MADE

tra 4998
کرنا

Sacco J. 2.

LIBRERIA
EUGENIO CARETTO ABBONAMENTO ALLA LETTURA STORINO ACCANTO
DI ED RELIGIOSA
AL N. 7
VIA PO
VODIN
P

OFFICIUM
HEBDOMADE SANCTE
SECUNDUM MISSALE ET BREVIARIUM ROMANUM,
S. PII V. PONTIFICIS MAXIMI
JUSSU EDITUM,
CLEMENTIS VIII. ET URBANI VIII.
AUCTORITATE RECOGNITUM.
ACCEDUNT IN HAC EDITIONE HORE DIURNE A DOMINICA PALMARUM, ET TOTUM OFFICIUM BREVIARII A FERIA V. IN CORKA DOMINI.
H. D.
९ ५
MECHLINIE,
II. DESSAIN, SUMMI PONTIFICIS, S. GONGREGATIONIS
DE PROPAGANDA FIDE ET ARCHIEP. MECHL.
TYPOGRAPHUS,
M. DCCC. LXXI.

4998 مری
Univ.- Bibl. Giessen

DEBO
THSHM
PERVIA COELI PORTA MANES
VICTOR- AUGUSTUS- ISIDORUS
DECHAMPS,
DEI ET APOSTOLICE SEDIS GRATIA ARCHIEPISCOPUS MECHLINIENSIS, PRIMAS BELGII, SANCTITATIS SUE PRELATUS DOMESTICUS ET SOLIO PONTIFICIO ASSISTENS.
( L+ S)
Omnibus has visuris salutem in Domino.
C
UM Papa Urbanus VIII. easdem in impressione eorum quæ a Breviario et Missali Romano ortum habent, ac pro ipso Breviario et Missali conditiones servandas præscribat, hinc et quod Nos, servatis prædictis conditionibus, licentiam dederimus dilecto Nobis HUBERTO DESSAIN, Archiepiscopatus nostri typographo, Officium Hebdomadæ Sanctæ secundum Missale et Breviarium Romanum imprimendi, impressumque approbaverimus et evulgandi licentiam dederimus, prout per præsentes approbamus et licentiam damus.
Datum Mechliniæ sub nostris signo sigilloque ac Secretarii nostri chirographo, die tertia mensis Octobris anni millesimi octingentesimi septuagesimi primi.
VICTOR AUGUSTUS, ARCH. MECHLIN
De Mandato Illmi ac Rui Domini
Archiepiscopi.
L. GRIETENS, Secretarius.

ORATIO
DICENDA ANTE OFFICIUM.
PERI, Dómine, os in eo persolvendo ex humana fragilitate indulsit. ACROSANCTE et incontractas
dicéndum nomen sanctum tuum: munda quoque cor meum ab ómnibus vanis, pervérsis, et aliénis cogitatiónibus: intelléctum illúmina, afféctum inflámma: ut digne, atténte, ac devóte hoc Offícium recitáre váleam, et exaudíri mérear ante conspéctum divínæ Majestátis tuæ. Per Christum Dóminum nostrum. H. Amen.
Dómine, in unióne illíus divinæ intentiónis, qua ipse in terris laudes Deo persolvísti, has tibi Horas persólvo. Orationem sequentem devote post Officium recitantibus Leo Papa X. defectus et culpas
ti, crucifixi Dómini nostri Jesu Christi humanitáti, beatíssimæ et gloriosíssimæ sempérque Vírginis Maríæ fœcúndæ integritati, et ómnium Sanctórum universitáti sit sempitérna laus, honor, virtus et glória ab ómni creatúra, nobísque remíssio ómnium peccatórum, per infinita sæcula sæculórum. Amen.
f. Beáta víscera Mariæ Virginis, quæ portavérunt ætérni Patris Fílium.. Et beáta úbera, quæ lactavérunt Christum Dóminum.Pater noster. Ave, María.

IN ASPERSIONE
AQUE BENEDICTE.
*
A Dominica Palmarum, Aña, A spérges me, Dómine, hyssópo et mundábor: lavábis me, et super nivem dealbábor. Ps. Miserére mei, Deus, secúndum magnam misericórdiam tuam. Repetitur. Aspérges
me.
A die sancto Paschæ, Aña. Vidi aquam egrediéntem de templo a látere dextro, allelúia: et omnes, ad quos pervénit aqua ista, salvi facti sunt, et dicent: Allelúia, allelúia. Ps. Confitémini Dómino quóniam bonus: quóniam in sæculum misericórdia ejus. f. Glória Patri et Filio, et Spirítui sancto. Sicut erat in princípio, et nunc et
semper, et in sæcula sæculórum. Amen. Rep. V idi aquam.
. Osténde nobis, Dómine, misericórdiam tuam, Temp. Pasch. Alleluia. y. Et salutáre tuum da nobis. Temp. Pasch. Alleluia. f. Dómine, exáudi oratiónem meam.. Et clamor meus ad te véniat. y. Dóminus vobíscum.n. Et cum spíritu tuo.
Orémus. Oratio. XAUDI nos, DóEmine mine sancte, Pater omnípotens, ætérne Deus: et mittere dignéris sanctu Angelum tuum de cælis, qui custódiat, fóveat, prótegat, vísitet, atque deféndat omne habitantes in hoc habitáculo. PerChristum Dóminum nostrum.. Amen.

Ante Matutinum, et omnes Horas, præterquam ad Completorium, dicitur secreto:
Pe
nomen
ATER noster, qui es in coelis, sanctificétur tuum: advéniat regnum tuum: fiat volúntas tua, sicut in cœlo, et in terra: panem nostrum quotidiánum da nobis hódie et dimítte nobis débita nostra, sicut et nos dimíttimus debitóribus nostris et ne nos indúcas in tentatiónem: sed líbera nos a malo. Amen.
VE, María, grátia Aplena: Dóminus tecum: benedícta tu in muliéribus, et benedíctus fructus ventris tui Jesus. Sancta María, Mater Dei, ora pro nobis peccatóribus, nunc, et in hora mortis nostræ. Amen.
In principio Matutini et Primæ ac in fine Completorii, dicitur etiam Symbolum Apostolorum.
REDO in Deum, Patrem omnipoténtem, Creatórem coeli et terræ. Et in Jesum Christum Fílium ejus únicum: Dóminum nostrum, qui concéptus est de Spíritu sancto, natus ex María Vírgine, passus sub Póntio Piláto, crucifixus, mórtuus, et sepúltus: descéndit ad ínferos, tértia die resurréxit a mórtuis: ascéndit ad coelos, sedet ad dexteram Dei Patris omnipoténtis: inde ventúrus judicáre vivos, et mórtuos. Credo in Spíritum sanctum, sanctam Ecclésiam cathólicam, Sanctórum communiónem, remissiónem peccatórum, carnis surrectiónem, vitam ætérnam. Amen.
est
re

ORDO MISSÆ.
Let Filii, et Spíritus
nómine Patris, M. Et introíbo ad altáre Dei: ad Deum qui lætíficat juventútem
sancti. Amen.
meam.
Aña. Introíbo ad altáre Dei. Ministri n. Ad Deum qui lætíficat juventútem meam.
J UDICAMe, Deus,
et discérne causam meam de gente non sancta: ab hómine iníquo et dolóso érue me. M. Quia tu es, Deus, fortitúdo
S.
mea:
quare me repulísti? et quare tristis incédo, dum affligit me inimícus?
S. Confitébor tibi in cíthara Deus Deus meus: quare tristis es, ánima mea? et quare contúrbas me?
M. Spera in Deo quóniam adhuc confitébor illi: salutáre vultus mei, et Deus meus. S. Glória Patri, et Fílio, et Spirítui sancto.
S. Emítte lucem tuam, et veritátem tuam: ipsa
M. Sicut erat in princípio, et nunc et semper, et in sæcula sæculóru. Amen.
me deduxérunt, S. Introíbo ad altáre et adduxérunt in montem sanctum tuum, et in tabernácula tua.
Dei. R. Ad Deum qui lætíficat juventútem meam. f. Adjutórium no

10
strum in nómine Dómini.. Qui fecit cœlum et terram. NFITE OR
sis peccátis tuis, perdúcat te ad vită ætérnam. S. Amen. Deinde ministri
Comnipoténti, beá- repetunt Confessionem et ubi a Sacerdote dicebatur, vobis fratres, et vos fratres, a ministris dicitur, tibi pater, et te pater.
Misereátur vestri omnípotens Deus, et dímíssis peccátis vestris, perdúcat vos ad vitam ætérnam. n. Amen.
Ordo Missæ.
tæ Mariæ semper Vírgini, beáto Michaeli Archángelo, beáto Joánni Baptístæ, sanctis Apóstolis Petro et Paulo, ómnibus Sanctis, et vobis, fratres: quia peccávi nimis cogitatióne, verbo, et ópere, percutit sibi pectus ter, dicens: mea culpa, mea culpa, mea máxima culpa. Ideo precor beátam Maríam semper Vírginem beátum Michaélem Archángelum, beátum Joannem Baptístam, sanctos Apóstolos Petrum et Paulum, omnes Sanctos, et vos, fratres, oráre pro me ad Dóminum Deum nostrum.
Ministri R. Misereátur tui omnípotens Deus, et dimísIndulgéntiam, absolutiónem, et remissiónem peccatórum nostrórum, tríbuat nobis omnípotens et miséricors Dóminus. p. Amen.
f. Deus tu convérsus vivificábis nos.. Et plebs tua lætábitur in te. f. Osténde nobis, Dómine, misericórdiam tuam. n. Et salutáre tuum. da nobis.f. Dómine, exáudi oratiónem meam.. Et

Ordo Missa.
11
clamor meus ad te pax homínibus bonæ véniat.. Dóminus voluntátis. vobíscum. Et cum spíritu tuo.
Laudámus te. Benedícimus te. Adorámus te. Glorificámus te.
UFER
A a nobis,
quæsumus Dó- Grátias agimus tibi propter magnam glóriam tuam. Dómine Deus, Rex coléstis, Deus Pater omnípotens. Dómine Fili unigénite, Jesu Christe. Dómine Deus, Agnus Dei, Fílius Patris. Qui tollis peccáta mundi, miserére nobis. Qui tollis peccáta mundi, súscipe deprecatióne nostram. Qui sedes ad dexteram Patris, miserére nobis. Quóniam tu solus sanctus. Tu solus Dóminus. Tu solus altíssimusJesu Christe. Cum sancto Spíritu in glória Dei Patris. Amen.
Deinde Celebrans alternatim cum ministris dicit: Kyrie eléison. Kyrie, eléison. Kyrie, eléison. Christe, eléison. Christe, eléison. Christe, eléison. Kyrie, eléison. Kyrie, eléison. Kyrie, eléison.
. Dóminus vobís. Et cum
cum. spíritu tuo. Postea dicit OréLORIA in excélsis
Gr Et in terra mu et Orationes,
mine, iniquitátes nostras: ut ad Sancta sanctórum puris mereámur méntibus introíre. Per Christum Dóminum nostrum. Amen.
Orámus te, Dómine, per mérita Sanctórum tuórum, quorum relíquiæ hic sunt, et ómnium Sanctórum: ut indulgére dignéris ómnia peccáta Amen.
mea.

12
unam aut plures, ut ordo Officii. postulat: sequitur Epistola, Graduale, Tractus, vel Allelúia, etc. ut tempus postulat.
Ordo Misse.
UNDA cor meum,
M ac lábia mea,
Deus,
omnípotens qui lábia Isaíæ prophétæ cálculo mundasti igníto: ita me tua grata miseratióne dignáre mundáre, ut sanctum Evangélium tuum digne váleam nuntiáre. Per Christum Dóminum nostrum. Amen. Jube Dómine benedícere. Dóminussit in corde meo, et in lábiis meis: ut digne et competénter annúntiem Evangéliumsuum.Amen. f. Dóminus vobíscum. R'. Et cum spíritu tuo.
Sequéntia( sive Inítium) sancti Evangélii secúndum N. r. Glória tibi, Dñe.
Finito Evangelio, . Laus tibi, Christe.
S. Per evangélica dicta deleántur nostra delícta.
in
REDO
unum
Deum. Patrem
Fílium
men
omnipoténtem, factórem cœli et terræ, visibílium ómnium et invisibílium. Et in unum Dóminum Jesum Christum, Dei unigénitum. Et ex Patre natum, ante ómnia sæcula. Deum de Deo, lude lúmine, Deum verum de Deo vero. Génitum, non factum, consubstantiálem Patri per quem ómnia facta sunt. Qui propter nos hómines, et propter nostram salúdescéndit de coelis. Hic genuflectitur. ETINCARNATUS EST DE SPIRITU SANCTO EX MARIA VIRGINE: ET HOMO
tem

Ordo Missæ.
FACTUS EST. Crucifixus étiam pro nobis sub Póntio Piláto passus et sepúltus est. Et resurréxit tértia die, secúndum Scriptúras. Et ascéndit in colum: sedet ad déxteram Patris. Et íterum ventúrus est cum glória judicáre vivos et mórtuos cujus regni non erit finis. Et in Spíritum sanctum Dóminum, et vivificántem: Qui ex Patre
13
cum. R. Et cum spíritu tuo.
Postea dicit Orémus, et Offertorium. USCIPE, sancte Pater, omnípotens ætérne Deus, hanc immaculátam Hóstiam, quam ego indígnus fámulus tuu óffero tibi Deo meo vivo et vero, pro innumerabílibus peccátis et offensiónibus et negligéntiis meis, et pro ómnibus circumstántibus, sed et pro ómnibus fidélibus christiánis vivis atque defúnctis: ut mihi et illis proficiat ad salútem in vitam ætérnam. Amen.
DEUS
EUS, qui humánæ substantiæ dignitátem mirabíliter condidísti, et mirabílius reformásti: da nobis per hujus aquæ et vini mystérium, ejus Divinitátis esse consórtes, qui humaFilióque procédit. Qui cum Patre et Fílio simul adorátur, et conglorificátur: Qui locútus est per Prophétas. Et unam sanctam Cathólicam et Apostólicam Ecclésiam. Confíteor unu baptísma in remissiónem peccatórum. Et expécto resurrectiónem mortuórum. Et vitam ventúri sæculi. Amen. y, Dóminus vobís

14
nitátis nostræ fíeri dignátus est párticeps, Jesus Christus Fílius tuus Dóminus noster: Qui tecum vivit et regnat in unitáte Spíritus
Ordo Missæ.
sancti Deus: per
ómnia sæcula sæculórum. Amen.
tibi,
FFERIMUS OFFER Dómine, cálicem salutáris, tuam deprecántes cleméntiam ut in conspéctu divínæ Majestátis tuæ, pro nostra et totíus mundi salúte cum odóre suavitátis ascéndat. Amen.
Itt in ánimo spíritu humilità. contríto suscipiámur a te, Dómine: et sic fiat sacrifícium nostrum in
conspectu tuo hódie, ut pláceat tibi, Dómine Deus.
TENI sanctificátor,
Vomnípotens ætérne Deus: et bénedic hoc sacrifícium tuo sancto nómini præparátum.
Postea, si solemniter celebrat, benedicit incensum et incensat oblata et altare. PER
intercessióbeáti Minem
chaélis
Archángeli stantis a dextris altáris incénsi, et ómnium electórum suórum, incénsum istud dignétur Dóminus benedícere, et in odórem suavitátis accípere. Per Christum Dóminum nostrum. Amen.
NCENSUM istud a
ascéndat ad te, DóINCE mine, et descéndat super noS misericórdia tua.
DIRIGATUR, Dómine, orátio mea sicut incénsum in conspectu tuo: elevátio mánuum meárum sacrificium vespertínum. Pone 2 Dómine, custódiam

Ordo Missæ.
ori meo, et óstium circumstantiæ lábiis meis: ut non declínet cor meum in verba malítiæ, ad excusándas excusatiónes in peccátis.
nobis Dóminus ignem sui amóris, et flammam ætérnæ
charitátis. Amen.
L
AVABO inter inmanus
meas: et circúmdabo altáre tuum, Dómine.
sancta hanc
quam
tibi
offérimus ob
Ut audiam vocem
memóriam
passiólaudis et enárrem nis, resurrectiónis, universa mirabília tua.
et ascensiónis Jesu Christi Dómini nostri: et in honórem beátæ Maríæ semper Vírginis, et beáti Joánnis Baptístæ, et sanctórum Apostolórum Petri et Pauli, et istórum, et ómnium Sanctórum: ut illis proficiat ad honórem, nobis autem
Dómine, diléxi decórem domus tuæ, et locum habitatiónis glóriæ tuæ. Ne perdas cum ímpiis Deus ánimam meam, et cum viris sánguinum vitam
15
Ego autem in innocéntia mea ingréssus sum: rédime me, et miserére mei. Pes meus stetit in dirécto: in ecclésiis benedícam te, Dne.
et et Spiritui sancto. Sicut erat in princípio, et nunc, et semper, et in sæcula sæculórum. Amen. USCIPE,
Srinitas,
oblatiónem,
meam.
In quorum mánibus iniquitátes sunt: dextera
ad salutem: et illi
eórum re- pro nobis intercépleta est munéribus. dere dignéntur in

Ordo Missæ.
16
coelis, quorum memóriam agimus in
terris. Per eúmdem VER
Christum Dóminum nostrum. Amen.
RATE fratres: ut
sacrifícium acceptábile fiat apud Deum Patrem omnipoténvestru ubique
tem.
B. Suscípiat Dóminus sacrifícium de mánibus tuis ad laudem et glóriam nóminis sui, ad utilitátem quoque nostram, totiúsque Ecclésiæ suæ sanctæ. S. Amen.
Deinde subjungit Orationes secretas.
Quibus finitis, dicit:
PER ómnia sæcula
sæculórum.
Præfatio de Cruce.
Amen. Dóminus vobíscum. R. Et cum spíritu tuo.. Sursum corda. B. Habémus ad Dóminum. Grátias agámus Dómino Deo nostro. Dignum
et justum est.
ERE dignum et justum est, æquum et salutáre, nos tibi semper, et,
re: Dómine sancte, Pater omnípotens, ætérne Deus. Qui salútem humáni géneris in ligno Crucis constituísti; ut unde mors oriebátur, inde vita resúrgeret: et qui in ligno vincébat, in ligno quoque vincerétur: per Christum Dóminum nostrum. Per quem Majestátem tuam laudant Angeli, adórant Dominatiónes, tremunt Potestates. Coli, coelorúmque Virtútes, ac beáta Séraphim, sócia exultatióne concélebrant. Cum quibus et nostras voces, ut admítti júbeas deprecámur, súpplici confessione dicéntes:

Ordo
VE
et
Præfatio Paschalis. ERE dignum justum est, æquum et salutáre, Te quidem, Dómine, omni témpore, sed in hac potíssimum die( in Sabbato sancto dicitur nocte) gloriósius prædicáre, cum Pascha nostrum immolátus est Christus. Ipse enim verus est Agnus, qui ábstulit peccáta mundi. Qui mortem nostram moriéndo destrúxit, et vitam resurgéndo reparávit. Et ideo cum Angelis et Archángelis, cum Thronis et Dominatiónibus, cumque omni milítia coeléstis exércitus, hymnum glóriæ tuæ cánimus, sine fine dicéntes:
Missæ.
17
ctus qui venit in nomine Dómini. Hosánna in excélsis. Canon Missæ.
Ttissime Pater, per Jesum Christum Fílium tuum Dóminum nostrum, súpplices rogámus, ac pétimus, uti accépta hábeas, et benedícas hæc dona, hæe munera, hæc sancta sacrifícia illibáta, in primis quæ tibi offérimus pro Ecclésia tua sancta cathólica: quam pacificáre, custodíre, adunáre, et régere dignéris toto orbe terrárum, una cum famulo tuo Papa nostro N. et Antístite nostro N. et ómnibus orthodóxis, atque cathólicæ et apostólica fidei cultóribus. Commemoratio pro vivis. EMENTO,
ANCTUS, Sanctus, Sanctus Dóminus Deus Sábaoth. Pleni sunt et terra
glória tua. Hosanna
Mne,
famulórum
in excélsis. Tenedí- falaular imque tuáHEBDOM. S.
2

Ordo Missæ.
18
rum N. et N. et ómnium circumstántium, quorum tibi fides cógnita est, et nota devótio pro quibus tibi offerimus, vel qui tibi ófferunt hoc sacrifícium laudis, pro se, suísque ómnibus, pro redemptióne animárum suarum, pro spe salútis et incolumitátis suæ, tibíque reddunt vota sua ætérno Deo, vivo et vero.
Infra actionem.
li,
Cleméntis, Xysti, Cornélii, Cypriáni, Lauréntii, Chrysógoni, Joánnis et PauCosmæ et Damiani, et ómnium Sanctórum tuórum: quorum méritis precibúsque concédas, ut in ómnibus protectiónis tuæ muniáauxílio. Per
mur
9
venerantes, in primis gloriósæ semper Vírginis Maríæ, Genitrícis Dei et Dómini nostri Jesu Christi: sed et beatórum Apostolórum ac Mártyrum tuórum, Petri et Pauli, Andrée, Jacóbi, Joánnis, Thomæ, Jacóbi, Philippi, Bartholomæi, Mateúmdem Christum Dóminum nostrum. Amen.
H
ANC ígitur oblatiónem servitútis nostræ, sed et COMMUNICANTES cunctæ famíliæ tuæ,
quæsumus Dómine, ut placátus accípias: diésque nostros in tua pace dispónas, atque ab ætérna damnatióne nos éripi, et in electórum tuórum jubeas grege numerári. Per Christum Dóminum nostru. Am. Per Oct. Pascha, infra actionem. OMMUNICANTES
Thaddæi: Lini, Cleti, Cet diem sacratis9

Ordo Missæ.
19
Corpus, et Sanguis Dó- flat dilectíssimi FíJesu lii tui Dómini nostri Jesu Christi. prídie quam paterétur, accépit panem in sanctas ac venerábiles manus suas: et elevátis óculis in coelum, ad te Deum Patrem omnipoténsimum celebrántes Resurrectiónis mini nostri Christi secúndum carnem, memóriam venerantes, in primis glorióse semper Vírginis Maríæ, Genitrícis ejúsdem Dei et Dómini nostri Jesu Christi, sed et beatórum, etc.
suum
tem, tibi grátias benedíxit,
H tiónem servitú- fregit, dedítque ditis nostræ, sed et cunctæ famíliæ tuæ, quam tibi offérimus, pro his quoque, quos regeneráre dignátus
scípulis suis, dicens: Accípite, et manducáte ex hoc omnes: HOC EST ENIM CORPUS MEUM. modo postex aqua
tu sancto, tríbuens S quam conatum
et
eis remissiónem ómnium peccatórum, quæsumus Dómine, ut, etc.
manus
09
UAM oblatiónem tu Deus in ómnibus, quæsumus, benedíctam, adscríptam, ratam, rationábilem, acceptabilémque fácere dignéris: ut nobis
est, accípiens hunc præclárum Cálicem in sanctas ac venerábiles suas: item tibi grátias agens benedíxit, dedítque discípulis suis, dicens: Accípite et bíbite ex eo omnes: HIC EST
ENIM CALIX SANGUINIS MEI, NOVI ET

20
Ordo
ETERNI TESTAMENTI: MYSTERIUM FIDEI QUI PRO VOBIS ET PRO MULTIS EFFUNDETUR IN REMISSIONEM PECCATORUM.
Hæc quotiescúmque fecéritis, in mei memóriam faciétis.
NDE et mémores,
vi tui, sed et plebs tua sancta, ejúsdem Christi Filii tui Dómini nostri tam beátæ passiónis, necnon et ab ínferis resurrectiónis, sed et in coelos gloriósæ ascensiónis offérimus præcláræ Majestati tuæ de tuis donis ac datis, hóstiam puram, hóstiam sanetam, hóstiam immaculátam, Panem sanctum vitæ ætérnæ, et Cálicem salútis perpétuæ.
UPRA quæ propíStio ac seréno vultu
ris: et accépta haMissæ.
bére, sícuti accépta habére dignátus es múnera púeri tui justi Abel, et sacrifícium Patriarchæ nostri Abrahæ, et quod tibi óbtulit summus sacérdos tuus Melchísedech, sanctum sacrificium, immaculátam hóstiam.
S mus, omnipotens Deus: jube hæc perférri per manus sancti Angeli tui in sublíme altáre tuum, in conspectu divínæ Majestátis tuæ: ut quotquot, ex hac altáris participatióne, sacrosanctum Filii tui Corpus, et Sánguinem sumpsérimus, omni benedictióne colésti, et grátia repleám.ur. Per eúmdem Christum Dóminum nostrum. Amen. Commemoratio pro defunctis. TEMENTO étiam
M Dómine; famu?

