigere de- bet, ſcriptumque conficere judiciale, no⸗ mina, aetatem, conditionem, domicilium- que deſponlatorum, eaque, quae ad nu- ptias impediendas opponuntur, in ſe con- tinens 1). Quodſi nihil oppolitum, et hujus mentio facienda. Facta tum de- claratione deſponſatorum, ut nuptias ini- re velint, omnibusque rite perfectis, quae connubium inducunt, et haec om- nia ſcripto inferenda funt 2.
1) Art. 165— 191,

P. TI. Syſt. Fur. Napoleonei contin.
z. De inſtrumentis dece ſyum ſpectantibus. (actes de daeces).
§. 42.
Magiſtratus hominem mortuum intra quatuor et viginti horas haud ſepelien- dum, conſpicere debet, ut certus fiat de genere mortis, et ſcriptum confceré poß- ſit, cui nomen etc. defuncti, teſtiumque e cognatis, vicinisve[umendorum inſcri- buntur 1). Mortis genus ſi per duellum, aut fucidium, aut per poenam capitalem contractum fuérit, tacerur 2).
3 Sine permiſſone magiſtra- tus defunctus non humandus. Laflaulx
Journal. II. g. 191.— Decret imper. 20 Jul. 1905.
2) Thibaudeau Exyoſt des motifs du I. T. rit 2. Coden Garnerii L. I. p 83. Qno- modo inſtrumentum conficiendum de homi- nibus per calamitates interemtis, haud delini-
tur. Discuſſionv. P. I. p. 179.
——
TTVLys 7

Lib. J. De perſonis. Tit. T. 36
r.
DE 5 TATV CTVTATLS.
§. 43.
Status civitatis ea jura complectitur, quibus jus civitatis perſonae continetur.
Perſonae enim vel cives[unt, vel pere- grini. Civis eſt, qui pleno jure civili utitur 1); peregrino enim fola concedun- tur jura, quibus civis Francogallus frui- rur in patria iftius 2).
1) Civis[enlu ſRrictiore eſt homo major XXI annis in numerum civium domicilii lui in- [criptus, in Gallia natus et per annum ibi moratus. Gonſtitutio Anni VIII. art 2. (CoMitution Frangalſe de han V ſuivie des lois organiques. Wanc). VA. 1a,
2) Art. 11. Dircuſton, T. I. p. 45.— Pere- grinus ob contractus in Gallia initos. quam- vis ablens in foro contractus acguſari pot- eſt. cF. Lalla ulx Vournal. 11. 6. 340.
H. 44. Cives aut nascuntur aut Runt. I. Nascuntur progeniti a patre cive 1). II. Fiunt per reſcriptum principis 2), aut cum major XXI. annis, facta declara- C 2 tione
.

36 P. JI. Syſt. jur. Napoleonei contin
ione per decem annos in Gallia domi- cilium habuit 3); aut cum peregrina civi Francogallo nupta 4), domicilium mariti ſequitur 5).
1) Art. 10.
2) Art. 13. 9. cf. SC. XKIII. Febr. 1808.
3) Conſtitutio Anni V. art. 3— neceſ- ſaria tamen eſt conceſſio principis. Votu mn Colleg. Conſ. ſumm. eiv. ap. Laſſaulæ l. c. p. 10.
4) Art. 12.
5) Art. 108.
§H. 46.
Amittitur jus civitatis, I. morte tam naturali, quam civili 1), Il. receptione in civitatem populi peregrini, vel IIH. aſ-
umto munere publico aut caſtrenſi 2), aut pagano inter peregrinos, imperatore haud conſentiente; dein IV. renuncia- tione expreſſa, vel tacita, qualis colligi- tur e translatione domicilii animo red- eundi non declarato, niſi fiat commercii vel a feminis nubentibus pere- Jus civitatis amiſſum reſtitui-
cauſſa,
grinis 30.
tur interdum ope poſtlimini
1) Art. 22 32. Ohſervations des tribumau dappel. P. I. Agen. P. 4.
2) Treil⸗

Lib. J. De perſonis. Tic J. 37
2) Treilhard Exyoſs des motifo. L T tit 1. (Codex Garnerii.) L⸗ 1 p. 32. 3) Art. 1. a1 An hoe caſu legata durante ma-
trimonio ſibi delata adquirere poſſit, e jure retorſionis(H. 43) decidendum., ck. Discuſ-
Non. T. 1. p. 54.
§. 46.
Locus, in quo jura ſibi competentia prae- primis exercere licet civi, vocatur domici- lium domicile,&tabliſement principal); habitatio enim incerta(refidence) illis deſtituta elt effectibus 1). Non mutari igitur poteſt, niſi animus commutandi täcite, vel exprelſe et in relicto, et in adeundo loco chram magiſtratu declare-
tur 2); aut civis ad reliquendum illud co-
gatur; quod fit adquiſito domicilio neceſ- VJario⸗ cum prius it voluntarium. Neceſ- lario enim obſtricti funt is qui munus publicum fuſcepit, uxor, minor XXI annis, prodigus civiliter talis, et turba famularis 3).
1) Art 102. Duplex domicilium non agnoſci- tur, ut in fr. 5. 6. ß. 2. fr. 23. 2). F. 1. 2. fr. 3r. D. L. 1 ad municipalem. Per aunum faltem facta hsbitatio pro domicilio habetun, Con- ſtitutio Anni 1800. art. 6,
2) Art. 103— 105. 3) At. 106 109. Forum contractus per do-
micilium conſtituendum, pactis determinari poteſi.

38 P. II. S9ſt. jur. Napoleonei eontin.
poteſt. Dincuſfiont. T. I. p 193. not. 1. Non lemper actor[equitur forum rei. Art.
14. 15. H. 47.
Si quis ergo relicto domicilio per longum tempus abſens nullum ad cog- natos miſerit nuncium, cauſſam aliquam gravis momenti adeſſe, neceſſe elt, qua impediatur; quarum verilimillima, ab- ſentem eſſe mortuum. Mors igitur prae- lumitur ex longaeva abſentia.
F. 48.
8i quis igitur ablens fuerit, nec per quatuor annos nuncios emiſerit, ab illis, quorum intereſt, à magiſtratu poſcendum, ut in jure pro ablenti declaretur; quod et cauſſarite cognita, polt elapſum annum fit 1). Abſentiae autem kongaevae effe- ctus diverli[unt, quoad hona abſentis, quoad jura ablenti delata, quoad mmnatri- monin, in quo fuerat abſens, et quoad relictos liberos minores XXI annis.
1) Art. 112 119.
„§. 49.
Quodſi abſens 1) alicui adminiſtra- tionenr bonorum[uorum non mandave- rat, nec in communione bonorum cum
ſuper-

—
Lib. L. De perſonis. Tit E„39
[uperſüte fuerat gonjuge, heredes prae- lumti, eorumque defectu conjux in poſ- ſelſionem bonorum fub cautione, rem ablenti lalvam fore, ac[ub oflcio co- dendi inventarii mittuntnr; ſi vero prq- curatorem reliquerat, immiſſionem non- nili extincto mandato, vel polt elaplos decem annos a) poſtulare iis licet.
Si poſt triginta abſentiae, vel cen- tum actatis annos, ablens non revertitur, bonc inter eos dividuntur. Si vero iple, aut liberi ejus hucusque incogniti, rever- tuntur, diltiguendum, an intra quinde- cim annos redierint, vel poſtea. Priore caſu pona reſtituuntur reverlis, deducta tamen quinta parte fructuum; poſieriore, deci- ma deducta ad adminiltrantes pertinerite. Si polt triginta annos képertitur, Pona illi quidem reſtituuntur, nec vero Fru⸗ ctus eorum; quae ſi alienata fuerint, res et pretium inde adquilitum ſuccedunt in locum reęj.
1) Art. 120 135. Reſtitntiò autem in integrum
ex capite ablentiae locum von habet Ant.
1313.— cf. Gode de procéd. Art. 859.
2) A die ultimi nuncii accepti numerandos, ut recte vidit Pfeiffer Geſelhuch N. p. 55. nam nihil de iſtis decilum, DincxMon. T. I. P. 209. not. 1.

40 F II. Syſt. juy. Napoleonei contin.
5. 50. lura vero, quae abſenti deferuntur, non adquiri pollunt a poſſeſſoribus, ni- Ri probent, eum tempore delationis ad- huc vixilſe 1).
*) Aré. 135 138. §. 51.
conjux abſentis, etli longifimum ablentiae[pätiam decurfum ſit, lecundas nuprias conträhere prohibetur; quod ſi Iniérit, abſensque reverfus fuetit, nullae ſunt nuptiae, liberisque ex illis procrea- tis nulla legitimorum jura; nili purati- vum fuerit matrimonium 2
4) Art 139. 140 6k. Bigot Préameneu Bpoſe de mofh. L. 1. Lit. 5(Codex Gar- verii. L. l. p. 79). Ohſervattoat des trib. d'appel P. I. Bourdeaux. p. 7.
Fiberorum abſentis minorum XXI annis mater tutrin conſtituitur; eaque martua, poſt fex menfes, per quos pa- ter abſens fuit, aſcendenti gradu proxi- mo, eoque deficiente tutori interimi- lco 1) in tutelam dantur.
2) Art, 141— 143.
—
TRTS

.
v
Lib. J. De perſonis. Tit. TI. 41
TrTVLV6 TM DE 5TATNM FAMTRTAE.
§. 53.
Civitatis ſiatus Katum familiae in ſe continet, ita ut primo amiſſo, poſterior irritus fiat, nec ulla jura producät.
Status familiae ea complectitur jura, quae pertinent ad matrimönun, pacriam poteſtatem, adopeionem, tutelarm, et cu- vatelam. Ut vero in eo fiatu omnia rite peragantur, adelt Conciliuin familiae (Conſeil de famille) compolitum e magi- Kratu pacificatore(juge de pair) domi- cilii, regulariterque e lex cognatis gra- du proximis, zisque deheieutiſus, e toti-
dem affinibus, amicisve parentum ad
tutelam identidem gerendam habilihus; quorum priores dimidiam partem e mf- terna, dimidiam e paterna linea eligun- rur. A magiſtratu[upradieto e cauſſis neceſſariis convocati fub poena mulctae, necelſe elt, ut, nili juſta excufatione, quae in iis eadem, qua in tutoribus rn- tione judicatur, intra triduum inde a convocatione numeratum vel in perſona
velk

4 P. II. S)ſt. jur Napoleonei contin.
vel per procuratorem appareant, et de rebus propoſitis, Tub praelidio illius ma- giſtratus cui votum decilivum compe- tit, videant 1).
1) Art. 405. 16. cf. Code de Procsdure, art⸗ 882 389
C Arvr I. DE M A T RIMO N 1O.
M F. B. nonweat traité du mariage, et des conventions matrimonialer. Paril. g..
Bernardi Conmentaite ſur la loi du 26. Vontos, an, XA.
* ² N H. 64. Matrimonium elt viri et mulieris conjunctio, individuam vitae confuetu- dinem continens, äberum quaeſendorum et mutui adjutorii cauſſa 1).
ſuſtas autem nuptias inennt, qui ſe- cundum praecepta legum codunt vel ad connubium pertinentia, vel ad perfi- ciendum matrimonium.
1) Portalis Eæpoſ6 des molif..
(Coden Garn. L. 1. b 99à In Codice e.

et
s 3
6⸗
d
J e
Lib. J. De perſonis. Cap J. 43
dekinitur, quia omnis definitio in jure pe- riculola“ Vid. Dicuſeont. 236. Vi ſacramenti, religioforumque dogmatum pri- vatae, et ad formam contractus civilis ef- ctae[unt nuptiae; unde omnija, quae e religione derivata[uut impedimenta, et tormalia evanuerunt. cf. Du Mariage, dans ſer repport avec la religion, et apec les Lolr nololles de Frahce. Pariſ. IX. 3 Voll. 8. Nec tamen praeſcripta Godicis ad eccleſiaſticos coelibatui[ubſectos pertinere, Portalis exprelſe probavit 1g06. Cf. et eins discourg prononce danus la ſoancs du Corprs legirlatif du 15. Germinal. an. X.(Concordat eitre le Gouvernement frangoir et le Papé Pie V. A Paris et Hambourg. 1802. 3, p. 41).
H. 56.
Connubium eſt uxoris ducendae a.
cultas. Requirit I. ut nübentes ſint pu-
beres[H. 19.) 1), II. ut priori non lint 6b- Kricti mattimonio 2); IIH. ut confenfu habeant parentum, modo fint legitimi, donec filius vigefimum quintum a6tatis annum, filia vigeimum compleverit. MA- tre dilſentiente patris conſenſus valet. Pa- rentibus mortuis avi aviaeque uniuscujus- que lineae eodem mocdo conſentiant. Dif- lentientes ex diverſa linea conſenſiſſe vj. dentur. Parentibus, avisque jam dudum mortuis, vel ita comparatis, ut conſen- tire nequeant, Concilii familiae conſen-
lus

44 P. I. Syſt. jur. Napoleonei contin.
ſus requiritur. Quodßi liberi fupradictos annos jam expleverint, trigelimum Vero annum filii, vigelimun quintum filiae nondum attigerint, confenſus parentum quidem haud neceſſarius; aequum tamen videtur, ut conſilium eorim de ineun- dis nuptiis experant pér inſtrumentum ſolenne 6T'acte reſpectueu) coram no⸗ tario et reſtibus confectum; quo ter fru- ſra expetito, nuptiae ſine eo procedunt. Spurii matrimonium inré poſſunt fub auctoritate tutoris ad hoc electi 3). Tum IV. ut„ qibasdam abliineant nuptiis. Contrahi non poſfunt 1. inter parentes, liberosque legitimos vel ſpu- rios, afinesque ejusdem linese in infi- nitum: et haec adeo vera[unt, ut quam- vis per adoptionem parentum liberorum- ve loco bhi elle coeperint, non poſſunt zuter ſe matrimonio jungi. 2. Inter eas quoque perlonas, quae ex transverſo gra- du cognationis junguntur ſimilis obſer- vatio eſt. Sane enim inter fratrem ſoro- remque ſive ſint naturales, ſive adoptivi, nuptiae prohibitae funt; nec nuerelt an ſint legitim, iMegitimive; ut et inter afines) ejusdem gradus. 3. Fratris etiam, Tororisve Rliam uxorem ducere non licet, nec fratris,[ororisve filio nubere; quanquam hoc cdſu z princi-
Pe
—
—

—
6
Lib. I. De perſonis. Cap. K. 465
pe diſpenſatio peti ſolet 6). V. Vt partes ſibere ſ 34.] conſentiant 6).
1) Art. 144.
2) Art. 147..
3) Art. 1482155. 155.159. 160. Nec interelt an peregrini lunt parentes. Lallauix Journat I. I. 34.
4) Quod certe aliter apud nos obſervatur.
5) Art. 161 64. Art.§4 3. 6f. Anreté ſur le ode de deliorance des Dispenſer relaties au mariage, du 20 Prair. X Bulletin des lois. nro. 285. Cod. Dardii. p. 490).
6) Art. 1a6. Non excluduntur furdi, et muti, ſi conſenlum declarare polſunt. Dircuſſions. T. I. p. 240.
§. 56.
Ut vero rite perKciatur matrimo- nium, neceſſe eſt, publice fiat coram ju- dice domicilii in curia; praemiſſis dua- bus proclamationibus in domicilio par- tium, eorumque, quorum in poteſtate funt 1). Clandeſtinae nuptiae enim pror- lus prohibitae 2); nec folennibus ne⸗ glectis matrimonium praeſumitur.
¹) Art. 165 171.
2) Matrimonium in articulo mortis haud re⸗ probatum videtur cf. Portalis Erpoſe der motiſt. ad T. J.(it..(Codes Garnerit L. I. p. 107). De matrimonio emigrantium
vide:

36 P. II. 6) ſt. jur. Napolebnei contin.
vide: Sur Pimportante Oueſtion du mariage des prévenus d'emigratib; Vuivie de la deci Non aßirmative du Miniſtre de IInterieur. Paris IX. 8.
F
Si illa, quae hucusque enarrata funt, haud ob[ervata fuerint, matrimonium eſt nullum, actioneque nullitatis reſcindi potelt. Competit vero haec actio nulli- tatis pro caſuum varietate, non folum uni, vel utrique conjugi, ſed et paren- tibus, isque mortuis avo aviaeque, im- mo et confanguineis, confobrinisve ma- joribus KX annis, patruo, avunculo, amitae atque materterae, porro tutort et curatori, re antea cognita per concilium familiae; omnibus dein quibus intereſt, quorum in numero continetur et fiscalis (Procureur impérial) üs Icilicet in caufis, quae inſanabilem inducunt nullitatem 1).
1) Art. 172 202.
§. 55.
Nullitas enim aut in ſanabilis eſt, aut ſanabilis. Inſanabilis, ſi nec matri- monii nomine digna habetur conjunctio, ſed ſtupro potius aequiparatur 1) fana- pilis, li nullitatis actione quidem experi-
ri licet,[ed quatenus tantum vitium ne que
———
—

Lib. T. Me perſonis. Cap. T. 47
que expreſſa, neque tacita approbatione lit lanatum. Matrimonium verò nul- lum, li bond ficke initum eſt, vocatur pu- tativumn, et ratione conjugis b. f. et li- berorum pro legitimo habetur 2)
1) 6f. 5 J5 n. I. 1I. W. 2) Art. 201. 202.
. H. 59
Effectus matrimonii vel ad liberos ſpectant, vel ad conjuges iplos. Libe- ris enim a parentibus danda ſunt ali- menta tam naturalia, quam civilia r), quibus ramen non accenſetur dos 2). Cum vero omnis alimentatio lit reciproca, li- beri et pärentes egenos alant, neceſſe elt; nec non nurus generque[ocerum [ocrumque, niſi illa ad ſecundas nuptias tranKerit, vel conjux per quem affinitas contracta, line liberis deceſſerit 3). Li- berantur ab officio alimentationis I. ſi vel ipli paupertate premuntur), aut II. ſi alimentandi propria habent bona, e quibus alantur 3).
1) Art. 203.
2) Art. 204. 511. Dircuſſions. T. I. p. 206. lqq. Dos enim neceſſaria non extat. Contrar. eſt fr 19. D XRIII. g de ritu nupt. c. 7. C V. 11. de dotis promiſ.— cf. Dard ad h.. p. 41.—
Ad

46 P. TI. S9ſt jur. Napoleonei contin.
Ad alimenta vero pertinent impenſae funeris, et morbi mortiferi. Art. 385.
3) Silet de his jus Roman. cf. Art. a0520g.
4) Art. 209 211.„
8) Silet de his Codex. Fxtant apud Portalis l. c.(Cod. Garner. L. I. p. 107. Pransactio de alimentis, nulla eſt. Dincuſtons. T. 1. p. 302. not. 1..
H. 6o.
Conjugum olhcia mutua ſunt ſides, auxilium, adjutoriumque ferendum; ma- riti propria l. ut uxorem defendat, II. alimenta illi praebeat, III. auctorita- tem interponat, ſi uxor coram judice apparere velit, vel de bonis fuis alie- nandis cogitet; niſi ſit mercatrix taber- nam ſeparatam fuſtinens. Uxoris I ut marito obediat, II. auctoritate ejus Ie non[ubducat; marito autem auctita- tem interponere non valenti, eam a ju- dice petat 1).
1) Arl. 12226. Code de proced. art. 861.[qꝗ.
Auctoritas mariti, quando non nec eſſaria ſit: Art. 216. gog. 109b. ut et in actione divortii impetrandi. La[TFaulX Jonrnal. 11. S⸗
150.[q. H. b1
Tollitu, matrimonium, tum morte
naturali vel civili, tum divortio 1) nuptiis-

Lib. I. De perſonis. Cap. I. 49
nuptiisque[ublatis uxori nonniſi poſt decimum menſem completum ſ. 17.) ad ſecunda transire licet vota g).
1) Gh. Conſtant Conférence des loi rela- tiver au divorce.
2) Art. 2a7. 226. Contr. c. 1 C. V. 9. de Je- cund, nupt. Wovell, XXII. cap. 22.— Quan- do marito id liceat,[ecundum conſuetudi- nes, moresque locorum, determinandum.
Discuſſions. T, I. p 3tz.
§. 69.
Cauſſae divortii ſunt vel determina- tae, ut adulterium, ſaevitiae, injuriae- que graves, et condemnatio infamans; vel indeterminatae, ut ob mutuum matri- monii dirimendi conſenſum 1) poſtuletur. Utraque cauſſa certas formas diverfi generis flagitat, ut nuptiae rite dirimantur, unde illis modus probedendi proprius multis difficultatibus, et dilationibus, quibus a di- vortio deterreantur conjuges, implicitus, expreſſe eſt deſignatus 2).
1) Art. 220— 233 Ad indeterm. pertinent om- nes cauſſae, ob quas nuptiae reſcindi poſſunt, quamvis conjuges eas allegare non teneantur.
2) Art. 234 266. Art. 280— 294.— De di⸗ vortio ob malitiolam deſertionem nihil di- ctum, cnm ad cauſſas indeterminatas non queat referri, quia de iſtis coram judice in
D per-

so P. II. 6)K. jur. Napoleonei contin.
erſona ab utroque conjuge disputandum. ef⸗ Ohjſervations. B. 1. Lyon. p. 27. P. II. Parif.
v· a6. F. 63.
Actio ad impetrandum divortium ex caulſis determinatis,; urut mota eſt, plu- ribus gaudet effectibus. I. Liberi marito tradendi, ut alantur ab illo: II. Uxor domum mariti relinquere poteſt, et in aliam a magiſtratu conſfignatam ſe conferre, in qua quamdiu moratur, a marito alenda; III. Bona, i eorum communio interceſſerit, obſignanda, ne- que marito, niſi facto inventario ac prae- ſtita cautione, in adminiſtrationem tra- denda. Actio perimitur reconciliatione conjugum, nec tamen in perpetuum 2).
1) Art. 267 271. 2) Art. 272— 274.
§. 64.
Actio ad reſcindendas per divortium nuptias ex cauſſa indeterminata requirit, L ut maritus XXV, uxor KXI annos compleverit: II. ut nuptiae jam per duos annos duraverint; III. ut aſcendentes
conſentiant. Locum Vero non habet,
I. 6 nuptias jam ante MM ennos ſunt ce- lebra-

Lib. J. De perſonis. Cap. I. 51
lebratae; II. ſi uxor quadrageſimum quin- tum aetatis annum expleverit 1).
1) Art. 275— 278. Actione ob determinatas cauſſas denegata, ob indeterminatas expe- riri licet. Laf lau 1x Journal. III. 2. 267.— Contr. Pandectes frængaiſer. T. 1V. pon
F. 65.
Divortii effectus vel ad liberos ſpe⸗ ctant, vel ad conjuges iplos. Liberi enim in regula conjugi, qui illud impetravit, tradendi. Quodſi vero divortium ex in- determinatis cauſſis ortum, illi dimidiae partis bonorum uniuscujusque conjugis domini Kunt; in qua tamen parentibus, ut cos alant, usque ad majorem libero- rum aetatem, uſusfructus competit 1).
1) Art. 302„ 305. Uor, dillolute per divor- tium matrimonio nomen gentile mariti amit-
tit. Direuſons. T. I. p. 11. 414.
§. 66.
Conjuges autem ſemel divortio facto, nequaquam in matrimònium redire pof- lunt; nec adulter cum ea, quacum ad- ulteravit, nuptias contrahere vslet 1). Con- jut damnatus divortio omnia ämittit, quae ex alterius liberalitate conſecutus fue- rat, immo et illum, ſi pauper eſt alere
D 2 tene-

52 P. II. S)ſt jur. Napoleonei contin,
renetur 2). Pivortio vero facto ob mu-
tuum conſenfum conjuges nonniſi poft tres annos ad ſecunda feſtinare. polſunt
Vota.
2) Art. 295 203. ck. Dincuſſtont. T. 1. p. 333.
2) Art. 3oo. coll. Art. 1452. quibus controver- ſiae multifariae DD. ſlopitae. Pfeiffer
p. 131. §. 67.
Omnibus e cauſſis, e quibus divor- rium ex determinata cauſſa locum ha⸗ bet, competit etiam jus ſeparattonem a
toro et menſa poſtulandis quam, ſi per
tres annos duraverit, in divortium com- murtare licet. Separatione illa inducta,
et bona conjugum feparantur 1).
1) Art. 306 311 Code de Procédure, art.
.
375 881. Dirci/ſtonu. T. 1, p. 397. art. 1.
—————
e————— c—
—
—

Lib T. De perſonis. Gap. IX. 33
C ArvT II. DE PATRIA POTESTATF.
———————————
§. 68.
Patria poteſtas eſt jus in natura fun- datum, et per leges confirmatum, quod patri, poſt ejus mortem matri, eorumque defectu, concilio familiae competit in li- beros, plura in ſe continens jura 1) ſci- licet I. jus negotiis a liberis initis au- ctoritatem interponendi. II. Jus eos ob minora flagitia caſtigandi, ob graviora carceri includendi; quod ſeri pheli, ſi liberi decimum ſextum ſaetatis annum nondum compleverint, ſine cauſſaecog- nitione; iis vero completis, liberisve propria bona pollidentibus, pãtreve in Ne- cundis nuptiis conſtituto, nonniſi cauſſa cognita. Mater vero, i io modo pit- nire velit liberos, duos cognatos gradu proximos lineae paternae conſulere de- bet a). IlI. Ius bonis liherorum, excep- tis iis, quae vel in bello, vel ex litte⸗ rarum ſtudio vel aliunde, demto patri ufufructu vel in poenam vel per do- natorem, adquiſiverunt, utendi fruen- di 3): usque dum annum decimum octavum compleverint 4). Amittitur
ufus-

s6 P. TI. S)ſt. jur. Napoleonei conein.
uſusfructus 1. Hi parens cauſſam praebuit divortio, 2. vel li maler ad fecunda transgreditur vota 5). IV, Ius eos in domo ſua retinendi, niſi completis octo- decim annis ad[ipendia facienda ad- ſpirant 6).
3) Real Expoſo des motißn. B ie 9. (Cod Garn. L. I. p. 190). Diſtert vero a P. P. Romani juris, quod et matri, concilio- que familiae competit, igitur nec morte pa- tris tollitur; led tantum emancipatione; im- mo majore aetate; differt et quoad effectum, cum minus ſit[evcra, nec ex imperio patris, ſed potins ex naturali aftectu erga liberos de- rivanda étc.
O
2) 382. of. Dircuſſiont. T. I. p. 497. — Nais, ue du moins ler enfant ne ſoient panvo)et dans ume maiſon de eorrection, c ſerait ler envoyer au orimne. M. Bigor- Pfsameneu dit, que la ſectioyi vi ſeſt pas diſimlse, que les lieu actuels de detention ne pourraient, quaugmenter la dépravation h le enfann ui y ſeraient ren ferm&s; mais elle a ſuppoſt quòn org aniſerait eußin de verit ables maiſonn de vorreclibn.
3) ef. Art 730.
4) Art. 384. Contrar. Inſt. II. g. per Jua per- ſonas cuique adquiritur.
5 Art. 396. 6) Art. 374.

is,
. nt n,
1 in
Lib. T. De yerſonis. Oap. N 6565
Adquiritur patria poteſtas ex juſtis nuptiis, et legitimatione. Competit enim in liberos ex juſtis nuptiis procreatos. Pater autem vocatur, quem nuptiae de- monſrant, dummodo infans ante fex
tum, vel poft decimum menſem ſ. 17
natus Hit 1). BRecuſaré tamen paternita- tem poteſt maritus vel heres ejus, I. ſi ab[onditus fderat infans, ne ab illo conſpi- ciatur, II. i probat, ſe eo temporeè, quod inter[extum, decimumque intereſt men- ſem concubitum exercere non potuiſſe 2). Rejectio autem intra certum tempus coram judice fieri debet.— Infans(ejusque heres) e contrariò probarè poteſt, Ie verum ac je- gitimum eſſe patris filium, demonſtrando
F. patrem inſtrumenta ſuae nativitatis
kubfcripliſſe, vel H. ſe a patre et familia femper pro legitimo agnitum eſſe; quam ſtatus poſſeſionem(po Mon d'etat) vel e feriptis domeliicis, vel per teſtes pro- bare poteſt, li praeſumtio legitimitatis jam
adlit 3).
1) Art. 312. 314. 3165 2) Art. 312 nonigitur ob frigiditatem membror. Art. 313. Bigot- Préameneu Eæÿ des mot. L. J. tit. 5.(Cod. Garn L. I p⸗ 151R Contr. fr. 6. D. I. 6. de is qui ſui vel al. . 3) Art 320„330.— non autem, probando, patrem poſt divortium cnm matre concubuil- Ie

56 FP. JI. Syſt. jur. Napoleonei conein.
ſe, quia tum ſparius eſt. Dircuſfons. T. I. P. 4 3. not. 1.
5 Legitimatio elt actus, quo libeis
nepotibusve illegitimis, qui tamen nc ex inceſtu nec ex adulterio lint progeni- ti jura legitimorum conceduntur. Eſit vel plena, vel minus plena. Plena fit per Vuh equens matrimonium, et jura omnia liberorum tribuit 1); minus plena per recognitionem(reconnaiſſaunce) a), quae fit per ſcriptum auchenticum, quo parentes ipli natum infantem pro luo agnoſcunt; et illi jura quaedam ſuccedendi tribuit 3). Nulla autem ratione licet in patrem in- fantis iMegitimi inquirere, nili in cri- mine raptus. Recognitio igitur et ab il- lis, quorum interelt, oppugnari poteſt. 1) A 331333. Legitimatio per reſcriptum prinripis 2brogata⸗ Bigot-Préameneu
Fayoſe des moliſn. T.. Cit. 7.(Cod. Gar-
ner L. 1. p. 163).— De legitimatione per
teſtamentum ſilet Codek.— Pro également
in Art. 331. Edd. aliae legunt legalsment.
Diuſſions. T. I. p.)31. not. 2. 2) Art. 334 32. 3) Art. 766.[qq. Liberz fiat, nec per trans-
actionem. DircnſRons T. I. p a32. not 3.—
An nomen paternum recognitus ſibi vindicare
polſit. quaerebat[ſummum judicium Aqnar. Sext,

Lib T. De perſonis. Cap. N. 37
Sent Ohſeru P. 1 Tertio nuſlum praejudicium adfert recognitio, ita ut. ſ a falſo patre fa- cta, verus infantem vindicare polßt. Du⸗ veyrier Dicours L. T tit 5 Cod Garn. L 1 p 363.— An et liberi conſentire de- beant?
5. 71.
Tollitur pãtria poteſias: I. morte ei- vili. Morte naturali tantum finitur ejus, qui in poteſtate illa detentus eſt, nec ta- men patris, cum illo mortuo mater, ea- que mortua, concilio familiae competat; II. emancipatione 1); quae eſt actus, quo minori XXI annis jura majoris aetatis ita conferuntur, ut pona ſua adminiſtrare, iisque uti frui polit. Emancipatur vero vel ipſo jure ut nuptiis eontractis, vel declaratione illorum, quorum pote- ſtati eſt ſubjectus(h. 69.). Quo caſu ſi a parentibus emancipatur, quintum decimum aetatis annum illum comple- vilſe neceſfarlum, ſi vero a concilio fa. miliae, decimum octavum. Cujus eman- cipationis vis principalis in eo conſpici- tur, quod liberam rerum ſuarum admini- Krationem conſequatur emancipatus; quas vero, quocunque modo alienatu- rus, niſi curatoris, a concilio familiae ad hoc nominati, auctoritate ad alium
trans-

63 P. II. Syſt. jur. Napoleonei conein.
transferre poteſt 2); III. majore aetate
filii familias.
1) Emancipatio in Codice N obvia, in qui- busdam itidem differt à Romana, cum po-
tius veniam quandam aetatis continere vi- deatur, quam à patria liberare poteſtate.
2) Art. 476„ 437.
CArvT III. vE upPopPTILoRR.
—.—————
Grenier ſai ſur ladoption. X. P. A. Garrez traitè ſur ladoption.
— 3 i *
Quaſi poteſtatem patriam infert Ad- optio, quaedam e paternitate derivata jura praebens 1) Adoptio enim elt actus, quo major XXI annis coram ma- gikratu a viro vel femina in 190um libe- rorum legitimorum aſſumitur. Ut vero rite ineatur, requiritur I. ratione patris vel matris adoptantis, 1. ut quinquage- ſmum aetatis annum jam excelerit, 2. iempore adoptionis faciendae nullis 8 deſcen-

Lib. I. De perſonis. Cap. TII. 59
deſcendentibus legitimis? gaudeat 2), z. quindecim annis praecedat adoptan- dum 3); et 4. adoptandum, dum minor zdhuc fuit, per[ex annos aluerit. Si vero ab adoptando e vitae difcrimine ſer- vatus elt, lufficit, ut adoptans major lit, aetate adoptandum praecedat, conjuxque ejus conſentiat 4). II. Relpectu adoptan- di, 1. ut major lit 5), 2 ut ejus paren- tes conſentiant, E vigelimum quintum aetatis annum nondum compleverit; quos ſi compleverit parentes confulat; dein 3. ur iple conſeritiat.
1) Berlier Eœyſ6 de motifr. iit. (Cod. Garner. L l. p. 174).— Piſfert vero maximopere ab adoptione Rom. cum tantum contractum perſonalem inter adoptantem, adoptatumque inducat, nullo modo ad reli- qua familiae membra pertinentem, quo non⸗ niſi quaedam patrine poteſtatis Ghll. jura com- municuntur; tum quod major tantummodo NXl annis adaptari pofſit, ete, Hiſtoriam ad- optionis enarrant Dinenſ. F. l. p. 4465,
2) Contt fr, 17.§. 3. D. I. 7. de adopt.
3) Art. 343. Contr. F. 4. J. I. tI. de adopet, et paſſim. An ſpado poffit adoptareꝰ
4) 4Art 345.
5) Art. 346. Contrar. Inſt. 1. e.— Nihil in- tereſt, an forte adoptandus frater, vel illegi- timus patris adoptantis natus et recognitus
fuerit. Omnis vero recognitio poſt adoptio- nem nulla eſt. Dire. T. l. p. 456. not. 1.
§H. 73.

60 P. II. S)ſt. jur. Napoleonei contin.
§. 73.
Effectus adoptionis[unt, I. ut ad- ovtantis nomen[uo addat nomini, II. ut ab illo alatur, III. ut illi nec tamen ejus pgrentihus vel cognatis, ut legiti- mus fuccedat, Ki vel liberi legitimi ad- lint: IV. ut adoptans, nec tamen ejus he- redes, illi et illius liberis[ſuccedat iis in repus, quas illi contulit. eliqua enim adoptati bona familiae ejus tra-
denda 1).
¹) Differunt omnino leges Romanae, cf. Inſt. l. c. quas inprimis adhibe.
§. 74. 4
Fit Adoptio vel per teſtamentum in alumno adoptando 1), vel coram magi- ſtratu paciſtcutore, cauſſa rite cognita, an legis praecepta ſint[ervata, et an ad- optans bene audiat. Ilud adhuc obſer- vandum; néminem a pluribus, quam quobus conjugibus adoptari poſſe 2).
1) Art. 366.
2) Art. 353„ 359 Adoptio a republica lacta (593) locum nullum hodie habet. An àd tempus adoptari polfit?— cf. Schömann
Erldut, T. I. p. 95
§. 756.

Lib. I. De perſonis. Cap. III. 61
§H. 76.
Adoptionem excipit Tutela oMcio- ſa 1), quo minor XXI annis alumnus alicujus conſtituitur. Quae cum quam- plurime adoptionem producat, omnia in Ula requiruntur oblervanda, quae et in adoptione necelſaria; inprimis ut illi, quibus ſubjectus eſt alumnus, vel eorum defectu judex domicilii conſentiat 2).
1) Apud Romanos privata tantum auctoritate fiebat, nec illa 2lumno praebuit jura. quae
noſter Codex, cf. fr. 132. D. XLV. 1. de verö. oblig.
2) Art. 361— 370.
§. 76.* Effectus tutelae officioſae ſunt: I. ut alumnus gratis alatur ab illo, qui eum [uſcepit, IHI. ut bona ejus[ecundum ra- tiones reddendas adminiſtrentur, III. ut alumno, quanquam faepilfime adoptio- nem petiit, haud adoptato, cum ad ma- jorem pervenerit aetatem, nec vitae au- vilium ſibi quaerere polleat, illa fubmi- niſtrentur, quibus id poterit. Adopta- rur autem quinque annis poſt luſceptam tutelam effluxis 1). 1) De modis tollendi adoptionem tacet Codex. Pollitur enim morte naturali ac civii, tum
mutuo diſenſo, cum ſpeciem contractus prae

62 P. TI. S)ſt. jur. Nnpoleonei contin.
prae ſe ferat; nec tamen emancipatione, cu- jus in adoptione nullus lotus. Tutela vero inoſRcioſa tollitur morte, et adoptione ſub- ſequenti. An et mutuo diſſenlu?
C AEv7 MW. E.
Lalfaulx ſMematiſche Darſtellung der neuern Fraõßſchen Ceſelagebung iber Vormundſchaſten. Cobleix 1806 3. Pro- diit et fub titulo: Haudöuch für Vor⸗ mnder).
„* „
§. 77.
Tutela eſt poteſias in minorem XNI annis civi a lege data, ad defendendum eum, cum ſe propter aetatem non pollit defendere 1). Defertur vel e teſtamento, vel ex jege, vel per nominationem a con- cilio familiae factam 2).
4) Leroy Dirrours ſur le titr. ro. T. I(Cod.
Garner. L I. Diſfert a jure Romano, P. C 9. quod curam minorum in ſe contineat
2) De tutela in eos, qui orphanotropheg, vel alio hoſpitio excepti[unt, vidends eſt Lea tranſitoria de XV. Pluv. RIII.(IV. Febr.
1805). Eai ſur la tutello et la euratelle pi bliques⸗

u⸗
⸗
Lib. T De perſonis. Cap. NI. 65
bliques; par un Employe au bureau des o- pices cibiler Pariſ. IX.(Magaz enc An. VI. T. V p. 561 562. LallaulX Journal, I1,. 279 Handbuch f. Vorm. p. 132. I4q.
§. 78.
Permiſſum eſt itaque parentibus, nec ſolum patri, ſed et matri 1) liberis mi⸗ noribus XXI annis, quos in poteſtate ha- bent, teſtamento tutores dare, vel alia declaratione coram judice pacificatore, ejusque actuario(Greſſier) notariove conltituere. Quodſi autem a matre, quae ad ſecundas tranſierit nuptias, tutor da- bitur, confirmandus eſt ex ſententia coneilii familiae 2).
4) Secundum jus Rom. mater filiis tutores da-
re non poteſt, niſi eos heredes inſtituerit. C. 4. C. V. 28. de teſt. tutel.
2) Art. 400.
§. 79.
Fx lege autem vocantur parens ſu- perſtes, aſcendentesque, et quidem ille ante teſtamentarium adeo tutorem, non aeque hi 1). Matri ad tutelain adſpiranti interdum a patre curator(conſeil ſpecial) additur, qui illi auctoritatem in gerenda tutela interponat. Haec omnino, i gra- vida fuerit, curatoremque ventris accepe-
rit,

6. P. JI. Syſt. jur. Napoleonei contin.
rit, infante in lucem edito tutrix qui- dem evadit, curatore tamen illo in l0. cum tntoris[ubrogati iplo jure vocato. i Poſt mortem mariti, ſi lecundas initura eſt nuptias, concilium familiae convo- catum, an tutela ab illa lit retinenda, judicat; qua retenta maritus ſecundus ut contutor in[olidum obligatur. Convo- el
cationem omittens tutelam amittit 2). iu
uibus autem teſtamento datus tutor U non eſt, his ex lege alcendenteés fiunt ie tutores, ita ut paterna[emper praefera- tu rur maternae lineae 3). 6ꝛ 1) Art. 369 394. Pater tutor ad rationes red⸗ ¹)
dendas compellitur. Art. 385. 337. 389. Contr.) c. 3. h. 4. C. VI. 61. de bonis quae liberis.
2) Contr. Novell. XCIV. cap. 1. CXVIII. 5 cap. F. 3) Art. 402— 404.
§. 80. gi cui omnino tutor non fuerit, vel m excuſationem habuerit, ei datur a conci-. 7io Familiue. in m 1) Art. 405. §. 31. et Praeter tutorem principalem alter 1 ſemper nomivatur a concilio familiae
eutor ſubrogatus(tuteur Jubrogs) qui com-

Lib. J. De perſonis. Cap. IW. 6z
comm oda pupilli fervet, quando cum il- lis tutoris collidunt 1). De eo ſibi ad- dendo ommnis curare debet tutor, li reti⸗ nere velit tutelam. Ne vero[ubrogatus tutor ab illo dependeat, neo illi votum in eo eligendo conceſſum eſt, nec is e linea illi cognatione juncta, ſumendus eſt. lisdem vero fruitur tutor ſubroga- tus juribus, quibus tutor principalis, cujus tamen in locum non poteſt[ucce- dere 2). A tutore ſubrogato differt pro- tutor(Protuteur) qui bonis pupilli extra Galliam politis datur 3).
¹) Art. 420 426. 2) Art. 2137.
5) Art. 417.— Differt protutor Rom. jur. fr. 1. §. 1. D. XXVII. 5. de eo, qui protutore.
§. 82.
Cum tutela munus publicum ſit, ns- mo ab illa liberatur. Excuſantur tamen I. familia principis, IH. ii, qui ſummis imperii dignitatibus praediti ſunt, vel muneribus ſummis militarihus fungun⸗ tur, III. Senatores, Conſiliarii civitatis, et Miniſtri(miniſtres) 1), W. ludes in curia caſſatoria, V. Procurator imperia- lis, ejusque ſubſtituti in eadem curia; VI. Commilſſarii, qui rationibus nationa-
E libus

66 P. II. Syſt. Jjur. Napoleonei vontin.
libus adminiſtrandis praeſunt(Les com- miſnires de la comptubilit⸗ nationale)— VII. Praefecti, VIII. Cives, qui extra fo- rum tutelae delatae munus publicum ſu- ſtinent 2); IX. milites Hipendia facien- res; X. Major LXV annis; XI. qui mor- bo ſontico laborant, XII. qui reipubli- cae cauſſa abſunt; XIII. qui nec cogna- rione, nec affinitate pupillo juncti ſunt, li inter quartum milliarium cognati ad- [unt ad tutelam gerendam idonei 3)3 XIV. qui duas jam fuſceperunt tutelas 4); XV. ſi quinque habent liberos legitimos viventes, in quorum numerum veniunt tum hi, qui in pugna ceciderunt, tum nepotes ex liberis mortuis, XVI. mater, cui delata elt tutela ipſo jure. Excuſa- tiones intra tres dies poſt delatam tute- jam coram concilio familiae, ut de illis ſententiam dicat; opponantur neceſſe eſi, pro unoquoque tertio milliario die ad- jecto; tutore delignato per hoc tempus adminifirante 5).
1) Comſtitutio de XVIII. Maj. 1804. tit. 3. 5. 6.
8 2) Art. 427. non igitur magiltratus omnes.
3) Art. 428 404.— Excufantur à luſcepta tu- tela, X. Xl. XII. etc De paupertate, impe ritiaque litterarum ſilet Codex.
4) Art. 435, Contr. F. 5. J. 1. 25. de exc. kulor⸗ 5) Art. 450„ 453
——„——„—„₰
——

