go
4647

AIKIAIAIAIAIXIMIAIRIXIRIBIRIATAVRAIRIAIRVAVAVAVAVAV

AVE
大力
巧
ΚΥΤΤΩΝΟΥΝ

AVAVAVAVA
Pohiss R. Daming
with best wis Les, zom a sincere fecit,
on,
Fahm senday.
25 March 1888
In remembrance of my pint confirmation 8. In the Duter Reformed Chearch Durbanville Cape Provone South Africa-
BIRTAUKTAVAVAVAVAVINGS

Viviv
Jaon. Ale house when e relaine
Let our hearts within was burni вис внас
Then at evening
" We have walled with
Christ today

CHORUHURVA
HET BOEK
DER
PSALMEN,
NEVENS DE
GEZANGEN,
BIJ DE
HERVORMDE KERK VAN NEDERLAND
IN GEBRUIK,
DOOR LAST
VAN DE HOOG MOGENDE HEEREN
STATEN GENERAAL
DER VEREENIGDE NEDERLANDEN,
UIT DRIE BERIJ MINGEN, IN HET JAAR 1773 GEKOZEN, MET DE NOODIGE DAARIN GEMAAKTE VERANDERINGEN.
INGERIGT OVEREENKOMSTIG DE THANS
MEEST GEBRUIKELIJKE
TAAL EN SPELLING.
BIJ DE NEDERLANDSCHE BIJ BEL- COMPAGNIE.
TE AMSTERDAM,
AVAVAV
J. BRANDT EN ZOON. TE HAARLEM,
JOHANNES ENSCHEDE EN ZONEN.
1881.

Gb 4 6 7 7
ACTE VAN WAARBORG.
De Algemeene Synode der Nederlandsche Hervormde Kerk,
in hare zitting van 9 Julij II. de besluiten van 1818 en 1836, betreffende de authentisatie van Bijbels, Testamenten en Psalmboeken naar de Staten- Overzetting, ingetrokken hebbende, is het der Nederlandsche Bijbel- Compagnie gepast voorgekomen, te verklaren, dat zij bij voortduring zal zorg dragen, hare. uitgaven, hetzij geheel onveranderd, hetzij naar de thans meest gebruikelijke taal en spelling ingerigt, altijd overeenkomstig de - en heeft zij beStaten- Overzetting het licht te doen zien, sloten om, ten einde te doen blijken van de echtheid en naauwkeurigheid der door haar uitgegeven Kerkboeken, deze te voorzien van de nevens of onder de wapens der steden Amsterdam en Haarlem geplaatste handteekeningen der uitgevers.
Gedaan in onze vergadering van den vierden September 1867.
De Nederlandsche Bijbel- Compagnie,
J. Brandtſten)
Joh. Enschedé Kronny.
Univ.- Bibl. Giessen

MORVAUHURUA
VERKLAARING,
GEVOEGD ACHTER HET
AUTHENTIQUE AFSCHRIFT DER PSALMEN.
16001
Wij ondergeschrevene Predikanten door de Heeren Staaten der respective Provinciën en van het landschap Drenthe gecommitteerd, en volgens Resolutie van hunne Hoog Mog. de Heeren Staaten Generaal der vereenigde Nederlanden vergaderd zijnde tot de verbetering der Nederduitsche Rijmpsalmen, verklaaren het voorenstaande Boek der Psalmen, nevens de gezangen, bij de hervormde kerk van Nederland in gebruik, overeenkomstig onze gedaane keuze, gemaakte veranderingen, aangenoomene spel- en schrijfregels geboekt te zijn, en dus voor het eenige echte afschrift van dezelven te houden; dat ook de hier voorstaande verbeteringen en nadere bepaalingen volgens ons besluit hier bijgevoegd zijn; alsmede dat wij met alle naauwkeurigheid hebben toegezien, dat in deze nieuwe berijming niets mogte voorkomen eenigzins strijdig met de aangenoomene leer der Nederlandsche hervormde kerke, zoo als die naar Gods woord, in den Heidelbergschen Catechismus, de belijdenisse des geloofs en de canones van het Synode nationaal, te Dordrecht in de jaaren 1618 en 1619 gehouden, vervat is; gelijk wij ook in gemoede verklaaren, dat in deze berijming niets gevonden wordt in het allerminste afwijkende van de bovengemelde Formulieren van eenigheid:' t welk alles wij getuigen met onderteekening onzer handen.
( is geteekend)
Uit GELDERLAND,
A. V. D. BERG, Predikant te Barnevelt.
Uit ZUID- HOLLAND,
JOANNES VAN SPAAN, Predikant in' s Gravenhage.
Uit NOORD- HOLLAND, RUTGER SCHUTTE, Predikant te Amsterdam.
Uit ZEELAND,
JOSUA VAN IPEREN, Predikant te Veere.
Uit UTRECHT.
JACOBUS HINLÓPEN, Predikant te Utrecht.
Uit FRIESLAND, GEORGIUS LEMKE, Predikant te Harlingen,
TAJMIRIATHIMIÄIRIAIAIAIRTATAVAVAIHTAIKTAVATAVIVAVING

wwm
Uit OVERIJSSEL,
DIRK SEMEINS VAN BINNEVEST, Predikant te Deventer.
Uit STAD EN LANDE.
THEODORUS LUBBERS, Predikant te Groningen.
ivive
Uit DRENTHE,
HENRIKUS JOHANNES FOLMER, Predikant te Dwingelo.
Sus
mij present,
( laager staat)
De bovenstaande onderteekening is geschied den 19den Julij 1773.
PIETER LEONARD VAN DE KASTEELE,
Amanuensis van de Edele Mog. Heeren Commissarissen tot de verbetering der Rijmpsalmen.
Nota. De verbeteringen en nadere bepaalingen, van welke in de bovenstaande verklaaring gemeld wordt, en die achter het authentique afschrift der Psalmen te vinden zijn, betreffen eenige laatere veranderingen, en sommige bijzonderheden omtrent de spelling, die men in dezen afdruk in acht genomen heeft.
MUZ IJ K- ONDERWIJ S.
B. MOL.
Ut re mi fa sol la ci ut: Ut ci la sol fa mi re ut. B. DUUR.
Sol la ci ut re mi fa sol: Sol fa mi re ut ci la sol.

spoed;
AVA HRVAHAA
PSALMEN.
3. Gansch
mint;
HET BOEK
W
noch op' t pad der zondaars staat; Noch nederzit, daar zulken zamenrotten, Die roekeloos met God en godsdienst spotten; Maar' s HE ER EN wet blijmoedig dag en nacht Herdenkt, bepeinst en ijverig betracht.
2. Want bij zal zijn gelijk een frissche boom, In vetten grond geplant bij eenen stroom, Die op zijn' tijd
met vruchten is beladen, En sierlijk pronkt met onverwelkte bladen; Hij groeit zelfs op in ramp en tegenwind;
DER
PSALM 1.
elzalig hij, die in der boozen raad Niet wandelt,
Het gaat hem wèl,' t gelukt hem wat hij doet.
anders is' t met hem, die' t kwaad beHij is als kaf, dat wegstuift voor den
Geen zondaar zal' t gewis verderf ontkomen 1
Als
AAL
AURVAVA

2
。 Als in' t
Hij,
L
die
Zal niet
PSALM 1, 2.
gerigt door God wordt wraak genomen:
4. De HEER toch slaat der menschen wegen gå, En wendt
We
van deugd en godsvrucht is ontaard,
alom het oog van zijn genâ Op zulken, die, opregt en
bestaan, daar' t vrome volk vergaart.
rein van zeden, Met vasten gang het pad der deugd EES
betreden; God kent hunn' weg, die eeuwig zal bestaan, Maar' t heilloos spoor der boozen zal vergaan.
staan.
PSALM 2.
at drift beheerscht het woedend heidendom, En
heeft het hart der volken ingenomen? De koningen
,, breken,
verheffen zich alom; De vorsten zijn vermetel zaâmgeko- men, Om God den HEER, zelfs naar de
kroon te steken, En tegen zijn' Gezalfden op te
Zij spreken zaâm: ,, Laat ons hun banden
En van hun juk en touwen ons ontslaan!"
2. Maar d' Opperheer, die zijn' geduchten stoel Op starren sticht, en grondvest op de wolken, Zal lagchen
met

E
met dat vruchteloos gewoel, En spotten met den waan
CAVAVAVAVAH
der dwaze vol- ken. God zal zijn wraak ontdekken voor
hun oogen;
* bliksemlicht;' t Is God, die spreekt; Hij dondert uit
ور
PSALM 2.
den hoogen, En jaagt den schrik zijn' haatren in' t gezigt. 3. ,, Durft gij bestaan te twisten met mijn kracht? Zal ,, nietig stof mij' t hoog gezag ontwringen of weerstand
,, biên aan mijn geduchte magt? Ont ziet mijn' toorn, Gij zult vergeefs mijn rijks, verdoolde stervelin- gen!
5
, bestel weerstreven: Mijn Koning is gezalfd door mijn
,, beleid;
E
Straks gloeit de lucht door' t vlammend
,, heven,
Hij, door mijn hand op Zions troon verHee rscht op den berg van mijne heiligheid." PAUZE.
。
4. En ik, die Vorst, met zoo veel magt bedeeld, Zal
Gods besluit aan' t wereldrond doen hooren.
Hij sprak
tot mij: ,,' k Heb heden U geteeld: Gij zijt mijn Zoon;
,, Gij zijt mijn eengebo- ren. Zeg vrij uw' eisch; Ik zal
,, uw magt verhoogen, Opdat uw naam alom ont,, zaglijk zij; Het heidendom ligg' voor uw' stoc!
1*
» ge3
UAVAIRIAUKVAVAVA

130
gebogen, En' t eind der aard' erkenn' uw heerschappij!
5. ,, Uw ijzren staf, die al hun magt verplet,
,, eerlang eerbiedig' onderzaten,
,, te buigen voor
E
,, als pottebakkers va- ten!"
PSALM 2.
uw wet;
der wijsheid hooren, Eer gij God zelv' en zijn'
7. Welzalig zij, die,
Hem
Gezalfde hoont: 0 Regters, tot den stoel der eer
wen;
gekoren! Verdraagt zijn tucht, die u zijn liefde toont. 6. Vreest' S HEEREN magt, en dient zijn majesteit; Juicht, bevend op' t gezigt van zijn vermogen, T kust den Zoon, van ouds u
Heer 1
hun
VIV
En noodzaak' hen
gezeid, Eer u zijn
toorn verdelg' voor aller 00- gen; U op uw' weg tot stof doe wederkeeren, Wanneer zijn wraak, getergd
Maak' hen
Of sla z' aan gruis,
door uw gedrag, U, onverhoeds zou door haar'
heil,
0 Vorsten! wilt de wet
gloed verteren, Tot staving van zijn lang gehoond gezag.
naar
9
En
zijn reine leer,
Die Zions Vorst erkennen
In
hun hoogst geluk beschouvoor hunn'
Welzalig zij, die vast op Hem betrou- wen!
PSALM

AUHIRT
PSALM 3.
oe vreeslijk groeit, o God! Het zaâmgezworen rot
Dergenen, die mij drukken; Zij maken niet alleen Den
脚
PSALM 3.
opstand algemeen, Om mij mijn kroon t' ontrukken;
Maar velen doen van mij, Hoe bitter ik ook lij',
2. Maar,
Nog deze smaadtaal hooren:
meer Verlossen, als weleer; Hem is geen heil beschoren."
trouwe God! Gij zijt Het schild, dat mij
, God zal hem nu niet
bevrijdt, Mijn eer, mijn vast betrouwen. Op U
vest ik het oog: Gij heft mijn hoofd omhoog,
J
al mijn tegenheden; Hij zag
En
doet m' uw gunst aanschouwen.' k Riep God niet vruchtloos aan; Hij wil mij niet versmaân,
In
van Zion neêr, De
woonplaats van zijn eer, En hoorde mijn gebeden.
3. lk lag en sliep gerust, Van' s HEEREN trouw bewust,
Tot ik verfrischt ontwaakte: Want God was aan mijn EG
zij; Hij ondersteunde mij In' t leed, dat mij genaakte.
5
Ik zal, vol heldenmoed, Daar mij zijn hand behoedt,
TienAIAIRIRIRIRVAVAVAVAIRIAURORVAVAVAvvives

6
Tienduizenden niet vreezen;
The+
LE
PSALM 3, 4.
Geweldig aangerand En fel geprangd moog' wezen.
4. Sta op, verlos mij, HEER!
Getoond voor mij te waken, Mijn haters onderdrukt,
Schoon ik, van alle kant,
En mij' t gevaar ontrukt; Gij sloegt hen op de kaken;
' k Heb d' overhand verkregen!
Verbrekend onverwacht Hun tanden door uw magt:
zijt Verwinnaar in den strijd.
Gij hebt, o God! weleer
beroofd van zinnen,
een'
Gij, HEER! alleen, Gij
En geeft uw volk den zegen.
W
il mij, wanneer ik roep, verhooren, O God, die
mijne regtzaak redt! Gij hebt in angst mij hulp beschoren En mij doen gaan in ruime sporen: Betooa genâ; hoor mijn gebed! Wat moogt gij, mannen toch beginnen? Zal steeds tot schande zijn mijn eer? Zult gij dan d' ijdelheid beminnen, En, t' eenemaal
PSALM 4.
De leugen zoeken, keer op keer?
2. Herinnert u, gij roekeloozen! Dat zich de
HEER
Gunstgenoot Heeft afgezonderd en verkozen.
Hij

CAVAUHURAVAU VAKAR
PSALM 4.
doet mij nooit van schaamte blozen,
verlegen,
riep, mij bijstand bood. Zijt gij beroerd, ontsteld,
Die, als ik
Zoo zondigt niet; verzaakt uw' wil;
in uw hart; herdenkt uw wegen,
Spreekt
Op' t eenzaam
bedde neêrgezegen; En weest in all' ontmoeting stil. 3. Dan zult gij regt naar' t outer treden, En offren God een rein gemoed, Het offer der geregtigheden, En' t
zuivre reukwerk der gebeden: Betrouwt op Hem, want Hij is goed. Daar velen twijfelmoedig vragen: ,, zal ons' t goede toch doen zien?"
» Wie
Doe Gij, o
HEER! na' t angstig klagen, Ons' t lieflijk licht
uws aanschijns dagen, En wil uw rijke gunst ons bien. 4. Gij hebt m' in' t hart meer vreugd gegeven, Dan andren smaken, in een tijd Als zij, door aardsch geluk verheven, Bij Koorn en most wellustig leven, In hunnen overvloed verblijd. Ik zal gerust in vrede slapen, En liggen ongestoord ter neêr; Want Gij alleen, mijn schild en wapen, Schoon' t onheil schijnt voor mij geschapen, Zult mij doen zeker wonen, HEE
PSALM
VAL

8
150
PSALM 5.
eem, HEER! mijn bange klagt ter ooren; Zie, als' t aan
woorden mij ontbreekt, Wat d'overdenking in mij spreekt; Verwaardig U, uit' s hemels koren, Mijn stem te hooren 2. Sla ieder zucht, mijn hart ontgleden, Opmerkend gå; schenk mij' t genot Uws heils, mijn Koning en mijn God!
PSALM 5.
Ik zal tot U, met mijn gebeden,
3. Ik zal, door ijvervuur aan' t blaken,
*
scheemrend morgenlicht, Mij stellen E
zigt; Opregte boezemzuchten slaken, En biddend waken.
4. Gij, die geducht zijt in vermogen,
U durft gaan,
Eerbiedig treden.
O HEER! bij' t
deloosheid niet; Gij zult, o God, die' t al doorziet!
voor uw aangeDen boozen voor uw heilig' oogen, Geenszins gedoogen.
五
5. Wie zinloos, zonder t' overwegen Wat hem betaamt, tot
Zal voor uw aanschijn niet bestaan; Gij
haat, en staat hun billijk tegen, Die onregt plegen. PAUZE.
hand met bloed bevlekt,
Verdraagt de god6. Gij, HEERI verdelgt den logenspreker. Hij, die zijn
En gruwlen met bedrog bedekt,
Tergt,

MOHVRUHURVA
PSALM 5.
Tergt, als de snoodste wetverbreker, Den hoogsten Wreker.
7. Maar mij ontmoet uw mededoogen: Ik zal uw woning ingeleid, En, naar' t paleis der heiligheid In ware godvrees neergebogen,
Uw gunst verhoogen.
8. Leid mij in uw geregtigheden, Om mijn verspiedren wil, en rigt Uw wegen voor mijn aangezigt: Dan
zal ik veilig voorwaarts treden, Met vaste schreden.
verderven toe;
9. Al' t regt is van hunn' mond geweken, Zij leggen' t op
Hun keel is nooit verslindens moe; Hun
tong tracht vleijend, ons door treken Naar' t hart te steken. 10. Draagt Gij, o God! hen nog geduldig? Verwoest hunn' raadslag; drijf hen heen, Daar z' uwe wet zoo stout vertreen. Zij tergen U te menigvuldig: Verklaar hen schuldig. 11. Maar geef uw' dierbren gunstelingen, Wier geest in U zijn sterkte vindt, Wier hart uw naam opregt bemint, In U volvrolijk op te springen, En blij te zingen. 12.' t Regtvaardig volk zult Gij beloonen, Terwijl Gij, HEER! hen overdekt, Hun tot een veilig schild verstrekt.
Gij zult goedgunstig hen bekroonen, Ja bij hen wonen. PSALM
9
RAAL

10
0
AVIVAVAN
PSALM 6.
PSALM 6.
HEER! Gij zijt welda- dig;
genadig, in uwen toornegloed.
den; Sla mij met medelijden,
Ik ben verzwakt, o HE E RI
Straf mij niet on2. Vergeef mij al mijn zon- den, Die uwe hoogheid schonden:
Ai! matig uw kastijGelijk een vader doet.
E
Genees mij, red mijn leven;
Gij ziet mijn beendren beven; Zoo slaat uw hand mij neer.
3. Mijn ziel, gansch neêrgebo- gen, Schrikt voor uw heilig
oogen, In dezen jammerstaat: Hoe lang zal ik nog klagen?
Hoe lang uw gramschap dragen? O HEER, mijn toeverlaat!
4. Keer eindlijk, HEER! toch we- der; Mijn ziel buigt zich
ter neder: Ai! red haar van' t verderf;
gade, Tot roem van uw genade, En help mij, eer ik sterf.
In' t zwijgend graf ooit prijzen;
Sla mijn ellende
5. Want wie kan, na' t verscheiden, Op aarde meer verbrei$
den Uw grootheid en uw' lof? Wie zal uw gunstbewijzen
U zingen in het stof?
6. Uw strenge geeselroe- de Maakt mij van' t zuchten moede,
Verteert geheel mijn kracht; Ik voel uw slagen klemmen,

MOHVACHIRVA
En doe mijn bedde zwemmen In tranen, al den nacht.
7. Mijn oog is rood gekre- ten, Van tranen uitgebeten, VerPSALM 6, 7.
ouderd en doorknaagd; Daar ik, in mijn ellenden, Door al mijns vijands benden Verdrukt wordt en gejaagd. 8. Mijn ziel grijp moed: wijkt, boo- zen! Vlugt van mij weg, godloozen! De HEER heeft mijne klagt, Met toegenegen
ooren, Genadig willen hooren, En al mijn smart verzacht.
9. De HEER wild', op mijn ker- men, Zich over
mij ontfermen; Hij heeft mijn stem verhoord: De
HEER zal, op mijn smeeken,
Hij houdt getrouw zijn woord. 10. Hij zal mijn haters we- ren, Hen straks terug doen keeren, Beschaamd en vol van schrik: Zijn grimmigheid, aan' t
doen ontbreken;
&
blaken, Zal hen te schande maken, Zelfs in een oogenblik.
op U,
Geen hulp my
PSALM 7.
1
HEER, mijn God, volzalig Wezen!' k Betrouw
wien zou ik vreezen?
dig uit den nood,
11
Red mij hulpvaarEer mij mijn vijand breng' ter
dood:

12
dood: Geef mij ten roof niet in zijn handen, Die
mij,
met felle
door wond op wond, Wanneer ik geen' verlosser vond.
2. Mijn God! ZOO' k immer hebb' bedreven Het booze P stuk, mij aangewreven,
hebb' gefnuikt, En een +
kwaad voor goed hebb'
vaar ontrukt,
PSALM 7.
leeuwen tanden,
En werp
vreegenoot bedrogen;( Hem
keer
Uw'
Die mij ten onregt had verdrukt)
3. Zoo moet mijn vijand op de hielen Mij volgen, ja
' t geweld:
geheel vernielen; Hij roov' mijn leven en mijn eer,
mijn kroon ter aarde neer! Sta op, o
HEER! wil mij behoeden: Uw gramschap straff',
E
mijns vijands woeden;
heen vergâren; Beklim
Verscheuren zou
' t Onkreukbaar regt ooit
oneven schaal gebruikt, Of
hemeltroon, uw'
al de volken rigten,
' t Gerigt hebt Gij zelf ingesteld.
4. Zoo zullen zich geheele scharen Van volkren om U
toegewogen, En mijnen
heb ik zelfs' t geEn
Ontwaak voor mij, en
dan, boven dit gewoel,
regterstoel. De HEER zal
' t onregt voor het regt doen

doen
elks
AVAVAL
zwichten: Geef dan, 0 HEER! dat
00g
hulp behoeft,
PSALM 7.
E
5. Laat toch het kwaad der goddeloozen Een einde
nemen, straf de boozen;
Mijn regt en vroomheid blijken moog'. PAUZE.
aan;
booze
Gij, die elks hart en
voor
Maar sterk uw volk, dat
proeft. Laat vrij voor U mijn vijand vreezen, Voor
*
U, regtvaardig Opperwezen! Bij U, mijn Bondgod!
is mijn schild, Die' t vroom gemoed behouden wilt.
6. God, die op' t regt zijn' troon wil stichten, God is regtvaardig in zijn rigten, En toont zijn gramschap dag aan dag: Bestrijdt de mensch zijn hoog gezag; Blijft hij zich tegen Hem verzetten; God zal zijn
wissen dood geslepen:
glinstrend wraakzwaard wetten; Hij kromt en spant
7. God heeft de wap'nen aangegrepen,
alree zijn' boog, En dreigt met pijlen van omhoog.
nieren
wringt en kromt de leden,
Tot' s vijands
Hij legt de pijlen op hem
Wie hittig woedt zal niet bestaan: De
In arbeid
van
13

14
van
zwaar; Verwacht dan, dat hij leugen baar'.
8. Hij heeft een diepen kuil doen delven, was, bij d' uitkomst, voor zich zelven, hij, met zooveel loos beleid, Dien had tot mijn
JAVAX
onzinnigheden;
sten lof,
#****
verderf bereid. De moeite, die hij dorst verwekschuldig' eer bewijzen,
H
PSALM 7, 8.
ken, Zal zijnen kop eerlang bedekken, En zijnen
schedel al' t geweld, Waarmee hij andren had gekweld.
Gij,
9. Ik zal het eeuwig Wezen prijzen, Zijn regt de
#
Hij gaat van dwaze moeite
Hebt
2. Uw
Hoe wordt uw
¡ Viv
Maar' t
Met psalmen, tot in
Schoon
PSALM 8.
En zingen' s AllerhoogEER, onze Heer, grootmagtig Opper wezen!
naam ор aard' alom geprezen!
✩
die den glans van
' t hemelhof.
uwe majesteit
Uit kindren, ja uit zuigelingen monden;
boven lucht en heemlen uitgebreid.
mogendheid heeft sterkte willen gronden
Zoo
breekt

3. Sla
breekt uw hand des vijands boos geweld, Daar
*
Gij zijn' haat en
En
AVAUHURVA
Dat heerlijk werk van uwe vingren, d' oogen;
Zie ik bedaard den glans der zilvren maan,
PSALM 8.
ik naar' t ruim der heldre hemelbogen,
den
4. Mijn God! wat is de mensch dan op deez' aarde!
Maar
' t starrenheir, door U geschapen, aan:
De broze mensch! hoe klimt hij tot die waarde,
by
Dat Gij aan hem in zooveel gunst gedenkt,
5. Gij deedt hem
wraakzucht palen stelt.
En
' s menschen zoon uw teerste liefde schenkt!
PAUZE.
toond,
wel,
een weinig tijds, benebe
Het englenheir een' rang en plaats bekleeden;
be
hebt hem ook uw rijkste gunst been aard' en zee
4
En hem met eer en heerlijkheid gekroond,
6. Gij geeft hem, wijd en zijd in alle landen, De
0
heerschappij der werken uwer handen, Ja zet
voor' s menschen zoon,
uw gezag, ter voetbank van zijn
Door
troon.
7. Waar
15
AAVAL
DAVAURIORVAIRIAVAVAVAJIRIA
VAVAVAVIVAVIVOS

16
7. Waar schapen zijn, of ossen in de weiden;
E
Waar eenig vee op bergen zij of heiden; by
' t wild gediert' ook zwerv' in woud en veld:
Gij
8. Wat
ven;
leven;
zee:
9. HEER,
hebt het al in zijne magt gesteld.
vog'len
groote
PSALM 8, 9.
heerlijk
Wat visschen er in
billijk wordt uw groote naam geprezen!
rolt,
door den ruimen luchtkring zwenaam
En wat de paân doorwandelt van de
Zijn hoog bevel deelt hij aan allen mee.
onze Heer, grootmagtig Opperwezen! Hoe
Waar
stroom en beken
uit aller vromen mond,
door' t gantsche
PSALM 9.
Hoe
Die
wereldrond!
k zal met al mijn hart den HEER, Blijmoedig geven lof en eer; gemoed verzellen, En al
2. Ik zal in U, mijn God! van vreugd Opspringen, in den geest verheugd; Uw naam zal door mijn psalmMijn tong zal mijn
uw wonderen vertellen.

MOAVAVHURAHUA
psalmgezangen, O Allerhoogste! lof ontvangen.
3. Omdat mijn vijand, hoe geducht,
PSALM 9.
is en gevlugt; Hij is, schoon
getogen,
4. Want,
Vergaan,
gevallen voor
naar uw allerheiligst
mijn twistgeding beslecht;
Terug gekeerd
stout te veld
60
ten voor altoos volbragt?
uw oogen.
regt, A
En, op uw' hoogen
Hebt Gij
troon gezeten, Deedt Gij, o Regter!' t vonnis weten.
5. Gij scholdt de heidnen keer op keer, En wierpt de goddeloozen neêr; Hunn' naam, hunn' roem
hebt Gij vertreden, En uitgedelgd in eeuwigheden. 1. PAUZE.
1064
6. O vijand! hebt gij door uw magt' t VerwoesHebt gij de steden
gansch bedorven? Is haar gedachtenis verstorven?
7. Neen, dwaas! uw hoop zal ras vergaan, ' S HEEREN troon zal eeuwig staan; Dien wilde Hij
onwrikbaar stichten, Om naar het heilig regt te rigten.
Maar
17
8. Hij zelf zal aan het wereldrond Het regt doen
2
hooHAL
Vives

MTATA
18
AV
hooren uit zijn' mond; De volken voor zijn vierschaar stellen,
*
PSALM 9.
9. De HEER zal zijn een hoog vertrek Voor die geEn daar' t regtmatig vonnis vellen.
trapt wordt op den nek;
kend lijden, Een toevlugt in benaauwde tijden.
10. Hij, die uw naam in waarheid kent,- Zal, HEER!
op U in zijn ellend'
liet zuchten
Een hoog vertrek in drukVertrouwen, wijl gij nooit
Hen,
die geloovig tot U vlugtten. 2. PAUZE.
11. Zingt, zingt den HEER, die eeuwig leeft, Die Zion tot zijn woning heeft; En laat voor aller volken ooren, Met psalmgezang, zijn daden hooren.
12. Hij zoekt en Hij gedenkt het bloed, Gestort in
wrevlen overmoed: Hij toont der armen nood
te weten, En zal hun kermen niet vergeten.
13. Bewijs, o HEER! uw' knecht genâ; Sla mij in
mijn ellende gâ; Zie, hoe mijn haters mij verdrukken, Gij, die mij wilt den dood ontrukken. be 11
14. Opdat ik, HEER! U, blij te moe,
In Zions

En in uw heil, ten #
allen tijde, Met Zions dochter mij verblijde.
15. De heidnen zijn, door waan misleid, Gestort in
kuilen, mij bereid; Hun voet verwart zich in de
Die z' in' t verborgen voor mij zetten. 3. PAUZE.
ons poorten hulde doe,
netten,
CAVAVHURVA
16. Thans is de HEER bekend alom, Door regt te
doen bij' t heidendom:
banden,
17. De
PSALM 9.
10
den
ren naar de hel,
群
De goddelooze raakt in
Verstrikt in' t werk van zijne handen.
stoute zondaars zullen snel
Te rugge keeMet al de godvergeten benDer heidnen, die zijn wetten schenden.
18. Nooddruftigen vergeet God niet, Noch laat hen
eindloos in' t verdriet:' t Ellendig volk mag op Hem
wachten; Hij zal hun hoop niet steeds verachten. 4
19. Sta op, o
HEER! en laat den mensch Zich niet
19
versterken naar zijn' wensch; Maar oordeel Gij in
' t wraakgerigte, De heidnen voor uw aangezigte.
20. O HEER! jaag hun vervaardheid aan, En doe den
2*
heiVATAVATAIRIAURORVAVAVAivivives

TATA
20
眼
heidenen verstaan, Dat zij,
Wiesbe
wenschen, Geen goden zijn, maar broze menschen.
PSALM 9, 10.
haat,
aarom,
die Zions rampen
PSALM 10.
staan? Waarom verbergt Gij U; daar wij geBeangst, verschrikt, schier door den druk
0 HEER! blijft Gij van verre
vergaan? De trotschaard, die godloos de deugd
rot;
versmaadt, Vervolgt uw volk in zijnen jammerstaat. Dat hen' t besluit, tot ons verderf genomen,
In' t warnet breng', en schielijk om doe ko- men!
2. Want op zijn' wensch beroemt zich' t godloos
Het zegent vast den gierigaard, en spreekt
Tot laster van den allerhoogsten God;
Terwijl
' t verwaand den neus om hooge steekt, En in
zijn hart geen onderzoeking kweekt; Maar koestert deez' onzinnige gedachten: ,, Daar is geen
E
,, God, geen loon noch straf te be
wach- ten.'
3. Zijn handelwijs baart altijd smart op smart,
Te

En,
Terwijl zijn 00g naar straf noch oordeel ziet;
daar hij stout uw hoog gerigte tart,
CAVAVAVA
Blaast hij met smaad op al wie weerstand
biedt,
,, niet,
,, te,
4. Zijn
PSALM 10.
En zegt in zijn gemoed: ,, ik wankel
Terwijl ik van geslachte tot geslachOp mijnen weg, geen tegenspoeden wach- te."
mond is vol van vloek, bedrog en list;
Zijn tong bedekt de moeit' en' t zielsverdriet;
In
Zijn boosheid is met valschen schijn vernist;
hinderlaag, daar niemands oog hem
Verbergt hij zich, valt ijlings uit, vergiet Onschuldig bloed; hij weet van geen erbarmen,
Maar sluit zijn oog voor' t bitter leed der ar- men. PAUZE.
the by
5. Hij loert, en
ziet,
houdt zich in het donker schuil
Gelijk een leeuw, die in zijn hol zich zet:
E
d' Ellendigen verrast hij uit zijn kuil; Hij heeft
zijn' klaauw en tanden scherp gewet, En trekt
zijn prooi in' t digt
belommerd net;
Hij
21
buigt
UAIAIAIAIAIAIRVAVAVAVAJAJAUKORVAVA

22
EL
buigt
6. Hij
Valt d' arme bo
geet'
Nog
op;
VAHV
zich,
vleit zich,
keer';
en
PSALM 10.
duikt, en jjlings toegeschoten,
hoop hem
Het aangezigt
immer zie der
dat
Gij ziet het
Bewijs, 0 HEER! d' ellendigen gena;
toon, dat U hun smart ter harte ga:
rouw,
in de sterke poo- ten.
2
de Godheid dit ververberg', niet gadesla,
armen nood en leed.
En raad en hulp den armen te verschaffen.
verhef uw hand, om hem te straffen,
7. Waarom ontrooit de lasteraar Gods eer? Wat
vleit hij zich dat God het niet aanschouw'? toch, waar heen hij zich ook
BeZie neêr in toorn op
Sta
Want Gij merkt op de moeite, smart
Opdat men' t U in handen geven
zou. Op U verlaat zich d' arme; zou hij vreezen?
Verbreek hunn' arm; dat U
Gij immers zijt een trouwe hulp der wee- zen. 8. Fnuik Gij, o HEER! der goddeloozen kracht;
dit
de booze
ontaard
ducht'!
geslacht,
Of

CAVAVAVAVA
Opdat het nooit uw streng gerigt ontvlugt',
Maar ete van zijn werk de bittre vrucht.
De
Het
PSALM 10, 11.1
9. O HEER! Gij wilt, door goedheid aangespoord,
U
Den wensch van uw zachtmoedig volk voldoen: be
Gij zult hun hart versterken naar uw woord;
dat
HEER zal toch als koning eeuwig leven;
Verdrukten door uw godlijk regt behoên,
Niet
0
heidendom is uit zijn land verdre- ven.
En
ter hulp van arme weezen spoên; Opeen mensch, uit nietig stof geboren,
voortga door geweld de rust te sto- ren.
PSALM 11.
23
L
p God alleen betrouw ik in mijn nooden; Hoe
zegt gij trotsch tot mij in mijn verdriet: ,, Nu jlings
,, heen! nu naar' t gebergt' gevloden, Gelijk vol angst ,, een schuwe vogel vliedt!" Men ziet den boog door
goddeloozen stellen; Men spant de pees, men schikt den ***
pil, en schiet, Om onverwacht d' opregten neer te vellen.
2. Dus
IVES

24
ELC
2. Dus wordt gewis, in' t veilig zamenleven,
HVIV
' t regtvaardig voik misdreven?
PSALM 11, 12.
slag van' t vertrouwen omgerukt. Wat heeft het volk,
HE
wien al' t schepsel bukt, Ziet van zijn' troon oplettend
naar beneden; Hij, die nooit duldt, dat d' onschuld wordt
verdrukt, Proeft elks gedrag, zelfs met zijn oogenleden.
KV
3. D' alwijze God beproeft wel eens d' opregten, En tuchDe grondMaar d' Opperheer, voor
tigt hen: maar elk die' t kwaad bemint, Die het
geweld zijn naaste durft bevechten, Blijft steeds gehaat,
Hij,
tot hem de wraak verslindt. God heeft alreeds der boozen
4. Regtvaardig is de HEER
Slaat
straf gezworen: Straks dalen vuur en strikken, wervelwind En zwavel neêr; die kelk is hun beschoren.
die in' t regt zijn
gunstig
in al zijn' handel:
PSALM 12.
welbehagen vindt,
' t oog op aller vromen wandel.
ehoud, o HEER! wil ons te hulpe komen,
' t volk ontbreekt, dat liefd' en vreê betracht,
Daar
De
trouw

MOHVAHURVAVA
trouw bezwijkt, en' t klein getal der vromen
Nog kleiner wordt in' t menschelijk geslacht.
2.' t Is al bedrog en valschheid, wat zij spreken;
De
Zij
Glijdt van de tong als vloeijend oliebeken;
3. De
spreken niet dan met een dubbel hart.
HEER, die' t waar' van' t valsch' kan onderscheijen, En' s menschen hart, hoe listig ook, doorziet; Snij' spoedig af de lippen, die ons vleiDe trotsche tong, wier grootspraak elk verdriet.
jen,
vleijerij, een bron
PSALM 12.
,, onze tong,
4. Die zeggen: ,, wij, wij zullen zegepralen Met
,, is
,, oppermagt zet
van bittre smart,
,, Ven;
de heer,
zij staat in ons geweld; Wat
,, zucht,
onze lippen palen;
Wie
5. ,, Omdat mijn volk verwoest wordt en verdredie ons de wetten stelt?
Omdat het kermt, nooddruftig treurt, en
Zal Ik", zegt God, ,, Mij nu ter hulp bege» ven, En drijven, die hen aanblaast, op de vlugt."
6. Des HEEREN woord is rein, en al zijn spreken
25
HUAVE

26
ken
ken,
Nooit is het
7. Gij
Hoe
Is
zult
kracht:
Schoon
zuiver,
' t ga,
H
PSALM 12, 13.
uw
' t snoodste
schuim van' t zilver ZOO geweals het allerfijnst metaal;
in den kroes gelouterd zevenmaal.
0
Uw arm zal hen in eeuwigheid behoeden, Voor dit verdraaid en wrevelig geslacht.
volk, in bange tegenspoeden,
8. De booze keurt zich vrij van alle banden,
HEER! bewaren door uw
draaft rondom, terwijl hij' t land beroert;
volk de
En tot den top
van
En
teugels krijgt in handen
Daar
PSALM 13.
eer wordt opgevoerd.
oe lang, 0 HEER, mijn toeverlaat! Vergeet
Gij mijnen jammerstaat? Hoe lang zult Gij, in
mijn ellenden, Van mij uw vriendlijk aanschijn
wen- den, Daar al mijn moed en kracht vergaat? 2. Hoe lang zal ik, door tegenheên,
vergeefs ontwerpen smeên; En vruchtloos schreijen gansche dagen? Hoe lang zal mij mijn vijUniv.- Bibl. Giessen
and
In' t hart

MOHVAVARAMA
and pla- gen,
8. Aanschouw mijn ramp, verhoor mij, HEER!
zie op al mijn lijden neer; Verlicht, mijn God!
En laat uw goedheid niet
gedoo- gen,
verlicht mijn oogen,
in mijn
PSALM 13, 14.
beroe- me,
En mij verachtelijk vertreên?
4. Opdat de vijand, die mij haat, Niet juich'
verlaten noeme,
64
Dat mij de slaap des doods verteer'.
bedrukten staat
Ei!
zang wij- den,
Mij nooit van God
Noch in mijn wanklen zich
Dat mij hun overmagt verslaat.
5. Maar, in dit smartelijk verdriet, Mistrouwt mijn
hart uw goedheid niet; Neen,' t zal zich in
uw heil verblijden. Ik zal den HEER' mijn' lof☆
Die mij genadig bijstand biedt.
PSALM 14.
27
e trotsche dwaas zegt in zijn boos gemoed:
,, Daar is geen God." zij dooven' t licht der rede,
En maken zich, door gruwelijke zeden, Afschuwelijk; daar is geen mensch, die goed Op aarde doet.
2. De groote God, die' t regt verdedigt, sloeg Van' s hemels

28
mels troon zijn oogen naar beneden
doorzocht hun
AMAVAHVIV
6
PSALM 14.
hart
is vol
' t pad
en zeden;
geen mensch verstandig droeg, En naar Hem vroeg.
3. Hij zocht alom, maar ach!
Hij vond' er geen',
Want alle vleesch is trouwloos afgeweken; Het land
van stinkende gebreken;
der deugd betreên;
Op Adams kroost,
Hij zag,
Ja
Geen sterveling wil
ELE
4. Heeft dan dit volk, dat groeit in euveldaân,
En pijnigt hen met
kennis? neen! thans durven die ontzinden
of zich
zelfs niet
in zijn bedrukten jammerstaat,
zigheid mijn volk als brood verslinden; Zij roepen,
op hun god vergeten paân,
arme volk, dat, midden in d' ellenden,
één.
Den HEER niet aan.
5. Daar valt de vrees hen aan, en breekt hun kracht,
mels troon gewoon is' t oog te wenden,
Geen
Met guldoodelijke nepen; Zij worden door vervaardheid aangegrepen; Want God is
bij' t regtvaardige geslacht, Dat op Hem wacht. # 6 ¢
6. Gij spot vergeefs, beschimpende den raad
Naar
Van' t
' s heEn zich,
Op God verlaat. 7. Och

MOHVRUHURAH
7. Och daalde' t heil uit Zion spoedig neêr
PSALM 14, 15.
#bo
Israël! Als God zijn volk uit lijden En banden redt, zal Jakob zich verblijden, En Israël
al juichend geven d' eer
W
PSALM 15.
Voor
onwaardeerbaar lot,
ie zal verkeeren, groote God! In uwe
tent? wien zult Gij kroonen Met zulk een
legt,
Aan zijnen Heer.
toont van valsche streken,
Dat hij, bij' t heuglijkst
gunstgenot, Uw heilig Zion moog' bewonen?
2. Die in zijn' wandel zich opregt En wars beZijn aandacht aan
uw wetten hecht, Zich op de deugd met ijver
29
En waarheid met zijn hart blijft spreken.
3. Die met zijn tong niet achterklapt; Geen kwaad
doet aan zijn medgezellen;
Niet in het spoor
vau laster stapt; Maar, zoo men iemands eer
vertrapt, Dien smaad wil hooren noch vertellen. 4. Wiens oog verworpenen veracht, Maar hen eerbiedigt, die God vreezen; Die zich voor roekloos
zwe

TATATA
30
VANVE
#
PSALM 15, 16.¹
zweren wacht, Doch' t geen hij zweert getrouw
betracht, Al zou' t hem ook tot schade wezen.
5. Die nooit zijn geld op woeker geeft; Die, d'onschuld en het regt genegen, Het oog op geen
geschenken heeft: Wie dus opregt en deugdzaam
leeft, Zal nimmer wanklen op zijn wegen.
PSALM 16.
ewaar mij toch, o alvermogend God!
trouw op U; schenk hulp, verhoor mijn
' k Beken. 0 mijne ziel! ge hebt vrijmoedig tot Uw'
smeeGod en HEER, uw' Bondgod, durven spreken:
Gij zijt de Heer, ik zal U nooit verzaken,
Ofschoon tot U mijn goedheid niet kan raken.
2. Maar' t heilig volk, dat op deez' aarde leeft,
' k Zal op
Dat heerlijk volk mijn lust, ontvangt al' t
>
voordeel. De snoode schaar, die rijke giften geeft
Aan andre goôn, verzwaart de smart in' t oordeel:
' t altaar hun offerbloed niet plengen
Noch

OHVACHIR
#
Noch ooit hunn' naam op mijne lippen brengen.
3. Getrouwe HEER! Gij wilt mijn goed, mijn God
Mijn erfenis en' t deel mijns bekers wezen;
Gij
Gij, ZOO mild,
PSALM 16.
onderhoudt gestaag het heuglijk lot, Dat
schoonste plaats mat Gij met ruime snoeren:
0 heerlijk erf! gij kunt mijn ziel vervoeren.
PAUZE.
4. Ik zal den HEER, die mij getrouwen raad Gegeven heeft, met psalmgezangen prijzen,
' t godlijk licht mij toestraalt vroeg en laat,
#T
Mijn nieren zelfs bij nacht mij onderwijzen.
Zijn
voor mij hebt uitgelezen. De
Ik stel den HEER gedurig mij voor oogen:
nen;
regterhand zal nooit mijn' val gedoogen.
5. Daarom heeft zich mijn kwijnend hart verblijd;
ten spijt
nen.
Daar
Mijn tong, mijn eer, zingt godgewijde tooOok zal mijn vleesch, thans afgesloofd,
Des vijands, in den grafkuil zeker woGii zult mijn ziel niet in de hel vergeten:
RUHURLA
AIRTAUKVAVAVAVIVAVINGS

32
FO
ten; Uw Heilge zal van geen verderving weten.
PSALM 16, 17.
6. Gij maakt eerlang mij' t levenspad bekend, Waarvan,
in druk,' t vooruitzigt mij verheugde, Uw aangezigt,
in gunst tot mij gewend,
verzadiging van vreugde; De lieflijkheên van' t zalig
hemelleven Zal eeuwiglijk uw regterhand mij geven.
smet.
LIV
Schenkt mij in' t kort
voor
in
PSALM 17.
schrei en goede zaak te hooren:' k Vermoei met
geen bedrog uw ooren; Dat heeft mijn lippen niet beVergun mij dan mijn klagt t' ontvouwen: Laat
ehaag' U, HEER! naar mijn gebed,
uw heillg aangezigt, Mijn regt gesteld zijn het licht; Uw oog de billijkheid aanschouwen.
2. Gij toetstet mij bij dag en nacht; Gij vondt mij
trouw, in vreugd of smarte;
Ik heb voor zijn afschuwlijk
De mond sprak
steeds de taal van' t harte; Door beiden is hun pligt
betracht. Wat ook de zondaar aan moog' vangen,
* F
Een'
aat, een'

AVAUHAVA
L
af keer opgevat! Ik gruw van zijn verkeerde gangen.
PSALM 17.
3. Ik zet mijn treden in uw spoor, Opdat mijn voet
niet uit zou glijden; Wil mij voor struikelen bevrijden, En ga mij met uw heillicht voor. Ik
roep. U aan,' k blijf op U wachten, Omdat G'
0 God 1 mij altoos redt; Ai luister dan naar
mijn gebed, En neig uw' ooren tot mijn klagten. PAUZE.
4. Maak uwe weldaân wonderbaar, Gij, die uw kindren wilt behoeden Voor' s vijands magt en vreeslijk
woeden,
33
En hen beschermt in' t grootst gevaar.
Wil mij uw' bijstand niet onttrekken: Uw zorg beF
Bewaar m' als d' appel
van het oog: Wil mij met uwe vleuglen dekken.
waak' mij van omhoog;
bespringen,
5. Zoo zoeken mij vergeefs, God I De boozen, die
mij fier omringen, Mijn haters, die mij stout
En juichen om mijn naadrend lot.
Hun mond
Zij zijn met vet als overtogen;
T
is vol van hoovaardij; Hun list en magt om3
sinKORVAURVIVAVIVO

34
singlen mij;
E
6. Geen leeuw is heeter op de jagt;
PSALM 16, 17.
leeuw kan, in zijn kuilen,
Zij duiken, loerend met hun oogen.
0 HEER!
ontschuilen, Dan hij, die mij ter prooi verwacht.
Beschaam het aangezigt dier boozen: Uw grimmigMet meerder list het oog
heid vell' hen ter neêr; Bevrijd mij met uw zwaard,
Geen jonge
7. Red mij van hen, die' t ruim genot
Van' t snood geweld der goddeloozen.
voor hun heilgoed achten; Geen deel, dan in dit
leven, wachten, En maken van den buik hunn'
aanschouwen,
God; Van hen, die weelde, schatten, staten,
NES
Der wereld
rijk, hoe uitgebreid, hoe groot, Verliezen moeten
ontwaakt, uw lof ontvouwen,
met den dood, En hunnen kindren overlaten.
8. Maar( blij vooruitzigt dat mij streelt!) Ik zal,
Hoe
PSALM 18.
U in geregtigheid
Verzadigd met uw goddlijk beeld.
u zal mijn ziel, nu zullen al mijn zinnel

CAVAVAVAVAH
nen,
O God, mijn sterkt'! U hartelijk beminnen.
steenrots, burg en helper is de HEER,
E
Mijn God, mijn rots, mijn zaligheid, mijn eer.
1.' k Betrouw op God; Hij is mijn schild in' t strijden, De hoorn mijns heils, mijn hoog vertrek
Mijn
harp vermeld,
in lijden:' k Aanriep den HEER, wiens lof mijn
PSALM 18.
boos geweld. De dood bragt mij, geboeid, in
den,
HUAVA
nare streken, Bij Belials verschrikkelijke beken:
den;
Een helsche band was om mijn heup gehecht,
En door den dood mij strik op strik gelegd.
2.' k Riep tot den HEER, in' t midden dier ellenTot mijnen God, opdat Hij hulp zou zen*
Mijn klaagstem drong tot in zijn troonzaal door;
En werd veriost van' s vijands
Beroerd,
Aan mijn geroep gaf Hij in gunst
4
gehoor. Toen beefde d' aard' al golvend als de ba>
35
ren; Het hoog gebergt' werd op zijn grondpilaren
geschokt, gerukt uit zijn gewricht,
Door' t vreeslijk vuur van Gods ontvlamd gezigt. 3. Een
3

36
E
3. Een dikke rook ging op,
# 5
Vi
Uit zijnen neus; het vuur zijns monds verteerde,
Stak kolen aan, en wat Hem tegenstond; Hij
boog het zwerk, en daalde neêr; de grond,
Waarop Hij trad, was,
PSALM 18.
Gansch zwart, door
Hij
4. In
en
Zijn wagen was een Cherub; ja gezwind
waar Hij zich keerde,
gar
vloog op
in het oog der volken,
digtopeengepakte wolken;
den
van vleuglen 1. PAUZE.
zijn stem,
Voer
wind.
zijne tent, rondom Hem ZOO vol luister
Hield Hij zich schuil, verborg zich in het duister, Door wolk op wolk, met kracht te zaâm geprest, En opgehoopt, in' t bruine luchtgewest.
Zijn gloed ontbond der wolken vaste banden;
Toen daalden vuur en hagel op de landen; De
donder klonk door gansch den hemel heen; $ viel en' t vuur
God
naar beneên.
5. Hij deed vol kracht hen voor zijn pijlen zwichten,
Verschrikte hen door bliksemschicht op schichten.
D

ORVAUHRIRVA
De diepste kolk droogd' op een oogenblik, En
' t hart der aard' ontblootte zich van schrik,
Wanneer Gij scholdt; uw adem, fel ontstoken,
Deed dus, 0 HEER! en land en water rooPSALM 18.
ken. Hij zond mij hulp; Hij nam mij, op mijn
bee,
E
6. Ik werd verlost van' s vijands legerscharen, En
' s haters hand, wijl zij te magtig waren. Men
En trok mij uit een groote jammerzee.
viel mij aan ten dage van mijn smart; Maar
toen was God het steunsel van mijn hart: Hij
£
trok mij uit, en bragt m' in ruimer wegen; Want
Hij had lust aan mij, zijn' knecht, gekregen:
En
De HEER vergold mijn onschuld naar het regt,
deld,
deld:
7. Want' S HEEREN weg heb ik getrouw bewanschonk mij' t loon, den reinen toegezegd.
En niet godloos met mijnen God gehanIk hield gestaag zijn regten in het oog,
Terwijl zijn wet mijn ziel tot deugd bewoog.
37
lk

STATAT
38
Ik
Ik
werd opregt en
zorgvuldig van mijn zonden;
Dies liet mij God ook naar mijn regt geschiên,
En heeft in
wachtte
8. Hun zijt Gij
mij
houdt U rein
PSALM 18.
9. Ik
goed,
Opregt bij hen, die in opregtheid wandlen; Gij
bij hen, die rein zijn; maar
E
vroom bij Hem bevonden;
Verkeerden toont gij U een'
gunst mijn onschuld aangezien. 2. PAUZE.
Gij verlost het volk, door druk gebogen;
Ive
die goedertieren handlen;
men;
worstelaar;
werpt ter neêr, die groot zijn in hun oogen.
Door U, 0 HEER! geeft mijne lamp haar licht;
Mijn God verdrijft den nacht uit mijn gezigt.
Met mijnen God zelfs over
HEEREN weg is gansch
Want
kan met U door sterke benden dringen,
Maar
muren springen.
Des
en volmaakt
regt;
Doorlouterd, rein en trouw al wat Hij zegt.
Hij is een schild en schutsheer voor den vroVoor die tot Hem de toevlugt heeft geno

MORVAUHURAH
nomen.
heen?
EL
Hij
Wie is
Wie is
doet
10.' t Is God, die mij met sterkte wil omgorden;
E
baar' arm
mijn' weg volkomen
Maakt, dat mijn voet als die der hinden snelt,
PSALM 18.
Terwijl Hij mij op mijne hoogten stelt,
een God als Hij in tegenMijn gang
een rots dan onze God alleen?
leert mijn hand heldhaftig oorelogen; Mijn strijdMijn spies
UHUR
effen
Zoo dat zij
gaaft G' uw schild; uw hand heeft mij gesterkt;
En mijnen
Uw goedheid heeft mijn grootheid uitgewerkt.
11. Mijn' voet hebt Gij doen in de ruimte treden; werd vast, ik ben niet uitgegleden;
worden,
verbreekt zelfs stalen bogen. Mij
De vijand week; ik volgd', en trof hem aan,
Hij
En keerde niet, tot ik hem had verdaan;
-op
doorstak al wie mij tegenstonden,
hun voet
zich niet weer herstellen konden,
Dus zag ik door uw' bijstand hen verplet,
den
nek gezet.
39
3. PAUAR
OROAVAVAVĪVAIVIVEN

TA
40
12. Gij hebt mij, Heer! met kracht omgordt tot strijMijn vijand moest, vernederd, straffen lijden,
den;
Hij vlood vol schriks, wijl hij geen kracht
Mijn hater werd door mijne hand verZij riepen wel, maar zonder hulp te krijZelfs tot den HEER, maar Hij vond goed te Toen heb ik hen als stof vergruisd, verjaagd, En als het slijk der straten weggevaagd.
hehield;
nield.
gen,
E
zwijgen,
PSALM 18.
3. PAUZE.
13. Gij hebt mij uit den twist des volks verheven, En
tot een hoofd den heidenen gegeven:
volk, mij onbekend, de wet: Zoo
werd op mijn' wil gelet;
vol schrik naar d' oogen;
14. Zoo leeft de
Ik stelde' t
ras ik sprak,
wezen;
De vreemde zelfs zag mij
veinsdlijk neergebogen: Zij vielen neer; zij sidderLag voor mijn' troon geden van schrik In burg en slot, op ieder oogenblik.
HEER; mijn rotssteen zij geprezen; De God mijns heils moet' steeds verheerlijkt
Die Ged, die mij volkomen wraak verschaft,

MOHORVHIK
schaft,
PSALM 18, 19.
En volk op volk mij onderwerpt en straft;
Die mij verlost uit mijns vervolgers handen;
A
G'op
Die mij verhoogt, mijn' vijand slaat in banden:
Ja, Gij verhoogt mij boven al' t geweld,
den troon van roem en eer mij stelt.
15. Daarom, 0 HEER! zal ik U eer bewijzen;
Bij' t heidendom uw' naam eerbiedig prijzen Met psalmgezang, daar' t hart door wordt geraakt. Hij heeft het heil zijns Konings groot gemaakt; Hij wil zijn gunst aan zijn' Gezalfde schenken:
Aan David en zijn nakroost
PSALM 19.
***
et ruime hemelrond
Gods eer en heerlijkheid:
5
Daar
Zijn wonderen verhalen:
. eeuwig
Zijn onbegrensde magt
denken.
Vertelt, met blijden mond,
Verkondigen zijn werk, En prijzen zijn beleid. Dus
VI
kan ons dag bij dag,
De heldre lucht en' t zwerk
Tot roem van Gods gezag
Dus weet ons nacht bij nacht
En wijsheid af te malen. 2. Hoe
RAVAL

42
2. Hoe goddelijk en schoon
bekend,
MANAVIMA
Daar is geen spraak of oord, Daar IS
tig,
ZOO wijd verspreid,
lem stem niet hoort. Hun evenredigheid
E
Dat, zelfs tot' s werelds end,
PSALM 19.
eens Scheppers toont,
Luidt deze hemeltoon!
Dat z' al wat d' aard' bewoont, Het merk
uit zijn slaapzaal treedt.
Die in' t bestemde veld
schen hemel door:
3. God heeft voor' t groote licht, De zon, een tent
gesticht, Van waar z', in' t blinkend kleed,
Hun rede klinkt zoo krachmet een blij gelaat, Gelijk een bruigom gaat,
eeuwig zeker is,
geen volk
bevel ons zegt,
Der heemZoo gunstrijk als almagtig.
blijken; Zij heeft haar' zwaai en spoor
Heeft zich
Z' is vrolijk als een held,
Zijn vuur en vaart doet
En slechten wijsheid leert.
Dewijl zij' t hart bekeert:' t Is Gods getuigenis
Vertoont ons' t hei
En
4. Des HEEREN wet nogtans Verspreidt volmaakter glans,
regt,
Die
Niets kan haar' gloed ontwijken. PAUZE.
Den ganDat
Wat Gods
En kan geen

PSALM 19.
geen kwaad gedoogen: Zijn wil, die' t hart verheugt,
Eischt zuiverheid en deugd;
Verlicht de duister' oogen.
5. Des HEEREN vrees is rein; Zij opent een fontein
Van heil, dat nooit vergaat. Zijn dierbre leer verspreidt Een' straal van billijkheid,
waarheid haat. Z' is' t menschdom
Dan' t fijnste goud op aard'; Niets kan haar' glans
verdooven: Zij streeft in heilzaam zoet, Tot streeling van' t gemoed, Den honig ver te boven. 6. Dus krijg ik van mijn' pligt, O God! een klaar
berigt. Wat is' t vooruitzigt schoon! Hij, die
Daar z' all' onmeerder waard,
op U vertrouwt, Uw wetten onderhoudt, Vindt
reinig mijn gemoed
daarin grooten loon. Maar, Heer! wie is de man,
Die, op' t naauwkeurigst, kan Zijn dwalingen
doorgronden? 0 Bron van' t hoogste goed!
7. Weerhoud, 0 Heer!
die in mij niet meer,
Wasch,
Van mijn verborgen zonden.
uw' knecht, Dat hij zijn
hart niet hecht' Aan dwaze hoovaardij: Heerscht
43
Dan leef ik tot
uw eer, Van

44
mond,
Van groote zonden vrij,
lijk
AVIVAL
rots en
de
wezen;
PSALM 19, 20.
En' s harten diepsten grond
740
Laat
VAVANA VANA
U mijn tong en
PSALM 20.
Toch welbehaag0 HEER, die mij verblijdt,
Mijn
losser zijt! Dan heb ik niets te vreezen.
at op uw klagt de hemei scheure! Dat zich
HEER ontdekk'! De God van vader Jakob
beure U in een hoog vertrek!
rijk welbehagen, Uit Zions tempelzalen, Om U te helpen en te schragen, Zijn' zegen nederdalen 2. Hij will' uw offerspijs gedenken! De hemelviam verHij doe in gunstteer' Wat g' op het brandaltaar zult schenken, Tot
' s Allerhoogsten eer! Hij geev' u, naar uw' wensch, t' ontvangen Geluk in al uw daden! Zijn gunst bestier', naar uw verlangen, Al wat gij moogt beraden
8. Dan zal' t gejuích ten hemel dringen, Dan zullen wij
Gods eer, Bij opgestoken vaandels, zingen: Uw wensch
vervull' de HEER!' k Weet nu, dat Gods gezalfden

den Koning Geen heilgoed zal ontbreken; Want God zal,
uit zijn hemelwoning, Hem sterken op zijn smeeken.
# 64
4. Op wagens, paarden, en op helden, Zij onze vijand
stout; Wij zullen d'eer en grootheid melden Van God!
PSALM 20, 21.
die ons behoudt; Zij zijn gekromd, ter neer gestooten,
Van moed beroofd en krachten; Maar wij, wij hebben' t heil genoten, Waarop ons God deed wachten.
LO
5. Behoud, 0 HEER! wil bijstand zenden, Verlos,
als
bewaar, verschoon:
Die Koning hoor'
w' in ellenden Aanbidden voor zijn' troon.
PSALM 21.
HEER! de Koning is verheugd Om uw geducht vermogen: Uw heil zweeft hem voor
d' oogen: En met wat blijde zielevreugd Zal
hij, door al uw daân Verrukt, ten rije gaan!
2. Wat hij U smeekt' uit' s harten grond En al
zijn rein verlangen Hebt Gij hem doen ontvangen: Ook hebt Gij d' uitspraak van zijn' mond, Al
wat
45

46
MAANAN
# 100
PSALM 21.
wat hij heeft begeerd, Geweigerd, noch geweerd.
3. Gij, die hem gunstig hebt gered, Zijt hem, met
¡ Vix
volle stroomen Van zegen, voorgekomen; Ook
hebt Gij hem op' t hoofd gezet, Hem, die op U betrouwt, Een kroon van' t fijnste goud.
4. Hij heeft, o God! van U begeerd Het onverganklijk leven; Gij hebt het hem gegeven.
Zoo zijn de dagen hem vermeerd;
leeft de Vorst altoos;
heil aan hem bewezen?
Zoo
Zoo leeft hij eindeloos!
5. Hoe groot en schittrend is zijn eer, Door' t
Hoe is zijn roem geE
rezen, O alvermogend' Opperheer! Wat glans, wat majesteit Hebt Gij dien Vorst bereid!
6. Gewis! Gij zult, all' eeuwen door, Hem met
uw gunst verzellen, En tot een' zegen stellen; Ja, Gij geleidt hem op het spoor Der vreugde, bij het licht Van' t goddlijk aangezigt.
7. De Koning rust op uwe trouw, eeuwig Opper

perwezen! Uw goedheid! nooit volprezen, Duldt
niet, dat hij ooit wanklen zou:
PSALM 21.
*
lerhoogste zal Hemhoeden voor den val. PAUZE.
8. Uw sterke hand zal onverwacht Al uwe haters
regterhand zal
vinden; Uw wraak zal hen verslinden;
$
eens met kracht,
len en verslaan
Neen d' Al100
Uw
VernieHen, die uw rijk weerstaan.
9. Dan doet uw toornig aangezigt Hen, als een
oven, rooken, Door' t heetste vuur ontstoken;
Dan wordt, in' s HEEREN strafgerigt, De gloed,
die hen verteert, Met vlam op vlam vermeerd.
loos kwaad besloten;
10. De vruchten van hun huwlijksbed Zult Gij van
#
d' aard' verderven, En doen door rampen sterven;
Tot dat men, waar men zoek' of lett', Geen
nakroost meer bespeurt, Dat hunnen dood betreurt.
11. Want tegen U heeft dit geslacht Een godEn, met zijn bondgenoo47
ten,

48
E
ten,
Een schandelijke daad bedacht:
dat listig woen
PSALM 21, 22.
12. Want uw alziend en toornig oog
Zal leed noch hinder doen.
verderf gerigt,
En doen ze, van uw' stalen boog,
doelwit zetten; Gij zult uw pijlen wetten,
Hun vliegen
13. Verhoog, o HEER! uw'
zal ons vrolijk zingen
Doch al
ons, nog eeuwen lang,
Zal hen ten
Tot hun
naam en kracht;
PSALM 22.
' t in
dringen: Zoo wordt uw heerschappij en magt
gezigt.
Door lucht en wolken
Geloofd met Psalmgezang.
Zoo
ijn God! mijn God! waarom verlaat Gij mij,
Door
woord niet;' t Zij ik des nachts moog' kermen,
geen rust, ook vind ik geen ontfermen
2.' k Erken nogtans, Gij, Gij zijt heilig, Heer!
En
En brullend
redt mij niet, terwijl ik zwoeg en strij', klaag in d'angsten, die ik lij', Dus fel geslagen?' t Zij ik, mijn God! bij dag moog' bitter klagen,
Gij antIk heb
In mijn verdriet.
En hebt
uw

aan;
PSALM 22.
uw huis, den zetel uwer eer, Bij Isrel, daar uw
lof klinkt keer op keer, In gunst doen bouwen. Op
U stond vast der vaderen betrouwen; Gij zaagt hen
Gij hebt, wanneer z' in nooden Tot U om
hulp, vertrouwend, zijn gevloden, Hen bijgestaan. 3. U smeekten zij, van menschenhulp ontbloot, En zijn gered; zij hebben in hunn' nood Op U vertrouwd,
van schaamte nimmer rood, Na hun gebeden. Maar ik
man,
ik ben een worm, van elk vertreden; Een worm, geen Een spot en smaad van menschen, Wien' t booze
volk, naar zijn baldadig wenschen, Beschimpen kan.
1. PAUZE.
49
4. Al wie mij ziet bespot mij boos te moê; Men schudt den kop, men steekt de lip mij toe. Daar ik' t gebed tot God vertrouwend doe, Moet ik nog hooren: » God, op wien hij steunt, hem gunstig' ooren Verleen'
> hem redd', Dat die nu hulp doe komen, En hem f
in wien Hij heeft zijn' lust genomen,
>> Dat
In ruimte zett'."
5. Gij immers, Heer! Gij zijt het, door wiens magt
Ik

VALAIATAL
50
Ik uit
Vi
den buik
ganscher harte.
lijks
barens smarte
' s moeders borst vertrouwd' ik op
PSALM 22.
weleer
ben voortgebragt;
' t licht aanschouwen,
verwoed,
grond van mijn vertrouwen!
Zij wierp mij reeds op U, in
Gansch onbevreesd;' k Mogt naauw$
Gij, Gij zijt, o
*
Of
uw kracht
als waatren op den grond,
Een stierenheir uit Bazan, sterk van krachten,
# Omringt m' aan alle zijden:
Mijn God geweest.
6. Wees dan mijn hulp; houd U niet ver van mij;
prangt de nood, benaauwdheid is nabij;
U, daar ik zoo bitter lij', Geen hulp te wachten.
zwaar, hoe smartlijk valt dit lijden
7. Zij rukken aan, met opgesperden mond, leeuw, al brullend in het rond.
Aan
Van
beendren zijn in mij van
$
uur; Wat hitte doet mij branden!
' k Heb buiten
Mij
Mijn God,
Die zich verspreiden.
En fel
Voor mijn gemoed!
hoe
Gelijk een
en smelt in d' ingewanden, Als was voor
Ik vloei daar heen
een gescheiden. O doodlijk
Mijn
Mijn hart is week
' t vuur. 2. PAU

8. Mijn kracht is, als een scherf, van sap beroofd; Mijn tong kleeft in mijn' mond, door dorst gekloofd; Gij zult eerlang mij, door den dood,
het hoofd In' t stof doen bukken:
PSALM 22.
2. PAUZE.
rondom zie' k honden zamenrukken.
Want van
span heeft mij ter prooi verkoren, Mijn handen
en mijn voeten doen doorboren, Zoo fel het kan.
Een muitge9. Mijn beendren kan ik tellen één voor één; Hun boos
in' t kwaad,
gezigt beschouwt dit wel te vreen: Z' ontzien zich
keert,
niet, om met mijn tegenheên Hunn' geest te streelen, En onder zich mijn kleedren te verdeelen. Verhard Kan hun geen spel verdrieten; Zij
werpen' t lot, wat ieder zal genieten Van mijn gewaad.
10. Maar Gij, o HEER! tot wien mijn ziel zich
Sta niet
51
van ver, mijn God, die' t al regeert! Ai! haast U toch ter hulp; ik word verteerd
Door al d' ellenden! Red mijne ziel van' t zwaard
dier booze benden, Die schriklijk woen; Ai!' red
haar

52
KARNAVANVANA
haar uit hun handen,
geweld des honds, wiens tanden Haar siddren doen.
PSALM 22.
11. Verlos mij van den leeuw die
Verhoor mij, Heer! en red mij
van' t gediert',
Dat, sterk van hoorn, rondom mij henen zwiert;
Mij staat naar' t leven;
Mijn' broederen
bij
Daar z' eenzaam ducht' t
door mij met roem verheven;
al
uw
vertellen;
woedt en tiert;
Dan wordt uw naam
medgezellen, 3. PAUZE.
' k Zal uwen lof
' k Heb, in uw huis,
Dan prijzens stof.
12. Gij, die God vreest, gij allen prijst den HEER;
#
Dat Jacobs zaad zijn' grooten naam vereer': Ontzie
Hem toch, 0 Israël! en leer Vertrouwend wachten.
Wie mij veracht', God wou mij niet verachten, Noch
oor noch oog Van mijn verdrukking wenden; Maar heeft #
verhoord, wanneer ik uit ellenden Riep naar omhoog.
13. Ik loof eerlang U in een groote schaar,
wat ik U beloofd' in' t heetst gevaar,
En,
Betaal ik op
het heilig dankaltaar, Bij die U vreezen.
' t Zachtmoe

PSALM 22.
moedig volk zal rijk verzadigd wezen, Ten disch geleid. Wie God zoekt, zal Hem prijzen. Zoo leev'
uw hart, door' s hemelsch gunstbewijzen, In eeuwigheid! 14. Eerlang gedenkt hieraan het wereldrond; Haast wendt
het zich tot God met hart en mond;
men ooit de wildste volken vond, Zal God ontvanEn, waar
gen Aanbidding, eer en dankbre lofgezangen: Want
Hij regeert, En zal zijn almagt toonen; Hij heerscht,
zoo ver de blindste heidnen wonen, Tot Hem bekeerd. 15. Wie vet is eet, en knielt voor Isrels Heer; Wie' t
stof bewoont, bukt mede voor Hem neêr; En wie zijn
ziel bij' t leven nu niet meer Heeft kunnen houden. Het vrome zaad van die op God betrouwden Zal, door
zijn kracht, Hem dienen; voor Hem leven: Het zal
16. Zij komen aan,
den Heer eens worden aangeschreven In' t nageslacht. $$
door godlijk licht geleid, Om
' t nakroost, dat den Heer wordt toebereid,
melden' t heil van zijn geregtigheid
53
Te
En groote daden. PSALM

54
D
INAVINA
e God des heils wil mij ten herder wezen;' k Heb
geen gebrek,' k heb geen gevaar te vreezen. Hij zal mij zacht, in liefelijke we den, Aan d' oevers van zeer stille waatren leiden. Hij sterkt mijn ziel, rigt, om zijn'
PSALM 23, 24
PSALM 23.
naam, mijn treden In' t effen spoor van zijn geregtigheden.
2. Ik vrees niet, neen; schoon ik door duistre dalen
In doodsgevaar, bekommerd om moet dwalen, Gij
blijft mij bij in alle tegenspoeden: Uw stok en staf Gij troost mijn ziel, en rigt,
in mededoogen, De tafel aan, voor mijner haatren oogen.
3. Gij zalft mijn hoofd; Gij doet mijn blijdschap
zal mij altoos behoeden;
groeijen,
A
En van uw heil mijn' beker overvloeijen. Het zalig goed, mij door uw gunst gegeven, Verlaat mij niet, maar volgt mij al mijn leven
Zoo dat ik in het heilig huis des HEEREN,
Een lange reeks
van dagen, blijv' PSALM 24.
d' aard' en alles wat zij geeft,
verkeeren.
Met al
wat

PSALM 24.
wat zich beweegt en leeft, Zijn' t wettig eigendom des
HEEREN. Hij heeft z', in haren ochtendstond, Op
ongemeten zeën gegrond, Doorsneden met rivier en meren. 2. Wie klimt den berg des HEEREN op? Wie zal dien godgewijden top, Voor' t oog van Zions God, betreden?
De man, die, rein van hart en hand, Zich niet aan ijdelheid verpandt, En geen bedrog pleegt in zijn eeden.
3. Die zal, door' s HEEREN gunst geleid, En zegen en geregby
tigheid Van God, den God zijns heils ontvangen. Dit' s Jakob, dit is' t vroom geslacht, Dat naar God vraagt,
zijn wet betracht, En zoekt zijn aanschijn met verlangen.
4. Verhoogt, o poorten! nu den boog; Rijst, eeuwge deuren! rijst omhoog; Opdat de Koning in moog' rijden.
鞋
Wie is die Vorst, zoo groot in eer?' t Is God, d'almagtig' Opperheer;' t Is God, geweldig in het strijden.
5. Verhoogt, o poorten! nu den boog; Rijst, eeuwge deuren!
69
rijst omhoog; Opdat g'uw' Koning moogt ontvangen.
Wie is die Vorst, zoo groot in kracht P' t Is' t Hoofd
van
55

56
van' s hemels legermagt; Hem eeren wij met lofgezangen.
Gij
H ef mijn ziel, o God der goden!
PSALM 24, 25.
die de deugd,
PSALM 25.
zijt mijn God;
zijn
in nooden; Weer van mij toch schaamt' en spot.
wendt.
Dat mijn vijand nooit van vreugd Om mij opspring'; die U wachten Dekt nooit schaamt', maar
' k Heb
gelegen,
2. HEER, ai! maak mij uwe wegen,
woord en Geest, bekend; Leer
op U vertrouwd
Zonder oorzaak, stout verachten.
Tot U op:
mij uw wet betrachten;
En waar heen G' uw
Door uw
mij, hoe die
3. Denk aan' t vaderlijk meedoogen,
Leid mij in uw waarheid; leer IJvrig
treden
Want Gij zijt mijn heil,
0 Heer!' k Blijf U al den dag verwachten.
HEER! waarop
ik biddend pleit; Milde handen, vriendlijk' oogen Zijn bij U van eeuwigheid. Sla de zonden nimmer gâ, Die mijn jongheid heeft bedreven; Denk aan
mij

mij toch in genâ, Om uw goedheid eer te geven. 4.' SHEEREN goedheid kent geen palen; God is regt,
dus zal Hij door Onderwijzing hen, die dwalen,
Brengen in het regte spoor; Hij zal leiden' t zacht gemoed In het effen regt des Heeren: Wie Hem
Zal van Hem zijn wegen leeren. PAUZE.
needrig valt te voet,
PSALM 25.
5. Loutre goedheid, liefdekoorden,
den,
HEEREN paân Hun, die zijn verbond en woorAls hun schatten, gadeslaan. Wil mij, uwen
Al mijn euveldaân vergeven; Ik heb
naam ter eer,
tegen U, o HEER!
Waarheid, zijn des
Zwaar en menigmaal misdreven.
6. Wie heeft lust den HEER te vreezen,' t Allerhoogst en eeuwig goed? God zal zelf zijn leidsman
wezen; Leeren, hoe hij wandlen moet;' t Goed, dat
57
nimmermeer vergaat, Zal hij ongestoord verwerven, En zijn godgeheiligd zaad Zal' t gezegend aardrijk erven. 7. Gods verborgen' omgang vinden Zielen, daar zijn vrees in woont;' t Heilgeheim wordt aan zijn vrinden,
Naar

58
Naar zijn vreêverbond, getoond. D' oogen houdt mijn stil gemoed Opwaarts, om op God te letten; Hij, die
trouw is, zal mijn' voet Voeren uit der boozen netten.
PSALM 25.
8. Zie op mij in gunst van boven;
dig, Heer! Eenzaam ben ik en verschoven,
smart;
lende drukt mij neêr.' k Roep U aan in angst en
Duizend zorgen,
Wees mij toch genaVast vermeert van
teloos mijn' val,
Ja d' elduizend dooden
angstvallig hart; Voer mij uit mijn' angst en nooden. 9. Sla op mijn ellenden d' oogen; Zie mijn moeite, mijn verdriet; Neem mijn zonden, uit meêdoogen, Gunstig
weg, gedenk die niet. Zie mijn haters, daar' t getal
Kwellen mijn
die mij vloeken, En die rusHeet en wrevelmoedig zoeken. 10. Hoed mijn ziel, en red z' uit nooden; Maak mij niet
beschaamd, o Heer! Want ik kom tot U gevloden; Laat d'opregtheid meer en meer, Met de vroomheid, mij behoên;' k Wacht op U in mijn ellenden. Laat uw hand in tegenspoen Israël verlossing zender PSALM

uw knecht,
lk blijf op
steen,
ELC
HEER! doe Gij mij regt; Ik wandel als
En vind mijn' lust in uw gebod.
langen,
PSALM 26.
PSALM 26.
2. Beproef vrij, van omhoog, Mijn hart, dat voor
U betrouwen; Op U, mijn rotsuw oog, Alwetende! steeds open lag. Doorzoek
野
bouwen; Ik zal niet wanklen, groote God.
mij; toets mijn gangen;
D
En stel mijn
E
3. Uw goedertierenheid,
Is t' allen tijd' yoor
opregt van handel,
dekken,
Doorgrond al mijn veroogmerk in den dag.
Die zich alom verspreidt,
mijn gezigt.
Daar' k in
huichlaars, die hun vlekken
Ik houd,
heid wandel, Mijn schreden naar uw wet gerigt.
4. Hij, die, vol' ijdelheid, Een spoorloos leven leidt, Wordt met mijn vriendschap niet vereerd
uw waarEn
Schijnheiliglijk beZijn van mijn' omgang ver geweerd.
5. Mijn hart verfoeit en haat
kwaad, Bij wie ik mijnen voet niet zet.
De werkers van het
Ik
59
zit

NATATATATATATA
60
zit bij geen
der boozen.
ne hand.
HEER!
步 。
6. Ik wasch, aan U verpand,
jesteit!
PSALM 26.
Zoo word ik niet door hen besmet. PAUZE.
gunstbewijzen,
godloozen;' k Ontwijk de plaats
voor uw altaren, En U met offergaven eer.
Door
Daar zal mijn
L
Wanneer ik, met uw scharen, Verschijn
7. Daar wordt uw lof verbreid, 0 Oppermavoor U kniel
Mijn hart springt in mij op, 0
Vivor
In onschuld mijmij,
die U bemin en acht;
$
stem U prijzen, Voor al de
8. Wat blijdschap smaakt mijn ziel, Wanneer ik
Voor al de wondren uwer magt.
In' t huis dat Gij U hebt ge9
sticht! Hoe lief heb ik uw woning, De tent,
o Hemelkoning! Die G', U ter eer, hebt opgerigt.
9. Wanneer G' uw' arm verheft; Den snooden zondaar
leven, Als Gij den man
treft, Wees Gij dan, Heer! mijn toeverlaat; Doe
mij met hem niet sneven; O neen! behoed mijn
des bloeds verslaat. 10. Doe

10. Doe mij niet mee vergaan Met hen, die U weêrstaan,
Die trouw en pligt verachten, En' t regt om goud
verkrachten, Als d' onschuld om bescherming smeekt..
knecht
11. Maar ik, ik ben opregt;
5
ken;
Le
PSALM 26, 27.
mij in gunst gedenken, Mij uw genade schenbaan.
Hem
Wier hart steeds schandlijk misdrijf kweekt;
12. Nu stap ik rustig aan:
zen?
nood;
Van' t ongeval, dat hem genaakt. Wil
wezen:
Zoo wordt door
Verlos dan uwen
met blijde klanken
mijn heil volmaakt.
EX
' k Betreed een effen
Mijn God verhoort nu mijn gebed.' k Zal
danken; Wanneer zijn gunst mij heeft gered.
In zijn vergad'ring
PSALM 27.
od is mijn licht, mijn heil, wien zou ik vreeHij is de HEER, die hulp verschaft in
Mijn levenskracht;' k heb niet vervaard te
Hij is' t, die mij beveiligt voor den dood.
Wanneer de magt der boozen sloeg aan' t woen
En

02
VVVVVVV
En aanrukt', om
Stiet
Den
zelf dit
PSALM 27.
zich met mijn vleesch te voên
rot,
voet, en viel; om dat het God verlaat.
2. Al zie ik zelfs een leger mij omringen, Nog vrees
dat mij benaauwt en haat,
*
ik niet;' k verlaat mij op den Heer: Al wil men mij
begeerd van God,
mijn zalig lot:
door eenen oorlog dwingen,' k Leg mij gerust
hierop vertrouwend, neêr. Deez' ééne zaak heb ik
Daar zoek ik naar, dit zij
Dat ik,
zoo lang mij' t levenslicht
bescheen, In' SHEEREN huis mogt wonen hier beneen.
3. Och! mogt ik in die heilige gebouwen De vrije
met een verwondrend
gunst die eeuwig Hem bewoog, Zijn lieflijkheid en
schoone dienst aanschouwen!
oog!
Hier weidt mijn ziel
Want God zal mij,
opdat Hij mij beschutt', In ramp en nood versteken in zijn hut, Mij bergen in' t verborgen van zijn tent, En op een rots verhoogen uit d'ellend. PAUZE.
4. God zal mijn hoofd nu boven' s vijands benden
Verhoo

hoogen; dies wil ik, met blij geschal, In zijne tent
het offer opwaarts zenden,
$
lof vermelden zal. Verhoor, o HEER! toon mij een
hoog:
gunstig oog; Ik zal mijn stem verheffen naar omEn
PSALM 27.
antwoord
#
Verhoor mij toch, bewijs mij uw genå,
mij,
Daar psalm en lied zijn'
5. Mijn hart zegt mij, o HEER! van Uwentwegen:
die voor uw aanzigt sta.
,, Zoek door gebeên met ernst mijn aangezigt!" Dat
verdriet:
wil, dat zal ik doen; ik zoek den zegen
U, o Bron van troost en licht! Verberg toch niet uw
oog van mij, o Heer! Ik ben uw knecht, zie niet
#
in toorne neêr; Gij waart mijn hulp in al mijn zielsAlleen bij
O God mijns heils! begeef, verlaat mij niet.
6. Want, schoon ik zelfs van vader en van moeder
Verlaten ben: de HEER is goed en groot; Hij is
en blijft mijn vader en behoeder.
uw' weg in allen nood.
spieders wil, mijn' voet
Leer mij, o God!
Bestuur, om mijns verands
Op teffen pad; dat' s vijUniv.- Bibl. Giessen

VIVIMANA
64
ands euvelmoed Mij nimmer treff! vervoerd door list
mijn smart en rouw.
en dwang, Getuigt men valsch tot mijnen ondergang. 7. Zoo ik niet had geloofd, dat in dit leven Mijn ziel Gods gunst en hulp genieten zou; Mijn God! waar was
mijn hoop, mijn moed gebleven? Ik was vergaan in al
PSALM 27, 28.
te schaar! houd moed:
neer;
steen,
alle goed: Zoo daalt zijn kracht op u in zwakheid
Wacht op den HEER, godvruchHij is getrouw, de bron van
Wacht dan, ja wacht! verlaat u op den HEER.
k roep tot U, o eeuwig Wezen!
PSALM 28.
kend word'
nooit naar etsch volprezen;
als doof, van mij uw ooren;
mij uw antwoord hooren,
VAN
Met die in
2. Hoor naar mijn stem
Mijn rotsAls ik mijn handen op zal steken
Wend niet,
Opdat ik niet gerespraakplaats, uw heilge woning;
Zwijg niet; laat
' t graf zijn neergestort.
en kermend smeeken,
Naar d'
aanTrek mij niet weg 3

weg,
heid,
o Opperkoning!
verdiensten, komen;
In schijn van vrede, kwaad bereidt.
3. Doe' t kwade, bij hen ondernomen, Op hen, naar hun
Geef hun, opdat z' uw hoogheid
PSALM 28.
hart of oogen keeren,
merken, Naar hun verkeerd' en booze werken; Dat uw
gestrenge geeselroe Hun, naar het regt, vergelding doe. 4. Omdat zij nooit naar' t werk des HEEREN Oplettend
Met hen, wier argelistigsmaden Het oogwit zijner groote daden, Zal Hij hen doen te gronde gaan, Ontbloot van hulp om op te staan. 5. Geloofd zij God, wiens open ooren
stem gunstig wilden hooren:
en schild in' t strijden;
f
Hij hielp m' uit lijden;
van juichensstof,
den.
Maar onbedacht en stout verMijn smeekHij is mijn sterkt'
' k Vertrouwd' op Hem,
4
Dies springt mijn hart
En zingt des Allerhoogsten lof.
6. God geeft zijn gunstvolk moed en krachten; Hij zal, in
weerwil aller magten, Zijn' Rijksgezalfde staag behoeRed, Heer! uw Isrel uit al' t woeden: Geef zegen 5
aan
65

66
aan uw erv', en weid
PSALM 28, 29.
' s Hoogsten naam
Uw volk; verhef z' in eeuwigheid. PSALM 29.
ardsche Magten! looft den HEER!
den HEERE sterkt' en eer!
Aller Grooten
Geeft
Dat de lof van
roem beschaam':
Vorsten!' t voegt u Hem, in' t midden Van zijn heiligdom, t' aanbidden;' t Voegt u, met de Godgen,
getrouwen,' S HEEREN heerlijkheid t' ontvouwen. 2.' SHEEREN stem, op' t hoogst geducht, Rolt en klatert door de lucht; Berst, met vreeselijk geluid,
Op de groote waatren uit; Klinkt, met nadruk en
vermogen, Heerlijk uit de hemelbogen;' t Schepsel beeft
en staat verwonderd, Als de God der eere dondert.
3.' SHEEREN wonderstem verbreekt, Als zijn grimmigheid ontsteekt,' t Cedrenbosch van Libanon; Schudt
den hoogen Sirion: Cedren, uit den grond gewronHupplen als der rundren jongen;
Bergen voelen sidderingen, Daar z' als wilde stieren springen.
4.' SHEE

4.' s HEEREN stem verbaast natuur;
PSALM 29, 30.
bergen vlammend vuur; Schiet van' t zwerk den
bliksem neêr. Kades beeft voor' t brullend weêr:
gen,
Woestenijen slaan aan' t zuchten; Hinden krijgen, onder' t vlugten, Barenswee; door vrees gedronWerpen z', in dien nood, haar jongen.
5.' s HEEREN stem ontbloot het woud; Maar hij, die
Houwt uit
op God vertrouwt, Buigt zich veilig, Hem ter eer,
Juichend in zijn' tempel neêr.' t Is de HEER, wiens
100
wenk de stroomen In hun woede kon betoomen; Die,
in magt nooit af te meten,
6. Looft den HEER, die
heilig kroost
Eeuwig is ten troon gezeten.
rael, zijn volk, versterkt;
wondren werkt,
PSALM 30.
IsHem, die Jakobs
Zeg'nen zal met vreed' en troost.
k zal met hart ea mond, O HEER! Uw' naam
verhoogen en uw eer, Dewijl Gij mij uw' bijstand boodt,
Mij optrokt uit den diepsten nood; Zoo dat de vij5*
and,

MATS
68
and, in mijn lijden,
#Le
+60
PSALM 30.
2. Mijn God! Gij hebt mij, op mijn klagt,
睡
mijn smart verzacht; Gij hebt mijn ziel, door angst beZich over mij niet mogt verblijden.
roerd, Als uit het graf weer opgevoerd;
leven mij geschonken, Ik ben niet in den kuil gezonken.
Genezen, en
plaats van lijden,
3. Psalmzingt, Gods gunstgenooten! geeft, Geeft lof
Les
Gij hebt het
den HEER, die eeuwig leeft! Zijn vlekkelooze heiligheid Zij ter gedachtenis verbreid. Een oogenblik moog'
ons doen beven: Zijn gunst verduurt een eeuwig leven. 4. Perst eens de bittre tegenspoed, Des avonds, het benaauwd gemoed Tot naar gejammer en geklag; Naauw
rijst des morgens vroeg de dag, Of God verleent, in Weer stof tot juichen en verblijden. PAUZE.
5. Ik sprak, door mijn geluk misleid: ,, Ik wankel
,, niet in eeuwigheid:"
Want Gij hadt mijnen berg, 0
HEER! Door uwe gunst, uw' naam ter eer, Zoo vast
gezet, als of gevaren En rampen nu verdwenen waren.
6. Maar, toen G'U slechts een' oogenblik Verbergdet, trof
mij

mij vrees en schrik; Dies riep ik om uw heilgenot;
Ik smeekt' en zeid': ,, o groote God! Wat winst is uit
,, mijn bloed te halen?
PSALM 30, 31.
7. ,, Zou in den kuil' t ontzielde stof Den mond ontslui,, ten tot uw lof,
Waartoe zou ik ten grave dalen?
En van uw redding zingen? zou
,, Het daar verkondigen uw trouw? Hoor mij, o HEER! ,, help mij genadig: Bekroon mij met uw gunst gestadig.'
8. Gij hebt mijn weeklagt en geschrei Veranderd in een' blijden rei; Mijn' zak ontbonden, en mij weer Met vreugd omgord, opdat mijn eer Niet zwijg': zoo klimt
05
uw lof naar boven. Mijn God! U zal ik eeuwig loven.
PSALM 31.
p U betrouw ik, HEER der heeren!
U, gelijk' t betaamt: Ai! laat mij nooit, be#E
schaamd, Van uwen troon te rugge keeren; Help mij, op mijn gebeden, Door uw geregtigheden. 2. Och! neig tot mij uw gunstig ooren; Schiet haastig toe, dat mij
Op
Uw naam een rotssteen
zij;
69

70
MANAVANJA
Een huis, een welgesterkte toren,
op een klip verheven, Mij veiligheid kan geven.
3. Gij zijt alleen, wat zou ik vreezen? Mijn rots,
mijn burg, 0 Heer!
PSALM 31.
Le
Zult Gij mij tot een' herder wezen. Mijn Helper!
Ja, uwen
scheur de netten, Die z' in' t verborgen zetten.
额,
4.' k Beveel mijn' geest in uwe handen;
God der waarheid! Gij, O HEER! verlostet mij.
naam ter eer,
Ik haat hen, die het reukwerk branden
mijn
Die,
5.' Zal in uw goedheid mij verblijden;
eer van valsche goden: Op U steun ik in nooden. 1. PAUZE.
mijn verdrukking en mijn lijden;
Uw
zielsellende,
hebt mij aangezien, Enhulpe willen biên In
Neen!' k heb
Ter
Toen, in
aangezigt mij kende.
6. Ook hebt Ge mij niet weggestooten, Noch mij,
uw trouwe hulp genoten:
van allen kant, Benaauwd door' s vijands hand;
Gij
deed met vaste schreden Mij in de ruimte treden.
7. Be

7. Bewijs, o HEER! uw mededoogen; Verhoed mijn'
10*
PSALM 31.
ondergang; Ik ben beklemd en bang; Het zwaar
verdriet doorknaagt mijn oogen: Het doet mijn
5
ziel bezwijken, En' s ligchaams krachten wijken.
8. De bittre smart verteert mijn leven; Mijn
tijd wordt dag aan dag Versleten in geklag; Ik
voel mijn krachten mij begeven
die met plagen
Le
Door zonden,
Mijn beendren fel doorknagen. 2. PAUZE.
9. Mijn weerpartijders, zeer te duchten, Verwekken
mij elks haat En mijner buren smaad;' k Ben
tot een schrik; mijn vrienden vlugten,
Daar z',
71
om mijn blaam en lijden, Mij op de straten mijden.
10. Ik ben, als dood, in' t hart vergeten, niet meer geschat, Dan een bedorven vat;' k Hoor
hoe veel kwaads mij wordt verweten. Waar zou ik veilig wezen?' k Heb van rondom te vreezen.
11. Terwijl zij zamen zich verbinden, Besluiten zij mijn' dood; Maar, HEER!' k vertrouw in nood
Op
En wordt

WEATATAL
72
WANAXMINAN
Op U; dit doet mij sterkte vinden;
12. In
PSALM 31.
met geloovig roemen, Umijn' Verbondsgod noemen.
uwe hand zijn mijne tijden;
die, verbolgen,
mij in mijn leed Op U alleen, die weet
dienstknecht neêr;
' k Mag,
maat en' t einde van mijn lijden: Red mij, van
' k Verlaat
Ter dood toe mij vervolgen.
13. Laat over mij uw aanschijn lichten; Zie op uw'
mij nooit voor mijn hat'ren zwichten;
De
Verlos mij toch, o HEER! Doe
valsche lippen van die boozen,
Beschaam niet,
laat niet zuchten, Dien Gij tot U ziet vlugten. 3. PAUZE.
14. Beschaam, verschrik de goddeloozen; Verstom
hen in den dood. Och of uw almagt sloot' De
Die,
stout en
trotsch, verachten Hen, die uw wet betrachten!
15. Hoe groot is' t goed, dat Gij zult geven Hem, 企业
wiens opregte geest Op U betrouwt, U vreest! Hoe
groot is' t heil, dat G' in dit leven, Ver boven beed'
en wenschen, Reeds wrocht voor' t oog der menschen!
16. G

ORVAVA
PSALM 31, 32. #
16. Gij zult uw volk een schuilplaats wezen; Gij
bergt hen in het licht Van' t godlijk aangezigt,
Daar zij geen leed van trotschen vreezen; Een hut,
waarin zij' t woelen, Den twist der tong niet voelen.
17. Geloofd zij God, die zijn genade Aan mij
heeft groot gemaakt; Die voor mijn' welstand
waakt: Zijn oog slaat mij in liefde gade: Hij
wil mij heil bereiden, Mij in een vesting leiden.
18. Ik heb te moedloos neêrgebogen, En door de
vrees gejaagd, Weleer te ras geklaagd: ,,' k Ben ,, afgesneen van voor uw oogen:" Dan, nog woudt
G'U ontfermen, Toen Gij mij hoordet kermen.
19. Bemint den HEER, Gods gunstgenooten! Den HEER,
die vromen hoedt, En straft het trotsch gemoed: *
Zijt sterk; Hij zal u niet verstooten; Hun geeft
Hij moed en krachten, Die hopend op Hem wachten.
W
PSALM 32.
elzalig hij, wiens zonden zijn vergeven;
78
Die

74
Die
E
snood
Wiens wanbedrijf, waardoor hij was bevlekt,
Voor' t heilig oog des HEEREN is bedekt. Welzalig is de mensch, wien' t mag gebeuren, Dat
God naar regt hem niet wil schuldig keuren, En
E
die, in' t vroom en ongeveinsd gemoed, Geen
KAXXAVIVA
PSALM 32.
van de straf voor eeuwig is ontheven;
2. Toen' k zweeg, en U mijn ongeregtigheden,
gen;
#E
houden door de vrees, niet heb beleden,
ouderden mijn beendren door geklag, In mijn
uur,
bedrog, maar blank' opregtheid voedt.
gebrul en angst den ganschen dag: Want Heer! uw hand, die mij bezocht met plagen,
WeerDeed dag en nacht mij zware smarten draden;
VerMijn levenssap droogd' uit van uur tot
3.' k Bekend', 0 HEER! aan U opregt mijn zonden;
Gelijk het land door zomerzonnevuur.
' k Verborg geen kwaad, dat in mij werd gevonMaar ik beleed, na ernstig overleg, Mijn boo

MOHVAVAVA
booze daân; Gij naamt die gunstig weg: Dies
zal tot U een ieder van de vromen, In vindenstijd, met ootmoed smeekend, komen; Een
zee
ramp moog' met haar golven slaan,
Hoe hoog zij ga, zij raakt hem zelfs niet aan.
PAUZE.
Gij
4. Gij zijt mij, Heer! ter schuilplaats in gevaren;
ren;
stelt,
PSALM 32.
len;
van
raad,
ven,
zult mij voor
Mijn leer zal u, o mensch! naar' t regt doen hand'ven:
benaauwdheid trouw bewalen, En wijzen u den weg, dien gij zult wand'G'omringt me, daar Ge mij in ruimte
Met blij gezang, dat mijn verlossing meldt.
Terwijl mijn oog op u gevestigd staat.
5. Wil toch niet stug, gelijk een paard, weêrstreIk zal u trouw verzellen met mijn'
Of als een muil, door domheid voortgedreGebit en toom, door' s menschen hand bestierd, Beteuglen' t Woest en redeloos gediert'.
75
Laat
RUHURT

MTATATI
76
Hi
VANANANANANAN
Laat zulk een' dwang voor u niet noodig wezen.
Wie God verlaat, heeft smart op smart te vreezen;
leen,
6. Regtvaardig
Verheugd in
PSALM 32, 33.
tijd,
Maar wie op Hem vertrouwt, op Hem al*
Ziet zich omringd met zijn weldadigheên.
ZE
volk! verhef uw blijde klanken,
ken. Zingt vrolijk; roemt zijn deugden t' aller
#E
God,
naar waarde nooit te danGij, die opregt van hart en wandel zijt.
PSALM 33.
ingt vrolijk, heft de stem naar boven; Regtvaardigen! verheft den HEER. Het past opregten God te loven; Zingt zijnen grooten naam ter eer. Prijst
Hem in uw psalmen,
Roept zijn weldaân uit.
Met den klank der snaren;
Met de schoonste galmen;
Laat de keel zich paren B
Looft Hem met de luit.
2. Roemt nu met nieuwe lofgezangen De nieuwe blij#E
ken van zijn gunst; Het speeltuig moet dien toon
vervangen; Heft vrolijk aan, wijdt Hem uw kunst.
Al

CHVAVH
PSALM 33.
Alles moet Hem eeren: Want het woord des HE EREN,' t Rigtsnoer zijner daân, Is volmaakt regtvaardig, Al onz' achting waardig; Eeuwig zal' t bestaan. 3. Hij schept in' t heilig regt behagen; Zijn wijsheid is alom verspreid; Men hoort al' t wereldrond gewagen Van zijne goedertierenheid.' S HEE$
REN alvermogen Bragt de hemelbogen Door zijn
Woord in' t licht;
Die den tijd verduren,
Heeft de flonkervuren,
14
Door zijn' Geest gesticht. 1. PAUZE.
4. Hij doet de groote waatren zwellen, Te zaâm vergaadren tot een' hoop, En naar den diepen afgrond snellen, Daar zij beperkt zijn in hunn' loop. Laat al d' aard' Hem vreezen, Die, als' t Opperwezen, ' t Al heeft voortgebragt: Laat de wereld schrikken;
Laat z', all' oogenblikken Siddren voor zijn magt.
5. Geen ding geschiedt er ooit gewisser, Dan' t hoog bevel
van' s HEEREN mond: Zijn godlijk' almagt spreekt,
77
en
nivive

TATATATAT
AAVAVA
78
重
en' t is er, Zijn wil gebiedt, en' t wordt terstond.
Schoon de heidnen zamen
God verbreekt hunn' raad;
PSALM 33.
slacht.
HAVANAVAN
roemen
den Snood' ontwerpen smeden, Hij belacht haar' haat. 6. Maar d' altoos wijze raad des HEEREN Houdt eeuwig stand, heeft altoos kracht; Niets kan zijn hoog
List op list beramen,
besluit ooit keeren;' t Blijft van geslachte tot geZalig moet men noemen Die hunn' Maker
Schoon de MogendheAls hunn' HEER en God,
lof, zijn eer,
Hem te voren Gunstig uitverkoren Tot zijn erv' en lot. 2. PAUZE.
7. De groote Schepper aller dingen Ziet, uit het ongeNiets is bedekt voor zijn gezigt.
Klinkt
' t Volk,
naakbaar licht, Het gansch gedrag der stervelingen;
door
ning, Daar Hij heerscht als Koning, Daar zijn
door
Uit zijn vaste woal de bogen,
8.' t Is God, aan tijd noch plaats verbonden,
Zien
zijn godlijk' oogen Op al' t menschdom neêr.
Wiens toe

OHVAVAVAVA
PSALM 33.
toezigt over alles gaat; Die' t harte vormt,
en
kan doorgronden; Die aller werken gadeslaat. Schilden, bogen, dolken, Dapper' oorlogsvolken, Wijsheid, moed noch kracht Kunnen ooit in' t strijden, Eenig vorst bevrijden Zonder' s Heeren magt.
9. Het brieschend paard moet eindlijk sneven, Hoe
snel het draav' in' t oorlogsveld;' t Kan niemand
d' overwinning geven; Zijn groote sterkte baat
geen' held. Neen, de HEER der heeren Doet ons
triomferen; Hij, geducht in magt, Slaat elk gunstig gade, Die op zijn genade In benaauwdheid wacht. 3. PAUZE.
10. Zijn magtig' arm beschermt de vromen, En redt
hun zielen van den dood. Hij zal hen nimmer om
doen komen, In duren tijd en hongersnood. In
de grootste smarten, Blijven onze harten In den HEER gerust.' k Zal Hem nooit vergeten, Hem
*
mijn' Helper heeten,
mijn hoop en lust.
79
11. Laat
RAVAL
AIXIAIAIAIAIXIXIAIRIHURUHURVAVAVAVAJRÚAUKO
IVOS

80
VVV
11. Laat ons alom
PSALM 33, 34.
zijn' lof ontvouwen:
verblijdt zich ons gemoed,
goed. Goedertieren Vader!
lof,
naam vertrouwen, Dien naam zoo heilig, groot en
Eeuwig voor ons open;
Omdat wij op zijn'
AN
In Hem
Milde Zegenader!
uw vriendlijk hart, Op wiens gunst wij hopen,
Weer
PSALM 34.
k loof den HEER, mijn' God;
Stel
steeds alle smart.
Mijn zang klimm'
EL
op naar' t hemelhof; Mijn mond zing' eeuwig tot zijn'
Om mijn gelukkig lot. Mijn ziel! loof d' Opperheer.' t Zachtmoedig volk zal' t straks verstaan, Door
vreugd met u zijn aangedaan, En juichen tot zijn eer. 2. Komt, maakt God met mij groot; Verbreidt, verhoogt met hart en stem Den nooit volprezen' naam van Hem, Die ons behoedt in nood. Ik zocht
in mijn gebed Den HEER, ootmoedig met geween;
Hij heeft mij in angstvalligheên Geantwoord, mij gered.
3. Zij sloegen' t oog op God; Zij liepen als een stroom
Ilem

MOHVAVAVAVA
Hem aan; Hij liet hen nimmer schaamrood staan; Hij
睡
wendde straks hun lot. Hij, die door smart op smart
E
PSALM 34.
Gedrukt werd, zond tot God zijn bee; Terstond
verdween' t ondraagbaar wee Uit zijn benepen hart.
1. PAUZE.
4. Des HEEREN Engel schaart Een onverwinbre hemelwacht Rondom hem, die Gods wil betracht;
Dus is hij wel bewaard.
Komt,
E
smaakt nu en
beschouwt De goedheid van d' Alzegenaar. Welzalig hij, die in gevaar, Alleen op Hem betrouwt!
5. Vreest, vreest Hem t' allen tijd', Gij, heiligen! daar
g' ondervindt, Dat hij, die God vreest en bemint, Gebrek noch schade lijdt. In honger komt noch moed,
Noch kracht den jongen leeuw te baat; Maar die den
HEER zoekt vroeg en laat, Mist nimmer' t noodig goed.
81
6. Komt, kindren! hoort naar mij, Neemt mijn' getrouwen raad in acht; Ik leer, opdat g' uw' pligt betracht,
Wat' s HEEREN vreeze zij. Hebt gij in' t leven
6
lust,
RUHURLA
AVAJAJAJAURVAVAVAVAJADAURORVAU

IVIN
WANA
lust, In dagen, daar men' t goed' in ziet, Waarin
PSALM 34.
men vrij is van verdriet, Daar niets ons heil ontrust?
7. Houdt dan uw tong in toom; Dat zij nooit schandlijk E spreek' of smaal'; Dat nooit bedrog of logentaal Op
uwe lippen koom';
Betreedt het regte spoor;
acht het kwaad; jaagt naar den vreê:
Verde vromen, en hun bee Geeft Hij altoos gehoor. 2. PAUZE.
God ziet
8. God slaat een gram gezigt Op boozen, die Hem tegenstaan; Hij doet hunn' naam met hen vergaan Door
' t hoogste strafgerigt. Maar Hij ziet gunstig neêr Op hem, die naar zijn wetten leeft; God is het, die
F**
hem uitkomst geeft, Zijn' grooten naam ter eer.
9. God is' t verbroken hart,' t Verbrijzeld en bedrukt gemoed, Ten allen tijd', nabij en goed,
In tegenheid en smart. Veel wederwaardigheên,
Veel rampen zijn des vromen lot; Maar uit die
allen redt hem God;
Hij is zijn heil alleen. 10. God

OHVAUHURVA
PSALM 34, 35.
10. God zorgt, als' t leed genaakt, Dat hij niet gansch
ter neder stort', Dat hem geen been gebroken word';
' t Is God, die hem bewaakt. De snoode boosheid baart
Den goddeloozen vloek en dood, Daar hij, die d' onschuld stout verstoot, Zelf schuldig wordt verklaard. 11. De HRER verlost en spaart Zijn volk, dat op
zijn hulp vertrouwt: Het zal, door Hem in
gunst beschouwd, Niet schuldig zijn verklaard.
PSALM 35.
#
wist met mijn twisters, Hemelheer! Ga mijn
bestrijdren toch te keer; Wil spies, rondas en schild
gebruiken, Om hun gevreesd geweld te fnuiken;"
Belet hun d' optogt; treed vooruit, Zoo worden
z' in hun loop gestuit; Vertroost mijn ziel in haar
geween, En zeg haar:,' k Ben nw heil alleen."
2. Beschaam z' in hunnen trotschen waan, Die mij zoo
wreed naar' t leven staan:
terwaarts gedreven En rood
6
Zoo worden z' achvan schaamte. Doe
hen
URUHURVEY
AVAIRIAIHIRIAVAJAVAIRIAUKORVA

84
ANAVAVAV
hen beven, Die kwaad verzinnen tegen mij;
al hun list verijdeld zij
wind het kaf;
PSALM 35.
3. Doe hen altoos onzeker gaan,
Gods Engel drijv' hen van mij af.
hebben, in hun listigheid,
voor mij bereid;
Verstrooi hen, als de
gladde paân; En, daar Gij zijt op hen verbolgen,
Moet, HEER! uw Engel hen vervolgen.
gen;
ramp op ramp te niet gebragt;
Dat
In duisternis, op
4. Mijn vijand word', eer hij' t verwacht,
misdeed, Steeds lagen voor mijn ziel gesmeed.
verheugd in God,
En, schoon ik nimmer hun
Een' kuil, een net
mij geschikt, verslagen neêr;
Zij
Zoo vall' hij in den kuil, weleer
net gevangen, Het loon van zijn bedrijf erlanHij moog', in eigen
Door
5. Mijn beendren spreken tot uw eer:
Voor
Dan zal mijn ziel,
Steeds juichen in haar heilrijk lot. 1. PAUZE.
Wie, wie is U
gelijk, o HEER! U, die van d' overmagt der sterken

HAVARI
ken De zwakke redt door wondre werken?
PSALM 35.
voor der roovren woed' en zwaard,' t Nooddruftig
in krankheid zuchten,
Die,
volk getrouw bewaart? Gij weet, hoe valsch men mij belaagt, En onverdiend ter vierschaar daagt.
6. Mijn vijand, dorstig naar mijn bloed, Vergeldt mij wreevlig kwaad voor goed; Maar ik, hem ziend'
misbaar,
Nam deel aan al zijn ongenugten. Ik vastte, met een' zak omgord;' k Had mijn
gebeden uitgestort; Ik ging in' t zwart, met rouwAls of' t mijn vriend, mijn broeder waar'.
7.' k Had om mijn haters' t kleed gescheurd, Als
een, die om zijn moeder treurt; Maar als ik moest
met rampen strijden, Verheugden zij zich in mijn
lijden. Zij kwamen schielijk op mij af, Eer iets
mij zulks te kennen gaf. Elk spotte met mijn
zielsverdriet, Hun valsche tong bedwong zich niet.
8. Bij dartle brassers aan den disch, Wien' t huichlend
spotten eigen is, Wier lastertaal mij snood onteer85
de,
VAE
KURUBURBURURU

VIVIM
86
de,
Was vreugd om' t onheil, dat mij deerde.
PSALM 35.
Hoe lang zult Gij zulks zien,
mijn ziel een beter lot;
ke hand,
bewijzen:
0 God! Vergun
Verlos haar, door uw ster9. Ik zal, in tegenwoordigheid
Uit dezer leeuwen klaauw en tand. 2. PAUZE.
volk, uw Majesteit D' erkentnis van mijn hart
Van' t groote
' k Zal U voor aller oogen prijzen.
Dat zij dan, die mij zonder reen
Vervolgen,
om mijn tegenheên Niet juichen, noch, in hunnen waan, Op mij hun schimpend' Gogen slaan. E
10. Zij spreken nooit van vrede, neen!
Maar zij bedenken listigheên, Ten val van hen, die, stil van
zinnen, Den vrede,' t dierbaarst pand,
beminnen.
Hun schimpZij bassen m' aan met open' mond;
taal, die mijn ziel doorwondt, Bespot mijn leed;
zij zijn verheugd Op' t zien van al mijn ongeneugt.
11. O HEER! Gij ziet het; zwijg niet stil!
Uw regt ber

VAVAVAVA
PSALM 35.
beslisse mijn geschil. Ontwaak, treed toe tot mijn
bescherming; Mijn God! betoon mij uw ontferVAVAVA
ming; Doe mij, o hoogste Majesteit! Eens regt
aan dag,
naar uw geregtigheid, En laat die wreeden, dag
12. Laat hen niet zeggen in het hart:
verslonden!"
Niet juichen om mijn droef geklag.
,, Geluk,
,, mijn ziel! hij is benard!" Men hoore nimmer
£$
uit hun monden: ,, Wij hebben hem in' t eind
Wil hen weleer met schand' belaân, Om al den smaad, mij aangedaan; Opdat
mijn trotsche weêrpartij Zich niet verheffe tegen mij.
13. Laat vromen, juichend t' allen tijd', Om mijn geregtigheid verblijd, Dien lust, dien ijver nooit
bedwingen; Maar zeggen, onder' t vrolijk zingen:
,, Verheerlijkt zij de hoogste God; Hij schenkt zijn'
,, knecht een vreedzaam lot." Dan meldt mijn tong,
87
met diep ontzag, Uw regt, uw' lof den ganschen dag,
PSALM
HIRIBURTATAVAVAJAJAJKVAVAVA

88
AVANAVAN
PSALM 36.
PSALM 36.
et trotsch gedrag des boozen doet
spreken in' t beklemd gemoed:
,, is uit zijn oogen;"
Van' t weldoen op te merken:
is' t kwaad zijn overleg;
gen;
zelven vleit, Tot God zijn ongeregtigheid Niet
,, Gods
langer kan gedoogen. Bedrog en onregt spreekt zijn mond;' t Verstand laat na, den waren grond
Wijl hij zoo lang zich
ive
Mij
gunstigheid!
vrees
een' boozen weg, En schuwt geen snoode werken.
2. Uw goedheid, HEER! is hemelhoog; Uw waarheid
zegent mensch en beest, en doet
tot den wolkenboog; Uw regt is als Gods berUw oordeel grondloos; Gij behoedt,
Des nachts
Hij stelt zich op
Hier wordt de rust geschonken;
te van uw huis gesmaakt:
nooit vruchtloos vergen. Hoe groot is uw goedEn
Uw hulp
Hoe zijn uw vleuglen uitgebreid!
Hier' t vetEen volle beek
yan

OAVAVAVAVAVA
PSALM 36, 37.
van wellust maakt Hier elk in liefde dronken.
der dan de zon,
HAVAVAVAHVAL
3. Bij U, Heer! is de levensbron; Uw licht doet, klaarOns' t heuglijk licht aanschouwen.
Wees die U kennen mild en goed, En toon d' opregten van gemoed Uw regt, waar z' op vertrouwen. Dat mij nooit trotsche voet vertrapp', Noch booze hand in ballingschap Ellendig om doe zwerven! Daar zijn de werkers van het kwaad Gevallen
in een' jammerstaat, Waarin zij hulploos sterven.
PSALM 37.
W ees over' t heil der boozen niet ontstoken;
Benijd hen niet. Wat onregt, wat geweld
De trouw
verdrukk', zij blijft niet ongewroken. De trotsche ziet zijn weeld' een perk gesteld; Valt af
als' t kruid, ter naauwer nood ontloken; Verbe
dort als' t gras, door' s maaijers zeis geveld.
89
2. Stel op den HEER in alles uw betrouwen, Betracht uw' pligt; bewoon het aardrijk; leer Uw

90
Uw welvaart op
Verlustig u met blijdschap in den HEER:
zal hij u in liefd' en gunst aanschouwen,
len;
rigt;
schenken, wat uw hart van Hem begeer'.
niet
3. Geen ijdle zorg doe u van' t heilspoor dwaL
PSALM 37.
elks gezigt,
len,
¡ Viv
Gods trouw volstandig bouwen;
falen:
wegen,
ziet;
Houd in uw' weg het oog op God ge#
zegen,
* Vertrouw op Hem en d' uitkomst zal
Dan
9
En blinken, als het helder middaglicht.
$
4. Zwijg Gode; wacht op' t eind van' s HEEREN
Hij zal welhaast uw regt,
voor
Doen dagen, als de morgenzonnestraWanneer gij hier der snooden voorspoed
En, hebben zij door list hunn' wensch
A
verkregen,' t Ontsteek' uw' drift, noch baar' u
zielsverdriet; Misgun hun dan geen' ingebeelden
Laat af van toorn, en zoek de wrake niet.
Maar die den HEER verwachten met
5. God roeit hen uit, die' s vromen rust verstoren;
geduld, Zien

Zien' t aardrijk zich ten erfbezit beschoren.
beid den stond, die beider lot vervult, En by
tracht dan' t zaad der boozen op te sporen,
de
PSALM 37.
Waarvan gij plaats noch voetstap vinden zult.
1. PAUZE.
6.' t Zachtmoedig volk zal eens den vollen vreerven d' aard'.
HUAVAVAURRE
VerGenieten, in de zoetste rust verblijd, En
Op d' onschuld loer', de tanden kners' van spijt, Hoe listig hij op haar zijn' aanslag smeen mikt
de: De Heer belacht het wrokken van dien nijd.
vromen;
Hoe ook de booz' en wreede
7. Hij ziet zijn' dag, den dag zijns oordeels, komen.
schikt;
Men trekt het zwaard; men spant den boog,
Op' t zuchtend hart der onderdrukte
Daar' s boozen raad hen wreed ter slagting
In' t stout bestaan, in' t woeden niet te
toomen, Voor dat hem God verbijstert en verschrikt.
8. Gods wraak ontwaakt, en trekt de trotschen tegen; Hun eigen zwaard vergiet hun ziedend bloed:
91
Dan

92
Dan breekt
gen;
E
weinig goed Van' s Heeren volk, regtvaardiglijk
verkregen, Veel beter is, dan' s boozen overvloed.
9. Gods magt verbreekt den arm der goddelooboozen,
zen, Terwijl zijn hand regtvaardigen geleidt; Al
treden z' op geen'
Zij wachten' t heil,
10. Geen
hun boog, dan vallen z' op hun weDan blijkt op' t klaarst, dat hier het
den,
Gods
Hij kent hunn' tijd; zij
PSALM 37.
11. De
druk
Maar' s HEEREN
Als' t mestlam,
ivive
Zal, met den
booze
16px
Hun erfenis bewaard in eeuwigheid.
beschaamt
hun hoop in bange tijGeen hongersnood doet hen verlegen staan:
weg bezaaid met rozen,
door
goedheid zal hen voeden en verblijden;
dat
neemt,
Met list ter leen,
God hun toegezeid:
zien, in spijt der
toorn de boozen nederslaan.
rook, het heilloos rot vergaan. 2. PAUZE.
men zag ten offer wijden,
door hebzucht aangedreven,
en legt de schuld niet af.
D' op

AVAVA
PSALM 37.
D' opregte, vol ontferming, mild in' t geven, Bezit deez' aard', als' t erf, dat God, hem gaf.
Deez' smaakt in rust den zegen en het leven: bo
¢
De vloek vervolgt den andren tot in' t graf.
12.' t Alwijs bestier bevestigt' s vromen gangen:
hooge God keurt zijne wegen goed; Hij zorgt
voor hem, en waakt voor zijn belangen,
De
Of om zijn' val
Hij
wordt geenszins, om' t glibbren van zijn' voet,
verworpen, maar vervangen,
En ondersteund door God, die hem behoedt. 13.' k Ben jong geweest, en draag nu grijze haren;
Maar zag nog nooit regtvaardigen door nood
Zoo zwaar gedrukt, als of hen God liet varen,
Noch ook hun zaad, al bedelde' t om brood.
Hun mildheid schijnt te groeijen met hun jaren; De zegen vloeit hun nakroost in den schoot. 14. Wijk af van' t kwaad, en sta, met al uw krachten, Het goede voor, in weldoen onvermoeid;
93
Woon
HVAL

04
MANANANANA
Woon eeuwig hier in late nageslachten;
PSALM 37.
#E
God, die' t regt, waardoor zijn Heilrijk bloeit, Op
HE
' t hoogst bemint, bewaart hen die' t betrachten;
Maar' t godloos zaad wordt door Hem uitgeroeid. 3. PAUZE.
15. Het aardrijk zij regtvaardigen en vromen
TV
erfbezit ter woon, eeuw in eeuw uit.
regte doet een' vloed van wijsheid
Want
Wat
In
D' opstroomen,
Daar hij den mond tot' s Hoogsten lof ontsluit:
menschenvrees zou ooit zijn tong betoomen?
Zij spreekt naar' t hart, daar enkel licht uit spruit.
16. De wet zijns Gods is in zijn hart geschreven, Waardoor zijn gang van glibbren wordt bevrijd. De booswicht loert door haat en spijt gedreven;
Spant strik op strik, of wapent zich ten strijd,
En staat, ontzind, regtvaardigen naar' t leven, be
Naardien hij, trotsch, hun' s Heeren gunst benijdt.
17. God laat hen nooit in' s haters wreed vermogen: Wie hen verdoem', de HRER verdoemt
hen

weg voor
hen niet. Wacht op den HEER, en houdt zijn'
erfgebied
UHURVA
verhoogen,
PSALM 37.
oogen; Hij zal gewis, in' t wettig
Van' t aardrijk, u op' t zegenrijkst
Terwijl gij' t eind der goddeloozen ziet.
18. Ik heb het lot eens dwinglands waargenomen;
Hij breidde zich verbazend uit in' t rond, Gelijk
een boom, die, tot zijn kracht gekomen,
19. Let toch,
' t weligst groent, geplant in eigen grond; Maar,
Op
' k zocht welhaast vergeefs die plaag der vromen:
Hij was niet meer, hoe vast hij eertijds stond.
en A
zie op vromen en opregten; Want
wat men denk' van d' uitkomst hunner paân, God $
kroont met vreê het einde zijner knechten; Maar,
durft men stout des Heeren wet versmaân, Dan zal
Gods wraak den berg van hoogmoed slechten,
En' t boos geslacht, ten grond toe, doen vergaan.
20. Het heillot, dat regtvaardigen verkregen, Vloeit
af van God, hun sterkt', als d' angst hen knelt:
L
Hij
VAVAVAL

96
Des
Hij laat, in tijd van nood, hen niet verlegen:
ANANANANAN
gen,
PSALM 37, 38.
G
HEEREN hulp bevrijdt hen
Van' t godloos rot: Hij komt hem gunstig teDie op zijn magt een vast vertrouwen stelt.
PSALM 38.
voor' t geweld
root en eeuwig Opperwezen! Zeer te vreezen, Straf
mij in uw gramschap niet; Toon mij toch, dat uw kastijden, In mijn lijden, Uit geen grimmigheid geschiedt.
2. Want uw pijlen doen mij dragen
doorgrieven vleesch en been.
Bittre plagen;
Zij
' k Voel uw hand in d'ongelukken, Die mij drukken, Neêrgedaald op al mijn leên. 3. Door uw gramschap, fel ontstoken, Is verbroken Al mijn
vleesch en ligchaamskracht; Rust noch vrede wordt gevonden, Om mijn zonden, In mijn beendren, dag of nacht. 4. Want mijn hoofd is als bedolven In de golven van mijn ongeregtigheên; Zulk een last van zond' en plagen,
Niet te dragen, Drukt mijn schouders naar beneên.
5.' k Voel door stinkend' etterzweren Mij verteren: Walg

OHVAVAVA
lijk zijn zij voor het oog: Mijne dwaasheid deed die
builen Dus vervuilen, Daar ze mij tot kwaad bewoog. 1. PAUZE.
PSALM 38.
6.' k Ben, door uwe wet te schenden, Krom van lenden,
Vol van druk, benaauwd van hart: Zeer gebogen en verden;
slagen, Moe van klagen, Ga ik al den dag in' t zwart.
7. Mijn ontstoken ingewanden Doen mij branden, En voor elk verachtlijk zijn;' k Voel mij van de smart doorsneIn mijn leden Is niets heel of vrij van pijn.
8. Uitgeteerd door al mijn klagten, Zijn mijn krachten
Zeer verbrijzeld en vergaan;' k Brul van bittre zielesmarte, Want mijn harte Is verzwakt door al uw slaan.
97
9. Maar wat klaag ik, Heer der heeren! Mijn begeeren 18
voor U, in al mijn leed, Met mijn zuchten en mijn
zorgen,
Niet verborgen; Daar Gij alles ziet en weet.
10. t Hart schokt in mij heen en weder,
' t Ligchaam valt mij krachtloos neêr; D' oogen, bijna blind gekreten, Uitgebeten, Zien het daglicht naauwlijks meer.
**
11. Die voorheen mij teér beminden, En mijn vrinden, Wij7
ken,
Op en neder;
HURES
HAURORVAVA

vivivivivVV
98
PSALM 38.
ken, angstig voor mijn plaag.
Nabestaanden gaan ter
zijden, Wegens' t lijden En d' ellenden, die ik draag. 2. PAUZE.
12. Zij, die mijnen dood bejagen, Leggen lagen, gen mij den laatsten slag; Spreken, hoe mij best te
Dreikrenken, En bedenken Mijn verderf, den ganschen dag.
13. Maar ik ben, in d' ongelukken, Die mij drukken, E
een doove, die niet hoort; En uit wiens verstomde lippen
14. Ja, ik ben als een, wiens ooren
Niet kan glippen' t Flaauwst geluid van eenig woord.
Wat men zegge, kwaad, of goed;
Als
Niet meer hooren,
Wien de tegenreên
ontbreken, Om te spreken, En die daarom zwijgen moet.
¢ 15. Want, 0 trouw en eeuwig Wezen! In mijn vreezen
Staat mijn hoop op U alleen: Gij, mijn God! zult in
ellenden Bijstand zenden, En verhooren mijn gebeên.
16.' k Zei: laat nooit mijn bitter lijden Hen verblijden In A
hunn' trotschen euvelmoed; Wijl die boozen juichen zouden,
Als z' aanschouwden' t Wanklen van mijn' zwakken voet. 3. PAU

CAVAVA
PSALM 38.
3. PAUZE.
99
17. Want, o Heer! ik ben aan' t zinken, En tot hinken
Ieder' oogenblik gereed.' k Heb mijn smart en onvermogen Steeds voor oogen, Bij' t vooruitzigt van mijn leed. 18.' k Wil mijn misdaân, die U tergen, Niet verbergen;
Ik bedek voor U die niet.' k Ben van wegen al mijn
zonden, Die mij wonden, Vol van kommer en verdriet.
19. Maar mijn' vijand zie ik leven! Hoog verheven, Magtig, vrij van smart en nood; Die, om valsche reen verbolgen, Mij vervolgen, Nemen toe en worden groot. 20. Zij, die kwaad voor goed vergelden, Lastren, schelden En vervolgen mij gestaâg: Ja, zij zijn op mij gebeten; Want zij weten, Dat ik naar het goede jaag. 21. Zie mij, HEER! wien elk moet duchten, Tot U vlugten;
0 mijn God! verlaat mij niet; Blijf niet, wegens mijn gebreken, Ver geweken; Toon, dat Gij mijn rampen ziet.
22. Heer! ik voel mijn krachten wijken En bezwijken; Haast U tot mijn hulp, en red, Red mij, Schutsheer, God
der goden, Troost in nooden, Groote Hoorder van' t gebed!
7
PSALM
HURL
AURO
anivives

ANAANANANANANANA
100
k zei: nu zal ik letten op mijn paân,
PSALM 39.
E
mijn tong niet t' overtreên;
PSALM 39.
uit mijnen mond doen gaan,
leed,
in tegenheên; Terwijl hij die mij booslijk tegenstreeft, Nog daaglijks mij voor oogen zweeft. 2. Ik was verstomd, ik sprak van' t goede niet; dit verzwaarde mijne smart, Mijn geest werd heet
Om met
Ik zal geen woord
Maar breidlen dien
in' t binnenst door verdriet: Een vuur ontstak mijn
,, dagen zijn bij U geteld;
,, gesteld;
peinzend hart, Dat, ondanks mijn besluiten, in mijn
Ja,
Mijn tong op' t laatst dus spreken deed:
3. ,, 0 HEER! ontdek mijn levenseind aan mij; Mijn
Maar
,, vergankelijk ik zij; Een handbreed is mijn tijd
Ai! leer mij, hoe
die is niets; want, schoon de
,, mensch zich vleit, De sterkst' is enkel ijdelheid.
,, Gelijk een schaduw, die verdwijnt?
4. ,, Gaat niet de mensch, als in een beeld, daarheen,
Men woelt » Ver

L
OHVAVAR
PSALM 39.
,, vergeefs; men brengt met zorg bijeen
,, aard' begeerlijk schijnt; En niemand is verzekerd,
,, wie eens al Die goedren naar zich nemen zal." PAUZE.
5. Nu dan, o Heer! wat is' t dat ik verwacht?
Mijn hope staat op U alleen: Verlos mij, door
uw onweêrstaanbre kracht,
Al wat op
verlaat!
regtigheên, En stel mij niet,
Van al mijn ongegetrouwe ToeDen dwazen stervling tot een' smaad.
6. Ik ben verstomd, en zal mijn' mond voortaan
Niet opendoen, wijl Gij het deedt. Neem uwe
plaag van mij; houd op van slaan,
einde van mijn leed; Mijn kracht bezwijkt, omdat
Omdat hij uwe wet vergeet,
En maak een
mij uwe hand Zoo fel bestrijdt aan alle kant.
7. Wanneer uw straf op eenen stervling stort,
Verdwijnt zijn
glans, zijn kracht vergaat in
' t kort, Gelijk de
schoonheid van een kleed, Waarover zich alom
101
de mot verspreidt: Gewis, de mensch is üjdelheid!
8. Hoor
HURES
Univives

102
NAVVALVA
' k
PSALM 39, 40.
van mij af;
8. Hoor mijn gebed, mijn bang geroep,
Daar' k schreijend U mijn leed vertoon;
bij U als vreemdeling verkeer, En hier gelijk
mijn vaders woon. Ai! wend uw hand en plagen
IVANIV
En Hij heeft zich tot mij geneigd;
0 HEER!
Verkwik mij, eer ik daal in' t graf.
PSALM 40.
IK,
eb lang den HEER in mijnen druk verwacht,
die
op nood bedreigd, Hij gaf gehoor aan mijne jamme klagt.
Op Hem vertrouwen stelt,
Ik riep, door nood
Mij, in den kuil verzonken, Mij heeft Hij hulp geschonken, Gevoerd uit moddrig slijk; Mij op een rots gezet,
Van ijdle trotsaards wacht,
Daar ik, met vasten tred, Die jammerkolk ontwijk. 2. Hij geeft m' op nieuw een danklied tot zijn eer, lofzang; velen zullen' t zien, En God' eerbiedig hulde
bién: Hem vreezen, en vertrouwen op den HEER.
" Een'
hem, die' t Opperwezen Dus kinderlijk mag vreezen,
Wel
En in gevaar geen kracht
Van leugen, of geweld. 3. Mijn

AVAVAVAVA
PSALM 40.
3. Mijn God! Gij hebt uw wondren groot gemaakt; Wie
103
is' t, die' t onbepaald getal Van uw gedachten melden
zal? Wat geest zoo vlug, wat tong zoo wel bespraakt?
Geen slagtvee, geen altaren, Vol spijs ten offer, waren
Het voorwerp van uw' lust; Gij hebt mij, naar uw
woord, Mijn ooren doorgeboord, En't ligchaam toegerust.
4. Brandofferen, noch offer voor de schuld, Voldeden
aan uw' eisch, noch eer; Toen zeid' ik: zie, ik
kom, o Heer! De rol des boeks is met mijn' naam vervuld. Mijn ziel, U opgedragen, Wil U alleen behagen;
A
Mijn liefd' en ijver brandt: Ik draag uw heilge wet,
Die Gij den stervling zet, In' t binnenst' ingewand.
PAUZE.
5. Uw heilleer wordt door mij alom verbreid;' k Bedwing mijn tong en lippen niet: Gij weet het,
HEER! die alles ziet. Mijn hart verbergt nooit uw
geregtigheid: Uw waarheid doe ik hooren; Uw
heil, den mensch beschoren,
Vloeit daaglijks uit
mijn'
DAUKORVAVA

104
Vivi
VANAVAVAVAVI VIV
mijn' mond Uw gunst, uw trouw, uw woord En
PSALM 40.
Gods geheimen hoort Uw talrijk volk in' t rond.
華
6. G' onthoudt, o HEBR! dan uw barmhartigheên Mij
nooit in knellend zielsgevaar: Dat mij uw gunst en
trouw bewaar' Daar ik door ramp op ramp mij vind
bestreên. lk voel mij aangegrepen 4
nepen, Een heir niet t' overzien; Die ik veel minder dan
Mijn hoofdhaar tellen kan; Zij doen mijn krachten vliên.
7.' t Behaag' U mij te redden uit den nood;
schaamt' en schand'
tot den dood;
Door zonden, fel beHEER! bied vaardig onderstand, En overstort met
0
Hen, die mijn ziel vervolgen
Laat z', achterwaarts gedreven,
Met schand' in' t vlugten, sneven, Wier lust is in
mijn kwaad: Verwoesting zij de loon, Voor al
den schimp en hoon Van hem, die mij versmaadt.
naar U zoeken t' elken stond;
8. Verheug het volk, verblijd hen allen, HEER! Die
Leg steeds uw'
vriend in den mond: ,, Den grooten God zij eeu> Wig

AVAUHAVA
,, Wig lof en eer!"
PSALM 40, 41.
Schoon' k arm ben en ellendig,
Denkt God aan mij bestendig; Gij zijt mijn hulp,
mijn kracht, Mijn Redder, o mijn God! BestierWit
der van mijn lot! Vertoef niet, hoor mijn klagt.
PSALM 41.
elzalig hij, die zich verstandig draagt Bij
een ellendig mensch! De HEER zal hem, wanneer hij treurt en klaagt,
wensch; Behoeden, en doen leven hier op aard'
by
In vreê en zaligheid, Nooit van zijn' God verlaten, maar bewaard Voor' s vijands boos beleid. $
2. De HEER zal hem, op' t ziekbed neergestort,
Versterken door zijn kracht;
Bevrijden naar zijn'
Gij maakt, dat
Veranderd door uw bo
magt. Ik heb tot God geroepen om gena;' k Zei
zelfs zijn gansche leger word'
in mijn' angst en leed:
die bij U schuldig sta,
$
Genees mij, HEER!
En tegen U misdeed.
106
ELCO
8. In plaats van troost vervolgt mij' s vijands
blaam;
Envives

ANANANAM
106
blaam; Zij zeggen tot elkaar:
b
,, zijn
dood?
dan spreekt hij
PSALM 41
zoo veel hij kan;
buiten treedt,
Komt iemand van die schaar Om mij te zien; by
valsch,
E
wanneer vergaat zijn naam?"
Als hij terug van mij naar
99
Spreekt hij er andren van. PAUZE.
4. Zij momplen zaâm, vervuld met bittren haat; Van
Waar blijft
,, gewis; een schenddaad
raadslaan nimmer moê, Bedenken zij een goddeloos
,, ligt voor eeuwig neêr:
en smeedt Mij kwaad,
verraad; Men zegt: ,, Gods geeselroê Treft hem by
kleeft hem
,, weder op zien staan,
sloeg mij fier en stout,
Maar Gij, o HEER!
aan:
Hij
Nu zult gij hem niet
5. Zelfs hij, op wien ik voormaals heb vertrouwd,
by
Mijn vreê- en dischgenoot, Verhief zijn' hiel, en
toe; Bewijs genâ, en red,
Hersteld gelijk weleer."
Terwijl hij at mijn brood. box
schiet tot mijn hulpe $
En rigt mij op; dat
ik

CAVAVAVAVAH
PSALM 41, 42.
by
ik vergelding doe, En d' ontrouw palen zett'.
6. Ik ken uw gunst, ik ken uw trouw hieraan,
bo
Beroemen zal, nog
Dat zich mijn vijand niet
ik
te gronde gaan; Wijl Gij mij bijstand
biedt,
Mij
En voor uw aangezigt,
onderhoudt in mijn opregtigheid,
AVAVAU
trouwe hulp, geleidt Naar' t eeuwig zalig licht.
7. Looft Isrels God; roept door all' eeuwigheên
lofzang en gebeên,
Des HEEREN grootheid uit: Dat elk met mij zijn'
Met teedre zorg en
PSALM 42.
niet sterker naar' t genot
Met Amen, Amen, sluit'!
ijgend hert, der jagt ontkomen, Schreeuwt
uw oogen,
levens! ach! wanneer
terstroomen, Dan mijn ziel verlangt naar God.
Ja, mijn ziel dorst naar den Heer;
Van de frissche wa107
God des
Zal ik naadren voor
In uw huis uw' naam verhoogen?
2.' k Heb mijn tranen, onder' t klagen, Tot mijn spijze,
dag
Snvives

108
UVVVV
PSALM 42.
dag en nacht; Daar mijn spotters durven vragen:
,, is God, dien gij verwacht?" Mijn benaauwde ziel
versmelt, Als zij zich voor oogen stelt, Hoe ik, onder
Vive
stem en snaren, Feest hield met Gods blijde scharen.
mij ontrust? Voedt het oud vertrouwen weder;
in' s Hoogsten lof uw' lust;
3. O mijn ziel! wat buigt g' u neder? Waartoe zijt g' in
' t oog naar boven;
4.' k Denk aan U,
Waar
22
0
uw' druk Eens verwisslen in geluk. Hoop op God, sla
daar uw baren
Want Gods goedheid zal
God! in' t klagen,
Zoek
Want ik zal zijn' naam nog loven.
' k Zucht, daar kolk en afgrond loeit,
landstreek der Jordaan; Van mijn leed doe' k HerUit de
mon wagen;' k Roep van' t klein gebergt' U aan.
Daar' t
gedruisch der waatren groeit, Daar uw golven,
Mijn benaauwde ziel vervaren. PAUZE.
5. Maar de HEER zal uitkomst geven, Hij, die' s daags
zijn gunst gebiedt:' k Zal in dit vertrouwen leven, En
dat melden in mijn lied.' k Zal zijn' lof, zelfs in den nacht

CAVAUHAVAAVA
PSALM 42, 43.
HURUPU
nacht, Zingen daar ik Hem verwacht, En mijn hart,
wat mij moog' treffen, Tot den God mijns levens heffen.
6.' k Zal tot God, mijn steenrots, spreken:
,, om, Heer! vergeet Gij mij?' k Ga in' t zwart,
""
Waar,, door rouw bezweken, Om mijns vijands dwinglandij.
,, Die mij hoont, mijn hart doorboort, Dat gestaag ,, deez' lastring hoort: Waar is God, op wien gij ,, bouwdet, En aan wien g' uw zaak vertrouwdet?"
7. O mijn ziel! wat buigt g' u neder? Waartoe zijt g' in mij ontrust? Voed het oud vertrouwen weder; Zoek in' s Hoogsten lof uw' lust: Menigwerf heeft Hij
uw' druk Doen verandren in geluk. Hoop op Hem, sla
' t oog naar boven; Ik zal God, mijn' God, nog loven! PSALM 43.
109
educhte God! hoor mijn gebeden; Strijd voor mijn regt, en maak mij vrij Van hen, die, vol arglistigheden, Geregtigheid en trouw vertreden; Opdat mijn ziel uw' naam belij', En U geheiligd zij. 2. Mijn God! ik steun op uw vermogen, Gij zijt de
sterkanvives

110
AVA
PSALM 43, 44.
sterkte van mijn hart; Waarom verstoot Gij m' uit uw
oogen? Waarom ga ik, ter neêrgebogen, Door' s vijands wreed geweld benard, Gestaâg in' t aaklig zwart. 3. Zend, Heer! uw licht en waarheid neder, En breng mij, door dien glans geleid, Tot uw gewijde tente
weder; Dan klimt mijn bange ziel gereeder Ten berge van uw heiligheid, Daar mij uw gunst verbeidt. 4. Dan ga ik op tot Gods altaren, Tot God, mijn'
God, de bron van vreugd; Dan zal ik, juichend,
stem en snaren Tot roem van zijne goedheid paren,
Die, na kortstondig' ongeneugt, Mij eindeloos verheugt.
C
5. Mijn ziel! hoe treurt ge dus verslagen? Wat zijt
g' onrustig in uw lot? Berust in' s Heeren welbehagen: Hij doet welhaast uw heilzon dagen: Uw hoop
herleev', naar zijn gebod: Mijn redder is mijn God. PSALM 44.
God! wij mogten met onz' ooren Weleer van
onze vaadren hooren, Wat werk Gij in hun dagen

MOHVAVAV
gen wrocht, Hoe G'oudtijds hen met heil bezocht.
PSALM 44.
Gij hebt de heidnen met uw hand Verdreven, dat
zij' t erf verlieten; Hen fel geplaagd, uw volk geplant, En op het weeldrigst voort doen schieten.
2. Hun zwaard deed hen dit land niet erven; Hun
arm deed hen geen heil verwerven; Maar uwe regterhand, uw magt, Heeft hun dien voorspoed toegebragt: De glans van' t godlijk aangezigt Heeft hen de zege weg doen dragen: Want Gij omscheent
hen met het licht Van uw genadig welbehagen.
600+
3. Gij zelf, o God! die uit uw woning, Ons hulp
verleendet, zijt mijn Koning; Verlos ons van
' t gedreigde kwaad; Gebied het heil voor Jakobs
zaad. Gij doet ons onze weêrpartij Met hoorDen stooten in de lenden; In uwen naam vertreden wij
Die tegen ons de wapens wenden. $
4. Stap ik vol moeds ten ooreloge,' k Vertrouw niet op
111
F
mijn' staalen boge; Ik weet, dat in den heeten
strijd,
HAL

MUVIN
112
E
strijd, Mij zwaard noch dapperheid bevrijdt. Maar
Gij verlost den veegen Staat, Van' s vijands magt,
waarvoor wij duchten; Ook doet uw hand al wie
ons haat
PSALM 44.
5.' t Is God, dien w' onzen Redder noemen; In wien
w' ons al den dag beroemen. Den lof uws naams, alom verbreid, Verheffen wij in eeuwigheid. Maar
nu
E
Met schand' en schaamte henen vlugten. 1. PAUZE.
verstoot Gij ons, o Heer!
met schand' bedekken; Dewijl Gij met ons heir
Wij zien ons hoofd
niet meer Ter hulp, als eertijds, uit wilt trekken.
104
6. Gij doet ons bevend rugwaarts wijken, En steeds
voor d' overmagt bezwijken Van haatren, die ons Vast rooven in hunn' euvelmoed.
goed en bloed
Gelijk de schapen die men slagt, Hebt G' ons
aan hen tot spijs gegeven; Ons onder' t heidendom gebragt, Daar wij verstrooid, vol kommer, leven.
7. Het volk, dat Gij hebt uitverkoren, Verkoopt G' aan
die uw erfdeel storen, Voor geen waardij, hoe min
men

OHVAHURVAA
men bied':
PSALM 44.
En hunnen prijs verhoogt Gij niet. Gij
stelt ons tot een' bittren smaad Voor schampre buren die ons honen: De spot en schimp straalt
van' t gelaat Der volken, die rondom ons wonen.
8. Gij doet ons tot een spreekwoord strekken Den heidnen,
daar G' ons heen doet trekken; En' t volk, dat ons
te snood berooft, Schudt over ons afkeerig' t hoofd. Mijn schande stelt men valsch in' t licht, Z' is nimmer uit mijn oog geweken; De schaamte dekt mijn
aangezigt, Zoo dat ik' t hoofd niet op durf steken. 9. De stem des honers moet ik hooren; Zijn lastertaal klinkt mij in d' ooren; De booze vijand koelt zijn' moed, En dorst wraakgierig naar ons
bloed. Wij hebben echter in die smart, Schoon
wij dit alles ondervonden, U niet vergeten in
ons hart, Noch trouwloos uw verbond geschonden. 2. PAUZE.
10. Ons hart heeft zich van U, in nooden, Niet
afgekeerd tot valsche goden; En onze gang week
8
113
niet
HAL
VES