Ordo Missæ.
21
sórtium, non æstimátor mériti, sed véniæ, quæsumus, largítor admítte. Per Christum Dóminum nostrum.
lórum famularúmque tuárum N. et N. qui nos præcessérunt cum signo fídei, et dórmiunt in somno pacis. Ipsis, Dómine, et ómnibus
in Christo quiescén- PER quem hæc ómtibus, locum refrigérii, lucis et pacis, ut indulgeas, deprecámur. Per eúmdem Christum Dóminum nostrum. Amen.
nia, Dómine, semper bona creas, sanctíficas, vivíficas, benedícis, et præstas nobis. Per ipsum, et cum ipso, et in ipso, est tibi omnipoN catóribus fámu- ténti, in unitáte ŠpíOBIS quoque pecritus sancti, omnis honor et glória.
ER ómnia sæcula sæculórum. R.
lis tuis, de multitúdine miseratiónum tuárum sperántibus, partem áliquam et societátem donáre dignéris cum tuis sanctis Apóstolis et Martyribus: cum Joánne, Stéphano, Mathía, Barnaba, Ignátio, Alexándro, Marcellíno, Petro, Felicitáte, Perpétua, Agatha, Lúcia, Agnéte, Cæcilia, Anastásia, et ómnibus Sanctis tuis: intra quorum nos conPER
Amen.
Orémus. Præcéptis salutáribus móniti, et divína institutióne formáti, audémus dícere. Pater noster, qui es in colis: Sanctificétur nomen tuum: Advéniat regnum tuu: Fiat volúntas tua, sicut in cœlo, et in terra. Panem nostrum quotidianum

Ordo Missæ.
22
da nobis hódie: Et dimítte nobis débita nostra, sicut et nos dimíttimus debitóribus nostris. Et ne nos indúcas in tentatiónem. m. Sed líbera nos a malo. S. Amen.
gnat in unitate Spfritus sancti Deus,
Per ómnia sæcula sæculórum. R. Amen.
Pax Dómini sit semper vobíscum. . Et cum spíritu tuo.
IBERA nos, quæL sumus Dómine,
ab ómnibus malis, prætéritis, præséntibus, et futúris: et intercedénte beáta
Hæc commixtio et consecrátio Córporis et Sanguinis Dómini nostri Jesu Christi, fiat accipiéntibus nobis in vitam ætérnam. Am. GNUS Dei, qui tollis peccáta mundi, miserére nobis. Agnus Dei, qui tollis peccáta mundi, miserére nobis. Agnus Dei, qui tollis peccáta mundi, dona nobis pacem. OMINE Jesu ChriA9
et gloriósa semper Vírgine Dei Genitrice María, cum beátis Apóstolis tuis Petro et Paulo, atque Andréa, et ómnibus Sanctis, da propítius pacem in diébus nostris ut ope misericórdiæ
tuæ adjúti, et a pec- D ste, qui dixisti
cáto simus semper líberi, et ab omni perturbatióne secúri. Per eúmdem Dóminum nostrum Jesum. Christum Fílium tuum: qui tecum vivit et reApóstolis tuis: Pacem relínquo vobis, pace meam do vobis: ne respícias peccáta mea, sed fidem Ecclésiæ tuæ: eámque secúndum voluntá

Ordo Missæ.
23
judícium et condemnatiónem: sed pro tua pietáte prosit mihi ad tutaméntum mentis et córporis, et ad medélam percipiéndam. Qui vivis et regnas cum Deo Patre in unitáte Spíritus sancti Deus, per ómnia sæcula sæculórum. Amen. Panem cœléstem accípiam, et nomen Dómini invocábo.
OMINE Jesu Christe, Fili Dei vivi, qui ex voluntáte Patris, cooperánte Spíritu sancto, per mortem tuam mundum vivificásti, líbera me per hoc sacrosánctum Corpus, et Sánguinem tuum, ab ómnibus iniquitátibus meis, et univérsis malis, et fac me tuis semper inhærére mandátis, et a te nunquam separári permíttas. Qui cum eódem Deo Patre et Spíritu sancto vivis et regnas Deus
Dicit ter devote et humiliter: Dómine non sum dignus, ut intres sub tectum meum: sed tantum dic verbo, et sanábitur ánima mea.
Corpus Dómini nostri Jesu Christi custódiat ánimam meam in vitam æin sæcula sæculó- térnam Amen. rum. Amen.
PER ERCEPTIO Córpo- QUID retríbuam Dómino pro ómniris tui, Dómine bus, quæ retríbuit Jesu Christe, quod ego indígnus súmere præsúmo, non mihi provéniat in
mihi? Cálicem salutáris accípiam, et nomen Dómini invocábo: Laudans invotem tuam pacificáre, et coadunáre dignéris. Qui vivis et regnas Deus, per ómnia sæcula sæculórum. Amen.

24
cábo Dóminum, et ab inimícis meis salOrdo Missæ.
vus ero.
Sanguis Dómini nostri Jesu Christi custódiat ánimam meam in vitam ætérnam. Amen.
Com
Quod ore súmpsimus, Dómine, pura mente capiámus: et de munere temporáli fiat nobis remédium sempitérnum. NORPUS tuum, Dómine, quod sumpsi, et Sanguis, quem potávi, adhæreat viscéribus meis, et pra sta: ut in me non remaneat scélerum mácula, quem pura et sancta refecérunt Sacraménta. Qui vivis et regnas in sæcula sæculórum. Amen.
f. Dóminus vobíscum.. Et cum spíritu tuo.
Dicto, post ultimam Orationem, Dóminus vobíscum.. Et cum spíritu tuo,
dicit pro Missæ qualitate, vel Ite missa est, vel Benedicámus Dómino.. Deo grátias.
Tempore Paschali, hoc est a Missa Sabbati sancti usque ad Sabbatum in Albis inclusive. Ite missa est, alleluia, allelúia.. Deo gratias, allelúia, allelúia.
PLACEAT tibi, saneta Trínitas, obséquium servitútis meæ, et præsta: ut sacrifícium, quod óculis tuæ Majestátis indígnus óbtuli, tibi sit acceptábile, mibíque, et ómnibus, pro quibus illud obtuli, sit, te miseránte, propitiábile. Per Christum Dóminum nostrum. Amen.
VOS omnípotens Deus, Pater, et Fílius, et Spíritus sanctus.. Amen.

Ordo Missæ.
Inítium sancti Evan- vera, quæ illúminat
gélii secúndum Joánnemc. 1.
INv princípio erat
Verbum, et Verbu erat apud Deum, et Deus erat Verbum. Hoc erat in princípio apud Deu. Omnia per ipsum facta sunt: et sine ipso factum est nihil, quod factum est; in ipso vita erat, et vita erat lux hóminum et lux in ténebris lucet, et ténebræ eam non comprehenderunt. Fuit homo missus a Deo, cui nomen erat Joánnes. Hic venit in testimónium, ut testimónium perhibéret de lúmine, ut omnes créderent per illum. Non erat ille lux, sed ut testimónium perhibéret de lúmine. Erat lux
omnem hóminem veniéntem in hune mundum. In mundo erat, et mundus per ipsum factus est, et mundus eum non cognóvit. In própria venit, et sui eum non recepérunt. Quotquot autem recepérunt eum, dedit eis potestátem fílios Dei fíeri, his qui eredunt in nómine ejus: qui non ex sanguínibus, neque ex voluntáte carnis, neque ex voluntáte viri, sed ex Deo nati sunt.( hic genuflectifur) ET VERBUM CARO FACTUM EST, et habitávit in nobis: et vidimus glóriam ejus, glóriam quasi Unigéniti a Patre, plenum grátiæ et veritátis.. Deo grátias.
25

DOMINICA IN PALMIS.
tem meam ego cognósco:* et peccátum meum contra me est semper. Tibi soli peccavi, et malum coram te feci:* ut justificéris in sermónibus tuis, et vincas cum judicáris.
Ecce enim in iniquitátibus concéptus sum:* et in peccátis concépit
AD LAUDES. . Deus, in adjutórium meum inténde.. Dómine, ad adjuvándum me festína. Glória Patri, et Fílio et Spirítui sancto. Sicut erat in princípio, et nunc, et semper, et in sæcula sæculórum. Amen. Laus tibi, Dómine, Rex ætérnæ glóriæ. Aña.Dóminus Deus. Psalmus 50. TISERERE mei Deus,* secúndum magnam misericórdiam tuam. Et secúndum multitúdinem miseratiónum tuárum,* dele iniquitátem meam. Amplius lava me ab iniquitáte mea: et a peccáto meo munda me. Quóniam iniquitá- ta.
M
me mater mea. Ecce enim veritátem dilexísti:* incérta, et occúlta sapiéntiæ tuæ manifestásti mihi. Aspérges me hyssópo, et mundábor: lavábis me, et super nivem dealbábor. Audítui meo dabis gaudium et lætítiam* et exultábunt ossa humiliá*
Univ.- Bibl.
Giessen

Ad Laudes.
27
Averte fáciem tuam Sacrifícium Deo spía peccátis meis:* ritus contribulátus: et omnes iniquitátes* cor contrítum, et meas dele. humiliátum Deus non despícies. Benígne fac, Dómine, in bona voluntáte tua Sion:* ut ædificéntur muriJerúsalem.
Cor mundum crea in me Deus:* et spíritum rectum innova in viscéribus meis.
Tunc acceptábis sacrifícium justítiæ, oblatiónes, et holocáusta:* tunc impónent super altáre tuum vítulos.
Glória Patri. Sicut
erat. Sic dicitur Glória Patri, in fine. omnium Psalmorum et Canticorum, nisi aliter notetur.
Aña. Dóminus Deus auxiliátor meus: et ídeo non sum confúsus.
Aña. Circumdántes. Psalmus 117.
[ ONFITEMINI
DóCONFITE quóniam
bonus:* quóniam in sæculum misericórdia ejus. Dicat nunc
Israel
Ne projícias me a facie tua:* et spíritum sanctu tuum ne áuferas a me. Redde mihi lætítiam salutáris tui:* et spíritu principáli
confirma me.
tuas,
*
Docébo iníquos vias et ímpii ad te converténtur. Libera me de sanguínibus Deus, Deus salútis meæ* et exultábitlingua mea justítiam tuam. Dómine, lábia mea apéries:* et OS meum annuntiábit laudem
Quóniam si voluís*
ses sacrifícium, dedíssem útique: holocáustis non delectáberis.

Dominica in Palmis.
quóniam bonus:* in nómine Dómini quóniam in sæcu- quia ultus sum in lum misericórdia eos.
28
ejus. Dicat nunc domus Aaron:* quóniam in sæculum misericórdia ejus. Dicant nunc qui timent Dóminum:* quóniam in sæculum misericórdia
ejus. De tribulatióne invocávi Dóminum:* et exaudívit me in latitúdine Dóminus. Dóminus mihi adjútor:* non timébo quid fáciat mihi homo.
Dóminus mihi adjútor:* et ego despíciam inimícos
meos.
Bonum est confidere in Dómino:* quam confidere in hómine. Bonum est speráre in Dómino,* quam speráre in princí pibus.
Omnes gentes circuiérunt me:* et
Circumdántes circumdedérunt me:* et in nómine Dómini quia ultus sum in
eos.
Circumdedérunt me sicut apes, et exarsérunt sicut ignis in spinis:* et in nómine Dómini quia ultus sum in eos. Impúlsus
evérsus sum ut caderem:* et Dóminus suscépit me. Fortitúdo mea, et laus mea Dóminus: * et factus est mihi in salutem.
Vox exultatiónis et salútis* in tabernáculis justórum. Déxtera Dómini fecit virtútem: déxtera Dómini exaltávit me,* dextera Dómini fecit virtútem.
Non móriar, sed vivam* et narrábo ópera Dómini.

Ad Laudes.
29
Castígans castigá- Deus Dóminus, et vit me Dóminus:* et morti non trádidit me.
illúxit nobis. Constitúite diem solémnem in condénsis,* usque ad cornu altáris.
Aperíte mihi portas justítiæ, ingréssus in confitébor
eas
Deus meus es tu, et confitébor tibi:* Deus meus es tu, et exaltábo te.
Dómino:* hæc porta Dómini, justi intrábunt in eam. Confitebor tibi quóniam exaudísti me: * et factus es mihi in salutem. Lapidem, quem reprobavérunt ædificantes:* hic factus est in caput ánguli. A Dómino factum est istud:* et est mirábile in óculis nostris.
Hæc est dies, quam fecit Dóminus: exultémus, et lætémur in ea.
0 Dómine, salvum me fac, o Dómine, bene prosperáre:* benedíctus qui venit in nómine Dómini.
Tenedíximus vobis de domo Dómini:
Confitébor tibi quóniam exaudísti me * et factus es mihi in salutem.
Confitémini Dómino quóniam bonus:* quóniam in sæculum misericórdia ejus.
Aña. Circumdántes
circumdedérunt me: et in nómine Dómini vindicábor in eis. Aña. Júdica causam meam.
Psalmus 62. EUS Deus meus: ad te de luce
vígilo.
Sitívit in te ánima mea,* quam multiplíciter tibi caro
mea.
in terra desérta, et

SENK
Dominica in Palmis.
30
ínvia, et inaquósa: * sic in sancto appárui tibi, ut vidérem virtútem tuam, et glóriam tuam. Quóniam mélior est misericórdia tua super vitas:* lábia mea laudábunt te. Sic benedícam te in vita mea* et in nómine tuo levábo manus meas.
:
Sicut ádipe et pinguédine repleátur ánima mea:* et lábiis exultatiónis laudábit os meum. Si memor fui tui super stratum meum, in matutínis meditábor in te:* quia fuísti adjútor meus. Et in velaménto alárum tuárum exultábo, adhæsit ánima mea post te:* me suscépit déxtera
tua.
I psi vero in vanum quæsiérunt ánimam meam, introíbunt in inferióra terræ:
tradéntur in manus gládii, partes vúlpium erunt. Rex vero lætábitur in Deo, laudabúntur omnes qui jurant in eo: quia obstrúctum est os loquéntium iníqua. Hic non Glória Patri. Psalmus 66.
*
dicitur
D nostri, et benedícat nobis:* illúminet vultum suum super nos, et misereátur nostri.
Ut cognoscamus in terra viam tuam: in ómnibus géntibus salutáre tuum. Confiteántur tibi pópuli Deus:* confiteántur tibi pópuli omnes.
Læténtur et exúltent gentes:* quóniam júdicas pópulos in æquitáte, et gentes in terra dírigis. Confiteántur tibi pópuli Deus: conflteántur tibi pópuli

Ad Laudes.
omnes:* terra dedit fructum suum. Benedícat nos Deus, Deus noster, benedícat nos Deus:* et métuant eum omnes fines terræ. Glória Patri. Sicut
erat.
meam
Aña. Júdica causam : defénde quia potens es, Dómine.
Benedícite, ignis, et æstus, Dómino: benedícite, frigus et æstus, Dómino. Benedícite, rores et pruína, Dómino, benedícite gelu, et frigus Dómino: Benedícite, glacies et nives, Dómino:*
*
Aña. Cum Angelis. Canticum trium puerorum. Dan. 3.
BENEDICITE, ómnia benedícite, noctes et
ópera
Dómino: Benedícite, lux et ténebræ, Dómino,* benedícite, fúlgura et nubes, Dómino. Benedícat terra Dóminum:** laudet et superexáltet eum in sæcula.
mino* laudáte et superexaltáte eum in sæcula.
Benedícite, Angeli Dómini, Dómino:* benedícite, coli, Dómino.
Benedícite, aquæ omnes, quæ super colos sunt, Dómino: * benedícite, omnes virtútes Dómini, Dómino.
31
nedícite, stellæ cœli, Dómino. Benedícite, omnis imber, et ros Dómino:* benedícite, omnes spíritus Dei, Dómino.
Benedícite, sol et luna, Dómino:* beBenedícite, montes et colles, Dómino:* benedícite, universa germinántia in terra, Dómino.
B enedícite, fontes, Dómino:* benedí

SZVK
Dominica in Palmis.
32
cite, mária et flúmina, Dómino. Benedícite, cete et ómnia quæ movéntur in aquis, Dómino:* benedícite, omnes vólucres coli, Dómino.
Benedícite, omnes béstiæ et pécora, Dómino:* benedícite, filii hóminum, Dómino.
Benedícat Israel Dóminum:* laudet et superexáltet eum in sæcula.
Benedícite, sacerdótes Dómini, Dómino: * benedícite, servi Dómini, Dómino. Benedícite, spíritus et ánima justórum, Dómino:* benedícite, sancti et húmiles corde, Dómino. Benedícite, Ananía, Azaría, Mísael, Dómino* laudáte et superexaltáte eum in sæcula.
Benedicámus Patrem, et Fílium, cum sancto Spíritu:*
laudémus et superexaltémus eum in sæcula. Benedíctus es, Dómine, in firmaménto cæli* et laudábilis, et gloriósus, et superexaltátus in
sæcula.
Hic non dicitur Glória Patri. Aña. Cum Angelis et púeris fidéles inveniámur, triumphatóri mortis clamántes:* Hosánna in excélsis. Aña. Confundántur. Psalmus 148. DómiL num de cœlis:* laudáte eum, in excélsis.
Laudáte eum, omnes Angeli ejus:* laudáte eum, omnes virtútes ejus.
Laudáte eum, sol et luna:* laudáte eum, omnes stellæ et lumen.
Laudáte eum, cœli coelórum:* et aquæ omnes, que super

Ad Laudes.
colos sunt, laudent nomen Dómini. Quia ipse dixit, et facta sunt:* ipse mandávit, et creáta sunt.
Státuit ea in ætérnum, et in sæculum sæculi:* præcéptum pósuit, et non præteríbit.
Laudáte Dóminum de terra:* dracónes, et omnes abyssi. Ignis, grando, nix, glácies, spíritus procellárum:* quæ fáciunt verbum ejus: Montes, et omnes colles ligna fructífera, et omnes cedri.
Béstiæ, et univérsa pécora:* serpéntes, et vólucres pennátæ:
Reges terræ et omnes pópuli:* príncipes, et omnes júdices terræ.
33
altátum est nomen ejus solíus. Conféssio ejus super cœlum, et terram: * et exaltávit cornu pópuli sui. Hymnus ómnibus sanctis ejus:* fíliis Israel, pópulo appropinquánti sibi. Hic non dicitur Glória Patri.
Júvenes, et vírgines, senes cum junióribus laudent nomen Dómini:* quia exHEBDOM. S. J.
Psalmus 149. ANTATE
Dómino
Ccánticum novum: * laus ejus in ecclésia sanctórum. Lætétur Israel in eo, qui fecit eum:* et fílii Sion exúltent in rege suo.
Laudent nomen ejus in choro:* in tympano, et psaltério psallant ei. Quia beneplácitum est Dómino in pópulo suo:* et exaltábit mansuétos in
salútem.
Exultábunt sancti in glória:* lætabúntur in cubilibus suis.
3

34
Dominica in Palmis.
Exaltatiónes Dei in gútture eórum:* et gládii ancípites in mánibus eórum: Ad faciéndam vindíctam in natiónibus* increpatiónes in pópulis. Ad alligándos reges eórum in compédibus:* et nóbiles eórum in mánicis férreis.
Ut faciant in eis judícium conscríptí: * glória hæc est ómnibus sanctis ejus. Hic non dicitur Glória Patri.
Psalmus 150. AUDATE
DómiLA
num in sanctis ejus:* laudáte eum in firmaménto virtútis ejus.
Laudáte eum in virtútibus ejus:* laudáte eum secúndum multitúdinem magnitúdinis ejus. Laudáte eum in sono tubæ:* laudáte eum in psaltério, et cíthara.
*
Laudate eum in tympano, et choro: laudáte eum in chordis, et órgano. Laudáte eum in cymbalis benesonantibus: laudáte eum in cymbalis jubilatiónis:* omnis spíritus laudet Dóminum.
Glória Patri. Sicut erat.
Aña. Confundántur qui me persequíntur, et non confúndar ego, Dómine Deus meus.
Capitulum. Phil. 2. RATRES, Hoc enim sentite in vobis, quod et in Christo Jesu: qui cum in forma Dei esset, non rapinam arbitrátus est esse se æquálem Deo: sed semetipsum exinanívit, formam servi accípiens, in similitúdinem hóminum factus, et hábitu invéntus ut homo.
#r. Deo grátias.

Ad Laudes.
35
Sic respondetur in Dulce pondus sústifine omnium Ca- ¹ pitulorum.
nent.
Flecte ramos, arbor alta,
Tensa laxa víscera, Et rigor lentéscat ille, Quem dedit natívitas:
Et supérni membra Regis
Tende miti stípite. Sola digna tu fuísti Ferre mundi VíctiHymnus.
USTRA Sex qui jam
perégit,
L
Tempus
implens
Sponte líbera Redémptor Passióni déditus, Agnus in crucis levátur Immolándus stípite. Felle potus ecce languet, Spina, clavi, láncea Mite corpus perforárunt,
Unda
córporis,
manat et
cruor:
Terra, pontus, astra, mundus, Quo lavántur flúmine.
Crux fidélis inter
omnes
Arbor una nóbilis: Silva talem nulla
profert Fronde, flore, gérmine: Dutee ferrum, dulce lignum,
mam,
Atque portum præparáre
Arca mundo náufrago,
Quam sacer cruor perúnxit,
Fusus Agni córpore. Sempitérna sit beátæ
Trinitáti glória, Equa Patri, Filióque:
Par decus Paráclito:
Uníus, Triníque nomen
Laudet universitas. Amen.

