,„ h
————
33600
77 3 7* 6NCA,, ₰ 4
wWnWN
N
5 * ₰ — —— — 4— —— .— — ,, 9
7,641 44
8 Tru 74 8 6 CA X ‿‿¶Q AE
75 N 5 W M 8
Hic rubicundus Olor, collum qui curuat aduncum, Exacuens roſtrum dente minante ſuum,
Eſt mihi MARCRHARDO proprio conceſſus honore, Signa gerens ſtirpis non moritura meæ.
Hoc ego CAS PARVꝰS ſoleo ſignare libellos,
Et quæ ſunt ſumptu cuncta redempta meo.

Contra Fratrem Nieronpmum — Hereſiarchã libellus et pceſſus.
ehen? ganz od erglichen 7
gan tel dee chriebe
1*
Loffentlichung.]
1
inm
Roſee eipbm.„„„ Qui potis es ſathane verſutos ſire colubros(1. o. n.) ETartareũ impunis ire redire lacum. D ADeEg; Elyſijs etiam dare tetra cadauera camps Muheus Echereos ledere parce deos. Mon ſpinas pia Khanus alit dũ lilia geſtie e Ponsſicem ſummuͦ quiſq; bratus amg
.). e n. a⁴ h 2 1 Vitᷣs a. hr,ue des.. 1— 71 4 7 4 4 2„
„ 4 7 A2— f A 4— 7 4 7,. mn„ ,Ae au oAe A 2 †* 7 N 84 4 9 47144„ 4 5 8 ₰ 4
N./ . 7 2 1
* dn =

4
DSic tranſit gloꝛiamundi. OPrologus.
Jo.Poggius Floꝛẽtinus Apoſto Nie ſedi deuotus. Fratri Hieronymo Sauonarole Spiri tum ſanioꝛs conſilij Licet mihi tecũ Hieronyme frater hae ſupſcriptise vti quãdo a Chriſto ſciũctus. Sathaneq; po baſkate traditus eo etiam dementie deueniſti. eoq; furoꝛis ꝓ rupiſti/ vt pudoꝛe tuo honoꝛeq; poſt habitis iam non per plexe/ſed palam ſummo Põtifici. Komaneqʒ eccleſie bellũ indireris. acerrimũq; te his hoſtẽ obtuleris. Teſumme de qui omniũ es creatoꝛ appello. cuius nutu cuncta reguntur. cuiuſq; bonitate cuncta ſubſiſtunt. Tuq; piẽtiſſ ime Chriſte qui tuũ pᷣcio ſiſſimũ ſanguinẽ pro humani generis redemp tione tam alacriter/ tam largiter ꝓfudiſti miſerere inquam miſerere populi tui. Surge in auxiliũ eccleſie tue.ne paciaris oꝛo tunicã tuã illam inconſutilem ita diſcindi ita dilacerari⸗ Voſq; ſanctiſſima mundi lumina principes apoſtolorum Petre. ac vas electiõis et doctoꝛ gentiũ Paule expergiſ cimini aliqñ/ ac ſucceſſoꝛẽ veſtrum quitã inique oppugnatur de⸗ fendite/ꝓ eccleſieqʒ decoꝛe veſtro glorio ſo ſanguie ſtabilire iã tandẽ inſur gite. Ego mediuſſidiꝰignoꝛo an opoꝛtuĩoꝛes illi qʒ nũeſi er ſſepoſſitis. Cũ acerrimus hoſtis Hieronym⸗ Sauonarola
toriam repromittens Pontifici Romano tam iniuſta/tam impia nephariaqʒ arma im pudenter intulerit At quam ob cauſam. Nempe quia inſanientẽ hoĩem ad ſanitatẽ mẽ tis reducere eupiebat. a recto tramite deuiũ ad viam verita tis redire ſuadebat honi agens paſtoꝛis officiũ. Nñ hge ſatis equa Sieronyme ſatis honeſta ratio videtun cur poſt poſito oĩ obedientie vinculo. oĩq; humilitatis iugo reiecto
imo veri⸗ Antichriſtus alter indubiã ſibi vie
=——
—
—

oſto Spiri ur has po dus ꝓ n per bellö ꝛe de⸗ ntur. hriſte emp uam ciaris erari. orum imini ur de⸗ abilire uios onym⸗ ſidi vie ia/tam
1 2 1 4 4 — 3, 2
Laue temarime ꝓfiteri decet) in tant inſolentiamſuper
biamq; pueneris/ vtnõ modo cõtra Pontificem bellare ſed illum ꝓſternere/ cõculcareqʒ cõtendas. O impudentẽ hoĩs audatiã.o temeritatẽ ingẽtem. An tibihoc canones ſuaſere. an philoſophi an theologi tuũ in animũ induxere/ vt tam procaciter/ tam petulãter cõtra chriſti Vicariũ ĩſilires. Die ſodes vbi nã getiũ hoc dediciſti. in quibuſue ſanctoꝛũ libris hocĩueniſti/ vta paſtoꝛe tuo totius oꝛbis capite tã leniter diſ ſideres.tam contumelio ſe deſciſceres. Nun te maioꝛem illo

d Vas in eis rationes adducis potiſſime ad tui erroris ercuſationem. quibus excõmunicationis imuuſtitiã ac nullitatem conaris oſtendere. Vnam quia illã tanqᷣʒ cõtra
bonũ publicum latã et cõmunem vtilitatem vt nulli valo
ris ac roboꝛis reijcien dam. minimeq; ſeruandam affirmas Alteram quia tanqᷓᷣʒ charitati aduerſantẽ pari modo cõtem nendam exiſtimas. Hec ſunt que a te precipue eõtra excõᷣmu nicationẽ allegãtur. Nam cetera appẽdices quedã ſunt ad corroborationẽ ad ducte ſatis quidem leues. paruiqʒ robo⸗ ris ac momkti. que ſtulte ac imperite plebieule faciliter ꝑſua deantur. Nũc ſingulatim partes ambas ex oꝛdine diſcutia mus vt rei veritas eluceſ cat quã tu falſitat cuiuſdã vmbra culis velare conaris licet te veritatis ſectatoꝛẽ mẽtiaris. Atqz vtapꝛima tua ꝓpoſitiðe exoꝛdiar/ qua aſtruis ercõmunica tionẽ nõ tenere cõtra bonũ publicũ latã et coõᷣmunẽ vtilitatẽ. hãc vero cũ ſit eiuſmodi nõ arctare. Ego me hercule hoe nõ
negauerim. neqz ſane mẽtis eſt quiſ piã qui aſſumptũ hoe
inficiari valeat. Preceptũ enĩ cuiuſcũqʒ ſuperioꝛis peccatum unducens inualidũ prorſus eſt atqʒ inane. quod vero excõ municatio pᷣmiſſa huiuſ modt ſit vt pecoatũ nutriat nemo aſſeret niſi veritatis ignarus. quã vt omnib innoteſcat bre piter explicabo.
CCapitulũ. ij. Quare fuerit Hieronymꝰ excõmunicatꝰ. Enarratio. VPperioꝛibus annis cũ Floꝛentiã neſcio quo nã ma
illius omine applicuiſſes indiui Marci conuentũ di⸗ nertiſti. ibiqs tuo aſtu/ tuaqʒ ipocriſi multoꝛũ tibi beninolen tiam prius conclians eoꝛũ interceſſione effeciſti vt conuent⸗ nõnulli a congregatione lambardie diſiungerentur. ad ar⸗ ctioꝛemqʒ diſciplinam reducerentur. Id autem cñ poſt mo dum Cardinali Neapolitano oꝛdinis protectoꝛi Pontifici ; Maximo eius interuentione placeret. tuum qʒ hoelauda
eee
“ ſſſſͤoͤſͤſͤſa ͤͤͤͤ ——
3
——z—J—

nierrotis uſtin ae nqʒ cöna ulli⸗ valo affimas do aͤtem gexconn i ſuntad iq; robo⸗ iter p Va diſcutig a vmbra
ris Atq;
Smunicz vtilitatẽ. t hoc nõ
ptu hoe
um ꝛero excd at nemo eſcat bre
nnicat'. nã malo
entũ di⸗ eninolen
L
bile opus valde probarent eredentes ij quidẽ facere rem ti⸗ bi pergratã complures alios Ethrurie cõᷣuentus ab eadẽ cõ gregariõe ſegregarũt. in vnũqʒ coꝛpus redigentes/ ad ſtrie tiorẽ ſimiliter regulam reducere voluerũt illoꝛũ inſtar quos tu antea refoꝛmaueras. noueq; huic congregatiom Vicari um generalem ad certum tempus duraturum prefecerunt ita vt ſub eius obedientia tu etiam vna cum reliquis conuen tibus permaneres. hoc cum tu recuſares ambitionis ſtimu⸗ lis agitatus. indigneq; ferens allum tibi in Vicariatu prela tum. Pontifer vt Vicario debitam obediẽtiam erhitzeres te benigne pᷣmonnit. Quod cũ renueres nulla legitima cauſa ſudſiſtente volens dininumeultum etiam te auctore ampli⸗ ficare/ ſuß ercõmunicatidis late ſentẽtie pena vt geſtis hu⸗ iuſmodi conſenſum preſtares. Vicarioqʒ ſubeſſes te iterum monuit. quod cum etiã obſtinatiſſime recuſares videns tuã manifeſtam proteruiam vel vt contumacem⸗ apoſtoliceqʒ ſedis rebelle in ercõmunicationis ſententiã incuruſſe declara nit · perq; ſua breuia Jloꝛentie id publicari mandauit. quod et factum fuit. Is eſt rei oꝛdo compendioſe narratus. Nũ recte quiſpiam poterit ludicare/ ercõmunicationẽ fuiſſe cõ/ tra bonum publieũ latam et cõmunẽ vtilitatem vt tu vulgo iſti rudi/ ac imperite plebi perſuades ae ꝑfaciliter. An vero tu potius contra bonum publicum egeris diuini cult aug mentũ impediens/ ac religiõis propagationt vetans. Num etiã cenſeri poterit ßceptũ hoc cõtra prorimi charitatẽ vt tu falſo autumas(libet enim nunc quod ſecũdo loco ad tui ex⸗ euſatõnem adducis referre) Siquidem ingenuefateoꝛ non tenere Pno⸗ contra dei vel pꝛoximi oꝛdinatam charitatẽ pei pitur. Quod autem idtale ſit quilibet ſane mentis inficiabi tur. quin potius egiſſe te ſimul cõtra publicã vtilitatẽ ſimul ctiã cõtra charitatem perfaclliter iudicabit. ¶Capi.iq. quo prima prinepalis hierony vn ratio confutatun. a iij

BVimum manifeſteapparet/ dum tu popellum p iſtum Floꝛentinum nuſerum hercle enis men⸗
dacijs. tuus preſtigijs. tuis fanaticis allucinati
b onib ad tantam diſcoꝛdiam. tantãqʒ dementiã impuliſti/ vt filius paterne voluntati aduerſetur. vroꝛ vi⸗ ro contrarietur. fratres inuicem diſſideant. tota den qz ei⸗
nitas inteſtinis odijs referta publicum bonum. cõmunẽqʒ negligat vtilitatem. Quid eni boni aut vtilis ĩ ea re publica eſſe pot. in quanulla ſit ckuium conſenſio. nulla vigeat li⸗ bere lo quendi cõſulendive facultas. Dudum enĩ pueroꝛũ infinitatem paraſti. quibus grandem quandã felicitatem pollicitus ad tua eos ſtipendia cõduxiſti vt illoꝛum furoꝛe aiues bonos ae prudentes tuis dictis cõtrariantes continuo deterrereo. Hec eſt illa conſenſio. ila vnanimitas. pro qua tu pſalmum illum Ecce qᷓʒ; bonum. facis quotidie a tuis
fratrib decantari. Cum vere nil alind queras niſi diſcidia.
nil alind velis niſi ſeditiones acerꝛimas.tniqʒ ſectatoꝛes ſtu deas parare qᷣʒ plurimos.quoꝛum fulctus preſidio poſſis eontra Romanã eccleſiam/ eiuſqz prelatos inſurgere. tibi⸗ q; er hoc magnum nomen ae gloꝛiam cõparare. Quod Ar rius. Neſtoꝛius. Manicheus. permultiq; heretiei factitarũt Hoꝛum vero malorũ tu ſolus cauſa es tu oꝛigo tu funda⸗ mentum. At qui ſi diceres populum prius laſ ciuientem p⸗ dicationibus tuis ad meliorem vite frugen rediüͤſſe. bonum q; ae rectum viuendi modum ſuſcepiſſe. Non eo inficias Pmulta bona documenta te tradidiſſe. verũ quoꝛſum illa pertuleris rerum exitus docuit. Nempe vt ſub virtutũ ac ſanctimonie cuinſdam vmbraculis quo velles vulge illud Perduceres.opoꝛtnit eni ei te virtutũ viam/ ac bonorũ mo⸗
rum diſciplam vel vt offam quandam⸗ qua caperetur obijcere. Namm ſi aliter egiſſes nullam fidem tuis verbis ad
hibniſſet. Perbelle mit hi crede aptaſti omnia⸗ plebienlã illa
in ua vota pelliceres. Porro inquiest Jagnates eſſe coplu
——
——— 2———
———y——

ellum
b men/
geinati mentiã rorvi⸗ nqza⸗ nunécz pußlicg geat li⸗ vueroꝛc̃ citatem furdue ntunuo dro qua ea cuis diſadia. oꝛes ſtu poſſis ere.tibi⸗ uod Ar citarüt funda⸗ ntem p⸗ bonum inficas um illa rtatñac
ge ilud
rũmo- eretur rbis ad ulaila Splg
„
res qui te ſequũtur⸗ viros hereule prudentes ac doctos. Ve hementer Hieronyme inquam aberꝛas ſiid tibi Pſuades. ſimulant enĩ pleriqʒ tuis verbis credere auram popularem captantes vt magiſirat⸗ atqzhonores adiſ picantur. qñqui dem hec omnia popult inditio atqʒ arbitrio demandantur hunc tu quouis ꝑfaaliter verſas dum te dei pro phetam ap
pellas. dum illius collo quio te frui aſſe eueras. dum tu mira
bilium quoꝛumdã futuroꝛũ ptextu illum aut metu deterres aut vana ſpe ĩflas. qui ſi ad priſtinã mentis ſanitatẽ redibit qñq;(rediturũ vero cõſido)vereor ne lapidib obruaris.
7 Capiiij quo Hieronymi prophetie. falſitatis conuincuntuux.
Anqʒ ſitua que totiens prediriſti diligenter per n v veeſtigentur luce clarius apparebit tenedum pro b phetam vt iactas. ſed mendacõꝛum ac ſomnio⸗ rum offieinam quãdam poſſe rectius appellari. idqʒ etiam te iudice ſi me patienter audies efficaciſſime cõprobabo. Ple⸗ raq; enĩ afferam quibus manifeſti me ndacij reus dilucide argueris. vtq; a nouiſſimis oꝛdiar. Nõne proximis men⸗ ſibus Carolo Stroctio deuoto tuo ad moꝛtem egrotanti palliolum tuum miſiſti. quo amictum ſtatim illum ſanan⸗ dum predixeras. at is q primum illud tetigit vitam exha lauit. Coſme etiam Oricellario/ compluribuſqʒ alijs infir⸗ mis illud mittendum curaſti/ quibus exitiale fuit. adeo vt ſi quempiam perire cuperẽ palliũ tuũ illi tranſmitterẽ. Equi enĩ Seiani. auriq; Tolo ſani vim habet. Johãnem Picum
74 2
a uij