114
AARVAVIV
niet van' t pad,
50
L
PSALM 44.
in een plaats der draken,
Dat Gij ons voorgeschreven hadt.
Al hebt G'ons, in uw' toornegloed, Verpletterd
Vivives
En
en bang gemoed De doodsvalleijen doen genaken.
11. Ja, hadden W', in dien druk gezeten, Den
ons verdrukt
naam van onzen God vergeten, De handen, in
verlegenheid, Tot vreemde goden uitgebreid; Zou
God, naar zijn onkreukbaar regt,
5
daad niet onderzoeken? Al wat in' t hart wordt
Die euveloverlegd, *
12. Maar wij, om uwent wil verdreven, Verliezen, al
de smart vergrooten? Ontwaak,
Kent Hij, tot in de diepste hoeken.
den dag, het leven; Wij worden slechts van hen
geacht Als schapen, voor het mes gebragt. Waak
op, o Heer! waarom toch zoudt Gij slapen, en
toon dat G' ons
nog aanschouwt, En ons niet eeuwig wilt verstooten.
13. Waarom, daar wij uw' bijstand vergen, Zoudt Gij uw
aangezigt verbergen? Waarom vergeten onz' ellend' En

OHVAVAVAV
PSALM 44, 45.
onderdrukking zonder end? Want onze ziel, die naauwELÇo
lijks leeft, Is treurig in het stof gebogen; Daar onze
AVAVAVAVA
buik aan d' aarde kleeft, Bezwijken wij in onvermogen.
14. Sta op, o God! toon medelijden, Laat ons uw'
arm van nood bevrijden, Verlos ons uit den angst,
0 Heer! Zoo krijgt uw goedheid eeuwig d' eer. PSALM 45.
ijn hart, vervuld met heilbespiegelingen, Zal
#
' t schoonste lied van eenen Koning zingen; Terwijl
de Geest mijn gladde tonge drijft, Is z' als de pen
van een', die vaardig schrijft. Beminlijk Vorst! uw
schoonheid, hoog te loven, Gaat al het schoon der
menschen ver te boven; Genâ is op uw lippen uitgestort: Des G' eeuwiglijk van God gezegend wordt..
2. Gord, gord, o Held! uw zwaard aan uwe zijde,
Uw blinkend zwaard, zoo scherp gewet ten strijde;
Vertoon uw' glans, vertoon uw majesteit; Rijd zegerijk in uwe heerlijkheid
8*
D
Op' t zuivre woord der
115
waarAnvives

ANAANVAN
116
waarheid; rijd voorspoedig, En heersch alom regtvaardig en zachtmoedig. Uw regterhand zal' t godlijk
PSALM 45.
rijk behoên, En in den krijg geduchte daden doen.
3. Uw pijlen, fel van uwen boog gedreven,
scherp, en doen geheele volken beven; Zij vellen neêr wat uw vermogen tart, En dringen diep
Zijn
in' s vijands wreevlig hart. Gij zult, o God! in
eeuwigheid bekleeden Den vasten troon van uw geregtigheden: De rijksstaf, dien uw hooge Majesteit
In' t Godsrijk zwaait, heerscht met regtmatigheid.
4. O God! uw God heeft mild U overgoten Met
13
vreugdezalf, meer dan uw meegenooten, Omdat
uw ziel de goddeloosheid haat, En' t regt bemint.
beenen hoven,
Uw vorstlijk rijksgewaad, U toegevoerd uit elpenheid loven;
Vol eedlen geur, doet elk uw hoog*
Hoe ruikt de mirr' en kassie wijd en
zijd, En d' aloë, wier geur uw ziel verblijdt!
PAU

CAVAUHURVAVA
5. Men ziet U blij, in statelijke reijen, Door dochtren zelfs van koningen geleijen: De Koningin
staat aan uw regterhand In' t fijnste goud van
PSALM 45.
PAUZE.
Ofirs mijnrijk land. O Dochter! hoor, en zie, en
neig uw ooren; Verlaat, vergeet, wat ooit u kon
For
bekoren,
voorheen
Uws vaders huis, uw volk, en wat
U dierbaar en beminnenswaardig scheen.
6. Dan zal de Vorst van al uw schoon getuigen: Hij
is uw Heer, dies moet g' u voor Hem buigen.' k Zie Tyrus dan, die rijke wereldstad, U hulde doen, en offren schat op schat. De Koningstelg, die Hij
zijn Bruid wil noemen,
schoon te roemen;
Is meest om haar inwendig
Borduursel is, naar vorstelijken
staat, Van louter goud gewerkt in' t praalgewaad.
7. Straks leidt men haar in staatsie uit haar woning
In kleeding, rijk gestikt, tot haren Koning: Zoo treedt zij voort met al den maagdenstoet, Die haar verzelt, U vrolijk te gemoet. Zij zullen blu, geleid
117
met
HAL
AURORVAVAVAHVIVES

118
B
VANAVA
met lofgezangen, De vreugde voên, die afstraalt van haar wangen, Tot zij, daar elk gewaagt van haren lof, Ter bruiloft treên in' t koninklijke hof.
PSALM 45, 46.
8. In plaats van uw doorlucht' en vrome vaadren,
Gij eerlang uw zonen zien vergaadren, En stellen
hen, door uw geduchte hand, Al' t aardrijk door,
in vorstelijken stand.
slacht doen kennen;
aan U gewennen:
Zult
2. Laat
Ik zal uw naam bij elk geVan. kind tot kind zal' t zich
Zoo rolt uw lof op' t ruime wereldrond, In eeuwigheid, uit aller volkren mond.
PSALM 46.
od is een toevlugt voor de zijnen, Hun sterkt',
als zij door droefheid kwijnen; Zij werden steeds zijn
hulp gewaar In zielsbenaauwdheid, in gevaar: zal geen vrees ons doen bezwijken, Schoon d' aard'
uit hare plaats mogt wijken; Schoon' t hoogst gebergt' uit zijne steč Verzet wierd' in het hart der zee.
Dies
vrij het schuimend zeenat bruisen, D' ontroer

OHVAHURVAH
roerde waatren hevig ruischen; De golven mogen, door haar woên, Het berggevaarte daavren
PSALM 46.
doen; De stad, het heiligdom, de woning Van
God, den allerhoogsten Koning, Wordt in haar muren, t' allen tijd', Door beekjes der rivier verblijd.
3. Geen onheil zal de stad verstoren, Daar God zijn woning heeft verkoren: God zal haar redden uit
den nood,
E
Bij' t dagen van het morgenrood. Men
zag de heidnen kwaad beramen; De Koningrijken
spanden zamen; Maar God verhief zijn stem, en
d' aard' Versmolt, voor' s Hoogsten toorn vervaard. PAUZE.
4. De HEER, de God der legerscharen,
hoedt ons in gevaren; De Heer, de God varf Jakobs zaad, Is ons een burg, een toeverlaat.
Is met ons,
te stuiten is,
wilt op' s HEEREN daden merken; Aanschouwt
Komt,
des Hoogsten groote werken. Zijn magt, die nooit'
5. God stilt alom het oorelogen;
Maakt d' aarde tot een wildernis.
Zijn arm ver119
breekt
VIVES

120
breekt de taaije bogen; Doet spies en speer aan
stukken slaan,
VAVANAVAN
Laat af! dus spreekt de Heer der heeren:
Ik ben God, elk moet mij eeren;
van Jakobs zaad,
neêr.
PSALM 46, 47.
ja' t gansch heelal Verhooge mij met lofgeschal.
6. De HEER, de God der legerscharen, ons, hoedt ons in gevaren.
magt.
En wagens door het vuur vergaan.
2. Naar
Zingt des Hoogsten eer;
vel,
E
Onzen God uw vreugd, Weest te zaâm verheugd.
Weet!
Het heidendom,
uicht, o volken! juicht; Handklapt, en betuigt
Is ons een burg, een toeverlaat. PSALM 47.
den band,
Is met
De Heer de God
Gods wijs bestel,
Over' t rond der aard', Wijd en zijd vermaard.
Alles ducht zijn kracht; Alles vreest zijn
Buigt u voor Hem
Zijne Majesteit Maakt haar heerlijkheid,
Op
Gods
hoog
beSlaan wij, door zijn hand, Volken aan
Die, door ons verneêrd, Door ons
over

OHVRUHURV
derijk,
overheerd, Strekken tot een blijk, Hoe Hij, liefAan zijn woord gedenkt, D' erfenis ons
schenkt,
PSALM 47.
Jakobs heerlijkheid, Aan hem toegezeid.
3. God vaart voor het oog Met gejuich omhoog;
' t Schel bazuingeluid Galmt Gods glorie uit.
Heft den lofzang aan; Zingt zijn wonderdaân;
Zingt de schoonste stof;
100
AVAVFAR
Met een' zuivren galm, Met een' blijden psalm:
Hij, de Vorst der aard', Is die hulde waard.
4. Zingt des Hoogsten eer, Opdat ieder leer'
Hij van zijn' troon
Zingt des Konings lof,
Hoe Hij heerscht alom Over' t hejdendom; Hoe
#
Daar het al voor bukt.
Geeft zijn rijksgeboôn,
5. D' Eersten van den Staat,
Naar Gods wijze wet,
rukt, Nu hun' t godlijk licht Straalt in' t aanEedlen, gansch vergezigt, Deelen in ons lot, Eeren Abrams God.
Die den onderzaat,
Zijn ten schild gezet,
121
Eeren' s Hoogsten magt: God munt uit in kracht.
PSALM
AURORVAVAVELAVIVES

122
D
ANAVA
zegen
PSALM 48.
e HEER is groot; elk zing' zijn' lof In Salems
作
stad en tempelhof, Daar onze God, bij zuivre tooPSALM 48.
nen, Op zijnen heilgen berg wil wonen. Hoe schoon,
hoe welgelegen, Wat vreugd voor d' aard', wat Is Zions berg! hoe grootsch, hoe blij, Hoe
heerlijk aan de noorder zij'! Wie is' t, die niet de
Godstad roemt, De stad des grooten Konings noemt? be
2. In haar paleizen vestigt God Zijn' troon, wordt
daar erkend een slot En hoog vertrek voor' t volk
den;
te wezen: Geen vorsten heeft men daar te vreezen.
Pas hadden zij, verbonden, Den togt zich onderwonPas hadden zij de stad in' t oog, Of hun verwondring steeg zoo hoog,
Dat Zion, slechts van ver
te zien, Hen straks van schrik terug deed vliên.
3. Daar greep hen beving aan, vervaard,
gelijk een vrouw die baart.
Vol smart,
Zoo doet G' een' oostenwind de kielen Van Tarsis' vloot in zee vernielen.
Wij

ORVAUHURVAAVA
Wij zagen,' t geen onz' ooren Voorheen slechts mogo ob p
ten hooren, In deze stad, den troon der eer, Van
God, der legerscharen HE E R.
PSALM 48.
uw roem gerezen,
HAVAVA
kloeke daân, In eeuwigheid haar vast doen staan.
PAUZE.
vijand sloegt
4. Wij, o verheven Majesteit! Gedenken uw weldadigheid,
In' t midden van uw heilge woning. Gelijk uw naam
is, groote Koning! Bij ons te regt geprezen, Zoo is En bij de volken zeer vermaard,
Tot aan het uiterst' eind der aard'. Uw regterhand,
die' t kwaad niet duldt, Is met geregtigheid vervuld.
5. Dat Zions berg weêrgalm' van vreugd;
Judaas dochters zijn verheugd; Wijl Gij haar'
Xx ' t strijden. Gaat
Hij zal, door magt en
' t geweld,
Laat
rond aan
alle zijden: Telt al de vestingwerken En torens.
D
die' t versterken; Ja ziet, met een oplettend oog,
Paleizen steigren hemelhoog, En stout verduren al
Opdat gij' t aan uw kroost vertelt.
*
6. Want deze God is onze God; Hij is ons deel,
123
ons
AVAILAVINGS

124
ons
zalig lot,
ij, volken!
ANANA
scheiden: Ter dood toe zal Hij ons geleiden.
kroond;
PSALM 48, 49.
Door tijd noch eeuwigheid te
woont,' t Zij laag van staat, of hoog met eer bewacht,
de snaren
PSALM 49.
hoort, waar g' in de wereld
dit woord. Mijn mond brengt niets dan loutre wijs2. Wat zou
' t Zij rijk of arm, komt, luistert naar
heid voort, Bij mij in' t hart opmerkzaam overdacht. Ik neig het oor, daar' k op Gods inspraak
Naar' s Heeren spreuk, en zal u op
Der blijde harp, geheimen openbaren.
mij toch doen vreezen in een' tijd,
Waarin het kwaad, het onregt mij bestrijdt,
#
ik omringd, benaauwd ben door' t geweld,
in mijn' val zijn hoogst genoegen stelt?
hem betreft, die op zijn' schat betrouwt,
al zijn' roem op grooten rijkdom bouwt:
Als
Dat
Wat
En
Zijn
schat behoudt zijn' broeder niet in' t leven:
Hij

MORAVHUH
Hij
kan daarvoor aan God geen losgeld geven.
PSALM 49.
3. Hij kan dien prijs der ziele, dat rantsoen Aan
God in tijd noch eeuwigheid voldoen; Hij wenscht
vergeefs hier altoos' t licht te zien,
schat, het naar bederf t' ontvliên.
niet onbekend:
kan baten,
der wijzen levensend; Der dwazen dood blijft hem
En, door zijn'
Hij ziet elk uur
Hij ziet, dat hun in' t sterven niets
jdoo
Maar dat zij' t al aan andren overlaten.
4. Al zegt zijn hart: ,, mijn huis zal eeuwig staan,
,, Van kind tot kind gedurig overgaan; Al heeft
hij' t land, waarop zijn trotschheid roemt,
Zijn
grootschheid bouwt, naar zijnen naam genoemd;
zely' door dwazen hoogmoed vleit;
' t Is alles wind, waar zich zijn hart meê streelt:
De mensch, hoe mild door' t aardsch geluk bedeeld,
Hoe hoog in eer, in magt en staat verheven,
Vergaat als' t vee, en derft in' t eind het leven. PAUZE.
5. Hoewel zijn weg niets is dan ijdelheid, En hij zich
Stapt echter
125
' t kroost,
HAL
ÁÐKORVAVA

126
AVAN
' t kroost, dat in der oudren woord
PSALM 49.
pen naar
op' t zelfde doolpad voort:
dier kindren leven af; Zij volgen hen als schahet graf; En in den dag, den grooten
*
dag des Heeren, Zal over hen d' opregte triomferen.
6. Men denkt niet meer aan hunn' verleden' staat,
Behagen schept,
De dood maait ook
Wijl al hun glans met hen in' t graf vergaat:
magtig huis in
Maar na den dood is' t leven mij bereid;
neemt mij op in zijne heerlijkheid.
dan niet, die groote schatten heeft,
eer en aanzien leeft;
naam, zijn roem,
zal niets in' t sterven met zich dragen;
ter ' t ligt al
ieder roemt zijn weeld' en overdaad;
in' s afgronds donkren nacht.
hoe waard, hoe groot in eer,
God
Vreest hem
Wiens
Want hij
7. Schoon hij zich op deez' aard' in wellust baadt, En
Zijn
neêr geslagen.
tans, gelijk zijn gansch geslacht, Vervreemd van God,
Hij daalt nogGij dan, o mensch!
Zoo gij den wil versmaadt

MAVAUHURA
Di
smaadt van uwen Heer, Dan gaat gij, als de beesten,
haast verloren: Een wis bederf is u ten lot beschoren.
PSALM 49, 50.
dwijnt;
E
er goden God verheft zijn stem met magt, En
roept deez' aard', van daar de zon met pracht
In' t oosten rijst, tot daar z' in zee verPSALM 50.
schijnt God vol van glans, om op zijn' troon te
stijgen: Hij, onze God, Hij komt en zal niet zwijgen.
Uit Zion, zoo volkomen schoon, ver2. Verterend vuur gaat voor zijn aanzigt heen;
64
Een felle storm verzelt alom zijn treên:
Hij zijn volk zal rigten voor elks
, Die mijn
99
Roept Hij tot aard' en hemel van omhoog:
, Verzamelt mij mijn dierbre gunstgenooten,
Nu
3. De heemlen zijn getuigen van zijn regt;
00g,
verbond op' t heilig offer sloten."
God is zelf de Regter die' t beslecht.
gij, mijn volk! hoor, Isrel! daar ik tot
Want
Hoor
1:27
U spreek
HVALA

128
spreek
die
AVANAX
gestaag
en
100
roep:
' k Bestraf u niet van wege d' offeranden,
Want
PSALM 50.
Ik
Neen;
mij voor
beesten er op duizend bergen
6. Roept
5. Nooit klaagd' Ik' t
God,
Voor' t brandaltaar, begeeren bok of ooi;
al' t gediert' der wouden is het Mijn';
d' aard'
4.' k Zal uit uw huis geen var, noch uit uw kooi,
op
offert
Ik
ben
in den
outer
uw
nood
zijn;
gels ooit rondom hun toppen vlogen;
wild des velds,' t is al in mijn vermogen. PAUZE.
God,
Daar
branden.
Want
Wat
Zou stierenvleesch, of wat ooit menschen voedt,
Mijn spijze zijn? mijn drank der bokken bloed?
Wat VOGod' uw dankbre lofgezangen:
' t Geen gij belooft moet d' Allerhoogst' ontvangen.
Mij, tot
Heer; Dan help Ik u,
Maar zijne taal tot goddeloozen luidt:
Het
u, indien Ik honger had:
is Mijn', en al wat zij bevat.
uw' God
en
en gij geeft Gode d'eer.
Waar

MOHURVALKY
om
roemt gij u als mijn verbondelingen, Daar
toch
g'u door woord noch straffen laat bedwingen?
steelt;
deelt
7. Ziet gij een' dief, gij loopt met hem en
Gij zijt
heen:
Uw
8. Gij
kwaad;
PSALM 50.
spreekt gij mijne wetten uit? Wat
smaad,
En steeds gewend aan
en blij;
als gij:
het,
snoode tong is
In' t vuil vermaak van hun ontuchtigUw mond is vol van ongebonden reên;
*
die met overspelers
zit, gij spreckt van
afgerigt op liegen,
veinzen en bedriegen.
uwen broeder
Uw moeders zoon vervolgt gij bits met
Opdat ik niet
En lastert hem; dit doet gij vrij
Ik zwijg, dies meent ge, at ik ben
' k Zal over u een heilig vonnis vellen, En uw gedrag u klaar voor oogen stellen.
9. Verstaat dit toch, vergeters van Gods wet
verscheur', en niemand redd'.
Wie' t dankbaar hart mij biedt ter offerand',
9
129
Die
HURES

130
VANAVAVA
Die geeft
mij
eer, en
PSALM 50, 51.
elk,
wie
wet geschonden;
Zijn wegen rigt, mag op mijn gunst vertrouwen; Ik zal Gods heil hem eeuwig doen aanschouwen. PSALM 51.
mij toch naar uw barmhartigheden;
met
enâ, o God! genâ, hoor mijn gebed: Verschoon
was in uw oog;
verstand
schuld, vergeef mijn overtreden; U goedheid wordt
noch paal nog perk gezet. Ai! wasch mij wel van ongeregtigheid: Mijn schuld is zwaar, ik heb uw
Delg uit mijn
Zie mijn berouw, hoor, hoe een
E
boetling pleit, En reinig mij van al mijn vuile zonden.
2. Want ik gevoel de grootheid van mijn kwaad;
zonde zie' k mij steeds voor oogen zweven;. #ff
tegen U, ja U alleen, misdreven;
hoe heilig, stout versmaad. Ik heb gedaan, dat kwaad
Mijn
' k Heb
Uw' wil en wet,
Dies ben ik, Heer! uw gramschap
dubbel waardig.' k Erken mijn schuld, die U tot straf bewoog; Uw doen is rein, uw vonnis gansch regtvaardig, 3.' t

MOHAVHIHA
PSALM 51.
3.' t Is niet alleen dit kwaad, dat roept om straf; Neen,
' k ben in ongeregtigheid geboren: Mijn zonde maakt mij
*
' t voorwerp van uw' toren, Reeds van het uur van
mijn ontvangnis af. Zie, Gij hebt lust tot waarheid in' t gemoed; Gij, Heer! die weet al wat ik
heb misdreven; Gij, die mijn' geest met wijsheid
hadt gevoed, En in mijn ziel uw godlijk licht gegeven.
4. Ontzondig mij met hij zop, en mijn ziel, Nu gansch
melaatsch, zal rein zijn en genezen; Wasch mij geheel, zoo zal ik witter wezen Dan sneeuw, die versch
op' t aardrijk nederviel. Ai! geef mij weêr gewenschte zielevreugd; Laat uit uw' mond mij stof tot blijdschap hooren: Zoo wordt op nieuw' t verbrijzeld hart
verheugd, En in mijn' geest de ware rust herboren. PAUZE.
5. Verberg uw oog van mijn bedreven kwaad, Waardoor mijn ziel gevoelt de diepste wonden;
toch uit mijn schuld en al mijn zonden, 9*
Delg, delg
En spreek
131
mii
anvives

132
AAAAAAA
leer
mij vrij van mijne gruweldaad. Herschep mijn hart,
en reinig Gij, o Heer! Die vuile bron van al mijn #
wanbedrijven; Vernieuw in mij een' vasten geest, en
PSALM 51.
Mij aan uw dienst opregt verbonden blijven.
6. Verwerp mij van uw aangezigt toch niet;
van mij uw' heilge Geest niet scheiden;
leen op' t regte spoor mij leiden.
daar Gij mijn zwakheid ziet.
Ai! laat
tot U bekeeren,
Die kan alBestier mijn' gang,
Geef mijn gemoed, dat
nu angstvallig vreest, De blijdschap weer; doe op uw heil mij hopen; Laat mij, gesterkt door eenen eedlen geest, Volvaardig' t pad van uw geboden loopen.
7. Dan zal ik elk, die' t heilspoor bijster is, Vrijmoedig al uw regte wegen leeren; De zondaar zal zich dan
L
En scheppen moed uit mijn behoudenis. O God! Gij, God mijns heils! vergeef mijn schuld, Mijn bloedschuld toch, hoe billijk ook te doemen; Dan zal mijn mond, met zangstof weer vervuld, Uw heilig regt, gepaard met goedheid, roemen. 8. Heer!

8. Heer! open Gij mijn lippen door uw kracht, Zoo
zal mijn mond uw' lof gestaâg vermelden. Geen offer FE£
kan voor mijne zonden gelden; Behaagd' U dat, straks
VAUHAVAVAAMAAVA
werd het U geslagt. Indien Gij lust in brandend' offren
ken;
hadt, Dan werd het vuur door mij gewis ontstoPSALM 51.
schat, Maar zou' t altaar van offervee doen rooken.
Ik spaarde dan noch zorg, noch vlijt, noch
9. Gods offers zijn een gansch verbroken geest, Door schuldbesef getroffen en verslagen; Dit offer kan uw heilig oog behagen:' t Is nooit, o God! van U veracht geweest. Doe Zion wel, laat om mijn' zwaren val, Uw goedheid niet van zijne burgren wijken;
Bouw Salem op,
Dan
Door uwe straf, voor' s vijands magt bezwijken.
Dan
laat nooit zijn' muur en wal,
10. Dan vindt Gij in onz' offeranden lust, Waarmee wij U, naar' t heilig regt, vereeren;
zal' t altaar de varren gansch verteren;
wordt het vuur daarop nooit uitgebluscht.
139
PSALM
KORVAU

VIVIM
184
WE
VVVIVAN
aartoe u dus beroemd in' t kwade,
meetle dwingeland?
den ganschen
PSALM 52.
PSALM 52.
genade En trouwen onderstand.
2. Uw tong, die toelegt om
Ik
dag; Zijn
onregt, haat de deugd;
Le
steun gerust op
scheermes snijdt, Durft zich met snood bedrog beraden, Uit bittren wrok en nijd. Gij mint het
plaats r
3. Gij grieft mij door uw schampre woorden,
God, die uw gedrag verfoeit
zullen, vrij
te moorden; Maar beef! gij wordt welhaast
5. ,, Zie," zal
Zijn goedheid duurt
te schaden, En als een
taal, die mij verbaast; Gij tracht mij door uw tong
almagt wekt ontzag.
VerGods
nood,
men
De logen baart u vreugd.
9
4. God zal u voor zijn wraak doen bukken,
ken, Ontwortlen uit uw' stand.
zijn sterke hand, U uit uw tent en schuilDoor
Voor eeuwig uitgeroeid.
Door
En,
eggen, ,, zie den dwazen,
De vromen
Dan lagchen om uw' dood.
Die,

CAVAVAVAVA
,, op zijn' rijkdom stout, Ons wilde door zijn magt
99
PSALM 52, 53.
, verbazen, Op God niet heeft vertrouwd; Zijn sterk,, te kreeg hij door geweld: Nu ligt hij neêrgeveld."
6. Maar ik zal als d' olijfboom groeijen,
E
des grooten Gods. Ik zal in eer en godsvrucht
E
bloeijen; God is mijn steun en rots.
In' t huis
gunst, mij toegezeid, Vertrouw' k in eeuwigheid.
7. Mijn God! zal ik eeuwig loven, Omdat Gij
boven,
Op zijne
' t hebt gedaan;' k Verwacht uw trouwe hulp van
Uw waarheid zal bestaan: Uw naam is
voor' t opregt gemoed Van al uw gunstvolk goed. PSALM 53. Stem 14.
135
e trotsche dwaas zegt in zijn boos gemoed:
,, Daar is geen God." Zij dooven' t licht der rede,
En maken zich, door gruwelijke zeden, Afschuwelijk; daar is geen mensch, die goed Op aarde doet.
2. God, die het regt met kracht verdedigt, sloeg Van ' s hemels troon zijn oogen naar beneden Op Adams
kroost,

136
ANANANANANAVAV
PSALM 53.
kroost, doorzocht hun hart en zeden;
ELE
zich geen mensch verstandig droeg, En naar Hem vroeg.
3. Hij zocht alom, maar ach! Hij vond er geen';
Want alle vleesch is trouwloos afgeweken; Het
land is vol van stinkende gebreken; Geen sterveling
wil' t pad der deugd betreên, Ja zelfs niet één. 4. Heeft dan dit volk, dat groeit in euveldaân, Geen
Hij zag, of
kennis? neen! thans durven die ontzinden Met gulzigheid mijn volk als brood verslinden; Zij roepen, op hun god vergeten paân, Zelfs God niet aan.
5. Op' t onverwachtst zijn zij in angst gebragt; Want God heeft uw belegeraars doen vlugten, Hun beendren
zelfs verstrooid; die u deên zuchten
schaamd; want God verwerpt, veracht Dit boos geslacht.
Israël! Als God zijn volk uit lijden
6. Och daalde' t heil uit Zion spoedig neêr Voor
den redt, zal Jakob zich verblijden,
Hebt gij berael al juichend geven d' eer
En banEn IsV
Aan zijnen Heer. PSALM

0
OHVA HIRV
PSALM 54.
PSALM 54.
God! verlos mij uit den nood,
AVAVAVA
En red door
uwen naam mijn leven; Mijn rigtzaak zij an U
"
verbleven; Och of uw arm mij bijstand bood'! 0
God! sla acht op mijn gebed; Neig tot mijn
rede gunstig d' ooren, En wil mijn bittre klagt
verhooren; Zoo word' ik uit den angst gered.
2. Want vreemden steken' t hoofd omhoog Tot mijn
verderf; ik zie tirannen, Om mij te dooden, zamenspannen; Zij stellen God zich niet voor' t oog.
Zie! God, die nimmer mij vergeet, Is mij een
helper in mijn lijden; Hij voert hen aan, die voor mij strijden, En ondersteunt mij in mijn leed.
3. Hij zal dit kwaad, dit boos bestaan, Aan mijn
verspiederen vergelden. Roei uit die tegen mij zich
stelden; Het gaat uw trouw en waarheid aan.
Ik zal U, met een blij gemoed, Vrijwillig offren,
HRER der heeren! Ik zal uw' naam met lofzang
137
eeren:
HUHURTS
Vanvives

VIVIM
138
ANAVANAVAN
eeren:
PSALM 54, 55.
Dit eischt uw naam; want hij is goed.
4. Want God wil mij zijn' bijstand biên; Hij heeft
mij' t onheil doen ontkomen, En mijn benaauwdIk heb mijns vijands val gezien.
heid weggenomen:
God! neem mijn gebed ter ooren,
PSALM 55.
die' t geroep uws volks wilt hooren,
merklagt,
U niet voor al mijn smeeken;
Heer! geef gunstig acht Op mijn misbaar en jam2.' t Geroep des vijands doet mij beven;
met snood beleid,
Waarin de nood mij uit doet breken.
word door angst en schrik gedreven,
geperst door goddeloozen;
Verhoor mij,
Gü,
Verberg
3. Mijn hart voelt ween en bange nepen;
doodschrik heeft mij aangegrepen;
Men schuift op mij,
heeft mijne ziel bevangen; Een
Ik
Een' last van ongeregtigEn fel
heid; Hoe vinnig treft de wraak dier boozen!
De
De vrees
kille beving komt

komt mij aan,
slaan;
OHVAVAVAVAVAVA VRHURVAVAVAVAVAVAVAR
PSALM 55.
4. ,, Och gaf mij iemand duivenvleuglen!
Dies roep ik uit met sterk verlangen:
En siddring doet mijn leden
,, mijn drift waar' niet te teuglen; Ik vloog, tot
,, daar ik kon verwachten Mijn veiligheid, waar
,,' t ook mogt zijn, In' t barste zelfs der zand,, woestijn,
5. Welhaast had ik de vlugt genomen, Om dezen
haat en
wind, deez' storm t' ontkomen.
hen uw vuur verslinden;
verwar hun spraak;
Gewis,
Daar ik in stilte zou vernachten.'
list,
onschuld kan er baten;
O Heer! laat
7. Zag ik mij door
Verdeel hun tong,
wraak Zijn in de stad alom te vinden.
6. Bij dag, bij nacht, ja t' aller uren, Omringen die haar op de muren; Geen regt, geen
Want twist en wrevel,
heerscht de twist; Het wreed verderf, de snoode
Maar binnen in haar
' t Bedrog wijkt nimmer van haar straten. PAUZE.
een' vijand jagen, Dan
189
kon,
UAVAJAIMIAURUHURUHURUAVAVAVAIRIAURORVAVAVEnvives

140
VVVVVV
kon,
dan zou ik dit verdragen;
mijn hater niet voor dezen,
PSALM 55.
zich thans verheft:' k Had anders wel' t gevaar beseft, En zou voor hem verborgen wezen.
gelijk mij zelv', waardeerde,
8. Neen, gij, gij zijt het, dien ik eerde, Dien ik,
meenzaam plag te handlen, Mijn leidsman, met mij eensgezind, Met wien ik raadpleegd', als mijn' vrind, En zamen naar Gods huis mogt wandlen.
boosheid huisvest in de harten
God,
9. Dat hen de dood als schuldheer velle,
Maar' t was
levend stort' in' t diepst der helle;
10.' k Zal
Die tegen mij
' k Zal
' s avonds klagen,
' s morgens
Met wien' k gedit booze rot; Maar ik zal roepen tot mijn'
kermen,
die mij van dezen strijd
En
Die mij zal redden uit mijn smarten.
Want
En tenten van
zuchten, stenen;
' s middags weenen,
En God zal op mijn bede merken; Die God,
In vree door zijnen
arm

MOHVAVAVI
arm bevrijdt; Hoe velen ook mijn' val bewerken.
11. God zal mij hooren, en hen plagen, Die
God, die reeds van oude dagen Als regter zat,
PSALM 55.
om' t kwaad to weren;
tucht ontwend,
kent,
En God noch vreezen wil, noch eeren.
12. Hij slaat zijn handen aan zijn vrinden; Geen
vreêgenootschap kan hem binden;
verbonden, speelt met eeden.
gladder is zijn mond
harten grond
Dewijl dit volk, der
In' t minste geen verandring
meer,
13. Zoo zacht als olie is zijn spreken;
Hij schendt
Dan boter; maar zijns
noch zwaard kan scherper steken.
Hij vleit, en
Is vol vau krijg en bitterheden.
Maar spies
God zal u onderhouden; Werp uwe zorgen op
Mijn ziel!
den HEER: Zijn trouwe gunst duldt nimmerDat, die Hem vreezen, wanklen zouden.
14. Gij, Heer! Gij zet den boozen palen,
En
141
zult hen doen ten afgrond dalen. Wie op bedrog
RAVAL
UFURURUBURIHURUAVAVAVAJAJAJKORVAVAVEVAVIVOS

JAVAMANAVAVIN
142
AANAAANVAN
drog
zijn hoop wil bouwen, En dorst naar
hloed, dien kort uw straf De helft van zijne
PSALM 55, 56.
dagen af;
Maar ik, ik zal op U vertrouwen.
PSALM 56.
enâ, o God! bescherm mij door uw hand:
Zie,
hoe ik ben omringd aan allen kant; Zie, hoe de
mensch zijn booze netten spant, Om mij daarin te jagen. Den ganschen dag is' t oog op mij geslagen; Zijn
list legt mij op al mijn wegen lagen; Zijn magt vergroot mijn ongeluk en plagen, Ontroert mijn ingewand. 2. Maar word' ik ooit met bange vrees belaân, Dan zal op U mijn vast betrouwen staan. Ik prijs in God zijn
woord; ik steun voortaan Op Hem: zou vleesch mij deren? Ik vrees hen niet, die mijne smart vermeêren; Mij, €
dag op dag, door lastertaal onteeren;
in een' valschen zin verkeeren,
Mijn woorden
Arglistig mij verraân.
3. Zij rotten zaâm en houden boozen raad,
$$
wijl mij elk in' t heimlijk gadeslaat, Mijn schreTerden

CAVAVAVAVAH
PSALM 56.
den volgt, en mij naar' t leven staat, Door ramp noch klagt bewogen. Zoudt Gij, o God! nog, met uw heilig' oogen, Hun boosheid zien, en straffeloos gedoogen? Neen stort hen neêr door uw geducht vermogen; Uw gramschap straff hun kwaad.
PAUZE.
nooit
4. Gij weet, 0 God! hoe' k zwerven moet op aard';
Mijn tranen hebt G' in uwe flesch vergaard: Is hun getal niet in uw boek bewaard? Niet op uw
rol geschreven? Gewis, dan zal mijn wreevle vijand beven, En, als ik roep, straks rugwaarts zijn gedreven; Dit weet ik vast, God zal mij begeven: Niets maakt mijn ziel vervaard." 5. Ik roem in God; ik prijs' t onfeilbaar woord: Ik heb het zelf uit zijnen mond gehoord;' k Vertrouw op God, door geene vrees gestoord: Wat stervling zou mij schenden? Ik heb beloofd, wanneer G' in mijn ellenden Mij bijstand boodt, en' t onheil af zoudt wenden, Tot U, o,
God! mijn' lofzang op te zenden, Door ijver aangespoord.
143
6. Gij
HUHURVEY
AniVives

144
KAINAVINAMAVEVIVIVAN
T
6. Gij hebt mijn ziel beveiligd voor den dood; Gij
PSALMI 56, 57.
rigt mijn' voet, dat hij zich nimmer stoot'; Gij
zijt voor mij een schild in allen nood:
mijn smart verdreven; Uw dierbre gunst is m' altoos bijgebleven.' k Zal,
zijn bevelen leven: Zoo word' door mij zijn naam
altoos verheven; Zoo word' zijn lof vergroot.
Gij hebt
Tot
voor Gods oog, naar
PSALM 57.
ená, 0 God! genâ, hoor mijn gebeên; Want
mijne ziel betrouwt op U alleen; Mijn toevlugt is de
schaduw uwer vleuglen; Ik berg mij daar voor alle
God,
tegenheên, Tot dat uw magt den vijand zal beteuglen.
2. Ik roep tot God, den Koning van' t heelal;
die' t werk
aan mij voleinden zal,
Die van omhoog mij redt uit mijn ellenden, En,
hoe men woed', mijn' vijand brengt ten val:
God zal zijn gunst en waarheid nederzenden.
3. Door Gods genâ wordt mijne ziel gered,
Schoon zij rond

rondom van leeuwen is bezet. Ik lig, gedrukt door
felle stokebranden; Hun tongen zijn, als zwaarden,
scherp gewet; Als spiesen en als pijlen zijn hun tanden. PAUZE.
4. Verhef, o God! verhef U hemelhoog, Uw eere straal'
op aard' in ieders oog. Zij, die een net bereidden
voor mijn gangen,
OAVAARA
6. Waak
nederboog, In eenen kuil, voor mij bereid, gevangen.
5. Uw hand, o God! heeft veilig mij geleid; Ik *
ben gered, nu is mijn hart bereid; Het is bereid, om U, mijn God! te loven; Nu wordt
uw naam door mij met vreugd verbreid. Mijn
en luit!
PSALM 57.
psalmgezang klimm', tot uw'
uit:
zen;
fluit,
Zijn zelv', terwijl mijn ziel zich
op,
roem,
naar boven.
mijn eer! waakt op, mijn harp
Mijn zanglust streeft den dageraad voor' k Zal onder al de volken, Heer! U prijMijn psalmgezang zal, bij cimbaal en
Uw naam alom de plegtigst' eer bewijzen.
7. Uw goedheid, Heer! is groot en hemelhoog; Uw waar10
145
heid
HURV

VINAVINAVNANANAN
146
heid reikt tot aan den wolkenboog.
in elks oog;
boven' s hemels kringen; Uw eer versprei' haar' luister
EL
PSALM 57, 58.
Laat ieder die door heel de wereld zingen.
PSALM 58.
gij vergadering! gezeten Om regt te doen,
spreekt gij het regt?
Kwijt ieder zich naar zijn geweten?
Verhef U dan ver
Wordt alles billijk aangelegd?
wel inderdaad, Zoo als met regt en wet bestaat?
2. Neen! gij smeedt ongeregtigheden In' t harte, dat van
In schijn van billijkheid en reden.
boosheid zwelt; Gij weegt op aard' uw snood geweld,
nooit gehoor;
6004
En vonnist gij
God vervreemd, Zoo ras hun leven aanvang neemt.
3. De booze leugensprekers dolen, Van' t uur, dat zij geboren zijn; In hart en mond ligt heet venijn,
in een vuurge slang, verscholen:
Zij geven' t goede
Maar stoppen, als een adder,' t oor.
4. Gelijk zich die niet laat bezweren,
Godloozen zijn van
Als
Zoo willen dezen
niet verstaan. Verbreek hun tanden, laat voortaan,
0
God!

버
DAVAUHAVA
God! uw' arm hun kracht verneêren:
PSALM 58.
leeuwen, heet op buit, O HEER! de wreede tanden uit. PAUZE.
5. Smelt hen tot water, laat ze drijven; En maak hun
Breek jonge
#
pijlen, daar zij boos Meê mikken, stomp en krachteloos;
Laat toch uw' arm hunn' boog niet stijven.
in armoe en gebrek, Vergaan, versmelten als een slek.
6. Och! laat hen in hun kwaad niet groeijen;
de zon hun oog beschijn'.
Doe hen,
Maar doe hen als een misdragt zijn; Dat nooit
gemoed,
Eer dan uw potten zullen gloeijen Van' t doornenvuur, stormt
Hij gezwind Hen weg, als in een' wervelwind. 7.' t Regtvaardig volk, gered uit lijden,
eens, wanneer' t de wraak aanschouwt, In God,
wien' t zich had toevertrouwd, En in zijn waarZal
heid zich verblijden;' t Zal zijne voeten, wel8. De mensch zal eerlang vrolijk zeggen:
Zelfs wasschen in der boozen bloed.
147
» GeWis de deugd geniet haar vrucht; Gods groot,, heid
10*

148
JAANANANANANA
,, heid wordt te regt geducht, Die loon en straf ,, weet toe te leggen; Gewis, daar is een God,
En op deez' aarde vonnis geeft."
,, die leeft,
R
PSALM 58, 59.
PSALM 59.
ed mij, o God! uit' s vijands handen;
gangen gaan,
Verlos
mij van de dwingelanden; Uw heil zij, tegen' t
wreed geweld, Mij tot een hoog vertrek gesteld.
Mijn God!' t behaag' U mij t' ontzetten;
Daar
d' overtreders van uw wetten, Die niet dan slinksche
Bloeddorstig mij naar' t leven staan.
2. Laat, HEER! uw' bijstand niet vertragen; Zie,
hoe zij mijne ziel belagen; Zij zijn doldriftig op
Schoon
de been, En rukken al hun magt bij een;
ik geen misdaad heb bedreven, zucht konde geven. Waak op, ontmoet mij, en beschouw Hoe' k op uw magt alleen vertrouw.
3. Ja,' t lust' U, HEER der legerscharen! Als Isrels God t' openbaren; Ontwaak, en straf
dit
Die stof tot wraak

PSALM 59.
dit heidendom; Dat niemand uwe wraak ontkom'.
Zij trekken, trotsch op wanbedrijven, Waardoor
zij trouwloos' t onregt stijven, De stad om, aan den avondstond, En ieder tiert gelijk een hond.
4. De snoodste laster stroomt d' ontaarden Ten mond'
uit; ja geslepen zwaarden Zijn op hun lippen; ieder woord Is schimp, vervloeking, wraak en moord.
,, Wie hoort het?" vragen z' onder' t woeden. Maar
Gij, o Schutsheer aller goeden! Zult hen belagchen, P
en den spot
Haast drijven met al' t heidensch rot.
5. Mijn vijand roem' op zijn vermogen; Maar ik,
ik sla op U mijn oogen;
hulp, o Heer! Gij zijt mijn hoog vertrek, mijn
Ik wacht op uwe
eer.' k Zal God met goedertierenheden, Mij
eerlang te gemoet zien treden, En mij welhaast
gewroken zien Aan hen, die listig mij bespiên. PAUZE.
ELE
6. Beroof hen niet terstond van' t leven,
Opdat mijn
149
volk,
RUHURTA
Vivives

150
VANANANANA
PSALM 59.
volk, van angst ontheven, Uw oordeel tevens niet vergeet'. Uw magt, als Gij ter vierschaar treedt,
elk van hen als balling zwerven,
spiegel, schandlijk sterven; Ja werp, o God, mijn
schild! hen neêr, Als trotsche schenders uwer eer.
sche lippen' t hart doorwonden,
ER
7. Men neem' hen, daar hun lastermonden En valEn,' t kwaad ten
Doe
hoovaardij. Vergeld hunn' vloek, hun razernij, De
als Heerscher is gezeten
geert.
logens, die zij snood verdichten;' t Betaamt U
Gevangen in hun
hen gestreng te rigten. Verteer z' in grimmigheid; uw kracht Verteer', verdelg dat snood geslacht. 8. Laat hen eerlang bij d' uitkomst weten, Dat God
kwade weert, Ja, tot aan
In Jakobs erf, dáár' t
' s aardrijks eind reLaat, als het licht begint te dalen,
9. Laat hen, o God! om spijs verlegen,
Hen
wederkeeren, zoeken, dwalen, Vol ongeduld, van
pad tot pad, Als honden tierend' om de stad.
Omzweryen,

DAVAU
ven, en op nare wegen
nis,
geest:
PSALM 59, 60.
Schoon geen van hen verzadigd is. Maar ik
zal U mijn sterkte noemen, Uw goedheid' s morgens vrolijk roemen, En zingen met een' dankbren
#b
Vernachten in de duister,, Gij zijt mijn hoog vertrek geweest."
10. Ik zal, omdat G' in bange dagen
vlugt waart, van U gewagen;
goedertierenheid
Mijn toesterkte zij mijn zang En snarenspel, mijn leven
Van U, mijn
lang. Ik heb in nood, aan God verbonden, In
Hem mijn hoog vertrek gevonden; In God, wiens
PSALM 60.
Zich over mij heeft uitgebreid.
God! hoe hebben wij getreurd, Door U verstooten en gescheurd! Gij zijt op ons vergramd
geweest; Keer weer tot ons, wij zijn bevreesd.
Gij
hebt, o Heer! het gansche land Geschud, gespleten door uw hand; Het wankelt, het gevoelt
151
uw slagen: Ai! red, genees het van zijn plagen.
2. Gij
VAHVAL

VÄÄÄÄÄÄÄÄÄÄÄÄVAL
152
2. Gij hebt uw volk een harde zaak
PSALM 60.
door uw gestrenge wraak; Door twist op twist
het land gekrenkt, En ons met zwijmelwijn gedrenkt. Maar nu hebt Gij een heilbanier, Tot roem
van uw geducht bestier, Hen, die U vreezen, op
doen steken: Zoo is uw waarheid ons gebleken.
#
3. Geef, Heer! opdat van angst en strijd minde volk moog' zijn bevrijd, Geef heil door
Doen zien,
ik met uw volk alom:
uwe regterhand, En red het zuchtend vaderland.
God sprak weleer in' t heiligdom, Dies juich
4. Nu zie ik Gilead gered,
naar mijn wet;
Heer,
Sukkoth meten; Die zullen mijn bezitting heeten. PAUZE.
' t hoofd
' t Be' k Zal Sichem deelen,
zijn' moed en kracht;
Gehoorzaam luistren
En knielt eerbiedig voor mij neêr;
mijne legermagt, van
Manasse kent mij als zijn'
Aan
Toont Efraïm
Mijn Juda, tot die eer
verkoren, Zal mijne rijkswet elk doen hooren.
5. Het

CAVAVAVA
5. Het trotsche Moab, overheerd,
PSALM 60.
f
waschpot, diep verneerd. Ik werp op Edom mijnen schoe, En eigen hem ten knecht mij toe:
En gij, o Palestina! juich,
Strekt mij ten
met eerbied, buig U neêr om mij, die tot
regeren Gezalfd ben, als uw' Koning teeren.
6. Wie voert mij in een vaste stad,
Juich over mij
Gij' t niet zijn,
7. Geef
mijn vijand veilig schat? Wie zal mij door een
heid.
sterke hand Geleiden tot in Edoms land? Zult
Daar zich
geduchte God! Die ons verstiet tot' s vijands spot; Onz' uitgetogen legermagten Vergeefs naar hulp en heil deedt wachten?
Gij ons hulp in tegenheên: Bij U is raad, bij U alleen.' t Is vruchtloos, waar men
zich mee vleit; Want' s menschen heil is ijdelWij zullen dappre heldendaân In God verrigten: hoe' t moog' gaan, Hij, die van ons
wordt aangebeden. Zal onze weêrpartij vertreden.
PSALM
153
HAVAL

154
W
MANAVAVIVAN
PSALM 61.
ken
PSALM 61.
il, o God! mijn bede hooren;
Naar mijn zuchten en geweên. In verafgelegen streSchier bezweken, Zoek ik heil bij U alleen. 2. Leid mij, Heer! ik. zou in' t stijgen Nederzijgen; Leid mij op een hooge rots. Wil mij tot een toevlugt wezen, Als voor dezen,' s Vijands wreed geweld ten trots. 3.' k Zal in uwe tent verkeeren, Heer der heeren! Voor
Neig uw ooren
uw oog, in eeuwigheid.
' k Zal op U mijn vast vertrouwen Altoos bouwen, Door uw vleuglen overspreid. 4. Want uw goedheid, die wij loven, Heeft van boven Mijn geloft' en beê gehoord. Gij deedt mij tot d' erfnis komen Van de vromen', Wie de vrees uws naams bekoort.
5. Gij zult nieuwe dagen voegen, Vol genoegen, Bij des Konings levenstijd; Zijner jaren tal vermeêren
In' t regeren, Door uw gunst van ramp bevrijd. 6. Hij zal eeuwig in vermogen, Voor uw oogen,
op zijn' troon, o Heer! Zend uw waarheid, uw ontferming Ter bescherming; Zend ze tot zijn wachters neer. 7.' k Zal
Zitten

SOAVAVAVA
7.' k Zal dan door mijn blijde galmen, Door mijn
Loven uwe majesteit; Mijn geloften U
Menigmalen Plegtig aan U toegezeid.
PSALM 62. Stem 24.
psalmen,
betalen,
M
PSALM 61, 62.
ijn ziel is immers stil tot God; Van Hem
wacht ik een heilrijk lot: Hij immers zal
mijn rotssteen wezen, Mijn heil, mijn hulp in
mijn gebrek, Mijn toevlugt en mijn hoog vertrek; Ik zal geen groote wankling vreezen.
2. Hoe lang, o wreedaards! zoekt gij dan
Het
kwade nog van zulk een' man? Uw kracht
is veel te zwak en teeder; Haast sterft gij
allen door Gods hand: Zoo stort een ingebogen wand, Een aangestooten muur ter
3. Zij raadslaan slechts, vervoerd door haat, Om
bedrog; en zoeken
neder.
hem uit zijnen hoogen staat Te stooten met
Met lust hiertoe een' logenvond; Zij zeegnen wel met hunnen mond.
155
Maar
VAL
VAUVAAVIVOS

156
AAAAAAAAAAAAAAA
Maar' t godloos hart doet niets dan vloeken.
4. Doch gij, mijn ziel! het ga zoo' t wil,
Stel
u gerust, zwijg Gode stil. Ik wacht op Hem: zijn hulp zal blijken. Hij is mijn rots, mijn
heil in
5. In
#E
nood,
is groot: Ik zal noch wanklen, noch bezwijken.
PAUZE.
sterke
God is al
PSALM 62.
rots,
0 volk! in
Mijn hoog vertrek; zijn magt
mijn tegenweer; God is mijn
toevlugt in het lijden. Vertrouw op Hem,
gansche hart;
mijn
smart
heil, mijn eer, Mijn
God is
Stort voor Hem uit uw
een toevlugt t' allen tijden.
6. Gemeene lieden immers zijn
Slechts ijdelheid, een
damp, een schijn; De grooten anders niet dan logen:
Zij zouden, hoe hun hart zich vleit, Nog ligter zijn dan d' ijdelheid, In eene weegschaal opgewogen.
7. Vertrouwt, wat uw begeert' ook zij, Nooit op geweld of rooverij, En wordt niet ijdel, als' t vermogen Gedurig aanwast waakt en let, Dat gij het hart er nooit

AVAVAVA
nooit op zett'; Zoo wordt ge door geen' schijn bedrogen.
8. Eenmaal sprak God tot mij een woord, Tot tweemaal toe heb ik' t gehoord: ,, Dat' s Hee,, ren zijn de sterkt' en krachten!" Ook is bij
U de goedheid,
PSALM 62, 63.
ling weer Vergelding naar zijn werk te wachten. PSALM 63. Stem 17.
God! Gij zijt mijn toeverlaat. Mijn God! U
zoek ik met verlangen, Zoo ras wij' t morgenlicht
ontvangen,
Heer! Dies heeft van U elk stery'Bij' t krieken van den dageraad. 0
Heer! mijn ziel en ligchaam hijgen, En dorsten
naar U, in een land, Dat, dor en mat, van
droogte brand Daar niemand lafenis kan krijgen.
9
om!
2.' k Heb. U voorwaar in' t heiligdom
Voorheen
beschouwd met vrolijk' oogen. Hoe zag ik daar
uw alvermogen; Hoe blonk uw godlijk' eer alWant beter dan dit tijdlijk leven Is uwe goedertierenheid! Och! wierd' ik derwaarts weer
157
geVAAVALY
vivives

INNVVVVVV
158
geleid, Dan zou mijn mond U d' eere geven.
3. Dan zou ik, voor uw godlijk oog, Uw deugden al mijn leven prijzen, En in uw' naam mijn'
zang doen rijzen; Mijn handen heffen naar omhoog.
PSALM 63.
Mijn ziel zou nieuwe kracht ontvangen, Verzadigd, als met vet en
vol vreugd, o Heer!
ELO
#
smeer; Mijn mond zou U
4. Wanneer ik op mijn legerstee Aan U gedenk,
Verheffen in zijn lofgezangen. PAUZE.
in stille nachten; Dan peinst mijn ziel met al haar
krachten, Hoe Gij voorheen in angst en wee,
mogendheden
Als mij de vijand wild' omringen, Mij vaardig
zijt ter hulp geweest: Dies zal ik nu ook, onbevreesd, In schaduw van uw vleuglen, zingen.
5. Mijn ziel kleeft U standvastig aan: Gij ondersteunt mijn zwakke schreden; Uw regterhand vol
Doet mij getroost en veilig gaan.
Maar dezen, die mijn ziel begeeren, Opdat ik tot
ver

DAVAVAH
verwoesting raak', Staan bloot voor uw geduchte wraak;
' t
PSALM 63, 64.
6. Men zal die boozen, door' t geweld Van' t scherp gewette zwaard, doen sneven, En aan de vossen
Zij zullen haast ten afgrond keeren.
overgeven, Ter prooi alom in' t open veld. Maar
' s Konings hart zal zich verblijden In God, die
Hem zweert,
' t gansch heelal regeert; En elk, die heilig bij
7. Want, hoe het ga, de logenmond
mer strafloos zegepralen: God stelt der boosheid
IS
Zal zijne trouw met roem belijden.
Zal nimperk en palen, De logensprekers gaan te grond.
PSALM 64. Stem 5.
ehaag' U mij gehoor te geven; Ik zend
$
mijn klaagstem tot uw troon: 0 Heer! dat
zich uw hulp vertoon'; Laat mij voor' s VIJands magt niet beven;
2. Verberg mij voor de listigheden, En voor den heiBehoed mijn leven.
melijken raad Der boozen, die, geneigd tot kwaad,
159
OpRUHVALS

160
#E
VANAVANAVAN
PSALM 64.4
Oproerig in hun doen en reden, Steeds onregt smeden.
3. Bescherm mij tegen' t wreed vermogen Van hen, wier tong is als een zwaard; Wier taal, met bitterheid gepaard, Tot pijlen dient op hunne bogen, Om t' oorelogen.
4. Zij leggen lagen voor de vromen,
len zich voor hun gezigt,
hen met hunn' schicht;
hen om doen komen,
¡ VIVA
hun booze werken:
E
5.' t Is' t kwaad waarin z' elkander
En treffen
Dat hun tot zamenspraak verstrekt;
Waardoor zij wreed
Le
VerschuiEn niemand schromen.
PAUZE.
straks
strikken houden zij bedekt; Zij zeggen van
sterken,
, Wie zal die merken?"
""
Hun
6. Hun drift, aan snood bedrog verbonden, Spitst daaglijks
bloot zijn voor zijn aangezigt,
zich op listigheên. Hun hart, hun binnenst' peinst alleen
7. Maar God, aanschouwend' al hun lagen,
Op valsch' en eerelooze vonden Om elk te wonden.
Die
Zal ijlings
met

met een' scherpen schicht
AVAVAVAVAVA
door zware plagen,
trotsch versmaân,
PSALM 64, 65.
8. Hun tong, die andren durfd' onteeren, En ware vromen
Le
DE
Hen treffen, en,
4
Hen straf doen dragen.
Ja, elk zal hun den rug toekeeren, En hen verneêren.
9. Dan zullen alle menschen vreezen, Het werk verheffen van den Heer; Zijn' lof verbreiden en zijn eer,
En op zijn daân, alom geprezen,
talen
Zal zelf met schande hen belaân;
10.' t Regtvaardig volk zal zich verblijden, Betrouwend'
op den HEER alleen; D' opregten zullen, wel te vreên,
Terwijl zij Hem hun harten wijden, Zijn' naam belijden. PSALM 65.
Oplettend wezen.
e lofzang klimt uit Zions zalen
Tot U,
met stil ontzag; Daar zal men U, o God! beGeloften, dag bij dag; Gij hoort hen, die uw heil verwachten, O Hoorder der gebeên! Dies
zullen allerlei geslachten Ootmoedig tot U treên.
2. Een stroom van ongeregtigheden Had d' overhand
11
161
ор
WAAVALY

VAANAMVIVU¡V¡V¡V
162
op mij;
en zuivert Gij.
en
PSALM 65.
Maar ons weerspannig overtreden Verzoent
Dien G' uit al' t aardsch gedruisch
Welzalig, dien Gij hebt verkoren,
uw heilstem hooren, Ja wonen in
3. Daar zal ons' t goede van
land,
Doet naadren,
uw woning
reis op reis, En' t heilig deel, o groote Koning! Van uw geducht paleis. Gij, Gij zult vreesselijke dingen Ons, in geregtigheid, Doen hooren, en ons blij doen zingen Van' t heil, voor ons bereid.
uw huis.
4. O onze God! o vast vertrouwen Van' t allerverste
Verzaden,
gen Doet pal staan door uw kracht,
die uw almagt toonen,
Op wien al' s aardrijks einden bouwen,
' t wijdstgelegen strand. Gij! die de hemelhooge berEn
Zoodat zij
vloed en stormen tergen, Gij zijt omgord met magt.
5.' t Gebruis der zee doet Gij bedaren,
Daar Gij haar
golven stilt;' t Rumoer der volken, als der baren, Betoomt Gij, waar Gij wilt. Die d' einden dezer aard'
bewonen, Aanschouwen dag aan dag, De teeknen,
Met vrees en diep ontzag. PAU

HVAUHU
6. Gij geeft, dat d' uitgang van den morgen En van den
avond juich'; En dat men U, voor al uw zorgen, Ootmoedig dank betuig'. Het land bezoekt Gij met uw'
zegen, En, door U droog gemaakt, Verrijkt Gij' t grootliks weer met regen, Die tot den wortel raakt.
7. De Godsrivier doet G' overvloeijen,
bereide land
PSALM 65: PAUZE.
Uw goddelijke hand
En op' t
Het nuttig koren welig groeijen.
Maakt d' opgeploegde voren
dronken, Tot uit de weeke kluit, Daar' t drop163
plend nat is ingezonken, Gezegend voedsel spruit.
8. Uw goedheid kroont de jaargetijen: Waar Gij uw' voetstap zet, Daar doet Gij' t al ten zegen dijen; Daar
druipt het al van vet. Het woeste veld vangt zelfs
die droppen, Zijn weide blijft niet droog: De heuvels steken blijde toppen, Met lagchend groen omhoog.
9. De velden zijn bedekt met kudden; De dalen zijn bekleed Met halmen, die van zwaarte schudden, En
loonen' s landmans zwect. Zij juichen elk op zijne
11*
wijRAME
AVAIRIAUKVAVAVARSAVIVOS

164
ANAVAVAVIVAN
PSALM 65, 66.
wijze; Uw eer klimt uit het stof;
uwen naam ten prijze, Uw goedheid en uw' lof.
PSALM 66.
2. Al' t aardrijk smeek' U,
uich, aarde! juich, met blijde galmen,
ten Schepper van' t heelal: Zing d' eer zijns naams
met dankbre psalmen; Verhef zijn' roem met lofgeschal. Gij doet
Zeg: ,, o, hoe vreeslijk zijn uw werken!
,, uw wijdgeduchte kracht, O God! aan al uw ha,, ters merken, Die veinzend buigen voor uw magt."
de schoonste psalmen aan;
Zij zingen,
Den grooneêrgebogen;
stroomen, ons een pad;
op stem en snaren,
Het heff'
Gezangen, die uw' naam
verhoogen, De glorie van uw wonderdaân.
allen! ziet Gods wijze wegen; Wat is zijn werKomt,
king hoog geducht, Het zij Hij' t menschdom met
zijn' zegen Bezoekt, of met zijn strenge tucht! €
3. God baande door de woeste baren
En breede
Daar rees zijn lof Nadat Hij ons beveiligd bad

DAVAVAR
had. Hij zal eeuw uit eeuw
00g bewaakt het heidendom. Hij zal d' afvalligen
PSALM 66.
verneêren; Hij keert hun trotsch' ontwerpen om.
4. Looft, looft den Heer der legerscharen, O volleven sparen,
ken! heft een' lofzang aan! Hij wil ons in het
regeren:
het lijden,
Voor wanklen onzen voet bevrijden. Gij hebt ons
voor een tijd bedroefd, En ons gelouterd door
vertreden;
Ons hoeden op de steilste paân,
5. Een net belemmerd' onze schreden;
Gelijk het zilver wordt beproefd.
vaar ontkomen,
hield ons bekneld; Gij liet door heerschzucht ons
Een enge band
Gij gaaft ons over aan' t geweld. Hier
scheen ons' t water t' overstroomen; Daar werden wij
gedreigd door' t vuur; Maar Gij deedt ons' t geVerkwikkend' ons ter goeder uur. PAUZE.
6. Door' s Hoogsten arm' t geweld onttogen, Zal ik, genoopt tot dankbaarheid, Verschijnen voor zijn heilig'
165
oogen,
RE
KARRHURU
AVATHIAURVA

166
VVVVVV
oogen,
Met offers, aan Hem toegezeid. Ik zal, nu ik
PSALM 66.
mag adem halen, Na zoo veel bangen tegenspoed, Al mijn
geloften U betalen, U, die in nood mij hebt behoed.
7. Ik zal het brandaltaar doen rooken Van' t edelst'
vee uit kooi en stal; Zoo worden vet
ontstoken,
offer leiden,
en
Bij' t lieflijk rijzend lofgeschal.
rookwerk zal zijn' geur verspreiden, Daar ram bij
merg
Het
ram wordt aangebragt;' k Zal bok en rund ten
Heer van harte vreest!
Opdat men z' U ter eere slagt'.
8. Komt, luistert toe, gij godgezinden! Gij, die den
Hoort, wat mij God deed
ondervinden; Wat Hij gedaan heeft aan mijn' geest.
' k Sloeg, heilbegeerig,' t oog naar boven; Ik riep
den Heer ootmoedig aan; Ik mogt met mond en
hart Hem loven, Hem, die alleen mij bij kon staan. 9. Waar' ik door ongeregtigheden En haar aanlokselen bekoord, Dan had de Heer naar mijn gebeden En jammerklagten niet gehoord. Maar nu,
DU

MORVAVAL
nu heeft met gunstig' ooren, Mijn God op mijnen wensch gelet;
afgewezen,
PSALM 66, 67.
en hooren, Merkt' op de stem van mijn gebed.
10. God zij altoos op' t hoogst geprezen!
zij Gods goedertierenheid, Die nimmer mij heeft
5
Hij, die het al kan zien
PSALM 67. Stem 33.
algoede God zij ons genadig, En zegen' ons met
overvloed; Hij doe zijn aangezigt gestadig Ons lichten,
en Hij zij ons goed; Opdat elk genegen Zich aan uwe wegen Op deez' aarde wenn'; En de blinde heiden, Nu van God gescheiden, Eens uw heil erkenn'.
Noch mijn gebed gehoor ontzeid!
zaak beslechten,
aarde,
Lof
2. De volken zullen U belijden, O God! U loven al te
167
zaâm; De landen zullen zich verblijden, En juichen
over uwen naam: Volken zult Gij regten Hunne
In regtmatigheid; Volken op deez'
Die uw arm vergaarde, Die Gij veilig leidt.
3. De volken zullen, Heer! U loven! O Heer! U loven
alRAUMA
VAUVAVIVOS

INANANAVAVIVANEV
168
PSALM 67, 68.
altemaal, Die d' aarde vruchtbaar maakt van boven,
Dat z' ons op haar gewas onthaal'. God is ons genegen,
Onze God geeft zegen. Hij, die alles geeft, Hij zal
zijn geprezen; Hem zal alles vreezen, Wat op aarde leeft.
DEFC
PSALM 68. Stem 36.
e HEER zal opstaan tot den strijd; Hij zal zijn
haters, wijd en zijd Verjaagd, verstrooid doen zuchten: Hoe trotsch zijn vijand wezen moog', Hij zal
voor zijn ontzaglijk oog Al sidderende vlugten. Gij
zult hen, daar G' in glans verschijnt, Als rook en Verdrijven en doen dolen.
damp, die ras verdwijnt,
E
' t Godlooze volk wordt haast tot asch;' t Zal voor uw
oog vergaan, als was, Dat smelt voor gloênde kolen. #
2. Maar' t vrome volk, in U verheugd, Zal huppelen
van zielevreugd, Daar zij hunn' wensch verkrijgen;
Hun blijdschap zal dan onbepaald,
Door' t licht, dat
van zijn aanzigt straalt, Ten hoogsten toppunt stijgen.
Heft Gode blijde psalmen aan;
Verhoogt, verhoogt
voor

MORVAUHUR
voor Hem de baan; Laat al wat leeft Hem eeren!
Bereidt den weg, in Hem verblijd, Die door de vlakzen;
PSALM 68
ke velden rijdt; Zijn naam is HEER der heeren!
3. Springt op van vreugd, verheft zijn' lof,
HURUFUA URVAVAR
Hij woont in' t hemelhof, Een Vader is der weeDie,
vruchtbren in een huisgezin,
Die weduwen haar regt verschaft, Die streng
haar onderdrukkers straft, En voor zijn wraak doet
te toonen,
E
daar
vreezen: Een God, die zet, uit menschenmin, D' onuitgeleid,
Gevangnen uit de boeijen redt; Maar
die verlaters van zijn wet Doet in het dorre wonen.
1. PAUZE.
En, om zijn magt
#
4. O God! toen Gij, met majesteit, Uw Israël hebt
En op uw heil doen hopen; Toen Gij
langs Parans woesten grond Hun voortoogt, schokte
d' aard' in' t rond; De hooge heemlen dropen:
De bergen rezen zelfs omhoog; Men zag dit Sinaï
voor' t oog Van Isrels Koning beven. Een' mil169
den
DAUKORVAVAVENVIVES

170
WANANNAVANAVAN
PSALM 68.
den regen zondt G', o Heer! Op uw bezwijkend' erfnis neêr, Om sterkt' aan haar te geven.
5. Uw hoop, uw kudde woonde daar; Uit vrije
goedheid waart Gij haar Een vriendelijk beschermer; En hebt ellendigen dat land
uwe sterke hand, O Israëls Ontfermer!
welhaast een groote schaar,
Bereid door
gaf rijke juichensstof, Om zijne wondren en zijn'
lof, Met hart en mond te melden: Men zag
6. De koningen, hoe zeer geducht,
De Heer
de blijdste maar, Vervullen berg en velden.
Met klanken van
Zijn met hun
heiren weggevlugt; Zij vloden voor uw oogen.
E
buit van' t overwonnen land Viel zelfs der vrouDe
wen in de hand, Schoon niet mee uitgetogen. Al
laagt g', o Isrel! als weleer, Gebukt bij tigchelsteenen neêr, Toen gij uw juk moest dragen,
En zwart waart door uw dienstbaarheid,
Uis
een beter lot bereid; Uw heilzon is aan' t dagen.
7. Ge

MORVAUHURU
7. Gelijk een duif door' t zilverwit, En' t goud, dat
op haar veedren zit, Bij' t licht der zonnestralen,
PSALM 68.
Ver boven andre vooglen pronkt, Zult gij, door' t
godlijk oog belonkt, Weêr met uw schoonheid pralen. Wanneer Gods onweerstaanbre hand De vorsten
uit het gansche land Verstrooid had en verdreven,
Ontving zijn erfdeel eedler schoon, Dan sneeuw, hoe
wit zij zich vertoon', Aan Salmon ooit kon geven. 2. PAUZE.
8. Dat Bazans hemelhooge berg Met al zijn heuvlen
Zion terg',
E
gij, bergen! trotsch omhoog? Wat wilt g' u,
in der volkren oog,
B
En wane t' overtreffen: Wat springt
en
zelf heeft dezen berg begeerd Ter woning, om,
Bij Zions berg verheffen? God
aldaar geëerd, Zijn heerlijkheid te toonen:
HEER, die hem verkozen heeft, Die trouwe houdt,
De
eeuwig leeft, Zal hier ook eeuwig wonen.
171
9. Gods wagens, boven' t luchtig zwerk, Zijn
tienVAVAVAVAL
AURURVAVAVERVIVES

172
KAANANINVANAVA
PSALM 68.
tien- en tienmaal duizend sterk, Verdubbeld in
getalen; Bij hen is zijne majesteit Een Sinaï in
heiligheid, Omringd van bliksemstralen.
ten hemel op vol eer;
De kerker werd uw
buit, o HEER! Gij zaagt uw' strijd bekroonen
Met gaven, tot der menschen troost;
Gij voert
' t wederhoorig kroost Altijd bij U
Opdat zelfs
zou wonen.
10. Geloofd zij God met diepst ontzag! Hij overlaadt ons, dag aan dag, Met zijne gunstbewijzen.
Die God is onze zaligheid! Wie zou die hoogste Majesteit Dan niet met eerbied prijzen? Die God is ons een God van heil; Hij schenkt, uit
11. Gewis, hoe hoog de nood moog' gaan,
goedheid, zonder peil, Ons' t eeuwig zalig leven;
Hij kan, en wil, en zal in nood,
$
naadren van den dood, Volkomen uitkomst geven. 3. PAUZE.
Zelfs bij het
God zal zijns
vijands kop verslaan; Dien haargen schedel vellen,
Die

MOHVAVAVA
PSALM 68. B
Die trotsch, wat heilig is, onteert, En, daar hij
schuld met schuld vermeêrt, Zich tegen Hem durft
stellen. De Heer heeft zelf ons toegezeid:' k Zal u, ,, door magt en wijs beleid, Uit Bazan weêr doen ko,, men;
U zullen, als op Mozes' beê, Wanneer uw
,, pad loopt door de zee, Geen golven overstroomen. 12. ,, Dan moogt g' in zegepraal uw' voet, Ja uwer
,, honden tong in' t bloed Van elken vijand steken."
O groote God! geduchte Heer! Uw gangen, zoo
vol roem en eer,
Zijn aan uw volk gebleken; De
gangen van mijn' God en Vorst, Wien, schoon Hij
' s werelds rijkskroon torscht, Deez' woningen behaagden. De zangrei trad den speelrei vóór, In' t midden ging het vrolijk koor Der trommelende maagden.
13. Looft God in zijn gemeent' alom, Den Heer,
gij, die in' t heiligdom, Als Isrels kroost, moogt
naadren. Hoe vrolijk gaan de stammen op Naar Zions godgewijden top, Met Isrels achtbre vaadren!
173
De
UAVRAVAEN
AURORUAVAVATAJAJAJRVAVAVAVLAVIVES

XX
174
De vorsten van
PSALM 68.
elk huisgezin, Zij trekken aan:
hier Benjamin, Schoon klein, hij mogt regeren;
Dáár Judaas stam, die glorie won; Ginds Naftali en Zebulon, Om God, hunn' Koning, t' eeren. 4. PAUZE.
$ 11
14. Uw God, o Isrel! heeft de kracht
gen;
bevel u toegebragt. 0 God! schraag dat vermoVersterk hetgeen Gij hebt gewrocht, En laat
uw hulp, door ons verzocht, Uw volk voortaan
Door zijn
verhoogen. Dan passen, uwen naam ter eer, Om
uwes tempels wil, o Heer! De vorsten op uw
wenken: Zij zullen U,
het allerverste land,
van
alle kant,
Zelfs uit
Vereeren met geschenken.
15. Scheld met uw stem het wild gediert', Dat in
het riet zoo weeldrig tiert, De stier- en kalverbenden; Het volk, dat stukken zilvers geeft, En dus
zich onderworpen heeft, Maar loert op onz' ellenden. Gewis! wij zien hen reeds berooid, En' t
oor

MOHVAHURA
PSALM 68, 69.
oorlogzuchtig volk verstrooid: Gezanten zullen naadren; Egypte zal, met Moorenland, Tot God verheffen hart en hand, Den God van onze vaadren. 16. Gij koningrijken! zingt Gods lof! Heft psalmen op
naar' t hemelhof, Van ouds zijn troon en woning;
Daar Hij, bekleed met eer en magt, Zijn sterke
stem verheft met kracht, En heerscht als Zions
Koning! Geeft sterkt' aan onzen God en Heer; Hij
heeft in Israël zijn eer En hoogheid willen toonen. Erkent dien God, Hij is geducht; Hij doet
zijn sterkte boven lucht En boven wolken wonen.
17. Hoe groot, hoe vreeslijk zijt G' alom, Uit uw verheven heiligdom, Aanbidlijk Opperwezen!
' t Is
Isrels God, die krachten geeft, Van wien het volk
zijn sterkte heeft. Looft God! elk moet Hem vreezen. PSALM 69. Stem 51.
God! verlos en red mij uit den nood: De waatHUHUHURUHURE
175
ren zijn tot aan de ziel gekomen; Ik zink in' t
slijk,
TUCS

176
AVANIN
slijk, ik voel mij overstroomen; Ik ga te grond'; de
vloed is mij te groot. Ik roep mij moê in dezen jammerstaat; Mijn keel is heesch, zij is van droogt'
ontsteken;
laat,
PSALM 69.
En,
daar ik hoop op God, mijn' toeverSchrei ik mij blind; mijn oogen zijn bezweken.
2. Men telt veel eer de haren van mijn hoofd
hen, die mij, doch zonder oorzaak,
E
Dan
zoekt mijn' dood, geen onschuld kan mij baten:
haten; Men
Hen zie ik sterk; maar mij van kracht beroofd.
Men eischt. van mij, daar ik m' onschuldig ken,
' t Geroofde weêr,' k moet voor voldoening zorgen.
Gij weet, o God! hoe ver ik strafbaar ben;
U is mijn schuld, mijn dwaasheid niet verborgen.
3. Beschaam door mij de stille hope niet Van hen,
laat geen schande wedervaren
die U, o HEER der legerscharen! Verwachten;
Aan hen, die U steeds
zoeken in verdriet. Met mij verging hun hoop, o
Isrels God! Daar ik mijn' smaad om uwentwil
moet

moet dragen. Mijn aanschijn is bedekt met schand'
en spot;
eerd,
4. Mijn' broedren ben ik vreemd, door elk ontder;
teerd.
last
MORVAUHURAAA
' k Vind onder hen noch schutsheer, noch behoePSALM 69.
maken;
Helaas wat heb ik stof tot bitter klagen! 1. PAUZE.
laken;
leed.
En onbekend den zonen mijner moeder;
bed:
Ik heb geweend, mijn ziel heeft steeds gevast; $
Maar' k word te meer met smaadheid overladen.
Want d' ijver van uw huis heeft mij ver5. Ik heb mijn vleesch met eenen zak bekleed;
Ik draag den schimp, den smaad en overMaar hoor mijn' naam ten spot en spreekwoord
Dergenen, die, alziende God! U smaden;
De regters zelfs doen niet dan klappen,
' k Ben' t snarenspel van dronkaards in mijn
Maar, HEER! tot U, tot U is mijn geDaar is, o God! een tijd van welbehagen,
Een tijd van gunst, te mijner hulp gezet; Hoor,
12
177
naar
VARVAE

VAN
KAVVVVANAVAVA
178
naar uw trouw en heilwoord, dan mijn klagen!
6. Ruk, door uw magt, mij uit het slijk; behoed,
En laat mij niet verzinken in de waatren; Maar red
mij uit de handen mijner haatren; Uit deze kolk en
E
PSALM 69.
diepen watervloed.
' t hoofd niet gaan;
Och! laat den stroom mij over
diepte stuite; Dat toch de put niet worde toegeMaar dat uw arm' t geweld der
daan, Noch over mij zijn mond voor eeuwig sluite.
7. Hoor mij, o HEER! uw goedertierenheid Is goed;
zie mij dan aan met gunstig' oogen: Hoe teer, hoe
11
# 6
groot is mij uw mededoogen!
die heete tranen schreit;
Verhoor uw' knecht,
Verberg voor hem uw aangezigt toch niet; Want ik bezwijk door angst en tegenheden. Ai! haast U mij ter hulp, in mijn verdriet; De nood klimt hoog, verhoor mijn smeekgebeden! 2. PAUZE.
8. Genaak, genaak in gunste tot mijn ziel,
haar; laat de boozen, die mij haten,
Bevrijd
Vijan

dig zijn en alle deugd verlaten, Nooit roemen,
dat ik in hun handen viel.
MOHVRUHURAAVA
schaamt' en smaad mij treff, o God! Daar niePSALM 69.
mand zich mijn onheil aan wil trekken.
schandlijk ik der boosheid strek ten spot;
maar,
Gij kent hen, die mij dezen angst verwekken.
9. Versmaadheid breekt en scheurt mij' t hart van één; Ik ben zeer zwak; de lasteringen snijden Mij door
Gij weet, wat
de ziel; ik wacht naar medelijden, Naar troosters;
tre gal gegeven;
helaas! ik vind er geen. Ja, groote God! zij hebben mij tot spijs, Bij al mijn smart, nog bitgen
Hoe
9
vangen.
wijs, Wanneer de dorst mijn lippen zaâm doet kleven.
10. Hun tafel word', o God! hun tot een' strik,
Een' valstrik, daar zij straks in blijven hanEen edikteug is zelfs een gunstbeEn vollen loon
van al hun kwaad ontVervloek hun spijs, dat niets hun ziel
verkwikk': Verblind hunn' geest, verduister hun
12*
179
ver
AVARVAT

MANAVGVANG VIVAN
180
verstand; Verdonker hun
oogen;
hand;
11. Stort
E
PSALM 69.
over hen
Verbreek hun kracht door uw getergde
Dat rusteloos hun lenden wagglen mogen. 3. PAUZE.
dit geslacht,
uw
dat
H
Uw' heeten toorn; grijp aan hen,
#
ten! Dat hun paleis verwoest zij en
bewolk gezigt,
zich
gramschap
uit,
Dat niemand meer in hunne tenten woon'! Want
hun
levensboek der vromen:
in' t kwaad
12. Doe misdaân toe tot al hun euveldaân;
vaardig volk niet aan.
vertoon
die U haVervolgt dien Gij verwond hebt en geslagen;
verlaten;
smart strekt hun tot tijdverdrijf en vreugd;
verheugt,
doen van praat en schimp schier alles wagen.
Zijn
Zij
uw geregtigheid niet komen; Maar delg hen uit het
Laat hen tot
Schrijf hen met uw regtMaar ik, ik ben ellendig en
vol smart; Uw heil, o God! voer' m' in een hooge woning! Dan zing ik blij, en, uit een dankbaar
hart,

hart,
ORVAVHU
13. Dat zal den HEER veel aangenamer zijn
PSALM 69, 70.
Den grooten naam van mijnen God en Koning.
of var, die hunnen klaauw verdeelen. De blijdschap
zen!
HVAVA
zal het hart der vromen streelen, Als zij mij zien verlost van smart en pijn. Gij, die God zoekt in
zen,
al uw zielsverdriet, Houdt aan, grijpt moed, uw
Dan os
hart zal vrolijk leven. Nooddruftigen veracht zijn goedheid niet; Nooit zal hij zijn gevangenen begeven.
14. Gij hemel, aard' en zee! vermeldt Gods lof!
Laat al wat leeft zijn trouw en goedheid prijZij,
Want God zal aan zijn Zion hulp bewijEn Juda's steên herbouwen uit het stof.
Daar zal zijn volk weêr wonen naar zijn' raad;
God eeuwig hun zijn volle gunst betoonen;
Daar zullen zij, Gods knechten, met hun zaad,
die zijn' naam beminnen, erflijk wonen. PSALM 70. Stem 17.
aal haastig ter verlossing neêr,
O God! en
181
red
RAVAT

INVVANAVANA
182
#
red mij uit gevaren, Uit angsten, die mijn ziel bezwaren!
' k
PSALM 70, 71.
Spoed U ter mijner hulp, o HEER!
alien, die mijn ziel belagen, Beschaamd en schaamrood van mij vliên; Laat, die met vreugd mijn
rampen zien, In hunne wenschen nimmer slagen. 2. Laat allen, die, met schampren spot, Mij honen, tergen en onteeren, Hunn' schimp ten loon,
Laat
terugge keeren, Vergaan op uw geducht gebod.
Laat hen, die zich tot U begeven,
uw heil beminnen, Heer!
B
Hen,
uw eer, En zingen: ,, God zij hoog verheven!"
3. Ik ben nooddruftig, arm en naakt; O God! mijn Helper uit ellenden! Haast u tot mij; wil bijstand
zenden! U komst is' t, die mijn heil volmaakt. PSALM 71. Stem 31.
die
Gedurig juichen tot
neer'. Red mij door uw geregtigheden;
Dat
etrouw op U; hoor mijn gebeden:
mij geen schaamt', o HEER! In eeuwigheid verBevrijd
mij,

AVAVAV
mij, neig uw ooren; Verlos mij, wil mij hooren!
PSALM 71.
2. Wees mij een rots, om in te wonen; Een schuilplaats, daar mijn hart Steeds toevlugt vind' in smart:
Uw hoog bevel zal blijkbaar toonen, Dat Gij, o
groot' Ontfermer! Mijn burg zijt en
vast vertrouwde,
3. Bevrijd mij van' t geweld des snooden,
lig regt verkracht; Wiens trotschheid mij veracht.
Ik wacht op U, o God der goden! Op wien ik
beschermer.
ik, in gezangen,
Van dat ik' t licht aanschouwde.
4. Zoo Gij, van dat ik werd geboren, Ja, van
ondersteund,' k waar' lang verloren:
Die' t heimijn eerst begin, Mij niet uit teedre min, Hadt
5.' k Was als een wonder in elks oogen;
Dies doe
$
U steeds mijn' lof ontvangen. 1. PAUZE.
Doch Gij,
mijn Toevlugt! Gij Stondt mij met sterkte bij:
Laat dan mijn mond uw' naam verhoogen, En
183
al mijn levensdagen Van uwen roem gewagen.
6. VerAURUME

MAAVVIVAVAVA
184
6. Verwerp mij niet in hooger jaren:
den ouderdom,
PSALM 71.
Uw voorzorg over mij niet varen;
in hunnen raad,
Dien' k in uw gunst beklom,
7. Hen, die op mijne ziele loeren,
kracht van' t leven, Uw hulp mij niet begeven.
regt, te zamen
Een goddelooze schimptaal voeren,
Laat, met de
Laat, bij
Uit onverzoenbren haat,
8. ,, Ziet," zeggen zij, ,, hij ligt verschoven;
Hoort men,
Mijn' ondergang
En, tegen
,, vrij; Hij kan geen uitkomst zich beloven."
9. Doe hen beschaamd staan en bezwijken,
,, niet aan zijn zij'; Jaagt, jaagt hem, grijpt hem
beramen.
God staat
toon m' uw ontferming, En haast U ter bescherming.
O God!
Wier
woede mij bestrijdt, Wier haat mijn rust benijdt;
10. Mijn hart zal steeds op U vertrouwen;
Doe hen met smaad en schande wijken, Die tegen mij zich sterken, En mijne ramp bewerken. 2. PAUZE.
Mijn mond

5
mond vindt, tot uw lof, Gedurig ruimer stof,
CAVAVAVA
En zal uw regt en heil ontvouwen;
PSALM 71.
de reeks dier schatten Kan tellen noch bevatten.
11. Ik zal blij moedig henen treden, In' s HEEREN mogendleid en onderrigt;
Schoon ik
heid. Mijn hart is uitgebreid, O Heer! om uw geregtigheden, Ja, die alleen, te prijzen Op aangename wijzen. 12. Gij hebt mij, van mijn kindsche dagen,
Le
Zoo
GeNog blijf ik naar mijn'
pligt Van uwe wondren blij gewagen. O God!
wil mij bewaren, Bij' t klimmen mijner jaren. 13. Blijf mij in mijne grijsheid sterken; kwik mijn' ouderdom: Bewaak mij van rondom:
Zoo meld' ik dit geslacht uw werken; Zoo zal
' k uw grootheid zingen Voor hun nakomelingen.
3. PAUZE.
185
heerlijk schittert uit den hoogen.
14. Ik roem, 0 eeuwig Alvermogen!' k Roem
uw geregtigheid, Die zoo veel glans verspreidt,
Ver0
Heer
RURVAL

ANAMNAVN
186
Heer der legerscharen!
Les
drukkend harteleed;
15. Gij deedt mij veel benaauwdheid smaken
afgrond trekken,
40
PSALM 71.
Zult Gij mij weder levend maken; Mij uit den
Wie kan U evenaren?
hart,
gen,
16. Gij zult met luister mij omringen,
Maar, tot mijn hulp gereed,
men,
En
En met uw vleuglen dekken.
troosten in mijn smart: Dan zal ik, blij van
17. Mijn lippen zullen juichend roemen
Mij
Met luit en harp uw goedheid zinO heilig Opperwezen! Door Israël geprezen.
U gewijd, Dat Gij mijn Helper zijt! Mijn
tong zal U mijn' Redder noemen; Uw gunst,
In psaleer herstelt, Die al mijn haters velt.
den godgetrouwen, Den ganschen dag ontvouwen.
18.' k Zal uw geregtigheid verheffen, Die mij in
' k Zie
hen door schand' en schaamte treffen; Ik zie hen
schaamrood vlugten, Die mijne ziel doen zuchten. PSALM

OAVAVAVA
lig regt;
eef, Heer! den Koning uwe regten,
of maan
PSALM 72. Stem 65.
PSALM 72.
geregtigheid Aan' s Konings zoon, om uwe knechten
Te rigten met beleid: Dan zal Hij al uw
beheeren, Regtvaardig, wijs en zacht;
ellendigen regeren, Hun regt doen op hun klagt.
2. De bergen zullen vrede dragen, De heuvels heiHij zal hun vrolijk op doen dagen Het heil, hun toegezegd.' t Ellendig volk wordt dan uit lijden Door zijnen arm gerukt; Hij zal nooddruftigen bevrijden; Verbrijzlen, wie verdrukt. 3. Zij zullen U eerbiedig vreezen, Zoo lang er zon Bij' t nageslacht ten licht zal wezen,
En op- en ondergaan. Hij zal gelijk zijn aan den regen, Die daalt op' t late gras; Aan droppels,
die met milden zegen
4.' t Regtvaardig
En uw
vrede bloeijen,
volk
En uw
twist en wrok verdwijnt,
$
Tot dat geen maan
Besproeijen' t veldgewas.
volk zal welig groeijen; Daar
187
Zal alles door den
* meer
schijut.
VARVATN
VES

MAHAMIVIGN
188
schijnt. Van zee tot zee zal Hij regeren,
ver
PSALM 72.
men volkren kent;
Men zal
d' Eufraat vereeren Tot aan des aardrijks end.
nevens Seba komen,
Zoo
5. Het woeste volk zal voor Hem knielen; Zijn vijand
Hem van
likt het stof; En Tharsis voert met rijke kiegen,
len Geschenken naar zijn hof; Met giften zullen langs de stroomen, De Koningen der zee, En Scheba
Hem smeekend' om den vreê. PAUZE.
#E
6. Ja! elk der vorsten zal zich buigen, En vallen
voor Hem neêr; Al' t heidendom zijn' lof getuiDienstvaardig tot zijn eer.' t Behoeftig volk,
in hunne nooden, In hun ellend en pijn, Gansch
hulpeloos tot Hem gevloden, Zal Hij ten redder zijn.
7. Nooddruftigen zal Hij verschoonen; Aan armen, uit
genâ, Zijn hulpe ter verlossing toonen; hun zielen gâ. Als hen geweld en list bestrijHij slaat
den Al gaat het nog zoo hoog; Hun bloed, hun
tranen en hun lijden, Zijn dierbaar in zijn oog. 8.
Zoo

ven,
8. ,, Zoo moet' de Koning eeuwig leven!" Bidt elk met
diep ontzag, Men zal Hem' t goud van Scheba geHem zeegnen dag bij dag. Is op het land een
OHVATHIR
handvol koren, Gekoesterd door de zon,' t Zal op
' t gebergt' geruisch doen hooren, Gelijk de Libanon.
9. De stedelingen zullen bloeijen, Gelijk het malsche kruid. Zijn naam en roem zal eeuwig groeijen; Ook zal, eeuw in eeuw uit, Het nageslacht zijn grootheid zingen,
PSALM 72.
10. Dan zal,
Zoo lang het zonlicht schijn':
schat van zegeningen, In Hem, ten erfdeel zijn.
heidendom
na zoo veel gunstbewijzen,' t Gezegend
wig Wezen,
' t Geluk
Die Davids troon beklom.
Hun zal een
in Israël geprezen,
van dezen Koning prijzen,
en volg mijn zangen
Bekleed met mogendheên! De HEER,
Geloofd zij God, dat eeu189
11. Zijn naam moet' eeuwig' eer ontvangen;
loov Hem vroeg en spâ! De wereld hoor'
Doet wondren, Hij alleen.
Met Amen, Amen,
Men
na! PSALM
URVAVAR

MAHAVAVA
190
zen.
PSALM 73.
PSALM 73.
a waarlijk! God is Isrel goed,
rein zijn van gemoed; Hoe donker ooit Gods weg
440
moog' wezen, Hij ziet in gunst op die Hem vreegen
voeten waren in mijn leed, Schier uitgeweken, en
Maar, ach! hoe wèl mijn ziel dit weet, Mijn
mijn treen Van' t spoor der godsvrucht afgegleên.
2. Ik zag met nijdig' oogen aan, Hoe dwazen hier op rozen gaan; En hoe godloozen in hun ganAl veeltijds rust
Viv
Voor hen, die
en
weten van geen tranenbrood,
Van
vreê erlangen:
gouden keten, aan;
Zij
den, tot hunn' dood; Hun kracht is frisch, zij
geene banzijn gezond, Tot op hunn' laatsten avondstond. ELCO
3. Zij weten doorgaans van verdriet En moeit', als
' t Geweld,
andre menschen, niet; Men ziet hen bittre smart
noch plagen, Als andre stervelingen, dragen; Dies zijn zij trotsch, en doen den waan,
Gelijk een
dat deugd en pligt

AVAVAR
pligt versmaadt, Bedekt hen, als een praalgewaad.
beloven,
4. Indien men op hunn' voorspoed let, Hun oogen puilen uit van vet; Hun weelde, wat zij zich
op
PSALM 73.
Gaat hun verbeelding nog te boven. Zij
mergelen de menschen uit, En spreken, trotsch
roof en buit,
hun magt,
Terwijl
Steeds uit de hoogte van
hun hart de deugd belacht. 1. PAUZE.
5. Hun mond tast zelfs den hemel aan, Gods albestuur
schijnt hun een' waan; Terwijl hun tong op aarde
wandelt, Geen mensch ontziet, maar elk mishandelt.
van mijn klagen
Daarom keert zich Gods volk hiertoe, En schrikt,
wanneer hun, bang te moê, Het water, daar hun niets gelukt, Met bekers vol wordt uitgedrukt.
6. Dan peinst de ziel: is' t waar? zou God Ook weten van mijn droevig lot? Zou d' Allerhoogste
En bittre rampen kennis dragen?
Ziet dezen, hoe godloos en wreed, Zijn even191
wel
HAB

IVANAVAN
192
wel bevrijd van leed; De rust volgt hen op al
hun paân, En hun vermogen groeit steeds aan.
PSALM 73.
7. Zoo heb ik dan vergeefs gestreên,
gezuiverd, en gebeên; Vergeefs heb ik in reine plassen Van ons uld mijne hand gewasschen;
Want al den dag ben ik geplaagd;
verschrikt, mijn boezem jaagt;
8. Zoo ik dit zeggen, staven zou,
19
En
er morgenstond, Waarop ik geen kastijding vond.
Mijn hart
nooit verscheen
Gewis, dan waar'
ik niet getrouw Aan' t waard geslacht van uwe
Mijn ziel
kindren, En zou hun hoop en moed vermindren.
Nogtans heb ik, met al mijn kracht,
te plegen.
in mijn oog, Mij moeilijk viel en
9. Dit duurde, tot ik uit dien drom
regering overdacht; Maar' t was een stuk, dat,
Die GodsDe voorspoed zelfs de boozen leidt,
veel te hoog.
ging in' t heiligdom, Om met de godspraak raad
Van neevlen
Daar zag ik, op wat gladde wegen
En,
hoe
G' in

DAVAVAVA
den top van
G' in' t eind hunn' val bereidt. Zij storten van
PSALM 73.
eer
10. Hoe worden zij, tot
als in een oogenblik!
onverwacht,
In eeuwige verwoesting neêr. 2. PAUZE.
nieren,
AVAVAVA
ven enden, Van angst verteerd in hun ellenden!
ieders schrik, Vernield,
Hun weeld' is als een droom vergaan. O Heer!
wanneer Gij op zult staan,
Hoe moeten zij het ledig schatten,
11. Toen' t zwellend hart met ongeduld En wreevle
Zult Gij hun toonen,
Hoe Gij hun ijdel beeld veracht.
afgunst werd vervuld, En ik geprikkeld in mijn
Gods waarheid niet geloofd;
Om trotsch mijn crift den toom te vieren;
Was mijn verstand van licht beroofd: Ik heb
Maar was, door mijn'
verwaanden geest, Bij U een onvernuftig beest.
12.' k Zal dan gedurig bij U zijn,
nooden, angst en pijn; U al mijn liefde waarWijl gij mijn regterhand woudt 13
In al mijn
193
vatRURVAT
KIRIBORHORU
Vivive

AMAVAN
194
E
vatten. Gij zult mij leiden door uw' raad,
God, mijn heil, mijn toeverlaat!
PSALM 73, 74.
13. Wien heb ik nevens U omhoog?
hart, wat zou mijn oog
toe door U bereid, Opnemen in uw heerlijkheid.
ivive
lusten? Niets is er daar ik in kan rusten.
afhoereren,
En mij, hierWat zou mijn
Op aarde nevens U toch
zwijkt dan ooit, in bittre smart Of bangen nood, mijn vleesch en hart, Zoo zult Gij zijn voor mijn
14. Wie, ver van U, de weelde zoekt,
WH
0
gemoed Mijn rots, mijn deel, mijn eeuwig goed.
heid
eerlang en wordt vervloekt; Gij roeit hen uit die
PSALM 74.
BeEn U den trotschen nek toekeeren;
Maar' t is mij goed, mijn zaligst lot,
wezen bij mijn' God:' k Vertrouw op Hem geheel
Vergaat
en al, Den HEER, wiens werk ik roemen zál.
aarom, 0 God! zijn wij
in
Nabij te
eeuwigVan uwe gunst en onderstand verstoken?
Hoe

Hoe kan uw toorn dus tegen ons nog rooken,
Die schapen zijn, zelfs door uw hand geweid?
2. Herdenk de trouw,
Zie,
geten:
CAVAVAVA
PSALM 74.
Denk aan uw volk, door U van ouds verkregen;
Denk aan uw erf, het voorwerp van uw' zegen,
Aan Zions berg, daar Geertijds hebt gewoond.
3. Ruk spoedig aan
Zelfs,
ren,
ven,
9
HORA VAUHVAT
hoe de Stad
aan ons voorheen betoond;
verdubbel uwe schreen;
verwoest ligt en
gesmeten, Uw heiligdom verdorven en vertreên.
4. Uw vijand heeft, ter plaatse van' t gebed,
Gelijk een leeuw gebruld, bij' t zegevieren;
U ten schimp, heeft hij zijn krijgsbaniever4
Des vijands magt heeft alles neêrIn trotschen moed, tot teekenen gezet.
5. Elk woedt om strijd en toont zich onbeschroomd; Men houwt en hakt, dat poort en bindten
beven; Gelijk men slaaft om bijlen aan te geEn ijvrig kapt in' t hoog en digt geboomt'.
6. Dus hebben z' ook doldriftig, onbesuisd, Gra13*
veer195
URUBURI

MXMXIA
KATAVA
196
veerselen, pilaren, wanden, bogen,
sieraad
zwaard,
ligd.
ligd,
de
lust
houweel
至
7. Uw heiligdom is door het vuur
Uw' naam ten
één
PSALM 74.
Geen
heeft zijn' glans voor' t woên des gloeds beveiUw schoon paleis, uw woning is ontheiTen gronde toe in puin en asch verkeerd.
8. ,, Laat,' zeiden zij, ,, Laat ons het gansche land, ,, Geplunderd, voor onz' overmagt doen zwichten!" Hun wreede vuist heeft al de godsgestichten,
hoon, verbrijzeld of verbrand. 1. PAUZE.
elks oogen, van was
hamer en
De vijand
Wier kunst9. Wij zien aan ons, na al dit ongeval,
teeknen meer van uwe gunst gegeven:
Zal hij uw'
woest vergruisd.
verteerd; Niets
Met
profeet is ons tot troost
stervling weet, hoe lang dit duren zal.
10. Hoe lang, o God! zal in dit zwaar verdriet,
trotschheid ons zijn wreede
naam in eeuwigheid dan
Geen
Niet
gebleven;
toonen?
honen?
Neen,

Neen,' t kan niet zijn; dat duldt uw glorie niet.
HAHAH
11. Ach! waarom trekt G' uw hand dus van ons af,
ken?
PSALM 74.
Uw regterhand, die ons ten steun kan strekken,
Het
Ai! wil haar eens uit uwen boezem trekEn maak een eind van uw gestrenge straf.
12. Gij evenwel, Gij blijft dezelfd', o Heer!
zijt van ouds mijn toeverlaat, mijn Koning,
Die uitkomst gaaft, en, uit uw hemelwoning, Voor ieders 00g, uw haatren gingt te keer. 13. Gij spleet weleer de schelfzee door uw kracht: hebt den kop der woest' en felle draken,
vreeslijk heir, dat Isrel dorst genaken,
Gij
In' t hart der zee verbroken door uw magt.
14. Uw sterke hand heeft' s Leviathans woen Betoomd, gestuit; deed Farao bezwijken; Daar
' t woest gediert' aan
duizenden van lijken,
Op' t dorre strand, zijn' rooflust mogt voldoen.
15. Hoe menigmaal hebt G'ons uw
gunst betoogd,
2 G
een fontein deedt uit
een rots ont197
sprinFURUHVAT

MXIXTA
VINAVINAVINA
198
springen, Of op een hoop de waatren zamendringen, Wanneer de stroom door U werd uitgedroogd.
16. De dag is d'uw', ook vormdet Gij den nacht. Gij schiept het licht, de zon met gloed en straDoor U is d' aard' gesteld in juiste palen;
len.
Elk
PSALM 74
jaarsaizoen hebt
stand Gij tot 2. PAUZE.
17. Herdenk, mijn God! herdenk die
Een dwaas geslacht heeft uwen naam gelasterd;
19. Beschouw,
De vijand, van uw vrees en dienst verbasterd,
Het
Heeft uwen roem met smaad en schimp belaân.
18. Geef' t wild gediert', dat niets in' t woên ontziet,
Laat, groote
Uw kwijnend volk
gebragt.
wonderdaân.
De ziele van uw tortelduif niet over;
God! om een' gehaten roover,
herdenk
niet eeuwig in
land is vol van duistre
' t verdriet.
uw vastgestaafd verbond;
Laat dat uw hart tot ons in liefd' ontvonken:
moordspelonken,
Vanwaar' t geweld ons grieft met wond op wond.
20. Dat

20. Dat
1
Laat,
ren;
weren,
21. Rijs
elk verdrukt' uw' bijstand eens erlang'!
CAVAVAU
laat uw volk niet schaamrood wederkeehoon,
22. Vergeet
PSALM 74, 75.
op, o God!
Maar wil van hen ellend' en nooddruft
' t Is meer dan
tijders:
Opdat z' uw' naam verheffen in gezang.
o Heer!
Betwist uw zaak, wees onze pleitbeslechter:
rijs
tijd, gedenk, o hoogste Regter!
Wat smaad de dwaas U aandoet dag op dag.
niet,
toon op,
Heer!
uw
gezag;
199
dien onverdraagbren
Dat luid geroep van al uw weêrparHet woest getier van uwe magtbestrijders Stijgt telkens op tot voor uw' hemeltroon.
PSALM 75.
alleen, U loven wij: Ja! wij loven
Is tot onze vreugd nabij;
Want uw naam, zoo rijk van
eer,
Dies vertelt men
Wil ik,
in ons land, Al de wondren uwer hand.
2. Als ik' t ambt ontvangen zal,
volgens eed en pligt, Altoos regt doen in' t gerigt.
AVAAVALA
HURIALXIXIXIRIBURIHIRDAVAVA
LORORV

MXMXTAR
AAVAANANANAN
200
rigt.
Land
was en volk
PSALM 75.
pijlers steld' ik vast,
3. Tot het dom en dwaas geslacht
in verval;
Tegen woed'
,, niet zinneloos!" Tot de snooden:
West, noch zandwoestijn,
,, Dat gij hoornen, sterk van kracht,
29
Zeid' ik: Wees
,, naar boven steekt, En met stijven halze spreekt."
4. Geen geval, geen zorg, geen list,
God ter eer,
Maar zijn
en overlast.
Weest niet boos
Doet ons
5. Want des HEEREN hand besluit
der zijn; God is regter, die' t beslist;
hoorn en magt
Woedende
Oost noch
meer of minaller Oppervoogd, Deez' vernedert, dien verhoogt.
Die,
vol bitterheid, In zijn gramschap toebereid,
als
Eenen kelk
Hij drenkt er' t menschdom uit; Doch der godEn
deloozen mond Zuigt zijn hef uit, tot den grond.
6.' k Zal dit melden,' k zal altijd Zingen Jakobs
Slaan der boozen hoornen neêr,
Vellen wat zijn' naam bestrijdt; Maar der vromen
Zal verhoogd zijn door Gods kracht.
PSALM

MORVAUHURAMA
PSALM 76.
PSALM 76. Stem 30.
zijn' hoogen zetel nam; Zijn naam is groot in Isod is bekend bij Judaas stam, Daar Hij
raël: In Salem staat, op zijn bevel, De hutte
LE
van dien Hemelkoning; Op Zion is zijn heilge woning.
2. Daar heeft de vijand boog en schild, En vuurge pijlen op verspild; God brak het zwaard, bedwong den
krijg. Dat vrij het roofgebergte zwijg': Uw roem, o
Le
groot en heerlijk Wezen! Is tot veel hooger top gerezen.
Į Į
3. Stouthartigen zijn daar beroofd; Daar sliep en heir
en opperhoofd; De kloekste had geen handen meer;
Maar viel in stof verslagen neer. O God van Jakob!
door uw schelden Vergingen paarden, wagens, helden.
4. Gij! vreeslijk zijt Gij in' t gerigt: Wie zal bestaan
voor uw oogen;
voor uw gezigt? Zoo ras uw mond het vonnis streek,
Uw oordeel van den hemel bleek; Toen vreesde d' aarde
Toen werd ze stil door uw vermogen.
5. Als God ter hooge vierschaar steeg,' t Zachtmoedig volk
verlossing kreeg, Ontzette zich het gansch heelal. Gewis,
201
der
ARHATY

MATATAE
AVAVAVAVA
202
PSALM 76, 77.
der menschen gramschap zal, Wanneer z' op' t hevigst
is aan' t blaken, Uw' grooten lof nog grooter maken. 6. Woedt nog de wraaklust onbeschroomd, Die wordt door U ras ingetoomd. Doet dan geloften aan den HEER, Betaalt die, uwen God ter eer, Gij allen, die dien grooten Koning Omringt in zijn doorluchte woning! 7. Men voer' dien God geschenken aan, Die vreeslijk is in al zijn daân! Hij stoot de vorsten weg in' t graf,
En snijdt hunn' geest als druiven af, Hij, die den koningen der aarde, Zelfs op hun troonen, vreeze baarde.
M
PSALM 77.
ijn geroep, uit angst en vreezen, Klimt tot God,
het Opperwezen, God, die in mijn ongeval, D' ooren
tot mij neigen zal.' k Zocht Hem in mijn bange dagen;' k Bragt de nachten door met klagen;' k Liet niet
af mijn hand en oog Op te heffen naar omhoog.
E
2.' k Schatte mij geheel verloren;' k Mogt van geen vertroosting hooren; Als mijn ziel aan God gedacht, Loosd'
ik

MORVAURUR
PSALM 77.
ik niet dan klagt op klagt; Peinsd' ik aan mijn vruchtloos kermen, Vruchtloos roepen om ontfermen; Dacht ik, hoe God anders helpt, Mijne ziel werd overstelpt. 3. Slaap weerhieldt Gij van mijn oogen;' k Was verslagen, neêrgebogen, En, verstomd door al' t verdriet, Wars
van menschen, sprak ik niet.
203
' k Overdacht al d' oude
dagen, Jaren, eeuwen, gunsten, plagen,
En wat immer aan mijn ziel Van Gods hand te beurte viel.
4.' k Dacht, hoe' k God met vreugd voordezen Op mijn snaren had geprezen;' k Overleid' in diepe smart,
' s Nachts met een mistroostig hart, En mijn geest doorzocht de reden, Waarom God die tegenheden Mij in zulk een mate zond, En wat mij te duchten stond. 5. Zou de Heer zijn gunstgenooten, Dacht ik, dan altoos verstooten? Niet goedgunstig zijn voortaan?
Nimmer ons meer gadeslaan? Zouden zijn beloftenissen Verder haar vervulling missen, Vruchtloos
worden afgewacht, Van geslachte tot geslacht?
PAUHAR
THIRIBURUHOPLATAVAVAIRIAUKORVAVAVAVIVOS

VANINANANAANVA
204
PSALM 77. PAUZE.
6. Zou God zijn genâ vergeten? Nooit meer van ontferming weten? Heeft Hij zijn barmhartigheên. Door zijn
gramschap afgesneên?' k Zei daarna: ,, dit krenkt mij' t
,, leven; Maar God zal verandring geven; D' Allerhoogste
,, maakt het goed: Na het zure geeft Hij' t zoet." *****
7.' k Zal gedenken, hoe voordezen Ons de HEER heeft
gunst bewezen;' k Zal de wondren gadeslaan, Die Gij
hebt van ouds gedaan;' k Zal naauwkeurig op uw werken En derzelver uitkomst merken; En, in plaats
van
bittre klagt, Daarvan spreken dag en nacht. 8. Heilig zijn, o God! uw wegen; Niemand spreek' uw hoogheid tegen! Wie, wie is een God als Gij, Groot
van magt en heerschappij? Ja, Gij zijt die God, die
d' ooren Wondren doet op wondren hooren; Gij hebt
uwen roem alom Groot gemaakt bij' t heidendom.
9. Door uw' arm en alvermogen Hebt Gij Isrel uitgetogen; Jakobs kindren, Jozefs zaad
Vrij gemaakt
yan

van Faroos haat.' t Water zag, o God! U komen;
ORVAVAVAVAVAVA
' t Water zag U, en de stroomen Steigerden vol schrik omhoog; D' afgrond werd beroerd en droog.
10. Dikke wolken goten water;
PSALM 77, 78.
gen
geklater; Uwe pijlen, zoo geducht, Vlogen vlammend door de lucht.' t Zwaar geluid der donderslaHooger zwerk gaf fel
Deed het al in' t ronde wagen;
reld werd verlicht, Door herhaalden bliksemschicht.
11. D' aarde sloeg van schrik aan' t beven,
langs uw pad zag streven, Zee en groote waters door,
eem,
En de wehooren!
In het nooit ontdekte spoor; Toen G' uw volk den weg
leeren,
205
bereiddet, Daar Gij' t als een kudde leiddet; Mozes'
Toen z' U
en Aärors hand Bragt hen dus naar' t heilig land.
PSALM 78.
leer ter
mijne neem o mijn volk!
ooren! Neig oor en hart, om naar mijn stem te
' k Zal met mijn' mond u wijze spreuken
Verborgenheên, van ouds af waardig t' eeren.
Mii
RAVAL
TAURURUPUHURIAVAVAV
HOAUKORVAVA

MAAVVIVA
206
Mij vloeit een schat van wijsheid uit den mond, Gelijk een bron, die voortspringt uit den grond. 2. Verborgenheên, met diep ontzag te melden,
PSALM 78.
voorheen de vaderen vertelden, Die wij, hun kroost,
Die ons
ook niet verbergen mogen, Die stellen wij het nageslacht voor oogen; Des HEEREN lof, uit' s lands
historieblaân, Zijn' sterken arm, en groote wonderdaân.
B
3. Want God heeft zijn getuigenis gegeven Aan Jakobs
huis; een wet, om naar te leven, Die Israël zijn
nageslacht moet leeren, Opdat men nooit haar kennis
lang,
moog' ontberen: God vordert, dat de naneef, eeuwen
Van kind tot kind, dit onderwijs ontvang'.
In' t oog
4. Opdat z' op God hun hope stellen zouden, zijn daân, in' t hart zijn wetten houden, En nimmermeer weerspannig God verachten, Verdraaid en krom,
als vorige geslachten, Wier hart niet was gerigt naar
zijn gebod, Wier geest niet was getrouw met hunnen God. 1. PAUZE.
5. Wat kon de boog den besten schutter baten?
Toen Efra

hen gelet,
HVAVHURAH
PSALM 78.
Efraïm Gods wegen had verlaten,
ten dage van het strijden, En moest aldus de zwaarste neêrlaag lijden. Op Gods verbond werd niet van
Vlood al het heir
Zij weigerden te wandlen in zijn wet.
6. Zijn wonderdaân, door niemand af te meten,
trouweloos en snood van hen vergeten; Die wonderdaân,
Zijn
waardoor Egypte's helden Bezweken zijn in Zoans
Een
vette velden; Daar Hij tot troost in hunner vaad7. Zijn almagt wist de zee van een te scheiden,
207
ren leed, Voor ieders oog de grootste teekens deed.
En
door te leiden:
' t angstig heir daar droogvoets
Als op een' hoop deed Hij de waatren rijzen: Hij
gaf des daags, om hun den weg te wijzen,
wolkkolom; een licht des vuurs bij nacht;
Tot dat Hij hen in' t vruchtbaar Kanån bragt.
8. Ook spleten zelfs de rotsen op zijn wenken;
Geen afgrond kon het volk ooit milder drenken; De woestenij
gaf zuivre watervlieten, Die d' Almagt uit de steenrots
voort
HURVAVES
AVAVAVA
CUKORVAVAVAJnvi

XTAR
VINNVVVV
208
voort deed schieten, Gelijk een stroom, die, golvend
afgegleên, Zijn armen spreidt door al de velden heen. 2. PAUZE.
9. Maar schoon zij dus Gods goedheid ondervonden, Nog pleegden z'in' t vervolg de snoodste zonden. In' t woest
PSALM 78.
gewest uit vetter land getogen, Vergramden zij des Allerhoogsten oogen; Verzochten God, en eischten, ten
bewijs
Van zijne magt, naar hunne lusten, spijs.
10. Zij spraken stout: ,, kan God in wildernissen Ook E
, keur van spijs op onze tafels disschen?' t Is
,, waar, Hij sloeg de rots, en deed de stroomen,
,, In overvloed
uit harde klippen komen; Maar,
,, is zijn magt ZOO onbepaald en groot, Hij
,, geev' dan hier zijn volk ook vleesch en brood."
11. Dit hoorde God, en werd op' t hoogst verbolgen; Zijn vuur ontstak om Jakob te vervolgen; De felle toorn
van' t eeuwig Opperwezen
Noch op
Deed Israël al sidderende
* 199
vreezen; Omdat zij niet geloofden aan Gods mond,
zijn heil vertrouwden naar' t verbond.
12. Daar

MORVAUHURAAA
PSALM 78.
VAURUAVAVAUBURT
12. Daar God, voor hen bezorgd, in hunne nooden De
wolken zelfs van boven had geboden, De hemeldeur
ontsloten, mild in' t zeegnen, En' t manna doen rondom hun tenten reegnen; Opdat zijn volk, ten blijk
van zijne trouw, Dit hemelkoorn op reis genieten zou. 3. PAUZE.
****
13. Elk mogt zijn brood, zoo mild hem toegemeten, Dat
wonderbrood der Magtigen, nu eten, Den teerkost, tot verzading hun gegeven. Een oostewind werd door Hem voortgedreven, En' t zuiden gaf, in' t aangevoerde
zwerk, Geen minder blijk van zijn krachtdadig werk.
14. Toen daalde' t vleesch, als stof en digte regen. Een $
groote vlugt van vooglen, neêrgezegen, In menigte, gelijk aan' t zand der stranden, Viel toen van zelf hun
rijkelijk in handen; Viel op Gods wenk, rondom elks
woning neêr En spijsde' t heir van Isrels Opperheer.
9
15. Toen aten zij, en werden zat van eten; Hun eetlust
werd voldaan, hoe godvergeten; Maar eer hun drift en
toomeloos begeeren, Waarmee dat volk Gods almagt
14
209
dorst:
Privives

VANAANNANVivivivivi
PSALM 78.
dorst onteeren, Verzadigd was, ziedaar de straf
terstond, Terwijl de spijs nog was in hunnen mond. 16. Ziedaar Gods toorn, gelijk een vuur, ontstoken; Zijn eer werd op hun magtigsten gewroken: Daar plaag op plaag geweldig nedervelden' t Aanzienlijkst deel, het
puik van Isrels helden. Maar' t volk ging voort, hun ongeloof hield aan: God had vergeefs zijn wonderen gedaan. 4. PAUZE
17. Daarom deed Hij in ijdelheid hun dagen Vergaan, en, door een reeks van felle plagen, In schrik en angst hen slijten hunne jaren; Maar bragt Hij hen op nieuw in doodsgevaren, Dan vraagden zij naar God, en keerden weer, En zochten vroeg, uit bange vrees, den Heer. #E
18. Dan dachten zij, hoe' t eeuwig Opperwezen Hun rotssteen was, en hoe in angst voordezen
De hooge God
verlossing had gezonden; Dan vleiden zij Hem valschlijk
met hun monden, En bukten laag, omdat de nood
#E
hen drong, Maar logen Hem met hun geveinsde tong.
19. Hun hart was boos, vervuld met slinksche streken

den;
ken; Van zijn verbond was groot en klein geweken. Doch God vergaf barmhartig hunne schulVerdierf ze niet, schoon zij de maat verHij wendde zelfs zijn gramschap dikwijls
En wekte nooit zijn gansche wraak ter straf.
vulden;
af,
gen;
HURUHURVA
20. Hij dacht in gunst, door hunne ramp bewogen:
Zij zijn toch vleesch, zij hebben geen vermoZij zijn een wind die gaat, en nooit
zal keeren.
onteeren!
PSALM 78.
Hoe dikwijls dorst hun wrevel God
daân te stellen.
De wildernis zag door hun booze
paân Hem bitterheên en smarten aangedaan. 5. PAUZE.
21. Want elk ging voort; in God' t snoodst te tergen,
op
En nieuw bewijs van zijne magt te vergen; Den heilgen
God van Israël te kwellen, En paal en perk aan zijne
Zij dachten niet aan dien doorluchten
tijd, Waarin Gods hand hen had van' t juk bevrijd:
22. Hoe Hij zijn oog op hen had neêrgeslagen, Egypte van
zijn teekenen deed wagen, En Zoans veld, daar Hij hen 14*
211
ai
AVAVAVAVAL

SANA
212
ANANAVAVIVANA
af wou zondren, Een streng tooneel deed worden van
PSALM 78.
zijn wondren; Daar poel en beek, en groot' en kleine
vloed Ondrinkbaar werd, en niets dan walglijk bloed.
23. Hij zond een heir, door niemands hand te weren, Veel ongediert', om alles te verteren;
groote kracht deed vorschen uit de stroomen
wis bederf van gansch Egypte komen;
kruidworm
' t gewas, met vlijt gekweekt, en' t kruid
en den sprinkhaan
24. De wijnstok werd door hagel neêrgesmeten,
Le
9
Verstoordheid, angst en
Zijn
een' tot
25. Ook zond Hij toorn, verbolgenheid
Hij gaf
Tot
vreeslijk'
Den
buit.
vijg daardoor van één gereten;
vruchtbaar veld bederven; Zijn kleiner vee door zwaren
hagel sterven; Zijn beesten door den fellen bliksem
De landman zag zijn
slaan, En jammerlijk door vuur en vlam vergaan.
De wilde
en nooden,
onheilsboden;
Hij baand' een' weg voor zijne grimmigheden, Waarlangs de wraak zou treên met wisse schreden:

den:
graf,
MOHVAVAVAVAVAVA
PSALM 78.
Hun ziel werd niet onttrokken aan het
Terwijl Hij' t vee aan' t pestvuur overgaf. 6. PAUZE.
26. Egypteland zag al het eerstgeboren Door' s hemels
wraak geslagen, en verloren; De dood der jeugd,' t beginsel van Chams krachten, Vervulde tent en veld met jammerklagten, Waaruit Gods volk als schapen werd geleid, En vrij en blij op Parans grond geweid.
27. Ja, zonder vrees mogt Isrel veilig trekken,
Het zag
de zee zijn haatren overdekken; Want God, hun God,
bragt hen bevrijd van banden Naar' t land, door Hem
geheiligd uit de landen, Tot dezen berg, dien zijne hand verkreeg, En die daarna ten hoogsten luister steeg. 28. Het heidendom werd voor hen weggedreven; Aan elk, naar' t snoer, zijn erfenis gegeven, En Isrel mogt in eigen tenten wonen; Maar' t wufte volk ging veort in God te honen, Verzocht den Heer, versmaadde zijn gebied, En hield het regt des Allerhoogsten niet.
29. Zij weken af door trouweloozen handel, En volgden
213
dus
FURRURE

NAUHAVVIVEN
214
PSALM 78.
dus der vaadren snooden wandel; Zoo keeren zich bedriegelijke bogen, Waardoor somwijl de schutter wordt bedrogen. Des Heeren toorn en ijver werd
getergd Door beeldendienst en hoogten op' t gebergt'. 7. PAUZE.
30. Dit hoorde God, en heeft, op' t felst ontstoken,
boos bestaan op Israël gewroken, Dat volk versmaad met beelden en altaren: Dies liet Hij tent
en tabernakel varen, Die Hij zich daar ter woning had gesticht, En tot zijn eer te Silo opgerigt. 31. Het onderpand van' t heerlijk alvermogen, Zijn heilig' ark gaf Hij, voor Isrels oogen, Den Filistijn in d' ongewijde handen, Zijn volk ten zwaard', of in de slaafsche banden. Gods Majesteit, getergd, zag van
Dit
omhoog Zijn erfnis aan, met een verbolgen oog.
32. Het vuur verslond de strijdbre jongelingen;
laag verneêrd, aan' t zwaard
maagden lof vergat men op te zingen; Hun priesterschap, hoe hoog door God
verheven,
ter
prooi
Der
Werd,
gegeven';

ven;
AVAVARVAHA
PSALM 78.
En d' arme weêuw bezweek van zielsverdriet,
Of zat door schrik verstomd, en weende niet.
heer
33. Toen stond God op met gunstige gedachten, Als na een' slaap ontwaakt met nieuwe krachten; Ja als een held, ontzaglijk in zijn gangen, Die nieuwen moed heeft door den wijn ontvangen; En sloeg tot smaad, met zijn geduchte hand, Het uiterst' deel van' s vijands ingewand. 8. PAUZE.
34. Doch Jozefs tent liet Hij verachtlijk varen; In Efraïm verkoos Hij geen altaren; Maar hij had lust in Judaas stam te wonen, Om daar zijn magt en heerlijkheid te toonen Op Zions berg, dien' s werelds OpperBemind' en koos ten zetel van zijn eer.
35. Daar bouwde Hij als hoogten zijne muren, Zijn heiligobo
dom, dat d' eeuwen zou verduren, Gelijk deez' aard'
gegrond door zijne krachten, In eeuwigheid geen wanklen
heeft te wachten. Held David, dien Hij van de schaapskooi nam, Verkoos Hij zich ten Vorst uit Judaas stam. 36. Hij deed zijn' knecht van
215
achter' t vee zich spoeRUHVALY

TXTA
VINIVANNVV
216
PSALM 78, 79.
spoeden, Om Jakobs zaad, zijn dierbaar volk, te hoeden, Zijn Israël, ten erfdeel Hem verkregen:
Dus heeft die Vorst geheerscht met roem en zegen,
Gods volk opregt en met verstand geweid, 31
dapper krijgsbeleid.
En' t rijk beschermd door
PSALM 79.
etrouwe God! de heidnen zijn gekomen, Zij hebben
stout uw erfland ingenomen; Jeruzalem, de tempel, uw altaren,' t Ligt al verwoest door die geweldenaren! Uw knechten zijn geveld, Door hun verwoed geweld; Hun lijken, onbegraven, Verzaden, na hunn' dood,' t Gediert' in hongersnood, En gier, en kraai, en 2. Het kostlijk bloed van uwe gunstgenooten, Als water om Jeruzalem vergoten, Doet wijd en zijd des vijands woede
raven.
blijken; Het gansche veld is nu bezaaid met lijken, Van
d' eer des grafs beroofd. De nabuur schudt het hoofd,
En lacht met onz' ellenden; Ons deerniswaardig lot
Stelt ons ten smaad, ten spot Van vreemden en bekenden.
3. Hoe lang zult Gij in gramschap zijn ontstoken?
Zal
' t he

MAVAUHURAAA
PSALM 79.
' t hevig vuur uws ijvers eeuwig rooken?
wraak op hen, die ons verteren, Op volken, die
uw' grooten naam niet eeren; Want Isrel, door hun magt Verschriklijk omgebragt, Ligt in zijn bloed verdronken; Zijn woning, al de troost
van Jakobs kroost, Gelijkt thans naar spelonken. 4. Gedenk niet meer aan' t kwaad, dat wij bedreStort uwe
ven; Onz' euveldaad word' ons uit gunst vergeEn lust
PAUZE.
ven! Waak op, o God! en wil van verder lijden Ons klein getal door uwe kracht bevrijden. Help ons, barmhartig Heer! Uw' grooten naam ter eer; Uw trouw koom' ons te stade; Verzoen de zware schuld, Die
ons met schrik vervult; Bewijs ons eens genade.
""
217
5. Waarom zou zich der heidnen magt vermeêren?
hoog gezag door bittre schimp onteeren,
door hunn' trotschen waan bedrogen:
Uw
En vragen,
Waar is hun
,, God? waar blijkt nu zijn vermogen?" Vergeld hunn'
overmoed; Wreek uwer knechten bloed,
O God van
ons
HUHURVE

VINIMAViViViVviv
218
ons betrouwen!
#
dom uw wraak, Zelfs voor ons oog, aanschouwen.
6. Ai! hoor naar hen, die in gevangnis kwijnen; Laat
hun gekerm voor uw gezigt verschijnen; Bevrijd hen, die, gedreigd met doodsgevaren, Op uwe hulp met
smeekend' oogen staren; Vergeld den wreeden smaad,
Waarmee des nabuurs haat
venvoudig weêr;
PSALM 79, 80,
Verdedig onze zaak; Doe' t heidenschenden; Geef hun, o Opperheer! Die zeIn
En zingen,
Uw mogendheid dorst
7. Zoo zullen wij, de schapen uwer weiden,
eem,
Zie neêr op onz'
eeuwigheid uw' lof, uw eer verbreiden;
ellenden.
van geslachten tot geslachten, Uw
trouw, uw' roem, uw onverwinbre krachten.
PSALM 80.
Isrels Herder! neem ter ooren, Die Jozefs
kroost, door U verkoren, Als schapen gunstig hebt
geleid; Die eenen troon van heiligheid U tusschen Cherubs bo
hebt gesticht; Verschijn weêr blinkend met uw licht.
2. Die

AAAAAAAK AVAVAVAVAVAAVAT
PSALM 80.
2. Die glans straal' Efraïm in d' oogen; Toon Benjamin
uw groot vermogen; Verlos Manasse, tot uw eer;
Getrouwe Herder! breng ons weer; Verlos ons, toon
ons' t lieflijk licht Van uw vertroostend aangezigt. 3. Hoe lang, o HEER der legermagten! Verwerpt Gij, toornig, onze klagten; Hoe lang verlaat G' ons in den
nood? Gij spijst uw volk met tranenbrood; Gij drenkt het in zijn' jammerstaat Met tranen, uit een volle maat.
4. In' t bitter leed dat wij verduren, Zien w' ons aan
onze nageburen, Helaas! door U ten schimp gesteld;
Ons door hun twisten neêrgeveld. Wij zien, daar ons by
hun haat vertreedt, Hen spotten om ons harteleed.
5. Laat ons, o God der legermagten! Niet vruchtloos op
219
uw' bijstand wachten; Ga onzen haatren zelf te keer;
Getrouwe Herder! breng ons weer; Verlos ons, toon
ons' t lieflijk licht Van uw vertroostend aangezigt.
PAUZE.
8. Gy vonut in ons een welbehagen; Gij bragt, o God!
in
HURDAVAVAVAJAJAJKVAVAVAVIRAVINGS

VINVVVVVVVV
220
PSALM 80.
in vroeger dagen, Uw' wijnstok uit Egypteland; Gij
zelf hebt gunstig hem geplant; Voor hem de volken bo
uitgeroeid, Hem plaats bereid, hem mild besproeid.
7. Hij heeft zijn wortels uitgeschoten; De bergen werden door zijn loten, Als waren' t ceedren, overdekt;
Hij heeft zijn ranken uitgestrekt, In zijnen bloei bo
en frisschen staat, Tot aan de zee, tot aan d' Eufraat.
8. Waarom hebt Gij zijn' muur verbroken? Hem van uw zorg en hulp verstoken? Men plukt, men trapt hem met den voet;
Het boschzwijn heeft hem omgewroet; Het wild gediert' bo
hem afgeweid, Daar' t zich door' t gansche land verspreidt.
9. Keer weêr, o God der legermagten! Tot ons, die op uw'
bijstand wachten; Zie uit den hoogen hemel neêr; Herstel uw' wijnstok als weleer, Den stam, ter liefd' uws be f
zoons geplant, Dien Gij gesterkt hebt door uw hand.
10. Hij ligt verbrand en afgehouwen. Als Gij verwoest, wie
zal dan bouwen! Uw hand zij over' s menschen zoon,
Dien G' U gesterkt hebt tot den troon: Zoo leven wij,
door

AVAVH
door U bevrijd, Altoos aan uwe dienst gewijd.
11. Behoud ons, HEER der legermagten! Zoo zullen w' ons
' t lieflijk licht
ZO
voor afval wachten; Zoo knielen w' altoos voor U neêr.
Getrouwe Herder! breng ons weêr; Verlos ons, toon ons bo
Van uw vertroostend aangezigt.
PSALM 81.
ingt
wezen
PSALM 80, 81.
nu
Eenen
VA
blij
ren
moê te
lofzang toe.
not Worde Jakobs God Met gejuich geprezen!
,, der nieuwe maan,
' t Magtig Opper2. Zingt een psalm, en geeft
reijen: Wat in Isrel leeft Roep' zijn grootheid uit;
4. Want dit is' t bevel
Om ons
221
heilgeHarp en zachte luit Moet' zijn' roem verbreijen.
Aan zijn Israël;
3.' t Blij bazuingeschal Klink' in Isrels ooren!
' t Regt van Jakobs God,
Trommels aan de
Doe nu overal Deze maar verstaan: ,,' t Feest
' t Feestuur is geboren!"
Van den Heer der heeDit is' t hoog gebod,
Dat wij billijk eeren.
5. Dit
VARVAE
URUHURUHURUAVAVAL

AVIVAVAViviv
222
5. Dit doet Jozefs zaad
in welk een' staat,
Die het niet verstond,
PSALM 81.
""
6. ,,' k Heb hunn' hals bevrijd Van den last te dragen:
,,' t Was die blijde tijd,
,, van
1.
, Werd in' s vijands land
Van den pot ontslagen.
7. ,, Op uw noodgeschrei Deed ik groote wondren. Onder
u gehoord,
,, naam
8. ,,' k Nam te Meriba
Aan Egypte denken, En
Daar' t een sprake vond,
,, mijn gelei Vondt gij hulp; mijn woord Werd
99
God zijn heil wou schenken. PAUZE.
alleen
,, op mijn bevel,
Toen hun moede hand
g' op mijn genâ, In uw tegenheên, Op mijn'
Uit de plaats der dondren.
*
Proef van uw vertrouwen, of
9. ,, Hoort Mij, zei Ik toen, Onder u betuigen,
E
En mijn woord zoudt bouwen.
Wat gij hebt te doen: Och! dat Israël Zich,
Onder Mij wou buigen!
10. ,, Eert geen' uitlandsch' god; Wacht u voor uw zielen;
,, Wilt naar mijn gebod, Mijnen naam ten hoon, Voor
geen

AVA
,, heilig
,, geen valsche goon, Voor geen vreemde, knielen.
,, hand
PSALM 81.
11. ,, Ik, Ik ben de HEER!' k Ben uw God, die
IJvre voor mijn eer; Die u door mijn
12. ,, Opent uwen mond,
Uit Egypteland Leidde vrij en veilig. 2. PAUZE.
HUHUHUHUA VAVAVA
Eischt van Mij vrijmoedig, Op
,, mijn trouwverbond; Al wat u ontbreekt, Schenk
,, Ik, zoo gij' t smeekt,
13. ,, Maar mijn volk wou niet
,, hooren; Israël verliet
Mild en overvloedig.
Naar mijn stemme
Mij en mijn geboôn;
16.' k Had hun haters ras
,,' t Heeft zich andre goôn, Naar zijn' lust, verkoren. 14. ,,' k Liet hen dies, veracht, Naar' t hun goeddacht, ,, handlen;' k Liet dit boos geslacht, Naar de keuze
,, viel Van hun dwaze ziel, In hun wegen wandlen.
15. ,, Och! had, naar mijn' raad, Zich mijn
,, gedragen! Och! had Isrels zaad Op mijn effen
volk
, paân IJvrig willen gaan, Naar mijn welbehagen.
224
En geheel verslon,, den;
BURULAVIVES

224
AHAVANA
,, den;
2.
,, kant,
» ven,
17. ,, Haters van den HEER
PSALM 81, 82.
Wie hun tegen was
,, tijd,
18. ,,' k Had u dan tot spijs
Mijn geduchte hand Zeker ondervonden.
Had,
""
aan alle
,, grocijen; En u, ten bewijs,
Hadden Hem gegeSchoon geveinsd, zijn eer; Ook zou Isrels
,, en aan
Van de smart bevrijd, Eeuwig zijn gebleven.
Vette tarw doen
viên, Honigbeken doen Uit de rotsen vloeijen." PSALM 82. Stem 46.
Hoe Ik u kon
n d'achtbre Godsvergaderingen Staat God, als rigter
der gedingen; Hij oordeelt over goed en kwaad, In ' t midden van der goden raad: ,, Hoe lang zult gij van
,,' t rigtsnoer wijken, Een onregtvaardig vonnis strijken,
,, En achtslaan op het aangezigt Der goddeloozen in' t gerigt?
,, Toont aller goden God te vreezen; Doet regt aan armen
weezen; Regtvaardigt hem die billijk klaagt,
,, Verdrukt of arm, uw hulpe vraagt; Verlost geringen uit
,, hun lijden, En wilt behoeftigen bevrijden; Rukt z' uit
,, der

AVAVARVAVAU
PSALM 82, 83.
VHU AVAVAVAVAVAR
,, der goddeloozen hand! Geregtigheid verhoogt een land. 3. ,, Maar ach! hier is het regt vergeten, Men heeft noch
,, kennis, noch geweten, Men wandelt in de duisternis,
225
,, Het wankelt al wat zeker is; Dies ziet men' s aardrijks
Z
grondvest beven!' k Heb wel voorheen u d' eer gegeven,
,, Dat ik u goden heb genoemd, En als Gods kinderen geroemd 4. ,, Gij zult nogtans het leven derven, En, als gemeene ,, menschen, sterven; Eens storten van den stoel der eer
,, In' t graf, als elk der vorsten, neêr!" Sta op, o God! en wil ontwaken; Ai! oordeel' t aardrijk, rigt de zaken; Want Gij bezit, op aard' alom, De volkeren in eigendom!
PSALM 83.
wijg niet, o God! houd U niet doof; Wij worden, zoo
Gij zwijgt, ten roof; Wees toch niet stil; ai! wil ontwaen loos, Uw volk, dat zij zoo bits
15
ken; Want zie, o God! uw haaters maken Een krijgsgetier om zich te wreken; Zij durven stout den kop opsteken.
2. Hun aanslag is verwoed en boos; Zij zoeken, heimelijk
hten, Te
demAVAVEAVINGS

ANANANANANAN
226
dempen met vereende krachten,
PSALM 83.
gunst en zorgen, Houdt, als een' schat, bij U verborgen. 3. Zij zeiden stout, en heet op buit: ,, Komt aan, men roei'
,, gansch Isrel uit, Opdat dit volk, gelijk voordezen,
Dat Gij, met zoo veel
Voortaan geen volk meer moge wezen, Dat niemand Isrels
,, naam doe hooren, Dat zijn gedachtnis ga verloren! 4. Want zamen zijn zij' t eens geraakt;' t Verbond
is tegen U gemaakt; Daar zien wij Edoms tenten
naadren; Ginds Ismaël zich zaam vergaadren; De Moabiten, Hagarenen, En Gebal zich in' t veld verëenen.
****
5. Met hen trekt Ammon ééne lijn, En Amalek, en
Palestijn', En die in' t rijke Tyrus wonen;
zij leunen,
zich Assur bij hen troonen, Een magtig rijk, waarop
En Lots ontaarde
kinders
Ook liet
47
6. Dat hen, o God! uw gramschap sla,
steunen.
Als Midian,
als Sísera, Als Jabin, die bij Kisons stroomen En
t' Endor gansch zijn omgekomen,
Wanneer uw ijver
niemand spaarde; Maar hen vertrad, als slijk der aarde!
PAU

AVAUHAVAVA
PSALM 83, 84. PAUZE.
HURUFUA VRVRAR
7. Sla hen en hunne prinsen, Heer! Als Oreb en als
Zeeb, neer; Doe al hun vorsten, hoe verheven, Als
Zebah en Zalmûna sneven, Die met geweld Gods
227
PSALM 84.
land en daken Zich wilden ter bezitting maken. 8. Maak, dat dit volk geen rustplaats vind'; Verstrooi hen, door een' wervelwind, Als stoppels, door een' storm gedreven, Als wouden,' t vuur ter prooi gegeven, Als bergen, in wier ingewanden Ontstoken pik en zwavel branden. 9. Vervolg ze dus van oord tot oord, En drijf ze met uw
onweêr voort; Verschrik hen met uw dwarrelwinden, Zoo dat zij rust noch schuilplaats vinden. Doe hen, o HEER! vol schande vlieden, Opdat z' uw' naam ens hulde bieden! 10. Beschaam, verschrik hen eeuwiglijk; Dat ieder schaamrood rugwaarts wijk'; Verniel hun heiren, doe hen weten,
Dat Gij alleen de HEER moogt heeten. Die groote naam
van' t hoogste Wezen Doe't wereld rond eerbiedig vreezen!
oe lieflijk, hoe vol heilgenot, 0 HEER, 15*
der
Privives

228
VAVIVA
der legerscharen God! Zijn mij uw huis en tempelzangen!
' S HEEREN voorhof in te treên!
PSALM 84.
Hoe branden mijn genegenheên,
zwijkt van sterk verlangen; Mijn hart roept uit
tot God, die leeft, En aan mijn ziel het leven geeft.
2. Zelfs vindt de musch een huis, o Heer!
zwaluw legt haar jongskens neêr
duchte HEER der legerscharen!
van
de
God! Verwacht mijn ziel ecn heilrijk lot.
bij uw altaren.' Bij U, mijn Koning, en mijn
U
Mijn ziel beverwacht, Die
wegen:
Om
bij U woont, Gestaâg U prijst en eerbied toont.
3. Welzalig hij, die al zijn kracht En hulp alleen
In' t kunstig nest,
hen een' milden regen,
De
Steekt hen de heete middagzon
Een'
Welzalig hij, die
Gekiest de welgebaanregen,
E
' t moerbeidal, Gij zijt hun bron, En stort op
In
die hen
overdekt, Verkwikt, en hun tot zegen strekt.
PAU

DAVAUHURVAAVA
4. Zij gaan van kracht tot kracht steeds voort; Elk
#
hunner zal in' t zalig oord Van Zion, haast voor
PSALM 84. PAUZE.
F
God verschijnen. Let, HEER, der legerscharen!
let Op mijn ootmoedig smeekgebed; Ai! laat
mij niet van druk verkwijnen;
toegenegen oor, 0 Jakobs God! geef mij gehoor.
Leen mij een
5. O God! die ons ten schilde zijt, En ons voor
alle ramp bevrijdt, Aanschouw toch uw' gezalfden Koning. Één dag is in uw huis mij meer,
Dan duizend, daar ik U ontbeer;' k Waar' liedan gewend
ver in mijns Bondsgods woning Een dorpelwachter,
eere geven;
Aan d'ijdle vreugd in' s boozen tent.
6. Want God, de HEER, zoo goed, zoo mild, Is
t' allen tijd' een zon en schild; Hij zal genaad' en
Hij zal hun' t goede niet in nood
Onthouden, zelfs niet in den dood, Die in opregtHUPURVAVAAR
229
heid
KORVAVARVELVIVES

230
heid
U bouwt,
voor Hem leven. Welzalig, HEER! die op
toond,
woont.
gedaan;
ij hebt uw land, o HEER! die gunst beden aan.
iV
uw' lust;
bluscht.
PSALM 84, 85.
En zich geheel aan U vertrouwt.
Dat Jakobs zaad op nieuw in vrijheid
De schuld uws volks hebt G' uit uw boek
Keer af uw
PSALM 85.
U verblij'?
ons bevrij':
Ook ziet Gij geen van hunne zonGij vindt in gunst, en niet in wraak,
De hitte van uw gramschap is geO heilrijk God! weer verder ons verdriet;
wraak, en doe uw' toorn te niet!
2. Heeft dan, o Heer! uw gramschap nimmer end?
z' eindlijk niet eens worden afgewend? Of zal uw toorn
ook op ons nakroost woên?
Zal
niet herleven doen, Opdat uw volk zich weêr in
Zult G' uit den dood ons
Dat toch, o HEER! uw goedheid
Geef ons uw heil, en red door uwe
hand, Uit vrije gunst, het zuchtend vaderland.
3. Merk

AVAUHURVAVAVA
3. Merk op, mijn ziel! wat antwoord God u geeft;
PSALM 85, 86.
spreekt gewis tot elk, die voor Hem leeft,
' s hemels boog;
en vree,
gunstgenoot, van blijden troost
niet weêr op' t spoor der dwaasheid tree.
waar Gods heil is reeds nabij' t geslacht, Hetwelk Hem
weêr doen zien;
VAPUAVAAHAR
vreest, en zijne hulp verwacht; Opdat er eer in onzen
lande woon', En zich aldaar op' t luisterrijkst vertoon'.
Hij
in nood,
Zijn'
Mits hij
4. Dan wordt genâ van waarheid blij ontmoet,
$
met een' kus van' t regt gegroet; Dan spruit de trouw
uit d' aarde blij omhoog; Geregtigheid ziet neêr van
VoorPSALM 86.
eig, o HEER! uw gunstig' ooren,
in mijn' angst te hooren.
231
De vrede
Dan zal de HEER ons' t goede
Dan zal ons' t land zijn volle garven biên.
zigt, Hij zet z' alom, waar hij zijn treden rigt.
Geregtigheid gaat voor zijn aangeOm mij
' k Ben ellendig, diep
Gansch van heul en hulp ontbloot.
Hoed
JAVAVAJAJAURORVAVAVAJAVIVES