Dominica in Palmis.
36
f. Eripe me de inimícis meis, Deus meus.. Et ab insurgéntibus in me líbera me.
Ad Benedictus, Aña. Turba multa. Canticum Zachariæ. Luc. 1.
BEN
ENEDICTUS Dóminus Deus Israel, * quia visitávit, et fecit redemptiónem plebis suæ.
* datúrum se nobis:
Ut sine timóre, de manu inimicórum nostrórum liberati, * serviámus illi. In sanctitáte, et justítia coram ipso, ómnibus diébus nostris.
*
Et tu puer, Prophéta Altíssimi vocáberis:* præíbis enim ante fáciem Dómini paráre vías ejus: Ad dandam sciéntiam salútis plebi ejus:* in remissiónem peccatórum eórum: Per víscera misericórdiæ Dei nostri * in quibus visitávit nos, óriens ex alto: Illumináre his, qui in ténebris, et in umbra mortis sedent:* ad dirigéndos pedes nostros in viam pacis.
Ad faciéndam misericórdiam cum pátribus nostris:* et memorári testaménti sui sancti. Jusjurandum, quod juavit ad Abraham Aña. Turba multa, patrem nostrum, quæ convénerat ad
Glória Patri. Sicut erat.
Et eréxit cornu salútis nobis:* in domo David púeri
sui.
Sicut locútus est per os sanctórum,* qui a sæculo sunt, prophetárum ejus: Salútem ex inimícis nostris, et de manu ómnium, qui odé*
runt nos:

Ad Primam.
diem festum, cla- délium ánimæ mábat Dómino Be- misericórdiam nedíctus qui venit in requiéscant in pace. nómine Dómini, Ho-. Amen. sánna in excélsis. f. Dóminus vobíscum..Et cum spíritu tuo.
In fine Laudum, si tunc terminandum est Officium, alioquin in fine ultima Hora, post ✔. Fidélium et
Orémus. Oratio.
MNIPOTENS semOpitérne Deus, qui Pater noster, secreto, dicitur f. Dóminus det nobis suam pacem.. Et vitam ætérnam. Amen.
humáno géneri ad imitándum humilitátis exémplum Salvatórem nostrum carnem súmere, et crucem subíre fecísti: concéde propítius; ut et patiéntiæ ipsíus habére documénta, et resurrectiónis consórtia mereámur. Per eúmdem Dóminum.
Festi
Commem. Simplicis, si occurrat, habetur in fine post Octavam Paschæ.
7. Dóminus vobíscum. R. Et cum spíritu tuo. f. Benedicamus Dómino. R. Deo grátias. f. Fi37
per
Dei
Deinde Aña. Ave Regína cœlórum, ut infra post Complet., et in fine f. Divínum auxílium máneat semper nobíscum.. Amen.
AD PRIMAM. Pater noster. Ave, Credo. f. Deus, in adjutórium.
María.
26.
Hymnus. AM lucis orto sídere,
Deum
precémur
súpplices,
Ut in diúrnis actibus

38
Nos servet a nocénPsalmus 53.
tibus.
EUS in nómine
Linguam refrénans DE tuo salvum me
fac et in virtúte tua júdica me. Deus exáudi oratiónem meam:* áuribus pércipe verba oris mei.
Dominica in Palmis.
témperet, Ne litis horror insonet; Visum fovéndo cóntegat,
Ne vanitátes háuriat.
Sint pura cordis íntima,
Absístat et vecórdia:
Carnis terat supérbiam
Potus cibíque párcitas.
Ut, cum dies abscésserit, Noctémque sors redúxerit, Mundi per abstinéntiam
Ipsi canámus glóriam.
Deo Patri sit glória, Ejúsque soli Fílio, Cum Spíritu Paráclito, Nunc et per omne sæculum. Amen. Aña. Púeri Hebræórum.
Quóniam aliéni insurrexérunt advérsum me, et fortes quæsiérunt ánimam meam:* et non proposuérunt Deum ante conspectu suum. Ecce enim Deus ádjuvat me:* et Dóminus suscéptor est ánimæ meæ. Avérte mala inimícis meis* et in veritáte tua dispérde
illos.
Voluntárie sacrificábo tibi:* et confitébor nómini tuo, Dómine: quóniam bonum est. Quóniam ex omni tribulatióne eripuísti me: et super inimícos meos despéxit óculus meus.

Ad Primam.
39
Psalmus 92.
tur testimónia ejus:
D
OMINUS regnávit,* in toto corde exdecórem indútus quírunt eum. est:* indútus est Non enim qui opeDóminus fortitúdi- rántur iniquitátem, nem, et præcínxit se.* in viis ejus ambuE tenim firmávit or- lavérunt.
terræ,* qui Tu mandásti* mandáta tua custodíri nimis.
bem non commovébitur. Paráta sedes tua ex tunc:* a sæculo tu es.
E levavérunt flúmina, Dómine:* elevavérunt flúmina
vocem suam.
*
E levavérunt flúmina fluctus suos, a vócibus aquárum multárum. M irábiles elatiónes maris,* mirábilis in altis Dóminus. Testimónia tua credibília facta sunt nimis:* domum tuam decet sanctitúdo, Dómine, in longitúdinem diérum. Psalmus 118. EATI immaculáti
bulant in lege Dñi. Beáti, qui scrutánU tinam dirigántur viæ meæ,* ad custodiéndas justificatiónes tuas!
Tune non confúndar,* cum perspéxero in ómnibus mandátis tuis. Confitébor tibi in directióne cordis:* in eo quod dídici judícia justítiæ tuæ. Justificatiónes tuas custódiam: non me derelínquas usquequáque.
*
In quo córrigit adolescéntior viam sua? * in custodiéndo sermónes tuos.
In toto corde meo
exquisívi te:
ne
repéllas me a mandátis tuis.

Dominica in Palmis.
40
In corde meo abscóndi elóquia tua: ut non. peccem
tibi. Benedíctus es, Dódoce me
mine:
justificatiónes tuas. In lábiis meis,* pronuntiavi ómnia judícia oris tui.
In via testimoniórum tuórum delectátus sum,* sicut in óinnibus divítiis. In mandátis tuis ex- ercébor:* et considerábo vias tuas. In justificatiónibus tuis meditábor:* non oblivíscar sermónes tuos.
ETRIBUE servo
R
tuo, vivífica me: * et custódiam sermónes tuos. Revéla óculos meos: * et considerábo mirabília de lege tua. Incola ego sum in terra:* non abscóndas a me mandáta tua.
Concupivit ánima mea desideráre justificatiónes tuas,* in omni témpore. Increpásti supérbos: * maledícti qui declínant a mandátis tuis.
Aufer a me oppróbrium, et contémptum:* quia testimónia tua exquisívi. Etenim sedérunt príncipes, et advérsum me loquebántur:* servus autem tuus exercebátur in justificatiónibus tuis.
Nam et testimónia tua meditátio mea est:* et consílium meum justificatiónes tuæ.
Adhæsit paviménto ánima mea:* vivífica me secúndum verbum tuum. Vias meas enuntiavi, et exaudísti me: * doce me justificatiónes tuas.
Viam justificatiónum tuárum ínstrue me:* et exercébor in mirabílibus tuis.

Ad Primam.
41
*
Dormitávit ánima in unitáte venerémea præ tædio: confirma me in verbis tuis.
Viam iniquitátis ámove a me:* et de lege tua miserére mei.
Viam veritátis elégi: * judícia tua non sum oblítus. Adhæsi testimóniis tuis, Dómine,* noli me confúndere. Viam mandatórum tuórum cucúrri,* cum dilatásti cor
meum.
Symbolum sancti Athanasii.
vult salvus esse,* ante ómnia opus est, ut téneat cathólicam fidem.
Quam nisi quisque íntegram inviolatámque serváverit: * absque dúbio in ætérnum períbit. Fides autem cathólica hæc est:* ut unum Deum in Trinitáte, et Trinitátem
mur.
Neque confundéntes persónas,* neque substantiam separántes.
Alia est enim persóna Patris, ália Fílii* ália Spíritus sancti.
Sed Patris, et Filii, et Spíritus sancti una est divínitas,* æquális glória, coætérna majéstas. Qualis Pater, talis Fílius,* talis Spíritus sanctus. Increátus Pater, increátus Fílius,* increátus Spíritus sanctus.
Imménsus Pater, imménsus Filius, imménsus Spíritus sanctus.
Etérnus Pater, ætérnus Fílius,* ætérnus Spíritus sanctus.
Et tamen non tres ætérni:* sed unus ætérnus.
Sicut non tres in

Dominica in Palmis.
42
creáti, nec tres imménsi;* sed unus increátus, et unus imménsus. Similiter
omnípotens Pater, omnípotens Filius,* omnípotens Spíritus san. ctus.
Et tamen non tres omnipoténtes:* sed unus omnípotens. Ita Deus Pater, Deus Fílius,* Deus Spíritus sanctus. Et tamen non tres Dii* sed unus est Deus.
Ita Dóminus Pater, Dóminus Filius,* Dóminus Spíritus sanctus.
Et tamen non tres Dómini: sed unus est Dóminus. Quia sicut singillátim unamquámque persónam Deum ac Dóminum confitéri christiána veritáte compéllimur:* ita tres Deos aut Dños dícere, cathólica religióne prohibémur.
Pater a nullo est factus,* nec creátus, nec génitus. Filius a Patre solo est:* non factus, nec creátus, sed génitus.
Spíritus sanctus a Patre et Fílio,* non factus, nec creátus, nec génitus, sed procédens.
Unus ergo Pater, non tres Patres; unus Fílius, non tres Fílii:* unus Spíritus sanctus, non tres Spíritus sancti. Et in hac Trinitáte nihil prius aut postérius, nihil majus aut minus:* sed totæ tres persónæ coætérnæ sibi sunt, et coæquáles.
I ta ut per ómnia, sicut jam supra dictum est:* et únitas in Trinitáte, et Trínitas in unitate veneranda sit. Qui vult ergo salvus esse:* ita de Trinitáte séntiat.

Ad Primam.
43
Sed necessárium est Unus autem non
ad ætérnam salútem* ut Incarnatiónem quoque Dómini nostri Jesu Christi fidéliter credat.
Est ergo fides recta, ut credámus et confiteamur:* quia Dóminus noster Jesus Christus Dei Fílius, Deus et homo est.
Deus est ex substántia Patris ante sæcula génitus* et homo est ex substántia matris in sæculo natus.
Perféctus Deus, perféctus homo:* ex ánima rationáli, et humána carne subsístens.
Equális Patri secúndum divinitátem:* minor Patre secúndum humanitátem.
Qui licet Deus sit, et homo:* non duo tamen, sed unus est Christus.
conversióne divinitatis in carnem:* sed assumptióne humanitátis in Deum. Unus omníno non confusióne substántiæ:* sed unitáte persónæ.
Nam sicut ánima rationális et caro unus est homo:* ita Deus et homo unus est Christus.
Qui passus est pro salúte nostra, descénditad ínferos:* tértia die resurréxit a mórtuis.
Ascéndit ad cœlos: sedet ad dexteram Dei Patris omnipoténtis:* inde ventúrus est judicáre vivos et mórtuos. Ad cujus advéntum omnes hómines resúrgere habent cum corpóribus suis:* et redditúri sunt de factis própriis ratiónem.
Et qui bona egérunt, ibunt in vitam ætér

44
Dominica in Palmis.
nam:
* qui vero mala, in ignem ætérnum.
Hæc est fides cathólica:* quam nisi quisque fidéliter firmitérque crediderit, salvus esse non póterit.
Glória Patri et Fílio.
Aña, Púeri Hebræórum tolléntes ramos olivarum, obviavérunt Dómino, clamántes et dicéntes: Hosanna in excélsis. Capit. 1. Tim. 1. sæculórum
Rimmortáli et invisíbili, soli Deo honor et glória in sæcula sæculórum. Amen.. Deo grátias.
B. br. Christe Fili Dei vivi,* Miserére nobis. Et repetitur: Christe Fili Dei vivi, miserére nobis. f. Qui sedes ad dexteram Patris. n. Miserére nobis..Christe Fili Dei vivi, miserére nobis. f. Exúrge. Christe, ádjuva nos.. Et líbera nos propter nomen tuum.
K Christe, eléison. Kyrie, eléison. Pater noster, secreto, usque ad y. Et ne nos indúcas in tentatiónem.. Sed líbera nos a malo. Credo in Deum. secreto, usque ad f. Carnis resurrectiónem. y. Vitam ætérnam. Amen. f. Et ego ad te, Dómine, clamávi... Et mane orátio mea prævéniet te. f. Repleátur os meum 1aude. B. Ut cantem glóriam tuam, tota die magnitúdinem tuam. f. Dómine, avérte fáciem tuam a peccátis meis. R. Et omnes iniquitátes meas dele. f. Cor mundum crea in me, Deus. Et spíritum rectum ínnova in viscéribus

Ad Primam.
45
meis. f. Ne projícias lum, beátum Joánme a fácie tua.. Et spíritum sanctum tuum ne áuferas a me. y. Redde mili lætítiam salutáris tui. n. Et spíritu principáli confirma
nem Baptístam, sanctos Apóstolos Petrum et Paulum, omnes Sanctos, et vos fratres, oráre pro me ad Dóminum Deum nostrum.
me.
Chorus respondet: tui
f. Adjutórium noISEREATUR
strum in nomine Dó- M'omnipotens Demini. g. Qui fecit cœlum et terram. Deinde Hebdomadarius facit Confessionem.
us, et dimíssis peccátis tuis, perdúcat te ad vitam ætérnam. B. Amen. Deinde repetit Confessionem: et ubi dicitur vobis fratres, et vos fratres, dicatur tibi pater, et te pater.
Facta Confessione a Choro, Hebdomadarius dicit:
ISEREATUR
M
stri omnípotens Deus, et dimíssis peccátis vestris, perdúcat vos ad vitam ætérnam. p. Amen. NDULGENTIAM, absolutiónem et remissiónem peccatórum nostrórum tríCONFI
ONFITEOR Deo omnipoténti, beátæ María semper Vírgini, beáto Michaéli Archángelo, beáto Joánni Baptístæ, sanctis Apóstolis Petro et Paulo, ómnibus Sanctis, et vobis fratres quia peccávi nimis cogitatióne, verbo, et ópere: mea culpa, mea culpa, mea máxima culpa. Ideo precor beátam Maríam semper vírginem, beátum Michaélem Archángeve

SZVSZ
46
Dominica in Palmis.
buat nobis omnípo- nes, et ópera. Per tens et miséricors Dóminum. Dóminus. r. Amen.
Et prosequitur f. Dignáre Dómine, die isto.. Sine peccáto nos custodíre. f. Miserére nostri, Dómine., Miserére nostri.. Fiat misericórdia tua, Dómine, super nos.. Quemadmodum sperávimus in te.f. Dómine, exáudi oratiónem
meam.. Et clamor meus ad te véniat.
f. Dóminus
vobíscum. R. Et cum spí- Snes Sancti inANCTA María, et
ritu tuo.
tercédant pro nobis ad Dóminum: ut nos mereamur ab eo
adjuvári et salvári, qui vivit et regnat in sæcula sæculórum. r. Amen. f. Deus, in adjutórium meum inténde. B. Dómine, ad adjuvándum me festína..
Et dicitur ter: ultimo additur, Glória Patri.Sicut erat.KyOrémus. Oratio. OMINE Deus
omníDopote Deus omni princípium hujus diéi nos pervenire fecísti: tua nos hódie salva virtúte: ut in hac die ad nullum declinémus peccátum, sed semper ad tuam justítiam faciéndam nostra procédant elóquia, dirigántur cogitatió. Dóminus vobíscum.. Et cum spíritu tuo.. Benedicámus Dómino. R. Deo grátias.
Deinde in Choro legitur Martyrologium.
Postea Hebdomadarius dicit: f. Pretiósa in conspectu Dómini.. Mors Sanctórum ejus. Et absolute sine Orémus.
Oratio.

Ad Primam.
47
rie, eléison. Christe, mur, Salvátor muneléison. Kyrie, eléi- di: Qui vivis et reson. Pater noster, gnas in sæcula sæsecreto. f. Et ne nos culórum. B. Amen. indúcas in tentatió-.Jube, domne, benenem.. Sed líbera dícere. Benedictio. nos a malo. f. Ré- Dies et actus nostros spice in servos tuos, in sua pace dispónat Dómine, et in ópera Dóminus omnípotua, et dírige filios tens. B. Amen. eórum. B. Et sit splendor Dómini Dei nostri super nos, et ópera mánuum nostrárum dírige super nos, et opus mánuum nostrárum dírige. f. Glória Patri. F. Sicut erat.
Ad Absolutionem Capit. Lectio brevis. Isaia 50.
Orémus. Oratio. IRIGERE et sanctiD gubernáre dignáre, Dómine Deus, Rex coeli et terræ, hódie corda et córpora nostra, sensus, sermónes, et actus nostros in lege tua, et in opéribus mandatórum tuórum: ut hic, et in ætérnum, te auxiliánte, salvi et líberi esse mereáFACIE
ACIEM meam non avérti ab increpántibus, et conspuéntibus in me: Dóminus Deus auxiliátor meus, et ideo non sum confúsus. Tu autem, Dómine,
Deo grátias.
f. Adjutórium no. strum in nómine Dómini.#. Qui fecit coelum et terram.f. Benedícite. R. Deus. Benedictio. Dóminus nos benedícat, et ab omni malo deféndat, et ad vitam perdúcat ætérnam et fidélium ánimæ per

48
Dominica in Palmis.
misericórdiam Dei
requiéscant in pace. L Dómine,
B. Amen.
AD TERTIAM.
Pater noster. Ave, María. f. Deus, in adjutórium. 26.
Hymnus.
UNC sancte nobis
N'Spíritus,
Unu Patri cum Fílio, Dignáre promptus ingeri Nostro refúsus péctori.
Os, lingua, mens, sensus, vigor, Confessiónem pérsonent, Flamméscat igne cháritas, Accéndat ardor próximos.
Præsta, Pater piíssime,
Patríque compar Unice,
Cum Spíritu Paráclito
Regnans per omne sæculum.
Amen..
Aña, Púeri Hebræórum.
Psalmus. EGEM pone mihi, viam
justificatiónum tuárum:* et exquíram eam semper.
Da mihi intellectum, et scrutábor legem tuam:* et custódiam illam in toto corde meo. Deduc me in sémitam mandatórum tuórum:* quia ipsam vólui. Inclína cor meum in testimónia tua: et non in avarítiam. Avérte óculos meos ne vídeant vanitátem:* in via tua vivífica me.
*
Státue servo tuo elóquium tuum,* in timóre tuo.
Amputa opprobrium meum, quod suspicátus sum: quia judícia tua jucúnda.
*
Ecce concupívi mandáta tua:* in æquitáte tua vivifica
me.

Ad Tertiam.
Et véniat super me misericórdia tua, Dómine* salutáre tuum secúndum elóquium tuum. Et respondébo exprobrántibus mihi verbum:* quia sperávi in sermónibus tuis.
Et ne auferas de ore meo verbum veritátis usquequáque: * quia in judíciis tuis supersperávi. Et custódiam legem tuam semper: * in sæculum et in sæculum sæculi. Et ambulábam in latitúdine:* quia mandáta tua exquisívi. Et loquébar in testimóniis tuis in conspéctu regum:* et non confundébar. Et meditábar in mandátis tuis:* quæ diléxi.
Et levávi manus meas ad mandáta tua, quæ diléxi:* et exercébar in justificatiónibus tuis.
HEBDOM. S.
49
EMOR esto verbi
M tui servo tuo,*
in quo mihi spèm dedísti.
Hac me consoláta est in humilitáte mea:* quia elóquium tuum vivificavit me. Supérbi iníque agébant usquequaque:* a lege autem tua non declinávi. Memor fui judiciórum tuórum a sæculo, Dómine:* et consolátus sum. Deféctio ténuit me, * pro peccatóribus derelinquéntibus legem tuam. Cantábiles mihi erant justificatiónes tuæ,* in loco peregrinatiónis meæ. Memor fui nocte nóminis tui, Dómine:* et custodívi legem tuam.
*
Hæc facta est mihi: quia justificatiónes tuas exquisívi.
Pórtio mea, Dómine, 4

50
* dixi custodíre legem tuam.
Dominica in Palmis.
Deprecátus sum fáciem tuam in toto corde meo:* miserére mei secúndum, elóquium tuum. Cogitávi vias meas: * et convérti pedes meos in testimónia tua.
Parátus sum, et non sum turbátus:* ut custódiam mandáta tua.
Funes peccatórum circumpléxi sunt me: et legem tuam non sum oblítus.
*
Média nocte surgébam ad confiténdum tibi:* super judícia justificatiónis tuæ. Párticeps ego sum ómnium timéntium te:* et custodiéntium mandáta tua. Misericórdia tua, Dómine, plena est terra:* justificatiónes tuas doce me.
B
ONITATEM fecísti cum servo tuo,
Dómine,* secúndum verbum tuum. Bonitátem et disciplínam, et sciéntiam doce me:* quia mandátis tuis crédidi.
Priúsquam humiliárer, ego delíqui:* proptérea elóquium tuum custodívi. Bonus es tu:* et in bonitáte tua doce me justificatiónes tuas.
*
Multiplicáta est super me iníquitas superbórum: ego autem in toto corde meo scrutábor mandáta tua. Coagulátum est sicut lac cor eórum:* ego vero legem tuam meditátus sum. Bonum mihi quia humiliásti me:* ut discam justificatiónes tuas. Bonum mihi lex oris tui,* super millia auri, et argénti. Manus tuæ fecérunt me, et plasmavérunt

Ad Tertiam.
me da mihi intel-* ut non confúnléctum, et discam mandáta tua.
Qui timent te, vidébunt me, et lætabúntur:* quia in verba tua supersperávi. Cognóvi, Dómine, quia æquitas judícia tua* et in veritáte tua humiliásti
me. Fiat misericórdia tua ut consolétur me,* secúndum elóquium tuum servo tuo.
Véniant mihi miseratiónes tuæ, et vivam:* quia lex tua meditátio mea est. Confundántur supérbi, quia injúste iniquitátem fecérunt in me:* ego autem exercébor in mandátis tuis.
51
dar.
Aña. Púeri Hebræórum vestiménta prosternébant in via, et clamábant dicéntes: Hosánna Fílio David: benedíctus qui venit in nómine Dómini. Capitulum. Philip.2. Fsentite in vobis,
RATRES, enim
quod et in Christo Jesu: qui cum in forma Dei esset, non rapínam arbitrátus est esse se æquálem Deo: sed semetípsum exinanívit, formam servi accípiens, in similitúdinem hóminum factus, et hábitu invéntus ut homo. B. br. Erue a frámea,* Deus, ánimam meam. Erue., Et
Convertatur mihi timéntes te:* et qui novérunt testimónia tua.
Fiat cor meum immaculátum in justificatiónibus tuis, tátem meam.
de manu canis únicam meam. Deus. Erue. f. De ore leónis líbera me, Dómine..Et a córnibus unicórnium humili

52
Dominica in Palmis.
Orémus. Oratio.
semOpitérne Deus, qui Verámque
córdium.
humáno géneri ad imitándum humilitátis exémplum, Salvatórem nostrum carnem súmere, et crucem subíre fecísti: concéde propítius, ut et patiéntiæ ipsíus habére documénta, et resurrectiónis consórtia mereámur. Per eúmdem Dóminum nostrum.
AD SEXTAM. pater noster. Ave, María. y. Deus, in adjutórium. 26.
Rrax
Hymnus. ECTOR potens, verax Deus, Qui témperas rerum vices, Splendóre mane illúminas,
Et ignibus merídiem.
Extingue flammas lítium, Aufer calórem nóxium,
Confer salútem córpacem
Præsta, Pater piíssime, Patríque compar Unice, Cum Spíritu Paráclito, Regnans per omne sæculum. Amen. Aña. Tibi revelávi.
Psalmus. EFECIT in salutámea:* et in verbum tuum supersperávi. Defecérunt óculi mei in elóquium tuum, dicéntes:
Quando consoláberis me?
Quia factus sum sicut uter in pruína:* justificatiónes tuas non sum oblítus. Quot sunt dies servi tui:* quando fácies de persequéntibus me judícium? Narravérunt mihi iníqui fabulatiónes:

Ad Sextam.
* sed non ut lex tua. in ipsis vivificásti Omnia mandáta tua véritas:* iníqui persecúti sunt me, ádjuva me. Paulo minus consummavérunt me in terra:* ego autem non derelíqui mandáta tua.
Ordinatióne tua persevérat dies:* quóniam ómnia sérviunt tibi.
53
Nisi quod lex tua meditátio mea est:* tune forte periíssem in humilitáte mea. In ætérnum non oblivíscar justificatiónes tuas:* quia
me.
Tuus sum ego, salvum me fac:* quóniam justificatiónes tuas exquisívi. Me
Secúndum misericórdiam tuam vivífica me:* et custódiam testimónia oris tui.
UOMODO diléxi leIn ætérnum, Dómi- O gem tuam, Dódie
* verbum tuum ne, pérmanet in coelo. In generatiónem et generatiónem véritas tua:* fundásti terram, et pérmamine?* tota meditátio mea est. Super inimícos meos prudéntem me fecísti mandáto tuo:* quia in ætérnum mihi est.
net.
expectavérunt peccatóres ut pérderent me: testimónia tua intelléxi. Omnis consummatiónis vidi finem:* latum mandátum
tuum nimis.
Super omnes docéntes me intelléxi:* quia testimónia tua meditátio mea est. Super senes intelléxi:* quia mandáta tua quæsivi. Ab omni via mala prohíbui pedes meos:* ut custó. diam verba tua.