Mraͤdulanũ cdualiturũ publice affirmaſti er in firmitate qana poſtmodũ intra triduũ poſt tuãprophetiã expit auit licet tu mendacium tuũ conatus ſis nouis figmẽtis poſtmo
dũ palliare⸗/fruſta tñ aput viros prudentes qui te primitus audierunt. Jdem et Petro Vectoꝛio euenit intra breuiſſimũ tempy extincto poſtqʒ ei coꝛpoꝛis ſanitatẽ promiſeras. Ro mane vero vꝛbis ruinã atq; euerſionẽ(quod omen priꝰ in eaput᷑ tuũ reducet)quotiẽs affirmaſti futurã ꝑ quã celerri- me neq; id tu illiꝰ in oꝛe tuo ſemꝑ verſati(dto et velociter) velamento quomo dolibet tueri poteris/quod milia annoꝛũ aptũ eſt cõprehen dere/quippe dies numerari iuſſiſti. ac oĩ⸗ dus qui te audiebant publice ediriſti vt ſcriberẽt. Floꝛentinis Rome tũcõ moranttib in patriã qʒ maturume remigrarẽt vix enĩ eis foꝛte colligendi ſarcinulas facultatem ni propera rent. verũ bienniũ iam eſt elapſum quo hoc ſomnium ꝓtu liſti. et tñ dei benignitate ſoſpites ſumus. melioꝛiq; etiam in futurã ſpe v. uimꝰ. ¶Nlſi forſan aſſeras ob noſtros moꝛes in melius cõmutat os deñ deſtinatũ erxitiũ reuocaſſe. OQuod ſi eſt/ maioꝛis iam mendacij cõuinceris/ quando nos indies deteriores factos tuis nouiſſimis predicatio nib affirmaſti Galloꝛũ in Italiam tranſitũ nec tu vnqᷓᷣʒ p̃diriſti. nec quiſꝗᷓ iĩd er te vnqᷓʒ audiuit. Bene barbaꝛos quoſdam ad Italiã vẽturos diriſti. ſed qui illi foꝛẽt Galli an hiſpani/ germani an Turci penitus tacuiſti. Id vero in multis ꝓphetijs an tiquis iam pridem plegi. quarũ non nulle de Francis etiam ſpeeifice loquebãtur. quas reor fuiſſe tibi incognitas. Si enĩ illas vidiſſes de gallis quoq; dixiſſee niſi foꝛſ an cauti⸗ hoe ſubticuiſti⸗vt ſiqui alij barbaroꝛum in Italiam ꝓprupiſſent.
de illis te ſenſiſſe aſſeuerares/ vt de Francs feciſti. Ita ne ti
bi hanc lauden aſtribas/ neq; tantum arroges.quia nõ hoc tidi ſoli reuelatum eſt. ſed alienas Pphenas tibi attribuiſtt vt ꝓphete nomen ac famam apudl ſtolidũ vulgus aſſeque⸗ reris quod iam pridẽ ſupbiſſime vſurpaſti. Hos tu Frãcos
——

tate
tauit
fime nicus ſumũ .Bo di in derni, citer) nnots ge oi⸗ ntinis graret opera n ptu ttiam moles Ouod indies rmaſti qniſq Jal ermani tijs an zetiam Simmni ti hoc iſſent. ta ne ti nõ hoc ibuiſtl ſecue⸗ racos
lrcnam vrßem diruturos aſſeruiſti. Clericoꝛũqʒ acprelato/ rũ ſanguint/ cedeq; Romanã eccleſiaʒ refoꝛmaturos. Im-
prudenter herdle nimiũ inſ ulſiter qʒ locut/ velut gallicano
rum ingeniorũ prorſus ignarus. Rerũ euentus mẽdacium uuũ tuaſ qʒ nugas patefecit Regem ipſum Caroll amplũ
regnum adepturũ diriſti. acpoſt illius acquiſitionẽ · At nõ diriſti hunc ito illud perditurũ Francoſqʒ oes in Italia re lietos alios ferro truadandos. alios fame venenoue necan dos. alios vndis ſubmergendos. ad vnũ demũ interituros Dice foꝛſan deum tibi hec non reuelaſſe. Poꝛro num hoe negabis reuelaſſe tibi Floꝛentinos Piſas/ aliaqz amiſſa op pida recuperaturos actutũ. que intra pugnum te cõtinere tactabas. Si Floꝛentinam cuuitatem amas vtßfers cur pug num nõ aperis. cur illi amiſſa non reddis. Malinoli hercle
eſt atqʒ inuidi non preſtare beneficium egenti amico cñ poſ
ſis. Spes enĩ(vt ait Sapiens) que differtur affligit ani⸗ muz · Quod ſihoein tua poteſtate non eſt vt illa reſtituas cur id palam predicaſti. cur fatue plebicule idß ſuaſiſti niſi vt tu inani quadã ſpe pecuduz moꝛe quo vis illaz perduce⸗/ res. An tu Galloꝛũ fidei credere debuiſti/ vt eoꝛũ promiſſis impulſus ea populo vaticinia proferres. Num cogitare de ßueras eos id egiſſe vt tuis exortationibus populum iſtum in fide regia deuinctũ teneres. Imprudenter ſane feciſti eo rum pollicitatio nibus credere. qui nec iurati quidẽ fidẽ ſer⸗ uarũt. ſuo illã cõᷣmodo tãtũmodo mẽtiẽtes. Neqʒ ꝓpterea
lebe credulã ꝓphetijs tuis ſeducere debueras vt feciſti Gal loꝛum verbis innitens. Prudentes quidem viros mihi crede minime deluſiſti quippe qui nunqᷓ; tuis ſomnijs credide⸗ rũt Perituros quoqʒ aſſeruiſti qui tibi nõ crederẽt fere oẽs er tuis vero paucos Porro ex tuis lon ge plures occubuere. Mũdi preterea totius ad Chriſtum coͤuerſionem futuraz preduiſti ac non longũ intra tepus. Multos enĩ afſim gſti qui tunc te audebant hoc viſuros. Id quidẽ ego vt falſim
v

3*
bueras quo tempore conuerſionem hãc futurã viri ſancti
direrut. ¶e ſunt ille prophetie tue quas tantum iactas tan⸗ eumq ertollis anilib fabellis puerilbuſq;ʒ deliramẽtis per
ſimiles. Hec eſt tua noua illa doctrina quam a deo quo cũ
familiare habzes collo quiũ velut Moyſes alter aut Paulus accepiſſe te gloꝛiaris. ſacrãqʒ ſcripturam ad tuas allucina
tiones aſtruendas in varios atqʒ inauditos ſenſus licet ri dieulos ſepius trahis/ diuerſos penitus ab his quos ſancti doctoꝛes prodidere. Hec eſt illa tua ſcientia Cabalica quam iam pridem edoctus paraueras eum pleriſqʒ complicibus nouam ſectam inducere ecceſiamque ſubuertere.
Capt v. q̃re pontifer Hieronymo predication: inhibuerit. quod deiure facere potuit ac debuit.
i innoceſceret benigneprius te nonuit vt ad illum ac
cederes cupiens huius noue doctrine. nouiqʒ lumĩs
veritatem inquirere. Jdcum tu facere recuſares/ varia in pedimenta/ ac leuia cauſatus veritus. Pontifer ſimul nouũ
aliqð ac prenitioſum dogma in eccleſia exeitari. ſimul etiã
veritus ne q̃ Florentie ob tuas predieationes diſſidioꝛũma teria oꝛiretur. eum tu aſperrimis maledictis ac minis tuis fabulis nonexedentes acerrime ꝓſequereris tepidos eoſdẽ
roprobarenon auſim verlide mundi etiam flae diriſſe de⸗
D autem cum Alexandꝛo. vi. pontifici ſapiẽtiſſuno
5 ————. 5
—
——
—y—
— 2„—==
——
—2—4.—
—2 S=/
—½

iſſede⸗ i ſaneti as tan⸗ ſttisper quo ch Paulus allucing is licetri ds ſanai ca quam pliabus
n uit.
ietiſſino
illum at
q; lumis
variain nul nouũ mul etiã ioũma inis tuis
appellans. vulgiqz inuidiam eontra eos tuis preſtigijs iñ
ſeducti quotidie concitares. illiſq; velut hereticis a deoq; reprobatis infeſtum reddere totis viribus nitererio/ Pxedi
eandi tibi officio interdirit. Num proptereacontra bonum publicum aut charitatem feciſſe dicetur. Nonne poteſt Põ
hfer vt omne ſeminarium ſcandali/ ſeditioniſqʒ tollatur vni homini predicandi munere/ aut celebrandi officio ad tempus preſertim interdicere. Quinimmo poteſt et tati oꝛdi ni tno ne predicet interdicere. Nam predicandi officium de iure ſolis Eñts competit qui in locum apoſtolorũ ſucceſſe⸗ runt. ac preſ biteris animarum cure preſidentibꝰ. Illis enĩ ſolis dietum eſt in perſonis apoſtolorumi Ite et predicate
euangelium oinni creature. Minoꝛibus autem et predicato ribus er priuilegio Clementis. v. in conſilio Viennenſi in⸗ dulto predicandi munus competit. Certum eſt autem poſſe Pontificem primlegium xel ad ubitum reuocare hoc tam leges qᷓz canones omẽs affir
vel a predeceſſore wncde
mant niſi foꝛſan illos faſtidias. Quod ſi eſt/ ante prohibi
tionem etiam nullatenus predicare debueras, cum id mu⸗
nus tibi niſi er pontificia permiſſione prius nõ competeret Ait enĩ apoſtolꝰquo modo predicabũt niſi mittãtur. Potuit
ergo multo foꝛtius tibi pꝛedicandi offieium auferre. quod
licet in ſe bonum ſit. deſerendum tamen tibi erat propter obdientie bonuum qðilli preponderabat/ dicẽte Gregouo⸗ vt etiam refert Gratian'. Crcet pro obediẽtia nũquam ma⸗
lum fieri debeat. aliquando tamen per obedientiam debet bonum quod agitur intermitti. Itaq; fateoꝛ equidem ſane
tam eſſe diuini verbi predicationem. ſed ita demum niſi fiat contra ſuperioris prohibitionem. ac preſertim Poniificis
cui omnino eſt parendum/ licet vix ferendum nobis beo iugum inponatur Contra morem quippe eccleſiaſticum
ſt ſi non patientiſſime tolleatur quod a nobis abſit eriam iniuſta correctio. vt in quit Gregorius et refert Gracian⸗

peccauit quia fructũ comedit. an quia diuinũ pᷣceptũ cõtem
pſin. Nullum enĩ erat in eſu fructus peccatũ duina ꝓhibiſi one ſemota. Sie pdicatio licet in ſe bona exiſtat cum ſit con tra ſuꝑioꝛis pᷣceptum p̃dicanti obeſt non parum. Poteras
ufex inhibuiſſet. Aüddr
¶Capi.vi. QOs excõmunicatio fuit inſta et dato q; iuiuſta ligat. illiuſq; tranſ greſſio peccatũ inducit.
n Ec video qua fronte queas excõmunicationis iniuſti⸗ tiam accuſare. Cũ vt pdiri ob manifeſtã cõtumat am eõtra te fueris pmulgata. Age vero fac iniuſtã vel er cauſa vt tu aſſeris vel er oꝛdine. Ex cauſa · vt quia Papa mãdaſſet tibi vt a p̃dicatiõe ceſſares velut ſcãdali in populo ac diſco: diarum ſatrice. vel quia diriſſet in ercoõᷣmnnicatione ꝙ te ex cdicabat quia atatus cõparere nolueras. Vel quia illius mã datis parere recuſaueras. Certe ſi ꝓpterea excõicatus fueris etiã ſicauſe ille falſe foꝛẽt que excõicantẽ mouere/huiuſmo di ſentẽtia cũ ius partis cõtineat tenet/niſi in ea notorius iuris erior vel facti exprimeretur vt quia excõicaretur mulier ob adulteꝛiũ cñ ĩfante ꝑpetratũ · vel aliquod mãdaretur qð ma nifeſtũ ĩ ſe peccatũ cotinet ert. Sufficit enĩ ad vali ditatẽ excõ municationis cauſam expreſſam potuiſſe eſſe veram licet in veritate ſit falſa; non tñ notoꝛie et manifeſte falſitas illi⸗ appareat. Hanc opinionem tũ canonum interpretes tum etiam theologi pro vera vnanimiter comprobarunt. ac pre cipne. Thomas Aquinas feſ mus. Idem etiam iuris eſſe cum debitus oꝛdo non ſeruatur
niſi poſt appellationẽ legitimã lata foꝛet pdicti affirmant.
Gratianus. Nꝛm in dioceſi eßi eo inuito quiſqᷓʒ predicabit niſi ſuꝑ hoc habeat erpreſſam a papa licentiã. Num Adam
tue religionis profeſſoꝛ celel erri⸗

redicadt
m Adam tu edtem
a phiii im ſiton Potergs ime pow⸗
ato q
nduat
nisiniuſti stumat am vel er auſe
a maͤdaſn
o ac diſch! loneqte e iailmsma tatusfueiis
huiuſmoci
orius ihris mulier oo retur qdͤm iditatè t
veram lit
falſtes il oretes/ tum
runt acpn da celekcn⸗
on ſernatul affirmank
um ergs upropter hee debuiſti ereommunicationẽ on
temnere. An neſas illam pro medieina quadam p̃beri. que
licet ininſta ſi cum humilitate ſeruetur proficit ad meritum Si vero cõtemnitur nocet ad interitum. et vbi prius erat iniuſta/ ercontemptu inſtificatur. Perlege canones perlege
iuris pontificij doctoꝛes ac theolo gos quid ſeneiãt. reperieſ
q; verum eſſe quod ſcribo. Nec ßdictis aduerſatur Gelaſi⸗ quem pro te allegas ſi ad ſanũ ſenſum velis illius dieta re⸗ ducere. neqʒ puerſe interpretari · lege Vrbanum pontificem dicentem Epi ſententiam timendam licet iniuſte liget. ſi li⸗ gamen inducit. ergo ab ſolntionẽ requirit. Gelaſi⸗ autez lo quitur vel ſecundum Johannem glo. Qñ ab heretico quis excõmunicatur. quo caſu ſentẽtia huiuſmodi nulla eſt. Vel ſecundum Iſidorum Gelaſij dicta interpretantẽ. Quãdo ob nõ perpetratum delictum ſibi imperatum quis excõmu nicaretur. alio quin ſnia etiã iniuſta tenet. ae duplici quidem ex cauſa. Vna vt hõ creſcat ꝑ obedientie meritum. Altera vt dlaues ecdeſie in maioꝛi reueretia habeantur quas cõtemne⸗ re videtur qui qᷓ;primũ põt abſolutionẽ nõ petit. Tu vero necte illã petijſſe nec eſſe vnqʒ petiturũ affirmas Equidem
ignoro quis legum canonũue peritus niſi forſan infenſus cõſiliũ tibi hoc ꝑnicioſum p̃ſtiterit. vt contẽptis apoſtolicis dlauibus in tantũ malorũ precipitiñ te cõieceris diuina oĩa
temeraꝛie ꝑtractando. Doleo medinſfidius vieem tuam quij
cũ vir doctus ſemꝑ fueris reputatus in hanc amẽtiam furo remqʒ deueneris vt etiam illos hereticos atqʒ ercõmunica⸗ tos appelles qni te eyeoommunicatũ putant. eaqʒ etiam in vulgus diſſeminas. b.
¶Capitulã v refetens rones Hieronymii quibns nititur probare excõmnnicatum atq; hereticß qui
obſtinate tenet xchmunicatjonem valere⸗

e Ompluribus autem ratiolbus hocaſtruis. aeq; iea
fragilib⸗ vt ſatius foret atqʒ vtilius ijs migime reſpðõ dere. nam fundamenta quedã ab illoꝛũ corroborationem adducis que paucis recenſebo. quoꝛũ ſolutio põt maioꝛi ꝓ ꝑte ex premiſſis faciliter apparere. Quippe idem ſepius re/ petis licet diuerſimode. Primum enĩ Pape circũuentionem aut maliciam ad excõmunicationis vires eneruãdas addu
cis. Tũ boni publici peſſundationẽ magneqʒ in vibe Floꝛẽ⸗
tina tyrannidis ſementem. noue p̃terea tue doctrine. iſtiuſqʒ tui noui luminis excidiñ. Si enĩ a predicatiõeceſſares quot quot prius tuis pᷣdicatio nib⸗ cuiuſqʒ ſexus. etatiſue ad opti mũ viuendi cultũ induxeras ad peioꝛa dilaberẽtur. diuini quoqʒ regnidiminutio ſequeretur. qð quilibet debet ꝓ viri bus augere. diaboliqz imperiũ creſceret. qð deprimere qui/ libet debet. Multi enĩ ob has p̃dicationes ad rectam xß̃i fi⸗ dem cõuerſi ſunt. multiqʒ preſtantes viri doctrinã hanc ꝑ oꝛbẽ late iam vagãtẽ vt honeſtã ac ſalutarem philoſophie legibus conõicis ſanctioibus· ſcentijs demũ ceteris magno pere cõfoꝛmẽ laudarũt atqʒ ꝓbarunt. que ſi rueret Chriſti fides perielitaretur. Quippe nõ eẽ amplius ꝓphetis creden dũ omẽs aſſerent. chriſtianãqʒ fidem commentitiã exiſtima rent. Moꝛũ inſuꝑcorrectionem · refoꝛmationẽqʒ doctrine huius pdicatio cum inducat/ et ad bene recteqz viuendum diſponat Quid aliud ſtruit ei prohibitio niſi vitijs et ſcele rib fomenta preſtare. Hec tu ad tuiexcuſationem aſtruis.
¶ Capi. viij Quo premiſſis rationib reſpõdetur.
n On poſſum edepol Hieronyme frater te niſi miſerum atqʒ infelicẽ appellare qñ tuum delictum ita firmiter defendis. ita obſtinate tutaris vt ꝓhuiuſmodi pertinatia velle te dicas vitam ipſam effundere. alioſqʒ etiam exhoꝛte ris pro huius ꝑuicatie defenſione vereantur oppeterẽ/ eter