Lib. I. De perſonis. Cap. IV. 67
S. 33.
Fxcluduntur a tutela: I minores XRannis, niſi ipſi parentes pupilli ſint 1 II. Interdicti, III. Feminae, excepta ma- tre, aviaque. IV. Male audientes(d'in- conduite) 2), Item propter litem, quam sum pupillo vel iple vel ejus parentes habent, ſi de ſtatu, vel bonorum parte pupilli controverſia ſit 3).
1) Contr. e, ult. C. VI. 5B. de legit. tut.
a) Huc pertinet et le pere, qui a etéſen fail- lite. DireuNon.
3) Art. a42— 449. Contr. F. 4. I. I. 20, de ew
1
cſ. tut. Plures adhuc perſonae ab jure Ro- mano a tutela excluduntur.
§H. 84.
Officia 1) tutoris vel ad perſonam pupilli ſpectant, vel ad bona ejus, ut a bono patre familias adminiſtranda; quae conſervet, et augeat. Ratione eorum il- li obfervandum: I. ut praeſente tutore fubrogato intra decem dies poſt nomina- tionem inventarium 2) conficiat, tum, II. eodem praeſente intra menſem poſt confectum inventarium alienet, nili pa- rens 3) lit,[ubhaſtatione publica mobi- les pupilli res. Haec quidem ſine aucto- ritate concilii familiae agere poteſt; qua in reliquis eget.
F 2 ¹)

68 F. JI. S)R. jur. Napoleonei contin.
1) Art. 450„ 453. a) Qnamvis a patre prohibitum ſir. La[Faulx Handbuch für Vormund, p. 61.
3) Cui cautio de reſtituenda re remiſſa. Art. 601.
S. 85.
Concilio enim familiae, etiam in ge⸗ renda tutela partes[unt; ſcilicet I. defi- niendi, niſi parens ſit tutor, quantae im- penſae annuae pro pupillo fiant, ac quan- ta reſiduorum[umma a tutore in ufuras collocanda, quod ſi intra ſex menſes tu- tor neglexerit, ad praeſtationem ufura- rum ipſe tenetur 1): II. tutori curatores quosdam ſpeciales ad certum bonorum genus adminiltrandum fubminiltrandi; dein II. in quibusdam auctoritatem tu- tori interponendi;[cilicet 1. li tutor in commodum pupilli mutuum contracturus, 2. ſi bona ejus immobilia alienaturus 2), vel in hypothecam daturus eft. Tum au- ctoritas immo a magiſtratu confirmanda. 3. Si hereditatem pupillo delatam vel aditurus, vel repudiaturus eſt: hereditas vero nonniſi cum beneficio inventarii adeunda. Semel repudiata revocari pot- eſi 3). 4. Si donationem pupillo fnctam accepturus eſt 4); tum 5. ſi vindicatio- nem vel actionem familiae erciſcundae
inſtituere velit nomine pupilli; dein 6. ſi ili

Lib. J. De perſonis. Cap. IV. 69
illi transigendum pupilli nomine. Trans- actio fiat aſſenſu trium jureconſultorum coram procuratòre imperiali 5).
1) Art. 454 466. cf. fr. 13. fr. J. F. 11. D. XXVI. 7. de ad miniſtrat. vt peric. fus. fr. 2.§. 3.. D. XRXVII. 2. ubi pupillus.
2) Code de proced, art 854 965.
3) ct Art. 811. lg.
4) ef. Art. 938. 9 0 942.
5) Art. 47 463.
§. 86.
Tollitur tutela; I. morte tum natura- li, tum civili. II. Emancipatione, III. majore pupilli aetate, IV. Remotione. Removentur vero; 1. qui ad poenam in- famantem ſunt condemnati, 2. qui male gerunt, vel ad gerendum ſunt inhabiles. Decernitur remotio per concilium fami- liae, juſſu tutoris ſubrogati, vel cogna- rorum affiniumque inter quartum gra- dum 1).
1) Art 443 449. Non igitur populari actione ad removendum tutorem experiri licet,
H. 37.
Sublata tutela, niſi aliter concilio familiae videtur, tutor ad rationes geſiae adminiſtrationis reddendas compellitur;
quae

1
P. II. Sſ. jur. Napoleonei contin.
quae ſi male geſta erit, pupillo intra de· cem annos actio tutelae adverſus eum competit 1). Tutore in[olvente, pupillus adverſus neminem alium in[ublidium agere poreſt a).
¹) Art. 469 475.
2) Berlier Eryoſs der motifr L. I. kit 10. (Cod. Garner. F⸗ I. P. 212). Dincuſons. T. 1. p. 535 not. 1.
6 V. DE CVR E TFE L 4.
§. 36.
Cura majorum vel ad dementes, im- pecilles, furioſosque ſpectat, et tune Interdictio vooaturz vel ad prodigos 1)3 et tunc Ourae nomine venit. MMla eſi actus, quo demens etc. prohibetur, quo- minus ipſe jura libi competentia exer- ceat; haec, quo prodigus tantummodo,
niſi auctoritate curatorie 2)(conſeil ju- diciaire) bona ſua adminiſtrare valet 3).
1) Diteuſtont. T. I. p. 541552.
2) Art. 513 5i5. 5) Contr. Inl. Paull. Kecept. Sentent. III.
4. 7.— De cura furdorum, mutorum, eo- rumque qui morbo lontico laborant, nil dictum.
§. 89

L.ib.. De perjonin. Cap. F. 1
§H. 89 Peti poteſt interdictio, curave per con- jugem 1), reliquosque cognatos, iisque ta-
centibus, per procuratorem imperialem a
magiſiratu primae inſiantiae 2), qui con-
vocato concilio familiae, auditoque in- terdicendo vel prodigo, furoreque probato eſſe admittendam, vel recuſandam illam decernit. Interdictio i denegatur, inter-
dicto curator adjungi folet ſimilis illi,
qui prodigo datur; li admittitur, et tutor
Principalis, et lubrogatus interdicto ad-
junguntur; qui inprimis de eo[anando
curent 3). Tutela iſta de interdicto vel legitima eſt, qualis marito in uxorem fu- rioſam 4) competit, vel dativa, quae uxori, ceterisque cognatis a concilio fa- miliae defertur. Hi autem, niſi deſcen- dentes, vel aſcendentes ſint, ultra decem
annos adminiſtrare non coguntur 5).
1) An vero ab interdicendo ipſo 2 DircuNons. not. 2. Affirmat Pfeiffer, p a3 not.*).
2) Code de procddure. Art. 891 897.
3) Art. 489 5o8.
4) Art. 506. Contrar. c. 2. C. V. 33. Oui darẽ
tutores vel curatores. fr. 14. D. XXVII. 10. de curatoribus furioſo
5) Art. 507„ Irꝛ.
§. 90.

P. II. Sſ. jur. Napoleonei contin.
§. 90.
Tollitur interdictio I. morte natu⸗ rali, et II. Sanitate reſtituta. Cura autem I. morte tum naturali, tum civili, et U. K ſanos mores receperie prodigus.
—
LmRRR sEcvnpvs. D F R F B V S.
§. 91.
Principale, et fundamentum veluti totius juris Dominium habetur; cui non- niſi limitationum loco veniunt reliqua hoc in libro enarrata jura, ſcilicet
uſusfructus et ſervieus.
TrrrTILITS T. DR D 0MTN O.
§. 92. Dominium(Propriete) elt jus de re lua pro arbitrio disponendi, eaque ple-
niffme utendi fruendi, dummodo Mlud non

te e⸗ d
on
Lib. TI. De rebus. Tie, F. 73
non ſit legibus vel lervitutibus reſtri- ctum 1) E dominio naſcitur jus ac- ceſfionis a). Accelſionis duo ſunt gens- raz alterum, quo omnes fructus, tum naturales, tum induſtriales, et civiles 3) a re quae in dominio eſt, prolatas, do- mino illius fiunt; alterum, quod ex rei noſtrae et alienae conjunctione produ- citur.
Art. 544. De condominis vid. Are. 66.
2) Art. J46. Secundum jus Rom modnus tan⸗ tummodo eſt, quo adquiritur dominium; quocum etiam conſentit. Art. 712.
3) Quinam ßint hi fructus, enarrant. Art. 383. §. 93:
Fructus omnino ad dominum vel bonae fidei poſſeſſorem rei frugiferae per- tinent 1). Bonae fidei autem poſſeſſor eſt, qui e titulo translati dominii, eujus vitia ignorat, pro domino poſſidet. Vitia
enim ſcienti tollitur eodem momento bo- na fides 2),
1) Art. 347. 545.
2) Secundum lus BR. tollitur ſinterpellatiane. c. 22. C. III. 32. de rei vindicat.— Malae f. polleſſor fructus reſtituat; nec tamen li- quet utrum perceptos[olummodo, an etiam percipiendos. Diteuſiont. T. I. p. 586. not. 1. gl. et Lallauls Jöurnal. III, 2. 70.
§. 94.

„4 FP. II. Syſt. jur. Napolconei contin.
§. 94.
Conjunctio rei alienae cum propria fieri potelt vel in immobilibus, vel in mobilibus. Mlae enim conjunguntur inaediſicatione, alluvione, appulſtone, in- ſula in Humine nata, alveo derelteto. ſe- dibusque mutatis 1), hae peciſicatione, adjunctione, et confuſione.
1) Ck. Art. 524. H. 95.
I. Cum'enim in[uo folo aliquis ex aliena materia aedificaveric, ipſe intelligi- tur dominus aedificii; quia omnino fup- poſita et impolita cedunt ſolo, nili aliter in legibus ſit cautum 1). Ex diverſo, Hi qis in alieno folo ex fua materia do- mum aedificaverit, illius fit domus, cu- jus et[olum eſt. Solvat tamen pretium materiae, et mercedes fabrorum, ſi in- aedificator fuit in bona fide; vel aedifi- cium dirimat. II. Per alluvionem au- tem id videtur agro adjici, quod flumen vel publicum, vel privatum ita paullatim adjicit, ut intelligi non polſit, quantum quoque temporis momento adjiciatnr. Ripae autem lacuum Htagnorumve, qua- tenus fluctus maxiue excurrit, vel eos derelinquit, non pertinent ad alluvio-
nem 2). III. Quodli autem vis fluminis de vicino

Lib. TI. De rebus. Tit. J. 75
vicino praedio partem aliquam avulſam alteri appulſerit, eam domino alterius Heri, conſlitutum eſt; nili eam vicinus intra annum vindicaverit 3). W. In/ula in fumine, nili publici juris ſit 4), nata, ſiquidem mediam partem fuminis renet, communis eſt corum, qui ab utra- que parte fluminis prope ripam praedia poſident, pro modo ſcilicet latitudinis cujusque fundi, qui prope ripam eſt. Quodki alteri proximior lit parti, eorum elt tantum, qui ab ea parte prope ri- pam praedia polident 5). V. Si vero naturali alveo in univerſum derelicto ad aliam partem fluere coeperit; prior al- veus eorum eſt, quorum praedia per no- vum alveum funt devaſtata[ecundum damni modum, quod quisque exper- tus 6). VI. Columbae, cuniculi, piſces non allecti i ſedes mutaverint, et in alias ſe] contulerint, domino novarum funt 7). 1) Art. 552—555, cf. Dincuſſions, T. I. p. 538. cf. J. 29. 30. J. II. 1. de Terum divſtone. 2) Art. 386 558. 3) Art. 5§9. Non trahendum ad avulſiones per terrae motus factas. Dirouſſtons. T. l. p. 59r.
4) Contr. fr. 63.§. 2. D. XL-I. 1. de adquir.
rer. domin.
6) Art. 560. 561. 6)

76 P. TI. Syſt. jur. Napoleonei contin.
6) Contrar. fr 7,§ 5. D. eod, F. 23. J. II. 1. de verum diviſ
7) Portalis Eapoſe det motift. L. VI. eit. g. (Cod. Garn. L. II. p. 45.) diſtingnit inter animalia fera, cicuria, St, quae nec fera neg cicuria[unt, quibus[upfadicta annume- rat; quod aliter fele habet in F. 13. J. eod. tr. Z. F. 14. D. XLI. 2. de adquir, vel amis tend. poſf.
§. 96.
Si ad ſpecificationem, adunctionem. con fuſtonemnque ſpectes, acceſſoria ſequi debet principalem rem 1). Actceſſoria vero illa eſt, quae nonnili ad uſum et ornamentum alterius eſt efficta. Quae ſi pretioſior pringipali ſit, pro principali habenda. Pretium illius, impenſasque pro mutstione collatas refundat is, ſin cujus dominium tranſit. Ac ſi nec di- ſüngui nec ſeparari queant, gommunes Runt, et in commodum utriusque domi- ni ſunt licitandae 2). ¹) lus R. rationem habet materiae, an in pri-
Kinam reduci polſit formam, nec ne. cf. S. 25. 27. 23. I. II. 1. de rer. diviſ.— tum utrum feparari poſſit, an non.
2) Art. 365 577.
—Ü—
VrrELr⸗

Lib. II. De rebus. Tie. II. Cap. J. 77
TryEs L.
DX IRIBVs, OIBE LIMITAAVR DOMNIUM.
§. 97.
Pominium certis quibusdam limiti- bus conſtringi poteſt in commodum vel perſonae, vel rei. Priore caſu oriun- tur limitationes perſonales, polteriori reales.(Servitudes, ſervices fonciers 1). 1) Garry Piscours ſur le tit. 3. T. I.(Cod.
Garn. L. Il. p. 97.) Nomen enim fervitutum perſonalium fublatum eſt. cf. Gillet Dis- cours ſur le tit. 4. L. II.(Cod. Garn. eod. p. 141.
C Av7 1. DPE LIMITATIONIBVS PFERSONALIBVS.
§. 98. Limitationes perſonales funt uſu⸗ Fructus 1), u/us et habitatio. 1) Dieuſſions. T. 1. p. 601.
—2——
SncTIo I,

78 P. II. Syſt Jur. Napoleonei contin.
SEcTIO I.
DE VSVFRVCTV.
§. 99.
Vſusfructus eſt jus rei alienae utendi fruendi, ſalva ejus fubſiantia. Locum habere poteſt er in rebus 1) immobili- pus, et in mobilibus, live fungibiles lint 2); five non fungibiles. Deſcendit aut e lege 3), aut e voluntate hominis.
1) Significatione latiſſima, ut er jnrs I. in Corpo- les res in[e contineat. Art. 588.
2) cf. Art 574. 387. 689. Galli Expoſo des motifo. tit. 3. T. I.(Cod. Garn. L. 1I. v. 83) ·
3) Art. 384. 385 387. 754. 1549. 1562.
§. 100.
lura, quae uſufructuario competunt, [unt: I. ut omnibus fruatur fructibus, ſive civilibus, live, induſtrialibus, natu- ralibusve 1), et quidem his, dummodo ſunt pendentes, illis prout ſingulis uſus⸗ fructus diebus vel oriantur, vel augeantur. I. Ut arbores in ſlva caedua caedere poſ- lit, obfervato tamen ordine, numeroque, quo

Lib. TI. De rebus. Sect. J. 79
quo ab ipſo domino caeſae; quas ſi ex arboreto deſumſerit, aliae reſtituendae ſecumndum loci conſuetudinem. Peda- menta tantum in vineam[umere poteſt; nec aliàs grandes ei licet arbores caedere, quanquam iis evulſis, vel ventorum vi dejectis ad reparandas aedes a) uti poteſt. Arbores enim pomiferae calu 3), aut cul- pa everſae reſtituendae ſunt. III. Ut uſum- fructum alii cedere 4) polſit; IV. ut allu- vione, lapicidinis, metallifodinisque jam reſeratis, ac fervitutibus realibus do- mino competentibus utifrui liceat 5); dein V. ut finito uſufructu ob impen as voluptuarias jure tollendi gaudeat, cum utiles non refundantur 6).
1) Ft quidem ad refundendas impenas fatio- nis haud obligatur. Art. 582 587.
2) cf. fr. 12, pr. D. VII. 1. de uſufructu.
3) Contr. fr. 59. eod.— ſi ſcilicet ventorum vi dejectae[unt. cf. J. 38. J. II. 1. de rsrum diiſ.
4) Art. I95. Contr. F. 3. J. II.. de ſtufructu. ct. Art. 1429 1430.
5) Si vitalitii reditus uſusfructus datus fuerit, et reſidua poſtulare poteſt ulufructuarius, nec ad eorum reſtitutionem tenetur. Art. 888
6) cf. fr. 13. F. 7. kr. 44. D. VII. 1. de ſu- Jructu.
§. 101.

30 P. II. S9ſt. jur. Napoleonei contin.
H. 101.
oſicia, quibus obſtrictus eſt,[unt:
I. ut inventarlum conficiat, tum II. cau- tionem[olvat, ſe ut bonum patremfa- milias uti frui velle. Fximuntur vero ab illa tum parentes qui ex lege utun- tur fruuntur, tum, li quis fundum, uſu- fructu refervato, alicui vendiderit, do- naveritve 1). Si uſufructuarius recuſat cautionem folvere, immobiles res, in quibus uſusfructus competit, elocandae, mobiles vendendae, pretiumque ex iis quaeſitum ſub uſuris in mutuum dan⸗ dum, quibus, ut et mercede e locatis rebus fruatur uſusfructuarius. Mobiles vero quasdam perneceſſariasque res ſub cautione juratoria, cui in uſufructu nul- lus alius locus, repoſcere potelt; III. ut re ipla utatur fruatur ad exemplum boni patrisfamilias, ergo 1. ſi quis fundum vindicaturus ſit, litem domino denunciet tum, 2. illa reficiat, quae ad res conſer- vandas pertinent, cum domino officium ila reſiituendi incumbat, quibus negle⸗ ctis res ufufructui datas perimantur, quan- quam ad eas vetuſtate collapſas, vel caſu di- rutas reſtaurandas non compellitur. 3) Gre- ge in uſumfructum data, penitusque in- teremta, pelles reſtitust, lingulis vero
mortuis foetus ſubſtituat. IV. Ut onera publi⸗

Lib. 7I. De rebus. Sect. I. 81
publica agnoſcat, fructibus impolita con- trbutions); quae li proprietati impoſita fuerint, a domino qu em ſolvenda; ulukructuario tamen annuas ufuras pro folutione refundente. V. Ut, ſi ufus⸗ fructus illi fub titulo umiverſali ſ§ 175) lit relictus, pro aeſtimatione fundi, de- bitorum fundo impoſitorum uſuras ſolvat, vel partem fundi ad ea[olvenda alineari Rnar 2).
¹) Art 600. Remitti vero inluper ulufructua-
rio poteſt cantio iſta cf tamenc e C. 33 de ſ ytr c penult C Vi. 33 ut in voh.
legal. Exemtus etiam maritus ratione otis. Art 1350— lus Rom et praxis hodierna iſtis alias infuper accenſet perfonas.
2) r 6b 6160. O rt. 1020.
§. 102‧
Finitur ufusfructus: I. morte natur ali, ac civili ufufructuarii.(Placuit triginta an- nis tuendos eſſe municipes 1). II. Lap/ſu temporis definiti, ad quod conceſſus fue- rat. III. con/olidutione, IV. non u 1 per triginta annos 2). V. Interitu fundi ſer- vientis totali. VI. Renunciatione, niſi cre- ditores uſufructuarii ſe opponant. PTol- litur et in poenam VIII. Abuſus; quo in caſu fi creditores interveniendo damna ab ulufructuario commiſſa reparaturi, et
F de

32 P 7I Syſt. jur. Napoleonci contin.
de futuris forte emergentibus cautionem daturi ſunt, vel reſtituitur ufusfructus 3), vel dominus ad uſumfructum revertitur, dummodo expulſo ulufructuario deter- minatam pecumniam in indemnitatem con- cedat. Vendito vero fundo, haud ex- Ringuitur uſusfructus 4).
1) Contr fr. 36 D VII. 1. de /efructu. 2) Contr c. 16 F. 1. C. 1Ii. 33. eod
3) Hoc ponendum videtur ex Art. 613.„Les créanciers de'nſufruitier peuvent interve⸗ nir dans lés conteſtations, pour la conferva- tion de leurs droits; ils peuvent offrir 1 rs⸗ parstion des degradations comm ſes, et des garanties pour l'avenir'.
4) Art. 617„ 634.
SxorIo II⸗ D E V 8 V.
§. 103. Uſus(Juſage) eſt jus utendi fruen⸗- di ad necelſitatem uſuarii, ejusque fa⸗ miliae reltrictum 1), nili aliter per pacta ſit conſtitutum. In plerisque con-
ſpirat cumn uſufructu, diflert tamen in eo,

Lib TT. De rebus. Sect. TII. Cap 77. 83 eo quod ufuarius jus ſuum alteri cedere haud potelt a).
e) Art 631.
—4
8EocTILo III⸗ DE H A BIT A T IO N F⸗
—————
§. 104. NHabitdtio elt jus utendi domH ad necellitatem reſtrictum. Iisdem inniti⸗ tur praeceptis, quibus uſus 1).
1) Art. 632 636.— Diverfa eſt fere in om-„ nibus ab habitatione luris Rom.
0 4 6 v7 1tl. DE LIMITATIONIBVS DOMINIi REaLIBVS
1. M. Pardeffus traité des ſervitudos — H. 165. Servitus eſt onus 1) praedio in uti- ltatem alterius praedii impolitnm 2).

34 P. II. Sſt jur Napoleonei conttn.
Fſt vero aut naturalis, ſi e naturali Jo-
corum ſitu ſponte enaſcitur; aut legalis,
ſi in legibus; aut denique conventiona-
lis, i in hominum voluntate fundata
elt 3).
1) Active[umitur pro jure lervitutis in Art. 699. 701. 702.
2) Art. 637 Differt igitnr omnino a fervitntibus juris Rom cum illae in faciendo c nliſtere nequeant. aequae has. Emnphytenkis vero peni- tus abrogata. Dircſſtonu. T I. p 369 37.
3) Art. 638. 639 An et judice decerni polſit lervitus? e. g in judiciis diviloriis.
SS0 T.
DE SFERVITVTIBVS NATVRALIBVS.
§. 106.
Hoc nomine comprehenduntur ſer- vitus aquae, riwi, et ſinumn reczuudor umn.
§. 10*.
I. Servitus aquae eſt onus, quo poſ- ſeſſor inferioris fundi aquam e fuperiore excipere debet, nec ullum ejus decur- ſui impedimentum injicere licet 1).
1) Art. 640. 5. 103

Lib. TI. De rebus. Sect. J. 36
§. 108.
II. Servitus rivi eſt onus domino fontis impolitum, quo tenetur permittere, ut ipferior fontanam aquam ad ſuos ufus convertat, li ſcilicet jus illud praeſcrip- tione XXX annorum, vel alio titulo ac- cepiſſet. Iuferiori igitur jus aquam per rivos in pracdia[ua immittendi compe- üt, ſed ſub ea conditione, ut eos, ubi aqua praedia reliquerit, iterum in flu- men colligat 1).
¹) Ant, 641„ 643. cf. Di ſſtons.. 625.
§. 109.
III. Servitus fniun regundorum elt onus reciprocum, vicinis impoſitum, ut cilicet praediorum fines[umtibus com- munibus dirigant, eosque terminis de- lignent. Quanquam agros ſuos circum- ſepire licet, jus compaſcendi(parcours et vaine pature) amittitur pro modo ter- rae huic detracto 1).
1) Art 646— 648. ck. Fleurigeon Code ad-⸗ niniſtralij. Polie T. II. p. 673[o. Votum colleg ſumm. conßliur civieat Dec. 1805.
ap. LalTaulx Jourual. III. 6. 637.

36 P. I. Syſt. jur. Napoleonei contin.
SEcTIoO II⸗ DE SERVITVTIBVS LEGALIBVS.
§. 110.
Ouae ex lege Huunt, conſtitutae ſunt in utilitatem aut reipublica“, aut univer- Ftatis, aut priwatorum Illis accen ſen- tur officium his, qui ad ripas agros pol- ſictent, impolitum, ut tranfitum prope flu- men permittant(chemun a'hallage); tum onus, vias publicas reſtituendi, quae om- nia legibus peculiaribus funt lancita. His annumerantur Jervitutes operis incerme- dii, diſtahtiue, proſpectus, lillieidii, et viae 1).
1) Art. 649 652*
§. 117.
k. Sevilus operis intermedii elt onus reciprocum, vicinis impolitum, quo ad reficiendum murum, lolſam, fepimen- tumve intermedium impelluntur invi⸗ cem. Murus enim intermedius pro com- muni habendus, nii contrarium e lig- nis 1) lege determinatis evincitur; ita, ut alter compollellorum jus habeat conſen-
tiente

05 4 n- i n-
ut
te
Lib. I De rehus. Sect. JI. 37
riente altero ad illum adaediſicandi, tigni inmittendi, et[ſumtibus fuis eum, cujus altitudo octo pedes haud fſuperare[olet, elevandi, dummodo caveat, ſe damnum forſan emerſurum reſtituturum. Foſſa itidem intermedia pro communi habe- tur, nili ab una tantum parte limus ef- feratur, quo caſu illius eſt, ad cujus praedium coacervatur; ideoqne communi fumtui reparanda, ut et ſepimentum in- termedium quod utrumque fundum cir-
cumdat 2).
1) Art. 651. I y a marquo de non- mito⸗ yennitẽ lorsque ja fommité du mur eſt droi- ie eia plomb de ſon parement, d'un cöts, et preſenté de lautre un plan inclins. Lors encore qu'il n'y a que d'un cõté ou un cha- peron ou des filets et corbeaux de pierre qui auraient eté mis en batiſſant[ur le mur—*.
2) Art. 665 673. Contr. kr. 7. F. kin. D. XLI. 1. de adquir rer, dom§. 31. J. 1l. 1 de re- rum diviſ.
§. 112.
II. Servitus diſtantiae eſt onus reci- procum, quo quis in rebus exliruendis, vel implantandis certam obſervare tene- tur diltantiam conſuetudinibus, legibus- ve praeſcriptam. Locum habet tum in arboribus, nonniſi ad tres pedes a Rni- bus vicini praedii implantandis, tum in
fepi-

s8 P. II Syft jur Napoleonei contin.
ſepimentis non ultra unum pedem, di-
midiumque ejus condendis, tum in foco, fornace four ou fourneau, infumiculo
(chern ee, ofhicina fabri ferrarii(forge)
inaedificanda, tum in puteis cloacisque
fodiendis, dein h falis vel aliorum ma- teriarum corrodentium copia, vel ſiabu- lum apponendum eſt ad vicini fun⸗
dum 1).
¹) AfE⸗ 676.
§. rr3. IM Servitus pro pectus eſt onus fun-
di domino impoſitum, quo prohibetur,
quo minus libero in vicini fundum pro—
lpeotu gaudeat. Non igitur illi per com-
munem parietem feneſtras perfringere li-
cet, nill conſentiente vicino; nec per
proprium, nili, quse ad octo pedes a pa- vimento remotae, non aperiundae a ver- re dormant et clathris obductae ſunt.
Nec aliud opus, quo proſpectum Kbi
comparet, exſtruere poteſt, niſi ad[ex
pedes à Fnibus fundi vicini ren otum, vel ad duos pedes, li a latcre faciendum
ſit 1).
1) Art. 64— 60— à'ögard der fond ru- vabm eomme ₰ l'egard 4e fond urhains. Obſeraaioh I Genoble. p eg. Contr. fr. 0. D. Vll. 2. de ſetvilut. praed urð
H. 11.

Lib. II. De rebus. Sect 7I. 39
H. 114.
IV. Servitus Nilhcidii(Fegout des tofes) eſt onus impoſitum domino aedi- ſcii, ut ejus tecta ita disponat, ut ne ſiillicidium in vicini aream defluat 1).
1) Art 681.
§. 116.
V. Servitus viae(droie de paſſage) elt onus, quo dominus fundi päti te- netur, ut vicinus per fundum ejus eat in viam publicam, ea fub conditione, ut hic damna forſan emerſura reſarciat. Competit vero domino jus vicino locum monltrandi, per quem eat 1).
1) Art. 682 6685.
SECTILO III.
DE sERvITVTIBvS cONvRNTIONA- LIBVs,
H6.
Servitutes conventionales 1) aut in aedileii commodum 2) funt collatae, aut in fundi. Priore calu vocantur ur-
banae,

90 P. II. Syſt. jur. Napoleonei conein.
banae, poſteriore ruſtjcae. Tum aut vi- ribus humanis, ut confummentur, non egent, ſed potius e lectus perpetuitate quadam praeditae ſunt, aut contra. I- lae appellantur contiauae, hae desconti- nuae. Dein aut opus manufactum effla- itant, ut vim[uam exerceant, aut non opus eſt illius. Piliinguuntur igitur in apparentes, et non apparentes 3). 1) Haeo claſſis[ervitutum ſervitutibus I. Rom. ſi nillima, cum itidem in faciendo conſiſtere nequeaut⸗
) Commodum Ft perpetuum; unde ſervituti voluptatis cauſla conRitutae nul us locus Al- bilfon Rapport ſur le tier. 4. I. L(Cad. Garn L. 11 p. 13— ue la deſtination doit avoin pour objet un abantage Verpétuel, et lon ume commodité, ou une cokpenance vaſſasᷣre.
Art. 6 6 680 De viis munitis'chemins battur) ck. Ohſervatiors. l. Oréuoble. p. 20.
5. 1
Cuilibet vero domino jus competit raedio[uo in commodum alterius prae- dii lervitutem imponendi, dummodo non ßat contra ſalutem publicam. Conſii- ruuntur igitur lervitutes vel per pactunm, vel per defiinationem patris familias, qui utriusque praedii dominus fuit, et domi-
nantis, et lervientis 1); vel denique prae-
————

ate
ti-
la.
tuli 41. ad. ion 1e, uce
in 20.
lit ge. on ü⸗ n, ui ni ue e ·
Lib. JI. De rebus. Hect. JI. 91
praeſcriptione. et[ervitutes quidem appa-
rentes, XXX annorum, non apparentes
vero ne immemorlali quidem hoſſelſia-
ne 2).
1) Tacite id fier poteſt in lervitutibus appa- rentibus. Art 694
4. 690— 69 Contr. GlolFa ad e, 2. C, II. 34. de Jervit.
H. 118.
Uli, in cujus praedii gratiam ſervi- tus conſiituta eſt, jus competit: 1. uten- di illa pleniſſime. fed fecundum pacta, quibus ecam adquißiverit; tum II. illa, quamvis[uo[umtu, exſtruendi quae ad exercitium, conſervationemque ſervitu- tis neceſſaria; fi alterius fumtihus fiant, alter nimium grävatus ferviens praedium dominanti cedere pbtefi. Pein III. pro- hibendi, quo minus fervientis dominus utilitatem e fervitute fluentem diminuat. Pati tamen debet, ut dominus fundi ni⸗- mium gravatus alium ſervituti exercen- dae locum[ubminiltret 1).
0 Art. 697„ 702. 634.
§. 119.
Folluntur fervitutes. I. praediis ita commutatis, ut alterum alterjus utilitati in⸗

2 P. JI. Sſ jur. Napoleonei conkn. 9 F 65
inlervire amplius nequest, quanquam pri- [ino Hatu revocato revivilcunt 1) nili Praelcriptione impediantur. II. confi lonez dein III. Non utend per XXXannos 2) in ſervitutibus discontinius a die non ulus, in continuis ab illo, quo actus lervituti contrarius eſi commiſſus, die computan- dis. Locum non habet praeſcriptio, R wel fundo dominanti plures lint domini, quorum alter exercuit ſervitutem, vel li minor iis intereſt, contra quem non cur- rit illa. Diviſo fundo dominanti divi-
ditur et lervitus, dummodo cauſſa ſer-
vientis non fit deterior 3). Denique IV. lap/u temporis 4).
¹) Art 2177.
2) Contrar. c. 13. C. III. 34. de erpitulib.
3, Art. 703 710. ₰) Argum. Art. 617.

L. JII. De adquir. rer. dom. 93
LIBER TERTIVS.
DE AhOvrRRNo RERvM PoMINIO.
§. 118.
Modi, quibus res corporales, in⸗ corporalesque adquiruntur, aut nudi lunt, aut veſtiti. Nudi! qui omnibus competunt, nec certa a legibus efficta forma procedunt; veſtiei qui nonnili ad certas a lege vocatas perſonas reſtricti, vel per negotia ſ. 33.) tantummodo fieri poſſunt.
§. 119.
Modi adquirendi nudi[unt I. Ac- cMo, II. Inventio, IlIl. Praeſcriptio 1), cum occupationi nullus in Codice lo- ous 2).
1) Ar.
2 Occupatio enim facti eſt, non juris; nec illa adquiri poteſt domininm miü e cauſſa fiat qua omnino illud conceditur, Art 279. cf. SimCon Dicours ſur le tit Lior TN. (Cod. Garner. L. III PI. p. 152). Nec om- nino locum habere poteſt occupatio, cnum res nullius[ecundum Godicem non extent,
Cum

94 P I. S9ſt Jur. Napoleonei conein.
cum bona vacantia fiſco cedant.— Tradi- tio vero modus adquiteudi non eſt, cum in obligationibus ut plurimum ſolo conſenſu dominium transeat Art. 1 90— c'eſt ie con- ſentemeut de contractaut, hui rend par- Jaile obligation de livrer in rhpſe. NM„ ℳ done pa beſoin de tradition roelle, pour que le crtan ier dolve etyré conſldérés comme pro- rietoire— C'eſt ne plut alors un mpie nroit a la choſe qu'n le crencſer. ceſt un droit de proprietò. Codek Garuer. 111 48.
§. 190.
De acceſſione jam lupra ſ5. 92.] di⸗ ttum; paucula igitur de inventione et praeſcriptione dicenda reſtant. Theſau- rus enim caſu inventus inventori, domi- noque fundi, quo inventus eſi pro as- quali parte cedit: res verò a mari ejectae, vel omnino derelictae, jactusque navium, tum plantae litorihus innatae non cedunt inventori,[ed potius, ut et venatio, et piſcatio determinimtur legibus 1) pecu- liaribus.
) Art 715— 517. Articulo 715. ontrar, eſt H. 12. 13. J. 1. 1. de rerum iv.
§. 121.
Praeſcriptio autem in genere modus eſt, quo per decurſum certum temporis, certisque[ub denditionibus vel res ad- quiritur, vel oblitatio ſolvitur 1). Eſt
ejus
„ji
al

L. III. De adquir rer. dom. 95
ejus duplex genus, adquiſitiva, qua res aliena mobilis per tres annos, immobi- lis per decem praeſentiae, per viginti vero annos abſentiae domini juſte poſſeſ- ſa in poſſelſoris dominium transit 2); ewſlinctivua qua decurſu temporis ex- ceptio conſtituitur ad[ummovendam actionem alterius. Hoc in loco nobis tantummodo de priore agendum.
1) Art. 2219.
2) Art 2263— 2369.— Injuſto enim vel in- certo titnlo polleſſae, niſi praeſcriptione XXX annorum adquiruntur, ſive praeſens verus dominus ſit, live ablens. Art. 2267. 642. 966 Bigot Préameu Expoſt der mo tit. o. Lip.(Cod. Garn L. III. P IV p 08. XL annorum enim praeſcrip- tio non extat in Codice noſtro.
H. 122.
Requiritur vero ad rem praeſcriptio- ne adquirendam: I. ut illa lit polita in commecio, nec ab hac exemta praelcrip- tione, quales[unt res vi poſſeſſae, res minorum interdictorumque, tum res do- tales jmmobiles; hon autem furtivae, quippe quae poſt tres annos, vel in nun- dinis, vel in[ubhaſtatione emtae recte adquiruntur). Tum II. ut rei poſſeſſor bona fide ſaltem in recipienda poſſelſio- ne2), et juſto titulo, i. e. cauſſa ad trans-
fe

96 P II Sſt jur. Napoleonei contin.
ferendum dominium habili ufus ſit,[uo-
que nomine polRdeat rem. In mobili-
bus tamen polſelho ipfa loco tituli elt 3).
Bequiritur tum III. ut poſſellio haud lit
interrupta. Interrumpitur enim per uſur-
patronem, quae vel naturalis eſt, vel ci- vilis. Maturalis ſi polleſſor vel a vero domino, vel a quolibet alio per annum dejectus fuerit; civilis, ſi dominus pof- ſeſlorem obſervatis folemnibus citandi in jus vocat, Rve competat judici decilio litis, live non 4).— Tempus vero fu—
pra men oratum computatur a die„d
diem, ita ut poſſellio autoris a praeſcri-
bente continuari poflit 5).
1) Art 206 2264 Art. 2270 2250 Contrar. 23 8. I. eod. De rebus dotahbus cf. Art 1660 161.
2) Art 2039 Contr. eſt cap ult X II 26 4e praeſeriyt: Cf. Gonpil Prefeln Dir cours ſur le litr 2o L MT Codes Garn. PE. 1II P, IV. p. 216).
3) At 2230 2134. Art. 2279.
4) Ark. 2236 2250.
5) Art oaßo. Contr fr. 7. D⸗ XLI. 3, de ſu· cap. et uſurpat. Art, 2235
§. 193.
Modis veſtitis res adquiruntur, trans-
mittunturve vel per voluntatem domini, vel

L. III. De adquir. rer. dom. Tit. I. 97
vcl citra eam ex ipſa lege. Hoc caſu ad- quiſitio fit per ſucceſtonem, illo per do nationern, et per obligationes 1).
1) Art. 711. Simé6on Piscours ſur le kit. ⁊.
Lav. JII.(Cod. Garn. L. III. P. I. b⸗ 151N 5 Jaubert Rapport. lbid. Eod. p. 172. leq. n
TrrTITLI J.
Dg s7ccRSSToE.
4 Code des ſucceſſiont- contenant le terte des
lois, leurs motifu. leurs rapports, les dir- cours auquels elles ont donns lieu, Vuivi des notes etabliſſant la concordance, et la difference entre ler lois anciennes par 7. M. D. Paril. 1803. II. Voll. Z.
Chabot tableau de la legislation ſur los 5 ſucceſſiont. . Fjusd. Cemmentaire ſur la loi du a9. Ger- n. minal. X. P. L. Tifandier kraitès methodique ſur les ſucceſſions. ete. Pariſ. IX. 12. Commaille nozweau traité der donations entre vifs, eeſtamentairer et ſucceſſtons. Pariſ. 15o5. II. Voll. 8. U Pfender geſetzliche Erbſolge in der Fran⸗ 25/ Republit. Confluent. 1504. 8. Grebel die Erbfolge nach Franz. Recht. . Tom, I. Inteſtaterꝰſolge. Ibid. 1805. 8. i,* 5*
6§. 1a4.

96 P. II. S)ſ. jur. Napolronei contin.
§. 124.
Succeſto elt actus, quo res defuncti corporales, incorporalesque, obligatio- nesque ejus per legem ad heredes trans- feruntur 1). Defertur illis morte natu- rali vel civili defuncti 2). ¹) Chabot Rapport ſur le kit. 1. L. T.
(Cod. Garn. L. 111, F. I. p. 114). 2) Art. 718.
§. 125.
Ut legitime[uccedant, requiritur: I. ut jam lint concepti; II. tum a matris alvo ſeparati vitam continuare queant; III. dein, ut per leges non lint remoti 1). Removentur enim: 1. R mortem civilem pali[unt, 2. Ii condemnati funt, quod teliatorem vel interemerunt, vel occidere conati[unt; 3. R teſtatorem accuſaverunt ob crimen capitale, dein 4 li eum, qui teltatorem obtruncavit, judicio non de- nunciaverunt, dum majores XXI annis, nec obtruneatoris cognati, conjuges, vel affines proximiores fuerunt 2).
1) Jrh. 723.
2) Art 727. 229. Non recepit Codex plures cauſas in Nov. CXV. cap 3. 6. 1 Idq. ehu- meratas. Treilhard Eæpoſs der motißn Vur le tit. 1. L. TI.(Cod. Garn. L, 1II.
P, l. p. 26). §. 126.
e———
———

L. III. De adquir, rer. dom. T.J. C. J. 99
§. 196.
Heredes vero vel legitimi[unt, vel emtranei. Legitimi, ut aſcendentes, de- ſcendentes, collaterales, qui ſi luccedant, Jucceſhonem regularem conſtituunt) extranei: ſpurii, conjux fuperlies, et respublica, quibus in irregulari eſt locus. Hi enim immiffionem in bona defuncti a judice petunt, illi ipſo jure ſuo ſucce- dunt 2)
1) Art. 731. 2) art. 723. 724.
6 1. DE SVCCESSIONE REGVLARI.
———
H. 127.
Omnia defuncti bona in duas diſtri- buuntur partes, quarum altera paternis, altera maternis cognatis defertur, nec niſi una linea exſtincta, ad alteram de⸗- volvitur 1).
1) Art. 733. 762. Quod aliter oblervatur in jure Romano.
6 198
7

100 P. II. Syſt. jur. Napoleonei contin.
§H. 198.
Cognati vero gradu proximi in par- tem[uam[uccedunt, niſi repraeſentatio- ni locus Hit. Gradus autem eſt diſtantia cognationum inter ſe per generationes ef- fecta; quorum ſeries lineam conſtituit, vel rectam, Hi de ſerie procreantes inter et procreatos, vel obliquam ſive collate- ralem, li de conjunctione perſonarum a communi parente procreatarum fermo eſi. Illa aut deſcendit i gradus a parente ad procreatos numerantur, aut adſcendit, li a procreatis ad parentes retro computa- tio fit. Quot vero perſonae in recta exi- ſtunt, tot gradus computantur; quot ge- nerationes, tot gradus in obliqua linea, demto ſtipite communi 1).
1) Art. 735 733
§. 199.
Succedunt vero vel in capita, h. e. in portionem vitilem, vel in Kirpes, h. e. in partem, quam defunctus parens accepiſſet, ſi delatae hereditatis tempore vixillet; jam enim nunc ad ejus deſcen- dentes jure repra ſentationis defertur; id eſi igmento juris, vi cujus Rberis eadem conceduntur, quae pater praemortuus
conecutus fuiſſet 1). Repraeſentatio ve- TO

ſi. ad i
U
L. III. De adquir. rer. dom Cap. J. 101
ro locum habet aut in linea recta deſcen- dente, cum, ſi adſcendat illa, proximior in utraque linea reliquos excludat, us- que in infinitum; aut in linea obliqua,
uo cafu ad omnes fratrum, fororum- que deſcendentes pertinet, cum et conſo- brinorum filii filiaeque repraeſententur 2).
1) Art. 739.
e) Art. 740— 741. Filins ejus, qui heredita- tem repndiavit, non fuccedit jure repras- lentationis,[ed devolutionis, ſi ſcilicet pro- ximus fuerit defuncto cognatus. Chabot l. c. p. 124. Simson l. c. p. 159.— De Articulo 787 vexatiſſimo conferas Pfeik. fer. p. 372 374.— ln jure Rom. re- ſtricta erat repraeſentatio ad tertium usque
gradum. cf. Dircuſſton. T. II. p. 18.
§. 130.
Defertur hereditas deſcendentibus, ad- ſcentibus, qui inſuper omnes res vindicant, quas defuncto donaverant 1), et collate- ralibus 2), qui omnes per quatuor claf- ſes[uccedunt, quarum prior inferiorem ſemper excludit.
1) Art. 747.
2) Art. 733. cujus[ecunda diſpoſitio derogat Novell CXvII c 3 CXRvII. c. 1. Authent. ceſante. C vI 6g d⸗ legitim Meredit. Au-
thent. Itaque, O. VI.„9, commun, de ſuc- eeſſtoniꝰ.
§. 131.