232
AMARA
# ¢
PSALM 86.
Hoed mijn ziel, Gij zijt almagtig, En ik ben
uw gunst deelachtig.
0 mijn God, die mij
aanschouwt! Red uw' knecht, die U vertrouwt.
2. Wie toch is, als Gij, weldadig? Wees mij dan, o Heer!
genadig; Want mijn roepen en geklag Klimt tot U, den ganschen dag. Wil de ziel uws knechts verblijden; Ondersteun hem in zijn lijden; Want
ik hef mijn hart en oog, Trouwe God! tot U omhoog.
3. HEER door goedheid aangedreven, Zijt Gij mild in
' t schuld vergeven; Wie U aanroept in den nood Vindt
uw gunst oneindig groot. HEER! neem mijn gebed
ter ooren, Wil naar mijne smeeking hooren; Merk,
naar uw goedgunstigheên, Op de stem van mijn gebeen!
4.' k Ben gewoon, in bange dagen, Mijn benaauwdheid U
te klagen; Gij toch, die d' ellenden ziet, Hoort mij,
en verstoot mij niet. Heer! wat goôn de heidnen
als uw groote daân,
roemen, Niemand is bij U te noemen; Daden,
Treft men nergens elders aan. PAU

TAVAVARAMA
5. Al de heidnen, door uw handen Voortgebragt, in
PSALM 86. PAUZE.
alle landen, Zullen tot U komen, Heer!
ken voor uw aanschijn neêr,
233
Bukeere leven. Gij zijt groot en hoog verheven; Gij
En uw' naam ter
doet duizend wonderheên; Gij zijt God, ja Gij alleen!" 6. Leer mij naar uw' wil te handlen;' k Zal dan in uw waarheid wandlen. Neig mijn hart, en voeg het zaam
mij bewezen,
Tot de vreez' van uwen naam. Heer, mijn God! ik
2008
zal U loven, Heffen' t gansche hart naar boven;' k Zal
uw' naam en majesteit Eeren tot in eeuwigheid!
7. Want uw goedheid, hoogst gerezen, Hebt Gij dikwijls
En mijn ziel, hoe zeer verdrukt,
Uit het diepst van' t graf gerukt. O mijn God! de
trotschaards spannen Boos te zamen met tirannen, Tot
mijn' dood en zielverdriet; Zij ontzien uw hoogheid niet.
8. Maar Gij, Heer! Gij zijt langmoedig, Zeer barmhartig,
overvloedig In genâ, die ons behoedt, Groot van
waarRAVAN
KORVAVAVENVIVES

234
waarheid, eindloos goed. Wend U tot mijn ziel
genadig; Sterk uw' knecht, en geef weldadig
steuning aan den zoon Uwer dienstmaagd, van den troon!
9. Doe een teeken mij
Z
PSALM 86, 87.
haters in hun woede
hunn' spijt,
Y
640
Onderten goede,
Dat mijn
# 6 ¢*
Mogen zien, hoe, tot
gelegd op bergen, Hem gewijd; De HEER, die zich in
Gij mij troost en mij bevrijdt. PSALM 87.
ijn' grondslag, zijn onwrikbre vastigheden Heeft God
Zions heil verblijdt, Bemint het meer dan alle Jakobs steden.
2. Men spreekt van u zeer heerelijke dingen, O schoone stad
van Isrels Opperheer!' k Zie Rahab, ik zie Babel, tot
uw eer, Bij hen geteld, die mijne grootheid zingen.
3. De Filistijn, de Tyriër, de Mooren, Zijn binnen u, o
Godstad! voortgebragt; Van Zion zal het blijde nageslacht Haast zeggen: ,, deez' en die is daar geboren."
4. God zal hen zelf bevestigen en schragen, En op zijn rol, daar Hij de volken schrijft, Hen tellen, als in Isrel
in

HVA HAVA
PSALM 87, 88.
ingelijfd, En doen den naam van Zions kindren dragen.
5. Dan wordt mijn naam met lofgejuich geprezen;
en cimbel slaan,
ten,
zullen daar de blijde zangers staan, De speelliên op de harp
235
En binnen u al mijn fonteinen wezen. PSALM 88.
God mijns heils, mijn Toeverlaat! Tot U hef ik
mijn droeve klagten. Ik roep, bij dagen en bij nachTot U in mijnen jammerstaat.
Dan
wil mij hooren, En neig tot mijn geschrei uw ooren.
Ik nader biddend:
Gestuit in hunnen levensloop,
2. Mijn ziel, der tegenheden zat,
wil mij begeven; Het einde nadert van mijn leven; ' k Ben krachteloos en afgemat. Ik ben, door overWordt moedeloos,
maat van kwalen, Als zij, die reeds ten grave dalen.
4. Gij hebt mij in den kuil gelegd,
3.' k Ben afgezonderd bij den hoop
ter neêr geslagen, In' t bloeijen van hun blijde dagen
Der dooden, die,
Met
aard bedekt,
van elk vertreden, Door uwe hand zijn afgesneden.
In diept', in duisterRAHVATA

ANANVIAVA
236
PSALM 88.
ternis gesloten. Uw grimmigheid heeft mij verstooten,
Mij neêrgedrukt, mij troost ontzegd; Gij doet op mij
uw oordeel komen, Als onweerstaanbre waterstroomen.
5. Ik derf mijn vrienden, tot mijn straf; Zij zijn vervreemd van mededoogen; Ik ben een gruwel in hun
oogen. Gij wendt hen allen van mij af.
Een bange kerker doet mij zuchten: Ik kan de banden niet ontvlugten.
PAUZE.
6. Mijn oogen treuren om mijn leed,
Om al mijn' angst,
om al mijn lijden. O HEER! wil mij van straf bevrijden;
E
Ach! toon U tot mijn hulp gereed;' k Smeek dag aan dag om
uw ontferming: Leen mij de hand tot mijn bescherming.
7. Zult Gij aan dooden wondren doen? Zult G' overleednen
doen verrijzen, Om hier uw' grooten naam te prijzen?
*
Zal' t graf uw' wijzen raad bevroên? Zal daar uw goedheid
zich verspreiden? Zal' t woest verderf uw trouw verbreiden?
8. Wie zal uw wondren, uw beleid, Ooit in de duisternis vertellen? Wie ooit uw regt in' t daglicht stellen,
Ter

DAVAVAVAV
PSALM 88, 89.
Ter plaatse der vergetelheid?
aan komt breken, Zal U, o HEER! om bijstand smeeken.
9. Waarom is' t, dat Gij mij verstoot?
verbergt G' uw gunstrijk' oogen?
der jeugd af, neêrgebogen,
met den dood. Ik moet, vol angst, uw gramvergaan.
Maar ik, eer d' uchtend
rampen,
Waarom
237
' k Was, van
Bedrukt, en worstlend
schap dragen,' k Ben twijfelmoedig en verslagen.
10.' k Ben met verschrikking aangedaan.
verflaauwt, mijn leden beven;
heeft mij begeven; De vlam uws toorns doet mij
' k Moet dag aan dag met duizend
Als met het woên der golven, kampen.
Mijn moed
Uw dierbre gunst
PSALM 89.
Van mij ver11. Gij hebt, en medgezel, en vrind,
wijderd in mijn lijden, Zoo dat mijn ziel, hoe
z' ook moet' strijden, Bij niemand heul of bijB
stand vindt.' k Zoek hen vergeefs;' k moet eenzaam weenen: Al mijn bekenden zijn verdwenen.
al eeuwig zingen van Gods goedertierenheên;
Uw
VAHVAT
KORVAVAVE JAVIVOS

VINNAVAA
238
2.
Uw waarheid t' allen tijd' vermelden door mijn reên.
Ik weet, hoe' t vast gebouw van uwe gunstbewijPSALM 89.
zen, Naar uw gemaakt bestek, in eeuwigheid zal
rijzen; Zoo min de hemel ooit uit zijnen stand zal wijken, Zoo min zal uwe trouw ooit wanklen, of bezwijken.
Ik heb," dit was uw taal, ,, een vast verbond gemaakt
,, Met mijnen gunsteling, dien steeds mijn oog bewaakt; ,, Ik heb aan mijnen knecht, aan mijnen uitverkoren, Aan
,, zaad
,, David, in mijn gunst, met eenen eed gezworen:
,, van kind tot kind, tot aan het eind der dagen Uw
bevestigen,
bragt,
en
Ik zal
uwen
rijkstroon schragen.'
3. De hemel looft, o HEER! uw wondren, dag en
nacht; Uw waarheid wordt op aard' de glorie toegeDaar uw geheiligd volk van uwe trouw mag
zingen; Want wie is U gelijk bij al de hemellingen?
En, welke vorsten ooit het aardrijk moog' bevatten,
Wie hunner is, o HEER! met U gelijk te schatten? 1. PAUZE.
4. God is op' t hoogst geducht in zijner Heilgen raad,
En

CAVAVAVA
PSALM 89.
En vreeslijk boven' t heir, dat om zijn' rijkstroon staat.
Wie is als Gij, o HEER! o God der legerscharen?
Wie is aan U gelijk? wie kan U evenaren?
magtig zijt G', o HEER! ja eindloos in vermogen; Uw
onverbreekbre trouw omringt U
voor elks
239
en hemel, en wat leeft, of ooit zal leven,
Grootoogen.
Hoe
5. Gij temt de woeste zee, zij luistert naar uw' wil;
hoog zij zich verheff', Gij wenkt, en zij is stil. Gansch Rahab is door U verbrijzeld, gansch verslagen; Uw vijand
is verstrooid, uw arm heeft roem gedragen; En aard',
Zijn
d' uwe;' t gansch heelal hebt Gij' t bestaan gegeven. 6. Gij schiept het barre noord' en' t zoele zuiden zaam; Ginds juicht een Thabor, hier een Hermon in uw' naam. Gij hebt een' arm met magt; uw hand heeft groot vermogen;. Uw regterhand is hoog; uw troon blijft, onbewogen,
Van regt en van gerigt zijn' vasten steun ontleenen;
En waarheid en genâ gaan voor uw aanschijn henen.
7. Hoe zalig is het volk, dat naar uw klanken hoort!
Zij
FURUHVALT

AXVA
VIVIANHAVA
240
PSALM 89.
5
Zij wandlen, HEER! in' t licht van' t godlijk aanschijn
voort. Zij zullen in uw' naam zich al den dag verblijden.
Uw goedheid straalt hun toe, uw magt schraagt hen in
' t lijden; Uw onbezweken trouw zal nooit hunn' val gedoo44
gen: Maar uw geregtigheid hen naar uw woord verhoogen. C
8. Gij toch, Gij zijt hun roem, de kracht van hunne
kracht. Uw vrije gunst alleen wordt d'eere toegebragt!
Wij steken' t hoofd omhoog, en zullen d' eerkroon dragen
Door U, door U alleen, om' t eeuwig welbehagen; Want
God is ons ten schild in' t strijdperk van dit leEn onze Koning is van Isrels God gegeven. 2. PAUZE.
ven,
£
9. Gij hebt weleer van hem, dien Gij geheiligd hadt,
Gezegd in een gezigt, dat zoo veel troost bevat:
,, bij eenen held voor Isrel hulp beschoren!,
,, Ik heb
Hem uit
,, het volk verkoogd; hem had ik uitverkoren.' k Heb Da,, vid mijnen knecht, mijn' gunsteling, gevonden, ,, hem, met heilge zalf, aan Mij en' t rijk verbonden. 10. ,, Mijn
En

MOHVA HIRVA
PSALM 89.
10. ,, Mijn hand zal, hoe' t ook ga, hem ster,, ken dag en nacht; Mijn arm zal hem in nood
,, Voorzien van moed en kracht.
De vijand zal
Door list, of
,, hem nooit, door wreevle handelingen,
,, heisch bedrog, in uiterst' engten dringen; Den boos,, wicht zal' t geweld nooit tegen hem gelukken,
Noch
,, in- noch uitlandsch vorst zijn' zetel onderdrukken.
241
11. ,, Ik zal integendeel, al wie hem wederstaat, Verplet,, tren voor zijn oog, en plagen, die hem haat; Mijn trouw ,, zal met hem zijn, mijn goedheid hem geleiden, ,, magt zal in mijn' naam zich over d' aard' versprei,, den; Zijn hand de groote zee, zijn schepter de rivieren, ,, Door mijn geducht bestel, met roem en eer bestieren. 12. ,, Gij( zal hij zeggen), zijt mijn Vader en mijn God,
,, De rotssteen van mijn heil!' k Zal hem ook stellen tot
,, Een' eerstgeboren' zoon, door al zijn broeders t'eeren; ,, Als Koning zal hij zelf de koningen regeren, Mijn goedertierenheid zijn' rijkstroon eeuwig stijven, En
16
,, mijn
Zijn
RURVAL
DAVAVAVELAVIVES

ANANANANANANANA
242
PSALM 89.
,, mijn gemaakt verbond met hem bestendig blijven. 3. PAUZE.
13. ,, Ik zal de heerschappij doen duren bij zijn zaad,
,, Zoo lang de hemel zelf op vaste pijlers staat.
,, zoo zijn kinders ooit mijn zuivre wet verlaten;
Maar
Zoo
' t rigtsnoer van mijn regt ter reegling niet kan ba99
,, ten, Zoo zij ontheiligen, wat ik heb voorgeschreven,
,, Dan mogen zij gewis voor mijne straffen beven! 14. ,, Dan zal Ik hen, die dwaas of wreevlig overtreên,
,, Bezoeken met de roê en bittre tegenheên; Doch over hem
15.
,, mijn gunst en goedheid nooit doen enden, Niet feilen in
,, mijn trouw, noch mijn verbond ooit schenden.' k Zal
,, nooit herroepen' t geen Ik eenmaal heb gesproken;
,,' t Geen uit mijn lippen ging blijft vast en onverbroken.
' k Heb eens gezworen bij mijn eigen heiligheid: Zoo
99
,, Ik aan David lieg', zoo hem mijn woord misleid': Zijn
,, zaad zal eeuwig zijn, zijn troon zal heerlijk pralen;
,, Zoo duurzaam als de zon, zoo glansrijk als haar
,, stra

MOAVAVAVAVA
PSALM 89..
,, stralen, Bevestigd als de maan; en aan des hemels bo" gen Staat mijn getuige trouw te schittren in elks
oogen 1"
248
16. Maar ach, mijn God! waar blijkt uw trouw nu? waar
uw eer? Gij stoot en werpt, vergramd, thans uw' Gezalfde neêr; Gij schijnt niet van' t verbond met uwen knecht te weten; Zijn kroon, ontheiligd, ligt ter aarde
neêrgesmeten; Zijn sterke muren zijn door' s vijands magt
verbroken; Zijn vestingen verwoest, en in het stof gedoken. 4. PAUZE.
17. Hij is door elk beroofd, den nabuur tot een' smaad; Gij hebt de regterhand verhoogd van die hem haat; Gij deedt
den vijand in zijn' rampspoed zich verblijden; Zijn 3
zwaard ligt om,' t is stomp, en nutteloos in' t strijden:
Gij doet hem, vol van schrik, van' t bloedig slagveld vlugten, En onder' s vijands juk, van U verlaten, zuchten.
18. Zijn schoonheid is vergaan, zijn troon ligt neêrgestort;
De dagen zijner jeugd zijn door uw hand verkort;
Met schaamt' is hij bedekt; elk kan hem strafloos ter16*
gen.
FURUHVAL
DAVAVAVFAVIVES

iivivivivAVAN
244
gen. Hoe lang, getrouwe God! zult Gij U steeds verberPSALM 89, 90.
gen? Zal dan uw grimmigheid, die niemand af kan keeren,
Gelijk een brandend vuur,' t verdrukte volk verteren?
19. Gedenk, o Heer! hoe zwak ik ben, hoe kort van duur; Het leven is een damp; de dood wenkt ieder uur.
' t menschdom dan vergeefs op aarde zijn geschapen?
Zou
Wie leeft er, die den slaap des doods niet eens zal slapen?
Wie redt zijn ziel van' t graf? ai! help ons, als te voren, Gelijk Gij bij uw trouw aan David hebt gezworen!
20. Gedenk den smaad, dien elk van uwe knechten lijdt,
Waarmee elk magtig volk mijn bang gemoed doorsnijdt,
Den smaad, o HEER! waarmee uw haters ons beladen,
Waarmede zij den gang van uw' Gezalfde smaden. Gij
GE
ren,
immers wilt of zult nooit onze hoop beschamen? HEER zij eeuwig lof! en elk zegg': Amen, Amen!
PSALM 90.
Den
ij zijt, 0 Heer! van d' allervroegste jaVoor ons geweest een toevlugt in gevaren!
Eer

wigheid,
MAVAUHRZ
Eer berg en rots uit niet geboren waren,
d' aarde rustt' op hare grond pilaren,
Gij de God,
ren;
deren,
door een' wenk den mensch zijn
3. Gij
gen
God, 0
2. Uw oppermagt, die wij ootmoedig eeren,
Een enkle dag,
Want in uw 00g
gen;
PSALM 90.
Les
overtogen
Zij
die eeuwig
die eind noch oorsprong
zijn
voor elks oogen;
FAURA
een nachtwaak,
Uw wenk alleen, al schijnt ons
Verbrijzelt ons, doet ons tot aarde keeren;
zijn
leeft!
overstroomt het menschdom; zijn
als
4. Door uwen toorn
Van eeu' t gras,
Uw gramschap doet
Eer
Zijt
heeft.
broosheid leeIs, als een slaap, een ijdle droom vervloKan
duizend jaren, Heer!
245
niets te
dat' s morgens, D
Met frisschen dauw, in bloei staat
en niets meer.
ons hart van
vermosneden wordt, Op' t open veld in weinig tijds verdort.
Maar's avonds, als het afgevergaat ons kwijnend leven;
doodschrik
beVAAVAL
DAVAVAVAVIVES

AVANA
MAAANANAMA
246
beven,
ven,
ven,
rigt,
0 God!
PSALM 90.
Het onregt, dat w' in' t openbaar bedreals Gij, in majesteit verheEn' t kwaad, door ons in' t heimelijk verIn' t licht stelt voor uw glansrijk aangezigt. PAUZE.
5. Wanneer uw toorn en gramschap ons bezwaren;
b
Dan wenden, dan verdwijnen onze jaren; Wij
hoogste tot den top
zien hen, als gedachten, henen varen! Of, blijft uw
gunst ons in het leven sparen; Dan klimmen wij ten
6. Helaas het best
# 6 ¢*
Van zeventig of tachtig jaren op.
van
onze beste dagen
dikwijls smart, geeft dikwijls stof tot klagen;
Baart
Daar zorg, verdriet en jammerlijke plagen, Steeds, beurt om beurt, de matte ziel doorknagen. De levensdraad wordt schielijk afgesneên; Wij schenen sterk, en ach! wij vliegen heen!
7. Wie kent uw toorn?
wie zijn geduchte krachten? Wie vreest dien regt, geduchtste Magt der
mag

ten,
magten? Leer ons den tijd des levens kostlijk achzen;
AVAVARA
Keer weder, HEER! uw gunst koom' ons te stå:
$
Hoe lang ontzegt G' uw' knechten uw genâ?
zen
8. Uw gunst sterkt meer dan d' uitgezochtste spijzen.
verrijzen;
Opdat ons hart de wijsheid moog' betrachten.
ken,
ken,
PSALM 90, 91.
Laat, met het licht, haar licht voor
Uw
druk, En
9. Laat uw
Verblijd
HUFVAVAU
al goedheid,
Zoo zal ons hart op liefelijke wijons oovrig leven, prijons naar
naar den tijd van al
genâ ons met
ons
247
de maat van onzen
ons ongeluk.
haar' troost verrijEn laat uw werk aan uwe knechten blijwijken! Uw liefd' uw magt behoed' "
Uw heerlijkheid niet van hun kindren
ons voor
bezwijken! Sterk onze hand, en zegen onze
vlijt; Bekroon ons werk, en nu, en t' allen tijd'! PSALM 91.
ij, die op Gods bescherming wacht, Wordt door
den
VARVAE
( 80RIA ADRIA
rivives

AVANAVA
ANAVAVAVAVAVA
248
den hoogsten Ko- ning Beveiligd in den duistren nacht, Beschaduwd in Gods wo- ning: Dies noem ik God, zoo goed als groot Voor hen, die op Hem bouwen, Mijn' burg, mijn toevlugt in den nood, Den God van mijn betrouwen! 2. Hij zal uit' s vogelvangers net U veilig doen ontkomen. Hij is het, die uw leven redt; Gij hebt
PSALM 91.
geen pest te schro- men. Hij zal, in lijf- en zielgevaar, U met zijn vleuglen dekken, Zijn waarheid u ten beukelaar, En ter rondas verstrekken.
3. De schrik des nachts doet u niet vliên, Waarvoor de
boozen be- ven; Geen pijlen hoeft gij' s daags t' ontzien, Die hevig om u zwe- ven; De pest, met welk een' snellen spoed Zij moog' in' t duistre waren, Noch' t streng verderf dat' s middags
der boozen
zij,
woedt,
4. Gij zult, aan d' een' en d' andre hand, Tien duizenden zien val- len; Terwijl gij, in gerusten stand, Bewaakt
blijft boven al- len. Het dreigend leed vliegt u voorbij; Y Alleenlijk zien uw oogen,
Zal uwe ziel vervaren.
Die
Hoe schriklijk' t loon LE
d' Almagt
niet verhoogen.
PAU

CHAUHAVA
PSALM 91.E PAUZE.
VAVAVA HRVAT
5. Ik steun op God, mijn' Toeverlaat! Dies heb ik niets
249
te vreezen. Wie God vertrouwt, dien deert geen
zuch- ten,
kwaad, Uw tent zal veilig we- zen; Hij zal zijn
ongenug- ten.
Engelen gebiên, Dat z' u op weg bevrijden; Gij zult hen, in gevaren, zien Voor uw behoudnis strijden.
6. Zij zullen u, Gods gunstgenoot, Naar' s Hoogsten welbeha- gen, Opdat gij aan geen' steen u stoot,
hunne handen dra- gen. Gij zult op jonge leeuwen treên,
Op giftig adders stappen, En, door gevaar noch
vreez' bestreên, Den leeuw en draak vertrappen.
7. Dewijl zijn ziel Mij teêr bemint( Dus laat God zelf zich hoo- ren), Heb Ik voor hem, als voor mijn' vrind, Een heilrijk lot bescho- ren; Omdat hij mijnen naam erkent, Zal hem mijn gunst verzellen; Ik zal hem redden uit d' ellend', En op een hoogte stellen. 8. Hij zal, in alle ramp en pijn, Tot Mij om uitkomst
Op
En ik gestadig bij hem zijn, In al zijn
' t Gevaar zal Ik hem doen ontvliên
Zijn
KUREHOPU

AVANA
NANANANANARIVANAN
250
Zijn levensdagen rekken;' k Zal hem mijn eer en
En nooit mijn hulp onttrekken. PSALM 92.
heil doen zien,
PSALM 91, 92.
aat ons den rustdag wijden Met psalmen tot
Gods eer.' t Is goed, o Opperheer! Dat w' ons
in U verblijden;' t Zij d' uchtendstond, vol
zoetheid, Ons stelt uw
nst in' t licht,' t
#
ons de nacht berigt Van uwe trouw en goedheid.
2.' t Voegt ons,
met blijde klanken,
' t voorbedachte lied,
Hem, die het al gebiedt,
Op harp en luit te danken. Gij hebt, door uw
vermogen, 0 HEER! mijn hart verheugd;
Door
zal, verrukt van vreugd Uw groote daân verhoogen.
3. Hoe groot zijn, HEER! uw werken!
ver gaat uw beleid!
Hoe
Gij stelt, met mogendheid, *
Elk deel zijn juiste perken. Een ziel, aan' t
stof gekluisterd, Beseft uw daden niet; Geen
dwaas weet, wat hij ziet; Zijn oordeel is verduisterd.
4. Dat

hem
AAAAAAA
4. Dat vrij, als groene telgen, De booze welig
groei'; Gij zult, in zijnen bloei, Voor eeuwig
verdelgen. Niets stelt U immer palen,
Gij zijt de hoogst' in magt; Gij
14
HEER! Uw kracht
PSALM 92.29
strooijen
eer
5. Wie U durft wederstreven;
begaan, Zult Gij, o God!
en
PAUZE.
hooren,
doen sneven.
Ik ben door uwe hand
Zal eeuwig zegepralen.
kens onrust brouwen;
zijt
HURUARVAVRUVAVAT
weerstaan,
Wie onregt durft
de
vergrooten, Mij sterken in mijn' stand;
Gij zult mijn
VerDat Gij de boozen straft,
Met olie overgoten.
6. Mijn oog zal hen aanschouwen, Die listig al
mijn paân In' t heimlijk gadeslaan, Mij tel1
251
Ook zal mijn oor eens
Dat Gij
mij wraak verschaft Van hen, die mij verstoren.
7.' t Regtvaardig volk zal bloeijen, Gelijk op
Libanon, Bij' t koestren van de zon, De palm en ceder groeijen. Zij, die in' t huis des HEEREN,
Vivives

MANAVAVAL
252
REN, In' t voorhof zijn geplant, Zien door des
Hoogsten hand Hunn' wasdom steeds vermeêren.
8. In
Blijft hunne grijze dagen bo
gewis; Zij zullen groen en frisch,
D
#
vruchten dragen,
den,
PSALM 92, 93.
mijn vaste rots,
vestigt
2. Gij
Te roemen
E
Dat schoon gebouw
hebt
kleed met sterkt', omgord met heerlijkheid,
d' aard', en
siddert al
geweld
met Om
e HEER regeert! de hoogste Majesteit,
De waatren, HEER!
Rivier en meir
9
' t regt mijns Gods. In Hem,
uw' troon
Is' t onregt nooit gevonden. PSALM 93.
hunne vreugd
verheugde
Gewenschte
' t op
van
monhoudt door zijne hand
onwankelbaar in stand.
woedend
verheffen hun geruisch;
Beeeuwigheid gegrond.
verheffen zich in' t rond';
Be3. Maar, HEER! Gij zijt veel sterker,
uw Der waatren, dien
stroomgedruisch.
Het
dan
' t
almagt palen stelt;

stelt;
gaan!
staan.
ORVAUHURAAA
Eeuw
en wil, Hoe fel zij bruis', hoe fel zij woede, stil.
4. Uw magt is groot,
PSALM 93, 94.
uit
De groote zee zwijgt, op uw' wenk
uw
vreugd,
De heiligheid is voor uw huis, O HEER!
Al wat Gij ooit beloofd hebt zal betot
HUHURUHURUAAT
trouw zal nooit verin, eeuw
en sieraad
PSALM 94.
erschijn nu blinkend, God der wrake!
258
tot eer!
Dat eens
uw arm voor ons ontwake! Vertoon uw glansrijk aangezigt! Gij Regter, die de wereld rigt!
hef U, en vergeld Hoovaardigen hun trotsch geweld!
2. Hoe lang, HEER! zullen dan de boozen, Hoe langen tijd de goddeloozen Noch hupplen, vol van dartle En laster braken op de deugd, En spreken, als in zegepraal, Baldadig d' allerhardste taal. 3.' t Verbrijzeld volk, o HEER! moet bukken, Daar zij uw
erfdeel wreed verdrukken. De zwakke weêuw, van hulp ontbloot, Wordt met den vreemdeling gedood; Zelfs wordt d'onnoozle wees vermoord; Naar regt noch reden wordt gehoord. 4. Zij
Sta op, ver

VANANANA VANAVAAX
254
4. Zij zeggen, stout op hun vermogen: ,, De HEER slaat op E
,, ons doen geen oogen; De God van Jakob merkt het
PSALM 94.
,, niet!" Let, onvernuftigen! en ziet; Blijft g' eeuwig van
verstand beroofd, Gij dwazen! die het licht verdooft?
5. Zou dan de Schepper, die onz' ooren Geplant heeft, zelf
目
niet kunnen hooren? Zou Hij, die' t oog formeert, niet zien?
Zoudt gij des Rigters wraak ontvliên, Die volken straft,
en wijsheid leert Den mensch, die wetenschap ontbeert? PAUZE.
6. Neen, dwaas! de HEER weet uw gedachten, Dat z' ijdel
zijn bestuur verachten. Welzalig is de man, O HEER! Die, door uw tucht en hemelleer, Het nut der onderdrukking weet, En voordeel trekt zelfs uit het leed.
7. Zoo leert hij zich geduldig dragen; Zoo ziet hij' t eind der kwade dagen; Zoo wordt de roede zelfs geEn d' onderwerping geeft hem rust; Tot dat
kust,
de kuil gegraven wordt, Waarin de zondaar nederstort.
8. De HEER zal, in dit moeilijk leven,
Zijn volk
en erfdeel nooit begeven. Het oordeel keert, vol majes- teit.

loon,
VAARAAVA
PSALM 94.
ELE
PUPUHURUHVAT
teit, Haast weder tot geregtigheid; Al wie opregt is
van gemoed, Die merkt het op, en keurt het goed.
9. Wie helpt mij tegen al die boozen?
die goddeloozen? Zoo mij de HEER, mijn schild en
Geen sterken bijstand had geboôn, Dan waar'
255
Wie wederstaat
mijn leven haast verkort, En ik bijna in' t graf gestort.
10. Wanneer ik zei: ,, mijn voeten glijden;" Toen hebt Gij
mij gesterkt in' t lijden. Wanneer mij' t afgepeinsde hart
Door al mijn denken werd verward, En ik in druk schier
was gestikt; Toen heeft uw troost mijn ziel verkwikt.
11. Zou ooit de stoel der schandlijkheden Bij uwen troon een
plaats bekleeden, Die moeit' en wetten boos verdicht? Zij rotten zaam, en, wars van' t licht, Verdrukken zij het vroom gemoed; 12. De HEER, mijn Bondgod, was voordezen, Mijn hoog
Ja doemen zelfs' t onschuldig bloed.
vertrek in al mijn vreezen, Mijn steenrots en mijn toeverlaat. Hij straft de boozen, wreekt hun kwaad, En loont
hun boosheid met den val;' t Is God, die hen verdelgen zal! PSALM

ANANANANAN
256
K
AVAVAVAN
PSALM 95.
PSALM 95.
omt, laat ons zamen Isrels HEER, Den rotssteen
van ons heil, met eer, Met godgewijden zang ontmoeten! Laat ons zijn gunstrijk aangezigt, Met een verheven lofgedicht, En blijde psalmen, juichend groeten!
2. De HEER is groot, een heerlijk God, Een Koning, die
het zaligst lot, Ver boven alle goôn, kan schenken Het
diepst van' s aardrijks ingewand, Het hoogst gebergt' is
in zijn hand;' t Is al gehoorzaam op zijn wenken.
3. Zijn' is de zee; z' is door zijn kracht Met al het drooge voortgebragt;' t Moet alles naar zijn wetten hooren. Komt, buigen w' ons dan biddend neêr! Komt, laat ons knielen voor den HEER! Die ons gemaakt heeft en verkoren!
4. Want Hij is onze God, en wij
Zijn' t volk van zijne
heerschappij, De schapen, die zijn hand wil weiden; Zoo
gij zijn stem dan heden hoort, Gelooft zijn heil- en troostrijk woord, Verhardt u niet, maar laat u leiden. 5. Verhardt u niet; neemt zijn genâ Ootmoedig aan. Laat
Me

VARAAAAAA AVAUAVAVAUHVAT
PSALM 95, 96.
Meriba, Laat Massa u ten afschrikk' wezen, Waar' k
door uw vaders ben verzocht, Toen alles, wat mijn al257
magt wrocht, Hen niet bewoog, om Mij te vreezen.
6.' k Heb aan dit volk, dat Mij vergat, Een langen tijd verdriet gehad, Ja, veertig jaar hunn' hoon verdragen, En zei: ,, dit volk, dat steeds mij sart, Heeft een verdwaasd ,, en dwalend hart;' t Schept in mijn wegen geen behagen."
7. Dies heb Ik, door hun tergend kwaad Op' t hoogst vergramd, dit volk versmaad, En met een' duren eed gezwoD
ren, Dat, wegens zijn geschonden trouw, Het nooit mijn
rust genieten zou. Die voor mijn volk nog blijft beschoren. PSALM 96.
ingt, zingt een nieuw gezang den HEERE!
Zing, aarde! zing dien God ter eere; Looft' s HEE' t wereldrond;
REN naam met hart en mond; Vermeldt zijn heil op
Dat dag aan dag zijn roem vermeêre.
2. Nu moet uw tong de heidnen nooden; Meldt allen volken
zijn geboden; Vertelt zijn wondren en zijn eer. Groot en 17
prijs

VANHVV AVAVAVAV
258
prijswaardig is de HEER, En vreeslijk boven al de goden.
3. Al d' afgoôn zijn slechts ijdelheden;
die
van
heemlen heeft
6.
wordt ons
PSALM 96.
重
4. Hoe blinkt het alles door vertooning
lerlei geslacht!
kracht
En voor
11
lijk aangezigt Zet eer met majesteit haar treden.
en sieraad in zijn woning!
gesticht,
beleden, Is' t, die de
Aan
van
Den roem
Isrels grooten PAUZE.
majesteit,
Maar God,
in' t heiligdom verheven,
ziju
5. Geeft d' eer aan' t eeuwig Opperwezen:
Aanbidt Hem nedrig al uw leven,
Geef dan, o algodVan sterkt'
van heerlijkheid en
zich verspreidt. Leer,
naam wordt nooit genoeg geprezen. Verheft zijn
deugden, blij te moê; Brengt in zijn huis Hem
God en Koning!
offer toe, Hem, dien de volken moeten vreezen!
Zijn
Hem, die,
Een godlijk licht
Leer voor zijn aangezigte
aarde! voor zijn
beven.
7. Zegt,

7. Zegt, om de heidnen te verlichten: De HEER
UHURVAVAAAA
regeert, die d' aard' wou stichten;
PSALM 96, 97.
vestigd t' allen stond, Nooit wanklen zal op haren grond; Hij zal naar' t regt de volken rigten.
8. Dat zich de hemelen verblijden;
het vee,
Hij komt,
zij d' aard' aan alle zijden, Verheugd de volheid van de zee; Het veld spring' op met al
tigheid,
Dies zij, beVAURUA VAUHAR
9.' t Juich' al voor' t aangezigt des HEEREN;
Verheugd
En' t woud moet' juichend God belijden.
die d' aarde zal regeren En rigten vol van majesteit; De wereld zal geregPSALM 97.
Het menschdom zijne waarheid eeren.
od heerscht als Opperheer; Dat elk Hem
juichend eer'! Gij, aarde, zee en eiland! Vertroon Op heilge rijksgeboon,
" 17*
259
heugt u in uw' Heiland! Hem dekt met majesteit Der wolken donkerheid; Hij vestigt zijnen
Vol regt en wijs beleid.
2. Een

AVIVAN
WiViVVVVINGVAVIV
260
PSALM 97.
2. Een vuurgloed gaat Hem voor, Den ganschen hemel
door, En blaakt aan alle zijden Hen, die zijn
magt bestrijden. Zijn felle bliksemschicht Snelt door al' t zwerk, verlicht Den ganschen wereldkloot;
aardrijk ziet zijn' nood, En ijst, en beeft, en zwicht.
3.' t Gebergte smelt als was, En wordt geheel tot asch Voor' t aangezigt des HEEREN, Wien al wat leeft
moet eeren.' t Verbaasde hemelrond Meldt, in
dien naren stond, Zijn billijkheid en magt;
Leo
Het
volken zien zijn kracht. Op' s aardrijks ruimen grond. PAUZE.
4. Dat ieder schaamrood zij, Die, onbeschroomd en vrij,
De
Een beeld durft eer bewijzen, En nietig' afgoon
Hem, al gij goon!
prijzen, Den waren God ten hoon. Knielt voor
Zwicht
voor den Opperheer!
Buigt u met ootmoed neêr Voor zijn' geduchten troon.
vreugd, Met Judaas do chtrenscharen,
5. Gansch Zion was verheugd, En juicht', o HEER! van
Wanneer' t de

CAVAUHURVAVAVA
PSALM 97, 98.
de blijde maren Uws oordeels had gehoord; Want
Gij heerscht ongestoord, En toont uw magt alom,
6. Beminnaars van den HEER!
Ver boven' t godendom,' t Welk siddert voor uw woord.
VAUHURVAVARVAT
eer! Hoopt steeds op zijn genade, En haat altoos
het kwade. Hij, die in tegenspoed Zijn gunst0111*
$ 261
Verbreiders van zijn
genooten hoedt, Verleent hun onderstand, En redt
z' uit' s boozen hand, Die op hun onschuld woedt.
smarten. Juicht, vromen! om uw lot;
7. Gods vriendlijk aangezigt Heeft vrolijkheid en licht,
Voor all opregte harten, Ten troost verspreid in
vol sterkt', en eere,
Verblijdt u steeds in God! Roemt, roemt zijn heiligheid!
Zoo word' zijn lof verbreid Voor al dit heilgenot. PSALM 98.
ingt, zingt een nieuw gezang den HEERE, Dien
grooten God, die wondren deed! Zijn regterhand,
Zijn heilig' arm wrocht heil na
leed. Dat heil heeft God nu doen verkonden: Nu
heeft

ANAL
ANAMANAVA
262
heeft Hij zijn geregtigheid, Zoo vlekkeloos en ongeschonden, Voor' t heidendom ten toon gespreid.
2. Hij heeft gedacht aan zijn genade, Zijn' trouw aan
PSALM 98.
Isrel nooit gekrenkt; Dit slaan al' s aardrijks einden gade,
psalmen
Nu onze God zijn heil ons schenkt. Juich
dan den HEER' met blijde galmen, Gij gansche
wereld! juich van vreugd; Zing vrolijk in verheven #
Het heil, dat d' aard' in' t rond verheugt!
3. Doe bij uw harp de psalmen hooren; Uw juichstem
geev' den HEERE dank; Laat klinken, door uw
tempelkoren, Trompetten en bazuingeklank!
' S HEEREN huis van vreugde druische, Voor Isrels grooten Opperheer; De zee met hare volheid bruise; De gansche wereld geev' hem eer!
4. Laat al de stroomen vrolijk zingen,
de, springen
Dat
De handen
klappen naar omhoog;' t Gebergte, vol van vreugEn hupplen voor des HEEREN 00g!
Hij komt, Hij komt om d' aard' te rigten,
De
We

eert,
AVAVAVAVAUHAVAN
wereld in geregtigheid; Al' t volk, daar' t wreed geweld moet zwichten, Wordt in regtmatigheid geleid. PSALM 99.
PSALM 98, 99.
od, de HEER, regeert, Beeft gij volken!
schen Cherubs woont, En zijn grootheid toont;
Dat zich d' aard' bewege;
€
Eert zijn hoog bestel, Die bij Israël Tus2. God, die helpt in nood,
u dan in' t stof,
UAVHUHURVAVAVAVAT
Aller volken magt Niets bij Hem geacht; Buigt
gaaft,
' t Heilig Opperwezen; Wilt het eeuwig vreezen.
Hij is Isrels zege!
4. Roemt nu
Is in Zion groot;
3. Looft met hart en stem, Looft de kracht van
onzen God;
En verheft met lof,
Hem Die het regt bemint In zijn rijksbewind!
Voor zijn voetbank neer,
Op zijn' hoogen troon I
' t Regt hebt Gij gestaafd;' t Geen G' aan Jakob
Toond' aan Isrels leden Regt en billijkheden.
263
Knielt, op zijn gebod,
Heilig is de HEER,
Amrams groote zoon,
En

VAAVAA
VANHANAVAVANAVAN
264
En zijn broeder waren Bij zijn priesterscharen. PAUZE.
5. Ook was Samuël,
dend voor zijn volk, Als een hemeltolk;
en andren meer Riepen tot den HEER,
met gunstig' ooren,
6. Uit zijn
Hij
PSALM 99.
heiligdom,
zijne wet
' s Heeren
kracht
Op Gods hoog bevel,
In
Hun
Bij hen ingezet,
' t Nakroost der Hebreeuwen
Daar zijn heiligheid
een wolkkolom,
Van
geroep
Gij, Gij waart hun lot,
Schoon z' ook om hun zonden
lig toch en t' eeren
Wou
hen werd
BidHij
Die
hooren.
7. Gij, met hen begaan, Hebt hunn' wensch voldaan;
8. Geeft dan eeuwig' eer Onzen God en
Die door
HEER! die naar uw woord Hun gebed verhoort,
Heeft
volbragt.
Volge dit all' eeuwen.
Hun vergevend God;
Straffen ondervonden.
Haren glans verspreidt;
Klimt op Zion, toont Eerbied, daar Hij woont,
HEER!
HeiIs de HEER der heeren! PSALM

AAAAAH
PSALM 100, 101.
PSALM 100.
AVAVAVAVAVRUHVATN
uich, aarde! juicht alom den HEER'! Dient God
met blijdschap, geeft Hem eer. Komt, nadert voor zijn aangezigt; Zingt Hem een vrolijk lofgedicht. 2. De HEER is God! erkent, dat Hij Ons heeft gemaakt( en geenszins wij) Tot schapen, die Hij voedt en weidt, Een volk, tot zijne dienst bereid. 3. Gaat tot zijn poorten in met lof, Met lofzang in zijn heilig hof, Looft Hem aldaar met hart en stem. Prijst zijnen naam, verheerlijkt Hem!
4. Want goedertieren is de HEER! Zijn goedheid eindigt nimmermeer. Zijn trouw en waarheid houdt
PSALM 101.
265
haar kracht, Tot in het laatste nageslacht.
al van de deugd der milde goedheid zingen, Van
' t heilig regt der strenge regtsgedingen: Een psalmgeUw' naam ter eer.
zang, o hooggeduchte HEER!
2.' k Zal met verstand den weg betreên der vromen.
Wan

VIVIVAVAVVIVINA
266
PSALM 101.
Wanneer zult Gij, mijn Bondgod! tot mij komen? Ik
C
zal doen zien in al mijn huisbeleid D' opregtigheid.
3.' k Zal met vermaak naar' t kwaad niet overhellen, Geen
godloos stuk mij zelv' voor oogen stellen. Ik haat het
doen der schendren uwer wet, En schuw die smet.
4.' t Verkeerde hart, in wien' t mij ook moog' blijken,
Zal uit mijn huis en van mijn' omgang wijken; Mijn
gunst zal hen, die booze wegen gaan, Nooit gadeslaan.
5.' k Zal over hem, die achterklapt, mij belgen, Den
Die,
lasteraar zijns vriends zal ik verdelgen;
van hart, met nijdig' oogen ziet Verdraag ik niet.
trotsch
6. Ik sla, op die getrouw in' t land zijn, d' oogen; Ik zal
in eer hen aan mijn zij' verhoogen, En doen hem, die
in' t spoor der deugd zal treên, Mijn' dienst bekleen.
EC
7. Maar elk, die snood, door listige bedrijven, Zijn voordeei zoekt, zal in mijn huis niet blijven; Geen leugenaar, die waarheid stout verbant, Houdt bij mij stand.
8. Ik zal mijn wraak godloozen ieder' morgen,
Gevoelen
doen

AVA HRVAVAVA
PSALM 101, 102.
doen, en' t regt zijn klem bezorgen, Om in de stad
des HEEREN niet te voên, Die' t kwade doen.
PSALM 102.
oor, o HEER! verhoor mijn smeeken!
KVARVAVAVAVAVAVAVAVE
m' uw' bijstand niet ontbreken; Ai! veracht mijn
tranen niet, Daar Gij al mijn angsten ziet.
leed moet klagen;
ik, in benaauwde dagen, U, mijn' God, mijn
Wil
2 Want mijn leeftijd is door weenen,
dan spoedig
aan mijn gebeente
naauwde klagt,
Laat
rook, verdwenen; Mijn gebeent', in droeven stand,
fermen, Wil mij door uw magt beschermen!
F
Als een ijdle
3.' k Voel de krachten mij begeven,
kleven,
Als
een haardstee uitgebrand. Mijne ziel, door rouw bezweken, Kwijnt als' t gras in dorre streken;
mijn ellend' vergeten Mijn gewone spijzen t' eten.
267
ontWegens mijn
Als
' k Heb in
' t Vleesch
beDie ik uitstort dag en nacht.
Ik gelijk, in' t eenzaam kwijnen, Aan den roerdomp

VANAL
AVVVVI
288
demp der woestijnen, Aan den steenuil in de
wouden;
PSALM 102.
Daar geen menschen zich onthouden.
4.' k Slijt den nacht in eenzaam waken, Als een muschj' op stille daken: Daar mijn wreevle vijand raast, En
door hoon mijn ziel verbaast, Zij, die mijn bederf
betrachten, Mij den ganschen dag verachten, Mij in ' t openbaar onteeren, Durven roekloos bij mij zweren. 1. PAUZE.
5. D' asch verstrekt mijn kwijnend harte Thans tot brood
in zoo veel smarte; Daar ik mijnen drank vermeng
Met de tranen, die ik pleng. Heer! uw gunst had mij verheven; Maar nu mij uw toorn doet beven, Zie ik
#
mij van glans ontblooten, Mij in' t stof ter neêr gestooten.
6.' k Zie in rouw en ongenugten Al mijn dagen mij
ELE
ontvlugten, Als een schaduw, die verdwijnt; Ik verdor als' t gras, dat kwijnt. Maar Gij, HEER! zult eeuwig blijven; Eeuwig zal uw roem beklijven; En uw
naam blijft in gedachten Tot de laatste nageslachten.
7. Gij zult opstaan, ons beschermen, Over Zion U ontfer

fermen; Want de tijd, uw stad voorspeld, Aan haar leed ten perk gesteld, Die zoo lang gewenschte dagen Van uw gunstrijk welbehagen Zijn, o God! in' t eind geboren; Gij, Gij zult haar klagt verhooren!
UHUR
9. Als,
8. Reeds verlangen uwe knechten Hare steenen op te regten; Elk heeft deernis met haar gruis; Elk toont ijver voor Gods huis. Albestierend Opperwezen! Dar
PSALM 102.
zal' t heidendom U vreezen; Al de vorsten, neêrklagten
HA
gebogen, Doen dan huld' aan uw vermogen.
E
269
voor' t oog der nageburen. Gods ontferming Zions muren Weêr zal hebben opgebouwd, En' t zijn
heerlijkheid aanschouwt, Als zijn goedheid op de
geboren,
' t onheil weren;
Des verdrukten en verachten Letten zal, en
Dan zal elk Hem juichend eeren. hole 2. PAUZE.
10. Dan, dan wordt Gods trouw verheven, En zijn dierbre gunst beschreven Voor het dankbaar nageslacht,
Dat met lust zijn wet betracht.' t Volk, in later eeuw
Zal zijn magt en goedheid hooren;
Zich in zijURUHVAT

AVANANANANANANANAVAVAVAVA
270
zijnen roem verblijden, Hem zijn lofgezangen wijden.
11.' t Zal met blij gejuich Hem loven, Die, uit zijn paleis
van boven, Isrels leed en ongeval Eens in gunst
beschouwen zal, En gevangnen in hun zuchten HooPSALM 102.
ren, als zij tot Hem vlugten; Om hen uit de
wreede kaken Van den dood eens los te maken.
12. Dus zij' s HEEREN naam geprezen, En in Zion Dus hoor elk de vreugdestem In het
eer bewezen;
blij Jeruzalem;
met
Als de volken zaam vergâren, Zich
' S HEEREN erfvolk paren, Als de koningen
50
zich buigen, En Hem hun ontzag betuigen. 3. PAUZE.
13. Ach! de Heer heeft mij doen bukken,
' t gewigt der ongelukken;
God,
Voor
Ja, mijn' levenstijd
$$ verkort, Mij met rampen overstort.' k Riep: o
mijn welbehagen, Spaar m' in' t midden
van mijn dagen! Gij, door eeuw noch tijd te
krenken, Kunt mij hulp en uitkomst schenken. C
14.' t Aardrijk en de hemelbogen Zijn gewrocht door uw
ver

nen,
vermogen; Allen zijn z', in hun verband,' t Kunststuk
HUHUVA
van uw wijze hand. Doch, hoe duurzaam zij ook schijPSALM 102, 103.
KAVAVAVAVAVAVAVAVAE
les om zal keeren, Gij blijft staand', o Heer der heeren!
15. Als een kleed zal' t al verouden; Niets kan hier zijn'
Eens zal al hun glans verdwijnen; Maar, schoon' t alstand behouden; Wat uit stof is, neemt een end Door
nen;
den tijd, die alles schendt. Maar Gij hebt, o Opperwezen! Nooit verandering te vreezen; Gij, die d'eeuwen acht als uren, Zult all' eeuwigheid verduren.
ven.
16. Uwer knechten trouwe zonen Zullen altoos bij U woM
Ja, bevestigd in hunn' staat, Voor uw aanschijn, met hun zaad, Uwen naam ter eere leZij, van smart en smaad ontheven, Blijven aan
ま
uw dienst geheiligd; Daar uw goedheid hen beveiligt. PSALM 103.
271
oof, loof den HEER, mijn ziel! met alle krachten;
Verhef zijn' naam, zoo groot, zoo heilig t' achten. Och of
nu al, wat in mij is, Hem preez'! Loof; loof mijn ziel!
den

VANVAAVAI VAVAVAVAVA
272
den Hoorder der gebeden; Vergeet nooit één van zijn weldadigheden; Vergeet ze niet;' t is God, die z'u bewees!
Leo
PSALM 103.
2. Loof Hem, die u, al wat gij hebt misdreven, Hoe veel
het zij, genadig wil vergeven.
liefderijk geneest; Die van' t verderf uw leven wil
Uw krankheen kent en
verschoonen, Met goedheid en barmhartigheên u
kroonen; Die in den nood uw redder is geweest.
3. Loof Hem, die u vergunt uw zielsverlangen, En' t goede
#
tot verzading doet ontvangen; Uw jeugd vernieuwt, geLES
lijk eens arends jeugd. De HEER doet regt, is heilig
in zijn rigten; Treft iemand druk, Hij wil den druk
verligten, En hart en mond vervullen met zijn vreugd.
4. Hij heeft voorheen aan Mozes zijne wegen, Aan Isrels
zaad, tot hun behoud genegen, Zijn daân getoond, en
trouwlijk hen geleid. Barmhartig is de HEER en
zeer genadig; Schoon zwaar getergd, langmoedig en weldadig; De HEER is groot van goedertierenheid.
5. Hij zal zijn volk niet eindeloos kastijden, Noch eeuwiglijk

VAVAV
PSALM 103.
VAVAURUR VARAT
lijk zijn gramschap ons doen lijden; Hij is het, die ons
zijne vriendschap biedt. Hij handelt nooit met ons naar
onze zonden; Hoe zwaar, hoe lang wij ook zijn wetten
schonden, Hij straft ons; maar naar onze zonden niet.
6. Zoo hoog zijn troon moog' boven d' aarde wezen, Zoo
groot is ook voor allen, die Hem vreezen, De gunst,
waarmee Hij hen wil gadeslaan. Zoo ver het west verwijderd is van' t oosten, Zoo ver heeft Hij, om onze
ziel te troosten, Van ons de schuld en zonden weggedaan. PAUZE.
7. Geen vader sloeg, met grooter mededoogen, Op
teeder kroost ooit zijn ontfermend' oogen, Dan
Isrels HEER op ieder, die Hem vreest. Hij
weet, wat van zijn maaksel zij te wachten; Hoe
zwak van moed, hoe klein wij zijn van krach278
ten, En dat wij stof, van jongs af, zijn geweest.
8. Gelijk het gras is ons kortstondig leven; Gelijk
een bloem, die op het veld verheven, Wel sier18
lijk

VivaVivaVVVVIVA
274
lijk pronkt, maar krachtloos is en teêr;
5
de wind zich over' t land laat hooren,
kent en vindt haar standplaats
Le
PSALM 103.
haar steel, haar schoonheid gaat verloren;
10. De
ning,
9. Maar' s HEEREN gunst zal over die Hem vreezen, In
HEER
eeuwigheid altoos dezelfde wezen; Zijn trouw rust zelfs
op' t late nageslacht, Dat zijn verbond niet trouweloos wil schenden, Noch van zijn wet afkeerig d'ooren wenWanneer
den, Maar die, naar eisch van Gods verbond, betracht.
glen! die
Dan knakt
zich, heeft
zelfs niet meer.
op
Men
Een' troon gevest in zijne hemelwoning;
Zijn koningrijk heerscht over' t wereldrond. Looft,
looft den HEER, gij zijne legermagten!
' t woord
als d' allerhoogste KoHem dient met heldenkrachten!
van zijnen
Gij EnEn
mond.
vaardig past
11. Looft, looft den HEER, gij zijne legerscharen!
lust het is op zijnen wenk te staren. Dat hemel, aard',
en zee, en berg, en dal, Hoe ver men ook zijn' schepWier
ter

VAUHIR
ter ziet regeren,
W
PSALM 103, 104.
Nu zijnen naam en groote deugden eeren! En gij, mijn ziel! loof gij Hem boven al!
PSALM 104.
aak op, mijn ziel! loof d' Oppermajesteit. Wat
zijt Gij groot! wat spreidt uw heerlijkheid, Geduchte
God! al luisterrijke stralen! Zij baart ontzag door
al de hemelzalen. Het blinkend licht bedekt U als
een kleed; De hemel, dien G' als een gordijn verbreedt, En uitspant voor uw goddelijke woning,
Verbergt voor d' aard' uw prachtigste vertooning. 2. Gij zoldert in de waatren uwen troon. De wolken,
steeds gereed op uw geboôn, Op' t hoogst verëerd, dat
zij haar' Koning dragen, Verstrekken U als tot een' zegewagen. Gij wandelt op de vleuglen van den wind,
Dien G', als' t heelal aan uwe dienst
verbindt. Een geestenheir maakt Gij uw afgezanten; Een vlammend vuur uw trouwe rijkstrawanten.
3. Uw wonderkracht heeft, in den morgen
18*
Des vlug275
gen
UFURUHVATY

NANANANANANANANAN
276
gen tijds, deez' aarde vast gegrond. Wat in haar' kreits
ooit wanklen moog' of wijken, Zij zal, door U gevestigd, nooit bezwijken. Zij, die ten blijk van uwe
E
PSALM 104.
magt verstrekt, Was eertijds met den afgrond overdekt, Als met een kleed; de hoogte van de golven Hield al' t gebergt' in' t grondloos diep bedolven. 4. De Godheid sprak en donderd' in de lucht! woeste zee, verschrikt door' t sterk gerucht,
haastig
heen naar' t perk,
Het log gevaart' der bergen, opgerezen,
' t eerst zijn' korts onzigtbren top,
fiere kruinen op.
haar
De
Vlood
aangewezen.
Vertoonde
En hief alom de
' t Ontelbaar tal van vruchtbre dalen
Zij overschrijdt de vaste stranden niet;
daalde Te juister plaats, die Gods bevel bepaalde. 1. PAUZE.
5. D' ontembre zee houdt stand, waar' t God gebiedt;
Zij ziet
En zal
haar magt door hooger magt betoomen,
deez' aard' nooit weder overstroomen. Gods goedheid
zendt

DAVAVAVA
zendt de koele bronnen uit; Zij wandelen, met
ruischend stroomgeluid, De bergen om, en dwalen, en
verspreijen Zich wijd en zijd door beemden en valleijen.
PSALM 104.
6. Het nuttig vee en' t roofziek boschgediert', Zelfs d' ezel, die door woeste wouden zwiert, Die, ongetemd
zich kreunt aan juk noch koorden, Vindt lafenis aan
hare frissche boorden.' t Gevogelte, dat in zijn
snelle vlugt
ren
"
lucht, Of uit het loof zijn schelle stem laat hooDe vlerken klapt, en opstijgt naar de
Heeft aan haar' zoom zijn woningen verkoren.
7.' t Is God, wiens hand de bergen water schenkt, Den
droogen grond uit zijnen hemel drenkt, Den regen
geeft uit zijne hooge zalen, En vruchtbaarheid doet
zweven in de dalen. Dan schiet voor' t vee de teedre
grasscheut uit;
Tot' s menschen dienst ontluikt dan' t
277
geurig kruid; Dan spruit het brood, nog in den halm besloten, Uit d' aarde voort, door milden dauw begoten.
8. God geeft den wijn, tot vreugd voor' t hart bereid, En
d'olie,
VAUHVATN

VivVVIV
278
PSALM 104.
d'olie, die een' glans op' t aanschijn spreidt, En' t lieflijk
brood, dat onze kracht moet voeden;
verkwikken en behoeden.' t Is God alleen, die door
Hij wil ons dus
zijn sterke hand Den Líbanon met cederen beplant,
' t Geboomte voedt, en kracht schenkt, onder' t kweeken, Aan' t lommrig woud, aan schaduwrijke streken.
9. Het vogeltje vindt schuilplaats in hun loof, zijn nestj' uit zijn' vergaarden roof;
daar z' opgaan als pilaren, Het stijl verblijf der klepEn vormt
len,
pend' ooijevaren. De steenbok springt en kloutert,
De dennen zijn,
van den top Des heuvels, tot de kruin der bergen op; De hooge rots houdt, in verborgen hoHet schuw konijn voor ons gezigt verscholen. 2. PAUZE.
wonderbaarst verbonden,
10. De gouden zon weet, waar zij schuil moet gaan. De
wisseling der wisselende maan, Aan tijd en loop op' t
Verschijnt ons oog op haar
bepaalde stonden, Gij, Heer! beschikt door uw geduch

AVAH
PSALM 104.
duchte magt De duisternis, en' t wordt op aarde
UAVHUFURVAVARVAT
nacht. Wanneer' t gediert' door woud en veld mag
dwalen, Om voedsel voor het hongrig nest te halen.
11. Het donker bosch weergalmt op' t heesch geschreeuw
Van leeuwenwelp en fieren jongen leeuw, Die, heet op
roof, in afgelegen hoeken, Al brullend, spijs van God,
den gever zoeken; Maar op
geraad, Op' t zien der zon in' t luisterrijk gewaad, Keert elk van hen naar zijn verborgen kuilen,
komst van licht en daDaar zij, verzaad, zich voor ons oog verschuilen.
moedren;
12. Dan wordt de mensch door' t rijzend morgenlicht
279
Gewekt, gewenkt tot arbeid, tot zijn' pligt. Hij plant,
hij bouwt, men ziet hem zwoegen, draven; Tot
' s avonds toe laat hij niet af van slaven. Hoe schoon, hoe groot, o Oppermajesteit! Is al uw werk, gevormd
met wijs beleid! Uw wijsheid streelt oplettende geAl' t aardrijk is vervuld met uwe goedren!
13. D' onpeilbre zee bergt in haar ruimen schoot
Een talloos

TATATA!
ANAVAVAVAV
280
E
loos tal van schepslen, klein en groot, Die in haar
diept' al weemlend zich vergâren. Het golvend ruim der
PSALM 104.
rustelooze baren Wordt steeds doorkruist van schepen,
wijd en zijd;
heir om strijd;
Daar zwemt en duikt het schubbig
M
Daar laat Gij zelfs den Leviathan
spelen, Den schrik der zee in deze vreugde deelen. 3. PAUZE.
14. Wat in de lucht, op d' aard', in' t water leeft,
' t Wacht al op U, die elk zijn spijze geeft;' t Wacht al
op U, die alles kunt behoeden. Als uwe gunst al' t schepslenheir wil voeden, En liefderijk aan hunne nooddruft denkt, Vergaadren zij den voorraad, dien Gij
jegend,
schenkt, En worden, door uw goedheid mild beElk op zijn' tijd, in overvloed gezegend.
15. Verbergt G', o God! uw glansrijk aangezigt,
siddren zij, op' t missen van dat licht,
licht, waardoor zij' t licht verwerven.
hand hunn' adem weg, zij sterven,
Dan
Dat troostrijk
Neemt uwe
Zij worden stof,
ge

AVAVA
gelijk zij zijn geweest. Bezielt Gij hen door' t zenden
PSALM 104.
van uw' Geest, Dan ziet men hen weêr leven als te voVAVAURUHURUHVAT
ren; Dan wordt al d' aard' met nieuwen glans herboren.
16. De heerlijkheid der hoogste Majesteit Zij hoog geroemd, en duur' in eeuwigheid! Zij blink' alom, en kenn' noch paal noch perken! Dat zich de HEER verblijd' in al
zijn werken! Het aardrijk schudt, als God in gramschap blaakt; Wanneer zijn hand de hooge bergen
281
raakt, Slaan zij terstond aan' t sidderen, aan
' t rooken, Inwendig door Gods almagt aangestoken.
lofgezangen eeren,
17. Ik zal, zoo lang ik' t levenslicht geniet, Gods mostaan,
gendheid verheffen in mijn lied; Ik zal mijn' God met
verkeeren. Mijn aandacht zal op Hem gevestigd
18. De zondaar
Terwijl ik nog op aarde mag
En met vermaak zijn grootheid gadeslaan.
Ik zal mij in den God mijns heils verblijden,
En dag op dag aan Hem mijn psalmen wijden.
zal verdelgd zijn op Gods wenk;
De

AAVAAVAA
ANANANAN VIN
282
De boosheid zal
PSALM 104, 105.
ING
vergaan, eer' t iemand
#bo
Waak op, mijn ziel! wil uwen Schepper eeren;
denk'!
Geloofd zij God! men loov' den HEER der heeren! PSALM 105.
ooft, looft, verheugd, den HEER der heeren! Aanbidt zijn' naam, en wilt Hem eeren. Doet zijne glorierijke daân Alom de volkeren verstaan, En spreekt, met
Van zijne wondren, dag aan dag!
2. Juicht, elk om strijd, met blijde galmen; Zingt, zingt den Hoogsten vreugdepsalmen; Beroemt u in zijn' heilgen
aandacht en ontzag,
naam! Dat die Hem zoeken nu te zaam Hun hart vereenen tot zijn eer, En zich verblijden in den HEER!
3. Vraagt naar den HEER en zijne sterkte; Naar Hem,
die al uw heil bewerkte; Zoekt dagelijks zijn aangezigt. Gedenkt aan' t geen Hij heeft verrigt, Aan zijn
doorluchte wonderdaân; En wilt zijn straffen gadeslaan.
4. Gij volk, uit Abraham gesproten, Dat zoo veel gunsten hebt genoten! Gij Jakobs kindren, die de Heer Heeft

VAVAVAUR
PSALM 105.
INS
VIVAVAVAVAVAVAVAVAVAT
Heeft uitverkoren, meldt zijn eer. De HEER is onze
God, die d' aard' Alom door zijn gerigt vervaart. 1. PAUZE.
283
5. God zal zijn waarheid nimmer krenken; Maar eeuwig
zijn verbond gedenken. Zijn woord wordt altoos trouw
volbragt, Tot in het duizendste geslacht.' t Verbond met
steld;
Abraham, zijn' vrind, Bevestigt Hij van kind tot kind.
6. Al wat Hij Izak heeft gezworen, Heeft Hij ook aan
zijn' uitverkoren, Aan Jakob, tot een
Van al' t beloofde heil verzeld;
wet geEn aan
gansch Isrel toegezeid, Tot zijn verbond in eeuwigheid. 7. Hij sprak: ,, Ik zal de schoonste landen,' k Zal Kanân ,, leevren in uw handen,' t Welk' t snoer uws erfdeels wezen ,, zal." Het volk was weinig in getal,' t Verkeerde daar als vreemdeling, Toen't zulk een gunstrijk woord ontving. 8. Geleid door' s Heeren alvermogen, Zijn zij van volk
tot volk getogen,
Van' t één naar' t ander rijksgebied.
Hij dulde hun verdrukking niet; Maar heeft zelfs vorsten,
op

KTA
AAAAAANVANAVA AVANAVAN
284
op dien togt, Om hunnent wil, met straf bezocht. 2. PAUZE.
PSALM 105.
9. God sprak, en deed den vorsten weten: ,, Tast mijn gezalf,, den, mijn profeten Niet aan door eenig leed of schand'!" Hij riep een' honger in het land; Hij brak vergramd den
staf des broods, En' t volk kwam in gevaar des doods.
10. Wie kan Gods wijs beleid doorgronden? Een man werd
voor hen heen gezonden; De vrome Jozef, rijk in deugd, Tot slaaf verkocht in zijne jeugd, In ijzren boeijen
wreed gekneld, Werd, hun tot heil, in eer gesteld. E
11. Toen hij door' t godlijk alvermogen Beproefd was; toen
voor aller oogen Zijn woord in' t helder daglicht scheen;
Toen bood de Koning, om zijn reên Verbaasd, hem straks
#L
de vrijheid aan; Der volken Heer deed hem ontslaan.
12. Hij kreeg van Faraö in handen' t Bestier van huis, en
goed, en landen; Dies bond hij vorsten naar zijn' lust. Van zijn verstand en deugd bewust, Deed gansch Egypte's Opperheer
d' oudsten luistren naar zijn leer. 3. PAU

CAVAVAVA
PSALM 105.
3. PAUZE.
13. Daarna toog Israël, gedreven Door nooddruft, tot
behoud van' t leven, Naar' t rijk Egypte; Jakob kwam Als vreemdeling in' t land van Cham. Daar groeid' en bloeide zijn geslacht, En overtrof zijns vijands magt. 14. De harten der Egyptenaren, Die eertijds Isrel gunstig waren, Verkeerden toen in bittren haat;
AVAVAVAVAVARAT
Des Heeren volk werd bits versmaad. Men smeedde
lagen tot hunn' val; Verdrukking trof hen overal.
15. Maar God zond Mozes, die te voren Door Hem
met Aron was verkoren;
ternissen overtogen.
285
Zij beiden voerden Gods
besluit Door teekenen en wondren uit, En toon$$ 3000.
den in Egypteland De plagen van zijn strenge hand.
16.' t Werd alles door zijn groot vermogen Met duisNiets wederstreefde' t hoog bevel
Van God, den God van Israël, Die beek en bron verkeerd' in bloed; Den visch deed sterven in dien vloed. 4. PAUZE.
17. Ook deed God uit de waterstroomen Een magtig heir
van

XTA
AVAAVAANANANANANA
286
VAN
van vorschen komen, Dat doordrong tot in' s Konings
PSALM 105.
hof. De luizen kwamen voort uit stof; God sprak,
LC
E
en een ontelbre drom Van ongedierte zweefd' alom.
18. Hij zond, in plaats van vruchtbren regen, Zijn' hagel
neêr, die allerwegen, Met een verslindend vuur gepaard, Den frisschen wijnstok sloeg ter aard'; Den vijgeE
boom, met kruin en tak, En al het vruchtgeboomte brak.
19. De sprinkhaan en de kever kwamen, Gelijk een
talloos leger, zamen; Verslonden, wat het aardrijk
gaf. Toen heeft God, als de zwaarste straf, Al d'eerstelingen hunner kracht, Hun eerstgeboornen omgebragt. 20. God deed zijn volk met wisse treden, Daar niemand
struikeld' in zijn schreden, Met zilver en met goud
belaân, Blijmoedig uit Egypte gaan. Toen juicht' om hun
vertrek al' t land; Daar' t al door schrik was overmand. 5. PAUZE.
21. God breidd' een wolk uit, om zijn scharen
Bij dag
te hoeden voor gevaren; Hij gaf hun, door zijn hoog bestuur,

CAVAVAVAVA
PSALM 105, 106.
stuur, Des nachts ten licht een wondervuur. Zij baden,
VAURUAUHVARVAT
en hun Opperheer Zond straks een heir van kwakklen neêr. 22. Zij werden daaglijks begenadigd; Met manna, hemelsch brood, verzadigd. Gods hand bragt, in dien dorren oord,
Rivieren uit een steenrots voort; Hij dacht om' t geen
287
Hij aan zijn' knecht, Aan Abraham had toegezegd. 23. Dus toog' t verkoren volk des Heeren Al juichend uit, op Gods begeeren. Het land der heidnen van
rondom Schonk Hij hun tot een eigendom. Der vol24. Die gunst heeft God zijn volk bewezen,
ken arbeid werd geheel Aan Israël ten erflijk deel.
PSALM 106.
Opdat het
altoos Hem zou vreezen, Zijn wet betrachten, en voortaan Volstandig op zijn wegen gaan. Men roem' dan d' Oppermajesteit, Om zoo veel gunst, in eeuwigheid.
ooft God, den trouwen Opperheer! Geeft, geeft Hem vrolijk roem en eer, Wiens goedheid perken kent noch
palen. Maar wie, hoe hoog verlicht hij zij, Wie kan zijn
mo

PATAY
VANANANANANAVAN VIVAN Vis
288
PSALM 106.
mogendheen verhalen? Zijn' lof verbreiden naar waardij?
2. Welzalig elk, die' t regt betracht; Die t'allen tijd' zijn
wetten acht. O HEER! laat mij, naar' t welbehagen Dat
G' in uw volk steeds hebt getoond, Ook roem op uw beE
scherming dragen, En met uw' zegen zijn bekroond.
3. Geef dat mijn oog het goed' aanschouw',' t Welk Gij,
uit onbezweken trouw, Uw' uitverkoornen toe wilt
voegen; Opdat ik U mijn' rotssteen noem', En, declend
in uws volks genoegen, Mij, met uw erfdeel, blij beroem'! 1. PAUZE.
4. Wij hebben God op' t hoogst misdaan; Wij zijn van't
heilspoor afgegaan; Ja, wij en onze vaadren tevens, Verzuimend' alle trouw en pligt,
Vergramden God, den
God des levens, Die zoo veel wondren had verrigt.
5. Onz' ouders, in Egypteland Beveiligd door zijn sterke hand, Vergaten al zijn gunstbewijzen; Zij
den aan de roode zee, In plaats van' s Heeren
morgunst te prijzen; Dies dreigde hen een zwaarder wee. 6. Doch

DAVAVARVA
PSALM 106.
HUHUHURUF VARVAT
6. Doch om zijns naams wil, om zijn magt Te toonen aan dat
dwaas geslacht, Schold Hij de zee, dat z' uit moest droogen;
Hij deed hen langs haar gronden gaan, En toond' aan ' s vijands heir' t vermogen, Dat hun in nood had bijgestaan.
7. De waatren keerden in hun kolk; Daar paard en ruiter,
vorst en volk, Tot één toe, in den vloed versmoorden.
Toen had gansch Isrel juichensstof; Toen, toen geloofden
z' aan Gods woorden; Toen zong al' t volk des Hoogsten lof. 2. PAUZE.
8. Maar zij vergaten' s Heeren werk; Zij stelden hunnen God een perk; Zij wilden in Hem niet berusten;
Maar durfden in de wildernis, Zijn magt beproeven
299
door hun lusten, En' t hunkren naar Egypte's disch. 9. Toen heeft Hij hen met vleesch gevoed; Maar zond hun ziel, bij d' overvloed, Een magerheid, die z' uit deed téren. Zij dorsten Mozes' t hoog bewind, En Aron' t priesterambt des H E EREN Benijden, door hun' waan verblind.
10. Maar' t aardrijk opende zijn' mond, Waarmee' t Abí19
l'ams

PATAR
ViviÀN ĂN
290
PSALM 106..
Irams volk verslond En Dathans snoode vloekverwanten;
Een vuurgloed stak de tenten aan Van' t godloos rot, aan
alle kanten, En deed het door de vlam vergaan.
II. Zij maakten zich, den Heer' ten spot,
Horeb tot een' God, Waarvoor zij zich eerbiedig bogen.
E
Een os, die gras eet op het veld, Een beeld, o gruwel
Een kalf bij
in Gods oogen! Werd toen aan Hem gelijk gesteld. 3. PAUZE.
12. Hun hart vergat den Opperheer, Hunn' dierbren Heiland, die weleer Hen redde van d' Egyptenaren; Die wondren deed in' t land van Cham; Zich vreeslijk maakt' in
66
' t ruim der baren, En Faro' t levenslicht benam.
13. Toen dreigde God hen met den dood; En nimmer waren
z', in dien nood, Zijn hooggeduchte wraak ontweken,
Zoo Mozes, zijn verkoren held, Zich niet bij God, met
ernstig smeeken, Voor hen had in de bres gesteld.
14. Zij hebben' t langgewenschte land
Versmaad uit strafbaar onverstand, En niet geloofd aan' s HEEREN Woor
den.

AVAVAVAVA
den. Zij morden daaglijks in hun tent; Dewijl zij naar zijn
PSALM 106.
stem niet hoorden, Hoe duidlijk ook aan hen bekend.
in de woestenij,
VAVRUPURVA VARVAT
15. Dies zwoer d' Almagtige, dat Hij Die snooden,
doen zwerven,
dat Hij hen, met al hun zaad, Zou bij de heidnen om
Zou nedervellen en verderven; Ja,
Van elk gevloekt, van elk versmaad. 4. PAUZE.
16. Zij hebben zich voor' t vloekaltaar, Verleid door
Moabs dochtrenschaar, Tot Baäl- Peors dienst begeven: Zij aten' s afgods offerand'; Doch' t kostt' aan duizenden het leven; Gods wraak ontstond in fellen brand.
17. Toen weerde Pínehas de straf; Die, moedig,' t regt
Meriba,
291
voldoening gaf, En' t eerloos bloed langs d' aard' deed
stroomen. Die daad, ten zoen voor' t volk volbragt, Deed hem F
een eeuwig' eer bekomen, Die stand hield bij zijn nageslacht.
18. Zij tergden, twistend, Gods genâ, Bij' t wonderwater
Verbitterden den knecht des Heeren; Hij
sprak in onbedachtzaamheid, Dies moest hij' t vrucht19*
baar

NANANANANANAN
292
PSALM 106.
baar land ontberen, Den ganschen volke toegezeid. 5. PAUZE.'
19. Zij spaarden volken, tot Gods hoon,
had te doôn; En, aan der heidnen stam verbonden,
Vervielen zij tot afgodsdienst,
lijke zonden, Zich zelv' een strik, op' t onvoorzienst.
Die Hij bevolen
20. Men zag hen zelfs, door drift verblind, Hun dierbaar
En wrochten, door gekroost, hoe teêr bemind, Den duivelen ten offer bren21. Die onnatuurlijk' offerand',
gen. Men zag hen, trouwloos en verwoed. Op Kanâns vloekaltaren plengen Der kinderen onschuldig bloed.
een smet op' t land.
Die bloedschuld bragt
erf, zijn hoogst vermaak
Zij werden onrein door hun
daden, Door hoererij en vuil gedrag; Zij durfden Isrels God versmaden; Maar beelden toonden zij ontzag.
22. Dit alles spoorde God tot wraak.
Zijn volk, zijn
Werd nu een gruwel in zijn
oogen; Hij gaf hen in der heidnen magt, Waardoor zij, zonder mededoogen, In slaafsche keetnen zijn gebragt. PAU

AVA HRVAV
PSALM 106.
6. PAUZE.
AVAUFUFURAHAT
23. Hun vijand heeft hen wreed verdrukt; Zij lagen jammerlijk gebukt; En schoon d' Algoedheid op hun smeeken, Hun rampen dikwijls heeft geweerd, Zij zijn weêr
telkens afgeweken, En door hun zonden uitgeteerd.
24. Nogtans was God met hen begaan; Hij zag hunn'
angst, hun tranen aan, En hunner hateren verwoedheid;
Hij dacht aan zijn gestaafd verbond, En had berouw,
naar al zijn goedheid, Meêdoogendheid met Isrels wond.
25. Dies hebt G', o God! hunn' last verligt, Zelfs voor huns vijands aangezigt. Verlos ons ook, als onze vaadELCº
ren! Wil ons, nog overal verspreid, Genadig weer bij
één vergaadren; Zoo word' uw naam en roem verbreid!
26. Geloofd zij Isrels groote God! Zijn gunst schenk' ons dit
heilgenot; Zoo zullen wij zijn goedheid danken. Dat
al wat leeft Hem eeuwig eer'! Al' t volk zegg': Amen!
op mijn klanken! Juich, aarde! loof den Opperheer!
293
PSALM
Ves

FATA
IXTA
294
PSALM 107.
PSALM 107.
ooft, looft den HEER gestadig: Die Oppermajesteit
Is gunstrijk, zeer genadig, En goed in eeuwigheid.
Dit zegg' elk, die, gered
Door Hem van slaafsche banden, In vrijheid is gezet Uit' s weêrpartijders handen!
2. Die Hij van ver uit d' oorden
Van' t oost' en' t westen bragt. En van de zee en' t noorden
Geleidde door
zijn magt; Die op een aaklig pad, In woeste wildernissen,
Omzwerfden, en een stad Ter woning moesten missen.
3. Hier raakten zij aan' t kwijnen Door dorst en hongersnood; Hun ziel leed duizend pijnen En angsten van den dood. Doch toen zij, in' t gebed, Tot Isrels HEER zich wendden, Heeft hen zijn arm gered Uit angsten en ellenden.
4. God bragt, na tegenheden, Hen weêr op' t regte pad, En rigtte hunne schreden Naar een gewenschte stad. Laat zulken voor den HEER Zijn milde gunstbewijzen, Zijn wondren, Hem ter eer, Voor' t gansche menschdom prijzen!
5. Dewijl Hij hen verzaadde, Die dorstten, en met goed
Den

CAVAVARVAAVA
PSALM 107.
Den honger, uit genade, Vervuld' in overvloed;
HURUAVAVAVAVAL
Daar
6. Zij, die gebonden zaten
295
z' in die bitterheên Den dood voor oogen zagen, Van
alle kant bestreên, Deed God hun heillicht dagen.
1. PAUZE.
In schaduw van den dood,
Omdat zij God vergaten, Vervielen in dien nood. Toen
werd hun wreevlig hart Verneêrd door zwarigheden;
Zij struikelden, hun smart Werd hulpeloos geleden. E be
7. Doch, riepen z'.in d'ellenden Den HE ER ootmoedig aan,
Hij deed hun angsten enden, En hen' t gevaar ontgaan;
Hij hielp hen uit den nood; Hij bragt hen uit het duister Der schaduw van den dood; Hij brak hunn' band en kluister.
8. Laat zulken eer bewijzen Aan' s HEEREN gunst en magt,
En al zijn wondren prijzen Voor' t menschelijk geslacht;
Hij was' t, voor wien gereed De koopren deuren weken, Die ijzren grendlen deed In duizend stukken breken!
9. De zotten overtreden, En krijgen hunne straf; Om
d' ongeregtigheden Mat plaag op plaag hen af; Zij walgden

VAVAVAVAVAVIVIM
VANANA ANANANANANAVAVVIV
296
den zelfs van brood; Geen beste spijzen smaakten; Terwijl
zij vast den dood
PSALM 107.
Met schrik en vrees genaakten.
10. Doch, riepen z' in d' ellenden Den HEER ootmoedig aan,
Hij deed hun angsten enden, En hen' t gevaar ontgaan.
Hij zond zijn krachtig woord, Hij deed hen bij zich schuilen,
Bragt hun genezing voort,
11. Laat zulken eer bewijzen Aan' s HEEREN gunst en
magt, En al zijn wondren prijzen Voor' t menschelijk geslacht!' t Lofoffer word' om strijd Hem juichend opgedragen, Terwijl zij wijd en zijd Van al zijn werk gewagen! 2. PAUZE.
12. Zij, die de zee bevaren
Zien op de groote baren
En rukte z' uit hun kuilen.
Daar leer en zij le laân
#
Met schepen, rijk bevracht,
Gods wijsheid, gunst en magt;
ken, En in de diepe paân
ven' t hoofd omhoog.
Des HEEREN klaar bemer13. Hij wekt, met siechts te spreken,
Zijn groote wonderwerken.
Een' stormwind
voor hun oog; Dan beeft het al, dan steken
Nu ziet men
De gol' t schip de lucht,

CAVAUHURVA
PSALM 107.
lucht, Dan weêr den afgrond naadren; Hun hart
geeft zucht op zucht, Hun bloed verstijft in d' aadren.
14. Zij dansen, wagglen, vallen, Gelijk een dronken man; De wijsheid van hen allen, Hoe groot, bezwijkt er van.
Doch toen zij, in' t gebed, Tot Isrels HEER zich wend15. Hij doet den storm bedaren,
AURUFURUHAR
den, Heeft hen zijn arm gered Uit angsten en ellenden.
Nu rijst de vreugd; de baren
16. Laat zulken eer bewijzen
gunst en magt,
' t gemeen,
297
De golven zwijgen stil.
Nu wijkt verslagenheid, Na zoo veel angstig slaven,
Daar God hen veilig leidt, In hun begeerde haven.
ba
Aan' s HEEREN
Zijn effen op Gods wil;
En al zijn wondren prijzen
Voor' t menschelijk geslacht; En dankbaar, bij
God hunn' verlosser noemen,
En bij
' s lands Overheên Zijn' naam en deugden roemen. 3. PAUZE.
17. Nu stelt God waterbeken Tot bar en dorstig land; Herschept, in dorre streken, Rivieren door zijn hand. Hij stelt

TATA
AKVANAL
298
E
stelt een vruchtbaar oord, Tot woest' en zoute gronden; En
ViViV
straft ze, naar zijn woord, Die daar zijn wetten schonden.
PSALM 107.
18. Dan maakt Hij weêr woestijnen Zeer rijk van 5
nen,
vruchtbaar nat; Daar' t land, dat eerst moest kwijNu beek bij beek bevat, En hongerigen
voedt, Die nu de weeld' aanschouwen;
ten
daar, met spoed, Een stad ter woning bouwen. 19. Daar ziet men hen dan zaaijen; De wijngaard
Zoo dat zij
wordt geplant; Zij mogen rijklijk maaijen De vruchvan het land; Daar God zijn' zegen geeft,
En' t huis vervult met kindren, En' t vee, dat
ieder heeft,
Op' t veld niet doet vermindren.
20. Maar, wil dit volk niet bukken Voor God,' t wordt
ras verneêrd;' t Raakt t' onder door verdrukken; Het
wordt van' t kwaad verteerd, Daar Hij zelfs PrinE
sen slaat, Op wie Hij hoon doet dalen,
En die
Hij tot een' smaad Doet in het woeste dwalen..
by
21. Maar die nu hulploos kermen, Verdrukt en vol
ge

AVAUHAVA HAAVA
PSALM 107, 108.
gebrek, Brengt God, door vrij ontfermen,
in een hoog vertrek; De vruchtbaarheid verheugt
Hun huis van ganscher harte. D' opregten zien ' t met vreugd; Maar d' ondeugd zwijgt met smarte.
22. Wie wijs is, merk' die dingen; En geev' verstandig acht
ijn hart, o Hemelmajesteit!
VAVAVAVAVARAT
Op's HEEREN handelingen, Zoo vol van gunst als magt! PSALM 108.
Haast
lof bereid;' k Zal zingen voor den Opperheer;
den volken doen verstaan;
299
Is tot uw dienst en
psalmen zingen tot zijn eer! Gij, zachte harp! gij, schelle
heid heeft noch paal noch perk;
kringen,
luit! Waakt op! dat niets uw klanken stuit';' k Zal in
den dageraad ontwaken, En met gezang mijn' God genaken. 2. Ik zal, o HEER! uw wonderdaân,
' k Zal
Uw' roem
Want uwe goedertierenheid Is tot de heemlen uitgebreid; Uw waarMaar streeft tot
aan het hoogste zwerk. Verhef U boven' s hemels
En leer al d' aard' uw grootheid zingen! 3. Zoo

ANAVANAMANVIM
VAINANANANANANAVAVAVAVANA
XTA
300
3. Zoo word' uw dierbaar volk in' t end Bevrijd
van rampspoed en ellend'.
PSALM 108.631
door uw hand! Verhoor ons, zend ons onderstand!
Gij hebt, tot onze vreugd, voorspeld, En in uw
heiligdom gemeld, Dat Sichem mij zijn' Vorst
zou heeten, En ik het dal van Sukkoth meten! PAUZE.
O God! verlos ons
4. Gansch Gilead behoort aan mij;
kroon;
nasse heerschappij: Ik zie hen knielen voor mijn
ten,
zijn gedachte magt, versterkt,
Daar' t moedig Efraïm mijn' troon,
Door
' k Voer in Maheid medewerkt, Om mijnen zetel vast te zetmij voor zijn' Opperheer;
En Judaas wijsDoor
welgeschikt' en schrandre wetten!
5. Gansch Moab buigt zich dienstbaar neer,
Daar' t,
Erkent
van zijn'
hoogen troon gestort, Verachtlijk mij ten waschpot wordt; Ik werp mijn' schoen op Edoms grond,
Op Edom,' t welk mijn magt weêrslond;' k Juich
over

CAVAUHURVAU
over u, o Palestijne!
PSALM 108, 109.
die mij in Edom leidt?
6. Wie heeft mij zoo veel heils bereid? Wie is' t,
EZ
AUFUR VRVRAR
stad? O God, die ons verstooten hadt! Gij, die
ik in zegepraal verschijne!
met onze legerschaar Ten strijd' niet uittoogt in
' t gevaar! O God! wiens gramschap ons deed vreezen,
Wie voert mij in een vaste
Wiens gunst ons troost! zult Gij' t niet wezen?
7. O God! die' s lands benaauwdheid ziet! Red toch
uw volk uit zijn verdriet; Want' s menschen heil
wij duizenden verslaan;
wederstreven,
is ijdelheid; Maar als Gods almagt ons geleidt,
God,
Dan doen w' in Hem de kloekste daân, Zoo dat
bedrog durft plegen,
Want allen, die ons
Zal Hij vertreden en doen sneven!
PSALM 109.
301
zoo waardig mijn gezangen! Zwijg
niet! laat mij mijn regt erlangen. De booze, die
Staat, wars van deugd,
mij bitter tegen; Hij heeft zijn' mond wijd op20

WANAN
VIVIMY
VAYAY
PATAY
VAHVANNAVANAVANA
302
¢
gedaan,
PSALM 109.
2. Z' omringden mij met booze woorden,
Mij met een valsche tong verraân.
als priemen,' t hart doorboorden;
gen
' t allerfelst bestreden
reden.
' k Heb
voor
Verdrukt, mishandeld temijn
Die mij,
Ik werd op
behaald; Ik bad; maar' k werd met vloek betaald.
4. Verklaar hem schuldig in' t gerigte;
liefde
3. Zij hebben kwaad voor goed vergolden, Voor liefde haat; mijn deugd gescholden. Gij, God der wraak! straf
haat
dezen booze! Stel over hem een' goddelooze; De satan
bie hem tegenstand! En sta aan zijne regterhand!
als weduw, hulploos vreezen,
ginds zijn kindren zwerven,
van uw aangezigte; Houd zijn gebeden zelfs voor zonVerdrijf hem
den; Hij heeft zich tegen God verbonden. Verkort zijn
dagen; vel hem neêr; Een ander neem' zijn ambt en eer. 5. Laat zijne kinderen, als weezen, Zijn vrouw,
Laat hier en
Steeds beedlen en
de nooddruft derven, Die' t huisgezin, gesmaad,
ge

ORVAUHURVAAAA
gevloekt,
PSALM 109.
Uit zijn verwoeste plaatsen zoekt.
800
303
6. Al wat hij heeft, hoe hij moog' klagen, Word' om zijn
schulden aangeslagen; Hij zie de vrucht van al zijn slooven Door woeste vreemdelingen rooven. Dat niemand
hem in nood verblij', Of zijnen weezen gunstig zij. 1. PAUZE.
7. Laat kwaad op kwaad zyn huis omringen. Roei uit al zijn nakomelingen; En dat, in' t volgende geslachte,
Elk hunn' verstorven' naam verachte; Der vaadren misdaad zelfs verschaff Den HEERE reden tot zijn straf.
loos heeft vergeten,
8. Dat niets uit Gods gedachtenisse De zonde zijner moeder wissche; Laat die, door God hun toegerekend, Gedurig
staan voor Hem geteekend; Dat God daarover steeds zich belg', En hunnen naam van d' aard' verdelg'. 9. Omdat hij, tegen zijn geweten, Het weldoen trouwEn den ellendigen en armen
Vervolgd, in plaats van zich t' erbarmen; Ja, den
verslagene van geest Is tot een' moordenaar geweest.
10. Ilij
FURUHAL
Ves

AVANAN
INANANANANAMA
304
AVANVANG
PSALM 109.
10. Hij heeft den vloek op zich genomen;
vloek hem overkomen. Hij heeft geen' lust gehad tot
zegen; Dies word' die nooit van hem verkregen; Maar dat
de vloek hem overdekk', En tot een aaklig kleed verstrekk'.
11. Laat dien, om al zijn handelingen,
Laat dan dien
En door de beendren ingedronken;
als water, dringen; Als olie, rijkelijk geschonken,
Tot in zijn hart,
zijn deksel geev', En als een gordel aan hem kleev'.
Dat hem die vloek
12. Dit loon krijg' elk, van' s HEEREN handen, Die zoo godloos mij aan durft randen, En met zijn lastertong mij doo13. Uw gunst is groot; zij is bestendig.
den! Maar Gij, o HEER! o God der goden! Dat uwe hand
mij heil bestell'; Doe, om uws naams wil, aan mij wèl! 2. PAUZE.
100+
Verlos mij dan! ik
ben ellendig, Nooddruftig,' k voel mijn kracht verbroken;
Ik ga gelijk
Mijn hart met wond op wond doorstoken;
de schaduw heen, Wanneer de zon snelt naar beneên.
#
14. Gelijk een sprinkhaan omgedreven, Berg ik nu hier dan
daar

CAVAUHVA
PSALM 109.
daar mijn leven; Mijn knieën weigren mij te schragen,
En' t afgematte lijf te dragen! Mijn vleesch is mager, uitgeteerd, Zoo dat het alle vet ontbeert.
P
15. Al ben ik met die smart beladen, Nog gaan zij voort
met mij te smaden, Met mij, al schimpende, te groeten; Zij schudden' t hoofd, die mij ontmoeten. O HEER!
help mij, die U verbeid, Naar uwe goedertierenheid! 16. Opdat zij weten en belijden, Dat uwe hand mij wil bevrijden; Dat Gij, o HEER! mijn regt doet gelden. Laat hen dan vloeken, lastren, schelden; Maar zegen Gij mij, o mijn God! Gij zijt mijn erfdeel en mijn lot! 17. Beschaam hunn' raadslag t' allen tijde; Maar dat het heil uw' knecht verblijde! Dat schande mijnen vijand
dekke, Dat schaamte hem ten kleed verstrekke! Dat zij hem
tot een' mantel dien', Waarmee wij hem omhangen zien. 18. Ik zal den HEER op' t hoogste prijzen;' k Zal Hem bij velen eer bewijzen; Want Hij zal zich gewis erbar4
men, En staan ter regterhand des armen; Hem redder 20
305
uit
VRUHVAT
vives

PATA
ANANINAVINAV
306
uit het spood gerigt, Daar' t vonnis tot zijn doodstraf ligt.
PSALM 110.
us heeft
,, Mij,
2. Uit
sproken: ,, Zit op den troon ter regterhand naast
Tot Ik de magt uws vijands hebb'
den,
,, broken, En U zijn nek tot eene
PSALM 109, 110.
En zeggen:
de
Zion zal
hend
HEER tot mijnen Heer gede
5. De
Den schepter van
heersch
HEER
Zoo ver de magt uws
HEER
uw'
vervoetbank zij."
vijands zich verspreidt!
8. Uw volk zal op uw' heirdag tot het strijden Gewillig
zijn, in heilig krijgssieraad; U zal de dauw van uwe jeugd verblijden, Geboren uit den vroegen dageraad.
4. U heeft de HEER, wien' t nooit berouwt, gezwoschepter zenuw Oppermogendheid,
tot' s werelds uiterst' enden,
ren:,' k Heb U, mijn volk tot heil, mijn' naam ten
99
,, prijz', In mijnen raad het Priesterambt bescho,, ren, Dat eeuwig duurt naar Melchizédeks wijz'."
zal steeds uw
regterhand
verzel

H
gaan,
len,
zellen! Zijn mogendheid met U ten strijde
ten,
AVAVARZ
7. Hij
6. Hij zal naar' t regt de woeste heidnen rigten,
오소
Met lijken' t veld bezaaijen door zijn hand; Zijn
PSALM 110, 111.
strijdbre hand zal straks het hoofd doen zwichken,
Le
WAVAVA
En koningen, die tegen U zich stelTen dage van zijn grimmigheid verslaan.
zal
' t Weerbarstig hoofd van een zeer magtig land.
Daar Hy gevaar noch strijd, noch moeit' ontop weg eens drinken uit de beken,
ziet; Daarom zal Hij het hoofd naar boven steMet eer bekroond in' t godlijk rijksgebied. PSALM 111.
ooft, Hallelujah! looft den HEER! Mijn gansche
hart verheft zijn eer; Ik zal zijn' naam en grootheid
prijzen.' k Zal, met d' opregten onderling Veréénd, in
hun vergadering
2. Des HEEREN werken zijn zeer groot; Wie ooit
En raad, Hem plegtig eer bewijzen.
daarin zijn' lust genoot,
20
AVAVARRE
307
Doorzoekt die ijvrig en be

ANANANANANANANAN
308
PSALM 111.
bestendig. Zijn doen is enkel majesteit,
delijke heerlijkheid, En zijn geregtigheid onendig.
3. Hij maakte, Hij, die heerlijk is,
hun, die Hem vreezen, spijz',
Aanbidgedachtenis: Hij is barmhartig en genadig: Hij gaf
Zijn wondren een
En, zijnen grooten
naam ten prijz', Gedenkt Hij zijns verbonds gestadig. PAUZE.
4. Hij heeft de kracht zijns werks getoond waarbij Hij gunstrijk woont; Hij gaf, te hunnen nutt'
Hij zal' t verbond
Aan' t volk,
en voordeel, Hun d'erve van het heidendom. Des Heeren
5.' t Is trouw, al wat Hij ooit beval;
B
regt en waarheid pal,
Hij is het, die verlossing zond
werken zijn alom En altoos waarheid, regt en oordeel.
Het staat op
Als op onwrikbre steunpilaren.
Aan al zijn volk:
Met hen in eeuwigheid bewaren.
De vijand beeft op 6. Zijn naam is heilig en geducht! zijn gerucht; Maar' s HEEREN vrees zal altoos wezen
' t Begin der wijsheid; wien Gods hand Die doet betrachten, heeft verstand. Zijn naam blijft eeuwiglijk geprezen! PSAL

l
Z
CAVAVAVA
PSALM 112.
PSALM 112.
Welzalig hij, die God blijft
ingt, zingt den lof van' t Opperwezen!
magtig zijn op aarde;
dig,
zijn geboden houdt in waarde; Zijn zaad zal
zal hij have tellen.
mer vruchten missen;
vreezen,
nakomelingen Een schat van dierbre zegeningen.
2. De rijkdom zal zijn huis verzellen; Bij have
Les
Zelfs daalt op zijn
Hem rijst het licht in $$
duisternissen. Hij toont zich ieders liefde waarEn
b
Zijn deugd zal nim3. Wel hem, die steeds zich zal erbarmen,
van het zijne leent den armen:
Is goed, barmhartig en regtvaardig.
Die
Hij schikt
4. Geen kwaad gerucht zal hem ontzetten;
309
naar' t regt zijn huisbelangen; Nooit zal hij wanklen in zijn gangen: Zijn naam, beroemd door
zijn bedrijven, Zal eeuwig in gedachtnis blijven.
VAVAVAVAVRE
Zijn
hart is vast in' S HEEREN wetten; Want hij
be

ANANVANINA V
310
betrouwt op Gods genade; Hij vreest voor schande, leed noch schade: Wel ondersteund, zal hij
PSALM 112, 113.
niet wijken, Tot hij zijn' vijand zie bezwijken.
5. Hij strooit steeds uit aan alle zijden,
onwrikbre
geeft hun mild, die nooddruft lijden; Zijn regt,
hoe dikwerf ook geschonden, Steunt eeuwig op FE
gronden. Zijn hoorn en
6. De goddelooze zal dit goede
God verhoogen, En nimmer zijnen val gedoogen.
wen, gram te moede;
ren;
En
G
magt zal
Want nooit zal
zelv' vertéren; De nijd zal zijne smart vermeeVan hem aanschouMet tandgekners zich
Vergeefs wenscht hij de val der vromen,
God dien wensch doen komen. PSALM 113.
ij,' SHEEREN knechten! looft den HEER! Looft
zijnen naam, verbreidt zijn eer! De naam des HEEREN
zij geprezen: Zijn roem zij door' t heelal verbreid, Van nu tot in all' eeuwigheid; Men loov'' t aanbidlijk Opperwezen!
2. Van

CAVAUHURVA
#
PSALM 113, 114.
2. Van daar de zon in' t oosten straalt, Tot daar
VARU
z' in' t westen nederdaalt, Zij' s HEEREN name lof
gegeven! De HEER is boven' t heidendom: Zijn heerlijk311
heid, bekend alom, Is boven zon en maan verheven. 3. Wie is gelijk aan onzen HEER? Aan God, die, tot zijn eeuwig' eer, Zijn' troon gevest heeft in den hemel? Die, daar Hij' t wereldrond gebiedt, Van zijnen hoogen zetel ziet Op' t laag en nietig aardsch gewemel? 4. Wie is aan onzen God gelijk, Die armen oprigt uit
het slijk; Nooddruftigen, van elk verstooten, Goedgunstig opheft uit het stof, En hen, verrijkt met eer
en lof, Naast Prinsen plaatst en wereldgrooten?
5. Wie roemt niet' s Heeren wondre trouw, Die mildelijk
welzijn waakt?
d' onvruchtbre vrouw, Op hare beê, een blijde moeder Van liev' en frissche telgen maakt, En dus voor aller
Men loov' den grooten Albehoeder!
PSALM 114.
volk,
oen Israël' t Egyptisch rijksgebied, En' t
URUHVAT

AVAN
TATA
ANNAVINA AVVEN
812
volk, zoo vreemd van aard en taal, verliet, Werd
Juda God ter woning; Hij wijdde zich dit volk
ten heiligdom,
dien Hij beklom,
E
46
2. Dit zag de zee met bevend' oogen aan,
waarts gedreven.
PSALM 114.
op in
vlood terug. De bruisende Jordaan Werd achter' t rond,
telt op den grond,
En stichtte daar den troon,
L
Als Isrels God en Koning.
Het hoog en laag gebergt' sprong
Als' t wollig vee, dat dar3. Wat was' t, 0 zee!
dat u zoo vlugten deed?
E
En gij, Jordaan! wat angst, wat prangend leed
Kon u terugge dringen? Gij bergen en gij heuEn
vels! wat gerucht Deed u met schrik dus steigren naar de lucht, Als lammeren, die springen? 4. Beef, aarde! beef voor' s Heeren aangezigt,
rel hulp wou zenden!
En deed de velden beven.
Jakobs God, die uit het eeuwig licht
de rots verandren kon
steen in een bron,
Voor
Zijn IsHij is' t, wiens magt
In eenen vloed, den keiVoor Isrels matte benden. PSALM

leen
CAVAUHUR
iet ons,
PSALM 115.
PSALM 115.
0 HEER! niet ons, uw' naam alobo
Zij, om uw trouw en goedertierenheên, All'
eer en roem gegeven! Waarom, o Heer! zou' t
VAA
heidendom, met spot, Dan zeggen: waar, waar
is toch nu hun God, Bij hen zoo hoog verheven?
2. Nogtans is God het doel van onzen lof; Hij, onze God, Hij woont in' t hemelhof, En doet
al zijn behagen. Hun afgoôn zijn van zilver en
van goud; Slechts menschenwerk, waaraan, ZOO
Wel oogen,
Le
snood als stout, Gods eer wordt opgedragen.
3. Zij hebben wel een' mond, doch die niet spreekt; şb
doch waaraan' t gezigt ontbreekt,' t Licht
aan;
kan hun niets ontdekken; Geen klank, hoe schel,
dringt immer hun in' t oor; Men zett' hun vrij den
besten wierook vóór,' t Kan hun geen' reuk verwekken.
4. Hun hand, hoe fraai bewerkt, tast nooit iets
$ 13
Ilun voet, hoe wèl gevormd, kan nimmer gaan;
Hun
UHURE

TATAY
KANINAVINAAMUA VAVAV
814
Hun keel geen klanken geven. Hun maker deel'
in hun verachtlijk lot! Die op hen steunt, miss' *
nevens hen' t genot Van' t duurgeschatte leven! PAUZE.
5. Maar, Israël! vertrouw gij op den HEER! Hij
B
obs
is hun hulp, hun sterkt' en al hun eer,
schild, dat nooit zal wijken. Vertrouw op God,
11
gij, Arons nageslacht! Hij is hun schild, hun
PSALM 115.
hulp, die hun zijn magt
Zoo menigwerf deed blijken.
6. Vertrouwt op God, gij allen, die Hem vreest!
bo
Hij is altoos hun schild, hun hulp geweest; De
ELC
op
HEER was ons gedachtig. Zijn zegen blijft
ook
Israël
verspreid;
toebereid.
Hun
Aärons
God is getrouw en magtig!
zal ze grooter maken,
huis is die
7. Elk, die Hem vreest, hoe klein hij zij of groot,
' t kroost, dat gij bemint,
Wordt van dat heil, die weldaân, deelgenoot; Hij
En z' u, zoo wel als
Dat, nevens u, zich
aan

ORVAUHURVAAVA
PSALM 115, 116.
aan Gods wet verbindt, In dubble maat doen smaken.
8. D' algoede God, die, door zijn groote kracht, Den hemel schiep, deez' aard' heeft voortgebragt, Beschenkt u met zijn' zegen.
VAUVAUHURUHAN
ELC
eigendom, zijn troon; Maar' t menschdom heeft de
De hemel is zijn
vruchtbaar' aard', ter woon, Van onzen God verkregen.
9. In' t stille graf zingt niemand' s HEEREN lof; by
Het zielloos lijf, gedompeld in het stof, Kan
PSALM 116.
Hem geen glorie geven; Maar onze tong zingt,
tot in eeuwigheid, Des HEER EN lof, zijn' roem en majesteit. Looft God, de bron van' t leven!
od heb ik lief; want die getrouwe HEER
Hoort mijne stem, mijn smeekingen, mijn klagen; Hij neigt zijn oor;' k roep tot Hem al mijn dagen; Hij schenkt mij hulp, Hij redt mij keer op keer.
315
2. Ik lag gekneld in banden van den dood, Daar d' angst der hel mij allen troost deed missen; Ik
was

TATA!
PATA
AVANAVANNANHVV
316
was benaauwd, omringd door droefenissen;
riep
dig;
den
dig,
3. ,, Och HEER! och wierd mijn ziel door U ge9
,, red!" Toen hoorde God. Hij is mijn liefde waarPSALM 116.
dus HEER
' k Was
4. D' eenvoudigen
5. Gij
De HEER is groot, genadig en
aan in al mijn' nood:
En onze God ontfermt zich op' t gebed.
uitgeteerd, maar
neder. Keer, mijne ziel!
hebt,
wil God
0 HEER!
Maar
der: Gij zijt verlost; God heeft
Mijn' voet geschraagd;
6. Ik heb geloofd,
Hij zag
steeds gadeslaan,
regtvaartot uwe ruste weop mij
u wel gedaan!
#
in' t doodlijkst tijdgewricht, Mijn ziel gered, mijn tranen willen droogen,
dies sprak ik
dies zal ik, voor Gods
oogen, Steeds wandelen in' t vrolijk levenslicht.
PAUZE.
tot Gods eer.
' k Was zeer bedrukt; ik liet, in haast, mijn lippen,
Door drift vervoerd, deez' harde taal ontglippen: ,, Bij
men

ORVAUHURVAUHAVE
,, menschen is noch trouw noch waarheid meer!"
7. Wat zal ik, met Gods gunsten overlaân, Dien
trouwen HEER voor zijn genâ vergelden?
den,
bij den kelk des heils, zijn' naam vermelPSALM 116.
9. Och
8. Nu zal ik voor de weldaân, die' k genoot,
Hem onder al zijn gunstgenooten prijzen.
Aan Hem, naar mijn geloften, eer bewijzen;
knecht,
VAVRUPURVARAR
den
En roepen Hem met blijd' erkentnis aan.
kostlijk is in' S HEEREN oog hun dood!
' k Zal,
10. Ik zal uw'
mijne banden. Dies doe ik U gewillig' offeranHEER! ik ben, 0 ja! ik ben uw
Uw dienstmaagds zoon; gij slaaktet
gaan,
Hoe
Van of en dank, U plegtig toegezegd.
naam met dankerkentenis
11. Ik zal
heffen, U al mijn geloften brengen;' k Zal
Verliefd' en lof voor U ten offer mengen,
In' t heiligdom, waar' t volk vergaderd is.
317
met vreugd in' t huis des HEEREN
Om daar met lof uw grooten naam le
dan

VANAN
TATAY
VAVAVVIVIXX
318
L
danken. Jeruzalem! gij hoort die blijde klanken.
#
PSALM 116, 117, 118.
Elk heff' met mij den lof des
PSALM 117.
oof, loof den HEER, gij heidendom!
volken! prijst zijn'
oneindig groot.
mermeer.
Les!!
naam
heid is, in nood en dood, Voor ons, zijn volk,
Zijn
alom!
HEEREN aan!
PSALM 118.
Zijn goedwaarheid wankelt nimZingt, Hallelujah! zingt zijn
goed is d' Oppermajesteit;
aat ieder' s HEEREN goedheid loven,
Gij
heid. Laat Isrel nu Gods goedheid loven,
eer!
Zijn goedheid gaat
Want
het al te boven; Zijn goedheid duurt in eeuwig2. Laat Arons huis Gods goedheid loven,
En zeggen: roemt Gods majestelt! Zijn goedheid gaat het
al te boven; Zijn goedheid duurt in eeuwigheid!
En zeggen: roemt Gods majesteit! Zijn goedheid gaat het
al te boven; Zijn goedheid duurt in eeuwigheid!
Laat

HVAUHURVAV
Laat die God vreezen Hem nu loven,
te boven;
PSALM 118.
roemi Gods majesteit! Zijn goedheid gaat het al
3. Ik werd benaauwd van alle zijden,
VAVAVAVAVARVAT
En zeggen:
Zijn goedheid duurt in eeuwigheid!
hulp wil wezen,
den HEER ootmoedig aan; De HEER verhoorde
den,
En riep
mij in' t lijden, En deed mij in de ruimte gaan.
De HEER is bij mij,' k zal niet vreezen: De HEER
zal mij getrouw behoên. Daar God mijn schild en
Wat zal een nietig mensch mij doen? 1. PAUZE.
4. De HEER is aan de spits getreden Dergenen,
die mij hulpe biên; Ik zal, gered uit zwarigheMijn' lust aan mijne haatren zien.' t Is
beter, als w' om redding wenschen, Te vlugten tot des HEEREN magt, Dan dat men ooit vertrouw'
op menschen, Of zelfs van Prinsen hulp verwacht'!
319
5. Toen ik de heidnen aan zag rukken, Heb ik in' s HE E17
REN kracht gestreên; Ik hieuw z' in' s HEEREN
naam

ANANANANANANANANAVANEVAVA
320
PSALM 118.
naam aan stukken, Vertrouwend' op dien naam alleen.
Ik kon noch voor- noch rugwaarts keeren,
ja gansch omringd ter dood; Ik sloeg hen in den naam des HEEREN, Die mij goedgunstig bijstand bood. 6. Zij hadden mij omringd als bijën,
doornenvuur vergaan;' k Mogt hen in' s HEEREN
Omringd,
kracht bestrijen, In' s HEEREN naam hen gansch
Tot vallens toe mij onderdrukt;
Maar zijn als
verslaan. Gij hadt m', o vijand! hard gestooten,
De HEER bewaart
zijn gunstgenooten; De HEER heeft zelf mij uitgerukt.
至
7. De HEER is mij tot hulp en sterkte.
hoort der vromen tent weêrgalmen
lied, mijn psalmgezang; Hij was het, die mijn heil
Hij is mijn
bewerkte; Dies loof ik Hem mijn leven lang.
8. Gods regterhand is hoog verheven;
Men
Van hulp en
heil, ons aangebragt; Daar zingt men blij', met
dankbre psalmen: Gods regterhand doet groote kracht! 2. PAUZE.
Des HEEREN
ster

HVAUHAVAVA
sterke regterhand Doet door haar daân de wereld beven; Houdt door haar kracht Gods volk in stand.
PSALM 118.
Ik zal door' s vijands zwaard niet sterven, Maar
heils verwerven,
HVAVAUA
leven; en des HEEREN daân, Waardoor wij zoo veel
9. De HEER
mijn lijden,
Elk, tot zijn eer, doen gadeslaan.
wou mij wel hard kastijden, Maar
stortte mij niet in den dood; Verzachte vaderlijk
En redde mij uit allen nood. Ontsluit, ontsluit voor mijne schreden De poorten der geregtigheid; Door deze zal ik binnen treden, En loven' s HEEREN majesteit!
moedig t'eeren,
10. Dit is, dit is de poort des HEEREN; Daar zal
' t regtvaardig volk door treên, Om hunnen Gcd ootVoor' t smaken zijner zaligheên.
321
Ik zal uw' naam en goedheid prijzen: Gij hebt gehoord: Gij zijt mijn' geest, Door uw ontelbre gunstbewijzen, Tot hulp, en heil, en vreugd geweest! 3. PAU21
VARVAR

TATA
NAAMINAMVNAVAVANZA
322
PSALM 118.
3. PAUZE.
11. De steen, dien door de tempelbouwers
was een plaats ontzegd, Is, tot verbazing der beschouwers, Van God ten hoofd des hoeks gelegd.
Dit werk is door Gods alvermogen,
REN hand alleen geschied;
onz' oogen;
Het is
God geheiligd heeft;
Wij zien het, maar doorgronden' t niet.
12. Dit is de dag, de roem der dagen,
Verachtlijk
Och HEER! geef thans uw zegeningen!
geef heil op dezen dag!
Door' s HE ELaat ons verheugd, van zorg
een wonder in
ontslagen, Hem roemen, die ons blijdschap geeft.
13. Gezegend zij de groote Koning,
komt in' S HEEREN naam!
Dien Isrels
Och, dat men op deez' eerstelingen Een' rijken oogst van voorspoed zag!
vrolijk licht, na bang gevaar;
Och HEER!
Die tot ons
Wij zeegnen u uit
' SHEEREN woning; Wij zegenen u al te zaam.
De HEER is God, door wien w' aanschouwen
Het
Bindt d' offerdieren
dan

MOHVAUHURAAVA
PSALM 118, 119.
dan met touwen Tot aan de hoornen van' t altaar.
14. Gij zijt mijn God, U zal
HUAVA HUAHVAL
Wis
uwe majesteit! Mijn God! niets gaat uw' roem
loven, Verhoogen
te boven; U prijz' ik tot in eeuwigheid! Laat
ieder' s HEEREN goedheid loven; Want goed is d' Oppermajesteit! Zijn goedheid gaat het al te boven; Zijn goedheid duurt in eeuwigheid!
PSALM 119.
elzalig zijn d' opregten van gemoed,
Die,
ongeveinsd, des HEEREN wet betrachten; Die
Hij op' t spoor der godsvrucht wandlen doet.
*
zalig, die bij dagen en bij nachten,
WelGods
wil bepeinst, en Hem, als' t hoogste goed,
323
Van harte zoekt met ingespannen krachten, 2. Die, wars van' t kwaad, niet in de zonde leeft; Maar zijnen gang bestiert naar' S HEEREN wetten. Gij, groote God, die ons bevelen
geeft! Gij eischt, dat w' op uw woord gesta21*
dig

FATA
ANANANA
MINAAVANVIVIN
324
#
dig letten, En dat w' ons hart, aan uwen wil
verkleefd,
PSALM 119.
Mogt
Geduriglijk
dekken,
3. Och, schonkt Gij mij de hulp van
geweest,
op
uwe
die mij op mijn paân ten leidsman strekken!' k Hield dan uw wet, dan leefd' ik onbewegen
vreesd; Dan zou geen schaamt' mijn aangezigt been' t heilig oogmerk leer
Wanneer ik steeds opmerkend waar'
den roem van uwe grootheid geven,
uwen Geest!
Hoe uw geboôn mij tot uw liefde wekken.
4. Ik zal, opregt van hart, uw' naam, o Heer! Gestaâg
zetten.
Als ik' t gezag
Van' t vlekloos regt, door
uwe hand beschreven.' k Zal uw geboôn bewaren tot
hij het houdt naar' t heilig
uw eer; Verlaat mij toch niet ganschlijk in dit leven! 1. PAUZE.
#
5. Waarmede zal de jongeling zijn pad,
ijdelheen omsingeld, rein bewaren?
blad!
mijn hart, mijn oog blijft op U staren;
Door
Gewis, als
U zoekt
Laat mij

MORVAUHURAMAA
mij van' t spoor, in uw geboôn vervat,
Niet dwalen, Heer! laat mij niet hulploos varen.
PSALM 119.
6.' k Heb in mijn hart uw rede weggelegd, Opdat
ik mij mogt wachten voor de zonden. Gij zijt,
0 HEER! gezegend; leer uw' knecht Door' t godlijk woord, een helder licht bevonden, En door
uw' Geest, al d' eischen van uw regt;
wordt uw eer nooit stout door mij geschonden!
7.' k Heb andren al de regten van uw' mond Met lust
moed gerezen,
verteld, hen vlijtig onderwezen. Uit al den schat van ' t groote wereldrond Is nooit die vreugd in mijn geDie' k steeds in uw getuigenissen
vond,
Zoo
Door mij betracht, en andren aangeprezen.
† † †**
paden let.
8. Ik zal, o God! bepeinzen uwe wet, In' t onderzoek
van uw bevelen waken; Terwijl mijn ziel op uwe
In uw geboôn zal zich mijn geest
vermaken, En, daar ik hulp verwacht op mijn
RRURAT
325
gebed, Uw heilig woord vergeten noch verzaken.
2. PAUh

MANINVANINAMAAL
326
9. Doe bij uw' knecht weldadigheid, o Heer! Opdat ik
leev', uw woorden moog' bewaren,
mij ware wijsheid leer',
vels op doe klaren;
en eer',
PSALM 119.
2. PAUZE.
脚
treên,
10. Ik ben, o Heer! een vreemdling hier beneên;
Die in uw wet alom zich openbaren!
uw geboôn op reis mij niet ontbreken,
En dat uw Geest
Mijn oog verlicht', de neDat mijne ziel de wondren zie
ziel, omringd door duisterheên, Zoo dikwijls van vernooit
langen is bezweken, Om U te zien ter hooge vierschaar
uw
Tot straf van hen, die snood zijn afgeweken.
11. Gij scheldt en straft vervloekte hoovaardij, Gewend zoo wijd van uw geboôn te dwalen.
toch uw gunst mijn ziel van smaad bevrij',
straf
Daar mijne
op mijn hoofd verachtlijk neêr zou dalen;
' k U mijn dienst, naar uw getuignis, wij',
mij
Laat
op
den
Dat
Die
Daar
Om
hals te halen!
12. Wanneer ik zelfs door Vorsten werd betigt, In' t hoog
ge

MORVAUHURVAVA
gestoelt' op uwen knecht gebeten,
naar uw geboôn gerigt,
nood;
PSALM 119.
opregt geweten; Ook waren zij mijn raadsliên en mijn
ven!
bloot;
licht;' k Heb, met vermaak, mijn' tijd daarin gesleten. 3. PAUZE.
13. Hoe kleeft mijn ziel aan' t stof! ai! zie mijn'
beven,
Heb ik mijn' weg
En die betracht met een
Herstel mij, doe mij naar uw woord herle' k Lei' voor uw oog mijn' weg en
Gij hebt verhoord; maak voorts
En welk een angst mij immermeer deed
rigt mij
daân groot,
14. Och! dat ik klaar en onderscheiden zag,
' k mij naar uw bevelen moet gedragen,
naar uw
dren regt betrachten dag aan dag!
druipt weg van treurigheid
*
op,
AURURURURVAT
En laat uw wet mij onderrigting geven!
woord,
en klagen;
verander mijn geklag:
327
mij gunstig
handel
uw wel15. Weer snood bedrog, o God! van mijn gemoed;
Hoe
Uw wonMijn ziel
Ai!
Wil,
onderschragen!
Laat
uw

ANANAMAN MAVIN
328
uw genâ mij uwe wetten leeren!
PSALM 119.
waarheid voor mijn' voet, Om mij van' t pad der
zonden af te keeren. Uw regten, die zoo heilig zijn
en goed, Steld' ik mij voor; die wil ik needrig eeren.
Ik kies den weg der
16. Mijn hart kleeft vast aan waarheid en aan deugd;
Het zal op uw getuigenissen hopen. Beschaam mij niet,
wil mij, in U verheugd, Tot uwe vreez', o HEER!
gestadig nopen! Als Gij mijn hart verwijdt door
ware vreugd, Zal ik het pad van uw geboden loopen. 4. PAUZE.
Dan zal ik
17. Leer mij, o HEER! den weg, door U bepaald;
dien
houd'
X
ten einde toe bewaren.
mij verstand, met godlijk licht bestraald;
zal mijn oog op uwe wetten staren;
ik die, hoe ligt mijn ziel
Geef
Dan
op dat spoor mijn wankelende gangen;
Dan
ook dwaalt;
Dan zal zich' t hart met mijne daden paren.
18. Doe mij op' t pad van uw geboden treên; Schraag
Daar strekt zich

HVA HRVA
zich al mijn lust en liefde heen. Ai! neig mijn hart
en vurig zielverlangen, O Heer! naar uw getuigenis
alleen; Laat gierigheid mij in haar' strik niet vangen!
PSALM 119.
19. Wend, wend mijn oog van d' ijdelheden af; Verlevendig mijn hart door uwe wegen! Dat mij' t betreên dier paden vreugd verschaff'; Bevestig toch aan uwen knecht den zegen, Waartoe uw woord hem
blijde hope gaf; Hij is opregt tot uwe vrees genegen. 20. Weer van mij af de smaadheid, die ik vrees! Uw regten, Heer! zijn goed en vrij van vlekken, Waarom ik
die gestaâg als heilig prees. Zie al mijn' lust tot uw *****
bevel zich strekken. Och! dat er kracht en leven in
mij reez'! Wil die door uw geregtigheid verwekken! 5. PAUZE.
21. Dat mij, o
ik
overkoom', naar
HEER! Uw goedertierenheid Toch
ор
uw beloftenissen;
Dan geef
aan mijn' smader juist bescheid; Dan zal
329
zijn' schimp geen antwoord missen;
Want
FURUHVAT

2
AVANINAVINAAAVANA
330
Want ik vertrouw ор' t woord, mij toegezeid;
22. Ai! ruk
Geen leed zal' t ooit uit mijn geheugen wisschen.
Van
ten,
IVANAVAN
PSALM 119.
het woord der waarheid niet
mijnen mond; ik hoop
Waarin Gij trouw gezorgd hebt
Daar eeuwig
en
Dan houd ik steeds, o God! met al uw knech#
Uw heilge wet; dan zal ik meer en meer
op
en zin,
altoos het hart
allergrootst gewin;
te zeer
uwe regten,
vermaak, mijn zielgenoegen achten;
voor uw eer!
23. Dan wandel ik vol moeds op ruimer baan, Omdat mijn
aan hechten.
ziel gezocht heeft uw bevelen; koningen verstaan, Hoe zeer mij uw getuigenissen streelen; Dan zal ik mij niet schamen, noch uw
Dan doe ik zelfs aan
daân Uit slaafsch ontzag of dwaze vrees verhelen.
Ec
24.' k Zal uw geboôn, die ik opregt bemin,
Mijn hoogst
Ik reken die mijn
naar, Ik grijp er
en zal er
heil uit wachten; Ik heb ze lief, en zal met hart
Al' t geen Gij ooit hebt ingezet, betrachten. 6. PAU

MORVAUHURA
25. Gedenk aan' t woord, gesproken tot uw' knecht;
Waarop Gij mij verwachting hebt gegeven!
is mijn troost, in druk mij toegelegd;
leert mijn ziel U achter aan te kleven;
aan mijn
VAKAA VAURUF VRVRAR
PSALM 119.
6. PAUZE.
' t geen uw mond aan mij had toegezegd
hart vertroosting,
mij
Ik dacht, o HEER! aan hun rampzalig lot,
getroost,
27. Daar ik
geest
uw gerigt, van ouds af reeds gebleken.
kort van duur is al het aardsch genot!
26.' t Hoovaardig volk heeft mij op' t felst bemijn ziel
spot;' k Ben echter niet van uwe wet geweken.
hoe moet zien,
snoodaards
Dit
Verlaten, heeft beroering mij bevangen;
Dit
en leven.
van het regt, dat Gij hebt ingezet,
Al
331
Gaf
uwe
is niet bezweken.
En
Hoe
' k Heb
wet
Maar
Heb ik
gemaakt mijn blijde lofgezangen. In vreemdlingschap heeft niets die vreugd belet,
Wat nijpend

VANANVAAVAVAVINVVVVVNAVAN
TATA
332
pend leed daar mijn gemoed mogt prangen.
28.' k Heb, HEER! des nachts aan
dacht,
geten.
gesleten,
En
Dat
PSALM 119.
Uw wet bewaard, uw deugden niet vertoegebragt, En ZOO veel tijds heb ik met vreugd
die
behoed,
uwen naam geheil, dien troost hebt Gij mij
Omdat ik uw bevelen nam in acht,
29. De HEER is mijn genoegzaam deel, mijn goed; Ik
bewaard' in een opregt geweten. 7. PAUZE.
heb gezegd: ik zal uw woord bewaren.
been met mijn geheel gemoed,
17
effen baan,
mij mogt openbaren. Wees naar uw woord genadig; ai!
' k Heb U geDat zich uw heil aan
Behoed uw' knecht en red hem uit gevaren.
30. Ik heb bedaard mijn wegen nagegaan,
Mijn' voet
gekeerd tot uw getuigenissen, En my gehaast, die paden in te slaan, Waarin mijn ziel zich nimmer kan vergissen;' k Heb niet vertraagd, om, op die
Het doel van uw geboden niet te missen. 31. Een

TAVAUHURVA
31. Een godloos rot heeft mij ten roof gesteld; Nogtans heb ik uw wetten niet vergeten; Te middernacht heb ik uw' lof vermeld; Dan sta ik op, om
verzelt,
met een blij geweten Het regt, dat uw geregtigheid
VAVIVAR
PSALM 119.
32. Ik ben een vriend, ik ben een medgezel Van allen, die uw' naam ootmoedig vreezen, En leven naar uw
goddelijk bevel. O HEER! hoe wordt uw goedheid
ooit volprezen! Gij doet op aard' aan alle schepslen
wèl. Och! wierd ik in uw wetten onderwezen! 8. PAUZE.
den.
Tot uwen roem, ten breedsten uit te meten.
33. Gij hebt veel goeds bij uwen knecht gedaan;
staan,
den;
Hem, naar uw woord, gered uit al zijn nooheid aan,
34.' k Sloeg,
Leer mij, o HEER! een goeden zin ver333
En wetenschap, der dwazen waan ontvloWijs Gij mij zelf den weg der waareer ik werd
Naardien ik heb geloofd aan uw geboden.
verdrukt, het dwaalspoor
VAHVALA

VANANANANANANANANANAVAVAVAVAVAVAN
331
spoor in; Maar nu, geleerd, houd ik uw woord
en wegen. Wat zijt Gij goed! wat schenkt uw
menschenmin
PSALM 119.
den zegen!
zin,
Aan ieder, die U vreest, al milLeer mij uw wet in haren regten
En maak mijn. hart tot uw geboon genegen!
35.' t Hoogmoedig volk dicht leugens tegen mij;
bewaar van harten uw bevelen.
smeer, vol hoovaardij,
niet deelen; Maar uwe wet, waarin ik mij verHun hart is vet als
Dies zullen zij in uwe gunst
blij', Zal met het zoetst vermaak mijn zinnen streelen.
36.' t Is goed voor mij, verdrukt te zijn geweest,
Doch ik
Opdat ik dus uw godlijk regt zou leeren;
heeft mijn hart voor hoovaardij gevreesd.
boven goud, en
mensch bekoort,
doe mij steeds uw' wil als heilig eeren!
en zilver,
wat meest
zal ik uw wet 9. PAUZE.
Sints
Ai!
Ver
Den
waardèren.
37. Uw hand heeft mij gemaakt en toebereid.
Ai!

AVA HRVA
Ai! maak mij ook verstandig in uw wetten; Zoo
leer ik uw geboon en heiligheid.
vreest, zal op mijn' heilstaat letten,
loos
dat ik, door uwe hand geleid,
*
op
PSALM 119.
uw
Al wie U
Verheugd,
Niet vruchtwoord mijn hoop mogt zetten.
38. Ik weet, O HEER! dat uw gerigten zijn Geregtigheid, en Gij mij liet verdrukken Uit enkle
uit angst en nijpend leed te rukken;
trouw. Och! dat uw gunst verschijn', Om mij
in nw wet alleen.
bestreen;
mij, uw' knecht, die nu angstvallig kwijn';
Troost
Mij is die troost belcofd in ongelukken!
39. Breng over mij al uw barmhartigheên, Opdat ik leev'; want al mijn vergenoegen, Al mijn vermaak is
335
Beschaam, die zoo hoovaardig zich
gedroegen, Wier leugentong zoo valsch mij heeft
Doch ik wil mij naar uw geboden voegen. *
40. Dat ieder, die U vreest, zich tot mij keer',
ARHAR
Die kundig is in uw getuigenissen! Maak, dat
mijn

MANANANANAVAVAVAN
336
mijn hart opregt uw lessen eer';
ooit uit mijne ziel moog' wisschen; Opdat
mij
ik niet beschaamd word'. Laat, o Heer!
z' aan
die
gen:
PSALM 119.
gunst
41. Mijn ziel bezwijkt, zij is gansch afgemat,
,, neer,
aarde op 10. PAUZE.
Dat niets die
0
Mijn oogen zijn bezweken van verlangen
nimmer
' t geen mij was beloofd, terwijl ik bad:
uw heil met al haar lust blijft hanGod! zal ik
Waarop uw woord mij hoop gegeven had.
uw'
vocht heeft in den rook verloren;
missen!
Laat
رو
Daar
Naar
Wantroost ontvangen?"
42. Ik ben, helaas! een' leedren zak gelijk, Die al zijn
Hoewel ik niet van
43. Een listig volk heeft, boos en trotsch van aard,
uwe wetten wijk. Hoe lang blijft nog uw' knecht dit
leed beschoren? Wanneer zult Gij, opdat mijn onschuld
blijk', Hen regten, die mijn rust, uit wrevel storen?
Tot
mijnen val een' diepen put gegraven, Hoe zeer uw wet daar

HVA HAVA
PSALM 119.
daar tegen zich verklaart. Al uw geboôn zijn waarheid;
' k wil die staven. Ik word vervolgd, met leugentaal beFAVFUFUA
zwaard; Help mij, o Heer! ten spijt dier zondeslaven. 44. Zij hebben mij bijkans op aard' vernield; Maar ik bleef
uw bevelen dierbaar achten. Ai! beur mij op; laat mij,
met moed bezield, Weer leven en op uwe goedheid wachten; Dan zal ik steeds, daar mij uw
trouw behield,' t Getuigenis van uwen mond betrachten. 11. PAUZE.
45. O HEER! uw woord bestaat in eeuwigheid, Daar' t
hemelheir zich sehikt naar uw bevelen; In uwe trouw,
eeuwen deelen.
zoo gunstig toegezeid, Zal elk geslacht, ja' t eind' der
Naar
Deez' aard' is hecht door uwe hand
bereid; Haar stand blijft vast, al wislen haar tooneelen.
46. De hemel blijft nog met den aardkloot staan,
337
uw bevel; zij allen zijn uw knechten.
Ik waar' reeds lang in mijnen druk
Indien ik mij met uwe wet en regten, 22
vergaan,
Tot mijn
ver

ANANA
VINAVANGAVANA
338
vermaak
aan
47.' k Ben
Want
uw
' k Ben
Behoud
gegeven!
spoord
¢
48. Der
wacht,
en
PSALM 119.
troost,
trouw alleen mijn
ik ontving door
mij
niet
eeuwiglijk gedachtig
d' uwe, Heer!
toch,
had
boozen schaar
beraân,
naar' t
hoop te hechten.
uw bevelen
aan uw woord;
geleid mij
' t leven.
woord aan
Om
ongestoord;
Ik heb met lust uw wetten nageEn die gezocht, door uwen Geest gedreven.
heeft lang ор mij geellenden; Ik neem op uw getuigenissen acht.
mij
Om mij te doen vergaan in mijn
ik het oog op aarde heen moog' wenden,
listig ook mijn snoode vijand woel',
Den ganschen dag haar ijvrig te betrachten.
Waar
maakste vindt een eind' en derft zijn kracht;
' t VolMaar uw gebod is wijd, en zal nooit enden. 12. PAUZE.
49. Hoe lief heb ik uw wet! het is mijn doel
Hoe
' k Heb wij

CAVAUHURVAVA
wijzer' geest en edeler gedachten Door uw gePSALM 119.
boon, wier kracht ik staâg gevoel,
' k eeuwig zal met heilgen eerbied achten.
Die
50. Ik overtref mijn leeraars in beleid, Want ik betracht al uw getuigenissen. Ik overtref zelfs in voorzigtigheid De grijsaards, die de ware godsvrucht
missen;
' k Bewaard' uw wet, die zulk een licht
verspreidt, En van mijn heil mij best kan vergewissen.
51. Ik heb mijn' voet geweerd van kwade paân,
Opdat ik steeds uw woord ZOU onderhouden.
' k Heb mij gewacht die wegen in te slaan, Die
Want Gij
mij van' t spoor der deugd verbijstren zouden;
hebt mij geleerd daarin te gaan
Met allen, die op uwen naam betrouwden.
339
52. Hoe zoet zijn mij uw redenen geweest! Geen honig
kon' t gehemelt' beter smaken. Alleen door uw bevelen krijgt mijn geest Verstand van God en goddelijke zaken; Dies heb ik al de leugenpaân gevreesd, En zal bedrog en slinksche wegen wraken.
22.
13. IP A UURVAVAVE
RIHURVAVAU
urvives

iVivi
VAN
VINTAHANVIVIAIN
340
53. Uw woord is mij een lamp voor mijnen voet,
Mijn pad ten licht', om' t donker op te klaren.
zwoer, en zal dit met
B
tigen, in al mijn levensjaren,
54. Ik
VV
HEER!
PSALM 119.
18. PAUZE.
heilig is en goed, Door uw genâ bestendig zal bewaren.
woord mijn leven!
Laat
ben op' t diepst verdrukt; ai! schenk mij,
55. Mijn
een blij gemoed
vaar;
Vernieuwde
oogen;
Dat ik uw wet, die
Ik
kracht,
Beveshoe ik U eer'; Hoe hart en mond vrijwillig' offers geven. Ai! zie daarop met welgevallen neer:
sterk naar uw
Merk op in gunst, mijn God!
ziel is in mijn hand,
in mijn hart uw regten zijn geschreven!
steeds
in ge' k Verlies nogtans uw wet niet uit mijn
Zij blijft mijn doel, en, schoon een booze schaar Mij strikken heeft gelegd door list
en logen, Ben ik van uw bevelen hier of daar
Niet afgedwaald, noch tot hun kwaad bewogen.
56.11

MORVAVAVAVAVAU
56. Ik heb voor mij al uw getuigenis, Ter eeuwig' erv',
"
volvaardig aangenomen, Naardien mijn hart daardoor vervrolijkt is. Ik heb gepoogd mijn lusten
PSALM 119.
in te toomen, En' t hart geneigd, om eeuwig en
Ten einde toe, uw wetten na te komen. 14. PAUZE.
gewis,
57.' k Haat
vrucht;
wetten.
ranken, vol van kwaad' en bittre
Maar ik bemin met al mijn hart uw
Gij zijt mijn schild, de rots, waarheen ik
vlugt; Gij kunt en wilt mijn' ondergang beletten.
' k Vertrouwd' op U, en' t blijft nog staag mijn
zucht, Om op uw woord mijn vaste hoop te zetten.
58. Gij boozen! wijkt, opdat ik steeds' t gebod
Van mijnen Heer naauwkeurig moog' bewaren.
Schraag mij naar uw beloften, o mijn God! Орdat ik leev', U lovend' op mijn snaren. Dat niemand mijn verwachting ooit bespott'; Ai!
341
laat die mij toch nooit beschaamdheid baren!
59. Wees
HURAVALY
OROAUKORVAVAVILAVINGS

ivivivivivi
342
59. Wees Gij mijn steun, dan zal ik, vrij van
leed,
Maar Gij, 0 Heer! die mij behoudt, vertreedt
En stoot
Mij dag aan dag in uw geboôn vermaken!
Want hun bedrog is leugen,' t is gesmeed
hen
Het heeft
PSALM 119.
mijn verderf, maar' t zal hen zely' genaken.
60. Al' t godloos volk verdoet
ik
deel,
d' aard'; Dies zal ik uw getuigenissen vreezen.
op
weg, die uwe wet verzaken;
Ja zelfs is mij het haar te berg' gerezen,
uw
Heer!
2017
G' als schuim van
mijn ziel verschrikkingen gebaard,
Tot
kan niet dan vreeslijk 15. PAUZE.
gerigten heb gestaard; Uw oor61. Geregtigheid en regt heb ik gedaan;
dan niet in' s onderdrukkers handen!
mijn borg, en neem de regtzaak aan
Als
knecht, daar Gij hem aan ziet randen;
wezen.
Geef mij
Wees Gij
Van uwen
Laat
trotschaards toch niet stoutlijk meer bestaan, Mij,
naar

MORVAVAU
PSALM 119.
naar hunn' wensch, te knellen in hun banden!
62. Mijn oogen zijn bezweken, rood geschreid, In ' t uitzien naar uw heil met heet verlangen; Het heil, aan mij regtvaardig toegezeid. Ai! wisch dan toch de tranen van mijn wangen! Doe
stand,
VAUVAVAVAVAVAVAVALY
bij uw' knecht naar uw goedgunstigheid; Leer
mij uw wet, dan zal ik troost ontvangen.
63. Ik ben uw knecht, geef mij dan regt verZoo zal ik uw getuigenissen leeren. Nu is het tijd, dat' s HEEREN regterhand Haar
kracht vertoon', in' t godloos kwaad te weren:
Men schendt uw wet zoo stout van alle kant;
Men schroomt niet meer uw' grooten naam t' ontëeren.
64.' k Heb uw geboon, mijn God! dies meer dan goud, Ja' t fijnste goud, bemind; en uw beve' t hoogst
len, In alles, regt en vlekkeloos geschouwd, Op
volmaakt tot in hun minste deelen;
343
' k Heb op geen pad der valschheid mij betrouwd,
Maar dat gehaat, hoezeer' t mijn vleesch kon streelen. 16. PAU

AVANANA
KTATAY
NAVINAHAVANAVAN
344
65. Iloe wonderbaar is uw getuigenis!
mijn ziel die ook getrouw bewaren;
PSALM 119.
16. PAUZE.
ning van uw woorden zal gewis,
licht, het donker op doen klaren;
verstand aan slechten, wien' t gemis
een' glans een' eeuwgen
66. Ik heb mijn' mond begeerig opgedaan,
verlangd, gehijgd naar uw geboden.
nu
Want d' oopDies zal
van hen,
rast,
Gelijk een
Zij geeft
nacht Zou
Van zulk
dan met gunstig' oogen aan, En wees mij
baren.
Ik heb
Zie, zie mij
genadig in mijn nooden, Naar' t
die, deugdzaam van bestaan,
liefde tot uw' naam, van' t kwade vloden!
67. Maak in uw woord mijn' gang en treden vast, *
Opdat ik mij niet van uw paân moog' keeren!
regt
Uit
En wordt mijn vleesch door' t kwade
☆
Ai! laat het mij toch nimmer overheeligt verren! Verlos mij, Heer! van' s menschen overlast,

MOHJAUHURVAVA
last,
Dan zal ik U, naar uw bevelen, eeren!
*
68. Uw aangezigt vertoon' aan uwen knecht Een vriendlijk
oog, een troostrijk liefdeteeken; Leer mij den eisch van
' t altoos heilig regt! Ik stort, bedrukt, geheele
tranenbeken, Omdat men U gehoorzaamheid ontEn zich niet schaamt uw wetten te verbreken. 17. PAUZE.
zegt,
PSALM 119.
69. Gij zijt volmaakt, Gij zijt regtvaardig, HEER!
트
Uw oordeel rust op d' allerbeste wetten;
loon,
eischt van ons,
' t
uw straf beantwoordt aan uw eer. Gij
Dat wij altoos op hoogen prijs uw leer
heilig regt
Uw
dat w' op uw waarheid letten;
van
En
uw getuignis zetten.
70. Mijn ijver heeft van smart mij doen vergaan,
Omdat uw woord zoo schandlijk wordt vergeten;
Mijn vijand ziet dat met verachting aan. Uw woord is rein, dat mag gelouterd heeten; Uw
knecht wil zich daar daaglijks mee beraân;
345
Hij

VAVAVAVA
TATATATA!
ANANANANANINAHAVAVAVINA
346
PSALM 119.
Hij heeft het lief, wijl' t hem zijn' pligt doet weten.
71. Ik ben wel klein, veracht, maar niet verleid;
' k Vergeet in smaad noch armoê uw bevelen. Uw
regt, 0 Heer! is regt in eeuwigheid;
zult aan elk zijn loon of straffen deelen.
wet, waarin zich steeds uw glans verspreidt,
mij door' t licht der zuivre waarheid
Gij
Uw
Kan
streelen.
72. Als' t mij benaauwd of bang gevallen is, Dan heb ik
mij vermaakt in uw geboden. De zuiverheid van
uw getuigenis Blinkt altoos uit, zelfs in de zwaarste nooden; Leer mij' t verstaan, zoo leeft mijn
+4
ziel gewis, Het naar verderf in eeuwigheid ontvloden! 18. PAUZE.
73. Ik riep U aan, o HEER! met al mijn hart; Verhoor
mij, en ik zal uw wet bewaren! Ik riep U aan, in
druk en leed verward; Verlos mijn ziel uit angsten en gevaren; Dan houd ik uw getuignis, en
in smart Zal ik daar troost en wijsheid uit vergâren. 74. lk

CAVAUHURVAVA
74. Ik heb somtijds het scheemrend morgenlicht VerD
rast, om U mijn schreijen te doen hooren;' k Heb
PSALM 119.
op uw woord gehoopt, en mijn gezigt,
nog het uur der nachtwaak was geboren,
slaap ontroofd, om, naar mijn' iust en pligt,
heid,
Eer
De wijsheid van uw reednen na te sporen.
en leven!
Den
75. Hoor, HEER! mijn stem naar uw goedgunstigbereidt:
En geef mij naar uw regten kracht
Zij naadren mij, wier list mijn' val
Zij zijn in' t kwaad, in' t listig kwaad bedreven, En wijken van uw wet, zoo
wijd verleid, Terwijl zij zich aan boosheid overgeven. 76. Maar, HEER! Gij zijt nabij, Gij ziet mij aan; De waarheid is aan uw geboôn verbonden. Ik wist van
ouds reeds uit uw woord en daân, Dat al, wat
Gij getuigd hebt, ongeschonden En vlekkeloos voor
eeuwig zal bestaan, Gevestigd op onwankelbare gronden. 19. PAUZE.
77. Zie mijn ellend', o Heer! en help uw' knecht;
347
Want
HAL
Ves

VIVIM
Vivivivi
AVAN
NAAMAAVA
348
PSALM 119.
Want uwe wet is in mijn hart geschreven!
twist Gij zelf mijn twistzaak naar uw regt,
los mij, sterk met nieuwen moed mijn leven,
Naar' t godlijk woord, mij gunstig toegezegd,
78. Het heil is ver van' t goddeloos geslacht, gansch vervreemd van deugd en reine zeden,
En mij ten troost in angst en druk gegeven!
inhoud van uw wetten niet betracht.
Ai!
hoe veel zijn uw barmhartigheden!
Ver80. Ai!
Dat,
Den
O HEER!
mij op, vernieuw mijn levenskracht,
#
' t godlijk regt; verhoor toch mijn gebeden!
79.' t Getal van mijn vervolgers is zeer groot, Van
SANDERSO
Ai! beur
hen, die mij als weêrpartijders haten; Maar' k wijk
Naar
van uw getuignis in geen' nood. Ik heb gezien, hoe
zij, die U vergaten, Trouwloosheid doen. Gij weet, hoe ' t mij verdroot, Als ik hen zag uw heilig woord verlaten.
zie, 0 HEER! dat ik uw wet bemin;
Uw gunst vernieuw' mijn leven en mijn krachten!