adq ita a reſpd ationem maioii epius re⸗ entionem las add ibe Kloi⸗ zeiſtiuſg ſares qpot ue ad opi dur. dinini ebet vi imerequi am rpiß⸗ nahanc p huößyhe ris magno eret Chriſti zetis greden tu trſtima q decrine viuendum itijset lt em aſtruis
nam s velutmartiribus beatitudinẽ repromittens. puſilla nimeſqʒ cõfoꝛtans. quod certe quid eſt aliud q;ʒillos ad ar⸗ ma accendere. q̃ʒ nouas ſeditões diſ⸗ coꝛdiaſ⸗ q; parare. dũ ſtudes tue ꝓteruitatis ſatellites adipiſei q́ʒ plurimos.Pri⸗ mũ hoc mihi pacſſice reſpondeas velim Hieronyme. Quis tuam hanc doctrinam approbauit/ quam late diſſemina⸗
tã affirmas niſi cecñ vulg ae ſtolidum. Cui Maumetis in
ſtarnũdanã felicitatẽ repmittis vt tue ſtulticie aſtipuletur. nam ſapientes tua iampridẽ ſomnia deriſerũt. Porro doc⸗ trina tua aut ea continet que tum in veteris. tum noui teſta menti ſcripturis prodũtur/aut aliquid extra tibi nouiter re
uelatũ. Si que in illis tradita ſunt pdicas/ cur nõ eadem ali
us p̃dicare poterit ſcripture ſacre peritus. Cur tu illam doo trinam nouam affirmas. Cur tidi tantum arrogas/ vt nul lij poteſtatem hãc retrahendi a vetijs homies niſi tibi vni cõ ceſſam exiſtimes Quod ſi noua tm̃ p̃dicas. tibiqʒ tantũ re⸗ uelata. conuertendiqz ad melioꝛem frugẽ moꝛtales faculta tem conceſſam aſſeueras. verumgz te ꝓphetam appellas. quem de ad oꝛbis reformatiões elegerit Num tibi dic ama
bo eredendum eſt aſſerẽti a deo te miſſum/ eiuſqʒ colloquio frui abſqʒ vllius miraculi patratione/ aut veteris noueue pagine teſtimonio. Pontificis ergo boni officiũ eſt hor cog noſcere/ dingentiuſqʒ rimari. eo pᷣſertim cum te mortali cor pore celos penetraſſe. Deũqʒ ipſum omnipotẽtem/ ac totã
trinitatem vidiſſe. Angelicos etiam Choros /ſ⸗ anctorũq;or
dines ꝑſperiſſe aſſeuerares Paulum ipſum electisis vas lõ gein hoe ſuperans quippe qui ſemet ignorare fateatur an in corpore velextra corpus deum viderit. Doctores etiam cccleſiaſtici Pauli raptum/ anime a corpore abſtractionem quandam fuiſſe opinãtur. Tu vero corpore ipſo celos trã⸗ ſcendiſſete Pfiteris. licet poſtmodum ad ſaniorem mẽtem
reuerſus epiſtola quadã tuo nomine inſcripta id retracta⸗ Keris imaginationem qvandam ſen ſomniß fuiſſe affir⸗
—
* ’1
e

mas, Cui ſimile me quoq; pluries ſomniaſſe recordor. b Capitulum. ix. quo concluditur Hieronymum faſſe contra publleum bonum.
e Krauit ne igitur prudẽtiſſimus Poͤtifer ſi te accerſiuit 6 vt mirabila hec cognoſceret tueqz doctrine veritatem indagaret. An id egit vt tyrãnidẽ Florentiam intromitteret vrtu impudẽter garris. cũilli paterno amoꝛe afficiatur. An potius tũ charitate erga illam tum zelo fidei duetus vt ſeiſ⸗ matis nouiqʒ acpeſtif eri dogmatis ſemĩaria tollerentur. b An vt ſcandala in populo ſereret. an vero magis vt riras diſcordiaſqʒ fedaret p̃dicationẽ tibiinterdixit. Cuius opus b licet in ſe bonũ ſit ac ſanetũceſſandum tñ eſt ſi eſſet diſc dia Pariturũ. Sanctiſſimi illi viri Franſciſcus ac Dñicus. quo rum alter minorũ alter tui oꝛdinis ſundator fuit/ cũ nouã viuendi regulã vellẽt inducere ·ſine ſummi Põeificis appꝛo⸗ batise id facere noluert. ad eiuſqʒpᷣſentiam venientes ma⸗ gna cũ humilitate ſuã viuẽdi normã illi aperuera apoſtoli
ce ſedis iudicio infirmandam vel approbandam. Quod et
b tibi faciundũ erat ſi bone mentis fuiſſes · neca ſanctoꝛum in ſKtitutis d euiare voluiſſes ſi doetrina tua ex deo erat. Necti i quoꝛũuis inimicoꝛũ inſidie pertimeſcende erant/ ex quo vt aſſeris tecũ eſt dominus. Scriptũ eſt enim. Dñs ſit mihi
adiutoꝛ et nõ timebo quid faciat mihi homo. Dñs ſit mihi
adiutot et ego deſpiaiam inimicos meos. Er Ap oſtolus in⸗
uit. Si deus ꝓ nobis quis cotranos: Stalibi. Non time
b o milia populi circũdantis me. vt tu in vnins tuoꝛum ſer⸗ mnonñũßᷣ fatione diriſti qʒuis etiã tuta itio acreditio promiſ- ſa tidi fuerita patifice qui auebat tui iſtius nouiluminis ac
ſancti particeps fieru Nulla ergo tergiuerſarione potes per
tinatiam tuã defendere. Situ verus propheta eſleszaut ve rus Apoſtolus ilorum etiam veſtigia imiareris quis dss
——--·“ ☛ N 6

eðfoꝛtati/ infidelium Regum ae Principum cõſpectum mi nime foꝛmidadãt. quinĩmo ſe vltro illoꝛũ pſentie offerebãt vt eos ad ſanam viã rectamqʒ deducerẽt. Verũ tu pſeudo propheta/ falſuſq; appoſtolꝰ cũ ſis tibi cõſcius Chriſti Vi⸗ carium ab eo tam benigne humaniterq; vocatꝰ adire hacte⸗ nus foꝛmidaſti. Qui etiã petenti veniam ſi erraueras igno⸗ uiſſet. Sin minns tuã hanc doctrinã vt ſanctã/ ac chriſtico lis cũctis ſalutiferã cõprobaſſet. Sieq; manifeſte apparet te omni modo cõtra publicũ bonum egiſſe/ non Poͤtificem adſanã te mentem reducere properantem.
¶ Caß.x. Cõfutatio ſecunde rationis principalis. qua oſtẽditur Hieronymũ feciſſe cõtra charitatẽ.
n Vne partem alterã principalem abſoluamꝰ. An tu magis cõtra charitatem feciſſe videare cõgregationẽ
no uiter factã cõtumaciter reſpuẽdo. an Pontifer cõuentuũ ethruſcoꝛũreforma ionẽ inducẽdo. Equidẽ reor te multũ erraſſe deuiaſſeqz a charitate nõ parũ. atq; illud imprimis vt nouiſſimũ p̃ſuppono cũctis qui Canonũ penitꝰ nõ ſunt ignari/ diſponendi de rebus eccleſiaſticis pleniſſimã Põtifi ci facultatẽ cõceſſam abſqʒ diuini tñ naturaliſue iuris ſub⸗ uerſione. Põt ergo legitima ex cauſa parrochias aut dioce⸗ ſes diuidere. illas itidẽ inuicem aggregare alterã alteri adne
ctere vel ſubijcere. Clericũ vel epiſcopũ de loco ad locũ trãſ
ferre. Religioſum vero qð voluntatem ꝓpriam abnegarit põtinuitũ etiã arctiori regule mancipare. in ꝑpetuãqʒ clau
ſuram redigere. ac rurſus quo vult dumittere. hoc eſt ꝓ priũ
ſedis apoſtolice priuilegium. qð qui conatur auferre vt ait Nicolaus Pontifer ſanctiſſimꝰ ĩ here ſim labitur. Id vero eũ tu cõtumaciter nimiũ ac ſuꝑbe ꝑturbare paraueris quid aliud qᷓʒ hereticus es cen ſendus. Chriſtiqʒ hoſtis acerrunus vnderis ergo cdᷣera charitqtẽ peccaſſe.(Charitas enim iuxta

rectores. Johannes eciam papa. Culpãait facientis habet
apoſtolů nð ageep peram) nð papa qulpotuit lege permit
4
tente/ te ae Religio ſos tuos de vno loco ad alium etiam invi ros trãſferte publico bono id precipue ſuadẽte/ ac eodẽ oꝛdi⸗
ne minime inmutato. Poꝛro cum fratres illi refoꝛmationez expeterent. vellentqʒ ad melioꝛem vite frugem redire. necnõ qui eos in recram viuendi noꝛmam reduceret humiliter pre terẽt. tuiqʒ conuentus fratres ij erant quoꝛum ſanctimonia optimiſq; inſtitutis edocti. veram Criſti viam agnoſcerent. Nonne ſi hoc denegaſti cõtra opera charitatis feciſti. In⸗ ter opa enim charitatis vt ſacri Conones teſtantur nõ mi⸗ nimũ eſt errãtem ab erroꝛis ſui ſemita reuocare. Nõ parua eſt etiam elemoſina errantẽ in viam reducere veritatis. Pre⸗ terea qerrantem cum poteſt ab erroꝛe nõ reuocat/ ſe quoqʒ
erare demonſtrat. Conſentire quoqʒ videtu r erranti vt ait
Gregoꝛius qui ad reſecanda que coꝛrigi debent nõ occurrit At q negas in ptãte tua hoc fuiſſe/ cũ illi nollent huic operi Sſentire. neq te cogere potuiſſe inuitos/ pꝓptereaqʒ Ponti ficis preceptũ minime tenere · velut continens in ſerem que nullo mo do erpleri poſſit noluiſſeqz ꝓpterea illos deſerere. Indigna ſane eſt hec purgatio/ cum tu ſaltem Poneificis mãdato parere debueras. neqʒ ſi illi errabãt tu erroꝛi hmãi conſentire. Erroꝛ enim vt ait beatus Innocentius cui nõ re ſiſtitur · approbatur. Cumqʒ illis preſis/ ac quo vis eos fa eile trahas/ ſi id er negligentia omiſiſti ad hoc opus induc⸗ re/ erraſti. Ait enim idem. Negligere cũ poſſis pturbare per
uerſos nil aliud eſt q; fauere. Itẽ Anaſtaſius et Damaſus
papa. Qui poteſt obuiare et pturbare peruerſos et nõ facit nil auud eſt qᷣʒ fauere in pietati erorũ nec caret ſerupulo ſoci etatis oculte qᷓ manifeſto facinori deſunt obuiare. Auguſti⸗ nus eniam ſuꝑ pſalmo. lxxxi. Qui deſinit ob viare cũ põt cõ ſentit. Itẽ et Leo papa. Inferioꝛiũ inquit o:dinũ culpe ad nullos magis referende ſunt qᷓᷣʒ ad negligentes/ deſideſqz
———
„

1 zriſn A Socsſt ce indun enarepe 3 5 amaſob Spöͤfad unub ſo „yuguſt päpät Nanulpe d eſddeſ 9 1 hcha
qui quod põt negligit emendare/ et latũ pandit delinquenei ßus aditum qui iungit cum prauitate conceſſum. Debeuiſti
ergo quantum in tefuit mandatum Pontificis adimplẽ
dum curae. Quod ſi eos ad hoc inducere nequiſſes/ deſerere ilos debueras nee te illoꝛum conſoꝛtio maeulare. Nã vt ait ſidoꝛus Qui alterius erroꝛi cõſenſerit ſciat ſe cũ illo ſimi⸗ mõ culpabilẽ iudicandum. Sin vero ex cõtemptu hoc ne⸗ gleriſti/ certe graui⸗ deliquiſti ſuꝑrioꝛis voluntati ſuperbi ter reſiſtendo. b
Capitulũ ri. qua Hieronymi rationes confutã tur. ob ſtenditur qʒz cõtra charitatem egiſſe.
Is inſup noluiſſe te conſentire idicirco ne fratres tui viri boni ac ſancti maloꝛũ ĩmixtione cõtaminarentur⸗ dicente Apoſtolo. Mo dicũ fermẽti totã maſſam coꝛrũppere Verũ nõ recte inteligis apoſtoli dictũ de incoꝛrigibili et in pe nitẽte prpꝛſus loquentis. Suꝑ quo audi obſecro quod Hie ronymus ſcribat in Oſee interßtatione. Nõ eſt culpandus inquit Oſee ꝓpheta ſi meretricem quã durit ad pudicitiam cõuertit. ſed potiꝰ laudand ꝙex mala bonã feeit. Nõ enim qui bonus ꝑmanet polluit ſi ſocietur malo. ſed qui malus eſt in bonũ cõuertitur ſi boni exẽpla ſectetur. Ex quo intelli⸗ gim nõ ꝓphetã pdidiſſe pudieitiã foꝛmicarie copulatũ. ſed
foꝛnicatiaſumpſiſſe pndiciã quã ante non hẽbat. hec Hiero
nymus. Tui ergo fratres cum boni viri reputati ſint pote rant alios ad bonum conuertere/ vel potius iam conuer
ſos ſuis ſanctis operibus in bono propoſito confu mare. quid tu inpediens non potes niſi inuidus et maliuolus iudi cari. Charitas enĩ nõ emulatur nõ eſt ãbitioſa. nõ agit p per nõ querit que ſua ſunt. Criſtꝰ pterea cñ publican is et pecca⸗ toꝛib⸗ mãdu cabat vt eos Lueri faceret Kicitũq;ʒ ẽ vt ait Chel

* — 4 — ſ 88
ea totũ oꝛbem muaſit/ peneq; chriſtianum nomẽ extinxit Idolatria eriam anre Chriſti aduentum totũ mundũ infece rat pauas ind eis exceptis quoꝛũ etiam multi apoſtatarunt Cacto herericoꝛũ ſectas conplures/ que totum munadum olim peſſunis erroꝛibus repleuere num propterea a deo
auctore exierunt. b
——yy———

au r narte u 2esß
d epun
d en⸗
8 iſe 6*d V
u lumdd
1itg 2 virant
2 S rinnt 1Srifa ☛ rumn n dum 1
1
Se
—
TCCapitulum xij. Ouo ei ſuadetur vtad obedientiam Pontificis redeat.
4 9
4 Vare tãdeʒ Hieron yime frater reſipiſcere velis qñq;
neq; tuũ erroꝛem tam obſtinate defendere/ vt et ã ex⸗ cßmunicatos appelles qui te excõmunicauerũt · dicaſqʒ 0b ĩd ilis infoꝛtunia aecidiſſe permulta. Quibus ego mediuffi dius ea potius cõtigiſſe arbitor qm̃ in tua iſta contumatia vindicanda nimia quadam lentitudine ne dicam miſericor dia vſi fuere. Nam vt ait. Scriptura Licet Heli ſummꝰ ſa⸗ cerdos in ſe bonus exiſteret/ quia tamen filioꝛũ ei ceſſus non coꝛripuit filijs in bello pemptis/ pſe de ſella coꝛruẽs fractis ceruicibus expirauit. Noli obſecro hereticos dicere qui te eui tant iuſtiſſime erxcõmunicatũ. nam media quib id probare conaris falſa ſunt penitus atqʒ inania vt er pᷣmiſſis appa⸗ ret. Neqʒ etiam iure potes Pont ficem inconſtantie accuſa re ſi tua ipo riſi ſeduetꝰ qua infinitos pene decepiſti ꝑbeni⸗ gne prius tecum egit.ꝑ que humgniter ad te ſeripſit/ ac tuã ſimulatã probitatem landauit. Eun ſimul ac wa ſupbia in notuit aliter ad te ſcripſit licet humanius qᷣʒ tua proteruia mereatur. Itaq; Brixiani pretoꝛis fabellam alijs licet enar⸗ res rei ſeriem ignoꝛantibus · non tuã aſtuciam verſutiamqʒ calentiß Reuertere ſi ſapis ad eccleſie vnitatem.illiuſq; tan⸗ qᷓʒ pientiſſime matris miſericordie teſuppone. Beuertere ad tui Generalis obedientiã. nec velis hanc tuo oꝛdini infa mie notã incutere quippe cum ſemꝑ Romani pont ficis de notiſſimos habuerit/ ſancteqʒ eccleſie defenſoꝛes ĩnumeros.
hereticoꝛũ vero ꝑſecutoꝛes qᷣʒ plurimos.Tu prim⸗ illi can ⸗
doꝛem denigraſti. fedaſtiqz non pars contra Pontificẽ Ro
mãqʒ; eccleſiam tã petulanter proterueq; proſiliens vt illam
cõcnlcaturum te gloꝛieris. Egregia ſane laus ac digna que
poſteroꝛum memoꝛie demandetur. factum te er propugna
toꝛe fidei hereſiarcham et diſeidiorũ ſ⸗ atoꝛem. Noli obſecro
Hieronyme frater intantu ſuperbire vt ceteris te ſap 4 tioꝛẽ iij