102 P. II. Syſt jur. Napoleonei contin.
§. 131.
I. Succedunt in prima liberi, eo- rumque deſcendentes omnes, nullo ad [exum, primogenituram aut matrimonia, e quibus progeniti lunt, reſpectu habi⸗ to 1), tum
I. in ſecunda parentes defunoti, ejusque fratres[ororesve, uterini, conſan- guinen, et germani, eorumque deſcenden- tes. Hi ad dimidiam partem bonorum defuncti vocantur, parentes ad dimidiam, quorum ſi alter mortuus fuerit, portio ejus illis adcreſcit a). Parentibus mor- tuis germani fratres fororesve in capi- ta[uccedunt, eorumque liberi vel nepo- res in Kirpes 3). Conlanguineis, uterinis- que ad fucceſſionem cum germanis vocatis, leges conſtituunt inter paterna materna- que, differentiam, quorum ad priora foli conſanguinei, ad altera[oli uteri- ni, ad utraque germani admittuntur 3) Parens autem folus fuperfies[uccedit in dimidia hereditate, in altera Vero àr [cendentes remotiores, vel üis dehcien- tibus, collaterales quartae claſſis, eujus tamen tertiae ufusfructus illi competit parlis 5
III. In tertia[uccedunt aſcendentes, et
ter-
quidem utriusque lineae et paternae et ma-
te n

*.
ad ia,
i⸗
L. II. De adquir rer dom Can 1 103
ternae in partem unicuique lineae deſig- natam. Gradu proximior femper exclu- dit remotiorem 6). IV. In quarta vocantur aſcendentes remotiores unius lineae cum reliquis col- lateralibus usque ad duodecimum coEna- tionis gradum 7), et quidem illi fuae lineae partem delignatam accipiunt, hi ſi alterius lineae ſunt, alteram partem [egundum gradus proximitatem. Suc- cedunt autem in capita. Colateralibus [olis extantibus iterum duas in partes di- viditur hereditas, altera ad paternae collate- rales altera ad maternae lineae devoluta. Si vero unius lineae collaterales exſtingun- tur, earum portio alteri adcreſcit li- neae 8). ¹) Art. 45. Toto coelo differt a[uceceſſione per Növ. CXVIII. introducta. ck. omnino Pfeitfer p 33[qq.
2) Art. 743. 749. 751.
3) Art. 75o.
4) Art. 757.
5) Art. 753. 74.
6) Art. J4b. 747. ck. tamen Art. 915.
7) Art. 730 555. contr F. 5. J. III. 4.(5) de
ſucceſſſ cognat.
8) Art. 755. Chabot Rayport ſur le kitr. 1. L. JII.(Cod. Garn. L. III. P. I, p. 134 135)
CAPvV

104 P. TI. Syſt. jur. Napoleonei contin.
.
GAPvT II.
SVCCESSI0 1RREGVLARIS. —————
§. 132.
ſi Succeſſione irregulari gaudent ſpu- rius, conjum ſuperſtes et respublica: ita ut prior ſemper excludat poſteriorem 1).
¹) De hereditate eorum ſermo eſſe non poteſt. Vitenſſions. T. I. p. 436. 437. P. 11. p. 26. 33. Pfeiffer p. 357. not. b. p. 364. not. f.
3
I. Spurius lejusque deſcendentes vel deficientibus omnibus cognatis vocantur ad[ucceſſionem parentum, vel cum iis. Priore caſu in omnia parentum bona [uccedit; poſteriore aut cum legitimis li- beris, aut cum aſcendentibus, fratribus, [ororibusque defuncti, aut cum ceteris collateralibus vocatur, et tum aut tertiam, aut dimidiam partem, aut tres partes por- tionis ſibi vindicat, quam accepiſſet, ſi e legitimis procreatus fuiſſet nuptiis; ea ta- men ſub conditione, ut omnia conferat, quae eo legitimo conferenda fuiſſet 1).
1)

IL. III. De adquir rer. dom. Cap. II. 105
Requiritur tamen, ut idoneus ſit ad ſuccedendum, I. ut ſit recognitus 70. „ defuncto; II. nec ex adulterio, damna- tove genitus ſit coitu, quò caſu tantum- modo alimenta ſecundum quantitatem pa- ternarum opum, numerumque heredum legitimorum determinanda flagitare pot- elt a), dein III. nec expreſſe a fucceſſone excluſus ſit, quod parentibus permitti- tur, ſi[purio dimidiam partem portio- nis ab inteſtato debitae conferant 3). Cum vero omnis ſucoeſſio Rit reciproca, et parentes, qui[purium recognovere, li ille Rine poſteris decedat; et jis praede- functis fratres[ororesque legitimi ad ejus hereditatem vocantur; et quidem illi in omnia ſpurii bona, hi nonnili in ea, quae ille ab aſcendentibus accepit, reli- qua bonorum parte deſcendentibus, fra- tribus fororibusque ejus naturalibus re- licta. Ouorum omnium defectu, ſpurio [ſpurii fllio, conjugi ſuperſtiti, et rei- publicae defertur ſucceſſio 3).
¹) Art. 756 76o. Secnndum jus Rom. matri cum legitimis[uccedunt; patri, nonniſi, eo⸗ rum defectu, in lextam partem bonorum cum matre. fr. 2. et 8. D. XXNIII. Z. unde cognat. Novell. XXCIX. cap. 12. S. 1.— ct. Diteuſſi ons. T. II. p. 25. Pfeiffer.
p. 368. Iq. 2) Difficultatem, quomodo iſta locum habere poſſint. cum talis partus haud recognoſci queat

106 P. II. Syſt. jur. Napoleonei contin.
queat(Art. 33.), tollere conatus eſt Treil⸗ hard Eap. des mot. L. NI ti, 1(Cod. Garn. L. 111. P. I. p. 33) Ceyendant, com- me la recherche de la maternits, ad miſe par la mẽme loi, phurrait entrainer la prewe de commerces ad lterins ou inceſtuenæ il a bien Fallu aſurer des alimens aux ſriits malhert- reua de ces détordres revoltants. ck. Ja u- bert Rpyort eod.(Ibid, p. 176.) et Ohſer- vations 11. Rouen, p. 32.
3) Art. 761 764.
4) Art 765. 766. Contr. fr, 2. et 6. D. h c.
Novell. I, c.
§. 134.
II. Deficientibus liberis ſpuriis con- ju[uccedit ſuperſies, et quidem ea[ub lege: I. ut venditis rebus mobilibus, pretioque inde exacto in uſuras colloca- to inventarium de hereditate conficiat, tum II. caveat, ſe eam heredi legitimo reſtituturum, ſi intra tres appareret an- nos, III. dein inmifſionem in bona de- functi a judice primae inſtantiae rite pe- tat 1), quae omnia et a ſpuriis folis ad hereditatem vocatis, obfervanda ſunt. 1) Art. 767. 769 773.— Portionem conjugis
pauperis ignorat Codex. cf. Novell. LHI. c. 16. CXVII. cap 5.
§. 135.
—
—

T. III. De adquir. rer. dom. C. II. TM. 107
§H. 136.
II. Conjuge jam defuncto, respublica ad hereditatem vocatur 1); quam ſi re- pudiaverit, bona pro vacaneibus[S. 141.] habentur 2).
1) Art. 768, 2) Treilbard Ernoſo cet motifs ſur ls eit. 1. L. II.(God. Garn. L. III. P. I, p. 330
CApvT III.
DE ApovmnRRps VRIL. OMITTRERDA HEREhITaTE.
6„136.
Hereditas non aliter adquiritur, uam declaratione voluntatis de heredi- rate ſibi delata[uſcipienda, quod vel fit verbis, er quidem aut pure, aut fub bene- ßcio inventarii; vel factis, animum he- rediratis adquirendae teſtantibus, quod pro herede geliio eſt, ſi ſcilicet rebus hereditariis, ut heres[e immiſcuerit, eas vendendo, donando, tradendo renun- ciationeque gratuita in commodum lin-
gulorum, aut oneroſa in omnium cohe- re-

108 P. II. Syſt. jur. Napoleonei contin.
redum utilitatem 1) faciendo. Hereditas vero ſemel adquiſita in diem delationis retrotrahitur 2).
1) Art. 774„ 776. 778-283. Contr. fr. 2. pr. D. XXX. 4 ſℳ quit omſa caſa teſtamenti— Praeſcribitur juri adeundae vel adquirendae hereditatis XXX annis. Art. 789. ck. Art. 642. 716. 2262, quod omnino aliter ſeſe ha⸗ het in jure Rom.
2) Art 77. Heres enim, uandoque adenundo hereditatem, jam tunc a morte ſucce ie de-
functo intelligitur. fr. 6. D. XXIX. 2. De
adquir. vel omitt, hered,
§. 137.
Qui vero heres eſſe non vult, repu- diare dicitur delatam hereditatem; quod it in foro domicilii defuncti coram ju- dice primae inſtantiae, cum nequaquam repudiatio praeſumatur 1). Repudiantis autem portio coheredi vel proximo ſuc- ceſſori' adcreſcit, nili creditores repu- diationem aggreſſi in ſuum ſuccedant lo- cum 2).
1) Art. 784. 1457. Code de proced. art. 997.— Deferendae hereditati non renunciari poteſt. Art. 1130. 791. cf. Siméon Dincours ſur le tit, 1. L. III.(Cod. Garn. L. III. B. I, p· 166) Contr. c. 30. C. II. 3. De paetir.
²)

L. III. De adquir. rer. dom. Cap. III. 109
2) Art. 786 792. Si res celaverit, furtove lubtraxerit, jus repudiandi amittit, et pro herede habctur; res celatas, furtivasve vero non adquirit. cf. et Art. 801.
§. 138.
Ne vero hereditas inconſulto adita damnoſa eſſet, cum heres defuncti perſo- nam ſuſtinens in omne onus, debitum- que ejus ſuccedat, aut repudietur luoroſa temere, duo remedia heredibus jure pro- dita ſunt. I. Primum elt ſpatium delibe- randi, quod quadraginta dies 1) poſt ex- actum inventarium complectitur, et quo heres[ecum deliberare poteſt, an adeat hereditatem, vel eam omittat, tum II. beneſiciumn inventarii, quo declarat, ul- tra vires hereditatis teneri le non velle g).
1) Contr. c. fin. F. 13. C. VI. 30. de jure deli- ber.— Juri Rom. talis deliberatio poſt con- fectum adeo inventarium prorlus aliena.
Art. 793 795
2) Treilhard Eæpoſe de motij ſur de tit. 1. L. TII.(Cod. Garn. L. III. P, I. p. 35. 36).
§. 139.
Ut vero beneficio inventarii uti poſ- ſit heres, requiritur I. ut intra men⸗ lem 1) a die delatae hereditatis inven⸗ tarium conficiat a), I. res, tempore pe-
ritu-

110 P. JI. Syft. Jur. Napoleonei contin.
rituras publice diſirahat 3), III. ut res quasdam hereditarias haud ſurrepſerit 3).
1) cf. c. fin. F. a. C. ⸗od.— PTempus omnino fotale non eſt. Contr, argnm. e fr. 13.13. 14. D XLIV. 2. de except. rei jud.
2) Code de procod. art. 941— 944.
3) Art: 996. g05. 806. Code de proced. art. 966 996.
4) Art. 901.
§. 140.
Fffeotus autem beneficii inventarii funt: I. ut bona heredis cum illis de- functi non confundantur, debita ergo Ulius non ultra vires hereditatis folvere reneatur heres, II. ut adminiſtrationem hereditatis fuſcipiat, redditis tamen ra- rionibus creditoribus legatariisque. Mo- bilia nonnißi per publicam fubhaſtatio- nem, certisque ſub formis[olennibus di- ſirahenda. Dein IHI. ut creditoribus id poſcentibus caveat de wobilibus forſan retentis reſtituendis, IV. a0 ſatiefaciat caeditoribus ſecundum ordinen, quo ſo- lutionem flagitavere, nili alius lit ordo a judice praeſcriptus 1).
¹) Art 802 810,
H. 141,
—— c—
—
————

L III. De adquir. rer. dom. C, III. IM 111
§. 141.
Terminis inventario conficiendo di- catis, ſpatioque deliberandi preeterlapſis bona putantur vacantia, iisque admini- ſtrandis curator a judice ab iis, quorum intereſt vel a procuratore imperiali po- ſcendus conſtituitur, qui inventario con- fecto creditoribus ſatisfaciat hyperochas⸗- que ſiſco(a la ca ſe du receveur de la regie nationale tradat, de omnibus ratio- nes redditurus 1).
1) Art. 811 814. Code de Procèd. art. 998⸗ 1002.
C 1yvT W. DE FAMILIA FRCISCVNDA.
H. 142.
pluribus ad[uoceſſionem vocatis, et adita hereditate cuique ad diviſionem provocarè licet, haud obſtante ulla de he- reditate non dividenda conventione, quippe quae tantum utilis, quatenus de digerenda divilione in quintum usque annum agitur 1).
1) Art, 815½

112 P. H. Syſ. jur. Napoleonei contin.
§. 143.
Provocare igitur poteſt unusquisque modo liberam habeat de bonis ſuis dis- ponendi facultatem; pro minore igitur XXI annis, vel interdicto tutor a conci- lio familiae datus, pro abſente autem cognatus ejus nomine in poſſeſſionem milſus, pro uxore dein maritus actio- nem inſtituunt 1). Tum de maſſa, quae dividatur, conſiituenda agunt. Pi- te enim pendente bona oblignantur, ſi minores ſcilicet, interdicti abſentesve inter heredes ſint, aut fi heredes credi- toresve id poſcant, aut ex officio judi- cis, in cujus foro hereditas eſt delata; aeſtimantur res immobiles mobilesque
er artisperitos, quae R individuae vel ad[olvenda debita deſtinatae ſunt, co- ram judice venduntur; dein conſtitui- tur tabularius, coram quo tot aequa- les fortes ab uno coheredum fiunt, quot[unt heredes, qui itidem ad con- ferenda dona, quae quisque ac defuncto accepit, coguntur 3). Quibus Jortibus, R non contradicitur, emilſis bona divi- duntur, et quidem li minores cujuscum- que generis, interdictive heredibus in- terſunt, in judicio 4). Dein heredibus
inſtrumenta ad ſingulas res, qnas per ſor- tes
0
—

T. JII. De adquir. rer. dom. C. 7V. 113
tes acceperunt, Ipectantia; communia vero depolitario eligendo traduntur. Ex- tranei li jura quaedam horeditaria per ceſ- ſionem adquiliverunt, refuſo pretio a di- vilione repelluntur 5)
¹) Art. 5 81B.
2) Code de Proced. art. 905„ 925.
3) Art. 819 628. Code de Procdd. art. 96. 983.
4) Art. 338 840.
50 Art. g41.842.— nili partem rei immobilis individuac poſſideant; quia l'article'apypli- Jue ewclſtwement auæ ceſMon de droitr ſuo⸗ eeſ yfn, et non au? ventes ou ceſſtons ò Nitre
ſtnglier. Dieiſſtons. T. Il. p. 60. not. 4.
§. 144
EHectus igitur familiae erciſcundae
actionis[unt: I. ut conferenda conferan-
tur, II. ut debita inter heredes diftri-
buantur, III. ut bona divila addicantur
heredibus, qui fibi invicem ad evictio- nem praeſtandam tenentur.
§. 146.
A) Ad collationem vero eorum, quae a defuncto accepit, omnino tenetur heres omnis, qui e hereditate aliquid capit.
Collatio(les rappvrts) eſt actus, quo he-

114 P. II. S)M jur. Napoleonei contin.
res, etſi cum beneficio inventarii here- ditatem adierit, cum pluribus ad eam vocatus iſtis omniã conferre tenetur, quae e liberalitate teltatoris vivi accepit 1). Fxcuſatur tamen ab collatione; l. li he- reditati renunciaverit, II. li teſtator eum ab illa exemerit, niſi partem bonorum de qua recte diſponere polérat ipſe telta- tor ſh. 154. donum exceſſerit. III. Quod- ſi dein teliator filio heredis donaverit, ater non tenetur ad conferenda dona, quod iridem in conjugibus obſfervatur, quorum alter a teſtatore donum accepit, alter ad ejus hereditatem vocatus elt. Fi- lius vero patri jure repraeſentationis, non[uo nomine fuccedens, ad dona libi data refundenda cogitur; nec intereſt utrum illius hereditatem adierit, an eam
repudiaverit 2).
1) Art 843. Differt igitur a juris quod et aſcendentes, conferendum tenentur. ck. c. 12. 16. 17. 19⸗
C. VI. 20. de collat. 2) Art. 844 348.
collatione Rom. et collaterales ad
H. 146.
Conferunkur vero omnia, quae he- res e reſtatoris liberalitate accepit, ut do- legata, niſi lint praelegatà, et ad adquirendam ſtatio-
nem
na 1), quae coheredi

e- 0 et
L. TII. De adquir rer dom. C. TM. 116
nem 2)(etabliſernene) vel, ut ſua debita Iolvat, data funt; tum eorum fructus, uſuracque inde a die delatae heredita- tis 3). Non conferuntur alimenta, dona nuptialia, inltructus muliebris 4), et lu- crum e pactis cum defuncto initis reten- tum 5), vel ex focietate cum illo con- tracta adquilita, tum immobilia calu ever-
la 0).
1) Art. 843. Contr. c. 13 coll cum conſt. 20 F. 1. C. eod Quid de donationibus remunerato- riis, vel modalibus Katuendum ſit?
2) Direm/ſMons P. II. p 63 66. QOuo pertinet et dos, et actio ad repetendam eain. Art. 15 3
3 Ant. g66. H L. 11. p. 68. TLe tribunal de Lyon ohſeoit us ley dettes alent ts leg alement cohlrartden; 2 i etail juſte— d'ewcepter les dettes dont auroit Pu Are char⸗ gee une ſucceon dchue 4 lenfant pendant ſa minorennité, et que le pore, oh la mére Au- raient acquitise avec let revenu,
4) Art. 831. 852.
5) Art. 353. ll en eſt de méme des profits, que l'heritier a pn retirer de conventions paſ- [ees avec le déſunt, ſ ces conventions ne préſentaient aucun avantage indirect, lors⸗ qu'elles ont été faites“,
6) Art. 854. 855.
H 2§. 147.

116 P. II. 8)ſt. jur. Napoleonei contin.
§H. 147.
collatio, deductis impenſis, detra- ctisque oneribus impoſitis 1), vel in na- eura Rit, vel per aeſtumationem rei, quan- ti[cilicet tempore delatse hereditatis tueru. Si fundus collatione esemtus, donatusque partem, de qua donator di- ſponere potelt, excedat, hyperocha refti- tuenda; quae fi ultra dimidium kundi ae- ſimatur, ille in natura conferendus. Mobiles vero res ita conferuntur, ut con- ferens e hereditate minorem partem ſu- mat[ecundum illarum taxationem 2). 1) Cf. Dincuſſtont. T. II. p. 72.— depui⸗ un tem immémorial i eſt regu Jue, uoiqus le donutaire yuiſſe alisner, ne peut cepen⸗ dant pas hypothquer.—
2) Art. 858 969. Dieſſtons. T. 11. p. 72. not. 1.— paf des eæperts qui auraient eu counalſſance de hẽtat du mobilier a hepoqus
de la donation.
§. 148.
B) Bona diviſa una cum oneribus impolitis transeunt ad heredes. Cohe- redes enim titulo univerfali ſucceden- tes ad[olvenda defuncti debita pro por- tione, quam e hereditate acceptaverunt contribuere coguntur; cum interim et linguli in ſolidum, ut et legata-
rius

6
L. III. De adquir. rer. dom. Cap IV. 117
rius tirulo particulari ſh. 176.] vocatus, actione hypothecaria teneantur; quorum li unus folwerit, reliqui illi pro ſua por- tione funt obligati. Quodli fundi heredi- tarii, mox dividundi, oppignorati ſint, unusquisque coheredum liberationem eo- rum a pignore poſcere poſſunt; ſi vero annui reditus ex iis debeantur, capite, e quo proveniunt a pretio per taxationem definiundo detracto, ab illo coheredum ſolvendi, cui fundi contigerint 1). 8i autem omnino coheres[olvendo non ſit, debitum ejus pro portione reliquis adore- [cit; creditores vero defuncti, niſi nova- tione libi providerunt, ſeparationem ju- rium[uorum a creditoribus poſcere poſ- lunt; non aeque hi, quum tamen e ju⸗ Ris cauſſis ſe opponi liceat diviſioni, et quidem intra tres annos, ſi rem mobilem petant 2).
2) Art. 877„ 352.
§. 149.
C) Faeta diviſione unusquisque co- heredum, quali heres unicus rerum in ſua forte ſq. 143.] contentarum habetur, alterique ad evictionem praeſtandam, ſi illa caſu acciderit, pro rata obligatur;
qui

175 F. Syſ jur Napoleonei contin.
qui ſi[olvendo non eſt, öbligatio reli- quis pro parte adoreſcit 1). 1, Art. 883— 886.
§. 160.
Reſcinditur divilio I. ob vim, do⸗ lumque, niſi üis coghitis coheres rem alienaverit 1); tum II. ob laeſionem ul⸗ tra qartam partem, nili laelio e trans- actiõne, vel e venditione partis heredi- tariae ſine fraude ante diviionem cohie⸗ redi facta 2), nullaque fecuritate a vendi- tore praeſtita, emerla lit; non vero ſi res e pontione ablata, vel celata ſit, cum Roc calu tantum ad fupplendam divilio- nem agi pollit. Ad laelionem compu- tandam pretium rei, quanti ſcilicet tem- pore diviſionis fuerit, conſideratur- Actio ad reſcindendam divilionem autem om- nino depriinitur, ſi actori fatisfiat 3).
1) Art 837 892. 4) Art 989. ad quem annotat Dard La dis- poſition)* conhient cel article n'await lien d lancienne luitprudence que lormue la veite de dr6i ſucceſſil avoit ete fuite 4 den etrangers ch et Ghabot Rapport ſur
keit. 1. L. 1II.(Cod Garn L. III. P. 1. p. 1 0).
VrITLys

7
L. III De adquir. rer. dom T. II. C.I. 119
TTrTTLTS TI.
DE DONATONBVS, ET TESTAMENAS.
p. L. Tilfandier traitꝰ methodique ete⸗ Commaille nouweau traite ete.
qui omnes in priore titulo recenſiti ſunt G. 124.)
„„ „
§. 151.
Ponatio eſt modus rem titulo gra- tuito adquirendi. Fit vel inter vivos, vel per teſtamentum.
10 A I.
coMMvNIA DE DONATIONIBVsS.
H. 152. a.
Donatio inter vivos elt actus quo quis(donans) ſtatim et irrevoabiliter
in utilitatem alterius(donaturii) domi- nio

„o P. TI. Syſt. jur. Napoleonei contin.
nio rei alicujus ſe exuit; alter autem
rem per acceptationem acquirit; Te-
Nathentum vero actus eſt, per quem quis (teſtgtor voluntatem[uam declarat, quo- modo poſt mortem ſuain de ömnibus. vel de quibusdam a ſe relictis rebus disponendum fitz dum ſcilicet ad alios (heredes, legaarios) transferantur 1). Voluntas tamen iMla ultima üsque ad mortem ambulatoria. Cavendum prae- Primis a teſtatore, ne fideicommiſſa(Vub- Mic utions graduelles) conſtituat a), quae regulariter[unt prohibita,[H. 24.]) quam- vis illi Hiceat hereäi, ſi aut omiſerit, aut repudiaverit hereditatem, alium fubſti- tuere 3)5 alterive rei dominium, alteri ejus ulumfructum relinquere).
4) Arb 893— 395. Diſtert igitur toto coelo a teſtamento Rom jur. cum nec codicilli, nec donatiouis w. caulae, ut difpoſitiones fpe- ci⸗les adhue extent, nec inkitutio heredis ſit necellaria; cum potius teſtamentum quam- cumqune declarationem ultimae voluntatis continere quest Cf. Janbert Napport ſur le tie. 4. L. HM.(Cod. Garn. P. III. P. I. p*5. Heres igitur a jegatario non ita dif- fert, ut pud Rom., cum faepillime his ver⸗ bis promilcue ulantur Godicis Nap. auetores⸗
2) Art 805. 90 Contx. Inſt. 1I, 23. de ſidei-
comm. Pereditatibu 35) Dcnſonn. T I p 86„ vog. Fxempla ficeicommilli videre licet in SCto 1. Aug 1806. Aliud
L

L. III. De adquir. rer. domm. Cap. J. 121
Aliud nuper in conſtitutione ducatus Dan- tiſcani abvenit,
4) Art. 899. Nec omnino dominus ante ufſu⸗ fructuarii mortem ufufructum caulalem po- Ktulare polle videtur.
5. 152. 5.
Donatio enim omnis, ſive inter vi- vos fiat, live ex teliamento, aut pure ſieri poteſt, aut ſub conditione. Sub con- ditione relinquitur donun, legatumnve in utilitatem nepotunn et conſobrinorum, pa- trueliumnque(Subſtitution vel duyoſition oMoieu ſe). Tunc eſt actus„Qquo teſtator bona, de quibus recte disponit ſ. 154.) vel omnia, vel ſingula, per teſiamentum vel adeo donationem heredi relinquat, ea ſub conditione, ut ille liberis[uis pri- mi gradus omnibus, nullo aetatis vel ſexus
reſpeotu habito, jam natis, naſciturisque
reſtituat. Qui ſi una cum deſcendentibus praemortuorum fratrum fuccedunt, hi per jus repraelentationis vocantur iti- dem 1). Officia heredis reſtituentis[unt: I. ut tutorem nominari jubeat, niſt in hunc cafum ipfe teſtator aliquid dispo- [uerit, et quidem intra menſem a morte teſtatoris, vel ſcientiae. Ouod ſi negle- xerit; a hereditate repellitur, fideicom- milſumque ad eos, quibus reſtituendum
de-

r22 P. JI. SR jur. Napoleonei conein.
devolvitur; tum II. ut inventarium 2) conficiat praeſente illo tutore intrz anni decurſum, aut praeterlaplo eo, intra men- ſem juſſu tutoris, vel accipientium, eo- rumve cognatorum, vel procuratoris im- perialis; III. ut res mobiles, nili pre⸗ modum neceſlartas, venum exponat, re- Rquas acſtimationi lubſiciat, pecuniam eo quaelitam intra ſex menſes, IV. num- mos vero a debitoribus lolutos intra tres ad uluras collocet; dein V. ut fideicom- miſſi actum libris publicis transfcribi cu- ret. Pransſcriptionis enim defectum re- ote opponunt creditores, ſique qui rem poliea adquiliverunt, nec vero donatarius üpſe, legatariusque, eorumve heredes 3).
Bellituatur vero fdeicommiſſum ãb herede 1. poſt decurſum praefiniti tem- poris, nec tamon prius in fraudem credi- torum heredis 4. Cui, fi legata quae- dam puré relicta fuerint, deinde vero iterum legatum ſed[ub conditione, ut ejusmodi praeſier fideicommiſſum e prio- ribus, poſteriorä repudiare nequit, ut prio- rihus potiatur. Tum H. ab omnibus oneribus liberatum, cum illud nonniſi uxori heredis reſtituentis et quidem e voluntate teſtatoris ob reſtituendos dota- les nummos obligatum ſit 30
4)
2
*2 ———
——

.
E.M. De adquir. rer. dom Cnp. J. 123
1) Art 1048 1062. c omnino Ordonnance. 1747. Dicuſſionv. T. Il. p. 94 M. Ber lier dit, qu6 le ſ/me qi ne ſera porter a diſilion Mei ſo. yue ſur len bies ew- codant ceu röſerost a eilne de lgitime, aura hapantage de ue pbiut Seſor un principe re- gu e ¹ e penMeltait pan qne la giti- me ſů⸗ grepte, méöne en ſruit.— Le Conſeil adopte eu priuciße que la lgitime ne pourra elre frappe de ſub/litution.
2) Art. 795.
3) Art. 1056— 1079.
3) Art. 1053, cf. Ordonnance in tit 1. art. 43.— Labanden ni peut nnir à des tiers cquéreurs des biens[ubſtitues“, Dard. ad art. 1053 nöt. 1. p. 207.
5 105. §. 152. 6.
Aſcendentibus vero jus etiam com- petit, bona ſun praelentia inter deſcen- cienbes iisdem fub conditionibus, ſolens nibusque, quibus donationes, vel teſta⸗ menta fiunt, dividendi. Mortnis illis ea, quae forte[uperint, vi legis inter deſcendentes diſtribuuntur. Ut diviſio illa ſit valida, requiritur: I. ut nemo e liberis, eorumve deſcendentibus fit prae- teritus, I, ut bona aequaliter ſint divit fa. Reſcindi enim poteſt illa diviſio, ob Jaeionem ultra quartam portionis par-
tem;

124 P. TI. S)ſt. jur. Napoleonei conein.
tem; quam accepilſet laeſus, ſi aequa- les[ortes factae fuiſſent 1).
1) Art. 1075 10bo.
H. 153
Ut donatio, ſive inter vivos, ſive ex teſtamento fiat, valida lit, requiritur: I. ut donans perſona lit perfecta, cum interdictus omnino, ac in regula minor XVI annis 1) prorſus arceatur; its imo expletis nonnili per teftamentum et de dimidia bonorum parte, de qua major XXl annis disponit, teſtari ei licet. Uxor autem ſine autoritate mariti, vel judicis teſtamentum quidem facit; noc vero re- cte donat. Tum II. ut donatarius ad accipiendum lit habilis. Inhabilis autem eſſe poteſt vel ab/ſolute, vel relative. Ah- ſolute, ſi momento donationis, vel tempo- re mortis nondum conceptus erat, aut ſi tutori ante redditas rationes, niſi aſcendens minoris fuerit, donatum 2). Relative ſunt znhabiles 1. liberi naturales, quibus tan- rummodo portionem ab inteſtato debitam adquirere licet ſ§. 133.], tum 2. medici, pharmacopolae„atque clerici, qui ab ae-
ri, cui auxilium tulere, donatione ac hereditate repelluntur, niſi titulo parti- culari aliquid quaſi honorarium accepe- yint, aut titulo univerſali vocati in li-
nea

L. III. De adquir. rer. dom. Cap. J. 125
nea recta usque in infinitum, in colla- terali usque ad quartum gradum aegro juncti ſint 3). Tum 3. piae cauſſae, pau- peresve alicujus loci, oppidive, in quo- rum utilitatem nonnili accedente princi- pis conirmatione recte disponitur 4). Dein. peregrini ſh. 43.. Donatio au- tem unaquaeque inhabilibus perſonis fa- cta, nulla eſt, ſive per contractus, ſive nomine perſonarum interpoſitarum, qus- les[unt parentes, liberi, vel conjux ejus, relicta ſint 5). Requiritur: III. ut donatio partem bonorum, de qua dispo- nere potelt donans, haud excedat.
) Art. 901— 9oz. Contr. F. 1. J. II. 12. Juib. non eſt perm.. teſtam.— Judicis arbi- trio permillumn, in quo cafu teſtamenta cap- tatoria, vel per jram facta reſcindi debeant. cf. Bigot-Préamenen Fay. der mot. L. L. cit. 2.(Cod. Garn, L. III. P. I. p. 75).
2) Art. 906.
3) Art. gog. goo. ck. Jugement du tribumal a. vil de Nivelle IX. Meſſidor. An. XII, in Vincuſſiont. T I. p. 114. not. I⸗
4) Art 910. In perlonarum inhabilium nüme⸗ rum veniunt et teſtes, et notarii, eorumque [cribae, qui teſtamento interfuerunt. Art. 975.
5) Art. 911. gra⸗
5. 134.

126 P. II. 6ſt jur. Napoleonei contin.
§. 154.
Donationes enim omnes, ſive inter vivos, live ex teliamento Hant, non exce- dere debent dimidiam bonorum teſtato- ris partem, ſi aſcendentes utriusque li- neac veln flium, tertiam fi duos; quar- tam, li tres, pluresve deſcendentes; tres
partes, li unius lineae aſcendentes reli- querit; qui omnes in illa portione legi- tima ſecundum ordinem fuprà expoli-
tum[uccedunt 1). Perſonis, quibus le- gitima debetur deßcientibus tota familia per donationes, teſtamentariasque di?po- litiones exhauriri poteſt 2).
1) Art 9 3 18 Contr. Novell XVIII. c. 1. cf. Drcuh T. Il. p. 154. not. 1. Filii de [cendentes per jus repraclentationis pro filio habontur, et ad legitimam adſpirant. Colla- teralibus non debetur legitima. Contr. c 27. C. II. 23 de in f 1eſt. cf. omnino Ber- gier Inſtruction ſacile ſur lerercice de la Faculle de diyoſer a Lire gratuit. Pariſ X.
Art. 914. Sont compris— fous le nom denſaus les deſcendans en quelqle deg ré, hlle ce ſoit; neanmoins ils ne[ont comptés que peur enfant qu'ils repréſentent dans la fuc- ceſſion du dispofant“
Hiſtoriam legitimae recenſent. Dircnſſions. T. Il. p. 122 149.
2) Art 916. Ne tawen in fraudem legis fieri pollit cautum in Art. 916. Lo valeur en pleine propriété des biens alienés, foit à
char-

IL. III. De adquir. rer. domn Cap. I. 127
charge de renté viagere.[oit a fonds per- du, ou avec réſerve d'ulufruit, à l'un des luccellibles en ligne directe. lera imputée lur la portion disponible; et'excédant,['il y en a,[era rapporté à la maſſe“.
§. 155.
Ouae autem ſi adfcerit', atque per do- nationem in legitima laeſa fuerint, reſcin- ditur donatio ad alteram pärtem, de qua libere disponit teſtator. Hanc tamen rè- ſtrictionem nonnili laeli, eorumve he- redes, nec vero ipſi donatarii, legatarii, vel creditòres 1) defuncti, vel donantis récte petunt. Quaeſtio ipla vero, an ali- quis in legitima laefus ſit, ita decidenda, ut collatis conferendis[umma bonorum, qualis tempore mortis teftatoris, dona- torisve fuerit, conſtituatur, deductoque aere alieno, pars de qua diſponi non poterat, eruatur 2). Quam li exceſſerit te ſtator primum legata revocantur, iisque rem nondum ad juſtum modum explen- tibus, donationes inter vivos, ita ut, quae poſterior eſt tempore, prior re- [cindatur 3).
1) cf. DincuſMon. T. II. p. 157- 161.— nec creditores in bona ad ſupplendam legitimam
reducta jus habent.— An gravari poſſit le- gitima?— Art. 1094. ck. H. 152. b. not. 1.
2)

126 P. II. S)ſt. Jjur. Napoleonet eonkin.
2) Art. 920„ 922 3) Art. 923*
§. 156.
Legata enim omnia, ſive titulo uni- verlali, live particulari Rint relicta, pro rata eorum quantitate revocantur, dum- modo ordo in iis reducendis oblervatur 3 forte a teſtatore praeſcriptus 1) Eodem modo et fructus a morte teſtatoris, li in⸗ tra annum de reſtringendis donationibus, teſtamentisve actum erit, vel a tempore actionis inſtitutae, ſi poſt annum in ju⸗ re experti[unt, refundantur, neceſſe
eſt. Actio vero contra quemlibet fundi reducendi poſſeſſorem locum habet, et quidem in eodem ordine, quo contra alienantem actum fuiſſet, cum recentior alienatio prior revocanda; efficit autem, ur fundus ab omni onere liberatus in hereditatem recidat a).
¹) Art. 92 ½— 928* ) Art. 929„ 930.
Carvr It.

L. III. De adquir rer dom. Cap. M. 129
C 4 e vT Ii.
DE DONATIONIBVS INTER vwos.
§. 167.
Donatio omnis[ub forma contractus coram notariis per ſcripturam, cujus in-⸗ ſtrumentum princeps[ub poena nullita⸗ tis apud eos permanet, conficienda, et a donatario, ut valida Rt, rite accipien- da 1). Mec intereſt an Ratim verbis ex- prellis, vel poſiea per actum publicum lit accepta, cum omnino a tempore, quo donans acceptam eſſe ſciverit, effectus ſuos exſerat; traditio rei donatae non re- quiratur. Accipi vero poteli donatio vel pure, ut a majore XXI annis, ejusve pro- curatore, vel[ub auctoritate ejus, in cujus poteſtate[unt uxor, minor XRI annis 2), interdictus,[urdus ac mutus, [cribendi ignarus; vel ab adminiſtratori- bus nomine hoſpitii, pauperum, pia⸗ rumve cauſſarum, quibus donatum fus⸗ rit 2).
1) Art. 93 ½ 932. Revocari igitur poteſt us⸗ que ad hunc terminum cf Bigot-Preé a⸗
meneu Eæpoſe des du lit. 3. L. TII⸗ (C od⸗

130 P II. Sſt jur. Napoleonei contin⸗ 13 7
(Cod. Garn L. III P. I. P 91)- Donis ma- nualibus nullam praefériptam eſfe formam, easque[ola traditione perfici. vult Jau hert Rapport ſur le tit. 2. L. 11. Cod. eod. p. 18 Non accpta donatio, nequidem ut donatio mortis cauſla facta valet. Vicuſiont. T 11 p. 160 134
2) Et quidem, ſi parentes ejus obfentes fuerint, aſcendentes reliqui pro eo. Dicſſohs. p 174. 176.
3) 4rt 935 937. §. 158.
Effectus donationis[unt: I. ut ac- cipiens dominus Hat rei donatae. Cum vero omnis res, quamquam aere alleno fubmerla donari pollit, quo modo provi- fum lit creditoribus, quaeri poteſt. Do- natio vero comprehendit vel omnia ho- na praelentia, cum futura, nili per pa- cta nuptialia, donari nequeant; vel quotam bonorum partem, vel ſingulam rem 1). Caſu priore bona non intelli- guntur niſi deducto aere alieno, altero debita pro modo emolumenti[olvit, tertio ad nulla omnino tenetur donatarius, nift id expreſle promiſerit. dummodo ea donatio- nis inſtrumento fuerint adjecta. Res ve- ro immobiles, R donatae fuerint, in li- bros hypochecarios ejus loci, in quo Ki- tae lunt, transſcribantur, ut donatarius
de

L. III. De adyuir. rer dom Cap.. 131
de earum libertate certus fst 2) Hujus transſcriptionis defectus, ab onmibus ur- geri potelt, quorum id intereſt nec con⸗ tra cum in integrum reltituuntur illi, quorum tutöbr; curt, maritusve eam omilérit 3). Alter effectus donationis eſi II. ut haud revocari poilht rei ifuus do- minium. Quanquam enim donans vel ulitnifriotlim rerum donatarum retinere poteſt, vel ut ad ſe redeant illae(droit de retour pacilci; e caulis tamen nonni⸗ i gravioribus iHam revocare poteſt) 1) Janbert Rapport pr 16 3 (Cod. Garu L IIl. P 1. p. 188) Rerum mo⸗
pilium donatio non valet. nili inſtrumento donatſonis delignatio earum anusctitur.
2) DircuMont. T 1l. p. 179. M. Regnaud (de St. Jean- d'Angely d, te ler retz ſlrez d'ininnation'ont l6 stablir, hue par- cehue ceur de oÿnſilion aum IypothCques etaient Jecrelr 1% Vont donc inuutiles au- jourdui. aſt larticle 930— aura l'avan- tage d'avertir les donataines, i 10 ℳ nbceſ⸗ ſalre de ſuire traugerire la donation⸗
3) Art. 939 942.
4) Art. 949 952.
Cauſfae funt: I. i cönditionem ſibi impolitam non impleverit donatarius: Hoc caſu ipſo jure donatio tollitur 1). II. Si inlignem ingratitudinem erga do-
I2 han⸗

132 P. M. Syſt jur. Napoleonei contin.
nantem exſeruerit, nec donatio in favo- rem matrimonii lit facta; ſcilicet 1. fi vel vitae donatoris inſidiatus fuerit do- natarius, vel 2.[aevitiis, contumeliis- que 2) eum cumulaverit, vel denique 3. alimenta illi denegaverit, cum necare videatur, qui alimenta denegat. Tunc donanti actio ad donationem reſci nden- dam intra annum a die ingratitudinis, nec tamen ejus heredibus, vel contra he- redes donatarii, niſi lis jam faerit mo- ta, vel donator intra annum illum de- celſerit, competit; reſtituiturque donum ab omni onere liberatum una cum fructibus a die actionis inſtitutae 3. III ſi donanti liberi vel legitimi vel legitimati fupervene- rint. Tunc donatio omnis ipſo jure Tol- vitur, nec intereſt utrum liberi[uperve- nientes tempore donationis jam con- cepti fuerint, an non; donatariusve in poſſeſſione remanſerit, an contra. Fru- ctus enim ab illo die, quo Rbi natus, vel legitimatio infantis cognita fuerit, re- fundere tenetur; resque ab omnibus, qua- liacumque denique lint, oneribus libe- ratas reſtituere. Nec reviviſcit donatio, ſi infans poſtea mortuus fuerit, niſi per praeſcriptionem XXX annorum a die na- tivitatis infantis natu minoris curren- tium; cum et revocationi in fraudem in- kantis non polſit renunciari 4).
1

L. III. De adquir. rer. dom. Cap. II. 135 ¹) Are 953. 954. 956. 7 Conditiones, quarum implementum a vo- luntate donautis dependet, nullam red- dunt onstionem. Art 944 Hodem modo ſi conditionem adjecerit donans jus ſibi eſle, de sliqua e donatis rebus pro lubitu dispo- nendi., nec de iſta dispoluerit, ea ad ejus heredes tranfit. Art. 945.
2 DisenſMons. T II. p. 190. M. Miot dit, qwe la dipamation rentre dan? le nro. 2. et eſt compriſe ſous le mot genèrique d éRts.
3) Art. 95. 9 7 959‧
4) Art 9s3. 960— 966.
H. 160.
Sunt praetereae quaedam donationes, quae in quibusdam a regulis[upra expo- ſitis recedant, ſcilicet donatio in favo- rem matrimonii, et donatio inter virum et uxorem.
§. 161.
Donatio in favorem matrimonii eſt actus, quo quis bona, quae poſt deceſ- [ſum[uum reliquerit, per pacta nuptialia conjugibus, liberisve eorum naſcituris donat 1). Differt autem a donationibus inter vivos I. quod donanti de rebus [emel donatis nonniſi titulo oneroſo poſt donationem disponere licet; tum II. quod
e3

134 P. II. S)ſ. jur Napoleonei contin.. ea et futura complecti poteſt bona, et ſuh conditione adeofit, ut et debita futu- ra à donatario folvantur, dummodo in- ſirumento donationis delignatio eorum, 4 qualia die donationis quidem fuerunt, adjungatur, ut ſcilicet in donatarii vo⸗ luntete politum lit, bona aut praeſentia, aut futura accipere. Defciente enim de- 5 ſignatione illa donationem in totum vel* accipere, vel repudiare tenétur 2). Pein III quod et conditio, cujus implementum e donantis dependet 3) imponi. oteſt, et denique W. quod, li donans ſibi dispoltionem arbitrariam de aliqua e rebus donatis relervaverit, ac de iMla disponere omiferit, ea ad donatarium redeat. Donatio vero haec ita denum tollitur, ſi aut matrimonium haud fub- ſecutum fnerit, aut donans ipſe tam con⸗ juges, quam eorum progeniem fupervi- xerit; reducitur tamen ad partem, de qua donator disponere valebat 4). 1) Art. 1081. 1082 2] A 1063 1085. rt. 1086. Art 944. coll. cum Art. 947. Bigot- Préameneu Eayoſt des motiſt
A tit. 2. L. 1.(Cod. Gark. L. I. P. l.— P 108). 4) Art. 1087 1090.