AVAHAAAAA
ten! Uw godlijk woord is waarheid van' t begin; Uw regt heeft nooit verandering te wachten;
Leer door uw' Geest mij dat gestaåg betrachten. 20. PAUZE.
PSALM 119.
81. Toen Vorsten mij vervolgden zonder reên, Vreesd'
ik uw woord, met die uw heil beminden.
Dies houd ik dat met een' verblijden zin.
ben verblijd om uw goedgunstigheên, Die meer
die
en meer mij aan uw dienst verbinden.' k Vind
grooter vreugd' in uw beloft' alleen,
zonden;
hoedt.
Ik
82 Ik haat bedrog en valschheid van gemoed,
bonden,
ooit een' grooten buit mogt vinden.
' k Heb in mijn hart een' gruwel van die
goed
Dan hij,
' k Bemin uw wet, die mijne ziel beIk loof, o Heer! aan uwe dienst verU zevenmaal des daags, om al het
En' t regt, in uw geregtigheid gevonden.
F
83. Wat vree heeft elk, die uwe wet bemint!
349
Zij
URVAL
AIXIXIAIRIAURIAIPIATAVAVAJRIAUKVAVAVAVAAVIVOS

VA! A!
ATATATATATATAN
350
Zij
Ik,
Hoop
' k Doe
VAVAVA
kan
zullen aan geen' hinderpaal zich stooten.
nen
HEER! die al mijn blijdschap in U vind,
PSALM 119.
op uw heil met al uw gunstgenooten;
liefdedienst heeft mij nog
uw geboon opregt en welgezind; Uw
84. Mijn ziel bewaart uw trouw getuigenis; Die B
heb ik lief, ook doe ik uw bevelen.
mij,
nooit verdroten.
ofschoon ik alles miss', Door zijsmaak, en hart en zinnen streelen. Gij
ken! Zie
Uw woord
weet mijn' weg, en hoe mijn wandel is;
' k Wil niets daarvan voor U, mijn God! verhelen. 21. PAUZE.
85. O HEER! sla toch op mijn geschrei uw oog;
Wil, naar uw woord, mijn' geest verstandig magunstig op
Laat mijn gebed voor
mij neder van omhoog;
uwen troon genaken!
Red, daar mij' t leed zoo diep ter nederboog,
Red mij naar uw beloft', en rigt mijn zaken!
86. Dan

AVAVAVAVA
86. Dan
eer,
den;
leer,
PSALM 119.
HAU
vloeit mijn mond steeds over van uw
Gelijk een bron zich uitstort op de velWanneer ik door uw' Geest uw wetten
Dan zal mijn tong uw redenen vermelden;
Want uw geboôn zijn waarlijk regt, 0 Heer!
Gij zult de vlijt van die U zoekt vergelden.
87. Kom mij te hulp! mijn ziel, die U verbeidt,
Heeft uw bevel met lust en liefd' ontvangen. 1k
lijk
haak, 0 HEER! naar' t heil mij toegezeid;
Bestier in gunst naar uwe wet mijn gangen.
Al mijn vermaak stel ik, met rijk beleid, In
uw gebod, dat is mijn hoogst verlangen.
88. Gun leven aan mijn ziel, dan looft mijn mond
Uw trouwe hulp: stier mij in regte sporen. Geeen schaap heb ik gedwaald in' t rond,
Dat, onbedacht, zijn' herder heeft verloren; Ai!
zoek uw' knecht, schoon hij uw wetten schond;
351
Want hij volhardt naar uw geboôn te hooren! PSALM

ViviviviviNANANANANAVA
TATAY
VIA
FAMAVA
352
R
iep tot den Oorsprong aller dingen, Tot
PSALM 120.
PSALM 120.
God, in mijn bekommeringen, En Hij verhoorde
mijn gebeden, Naar zijne goedertierenheden. 0
HEER! doe mij den strik ontslippen Der veinzerij en valsche lippen;
bitse tong
Behoed mij voor de
Die mij met leugentaal besprong!
2. Wat voordeel zal' t bedrog u baren,
Vermetel rot
van lasteraren! Wat voordeel zal u in dit leven Uw
bitse tong, uw boosheid geven? Gij haalt op u, o leugensprekers! De pijlen eenes sterken wrekers, En een'
jeneverkolengloed, Waardoor gij haast verbranden moet.
在 3. Wee mij, die rust en hulp moet derven, In
Mesech als een vreemdling zwerven, En steeds in
Kedars tenten wonen, Bij menschen, die mij bitmijn bitterst wee,
ter honen! Ik heb reeds lang mij opgehouden
Bij
hen, die nooit op God betrouwden; Bij hen, die, tot
Een' afschrik hebben van den vreê. 4. Ik

CAVAUHURVAVA
' k
4. Ik zoek den vreê steeds aan te kweeken; Maar
kan er naauwelijks van spreken, Of' k zie mijn reden
PSALM 120, 121.
afgebroken, En hen tot woed' en krijg ontstoken. PSALM 121.
la d' oogen naar' t gebergte heen, Van
waar ik dag en nacht Des Hoogsten bijstand wacht. Mijn hulp is van den HEER alleen, Die hemel,
zee en aarde Eerst schiep, en sints bewaarde.
2. Hij is, al treft u' t felst verdriet, Uw wachter,
Hij,
die uw' voet Voor wankelen behoedt;
Isrels Wachter, sluimert niet. Geen
kwaad zal u genaken; De HEER zal u bewaken.
3. Zijn wacht, waarop men hopen mag, Zal, daar zij u bedekt, En u ter schaduw strekt,
De maan bij nacht, de zon bij dag, In koud'
en gloed vermindren, Opdat zij u niet hindren.
タ
4. De HEER zal u steeds gadeslaan, Opdat Hij
in gevaar Uw ziel voor ramp bewaar'. De HEER
23
FRAVAL
353
zij
VCS

AMAVAMAVIVAM
Vivivivivivi
TATAY
AAVAAVAANVANAVAV
354
PSALM 121, 122.
' t zij g' in of uit moogt gaan,
heen moogt spoeden, Zal eeuwig u behoeden.
PSALM 122.
k ben verblijd, wanneer men mij
opwekt: zie wij staan
En waar g'u
zalem, dat ik bemin!
Gereed, om naar Gods huis
te gaan; Kom, ga met ons, en doe als wij.
Godvruchtig
Wij treden uwe poorten in;
Zal haar voor' s Bouwheers
Daar staan, o Godstad! onze voeten. Jeruzalem is wel
gebouwd, W zaamgevoegd, wie haar beschouwt,
2. De stammen, naar Gods naam genoemd,
waarts op, daar elk zich buigt
Jerúkunstwerk groeten.
3. Dat vreed' en aangename
Gaan derNaar d' ark, die van
Gods gunst getuigt; Daar elk zijn' naam belijdt en
roemt. Want d' achtbre zetel van' t gerigt
voor Davids huis gesticht; De regterstoelen staan daar
rust,
binnen. Bidt, met een algemeene stem, Om vrede
dáár
voor Jeruzalem; Het ga hun wèl, die u beminnen!
En
milde
ze

AVAUHURVA
zegen u verblij'; Dat welvaart in uw vesting zij,
PSALM 122, 123.
In uw paleizen vreugd' en lust! Om vriend en
broedren spreek ik nu: De vrede zij en blijv' in
u! Nooit moet haar nijd of twist verkloeken. Om
' S HEEREN huis, in u gebouwd, Daar onze God
zijn woning houdt, Zal ik het goede voor u zoeken. PSALM 123.
oogen op, en bid.
k hef tot U, die in den hemel zit! Mijn
de hand zijns heeren, Om nooddruft te begeeGelijk een knecht ziet op
ren,
En' t oog der maagd is op haar vrouw ge$ slagen, Om hulp of gunst te vragen; Zoo slaan wij
' t oog op onzen HEER, tot Hij Ook ons genadig zij!
2. Geef ons genâ, geef ons genâ, o HEER! En
den.
red ons tot uw eer. Wij zijn reeds moe van al
ten,
de schampre woorden, Die wij van smaders hoorOns treurig hart is moê van al het spotEn' t honend zamenrotten 23*
Der hoovaarHURUHVALS
355
dij.

SUATATATATATATATATATATATATA
TATA
ANANANANANANAVIMA
356
PSALM 123, 124.
dij, die needrigen veracht En weelderig belacht.
PSALM 124.
D
at Israël nu zegge, blij van geest:
HEER, die bij ons is geweest;
ons heeft bijgestaan, Toen' s vijands heir en aanval
Indien de
Indien de HEER, die
werd gevreesd, Niet had gered, wij waren lang vergaan. 2. Dan hadden zij ons levendig vernield; Hun heete toorn
had ons gewis ontzield, Bedolven in een' diepen jammervloed; Dan had een stroom, dien niemand tegenhield,
Ons gansch versmoord, had God het niet verhoed. 3. Dan had geen mensch naar onze klagt gehoord; Dan had
een zee van rampen ons versmoord. Geloofd zij dies de HEER,
die redt van' t graf, Die ons, schoon wreed vervolgd
van oord tot oord, Tot eenen roof niet in hun tanden gaf.
4. W' ontkwamen haast des vogelvangers net,
strik, tot ons bederf gezet;
zijn vrij geraakt.
Den loozen
De strik brak los, en wij
De HEER is ons tot hulp op ons
gebed; Die God, die aard' en hemel heeft gemaakt.
PSALM

ORVAUHURA
PSALM 125, 126.
PSALM 125.
ij zal noch wanklen, noch bezwijken,
den HEER vertrouwt, En op zijn goedheid bouwt;
Die op
Hij zal, als Zions berg, nooit wijken, Wiens grondslag door geen aardsch vermogen Ooit wordt bewogen.
2. Gelijk' t gebergt', dat, hoog gerezen, Om Salem ligt gespreid; Zoo is in eeuwigheid De HEER
rondom hen, die Hem vreezen;
Rondom zijn
volk,' t welk Hij wil hoeden Voor tegenspoeden.
W
3. Want hoe de boozen zich doen schromen Door
E
wreede heerschappij, Nog zal hun dwinglandij
Niet rusten op het lot der vromen; Opdat zij
nooit, van' t regt geweken, Zich zelven wreken. $
4. Geef, HEER! den goeden uwen zegen;
wel aan' t vroom gemoed; Maar hem, die onregt
Doe
doet, En die zich neigt tot kromme wegen, Zal
God verdoen; doch Isrel leven En vrede geven.
PSALM 126.
357
anneer de HEER, uit' s vijands magt,' t GeVAAR

vivivivivivivivi
TATA
358
AMARAVANAVAVAVANAV
PSALM 126.
Gevangen Zion wederbragt, En dat verlost' uit
nood en pijn, Scheen' t ons een blijde droom te
zijn. Wij lachten, juichten; onze tongen
' s Heeren naam, en zongen.
heidnen aan: ,, De HEER heeft hun wat groots gedaan!"
Toen hieven zelfs de
2. God heeft bij ons wat groots verrigt; Hij zelf
Verhieven
heeft onzen druk verligt, Hij heeft door wondren
ons bevrijd; Dies juichen wij en zijn verblijd!
Breng, H- E ER! al uw gevangnen weder,
der op uw erfvolk neder,
3. Die hier bedrukt met tranen zaait,
Verkwik het, als
de watervloed, Die' t zuiderland herleven doet!
Zie vergoeder uur,
chen, als hij vruchten maait. Die' t zaad draagt, dat
al; Maar hij zal, zonder ramp te schromen,
Zal juimen zaaijen zal, Gaat weenend voort, en zaait het
Eerlang
met blijdschap wederkomen, En met gejuich, te
Zijn schoven dragen in de schuur.
PSALM

AVAVAVA
Vilc
' t
huis voltooid te zien,
werk
ergeefs op bouwen toegelegd; Vergeefs, om
zweet, o arbeidsliên! Zoo God zijn hulp aan' t
PSALM 127.
PSALM 127.
ontzegt.
Gezwoegd, ge2. Vergeefs van' s morgens vroeg geslaafd Tot
dag gedraafd;
Vergeefs, 0 wachters! is uw
Zoo God niet zelf de stad bevrijdt.
' s avonds, en het brood der smart
met een angstig hart;
toont,
Freet
Gegeten,
Vergeefs den ganschen
der schraap', Dien Hij bemint, als in den slaap.
3. Zoo gaat het elk, dien God bemint. Wie kindren voortbrengt tot Gods eer,
God geeft het, hoe een anerfdeel van den HEER; Wie zich met kroost geVerkrijgt een
zegend vindt, Dat zich opregt en dankbaar
Ziet al zijn zorg naar wensch beloond.
4. Gelijk de pijlen in de hand Eens sterken helds,
die, fier en blij, Door hunne kracht zijn weêrpartij Doet zwichten voor zijn' tegenstand; Zoo zijn ook,
359
VRVAVAVE
tot
HOAUKORVAVAVANVIVES

AVAN
( TATA!
KTA
360
L
VANAVAN
AVIVANCE
PSALM 127, 128.
tot der vaadren vreugd, De brave zonen hunner jeugd.
f
5. Welzalig hij, die, als een held, Deez' pijlen in
zijn' koker gaart, En zijne zonen ziet gespaard;
Zii zullen, schaamrood noch ontsteld, Het hoofd den weerpartijdren biên, En in de poort voor hen niet vliên. PSALM 128.
mag men zalig heeten, Dien' s HEEREN
vrees bekoort; Die, met een goed geweten, Steeds
wandelt naar zijn woord. Gij zult uw nooddruft
vinden Door d' arbeid van uw hand; Wat g'u
moogt onderwinden, Komt, naar uw' wensch, tot stand.
2. Uw echtvriendin zal bloeijen Gelijk een wijnstok
tiert, Die, vruchtrijk onder' t groeijen, Uw'
huismuur dekt en siert. Niets zal uw welvaart
stuiten; Uw kroost zal blij en frisch, Als
groen' olijvenspruiten, Versieren uwen disch.
3. Dit lot is u beschoren, Zoo gij, met diep ontzag, Naar' s HEEREN wet blijft hooren; Voor
u

MORVAUHUR
u zal, dag aan dag,
jen.
PSALM 128, 129.
lem zien bloeijen,' t Welk God zijn' zegen geeft.
aan,
4. Blijft gij op Hem betrouwen, Dan zult gij, op uw beê,
len;
Het heil uit Zion vloei' t Kroost van uw kroost aanschouwen. In Israël zij vree.
Gij zult, zoo lang gij leeft, Jeruzadaan;
PSALM 129.
en heeft mij fel benaauwd van jongs af
is,
Zegg' Isrel nu! men juichte, toen wij vieMen heeft mij reeds van jongs af leed geGeen overmagt kon m' echter ooit vernielen.
2. Men heeft mijn' rug door ploegers diep geploegd; Die hebben wreed hun voren lang getogen,
En smart bij smart tot mijn verderf gevoegd,
Voor' t kermen doof, en wars van mededoogen.
3. De HEER, die goed, doch ook regtvaardig
Hieuw gunstig af der goddeloozen touwen.
Dat smaad hen treff', en dat hun aanslag miss';
361
Drijf hen terug, die Zion rampen brouwen.
4. Maak
HURT

VAVAVAVAVAVAVAVAVIM
iviviviviviv
NANANANANANANANA
362
4. Maak hen gelijk aan' t ligtverdorrend gras,
Dat hier en ginds gezien wordt op de daDat, eer men' t plukt', alree verwellekt
ken;
was,
5. Maak
nooit,
PSALM 129, 130.
Ontbloot van grond om wortels in te maken.
z' als dat gras, waarmee de maaijer
Wij
Wanneer hij gaart, de nijvre hand zal
vullen; Dat in den oogst geen garvenbinders ooit,
Bij één gepakt, in d' armen dragen
6. Waarvan ook geen voorbijgaand wandelaar
zeggen zal:
' S HEEREN
God will' uw' oogst vermeêren, Dat
gunst zich met uw arbeid paar'!
u zegenen
zullen.
in den naam des HEEREN!
PSALM 130.
Ooit
it diepten van ellenden,
Roep ik,
met mond en
hart, Tot U, die heil kunt zenden: O HEER!
aanschouw mijn smart; Wil naar mijn smeekstem
hooren! Merk op mijn jammerklagt; Verleen mij
gunstig' ooren, Daar' k in mijn' druk versmacht. 2. Zoo

MORVAUHURVA
2. Zoo Gij in' t regt wilt treden,
en gadeslaan Onz' ongeregtigheden; Ach! wie
ving
PSALM 130, 131.
zal dan bestaan? Maar neen, daar is verge0 HEER!
Altijd bij U geweest; Dies wordt Gij,
Heer! met beving, Regt kinderlijk gevreesd.
3. Ik blijf den HEER verwachten; Mijn ziel
en zorgen,
wacht ongestoord. Ik hoop, in al mijn klagten, Op zijn onfeilbaar woord. Mijn ziel, vol angst
M
ters op den morgen; Den morgen. Ach! wanneer? 4. Hoopt op den HEER, gij vromen! Is Isregtigheden.
Wacht sterker op den Heer, Dan wachraël in nood, Er zal verlossing komen; Zijn
goedheid is zeer groot. Hij maakt, op hun ge$ 11 J
beden, Gansch Israël eens vrij Van ongeZoo doe Hij ook aan mij!
PSALM 131.
ijn hart verheft zich niet, o HEER! Mijn oogen
363
zijn niet hoog;' k verkeer, Ik wandel niet in' t
geen
HAT

VivaViVIVAVAVANAMAMANAVIVAM
VANANAAVANAVINAVIAN
364
L
geen te groot, Te vreemd is voor uw' gunstgenoot.
2. Heb
ik
gespeend,
ELE
verloochend naar uw wet, Gelijk het pas ge4. Dat
speende kind Zich stil bij zijne moeder vindt?
3. Mijn ziel, die naar den vrede haakt,
mijn ziel niet
PSALM 131, 132.
rend ongenoegen wraakt Is in mij als een kind
G
Isrel
op
in zijn beleid,
stil gezet,
en mond
En heeft zich met uw' wil veréénd.
hoop op Gods ontferming bouw',
den HEER
U plegtig deed;
den duur gezworen eed,
En mij
En' t morvertrouw',
PSALM 132.
edenk aan David, aan zijn leed!
Dien eed,
Van nu tot in all' eeuwigheid!
Zijn
En stil berust'
Gedenk
Dien hij, o HEER!
waarmeê zijn hart
Aan Jakobs God zich dus verbond:
2. ,, Zoo ik in mijne woning tree, Of klimm' op mijne leZoo ik de
,, gerstee, Zoo ik ter nachtrust ga in vreê; ,, sluimring zelfs geheng', Tot dat ik dezen eed volbreng": 3. ,, To

3. ,, Tot ik een rustplaats voor den HEER Gevonden hebb' te
,, zijner eer, Daar Jakobs Magtige verkeer', En Hij, naar
,, mijn gemaakt bestek, Zijn vaste woningen betrekk'!"
4. Ziet,' t blij gerucht der Ark liep voort, En
AVAUHAVAVA
werd in Efrata gehoord; Wij vonden haar
in Jaars oord,
Kiriath,
5. Wij
gen
PSALM 132.
9
U
In' t boschrijk veld van
Dat God dusver verkoren had.
liet,
zullen in zijn woning gaan, Ons bui$
daar zijn troon zal staan,
voor zijn voetbank aan. Sta op tot uwe rust,
met geregtigheid!
O HEER! Met d' Arke van uw sterkt' en eer!
6. Bekleed, o hoogste Majesteit!
En bidden
Uw gunstvolk juich', door
Uw Priesters
geleid! Versmaad hem, dien Gij zalven
7. Tot staving van de waarheid, deed
Om uwen knecht, om David niet. PAUZE.
die van geen wanklen weet,
365
De HEER,
Aan David
eenen
HAT

AVANANANINVANINANAVAVV
TATATATATATATA
TATAY
366
eenen
,, uwen
10.
duren eed.
PSALM 132.
,, Ik
6
8. ,, Houdt uw geslacht mijn heilverbond,
Zoon Eens zetten op uw glorietroon!
' t vast getuignis van mijn' mond,
59
,, die
zal( dus sprak Hij),
,, hen leer ten allen stond; Dan is hun' t rijkszijn woning hoog vereerd;
,, bestuur bereid, Op uwen troon, in eeuwigheid!"
9. Want Zion is van God begeerd,' t Wordt met
het al beheert),
En
Die ik
, nen naam ten prijz',
,, Hier( sprak Hij,
' k Zal Zions,' k zal der armen spijz',
""
Hier zal Ik wonen
,, naar mijn' lust; Hier is in eeuwigheid mijn rust!
,, zeegnen op de ruimste wijz'; Hier zal Ik, mijHier
11. ,, Daar zal Ik David, door mijn kracht,
De Priesters met mijn
,, heil bekleên, En' t volk doen juichen wel te vreên.
Een
,, hoorn van rijkdom, eer en magt Doen rij,, zen uit zijn nageslacht;' k Heb mijn' gezalfden
,, knecht een licht, Een heldre lampe toegerigt. 12. ,, Wat

7HV
12. ,, Wat vijand tegen mij zich kant', Mijn hand,
PSALM 132, 133.
,, mijn onweerstaanbre hand Zal hem bekleên met.
,, schaamt' en schand'; Maar eeuwig bloeit de glo,, riekroon Op' t hoofd van Davids grooten Zoon." PSALM 133.
i ziet! hoe goed, hoe lieflijk is' t, dat zonen
Van' t zelfde huis, als broeders, zamen wonen, Daar
' t liefdevuur niet wordt verdoofd!' t Is als de zalf
op' s Hoogepriesters hoofd, De zalf, waarmee hij is aan
God gewijd, Die door haar' reuk het hart verblijdt. 2. Die liefdegeur moet elk tot liefde nopen, Als d' olie,
die, van Arons hoofd gedropen, Zijn' baard en kleederzoom doortrekt. Z' is als de dauw, die HerE
mons kruin bedekt, Die Zions top met vruchtbaar
Daar
vocht besproeit, En op zijn bergen nedervloeit.
3. Waar liefde woont, gebiedt de HEER den zegen; woont Hij zelf, daar wordt zijn heil verkregen,
367
En' t leven tot in eeuwigheid!
PSALM
HAL
Ves

AVANAVAVAVivivivivivi
PATAL
VAAMAAVIAZA AVANANANA
368
knechten! geeft Hem eer; Gij, die des nachts zijn
huis bewaakt, En voor zijn dienst in ijver blaakt!
2. Heft uwe handen naar omhoog;
neêr;
#
PSALM 134, 135.
PSALM 134.
heiligdom uw oog, En knielt eerbiedig voor Hem
Looft, looft nu
naam ter eer.
bod,
Gij, zijne
3. Dat' s HEEREN zegen op u daal', Zijn gunst
Slaat naar het
aller heeren
uit Zion u bestraal'! Hij schiep' t heelal, zijn'
Looft, looft dan aller heeren HEER! PSALM 135.
rijst den naam van uwen God,' S HEEREN
knechten! hier vergaârd. Prijst zijn' naam en wijs geHEER!
Daar g' in' t voorhof staat geschaard,
dom geschikt;
2. God is goed! looft Hem te zaam;
Want de HEER heeft Israël
ambt bekleedt met eer In het huis van onzen HEER.
En uw
zang en snarenspel; Prijst zijn' lieffelijken naam:
Met geZich ten eigenJakob door zijn heil verkwikt.
3. God

3. God is groot! ik weet, dat Hij
alle goon.
AVAAR
zee
beheerscht van zijnen troon Hemel, afgrond,
用
PSALM 135.
Onze God voert heerschappij! Hij
4.' t Eind der aard' werpt dampen uit Door Gods
magt, die' t al volbrengt, En met' s donders
schor geluid Bliksemvuur en regen mengt; God brengt
en aard'. God is aller hulde waard!
gen naam ter eer,
HURVAVA
winden, door één woord, Uit zijn schatgewelven voort.
alom,
Hooger is dan
5. God, die vreeslijk is en groot, Sloeg, zijn' heilX
van
Velde vee en menschen neêr; Daar Hij teeknen
schen Kananiet
van zijn kracht Over gansch Egypte bragt.
6. Hij verbaasde Faro's hof; Sloeg de volkeren
hon, Og, en' t vorstendom
Alle d' eerstgeboornen dood;
hunnen staat;
Wierp de koningen in' t stof;
SiB
Van den trot7. Isrel kwam door' s Hoogsten hand In' t bezit
En den stouten Amoriet.
God gaf hun gezegend
24
369
land
RURVAVE
SURVIVE

VIVIM
Jivivivivivivivil
TATALAN
ANINAVINAAMAL
370
land Tot een erf aan Jakobs zaad.
uw naam en majesteit
8. Van geslachte tot geslacht'
9. D' afgoon van
PSALM 135.
goon in schijn,
duren pligt, Bij het volk uw gunst herdacht;
Gij zelf, 0 HEER! hen rigt,
10. Ooren
ziet
PAUZE.
hulp genaakt
Blijven tot in eeuwigheid.
schoon diep in schuld, Met berouw gedenken zult.
11. Israëllers,
hooren er niet mee;
Wordt, naar
men aan
God der eer!
looft
HEER!
Zij, die' t werk van menschen zijn,
E
geenen geest in vindt, Hebben oogen, maar zijn blind.
hoofd, Maar zij
Zij, van ademtogt beroofd,
Zijn nog minder dan het vee.
het Heidendom, Goud of zilver,
hun
En aan
Hebben lippen, maar zijn stom;
onzen
Wijl
al t' zaam
hen,
Huis van Levi, looft den HEER!
Daar men
Worde hun gelijk gemaakt.
Die tot hen om
Uwen God,
den
Looft, Aärons huis, zijn' naam!
Looft, gij allen,

AVA HRVA
die Hem vreest,
PSALM 135, 136.
Looft Hem met verheugden geest!
12. Zion, loof met dankbre stem God, uw' HEER,
die eeuwig leeft, En het schoon Jeruzalem
alom
HURUFURURAT
Door zijn woning luister geeft! Loof Hem voor
uw heilrijk lot; Loof al juichend uwen God! PSALM 136.
L ooft den HEER, want Hij is goed; Looft
Hem met een blij gemoed;
Want zijn gunst,
verspreid, Zal bestaan in eeuwigheid!
2. Looft den grooten God, wiens troon
ger rijst dan die der goôn; Want zijn gunst,
alom verspreid, Zal bestaan in eeuwigheid!
rig voor Hem neêr;
3. Looft der heeren Opperheer, Buigt u needHoo4. Looft Gods magt, die, onbeperkt,
looze wondren werkt;
Want zijn gunst,
alom verspreid, Zal bestaan in eeuwigheid!
GadeWant zijn gunst,
371
alom verspreid, Zal bestaan in eeuwigheid!
24*
5. Looft
ViVidiVives

AANANANAKAWAAMAAVAA
iviviviviviviviv
TATAY
372
在
5. Looft Gods wijsheid; door zijn woord
Hij al de heemlen
alom verspreid,
alom
6. D' aard' hief uit der waatren schoot
7. God
lichten, rijk
8. Aan
verspreid,
hoog, toen' t God gebood; Want zijn gunst,
alom verspreid,
alom
9. Maan
PSALM 136.
de
aan schiep
zon
heerschappij bij
10. Looft
verspreid,
voort; Want zijn gunst,
Zal bestaan in
van glans;
Hem,
alom verspreid,
schonk
Zal bestaan in eeuwigheid!
$ hemels des
383 Zal bestaan in
sterren, en
dag;
Hij heerschappij bij nacht;
in' t eerstgeboren
Gods
die
trans
eeuwigheid!
Zich
Bragt
Want zijn
gezag
zaad;
omGroote
gunst,
eeuwigheid!
Zal bestaan in eeuwigheid.
min in pracht, Schonk
Egypte's Staat
D' opperWant zijn gunst,
Zal bestaan in eeuwigheid! 1. PAUZE.
Want zijn gunst,
Sloeg
Want zijn gunst,

OHVAHURAAVA
alom verspreid, Zal bestaan in eeuwigheid!
11. Looft den Heer, wiens heerschappij
alom
rel voerd' uit slavernij; Want zijn gunst,
PSALM 136.
12. Looft den Heer, wiens sterke hand
rel leidd' uit Faro's land;
verspreid, Zal bestaan in eeuwigheid!
13. Looft Hem, die het Roode meir
verdeeld voor Mozes heir;
14. Die,
alom verspreid, Zal bestaan in eeuwigheid!
15. Die
raëls geleider was;
om
alom verspreid, Zal bestaan in eeuwigheid!
door
door dien verdeelden plas,
zee t' onderbragt;
vorst Faro's legermagt
verspreid,
IsWant zijn gunst,
Zal
alom verspreid, Zal bestaan in eeuwigheid!
16. Die zijn volk, als bij
IsWant zijn
woestijn en zand;
TE
Want zijn gunst,
Heeft
Isde hand,
gunst,
Want zijn gunst, alIn de Schelfbestaan in eeuwigheid!
Leidde
Want zijn gunst,
373
347
RUHVAT
Vivives

JAVAVAVAVIV
RVIVAVIVAviviviviv
VANANAL
TATAY
FAHAMAVA
374
alom
17. Die,
gen
alom
18. Die
alom
alom
20. Looft
verspreid,
om
21. Die
heeft neêrgeveld;
tot wering van
verspreid,
om
doen smoren in hun bloed; Want zijn gunst,
PSALM 136.
verspreid,
grootschen zetel stiet;
19. Looft Hem, die den Amoriet
Zal bestaan in eeuwigheid!
22. Looft
de Vorsten, trotsch van moed, Heeft
Koning t' onderbragt;
verspreid,
Zal bestaan in eeuwigheid!
verspreid,
Hem.
' t geweld,
Zal bestaan in eeuwigheid! 2. PAUZE.
Hem, wiens geduchte magt
raël heeft toegedeeld;
hun land, dat
nu
Want zijn gunst,
verspreid, Zal bestaan in eeuwigheid!
Zal
KoninZal
Want zijn gunst,
bestaan in
Van
bestaan in
zijn'
Want zijn gunst, aldie erfenis,
Bazans
d' oogen streelt 9
Want zijn gunst, aleeuwigheid!
Naar
Iseeuwigheid!
zijn woord

MORVAUHAVAAJA
om
woord, bevestigd is; Want zijn gunst, al23. Die, in
om
24. Die
verspreid,
dig bood de hand;
verspreid,
alom
PSALM 136, 137.
onzen
ons,
om verspreid,
om
W
' s vijands magt gerukt;
Zal bestaan in
lagen stand,
men
Zal
onder' t leed gebukt,
aller schepslen Heer';
verspreid,
bestaan
25. Looft Hem, looft Hem, al wat leeft!
verspreid, Zal
in
Want zijn gunst, al26. Geeft den God des hemels eer!
AURUAVAVAUHVAT
eeuwigheid!
Ons
bestaan in
' t vleesch zijn voedsel geeft; Want zijn gunst,
Zal bestaan in eeuwigheid!
Zal bestaan in
PSALM 137.
genaWant zijn gunst, aleeuwigheid!
Heeft
375
uit
Die al
9
eeuwigheid!
Want zijn gunst, alLof zij
Elk stortte daar zijn bittre jammerklagt,
eeuwigheid!
zaten neêr, wij weenden langs de zooVan Bábylons wijd uitgebreide stroomen;
Als
hij

VIVIM
ANANANTAINAAMAUVAVANA
ViVa
AVAVAVAVA
TATAY
376
E
hij met smart aan' t heilig Zion dacht!
wars van vreugd' en vrolijke gezangen,
daar
' t Gevangen
Dat
PSALM 137.
2. De vijand dorst, bij al ons leed, ons tergen;
X
volk, in zijne jammren, vergen,
En
zijn harp aan sombre wilgen hangen.
elk zijn hart,
regterhand, niet
een gezang uit Zions liedren zong! Hoe zou
( zeid' elk), ons, die in rampen zwoegen, In' t vreemd gewest een lied des HEEREN voegen?
3. Jeruzalem! dat, ZOO ik u vergete,
van
schoon overstelpt, bedwong,
mijne tong aan mijn gehemelt' kleev',
4. Gedenk,
zich zelve wete!
ik u niet steeds mijn achting geev';
of leed mijn hart van Zion scheure,
Dien bittren
Elk,
Gods Stad mijn hoogste vreugd niet
Liet
HEER! 0
dag, ZOO vol
Mijn
Dat
Indien
Zoo ramp
En ik
gedenk aan d' Edomiten,
keure!
Aan Salems dag, toen wij ons land verlieten;
van grievend leed.
Ge

MORVAUHURVAVA
PSALM 137, 138.
Gedenk aan hen, die zoo ontaard en wreed
zeiden, toen z' ons zagen overvallen: ,, Ont5. O Bábylon! wij zien eerlang u straffen.
,, bloot, ontbloot ten grondslag toe hun wallen!"
kig hij, die u zal loon verschaffen;
Z
AUFURURVAVAR
Die u ver* die
geldt al wat g' ons hebt misdaan! Gelukkig hij,
Nog
u ter neêr zal slaan, Uw kinderkens zal grijpen, o
zen!
D
gij trotschen! En wreedelijk verplettren aan de rotsen. PSALM 138.
paleis,
al met mijn gansche hart uw eer
Gelukden, Heer! U dank bewijzen;' k Zal U in' t midden
van de goon, Op hoogen toon, Met psalmen prij377
waarheid zaam,
VermelIk zal mij buigen, op uw' eisch, Naar uw
Het hof der ho- ven; En, om uw gunst en
Uw grooten naam Eerbiedig loven.
2. Door al uw deugden aangespoord, Hebt Gij uw woord En trouw verheven; Gij hebt mijn ziel, op haar
gebed, Verhoord, gered, Haar kracht gegeven. AI
' s aard

JAVAVAVAVIVIM
A
Vivivivivivivivi
ATATAY
ANAVAVAVA
378
' s aardrijks vorsten zullen, HEER! Uw' lof en eer
Alom doen hoo- ren; Wanneer de rede van uw'
PSALM 138, 139.
mond, Op' t wereldrond, Hun klinkt in d' ooren. $
3. Dan zingen zij, in God verblijd, Aan Hem gewijd,
Van' s HEEREN wegen; Want groot is
' S HEEREN heerlijkheid, Zijn Majesteit Ten top
gestegen; Hij slaat toch, schoon oneindig hoog, Op
hen het oog, Die needrig knie- len; Maar ziet van ver
met gramschap aan Den ijdlen waan Der trotsche zielen.
4. Als ik, omringd door tegenspoed, Bezwijken moet;
Schenkt Gij mij leven; Is' t, dat mijns vijands
gramschap brandt, Uw regterhand Zal redding geven. De HEER is zoo getrouw als sterk;
zijn werk
Nie
Hij zal
Voor mij volen- den! Verlaat niet wat
uw hand begon, O Levensbron! Wil bijstand zenden!
PSALM 139.
iets is, o Oppermajesteit! Bedekt voor uw alwetendheid. Gij kent mij, Gij doorgrondt mijn daân,
Gij

MORVAUHIRVA
Gij weet mijn zitten en mijn staan; Wat ik beraad',
E
of wil betrachten, Gij kent van verre mijn gedachten.
2. G'omringt mijn gaan en liggen, Gij,
altoos nevens mij. Uw onbepaalde wetenschap
4. Waar
mijnen weg van stap tot stap. Geen woord is nog mijn
zou m'
PSALM 139.
tong ontgleden, of Gij, Gij weet alreeds mijn reden. 3. Gij hebt van achtren mij bezet Vooruit wordt mij de vlugt belet; Ik word bepaald door uwe hand.
Hoe zou ik, met mijn zwak verstand, Naar uwe won9
dre kennis streven? Z' is mij te groot, te hoog verheven!
zou
neder,
VAVAVAVRURAT
ik
O Heer! zijt
o Heer!
uwen Geest ontvliên?
op naar' s hemels trans,
Kent
Daar zijt Gij,
379
uw oog niet zien? Al voer ik
Waar
vertoont G'uw' glans! Al daald' ik zelfs ter helle
daar
Daar vond ik ook uw aanschijn weder!
plaats van mijne legerstee; Dáár zoud' ook
5.
Al nam ik van den dageraad De vleugelen des
#E
lichts te baat; Al waar' aan' t uiterste der zee
De
uwe
hand

Viviviviv
FARVAVAVAV
380
hand mij leiden, Uw regterhand niet van mij scheiden!
6. Indien ik zeg: ,, de donkerheid Bedekt mij voor
,, uw majesteit!" Dan is de nacht een helder licht, Dat
mij ontdekt aan uw gezigt. Voor U, o Heer! is
' t aaklig duister Den dag gelijk in glans en luister.
*
7. Gij hebt mijn gansch gestel doorgrond,
PSALM 139.
vóór mijn eersten levensstond.
dre magt,
boven;
zend voortgebragt. Op' t nagaan van uw wonB
9. Gij
Ik ben verbaMijn'
Sla ik verrukt het
Zelfs
oog
8. Mijn ziel bepeinst uw wonderdaân, Die al' t begrip te
hebt,
' k Zal U, mijn' Schepper! altoos loven. 47-27139 PAUZE.
boven gaan. Uw oog heeft mijn gebeent' verzeld, Toen
ik, verborgen zaamgesteld Als een borduursel, lag
naar
verscholen; Van mij was niets voor U verholen.
ongevormden klomp beschouwd;
wijl niets uw oog weerhoudt,
Ja,
Gij, wiens wijsheid nimmer faalt! Hadt mijn'
ge

MORVAUH HAH
geboortestond bepaald; Eer iets van mij begon
E
te leven,
100
PSALM 139. ADE
10. Hoe dierbaar zijn m' uw wonderdaân! Zij zijn onmoogbepalen.
lijk na te gaan; Hoe menigvuldig zijn z', o Heer! Zou
ik die tellen?' k zou veeleer' t Getal der korlen zands
100
Was alles in uw boek geschreven.
Uw wondren zijn niet af te malen.
11. Wanneer ik in den nacht ontwaak, Ben ik bij U,
mijn zielvermaak! O God! laat door uw groote magt
De boozen worden omgebragt; Doe, doe hen voor uw'
arm bezwij ken, Gij, bloedvergieters! gij moet wijken.
12. Stel hunnen hoogmoed perk en paal! Zij honen U door
snoode taal; Z' ontzien zich niet U, t'allen stond',
LO
Te lasteren met hart en mond, Daar zij, ten spot van
381
uw vermogen, Al uwer haatren trots verhoogen.
13. Zou' k hen niet haten in mijn hart, Wier snoode haat
komen haten,
uw goedheid tart? Zou ik hen, die U weerstand biên,
Niet met verdrietig' oogen zien?
' k Zal hen altijd volAVAHVAL
Die trotschlijk uwe dienst verlaten.
14. DoorAIAIAIAIAIRLAVAVAVA
DAURORY

VIVIM
AVANANA
iviviviviv
TATAY
MAAHAMAVIN
382
PSALM 139, 140.
14. Doorgrond m', en ken mijn hart, o Heer!
denk niet tot uw eer? Beproef m', en zie, of mijn gemoed lets kwaads, iets onbehoorlijks voed'; En doe mij
toch met vaste schreden Den weg ter zaligheid betreden!
PSALM 140.
HEER! verlos mij uit de banden,
de booze mij beknelt; Behoed mij voor des wreed2. Red mij van hen, die kwaad bedenken,
aards handen, Voor dwinglandij en woest geweld!
Is' t geen ik
mijne gangen,
lijks zamen zich beraân, Om mij door' t oorlogs9
3. Hun tongen scherpen zij als slangen;
zwaard te krenken En t' eenemaal ter neêr te slaan.
den valschheid en bedrog;
Waarin
o Regter van' t heelal!
Die daagZij passen loos op
Met monden vol van adderspog.
Zij sme4. Bescherm mij voor de goddeloozen, O HEER!
5. De trotschen, nijdig om mijn' zegen,
o m
Verlos mij van' t geweld der boozen! Die niets bedoelen dan mijn' val!
Belagen
mij

mij met koord en net; pued Zij hebben heimlijk
op de wegen
PSALM 140.
Voor mij een' valstrik uitgezet.
6. Ik dacht in mijn verdriet te smoren'; Dies riep
ik: HEER! Gij zijt mijn God! Neem mijne smeekingen ter ooren; Verzacht in' t eind mijn droevig lot! PAUZE.
7. O HEER, mijn rotssteen, mijne sterkte!
mij steeds tot heil verstrekt, En in den strijd, daar' t
Gij hebt
elk bemerkte, Mijn hoofd, als met een schild, bedekt.
8. Laat nooit des boozen wensch gelukken, Maar stuit
hem, eer zijn hand mij treff'; Verhinder zijne
gruwelstukken, Opdat hij zich niet trotsch verheff'!
9. Doe tot vergelding, Heer der heeren! Op mijner haatren moedig hoofd, Den smaad der lippen wederkeeren, Die mij van al mijn eer berooft!
kuilen storten,
10. Schud, daar zij dus mijn' roem verkorten, Schud
vuurge kolen op hen uit;
Laat hen in' t vuur, in
Geef hen aan' t nare graf' ten buit!
883
11. Een
HURVAL
URTAURVAVAVAV

AVAL
INAVININ
ivivivivivi
TATAY
VANINAVVIVAAMAVAM
384
11. Een lasteraar, een leugenspreker
aard' bevestigd zijn;
' k
onrustkweeker, Tot dat hij uit elks oog verdwijn'.
12. Ik weet, dat God, getrouw in' t rigten, armen regtzaak, daar hij schreit, Hoe valsch hem d' ontrouw moog' betigten, Beslissen zal naar billijkheid.
uw
PSALM 140, 141.
13. De vromen zullen U verhoogen, Gezegend door
oogen
R
haast
Men jaag' een' twist- en
milde hand. D' opregten zullen
Zal nooit op
PSALM 141.
toegerigt;
voor
2. Mijn beê, met opgeheven handen,
Steeds bloeijen in gewenschten stand.
Des
oep, HEER! in angst tot U gevloden: Ai!
tot mijn hulp en red; Hoor naar de stem
van mijn gebed, Daar ik U aanroep in mijn nooden!
uw
uw heilig aangezigt, Als reukwerk,
Klimm' voor
3. Zet, HEER! een wacht voor mijne lippen;
voor U
Als offers, die des avonds branden!
Behoed
de deuren van mijn' mond, Opdat ik mij, tot
gee

MOHVAUHURVAVAVA
PSALM 141.
geenen stond, Iets onbedachtzaams laat' ontglippen.
4. Neig nooit mijn hart tot kwade zaken, Om tot
godloosheid mij te spoên, Met mannen, die verkeerdheên doen: Laat mij hun lekkernij niet smaken!
5. D' opregte sla mij zonder
vreezen,
zulks weldadigheid; En zijn bestraffing, die
Ik reken
niet vleit, Zal olie op mijn' schedel wezen.
PAUZE.
6. Dat slaan zal mij het hoofd niet breken;' k Zal,
door dat liefdeblijk vermaakt, Als één uit hen in
acht op gaf,
rampspoed raakt, Te vuurger om zijn redding smeeken.
7.' k Heb hunne Regters vrij gelaten; De rots getuigt, elk heeft gehoord, Hoe aangenaam mijn
vriendlijk woord Was ingerigt tot die mij haten.
8. Men heeft ons wreed van één gereten, Verstrooid &
als beenders aan het graf: Als iets, daar niemand
Gekloofd, verdeeld, en weggesmeten.
25
385
9. Doch op U zien mijn schreijend' oogen; Op U
beUHVAT
URTAURORVAVAVAD

NAVIVAN
Viviviviv
TATAY
HAVANAVAAHAVAVAVAVAN
386
betrouw ik in' t verdriet.
PSALM 141, 142.
mijn ziel toch niet, O HEER! o eeuwig Alvermogen!
10. Bewaar mij voor' t geweld der strikken,
mijn' val mij zijn gelegd,
hunner in zijn garen vall';
hinderd, zal
van' t heilig regt, Het booze doen all' oogenblikken.
11. Dat, die godloos zijn, siddrend vreezen,
TK R
Verlaat, ontbloot
Door hen, die, wars
en riep vol angst tot Hem.
Die tot
Voorbijgegaan en veilig wezen. PSALM 142.
Elk
Tot dat ik, onveriep tot den HEER met luidcr stem; Ik smeekt'
mijn geest in mij bezweek,
' k Heb, voor zijn aangezigt, mijn klagt In mijn benaauwdheid voortgebragt.
2. Als mij geen hulp of uitkomst bleek;
4
3. Zij hebben, vol arglistigheid,
Wanneer
En overstelpt was
door ellend', Hebt Gij, o Heer! mijn pad gekend.
Een' strik op mijnen weg gespreid.' k Zag uit, in nood, ter regterhand, Maar vond noch vriend, noch onderstand.
4.' k Wou

CAVAUHURVA
4.' k Wou vlugten, maar kon nergens heen, Zoo dat
PSALM 142, 143.
mijn dood voorhanden scheen, En alle hoop mij gansch ontviel, Daar niemand zorgde voor mijn ziel. Gij zijt mijn
5. Ik riep tot U, ik zeid': o HEER!
toevlugt, sterkt' en eer,
leef, mijn deel, Mijn God, wien ik mij aanbeveel!
6. Hoor mijn geschrei!' k Ben uitgeteerd, Door mijn
vervolgers overheerd.
den nood,
Gij zijt, zoo lang ik
Ei! help en red mij uit
Want hunne magt is mij te groot!
7. Voer mij uit mijn gevangenis,
gezworen;
naams, die heerlijk is! Dat mij' t regtvaardig
volk omring', En vrolijk van uw weldaân zing'. PSALM 143.
o Oppermajesteit!
HEER! wil mijn gebeden hooren; Neig
tot mijn smeeken gunstig' ooren,
Tot roem uws
Verhoor m',
Om uwe trouw, aan mij
FURURUHVATA
387
Verhoor m' om uw geregtigheid!
2. Wil uwen knecht, door schuld verslagen, 0
25*
Heer!
ORORVAVAVVIVE

Vivivivivivivivivivi
ATATATATATAY
VINNINGAHAMAV
388
Heer! niet voor uw vierschaar dagen;
niemand zal in dat gerigt, Daar zelfs zijn hart hem
voor
aan moet klagen, Regtvaardig zijn voor uw gezigt!
3. Ik zie mijn ziel vervolgd door snooden;
het stof vertreên;
PSALM 143.
4. Dit overstelpt mijn'
19
' s vijands haat gevloden, Mijn leven
afg folterd hart.
ik mijn deerlijk lot beschouwe,
trouwe,
5. Ik
lijk de dooden, Omringd van nare duisterheên.
denk,
U evenaren?
Ik
met geest
ziel is voor
in' t midden
God! Algoede
lig, helaas!
der
aan uw gunst van vroeger jaren;
Want
genees mijn
dor, een dorstig land,
Ik zie,
rouwe;
Gij weet, dat ik op U begevaren,
uw alziend' oogen,
6. Ik hef mijn handen naar den hoogen;
in
geBezwijkt mijn
Als
uw werken na te gaan. O God! wie kan
smart!
Nog
Hoe heerlijk zijn uw wonderdaân!
Ik tracht
Mijn
Gelijk een
Dat sedert lang ligt
uit

CAVAVHIRVA
7. HEER! doe
AVIVAVE
PSALM 143.2
uit te droogen, Verkwijnend' in dien doodschen stand.
PAUZE.
mij spoedig adem halen; Wil
mijn' bezweken geest bestralen; Verberg m' uw
vriendlijk aanschijn niet; Ik zal eerlang ten
grave dalen, Indien Gij mij geen' bijstand biedt!
8. Laat mij uw dierbre goedheid prijzen, Wanneer ik' t morgenlicht zie rijzen;' k Betrouw
op U in mijn ellend'. Wil mij het ware heilspoor wijzen; Mijn ziel heeft zich tot U gewend!
9. O HEER, mijn toevlugt! hoor mij klagen: los mij uit des vijands lagen; Red mij van hen, die mij vertreên! Ik schuil, in mijn benaauwde dagen, Bij U, mijn God! bij U alleen. 10. Leer mij, o God van zaligheden! Mijn leven
Verin uw dienst besteden; Gij zijt mijn God,
389
vat Gij mijn hand! Uw goede Geest bestier' mijn schreden, En leid' mij in een effen land!
11. Laat
VAHVAL

ViviviviviVAVAVAVIVI VIVIVIM
TATAY
VANK MAHARVAVAGNA
390
5
11. Laat
mij, om
PSALM 143, 144.
uwe gunst mij niet begeven;
uwes naams wil, leven;
ziel, die tot U schreit,
G
heid zijn ontheven; Red mij om uw geregtigheid!
12. Laat nooit mijns vijands wensch gelukken;
Schenk
Laat mijne
Van haar benaauwdz' allen uit, die mij doen bukken, Om uwe gunst,
mij toegezegd. Verdelg hen, die mijn ziel ver¥
drukken; Want ik, o Heer! ik ben uw knecht! PSALM 144.
ezegend zij de HEER, die t' allen tijde
tot den krijg mijn vingers toebereid;
burg, mijn goedertierenheid,
rotssteen is, mijn handen leert ten strijde,
schild, op wiens vermogen
Roei
Mijn
En
Mijn hooge
Die mij bevrijdt; mijn
Ik vast vertrouw, wiens
arm mij wil verhoogen; Die heerschappij, en roem, en
sterkte geeft, En die mijn volk mij onderworpen heeft! 2. Wat is de mensch? wat is in hem te prijzen? Dat Gij,
O HEER! hem gunsten wilt bewijzen;
Dat Gij hem kent?

MAVAHIRVA
AVAVAVA
kent? Wat is des menschen kind, Dat Gij het acht,
5
PSALM 144.
en zoo getrouw bemint? Hij mag den naam van
IJdelheid wel dragen; Zijn tijd is kort, en al
aarde zij,
zijn levensdagen, Hoe groot, hoe sterk hij op deez'
Gaan snel, gelijk een schaduwe, voorbij.
3. Daal neder; neig, in gramschap fel ontstoken, Uw heemlen; raak de bergen, dat zij rooken, En bliksem, HEER! uw bliksems op den grond; Verstrooi hen;
zend uw pijlen uit in' t rond; Verniel hen; steek uw
handen uit den hoogen; Ontzet mij: toon uw godlijk alvermogen, En ruk mij uit een zee van ramp en nood! Der vreemden hand dreigt mij een' wissen dood.
4. Hun mond is vol van lastren en van liegen; Hun
regterhand bevlekt zich met bedriegen. Ik heilig
U, na al mijn zielverdriet, Getrouwe God! een
nieuw en vrolijk lied. Ook zal mijn luit en harp
van U niet zwijgen, Die koningen de zege doet
391
verkrijgen, Die uwen knecht, die David gunstig
redt,
RURAL

VivivivivivivivivivAVAVAVAVAVAVIVIN
TATAY
ANINAVINAMAMVAN
392
11
redt, En door uw' arm van' t booze zwaard ontzet.
PAUZE.
5. Ontzet mij; red mij uit der vreemden handen,
leugenmond mij wreevlig aan durft randen! Hun regterhand wordt door de list bestierd, Daar z' aan' t bedrog
ten,
PSALM 144.
den ruimen teugel viert. Zoo zullen zich, als planLe
sterk vertoonen; De dochters zijn, als steenen, naar
den eisch Gehouwen, op de hoeken eens paleis.
onze zonen, In hunne jeugd reeds groot en
6. Zoo word' in' t land de handel ruim gedreven, En
Wier
voorraad steeds na voorraad uitgegeven; Zoo blijk'
uw gunst, die' t vee in overvloed, Bij duizend,
E
ja tien duizend werpen doet; Ons rundervee zij sterk
en wèl geladen; Geen uitval of geen inbreuk moog' S
ons schaden; Dat geen gekrijsch de rust der stad verstoor', Noch iemand daar van boozen oproer hoor'!
7. Welzalig is
50
Dit
het volk, dat, dus
heuglijk lot door
' s Hemels
gezegend,
gunst
bejegent;

ORVAUHUR
gent; Welzalig is het volk, dat, bij' t genot
Van overvloed, den HEER heeft tot zijn' God!
God,
PSALM 144, 145.
2. Ik zal,
PSALM 145.
Ik zing, verheugd, uw' grooten naam ter eer. Ik zal den roem van uwe majesteit Verhoogen tot in d' eindlooz' eeuwigheid.' k Zal dag aan dag U eer en dank bewijzen. De HEER is groot! al' t schepsel moet Hem prijzen; Zijn grootheid streeft het kloekst begrip te
mijn God! Gij aller versten Heer!
boven. Laat elk geslacht zijn werk en almagt loven!
0 Heer! dien ik mijn' Koning noem,
Den luister van uw majesteit en roem Verbreiden,
en uw wonderlijke daân Met diep ontzag aanlofzang paren,
dachtig gadeslaan. Elks juichend hart zal uw geducht vermogen, De groote kracht van uwen
arm verhoogen; Ik zal mijn stem met aller
En overal uw grootheid openbaren.
393
3. Zij zullen, uit de volheid van' t gemoed, GedachRURVAL
invives

Diviviviviviv.
ATAY
ANANANINVANHAVA
394
dachtig aan den milden overvloed
regtigheên.
PSALM 145.
die roemen bij elk een', En juichen van al uw geen weldadig,
Van uwe gunst,
vriendlijk,
en De HEER is goed,
Barmhartig, mild, langmoedig en
genadig! Hij doet zijn gunst aan allen klaar bemerken; Zijn goedheid is verspreid op al zijn werken. PAUZE.
heven,
4. Al wat Gij wrocht, zal juichen tot uw eer; Uw gunstvolk zal, verblijd, U zeegnen, HEER! En roemen
van uw koningrijk, uw magt, Uw heerlijkheid en
goddelijke kracht; Om, waar zich' t hart ooit voelt in
leerzucht blaken, Uw heerlijkheid, uw magt bekend te
maken, En d' eer uws rijks, zoo groet, zoo hoog verVoor aller oor, den hoogsten roem te geven.
5. Uw heerschappij verduurt zelfs d' eeuwigheid. Uw koningrijk is eindloos uitgebreid. Gij ondersteunt hem,
die voor' t onheil zwicht; Wie nederstort, wordt door
U opgerigt.' t iet al op U;' t blijft alles op U wachten;

MAAVAAVAA
ten;
PSALM 145, 146.
Gij sterkt door spijs, te regter tijd hun
krachten. G' ontsluit uw hand, ontfermend en welVAUVAU
dadig, Opdat uw gunst al wat er leeft verzadig'. 6. De HEER is regt in al zijn' weg en werk; Zijn goedheid kent in' t gansch heelal geen perk. Hij is nabij de ziel, die tot Hem zucht; Hij troost het hart, dat
schreijend' tot Hem vlugt; Dat, ongeveinsd, in' t midden der ellenden, Zich naar Gods troon met zijn gebeên
Hem vreezen;
blijft wenden. Hij geeft aen wensch van allen, die
Hun bede heeft Hij nimmer afgewezen.
7. De HEER bewaart de ziel,
Maar Hij verdelgt dien Hij
die Hem bemint;
godloos bevindt.
Mijn blijde tong zal roemen in den HEER,
En alle vleesch zal juichen tot Gods eer. PSALM 146.
rijs den HEER met blijde galmen! Gij, mijn
ziel! hebt rijke stof.' k Zal, zoo lang ik leef, mijn
395
psalmen Vrolijk wijden aan zijn' lof;' k Zal, zoo
lang
HAT
HJAUKURVAVAVISVIVES

INAVININ
AVINANANANNIVAHUVIVIN
ATAY
393
lang ik' t licht geniet, Hem verheogen in mijn lied.
2. Vest op Prinsen geen betrouwen,
UPSALM 146.
wen?
mer heil bij vindt! Zoudt g' uw hoop op menschen bouAls Gods hand hunn' geest ontbindt,
3. Zalig hij, die, in dit leven,
Daar meu nimzij tot d' aarde weêr, Storten met hunn' aanslag neer.
in' t hachlijkst lot,
hulpe heeft; Hij, die, door den nood gedreven,
Zich tot Hem om troost begeeft; Die zijn hoop,
Keeren
Jakobs God ter
die Hem verbeidt,
4.' t Is de HEER, wiens alvermogen
barmen,
Vestigt op den HEER, zijn' God.
heeft voortgebragt; Die, genadig, uit den hoogen
Ziet, wie op zijn' bijstand wacht, En aan elk,
' t Groot heelal
Trouwe houdt in eeuwigheid. PAUZE.
5.' t Is de HEER, die' t regt der armen,
verdrukten gelden doet; Die, uit liefderijk erHongerigen mildlijk voedt;
Der
Die gevangnen vrijheid schenkt, En an hun ellende denkt.
6.' t Is

HVA HRVAVE
PSALM 146, 147.
6.' t Is de HEER, wiens mededoogen
schenkt het lieflijk licht. Wie in' t stof lag neergebogen, Wordt door Hem weêr opgerigt. God, die
Blinden
lust in waarheid heeft, Mint hem, die regtvaardig leeft.
7.' t Is de HEER, die vreemdelingen Met een wakend
oog beschouwt; Weeuw en wees, in twistgedingen
En in kommer, staande houdt; Maar zijn arm, der vromen hoop, Stuit de boozen in hunn' loop.
8.' t Is de HEER van alle heeren,
ter eer!
PSALM 147.
Zions God,
geducht in magt, Die voor eeuwig zal regeren, Van geslachte tot geslacht. Zion! zing uw' God Prijs zijn grootheid, loof den Heer!
397
aat' s HEEREN lof ten hemel rijzen; Hoe goed
is' t, onzen God te prijzen!' t Betaamt ons, psalmen aan te heffen, Die lieflijk zijn en harten
treffen. De HEER wil ons in gunst aanschouwen;
Hij wil Jeruzalem herbouwen; Vergâren en in vreê
doen
HRVAT
AVAVAVILAVIVES

Viviviviviviviv
ATATAN
ANANANANANAMAN
398
doen leven
AVAVAVA
2. Hij heelt gebrokenen van harte,
PSALM 147.
Hen, die uit Isrel zijn verdreven.
bindt z' in hunne smarte, Die, in hun zonden en
ellenden, Tot Her zich ter genezing wenden. Hij
telt het groot getal der starren,
Hij
gezigt op aard' verwarren; Hij roept dat talloos
heir te zamen, En noemt die allen bij haar namen.
bukken,
3. Zeer groot is onze Heer, vol krachten;
Onpeilbaar
diep zijn Gods gedachten; Daar zijn verstand, nooit af te meten, Ver overtreft al wat wij weze staand' in hun gevaren;
ten. Zachtmoedigen wil Hij bewaren,
En Hij veroog der volken,
Bezwijken
Die' t scherpst
psalmen onzen God ter eere!
onder
Hij houdt
Maar goddeloozen doet
4. Zingt beurtelings, en dankt den HEERE!
d' ongelukken.
Zingt
Dien God, die, voor het
De heemlen dekt met dikke wolken;
En haar
Die d' aarde eroont met gunst en zegen,
besproeit met vruchtbren regen; Die' t gras, door mild'
en

CAVAVHIHVA
en frissche droppen, Doet groeijen op de heuveltoppen.
PAUZE.
PSALM 147.
5. God wil al' t vee steeds spijzen, laven; Hij hoort
$$
de stem der jonge raven. Hij heeft geen' lust aan
' s menschen krachten, Aan hen, die daaruit heil
verwachten. De magt van' t paard en' s mans vermogen
Zijn beiden nietig in zijn oogen; Aan die vertrouwen
op hun beenen Wil Hij geen gunst of hulp verleenen.
6. De HE- ER betoont zijn welbehagen Aan hen, die
needrig naar Hem vragen. Hem vreezen, zijne hulp
verbeiden, En door zijn hand zich laten leiden;
Die, hoe het ook moog' tegenloopen, Gestadig op zijn goedheid hopen. O Salem! roem den HEER
der heeren;
Wil uwen God, o
kindren;
Zion! eeren!
7. Hij wil in gunst uw heil bewerken, De grendels
uwer poorten sterken, En zegent in uw land uw
Hij doet geen' krijg uw' wasdom hin399
dren; Hij deelt den liefelijken vrede, Zelfs aan
uw
HAR

Diviviviviviviviviv
VINANANANNAAHAN
ATAY
400
PSALM 147.
uw verste grenzen mede, Met vette tarw' wil
Hij u spijzen, En kroonen met zijn gunstbewijzen.
The
8. Hij zendt op aarde zijn bevelen; Zijn woord loopt snel door' s werelds deelen. Hij geeft de sneeuw, om
' t land te dekken, En tot een zachte wol te strekken,
Wier wondre vlokken, voor elks oogen,
en wijsheid klaar betoogen; Of strooit weêr, ten bekwaGods magt
men stonde, Den rijm, als stuivend' asch in' t ronde.
9. Wie zou niet voor Gods grootheid bukken? Hij werpt
zijn ijs daar heen als stukken! Wie zal bestaan voor
zijne koude? Daar niemand die verduren zoude,
Moet rijm en ijs weêr met elkandren,
Op zijn bevel, in vocht verandren; Want, waait zijn wind,
de waatren vloeijen; Rivier en beek begint te groeijen.
10. Hij gaf aan Jakob zijne wetten; Deed Isrel op
zijn woorden letten; Hij leerde z' in zijn wegen
Die moesten zijn getuigenissen
wandlen. Zoo wou Hij met geen volken handlen;
En zijn verbondsge

AVARVAVA
PSALM 147, 148.
geheimen missen. Laat dan Gods lof ten hemel
rijzen! Laat al wat adem heeft Hem prijzen! PSALM 148.
ooft God, zingt eeuwig' s HEEREN lof, Gij,
die in' t glansrijk hemelhof, Die in de hoogste plaatsen woont, Daar God u zijn nabijheid toont!
Looft Hem, gij, englen, legermagten, Die op zijn'
wil en wenk blijft wachten! Looft, heldre starren,
maan en zon! Looft d' Almagt, looft der lichten Bron! 2. Verbazend hof van d' Opperheer, Gij, hoogste
hemel! zing zijn eer!
lucht Uw dropplen
Gij, wateren, die uit de
t' overtreên,
stort op veld en vrucht!
Looft allen, looft Hem met gezangen, Hem, die
u' t wezen deed ontvangen; Die u een perk, niet
Gesteld heeft door all' eeuwen heen!
3. Loof, aarde! loof Gods wonderdaân! Gij, wal20
visch, grondlooz' oceaan! Gij, sneeuw en hagel, damp
401
en gloed! Gij, stormwind, die zijn' last voldoet! Gij, 26
' berHURURLA
VAVAVAVIVES

VIVAVAVAVIM
VINAVA MANINGARVAVAVAVA
RORVAVIVI Viviviviva
ATATATATATAK
402
bergen, heuvels, landen, stroomen!
oppermagt,
PSALM 148, 149.
vrucht- en cederboomen! Looft, looft des Scheppers
4. Looft, kruipend, wild en tam gediert'! Looft, vogels!
Die u uit niet heeft voortgebragt!
Hem, die' t al bestiert! Gij, Koningen en Regters!
zaam; Gij, Vorsten, volken! roemt Gods naam!
Gij, maagden, en gij, jongelingen!
sche jeugd!
Gij, dierbre
af zijn' lof te zingen,
hoogen,
Laat nimmer
Eerwaarde grijsheid, frisWeest in den God uws heils verheugd!
5. Looft, looft met waar' erkentenis, Zijn' naam,
hoorn, zoo vol vermogen,
die hoog verheven is: Dewijl zijn wondre majesteit Door aard' en hemel is verspreid! Hij wou den
Den roem van Israël verDat woont bij Hem,' t heeft zingens
PSALM 149.
stof; Looft God, zingt eeuwig' s HEEREN lof!
ooft, looft den HEER, dien, onbedwongen, Een
nieuw gezang zij toegezongen, In' t midden zijner gunste

AVAVARVAR
PSALM 149.
stelingen, Die Hem ter eere zingen! Dat Israël, met
blijden klank, Zijn' milden Schepper loov' en dank'! Dat
群
Zions kroost, met lofgejuich, Zich voor zijn' Koning buig'!
2. Laat d' ijverige tempelreijen, Op fluiten' s Hoogsten
naam verbreijen, Hun psalmgezangen vrolijk paren Met
trommelen en snaren, Nu God met lust zijn oogen
slaat Op Jakobs uitverkoren zaad, Zachtmoedigen *
zijn gunst betoont, En hen met heil bekroont!
3. Op' t heuglijkst zien zijn gunstgenooten, Door
' t heilsieraad, hun eer vergrooten; Dies mogen
zij van blijdschap springen, En op hun legers
zingen. Het lied, gewijd aan' s Heeren lof, Die
hooger rijst dan' t hemelhof, Vervult hun keel; be
hun hand aanvaart Een scherp tweesnijdend zwaard.
4. Dus wil d' Almagtig', op hun smeeken, Door
hen zich aan de Heidnen wreken;
by
de wreevle volken straffen; Elk loon naar werk
26*
Door hen
408
verAURURE
livivives

TA! A!
AINAVANAVAVIVAVIVAVAVAVAVAVAVivio
A
VANHAVANAVAN
404
#
verschaffen;
PSALM 149, 150.
L
Hun Koningen in ketens slaan;
Hun
grooten doen in boeijen gaan, En' t regt, gelijk
' t beschreven staat, Volvoeren naar zijn' raad.
5. Zoo zal de heerlijkheid der vromen Op' t luisterrijkst te voorschijn komen; Zoo schenkt Gods goedheid hun begeeren. Lof zij den Heer der heeren! PSALM 150.
ooft God, looft zijn' naam alom! Looft Hem in
zijn heiligdom! Looft des Heeren groote magt, In den
hemel zijner kracht! Looft Hem, om zijn mogendheden! Looft Hem, naar zoo menig blijk Van zijn
heerlijk koningrijk, Voor zijn' troon en hier beneden! Ft to z
2. Looft God, met bazuingeklank! Geeft Hem eer, bewijst
Hem dank! Looft Hem, met de harp en luit!
Looft
Hem, met de trom en fluit! Looft Hem, op uw
blijde snaren! Laat zich' t orgel overal Bij het juichend vreugdgeschal, Tot des Heeren glorie, paren!
3. Looft God, naar zijn hoog bevel, Met het klinkend
cim

AVAVAVA
PSALM 150.
cimbelspel! Looft Hem, op het schel metaal Van de vro下一
lijke cimbaal! Looft den Heer! Elk moet Hem eeren;
405
Al wat geest en adem heeft! Looft den HEER, die eeu4
wig leeft! Looft, verheugd, den Heer der heeren!
EINDE DER PSALMEN.
par Anste
AHVAL

AVAN
ivivivivivivi
NAVINAVINAMA IVANZIV
EENIGE GEZANGEN.
DE TIEN GEBODEN DES HEEREN. Exod. XX: 1-17. Deut. V: 6-21.
G
ijn ziel! herdenk met heilig beven,
Hoe
God, met majesteit bekleed, Zijn wet op Horeb
heeft gegeven, Daar Hij deez' woorden hooren deed:
2. ,, Ik ben de HEER, uw God en Koning! Die ,, van Egypten u bevrij', U leidend uit uw slaaf,, sche woning; Dient dan geen Goden nevens Mij!
3. ,, Voor beeldendienst zult gij u wachten!
Ik ben de
,, HEER, een ijvrig God;' k Straf dien in drie en vier
,, geslachten; Maar schenk mijn' dienaars' t zaligst lot! 4. ,, Misbruikt geenszins den naam des HEEREN, Zweert
,, nimmer eenen valschen eed; Want hun, die zij,, nen naam onteeren, Is zijn getergde wraak gereed!
5. ,, Gedenkt en viert, met vee en magen, Den Sabbath, ,, na zesdaagsche vlijt; God schiep' t heelal in zoo ,, veel dagen, En heeft den Sabbath zich gewijd! 6. ,, Gij

AVAVAVA
DE LOFZANG VAN MARIA.
6. ,, Gij zult uw ouders needrig eeren, Opdat uw ,, God, die eeuwig leeft, Uw dagen gunstig moog'
,, vermeêren In' t land, dat zijne hand u geeft!
7. ,, Gij zult niet doodslaan, noch u wreken! Breekt nooit
,, den echt! Steelt niemands goed! Gij zult geen valsch
,, Wat
,, getuignis spreken; Bemint elk met een vroom gemoed! 8. ,, Uw hart zal nimmer iets begeeren Van alles,
uws naasten is! Uw ziel zal, als uw
,, mond, God eeren, En houden zijn getuigenis!"
9. Och! of wij uw geboôn volbragten! Genâ! 0 hoogste Majesteit! Gun, door' t geloof in Chris*
tus, krachten, Om die te doen uit dankbaarheid!
DE LOFZANG VAN MARIA. Lukas 1: 46-55.
407
ijn ziel verheft Gods eer; Mijn geest mag
VAVAHVAA
blij' den Heer Mijn' Zaligmaker noemen, Die, in haar' lagen staat, Zijn dienstmaagd niet versmaadt, Maar van zijn gunst doet roemen! 2. Want

iVivi
ANNAHAVAVAVA
408
***
2. Want zie, om' s Heeren daân, Zal elk geslacht voortaan,
Alom mij zalig spreken;
Wijl God, na ramp en leed,
DE LOFZANG VAN MARIA.
Mij groote dingen deed.
3. Hoe heilig is zijn naam! Laat volk bij volk te zaam'
Barmhartigheid verwachten; Nu Hij de zaligheid, Voor
die Hem vreest, bereidt,
tig
4. Des Heeren arm is sterk;
Heeft
werk,
Nu is zijn magt gebleken.
Hij
wat het hart
Door al de nageslachten!
Isrel op,
Hij deed een krachDie hoog zijn van gevoelen,
verstrooid, verward,
Met alles,
Dier trotschen mogt bedoelen.
$
5. Die stout zijn op hun magt, Heeft Hij versmaad, veracht, Gestooten van de troonen; Maar Hij verhoogt en
#
hoedt Het nederig gemoed, Waarin zijn Geest wil wonen.
6. Hij heeft, na lang geduld, Met goederen vervuld Der hongerige monden; Hij zag geen rijken aan; heeft z', in hunnen waan, Gansch ledig weggezonden.
7. Zijn goedheid klom ten top;
$
Naar' t heil, zijn' knecht beschoren;
Maar
Hij nam zijn
Ge

L
OHVAVAVAVA
DE LOFZANG VAN ZACHARIAS.
Gelijk Hij, ons ten troost,
en zijn kroost, Voor eeuwig had gezworen.
DE LOFZANG VAN ZACHARIAS. Lukas 1: 68-79.
Aan Abram
of zij den God van Israël, Den Heer, die aan
Dat wil Hij ons nu schenken;
zijn erfvolk dacht, En, door zijn liefderijk bestel,
Verlossing heeft te weeg gebragt, Een' hoorn des heils
heeft opgeregt!' t Geen Davids huis was toegezegd,
wijzen mond,
van' s aardrijks ochtendstond, Door der Profeten
Gelijk Gods trouw,
409
Zich hiertoe aan de vaderen verbond.
2. God had hun, tot hunn' troost, gemeld, Hoe zijn
HAAVALA
genâ ons redden zou Van onzer haatren wreed geweld, Nu blijkt zijn onverwrikbre trouw; Nu toont Hij zijn barmhartigheid, Van ouds den vaadren toegezeid; En dat Hij wil gedenken Aan' t heilverbond, aan dien
gestaafden eed, Dien Hij weleer aan Abram deed, $
Aan zijn verbond, dat van geen wanklen weet.
3. Hi
AIHIATRIXBUR
URUPURTAVA
Ves

AVAMINAVIVIN
ATA
KANINVAINAAMA
410
DE LOFZANG VAN ZACHARIAS.
3. Hij speld' ons, dat wij t' aller tijd, Wanneer die blijde
heildag rees, Van' s vijands dienstbaar juk bevrijd,
Hem dienen zouden, zonder vrees,
in ware deugd. O dierbaar kind! o stof van vreugd!
Geschenk van' t Alvermogen!
feet, en geev' u eer! Gij treedt voor' t aanschijn van
den Heer, En baant zijn' weg door leven en door leer.
4. Dus wordt des Heeren volk geleid
met ons
Naar' t heilig regt,
Elk noem' u Gods Pronu ontstoken is, Tot kennis van de zaligheid,
f hunne schuldvergiffenis; Die nooit in schooner' glans
lot bewogen,
ongeval t' ontslaan,
verscheen Dan nu, door Gods barmhartigheên; Die,
E van zond' en
zon
Door' t licht, dat
een helder licht,
doods bestraalt,
In
Om ons
gaan, De zon des heils doet aan de kimmen staan.
5. Voor elk, die in het duister dwaalt,
Een star in Jakob op doet
Verstrekt deez'
Dat hem in schaâuw des
Op' t vredepad zijn voeten rigt!
DE

MORVAUHURUVA
Z
DE LOFZANG VAN SIMEON.
DE LOFZANG VAN SIMEON.
Lukas II: 29-92.
00 laat Gij,
2. Een
woord, hem toegezegd, Thans henen gaan
in vrede; Nu hij uw zaligheid, Zoo lang
Heer! uw' knecht
door hem verbeid, Gezien heeft, op zijn bede.
0
licht,
Naar' t
ZOO groot, ZOO schoon, Gedaald
van' s hemels troon, Straalt volk bij volk in
d'oogen; Terwijl' t
' t Heidendom verlicht, En Isrel zal verhoogen.
HET GEBED DES HEEREN.
Matth. VI: 9-13. Luk. XI: 2-4.
het blind gezigt Van
allerhoogste Majesteit! Die, in het rijk der
heeft genoeg gedaan,
heerlijkheid, De heemlen hebt tot uwen troon!
Wij roepen U, in uwen Zoon, Die voor ons bo
Als onzen Vader needrig aan.
2. Geheiligd word' uw naam! Ai! geef, Dat elk,
411
waar hij op aarde leev', Dien Vadernaam erkennen
moog'
VAHVAL

VINAHARVINAI
412
HET GEBED DES HEEREN.
moog'; Uw deugden roeme hemelhoog! Dat elk, als
kind, aan U gelijk', En in zijn doen uw beeldtnis blijk'!
3. Uw Koningrijk koom' toch, o Heer! Ai! werp den
troon des satans neer. Regeer ons door uw' Geest en
Woord! Uw lof word' eens alom gehoord, En d' aarde met uw vreez' vervuld, Tot dat G' uw Rijk volmaken zult!
4. Uw wil geschied', uw wil alleen,
hemel, hier beneên! Uw wil is altoos wijs en
Als in den
goed,' t Is Majesteit, al wat Gij doet.
stil daarin berust', En uw bevelen doe met lust!
Dat ieder
5. Geef heden ons ons daaglijksch brood! Betoon uw trouwe
ons dan geen gebrek bedroev';
zorg in nood; Gij weet, wat elk op aard' behoev', Dat
Dat nooit uw zegen
6. Vergeef ons onze schulden, Heer!
van ons wijk'! Die maakt alleen ons blijd' en rijk.
Wij schonden al
te snood uw eer; De boosheid kleeft ons altijd aan.
Wie onzer zou voor U bestaan, Had Jezus niet voor
ons

MORAVARVA
HET GEBED DES HEEREN.
ons geleen? Wij schelden kwijt, die ons misdeên.
7. Leid ons in geen verzoeking ooit! Verberg voor ons uw
aanzigt nooit! Gij weet het, onze kracht is klein, De
driften veel, en' t hart onrein. Wat wordt er van ons
in dien staat, 0 Vader! zoo Gij ons verlaat?
8. Verlos ons uit des boozen magt! Bescherm en sterk ons door
uw kracht! Wij zijn toch zwak, zijn sterkt' is groot;
Dus zijn w' elk oogenblik in nood; Hier komt nog vleesch
en wereld bij.
!!**$$
9. Want uw is' t
Ai! sterk ons dan, en maak ons vrij!
LOS
$$ ↓ ↓
koningrijk, o Heer! Uw is de kracht,
uw is al d' eer. U, die ons helpen wilt en kunt, Die,
in uw' Zoon, verhooring gunt, Die door uw' Geest
ons troost en leidt, U zij de lof in eeuwigheid!
10. Ja, Amen! trouwe Vader! ja, Wij maken staat
op uw genâ. Ons hart, o God! die alles ziet,
Veroordeelt ons in' t naadren niet; b
G' op ons bidden let, Geloovig, Amen! op' t gebed.
Het zegt, daar
413
DE
RE VIVAL
VOS

IVIVIME
MANINAVINAMAMAIA
414 DE XII. ARTIKELEN DES GELOOFS.
' k
DE EERSTE BERIJMING VAN DE XII. ARTIKELEN DES GELOOF S.
G
eloof in God, den Vader, groot van magt,
En in
Die hemel, aard' en zee heeft voortgebragt; Gods Zoon, zijn' eengen, onzen Heer, In Jezus,
dien ik als den Christus eer; Die uit een maagd,
na heilg' ontvangenis Van' s Heeren Geest, voor
ons geboren is; Die voor ons leed in Pontius ge#F
regt, Bespot, gekruist, gedood, in' t graf gelegd, Ter
helle daald', en op den derden dag, Zijn volk tot heil, op nieuw het leven zag; Ten hemel voer, en daar
in' t heerlijk leven Ter regterhand zijns Vaders
zit verheven, Van waar Hij weêr zal komen, op
zijn' troon, Ten oordeel van de levenden en doon.
2.' k Geloof ook in den Heilgen Geest, dien w'eeren;
Die
onzen geest wil troosten, leiden, leeren.' k Geloof één Kerk, een algemeen genootschap, Geheiligd, en vergaard door' s hemels boodschap; Dat Christus volk in heilgemeenschap leeft; Dat God, om't bloed zijns Zoons, mijn schuld

' k
HVAHVRZ
DE XII. AKTIKELEN DES GELOOFS. 415
schuld vergeeft; Dat ook mijn vleesch zal uit het stof F
verrijzen, En ik mijn' God in' t eeuwig leven prijzen.
XII.
G
DE TWEEDE BERIJ MING VAN DE ARTIKELEN DES GELOOFS.
eloof in God, den Vader, die' t heelal Geschapen heeft, en houdt in wezen; En dat Hij, om zijns
Zoons wil, zal Mijn Vader zijn, mijn smart genezen,
#
Mij schenken al het noodig goed, En' t kwaad, dat mij op aard' ontmoet, Genadig doen ten beste keeren. Zijn
almagt zal mij steeds behoên; Dat wou Hij, als mijn
Bondgod, zweren, Dat wil Hij, als mijn Vader, doen. 2.' k Geloof daarbij in Jezus, onzen Heer, Des Vaders Zoon, zijn' eengeboren'; Dien ik gelijk den
Vader eer, Den Christus, van God uitverkoren, Ontvangen van den Geest van God, Maria's Zoon, gehoond, bespot; Die, in Pilatus tijd, door lijden
En kruisdood, heeft voor ons betaald; Begraven is, na angstig strijden, En dus ter helle neergedaald.
3. Hij
HURT

RAVINAVINIME
AMMAVI
416
BEDEZANG VÓÓR DE PREDIKATIE.
3. Hij stond weêr op, ons tot geregtigheid,
de licht rees uit de kimmen, Om nu,
Toen' t dermajesteit, Ten derden hemel op te klimmen; Daar
bekleed met
Hij, in hoogstverheven stand, Ten troon zit aan
Gods regterhand, Van waar wij Hem ten oordeel wachten, Met Englen en bazuingeschal; Wanneer Hij
alle de geslachten,' t Zij dood of levend, regten zal.
4.' k Geloof ook in den Heilgen Geest, die één
algemeen,
0
Zoon en Vader is in Wezen.' k Geloof één Kerk, die
Met
Die Christlijk, van God uitgelezen,
heilig is; daar klein en groot Van' t zelfde heil is deelgenoot; Dat God mijn zonden wil vergeven:
dat mijn vleesch, weêr opgewekt, Dan eeuwig, met
mijn ziel, zal leven, Volzalig, heerlijk, onbevlekt. BEDEZANG VÓÓR DE PREDIKATIE.
En
En
God! die onze Vader zijt; Die t' aller tijd Ons End
uwe tegenwoordigheid, In Christus, wilt betoonen,
Wanneer men, in uw' naam vergaard, Uw woord verklaart;

AVH
klaart; Zie ons nu zaam daartoe bereid! Uw Geest
koom' bij ons wonen! Ontsluit des dienaars hart en
MORGENZANG,
mond; Wil hem en ons verlichten, Opdat hij, uit
uw heilverbond, Zich zelv' en ons moog' stichten: En wij, op uwe leer gegrond, Ons leven daar naar rigten!
W ij danken U, barmhartig God! Beschikker
van ons deel en lot! Voor uwe hoed' en trouwe wacht, Ons weêr betoond in dezen nacht.
kroon';
VANRUFURUHVALS
MORGENZANG.
2. Verleen ons, na genoten rust, Op nieuw gezondheid, kracht en lust;
kwijt,
den slaap verkwikt, Zich weder tot den arbeid schikt.
3. Dat wij ons ambt en pligt, o Heer! Getrouw verrigten, tot uw eer; Dat uwe gunst ons werk bevoorspoedig ga;
4. Zie op ons neder in genâ,
0
Daar' t ligchaam, door
Uw Geest ons leid', en in ons woon'!
Opdat ons werk
En scheld ons alle misdaân
Heer! die vol ontferming
27
zijt!
5. Ver417
AURUBURIHIRVAVAVATAJATAUKO
Ves

KAVANAVANIME
AANANA HAVIVAHAAVAN
418
5. Verlicht ons hart, dat duister is!
BEDEZANG VóóR HET ETEN.
naar uw getuigenis,
de paân,
En ijvrig
6. Schenk uwen zegen bij uw Woord!
640
des satans word' verstoord;
0
Doen vlieden alle kwain uw wegen gaan!
onz' overheid, In' t werk, door U hun opgeleid!
Wil ons,
7. Troost allen, die, in nood en smart,
B
verheffen' t angstig hart; Maak ons in tegenons voor overdaad ons
0
Sterk leeraars, sterk
spoeden stil; Hoor ons, o God! om Jezus wil!
BEDEZA NG VOOR HET ETEN.
Vader, die al' t leven voedt!
gedragen als' t behoort;
Het rijk
tafel met uw' zegen; En spijs en drenk ons
Tot U
met dit goed, Van uwe milde hand verkregen.
EFF
wachten;
Kroon onze
Leer
Dat w' ons
Doe ons het hemelsche
betrachten; Sterk onze zielen door uw Woord.
DANKZANG NA HET ETEN.
Heer! wij danken U van harte,
Voor
nood

nooddruft en voor overvloed! Daar menig mensch
AVOND ZAN G.
eet brood der smarte,
wel gevoed. Doch geef, dat onze ziele niet Aan
Hebt Gij ons mild en
dit verganklijk leven kleev'; Maar alles doe, wat
Gij gebiedt, En eindlijk eeuwig bij U leev'! AVOND ZANG.
groote Christus, eeuwig licht! Niets is bedekt voor uw gezigt; Die ons bestraalt, waar wij ook
gaan, Al schijnt geen zon, al licht geen maan.
2. Toon ons uw goedheid en uw magt, Door uw
bescherming, dezen nacht; Behoed ons tegen
ramp en leed, En blijf tot onze hulp gereed!
3. Verkwik ons door een zoete rust, Om goed te
*
doen met nieuwen lust; Dat onze slaap gematigd zij, Ja zelfs uw' naam tot eer gedij'!
wen leeft,
4. Houd ons gemoed voor U bereid, Opdat het blij
uw komst verbeid'; Daar' t in een stil vertrouVURVAVAVAL
419
Dat Gij ons onze schuld vergeeft! 27* 5. BeIAIAIAIXIAIXINURIAIRIAVAVAVAIRIAUK

VIVAVAVAVIM
AVINANANINVANINGARVAVAVAVA
Viviviviviviv
TATAY
420
5. Bescherm ons, in den bangen tijd Van zielverzoeking en van strijd;
vijand toe,
AVOND ZANG.
6. Behoed het gansche Christendom;
Dat hij ons
ons neêr;
Laat nooit den boozen
uw beeld gelijk;
200
kruis uw vreugd weêrom; Vertroost het neêrgeboeenig
gen hart, En heel in gunst der kranken smart!
2161150 ila
7. O Vader! dat uw liefd' ons blijk'; O Zoon! maak ons
Drieëenig
hinder doe!
Geef dat in
God! U zij
0 Geest! zend uwen troost
EINDE.
taigow this sons 0000
al d' eer!
Beim 19d
2005 16093 2.
AAN

MORVAUHURVA
AANWIJZING
VAN EENIGE
PSAL P S A L M E N,
geber
DIE BIJ BIJZONDERE GELEGENHEDEN, EN BIJ HET VERKLAREN VAN DE CHRISTELIJKE
LEER KUNNEN GEZONGEN WORDEN.
» den Zomer
> den Oogst
> den Winter
In vruchtbare tijden
>> tijden van schaarschheid
» tijden van onweder
> de Lente
VOOR LAND EN KERK,
Ps. 65. 67
> verdrukkingen der Kerk
» Vrede» Oorlog
» Pest en besmettelijke ziekte
tijden van vervolging
> verlossing der Kerk
» tijden van overwinning
Boetpsalmen
Van het geloofsvertrouwen
In tijden van twijfelmoedigheid
>
bestrijding over der goddeloozen voorspoed
VOOR BIJZONDERE
» gebrek van toegang tot de openbare Godsdienst
» 29.
» 104.
» 65.
»
Dankzegging voor genezing
Op het huwelijk In ouderdom
VAH
>>>
>>
>>
Jeonduct
65. 67.
>>
147.
» 46. 79. 80
>>>
85. 147.
» 3. 27. 83.
»
91. 121.
10. 12. 13. 14. 44. 94. 123.
124. 126.
46. 74. 108. 124.
33. 107. 145. 146.
PERSONEN.
Ps. 6. 25. 32. 38. 51. 130. 143.
>>> 56, 57. 62. 121. 125. 138.
>> 77. 88.
»
37. 49. 73. 92. 94.
>>
42. 63. 84.
verdrukking van vijanden Wanneer men met laster bezwaard is»
»
7. 120. 4. 7. 17. 26. 31. 64.
Gebeden om heiligheid des levens In krankheden
»
25. 86. 119. 143.
»
6. 38. 39. 41.
>>
30.
» 127. 128.
>> 71. 92 de Pauze,
BIJ
UHURE
HAURVAVAVAVIVAVIVOS

VIVAVAVAVIM
* A! 0! 0! 0! 0! 0! 0!!!!!
AAVANA VAIVANHAVANAVA
ATATATATATAY
422
Op de Kersdagen
Op den eersten dag van het jaar
» des Heilands lijden
» de Paaschdagen
AANWIJZING VAN EENIGE PSALMEN.
BIJ PLEGTIGE GELEGENHEDEN.
» den Hemelvaartsdag
» de Pinksterdagen
Voor de Belijdenis- predikatiën
Bij de Voorbereiding tot het heilige Avondmaal
Op het heilige Avondmaal
845678
» Bededagen
» Dankdagen
Bij het aanvaarden van ambten
» de bevestiging of intrede van Opzieners
de Dankzegging na het heilige Avondmaal
101112 13
Zondag.
1 Van den eenigen troost
2» de kennis der ellende uit de
wet
» den oorsprong der ellende
» de straf der zonde
» de voldoening
» den Middelaar
» het geloof
» God
Ps. 89 het begin. 98. 132 de Pauze. de Lofzangen.
39. 90. 144.
16. 22. 40. 41. 55 de Pauze. 69. 109 het begin.
» 16. 22,8 Pauze. 40 de Pauze. 69, 3 Pauze. 118,3 Pauze.
» de H. Drieëenheid
9» de Schepping
» de Voorzienigheid
» den naam Jezus
>>>
>>
» den naam Christus
>>
»
BIJ HET VERKLAREN VAN DEN HEIDELBERGSCHEN CATECHISMUS.
»
»
>>>
» den naam Christenen
» Gods eeniggeboren' Zoon, onzen Heer
>
»
>>
»
8. 47. 68,2 Pauze. 110. 45 de Pauze. 68, 2 Pauze. 72 de Pauze. 87. 133. 19. 86 de Pauze. 119. de 12 Art. des geloofs.
15. 24. 25. 26. 27. 32. 139 de Pauze.
23. 42. 43, 63. 65. 84. 130.
>>
14» des Heilands ontvangenis en geboorte 15» des Heilands lijden
66 de Pauze. 103. 106 het begin. 116. 118.
60, 79. 80. 85. 144.
66. 81. 107. 136. 147.
75. 101.
Ps. 73, 2 Pauze.
115 de Pauze. 122. 182 de Pauze. 133. 134. 138.
>>>
»
» 49 het begin.
>
25. 36. 130.
01
»
2 de Pauze.
139 het begin. 145 het begin.
>>
33 het begin.
» 115 de Pauze. 136 het begin. 146.
>>
33. 104. 147.
De Lofzang van Maria.
Ps. 2 het begin. 89.
>> 45 de Pauze. 72 de Pauze.
19 de Pauze.
51 aan het begin.
5 het begin. 11.
» 2 de Pauze. 45 de Pauze.
72 de Pauze.
De Lofzang van Maria. Ps. 22.
Zon

Zondag.
16 Van des Heilands dood, begraving
20
21
en nederdaling ter helle
17» des Heilands opstanding
18
19
22
23
24
25
26
27
28
29
138 38 34 35 38 37 38 39 40 41 4 44
33
36
43
CAVAVAVAVA
» des Heilands hemelvaart
» des Heilands zitting aan Gods regterhand
» des Heilands wederkomst
ten oordeel
4546 47 48 49 50 51 52
AANWIJZING VAN EENIGE PSALMEN.
» den H. Geest
» de Kerk
substantiatie
30» de paapsche mis
» het eeuwige leven
» de regtvaardiging
» de ongenoegzaamheid onzer
goede werken voor God
» de Sacramenten
» den H. Doop
» den kinderdoop
>>
» de gemeenschap der heiligen»
» de vergeving der zonden
de opstanding des vleesches
» het H. Avondmaal
» de wederlegging der trans» de bekeering
» Gods wet
» het eerste gebod
» het tweede gebod » het derde gebod » den eed
» de vereischten der Avondmaalgangers
»
» de sleutelen des hemelrijks» 32» de noodzakelijkheid der goede werken."
» het vierde gebod » het vijfde gebod » het zesde gebod
42» het achtste gebod
» het zevende gebod
» het negende gebod
»
»
» het tiende gebod
» de noodzakelijkheid der wetprediking
»
de noodzakelijkheid en vereischten des gebeds
de aanspraak des gebeds
de eerste bede
de tweede bede
de
derde bede
de vierde bede
» de vijfde bede
»
»
Ps. 22.
» 16. 118, 3 Pauze.
>>>
47. 68, 3 Pauze.
»
» de zesde bede.
» 110.
» het besluit des gebeds
>>>
>>
>>>
>>
>>>
>>>
>>>
19 de Pauze. 143.
111.
>>
51.
» 71, 2 Pauze. 87.
»
23.
"
>>
>>
>>
>>
>>
>>
>>>
»
>>
»
>>
»
>>
>>>
>>
»
»
»
96 de Pauze.
119, 3 Pauze. 143
48.
133.
32.
49 de Pauze.
73, 2 Pauze. 84 de Pauze.
32. 103. 130.
119, 4 Pauze. 115.
25 de Pauze. 26 de Pauze. 15. 24. 65.
119 het begin.
119, 9 en 22 Pauze.
» 62 de Pauze.
120.
131.
19 de Pauze.
65. 145 de Pauze.
103 de Pauze.
89 het begin.
72 het begin.
1.
81, 1 Pauze.
115.
145 de Pauze.
24.
63. 84. 92.
34, 1 Pauze. 78 het begin.
119, 5 Pauze.
5.
50 de Pauze. 51 de Pauze.
423
119.
145 de Pauze.
51.
FURUHVALA
>>>
>> 141 het begin
5 het begin.
NE
De
LIJST
DAVAVAVAVAVIVES

VIVIVIM
VAVAVAVIVIivivivivivivi
CATATATATATAY
HAVINGARVAVAVA
LIJST
VAN ALLE
PSA L M
NAAR DEN RANG VAN HET A, B, C.
A.
Aardsche Magten! looft den Heer;
Ai ziet! hoe goed, hoe lieflijk is' t, dat zone Al d' aard' en alles wat zij geeft,
B.
' t Behaag' U, HEER! naar mijn gebed, ' t Behaag' U mij gehoor te geven;
Behoud, o HEER! wil ons te hulpe komen, ' k Betrouw op U; hoor mijn gebeden: Bewaar mij toch, o alvermogend God!
540
EN,
D.
9
Daal haastig ter verlossing neêr, D' algoede God zij ons genadig, Dat Israël nu zegge, blij van geest: Dat op uw klagt de hemel scheure! De God des heils wil mij ten herder wezen: De HEER is groot; elk zing' zijn' lof De Heer zal opstaan tot den strijd; De HEER regeert! de hoogste Majesteit, De lofzang klimt uit Zions zalen
Der goden God verheft zijn stem met magt De trotsche dwaas zegt in zijn boos gemoed: De trotsche dwaas zegt in zijn boos gemoed: Dus heeft de HEER tot mijnen Heer gesproken:
G.
Gedenk aan David, aan zijn leed! Geduchte God! hoor mijn gebeden; Geef, Heer! den Koning uwe regten, Gená, o God! bescherm mij door uw hand; Gena, o God! genâ, hoor mijn gebed; Genâ, o God! genâ, hoor mijn gebeên: Getrouwe God! de heidnen zijn gekomen, Gezegend zij de HEER, die t' allen tijde Gij hebt uw land, o HEER! die gunst betoond, Gij,' s HEEREN knechten! looft den HEER: Gij, volken! hoort, waar g' in de wereld woont Gij zijt, o Heer! van d' allervroegste jaren, God, de HEER, regeert!
God heb ik lief: want die getrouwe HEER God heerscht als Opperheer;
502
194
Psalm
29 133
24
eab obed 15
17 4 12 1 16
64
71
074 2038855 5043 10
67
124
48
68
93
65
14
150 53
Todbe stalls d= 132 botsy
例 州 龙 闖 178
43
72
56
51
57
79
144
85
113
49
90
99
116
97
God

AVAVAVAVA
LIJST DER PSALMEN.
God is bekend bij Juda's stam,
God is een toevlugt voor de zijnen,
God is mijn licht, mijn heil, wien zou ik vreezen! Groot en eeuwig Opperwezen!
H.
' k Heb lang den HEER in mijnen druk verwacht, HEER, onze Heer, grootmagtig Opperwezen! ' k Hef mijn ziel, o God der Goden! Het ruime hemelrond
Het trotsch gedrag des boozen doet
Hoe lang, o HEER, mijn toeverlaat!
Hoe lieflijk, hoe vol heilgenot,
Hoe vreeslijk groeit, o God! Hoor, o HEER! verhoor mijn smeeken! Hij, die op Gods bescherming wacht, ' t Hijgend hert, der jagt ontkomen Hij zal noch wanklen, noch bezwijken,
I.
Ja waarlijk! God is Isrel goed,
Ik ben verblijd, wanneer men mij
Ik hef tot U, die in den hemel zit!
Ik loof den HEER, mijn' God;
Ik roep tot U, o eeuwig Wezen!
Ik zal met al mijn hart den HEER, Ik zal met hart en mond, o HEER! Ik zei: nu zal ik letten op mijn paân, In d' achtbre Godsvergaderingen, Juich, aarde! juicht alom den HEER'! Juich, aarde! juich, met blijde galmen, Juicht, o volken! juicht;
K.
Komt, laat ons zamen Isrels HEER,
L.
Laat' s HEEREN lof ten hemel rijzen: Laat ieder' s HEEREN goedheid loven, Laat ons den rustdag wijden
Looft den HEER, want Hij is goed, Looft God, looft zijn' naam alom!
Looft God, zingt eeuwig' s HEEREN lof, Looft God, den trouwen Opperheer! Looft, Hallelujah! looft den HEER!
Loof, loof den HEER, gij heidendom!
Looft, looft den HEER gestadig;
Loof, loof den HEER, mijn ziel! met alle krachten; Looft, looft den HEER; dien, onbedwongen, Looft, looft nu aller heeren HEER,
Looft, looft, verheugd, den HEER der heeren!
M.
Men heeft mij fel benaauwd van jongs af aan, Mijn geroep, uit angst en vreezen,
$ 1858 22²* 25*****-= 284
o
425
salm
8080
76
46
27
38
40
8
19
36
13
84
3
102
91
42
73
122
123
34
9
30
39
100
66
47
95
147
118
92
136
pin 150
148
106
111
el 117
107
103
al 149
18134 105
129 77
Mijn
ARAL

VAVAVAVAVAVAVAVINA
Vivi
MAMAHAVIA
426
LIJST DER PSALMEN.
Mijn God! mijn God! waarom verlaat Gij mij, Mijn hart, o Hemelmajesteit!
Mijn hart verheft zich niet, o HEER! Mijn hart, vervuld met heilbespiegelingen, Mijn ziel is immers stil tot God;
WANAN
N.
Neem, HEER! mijn bange klagt ter ooren; Neem, Isrels Herder! neem ter ooren, Neem, o mijn volk! neem mijne leer ter ooren, Neig, o HEER! uw gunstig' ooren,
Niets is, o Oppermajesteit!
Niet ons, o HEER! niet ons, uw' naam alleen Nu zal mijn ziel, nu zullen al mijn zinnen,
0.
O God, mijn God! Gij', aller vorsten Heer! O God! Gij zijt mijn toeverlaat. O God! hoe hebben wij getreurd, O God! mijns heils, mijn Toeverlaat! O God! neem mijn gebed ter ooren, O God! verlos en red mij uit den nood; O God! verlos mij uit den nood, O God! wij mogten met onz' ooren O God, zoo waardig mijn gezangen! O gij vergadering, gezeten OHEER! de Koning is verheugd O HEER! doe Gij mij regt!
O HEER! gij zijt weldadig;
O HEER, mijn God, volzalig Wezen! O HEER! verlos mij uit de banden, O HEER! wil mijn gebeden hooren; Op God alleen betrouw ik in mijn nooden; Op U betrouw ik, HEER der heeren!
Prijs den HEER met blijde galmen. Prijst den naam van uwen God,
R.
U alleen, U loven wij: Uit diepten van ellenden
U mag men zalig heeten,
Red mij, o God! uit' s vijands handen
' k Riep tot den HEER met luider stem; ' k Riep tot den Oorsprong aller dingen, mits ' k Roep, HEER! in angst tot U gevloden:
S.
' k Sla d' oogen naar' t gebergte heen,
T.
Toen Israël' t Egyptisch rijksgebied, Twist met mijn twisters, Hemelheer!
U.
P. set as ago Jel
TEOSED 100!
Finis
Psalm
22
108
131
45
62
Ell
5
80
78
86
139
115
18
1211519888585358886
telgeat 58
21
ud 26
6
140
11
146
135
59
142
120
141
121
114
35
175
130
128
V.

HVA HRVA
LIJST DER PSALMEN.
Vergeefs op bouwen toegelegd;
Verschijn nu blinkend, God der wrake;
W.
Waak op, mijn ziel! loof d' Oppermajesteit. Waarom, o God! zijn wij in eeuwigheid Waarom, o HEER! blijft Gij van verre staan? Waartoe u dus beroemd in' t kwade,
V.
Wanneer de HEER uit' s vijands magt, Wat drift beheerscht het woedend Heidendom, Wees over' t heil der boozen niet ontstoken; Welzalig hij, die in der boozen raad Welzalig hij, die zich verstandig draagt Welzalig hij, wiens zonden zijn vergeven; Welzalig zijn d' opregten van gemoed, Wie zal verkeeren, groote God!
Wil mij, wanneer ik roep, verhooren,
Wil, o God! mijn bede hooren;
Wij zaten neêr, wij weenden langs de zoomen,
Z.
' k Zal eeuwig zingen van Gods goedertierenheên;
' k Zal met mijn gansche hart uw eer
k Zal van de deugd der milde goedheid zingen, Zingt nu blij te moe
ingt vrolijk, heft de stem naar boven; Zingt, zingt den lof van' t Opperwezen! Zingt, zingt een nieuw gezang den HEERE! Zingt, zingt een nieuw gezang den HEERE, Zwijg niet, o God! houd U niet doof; Zijn' grondslag, zijn onwrikbre vastigheden
339
EENIGE GEZANGEN
De tien geboden des Heeren. De lofzang van Maria.
De lofzang van Zacharias.
De lofzang van Simeon.
Het gebed des Heeren.
Morgenzang.
Bedezang vóór het eten Dankzang na het eten. Avondzang.
UHURUR VAUHVAT
198
427
Psalm
a
De eerste berijming van de twaalf artikelen des Geloofs.
De tweede berijming der Geloofs- artikelen.
Bedezang vóór de predikatie.
2011
127
94
M 4102128 2714819 15487
104
74
52
126
37
89 138
1.0 101
32
61
81
33
112
96
198
83
87
hey guimig!
EVENDOTA
PSALTUCS

AANVAKA
VATATATATAY
VIVAHVAMAGA
Ps. 5. 64.
14. 53.
17. 63. 70.
18. 144.
24. 62. 95. 111.
28. 109.
>>
>>
>>
>>
>>
>>
>>
»
PSALMEN EN GEZANGEN,
WELKE MEN OP ÉÉNERLEI WIJZE ZINGT.
Ps. 51. 69.
>>
60. 108.
>>
65. 72.
66. 98. 118.
74. 116.
77. 86.
30. 76. 139.
31. 71.
33. 67.
36. 68.
46. 82.
BA
>>>
>>
20
sxeod
78,90.
100. 131. 142. Stem Morgenzang.
To le
» 117. 127.
» 140. Stem van de 10 Geboden.
PSA L M E N
UIT DE BERIJMING VAN DEN HEER
JOHANNES EUSEBIUS VOET.
1. 3. 6. 7. 8. 9. 10. 12. 14. 15. 16. 18. 20. 21. 22. 25. 27. 28. 30. 31. 32. 36. 38. 39. 40. 41. 44. 45. 48. 50. 51. 53. 54. 55. 57. 58. 60. 62. 63. 65. 68. 69. 72. 73. 76. 77. 78. 81. 83. 84. 85. 86. 87. 89. 94. 95. 96. 98. 99. 101. 103. 107. 109. 110. 111. 112. 114. 116. 117. 118. 119. 124. 129. 131. 132. 133. 137. 138. 141. 142. 144 en 147. De 10 Geboden, de Lofzang van Maria, het Gebed en de 2de Berijming van het Geloof.
UIT DE BERIJMING VAN HET GENOOTSCHAP 1
LAUS DEO, SALUS POPUL 0.
2. 5. 11. 13. 17. 19. 23. 24. 26. 29. 33. 34. 35. 37. 42. 43. 46. 47. 49. 52. 56. 59. 61. 64. 66. 70. 71. 74. 79. 80. 88. 90. 91. 92. 93. 97. 102, 104. 105. 106. 108. 113. 115. 120. 121. 125. 127. 128. 134. 135. 136. 139. 140. 143. 145. 146. 148 en 149. De Lofzang van Zacharias en de Lofzang van Simeon.
UIT DE BERIJMING VAN HENDRIK GHIJ SE N.
4. 67. 75. 82. 100. 122. 123. 126. 130 en 150. De 1ste Berijming van het Geloof, Bedezang vóór de Predikatie, Morgenzang, Bedezang vóór het Eten, Dankzang na het Eten en
Avondzang.

CAVAUHUR
EVANGELISCHE
GEZA NGEN,
OM NEVENS
TAAVE
HET BOEK DER PSALMEN
BIJ DEN
OPENBAREN GODSDIENST
IN DE
NEDERLANDSCHE HERVORMDE GEMEENTEN
GEBRUIKT TE WORDEN;
OP UITDRUKKELIJKEN LAST
VAN ALLE DE SYNODEN
DER
VOORNOEMDE GEMEENTEN
BIJEEN VERZAMELD EN IN ORDE GEBRAGT IN DE JAREN 1803, 1804 EN 1805.
TE AMSTERDAM, BIJ
J. BRANDT EN ZOON.
TE HAARLEM,
JOHANNES ENSCHEDE EN ZONEN.
TE GRONINGEN,
DE ERVEN R. J. SCHIERBERK EN
DE ERVEN DE WED. M. VAN HEYNINGEN BOSCH.
187 9.
VHURE
AVAVAVAVAVIVES

ATA
ANINAMAU
HODZAVE
MIDZANI
T223102
# 203/
De Algemeene Synode der Nederlandsche Hervormde Kerk houdt geene afdrukken van dit Evangelisch Gezangboek voor echt, dan die onderteekend zijn door één der leden van de benoemde commissie van toezigt.
Mun' ,, ۰/ ۰

AVAVHURVA
AAN DE NEDERDUITSCHE
HERVORMDE GEMEENTEN
IN ONS VADERLAND.
Geliefden in den Heere Jezus Christus!
Een der voornaamste gedeelten van onze openbare godsdienstoefening is het gemeenschappelijk gezang: hierdoor brengt de geheele gemeente openlijk hare hulde toe aan God en den Heere Jezus Christus, onzen dierbaren Zaligmaker, door den Heiligen Geest; hierdoor verklaart zij haar geloof in, en haar vertrouwen op Hem, die ons zoo lief heeft gehad, dat Hij zijn' eengeboren Zoon voor ons heeft overgegeven, opdat wij zouden leven door Hem; hierdoor wordt zij versterkt in het geloof aan die waarheden, die een milde bron van allen wezenlijken troost en blijdschap zijn in leven en in sterven; hierdoor wordt haar ijver opgewekt, aangevuurd en onderhouden, om het pad van geloof en godzaligheid, in afhangen van Gods goeden Geest, standvastig te bewandelen, hare heiligmaking te voleindigen en zoo geschikt te worden voor die zaligheid, tot welke wij door Jezus Christus geroepen worden. Trouwens, bij het openbaar kerkgezang vereenigen zich niet alleen de dicht- en toonkunst, om de aandoeningen onzer zielen in beweging te brengen; maar ook het gemeenschappelijk zingen, en onze bijzondere deelneming daaraan, de menigte der stemmen, de plegtigheid der vergadering, de statelijkheid van de plaats en den tijd, de belangrijke inhoud, benevens het doel van het gezang, en andere omstandigheden meer, die op het hart werken, geven aan het gezang den' voorrang, boven andere deelen der godsdienstoefening. Niet ligt zal er iemand gevonden worden, wiens gemoed eenige indrukken van godsdienst heeft, die niet meermalen dezen veelvermogenden invloed van het gezang op zijn eigen hart ondervonden heeft, en door het zingen der Psalmen, tot dus verre alleen onder ons in gebruik, in eene aanmerkelijke mate gesticht is. De Psalmen, die dit boven alle andere dichtstukken vooruit hebben, dat zij van een goddelijke herkomst zijn, behelzen zoo veel schoons, zoo vele treffende uitboezemingen van velerlei godsdienstigen aard, dat
zij
URUHURUES
UROAUKORVAVAVAVAVIVOS

AVAVANAVIVIM
0! 0! 0! 0! 0!
ATALAY
AVIVAVIVANAVAV
zij daardoor uitnemend geschikt zijn, om het echt godsdienstig gevoel bij ons te verwekken, te verlevendigen en te bevestigen. Geen wonder dan, dat de Nederlandsche Kerk, overtuigd van de hooge waarde der Psalmen, tot hare stichting van dezelve heeft gebruik gemaakt, en zich niet weinig verheugde, toen zij, voor ruim dertig jaren, eene zoo schoone berijming van dezelve ontvangen heeft; doch, dewijl de Christenheid, door alle eeuwen heen, geestelijke gezangen bij de Psalmen gevoegd heeft; daar alle de Protestantsche Kerken buiten' s lands Evangelische Gezangboeken hebben; en de Hervormde Engelsche en Walsche gemeenten in ons land derzelver nuttig gebruik hebben ingevoerd; ja zelfs achter ons gewoon Psalmboek eenige gezangen gevoegd zijn; zoo is het niet vreemd, dat een aanzienlijk deel onzer gemeenten, opgewekt door de proeven van gezangen, in den geest en toon van het vervulde Evangelie gestemd, reeds lang naar een Evangelisch Gezangboek verlangd heeft.
Alle de Nederlandsche Synoden hebben, om aan dit verlangen te voldoen, ons benoemd en gelast een zoodanig Evangelisch Gezangboek te vervaardigen. Wij, vereerd met dat vertrouwen, hebben deze zeer moeijelijke taak, onder Gods zegen, ten einde mogen brengen, en danken den hemelschen Vader, dat Hij ons bewaard en onder dezen arbeid gesterkt heeft; zoo
dat wij allen, de Groninger Hoogleeraar LUBBERS alleen uitgezonderd, die door zijnen medearbeid aan de nieuwe Psalmhet berijming der Nederlandsche Kerk aan zich verpligt heeft, einde van ons werk mogten zien.
Schoon wij meermalen in de gelegenheid zijn geweest, te betreuren, dat de Nederlandsche dichters over het geheel zoo weinig hebben gedaan voor het kerkgezang, hebben wij nogtans het genoegen gehad, eenige schoone gezangen te vinden in de werken van Lodensteijn, Vollenhoven, Sluiter, Schutte, van Alphen en anderen die nog in leven zijn, welke, door de noodige veranderingen in den vorm, voor het kerkgebruik zijn gerced gemaakt, en nu niet weinig strekken tot aanprijzing van dezen bundel. Voor het overige hebben sommige leden van onze Vergadering, of oorspronkelijke stukken, of navolgingen en vertalingen geleverd,' t welk ook door andere dichters en dichteressen geschied is, die wij openlijk daarvoor onzen dank betuigen: wij hebben van dezen arbeid zoodanig gebruik gemaakt, als wij meenden met de stichting onzer gemeenten meest overeentekomen, zonder dat wij eenigzins aan andere stukken, die niet door ons gebruikt zijn, den roem, als dichtstukken verdienen, willen onttrekken.
dien ze
Wij

MAVAHURVAHA AKVAVAVAVAVAVAVAVAVAR
Wij bieden aan onze Geloofsgenooten dit Evangelisch Gezangboek, te hunnen dienste vervaardigd, met zoo veel te grooter gerustheid aan, als zij zullen zien, dat wij geene andere gezangen hebben geplaatst, dan die met de belijdenis der Nederlandsche Hervormde Kerk, uitgedrukt in hare formulieren, overeenkomen. Trouwens, gelijk wij voor ons in deze belijdenis van harten instemmen, zoo beseffen wij tevens, hoe weinig wij haar belang zouden behartigd hebben, indien wij de leerstukken, die onze belijdenis kenmerken, en die een' zoo vermogenden invloed hebben op de heiliging van ons hart, en op onzen troost in leven en in sterven, niet klaar en krachtig hadden willen voorstellen.
Ja, wij meenden met grond te mogen vertrouwen, dat onze liederen, aldus vervaardigd, onder Gods zegen van groot nut zouden kunnen wezen, om de zuiverheid der leer, midden in den stroom van velerlei gevaarlijke nieuwigheden, in onze gemecnten te bewaren; gelijk de oude en latere kerkgeschiedenis, zoowel als de ondervinding van den tegenwoordigen tijd leeren, dat zulke liederen daartoe altijd van groote nuttigheid geweest zijn.
Er zal eenig onderscheid van toon en wijs van spreken in een en ander lied gevonden worden; is het eene, bij voorbeeld, een toon, die meer hoog en dichterlijk is, in het andere een toon, die meer eenvoudig is: dan, en de onderscheidene dichterlijke vernuften, waaraan wij de gezangen verschuldigd zijn, en de natuur der onderwerpen zelve gaven daartoe aanleiding; wij konden juist hierdoor voor allerlei soort van kerkleden des te nuttiger zijn. Uitersten hebben wij getracht te vermijden.
Wat taal en spelling betreft; reeds bij den aanvang onzer werkzaamheden, in den jare 1803, hadden wij daaromtrent bepalingen gemaakt, die, gedurende den voortgang onzer verrigtingen, grootendeels bevonden werden overeentekomen met de onlangs algemeen aangenomene regelen, die door den Hoogleeraar SIEGENBEEK zijn voorgedragen, en hebben getracht hierin met de meeste naauwkeurigheid te werk te gaan.
Wat de Melodijen aangaat; wij hebben ons niet alleen bediend van de aangenaamste onzer gewone psalmwijzen, maar ook van de meest bekende zangwijzen in de Hoogduitsche Kerken gebruikelijk; doch hebben getracht te zorgen, zoo wel voor de gemakkelijkheid, als voor de welluidendheid; en wenschen hierdoor zoo veel te meer toegebragt te hebben tot opwekking van den heiligen zanglust.
Wij erkennen, ons werk zal op verre na niet volmaakt zijn;
dan
AVAVAVAVAVIVOS

AVIVIM
Vivivivivivivavi
ATAY
FAMAVAL
dan het hoofddoel onzer werkzaamheden, de sticnting der Ge meenten, en hare opbouwing in dat geloof aan de genade,' t welk heiligt en zaligt, heeft ons, in deze en gene gevallen, wel iets doen opofferen aan de uiterste kieschheid in de Dichtkunde, en deze wederom aan die der Taal; zoodat wij ons wel eens vrijheden hebben moeten veroorloven, welke wij anders niet zouden genomen hebben.
Even datzelfde hebben wij ons ook veroorloofd ten aanzien van den spreektoon in de liederen zelven, die niet altijd de toon is van eene sprekende gemeente, maar toch altijd van eenen spreker in en met de gemeente; waarvan men nog daarenboven dit voordeel heeft, dat onderscheidene gezangen ook voor het meer bijzonder of huisselijk gebruik kunnen dienen, waartoe wij dezelve ook meenen te mogen aanprijzen.
Ontvangt dan, zeer geliefde Geloofsgenooten! dit gezangboek, met hetwelk wij nogmaals op de plegtigste wijze betuigen, niets anders, dan de eer van God en onzen gezegenden Zaligmaker, en uwer aller leering en ware stichting bedoeld te hebben de ondervinding zal u leeren van hoe groote nuttigheid het voor uw hart, onder den goddelijken zegen, wanneer het zonder vooroordeel gebruikt wordt.
wezen zal,
Vergunt ons in het bijzonder de vrijheid, dat wij u onzen arbeid, bij de godsdienstige opvoeding uwer kinderen, met allen nadruk aanprijzen: jonge harten, in welke de zaden van godsdienstige kennis en godsvrucht vroeg gestrooid zijn, kunnen, onder Gods zegen, daarvan, zoo lang zij leven, groote nuttigheid hebben. Den troost voor onze harten te genieten, dat wij in dit gewigtig stuk aan het welzijn van het opkomende geslacht medegearbeid hebben, is een van onze allervurigste wenschen.
God zegene ons werk daartoe! Hij zegene zijne Kerk in dit Land, ook door het gebruik van deze gezangen, om zijns Zoons wil, door zijnen Heiligen Geest! Amen.
Gegeven in onze algemeene Vergadering in den Haag, dezen 6 September 1805.
Uit aller naam
A. VAN DEN BERG, Praeses. J. A. LOTZE, Scriba.
J. SCHARP, Scriba.
VER

CAVAUHAVAMAA
VERKLARING,
GEVOEGD ACHTER HET
AUTHENTIQUE AFSCHRIFT
DER
ARVAAVAT
EVANGELISCHE GEZANGEN.
wwwm
Wij ondergeschrevene Predikanten en Ouderlingen, door alle de Synoden der Nederlandsche Hervormde Gemeenten, volgens derzelver bijzondere Resolutien, gecommitteerd en geauctorizeerd tot het verzamelen en vervaardigen van een EVANGELISCH GEZANGBOEK, om, benevens het Boek der Psalmen, bij den openbaren Godsdienst gebruikt te worden, daartoe opzettelijk alhier in den Haag vergaderd, verklaren de voorstaande EVANGELISCHE GRZANGEN, overeenkomstig onze gedane keuze, gemaakte veranderingen, aangenomene spel- en schrijfregels geboekt te zijn, en dus voor het eenige echte afschrift van dezelve te houden; als mede dat wij met alle naauwkeurigheid hebben toegezien, dat daarin niets mogte voorkomen, eenigzins strijdig met de aangenomene leer der Nederlandsche Hervormde Kerk, zoo als die naar Gods Woord, in den Heidelbergschen Catechismus, de Belijdenis des geloofs, en de Canones van het Synode Nationaal, te Dordrecht in de jaren 1618 en 1619 gehouden, vervat is; gelijk wij ook in gemoede verklaren, dat in dezelve niets gevonden wordt, in het allerminste afwijkende van de bovengemelde Formulieren van eenigheid: hetwelk alles wij getuigen met onderteekening onzer handen.
( Is geteekend).
Wegens de Synode van GELDERLAND:
AHAZUERUS VAN DEN BERG, Predikant te Arnhem.
PETRUS ISAACUS DE FREMERIJ, Professor en Predikant in den Bosch.
Wegens de Synode van ZUID- HOLLAND:
JAN SCHARP, S. S. Theol. Doct. en Predikant te Rotterdam. MATTHIAS JORISSEN, Predikant in' s Gravenhage.
Mr. PIETER LEONARD VAN DE KASTELLE, Oud- Ouderling in ' s Hage.
We.

ivivivivivivivis
ATATATATATAY
AVAKVA INAVIANHAVANA
Wegens de Synode van NOORD- HOLLAND: ENGELBERTUS MATTHIAS ENGELBERTS, Predika ABRAHAM RUTGERS, Predikant te Haarlem.
te Hoorn
Wegens ZEELAND:
HERMANNUS ADRIANUS BRUINING, Predikant te Vere. PETRUS JANSSEN, Predikant te Bergen op Zoom.
Wegens de Synode van UTRECHT:
GERHARDUS MASMAN, Predikant te Utrecht.
JOHANNES ANTHONIJ LOTZE, voorheen Predikant aan den Maartensdijk, nu Theol. Doctor, Professor en Aca demie- Prediker te Franeker.
BAREND TAAIJ, Predikant te Rhenen.
Wegens de Synode van VRIESLAND: MARCUS JAN ADRIANI, Predikant in Aengwirden. BERNARDUS VAN WEEMEN, Predikant te Leeuwarden. Wegens de Synode van OVERIJSSEL:
Mr. RHIJNVIS FEITH, Oud- Ouderling te Zwolle.
Wegens de Synode van Stad en Landen van GRONINGEN: HERMAN TUNTINGHE, Theol. Doct., Professor der II. God geleerdheid en Kerkelijke Geschiedenissen, en Academie- l're liker te Groningen. JOHANNES RUTGERS, Predikant te Groningen. Wegens de Synode van DRENTHE: GERARDUS SMIT, Predikant te Meppel.
( Lager staat)
De bovenstaande onderteekening is geschied in de algemeene Vergadering der Gecommitteerden voornoemd, den 6 September 1805.
mij present
10310
J. SCHARP,
Scriba.