ſanetioremqz eriſtimes. neqz tibi tantů tribuas. Nemo enimn
cum ſis labi errareqz potes ae decipi. Sepe eni angel⸗ ſahta
ne in angelum lucis ſe tranſfoꝛmat. vario ſqʒ ac multiplices inſidias tẽdit. diuerſ⸗ aqʒ moꝛtabilibus decipula ſtruit euaſu per difficilia. Quid ꝓdeſt tibi ieiuniũ. quid oratio. quid caſti
tas ſi obedientie humilitatiſqʒ vinculũ cõtemnatur ſine qua
vt ait Ambroſiy alicui veniã ſperare nõ licet. Noͤne apoſto⸗ lus aſſerit factum omniũ rerũ qni tota lege ſeruata in vno deliquid. Aut tu iſtius noui luminis veritatem quam predi cas · vel ſacre pagine teſtimonio nos edoce, vel quid ſepe es pollicitꝰ alicuius miraculi euidentia confu ma. nec tothomi num milia teneas tãdiu ſuſpenſa Nunc tempus eſt erpedi⸗
endi clauem illam qua mirabilia tua arcana illa aperiãtur
mundũ ipſum vt in vulgus ſepe iactaſti ſua magnitudine pterritura. Quod ſi feceris multorum ſalus eris qui tibi nõ eredunt habituri de inceps te vt rerum ꝓphetã · tuiſqʒ dictis fidem indubiam preſtatuti. Sin minus hereſiarche nomẽ nullo modo poteris euitare niſi ab hmoͤi erroꝛe deſtiteris.
¶ Cap. xiij. Qno docetur infidelem/ infamẽ apoſtan
tam eſſe ac ſciſmaticñ Romano Põͤtifici inobediẽtem⸗
b Aac rebellem. Teni eã vna ſit eccleſia cuius capnt eſt Chriſtus que ſancti ſpirit inſtinctu gubernata errare nõ poteſt vt ſancti oẽs doctores affirmãt. Romana veꝛo eccleſia ab ipſo Chriſto inter ceteras eccleſia priuatum obtimeat eadem ta⸗ men vnitate durante. ipſiꝰ quoq; Romane ae totius eccleſie caput ſit põtifer · dicente ſibi dño in pſona Petri. Tu es Pe⸗
trus et ſuber hane petram edificabo eccleſiam meam. Oẽs
autem Chriſticole KRomano Poõͤtifici velut C hriſti Vicario Petriq;ʒ ſucceſſoꝛi parere teneantur.idqʒ canonicis ſanctiõi⸗ bus ſtatutñ eſſe noſcatur. Tu cum inobediens illi ſis ae rebel lis illis pcepta cᷣtemnẽs nõ inmerito hereticus vel infide⸗
—/——— 2=— 5
———————————

lis es cenſendus. Dicente propheta /et refert Gregoꝛiꝰ in mo ralioͤus. Quaſi peccatum arrolandi eſt repugnare. et ſcelus idolatrie eſt nolle ac quie ferte. Sola eſt que ſidei meritum poſſidet obedientia ſine qua quiſ qʒ infidelis cõuincitur etiã ſi fidelis eſſe videatur. Melioꝛ pretera obedientia qui victi⸗ ma cõpro batur. Per illam enĩi propria ꝑ hanc aliena caro mactatur. hec ille. Ignus etiam Pontiſex. In obedientes Ponttfici infideles appellat/ vt refert dreraſd qui etiã at/ teſtatur Infames atqz apoſtatos a Dioniſio papa nuncu pari. Gregoꝛius vero nulli fas eſſe ait poſſe vel velle tranſ⸗ gredi apoſtolice ſedis pcepta. Sitqʒ alienꝰ adiuinis officijs qui voluerit p̃ᷣceptis apo ſtolicis obtẽperare. In veteri quo⸗ qʒteſtamento inobedientes ſacerdotibus vt ſciſmatici vt etiã refert diuus Ciprianus eps et martir et Anteriꝰ papa. Aut lapidabantur aut gladio truncabãtur. De Datan et Abirõ et ſequacibus exẽpla ſunt nota. quos texta viuos ab ſoꝛbuit ontra Noyſem murmurarunt. Tu autem palam Pon/ — totamq; Romanm eccleſiam maledietis acerimis in⸗ ceſſere non deſiſtiſ. nõ nullos etiam tui monaſterij frates ad eadem amentian/ inſaniamqʒ inducis. Quod ſi inquoli bet inobedientia/ rebelliqʒ cõtra ſedem apoſtolicã eſt danan da. inreligioſo illam erpreſſe ꝓſirente videtur nullo modo ioleranda Eoqʒ es dãnabilioꝛ quo firmiꝰ intua ꝓteruitate
.
4s ꝑſiſtis. Qbſtinatioꝛ nempe videris q̃ pfarao dũ nec pece ſſe 4 te⸗ nec veniam petüſſſe nec etam petiturũ aſſeueras. Imitare
4 8 en obſecro Nabucho donoſoꝛ regem qui deo primum innimi t unnſealſſe cus poſtea fidelis effectus dignos ſue conuerſionis fructus
t zepe emeruit. Te itidem vt facias oꝛo. vtqʒ erroꝛem iſtum atua 1urn Oi mente depelllat. teqz in tectam veritatis viam reducat ſum
1 ſciend mis precbus altiſſimum precoꝛ. b
an metüi
arie
1e üſhe

Prudens qui intelligit beatum
Eſſe ſui iuris hominem ſua ſeqʒ tueri Contentumqʒ ſuis/ alienum nolle beatũ Efficiunt/ igitur ſi quid queſiueris vltro Excedunt tua vota modum finemqz beati.

4 Lrn, 9 1 n 4. Aül
i ten,
Krboſſ dE m 1
A*
6 Concluſiones ratidibus ac ſignis ſuꝑnaturalib⸗ ꝓbãde. ¶ Ecleſia da indigetrenouatiennꝭ.
Flagellabitur.*
¶ Renouabitur. 4 ¶ Floꝛentia quoq; poſt flagella reno uabitur et ꝓſpabituʒ ¶ Infideles conuertentur ad chꝛiſtum. ¶ Hec omnia erunt tẽpoubus noſtris.
¶ Excõmunicatio nup facta contra venerandum patrem
noſtruz fratrem Hieronymũ nulla eſt.
MNMon obſeruantes eam non peccant.
¶ Ego frater doninicus de ꝑiſcia oꝛdinis predicatoꝛum de mea propꝛia manu me ſubſ crido et obligo ad ſuſtinenduz predictas coneluſiones non ſolũ um ronibus/ ſod coᷣfide⸗ do in adiutoꝛio dei me erpono etobligo ad intrandũ cuʒ p dicatoꝛe fratrũ minoꝛũ predicante ad p̃ſens in ſancta au⸗ ce in ignẽ in publico ſperando ꝑ virtutẽ dei ſaluatoꝛis ad ſu am gloꝛiam et cõfirmationẽ huinus veritatis et ad vtilitatez alarum exire illeſus et ſaluus ꝑ xỹ̃m dñm noſtrũ/ qui cum patxe et ſpũſctẽ viuit et regnat in ſecula ſeculoꝛũ Amen.
¶ Ego frater Franciſcus oꝛdinis minoꝛũ licet indign⸗/ ſun paratus ad inſtantiam et requiſitionẽ dñoꝛum Floꝛentino rum facere cuz fratre Hieronymo de p̃dictis concluſionib experimentum quarũ quedam probatione ſupernaturali indigent. Cum dñico vero qui eum nulla eſt diſſidentia/ gꝗli us noſtri oꝛdinis frater in ignez ſubireeſt paratiſſimus/vo cato iudice non ſuſpecto ac omnibus religioſis.
Perijt memoꝛia eoꝛum cum ſonütu/ dominus autez in eternum permanet. b b
4 1

domini noſtri ab auus ſalutifera incarnatiãe. Mccexcviij
Proceſnis. In nomine domini Amen Anno
Inditione prima die veio nona/ Menſis Aprilis. Erxaminatio infraſcripta fratris Hier Lntpmumcolan ſa⸗. uonoꝛale ferrarienſis oꝛdinis predicatoꝛum faeta de eodẽ per ſi pectabiles et prudentes vitos cõmiſſarios ac examina toꝛes ex magnifico dominio loꝛentino:ũ ſolenniter clectos et deputatos/ videlicet duobus denumero. Confalon erio⸗ rum ideſt vexilliferoꝛum cõmunitatis populi. ¶Charolo danielis canigniani.. V Joammne domini ioannotij manetti. uobus de numero duo decim bonomm viomm. b Joanne anthonij canac. — bernhardi brunetti. Duobus de numero decem nouoꝛum iien taris et tpada. Peuo danſiade albertis. 1 rir. 30 enedicto tanai de nerlis. Doffo angeli ſpinij vno de numer 0. viij nouom uum.*. 8 Thomaſo bernardi anthenoꝛi. Franciſco luce do mini maſi idealbicis. e Juliano iacobi mazinghi. F Perro bar Holdtcwuſi ni. ö raccio domini dominiei mauteli. i I tIens Laurentio matthei moꝛellt. e 3 IIi Iieen Anthouio lacosipagniosirodolfi. O ete tn Andrea ioannis larnnn. Alfonſo philippi ſtrozi. 1— Ciuibus Floꝛentinis/ quiin infraſcripta eramination pro cedunt modo infraſcripto /in ſogietate etiaz et preſentia do mini Simnonis rucellat et dñi Thomaſi aruoldi canonico⸗

——
— ——
———
ĩ ni domini noſtri pape. b
3
tum Floꝛentinoꝛum per ordinemer commiſſiontz ſanctiſ⸗
Die.ir. preſentis menſis Aprilis dictus frater Hieronymus
fuit interro gatus et eraminatus ſuperius in aula baroncel/
li primo verbis poſt minis/ poſtea cum toꝛturg/ et habuits dicto die in duabus vicibus tractus. ij. et medium defune
poſt hec diebus. xi. xi.xiij.xiiij. xv.xvi. xvij. fuit ſingulis ex/ aminatus circa eaſdem res cum ver bis et confoꝛtationibus
ſine alig no toꝛmẽto aut leſione aliqua coꝛpoꝛis. Et q;qᷓᷣʒ in omnibus diebus in aliquibus rebus variaſſet et diceret quã doqʒ vno quandoqʒ alio modis/ nihilominus die xviij. in/ terro gatus denuo verbis et ſine toꝛtura aut leſione coꝛpo⸗ ris/ confeſlus eſt et affirmauit quo d et quantũin dicto exa/
mine continetur.
poſt item hecet diem ſupraſeriptum die. xix. Aprilis eiſ dez
mo do etmente ſine toꝛtura aut leſionẽ coꝛpoꝛis/ ſed cum
verbis humanis et confoꝛtationibus habita denuo et rele⸗
cta ac bene conſiderata tota infraſcripta examinatione&
6
firmauit et dirit in prelentia die oꝛum canonicoꝛuz exrami
natoꝛum er commiſſarioꝛñ eſſe verum in toko et per totuz quantum in dicta examinatione narratur/ et ſic ſe ſubſcri⸗ pſit ſpontanea mente cum ſua propria manu. ALArticuli Veritas eſt qð ante.xv. annos eriſtente me in monaſterio ſancti Geoꝛgij prima vice quando fui Floꝛentie cum fratre Thomaſo ſtrata qui eſt moꝛtuus qui loquebatur cum vna
ſua ſoꝛoꝛe monacha. Er in illo medio in eccleſia cogitabaz
cõponere vnã predicationè et iter penſandũ venerũt mihi ĩ mentẽ multe ratiões ⁊ fuerunt circa. vijꝑ q̃s mõſtrabatur qð eccie appꝛopinqᷓbat aliqð flagellũ/ et pyhoc citra cepi pẽ ſare multa ſilĩa et multum diſcurri ſcripturas er eundo ad
ſetm̃ Geminian ad p̃dicandum cepi pᷣdieare ꝓponendo T. 49

iſtas concluſiones qð eccleſia debebat flagellari et cito rens uari.Et hoc non habebam ꝑ reuelationẽ ſed per rationem ſeripturarum. Et ſic dicendo et in hoc modo etiã predicaui Bririe et in multis alijs locis ombardie/ aliquãdo etiam de hijs rebus vbi degiannos circa quattuoꝛ et poſt redij Flo⸗ rentiaʒ ab eo die quo ego fui in ſancto Geoꝛgio ſicut ſupia dictum eſt ad meũ reditum currerunt anni. vij elrca ten po⸗ ris. Et cepi in prima die Auguſti in ſetõ Marco legere Apo calipſim qð fuit Anno. M. ccccxc. Et ꝓpo ſui ſimiliter illaf met concluſiones ſupradictas Deinde in quadrageſimap⸗ dicaui in eccleſia ſanete Liber ate hoc ip̃m; nõ dicendo tamẽ vnquã qð ego habuiſſem per reuelationẽ/ ſed ꝓpponẽdo vt crederent rationibus/ affirmando iſtud cuz maioꝛi eſficatia qua potui.Poſt hoc pacta paſcate illiẽ quadrageſime Fra⸗ ter Silueſter rediens de ſancto Geminiano · dixit mihi/ q dubitabat de rebus quas ego dicebam reputando me fatuũ Apparuit ei in vigilia viſibiliter ſcom qð dixit. Vnus frater noſter moꝛtuus qui reprehendit eũ et dirit ei hec verba. Tu nõ debes cogitare iſtud de fratre Hieronymo quẽ tu cogno ſcis. Poſt hoc habuit multas alias apparitões ſimiles ſcom qð mihi dicebat idẽ frater Silueſter. Et ꝓpterea vltra deſ⸗ deriũ et accenſionẽ quã habebam ad pᷣdicanduz conſimiles res. Accendi me ad affirmandũ eas/ etiã in aliqua pꝑte plꝰ qᷓʒ prius/ q̃iqʒ in facto eſſent omnes mee inuentionis per meũ ſtudium/ er videndo res mihi bene ſuccedere/ ꝓceſſi magisĩ antea/ et videndo mihi grãm et reputationẽ in populo Flo rentino acereſcere. cepi dicere ꝙ ego habebam ꝑ reuelationd et ſic cepi erire extra ſoꝛtẽ ꝙ fuit vna mea magna p̃ſumptio
et pluribus vicibus dicebam de rebus quas mihi referebat frater Silueſter co gitando aliqñ ꝙ eſſent vere/ nihilomi⸗ nus ego nõ loquebar deo nec ip̃e mihi in aliquo ſpeciali mo do. quo deus loqui ſolet ſuis ſanctis apoſtolis vel ꝓphetis aut aliquo ſimili. ſed ibam pure ſequendo meas p̃dicatõeg
———mö———O)˖——
—
—„d
——