6
L. 77I. De adyuir rer. dom. Cap. JI. 136
§. 162.
Donatio autem inter virum et uwo- rem), elt actus, quo conjuges vel per pa- cta nuptialia, vel durante matrimonio per tellamentum donatiohemve fibi mvicem aliquid conferunt. Reliqui enim actus donationis, hac forma neglecta prohi- pita[unt iis. Donare autem poteſt con- jux alteri, ſi nullos reliquerit deſcenden- tes, integram partem de qua recte dis- poneret; iis autem extantibus vel quar-. tam bonorum partem, et quartae alterius partis a ufumfructum, vel omnino di- midiae ufumfructum. OQuodſi vero libe- ros e priore matrimonio procreaverit, alteri, quocum ſecundis eſt junctus nuptiis, nonniſi eam portionem confer- re potelt, quam minimam Aiberi iſti im⸗ petraverint; néc omnino donatio quar- tam bonorum partem excedere debet. Prohibitum etiam, ne perſonis interpo- ſitis in fraudem liberorum Rat donatio, quarum in numerum veniunt liberi alte- rius conjugis e priore itidem matrimo- n10 Progenii, cognative ehus, quOrum heres extare praeſumitur. Differunt 3) vero donationes inter virum et uxorem, I. quod revocari poſſunt, et quidem ab uxore ſine mariti vel judicis autoritate, tum II. ut donatio, donatario ante do-
nan-

136 P. JI. Syſt. jur. Napoleonei contin.
nantem mortuo haud transeat ad ejus li-
heros. Ergo ne[upervenientibus quidem liberis reſcinduntur 4)..
*) Prohibitae in regnla fnnt per jus Rom.— cf. Levalleur traitè des avantager entre epouw. Pariſ.[X. B.
2) De la roſerve qui ſervit due auæ aſrendant. Jaubert Happort n (Cod. Garner. L. III“ P. 1 p. 204).
Praeterea in iis quae ſupra F. 161, nro. II. shir IV funt expoſita. b 154
4) Art. 1091— 1100.
CApvT III. DE TESTAMENTIS IN SPFCIE,
5. 163.
Teſtamentum aut gommune eſt, aut yrivilegiatum. Communia ſunt hologra- phum, publicum, myſticum. Pluribus teſtatoribus prohibitum in una teliari tabula 1).
1) Teſtamenta reciproca igitur vetita. Art. g5g
ut et illa quae nos mutua appellamus. Art. 1097.
§. 164.

L. TII. De adquir. rer dom. Cap. II. 137
H. 164.
Holographum eſt, quod teſtator ſua manu ſcripſerit, nomenque[uum, diem- que, quo illud confecerit, fubſoripſe- it 1)⸗
1) Unde et Mypacpo vocatur. Art, 970.
§. 166.
Publicum enunciatur coram duobus notariis, duobusque teſtibus, vel coram notario et quatuor teſtibus 1). Praele- ptum et ratihibitum eſſe notarius dili en- ter annotet, neceſſe eſt, quod li non fe- gerit, teltamentum eſt nullum 2). Sub⸗ [cribendum denique a teſtibus et tefiatore, qui li ſcripturae ignarus eſt, a notario id annotatur§). Teſies vero idonei adhi- bendi, non igitur I. heredes legatarii 4) eorumque gognati, et alines usque ad quartum gradum 3), II. notarii, eorum- que ſcrihae, qui conficiendo teſtamento interfuere; III. feminae, IV. minores XXI annis; V. omnes domicilio, juri- busque civilibus carentes 6).
1) Art. 971, 972. 1001.
2) Votum Collegi conſtliar. civitalis, d. 31. Juu 1806.(Laſnula Codic N verl. germ ed. II. p 243. Notarius et, le lecun- dum nuncupationem teſtatoris illud n
ku

158 P. II. S)“t jur. Napoleonei contin.
ſub poena pullitatis annotet. DicnMon. T I. p. 195. nöt, 6. 6
4 A 95 Conir fr. 20. pr. D. XKVIII, 1. Jui leÿ am pac. vh. 5) Dircſſtons. T Il. p. 19 M. Treilhard obſerve,)e— 4 lgard du leſtament my- Vihue les paren du leg ataire ne pouwant con- naitre le eonlent du eſtament. i nya pas let mener raſon de ler ewclure, que lortque
le leſlament eſt public.
6) Non tamen exrluduntur in teſtam, myſtico. Jaubert Rapport Vur Gark. L. I1]. P. Ip. 94à) La loi Tun 'organifation du notariat ewelut ab⸗ Volument les clercs des notatres Lart 9. 10. 66); main celte lol gghdrale ne pert Etre in- vohe danus la meliere des teſtamens pour leruels vne loi parzerldere regle tout ce ui e rela/i/ au Lembin.(1e Projet ne râhete Pa celtee rUfon ponm les eſtamen my/ſli- uey) ſaut ren arqher d ailleurs, que la prohibition ne cæy%e hue pour lacte de ſu-
Nrip ion ou la preſence de JYiæ témoins ℳ
neceaire.
§. 166.
Myſtcum conkcitur, ſi teſtator li- bellum a ſe vel[criptum, vel fubſcri-
ptum, oblignatumque oblignandumve no-
tario, ſexque teſtibus proponit, in illa ultimam[uam voluntatem contineri, de- olarans; de quibus omnibus notarius in-
Ktru-

L. III. De adquir. rer. dom. Cap.. 139
ſirumentum componit teſtamento inſcri- pendum et a ſe, teltatore, reſtibusque fuh- [cribendum. Arcetur ab hoc teltamenrti fa- cuone legendi ignarus; fcripturae vero ignorantia inidoneitatem non omnino inducit, ſed leptimum tantummodo te- ſtem inluper adhibendum requirit. Mun tus autem recte facit teſtamentum myfii- cum, dummodo eſt holographum, eique [ubnotatum, quod contineat voluntatem [ſuam ultimam 1).
1) Art. 676 979
H. 167.
Privilegiata, in quorum numerum et venire videtur teſtamentum rure con- ditum, quod eodem modo quo publi- cum nili coram duobus notariis et teſte, vel coram notario, et duobus teſtibus enunciatur 1), lunt militare, tempore contagionis conditum et nzuticum.
1) Art. 974. Dicuſſions. T. Conleil adopte en principe— que, dans les campagnes, 1 Juhra zue 4 mo,
temoins ſa che dcrire. §. 166.
Militare enunciatur coram centurio« na(chef de hataillon ou d'escadron, ou
Par

140 P. TI. Sft. jur. Napoleonei contin.
par tout autre ohcier d'un grade ſupe- rieur) et duobus teſtibus, commiſſariis- ve militaribus(comm ſatres des guerres) vel coram commiſario et duobus teſti- bus, vel ſiteſtator vulneratus eſt, mor- bove laborat, coram medico hoſpitii [ſummo ¶ohMcier de ſarté en chef) et praefecto miitari commandant militaire charge de la police de IMoſpice), a mi- lite in expeditione aut praeſidio oppidi holiilis, vel ab holiibus obſeſſi conſtitu- to, aut ab iis capto. Qui vero fi rever- ſus, vel omnino communis teſtamenti⸗ factionis compos factus fuerit, poſt lex menſes nullum eſt teſtamnentum 1).
¹) Art. 981 984.
§. 189.
Teſtamentum tempore contagionis conditum fit coram judice pacificatore, aliove municipali et duobus teſtibus; nec intereſt an teſtator ipſe morbo labo- ret, nec ne, dummodo contagio prohibet, quominus ejus domicilium a reliquo-
rum conſuetudine ſit frequentatum. Me-
tu vero demto ſi communem teſtamenti- factionem nactus fuerit, poſt ſex men- ſes nullum evadit teſtamentum 1).
1) Art. 985 987 §. 170.
————

L III. De adquir. rer dom. Cap. III. 141
§. 170.
Teſtamentum nauticum(t. ſur mer) it in navigiis imperialibus(batiinens de Fempercur, coram praefecto nautico, ejusve vicario('oMcier commandant le bůtimnent, ou à ſon defaut, par celui qui le ſupplée dans Pordre du ſerdice) auxiliante praefecto adminiſtratorio(¶of. Mcier de ladminiſtration) ejusve vicario; in navibus mercatoriis coram ſcriba nau- tico(Jécrivain du navire), et exercitori navis(Je capitain, Je maitre ou le patron) ejusve vicario per duos libellos, quorum alter i portum attigerit navis commiſſu- rio commercii Francogallorum cauſſa ibi conftituto(conſul) traditus ab illo ad rei maritimae minifirum, ut in foro domi- cilii teſtatoris deponat, mittendus eſt: alter poſt reditum navis in patriam prae- fecto inſcriptioni maritimae committi- tur, qui itidem eum ad rei maritimae miniſtrum adferat. Quae omnia in cata- logo nautico(réle du hatiment) juxta nomen teſtatoris probe lunt annotanda. Ut vero validum lit ejusmodi teſtamen- tum, requiritur I. ut in itinere mariti- mo confectum ſit. Si enim navis por- tum vel Gallicum vel peregrinum, in quo publicus legatus Gallicus(oMcier public) fuerit, appulſerit, ſecundum ſo-
len-

142 P. 1. Syſ. jur Napoleonei contin.
lennia in Gallia, vel iſta regione ulitata conficiendum. Tum II. ut teftator in ilo itinere aut inter tres menſes polt re- ditum mortuus ſit, III. dein, ut ab illo, jisque, coram quibus enunciatum eſt, té- ſeque ad minimum uno ſubſcriptum Rr 1). 1) Art, 988— 993 S 5. 1
Francogallus vero in peregrina ter rò degens, vel per teſtamentum hologra- phum, vel[ecundum formam ibi obler- vatam de bonis in Gallia ſitis recte te⸗ ſtatur, dummodo iMud libris publicis priltini domicilii, et ſi de immobilibus teliatur, fori rei ſitae inſcribitur 1).
¹) Art. 999. 1000.
6. 172
Sclennia autem, quae in compo- nendis teſiamentis talibus requiruntuxꝝ, neglecta, ea nulla reddunt 1). ¹) Art. 1001.— Sine vitio vißbili teſtamen-
tum recte ad executionem perducitur; quam- vis nullitatis argnatnr. Arröt de la cour dAppel q Amien Rlll. Thermidor. Kll. ap⸗ Dirch. T. 1l. p. 207. not. 1.
H. 173.

L. III. De adquir. rer dom Cap. II. 145
§. 173.
Teſtamentum vero omne recte con⸗ ficitur lub nomine aut heredis inſtitu- tionis, aut legati, aut denique alius dis- politionis, qua teſtatoris voluntas clu- cet 1). Continet autem vel legatum uni- verlale, vel[ub titulo univerlali, vel ti- tulo particulari relictum⸗
1) Art. 96). Contr. fr. 1. pr. D. XXVIII.„ de hered. inſtituend. fr. 1. D. XX X. 3. de teſtam. kr. 181. D. L. 17. de regl. jur namn lecundnum jus Rom, herditatis inſtitutio kandamentum knit totius teſtam nti Dircnſ- Konr T II. p 213. dan le ſ¶leme de notre legislation— linſtitution d Mrtier eſt une derogation au droi comnmun ſur les Vuc⸗ ceſſious.
§H. 149.
Legatum univerſale eſt teſtamentum, quo uni pluribusve omnia[ua bona le- gat teſtator. Tunc legatarius ipfo jure morte ejus adquirit hereditatem niſi he- redes, quibus legitima debetur, adfuerint; eo enim caſu illi adeunt Rereditatem, le- gatarioque bona relicta, una cum fructi- bus a tempore mortis, ſi ea intra an- num, a die vero petitionis, vel declara- tionis tradendi, i poſt annum popo- [cerit, tradunt. Bite publicato teſtamen⸗ to legatarius a praelide judicii primae in-
ſtan-

144 P. II. S)ſt. jur. Napoleonei contin.
ſtantiae in poſſelſonem bonorum mitti- tur, reliquis legata folvit, debitaque om- nino, niſi cum herede, cui legitima com- petit, vocatus eſt 1), praeſtat.
1) Art. 1008— 1009.
§. 176.
Legatum tit ulo univerſali relinqui- tur, Ri quotam bonorum partem teſt tor ad heredem transfert. Non vero ille adit hereditatem ipfo jure, led ejus traditio- nem ab heredibus, quibus legitima de- betur, vel legatariis univerſalibus, vel denique heredibus ab inteliato expoſcat, neceſſe eſt. Debita autem inter eum, re- liquosque pro raia diltribuuntur; ad fol- venda tamen legata non tenetur, niſi partem honorum totam, de qua dispo- nere valcbat teltator, acceperit 1)
¹) Art. 1010 1013.
§. 176.
Legatum titulo particulari eſt, ſi cui ngulam definitamque rem reſtator legaverit. Solvitur legatum cum omni cauſſa 1), a tempore etitionis, niſi te- ſtator annuos reditus legaverit, vel fru- etus a tempore mortis eſſe refundendos
voluerit, ſumtibus hereditatis, ab heredi- bus,
—
——
—

L.III. De adquir. rern dom Cap III. 146
bus, quibus eſt impolitum, quorumque bona eo nomine obligata ſunt 2 8 fundus legatus, et poſtea acceſionibus ditatus erit, illae legatario, niſi in loco circumſepto, cujus factae lunt, non cedunt 3). Legatum autem rei alienae omnino nullum eſt, nec in- tereſt an teſtator[civerit, rem eſſe alie- nam, vel non ſciverit 4). OQuodſi rem pignore vel ulufructu oneratam lega- verit, heres ad eam reluendam non tene- tur, nili id expreſſe juſſerit teſtator 3); incertam vero ſi dederit, neque optimam dare jubetur, neque viliſſimam praeſtare licet. Si creditori legatur, compenſatiò- nem eo effectam elfe, haud praeſumitur. Nec omnino gehire teſtatoris obſtringi- tur legatarius, quanquam legatum re- duci, vel actione hy pothecaria per cre- ditores defuncti vindicari pati tenetur 6).
Legatum illud vel pure dari poteſi. vel ſub conditione. Dies puri cedit inde a morte treſtatoris, ita ut legatarius poſt- ea decedens jus fuumn ad Keteges trans- ferat: dies conditionati a tempore con- ditionis exiſtentis.
1) cf. fr. 1. F. 5. D. XVI. 3. depoſiti. fr. 44. D. XXI. I. de aedit. edict. fr. 6 5, 1 D. XXRIV. 2, de auro, argentoque leg. fr. 69.
K
S. 3.

1 6 P. II. Sſt. jur. Napoleonei contin.
§. 3. fr. 116. F. 4. D. XXX, de legakis in Fprimo.
ſ. 2) Art. 1014—1017. De quarta Falcidia nil di. ctum.
3) rt. 1018. 4) Arkt. 1021. Contr. F. 4. J. II. 20. de legatis.
5) Art. 1020. Contr. F. 5. J. eod. 6) Art, 1021„ 1024.
§. 177.
t vero ultima voluntas rite implea- tur, teſtatori executores teſtamentarios j8 unum pluresve conſiituere licet, quos in hereditatis poſſeſſionem ad annum usque niſi heres legata interim[olvat, 3 immittere poteſt. Executor VEro teſta- mento, omnis, qui recte contrahit, nomi- nari poteſt; uxor igitur, nonniſi aucto- ritate mariti, vel judicis: minor XXI an- nis autem omnino repellitur. Oficia executoris[unt I. ut[ſumtibus heredita-
tis bona oblignari jnbeat, li[cilicet mi- abfentesve in heredum
et diem,
nores, interdicti,
numerum veniunt; rium conficiat, III. legata[olvat, quibus
tum II. ut inventa-
ſolvendis ſi nummi deerint, mobilium rerum venditiohem jubeat, IV. tum de reliquis, quae reltator dispoluerat im-
plen-
——— e—
—

L. III. De adquir. rer. dom. Cap. III. 147
plendis videat, teſtamentumque adverſus eos defendat qui i lud invaſum eant, dein V. de admiſtratione ſua rationes reddat. Plures ſinguli agunt; in[olidum autem obligantur 1).
1) Art. 1025— 1034.
§. 178. Aut revocantur vero legata, aut irrita Runt.
§H 179.
Revocantur autem legata voluntate teſtatoris vel expreſſa, vel tacita. Eæ- preſa, polteriore ſcilicet toſtamento fa- cto, nec intereſt utrum validum Rt, an deſtitutum 1); aut per actum publicum coram notartis confectum, revocationem declerantem. Poſierius autem teſtamen- tum, nili teſtator aliter dispoluerit, ea tantummodo prioris irrita reddit, quae ipli[unt contraria 1). Cauſſae revoca- tionis eadem ſunt, e quibus donatio in- ter vivos revocatur; niſi quod et intra an- num, de reſcindendo teſtamento agi pol- lit, ſi heres teſtatoris memoriam convitiis conſpurdaverit 2). Tacite; alienatione ſcilicet rei legatae vel totali, vel par- tiaria, quamvis ea ſub pacto reemtionis
K 2 facta

P. II. S9ſt. jur. Napoleonei contin.
14
facta, vel omnino nulla lit, aut res alie- nata ad teſtatorem revenerit 4).
1) Art. 1036. 1037. Contr. F. 2.J. II. 7. quib. mod. teſt. inſirmantur.
2) Sed ſ polterius teſtamentum nullum erit? Berlier idem elle, quam ßi validum eſſet, ſtatuit, quia eo voluntas revocandi a teſtatore tamen ſit probata. Dincuſſtons. T. II. p. 228. not. I.
3) Art 1046 1047.
4) Art. 1033. §. 180.
Trritum kit legatum I. E legatarius
ante teſtatorem decelſerit, II. vel res le-
gata caſu perierit, III. vel legatarius a capiendam eam inhabilis faotus(teſta- mentifactionem paſlivam amiſerii), IV. legatumve repudiaverit, V. li conditio- nem haud impleverit. Si tamen ante- quam ſuſpenſiva conditio(J. 35.) exti- rerit, mortuus erit, jus[uum ad heredes
transmittit 1).
1) Art. 1039 1043.
H. 131.
atariive deſtituta
ſi iis conjunctim
Conjunctim vero relin-
portio heredis, leg coegatariis adcreſcit, legatum relictum eli.

L. III De adquir. rer. dom. T. JII. 149
relinquitur legatum I. i eodem teſta- mento pluribus factum, nec lingulis cer- ta rei pars donata, vel II. ſi res indi- vidua pluribus, quamquam disjunctim, legata fuerit 1).
1) Art. 1044. 1045.
TTT/TLVS T. D.E OBLTGATONBVS.
Nonweau traité deß oöligations ſuivant ler princinet du Code civil.(per Com⸗- maille) Parif. 1805. Z.
** 5
§. 182.
Obligatio 1) eſt juris vinculum, quo neceſſitate adſtringimur alicujus rei Iol- vendae. Eſi autem vel naturalis 2), vel civilis, prout vel actionem non produ- cunt, vel ea munitae funt.
1) Paſſive[umitur in Cod. N. Art. 529. et palſim.
2) Art. 349. 1235.— Bigot-Préamein eu Eap. der mot. Lib. II tit. 2.(Cod. Garn. L. III. P. II, p. 76). On ne regard⸗
oblz-

160 P. TI. Syſt. jur. Napoleonei contin.
obligations purement natureller, que celles qui, Par des moti yarticulier, ſont cœnſt- erde comme nulle par la loi eivile Telles ont les oblig arions dont la cau e eſt trop dofavorable. pour que laction ſpit admſe, et les obligationt qui ont oté forines par des perſonns auqueller la loi ne permet pa de Fontyacter. Telles ſont mème les obligatian civiler, lorsque hautoritè de la choſe jugöe. le ſerment dciſoire, la pr ſeription on toute aitre exception péremytoine rendraient ſans
„Ffet laction du ersancier. Hnucet periinet öbligatio patis tiliam dotandi. cf. Ditcu- tonr. T. II. p. 43 ln obligatione naturali locum habet fidejuſfio. Art. 2012.
.
§. 133.
Omnislvero obligatio vel per voluntatem contrahentium expreſſam conftituitur, vel quatenus eam ex actu quodam ipſo jure obligatorio praeſumit lex. Priore calu oriuntur obligationes e conventionibus i- ve e contractu, poſteriore quaſt e con-
tractu, ex delictis, er quaſt ex delictis.

L. IIA. De adquir rer. dom. Cap. J. 161
G E COMMVNIA DE OBLIGATIONIBVS.
¹
H. 184.
I. Ut valida ſit omriis obligatio e vonventione deſcendens; reliquae enim peculiaribus obnoxiae funt regulis, re- quiritur I. ratione contrahentium, 1. ut libere(F. 34.) conſentiat is qui ſe obli- gaturus eſt 1), 2. tum omnino ad obli- gationem contrahendam habilis ſit, cum minores XXI annis a), interdicti, uxo- resque arceantur 3). II. Ratione obje- cti, ut res vel corporalis, vel incorpo- ralis ſit, quae aut jäm exiſtit, aut futura eſt 4), III. Ratione cauſſae, ut illa vera, ac licita ſit 5). W. Quoad formam, vel per ſcripturam confici poteſt, vel Rine ſcripto 6).
1) Art. 1109— 1117.
2) Fxceptionem admißit tribunal Pariſienfe, qnod— a déclaré valable un billet d ordre Vouſerit par un mineur, pour raiſon d avan- cet a lui faiter, lorquil dtait aug armies, pour ſubvenir d ſer heſoin. Vircuſſiont. T. ll. p. 254. u6t. 1.
3) Art. 1123— 1125. Auctoritate eorum, quo- rum in poteſtate lunt, recte tamen contra- hunt. Art. 1398.

15 P. II. SVſt. jur. Napoleonei contin.
4) Anrt. 1126 1130.
3§5) Art. 1131 1133.
6) Scriptura requiritur ad[olennitatem in do- . nationibus, allecurationibusque; ad proba-
ſi tionem tantum in emtionevenditione eic.
8. cl. not. 1. H. 230.
§H. 183. II. Ehectus obligationis ratione con- trahentium ſunt: I. ut vim legis habeat, Himulac uterque conſenſerit 1, II. ut res, de qua mnita eſt, rite[olvatur, vel omnino promiſſa rite impleantur; quod ſi non factum erit, ad intereſſe tenetur debitor creditori; immo in quibusdam cauſis promilſum fuis fumtibus implen- dum curare 2). Ad intereſſe etiam tene- tur debitor, Ri promiſſum cErto tantum tempore ſua culpa praeterlapſo impleri . poterat 3), non autem i calu, aut alia ſe cauſſa graviore impeditus fuerät, quo minus id[olveret. Intereſſe enim ſecun- dum dammum créditori inde emerfſum, 6 lucrumque ejus ceſſans definiendum, im- niediate ſcilicet deſcendens, piſi certa i ſumma adjecta fuerit, quam poenae pomine is, qui haud impleturus eſſet cöntractum,[olveret; aut R ad certam 6 nummorum quantitatem[olvendam ob- ſtrictus erat debitor, quo caſu uſurae 40 tantummodo morae a die actionis inſti- 6 tutae debentur. Priore autem caſu, cre-
di-

L. TII. De adquir. rer. dom. Cap. J. 153
ditori haud agere licet ad poenam ſol- vendam, ſimulque implendam obligatio- nem, nili expreſſe id pactum erit. Plu- ribus tamen in[olidum obligatis, eam a lingulis pro rata recte poſcit, li[cilicet obligatio dividi haud poterat 5).
1) Art. 1134 1735.
2) Art. 1136— 1145.
3) Art. 1196.— excepté néanmoins lorsque la chole que le debiteur s'etait obligé de don⸗ nur ou de faire ne pouvait étre donnée ou faite que dans un certain temps qu'il'a laiſè palſer“.— Obſcurinsculus articulus inter- pretandus e e. 12. C. VIII. 38. de contrah. e commit tenda ſtipulatione.
4) Dircſſionus. T. Il. p. 268. Le Code— declare licite tout pacte contraire aur oi. S done par lu Vuite une 154 Rae intérẽt de hargent, la Nipulation qui le porterait plu haut, ſerait nulle— La garantie con- tre cet abur /t dan 14 Vacilit⸗ d'elever par une ipnlatio⸗ le tau des inttrét au court de la place; ℳ le créancier per- mettait de l ewcbder, alor le juge ſerait de Vſon pouvoir pour le reduire.— Et p. 266:— ud diſnut de convention la oi ſt ſipplse par huſage, ui Rwe hintbrẽt a cinq pour ceht. BigotPreameneu Eap des mot. Un G P p. 54)— es méſures qri pourraient ätrs priſes, ſoit pour ſtwer Jinteröt, Voie pour reÿprim huſure, ſont Vuſpepeibles de varier, et der- lors elles ne peuvent ni ne doiwent trouwer place dans ce Code. Ulurae ufura- rum interdum locum habere polſunt. Aro.
1154.

154 n. II. S)ſt jur. Napoleonei conkin·
1159. 1155. Anatocismus conjunctus prohi- bitus elt.
5) Art. 1146— 1154. Art. 1226 1233.
H. 186.
Alii vero non debet nocere, quod inter alios actum eſt, quare creditores ad obligationes in fraudem eorum ini- tas reſcindendas agere poſſunt, nili illis ſola interventio permiſſa Hit 1).
1) Art. 1165 1167.
§H. 137.
III. Obligationis indoles diverſa, prouti eà vel pura eſi, vel conditionata ſ9. 36. fdq.]s vel nuda vel alternativa; vel ſimplem vel correalis; vel dividua, vel intividud.
H. 136.
A. Aernativa eſt cum debitor aut unam, aut alteram rem[olvere tenetur. Si in arbitrio illius poſitum, utram[ol- vat, altera vero omnino in obligatio- nem cadere haud polRt, vel interemta ſit, nuda evadit obligatio. Sin autem utraque res interciderit, et quidem utra e debitoris culpa, aeſiimatio illius, quae polierior intercidit, debetur. 8i vero
cre-

L. III. De adquir. rer. dom. Cap. J. 156
creditori optio competit, alteraque ves debitoris culpa intercidit, altera vel everſae aeliimatio debetur, quae et lo- cum habet, li utraque e culpa debitoris interciderit 1).
1) Art. 1189 1196.
S. 189.
B. Correalis obligatio vel activa eſt, vel paſiva, dum vel plures creditores Rnguli[olidum jus Tuum exercent, vel plures debitores linguli in lolidum te- nentur. Priore caſu unusquisque credi- torum, cui debitor fatisfecit, eum ab ob- ligatione liberat; Hi vero unus ex iis de- bitum illi remittit, debitor pro ejus tan- tummodo parte liberatur r). Poſteriore; uno debitore[olvente, correi liberantur, nec interelt an alter ad aliud ſolutionis ge- nus, quam alter obligatus eſi. Oritur iſta I. e Hipulatione expreſſa, cum ne- quaquam praeſumatur 2), tum II. vel ex ipſa legis dispolitione 3)5 MI. vel ex individua obligatione 4). Effectus ejus lunt I. ut creditor adverſus unumquem- que correorum debendi in folidum agere, nec is diviſionis exceptionem opponere pollit 5); tum II. ut omnes debitores ad rem[olvendam ſint obſtricti, quae ſi e
quo-

156 P. II. S)ſt. jur. Napoleonei contin.
quorundam culpa interciderit, omnes ad ejus aeſtimationem, finguli quorum culpa id accidit, ad intereſſe tenen- rur 6) Dein III. ut unusquisque cor- reorum et ſuas, et communes exceptio- nes, nec vero perfſonales reliquorum opponere poſſit 7). Tollitur autem cor- realis obligatio iisdem modis, quibus omnino obligatio exſiinguitur. Pro ſin- guli debitoris parte tantummodo exſtin- guitur, Ki confuſio in ejus perſona acci- derit 8), vel creditor ab eo ratam asce- perit. Ufuras vero li tantum pro parte rata a debitore acceperit, nec fors ipſa ei ad ratam usque remittitur, nec futu- rae uſurae; nili iis per decem annos pro parte rata ſolutis contentus fuerit. De- pirores vero correi iplis ſibi pro rata obli- gantur, niſi in unius tantum commo- dum obligatio ſit inita. Horum, ſi unus ſolvendo non ſit, ejus obligatio reliquis
pro rata adoreſcit 9).
1) rt. 1197. 1198. Contr. eſt fr. 27. D. II. 1⸗ de packis; nili de legato liberationis[ermo eſt fr. g. F. 1. D. XXXIV. 3. de liberat. lega- ta. fr. 34. F. 6. kr. 105. D XKR. de legat. ji. tr. 77. D. KIL.VI. 1. de fidejuſ.
2) Art. 1202. 3)[c. in obligationibus ex crimine vel delicto,
et in[ociis commercii cauſſa conſtitutis. Or-
donnance 1673. tit. 4. art. 7.
40

L. III. De adquir. rer. doem. Cap. I. 157
4) Art. 1220— 1222. 5) Art. 1205. 120%. Contr. Arg. e Movell. 6) Art. 1206. 1207. 7) Art. 1208. Non igitur compenſationem,
quam alter correus creditori opponere poſſet. Art. 1294.
8) Art. 1209— 1301. Tollitur omnino, ſi cre- ditor uni ex iis debitum per conventionem remiſerit, nec aliud tipulatus fuerit. Art. 1285.
9) Art. 1210— 1216. cf. Art. 1432.
H. 190.
C. Individua eſt obligatio, ſi vel de re individua inita eſt, vel factum pro- miſſum haud dividi poteſt. Dividua vero unaquaequae obligatio, ratione contra- hentium pro individua habetur, ac non- nili inter heredes eorum vim ſuam exſe- rit, niſi I. debitum ſit hypotheca firma- tum, vel II. certa res corporalis Iolven- da, vel III. obligatio de re aliqua lit al- ternative inita, ita ut creditori optio competat, vel IV. uni ex heredibus fo- lutio injuncta, vel V. omnino ſolutio pro parte vetita 1).
1) Art. 1217 1323.
§. 191.

166 P. II. S)ſt. jur. Napoleonei contin. §. 1910
W. In interpretandis obligationibus contrahentium voluntatem potius, quam verba ſpectari placuit; ac quoties in iis ambigua oratio eſt, commodiſimum elt, id accipi quo res, de qua agitur, in tu- to Hit. Semper ctiam[equendum, quod actum eſt, aut ſi non appareat quod actum eſt, erit conſequens, ut id[equa- mur, quod in regione, qua actum elt, frequentatur. Tacite igitur in contracti- bus veniunt ea, quae[unt moris et con- ſuetudinis; in ſtipulationibus autem, cum quaeritur, quid actum ſit, verba contra Hipulatorem interpretanda funt; nec quae dubitationis tollendae cauſſa contractibus inſeruntur, exténſivam eo- rum interpretationem laedunt 1).
1) Art. 1156„ 1164.
§. 199.
V. Exſtinguuntur obligationes, vel reſcinduntur. Fxſtinguuntur autem[o- lutione, remiſſione, compenſatione, con- fuſioné, interitu objecti totali, prae- Leriptione 1).

L. III. De adquir. rer. dom. Cap. Z. 159
§. 193.
MA. Solutio elt debitae rei praeſtatio. Indebitum igitur, niſi obligatio natura- lis[F. 182.) lit, condici potelt. Solve- re is demum poteſt, qui rei[olvendae dominus et ad alienandum habilis eſt, creditori, ejusve procuratori, vel illi, ſi creditor ad accipiendum inhabilis, cu- jus in poteſtate eſt. Ouod ſi neglexerit debitor, nili creditoris ratihabitionem, vel verlionem in rem probet, non libe- rabitur 1). De modo ſolutionis notan- dum eſt I. neque aliud pro alio invito lolvi poſſe creditori; neque I. per par- tes(olutionem fieri polſe 2); nêque III. alio loco, vel ubi res certa ſita eſt, wel in domicilio debitoris[olutio fit. Pra- denda vero res[umtibus debitoris, eo- que in ſtatu, quo traditionis tempore fuerit 3). IV. Statuto tempore, quod ſi ne- glexerit debitor, in mora eft.
4) Idem locum habet, ſi d⸗bitor rreditori, cni bonorum adminiſtratio per arreſtum recuſa- ta,[olverit.
2) Art. 1244. Dircuſſtons. T. II, p. 300.— n a ſuppoſé un dobiteur qui, prouant par le kableau de ſa ſituntion qul eſt ſol vable. dem ande un court delai pour uns pur- tie du paiement. Dans ce cas, daprès L'ar⸗ ticle, le juge le condamne pour la totalitæ, mais l gradue les termes du paiement,
30

160 P. II. S)ſt. jur. Napoleonei contin.
3) Art. 1235— 1248. De articulo 1239. cferas Dicuſlon⸗ T. II. p. 297. ſeq.
Solutio pecuniae, quomodo per minutam monetam procedere pollit? Mircnſſtonx. T. Il. p. 301.— 4 Pa la wonnaie de Zillon ne ponwoit entrer dans le paiemens
que pour quarantiòme.
§H. 194.
Solutio vero fieri poteſt vel a debi- tore, vel a quolibet alio pro debitore, nili creditori id noxium ſit. Hoc ple- rumque per Jubrogationem fit.
H. 195.
Subrogatio eſt actus, quo alius, qui pro debitore ſolvit, in creditoris locum fuccedit. Eli vero vel conventionalis 1), vel legalis. Ua fit: I. ſi creditor fol- ventem in[uum adverſus debitorem jus, privilegium, atquè hypothecam a) ex- Preſſe, et eodem tempore, quo ſolutio Rit, immittit; tum I. ſi debitor mu- ₰ tuum per inſtrumentum publicum con-
trahit, ut eo creditori latisfaciat, et dantem in ejus locum conſtituit. Haec 3): I. fi creditor pignoratitius potiori ſatisfacit, ut in illius locum fuc-
cedat; H. ſi quis rem immobilem oppi-
gnoratam emit, eamque ab 1
—

L. TII De ndquir. rer. dom. Cap. J. 161
liberat 4). III. ſi fidejuſſor, correusve debendi pro debitore[otvit, IV. dein Ki heres beneficiarius ſh. 138.) depita de⸗ functi e ſuis[olvit. Subrogatio IMa lo⸗ cum habet tam adverſus debitorem, quam ejus Rdejuſſores Quodſi creditori a[ub- rogato pars tantummodo debiti folata erit, ad alteram Rbi[olvendam adverſus debitorem recte agit, Iubrogatoque pras- fertur 5).
1) Art. 1249 1250.
2) Correus debendi R ereditori fatisfecerit, ejnsque iu locum fuccellerit, non agere pot- eſt contra reliquos in[ohdum,[ed privile-⸗ giis, hypothecisque adverlus unumqnem⸗ que pro parte tantum ntitur Jaubert Rapport ſur le(i 2. L. I.(Cod. Garnsr⸗ B. IIH. P. II. p. 13)
3) At. 1251.
) Art es1. 2 Au profit de acquérenr d'un
immenble qui émploie le prix de l[on ac⸗ quiſition au paiement des créanciers aux⸗ quels cet héritage elt hypothéqué—*
5) Art. 1252.
5. 196. Ex pluribus cauſſis obligatus, fi cer⸗ tam pecuniam ſolvat, nec declaret, quam- nam ex iis impleturus ſit, in arhitrio
Sreditoris elſt, cui debito acceptum ferat; L. mode

162 P JI Syſt jur. Napoleonci contin.
modo in id conſtituat, quod debitor ve⸗ riſimiliter fuiſſet ſoluturus, quia urge- bat, ejusque ſimul dies venerat; aut ſi cauſſae ſunt ſimiles, in id, cujus tan- tummodo dies venerat, quanquam haud urgebat; tum in antiquiorem cauſſam, dein in omnes pro rata. Si tamen uſu- rae etiam debentur, hae ante omnia [olutae videntur 1).
1) Art. 1253 1256.
§. 197. Solutionis loco et conſignatio, et eeſſio bonorumn ſunt.
§. 198.
Quodli enim creditor totam ſum- mam julio tempore, ac loco oblatam accipere recuſaverit, debitor, ut ab ob- ligatione liberetur, debitum in judi- cio 1), citata altera parte, ſumtibus ejus oblignat et deponit. Protocollum tum de actu, qui conſignatio vocatur, rite con- ficiendum, et creditori communicandum, ut[olutionem recipiat a). Quamdiu cre- ditor id haud fecerit, debitori eam revo- care, eoque obligationem cum omnibus acceſſionibus reſtituere licet, niſi con- ſignatio per decretum judicis, quod in
rem

L. TII. De adquir rer dom. Cap. J. 163
rem judicatam transierat, facta. Ila enim revocanda nonnili conſentiente cre- ditore, qui autem hypothecas, privile- gia, ſidejulſoresque obligationi adjectos ea revocatione amittit 3).
Art. 1237. 1258. Lox. XXvlII. Nivoſe. XIII. (13 Jan. 1805.) art. 13. ap. Lallaulk Verſ. germ. ed. z. p. 306
2) Code de procad. art. 812 315.
3) Art. 12539 1264.
§. 199.
Solutionem autem ſi implere nequit debitor, erectitori bona lua omnia cedere poteſt. CeMo vero bonorum vel judica⸗ lis eſt, vel ectrajucicialis. Haec trans- actionis[peciem vjusque effectum prae ſe fert, illa beneficium juris eſt debitori miſerabili, ac bonae fidei, ne carcefi in- cludatur, competens; nec dominium bo⸗ norum ad creditores transfert, Ied jus iis tantummodo tribuit, bona ven⸗ dendi 1). Non autem penitus tollit obligationem, ſed tantum quoad mal⸗ lam concurentem.
¹) Art. 1265 1270.
E2§ 300.

164 P. II. S)R jur. Napoleonei contin.
tione liberaturum, vim häbet.
§. 200.
B. Novatio elt[ubſtitutio expreſſa obligationis polterioris priori. Fieri pot- eſt vel, I. ut perſonis contrahentium haud mutatis novam debitum antiquo fubliituatur, II. vel novus debitor in lo- cum prioris a creditore liberati conſii- tuitur(xpromn ſton III. vel ut novus creditor in locum prioris[ſuccedat. Ex- promiſio, li ab ipfo debitore Rit, dele- atio vocatur, nec, nih declaratione cre- qicoris, ſe priorem debitorem ab obliga- Eflectus novationis ſunt I. ut debitor à priore ob- ligatione liberetur, tum Il. ut obligatio prior cum omnibus- acceſſionibus, niſi id creditor expreſſe prohibuerit, dirima- rur; dein III. ut, li inter correos fit, reliqui liberentur; nec quisquam, niſi is, qui novationem iniit, obligatus ma- neat 1).
1) Art. 1271 1 1281
§. 251.
C. RHemiſſio debiti exiſtit, Hi creditor ſua voluntate ductus chirographum de-
pitori retradit, eumque et ejus correos: nili aliter voluerit. Ridejuſſoresque libe-
rat. Praeſumitur ſi copia yngraphi, nec vero,

L. III. De adquir rer. dom Cap T 166
vero, li pignus redditum eſt; et ſi quid creditor pro remiſſione acceperit, id de- bito imputandum 1).
1) Art. 1382 1288.
§. 202.
D. Compenſacio eſt debiti ac crediti mutua inter ſe contributio. Quae, ut et invita altera parte locum habeat, requi- tur l. mutuum debitum et creditum, quo- rum unuin, limulac alterum attigerit? id iplo jurs diminuit; tum II. ut utrum- que in rebus fungibilibus, quae exigi pollint, etli diverli generis lint, conki- ltat; nec intereſt, e qua cauſſa orta funt, dummodo nec vi poſſeſſa res, depoſitum- ve, nec alimenta polcuntur, quo cafu compenſatio locum non habet. Com- penſatio vero ömnis iisdem regulis in⸗ nititur, quibus ſolutio. OQuodſi autem debitum in compenſationem venerat, ea- que neglecta,[olutum eſt, creditor pri- vilegiis, hypothecisque cum eo conjun- ctis in damnum tertii haud uti potelt, nili ex juſta facti ignorantia folverit 1). ¹) Art. 1289 129). An et fiſco opponi poſfit,
qnibusve[ub conditionibus, non liquet e Codice.
§. 203.

166 B. II. S)ſt. jur. Napoleonei conein·
S. 08.
E. Confſto elt, cum in eandem perſonam jus ltipulantis, promittentis- que venit 1).
¹) Art. 1300, 1301
H. 204.
F. Rei interitu, vel exemtione ex commercio obligatio itidem dirimitur 1). Caſum enim nemo praeſiat, nili aut eum ſuſceperit, aut in wora fuerit conltitu- tus. Mog autem eſt praeſtandae vel ac- cipiendae rei injulta dilatio; inde eſt vel debendi, vel acc piendi a). Iplo jure mo- ra oriens ex re vocatur, ſi vero inter- pellatione opus kit, e perſona 3). De- bitor igitur moroſus caſum praeſtat, niſi res aeque periiſſet apud creditorem. 1) Art 1302 1303.
3) Art. 1788. 190 4 1929. 3) Art. 11 99. 4) o42. 1305. Contr. fr. 40. pr D. V. 3 de
Meredit at. petit⸗ fr. 47. d. 6. D. XXR. de leg atis in J.
§. 205.
Reſcinduntur vero obligationes actio- ne nullitatis, ꝛeſtitutione in integrumn con⸗ ditione reſolutiva ſ. 36 J.
§. 206.