54
Dominica in Palmis.
A judíciis tuis non* et de mandátis
declinávi:* quia tu legem posuísti mihi.
Quam dúlcia faucibus meis elóquia tua, super mel ori meo!
*
A mandátis tuis intelléxi:* proptérea odívi omnem viam iniquitátis.
Lucérna pédibus
ódio hábui: meis verbum tuum, et legem tuam
* et lumen sémitis meis.
Jurávi, et státui* custodíre judícia justítiæ tuæ. Humiliátus sum usquequáque, Dómine: * vivífica me secúndum verbum tuum.
Voluntária oris mei beneplacita fac, Dómine et judícia tua doce me. Anima mea in mánibus meis semper: * et legem tuam non sum oblítus. Posuérunt peccatóres laqueum mihi:
tuis non errávi. Hereditáte acquisívi testimónia tua in ætérnum:* quia exultátio cordis mei sunt.
Inclinávi cor meum ad faciéndas justificatiónes tuas in ætérnum, propter retributiónem.
*
diléxi.
Adjútor et suscéptor meus es tu:* et in verbum tuum supersperávi. Declináte a me malígni:* et scrutábor mandáta Dei mei.
Súscipe me secúndumelóquium tuum, et vivam:* et non confúndas me ab expectatióne mea. Adjuva me, et salvus ero:* et meditábor in justificatiónibus tuis semper. Sprevísti omnes discedéntes a judíciis

Ad Sextam.
tuis* quia injústa cogitatio eórum. Prævaricántes reputávi omnes peccatóres terræ:* ídeo diléxi testimónia tua. Confige timóre tuo
carnes meas
*
:
a
judíciis enim tuis tímui.
Feci judícium et justítiam* non tradas me calumniántibus me.
Súscipe servũ tuum
in bonum:* non calumniéntur me supérbi.
Oculi mei defecérunt in salutáre tuum: et in elóquium ju*
stítiæ tuæ.
Fac cum servo tuo secúndum misericórdiam tuam:* et justificatiónes tuas doce me.
Servus tuus sum ego:* da mihi intelléctum, ut sciam testimónia tua.
Tempus faciéndi, Dómine:* dissipavérunt legem tuam.
55
*
Ideo diléxi mandáta tua, super aurum et topázion. Proptérea ad ómnia mandáta tua dirigébar: omnem viam iníquam ódio
*
hábui.
Aña. Tibi revelávi causam meam, defénsor vitæ meæ, Dómine Deus meus, Capitulum.Philip. 2.
UMILIA VIT
seHUM
metípsum factus obédiens usque ad mortem, mortem autem crucis. Propter quod et Deus exaltávit illum, et donávit illi nomen, quod est super omne nomen.
*
B. br. De ore leónis, Líbera me, Dómine. De ore. Et a córnibus unicórnium humilitátem meam. Líbera. De ore. f. Ne perdas cum ímpiis, Deus, ánimam meam.. Et cum viris sánguinu vitam meam.

56
Dominica in Palmis.
Orémus. Oratio. MNIPOTENS semOpit
pitérne Deus, qui humáno géneri ad imitandum humili. tátis exémplum, Salvatórem nostrum carnem súmere, et crucem subíre fecísti: concéde propítius; ut et patiéntiæ ipsíus habére documénta, et resurrectiónis consórtia mereámur. Per eúmdem Dóminum nostrum,
Ave,
AD NONAM. Pater noster. María.. Deus, in adjutórium. 26.
Hymnus.
ERUM Deus tenax
Rvigor, Immótus in te pér
manens,
Lucis diúrnæ témpora Succéssibus detérminans.
Largíre lumen véspere,
Quo vita nusquam décidat,
Sed præmium mortis sacræ
Perénnis instet glória.
Præsta, Pater piíssime, Patríque compar Unice. Cum Spíritu Paráclito
Regnans per omne sæculam. Amen. Aña. Invocábo.
Psalmus. IRABILIA
testiMmónia tua:*
ídeo scrutáta est ea ánima mea.
Declaratio
sermónum tuórum illúminat:* et intellectum dat párvulis.
Os meum apérui, et attráxi spíritum:* quia mandáta tua desiderábam.
Aspice in me, et miserére mei:* secúndum judícium diligéntium nomen tuum.
Gressus meos dírige secúndum elóquium tuum:* et non do

Ad Nonam.
57
* et
minétur mei omnis in ætérnum: injustítia. lex tua véritas. Tribulátio, et angústia invenérunt me:* mandáta tua meditátio mea est. Equitas testimónia tua in ætérnum:* intelléctum da mihi, et vivam.
Rédime me a calúmniis hóminum: * ut custódiam man. dáta tua.
Fáciem tuam illúmina super servum tuum:* et doce me justificatiónes tuas. Exitus aquárum deduxérunt óculi mei: * quia non custodiérunt legem tuam. Justus es, Dómine: * et rectum judícium tuum.
Mandásti justítiam testimónia tua
et veritátem tuam nimis.
Tabéscere me fecit zelus meus:* quia oblíti sunt verba tua inimíci mei
Ignítum elóquium tuum veheménter: * et servus tuus diléxit illud.
Adolescéntulus sum ego, et contémptus: justificatiónes tuas non sum oblítus. Justítia tua, justítia
in toto
corde meo: exáudi me, Dómine:* justificatiónes tuas requíram.
Clamávi ad te, salvum me fac:* ut custódiam mandáta tua.
Prævéni in maturitáte, et clamávi:* quia in verba tua supersperávi. Prævenérunt óculi mei ad te dilúculo: * ut meditárer elóquia tua.
Vocem meam audi secúndum misericórdiam tuam, Dómine:* et secúndum judícium tuum vivífica me. Appropinquavérunt

58
Dominica in Palmis.
persequéntes me iniquitáti:* a lege autem tua longe facti
sunt.
Prope es tu, Dómine: * et omnes viæ tuæ véritas. Inítio cognóvi de testimóniis tuis:* quia in ætérnum fundásti ea. Vide:
humilitátem
meam et éripe me: PRINCIPES perse* quia
tuam
cúti sunt me gratis: * et a verbis tuis formidávit cor meum.
Lætábor ego super élóquia tua:* sicut qui invénit spólia multa. Iniquitátem ódio hábui, et abominátus sum* legem autem tuam diléxi. Sépties in die laudem dixi tibi,* super judícia justítiæ tuæ.
Pax multa diligéntibus legem tuam: *. et non est illis
non sum oblítus.
Júdica judícium meum et rédime me: propter elóquium tuum vivífica me. Longe a peccatóribus salus:* quia justificatiónes tuas non exquisiérunt. Misericórdiæ
tuæ multæ, Dómine:* secúndum judícium tuum vivífica me. Multi qui persequúntur me, et tríbulant me:* a testimóniis tuis non declinávi.
quia elóquia tua non custodiérunt. Vide quóniam mandáta tua diléxi, Dómine:* in misericórdia tua vivífica
me.
Vidi prævaricántes, et tabescébam:
Princípium
verbótuórum vérirum tas:* in ætérnum ómnia judícia justítiæ tuæ.
scándalum. Expectábam salutá

Ad Nonam.
59
elégi.
re tuum, Dómine:* niam mandáta tua et mandáta tua diléxi. Custodívit ánima mea testimónia tua: * et diléxit ea veheménter. Servávi mandáta tua, et testimónia tua:* quia omnes viæ mea in conspéctu tuo.
Appropinquet deprecátio mea in conspéctu tuo, Dómine:* juxta elóquium tuum da mihi intellectum. Intret
postulátio mea in conspectu tuo: secúndum elóquium tuum éripe me. Eructábunt lábia mea hymnum,* cum docúeris me justificatiónes tuas. Pronuntiábit lingua mea elóquium tuum:* quia ómnia mandáta tua æquitas.
Fiat manus tua ut salvet me:* quóConcupivi salutáre tuum, Dómine:* et lex tua meditátio mea est.
et
Vivet ánima mea, et laudábit te: judícia tua adjuvábunt me.
Errávi, sicut ovis, quæ périit:* quære servum tuum, quia mandáta tua non sum oblítus.
ne
Aña. Invocábo nomen tuum, Dómine: avértas fáciem tuam a clamóre meo. Capitulum. Philip. 2. nómine Jesu omgenu
coeléstium, terréstrium, et infernórum: et omnis lingua confiteátur, quia Dóminus Jesus Christus in glória est Dei Patris.
. br. Ne perdas cum ímpiis,* Deus ánimam meam. Ne perdas. y. Et cum

60
tam
viris sánguinum vimeam. Deus. Ne perdas. f. Eripe me, Dómine, ab hómine malo. n. A viro iníquo éripe
me.
Dominica in Palmis.
tátis exémplum, Salvatórem
nostrum
carnem súmere, et crucem subíre fecísti: concéde propítius; ut et patiéntiæ ipsíus habére documénta, et resurrectiónis consórtia meDeus, qui reámur. Per eumdem
humáno géneri ad
Dóminum nostrum imitándum humili- Jesum Christum.
Orémus. Oratio. MNIPOTENS semBENEDICTIO RAMORUM.
Completa tertia, et facta aspersione aquæ, more solito, Sacerdos indutus pluviali violaceo, vel sine casula, cum ministris similiter indutis, procedit ad benedicendum ramos palmarum, et olivarum, sive aliarum arborum in medio ante Altare, vel ad cornu Epistolæ positos. Et primo cantatur a Choro Aña.
H
OSANNA Fílio David: benedíctus qui venit in nómine Dómini. O Rex Israel Hosánna in excélsis. Deinde Sacerdos stans in cornu Epistolæ, non vertens se ad populum, dicit in tono Orationis Missæ ferialis: Dóminus vobíscum.
B. Et cum spíritu tuo.
Orémus. Oratio.
DEUS, quem dilígere et amáre,

Benedictio ramorum.
justítia est; ineffábilis grátiæ tuæ in nobis dona multíplica et qui fecísti nos in morte Fílii
tui sperare quæ crédimus, fac nos eódem resurgénte perveníre quo téndimus. Qui tecum vivit et regnat in unitáte Spíritus sancti Deus, per ómnia sæcula sæculórum.. Amen.
Postea Subdiaconus in loco solito cantat sequentem Lectionem in tono Epistolæ, et in fine osculatur
manum
Sacerdotis. Léctio libri Exodi.
Cap. 15 et 16. N diébus illis: Venérunt filii Israel in Elim, ubi erant duodecim fontes aquárum, et septuagínta palmæ: et castrametáti sunt juxta aquas. Profectíque sunt de Elim, et venit omnis mul61
titúdo filiórum Israel in desértum Sin, quod est inter Elim et Sínai: quintodécimo die mensis secúndi, postquam egréssi sunt de terra Egypti. Et murmurávit omnis congregátio filiórum Israel contra Moysen et Aaron in solitúdine. Dixerúntque fílii Israel ad eos: Utinam mórtui essémus per manum Dómini in terra Egypti, quando sedebámus super ollas cárnium, et comedebámus panem in saturitáte! cur eduxístis nos in desértum istud, ut occiderétis omnem multitúdinem fame? Dixit autem Dóminus ad Moysen: Ecce, ego pluam vobis panes de cœlo: egrediátur pópulus, et cólligat quæ sufficiunt per singulos dies: ut tentem eum

62
utrum ámbulet in lege mea, an non. Die autem sexto parent quod ínferant: et sit duplum quam collígere solébant per singulos dies. Dixerúntque Moyses et Aaron ad omnes fílios Israel: Véspere sciétis quod Dóminus edúxerit vos de terra Egypti et mane vidébitis glóriam Dómini.
Dominica in Palmis.
et
Deinde cantatur pro Graduali R. Joann. 11. Collegérunt Pontífices Pharisæi concílium, et dixérunt: Quid facimus, quia hic homo multa signa facit? Si dimíttimus eum sic, omnes credent in eum: Et vénient Románi, et tollent nostrum locum, et gentem. f. Unus autem ex illis, Cáiphas nómine, cum esset Póntifex anni illíus, prophetávit, dicens: Expedit vobis, ut unus moriátur homo pro pópulo, et non tota gens péreat. Ab illo ergo die cogitavérunt interfícere eum, dicéntes. Et vénient Románi, et tollent nostrum locum, et gentem.
Vel aliud responsorium. Matth. 26. In monte Olivéti orávit ad Patrem: Pater, si fieri potest, tránseat a me calix iste.* Spíritus quidem promptus est, caro autem infírma: fiat volúntas tua. f. Vigiláte, et oráte, ut non intrétis in tentatiónem. Spíritus.
Interim dum cantatur B. Diaconus ponit librum Evangeliorum super Altare, et Sacerdos. ministrante Diacono naviculam, ponit incensum in thuribulo. Deinde Diaconus dicit: Munda

Benedictio ramorum.
63
cor meum, accipit sólvite, et addúcite librum de Altari, mihi: et si quis vopetit benedictionem bis áliquid díxerit, a Sacerdote: postea dícite quia Dóminus Subdiacono librum his opus habet: et tenente, medius in- conféstim dimíttet ter duos Acolythos eos. Hoc autem totenentes candelabra tum factum est, ut accensa, signat li- adimplerétur quod brum, incensat, et dictum est per Procantat Evangelium, phétam dicéntem: ut infra, more conDícite filiæ Sion: sueto quo finito, Ecce rex tuus venit Subdiaconus defert tibi mansuétus, selibrum osculandum dens super ásinam, Sacerdoti, qui et et pullum, filium incensatur a Dia- subjugális. Eúntes autem discípuli, fecérunt sicut præcépit illis Jesus. Et adduxérunt ásinam, et pullum et imposuérunt super eos vestiménta sua, et eum désuper sedére fecérunt. Plúrima autem turba stravérunt vestiménta sua in
via: álii autem cædébant ramos de arbóribus, et sternébant in via: turbæ autem, quæ præcedébant, et quæ
cono.
Sequéntia sancti Evangélii secúndum Matthæum. c. 21.
INC
illo témpore: Cum appropinquasset Jesus Jerosólymis, et venísset Béthphage ad montem Olivéti: tunc misit duos discípulos suos, dicens eis: Ite in castéllum, quod contra vos est, et statim inveniétis ásinam alligátam, et pullum cum ea;

Dominica in Palmis.
sequebántur, cla- bus occurrámus óbmábant; dicéntes: viam Christo, et per Hosánna fílio Da- ipsum in gaudium vid: benedíctus qui introeámus ætérnu. venit in nómine Dó- Qui tecum vivit et mini. regnat in unitáte Spíritus sancti Deus. Per ómnia sæcula sæculórum. R. Amen. f. Dóminus vobíscum. I. Et cum spíritu tuo.. Sursum corda. B. Habémus ad Dóminum. f. Grátias agámus Dómino Deo
Post hæc benedicuntur rami. Sacerdos stans in eodem cornu Epistolæ, dicit in tono Orationis ferialis. f. Dóminus vobíscum. y. cum spíritu tuo. Orémus. Oratio. in te
Et
Asperántium Deus, nostro.#. Dignum
et súpplicum preces cleménter exáudi:
véniat super nos múltiplex misericórdia tua: bene dicantur et hi pálmites palmárum, seu olivárum: et sicut in figúra Ecclésiæ multiplicásti Noe egrediéntem de arca, et Moysen exeúntem de Ægypto cum filiis Israel: ita nos portantes palmas, et ramos olivárum, bonis ácti64
et justum est.
Vere dignum et justum est, æquum et salutáre, nos tibi semper, et ubíque grátias ágere: Dómine sancte, Pater omnípotens, ætérne Deus. Qui gloriáris in consílio sanctórum tuórum. Tibi enim sérviunt creatúræ tuæ: quia te solum auctórem, et Deum cognoscunt: et omnis factúra tua te colláudat, et be

Benedictio ramorum.
65
nedícunt te sancti túram olívæ, quam tui. Quia illud ma- ex ligni matéria prognum Unigéniti tui díre jussísti, quamnomen coram régi- que colúmba rédiens bus et potestátibus ad arcam próprio hujus sæculi, líbera pértulit ore, benevoce confiténtur. Cuidícere, et sanassístunt Angeli et ctificáre dignéArchángeli, Throni ris: ut quicúmque ex et Dominatiónes: cumque omni milítia coeléstis exércitus, hymnum glóriæ tuæ cóncinunt, sine fine dicéntes. Et cantatur Sanctus a Choro.
ea recéperint, accípiant sibi protectiónem ánimæ et córporis: fiátque, Dómine, nostræ salútis remédium, tuæ grátiæ sacraméntum. Per Dóminum. R. Amen.
Sanctus, Sanctus, Sanctus, Dóminus Deus Sabaoth. Pleni
O rémus.
sunt coeli et terra DEUS, qui dispersa
et
glória tua. Hosánna in excélsis. Benedíctus qui venit in nómine Dómini, Hosánna in excélsis. Sequitur. Dóminus vobíscum. Et
cóngregas, congregáta consérvas: qui pópulis óbviam Jesu ramos portantibus benedixísti: béne dic étiam hos
ramos
palmæ etolívæ, quos tui famuli ad honórem nóminis tui fidéliter suscípiunt: ut in quemcúmque locum introducti fúerint, tuam bene5
cum spíritu tuo: Orémus. Oratio. ETIMUS, Dómine sancte, Pater omnípotens, ætérne Deus: ut hanc creaHEBDOM. S.