I aimem
a Irckamn
d wemde
69 za⸗
d wiip 0 Knpe⸗
21 2 ·6 1 5 8. Dna⸗
di itm 4 Oeden
d ts iagti a h Ft hic
nt afauü
Erfien —*n 86Sogn intſͤm d
14
woles
8
1
ig apbh 1.2n I
a nadch
cum foꝛtitudine ⁊ induſtria mei ingenij. Et preſumptuoſe affirmabam üllud qð neſciebam eſſe certũ/ volens totuz qð
inueniebaz cũ meo ingenio eſſe verũ/ ⁊ eo plus in hae re me
inebꝛiaui · quo pꝛodij ad dicen duzʒ qsð eram certioi de tali re qᷓᷣ eram in veritate/ ꝛ in ambone ꝙ eram certioꝛ qʒ qð duo ⁊ duo faciunt quattuoꝛ/et totũ hoc ad dandum plus crecii⸗ ti ad res quas dicebam/ꝛ ad confirmandũ eas plus in men tisus hominũ/x faciebam eas veriſimiles cũratõnibus ꝛ ſi militudinibus ſtando ſemp foꝛtioꝛ in mea opinione ad ap
parendum pure ꝙ ego dicerem verũ ⁊ qð eſſet er deo ⸗Sed
ego nihil ſciebam imo gloꝛia mundi me excecauit. ¶ Etin hoe modo me con duxi vſq; ad annũ. M cccc. criiij. Poſt incepta hae tempeſtate. M. cccc.crüij. In qua cepi af⸗ firmare plus res meas; non ſolum pꝛo gloꝛia ſed ad cõdu⸗ cendum opam Floꝛentine gubernationis/ tum pꝛo reputa⸗ tione/tum pro haebndo ad meã voluntatem ad valenduz mihi vt infra dicetur. ⁊ etiam ad habendum creditum extra Floꝛentiam/ et ſic affirmabam de Piſanis ⁊ bonis ciuitatis Floꝛentie ⁊ malis et alijs rebus particulariter. Iniſto eode modo non eram certus poſſe facere miracula aut ſignum ſuper naturale ſicut pluribus vicibus direram ꝙ ſieret loco ⁊ temꝑe ſed affirmabam ad dandus eſtimationẽ oꝑi meo. ¶ Quantũ ad viſiones fratris Silueſtri quales eſſent non curabam ſed oſtendebam me ei ſatis curare quia erãt inuẽ te omnes meo ingenio ⁊ mea aſtutia qᷓʒqᷓʒ etiã ſi res fratiis Silueſtri mihi veniebant ad pꝛopoſitum/ tamẽ dicebam et attribuebam eas mihi ad dandam maioꝛem eſtimationem reb noſtris vt ſi eſſet ĩ eis aliquis pulcher aut curioſus pũ/ ctus. Sed ſciatis pꝛo certo ꝙ hee res quam ego cõduxi.Ego eam conduxi cum induſtria per philoſophiaz naturalem que multum ſeruiebat mihi ad pꝛobandum eas res efficaci⸗ ter ⁊ ad perſuadendum/ poſtea erpoſitionẽ ſcripture adiu⸗ nabat illa materia/ et ſemper meum ingenium verſabatur c iij

in hisrebus grandißus vniuerſallbus hoceſt erca gubes
nationem FKoꝛentie/ et circa res eocleſie ⁊ parum curabaz de
rebus particularibus aut puis. Ad finem dico fuiſſe meam I induſtriam · qʒq́; frater Silueſter diriſſet plures ſuas viſi 4 ones/ foꝛtiſſimum erat in meo ingenio/ tamẽ ego accipiebaz
et dicebam ea eſſe de deo ſcom qd veniebant ad pꝛopo ſituʒ⸗
et fingebam et monſtrabam illi erederẽ ꝙ habuiſſet de deo⸗ et illum confoꝛtabam ꝙ non dubitaret/ ſed nec ille nec fra⸗ ter dominicus intelligedant meam intentionem/ quia ibam cum eis cum grandiinduſtria et aſtuia. Ä ¶ Sieut ſuperius · dico ꝙ cepi ad predicendũ res plureg an nos antequã frater Silueſter rutuliſſet mihi ſuas viſiones et quando non fuiſſent viſiones fratris Silueſtri dirxiſſem hocipſusʒ/ nihilominus ſieut ſuperius etiaz dixi mihi de eis ſeruiebant quando veniebant ad pꝛopoſitum. ¶ Et ſciatis ꝙfrater Silueſter habet hauc naturaz ꝙ cum S. eſſet iuuenis ſieut notum eſt multia hominidus faciebat in nſomnus ꝗd alij in vigiliaquia ſe leuabat ſicut adhuc hodie Nr jaat /eircuit Ioquitur/ comedit/ ſeribit/ legit p̃dicat diclt miſ⸗ ſam circa parietes per domũ et baculos/ et non poteſt exꝑ⸗
gefieri niſi percuciatur cum fuſte aut aliter cum mann dex⸗
tra ad coꝛet quando euigilat videtur ꝙ diſſoluatur ex ma
gno ligamine/ et ꝙ veniat er alio mũdo dicẽdo ieſus ieſus/
er inter alias res quas fecit et quas ego ſcio et vidi/ vna no⸗
b ctiũ ſe leuauit et venit in choꝛum quando ibi erant alij fra⸗ tres et accepit vnũ pugillum ſerrature ex capſulis in quib⸗ ſpuitur ꝛ ſibi poſuit in eos dicendo. eſſe valde bonam. Po⸗ ſtea pꝛoiecit in faciem alioꝛum fratrũ vno mane legente me in hoꝛto obdoꝛmiuit circa ſinẽ lectionis ꝙ ſic doꝛmiens iuit per hoꝛtum et intrauit in vineam/ et extraxit vnam cannaz vel palum cui alligãtur vites/ et fecit in eo fiſſurã et detraxit eum eo vnũ botrum ſgrandem et cadẽte botro in tertafra ter Anthonius de rada eundem intereepit eui frater Silnje/
———— ℳ⸗———

Sl ems
anh⸗
7 üitſu
b ralijfty b
anqud e wmpo⸗ 1Tenteme
achsi
Gacammzh u Syenal Armaft [ Si
rit eñ per totum doꝛmitoꝛiñ/ et multis viclbus doꝛmiens cu
et iuit ad eccleſiam et a ſcendit in ambonẽ et ce
¶ Opinionẽ meaz ci 3 geſt quedaz&plexio ſic facta ⁊ oculta diſpoſitio quã mul
eo andiui eu ſiollareet defectus fratrum dicere et ſeculariũ et inter alia dicebat quadã vice de Padolpho rucellario. tu facis ſicut Piſtoꝛ qui coꝛrũpis fratres et tu non coꝛrũperis-. Alia vice ad ſanctũ Mariã magdalenã ſeleuauit et veſtiuit
24 multa glia ſimilia feait tẽpoꝛe pterito/ſed nune non faeit ita
Iepe exceptis quiduſdam leuitatibus.
4
rca pdictas res fratris Silueſtris · dico
ti medici nixi ſunt finaliter curare et nõ potuerunt ſibenere coꝛdoꝛfuit cõcluſuz ꝙ ꝓceſſu cpis per ſe ſanaretur/ ſieut po ſtea viſum eſt. et in pᷣſentiarũ non ita ſepe patitur.
2
Quantũ ad intentũ meumet finẽ ad quẽ tendebam. dico.
in veritate eſſe ac fuiſſe gloꝛiam mũdi et ad habendũ credi⸗ tum aut eſtimatiõez et ad puentendũ ad iſtũ effectũ/ que ſi ui manu tenere mein credito et bono graduin cinitate Flo⸗⸗ rentia qꝛ videbatur mih ꝓf ciuitas dicta eſſet bonum inſtru
mentũ ad faciendñũ creſcere iſtaz gliaz et ad facienduʒ mihi creditũ etiaz ab ertra maxime vidẽdo qymihi data eẽt fides et adiuuandn etiã iſtũ meñ finẽ⸗ fd eann resꝑ qs rpᷣiani co⸗ gno ſcerẽt abominatiõ es que fiebãt rome ⁊ 9 ecõgregarẽt
ad faciendũ vnũ cõciliũ qð vbi factũ fuiſſet ſpabaz depone
re multos platos et etiã papã et ſpabaz me illio futurũ. q fa
cto cõfidebaz meßdicare et facere tales res qð fuiſſez eſtima
tus gloꝛio ſus et qñ fuiſſez eſtimatin cõcilio manſiſſezet ſte
iſſem in magnz reputatione es eſtimatione in toto mãdo

8 — ————.—* —. ——————,— 8—— 8 *
tum finẽ me iam introducto in ciuitate Floꝛentia ad gu⸗ ternationem ciuilem que mihi videbatur optimũ inſtrumẽ tum ad meam intentionem/ queſiui ſtabilire illam ad meũ ꝓpoſituʒ/⁊ per talem modum ꝙomnes ciues fuiſſent mi⸗ hi beniuoli aut ad minus ſequuti fuiſſent meuz conſiliũ ſen pro amoꝛe ſiue ꝑp vim ⁊ erat meus animus ꝙcin ciuitate Flo rentia ſtabiliretur ⁊ firmaretur dicta ciuilis gubernatio mo re venetoꝛum/ quo plus ſieri poſſet in quo inten debaz ꝙre gerent illi qui erant mei amici pluſqꝗᷓʒ alij⁊ pꝛopter hoe ego bueham om̃i induſtria mihi poſſibili ĩ tẽpoꝛe quo oꝛdina retur conſilium qᷓʒqᷓʒ viderem multas contra dictiones ma ioꝛum/ ego fouebam populũ ad facien dum conſilium grã dius omni modo/ poſt id factum pre timoꝛe ne conſilium ſer fabarum nõ faceret aliqð ertraoꝛdinariũ/tẽtaui appel⸗
lationem que qᷓqᷓʒ haberet multas contradictiões.facta tñ
eſt poſt hoc deſideraui vt leuarentur ⁊ fierent viginti viri⸗ ⁊ perſuaſi primũ renunciandũ eſſe Juliano ſaluiato. Poſt hoe dño dominico boni qui ſe monſtrabat alienuz/ꝛ fecit me recoꝛdari vt dicerem etiam Franciſco valoꝛi qui egretu lit renunciationẽ viginti viroꝛu dirit Juliano ſaluiati tu deſtruriſti hanc ciuitatẽ in renunciando/ poſt in predicatio nibus ⁊ ſermonibus tangebam iſtũ caſum de viginti viris
ſub tegmine ĩ hoc modo ſcilicet/ vnũ aliud reſtat facere qð non eſt adhue facrum. Poſt hoc fiebat lex contra parlamen
tum francie quã cum pᷣdication ibus ⁊ ſcriptis multũ ſollia
taui/ videndo poſtea certã diuiſionẽ inter ciues cepi fouere illam ꝑtem que mihi videbatur plus ad ꝓppoſitum huius
oꝑismei/ ⁊ primo in generali/ poſt cepi ad ꝑpticulare vt co/ gnoſcerez melius finẽ ciuiuz ⁊ finaliter me reſtrinxi ad vni⸗ endũ eos ſimul. Et quia non poteſt eſſe vnio ſine capite/ et vt videretur mihi ad ꝓpoſituz Franciſcus valoꝛi cepi fauo rare eum maxime credendo ꝙ omnino poſſet ſe facere tyrã
1 Et ad eonducendum melius ſupraſcriptũ meum inten⸗
—

2agt 1=z/rſa
4 cgtn V
haa ſt ndan
num/ et iſtud accidit dx merex eo ißo ꝙf veniebat ⁊ ſe mihi cõmendabat dicens ſe eſſe bonũ ciuẽ/ ꝛ qʒtum ad hoc eñ ne⸗
minẽ ſupare in duobus modis eũ fouebas/ tũ cõmendãdo
ꝙ eſſet bonus ciuis! tum in confoꝛtando q alicui ciues ſta⸗ rent cum eo vniti qᷣʒqᷣʒ paucis loquerer ſcz Johanni bapti⸗ ſteridolphi qᷣʒqᷣʒ dicerẽ ſuß tegmine ⁊ꝑ bonũ modũ ſed ta liter ꝙ ip̃e poterat me intelligere qꝛ mihi videbatur pꝛudẽs. Sed iohannes baptiſta ſpuebat mihi verba ꝑ que compꝛe⸗ hendeba no bene ſehabere cũ Franeiſco qᷣʒqᷓ; loqueretur in generali. Sic eriã loquebar Alamãnoꝛ Jacobo ſaluiati in/ telligendo ꝙ non bene ſtabant cũ Franciſco ⁊ cõᷣfoꝛtaui eos vt bñ ſtarẽt cũ eo/ꝛ ip̃i mihi dixerunt ipe fit nimis magnus optet ei dare aliquã truſionẽ et tenere eũ poſteriusꝛ ego ha beham ꝓ malo ꝙ eſſent diſuniti de eo qꝛ mihi videbatur ſꝑ bane iniſſe⁊ erant deeis quos putabam meos amicos eſſe⸗ Juliano ſaluia i nõ merecoꝛdoꝛ id diriſſ⸗ eſed mea intentio erat iret ad Lucã anthonij de albicis. Anthoniuz geraldi et Leonelluz boni/etiã cõmendaui qui oẽs tres maledicebãt ei
qʒ etiaz cõmendaui Dñico mazinghi. et ſie multis alijs qui
4
viſitabant monaſteriũ noſtrũ ſancti Marci. Similiter etiã cõfeſſoꝛibus ⁊ fratribus meis ⁊ hoctotũ ad finẽ vt omnes eñ ſequerentur ⁊ haberet famã. verũ ego confitebar eis ꝙ cſ ſet mirabilis et extranei capitis ad faciendũ ſtabilius etiãre gimen ciuitatis Floꝛentie ⁊ qy ſingulis duobus menſibꝰ nõ deberet ita mutari erat meus animus ſtabilire illud cũ mo⸗/ do venetoꝛũ hoceſt ad faciendi vnũ duck vel vexilliferũ ad totam ſuaz vitam autp aliqð magnũ tempus ſcom ꝙfu⸗ iſſent eõcoꝛdati et iſtud faciebaz ad gloꝛiaz et reputarionez meaʒad habendũ de ciuitate qð volebaz. Et deſideraſſez ꝙ fuiſſet dux vnus qui nõ habuiſſet filios neqʒ multã parẽte/ lam qꝛ ſtaret plus ſuppoſitus legiet non poſſet ſe facerety rannũ ſed nõ inueniebam aliqueẽ in ciuitate Floꝛẽtia qui mi hi placeret qᷣʒqᷣʒ ſi Fraciſcus valoꝛi nõ habuiſſet illas ertra

neas eonditiones ip̃m pꝛo primo po ſuiſſan et poſt eu Jo
hannẽ baptiſtam ridolphi · ſed derrahebat me magna pa⸗
rentela ſua. tñ iſtud ego non contuli cum aliqua pſe ona niſi cũ frẽ Micolao mediolanẽſi et cũ frẽ Silueſtro et frẽ dñico.
¶ Et habui alias ſuſpitionẽ ꝙ Franciſcus valoꝛi et alij qui erant de ſuis amiais non vellent ſe reſtringereet facere ſtatũ
intra ſe.tñ predicabam cr ſcribebam cõtra tale ſtrictum re gimen ad hoc vt ꝑ amoꝛem aut vim iſti tales foueret iſtud
regimen ciuile in quo tamẽ volebam eos eſſe principales. et alie partes ſtarent ſub eis hoceſt vt fauoꝛ conſilij eſſet
meos amicos quos libenter fouebam circa factuz ſtatus et regimis.qꝛ mihi videbãtur boni qᷣʒqᷣʒin generali locut· cẽm Mane meaʒ intentionẽ ſupꝛaſcriptã et hunc meũ cõceptũ nunqᷓ;ʒ cõtuli cum perſona. ſed bene queſiui conducere ad fi
nem per mediũ religio ſoꝛũ et ciuiũ ſeculariũ quibus nunqʒ ſum locutus partieulariter ſed in genere. ne eſſez illaqueat⸗ qꝛ aliquis potuiſſet ſe mutare et deficere de noſtra affectio
ne et ila publicaſſet rem et fuiſſet mihi imputata.
¶ Quantũ autẽ ad intelligentias erpſſas aut particulares que fierent in ſetõ Marco nobis mediantibus. dico nõ eſſe factam aliquam me ſaente ſed in genere erant qui irent ad pdicationẽ qui cognoſcebantur oẽs in viſu et ego cognoſce bam. et in hoc erat vis principalis huius rei. et oẽs p̃dicatio nes tendebant ad ſupradictũ finem er ſic deuotiones et pꝛo ceſſiones om̃es fiebant in ſancto Marco et ypocriſes fami liaritates et amicicie ciuiũ confeſſiones et oꝛationes cũ can tibus et omnnibus ſimilibus alijs rebus erant ad augendum opera mea. ſed bene cogno ſcebaz ꝙ erant inter illos qui nõ
bene ibant. ſed veniebãt illic pꝛo ſuo vtili et illi ciues in quos
ego multum conſidebam ſi fuiſſent vniti feciſſent qð dice/ bam eis et manu tenuiſſent meet opus meuz.
¶ Circa particularia ciuitatis. nõ me ertendo pꝛopter duas rationes. Prima ad manntenendũ mne in eſtimatoꝰne. Seꝛũ