L. III. De adquir. rer dom Cap. J. 167
5. 206.
A. Nullitatis actio locum habet per X annos, li obligatio per vim, metum, dolum, erroremve fuerit contracta 1).
1) Art. 1304.
§. 207.
B. Reſtitutio in integrum locum ha- bet ob laeſionem haud caſualem in om- nibus conventionibus a minoribus eman- cipatis initis; nili I. minor, ut artis, quam profitebatur, magilter contraxerit, vel II. laelio e contractu nuptiali ſub aucto- rite eorum, quorum conſenſus neceſſa- rius, vel ex actu[ub auſpiciis judicis confecto, emerſerit, vel III. ſi obligatio edelicto, vel quaſi e delicto orta fuerit, vel dein IV. ſi major factus ratihabuerit. Minoribus aequiparantur interdicti, et uxores, quae ſine auctoritate eorum, quo- rum in poteſtate[unt, contraxerunt. Quaecumque vero iſtis ante reſtituiionem in integrum ſoluta erunt, haud repeti poſſunt, niſi in rem verſa probentur. Majores nonniſi e cauſſis a lege determi- natis reſtituuntur 2).
1) Art. 13065 1314— PLe tribunal d'appel de Voulouſe obſervait que ler héritier ou ayant- euuſe doiveht etre ad vir d attaquer lex en⸗
gagemenr contraetèr par leurg auteurs mi⸗ neurs,

168 P. II. S9ſt jur. Napoleonei vontin.
nenunt, interdits au ſemnes marides, Au moins lorſque le mineur eſt mort auant ſ mnjori- t nterdit dans ſon ébat d interdietlon, eb la eume maride haus ler lient du mariage. Dieuſſions T 1l. p⸗ 445 not. r
2) Art 13 3 ck. Art 733 867[q4. 16 4.[dq. Non igitur, li reipublicae caulla ablens kuerit, etc.
§. 208.
Pnobare vero modum aut conſtitu- tae, aut ſublatae obligationis debet, prout quis aut ad implendain eam agit, aut ſe ab illa liberatum contendit, nili jufia pro eo militet pracſuntio 1).
1) At. 1315.
§. 209. Praeſumtio elt conslulio e facto co⸗ gnito, ad incognitum. Eſt vero vel ju⸗ ris, vel ſacti, dum aut per legem e fa⸗ otis quibusdam elicitur, aut judicis ar⸗ hitrio eruenda relinquitur 4).
1) Ant. 139.
§. 210.
Praeſumtiò juris locum habet I. iis in actibus, qui in fraudem legis initi praelumuntur, ideoque nulli[uti 3 tum II. e quibus vel dominii translatio⸗ vel

L II. De adquir. rer. ſen. Cap
7. 169
vel liberatio ab obligatione apparet; IHI. in ſententiis rite emifſis, quae in rem judicatam transierunt, dein IV. li aliquid confeſſone, vel juramento firmatum
eſt. Praeſumtionis effectus funt, probatio, nili a lege expreſſo perm
ut TE- iſſa ſit,
locum non haheat, fi prasſumtione fuf- fulta lex, a t actus pro nullis declarat,
aut a tionem denegt 1). 1) Art. 1350 1352. 5 21
Praeſumtiones facti omnem
admit-
tunt reprobationem, iisque tentum in
caullis locum habent, quae non
SXCE-
dunt CL francos, niſi negotium ob do-
lum vel fraudem aeſciſſum it actor
1) Art. 1333. Jaubert Rapport Ver Eib. I.(Coden Garner, L J1I.
p. r69.) c'ft 1d(R ob dolum agitur
e le
juge doit pouvoir paire age de loute/
perſpicacits, pour péetrer tous le de“omme art ſteieiux.
§. 212.
Probatie omnis fit per inftru
replig
men ta,
teſtes, confellonem, juramentum 1).
1) Art 1316. Probatio enim per notorietatem 1
rariſſime locum hahet. cf. Art. 13
504.
§. 213.

170 F. II. S)ſℳt jur. Napoleonei contin.
§. 213.
A. Inſtrumenta[unt vel publica, vel privata. Publica ſunt, quae a ma- giltratu competente rite confecta ſunt. Plenam probationem inter quoslibet ef- ficiunt 1), quanquam eorum effectus per exceptionem fallitatis ſuſpendi poteſt 2), Litterae autem contrariae(contre-lettres) nonnili inter contrahentes folos effectu gaudent 5 1) Art. 315. 1318. cf. Loi du 28. Ventoſe
X. ſur le notariat. art. 6. et 6.
2) Art. 3 9. Contr. c. 2. C. IX. a2. ac leg. Cornel de ſfalſt.
8) Art. 1230— 1321.
§. 214. Privata[ſunt vel chirographa, vel libri mercatorum, vel ſcripta dorneſtica (regiſtres et papiers domeſtiques).
§. 215.
Omne quidem chirographunn ab eo contra quem producitur, recognitum pla- ne probat, dummodo tot de eo origina- lia[unt confecta, eorumque numerus in quocunque expreſſus, quot partes[unt, quorum id intereſt. Scriptum ab auctore
vel per[cripturam ratihibitum eſſe S D1
——

L. III. De adquir. rer. dom. Cap. J. 171
nili a mercatoribus, opificibus, agrico- lis, vinitoribus, operariis et agaſonibus ſit confectum. Effectum habet a die in⸗ [criptionis puhlicae, vel mortis aucto- ris, vel recognitionis, vel executionis judicialis 1).
1) Art. 1322. 1323. §. 216.
Libri mercatorum non probant con- tra emtores, qui mercium commutan- darum ſtudio haud ſunt addicti, ſed con- tra[cribentes 1).
1) Art 139. 1330. Bigot- Préameneu Erpoſé des mot. L. II tit 3 Cod. Garn. L. 1II. P. 2. p 102). P ne'agit point dans le Code des règles ou des ſaget par- tieuliers auw marchand entre ⸗elw,
H. 217.
Scripta domeſtica probant contra [cribentem, li[olutionem acceptam de- clarant, aut ſi annotaverit, loco Iyn- graphi obligationem iis inſcripliſſe. Quod autem oreditor[yngrapho fubnotaverit fidem meretur, modo liberandi debito- ris cauſſa fuerit ſcriptum, nec inteéreſt an nomen[uum ſublcripferit, necne 1). 1) Ant. 1331. 1332.

17 P. II. Syſt. jur. Napoleonei contin.
§. 218.
Loco inſtrumentorum privatorum ſunt et calene tailles, dummodo iſtis alterius partis(echantillen correſpondeant. Vim habent inter perlonas, qui iſtis uti lo- lent 1).
1) Art. 1333 §. 219.
copiae, li originalia deſunt, proba-
tionem mox plenam, mox minus ple- nam efficiunt. Plenam, copiae primae (gr s, vel quae a magiſtratn, vel a quolibet alio conſentientibus partibus factae; tum quae a motario, qui actui interfuit, ejusve[ucceſſure vel archiva- rio ante XXX annos deſcriptae[unt. Mi- nus plenam copiae iſtae vidimatae, quae XXX annos necdum expleverunt. tum copiae ex originali(mnute vel ex altera copia deſumtae; dein transſcriptio publica, ſi tamen probetur, vel omnis in- ſtramenta a not rio in eo anno confe- cta, vel haec lingulari caſu intercidiſſe, repertoriumque notarii extet, eo die actum confectum eſſe 1).
) Art. 13341 1335.
——

.
——
L. II. De adquir. rer. dorn. Cap J. 173
§. 220.
Scripta vel ratihbitoria, vel conſir- mantia probandi tantum vim habent, ſi argumentum originalis contineant, eo- rumque aetas XXX annos exceſſerit. Si iis obligatio invalida firmanda eft, non valent, nili obligationem ifiam, ejus vi- tia, et animum ea corrigendi exprimant. Tocum tamen non habet tale[criptum in donatione nullitate laborante, nili a donantis heredibus confectum lit 1).
„) Art. 1337„ 1340.
§. 221.
B. Probatio per teſtes locum tan- tantummodo habet in obligationibus CL. francos 1), in quorum numerum et ufurae imputantur, haud excedentibus; nili I. de iltis inſtrumentum publicum confectum, II. vel actor talem[ummam quidem ante profeſſus erat, poli remiſe- rat, III. vel obligatio pars majoris fum- mae CTL. Francos excedentis fuerat, quae per[cripturam haud probata erat 2), IW. vel ad focietatem depolitumve miſe- rabile pertinebant 3), V. pluresve obliga⸗ tiones[cripto non confirmatae ſunt,. lem[ummam excedentes; quare omnes actiones, quae per ſcripta haud probari
pol.

14 P.M. Syſt. jur. Napolebnei contin.
poſſunt, ne obligatio dividatur, una ci- tatione inſiitui debent 4).
1) Interdum nec in iſtis Art. 1713.
2) Art. 1341 1344. cf. fr. 19 F. 1 D. II.*. de juridict. Bigot Preameneu Eæp. dei mot. L. JI. Tit 3.(Cod. Garn. L. 1II. P. II. p og On n'a mẽme pas eru avofr egard 4 toute la diference i exiſte entre la valeur de l'arg ent a lepoque de ces loir et/ valeur actuelle.
3) Art. 1834 1950. 40 Art. 1345. 1346.
§H. 222.
Regulae[upra expoſitae locum non habent J. li initium probationis per in- ſtrumente probatoria comparare ſibi nul- la ratione potuit, e. g. Hi obligatio e de- licto, vel quali e delicto oritur, vel ſi depoſitum miſerabile, aut receptum, ca- ſusve haud opinatus adfuerit, in quibus ſcriptum confici nequiret; inſirumen- tumve creditori deperierit 1).
1) Art. 1347. 1348 cf. Art. 1950.
§. 223. c. Confeſſio vel judicialis elt, vel extrajudicialis. Haec nonnili in cauſſis,
quae et telies admittunt, vim habet; illa per

L. III. De adquir. rer. dom. Cap 7. 175 per declarationem confitentis, procura- torisve[ui coram judice fit. Probatio- nem contra confitentem efficit, nec di- vidi, nec revocari, niſi ex errore
poteſt 1).
facti,
7) Art. 1367 1365.
H. 224.
D. Turamentum vel deciſorium eſt, vel judiciale. Deciſorium elt, quod ab adverſario alteri ob cauſſam communem defertur. Acceptandum autem eſt, aut referendum, nili cauſſa, ob quam dela- tum, deferenti propria ſit. Deferri au- tem poteſt ob quamcunque cauſſam 1); ſemel delatum, poſt adverſarii decla- rationem, ſe id accepturum, haud re- vocari licet 2). Plenam probationem ef. ficit inter contrahentes, eorumque cor- reos 3) et Bdejuſſores; nec contra acce- ptum exceptio fallitatis opponi poteli.
1) 1 60.— et encore qu'il n'exiſte aucun commencement de prenven— Sopita con-
troverſia inter DD, cf Cujac. Ohſervat. KX 2g. Vin nii ſelect. Ouaeſt. I. 2.
2) Art. 1364. 16].
3) Delatum jnramentum a correo credendi h.
berat debitorem pro rata creditori debita. Contt. fr. 2b.§. 3. D, KII, 2, de jurejurando⸗
§. 3255

*
176 P. II. ſt Jur. Napoleonei contin.
§H. 225.
Iudiciale eR, quod aut ad ſupplen⸗ dam probationém, aut ad aeſiimandam rem judicat m a judice partibus impon nitur. Ilud requirit I. ut actio, excep⸗ tiove haud plene lit probala, II. aliqua tamen adlit probatio: hoc locum habet, ſi res alio modo aeſtimari nequeat; quo calu judici moderatio lummae determi- natae incumbit 1).
1) Art. 1366 69.
6 1 1
D OBLIGaTowIBvs, OvaE E CON- TRaCTV ORIVNTVR.
§. 226.
Contractus eſt conventio, qua unus
luresve uni pluribusve ſe obligant ad Piſe oblig aliquid dandum, vel praeſtandum, vel
patiendum. Synallagmaticus vocatur, ſi ab utraque, unilar⸗ ralis, li ab una tan⸗ tum parte obligatio exiſtat. Vel nowmi- natts elt, vel innorina us, dum illi vel nomen a lege impolitum, vel non 1). 1) Art no1. 1102. 1103. In jure Rom. aliter dividuntur. —j——————
SEcT1I0 I.
—„——„„— ₰

L. III. De adquir. yey. dom. Sect. 7. 175
SEcrTIv I.
bE CoNTRAcCTInVS SVNALLAG6A⸗ Ticis.
§. 227:
Synallagmatici funt commutativi, R alter[e obligaverit ad aliquid dandum, praeſtandum, faciendumve, pro eo, quod alter daturus, praeſtiturus, vel facturus eſt. Non commutativi, i mutua illa permutatio locum non habet 1)
1) Art. 1104.
A. DE coRTRAcTIRvs cOMMvTATIVIS⸗
H. 228.
Sunt vel ſmplices; ſi res certa prò terta, vel aleatorii ſi res certa pro luers: damnove incerto promittitur 1)
¹) Art. 110.

176 P. II. Sſt. Jur Napoleonei contin⸗
g. DE coOoNTRACTBVS coMMvVTATtVS s1MTLIC 1BV5.
H. 229. In eorum numerum veniunt Emtio Venditio, Locatio Conductio, et Permu-
tatio. ————
I. EMTI0O VFNDITIO. §. a30.
Emtio Venditio eſt conventio, qua alter ad rem praeſtandam, alter ad ejas pretium[olvendum obligatur. Fieri potelt vel per inKrumentum publicum, vel privatum, ac perfecta eſt[olo con- ſenſu contrahentium 1), niſi I. merces pondere, numero, vel menfura, nec per averſionem(en bloc) venduntr, quo ca- [d ad eam conſummandam traditio ne- ceſſaria, II. vel res ſunt ad cibum pertinen- tes, in quibus requiritur, ut ante ab em- tore guſtentur, III. vel ſi quid experiun-
di cauſſa(a heſſai emtum 1. 1) Art. 1583 1 89. Contr c. 20 CIie
vactie— per[cribturam contrahitur, tan- tum 2d probationem; Portalis Exyoſt des motiſs. L. III. tit⸗ 4.(Cod. Garu. I. III. P I. p 192) non[olennitatis caulla. Or- dinnirement inqnit⸗ J'eriture ℳ ewigee comme ſiniple preuve de lacte quil vagit de
con⸗

L. IIT. De adquir. rer. dom. Sect J. 175
eonſaler. Ovelqke /oi elle ℳ emigle eomme une ohe eee i de l'acte, dant ce ſecond cas Lerilure s peut &tre Vpplée L'acle ℳ n.*7 neſt pvar ie par scrit et an 1 Vor- mia preſerete par e Lo Malt, Aan le pre⸗ mier cd, Ucrilre n'etant eigse; ue com⸗ me ne Vple pheuve, a abſence de 1 6rUhre ere Pa la t doit 7 coleroit dalleurs pa Aa Mlres Frewen Shuit alenles, t cnpables de raſfu⸗ rer le 5 6 e.
2) At 1534— 1388.
5 833
it vero recte ineatur contractus, requi? riturl. ratione contrahentium, ut iis haud Rt per leges prohibitum emere. Prohi- bentur eniin' 1. conjuges; nili e certis caulis, invicem ſibi vendere vel emere, 2 tutores bona pnpillorum, 3. procura- tores res quas diltrahere jufi, 4. admi⸗ niſtratores res univerlitatum, quibus praspoliti, 5. magifiratus res publicas per eos vendendas, dein 6 judices, adjun- cti eorum, procuratores imperiales, eo⸗ rumque fubſtituti, actuarii, apparitores (huiſters); advocati, noiarii et quidem actiones ad tribunal, cui adſunt, perti- nentes 1). II. Ratione objecti, ut res lit in commercio, in venditoris domi⸗ nio 2), et adhus in Ferum natura 3) M 3 Si

180 P. 7I Syſt. jur Napoleonei vontin.
Si pars interciderit, emtor vel pretium diminuere, vel a contractu reſilire pot- eſt 4). III. Ratione pretii, ut illud ſit certum a partibus vel arbitro determina- tum. Iii imputatur arrha, quae eſt certa pecunia in ſignum perfecti contra- ctus data, quam amittit qui contractum haud impleturus eſt 5).
1) Art. 1394 1597.
a) Contr⸗ fr. 28. D. XVIII. 1. de contrah emt⸗ vend.
3) Emtio tamen ſpei non eſt prohibitn. Si- meon Dicourt L. III. tit. 2.(Cod. Garn⸗ L. 111. P 1. p. 66
portalis Eæpoſs des mok. L. I. eit. 4 (Ibid. IL. 1ll. P. 111 p. 199). 4 Ae. 15983 1601.
5) Art⸗ 1591 1593.
§. a32.
Officia venditoris funt I. ut rem tra- dat, II. et vitia rei praeliet. Interpreta- tio ſemper contra eum facienda, li cla- rius 10qui debuiſſet 1).
¹) Art. 1602. 1603. §. 233.
Traditio ¶delivrance) eſi translatio rei in poteſtatem, Poſſeſſionemque em

L. III, De adquir. rer. dom. Sect I. 181
toris. In immobilibus fit per traditio- nem clavium, inſtrumentorumve(tieres) quibus dominium declaraturs in mobili- bus per traditionem rei, claviumve ejus loci, cui inſunt; vel ſolo conſenſu; in in corporalibus per translationem inſiru- mentorum, quibus fundatae[unt, vel per ipfum earum exercitium ab emtore, conſentiente venditore inſtitutum 10. Fieri debet in loco rei litae, et tempore praeſcripto; quod ſi neglexerit venditor, emtori vel a contractu relilire, vel in- millionem in poſſelonem poſtulare li- cet; niſi 1. emtor, fide haud habita, pre- tium nondum ſolverit, I. fide quidem data vel[olvendo non eſt, vel periculum inſtat, ſolvendo eum non fore 2). Res tradenda I. cum omnibus acceſſionibus 3), fructibusque a die contractus, et quidem II. ea quantitate, qualitateque, ut pro- miſſum fuerit. Si enim fundus certorum jugerum promiſſus eſt, aut pretium di- minuitur, menſurave[uppletur 4), aut pretium luppletur, contractusve reſcin- ditur, ſi, quod minus plusve datum eli, vigelimam partem menſurae excedit. Si vero plures res corporales, feparatae uni- taeve pretio in folle venierunt, nec ad ſupplendum, nec ad reſcindendum atzi poteli, nili plus, minusve vigelimam
Par-

182 P. II. 6)ſt. jur. Napoleonei contin.
partem menſurde in contractu determi- natae excelſerit 5).
1) Eſt igitur vel vera vel ficta. Art. 19 9. 2) Are. 1604— 101.
3) Portalis Ex. der wok. F. 77. eit. 4.(Cod. Garn. L. III. P. H. p. 200). Qn rnge dan la elaſſe der acce oirer cout ce qh etoit deſtins d uhte mantere jeruahehte a'uſutze
de la choſe.
1%„ 8.
½ 4) Contr, kr⸗ 45 D. XRl. 2. de evictionib. ck.
Micuſtong. T. Il. p. 466 467. 3) Art 1615 1606. on fait compenlation jus- qu'a ane concurrence'ad quem locum Mis- ſonz. I 11 p. 4 uot1. Le tribunal
6 Bordeanur demandait, ℳ c'otait le comh-
penſalloh der mekures, o la coMhenſa tioh des ealen 2 henſult e celle derwiere etailt la ſeule mhat ½ ale- ment lez hef d vedeur et de 1acl Ee. §. 234.
Covere vero dobet venditor emtori de poſſelione tranqitilha praeſtanda ſerr- ctionm preſtat), ut et de vitiis, ob quae ad redhibendum agére licet 1).
¹) Art. 1615. §. 235. Epiceionem enim praeſtare debet ven- ditor omnem, potilmum li e facté[uo
perſonak oritur, qub calu néc Kipulatio con-
—

L. 777 De adquir. rer dom Sect. J. 135
contraria valet. Retraditur hoc caſu, a venditore I. pretiumz nec iutereft an ae- liimatio rei tempore evictionis lit cou- minuta, dummodo emtor nullum ex de- terioratione[ua culpa commiſſa recepe- rit emolumentum. 8i pluris res eſt, am- plius pretium reſiituendum: II. fructus, quos itidem evincenti reddere cogitur, III. Impenſae utiles; immo voluptuariae, ſi malae fidei fuit venditor, tum quae ex evictione ortae[unt: W. ad quod in- terelt. Ft ſi convenerit, ut venditor haud praeſtaret evictionem, nihilominus ad refundendum pretium tenetur. Pars autem rei li tantummodo evicta fuerit, aut a contractu relilire poteſt emtor, aut pre- tium partis ſecundum aeſtimationem taxa- tae poitulare. Idem eſt, ſi fundus fervitu- tibus haud apparentibus oneratus fuerit. Evictionis tamen omnino praeſtationem non poſtulare poteſt, li litem haud de- nunciaverit 1).
1) Art. 1625 r6 0.
§. 236.
De vitiis latentibus cavere debet ven- ditor, quae rem ad uſum reddunt ita de- teriorem, ut, li eorum gnarus fuiſſet emtor, em haud emiſſet. Emtori ve1 redhibere licet rem, vel eam[ecundum taxationem per artis peritos factam, re-
tinere.

84 P. I. Syſt. jur. Napoleonei contin.
tinere. Venditor autem, ſi in mala fide fuerit ad intereſſe tenerur; ut er, Ri res vitiis ipfius lubvertitur pretium refundere debet. Non locum habet redhibitio in ſubhaſtationibus judicialibus 1).
1) Art. 1541— 1649.
§. 237.
Emtor vero die locoque ſtatuto, pretium, niſi ſe turbatum iri in polſel- ione timeat, ſolvat, aut li iſta non de- terminata fuerint per contractum, in loco, quo traditio facienda. Ad ufuras etiam pretii folvendas Cogitur I. Ki hos promiſſum fnerit; II. R res frugifera ven- dita, ac tradita, III. ſi interpellatus fuerit 1).
1) Art. 1650 1653.
§. 238.
Tollitur emtio venditio: I. ſi emtor pretium haud[olvit; et quidem ſtatim, ki periculum in mora eſi, vel iplo jure; ea[ub conditione venditio inita eſt 1); II. actione nullitatis 2), HI. retroemen- do; quod fit per pactum, quo venditor Rbi jus, rem reemendi, pretiumque cum impenlis reſtituendi reſervavit; quod ta- men ultra quinque annos haud produ-
Cen-

⸗ ⸗
F. III. De adquir. rer dom. Sect. J. 185
cendum. Emtor hoc caſu pro vendito- ris procuratore habetur, ejusque jura perlequitur; ſi autem partem rei fub hoc pacto emerit, alteram vero per ſubhalta- rionem, poſcere poteſt, ut venditor to- tam reemat. Ouod idem locum habet,
i plures hoc pacto fundum communem
alienaverunt, vel venditoris heredes fue-
runt, cum nonnifi unicuique pro rata jus competat reemendi. BRes reemta ab
omnibus oneribus liberata retradenda 3).
Tum IV. oh laefſionem ultra ſeptuncem
in rebus immobilibus. Aetio reſciſſoria
hoc caſu contra unumquemque intra duos annos 4) inſtitui poteſt. Laelio probatur per votum trium artisperito- rum. Soli venditori 5, vel curlibet poſſeſſori, non autem emtori jus com⸗ petit ob laeſionem, contractum reſcin- dendi. Emtor tunc rem reliituere, vel deducta decima totius aeſtimationis parte pretium lupplere tenetur. Ilo caſu fru- ctus a die actionis reſtituat, hoc, uluras lupplementi, neceſſe eſt. Non locum habet reſciſſio ob enormem laeſionem in
lubhaſtationibus judicialibus 3).
2) Art. 1564 16 7. Contr, c. g. C 1V. 34. de contrah. emt, vend ck. c 14. C. V. 44. d⸗ reſcin 1. vendit. fr. 3. 5. 4. D. KVIII. 3. de lege commiſyoria.
3) Art. 1658.

136. Sſ jur Napoleonei contin.
3) Ant, 1659— 1673.
4) An praeſcriptio iſta locum habeat et in E. V. lub conditione ſulpenliva inita? Pincuſſions. T II p. 5 8 not. r.
5) Contraria? c 2. OC. V 44 de reſeindenda vend. cl. Qujacii Oblervat. XIV. 18. XNII 32 Cocceji l. C. Contr. XVIII 5. qu. 2.5. 7. 14 16- 41.— cf. Dienſſion. F. l1. p. à80 516.
6) Art. 1674 1685.
§. 239. Species emtionis venditionis[unt Licitatio, et Ceſio.
§. 240.
Licitatio locum habet in diſtrahen- da re communi, quae dividatur. Quan- quam inter condominos proprie locum habet, alios tamen ad eam vocare fas eſi; quod a lege praeſcriptum, ſi iis minor interfuerit 1).
1) Art. 1686 1688. cf. Art, 327„ 839· Code de procSd. art 07 5-933.
§. 241.
Chlo looum habet in rebus incorpo- ralibus, et eli translatio juris a creditore (cedente) ad alium(ceſſionarium) facta, ita ut debitor(cellus) polieriori flat obli- gã

L JTI. De adquir. rer. dom. Sect. J. 137
gatus. Omnis autem ceſſio dehitori de- nuncianda 1) ne cedenti[olvat, quae cef- ſionario competant. Ceditur vero jus cum omni accefione, cujus in nume- rum veniunt et privilegia, hypothecae- que; nec nili de veritate nominis cavet cedens; de bonitate tantum praeſenti, li id expreſſe promiſerit. Hereditas ceden- da eo ltatu, quo tempore delationis fuit. 2) Pebitori tamen ceſſo jus cowpetit, ceſſionarium repellendi, dum illi num- nios cum eorum ufuris, quos pro nomi- ne litigioſo emtor dederit, refundat(lex Anaſtaliana), nili ceſſio coheredi, con- dominove aut poſſeſſori fundi, de quo lis exorta, facta, aut creditori in ſolu- tum data eſt 3).
e 2) Art. 1689 1697. 3) Art. 1693 16941701.
II. PERMVTATIO.
§. 242.
Permutatio(Lechange) eſt con- tractus, quo contrahentes ſibi invi- cem rem pro re permutando dant. Conſenlu 1) perfectus fit, jisdem- que, quibus emtio venditio, regitur
nor-

4 38 P. II. S)ſt. jur. Napoleonei contin.
normis. Singulare tamen eſt I. quod, ſi alter rem acceptam alienam eſſe pro- baverit, ad implendum contractum haud
tenetur; tum II. quod re evicta vel ad e inereſſe agit, vel[uam rem repetit, dein
I. quod refciſſio ob laelionem locum non habet 2). ¹) Contr. fr. 1. F. 2. D. IV. 6h. de rerum per⸗
mrtat.
2) Art, 17021 1707.
III. LOCATIO CONDVCTIO. .
ſeay Rvelle juriprudence des Loca⸗ gions. 12.
„
5. 243.
xocatio Conductio louage) eſt con- rractus, quo quis ad uſum rei non fun- gibilis per certum tempus 1), vel ad operas pro certa mercede praeſtandas ob- ligatur. Unde duplex ejus genus, rerum cilicet, et operarum 2). 1) Tempus per paeta aeſtimatur. Except. vid.
in Art. 1429. 1430. Uxoribus minores ae⸗ quiparantur. Art. 1718
2) Art. 1708.
§. 244.

L. II. De adquir. rer. dom. Sect. J. 189
5. 244.
A. Locatio Conductio rerum triplex eſi. Initur enim vel de praediis urbanis (bail a loger) vel de ruſticis(bail a fer- me) vel de pecoribus(bail a cheprel) 10.
1) Art. 1711.
H. 245.
Omnis vero Locatio conductio vel ſeripto venit, vel line[cripto. Differunt inter ſe, quod in hac probatio per teſtes locum non habeat, fed[ola delatio ju- ramenti; fed in illa 1).
1) Art. 1714 1716.
5. 246.
Locationes Conductiones praediorum communibus regulis gaudent et ſpecia- libus, quibus ſingulae ſpecies reguntur, qnarum priores praemittendae.
H. 247.
Officia locatoris[unt I. ut condiu. ctori tempore promiſſo rem integram et incorruptam ſuis[umtibus tradat, quod i neglexerit conductori ad intereſſe te- netur. Uſum rei concedat plenum ita ut ne ipſe quidem ejus formam murtare
queat;

N
490 P. TI. Sℳ. jur. Napoleonei contin. queat; II. ut rem locatam eo in ſtatu ſer- vet, quo ad ulum, cui conducta, ido- nea maneat. Refciat ergo rem durante contractu, quod conductor, quamvis ſibi ſit moleſtilſimum, pati debeat, nili reparatio per quadraginta dies haud lit conlunmata, quo caſu remiſſionem, aut ſi ifta refeclione impeditus parte rei ali- qua haud uti potuiſlet, reſciſonem con- tractus, nequ quam vero intereſſe, poſtu- lare poteſt. III. ut conductori polſelio- nem inturbatam, nili turbatio haud a perſonis jus in re vindicantibus pre fi- ciscatur, praeſtet. Poſſeſſio enim, ſi tur- bata fuerit, remifſonem mercedis con- ductori poltulare licet, dummodo loca- tori litem denunciavertt.
1) A. 1717 172 c. Mhuricault Rap- ort ſur le tit7. 8.(d L. 1li. P. 111. p. 304.[d.)⸗
Conductoris, cui jus lublocandi competit, oflicia ſunt I. ut re, ſecun- dum contractum, uti bonus paterfami- lias utatur, Il. mercedem tempore pras- [cripto[olvat 1), II rem reſtituat 1. eo in ſtatu, quo eam acceperit 2); damna ergo reſarciat, quas vel ſua, vel familiae fuae; vel ſubconductoris culpa evene- runt⸗

L. TII. De adquir. rer. dom Sect. J. 191
runt. Plures conductores in[olidum tenentur, nili unius culpa damnum ac- cidiſſe, probent 3). 2. Tempore finito, ad quod res conducta elt, quae li negle- xerint conductor obfervare, nec locator diſſenſerit 4), tacite locationem conda- ctionem renovare intelliguntur, et eodem quidem eftectu praeditam quo gaudet cond ictio line ſcripto inita. Oui vero pro ſolvenda mercede fidejullit, per hanc reloationem liberatur 5).
1) 7rt 1723 1730.
2) Art. 1731.*S'il n'a pas 6té fait d'état des lieux, le preneur eſt pél e les avoir re- qus en bon état de réparations locatives, et doit les rendre tels“:— ad quem com- mentantur Dr/Mon. T. lI. p 543.— de wobliger le localaire a rendre ler licu en bon état que des réparations locatives ſeu· lement— c'eſi Id le ſen de harticle.
) Art. 1728„ 1734.
4) Biruſlions T. II. p 547.— Particle Vun- voſe o e lemenut que le fermier eſt rſis n voœeſion, mais encore qus ls propristai- ve 1) a Iaiſö.
5) Art. 1738 1740. 1739.
§. 249.
Tollitur locatio conduotio I. interi- tu rei conductae, et II. ſi contractus haud impleatur 1)5 nequaquam vero
morte

19 P. II. Sſ. Jur. Napoleonei contin.
morte naturali contrahentium, vel ven- ditione rei a locatore facta 2). Pati enim tenetur emtor, ut conductor per tempus in contractu promillum, in poſſellione maneat; niſi aliter ſibi reſervaverit loca- tor, qui tamen illum tunc indemnem Praeſiare tenetur. Emtor etiam condu- ctori intra legitimum tempus 3) rem de- nunciet; qui, ſi fub pacto revenditionis emerit, aniequam dominium ejus revo⸗ cari nequeat, haud repellere illum pot- eli 4). 1) Art. 17%1t. 1766. 2) Contrar. c. 9 C. IW. 65. de lobulo et cond. ck. Dincſſtous T. Il. p. 551 553. 3) Art. 1743. ck. tamen Art. 1774.
4) Art. 1749 1751. §. 250.
Specialiter cautum in locatione con⸗ ductione praedii urbuni, live aedificii: I. ut conductor(inquilinus) aedes ſupel- lectili ſat idoneo 1) inſiruat, aliove mo- do pro mercede caveat. Subconductor enim pro eo tantum tenetur, quod con- ductori momento arreſti impetrati de- bet 2) Tum I. ut refectiones minoris pretii 3) momentique ſuſcipiat, nili res veruſiate, caſuve ruinolae lint. III. Bz
—
——

L TI. De adquir. rer. dom. Sect. J. 193
ſi ejus culpa contractus reſcindatur, mer⸗ ceden usque ad eum diem, quo res ite- rum locata fuerit,[olwat. Dein IV. ut reſcilſio contractus ob propriam locato- ris necelſitatem locum non habeat 8 Magnam inſuper hoc in contractu vim habel conſuetudo loci, quae tempus lo- cationis, ſi id non praeſcriptum fuerit, determinat. Cubicula autem i ad incer- tum diem locantur,'ad eum definien- dum merces, utut pro certo temporis ſpatio promiſſa Rt, Ipectatur 5).
1) Art. 1752. cf. Art. 2xo9. nro. I.
2) Art. 1763.—*ans qu'il puiſſe oppoſer des paiemens faits par auticipation. Les paie- mens faits par le[ons- locataire,[oit en vertn d'une ſtipulation portée en fon bail, [oit en conſequence de l'ulage des lienx, ne lont pas réputés faits par auticipation?.
3) Art. 154. eas enumerat.
4) Art. 1755 1755. 1750 1761. Contrar. c. 3. C. IV. 65 de Locato et cond.
5) Art, 1757. 1758. Coll. Art. 1736.
§. 251.
In locatione conductione praedii ru- Nici ſive fundi vero ſingulare eſt I. ut ea ſub conditione fieri polſit, ut conductor loco mercedis partem quotam fructuum reltituat, quo caſu coœlonia partiarin vo-
N caturz

194 P. JI. Syſt. Jur. Napoleonci contin.
catur; II. conductori,(colono) jus[ub- locandi regulariter ademtum R ſi pluris minorisve tundus locatus fus rit, mercedem aut fuppleat, aut dimi- nuat, IV. locatori uſurpationes a quoli- pbet factas denunciet, V. remiſſionemque poſtulet, dimidia melſis parte everſa, nili, 1. per ſuperiores annos levatus fuerit (unde in regula nonniſi finita conductio- ne remiſſio aeſtimari poteſt); 2. fructusve jam ſ[eparati, nec colonia partiaria ad- fuerit, 3. cauſſa dein damni tempore contractus jamjam cognita fuerit. VI. Ut ſtipulatio, conductori omnis caſus prae- ſtationem imponens valeat. dummodo cxpreſſe adjiciatur; VII. ut locatio con- duotio fine[cripto veniens ad tempus, conductori fruotibus percipiendis neceſ- ſarium inita praeſumatur; qua ratione et relocatio, ſi locum habet, aeſtimanda. vIII. Dein, ut conductor obligatus lit, ad[ucceſſori reliquendam 1. habitationem jaboribus anni futuri idoneam; quam ſibi ipli ad meſſem colligendam itidem poſtu- lare licet, et 2. ad ſtramenta, ſtercoraque
ultimi anni concedenda 1).
1) Art. 1763— 1773.

L. II. De adquir. rer. domn. Sect J. 195
H. 252.
Locatio conductio pecoris contractus eft, quo alter alteri pecora ſub certis conditionibus curanda dat. Eſt autem vel ordinaria, vel ad dimidiam facta, vel colonaria, vel imnpropria 1).
1) Art. 1g00. 1g01.
§. 253.
Ordinaria eſt, quo alter alteri peco- ra ea[ub conditione curanda dat, ut iſte dimidiam foetuum partem aut lucro ac- cipiat, aut li perierunt, damnum pro par- te praeſtet. Pecora ad id aeſtimandum ergo taxantur, nec in dominium condu- ctoris transeunt. Officia ejus ſunt I. ut ea tanquam bonus paterfamilias curet, conſervetque. Calum, non praeſiat, niſi parte interemta damnum Pro rata fert, de pellibus tamen mortuorum ad ratio- nes reddendas cogitur 1). Nec promitti poteſt, conductorem aut caſum, aut ma- jorem damni, quam lucri ratam laturum, plurave pecora, quam acceperit, reddi- turum. II. Tum, nec e foetibus, nec e pecoribus iplis animal, niſi confentien- te locatore vendendi. E contrario jus conductori competit, lacte, ftercore, ope- risque pecorum utendi: lana enim foe.
Ne tus-

196 P. H. Syſt. jur. Napoleonei contin.
tusque inter utrumque dividuntur. Lo- catio iſta ultra tres annos haud protrahi praelumitur„eaque finita pecora iterum taxanda. Prima deducit locator, quae dederat; reliqua diſtribuuntur inter utrumque 1). ¹) Discuſſtons. T. II. p. 582.— harticle ne oblige pas à puyer tojours les peuutw uil ne veut pas repreſenter, mni ſeulement 4 en rendre compte.
2) Art. 1804 1817.
§. 264.
d dimidiam fit locatio conductio pecoris, Ri uterque contrahentium dimi- diam pecorum partem in communionem ita dedit, ut lucrum, damnumve inde exoriens inter utrumque dividatur. Iis- dem regulis gaudet, quibus ordinaria 1).
1) Art. 1818„ 1820.
§. 265.
Colonaria vel colono fit, vel colo- no partiario. Prior vocatur ſerrea(chep- tel de fer 1), Cortractus Socidae) poſte- rior partiaria.
1) Parcsyuil ℳ eomme enchiné a 1a Ferme. Mouricault Hayp. L. III. tit. Z.(Cod. Oarn. L, III. P. III. p. 324).
§. 156.

e
6
N
d.
L. III. De adquir. rer. dom. Sect. I. 197
H. 256.
Ferrea eſt, ſi locator praedii ruſtici ea lub conditione id cum pecoribus 1), quae illi infunt, locat, ut colonus fini- to contractu pecorum eandem quantita- tem, qualitatemque, aeſtimationemve reddat. Taxatio igitur acſtimationis cauſſa fit, nec quidem dominium, ſed calum in colonum transfert. Omne commo- dum e pecoribus ad colonum pertinet; nili fiercus, quod ad fundi utilitatem, cultumque impendendum. Tollitur loca- tione fundi[oluta 2).
1) Saepe uterque dimidiam pecoris partem confert. Art. 1819.
2) Art. 1821— 1826.
§. 267.
Partiaria a ferrea in'eo differt I. quod caſus a locatore praeſtandus ſit, et II. promitti polſit, ut colonus loca- tori ratam lanae viliori Pretio conce- dat, locatorve majorem lucri, vel dimi- diam lactis partem haheat 1).
1) Art. 1827— 1830.
H. 258.
Impropria üt, Ri quis unam plures- ve Vaccas alteri ea[ſub conditione cu- randas tradit, ut alter vitulos ex iis pro-
crea-

198 P. II. S)ſt. jur. Napoleonei contin. creatos accipiat. Pominium hoc cafu manet penes locatorem 1).
1) Art. 183r. H. 259.
B. Locationes conductiones opera- rum 1)(0)ers) ineuntur vel cum ope- rariis, vel cum vehiculariis nautisque,
vel cum locatoribus operis 2).
1) Huc et contractus aeſtimatorins pertinere videtur.
2) Art. 179 cf. Art. 17r1.—*les devi, marché, ou priæ ſait, pour l'entreprile d'un onvrage moyennant un prix determiné, lont auſſi un louage, lorsque la matiére eſt four- nie par celui pour qui Pouvrage ſe fait“—
ct. tamen Art. 1787.
§H. o60.
cum operariis, famulisque ouvriers et domſtiques) conduotio iniri potelt et ad certum tempus, et ad certas operas. Ouae cum omnino generalibus normis dirigatur, notandum tantunmodo, con- ductoris juramento de quantitaté merce- dis, de ejus[olutione anno praeterito, et de ſolutione in anteceſſum anni cur- rentis plenam fidem tribui 1).
1) Art. 1580. 1731. Nec teſtibus locus eſt. Dinculong. T. II. p. 563. §. 261.

L. III. De adquir. rer. dom. Sect. J. 199
H. 261.
Nautae, vehiculariique ut recepta teneant, eodem modo obligantur, quo caupones 1). Nec intereſt utrum illa jam lint navi vehiculove impoſita, an non. Inventarium ergo receptorum ma- giſtri conficiant. Caſum haud prae- ſtant 2).
1) cf. Art. 1952 1954. 2) Art. 1782 1736.
§. 262.
Locatio operis(devis, marché ou priæ fait) eo tendit, ut locator operis vel operam tantummodo ſuam, vel etiam materiam praeſtet. Poſteriore caſu omne rei damnum fert, niſi conductor in mora lit; priore id tantum, quod fua, ſuo- rumve operariorum culpa contractum eſi. Calu igitur interveniente, mercedem haud poſtulare poteſt, niſi e vitio ma- teriae acciderit. Singularia hujus con- tractus funt: I. Fit ad bene placitum, ita ut opus pro parte confectum et pro parte ratihaberi queat, quod praeſumi- tur, ſi conductor locatori mercedem pro parte[olverit. II. Aedificium, ſi vitio aedificationis hoc modo conductae, vel
ſoli,

200 P. JI. Syſt. jur. Napoleonei contin.
[oli, cui impoſitum, corruit, intra de- P
cem annos locator ejus, et architectus tenetur. III. Merces per averfionem(au forfait) determinata hulla ex cauſſa au- geri potelt. IV. Conductori a contractu reſilire licet, dummodo locatori inter- eſſe praeſtet. V. Operarii à locatore con-
P ducti mercedem a conductore haud ex- petere poſſunt, nili pro eo, quod iſte jocatori debet. Tollitur contractis morte locatoris, quo eaſu ejus heredes potu-
„ P lare pollunt, ut mercedem conductor [olvat pro opera defuncti, materiasque 3— P 2—. jamjam adornatas emat, nili illi haud conducant 1). 1) Art. 1787— 1799.
H. 263.
Contractus aleatorius öſt recipro- ca conventio, cujus effectus vel lucrati- vi, vel damnoli contrahentibus, ab even- tu incerto dependent 1) Pertinent vel ad jus nauticum, ut Pecunia tyajectitia (le prét a g e adenture) Et Contra- ctus aecurationis; vel ad jus éivile, ut ludus, ponſto, et CGonttactus vitalitius 2).
1) Art. 110. 2) Art. 196.