Dominica in Palmis.
totíus
vita
cum
dictiónem habitató- tuálem unctiónem res loci illíus con- advenísse quodámsequantur: et omni modo clamant. Inadversitáte effugá- telléxit enim jam ta, dextera tua pró- tunc illa hóminum tegat quos redémit beáta multitúdo præJesus Christus Fí- figurári: quia Relius tuus Dóminus démptor noster hunoster. Qui tecum. mánis cóndolens miOrémus. sériis, pro mundi mortis príncipe esset pugnatúrus, ac moriéndo triumphatúrus. Et ídeo tália óbsequens administrávit, quæ in illo et triúmphos victóriæ, et misericórdia pinguédinem declarárent. Quod nos quoque plena fide, et factum et significátum retinéntes, te, Dómine sancte, Pater omnípotens, ætérne Deus, per eúmdem Dóminum nostrum Jesum Christū supplíciter exorámus; ut in ipso, atque per ipsum cujus nos membra fíeri voluísti, de mortis
66
DEU
EUS, qui miro dispositiónis órdine, ex rebus étiam insensibílibus, dispensatiónem nostræ salútis osténdere voluísti: da quæsumus; ut devóta tuórum corda fidélium salúbriter intélligant, quid mystice desígnet in facto, quod hódie coelésti lúmine affláta, Redemptóri óbviam procédens, palmárum atque olivárum ramos vestígiis ejus turba substrávit. Palmárum ígitur rami de mortis príncipe triúmphos expéctant: súrculi vero olivárum, spiri

Benedictio ramorum,
67
hoste victóriam re et opus sumdiligéndo.
império victóriam
reportántes, ipsíus portándo, gloriósæ
resurreetiónis partícipes esse mereámur. Qui tecum.
cem terris colúmbam nuntiáre jussísti: præsta quæsumus; ut hos olívæ, cæterarúmque árborum ramos, colésti benedictióne sanctífices ut cuncto pópulo tuo profíciant ad salutem. Per Christum Dóminum nostrum.. Amen.
misericórdiæ
mópere Per Dóminum.
Hic Celebrans ponit incensum in thuOrémus.
DEUS, qui per olí- ribulum, deinde ter
paaspergit ramos aqua benedicta, dicendo Añam. Aspérges me, sine cantu, et sine Psalmo: et ter adolet incenso, postea dicit f. Dóminus vobíscum.. Et cum spíritu tuo.
Orémus.
EUS,
Dtuum JesumChristum Dóminum nostrum pro salúte nostra in hunc munO rémus.
ENEDIC, quæ- dum misísti, ut se
B
hos palmárum, seu
et nos revocáret ad olivárum ramos: et te: cui étiam, dum præsta, ut quod pópulus tuus in tui veneratiónem hodiérna die corporáliter agit, hoc spirituáliter summa devotióne perfíciat, de
Jerúsalem veníret, ut adimpléret Scriptúras, credéntium populórum turba, fidelíssima devotióne vestiménta sua cum ramis palmá

Dominica in Palmis.
68
rum in via sternébant: præsta quæsumus; ut illi fidei viam præparémus, de qua, remóto lápide offensiónis, et petra scándali, fróndeant apud te ópera nostra justítiæ ramis; ut ejus vestígia sequi mereámur. Qui tecum vivit.
Completa Benedietione, dignior ex Clero accedit ad Altare, et dat ramum benedictum Celebranti, qui non genuflectit, nec osculatur manum dantis. Postea Celebrans stans ante Altare versus ad populum, distribuit ramos, primum digniori, a quo ipse accepit, deinde Diacono et Subdiacono paratis et allis Clericis singulatim per ordinem ultimo laicis; omnibus genufleetentibus et ramum ac manum Celebrantis osculantibus, exceptis Prælatis, si adsint. Et cum inceperit distribuere, a Choro cantantur sequentes Añæ.
Púeri Hebræorum portántes ramos olivárum, obviavérunt Dómino, clamántes, et dicéntes: Hosánna in excélsis.
Alia Aña.
Púeri Hebræórum vestiménta prosternébant in via, et clamábant, dicéntes: Hosánna Fílio David benedíctus qui venit in nómine Dómini.
Quæ si non sufficiant, repetantur quousque ramorum distributio finiatur. Deinde Sacerdos dicity. Dóminus vobíscum..
Et cum
spíritu tuo.
Orémus.
MNIPOTENS sem0
pitérne Deus, qui Dóminum nostrum Jesum Christum su

Benedictio amorum.
69
censis: sequitur Clerus per ordinem ultimo Celebrans cum Diacono a sinistris, omnes cum ramis stérnere, et Hosánna in manibus, et canper pullum ásinæ sedére fecísti, et turbas populórum vestiménta, vel ramos árborum in via
tantur
decantáre in laudem ipsius docuísti: da quæsumus, ut illórum innocéntiam
sequentes Añæ vel omnes, vel aliquæ,
quousque
durat Processio. Aña. Matth. 21. Cum
imitári possímus, et eórum méritum cónsequi mereámur. Per eúmdem Christum Dóminum nostrum. B. Amen.
appropinquáret Dóminus Jemisit rosólymam, duos
Postea fit Processio. Et primo Cele brans imponit incensum in thuribulum: et Diaconus verteus se ad populum, dieit: Procedámus in pace. Et Chorus respondet: In nómine Christi. Amen.
ex discípulis suis, dicens: Ite in castéllum, quod contra vos est: et inveniétis pullum ásinæ alligátum, super quem nullus hóminum sedit: sólvite, et addúcite mihi. Si quis vos interrogáverit, dícite: Opus Dómino est. Solvéntes adduxérunt ad Jesum: et imposuérunt illi vestiménta sua, et sedit super eum: álii expandébant vestiménta sua in via: álii ramos de arbóribus sternéPræcedit thuriferarius cum thuribulo fumigante: deinde Subdiaconus paratus, deferens Crucem, medius inter duos Acolythos eum candelabris ac

70
bant: et qui sequebántur, clamábant: Hosanna, benedíctus qui venit in nó mine Dómini: benedíctum regnum patris nostri David: Hosanna in excélsis: miserére nobis, Fili David.
Dominica in Palmis.
Alia Aña. Joan. 12. Cum audísset pópulus, quia Jesus venit Jerosólymam, accepérunt ramos palmárum; et exiérunt ei óbviam, et clamábant púeri, dicéntes: Hic est, qui ventúrus est in salútem pópuli. Hic est salus nostra, et redemptio Israel. Quantus est iste, cui Throni et Dominatiónes occurrunt? Noli timére, fília Sion: Ecce Rex tuus venit tibi, sedens super pullum ásine: sicut scriptum est. Salve Rex fabricátor mundi, qui venísti redímere nos.
Alia Aña. Ante sex dies solémnis Paschæ, quando venit Dóminus in civitátem Jerúsalem, occurrérunt ei púeri: et in mánibus portábant ramos palmárum, et clamábant voce magna, dicéntes: Hosánna in excélsis: benedictus qui venísti in multitúdine misericórdia Hosánna in excélsis. Alia Aña.
tuæ.
Occurrunt turbæ cum flóribus et palmis Redemptóri óbviam: et victóri triumphanti digna dant obséquia: Fílium Dei ore gentes prædicant: et in laudem Christi voces tonant per núbila: Hosánna in excélsis.
Alia Aña.
Cum Angelis et púeris fidéles inveniámur, triumphatóri mortis clamán

Benedictio ramorum.
tes: Hosanna in. GLORIA, list,
excélsis.
honor tibi
Alia Aña.
Turba multa, quæ convénerat ad diem festum, clamábat Dómino: Benedíctus qui venit in nómine Dómini: Hosánna in excélsis.
1 In reversione Processionis, duo vel quatuor cantores intrant in Ecclesiam, et clauso ostio stantes versa facie ad Processionem, incipiunt f. Glória, iaus, et decantant duos primos versus. Sacerdos vero cum aliis extra Ecclesiam, repetit eosdem. Deinde sunt intus, cantant alios versus sequentes, vel omnes, vel partem, prout videbitur: et qui sunt extra, ad quoslibet duos versus respondent: Glória, laus, etc. sicut a principio.
qui
71
Rex Christe Redémptor: Cui puerile decus prompsit Hosánna più. Glória, laus. es tu Rex, Israel Davídis et ínclyta proles: Nómine qui in Dómini Rex benedícte venis.. Glória, laus.
Coetus in excélsis te laudat cœlicus
omnis,
Et mortális homo,
et cuncta
creáta
Glória,
simul. laus.
Plebs Hebræa tibi cum palmis óbvia venit:
Cum
prece, voto, hymnis, ádsumus
R.
Glóecce tibi. ria, laus.
Hi tibi passúro solvébant múnia laudis:
Nos tibi regnánti pángimus, ecce melos.. Glória, laus.

Dominica in Palmis.
72
Hi placuére tibi, pláceat devótio nostra, Rex bone, Rex clemens, cui bona cuncta placent.. Glória, laus. Posteá Subdiaconus hastili Crucis
facias auxílium tuum a me, ad defensiónem meam áspice: líbera me de ore leónis, et a
percutit portam córnibus unicórnium qua statim aperta, Processio intrat Ecelesiam, cantando:
. Ingrediente Dómino in sanctam civitátem, Hebræórum púeri resurrectiónem vitæ pronuntiántes, Cum ramis palmárum Hosánna clamábant in excélsis. Cum audísset pópulus, quod Jesus veníret Jerosólymam, exiérunt óbviam ei. Cum ramis. Et non dicitur Glória Patri.
Statio ad S. Joannem in Laterano. Introitus. Ps. 21.
ne
Deinde celebratur Missa, et rami tenentur in manibus dum cantatur Passio et Evangelium tantum.
humilitatem meam. Ps. Deus Deus meus, réspice in me, quare me dereliquísti? longe a salúte mea verba delictórum meórum. Dómine.
Oratio.
MNIPOTENS semOpitérne Deus, qui
humáno géneri ad imitándum humilitátis exémplum, Salvatórem nostrumcarnem súmere, et crucem subíre fecísti: concéde propítius; ut et patiéntiæ ipsíus habére documénta, et resurrectiónis consórtia mereámur.Per eúmdem Dóminum.
Et hæc Oratio tantum dicitur.

Ad Missam.
FRA
Léctio Epístolæ beáti Pauli Apóstoli ad Philippenses. Cap. 2. RATRES: Hoc enim sentíte in vobis, quod et in Christo Jesu, qui cum in forma Dei esset, non rapínam arbitrátus est esse se æquálem Deo: sed semetípsum exinanívit formam servi accípiens, in similitúdinem hóminum factus, et hábitu inventus
ut
homo. Humiliavit semetípsum, factus obédiens usque ad mortem, mortem autem crucis. Propter quod et Deus exaltávit illum et donávit illi nomen, quod est super omne nomen: ( Hie genuflectitur) ut in nómine Jesu omne genu flectátur cœléstium, terréstrium, et infernórum; et omnis lingua confiteátur; quia
73
Dóminus Jesus Christus in glória est Dei Patris.
Graduale. Ps. 72. Tenuísti manum déxteram meam: et in voluntáte tua deduxísti me: et cum glória assumpsísti me.. Quam bonus Israel Deus rectis corde! Mei autem pene moti sunt pedes, pene effúsi sunt gressus mei: quia zelávi in peccatóribus, pacem peccatórum videns.
Tractus. Ps. 21. Deus Deus meus, réspice in me: quare me dereliquísti? 1. Longe a salúte mea verba delictórum meórum. Deus meus clamábo per diem, nec exáudies in nocte, et non ad insipiéntiam mihi.. Tu autem in sancto hábitas, laus Israel.. In te speravérunt patres nostri speravérunt,
1.

Dominica in Palmis.
74
et liberásti eos.. Ad te clamavérunt, et salvi facti sunt: in te speravérunt, et non sunt confúsi. f. Ego autem sum vermis, et non homo: oppróbrium hóminum, et abjéctio plebis.. Omnes qui vidébant me, aspernabántur me: locúti sunt lábiis, et movérunt caput. f. Sperávit in Dómino, erípíat eum: salvum fáciat eum, quóniam vult eum.. Ipsi vero consideravérunt, et conspexérunt me: divisérunt sibi vestiménta mea, et super vestem meam misérunt sortem. f. Líbera me de ore leónis et a córnibus unicórnium humilitátem meam. y. Qui timétis Dóminum, laudáte eum: univérsum semen Jacob magnificáte eum. f. Annuntiábitur Dómino generátio ventúra: et annuntiábunt coeli justítiam ejus. f. Pópulo qui nascétur, quem fecit Dóminus.
Passio Domini incipitur absolute: non dicitur, Munda cor meum, non petitur benedictio, non deferuntur luminaria, nec incensum, non dicitur, Dóminus vobíscum, nec respondetur, Glória tibi, Dómine, et Celebrans seu Diaconus, dum pronuntiat Pássio Dómini nostri, non signat librum, neque seipsum. Quod et in aliis diebus servatur, quando legitur Passio.
pássio Domini nostri Jesu Christi secúndum Matthæum.c. 26 et 27. illo témpore: Dixit Jesus discípulis suis: Scitis quia post bíduum Pascha fiet, et Fílius
ID

Ad Missam.
hóminis tradétur ut estis huic mulieri?
opus enim bonum operáta est in me. Nam semper pauperes habétis vobíscum: me autem non
prædifúerit hoc
semper habétis. Mittens enim hæc unguéntum hoc in corpus meum, ad sepeliéndum me fecit. Amen dico vobis, ubicúmque cátum evangélium in toto mundo, dicétur et quod hæc fecit in memóriam ejus. C Tunc ábiit unus de duódecim, qui dicebátur Judas Iscariótes, ad príncipes sacerdótum, et ait illis: s Quid vultis mihi dare, et ego vobis eum tradam? e At illi constituérunt ei trigínta argénteos. Et exínde quærébat opportunitátem ut eum tráderet. Prima autem die Azymórum accessérunt discípuli
75
crucifigátur. Tunc congregáti sunt príncipes sacerdótum, et senióres pópuli, in átrium príncipis sacerdótum, qui dicebátur Caiphas et consílium fecérunt ut Jesum dolo tenérent, et occíderent. Dicébant autem: s Non in die festo, ne forte tumúltus fieret in pópulo. e Cum autem Jesus esset in Bethánia in domo Simónis leprósi, accéssit ad eum múlier habens alabástrum unguénti pretiósi, et effúdit super caput ipsíus recumbentis. Vidéntes autem discípuli, indignáti sunt, dicéntes: s Ut quid perdítio hæc? Pótuit enim istud venúmdari multo, et dari paupéribus. c Sciens autem Jesus, ait illis: Quid molésti

76
Dominica in Palmis.
meum
ad Jesum, dicéntes: Ubi vis parémus tibi comédere Pascha? At Jesus dixit: Ite in civitátem ad quemdam, et dícite ei: Magíster dicit Tempus prope est, apud te fácio Pascha cum discípulis meis. e Et fecérunt discípuli sicut Tu dixísti. constítuit illis Jesus, et paravérunt Pascha. Véspere autem facto discumbébat cum duódecim discípulis suis. Et edéntibus illis dixit: Amen dico vobis, quia unus vestrum me traditúrus est. Et contristáti valde, copérunt singuli dícere 8 Numquid ego sum, Dómine? At ipse respóndens, ait: Qui intíngit mecum manum in parópside, hic me tradet. Fílius quidem hóminis vadit, sicut scriptum est de illo: væ autem hómini illi, per quem Fílius hóminis tradétur: Bonum erat ei, si natus non fuísset homoille.Respóndens autem Judas, qui trádidit eum, dixit: & Numquid ego sum Rabbi? Ait illi: Conántibus autem eis, accépit Jesus panem, et benedíxit, ac fregit, dedítque discípulis suis, et ait: Accípite, et comédite: Hoc est corpus meum. accípiens cálicem, grátias egit: et dedit illis, dicens: X Bíbite ex hoc omnes. Hic est enim sanguis meus novi testaménti, qui pro multis effundétur in remissiónem peccatórum. Dico autem vobis: non bibam ámodo de hoc genímine vitis usque in
Et

Ad Missam.
diem illum, cum illud bibam vobíscum novum in regno Patris mei. Et hymno dicto, exiérunt in montem Olivéti. Tunc dicit illis Jesus: Omnes vos scándalum patiémini in me, in ista nocte. Scriptum est enim: Percútiam pastórem, et dispergéntur oves gregis. Postquam autem resurréxero, præcédam VOS in Galilæam. Respóndens autem Petrus, ait illis Et si omnes scandalizáti fúerint in te, ego numquam scandalizábor. e Ait illi Jesus: Amen dico tibi, quia in hac nocte, antequam gallus cantet, ter me negábis. illi Petrus s Etiam si oportúerit me mori tecum, non te negábo. Similiter et omnes discípuli diAit
xérunt. Tunc venit Jesus cum illis in villam, quæ dícitur Gethsémani, et dixit discípulis suis:
Sedéte hic, donec vadam illuc, et orem. e Et assúmpto Petro, et duóbus filiis Zebedæi, cœpit contristári et moestus esse. Tunc ait illis:
Tristis est anima mea usque ad mortem: sustinéte hic, et vigiláte mecum.
Et progréssus pusíllum, prócidit in fáciem suam, orans, et dicens: Pater
mi, si possibile est, tránseat a me calix iste. Verúmtamen non sicut ego volo, sed sicut tu. e Et venit ad discípulos suos, et invénit eos dormiéntes: et dicit Petro: Sic non potuístis una hora vigiláre mecum? Vigiláte, et oráte ut non intrétis in tentatiónem. Spíritus

Dominica in Palmis.
78
quidem promptus est, caro autem infirma. c Iterum secúndo ábiit, et orávit, dicens: Pater mi, si non potest hic calix transíre nisi bibam illum, fiat volúntas tua. e Et venit iterum, et invénit eos dormiéntes: erant enim óculi eórum graváti. Et relíctis illis, íterum ábiit, et orávit tértio, eúmdem mónem dicens. Tunc venit ad discípulos suos, et dicit illis:
serDormíte jam, et requiéscite: ecce appropinquávit hora, et Filius hóminis tradétur in manus peccatórum. Súrgite, eámus: ecce appropinquávit qui me tradet. e Adhuc eo loquénte, ecce Judas unus de duodecim venit, et cum eo turba multa cum gladiis et fústibus, missi a princípibus sacerdótum, et senióribus pópuli. Qui autem trádidit eum, dedit illis signum, dicens: s Quemcúmque osculátus fúero, ipse est, tenéte eum. e Et conféstim accédens ad Jesum, dixit:" Ave, Rabbi:
Et osculátus est eum. Dixítque illi Jesus: Amíce, ad quid venísti? eTune accessérunt, et manus injecérunt in Jesum, et tenuérunt eum. Et ecce unus ex his, qui erant cum Jesu, exténdens manum, exémit gládium suum, et percútiens servum príncipis sacerdótum, amputávit aurículam ejus. Tunc ait illi Jesus: Convérte gládium tuum in locum suum. Omnes enim, qui accéperint gládium, gládio períbunt. An putas, quia non possum rogáre Patrem

Ad Missam.
vidéret
meum, et exhibébit bat cum minístris, mihi modo plus ut quam duodecim legiónes Angelórum? Quómodo ergo implebúntur Scriptúræ, quia sic opórtet fíeri? e In illa hora dixit Jesus turbis:
Tamquam ad latrónem exístis cum gladiis et fústibus comprehéndere me: quotidie apud vos sedébam docens in templo, et non me tenuístis. c Hoc autem totum factum est, ut adimpleréntur Scriptúræ Prophetárum. Tunc discípuli omnes, relicto eo, fugérunt. At illi tenéntes Jesum, duxérunt ad Caípham príncipem sacerdótum, ubi Scribæ et senióres convénerant. Petrus autem sequebátur eum a longe, usque in atrium príncipis sacerdótum. Et ingréssus intro, sedé79
finem.
Príncipes autem sacerdótum, et omne concilium quærébant falsum testimónium contra Jesum, ut eum morti tráderent: et non invenérunt, cum multi falsi testes accessíssent. Novíssime autem venérunt duo falsi testes, et dixérunt: Hie dixit: Possum destrúere templum Dei, et post tríduum rexdificáre illud. e Et surgens princeps sacerdótum, ait illi: s Nihil respóndes ad ea, quæ isti advérsum te testificántur? e Jesus autem tacébat. Et princeps sacerdótum ait illi: s Adjúro te per Deum vivum, ut dicas nobis si tu es Christus Filius Dei. c Dicit illi Jesus: Tu dixísti. Verúmtamen dico vo

80
Dominica in Palmis.
bis, ámodo vidébitis Fílium hóminis sedéntem a dextris virtútis Dei, et veniéntem in núbibus coli. Tune prin- cum Jesu Nazaréno. ceps sacerdótum sci- e Et iterum negávit dit vestiménta sua, cum juraménto: Quia non novi hóminem. Et post pusíllum accesserunt qui stabant, et dixérunt Petro: 8 Vere et tu ex illis es: nam et loquéla tua maniféstum te facit. e Tunc cœpit detestári, et juráre quia non novísset hóminem. Et côntínuo gallus cantávit. Et recordátus est Petrus verbi Jesu, quod díxerat: Priúsquam gallus cantet, ter me negábis. Et egréssus foras, flevit amáre. Mane autem facto, consílium iniérunt omnes príncipes sacerdótum, et senióres pópuli advérsus Jesum, ut eum mortéstibus?
dicens: Blasphemávit: quid adhuc egémus Ecce nunc audístis blasphémiam: quid vobis vidétur? At illi respondéntes, dixérunt:$ Reus est mortis. Tunc expuérunt in fáciem ejus, et cólaphis eum cecidérunt, álii autem palmas in fáciem ejus dedérunt, dicéntes: s Prophetíza nobis Christe, quis est, qui te percússit? c Petrus vero sedébat foris in átrio et accéssit ad eum una ancilla, dicens: s Et tu cum Jesu Galilæo eras. C At ille negávit coram ómnibus, dicens: s Néscio quid
dicis. Exeúnte autem illo jánuam, vidit eum ália ancílla, et ait his qui erant ibi: s Et hic erat

Ad Missam.
81
ti tráderent. Et vin- ille, Hacéldama, hoc
ctum
adduxérunt est, ager sánguinis, eum, et tradidérunt usque in hodiérnum Póntio Piláto præ- diem. Tunc implésidi. Tunc videns tum est, quod diJudas, qui eum trá- ctum est per Jeredidit, quod damná- míam Prophétam, tus esset, pœnitén- dicéntem: Et accetia ductus, rétulit pérunt trigínta artrigínta argénteos génteos prétium apprincípibus sacer- pretiáti, quem apdótum, et senióri- pretiavérunt a fíliis bus, dicens: s Pec- Israel: et dedérunt cáví, tradens sán- eos in agrum fíguli, guinem justum. c sicut constítuit miAt illi dixérunt: s hi Dóminus. Jesus Quid ad nos? Tu autem stetit ante víderis. c Et projé- præsidem, et inctis argénteis in terrogávit eum prætemplo, recéssit: et ses, dicens: 8 Tu ábiens, láqueo se es Rex Judæórum? suspéndit. Príncipes e Dicit illi Jesus: autem sacerdótum, Tu dicis. c Et accéptis argénteis, cum accusarétur a dixérunt s Non li- princípibus cet eos míttere in dótum, et senióricorbónam: quia pré- bus, nihil respóndit. tium sánguinis est. Tunc dicit illi Pie Consílio látus: s Non audis quanta advérsum te dicunt testimónia? e Et non respóndit ei ad ullum verbum, ita ut mirarétur præsacerautem ínito, emérunt ex illis agrum fíguli, in sepultúram peregrinórum. Propter hoc vocátus est ager
HEBDOM. S.
6

Dominica in Palmis.
82
ses veheménter. Per diem autem solémnem consuéverat præses pópulo dimíttere unum vinctum, quem voluíssent. Habébat autem tunc vinctum insígnem, qui dicebátur Barábbas. Congregátis ergo illis, dixit Pilátus
Quem vultis dimíttam vobis: Barábbam, an Jesum, qui dícitur Christus? Sciébat enim quod per invidiam tradidíssent eum. Sedénte autem illo pro tribunáli, misit ad eum uxor ejus, dicens: s Nihil tibi, et justo illi. Multa enim passa sum hódie per visum propter eum.e Príncipes autem sacerdótum, et senióres persuasérunt pópulis ut péterent Barábbam, Jesum vero pérderent. Respóndens
illis: S Quem vultis vobis de duóbus dimítti? e At illi dixérunt:& Barábbam. CDicit illis Pilátus: Quid ígitur fáciam de Jesu, qui dícitur Christus? e Dicunt omnes: Crucifigátur. Ait illis præses:* Quid enim mali fecit? c At illi magis clamábant, dicéntes: S Crucifigátur. e Videns autem Pilátus quia nihil profíceret, sed magis tumúltus fieret: accépta aqua, lavit manus coram pópulo, dicens: s Innocens ego sum a sánguine justi hujus: vos vidéritis. Et respóndens univérsus pópulus, dixit: s Sanguis ejus super nos, et super fílios nostros. e Tunc dimísit illis Barábbam: Jesum autem flagellátum trádidit eis
autem præses, ait ut crucifigerétur.
ge

Ad Missam.
83
Tunc milites præ- Et venérunt in losidis
tem
cum, qui dicitur Gólgotha, quod est, Calváriæ locus. Et dedérunt ei vinum bíbere cum felle mistum. Et cum gustásset, nóluit bíbere. Postquam aucrucifixérunt eum, divisérunt vestiménta ejus, sortem mitténtes: ut implerétur quod dictum est per Prophétam, dicéntem: Divisérunt sibi vestiménta mea, et super vestem meam misérunt sortem. Et sedéntes, servábant eum. Et imposuérunt super caput ejus causam ipsíus scriptam: Hic est Jesus Rex Judæórum. Tunc crucifixi sunt cum eo duo latrónes: unus a dextris, et unus a sinístris. Prætereúntes autem blasphemábant eum, movéntes cápita sua,
:
eum
suscipiéntes Jesum in prætórium, congregavérunt ad eum univérsam cohórtem et exuéntes chlámydem coccíneam circumdedérunt ei, et plecténtes corónam de spinis, posuérunt super caput ejus, et arúndinem in déxtera ejus. Et genu flexo ante eum, illudébant ei, dicéntes: 8 Ave Rex Judæórum. e Et expuéntes in eum, accepérunt arúndinem, et percutiébant caput ejus. Et postquam illusérunt ei, exuérunt eum chlámyde, et induérunt eu vestiméntis ejus, et duxérunt eum ut crucifigerent. Exeúntes autem invenérunt hóminem Cyrenæum, nómine Simónem hunc angariavérunt ut tólleret crucem ejus.