et non facere et ſcẽedo ꝙ Franeiſcus valoꝛ. Paulus antho
Ic rscpi ¶t vna harum vtilitatuz erat ꝙ fuiſſent primiad iſtud *o) mad regimen ciuile et quando voluiſſem allquam rem particu/ i S mn larem non contuliſſem cum ciuibus ad conſeruandam eſti ſſ e qu. mationem meam ſed feciſſem per medium fratruz Silue⸗ ne ifffat ſtri aut cuiuſq;z alterius fratris ſcðz qð mihi videbatur ad 6e propoſitum · ſieut circa officia qᷓʒqᷣʒ rariſſime/ quia iſta nõ t alc cogno ſcebam/ neq quicq; illoꝛũ intelligebam⸗ ſciendo ma⸗/ nöſt rime ꝙ ſine me erant ſolicitiillprenominati ſin adheren m utad tes ivſu meeclamidis veltegminis⸗ vnde ſuperius fuit mẽ t= mſ tid ſieut venire ad ſancum Narcum oſtendere ſeeſſefra A de tris aut fauereei in predicationibus aut me laudare vel ſi⸗
Suin cum pro deuotione/ credo multos etiam ad placandum ſe esdem ct videndum aut faciendum mediam intelligentiam/ ciues a e aden uibus vtebar pro mediatoꝛibus admittendũ hue illue erãt 9. aiſß And reas cambini Perrus cinoi. Hieronym⸗ ben eueni. Frã 1 Wings dſcus dauanzat Carolus ſtroziaſ⸗ ai. Jacobus ſaluiati qñ de Julianus erat confalonerius/ Alerander naſi· Peerus pau 1 li dealbicis/ ꝛin effectu nõ tenebam aliquem firmum niſi dr Andream cambinl cum Franeiſco valoꝛi/ qꝛ me cuſto diebã 1 Sa 3 ad mãutenendũ eſtimatõz/ rqſi totũ effectũ talis miſſiõis 1 e dch erat eiraa manutentionez eoꝛi mei oꝑis: mitteßam eos ad

boqeßatur ꝙ volebaꝛ dare Philippi johannis ſui nepotis
dominos de decein conſules ⁊ ad eos de octo dicendo ſtare foꝛtiter ⁊ non dubitarent quia deus eos adiuuarct/⁊ nota- te q vnum de principalibus fundamentis qð ego habebaz ad intentum meũ ſuperius dietum hoc eſt ad manu tenen⸗ dum me in reputatione bone vite/ erat pꝛopoſitum id fir⸗ mum non impediendo me de particularibus ſeiendo marxi me ꝙ ciues me ſequebantur melius faciebant ꝛ melius ſeie⸗ bant qᷣʒ ego intelligerem/ et mihi ſufficiebat qmann tene⸗ rent regimen qð ego deſideralam in omni modo quo poſ ſent id tenere aut per fraudem aut per aliquẽ alium modũ. no mina ciuium erant hec/ Franciſcus valoꝛi/ dñs domini eus bonzi dominus Frãciſ cus gualterotti⸗ Johãnes bapti ſta ridolphi· Paulus anthonius zoderini/ Dominicus ma zinghi Lucas anthonius de albicis Franciſcus appulus⸗ Iulianus alamãnus/ Jacobus ſaluiati/ Bernardus angli cus diſchiata ridolphi Petr⸗ lenzi Berth⸗ de ſilichaia/ Frã eiſeus manellus; Americus curſinus Simonꝛ iolaus de nigris ⁊ adherentes quales ſunt illi ciues qui ſcripti ſunt in rotula ſubſcriptionis erant in vno quaterno carte pecoꝛine que erat in ſcamnello meo in ſaneto Marco. 1 ¶ Cica artieulum practice habite cum ciuibus dico/ ꝙin tẽ⸗ poꝛe quo ſteti loꝛẽtie multi ciues ſunt mihi locuti ſed cum nemine tenui pꝛacticam particularem de ſtatu ſicut eſt faci endi vnam rem qᷓᷣ aliaz particulariter ſed in vniuerſ ali fu it tota mea intentio tenẽdo eos vnitos: aiatos. Cum Franeiſco valoꝛi loquebar raro/ ſed Andreas cam⸗ bini poitabat negocia inter me zipſum ⁊ quan do dictus Irãciſcus mihi loquebatur dicebat plura de ſeipſo eſtimo faceret vt haberem ego de eo bonam opinionem⸗ꝛ aliquan do mihi dirit dia mãdauit per Andream cãbini ꝙ ſtarẽt
male/ ⁊ ꝙego facerem oꝛationem · foꝛtius rationis Franciſ⸗
ci erat pipſe haberet auctoꝛitatem in ciuitate/ et etiam mihi
—— ꝗ—u——————O—

iſt umi
n m asd touin
3
enit lo mdam
1
wiſſtfad
r ſtait V
is an kanu enmhi
ni an upels
ſliam euidam mattheo Strozi in vroꝛem cui mattheo etzo poſtea ſignificaui lllud alonge⸗ qui mihi reſ pondebat non
velle parentare cum Franciſco⸗ quia eſtimabat ꝙ per ſuos
modos male finiret. Similiter mihi dirit dictus Fran ſaſ cus ꝙ volebat dediſſe dietam filiam philippi Joanni nico lai lauelli que res poſtmodum nõ habuit effectũ. Loquebar etiã qꝛandoqʒ cum domino Angelo nicolini et Paulo an⸗ thonio Suderini/ et Johanni baptiſteridolphi et pluribus alijs et de illis veniebant ad ſanctun Marcũ pro varijs oc caſionibus. Dñs Bartholomeus Ciai mihi locutus eſt ali⸗ auãdo ſed nõ recoꝛdoꝛ de quibus rebus/ ego loquebar etiã ſpe Petro guicciardiniet ineltabaz dicendo eũ eſſe frigidũĩ ope noſtro. Franciſcus renuccini ñ erat de dñis cõᷣſilij ve⸗ nit ad me vno veſpere ante vltimã diei hoꝛam ad accipien⸗ dum apparere meñ circa exactionem preſbyteroꝛũ. Leonel
lus bonus etiam qñ erat de dñis conſilij mihivenit loqui et
male dixit Frãciſco valoꝛi ꝙ erat malus ciuis qui querebat vtilitatem pꝛopꝛlã et ego eis defendebam/ quia deſiderabat
habere auctoꝛitatem ſicut diri. qq́; etã mihi diſpliceret b
pter ſuam naturam/ quia erat homo deiſciens omnes ſuos
amicos. Alerander de papis de alerandris fuit etiaz hoe die mecum pro experimento ignis ad ſciendum practice ꝓceſ⸗ ſum/et etiam ꝓpter lanfredinũ veniebant predicta occaſio ne Petrus paulus de albieis/ et Alexander naſi quibus om nibus reſpondi q;ſie. b ¶ Cirea faciendas magiſtratus maxime ſenioꝛes decẽet de
octo nunq́; loquebar expreſſe dicendo facienduz eſſetalem et talem/ quia non cognoſcebam partieulariter om̃es ques In pdicationibus cõfoꝛeabam bonos ciues in genere ſzqñ erã inſtructus a fratribus de aliquo qui erat bonus ad ope
ram noſtram recõmendabã eum generalibus ver bis in cir eulis fratrum et ciuium qui fiebant ſepe in monaſteꝛio no ſtro · dicend o lſte erit honus ꝓ opere noſtro et ſimile facie⸗

dam de omnibus quos cognoſcebam/ verbi gratia. Fran⸗ eiſco valoꝛi Johanne bapriſta ridolphi⸗ Paulo anthonio ſoderini Juliano ſaluiati. Dominico mazingi. Dominico barcholo. Laurentio er pecro lenʒi et ſimiles quos ſimlli⸗ ter commendabam/ dieendo ꝙeſſent bonipro opere no⸗ ſtro · aut ſimilia verda in generali ſed nõ dicebam vnqᷓ fa cite hoc vel illud⸗ quia mihi fuiſſet pondus ego conſidera⸗ bam plus ad confalonerios qᷓᷣʒ ad aliud officiũ remitten⸗ do me ad fratres qui plus co gnoſcebant ciues q; ego.Et in fauendo alicui quõliber pro offitio aliquo non inuenie tur eo ercepto/ ꝙ Franciſcus ſtarphi venit vna vice ad me ro gatuz vt fieret oꝛatio pro eo ad hoe vt eligeretur de de⸗ cem ſenioꝛibus/ dolendo ꝙnõ eſſet faeta in elecrione men⸗ tio de eo in aliqua dignitate Poſthoc venit electus mihi re gratiatũ de oꝛatone qua eſſer faccus dn.. ¶ Deed ꝙtenuiſſem praerieã cum dñis aut alijs perſonis extra dominiũ veſtrum in re ſtatus · dico ꝙad regẽ franco rum in illis pꝛ incipijs quãdo redijt in franeiaz ſcripſi tres aut quattuoꝛ literas cõfoꝛtando eũ ad reſtirutionẽ reruz floꝛentie/et ad reditum in italiam dicendo ei ꝙ aliter faciẽ⸗ do male eueniret. Huius ſimile mandaui dici ei per Nicola um alamanni prima vice qua receſſit abhine ad eunduz in franciam. et etiam mandaui diei per plures gallos aut frã cicos qui hae perfuncti ſunt redeundo in franciaz. Sed rex nunqᷓʒ mihi intendit nec dedit reſponſum per litteras vel oꝛatoꝛes/ in modo qper Nicolaum alamanni predictum in vltima et penultima vice qua receſſi abhine nõ manda⸗ ui ei quicq; aliud dici. eriam non cõfidebam dieto Nicolao ner videbatur mihi homo faciendi fundamẽti ad opus me um quia non eſtimabar ſe poſſeregi loqui. ¶ Venit hactenus quidã frater ad me Ludouicus de valen tia magiſter in theologia er dixit mihi loquendo tñ et ſub ꝛegmie verboꝛũ qypapa vellet oꝛẽrinos oꝛaroꝛẽ ad ſe ad
3

ta atſon d 2Siamh uig F3ſins
ipm̃ mittere. velei ſcriberẽt aliquas bonas litteras⁊ multũ me ſtringebat ad faciendum diligentiam ꝙ populus ſta⸗ ret edificatus ad viã pape. Et rñdi ꝙhãc rẽ nõ potera fa⸗ cere ſicut feciſſet eã Laurẽtius aut petrus et eum remiſi ad franciſcũ valoꝛi Petrũ philippũ/e: Pauluʒ anthonium. et de eo poſtea non intellexi alliid. ¶ Dñs aloiſiꝰ toꝛaboni miſit meañ hac ad habẽdã practi cñ cũßỹfecriſſa Siniga llie dicꝛdo ꝙ ip̃a haberet modũ ſcien dr aliquid de rebus— er ego dubitabã de deceprõne et remiſi ad eñ Franciſcum valoꝛi er poſtea nõ intelleri aliud. profieiſcente hae cardinali burgenſi et me ei loquẽte mã⸗ daui per illũ ſollicitari aduentũ regis francie et reſtitutionẽ rerum veſtrarũ. Similiter mandaui Philippũ loꝛini in frã ciã ad dicenduz regi hoc ip̃m circa reditũ et dictã reſtitutio nẽ cñ cum ſcĩa etiã de decẽ Senioꝛũ qui tũe erant er reſpõ⸗ ¶ Dñs Carolus vr ſin) er Vitellocius vitelli qñ venerũt de francia fuerunt mecũ in ſetõ Marco ad cõfoꝛtandũ mead faciendũ qð poſſem ꝓ rege francie et venerunt ad me ae ſi Iſem dñs terre · quibus rndi ꝙ oꝛarem deum pro rege et ꝗ eſſẽ bone volumtatis ad facien dum pro rege quicqᷣd poſſẽ ¶ Plures alij exiam galli et neapolitani erpulſi de neapoli qui dicebãt crcuireſe pro rebus francoꝛũ regis et proreſta tus veſtri me venerunt viſitatũ pꝛo ſimili effeceu· qꝛ videba tur eis ꝙ ego eẽm amicus regis francie et tenerez ꝑtes ei et
ego remittebam eos omnes ad franciſcum valon.
¶ Fuit etiaʒ mecũ dñs Dulces de ſpoleto oꝛatoꝛ dueis vrbi natis ad offerenqum ſe mihi et fuit in illo tempoꝛe quan⸗ do dux vrbini redijt ad domum ſuan et ego ſcripſi vnas
literas ad dictum ducem quarum eff ectus erat/ ꝙ non diſ ſideret de Floꝛentinis/ et quando receſſit ꝙ non eſſet coͤtra vos cogitando ꝙipſe eſſet bonus ad manu tenenduz opus meũ qᷓʒqᷓʒ; non eſſem ei vnqᷓʒ locutusmonſtrabaz tñ me illi

ö 6 f f f ½ f
affectionatũ non ꝙiße ſed omnis alius qui fauiſſet mihi et parti que me ſequebatur ad hoe vt eſſent maioꝛes etiã cum populo et qui regerẽt exterius et interius maxime fauoꝛabi les habendo gẽtes armoꝛũ/et dictas litteras miſi ꝑ oꝛatoꝛez dieti ducis qui venit alloqui me. et fuit p̃dictus dis dulces
Etiã dico ꝙ egre tuli ꝙ dñs hereules eſſet erpulſus ꝓpter iſtos eaſ dez effectus et habui ſuſpectũ petrũ philippũ ne fu iſſet cauſa ſmittendi comitẽ renucciñ et iſtud. qꝛ dñs hercu les mihi erat affectisatus ꝑ mediũ fratris nicolai de medio lano qui iã fuer at escellarius dicti dñi herculis. et etiam ſcie bam ꝙ eſſet affeetionatus Frandiſco valoꝛi cui feci aliquaz operã vt eñ nõ faceret caſſari⸗et in iſtomodo habendo gen tes armoꝛſ̃amicas. remanebãt amici mei foꝛtioꝛes et gußer⸗ natio interioꝛ et erterioꝛ ibat modo eoꝛũ er in omi re in qua obruerẽtur in terra poſſent ſe meli defendere et ad hũc ſen ſum hoc faciebam. b ¶Comes ciccus de monte olei miſit ad me vnã ſuũ cõcellꝰ ri rogans eieſſen fauoꝛabilis ad reſtitutionẽ ſuarũ terra⸗ rũ et ego lli ſcripſi ꝙ nẽ eſſet tepus mouendiſilia et ad nõ dandũ materiam alijs ſilia tetandi qᷣ qᷣʒ ipᷣe faceret grandꝛ inſtantiã · feci tñ aliquid dia ſenioꝛibus ſed ſatisfrigide/ q ns videbatur tempi cõuenire ꝙ vbi vidiſſem feciſſez ꝓ ſus amicicia mihi captanndddG.
¶ Dñs Agamẽnon mariſcottus de Bononia poteſtas pꝛe teritus fuit antiquitus noſter familiaris et rogaui Jacobũ ſaluiatũ qui erat electidarius qui eñũ eligeret et ita factus eſt poteſtas · et iſtud fecl tũ habendo ſuo fauoꝛe⸗tũ etiaz qt eus amala et mihi videbatur ad ꝓpoſitũ operimee. Et ſie ha bui gratũ ptãtempñtem. qꝛ erat pater vicarij archiepi Flo⸗ rentini noſtri amieiſſimi qᷣʒqᷓʒ eius aliquaʒ nõ feci mẽtions. Marcutius ſaluiatus fint mihi allatus a fratre ruberto germano antecaſuz ignis ad ſer dies qꝛ ego eũ cõfoꝛtarem ad bene viuendũ et hoc fecj et habui eũcharh ad habenduz
—— l1i———

te aic ui d P qah
amicũ ꝛipe multa mihi abtulit ante receſſum ſuum dieẽdo ego mittam vitam pro vobis. ¶ Intelleri Johannẽ de vetula gui erat noſter amicus fra
trĩs Coſini toꝛniboni qu amabã ſʒ nunqᷣʒ ei locutus ſum-
Ad ducẽ ferrarie/ Ad ducẽ mediolane ſcripſi eirca id qð eſt Sene viuere ßnon pro rebus ſtatuum. Circa faaẽ dos cõduetus nõ meimpediui niſi cñ recõmen datõne leuiter alicui ſcilz vnius filij dñi Nicolai de eſtis de ferraria/⁊ꝛ vno comite Chꝛiſtophero de gonſaga⸗ꝛ vno de rangoni de modona/ aliquib alijs q̊s ego nõ noui/q̊s tñ cmendaꝛi Franaſſco valoꝛi ⁊ Dñico mazinghi r alijs de⸗ cem Sʒ leuiter. ſ. dicẽdo talis vellet cõduci ß facite vos. ¶Circa factũ cuſtodie foꝛi qui eſſent capita deiſta cuſ odia ego neſciebã verũ ego cõfoꝛtabã in ambone ꝙ dicta cuſto/ dia cõduceretur/ ß nõ recoꝛdoꝛ ſi ego ſim locutꝰ cũ ꝑtienla⸗ ribus ciuis imo Frãciſcus valoꝛi poſt hoedictũ ambonis me laudauit ad os ⁊ coõfoꝛtauit me vt ſequerer⸗q ſi eſtima rẽ etiã mihi mandaret dicj ꝑ Andreã cambini/ occaſio iſtius cuſtodiefuit ꝓ ſecuritate noſtra/ qxper eos cõtrarijnoſtri ſuppꝛimerẽtur ⁊ nõ facerẽt aliquẽ inſultũ ſieut timebamꝰ⸗ LCirca factũ inobedientie põtificis ⁊ nõ iuiſſe Romã dico qyprocedit ne eſſem occiſusꝑ viã vel cũ eſſem Romea Pe tro demedicis vel a ſua liga/ qꝛ eſſem cõtra eoꝛũ ꝓpoſitum Circa faas excõicationis dico qᷓʒqᷓ; multis videretur nihil eſſenihi vmes credebam illã eſſe verã ⁊ obſeruandaz ⁊ obſeruaui eã ꝑ aliqð tipus/ß poſt videndo ꝙ opus meus ibat in ruinã cepi moduʒ nõ obſeruandi amplius ßmagis ifeſte cõtradicendũ cũ rõne ⁊ facto ⁊ ſtabam obſtinat in iſto pꝛo honoꝛe ⁊ reputatiõe ac manutẽtione oꝑis mei. ¶ Circa inceptiðeʒ p̃dicationis in ſeptuageſima que fuit die vndecima Febꝛuarij dico ꝙprius aſperi lrãs dñi Domini ci bonzi quas ille ſcripſit ad ſenioꝛesꝛ alteras ad meper qs mouchat papãns eſſe diſpoſitũ ad dangã liectiã vipdie