L. I. De adquir. rer. dom. Sect. J. 201
H. 264. uamvis Judus, ſponſoque(Je pari NO00 P
a lege haud lit prohibita 1); nullam ta- men ad perſequendam obligationem inde exortam permittit lex actionem, niſi ta- les lint ludi, qui corpori exercendo in- ſerviant, nec[umma ab actore poſtulata nimia ſit 2). Quod vero a reo folutum elt, fruſtra repetitur, niſi actor in dolo, vel mala fide(Fupercherie, escroquerie) faerit 3).
¹) Sim6on Rapport. TL. T. tit. ro.(Cod,
Garn. L. III. P. IV. p. 53). 2) Art. 1965 1966.
3) Art. 1967. Contr. c. r. princ. C. III. 43. de aleatoribus.
§. 265.
Contractus vitalitius 1) eſt con- ventio, qua uni, plaribusve penlio
ad dies vitae promittitur. Gonſti- tut potelt vel titulo oneroſo, vel lu- crativo. Onerolo, Ri[ors(fonds per-
di) 2) vel res immobilis 3), mobilisve ea[ub conditione dätur, ut annuos re- ditus inde praeſtet acceptans. Lucrativo, ſi per donationem teſtamentumve con- ceditur 4). Confertur vero vel in ca- Put ejus, qui pretium folvit, redituque frui-

0
ac P. II. S)ſt. jur. Napoleonei contin.
k
fruitur, vel in caput alterius, qui eo non fruitur; conſiituiturque vel in favo- rem ejus, qui[ortem dederit, vel alte- rius, quo calu contractus[olennibus do- nationis praeter quoad reductionem vel nullitatem 5) haud obnoxius eſt. Requiri- tur omnino I. ut perſona, in cujus ca- put collati reditus, die contractus initi vixerit, vel ſi gravi morbo correpta fuerit, per viginti adhuc dies inde numeratos vi- tam traxerit. II. Ut is, in cujus favorem conſtituta, ad accipiendum habilis ſit. Hic enim reditus, qui niſi titulo lucra- rivo fiant, arrelio tamen ſubjecti funt, pro diebus lingulis quos vixit adquirit; quamvis eos praennmerandos ſtipulari queat 6). Tollitur contractus I. li is, qui pretium accepit, haud caveat de[o- lutione. Quodli vero reditus neglexe- rit[olvere, ejus bona venduntur, prs- tiumque inde conquiſitum ita collocatur, ut reditus inde[olvantur. II. Morte na- turali ejus, qui pretium dedit vel in cu- jus caput eſt conſtitutum; non autem civili; nec declaratione alterius, ſe for- tem redditurum, ac refundendis rediti- bus jam ſolutis renunciaturum 7).
¹) Art. 1909. 1910. 1914. cf. Art. eg. 530.
2)— parcehue celui qui le liore, N le prot⸗ pas, 2l le donne; il ne peut le répeter com- m⸗

L. III. De adquir. rer. dom. Sect. J. 203
me me dette, ni ötre contraint a en recevoir le rembourſement, inquit Siméon Rapport L. TIL. tit, 12.(Cod. Garner. L. III. P. IV. p. 59. 60).
3) A. 6. G. Boudet traite des renter oncis rer. Paril. IX. 12. Thomafſin Eai Vur
ler rentes fonoierss. Paril. IX. Z. 4) Quo pertinet legatum alimentorum in dies vitae.
Art I950.— a rente viagéère eſt réducti- ble ſi elle excéde ce, dont il eſt permis de dispoler: elle eſt nulle, Ri elle eſt au prokit d'une perſonne incapable de recevoir.
6) Art. 1971 1976. 19680. 1981. 7) Art. 1977— 1979. 1983.
———
B. DE coNTRacTIRVS NON cOMnMV- TATIVIS.
§H. 266.
Non Commutativi contractus vel oneroſt lunt, vel beneſici, vel ambigut. Oneroſt[cilicet, ſi ab utraque, beneſici li ab una tantum parte aliquid promittitur, ambigui ſi ab una parte aliquid in di- [crimen datur, nec liqueat, utrum dam- num inde emergat, an non 1).
1) Art. 1104. 1105. 1106.
a, oMx-

204 P. II. S)ſt. jur. Napoleonei contin.
d. O0 N E R 0O5 I.
§. 267. Oneroſi[unt zontractus nuptialis, ſocietas, transactio.
I. CONTRACTVS NVPTLALIS.
Bernardi Commentaire Vur la 10i du XX Pluvioſe. X.
M. F. B. nouweau traitè du mariage, et des conventions matrimoniales. Paril.. Com maille traite du contrat de maiage.
* *
§. 268. ⸗ Contractus nuptialis eſt conventio, qua conjuges jura Rbi invicem compe- tenda conſtituunt. Omnis vero de iſtis ſtipulatio valida eſt, dummodo legibus praeceptivis vel prohibitivis bonisque moribus haud eſt contraria 1). 1) Art. 1387— 1390. ck. DircuNons. T. II. p. 3541 591. Art. 2140.
§. 269.
Fiat coram notariis, nec niſi con-
ſenlu omnium, qni actui ut partes in- ter-

L. JII. De adquir. rer. dom. Sect. I. 206
terfuerunt(qui ont été parties) mutari poteſt 1); ac iis conſentientibus ne Hic quidem tertio detrimentum afferre debet. Initur vero vel ſub pacto communionis bo- norum(régime en communautè), wel[ub pacto conſtituendae dotis(regime do- tal) 2.
1) Art, 1395. 1396. Contr. fr. 72. D. XXIII. 3. de jure dotium. Dincuſion. T. II. p. 377. — harticle ne concerne que les contrac- tans euc mömes, et non ler temoins et ler tierr.— lorsuon a ewigé le conſentenent ſimultanse de touter les parties, qui ont ſti⸗ pule eu cette qualité dans le contrat, Pon a
entendu appliquer celte dispoſttion d tous donateurs, méme etrangerr a ln famnille.
2) Art. 1391. 1394. 1397. 1398.
5. 270. A. Commmnio bonorum a die initi matrimonii initium habet, eſtque vel leg alis, vel conventionalis 1).
5. 271 I. TLegalis vel declaratione expreſſa contrahentium nititur, vel deficiente om- nino contractu nuptiali ipſo jure locum hahet 1). Regulam ergo format, cui per pacta, ſi aliquid adjicitur, vel detrahi- tur,

06 P. II. Syſt. jur. Napoleonei contin.
tur, conventionalis efficitur communio bonorum 2). 4) Ita ut, ſi conjuges lub pacto conſtituendae
dotis nuptias contrahere volunt, illud ex prelle declarent, neceſſe eſt. Art. 1392.
2) Art. 1399 1400.
§. 272.
Communio bonorum et activa com- plectitur, et paMva. Ad activa perti- nent I. res immobiles a conjugibus du- rante matrimonio titulo oneroſo adquiſi- tae. Ilarum enim, quas conjuges die initi matrimonii, niſt jam antea con- tractus nuptialis initus Rt, polliderunt, ut et, quas titulo lurcativo 1) poſt nu- ptias, vel permutatione, vel alienatione Proprii fundi, quamvis pro parte, ad- quiſiverunt, uſusfructus tantum in com- munionem cadit; quo caſu et percipien- dos fructus inferri neceſſe eſt. II. Tum res mobiles a conjugibus die initi ma- trimonii poſſeſſae, aut durante matri- monio per hereditatem, donationemve adquiſitae 2). Dein III. Fructus omnis generis 3) e fundis vel jam poſſellis, vel poſtea adquiſitis emergentes.
1) Art. 1408.—„Dans le cas ou le mari de- viendrait Ieul, et en[on nom perlonnel,
acquereur ou adjudicataire de portion qu de

L. III. De adquir. rer. dom. Sect. 1. 207
de la totalité d'un immeuble appartenant par indivis a la femme, celle ci, lors de la dillolution de la communauté, a le choix ou d'abandonner l'effet a la communaute, laquelle devient alors débitrice envers la femme, de la portion appartenantfa celle-ci dans le prix, ou de retirer''immeuble, en rembourſant à la communauté le prix de de l'acquiſition?.
2) Art. 1 01. cf. Art. 533. 3) cf. Art. 583. 584. 1403.
Ad paRva vero I. debita mobilia, quibus conjuges die initi matrimonii onerata, quaeve hereditatibus durante matrimonio delatis conjuncta fuerunt. II. Omne debitum a conjugibus durante matrimonio contractnm. III. Tum uſu- rae, reſiduaque debita redituum annuo- rum lolvendorum; obligationumve per- [onalium. IV. Impenſae ad refectionem immobilium, quorum uſusfructus in communionem cadit, collocatae. V. Ali- menta conjugibus, liberisque debita, ac reliqua matrimonii onera 1). VI. Dein mulctae a marito debitae, dummodo mor- te civili haud connexae fint. Quae vero uxor debet, e nudo bonorum ejus do- minio poſcuntur 2). Nec vero I. debi- ta mobilia ah illa contracta, quae nec
Per

gog P. JI. Sſt. Jjur Napoleonei contin.
per actum authenticum, nec per trans- fcriptionem, nec per mortem fubſcri- pentis certum prae ſe ferunt diem. Cre- ditores enim, hoc deficiente jus[uum adverſus nudum rei uxoriae immobilis dominium perſequi poſſunt. Nec II. de- pita hereditatibus immobilium rerum an- nexa. Quae ſi marito contigerint, cre- ditores ex omnibus ejus immobilibus, ſive perſonales lint, ſive communes,[o- lutionem impetrare polſunt; ſin vero uxori, nonnili e bonis ejus immobilibus perſonalibus, nili diſſentiente marito eam adquiſiverit hereditatem, quo caſu adverſus nudum tantum bonorum domi- nium agere polſunt. Si autem hered- ras mobilium, immobiliumque defertur, inventarium conficiendum, ut inde, uanta communioni debitorum pars ad- creſcat, cognoſcatur; hereditate contra uxori delata, ſi inventarium conſcribere neglexerit raaritus, damnumque inde uxor fenſerit, per[cripta domeſtica, in ſtrumenta, teſies, et adeo per famam publicam probare illa poteſt, quae here- ditati inerant. Creditoribus hoc calu adverſus communionis bona agere licet, ſi uxor hereditatem[ub auctoritate ma- riti acceperit, inventariumve neglectum adverſus res hereditate contentas
et nudum bonorum Perſonalium uxo-
fuerit, autem,

L. III. De adquir. rer dom. Sect. J. 209
uxoris dominium ſi eam auctoritate ju- dicis, riteque confecto inventario adqui- ſiverit 3).
1) Art. 1489.
2) Art. 1424. 1425.
3) Art. 1411 1420.
H. 274.
Adminiſtratio communionis eſt pe- nes maritum. Duplex eſt, prouti de bonis communibus ipfis, aut de bonis uxoris perſonalibus locum habet 1).
1) Art. 142I. 1328.
§. 276.
Res enim communes mobiles et ſine conſenſu uxoris omni modo alienare, pi- gnorique dare maritus poteſt, dummodo eorum ufumfructum in alienatione ſibi non reſervet, nec donatio teſtamentaria, de iis relicta, luam ratam excedat 1). De rebus vero immobilibus, mobiliumve parte quota, niſi ad elocandos inſtruen- dosque liberos communes, titulo gratuito disponere haud poteſt 1). Uxor e con- trario, niſi ut mercatrix de rebus ad mercium commutandarum curam ſpe- otantibus, contrahens, diſſentiente mari-
0 to,

210 P. II. Sſt. jur. Napoleonei contin.
to, nec ſe, nec communionem obligare poteſt; abſente autem marito, nonnili fub auctoritate judicis, et ſi vel mari- tum e carceribus liberatum it, vel liberos dotat. Unde, ſi una cum marito ſe in [olidum obligaverit, fidejuſſoris tantum- modo munus obiiſſe putatur, et ut in- demnis praeſtetur, recte flagitat 3).
¹) Art. 1423.—*S'il a donné en cette forme uneffet de la communauté, le donataire ne
peut le réclamer en nature, qu'autant que 3 beffet, par l'evenement du partage, tombe au lot des héritiers du mari: ſ'effet ne tombe point au lot de ces héritiers, le 16- gataire a la récompenſe de la valeur totale de l'effet donné, fur la part des héritiers du mari dans la communauté et fur les biens perſonnels de ce dernier“.
1) Art. 1422. 3) 1426. 1477. 1431
H. 276.
Res etiam[oli uxori competentes,
nec communioni illatas, maritus admini- ſtrat, unde I. actiones mobiles, poſſeſſo- riasque uxoris nomine inſtituit II. im- mobiles vero ejus res, nonniſi ea con- [entiente alienat; quas ſi locaverit, ul⸗ tra novem annos, ſi illos tempus loca- tionis excedat, locatio non valet. Lo- catio autem, a marito tribus annis ante
—
de-

ð
L. TII. De adquir. vr. dom. Sect J. 214
decurſum contractus, de praedio ruſiico, duobus de urbano facta, ommni eflectu elt deltituta, nili ante finitam commu- nionem jam jam exerceri coepta eft. III. Culpam ergo omnem praeſtat, K ea bona diminuta fuerint 1). Re immobili vel corporali, vel incorporali vendita, ejusque pretio communioni illato, nec ad alium emendum fundum adhibito, prae reliquis illud a bonis commumibus detrahitur 2). Quodſi vero maritus fun- dum aliquem pretio rei uxoriae vendi- tae emtum eſſe declaraverit, nullam fi- dem meretur, nii uxor eam emtionem
expreſſe acceptaverit; nec illa, niſli pre-
tium venditionis, adverfus bona adeo ma- riti perſonalia perſequendum, aliquid re- poſcere poteft 3).
1) Art. 1428 1430.
3) Ant. 1437.
3) Art. 1434— 1436. Autrement la vlluſtoy et la fraude den 6crits poterieur au ma- riage et antidatés, fournirpient une femme acile ou conupable tonu moens de ruiner læ communnuté et ſon mar. La mẽme preca- tion nſt pan neceſaire Vur ler delles du ma⸗ ri anterieurer au mariage, phrceque, dan? tous les ca, Leur puiement, par le mart. v'eſt ue ſtice, Voit ꝙunil paie ur ſer Sien yer/onnel. /oit qu ypꝛuie Vur ceæ de la vomm naute don 1 ſt le maitre, Jauf, eh ce dernier ear, k'indemmits e la
2 emme;

a1 P. II. Syſt. Jjur. Napoleonei contin.
emme; ut ait Duveyrier Rapport L. II. tic. 5.(Cod. Garn. L. III. P. III. p. 81.) ck. Siméon Dircourt. eod. Ibid. p. 159. et Dircuſſtonv. T. II. p. 399. 400.
§. 277.
Quoties vero ſumma e communione in utrius conjugis utilitatem depromitur, alter ejus refarcitionem poltulare poteft. Ouodſi uterque parens unum ex liberis eiocaverit, unusquisque ad ejus in- Rructum dimidiam contribuiſſe praeſumi- tur partem, nec intereſt, utrum e commu- nibus bonis dotatio facta, an e perſonali- bus; quo tamen poſteriore calu is, cu- jus res impenſae ſunt, poſtulare poteſi, ut earum aeſtimatio quoad dimidium ſibi reſarciatur. Qui vero inſtructum dedit, ejus evictionem praeſtare debet; qui pro- miſerit tantum, ufuras ejus a die initi matrimonii, haud vero a die ſolutionis folvere tenetur).*
1) Art. 14371 1440.
H. a78.
Tollitur communio I. morte natu- rali, ac civili, II. divortio, III. Tepara- tione bonorum 1). Iſia nonniſi ab uxo- re in judicio, cum conventionalis ipſo
jure nulla lit, flagitari poteſt, et quidem,

L. III. De adquir. rer. dom. Sect. J. 213
ſi dos uxoris in periculum vocatur, fa- cultatesque mariti ita Rint ipſius culpa comminutae, ut ad eam ſfecuram prae- Ktandam minime fufficere videantur. De- creta vero[emel a judice ſeparatio bono- rum, alboque inſcripta, ſi uxor jure ſuo haud utatur, nec res[uas intra qua- tuordecim dies repetere incipit, iterum irrita evadit. Creditores etiam uxoris ea conſentiente ſeparationem bonorum recte poſtulant; marito itidem infolvente jura debitricis ad modum obligationis, cujus implementum petunt, adverſus eum re- cte perſequuntur; creditoribus mariti vero, ſi ſeparatio in eorum fraudem facta lit, interveniendo eam invadere, licet. Vxor porro et poſt impetratam ſepa- rationem pro modo facultatum fuarum onera matrimonii ferat, neceſſe eſt. Dein tollitur a)communio IV. ſeparatione quoad torum et menſam. Hanc ſi impetrave- rit uxor, liberam rerum ſuarum admi- niltrationem redimit, quamvis immobi- les, niſi[ub auctoritate mariti, judicis- ve alienare nequeat. Alienato hoc modo fundo, pretioque ejus haud collocato, ma- ritus non aliter neglectae collocationis cauſſa tenetur, quam ſi alienatio, ſe prae- ſente, ſuaque Tub auctoritate facta eſi, pretiumve ipfe acceperat, idve in rem
fuam

21½ P. H. Syſ. jur. Napoleonei cont in.
ſuam verſum eſſe, probatum. Utrague [eparatio communionis conſenſu partium coram notariis reſcindi, et communio reſtitui poteſit, duo calu omnia, nec vero in tertii pracjudicium, eum in ſtatum re- vertuntur, ac ſi nulla locum habuiſſet: omnis enim conventio, qua aliis quam priltinis conditionibus communio in in⸗ tegrum reltituitur, irrita cadit 3).
1) Art. 1441.
2) Art. 1443— 1350.
3) Art. 14)1. 1452. cf. Art. 1445
H. 279.
Sublata per divortium, mortem, le- paritiot emque a toro et menfa commu- nione, alternativa inde usori, ejusve heredibus nafcitur obligatio, aut acci- piendi communionem, aut renudiandi ea dummodo res adhuc integra Rit 1), Adimitur illi jus illud optionis I. Hi le
inuniſcuerit rebus communibus, IH. R
major facta per actum folemnem quali- tatem communionis acceperit; dein III. ſi res furto[ubtraxerit, celaveritve. Ne tamen temere accepra communio ſibi damnoſa evadat, conforipto iptra tres menſes poſt mortem mariti inventario, intra quadraginta dies poſt ejus confe⸗ ctio-

L. III. De adquir. rer. dom. Sect. J. 215
ctionem, quo omnino tempore alimenta poſtulare poteſt, jus coram judice do- micilii mariti primae inſtantiae volunta- tem ſuam declarandi habet; quod idem jus et heredibus[uis competit. Morte autem mariti, R naturali, civilive com- munio[ublata fit, vidua, etki jam de- curſo temporjs ſpatio, jure renunciandi gaudet, dummodo inventarium confece- rit, nec ſe immiſcuerit; non aeque ſe- paratione per divortium, vel a toro ac menſa facta ſi foluta fuerit communio; quo cafu neglecto ſpatio temporis com- munioni renunciaſſe videtur. Creditori- bus uxoris itidem jus eſt de renuncia- tione ejus in fraudem ſui facta, con- querendi, communionemqne acceptan- di 2).
1) Duveyrier Rapport ſur le tit. ro. L. M.
(Cod. Garner. L. III. P. III, ꝑ. 92).
3) Art. 1453 1466.
§. 280.
Acceyta communione activa, et paſ- ſiva inter utrumque conjugem eorumve heredes diſtribuuntur 1).
1) Art. 1467.
§. a81.

216 P. II. 6yſt. jur. Napoleonei contin.
§. 231.
Ad activa aeſtimanda in maſſam conferuntur I. omne quod a conjugibus communioni debetur 1)3 II. quod ad elo- candos liberos inde depromtum. Colla- tione facta uterque conjux, ejusve heres praecipit I. bona perſonalia communio- ni haud illata, et quidem vel in natura, vel eorum aeſtimationem; tum II. pre- tium ex immobilibus durante commu- nione alienatis, niſi itérum fuerit collo- catum. III. Dein ea, quae fibi commu- nio debet, et quidem utrumque cum uſuris a die fublationis debitis. Uori jus praecipiendi prius competit, quam marito, cum conditio ejus omnino me- lior, dum maſſa ad eam ſatisfaciendam haud ſufficiente, jura[ua contra bona adeo marito perſonalia perſequi poteſt, et ſi res illi reftituendae in rerum natu- ra haud adſint, nec nummi, nec mobi- les[ufficiant, immobilium optionem ha- bet 2). Praeceptis praecipiendis reſiduum inter conjuges eorumve heredes aequali- ter rite 3) diſtribuitur. Heredum autem uxoris ſi alii detrectant, alii accipiunt communionem, acceptans portionem vj- rilem e bonis in uxoris[ortem cadenti- bus[umit; reliqui, eodem jure, quo uxor, ſi renunciaſſet, pro parte virili fruuntur. Facta

L. TII. De adquir. rer. dom. Sect. J. 217
Facta dein diviſione, Ri alter e conjugi- bus alteri obſtrictus maneat, bona eſus perſonalia illi tenetur, et ad praeſtandas inde a die actionis inſfiitutae uſuras ob- ligatur. Sumtus tamen ad luctum im- penſi ab uxore, ab heredibus praemor- tui mariti relarciri debent; nec intereſt an acceptaverit illa vel 1epudiaverit communionem 4).
1) Art. 1437.
2) Art 1468— 1473.
3) Art. 833 886. Code de procodure. art. 976„ 983.
0 at. 1474 1481.
§. a82.
Paſſiva vero, quo et ſumtus obligationis, inventarii confectionis, diviſionisque pertinent, aequaliter itidem, niſi aliter dispoſitum, dividuntur. Maritus enim tenetur ad[olvenda I. debita omnia in utilitatem communionis contracta, ſalvo tamen ratione partis dimidiae adverſus uorem regreſſu. II. Tum ad dimidiam partem debitorum ante communionem, ab uxore contractorum. Uor obligatur I. ob debita communia, nonniſi quoad lucrum a ſe inde conquiſitum, nili ſe in[olidum cum marito obligaverit. Tum
II.

218 P. II. Syſt jur. Napoleonei contin.
II. ob omnia debita, quae ante matri- monium contraxerat, ſalvo itidem pro eorum dimidia parte adverlus maritum regreſſu. Quae omnino jura et heredibus conjugum competunt 1).
1) Art. 1482— 1491.
§. 233
Renunciationis effectus ſunt I. ut uxor omne jus ſuum in bona communia amit- tat. Praecipit autem 1. veſtes, linteaque ad uſum quotidianum, 2. immobilia fua, eorumve pretia, ſi alienata fuerint, 3. dein illa, quae ſibi communio debet. II. ut ab omnibus liberetur debitis; niſi ſe in [olidum cum marito obligaverit, aut de- bitum ante communionem ab illa con- tractum fuerit. Heredibus uxoris eadem quidem jura competunt, nequaquam ta- men veſtes, lintea, alimentaque uxori debita poſtulare poſſunt 1).
1) Art. 1492 1495.
§. 284.
Haec omnia locum etiam habent, ſi alter conjugum Rberos ex pPriore matri-
monio habuérit, dummodo illa oblerven- tur,

L. III. De adquir. rer. dom. Sect. I. 219
tur, quae de donationibus 1) cauta ſunt conjugibus conferendis 2). ¹) Jrt. 1098. 2) Art. 1495. §. 236.
II. Conventionalis, quae regulariter em, quibus legalis, normis ſubjecta elt, per complures regitur ſipulatio- nes 1), quarum praecipuae funt hae; I. communionem nonniſi adquaeſtum com- prehenfuram; II. mobiles, et quae tem- pore initi matrimonii adfuerant, et quae poſiea adquilitae; aut Pro toto, aut pro parte excluſum iri; IlI. immobiles vel totas vel pro parte mobilibus aequipara- tas in communionem venturas eſſe; IV. debita ante matrimoniumj contracta e pro- riis bonis ab utroque conjuge[olvenda; V. Uxorem, li communioni renunciaverit dotem[uam ab omnibus oneribus libe- ratam reprenfuram; VI. Conjugem ſuper- Kitem aliquid ad infiar praecipitis[um- turum; VII. Facta diftributione inaequã- les[ortes faciendas; dein VIII. Commu- nionem titulo univerſali inter eos con- ſtituendam 2).
— ℳ 8
1) Art. 15a7. 1528. dummodo oblervabuntur,
e Art. 1331 1390, et Art. 106g. cauta unt,
2) Art. r497. §. 252.

220 P. JI. Syſt. jur. Napoleonei contin.
§. 286.
a) Si convenerit, ad ſolum adquae-
ſtum communionem ſpectaturam eſſe 1), praeceptis bonis ad utrumque conjugem pertinentibus, finita communione, ea tan- tummodo diſtribuuntur, quae vel indu- ſiria ſua, vel compendio e fructibus, re- ditibusque e bonis utriusque hauſtis ad- quiſita ſunt; quorum in numerum et res mobiles vel praelentes, vel futurae ve- niunt, ſi nec inventario, nec deſigna- tione fuerint inſcriptae 2).
1) Stipulatio ilta et in regimine dotali locum habere poteſt. Art. 1581.
2) 1498. 1499 ·
§. 237.
b) Conſtitui etiam poreſt, res mobi- les praelentes, futurasve vel pro toto, vel pro parte a communione exclulſum iri. Quod et fit, li res mobiles usque ad certam[ummam, vel aeſtimationem communioni inferunt. Hoc, ſi a mari- ro per declarationem contractui nnptiali inſertum, ab uxore per apochas mariti probatum fuerit, utrique jus competit, lummam vel aeſtimationem excedentem praecipiendi. Mobiles autem res poſtea
ↄdquilitae, li inventario haud fuerint in- ſcrip-

L. III. De adquir. rer. dom. Sect. I. a21
ſcriptae, nec alio titulo firmatae, ab uxo. re quidem, ſi earum pretium per inſtru- menta, teſtes, famamve publicam proba verit, recipi poſſunt; nec vero a ma- rito 1).
1) Art. 1500— 1504.
§. 238.
Si promiſſum fuerit, et immobiles in communionem venturas eſſe, nego- tium vocatur mobilariſatio 1). Eſt ila vel certa, vel incerta. Certa, ſi conjux declarat, rem immobilem certam, aut ea- rum determinatam quantitatem, vel totam, vel pro parte pro mobili eſſe putandam, eamque communioni infert; incerta, li declaraverit, ſe immobiles omnes pro modo certae[ſummae communioni in⸗ ferre 2).
1) Duveyrier Rayport ſur le eie. 1o du L. TI.(Cod. Garn. L. 1II. P. III. p. 100). Lameubliſement n'eſt uune Retion la faveur deè la quelle les p ouæ peuvent meetre dans la communauts une ſomme Re et cer- taine,& prendre ſur un dmmeuble dẽtermins, ou ſan dòtermination ſur tous leurs immeu blet en general.
2) Art. 1505. 1506.
§. 289.

22 P. II. SN. jur. Napoleonei contin.
§. 289.
Certae eflectus[ſunt; ut in dominium communionis res transeat; maritus ergo adminiſtrans, ſi ea pro toto mobiliarila- tioni obnoxia eſt, liberam älienandi fa- cultatem habest; non aeque ſi pro parte
5 tantum illi Tubjectae 1).
Incertae: I. ut dominium haud transeat; II. et conjux nonnullas e mo- pilibus pro ſumma promiſſa mallae com- muni relinquat. Ius tamen ii, heredi- busque fuis, eam facta diviſione reti-
63 nendi competit; forti ſcilicet, quam a-
t cepturus eſt, am annumerando. Mari-
tus hoc caſu, nonnili conſentiente uko-
re ejus res alienare potelt, etli oppigno-
randi libera gaudeat facultate 1).
1) Art, 1508. 1509.
§. 291.
d) Stipulatio, ut quisque con⸗ jugum debita fua perſonalia leor- ſim[olvat, utrumque ad Ribi invicem reſarciendum obligat, quod e commu- nione[olutum eſt; nec intereſt utrum
inyentarium confectum Rt, nec ne⸗ quam-

T. NI. De adquir. rer. dom. Sect I. 223
quamvis hoc calu creditores jura ſua adverſus omnia bona mobilia perſequan- tur, ac communia. Ulurae tamen, reſi- duaque a die initi matrimonii e com- munione[olvantur, neceſſe eſt. 8i quis adeo conjugum per pacta nuptialia pro liberato ab omni alieno aere falſo decla.- ratus eſt, alter, ut indemnis flat, adver- ſus eum, ejusque parentes, aſcendentes, vel tutores, ſi declarationem iſtam fece- runt, recte agit; et maritus quidem du- rante immo communione 1).
1) Art. 1510„1613.
§. 292.
e) Stipulatio, ut uxor, quae com- munioni intulerit, ab omni onere libe- ra recipiat, ſemper reftrictive interpre- tanda, nec in praejudicium tertii im- plenda. Nec prius uxor ea recte poſtu- lat, quam deductis debitis perſonalibus e communione ſolutis 1).
1) Art. 1514. §. 293.
f) Praeciput, ſi fuperſtiti con- jugi promiſſum fuerit; regulariter ad ejus validitatem requiritur: I. ut com- munionem accipiat, II. tum e bo⸗- nis communibus illud[ſumatur; III. ut
alter

a24 P. II. S)%t jur. Napoleonei contin.
alter conjux morte vel naturali, vel ci- vili occubuerit. Quodſi divortio ſepa- ratus ſit maritus, praeciput usque ad mortem[uam, praeſtita cautione, penes ſe remanet. Creditoribus tamen commu- nionis res praecipiti contentas, ut ſatis- Hant, vendere licet. Solennibus dona- tionum haud[ubjecta eſt Hipulatio iſta 1).
1) Art. 1515 1519.
H. 294.
g) Si aequales factae, eodem modo et debita inter utrumque diſtribui, ne- ceſſe eſt. Si vero certa[ſumma pro om- ni alterius, ejusve heredis jure prowiſſa fuerit, iſta, quamvis bona communia haud[ufficiant, omnino ſolvenda. Quae, R uxori promilſa fuerit, maritus, ejusve heredes omnia debita[olvant; ſi marito vero, uxor vel lummam[ſolvat, vel re- nuncians communioni, activa iſtius paſ- ſivaque mariti heredibus cedat. Heredi omnino, ſi alterum ſupervixerit conju- gem, maſſam in aequales diſtribuere par- tes licet 1).
1) Art, 1520 1524.
§. a95

L. III. De adquir. rer. dom. Sect. J. 226
H. 295.
Conſtitui etiam poteſt, ut omnia bona communia ad folum fuperſiitem conju- gem pertineant, ita tamen ut heres alte- rius bona, fortesque a teſtatori commu- nioni illata repoſcere 1) pollit.
1) Art. 1525. H. 296.
h) Conjugibus communionem uni- verſalem omnium bonorum praelentium et futurorum, mobilium, immobilium- que; vel praeſentium aut futurorum per pacta nuptialia conltituere licet. Solen-
nia donationum nec in hac ſtipulatione locum habent 1).
1) Art. 1506.
§. 297.
Intermedium quoddam pactorum. nuptialium genus efficitur declaratione conjugum, ſe communionem bonorum haud inituros,[ed potius bona ad quem- cunque eorum pertinentia ſeparata ſer- vaturos, quanquam dotali regimini haud⸗ quaquam ſe 1) addicere velint.
M 4rt. 15 dg.

.
aa6 P. II. S)ſ. jur. Napoleonei contin.
H. 298. Priore caſu bona uxoris ad onera
matrimonii ferenda illata putantur, et a
marito adminiltrantur: qui I. ea finito matrimonio, vel feparatione bonorum per judicem decreta reſtituat; II. fungi- bilia taxat, eorumque aeſtimationem red- dat; III, omnino ad ea obligatur, quibus uſufructuarius. Uxori jus competit I. an- nuos quosdam reditus neceſſitatibus ſuis poſtulandi; II. immobilia, quamvis aoce- dente auctoritate mariti, judicisve alie- nandi 1).
1) Art, 1630 1545.
H. 299⸗
Poſteriore, apud uxorem libera bo⸗ norum[uorum adminiſtratio et fructus remanent. Obligatur taimnen I. ad tertiam redituum partem 1) oneribus matrimonii ferendis contribuendam, nili alia in pa- ctis nuptialibus ratiò gonſtituta ſit. I. Tum ne, nili[ub[peciali auctoritate ju- dicis, maritive immobilia alienat. Quodſi
uxor bona[ua marito in ufumfructum
dederit, iſte nonnili fructus extantes, fi- nito matrimonio reſtituit, de perceptis ad rationem reddendam non compellitur 2).
1) Duveyrier Rapport ſur le eit. 1o. L. l. (Cod. Garner, L. UI. P. III. p. 103). 3 0

L T. De adquir. rer. dom Sect. J. 227
— R 9 5*. loi Nu warfage veut u'alort elle conlribus e charges d une PorEohu raſonnable. le ) 6 ris ouræuſe, a deſaut de convention, ae au Lier de Jer eveuu.
a) Art 15 36 1539.
§. 300.
B. Bona uxoris vel dotalia 1) lunt (G. 269), vel paraphernatia.
1) Duveyrier Rapport ſur le 10. (Cod Garner L. 1 P. Il p 106) Ouoi- e la dot ait donné ſon Mom d ee PMeme leglatif, et qu elle ſoit Va matière princi- pale, elle ne lui as sumoihus ewolu to. oement p articulisre La dot Fet apparte- ir d to les coutrats de mariage, huelque oit leur rgime cohventtonnel Eille aura done des regles genérales, et dune applica- tion commune d tous les F/emen Parce Jue ces regles ſeront la cohſequence dun Principe général.
§. 301.
I. Dos eſt, quicquid ab illa ad one- ra matrimonii ferenda marito infertur. Conſtituitur vel ab uxore ipfa, vel ab alio polt pacta nuptialia: necelſe ta- men, ut ante nuptias Rat, cum durante matrimonio nec conſitui, nec augeri
L—* 7 3„
Polht 1). Si ab utroque conjuge con-
Rituitur 2), pro dimidia parte eam quis-
que conſtituiſſe putatur; Hi a patre
Pà ſo-

223 P. II. Sſ. jur⸗ Napoleonei contin.
[olo, mater haud obligatur 3) ſi omni- no a fuperſtite conjuge loco utriusque,
nec definita eorum rata, dos primum e
bonis praedefuncti ſumatur, tum e bo- nis conſtituentis 4); nec omnino inter- eſt, an filia dotanda ipſa facultates, qua- rum iſtis uſusfructus competit, habeat,
nec ne.
¹) Art. 1540. 143. Contr. Fe3. J. II. 7. de do- nationibus. Of. Novell. XCVII. cap. 2.— cf. et Art 1395.
2) Duveyrier Rapport tit. 1o. T. T.(Cod. Garn. L. III. P. III. p og. Ler lois ro- maines avoient pluſteurs autrer regles ſur la conſtitulion datale. que le projet de 107 hſſe ous ſtlence, les unen, comme inliles d'ew- primer, ler autres comme incompatibles avec notre légivlation actuelle.
3) Art. 1544.
4) Art. 1545. Contr. arg. e c 7. C., V. lrr. de dotis promiſſtone.
§5. 562.
In dotem venire poſſunt aut bona omnia praeſentia, ac futura uxoris, aut praeſentia tantum, vel futura tantum; vel res ſingulae. Qui vero dotem dedit, ad ejus evictionem praeſtandam, et ſi promiſerit, necdum[olverit, ad uſuras morae a die matrimonii initi lolvendas tenetur x).
¹) Art. 1541. 1347. 1548. H. 303.
—————
—„
—„

L. III De adquir rer. dom. Sect. J. 229
§. 305
Durante matrimonio dotis admini- ſtratio marito competit, qui igitur I. de- bitores, pollelloresve ejus actione perſe- qui potelt; II. fructibus omnibus frui- tur 2); 1III.[ortes uxori[olutas ipfe acci- pere poteſt. Nec tamen I. ad cautionem conſtituendam obligatur; nec omnino II. dos in ejus dominium tranſit; niſi in wobilibus aeſtimationi ſubjectis conſiet; immobilia enim, etli taxata, niſi expreſ- ſe hoc cautum fuerit in mariti domi⸗ nium haud transferuntur; nec regulari- ter pretium et res fuccedunt in locum rei dotalis 2). 1) Art. 1568. 2) Art. 1549— 1553.
5. 304.
Immobilia dotalia nec a marito, nec ab uxore, nec ab alio alienari polſunt; quod ſi durante matrimonio factum erit; a marito ſtatim, ab uxore vero et eorum heredibus poſt matrimonium, ſeparatio- nemve bonorum, recte vindicantur, nulla praeſcriptione contra eos currente; niſi I. uxor fub auctoritate mariti, vel judicis, quo poſieriore caſu uſumfructum eorum marito relinquat, ad liberis e prio- re matrimonii, vel praeſenti ſuſceptis Kia-

50 1 SM jur. Napole onei contin.
tionem parandam dedit; tum II. ſi aliena- tio per contractum nuptialem exprelie lit ermiſſa 1). A judice alienantur per fubhaſtationem publicam, et facta terna
proclamatione I. ut conjux e carceribus
jberetur 2), II. ut alimenta familiae 3) fubminiſtrentur, III. ut creditoribus uxo- ris, ejusve qui dotem conſtituit, inde [olvatur, dummodo debitum ante pa
otum nuptiale contractum lit, IV. ut rei immobili dotali neceſſariae inde refectio- nes impendantur, V. dein, ut immobi-„ lis individua dividi polht. Pretium hoe calu, deductis folvendis dotale eſt, et in ufuräs collocandum 4).
) Art. 1554 7557.
2) Art. 5*8.— L'immeuble dotal peut en- i core êtie aljene— Ne mot peur an nonce n lanplicaion de larticle ℳt aban donnse a la ſageſe des tribunau— ma ne ſe tronwe en vriſon qe porr raſon d un delt ou pnr detlen contraclésr au jet⸗ it 7 ne ſeroit pas j ſte ne la dol de la fenmwe 3 ſovt a l'en tirer— Pe Conſil Cam ba- c6nEs oe 6 ſe premieres ohſervations, q owiendrit ½ de re Tre Laliéna- Zlit6„o r detket. an ſeulei delter conlrac toe ancrieuremlent an mariage et conſta⸗
toes par un acte authentiqug. Pincuons. 6 T. ll. p. 440 F. 5 4rl. 03 206.
4) Art. 158.
3§. 305
1

L I. De adquir. rer. dom. Sect. J. 231
§. 303.
Commutare tamen poteſt maritus fundum dotalem pro alio, conſentiente ſcilicet femina, et fub auctoritate judicis facta per artis peritos taxatione. Alter, qui in commutati locum ſucceſſit, ut et pecunia, quae ad ejus aeſtimationem re- plendam forte uxori debetur, dotales Kunt 1).
1) Art. 1559. §. Zo6.
Ratione adminiſtrationis maritus I. ad eadem officia praeſtanda tenetur, quae ab ufufructuario implenda; tum II. ad damna ſua culpa orta reſarcienda obliga- tur 1). Dein III. finito matrimonio, ſe- Parationeve bonorum ab uxore impetra- ta, dotem reſtituere debet, et quidem im- mobiles, mobilesque res vel taxationi haud fubjectas, vel ita aeſtimatas, ut eo dominium ad maritum haud transeat, ſtatim; mobilibus vero taxatis, earum aeltimationem, vel aliam quamlibet ſum- mam pecuniae in dotem acceptam poſt anni decurſum, illo in ſtatu, quo tem- pore reſtitutionis feſe habent 2); ita ut tamen uxor lintea. veſtimentaque ad ejus uſum pertinentia praecipiat. Beſtituat adeo, quamvis eam haud accepiſſet, R
jam

232 P M. Syſt jur Napoleonei contin.
jam decem anni a termino ſolutionis praeterlapfi[unt, dotem promiſſam, ni- R, ſe frultra ei adquirendae operam de- diſſe, probet; tum et fructus, ufurasque inde a morte uxoris refundat; uxor ve- ro, mortuo marito aut ufuras intra an- num luctus, aut alimenta, induſiaque lugubria e hereditate poltulare poteli 3). 1) Art. 1562. 156.
2) Art 1566. 1567.
3) Are. 1564— 1570.
5 55
Fructus autem immobilium, finito mabimonio, pro temporis nodo per quod illud in ultimo anno qui a die an- niverſario, quo olim matrimonium cele- bratum, numeratur, fubſtiterit, inter utrumque diltribuuntur 1).
1) Art. 37.% la dillolation“ du mariage. les irniis des immenbles dotaux le partagent entre le mori 6t la femme on leurs héritiers, àproportion du tents qu'il a duré, pendant la derniere aunte. L'année commence à pa ir duſour on 14 mariage a été celebé*
privileg um dotis Art. 2r21) non currit contra credores anteriores Art 1372. Contr. c. 12. C. VIII. 15. qui potiores in pignore.

L. III. De adquir. rer. dom. Sect. I. 233
0
§. Zog.
II. Bona omnia ukoris in dotem haud data, vocantur Paraphernalia, quo- rum adminiſtratio et fructus uxori com- petunt, ita ut tamen I. tertiam fructuum partem ad onera ferenda matrimonii, II. bona ſine auctoritate mariti 1), vel judicis haud alienare pofſit. Si autem marito mandatum de adminiſirandis pa- raphernalibus dederit, is ad rationes red- dendas compellitui; fi ſine mandato, nec tamen difſentiente ea adminiſtraverit, ad fructus extantes; diſſentiente ea, ad per- ceptos etian refiituendos tenetur. Qui- bus caſibus iisdem oficiis obſtrictus eſt, quibus uſufructuarius 2).
1 6. Cnntr. c, 6, C, VIII. 56. de re vocandis donatt. 2) Art. 1577— 1580.
§. 309.
Societas eli contractus, quo plures res vel operas libi communicant, commo- di communis 1) cauſſa. Requiritur ad ejus validitatem I. ut de rebus licitis, et ad commune commodun inita lit I.
tum, ut Ri ejus objectum 2) CL francos
EX-

.
254 P. JI. S)ſ. Jjur Napoleonei contin.
cxcedat, per ſcripturam terminetur, qua Probari pollit, cum per teltes probatio- nem haud admittat. Fli vero vel uni- verſalis, vel particularis 3.
1) Nec igitur in benevolentiam unius; nec in- ter eos qui inaequali fortuna gaudent. Sou- teville Rapport tit 9. E. Cod. Gar⸗ nen. L. 1I 1II. h. 3 33 Contr. fr. 5. S 1. D. XVII. 2 pro ſocio. Treilhard
Ep. des mol. eod.(Ibid. p. 345) Elle ſ
contraire à honmnkleté et au bonner moeurt Juand la miſe ne conſiſte que danm une pro- meſſe de crodit, vaihe le plus Vonwent, mnir owours coupable quand elle eſt payse.
8 Quid[ub objecti nomine veniat, quaerit buanneau Diref. T. ll. p.§89. not. 1.
3) Art. 183213. Ouae vero in locietate ob- tinent generales regulae etin iis quae com- mercii caulla inſtitutae lunt, oblervantur, modo legibus peculiaribus de iſlis latis, haud
derogent. Art. 1873
5. 310.
UVniver ſalis vel omnia bona pras- Jentia 1) comprehendit, vel lucrum tan- lum omne inde conquirendum. Prior ßt. R contrahentes ommia ſua bona prae- lentia, mobilia atque immobilia, om- vesque eorum fructus in[ocietatem con- ferunt. Bonorum enim futurorum titulo lucrativo adquilitorum nonniſi uſusfru- ctus in eam cadit. Poſterior, quae in
du-

L. TI. De adquir. rer. dom. Sect J. 235
dubio praefumitur omne comprehendit lucrum per ndultriam contrahentium durante locietate conquiſitum; tum res mobiles ab iis tempore initi contractus poſſeſſas, et commodum ex immobilibus perſonalibus hauriendum a).
1) Secund. lus Rom. et fotura.— Dincnſſton. i p. 6 e Cnfeil adopte et prin- cipe la ſoeité de tou biens preſens, en a doſendant aur perſpnnen enlre le ꝙueller les donation ſon! prolibbes.— M. Réeal oh⸗ ſerve. ge ahrès le prihcipe adohtb, la Vrvenance d'enſan détrfra len ſociter de 0 ler öiens Le Conſul Cambacéres dit. qus ℳ 4 ſeile donhe uelue avantage „ l'autre afhei, on le réduira d d por- tok diponble
d) Art. 1836— 1839.
§. 311.
Univerſalis focietas nonnifi inter eas iniri poteſt perſonas, quae ſibi invi- cem, nec tamen in praejudicium tertii,
recte donant 1).
¹) Art. 1840.
H. 512
„ Particularis eſt, quae certas tantummo- do res, eorumque uſum fructumve com- prehendit; aut quae certum ad conſilium
ad-

236 P. II. Sſt jur. Napoleonei contin.
adſequendum, vel artem excolendam ini- tur 1).
1) Art. 1841. 1842.
5 313.
Momento initi contractus unaquae- que ſocietas incipit, nili pacto aliter lit proviſum; et usdue ad mortem[ociorum inita praeſumitur 1).
1) Art. 1843. 1844.
§. 514. Socii vero ſibi ipfis invicem obli- gantur, aut aliis.
S
Sociis obligatur[ocius: I. ad ea in- ferenda, quae promilit, eorumque evi- ctionem praeſtandam. Quod ni fecerit, a die promiſſae[olutionis ad aſuras tene- tur. Tum II. ad uſuras pro iis nummis, quos e focietate in proprium uſum con- vertit, praeſtandas. III. Ad lucrorum, i operas[ocietati intulerit, reddendam rationem 1). Ouodſi debitor locietatis ſocio, cui etiam debet,[olverit,[olutio et in creditum locietatis, et in ſuum pro rata imputanda; Dec intereſt, utrum de-
bitor polterius redditurus erat, an prius 2). IV.