84
Dominica in Palmis.
et dicéntes: s Vah lamma sabachtáni?
c Hoc est:
Deus meus, Deus meus, ut quid dereliquísti me?
Quidam autem illic stantes, et audiéndicebant: S Elíam vocat iste. Et contínuo currens unus ex eis, accéptam spóngiam implévit acéto, et impósuit arúndini, et dabat ei bíbere. Cæteri vero dicébant: s Sine videámus an véniat Elías líberans eum. e Jesus autem íterum clamans voce magna, emísit spíritum.( Hie genuflectitur, et pausatur aliquantulum.) Et ecce velum templi scissum est in duas partes a summo usque deórsum, et terra mota est, et petræ scissæ sunt, et monuménta apérta sunt: et multa córpora sanctórum, qui dormíerant, surrexérunt. Et exeúnqui déstruis templum Dei, et in tríduo illud reædíficas: salva temetípsum. Si Fílius Dei es, descénde de cruce. e Similiter et príncipes sacerdótum illudéntes cum Scribis et senióribus, dicébant: s Alios salvos fecit, seípsu non potest salvum fácere si Rex Israel est, descéndat nunc de cruce, et crédimus ei: confidit in Deo líberet nunc, si vult eum: dixit enim: Quia Fílius Dei sum. c Idípsum autem et latrónes qui crucifixi erant cum eo, improperábant ei. A sexta autem hora ténebræ factæ sunt super univérsam terram usque ad horam nonam. Et circa horam nonam clamávit Jesus voce magna, dicens: Eli Eli,
tes,

Ad Missam.
85
setes de monumentis Et accépto córpore, post resurrectiónem Joseph invólvit ilejus, venérunt in lud in síndone munsanctam civitátem, da. Et pósuit illud et apparuérunt mul- in monuménto suo tis. Centúrio autem, novo, quod excideet qui cum eo erant, rat in petra. Et adcustodiéntes Jesum, vólvit saxum. maviso terræmótu et gnum ad óstium his, quæ fiébant, monuménti, et ábiit. timuérunt valde, di- Erat autem ibi Macéntes: Vere Fí- ría Magdaléne, et lius Dei erat iste. c altera María, Erant autem ibi mu- déntes contra sepúllíeres multæ a lon- chrum. ge, quæ secútæ erant Jesum a Galilæa, ministrántes ei: inter quas erat María Magdaléne, et María Jacóbi, et Joseph mater, et mater filiórum Zebedæi. Cum autem sero factum esset, venit quidam homo dives ab Arimathæa; nómine Joseph, qui et ipse discípulus erat Jesu. Hic accéssit ad Pilátum, et pétiit corpus Jesu. Tunc Pilátus jussit reddi corpus.
Hic dicitur, Munda cor meum, petitur benedictio, defertur incensum sine luminaribus, et incensatur liber: non dicitur Dóminus vobíscum, et Celebrans, aut Diaconus non signat librum, neque seipsum et quod sequitur, cantatur in tono Evangelii: in cujus fine Celebrans osculatur librum, et incensatur. Quæ omnia et in aliis Passionibus servantur,

86
Dominica in Palmis.
præterquam Feria pectávit cor meum, sexta in Parasceve.
A
et misériam: et sustínui qui simul mecum contristarétur, et non fuit: consolántem me quæsívi, et non invéni: et dedérunt in escam meam fel, et in siti mea potavérunt me acéto.
LTERA autem die, quæ est post Parascéven, convenérunt príncipes sacerdótum et Pharisæi ad Pilátum, dicéntes: Dómine, recordati sumus, quia sedúctor ille dixit adhuc vivens: Post tres dies resúrgam. Jube ergo custodíri sepúlchru usque in diem tértium ne forte véniant discípuli ejus, et furéntur eum: et dicant plebi: Surréxit a mórtuis: et erit novíssimus error pejor prióre. Ait illis Pilátus: Habétis custódiam, ite, custodíte sicut scitis. Illi autem abeúntes, muniérunt
sepúlchrum, signántes lápidem,
Secreta.
Cou
ONCEDE, quæsumus Dómine, ut óculis tuæ majestátis munus oblátum, et
grátiam nobis devotiónis obtíneat, et efféctum beátæ perennitátis acquírat. Per Dóminum. Præfatio de Cru16.
Credo. 12.
Offertorium. Ps. 68. Impropérium exee.
Communio, Pater, si non potest hic calix transíre, nisi bibam illum: fiat volúntas tua.
Postcommunio.
ER Dómicustódibus. Dicitur Pne, operatiónem
mystérii, et vítia nostra purgéntur, et justa desidéria com

Ad Vesperas.
pleántur. Per Dóminum.
In Missis privatis legitur in fine Evang, Cum appropinquasset, ut supra in Benedictione Palmarum. 63.
AD VESPERAS. Pater noster. Ave, María.. Deus, in adjutórium. 26. Aña. Dixit Dóminus. Psalmus 109.
87
eum:* Tu es sacérdos in ætérnum secúndum órdinem Melchisedech. Dóminus a dextris tuis,* confrégit in die iræ suæ reges. Judicábit in natiónibus, implébit ruínas: conquassábit cápita in terra multórum.
*
De torrénte in via bibet* proptérea
DIXIT Dóminus Dó. exaltabit caput.
mino meo: Sede a dextris meis. Donec ponam inimícos tuos,* scabéllum pedum tuóAña. Dóminus Dómino meo: Sede a dextris meis. Aña, Fidélia.
Psalmus 110.
rum.
tibi,
Virgam virtútis tuæ C Dómine, in toto
emíttet Dóminus ex Sion* domináre in médio inimicórum tuórum. Tecum princípium in die virtútis tuæ in splendóribus sanctórum:* ex útero ante lucíferum génui te. Jurávit
corde meo:* in concílio justórum, et congregatióne. Magna ópera Dómini* exquisita in omnes voluntátes ejus. Conféssio et magnificéntia opus ejus: et justítia ejus manet in sæculum
*
Dóminus,
et non pœnitébit sæculi.

Dominica in Palmis.
Memóriam fecit mi- Aña. Fidélia ómnia rabílium suórum, mandáta ejus, conmiséricors et mise- firmáta in sæculum rátor Dóminus:* sæculi. escam dedit timéntibus se.
88
Memor erit in sæculum testamenti
sui:* virtútem ópe. rum suórum annuntiábit pópulo suo. Ut det illis hæreditátem Géntium:* ópera mánuum ejus véritas, et judícium. Pidélia ómnia mandáta ejus confirmáta in sæculum sæculi,* facta in veritáte et æquitáte. Redemptiónem misit pópulo suo:* mandávit in ætér num testaméntum
suum.
Sanctum, et terríbile nomen ejus:* inítium sapiéntiæ timor Dómini. Intellectus bonus ómnibus faciéntibus eum:* laudátio ejus manet in sæculum sæculi.
Aña. In mandátis. Psalmus 111. EATUS vir, qui timet Dóminum: * in mandátis ejus volet nimis,
Potens in terra erit semen ejus:* generátio rectórum benedicétur. Glória, et divítiæ in domo ejus:* et justítia ejus manet in sæculum sæculi.
Exórtum est in ténebris lumen rectis: * miséricors, et miserátor, et justus. Jucúndus homo qui miserétur et cómmodat, dispónet sermónes suos in judício,* quia in ætérnum non commovébitur.
In memória ætérna erit justus:* ab auditióne mala non timébit.

Ad Vesperas.
89
Parátum cor ejus nes gentes Dómisperáre in Dómino, confirmátum est cor ejus:* non commovébitur donec despíciat inimícos suos. Dispérsit, dedit paupéribus: justítia ejus manet in sæculum sæculi,* cornu ejus exaltábitur in glória. Peccátor vidébit, et irascétur, déntibus suis fremet et tabéscet:* desidérium peccatórum períbit. Aña. In mandátis ejus cupit nimis. Aña. Sit nomen Dómini.
Psalmus 112. AUDATE púeri DóL minum:* laudáte nomen Dómini.
Sit nomen Dómini benedíctum,* ex hoc nunc, et usque in sæculum.
A solis ortu usque ad occasum,* laudábile nomen Dómini. Excélsus super omnus,* et super cœlos glória ejus. Quis sicut Dóminus Deus noster, qui in altis hábitat* et humília réspicit in coelo et in terra? Súscitans a terra ínopem* et de stércore érigens páuperem.
Ut cóllocet eum cum princípibus,* cum princípibus pópuli sui.
*
Qui habitáre facit stérilem in domo, matrem filiórum lætántem.
Aña. Sit nomen Dómini benedíctum in sæcula.
Aña. Nos qui vívimus.
Psalmus 113.
N éxitu Israel de
Jacob de pópulo.
bárbaro:
Facta est Judæa sanctificátio ejus, Israel potéstas ejus. Mare vidit, et fu*

90
Dominica in Palmis.
git;* Jordánis con- quæcúmque vóluit vérsus est retrór- fecit.
sum.
Montes exultavérunt ut aríetes:* et colles sicut agni óvium.
Quid est tibi, mare, quod fugísti,* et tu Jordánis, quia convérsus es retrórsum?
Montes exultástis sicut aríetes,* et colles sicut agni óvium.
A fácie Dómini mota est terra, a fácie Dei Jacob. Qui convértit petra in stagna aquárum: * et rupem in fontes aquárum.
Non nobis, Dómine, non nobis:* sed nómini tuo da glóriam.
Super misericórdia tua, et veritáte tua: * nequándo dicant Gentes: Ubi est Deus eórum?.
Deus autem noster in cœlo:* ómnia
au*
Simulácra Géntium argéntum, et rum, ópera mánuum hóminum. Os habent, et non loquéntur:* óculos habent, et non vidébunt.
A ures habent, et non áudient:* nares habent, et non odorábunt.
Manus habent, et non palpábunt: pedes habent, et non ambulábunt:* non clamábunt in gútture suo.
Símiles illis fiant qui fáciunt ea: et omnes qui confidunt in eis.
Domus Israel sperávit in Dómino:* adjútor eórum, et protéctor eórum est. Domus Aaron sperávit in Dómino:* adjútor eórum, et protéctor eórum est. Qui timent Dóminum, speravérunt

Ad Vesperas.
in Dómino:* adjú- mus, benedícimus
Dómino.
tor eórum, et protéctor eórum est. Dóminus memor fuit nostri:* et benedíxit nobis.
Benedíxit dómui Israel:* benedíxit dómui Aaron.
Benedíxit ómnibus, qui timent Dóminum,* pusillis cum majóribus. A djíciat super vos: super vos, et super filios vestros.
Dóminus
*
Benedícti vos a Dómino:* qui fecit cœlum, et terram. Celum cœli Dómino: * terram autem dedit fíliis hóminum. Non mórtui laudábunt te, Dómine:* neque omnes, qui descéndunt in inférnum.
91
sed nos qui vívimus, bededícimus Dómino:* ex hoc nunc et usque in sæculum. Aña. Nos qui vívi9
Capit. Philip. 2. enim F sentíte in vobis,
quod et in Christo Jesu: qui cum in forma Dei esset, non rapínam arbitrátus este sse se æquálem Deo: sed semetipsum exinanívit, formam servi accípiens, in similitúdinem hóminum factus, et hábitu invéntus ut homo.
Hymnus. EXILLA Regis próV deunt: Fulget Crucis mystérium,
Qua vita pértulit,
Et morte vitam prótulit.
mortem
Quæ vulneráta lánceæ
Mucróne diro, críminum
Ut nos laváret sórdibus, Manávit unda, et sanguine.

92
Dominica in Palmis.
Impléta sunt, quæ concinit
David fidéli cármine,
Dicéndo natiónibus: Regnávit a ligno
Deus. Arbor
decóra, et
fúlgida, Ornáta Regis púrpura, Elécta digno stípite Tam sancta membra tángere. Beáta, cujus bráchiis
Prétium pepéndit sæculi, Statéra facta córporis,
Tulítque prædam tártari.
0 Crux ave spes única, Hoc Passiónis témpore
Piis adáuge grátiam: Reísque dele crímina.
Te, fons salutis Trínitas, Colláudet omnis spíritus:
Quibus Crucis victóriam Largíris, adde præmium. Amen.
f. Eripe me,
mine, ab hómine malo. A viro iníquo éripe me. Ad Magnificat, Aña. Scriptum est enim. Canticum B, M. V. Lucæ 1. c
AGNIFICAT* ánima mea DómiMAR
num.
Et exultávit spíritus meus* in Deo salutári meo.
Quia respéxit humilitátem ancillæ suæ:* ecce enim ex hoc beátam me dicent omnes generatiónes.
Quia fecit mihi magna, qui potens est: * et sanctum nomen ejus.
Et misericórdia ejus a progénie in progénies timéntibus
eum.
Fecit poténtiam in bráchio suo:* dis

Ad Completorium.
pérsit supérbos mente cordis sui. Depósuit poténtes de sede, et exaltávit húmiles.
Esuriéntes implévit bonis* et dívites dimísit inanes. Suscépit Israel púerum suum:* recordátus misericórdia
sux.
*
Sicut locútus est ad patres nostros Abraham, et sémini ejus in sæcula. Aña. Scriptum est enim Percútiam pastórem, et dispergéntur oves gregis: postquam autem resurréxero, præcédam vos in Galilæam: ibi me vidébitis, dicit Dóminus. Oratio.
semOpitérne Deus, qui humáno géneri ad imitándum humilitátis exémplum, Salvatórem
nostrum carnem súmere, et crucem subíre fecí93
sti: concéde propítius; ut et patiéntiæ ipsíus habére documénta, et resurrectiónis consórtia mereámur.Per eúmdem Dóminum. AD
COMPLETOR. Lector incipit f. Jube, domne, benedícere. Bened. Noctem quiétam, et finem perféctum concédat nobis Dóminus omnípotens. R. Amen. Lectio brevis. 1. Pet. 5.
Sóbrii
Festóte, et vigiláte: quia adversárius vester diabolus tamquam leo rúgiens círcuit, quærens quem dévoret, cui resístite fortes in fide. Tu autem, Dómine, miserére nobis.
. Deo grátias.. Adjutórium nostru in nómine Dómini. R. Qui fecit cœlum et terram. pater noster, dicitur totum secreto.
Univ.- Bibl.
Giessen

94
Dominica in Palmis.
Deinde fit Confessio communis alternatim, ut supra ad Primam.Et facta Absolutione, dicitur. CON ON VERTE nos, Deus salutáris noster. Et avérte iram tuam a nobis. 1. Deus, in adjutórium meum inténde. R. Dómine, ad adjuvándum me festína. Glória Patri. Sicut erat.
Aña. Miserére.
Psalmus 4.
me cum clamávero ad eum.
rascímini, et nolíte peccáre: citis in córdibus vequæ dístris, in cubílibus vestris compungímini. Sacrificáte sacrificium justítiæ, et speráte in Dómino. * Multi dicunt: Quis osténdit nobis bona?
Signátum est super nos lumen vultus
tui, Dómine:* dedíCum invocárem, ex- sti lætítiam in corde
audívit Deus meo. justítiæ meæ:* in tribulatióne dilatásti mihi.
Miserére mei,* et oratiónem
exáudi
*
A fructu fruménti: vini et ólei sui* multiplicáti sunt. in pace in idípsum* dórmiam, et requiémeam.
Fílii hóminum úsquequo gravi corde? ut quid dilígitis vanitátem, et quæritis mendácium?
Et scitóte quóniam mirificávit Dóminus sanctum suum: Dóminus exáudiet me.
scam:
Quóniamtu, Dómine, singuláriter in spe: * constituísti me.
Psalmus 30.
N te, Dómine, spe-. rávi, non confúndar in ætérnum:* in justítia tua líbera

Ad Completorium.
Inclína ad me aurem tuam,* accélera ut éruas me.
Esto mihi in Deum protectórem, et in domum refúgii,* ut salvum me fácias. Quóniam fortitúdo mea, et refúgium meum es tu:* et propter nomen tuum dedúces me, et enútries me.
Edúces me de láqueo hoc, quem abscondérunt mihi:* quóniam tu es protéctor
meus.
In manus tuas comméndo spíritum meum:* redemísti me, Dómine Deus veritátis.
Psalmus 90. UI hábitat in ad* in protectióne Dei coeli commorábitur. Dicet Dómino: Suscéptor meus es tu, et refúgium meum: * Deus meus, sperábo in eum.
95
et sub speráQuóniam ipse liberávit me de láqueo venántium,* et a verbo áspero. Scápulis suis obumbrábit tibi: pennis ejus bis. Scuto circúmdabit te véritas ejus:* non timébis a timóre nocturno. A sagítta volánte in die a negótio perambulánte in ténebris:
ab incúrsu et dæmónio meridiáno.
*
Cadent a latere tuo mille, et decem millia a dextris tuis, ad te autem non appropinquábit. Verúmtamen óculis tuis considerábis:* et retributióne pecQuóniam tu es, Dómine, spes mea: altíssimum posuísti refúgium tuum. Non accédet ad te malum:* et flagéllum non appropin

Dominica in Palmis.
96
quábit tabernáculo
tuo.
Quóniam Angelis suis mandávit de te: * ut custódiant te in. ómnibus viis tuis. In mánibus portábunt te:* ne forte offéndas ad lápidem pedem tuum.
Super áspidem, et basilíscum ambulábis:* et conculcábis leónem et dracónem.
Quóniam in me spe. rávit, eum:
* prótegam eum quóniam
cognóvit
nomen meum.
Clamábit ad me, et ego exáudiam eum: * cum ipso sum in tribulatióne: erípiam eum, et glorificábo eum. Longitudine diérum replébo eum: osténdam illi salutáre meum.
et
Psalmus 133. CCE nunc benedíE cite Dóminum,*
omnes servi Dómini:
D
Qui statis in domo Dómini, in átriis domus Dei nostri. In nóctibus extóllite manus vestras in sancta,* et benedícite Dóminum. Benedícat te Dóminus ex Sion,* qui fecit coelum et terram.
Aña. Miserére mihi, Dómine, et exáudi oratiónem meam. Hymnus.
Te lucis ante términum, Rerum Creátor, póscimus:
Ut pro tua cleméntia Sis præsul, et eustódia.
Procul recédant sómnia,
Et nóctium phantásmata, Hostémque nostrum cómprime, Ne polluántur córpora.
præsta, Pater piíssime, Patríque compar Unice,

Ad Completorium.
97
Cum Spíritu Pará- li mei* salutáre clito
Regnans per omne sæculum. Amen. Capitulum. Jer. 14. U autem in nobis Tes es, Dómine, et nomen sanctu tuum invocátum est super nos, ne derelínquas nos, Dómine Deus noster. Deo gráB. tias.
B, br. In manus tuas, Dómine,* Comméndo spíritum
RedeIn manus. místi nos, Dómine Deus veritátis. Comméndo. In manus. f. Custódi nos, Dómine, ut pupíllam óculi. B. Sub umbra alárum tuárum prótege nos.
Aña, Salva nos. Canticum Simeonis. Luc. 2. UNC dimíttis servum tuum, Dómine,* secúndum verbum tuum in pace:
Quia vidérunt ócuHEBDOM. S.
tuum.
Quod parásti* ante fáciem ómnium populórum.
*
Lumen ad revelatiónem Géntium, et glóriam plebis tuæ Israel.
Aña. Salva nos, Dómine, vigilántes, custódi nos dormiéntes: ut vigilémus cum Christo, et requiescámus in pace.
eléison.
K Christe, eléison.
Kyrie, eléison. Pater noster, secreto. f. Et ne nos indúcas in tentatiónem.. Sed líbera nos a malo. Credo in Deum, secreto. f. Carnis resurrectiónem. B.
Vitam
ætérnam
R'.
Amen. f. Benedíctus es, Dómine Deus patrum nostrórum. Et laudábilis et gloriósus in sæcula. . Benedicámus Patrem, et Fílium, cum sancto Spíritu.. 7

Dominica in Palmis.
.
Laudémus, et su- pélle: Angeli tui perexaltémus eum sancti hábitent in in sæcula.. Bene- ea, qui nos in pace díctus es, Dómine, in custódiant: et befirmaménto coeli. nedíctio tua sit suEt laudábilis, per nos semper. Per gloriósus, et super- Dóminum. exaltátus in sæcula. f. Benedícat et custódiat nos omnípotens et miséricors Dóminus.. Amen. f. Dignáre, Dómine, nocte ista.. Sine peccáto nos custodíre. f. Miserére nostri, Dómine.. Miserére nostri.. Fiat misericórdia tua Dómine, super nos. F. Quemádmodum sperávimus in te. f. Dómine, exáudi oratiónem meam. R. Et clamor meus ad te véniat. f. Dóminus vobíscum. B. Et cum spíritu tuo. Orémus. Oratio.
"
VIS ISITA, quæsumus Dómine, habitatiónem istam, et omnes insídia's inimíci ab ea longe re98
et
. Dóminus vobíscum.. Et cum spíritu tuo.. Benedicámus Dómino.. Deo grátias. Benedictio.Benedícat et custódiat nos omnípotens et miséricors Dóminus, Pater, et Fílius, et Spíritus sanctus.. Amen. Et
non
dicitur
Fidélium ánimæ sed immediate dicitur Aña.
Α΄
VE Regína colórum, Ave Dómina Angelórum:
Salve radix: salve porta,
Ex qua mundo lux est orta:
Gaude, Virgo gloriósa, Super omnes speciósa,