3 3 1 ’3
———
1 1 A 4 5 f I 3
em/ vñ csmotus in me videba ammeßmer„ „„—,„.* re/fe d Poſuiad p̃dicandũ vt ſuſtinge illa/ ꝛ dehocno ueud ab aliq eiuep ra fu amiei mel ĩdedolebaͤt/ ſicut fu ſaluiad ⁊ Dñicus mzin
it Alamãnus: Jacob⸗ hi. Eſt be ne verũ ꝙ aliqs dies illi qui verſabãtur in ſets Marco mi⸗ hidicebãt gñ pdicatur/ nos moꝛimur fame⸗? Johanes ia cobi dini vt recoꝛd: venit ad me ad ſeim Dnichz r quefiult qñ fieret maioꝛesi ſenioꝛes ß nõ mihi decharauit qn reinq Peretur qt ſic coſueuit facere. hoc eſt/ n manifeſtars ſemp Feenfdinaf volebam pꝛedicaere. Aauſa pꝛopter quã exiui de eccĩa ſetẽ lißeratee i. die qdea⸗ geſime nõ fuit ad obediendũ vefeſicengergre f egder, pBoſtqß ego fi ui coduct) ad ßdicandũ in ſetõ Marco⸗ ego fir Maud atide⸗ nõ obſtaribus lrĩs tercie die Marcij a dño leradꝛo braccip qjs me monit de magna alteratibepape Oo curteꝛ depiculo Floꝛerino: eſtimaba eis eſſe mi⸗ LCirea lrñs qᷣs habui ab oꝛatonbo aut(nat a porꝛfice. eis ſeripſi/ dioq ego ſeripſi aliñ Joachim guaſ coni foꝛtãdo eũñ ad animandũ regẽ in reditũ in italia/ zad re⸗ ſtituendũ res Floꝛẽtinas/ꝛ feci dẽm diligẽtiã ex iſta pte re reneretur callide/ zex hac ſcriberctur calider hoc feci qꝛ intel lexi ꝙ ephe Soderinis ſeribebat frigide ꝛ hoc ꝑ meos fres/ ego egreferebã nõ recoꝛdoꝛ tñ clare ſi ego ſerpſi ant man⸗ daui die Joachim vt ſupꝛa dicitur/ qꝛego ſcnpſiꝛ ipſe mi⸗ hi ſerpſim⸗ paucas lras ß Joachim ſepius ſtrlbebat filio ſuo qui poſtea oñdebat mihilrãs ⁊ ego dicebaz eioꝛetenus Adño Dnico bonzi(quicqᷣd mihi videbatur mñdendũ⸗ bhabui duas lras vne monuerur qy papa nolebat mihi dare licenti ßdicaͦdi. Altere me reßhendebaͤt de reincepta p̃dica⸗ tde frequoti ꝙ mihi ſerbbebatur factũ eſt ab Aleradro biar 2am Pprie duas mihi ſerp ſerat lras de reb generalibus? 5n mhen audẽ ꝛcõfoꝛtatiõe Sʒ foꝛtiſſimũ lrarũ ille ſcripſit dño Sebaſtiano de Floꝛszola ſuo genero qui poſtea mihj
——A=
— rrrg m 8

i ſ
ſa cflo
Bernard de neris/ ⁊ ꝙdña Camilla dirit fri
—
referedat oĩa ⁊ legedat dickas lrãs estentũ in eis erat ꝓ pra ctica rerũ mearũ etiã aliarũ ß totũ cõicabatur cũ Fr elſco ¶ Dñs Riccardus beccus ſerpſittetiã Johãni valoꝛi fri ſuo de reb meis ß habebam eũ ſuſpectũ qꝛ ſcribebat cõ ¶ De oꝛdine ⁊ pᷣparatiðe que fiebãt inpa/(traria nobis⸗ raſoeue nũc eſt anny · net ſciebã neq ſcio aliqͤd pticulareniſi ꝙ intellexi aPhilippo argutio qui tunc erat de ſenioꝛibꝰ ꝙ volebat ꝓijcere Bernardũ de neris qui tũc erat cõſaloneriꝰ inſticie er feneſtris palaeij /ꝛ ꝙin illo tpe diet Philippo fe⸗ eit queri a dña Camůla de ruccellai quid ſieri deberet/ tunc
ſcti Marci ſil ꝙ dña Camila dirit fri malateſte fri ſctĩ Marti ſi iſta pꝛoiectio eẽt er iſpiratõe diula frater ma⸗
iteſta me requiſiuit ſipoſſet eẽ inſpiratio diuiaꝛſi erat li⸗
ctũ ſieri tale opus cui ego rñdi. vod ſciis quð deher rñderi pꝛo mepꝛopter irregularitatẽ ßego nõ eõfoꝛtaui vt fieret ꝓ
minicũ mazinghuz q̊ ego vtebar in talib negocijs ꝙ ſtaret foꝛtiter cũ aliq ſuoꝛũ cõplicũ xſic cõfoꝛtaui Dñicuʒ eundõ q erat verillifer ſocioꝛũad faciendũ ſiliax⁊ ſie confoꝛtaui face tet cũ ſuis ſocijs ⁊ ſtarẽt foꝛtiteroãs cõtra opinionẽ Bernar di de nero qᷓ erat cötra opꝰ nrm̃/ß nõ cõſului vt moꝛeretur/ optaſſem tn eũ exulaſſe finis hui pꝛoiectiõis hoc mõ de fe⸗ neſtris eredo erat qꝛ ip̃e cõtrariedatur oꝑi mõ ⁊ ad remouẽ/ dum caput alterius partis. ¶ Cũ Petro de medicis nõ habui aliquã pꝛacticã/ qꝛ fui ei ſy multũ cõtrart nec habui maioꝛẽ inimicũ volete francoꝛum rege eũ introducere Floꝛẽtiã pꝛo ciue qñ redijt ex Neapoli⸗ ego diſputaui cũ rege vt nõ faceret. verũ eſt ꝙ diuus Jaco⸗ gi de diuis me amicus mihi ſcripſit er vrbe ꝙPetrꝰ vole⸗ bat bñ viuere ⁊petebat me inſtrui de ſua vita/ ꝛ ſe mihi cõ⸗ mẽdabat rego ei rñdi ꝙ Petry volebat incipe mecũ pꝛactiea er q; noleba intrarein alind niſi ꝙ oꝛarẽ de pꝛo eꝭ.
pter eandöirregkariratẽ ß oñ feclcofoꝛari Philippũp Oo

Petrus demedteis ſe mihi comendabat? ꝙ vellet bñ viuere
⁊ redire ſicut cuuis ß iſte nõ redijt ad meniſi vna vice/ꝛ ſi⸗ cut ſupi⸗ dixi eã nõ noui /erat veſtitus nigro/ ſtatura ꝑuus/ carne fuſcus ⁊ etate circiter annoꝛum quadraginta.
CCirca cometiſſam ſocerã petri ⁊ Lanfonſinã vxoꝛ? qñ cũ
eis erã cũpdicto viro multũ mihi eum cõmendabant/ quiß⸗ reſpondi ꝙ non eredebam petrum vnqß rediturum. Cum cardinali de medics nõ habui pꝛacticã niſi ꝙ duab⸗ viabus mihi ſcripſik recõmendãdo ꝙpſua ſibi reſtituerẽtur⸗ et ſicut notũ eſt 1 ꝑ multos ſcitur fuerũt reſtitute alique res ꝑue de quid⸗ non acaidit ad pñs fieri mẽtionẽ/ dico tñ ſi pe⸗ tro contigiſſet redito meus anim⸗ erat dicere ei. Ego fectad bonũ finẽ marime cũ nõ eſſes in ſtatu⁊ qñ tu fuiſſes in ſta⸗ tu nõ pdicaſſem cõtra teß flufſen ¶ De rebus Piſanis dico me nunqᷓ diriſſe ꝙhaberẽ eos in pugno ß bñ dirio piſa tu habebis in om̃i mo/ verum eſt ꝙ diri me habere multas gracias in pugno ß non ſij Pecificaui vnqʒ depiſa ßloquebar caute ne eſſem capt⸗in ſermõe. Eſt
eene verum gego optaſſem ꝙrehabuiſſetis res veſtras ad
¶Quãdo p̃dicaut illi ſermonẽ vbinmraui de aliquib hoi bus magni ingenij ꝙ deberent fieri fres ſpñales fuit ꝓpter dñm oliueriũ Ardumũ⁊ Ppter dñm malateſta q ſciebam dos eſſe in pdicatiõe ⁊ alios ſiles. Et poſtea dñm maleteſte allegaui aliquid de illuminatide in Pticulari⁊ plura expſſi⸗ diri ei y dñs Philippus varamoꝛus ⁊ dñs Pandolphus Pparuiſſent? diriſſent eos fieri debere frẽs ⁊ recoꝛdoꝛ etiã me drriſſe dũm maleteſte ꝙ ſi non fieret
fineer irrad infemd Jſtos ſits volcbͦhabert meaunad
L Alia vice fuit mecñ quidẽ qnẽ non cognoui dirit mihig

J
magnificandũ opa mea rad habenduz meeñ doctos viros
iu Illud etiã ꝙ diri ſupius de illis qui ſunt ĩ inferno ego dixi ſt ad dandam mihi eſtimationem quia ſeirem talia. 3 ¶ Habui ſe nel i ſecreto vnas lraͤs ſine ſi upꝛaſcriptiõea fra
tre Silueſtro de quo poſtea intelleri ꝙei erat miſſa de qua dã nuru Tanai delencis p quã ego mouebar curxarẽ de me⸗ ipo qꝛ eſſet quidẽ qui volebat meledere/ qd tñ ßſumpſi fu⸗ iſſe er Jacodo neſcio certe ſi poſtea diri habuiſſeiſtud pre⸗ uelationẽ/ ß eredo me ꝑ certo dixiſſe. Sile dico deillis ſecre⸗ tis que ego dicebam de quodã qui ſe volebat ſe facere gran dem ꝙ dicebam er mead timoꝛem alterinuns. Circa etiã illos q̊s diri nollepiſas rehaberi. Et illa alia pỹ̃⸗ dicatio in q ego narraui quot eſſent tãti peioꝛes. Dico ꝙ ni hil ſciui vnqᷓʒ certi aut ꝑticularis/ß hoc diri qꝛ iſtud eſtima⸗ ui. Et ſi eſſer aliquis qui voluiſſet attẽraſſe auerteretur p ti⸗ moꝛeꝛ mihi artribueret reputationem Circa clauiculã capſule de q̃ feci mentionẽ totiẽs: quã di⸗ riptinere eccie. Dico ꝙ feci ad dandũ terroꝛẽ ⁊ minas ꝛauer tendũ manus eo:ũ qui me ledere volebãt ꝛ in fine nõ fuerũt niſi vᷣba qr aliud ꝑticulare ſecretũ aut reuelatio nõ erat iĩtus. ¶ Predicario quaʒ ego feci in octaua noſtre dñe. Anno dñi⸗ M ccce. xcv. qñ ego oſtẽdi meiuiſſe in padiſum hoc feci ad attribuendũ mihi repntationẽ⁊ gloꝛaã/ ⁊ fuit vna intentio quã feci ſtando in libraria greca ancti Marci. Non ꝙĩfa⸗
..
818
cto fuiſſet ſicut eã dirir ſicut ingeniaui pſuadere eã ppko. Decongregatione Lombardie me ſeperaui vt reſtarem liberꝛ facerẽ meo moodd. ¶ Canes in cathena galline que caperẽt vulpes ꝙ pdicaui in ambone fuerũt oẽs res inuente ꝑ nead dandũ mihi eſti⸗ mationẽ ⁊ reputandũ⁊ animandũ eos ⁊ terren dũ aduerſa ¶ Quãdo in ambone dicebã qñq; ad propoſitum(rios. alicuiꝰ qui me volebat occidiſſe ego te video/ ego te video et mme vides volutdo me varſuo mulieras ad hoe vtn 5 nn

I
ſet diel ꝙ dicerẽ de kaln vktali/ eggo diceka totu ad meñ ꝓpo ſiꝛũ ad deterrendũ inuaſoꝛẽ/ ꝛ ad dandũ mihi reputatidez
¶De cedulis de quib⸗ mentiõez feci in(nõ ꝙ ſcirs aliud.
ß̃dicatiõib qs dixerã me facturũ ⁊ ſingularib⸗ p ſonis datu rũ ad man vt tenerẽt eas cuſtoditas vſq; ad certũ tẽpus ⁊ poſtea aperirẽtur fuerũt oẽs fabule aniles ad dererrenduz aduerſarios meos ⁊ qᷓʒtum ad deceptionẽ hui rei fuit ſolũ ꝙ diri fratri Silueſtro dicã de dãdis vobis cedulis que con
cinebũt petã Petri caponi que ipſefrater Silueſter ſciebat
terat ei cofeſſoꝛß nõ dedi ei finaliter fuit quedaz fict ad
terrendũ ⁊ in facto nõ fuit aliud. b KCirca barbaros qs diri pluries vẽturos cõtra italiã⸗ dico ⁊credo certe ꝙ in italiã veniret flagelluz ecclea barbaris/ qꝛ
ſp ſilta flagella in eccia ⁊ italia venerũt a barbaris/ ꝛ hocp
meñũ diſcurſum dirinõp aliã certitudinẽ ꝑticularẽ/ qᷓᷣ q́ʒ oñ derẽ me eſſe certioꝛẽ qᷣʒ erã in facto veritatis. n
Circa reuolutiones ecele: cõuerſionẽ infideliũ qᷓs pᷣdixi de bere ſuccedere dico me habuiſſe ⁊ habere er ſeripturis ſa/ cris/ꝛ credo certe ꝑ oꝛdinẽ ſ cripture tantũ ſine alia reuelatio
ne ꝑpticulari. Sʒ fieri debere eito non exp̃ſſi de ſeripturis nec de reuelatõe/ ß me ingeniabã ꝓ viribus hoc pꝛobare cũ mul tis rõnibus que etiã ſunt ſ cripteꝛ miſſe ad diuerſa loca qᷓᷣʒqʒ;
ego affirmarẽ vltra has rõnes me haberep reuelatõez/ erat ſolũ ad dandũ mihi reputationẽ: creditũ/⁊ res q̃s deſuper allego circa ſacrã ſcripturã factas ego ertraxi a Daniele et
ſaneto Hieronymo · ſetõ Auguſtino Origene ſetõ Thoma
¶ Vitea ſtricta quã faciebã pꝛo meꝛ faciebã fieri ab alijs ſoli
tnudo et parũ me ondere ꝙ ego faciebã erat totũad reputa⸗ tionẽ ⁊ honoꝛẽ mũdiꝛ ad manendũ in opinione penes vi⸗ ¶ Cirxca coꝛonellã coꝛdiũ que inducebant ſe(ros ſcetitatis ad vnũ coꝛ ſolũ quã deſignaui qñ dirimeiuiſſe ad padiſus
fuit ad animandũ oẽs ad vnionem gubernatõnis ciuilis vt
Poſſem peruenire ad Perfectionem dieni regiminis veneio⸗
—“.———ꝗ———„☛+⏑⸗ ⏑——

rſeWisſc⸗ degt algti ſa es /a a0 rimul 51:ija rch t erg. ta Sſſupet ri uec Shom
¶SD titiii ſe ediſi
2 Sisſti ti p 5& w’
5ülsrt n cch
4*
2———
29 haßu; chauo grato ꝙ apperet iſta vnio eiuinz/et d üij

iſta beruolẽtia verſus me⁊ ad acquirendã reputatlond c
I ſusſcriptio opata eſſet in concllio.
dico ꝙfrater Silueſter mihi referebat ꝗñqʒ ß raro magi ſtratũ gñ erat fact? anteqᷓ; eſſet publicatꝰ ßnẽ: vñ habuiſſet ⁊ de hoc ꝑticulari nõ multũ bñ recoꝛdoꝛqꝛnõ
—— ana curia que ꝓpter r
ꝓpter moꝛes eoꝛũ anim
—
rogat/dico/ꝙ ego habui ma nationẽ cotr
tenoꝛe.(Cuius copia debet eſſe in ſcãn ſtianitatis ꝑręuidete adt
et alias lrãs q
papa⸗⁊ etiã ex ſcriptura magis cõfirmabat: vntbat ques q erãt ad volũtatẽ nrãm. Inter q̊s dico ꝙ nõ erat alia intelli getia oꝛdinata ß in facto eſtimabã ꝙ cognoſceretur ⁊ ꝙhee De eo ꝙy ſciuiſſez aliquid de ſenioꝛib⸗ anteq̃ publicarẽtur mihi dicebat
¶Outüj ad cliũ cei. ptes de quib futinter(attedeba.