H
AVA HAV HAAAH
EVANGELISCHE
GEZANGE N.
VAN GOD EN ZIJNE VOLMAAKTHEDEN.
geeft Hem eer,
AURUR VRUHVAT
1. AAN GOD.
Nieuwe zangwijze.
alléluja! lof zij den Heer! Aanbidt den Vader,
roem van
Den Schepper aller dingen! Den
zijn barmhartigheid, Zijn wijsheid,
magt en majesteit Moet al het schepsel zingen.
2. Halleluja! lof zij den Zoon! Gedaald van' s hemels
hoogen troon, Tot heil van stervelingen:
Hem,
die voor onze zonden stierf, En' t leven door
zijn' dood verwierf, Moet al het schepsel zingen.
3. Halléluja! den Geest zij eer! Als in zijn' tempel daait Hij neêr In' t hart van stervelingen:
Hem, die ons troost en leert en leidt, En voor
den hemel toebereidt, Moet al het schepsel zingen.
4. U,
I
AVAVAVAVAVIVES

Ziviviviv
ALATATATATAY
VANA
VANINAVINAMAMA
2
D
4. U, Vader, Zoon en Geest zij prijs!
HUMANAN
als God regeert,
GEZANG 1, 2.
op Englenwijs Gebragt door stervelingen:
driemaal heilig! wees geeerd! Uw' roem, daar Gij
gevaar behoedt,
U lof en dank
Moet al het schepsel zingen.
2. AAN GOD.
WIJZE: Psalm 36.
en hoogen God alleen zij eer! Elk kniel' voor Hem
aanbiddend neêr! Elk moet Hem dank bewijzen! Ja
Heer!
Hem, die ons ZOO eindloos goed Verzorgt en in
Moet al het schepsel prijzen.
Zingt dan den hoogen God ter eer!
glans omgeven.
aan, heft aan! roemt zijn gena'! Hij sloeg ons
mededoogend ga', Hij schonk ons zijn bescherming.
schappij, O Bron van licht en leven!
Heft
Aanbidt Hem!
Looft God! looft zijn ontferming!
buigt u dankend neêr!
2. Ja, Vader! ja, ons lied zijt Gij! Wij eeren uwe heerUw grenzenlooze
magt gebiedt; Daar rijzen werelden uit niet, Van uwen
' t Is wijs en goed al wat Gij werkt,
GU

gen!
CAVAUHUR
GEZANG 2.
Gij heerscht alom en onbeperkt, U loven alle tonAVAVAVAVAVAHVAT
U, Vader! wien' t heelal vereert, U danken
wij, dat Gij regeert, Nooit wordt uw lof volzongen.
3. Geloofd zij' s Vaders eenge Zoon! Hij bragt ons van
b
zijns Vaders troon De rijkste zegeningen: Hem, onzen ***
helper in den nood, Hem, onzen redder van den dood,
Moet al wat ademt zingen. Verlosser, Midlaar, Hoofd en
Heer! Voor U knielt uw gemeente neêr, Lofzingend in
uw wooning. Eens wordt alom U toegebragt Lof, eer en heerschappij en magt; Zoo heerscht G' als aller Koning.
4. Den Heilgen Geest zij eer en prijs! Hij wil door godlijk
onderwijs Ons in zijn waarheid leiden. Hij, van ons
erfdeel' t onderpand, Hij wil ons door zijn eigen hand
Ten hemel toebereiden. 0 Geest van God! bestuur ons
hart, Verbeter ons, troost ons in smart, Schenk moed
en kracht in lijden! Zoo zullen wij, door U geleid,
3
Eens in volmaakte zaligheid Ons eindeloos verblijden.
1.
5. Zingt,
ivivives

VAVAVAVAVAVIVAM
VATATATATAY
UNAKA
VAINAAMAVAVAVAL
4
5. Zingt, aard en hemel! zingt uw' Heer!
maal heilig meld' zijn eer! Zingt Hem op hooge
was.
toonen! De lof van God vervull'' t heelal, Die is, die
W
GEZANG 2, 3.
rafs,
die komen zal,
3. AAN GOD.
WIJZE: Psalm 89.
ij loven U, o God! wij prijzen uwen naam!
eeuwig' Vader! U verheft al' t schepsel zaam. Zingt SeEn onder ons wil woonen.
Englen zingt!
den,
Onafgebroken rijz' uw lied op hooge
den;
Het drieen heft magten aan
Profeten, Martelaars vermelden daar uw
driemaal heilig zijt G', 0 God der legerscharen!
Dat aard en hemel steeds uw grootheid openbaren.
2. U looft d' Apostelschaar in heerlijkheid, o
heel uw Kerk wordt steeds, daar boven,
toonen! Gij,
U.
troonen!
Onpeilbaar in verstand,
eer.
Heer!
Door
hier beneIn strijd en zegepraal, uw groote naam beleZij looft, o Vader! U, oneindig in vermogen,
onmeetbaar in meedoogen. 3. U,

AVAARA
GEZANG 3.
3. U, Vader! U zij lof, op een' verhoogden toon!
Lof uwen eigenen, uw' eengeboornen Zoon! Lof uwen Geest, die ons ten Trooster is gegeven, Ten LeidsAVAVAVAVAUHAN
man op den weg naar' t eeuwig zalig leven! U looft
uw Kerk alom, waar Gij die ook vergaarde, U
*
loov', wat loven kan, in hemel en op aarde.
4. U, Christus onzen Heer, bekleed met majesteit! U,' s Vaders eengen Zoon, zij lof in eeuwigheid! Het mensclidom lag in schuld en vloek voor God verloren, Gij werdt, den mensch tot heil, uit eene maagd geboren; Gij hebt
00
aan' t kruis voor ons den dood zijn magt ontnomen,
Zoo baandet G' ons den weg, om weer tot God te komen.
5. Gij zit in heerlijkheid aan' s Vaders regterhand, Tot
dat G' als Regter eens de laatste vierschaar spant: Laat
kocht ons
ons in geenen nood uw' bijstand ooit ontberen! Gij
met uw bloed; blijf, Heiland! ons regeren, Blijf ons, uw erfenis, door uwe magt bewaren,
5
Wil, met uw heilgen, ons voor uwen troon vergâren.
6. Wi
iVives

TALA!
ACTINGNANANA
AHARVAVAN
6
6. Wij zegenen, o Heer! uw goedheid al den dag! Geef,
dat eeuw in eeuw uit ons lied U loven mag, Geef, dat
we bij uw komst onstraflijk wezen mogen!
ontferm U, Heer! toon ons uw mededoogen! Op U
steunt onze hoop, o God van ons vertrouwen! Zij worD
GEZANG 3, 4.
den nooit beschaamd, die op uw goedheid bouwen. 4. GODS VOLMAAKTHEDEN. WIJZE: Mein Hertzens Jesu, meine Lust!
Hem, gij vromen!
Heer, Zoo heerlijk,
e Heer is God, en niemand meer; Verheerlijkt
is groot, zijn naam
Les
ner deugden groot,
2. Hij is,
van
eeuwigheden; Wie
Ontdekken,
was,
als Wie is,
gistren, wij!
was Hij,
volkomen? ZOO
is
groot, A
Oneindig
wat Hij is, en blijft al
*
wie ontleden? Wij
Ja!
Ontferm,
aller schepslen
De
groot zijn
naams zal zijns
De Heer
luister zijeerder, dan
wezen.
Tot in all'
geheimenis
menschen
zijn
Maar eer het aardrijk
A
de heemlen. 3. Zija

AAHAH
3. Zijn' troon omringt een glansrijk
schittrend voor onz' oogen;
gevormd ten
GEZANG 4.
ken' t aangezigt, Aanbiddend neêrgebogen: Der
heemlen boog omvat Hem niet, Hij is onzigtbaar,
Fr
' t schepsel ziet Hem enkel in zijn werken.
4. Waar waren wij, had zijne kracht Ons niet
licht,
00g,
Zelf's Englen dekleven? Hij kent
verbergt
ANAVAVAVAVAR
' t geen zijn magt Ooit aanzijn heeft gegeven:
gedachten is
6. Wie,
Te
ons,
Bij Hem is wijsheid en verstand, Bij Hem is
aard,
sterkte; zijne hand Omspant en aard en hemel.
5. Hij is, hoe ver Hij schijnen moog, Nabij, waar
w' ons bewegen; Geen nacht bedekt ons voor zijn
kent al
Hij ziet al wat wij plegen: Voor Hem
☆ duisternis; geen
buiten U, zal voor den val
De kiem zelfs der ◊
Niet Voor zijn 00g verborgen.
4
Deez'
God! behoeden? Wie, buiten U, dit
gansch

iVivaViViVAVAVAVAVAVAVAVIVAM
TALA
ANINAVINAMAA
gansch heelal Altegenwoordig voeden? Gij slaat
de
tig, vol
ELCO
gansche schepping ga', Gij zijt
GEZANG 4, 5.
wilt Gij woonen;
de doet,
Een gena',
ook
7. Gij zijt regtvaardig, heilig, goed, Bij reinen
vader,
Hem,
verteren?
barmhareen ontfermer.
die uw' wil met vreugZult G' ook met vreugde kroonen: Gij
hebt d' onsterflijkheid alleen, Hoogst zalig zijt
✦
G' in eeuwigheên, Orijke Bron
8. Of, zou de gloed dier majesteit
>
van vreugde!
Mij zondaar
Neen! nu' t geloof uw heerlijkheid In Christus mag vereeren, Nu klimt
mijn lied: de Heer is groot! De
Heer
is
onuitspreeklijk groot! Oneindig groot in liefde!
5. GODS GROOTHEID. WIJZE: Psalm 66.
neindig, onbegrijplijk Wezen!' t Heelal gehoorzaamt
uw gebied; Maar d' uiterst' einden van uw schepping Omschrijven uwe grootheid niet. Gij leeft en
heerscht

MOHVAVAVAVAAAAAAVAVAVAVAVAVARURVAL
heerscht, waar stofjes zweven, Waar geesten denken,
grenzenloos: Maar' t heerlijk licht van
uwe wooning Bedekt voor' t schepsel U altoos.
GEZANG 5.
2. Zelfs gij kunt onzen God niet kennen, Gij Geesten van het hemelhof! Gij zijne grootheid niet
bevatten, En wat zou dan de zoon van stof?
Vrijmagtig, eeuwig, onbeschrijflijk Voor menschentong en Englenstem, Bestaat Hij enkel door zich
zelven,
En
al,
zand der zee,
wat is, bestaat door Hem.
3. Hij wenkt, en millioenen wezens En werelden, als' t
Zijn door dien wenk aan' t niet
onttogen, En Hij deelt zich aan allen mee; En
zulk een God gedenkt ook mijner! Hij schiep het stof, Hij schiep ook mij. Dacht Gij ook aan een' worm, een made? Oneindig' God! dacht Gij aan mij?
4. Maar, toen die God voor mij, godloozen, Zijn' Zoon
9
ter kruisstraf overliet, Zoo groot, zoo godlijk, zoo
on

TA! A!!! A! 0! 0! 0! 7
TATAY
MAKINAAMAAVVIATA
10
oneindig Zie ik Hem in de schepping niet.' k Aanbid U, nooit begrepen Liefde! ik zink, mijn
Vader, God en Heer!
aanbidding,
0
ooit bewogen,
zijt,
eeuwen
vatten
Bedwelmd door uwe grootheid, neer.
6. GODS EEUWIGHEID. WIJ ZE: Gezang 4.
F
neindig Wezen! door geen' tijd
GEZANG 5, 6.
zal,
2. Geen nieuwe
Verzwelgt mijn denkvermogen.
zonder tal,
100
nog niet,
Voor U, in sprakelooz'
Het denkbeeld, dat Gij eeuwig
geen
ginds en weer,
waart Gij
Ik
meir
en
dicht Van Englentongen rollen;
weet niet, hoe
schoot zon
Beperkt, of
Al peinz' ik
nog haar licht
blijft steeds
hare wereldbollen, Men hoorde nog geen lotgeDreef
ik
' t
' t op nog 0
eeuwig.
Up
Het drooge was
vlakke
En toen reeds waart Gij eeuwig.
A
3. Gij zaagt reeds van all' eeuwigheid,' t Aanstaand
heelal verschijnen; Maar blijft dezelfde Majesteit,
Wat

CHAUHAVAAAAAAAAAAVA
Wat word', of moog verdwijnen.
lot
Les
*
tot den worm in' t zand, Bepaalt Gij ieders
en
4. Uw wereld
stand,
U steeds onderhouden;
heb
GEZANG 6.
duurt reeds eeuwen voort,
Maar nimmer groeit uw jaartal aan,
En noemt het al
Leo
Uw trouw en
naar uw woord, Reeds zien wij haar verouden:
5. Ja, eeuwig blijft Gij' t geen Gij zijt,
A
*
Gij zuit,
Van d' Engel
ik dan te vreezen?
zelf
in eeuwigheid bestaan, Gij zult dezelfde blijven.
op
bij name.
zal ik U vertrouwen.
weest,
haar Haast komt
uw erbarming is
en dood, altijd Mijn rots, mijn toevlugt wezen.
E
Door
Mijn ligchaam rust
cinde
6. Mijn ligchaam sterft, maar niet mijn geest,
11
Gij zult
als uw wezen is: Heil mij! die daarop bouwe!
in nood
Wat
Zoo eeuwig
slechts voor een poos,
Dien
O troost! daar Gij mij
Eens zal ik U aanschouwen!
Dan
zal
HAL

VAVAVAVAVAVAVIVANS
AVANANVAL
Vivivivivil
TATATATAY
VINAAMAANAVIA
12
zal ik bij U eindeloos, Volmaakt gelukkig leven.
7. Schoon alles om mij heen vergaat,' k Heb geen
vergaan
eeuwig staat,
te
toegezeid;
GEZANG 6, 7.
vreezen;
hebt de hoogste zaligheid
Ook mij,
Voor
Zal ik ook eeuwig wezen.
uwen
50.0
8. O God! die mij d' onsterflijkheid
A
met kracht en moed,
troon,
Uw' vrienden eeuwig
bereid, Laat mij daaraan steeds denken:
ook mij voor eeuwig
die
eens zult schenken, Houd mij voor uwe komst
Gij
Om tot uw
Waar mijn gedachten zwe- ven,
Daar boven
mijn troost, mijn dierbaarst goed, Die sterke mij 4
Die zij
7. GODS OVERALTEGENWOORDIGHEID. Nieuwe zangwijze.
eer te leven.
p bergen en in dalen, En overal is God! Waar
wij ook immer dwalen, Of zitten, daar is God;
Of stijgen, daar is
God; Omlaag en hoog verhe- ven, Ja, overal is God!
2. Zijn trouwe Vaderoogen Zien alles van nabij; Wie steunt
ор

AVAHURAAA
GEZANG 7, 8.
op zijn vermogen, Dien dekt en zegent Hij: Hij hoort
de jonge ra- ven, Bekleedt met gras het dal, Heeft zelfs
Ja, zorgt voor' t gansch heelal.
3. Gij aardrijks woest gewemel, Gij, die in' t water
voor wormen ga- ven,
FURUHURUAAR
ELE
zweeft, Of onder zijnen hemel, Of in zijn' hemel leeft, to opo to
Gij alle zijne wer- ken Ontdekt bij dag en nacht, In' t
13
voeden, hoeden, ster- ken, De goedheid zijner magt.
4. Roem, Christen! aan mijn slinke En regter zijd' is
God; Waar' k magtloos nederzinke, Of bitter lijd', is
God: Waar trouwe vriendenhan- den Niet redden, daar
ELE
is God; In dood en doodsche ban- den, Ja, overal is God! 8. GODS ONVERANDERLIJKHEID. WIJZE: Fransche Cantique 65.( met eene verzetting in den laatsten regel.)
God! eer' t aardrijk was gegrond, Eer G'al, wat
eenmaal niet bestond, Uit niet riept in het wezen; Eer d' aanvang was van plaats en tijd,
Waart G'alles, wat Gij heden zijt, Oneindig, nooit volprezen.
2. En dan, als van' t gesloopt heelal Geen spoor meer
over

VIVIVIN
Vivivivivivivivi
VINAMANINAVINAHAVNAVANAVAN
ATATA
14
over wezen zal, Zult Gij dezelfde blijven: Uw groot#E
heid en uw wonderkracht
dringbre nacht,
3. Gij zijt, en niets
hemel
69
aan
Verbergt geen 4
Zijn in geen perk t' omschrijven.
gaan voorbij
GEZANG 8.
den hemeltrans,
Hun zijn is als d' ontleende glans Der wolken
bestaat als Gij,
5. U zelv' genoeg,
U
Als dampen, die
buiten U bezwijk',
Geen schepping, hoe volmaakt z' ook zij,
4. Gij zijt al' t geen Gij eeuwig waart, Behoeft noch
hemelheir, noch aard, Noch duizend wereldklooten;
Van' t zonnelicht beschenen.
ondooruw volmaaktheid bij, Niets kan haar ooit vergrooten.
En aard en
Gij blijft; uw Evangeliewoord
verdwenen:
U zelv' gelijk, Schoon alles
6. Dat berg en heuvel nederstort',
Schoon werelden verouden,
verbrijzeld word', Dat aard en
Voegt iets tot
God! uw eeuwig heilverbond
ongestoord Zijn kracht en stand behouden.
Zal eeuwig met
Dat klip en rots
zee verdwijnen;
Rust op
een'
onver

verwrikbren grond, Dien niets kan ondermijnen.
7. Wat klaag ik in' t verdwaasd gemoed, Wat
zucht ik dan om nietig goed
GEZANG 8.
leven! Wat jaag ik naar een broos genot, Als of
120
mij van geen duurzaam lot Verzeekring waar gegeven!
HAAKAV VAUHURVAVARAR
8. Wat klaag ik, die uw woord ontving
#to
gen,
volle schuldvernietiging, Door Jezus bloed verkreVan eeuwig erfdeel in het licht Van uw
Jezus dierbaar bloed
liefde leidt mij bij
heb
Van' t onbestendig
vertroostend aangezigt, Ver boven aardschen zegen!
9. Gewis, mijn misdrijf is geboet, Gij hebt m' om
van geheel mijn lot!
den;
de
Genadig aangenomen; Uw
Van
hand,
het onderpand *
10. Ja, U behoor ik, U, mijn God, Beschikker
Van uw
En ik, ik
gena'
15
bekomen.
Van U zal niets mij scheiDe wereldvreugd vergaat met haar, Maar
Gij zijt onveranderbaar; Uw heil wil ik verheiden.
9. GODS
AIXIXIAIRIAURIAIPURUR
Ves

iviviviviva
ATATAN
VINAVINANMAAVAAGAVAL
16
W
GEZANG 9.
9. GODS ALWETENDHEID. WIJZE: O süsser Stand, o selges Leben!
aar zijn de wijzen, die mij zeggen Al' t geen de
hooge Godheid kent? Wat stervling weet mij uit
te leggen,
Waar Gods verstand begint en endt?
Hem, in' t onnaakbaar licht gezeten, Heeft nimmer menschenoog gezien. Hoe is zijn naam? zoudt gü
hem weten? Wat eindig schepsel noemt mij dien?
2. Zoo ik d' ontelbre starrenheiren, Elk deeltje van
het licht der zon, Elk zandj' aan d' oevers
van de meiren, Van hunnen oorsprong, tellen kon: Zoo zou ik mooglijk wijzer wezen, Dan immer
mensch of Engel wordt,
open,
Maar' k schoot bij U,
alwetend Wezen! Nog onbegrijplijk veel te kort.
3. Uw alziend' oogen, Heer! doorloopen' t Heelal,
hoe groot, hoe uitgebreid: Voor U ligt ieder schepsel En ieder punt van d' eeuwigheid. O Gij, die
wat is, wat
' t al weet op te noemen,
Wat was,

AVAUH
GEZANG 9.
wat worden zal, Wie kan naar eisch uw kennis roemen? God! uw
AVAVAVAVAVAVAVAVAHVAT
verstand heeft geen getal.
4. Ja, U bewondren, U vertrouwen
' t heerlijk licht van uwe wooning
Is' t
dat mij mijn hart gebiedt; Met eerbied mag ik U
beschouwen, Maar U begrijpen kan ik niet. Naar
bedriegt zijn oog,
Zoek ik met
onverzaadbren lust; Dat ziet G' en brengt, tot
KE
mijn belooning, Verstand en hart in U tot rust.
5. Uw alziend oog schrikt m' af van' t kwade,
4
eerst,
zelf bedrog en huichlarij; Ik denk, Gods oogen slaan
mij gade, Hoe diep ik ook verborgen zij. Voor Hem
kan mij geen afgrond dekken, Geen valsche schijn
Van
Dat oog zou mij nog schrik ver*
wekken, Waar' t mooglijk, dat ik d' aard ontvloog.
6. Wie kan zijn eigen hart vertrouwen, Zijn hart,
ZOO vol arglistigheid? Gij blijft
het,
Heer!
17
geheel doorschouwen, Daar' t voor U naakt en
open
DAIHIATAIMIAURIBORURIPUAVA

VIVIVIM
ivivivivivi
ATATAK
INVAINAAMAVANAVAN
18
open leit.
GEZANG 9, 10.
VINA
Treft Gij mij aan op booze wegen,
leid mij op de regte baan;
het eind de zegen Van ongeveinsde godsvrucht aan.
10. GODS ALMAGT.
WIJZE: Preis, Lob, Ehr, Ruhm, Danck!
neindig' God! het nietig stof
3. Natuur
0
5
zetel doortedringen, Om staamlend uwe grootheid lof,
voort,
lacht mij Dan
spreekt,
Uw almagt glorie toetezingen. Och! dat ons hart opregt
uw eer bedoel', Zijn niet beseff, zijn onmagt diep gevoel'!
2. Uw oppermagt reikt verder, Heer! Dan aarde, zee, en
voelt op
hemel reiken; Uw adem werpt den ceder neêr, En velt de honderdjarig' eiken: Daar siddren wij, en toch vertoont die kracht De schaduw slechts van uw geduchte magt.
Zoo
Poogt tot uw'
enkel woord 11W
in
Gij het is;
godlijk doel beperken; Gij zet uw wijz' ontwerpen
wenkt,
En' t gansch heelal moet medewerken:
het
Zich tot uw
staat
Gij
reeds
daar, Wat immer was, en zonder U nooit waar.
4. UW

CAVAVAVAVA
4. Uw wil riep zonnen uit het niet, Daar dreven
AKVARVAVARUR VRHURE
z' op uw welbehagen; En waar het oog uw' hemel
GEZANG 10.
ziet, Hij meldt de magt, die hem blijft schragen;
Meldt, dat de wenk, die hem heeft uitgerekt,
Hem en zijn heir ten eeuwgen pijlaar strekt.
5. Gij schreeft natuur haar wetten voor, En sints
kon niets haar' loop beletten: Maar, waar' t uw
ダ
die wetten:
EL ¢
wijsheid ooit verkoor, Onthief één wenk haar aan
Dan staafdet Gij uw eindloos albestuur Als Opperheer en Schepper der natuur.
6. Maar meest in uw genaderijk Vertoont uw almagt
liefdemerken; Uw lokken is geen' dwang gelijk, Gij
werkt het willen en het werken: Uw liefde wekt in ons
dien liefdegloed, Dat ook ons hart U eeuwig lieven moet.
7. Zoo vaak dan' t hart tot Jezus vlugt, En zich beveelt aan
19
zijn genade, Of op uw woord vertrouwend zucht, Dat ons
uw bijstand koom te stade; Dan breekt uw magt der zon2*
den

PATATAY
VAINAAMAANVIAV
20
den heerschappij, En maakt de ziel ten eeuwgen leven vrij.
GEZANG 10, 11.
8. Erbarmer! o die liefdemagt Verheerlijk' zich door heel
ons leven! Gij werkt al' t goed, en elke kracht Ter
deugd is ons door U gegeven. Hij, die't getrouwst op aard zijn taak verrigt, Is' t meest aan U en uw gena' verpligt. 11. GODS HEILIGHEID. WIJZE: Psalm 42.
eilig God! voor wien steeds waarheid,
van het harte geldt; Eeuwig Licht! daar niets dan
klaarheid, Niets dan vlekloos licht uit welt,
2. Heilig is, o
heiligheid, o Heer! Onze harten meer en meer
bestralen, zoo verhoogen, Dat zij heilig worden mogen.
God!
stof,
wezen, uw
Reinheid
Laat uw
Reiner,
Onbekwaam tot uwen lof,
zonnelicht: Englen zelfs, hoe rein in wezen,
Zoo
Vol van
dan het
ken voor U' t aangezigt: Wij zijn nietig, onrein
Dekzonden,
vol van vlekken, Die ons angst en schrik verwekken.
3. Nooit kunt G' iets beminnen, Vader!
Hoe volkomen
' t

AVAUHUR
aan,
' t ons ook schijn', Wat uw heiligheid niet nader', U
niet poog gelijk te zijn. Och! neem U dan onzer
ven niets vermogen,
GEZANG 11.
Die op' s levens donkre paân Uit ons zelNiets, dat goed is in uw oogen.
rein en goed,
UFUFUA VAUHAT
D
4. Wat uw rein verstand ooit denke, Dat is heilig,
*
Wat uw wil tot aanzijn wenke, Dat
9
is heilig, rein en goed: Ons verstand is zwak en
klein, Onze wil is diep onrein; Ach! dit moet
bij zoo veel vlekken, Smart en vrees in ons verwekken.
5. 0, verzacht die vrees, die smarten! Is hier onze
kracht te klein, Schep Gij zelf ons reine harten, Gij
troon,
zijt rein, maar maakt ook rein: Wasch ons diep
21
onrein gemoed, Wasch het rein in Jezus bloed, Heer!
uw goede Geest geleide Ons verstand en harte beide.
6. Heilig' God! doe ons gelijken Naar uw godlijk deugdenbeeld: Heiligst! alle smet t' ontwijken Zij, wat
hier ons' t meeste streelt, Tot wij eens voor uwen
Gansch verlost door uwen Zoon, Onder rei

ViViv
AWIN.
FAMARAVAALIA AVANAN
22
GEZANG 11, 12.
reine Hemellingen,' t Heilig, Heilig, Heilig zingen.
12. GODS GOEDHEID. WIJZE: Psalm 66.
goedheid Gods! nooit regt geprezen! Heet hij een
mensch, dien gij niet treft? Hoe snood ondankbaar moet *
hij wezen,
Die' t hart niet vrolijk tot U heft! Neen!
alles aan God dank te weten Zij steeds mijn pligt,
mijn werk, mijn lied! De Heer heeft nimmer mij
vergeten; Vergeet, mijn ziel! den Heer ook niet!
2. Wie wou mij wonderbaar bereiden?
mij niet noodig heeft. Wie wou mij zoo geduldig leiden? Hij, wien mijn hart zoo vaak weêrstreeft. sterkt in mijn gemoed den vrede, Wie schoort mijn
geest met nieuwe kracht,
Die God, die
Wie
Wie
deelt mij zoo veel
zegen mede? Is' t niet zijn arm, zoo sterk van magt?
3. Sla' t oog, mijn ziel! op' t ander leven,
Uw toegewezen erfenis, Waar gij, met heerlijkheid omgeven,
God eeuwig ziet, gelijk Hij is.
Die hoop mag u met regt
yer

VAVAUHAVA
verblijden,' tI's u ten duren prijs gekocht: Want daarom
GEZANG 12.
moest de Christus lijden, Opdat gij zalig worden mogt.
4. En dezen God zou ik niet eeren, Ik zou zijn
AVANAVAVAHAR
goedheid niet verstaan? Hij zou mij raden, ik
niet leeren? Den weg, dien Hij mij wijst, niet gaan?
Zijn wil bestier' mijn hart en zinnen, Zijn woord blijv' mij bestendig bij! God moet ik boven alles
minnen, En mijnen naasten, ZOO als mij.
5. Dit is mijn dank, dit zijn behagen, Ik moet
3
volkomen zijn als Hij; Mag ik mij naar dit doel
ExLeeft zijne liefd' in mijne ziele,
zwakheid viele,
gedragen, Dan prijkt zijn heerlijk beeld in mij: Zij leert mij
*
doen, wat Hij gebiedt, En schoon ik vaak uit
steeds voor
in' t goede,
23
Toch heerscht in mij de zonde niet.
6. Dat uwe zorg en trouwe hoede, Mijn God! mij
Die sterke mij gestaag
oogen zij!
*
Dat ik U heel mijn leven wij'!
Die
Ves

TALATA
ATAY
ANINAVINAAVIA
Die leide mij in blijde dagen, Die trooste mij in
En leer' mij zonder schrik veraaklig denkbeeld van den dood!
tijd van nood,
dragen
GEZANG 12, 13.
Het
13. GODS GETROUWHEID. Nieuwe zangwijze.
od sprak( men stell' op berg en rots Zijn woord in eeuwig schrift; En ieder, die dat
schrift aanschouwt, Die leze, wat Hij sprak:)
2. ,, Eens wordt de sterkste rots vergruisd, E
,, hoogst gebergt stort in; Maar mijn
, verbond met u,
3. ,, Treedt heen door gloeijend vuur en vlam,
,, waterstroom en zee;
Opregten! wankelt
,, schaduwe des doods;
,, bergt in zee verzink',
,, ik ken die paân, Ik zal daar bij u
,, zelfs geen hair, En' t water schaadt 11 niet. 4. ,, Treedt stout door' t ijslijk schrikdal heen
5. ,, Schoon' t alles' t onderst boven raak',
En' t vuur verzengt 11
En' t
En d'
genaaard
niet.
Vreest daar geen kwaad,
Door
zich
Der
zijn.
' t Geuit
,, baar

AAAAA
,, haar plaats verzett', Ik zal uw toevlugt zijn!"
6. Elk leez' dit als het woord van God,
en
GEZANG 13, 14.
En neem' t geloovig aan:
onwankelbaar
geen berg,
7. Ja, zijn verbond staat eeuwig
1s, wat Jehova spreekt.
geen rots:
Want eeuwig
sterflijk oog,
vast, Zoo staat
En toeft
Hij al, Hij
kent zijn' tijd, Hij komt, Hij komt gewis.
VAN DE SCHEPPING EN VOORZIENIGHEID.
14. LOF DES SCHEPPERS. WIJZE: Psalm 36.
25
eindelooze Majesteit! W' aanbidden uwe heerlijkheid,
Zoo groot, als onbegonnen! Zijt Gij bedekt voor' t
Uw naam gloeit aan den hemelboog In
HUBUHVAT
duizend, duizend zonnen. O hemel, aarde, zee! hoe luid Roept gij uws Scheppers glorie uit! In u zien
Hem onz' oogen: Gij meldt een wijsheid, die niet feilt,
Een liefde, die geen Engel peilt, Een eeuwig alvermogen.
2. Wie
livivives

AVINANANAVANNAHAV
Vivivivivi
ATATATATA
26
2. Wie bragt, o licht! op' t enkel woord,
GEZANG 14.
verborgen?
u uit zijne schatten voort, Toen gij nog waart
O starren! die den donkren nacht
O zon! wie teekend' u het spoor
d' ongemeten ruimte voor, En roept u elken morgen?
Verheerlijkt door
uw stille pracht, Wien volgt gij op zijn wenken,
En loopt en wendt in uwe vaart,
99
,, Wij allen zijn van zijn verstand
Wees!"
strijd geschaard, Op' t woord huns veldheers zwenken?
E
wij voelen ons in' t stof,
3. ,, God, God!" roept elk, ,, ons wrocht zijn hand,
,, dachte!" Dus juichen z' allen uwen lof,
prezen.
Als benden, die ten
Door
Een enkele geEn wij,
Oneindig'! uw geslachte.
Wat nacht zich om ons henen stort', Een wijz'
4. Ja, groote Schepper van' t heelal!
en liefdrijk' oorzaak wordt Ook van den mensch geO stervling! hoe gij hier ook schreit,
God
riep u tot aanwezigheid, Het doel moet godlijk wezen!
W' ontzonken
door

HVARIAVA
door den diepsten val Aan onzen eersten luister.
F
Ons eens ZOO
De trekken van uw heerlijk beeld,
glansrijk meegedeeld, Verzwolg een aaklig duister:
Maar in dien nacht van' t bangst verdriet
ren,
GEZANG 14.
en
ken w' aan uw liefde niet; Wij durven wederkeeons
' t bloed van uwen Zoon, Ook als Herschepper eeren.
5. Nog spreekt uw almagt: ,, Er zij licht!"
duisternisse
Daar w' U op een' genadetroon, Gegrond in
ons,
zwicht
Ontzon27
En onder eenen tranenvloed, Dien' t waar berouw
Dan zien w' in Jezus onzen
door
In onze donkre harten,
En nacht
weenen doet, Kiemt ons geluk uit smarten.
Heer,
lieven Vader weer, Die alles heeft vergeven:
In U den
U ter deugd bereid, Door
En
deze
VARAL
zichtbre schepping leidt Tot een onsterflijk leven. 6. Hoc blinkt in bloem, in gras, in kruid, Dan een weldadig' almagt uit, Waarop wij veilig bouwen!
Hoe
Ves

TATAY
ANA AVIVAVIVAAMAUHAVAUFVA
28
Hoe blinkt ons dan in zon en maan
loutr' ontferming aan,
GEZANG 14, 15.
de werken uwer hand,
Gij houdt wat G' eenmaal schiept in stand,
lage stof des doods,
wij, een prooi des diepsten neods,
7. Hoe heerlijk zijn uw
Die uitlokt tot vertrouwen!
orde.
E
U loov', U prijz', U eer',
Oneindige! niet zinken.
H
een' hooger' trap van deugd,
En starren
worde! Gij schept uit lijden hemelvreugd,
Een eedler schepping blinken.
werken, Heer! U dank',
bij' t heil ons aangebragt,
Wat is, wat
O zaligheid van ons geslacht!
Zien uit het
En laat
Hier lof
Ook
oe blinkt uw majesteit alom
En uit verwarring
15. LOF DES SCHEPPERS.
WIJZE: Psalm 36.
was of
Uit zond'
Hoe zwijmt
en dank te
gader! În Adam door den dood geveld,
手
zus schooner weêr hersteld! Lof, Halleluja, Vader!
heiligdom Der schepping, eeuwig' Koning!
in JeIn' t onbegrensde
Straalt
ons

MAVAVARVA
TEX
ons bij nacht de hemel aan, Dan zien wij maan
en sterren staan, Als wachters voor uw wooning;
Verlicht de zon ons oog bij dag, Zij leert ons,
vrolijk met ontzag,
wen;
GEZANG 15.
uwe volheid mededeelt, En uitlokt tot vertrouwen.
In haar uw licht aanschouZij is de spiegel, die ons' t beeld Van
2. Bij' s werelds aanvang sprak uw mond:, Het licht
,, zij daar!" en' t was terstond, De duisternis werd
luister: Zoo zal eens' t heil ons toegezeid, Op uw
bevel, met majesteit Verrijzen uit het duister.
Ete
Heer uw licht zijn' zachten gloed In ons verkieumd en stug gemoed, Door levenswekking, toonen; Dan
schijns, ook bij nacht,
zal ons hart, dat U verwacht, In' t licht uws aanwijsheid en
leven;
3. In mensch en dier, iu bloem en kruid
Laat,
vermogen uit,
29
Getroost en zeker woonen.
nimmer ledig, nimmer moe',
Blinkt
Uw liefde schept hun
Aan' t schepsel reikt Gij voedsel toe, En,
Stelt Gij uw eer in
VAVAVAL

LAVINAVIAVIM
AVIV.
30
GEZANG 15.
' t geven; Dit predikt ons het gansch heelal, En zee,
en woud, en berg, en dal; De stemmen vloeijen
**
zamen; Zij roepen luide: wordt verlicht!
En zeg,
o mensch! met toeverzigt Op Gods beloften, Amen.
4. Nog heeft de schepping schooner' glans Voor ons,
nu wij aan' s hemels trans De wooningen aanschouwen Van Hem, die schuld om niet vergeeft,
En
daar als onze Vader leeft, Aan wien w' ons lot be5. De rijke, vrolijke natuur
trouwen:' t Verhelderd oog zoekt nu alom, zus in dat heiligdom, Door' t stil geloof, te vinden; Tot Hij ons zelf in heerlijkheid, Door' s heOm Jemels ruime velden, leidt Als zijn verhoogde vrinden.
Doe ons haar schoonHoe meer
heid, uur op uur, Vollediger bevatten;
zij ons den Schepper toont, Нос meer zij onze
vlijt beloont, Hoe hooger wij haar schatten. zoon beschouwt zijns vaders magt, Zijn' rijkdom, wijsheid, liefd' en pracht, Met oogen nooit verzadigd;
Hoe
Een

HVAHUR
GEZANG 15.
Hoe scherp beluistert hij die stem, Die van zijn'
vader spreekt tot hem, Zijns vaders eer verdadigt.
6. Als wij in stroom of waterval, In zee, in storm,
bij rots of dal Gods majesteit bewondren, Dan
zwelt een traan in' t kinderoog;
ren wij omhoog
HUAVA VAHVAL
Ja, moedig hooDen God der eere dondren. Is
Hij een God, die ons behoedt, Maar elken vijand vlugten doet Als golven voor de winden; Dan is Hij' t ook, aan wien w' in nood, Ook in den strijd met hel en dood, Een rots der eeuwen vinden.
7. Vertoont ons worm, en rups, en mier,
en mug, ja' t kleinste dier
Zijn wijz'
En vlieg, * en goede
wetten; Dan stremt ons onze kleinheid niet, Om ons
vertrouwen, bij verdriet En leed, op Hem te zetten.
31
In Jezus Christus zijn wij groot, Hij Midlaar, ' s Vaders Troongenoot, Verhoogd' ons tot zijn leden: Zou God, daar Hij zijn' Zoon bemint, Aan hen, die Hij in Hem bemint, Zijn' rijkdom niet bested P
8. Laat
201

AVANANANINVANINAAMA AVAVAN
32
8. Laat eens de glans van zon en maan
relds avond ondergaan,
ken,
zal eerst voor' t verhelderd oog De schepping zigtG
GEZANG 15, 16.
baar spreken; Daar zal natuur op ieder blad, Dat
Hier is de wijsgeer slechts
hier Jezus meest bemint,
ten;
zij op aard verzegeld had, Geheimen ons doen lezen.
# h ¢*
Als' t Lam de kaars is daar omhoog:
den,
FLO
*
te;
Ons zal geen licht ontbreken t' achten, Het gansch
2. Hij spreekt als Heer,
od is mijn lled,
16. GODS VOORZIENIGHEID. WIJ ZE: Gott ist mein Lied.
en orden
Bij' s weHij is de God der krach*
Heer is zijn naam, groot zijn zijn werheelal is zijn gebied.
3. Zijn kleed is' t licht,
Daar
een kind; Maar die
Zal daar de wijste wezen.
Hij heerscht
En
Hij spreekt als Heer, en uit zijn' stand
Keert alles tot zijn niet straks weer.
wereldstelsels worals God,
En zijne keus de besen zijnes
zetels
ves

veste
d' eeuwen
zen,
AVAUHURAH
4. Oneindig rijk, Volzalig, nooit volprezen, Voor
mel
mel,
0 Heer! wie is aan U.gelijk?
5.' t Zij klein of groot Op aard, in zee of hezegen,
GEZANG 16.
geve,
Is op de trouw en' t regt gesticht.
6. Om mij in' t rond
zweve,
ten
UAVAVAVAVAR
God, om eeuwig God te weHij kent het al, al hun gemengd gewe7. Steeds aan mijn zij',
Wat is, of was ligt voor Hem bloot.
geven,
*
mijn wegen, En mij, en u kent Hij gegrond.
€
Hij geeft mij
betrachten,
Schept Hij mij rust en
kracht en hulp op al
Waar ik mij ook beWaar ik omhoog, waar in de laagte
8. Hij kent ons hart, Ons wenschen, bidden, smachAl waar ik ben, verzelt Hij mij.
Wat kwaad wij doen, wat goed wij ooit
En ijlt ter hulp in onze smart.
9. Hij woog mij af, Wat mij zijn guust Woul
Schreef in zijn boek, hoe lang ik hier 3
33
zou

Viva
!!!!!!!
ATAY
VAMA
34
Eboo
zou leven,
10. Niets,
#
11. Wie
aan U denken,
geschenken, Mijn hart,
pronken?
len;
dalen!
AVAN
500
13. Gij
is niets
kent
geschonken,
12. In gras en halm
Lang, eer Hij mij het aanzijn gaf.
# b ¢ 0
lerwegen,
GEZANG 16.
' t mijn,
wezen,
Verkondigt
het drenkt
En
Waarmee de pracht,
wijn, en zegen 14. Valt hier op aard
0
Uw lof op mijne lippen zijn.
Elk stofje zelfs, dat G' aanzijn hebt
land
alles Maar
dag en
Heer! zal eeuwig
Gij lucht, gij zee, gij velden, bergen,
Gij zijt zijn loflied, gij zijn psalm.
Schenkt blijdschap alGods
uw
zijnes Scheppers
Zien wij zijn wijsheid pra15. Is God mijn schild,
nacht,
wondren
en
magt.
koorn
wille, Heer! dat mijn hart zich met dien troost
en
Ontvangen wij van uwe hand.
Geen musch, dan met uw
dan stille, Dat d' eigen zorg ook mij bewaart.
Wil God mijn Redder
Wat heb ik dan met mijnen God te
vree

DAAAAAH
W
vreezen, Wat woede d'afgrond om mij spilt?
En
17. GODS VOORZIENIGHEID.
WIJZE: Wer nur den lieben Gott läszt walten.
GEZANG 16, 17.
ie maar den goeden God laat zorgen,
op Hem hoopt in' t bangst gevaar,
bij Hem veilig en geborgen, Dien redt Hij
schen dag:
godlijk, wonderbaar: Wie op
vertrouwt, Heeft zeker op geen zand gebouwd.
2. Wat baat ons al' t zwaarmoedig vreezen? Wat
den Heer
baat ons' t zuchten, wee en ach!
ons kermen wezen, Al kermden w' ook den ganHij wil;
vrij,
Is
P
zijn' raad geleiden,
Hij
Drukt maar te meer, hoe meer men klaagt.
3. Men blijy eerbiedig God verbeiden,
den hoogen God
De last des jammers, dien men draagt,
Vergeefs zou al
weet,
ootmoedig stil; Hij zai ons naar
En zwijg'
' t is goed en heilig, wat
Vertrouw het aan zijn wijsheid
35
wat elk het nuttigst zij. 8* 4. Zeg
NARVAE

Vivivivi
AVIANINANTANAVANU
36
4. Zeg nimmer in uw droefenissen,
,,' t wel gaat, is
#
,, zijn liefde missen,
God bemint.
schijn',
5.' t Is
ken
# 640
en
doet
6. Treed
GEZANG 17, 18.
ligt voor
rijk? Ligt
ziet,
W
Gods kind;
Wie klagen over ongelijk, Als Hij den rijeindlijk alles u
Hij toont eens, wie zijn kindren zijn.
arm wil maken,
daarop wacht:
God,
Hoe donker hier Gods weg ook
,, De man, dien
Ik
Want voorspoed volgt dien
en
moet gewis
neem uw' pligt getrouw in acht;
wie zal' t wraken,
in' t geen niet
Of ook den armen groot
Voor ons de kiem van' t heilzaamst goed?
il, groote
vrolijk voort op' s Heeren wegen,
verlaat
ons treuren
ten zegen, Wanneer gij biddend
En
' t Wordt
Wie steeds geloovig op Hem
Begeeft,
18. GODS VOORZIENIGHEID.
WIJZE: Fransche Cantique 86.( met verandering van den derden regel.)
niet.
eeuwig Hij
God! in onze lofgezangen
Den

CAVAUHAVA
L
Den diepen dank
' t Welk
jesteit,
X
Ons
2. Uw alziend oog aanschouwt ons in genade, Het
GEZANG 18.
slaat ons steeds alom naauwkeurig gade; Terliefd'
wijl uw gunst, waardoor al' t schepsel leeft,
van nietig stof ontvangen,
Gij, ZOO hoog, ZOO groot in ma3. Voor onze voet baant Gij ons effen wegen,
te,
Bekroont met heil en goedertierenheid.
Gij bestrooit met heil en milden zegen; 4
leidt gij ons,
140
5. Gij
leven, vreed en vreugd, ja alles geeft.
Die
4. Nooit voelen wij de kleinste zielesmarte, De
Die ons
Dus
flaauwste wensch ontstaat nooit in ons harwat eer! met uwe hand, Vol
en trouw, naar' t hemelsch vaderland.
duldt, Niet straks geneest, of liefderijk vervult.
Die Gij, ZOO' t maar uw wijze liefde
ziet de kracht, het woelen onzer lusten,
97
zoo zeer, zoo menigmaal ontrusten; Gij
ziet
VAURVAL

IV.
FAHAMAVALGA
38
ziet het ook, hoe
En
# b ¢ 0
den,
den,
kent den
Dan
6. Gij weet, hoe graag wij naar uw voorschrift leef$
En naar het doel van onze roeping streefGEZANG 18.
strijd daartegen
voelen wij, dat
zeer dat kwaad
mer ongeval,
En, welk een troost! als onze voet vertraagt,
Tot
leidt Gij
7. Voert Gij ons ooit in ongeval of lijden,
aan,
schikt den strijd altoos naar onze kracht,
uwe
geeft Gij ons een zwaren strijd te strijden, Gij
van
ons,
ons
tot
' t wordt ons heil, hetgeen men rampspoed dacht.
8.' t Bepaald getal van onze levensjaren Zult Gij ons, zelfs elk' oogenblik, bewaren; Zoo staat het vast, dat nimons hart.
kracht ons schraagt.
Met eene trouw, die alles wel zal maken;
zelfs
smart,
9. Zoo ziet Gij ons, zoo blijft Gij voor ons waken,
in,
Of menschenhand ons leven korten zal.
door
tot over
Of
En
graf
den grootsten nood,
en
Zoo
dood. 19. GODS

AVAVAVAVAHAAKAAVAVAVAVAVARVAT
ten tijdstip hebt
19. GODS VOORZIENIGHEID. WIJ ZE: Auf dich, mein Vater! will ich trauen. ( veranderd.)
en menschenmin;
God! gelijk Gij ons het leven Ten regduren,
keurig d'uren, Hoe lang ons aanzijn hier zal
3. De
in uw hand;
ademhalen,
dalen,
2. Wie, wie van alle menschenkindren
uw' vrijen raad verhindren?
kel
Met
GEZANG 19.
griefde,
gegeven Met wijsheid, magt
liefde,
Zoo telt Gij ook naauwwijsheid, magt en menschenmin.
wijslijk toegedeeld;
4. Gij hebt,
ze rampen en bezwaren,
Uw wenk
maat van onze levensjaren,
En,
Uw wil, uw raad houdt eeuwig stand.
Geheel ons lot is
doet,
Uw wenk doet ons ten grave
Kan ooit
Heer! ons
Van onHebt Gij ons
Uw tuchtigen was enGij hebt die wonde weer
waar de smart ons immer
geheeld.
0 albestierend' Koning! De plaats
99
beivivives

ATAY
MAAHANMAZA
40
bestemd van ieders wooning,
in hij werken moet,
zegeningen,
gen;
5. Wat
En
troonen zinken,
GEZANG 19.
Die wij
blijft in eeuwigheid regeren,
6. O Vader! wat
afhanklijk ons
hier beneên;
verhooren,
verloren:
schen
7. Laat nimmer
al, wat Gij bepaalt, is
*
De maat bepaald dier
uit
Dan
Heer
de majesteit:' t Moet alles voor uw wenontrukken; Maar deze magt werkt
ken bukken, Niets kan zich aan uw magt
uwe hand ontvinDen kring, waarder
den naar
wijsheid Uw
wij ooit bedoelen,
dood;
heeren!
G' onze dagen moogt vermeêren,
kent
ons te dwaas
Uw is de kracht,
te voelen Zij onze blijdschap
was' t geluk voor
Woudt G'altijd onzen wensch
In
goed.
Gij
zaligheid.
Van
begeeren,
heil ons
U
uwe hand
ons
alleen.
Dat
Noch jagend wenzijn
w'al

MAVAVA
heilig,
w' altijd veilig, Al wat Gij doet is wijs en
8. Leer ons dan steeds
besteden,
den,
9. Zoo zal ons
En liefd' is al, wat Gij besloot.
uw bestelling hope bouwen, Geef ons,
*
wij den kostbren tijd Getrouw in uwen dienst
Door
GEZANG 19, 20.
vrolijk op uw
uw
0
op U
FVAVAVAVARAVAR
vertrouwen,
of ongeval,
de schaal
ven, vroeg of spade, Om Jezus
Om door' t geloof Hem natetreOp
toekomst wachten;
wien Gij onze Vader zijt.
ons steeds voor U bereid; Zoo zij ons sterdat
hart den dood verachten, En
Och! houd
genade,
20. RUST IN GODS BESTUUR. WIJZE: Psalm 134.
bloed, door
Een ingaan in de zaligheid.
ns hart verheugt zich, dat bij God' t Bestuur is van geheel ons lot, Dat Hij ons vreugd,
Naar wij behoeven, zenden zal.
2. Hij, die ons gansch bestaan doorziet, Houdt ook
van ons verdriet; Zijn wijsheid weet,
41
of
DAIRIATRIXIAIRURORIAURUAVAU
KORVAVADIVAVIVES

JAVAVANA VIVIM
SOOTATATATAY
AHAHAVIN
42
of ongeneugt
3. Hij, die zijn' eigen' weg wil gaan, Ziet dwaallicht vaak voor starren aan,
op
schijnsel door, Dan dwaalt hij ligt van' t regte spoor.
4. God kent alleen het naaste pad,
gemoed,
¢
5. Daar die
ons
de hemelstad;
ons
GEZANG 20.
Ons best bereidt voor
alles,
6. Hij, die
nimmer
Of smart,
Hij
En, gaat hij op dat
weet,
leidt ons
hemelvreugd.
of blijdschap voordeel
verwachting in ons leeft,
verlaten zal, ons
opgeleid, Ons vormt tot hooger zaligheid.
door' t aardsche
wanneer in ons
wat Hij geeft; Wijl elke last,
8. Als wij de doodsvallei
Dat uitloopt
Heeft
elk aardsche vriend alleen;
zijne
Behaagt
betreen,
doet.
dal,
trouw verpand Voor onze komst in' t vaderland.
liefd' en
7. Waar ons geen schepsel helpt, helpt Hij,
alles vlugt, staat Hij nabij;
in nood en strijd, Blijft Hij dezelfde t'aller tijd.
Die
Laat
in rust en vreugd,
Maar Hij, de
Als
ons
beste
vriend

OHVRUHURAAAAAVAVAVAVAVAVAVAVAVAL
vriend
vertrouwen
in nood,
F
9. Komt! treen wij dan gemoedigd voort,
조
op zijn
H
GEZANG 20, 21.
Verzelt
ons over graf en
niet met al;
sta,
woord;
Hoe moeilijk
weg ook schijn', Het eind zal zeker zalig zijn.
21. TEVREDENHEID IN GODS BESCHIKKING. WIJZE: O gesegnetes regieren!
blinken,
eilig, heerlijk Opperwezen! Die het groot heelal
gebiedt, Alles
moog verdonkring vreezen,
dood.
In vast
ons de
dat vreest uw luister niet: Zitten wij in treurig
duister, Nog behoudt dat eeuwig licht Al zijn'glans en al zijn' luister, Waardig aller lof en dicht. 2. Gij alleen zijt alles waardig, Wij, die stof zijn,
Alles zij ten dienst U vaardig,
Doe dan vrij al wat Gij doet;
Maar
43
dan of het vall'; Zoo uw luister maar mag
Of het
Of wij
drijven, of wij zinken, Wat Gij doet is even goed.
3. Zou die ootmoed ons niet voegen? Wij zijn niet,
N
dan voor den Heer; In uw' wil is ons genoegen,
En ons heil is in uw eer, En uw eer in al uw
werVOS

Vivivivi
PALATAY
MAHARVAVIATA
44
GEZANG 21.
werken, Zelfs als Gij ons zinken doet: Kunnen
wij uw' lof maar sterken, Wat Gij doet is even goed.
4. Diepe wijsheid zijn uw paden,
of paal Zijn, o hooge God! uw daden, Zijn uw
Wijsheid zonder eind
wegen altemaal; Zijn ze zuurheid, zijn ze zoetheid, Wij aanbidden, zwijgen stil: Want de wezenlijke Goedheid Maakt het goed met dat Zij' t wil.
5. Wie zou dan uw doen bedillen? Kwaad, zegt somtijds ons gevoel Op uw godlijk doen en willen; Maar
den ramen,
die wijsheid mist haar doel. Konden w' ooit de reWaarom dus de Hemel koos
6. Vaak, door eigenheid bedrogen,
9
Ach! hoe
zonden wij ons schamen, Onze zin bleek zinneloos.
Waanden wij, des
Heeren eer, Wijsheid, goedheid, alvermogen Bleek op andre wijs veel meer; Maar wij lieten ons verleiden, En wij feilden in dien vond, Omdat anders, dan wij zeiden, In dien raad geschreven stond.
7. Raad, dien schepslen nooit doorgronden, Raad, waardoor

CAVAUHAVA
GEZANG 21.
AVAVAVAVAVAVAAVAL
door de hemel staat, Onuitspreeklijk wijze vonden
Van des aardbols wigt en maat, Waardoor' t al is afgeteekend, Kunstig op zijn plaats gesteld, Eeuw
en dag en uur berekend, Starrenheir en stof geteld. 8. Onbegrijplijk hoog beramen, Raad, waarnaar de hemel zweeft, Al het schepslenheir te zamen Zich
veren
beweegt en roert en leeft, Die de raadren en de
Van dit magtig uurwerk drijft, Zoo dat, in hun talloos keeren, Niets verwrikt, of achterblijft.
9. Ja, wij bukken voor dien wijzen, Dien bepaalden
raad, die wis Al ons lieven, al ons prijzen, Meer
dan alles waardig is; Wie zou ooit, om eigen
voordeel, Wenschen, dat die keten brak, Of dat
schatten in zijn oordeel Ligter, dan zijn ongemak?
10. Nutter ging nog, een' der dagen, Dit geheele wereldrond, Dan uw godlijk welbehagen, Dan een stip
daarvan, te grond. Hier verdwijnt, wat ooit moog
45
blinken, Vrienden, rijkdom, eer of staat, Laat het
valDAVAURUAUKURVAVAVIVAVives

AVIVAM
Vivivil
LAVAVAVAVAVAV
46
vallen, laat het zinken, Niets besta dan deze raad.
22. DE BESTE KEUZE. WIJZE: Glück zu, Creutz, von gantzem Hertzen!
de
ust, mijn ziel! uw God is Koning,
wereld zijn gebied;
wenken,
2. Ieder
GEZANG 21, 22, 23.
ze dag aan
woelt hier
Maar
tevreden met
dag,
at
Hij
om
En
Alles
zelf
lot; uw
verandring,
Hunkert naar
zien zal, Wenscht terug' t geen hij
wisselt
zwoegt een
3. Rust, mijn ziel! uw God is Koning,
verandert
Zie,
op
hoe
*
wijsheid, die geen' eindpaal heeft,
En betreurt
het geen hij
handvol stofs,
Heel
alles
zijn
eens zag.
4
niet.
verandert,
verlang alleen naar
23. TEGEN ONMATIGE ZORGEN. WIJZE: Wenn mein Stündlein vorhanden ist.
tot
zijn' wensch En klein ontwerp te schikken!
W
Bezield voor oogenblikken, Om hier de toekomst naar
Wees
hier
God.
mensch
Daar
En tijd en eeuwigheid doorzweeft,' t Heelal bestuurt en re- gelt. 2. Een

AVAVAVA
2. Een blik op d' eindelooze baan Van' t vast gesternt daar boven, Waar zonnen op Gods wenk
niets vermag,
ontstaan, En op Gods wenk verdooven, Stelt mij
*
mijn kleinheid in den dag, Die luttel weet, die
3. Mijn ziel! pleeg met d' ervaring
GEZANG 23.
Oog Jozef, Mozes, David na,
stondig leven?
hoeft,
En toch met God durft twis- ten.
uw klagen prijzen; Hoe vaak deed God uit
kent
schijnbaar kwaad Het heerlijkst goed verrijzen!
HAAVAVAAAL
raad,
*
op Golgotha, En leer Gods weg
4. Waartoe u dan beangst, bedroefd
zinbedrog,
Dan wordt
Staar Jezus aan
aanbid- den.
In dit kortUw Vader weet, wat gij beEn zal' t u zeker geven. Alleen Hij
uw duurzaam nut; Zijn wijsheid blijv' in
nood uw stut, Op haar verlaat g' u vei- lig!
5. Wat ziet gü van de toekomst toch, Wat van
den dag van morgen?
Uw vrees en hoop zijn
En dwaasheid al uw zorgen. Volbreng
47
alORORVAVAVAvivives

VIVIVIVAVĀVANĀVIVAM
Viva
VALS
VIVAHAAVAVINE
48
alleen getrouw uw' pligt, En eens wordt u het duistre licht,
6. Uw
uws
aan
stout vermeten;
ten
verdre
$
Gods
Wat
zorg
GEZANG 23.
d' uitkomst hier
is
louter
' t geluk van' t groot geheel
onderdeel, Zijn
loos licht
zelfs Het miertje
Of waant g' in' t liefdrijk plan
trots,
liefd'
Heilands bloed,
aanschouwen,
moog
7. Zou ik, wie ooit hier twijflen moog, Uw trouw,
woog, Om mij uw' Zoon te schenken;
vergeten? Neen,
mijn God! verdenken, Nadat uw goedheid U bewe- zen.
8. Maar, Vader! daar wij om u heen
Uw pogen
omvat die al- len.
Strekt ieders heil
ste twijfling waar hier hoon; Of zoudt Gij met
Zich naar
uw' eigen' Zoon Niet alles aan mij schen- ken?
Wat,
9. Dan rust ik in uw' Vaderschoot
De flaauwEen vlekdan een
gewiss' alleen, Kan ooit op U vertrouwen?
geef, dat mijn onrein gemoed, Ontzondigd in mijns
rein
Och
uw wetten rig- te!
Met al mijn angst

VAAVAAZ
dood
angst en zorgen;
mijn eenig al,
GEZANG 23, 24.
wat mij ooit ontvall',
In uwen Zoon geborgen: Dan blijft Gij,
Mijn rots, mijn deel,
24.
hoop bedekt,
Dan ben ik boven nood en
HURVAVAVAVAVAVAVAZA
Voor dit en' t eeuwig le- ven.
ls de nacht van bange zorgen' t Uitzigt uwer
gesmaakt,
BEMOEDIGING.
Nieuwe zangwijze.
Ons, uit dezen nacht van zorgen,
nieuwe zorgen wekt:
Als de lichtstraal van den morgen
Slechts tot
ben uwe magtig' armen
by
Ach! wie geeft dan nog
voor menschen Trost in zulk een bitter lot? Ja, by
aan d'eindpaal uwer wenschen, Christen staat er
hulp voor menschen, Staat uw Vader en uw God.
& boo Z dit veege
2. 0! wat hoop aan u in' t leven, In jammerdal, Op uw moeilijk pad gegeven Tot een
leidstar door dit leven, Als' t u donker vallen zal!
Jezus! in uw magtig' armen Wordt de zoetste troost by
Als zich niemand scheen t' erbarmen, Heb49
IJzren ketens losgemaakt. 4
3. Ноор

VAVAVARVA
AVI
iViVil
50
3. Hoop op Hem! uit al de zorgen,
vig aarde geeft,
E
gen,
leven,
zonder zorgen leeft.
G
dat leven,
voor d' uitkomst beven;
Dat men, na een' nacht van zorgen, oby
ES
GEZANG 24, 25.
is
eef,
nog groot,
25.
Rijst het licht eens van dien morDoor dit donkre tranendal, Doe u niet boy
drukt,
Die deez' droeSterveling! de weg door' t
altijd moog staren; Wat leed blijft bij het leed
Waar men nooit meer zorgen zal.
ONDER RAMPEN.
WIJZE: Gezang 4.
al mijn lijden
bo
Kies dien Leidsman naar
Jezus! dat ik in mijn' nood Op
2. Zou, met het oog
Eeuwig
Dat U is wedervaren?
klein, En
tot
E
lig, ik onrein, Ik niets dan rampspoed waardig.
Daarbij
Heer! is weldaad,
Gij waart heiU gewend, Mijn hart
nog angstig klagen? Gij hebt van mijn verdiend'
E
ellend Den zwaren last gedragen. Wat mij nog
Het zuivert, heelt, maar

OHJAUHURAAAAAAA
maar doodt niet meer, Geheiligd door uw lijden.
3. Door
GEZANG 23.
U geleerd ken ik in God Den allerbesten vader, En ieder
Brengt mij zijn liefde nader;
en rein geluk:
op door ramp en druk, Tot
onspoed in mijn lot
Neen,
Hij leidt mij
ware deugd
Daarvoor zal ik Hem danken.
4. Zou ik, in' t prangen van mijn' nood, Den
bittren heildrank schroomen, Daar Gij door uw'
verzoeningsdood Het wrangst aan hebt ontnomen?
starend op dat liefdepand, Kus ik de
vaderlijke hand, In' t midden van mijn lijden.
zegt mij aardsch' ellend?
5. Mogt ik maar onder tegenheên In deugd en godsvrucht winnen, En U, mijn' Leidsman hier
beneên, Steeds vuriger beminnen! Met U, wat
Met U bereik ik
' t zaligst end, Met U blijf ik verwinnaar.
4
8. Zoo juich ik midden in' t verdriet, Waar andren
HAP

TALAY
AAAAAVING
32
dren angstig vreezen.
mij niet,
Dat ik,
ziet,
alleen geloov',
ten
ken,
# L ¢*
van
niet
tranenbeken
zorgen,
GEZANG 25, 26.
Kastijd mij, waar' t moet
Aan voor eigenliefde doof,
Gij! die mijn ellende,
26. ONDER RAMPEN.
WIJZE: Psalm 130.
Tot wien ik d' oogen
mij nog open
mij redding aan,
En
De
Mijn
verdriet, Verhoor, 0
Van
Waar alles mij ontvlugt;
aan
leen te zien,
3. Och! leer mij
Vader! och
2. Ach, Heer: waar straalt erbarmen,
uw trouw, 0
staan?
nood,
Dan in
' t hart, dat
Mijn
die' t
uwe liefd' 4
Mijn bange dagen
wende in nachverlaat
God! mijn smeewezen;
voor U verborgen, Die mijne
Aanschouw de
tot U zucht.
angst en
Vader!
uw Vaderarmen,
Waar lacht
hart beknelt,
in mijn nooden Op
al
tranen
U
Mijn' eigen' wil te dooden,
Die
mijn
Zijn
telt.
alEn
HIIL
d'u

gen,
d uwen hulde biên. Toon mij bij al uw slaDat Gij nog vader zijt. Wat kan mijn
hart niet dragen, Zoo lang m' uw wil verblijdt?
bron en steun mijns levens, Mijn Vader
4. Ja,
en mijn God! Uw liefd' en wijsheid tevens
AAAAAAA
Bestuurden steeds mijn lot. Wat rampen mij
Wat om mij zamenspant, De bebe
ker van mijn lijden Komt van een vaderhand.
bestrijden,
den
5. Ook bij mijn bangste smarten Blijft G op mijn
heil bedacht; Gij plaagdet nooit van harten
Het menschelijk geslacht: Het leed, dat zelfs
door HW
kwaad
GEZANG 26.
Er
een
boozen Hier strekt tot tuchtiging, Werd
6. Gij huwd' aan zonde smarte,
4
hand gekozen Tot hun verbetering.
hier pijn,
lijden,
Aan zeedlijk
Opdat in' t eind hun harte
aan gespeend zou zijn. Dan juichen z' om
Dat ZOO veel heils verving,
53
Daar Englen zich verblijden Om hun verbetering.
7. En
HAVAL

WEATATATATAT
A! A!
O!! ATATATATAK
54
AVAI
7. En
zou
uw
vaderhand aanschouwt?
naam vertrouwt, Als' t onder uwe slagen
toen
조
mindren Van' t hart, aan U gewijd? obo liefste kindren,
8. Ja, Vader, trouwe
versagen, dan' t hart
en mond: Nooit was
verbeide,
treên
GEZANG 26, 27.
eer
op
Wij
G' ons lijden zondt.
ons,
Vader!
Dat
ons wilt leiden,
Zou ramp de hoop veruw liefd'
uw geleide Gerust
op
Die Gij het meest kastijdt.
Wat ons hier
* stellen' t in uw hand,
uw'
Neen!' t zijn
Reeds juichen hart
ons nader,
naar
Een
27. ONDER RAMPEN. WIJZE: Psalm 77.
Dan
nog
En
' t vaderland.
Vader! U verbeiden, Volgen, waar Gij
Steunen op uw trouw en magt, Psalmen zingen in den nacht, Hooren, wat Gij ons wilt
leeren, Uw bevel met daden eeren, En, voor d' uitkomst willig blind, Stil zijn als' t gespeende kind.
2. Leer ons warsch zijn yan het zorgen
Voor den nade

VAVAVAU
derenden morgen, Bij het kwaad, dat ons ontmoet, Stil gelooven, God is goed: Biddend waken, moedig
strijden, Needrig wachten, hopend lijden, Vrolijk zijn met stil ontzag, Leer ons, Heer! dit elken dag. 28. TROOST IN TWIJFELMOEDIGHEID. Nieuwe zangwijze.
den:
oet gij steeds met onspoed strijden, Christen!
trear niet om uw lot, Hulp ontbreekt u nooit in' t lij2. Is
GEZANG 27, 28.
vreden met uw lot, 0, uw Redder is uw God!
zen:
AAVAVAVAHVAAVAA
Moet gij steeds met onspoed strijden, Wees teuitkomst ziet, Nog hebt gij geen kwaad te vree*
de nood zoo hoog gerezen, Dat gij nergens
gen:
Is de nood zoo hoog gerezen,
Hem alleen,
uitkomst ziet, God, uw God vergeet u niet.
Dat gij nergens
3. Vest in bang' en droeve dagen Al uw hoop op
Schroom niet Hem om hulp te vraVest in bang' en droeve dagen Al uw
55
hoop op Hem alleen, Hij kan helpen, Hij alleen.
4.' k Weet

iviviviviva
PATATAN
VARARIVAL
56
4.' k Weet zijn woord is Ja en Amen, Zijn beloften feilen niet, Nimmer zal Hij ons
' k Weet zijn woord is Ja en Amen,
ten feilen niet,
GEZANG 28, 29.
getroost,
5. Ja, in duizend bange stonden
gered,
den:
steeds
Zalig hij, die
zaam zijn gebod,
tot
beschamen:
Zijn belofHem vliedt!
Heeft Hij steeds
Eeuwig wordt Hij trouw bevonJa, in duizend bange stonden Heeft Hij
getroost, gered Op het kinderlijk gebed.
6. Weg dan met uw bange zorgen, Volg gehoorVrees niet voor den dag van morVan het lied der dankbaarheid:
gen, Laat Hem, uwen Vader, zorgen: Volg gehoorzaam zijn gebod, Hij, uw Redder, is uw God.
29. DANKLIED.
WIJZE: Jesu, meines Lebens Leben!
loei nu, laat u niet bedwingen, Stille traan! voor
God geschreid, Vloei nu, vloei nu onder' t zingen
Tot een eeuwig zalig
leven Is mijn aanzijn mij gegeven;' k Voel verrukt
reeds hier beneên, Wat ik word' voor eeuwigheen.
2. El

2. Elke dag geeft mij genoegen, Stof van danken ieder
Zelfs de smart, die mij deed zwoegen, Wordt
uur,
GEZANG 29.
mij zegen op den duur: Ruisschen in deez' dorre landen Ook geen bronnen door de zanden, Heeft de nacht
niet zelfs zijn licht, Schoon de zon schuilt voor' t gezigt?
3. Zijn
niet alle mijne zinnen
DE
maak voor mij? Elk geluk, dat wij gewinnen, Wie
verleent het ons,
Bronnen van verdan Gij? Hebt Gij, Heer! mij
met het leven Deze zinnen niet gegeven, Mij genot voor elke kracht, Als een
vader,
toegebragt
4. Heer! hoe vele blijde dagen Vloeiden zonder tegenheen, Zonder kommer, zonder klagen, Als een klare
beek daarheen! Kwelden m' immer leed of zorgen,
' t Was slechts kort, en elken morgen, Als mij
*
uwe zon verheugt, Spelt ze mij vernieuwde vreugd. 5. Wilt Gij, boven' t geen ik denken,
bidden mag, Mij niet haav' en voedsel schenken,
Schut en hulp op elken dag? Komt Gij mij met
Boven' t geen ik
57
VAVAL
VES

ALAVALAVATA
DiviviviviVAVING
TALAN
58
AVIVAVA
uwen zegen Onverwacht niet telkens tegen, Was U ooit gevaar te groot, Waarin Gij geen' bijstand boodt!
6. Van de velden, uit de stroomen, Uit de diepten van de zee,
GEZANG 29.
Deelt G' ons milden zegen meê;
Uit de wolken,
Met
dagen, stonden, Altijd, Vader! ondervonden
liefde, wij uw magt: Eeuwig zij U eer gebragt
om
7. Maar wat weldaân ons omringen, Nog ontbreekt
ons steeds, o smart!' t Wijs gebruik dier zegeningen,
van de boomen 74
Jaren, maanden,
een regt tevreden hart:
Wij uw
Daarom vlieten, daarvloten Rijke bronnen, ongenoten, Ons voorbij
aan alle kant, Als een woudstroom in het zand.
8. Veiligheid in onze landen, Orde, wet, en regt,
3
9. Hebt G'ons in dit droevig leven
en wacht, Deze sterke, vaste banden Voor het menschelijk geslacht, Vrienden, die ons hart verblijden, Die ons troosten in ons lijden, Raad en hulp, ja eindloos meer, Hebben wij van U, Heer!
Reeds zoo veel ge

ORVAUHAVAA
geluk bereid; 0! wat heil zult G' ons eens geven
In de zalig' eeuwigheid, Als w' aan' t einde van
dit strijden,
GEZANG 29, 30.
Als verwinnaars, ons verblijden Bij' t
ontvangen van de kroon Uit de hand van uwen Zoon!
10. Vloeit nu, laat u niet bedwingen,
Stroomt nu
onder' t lofgezang, Dat wij God ter eere zingen, Vreugdetranen van mijn' dank! Tot een eeuwig zalig
leven Is mijn aanzijn mij gegeven:' k Voel verrukt, in' t aardsche dal, Wat ik eeuwig worden zal. 30. BLIJDSCHAP IN GOD. WIJZE: Psalm 35.
te zij het al,
59
eez' aarde zij een tranendal, Verdriet en moeiWat haar genot ons ooit kan
geven; De Christen mag er vrolijk leven, Hij vindt, bij' s werelds eb en vloed, In God voor' t hart een vaster goed, Een goed, dat met de reinste vreugd Hem zelfs voor d' eeuwigheid verheugt. 2. Ja, wereldvreugd is smart hierbij,
lend haar genot ook zij; Men vindt steeds doornen
Hoe streeaan
HAR

VAHARAVAU
60
GEZANG 30.
aan haar rozen, Zij doet in' t eind van schaamte
blozen, Z' ontrooft ons allen zielevreê: Maar vreugd
in God brengt zielrust mee, Een zielrust, die geen
weerga' heeft, Die voorsmaak van den hemel geeft.
3. Al wordt de ziel door zondenschuld
fenis en rouw vervuld,
meerder vreugde, Dan hier den zondaar ooit verDit treuren zelfs geeft
heugde: Het vast geloof aan Gods gena'
' t hart vermindren,
201
Met droeferbloed van Golgotha Geeft vreugd aan' t hart, hoe
In Christus U als Vader kent,
' t oog ook schreit, Zulk treuren zelfs is zaligheid.
4. Die vreugd in' t hart kweekt ware deugd, Geen dengd voor God, dan met die vreugd; Gij, Vader! wacht die van uw kindren, En nooit zal zij in
Op' t ofDat kinderlijk tot U zich wendt,
En, bij het vlieden
5. De zorg eens aardschen vaders spreidt
van het kwaad, Zich daaglijks meer op U verlaat.
Door' t
huis

CAVAVAVAVAHAAVA
huisgezin tevredenheid, En kindren smaken stil genoegen,
Maar meer genoegen smaakt uw kind, Dat in uw
zorg zijn ruste vindt,
nood voorziet:
GEZANG 30.
Als zij naar' s vaders wil zich voegen;
nen;
6. Gij, die geen vogelken vergeet,
Daar d' almagt in zijn'
van geen zaaijen weet, En leliën, die nimmer
Zoo zorgen aardsche vaders niet.
spinnen, Zoo kleedt, dat zij' t van Vorsten winwenken:
hoe veel levenszorg verward,
Ofschoon het
Hoe waardig zijt Gij, dat ons hart, In
les' t onz'!
sel, voor kleedij, Voor alles zonder kommer zij.
7. Wat immer ons op aard ontbreekt Is U bekend;
sterkte geeft;
Op U voor voeduw almagt spreekt, Straks dient ons alles op uw
schenken? Ja, hemel, aarde, leven, dood, Is alWat zult G' ons met uw' Zoon piet
In allen nood Is' t vreugd in U, die
61
' t Is ons genoeg, Gij, Vader! leeft.
ELHVALA
vives

INIVIVIM
62
HUMA
0
GEZANG 31.
ELLENDE EN VERLOSSING.
31. ONZE BESTEMMING. WIJZE: Psalm 65.
sterveling! gevoel uw waarde;
nog vleit, Uw hart is veel te groot voor d' aarde,
Gij leeft voor d' eeuwigheid: De tijd, die alles weg
Wat u in' t stof
doet zinken, Bepaalt uw grootheid niet;
voor uw volmaking blinken
2. Zoudt g'om een wuft geluk hier slaven,
Een eindeloos verschiet.
Gij ziet
genot reeds vliedt, En met een handvol stofs begrabiedt Hij den Geest des levens
ven Wat eeuwig' aanwinst biedt? Uw hart, dat eindioos
en sterkt u tevens Door d' Evangelieblaân;
Dat bij' t
4. Dit aanzijn zal u ras begeven,
blijft begeeren, Is niet bestemd voor schijn; grootsche taak is hier te leeren Aan God gelijk te zijn. 3. Daartoe wordt g', onder smart en strijden,
en opgevoed; Daartoe vergoot, bij' t vreeslijkst lijden, Uw Heiland eens zijn bloed; Daartoe roept God
Uw
Gevormd
Daartoe
U als uw Vader aan.
O mensch! gebruik het

ORVAUHAVA
GEZANG 31.
het wijs; Het heeft, verknocht aan' t volgend leven, Een' eindeloozen prijs; De kleinst' ontwikkling houdt haar waarde, Wat ooit de tijd verstoort; Maar' t zaad, dat
hier verstikt in d' aarde, Brengt nimmer vruchten voort. 5. Het stof moog met den wind verwaaijen, Tot vroeger stof vergaârd; De mensch zal eenmaal zeker maaijen, Wat hij hier zaaid' op aard: Hier hangen van geringe schreden Vaak deugd en ondeugd af,
blikken eeuwigheden Aan gindsche zij' van' t graf.
6. Och! dat wij nimmermeer vergeten, Als ons de Hoe zij der rust van ons geweten Haar
doodlijk striknet spreidt, Hoe diep wij van' t ge*
luk vervielen, Hoe duur wij zijn verlost, En wat de redding onzer zielen Aan Jezus heeft gekost. 7.0 Gij, aan wien wij deugd en leven En alles zijn verpligt, Getrouwe Heiland! leer ons streven Naar
zonde vleit,
Van oogen' t rijk door U gesticht; Dat wij den prijs der menschheid voelen, Zoo hoog door U vereerd, En altijd dat geluk bedoelen, Dat d' eeuwigheid
vermeêrt.
63
8. Dan
HAVALA

AVAVAVAVAVAVAVIMA
Viva
OLOLOTATATATA
VARAVA
64
8. Dan zal ons hart het stof verachten, Dat dwazen
GEZANG 31, 32.
aan zich boeit, En naar de zalig' oorden smachten, Waar' t heil gedurig groeit; Dan zullen w', onder
' t aardsch gewemel, Op d' aangewezen baan Voorspoedig rijpen voor den hemel, En dien eens binnengaan.
32. STAAT DER REGTHEID EN VAL. WIJZE: Wachet auf, ruft uns die Stimme.
eer! uw schepping, aard en hemel, Was nu vole
bragt, en aard en hemel, En alles, wat Gij schiept,
EE
was goed; Ook de mensch, uw beeld op aarde,
Bestemd tot heil van hooger waarde, Was, Heer!
U waardig, regt en goed,
en licht Tot elken reinen pligt,
4
Adam was,
Voorzien van kracht
U ter cere: Uw
Uw Eva was In alle neiging onbevlekt.
2. Geen de minste lust tot zonden Werd in' t onschuldig hart gevonden, Zij minden U, U, Heer! alleen,
Vrij van sterven, vrij van zorgen, ↓
de schoonste morgen,
En vrolijk als
Die ooit d' onschuldig' aard
be

bescheen; Zij kenden ramp noch druk, Daar stroomen van geluk Voor hen vloeiden, Door dat genot,
GEZANG 32.
Steeds meer tot God, Meer tot volmaking opgeleid.
3. Maar die reingeschapen menschen, Gelukkig boven alle wenschen, Door helsche list te snood verleid, Durfden Gods gebod vertreden, En stortten
uit die zaligheden In jammer en ellendigheid;
Die afval staat ons duur;
uw natuur Diep bedorven, Met zond' en schuld
heid aanteklagen,
Voor God vervuld, En onbekwaam tot eenig goed.
Treuren wij! want wie zou' t wagen De hooge GodDaar, mensch! is
goed:
Laat ons onzen val betreuren, Maar' t hoofd ook dankboet,
De mensch is schuldig, God is goed;
baar opwaarts beuren, Zelfs nog is God voor zondaars
Door Jezus Christus bloed Is onze schuld geWelk een liefde! Nog hier op aard, Hoe zeer
5
65
✓
onVAHVAL

VIM
Viviviviviviv
MOTATATATATAT
AANVA
66
onwaard,
M
mij' t vergif der zonden! Wordt ergens
Vernieuwt zijn Geest ons naar zijn beeld.
33. ZEDELIJK BEDERF. WIJZE: Gezang 4. A
ijn God! hoe krachtloos, hoe ontaard
GEZANG 32, 33.
ik U, 0 Heer!
treurenswaard Een schepsel Gods gevonden?
een
Adams val heeft mij ZOO zeer Bedorven, dat
Kan vreezen, noch
klinkt in mijn oor
3. Hoe
A
Maakt
ZOO be2. Hoe zeer is mijn verstand verblind, Mijn wil
*
slaaf der lusten,
Ach!
In mijne duisternisse:
dat hij bemint, Mij armen nergens rusten:
beminnen.
' k Ontzeg aan Gods bevel gehoor, Maar liefelijk
Laat, buiten' t kwaad,
rust, tot ik' t kwaad volbragt,
De lokstem der verleiding..
vaak gaaft Gij mij raad en licht
Maar altijd wederstond
ik pligt, Gevoel, verstand., gewisse: Vol onHad wederstand hier zelden kracht, De zonde zegepra alde.
4. Wie

MOHVAUHUR
4. Wie deez' ellend ook loochnen moog, Ik niet,
五
A
' t oog,
o God! mij armen, Mij opend' uw ontferming
GEZANG 33.
Geloofd zij uw erbarmen!
derf met smart,
verlichting, en mijn hart Gevoelde mijn beIk kreeg
5. Gij trokt mij, Heer! en steldet mij Den weg
Den jammer mijner zonden.
des heils voor oogen; Gij hebt, o ja! zoo goed
mij aangedaan
waart Gij, Mijn trotsch gemoed gebogen:' k Nam
uw gena' in Christus aan, En straks vond ik
Met lust en kracht ten goede.
6. Verbreek in mij nu, voor altijd, De neiging tot de zonden, Geef mij, dat ik in dezen strijd Verwinnaar word' bevonden; Versterk
mijn kracht tot alle goed,
Dat ik, met een
opregt gemoed, Godvruchtig voor U wandel'.
7. Nog immer zweef ik in gevaar, Nu zwak, dan
traag in' t werken: O God! Gij kent dat groot
5
67
HALA

JAVAVAM
Vivivivivivivivivi
VivaVivi
NEA
VIVIU
68
gevaar,
voorzigtig, welbedacht, En tegen' t kwaad steeds
be
op de wacht, En kloek van moed in' t strijden.
8. Verflaauw ik, help mij zwakken gaan,
Bewaar mij, wil mij sterken; Maak mij
tot bidden aan,
blijf mijn krachten stijven, Spoor zelf mijn hart
GEZANG 33, 34.
W
Of val ik, Vader! vat mijn hand, Dat ik naar
D
U
' t hemelsch vaderland Mijn reis met vreugd volbrenge.
34. ZEDEL IJ K BEDERF. WIJZE: Ich ruf zu dir,
Herr Jesu Christ!
2
schuldbesef verslagen:
A
ij werpen ons
Zoo moog ik staande blijven;
voor uw oogen
God! dan heen?
Heer! Och hoor, verhoor ons klagen!
voor U ter neer,
Och!
zijn' t niet waardig, neen, o neen! Dat Gij ons
Zoudt gedoogen, Doch waar, 0
E
2. Ach! ons verstand, door
zinlijkheid verdonkerd,
Ontferm U, och! ontferm
Door
Waarheen met zoo veel zon- den?
waan misleid,
Miskent, 0 God!
Wij
Door
UW heer

MORVAVHIH
heerlijkheid,
in onz' oogen
Het eert uw heilge wetten niet,
God! Gij ziet,
GEZANG 34, 35.
haten.
Hoe helder die ook flonkert;
Schittren mogen;
kwaad ter prooi gelaten,
dien Gij ons geeft,
3. Ons hart, waarin de zonde leeft,
uw' Zoon
dood, o God!
HAVAVAVAHAR
Hoe rein die
Hoe diep wij zijn gezon- ken.
4. Wij komen nogtans tot uw' troon,
die schuld gevloden;
Gij ziet het,
O God! 0 God! wat hulp, wat raad!
Waar vinden wij het ende Dier ellende? Ons
denken zelfs is kwaad, Ja, tegen U vij- andig!
Verwerpt den raad,
Bemint, wat G' ons leert
Aan' t
Met al
Gij laat ons immers in
Als zondaars tot U nooden: Wij
komen, Heer! op uw gebod, O Heer! wil ons
vergeven, Schenk ons' t leven; Des zondaars
Imagtig' God! door waar berouw bewogen
Kan U toch niet beha- gen.
35. BELIJDENIS VAN ZONDEN. Nieuwe zangwijze.
Belijden
69

IVAVIVAM
INAVINANZAVi
70
AVIVA
GEZANG 35.
den wij voor uwe heilig' oogen,
rampzaalge zondaars zijn,
Dat w' onrein stof,
ELC
in schuld en smet ontvan鼓
gen en geboren, Geneigd tot kwaad, en die de kracht
verloren Tot alle goed, dat meerder is, dan schijn.
2. Dit diep bederf, die bron van all' ellenden,
金
daaglijks ons uw reine wetten schenden.
woedt in opstand met uw eer: Dit diep bederf blijft elke
heilbron stoppen, Het doet in ons een bang geweten
kloppen,' t Stort in een' poel van jamren ons ter neêr.
Doet
En woelt en
3. Dan, Heer! een waar gevoel van onze zonden.
hartlijk leed, dat w' uwe wetten schonden,
Een
Doen ons
voor U beschaamd, veroordeeld staan. Ontfermend' God!
kom ons met uw genade In onz' ellend en diep bederf
te stade. Gij, Gij alleen biedt ons nog redding aan.
4. Hoe gansch onwaard w' uw gunst ook wezen mogen,
Verheerlijk nog aan ons uw mededoogen, O Gij! die steeds erbarmer zijt geweest; Vertroost ons hart door
3
vaderlijk vergeven, En schenk, vermeêr ons voorts door
al

MOHAHIRVAUHU
H
5. Zoo treur' in ons een diep getroffen harte, Zoo
al ons leven De gaven, Heer! van uwen goeden Geest.
五
voelen wij die ongeveinsde sm.rte, Die ons steeds
D
meer der zonde sterven doet. Zoo zullen wij die eedle
hagen,
GEZANG 35, 36.
vruchten dragen. Die U, o God! om Jezus wil, beeugelijke
En blijken zijn van een vernieuwd gemoed.
36. HET EVANGELIE. WIJZE: Jesu, meine Freude!
ding, Evangeliewoord, Woord van God gegeven,
Woord van
eeuwig leven! Zalig, die( 1 hoort;
Zalig hij, Wiens harte gij, Met een onbe
tijding, Bron van hartverllijverwrikt vertrouwen, Leert op God te bouwen!
bloed.
2. Door zijn vredeboden Doet God zondaars nooden
exort
☆
Tot het hoogste goed: God heeft ons vergeven,
God schenkt ons het leven, Door des Heilands by
Ja, de Heer Wil nog veel meer, Boven
71
bidden, boven denken, Alles aan ons schenken!
3. Hoe
DEUREUERUHURURUPURVAVA
VIVES

iViv
TATAY
72
3. Hoe
Hoe gehecht aan' t kwaad; Wilt gij zalig wezen,
Niets hebt gij te vreezen, Hier is hulp en raad;
God vergeeft, De Midlaar leeft, Zelfs heeft Hij
' t rantsoen gevonden Voor de grootste zonden!
ven,
GEZANG 36, 37.
ook afgezworven, Hoe geheel bedorven,
4. Zalig, die' t gelooven! Troost, hun nooit t' ontrooB
en
Wekt hen steeds tot vreugd;
werken Voelen z' in zich sterken,
bo
deugd: Door Gods kracht, In hen volbragt,
wen,
Komen zij gedurig nader' t Beeld van hunnen Vader.
5. Woord, waarop wij bouwen, Daar wij op vertrou*****
Kracht tot goede
Dat ons,
Kracht tot liefd'
Evangeliewoord! Bergen mogen wijken, Gij
zult nimmer wijken, Want gij zijt Gods woord! bo
Heer! Den troost dier leer Geene
zonde! bron van al
twijfling ooit ontroove! Sterk ons in' t geloove!
37. ZONDE EN GENADE. Nieuwe zangwijze.
vlugtig menschdom, sints t
d' ellende,
Die' t
u kende, Verzin

CHAHIRA
zinken doet in leed,
bekoren,
GEZANG 37.
afgezworen; Wat kon m' ор nieuw in u
Dat ik voor u mijn' God vergeet?
2. Die eeuwig' onrust van mijn
le,
zen,
' k Heb
harte, Die stildiep verborgen smarte, Die alle vreugd
ontvlugt, En mij ZOO vaak voor' t beste
D
Wezen Als voor een' dwingeland doet vree3. Ach! om mij voor' t verderf te
is, wreede zond'! uw wrange vrucht.
goochelt zij mijn wufte zinnen,
ken;
duizendmaal u
9
En,
Schoon' k
winnen,
bedrog niet door;
met duurzaam wroegen Een vlugtig oogenblik geBeEn' k. zie' t
noegen Voor' t hart beloont, dat haar verkoor!
4. Geen opzet baat, waar z' aan komt lokMijn hart, van diep bederf doortrokken,
Staat haar vervoering bij: Daar zinken wil en krachten beide, wat ik gistren nog beweet, dat zij
73
schreide, Wordt heden ligt weêr lust in mij. 5. Mijn Heiland! hoor miju angstig smeeken; Gij
slechts,
VIVES

VIVIVIVI
Vivivivivivi
74
C
slechts,
ik, niet ik, 0 Heer!
gena' gelooven,
Gij kunt die bauden breken,
zondaars zijn:
te boven, En zonde heerscht in mij niet meer.
6. Schoon niets mijn snoodheid evenaarde,
ven,
nade ziet niet neêr op waarde, Daar allen
zijn
GEZANG 37.
vergeven, Opdat zij, op de zee van' t le8. Zou
7. Hoe' t ongeloof zich, onder' t roemen,
gestalten
hoovaardije,
schappije,
Voor alle vleesch ter noordstar
trouwheid met zich zelf moog noemen,
Och leer m' aan Gods
Dan kom ik cens haar kracht
aan zich
millioenen
waar te snood
Nooit heeft ze, dan om niet,
kroon';
zely'
Waar God het godlijk wil beschenken?
zonden
Niet
' t zondig stof aan zich nog denken,
Uw albetalend bloed ten hoon.
Zijn needrigheid is
Z ontwringt gena' haar heereen waan:
Geverbonden,
Gods
schijn'.
Één
Verzinken in dien
Geliefd'
schuld
En
Dit
is
en
oceaan. 9 On

CAVAUHURVA
9. Oneindig' God! bij uw genade
in zich den worm te stade?
zondaars neer.
erlangen,
gen:
10. Mijn
GEZANG 37.
Dan zonden, die dit hart bewoonen,
neergezeten,
een' enklen traan;
mij zelv' vergeten,
Ik ben hier niets; Gij alles, Heer!
Jezus! schoon' k U niets kon toonen,
zorgen,
Ach! eer ik' t aanzijn mogt
Had ik vergeving reeds ontvanen geborgen,
Wat komt
z' ook in mijn leen,
bouwe,
Gij ziet op
zal haar heerschappij verdwijnen;
11. Dan zal de zond' in mij verkwijnen,
derf ter neêr,
Och! leer m' ook daar
Om, aan uw' kruispaal
Niets dan genade ga' te slaan.
En niet
zonken ook mijn laatste blikken
12. Dan zal de dood mij niet verschrikken,
Dan
Of, sluipt
' k Zal, in U veilig
Met al mijn nooden, al mijn
Tot een' vergevend Vader treên.
Al
Nog op beDe grond, waarop ik eeuwig
Ligt niet in mij, ligt in Gods trou75
we;
AURUHURUHURUAVAVAVAURTAURORVAVAVIVAVIVOS

ViviviviviviviviViVIVIMIVIVAN
NEAN
76
we;
heen
daar alleen op sterf ik, Heer!
38.
ALLES IS GENADE. WIJZE: Sollt ich meinem Gott nicht singen?
En
B
Heb ik van mijn' God genoten,' k Roem in
vrije gunst alleen: Ja, eer ik nog was geboren,
GEZANG 37, 38.
Ile roem is uitgesloten! Onverdiende zaligEer Gods hand, die alles schiep,
aanzijn riep, Heeft zijn liefde mij verkoren: God is
liefd', o Englenstem, Menschentong, verheerlijkt Hem!
2. Met mijn' zwaren
liefde mij de hand;
bedenken,
Liefde boven mijn verstand!
B
3. Zoo,
o Englenstem,
lets uit niet tot
val bewogen Bood Gods
Vleeschlijk,
ontfermend mededoogen,
Vijandschap was mijn
kocht, Had ik nimmer Hem gezocht, Hij wou
onder' t kwaad verm' eerst zijn liefde schenken: God is liefd',
Menschentong, verheerlijkt Hem!
ZOO lief had God de wereld,
Dat
Hij zijnen eigen' Zoon Voor die afgevallen wereld

AVA
reld Overgaf aan smaad en hoon;
wij nog zondaars waren,
GEZANG 38.
ons gena', Stierf zijn Zoon op Golgotha, Stierf
voor ons, die die zondaars waren:
he is dr
o Englenstem,
20
geloof ten leven,
moed;
rouwe,
4.' k Bleef Gods, roeping nog weêrstreven, Maar,
A
verzoend door Jezus bloed,
Schonk d' Ontfermer
Ja, toen
Menschentong, verheerlijkt Hem!
God is liefd',
loofd' aan' s Vaders trouwe:
En vernieuwing van ge' k Zag mijn schuld met schaamt'
F
5. Om te sterven aan de zonden,
met Christuszin,
Schonk Hij mij
' k Zag, wat God m' in Christus
✨
gaf;' k Lei mijn' snooden argwaan af En gemij' t waar geluk leert kennen,
en
o Englenstem, Menschentong, verheerlijkt Hem!
The
God is liefd',
liefde mij den Geest, Wiens vertroosting al de
wonden Van mijn zondig hart geneest, Die
Schenkt zijn
Mij vervult
En door dankbre wedermin
Mij
77
aan
AURUBURIAURURVAVAVAIRIAUK
VSURVIVAVIVOS

VIVIN
Vivivivivivivivi
VIVAHV
78
aan zijnen dienst wil vennen:
o Englenstem,
ming,
ELO
6. Dat heet gadelooz' ontferming, Dat, genade, rijk
en vrij! God schenkt redding, schenkt bescherGEZANG 38.
Schenkt z' aan zondaars, schenkt z' ook
mij; Dan zelfs, als mijn onvermogen, Als mijn
o Englenstem,
diep bederf mij smart, Toont mij' t godlijk Vaderhart Zijn verlossend mededoogen: God is liefd',
God is liefd',
Menschentong, verheerlijkt Hem!
der heeten,
al
F
7. Kan een vrouw haar kind vergeten,
nooden ziet,
zuigling schreit van pijn? Zou z' een ware moedit heb ik
En
o Englenstem,
Menschentong, verheerlijkt Hem!
Als haar
kon dit mooglijk wezen, Vader! die mijn
zoo weinig moeder zijn?
Vader! Gij vergeet mij niet;
Maar,
8. Zal eens' t graf mijn stof verzaamlen,
Neen,
nooit te vreezen: God is liefd',
Menschentong, verheeriijkt Hem!
Juichend
zal

AVAR
GEZANG 38, 39.
zal, in stervenspijn,' t Laatste woord, dat ik
zal staamlen, Vrije gunst, genade! zijn; Ja,
die zal ik eeuwig danken, Waar' k den Vader
en den Zoon Eeuwig lofzing voor den troon, Dan
herhaal ik nog die klanken: God is liefd',
o Englenstem, Menschentong, verheerlijkt Hem!
39.
VERLOSSING. WIJZE: Jesu, meine Zuversicht!
ezus neemt de zondaars aan! Roept dit troostwoord toe aan allen, Die van' s levens regte baan
Op den dwaalweg zijn vervallen:' t Regte pad leert Hij hen gaan, Jezus neemt de zondaars aan! 2. Geen genade zijn wij waard; Maar in d' Evangeliebladen Heeft ons God zijn gunst verklaard:
Dat wij, hoe met schuld beladen, Dan geloovig
tot Hem gaan! Jezus neemt de zondaars aan! ELCO
3. Als een herder wil Hij trouw' t Schaap, in een
woestijn aan' t dwalen, Daar' t zich zelf verlie79
zen

VIVIM
iVivi
VIVINAMAAVAAN
80
zen zou,
Van den doolweg wederhalen,
op de regte baan: Jezus neemt de zondaars aan!
4. Komt gij allen, komt tot Hem! Zondaars, komt!
wat zou u hindren?
gij tot Jezus gaan;
GEZANG 39.
Hij maakt zondaars tot Gods kindren:
5. O! dit geeft mij
er vast op gaan,
Jezus roept u, hoort zijn stem,
nieuwen moed Bij de grootheid van mijn zonden. Door zijn godlijk offerbloed
mij aan mogt klagen:
Jezus neemt de zondaars aan!
Heeft Hij mijn rantsoen gevonden: Nu kan ik
Brengen
6. Ja, nu spreekt mijn hart mij vrij,
Vrij moogt
Jezus neemt de zondaars aan!
Die heeft zelf mijn schuld gedragen.
aan' t eind der baan,
7. Jezus neemt de zondaars aan,
Die eens vonnist over mij,
A
vertrouwend tot Hem komen:
Wie bij God
nu eeuwig schaân, Jezus neemt de zondaars aan!
Niets kan mij
aangenomen, Mij den hemel opgedaan;' k Mag
Mij ook heeft Hij
' k Juich dan, zelfs
Jezus neemt de zondaars aan! 40. VER

AAAAAAA
40. VERLOSSING.
WIJZE: Ach Gott und Herr!
00 slaat G' uw oog, Nog van omhoog.
0 God! op zondaars neder!
Van Adam vindt In U
2. Zijn afval bragt
eindelooz' ellenden:
harden wij
3. Door zinlijkheid
GEZANG 40.
hoog gezag
4. Ons wreevlig hart,
kan dan nu
6. Verdienen?
Het schuldig kind
ongeregtigheden, Wordt dag aan dag
een'
Al' t nageslacht
Ontaard als
neen!
op redding hopen,
Uw reine wet te schenden.
vader weder!
En waan verleid
wereldliefd' en lusten, 0 God! ontziet
41
Te snood door ons vertreden.
Te diep verward
Gena'
Zet in 6
in
hoogheid niet,
5. Aan' t aardsch genot Verkleefd, o God! Ziet
G' ons de zonde dienen: Zoo tergen w' U: En
Volalleen
Tot
Uw
Wil niet in U berusten.
Die mensch nog iets verdienen?
uw' Zoon
in
Uw
Doet ons
Tot
81
U

!!!!
AHA
83
uwen troon
7.' t Geloove juich',
schulden vrij,
voor die liefde neder:
GEZANG 40, 41.
Den
weg voor zondaars
2. Wij
Aanbidd' en buig'
heil, waartoe wij zijn
uicht heemlen op een' hoogen toon,
Zoo komen wij,
41. DE
ONTFERMER.
WIJZE: Mir nach, spricht Christus.( met verandering in den tweeden regel.)
ven lijden,
,, vergeet,
Tot U als Vader weder.
verheven!
hebben regt door dezen dood
zelf gaf ons zijn' Zoon Tot onzen troost in
open.
dood en leven; Opdat Hij voor de zonden
Zich
stierf, En' t leven door zijn' dood verwierf.
Van
Straks klagen: ,, ach!
3. ,, Maar kan een moeder
De Regter
Verlaat de zijnen in hun
Om' t
wig stooreloos verblijden, En zouden W' om den minsten nood, Dien W' immer in dit leharen zoon,
Op eeude Heer
leed?"
Haar'
lien

AVAUHAVA
,, lieven zuigling ooit vergeten?
,, al, dat zij haar' zoon, Haar' eerstgeboornen
,, kon
,, l
niet,
vergeten;
조
Ik, zegt de Heer, verlaat u
GEZANG 41, 42.
4. Dat hebt Gij zelf, 0 God! verklaard,
En ware' t
Ik, zegt de Heer,
ter eer,
42.
F
mogen' t op uw woord gelooven; Wat ramp
Ja,
ons hier ook wedervaart, Niets kan ons van
vergeet
dien troost berooven: Sterk dat geloof uw' naam
niet."
' Amen! wij gelooven' t, Heer!
TROOST DER VERLOSSING. WIJZE: Ich danck dir schon, durch deinen Sohn.( met eene kleine verandering in den tweeden regel.)
Wij
uw majesteit,
denkbeeld, dat ons leven geeft! Wat stery'2. Gij boven' t perk der eindigheid
ling waant u door te denken, Dat God zoo lief
de wereld heeft, Om ons zijn' Zoon te schenken?
Omringd
van heilge duisternisse, Gij treft ons door
En stilt ons het gewisse.
83
3. Van' t wonder zamenstel der zon Kon ik ver6*
stomd
RAVAL

LAVAVAVIVA
Vivivivivivivivil
VAIVAUHAVAAVAN HVAVAVA
stomd nooit reden geven;
schijnsel, en ik
4. Zoo kan mijn
Jezus
GEZANG 42.
Verlosser is,
kon Bij
geest
God is,
offer niet doorgronden;
5. Als ik dien troost des levens
geen
Gods
7. Neen, dezen
Maar' k zag
hare warmte leven.
heeft van die liefdedaad Het godlijk' ondervonden.
hoogen
spotter ooit
niet voor mij wou sterven, Niet God, niet mijn
mis,
raad In
6. Zoo' k in zijn woord Gods zin niet ken,
3-4
al mijn kennis dwaling heeten,
haar
Maar' t hart
ontrooven;
Als Jezus
' k Moet dan in wanhoop sterven.
wat ik ben En worden zal, niet weten.
*
troost der Christenheid Zal mij
En' k zal, wat
Neen,
Moet
ik gevoel
8.' k Ben' t eigendom van' s Vaders Zoon,
zijn godlijkheid,' k Gevoel z', en blijf gelooven.
Door
wien ik' t eeuwig leven erve; Dit is mijn troost,
mijn roem, mijn kroon, Mijn leven, als ik sterve. 9. Hij

AVAVARVA
9. Hij geeft ons zijnen Geest, het pand, WaarGEZANG 42.
wij zijne liefde merken, En vormt ons
aan 4
door zijn eigen hand Tot alle goede werken.
10. Als ik met vreugd zijn' wil betracht, In goed 소
$
te doen mij mag vermaken,' k Voel dan cen
goddelijke kracht,' k Mag rust en vrede smaken.
11. Als mij' t gevoel der zonde krenkt, En ik
tot Jezus kruis mag treden,' k Zie daar, dat
Hij aan mij gedenkt, Mij hoort op mijn gebeden.
12. Ik weet het, dat mijn Heiland leeft, dat ik, uit het stof verrezen, Als Hij zich
ten gerigt begeeft, Bij Hem altijd zal wezen.
13. Zou ons geloof en liefde nu, Daar G' ons ZOO
o God! aan U
lief hebt, ooit verkouden? Geef, dat w' in liefd',
14. Vervul
En aan uw woord ons houden.
mijn hart
En
met lof
en
dikwijls ik uw' naam ook noeme,
dank,
Zoo
En maak,
VAHVAL
85
dat

ViViViViViVi
NEA
MAAHAHAVIATIVA
86
dat ik mij levenslang
om
GEZANG 42, 43.
15. Ja, zoo ik ooit mogt waardig zijn,
U hier smaad verbeidde;
geen smaad of pijn
16. Is' t hart
in Bij elk
van mijn geloof soms
Mij van
altijd niet
43.
even
kleiner;
U beroeme.
ik op mijn sterfbed denken,
Dat mij
Bewaar mij,
17. Schonk God ons zijn' geliefden Zoon,
uw liefde scheide.
dat
blij, De kracht
uw werk in mij, En maak mij daaglijks reiner.
Versterk, volbreng
Zoo mag
Zou zulk een God
ons met zijn' Zoon Niet alle dingen schenken?
ZIELVERHEFFING TOT JEZUS. WIJZE: Psalm 42.
oog, omhoog, het hart naar boven! Hier beneden
is het niet:' t Ware leven, lieven, loven Is maar,
daar men Jezus ziet. Wat men hoor' of zie op aard,
*
Is ons kostlijk hart niet waard: Wil men leven,
2, Pracht en schoonheid moog wat schijnen,
lieven, loven; Hoog, omhoog, het hart naar boven!
' t Is aan d'ij

MAAAAAAA
GEZANG 43.
d'ijdelheid gelijk; Bij' t gebruik zal' t al verdwijnen,
Goud en zilver is als slijk: Niets, o Jezus! dan
uw bloed, Geeft voldoening aan' t gemoed; Wat wij lieven in dit leven, Niets kan ons voldoening geven. 3.' t Eeuwig leven, eindloos heerlijk, Dat ons na dit
leven wacht, Is voor' t hart alleen begeerlijk, Werkt
onzigtbaar, maar met kracht. Sluiten wij slechts' t
zonder pijn,
vleeschlijk oog,' t Ware leven is omhoog;' t Leven, dat wij lieven, loven,' t Heerlijk leven is daar boven!' 4. Zalig heil, dat w' eenmaal erven! Gode leven,
*
Zonder moeite, ziekt' of sterven,
Eeuwig zonder zonde zijn, Leven in volmaakte
deugd, Vrolijk zijn in' s hemels vreugd; Loven, lieven wij dit leven, Dat ons Gods gena' zal geven! 5. Jezus! bron dier hemelvreugde, Die ons hart eens
smaken zal; Wat ons ooit op aard verheugde, Gij verheugt ons boven al! Daar Gij ons reeds hier be87
reidt Voor des hemels heerlijkheid, Waar w' U eeuwig
HE
Vivives

^!^!
88
wig lieven, loven;
6. Och! dat aller
HAAVAAVANAV
zang, 0 Heer!
lof,
W
GEZANG 43, 44.
wig tot uw' lof en
hart naar boven,
Jezus! trek ons hart naar boven!
menschen tongen, Aller Englen
Zamenstemden, zamen zongen Eeuhebt
Jezus! ons de rijkste stof: Trek tot U ons
eer! Zonder einde geeft uw
Dat w' U eeuwig lieven, loven.
44.
AAN JEZUS.
WIJZE: Die Wanderschaft in dieser Zeit.
ij knielen voor uw' zetel neêr, Wij Heer!
en al uw leden, En eeren U als onzen Heer,
Met liedren en gebeden.
verheven,
hoe groot, Voor U, o Gods getui- ge, O eerstgeDat alle magt, hoe hoog,
boren' uit de dood! Zich diep eerbiedig bui- ge.
2. Die ons, gewasschen in uw bloed, Tot Priesters
En ons den hoogen rang, den
moed Van Koningen gegeven: U zij de roem, U
zij de lof! U d'eerkroon opgedra- gen,
Geheel deez'
aard en' t hemelhof Moet van uw eer gewa- gen.
3. U,

HAAK
GEZANG 44, 45.
3. U, die als Heer der heerlijkheid
der volken, Verwachten wij in majesteit Eens wezien,
AVANAVA VAVR RE
der op de wolken. Hij komt! elks ooge zal Hem
Verreest tot heil
Ook die Hem heeft doorste- ken; Elk zal Hem
P
juichend hulde biên, Of om ontferming smee- ken.
Ja, Halleluja! ja Hij komt!
4. Hoe ras of traag de tijd verdwijnt,
' t al verstomt,
dag zal zeker komen; Het licht, dat aan de
kim verschijnt, Wordt reeds van ver vernomen.
Die
Juicht, menschen,
Englen, za- men! Juicht met een vreugd, die
45. AAN JEZUS.
WIJZE: Gezang 19.
Juicht allen, Amen! A- men!
ij Jezus! die ten troon verheven, Door duizend,
duizenden omgeven, Geplaatst zijt aan Gods regterhand, En daar uw vreugde ziet volmaken, Nu al die
duizenden reeds smaken De vruchten van uw offerand;
89
2. Gij ziet ook duizend, duizend zielen Hier op uw
voet

VIVIM
FA! A! 7
MOLOTATATATAY
MANMARAVNAVAVAVANA
90
#
voetbank nederknielen, En bij die duizenden ook mij:
Voor U, die met uw bloed en tranen Den toegang ons
# ¢
GEZANG 45.
tot God woudt banen, Voor uwe voeten knielen wij.
3. Wij knielen neder op die aarde,
heelal een schouwspel baarde,
gen,
3
4. Die
groot is voor verdween; Toen bij' t gejuich der
Hemellingen, Die' t heil der aardbewooners zin*
Die aan' t
Waar al wat
D' Oneindig' in het vleesch verscheen.
werdt Gij, Jezus! Gij geboren,
eer was aan deez' aard beschoren, Hier
ster pralen Gods
beter zijt, dan' t licht; Hier zien W' uw
Gij, die ons
liefde nederdalen, En hier met al haar' luidoornen U in' t vleesch gegeven,
grootheid in uw aangezigt.
5. Dit aardrijk, ja! heeft U zien leven, Maar
Het zag
uw liefd'
en' t zag uw' strijd; Het heeft uw bloedzweet
ingedronken, En' t zag, dat Gij, aan' t kruis
geklonken,' t Vertrouwen van het menschdom zijt.
6, Al

VAVAHURAAA VAAVAAAAAAAAA
6. Al moest het gansch heelal bezwijken,
GEZANG 45, 46.
liefde, die G' op aard liet blijken,
zaam als uw majesteit:
verloren,
heid niet geboren, Ging met uw sterfuur niet
Z' is' t kenmerk uwer godlijkheid.
7. Hier op deez' aard, die wij bewoonen,
Gij woudt lijden,
bevrijden,
De
Zij, met uw menschzond' en dood haar krachten toonen, Hier toont
Is duurG'ons, wat genade zij: En op deez' aard, waar
Daar
Voor Jezus, onzen Koning!
En ons. van zond' en dood
Hier zingen, hier aanbidden wij.
46. JEZUS GROOTHEID. WIJZE: Ich danck dir schon, durch deinen Sohn. EERSTE AFDEELING.
om, Christenschaar! kom, knielen wij
zoo lang verwacht,
Zijn kroon is niet bepereld;
zijn heerschappij, Al is een stal zijn wooning.
' t Heelal erkent
2. Zijn grootheid schittert niet door pracht,
Zijn koningrijk,
Is niet van deze wereld.
91
3. De

Viviviviviviviv
AINAVINANAVivivi
92
3. De grootheid, daar de mensch op ziet,
Vorsten roem op dragen,
re grootheid niet,
4. Een Vorst heet groot, wien alles dient,
5. Hij
GEZANG 46
gansche volken vreezen; Maar Jezus komt, om
deling,
E
6. Hij,
' s menschen vriend, En' s Vaders knecht te wezen.
achte
zijn Englen henen, Opdat zij, aan den vel*
Niet bij zijn krib, verschenen.
en
komt, behoeftig en gering,
die der
Die Jezus kan behagen.
8. Hier
zich
Nazaret,
Die is de wazee haar palen zet,
God der eere dondert, Woont in' t vermensch te zijn, beteekent,
7. Hier leert Hij ons reeds in zijn jeugd,
Miskend en
Daar
met wijsheid
F
Wien
gaf een zachte needrigheid,
paarde,
En zendt
afgezonderd.
Als
Hij, die de godsvrucht
de deugd, Als mensch, zijn grootheid rekent.
Aan
Wat
Die
d'ijver
yoor

AAAAA
voor Gods majesteit Een onbekende waarde.
9. Ja, wie met godsvrucht immer spott',
blonk zij zonder zonden, En hier heeft z' ook
gena' bij God,
En bij den mensch gevonden. TWEEDE AFDEELING.
10. Geen heerschzucht vormt Hem tot den troon, Maar
GEZANG 46.
ootmoed tot het lijden; Hij wacht uit' s Vaders
hand zijn kroon, Maar wacht die kroon na' t strijden.
11. En al zijn strijd is voor Gods eer,
van zijn leer,
12. Hij,
elk zijn' Vader prijze: Gods liefd' is d' inhoud
in weldadigheden,
voeten zet,
gansche nachten in' t gebed,
14. Als
Hier
van den dood,
13. Die alle lofspraak scherp verbood,
in' t weldoen diende,
4
Gods wil te doen zijn spijze.
Dat
Alom, waar Hij zijn
Den ganschen dag besteden.
Wil
burger van zijn vaderland,
Maar God
Verbreekt de kluisters
En maakt de blinden ziende.
Als Leeraar
1063

۱/۱۱/۱۱/۱۱/۱
HARVAVININ
94
aar
nenst
toont
16. Al
ingewand
leven, zijn
doet, om God,
vloekt
GEZANG 46.
15. Zijn wensch is d' eisch van Gods gebod,
#
kent geen andre wenschen; Hij doet al wat Hij
17. Hij, schoon met
Gods wetten zijn geschreven.
de boosheid Hem het meest,
Dat
onregt noemt,
En niets om gunst van menschen.
in zijn bin' t zien der grootste krachten; Hij blijft ontfermend, en geneest All', die zijn hulp verwachten.
duldt, vol beleedigd word',
18. Hij, die de zonde nooit verbloemt
mededoogen,
den noch in vrinden',
doornen vlecht,
almagt aangegord,
Hij
Hoe fel Hij
Om hun
Bij
19. Die onverschrokken, wee u! zegt,
Hij
Zijn haters voor zijn oogen.
ook
In vreemMaar' t onregt altijd
En Isrels leidsliên blinden;
niet in' t vermanen; Maar stort, daar d' ondeugd
Vertlaauwt
gevaar, nog tranen.
20. Geen mensch, hoe groot zijn schuld ook waar
Ont

AAAR
Ontzegt Hij zijn ontferming; Den diepst verachVerleent Hij zijn bescherming.
ten Tollenaar
21. Hij, vol van God, aan allen goed,
wondren doet;
GEZANG 46.
hen der Godheid nader,' t Zij Hij bestraft, of
22. O Zoon van God! o eeuwig Woord!
oogen' t al regeren,
Die Hem ziet, ziet den Vader. DERDE AFDEELING.
23. Hoe groot U uw verneedring maakt
God alleen waarderen;
wat Gij verzaakt,
schepping hoort, Dien w' als den Vader eeren!
25. Gij,
Brengt
uw
Wiens stem de gansche
Uw Vader
Wiens
Kan
24. Hij, die zelf God, wat God is, weet,' t Geen
zonnen maakt tot lichten, En
weet,
Die kan alleen U eeren.
schepsels vruchtloos wenschen, Hij kent den prijs, dien Gij besteedt, O eeuwig God! voor menschen.
die' t gesternt voor U ontbiedt, De
B s
d' Englen in
95
rijksgebied Gebruikt als bliksemschichten:
26. Gij
VAZ

0! 0! 0! 0! 0! 0! 0!!!!!!!!! ATATATATAN
MAMARAVINA
96
26. Gij vindt, daar Gij Gods troon verlaat,
ven komt op aarde, Daar G'U met' s menschen
27. Wij
schuld belaadt, In niets dan menschleid, waarde.
wijl
punt van
29. Zoo
zinken
de
smaad, geen lijden,
U
vloek, geen' dood,
31. Uw
Hemellingen
30. Gij, die,
Door
uw
GEZANG 46.
uw eer,
ZOO
voor
28. Gij, door die liefd' ondenkbaar groot, Gij schuwt geen
zond' op' t kruis te dragen;
zelven laat
A
diep
' t zondaars redt, zijt
liefd'
uw
als
is
Uw
' s Vaders heerlijkheid, Gij' s Vaders welbehagen!
voeten
heerschappij,
verzaken,
Voor
Als' t hoogste topGeen' angst, geen kruis, geen'
Zoo' t zondaars kan bevrijden.
groot,
zondaarsliefde zingen.
neer,
Hij, de zonde haat
En sterGij' t
Dat
is
bereid Gij
Onpeilbaar
Terd' eeuwen nooit volprezen;
beeld van
groot als
als
G' onbesmet
ons tot zonde maken.
De
Wilt
uw
U
Gij,
Oneindig als
wezen. VIER

AVAVAVA
GEZANG 46.
VIERDE AFDEELIN G.
32. Buig, zondig menschdom! buig u neêr,
Ons heil is in' t gelooven, Zing Jezus liefde,
zing zijn eer,
33. Bidt aan,
HURVAVAVARHAR
Bidt aan, verloste
Al gaat z' uw' lof te boven.
verbaasd, verrukt van geest,
scharen!
zonden' t allermeest Zijn grootheid openbaren.
Ziet hoe uw
34. Aanbidt Hem, zondaars! als uw' vriend, Aan4
re duisternis,
bidt Hem in zijn wonden; Ziet in zijn' dood,
wat gij verdient, Hij sterft voor uwe zonden!
35. Ziet, hoe geducht zijn lijden is,
van den dood,
leert de zonden haten; Hij wordt,
En
in naOm haar van God verlaten.
36. En daar ook blijft uw Jezus groot: Men spot,
daar Hij vertrouwde, En eischt, bij' t grimmen
,, Dat Hij zich zelv' behoude."
37. Maar Hij, wiens adem' t aardrijk schudt,
Die dood en graf deed beven, Die mensch werd
7
97
tot
vives

AINAVINAVivivivivivivGVRRVAVI ViviviviviviN
INAVINAATAMAANA
98
tot zijns vijands nut,
38. Hij
sterft,
lasterd, maar geduldig,
God verkleefd,
40.' t Heelal
de
41. Z'
gelijk
39. Hij sterft en geeft zijn' Vader d' eer,
a
GEZANG 46.
zag
majesteit
menschdom snood geschonden, Hij sterft, en geeft
zulken top geklommen,
aanbidden
aan' t menschdom meer, Dan z' ooit in Eden vonden.
doken aangezigt
43. Gods
Jood het niet,
nooit
Terwijl zij' t kruis
Englen
Wil sterven en vergeven.
Menschlievend en onschuldig.
Hem
heeft
met onzigtbre koren,
geleefd,
Behoeftig, maar aan
om zijn Godheid
Jezus Van
gehoorzaamheid
Daar d' Englen
42. Ja, d' Englen zingen daar een lied,
zweven
deugd
als' s werelds
omringen,
GeEn
t'eeren,
Door' t
Jezus
verstommen.
Hem driemaal heilig zingen.
na,
Tot
Dan
voor
licht.
Het klinkt, al hoort de
Den Heiden zelfs in d' ooren.
met geSchoon
om
Min
van Hem

AVAUHAVAAAAAAAAAAAAAAR
Hem op Golgotha Gehoorzaamheid te leeren.
44. Ja, uw gehoorzaamheid ZOO groot,
nooit Gods oogen zagen,
den
45. Uw
uw
GEZANG 46.'
riebaan,
dood, En doet ons d' eerkroon dragen. VIJF DE AFDEELING.
Vader is met U voldaan, *
heilig' oogen,
menschheid kroonen
wijl
46. Hij zelf verheft uw heiligheid,
offerand
49. ,, Hij
Immanuël! verwint
' t Geen' t meest U kan verhoogen.
0 Heiland! op uw gloAls
majesteit, Als slechts bij God kan woonen.
47. Hij plaatst U aan zijn regterhand,
404
de Hemellingen,
Dat' s in
overwon met
Met zulk een' glans en
En wil uw
7*
leeuwenmoed
4
Deez' nieuwen lofzang zingen:
48. ,, Het Lam, voor ons op aard geslagt, Is ,, eeuwig waard t' ontvangen De wijsheid, rijk,, dom, eer en kracht, En dankbre lofgezangen!
TerTer eere van uw
De hel
99
», en
IVOS

۱/۱۱/۱۱/۱۱
TATALA
ANIVVIVAAVA
100
50.
,, en
,, de
33
Triomf!
,, reinigd
51. ,, Het
al haar
met zijn
in
52. Komt,
zus
,, kroond en vrij,
53. Hier
slist
,, Godsrijk zocht
54. Al
als
van
Zijn
Lam
door
luister
delgt volken
GEZANG 46.
magten,
opent
bloed
Priesters
de zonden,
verwon
te
deez' aardsche wooning,
Hij A
het lot der
wijsheid
niet,
strijdgenooten! ook
uit,
,, het Lam is waard Gods zegelen t' ontsluiten!"
d' eeuwen
Uit
al
naadren
Hij
A
stuiten:
wat
Van allen dwang ontbonden!
kocht ons Goallerlei geslachten.
liggen
staten,
Als
bindt die
wij,
Hij is ook
aard ор
een
Koningen geTriomf!
lied
Gods raadsbesluit,
GeAI zien wij JeSchept
bloot Voor
Het
triomf!
onze Koning!
zamen;
55. Zijn Kerk, gevestigd in zijn bloed,
En vormt zich onderzaten.
Hier
Hij
Benatiën,
Hem,
zal
d' Evangeliestem Het ongeloof beschamen.
Zal voor
geen

VAVAHAA
geen' vijand bukken; Geen list, geen magt, hoe
fel zij woed',
56. Hij,
die als
GEZANG 46.
zijn' Geest ons zegent,
tot dat hart,
Zal z' ooit aan Hem ontrukken.
Hoogepriester leeft,
en sterkte geeft, Wat kwaad ons ook bejegent.
57. Hij meet de maat van al de smart,
geweest,
ooit ons hart bestormde, En heeft den toegang
58. Die in ons 00g de moeite leest,
Hij betreedt,
Hij is' t, die moed
ons zijn medelijden; Hij is, als wij, verzocht
59. Hij is' t, die al ons lief en leed
60. Triomf! die voor
ons stof begeert,
En met
Dat Hij als Schepper vormde.
brengt ons telkens
En sterkt ons, als wij strijden.
schikt, of wil gehengen, Om op het spoor,
Die
ons stierf regeert!
nader,
Toont
En,
Ons weer tot God te brengen.
Bedat
Hij
101
als het graf
NAVAVAL
Voor eeuwig bij den Vader.
ZES

VAL
TAAVIVAAHAVAVA
102
61. Triomf!
GEZANG 46.
ZESDE AFDEELING.
nietigde de zonden!
is de dood
die
al verstomt;
des
64. Al
62. Hij is' t, die op de wolken komt! Buigt, Christtoont zijn welgevallen,
ons het
nen! buigt u neder Voor Hem, voor wien' t heeld' aard voor
,, is die
Door
63. Hij komt en draagt de gloriekroon,
menschen Zoon,
d' Immanuël
hemelheir,
"
65. Hij vonnist,
heelal getuigt:
graf
Hij komt! ja, Hij kont weder
Hem
Wiens
ontsloot
en de
Triomf! voor eeuwig
Jezus dood verslonden!
eere waardig!"
En geeft aan
Vergeheel de hel
gebogen,
Het oordeel over allen.
Erkennen
hemel juicht:
God
Hem,
66. Hij vonnist, Hij, de vriend van God,
Al
grootheid wij verhoogen.
Hem
Hij vonnist 9
,, Zijn vonnis is regtvaardig!"
,, Hij
en' t
De
vriend ook van de menschen! Waar kan de zondaar

ARARA
Z
67. Kom,
daar beter lot, Waar beter' Regter wenschen?
GEZANG 46, 47.
Christenschaar!
Hij let op onze gangen,
Hij, onze RegF+ F
ter, is nabij, Hij,' t voorwerp onzer zangen!
kom,
47. JEZUS LOF OP AARDE. WIJZE: Psalm 36.
ing, Christenschaar! de schoonste stof, Zing
Jezus naam, zing Jezus lof!
Heeft hier
waken wij!
vervuld,
ons op aarde, Hij, uit den hemel neergedaald,
goddelijke waarde.
Hij kwam voor
voor ons' t rantsoen betaald
Al wierd deez' aard, door
onze schuld ,. Met smart, en angst, en vloek
deez' aard, daar Jezus leed,
Van
Al staamlen onze tongen,
109
Hier op
Daar Jezus aan
Gods eisch voldeed, Hier zij zijn lof gezongen.
2. Gij Zoon van God! Gij mensch, als wij, Gij
Gij' s Vaders eer
Jezus! onze roem zijt Gij,
E
F
op aarde! Gij grootst, daar Gij U diepst verzaakt,
VIVRES
KL.VE

VIVIVIVIVINS
ivivivivivivis
NEA
HVAKAL
HORVAAMAV
104
zaakt, Hebt hier door lijden U volmaakt, En
gaaft der menschheid waarde. O welk een heil!
***
o welk een eer!
neêr, Aanbidt den Zoon des menschen. Ons heil
GEZANG 47, 48.
P
staat vast voor d' eeuwigheid, Gods Zoon voldeed
Gods majesteit: Wat kan men grooter wenschen?
3. Deez' aard, waar Gij uw lijden leedt,
Valt, volken! valt voor Jezus
lessen gaaft, uw wondren deedt, Waar' s Regters vloek U griefde;
zonk,
bloed zweet dronk,
voor U
getuig',
Z
ELES
Uw
zich buig',
lied, zij U tot vreugd,
Deez' aarde, die uw
Waarin uw lijk ten grave
Verkondig' uwe liefde: Dat elke knie
Dat elke tong uw' lof
Elk hart, U opgedragen, Zij U een
En wij, och! dat
w' in liefd' en deugd, Uw beeld op aarde dragen.
48. AAN DEN VERLOSSER. WIJZE: Psalm 81.
ingt, zingt blij te moe', Adams dankbre zonen

uws Redders lof,
nen! Jezus glorie toe! Uit het laagste stof Klink'
CAVAVARVAMUA
2. Zingt des Hoogsten Zoon, Ons van God gegeven.! Van zijn' hoogen troon, Op gena' gegrond,
L
Stroomt voor' t wereldrond Eeuwig heil en leven.
3. Juicht dien Koning aan,
ELCO
GEZANG 48.
Zondaars wil ontslaan: Elk
de hoogste vreugd,
Leo
Waar ook menschen woonen.
Welk een straf hij ducht', Alles wil vergeven.
4. Die ons door zijn bloed Kocht tot onderdanen,
5. Die ons, bij de hand,
264
En ons stug gemoed, Tot de reinste deugd,
Leidt naar' t vaderland;
Woord en trouwe houdt
6. Ach!
HAVA
Peer!
肝
Die, hoe hoog verheven,
Meldt uw liefde niet.
9
ons schamel lied,
die tot Hem vlugt,
Tot
Hier den weg wil banen.
Door dit moeilijk leven,
En, wie op Hem bouwt,
Onzen dank, sonz' eer,
Tot in' t eeuwig leven.
Vurigst aangevangen,
Och, vergeef ons,
Onze lofgezangen.
105
7. Wat, wat zien w' in' t stof, Heiland van uw
waarVAHRES
BURURURURURURURVAURORV;

HVORVAVHU
106
waarde! Wat is hier uw lof! Van' t verlossingswerk,
GEZANG 48, 49.
Jezus! ziet uw Kerk Slechts een stip op aarde.
8. Wat Gij ons geslacht, Toen de dood U griefde, Heer! hebt aangebragt, Meldt slechts d' eeuwigheid:
Niets, dan d' eeuwigheid,
** 00
9. Welk een licht hier schijn',
Meldt een eeuwge liefde.
wenschen, Alles, wat wij zijn, Zijn wij U ver10. Ja, U kiest ons hart
pligt, U alleen verpligt, Redder van de menschen!
Onder vreugd en smart
Wat wij heilrijks
stervling biedt,
Eeuwig tot zijn' Koning!
Geld' uw liefd' ons' t meest.
Strekk' ons hart uw' Geest Eeuwig tot een wooning! 49. AAN JEZUS DEN VERLOSSER. Nieuwe zangwijze.
erlosser, Vriend! o hoop, 0 lust Van die
U kennen, neem het lied, Dat U in' t stof een
Een zondaar, die uw voeten
kust; Een zondaar, een verlost', o Heer! En
nu geen zondaar meer: O! neem het aan,
Gij
laat

CAVAUVAU
laat geen bidder staan, Gij hoort in HemellinGEZANG 49.
gen Verloste zondaars zingen; 0! neem het aan.
2. Ja,' t was
uw lust, een mensch te zijn!
Uw
Vader heeft, op uw gebed, Zijn eer gehandhaafd,
ons gered; Uw liefd' ontzag, noch leed, noch pijn:
Daar traadt Gij op, met moed en kracht, Tot
heil van ons geslacht. Wij zijn verlost, Maar' t heeft
uw' dood gekost, Gij leeft, Gij leeft! en' t leven Wordt ons teruggegeven; Wij zijn verlost!
3. Nu leeft Gods Zoon in menschlijk vleesch! Hij stierf
voor ons, maar leeft bij God, En sterft niet meer.
O zalig lot! Gods Zoon, dat d' aard haar Schepper
daar plaats bereid; 4
' t schepsel dient,
vreez'! Gods Zoon, verhoogd in heerlijkheid, Heeft mij
Ik ben zijn vriend! Hij, wien al A
107
Der Englen Hoofd en Koning, 4
Verwacht mij in zijn wooning; Ik ben zijn vriend!
4. Bedreigt mij leed, ontmoet mij smart, Ik vrees geen
kwaad,
Z.XE

i\/\/
ATAY
MAVIVAHU HVAVA
108
kwaad, maar klaag het Hem: Hoe groot in eer, Hij
hoort mijn stem; Hoe ver
mijn hart, Gods Zoon vergeet den broeder niet,
Dien Hij op aarde liet; ✦
wiesch mij met zijn' doop,
GEZANG 49, 50.
keert tot God,
ker,' k Ben van zijn liefde zeker; Hij is mijn hoop!
noch peil:. In
van d' aard, Hij kent
5. Waar is een vreugd, een kalmt' een heil, Zoo zabij mijn' God;
Hij is mijn hoop, Hij
lig, als dit hoogst genot? Het vloeit uit God, en
Hij geeft mij brood en be50.
zijn liefd' en
9
Hij is mijn lust, Ook als mijn A 42-3
stof eens rust. 0! prijst Hem, mijn gezangen!
Het heeft, noch maat, noch perk, ☆
Jezus is mijn zalig lot Verborgen t
Ik blijf zijn komst verlangen; Hij is mijn lust! AAN JEZUS. WIJZE: Gezang 38.
da
alleluja! lofgezongen Jezus Christus onzen
Heer! Paart, verlosten! hart en tongen, Juicht
magt ter eer!
Hem, die
redt
uit

CHAVA
uit alle nooden, Die waarachtig en getrouw,
Vastheid geeft aan' t Godsgebouw;
van' t heelal,
gewijd,
eerstling uit de dooden, Hem, den Koning
*
den loon
GEZANG 50.
dood.
2. Halleluja! onze zangen Zijn voor eeuwig Hem
op
rein gemoed
HVAVAVAVAAAAAE
F
Die het Godsrijk heeft ontvangen, Als
zijnen strijd; Die aan' t kruis
zich liet verhoogen, En ons minde tot den
den slaakt,
*
Wien' t heelal eens eeren zal.
Hem,
Met een liefd' ondenkbaar groot,
ken,
den
een godlijk mededoogen; Hem, die ons onkweekt onder lijden,
3. Halleluja!' t loflied rijze! Hem, die onze banHeeft gewasschen in zijn bloed.
*
Met
En
bidden leert en
109
Hem, die ons, zijn' naam ten prijze, Koningen en Priesters maakt; Die ons opons,
bestuurd, Door zijn' kruisdood aangevuurd, Wadoor zijn' Geest
strijden: Hem zij heerlijkVIVE

VARVAVAViviviviviviviviviviviViViViVIVIVIVING
ATALALA
ANINAVINARAVNAVAN
110
GEZANG 50, 51.
lijkheid en magt, Eeuwig, eeuwig toegebragt.
4. Amen! Jezus Christus! Amen! Ja, Gij zult
in' t groot heelal' t Rijk der duisternis beschamen, Tot het niet meer wezen zal.
0 Heiland! in ons midden: Onder uwe
F
ons strijden, leer ons bidden!
Woon,
schappij Zijn wij zalig, zijn wij vrij; Leer
heerAmen! heerlijkheid en magt Word' U eeuwig toegebragt!
51. JEZUS TROUWE. WIJZE: Psalm 88.
ezus is mijn Heer en Koning, Die mij wooning
In zijns Vaders huis bereidt; Wat mij hier ook moog
ontbreken, In die streken Wacht mij rust en zaligheid.
knagen;' t Licht zal dagen
2. Zonde, zwakheid, angst en zorgen Voor den morgen
Van den dag, die nog niet is, hogen aan mijn blijdschap
Midden uit de duisternis.
3. Mijn verwachting zal niet wijken, Niet bezwijken,
*
' k Sta op eene rots gegrond; Jezus heeft mijn' naam
ten

AVAUHAVAMAA
GEZANG 51, 52.
UHUHUHUHURUVAVA
ten leven Opgeschreven, Hij, die nooit beloften schond.
4. Dit geeft lust, en moed, en krachten, Om te wachten Tot mijn proeftijd is vervuld, Vol te houden in het
strijden, En, in' t lijden, Hoop te voegen bij geduld.
5. Als gevaren mij omringen, Wil ik zingen
genade, trouw en magt; Zelfs in onbewoonde streken Vloeijen beken, Lichten starren nacht op nacht.
6. Dat mijn ziel, met woord en daden, Op mijn paden
Zich dan gansch aan Hem gewenn'; Laat vooral mijn
laatste dagen Blijken dragen, Dat ik Jezus eigen ben. GELOOF EN VERTROUWEN.
52. DE GELOOFSARTIKELEN. WIJZE: Gezang 21.
111
Van
k geloof in God den Vader, Die, almagtig, wijs
en goed, Aard en hemel heeft geschapen, Nog bestuurt en blijven doet; Door Hem leef, beweeg m' en ben ik, Hij beschikt en stuurt mijn lot, Dat blijf
ik Hem toevertrouwen Als mijn' Vader en mijn' God.
2. Ik geloof in Jezus Christus, D' eengeboren' Zoon van
God,
AUXURVAVARU: O: O: O: ORORVROPORVR
XLXK

NAAMANAVA MUAWANAN
112
God, Door wien alles is geworden,' t Woord bij God,
en zelf ook God;' k Eer dien Zoon, gelijk den Va*
' k Buig mij dankbaar voor Hem neêr, Die mij
der,
GEZANG 52.
vrijkocht en verloste, Hem erken ik voor mijn' Heer.
3. Van den Heilgen Geest ontvangen, En geboren uit
een maagd, Is Hij vleesch voor ons geworden, Hij
zoo diep voor ons verlaagd: Ja, Gods Zoon werd onze broeder, Zoo bemint Hij Englen niet;
wel hooger wezens, Maar Gods Zoon hun broeder niet.
4. Jezus, onze Zaligmaker, Leed vervolging, smaad
en hoon; God verzoende zich de wereld Door den
Englen zijn
kruisdood van zijn' Zoon: Onder Pontius PilaTUS Heeft Hij onze schuld betaald,
ven,
is begraven, Is ter helle
is gestorneergedaald.
5. Hij verrees ten derden dage, Wien de dood niet houZoo is Hem ons heil betrouwd,
den kon, Die, door sterven en herleven, Dood en graf
en hei verwon: Zoo bleek Hij Gods Zoon te wezen,
Hem, wiens sterven

HAHAHHUMUHA
GEZANG 59
AAAAARVAVARS
ven ons verzoende, Hem, wiens leven ons behoudt.
6. Hij voer op ten hoogsten hemel, Door de heemlen doortus
gegaan; Aan Gods regterhand gezeten Nam Hij' t roer
der schepping aan: Zoo werd Hij ten Heer en ChrisDoor Gods Englen toegejuicht,' t Voorwerp van
der menschen hulde, Voor wien eens' t heelal zich buigt.
7. Eenmaal zal Hij wederkomen, Eenmaal houdt Hij,
' s menschen Zoon, Plegtig oordeel over allen, Rigt Hij
levenden en doon, Elk naar' t geen hij deed in' t ligchaam, Zoo beslist Hij ook mijn lot: Maar dit troost
mij, Hij, mijn Regter, Heeft mijn schuld betaald bij God. 8. Ik geloof van ganscher harte In en Heilgen Geest, dien Geest, Die Gods Kerk en heilgezanten Steeds ten Leeraar is geweest; Die ook mij wil troosten,
113
leiden, En, betracht ik eenig goed, Beide' t willen en' t volbrengen Godlijk in mij werken moet. 9. Ik geloof een Kerk, die heilig,
en algemeen, In geloof, en hoop, en liefde, En
in
Christlijk is,
UAVACHUALAURURURURURVRORU
XIX

VIRAHAAAAA
114
in zalig uitzigt één; Ook der heiligen gemeenschap, Zamen één
elkanders vreugde, Deelend' in elkanders smart.
laars bloed;
10. Ik geloof de schuldvergeving Enkel om des MidGEZANG 52.
12. Ik
van zin en hart, Deelend' in
geen troost voor mijn gemoed, Alles, alles is geIn mijn eigen werk en waarde
nade: Hoe strafschuldig ik dan zij, Ja, mijn Vader! ik geloove, Al mijn schuld vergeeft Gij mij.
11. Ik geloof, dat dit mijn ligchaam, en asch vergaan, In den jongsten aller dagen verheerlijkt op zal staan; Dan onsterflijk, onverganklijk, Kent het geen verderfenis, Dan zal' t schoon en heerlijk wezen, Als mijus Heilands ligchaam is.
zaligheid,
is
Is
geloof een eeuwig leven, Mij door Jezus
zelv' bereid, Ongekende hemelvreugde, Stoorelooze
de zonder eind of paal.
uw prikkel?
Leven zonder ooit te sterven,
Schoon tot stof
Graf!
Weer
VreugZond' en dood! waar
waar is uw zegepraal?
18. Eeu

AAAAAA
13. Eeuwig, onbegrijplijk Wezen,
Heilge Geest! Leer mij daaglijks meer U kennen,
U gelooven allermeest;' t Heil van zondaars voert
uw liefde Tot den allerhoogsten top: Amen! godlijk Evangelie! Amen! zegt mijn ziel daarop.
leven;
GEZANG 52, 53.
zink'
53.
Vader, Zoon en
ijn God!
>
GELOOF AAN GOD.
WIJZE: Psalm 36.
blink',
wat
ik altijd aan U geloov', Aan deugd en eeuwig
ooit in mij verdoov',
Dat
hobblig hier mijn pad ook zij, Mijn' boezem
nooit begeven. Op welk een' nacht mijn oog ook
Dan zal' t gevoel van mijn waardij, Hoe
Schoon ook geen star meer voor mij
Met U zal ik niet vreezen: Zweeft Gij
m' in nood nog voor' t gezigt, Dan zal, wat om mij vall' of zwicht', Mijn deugd beveiligd wezen.
2. Gij, algenoegzaam in U zelv', Die' t wormpje
schiept, en stargewelf Met zonnen hebt ontsteken
8*
115
Zijt
AANVRE
VIVE

VALAX
UNIVAHUAVAVAVAVAVA
116
3.
Zijt ook mijn Schepper, ook mijn stof
EE
GEZANG 53, 54.
liefde tot uw' lof, Niets kan dien band verbreken.
Gedachte, die mijn ziel verrukt, Hoe diep in' t stof ter neêrgedrukt, In troost niet aftemeten!
,, Ik nietig stipjen in' t heelal Ben, onder' t maatBezield' uw
,, loos schepslental, Niet van mijn' God vergeten!"
0! zoo mijn hart, nog afgeleid Door mijne diep'
onwaardigheid, Uw liefde kon mistrouwen; Hoe
zinkt mijn laatste twijfling neêr,
wen:
schenk, o Heer! De gift uws Zoons, mag schouAls ik op uw geWies
Och! dat ik starend' op dien Zoon,
E
tot uw' genadetroon Vertrouwend, vrolijk nader'
En, veilig in uw' liefdeschoot, Tot U nog stamel'
in den dood, ,, Mijn Schepper en mijn Vader!"
54. NOODZAKELIJKHEID DES GELOOFS IN JEZUS CHRISTUS.
Nieuwe zangwijze. ¹
Altijd
aartoe toch al dat angstig schroomen?
Komt
twij

AAAAAAA
twijfelzucht ons ooit te sta'? Wie moet niet als een
GEZANG 54.
zondaar komen, Niet enkel leven door gena'?
hij, die, uit zijn nooden Tot Jezus en zijn heil geO zalig
vloden, Daar dankbre liefdetranen schreit! Op't woord
des Vaders te vertrouwen, En door' t geloof den
den,
Zoon t' aanschouwen Is hier de weg tot heiligheid.
2. Geen heiligheid wordt hier gevonden,
dezen wortel groeit; Hieraan is alle deugd verbonDie niet op
Die immer voor den hemel bloeit. Vergeefs is
uw daden meten,
al het moedloos duchten, Vergeefs' t wanhopig kerby y
men, zuchten, Niets buiten Jezus heelt de smart;
De
vrees van een geprangd geweten Moog naar Gods wet
' t Geloof alleen vertroost het hart.
3.' t Geloof, ja, leert ons heilig leven, Daar' t pligt uit dankbaarheid betracht, Maar' t werken
kan die rust niet geven, Waarnaar de ziel zoo
117
hijgend smacht. Hoe diep g' uw schuld voor God
moogt
VAVAVAVA
URURURORVAURURURURU:
VIVE

VIVIVIVING
/ i\/ i\/\
ATAY
TXANA
VIVAHANA
118
moogt voelen,
GEZANG 54.
VAN
De zonde zal steeds feller woelen, bø
Zoo lang gij niet op Jezus ziet.
Rigt, waar g' ook
henen wilt, uw gangen, Als zondaar
A
gunst ontvangen, Uw eigen deugd verdient die niet.
moet
gü
4. Ach! zal dit booze vleesch nog woelen, Wanneer
mijn laatste stond genaakt, En zal ik stervend nog
gevoelen, Dat zonde mij ellendig maakt! Maar, o
mijn Vader! wat moog wijken, Uw vast verbond zal
niet bezwijken, Uw eed wordt nooit van kracht beroofd; Uw Zoon voldeed aan uw bevelen, Volbragt uw
wet in al haar declen; En ik, ik heb in Hem geloofd.
5. O Gij, die onze schuld woudt boeten Door uwe gadelooze pijn, O Heiland! leer mij aan uw voeten eigen oog een zondaar zijn. Met al mijn deugd, bij
al mijn werken, Vind ik geen'
troost,
In
die mij
kan sterken, Geen hoop, dan die ik op U bouw:
Op uw genade zal ik leven, Op uw gena' den doodsnik

AVAVARVAHV7
snik geven,
GEZANG 54, 55.
O Heer! aan wien ik mij vertrouw.
53. VASTE GROND DER HOOP. WIJZE: Psalm 42.
od heeft ons zijn woord
van God blijft eeuwig waar:
' t allergrootst gevaar;
ooit doen beven, Zelfs in' t allergrootst gevaar?
' t Woord van God blijft eeuwig waar,
vergaan;
gegeven;
2. Trotsche bergen zullen wijken,
' t Woord
Wat zon ons dan
Zelfs in
Wat ZO11 ons dan ooit
doen beven? God heeft ons zijn woord gegeven!
119
Zelfs in' t hachlijkst levenslot.
Vaste rotsen eens
Zijne trouw zal nooit bezwijken, Zijn verbond blijft eeuwig staan: Laat de wereld zelfs vergaan,
Wat ooit wanklen
Zijne trouw blijft eeuwig staan:
moog of wijken, Zijn verbond zal nooit bezwijken.
' t Hoofd naar bo3. Treurigen, het hoofd naar boven!
ven, hoopt op God! Wat Hij zweert moet gij gelooven,
Vest uw vaste hoop op
God, Zelfs in' t hachlijkst levenslot; Heft blijmoedig
' t hoofd
HAVA
BURURORVAURORURORU
VIVE

ViViVIVIVING
TA
VINAHAVAAVAA
120
GEZANG 55, 56.
' t hoofd naar boven! Wat God zweert moet gij gelooven.
56. OPWEKKING TOT KINDERLIJK VERTROUWEN. Nieuwe zangwijze.
VIV
een dwaze vrees beklemm' uw harte; Of wanhoopt ooit een kind?
vrees beklemm' uw harte,
smarte, Dat hem zijn vader mint? Geen dwaze
ders eer;
Gevoelt het niet in al zijn
Uw Vader kent zijn kind.
2. U al uw zonden te vergeven Dat is uws VaEn, hebt gij ook op nieuw misdreven,
Reeds heeft, wat wilt gij meer? Uw Vader al
die schuld vergeven: Geef dan uw' Vader d' eer.
3. Nog leeft, nog werkt in u het kwade,' t Is
billijk, dat gij vreest; Maar hoop met een op Gods genade, En bid om zijnen Geest; Die overwint in u het kwade, En alles, wat gij vreest.
4, Het kind vertrouwt zich aan zijn' vader, Dat
A
is een vader waard; Uw Vader ook! wien hebt
gij nader In hemel of op aard? Uw Schepper
is

TAVAVAVA
GEZANG 56.
is uw trouwe Vader, Al uw vertrouwen waard.
5. Ontvang het pand van zijne liefde, Ontvang zijn'
eigen' Zoon; Omdat uw treurig lot Hem griefde Verliet Hij zijnen troon, En stierf voor zondaars: God is liefde!
zonde meer;
ren,
VAUVAVAU HRVAVALY
6. Och! was ik zoo uit God geboren, Ik deed geen
Ontvang Hem in zijn' Zoon.
Zoo zucht gij:' t is ook u beschoGeloof en dien den Heer; Dan juicht g', ik
ben uit God geboren, Ik doe geen zonde meer!
*
7. Wij mogen alles van Hem wachten;
is 200 mild: Hij geeft op ons gebed de krachten,
zich zelv' den dood?
Geen vader
En helpt, zoo gij maar wilt. Bid, zondaar! bid,
laat God niet wachten; Die Vader is zoo mild.
Jezus eeuwig leven,
8. Wie wil voor Hem niet gaarne leven, Wie kiest
Gevallen Englen mogen beven,
121
Maar gij, vrees gij geen' nood: Gij kunt met
Voor u is hel, noch dood.
9, Geen
FO: O: ORORVAURUTURUR
VIVE

VIVIVINT
Viviv
ZIVANJNÄVAVI
AMAHAVIAU
122
9. Geen dwaze vrees beklemm' het harte, Of wanhoopt ooit het kind? Het voelt, te midden zijner
GEZANG 56, 57.
smarte, Dat hem zijn vader mint: Geen dwaze vrees
beklemm' dan' t harte, Uw Vader kent zijn kind.
57. BLIJDSCHAP DES GELOOFS. WIJZE: Gezang 36.
hoe blij te moede, e ◊
Maakt Gij mij het hart!
smart.
E
Doet G' uw heil aanschouwen, bo Nimmermeer Doet Gij, o Heer, Vriend en
ten,
Gever van al' t goede,
D
Die ep U vertrouwen
pogen;
troost in droefenissen! Mij verkwikking
Redt G' uit alle
2.' k Zal met zin en lusten In uw' wil berusWat Gij wilt is goed:
missen.
Niets vermag mijn
Maar uw mededoogen Rust mij toe met
moed. Als' t heelal Zich neigt ten val, Als uw
oordeel angst zal wekken, Zult Gij mij bedekken.
3. Aan mijn laatste snikken Denk ik zonder schrikken,
Mijn Verlosser leeft!' t Ligchaam moog verderven,
' k Weet

HVAVAVA
GEZANG 57.
' k Weet, dat Hij, na' t sterven,' t Heerlijk wedergeeft. Bange dood, O laatste nood! Doe vrij' t
hart van zondaars siddren, Wat heb ik te siddren?
4. Ook voel ik met smarte 4
Mij met kracht bestrijdt:
uw ginst blijft wachten,
5. Dat ik in U roeme,
AVAVAVAVAV
Redt mij uw genade, bo
' t Zuchtend hart, Dat in zijn smart Redding van
Vrij tot U mag treên;
ve,
Zonde, die in' t harte
Doch uit al dit kwade d
Naar uw woord, altijd.
Zult Gij niet verachten.
U mijn' Vader noeme,
Uwen hemel erve, V
Dat uw hand Mij houdt in stand,
Komt van
123 ↓
Dat ik, als ik sterU alleen.
Dat Gij
mij behoedt voor' t kwade, O! dat is genade.
Opdat
6. Jezus, die uw leven Voor mij hebt gegeven,
nimmer nood Hopeloos mij griefde, Groot is uwe liefde, be
Sterker dan de dood! En ik, Heer! Zou tot uw eer
1xprik
In uw heil mij niet verblijden, U mijn hart niet wijden?
7. U
VAL
DAURURUBURURURURURURUORURUBURURURURU
VRE

JAVIVAM
¡ Vivivivivivivil
MAVIVAAMAAIVIV
124
7. U opregt te vreezen Moet mijn blijdschap weGEZANG 57, 58.
zen, Zonde mijn verdriet:
exo
gen, O! dat is' t genoegen tobo
Mijn gemoed Kan al het goed,
zen ooit naar trachten,
8. Heeft het goed der aarde E
Schept het vreed in' t hart?
zult allen, die U eeren,
9. Vol van uw genade,
kwade, Leef ik in U blij:
harte,
Wereldsch vergenoeMijner ziele niet;
58.
Waar hier dwaRijk in U, verachten.
vermaken, Daar wij hier naar haken? IJdelheid
be
en smart. Gij verheugt Met ware vreugd; Gij
1024
Wezenlijke waarde,
Neen! wat zijn
Eeuwig weder eeren.
Trouw behoed voor' t
*
In de grootste smarte, obo
te zij! Zoo verblijd Wacht ik den tijd, Om het
Dat die vreugd mijn
Steeds tot sterkdoodsdal door te streven Naar het eeuwig leven.
GELOOFS ROEM. WIJ ZE: Gezang 29.
wijfling zwijg, zwijg bange smarte!
God,
die

AAAA
die trouw is, is mijn vrind,
kind.
zegt aan mijn harte, Dat ik eeuwig ben Gods
GEZANG 58.
Vrees voor straf doet mij niet sagen,
Wil mijn hart mij al verklagen, Nogtans vat ik
moed in smart; God is meerder, dan mijn hart.
2. Hij, de kenner van' t verborgen,
zorgen
mij, en weet alleen,
Hijg'
En zijn Geest
geloof en waan,
Hij weet, hoe diep mijn zonden
Hoe ik hier in al mijn
nieuw mijn ziel doorwonden:
naar zijnen dienst alleen.
Kent ook
En door Hem ten hemel gaan.
Ja,
Steeds op
Niet mijn onMijn geloof dat ziet Hij aan.
125
3. Mij heeft Hij zijn Zoon gegeven, Door' t geloof
F
nam ik Hem aan: Ja, ik weet het, ik zal leven,
Zelfs eer ik nog
Eer
was geboren, Heeft mij God in Hem verkoren, de stem van zijne magt Immer iets had voortgebragt." 4. Wie zou dien nu nog verklagen, Wien God zelf
verkoren heeft? Wie zou daar' t verdoemen wagen,
AVANPAR
AVAURURVAIRURURURURVAURURURURURURO

VIVIA
HARVAAMAAVAA
126
vrij verklaren,
gen, Waar God zelf de vrijspraak geeft?
geen hel kan mij vervaren, Wien God zelf wou
verdoemt,
GEZANG 58.
5. Jezus Christus is gestorven,
IVAVAN
Wien geen schuld, hoe groot,
Daar mij God regtvaardig noemt.
verworven ook voor mij.
voor mij; Heeft de zegepraal verworven, Die
gezeten, Zal Hij nimmer mij vergeten;
zal mij getrouw behoên.
Neen,
heen zij nacht,
hoeden,
Is verrezen ook
Aan God
deernis met mijn lot, Treedt Hij voor mij in bij God.
6. Trots de wereld en haar' laster, Trots de hel en al
7. Ruwe stormen mogen woeden,
haar woen, Steun ik op Gods liefde vaster; God
regterhand
Neen, uit
scheiden,' k Zal, wat ramp mij moog verbeiden, Juichen midden in de pijn, Meer dan overwinnaar zijn.
Niets dat mij van God kan
Moet ik lang zijn hulp verbeiden,
Alles om mij
God, mijn God zal mij beGod houdt voor mijn heil de wacht.
Zijne liefde blijft

VAAAAAAA
hoe digt,
blijft mij leiden: Door een' nacht, hoe zwart,
' s werelds goed,
8. Ja, verleidend is' t vermogen, Op ons hart, van
Glans van eer verbijstert d' oogen,
Vleijend is de gunst
Weeldeteugen smaken zoet;
der grooten,
9. Maar,
Vaak met groot gevaar genoten: Hooge
lof leidt ligt van God, En nog ligter bittre spot.
*
begeven:
Gunst
GEZANG 58, 59.
wat
Voert Hij mij in' t eeuwig licht.
van
A
of rouw,
of eer, mij ooit verwacht', Jezus zal mij nooit
lot,
Ben
PUPURVAVAVRAS
of dood of leven,
is ik zwak, bij Hem
menschen, raad
Smaad
kracht:
haat van kwaadgezinden, Hoogte, diepte, vreugd
Bittre van vrinden,
Niets ontrooft mij aan Gods trouw.
127
HET DANKBAAR LEVEN VAN DEN CHRISTEN.
,, Ik kenne God," spreekt logen;
59. WERKDADIG GELOOF. WIJZE: Mir nach, spricht Christus, unser Held.
wie Gods woord niet houdt, en zegt,
' t Geloof is
in
AURURUKORURURURURURUAVAVAVAUTÚRU

ALATASALATA
NARAVVIVI
128
脚本
in hem niet opregt,
drogen:
waart,
GEZANG 59.
Maar wie dat woord getrouw beHij heeft zich zelv' beDie is uit God, en niet van d' aard.
2.' t Geloof, dat door het woord ontstaat, Dat moet
ook liefde werken; Hoe hooger uw vertrouwen gaat,
Hoe meer het die moet sterken:' t Geloof verlicht ons
niet alleen, Het sterkt, en reinigt ons met een.
3. Gezuiverd door des Heilands bloed, Schenkt God ons
zijn genade: Die dit vertrouwen op Hem voedt, Die
wacht zich ook van' t kwade: Hij wordt dus daaglijks,
meer en meer, Gelijk aan' t beeld van zijnen Heer.
4. Zij zijn' t, die God in gunst aanschouwt, Die zich gehoorzaam toonen; In elk, die Gods geboden houdt,
Moet ook de liefde woonen:
Christen toont
Een daaglijks werkzaam
Het waar geloof, dat in hem woont.
5. God blijft in ons, en wij in Hem, Als w' in de
liefde blijven, Door haar voelt zich der Englen stem
Tot

Z
AAAAAAA
GEZANG 59, 60.
Tot Gods verheffing drijven: God is de liefd', en Hij
bemint Geen hart, waar Hij geen liefd' in vindt.
60. BRON VAN GOEDE WERKEN. WIJZE: Wenn zur Vollführung deiner Pflicht.
00 gij, in ijver tot uw' pligt,
iets goeds verrigt,
Gods liefde zijt ontsteken, Zoo roem niet, dat
AAAAAAAA
Niet door
ontbreken: Zoo wellust, vleeschlijk overleg, of
hoogmoed u ten goede raden, Al doet gij ook de
2. Wees, door de grootheid van uw
in alles meest,
De ware deugd blijft u
beste da- den, Bij God hebt g' uw belooning weg.
Gods 00- gen
wonder en' t geluk der menschen, Bedoelt g' u zelv'
Het
ls d' eer het wit van uwe wenschen,
Is' t niet Gods liefde, die u drijft, Zoo weet, dat
gij, bij' t grootst vermogen, Bij Englenwijsheid, in
3. Sticht huizen, geef daar d' armoe' brood,
Niets meer, dan klinkend koper, zijt.
Deel
kleedren uit, die naakten dekken, Ontruk de weduw
9
129
aan
AURURORURURURURURUTUROR

VIVIVIMA
Vivivi
ALOLOTATOLATA
MAHARVAVA
130
GEZANG 60.
aan haar' nood, Blijf' t weesken tot een' vader strekhart niet dre- ven,
ken, Deel onder hen uw haav' en goed;
hebt g' in Gods oog gegeven,
Viv
volken, heele landen,
4. Beschaam den grootsten heldenmoed,
Niets, dat u eenig voordeel doet.
niet ba- ten,
Zoo liefd' en dank uw
g' u daarop verlaten;
Nog niets
uw bloed, Laat voor de waarheid u verbranden;
Red steden,
Vergiet voor' t vaderland
Voert niet de liefd' in u' t gebied, Te dwaas zoudt
' t Kan alles u voor God
5. Was doen bij Hem alleen de pligt,
Hij acht all' uwe werken niet.
Zoo kon
Hij ons tot alle dingen, Door banden der natuur,
zeer ligt, Door krachten zijner almagt, dringen: Geldt wijsheid
Voor Hem, die alles geeft en maakt,
niets, niets gelden krachten; Hij wil het doel zijn
van uw trach- ten, Hij eischt, dat gij in liefde blaakt.
6. Een hart, voor dwaze zelfsmin doof, Door ijdlen
hoog

TAAHHVA
GEZANG 60.
hoogmoed niet verheven, Vernieuwd tot liefd' uit
waar geloof, Door zuivre godsvrucht aangedreven;
A
zoo wij niet dat hart bezaten,
Dat is' t, wat God in ons behaagt, En,
men,
VAAAAAAAAAAA
4
ons met ba- ten, Dat roem op Englendaden draagt.
7. Vergrijp u dus niet aan den schijn, Noch aan
den klank der ij dle namen, Vraag niet slechts, wat
uw daden zijn, Vraag meer uit welk een hart zij kwaZoo zou een leven
Doorzoek voor God, die alles ziet, Of' t ook
door liefde zij ontsteken; Hij wien' t aan liefde
liefde, die gij oefnen zult,
list of treken
blijft ontbreken, Heeft ook het waar geloove niet. 8. Bezielt u liefde jegens God, Zij zal u in het goeddoen sterken, Gij zult de kracht van haar
genot Aan liefde tot den naasten merken; De
Is goedig, zonder
Lacht nooit om' t aanzien van
gebreken, Zij zwelt niet op, z' is zelfs geduld.
9. Zij sluit het oog voor
' s naasten kwaad, Neemt 9*
181
nimBUXURURURURVROPOTURVAV: 0: 0: 0