L. III Del adquir. rer. dom. Sect J. 237
IV. Ad ea canferenda, quae pro[ua rata a debitore polt inſolvente, acceperat. V. Ad damna culpa[ua 3) emerſa reſar- cienda, cum ea nequaquam cum com- modis compenſari queant, quorum ejus induſtria locietas particeps fuerat. Re⸗ rum non fungibilium ſocietati illatarum calum praeſtat dowinus earum; non ae- que, Ri fungibiles vel omnino taxationis gratia traditae[unt 3).
1) Art. 1845„ 1848.
2) Art. 1849.
3) Art. 1850 VircMon. P 1. P. 598. Der ſpéculation ra ſonnabler ui tournent mal ſont malhenr, et non ne faute; Lonut cela doit dtre décidé ex aequo et bono.
4) Art. 1851. §. 316.
Iura[ocii competunt I. pro iis, quae b. f. impenderat, et pro periculis, quae in ſocietatis utilitatem fubierat, actionem adverſus eam inſiituendi; II. lu- crum damnumve ex illa pro modo illa- torum fuſcipiendi. Operae autem illatae minimis rerum illatarum ratis aequipa- runtur. Paciſci tamen poſſunt focii, ur rata cujusque per arbitrum determinetur. cujus laudum nonnili ob laeſionem in-
ju-

*.
238 P. J7. Sſt. jur Napoleonei conein.
juſtam intra tres menſes oppugnari pot- eſt. Nullitate vero omnino laborat pa- ctum, quod vel leoninam[ocietatem inducturum, vel[oci linguli illata ab omni onere liberaturum elſet 1). IHI. Pro parte fua omnimo cum aho focietem inieundi, quanquam eum priori[ocietati haud intrudere pollit 2),
1) Art 1852— 186. 2) Art. 1861.
H 315 Adminiſtratur focietas vel e man- dato, vel praster id.
S— 7 10 5 3 8
Eœ mandato contractus ſocietatis injuncto ſi[ocius adminiftrationem ejus hahuit, eili diſſenti ntibus reliquis om- pona tamen fide fuſcipere ndatum Hine juſta cauſſa
nißi polt conttactum fuerit conceſum. Pluribus vero ad ad- miniſtrationem vocatis, in regula unus- ſocietatis agere poteli, igat, nili aliter cau-
nes actus, potelt; nec ma revocari poteſt,
quisque nomine reliquosque eo obl tum ſit 1).
1) Art. 1836 1858.

L. III. De adquir. rer dom. Sect. I. 239
§H. 319.
Praeter mandatum K adminiſtratio defertur, I. eam ingulos pro reliquis, nili le opponant, cepiſſe praeſumitur, II. tum unusquisque rerum commu⸗- nium, nec tamen in praejudicium reli- quorum, nec ad alium[copum, quam quem ſocietas afſecutura eſt, uſum ha- bet; IlI. unusquisque reliquos ad im- penſas rerum communium conſervanda- rum cauſſa factas reſarciendas cogit; IW. dein nemo innovationes immobilibus communibus parare debet 1).
1) Art. 1889. 320.
Adminiſtratione interdictus mobiles res communes nec alienaturus recte, net in hypothecam daturus eſt 1).
1) Art. 18g60.
0*
5. 321.
*
Ratione aliorum(F. 314) I.[ocii ob debita communia Pro parte aequali te⸗ nentur, nec illatorum ratio in regula ha- betur; II. et quidem, Hi obligatio pro ſocietate contracta fuerit, contrahentes tantum; niſi reliqui mandatum dederint, vel verſio in rem communem probetur 1)
1) Are. 1862— 1864.
*
H. 322

*
24o P. TI. S/ Jur. Napoleonei contin.
1 H. 322.
PTollitur ſocietas I. decurſu temporis, ad quod ivita, II. interitu objecti, vel
rei in communionem aut promiſſae, nec- dum traditae, aut ejus, cujus fruoctus tantum in eam veniunt. Tum IHI. ne- gotio conſummato, cujus cauſſa inita eſt, IV. morte naturali[ocii 1), nili aliter cautum fuerit 2), V. morte civili, inter- dictione, vel ſi[ocius mole aeris alieni demergitur, VI. dein renunciatione bona ſide, re adhuc integra, nec in praejudi- cium reliquorum facta. Quodli ad cer- tum tempus inita elt[ocietas, nonnili e juſta cauſſa illi renunciari poteſt 3).
2) Art. 1668. Contr. fr. 59 D. XVII. 2. pro ſocio ·
3) Art. 1869— 1871.
H. 325.
Finita[ocietate lucrum, damnumque ſecundum easdem normas, quas in here- ditate dividunda 65. 143.[qꝗ.) agnovi- mus, diſtribuitur 1). ¹) Art. 1874.
———„————
———„——
—
45

L. III. De adquir. rer. dom. Sect. J. 241 HI. P R 8 C P I0O. §. 324.
Transactio eſt contractus, quo par- tes vel litem praeſentem dirimunt, vel futuram evitant. Per ſcripturam fiat, neceſſe eſt. Requiritur I. ratione contra- hentium, ut de rebus in transactionem ducendis libere disponere poſſint 1); unde nec tutor 2), nec minor, nec uni- verſitas, nec hoſpicium indiftincte admit- titur. Tum II. ut objectum transactio- nis in commercio privatorum ſit; unde de poena vel ſatisfactione privata trans- igi poteſt, non aeque de publica. Peri- mitur autem transactione nonniſi id, de quo cogitatum docetur, unde ad id re- Rrictive interpretanda; nec Hi ab uno e pluribus, quibus intererat, inita, reli- quos obligat 4).
1) Art. 2044. 2045.
2) Art. 467.
3) Art. 472. De transactione de alimentis vid. J. S9. not. 5. DincuſRons. T. I1 p 672. La krantaction, par la quelle on auroit re- noncé d der alimenr, eſt- elle valable 5— D'ecidè ngativement par le tribunal d'ap- Zel de aris, attendu, qu'en point de droit on ne peut renoner a des alimen Jugement du Floréal an. XI. Section. I.
4) Art. 2046 ao54. §. 325.

a44 B. JI. S)ſt. jur. Napoleonei contin.
§. 525.
Pflectus 1) omnino transactionis ſunt idem, qui fententiae, quae in rem judicatam transiit, nec ob errorem juris transactio, nec ob laeſionem 2), nec ob documenta noviter reperta, nili ex iftis appareat, alteri contrahentium in obje- ctuim transactionis nullum elſe jus, aut ſi ex dolo alterius retenta lint, oppugna-
ri poteſi..
1) Art. 2052. 2053
2) cf. fr. 8. F. ult. D. XXRVI. 1. ad 56. Webellian. H. 526.
Tollitur I. ob errorem circa perſo- nam; vel litis objectum; II. ſi ad im- plendam obligationem nullitate labo- rantem, inita lit; niſi de nullitate ipla
aciſcentur. Nulla eſt I. ſi ob documen- ta falſa 1), vel II. de[ententia utrique, vel alteri contrahenti um incognita, quae in vim judicati transiit, inita, nill de iſta appellatio locum adhuc habeat 2). ¹) Bigot-Préamenen Eæp. des mot. L. T.
tit. 55.(Cod. Garn. K. 111. P IV pe 149). On avoit dan la loi romaine tirẽ de ce prin- cipe une conſequence elc- On ſuppoſe dans cette loi que dans ne trantuction il peut je trouver piuſteurs chefy qui ſpient iudòeudas et auæquels la pisce jaſe ne ſoit pa com-
mune, On y dicide que 1à trannaetion ron⸗ Jerv⸗

L. TI. De adquir. rer dom. Seck. J 243
ſerve ſa Vorce pour ler chefr auwnels ls pi ce fanſe ne ſ'applique pax. Cecte dei- Non n'eſt point admiſe dans le projet de loi. On ve doit voir dans une tranaction ue des parties correlativen etc.
2) Art. 2o54— 2057. De ſententia iſta cf. Bi. got-Préameneu 1. c.
5. 8 B R 5 56 b11„
Pothier eraitè der contrats de hienfaiſanee. Nouv. ed. miſe en rapport avec le Cod⸗ civil par Hutteau. I1 Voll. 3.
. *
H. 327. Benehcum eſt Commodatum.
e O M M O0 D A TVM.
§. 388.
Commodatum duplex eſt. Fit enim vel ad uſum, vel ad conſumtionem. Priore calu vocatur Commodatum[enſu kricto, pofteriore Mutuum1).
1) Art. 1874. §. 399.
I. Commodatum elt contraetus, quo quis(commopdans) rem non fungibi- lem 1) alteri(Ccommodatario) ea[ub con- ditione, ut eam poſt uſum reddat, gra-
Q 2 tuito

4 P. II. Syſt. jur. Napoleonei contin.
tuito tradit. Tranſit obligatio e commo- dato oriens ad heredes commodatarii, et commodantis, nili uſus ad commo- datarium ſit reſirictus a).
1) Contr. fr, 2.§. ul. fr. 3. D. KlII. 6. Com- modati vel contra. fr. 55. D. XI.VI. 3. d⸗ ſolutionibus.*
2) 4Art. 1875— 1879..
§. 330.
Ofcia commodatarii funt I. ut re, ranquam bonus paterfamilias utatur, aamque conſervet 1). Caſum haud pras- ſtat, niſi 1. in mora fuerit 2), g. remve ad alium uſum, quam qui per ejus natu- ram, vel contractum ipſum determina- tus eſt, convertit; 3. calusve eo declina- ri potuiſſet, quod ſua re uſus fuiſſet commodatarius, 4. vel li, cum unam tan- tummodo conſervari potuiſſet, ſuam prae- tulerit; dein 3. ſi res aeſtimationis gra- tia taxata fuerit. II. Tum ut eam poft ulum eo in ſtatu, quo ſe tunc habet, reddat, nec ſe exceptione compenſationis tueri poſſit. Impenſas autem ad uſum collocatas haud illi repoſcere licet 3).
1) Art 1880. 2) Nec Articulus 16. locum habet.,
3) Art. 1381„ 1887‧
§. 331.

L. III. De adquir. rer. dom. Seek. J. 246
§. 331.
Ofſcia commodantis funt: I. ut rem commodatam ante praefinitum tempus, nili e gravi cauſſa commotus, expoſcat; II. ut impenſas a commodatario conſer- vandae rei cauſſa in caſu neceſſitatis fa- ctas refundat, quamvis fibi haud denun- ciatae fuerint. Dein III. ob vitia rei, quae commodatario damnum attulerunt, et a ſe haud indicata fuerunt, tenea- tur 1).
1) Art. 1933 1891.
5. 33*.
IHI. Mutuum eſt contractus, quo quis res fungibiles alteri tradit, ea[ub con- ditione, ut eas eadem qualitate, et quan- tilate in genere reddat 1).
1) Art. 1892.
§. 333.
Requiritur igitur, ut validum fit negotium, I. ut res in genere[olutio- nem recipere poſſint, nec ergo ſpecie diverſae lint; II. ut quantitas, ſi nummi in mutuum dati, ſecundum eorum pre⸗ tium comminutum auctumve vel minor vel major reddatur; quod tamen in mer-
cibus,

246 P. II. Syſt. jur. Napoleonei oontin. cibus, maſſisque auri argentique necdum culi haud obſervatur 1).
1) Art. 1394 1897. §. 33
Officia ejus, qui mutuum dedit, ea- dem ſunt, quae commodantis. Iudici tamen jus competit tempus, quo debi- tum mutuum reddat, ſi haud expreſſum fuerit, per dies, quibus[olvat, adji- ciendi 1).
1) Art. 1898— 1901. §H. 3535.
Oficia accipientis[unt; L. res in eadem quantitate, ac qualitate, qua eas acceperit, reddendi, vel, i id non po- terit, aeſtimationem earum, qualis tem- pore ac loco ſolutionis, vel eo haud de- terminato, contractus fuerit, praeſtandi. Caſum adeo, quia dominus rerum fit, ſemper praeſtat. Tum II. ufuras, ſi de iis convenerit,[olvendi 1).
¹) Art. 1602— 1904.
§. 336. Ulurae vel legales funt, vel conven- tionales. NUlae per leges, hae conven- tione contrahentium determinantur, nec
ramen illas excedere, fed per ſcripturam pro-

L. III. De adquir. rer. dom. Sece. J. 247
promitti debent, ut uſuraria pravitas evi- tetur. Notandum infuper I. uſuras haud promiſſas quidem, fed tamen[olutas nec repeti, neb ſorti imputari; II. nec ſi in apochis pro lorte numerata datis earum mentio haud facta eſt, poſtulari polſe 1).
1) Art. 1905— 1903. cf. Art. 1164. 1155. et F. 136. not.). Dircuſions. T. Il. p, 615 619.
§. 33
Quodſi is, qui mutuum dedit, ſor- tem quidem non revocaturus eſi, ſed diutinas inde uſuras poſtulat, Contractus vocatur Con ſtitutio redituum annuorum (Conſtition de rente). Eſt vel perpetuus, vel vitalitius(JH. 266.) dum aut in perpe- tuum collati, vel ad dies vitae promiſſi lunt reditus. Perpetuus omni tempore redimi poteſt, quanquam contrahentes recte paciſcuntur, nec intra decem annos, nec niſi rite facta denunciatione redi- mendum eſſe. Tollitur contractus iſte I. ſi intra duos annos reditus haud foluti lunt, ſi accipiens pro ſecuritate eorum ſolvendorum haud cavit, III. ſi accipien- tis fides[ubvertitur, quo caſu a dante
lors repoſcitur 1). ¹) Art 1059 1914. Pothier truit? du eontra⸗ de vorſtitution de rente. Nouv. d. miſ⸗ en rapport avec le Code civil par Hutteau. g.
—,—FY§HÜ—⅛YÜÖ“ Y AM-

248 P. II. Syſt jur. Napoleonei eontin. c. 4A M B 1 6 V I.
§. 333.
Ab una tantum parte ambigui, an ſcilicet damnum ex iſtis reſultet, ſunt Fdeju¶lo, Pignus, et Contractus hypo- ehecarius.
L FTDE IV58LO.
H. 359·
Fidejuio eſt interceſſio, qua quis creditori, ſi debitor haud impleret obli- gationem, iple ſe eam impleturum pro- mittit. Eſt vero vel conventionalis, vel legalis, vel judicialis 1). ¹) Art. 201r. 2014.
F. 340.
Requiritnr, ut ſit valida, I. ut obli- gatio valida praecedat, quanquam nec intereſt, utrum civilis, an naturalis (S. 182.) ſit 1). Tum 1I. ut nec obligatio- nem eam excedat, nec ea onerolior eva- dat, oum alioquin ad ejus modum redu- catur 2). II. ut expreſſe fat, cum ne- quaquam praelſumatur. Si vero ad cer- tam ſortis partem haud reſtricta eſt, et pro acveſſionibus obligationis facta pu-
e ta-

L. III. De adquir. rer. dom. Sect J. 249
tatur 3). MW. ut fidejuſſor idoneus ſit; ergo fundum poſſideat aere alieno haud obltrictum, nili cauſſae ſint tenuiores vel commercii gratia contractae; domicilio- que intra fines judicii appellationis, in- tra quos fidejuſſio conſtituenda, gaudeat. Fidejuſſor autem ſi[olvendo non erit, ni- li creditor ipſe eum elegerit, alter a debi- tore in ejus locum ſubrogandus 4).
1) Treihard Eap. des mot. L. II. kit. 14. (Cod. Garn. L 11I. P. IV. p. roz). Une ob- ligation contractle contre la dfenſe de la loi. ſurpriſe par le dol, arrache Par la violence, entucht enſin de quelque vice de cette nature, eſt ah ſolument nulle.
2) Sopita ergo nobilis controverſia, an nulla lit, vel reducenda tantum.
3) Art. go16. Le cautionnement indèfini d'u- ne obligation principale s'èétend à tous les acceſſoires de la dette, méme aux frais de la première demande, et à tous ceux poſterieurs a la dénonciation qui en eſt faite à la cau- tion.
4) Art. 2017 g020. Contr. fr. Z. fin. D. XLVI. 1. de deju ſoribus et mandatoribu.
§. 341.
Fidejuberi vero poteſt ignorante de- bitore, et pro fidejuſſore ipſo 1); effectus- que fidejulſionis vel ad creditorem, vel
ad

a50 P. II. S)ſt jur Napoleonei cbneis.
ad debitorem vel ad confidejuſſores ſpe- crant.
1) Art. 2014.
§. 342.
Ratione creditoris I. fidejuſſor, non- niſi haud ſolvente debitore ad ſolutio- nem compellitur, cum ſe exceptione ex- cuſſionis tueri poflit, nili 1. iii renun- ciaverit, 2. vel in[olidum ſe obligave- vit 1). Si vero ilio beneficio uti velit, neceſſe eſt, creditori bona debitoris in foro ſolutionis ſita, haud litigioſa, et oppignorata quidem creditori, ſed a de- bitore haud poſſeſſa, e quibus ſatisat, indicet, protropumque actioni promit- tat. II. Plures linguli in[olidum tenen- tur, benelicio tamen diviſionis gaudent. Divilio ſi a judice facta eſt, ejus ralam, qui poſt iMlam ſolvendo non eſt reliqui non folvunt, quod idem locum habet, ſi a creditore facta, et ante eam ſolvens non amplius fuit 2).
1) Art. 2021. Contr. c. 5. C. vIII. 41. aod. 2) Art. 2022— 2027.
§. 345. Ratione debitoris I. fidejuſſor, qui olvit ob fortem, uſuras, impenlasque poſt

S*
F. III. De adquir. rer. dom. Sect. J. 251
poſt denunciatam litem factas, adverlus eum agit. Ouodli folverit, nec id de⸗ bitori denunciaverit, isque iterum folvit, adverſus creditorem tantummodo agere licet. II. in omnia creditoris jura ſuc cedit, III. immo, antequam folverit re- cte a debitore, ut ſe indemnem praeſtet, poſcit; 1. Ri ad folvendum condemnatus, g. li debitoris fides ſubverſa, 3. li dies[o- lutionis venerat, ₰. li ad tempus fidejul- ſit, idque praeterlapſum ſit, 5. dein poſt decem annos, niſi obligatio cjus gene⸗ ris ſit, ut ante certum tempus haud im⸗ pleri poſſit 1).
1) Art. 2028- 2032.
§. 344. Ratione confidejuſſorum, ille ex iis qui[olvit, adverſus reliquos pro rata agit 1).
1) Art. 033.—“mais ce recours n'a lieu qne lorsque là caution a payé dans l'un des cs 6- noncés en l'article précédent“. Lahary Dircours L. IIX tit 13.(Cod. Garn. L III. P. IV. p. 139— ler lois romaines— dòcid oient. que la caucion ve pouwoit ſant une ſubroga- tion eæxpreſſe, ou Vann ue le juge Jeut pro- noncée repeter de ſex coſidejuſours ce quelle avoit pay a leur décharge.

25 P. II. Syſt. Jur. Napoleonei contin. S. 346.
Tollitur fidejuſſio tum iis modis, quibus omnino obligatio tollitur, tum I. confuſione in perſona dehitoris fidejuſſoris- que exorta, nec tamen in fidejuſſoris ſide- juſſore. I. Exceptione peremtoria rea- li, quae debitori competiit, et a fidejuſ- ſore oppolita eſt. III. Si per creditorem factum, ut Hdejuſſor in ejus locum haud amplius[uccedere poſſit, dein IV. li cra- ditor aliquid in ſolutum accepit 1).
7) Art. 2034 3039.
§. 346.
Peculiaria inſuper quaedam in fide- juſſione judiciali obſervanda, ſcilicet I. ut, fidejuſſorem carceri includere liceat, re- quiritur; Il. ut is, ejusque Raejuſtor he- neficio excuſſionis careat. Si debitor au- tem fidejuſſorem idoneum haud invenit, ad pignus conRituendum compellitur 1).
1) Art. 20 0— 3043.
———„—

L. III. De adquir. rer. dom. Sect I. 253 4I. P6 WVS.
§. 347.
Pignus(nantiſſement) eſt contractus, quo debitor creditori in fecuritatem de- piti rem vel mobilem, vel immobilem, vel corporalem, vel ineorporalem tradit. Vocatur Pignus ſenſu ſtricto(gage), ſi res mobilis, Antichreſis, ſi immobilis traditur 1). ¹) Art. 2071. 2072. Berlier Erp. des mot.
L. JJI. tit. 17.(Cod. Garner L III. P. IV. p. 193.)— 1a legirlation hypolhécaire des Romaint, totalement différente de cette que
nous avonr adoptie, neſt point un guide 4 ſuivr⸗ en cette matiere,—
§. 348.
I. Pignus ergo creditori jus, ſolutio- nem e re oppignorata prae reliquis cre- ditoribus poſtulandi dat. Ut hanc vim habeat, requiritur I. ut, ſi res aeſtimata CL francos excedat, per ſcripturam libris publicis inſerendam fiat, II. tum ut is, qui in ejus poſſeſſionem miſſus eſt ab op- pignorante, eam retineat 1).
1) Art. 2074„ 2076.
§. 349.

464 P. II. Syſt. jur. Nnpoleonei contin.
§. 349.
Creditoris jura lunt: I. ut, Ki folu- „ tio haud fiat, a judice petere polſit, hbi rem per artisperitos aeltimatam aut in [olutum dari, aut publice[ubhaſtari; quae ſi haud obſervaverit, alienatio ab eo facta, nulla eſt 1). Debitor autem us- que ad lubhaſtationem dominus manet. 3 IHI. Ut culpam omnem praeſtet. Debitor e contrario reſtituat impenſas rei oppi- gnoratae conſervandae cauſſa factas. III. Ut, ſi nomen oppignoratum ſit, ejus uſuras ufuris, quas ipfe poſtulat, impu- tet, aut li eas[e non poſtulaturum pro milit, lorti. Dein IW. ut pignus, nili illo abutitur, usque ad[olutionem de- piti cum omnibus acceſſionibus, retinere queat); immo et donec debitum alte- rum poſt oppignorationem contractum, nec hoc pignore firmatum, rite[olutum ſit 3). Cum autem omne pignus ſit in⸗ dividuum, folutio pro toto Rat, neceſſe elt, nec enim, ſi pro parte facta, pignus
3 recte repoſci, vel reddi poteſi 4).
1) C'eſt la reprobation de ce que les Komaint appelloient pacte commiffoire. Gar- r) Dincorrt ſur le tit 17. L. TI.(Cod.
2) 4Art. 3073— 2084. 3) ct.

L. JII. De adquir. rer. dom. Sect J. 256
3) cf. c. un. C. VIII. 27. Etiam ob chirogra- har, pecuniam.
4) Art. 2083- 2094.
§. 350.
II. Antichrehts efficit, ut creditor fructus rei immobilis ea[ub conditione percipiat, ut illos tum in uſuras, quae Ribi promiſſae, dein in[ortem imputet. Conſtitui etiam poteſt, eos cum uſurarum toto, aut parte in compenſationem ve⸗ nire 1).
1) Art. 2085. 35
Antichreſis cum pignore fere in om- nibus concordat 1), differt tamen: I. ut, ſemper per ſcripturam fiat, neceſſe lit. II. Creditor onera realia fundo impolita, impenſasque et neceſſarias, et utiles prae- ſtet,[ed quas tamen e fructibus praeci- pere libi licet. Quo officio ſi plus aequo oneretur, debitorem ad fundum recipien- dum cogere poteſt. Dein III. nec ommi.
no pactum antichreticum in praejudicium tertii fieri poſſit 2).
1) ef. Art. 2077 et 2083. 2) Art. 2086„2091.
——————
IM.

256 P. II. SyR. jur. Napoleonei contin.
III. CONTRCTVS HVPOTHECARIVS.
[a ita tenetur, ut ea de re per bona ſua omnia futura, ac praeſentia, im- mobilia, et mobilia caveat. Illa enim inter plures creditores pro modo ju- ris, quod unusquisque ex iis habet, dividuntur, niſi quibusdam ex iis com- petat praerogativa. Fam autem dant privilegia, et hypothecae, quas adquiſi- verunt 1).
1) 4Art. 2092 2094. Toto antem coelo dif-
Loi de brumaire, an, VII.(Syſtöme de ſpe· cialits et publicits des
Discufſions. T. II. p. 701738.
Bartheélemy D ſertation ſur hancien et /me Aypothscaire. Paril. „8.
Danz, Gmelin, Tafinger Critiſches Archiv der neueſten juridiſehen Litterlur und Rechtupflege.(Tüding. 1803. 8.) T. III. p. 620 536.
— —*
3₰52.
Omnis debitor ad implenda promif-
kert Contr. hypothecar. ab illo lur. Rom cf. Gnichard Code hypothcaire, ou Inſtru- ction et Formuler ſur Jeæcution de læ 1oi du I1 Brum, VA. Colon, 1800. 12.
§. 363.

L. I. De adquir. rer. dom. Sect. J. 257
I. Privilegium 1) eſt jus creditori
e natura juris ſui adverſus debitorem
competens, quo prae omnibus reliquis
creditoribtts Iolutionem poſtulare poteſi.
Privilegia vero vel mobilibus imponun-
tur, vel immobilibts. Priore caſu vel
generdlia ſunt, vel ſpecialia 2).
1) Freilhard Eæp. der mot. L. TII. Lit 18. (Cod Garn. L. III. P. IV p. 238). Gerte em- preMon emporte orMnairement avbc elle Li- die d'une yabeur perſonelle; iei lle ſig niſfie nn droit acyuis, Fondꝰ ſur une Jſice rigou- rieiſe, etc. Igitur et ad ceſſionarios tranſit. Ar. 21te. Conir I. R. cl. Voet ad Pand. K. XVlII. t. 6. F 1. Faber in Cod. L. III. t. 12. Def 22.
2) Art. 20053 2100 Privilegium filci peculia- ribus legibus determinatur. Art. Lohs.
§. 364.
Obligationes, propter quas omnia mobilia, et in lublidium immobilia 1) adeo privilegio generali lunt obltricta, hoc ordine procedunt: ſcilicet I. Expen- ſar judiciales, II. funerales, III. morbi mortiferi, IV. auctoramentum pro anno praeterito, et currente debitum; dein V. victus milſi, et quidem fſex menfium novilſimorum, ki ab iltis mili, qui per partes eos vendunt, anni praeteriti ve-
R ro,

258 P. II. Syſt. jur. Napoleonei conein.
ro, ſi ampliore mercatura miſſores uſi Iunt 2).
1) Art. 2104. 2) Art. 2191. 5. 3565.
Specialia tantum attingit mobilia
I. i locarii, ſive pro ruſiico 3 praedio debeatur, ſive pro urbano, in fructibus ſcilicet melſis noviſimae, in⸗ vectis, illatis 1) er inſtrumentis ruliicis competens. Idem competit iis, qui ad conſummandum contractum crediderunt, et quidem ita, ut i contractus vel per publicam ſcripturam initus, vel per pri- vatam quidem, ſed certo dato inſignitus elt, usque ad reſiduum temporis locatio- nis; ſi vero iſto deſtitutus elt, per an- num adhuc praedium in[uam utilita- tem elocare queant, dum tamen locatori⸗ niſi ad meſſem vel ad inſtrnmenta ruſtica crediderint, prius fatisfaciant Tum M. 1 privilegium pignoris in ré oppigh6rata; iM. privilegium impenſarum in re, cui conſervandae factae. IV. Privilegium retii necdum ſoluti in rebus mobilibus venditis. In iſio obſervandum 1. ut li ſides data haud fuerit, venditor intra octo dies eas ab emtore vindicare queat, 2. tum locarii privilegium, ſi utrumque concur- rit

L. III. De adquir. rer. dom. Sect. J. 259
rit fortius elſe, niſi locator in ma- la fide fuerit. V. Privilegium cauponis in invectis, illatisque holpitis, VI. pri- vilegium[umtuum vecturae in re⸗ bus vectis; dein VII. privilegium ejus, qui per munere publico fungentem las- ſus fuerit in iis, quae ille ſatisdando ca- verat a).
1) At. 2102. Code de Proced. art. 819 824. DincuMons. T. 1l, p. 784 736.
2) Totus art. a102.
§. 366.
Poſiponuntur autem privilegia ſpe- cialia in mobilibus, iſtis, quae immobi- libus adhaerent 1).
1) At. 2104, 2105.
§. 357.
Immobilia enim attingunt I. privile- gium venditoris in re vendita ob pretium nondum folutum: I. privilegium ejus, qui vredidit ad emendum fundum in ip- [o, dummodo probetur 1. nummos ad eum ſcopum deltinatos et 2. eos ipfos venditori folutos eſſe. III. Privilegium coheredum in immobilibus hereditariis. IV. Privilegium locatorum operis, artifi cum et operariorum in opere ab ipſis
R2 con-

260 P. II. S9ſt. jur. Napbleonei contin.
confecto, refectove, dummodo per artis peritos ex oficio tribunalis primae in- Kantiae, cui aedes[ubjectae, conſiitütos protocollum de ruina aedificii, et de öps- ris quibus illud refectum elt, conficiatur. V. Privilegium ejus, qui credidit ad mer- cedem operariis praeftandam, dummo- do verſio probetur 1).
1) Art. 2105. §. 368.
Adquiruntur privilegia a creditori- bus inde a die inſcriptionis eorum in ta- bulas conſervatoris hypothecarum, ex- ceptis generalibus in mobilibus, iſta in- feriptione haud egentibus; et quidem I. privilegium venditoris a die transferi- ptae emtionis venditionis; unde et ven⸗ ditor, et is qui ad emendum credidit [S. 367. nro H.], cum in venditoris lo- cum fucchdat, transſcriptionem recte po- Kulant. II. Tum coheredis, a die bo⸗ norum in ſortem Vel in fubhaſtationem venientium intra LX dies inde a diviüo- ne, vel[ubhaſtatione inſcriptorum. Cre- ditores autem defuncti, legatariique, qui feparationem 1) bonorum defuncti[S. 143] recte poſtulant, privilegium adquirunt in immobilibus hereditatis adverſus credito-
ves heredis, per inſeriptionem eorum in- tra

L. JII. De adquir rer dom. Sect. J. 261
tra[ex menſes a die delatae hereditatis; per quod tempus bona in ulteriorem hy- pothecam in eorum fraudem omnino venire nequeunt; quod et in coheredi- bus obfervatur. III. Privilegium artifi- cum eto. a die inſcriptionis primi pro- tocolli, per ejus et ſecundi transſcriptio- nem 2).
1) Art. 875. 5) Art. a106- 2112.
§. 359.
Inſcriptio iſta, Ri neglecta fuerit, obligationes quidem effectum privils- giorum amittunt, nec tamen hypothecae, dummodo in iſtius modum poſt inſcri-
buntur 1).
1) Art. 2113. Grenier Rapport E. II. e tg. Cod, Garn. L III. P. III p e69) Cepen- dant, N le prilege navoit pas öts inſerit dans le delai ſa par la loi ce privlige ayat en lui möme Loute la vertu du tiere, Jui conſtitue les crtancer ſmplement hypo⸗ ſhécaires, Feꝛit ötre inſorit mme aprè ce ds- lai. MWair alorg, rent rant dans ze Principe genéral der I)Pothquer, ſon ehet n'aura lien, 4 Pégard des tiers u'd compter de linſcription.
§. S60.

262 P. II. S)ſt. jur. Napoleonei contin. . H. 360.
II. Hyvotheca eſt jus reale indivi- quum in immobilibus, uſufructuve eo- Ium, in ſlecuritatem crediti conſtitutum. ER vero vel legalis, vel judicialis, vel conventionalis, dum vel lege, vel per actum judicialem, vel conventione par- tium eſt conſtituta 1).
1) Art. 2114— 2119. De oppignoratione na- vium peculiares leges extant, quibus per Codicem non derogatur. Art. 2120.
§. 361.
Legali hypotheca gaudent I. uxores, et quidem in bonis mariti, II. minores interdictique in bonis tutorum, III. po- pulus, univerſitates, et inſtituta publica in bonis exactorum vel adminiſtratorum, quibus rationum reddendarum officium incumbit. Legalis vero hypotheca omnia bona praeſentia et futura obliringit 1).
1) Art. 2121. 2122.
§. 362.
Judiciali obſtringitur omnis, qui vel per ſententiam condemnatus, vel e re- cognitis inſtrumentis pro confeſſo et con-
victo habetur, et quidem per bona Prae- len-

IL. III. De adquir. rer. dom. Sect. I. 263
[entia ac futura itidem cavet. Sententia tamen fiat I. a judice, cui imperium exe- quendi competit, II. per tribunal fran- cicum cum nec ſententia ab arbitro, nec, quae ab extraneo judice emilſa elt indi- ſtincte vi iſia praedita kit 1). ¹) Art. 2123. DircuRonr. T. Il. p. 797.— S'il ragit dun eitre a ſeing privò dont᷑ la recon⸗ naiſſance ait ot⸗ en juſtice— Phy⸗ pothéyne en ce eas epient judiciaire; ℳ a contraire il vagit æun titre ſous ſeing privs que toutes ler parties inkereſſies aient porté a un notaire pour lui donner la forme au- thentique par la tran ſcription, Panneæe, on une nouwelle redaetion, harticke en dir⸗ cnſſion(2127) Vuhit⸗ car l'acte notaire donne ouverture d Lhypothoque, et, dés ce moment, elle peut ötre acquiſe en obſervant les formalitꝰr preſerites par la loi.
§. 363.
Ut vero conveneio nalis hypotheca va- lida fit, requiritur I. ut ab iis conſtitua- tur, qui liberam immobilia hypothecanda facultatem alienandi habeant. Dominium ergo eorum ſi conditionatum erit, hypo- theca iisdem ſubjecta ſit conditionibus, ne- ceſſe eſi 1); quod idem locum habet in bo- nis minorum 2), interdictorum 3), et ab- lentium 4) in hypothecam collocandis. Tum II. ut publice fiat coram duobus notariis, vel coram uno, et duobus teſti- bus. III. Ut in inſirumento hypotheca-
rio,

a6 ½ P. II. S)ſt. jur. Napoleonei cõntin.
rio, vel alio poſteriore publico natura, ſitusque ſingulorum immobilium hypo⸗ thecandorum in ſpecie ſit delignatus 5). Praelentia tamen ea lint, necelle eſt, cum futura haud obligari pollint 6); nili in [ubſidium, ſi praeſentia ſcilicet haud lufficiant ad lecuritatem crediti praeſtan- dam. Aeſtimatio autem bonorum iſto- rum ſi comminuta erit, aut ſtatim ſolu- tionem crediti reote poſiulat creditor, aut ad ſupplendumm hypothecam agit. IV. Ut creditum cujus fecuritatis cauſſa conſti- tuta elt hvpotheca, in inſtrumento ex- preſſe, ducad numerum lit indicatum 7). Pein V. ut hypotheca legitime Kt in-
Ioripta 6).
1) Art. 2724. 212650 2) Art 2126 457 484.
3) Art. 109 col. cum art. 457.— Art. Ft3. Oode de Proced, grt. 897.
3) Ar, 28. 5 Art 2127. 2123.
6) Art 219 Contr, c. 9. C. VIII. 17. June gn obligart oMnt.
7) Art. 8130 2137 8) ct. Dard ad art. 2134. P 434. not. 1.
F. 364.

——————————
L. III. De adquir. rer. dom. Sect J. 26½
H. 36.
Valida hypotheca vero et in omnes meliorationes fundi obligati vim fuam excercet 1).
1) Art 2138. Ad meliorationes pertinent et ac- celliones[enſim adjunctae, ut allnvio; nec vero— R augmentation produite par nin Svenement ewtraordingire ajouboit d la foi à IMéritage une ðtendue aſex conſidsrable d⸗ terre appulſio, alveus derelictus pour Mon dut la conſidẽrer! comme un fonds nouweau et diſtinet du premier. Dicuſſtons.. P. 799.
§. 365.
Unaquaeque hypotheca ab eo inde die tantum inter creditores jus facit, quo ejus inſcriptionem in tabulas conſerva- toris hypothecarum creditor impetravit, exceptis tamen iis, quae miuoribus in- terdictisque competunt, gtn diez ince- Pptae tutelae valent, ut et uxorum, quae, i ad inſtructum muliebrem, conventio- nesque nuptiales pertinent, a die initi matrimonii; ſi vero ad ea, quae uxor
durante matrimonio titulo lucrativo ac.
cepit,[pectaut; a die acceptationis; et
R ad ſecuritatem pretii ex uxoris rebus
quaeſiti, et a marito denuo collorandi, vel refufionis debitorum pro eo contra-
ctorum Ipectant, a die alienationis re- „—
Tun

*
266 P. I. Syſt. jur. Napoleonei contin.
rum iſtarum, et a die contractorum de- bitorum vim obtinent 1).
1) Art. 2134 27935.
§. 366.
Maritus vero, tutorque ad hypothe-
cas, quibus bona ſua onerata ſunt, pu- blice indicandas, eorumque inſcriptio- nes impetrandas tenentur; quod nili fe- cerint, ſed potius bona ſua in hypothe- cam ulterius collocaverint, ſtellionatus 5 416.] rei habentur. Inſcriptionem Iſtam et curent tutores ſubrogati. procu- rator imperialis, cognati, uxor, minor- ve ipli; cum haud paciſci queant, ut inſcriptio omnino non fiat, etli Hingulae res ab ea liberare queant 1).
1) Art. 2136 2139. cf. Dincuſſions.. P⸗ 806 8 8¹5.
§. 367.
Maritus enim, tutorque, et quidem hic adverſus tutorem fubrogatum, ille nonſentiente uxore et convocato conci- lio familiae 1) poſtulare poſſunt, ut hy- potheca ad fingula reſtringatur bona, quae ad ſecuritatem praeſtandam ſufficiunt; quae reductio fub auctoritate procurato-
ris imperialis, vel tribunalis decernitur. Hoe

1L. III. De adquir. rer. dom. Sect. I. 267
Hoc caſu hypothecae ſingulis forſan im- mobilibus jam impolitae exftinguun- tur 2).
1) Art. 2144.— apres avoir pris T'avis des quatre plus proches parens d'icelle réunis en aſlemblée de famille.— M. Berlier dit. quil faut ici entendre parplus proches parens, les plus prochen parmi ceuæ qui ſo
trouvent dans un rayon donné. Mirouſſion. T. 1I. p. 316.*
) Art. 2140— 21450
§. 566.
Inſcriptio privilegii hypothecaeque fiat apud conſervatorem hypothecarum, cui bona, quae hypothecae obnoxiae lunt,[ubjecta ſunt, ita ut tamen res ad- huc integra lit. Nullum enim effectum habet inſcriptio I. ſi eo tempore facta, quo omnes actus ante motum concur- fum pro nullis declarantur; tum II. li a creditoribus hereditariis poſtladitam tan- dem hereditatem impetrata, dein III. ſi hereditas[ub beneßcio inventarii adita eſt. Creditores jautem uno die inſcripti, unius dati hypotheca gaudent, nec inter- eſt, an alii mane, alii veſpero inſcriptio- nem adepti[unt 1).
¹) Art. 2146, 3147.
§. 369.

268 P. II. S7ſt. jur Napoleonei contin.
§H. 369. k
Inſcriptionem vero poſtulans credi- ror, tum inftrumentum, e quo hypo- theca probetur, conſervatori hypotheca- rum tradat, neceſſe eſt, tum ſpecimen (hordereau) in duplo exhibeat, nomen, domicilium verum, et alterum intra fi- nes hypothecarum conſervatoris eligen- dum, profelſonemque creditoris; tum nomen, domicilium, profelſionem de⸗ bitoris; tum naturam, datumque obliga- tionis; tum ſummam; dein genus, H- tumque bonorum in hypothecam dato- rum demonſtrans. Hypotheca legalis iti- dem ejusmodi[pecimen efflagitat, no- men, profeſfionem, domicilium debito- ris, naturam jurium, in quorum ſecuri- latem hypotheca conſtituta elt, enun-
cians 1). 1) Art. a148 2153.
§H. 370. nſcriptio hypothecae, privilegiique cectum ſuum ultra decem annos haud protendit, quare ame eorum decurſum zerum inſtituenda. Fit vero omnino [umtibus debitoris 1). Amittit itidem efectum vel pro toto, vel pro parte, dum aut deletur, aut reducitur.
¹

L. TII. De adquir. rer. dom. Sect. J. 269
1) Art 2154 2156. Citationes, quibus inlori- ptio forlan occaſionem praebet, creditori vel in perſona vel in domicilio ejuo electo inſi nuantur. AIctio inſtituatur in foro inſcriptio- nis. cf. art. 2169.
§. 371.
Pelentur enim inſeriptiones vel per conſenſum eorum, quorum id intereſi et qui ad id habiles[unt 1), vel per len- tentiam quae in vim judicati abiit, et quidem I. ſi infcriptio ſine titulo, vel II. titulo aut iplo jure nullo, aut reſtincto facta elt, III. vel li privilegium, hypo- checave deleta[unt. Poſtulatur iſta obli- teratio coram conſervatore hypotheca- rum, vel coram tribunali inſcriptionis factae, ſi quidam ſcilicet diſſenſerint, vel a tribunali litispendentiae, ſi inſcriptio in fecuritatem ſententiae eventualiter, in- delinitive condemnatoriae facta
1) Art. 2117. Grenier Rapport L. JI. tit. 8.(Cod. Garn L. III. P. IV. pz 273. 274). On avoit doute ℳ loruums emme en puiſſance de mMayi arbit prir ime iſorip cion ſur les hiens de ſon mari, ou un Ftnaur ſur ceuæ de ſon tteur, il ponwoient enſite F'en deſi/ſter ſan⸗ aucme formalitz. Or. 6 drort leur ayant eto une ſoin acuis par 1iy eription, e deſtſtement de celte in erition. Jui ſeroit une veritable alienation, eſt pn plus libre de leur part que toute auerè ali⸗ nation,; on au moins ce deſiſtemeyt ne pent
avoir

270 P. 7I. S)ſ. jur. Napoleonei conein.
avoir lieu que dant ler cas et avec les ſor: malites indiquòes par les loit pour la vente ou à labandon de tous leurs autres droils. Cer expreſſiong, et ayant capacits à ceteffet applquen? d ce eas comme à celui au il vagtroit de ſe dæſiſter d'une in- cription du chef des dukeurs de la Femme ou du mineur.
2) Art. 2157 2160.
§. 372.
Reduchntur tantum hypothecae le- gales et judiciales, ſi ſcilicet aeſiimatio bonorum creditum ejusque acceſſiones ultra tertiam partem excedit, vel li ſe- cundum pretium obligationis conditio- natae, eventualis, indefinitaeve a credi- tore aeſtimatum, facta lit inſcriptio. Re- ducitur illa arbitrio judicis 1).
1) Art. 2151 2163. Qoomodo judex reductio- nem aeltimet, enunciant Art. 2164. 2165.
§. 373.
Fflectus privilegii hypothecaeve eſi, ur creditor fundum iliis obnoxium ad- verlus quemlibet polleſſorem perſequi pollit, et ſecundum ordinem inſcriptio- nis, jurisve lui folutionem poſiulet 1). polſelſor enim ilte in locum debitoris penitus ſuccedit, ita ut aut[olvere, aut,
niſi correus debendi ſit, fundum credi- tori

L. III. De adquir. rer. dom. Se ct I. 271
tori tradere teneatur; quamvis heneficio excuſſionis 2) ſe tueri poſfſit, niſi credi- tor privilegio vel hypotheca ſpecia- li utatur. Traditio iſta omni tempore fieri poteſt; debet autem fieri coram tri- bunali rei ſitae. Fundo tradito curator confiituitur 3). Tum polleſſor et ea reſtituat, quae[ua culpa deterius reddi- ra, et fructus a die interpellationis 3), recipiat autem impenſas utiles; regref⸗ ſuque adverſus debitorem utitur. Cre⸗ ditores ejus perſonales inferiore loco poſt creditorem, cui fundus in hypoths⸗ cam datur fatisſiunt 3).
) Art. 2166.
2) Sed lecundum ea, quae Art. aoaz. 2024. cauta[unt.
3) Art. 2167— 2175.
4) Art. 2176.—*Si les pourluites commen cees ont étè abandounées pendant trbis aus,
a compter de la nouvelle[ommation, qui lera facteꝰ.
5) Art. 2177„ 2179.
§H. 374. Tolluntur privilegia et hypotecae I.[ublata obligatione principali; II. re- miſſione, III. praeſcriptione, IW. Hi ter- tius poſſeſſor fundi in hypothecam dati oum ab iſta liberat 1). Diſtinguendunt vero

272 P. 7. S jur. Napoleonei contin.
vero inter hypothecas inſcriptas, et non
inſcriptas. 1) Art. 2180. §. 375.
Ut igitur tertius poſſelſor fundum ab hypocheca inſcripta rite liberet, ne- celle elt, I. ut inſtrumenta, quibus do: minium translatum elt 1), in labulas conſervatoris hypothecarum inſcribantur, II. ut poſſollor vel ante interpellationem vel polt eam intra menſem creditoribus mittat 2), 1. extractum ex inſirumento dominii translati, 2. extractum trans- [criptionis illius inſirumenti, 3. tabu lam trium colummnarum, quibus datum hypothecae, nomina creditorum, et ſumma obligationum inſcriptarum von- tinentur; III declaret, ſe debita hypo- thecaria omnià 3) pro modo pretii em- tionis[òluturum. Creditöòres tüm pu⸗ blicam[ubhaſtationem fundi poſtulent, dum I. poſſeſſori intra XI⸗ dies id de- nuncient, tum declarent II ſe decimam pretii emtionis partem licitaturos, III. et de pretio iſto, ut et de oneribus em- tori impolitis cauturos. Mis ſubſcri- bant poſſeſſorique, debitorique transmit- tant lub poena nullitatis). Subhaſta-
tione haud poſtulata pofleſſor foluto pre- tio

L. MI. De adquir rer. dom. Sect J. 273
tio liberatur; ſi vero impetratur 3), ob- ſervandum: I. ut publice edicatur pre- tium, hyperochaque, quam creditor oh- laturus eſt; 11. licitans pollellori pretium cum bmnibus refundat expenſis. Quod li iple poſſeſſor rem licitatus eſt a vendi- tore, id poſtulare poteſt, quod pretium in inſtrumento dominii translali enun⸗ cialum, excedit 6).
¹) Nec intereſt an publica ſint, vel privata, Volunt colleg. ronſt eivital. 12. Horeal Xlll. ( Moj. 1805.) ap. Lalfaulx Cod verl. germ. ed. 2 p. 523 not. 1. cf. DicuMRont. T. lI. p. 832.— de explic⸗tione Art- 2182* ef. Kasd. p. 837. Je Conlei! annhte en principe J. ue la dipoſtlinn de Particle veſt pa applicable auc cohtrats de vehte anls⸗ rieurm a la loi du 11 brumgtre. I. ue la krnnſcription du contrat ne tranuſére pa 4 l'acheteur la proprieté loryue le vendeur ne b'etait pas.
5 Art. 218. Code de proced. art. 333 335.
3) Un N'a point ſait de iſt inction enere leß dettes exigibles, et non exgibleß. Vieu¶tons. T. II. p. 338.
4) Art. 2183 2185. 5) Code de procod. art. 836 833, 6) Art. a186 a192.