a ſeribia Simone de nero in noĩe ip ius Simonis ad Ni⸗
colaũ ſuũ frẽm qui cõᷣicaret eam illi regi ſient debebat facert Jdachim. Littere anglie fuerũt cõmiſſe. Frãciſco apulo qui habebat Floꝛẽtie vnũ amicuz ſuũ anglicñ ꝛhũe feeit ſeribere tales lrãs qui dirit ſe ſcripturũ cuidam ſuo amico qui ionde ret eã regi. Illarũ vngarie miſi minutã vni meo amico fer⸗ rarie ehi 1 eriberet eã dieto regix minutas harũ quinq litte
— unft unft fra ſeri zeipt dij dedip frem Nicolaũ de medi
8 Fncolaus ülss fecit ⁊eſtimo ſedm qx littere facte ſunt añ vi 5 maar..
ntp pper 2ee eenenan 3 21 haßzeßaz de erciat pklieis factis cõtra m—— dici⸗ad fe
erãt cauſag a glotie quas memoꝛaui ſuper ius. ¶Quſe dr has res deconſilioꝛ de lris p̃dietis aut cũ ũ quib⸗ tractauerim · dico q de fratrib hoc ſciebat frater Silueſter frater Dñicus fiater Nicolaus de mediolano de cinib ſe ct ebant oẽs ſupraſ cripti qui ſcripſ⸗ erũt dietas lrãs/⁊ Hieronx mus beneuenus/ ß cũ nemĩe vnqʒ cõ ultaui 1 raeriam et nunq;ʒ ab aliquo ſum erhoitatus. Ie. Tdu A9s feei deſi ĩgnaui ad facien dũ ſicut 1 upius vt eſſem oſus in pniizr in futuro/ ad habendũ tale creditum entia ⁊ qyoes res magne impoꝛtantie no fie⸗ e mea volũtate. Et poſt q́ fuiſſ ſem ſtabilit in Floꝛẽ⸗ tia hoen ſha aß 1 deß a animũ faciendi res grandes in italia et Jhera bealis nD vim— cñ Maun Stra dan 1 ie cias ⁊cõ⸗
aardinais ur papan nð multũ Noogitab⸗ K gre iffeziſtã 5 ine papatu fuiſſez quctoꝛitate unercna im⸗

3
fratri Oñico
leopus requirit hominẽ excellentis virtutis.
¶ Circa articulũ ꝙ diriſſem ad crucifixũ. Si ego mentioꝛ tu
quãq́ ego nõ reco:doꝛ mõ ſuꝑ quẽ articu⸗ lum hoe dicerẽ. Nihilominus ego dicebã ſup res q̃s ego ere ¶ Circa cõfeſſoꝛes di ·(debaz eſſe veras ſedm oꝛdinẽ dei. arco confoꝛtaãdo eos vt cõfeſſiones plures audirẽt nõ ad ſciendũ cõfeſſion es q: non diriſſent eas propter penã magnã ⁊ etiã ad cõſ eruandum reputationẽ apud eos/ qʒ ſi eos requiſiuiſſem de ſimilibus/ facieb ad habendũ maioꝛẽ cõcurſum. ꝛad tenẽduz amicos
moͤtiris/ dico⸗ ꝙ
6
co.Ego multos ponebaz in ſaõ UM
nrõs cõfo:tatos oꝑi noſtroet etia vt eſſent magis vniti.
Circa erperimentu ignis dico ſie ꝓ egre tuli multum fra trè Dñicuz pꝛopoſuiſſe illas cöcluſiones ⁊ p rouocaſſe iſtaz
rẽ/ ⁊ſoluiſſeʒ aliqd magni ꝙ nõ attètaſſet iſtud. Similiter
dolui ꝙ amiei mei eũ ſt
lecöcluſiones poterant pꝛobari cũ rõne naturali/ ⁊ꝛ malediri pita inculeaſſet eas- quia videbatur mihi res grudis: ꝑieuloſa. Sinaliter ego cõſenſi pro nõ perdendare ꝑ diri ꝙnos cõducebamur ad iſtud cemen tũ qꝛ eſſemus pꝛouocati ad reſpõdendũ eſtimãdo er toto ꝙ ille frater ſancii Franaiſci no intraret/ ꝛ eo nõ intrate no
A₰
putatio ne/ ſen
ſter nõ erat obligatus ad intrandũ c
to habès ſpem vr no arderi ꝑmitteretur/ ꝛ ſine quo nõ per miſſiſſen eñ introire. Er conferendo iſta cum Johanne sa
ncementi Jo
eiſtaridolphiin ſaneto Marco bis ante die
* AM
homo mundi. Sʒ qñ fuiſſem eleetus papa nõ reeuſaſſen⸗ q;ʒqᷓᷣʒ mihi videretur eſſe maius fieri caput de tãto ope qʒ eẽ papam/ quia homo ſine vir ute po teſt eſſe papa. Sed ta
voline ſtringerẽt/ qꝛ ego ꝑ me nõ voluiſſem illud⸗ ſi ego conſenſi id feci ad defendendũ honoꝛẽ meñ q plus potui.Et ſi ego pᷣdicaſſez tũc qñ res ſe mouebat⁊ quã do gſtringebatur eſſem ingeniat⸗ ertingnere eã dicẽdo ꝙil
mñ ſi noſter fuiſſet co⸗ actus intrare/ volebam vt intraret cũ venerabili ſaeramen

4**
hannes baptiſta dirit ꝙ frater ſancki Franciſci nunq; in traret/ T ad dandum ei maioꝛẽ terroꝛẽ opatus ſum ꝙignis fieret magnus/ et miſi fratrem maleteſtaad ſenioꝛes ad oꝛ dinandũ foꝛmã dicti ignis. Similiter dederam oꝛdinem ꝙ ignis accend eretur in vno oſtio ⁊ per aliud intrarẽt fratres. et retro eos ponerẽtur ſcobe que clauderent aliud oſtium in modo vt appareret non poſſe retrocedere ⁊ hoctotum de ſignaui vt dietus frater ſancti Frandſci erpaueret ⁊ non in raret et ſie reſtabat etiam noſter non obligatus/ deinde oꝛ⸗ dine accendendiignẽꝛ claudendi oſtium in ſupradicto mo do ſum locutus cum fratre Dominico et fratre Silueſtro et illis quattuoꝛ eiuibus qui venicbant ad me in poꝛticuz in die erperimẽti et etiã recoꝛdoꝛ ꝙ madaui recoꝛdari Lanfre dino lãfredini q̃ erat prepo ſitus ꝑ Petrũ albicis et Alexan/ drum naſi qᷓ;qᷓʒ non ſim certus ſi mandaueram dici. Sed certus ſum ꝙ diſpoſui vt eidiceretur. b ¶ Intentionem ciuium meoꝛũ amicoꝛum qui ſollicitabant iſtud cementum eſtimo fuiſſe ad habendum iſtum honoꝛẽ et reſtarent ſuperioꝛes. Sz ego habuiſſem charius ꝙ res fu iſſet fracta et diſoꝛdinata ꝙnon fuiſſemus conducti ad ta⸗ le cementum. ¶ De dato oꝛdine ꝙ res non conduceretur aut rumperetur per meos amicos/ dieo ꝙnunqʒ feciſſem quia me videbaz deſpectum et perdebam inde meum creditum manifeſtan/ do q vellem fugere cementum. Sed meum fundamentuz principale fuit ꝙ frater ſancti Franciſci nunqʒ intraret/ et omnis demonſtratio que fiebat circa ignem ſicut ſuperius dietum eſt fuit vt deterrerentur et non intrarent? ſie reſta⸗ bat altius opus noſtrum. 4 3 ¶ Et de habenda certitudine cum fratre Dominico aut cuz alio eoꝛum qui intraret ſicut diri in ambone ꝙego ſeirem co non arderent/ dico ꝙ non habui aliter ſed ad dandum
8„— ** ee

terro gatus ſi ducerẽ has res añ pplm/ ego rñdi ⁊ ſicaffir⸗
Pcedẽtibus de ſcriptis ⁊ annotatis ſpõte ⁊ ex certa ſ cĩa con⸗ feſſus fuit oĩa⁊ ſingula dicta fuiſſe et vera eſſe/ locoꝛ tpe⸗
mõ ⁊ ſoꝛma ibidẽ adaptatis/ꝛ⁊ ſupraſ⸗ criptã ſubſcriptideʒ in finepdictoꝛũ cantantẽ ſus noĩe frĩs Hieronymi⸗ꝛ que in
apit Ego frater Hieronymus nicolai/ et fuit hac die. xix. Aprilis. M. cccc. xcviij.fuiſſe ⁊eſſe ſeriptãmanu ſua ꝓpria⸗ er iõ in pdietoꝛũ oĩm ⁊ ſinguloꝛũ fidoꝛ teſ imoniũ nos ſub ſcripſimꝰ ꝓpria mann dicta die. rix. April. M. ccce.reviij. ¶Tgo dñs caſtellanus de caſtellanis iuris vtriuſqʒ doctoꝛ et vicariꝰ feſſulan⸗ ßdictis interfui et audiui vna voce om̃ia ip̃m pᷣdicta co fitetẽ etita eſt pura veritas et iſtoꝛũ fide di
¶ Ego frater Fraã(cta die propria manu meſ usſeripſi⸗
ciſcus de ſaluiatis priorad p̃ſens cauentus ſancti Marci de
4 1
Soꝛentia oibus ſupradictis interfui et id in pdictoꝛ fid ae ſubſcripſi dicta die.xix. Apeilis. UI.cccc.xcviij.
mihi reputationẽ ad vltimũ quo plus potui. Etqꝛ ſum in

3
en Re
T wnl
uot n defn ſen
ner iſimi zdit uſss lsit e im on Squla iin F dam ret en ſciach a Sſor pt di nptd und p rqprn cfi! nedin 5 a ppt ſti Sinosſ ü!— kercui is do ui otron⸗ as z züfde rudſa
3 llan zu E coüfß 1
—
go fraͤter Johãnes ſinibaldi de Floꝛktia oꝛdinis pdic⸗ toꝛũ ad pñs magiſter nouitioꝛũ dicti cõuent me ſubſcripſi dicadde. ¶ Ego frater Coſimus philippi de tomabuonis de Koꝛẽ ⸗ tia frater ꝓfeſſus dicti cõuent pdictis oĩbus ⁊ ſinglis inter⸗ fuiꝛ iõ in p̃diet oꝛũ fid em me ſubſcripſi diecta dide. ¶ Ego frater malateſta ſacramoꝛus de Arimino oꝛdinis p feſſus in cõgregatiõe ſeti Marci de Floꝛentia p̃dictis oibus etiã interful/ ꝛin pdictoꝛũ fidẽ me ſub ſcripſi dicta die. xix.
¶ Ego frater Geoꝛgenſanthonius de veſpuccis de Floꝛen/ tia oꝛdinis p̃dicatoꝛũ · licet nõ dũ ꝓfeſſus p̃dictis oĩbus etiaz
cõuen
2
f nd foꝛſam reliquarum deinceps
uẽtes te ac hoꝛtantes vt ſi ganti ac nephari exroꝛis

eo ꝑſeuerare/ac ilu eo dem veritatis mucrons retundere a res ita vt maioꝛes indies ae vberioꝛes fruct⸗ in agro dñico Ppꝛo ducas nrãm ꝛ ipius ſedis bñdictio nã valeas Pꝛomereri, Datũ Rome apud ſanctã Petruz ſub anulo piſcatoꝛis die ri. Aprilis. M ccec xcviij pontifi. nri anno ſexto Hadrian⸗ ¶ Alia epiſtola quã miſit ſanctitas Pape fratribus conuen tus ſancti Franciſi. b ¶ Alexander papa ſertus dilecti filij. S.ꝛ apkicam bñdictio nẽ relatũ nobis fuit quãto zelo veritatis⁊ iuſticia accẽſi/ ae pro noſtro ⁊huiꝰ. S. ſedis honoꝛe cõtra Pnitioſuz dogma falſamqʒ doctrinã pdicti filij fratris Hieronymi Sauona
vole oꝛdinis fratrũ minoꝛũ p̃dicatoꝛũ ac populi ſeductoꝛis
multis ac veris cõcluſionibus argumẽtis ſepius publice/ ae priuatim publicaueritis ac eo feruoꝛis ac ſtudij proceſſe⸗ ritis vt pro ſuſtinendis veſtris veris ac rectis cõcluſionib⸗ ⁊ ipᷣius Hieronymiptinatia cõuincenda nõ defuerint ex vo⸗
bis qui etiã ſein ignẽ conijcere propo ſuerint. laudamus cer
te deuotionẽ veſtrã actã pium tãq; religio ſum ac memo ꝛã dum opus/ qð pꝛoculdubio nulla Poterit obliuione deleri⸗ nobis vero ⁊ ipi ſedi ita gratũ et acceptũ vt gracius ⁊ncce⸗ ptius eſſe nõ poſſit/hoꝛtamur vos ⁊ monem⸗ in dño vt eo
dem tenoꝛe ꝑgentes aduerſus ipius erroꝛis reliquias ſi hur an
ſupſint ⁊complices ꝑſeuerare velitisvt eride a deo ꝛhae
Aſede digna marii cõſequi poſſitis. Datũ Romeapð fanctũ Peruͦ ſus anulo piſcatotis die:xi Aprilis. Mccc⸗
eviij pontificatus noſtri anno. vi Hadrianus.
xtllitati publice
.. K

Fil iuuat inuictis quẽqᷣʒ ſe opponer
Qui crncis es ſolitus ¶rater cuntare triuunphos Inq; tuam ſperãs ferre trophea manum. Die mihi vir ternis cur cedis tractibus araum Que poterat meutis frangere cerua tuum.
Terrene certaſſe fereſi fata dediſſ
Victoꝛ erã/preſto gkia lauſqʒ fuit.
ediuis Ethera qui ſeruet non lupus agnus erit.
Agnus me vieit ſcandit qui menibus altis Hieruſalẽ et rubrũ perdomuit pelagñ.
Victe cadis baſiliſte loquax et noctua bellax Nune draco/ nunc aſpis/ nunc leo/ nuncqʒ lupus.
Prothea non metuit Petrus/ non aſpida Paulus
Stat boue Boiſiaco firmioꝛ alma raus Paſtoꝛem Rhadamante leua tuq; Eace ſerua Minois etherei ſpintus aſtra regat.
Frater. Parce Poeta precoꝛ victos quid ledere manes Proderit/ inuictũ mens colat vna de. Sie me dum pereo trinum dum ledere numen Aſcendo; tripllei moꝛte ſagitta feritit. Hen pietas/ heu ſimpla fides/ crucis ecce triũphß Dum cecni/laqueos ignio? Arnus agit.

poſcums pinaeſt
procella fuge
iſtrant tenet ia
i
i ſanctam
Paſtoꝛ cu
inaſſub
cem dum p
poncfi
4
amat Saturn
ſtellica colla ax non vndalu
ſpina⸗
t. ferſ liuoꝛ ed
Poeta. ebus
phe
8
pedibus
*
ium non
ecula/nox⸗
S Non od Omnia lex⸗vi
Num
⁴ 8 2 5.
*
Cheodorian vlſciius ftiſius mediasc
n
2