VIVIVIVAVVIVIVIVINS
VIVIVAN
AHAU
132
GEZANG 60, 61.
nimmer in zijn' val behagen,
lijk' eigenbaat, Kan' t al gelooven, hopen, dragen;
Werkt nooit uit schandZij is' t, die ons met kracht voorziet,
volmaakte deugd te streven,
vreugd en le- ven,
61.
Zij maakt Gods wil uw
4
Om naar
En namaals zelfs begeeft z' u niet.
WET VAN GOD. WIJZE: Gezang 54.
k nader voor uw heilig' oogen, Oneindig' Oppermajesteit! Gij, die geen zonde kunt gedoogen, Eischt dankbre liefd' en heiligheid; De schrik van Horeb is verdweabx
nen, Gena' en waarheid zijn verschenen; d'immanuel uit
Ephrata Wou, door gehoorzaamheid en lijden, Ons van
den vloek der wet bevrijden, Dat is volbragt op Golgotha.
2. Maar, als ik in' t geloove roeme,
Doe ik dan ook de
wet te niet? Neen! Jezus! wien' k mijn' Heiland noeme,
Dat leert uw Evangelie niet!' t Gebod is heilig, wijs,
regtvaardig,' t Geloof maakt mij tot goeddoen vaarbø øð-
dig,' k Gehoorzaam uit erkentenis;' k Geloof, en toon
graag

CAVAVAVAVAH
GEZANG 61.
graag in mijn daden,
VAVAVAVAVAR
133
Dat, die mijn schuld op
zich wou laden, Geen dienaar van de zonden is. 60
3. Al ben ik niet als Abrams zonen' t Egyptisch diensthuis
uitgeleid, God wil mij grooter gunst betoonen, Voor
vloek schenkt Hij mij zaligheid; Hij wil mij al mijn schuld vergeven, Opdat ik tot zijn eer zou leven,
Dan, dan ben ik in waarheid vrij: Geef mij, mijn
God! dat ik uw wetten Ten regel van mijn doen
winnen,
moog zetten, Uit dankbaarheid gehoorzaam zij.
4. Ik ben den dienst der valsche goden, Ik ben der groov' afgoderij, Bij' t licht der waarheid, wel ontvloden, Daar is geen ander God, dan Gij; Maar, ach!
het snood bedrog der zinnen, En' t zondig eigen t' overDat valt mij zwaar, en baart mij smart:
Och!
mogt, wat ooit mijn driften streelde, Geboorte, rijkdom, eer of weelde, Nooit afgod wezen voor mijn hart.
5. Geen beeldendienst kan mij bekoren, Ik buig voor
hout

VIVIM
WAFA
RAHVARAV
134
hout noch steen de kniên;
B
achten,
hooren U steeds in geest en waarheid dien'? Ach! neen,
HES
ik blijf in' t pligt betrachten Te vaak mijn eigen daden
by
Naar' t geen voor menschen deugdzaam scheen:
Naar' t geen in uw oog niets beteekent, Heb ik mijn' godsGEZANG 61.
dienst vaak berekend, Gij, God! ziet op het hart alleen.
duchte naam, o God!
6. Laat nimmer mij iets zwaarder wegen, Dan uw gegen,
Maar of ik daarom naar be7. Uw
voor ligtvaardig zweren, Voor misbruik van den naam des Heeren, Wanneer ik met mijn' naasten spreek,
Wanneer men uwen naam bespot; Behoed mij
En, kan ik uwen eed niet mijden, Leer mij dan
A* 4
liever alles lijden, Dan dat ik ooit dien eed verbreek.
E
Nooit worde laf door mij gezwevangen,
eerdienst zij mijn zielverlangen,
mijn eer en zaligheid, Dat uwe heilleer, daar onteindig' in zes dagen,
Mij voor den hemel toebereid':
Zij steeds
Mijn arbeid
En mijn gezin, van werk ontsla

AVAVAH
100
slagen, Vier' dan den rustdag nevens mij. Uw
GEZANG 61.
roem, mijn Schepper! zij geprezen, Maar dat, nu
Jezus is, verrezen, Die rustdag Hem geheiligd zij!
AVAVA VAVAVA
8. Geef, Heer! dat ik mijn ouders eere, Voor hunne º
zorge dankbaar zij, Uit hun ervaring wijsheid leere,
heil bestede,
135
Door liefd' en eerbied hen verblij'. Dat elk, wat
rang hij ook bekleede, Zijn kracht tot aller
dat, door U, o God van orde!
En nuttig zij in zijnen stand, Opzijne beulen waren,
Elk naar 4
woord gezegend worde In een gelukkig vaderland.
9. Partijschap, haat en zucht tot wreken, Wanneer
men mij beleedigd heeft, Blijv' eeuwig ver van mij
naar' t leven dingen,
uw
geweken, Daar Gij mij al mijn schuld vergeeft:
Mijn Heiland bad voor moordenaren, Voor hen, die
In' t midden van de felste pijn;
En ik, zou ik, om beuzelingen, Mijn' medemensch
Ik liever' t beeld des satans zijn?
10. Heer!
AURURURURURURURURURURURGAR
VIVE

AVIVIVAVIVAN
LATA
136
10. Heer! reinig Gij mijn hart en daden; Ook dan,
wanneer geen mensch mij ziet,
Vest Gij uw oog op al
mijn paden, En donkerheid bedekt mij niêt: Laat
mij het huwlijk heilig wezen, Leer mij d' afschuwlijk'
ontucht vreezen,
Ontzag voor U behoede mij; Help
mij verzoekingen verwinnen, Beteugel drift en lust
GEZANG 61.
der zinnen,
19
11. Geef, Heer! dat ik in al mijn' wandel De trouw
Geef, dat ik biddend waakzaam zij.
en eerlijkheid beminn', Opregtheid heersch' in al mijn'
handel; Zoo tracht ik nooit naar vuil gewin, Zoo
drijf ik, door mijn braafheid kloeker, Met mijn bebe zitting nimmer woeker, Pleeg nooit bedrog met waar of
1100
maat, Sta gierigheid en spilzucht tegen. En' t goed, in
Les
uwe gunst verkregen, Blijv' nog ten zegen voor mijn zaad.
12. Bewaar mijn tong voor logenspreken!
Gij, die de
God der waarheid zijt, Zult vroeg of laat de valschheid
wreken; Opregten rijst het licht altijd! Dat ik nooit
twist

TAAAH
GEZANG 61.
twist of tweedragt zaaije, Mijns naasten woord noch
daad verdraaije,
Nooit anders spreke, dan ik denk:
Moet ik een prooi des lasters wezen, O God! die in mijn 4
hart kunt lezen, Dat mij uw gunst vertroosting schenk'!
mede, Die ik niet heb, ja zelfs niet ken;
dan uw bestelling prijzen,
13. Heer! maak mij in mijn lot tevrede
heb, en wat ik ben, En deelt G' aan andren gaven
HAVAVA
187
m' U voor alles dankbaar eeren,
Met wat ik
gunstbewijzen, Die Gij aan mij genadig biedt:
' k Verdien niet een der
Leer mij
' k weet ook, dat mijn' medemenschen
O God! zoo zal ik
nooit begeeren Mijns naasten goed, ook' t minste niet.
zinnen, Is' t eerst en tevens' t groot gebod:
Daaraan gelijk staat, God der goden!
Leer
14. Ja,' k weet het, U geheel te minnen,
mijn Heer en God! Met kracht, gemoed, verstand en
U boven al,
Maar
Te doen, te willen en te wenschen, Al wat mijn hart voor mij verlangt,
En dat aan deze
LX%

ViviviviviviviviviviVIVIVIVINE
VANGURGARNARVAVIVAO
138
E
ze twee geboden
15. O God! ik beef! zoo moest ik wezen,
fen vreezen,
ik? wat zijn mijn daân?' k Moest uw geduchtste strafGEZANG 61, 62.
Zoo Gij mijn schuld woudt gadeslaan: 4
Maar, eeuwig dank! voor al mijn zonden Wordt bij mijn'
De hoofdsom mijner pligten hangt.
H
Jezus heil gevonden; Vernieuw mijn hart door zijne
62.
Maar wat ben
kracht, Ontsteek dat hart tot ware liefde,
100
ééne woord DE LIEFDE Wordt uw geheele wet volbragt.
gegeven,
Want in dit
eilge Jezus! mij ten leven, Ter heiligmaking mij
heilig mij!
JEZUS VOORBEELD. WIJZE: Gezang 32.
Hoe heerlijk zijt G' in heiligheid! Hemelsch
voorbeeld! al de luister Van Englenheiligheid wordt
duister, Bij' t licht van uwe heiligheid: 0 Gij! zoo onbesmet, Gij zijt mijn Hoofd en wet; Heilge Jezus! 0,
Dat ik als Gij In hart en wandel heilig zij.
2.' s Vaders wil was boven allen, O Jezus! steeds uw
Wel

HAAR
welgevallen, Gij zweegt voor Hem op alles stil; Och!
mogt, all' mijn levensdagen, Wat Hem behaagt ook mij
GEZANG 62.
behagen, Mijn wil zich voegen naar zijn' wil, Dat ik met
1000
al mijn' lust In zijnen wil berust': Hoor mijn zuchten,
139
O, heilig mij! Dat ik als Gij In alles onderworpen zij.
dig vondt,
3. Steeds arbeidzaam, vol van zorgen, Waart G' altijd
bezig, van den morgen Tot aan den laten avondstond;
' s Vaders wil was daags uw spijze,' t Gebed uw nachtrust, Hem ten prijze: Och! dat G' ook mij nooit le10
Maar werkzaam nacht en dag,
ooit uw oog mij zag:
blonk in uw oogen,
Waar
mij! Dat ik als Gij Ook in mijn roeping wakker zij.
Leer mij waken, O, heilig
4. Welk een liefde, wat meêdoogen, Wat teederheid
Wat minzaamheid in uw gelaat;
Haters zelfs, zoo wel als vrinden, Elk mogt u willig, vaardig vinden Tot troost of hulp, met raad
en daad: Och! waar die minzaamheid Ook in mijn
doen
URUBURURURURURURURURU: 0
liViVives

ARGURNHAViviviviviviviviviviViVIVAVIVAVAVIVANS
WALSE
MAHAR
140
doen verspreid;
Dat ik als Gij
5. Gij,
0
Jezus!
L
GEZANG 62.
Dierbre Heiland! O, heilig mij!
scherpste leed geduldig,
' t uw eere gold:
In al mijn' omgang minzaam zij.
Gij onschuldig
E
U schold; D' eer uws Vaders aan te randen
Viv
geving was uw lust:
uwen ijver doen ontbranden, Gij zweegt wanneer
Gij scholdt niet weder, wie
Verdroegt
Geen terging stoord' uw rust, VerLieve Jezus!
menschen ligt ontberen,
6. Ootmoed deed U, Heer der heeren!
G' ook wezen mogt,
Dat ik als Gij Zachtmoedig, graag vergevend zij.
voorkeur gaf, uw wikkend oordeel
het
Mogt
maar; Waar men aardschen roem of voordeel
O, heilig mij!
Uws Vaders eere zocht Gij
7. Reine Jezus! geene togten
Den lof van
evenaar: Gij, die geen hoogheid zocht,
Ooit
Bestuurde juist den
Hoe groot
Gij, d' ootmoed zelf! O, heilig
mij! Dat ik als Gij Voor God en mensch ootmoedig zij.
Van' t vleesch, geen drif

AAAAAA
GEZANG 62.
driften overmogten De reinheid immer van uw hart,
Kuischheid heerscht' in al uw leden, Nooit waart
Gij, door begeerlijkheden, Of lusten in haar strik
verward; Uw doen was
HVAV
3
naar Gods wet,
denken onbesmet: Kuische Jezus! O, heilig mij!
Dat ik als Gij Ook kuisch van hart en wandel zij.
Uw
8. Matig in uw levenswijze Mat U de rede drank en
spijze, Nooit dartelheid of lekkernij; Niets, dat meer
uw' honger stilde, Dan' t doen van' t geen uw Vader
9. Heilge Jezus!
wilde, Dit was uw spijs, uw lekkernij: In zelfsverloochening Vondt G' uw verzadiging: Heilge Jezus! O, hei141
lig mij! Dat ik als Gij In drank en spijze matig zij.
Mijn vorm mijn leden,
' t Oog in' t zien, de voet in' t wandlen;
krachten
en begeerlijkheden, Dat aan mij alles U gelijk',
Dat in
In alles uwe beeldmijn denken, spreken, handlen,
nis blijk': Hervorm vooral, volmaak Mijn hart
naar
HAVAL
BURBURUBURUORVRORURURUGA
VIVIVER

ARAZZAVIVAviviviviviViViViViVAVAVAVAVAVIVING
142
naar uwen smaak;
Tot ik als Gij
63.
TIV
GEZANG 62, 63.
Heilge Jezus!
O, heilig mij!
Geheel volmaakt en heilig zij.
LIEFDE TOT GOD. WIJZE: Gezang 38.
Z
en zullen wij, o Vader! niet beminnen, Zulken vader niet als Gij, U niet boven alles achten, U
die alles waardig zijt? Komt ons goed, onz' eer
al een kind zijn' vader minnen, Liefdrijk' God!
P
en tijd, Al ons denken, al ons trachten, Wat men
spreke, kiez' of doe, Komt het U niet eeuwig toe?
derlot,
4
2. Wie kan uwe liefde peilen? Neen, wij kunnen' t
nimmermeer, Englendoorzigt zou hier feilen, Elk
staat hier verstomd, o Heer! O genaderijk ervaren,
Onuitspreeklijk zalig goed, Dat Gij ons hier smaken doet! O weldadig zorgen, sparen, Liefdrijk
weldoen aan een kind, Dat U veel te flaauw bemint!
3.
En wij mogen ons beroemen In dat heerlijk kin=
P
in Christus Vader noemen, Vader, U,
on

HAAR
oneindig' God! Wij, wij wederspannelingen, Wij,
bedorven van natuur, Overtreders ieder uur, Wij
w' U, o Heer!
GEZANG 63.
van zulk een voorregt zingen! Nimmer geven
VAVAVAVAVAVAVAVAVRE
voelen,
4. Wij weerspannig, tegenstrevend, Spottend met uw
Van die gunst, naar waarde, d' eer.
**
hoog gezag; Gij verschoonend, graag vergevend,
Steeds ontfermend al den dag; Wij gevoelen, wij geGod! daar is geen God, als Gij, Gij alleen
dooven oor;
FV
zijt waard, dat wij Onze liefd' en ons bedoelen
heugd,
Eenig rigten naar U heen, Vader! ja, naar U alleen.
5. Och! drong eens dat alvermogen Uwer liefd' alomme door; Open aller blinden oogen, Open aller
Geef, dat alle stervelingen, Geef, dat
ouderdom en jeugd, Jood en Heiden, eens verF
Van uw liefd' in Christus zingen, Juichen
143
om uw heerschappij, Meer U minnen nog, dan wij.
64. LIEF

iviviviviviviviviviVIVIVIVIVING
MATATATALAES
144
64.
Whe
GEZANG 64.
LIEFDE TOT JEZUS. WIJZE: Psalm 77.
ie blijft U geen liefde schuldig, Die uw trouw
zoo menigvuldig Voor een worm, een Adamskind, Jezus! voor een' zondaar vindt? Wij gevoelen' t, maar
ons harte Zegt ons daaglijks nog met smarte, Dat, wat
onze liefd' ook schijn', Wij te flaauw in liefde zijn.
2. Waar blijkt ons opregt verlangen, Om uw gunstbewijs t' ontvangen? Waar is liefd' in U alleen, Nergens
buiten U, tevreen? Dank voor uw verzoenend lijden,
Kracht, om voor uw eer te strijden, Vreugd, die zich in U verlust, Moed, op uw gena' gerust? 3. Waar is vlijt, die uw behagen Trouwlijk dient, niet
los bij vlagen, Schrik voor' t kwaad, dat U verstoort, Ootmoed, bevend voor uw woord, Hart en hand, tot hulp ontsloten Van uw arme gunstgenooten, Deugd, die uit
uw liefde welt, Kwaad met weldoen vroom vergeldt?
4. Waar blijkt ongeduld, ontsteken
durft spreken?
Als men U te na
Waar geduld, dat lief en leed
U ten
dienst

dienst geheel vergeet? Dit, dit regte liefdeteeken
HAAAARVAN AAAAAAAAAAE
Zien w' ons overal ontbreken; Vreugd en rouw, verkeerd geduld, Moed en vrees ontdekken schuld.
GEZANG 64, 65.
5. Onze liefde doelt op voordeel, Zoekt ons zelven
slechts; uw oordeel, Eer en liefde geldt daar minst,
>
Waar gewinzucht vlamt op winst: Wereldliefde, die
ons prikkelt, En in zoo veel kommer wikkelt, Schoon
nadig,
van ouds uw vijandin, Wint, betoovert hart en zin.
kracht,
6. Heiland! Liefdebron vol liefde, Die U diep in' t harte griefde,' t Leven kostte met uw bloed, Stook,
och stook een liefdegloed In ons koud gemoed geSterk dat liefdevuur gestadig, Dat het,
in geluk en nood, Altijd gloeije tot mijn' dood!
65. LIEFDE TOT JE ZUS. WIJZE: Psalm 116.
wende;
eb Jezus lief! Hij is mijn licht en
Waarheen ik mij in angst en droefheid
145
Och, wierd alom dien Redder uit el10
Jen

ViviviviviviviviVVIVANAVAVANS
PALATA
VIVA
146
lende,
2.' k Heb
daan;
fen,
heffen,
3.' k Heb
ken,
4.' k Heb
pad,
den,
den,
Van mij,
Jezus
Den
Wij
Die Hem tot smart,
6. k
GEZANG 65.
lief!
Geen vloek der wet kan immermeer ons trefDoor woord en Geest, van mijn onreine vlekken,
van elk die hulde toegebragt!
$
Hij heeft
mogen' t hoofd
lief! Jezus
Zijn Midlaarsdood bragt ons verzoening aan.
last,
TIN
>
Jezus lief!
Zijn doel, zijn
Gods regt volHij reinigt mijn gemoed,
vrijmoedig opwaarts
5.' k Heb Jezus lief! ik zal,
Daar Hij zijn beeld in mij herleven doet.
en mij
En stiert daarop mijn kinderlijke schrewil
tot schande strekHij ziet vooruit het wanklen mijner treEn, eer ik val, heeft Hij mijn hand gevat.
Hij leidt mij langs zijn
dien Hij mij oplegt, willig dragen:
is ook mijn welbehagen, Wat Hem mishaagt is mijn verdriet, mijn smart.
zus lief! Hij zal mij door zijn' raad
Ge
verruimd van hart,

CHAVAA
Geleiden tot den laatsten mijner dagen;
dank
AAAAAAAAVAVAV
GEZANG 65, 66.
wordt mijn ziel van alle zond' ontslagen, Dan
*
ik Hem voor al' t geleden kwaad. 31$
7.' k Heb Jezus lief! de blijde dag genaakt, Die
alles voor en in mij zal volenden;' t Gewormte
moog in' t graf mijn
nood, daar Hij,
8. Verlosten, juicht! hebt Jezus lief, dat
Wie,
Dan
66.
ligchaam schienden, Geen
Hij zelf mijn stof bewaakt.
Dat wij ons zaam in dat gevoel vereenen;
Laat dankbaarheid aan zijne voeten weenen,
wij,
wie verdient die tranen, ZOO als Hij?
AFMANING VAN DE ZONDE. WIJZE: Die Seele Christi heil'ge mich!
"
God! die, eindloos goed en groot, Voor ons
uw' Zoon gaaft in den dood, Gij eischt, dat deugd en heiligheid Ons hier ten hemel voorbereid'.
2. Och! dat uw Geest ons hart verlicht', In ons de
magt der zonde zwicht', En wij, door uwen Zoon
147
geleerd, Zien. hoe G ons waar geluk begeert.
103. Wat
LVE

IVAVAVAVAVAVAVIVANA
A!^!^!^! 0
!!/ X!(!/\!\!
TATALAES
ANIMIVIVANHA
148
3. Wat oogst de mensch hier zonder deugd?
berouw na korte vreugd:
ving zwicht,
wetten
GEZANG 66.
gemoed,
4. Wie hier zijn kracht der zonde wijdt,
bedrieglijk werk zijn vlijt:
En nu,
houdt,
En
7. Algoede
stig zoekt, Wordt vaak zelfs bij' t genot vervloekt.
5. Maar die op uw genade bouwt,
Bedwelming wijkt, verdoonu dreigt het jongst gerigt.
eens
6. Bij elken pligt, getrouw
' t Geluk, dat hij zoo angVindt hier de rust reeds in' t
bij U het
zond' iets van haar kracht,
Een lang
God! och, leer
En dankbaar uwe
betracht,
waar wij de zonde vliên,
Wijdt een
hoogste goed.
eens voldaan, Wint zij te meer in krachten aan.
Dat wij,
ons zien,
Bij elken lust hier
En ons
Verliest de
ontworstlen
aan haar juk, Den weg betreên tot waar geluk.
C
8. Leer ons, hoe' t zaad, met smart gezaaid, Eerlang
De zaaijer hier slechts
met blijdschap wordt gemaaid;
uren schreit, De maaijer juicht voor d' eeuwigheid.
9. Leer

9. Leer ons, hoe' t kwaad ons zelv' verlaagt, Aan' t
9
der aard,
waar geluk des levens knaagt, En, onder al de vreugd
*
In' t eind toch niets, dan wroeging baart.
VAHA
om
10. Leer ons, hoe bij al' t aardsch
verdriet, Hij
toch het zaligst lot geniet, Die een gerust geweten heeft, En voor geen' dood of oordeel beeft. 11. Leer ons, dat wie U Vader noemt, Daar hij in' t kruis van Jezus roemt, Bij' t licht, dat zijne leer verspreidt, Hier daaglijks rijpt voor d' eeuwigheid.
12. O Vader! Gij, die op' t gebed Van zondaars,
uws Zoons wil, let, Sta ons in onze nooden
GEZANG 66, 67.
bij,
67.
gaven,
En maak ons van de zonde vrij.
00T M OED WIJZE: Gezang 29.
ij naar alles stil te voegen, Hoe veracht en
149
bitter' t schijn', Zonder woorden,
knechten knecht te zijn, Nooit te pralen met mijn
met genoegen,
Nooit om menschenroem te slaven,
Aller
Heer!
ik zoek bij U alleen Deze wijsheid met gebeên.
2. Leer
HAVRE
VIXE

VivivivivivivivivivivivivIVAVI VIVIVIVIN
ANIVVIVAAHANA
150
VIVIVA
GEZANG 67.
2. Leer mij stil op paden wandlen, Waar uw oog
alleen mij ziet, Stil verdragen, zwijgend handlen, Al
ziet mij de wereld niet: Jezus! Gij kunt, door uw leering, Harten vormen tot bekeering; Bron van ootmoed! leer Gij mij Stil, ootmoedig zijn als Gij.
3. Schoon' k vergeten, ongeprezen,
Bitsen hoon te lijden
had, Schoon' k mijn' broedren vreemd mogt wezen,
Elk van mij terugge trad,' k Zou nog vrolijk juichen mogen, Sloeg ik maar gedurig d' oogen, Jezus!
op hetgeen Gij deedt, Toen Gij alles voor mij leedt.
4. God des needrigen en stillen, Wien geen menschenroem
behaagt, Die, wat G' ooit moogt doen of willen, Eenzaam doet, of eenzaam draagt; God van hen, die nimmer
klagen, Als zij zware lasten dragen, Die, hoe hoog
ook' t leed moog gaan, Zwijgend d' oogen op U slaan!
5. God! Gij zijt mijn God, ik kniele Vol van vreugd
voor uwen troon, Gij verkwikt, vertroost mijn ziele
In het aanschijn van uw' Zoon. Jezus! die U zelv' verzaak

00g,
AAAAA
zaakte, Gij gezegend' en volmaakte, Maak mij naar
uw voorbeeld, Heer! Regt ootmoedig tot uw eer. 68. ZELFSVERLOOCHENING. WIJZE: Liebe, die du mich zum Bilde.
alig, zalig, niets te wezen, In ons eigen
voor God, Eigen' zin en
lijk en stil
Steeds te rusten in ons lot, Needrig, kindergezind,
GEZANG 67, 68.
Ons
2. Is ons zielverdervend eigen Nog zoo dikwerf onHAVA
het hart maar rust in vindt; Werp die trotschheid
A
lust te vreezen,
Om zich tot dien wil te neigen, Waar
dan, o Heer! Door uw' Geest in ons ter neêr.
genoegen,
Ons te voegen naar zijn' wil.
spreke, doe,
3. Wat wij hebben, of vermogen, Wat ons lief
is, wat ons lust, Al' t begeeren onzer oogen,
4. Niets met al,
vaardig,
onze
Wat rust,
men denke,
Alles hoort den Hemel toe.
niets zijn wij waardig;
Eischt
Gij dan uw giften weer, Nimmer is dit onregt151
Alle ding behoort zijn' Heer: Leendet Gij
ons
10: 0: 0: 0: 0: 0: 0: 0
ZIXE

NALAFATA!!!!!!!!!!
\/\/\/\/\/\/
NAA
HAHAHA
152
ons eenig goed,' t Was uit goedheids overvloed.
5. U te danken zijn wij schuldig, Maar ook, eischt Gij
ons iets af, Niets te weigren ongeduldig;
P
terug tot Hem, die' t gaf:
als trouw,
6. Vragen wij, wat goed of kwaad is,
GEZANG 68, 69.
geloof is alles goed; Al wat d' uitvoer
en wijsheid is' t,
7. Mag uw naam maar
Weet best, wat ons schaden zou.
raad is, Vader! dat is alles goed: Altijd goed
E
n welken
In
Gij, o Heer! zoo wijs
Hem
zijn
slecht, of' t ga ons goed, Dat alleen is ons verlangen, Trouwe Vader! wat Gij doet: Eer is' t ons,
oord
aller lust en leven
eer ontvangen,
hoe laag het schijn', Zalig, niets voor U te zijn. 69. BROEDERLIEFDE. WIJZE: Psalm 21.
' t Keert
Wat de Wijsheid zelv' beslist.
men
Voor' t
van uw'
vromen
' t Ga ons
vindt,
w' allen eensgezind,
Is Jezus aantekleven;
Hun
In
Hem zija

AAAAAH
zijn w' allen
één,
2. Wij naderen tot éénen troon,
voor aller schuld,
Tot éénen God door zijnen Zoon,
van éénen Vader, Door éénen Geest te gader,
GEZANG 69.
land, één behoeder
Één uitzigt is
3. In Hem is God onz' aller God;
die allen leidt
belang gevoelen,
Verbinden w' ons
in vreugd
En eeuwig lotgemeen.
onz'
met elkandren,
en pijn,
Gods eischen heeft vervuld.
aller
HAVA
Als' t kroost
lot,
Is onzer aller broeder:
Die eens,
4. Als één van ziel, als één van zin, Die één
in broedermin;
Eén HeiP
In' t spoor der zaligheid.
Elkandren
Één Geest,
Die' t zelfde wit bedoelen,
158
alles
Zoo dat w',
zijn.
5. Komt, wandelaars op' t zelfde spoor! Wij reizen
Één
Wij helpen d' een den andren;
vriend, één leidsman gaat ons voor, In Hem, en
door zijn kracht, Maakt eendragt meerder magt.
6. Komt,
BURBURURURURVFOR
ZIVE

ViviviviviviviviviMAVINAVININ
NIVOIMAAMA
154
L
6. Komt, sterken wij dien liefdeband!
is' t, dien wij strijden, Één lijden, dat wij lijden,
Op reis naar' t hemeisch vaderland,
Les
GEZANG 69, 70.
7. Gij, Jezus! die ons
maal binnentreên;- Daar zijn wij eeuwig één,
dien band versterken,
ken;
AVAN
uwen naam ter eer,
ga',
70.
zaam verbindt,
' t schuldvergeven,
Dat, waar ons ooit de wereld vindt, Zij,
od! oneindig in gena',
Één strijd
Waar w' eenLaat liefde liefde werVan ons ook liefde leer'.
LIEFDE TOT VIJANDEN.
WIJZE: Abglantz aller Majestät!
Wil zelf
Slaat Gij ons,
Schenkt G' afvalligen het leven;
Eindloos groot in
Wie ons haten, lastren, plagen,
uw haatren,
Hoe betaamt
het ons, dat wij Ook vergevend zijn, als Gij. 2. Ja, uw liefd', uw zondaarsmin Stort ons liefde
tot verdragen, Naar uw godlijk voorbeeld, in;
Wij vergeven
graag, o Heer! Ons vergeeft Gij eindloos meer.
3. Wie

HAARV
GEZANG 70, 71.
3. Wie zal bij uw majesteit Zijn geringheid ooit
gevoelen, En nog wraak en bitterheid In zijn
harte laten woelen?
HAVAVAVA
dwee, Duldt geen' wrok, zoekt liefd' en vree.
4. Lijden w' immer om uw zaak, Gij zult zelf uw
lijdzaamheid
Ootmoed maakt het hart gezaken rigten, Nimmer staat aan ons de wraak;
' t Blijft de zaligst' onzer pligten, Dat wij ook in
71.
aan' t kruis verhief:
Volgen, waar het Lam
5. Geef ons, dat wij in geloof Op des Heilands
voorbeeld staren; Hij, voor smaad en laster doof, Bad zelfs voor zijn moordenaren, Toen men Hem
ons leidt.
Zoo had Hij zijn' vijand lief.
LIEFDE TOT VIJANDEN. WIJZE: Psalm 65.
W il nimmer iemands nadeel zoeken, Schoon hij
mijn nadeel zoekt; Mijn' vijand wil ik nooit vervloe155
mij,
ken, Ofschoon hij mij vervloekt. Zachtmoedig wil ik hem bejeegnen; Al dreigt hij,' k dreig hem niet, En scheldt hij
ALVE

WALALALALALAL
AVA!! A!!/
RAVAUVAv
156
FAAVANAVANAN
mij, ik wil hem zeegnen,
GEZANG 71.
2. Mijn Heiland, aan geen misdaad schuldig, Vergold
met liefde h
Omdat mijn Heer' t gebiedt.
. met liefde haat, En leed zachtmoedig en geduldig
Het allergrootste kwaad. Zou ik, zijn leerling, wederschelden, Da:: Hij nooit wederschold, Ik niet
t vergelden, Gelijk Hij haat vergold?
3.' t Is waar, mishandling te vergeten Blijft steeds
een zware pligt; Maar, als voor God een goed
geweten Ons vrijspreekt, valt het ligt.' k Wil mij
verbeetren, en niet klagen, Dan leert mijn vijand mij,
Dan leer ik wijzer mij gedragen, Hoe leed hem dit ook zij.
hem mijn leed,
4.' k Zal dan met zorg den misslag mijden, Dien hij van mij verzon; En ook dat kwaad in mij niet lijden,
Dat hij niet weten kon. Zoo wil ik mij zachtmoedig wreken, Zijn' lof elk doen verstaan, En sluiten' t oog voor zijn gebreken; Kan hij mij dan nog smaân?
5. Om hem zijn' wrevel moe' te maken,
Vergeef ik
En ben, waar' t ooit zijn heil moog ra

AAAA
raken, Tot zijnen dienst gereed. En wordt hij, tot mijn
leed en schade, Door weldoen meer verwoed,' k Wil
voor hem bidden om genade Tot God, die mij behoedt. 72. MEDEDEELZAAMHEID. WIJZE: Gezang 4.
W el hem, die zich verstandig draagt, Waar d' ard
moe' zit te kwijnen, Of, waar z' in' t donker kermt
GEZANG 71, 72.
of klaagt, Een' straal van troost doet schijnen, Wiens
hart om' s naasten lijden bloedt,
LES
met raad of goed, Uit al zijn magt wil helpen.
ter
ons elk in nood, of pijn,
Leo
AVAVA
2. Wil ons op aard, ontfermend' God! Voor broodsgebrek bevrijden, Maar geef, dat w' uit een ruimer lot D' ellende mild verblijden: Och! laat
hulpe zijn, En Jezus
D
der armen!
En die hem graag,
Was eindeloos erbarmen;
Of armoe'
straks
3. O Jezus, loost in alle leed, Getrouwe Vriend
voorbeeld volgen.
Al wat Gij hier aan menschen deedt
157
Voor ons zelfs gaaft
G'U
VIVE A

viviviviviviViViVi VIVIVIVIVINA
\/\/\/\/\
158
G'U in den dood,
den nood
4. Maak ons volvaardig op hun klagt,
GEZANG 72, 73.
door ons volbragt,
een,
na
in hunne smarte, En, zoo' t ons ooit ontbreekt
Niet graag aan armen
aan magt,' t Ontbreek ons nooit aan' t harte;
73.
Viv
Elk liefdewerk word' in uw kracht, in uwen naam,
zaamheid,
Wat moeten wij dan in
A
met vreugd:
WAAKZAAMHEID.
WIJZE: Gezang 17.
geven?
zwak blijft hier de beste deugd, Maar, waakzaam
steeds op al mijn wegen, Jaag ik dat kleinood
Tot hulp
Dan zal het God behagen.
' k heb den prijs nog niet verkregen, Nog
2. Zoo lang ik omzwerf door dit leven,
een kind, dat wagglend gaat;
dachtzaam acht te geven,
ste valt, nog staat:
Ons hart, ontbloot van waakD
Wordt tot zorgloosheid ligt verleid.
Ben ik
' t Past elk beDie, als zijn naaZelfs een bestreden booze
Inst

lust
HAARAT
HAVAAVAVAVAVAVAL
Wordt nooit in ons geheel gebluscht.
3. De tijd kan ook verbeetring baren, Is dan verbeetring altijd deugd? Het wordt bedaardheid met de jaren,
GEZANG 73.
Wat heete drift was in de jeugd; En, ach! hoe vaak ziet
onze waan Voor deugd het werk der jaren aan!
4. Vaak is het kunst en ijdel pralen, Het geen men godsvrucht in u acht; De nijd, of snoode zucht tot smalen
Had u welligt in haat gebragt; Gij wilt voortaan voorzigtig zijn, Vliedt niet de laakzucht, maar den schijn. 5. Omdat een drift 11 niet kan roeren, Die sterk
in' t hart van andren leeft, Waant gij, geen drift
roert,
kan u vervoeren, Daar toch elk hart zijn wereld heeft: Hem, wien noch goud, noch eerzucht
Heeft vaak een lonk, een woord vervoerd.
6. Vaak slaapt in' t hart de drift ten kwade, Gij
schijnt zachtaardig van gemoed;
dulden, dat men smade, Maar straks stuift gij
weer op, en woedt, En scheidt zoo liefdeloos,
159
Nu kunt gij
ZOO
VIXE

VivivivivivivivivivAVIVAVIVAN
!!!!!! ANY
160
Zoo heet,
7. Vaak waant gij, in het eenzaam leven, U deugdzaam
GEZANG 73.
64
E
ANA
1**.0
Als die u eerst schold immer deed.
in de stille rust, Naauw hebt g' u in' t gewoel begeven,
8. Gij offert zwakkre driften Gode, Door strengheid in
5
Of aanstonds werkt de booze lust; Dan wordt gij ras het
waken moe' En geeft aan' t kwade strafbaar toe.
uw levenswijs, Maar hebt uw liefste lusten noode, Zeer
noode, voor zijn liefde prijs; Dit is het 00g, dit
' s de voet, Die gij u zelv' ontrukken moet.
9. Gij zijt regtvaardig; ook bescheiden?
Mint matigheid; maar ook geduld? Gij laat geen' armen hulp verbeiden; Vergeeft g' uw' vijand ook zijn schuld? Uw hart, hoe
goed het u ook schijn', Moet aller zonden vijand zijn. 10. Ach!' t hart is vol van snoode listen, Vol van bedrog
in elken hoek; Dus past de waakzaamheid den Christen,
En daaglijks ernstig onderzoek: Hoe vaak ziet onze
dwaze waan Den schijn van deugd voor' t wezen aan. 11. God kan alleen dat hart doorgronden: Maar zoekt gij,
voor

CAVAVAVA
GEZANG 73, 74.
voor zijn aangezigt, Opregt naar uw verborgen zonden,
Hij geeft u telkens meerder licht; Dan is uw weg en
gang gewis, Dan wandelt g' in geen duisternis.
NO
12. Wees niet vermetel, waak ten strijde, Zeg nooit, ik
heb genoeg gedaan; Elk hart heeft zijne zwakke zijde,
Daar valt de zielevijand aan:
Zorgloosheid dreigt u
met den val, Waak daarom steeds, waak overal.
13. Wil mij, door uw genade, sterken Tot al wat aan
mijn roeping past, En zet, op' t pad van goede werken,
O God! mijn wankle schreden vast, En houd mijn
hart, in waakzaamheid, Altijd voor uwe komst bereid.
74. GEESTELIJKE STR IJ D. WIJZE: Gebed des Heeren.
VAVAVAVAVAA
161
oe naauw ik mij aan U verbind' Wat zaligheid ik
in U vind' Nog houdt de lust van' t zondig vleesch Mijn hart, o God! gestaag in vrees; Hoe sterk gevoel ik
vaak dien drang, Wat valt die strijd mij zwaar en bang!
2. De deugd, o ja! ik vind ze schoon, Zij strekt zich zelv
11
ten
VIXE

HAHA
162
ten grooten loon,
Ik volg haar pad met vreugd en moed,
H
Ik weet, dat, die geen zonde doet,
V
ten niet vergeet, Met reden hoogst gelukkig heet.
GEZANG 74.
E
Die zijne plig3. Maar, o hoe ras word ik ontrust Door onderdrukten 14
boozen lust! Die zet mij tot zorgloosheid aan, Tot hoog
41
#E
gevoel en trotschen waan; Gelukt hem dit, ik dwaas! dan schijn Ik straks mij zelv' een held te zijn.
4. Een held? maar ach! wat ben ik ras? Hij valt welhaast,
die zorgioos was, Hij steunt zoo op zijn eigen kracht,
Dat hij geen hulp van boven wacht, Versmaadt zijn looze by
weerpartij, Wordt loom en traag, zelfs sluimert hij.
***********
EGC
5. Poe na is hij dan bij zijn' val, Als hij, verzocht van
overal, Van buiten, in zijn eigen hart, Door drift, door
winzucht, vrees of smart, Aan' t strijden moet; hoe
ligt, hoe ligt Verliest hij alle kracht, en zvicht! Ik voel mijn zwakheid, ja, mijn God! Hoe ligt verleidt
6.
gevaar en spot, Verstrooijing, driften, trotsche waan, Kwaad voorbeeld, weekheid van bestaan, Een fijn gevoel
voor

HAARAH
GEZANG 74, 75.
HAUAPUAVARVATES
voor weeld' of smart, Hoe ligt verleiden zij het hart!
7. Wie kan mij helpen? Gij alleen, Gij zijt mijn hoop,
en anders geen: Och! dat mijn zwakheid immer mij,
Ten mijnen nutt', voor oogen zij; Och! dat ik op
U bouw' in nood, Aan U getrouw tot in den dood.
75. TOEVLUGT IN VERZOEKINGEN. WIJZE: Gebed des Heeren.
ier is het nog beproevingstijd, Hier leven wij
nog steeds in strijd, Hier, waar de booze heimlijk loert,
Het zwakke vleesch zich zelf vervoert, De kracht der
zinnen lokt en trekt, En menig voorbeeld lust verwekt.
163
2. Vaak nemen zonden d' overhand, En overstroomen' t
gansche land; Wees op uw hoede,' t jongst gerigt
Brengt al' t verborgen aan het licht; Wees door' t gebe
loof altoos bereid, En bid met ernst om waakzaamheid.
3. De wereld kleedt haar schandlijk kwaad Voor' t oog somtijds in deugdsgewaad, Prijst ons' t genot des levens aan, 11*
Houdt
HORVAUXORVATURORURORURVIV

/\\/\/\
AAAH
164
Houdt vroomheid voor bedrog en waan; En wie verwacht
standvastigheid Van hem, die zelf graag wordt verleid?
4. Mijn opzet is wel toetezien, Maar hoe zal' k al
GEZANG 75.0
dat kwaad ontvliên, Daar ik gevaren bij gevaar,
aan alle zij';
En strik bij strik, alom ontwaar?
be
Waar vlugt ik heen? waar berg ik mij?
5. Gij Jezus!
trouwend op
Mijn vijand dreigt
moet ons hulpe biên,
wacht,
zien; Ben ik niet een van uwe leen,
E
Uw broeder, Heer! uw vleesch en been? Verlaat mij
Ik blijf ver*
niet in dezen staat, Opdat ik U ook niet verlaat.
Held! Gij staat mij bij,
6.' k Erken,' t geloof is zwak, maar Gij,
Ik weet, wat ik van U verWat ik vermag door uwe kracht;
Gij sterke
Maar ik, ik vrees geen' oogenblik:
Op U verlaat in allen nood Mijn hart zich vast tot in den dood.
7. Met U, o Heer! kan ik bestaan, Al zou de wereld
zelfs vergaan; De huichlaar beev', de zondaar schrikk',
Want hij, wiens toe

AVA HAVAU
HAVAVAVAVAVAVA
GEZANG 75, 76. be
toevlugt bij U is, Komt nimmer in verdoemenis.
8. Gij zijt het dan, op wien ik hoop In' t moeilijk
perk van mijnen loop, Tot daar de kroon in' t eind mij
#E
wacht, Waarnaar mijn hart zoo hijgend smacht: Heer!
sta in allen strijd mij bij, Dat ik door U verwinnaar zij.
76. OM BIJSTAND VAN GODS GENADE. WIJZE: Psalm 51.
165
k vind mij, Heer! zoo broos, zoo zwak van aard,
Verleid, vervoerd, en van uw' weg geweken: Och
elders ga,
help mij, Heer! der zonden boeijen breken, Verbreek
het juk, dat mij zoo zeer bezwaart. Och! breng mij
weer te regt door uw gena', Die is' t begin, de voortgang en het ende Van' t pad des heils; Fi waar ik
Verzink ik, ach! nog dieper in ellende.
2. Zoo uw gena' niet voor mij henen gaat, Geen' aanvang maakt, niet wekt, niet mee wil werken, Niet
bij mij blijft, wie zal mijn' arm dan sterken? Helaas,
mijn God! dan weet ik troost noch raad. Schenkt Gij
geen
HURURURUBURURURORVROROTURURU: 010
VIVE

VIVIVINA
ANIMIVIVAHU
166
geen licht, zoo kan mijn oog niet zien, En zie ik niet,
wat goeds zal ik bedrijven? Verlaat Gij mij, dan zal ik moeten vliên, En moet ik vliên, hoe zal ik bij U blijven?
3. Uw goedheid werk' het willen en het doen,
EE
GEZANG 76.
werk ik ook met vreezen en met beven, Gij zelf hebt mij
dood?
uw eigen' Zoon gegeven, Gedenk, o God! aan Hem en
E
aan zijn' zoen; Gaaft Gij Hem niet om onzentwil ten
ten?
E
*
Zoo
Wat hebben wij dan niet van U te wachIk weet, dat Gij geen' smeekeling verstoot:
' t Gebroken hart zult Gij toch niet verachten.
4. Dat uw gena' met zachte kracht mijn hart, Mijn
E
ziel, mijn' zin beweeg en buig' ten goede, In heil en
ramp beschaduw' door uw hoede:
Zoo sta ik pal in
blijdschap en in smart. Doe mij verstaan, hoe ver uw
goedheid gaat, Wat Gij belooft; zoo krijg ik nieuwe
Dat leert mij, U ter
krachten, Dat sterkt mijn hart in onspoed en in smaad,
mijn' pligt betrachten.
eer,
5. Och! mogt mijn pligt mij steeds ter harte gaan,
En

HAAR
En wordt die eens aan uwen wil gewogen,
boven,
W
ook dan voor uwe heilig' oogen, Door uw gena', in
Jezus bloed bestaan! Gij hebt uw hulp mij dikwijls
GEZANG 76, 77.
aangeboon, Gij zondt mij die zoo menigmaal van
Vy
10020
manlijk, wees
Zoo zal mijn hart, zoo zal mijn mond U loven.
77. CHRISTENPLIGT.
WIJZE: Psalm 84.
Dat niemand u die kroon ontroov'.
AVAVAVAVAVA
bevolen werk,
Laat mij
2. Voeg,
Verleen mij die nu weder in uw' Zoon,
F
aak, Christen! waak, blijf in' t geloof,
te wederstreven;
verstand,
Gedraag u
Volijvrig, altijd overvloedig: Uw arbeid zal in
kloekmoedig In' s Heeren aanonzen Heer Niet ijdel wezen; Hem zij d' eer!
Standvastig, onbeweeglijk, sterk,
167
Christen! bij geloove deugd, Den fieren
moed in smart en vreugd, Um steeds het kwaad
Voeg bij de deugd een kloek
Dat eigenzin en waan verbant; Bij
kloek
AUBURURUBURURURORVAURUTURVAVAUA
3X77

AVAVIVINA
INIVOIVAN
168
kloek verstand een matig leven; Voeg bij de matigheid geduld, Als God wil, dat gij lijden zult..
3. Voeg bij geduld godzaligheid, Opdat,
beeld staren;
GEZANG 77.
uw licht verspreidt, De menschen op uw voorderlijken zin
3
JAN
gebod, Met liefd' en eerbied jegens God, De
broederlijke liefde paren,
Blijf, naar' t volmaaktst en groot
jongste dag
heilig, U betaamlijk doel
5. Dan,
En,
4.
O God! sta met uw Geest ons bij, Opdat dit
met
alles in ons zij, Steeds meerder in ons word'
Ook d' algemeene menschenmin.
bevonden: Dan zullen wij met waar gevoel
lijk beschoren
dien broesingswerk doorgronden, Och! dat
Van' t groot verlosHet
zoo de
ZOO geheiligd in' t gemoed, Zoo
Niet ledig, niet onvruchtbaar zag.
den hemel opgevoed, Dan zien w' ons rijkeDen ingang in uw eeuwig rijk;

AAAH
0 God! die
hebt
GEZANG 77, 78.
ZOO
' t geslacht, Hier
Hem
AVAVAVARURVAVAR
In Jezus ons
* 78. DE WARE CHRISTEN DE BESTE BURGER. WIJZE: Psalm 100.
daar boren toegebragt!
omt, Christnen! toont met woord en daad,
lof, door al
Dat, wie de ware godsvrucht smaad, Een Chrisvleijerij,
ten zonder huichlarij Altijd de beste burger zij.
2. Zich zijner roeping steeds bewust Werkt hij in
al' t onedel vuur
zijnen kring met lust; Hij streeft naar grootheid,
geld, of goed, Nooit booger, dan bij streven moet.
3. Zoo, vlijtig in zijn eigen werk, Jaagt bij maar rang
4. Erkentnis van Gods albestuur
in Staat, noch Kerk: Wat God hem geev", of wat
hij miss Hij schaamt zich nooit hetgeen hij is.
Van wrok,
Dooft in hem
partijschap,
180
Wie ook aan' t roer van zaken zij.
5. Hij geeft gewillig schot en lot, Hi bidt voor
' t beil
AURURURURURU

NAL
VINAVINAATAMA MAGAVANAVANINING
170
' t heil des lands tot God; Getrouw, gehoorzaam
aan' t gebied, Schendt hij zijn heilig' eeden niet.
# 640
6. Of, roept hem God tot hooger' staat, Om nut
50
te doen met raad of daad, Dan is hij edel, deugdzaam, vrij, De steun en d'eer der maatschappij.
Ebe
GEZANG 78.
7. Zoo, Heiland! zijt Gij voorgegaan, Zoo hebt
Gij zelf ons voorgedaan; Gij, die de Vorst der Vorsten waart, Werdt dienstknecht op uw eigen aard.
8. O dat uw voorbeeld elk en mij, Als mensch
be**
en burger, heilig zij; Dan wordt nooit, in den
burgerstaat, Uw naam, om mijnentwil, gesmaad.
Le
9. Verheerlijkt op den
Gij aller volken lot;
ligheid
盘点
10. Mogt
*
Komt ons
overheid en
*
ken, Heer! voor U:
troon
En
van
van God Bestuurt
orde, regt, en veiU,
burger nu
Elk vreez'
door d' overheid.
Eerbiedig bukdien God, die' t
gansch heelal Door U regtvaardig rigten zal.
11. Zoo bidden w' U, voor wie regeert,
Wie Regter

TAAAAA
GEZANG 78, 79.
ter is, wie Godsdienst leert, Zoo bidden w' U voor
FVAVAN
elken stand; Geef orde; heil zij' t vaderland!
OEFENING EN VOORDEELEN DES GEBEDS.
79. NUTTIGHEID DES GEBEDS. WIJZE: O Ewigkeit! du Freudenwort!
0
zalig is' t genot, Dat hier het hart mag smaken, Als' t U in Christus Vader noemt, Bij' t bitterst leed in U nog
Heer! hoe heuglijk is het lot,
Hoe zoet, hoe
roemt, Die' t alles wel zult maken, U zelfs zijn minste smart
171
ste nooden klaagt, En uit elk onheil redding vraagt. 2. Wat heil voor zondaars, welk een eer, Tot aller heeren Opperheer Als kind te mogen spreken, Van Hem vertroosting, kracht en licht, Bij elk bezwaar, tot elken
pligt Vertrouwend aftesmeeken! Zulk bidden in de grootDat is reeds troost voor' t biddend hart.
3. Dat dan geen donker oogenblik' t Kleinmoedig hart vervull' met schrik, Geen onheil ons doe wijken! Neen! voor
den

AVA!
NEA
VINAVINGAHA
172
MUGAVANAMAVIVA
den troon, waar God ons wacht, is raad, en troost, en
GEZANG 79, 80.
moed, en kracht: Welk hart zou dan bezwijken?' t Is God,
die onze tranen telt, En' t smeekend kind ter hulpe snelt.
4. Stort eigen dwaasheid ons in smart, O, dat geen vrees
E
ons weenend hart Verwijder' van Gods oogen! God is
een vader, die vergeeft,
ELC
heeft, Een God vol mededoogen,
loofsgebed, Het zuchtend kind uit angsten redt.
Die blijdschap in verlossen
5. O Jezus! die den strijd volstreedt, Die lijdend badt, en
Die, op het stil gebiddend leedt, Wil Gij ons bidden leeren; Uw Geest
vuur onzen ijver aan, Die leer' ons tot den Vader gaan,
#E
En Hem als Vader eeren:
80.
hier bereid Voor' t eeuwig lied der dankbaarheid.
Zoo worden wij reeds
God hoort noe- men;
KINDERLIJK TOE VERZIGT.
Nieuwe zangwijze.
en ander zij vervuld met schrik,
Wanneer hij
Ik mag m' in Hem beroemen,
Ik

HAHA
Ik vrees voor Hem geen' oogenblik: En waarom
zou ik vreezen?
Hij wil mijn Vader wezen:
P
2. Mijn trouwe Vader, die zijn kind, Hoe zeer' t
4
5.
ven,
ook af moog zwer- ven,
GEZANG 80.
Als' t zwarte van zijn oog bemint: Die' t
geen ik heb misdreven Mij altijd wil vergeven.
3. Mijn goede Vader stelt zijn eer
ontfer- men,
En tegen Hem' t bedermet zuchten,
#beo
ik tot Hem in Christus weer,
Hij luistert naar mijn kermen: Kom
4. Bekommeringen ken ik niet
In eindeloos
zijne lus- ten,
Met tranen en
Zoo heb ik niets te duchten.
voor mor- gen; Ik laat mijn' Vader zorgen:
Voor heden of
Mijn Vader, die mijn nooden ziet,
door heel mijn leven, Al wat mij nut is geven.
173
Zal mij,
O zaligheid! wanneer mijn hart, Gespeend aan
In' s Vaders wil kan rusten,
Zijn' wensch kan missen zonder smart, En zich
kan
AV
O: O: O: O: O: ORORORO
VIVE

IVIVIN
TAVA!
NEA
ANIVVIVAAMA
174
kan vergenoegen,
MAGAVAVANANANING
6. Schenkt Hij mij hier een sober deel, Dat doet
Hij uit gena- de, Iets meerder deed mij schade;
# b ¢ 0
' k Heb weinig, want mij nut niet veel: Zou Hij *
Hoe Hij' t mij toe moet meten?
niet best het weten,
GEZANG 80.
7. Schiet ik aan moed of kracht te kort,
m' ook kna- gen,
Hoe Hij het ook wil voegen.
gen' t kwaad te strij- den, Mijn Vader ziet mijn
lijden: Ja, zelfs de tranen, die ik stort,
met zorg vergâren, En in zijn flesch bewaren.
8. Zijn immer zonden mij tot smart, Die ik, hoe zij
# 100
' k Ontlast bij Hem mijn zwoegend hart:
geneest mijn smarte,
schier steken,
Om teneigt Hij d' ooren,
Nooit aan een' mensch durf klagen,
Wil Hij
9. Al blijft in alles, wat zij zegt, Mijn stramme tong
Hij kent mijn taal, al spreek ik slecht,
Want Hij
En reinigt mij het harte.
' k Durf tot mijn' Vader spreken,
Tot staamlen
Zelfs zwijgen wil Hij hooren. 10. Wil

LE
MAAAAAA
GEZANG 80, 81.
10. Wil Hij mij somtijds door verdriet En rampen
zwaar kastijden,' k Draag met geduld dat lijden;
men:
VAVAVAVAVAVAVAVAVATA
Een' bastaardzoon kastijdt Hij niet: En zou' k die liefdeslagen Dan als zijn kind niet dragen?
11. Ik mag, hoe zeer een ander schrikk', Wanneer hij God hoort noe- men, Ik mag m' in Hem beroeIk vrees voor Hem geen' oogenblik, En
waarom zou ik vreezen? Hij wil mijn Vader wezen.
81. OM OPGEWEKTHEID TOT BIDDEN. WIJZE: Gezang 23.
God! hoe zalig is' t voor' t hart Zijn nooden U
te klagen! Hoe zalig, met berouw en smart, Vergeving
neen!
U te vragen! Hoe zalig, U naar' t hemelhof, In geest en waarheid, onzen lof Vertrouwlijk op te zen- den!
2. Maar, ach! ons hart, zoo hard als steen, Zelfs bij ' t gezigt van zonden, Wil niet tot U naar boven,
175
' t Is vast aan' t stof gebonden;' t Ontbreekt
ons, Heer! aan lust en moed, Wij kunnen' t logge
vleesch
VIXE

AVAVIVIVAVIVING
TA!!!!!!
VINAVIVAHVA
176
vleesch en bloed
3. O God! dat kwaad grieft ons ZOO zeer, Meer
GEZANG 81.
dan all' aardsche smarten; Woont dan uw goede
Tot bidden naauwlijks drin- gen.
Geest niet meer In hard'
Hij dan met zijn onderrigt,
leiding
aan Hem
kracht en licht, Bedroefd, van ons gewe- ken? Ee
4.' t Is waar, wij durfden vaak zijn stem
en koude harten? Is
Vertroosting, aandrift,
wederstreven, Zoo hebben wij, wij zelv'
neiging tot het kwaad
***
Daar reden toe gegeven: Wij pleegden met het vleesch steeds raad, Dies woog de
smeeken, Heer!
En
niet nog veel meer
gedreven; Wat aardsche vader zou,
5. Zie ons dan, Vader! in den nood Tot uwen schoot
In ons gedurig o- ver.
Zijn' kindren steenen geven? En Gij, zoudt Gij
Den Geest, waarom w' U Fo
Ons op ons bidden schen- ken?
82. DA
voor brood,

TAVAARAVA AKAAVAAAF VAVAVAL
82. DAGELIJKSCH GEBED. WIJZE: Herr Jesu Christ! dich zu uns wend!
tus onze Vader zijt!
ler nood
groote God, die t' aller tijd In Chrisdigheên,
tot
2. Doe ons gelooven op uw woord, Dat Gij ons
meer
GEZANG 82.
arme zondaars hoort, Niet om onz' eigen waar3. Geef, dat wij op uw Vadertrouw, Hoe schul*
F
dig zich ons hart beschouw', Niet twijfelen, of
Jezus bloed Heeft al die schuld voor ons geboet.
Ootmoedig in uw' Vaderschoot.
4. Dat steeds in ons dit vast geloof
smart,
Maar om uw' Zoon, om Hem alleen.
het kwaad verdoov',
geleid' Tot
eeuwig zeker is
6. Dat steeds,
Wij storten onzer alF
5. Geef ons, dat uw getuigenis
***
Christendeugd en heiligheid.
De liefde
En dagelijks ons
12
En woord, dat
Ons alles zij in vreugd en
Als' t eenig rustpunt van ons hart.
0 hoogste Majesteit! Ons hart
177
uw
UROBORORUTURORVRORORV
XIXEL

VIVIVIVIVIVING
A!^!^!^!
NEAZ
NANANINANIVANV
178
uw
tegenwoordigheid,
diep gevoel',
GEZANG 82.
Bij al zijn pogen,
7. Stort ons die liefde tot U in, Die zich vertoont
Opdat het U alleen bedoel'.
in menschenmin: Opdat, waar w' op
ook treên, Wij vreugd verspreiden om
bedrijf,
8. Dat onze hand graag tranen droog',
*
heid ons hart verhoog', En, onder hoog of laag
De menschheid ons steeds heilig blijv'. 4
9. Sterk, waar verzoeking lokkend lacht, Ons zin10. Lacht ons op aarde voorspoed aan,
uw aard
ons heen.
lijk hart door uwe kracht, En geef ons tot de deugd steeds moed, Al kost z' ons welvaart, eer en goed.
Weldadigdankbren ootmoed staan; Of vloeit ons ramp op
Dat wij naar
12. Dat wij in welstand of in nood
ramp hier, toe, Dat z' ons uw' Zoon gelijken doe.
11. Dat slechts, bij voorspoed of bij leed, Ons hart
geen oogenblik vergeet,
Hoe, zonder zelfsverloochening, Geen stervling ooit ten hemel ging.
Gedurig denken

AAAAH
lijks meer
ken aan den dood, En die gedacht' ons daagGEZANG 82, 83.
13. Zal onze leeftijd hier voortaan
Bedachtzaamheid en wijsheid leer'.
blikken slechts bestaan, Zoo vind' de dood ons
14. Of wel bestemd' uw
ontschiet',
vroeg bereid, En rijp voor U en d' eeuwigheid.
langre loopbaan hier,
HUFVAVAVFURAHVARA
schuld bedekt,
Uit oogenalbestier
2. Der sterren pracht
Ons dan ook in de grijsheid niet!
15. En is ons eind eens daar, o Heer! Zie dan
Ons eene
genadig op ons neêr, En dat, om Jezus dierbaar bloed, Uw vrede heersch' in ons gemoed. 83. BEDE OM GELOOF EN HEILIGHEID. WIJZE: Fransche Cant. 104.
Begeef, wat immer ons
od, enkel licht, Voor wiens gezigt Niets
zuiver wordt bevonden, Ziet ons bevlekt, Met
hel zij schittren mogen:
12*
Misvormd door duizend zonden.
Is bij Hem nacht, Hoe
En wij belaân Met
179
eu

AVIVAVIVivivivivivIVINAVININ
MAVI
180
euveldaân,
3. Heer! waar dan heen?
tot uw' troon
zult ons niet verstooten:
4. Ja,
voor
ons
LC
E
6. Wil,
Amen! ja,
gemoed
GEZANG 83, 84.
onze zonden;
Wat zijn wij in zijn oogen?
L
Hoe' t ons berouwt
5. Maar, ach! wat smart!
U
ter
ader,
' t Geloof in ons
ellende neêr,
Tot U alleen,
Uw eigen Zoon
eer,
Den weg ons weêr ontsloten.
En door zijn bloed
Gereinigd van
Op Golgotha Stierf Hij
Doet ons gedurig vreezen. O God! G' aanschouwt,
Dit
Gij
Heeft
dwaalziek
versterken!
de zonden.
Wordt
Steeds weer bevlekt te wezen.
Dan zullen
hart
Steeds meer en meer
Gereed en blij, Uit liefde' t goede werken. 84. ZUCHT OM MEERDERE HEILIGING. WIJZE: Gezang 28.
wij,
vol van mededoogen! Zie op mijn
Wend tot mij erbarmend' oogen;
Vader, vol van mededoogen! Zie op mijn ellen

VAVAVAVA
lende neêr,
2. O! Gij ziet het, wat ik lijde Bij' t bederf, dat
in mij woont,
in mij woont, Hoe ik worstle, hoe ik strijde;
3. Duizend bittre
4
0! Gij ziet het, wat ik lijde Bij' t bederf, dat
kende smart,
tanen;
GEZANG 84.
Vorm mij, vorm mij tot uw eer.
Duizend
bekende smart,
AVAVAVAVAVAVAU
tot mij weêr,
En zich telkens nieuw vertoont.
F
hartetranen,
U alleen beDoen de vreugd mijns levens
bittre hartètranen,
gelden, geen gena',
U alleen
Knagen rustloos aan mijn hart.
4. Moest mijn eigen deugd mij schoren,' t Regt hier gelden, geen gena', Ach! ik waar gewis verloren,
Moest mijn eigen deugd mij schoren,' t Regt hier
Als ik voor uw vierschaar sta.
5. Zelfs mijn tranen en gebeden Keeren schuldig
Als ik tot uw' troon mag treden;
181
Zelfs mijn tranen en gebeden Keeren schuldig
tot mij weer, Smeeken om vergeving, Heer!
6. Hoe
XIXEA

AVAVAVAVAVIVANA
AAA!!
VAFA
VINNIIVIVA
182
ontmoet;
6. Hoe ik dieper poog te delven,
ontmoet,
ik dieper poog te delven,
GEZANG 84.
VIN
Ach! ik wanhoop aan mij zelven:
daar ooit versmaadt;
Hoe ik meer bederf
Hoe ik
wen;
*
Daar mijn kracht voor zwichten moet.
7. Heiland, eindloos van ontfermen! Die geen' zonHoe
meer bederf
fermen!' k Werp mij raadloos in uw armen: Nu
gevoel van schuld,
Heiland, eindloos van ontmij alles hier verlaat, Daar, en daar alleen is raad.
8. Ja, in U is redding, leven, Schuld vergeving, kracht tot deugd, Van uw' Vader mij gegeven;
Ja, bij U is redding, leven, Schuldvergeving,
kracht tot deugd, Ware zielrust, reine vreugd.
9. O! dat kinderlijk vertrouwen, Dat, bij al' t gevoel van schuld, Op Gods Vadertrouw blijft bouO! dat kinderlijk vertrouwen,
10. Dit geloof geeft moed en krachten,
Dat,
al' t
In' t gemoed geen twijfling duldt!
Staaft, dat God

ten,
AAAH
God waarachtig is: O! hoe blijft mijn harte smachGEZANG 84, 85.
Hoe naar dat geloove trachten, Dat, bij
voorspoed en gemis, Leeft op Gods getuigenis!
VAVAVAVAVAHVAHURE
11. Dierbre Heiland! hoor mijn smeeken, Wek in
mij dien kinderzin; Dan moog alles mij ontbreken:
Dierbre Heiland! hoor mijn smeeken, Stort mijn
hart dien kinderzin Voor uw liefd' en bijstand in!
12. Blijf, in leven en in sterven,' t Eenigst rustpunt
€ 9
van mijn hart! Wat, wat kan mijn ziel niet derven,
onder smart,
Blijft G' in leven en in sterven, Onder voorspoed,
' t Eenigst rustpunt van mijn hart!
85. GEBED IN VERZOEKINGEN. WIJZE: Psalm 38.
iefdevolle Hemelvader! Wien ik nader Met een
2. Zie mij voor
diep verslagen ziel; Steeds mijn toevlugt in het lijden,
Kracht in' t strijden,
Als de nood het bangste viel!
uw' troon gebogen, Sla uw oogen
Gunstig neder op mijn smart;' t Woelen der verdorven183
heXIXE

IVIVIVIN
Vivivivi
INANANINAVINAH
184
heden in mijn leden, Zond' op zond' ontrust mijn hart.
3. Naauw ben ik gevaar ontvloden, Of mijn nooden,
Nieuwe nooden groeijen aan. Nieuwe heiren van verzoe조
king, Wier verklocking ik, helaas! niet kan weerstaan.
4. Strijden moest
GEZANG 85.
niet
#CE
ik,
slechts klagten: Ach waar berg, waar berg ik
mede,
mij!' t Hart, steeds morrend, ontevrede, Strijdt
VIV
maar mijn krachten Zijn
Groot' Ontfermer! sta mij bij.
te kort in mijnen nood
5. Aller schepsien mededoogen En vermogen Schiet
Vader! Gij alleen, o Vader,
Licht en Rader! Gij zijt Redder uit den dood.
6. Jezus Christus heeft geleden,
bonden, Dood en zonden
Overwonnen, ook voor mij,
Klaagde, dat Gij Hem verliet:
Heeft volstreden,
Helsche list en magt geOverwonnen, ook voor mij.
7. Jezus streed, en leed onschuldig
En geduldig,
Zoudt Gij, Vader! mij
verlaten? Mij verlaten, Nu G' in Jezus op mij ziet?
8. Geef mij Jezus geest in' t lijden, En in' t strijden
Je

MAAAR
Jezus afkeer van het kwaad:' k Zal Hem dan standvastig volgen, Hoe verbolgen Ook de zee van rampen slaat.
elaas,
GEZANG 85, 86.
86. TEGEN VERSTROOIJING VAN GEDACHTEN. Nieuwe zangwijze.
dat
leidt ons' t ijdel zingenot Steeds af van' t heil,
AVAVAVAVAVAVAVA
zwerven der gedachten! Hoe
dat wij verwachten, Van' t geen Gij wilt dat wij betrachten, Van uw gemeenschap zelfs, o God!
2. Niet slechts bij aardsche bezigheden
ons die zwerfzucht van het hart,
tot U treden,
zelfs, als wij met gebeden
zelingen;
3. Bij onze godsdienstoefeningen,
lijks te bedwingen,
Kwelt
Maar dan
Of dankerkentnis
Gevoelen wij die bittre smart.
zaam en in' t openbaar, Is d' aandacht naauwIn' t een185
Gestaâg verrast door beuHelaas wat valt die last ons zwaar.
4. Wie helpt ons dit met moed bestrijden, Wie
breekt de kracht der ijdelheen, Wie zal ons treurig
Vives

AVIVING
FATA!
(! 0! 0! 0!! AN
IVA
186
rig hart verblijden,
GEZANG 86, 87.
bevrijden, Van zulk een zwerfzucht?
zie op onze smart,
verleenen;
henen,
5. Och! zie ons aan uw voeten weenen, 0 Jezus!
6. Leer Gij ons dan
Wie zal ons
der zwerfzucht breken;
en ons spreken
Nooit zondt Gij klagers hulploos
Nooit kon U dat van' t liefdehart.
die d' ontferming zelve zijt,
87. WIJZE:
wij niet
van dien last
Och! wil ons vaardig hulp
Gij alleen!
ootmoedig smeeken, Gij,
Geheel, alleen aan U gewijd.
AMEN.
Siméons Lofzang.
2. Gij, die ons bidden ziet,
Help ons de kracht
a, Amen! Vader, ja! Gij slaat ons smeeken ga',
bidden is geen wensch,
Dan wordt ons denken
Gij zult ons niet beschamen: Het woord van uw gena'
Slechts vragen,
Blijft, Vader! eeuwig Ja, In Christus, Ja en Amen.
Verlangt ook, dat
maar
verwachten: Ons
Die opgaat tot een' mensch,

HAAR
mensch,
GEZANG 87, 88.
Wien' t faalt aan wil, of krachten.
3. Ons oog is op uw' Zoon, Die ons tot uwen troon,
Als Midlaar, in wil leiden;
4. Geeft ware Christuszin
Heeft die ons hart genezen,
Gelijk zijn voorschrift leert, Dat mag' t geloof verbeiden.
uw
AVAVAVAVAVAVAVA
Die biddend nederviel, Bij' t opstaan, Amen wezen.
Al wat ons hart begeert,
5. Dit Amen geeft U eer, Dit Amen vraagt niet meer, Zou
Ons reine wenschen in,
God mijn bede schenken? Dit Amen stelt gewis, Dat Hij,
11
Dan moet de gansche ziel,
die d' Amen is,
Zijn waarheid nooit zal krenken.
BIJ DE VIERING VAN DEN OPENBAREN GODSDIENST.
onbepaald gebod,
dien pligt ons
88. VOORTREFFELIJKHEID DER OPENBARING
BOVEN DE REDE.
WIJZE: Psalm 113.
leere!
mensch, geloof aan uwen God!»
187
Is, Heer!
Och! dat uw Geest
Wat komt, in
dezen
kinRUBURURURURVROURUR
VIVE

VIVIVAVIVING
RAVAUVAviviviViv
251V
AVVIVIA
188
kinderstaat,
baat?
#E
baar onderrigt
zwicht,
' t Bevel
2. Wat zou ons naauwbeperkt verstand, Ons kortziend oog, dat schaars' t verband
doorziet, ooit ontdekken,
Ons
3. Waar zou ons
bij het naadren
GEZANG 88.
kren nacht,
meerder dan
ten
daartoe is weldaad, Heere!
aan,
staan,
Ter heldre fakkel mogt verstrekken?
Ons niet, waar onze
van den dood,
睡
zien in zijn ellende, Zoo' t niet, in zijnen donna' t graf ons beidt, Slechts
geloof te
hart, in elken nood, Waar,
Zoo uw onfaalLE
rede
licht omgeven? Waar leerden
bragt, Zich tot een' God, een' Vader wendde? 조
4. Wat wisten wij met zekerheid
#
Der dingen
Bij' t licht, door Jezus aangeDie ons, in dit
Reeds vormen
Ooit uitkomst
voor een
5. Ja, uw bevel is weldaad, Heer!
door het redeVan alles, wat
wij die pligons eerst
behooger leven?
Waar zou, was

heid
was hier' t geloof niet meer,
TAAVAA
genwoordig lot
God
GEZANG 88.
nen
de rust verbeiden?
B
Alleen tot hooger' stand ons leiden.
6.' t Zegt weinig, of de geest in' t end, In' t
geen hij van uw werken kent, Één stip meer van
' t geheel vergader'; Maar, dat van' t eindloos
schepslental Geen muschjen ooit op aarde vall',
HURUPUHURUHURUA
Onz' eindigKan onbepaald geloof aan
Neen! in ons teDan met uw' wil,
7.' t Zegt weinig, dat ons zoekend oog Één
star te meer ontdekken moog, Waar millioe00g ontvlugten;
nood en dood ons krachten.
189
dit troost ons, Vader!
Majesteit, Die z' allen
leidt, Dit doet ons voor geen rampen duchten.
8.' t Geloof aan God verhoogt
Maar, dat dezelfde
den moed,
voert, ook ons getroost ons hart in tegenspoed, En leent in
Het
Och! dat w' ootmoedig, needrig, kleen, Met dit geloof ons pad
beAURORURORO: 0: 0:
XIXE

VINZIVIVivivivivi
AFS
ANIMIVIVAH
190
betreên,
9. Stort,
89.
Van
W
Vader!
GEZANG 88, 89.
dit geloove troost
ons
dien kinderzin,
paald vertrouwen in Op uwe leiding door dit leven,
Dat wij gerust aan uwe hand Hier spoeden naar het *
vaderland, En op uw woord den doodsnik geven.
bezit op aarde!
VOORTREFFELIJKHEID VAN JEZUS LEER. WIJZE: Psalm 84.
Daar gij in Jezus reine leer
verwachten!
at zwoegt g', o mensch! naar goud of eer,
Dat onbeDen grootsten schat
Waar is u hooger heil bereid?
2. O! voel de waarde van dien schat,
grootst geschenk in zich bevat,
Zij voedt u op voor d' eeuwigheid,
u eenmaal Englenwaarde, Zij stemt uw hart tot
En schenkt
ware deugd, En vormt uw ziel voor hemelvreugd.
Die' t
Dat in het stof u
kon verbeiden, Een gift der hoogste liefde waard,
Om menGod gaf ze door zijn' Zoon aan d' aard,
schen tot Hem opteleiden: Zij wijst, bij al den
aard

HAHAH
aardschen druk, Den zeekren weg tot waar geluk.
op uwe levensbaan,
3. Lacht u hier ware grootheid aan, Gij kunt z',
GEZANG 89.
wachten; Z' is juist geschikt voor uwen stand,
stand biedt,
Staat met uw aanleg in verband, En is berekend
naar uw krachten: Mensch! zoo zij u geen' bijzweefde,
4. Beproef, of ooit in schooner licht
beeld voor uw gezigt
E
AUFURVAVAVRE
Alleen van haren invloed
Bereikt gij uw bestemming niet.
den won,
hart en daân beleefde,
Dan d' echte Christen wezen zou,
aan zijns Heilands leer getrouw, Haar met zijn
keloos in heiligheid,
Volmaakter
Van menschelijke grootheid
5. Waar vindt g' een' God, een Majesteit,
Die,
En daaglijks in die deugDie hij door haar bereiken kon.
Zoo vlekZoo boven allen lof verheven,
E
Zoo vreeslijk voor het boos gemoed, Maar voor' t
boetvaardig hart zoo goed,
Zoo rijk, zoo mild in
191
' t schuldXIX

VIVINIVIVIN
AAVAA!
0!!!!!
AVININIVAHU
192
' t schuld vergeven?
groot, zoo goed, Als Jezus leer aanbidden doet.
GEZANG 89.
6. Waar dringt de reinste menschenmin
veel kracht ten boezem in,
Kom, toon m' een' God, zoo
Wezen na leert volgen;
verbolgen, Dan daar, waar' t hart geen' vijand
heid zoo schoon,
heeft, Voor haatren bidt, altijd vergeeft, En' t beste
13
Waar zijn de driften min
Zoo goddelijk een' glans ten toon?
7. Baart liefd' alleen hier reine deugd, Slechts Jezus
loopt,
Met zoo
Waar spreidt menschlievendleer, die' t hart verheugt, Doet haar ter bron der
deugd verstrekken; Wie zonder liefd' om d' eerkroon
Wordt ligt door loon of straf genoopt,
hoogmoed tot zijn taak ligt wekken:
hart met zijn gebod,
8. De liefde tot den hoogen God
ware liefd' alleen, Was pligt en zaligheid steeds één.
Kan
Voor liefde,
Vereent ons
der vreezen; De liefde tot den evenmensch
Doet ons Hem dienen zonMaakt
zijn

CAVAVAVAVAUHAVA
GEZANG 89.
zijn geluk tot onzen wensch,
HUHUHUHUHUHURITY
Doet ons hier alles
voor hem wezen: Waar is een deugd, die meer
bekoort, Waar vloeit z' uit reiner bronnen voort?
9. Waar wordt aan uw beklemd gemoed Vergeving,
om een godlijk bloed, Voor al uw schuld om niet geschonken? Waar wil een Geest, door niets beperkt,
Die' t willen en' t volbrengen werkt, Uw hart,
uw magtloos hart ontvonken? Waar loopen Gods
volkomenheên Zoo met ons waar geluk in een?
10. Waar vindt de mensch in zijn verdriet Den troost,
dien Jezus leer hem biedt? Waar is in' t lijden God
hem nader? Waar ziet zijn oog in schooner licht,
Ook waar de tuchtroe' nimmer zwicht, Het doel
van een vergevend' Vader? Waar is zijn eeuwig
13
zalig lot Gegrond op d' eer van zijnen God?
11. O stervling! wat u ooit ontzink', Dat deze
leer nog voor u blink',
Waar gij uw' jongsten
198
snik
XIXE

VIVIVIVIN
!!!!!
LAFS
AVVIVAAT
194
snik zult geven;
TV%
*
GEZANG 89, 90.
Zij is het licht voor uwe voet,
De staf, die u voor wanklen hoedt, Uw zeekre
FF
gids tot beter leven;
Met haar zijt gij in elken kring, In elken stand Gods kweekeling.
90. VOOR DE PREDIKATIE. WIJZE: Psalm 66.
at w' U deez' dag, o Jezus! wijden, Hem vrolijk
vieren in den geest, Den dag, waarop wij ons verblijden, Dat Gij weer uit het graf verreest; Laat ons uw eer alleen bedoelen, Uw eer, die al ons leven is, Dan zullen
w' in ons hart gevoelen De kracht van uw verrijzenis. 2. Hier zullen wij ons met uw vrinden, Die voor
A
uw godlijk aanzigt staan, Door liefd' en door geHier,
loof verbinden, Vermelden uwe liefdedaan; waar uw heilgen zich verzaamlen, Hier zingen w' U ons needrig lied, Al kunnen wij uw' lof maar
staamlen:' t Ootmoedig hart versmaadt Gij niet. 3. Hier danken w' U, met al uw leden, Hier wordt
uw

VAVARAH
#
VVFVHFUFUA URUA
uw llefdestem gehoord, Hier zenden w' in uw'
9
GEZANG 90, 91.
naam, gebeden Tot Hem, die ons als Vader
hoort: Zend uwen Geest nu in ons midden, Verlicht, vertroost ons hart, o Heer! Dan zal ons zingen, hooren, bidden Ons zalig zijn, en U tot eer.
91. VOOR DE PREDIKATIE. WIJZE: Psalm 84.
W ij wijden, gunstrijk' Opperheer! Deez'
feestdag aan uw' dienst en eer: Heb dank! uw
boven' t stof,
godlijk welbehagen Vergunt ons rust van bezig**
heen, En roept ons, om aan U alleen Godsdienstig' offers optedragen; Verhef ons hart nu
omhoog!
En stem het, Heer! tot uwen lof.
2. O Vader! dat uw vriendlijk oog Ons hart bestrale van
Daar wij met onze smeekgebeden, In naam
5
van Jezus, uwen Zoon, Vertrouwlijk naadren tot uw'
troon: 0 milde Bron van zaligheden! Stort, in den
195
*
rijksten overvloed, Uw' zegen uit in ons gemoed.
13*
3. Och!
VIVER

VIVIVIN
\/\!\!\!\!
('/ ۱۱/ ۱/
AVINAVIVAH
196
3. Och! dat uw Geest den Leeraar sterk',
gel zett' op al zijn werk;
TAJ
voor altijd,
GEZANG 91, 92.
hart doordringen, Dan brengt het schoone vruchWie
ten voort: Door dankbren ijver aangespoord
eer,
onze mond dan vrolijk zingen; Dan is ons leven,
Ons
Dan zal uw
ons eerbiedig neêr,
92. VOOR DE PREDIKATIE. WIJZE: Psalm 24.
harte gaan,
Geheel aan uwen dienst
woord ons
ij, allerhoogste Majesteit! In uwe tegenwoordigheid Godsdienstig in uw huis verschenen, Wij buigen
uwen
Het zeen diep' ellend,
Doe ons de waarheid regt verstaan,
Geest bij' t woord
Zal
gewijd.
En smeeken U, wil, U ter
2. Bepaal Gij zelf ons zwerfziek hart, Zoo ligt in zond' en
zorg verward; Verleen Gij zelf ons luistrend' ooren,
3. Maak, door uw woord, ons zoo bekend
verleenen.
En laat ons diep ter
Wat Gij ons tot ons heil doet hooren.
Met ons bederf
Dat wij in ootmoed die betreuren ,,
En

AAAAAAA
抜
zondaars is,
GEZANG 92, 93.
En geef, dat uw getuigenis Van' t geen uw Zoon voor
HURUHURUFAHAVAD
Ons uit die droefnis op moog beuren.
4. Wil, door een vast geloof, ons hart,
Bij lief en leed,
聖
be
bij vreugd en smart, In Hem vertroosten en versterken; Ontsteek dus, in ons koud gemoed, Een' onuitbluschbren ijvergloed Tot dankbaarheid en goede werken.
5. Uw eer, ons heil zij' s Leeraars doel, Verwek in hem een warm gevoel Tot krachtig spreken, vurig bidden: Gij
hebt ons immers zelf verklaard,» Al waar men in mijn'
Geest gegeven,
« naam vergaart, Daar ben ik zelf ook in uw midden.>>
93. VOOR DE PREDIKATIE WIJZE: Liebster Jesu! wir sind hier.
ieve Jezus! zie ons zaam Hier op vergaderd, Waar ons hart in uwen naam Dankbaar tot den Vader nadert; Och! wees zelf nu in ons midden, Bij ons danken, bij ons bidden. 2. Heiland! Gij hebt aan uw Kerk Uwen Heilgen
197
uw bevel
Die' t geloof in' t harte werk' Door
uw
VIVE

\/\/\
PALAES
AVINAVINAH
198
uw woord ten eeuwgen leven;
iets op aarde
3. Zet
GEZANG 93, 94, 95.
ons harte
liefdelessen open,
loofsvertrouwen
nen,
94.
Bij uw heilleer koom in waarde.
door dien
Dat wij daaglijks onbevreesd
Op uw heilbeloften hopen, Tot dat G' ons geTot
Dat ons nimmer
genadig op ons neêr,
95.
Geest
Voor
Ons vereenen,
Eens verwisselt in aanschouwen.
VOOR DE PREDIKATIE. WIJZE: Psalm 38.
la, o God vol mededoogen! Sla uw oogen
uw
2. Dat ons hart uw' Geest verbeide, Die ons leide
Nu
Daar wij, in uw huis verscheNaar uw voorschrift, tot uw eer.
In
uw waarheid, naar uw woord;
gelooven Nu van boven; Spreek dan, uw gemeente hoort.
NA DE PREDIKATIE. WIJZE: Psalm 138.
Schenk uw' bijstand tot
Vader! U zij lof en prijs Voor' t onderwijs, Aan ons gegeven; Uw woord, uw waarheid maak ons vrij, En blijv' ons bij, Door al
ons

AAARVA
ons leven: Doe ons, o Oppermajesteit! Uit dankH
GEZANG 95, 96, 97.
baarheid Uw' wil betrachten, En steeds geloovig,
om uw' Zoon, Van uwen troon Uw' zegen wachten.
96. NA DE PREDIKATIE. WIJZE: Herr und Aeltster deiner Creutz- Gemeine!
alleluja! eeuwig dank en eere, Lof, aanbidding, wijsheid, kracht, Word', op aard en in
den hemel, Heere! Voor uw liefd',' U toegebragt!
Vader! sla ons steeds in liefde gade; Zoon des
VIVAMAVAHUHURUF ÜRUHURS
Vaders! schenk ons uw genade; Uw gemeenschap,
Geest van God!
ook
God en Heer!
roemen uw genade;
97. BIJ DEN DOOP.
WIJZE: Gezang 40.
ons zaad,
2. Hoe zondig zij
voor U geboren;
Amen! zij ons eeuwig
Zij eeuwig eer,
Ontfermend slaat
Om Jezus
offer,
Ook zijn, als wij,
Gij, zalig lot!
lot.
Wij
Gij
gade.
Onrein
Gij zijt
199
hun
URURURURURUBURU
3X1X

LAVAVAVAVIVING
iviviviv
!!!!! 4
ANIMIVIVAH
200
hun
3. Heeft uwe hand
ons
God,
uw verbond, gegeven, Die blijde troost
dit kroost,
zwaar, wordt ligt
5. Wil ons beleid
GEZANG 97, 98.
W
en moed, en krachten:
Aan wien zij toebehooren.
Den Doop, ten pand
4. Uw zondaarsmin Stort blijdschap in, En lust,
Tot
Met vreugd, U
kroost uw' zegen geven:
zullen wij U hier,
door uw' Geest
leên uws
Met waakzaamheid,
Voor hen, die op U wachten.
Der oudren pligt, Hoe
98. NA DEN DOOP. WIJZE: Psalm 103.
overgeven.
Zoo zullen zij,
Dat G' uit gena' ons en ons kroost te gader,
eeuwig en
bloed uws Zoons, all' onze schuld vergaaft,
Van
Doet
ij danken U, barmhartig' God en Vader!
Zoons, tot kindren
En door den Doop dit heil
Ons
Zoo
leven.
Om' t
hebt tot uw Kerk doen komen,
Ons
aangenomen,
ons plegtig staaft. 2. Wij

AVAVAVAVAJ
2. Wij bidden U, wil ons om Jezus hooren,
Aanschouw het kroost, thans door den Doop
regeer,
herboren! Dat hen uw Geest, uw Heilge Geest
En
GEZANG 98.
bes
HURUHURUPUHURUHURUS
In ware deugd steeds wandle voor uw oogen,
Opdat het, vroom en Christlijk opgetogen,
3. Zoo word' uw gunst,
wassen moog in Christus, hunnen Heer.
Die G' ook, 0 Heer! ons allen hebt bewezen;
uw Vadergunst geprezen,
Zoo stemm' ons hart steeds met uw wetten in,
ze,
Opdat het trouw, in alle deugdbetooning, Zijn'
bewijze,
Heiland volg', als Leeraar, Priester, Koning,
En onder Hem, wat zonde kweekt, verwinn';
4. Opdat uw Naam, o eindloos goede Vader, O Zoon, o Geest, o eenig' God te gader! Door hen en ons altijd
verheerlijkt word'; Opdat ons hart U dankbaar eer
U vrolijk roem', U rustloos loov' en prij201
Tot dat de tijd in d' eeuwigheid zich stort.
99. BIJ
XIXE

iVivi
AVEVAVIVA
ATALALA
IVANANINIVAVAH
202
99. BIJ DE BELIJDENISPREDIKATIE. WIJ ZE: Psalm 66.
ANAL
GEZANG 99.
ie ons te zaam uw' naam belijden, O God!
met eerbied voor uw' troon, Ons zelven U ten
dienste wijden In Christus uwen lieven Zoon, Vereenigd in gevoel van zonden,
zijn
schuldrantsoen;
Och! dat W', in liefde
zaamverbonden, Uw liefde dankbaar hulde doen.
2. Ja, zondaars zijn wij, diep bedorven, W' erkennen
dit voor U met smart; Maar Jezus, aan het kruis
gestorven, Geeft rust en troost aan' t schuldig
In uitzigt op
hart: Die waarheid is' t, die ons te zamen Aan
Waarop ons hart
U, en uwen wil verhecht,
geloovig, Amen, Met al uw kindren, Amen zegt.
3. Door éénen Heer zijn onze harten,
smarten
Geest en doop vereend, Één Trooster is het, die in
Door éénen
één geloof, waardoor wij leven,
Ons zamen sterkt, en hulp verleent;
' t Is
Één hoop

AAAH
op uwe zaligheid;
len geven,
GEZANG 99.
4. Och! heilig ons dan in uw waarheid, Zij voer'
in ons steeds heerschappij, Uw woord, o Vader
te zamen
Één hart wilt Gij ons alis de waarheid; Zet Gij ons licht en ijver bij,
HUFUFUA URVA
Dat hebt Gij zelf ons toegezeid.
Zoo zullen w' uwer ons nooit schamen, Wien hart
en mond geheel behoort, Zoo zoo verbinden w' ons
5. Gedenk aan onze nieuwe leden, Die, door' t begeloove,
In trouw aan U, en aan uw woord.
lijden van uw' naam, Met ons nu in verbindnis
treden; O Vader heilig z' in uw' naam, Dat
niets hun' ijver ooit verdoove,
beminnen,
waarheid blijv' hun bij, Dat hun geloof opregt
Uw liefd', uw
6. Bewaar, o God! hun ziel en zinnen,
Hun keus de keus des harten zij.
Dat,
hoe de wereld vleijen moog, Zij boven alles U
203
In vreeze wandlen voor uw oog: Zoo
rigVIXE

AVANS
NANANIMIVAH
204
GEZANG 99, 100.
rigten zij getroost hun treden Op Jezus spoor,
hoe zwaar' t ook schijn', Zoo zal, op' t geen
VINA
zij nu beleden, Hun wandel' t sprekendst Amen zijn.
100. BIJ DE VOORBEREIDING TOT HET AVONDMAAL. WIJZE: Mein Hertzens Jesu, meine Lust!( met herhaling der drie laatste regels.)
et heuglijk tijdstip nadert weêr, Dat w' in
uw bitter lijden, Met diepen ootmoed, ons, o
Heer! Aan' t Avondmaal verblijden; Wil ons,
bij' t naadren van dit feest
voor ons ontsloot,
goeden Geest Ter voorbereiding schenken, Opdat
w' aan uw verzoeningsdood, Die zoo veel heils
2. Uw liefde, die aan A
terst van uw lijden,
Den invloed van uw'
Naar waarde mogen denken.
ons nog dacht
uw gedachtenis, Ons
Toen G', in den allerbangsten nacht, Uw laatsten strijd gingt strijden:
Uw liefde schonk ons dezen disch,
In' t bitzaam
Daar wij, tot
vereenen
zouden, En,

AAAAA
En, met het oog op die gena', Die G'ons beGEZANG 100.
weest op Golgotha, Uw liefdefeestmaal houden.
not,
3. Ontfermer! nooit verdienden wij' t Geringste meAVAVAVAVAVAVAVA
dedoogen, Gena', oneindig groot en vrij, Wilt Gij aan ons verhoogen: Verslaafd aan' t zinnelijk geGeheel afvalligen van God, Vertreders van
zijn wetten, Had ons de hoogste Majesteit Ten doel
van haar geregtigheid En straffen kunnen zetten.
zigt,
4. Uw tusschenkomst hebb' eeuwig eer! Verteeder maar
ons harte, Dan vallen w' aan uw voeten neêr, Dan
voelen wij, met smarte, Met weedom, voor uw aangeWat snoodheid in dien afval ligt, Wat boosheid
in de zonden:
Bewaar ons bij dat smartgevoel, Opdat
w' ootmoedig, naar uw doel, Uw' liefdedood verkonden.
5. Geen ontrouw, die Gij in ons ziet, Geen flaauwheid in het strijden,
Geen misdaad blijv' er, die
205
wij niet U weenende belijden; Opregtheid, die
geen

VIVINA
VININVAI
206
geen kwaad verbloemt,
heen noemt, Beziel' ons
voor
GEZANG 100, 101
ons
geen wanklen weet,
aan' t kruis voldeedt,
Geen zonden immer zwakvoor uw oogen: Gij, die
脚本
ELCO
6. Of zouden w' aan uw liefdemaal, U, Jezus! nog ver#
Wiens liefde van
denken, U, bij dit vriendelijk onthaal, Nog geen verZult onze tranen droogen.
trouwen schenken? Och! leer ons hier, bij brood en
wijn, Die panden uwer liefde zijn, Uw ligchaam onderscheiden, En dankbaar, in verbindtenis Met al uw
0
zijnen dood verkonden,
volk, aan dezen disch Uw' roem naar eisch verbreiden.
101. BIJ HET AVONDMAAL. WIJZE: Gezang 39.
roeders, komt! de Heiland noodt,
tus werd gegeven
Laat ons
Komt, gedoopt in zijnen dood,
Komt door Hem verlost van zonden Geven wij Hem
hart en hand; Zijn verbond houdt eeuwig stand.
2. Neemt en eet, gij eet zijn brood,
Jezus ChrisVoor den zondaar in den dood; Neemt

Neemt en drinkt, gij drinkt ten leven, Ja, Hij
VAAH
gaf zich in den dood, In den bittren zondaarsdood.
3. Laat, die zich met toeverzigt, Jezus! in
heil verblijden,
B
GEZANG 101.
Eeuwig aan uw' dienst zich wijden; Dat hun hart
Eeuwig wandlen in uw licht,
van hoogmoed vrij, Vol van uwen ootmoed zij.
4. Help de ziel, die raadloos schreit, Naauwlijks op uw
heil durft wachten, Help haar, Heer der heerlijkheid!
uw
Geef haar zwak vertrouwen krachten: Die bedrukt
# b ¢ o
van verre staan, Neemt gij met ontferming aan.
5. Halleluja! Jezus dood Wordt de wereld door verkondigd, Jezus dood, die ons, hoe snood, Hoe
ringd,
ontaard, bij God ontzondigt: Zondaars! zwaar
met schuld belaân, Neemt zijn heil geloovig aan.
**
6. Ja, tot in den hemel dringt Ons gezang
met blij de klanken, Waar, van
Alle zaligen Hem danken,
Engelen om**
Eeuwig jui207
chen
FURUHVA
URUHURURURUHURURURURVATORUTURORVAROVAVAVAVAVI VIVIXE

INAXANINAVI
208
chen
K
van
omt,
GEZANG 101', 102.
gena',
VIA
102. BIJ HET AVONDMAA L.
WIJZE: Psalm 51.
Van zijn liefd' op Golgotha.
bereid,
heffen w' ons eerbiedig hemelwaart!
leeft de Heer, wiens zoendood wij nu vieren; Mogt
ootmoed, mogt geloof ons hart versieren,
Daar
is Hij voor godloozen niet gestorven,
hun' zoen bij God verworven,
de rouw met stille vreugd gepaard:
met diep' eerbiedigheid Zijn menschenliefd', op Golgotha gebleken, Nu Hij zijn' disch voor zondaars heeft Hun van die gunst ten onderpand en teeken.
2. Dat niemand zegg', ik heb te zwaar misdaan!
Zoo ging
Bewondren wij
of
En heeft Hij niet
En wijst Hj ons dit aan zijn' disch niet aan? Laat schuldgevoel, bij zijne liefd', uw hart Tot meer geloof en sterker liefde dringen; Zoo wijkt de vrees, zoo lenigt zich de smart, En rust en vreugd zal ons met kracht omringen. 3. Ik neem, geloof, en val aanbiddend neer;
Wat zal
ik,

HUAR
GEZANG 102, 103, 104.
ik, Heer! tot al uw goedheid zeggen? Ik kan mij
slechts voor uwe voeten leggen, Gij kent mijn hart;
ik heb geen woorden meer. Geeft Gij U zelv' aan mij, ik mij aan U, Sterk mijn geloof, dat werk van
uw vermogen, Aan uwen disch, en' k leef alleen,
TE
om U In leed en vreugd als Redder te verhoogen.
103. BIJ HET AVONDMAA L. WIJZE: Psalm 138.
erhoogde Heiland! trek ons hart Uit vrees en
smart Tot U naar boven; Laat ons, door uwen 조
Geest geleid, In needrigheid Uw woord gelooven:
De waarheid straal ons helder aan, Leer' ons verstaan,
1720
godlijk licht, Naar lust en pligt, Uw' dood gedenken.
Wat Gij wilt schenken, Opdat wij bij dat
104. BIJ HET AVONDMAA L.
WIJZE: Gezang 28.
VOOR DE BEDIENING.
aat ons, Heer! uw' dood gedenken,' t Leven
vinden in uw dood, Wil ons licht en toegang schen14
209
ken;
HURM
AURUXORVAURORVAURURVAVAVAURORUKVIN
Vive

JAVAVAVAVIVAVIVINA
VINVOIVAHARAA
210
ken; Laat ons
GEZANG 104:
vinden in uw dood, Bij' t genot van wijn en brood.
uwen dood gedenken,' t Leven
2.» Neemt, het brood wordt u gegeven,"
was uw eigen taal,' k Heb mij zelv' voor u gegeven,
Neemt den wijn, gij drinkt ten leven,"
3. Werwaarts zouden wij ons wenden,
was uw eigen taal In den nacht aan' t Avondmaal.
o Heiland! niet,
veel en groot,
ons, o Heiland! niet, Zoo vol nooden en ellenden?
Werwaarts zouden wij ons wenden, Wisten wij,
Heer! dit
Om zijn zware wanbedrijven?
Heer! dit
Dat G' op zondaars nederziet?
4. Zwaar zijn onze wanbedrijven, Onze schuld is
Maar wie zou teruggeblijven
nog zoo groot, Zulken zijn
5. Waren w' in onz' eigen oogen
Riept Gij
Onze
Waren w' in onz' eigen oogen
schuld zij
het, die Gij noodt.
Niet bederf, van
top tot teen, Gij zoudt ons hier niet gedoogen;
Niet bederf, van top

AAAAAAAA
GEZANG 104.
top tot teen, Dan zondt Gij ons ledig heen.
HURUFURURUHVAT
6. Vol van schulden en van zonden Komen wij, met
waar berouw, Gij hebt ons rantsoen gevonden:
Vol van schulden en van zonden Komen wij, met
A
waar berouw, Op uw woord: Gij zijt getrouw!
NA DE BEDIENING.
ven tot uw eer,
7. U te loven, U te danken, Steeds te leMet opregte vreugdeklanken
U te loven, U te danken, Steeds te leven
tot uw eer, Zij nu al ons
8. IJdel was, o ja! ons pogen, Steunden wij op
eigen kracht; Maar uw eindloos alvermogen
heil, 0 Heer!
Ondersteunt het flaauwe pogen, Helpt en sterkt
9. Wacht, o ziel! dan met vertrouwen
de zwakke kracht Van de ziel, die U verwacht.
Op den Heer,
als Hij verbeidt, Blijf op Hem uw hope bouwen;
Zulk een wachten met vertrouwen, Zelfs wanneer 14*
211
de
SURUBURURURURURURORURVIV:
Vives

VINTAHAVAVAVAN
212
GEZANG 104, 105.
de Heer verbeidt, Strekt Hem meest tot heerlijkheid.
10. Ja, die keas is nu bezworen Bij' t gebruik van
brood en wijn:
Heer! wil ons gebed verhooren,
Sterk ons in die keus, bezworen
van brood en wijn, Dan zal zij voor eeuwig zijn.
105. B IJ HET AVONDMAAL. WIJZE: Was Gott thut, das ist wohlgethan.
Bij' t gebruik
ier ben ik, om aan uwe smart, Uw' bittren dood
te denken, En voel, van dezen disch, mijn hart
U naar boven wenken: Mijn Middelaar! De schat is daar
2. Mijn Heer en Heiland! welk een dank
Tot
Van allen, die U vreezen; Daar wil mijn hart ook wezen.
E
Betaamt mij in
deez' uren! Wat hooge toon voegt aan mijn' zang, Om' t
3. En U, mijn Vriend! U zou ik niet
geen Gij moest verduren! Gij mindet mij, Gij stierft voor
mij, Gij hebt voor mijne zonden Den zoen bij God gevonden.
Als mijn' Verlosser
roemen? Niet ijvrig doen, wat Gij gebiedt, U al mijn heil
niet

AAAAAAAA
GEZANG 105, 106.
niet noemen? Niet hand aan hand In naauw verband
VANHUF URVAVRES
Met all' uw ware vrinden, M' in liefd' aan U verbinden?
4. Och! wil mij hier, bij brood en wijn, In' t waar geloof
versterken, Om U steeds meer getrouw te zijn, Steeds naar
Gods wil te werken: Zoo word ik, Heer! Steeds meer en
meer Gelaten, zacht en goedig, En naar uw beeld ootmoedig.
5. Eens komt de tijd, o ja! zoo wis Wij zaam hier zijn
gezeten, Dat ik met U, aan uwen disch Daar boven,
eens zal eten; O zalig goed! Hoe groeit mijn moed, Tot
hopen en vertrouwen: Geloof wordt eens aanschouwen.
106.
BIJ HET AVONDMAAL. WIJ ZE Schmücke dich, o liebe Seele! ( Naar het Berlijnsch Choraalboek.)
loste ziele!
213
reed nu toe, verloste ziele! Zit hier aan, vervrij hier toetetasten,
zijn vrinden,
Jezus zelf wil u vergasten;' t Staat u
Ook voor u heeft Hij zijn leven
Willig in den dood gegeven: Kom u hier, met al
Weer op nieuw aan Hem verbinden.
2. Snel
ORURURURURURURURURURURV
WXWA

AVANAVAVAVA!
IVANAN
GEZANG 106.
2. Snel Hem, ziel! geloovig tegen,
hand zijn' zegen; Kom, Hij wil u hier verblijden Bij
' t gedenken aan zijn lijden,
drenken, Uit zijn volheid alles schenken;
3. Ik verheug mij, Heer! met beven,
vol geloof en liefde, O hoe groot was zijne liefde!
Neem uit zijne
Aan zijn tafel spijzen,
Uw gena' is onafmeetlijk,
hand het leven, Hier wilt Gij U met uw vrinden,
Ook met mij, op' t naauwst verbinden,
4. Heiland! laat mij waardig komen,
verhooren, nooit verachten:
niet meer gedenken, U, U zelv' mij eeuwig schenken;
Kom, kom
ik blijmoedig komen,
' k Neem uit uwe
zondaars waren,
Mijne schuld
O! zij is mij onvergeetlijk.
levensstroomen; Ja, Gij zult ook mijne klagten Nu
5. Gij, wien' s hemels reine scharen,
Drinken uit uw
dorsten, Naar U, Levensbron! te dorsten; Nu mag
Ach! hoe vaak zat ik te
Drinken uit uw levensstroomen.
Die als ik ook
Dank en lof en eere zingen, Dat z'eens

MAAHA
GEZANG 106, 107.
z' eens hier dat brood ontvingen; Jezus!' k val hier
aan uw voeten, Doe mij waardig U ontmoeten, Eten
van uw hemelspijze, Mij tot heil en U ten prijze.
HUHURUAVAVRUS
6.' k Vier gedachtnis van uw lijden, Tot een proef van
dat verblijden, Dat Gij hebt voor mij verworven, Toen
Gij zijt aan' t kruis gestorven, Zoon des Vaders, Licht
en Leven! Godslam, ons ten zoen gegeven, Godlijk offer
voor mijn zonden, Schuldig om mijn schuld gevonden!
mij U wijden,
7.' k Zal mij in uw heil verblijden, Eeuwig, eeuwig
Om alleen voor U te leven, Naar
volkomenheid te streven;' k Zal U eens, o Heer!
geten
daar boven Beter kennen, beter loven, Beter, vuriger beminnen, Help mij, help mij overwinnen!
107. DANKZEGGING NA HET AVONDMAAL. Nieuwe zangwijze.
eb aan' s Heilands disch gezeten,
Van het brood, dat zielen voedt;
215
' k Heb geDaar, daar
werd
Vivives

216
NAV
werd mij wijn geschonken,
verkwikking smaken doet:
zijn boden
hoog ontbod,
GEZANG 107.
Mij doen nooden,
Die, gedronken, Zielken;
2.' t Brood, het welk ik daar zag breken, Werd m' een
Jezus zelf had docr
En was welkom; dank zij God!
teeken Van zijn ligchaam, dat weleer Werd voor mij
aan' t kruis verbroken, En doorstoken;
kruisdood van mijn' Heer: In den wijn, dien' k dit
Ik verscheen op
zag gieten, Zag ik' t vlieten Van zijn toen vergodat Hij mij deed erlangen,
ten bloed;' k Zag door Hem mijn schuld geboet.
# ¢
3. Laat ons zaam, met blijde klanken,
den Heer met hart en stem!
Hoogsten troon,
Christenschaar! die ook van Hem
vreugdegalmen, Liedren, psalmen
' k Zag den
Zing ter eere
4. Lof zij Hem, die ons onthaalde,
Hebt ontvangen,
Jezus dan' t Heil,
Loof
Laat de dankbre
Stijgen voor des
van Gods Zoon
En bestraalde
Met

Met gena' en majesteit; Lof zij Jezus, door wiens
sterven Wij verwerven Eindelooze zaligheid! Jezus
stierf aan' t kruis geklonken: Hij, gezonken In het graf, en opgestaan, Heeft aan' s Vaders eisch voldaan.
5. Lof zij Hem, die, opgetogen In den hoogen
Aan des Vaders regterhand, Ons nog, door een
GEZANG 107.
Før
zigtbaar teeken, Toe wil spreken; Brood en wijn
AUFVHURUPUHUVAARA
ons geeft ten pand, Bij' t herdenken van zijn
20
en hel:
lijden, Van zijn strijden Tegen zonde, dood
prijzen,
6. Wie zou Hem geen' dank bewijzen, Hem niet
E
FJ J
Hem niet loven? wie zich niet Aan dien
Herder overgeven,
geeren,
pen niet ontziet?
Dat al d' aard zijn' lof vertell'!
7.' t
Die zijn leven Voor zijn schaWie Hem niet tot Heer beHem niet eeren, Die ons van' t verderf
behoedt, Ons gekocht heeft door zijn bloed?
217
ons naar zijn welbehagen,
?
Steeds te
ja

NEA
VAKANINAVININ
218
jagen
Naar de hoogste heiligheid;' t Lust ons
Hem met vaste schreden
GEZANG 107, 108.
Hij ons ten hemel leidt;
oor te leenen,
8. Dierbre
reldsch' ijdelheen,
Jezus! ZOO
G' in ons werktet,
Na te treden, Daar
' t Lust ons Hem het
Ons te spenen
We
Van de WeHem te dienen, Hem alleen.
weldadig,
Dierbre Zaligmaker! Gij, Die' t geloof, dat
Zoo genadig,
Heden sterktet, Sta met
uwen Geest ons bij, Die verleen' ons moed en
krachten! Al ons trachten Naar volmaking vordert niet, Zoo uw Geest geen' bijstand biedt. 108. DANKZEGGING NA HET AVONDMAAL. WIJZE: Psalm 103.
ij hebben zaam aan Jezus disch gezeten, Zijn'
wijn gesmaakt en van zijn brood gegeten, En zijn vervuld met dank en vrolijkheid: Nu hart en mond voor
God en mensch ontsloten! Komt, heffen w', als versterkte dischgenooten, Den lofzang aan der hoogste Majesteit.
2, Gij

#
AAAA
2. Gij hebt ons, Heer! oneindig veel vergeven, Om Jezus
GEZANG 108, 109.
AUFOFURVAVRVS
dood vergunt Gij ons het leven, Die onze schuld verzoende
vreugde,
de,
door zijn bloed! Zie ons dan hier, vol dankbaarheid en
Vol van den roem der hoop, die ons verhengMet nieuwe kracht bij wijn en brood gevoed.
3. Die kracht zij U, zij U alleen geheiligd, En door
219
ons vertrouwen!
' t geloof, in uwe kracht, beveiligd, Voor elk ten blijk wat Jezus dood vermag; Dan zullen wij als broeders zamenwoonen, Zijn heilig beeld in ons gedrag vertoonen En kinderlijk U dienen met ontzag. 4. Genaakt de tijd, dat onze ziel, ontbonden Van' t logge vleesch, die kweekplaats van de zonden, Niet langer deelt
op aard aan' t Avondmaal, Dan zullen w' U, o God van
Van aangezigt tot aangezigt, aanschouwen Bij' t lied des Lams aan' t beter Avondmaal.
109. DANKZEGGING NA HET AVONDMAAL. WIJZE: Sieh, hie bin ich, Ehren- König!
ezus! die voor doemelingen, Door uw' kruisdood

NALAFATA! AVALAVA!
AMAZ
220
dood, hebt geboet, Zou ik niet uw liefde zingen,
4* 4
Daar Gij mijn bezwaard gemoed
HE
Zoo genadig, Aan uw' feestdisch hebt gevoed?
古 中医
2. Meer verkwikking smaak ik nimmer, Wat mij
GEZANG 109.
ook de wereld bied': Arme wereld! waar' k mij
4
lustte,
immer Dwaaslijk door verleiden liet,
3.' k Zal zijn liefde
dood mijn leven is,
9
eten, 4
# 500
Zoo weldadig,
Zieleruste Vond ik, buiten Jezus, niet.
*
nooit vergeten; Hij, wiens
Drinken aan zijn' liefdedisch, Gaf m' in
handen D' onderpanden Van mijn schuld vergiffenis.
Wat m' ooit 41210
Deed mij naadren, nemen,
be
**
4. Amen! Amen! ik geloove; Jezus! geef, dat
Blijft het hier beproevingstijd,
schuld noch strijd Immer mij dien troost ontroove:
5. Blijf mij in die hoop versterken;
mij gade,' k Weet, dat Gij mijn Heiland zijt.
Uw genade Slaat
Zalig, dat Gij
eeuwig leeft! Mogt maar elk aan mij bemerken,
Dat

HAAHAHA
Dat de troost, dien Gij mij geeft, Op mijn' handel,
Op mijn' wandel, Tot verbeetring invloed heeft.
110.
GEZANG 109, 110.
DANKZEGGING NA HET AVONDMAAL. WIJZE: Psalm 24.
loov' en dank' wat in ons is, 0 Heiland, die aan
uwen disch Op nieuw U zelv' ons hebt gegeven, Die
ons, door schuld bezwaard, gemoed Gesterkt hebt met
uw vleesch en bloed Tot een onsterflijk zalig leven.
2. Nu juichen wij uit onzen nood; Wij lagen midden in den dood, Maar vonden' t leven in uw liefde; Och! dat
ons hart het nooit vergeet, Wat Gij, Getrouwe! voor ons deedt, Toen U de doodschicht voor ons griefde.
3. O! vierden wij gedachtenis Van eene liefd' aan
uwen disch,
del, uwen lof,
Die duizend levens niet vergelden;
Hoe moesten w' in het lage stof, Door onzen wanUw gadelooze gunst vermelden!
4. Ontvlam, mijn ziel! ontvlam voor Hem, Paar dankbaar
voor
HALVVE

NEALALALA!!
voor Hem hart en stem, Zijn eer zij eeuwig uw bedoelen!
Dat, wat in zond' en wereld blink', Bij U voor eene
liefde zink',
GEZANG 110.
5. Ja, dierbre Jezus, vriend in smart! Gij slechts hebt
Die zelfs de dood niet kon verkoelen.
aanspraak op ons hart, Gij hebt ze door uw bloed verkregen: Ja, dierbre Jezus! ja voortaan Moest elke polsslag voor U slaan, Moest Gij ons meer, dan alles wegen.
6. Maar, ach! Gij kent uw maaksel, Heer!
Gij be
weet, hoe ras' t zich van U keer', Naauw door
brek,
U aan den dood ontrezen; Och! dat uw liefd' ons
E
tot U trekk'! Wat uit ons voortvloeit blijft geWat G' in ons werkt zal heilig wezen.
7. Och! dat de Geest, door U beloofd, Die in U is,
gezegend Hoofd! Ook ons uw leden meer doe leven!
Vaders eer,
Dan leven wij, getrouwe Heer!
Tot uw en tot uws
En ons geloof zal vruchten geven.
OP

AAAAARUFUF VAVAVALA
GEZANG 111.
OP CHRISTELIJKE FEESTDAGEN.
111. JEZUS VRIJWILLIGE VERNEDERING.
WIJZE: Psalm 103.
mmanuël! o doelwit onzer zangen! Wij schepslen,
wij, die' t aanzijn slechts ontvangen, Wanneer ons
229
God dit vlugtig leven geeft, Wij eeren U, voor ons in
' t vleesch geboren, Gij hebt U zelf de sterflijkheid verkoren, Gij Eeuwge! kiest een mensch te zijn, en leeft. tes 2. Gij, op den troon van' t groot heelal gezeten, Zaagt
reeds vooruit de lange jammerketen, Die' t schandlijk kruis met uwe kribbe paart: Gij hebt voor U die jamren zelf berekend, Gij zelf' t ontwerp van al uw leed geteekend, Gij kent uw lot, o Liefd'! en komt op aard. 3. Schoon' t kinderhart geen weet heeft van gevaren, Geen zorgen kent van rijper levensjaren, Maar van elk uur zijn eigen vreugd geniet; Gij Jezus! mogt hier zulk een vreugd niet smaken, Gij zaagt reeds toen uw lijdensuur genaken, Gij zaagt uw kruis, maar Gij onttrokt U niet.
4. De

VAVAVAVAVAVIVANS
224
theo s
GEZANG 111.
4. De tijd snelt aan, en Gij voorspelt uw banden, Gij ziet
van ver uw' vijand knerssetanden, Gij weet, hoe reeds
zijn list en boosheid woedt, Gij ziet uw kruis, Gij telt
de naadrend'uren, Maar trekt vol moeds naar' s wreevlen
vijands muren, Daar G'openlijk een plegtig' intreê doet.
5. Gij, die op zee de stormen doet bezwijken, Gij kunt de
magt uws vijands wel ontwijken, Gij, sterke Held! die
' t Englenheir gebiedt, Gij, wiens bevel uw volgelingen
spaarde, Wiens woord,» Ik ben' t," uw vangren wierp ter aarde, Gij toont uw magt, maar Gij ontvlugt hen niet. 6. Immanuël! o doelwit onzer zangen! Al zien wij U
in' t stof door angsten prangen,
Daar, in dat stof,
ontvouwt G' uw majesteit; Gij klaagt, en lijdt met
een gevoelig harte, Gij lijdt, maar lijdt gewillig al die smarte, Uw lijden is bij God gehoorzaamheid.
7. Men hoort, als God zijn gramschap toont,
U
*
klagen, Gij kunt dien last niet onverschillig dragen,

gen,
' t Geen ons verplet, daartegen worstelt Gij;
Gij ziet met angst het woen der hel genaken,
En Gij verzoekt uw vrienden, dat zij waken,
Gij
VAVARVAHAAHAHHUHVA HVAVARS
Le
GEZANG 111.
Jezus! hebt een menschlijk hart als wij.
8. Ja, Jezus! Gij gevoelt, en daarom strijdt Gij,
Gij eert Gods wil, en daarom, Jezus! lijdt Gij.
Dat vrij' t heelal verstomd U worstlen zie, Gij Ja, hoe
rigt U op, en treedt uw vijand nader;
G' ook weent en smeekt, Gij zegt,» mijn Vader! Niet mijn, niet mijn, uw wil alleen geschie'." 9. Gods wil geschiedt. Wat schriktooneel op aarde! Toen om U heen d' ontboeide hel zich schaarde, U hoonde met haar bitse spotternij, Met vreugd, van dorst, U Jezus! hoorde klagen, En diepst verneerd aan uwen Vader vragen, Mijn God, mijn God! waarom verlaat Gij mij?" 10. Ja, Jezus! Gij gevoelt, en daarom klaagt Gij, Gij hebt ons lief, en daarom, Jezus! draagt Gij, Uw lust is, dat Gij' t leven
15
925 225
ons verwerft;' t Is vrucht

VIVIVIVIVAS
TAAVIVAHAAAAAA
226
A.
D
L
vruchtloos, wat het woen der hel U
AV
aan
GEZANG 111, 112.
Hoe z' U verzoek', en hoe z' U lastrend terge,
112.
Het is vergeefs, Gij Jezus! zwijgt, en sterft. GEZANGEN OP JEZUS GEBOORTE.
OP JEZUS GEBOORTE WIJZE: Vom Himmel hoch.
it is de dag, dien God ons schenkt,
in' t groot heelal Door Jezus is en
verge,
thans ieder Christen denkt; Hem viere, wat
2. Men had Hem eeuwen lang verwacht,
zijnen troon
WaarGods tijdperk was volbragt, Toen zond Hij ons van
wezen zal.
D
Tot dat
Het heil der wereld, zijnen Zoon.
4. Opdat de zondaar leven moog,
E
3. Als ik dit wonder vatten wil, Staat mijn verstand vol eerbied stil,' t Verstomt bij' t geen het
jesteit, Wordt vleesch, wordt
niet doorziet,' k Aanbid, maar ik doorgrond het niet.
Daalt zelfs de
Schepper van omhoog, Verbergt zijn hooge maonze zaligheid. 5. U₁

VAVAVA
hart,
5. U, die voor ons geboren zijt,
onze stem
ons lied gewijd, Wij voegen juichend
dren vensch,
VRVICA
GEZANG 112.
6. Geloofd, die komt in' s Heeren naam! Wij Christ8. Gedachte vol
nen zeegnen U te zaam, U Vredevorst! der vaaHUHURUFURURURUVA
U zij ons
Bij' t Englenheir van Bethlehem.
U Zaligmaker, God en mensch!
7. Gij, al ons heil, ons hoogste goed! Vereenigt
U met vleesch en bloed, Wordt onze vriend en
broeder, Gij, En, o! Gods kindren worden wij.
van zaligheid,
land heeft,
ware vreugd bereidt, Gedachte vol van maning ziet,
jesteit, Die heel ons hart ten hemel leidt!
dien de wereld zag,
Die ons de
9. Door ééne misdaad vielen wij, Door één' Verlosser zijn wij vrij; Wie vreest nog, die een' HeiDie voor ons bij den Vader leeft?
10. Roem, hemel! dien geboortedag, Den schoonsten,
Juich, aarde! nu g' uw' Ko227
Zing Hem een nooit gezongen lied. 15 11. Dit

iviviviviviviviviViVIVANAVAVINS
/\/\/\/\
ANANIMIVIVANHA
228
11. Dit is de dag, dien God ons schenkt,
GEZANG 112, 113.
in
aan eens heel de wereld denkt; Hem viere, wat
' t groot heelal
Door Jezus is en wezen zal.
Waar113. OP JEZUS GEBOORTE. WIJZE: Psalm 36.
dankbre tranen uit uw oog
P
uicht, Christnen! juicht tot God omhoog!
L
Voor Hem d' Algoedheid
vloeijen! Viert vrolijk dezen blijden dag, Den schoonDat
sten, dien de wereld zag Aan hare kimmen gloeijen:
Gods liefde, met ons leed begaan, Zag' t schuldig
Hoe diep de menschheid zonk ter neêr,
kroost van Adam aan; En Jezus werd geboren.
2. Wij voelen' t, Vader! onze lof
Nu rees zij
uit dien afgrond weer, Veel schooner dan te voren.
Zinkt bij uw liefde
weg in' t stof; Wie kan haar waardig denken!
Toch klimt ons danklied tot uw' troon, Gij schonkt
ons uwen eigen' Zoon, Gij zult ons alles schenken.
0
Je

TAAHHA
uw kribbe neêr,
GEZANG 113.
Jezus, Broeder, Redder, Heer! Wij vallen voor
HORVAAVANAVATA
Daar voelen w' onze waarde:
Maar, wat ons in de toekomst beid', Gij blijft
al onze heerlijkheid, Gij, troost en licht der aarde! 1 ¢
3. Hoe duur is' t menschdom U verpligt!
door uwe leer verlicht, Kwam straks der waarheid
' t Verstand,
nader: Gij bragt ons tot Gods liefde weêr, Het schulven,
digst hart valt in U neêr Voor een' vergevend' Vader.
Het rijk des doods verloor zijn magt,' t Verslindend
graf zijn' donkren nacht,' t Gordijn werd opgeheEn' t oog zag aan zijn gindsche kust, Na
eene korte, zoete rust,' t Onsterflijk, eeuwig leven.
4. Wie had in' t weemlend stof des doods, Bij zoo veel
SEO
schuld, in zoo veel noods, Die uitkomst durven wenschen? Ontvlamd van godlijk liefdevuur, Naamt Gij
der Engelen natuur Niet aan, maar die der menschen:
920
Gij heft z' uit haar verachten stand; Gij voert ze
tot

\ WXY!
ANANANANAIVINAHAVAVAVANAVAN
230
tot Gods regterhand, Niets kan haar
ten. Wij staren op uw rijksgebied,
GEZANG 113, 114.
E
eindeloos verschiet
dat vooral ons
5. O God! dat zoo veel liefd' ons treff', Dat haar ons
zen
eer vergrooEn zien
eeuwig lied verheff', En dankbaar tot U rijze! Maar
hart haar eer',
Van heil voor ons ontsloten.
Broeder zien,
een
Jezus reine leer, U door zijn' wandel prijze; Wat
schijngenot het stof moog biên, Dat wij op onEn elk, naar
En onze grootheid voelen:
of
ZOU de menschheid, in uw' Zoon Verheven tot
den wereldtroon, Voortaan iets laags bedoelen?
114. OP JEZUS GEBOORTE. WIJZE: Psalm 134.
og juicht ons toe die zaalge nacht, Waarin' t
gestarnt met nieuwe pracht, En' t Englenheir met
nieuwe vreugd, Zich over Jezus komst verheugt.
2. Hij komt, die.' t beeld des Vaders draagt, Geboren uit
een reine maagd, Gods Zoon in' t vleesch, der Englen
Heer,

HAVA
Heer,
GEZANG 114.
HVAHVAHUHAARAT
God zelf, Hij komt, elk zing' Hem eer!
3. O Zoon van God! den mensch gelijk, Voor wie verlaat G'uw' troon en rijk, Voor wie wordt Gij in' t stof verneêrd, Die met een' wenk' t heelal regeert?
4. Voor wie? voor heilig' Englen? neen! Die zingen' t
heil der aard alleen: Voor zondaars daalt der *
Englen Heer, Voor armne zondaars daalt Hij neêr.
5.' t Is hier, waar niets dan zonde woont, Dat God
zijn welbehagen toont:« Geluk voor d' aard, den « mensch gena'!" Zoo juicht Gods koor: Halleluja!
6. Ons hart herhaal nog eens dat lied, Wij hooren' t, maar doorgronden' t niet! Gena' den mensch, Gods Zoon daalt neêr, Geluk, o aarde! God zij d' eer!
voor ons,
7. Kom, Christenschaar! kom, zingen wij! Het is
voor u, voor mij, Dat God zijn' Zoon
gegeven heeft, Het is voor ons, dat Jezus leeft.
8. God mensch voor ons! voor menschen? ja!
o rijkdom van gena'! Buig, zondig menschdom! buig
O diept',
231
u

NALALALAA!
VINAN MINIVINAHAVAALA
292
u
neêr,
9. Wij
voor
armoe'
Aanbid Gods liefd'.
U, Immanuël!
GEZANG 114, 115.
buigen ons ор Gods bevel, Voor U,
10. Verberg hier vrij
in uw sterflijkheid:
lijdt, Omdat Gij onze
den vrij:
zijn
AVANC
uw
ons behagen
en zing Gods eer!
gena',
Voor U,
majesteit,
d' aard, Zoo Gij als mensch niet sterflijk waart?
vindt,
11. Dies loven w' U, Immanuël! Uw dood verwint
#
12. Geloofd zij God, die ons bemint,
die smart en
en dood en hel, Uw dood maakt ons van zonHeiland zijt.
Ons heil
Wat zou uw leven zijn voor
is
En d' aard
Dies juichen en aanbidden wij.
Om U in
vervult met
Geloofd zij God! Halleluja!
115. OP JEZUS GEBOORTE. WIJZE: O Jesu Christ! dein Kripplein ist.
ier, blij van geest, Vier' s Heilands feest, Zing,
Christen! Hem ter eer op schoone wijzen; De liefde zij De
melodij, Waarop wij Hem, den God der liefde, prijzen! 2. Juich

MAAA
GEZANG 115.
2. Juich in uw lot! Zoo mind' ons God,
5
Zoon der wereld wilde geven: 0! wie zijn wij, Mijn
God! dat Gij Uw' eigen' Zoon der wereld wildet geven!
3. Hij, God, werd mensch; Der vaadren wensch
ders liefd'
L ¢
Werd onze vriend, toen wij zijn haters waren,
UHVAHUA
>
Werd ons gelijk, Om' t godlijk rijk En' s VaDat Hij
4. Geloof Gods stem! Neem deel aan Hem,
zijn'
Christenheid,
in' t vleesch ons t" openbaren.
Die, ons tot
heil, zich zelven wou verzaken. Hij gaat u voor Op' t
hemelspoor; Volg, volg Hem na! Hij zal ons zalig maken.
5.' k Zal, in uw leên, Uw vleesch en been, U, Zoon van
God! U kleeden, spijzen, drenken; Der armen hart In hunne smart Vertroosten, Heer! en U daarbij gedenken.
6. Door uwe magt Is voortgebragt Al wat bestaat op aard en in den hoogen; Uw' roem verbreidt De
233
En alle knie wordt eenmaal U gebogen.
7. Loof, mensch! uw' God: Juich in uw lot, Nu
JeLan.