Feria secunda Majoris Hebd. 99 Aña. Fáciem meam * non avérti ab increpántibus, et conspuéntibus in me. Ps. Miserere mei. 26. Aña. Frámea suscitáre.
Psalmus 5.
Vale, o valde decóra,
Et pro nobis Christum exóra. f. Dignáre me laudáre te, Virgo sacráta.. Da mihi virtútem contra hostes tuos.
Oratio.
C
ONCEDE, miséricors Deus, fragilitáti nostræ præsídium ut qui sanctæ Dei Genitrícis memóriam ágimus, intercessiónis ejus auxílio, a nostris iniquitátibus resurgámus. Per eúmdem Christum Dóminum nostrum.. Amen.
f. Divínum auxílium máneat semper nobíscum. B. Amen.
Deinde dicitur secreto, Pater noster. Ave, María, et Credo. FERIA SECUNDA MAJORIS HEBDOMADE.
AD LAUDES. f. Deus, in adjutórium. 26.
TERBA
áuriV bus pércipe, Dómine:* intéllige clamórem meum. Inténde voci oratiónis * meæ, Rex meus, et Deus meus. Quóniam ad te orábo:* Dómine, mane exáudies vocem meam.
Mane astábo tibi et vidébo;* quóniam non Deus volens iniquitátem tu es. Neque habitábit juxta te malígnus neque permanébunt injústi ante óculos tuos.
Odísti omnes, qui operántur iniquitátem:* perdes omnes, qui loquúntur mendacium.
Virum sánguinum

100 Feria secunda Majoris Hebd.
et dolósum abominábitur Dóminus: ego autem in multitúdine misericórdiæ tuæ.
*
Introíbo in domum tuam:* adorábo ad templum sanctum tuum in timóre tuo. Dómine, deduc me in justítia tua:* propter inimícos meos dírige in conspéctu tuo viam meam.
Quóniam non est in ore eórum véritas: * cor eórum vanum
est.
sepúlchrum patens est guttur eórum, linguis suis dolóse agébant, * júdica illos Deus. pécidant a cogitatiónibus suis, secúndum multitúdinem impietátum eórum expélle eos:* quóniam irritavérunt te, Dómine.
Et læténtur omnes, qui sperant in te:* in ætérnum exultábunt: et habitabis in eis.
Et gloriabúntur in te omnes, qui diligunt nomen tuum, * quóniam tu benedíces justo. Dómine, ut scuto bonæ voluntatis tuæ: * coronasti nos. Aña, Frámea suscitáre advérsus eos, qui dispérgunt gregem meum.
meam
Aña. Appendérunt* mercédem trigínta argénteis: quibus appretiátus sum ab eis. Psalm. Deus, Deus meus. 29. Aña Inundavérunt aquæ.
Canticum Isaia, Prophetæ. Cap. 12. YONFITEBOR tibi
Dómine, quóniam irátus es mihi:* convérsus est furor tuus, et consolátus es me.
Ecce Deus salvátor
meus,* fiduciáliter
agam, et non timébo:

Ad Laudes.
101
Capitulum. Jer. 11.
ENITE, mittámus
panem
Quia fortitúdo mea, te Dóminum de coet laus mea Dómi- lis. 32. nus* et factus est mihi in salutem. Hauriétis aquas in gáudio de fontibus salvatóris:* et dicétis in illa die Confitémini Dómino et invocáte nomen ejus:
Notas fácite in pópulis adinventiónes ejus* mementóte quóniam excélsum est nomen ejus. Cantáte Dómino quóniam magnífice fecit: * annuntiáte hoc in univérsa terra.
Exúlta, et lauda habitátio Sion:* quia magnus in médio tui sanctus Israel. Aña. Inundavérunt aquæ super caput meum dixi, Périi: invocábo nomen tuum, Dómine Deus. Aña, Lábia insurgéntium et cogitatiónes eórum vide, Dómine. Ps. LaudáV ejus, et eradámus eum de terra vivéntium, et nomen ejus non memorétur ámplius.
Hymnus. Lustra sex. f. Eripe me. 35. Ad Benedictus, Aña. Clarífica me, Pater, * apud temetípsum claritáte, quam hábui priúsquam mundus fieret.
Canticum. Benedíctus. 36.
Post Añam ad Benedictus et in Vesperis ad Magnificat, dicuntur sequentes Preces flexis genibus:
K
YRIE, eléison. Christe, eléison. Kyrie, eléison. Pater noster, totum dicitur clara voce, etiam in Vesp. f. Et ne nos indúcas in tentatiónem.. Sed

102 Feria secunda Majoris Hebd.
líbera nos a malo.
. Ego dixi, Dómine, miserére mei. p. Sana ánimam meam, quia peccávi tibi. f. Convértere, Dómine, úsquequo.. Et deprecábilis esto super servos tuos. f. Fiat misericórdia tua, Dómine, super nos.. Quemádmodum sperávimus in te. f. Sacerdotes tui induántur justítiam. n. Et sancti tui exúltent. y. Dómine, salvum fac Regem. . Et exáudi nos in die, qua invocavérimus te. f. Salvum fac pópulum tuum, Dómine, et bénedic hæreditáti tuæ. Et rege eos, et extólle illos usque in ætérnum. y. Meménto congregatiónis tuæ... Quam possedísti ab inítio. f. Fiat pax in virtúte tua.. Et abundantia in túrribus tuis.
.
f. Orémus pro fidé- Fiant aures tuæ inservos
libus defúnctis.. Réquiem ætérnam dona eis, Dómine, et lux perpétua lúceat eis. f. Requiéscant in pace. n. Amen. f. Pro fratribus nostris abséntibus. B. Salvos fac tuos, Deus meus sperántes in te. Pro afflictis et captí vis.. Líbera eos Deus Israel ex ómnibus tribulatiónibus suis. f. Mitte eis, Dómine, auxílium de sancto.. Et de Sion tuére eos. f. Dómine, exáudi oratiónem meam. n.Et clamor meus ad te véniat.
9
Deinde dicitur Ps. De profúndis, ut infra. In Vesperis ejus loco dicitur Ps. Miserére, ut supra 26.
Psalmus 129. E profúndis claDE mávi ad te, Dómine:* Dómine, exáudi vocem meam.

Ad Laudes.
tendéntes,* in vodeprecatiónis
cem
meæ.
Si iniquitátes observáveris, Dómine:* Dómine, quis sustinébit?
Quia apud te propitiátio est,* et propter legem tuam sustínui te, Dómine. Sustínuit ánima mea in verbo ejus:* sperávit ánima mea in
Dómino.
A custódia matutína usque ad noctem, * speret Israel in
Dómino.
Quia apud Dóminum misericórdia:* et copiósa apud eum redémptio.
Et ipse rédimet Israel,* ex ómnibus iniquitátibus ejus. Glória Patri. Sicut
erat.
103
Exúrge, Christe, ádjuva nos.. Et líbera nos propter nomen tuum. f. Dómine, exáudi oratiómeam.. Et clamor meus ad te véniat. f. Dóminus vobíscum.. Et cum spíritu tuo.
nem
Oratio.
A, quæsumus omcitur
Finito Psalmo, di$. Dómine Deus virtútum, convérte
osténde fáciem tuam et salvi érimus. f.
ut qui in tot advérsis ex nostra infirmitáte defícimus, intercedénte unigéniti Fílii tui passióne respirémus. Qui tecum vivit.
AD PRIMAM. Pater noster. Ave, María. Credo. f. Deus, in adjutórium. 26.
Hymnus. Jam lucis orto sídere. 37. Aña. Fáciem meam. Psalmus. Deus, in nómine tuo. 38. Psalmus 23.
et
D plenitúdo ejus:* orbis terrárum,
et

104 Feria secunda Majoris Hebd.
univérsi qui hábitant in eo. Quia ipse super mária fundávit eum:* et super flúmina præparávit eum. Quis ascéndet in montem Dómini?* aut quis stabit in loco sancto ejus? Innocens mánibus: et mundo corde,* qui non accépit in vano ánimam suam, nec jurávit in dolo próximo suo. Hic accípiet benedictiónem a Dómino: * et misericórdiam a Deo salutári suo. Hæc est generátio quæréntium eum, quæréntium fáciem Dei Jacob.
Attóllite portas, príncipes, vestras, et elevámini, portæ æternáles et introíbit Rex glóriæ.
Quis est iste Rex glóriæ?* Dóminus fortis et potens: Dóminus potens in prælio.
Attóllite portas, príncipes, vestras, et elevámini, portæ æternáles:* et introíbit Rex glóriæ.
Quis est iste Rex glóriæ?* Dóminus virtútum ipse est Rex glóriæ.
Psalmus. Beáti immaculati in via, et Retríbue servo tuo. 39.
Aña. Fáciem meam non avérti ab increpántibus, et conspuéntibus in me. Capitulum. Zach. 8. PACEM et veritátem
dilígite, ait Dóminus omnípotens. B. Deo grátias. B. br. Christe, Fili Dei vivi, Miserére nobis. Et repetitur Christe, Fili Dei vivi, miserére nobis.. Qui sedes ad déxteram Patris. B. Miserére nobis. Christe, Fili Dei vivi, miserére nobis.. Exúrge, Christe, adjuva nos. B. Et libera

Ad Primam.
YRIE,
eléison.
K čhriste, eléison.
spíritu
105 f. ne áuferas a me. Redde mihi lætítiam salutáris tui. Et principáli confirma me. Eripe me, Dómine, ab hómine malo. A
meus. Et ab insurgéntibus in me . Eripe líbera me.
mane
mea
1.
Sic
Kyrie, eléison, Pater noster, secreto usque ad y. Et ne nos indúcas in tentatió- viro iníquo éripe me. nem.. Sed líbera. Eripe me de ininos a malo. Credo mícis meis, Deus in Deum, secreto usque ad y. Carnis resurrectiónem.. Vitam ætérna. Amen. f. Et ego ad te, Dómine, clamávi.. Et orátio prævéniet te.. Repleátur os meum laude.. Ut cantem glóriam tuam, tota die magnitúdinem f. Dómine, avérte fáciem tuam a peccátis meis.. Et omnes iniquitátes meas dele.. Cor mundum crea in me Deus.. Et spíritum rectum ínnova in viscéribus meis. Ne projícias me a facie tua. Et spíritum sanctum tuum
tuam.
me de operántibus iniquitátem.. Et de viris sánguinum salva psalmum dicam nómini tuo insæculum sæculi.. Ut reddam vota mea de die in diem.. Exáudi nos, Deus salutáris noster.. Spes ómnium fínium terræ, et in mari longe. V. Deus, in adjutórium meum inténde. Dómine, ad adjuvándum me festína. f. Sanctus Deus, Sanctus fortis, Sanctus immortalis.. Miserére nobis.. Bénos propter nomen
tuum.
me.

106 Feria secunda Majoris Hebd.
nedic, ánima mea, Dómino. R. Et ómnia quæ intra me sunt, nómini sancto
qui dispérgunt gregem meum. Capitulum.Jerem.17. OMINE,
omnes
ejus.f. Bénedic, úni- D qui te derelin
nes
ma mea, Dómino.. Et noli oblivísci omretributiónes ejus. y. Qui propitiátur ómnibus iniquitátibus tuis.. Qui sanat omnes infirmitátes tuas. f. Qui rédimit de intéritu vitam tuam. R. Qui corónat te in misericórdia et miseratiónibus. f. Qui replet in bonis desidérium tuum.. Renovábitur ut aquilæ, juventus tua.
f. Adjutórium nostrum, et reliqua ut in Dominica Palmarum. 45.
Ad Tertiam, Sextam et Nonam, omnia ut in Dominica Palmarum, præter ea quae sequuntur.
AD TERTIAM. Aña. Frámea suscitáre advérsus eos,
quunt, confundéntur: recedéntes a te, in terra scribentur: quóniam dereliquérunt venam aquárum vivéntium Dóminum.
mam
B. br. Erue a frámea,* Deus, ánimeam. Erue. f. Et de manu canis únicam meam. Deus. Erue. f. De ore leónis líbera me, Dómine. n. Et a córnibus unicórnium humilitátem meam.
Deinde flexis genibus dicitur Kyrie, eléison.Christe, eléison. Kyrie, eléison. Pater noster, secreto,. Et ne nos indúcas in tentatiónem. R. Sed libera nos a malo. ƒ. Dómine Deus virtútum, convérte nos.. Et osténde fáciem tua,

Ad Sextam.
et salvi érimus. f. eos diem afflictiónis,
Exúrge, Christe, ádjuva nos. n. Et líbera nos propter nomen tuum.f. Dómine, exáudi oratiónem meam.. Et clamor meus ad te véniat. y. Dóminus vobíscum. Et B.
et dúplici contritióne cóntere eos, Dómine Deus noster. n. br. De ore leónis * Líbera me, Dómine. De ore.. Et a córnibus unicórniu humilitátem meam. Líbera. De ore. f. Ne perdas cum ímpiis, Deus, ánimam meam. p. Et cum viris sánguinum vitam meam. Kyrie, eléison, et reliqua ut supra ad Tertiam. 106,
cum spíritu tuo. Orémus. Oratio. A,
AD NONAM. Aña. Lábia insurgéntium,* et cogitatiónes eórum vide, Dómine. Capitulum. Jer. 18. ECORDARE quod
R stéterim in connípotens Deus: ut, qui in tot advérsis ex nostra infirmitate defícimus, intercedénte unigéniti Filii tui passióne, respirémus. Qui tecum.
AD SEXTAM. Aña. Appendérunt * mercédem meam trigínta argénteis: quibus appretiátus
sum ab eis.
Capitulum, Jer. 17.
107
qui me persequúntur, et non confúndar ego: páveant illi, et non páveam ego induc super
spéctu tuo, ut lóquerer pro eis boindignatiónem tuam
ab eis.
. br. Ne perdas cum ímpiis,* Deus, ánimam meam. Ne

108 Feria secunda Majoris Hebd.
Perdas.. Et cum viris sanguinum vitam meam. Deus. Ne perdas.. Eripe me, Dómine, ab hómine malo. B. A viro iníquo éripe me. Kyrie, eleison, reliqua ut supra ad Tertiam. 106.
AD MISSAM. Statio ad S. Praxed. Introitus.
niti Filii tui passióne, respirémus. Qui tecum vivit. Altera Oratio, vel contra persecutores Ecclesiæ.
CCLESIE tuæ, mine, preces placáquæsumus Dótus admítte: ut, destrúctis adversitátibus et erroribus universis, secúra tibi sérviat libertáte. Per Dóminum. Vel pro Papa. Oratio.
UDICA,
Dómine,
J nocéntes me, expúgna impugnántes me: apprehénde arma
et scutum, et exúrge im Pastor et
EUS ómnium fidéin adjutóriu meum, Dómine virtus salútis meæ. Ps. Effúnde frámeam, et conclúde advérsus eos qui persequuntur me: dic ánimæ meæ: Salus tua ego sum. Júdica.
me: E et
Oratio.
DA, quæsumus omnípotens Deus: ut, qui in tot advérsis ex nostra infirmitáte defícimus; intercedénte unigérector: famulum tuum N. quem Pastórem Ecclésiæ tuæ præésse voluísti: propítius réspice; da ei, quæsumus, verbo et exémplo, quibus præest, proficere; ut ad vitam, una cum grege sibi crédito, pervéniat sempitérnam. Per Dóminum.
Non dicitur tertia Oratio.

Ad Missam.
109
Léctio Isaíæ Prophétæ. Cap. 50. N diébus illis: DiIxi xit Isaías: Dóminus Deus apéruit mihi aurem, ego autem non contradíco,
et
Deum suum.
contur, tínea cómedet eos. Quis ex vobis timens Dóminum áudiens vocem servi sui? qui ambulávit in ténebris, et non est lumen ei, speret retrorsum non ábii. in nómine Dómini, Corpus meum dedi et innitátur super percutiéntibus genas meas velléntibus: fáciem meam non avérti ab increpántibus, et spuéntibus in me. Dóminus Deus auxiliátor meus, ídeo non sum confúsus: ídeo pósui fáciem meam ut petram duríssimam, et scio quóniam non confúndar. Juxta est qui justificat me, quis contradícet mihi? stemus simul, quis est adversárius meus? accédat ad me. Ecce Dóminus Deus auxiliátor meus: quis est, qui condémnet me? Ecce omnes quasi vestiméntum conterénGraduale. Exurge, Dómine, et inténde judício meo, Deus meus et Dóminus in causam meam. f. Effúnde frámeam, et conclúde advérsus eos qui me persequúntur.
meus
Tractus. Dómine, non secúndum peccáta nostra, quæ fécimus nos: neque secúndum iniquitátes nostras retríbuas nobis y, Dómine, ne memíneris iniquitátum nostrárum antiquárum: cito antícipent nos misericórdiæ tuæ, quia páuperes facti sumus nimis.( Hic genuflectitur.). Ad

110
Feria secunda
juva nos, Deus salutáris noster: et propter griam nóminis tui, Dómine, líbera nos: et propítius esto peccátis nostris, propter nomen tuum.
Sequéntia sancti Evangélii secúndum Joánnem. Cap. 12.
NTE sex dies PaA
Majoris Hebd.
traditúrus: Quare hoc unguéntum non væniit trecéntis denáriis, et datum est egénis? Dixit autem hoc, non quia de egénis pertinébat ad eum, sed quia fur erat, et lóculos habens, ea quæ mittebántur, portábat. Dixit ergo Jesus:
Bethániam, ubi Lázarus fúerat mórtuus; quem suscitávit Jesus. Fecérunt autem ei cœnam ibi: et Martha ministrábat, Lázarus vero unus erat ex discumbentibus
cum
eo. María ergo accépit libram unguénti nardi pístici pretiósi, et unxit pedes Jesu, et extérsit pedes ejus capíllis suis et domus impléta est ex odóre unguénti. Dixit ergo unus ex discípulis ejus, Judas Iscariótes, qui erat eum tu.
9
diem sepultúræ meæ servet illud. Pauperes enim semper habétis vobíscum: me autem non semper habétis. Cognóvit ergo turba multa ex Judæis quia illic est et venérunt, non propter Jesum tantum, sed ut Lázarum vidérent, quem suscitávit a mórtuis.
Offertorium.Eripe me de inimícis meis, Dómine: ad te confúgi, doce me fácere voluntátem tuam: quia Deus meus es

Ad Missam.
111
tulántur malis meis; induántur pudore et
reveréntia, maus, poténti virtúte lígna loquúntur advérsus me.
mundátos, ad suum
Postcommunio.
Secreta.
EC sacrifícia nos,
faciant purióres venire princípium. Per PR Dómine, diví
nobis,
Dóminum.
Altera Secreta, vel contra persecutores Ecclesiæ.
num tua sancta fervórem: quo eórum pariter et actu delectémur, et fructu. Per Dóminum. Altera Postcommunio, vel contra persecutores Ecclesiæ.
ROTEGE nos, Dómine, tuis mystériis serviéntes: ut divínis rebus inhæréntes, et, córpore tibi famulémur et mente. Per Dóminum.
Vel pro Papa. BLATIS, quæsumus
placáre munéribus: et famulum tuum N. quem Pastórem
Ecclésiæ tuæ præésse voluísti, assídua protectióne gubérna. Per Dňum.
Præfatio de Cruce. 16.
Communio. Erubéscant, et revereán tur simul, qui graQ
UESUMUS, Dómine Deus noster: ut quos divína tríbuis participatióne
non sinas subjacére perículis. Per Dóminum.
Vel pro Papa.
H
EC nos, quasumus Dómine, divíni sacraménti percéptio prótegat: et famulum tuum N. quem pastórem Ecclésiæ tuæ præésse voluísti, una cum

112 Feria secunda Majoris Hebd.
commisso sibigrege, salvet semper et múniat. Per Dóminum.
populum
Super Orémus.
Humiliate cápita
vestra Deo.
Asal
Oratio. DJUVA nos, Deus salutáris noster: et ad benefícia recolénda, quibus nos instaurare dignátus es, tríbue veníre gaudéntes. Per Dóminum.
Ad VESPERAS. pater noster. Ave, María.. Deus, in adjutórium. 26. Aña. Inclinávit.
Psalmus 114.
quóniam exáudiet Dóminus vocem oratiónis meæ.
DILEXI
*
Tribulatiónem et dolórem invéni:* et nomen Dómini invocávi.
ODómine, líbera ánimam meam:* miséricors Dóminus, et justus, et Deus noster miserétur. Custódiens párvulos Dóminus:* humiliátus sum, et liberávit me.
convértere, ánima mea, in réquié tuam: quia Dóminus benefécit tibi.
*
Quia erípuit ánimă meam de morte:*
óculos meos a lácrymis, pedes meos a lapsu.
placébo Dómino in regióne vivórum. Aña. Inclinávit Dóminus aurem suam mihi. Aña, Crédidi.
*
Quia inclinávit aurem suam mihi:* et in diébus meis invocábo. circumdedérunt me dolóres mortis:* et
Psalmus 115. REDIDI, propter Cquod locútus sum: ego autem perícula inférni in- humiliátus sum nivenérunt me.
*
mis.