5
274 P. II. Sſt jur. Napoleonei conkin.
§. 376.
Ut liberätio ab hypotheca non in⸗ ſcripta ſ. 565.] impetretur, requiritur, ut emtores fundi tutoris maritive I. in- Ktrumentum dominii translati apud actua- rium tribunalis rei ſitae deponant; II. ut ejus extractus publice adfigatur, et per duas menſes adfixus maneat. Tum bo- norum iſtorum uxores, mariti, tutores, tu- tores ſubrogati, minores, interdicti, co- gnati, amici, procuratorve imperialis in- [criptionem impetrare debent; quod F fa- ctum erit, anterioribusque creditoribus exiſtentibus, iis[olvendo pretium em- tionis emtor pro iſta parte liberatur; his autem deficientibus, in fraudem mi- norum, uxorumve haud elt agendum. Sin minus, emtor liberabitur, ita ut ta- men uxor minorque regrelſum adverſus maritum, tutoremque habeat 1).
1) Art. 2193 2195 Conferendum omnino Votum colleg. conſil. LX Maj. 1807 ab⸗ Lalau!lx Cod. vérl. germ. ed. 2. p. 5²9. not. 1. et Divcuſſtons. T. II. p. 844. 845.
d. 377.
Cum vero omnis hypotheca lit Pu- blica, officia conſervatoris hypothecarum [unt I. ut cuilibet poſtulanti coplam 1n
ſcriptionis faciat; II. ut pro omni damno ca

L. III. De adquir rer. dom. Sect 7. 275
caveat eo forſan oriundo 1. quod inkirur menta, quibus dominium mutatum eſt, tabulis haud inſcripferit, g. vel in apo- graphis poltanti concelſis, iufcriptionis onerisve cujusdam mentionem haud in- jecerit. Hoc enim cafu fundus ab one- re iſio liberatus in manum adquirentis cedir, ita ut conſervator hypothecarum ea de re creditori, cui hypotheca in eum competiit, ſatisfaciat. III. Ut tabulas chronologicas inſcriptionum omnium in charta ſignata conficiat).
) Art. 2196— 2203.
SEcTIo II.
DE cONTRACTIBVS VNLATERA⸗ LRvs.
§. 373.
Unilaterales funt Depoſitum et Man · datum

276 P. II. Syſt. jur. Napoleonei contin.
I. DEPOSITVM.
§. 379.
Depoſitum in genere eſt contractus, quo cui res aliena[ub conditione eam conſervandi, et in ſpecie reltituendi, tra- ditur. Elt vel Depoſitum ſenlu ſtricto, vel Sequeſtratio 1).
1) Art. 1916. 1916.
H. 380.
I. Depoſitum lenſu ſtricto eſt con- tractus, quo quis rem mobilem gratuito conſervandam accipit. Perfectus fit tra- ditione vel vera, vel ficta. Omne vero depoſitum vel volunt arium elt, vel ne⸗ ceſſarium 1).
1) Art. 1917„ 1920.
.
Voluntarium fit per mutuum con- lenfum deponentis, et depoſitarii, et quidem I. regulariter per dominum rei depoſitae ejusve[ub auctoritate 1) II. per ſcripturam; quodũi haud factum, depolitumque majus CL francis elt, de- politarii[oli declarationi creditur 2) jII. apud depoſitarium, cui contrahendi facultas haud ademta eſt 3).
1

L. JI. De adquir. rer dom. Sect. II. 277
1) Art. 1921— 1923.
2) Art. 1924.—*gelui qni eſt attaquè comme depoſitaire en eſt cru ſur la déclaration, ſoit poar le fait méme du dépot. foit pour la
chole dui en failoit l'objet, Ioit pour le fait de la reſtitution“,
3) Art. 1925. 1926,
§. 382.
Oſcia depoſitarii[unt: I. ut rem eadu cum diligentia cuſtodiat 1), qua ſuam, immo exactiorem adhibeat 1. H ſe ipfum obtulerit; 2. Hi falarium ſibi ſtipu- latus fuerit, F. ſi in[uam utilitatem de- politum factum ſit, ſi damnum omne ſe reſarciturum promiſerit Caſum non prae- ſtat, nili in mora conſtitutus fuerit. Tum Il. ne ea, nifi deponens conſenſerit, utatur; III. ne, ſi res obſignata vel velata tradatur, in ejus cognitionem inquirat; IV. ut eam in ſpecie cum tructibus reſtituat. Nummos depoſitos
ejusdem generis refundat 2).
1) Si mala fide rem interverterit, beneficio celſonis bonorum haud gaudet. Art. 1945.
3) Art. 1927— 1932.

256 B. Syf. jur. Napoleonei contin.
§. 3 Im reſtitutione obfervandum: I. eum, R res majore vi extosta fuerit, refundere debere, quod forlan in ejus locum luc- celli; II. heredém bona fide rem alie- nantem pretium acceptum reliituere;
— 00*
III. alii, quam deponenti, ejusve procu-
ratori, heredive rem haud eſſe traden- dam. Quod i depoßtarius compertum habet, rem depoſitam furtivam effe, do- mino vero id quidem denungiet, eam vindicet; illo vero vindicationem negli- gente, deponenti relituat. Quodli de- ponens alienae lubjectus elt poteliati, ejus marito, tutori, curatorive rem retra- dat; non autem, loluta jam iſia poteſia- te. W. Reſtitutionem in loco per con- tactum delignato vel depoliti faciendam, et quidem V. tewpore ommi, quamvis ad certitun depolita lit tempns. Non vero reltituitur depoſitum„ li compererit de- politarius, rem[uam elſe 1).
1) Art. 1953 1944. 1946.
§. 384. oflcia deponentis funt I. ut depo- fitario impenas rei confervandae cauſſa factas refundat, tum H. omne damnum praeſtet, quod ex depolito ortum. Us qu

L. III. De adquir. rer. dom Sect IT. 279
que ad horum ſfolutionem depoſitarius rem depolitam retinere poteſt 1).
1 Art. 1947. 1948.
§. 385.
Neceſſarium eſt quod vel caſu repen- iino urgente fit, vel ex recepto caupo- num naſcitur. Differt a voluntarie I. quod et per teſies probari poteli, ſi pretium CL francorum excedit. II. Tum, quod caupones aeſtimationem receptae viatoris rei reſtituant, neceſſe eſt, quam- vis per furtum famulorum hoſpitumve, non autem, ſi per effracturam rapinamve ablata lit 1).
1) Art 1949 1954. Real Fap. der mok. L. NI. tit. rI.(Cod. Garn. L. III. P. 1V. p. 34). NL ne vagit plus ici dꝰun contrat. mal plus ewactement d'un uaſt contrat fon- dè ſur la neceſitẽ.
H. 386.
II. Sequeſtratio vel conventiona- lis eſt, vel judicialis 19.
1) Ark. 1935.
5. 337

—
280 P. II. Sſ. jur. Napoleonei contin.
§ 557.
Conventionalis ſit, ſi res litigioſa con- ſenlu litigantium tertio in poſſeſonem traditur, ut eam finita lite victori reſii- tuat Regulariter non fit gratuito. si vero gratuito fit, in eo differt a depoli- to, quod I. et immobiles res comprchen- dat, II. ante litem finitam depolitarius ſſequsſtrarius] nonnili erjuſte deciſa cauſ- la, vel conſentientibus, quibus id in- tereſt, liberetur 1).
7 ) Ar. 956 i960, cf. Dircuſtonu. T. II.
p· 662 636.
§. 368. udicialis fit a judice, et compre- hendit aut mobiles res debitori pro pi- gnore ablatas, aut immobiles litigioſas, et hoc quidem[ub forma impetrati arre- ſti, aut res a debitore in[olutum datas. Conltituitur a judice curator rei depoli- tae vel ex conſenſu partium, vel ex offi-
cio 2). 1 Art 1061. 053. Huc pertinet et depoſitum
judiciale. Cf. lupra F. 95.
§. 389. Curatoris ofſicia[ſunt I. ut res tan⸗
quam ponus paterfamilias conſervet, tum II.

————————
L. III De adquir. rer dom. Sect. I. 231
II. illi, cui ſenlentia judicis favet, eas reſtituat 1).
1) Art. 1962. §. 390.
OlRcium e contrario iſti, qui arrs- ſtum impetravit, incumbit, curatori ſa- larium pro conſervatione promilſum, ſolvendi 1).
1) Art. 1962.
II. MANDATVM.
§. 391.
Mandatum eſt contractus, quo cui (mandatario) poteſtaem aliquid ſuo no- mine perficiendi alter(mandans) tribuit. Confummatur per conſenfum vel expreſ- [um, vel tacitum mandatarii. Fit autem aut per[cripturam publicam, privatam- ve, aut line[criptura; et quidem in re-
ula gratuito 1). 8 8
1) Art. 1984 1986. Tarrible Rapport L.T. tit. 13.(Cod. Barn, L. II. P. IV. p. 82). Ler Romain avoienutanſi conſacrò le mẽme prineiye(gratuito); et Ix hobſervoient avee canut de ſerunule Jue la plus légére retribu- tioh, regardée chez eu comme incompatible aver le mandat, le Faiſort degonérer en un contrat de louage.
§. 392.

.*
23 P. II. Sſℳ jur. Napole onei S
3.§. 592.
Mandatun vel generale eſt vel ſpe- cjale, dum vel omnmia negotia mandata [unt, vel lingula. Ulud conſervatorios 6 tantum actus gerendi poteſtatem praebet; hoc omnes, quibus addicitnr 1).
1) Art. 1937. 1903
§. 393.
Mandari vero poteſt unicuique, quan- quam hoc caſu actio adverſus mandata- rium certis reſtringi poteſt limitibus 1).
Nandatarii officia funt: I. ut mandatum haud transgrediatur a), II. ut id perfi⸗ ciat, et, quidem mortuo adeo mandante, 3 ſi periculum in mora elt. Dein III. cul-
pam praeliet, et quidem diligentiam ex- actiorem, ia mandante merces promiſ- ſa, et, li plures mandatarii adlunt, quis- 3 que pro rata. Inprimis 1. caveat de eo,
6 quem Kbi[ubſtituit 3), R fubſtitutio ſibĩ i vel haud permiſſa fuerit, vel inidoneum ii elegerit. 2. Ufuras nummorum in fuum uſum converſorum, vel debitorum ſol-
vat 4).
1) Art. 1990. 3 2 Art 19ag. ef. Art. 1997.„Le mandalaire qui a donné à la partie avec laquelle il con-
tracte ev cette qualité, une[ſufRlante san nail-

L. III. De adquir. rer. dom. Sect. II 233
naillance de les pouvoirs, n'eſt tenu d'aucu ne gorantie pour ce qni a ete kait au- dela, s'il ne s'y elt perlonncllement[oumis“ ln- terpretando artculo conferr Pothier du contrat de Mandat. Cap. 1II. Sect. 11, 5. 87. 8
8.
3) ef. Dicuſtong.
Art. 109 4. Daus tous les cas, le man⸗ dant peut agir dircctement contre la per-
lonne que le mandataire s'eſt lubſtituce“.
4) 4rt. 991 1993. 1995. 1996.
§H. 394
Mandantis oflicia Junt I. ut obliga- tiones a mandatario ejus nomine initas impleat; quod vero ultra fines mandati geliunm erit, niſi id ratihabuerit, agno- ſcere non teaetur: II. mandatario ex- penſas refundat, mercedemque forte pro- milſam folvat, nec intérelt, Utrum man- datum fucceſſerit, an non, modo haud mandatarii calpa infauſtum exitum Fa- beat 1). Dein III. damna mandatario refundat, quae ſibi implendo manda- tum ſine culpa contraxit 2). De iRis omnibus ufuras[olvere debet; pluresque mandantes Rnguli in[olidum tenen- tur 3.
¹) Art. 1998. 1999. ²)

234 P. JI. Sſt. jur. Napoleonei contin.
2) Art. 2000 Contr fr. 26 5 3. D RvlI. 1. mandcei. cf. tamen Voet. ad Pand. XVII. 3) Art. 3001. 2c02.
Tollitur mandatum I. revocatione partibus rite indicanda, cui aequipara- tur conliitutio mandatarii novi; II. re- nunciatione mandatarii, dummodo res integra lit; III. morte naturali, civili, interdictione, vel fide[ubverſa(decon- Riture) utriusque 1).
1) Art. 2003 c07
§. 396. i OQuod vero mandatarius, mortem, revocationemve ignorans fecit, validum eſt. Mandatario autem mortuo heredes ejus deceſſum mandanti denuncient, et ad interim neceſſaria curent 1).
1) Art. 2003 2010.

L. TII. De adquir rer dom. Cap. 7II. as5
OApvVT III.
DE OBLIGATIONIBVS. OVAE NON E CONTRACTV VENIVNT“
§. 397.
Ejusmodi obligationes(engagennens) vel ex lege fluunt, ut tutorum, vicino- rum etc. vel e facto perſonali debito- ris. Factum illud vel licitum eſt, vel illicitum. Priore caſu obligatio qua%t ex contractu Kuit; poſteriore ex deticto, vel huaſt ex delicto 1).
1) Art, 1370.
SncTIS

266 P. TI. Syſf. Jur. Napoleonei contin.
—
ſti SEcTIo 1.
Dn öBLISArIONIBvS QVAsI E coNTRACTv.
2 —
uaſicontractus vocantur actianes e lihera agentis voluntate dependentes, e quibus obligatio erga tertium, immo in- terdum mutua inter utramque partem t oritur. Ad ilios perlinent Negottorum 8 ℳ10, et Indebiti jolutio 1).
3 Art. 37t.
I. NE6OTIORVM GESTIO.
§. 399. Negotiorum geſlio eſt actus, quo quis[ponte aliena negotia, aut ſciente, aut neſcio domino adminiſtrat 1).
1) Art. 1372.
H. 400.

L. III. De adquir. rer. donn. Sect. J. 287
§. 400.
Oficia negotiorum geſtoris lunt: I. ut illa ad inem perducat, donec do- minus ipfe, eove mortuo heres ejus id curare qucat. Almilatur mandatario, et acceſſiones adeo negotii curare debet. Tum II. ut ea tanquam bonus paterfa- milias adminiſtret; quanquam culpa ejus in quibusdam calibus a judice levius as- Rimari poteft 1).
1) Art. 1373. 1374. Dirchons. T 1I. p. 349. M. Treilhard dit, qu'lor« 1 ven dé- ehargera eu avertiſſant le proprietaire
§H. 401.
Olcia domini nagotiorum funt: J. ut obligationes[uo nomine a geſtore initas impleat; tum I. eum indemnem praeltet; infuper expenſas neceſſarias uti- lesque illi refundendo 1).
) Art. 1375.

a86 P. I. S)ſt. jur. Napoleonei contin. II. INDEBITI SOLVTIO.
§. 402.
Indebiti ſplutio eſt actus, quo quis indebitum, quod ignarus vel ſciens ac- ceptaverit, danti reſtituere tenetur. Oui enim pro alio indebite folvit, id repetere potelt, nili creditor debitoris chirogra- phum cancellaverit, quo caſu adverſus verum debitorum regrellu folvens uti- tur 1) ¹) Art. 1376. 1377.
H. 403.
Reltituatur vero[ors indebite acce- pta una cum fructibus, ufurisque a die [olutionis, ſi mala fide accipiens erat; res corporalis in natura, ejusve aeſtimatio, ſi culpa accipientis bonae ſidei, vel li caſu adeo apud malne fidei accipientem interciderit. Bonae fidei etiam accipiens, ſi rem alienaverit, pretium inde acceptum tantum refundit, malae Rdei aeſtimatio- nem rei. Utrique vero reſtituantur ex- penſae neceſſariae et utiles 1).
¹) Art. 1378 1381.
——
SEcTI0O
—

L. III. De adquir. rer. dom. Sect. TII. 237
S5Wcvo TT.
DE OBLIGATIONIBVS FX DELICTO, ET QVASI EX DELICTO.
H. 404.
Factum hominis unumquodque, quod damnum alicui confert, eum, per quem commiſſum eſt, ad id reſarcien- dum obligat, nec interelt, utrum e do- lo, an e negligentia, culpave procedat).
1) Art. 1382. 1393.
§. 405. Interdum quis et damnum reſarcire tenetur, quod vel per perſonas ſibi ſubje- ctas, vel per cuſtodiendas res ortum elt1).
1) Art. 1384. §. 406.
lam illo reſpectu tenentur: I. pater, eoque defuncto, mater ob damnum a li- beris minoribus penes eos habitanti- bus commiſſum; II. domini, commit- tentesque ob illud e factis famulorum,
com-

90 P. II. 6)ſt. jur. Napoleonei contin.
commiſſariorumque quaeſitum; III. Prae ceptores ob id, quod a diſcipulis per id tempus, quo iſios erudiebant, perpetra- tum eſt. Liberantur tamen omnino, i probent, ſe haud impedire potuilſe. quo- minus factum damnoſum commiſſum lit 1).
¹) Art. 1384.
H. 407.
Hoc vero reſpectu J. dominus vel conductor animalis ob damnum ab iſio factum, nec intereſt, utrum cuſioditum fuerit, an deerraverit, vel fuga le[ub- duxerit. Tum II. dominus aedificii col- labentis ob damnum inde commiſſum, ſi culpa ſua, aut vitio aedificationis illud corruerit 1).
1) Art. 1383 1386.
„ DE PERSEOVENDO ET AMITTEN- DO RERVM DOMINIO. 5
§. 403. Enumeratis modis adquirendi re- rum, incorporalium, incorporalium-
que dominii, paucula de eo perſe- quen-

L. TI. De adquir. rer. dom. Sect I. 291
quendo, amittendoque dicenda reſtant. Perſequendum vero per Actiones; id eſt, petitiones judiciales huic ſcopo inſer- vientes.
CArv I.
DE A C TLO NIBV S.
(Bernard i) inſtitution au droit frangois. Paril. VII. g. Livr. XII. p. 242. ſqq.
⸗ —— H. 409.
Actiones vel civiles[unt vel crimt- nales, dum vel e jure civili, vel crimi- nali deſcendunt. Civiles vel perſonales lunt vel reales, vel mintae 1).
1) Art. 2062. Bernardilc. p. 242.
H. 410.
Perſonales vocantur, quae adverſus certam perſonam obligatam ir ftituuntur, eamque continuo perſequuntur. Reales, per quas res poſtulatur a quolibet ejus polſeſſore, quamdiu illam polſidet;
T 2—

a92 P. II. S)ſ. jur. Napoleonei contin.
exſiinguuntur enim eo momento, quo rem ad alium transfert. Mixtae, quae ad poſſeſſorem etiam perſonaliter obligatum perſequendum inſerviunt 1).
1) Bernardi l. c. p. 243.
Reales vel petitoriae, vel poſeſoriae ſunt, dum vel dominium, vel[olam poſ- ſelſionem rei poſtulant 1).
1) Art. 1423. Bernardi 1. c, p. 244.
DE FARVM vI ATOvE EFFECTV.
3 Guichard Code der Eapropriations, ou Inſtructions et Formules ſur hewocution do Loit du II brumaire an. 3. en ce Jui concerne les Eæxpropriations volontairss
et Forgẽe. Pariſ. VIII. 12.
4 4
Fffectus actionum eſt, ut victus ad rem impetratam ſolvendam cogatur. Go-
gitur vero modis[olennibus exequendi tum

L. III. De adquir. rer. dom. Cap. II. 293
tum ita, ut creditores[ubhaſtationem immobilium ejus poftulent; rarius, ut debitor ipſe carceri includatur.
5. 413.
I. Creditores enim Subhaſtationem (expropration forcee) poſtulant I. immo- bilium 1), eorumque acceſonum, modo in debitoris dominio[unt, tum II. ufus- fructus debitori in aliena competentis 2).
1) Ft quidem antequam res mobiles aggreſſi lunt. Ordonnance de 1539. art. 74. Gontr. fr. 15. H. 2. D. XLII. 1. de re judicas.
2) Art. 2204. 2205.
b. 41
U locum habeat, requiritur I. ut debitum lit liquidum, tituloque praedi- tum authentico, et executivo; II. tum, ſententia jam in vim judicati abierit, III. mandatum ſfolvendi praeceſſerit, IV. nec debitum e fructibus immobilium [olvi poſſit 1). 1) Art. 22132216. 2217. 2212. Nee pluris pe⸗
titio opponi poteſt. Art. 2216.
5. 415. Obſervandum inprimis I. coheredis
ratam indiviſam per creditores ejus per- ſo-

294 P. II. Syſt. jur. Napoleonei contin.
ſonales haud[ubhaſtandum eſſe, nili di- viſionem iſtam impetravèrint 1): II. mi- noris, interdictive bona mobilia prius nili 1. cum majore in com- munione fuerit, g. debitumve commune ſit, vel 3. modus procedendi jam adver- [ſus majorem, vel certe ante interdictio- nem fuerit inltitutus. III. Tum, immo- bilium in communione bonorum ſito- rum[bhaſtationem adverſus maritum, eorum autem,. uxori competunt, adverſus utrumque conjugem impetran- dam.. bons in hypothecam data rius liberis a creditore hypothecario fubhaſiandaz; V. bona, ſi diverſis in re- gionibus ingulorum[ubhaſta- tionem prov nili ad unam per- rineant vilam. Tum erim petitio co- ram tribnnali inferenda, in cuſns diſtri- ctu caput rei ruſticae, eove deficiente, ifia eorum pars lita eſt, e qua plurimi ſperantur fructus 2).
1) Art. 206. ef. Art 382.
2) Art. 2207— 2211. Code de procéd. ært. 673 779.
5. 416.
II. Inchto in carcerem vel legalis eſt vel conventionalis. Legalis locum habet

L III. De adquir rer. dorm. Cap. J. 295
habet I. in ſtellionatu. Stellionatum com- mittit, qui rem immobilem mala fide alienat, vel in hypothecam dat, cum ſciat alienam eſſe; tum, qui bona jam hypotheca onuſta pro liberis venditat, Py- pothecamve minorem iis impolitam eſſe aſſeverat 1). II. Tum in depolito necef- ſariio ſh. 385)3 II. in cauflis poſſeſſo- ris dejecti; IV. in repetitione rerum apud perſonas publicas depolitarum, V. in R- dejulſione judiciali. VI. in magiſtratibus publicis, ut inſtrumenta edant: VII. in notariis, advocatis et apparitoribus, ut inſtrumenta nummosque fibi traditos, reſtituant: VIII. in colonis partiariis, ut pecora, ſemina, inſirumentaque illis re- icta reddant, niſi probent ſine ſua cul- pa deficere 2). Conventionalis I. in fide- juſſore; cujus auctor carceri includi pote- rat, qui ſe ipfe huic obligationi fubjece- rit; IHI. in colono, qui, ſe carceri in- cludi, palſurum promiſerit, Ki locarium haud praeſtaret. In caeteris omnibus lo- cum non habet incluſio in carcerem, nec per pactum conftitui poteſt; in per- milſis cafibus nonniſi per fententiam de- cerni poteſt, nec ea decreta perſecutio bonorum debitoris liſtitur 3). 1) cf. Art. 2136. Latior ſignificatio elt in jure Rom— Nec vero per regulas exponendas
derogatur legibus de commerciis, de politia, et

296 P. II. Syſt. jur. Napoleonei contin.
et de adminiſtratione pecuniae publicae. Art. 2070.— Bigot- Préameneu E ryoſt des mot. L. LI tit 16.(Cod. Garn, L. 1II. P. 1V. p. 63). La cohtrainte par corp ötant con⸗ Mderee comme une ſorte de peine.— Vid. 6 a ry Rapport. eod. lbid p. 179. La con- traiute par cornt lég ale locnm habet 1 En haine de la conduite du débileur, 2. pour urer l'erschtion Aes jgemens. pour mainlenir la ſfoi des còntrats paſſim avee ler agen de la loi.
2) Art. 2059 2063. Quomodo liberentur de- bitores e carcere, enuncist Code de Procs- dure art. 7e8. 730 803. De modo proce- dendi cl. eundem art. 129. 127. 161. 152. 201. 213 221.§52. 829.— Gary l. c. p. 190· Aucun fraughit ve pourra vajelir h la con- trainle par eorpt möme en pay⸗ ranger ℳ ce neſt dan let cas prén par la loi de ſon payr; c'eſt un ſatut yerſohel, i haocom- paghe par lolt, et qul ne peut abdiquer⸗ eaut, quil a lMouneur d tre ſrangois.
3) Art. 2063. 2067 3069.
H. 417.
Locum non habet incluſio im carcen rem I. in minoribus; II. in ſoptnagenariis autem et feminis, niſi ob lellionatum- Obſervandum tamen 1. uxores ob Kellio- tum circa hona, ſeparata tantum, vel quo- rum liberam adminiſtrationem ſibi reſer- varunt, commiſſum, includi poſſe; a. nec vero, ſi vel in communione bonorum lunt, vel cum maritis ſe in folidum ob-
liga-

—
L. III. De adquir. rer. dom. Cap. JI. 297
ligaverunt. III. Dein ob[ummam CCC francos haud implentem 1).
1) Art. 2064„ 2066.
CApvT III. DE MODlS TOLLENDI ACTIONES.
H. 418.
Tolluntur inprimis actiones prae- ſeriptione eutinctiva§. 121.. Qurrit iſta adverſus quemcunque, niſi per le⸗ gem exemtus fit, quorum in numerum veniunt I. conjuges ratione actionum adverſus ſe invicem inſtituendarum; II. heres beneficiarius 1), III. minores XXI annis in regula 2). Obligatio vero, cui praefcribitur debet eſſe pura, liquida, ac
cujus dies venit 3).
1) Art. a251. 2253. 2258. 2) Art. 2252. cf. tamen Art. 2278. 3) Art. 2257.
H. 419. Omnibus enim actionibus, ſive rea- les lint, ſive perſonales, in regula per de- cur-

298 P. II. S)ſt. jur. Napoleonei contin
curſum XXX annorum praeſcribitur, qua re creditor annui reditus poli vigelimum ootavum annum a debitore recte renova- tionem chirographi poſtulat 1). Nulli tamen praeſcriptioni obnoxia eſt actio liberorum 2), qua ſtatum civilem recla- mant et actio familiae erciſcundae 3); quaedam etiam actiones breviore tempore praeſcribuntur.
1) Art. 2262— 2264.
2) Art. 328. ck. Art 316. Pans les divers cas, ou le mari eſt autorilé a réclamer, il devra le faire, dans le mois, s'il ſe trouve ſur les lieux de la naiſſance de l'enfant;
i Dans les deux mois, après[on rétour,
ſi, à la méme epoquè, il elt ableut;
Dans les deux mois apres la decouver-
5 te de la fraude, 6 on lui avoit cache la
naillanee de l'enfant?.
1) Art. 815.
3 H. 420.
I. Praeſcriptione trium menſtum tol- litur actio de reducenda bonorum ſfocia-
lium iniqua diviſione 1). 1) Art. 1854.
II. Se menſturn: aotiones I. artium liberalium magiſtrorum, praeceptorum-
que, qui per menſes lectiones habent. Tum

L. III. De adquir. rer dom. Cap. II. 299
Tum H. cauponum adverſus hoſpites, III. operariorum et opificum 1). 1) Art. 2271.
H. à22.
III. Unius anni: actiones I. medico- rum, chirurgorum, apothecariorumque adverſus aegrotantem, II. apparitorum ratione ſportularum, III. mercatorum ob merces iis venditas, qui mercatoris mu- nere haud funguntur: IV. eorum, qui inſtituto educationi inſervienti praepoſi- ti lunt, ratione penſionis a pueris edu- candis; et magiſtrorum artium illibe- ralium reſpectu mercedis a tironibus debitae. V. Famulorum operas ſuas ad annum locantium, ratione auctoramen- ti ¹), VI actio ad[upplendum vel di- minuendum pretium(quanti minoris actio) 2). Redhibitoriae vero praeſcri- bitur intra tempus judicis arbitrio per- miſſum 35). VII. actio nullitatis matri- monii 4). VIII, Vindicatio terrae avul- ſae vi fluminis 5). IX. actio ad reſcin- dendam donationem 6).
1) Art. 2272. 2) Art. 162a. 3) Art. 1648. 4) Art. 1b3. 5) Art. 559. 6) Art. 957.
§. 423.

z00 P. II. S)R. jur. Napoleonei contin.
§. 423.
IV. Duorum annorum I. actio ex lae-
ſione enormi proveniens 1)3 I. actio ad-
vocatorum 2) ratione expenſarum, et de- ſervitorum, modo lis finita ſit. Interrum- pitur caſibus enumeratis praeſcriptio, ſi rationes confectae, vel chirographum a debitore datum, vel citatio judicialis in- ſinuata eſt. Praeſcriptionem vero oppo- nenti juramentum deferri poteſt 3). III. actio adverſus apparitores ad reſtituenda documenta).
1) Art. 1976.
2) Art. 2272. A l'egard des affaires non ter- minées, ils ne peuvent former de demandes pour leurs frais, et ſalaires qui remonte⸗ raient à plus de cinq ans*.
3) Art. 2273„ 2275. 4) Art. 2a76. §. 424. v. Trium annorum I. actio credito- rum adverſus legatorios 1) II. oreditorum defuncti ad ſeparationem hereditatis 2). 1) Art. Sog. 2) Art. 880. §H. ½25. VI. uinque annorum L actio adver-
ſus judices, advocatosque ad reſtituenda inſtru-

L. III. De adquir. rer. dom. Gap. III. 301
inſtrumenta illis tradita; II. actio ad pe- tenda reſidua ex annuis reditibus, ali- mentis, vel locariis debita, tum ad im- petrandas uſuras e mutuo, et omnino ad iſta perſequenda, quae per tempus conti- nuum debentur 1).
1) Art. 2276. 2277.
§. 426. VII. Decem dein annorum praeſcri- ptione I. actio nullitatis, vel reſciſſo- ria 1). II. actio tutelae 2).
1) Art. 1304. 2) Art. 47.
AppRNpa.

A pDp RE N p 4.
Ad F. 1.
Antiquo juri Francogallico cognoſcendo con⸗ ferunt
Io. Mart. Silberadii Kiſtoria jurir Galli- cani, ad calcem Heineccii Aiſtor. jur. Argentorati 1795. 8 P. 1069 1147.
M. L. l. de Boileau Miſtioire du droit fran- goi. Paril. 15c6. Z.
Knarrat eam, usque ad Francici I regnum, adjectis iſtis, quae per noviſſimum ſele in- flexere tempus.
Ad 6 4. not. 1.
Fo urm e1 Analyſe eritique du Projet de Code civil. Paril IX. Z.
Garnier Deschesnes Ohſervations ur le Pd. O, c. Ibid eod. 8
I. M. Dufour Ohſervations. etc Ibid. eod.8.
de Moutlolier Obſervations. etc. 12.
Lettres(I. I.) ur le projet etc. lbid 12.
Chevallier Ohjertions au articles du Pro- Fot relatifu au divorce. 1801. Z.
not. 3. J. de M aleville etc. german. verl, per Blanchard Colon. IV Tom. 8. not. 4 Dardii editio pro parte recuſa 1808[ub ti-
tulo Code Napolòon. Simile periculum fecit I. M. Dufour C N.
avec les ſourcen, ou touter ſ dinpoſition
ent ate Puiſdes. IV Voll. 6. Fxtat

Addenda.
Fxtat et Codicis verßo Germanica Cremeri, Creveld, 1804. g⸗
Spielmanni Eccardti, Mulleri etc. No- vam promiſit Erhard etc.
Huc et pertinet
Conforence du Code civil avec la dincuMon particuliòre du conſeil dstat, et du tribunat. avant la redactio deſinitive de chaue pro- jet de loi Paril. 1805. VIII Voll. g.
Serie alphabetica exhibent Godicem Dauban- ton et Verdiére in Dictionnaire du C. N. 1806. 1807. 8S.
A6.
Poſt promnlgationem Codicis leges etc. latae lunt ei adhaerentes, quarum collectio pro- milla in: Srpplement des Coder N. et de Proced. civ. ou récueil complet des ſeuatu- coriſultes. loi, decrets imperiau, avis du conſeil dlat, deciſtons, et iuſtructions mi- niſlerieller, intervenus voſterieurement o cer
Codes, Lipl. 1808. 8.
Ad F. 8. not. 3. Auctores Pandectarum Gallicarum ſunt: J. B. RiſTé Gaubray. et I. B. Delaporte. Lislefermii Comparatio jur. Rom et Gall. (Abrege methodique du droit Romain conſferò avec le droit Frangois. Agenae 1X. X. VVoil 8) nullius ferme eſt momenti.
d'Esquiron Eſprit de inſtituts de l'empe reur Juſtiuien, conſͤre avec les principes du Code N. 11 Voll. 4.
Ad F. 92 Pothier traité dn droit du domaine de pro- pris1ẽ. Nonuv. edit m ſe en rapport avec le
Code civil, par M. Hutteau Kils Z.
Ad

Addenda.
Ad§. 127. Fjusdem kraits de la poſelſon, et de la praeſcription, mis en rapport avec le C. e. par Hutteau s.
Ad 6. 124. Code des ſucceſſtoug, donations, teſtamens, et artager cohlénaut la loi avec loxpoſioion les dicours en entier ou par etrait, yuels la diseſfion a donné leu. Par Ema- nuel Brollelard Pauil.§. et 12. Ad F. 182. Pothier traité des obligations. Nouvelle edi- tion, ou l'on a indiqus ler chungemens Fait ar le Code civil, par M. Bernardi 11 Voll. S.
Ad§. 183.
Loi particulière ſur le tau de l'intérèt de hargent, lucem jam vidit Colon. 18082 4. ute catalogo Kcilii bibliopolae edoctus-
[um. Ad F. 230. Pothier kraite du contrat de vente. Nou⸗ volle ed. etc. par Bernardi. 3. Ad F. 242. Ejusdem traitꝰ du contrat de Louage. Nouv. ed. eic. par Hntteau. 8. Ejusdem traltꝭ de la communauti. Noum. ed. eic. par Bernardi. 11 Voll. 8. Ad F. 309. Kjusdem trait? du rontrat de ſociiti. Nouv. 4. eic. par Huttes u. I1 Voll. g.
—˙—————
INDEX

MD E X
NVMERVS PARAGRAPHVM INDICAT.
A. Abſentia 47- 32. Acceſſio 92 119. Actio z09 ſeqq. Actus Ia. 30. Adjunctio 96. Adoptio 72 ſqq. Alimenta§9. Alluvio 95. Alveus derelictus g3. Alumnus 73. Anaſtaliana lex 241. Appulfio 93. Arrba 23. Aſſecuratio 263. Auctoritas mariti 60.
B. Beneficium inventarii 138. 139. Biſſextus 19. not. 2. Bona vacantia 135.
C. in Capita[ucceſſio 129 Carceris incluſio 416.
Ceſſio 241. bonorum 199 Chirographa 215. Civis 43. Collatio rqs ſqq. Communio bonor. o ſq. Gompenſatio 202. Concilium familiae 53. Conditio 35 36. Confeſſio 224. Confuſio 95. 20½. Conjugis ſuperſtitis ſuc- ceſſio 134. Connubium 53. Confignatio 19g. Conſuetudo 12. Contractus 226. vel ſy- nallagmaticus vel uni- lateralis vel nominatus vel innominatus etc. 227. 228, Socidae 255 vialitius 265. aſſecu- rotionis 264. nuptia- Gommodatum 328 ſqq. Copiae 219. U Culp⸗

Colpa 31. Cura 35.
D.
Delegatio 200. Deliberandi ſpatium 136. Demens g⸗ Denoſitum 379. Diviſio psrentum iseros 152 c. Divortiam 61 ſqg. Dolos 44. Damicilium 46 Dominſum 92 ſqg. Dontio ſqq in fa-
vorem watrimonii tb1.
inter vinum et uxorem
16 Dos 59. not. 1.
E
Fma ripatio 71. Emohytenfis 7s not. 1. FEutiovenditio 239. Frror 3.
inter
300.
Fvictio 235. Expromiſſio 300. F Familia erciſcunda 142 ſqq.
Fideicommiflum t82 a Fidejoſſio 339 1q. Furioſus 16.
6. Gradus 128.
Heredita'is aditio 126. S udiatio 1 5 H map roditus ig not.I.
Hvpouheca 35.
J. Imberiltus 1g. lmp'bes 10. Inaedificarjo O5. Indebiti ſolutio 302. Infamia 20 lnſtrumenta ſtatus civi⸗
lis 20— 42. probatio- tionis 21g. Inſula 03. lnterdictio g8. Interpretatio codicis 9. ob igationum 131. Inventio 120. luramentüm 224. lus 14 vel Perſonarum vel Rerum 29.
Legatum vel univerſals, vel titulo univerſali,
vehtir. particulari re- lictum 174— 176 Legatum in utilitatem nepotum 52 b. 1. Legitima 34. Legitiwatio 69 per ſubl. mtr. vel per recogni- tionem 70.
Lex.

Tndew.
Lex, vel generalis eſt. vel ſpecialis 10. vel ſcripta vei non ſeripta 1I. ejus promuigatio 12. vis 13..
Licitatio 240.
Linea 128.
Locatio conductio 243. vel rerum vel opera rum. colonaria 238. ferrea 265. partiaria 257. impropria 258.
Ludus 2 4
M.
Major ſo.
Mahdatum 397.
Matrimonium s4 ſqq.
Mercatorum libri 216.
Minor 20,
Mobilarifatio 286.
Modus 37 not. 1.
Monſtrum 16. not.
Mora 204.
Mutuum 332 ſqg.
2*
N Negotiorum geſtio 399. Negotium 33.
Novatio 200.
Nullitas§5. actio nulli- tatis 206.
O.
Obligatio 1g. vel natu- ralis eſt vel civilis.— vel pura vel conditio- nata, vel nuda vel al-
ternativa 188 vel fim- plex vel cerrsalis 189. vel dividua vel indivi- daa 190. ex delicto 404 ſqg.
Occupatio Ii9.
P. Parapherna Z20. Partus I7. Patria poreſtas 68. Pecunin trajectitia 263. Peregrin as 43. Permutatio 2 2. Perſona 14. vel naturalis eſt vel moralis 15421. perfecta vel imperfe- cta 18. 19. Pignus 347. Poſeſio Zꝛ. P ſtliminium 45. Praeſcriptio 121. 41½ ſq9. Praefumtio 209. Priyilegium ic. not,. 353 Probatio 2 Promngatio I2. Protutor glI. Pubes 19.
122.
2*
Recepta nautarum etc, 261
Recognitio 70. ipnblicse ſucceſſio 133.
11110 20I. epraeſentationis jus 129 vel corporales vet incorporsles 22. vl publi-

Jn dew. 6
pubiicae vel privatae, vel communes. ibid vel mobiles vel immobiles 2327. fungibiles vel non fungibiles 25.
Reſtitutio in integrum 207. Retractus 22. not. 3Z.
§.
Scripta domeſtica 217. ratibibitoria vel con- firmatoria 220.
Sedes mutatae 95.
Separatio a toro et men- [a 67.
Seqneſtratio 386.
Servitus 105. vel natura- lis, vel legalis, vel conventionalis 105„ 119. Conventionales vel urbanae vel ruſti- cae 116.
Societas 309 ſqq.
Solutio 193.
Specificatio 96.
Sponſio 269.
Spurii ſucceſſio 132.
Status 39. vel civitatis vel familiae. lbid.
Stirps 129. Subhaſtatio (Epropriation for- c e) 413 ſqq. Subrogatio 195. Subſtitutio 152 a. 159 b. Succeſſio 123 vel regula- ris vel irregularis 126. 132. T PTaleae 213. Tempus 36. Teſtamentum 152 a com- mune vel privilegia- tum 153[q. Teſtes 221. PTraditio 233. ransactio 324 ſqq. Tutela 77 ſqq officioſa 5 Tutor teſtamentarius 78, legitimus 79, dotivus 80,[ubrogatus 81.
U. Vis 34. vitalitius contraetus aß3 Ufurae 183. Ufurpatio 124. Uſus 103. Ufusfructus 6. 99 ſqq.

e 1u onendae