AVAVAVAVAVViviviviviviviviviviviviviviVAVINIVIVAN
MIVVIVAHAHAVAALIA
234
Jezus komt, om voor uw schuld te lijden! Halleluja!
L
Halleluja! Wil, menschdom! u in Jezus komst verblijden!
E
メ
ren!
Majesteit, Die in' t ongenaakbaar licht
GEZANG 115, 116.
116. O P JEZUS GEBOORTE. WIJZE: Psalm 150.
zetel heeft
of en dank en heerlijkheid Zij der hoogste
een
gesticht:
Zingt een nooit
het wonder nu geschied,
2. Aarde! zing des
gij schooner stof;
' t Zaligst
mensch: Wat
heil, den
Eeuwig blijde
***
gezongen lied,
Zijnen
hemelkoHoogsten lof, Nimmer hadt
wensch,' t Woord wordt vleesch, Gods Zoon
rijze tot den troon:
Zingt
Jezus, Jezus is geboren!
der verscheen,
vaadren
geluk hebt gij verkregen!
waren vreê Brengt
Jezus komste mee, Aarde! juich om dezen zegen.
11
3. Menschen, juicht! de hooge God, Diep bewogen met
uw lot, Schonk u zijn' geliefden Zoon,' t Loflied
God heeft in den mensch
be

behagen! Lof en
H
HUFAHVAHUR AVAG RA
GEZANG 116, 117, 118.
hoogste Majesteit, Eeuwig, eeuwig, opgedragen!
dank en heerlijkheid Zij der
Hem eer!
117. ENGELENZANG. WIJZE: Psalm 150.
alleluja! looft den Heer, Hoogste heemlen geeft
Halleluja! loof Hem aard! God geeft zijnen Zoon aan d' aard; God heeft in den mensch
behagen. Vreed op aarde, Jezus leeft! Alles loov'
wat adem heeft: God heeft in den mensch behagen.
B. LIJDENS- GEZANGEN.
118. OP HET LIJDEN VAN JEZUS. WIJZE: Hertzliebster Jesu! was hast du verbrochen!
eer mij, o Heer! uw lijden regt betrachten, In deze zee verzinken mijn gedach- ten, O Liefde! die,
om zondaars te bevrij- den, Zoo zwaar woudt lijden.
235
2.' k Zie U, God zelv', in eeuwigheid gepre- zen, Tot in
den dood als mensch gehoorzaam we- zen, In onze
plaats

livivi
VAHAHAVATA
236
VANING
GEZANG 118.
plaats gemarteld en versla- gen, De zonde dragen.
3. Ons hart bezwijkt, het beeft en doet ons dein- zen, Ontzaglijk kruis! als w' aan uw wondren pein- zen, O Liefde!
# 669
' k zie en voel in uwe won- den
Den vloek der zonden.
4. De Heer is regt, een wreker van het kwa- de, De Heer
0-0080
is goed, en schenkt ons zijn gena- de:
wraak met beving en vertrou- wen Aan' t kruis beschouwen.
5. Dit slaat mijn' trots, al mijn verdienste, ne- der,' t Ver睡
laagt mij diep, maar o!' t verhoogt mij we- der:' t Meldt
' k Mag liefd' en
mij mijn heil, die van Gods tegenstan- der In vriend verander.
6. Ik buk in' t stof, op U mijn' rotssteen bouw ik, Ik zie
E
uw bloed, en op dat bloed ver- trouw ik;' k Verlies mij
zelv', daar' k voel, hoe ik U grief- de,
7. Zij overklimt onz' eindige gedach- ten,
van God iets goddelijks verwach- ten:
mensch, zou die zich onderwin- den
In uwe liefde.
Maar' k moet
Ik ben een
Haar uittevinden? 8.' t Is

GEZANG 118.
VHURAAVAANRES
8.' t Is' t grootst in God genade te bewij- zen;' t Is' t
grootst in ons ootmoedig die te prij- zen, Te zien hoe
hoog, als wij gena' verkrij- gen, Gena' kan stijgen.
9. Mijn Heiland! laat uw' Geest mij telkens lee- ren,
Hoe' k in geloof uw' kruisdood moet veree- ren, Om in
mijn hart de liefdevlam t' ontste- ken En aantekweeken.
10. Het goed te doen, het kwaad met zorg te mij- den,
4
Heer! dezen pligt leert mij uw heilig lij- den: Zou' k tevens mij het kwaad veroorelo- ven En' t kruis gelooven?
11. Daar G'U voor mij hebt in den dood gege- ven, Hoe zou
4
ik dan naar mijnen wil nog le- ven? Zou' k U, o Heer!
die voor mijn schuld woudt lij- den, Mijn hart niet wijden?
12. Zou ik mijn leed in kommerlijke da- gen, Het druk237
kendst kruis met lijdzaamheid niet dra- gen? Daar Gij
4
zoo veel uit liefde wildet dul- den Voor mijne schulden.
13. Hoe zoud' ik ooit mijn broeders durven ha- ten, Voor
wie

VIVAVIVA VIVIVINS
JA!^! A! A!
NEA
VIVA
TVAVIVAHATAZA
238
INING
GEZANG 118.
wie Gij zelf uw leven hebt gela- ten? Neen,' k zend als
Gij voor hen, die mij vertre- den, Tot God gebeden.
14. Ik wil geen' haat met wederhaat vergel- den, Niet die mij
☆
scheldt ooit grimmig wederschel- den; Gij Heer, ons Hoofd!
Gij hebt nooit kwaad vergol- den, Nooit weêrgescholden.
15. Och! dat mijn hart naar' t uw' in reinheid zwee- me,
#
En in Gods kracht ik U ten voorbeeld ne- me: Dit is de
dank, dien' k voor uw bitter lij- den
16. Oneindig heil! Gij leedt voor ons ten goe- de,
verzoend in uwen dierbren bloe- de:
U toe moet wijden.
Ik ben
Mijn heil bij God
hebt Gij, aan' t kruis gestor- ven, Voor mij verworven.
door U met heerlijkheid omge- ven,
17. Dit maakt mij hier reeds zalig door geloo- ven, Dus
zal mij niets, niets ooit dat heil ontroo- ven,
Ik zal,
Voor eeuwig leven.
18. Dit moet mij tot den strijd steeds moedig ma- ken, Mi
E
in' t geloof en in' t gebed doen wa- ken,
' k Heb dan,
200

VAVAVA
GEZANG 118, 119.
LE
zoo waar als Jezus leeft, den ze- gen Zijns doods verkregen.
HUHUHUHUHHRVAARALLY
19. Lokt mij' t gevlei der lusten in zijn strik- ken, Dan doe 4
uw kruis mij voor de zonde schrik- ken, En zoo ik ooit
verflaauw' in goede wer- ken, Moog' t kruis mij sterken.
20. Hoor' k ooit uw kruis door wereldwijzen doe- men,
+4
Een ergernis of eene dwaasheid noe- men; Och! dat het
mij, wie ooit er spot meê drij- ve, Gods wijsheid blijve.
5
21. Vertoef! och wil die spotters niet verte- ren!
Och!
mogt nog een dier dwazen zich bekee- ren, Zoo vinde
hij bij U, dien hij versmaad- de, O Heer! genade.
239
22. Och, als ik, Heer! om mijne zonden be- ve, Dat dan
uw kruis mij weder ruste ge- ve: Dat kruis zij mij
dan vreed en vreugde te- vens, O God mijns levens! 119. OP HET LIJDEN VAN JEZUS. WIJZE: O Jesu, Quel der Gütigkeit!
ntsluit, o Heer! ontvlam ons hart, En wil ons kracht verleenen! Wij denken aan uw lijdens

VIVIVIVIN
Viviviviviv
NEA
AVINAHANAVAVA
240
denssmart, Aan uwe liefd' en weenen; Wat wondren van barmhartigheid Hebt Gij voor ons ten toon gespreid, En aan het kruis bewe- zen! liefd' en trouw, die' t al volbragt, Hier nooit
VANAN
genoeg door ons herdacht, Zij eeuwiglijk geprezen! 2. Schoon Gij God zelf, Gods eenge zijt,
het vleesch gekomen, Gij hebt, daar Gij voor zondaars lijdt, De schuld op U genomen.
de woede blaakt,
GEZANG 119.
barst los, de hel genaakt,
ga voorbij!"
Gelijk een worm
van' t hemelhof
« Mijn Vader! zoo het mooglijk zij,
3. Uw zweet wordt bloed,
ziele zich verheft,
4
Uw
Gij in
Gij wordt beangst, versla- gen:
ter neder;
' t Verraad
De vriendschap slaapt,
Zoo moet de Godmensch klagen.
Och! deze beker
Gij bukt in' t stof
En Gij, Gij Vorst
Hervat het bidden weder: Gij
voelt, daar onze straf U treft, En d' angst der
Uw hart in liefd' ontbran- den; G' ont

THE
GEZANG 119. *
G' onttrekt U niet aan onze schuld,
met goddelijk geduld U in der boozen handen.
4. Gij Isrels Vorst, Gods eigen Zoon! Gevangen en
gebonden, G' ontvangt der overtreedren loon, En
Gij, Gij kent geen zonden; Men lastert U, Gij
HUHUHUHUHMARA
Maar geeft
groot van moed Verdraagt en zwijgt; men eischt
dat bloed tot God te gaan,
uw bloed, Gij laat het willig stroo- men. Om met
weld
zen vloek belaân, In' t uur des doods gekomen.
5. Verachtelijk ten toon gesteld, Maar altijd groot
van harte, Verdraagt Gij valschheid, smaad, geschoon lang verbeid,
heid,
Zijt Gij, met onEn d' allerwreedste smarte; Men ziet in U,
zijn aangezigt
Durft zelfs uw Godheid schen- nen:
Thans geen gedaant' of heerlijkVoor U,
wiens trouwe nimmer zwicht, Verbergt uw vriend
241
En einst U niet te kennen.
6. Gijin't offer jandat aan God behaagt, Waarop al
16
d' of

NTA
242
d' offers zagen,
draagt, Gij draagt ook onze plagen; Gij d' onschuld
GEZANG 119.
zelv', Gij duldt en zwijgt, Daar Gij voor ons
ten kruisberg stijgt,
Dat naar Gods raad de zonden
VIV
U de woede velt,
Gij ondergingt het doodsgeweld, En duldt, dat
reed,
hun spotternij,
Gelijk een lam ter slag- ting:
Zij lastren uw
7. Hoe klimt de nood! zij hebben wreed
U,
en voet doorgraven, En als U dorst, staan zij geIsraëls verwachting.
Om U met gal te laven; Uw smart ontvlamt
wordt uw hoop bespot,
vertrouwen:
Uw hand
Roept Gij tot God, dan lagchen zij,
« Hij heeft," dus
Hij heeft vertrouwd
op zijnen God! Wat is nu zijn vertrouwen?"
8. Bij' t zwijmen van het zonnelicht,
Verlaten van
zijn vrinden, Verbergt Hem God zijn aangezigt, Waarin Hij troost moest vinden; Hij riep en zweeg, nu klaagt Hij weer, Hij roept, Gij antwoordt niet,

o Heer! Hoor aarde! hoor Hem kla- gen:« Mijn
GEZANG 119.
« God! waarom verlaat Gij mij?" De boosheid spot;
en Gij, ook Gij, Mijn God! Gij laat Hem klagen.
9. Ziet heemlen, ziet Gods eengen aan,
nen God verlaten!
dien arbeid kost,
Van zijDie smart heb ik Hem aangedaan,
Om mij werd Hij verlaten: De mensch, die U
Wat is de mensch, dien Gij
verlost? Wat hebt G' in hem gevon- den? Mijn
Jezus!' t is gena' alleen,
weer, als voorheen, U kruisig' door mijn zonden! 10. W' aanbidden U, Gij wankelt niet, Gij treedt den dood zelfs nader; En, daar Gods wil aan U geschiedt,
Noemt G'onzen Regter, Vader: Gij neigt het hoofd, en' t aardrijk beeft, Gij sterft, en' t veege menschdom leeit, Gij' t eind der offeran- den! Het voorhang scheurt, de weg staat vrij, Het is vol4
bragt! de heerschappij
11. Gij sterft, en laat dien troost ons na, De zonden
18Och! dat ik nooit
Des doods ligt nu aan banden.
UFURVAVRE
243
zijn
FURURUHURURURORORURORORV

VIVINA
ATA
XIVAL MIVVIVAHANAT
244
zijn vergeven; Gij hebt voldaan op Golgotha, Dit
onze smart,
GEZANG 119, 120.
geeft ons kracht ten leven: Uw zoendood lenigt
hart,
TINK
Verkwikt, vertroost, versterkt ons
Niets heeft zoo. groot een
zoendood zij mijn steun in nood,
druk, en in den dood Mijn laatste troost op aarde. 120. JEZUS LIEFDE IN ZIJN LIJDEN. WIJZE: Gezang 21.
dalen Op deez' diep bedorven aard,
iddelpunt van ons verlangen, Trooster van' t
ontrust gemoed, Jezus! onze dankbre zangen Loven uwen liefdegloed, Gij woudt van den hemel
2. Liefde! met wat medelijden
waar- de. Uw
Mijn heil in
van den vloek ontslaan;
schuld betalen, Die ons bang gemoed bezwaart.
Zaagt Gij Adams kindren
En voor ons de
aan! Voor die snooden woudt Gij strijden,
nen In het bang Gethzemané,
* Ja, Gij storttet bloed en traZulken
Om voor ons den
weg te banen Naar' t gewest van rust
en vree.
3. Lief

3. Liefde! Gij moest spottaal hooren, Die U drong door
merg en been; Ja, Gij droegt uws Vaders tooren, Gij
GEZANG 120, 121.
voor allen, Gij alleen: Welk een' beker moest Gij
drinken Op het aaklig Golgotha! Daar liet G' U aan
' t kruishout klinken, Daar aanbidden w' uw gena'.
4. Liefd'! in U is al ons leven, Gij, Gij zijt ons hoogste goed; Ja, uw kruis heeft ons gegeven Wat
bonden,
ons eeuwig juichen doet. O hoe zijn w' aan U verHURUFUFURVAL
121.
ten, onze monden Juichen dankbaar tot uw' troon.
JEZUS GROOTHEID IN ZIJN LIJDEN. WIJZE: Psalm 24.
Jezus, Redder,' s Vaders Zoon! Onze harGeeft aan den grooten lijder eer,
Hij,
nielt, Christnen! voor uw' Redder neêr
b
Wien Englen
zelfs hun' lofzang wijden;
vernederd zij,
Hoe diep Hij ook
Geen Engel was zoo groot als
Te midden van zijn gruwzaamst lijden.
245
2. O Jezus! groot, waar' t oog hier staart, Gij
spreekt,
UHURURORORVIURURO

NEALALALALA!
ATAX
NAAVAN AVIVAAHUAVINAVINA
246
spreekt, zoo spreekt geen mond op aard,
uw zwijgen velt de snoodheid; Uw grootheid rijst
Jw kruis strekt U ten glorietroon,
bij spot en Econ,
*
Hier is veel meer, dan menschengrootheid.
#b
bespott',
4. Kniel,
8. Gij strijdt,
Gij lijdt, ZOO als geen mensch ooit leed,
voelt en kiest uw lot,
GEZANG 121, 122.
190
bid
F
deed U ooit uw zielrust derven; Gij kent, Gij
ZOO
lof,
als
H
t
HE
hemel! geef Hem eeuwig'
Gij redt
aarde! kniel
Zijn
geen
in' t stof,
mensch
voor
bo
Gij zwijgt,
Gij sterft, en wie U ook
een wereld in uw sterven.
Jezus
ooit streed,
eer,
Wijd uwen
aller lof ontvangen: Maar gij, o mensch aaneelal getuig' van Jezus lof!
neer,
Niets
Hi,
by
uw
Geef,
Hij moet
al Redder
uw'
eeuwig grootheid
122. JEZUS ON SCHULD. WIJZE: Mein Hertzens Jesu, meine Lust! ( met weglating der herhaling.)
gezangen.
Laat ons zijn onschuld zingen; Al klinken onze toonen dof, Zij geeft aan
d' aard

AAAAA
600
GEZANG 122.
d' aard de schoonste stof, Z' is' t lied der Hemellingen.
HURUFAUHORVAVAVA
2. Wat Jezus deed was welgedaan; Hij vlekloos, zonder
zonden, Hij kon in' t strengst gerigt bestaan, En werd,
247
al viel Hem d' afgrond aan, Onstraffelijk bevonden.
3. Geen aanklagt laat Jeruzalem Noch Galilea hooren:
Leo
Ik vind geen schuld, niets kwaads in Hem," 4
klinkt Pilatus Regterstem Der Priesterschaar in d' ooren.
4. En hij, die Jezus gangen weet, Zelfs zijn verborgen paden, Sprak, toen hij stervend schuld beleed, En aan de
waarheid hulde deed,»' k Heb d' onschuld zelv' verraden!"
Zoo
rader
5. Maar, o! wat haalt getuigenis Van Regter en verin zijn verrijzenis,
Bij' t geen oneindig meerder is? Hij heeft,
4
De vrijspraak van den Vader. 6. Ja, Jezus! Gij, ja Gij alleen Zijt rein in' s Vaders oogen, Uw deugd blinkt door de wolken heen, En, door haar' glans, wordt hier beneên De Heiden zelfs bewogen.
7. Ja, Jezus is beproefd als' t goud, Al braakt de helgeest
las

iViViVIVIVING
ZEIN.
VIVAHARVAVIATA
248
GEZANG 122, 123.
laster; Het is vergeefs, wat kwaad men brouwt, Wat list
de boosheid zich verstout,' t Maakt Jezus deugd te vaster.
8. Hij werd, zelfs toen Hem God verliet, Aan' t vloekhout
rein bevonden; De schepping, die zijn lijden ziet, Bezwijkt,
Bij al' t gewigt der zonden.
9. Zijn onschuld is' t, die voor ons strijdt, En ons de kroon
maar Jezus wankelt niet
zal geven; Zij maakt, dat Hij, die ons bevrijdt, Voor
ons, niet voor zich zelven, lijdt, Z' is' t leven van ons leven.
123. ΖΙΕ DEN MENSCH. WIJZE: O Haupt, voll Blut und Wunden!
s dat, is dat mijn Koning!
wensch!
dat, is dat zijn krooning? Zie, zie,
Moet Hij dat spotkleed
aanschouw den mensch!
dragen, Dat riet, die doornenkroon?
Lijdt Hij dien smaad, die slagen? Hij, God! uw eigen Zoon!
2. Ja, ik kost Hem die slagen,
Dat aller vaadren
die doornenkroon.
hoon; Ik doe dat kleed Hem dragen,
Ik
sloeg
Die smarten en dien
Hem
al
Dat riet,
die wonden,

AAAAAAAA
GEZANG 123, 124.
den, Voor mij moet Hij daar staan, Ik deed
door mijne zonden, Hem al die jamren aan.
wensch,
3. O Jezus! man van smarten, Gij aller vaadren
VAVARVAVAM
Herinner aller harten' t Aandoenlijk,
» zie den mensch!
조
geten Die kroon, dat kleed, dat riet; Dit troospot van snoode smaders;
Laat mij toch nooit verste mijn geweten,' t Is al voor mij geschied.
124. DE VERLOSSER AAN HET KRUIS. Nieuwe zangwijze.
ijn Verlosser hangt aan' t kruis, Hangt ten
maakt Hij mij vrij,
Zoon des Vaders! Waar is
toch uw almagt thans, Waar uw goddelijke glans?
2. Mijn Verlosser hangt aan' t kruis, Al zijn grootheid is verzwonden: Niets dan wonden, Builen,
*
striemen overal, Niets dan smarten zonder tal.
3. Mijn Verlosser hangt aan' t kruis, En Hij hangt
er mijnentwegen, Mij ten zegen. Van den vloek
249
En zijn sterven zaligt mij. 4. Mijn

VIVIVIVIVIVINAY
AFAX
FAVHUM
250
4. Mijn Verlosser hangt aan' t kruis, Ook voor mij
heeft Hij zijn leven Veil gegeven. Brand, mijn hart!
ontbrand in gloed
lust der zinnen
5. Mijn Verlesser hangt aan' t kruis,
kwaad zoo groot:
GEZANG 124.
naar uw vermaken,
Nog beminnen?
6. Mijn Verlosser hangt aan
reld! neen, ik zij
Jegens Hem, mijn hoogste goed.
ooit om sma',
droeve dagen
bij dit gezigt
Deze kostte Hem den dood.
' t kruis,
nog schamen? Zijns nog schamen?
Wereld! haken?
Neen, ik ken geen
En ik zou den
7. Mijn Verlosser hangt aan' t kruis, En ik zou mij zijns
8. Mijn Verlosser hangt aan' t kruis,
U gekruist, en gij aan mij.
En ik zou
Troostloos klagen?
Neen, o weNeen! wie mij hier
' k Draag zijn kruis Hem vrolijk na.
En ik zou in
Klagen? neen!
Valt mijn zwaarste last mij ligt.
D
9. Mijn Verlosser hangt aan' t kruis:
al mijn handel, Al mijn wandel;
bloed mij koopt, In wiens dood ik ben gedoopt.
10. Mijn
Hem verheerlijk'
Hem, die met zijn

10. Mijn Verlosser hangt aan' t kruis:
MELO
GEZANG 124, 125.
Heer! in dood en leven U gegeven;' k Leef, in
vreugd en tegenheên,' k Leef en sterf voor U alleen. 125. KRUISLIED. WIJZE: Psalm 17.
leer?
HUHUHUHUHUHUHVA VRS
dood niet te zingen,
ijn Heiland, Davids Zoon en Heer! Wat zou
mijn' lust, mijn tong bedwingen, Om van uw' kruis' k Heb mij,
ten spot.
Hier leer ik, wijs, mij zelv' vergeten, Mijn'
Waar' k zoo veel nuts en godlijks
levensdroom vol ijdelheid, Den lust, die vleijende
verleidt, Den valschen waan van veel te weten.
doornenkrans,
2. Daar hangt mijn Midlaar, Zoon van God,
men mensch tot heil geschonken, Aan' t ijslijk
moordhout vastgeklonken, Den Heiden en den Jood
Den arDaar zie' k dat hoofd, dat eens met stralen
Zoo heerlijk blonk van hemelglans, Gekroond met eenen
Waar stroomen bloeds bij nederdalen.
251
3. Daar zie' k zijn lijf gescheurd, mismaakt, Het lijf van
Hem,

iViViViVIVAVIVING
Vivix
252
Hem, die' t vee met huiden, Den mensch met kleêren,
' t veld met kruiden, De lucht met starren dekt, gansch
naakt.
GEZANG 125.
Zijn hemelsch aanzigt, elks verlangen,
schoon als immer aanzigt was, Bestierf daar, als een
bloem in' t gras, Die' t hoofd verflenst laat nederhangen.
4. Maar' k wijt het aan geen Pharizeen, Geen PrieE
sterschaar op Hem gebeten, Geen' Regter over Hem
gezeten;' t Is onze schuld,' t is d' onz' alleen: Wij
zondaars, wij, wij zelv', wij schonken
dien kelk, zoo wrang, vol gal,
0 wonderbare
zich
geheel en al, Ten bodem toe, hebt leég gedronken.
schen beide, Die z' alle bei'
5. Regtvaardigheid hield aan om straf,
om vrij geleide, Hier trad Gods wijsheid tusGods geregtigheid,
Zoo
gunstbetooning!
Dien Gij aan' t kruis
' t kruis van
verspreidt!
U, Heer!
0
Genade dong
voldoening gaf.
licht,
Hier
dat
schittert
Hier straalt genadige verschooning.
6, Hem

Ele
6. Hem looft nu onze blijde tong,
GEZANG 125, 126.
dankbre zielen; Komt, laat ons zaam voor Jezus knielen, Die voor ons aan den kruispaal hong:
sigd is,
Hier hebben wij' t bewijs gevonden Van volle
schuldvergiffenis; Daar hangt, waar Hij gekruidra:
Hem loven onze
7. Komt, volgen w' onzen Heiland na, Komt, dat
FVHUHURUF RAAMA
' t Gescheurde handschrift van de zonden.
w' ons kruis, met welbehagen, Ook achter Hem gemoedigd dragen! Na' t kruis volgt ook de kroon wel*
Zoo kan men best de kruisles leeren, Zoo
dooden w' ook den ouden mensch, Zoo zal in ons de
nieuwe mensch Zijn krachten daaglijks zien vermeêren.
126. JEZUS OP GOLGOTHA.
' s hemels trans,
beschenen.
WIJZE: Psalm 138.
Is gansch verdwenen;
a, Halleluja!' t is volbragt! De bange nacht
De zon heeft weêr van
Met nieuwen glans,
Het is volbragt, Immanuël
Het kruis
Heeft dood
253
en

ViviViVIVAVAVAVAVAVINS
ATAZ
AVIVAVI
en hel
Golgotha
Hun prooi ontno- men.
GEZANG 126, 127.
Doet Gods gena'
2. Wat Jezus doen moest is volbragt,
ge klagt
hield kracht Door heel zijn leven;
hergeven. Nu zal, daar alles is volbragt,
van Golgotha
Het is volbragt! van
Vertroosting stroomen.
moest lijden is geleên, De strijd volstreên, De vree
Ons' t hart doorbo- ren.
bragt!
Zal nu weldra
3. Gevallen zondaars! ziet op Hem,
wint, Uw heil begint
triomf! zing wereldrond,
Zijn deugd
' t Geen Hij
Geen banTriomf, triomf!
Om toe te treden; Hij lijdt, Hij sterft, Hij overDe wereld hooren.
U lokt zijn stem,
Voor eeuwigheden.
Triomf,
Uit éénen mond,
schenkt ons' t le- ven! Ja, Halleluja!' t is volWacht, stervling! wacht' t Onsterflijk leven. 127. HET IS VOLBRAGT. WIJZE: Gezang 9.
omt knielen wij voor Jezus zamen,
Hij
Met vrolijk uitzigt op ons lot! Het is volbragt, volbragt,
ja,

AAAAAA
ja, Amen! Het is voor ons volbragt bij God. Het
groote werk, dat Hij aanvaardde, Al d' eeuwen door
met smart verwacht, Dat is volbragt. Juich hemel, aarde! Juicht zondaars!' t is voor u volbragt.
2. Gij Jezus! hebt den last gedragen, Dien zond' en
van' t leven,
GEZANG 127.
schuld te dragen gaf, God zag uw werk met welbehagen, En wendt van ons zijn straffen af: Wij
schuldig, snood, van God verdreven, Wij bleven ver
van Eden staan, Maar' t kruis werd ons de boom
pad;
Dien wees uw Vader zelf ons aan.
3. Wat d' oude godspraak deed verwachten, Wat ooit
Gods regt gevorderd had, Hebt Gij volbragt met
al uw krachten, Volbragt op' t moeilijk lijdensGeen vlek, geen' mistred zagen d' oogen Der
vlekkelooze Majesteit,
En' t vonnis, dat ons zal
verhoogen, Is d' uitspraak der regtvaardigheid. 4. Gods heiligheid, op aard verdonkerd Door Adams
diep ontaard geslacht, Daagt op met nieuwen glans,
255
en
URVAVARVAS
OROROGORORORVAURORV

NALAFATA!!!!! A
\/\/
VIIVIVAHVA
256
en flonkert
Bij' t heilrijk woord,
» bragt!" Men hoort den Seraf lof betalen
5. Wij
heven menschendeugd, Ja, van uw menschheid schijnen stralen, Waarin de Godheid zich verheugt.
geven
we
door
willen
GEZANG 127, 128.
waar Gij ons geleid!, Ons U geheel ten offer
Z
genade
Het uwe kracht,
In
>> Het is volneedrig Gode leven, U volgen,
Met nooit volbragte dankbaarheid. GetrouLeidsman! sla ons gade, Voleinder!
128.
Aan uw verook ons
houdt eeuwig kracht;
heerlijk werk van Gods
eenmaal zijn volbragt.
HET IS VOLBRAGT. WIJZE: Psalm 66.
laat,
a, Halleluja! wat verkeere, Dat God belooft
Ja, Halleluja! U zij eere,
Verlosser, Redder!' t is volbragt! Wat voorgevoel van
Ja,
mijne
eeuwig leven Wekt deze zegetoon in mij!
zonden zijn vergeven, Opdat ik mij in God verblij'.
2. Zou ik door ongeloof versmaden Hem, die zun
# 19
trou

AVARA
trouwe nimmer krenkt, En mij, hoe zwaar met
VAKAUFVHUHURUHURUAN RE
schuld beladen, Van alle schuld vergeving schenkt?
GEZANG 128.
Zou' k, met uw eigen woord gezegend, Door twijfelzucht van verre staan? En, daar mij zoo veel
gunst bejegent, Niet vrolijk tot een' vader gaan? 3. Ja,' t is volbragt! en Gij, mijn Vader! Berust in' t offer van uw' Zoon: Och! dat ik op
uw roepstem nader', En U door twijfling niet meer
hoon'! Uw gift is uit genade, Heere! Uit onter eere,
verdiende gunst alleen; Wat kan een zondaar, U Dan op uw woord slechts toetetreên?"
D
4. Leer mij, o Heer! dien pligt betrachten, Door kinderlijk geloof geleid, Dan zal mijn hart van liefde
smachten, Dan vind ik kracht tot heiligheid; Dan zal
uw waarheid wacht,
Amen
mijn hoop mij nooit beschamen, Daar' k alles van
Dan zeg ik needrig, dankbaar,
257
Op' t woord uws Zoons:» Het is volbragt!" 17 129. DE

NAALATASAVALAVA
LATA
VINANZANIMIVIVATAV
258
129.
a!
Daar Hij de
in
Zijn' geest
slaat zijn
Jezus
ons
2. Hij sterft
dat
DE STERVENDE JEZUS.
hart
veel
neêr, en ligt gezonken Op zijn vermoeide borst;
God
GEZANG 129.
en
WIJZE: Psalm 65.
sterft, aan' t kruis
zonde torscht;
liefde
beveelt
oogen
voor
ader,
neêr,
ons,
Hij
vloeit Jezus bloed,
drijft;
HV
aan
En
vader, een'
uw hart Hem dankbaar
Zijn
Zijn
Die
zijn' Vader,
o Christenscharen!
Zijn dood
doodsgevaren, Daar Hij voor zondaars boet:
hoofd hangt
geklonken,
bloed
nader',
Jezus leeft niet meer.
Gij vindt door
3. Komt, vallen wij voor Jezus neder,
verstijft
redt ons uit
Hij voor ons aan' t kruishout sneven,
Hij
Wien
Voor
vader eeuwig
ons dankgebed, Zijn sterven schonk ons ven weder, Zijn dood heeft ons gered:
Och!
Hem in
ZOO
blijft.
Hij hoort
' t leWou
Voor
ons

VAVAVARAAAA
GEZANG 129, 130.
ons geen smaad ontzien, Och! dat wij eeuwig
Hem eeuwig hulde bien!
voor Hem leven,
4. Zie, daar wij in uw' naam vergâren, 0
Jezus! op ons neêr!
uw' kruisdood staren,
eer:
steeds uw liefd' ons leid',
deugd moog schenken,
VAUHVAVARA
Och! dat wij zoo uw' dood gedenken, Dat
Uw Geest, daar w' op
Ontvlamm' ons tot uw
as zondaars aan.
Dat zij ons kracht tot
130. DE STERVENDE JEZUS.
En eens de zaligheid.
WIJZE: Psalm 42.
iep, o God! in' t stof gebogen, Schuldig
voor uw hoog gerigt, Vloeijen tranen uit onz' oogen, Dekt de schaamt' ons aangezigt.' t Zondig stof ontvangt gena', Jezus sterft op Golgotha! Voor een
wereld diep verloren
2. Heilig, heilig, heilig Wezen! Aan uw wetten is
voldaan; Heilig, heilig, heilig Wezen! Siddring grijpt
O hoe schriklijk hangt Gods Zoon 17*
Geeft God zijnen eengeboren'.
259
Voor

NATAL
VAVARIVAVivivivi
ANANAN
FAHAV
260
Voor de zonde hier ten toon!
ons bedreven
00
GEZANG 130.
VIN
God! om' t kwaad door
Moest uw Zoon aan' t kruishout sneven.
3. Ja! Hij leed voor zulke snooden
zijn gemoed, En Hij redt uit al hun nooden
Ach! wat kan hier' t nietig stof?
kindren door zijn bloed. Englen staamlen zijnen lof,
R
laat,
4. Kan het hart die liefde roemen
Helsche smart in
die liefde, Die voor ons aan' t kruis Hem griefde.
Adams
9
Wij verzinken in
bemint? Neen, wie ooit uw' naam moog noemen,
5. Om van zond' ons te bevrijden,
liefde voor ons sneven,
Jezus! zij als Gij gezind. Wie zich op uw bloed verDat de zonde nog
En de zonde schuwt noch haat, Zal zijn snood
vertrouwen boeten; Hij vertreedt uw bloed met voeten.
Stierf Gods Zoon den
wreedsten dood; Wie zijn hart Hem toe wil wijden
Houde, wat zijn mond gebood:
omring', Jezus! dat uw liefd' ons dring'; Woudt G'uit
Dat wij eeuwig voor U leven! 6. JeHoe de zond' ons ooit

ons hart.
AAAA
6. Jezus! uw verzoenend sterven Blijft het rustpunt van
aan,
ons bij in smart. Och! wanneer mijn oog eens breekt,
GEZANG 130, 131.
' t Angstig doodzweet van mij leekt, Dat uw bloed mijn F
hoop dan wekke, En mijn schuld voor God bedekke.
7. Vader, vol van mededoogen! Zie ons arme zondaars
Als wij alles, alles derven, Blijft uw liefd'
voor ons voldaan, Ja! Hij heeft voor ons voldaan,
Hem deed sneven,
niet;
Sla op ons uw vriendlijk' oogen; Jezus heeft
God neemt ons als zondaars aan:' t Zelfde regt, dat
WILL
aan
HURUFFURVANA
Schenkt ons' t eeuwig zalig leven.
131. GEDULD NAAR JEZUS VOORBEELD. WIJZE: Maria's Lofzang.
at bitter zielverdriet, O Jezus! leedt Gij
Wat angsten, pijnen, slagen, Wat smart
' t kruis, wat spot
Zoon van God!
Hebt
2. Dat dulden in uw smart
Gij,
0
Niet met geduld verdragen!
Stilt in ons zwellend
hart De drift, die los wou breken; Daar
261
zelfs
FORORORURORTORO

AMAHAVIALFA
262
zelfs de Heiland
den steeg,
3. Laat mij, o
ren strijd,
zal in mijn
regt
4. Dan
den;
Les
5. Dan
woed',
dulden
mijn'
schand' en smaad
6. Dan
GEZANG 131.
Heer! altijd,
Past mij daar ooit het spreken?
mijn' oudsten vriend,
zweeg, Hoe hoog
draag ik
drink
Op U in' t lijden staren!
w' allen
Al word ik
Viv
Gij mij vult,
gemoed, Hoe zeer ook
ik
dood, Niet
allen
Maar meest in
Het stil geduld bewaren.
Dan zal ik in mijn' nood,
haat,
Zelfs onze
onverdiend,
last,
het lijGelasterd en
Al wordt met
Dien
schouders past, Hoe zwaar die vall' te dragen;
*
Al
zwaEn mij, hoe wrang hij vall',
Dat
' t ontrouw vergolZelfs van
Hoe
gescholden.
G' op mijn
met geduld, Den kelk 9
duurt die tot
morren, zelfs niet klagen.
Gij zult dien heilzaam maken,
dien
zeer doormengd met gal, Uw liefd' er in doen smaken.
132. GE

GEZANG 132.
132. GEDULD NAAR JEZUS VOORBEELD. WIJZE: Psalm 73.
ooit viel mijn' Heiland kruis te zwaar, Hoe drukHUHUHUHUHUVAANPAR
kend dan dat kruis ook waar, Hij bleef altijd met
welbehagen, Wat Hem zijn Vader oplei', dragen:
Geen enkel onbetaamlijk woord
nen mond gehoord; Hij, die nooit kwaad met kwaad
vergold,
treden,
Werd ooit uit zijHij zegend' elk, wie Hem ook schold.
2. Och! volgd' ik steeds dat voorbeeld na, Dat voorbeeld
zonder wederga': Och mogt ik steeds dat spoor beAl is' t met ongelijke schreden:' k Weet, dat mijn vleesch daartegen streeft, En mij gansch andre wetten geeft; Maar geef, o Heer! mij lust en kracht, Dat ik kloekmoedig die veracht'! 3. Dan draag ik al wat mij de Heer Heeft opgelegd, al waar' t nog meer; Zou Hij mij met een' last bezwaren, Die niet mijn kracht zou evenaren? Dies
wijs en goed:
zwijg ik Hem; al wat Hij doet Is altijd heilig,
Drukt mij zijn hand een poos ter
263
neer,

AVAA!
!!!/ MAX
264
VIVIATA
E
neêr,
4. Aan hoe veel kwaads ik schuldig sta, Mijn Regter
zelf schenkt mij gena'; En ik, zou ik zijn Vaderslagen, Als zijn gehoorzaam kind, niet dragen? O God!
op wien mijn hoop blijft staan,
ten druk
GEZANG 132, 133.
Ik vrees niet, want Hij redt mij weer.
mijn oogen slaan,
133.
Wat
2. Jezus
ch! hoe dwaas is' t met vertrouwen Heil
te bouwen Op iets sterflijks, wat is roem?
Op U, die
Hier opkweekt voor het hoogst geluk.
MENSCHELIJKE ZWAKHEID. WIJZE: Psalm 38.
flensen, Zij vergaan
sleepen,
Leer mij op U
standvastigheid van menschen? Zij ver' t spreken, In
Maar zij
mij door korvrienden zelfs bezweken,
zien
gelijk een
' t beloven wonder
Hem pas gegrepen
of z' ontvlugten Hem
3. Ach! hoe zwaar viel Hem dit
Stout in
bloem.
lijden,
groot:
Henen
in nood.
Dus
te

zwakheid
te strijden Ongetroost en onverzeld! Maar deez'
tig;
loozer,
vaardig
4. Christen! schaam u dan, die boozer En trouwSchaam u, als dien Heer onwaardig, Die niet
6. Gij,
ten
ons
GEZANG 133.
5. Nog zijn ons
rigten: Ach ons armen! wie houdt stand
9
Tegen' S werelds dreigen, hoonen,
toont Hem krachtig En almagGansch verlaten houdt Hij' t veld.
met
schermen
loonen? Bied, 0 bied ons, Heer! de hand.
wennen,
Christus, vrij van ramp, verlaat:
9
7. Leer ons
KAUFVHFUFUH UHVAARALA
van allen eens
Om zijn' dienst het liefste haat.
Of ontwijken,
veel zwaarder pligten Te
uw liefd'
Schoon ons
verlaten, Wie ons haomarmen,
alles
verblijf ons bij! Blijf
Vleijen,
hart zijn ontrouw kennen
Daar ons goed, en bloed,
En beontrouw zij.
En ontSterk ons in den jongsten nood:
en leven Gansch
265
be

RVIVAVIVAVivivi
AVANI
AHAHAVIALIA
266
begeven,
#E
134.
En,
Nog
Deez' aard ontvangt Hem in haar'
2. Hij,
ven,
graf:
ven,
3. Hier
eindigt
stonds
Zijn
100
4. Dit
Wat
W Heiland wordt in' t graf geborgen,
Hij
Blijf ons bij, ook in den dood.
OP JEZUS BEGRAFENIS. Nieuwe zangwijze.
Christen!
angstig
GEZANG 133, 134.
rust
Zoo is u' t leven * * Zoo sterft g' ook
zijn voor graf en
voor uw schuld aan' t kruis gestorA
al zijn
volgt
geest
Nam ook den vloek der zond' in' t
graf
zoudt gij dan
Hij uit van al
zegel
is
de
houdt
smaad en schand';
ook
reeds in
wacht slechts
kroon
nog
eens der zonden af.
Hem niet
den
zijn lijden,
weer verworschoot;
zorgen,
dood?
' s Vaders
grafsteen
Zoo aanор' t strijden,
4
tot den derden
Hier
lang geborgen,
hand.
sluit';
morgen,

gen,
HUAV
C.
GEZANG 134, 135.
5. Nu zal u' t graf ten rustbed strekken;
En stapt dan als
Christen! breekt die morgen aan, Dat Jezus zelf
D
B
verwinnaar
ook u zal wekken, En gij voor eeuwig op zult staan.
GEZANGEN OP JEZUS OPSTANDING.
135. DE OPSTANDING VAN JEZUS. WIJZE: Gezang 112.
dag van' t groote Christenfeest;
in gedachtenis, Zing Jezus, die
4. De
erinner u met vreugd, mijn geest!
2. Voel alle dankbaarheid voor Hem,
starren op haar baan,
FUHURUHURVAVAN
magt,
die was
de lof,
Hij leeft, en
Haast,
g' in dit uur zijn stem, Als sprak Hij, ndat u » vrede zij:" Verblijd u zoo, mijn geest! in mij. 3. Zie naar omhoog en bid Hem aan!
d' eerbiedenis
uit.
verrezen
Houd Jezus
Den
Als hoordet
' t hoogst bewind; Hij is uw Koning en uw vrind.
is.
Zij
Hij leidt de
en eeuwig is, Zijn naam word'
287
heerscht in
Hem,
overal
RORORURO

NALA
ATNANANINVIVAHA
268
al verbreid,
5. Geloof! gij heft ons hemelwaart,
grootheid dezer aard,
eeuwig
bedenkt, Dat God, in zijnen Zoon, ons schenkt?
GEZANG 135, 136.
6. Eens zonder zonde, ramp of pijn, Als Englen
Zijn roem verdure d' eeuwigheid!
zalig zijn;
0
ten naam all'
heerlijkheid, Oneindig' God! door
kruis
Christen!
Wanneer mijn geest het heil
verworven:
a, Amen! Jezus is in' t leven!
gestorven
7. Mijn hart bezwijkt van vreugd daarbij,
wondring, liefde dringen mij; En vol van eerbied,
dank en pligt Val ik, o God! op' t aangezigt.
136. DE OPSTANDING VAN JEZUS. Nieuwe zangwijze.
zijn.
Is mij, ook
eer te geven
Wat wordt de
God
en
Mijn
Heeft
Moet u
leven
U
Heiland,
mij,
2. Laat ons Hem met aanbidding
uit
bereid!
die
Zijn' grooVernu ernst,
aan
den
een eeuwigheid is
eeren,
het
dood
mijn.
Hem
nooit

MAAARVA
leruste!
nooit door twijfeling onteeren, Hij leeft, wij
te,
eindeloos met Hem, Hij leeft, 0 hooge zieHij leeft,
Al wat wij doen, doen wij door Hem.
3. O ja, Gij leeft! Gij ziet ons hopen,
hart, ons doen ligt voor U open,
le wezen,
GEZANG 136.
4. Ja,
' t Hem
ons, wat U mishaagt: Ons moet, wat Gij niet
deedt voor dezen, Wat Gij verbiedt, een helwat ons nu ooit gelus5. Ja,
HUHURUF VAVAVAVAR
aanbiddend ceren,
hart vermeêren,
geloovig zoekt in smarte;
besluit Hem langer niet:
Jezus leeft! dat voelt ons harte,
Schoon iedereen er roem op draagt.
boezemzonden,
Ons
Een schrik zij
Jezus leeft! veel duizend harten
Als
Het graf
Hoe meer wij Hem
En zijne liefd' in' t
A
Hoe meer Hij op ons nederziet.
269
Gevoelden in de bangste smarten
4
troost, dat Jezus leeft; In heeten strijd met
Den hoogen
In bangen doodstrijd, ondervon

VINAVIANHAMINAVINV
270
vonden
6. Gij
zielverkwikking, als wij
onz'
leeft, 0 Jezus! welk verblijden,
in den hoogen
Veel duizend harten, dat Hij leeft.
GEZANG 136, 137.
20
troost in alle pijn! Gij leeft, Gij leeft, en
oogen,
Roept ook
lijden,
Als w' eens met U onsterflijk zijn.
137. DE OPSTANDING VAN JEZUS. WIJZE: Gezang 39.
ons
Aanschouwen W' U met deez'
ezus leeft, en wij met Hem, Dood! waar is
uw schrik gebleven? Jezus leeft, en zijne stem
Wat
Hoe zacht een
eens weer in' t leven, Zal ons
2. Jezus leeft, zijn is het rijk,
eens met eer bekleen: Dit is onze troost alleen.
wig eens met Hem regeren.
ooit wanklen? neen!
Koning eeren; Wij ook zullen Hem gelijk,
en God onteeren;
Elk moet Hem als
EeuZou Gods woord
Dit is onze troost alleen.
3. Jezus leeft, wie nu nog vreest, Zou, en Hem,
Zondaars mogen onbedeesd
Zich

GEZANG 137, 138.
Zich tot zijn genade keeren. Jezus zendt geen
zondaars heen:
Dit is onze troost alleen. *
4. Jezus leeft, ons hoogste goed, Hem behoort geFax
heel ons leven; Ons past reinheid van gemoed,
Ons, het kwaad te wederstreven. Jezus sterkt
der zwakken schreen: Dit is onze troost alleen.
5. Jezus leeft, dit is gewis; Waar ons pad ook heen moog leiden, Zelfs geen magt der duisternis,
Niets zal ons van
Jezus scheiden:' t Steunen op
zijn mogendheen, Dit is onze troost alleen. 6. Jezus leeft, nu is de dood Ons een ingang tot
het leven; Welk een rust in stervensnood Zal
dit woord ons harte geven:
» Gij, 0 Hei* T*
» land! Gij alleen, Gij zijt onze troost alleen."
uich nu,
138. DE OPSTANDING VAN JEZUS. WIJZE: Psalm 47.
Christenschaar! Juich! het feest is
271
daar, Alles is volbragt, Wet noch dood heeft
magt,

NAL
ANANIMIVINAHANA
272
magt,
God verklaart Hem vrij: Eeuwig leven wij,
Jezus heeft voldaan,
lijk stijgt Gods Zoon
geeft,
en helsch geweld Zijn ter neêr geveld;
2. Christen! juich, Hij
GEZANG 138.
ten!
Jezus
hoor
overwon;
zijn
Les
stem,
Hem U ten hemel leidt,
3. Aarde! ken uw' Heer,
#E
leeft,
' t Graf, uw schrik weleer,
Hij, de hel te sterk,
Leef, o Koning! leef,
Zondaar! hoor zijn stem,
Al der zonde kracht Is te niet gebragt: ChrisGeef, dat w' aan uw hand
4. Eeuwig leven wij
Hij i
Maak ons los van d' aard,
Uit het graf ten troon.
Al
Die
opgestaan,
wat
Aardsch
Heerdooden
' t u
Englen
leven
kon,
' t Sterven, dat door
Christnen! geeft Hem eer,
Mist zijn bitterheid;
Is geen kerker meer.
voltooit Hij
hooren Hem;
zijn werk.
Dat U niets weerstreev';
Treên naar' t vaderland:
' t Spoor loopt hemelwaart.
Opgewekt als Gij; Hemel, zing

zing triomf! Aarde, galm triomf! Onze woonplaats
AAAAA
is Thans zijn erfenis: Englen, juicht triomf!
K
Menschen, roept triomf! Daar zijn rijkstroon is, Ligt
onz' erfenis; Eeuwig leven wij Opgewekt als Hij. 139. DE OPSTANDING VAN JEZUS. WIJZE: Psalm 24.
GEZANG 138, 139.
omt, heffen w' onzen. lofzang aan! be
Heer is waarlijk opgestaan; Ons past gejuich
in plaats van klagen, De Levensvorst heeft
door zijn kracht
ven
VAUHUHUHUHVANA
3. Dat
toegebragt: De laatste vijand ligt verslagen.
2. Hij, die voor ons zijn leven gaf,
ons de kluisters brak van' t graf,
leeft
voor ons den strijd volstreden: Nu zijn wij
aan,
met Hem opgestaan, Nu vangt het nieuwe levrees
Den dood den doodsteek
De
Voor
bo
Hij heeft
noch *
voor ons: Immanuël
Dat w' eeuwig in zijn' dienst besteden.
angst ons hart beknell';
18
HÜ
Kan, wil, noch
273
zal

VIVING
AMANI
VIVINAHAVAVA
274
zal
ons
L
ons
sche nood?
ooit
den dood?
GEZANG 139, 140.
begeven;
En nu,
Verwon Hij niet voor
wat zegt onz' aard3
Wij zullen eeuwig met Hem leven.
140. DE OPSTANDING VAN JEZUS. WIJZE: Sollt ich meinem Gott nicht singen? ( met weglating van de herhaling.)
ooft Gods Zoon, den doodvertreder! Hij, die stierf
op Golgotha, Geeft zich zelv' het leven weder: Looft
zijn' naam, Halleluja! Ziet, Hij stierf op Golgouw lof!
tha! Looft, aanbidt en dankt Hem teeder! Uit den grafkuil keert Hij weer; Aard en hemel geeft Hem eer!
2. Laat ons zijne grootheid zingen,
van blijdschap beeft! Laat ons lied ten hemel dringen
Dat ons' t hart
Hem, die stierf en eeuwig leeft, Dat ons' t hart van blijdschap beeft! Laat ons, laat ons vrolijk zingen Hem, die stierf en eeuwig leeft, Hem, die stierf en eeuwig leeft!
3. Door uw leven vrijgesproken,
Zingen wij verrukt
Door dat heil tot ernst ontstoken,
Rukt de
geed

AAAAA
geest zich los van' t stof, Stijgt zijn dank naar' t heGEZANG 140.
melhof: Door uw leven vrijgesproken, Looft U,
J40
Godmensch aller mond, U, die stierft en overwont.
aardrijk zweeg,
HURUFAFORVAVAL
4. Toen in d' ochtendschemeringen Nog het luistrend
dend zweeg,
' s Heeren Engel nederzeeg, En bij' t graf aanbidToen uit' s hemels hooge kringen
Stondt Gij op: de Hemellingen Zongen
straks in' t Englenhof, Doodvernietiger! uw' lof.
5. Om Hem in het graf te vinden, Ging zij heen, waar
Christus sliep: Maar wat moest zij ondervinden, Toen
de van mijn lot,
Hij zacht,« Maria!" riep, En toen zij,« Rabbouni!"
riep? Heer! ik zal U ook eens vinden In het einWaar uw God is en mijn God,
6. Breekt G' eens van ons graf de kluister, Als G' ons
met uw komst verblijdt;
' k Zie uw aanschijn dan vol
275
luister, Met de kroon op uwen strijd;' k Zie U dan
18*
ge

۱/ ۱۰/ ۱۱/ ۱۱/ ۱۱/ ۱۱/ ۱۱/ ۱/ ۱۰/ ۱-
VINANANIVAIVINAHARVAVAVAVAVEN
276
gelijk Gij zijt;
GEZANG 140, 141.
reekt G' eens van ons graf de kluister,
O! dan ben ik in uw rijk U, mijn Heiland! U gelijk.
7. Looft den Heer, zingt Hem nu psalmen!
E
Jezus
Christus overwon! Vlecht den overwinnaar palmen,
Dien de dood niet houden kon: Jezus Christus overwon, Zingt Hem hooge zegepsalmen!' t Lied van
' t overwinrenkoor Galmt den wijden hemel door.
141. DE OPSTANDING VAN JEZUS. WIJZE: Psalm 36.
riomf! triomf! Immanuël Verrijst, de magt van
dood en hel Moet voor zijn grootheid bukken: Lof,
eer den held, die overwon, Die ons met God verzoenen
kon, En aan den dood ontrukken! Triomf! triomf! Hij
zegepraalt, De volle losprijs is betaald, De kwijtbrief afgegeven: God spreekt van zijn' genadetroon:»' k Berust
» in' t offer van mijn' Zoon, Hij leeft, en gij zult leven."
2. Triomf! wij zien op' t moordveld neér, Maar Jezus
hangt

hangt aan' t kruis niet meer; Reeds is de dood versionGEZANG 141, 142.
den: Daar, waar het zoekend oog Hem mist, Hangt,
HURUFUFURUAVA
maar voor eeuwig uitgewischt, Het handschrift van
de zonden. Triomf! triomf! op Golgotha Ontsprinren;
gen stroomen van gena', Geen donder laat zich hooIn' t suizen van een' zachten wind Spreekt God
als vader tot zijn kind, Nu langer niet verloren.
3. Triomf! de Heer is opgestaan, Wij kunnen vrolijk
grafwaarts gaan, Zijn liefde zal ons wekken; Hij,
**
d' eersteling in zijnen stand, Kan ons ten zeekren
onderpana Van ons verrijzen strekken: Triomf! triomf! wat hier bezwijk', Eens zullen wij, aan Verklaard, onsterflijk wezen, opstaan, opstaan zal ons stof; Zingt, stervelinHem gelijk,
Ja,
gen! Jezus lof! Zijn naam blijft onvolprezen.
142. DE OPSTANDING VAN JEZUS. Nieuwe zangwijze.
00 brak' t gewenschte tijdstip aan, Waarop
277
ODS

ATXANANIMIVINAHARVATAV
251
278
3.
voldaan,
ons' t heilrijkst licht mogt dagen;
uit het graf gegaan,' t Geschonden Godsregt is
2. Hij stond gewillig' t leven
het graf,
straf,
0 Jezus!
onze schuld betalen: Nu rijst Hij heerlijk uit
Gij hebt
4. Dat
verrijzing in ons
#E
Wat zou nog ons geluk vertragen?
**
GEZANG 142.
Opdat
dood Op
gewenschten
5. Welzalig
VIVE
volbragt,
9
sterk ons in
die
V
doe ons meer de kracht
wij,
en
op wij onze hope bouwen,
stond,
U
Dat
af, Zoo wou Hij
De Heer is
merken;' t Geloof aan
den
vrij van
eens graf
moed en magt, Tot wederliefd' en goede werken.
Dat
gord' ons
zond'
vasten grond,
De
toebehoort,
zegepralen.
Van
Dien
en
aan
' t geen
uw
uwen mond, U in uw heerlijkheid aanschouwen.
met
Waarhoop op dien
opgewekt door
kan
geen
dood of graf doen beven, Die gaat zijn weg

TAVAVA
D.
gemoedigd voort, Daar hij zich vast houdt aan
uw woord:« Die Mij gelooft zal eeuwig leven."
GEZANG 142, 143.
too
143. DE HEMELVAART VAN JEZUS. WIJZE: Psalm 81.
GEZANGEN OP JEZUS HEMELVAART.
-
der, Zing uws Redders eer: Hij, de Vorst der aard,
3. Ziet,
arde! zucht niet meer, Kom den hemel naJezus Christus vaart Tot zijn' God, zijn' Vader.
Starren, zon en maan! Dient Hem op zijn wenken,
Heemlen! bidt Hem aan,
HUFVHUHUHUHURVAVA
Mensch! vertrouw op Hem,
der
9
vaart naar omhoog,
Hij zegepraalt, Die als Plaatsbekleeder
Onze schuld betaalt; Hij, die uit ons oog HeenEnglen! hoort zijn stem,
4. Christnen! treurt niet meer,
Die aan u blijft denken.
Zendt zijn Englen neder.
Zingt uws Redders eer:
Komt den hemel na279
Hij, het heil der aard,
Jezus Christus vaart Tot uw God, uw' Vader.
5. Hij, des menschen Zoon, Hij, die' t al volbragt
heeft,

VIVING
Vivi VivivVTT
280
God,
heeft, Hij beklimt den troon;
6. Ziet, o ziet Hem na!
GEZANG 143.00
Droeg op Golgotha,
Hij beschikt ons lot,
Ook, mijn ziel! voor u,
7. Schoon geen oog Hem ziet,
ten? Hij vergeet mij niet: 000
Voor den Godmensch is
8. Deed Hij aan het kruis
In zijns Vaders huis,
Zal zijn liefde nooit,
9. Zondaar hoor zijn stem,
Waak, en wacht op Hem!
' t Leven ons verwierf,
der,
10. Leef, o Koning! leef!
wij,
Les
VIV
Opgewekt als Gij,
11. Q! die dag breekt aan,
Hij, de Zoon van
Hij, die alle magt heeft.
Hij, die onze zonden
Leeft en bidt ook nu,
Hij droeg ook uw zonden.
Wat zou' t zien hier baSchoon' k zijn bijzijn mis,
' t Heengaan geen verlaten.
Nooit weer van ons wijken.
Ons zijn liefde blijken,
Waar Hij' t heil voltooit,
Leef in ons en geef,
Buig u voor Hem neder,
Hij, die voor ons stierf,
Jezus komt eens weder.
Breng tot U ons naDat ook eenmaal
Leven bij uw' Vader!
' k Zie zich d' Englen
scha

scharen Langs de hemelbaan; Hij, die ons geleidt,
VHUFVHUHUHUHUHURAA
Heeft den weg bereid, Is vooruitgevaren.
144. DE HEMELVAART VAN JEZUS. WIJZE: Gezang 32.
GEZANG 143, 144.
ooft den Koning, alle volken! Looft Hem,
die boven lucht en wolken Ten troon stijgt, Hem,
Gods eigen' Zoon! Looft uw' Heiland, Christenscharen! Ziet Hem voor u ten hemel varen,
bereiden voor Gods troon: Verheft zijn majesteit
U plaats
Met diep' eerbiedigheid, Halleluja! Loof wereldrond!
reeds is gegeven
Uit éénen mond, Loof Jezus Christus, wereldrond!
2. Menschheid! tot Gods troon verheven, Wie alle magt
ning ziet
In Jezus, waar God schepslen heeft,
Menschheid juich, gevoel uw waarde, Uw lot is niet
bepaald aan d' aarde, Eens leeft g' omhoog, waar Jezus
leeft: Hoe zalig is' t verschiet, Waar' t oog den KoIn zijn' luister. Weg stof der aard,
Een
281
hart

AVIVIAL
AVATA
ANANINIVINAHA
282
hart onwaard,
GEZANG 144, 145.
VINININ
Dat eens tot God ten hemel vaart.
3. Jezus, Redder onzer zielen! Zie ons aanbiddend nederknielen, Gij werdt voor ons, voor ons geslagt: Dank, aanbidding, ceuwig' eere, Lof,
dank, aanbidding, eeuwig' eere Word' U, Verlosser! toegebragt. Na lijden, hoon en spot Wordt
heerlijkheid ons lot.
Want Gij regeert,
SEE
Ja, Halleluja! Gij regeert!
145. DE HEMELVAART VAN JEZUS. WIJZE: Gezang 8.
Halleluja! Deugd triomfeert,
tijg nu mijn loflied! daar de Heer
juicht het hemelhof,
voer met eeuwig' eer, Hij dood- en helverwinnaar;
Ten hemel
Een wolk ontvoert Hem aan het stof, En ijlings
Lof zij den overwinnaar!
2. Des hemels Heer, des menschen Zoon
Stijgt in
triomf op' s Vaders troon, Nu juichen alle troonen:
Hij komt, de Heer der heerlijkheid,
Hij komt, bekleed met majesteit, Om eeuwig hier te woonen.
3. Heel

GEZANG 145.
3. Heel' t Englenheir knielt voor Hem neêr,
Messias, onze Heer, Geeft menschen Englenwaarde, Hij heeft. het grootste werk volbragt, Zijn is
En juicht,
de wijsheid en de kracht In hemel en op aarde! 4. Hoe heerlijk zijt G', o Heer, mijn God! Wij deelen in uw heilrijk lot, Voor ons voert Gij ten hemel;
5. O Heer! die hemel, zee
Gij Hoogepriester! treedt
G' eenmaal ingegaan, Wij volgen U ten hemel.
en aard Almagtig riept,
vooraan,
hart naar' t hemelhof,
Voor ons zijt
en nog bewaart, O Heer! door wien wij leven:
Zoo lang wij zwoegen in het stof, Blijv' steeds ons
Van' t stof, tot U verheven.
6. Onttrek ons hart door uwe kracht, Die' t alles werkt,
daar' t al op wacht, Aan' t aardsch', waar' t aan blijft hangen, Laat ons van uw' genadetroon,
O Zoon des
283
Vaders,' s menschen Zoon! Tot strijden kracht ontvangen. 7. Ja, Gij gedenkt aan onzen nood, Gij, die voor ons
gingt in den dood, Dat wij dit nooit vergeten: Gij
zult,
AVAVA

i\/ i\/\\/\\/ i\/ i
VIINIVINANZ
284
zult, schoon G' in den hemel woont, En' t Englenheir
GEZANG 145, 146.
uw grootheid toont, Uw broeders nooit vergeten. 146. DE HEMELVAART VAN JEZUS. WIJZE: Psalm 36.
riomf, Halleluja! triomf!
triomf! O glorie aller dagen!
Wij staan niet meer op Golgotha,
nen,
lucht en wolken voeren zal,
wagen, Die onzen Vorst, met blij geschal Door
vrienden voor te gaan,
2. Triomf, Halleluja! triomf!
Ja, tot in eeuwigheid
300-500e
Om, ons tot heil, voor God te staan, En zijnen
omf! De strijd is afgestreden;
knielen zamen;
Halleluja! Halleluja!
Maar bij den zegeknielen voor het Lam,
Ver boven duizend zonDie hier den strijd begonnen.
Ja, tot in eeuwigheid trivoor Hem neêr, De gansche hemel geeft Hem eer, Nu
De dood en hel knielt
Hij zal binnen treden: Hij komt, zoo roept de Seraf uit, Hij komt, roept heel de hemel uit,
Elias, Enoch, Abraham
Al d' Englen
En Mozes
' t Juicht alles dankend, Amen!
3. Tri

AAAAAAAAAAUFVHUPUPUHURUAN
GEZANG 146, 14%.
3. Triomf, Halleluja! triomf! Ja, tot in eeuwigheid
triomf! Nu staat de toegang open; De Regter is geen
Regter meer, Wie wil, mag veilig op zijn' Heer, Als
op zijn' Vader, hopen. Snelt aan gij allen, wien de schuld
Het bevend hart met vrees vervult, Uw sterkte zij vertrouwen: Berust in' t geen Hij heeft volbragt, Wie
hier op Gods genade wacht Zal eeuwig Hem aanschouwen.
4. Triomf, Halleluja! triomf! Ja, tot in eeuwigheid triomf! Nu is de Zoon gezeten Als Midlaar aan Gods regterhand, Nu is de hemel vaderland, Dat mag verlossen
ten;
heeten! Nu vindt het neêrgedrukt gemoed Een' rijken troost in tegenspoed, Voor duizende geslachMiljoenen zullen, Hem gewijd, In druk beA
proefd, voleind in strijd, Zijn toekomst zalig wachten.
147. DE HEMELVAART VAN JEZUS. WIJZE: Psalm 36.
erheft u, Christnen! boven' t stof, Vereenigt u tot
285
Jezus lof, Nu wij Hem zien verhoogen; De luister van
zijn
VRVRORURURURURU

MAGUGURKANVivivivivi
MANNVIVINAL
296
zijn majesteit Straalt, in het rijk der heerlijkheid, In
100
aller Englen oogen.
GEZANG 147.
zing', Daar Hij het rijksbewind ontving,
Dat ook de mensch zijn grootheid
L
aanvaardde: Hij, schoon geen sterflijk oog Hem ziet, Is
' t voorwerp van' t vereenigd lied Van hemel en van aarde.
En glorierijk
E
2. Wij buigen ons ootmoedig neêr Voor U, gezalfde Vorst
Dat uw genadeen Heer! Elk juich', de Koning leve!
heerschappij Al d' eeuwen door gezegend zij,
woord Bij alle volken word' gehoord,
En heil
aan' t aardrijk geve: Och! dat de klank van' s Konings
En elk zijn
beeldnis drage. Wij, eeuwig aan uw' dienst gewijd, Verlangen biddend naar dien tijd; Och! dat die heileeuw dage.
3. Ons hart, dat zich op U verlaat, Schroomt geen vervolging, hoon of smaad, Wij kunnen rustig zingen: Nu Gij regeert, is alles wel, De zonde, wereld, dood en hel
Zijn uw verwonnelingen. Wij wachten' t heil door U beloofd, Wij zijn uw leden, Gij ons Hoofd, Gij zult ons
nooit

AVAVARVA
GEZANG 147, 148.
UHURUH UHVAM
287
nooit begeven; Gij hebt den hemel ons bereid, Waar
wij met U in heerlijkheid Ook eeuwig zullen leven.
148. DE HEMELVAART VAN JEZUS. WIJZE: Psalm 105.
omt Christnen! laat ons Jezus loven, Komt heffen
wij het hart naar boven! Daar zit de Koning op zijn'
troon, Daar zegeviert Gods groote Zoon; Daar zij ons hart, daar is de schat, Die al ons heil in zich bevat.
2. Is Hij ons Hoofd, zijn wij zijn leden, Dan voegt het ons Hem natetreden: Al zwerven wij in tegenheên En vreemdlingschap nog hier beneên; Ons burgerregt is niet op aard, Hij baande' t spoor ons hemelwaart.
3. Hij ging ons voor met lijdzaam lijden, Hij ging ons voor in' t moedig strijden; Nu aan Gods regterhand gekroond, Ziet Hij zijn' arbeid rijk beloond: Komt, volgen wij ons heerlijk Hoofd! Ook ons is zulk een loon beloofd.
4. Wil, Heer! in ons dien ijver wekken, Wij voelen ons
naar d' aarde trekken; Maak, Jezus! maak ons los van
d' aard,
GU10

ViviviviviviviviVANAVANAVAVIN
NAFAZ
UNIVVIVAATA
283
GEZANG 148, 149,
d' aard, Trek zelf ons harte hemelwaart, Schenk ons den
Geest, door U beloofd, Dan volgen w' U, gezegend Hoofd!
E. GEZANGEN OP DE UITSTORTING VAN DEN HEILIGEN GEEST, EN VERDERE GEVOLGEN VAN JEZUS VERHOOGING.
enast
149. DE UITSTORTING VAN DEN HEILIGEN GEEST. WIJZE: Gezang 8.
e Heer is waarlijk opgestaan, En heerlijk
uit zijn graf gegaan, De vijand lag verslagen; Gods
Englen daalden neêr op d' aard, Niet langer met
den vlock bezwaard, Dien had Hij weg gedragen.
2. Hij voer weêr op,' t gestarnt voorbij,
ten loon, de heerschappij Uit' s Vaders hand verkreEn heeft,
gen: Die Jezus kennen zijn verheugd, Gods Englen
deelen in hun vreugd, Al' t schepsel in hun' zegen. 3. Elk heff' met ons een' lofzang aan! Gods Zoon heeft
aan Gods regt voldaan, Hij heerscht als aller Koning; Hij zendt zijn' Geest, den Trooster, neêr: Zingt, Halleluja! zingt zijn eer,' t is' t feest van Jezus krooning.
4. Wie

4. Wie zou,
AAAAAA
GEZANG 149, 150.
150.
HUFURAH
ten troost verwierf, Wie zou zijn beeld niet dragen,
En vol van God, die in ons woont, Den Geest, die
daar Jezus voor ons stierf, En ons den Geest
ons zijn vriendschap toont, Niet zoeken te behagen? 5. Wij mogen' t heil voor Jezus Kerk, Des Vaders lust, des Geestes werk, Al d' eeuwen door verwachten: Hem,
die bij God voor zondaars spreekt, Hem wien' t aan
ken!
liefde nooit ontbreekt, Ontbreekt het nooit aan krachten. DE UITSTORTING VAN DEN HEILIGEN GEEST. WIJZE: Psalm 22.
et hart omhoog! wij vieren' t heuglijkst feest, Den
blijdsten dag, die immer is geweest, God gaf aan d' aard, op dezen dag, zijn' Geest: Verheft uw klan289
Wie zal met ons dien trouwen God niet danken?
Hij wou zijn' Zoon, Hij wil ook ons verblijden: Die voor ons stierf ontving, na' t zwaarste lijden, Den grootsten loon.
2. Zoo zegepraalt op aarde Jezus eer, Zoo daalt van Hem
een stroom van zegen neêr, Zoo blijkt Gods trouw, zoo keert
19
RE

AVIVAN
AVAVIVAVAViviviva
AVVIVAAHAHA
290
GEZANG 150, 151.
keert de vrede weêr; Zingt Gode psalmen! Elk tempelkoor moet van
' t gejuich weêrgalmen:
herleeft! Wij deelen in dien zegen,
Nu God zijn'
Geest, gelijk een' milden regen
Na droogte, geeft.
E
3. Juich, Christen! juich, in uwen God verheugd! Dat
alle vleesch thans deel' in onze vreugd,
Deez' aard
vids Zoon met luister wou verhoogen
Voor God zich buigen!
Dat rijk en
arm, dat ouderdom en jeugd
Het laatst geslacht moet van dit heil getuigen, Valt,
volken! neêr, Bukt voor Gods alvermogen,
4. Ja, Jezus heerscht! het ongeloof verstomm',
Geest van Vader en van Zoon!
Die DaTot aller Heer!
De leer
Heel' t aardvan' t kruis verspreid' haar kracht alom,
rijk word' dien Heer ten eigendom, Zijn haatren zwichten: Trots alle magt zal God zijn' zetel stichten;
Hem hulde
' t Geloof verbeid', Dat elk Hem eere geve,
In eeuwigheid! doe, en juich', de Koning leve 151. DE UITSTORTING VAN DEN HEILIGEN GEEST. WIJZE: Psalm 84.
0
Die ons den weg wijs

VAVA
GEZANG 151.
UFVH
wijst tot den troon, Getrouw' Bestierder onzer gangen!
U, die ons in de waarheid leidt, U, die ons' t hoogst
geluk bereidt, U loven onze feestgezangen, U, die in ons al' t goede werkt, Bewaart, vermeerdert en versterkt. 2. Toen Jezus alles hier op aard Volbragt had, voer Hij
hemelwaart, En schonk U, om zijn Kerk te planten: Bij
sterken wind, die' t huis doordrong, Zag elk verbaasd
een vuurge tong Op' t hoofd van uwe heilgezanten; Straks
waren zij met kracht omgord, En hun uw gaven ingestort.
3. Straks leerdet Gij door hunnen mond, Dat elk verstomd,
verbijsterd stond, In velerhande vreemde talen; Straks
door' t land,
wrocht Gij wondren door hun hand, Genezing, overal
Van ongeneesselijke kwalen: Dus bleek,
wat grootheid Hij bezat, Die U en hen gezonden had.
4. Nu zegepraalde Jezus leer,
De Jood aanbad Hem als
291
zijn' Heer, Vervuld met schuldbesef en boete; De Heidenen, bij schaar op schaar, 19*
Vergruisden afgod en altaar,

MALALA
\/\/\/\/\/\/\/\/\/\/\/\/. j
INAVINAATNAA
292
taar, En vielen smeekend Hem te voete: Zoo werd zijn
rijk in korten tijd Verbreid, gevestigd, wijd en zijd.
5. Wij zelv', wier vaderen voorheen
voor
脚
GEZANG 151, 152.
bewijzen,
een hout of steen, Wij zelv' zijn sprekende
Ook ons bestraalt uw godlijk licht: Wat tong kan
Ook hier hebt Gij uw rijk gesticht,
bogen:
Hier knielden
U naar waarde prijzen? F
ons, o Heer! Uw naam alleen hebb' eeuwig d' eer.
*
6. Och! brak die dag ook spoedig aan,
uw
0 Niet ons,
fer, Moor en Indiaan De knie voor U, o Jezus!
0 0 Geest!
Geest!
Heer! niet
door! Dat alle volk zijn heilleer hoor';
w dankbre Christenschaar,
Dat Kafbreek door, breek
godlijk alvermogen, Zoo wordt zijn godsdienst één alom, En heel deez' aard zijn heiligdom.
152. DE UITSTORTING VAN DEN HEILIGEN GEEST. WIJZE: Psalm 19.
Zoo blijkt
Verhoogde Middelaar!
Juicht in uw heerlijkheid; Van uwen troon vol eer Zondt
Gij

AAAAAVA
GEZANG 152.23
VAURUVAUH UHAMME
293
Gij den Leeraar neêr, Die in de waarheid leidt: Uw woord houdt eeuwig stand, Gij hebt uw Kerk geplant, Gij blijft haar lot bestieren, Gij schenkt haar uwen Geest,
Waarvan wij, op dit feest, Verheugd gedachtnis vieren. 2. Toen kindsch' eenvoudigheid, Door dezen Geest geleidt, Het licht der aard ontstak, De Galileesche mond, Voor
' t ruime wereld rond, In vreemde talen sprak, Toen vielen volken neer, Gewonnen voor een leer, Die
eer noch wellust baarde; De tempels stortten om, Het weerloos Christendom Verwon de magt der aarde.
3. Och! dat die heilfontein, Zoo godlijk, mild en rein, Niet vruchtloos voor ons vloeij': Dat door de zaligheid,
Zoo ruim ons toegezeid, Ons dankbaar hart ontgloeij'. O Levensvorst! heb dank, Dat w' onder' t blij geklank Dier heilmaar zijn geboren, En voor een' schooner' dag, Dan immer' t menschdom zag, Door U zijn uitverkoren. 4. Och! waren w' aan uw' Geest Altijd getrouw geweest, Hoe rein waar onze vreugd: Ach! elke goede zucht Was
van

WALALA
AVANAVARIVAUVViviviviv
PALAESZ
VIVIVINAHAMAVA
294
GEZANG 152, 153.
van dien Geest de vrucht, Zijn lokstem tot de deugd.
O Heiland! leer ons zien, Dat wij, door' t licht te vliên, Altijd uw' Geest weêrstreven; En dat aan ons gemoed
Elk aandrang tot het goed Was door dien Geest gegeven.
5. Geef nu, dat voor zijn licht
zwicht', Het bijgeloof verzink', Uw eigen leer ons leid',
En deugd en heiligheid
nooit het diep gevoel
Het blind vooroordeel
Uit uw verlosten blink';
Ook' s werelds uiterst end
Jezus, trouwe Heer!
Van onmagt ons verkoel',
w' aan uw woord gedenken:» De goede Vader let Op' t
» kinderlijk gebed, Hij zal zijn' Geest u schenken.' 6. Dat ras al d' aard U roem' De Jood zich naar U noem',
De Heiden voor U buig', En, waar het oog zich wendt,
erhef, verhef uw
Die' t menschdom moet verhoogen:
Van uw' triomf getuig'!
Dat
Maar
Het menschdom volg' uw leer,
zegezangen,
O Koning van uw
Kerk! Bekroon uw eigen werk, Uw wenk is alvermogen. 153. DE UITSTORTING VAN DEN HEILIGEN GEEST. WIJZE: Psalm 66.
Uw
0
loflied, Chris

VAARA
Christen! rijz' omhoog! De Kerk heeft' s Vaders
Geest ontvangen, Hij daald' op aard voor aller oog;
Aan vuurtong, wind en vreemde talen Erkennen
w' onzes Konings trouw, Daar Hij den Geest ons
neêr doet dalen,
biddend buigen
GEZANG 153.
HUFVFUFUFUVA
2. De vreemdste volken zelfs getuigen, Hier werkt,
hier spreekt Gods majesteit, Daar scharen zich aanzijne krooning,
Voor Jezus magt en heerlijkheid:
Triomf! zoo leeft, zoo heerscht de Koning, Zingt
Den Geest, dien Hij ons zenden zou.
zijne zegepraal alom! De Geest, het pand van
troon;
Troost in smarte!
3. Dankt, feestgenooten! dankt den Vader, Geeft eer
aan' s Vaders grooten Zoon, Zijn Geest brengt ons
der Godheid nader,
Maakt zich het hart ten heiligdom.
En voert ons loflied voor den
U, U, Herschepper van ons harte! U, trouwe Leidsman, goede Geest! U, Waarheidsleeraar,
U wijden wij dit heuglijk feest.
4. Bewaar ons, dat w U nooit bedroeven, Uw invloed
295
AURORORORORURORURO

VIVIVINA
\/\/\/\/\/\/\/\/\/\/\/\/\/\/\/
TAFA
MIVVIVAAMAATAVFA
296
vloed is ons toegezeid; Gij weet en schenkt,
GEZANG 153, 154.
wij behoeven, Gij blijft ons bij in eeuwigheid: Zoo
maakt G' ons vrolijk, moedig, heilig,
G' ons in den bangsten nood;
154.
wij veilig, En gaan wij juichend in den dood.
UITBREIDING DER KERK. WIJZE: Gezang 68.
P, nu op, het hart naar boven!
den ouden dag
Met
Voor het licht, dat Hij verspreidt,
2. Maakte God, in
dag van zaligheid; Alles noopt ons God te loven
geliewoord
Zelfs tot' s werelds uiterst end:
Wordt
uw geleide zijn
wat
van
Zoo sterkt
volk
Alles slechts door neevlen zag.
vroeger jaren,
*
zijn woord bekend; Nu wil Hij zich openbaren,
' t Is de
Daar men in
3. Zij, die nooit van Jezus hoorden,
Jakob
slechts
' t Heuglijk Evantot volk gehoord.
Heidnen blind
en woest van aard, Ver in' t Zuiden, ver in' t Noorden, Worden tot Gods Kerk vergaard: N
ger,

MAAAAVA VIVAI
GEZANG 154, 155.
ger, Moor en Indiaan Bidden ook den Heiland aan.
4. Goddelijke liefdekoorden
zus heen, Maken uit verschillend' oorden,
z' ook zijn, hen met ons
loof en doop, Een in
Trekken hen naar
een,
nu lotgemeen; Smelten W
ken! zingt;
Voor elkaar dan ook in een,
u door;
5. Nieuwe broeders, Jezus leden! Ja, wij zijn
297
keuze, liefd' en hoop.
JeEen in Heer, ge' s menschen Zoon;
Wie
Een
in hart en zin: Bij' t geloof voegt broedermin.
155. UITBREIDING DER KERK. WIJZE: Gezang 68.
onze smeekgebeden
ingt, gij afgelegen landen! Zingt, gij verste volJezus reikt u zelf de handen,
schenliefd' omringt zijn' troon:
in wensch,
hoort! zijn heilstem dringt Ook in' t einde tot
Volken,
Al wat leeft dank' Hem daarvoor.
2. Jezus wil zijn' roem verhoogen, Jezus, Gods en
In zijn hand is alvermogen,
MenWelk een stof tot
lof

VAVIL
INAVINAHAHAAAA
298
lof en vreugd!
liefdestem,
3. Ja, wij zien ontelbre scharen Luistren naar zijn
gen
en, slaven dienen Hem;
GEZANG 155, 156.
neêr!
Hemel,
men,
Hier beschaafden, daar barbaren, VrijH
aarde, weest verheugd!
Baant den
4. Ziet! Hij komt, om alle volken Mild te zeegnen, als hun God; Met Hem dalen uit de wolken
Dalen rijst! zinkt berStroomen neer van heilgenot: Zelfs in' t land
van slavernij Maakt de Zoon in waarheid vrij.
156.
weg voor onzen Heer!
5. Zoo, zoo zien wij' t Godsrijk komen,
steeds meerder elken dag! Amen, zeggen alle vro' t Koom
schelijk geslacht Aan den Heer word' toegebragt!
Kom, ja kom, o blijde dag! Dat al' t men***
BEWARING DER KERK. WIJZE: Ein veste Burg ist unser Gott. ( met verandering in den 1. en 3. regel.)
oudt Christus zijne Kerk in stand, Zoo mag de hel
vrij woe- den; Gezeten aan Gods regterhand, Kan Hij
haar

AAAAAAAA
haar wel behoe- den; Hij is in alle leed Tot hare
GEZANG 156.
hulp gereed, Hij staaft zijn' roem alom, En waakt
voor' t Christendom: Dies mag de hel vrij woe- den.
verzetten,
2. God ziet zelfs Vorsten op den troon Zich tegen Hem
VAUHURUA
Hij ziet hen zijn' gezalfden Zoon VersmaJezus onzen Heer,
den in zijn wet- ten; Zij schamen zich de leer
Zijn kruis is hun ten spot; *
hoe belacht hen God! Zij mogen zich verzet- ten.
3. De spotter mag de waarheid smaân, Ons kan hij
Van
geen dreigen vree- zen:
hemel schouwt,
haar niet roo- ven, D' onchristen mag haar tegenstaan,
9
299
Wij blijven haar geleo- ven: U Jezus U zij d' eer!
Die U verkiest tot Heer, Uw woord opregt betracht,
Maar
Dien kan geen helsche magt De zaligheid ontroo- ven.
4. Gij, Christen! die op Hem vertrouwt, Gij moet
Die God, die van den
Zal ons een toevlugt we- zen:
Der

AVAVAL
INAVIN
ANANINAVINAHARAVILHA
300
5
Der
en eer,
GEZANG 156, 157.
legerscharen Heer Waakt voor zijn woord
RO
Geeft ons geduld in nood, En kracht,
en moed in dood,
Wie zou dan dreigen vree- zen?
157. O M BEKEERING VAN ZONDAARS WIJZE: Gebed des Heeren.
k wil niet, dat de zondaar sneev'," Zoo
zweert God zelf,» maar dat hij leev';'
roept, bekeer, bekeer u dan
» behouden kan,
druisch
Tot Mij, die u
Verlaat, verlaat uw kwade
zoudt gij verloren
Hij
» paân, Waarom
2. Maar ach! dat dierbaar, godlijk woord Wordt
hun onbekeerlijk hart,
schaars van zondaars regt gehoord, Hun dwaas,
gaan?"
In' s werelds woest geverward, bo
Is voor die stem der liefde
D
doof, En wordt aan
' t wis bederf ten
roof.
3. Och Heer! och Heer! leen ons gehoor, Och!
open zulken dooven' t oor, Och! wierden z' eens
hun groot gevaar, Met ernst, met diep geyoel

MAAAAA
voel,
zijn,
4. Maak hen gevoelig voor den druk
eer'
ontwaar:
hart en schandlijk zondejuk: Zij
heid! vrij,
5. Vertoon hun,
en
be
En ach! wat zal dan' t einde zijn?
die slavernij, Zich zelven, ach wat dwaas6. Met
vergaat,
GEZANG 157.
roet;
En
geert,
wat
Elk levensuur kan' t laatste
verscheurd van felle smart,
van' s werelds zoet
geweerd,
Hoe
haar zeer
hoe hun ledig hart
Wanneer
hand hen niet geleid?
by
tot den laagsten dienst verneer’.
HUHUHURUAA VIVARUST
een
wanen,
keten hen ontvreugd,
Geschonken,
Van' t
Eens
Verkeert in alsem, gal
wat
in
Wanneer de smaak
die
Hun niets dan wroeging overlaat.
wat geduld, wat teederheid Heeft uwe
word'
Wat zware rampen afVer boven allen wensch gedaan?
haast
G' ook deedt, daar hielp niet
hun hart be301
Maar
aan.
7. Gij
URORURORURVRO

\/\/\/\/\
MAVININIVAHAHAVA
302
7. Gij schonkt hun nog oneindig
doe' t hun regt beseffen, Heer!
hun uwen lieven Zoon,
uwen troon,
bloed;
GEZANG 157, 158.
verwacht; obo
Bekeer
8. O God! geef onze bee gehoor,
hun het hart en oor,
door hen veracht,
0
158.
Hij,
Maar, ach! zij treden' t met de voet.
Gij zelf
Vergoot voor zondaars eens zijn
toekomst eer:
meer;
den
Och!
Gij schonkt
HET LAATSTE
neergedaald van
Toon hun al' t goed,
En wat verschrikking hen
Bewerk hen tot geloof, bekeer,
Och! open
WIJZE: Psalm 84.
zondaar,
Heer!
OORDEEL
Jezus! dat ik nooit vergeet, Dat G' over
alles, wat ik deed, Hierna de Regter eens zult
wezen; Opdat ik hier, bij elken pligt, Bij ieder werk, door mij verrigt, Uw uitspraak afwacht' zonder vreezen, En juich', daar ik uw
Kom, Jezus! ja, kom haastig, Heer!
2.0

AAAAAA
2. O dag van schrik en heerlijkheid!
verdwijnen,
GEZANG 158.
uw' glans en majesteit De glans der zonnen zal
U vliedt,
ken zult verschijnen;
Het stof ten leven wederkeert, Gij op de wolstroomde,
De dood U als verwinnaar eert,
3. Hoe rilt, hoe beeft op
HUF UFAFA
blind voor' t godlijk licht,
Als voor
En al wat leeft, U hulde biedt!
Als aard en hemel voor
bezweken?
dat gezigt, Wie willens
Dat ieder een' in d' oogen
Uw roepstem smaadd', uw bloed vertrad,
En, waar' t geweten prikkels had, Zich alles
gaarn' als fabel droomde. Hij ziet U, ijst, gilt uit:
4. Maar wie, o God! zal daar bestaan,
Hij is' t!" Hij voelt zijn eeuwig lot beslist.
Daar hier
zelfs onze beste daân, Getoetst aan onzen pligt,
Wie zal bestaan, waar' t heiligst regt
Het lot van groot en klein beslecht, En waarheid' t vonnis uit zal spreken, Terwijl' t geweten
909
voor
AURORURVROHORUROR

NEALALA
ivivivivivi
VINNINFAHAMA
804
voor' t heelal
Le
GEZANG 158.
5. Hij, die, daar hem zijn deugd begeeft,
' t Regtvaardig vonnis staven zal?
Midlaar in zijn' Regter heeft,
E
duizend wonden,
hem had gedreven, En sints zijn vreugd en wellust
vond, Om, naar de leer uit Jezus mond, Hier dankbaar voor zijn' God te leven, Hij ziet gerust het
oordeel aan; Gods waarheid doet hem veilig staan.
6. Wie beev', hij beeft niet voor' t gerigt, Hij wandeld' in het godlijk licht; En, sloeg' t bederf hem Hij weet, hij voelt in zijn gemoed,
Hem reinigt Jezus Christus bloed,
van alle zonden:
Tot wien' t geloof
Zijn'
mijne loopbaan zij,
7. Mijn Heiland! dat uw toekomst mij
Geen vonnis baart hem vrees
of smart; Hij heeft de vrijspraak in zijn hart.
Het reinigt hem
Op mijne reis naar d' eeuwigheid;
Tot troost in
Tot baak en rigtsnoer van
mijn' handel, Ter noordstar, die mij veilig leidt
Opdat ik als
ed

MAAARVA
een wijze wandel', En juich', daar ik uw toeGEZANG 158, 159.
HURUFUHURURUH ARVAVA
komst eer: Kom, Jezus! ja, kom haastig, Heer!
OP BIJZONDERE TIJDEN EN GELEGENHEDEN.
159. OP HET NIEUWE JAAR. WIJZE: Es ist das Heil uns kommen her.
s God, die' t licht heeft voortgebragt, De
zon en maan doet rij- zen, Om ons' t verloop
van dag en nacht,
Laat ons, voor' t afgeloopen jaar,
ning geeft,
den Opperzegenaar,
2. U, groote God! die eeuwig leeft,
En maand en jaar te wij- zen:
wij' t licht ontvon- gen,
zegen ge- ven,
Den God der eeuwen prijzen! bo
ons vreed en welvaart schenkt,
Met dank
U zij een lied gezon- gen!
Die ons een veilge wooVan wien
U, die
Met raad en
troost aan ons gedenkt,
3. Wil in dit jaar, weldadig' Heer! Ons ook uw'
En uwen Geest, om U ter 20
305
U loven onze tongen.
eer

VINAVINANT
306
eer
aardsche
ons lot tevreê,
L
In uwe vrees te le- ven:
4. Geef ons, naar
lijke tij-den;
den zou,
5. Toon
welvaart
smart,
heil
GEZANG 159.
sterk met lijdzaamheid ons hart,
nooit in druk en smart,
in oude da- gen,
en
mee
trouw
Naar' t ware heilgoed streven. be&
uwe liefd' en trouw,
Neêrlands volk uw
vredenheid
stig ieder goede daad,
Maar, zoo die vreugd ons schaGeef ons dan kruis en lij- den: Verraad
Als
zijn' luister too- ne:
Onz'
Gij deelt ons
wij maar, met
Die U hun nooden kla- gen;
liefde bij en
be
6. Dat wijsheid hier haar majesteit,
Gelukkiger benijden.
Vaderhart,
Vertroost bedrukten in hun
GenoegeEn laat ons
In onzen lande
Ous zij
overheden
En wil, o God! met
Gelijk
BegunDat godsvrucht en tewoo- ne;
schragen.
En' t regt
Dat
Dit, lieve Vader

VAVAVAVAU
TAVAVAHVA
GEZANG 159, 160.
der! bidden wij
uwen Zone.
160. OP HET NIEUWE JAAR. WIJZE: Gezang 21.
In Christus
hem niet alleen;
VAUBURUA
ren, dagen, maanden, jaren Vliegen als een
schaduw heen; Ach! wij vinden, waar wij staren, Niets bestendigs hier beneên! Op den weg, dien wij betreden, Staat geen voetstap, die beklijft: Al het heden wordt verleden, Schoon' t ons toegerekend blijft! 2. Voorgeslachten kwijnden henen, En wij bloeijen op hun graf; Ras zal' t nakroost ons beweenen:' t Menschdom valt als blaadren af.' t Stof, door eeuwen zaamgelezen, Houdt het zelfde graf bewaard: Buiten U, o eeuwig Wezen! Ach! wat was de mensch op aard! 3. Maar door U aan' t niet onttogen,
Godlijk licht
307
Liet uw gunst
omscheen zijn
oogen,
En zijn nietigheid verdween:
497
nadeleiding Wordt hem deze levensbaan Slechts ontwikkling, voorbereiding
4. Dat de tijd hier' t al verover', Aan geen tijdperk
20
hangt
Onder uw geTot een eindeloos bestaan.
HURVAVA

MANANIMIVIVANHAAVANHWANIVIN
308
GEZANG 160, 161.
hangt mijn lot; Gij, Gij blijft mij altijd over,
blijft eindeloos mijn God:
nader',' k Vind in U mijn rustpunt weer;
5. Vader, onder al mijn nooden,
Welk een ramp mij hier ook
uw' Zoon mijn Vader, Wat verander', wat verkeer'.
in' t zwijgend graf;
straf, Vader, ook in' t rijk der dooden,
Gij, o God! houdt eeuwig stand:
rust op uw trouwe, F
6. Snelt dan, jaren, snelt vrij henen
schap en verdriet;
Vader, onder heil en
Waar ik ooit verandring schouwe,
God, mijn God, verandert niet:
uit dit nietig leven,
161.
verloren ga!
Sluimert in uw
Gij
Gij blijft in
dat van mijne levensdagen
Vader, ook
Welk een ramp ik moog beweenen,
Blijft mij alles hier begeven, Voortgeleid door zijne hand
hart door naberouw te spa'.
Ook mijn stof
Vaderhand!
In mijn eeuwig vaderland. OP HET NIEUWE JAAR. WIJZE: Gezang 17.
Met uw blijdSchouw ik,
Verloren uren, zij doorknagen
Geen uur geheel
Het
Elk levensuur, daar vliegt

vliegt het heen,
GEZANG 161, 162.
HUFUFUA VA
2. Dat ieder oogenblik van' t leven Mij boven alles dierde nacht,
' t Keert nooit terug op ons geween!
baar zij! Geen uur, mij tot mijn nut gegeven, Ga
immer ongebruikt voorbij. Nog is het dag; straks komt
Wie
Mijn taak zij voor zijn komst volbragt.
3. Ik zie mijn' tijd daar henen snellen, O Heer van
tijd en eeuwigheid! Leer mij mijn oogenblikken tellen, En houd mij tot uw komst bereid: Elk stipje
van mijn levenstijd Zij U geheel, alleen gewijd!
4. Leer mij naar mijn volmaking streven, En in mijn roeping al den dag Steeds waakzaam door' t geloove leven,
Tot ik U daar aanschouwen mag, Waar eens de mensch
te rijker maait, Hoe meer hij hier op aarde zaait. 162. OP HET NIEUWE JAAR. WIJZE: Psalm 118.
ij treên een nieuwen tijdkring in, In uwen
309
naam zij ons begin, Getrouw' Behoeder van ons leven!
Wat onheil in dit jaar ons beid', Gij zult ons nooddruft,
URURURORVAURUTURURURUDIA

HVVIVAAH
310
druft, veiligheid, Gij zult in Christus alles geven.
2. Gij, Gij verandert nimmermeer;
GEZANG 162.
trouw, o Heer! Bestuurdet G' onze lotgevallen; Met
wijsheid hadt Gij die bepaald, En nimmer heeft uw raad gefaald: Uw alziend oog waakt over allen.
3. Uw liefd', Ontfermer! kent geen peil, Gij zorgdet teeder voor ons heil, Gij, die ons uwen Zoon woudt geven,
***
Die eens voor onze zonden stierf, Uw Vadergunst voor
ons verwierf, En ons hier vormt voor' t hemelleven.
Met vaderliefd' en
4. Welzalig hij, die op U bouwt,
dus,
vertrouwt, En dag aan dag op U blijft wachten, Die
gesterkt in U zijn' God,
toekomst niet,
Geheel zijn lot aan U
uw rein gebod In zijne roeping blijft betrachten.
5. Wanneer' t geloofsoog op U ziet, Dan kwelt de donkre
Dan juichen w' op oneffen paân,
Ook kinderlijk
Dan is geen nacht voor ons te duister;
En zien, bij d' uitkomst van uw daân, Uw liefd' en wijsheid in haar' luister.
6. Gord

AVAVAVAVA
GEZANG 162, 163.
5
6. Gord Gij ons aan met nieuwen moed, Gij, Gij almagtig, wijs en goed! Blijf ieder' avond, ieder' morgen
Ons uitzigt, ook in bangen nood; Al trof dit jaar ons zelfs de dood, Gij kunt, Gij zult voor eeuwig zorgen.
7. Dat ieder dan het zorgen staak, Geen' kommer voed', maar Liddend waak, Zijn' pligt betracht', U blijv' gelooven, Dan schrikt ons hart voor geen gevaar; En niets zal,
in' t vernieuwde jaar, Uw gunst, o Vader! ons ontrooven.
163. O P DE LENTE. WIJZE: Allein Gott in der Höh sey Ehr!
ooft God! laat ons, zijn' naam ter eer, Een'
blijden lofzang zin-gen; Looft God! daar is de lente weer Met al haar zegenin- gen; Looft God,
die, wat Hij schiep, bewaart, En alles zegent
naar zijn' aard; Looft, looft Hem al zijn wer- ken!
2. De grond, die lang verstorven lag, Ontwaakt
ten leven we- der; Daar stroomt, met elken nieuwen dag, Een nieuwe zegen ne- der:
De rups,
311
die
HAA
RURURURVRORUTURURU

HVIVIVANT
812
die op een blaadje
GEZANG 163.
lucht doorzweeft, Verheugt zich in zijn leven.
3. Den mensch verkwikt een zachter lucht;
leeft,
bloemen, rijk in kieu- ren, Doorwasemen die
lacht ons te- gen,
De vogel, die de
zachter lucht Met zoete balsemgeu- ren; Het vee,
vreugd,
ontweken aan de stal, Vindt jeugdig groen
langs berg en dal, En huppelt door de vel- den.
4.' t Gelaat van' t aardrijk is verheugd,' t Geboomte
zijne
En groeit bij' s Hemels ze- gen:
De groenend' akker juicht van
God, wiens hand aan al wat leeft Het aanzijn
en het leven geeft, Betoont zich allen gun- stig.
5. Looft God! want Hij is ons nabij,
ons hart en mond;
De
hei- ren! De Heer is
Want
Zingt alle
ons alom nabij
In heemlen, aarde, mei- ren: U looft, o God!
G' omringt ons, waar wij
zija

zijn in' t rond,
velden
hand
GEZANG 163.
6. Gij roept de wolken over' t land, Dat zij de
Met uwe gunst en lief- de.
dren- ken, En ons de gaven van uw
HOPUPURVAMAA
In rijken voorraad schenken; Dauw,
regen, wind en zonneschijn, Die dienaars van
uw almagt zijn, Verkondigen uw goed- heid.
7. Daar stroomt zelfs uit uw donderlucht, Als al
uw schepslen be- ven, Versterking, wasdom, rijke
vrucht, Gezondheid, voorspoed, le- ven; Dan
breekt de zon op nieuw weêr door, En mensch,
en vee, en vooglenkoor Zijn weder in U vro- lijk.
8. Gij geeft al wat ons hier verheugt, Gij, Gever
aller ga- ven! Maar wil ons eens met hooger
vreugd, Uit Jezus volheid,
U ook eens daar,
la- ven:
looft U der Englen schaar, En och!
Omhoog
dat wij
313
Als zij onsterflijk, lo- ven. 164, OP

MANIMIVIVAHA
$ 14
164.
GEZANG 164.
OP DEN ZOMER. WIJZE: Gezang 17.
LES
aat ons van uwe voorzorg zingen, O God! in' t
zoele jaarsaizoen; Dat wij, dat al uw stervelingen Uw mildheid dankbaar hulde doen;
d' opgang tot den nedergang Verheff' U aller lofgezang. 2. Waarheen in' t rond onz' oogen weiden, Maakt Gij uw wondre goedheid groot; Der kudden geeft Gij ruime heiden, En uwen menschenkindren brood; Gij zorgt voor
ten gloed,
Van
elk: de rups, de bij, Den kleinsten worm verzadigt Gij.
3. Met uwe zomerzon stroomt leven In elke borst, in elke plant; De vreugd gaat door de dalen zweven, Het
rundvee dartelt op het land;
Bezield door haren zachVermaakt de visch zich in den vloed.
Tot zwelling hunner airen drenkt; 4
4. Onz' akkers juichen van uw' zegen,
verfrissching schenkt, Of hen na droogt' een malsche regen
Als hun de dauw
De beek, die door
de dalen zwiert, Verkwikt den wandlaar en' t gediert'.
5. 200

MAAVAA
loflied aan;
5. Zoo heffen dalen, wouden, velden, Vereenigd U het
FURVAVARURAHVANA
GEZANG 164, 165.
Le
Het groeijend ooft, het rijpend graan; Wat plantje,
Daar staan ze, die uw eer vermelden,
dat Gij niet voorziet? Het kleinste zelfs vergeet Gij niet.
6. Wij blijven op uw voorzorg bouwen, En, met den landman, bij zijn vlijt, Den oogst aan uw bestel vertrouwen: Bewaar ons zijn' gezetten tijd, Uw heil verblijd'
ons! nooit veracht Gij' t hart, dat op uw' zegen wacht.
7. Wat leeft en ademt loov' den Heere! Zingt nu deez'
aard reeds zulk een lied, Hoe zal zij juichen Hem ter
REC
315
eere, Als zij zich eens herschapen ziet! Eerst dan rijst,
Vader! uit het stof, Voor uwe goedheid, hooger lof.
165. OP DEN HERFST. WIJZE: Gezang 119.
eeds daalt, met een omwolkt gezigt,
zon vroegtijdig neder, En later toont haar zwakDe
ker licht Zich aan den hemel weder: Het schoon
saizoen is heengesneld, En reeds wordt op het
dor.
FURORORVRORUTUR

HVIVI
AHAMAV
316
dorre veld De ruwe storm verno- men;
TIIVIVIV
ste bloempje neigt ter aard,
GEZANG 165.
den herfst ontblaârt De schaduwrijkste boomen.
2. Zoo wijkt de zomer met zijn pracht,
Der winterrust reeds tegen;
God! uw zegen: Neen, boom en weid' en akker smacht
God in aller nood voorziet;
wen groei gereed, Ook loont de dorschvloer' s land3. Uw voorraadschuren opent Gij,
mans zweet: Geen spijs zal ons ontbreken,
de vooglen niet, Om spijs, in
menigmaal
En d'adem van
nooit uw zorg vermindren;
Het laatons,
dat w',
Maar niet, o
Die rust maakt nieugen dag aan dag,
schenkindren, De ruwheid van het jaargetij Zal
Of leidt Hij zelfs
Daar
warmer streken?
Door 0
haal, Gij wilt die schuld verge- ven:
O God! voor menAl wierd uw liefde
ons miskend bij' t mildst ontOch! geef
in ons gedrag, U vruchten draEn dankbaar voor U leven.

AA
4. U, die ons steeds ten vader zijt,
Al slijten onze krachten;
des levens zal
wij verwachten, Al nadert' s levens wintertijd,
GEZANG 165, 166.
den
G
HAUFFRANK
val, Niet vruchtloos op U bou- wen: Gij blijft
eer.
U blijven
ouderdom ten staf, Gij blijft tot aan,
tot over' t graf, In Christus, ons vertrouwen.
166. OP DEN WINTER. WIJZE: Gezang 54.
Ook in dien herfst
Ons hart, bij smart of ongepers luister,
od wenkt, daar storten regenvloeden
veld en akker daaglijks neêr; De storm, de stroomen in hun woeden, De droeve nevel meldt zijn
2. Hij riep de zon
De zon, ons zijdlings en van verren
Op
317
' t kortst der dagen, maan en sterren Bij heldren, langen winternacht,
digd aan haar kluister, Verkondigen des SchepIn
De zeên, ontwelVerheffen zijne liefd' en magt.
en sprak: keer weder Terug
op

IVINVIV
VARVATAV
318
op uwe wijde baan!
vroeger neder,
meer aan.
Le
GEZANG 166.
De sneeuwwolk, en haar vlokken vulden
grond, en jaagden rustloos bij.
vergaarde,
Hij riep de winden, en zij bruiden:
stroomen stolt! zij stolden;
wekt: De
VIV
En lacht ons halfrond schaars
trouwd aan
Zij ging, zonk daaglijks
per waakt
ijlings rolden Hun golven, ijlings bruisten zij.
3. Van haren arbeid rust onz' aarde, Zij sluimert,
door Gods hand bedekt, Opdat zij nieuwe kracht
Tot dat
ook
daar, de zon zal' t leven
de
Hij sprak: gij
Gij meiren woedt! en
landman heeft het late koren
haar geploegde voren, boo
over' t graan;
lent' op
Den
en afgemat, in d' aard,
nieuw
haar
4. Zoo zinken wij in' t eind ook mede,
VerDe SchepDood ligt het
Bij haar terugkomst wedergeven, En bloeijend zal' t op d' akker staan.
Vermoeid
En sluimren daar in
stil

GEZANG 166, 167.
stillen vrede, Door Hem, die nimmer slaapt,
bewaard. Opdat ons stof herrijz' in waarde,
Geeft Hij het afgeteld aan d' aarde, En eischt
bo
het eens van d' aard weer af: Zijn eeuwge
lentedag zal komen, Dan, dan verlaten zijne vromen Vol nieuwe levenskracht het graf.
5. O dag des levens, dag der weelde! Hoe wenscht mijn hart uw heil nabij! Verrijsniszon! wier hoop
mij streelde, Wanneer zult g' opgaan over mij?
' k Moet eerst verrotting nog aanschouwen,' t Verganklijk' eerst aan' t stof vertrouwen, Het zaad by
moet sterven, eer' t ontspruit:
Zou ik,
ten,' t sterven vreezen? Neen welkom, zalig zal
00
een Chris' t mij wezen, Het loopt in eeuwig leven uit! 167. IN DEN 00GST. WIJZE: Gezang 136.
wijd op aarde schepslen
Gij hun' t aanzijn, Heer! gegeven,
leven,
Hebt
En le$ 19
ven

IVINVIVIVAL
320
vloed
wijze,
yen zij uit uwe hand; Die schenkt hun over2. Om
zij
JAV
hebt
van
in
ons
Gij ons volle korenairen,
ons
4. Gij,
len zwaar en groot; Het
GEZANG 167.
spijze, Zoo dat zich elk,
Vive
Gelukkig vindt
bij' t leven
die ons laven;
bewijzen;
schenken, Doet
zomerlucht, warme
te bewaren,
Wie
naar zijnen
heid denken, Die, die alleen verleent ons brood.
3. Gij schept de vrucht van struik en boomen,
de knopjes voort doen komen,
is,
ons aan
0
Maakt Gij haar korvoedzaam brood,
helpt, Gij sterkt, Gij begenadigt
len door uw grensloos rijk;
werken prijzen, Wilt Gij U
De malsche
op zijne
Wat boomgaard, weid' en heid' ons gaven, Van U is' t al, en vee,
Heer! schenkt alles; Gij verzadigt,
God!
Schenkt
stand.
groot
aan
uwe goedwaar
dat
Gij
Gestoofd
vruchten,
U
en vrucht.
Uw schepsGij
U uwe
en goed
gelijk P 5. Laat

HAAR
5. Laat ons die weldaan uit uw handen Ontin Christus
vangen, als gewisse panden Van uwe gunst
de smaken,
GEZANG 167, 168.
ken
HURUFOUR
bloed, Waarin W' uw VaderliefEn in die liefde tot U blaDie Gij ten dank ontvangen moet.
168. IN DEN 00GS T. WIJZE: Gezang 8.
0
Vader! die uw kindren voedt, Wie is als Gij,
zoo mild, zoo goed? W' erkennen uwen zegen; Erkennen? neen! w' erkennen' t niet!
waren:
en koud is' t lied,
Onrein is' t hart,
Al stroomt uw gunst ons tegen.
2. Ontfermer! Gij, Gij geeft ons brood, De graankorl,
die haar kiemtje schoot, Woudt G' in den grond beBij regen, dauw en zonneschijn Doet Gij
haar' halm geladen zijn Met vette korenairen. 3. Verzorger! God van al wat leeft, Die ons zelfs boWie moet uw naam niet prijzen?
ven bidden geeft, Och! mogt de teon van' t staamlend lied, Het welk
D
21
321
ons
URVAURURURURURURUBURUVAIDIU

VIVIVIV
322
***
ons zondig hart U biedt,
¢ º
4. Dat steeds ons hart op U vertrouw', Steeds op uw Vaderzorge bouw', En nooit U moog verdenken: Gij schonkt
ons uwen eigen' Zoon;
van uw' troon
169.
D
GEZANG 168, 169.
ons
O P
Tot U ten hemel rijzen.
#L
Ons met dien Zoon niet schenken?
Wat zult Gij, Vader!
EENE N
WIJ ZE: Psalm 58.
ons op, met Land en Kerk, Tot diep ootmoedig biddagswerk; Komt, openen wij hart en ooren, Belijden w' elk ons snood bestaan, Bij' t roemen van Gods groote daân. Gij hebt 2. Wij juichen,
BEDE DAG.
aar laat Gods liefdestem zich hooren, Zij eischt
Heer! om
met uw heilig woord,
uwe daden,
Land en Kerk gespaard,
bewaard, En met uw welda ân ov.rladen, Bevoorregt
Ons boven duizenden
Met uw gena', alom gehoord.
3. Ons land ligt in geen' vloed bedolven, Nog tiert op
heid' en weid' ons vee, God hoedt de scheepvaart op de
zee, En leidt ze door de woeste golven, Hij schenkt der
Bij

TAVAVAV
nijverheid het brood, En maakt alom zijn goedheid groot. 4. Laat ons zijn trouw, zijn gunst verheffen, Hij keerde
zware rampen af, Hij mengde zoet in bittre straf; En, welke smart ons ooit mogt treffen, Zijn roede bleef een vaderroe', God wordt het weldoen nimmer moe'. 5. Maar ach! men bleef zijn goedheid tergen, Hoe schaars
GEZANG 169.
erkende' t Vaderland In alles zijne goede hand; De
zonde steeg tot hooge bergen, Zijn dienst werd roekeloos vertreên, Zijn waarheid schandelijk bestreên.
co
6. O ja! dat moeten wij belijden Voor U, o God! die
alles weet,
E
zijn' pligt,
Och! dat het elk in waarheid deed,
Elk U' t verslagen hart mogt wijden, En pleiten
om vergiffenis, Die in uw' Zoon oneindig is.
7. Leer elk, hoe hij is afgeweken, Bekeer ons ieder tot
323
Och! treed met ons niet in' t gerigt: Wil F3
tot ons hart van vrede spreken, Stort uwen Geest
op Neêrland neêr,
Opdat het tot U wederkeer'. 8. Dan
21

INVIVAHARVATAV
324
GEZANG 169, 170.
8. Dan zult Gij' t Vaderland verschoonen, Dan blijft ons
d'oude zegen bij,
Dan roemen, ja, dan juichen wij:
» Der vaadren God blijft bij ons woonen, Wij zijn een
» volk, een erfenis, Wiens God de Heer der heeren is." 170. OP EENEN BEDED A G. WIJZE: Psalm 51.
k zal dan, op deez' statelijken dag, Eenstemmig met de duizenden van zielen, Door' t gansche land, voor uwen zetel knielen Met beed en
dank, met boet' en diep ontzag;
Grootmagtig' God!
die ons daartoe ontboodt, Vergun ons, naar uw
heilig welbehagen,' t Vereend gebed, uit allen onzen nood, In Christus U geloovig op te dragen. 2. Gij ziet mij bij de zaamgevloeide schaar, Maar diep beschaamd om mijn ondankbaarheden;' k Heb duizendmaal uw wetten overtreden, Mijn zondenschuld maakt mee de landsschuld zwaar: Geef, dat ik die, met In' t hart gevoel', en openlijk
allen hier vergaard,
be

AVAVARVAV
GEZANG 170.
belijde, Opdat uw gunst dat hart, met schuld beAUFUFA
zwaard, Door uwen Geest, door uwen troost verblijde.
3. Ontferm, ontferm, o Heer! ontferm U toch! 0
Regter, zoo genadig als regtvaardig!' t Is waar,
wij zijn uw straffen dubbel waardig, Maar onverdiend spaart uwe hand ons nog: Geef, dat die hand ons tot bekeering leid'; Och. geef! och geef, dat wij, in die verschooning, Den Vaderwenk van uw langmoedigheid Erkennen met opregte dankbetooning. 4. Zoo mogen wij, naar' t voorschrift van uw woord, Uw gunsten en kastijding regt betrachten, Uw' wil
ons heil, uw' dienst ons hoofddoel achten, Door uw
deslaan,
geduld en weldoen aangespoord: Zoo mogen wij in uwe vrees voortaan Den besten weg, dien Gij
ons wijst, betreden, En uw bevel eerbiedig gaAls d' eerste wet voor volk en overheden.
5. Ja, dan alleen, dan
llen wij gewis Een volk
$ 25
van
HVAL

NEALA
INVIVIVAHVA
926
******
van U bemind, gezegend wezen;
F
die U in waarheid vreezen,
uw
beloftenis:
vaart
en geluk
en druk,
GEZANG 170.
IN
Dan zult Gij
Rondom
tijd',
ons
6. Verlicht daartoe genadig ons
verlengen; Dan zullen wij, bevrijd van ramp
kerk, in vaderland;
Aan hen, o God!
God der vaadren, niet vergeten
U offers, die U welgevallen,
****
ons hart, verteeder ons geweten!
God! om
Bevestigt Gij al
vreed en welheen gebieden en
verstand,
Dat w' U, den
brengen.
In huisgezin, in
Bestuur
Dat w' aan uw eer,
uwen dienst altijd' t Bijzonder en gemeen belang
verbinden, En,' t zij uw hand ons zegen', of kas7. Zoo zij voor ons deez' dank- en bededag,
gansche land, tot een verblijdend teeken,
In uwe gunst ons waar genoegen vinden.
bij U het waar boetvaardig smeeken,
aan
Voor' t
Hoe veel
Ontfermend'
Jezus wil, vermag: Zoo blijk', dat Gij
aan

VAVAVA
GEZANG 170, 171.
aan schuldigen vergeeft Op smeekgebeên, in Hem U
leeft,
opgedragen; Zoo blijk', dat Gij, de God der vaadren,
En bij ons blijft met gunstig welbehagen.
171. OP EENEN BEDEDAG. WIJZE: Gezang 17.
ie ons ootmoedig tot U naadren, O God! zoo eindZ
loos goed als groot, Gij waart de God van onze vaadren,
327
Gij waart hun Redder in den nood; Wij staren op
het voorgeslacht,
door hen volend,
En zien alom uw liefd' en magt.
2. Hoe nietig klein was hun vermogen, Hoe groot de taak
Wat ramp is hen voorbij gevlogen,
Wat redding bleef hun onbekend! Gij waart hun steun bij
' t gruwzaamst wee; Zoo staat geen rots in' t hart der zee. 3. God! zou ons hart het ooit vergeten, Wat Gij voor onze vaadren deedt, Toen dwinglandij het vrij geweten Met al de magt der aard bestreed, Uw almagt, uw ontferming bood Hun' t eenigst uitzigt in den nood. 4. Hier moesten zij' t geweld verduren Van oorlog, hongersAVA

IVAS
VIVIMINAHAHA
928
GEZANG 171.
VIVE
gersnood en pest; Daar rezen wreede martelvuren, En
moordschavotten door' t gewest; En overal doorweekt' in' t rond Het edelst bloed den bangen grond.
5. Maar Gij, Gij streedt met hunne scharen,
slonken om hen heen; Pest, oorlog, honger, moordenaren En bloedgerigt werd afgestreên, En uit den zwartEn benden
Isten nacht van nood Verrees het heerlijkst morgenrood.
wonder redden kon;
6. Nu eens scheen zelfs de hoop verloren, Daar slechts een #E
Maar Gij, Gij had hun hulp beschoren, En' t zinkend Vaderland verwon,
eeuwge wetten der natuur
buldren van d' orkaan,
Zelfs
Eerbiedigden uw albestuur.
7. Dan scheen de zee hun aan te wrokken, En dreigd', op' t
Hun' veegen erfgrond inteslokken, Of aan verwoesting aftestaan: Daar rees de noodkreet tot uw' troon, Gij wenkt, en zee en stormwind vloon. 8. O Gij, der vaadren vast vertrouwen, Hun hulp en toevlugt in' t gevaar! Waar kan ons oog deez' grond aanschou

RUAR
GEZANG 171, 172.
320
schouwen, Daar niet uw almagt zigtbaar waar? Geheel
het oude Nederland Was steeds een wonder van uw hand.
9. Hoe diep in' t stof zonk' t nakroost neder, Sints' t U der vaadren God verliet: Och God! och God! keer tot ons
weder, Wij zinken, redt uw almagt niet; Reeds oogsten w' op onz' eigen paân De wrange vruchten onzer daân. 10. Wij pleiten, Heer! op uw genade, Die nooit den boeteling verstoot: Ook zij kwam' t voorgeslacht te stade, En blijft nog altijd eindloos groot: Wij pleiten, knielend
Op' t bloed van uwen lieven Zoon. 11. Red, schraag, versterk door uw vermogen Wat eens uw hand gewrocht heeft, Heer! En' t Vaderland slaat dankbaar' oogen Van nieuws op U, zijn' Redder, weer: Zoo
word' door voor- en nageslacht Uw' naam de glorie toegebragt. 172. IN GROOTE DROOGTE. WIJZE: Psalm 51.
voor uw troon,
et aardrijk dorst, het zucht tot God omhoog,
-Zijn vrucht verdort, het graan verdroogt in d' airen; En

AVAVA
ANAVIIVINVIHAA
330
GEZANG 172.
En, hoe het oog den hemel aan moog staren,
wolkje toont zich aan zijn' effen' boog:
Heer! zie, hoe het alles kwijnt,
Les
alles draagt en zegent, Die met uw zon de boozen
zelfs beschijnt, En over hen, en over goeden regent.
2. Gij, Gij behoudt natuur in haren stand,
Och Heer! och
wordt bestaat door uwe hand:
Het zucht tot U, die
nieuw, daar rijst haar schoonheid weder;
God! Gij wenkt, daar zinkt zij neder, Gij wenkt op
Geen
Almagtig'
is uw naam altijd geweest:
oppermajesteit, Wat ons ook treff', uw oordeel is
om uws Zoons wil, Heer!
Wat is en
W' erkennen, Heer! uw
regtvaardig; Wij pleiten steeds op uw meedoogendheid, Al zijn wij zelfs uw zwaarste slagen waardig.
3. Gij toch, o Heer! die slaat, en ook geneest,
waart van ouds een toevlugt onder smarte,
tuchtigt ons, maar plaagt ons niet van harte; Gij
Gij
Ontfermer
Och! om uws naams en
Verkwik het land door
ee

AVAR
eenen milden regen, Zie niet op ons, maar op zijn
En geef, o God! onwaardigen uw' zegen. 173. BIJ OVERVLOEDIGEN REGEN. WIJZE: Wo Gott der Herr nicht bey uns hält.
offer neêr,
die
kers ons voorspel- den;
waterplas
God! bewaar het veldgewas, Dat d'
GEZANG 172, 173.
2. Ontsluit
Op onze
onzen kommer ziet,
onze da- len,
dat zij niet Des landmans
Met warme
aan,
Het
drassche
uw zegenrijke hand,
3.' t Is waar,
den aan ons vee,
Gebied
ligt als in een'
En deel
vel- den. O Gij!
hoop
ak331
de wolken,
zonnestralen: Geef drooge
verwoesten.
Eens weer het halfverdronken land
Verkwik, in
een' rijken
wij hebben zwaar misdaan,
raad mee Van voedzaam brood voor men- schen.
weivoorAltijd
gehecht aan' t kwa- de; Maar zie ons in ontferming
Verleen ons, Heer! gena- de: Zoudt Gij,
die ons het hemelsch brood, In uwen Zoon, zoo
gun

VANIMIVIVAHA
392
H
gunstig boodt,
4. Och! hoor ons,
HV
ven, blij gemaaid,
oogst en zijne tij- den;
174. ΙΝ
gaan!
GEZANG 173, 174.
pe weêr Dat w' ons in U verblij- den, Als' t
F
graan, met zoo veel zorg gezaaid, In volle schoRedder
Ons' t aardsche brood onthou- den?
E
en bewaar ons,
vloed groeit immer aan,
elp God! de nood
uit gevaren,
3. Beveilig onze
Schraag onze wankle hoGevoerd wordt in de sehu-ren.
WATERSNOO D.
WIJZE: Psalm 31.
Heer! Den
uwe hand,
Och! wil ons toch genadig wezen, Gij,
is hoog gerezen,
2. Ontfermer! zie ons biddend knielen Voor uw' genadetroon, Aanschouw ons in uw' Zoon;
zou de vloed ons land vernielen,
Behoed ons, wij verGij kunt alleen bewaren.
vastigheden,
De
velds doen sterven, En haav en vee verderven?
De vrucht des
Schraag die
Ach!
Houd dijk en dam in stand,
door
Bestraf,

HAVAR
straf, o Hoorder der gebeden!' t Geweld van
men;
GEZANG 174, 175.
wind en stroomen,
Een wenk zal die betoomen.
175. NA STORM EN WATERSNOOD. WIJZE: Psalm 38.
at nu elk d' Algoedheid prijze,' t Loflied rijze! Zingen wij nu God ter eer, Looft Hem, die, en wind, en baren Deed bedaren, Knielt voor Hem aanbiddend neêr. 2. Door der stormen loeijend woeden, Stortten vloeden, Hoog gestegen, plotsling neêr; Wij, door d' ongetemde golven Schier bedolven, Zagen nergens uitkomst meer.
3. Maar Gij Heer! woudt U ontfermen, Op ons kerOp ons roepen, wij vergaan!
zwegen,
gen
FUFUFU
333
alvermogen: Opgetogen Zien wij onze redding aan.
4. IJlings woudt Gij uitkomst schenken; Op uw wenken
Toonde' t al gehoorzaamheid:
Gij geboodt, de winden
Ja, zij zwegen
Straks bewogen,
Toondet Gij uw
5. Nu, nu juichen onze harten, Vrij van smarten; Heer! wat zijt Gij goed en groot! Gij, door eindloos mededooVoor die stem der majesteit.
Schenkt ons leven uit den dood. 6. Wil
AVR

AMANIMIVINAHARAVI
334
6. Wil nu aan verleegnen denken, Hulpe schenken, Waar men nog geen uitkomst ziet, Leer ook daar uw redding
wachten: Donkre nachten Worden licht, als Gij' t gebiedt.
176. I N OORLOG. WIJZE: Singen wir aus Hertzen Grund!
GEZANG 175, 176.
ie erbarmend op ons neêr!
ANE
God en Heer! Om erbarming smeeken wij. Heer!
wie is een God als Gij,
den nood!
goed, ZOO groot? Hoor
ter
Overal dreigt
2. D' oorlogsvlam stijgt in de lucht,
dert niet,
3. Ach! daar onregt en geweld
ten krijg verzelt
Om erbarming,
Wie een God, zoo
ons,
smijt het in zijn vaart, Als een
>
kant, Als een zondvloed, over' t land,
zwaard
en zegen vlugt:' t Krijgsheir stroomt aan alle
ook ware heldenmoed
ons red
en
Vrede, vreugd
aard; Bloed en dood begeert zijn zwaard.
uit
Wie, 0 God!
dood.
hagelstorm,
wie
Als hij aan all' oorden ziet,
Alles
Ook den bessidDat
Straks uit heete wraakzucht

AAAAA
zucht woedt!
ten wij vergaan!
4. Zien wij al die gruwlen aan,
vervult;
niet aan de schuld,
GEZANG 176.
Een erbarmend God zijt Gij! Och! gedenk
Wat vergiet hij? broederbloed!
5. Allen, volk en overheên,
rigt wilt gaan,
staan?
6. Jezus
gebeên: Wat is onze
uw geduchte kracht?
schenmin
Om erbarming smeeken wij:
Red ons spoedig! schenk geduld!
FURVA
snoode zondaars boet,
smeeken wij;
Siddrend moeDie ons hart met schrik
Christus! met het bloed,
Dringen tot U met
zwakke magt Tegen
Zoo Gij in' t geAch! hoe zouden wij beWij vergaan! ach! wij vergaan!
#
daar onze Voorspraak, Gij!
Dat voor
Treedt G' uit loutre men335
Voor hen bij den Vader in: Wees
Om erbarming
Och! om redding smeeken wij.
7. Schenk ons uwen Geest, wiens kracht' t Hardst
gemoed als was verzacht, Van den vijand broedren

IVIVANS
Vivivi
VARVAVIHFAV
396
dren maakt,
dien Geest ons
schreijend oog
GEZANG 176, 177.
In wier hart de liefde blaakt;
onze bee
8. Gij, almagtig' God! wiens wil
van omhoog! Allen slaan wij' t
dan
men spreekt: weest stil!
Smeekend tot U naar omhoog!
Spreek nu tot de tweedragt: wijk!
oorlog uit uw rijk!
Spreek nu ook op
Tot het zwaard: keer in de schee!
#
9.' t Menschdom om die gunst verheugd
uwen naam vol vreugd;
God zijt Gij!
177.
Want de wereld is uw rijk.
ons! hoor ons! smeeken wij:
Tot de storZend
de hand Dankt U' t volk van ieder land.
Weer het
ooft God met verrukten geest!
Met de harpen in
ΙΝ VREDE. WIJZE:
Psalm 150.
les is in vreed en rust.
Looft
Och om vrede smeeken wij.
Een ontfermend
Hoor
klanken, Met de stem, en met het hart.
Looft Hem op
ons vredefeest! D' oorlogs vlammen zijn gebluscht, AlLaat ons zaam met jubelBoven al

AAAA
alle vrees en smart, Onzen Redder juichend danken.
GEZANG 177.
2. Loof Hem, dierbaar Vaderland! Dank ootmoedig, dank de hand, Die aan' t woedend krijgsgeweld
Eindlijk perk en palen stelt!
ontrukte, Aan den last, voor ons zoo bang, Aan den
baren
Die ons aan den last
last, die nu zoo lang Onze zwakke schouders drukte!
pre
3. Looft Hem, visschers aan het strand! Steekt gerust
en blij van land! Vreest geen onrust op de zee, Alles, alles is in vreê! Loof Hem, zeeman! langs de
Kunt gij weêr, uit ieder oord, Oost of west
837
of zuid of noord, Voorraad voor uw land vergâren.
schapen op de hei',
4. Land- en veeman! looft nu God, Juicht in uw gezeweldig mee;
gend lot. Zendt uw rundren in de wei', Drijft uw
' s Vijands hand sleept thans uw vee
Gaat gerust uw akkers zaaijen:
5. Stedelingen! looft den Heer!
22
Langer niet geGij zult zelv' uw koren maaijen.
Hoopt op d' oude welvaart

JAMINAN
NA
NANZNIMIVIHAAVIIVA
338
D
IVAVIN
vaart weer; Voor den koopman druk vertier, Nering
GEZANG 177, 178.
voor den winkelier,
En, voor schamel' armen, brood: God, die ons
lang!
den vreê gebood, Wil zijn heil daartoe gebieden!
6. Mogt vooral ons hart van dank
Bezigheid voor handwerkslieden,
sche jeugd,
Mogt voorvaderlijke deugd
Gloeijen al ons leven
Met den Godsdienst, weêr herleven!
Mogt hier spaarzaamheid en vlijt
In de Nederland7. Schenk daartoe uw' Geest, bekeer,
vroeger' tijd! Dat zou hoop op welvaart geven.
Woonen, als in
vredes, onze God!
volk, uw volk weleer; Geef aan d' Evangeliestem, Op de harten, kracht en klem. Och, dat velen die geHeer! dit
looven! Dat zal ons, na bangen druk, Zegenen
met dat geluk,
Dat geen oorlog ons zal rooven.
178. ΙΝ VREDE. WIJZE: Wie schön leuchtet der Morgenstern!
e Heer is God, de Heer is God!
De God des
Juich' elk van blijder harte. Roemt,

MTAAARVA
Roemt, volken! d' Oppermajesteit; Zijn almagt sprak,
en vrolijkheid Vervangt de bangste smarte: Geeft
GEZANG 178.
eer Dien Heer! Halleluja! Halleluja! Dat uw
klanken
Hem,
den God des vredes, danken!
2. Heft aan! God geeft ons juichensstof; Wat juichen
E
kan verheff' zijn' lof! Heft aan! Hij geeft ons vrede;
Hij heeft de vlam des krijgs gebluscht,' t Keert alles op zijn' wenk tot rust, Het zwaard keert in de schede. Uit nood En dood Heeft Hij' t leven Ons hergeven! Steden, velden, Alles moet zijn heil vermelden.
gen,
3. Keer, handlaar! zee- en landman! keer Nu dankend tot uw ruste weêr: God zelf heeft z' u geschonken: Bij vlijt en godsvrucht zal ons land Herleven, als in vroegren stand, Hoe diep ook nu gezonken. Zoo groeij' En bloeij', Bij Gods zegen, AllerweDoor den vrede, Neêrlands welvaart op uw bede!
4. Ja, God des vredes! blijf ons bij:
22*
Uw vreed,
$ 39
uw
VA

NEALA
Vivivi
HAHAHAVAATIV
340
uw
gunst in
ler vreugde.
Zich, bij dit
VIVIN
GEZANG 178, 179.
MILES
Christus zij
Dat elk, dat jeugd en ouderdom
vredefeest,
leen verheugde! Dat nu
Ons uitzigt, alalom,
H
' t Halleluja Hooger rijze! Halleluja! U ten prijze. 179. MORGENZAN G. WIJZE: Was mein Gott will das g'scheh allzeit!
Eerbiedig tot U nader':
In U alTot U' t Halleluja,
ijn eerst gevoel zij dankbaarheid, Waar' k mee tot
God genake, Daar' t morgenlicht zijn stralen spreidt, En ik verkwikt ontwake. Tot Hem verheft zich hart
en stem, Voor zijne gunstbewijzen; Ik leef, beweeg m' en ben in Hem, Zou ik mijn' God niet prijzen?
2. Ja, Schepper van dit wereldrond, Maar in uw' Zoon mijn Vader! Duld, dat ik in deez' ochtendstond
Deez' dag zij heel aan U
gewijd, Dat blijven al mijn dagen!
door uw gunst verblijd,
3. Is voorbereiding' t groote
Dan zal ik,
Mijn' onspoed vrolijk dragen.
doel
Van dit kortston

AAAA
dig leven,
niet weer,
die taak gegeven! Och! dat ik vlijtig woekren leer
Met d' afgewogen uren; flet eens vervloogne keert
treên,
est GEZANG 179.
4. Ik ken' t verderf, dat in mij woelt, En mijne kleine
Dat ik den prijs des tijds gevoel', Mij tot
krachten; Maar als mijn hart zijn' pligt bedoelt, Durf ik
uw' bijstand wachten. Ach! zou ik angstig voorwaarts
En bij uw heilwoord vreezen? Gij wilt mijn *
Waar' k feil, mijn Vader wezen.
aan,
leidsman hier beneên,
Maar wat het wrocht blijft duren.
341
5. Met U verzoend in Jezus dood, En door zijn bloed
geheiligd, Is, en in voorspoed, en in nood, Mijn pad
door U beveiligd.
' k Treed dus op mijn bestemming
Door lief en leed te gader, En ook de stil
geweende traan
zegen,
ontzag,
6. Door uwen goeden Geest geleid, En moedig door uw'
Brengt mij haar telkens nader.
deez' dag weer tegen:
*
Voel ik mij tot mijn taak bereid, Juich ik
Dat ik, met kinderlijk
Slechts aan uw wetten hange, En een, mijn
roe

AVIVAN
INTINVAHAVATARA
342
' k
W
roeping waard, gedrag Mijn morgenlied vervange!
180. AVOND ZANG. WIJZE: Gezang 9.
VIVEN
GEZANG 179, 180.
zen in mijn avondlied; Het zonlicht moge nederU, o God! mijn' dank betalen, U prijdalen, Maar Gij, mijn Licht! begeeft mij niet:
zegeningen!
Gij woudt mij met uw gunst omringen,
I
dan een vader zorgdet Gij,
ren,
en voor geest.
Zulk een
mij, na mijn zorgen,
2. Uw trouwe zorg wou mij bewaren,
#
mij gevoed, geleid; Gij waart nabij in mijn bezwaNabij in elke moeilijkheid: Deez' avond roept
Meer
Gij, milde Bron van
ontfermer waart Gij mij.
zulks, ik zondaar? neen!
Uw hand heeft
Heb dank! reeds van den vroezonden gade., Waar bergd'
Tot rust voor ligchaam
gen morgen Zijt Gij mijn heil en hulp geweest.
3. Dank, Vader! dank voor die genade!
Verdiend' ik
Sloegt Gij naar' t regt mijn
mij, waar vlugtt' ik heen?

heen? Maar neen! ik mag, ik wil niet vreezen,
GEZANG 180, 181.
spreekt mij vrij om Jezus bloed:
hart genezen,
Zoo smaak ik rust voor mijn gemoed.
4. Laat uwe hand mij nu ook dekken,' k Verlaat
m' op U, ook in den nacht;
Eens,
Dit zal' t verslagen
aan den
Gij
weer zult wekken, Op nieuw mijn lofzang toegebragt: En zoo ik nooit weer mogt ontwaken, beveel ik dan mijn' geest, Om voor den troon die
rust te smaken, Die hier mijn uitzigt is geweest. 5. Ik weet, aan wien ik mij vertrouwe,
len ook dag en nacht; Ik ken de rots, waarop
ik bouwe, Hij feilt niet, die uw heil verwacht.
word', als Gij mij
349
avond van mijn leven,
Al wisse181. OP DEN DOOD. WIJZE: Gezang 178.
oe zal' t mij dan, o dan eens zijn!
Aan U
Breng
ik, van zorg en strijden moe' Voor elken dag,
U hooger, reiner loflied toe.
mij hier gegeven, DOOD EN EEUWIGHEID.
Als ik, verlost

/\/\/\
HVIVAHARA
344
lost van smart en pijn,
Viv
GEZANG 181.
Ontwaak tot hooger waarde,
Door geene zonde meer misleid, Ontheven van de
Van dat leven,
sterflijkheid, Niet meer de mensch van aarde: Wees
blij In mij, Voel, tot sterking,
Ziel! dat God u daar zal geven.
Hier de werking
2.' k Verheug m', en echter beeft mijn hart,
versterkt zich door den druk,
mij nog het juk der smart, De vloek der zonde neL
der: Maar God, God zelf verligt mijn juk, Mijn hart
weder. Jezus Christus! Wil mij geven,
Zoo drukt
Gelooft, verheft zich
3. Veracht den doodschrik dan, mijn geest!
wen: Die rust, Gods rust
U te sterven,' t Rijk uws Vaders eenmaal t' erven.
U te leven,
De donkre
doodsweg, dien gij vreest, Is' t pad tot blij aanschouwen; Wat beeft, wat ijst gij voor uw lot? De donkre doodsweg voert tot God, Hij voert tot blij aanschouGaat ons denken, Al
ons denken En gelooven Onuitspreeklijk ver te boven.
4.' k Weet

THAAR
4.' k Weet niet, wat uur het wezen moog,
Heer! bij' t breken van mijn oog, Mij tot uw
dooden zamelt; Veelligt omgeeft mij ook hun nacht,
GEZANG 181.
Eer ik deez' bede heb volbragt, Uw' lof heb uitgestameld. Vader! Vader! Ik bevele, Ik bevele
Dat,
In uw handen Nu mijn' geest in uwe handen.
5. Ligt breekt dat uur nog lang niet aan,' k Ben ligt
blinken;
nog ver van' t eind der baan, Waar d' eerekroonen
Maar zal, terwijl ik U verbeid, De hutte
mijner sterflijkheid Eerst laat in d' aarde zinken: Wil
daar volgen,
Gij Dan mij, Vader! sterken; Dat mijn werken Mij
lost van
de,
6. Hoe zal' t mij dan, o dan eens zijn! Als ik, versmart en pijn, Hem beter loof naar waarVolmaakt in onbesmette deugd, Een deelgenoot
Voor den troon des Regters volgen.
der hemelvreugd,
Niet meer de mensch van aarde:
945
Heilig, Heilig, Heilig zingen W' U daar, zingen
Prijs

VIVINS
AVIVAVAN
HAHAHAVAAVIA
346
#E
SE
Prijs en eere, U, die waart en zijn zult, eere.
OP DEN DOOD. WIJZE: Gezang 21.
VIN
182.
GEZANG 181, 182.
tille rustplaats van Gods dooden!
met zoete vreugd, Eindpaal van verdriet en nooden, Rustplaats na den strijd der deugd! Zouden wij voor' t
sterven beven, Siddren voor dien jongsten nood? JeJezus overwon den dood.
zus liet voor ons zijn leven,
zen,
2. Jezus leeft! Hij is verrezen,
' k Denk aan u
Jezus leeft in eeuDat heeft
wigheid! Ik zal eeuwig bij Hem wezen,
Hij mij toegezeid; Eens zal ik als Hij verrijJuichend opstaan uit mijn graf,
Heiland eeuwig prijzen, Die mij' t eeuwig leven gaf.
睡
3. Zou ik naar die kroon niet streven,
En dien
Naar die kroon,
die nooit vergaat?' k Wil alleen voor Jezus leven,
Wereld, ach! wat is
Die mijn hoop geheel verzaadt:
uw waarde Bij' t volzalig hemelhof? Wijk, ja wijk,
o nietig' aarde! Wijk al wat mij boeit aan' t stof.
4. Vrome, vroeg gestorven vrinden!
Slechts zijt gij

mij wat vooruit,
W
ons Jezus' t graf ontsluit; Eerlang zal ik met u rusten,' k Rijp al vast voor d' eeuwigheid,' k Staar vast
op die blijde kusten, Daar mij' t hoogst geluk verbeidt. OP DEN DOOD. WIJZE: Psalm 119.
183.
alleen,
GEZANG 182, 183.
' k Zal u allen wedervinden,
Als
ijk aardsch geluk vol wisselvalligheên, Ontwijk
ons oog! wat heil kunt gij ons geven? Al wat ons hart nog
aantrekt hier beneên Is ijdle damp, waar dwazen slechts
naar streven: Niets houdt hier stand, niets dan de dood
na verwacht,
347
Het zeker eind van' t nietig menschlijk leven.
2. Oneindig' God! wiens onbegrensde magt Der menschen tijd zoo juist heeft afgemeten, Och! dat ik steeds aan
mijne broosheid dacht', Och! dat ik nooit mijn sterfuur mogt' vergeten: Zoo ijl ik' t lot, dat mij hierBlijmoedig toe met een gerust geweten.
3. Om Jezus wil maak ons van schulden vrij, De band
is sterk, die ons aan' t stof blijft knellen, De zondedienst is d' ergste slavernij,
Hij knelt te meer, hoe
meer
A

/\/\..
INAXANINV
AHAHAVIAUTIVA
348
voorbij,
meer de jaren snellen; Zoo vliegt de dag der zaligheid
En ijlings zal de zeis des doods ons vellen.
VI
4. Vorm tot uw' dienst ons hart, o heilig' God!
GEZANG 183, 184.
komstig lot,
184.
zal in ons een vuur van ijver branden; Uw dienst alleen geeft onvermengd genot,
Is ik,
droeve zondenbanden: Dan juichen wij in ons toeEn stellen ons blijmoedig in uw handen.
OP DEN DOO D. WIJZE: Gezang 23.
wanneer mijn sterfuur slaat,
des doods betrede,
toevlugt steeds geweest,
toeverlaat, Met uw genade mede:
En maakt ons vrij van
U mijn' geest,
dat doet mij niet sagen:
Dan gaat Gij, Heer mijn
Gij zult
2. Mijn schuld is zwaar, en veel, en groot,
lijk offerbloed
Dan
hem
aan uw' dood zal mijn gemoed,
Het pad
Zijt Gij mijn
Ook dan beveel ik
laatsten nood, Nog veel gewetensslagen:
wel bewa- ren.
Ik vrees wel, in den
Maar
Maar
En aan uw god3. It
Dan nog met vreugd geden- ken.

TAAAR
3. Ik ben uw lid, Gij zijt mijn Hoofd, Noch Engel, dood, noch leven, Niets, dat mij ooit aan U
Gij hebt m' uw woord gegeven; En sterf
ontrooft,
ik nu, ik sterf den Heer,
het leven weer
GEZANG 184, 185.
4. Omdat Gij uit het graf
erfdeel weest,
ook eens verrijzen,
kom ik bij U
U onsterfelijk;
af, Na zoo
Door uwen dood verworven.
Gij zelf hebt mij
door uwe kracht,
verreest,
En, waar Gij mij een
Verheerelijkt U prijzen: Dan
zus! niet begeven;
in uw rijk,
doodslaap eens volbragt,
Zal
5. Waar, waar is dan
uw prikkel, zonden! Hier leggen wij de wapens
veel strijd en wonden; En is de
En leef met
uw roof, o graf!
ik
Daarop ontslaap ik blij- de..
Waar dan
949
185. OP DEN DOOD. WIJZE: Gezang 23.
Dan wekt Gij ons
il mij, wanneer mijn sterfuur naak,
Jezus! voor den he- mel.
O JeGeef, dat mijn hart dan naar U
baak,

/\/\
VIVINTAHAVIVAVTAGAVA
350
haak,
Veelmeer, dan in dit leven:
ziel door U behoed,
dierbaar bloed
GEZANG 185.
ons leven,
2. O Heiland! dood van onzen dood,
zoo bitter leedt,
Aan' t kruishout hebt vergo- ten.
dan alles, wat Gij deedt,
Die ziel, waarvoor G' uw
Indien mijn schuld, zoo zwaar, zoo
groot, Mijn hart dan nog doet beven,
laatsten strijd,
Dan wordt mijn
voor de laatste snikken,
De
En leven van
3. Zoo' t hart dat nog voor sterven vreest,
dat zwaar verdriet,
Tot mijnen troost geden- ken.
Wat Gij voor mij
goede Geest Met heil en vreugd verkwikken:
allen bangen angst dan wijd,
Laat mij
land! och! verlaat mij niet,
Och! mogt mij dan uw
zege weg moog
En
Opdat ik, in den
Weer
dra- gen.
4. Verkwik mij, in den laatsten nood,
*
uwe laatste pijne, Uw ziel, voor mij bedroefd ten dood, Vertrooste dan de mijne:
Wanneer ik,
Met
Mijn Heiin
Daar lig van elk verla- ten.
5. Men

' t stof,
5. Men zag uw bloedzweet in den hof Op d' aarde nederdruipen, En U, gelijk een worm in
GEZANG 185.
Vol bittren zielangst kruipen: Geef,
dat mij dit tot sterkte zij, En, dekt het kouAVAUHUA
de doodzweet mij, Ik dan nog op U ho- pe.
6. Het vleesch is zwak; doch doet Gij maar Den
geest gewillig wezen,
gevaar, Hoe schriklijk ook, ooit vreezen: Hoe donker' t dal des doods ook zij, Gaat Gij maar
Dan zal ik, zelfs in geen
met en nevens mij, Dan kom ik ras ten ein- de.
7. Uw vreê, bij mijnen laatsten snik, Bewaar mijn hart en zinnen,' k Zal dan kloekmoedig allen
' s Vaders hand,
schrik En smart des doods verwinnen; Geef mij,
dat ik, met vol verstand, Mijn' geest beveel in
eeuwig goed,
Uw' troost gevoel' in' t harte.
8. Laat zorg of liefde mijn gemoed Aan' t aardsche niet doen hangen,
Doe mij naar U, mijn
Met alle kracht verlangen; Dan
951
roep

AVIVIVAN
VILI
HAUHAUHAVIA
352
roep ik onophoudelijk, Kom, haal m'
zus! in uw rijk, Ja, Amen! ja, kom spoe- dig!
OP DEN DOOD. WIJZE: Gezang 68.
186.
poedig zal het uurtje komen,
jamren haalt;
GEZANG 185, 186.
geklaagd,
de rust mij reeds bepaald:
die gelooft,
3. Onze
2. Treurig' oogenblikken lijdens
Bij Gods zacht ontslapen vromen
o JeDat mij uit deez'
Is
Waarom dan zoo bang
Daar mijn heil in' t sterven daagt?
en vreugd; Weinig oogenblikken strijdens Leevren
mij de kroon der deugd, Die de Heer
Zelf eens drukken zal op' t hoofd. korte, droeve dagen, Vol van jamren en geween, Snellen spoedig onder' t klagen Ongemerkt als droomen heen; Want ons leven en
ons leed Zijn een hand, een hand slechts breed.
Brengen mij in rust
4. Heiligen van vroeger' jaren
van kruis: Nu zijn zij, bij d' Englenscharen,
elk'
Kwijnden hier, gedrukt
Eeuwig

MAAAR
wig bij hun' Vader t' huis; Schoon hun vleesch, in
**
' t graf verteerd Reeds tot stof is weêrgekeerd.
GEZANG 186, 187..
5. Word ik ook bij mijne vaadren In het graf ter
neêrgeleid; God zal eens mijn stof vergaadren,
HUFUFUFUA
Leven doen voor d' eeuwigheid: Daar verwacht
geven,
Bij mijn' Heiland eu mijn' God.
mij vol genot 187. DE DOOD VAN DEN CHRISTEN. WIJZE: Nun ruhen alle Wälder.
oe zacht zien wij de vromen Den dood hier
zonder schroomen Blijmoedig tegengaan! Waar al de vreugd van' t leven Den zondaar moet beDaar vangt de vreugd des Christens aan.
2. De dood verbreekt zijn banden, Hij heft zijn
Tot God, zijn' steun en hoop,
dankbre handen
Die hem geen' troost laat derven, Maar vreugNa eenen welvolbragten loop.
devol leert sterven
3. Zijn kalm,
een gereten
gerust geweten Wordt niet
353
van
Door bange vrees voor straf; Het
23
licht

AVANZAN
FAUHUH
354
licht van Gods genade Komt
stade,
ne tranen
4. Niets doet zijn heilzon tanen;
leven,
Zijn hart, tot God verheven,
En zielrust
En glanst hem voor
zegen,
GEZANG 187.
gen stroomt hun tegen,
vangen,
Van angst, hier
En
Christlijk
5. Hij troost en leert de zijnen, Die
6. Nu dalen, onder zangen,
nings hooren,
stemt in hunne koren,
leger kwijnen In tranen en verdriet; Zijn zewijkt ook
Gods Englen
leven,
ge sterven, de
schudt zijn sterfbed zacht!
zijnen nacht te
tot
En
over' t graf.
Hier vlieten geeSchouwt in het eeuwig
7. Leer mij, o God! hier streven
steent geen klagt:
Opdat ik, na dit zwerven,
Dat zulk
om
van de zijnen niet.
Om zijne ziel t'ontheen: hem om
zijn
God vervult dien
Doet d' eer huns KoDoor hem als Redder aangebeen.
Naar
Hij
dat regt
een eind verwerft,
Ook eenmaal moZoo als de ware Christen sterft! 188, HET

TAVAVARU
GEZANG 188.
188. HET TEGENWOORDIGE EN TOEKOMENDE LEVEN.
WIJZE: Gezang 163.
k ben een vreemdling op deez' aard, En kort
VAURORA
zijn mijne da-gen, En last op last, die mij bezwaart, Vermeert mijn stof tot kla- gen: Maar eeuwig heil, voor' s Vaders troon,
ten heerlijk' loon, En geeft mij moed in lij- den.
2. Thans nog gedrukt door' t zwaar gewigt, Door' t
Verstrekt mij eens
lastig pak der zon- den, Vergeet ik telkens mijnen
voor ons gestor- ven,
pligt; Wie kent, wie telt mijn zon- den?
eens word ik van zonden vrij, Eens heilig, zalig,
Regter zitten zal,
Maar
Heer! als Gij, Wat troost voor mij in' t le- ven! 3. De spotter smaadt uw' Zoon, o God! Den Zoon,
355
Versmaadt, om' t nietig aardsch
genot, Het heil, door Hem verwor- ven: Maar
eens, eens heeft der spottren tal, Daar Hij als
En wij, wij eeuwig jui- chen. 4. Hier

HVIVAHAAAAA
356
4. Hier klaag ik
zelfde klagt,
GEZANG 188.
vaak U, dag
AVING
tranen mijne zor- gen, En' t hart herhaalt dewaar dan kracht,
Een blik ten hemel troost mijn hart,
mijn lasten ligt,
Bij' t licht van elken mor- gen;
vergeet ik alle smart In' t eeuwig zalig le- ven.
en nacht,
maakt een blij vooruitgezigt
5. Denk ik, wat ramp mij hier nog wacht',
smart in verre da- gen; En vraag ik, ach! van
Met
Om al dien last te dra-gen? Dan
mijne sponde na- dert,
6. Wanneer de dood,' t zij traag of ras,
overwint, zijn' loon,
En eens
En geeft mij moed en krach- ten.
sterf ik blij: voor Jezus troon
7. Heer! wat Gij over
Wat
Op d' eeuwigheid
dren asch God ook mijn asch verga- dert, Dan
Wanneer tot mijner vaaons bescheidt,
Tot
Vindt elk,
die
Ook ik zal dien daar vin- den.
Schenk ons dien

AAAAAA
d'eeavzigheid
GEZANG 188, 189.
dien troost in' t har- te; Zoo sterk' de hoop op
UFUF
Ons in onz' aardsche smar- te:
zij mijn hcil, wanneer ik ste.f, Het deel, dat ik
00 blij de landman moe'
voor eeuwig erf, Voor eeuwig, ja, voor eeu- wig! 189. DE HOOP DER ZALIGHEID. WIJZE: Psalm 66.
al ons zwoegen,
denken
Dit
' t ploegen van
neigend' avondschaduw groet; Zoo blij zien wij bij
De
357
Dat onze dag ten einde spoedt:
Niet eeuwig zal die hope kwijnen, Die naar het uur der ruste smacht; Die oogenblik zal haast verschijnen, Hoe lang ook hijgend ingewacht. 2. Eens zuilen wij met Jezus leven, Dan voelt, dan kent men geen verdriet; Dat uitzigt moet ons nooit begeven: Zij die gelooven haasten niet.
dood zal ons die ruste schenken, Dies stappen wij
met vreugd naar' t graf; Blijmoedig aan het graf te
Is ook een vrucht, die' t kruis ons gaf.
3. Z nkt
De
AUD

HVIVIVA
358
VAVINGINVA
3. Zinkt haast ons vleesch in' t graf ter neder,
' t graf is geen vermoeijing meer; Eens hooren wij
volzalig ingeleid
de wekstem weder Tot hooger heil bij onzen Heer:
En dan, dan worden w' al te gader
Vader;
GEZANG 189.
VIV
4. Nooit kan' t geloof te veel verwachten,
lands woorden zijn gewis;
den vaak aan krachten,
als Jezus is:wil bewerken,
9
Daar heeft Hij zelf ons plaats bereid.
In
In' t eeuwig huis van zijnen
Door Hem
blijden,
Wat zou ooit zijne magt beperken?
' t Heelal staat onder zijn gebied, Wat zijne liefde
Des Hei' t Faalt aardschen vrien5. Die hoop leert wijs en heilig leven,
Maar nooit een' vriend
Ontzegt Hem zijn vermogen niet.
Zij lenigt
D
zelfs den zwaarsten druk, Zij zal aan' t hart voldoening geven, Dat smachtend uitziet naar geluk;
Als' t kwaad ons
Zij geeft gelatenheid in' t lijden, aangrijpt of belaagt, Zij leert in boeijen zich verAls d' onschuld die om Jezus draagt. 6. Die

6. Die hoop moet al
GEZANG 189, 190.
genooten!' t hoofd omhoog!
ons leed verzachten:
vergeten; En
des Heeren wachten, Zijn bergen vlak
droog. O zaligheid niet aftemeten!
Voor hen, die' t heil
Komt reishalen,
die alle smart verbant! Daar is de vreemdlingschap
en zeeën
0 vreugd,
in wij, wij zijn
' t vaderland!
359
190. HET VERLANGEN NAAR DEN HEMEL. WIJZE: Psalm 79.
oe hijgt ons' t hart, om, van dit vleesch ontbonden, Ontbonden van de lasten onzer zonden, vrije lucht, in' t vaderland daar boven, God voor zijn' troon t' aanbidden en te loven: Geen wachter, die bij
In
nacht Met meer verlangen smacht Naar' t licht, eer ' t aan komt breken; Geen moe' gevloden hert,
ooit met grooter smert Verlangt naar waterbeken.
2. Och of ons God haast derwaarts t' huis wou
Dat
In' s Vaders huis, het eind van alle kwalen,
Waar Hij ons zelf de tranen van onz' ogen, Hier rood
ge

FAUHAUHAVIAUFVA AVANING
$ 60
GEZANG 190.
geschreid, teêrhartig af zal droogen; Daar, waar
wij vrij van pijn, Bevrijd van moeite zijn, En eeuwig
vrij van klagen: Daar, waar wij voor altijd, Als
winnaars van den strijd, De zegekroonen dragen:
3. Daar zal na' t licht geen duisternis meer komen,
Daar wordt geen vreugd door droefheid weggenomen,
Daar heeft men voor geen krankheen ooit te vreezen,
De zwakste zelfs zal daar heldhaftig wezen; Daar
heeft geen schoonheid vlek, Genoegen geen gebrek, De liefde geen verkoeling; Daar vreest de roem geen' nijd, Daar kent men geen verwijt Van lage zelfsbedoeling.
4. Armzalig' aard! verblijf van leed en rampen,
mee wij hier, zoo lang wij leven, kampen,
u moe'; och! wierden w' eens ontslagen
WaarWij zijn
Van' t zware
juk, dat gij ons hier doet dragen: Verlos ons van dit kruis, Heer! haal ons spoedig t' huis, Die hijgend
naar U smachten; Maar neen! leer Gij ons stil,
Ge

Gelaten in uw' wil, Met lijdzaamheid U wachten.
191. DE OPSTANDING. WIJZE: Gezang 29.
ou mij dood en graf doen beven?
zal leven,
GEZANG 190, 191
ik weet op wien ik bouw: Jezus leeft, en ik
zijn leen,
Jezus leert den dood verachten, Jezus overWon zijn krachten, Hij is' t Hoofd van al
gij bedekt:
Eeuwig blijft zijn woord getrouw.
Neen,
2. Neem dan vrij mijn stof, o aarde!
staven,
Zijne zeeg' is
ook mijn harte
hun gemeen.
Tot het stof, dat
F Fr 0
Eens herrijs ik weêr in waarde, Door
Gods almagt opgewekt. Jezus zal zijn woord dan
Hij beheerscht het stof der graven: Wie in 7000
Hem gelooft, verbeidt Leven en onsterflijkheid.
3. Dierbre Heiland! die mijn smarte, Die mijn
schulden hebt getorscht,
Dierbre Heiland!
Eert U als den LevensYorst. Zouden uw beloftenissen, Uwe Woor381
den

i\/\\/ i
TNANANINION
362
den
den
4. Op
de
staat
het
uw
immer
uw
dood
zal
heen,
liefde
op
ken in
graf:
6. Och!
met
stem,
smart of pijn
zijn
bestraalt,
missen?
gij
wisselt in
loope,
' t zijn
liefde mij dan
den
GEZANG 191.
Moedig
nieuwe
staat
dooden!
versterk
Leven, leven,
Neen, miljoenen kwijntrouw uw op
zeeg' U af; Op
als
op
Zal in eeuwigheid meer zijn.
5. Kon' t geloof aan uwe liefde Mij hier sternood, Kon' t geloof
gij
in
Rijst
aanschouwen,
dooden!
Mij doen juichen in den dood,
het
eeuwig leven
mijn vertrouwen
mij die
11W stem,
leven
alleen.
geven, En geen zónde,
wensch Daar geloof noch
Staat
aan
Eens
uit
Zal
uwe
Wat
verEn een liefde mij
kracht, Juichend mijne loopbaan
Aan wier eind de kroon mij wacht:
Met het oog op U geslagen, Kan geen last
mijn'
bij haalt!
hope, Opdat ik,

mijn' loop vertragen; Wat is' t leed,
***
hier ons beidt, Bij de vreugd der eeuwigheid?
NEE
192. TROOST DES EEUWIGEN LEVENS. WIJZE: Gezang 17.
a
eene
GEZANG 191, 192.
ons een eeuwig heil bereid;
tevredenheid:
verandert al ons klagen
2.' t Is waar, de
3. Nu
CHORUR OF VAV
kort van duur:
daardst gemoed
eens
dat
proef van weinig dagen Is
deugd, Die d' eeuwigheid bekroont met vreugd.
Daar, daar
Voor eeuwig in
menig blij, ja zalig uur; Maar al die blijdschap, van wat waarde,
Hier oefent zich der vromen
vrame smaakt op aarde Reeds
Is onvolmaakt en
Hij blijft een mensch,' t beIs wisselbaar als eb en vloed.
363
plaagt hem veege ligchaamssmarte; Dan
kwelt hem' s werelds woest gerucht; Nu kampt binnen in zijn harte Een vijand, die
meer wint, dan vlugt; Dan zinkt hij weer door' s naasten schuld, In kommer en in ongeduld.
4. Hier

/ i\/ i\/\\/ i
AVIVAH
364
4. Hier,
AVV
Waar d' ondeugd vaak op rozen treedt,
zich de welvaart ziet benijden,
waar de godsvrucht vaak moet lijden,
bedrukten ligt vergeet; Hoe kan $ ✩
vrij van pijn,
zullen wij, in' t heiligst licht,
liefde
schoon der deugd doorgronden,
GEZANG 192.
Hoe vrij van eigen zwakheid zijn?
5. Hier zoeken wij,' t wordt ginds gevonden, Daar
Al' t godlijk
wige
ringt,
zien,
andre schoonheid zwicht, Als wij den God der
En eeuwig, eeuwig hulde bien.
6. Daar zal Gods heilige beschikking
verspreid;
heilwinst mij
7. Daar zal' k in
zijn, en mijn zaligheid; Daar vind ik eeuWaar' t hart
een
derbaar en
verkwikking, In al wat mij
Daar doet
mensch hier
hier op aarde donker scheen;
Waar
Waarvoor al
heilig achten,
Mijn wil
steeds
helder licht betrachten,
Gevoelen, dat ik eeuwig zij.
Wat
omnieuwe
Wat
Daar wonniemand door

AVAJA
doorzag hier beneên;
lofgezang,
8. Daar
heilig zingen
op aard;
God zich heerlijk openbaart, Het heilig, heilig,
GEZANG 192.
zullen wij den troon omringen, Waar
Gods schikking in haar' zamenhang.
***
Daar eert mijn ziel, met
Juicht, prijst Hem al de heemlen door.
omtegaan;
9. Daar zal ik met de blijde scharen, Gelijk in
zelfs
Hem die voor ons eens stierf
En heel dér Englen zalig koor
licht en reinheid, staan,
stoord geluk ervaren
****
En' t nooit geDaar wordt, tot eeuwige geneugt,
Hun heil mijn heil, mijn vreugd hun vreugd."
10.' k Zal daar den vriend mijn' dank betalen,
Met heilgen heilig
Die mij den heilweg wijzen wou
millioenen malen,
"
En
hem,
Nog zeegnen voor
835
zijn liefd' en trouw; Daar vind ik bij mijn'
God en Heer, Dien trouwsten vriend op aarde weer.
11. Daar
ORVRUTOR

INAVINAHANI
366
11. Daar roept, o mogt mij God dit geven! Veelligt
een zalig' ook tot mij,» Wees welkom, gij hebt mij het
五
GEZANG 192.
» leven, De ziele mij behouden, gij!"
L
0 God! wat
zaligheid, hoe groot! Een ziel te redden van den dood.
12. Wat zijt gij, ondermaansche kwalen, Bij al den
glans der majesteit, Die ons daar boven zal omstralen, Door aller eeuwen eeuwigheid? Wat is een
oogenblik van druk, Bij zulk een eindeloos geluk?

THAVARA

HAVINAHANA
AFSNIJDEN.

let go toolog
ON
AVAIR
sken
VAN GOD EN ZIJNE VOLMAAKTHEDEN.
Gez.
1. Aan God.
2.
3.
4. Gods Volmaaktheden.
7.
EVANGELISCHE
GEZANGEN.
11.
12.
13.
LIJST
heid.
18.
19.
Grootheid. Eeuwigheid. OveraltegenwoordigOnveranderlijkheid. Alwetendheid.
Almagt.
Heiligheid.
Goedheid. Getrouwheid.
2.
Gez.
14. Lof des Scheppers. 15.
DER
VAN DE SCHEPPING EN VOORZIENIGHEID.
16. Gods Voorzienigheid.
17.
schikking. 196
22. De beste keuze.
20. Rust in Gods bestuur.
21. Tevredenheid in Gods be111004
Gez.
23. Tegen onmatige zorgen. 24. Bemoediging.
25. Onder rampen.
26.
100135
27.
28. Troost in twijfelmoedigheid.
Gez.
31. Onze bestemming. $ 32. Staat der regtheid en val.
29. Danklied.
30. Blijdschap in God.
3.
ELLENDE EN VERLOSSING.
33. Zedelijk bederf.
34.
590
35. Belijdenis van zonden.
36. Het Evangelie.
37. Zonde en genade.
38. Alles is genade.
39. Verlossing. 40.
24
41. De Ontfermer.
42. Troost der verlossing.
43. Zielverheffing tot Jezus.
44 Aan Jezus.
45.
46. Jezus grootheid.
47. Jezus lof op aarde.
48. Aan den Verlosser.
49. Aan Jezus den Verlosser. 50. Aan Jezus.
51. Jezus trouwe.
A GE

TNTVINGAHARI
LIJST DER EVANGELISCHE GEZANGEN.
A.
Gez.
82. Dagelijksch gebed. GELOOF EN VERTROUWEN. 83. Bede om geloof en heilig
heid. ·
84. Zucht om meerdere heiliGez.
52. De Geloofsartikelen.
53. Geloof aan God.
54. Noodzakelijkheid des geloofs in Jezus Christus. 55. Vaste grond der hoop. 56. Opwekking tot kinderlijk
vertrouwen.
57. Blijdschap des geloofs. 58. Geloofsroem.
5.
HET DANKBAAR LEVEN VAN DEN CHRISTEN.
asgos og lepres
Gez.
59. Werkdadig geloof.
60. Bron van goede werken,
61. Wet van God.
62. Jezus voorbeeld.
63. Liefde tot God.
64. Liefde tot Jezus.
65.
66. Afmaning van de zonde.
67. Ootmoed.
68. Zelfs verloochening.
69. Broederliefde.
70. Liefde tot vijanden. 71.
72. Mededeelzaamheid.
22
73. Waakzaamheid.
74. Geestelijke strijd.
75. Toevlugt in verzoekingen.
76. Om bijstand van Gods ge19
6.14
den.
OEFENING EN VOORDEELEN DES GEBEDS.
ging.
85. Gebed in verzoekingen. 86. Tegen verstrooijng van ge dachten.
87. Amen.
7.
BIJ DE VIERING VAN DEN OPENBAREN GODSDIENST.
Gez.
88. Voortreffelijkheid der Openbaring boven de Rede. 89. Voortreffelijkheid van Jezus
leer.
90. Vóór de Predikatie.
91.
92.
93.
94.
95. Na de Predikatie.
96.
97. Bij den Doop.
98. Na den Doop.
99. Bij de Belijdenispredikatie
100. Bij de Voorbereiding tot
nade.
77. Christenpligt.
78. De ware Christen de beste 108. burger.
109.
110.
het Avondmaal.
101 Bij het Avondmaal. 102.
108.
104.
105.
106.
107. Dankzegg. na het Avondm.
OP CHRISTELIJKE FEESTDAGEN.
kisstoors
Gez.
obres go lol
79. Nuttigheid des gebeds.
80. Kinderlijk toeverzigt.
Gez.
81. Om opgewektheid tot bid- 111. Jezus vrijwillige vernede
ring.
A. Ge

LIJST DER EVANGELISCHE GEZANGEN. A. Gezangen op Jezus Gez.
Geboorte.
144.
145.
Gez.
112. Op Jezus geboorte.
113.
114.
HVALA
115.
116.
117. Engelenzang.
Gez.
118. Op het lijden van Jezus. 119.
120. Jezus liefde in zijn lijden. 121. Jezus grootheid in zijn lijden.
B. Lijdensgezangen.
126. Jezus op Golgotha.
127. Het is volbragt.
128.
129. De stervende Jezus.
130.
122. Jezus onschuld.!
123. Zie den mensch.
124. De Verlosser aan het kruis. 156. Bewaring der Kerk.
125. Kruislied.
133. Menschelijke zwakheid.
184. Op Jezus begrafenis.
138.
139.
C. Gezangen op Jezus Opstanding.
140.
141.
142.
146.
147.
148.
E. Gezangen op de uitstorting van den H. Geest, en verdere gevolgen van Jezus verhooging.
181. Geduld naar Jezus voorb. OP BIJZONDERE TIJDEN EN
132.
GELEGENHEDEN.
Gez.
149. De uitst. v. den H. Geest. 150.
151.
152.
153.
Gez;
159. Op het nieuwe jaar. 160.
161.
162.
163. Op de Lente.
Gez.
164. Op den Zomer.
135. De opstanding van Jezus. 165. Op den Herfst.
136.
166. Op den Winter.
137.
167. In den Oogst.
D. Gezangen op Jezus
Hemelvaart.
154. Uitbreiding der Kerk. 155.
157. Om bekeering v. zondaars.
158. Het laatste oordeel.
9.
168.
169. Op eenen Bededag.
170.
171.
172. In groote droogte.
173. Bij overvloedigen regen.
174. In watersnood.
175. Na storm en watersnood.
176. In Oorlog.
177. In Vrede. 178.
Gez.
179. Morgenzang.
143. De hemelvaart van Jezus. 180. Avondzang.
24*
10. DOOD

\/\/\/\
ATA
AHAUHAVIAUGAVA
LIJST DER EVANGELISCHE GEZANGEN:
10.
DOOD EN EEUWIGHEID.
Gez,
181. Op den dood.
182.
183.
184.
185. 186.
000d.02
40
08281
boonestaer as miola's
296417
Gez.
187. De dood van den Christen.
POSLO 40
188. Het tegenwoordige en toekomende leven.
189. De hoop der zaligheid. 190. Het verlangen naar den hemel.
191. De opstanding.
192. Troost des eeuwigen le
vens.
poibpedago
poulantoll
y trecylomata A

TAVAARAA
LIJ S T
VAN DE
A.
EVANGELISCHE GEZANGEN,
NAAR RANG VAN HET A, B, C.
Aarde! zucht niet meer,
Ach! hoe dwaas is' t met vertrouwen
Alle roem is uitgesloten!
Almagtig' God! door waar berouw bewogen
Als de nacht van bange zorgen
Als ik, wanneer mijn sterfuur slaat,
Al wie Gods woord niet houdt, en zegt,
B.
Broeders, komt! de Heiland noodt,
D.
Daar laat Gods liefdestem zich hooren, Dat nu elk d' Algoedheid prijze ,. Dat w' U deez' dag, o Jezus! wijden, Deez' aarde zij een tranendal,
De Heer is God, en niemand meer; De Heer is God, de Heer is God! De Heer is waarlijk opgestaan, Den hoogen God alleen zij eer! Diep, o God! in' t stof gebogen, Dit is de dag, dien God ons schenkt,
E.
Een ander zij vervuld met schrik,
G.
Geef, Jezus! dat ik in mijn' nood Geen dwaze vrees beklemm' uw harte; Gij Jezus! die ten troon verheven, God, enkel licht,
God heeft ons zijn woord gegeven; God is mijn lied,
God! oneindig in gena',"
God sprak( men stell' op berg en rots God wenkt, daar storten regenvloeden
UFVEVEN
1061071
Well
103 201 Gez.
143
133
38
35
24
184
59
sell
snit
101
169
175
90
30
4
178
149
2
130 112
2017 99 80
389832828=
ch.1hele 25
58
45
les 82
55
16
70
18
166
H.

li\/ i\/\
NEST
TVANANIVAIHAVVAVIFAA
LIJST VAN DE EVANGEISCHE GEZANGEN.
H.
Halleluja! eeuwig dank en eere,
Halleluja! lofgezongen
Halleluja! lof zij den Heer!
Halleluja! looft den Heer.
' k Heb aan' s Heilands disch gezeten,
' k Heb Jezus lief! Hij is mijn licht en kracht,
' t Heelal getuig' van Jezus lof!
Heer! uw schepping, aard en hemel,
Heilge Jezus! mij ten leven,
Heilig' God! voor wien steeds waarheid,
Heilig, heerlijk Opperwezen!
Helaas, dat zwerven der gedachten!
Help God! de nood is hoog gerezen,
Herinner u met vreugd, mijn geest!
Het aardrijk dorst, het zucht tot God omhoog, Het hart omhoog! wij vieren' t heuglijkst feest, Het heuglijk tijdstip nadert weer, Heugelijke tijding,
Hier ben ik, om aan uwe smart, Hier is het nog beproevingstijd, Hoe blinkt uw majesteit alom
buo 1sin b1009!
Hoe hijgt ons' t hart, om, van dit vleesch ontbonden,
Hoe naauw ik mij aan U verbind',
Hoe zacht zien wij de vromen
Hoe zal' t mij dan, o dan eens zijn! half obmo Hoog, omhoog, het hart naar boven!
Houdt Christus zijne Kerk in stand,
Ja, Amen! Jezus is in' t leven!
Ja, Amen! Vader, ja!
bacisin 500
Jezus leeft, en wij met Hem,
Jezus neemt de zondaars aan!
Bab el 2001 ob
Ja, Halleluja!' t is volbragt!
Ja, Halleluja! wat verkeere,
Ja! Jezus sterft, aan' t kruis geklonken, lala
Jezus, die voor doemelingen,
200 rib
Jezus is mijn Heer en Koning,
Ik ben een vreemdling op deez' aard,
Ik geloof in God den Vader,
Ik nader voor uw heilig' oogen,
Ik vind mij, Heer! zoo broos, zoo zwak van aard,
» Ik wil niet, dat de zondaar sneev"," Ik zal dan, op deez' statelijken dag, Immanuël! o doelwit onzer zangen!
In welken oord men vromen vindt,
Is dat, is dat mijn Koning!
' t Is God, die' t licht heeft voortgebragt, Juich nu, Christenschaar!
Juicht, Christnen! juicht tot God omhoog! Juicht heemlen op een' hoogen toon,
Gez.
元 9 ²1 17 10 61 例 與 118 14 12 12 15100 5100 41 班 4 158
SEM
93
50
122
32
62
21
gason date material and set wit Iasi bigthoed da ist
135
38
105
75
187
181
43
621
12 日 團 18 19 100 品 18 128SS1712018131818134K
136
87
51
137
39
52
61
76
97 170
69
159
K.

THAAR
NAAR RANG VAN HET A, B, C.
K.
Knielt, Christnen, voor uw' Redder neêr, Kom, Christenschaar! kom, knielen wij, Komt, Christnen! laat ons Jezus loven, Komt, Christnen! toont met woord en daad, Komt, heffen w' ons eerbiedig hemelwaart! Komt, heffen w' onzen lofzang aan! Komt, knielen wij voor Jezus zamen,
L.
Laat ons, Heer! uw' dood gedenken, s
Laat ons van uwe voorzorg zingen,
Leer mij, o Heer! uw lijden regt betrachten, w
Leer ons, Vader! U verbeiden,
Liefdevolle Hemelvader!
Lieve Jezus! zie ons zaam Lof en dank en heerlijkheid Looft den Koning, alle volken!
Looft God! laat ons, zijn' naam ter eer,
Looft God met verrukten geest!
Looft Gods Zoon, den doodvertreder!
M.
Middelpunt van ons verlangen, Mij naar alles stil te voegen, Mijn eerst gevoel zij dankbaarheid, Mijn God! hoe krachtloos, hoe ontaard Mijn God! wat ooit in mij verdoov'.
Mijn Heiland, Davids Zoon en Heer!
Mijn Verlosser hangt aan' t kruis, tais attit Moet gij steeds met onspoed strijden,
N.
104
1164
118
53 postd 1960ox 27
#soobstant for 10 o 18
120
67
179
O! dat van mijne levensdagen
O denkbeeld, dat ons leven geeft! O eindelooze Majestelt!
0 Geest van Vader en van Zoon! O Gij! die mijn ellende,
O God! bewaar het veldgewas,
O God! die, eindloos goed en groot O God! eer'' t aardrijk was gegrond, O God! gelijk Gij ons het leven O God! hoe zalig is' t voor' t hart
24*
Gez.
121
46
148
78
102
139
127
400 40% siglent
Na eene proef van weinig dagen Neen!' k heb den prijs nog niet verkregen, Nog juicht ons toe die zaalge nacht, Nooit viel mijn' Heiland kruis te zwaar,
0.
85
93
116
144
163
177
140
125
124
28
asami moi moitt
33
53
1,092eb x Ub67
192
oil on Mon 73
114
132
161
42
14
pyoobsbom 067 for 2 151
notahir) ad 26
# 15/9573 173 E66
8
19
81
9

AVTY
/ ۱۱/ ۱۱/ ۱۲/ ۱/ ۱۰/ NE
INANANINIVAHAHAVINFA
AVING
LIJST VAN DE EVANGELISCHE GEZANGEN,
O goedheid Gods! nooit regt geprezen!
O groote God, die t' aller tijd
O Heer! hoe heuglijk is het lot,
O hoe blij te moede,
O Jezus! dat ik nooit vergeet
O mensch, geloof aan uwen God! Oneindig' God! het nietig stof Oneindig, onbegrijplijk Wezen! Oneindig Wezen! door geen' tijd Ons hart verheugt zich, dat bij God Ontsluit, o Heer! ontvlam ons hart, Op bergen en in dalen,
Op, nu op, het hart naar boven! O sterveling! gevoel uw waarde, O Vader! die uw kindren voedt, O zonde! bron van al d' ellende,
R.
Reeds daalt, met een omwolkt gezigt, Rust, mijn ziel! uw God is Koning,
S.
Sla, o God vol mededoogen! Spoedig zal het uurtje komen, Stijg nu mijn loflied! daar de Heer Stille rustplaats van Gods dooden!
T.
Treed nu toe, verloste ziele!
Triomf, Halleluja! triomf!
Triomf! triomf! Immanuel
Twijfling zwijg, zwijg bange smarte!
U.
U, God en Heer!
U loov' en dank' wat in ons is, Uren, dagen, maanden, jaren U, Vader! U zij lof en prijs Uw dankbre Christenschaar,
Uw Heiland wordt in' t graf geborgen,
' V.
Vader, vol van mededoogen! Verheft u, Christnen! boven' t stof, Verhef, verhef uw zegezangen, Verhoogde Heiland! trek ons hart Verlosser, Vriend! o hoop, o lust Vier, blij van geest,
Vloei nu, laat u niet bedwingen,
1901
Gez
04 2
12
82
119
7
154
168
37
165
22
Blon lead
94
186
145
182
106
146
141
58
97
110
160
95
152
134
81
147
153
103
49
115
29
W.

NAAR RANG VAN HET A, B, C. W.
Waak, Christen! waak, blijf in' t geloof, Waartoe toch al dat angstig schroomen? Waar zijn de wijzen, die mij zeggen Wat bitter zielverdriet,
Wat zwoegt een handvol stofs, tot mensch
Wat zwoegt g', o mensch! naar goud of eer,
Wel hem, die zich verstandig draagt,
Wie blijft U geen liefde schuldig,
Wie maar den goeden God laat zorgen,
Wij, allerhoogste Majesteit!
Wij danken U, barmhartig' God en Vader!
Wij hebben zaam aan Jezus disch gezeten,
Wijk aardsch geluk vol wisselvalligheên,
Wij knielen voor uw' zetel neêr,
Wij loven U, o God! wij prijzen uwen naam! Wij treên een nieuwen tijdkring in,
Wij werpen ons voor U ter neêr
Wij wijden, gunstrijk' Opperheer! Wil, groote God! in onze lofgezangen Wil mij, wanneer mijn sterfuur naak, ' k Wil nimmer iemands nadeel zoeken, ' k Wil U, o God! mijn' dank betalen,
Z.
Zal een kind zijn' vader minnen,
Zalig, zalig, niets te wezen,
Zie erbarmend op ons neêr!
Zie ons ootmoedig tot U naadren,
Zie ons te zaam uw' naam belijden, Zing, Christenschaar! de schoonste stof, Zingt, gij afgelegen landen!
Zingt, zingt blij te moe'
Zoo blij de landman moe' van' t ploegen Zoo brak' t gewenschte tijdstip aan, Zoo gij, in ijver tot uw' pligt, Zoo slaat G' uw oog,
Zoo wijd op aarde schepslen leven. Zou mij dood en graf doen beven?
mails
L
40
nom mo
andst eplem
andsi
Swell
to 4
Gez.
做 ¥ 明器 即时 订 射 射 伏 娜 4;§ 游 18 瓯 10
77
54
9
23
89
72
64
17
92
98
44
3
162
34
91
71
63
68
176
171
99
47
155
48
189
142
60
40
167
191
LIJST
AVARRA

VIVIVINA
iviviviv
ATA
AVAA
IVINEN
LIJST
DER
shinybly
EVANGELISCHE GEZANGEN.
DIE OP EENERLEI WIJZE GEZONGEN WORDEN,
EN DER
OORSPRONGLIJKE ZANGWIJZEN.
bes
mas
1990
No.
1. Nieuwe zangwijze.
3, 14, 15, 47, 58, 113, 141, 146, 147. Ps. 36. 3. Ps. 89.
4, 6, 25, 33, 72. Mein Hertzens Jesu!
5, 12, 90, 99, 128, 153, 189. Ps. 66. 7. Nieuwe zangwijze.
8, 145, 149, 168. Fransche Cant. 65.( verand.) com 9, 127, 180. O süsser Stand!
860 3/0 m Cas
10. Preis, Lob, Ehr, Ruhm!
11, 43, 55, 130. Ps. 42.
13. Nieuwe zangwijze.
16. Gott ist mein Lied.
Jaile
17, 73, 161, 164, 171, 192. Wer nur den lieben Gott.
18. Fransche Cant. 86.( verand.) s
19, 45. Auf dich, mein Vater!( verand.)
20, 114. Ps. 134.
21, 52, 120, 160, 182. O gesegnetes regieren!
22. Glück zu, Creutz, von gantzem Hertzen!
#BY
obav
23, 81, 184, 185. Wenn mein Stündlein vorhanden ist.
24. Nieuwe zangwijze.
26. Ps. 130.
27, 64. Ps. 77.
28, 84. 104. Nieuwe zangwijze.
29, 58, 67, 191. Jesu, meines Lebens Leben!
80. Ps. 35.
31, 71, 129. Ps. 65.
RW
FW
is baid on k iles 28

TAAAR
LIJST DER EVANGELISCHE GEZANGEN.
No.
32, 62, 144. Wachet auf, ruft uns die Stimme. 34. Ich ruf zu dir.
35. Nieuwe zangwijze.
36, 57. Jesu, meine Freude!
37. Nieuwe zangwijze.
38, 50, 63. Sollt ich meinem Gott nicht singen?
39, 101, 137. Jesu, meine Zuversicht!
40, 97, Ach Gott und Herr!
41. Mir nach, spricht Christus.( verand.)
42. Ich danck dir schon.( verand.)
44. Die Wanderschaft in dieser Zeit.
46. Ich danck dir schon, durch deinen Sohn.
48, 143. Ps. 81.
49. Nieuwe zangwijze.
51, 85, 94, 133, 175. Ps. 38.
54, 61, 166. Nieuwe zangwijze.
56. Nieuwe zangwijze.
59. Mir nach, spricht Christus.
60. Wenn zur Vollführung deiner Pflicht.
65. Ps. 116.
68. Die Seele Christi heil'ge mich!
68, 154, 155, 186. Liebe, die du mich zum Bilde. 69. Ps. 21.
70. Abglantz aller Majestät!
74, 75, 157. Gebed des Heeren.
76, 102, 170, 172. Ps. 51.
77, 89, 91, 151, 158. Ps. 84.
78. Ps. 100.
79. O Ewigkeit! du Freudenwort!
80. Nieuwe zangwijze.
82. Herr Jesu Christ! dich zu uns wend
83. Fransche Cant. 104.
86. Nieuwe zangwijze.
87, Simeons Lofzang.
VFURNA
88, 162. Ps. 113.
92, 110, 121, 139. Ps. 24.
93. Liebster Jesu! wir sind hier.
95, 103, 126. Ps. 138.
96. Herr und Aeltster deiner Creutz- Gemeine!
98, 108, 111. Ps. 103.
100. Mein Hertzens Jesu!( verand.)
105. Was Gott thut, das ist wohlgethan.
106. Schmücke dich, o liebe Seele!

VIVIVIA
Vivivivi
ATA
VININ
LIJST DER EVANGELISCHC GEZANGEN.
No..
107. Nieuwe zangwijze. au 07 30s 1945) 109. Sieh, hie bin ich, Ehren- König!
112, 185. Vom Himmel hoch.
115. O Jesu Christ! dein Kripplein ist.
116, 117, 177. Ps. 150.
118. Hertzliebster Jesu!
119, 165. O Jesu, Quel der Gütigkeit! 122. Mein Hertzens Jesu!( verand.) n 123. o Haupt, voll Blut und Wunden! Nieuwe zangwijze.( basis) Ps. 17.
124.
125.
131. Maria's Lofzang.
132. Ps. 73.
134. Nieuwe zangwijze.
186, 167. Nieuwe zangwijze. 138. Ps. 47.
140.
142. Nieuwe zangwijze.
148. Ps. 105.
150. Ps. 22.
152. Ps. 19.
156. Ein veste Burg.( verand.)
159. Es ist das Heil.
Sollt ich meinem Gott.( verand.)
163, 188. Allein Gott in der Höh sey Ehr! 109. Ps. 58.
EST
178. Wo Gott der Herr nicht bey uns hält.
174. Ps. 31.
176. Singen wir aus Hertzen Grund!
178, 181. Wie schön leuchtet der Morgenstel
179. Was mein Gott will.
183. Ps. 119.
187. Nun ruhen alle Wälder.
190. Ps. 79.
oid bana siw
sms 0- stust) homish selfs bar
( basa) atsiitsgidow dat asb tudi 1100 W slose adsl odib sumde

CATECHISMUS,
OF
ONDERWIJZING
IN DE CHRISTELIJKE LEER, DIE IN DE NEDERLANDSCHE HERVORMDE KERKEN EN SCHOLEN GELEERD WORDT.
De eerste Zondag.
1. Vraag. Welke is uw cenige troost, beide in leven en sterven?
Antwoord. Dat ik met ligchaam en ziel, beide in leven en sterven, niet mijns, maar mijns getrouwen Zaligmakers, Jezus Christus, eigen ben: die, met zijn dierbaar bloed, voor al mijne zonden volkomenlijk betaald, en mij uit alle geweld des duivels verlost heeft; en alzoo bewaart, dat zonder den wil mijns hemelschen Vaders, geen haar van mijn hoofd vallen kan, ja ook, dat mij alle ding tot mijne zaligheid dienen moet. Waarom hij mij ook door zijnen Heiligen Geest van het eeuwige leven verzekert, en om voortaan voor hem te leven, mij van harte gewillig en bereid maakt.
2. Vr. Hoe vele stukken zijn u noodig te weten, opdat gij in dezen troost zalig leven en sterven moogt?
HET EERSTE DEEL.
VAN DES MENSCHEN ELLENDE. De 2. Zondag.
ellende? 3. Vr. Waaruit kent gij uwe
Antw. Uit de wet Gods. 4. Vr. Wat eischt de wet Gods van ons?
in eene hoofdsom: Matth. XXII: Antw. Dat leert ons Christus 37, 38, 39, 40. Gij zult liefhebben den Heer uwen God, met geheel uw hart, en met geheel uwe ziel, en met geheel uw verstand. Dit is het eerste en het groote gebod. En het tweede, aan dit gelijk, [ is]: gij zult uwen naaste liefhebben als u zelven. Aan. deze twee geboden hangt de gansche wet en de Profeten. komenlijk houden? 5. Vr. Kunt gij dit alles volAntw. Neen ik: want ik ben van nature geneigd God en mijnen naaste te haten.
Antw. Drie stukken: ten eerste, hoe groot mijne zonde en ellende zij ten andere, hoe ik van al mijne zonde en ellende verlost worde; ten derde, hoe
De 3. Zondag.
6. Vr. Heeft dan God den
ik Gode voor zulk eene verlos- mensch alzoo boos en verkeerd sing zal dankbaar zijn.
geschapen?
1
Antw.

AVIVING
WW/ Y!
ATS
TINANANIVAIVI
HARVAVA
2
CATECHISMUS. ZONDAG 3, 4, 5.
11. Vr. Is dan God ook niet barmhartig?
Antw. Neen hij; maar God heeft den mensch goed en naar zijn evenbeeld geschapen, dat is, in ware geregtigheid en heiligheid, opdat hij God, zijnen Schepper, regt kennen, Hem van harte lief hebben, en met Hem in de eeuwige zaligheid leven zou, om Hem te loven en te prijzen.
7. Vr. Van waar komt dan zulk een verdorven aard des menschen?
Antw. Uit den val en de ongehoorzaamheid van onze eerste voorouders, Adam en Eva, in het Paradijs, waar onze natuur alzoo verdorven is geworden, dat wij allen in zonden ontvan gen en geboren worden.
8. Vr. Maar zijn wij alzoo ver- verdiend hebben; is er eenig dorven, dat wij ganschelijk on- middel, waardoor wij deze straf bekwaam zijn tot eenig goed, en ontgaan mogen, en weder tot geneigd tot alle kwaad?
genade komen?
Antw. Ja wij, tenzij wij door
Antw. God wil, dat aan zijne
Antw. God is wel barmhartig,
maar Hij is ook regtvaardig: daarom eischt zijne geregtig heid, dat de zonde, welke tegen de allerhoogste Majesteit Gods gedaan is, ook met de hoogste, dat is, met de eeuwige straf, aan ligchaam en ziel gestraft worde.
HET TWEEDE DEEL. VAN DES MENSCHEN VERLOSSING. De 5. Zondag.
12. Vr. Aangezien wij dan, naar het regtvaardig oordeel Gods, tijdelijke en eeuwige straf
den Geest Gods wedergeboren geregtigheid genoeg geschiede;
worden.
daarom moeten wij aan dezelve, of door ons zelven, of door eenen anderen, volkomenlijk betalen.
De 4. Zondag.
9. Vr. Doet dan God aan den mensch geen onregt, dat Hij in zijne wet van hem eischt, wat hij niet doen kan?
13. Vr. Maar kunnen wij door ons zelven betalen?
Antw. In geenerlei wijze; maar wij maken ook de schuld nog dagelijks meerder.
Antw. Neen hij: want God heeft den mensch alzoo geschapen, dat hij dat kon doen, maar de mensch heeft zich zelven en bloot schepsel gevonden wor al zijne nakomelingen, door den, hetwelk voor ons betaalt?
14. Vr.
Kan ook ergens een
het ingeven des duivels en door moedwillige
Antw. Neen: want, ten eerongehoor- ste, wil God aan geen ander zaamheid van die gaven be- schepsel de schuld straffen, wel
roofd.
ke de mensch gemaakt heeft; 10. Vr. Wil God zulk een ten andere, kan ook geen bloot ongehoorzaamheid en afval on- schepsel den last van Gods ewigen toorn tegen de zonde dragestraft laten?
Antw. Neen Hij geenszins; gen, en andere schepselen daar
van verlossen.
maar Hij vertoornt zich schrikkelijk, beide over de aangeborene en werkelijke zonden, en wil die; door een regtvaardig oordeel, tijdelijk en eeuwiglijk straffen, gelijk Hij gesproken heeft:
15. Vr. Wat moeten wij dan voor eenen Middelaar en Verlosser zoeken? Antw. Zulk eenen, die e en regtvaardig waarachtig
niet blijft in al wat er ge- sterker dan alle schepselen, vervloekt zij een iegelijk, die mensch is, en nogtans ook schreven is in het boek der dat is, die ook waarachtig
wet, dat' ij dat doe!
God is.
DI

SORVAVARVA
CATECHISMUS.
De 6. Zondag.
16. Vr. Waarom moet hij een waarachtig en regtvaardig mensch zijn?
Antw. Omdat de regtvaardigheid van God vorderde, dat de menschelijke natuur, die gezondigd had, voor de zonde betaalde, en dat een mensch, zelf een zondaar zijnde, niet kon voor anderen betalen.
22. Vr. Wat is dan eenen Christen noodig te gelooven?
17. Vr. Waarom moet hij zamen ook waarachtig God zijn? Antw. Opdat hij, uit kracht Antw. Al wat ons in het Evanzijner Godheid, den last des gelie beloofd wordt, hetwelk ons toorns Gods aan zijne menschde Artikelen van ons algemeen heid dragen, en ons de gereg- loof in ééne hoofdsom leeren. en ongetwijfeld Christelijk getigheid en het leven verwerven en wedergeven mogt.
23. Vr. Hoe luiden die Artikelen?
18. Vr. Maar wie is die Middelaar, die zamen waarachtig God en waarachtig regtvaardig mensch is?
Antw. Onze Heer Jezus Christus, die ons van God tot wijsheid, regtvaardigheid, heiligmaking en tot eene volkomene verlossing geschonken is.
19. Vr. Waaruit weet gij dat? Antw. Uit het heilig Evangelie, hetwelk God zelf eerst in het Paradijs geopenbaard, en daarna door de heilige Patriarchen en Profeten heeft laten verkondigen, en door de offeranden en andere plegtigheden der wet laten voorbeelden, en ten laatste door zijnen eeniggeboren' Zoon vervuld.
De 7. Zondag.
20. Vr. Worden dan alle menschen weder door Christus zalig, gelijk zij door Adam zijn verdoemd geworden.
Antw. Neen zij, maar alleen degenen, die hem door een opregt geloof worden ingelijfd, en al zijne weldaden aannemen. 21. Vr. Wat is een opregt geloof?
ZONDAG 6, 7, 3.
3
in zijn woord geopenbaard heeft; maar ook een zeker vertrouwen, het Evangelie, in mijn hart hetwelk de Heilige Geest, door werkt, dat niet alleen aan anderen, maar ook aan mij, vergeving der zonden, eeuwige geregtigheid en zaligheid van God geschonken zij, uit loutere genade, alleen om de verdiensten van Christus.
Antw. Een opregt geloof is niet alleen een zeker weten of kennis, waardoor ik alles voor waarachtig houde, wat ons God
Vader, den Almagtige, SchepAntw. Ik geloof in God, den per des hemels en der aarde: En in Jezus Christus, zijzen Heer; die ontvangen is van nen eeniggeboren' Zoon, onden Heiligen Geest, geboren uit de maagd Maria; die geleden heeft onder Pontius Piven en begraven, nedergedaald latus, is gekruisigd, gestorter helle, ten derden dage weder opgestaan van de dooden, opgevaren ten hemel, zittende ter regterhand Gods, des almagtigen Vaders; van waar hij komen zal om te oordeelen de levenden en de dooden.
Ik geloof in den Heiligen Geest. Ik geloof eene heilige, algemeene, Christelijke Kerk, vergeving der zonden, wederde gemeenschap der heiligen, opstanding des vleesches, en een eeuwig leven.
De 8. Zondag.
tikelen verdeeld? 24. Vr. Hoe worden deze Arste is van God den Vader, en Antw. In drie deelen: het eerGod den Zoon, en onze verlosonze schepping; het andere, van sing; het derde, van God den Heiligen Geest, en onze heiligmaking.
1.
25. Vr.

VAATA!
VINANIMIV
HAMVAT
UHUHUHU
CATECHISMUS. ZONDAG 8, 9, 10, 11, 12
dat wij weten, dat God alles geschapen heeft, en nog door zij ne Voorzienighoid onderhoudt?
Antw. Dat wij in allen tegen spoed geduldig, in voorspoed dankbaar zijn mogen, en in alles, wat ons nog toekomen kan, een goed toevoorzigt hebben op onzen getrouwen God en Vader, dat ons geen schepsel van zijne liefde scheiden zal, aangezien alle schepselen alzoo in zijne hand zijn, dat zij, tegen zijnen wil, zich nog roeren noch bewegen kunnen.
25. Vr. Aangezien er maar een eenig Goddelijk wezen is, waarom noemt gij den Vader, den Zoon en den Heiligen Geest? Antw. Omdat God zich alzoo in zijn woord geopenhaard heeft, dat deze drie onderscheidene personen, de eenige, waarachtige en eeuwige God zijn.
VAN GOD DEN VADER. De 9. Zondag.
26. Fr. Wat gelooft gij met deze woorden: Ik geloof in God, den Vader, den Almagtige, Schepper des hemels en der aarde?
VAN GOD DEN ZOON.
De 11. Zondag. 29. Vr. Waarom wordt de Zoon van God Jezus, dat is Zaligmaker genoemd?
Antw. Dat de eeuwige Vader van onzen Heer, Jezus Christus, die hemel en aarde, met al wat er in is, uit niet geschapen heeft, die ook dezelve nog door zijnen eeuwigen raad en voorzienigheid onderhoudt en regeert, om zijns Zoons Christus wil, mijn God en mijn Vader is; op wien ik alzoo vertrouw, dat ik niet twijfele, of Hij zal mij
Antw. Omdat hij ons zalig maakt, en van onze zonden ver lost; daar benevens, dat bij nie mand anders eenige zaligheid te zoeken of te vinden is. 30,
Vr. Gelooven dan die ook aan den eenigen Zaligmaker Je
met alle nooddruft des ligchaams zus, die hunne zaligheid en wel en der ziel verzorgen, en ook al vaart bij de heiligen, bij zich het kwaad, hetwelk Hij mij in zelven, of ergens elders zoeken? dit jammerdal toeschikt, mij ten
Antw. Neen zij, maar zij ver
beste keeren; omdat Hij zulks loochenen met de daad den eenidoen kan als een almagtig God, gen Heiland en Zaligmaker Jeen ook doen wil als een ge- zus, ofschoon zij hem met den
trouw Vader.
mond roemen: want van twee één, of Jezus moet geen volkomen Zaligmaker zijn, of die de 27. Vr. Wat verstaat gij door zen Zaligmaker met een waar de Voorzienigheid Gods? geloof aannemen, moeten alles Antw. De almagtige en alom- in hem hebben, wat tot hunne tegenwoordige kracht van God, zaligheid noodig is. door welke Hij hemel en aarde, mitsgaders alle schepselen, als met zijne hand nog onderhoudt,
De 12. Zondag.
31. Vr. Waarom is hij Chrisen alzoo regeert, dat loof en tus, dat is, een Gezalfde, ge
De 10. Zondag.
gras, regen en droogte, vrucht- noemd? bare en onvruchtbare jaren,
Antw. Omdat hij van God,
spijze en drank, gezondheid en den Vader. verordend, en met krankheid, rijkdom en armoe- den Heiligen Geest is gezalfd, de, en alle dingen, niet bij ge- tot onzen hoogsten Profeet en val, maar van zijne vaderlijke Leeraar, die ons den verborgen
hand ons toekomen.
28. Pr. Waartoe dient ons,
raad en wil van God aangaande open onze verlossing volkomenlijk ge

CATECHISMUS. ZONDAG 12, 13, 14, 15, 16. 5 openbaard heeft; en tot onzen| Heiligen Geestes, eenigen Hoogepriester, die ons heeft; opdat hij ook het ware aangenomen met de eenige offerande zijns lig- zaad van David zij, aan zijne chaams verlost heeft, en ons met broeders in alles gelijk, uitge zijne voorbidding steeds voor- nomen de zonde. treedt bij den Vader; en tot onzen eeuwigen Koning, die ons met zijn woord en Geest regeert, en ons bij de verworvene verlossing beschut en behoedt. 32. Vr. Maar waarom wordt gij een Christen genoemd?
36. Vr. Wat nuttigheid overkomt u door de heilige ontvanging en geboorte van Christus?
Antw. Dat hij onze Middelaar volkomene heiligheid, mijne is, en met zijne onschuld en zonden, waarin ik ontvangen en geboren ben, aangezigt bedekt. voor Gods
De 15. Zondag.
Antw. Omdat ik door het geloof een lidmaat van Christus, en alzoo aan zijne zalving deelachtig ben; opdat ik zijnen naam bekenne, en mij zelven tot een levend dankoffer hem offere, en met een vrij en goed geweten, in dit leven, tegen de zonde en den duivel strijde, en hier namaals in eeuwigheid met hem over alle schepselen regere.
De 13. Zondag. 33. Vr. Waarom is hij Gods eeniggeborenen Zoon genoemd, zoo wij toch ook Gods kinderen zijn?
Antw. Daarom, dat Christus alleen de eeuwige natuurlijke Zoon van God is; maar wij zijn om zijnen wil, uit genade, tot kinderen Gods aangenomen. 34. Vr. Waarom noemt gij hem onzen Heer?
Antw. Omdat hij ons, ligchaam en ziel, van al onze met zonden. niet met goud of met zilver, maar met zijn dierbaar bloed, gekocht, en van alle geweld des duivels verlost, en ons alzoo zich tot een eigendom gemaakt heeft.
HUFUFUF VAVAVA
De 14. Zondag. 35. Vr. Wat is dat gezegd: die ontvangen is van den Heiligen Geest, geboren uit de maagd Maria?
Antw. Dat de eeuwige Zoon van God, die waarachtig en eeuwig God is en blijft, de ware menschelijke natuur, uit het vleesch en bloed van de maagd Maria, door de werking des
het woordje, geleden? 37. Vr. Wat verstaat gij bij
Antw. Dat hij aan ligchaam en ziel, den ganschen tijd zijns derheid aan het einde zijns lelevens op aarde, maar inzondervens, den toorn Gods tegen de zonde van het gansche menscheopdat hij met zijn lijden, als lijke geslacht gedragen heeft; met het eenige zoenoffer, ligchaam en ziel van de eeuwige verdoemenis verlossen,
ons
en ons Gods genade, geregtigheid en het eeuwige leven verwerven zou.
38. Vr. Waarom heeft hij ontus geleden? der den Regter Pontius PilaAntw. Opdat hij, onschuldig, veroordeeld zijnde, ons daaronder den wereldlijken Regter mede van het strenge oordeel van God, dat over ons gaan zou, bevrijden zou.
39. Vr. Heeft het iets meer in, dat hij gekruisigd is geweest, dan of hij met een anderen dood gestorven ware?
Antw. Ja het: want daardoor ben ik zeker, dat hij de vervloeking, die op mij lag, op zich geladen heeft, omdat de vloekt was. dood des kruises van God verDe 16. Zondag.
tus zich tot in den dood moe43. Vr. Waarom heeft Christen vernederen?
Antw.

AVAVAVivivivivivivIVINIVIVANS
ATXANANHVV
VAVAUHVAVAU
3
CATECHISMUS. ZONDAG 16, 17, 18.
Antw. Daarom, dat van wege, worden wij ook door zijne kracht de geregtigheid en waarheid opgewekt tot een nieuw leven; Gods, niet anders voor onten derde, is de opstanding van ze zonden kon betaald worden, Christus een zeker pand van dan door den dood van Gods onze zalige opstanding. Zoon.
41. Vr. Waarom is hij begraven geworden?
De 18. Zondag.
Antw. Om daarmede te betuigen, dat hij waarlijk gestorven is.
46. Vr. Wat verstaat gij daarmede, opgevaren ten hemel? Antw. Dat Christus voor de oogen zijner jongeren van de aarde ten hemel is opgeheven, en dat hij ons ten goede dáár is, tot dat hij wederkomt, om te oordeelen de levenden en de dooden.
47. Vr. Is dan Christus niet bij ons tot aan het einde der wereld, gelijk hij ons beloofd heeft? Antw. Christus is waarachtig mensch en waarachtig God; naar zijne menschelijke natuur Antw. Dat door zijne kracht is hij niet meer op aarde, maar onze oude mensch met hem ge- naar zijne godheid, majesteit, kruisigd, gedood en begraven genade en geest wijkt hij nimwordt; opdat de booze lusten mermeer van ons. van het vleesch in ons niet meer
48. Vr. Maar zoo de menschregeren, maar dat wij ons zel- heid niet overal is, waar de
ven hem tot eene offerande der dankbaarheid opofferen.
godheid is, worden dan die twee
44. Vr. Waarom volgt er, nedergedaald ter helle?
naturen in Christus niet van elkander gescheiden?
Antw. Ganschelijk niet: want mitsdien de godheid onbegri pelijk en overaltegenwoordig is, zoo moet volgen, dat zij
Antw. Opdat ik in mijne hoogste aanvechtingen verzekerd zij, en mij ganschelijk vertrooste, I dat mijn Heer Christus, door zij- wel buiten hare aangenomene ne onuitsprekelijke benaauwd- menschheid is, en nogtans ook heid, smarten, verschrikkingen in dezelve is, en persoonlijk met en helsche kwalen, in welke hij, haar vereenigd blijft. in zijn gansche lijden, maar inzonderheid aan het kruis gezonken was, mij van de
49. Vr. Wat uut ons de hemelvaart van Christus?
2
Antw. Ten eerste, dat hij in
helsche benaauwdheid en pijn den hemel voor het aangezigt
verlost heeft.
42. Vr. Zoo dan Christus voor ons gestorven is, hoe komt het, dat wij ook moeten sterven? Antw. Onze dood is geene bevoor onze zonden, maar alleen eene afsterving der zonden, en een doorgang tot het eeuwige leven.
taling
43. Vr. Wat verkrijgen wij meer voor nuttigheid uit de offerande en dood van Christus
aan het kruis?
zijns Vaders onze Voorspreker is: ten andere, dat wij ons vleesch in den hemel tot een zeker pand hebben, dat hij, als 45. Vr. Wat nut ons de op- het Hoofd, ons, zijne lidmaten,
standing van Christus?
ook tot zich zal nemen; ten der
Antw. Ten eerste, heeft hij de, dat hij ons zijnen Geest tot door zijne opstanding den dood een tegenpand zendt, door wiens geregtigheid, die hij door zijnen ven is, waar Christus is, zitoverwonnen, opdat hij ons de kracht wij zoeken wat daar bodood ons verworven had, kon tende ter regterhand Gods, en deelachtig maken; ten andere, niet wat op de aarde is.
De
De 17. Zondag.
1

CATECHISMUS. ZONDAG 19, 20, 21, 22.
De 21. Zondag.
De 19. Zondag.
50. Vr. Waarom werd daarbij gezet, zittende ter regterhand Gods?
Antw. Dat Christus daarom ten hemel gevaren is, opdat hij zich zeiven dáár bewijze als het Hoofd zijner Christelijke Kerk, door hetwelk de Vader alle dingen regeert.
51. 7r. Wat nuttigheid brengt ons nu deze heerlijkheid van ons Hoofd Christus?
54. Vr. Wat gelooft gij van de heilige, algemeene, Christelijke Kerk?
Antw. Dat de Zoon van God, uit het gansche menschelijke geslacht, zich eene gemeente, tot het eeuwige leven uitverkoren, door zijnen Geest en woord in eenigheid des waren geloofs, van het begin der wereld tot aan het einde, vergadert, beschermt en onderhoudt; en dat ik daarvan een levend lidmaat ben, en eeuwig zal blijven.
55. Vr. wat verstaat gij door de gemeenschap der heiligen?
Antw. Eerstelijk, dat alle en elk geloovige, als lidmaten, aan den Heer Christus en aan al zijne schatten en gaven gemeenschap hebben; ten andere, dat elk zich moet schuldig weten, zijne gaven, ten nutte en tot zaligheid der andere lidmaten, gewillig en met vreugde aan te leggen.
Antw. Dat ik in alle droefenis en vervolging, met een opgerigt hoofd, even denzelfden, die zich te voren om mijnen wil voor Gods gerigt gesteld, en al den vloek van mij weggenomen heeft, tot eenen Regter uit den hemel verwachte; Antw. Dat God, om het gedie al zijne en mijne vijanden noegdoen van Christus, aan al in de eeuwige verdoemenis wer- mijne zonden, ook mijnen zonpen, maar mij, met alle uit- digen aard, waarmede ik al mijn verkorenen, tot zich in de he- leven lang te strijden heb, nimmelsche blijdschap en heerlijk- mermeer wil gedenken, maar heid nemen zal.
56. Vr. Wat gelooft gij van de vergeving der zonden?
mij uit genade de geregtigheid van Christus schenken, opdat ik nimmermeer in het gerigt van God kome.
De 22. Zondag.
57. Vr. Wat troost geeft u de opstanding des vleesches?
Antw. Eerstelijk, dat hij zaAntw. Dat niet alleen mijne men met den Vader en den ziel, na dit leven van stonden Zoon, waarachtig en eeuwig aan, tot Christus, haar Hoofd, God is; ten andere, dat hij zal opgenomen worden; maar ook aan mij gegeven is, op- dat ook dit mijn vleesch, door dat hij mij, door een opregt de kracht van Christus opgegeloof, aan Christus en al zij- wekt zijnde, weder met mijne ne weldaden deelachtig make, ziel vereenigd, en aan het heermij trooste, en bij mij eeu- lijk ligehaam van Christus gewig blijve.
lijkvormig zal worden.
58. Vr.
Antw. Eerstelijk, dat hij door zijnen Heiligen Geest, in ons, zijne lidmaten, de hemelsche gaven uitgiet; daarna, dat hij ons met zijne magt tegen alle vijanden beschut en bewaart.
HURUFORMAVA
52. Vr. Wat troost u de wederkomst van Christus, om te oordeelen de levenden en de dooden!
VAN GOD DEN HEILIGEN GEEST.
De 20. Zondag.
53. Vr. Wat gelooft gij van den Heiligen Geest?
7

NALALALALA
VANAVANIN
i\/\/
CAMAHAV
8
CATECHISMUS. ZONDAG 22, 23, 24, 25,
58. Vr. Wat troost schept gij| alleen door het geloof, aanne uit het Artikel van het eeuwi- men en mij tocëigenen kan. ge leven?
De 24. Zondag.
62. Vr. Maar waarom kunnen onze goede werken niet de ge regtigheid voor God, of een stuk van dezelve zijn?
Antw. Daarom, dat de gereg tigheid, die voor Gods gerigt bestaan kan, gansch volkomen en aan de wet van God in alle stukken gelijkmatig zijn moet; en dat ook onze beste werken in dit leven alle onvolkomen e met zonden bevlekt zijn.
Antw. Dat, nademaal ik nu het beginsel der eeuwige vreugde in mijn hart gevoele, ik na dit leven volkomene zaligheid bezitten zal, welke geen oog gezien, en geen oor gehoord heeft, en in geens menschen hart gekomen is, en dat, om God daarin eeuwig te prijzen.
VAN DE REGTVAARDIGING. De 23. Zondag.
59. Vr. Maar wat baat het u nu, dat gij dit alles gelooft? Antw. Dat ik in Christus voor God regtvaardig ben, en een erfgenaam van het eeuwige
leven.
60. Vr. Hoe zijt gij regtvaardig voor God?
Antw. Alleen door een opregt geloof in Jezus Christus: alzoo, dat, al is het, dat mij mijn geweten beklaagt, dat ik tegen al de geboden Gods zwaarlijk gezondigd, en van dezelve geen gehouden heb, en nog steeds tot alle boosheid geneigd ben, nogtans God, zonder eenige mijner verdienste, uit loutere genade, mij de volkomene genoegdoening, geregtigheid en heiligheid van Christus schenkt en toerekent, even als had ik nooit zonde gehad noch gedaan, ja als had ik ook al de gehoorzaamheid volbragt, welke Christus voor mij volbragt heeft, zoo
63. Vr. Hoe, verdienen onze goede werken niet, welke God nogtans in dit en in het toeko mende leven wil beloonen?
Antw. Deze belooning ge niet uit verdienste, schiedt maar uit genade. 64. Vr. Maar maakt deze leer geen zorgelooze en goddelooze menschen?
Antw. Neen zij: want het is onmogelijk, dat, zoo wie Chris tus door een waarachtig geloo ingeplant is, niet zou voort brengen vruchten der dankbaarheid.
VAN DE SACRAMENTEN
De 25. Zondag.
65. Vr. Aangezien dan alleen het geloof ons aan Christus en al zijne weldaden deelachtig maakt, van waar komt zulk een geloof?
Antw. Van den Heiligen Geest, werkt, door de verkondiging van het heilig Evangelie, hetzelve sterkt door het ge bruik der Sacramenten. 66. Vr. Wat zijn de Sacramenten? Antw. De Sacramenten zijn maar daarom, dat alleen de heilige, zichtbare waarteekenen
met een geloovig hart aanneem. verre ik zulk eene weldaad die het geloof in onze harten 61. Vr. Waarom zegt gij, dat gij alleen door het geloof regtvaardig zijt?
Antw. Aiet, dat ik van wege de waardigheid van mijn geloof Gode aangenaam ben,
genoegdoening, geregtigheid en
heiligheid van Christus mijne opdat Hij ons, door het ge
en zegelen, van God ingezet,
derzelve,
de beloften
geregtigheid voor God is, en bruik
dat ik dezelve niet anders, dan van het Evangelie des te be
ter

MAAARA
CATECHISMUS. ZONDAG 25, 26, 27.
9
ter te verstaan geven en ver-| gestort heeft; daarna ook door zegelen zou: namelijk, dat Hij den Heiligen Geest vernieuwd en tot lidmaten van Christus geheiligd te zijn, opdat wij hoelanger hoe meer der zonden afsterven, en in een godzalig, onstraffelijk leven wandelen.
ons, van wege het eenig slagtoffer van Christus, aan het kruis volbragt, vergeving der zonden en het eeuwige leven uit genade schenkt.
67. Vr. Zijn dan beide het Woord en de Sacramenten daarhenen gerigt, of daartoe verordend, dat zij ons geloof op de offerande van Jezus Christus aan het kruis, als op den eenigen grond onzer zaligheid, wijzen? Antw. Ja zij toch: want de Heilige Geest leert ons in het Evangelie,
en verzekert ons
door de Sacramenten, dat onze volkomene zaligheid in de eenige offerande van Christus staat, die voor ons aan het kruis geschied is.
68. Vr. Hoeveel Sacramenten heeft Christus in het Nieuwe Verbond of Testament ingezet? Antw. Twee, namelijk den heiligen Doop en het heilig
Avondmaal.
VAN DEN HEILIGEN DOOP.
De 26. Zondag.
71. Vr. Wáár heeft ons Christus toegezegd, dat hij ons zoo zeker met zijn bloed en Geest wässchen wil, als wij met het doopwater gewassehen worden?
Antw. In de inzetting des Doops, welke aldus luidt: gaut henen, onderwijst alle volken, dezelve doopende in den naam des Vaders, en des Zoons, en des Heiligen Geestes. En: die geloofd zal hebben, en gedoopt zal zijn, zal zalig worden maar die niet zal geloofd hebben, zal verdoemd worden.
Deze belofte wordt ook herhaald, waar de Schrift den Doop het bad der wedergeboorte, en de afwassching der zonden noemt.
De 27. Zondag.
72. Vr. Is dan het uiterlijk waterbad de afwassching der zonden zelve?
Antw. Neen het: want alleen het bloed van Jezus Christus, en de Heilige Geest reinigt ons van alle zonden.
69. Vr. Hoe wordt gij in den heiligen Doop vermaand en verzekerd, dat de eenige offerande van Christus, aan het kruis geschied, u ten goede komt?
73. Vr. Waarom noemt dan de Heilige Geest den Doop, het bad der wedergeboorte en de afwassching der zonden?
Antw. Alzoo, dat Christus dit uitwendig waterbad ingezet, en daarbij toegezegd heeft, dat ik zoo zeker met zijn bloed en Geest Antw. God spreekt alzoo niet van de onreinheid mijner ziel, zonder groote oorzaak, namedat is, van al mijne zonden, lijk: niet alleen om ons daargewasschen ben, als ik uitwen- mede te leeren, dat gelijk de dig met het water, hetwelk de on- onzuiverheid des ligchaams door zuiverheid des vleesches pleegt het water, alzoo ook onze zonweg te nemen, gewasschen ben. den door het bloed en den Geest 70. Vr. Wat is het, met het van Jezus Christus weggenomen bloed en den Geest van Chris- worden; maar veel meer, opdat tus gewasschen te zijn? Hij ons door dit goddelijk pand en waarteeken wil verzekeren, dat wij zoo waarachtig van onze zonden geestelijk gewasschen zijn, als wij uitwendig met water gewasschen worden. 74. Vr.
Antw. Het is vergeving der zonden van God uit genade te hebben, om het bloed van Chrishetwelk hij in zijne offerande aan het kruis voor ons uittus,

ANAVANANIVINS
HAHAVAT
10
CATECHISMUS. ZONDAG 27, 28.
74. Vr. Zal men ook de jon-| hand ontvang en mondelijk g ge kinderen doopen?
niet.
Antw. Ja; want mitsdien zij zoo wel als de volwassenen in het verbond van God en in zijne gemeente begrepen zijn, en dat hun door Christus bloed de
verlossing van de zonden, en de Heilige Geest, die het geloof werkt, niet minder dan aan de volwassenen toegezegd wordt, zoo moeten zij ook, door den Doop, als door het tecken des verbonds, in de Christelijke Kerk ingelijfd, en van de kinderen der ongeloovigen onderscheiden worden, gelijk in het Oude Verbond of Testament door de Besnijdenis geschied is, voor welke in het Nieuwe Verbond de Doop ingezet is.
76. Vr. Wat is dat te zeggen, het gekruisigde ligchaam Christus te eten en zijn ver goten bloed te drinken?
Antw. Het is niet alleen, met een geloovig hart, het gansche lijden en sterven van Christus aan te nemen, en daardoor ver geving der zonden en het ee wige leven te verkrijgen, maar ook daar benevens door den Hei ligen Geest, die zamen in Chris tus en in ons woont, alzoo met zijn heilig ligchaam hoe langer hoe meer vereenigd te worden, dat wij, al is het dat Christus in
den hemel is en wij op aarde zijn, nogtans vleesch van zijn vleesch, en been van zijne hee nen zijn, en dat wij door éénen Geest( als leden van één li chaam door ééne ziel) eeuwiglijk leven en geregeerd worden. 77. Vr. Wáár heeft Christus beloofd, dat hij de geloovigen alzoo zeker met zijn ligchaam en bloed wil spijzen en laven, als zij van dit gebroken brood elen en van dezen drinkbeker drin ken?
in den nacht, in
Antw. In de Inzetting des Avondmaals, welke aldus luidt: ( 1 Kor. XI: 23-26) Onze Heer Jezus nam, van dit gebroken wellen hij verraden werd, brood te eten, en van dezen het brood; en als hij gedankt drinkbeker te drinken bevolen had, brak hij het, en zeide: heeft, en daarbij ook belooft: eerstelijk, dat zijn ligchaam zoo zeker voor mij aan het kruis geofferd en gebroken, en zijn
neemt, eet! dat is mijn lig chaam, hetwelk voor u broken' wordt; doet dat tot mijne gedachtenis. Des
bloed voor mij vergoten is, als lijks[ nam] hij ook den drinkik met oogen zie, dat het brood beker na het eten des Avonddes Heeren voor mij gebroken, maals, en zeide: deze drinken de drinkbeker mij medege- beker is het Nieuwe Testament in mijn bloed; doet dat, dat hij zelf mijne ziel, met zijn zoo dikwijls als gij[ dien] zult gekruisigd ligchaam en vergo- drinken, tot mijne gedachte
deeld wordt; en ten andere,
ten bloed, zoo zeker tot het eeu- nis. Want zoo dikwijls als wige leven spijst en laaft, als ik gij dit brood zult eten, en de het brood en den drinkbeker des zen drinkbeker zult drinken, Heeren( als zekere waarteeke- zoo verkondigt den dood des nen van het ligchaam en bloed Heeren tot dat hij komt. van Christus) uit des dienaars
Deze toezegging wordt ook her. haald
VAN HET HEILIG AVONDMAAL VAN ONZEN HEER JEZUS CHRISTUS.
De 28. Zondag.
75. Vr. Hoe wordt gij in het heilig Avondmaal vermaand en verzekerd, dat gij aan de eenige offerande van Christus, aan het kruis volbragt, en aan al zijn goed gemeenschap hebt?
Antw. Alzoo, dat Christus aan mij en alle geloovigen, tot zijne gedachtenis,

HAVA
HUFURU HARU
CATECHISMUS. ZONDAG 28, 29, 30.
11
haald door den heiligen Apostel deelachtig worden, als wij dePaulus, waar hij spreekt: 1 Kor. ze heilige waarteekenen met X: 16, 17. De drinkbeker der dankzegging, welken wij [ dankzeggende] zegenen, is die niet eene gemeenschap aan het bloed van Christus? Het brood, hetwelk wij breken,
den ligchamelijken mond tot zijne gedachtenis ontvangen; en dat al zijn lijden en gehoorzaamheid zoo zeker ons eigen zijn, als hadden wij zelven in eigen persoon alles geleden, is dat niet eene gemeenschap en Gode voor onze zonden geaan het ligchaam van Chris- noeg gedaan.
De 30. Zondag.
tus? Want één brood[ is het], [ 200] zijn wij velen één liqchaam, dewijl wij allen aan één brood deelachtig zijn.
80. Vr. Welk onderscheid is er tusschen het Nachtmaal des Heeren en de Paapsche Mis?
Antw. Het Nachtmaal des Heeren betuigt ons, dat wij volkomene vergeving van alle zonden hebben, door de eenige offerande van Jezus Christus, welke bij zelf éénmaal aan het kruis volbragt heeft, en dat wij door den Heiligen Geest Christus worden ingelijfd, die, naar zijne menschelijke natuur, niet op de aarde, maar in den hemel is, ter regterhand Gods, zijns Vaders, en dáár van ons wil aangebeden zijn. Maar de Mis leert, dat de levenden en de dooden niet door het lijden van Christus vergeving der zonden hebben, tenzij zelven van de Mispriesters geofChristus nog dagelijks voor deferd worde; en dat Christus ligchamelijk onder de gestalte van het brood en den wijn is, en daarom ook daarin moet aangebeden worden. En alzoo is de Mis in den grond anders niet, dan eene verloochening van de eenige offerande en het lijden van Jezus Christus, en eene vervloekte afgoderij.
81. Vr. Voor wie is het Avondmaal des Heeren ingesteld?
De 29. Zondag.
78. Vr. Wordt dan uit brood en wijn het wezenlijke ligchaam en bloed van Christus? Antw. Neen; maar gelijkerwijs het water in den Doop niet in het bloed van Christus veranderd wordt, noch de afwassching der zonde zelve is,( waarvan het alleen een Goddelijk waarteeken en verzekering is) alzoo wordt ook het brood in het Avondmaal niet het ligchaam van Christus zelve, hoewel het, naar den aard en de eigenschap der Sacramenten, het ligchaam van Christus Jezus genoemd wordt. 79. Vr. Waarom noemt dan Christus het brood zijn ligchaam, en den drinkbeker zijn bloed, of het Nieuwe Verbond door zijn bloed, en Paulus de gemeenschap aan het ligchaam en bloed van Christus? Antw. Christus spreekt alzoo niet zonder groote oorzaak, namelijk niet alleen om ons daarmede te leeren, dat, gelijk brood en wijn dit tijdelijk leven onderhouden, alzoo ook zijn gekruisigde ligchaam en vergoten bloed de waarachtige spijs en drank zijn, waardoor onze zielen ten eeuwigen leven gevoed worden; maar veel meer, om ons door deze zigtbare teekenen en panden te verzekeren, dat wij Zoo waarachtig aan zijn waar ligehaam en bloed, door de werking des Heiligen Geestes,
Antw. Voor degenen, die zich zelven van wegen hunne zonden mishagen, en nogtans vertrouwen, dat dezelve hun om Christus wil vergeven zijn, en dat ook de overblijvende zwakheid met zijn lijden en sterven bedekt zij; en die ook begeeren hoe langer hoe meer hun geloof te sterken, en hnn leven
te

SNEALALALALAL
ANANANAN
VIVIVAVIVAHAHAY
CATECHISMUS. ZONDAG 30, 31, 32.
12
te beteren. Maar de geveinsden, en die zich niet met
ten waar hart tot God bekeeeten en drinken zich zelren, Pen het oordeel.
82. Vr. Zal men ook tot dit Avondmaal laten komen, die zich met hunne bekentenis en leven als ongeloovige en goddelooze menschen aanstellen?
85. Vr. Hoe wordt het He melrijk toegesloten en ontslo ten door den Christelijken ban?
Antw. Alzoo, als achtervol gens het bevel van Christus, degenen, die onder den Christe lijken naam, onchristelijke leer of leven voeren, nadat zij me nigmaal broederlijk vermaand zijnde, van hunne dwalingen en schandelijk leven niet afstaan willen, aan de gemeente, of degenen, die van de gemeente daartoe verordend zijn, aange bragt worden; en zoo zij naar de vermaning niet vragen, van henlieden, door het verbieden der Sacramenten, uit de Chris en van God telijke gemeente, zelven uit het rijk van Christus gesloten worden, en wederom als lidmaten van Christus en van zijne gemeente aangeno men, wanneer zij waarachtige betering beloven en bewijzen.
Antw. Neen: want alzoo wordt het verbond van God ontheiligd, en zijn toorn over de gansche gemeente verwekt; daarom is de Christelijke Kerk schuldig, naar de ordening van Christus en zijne Apostelen, zulken( tot dat zij betering huns levens bewijzen) door de sleutelen des Hemelrijks uit te sluiten.
De 31. Zondag.
83. Vr. Wat zijn de sleutelen des Hemelrijks? Aniw. De verkondiging van het heilig Evangelie en de Christelijke ban, of uitsluiting uit de Christelijke gemeente, door welke twee stukken het Hemelrijk den geloovigen opengedaan, en den ongeloovigen toegesloten wordt.
HET DERDE DEEL. VAN DE DANKBAARHEID.
De 32. Zondag.
86. Vr. Aangezien wij uit on 84. Vr. Hoe wordt het Hemel- ze ellende, zonder eenige onzer rijk door de prediking van het heilige Evangelie ontsloten en toegesloten?
verdiensten, alleen uit genade, door Christus verlost zijn, waar om moeten wij dan nog goede werken doen?
Antw. Alzoo, als achtervolAntw. Daarom, dat Christus, gens het bevel van Christus, aan allen en aan een' iegelijk nadat hij ons met zijn bloed ge geloovige verkondigd en open- kocht en vrijgemaakt heeft, lijk betuigd wordt, dat hun( zoo ook door zijnen Heiligen Geest dikwijls zij de beloften van het tot zijn evenbeeld vernieuwt, Evangelie met een waar geloof opdat wij met ons gansche leven aannemen) waarachtig al hunne Gode dankbaarheid voor zijne zonden van God, om de verdien- weldaden bewijzen, en Hij door Isten van Christus, vergeven ons geprezen worde: daarna ook, geloovigen, en die zich niet van loof uit de vruchten verzekerd zijn; daarentegen aan alle on- dat elk bij zich zelven van zijn ge harte bekeeren, verkondigd en zij, en dat door onzen godzalibetuigd wordt, dat de toorn gen wandel onze naaste ook voor Gods, en de eeuwige verdoe- Christus gewonnen worde. 87. Vr. Kunnen dan zij niet menis op hen ligt, zoo lang zij
zich niet bekeeren; volgens wel- zalig worden, die in hun godke getuigenis van het Evangelie, deloos ondankbaar leven voortGod, beide in dit en in het toe- varende, zich tot God niet be
komende leven, oordeelen wil.
keeren?

VAVA
CATECHISMUS. ZONDAG 32, 33, 34.
Antw. In geenerlei wijze:| beeld, noch eenige getjkenis want de Heilige Schrift zegt: maken,[ van hetgeen] boven dat geen onkuische, afgodendienaar, echtbreker, dief, gierigaard, dronk aard, lasteraar, noch roover, noch dergelijke, het rijk van God beërven zal.
in den hemel is, noch[ van hetgeen] onder op de aarde is, noch[ van hetgeen] in de wateren onder de aarde is. Gij zult u voor die niet buigen, noch hun dienen: want Ik, de HEER, uw God, ben een ijverig God, die de misdaad der vaderen bezoek aan de kinderen, aan het derde en aan het vierde[ lid] dergenen, die Mij haten; en doe barmhartigheid aan duizenden dergenen, die Mij liefhebben, en mijne geboden onderhouden.
De 33. Zondag.
88. Vr. In hoe veel stukken bestaat de waarachtige bekeering des menschen?
Antw. In twee stukken: in de afsterving van den ouden, en in de opstanding van den
nieuwen mensch.
89. Vr. Wat is de afsterving van den ouden mensch?
Antw. Het is een hartelijk leedwezen, dat wij God door onze zonden vertoornd hebben, en dezelve hoe langer hoe meer haten en vlieden.
90. Vr. Wat is de opstanding van den nieuwen mensch?
Antw. Het is eene hartelijke vreugd in God door Christus, en een lust en liefde om naar den wil van God in alle goede werken te leven.
91. Vr. Maar wat zijn goede
werken?
2
Antw. Alleen die uit een waar geloof, naar de wet van God, Hem ter eere geschieden, en niet, die op ons goeddunken of menschen inzettingen gegrond zijn.
VAN DE WET.
De 34. Zondag. 92. Vr. Hoe luidt de wet des
Heeren?
Antw. God sprak alle deze
woorden:
Exod. XX: 2-17. Deut. V: 6-21.
Ik ben de HEER, uw God, die u uit Egypteland, uit het dienst huis uitgeleid heb.
Het eerste Gebod. Gij zult geen andere Goden voor mijn aangezigt hebben. Het tweede Gebed. Gij zult u geen gesneden
13
Het derde Gebod. Gij zult den naam des HEEREN, uws Gods, niet ijdelijk gebruiken; want de HEER zal niet onschuldig houden, die zijnen naam ijdelijk gebruikt.
Het vierde Gebod. Gedenkt aan den Sabbatdag dat gij dien heiligt: zes dagen zult gij arbeiden en al uw werk doen; maar de zevende dag is de Sabbat des HEEREN, uws Gods,[ dan] zult gij geen werk doen, gij, noch uw zoon, noch nwe dochter. [ noch] uw dienstknecht, noch uwe dienst.ruagd, noch uw vee, noch uw vreemdeling, die in uwe poorten is; want in zes dagen heeft de HEER den hemel en de aarde gemaakt, de zee en alles, wat daarin is, en Hij rustte te zevenden dage; daarom zegende de HEER den Sabbatdag, en heiligde denzelven.
Het vijfde Gebod.
Eert uwen vader en uwe moeder, opdat uwe dagen verlengd worden in het land, dat u de HEER, uwe God, geeft.
Het zesde Gebod. Gij zult niet doodslaan. Het zevende Gebod. Gij zult niet echtbreken. Het achtste Gebod. Gij zult niet stelen.
Het

XAVINIVAS
NANANIVINVIHRVAVHUHUHU
14
CATECHISMUS. ZONDAG 34, 35, 36.
Het negende Gehod. Gij zult geen valsche getuigenis spreken tegen naaste.
uwe
eene andere wijze vereeren, dan Hij in zijn woord bevolen heeft. 97. Fr. Mag men dan ganschelijk geene beelden maken?
te schuldig zijn.
94. Vr. Wat gebiedt God in het eerste Gebod?
Antw. God kan noch mag op eenigerlei wijze afgebeeld wor den; maar al is het dat de schepselen, kunnen afgebeeld worden, zoo verbiedt toch God hunne beeldtenis te maken en te hebben, om die te vereeren, of Gode daardoor te dienen. 98. Vr. Maar zou men de beelden in de Kerken als boeken der leeken niet mogen lijden?
Het tiende Gebod. Gij zult niet begeeren uws naasten huis: gij zult niet begeeren uws naasten vrouw, noch zijnen dienst knecht, noch zijne dienstmaagd, noch zijnen os, noch zijnen ezel, noch iets, dat van uwen naaste is.
93. Vr. Hoe worden deze tien geboden verdeeld?
Antw. In twee tafelen: waarAntw. Neen; want wij moeten van de eerste leert, hoe wij ons jegens God zullen houden, de niet wijzer zijn dan God, die andere, wat wij aan onzen naas- zijne Christenen, niet door
stomme beelden, maar door de levende verkondiging zijns woords, wil onderwezen hebben.
Antw. Dat ik, zoo lief als mij mijner ziele zaligheid is, alle afgoderij, tooverij, waarzegging, superstitie of bijgeloof, aanroepen van heiligen of van andere schepselen, mijde en vliede; en den eenigen waren God regt leere kennen, Hem alleen vertrouwe, in alle oot- eed, maar ook met onnoodig moedigheid en lijdzaamheid mii zweren, den naam van God
De 36 Zondag.
99. Vr. Wat wil het derde gebod?
tweede gebod?
Antw. Dat wij God op geeAntw. Dat wij niet alleen met vloeken of met eenen valschen
niet lasteren noch misbruiken, noch ons, met ons stilzwijgen en toezien, aan zulke schrikkelijke zonden deelachtig wi ken en in een woord, dat we den heiligen naam van God ne anders dan met vreeze en van bied gebruiken, opdat pen
aan Hem alleen onderwerpe, van Hem alleen alles goeds verwachte, Hem van ganscher harte liefhebbe, vreeze en eere: alzoo dat ik' eer van alle schepselen afga en die varen laat, dan dat ik in het allerminste tegen zijnen wil doe.
95. Vr. Wat is afgoderij? Antw. Afgoderij is, in de plaats van den eenigen waren God, die zich in zijn woord
ons regt bekend, aangeroepen en in al onze woorden en werken geprezen worde. 100.
r. Is het dan zoo groote
geopenbaard heeft, of bene- zonde Gods naam met zweren Ivens denzelven iets anders te zich ook over hen vertoornt, en vloeken te lasteren, dat God
versieren of te hebben, waarop de mensch zijn vertrou- die, zoo veel als hun mogelijk
wen zet.
De 35 Zondag.
is, het vloeken en zweren niet helpen weren en verbieden? Antw. Ja gewisselijk: want er is geen grooter zonde, noch 96. Vr. Wat eischt God in het die God meer vertoornt, dan
nerlei wijze afbeelden, noch op/ dood te straffen bevolen heeft.
de lastering zijns naams, waar om hij ook dezelve met den
De

AAAA
UUNIVU
CATECHISMUS. ZONDAG 37, 38, 39, 40, 41.
De 37. Zondag.
101. Vr. Mag men ook Godzaliglijk bij den naam van God eenen eed zweren?
Antw. Ja, als het de Overheid van hare onderdanen, of anderzins ook de nood vordert, om trouw en waarheid daardoor te bevestigen, en dat tot Gods eer en des naasten zaligheid: want zulk eedzweren is in Gods woord gegrond, en daarom ook van de heiligen in het Oude en Nieuwe Testament regt gebruikt geweest.
102. Vr. Mag men ook bij de heiligen of bij eenige andere schepselen eenen eed zweren? Antw Neen: want een' regten eed zweren is God aanroepen, dat Hij, als die alleen het hart kent, der waarheid getuigenis wil geven, en mij straffen, indien ik valschelijk zweer, welke eer aan geene schepselen toebehoort.
15
liefde en trouw bewijze, en mij aan hunne goede leer en straf met behoorlijke gehoorzaamheid onderwerpe, en ook met hunne zwakheid en gebreken geduld hebbe, aangezien het Gode belieft ons door hunne hand te regeren.
De 40. Zondag.
105. Vr. Wat eischt God in het zesde gebod?
Antw. Dat ik mijnen naaste noch met gedachten, noch met woorden, of eenig gelaat, veel minder met de daad, door mij zelven, of door anderen onteere, hate, kwetse of doode; maar dat ik alle wraakgierigheid aflegge, ook mij zelven niet kwetse, of moedwillig in eenig gevaar begeve: waarom ook de Overheid het zwaard draagt, om weren. den doodslag te
106. Vr. Maar dit gebod schijnt alleen van het doodslaan te spreken?
Antw. God, verbiedende den doodslag, leert ons, dat Hij den wortel des doodslags, als nijd, haat, toorn en wraakgierigheid haat, en zulks alles voor eenen doodslag houdt?
107. Vr. Maar is het genoeg, dat wij onzen naaste, gelijk gezegd is, niet dooden?
Antw. Neen: want God, verbiedende den nijd, haat en toorn, gebiedt, dat wij onzen naaste liefhebben als ons zelven, en jegens hem geduld, vrede, zachtmoedigheid, barmheid bewijzen, zijne schade, hartigheid en alle vriendelijkzoo veel ons mogelijk is, afkeeren, en ook aan onze vijanden goed doen.
De 41. Zondag.
De 38. Zondag. 103. Vr. Wat gebiedt God in het vierde gebod?
Antw. Eerstelijk, dat de Kerkdienst of het Predikambt, en de Scholen onderhouden worden; en dat ik, inzonderheid op den Sabbat, dat is, op den Rustdag, tot de gemeente van God naarstiglijk kome, om Gods woord te hooren, de Sacramenten te gebruiken, God, den Heer, openlijk aan te roepen, en den armen Christelijke handreiking te doen: ten andere, dat ik al de dagen mijns levens van mijne booze werken viere, den Heer door zijnen Geest in mij werken late, en alzoo den eeuwigen Sabbat in dit leven aanvange.
De 39. Zondag. 104. Vr. Wat wil God in het vijfde gebod?
zevende gebod? 108. Vr. Wat leert ons het
Antw. Dat ik mijnen vader en Antw. Dat alle onkuischheid mijne moeder. van God vervloekt is; en dat en allen, die over mij gesteld zijn, alle' eer, vijand zijnde, kuisch en tuchwij daarom, derzelver van harte
te

AVANS
Vivivi
ANANIMIVIVARAUFH
CATECHISMUS. ZONDAG 41, 42, 43, 44, 45.
16
telijk leven moeten, hetzij in den heiligen huwelijken staat,
of buiten denzelven.
109. Vr. Verbiedt God in dit gebod niet meer dan echtbreken en dergelijke schanden?
Antw. Dewijl ons ligchaam en onze ziel tempelen des Heiligen Geestes zijn, zoo wil Hij, dat wij die beide zuiver en heilig bewaren daarom verbiedt Hij alle onkuisehe daden, gebaren, woorden, gedachten, lusten, en wat den, mensch daartoe trekken kan.
laden wil: insgelijks, dat ik in het gerigt en alle andere handelingen, de waarheid lief hebbe, opregtelijk spreke en be kenne: ook mijns naasten eer en goed gerucht, naar mijn vermogen, voorsta en bevordere.
De 44. Zondag.
113. Vr. Wat eischt van ons het tiende gebod?
Antw. Dat ook de minste lust of gedachte tegen eenig gebod van God in ons hart nimmermeer kome; maar dat wij, te allen tijde, van ganscher harte, aller zonden vijand zijn, en lust tot alle geregtigheid hebben.
114. Vr. Maar kunnen degenen, die tot God bekeerd zijn, deze geboden volkomenlijk houden?
Antw. Neen zij: want ook de allerheiligsten, zoo lang zij in dit leven zijn, hebben maar een klein beginsel' van deze gehoor zaamheid; doch alzoo, dat zij met een ernstig voornemen, niet alleen naar sommige, maar naar alle geboden van God beginnen te leven.
De 42. Zondag.
110. Vr. Wat verbiedt God in het achtste gebod?
Antw. God verbiedt niet alleen het stelen en rooven, hetwelk de overheid straft; maar Hij noemt ook dieverij, alle booze stukken en aanslagen, waarmede wij onzes naasten goed aan ons denken te brengen, hetzij met geweld of schijn van regt, als met onregt gewigt, elle, maat, ware, munt, woeker of door eenig middel 115. Vr. Waarom laat God ons van God verboden: waarbij ook alle gierigheid, alle misbruik dan zoo scherpelijk de tien ge en verkwisting zijner gaven. boden prediken, indien toch 111. Vr. Maar wat gebiedt niemand dezelve' in dit leven God in dit gebod?
houden kan?
Antw. Dat ik mijns naasten nut, waar ik kan en mag, bevordere, met hem alzoo handele, als ik wilde, dat men met mij handele: daarbij ook, dat ik getrouw arbeide, opdat ik den nooddruftigen helpen mag. De 43. Zondag.
Antw. Eerstelijk, opdat wij ons leven lang onzen zondigen aard hoe langer hoe meer lee ren kennen, en des te begee riger zijn om de vergeving der zonden en de geregtigheid in Christus te zoeken: daarna dat wij zonder onderlaten ons benaarstigen, en God bidder de genade des Heiligen Geestes, opdat wij langs zom meer naar het evenbeeld van God vernieuwd worden, totda
om
Antw. Dat ik tegen niemand valsche getuigenis geve, nieImands woorden verkeere, geen wij tot deze voorgestelde volko
menheid na dit leven geraken
112. Vr. Wat wil het negende gebod?
achterklapper of lasteraar zij niemand ligtelijk en onverhoord oordeele, of helpe verdoemen: maar allerlei leugen en bedriegen, als eigene werken des Duivels, vermijde, tenzij ik den zwaren toorn van God op mij
VAN HET GEBED
De 45. Zondag. 116. Vr. Waarom is het gebe voor de Christenen noodig?
Anti

THRVARAAAA
CATECHISMUS. ZONDAG 45, 46, 47, 48.
De 46. Zondag.
120. Vr. Waarom heeft Christus ons geboden God alzoo aan te spreken: Onze Vader?
Antw. Opdat hij van stonden aan, in het begin van ons gebed, in ons de kinderlijke vreeze en toevoorzigt tot God verwekken zou, het welke de grond onzes gebeds is; namelijk, dat God onze Vader door Christus geworden is, en dat Hij ons veel minder afslaan zal, hetgeen wij van Hem met een regt geloof bidden, dan onze vaders ons aardsche dingen ontzeggen.
121. Vr. Waarom wordt hier toegedaan: die in de hemelen [ zijt]?
Antw. Omdat wij van de hemelsche Majesteit Gods niet aardschelijk gedenken, en van zijne almagt alle nooddruft des ligehaams en der ziel verwachten zouden.
De 47. Zondag.
Antw. Daarom, dat hetzelve het voornaamste stuk der dankbaarheid is, welke God van ons vordert; en dat God zijne genade en den Heiligen Geest alleen aan hen geven wil, die Hem, met hartelijke zuchten, zonder ophouden, daarom bidden, en daarvoor danken.
117. Vr. Wat behoort tot zulk een gebed, dat Gode aangenaam is, en van Hem verhoord wordt?
Antw. Eerstelijk, dat wij alleen den eenigen waren God, die zich in zijn woord geopenbaard heeft, om al hetgeen Hij ons geboden heeft te bidden, van harte aanroepen: ten andere, dat wij onzen nood en onze ellende regt en grondig kennen, opdat wij ons voor het aangezigt van zijne Majesteit verootmoedigen: ten derde, dat wij dezen vasten grond hebben, dat Hij ons gebed, niettegenstaande wij zulks onwaardig zijn, om des Heeren Christus wil, zekerlijk wil verhooren, gelijk Hij ons in zijn woord beloofd heeft.
En vergeef ons onze schulden, gelijk ook wij vergeven aan onze schuldenaren;
VANE VANAVAN
En leid ons niet in verzoeking, maar verlos ons van den booze!
118. Vr. Wat heeft God ons Antw. Uw naam worde gebevolen van Hem te bidden? heiligd, dat is, geef ons eerAntw. Alle geestelijke en lig- stelijk, dat wij U regt kennen, chamelijke nooddruft, welke de en Ü in al uwe werken, in welHeer Christus begrepen heeft in ke uwe almagt, wijsheid, goedhet gebed, dat hij zelf ons ge- heid, geregtigheid, barmbartigheid en waarheid klaarlijk schijnen, heiligen, roemen en prijzen: daarna ook, dat wij al ons leven, gedachten, woorden en werken alzoo schikken en rigten, dat uw naam om onzen wil' niet gelasterd, maar geëerd en geprezen worde.
leerd heeft. 119. Vr. Hoe luidt dat gebed? Antw. Onze Vader, die in de hemelen[ zijt]!
Uw naam worde geheiligd; Uw Koningrijk kome; Uw wil geschiede op aarde, gelijk ook in den hemel;
Geef ons heden ons dagelijksch brood;
d
Want uw is het koningrijk, en de kracht, en de heerlijk heid in de eeuwigheid. Amen!
2.
17
122. Vr. Welk is de eerste bede?
De 48 Zondag.
123. Vr. Welk is de tweede bede?
Antw. Uw koningrijk kome, dat is, regeer ons alzoo door uw woord en uwen Geest, dat wij ons langs zoo meer aan U onderwerpen: bewaar en vermeerder uwe Kerk, verstoor de werken des duivels', en alle ge2
weld

IVIVANS
AVIVA
AVAN
MIXINAHAN
18 CATECHISMUS. ZONDAG 48, 49, 50, 51, 52. weld, hetwelk zich tegen U| ook de boosheid, die ons altijd verheft, mitsgaders alle booze aanhangt, om het bloed van raadslagen, die tegen uw heilig Christus niet toerekenen, alzoo woord bedacht worden, tot dat wij ook de getuigenis uwer gede volkomenheid uws Rijks toe- nade in ons bevinden, dat ons waar in Gij alles zult gansche voornemen is, aan onze naasten van harte te vergeven. De 52. Zondag. 127. Vr. Welk is de zesde bede?
kome, zijn in allen.
De 49. Zondag.
124. Vr. Welk is de derde bede?
Antw. Uw wil geschiede op aarde, gelijk in den hemel; dat is, geef, dat wij en alle menschen onzeu eigenen wil verzaken, en uwen wil, die alleen goed is, zonder eenig tegenspreken gehoorzaam zijn; opdat alzoo een iegelijk zijn ambt en beroep zoo gewillig en getrouw moge bedienen en uitvoeren, ais de Engelen in den
hemel doen.
IN
Antw. En leid ons niet in
verzoeking, maar verlos ons van den booze; dat is, dewijl wij van ons zelven zoo zwak kunnen bestaan, en daartoe onzijn, dat wij niet een oogenblik ze doodvijanden, de duivel, de wereld en ons eigen vleesch niet ophouden ons aan te vechten: wil ons toch behoeden en sterken door de kracht uws Heiligen Geestes, opdat wij in dezen geestelijken strijd niet onderliggen, maar altijd sterken wederstand doen, tot dat wij eindelijk te eenemaal de overhand behouden.
De 50. Zondag.
125, Vr. Welk is de vierde
bede?
128. Vr. Hoe besluit gij uw gebed?
Antw. Geef ons heden ons dagelijks brood; dat is, wil ons met alle nooddruft des ligchaams verzorgen, opdat wij daardoor bekennen, dat Gij de eenige oorsprong van alle goed zijt, en dat noch onze zorg, noch arbeid, noch uwe gaven,
Antw. Want uw is het Koningrijk, en de kracht, en de heerlijkheid, in de eeuwigheid; dat is, zulks alles bidden wij van U, daarom, dat Gij, als
onze Koning en aller dingen zonder uwen zegen, ons gedijën magtig, den wil en het vermoen dat wij derhalve ons ver- gen hebt, om ons alles goeds te trouwen van alle schepselen af- geven, en dat alles, opdat daar trekken, en op U alleen stellen.
De 51. Zondag.
126. Vr. Welk is de vijfde bede?
door niet wij, maar uw heilige naam eeuwig geprezen worde. 129. Vr. Wat beduidt het woord, Amen. Antw. Amen is te zeggen; het zal waar en zeker zijn, want mijn gebed veel zekerder van God verhoord is, dan ik in mijn hart gevoel, dat ik zulks van Hem begeer.
Antw. En vergeef ons onze schulden, gelijk ook wij vergeven aan onze schuldenaren; dat is, wil aan ons, arme zondaren, al onze misdaden, en
CHRIS

AAAA
CHRISTELIJKE GEBEDEN,
DIE IN DE VERGADERING DER GELOOVIGEN EN ELDERS GEBRUIKT WORDEN.
www
O eeuwige God, en allergenadigste Vader! wij verootmoedigen ons uit grond des harten voor uwe hooge Majesteit, tegen welke wij zoo menigmaal en gruwelijk gezondigd hebben, en bekennen, zoo Gij met ons wilt in het regt gaan, dat wij niet anders dan den eeuwigen dood verdiend hebben. Want boven dien dat wij allen door de erfzonde voor U onrein en kinderen des toorns zijn, ontvangen uit zondig zaad, en in ongeregtigheid geboren, waardoor allerhande booze lusten, tegen U en onze naasten strijdende, in ons wonen; zoo hebben wij met de daad uwe geboden nog menigmaal en zonder einde overtreden, nalatende wat Gij ons geboden had, en doende wat ons klaarlijk verboden was. Wij hebben als schapen gedwaald en hebben grootelijks tegen U gezondigd, hetwelk wij bekenbekeere en leve, en dat uwe barmhartigheid oneindig is, die Gij bewijst aan degenen, die zich tot U bekeeren, roepen wij U van harte aan, in vertrouwen op onzen Middelaar Jezus Christus, die het Lam Gods is, dat de zonden der wereld is wegnemende, en bidden U, dat Güj wilt medelijden hebben met onze zwakheid, ons om Christus wil al onze zonden vergevende. Wasch ons in de zuivere fontein zijns bloeds, opdat wij rein en sneeuw wit worden. Dek onze naaktheid met zijne onnoozelheid en geregtigheid, om de eer uws naams. Reinig ons verstand van alle blindheid, en onze harten van allen moedwil en hardnekkigheid. Open thans den mond uws Dienaars, en vervul dien met uwe wijsheid en kennis, opdat hij uw woord rein en vrijmoedig verkondige. Bereid ook ons aller harten, opdat wij hetzelve hooren, verstaan en bewaren mogen. Schrijf uwe wetten( naar uwe beloften) de tafelen onzer harten
nen
daarin te wandelen, tot prijs
en het is ons van harte in leed: ja wij belijden ter onze en geef ons lust en kracht kleinigheid, en ten prijze uwer ontferming te onswaarts dat onze zonden het getal van de haren onzes hoofds te boven gaan, en dat wij tien duizend pond schuldig zijn, waartegen wij niet hebben om te betalen. Waarom wij ook niet waardig zijn uwe kinderen genoemd te wezen, noch onze oogen op te slaan ten hemel, en onze gebeden voor U uit te spreken. Nogtans, o Heere God, en barmhartige Vader! wetende dat Gij den dood des zondaars niet begeert, maar dat hij zich wij bekennen bij ons zelven, en
des Zondags na de Predikatie. Almagtige, barmhartige God!
2*
beGebed des Zondags voor de Predikatie.
en eer uws naams, en tot stichting uwer gemeente. Dit alles, o genadige Vader! bidden en begeeren wij in den naam van Jezus Christus, die ons alzoo heeft leeren bidden: Onze Vader, enz.
EEN GEBED VOOR ALLEN NOOD DER CHRISTENHEID.

iviviviviviviviviviVAVINAVINNS
KANVIVIVA
CHRISTELIJKE GEBEDEN.
20
belijden voor U, gelijk de waarheid is, dat wij niet waardig zijn onze oogen op te slaan ten hemel, en ons gebed voor U te brengen, indien Gij aanzien wilt onze verdiensten en waardigheid; want onze gewetens beschuldigen ons, en onze zonden geven getuigenissen tegen ons. Wij weten ook, dat Gij regtvaardig Regter zijt, straffende de zonden dergenen, die uwe geboden overtreden. Maar, o Heer! naardien Gij ons bevolen hebt, U in allen nood aan te roepen, en uit uwe onuitsprekelijke barmhartigheid beloofd hebt onze gebeden te verhooren, niet van wege onze verdiensten die geene zijn, maar om de verdiensten van onzen Heer Jezus Christus, dien gij ons tot een' Middelaar en Voorspreker voorgesteld hebt; zoo verzaken wij alle andere hulp, en hebben onze toevlugt alleen tot uwe barmhartigheid.
ook, o Heer! bij die kastijdin gen, die Gij ons dagelijks zij toeschikkende, dat Gij u te regt over ons vertoornt. Want aangezien dat Gij regtvaardig zijt, zoo straft Gij niemand zonder oorzaak; en wij zien ook nog uwe hand verheven, om ons nog meer te straffen. Maar al ware het, dat Gij ons nog veel harder straftet, dan Gij tot nog toe gedaan hebt, ja al vielen al de plagen over ons, waarmede Gij de zonden van uw volk Is raël bezocht hebt, zoo zouden wij nogtans moeten bekennen, dat Gij ons geen onregt doen zoudt.
een
Maar, o Heer! Gij zijt onze God, en wij zijn maar aarde en stof; Gij zijt onze Schepper, en wij zijn het werk uwer handen Gij zijt onze Herder, en wij zijn uwe schapen; Gij zijt onze Verlosser, en wij zijn het, die g verlost hebt; Gij zijt onze Va der, en wij zijn uwe kinderen en erfgenamen. Daarom, straf
Eerstelijk, o Heer! benevens ons toch niet in uwen toorn, de ontelbare weldaden, die Gij maar kastijd ons genadiglijk. En in het gemeen aan alle menschen onderhoud veel meer het werk, op aarde bewijst, hebt Gij ons dat Gij in ons door uwe barminzonderheid zoo vele genade hartigheid begonnen hebt, opdat gedaan dat het ons onmogelijk de gansche wereld wete en be is, die te bedenken of uit te kenne, dat Gij onze God en Za spreken namelijk, dat gij ons ligmaker zijt. Uw volk Israel verlost hebt uit de jammerlijke heeft U zoo menigmaal ver dienst des duivels en alle afgo- toornd, en Gij hebt hen te reg derij, waarin wij gevangen la- gestraft, maar zoo dikwijls zu gen, en hebt ons gevoerd tot het bich wederom tot U bekeerden, licht uwer waarheid, en tot de hebt Gij hen altijd in genade aankennis van uw heilig Euange- genomen. En hoe zwaar ook lium. hunne zonden en misdaden wadoor onze ondankbaarheid deze ren, zoo hebt Gij nogtans die uwe weldaden vergeten, wij plagen, welke hun toebereid wa zijn van U afgeweken, en heb- ren, afgewend van wege het ver ben onze eigene begeerlijkheden bond, hetwelk Gij gemaakt hebt gevolgd, U niet eerende, ge- met uwe dienaren, Abraham, lijk wij schuldig waren. Daarom Izak en Jakob, en hebt alzoo hebben wij gruwelijk gezondigd, het gebed uws' volks nooit van o Heer! en U grootelijks ver- U verstooten. Nu hebben w toornd, dat wij, zoo Gij met ons door uwe genade even dat zelf wildet handelen, naar dat wij de verbond, hetwelk gij in de verdiend hebben, niet anders hand van Jezus Christus onzen zouden hebben te verwachten, Middelaar tusschen U en alle dan den eeuwigen dood en de geloovigen hebt opgerigt: ja Ja wij merken het is nu zoo veel heerlijker en
Verdoemenis.
hiach

AAAA
CHRISTELIJKE GEBEDEN.
krachtiger, nadat Christus, met zijn heilig lijden en sterven en zijnen ingang in zijne heerlijkheid, hetzelve bevestigd en vervuld heeft. Daarom, o Heer! verzakende ons zelven, en alle menschelijke hulp, hebben wij onze toevlugt alleen tot het zalige genadeverbond, door hetwelk onze Heer Jezus Christus ( tot eene volkomene offerande zijn ligchaam éénmaal aan het kruis voor ons overgevende) ons met U in eeuwigheid verzoend heeft. Daarom, o Heer! zie aan het aanschijn uws Gezalfden, en niet onze zonden, opdat uw toorn door zijn voorbidden gestild worde, en dat uw aanschijn over ons lichte tot onze vreugde en zaligheid.
21
roeijen alle valsche leeraars, grijpende wolven en huurlingen, die hunne eigene eer en nuttigheid zoeken, en niet de eer uws heiligen naams alleen, noch der armen menschen welvaart en zaligheid.
Wil ook al uwe Christelijke gemeenten, die Gij overal geroepen hebt, genadiglijk bewaren en regeren, in eenigheid des waarachtigen geloofs en godzaligheid des levens, opdat uw Rijk dagelijks toeneme, en des satans rijk te niet ga, tot dat uw Rijk volkomen worde, als Gij alles in allen zijn zult.
Inzonderheid bidden wij U voor de Overheden, die het U beliefd heeft over ons te stellen; voor de Hoog Mogende Heeren Staten Generaal van deze Vereenigde Nederlanden, en voor den Raad van Staat, voor N. onzen getrouwen Gouverneur, voor mijne Heeren de Staten van dit Land, en de Heeren Gecommitteerde Raden, voor mijne Heeren van den Hove Provinciaal; en voor den achtharen Magistraat, Schout, Burgemeesteren Schepenen en Raad dezer Stad. Verleen hun allen uwe genade en gaven, een iegelijk in zijn beroep en staat, waarin hij van U gesteld is, opdat zij het volk, dat Gij hun toevertrouwd hebt, wijs regeren, kloek beschermen, uwe dienst getrouw handhaven, en de justitie aan hunne onderdanen regt bedienen. Wil met uwen Heiligen Geest in hunne zamenkomsten, opdat zij in alle zaken, niet anders dan hetgeen goed en behoorlijk is, besluiten, en daarna hetzelve ook gelukkig uitvoeren mogen; ten einde deze Landen de kwaaddoeners gestraft, en de van hunne vijanden bewaard naam daardoor geëerd, en het vromen voorgestaan zijnde, uw ningen, Christus Jezus, beRijk van den Koning der Kovorderd moge worden, en wij
een gerust en stil leven leiden
moWil ons ook voortaan in uw heilig geleide en uwe bescherming aannemen en ons regeren met uwen Heiligen Geest, die dagelijks meer en meer ons vleesch met al zijne wellusten doodende, ons vernieuwe tot een beter leven, en in ons voortbrenge waarachtige vruchten des geloofs, waardoor uw naam in eeuwigheid geloofd en geprezen worde, en wij met vurige begeerte alle vergankelijke dingen verachtende, alleen aan de hemelsche mogen gedenken. En overmits het U behaagt, dat men bidde voor alle menschen, wij bidden U, dat Gij uwen zegen strekken wilt over de leer van uw heilig Evangelium, opdat het overal verkon- voorzitten digd en aangenomen worde, opdat de gansche wereld vervuld worde met uwe zaligmakende opdat de onwetende bekeerd, de zwakke gesterkt worde. en een iegelijk uwen heiligen naam, niet alleen met woorden, maar ook met de daad grootmake en heilige.
kennis.
Wil tot dat einde getrouwe Dienaars in uwen oogst zenden en die zelf alzoo begaven, dat zij hunne dienst getrouw mogen bedienen. Daarentegen wil uit

VivivivivAVAVIVINAVIVANS
iVivi
KATHAHAR
GEBEDEN.
Om alle deze dingen bidden wij U, gelijkerwijs onze getrouwe Heer en Zaligmaker Jezus Christus ons zelf geleerd heeft: Onze Vader, enz.
22
CHRISTELIJKE
mogen in alle godzaligheid en eerbaarheid.
Verder bidden wij U voor onze medebroeders, die onder den Paus of Turk vervolging lijden. Wil hen met uwen Heiligen Geest troosten, en genadig daaruit verlossen; laat niet toe, dat Christenheid ganschelijk
uwe verwoest,
en de gedachtenis uws naams op aarde uitgeroeid worde, dat niet de vijanden uwer waarheid zich beroemen tot uwe oneer en lastering. Maar indien het uwe Goddelijke wil is, dat de gevangene Christenen met hunnen dood der waarheid getuigenis geven, en uwen naam prijzen, zoo geef hun troost in hun lijden, dat zij zulks van uwe Vaderlijke hand opnemen, en daarom uwen wil volgende, volstandig blijven, hetzij in leven of in sterven, tot uwe eer, tot stichting uwer gemeente en tot hunne zaligheid.
O hemelsche Vader! uw woord Wij bidden U ook voor allen, is volkomen en bekeert de ziedie Gij kastijdt met armoede, len, eene waarachtige getuigegevangenis, krankheid des lig- nis, den ongeleerden wijsheid chaams of aanvechting des gees- gevende, en der blinden oogen tes. Troost hen allen, o Heer! verlichtende, een krachtig midnaar dat Gij weet, dat hun nood del ter zaligheid voor allen, die Maar overmits wi is eischende. Geef, dat hunne gelooven. kastijding hun diene tot kennis van nature niet allen blind, hunner zonden, en betering huns maar onbekwaam zijn tot eenig levens. Wil hun ook geven vol- goed; en dat Gij ook niemand standig geduld, verzoet hun lij- helpen wilt, dan die ootmoedig den, en verlos hen eindelijk; en verslagen zijn van hart; bid opdat zij zich over uwe goed- den wij U, dat Gij ons verstand heid verblijden, en uwen naam wilt verlichten met uwen Heilieeuwiglijk prijzen. gen Geest, en ons geven een Eindelijk, o Heer! wil ons en de zachtmoedig hart, van hetwelk onzen, mitsgaders alles wat ons alle opgeblazenheid en vleescheaangaat, in uwe bewaring ne- lijke wijsheid geweerd is: opdat men. Geef, dat wij in ons beroep naar uwen wil mogen leven, en de gaven, die wij van uwen zegen ontvangen, alzoo gebruiken, dat zij ons niet verhinderen, maar veel meer tot het eeuwig ieven bevorderlijk zijn. Sterk ons ook in alle aanvechtingen, opdat wij, in het ware geloof strijdende, overwinnen mogen, en hier namaals met Christus het eeuwige leven bezitten.
wij, uw woord hoorende, hetzelve regt verstaan mogen, en ons leven daarnaar aanstellen. Wil ook genadiglijk bekeeren allen, die nog van uwe waarheid afdwalen, opdat wij allen te zamen U eendrachtiglijk dienen, in waarachtige heiligheid en ge regtigheid al de dagen van ons leven. Dit begeeren wij alleen om Christus wil, die ons in zij nen naam aldus heeft leeren bidden
Daarna wordt de gemeente verlaten met den gewonen zegen.
Ontvangt den zegen des Heeren!
DE HEER ZEGENE U, EN BEHOEDE UI DE HEER DOE ZIJN AANGEZIGT OVER U LICHTEN EN ZIJ U GENADIG! DE HEER VERHEFFE ZIJN AANGEZIGT OVER U ΕΝ GEVE U VREDE!
Amen.
Een gebed vóór de leer van den Catechismus.

TAVAVAR
VAHAUFNAUFVE OF VAVA
CHRISTELIJKE GEBEDEN.
den, en ook belooft te verhoo-| wij hebben berouw en leedweren: Onze Vader, enz.
zen, dat wij u vertoornd hebben, wij beschuldigen ons zelven, en beklagen onze misdaden, begeerende, dat Gij genadiglijk onze ellendigheid wilt aanzien. Wil U over ons ontferEen gebed na de leer van den Catechismus.
23
O genadige, barmhartige God men, o allergoedertierendste God en Vader! wij danken U, dat en Vader; en ons vergeven al Gij niet alleen ons in uw veronze zonden, om het heilig lijbond genomen hebt, maar ook den van uwen lieven Zoon Jezus onze kleine kinderen, hetwelk Christus. Wil ons ook verleeGij hun niet alleen verzegeld nen de genade van uwen Heilihebt door den heiligen doop, gen Geest, die ons onze ongemaar ook dagelijks bewijst, als regtigheden van ganscher harte Gij uwen lof volmaakt uit hun- leere kennen, en ons zelven regt nen mond, om alzoo de wijze mishagen: opdat de zonde in ons wereld te beschamen. Wij bid- moge gedood worden, en wij in den U, vermeerder in hen uwe een nieuw leven opstaan, in hetgenade, dat zij in Christus, uwen welk wij opregte vruchten der Zoon, altijd toenemen en was- heiligheid en geregtigheid voortsen, tot dat zij hunnen volkomen mannelijken ouderdom in alle wijsheid en geregtigheid erlangen. Geef ons ook genade, dat wij hen in uwe kennis en vreeze, gelijk Gij ons bevolen hebt, onderwijzen, opdat door hunne godzaligheid' het rijk des satans verstoord worde, en het Rijk van Jezus Christus in deze en andere gemeenten versterkt worde, tot eer vau uwen heiligen naam, en tot hunne eeuwige zaligheid, door Jezus Christus. Amen.
Dat ook onze
brengen, die U door Jezus Christus mogen aangenaam zijn. Wil ons ook uw heilig woord naar uwen Goddelijken wil te verstaan geven, dat wij daaruit al ons vertrouwen op U alleen leeren stellen, en van alle schepselen aftrekken. oude mensch met al zijne begeerten van dag tot dag meer en meer gekruisigd worde, en dat wij ons U opofferen tot een levend offer, ter eere van uwen heiligen naam, en tot stichting van onzen naaste, door onzen Heer Jezus Christus, die ons heeft geleerd en Een kort gebed vóór de Pre- bevolen alzoo te bidden; Onze
dikatie in de week.
Vader, enz.
Hemelsche Vader, eeuwige en barmhartige God, wij bekennen en belijden voor uwe Goddelijke Majesteit, dat wij arme ellendige zondaren zijn, ontvangen en geboren in alle boosheid en verderf, geneigd tot alle kwaad en onnut tot eenig goed; en dat wij met ons zondig leven, zonder ophouden uwe heilige geboden overtreden waardoor wij uwen toorn tegen ken, en naar oordeel, op ons
Een kort gebed na de Predikatie in de week.
Heer, almagtige God! laat uwen heiligen naam om onzer zonden wil niet gelasterd worden; want wij hebben op menigerlei wijze tegen U gezondigd, mitsdien wij uw heilig woord niet gehoorzaam zijn, zoo als het betaamt;
ons verweken met onwetendheid en murmuuw regtvaardig reren uwen toorn dagelijks tegen laden de eeuwions verwekken: daarom straft ge verdoemenis. Maar, o Heer! gij ons te regt. Maar, o Heer! zijt
ge

AVIVA
AN!!! ///// A
NE42
VOIVATNAR
CHRISTELIJKE GEBEDEN.
gedachtig aan uwe groote barm-, belofte, vergeven al onze zonhartigheid, en ontferm U over ons. Geef ons kennis en leedwezen over onze zonden, en betering onzes levens. Sterk de Dienaars uwer Kerken, opdat zij getrouw en standvastig uw heilig woord mogen verkondigen; en de Overheid uws volks opdat zij het wereldlijke zwaard met geregtigheid en bescheidenheid mogen voeren. Bewaar ons voor alle valschheid en ontrouw. Verstoor alle booze en listige raadslagen, die tegen uw Woord en Kerk overdacht worden. O Heer! onttrek ons niet uwen Geest en uw Woord, maar geef ons vermeerdering des geloofs en in alle kruis en tegenspoed lijdzaamheid en standvastigheid. Kom uwer Kerk te hulp, verlos haar van allen overlast, bespotting en tirannij. Sterk ook alle zwakke en bedroefde harten, en zend ons uwen vrede, door Jezus Christus, onzen Heer, die ons deze zekere belofte gegeven heeft voorwaar, voorwaar, ik zeg u, al wat gij den Vader zult bidden in mijnen naam,[ dat] zal Hij u geven, en heeft ons alzoo bevolen te bidden: Onze Vader, enz.
den, om het heilig lijden en bloedvergieten van onzen Heer en Zaligmaker Jezus Christus: want zij zijn ons van harte leed. Verlicht ook onze harten, opdat wij, alle werken der duisternis afgelegd hebbende, als kinderen des lichts, in een nieuw leven mogen wandelen, in alle Godzaligheid. Geef ook uwen zegen tot de verkondiging van uw Goddelijk woord. Verstoor alle werken des duivels. Sterk all Kerkendienaars en Overheden uws volks. Troost alle vervolgde en benaauwde harten, door Jezus Christus, uwen lieven Zoon, die ons beloofd heeft, dat Gij ons alles, wat wij in zijnen naam bidden, zekerlijk geven zult, en daarom ons alzoo heeft leeren bidden: Onze Vader, enz.
24
Het Avondgebed.
Het Morgengebed.
O barmhartige Vader! wij danken U, dat Gij dezen nacht zoo getrouw voor ons gewaakt hebt, en bidden U, dat Gij ons wilt sterken met uwen Heiligen Geest, die ons voortaan geleide, dat wij dezen dag, mitsgaders al de dagen onzes levens, mogen besteden tot alle geregtigheid en heiligheid en wat wij in handen nemen, dat onze oogen altijd zien; om uwe eer te verbreiden,
O barmhartige God, eeuwig licht, schijnende in de duisternis, Gij, die verdrijft den nacht der' zonden en alle blindheid des harten! naardien gij den nacht verordend hebt om te rusten, gelijk den dag om te arbeiden; bidden wij u, geef, dat onze ligchamen in vrede en stilheid rusten, opdat zij daarna be kwaam zijn mogen te lijden den arbeid, dien zij dragen moeten. Matig onze slaap, dat die niet onordelijk zij, opdat wij aan ligchaam en ziel onbevlekt mogen blijven, ja dat onze slaap zelfs geschiede tot uwe eer. Verlicht de oogen van ons ver stand, dat wij in den dood niet ontslapen, maar altijd verwachten onze verlossing uit deze ellendigheid. Bescherm ons ook voor alle aanvechting des duialzoo dat wij al den voorspoed vels, ons in uw heilig geleide
onzer voornemens van uwe milde
dag
En hoewel wij denemende. zen niet doorgebragt hebben, zonder tegen U grootelijks gezondigd te hebben, hebben wij U₁
hand alleen verwachten. En op dat wij zulk eene genade van U verkrijgen,
ons, naar uwe

AAR
CHRISTELIJKE GEBEDEN.
U, wil onze zonden bedekken met uwe barmhartigheid, gelijk Gij alle dingen op aarde met de duisternis des nachts bedekt, opdat wij daarom van uw aanschijn niet verstooten worden. Geef ook rust en troost aan alle kranken, bedroefde en aangevochtene harten, door onzen Heer Jezus Christus, die ons alzoo heeft leeren bidden: Onze Vader, enz.
Een gebed vóór het eten. Ps. CXLV: 15, 16.
15. Aller oogen wachten op U; en Gij geeft hun hunne spijs te zijner tijd.
16. Gij doet uwe hand open, en verzadigt al wat er leeft, [ naar uw] welbehagen.
Heer, almagtige God, Gij, die alles geschapen hebt, en' nog door uwe Goddelijke kracht onderhoudt, en het volk Israël in de woestíjn gespijzigd hebt! wil uwen zegen strekken over ons, we arme dienaars, en ons heiligen deze gaven, die wij van uwe milde goedheid ontvangen, opdat wij ze matig en heilig naar uwen goeden wil mogen gebruiken, en daardoor bekennen, dat Gij onze Vader, en de Oorsprong van alle goed zijt. Geef ook, dat wij altijd, en vóór alle dingen, zoeken het geestelijke brood uws woords, met hetwelk onze ziel gespijzigd worde ten eeuwigen leven, hetwelk Gij ons bereid hebt door het heilig bloed van uwen lieven Zoon, onzen Heer Jezus Christus. Amen. Onze Vader enz.
Alzoo vermaamt ons onze Heer Jezus Christus.
Luk. XXI: 34, 35.
34. Wacht u zelven, dat uwe hurten niet te eeniger tijd bezwaard worden met brasserij
FUFUFUFAFAEVAV
25
en dronken sehap, en zorgvuldigheden dezes levens, en dat u die dag niet onvoorziens [ over] kome.
35. Want gelijk een strik zal hij komen over al degenen, die op den ganschen aardbodem gezeten zijn.
Een gebed na het eten.
Alzoo spreekt de HEER in het vijfde Boek van Mozes,
Deut. VIII: 10, 11.
10. Als gij dan zult gegeten hebben en verzadigd zijn, zoo zult gij den HEER, uwen God, loven over dat goede land, hetwelk Hij u, zal hebben gegeven.
11. Wacht u, dat gij den HEER uwen God, niet vergeet, dat gij niet zoudt houden zijne geboden, en zijne regten, en zijne inzettingen, die ik u heden gebiede.
Heer God, hemelsche Vader! wij danken' U voor al uwe weldaden, die wij zonder ophouden van uwe milde hand ontvangen, dat uw Goddelijke wil is, ons te onderhouden in dit tijdelijke leven, en ons te verzorgen met al onze nooddruft: maar inzonderheid, dat Gij ons herboren hebt tot de hoop op een beter leven, hetwelk Gij ons geopenbaard hebt door uw heilig Euangelium.
Wij bidden U, barmhartige God en Vader! dat Gij niet toelaat, dat onze harten hier in deze aardsche en vergankelijke dingen zouden geworteld zijn; maar dat wij altijd mogen opwaarts zien ten hemel, verwachtende onzen Zaligmaker Jezus Christus, tot dat hij op de wolken verschijnen zal tot onze verlossing. Amen. Onze Vader,
enz.
FOR

AVAVA
AVIVAVAVAVAVAUVAV
VOINNINA
26
FORMULIER VAN DEN H. DOOP.
FORMULIER,
om den heiligen Doop te bedienen aan de kleine kinderen der geloovigen.
De hoofdsom van de leer des heiligen Doops is in deze drie stukken begrepen:
Eerstelijk, dat wij met onze kinderen in zonden ontvangen en geboren, en daarom kinderen des toorns zijn, zoodat wij in het rijk van God niet mogen komen, tenzij wij van nieuwsgeboren worden. Dit leert ons de ondergang en besprenging met het water, waardoor ons de onreinheid onzer zielen wordt aangewezen, opdat wij vermaand worden, een mishagen aan ons zelven te hebben, ons voor God te verootmoedigen, en onze reinigmaking en zaligheid buiten ons zelven te zoeken.
Ten tweede betuigt en verzegelt ons de heilige Doop de afwassching der zonden door Jezus Christus. Daarom worden * wij gedoopt in den naam des Vaders, en des Zoons, en des Heiligen Geestes. Want als wij gedoopt worden in den naam des Vaders, zoo betuigt en verzegelt ons God de Vader, dat Hij met ons een eeuwig verbond der genade oprigt, ons tot zijne kinderen en erfgenamen aanneemt, en daarom van alle goed verzorgen, en alle kwaad van ons weren, of te onzen beste keeren wil. En als wij in den naam des Zoons gedoopt worden, zoo verzegelt ons de Zoon, dat hij ons wascht in zijn bloed van al onze zonden, ons in de gemeenschap zijns doods en zijner wederopstanding inlijvende, alzoo dat wij van al onze zonden bevrijd, en regtvaardig voor God gerekend worden. Desgelijks als wij gedoopt worden in den naam des Heiligen Geestes, zoo verzekert ons de Heilige Geest door dit heilig Sacrament, dat hij bij ons wonen, en ons tot lidmaten van Christus heiligen wil, ons toeëigenende hetgeen wij in Christus hebben, namelijk de afwassching onzer zonden, en de dagelijksche vernieuwing onzes levens, totdat wij eindelijk onder de gemeente der uitverkorenen in het eeuwige leven onbevlekt zullen gesteld worden.
Ten derde. Overmits in alle verbonden twee deelen begrepen zijn, zoo worden wij ook weder van God door den Doop vermaand en verpligt tot eene nieuwe gehoorzaamheid, namelijk, dat wij dezen eenigen God, Vader, Zoon en Heiligen Geest, aanhangen, betrouwen en liefhebben van ganscher harte, van ganscher ziele, van ganschen gemoede en met alle krachten, de wereld verlaten, onze oude natuur dooden, en in een nieuw godzalig leven wandelen. En als wij somtijds uit zwakheid in zonden vallen, zoo moeten wij aan Gods genade niet vertwijfelen, noch in de zonde blijven liggen, overmits de Doop een zegel en ongetwijfelde getuigenis is, dat wij een eeuwig verbond der genade met God
hebben.
En hoewel onze jonge kinderen deze dingen niet verstaan, zoo mag men dezelve nogtans daarom van den Doop niet uitsluiten, aangezien zij ook zonder hun weten der verdoemenis in Adam deelachtig zijn, en alzoo ook weder in Christus tot genade aangenomen worden, gelijk God spreekt tot Abraham, den Vader van alle geloovigen, en overzulks mede tot ons en onze kinderen: Gen. XVII; 7, zeggende: Ik zal mijn verbond oprigten tusschen Mij en tusschen u, en tusschen uw zaad na u in hunne geslachten, tot een eeuwig verbond om voor u te zijn tot eenen God, en voor uw zaad na u.
Dit

AAAAA
FORMULIER VAN DEN H. DOOP.
27
Dit betuigt ook Petrus, Hand.| lijk dragen mogen, hem aanII: 39 met deze woorden: Aan hangen met waarachtig geloof, u komt de belofte toe, en aan vaste hoop en vurige liefde, uwe kinderen, en aan allen, dat zij dit leven;( hetwelk die verre zijn, zoo velen als toch niet anders is dan een geer de Heer, onze God, toe stadige dood,) om uwen wil, roepen zal. getroost verlaten, en ten laatsten dage voor den regterstoel van Christus, uwen Zoon, zonder verschrikken mogen verschijnen, door denzelven, onzen Heer, Jezus Christus, uwen Zoon, die met U en den Heiligen Geest, één eenig God, leeft en regeert in eeuwigheid. Amen.
Daarom heeft hen God voormaals bevolen te besnijden, hetwelk een zegel des verbonds en der geregtigheid des geloofs was gelijk ook Christus hen omhelsd, de handen opgelegd en gezegend heeft. Mark. X: 16. Dewijl dan nu de Doop in de plaats der Besnijdenis gekomen is, zoo zal men de jonge kinderen, als erfgenamen van het rijk van God en van zijn verbond doopen en de ouders zulien gehouden zijn hunne kinderen, in het opwassen, hiervan breeder te onderwijzen.
Opdat wij dan ook deze heilige ordening van God, tot zijne
eer
tot onzen troost en tot stichting der gemeente uitrigten mogen, zoo laat ons zijnen heiligen naam aldus aanroepen:
Vermaning aan de Ouders, en die mede ten Doop komen.
Geliefden in den Heer Christus! gij hebt gehoord, dat de Doop eene ordening van God is, om aan ons en aan onze kinderen zijn verhond te verzegelen; daarom moeten wij denzelven tot dat einde, en niet uit gewoonte of bijgeloovigheid gebruiken. Opdat het dan openbaar worde, dat gij alzoo gezind zijt, zult gij van uwent wege hier op ongeveinsd antwoorden:
Ỏ almagtige, eeuwige God! ( Gij, die naar uw streng oordeel Eerstelijk, hoewel onze kindede ongeloovige en onboetvaar- ren in zonden ontvangen en gedige wereld met den zondvloed boren zijn, en daarom aan algestraft hebt, en den geloovigen lerhande ellendigheid, ja aan Noach met hun achten, naar de verdoemenis zelve onderuwe groote barmhartigheid be- worpen, of gij niet bekent houden en bewaard; Gij, die dat zij in Christus geheiligd den verstokten Farao, met al zijn, en daarom, als lidmaten zijn volk, in het Roode meer zijner gemeente, behooren geverdronken hebt, en uw volk Is- doopt te wezen?
raël droogvoets daardoor ge- Ten andere of gij de leer, leid, door hetwelk de Doop die in het Oude en Nieuwe Tesbeduid werd!) wij bidden U, tament, en in de Artikelen des bij uwe grondelooze barmhar Christelijken geloofs begrepen tigheid, dat Gij deze kinderen is, en in de Christelijke Kerk genadig wilt aanzien, en door alhier geleerd wordt, niet beuwen Heiligen Geest uwen Zoon kent, de waarachtige en volJezus Christus inlijven; opdat komene leer der zaligheid te zij met hem in zijnen dood be- wezen? graven worden, en met bem mogen opstaan in een nieuw leven; opdat zij hun kruis, hem dagelijks navolgende, vro- gekomen zijn, een iegelijk de
Ten derde, of gij niet belooft en u voorneemt, deze kinderen, als zij tot hun verstand zullen
zij

AVIVAAHVAT
28
zijnen, waarvan hij vader( moeder) of getuige is, in de voorzeide leer naar uw vermogen te onderwijzen, of te doen en te helpen onderwijzen?
FORMULIER VAN DEN H. DOOP.
Antw. Ja wij.
Daarna in het doopen spreekt de Dienaar des goddelijken woords aldus:
N, IK DOOP U IN DEN NAAM DES VADERS, EN DES ZOONS, EN DES HEILIGEN GEESTES.
Dankzegging.
Almagtige, barmhartige God en Vader! wij danken en loven U, dat Gij ons en onze kinderen, door het bloed van uwen lieven Zoon Jezus Christus, al onze zonden vergeven, en ons door uwen Heiligen Geest tot lidmaten van uwen eeniggeboren' Zoon, en alzoo tot uwe kinderen aangenomen hebt, en ons hetzelve met den heiligen Doop verzegelt en bekrachtigt. Wij bidden U ook, door denzelven uwen lieven Zoon, dat Gij deze gedoopte kinderen met uwen Heiligen Geest altijd wilt regeren, opdat zij Christelijk en godzalig opgevoed worden, en in den Heer Jezus Christus wassen en toenemen, opdat zij uwe Vaderlijke goedheid en barmhartigheid, die Gij hun en ons allen bewezen hebt, mogen bekenen in alle geregtigheid, onder onzen eenigen Leeraar Koning en Hoogepriester, Christus Jezus, leven, en vromelijk tegen de zonde, den duivel en zijn gansche rijk strijden en overwinnen mogen, om U, en
nen,
uwen
Zoon Jezus Christus, mitsgaders den Heiligen Geest, den eenigen en waarachtigen God, eeuwig te loven en te prijzen. Amen.
FORMULIER,
om het heilige Avondmaal te houden.
Geliefden in den Heer Jezus Christus! hoort aan de woorden van de inzetting van het heilige Avondmaal van onzen Heer Jezus Christus, welke ons beschrijft de heilige Apostel Paulus, 1 Kor. XXI: 23-29.
Want ik heb van den Heer ontvangen, hetgeen ik ook u overgegeven heb, dat de Heer Jezus in den nacht, in welken hij verraden werd, het brood nam: en als i gedankt had, brak hij het, en zeide: neemt, eet, dat is mijn ligchaam, hetwelk voor u gebroken wordt: doet dat tot mijne gedachtenis! Desgelijks [ nam] hij ook den drinkbeker na het eten des Avondmaals, en zeide: deze drinkbeker is het Nieuwe Testament in mijn blocd: doet dat, zoo dikwijls als gij[ dien] zult drinken, tot mijne gedachtenis! Want zoo dikwijls als gij dit brood zult eten, en dezen drinkbeker zult drinken, zoo verkondigt den dood des Heeren, tot dat hij komt! Zoo dan, wie onwaardig dit brood eet, of den drinkbeker des Heeren drinkt, die zal schuldig zijn aan het ligchaam en bloed des Heeren. Maar de mensch be proeve zich zelven, en ete at zoo van het brood, en drinke van den drinkbeker: want die onwaardig eet en drinkt die eet en drinkt zich zelven een oordeel, niet onderschei dende het ligchaam des Heeren.
Opdat wij nu tot onzen troost des Heeren Avondmaal mogen houden, is vóór alle dingen noodig; eerstelijk, dat wij ons te voren regt beproeven; ten an dere, dat wij het tot dat einde rigten, waar toe het de
Heer

TAAAAA
FORMULIER VAN HET H. AVONDMAAL.
29
Heer Christus verordend en in-| Christus en den Apostel Paulns gezet heeft, namelijk, tot zijne gedachtenis.
allen, die zich met deze navolgende ondeugden besmet weten, vermanen: van de tafel des Heeren zich te onthouden; en verkondigen hun, dat zij geen deel in het Rijk van Christus hebben: als daar zijn alle afgodendienaars; allen, die verstorvene heiligen, Engelen of andere schepselen aanroepen; allen, die den beelden eere aandoen; alle toovenaars en waarzeggers, die vee of menschen, mitsgaders aandere dingen zegenen, en die aan zulke zegeningen geloof geven; alle verachters van God en zijn woord, en van de heilige Sacramenten; alle Godslasteraars; allen, die tweedragt, sekten en muiterij in Kerken en wereldlijke regeringen begeeren aan te rigten; alle meineedigen; allen, die hunnen ouderen en Overheden ongehoorzaam zijn; alle doodslagers, kijvers en die in haat en nijd tegen hunnen naaste leven; alle echtbrekers, hoereerders, dronkaards, dieven, woekeraars, roovers, spelers, gierigaards, en al degenen, die een ergerlijk leven leiden; deze allen, zoo lang zij in zulke ondeugden blijven, zullen zich van deze spijze( welke Christus alleen voor zijne geloovigen verordend heeft) onthouden, opdat hun gerigt en hunne verdoemenis niet des te zwaarder worde.
Maar dit wordt ons, zeer geliefde Broeders en Zusters in den Heer! niet voorgehouden, om de verslagene harten der geloovigen kleinmoedig te maken, als of niemand tot het Avondmaal des Heeren gaan mogt, dan die zonder eenige zonde ware.
Want wij komen niet tot dit Avondmaal, om daarmede te betuigen, dat wij in ons zelven volkomen en regtvaardig zijn; maar in tegendeel, aangezien wij ons leven buiten ons zelven in Jezus Christus zoeken, zoo bekennen wij daarmede, dat wij midDe waarachtige beproeving van ons zelven bestaat in deze drie stukken:
de toorn
Ten eerste, bedenke een iegelijk bij zich zelven zijne zonden en vervlocking, opdat hij zich zelven mishage, en zich voor God verootmoedige: aangezien van God tegen de zonde zoo groot is, dat Hij die( eer Hij dezelve ongestraft liet blijven) aan zijnen lieven Zoon Jezus Christus, met den bitteren en smadelijken dood des kruises gestraft heeft.
Ten andere, onderzoeke een iegelijk zijn hart, of hij ook deze gewisse belofte van God gelooft, dat hem al zijne zonden, alleen om het lijden en sterven van Jezus Christus; vergeven zijn; en de volkomene geregtigheid van Christus hem als zijne eigene toegereen geschonken zij; ja zoo volkomen, als of hij zelf in eigen persoon, voor al zijne zonden betaald, en alle geregtigheid volbragt had.
kend
Ten derde, onderzoeke een iegelijk zijn geweten, of hij ook gezind is, voortaan met zijn gansche leven, waarachtige dankbaarheid jegens God, den Heer te bewijzen, en voor Gods aangezigt opregt te wandelen: insgelijks, of hij zonder eenige geveinsdheid, alle vijandschap, haat en nijd van harte afleggende, een naarstig voornemen heeft, om van nu voortaan in waarachtige liefde en eenigheid met zijnen naaste te leven.
Allen, die dan alzoo gezind zijn, wil God gewisselijk in genade
aannemen, en voor waardige medegenooten van de tafel zijns Zoons Jezus Christus houden. Daarentegen die deze getuigenis in hunne harten niet gevoelen, die eten en drinken zich zelven een oordeel. Waarom wij ook, naar het bevel van

VALAVAVAVA
AA! A!
/\/\/
VINAVINAAH
30
FORMULIER VAN HET H. AVONDMAAL.
midden in den dood liggen.| re smaadheden geleden heeft, Daarom, al is het, dat wij nog vele gebreken en ellendigheid in ons bevinden, als namelijk, dat wij geen volkomen geloof iebben, dat wij ons ook met zulken ijver om God te dienen niet begeven, als wij schuldig zijn; maar dagelijks met de zwakheid van ons geloof, en de booze lusten van ons vleesch te strijden hebben nogtans des niettegenstaande, overmits ons( door de genade des Heiligen Geestes) zulke gebreken leed zijn, en wij van harte begeeren tegen ons ongeloof te strijden, en naar alle geboden van God te leven; zoo zullen wij gewis en zeker zijn, dat geene zonde noch zwakheid, die nog( tegen onzen wil) in ons overgebleven is, ons kan hinderen, dat God ons niet in genade zou aannemen, en alzoo deze hemelsche spijze en drank waardig en deelachtig zou maken. Ten andere, laat ons nu ook| overdenken, waartoe ons de Heer zijn Avondmaal heeft ingezet, namelijk, dat wij zulks doen zouden tot zijne gedachtenis: Maar aldus zullen wij aan hem daar bij gedenken: Eerstelijk, dat wij ganschelijk in onze harten vertrouwen, dat onze Heer Jezus Christus,( naar de beloften, die aan de voorvaderen in het Oude Testament van het begin af geschied zijn) van den Vader in deze wereld gezonden is, ons vleesch en bloed aangenomen, den toorn van God ( onder welken wij eeuwig hadden moeten verzinken), van het begin zijner menschwording tot het einde zijns levens, op de aarde voor ons gedragen en alle gehoorzaamheid der Goddelijke wet, en geregtigheid voor ons vervuld heeft, voornamelijk, toen hem de last van onze zonden, en van den toorn van God het bloedige zweet in den hof uitgedrukt heeft; waar hij gebonden werd, opdat hij ons zou ontbinden; daarna ontelbaopdat wij nimmer te schande zouden worden; onschuldig ter dood veroordeeld is, opdat wij voor het gerigt van God zouden vrijgesproken worden: ja zijn gezegend ligchaam aan het kruis heeft laten nagelen, opdat hij het handschrift onzer zonden daaraan zou hechten; en heeft alzoo de vervloeking van ons op zich geladen, opdat hij ons met zijne zegeningen vervullen zou; en heeft zich vernederd tot in de allerdiepste versmaadheid en angst der hel, met ligchaam en ziel, aan het hout des kruises, toen hij riep met luide stem: mijn God, mijn God! waar om hebt Gij mij verlaten? opdat wij tot God zouden genomen, en nimmer van Hem verlaten worden; en heeft eindelijk, met zijnen dood en zijne bloedstorting, het Nieuwe en eeuwige Testament, het Verbond der genade en der verzoening besloten, als hij zeide het is volbragt!
nam
En opdat wij vast zouden gelooven, dat wij tot dit Genadeverbond behooren, nam de Heer Jezus in zijn laatste Avondmaal het brood, dankte, brak het en gaf het aan zijne jongeren, en sprak: neemt, eet, dat is mijn ligchaam, hetwelk voor u gegeven wordt: doet dat tot mijne gedachtenis! Desgelijks na het Avondmaal, hij den drinkbeker, zeide dank, en sprak: drinkt allen daaruit: deze beker is het Nieuwe Testament in mijn bloed, hetwelk voor u en voor velen vergoten wordt, tot vergeving der zonden; doet dat, zoo dikwijls als gij daarvan drinkt, tot mijne gedachte nis! dat is: zoo dikwijls güj van dit brood eet, en uit dezen beker drinkt, zult gij daardoor, als door eene gewisse gedachtenis en pand, vermaand en verzekerd worden van deze mijne hartelijke liefde en trouw je

AAAAA
7
FORMULIER VAN HET H. AVONDMAAL.
31
Jegens u, dat ik voor u( daar zullen wij allen, die door het gij anders den eeuwigen dood waarachtig geloof Christus ingehadt moeten sterven) mijn lig- lijfd zijn, door broederlijke liefchaam aan het hout des kruis- de. om Christus, onze lieven ses in den dood geve, en mijn Zaligmakers wil, die ons te vobloed vergiete, en uwe honge- ren zoo uitnemend heeft liefgerige en dorstige zielen met dit had, allen te zamen één ligmijn gekruiste ligchaam en ver- chaam zijn, en zulks niet alleen goten bloed tot het eeuwige le- met woorden, maar met de daad ven spijze en lave, zoo zeker, jegens elkander bewijzen. als een iegelijk dit brood voor zijne oogen gebroken, en deze beker hem gegeven wordt, en gij dezelve tot mijne gedachtenis met uwen mond eet en drinkt.
Daartoe helpe ons de almagtige God en Vader van onzen Heer Jezus Christus, door zijnen Heiligen Geest! Amen.
Uit deze inzetting des heiligen Avondmaals van onzen Heer Jezus Christus zien wij, dat hij ons geloof en vertrouwen op zijne volkomene offerande( die cenmaal aan het kruis geschied is) als op den eenigen grond van onze zaligheid wijst, daar hij onze hongerige en dorstige zielen tot eene waarachtige spijze en drank des eeuwigen levens geworden is. Want door zijnen dood heeft hij de oorzaak van onzen eeuwigen honger en kommer, namelijk, de zonde, weggenomen en ons den levendmakenden Geest verworven; opdat wij door dien Geest( die in Chirstus als in het Hoofd, en in ons als zijne lidmaten, woont) met hem waarachtige gemeenschap zouden hebben, en aan al zijne goederen, het eeuwige leven, de geregtigheid en heerlijkheid deelachtig worden. Daarbenevens, dat wij ook door dien Geest onder elkander, als lidmaten van één ligchaam, in waarachtige broederlijke liefde verbonden worden, gelijk de heilige Apostel spreekt: een brood[ is het, 200] zijn wij velen één lig- kenende, en met alle dingen chaam, dewijl wij allen aan naar ligchaam en ziel verzorgenéén brood deelachtig zijn. de, als uwe lieve kinderen en Want gelijk uit vele graankor- erfgenamen. Verleen ons ook rels één meel gemalen, en één uwe genade, dat wij getroost ons brood gebakken wordt, en uit kruis op ons nemen, ons zelven vele bezien, zamengeperst zijn- verloochenen, onzen Heiland bede, één wijn en drank vliet, en kennen, en in alle droefenis met zich onder een vermengt; alzoo een opgeheven hoofd onzen Heer
JeOpdat wij dan dit al mogen verkrijgen, laat ons voor God ons verootmoedigen, en Hem met waarachtig geloof om zijne genade aanroepen.
"
Barmhartige God en Vader! wij bidden U, dat Gij in dit. Avondmaal, waarin wij oefenen de heerlijke gedachtenis van den bitteren dood van uwen lieven Zoon Jezus Christus, door uwen Heiligen Geest in onze harten wilt werken, dat wij ons met waarachtig vertrouwen aan
uwen Zoon Jezus Christus hoe langer hoe meer overgeven, opdat onze bezwaarde en verslage ne harten met zijn waarachtig ligchaam en bloed, ja met hem waarachtig God en mensch, dat eenig hemelsche brood, door de kracht des Heiligen Geestes gespijzigd en gelaafd worden; en dat wij niet meer in onze zon den, maar hij in ons, en wij in hem leven, en alzoo waarachtig aan het Nieuwe en eeuwige Testament en Verbond der genade deelachtig zijn mogen. Dat wij niet twijfelen, of Gijzult eeuwig onze genadige Vader zijn, ons
onze zonden nimmermeer toere9
ALE

Vivivi
NAXANINAT FAUHURU
32
FORMULIER VAN HET H. AVONDMAAL.
Jezus Christus uit den Hemel| zul men stichtelijk zingen, of verwachten, waar hij onze ster- sommige Hoofdstukken lezen ter gedachtenis van het sterfelijke ligchamen aan zijn vervan Christus dienende, klaard heerlijk ligchaam gelijk Jes. LIII, Joh. XIIImaken, en ons tot zich nemen XVIII, of dergelijke. zal in eeuwigheid. Amen.
ven als
Onze Vader, enz.
Wil ons ook door dit heilige Avondmaal sterken in het algemeen ongetwijfeld Christelijk geloof, waarvan wij bekentenis doen met mond en hart, sprekende:
Ik geloof in God, enz.
Opdat wij dan met het waarachtig hemelsche brood Christus gespijzigd mogen worden, zoo laat ons met onze harten niet aan het uiterlijke brood en den wijn blijven hangen; maar dezelve opwaarts in den hemel verheffen, waar Christus Jezus is, onze Voorspraak, ter regterhand zijns hemelschen Vaders, waar heen ons ook de artikelen van ons Christelijk geloof wijzen; niet twijfelende, of wij zullen zoo waarachtlg door de werking des Heiligen Geestes met zijn ligchaam en bloed aan onze zielen gespijzigd en gelaafd worden, als wij dat heilige brood en dien drank tot zijne gedachtenis ontvangen.
In het breken en uitdeelen des broods zal de Dienaar spreken:
Na de voleinding der Communicatie, zal de Dienaar spreken;
En als hij den drinkbeker geeft:
Geliefden in den Heer! dewijl de Heer nu aan zijne tafel onze zielen gespijzigd heeft, zoo laat ons al te zamen zijnen naam met dankzegging prijzen, en een iegelijk spreke in zijn hart aldus:
1. Loof den HEER, mijne ziel! en al wat binnen in mij is, zijnen heiligen naam?
2 Loof den HEER, mijne ziel! en vergeet geene van zijne weldaden!
3. Die al uwe ongeregtigheid vergeeft, die al uwe krankheden geneest;
4. Die uw leven verlost van het verderf, die u kroont met goedertierenheid en barmhartigheden.
HET BROOD, DAT WIJ BREKEN, IS DE GEMEENSCHAP AAN HET LIGCHAAM VAN CHRISTUS.
DE DRINKBEKER DFR DANKZEGGING, WAARMEDE WIJ DANKZEGGEN, IS DE GEMEENSCHAP AAN HET BLOED VAN CHRISTUS.
8. Barmhertig en genadig is de HEER, langmoedig en groot van goederlierenheid.
10. Hij doet ons niet naar onze zonden, en vergeldt ons niet naar onze ongeregtighe
den.
11. Want zoo hoog de he mel is boven de aarde, is zijne goedertierenheid geweldig over degenen, die Hem vreezen.
12. Zoo ver het oosten is van het westen, zoo ver doet Hij onze overtredingen van ons.
13. Gelijk zich een vader ontfermt over de kinderen, ontfermt zieh de HEERE over degenen, die Hem vreezen.
Welke ook zijnen eigenen Zoon niet gespaard heeft, maar heeft hem voor ons allen overgegeven, en ons alles met hem geTerwijl men communiceert, schonken. Daarom, bewijst God

AARAAVAANA
FORMULIER VAN HET H. AVONDMAAL.
33
daarmede zijne liefde jegens ons| tot een' Middelaar en offer voor dat Christus voor ons gestorven onze zonden, en tot eene spijze is, als wij nog zondaars waren: en drank des eeuwigen levens zoo zullen wij ook veel meer door geschonken hebt; en dat Gij hem behouden worden voor zij- ons geeft een waarachtig genen toorn, naardien wij door zijn loof, waardoor wij aan zulke bloed geregt vaardigd zijn. Want uwer weldaden deelachtig worzoo wij met God verzoend zijn den. Gij hebt ons ook tot sterdoor den dood zijns Zoons, toen king daarvan, uwen lieven wij nog vijandig waren: veel Zoon Jezus Christus zijn heimeer zullen wij zalig worden lig Avondmaal laten instellen door zijn leven, naardien wij en verordenen. Wij bidden U, met Hem verzoend zijn: Daarom o Getrouwe God en Vader! dat zal mijn mond en hart des Hee- Gij, door de werking van uwen ren lof verkondigen van nu aan Heiligen Geest, de gedachtenis tot in eeuwigheid. Amen. van onzen Heer Jezus Christus en de verkondiging van zijnen dood, ons tot dagelijks toenemen in het regte geloof, en de zalige gemeenschap van Christus wilt laten gedijen: door denzelven uwen lieven Zoon Jezus Christus, in wiens naam wij onze gebeden aldus besluiten; Onze Vader, enz.
Zoo spreke een tegelijk met aandachtige harten:
VANAVEVAXE
O Almagtige, barmhartige God en Vader! wij danken U van ganseher harte, dat Gij, uit grondelooze barmhartigheid, ons uwen eeniggeboren' Zoon

AVAVAVAVAVIVAVIV
VIVVIVAAMAAVTALFA
GEDRUKT BIJ JOHANNES ENSCHEDE EN ZONE
1875.

N.

ViViViV LAVAVAVAVIVA
ATVAKANINAVIHARVAVTAFA

iViViViViVIVINAVIVANCE
NAXANIMIVIHAAVIAUFA
Apr

VALST

Inches
1
Centimetres
Blue
2
1
3
Cyan
2
4
6
15
Farbkarte# 13
Green
7
3
8
Yellow
19
4
Red
11
12
5
13
Magenta
14
6
15
White
16
17
7
3/ Color
18
19
B.I.G.
Black
B