Ad Vesperas.
Ego dixi in excéssu meo:
Omnis homo mendax.
Quid retríbuam Dómino,* pro ómnibus, quæ retríbuit mihi? Cálicem salutáris accípiam et nomen Dómini invocábo. Vota mea Dómino reddam coram omni pópulo ejus:* pretiósa in conspectu Dómini mors sanctórum ejus.
113
Psalmus 116. AUDATE
DómiL
*
num, omnes gentes:* laudáte eum, omnes pópuli: Quóniam confirmáta est super nos misericórdia ejus: et véritas Dómini manet in ætérnum. Aña. Laudáte Dóminum, omnes gentes.
Aña. Clamávi.
Canticum Graduum. Psalmus 119.
0 Dómine, quia ego ego
servus
*
D Dóminum cum
servus tuus, et fi- A tribulärer clavíncula
lius ancillæ tuæ. Dirupísti mea:* tibi sacrificábo hóstiam laudis, et nomen Dómini invocábo.
Vota mea Dómino reddam in conspéctu omnis
pópuli ejus* in átriis domus Dómini, in médio tui, Jerúsalem. Aña. Crédidi, propter quod locútus
sum.
Aña. Laudáte.
HEBDOM. S.
mávi:* et exaudívit me. Dómine, líbera ánimam meam a lábiis iníquis:* et a lingua dolósa.
Quid detur tibi, aut quid apponátur tibi ad linguam dolósam? Sagittæ poténtis acútæ, cum carbónibus desolatóriis. Heu mihi, quia incolátus meus prolongátus est: habi8

Feria secunda Majoris Hebd.
114
távi cum habitántibus Cedar:* multum íncola fuit ánima mea.
*
Cum his, qui odérunt pacem, eram pacíficus: cum loquébar illis, impugnábant me gratis.
Aña. Clamávi, et exaudívit me. Aña. Unde véniet. Psalmus 120.
EVA VI
Leos in montes,
* unde véniet auxílium mihi.
Auxílium meum a Dómino,* qui fecit coelum et terram. Non det in commotiónem pedem tuum: neque dormítet qui custódit te. Ecce non dormitábit neque dórmiet, * qui custódit Israel.
Dóminus custódit te, Dóminus protéctio
*
tua, super manum déxteram tuam. Per diem sol non
uret te:* neque luna per noctem. Dóminus custódit
te ab omni malo:* custódiat ánimam tuam Dóminus. Dóminus custódiat intróitum tuum, et éxitum tuum:* ex hoc nunc, et usque in sæculum. Aña.
Unde véniet auxílium mihi. Capitulum.Jer. 11.
To u autem, Dómine
Sábaoth, qui júdicas juste, et probas renes et corda, vídeam ultiónem tuam ex eis: tibi enim revelávi causam meam, Dómine
Deus meus.
* in
Hymnus et f. ut in Vesp. Dicæ. 91. Ad Magnificat, Ana. Non habéres me potestatem, nisi désuper tibi datum fuísset. Deinde Preces.101. Oratio.
DJUVA
Deus
A Balutaris noster:

Feria tertia Majoris Hebd.
115
et ad benefícia re- Emitte lucem tuam
colénda, quibus nos instaurare dignátus tríbue veníre gaudéntes. Per Dóminum.
es,
Completorium ut in Dominica. 93.
FERIA TERTIA MAJORIS HEBDOMAD.E.
AD LAUDES. f. Deus, in adjutórium, 26.
Aña. Vide, Dómine, * et considera, quóniam tríbulor: velóciter exáudi me. Ps. Miserére mei.26. Aña. Discérne causam meam.
Psalmus 12.
et veritátem tuam:* ipsa me deduxérunt, et adduxérunt in montem sanctum tuum, et in tabernácula tua.
Et introíbo ad altáre Dei:* ad Deum qui lætíficat juventútem meam. Confitébor tibi in cíthara Deus, Deus meusquare tristis es ánima mea et quare contúrbas me?
9
Spera in Deo, quóniam adhuc confitébor illi:* salutáre vultus mei, et Deus
meus.
UDICA me, Deus, Aña, Discérne cauDómiet discérne causam meam de gente non sancta,* ab hómine iníquo, et dolóso érue me. Quia tu es, Deus, fortitúdo mea,* quare me repulísti? et quare
tristis incédo, dum affligit me inimicus?
sam meam
ne: ab hómine iníquo et dolóso éripe
me.
Aña. Dum tribulárer,* clamávi ad Dóminum de ventre ínferi: et exaudívit me. Ps. Deus, Deus meus,* ad te de luce vígilo. 29.

116
Feria tertia Majoris Hebd.
Aña. Dómine, vim rúndinis sic clamápátior. bo, meditábor ut coCanticum Ezechiæ. lúmba.
Attenuati sunt óculi mei,* suspiciéntes in excélsum. Dómine, vim pátior, respónde pro me. Quid dicam, aut quid respondébit
mihi, ipse féceIsaia 38. Emídio GO dixi: In didiérum * vadam
meórum
ad portas inferi.
Quæsivi annórum
* Dixi: Non vidébo
resíduum
meórum.
Dóminum Deum in terra vivéntium. Non aspíciam hóminem ultra,* et habitatórem quiétis. Generátio mea abláta est, et convolúta est a me,* quasi tabernáculum pastórum.
Præcisa est véluti a texénte, vita mea: dum adhuc ordírer, succídit me:* de mane usque ad vésperam fínies me. sperábam usque ad mane, quasi leo sic contrívit ómnia
*
ossa mea:
De mane usque ad vésperam fínies me: * sicut pullus hicum
rit?
*
Recogitábo tibi omnes annos meos
*
in amaritúdine ánimæ meæ. Dómine, si sic vívitur, et in talibus vita spíritus mei, corrípies me, et vivificábis me.* Ecce in pace amaritúdo mea amaríssima: Tu autem eruísti ánimam meam ut non períret,* projecísti post tergum tuum ómnia peccáta
mea.
Quia non inférnus confitébitur tibi, neque mors laudábit te:* non expectábunt qui descéndunt

Ad Primam.
117
in lacum, veritátem Hymnus. Lustra
sex. f. Eripe me. ut supra. 35. Ad Benedictus, Aña, Ante diem estum Paschæ, sciens Jesus quia venit hora ejus, cum dilexísset suos, in finem diléxit eos.
Deinde Preces ut
101.
tuam.
Vivens vivens ipse confitébitur tibi, sicut et ego hódie:
*
* pater fíliis notam faciet veritátem tuam.
Dómine, salvum me fac* et psalmos nostros cantábimus cunctis diébus vitæ nostræ in domo Dómini.
Aña. Dómine, vim pátior, respónde pro me: quia néscio quid dicam inimícis meis. ti Aña. Dixérunt impii:* Opprimámus virum justum, quóniam contrárius est opéribus nostris. Ps. Laudáte Dóminum
Vi
de colis. 32. Capitulum. Jer. 11. TENITE, mittámus lignum in panem ejus, et eradamus eum de terra vivéntium, et nomen ejus non memorétur ámplius.
Oratio.
OMNI
MNIPOTENS sempitérne Deus, da nobis ita Domínica passiónis sacraménta perágere: ut indulgentiam percípere mereámur. Per eúmdem Dóminum.
AD PRIMAM. Pater noster. Ave, María. Credo. f. Deus, in adjutórium. 26.
Hymnus. Jam lucis orto sídere. 37. Aña. Vide, Dómine. Ps. Deus, in nómine tuo. 38.
Psalmus 24.
D te, Dómine, levávi ánimam
АР

118 Feria tertia Majoris Hebd.
meam:* Deus meus, in te confído, non erubéscam:
Neque irrídeant me inimíci mei:* étenim univérsi, qui sústinent te, non confundéntur. Confundántur omnes iníqua agéntes * supervácue. Vias tuas, Dómine, demonstra mihi:* et sémitas tuas édoce me.
Dírige me in veritáte tua, et doce me: * quia tu es Deus salvátor meus, et te sustínui tota die. Reminíscere miseratiónum tuárum, Dómine:* et misericordiáru tuárum, quæ a sæculo sunt. Delícta juventútis meæ,* et ignorántias meas ne memíneris.
Secúndum misericórdiam tuam meménto mei tu;* propter bonitátem tuam, Dómine.
Dulcis et rectus Dóminus:* propter hoc legem dabit delinquéntibus in via. Díriget mansuétos in judício:* docébit mites vias suas. Univérsæ viæ Dómini, misericórdia et véritas,* requiréntibus testaméntum ejus, et testimónia ejus. Propter nomen tuu, Dómine, propitiáberis peccáto meo: multum est enim. Quis est homo qui timet Dóminum?* legem státuit ei in via, quam elégit. Anima ejus in bonis demorábitur: et semen ejus hæreditábit terram. Firmaméntum Dóminus timéntibus eum:* et testaméntum ipsíus ut manifestétur illis. Oculi mei semper ad Dóminum:* quóniam ipse evéllet de láqueo pedes meos:
*
est

Ad Primam.
119
Réspice in me, et niam tríbulor: velóciter exáudi me.
miserére mei:* quia únicus et pauper sum ego.
Tribulatiónes cordis mei multiplicátæ sunt:* de necessitátibus meis érue me.
Vide humilitatem meam, et labórem meum:* et dimítte universa delícta
mea.
Réspice inimícos meos quóniam multiplicáti sunt,* et ódio iníquo odérunt
me.
Custódi ánimam meam, et érue me: * non erubéscam quóniam sperávi in
te.
innocéntes et recti adhæsérunt mihi:* quia sustínui te. Líbera, Deus, Israel * ex ómnibus tribulatiónibus suis.
Ps. Beáti immaculáti et Retríbue. 39. Aña. Vide, Dómine, et considera, quóCapit. Pacem, et reliqua ut in Feria ij. 104.
Ad Tertiam, Sextam et Nonam, omnia ut in Dominica Palmarum. 48. præter sequentia.
AD TERTIAM. Aña. Discérne causam meam,* Dómine: ab hómine iníquo et dolóso éripe me.
Capitulum. Jer. 17.
D qui te derelínquunt, confundéntur: recedéntes a te, in terra scribéntur: quóniam dereliquérunt venam aquárum viventium Dóminum.
R. br. Erue a frámea,* Deus, ánimam meam. Erue. f. Et de manu canis únicam meam. Deus. Erue.. De ore leónis líbera me, Dómine.. Et a cór

Feria tertia Majoris Hebd.
120
nibus unicórnium humilitatem meam. Deinde flexis genibus dicitur: Kyrie, eléison. Christe, eléison. Kyrie, eléison. Pater noster, secreto. f. Et ne nos indúcas in tentatiónem. B. Sed líbera nos a malo.. Dómine Deus virtútum, convérte nos.. Et osténde fácié tuam, et salvi érimus.. Exúrge, Christe, ádjuva nos. B. Et líbera nos propter nomen tuum. f. Dómine, exáudi oratiónem meam. R. Et clamor meus ad te véniat.. Dóminus vobíscum. R. Et cum spíritu tuo.
OMNIPO
Orémus. Oratio. MNIPOTENS sempitérne Deus, da nobis ita Domínicæ passiónis sacraménta perágere: ut indulgéntiam percípere mereámur. Per eúmdem Dóminum.
AD SEXTAM. Aña. Dum tribulárer,* clamávi ad Dóminum de ventre ínferi: et exaudívit
me.
Capitulum. Jer. 17.
ONFUNDANTUR,
me
persequúntur, et non confúndar ego: páveant illi, et non páveam ego induc super eos diem afflictiónis, et dúplici contritióne cóntere eos, Dómine Deus noster.
B. br. De ore leónis,* Líbera me Dómine. De ore. Et a córnibus unicórnium humilitátem meam. Líbera. De ore. f.Ne perdas cum ímpiis, Deus, ánimam meam.. Et cum viris sánguinu vitam meam. Kyrie, eléison, et reliqua ut supra ad Tertiam.
AD NONAM. Aña. Dixérunt im

Ad Missam.
pii:* Opprimámus surréctio virum justum, quóniam contrárius est opéribus nostris. Capitulum. Jer. 18.
ECORDARE quod
Rim in conspéctu tuo, ut lóquerer pro eis bonum et avérterem
indignatiónem tuam
ab eis.
R.br. Ne perdas cum impiis, Deus, ánimam meam. Ne perdas.. Et cum viris sánguinum vimeam. Deus. Ne perdas.. Eripe me, Dómine, ab hómine malo.. A viro iníquo éripe me.
tam
reliqua' ut supra ad Tertiam. 120.
AD MISSAM. Statio ad sanctam Priscam. Introitus.
nostra
:
per quem salváti et Ps. liberáti sumus. Deus misereátur nostri et benedícat nobis illúminet vultum super nos, et misereátur nostri. Nos autem. Oratio.
suum
121
OMN
MNIPOTENS Sempitérne Deus, da nobis ita Domínicæ passiónis sacraménta peragere; ut indulgéntiam percípere mereámur. Per eúmdem Dóminum. Altera Oratio, vel contra persecutores Ecclesiæ.
CCLESIE tuæ,
mine, preces placátus admítte: ut, destrúctis adversitátibus et erroribus univérsis, secúra
tibi sérviat libertáte.
Nos autem gloriári Per Dóminum.
opórtet in Cruce
Vel pro Papa.Oratio.
Domini nostri Jesu DRUS omnium fidéChristi: quo
lium
Pastor et
salus, vita, et rerector,
fámulum

122 Feria tertia Majoris Hebd.
tuum N. quem Pastórem Ecclésiæ tuæ præésse voluísti: propítius réspice; da ei, quæsumus, verbo et exémplo, quibus præest, profícere; ut ad vitam, una cum grege sibi crédito, pervésempitérnam. Per Dóminum.
niat
Non dicitur tertia Oratio, Léctio Jeremíæ Prophétæ. Cap. 11. N diébus illis: Dixit Jeremías: Dómine, demonstrásti mihi, et cognóvi: tunc ostendísti mihi stúdia eórum. Et ego quasi agnus mansuétus, qui portátur ad víctimam: et non cognóvi quia cogitavérunt super me consília, dicéntes: Mittámus lignum in panem ejus, et eradámus eum de terra vivéntium, et nomen ejus non memorétur ámplius. Tu autem, Dómine Sábaoth, qui júdicas juste, et probas renes et corda, vídeam ultiónem tuam ex eis: tibi enim revelávi causam meam: Dómine Deus meus.
Graduale, Ego autem, dum mihi molésti essent, induébam me cilício, et humiliábam in jejúnio ánimam mea: et orátio mea in sinu ineo convertétur. f. Júdica, Dómine, nocéntes me, expúgna impugnántes me: apprehénde arma et scutum, et exurge in adjutórium mihi, pássio Dómini nostri Jesu Christi secúndum Marcum. Cap. 14, et 15. illo témpore: Erat Pascha et Azyma post bíduum: et quærébant summi sacerdótes, et Scribæ quómodo Jesum dolo tenérent, et ocN

Ad Missam.
123
cíderent.
Dicébant cum: et cum voluéautem s Non in ritis, potéstis illis die festo, ne forte tumúltus fieret in pópulo. Et cum esset Jesus Bethániæ in domo Simónis leprósi, et recúmberet: venit múlier habens alabástrum unguénti nardi spicáti pretióbenefacere: me autem non semper habétis. Quod habuit hæc, fecit: prævénit úngere corpus meum in sepultúram. Amen dico vobis Ubicúmque fúerit
istud
si, et fracto alabá- in univérso mundo,
C
stro, effúdit super et quod fecit hæc, caput ejus. Erant narrábitur in memóautem quidam indí- riam ejus. Et Jugne feréntes intra das Iscariótes unus semetipsos, et di- de duodecim ábiit céntes: s perdítio
Utquid
sacerista
unguénti facta est? Póterat enim unguéntum istud venúmdari plus quam trecéntis denáriis, et dari paupéribus. e Et fremébant in eam. Jesus autem dixit: Sínite eam, quid illi molésti estis? Bonum opus operáta est in me. Semper enim pauperes habétis vobísad summos dótes. ut próderet eum illis. Qui audiéntes, gavísi sunt: et promisérunt ei pecúniam se datúros. Et quærébat quómodo illum opportúne tráderet. Et primo die Azymórum, quando Pascha immolábant, dicunt ei discípuli: Quo vis eámus, et parémus tibi ut mandúEt ces Pascha? C
:
prædicátum Evangélium

Feria tertia Majoris Hebd.
124
mittit duos ex discípulis suis, et dicit eis: Ite in civitátem et occurret vobis homo lagénam aquæ bájulans, sequímini eum: et quocúmque introíerit, dícite dómino domus, quia magíster dicit: Ubi est reféctio mea, ubi Pascha cum discípulis meis mandúcem? Et ipse vobis demonstrábit cœnáculum grande, stratum et illic paráte nobis. cEt abiérunt discípuli ejus, et venérunt in civitátem: et invenérunt sicut díxerat illis, et paravérunt Pascha. Véspere autem facto, venit cum duódecim. Et discumbéntibus eis, et manducántibus, ait Jesus: Amen dico vobis, quia unus ex vobis tradet me, qui mandúcat mecum. c At illi cœpérunt contristári, et dícere ei singulátim: S Numquid ego? c Qui ait illis; Unus ex duódecim, qui intíngit mecum manum in catíno. Et Fílius quidem hóminis vadit, sicut scriptum est de eo: væ
autem hómini illi, per quem Fílius hóminis tradétur.Bonum erat ei, si non esset natus homo ille. CEt manducántibus illis, accépit Jesus panem, et benedícens fregit, et dedit eis, et ait: Súmite, hoc est corpus meum. c Et accépto cálice, grátias agens dedit eis: et bibérunt ex illo omnes. Et ait illis: Hic est sanguis meus novi testaménti, qui pro multis effundétur. Amen dico VObis, quia jam non bibam de hoc genímine vitis usque in diem illum, cum

125
mani. Et ait discípulis suis: Sedéte hic donec orem. c Et assúmit Petrum, et Jacóbum, et Joánnem secum: et copit pavére, et tædére. Et ait illis Tristis est ánima mea usque ad mortem: sustinéte hic, et vigiláte. c Et cum processísset páululum, prócidit super terram: et orábat, ut si fíeri posset, transiret ab eo hora: et dixit Abba Pater, ómnia tibi possibília sunt, cálicem transfer hunc a me, sed non quod ego volo, sed quod tu.e Et venit, et invénit eos dormiéntes. Et ait Petro: Simon dormis? Non potuísti una hora vigiláre? Vigiláte, et oráte ut non intrétis in tentatiónem.
Ad Missam.
illud bibam novum in regno Dei. c Et hymno dicto, exiérunt in montem Olivárum. Et ait eis Jesus: Omnes scandalizabímini in me in nocte ista, quia scriptum est: Percútiam pastórem, et dispergéntur oves. Sed postquam resurréxero, præcédam VOS in Galilæam. e Petrus autem ait illi: Et si omnes scandalizáti fuerint in te, sed non ego. c Et ait illi Jesus Amen dico tibi, quia tu hódie in nocte hac, priúsquam gallus vocem bis déderit, ter me es negatúrus. At ille ámplius loquebátur: s Et si oportúerit me simul cómmori tibi, non te negábo. c Similiter autem et omnes dicébant. Et
C
véniunt in prædium, quidem
cui nomen Gethsé- est, caro vero infírSpíritus
promptus

Feria tertia Majoris Hebd.
126
cum venísset, statim accédens ad eum 9 ait: s Ave, Rabbi. c Et
osculátus est eum. At illi manus injecérunt in eum, et tenuérunt eum. Unus autem quidam de circumstantibus edúcens gládium, percússit summi sacerdótis: et amputávit illi aurículam. Et respóndens Jesus, ait illis:
servum
ma. 0 Et iterum ábiens orávit eúmdem sermónem dicens. Et revérsus, dénuo invénit eos dormiéntes( erant enim óculi eórum graváti) et ignorábant quid respondérent ei. Et venit tértio, et ait illis: Dormíte jam, et requiéscite. Súfficit: venit hora: ecce Fílius hóminis tradétur in manus pecca- Tamquam ad latórum. Súrgite, eá- trónem exístis cum mus. Ecce qui me gladiis et lignis comtradet, prope est. c prehéndere me? QuoEt, adhuc eo lo- tídie eram apud vos quénte, venit Judas in templo docens, et Iscariótes unus de tenuístis. duodecim, et cum Sed ut impleántur eo turba multa cum Scripturæ. Tune gladiis et lignis, a discípuli ejus relinsummis sacerdóti- quéntes eum, ombus et Scribis, et nes fugérunt. Adosenióribus. Déderat léscens autem quiautem tráditor ejus dam sequebátur eum signum eis, dicens: amíctus síndone sus Quemcúmque os- per nudo: et tenuéculátus fúero, ipse runt eum. At ille est tenéte eum, et rejécta síndone, nudúcite caute. Et dus profúgit ab eis.
non me

Ad Missam.
127
Et adduxérunt Je- non manufactum æsum
S
C
sacérdos
dificábo. Et non erat convéniens testimónium illórum. Et exúrgens summus sacérdos in médium, interrogávit Jesum, dicens: Non respóndes quidquam ad ea, quæ tibi objiciúntur ab his? Ille autem tacébat, et nihil reRursum spóndit. summus interrogábat eum, et dixit ei: s Tu es Christus Filius Dei benedícti? Jesus autem dixit illi: X Ego sum: et vidébitis Fílium hóminis sedéntem a dextris virtútis Dei, et veniéntem cum núbifalsum bus cœli. c Summus autem sacérdos scindens vestiménta sua, ait: Quid adhuc desiderámus testes? Audístis blasphémiam: quid vobis vidétur? Qui
omnes condemnavéad summum sacerdótem: et convenérunt omnes sacerdótes, et Scribæ, et senióres. Petrus autem a longe secútus est eum usque intro in átrium summi socerdótis: et sedébat cum minístris ad ignem, et calefaciébat se. Summi vero sacerdótes, et omne concíliû quærebant advérsus Jesum testimónium, ut eum morti tráderent, nec inveniébant. Multi enim testimónium falsum dicebant advérsus eum et conveniéntia testimónia non erant. Et quidam surgentes, testimónium ferébant advérsus eum, dicéntes:* Quóniam nos audívimus eum dicéntem: Ego dissólvam templum hoc manufactum, et per tríduum áliud

128
runt eum esse reum mortis. Et copérunt quidam conspúere eum, et veláre fáciem ejus, et cólaphis eum cædere, et dícere eis Prophetíza. Et minístri álapis eum cædébant. Et cum esset Petrus in átrio deórsum, venit una ex ancíllis summi sacerdótis: et cum vidísset Petrum calefaciéntem se, aspíciens illum, ait: s Et tu cum Jesu Nazaréno eras. c At ille negávit, dicens: s Neque scio, neque novi quid dicas. c Et éxiit foras ante átrium, et gallus cantávit. Rursus autem cum vidísset illum ancilla, coepit dícere circumstánti- Tu dicis. c Et acbus: Quia hic ex illis est. At ille íterum negávit. Et post pusillum rursus qui astábant, dicébant Petro: s Vere ex
illis es: nam et Galilæus es. c Ille autem coepit anathematizáre, et jurare: Quia néscio hóminem istum, quem dícitis. Et statim gallus íterum cantávit. Et recordátus est Petrus verbi, quod díxerat ei Jesus: Priúsquam gallus cantet bis, ter me negábis. Et copit flere. Et conféstim, mane consílium faciéntes summi sacerdótes cum senióribus, et Scribis et universo concílio, vinciéntes Jesum, duxérunt, et tradidérunt Piláto. Et interrogávit eum Pilátus: s Tu es Rex Judæórum? c At ille respóndens ait illi:
cusábant eum summi sacerdotes in multis. Pilátus autem rursum interrogávit eum, dicens: S Non respóndes
Feria tertia Majoris Hebd.

Ad Missam.
quidquam? vide in quantis te accusant. € Jesus autem ámplius nihil respóndit, ita ut mirarétur Pilátus. Per diem autem festum solébat dimittere illis unum ex vinctis, quemcúmque petiíssent. Erat autem qui dicebátur Barábbas, qui cum seditiósis erat vinctus, qui in seditióne fécerat homicídium. Et cum ascendísset turba, coepit rogáre, sicut semper faciébat illis. Pilátus autem respóndit eis, et dixit: s Vultis dimittam vobis Regem Judæórum? C Sciébat enim quod per invidiam tradidíssent eum summi sacerdótes. Pontífices autem concitavérunt turbam, ut magis Barábbam dimítteret eis. Pilátus autem íterum respóndens, ait illis:
HEBDOM. S.
129
C
Quid ergo vultis fáciam Regi Judæórum? At illi íterum clamaverunt: Crucifige eum. Pilátus vero dicébat illis:* Quid enim mali fecit? At illi magis clamábant s Crucifige eum. Pilátus autem volens pópulo satisfácere, dimísit illis Barábbam; et trádidit Jesum flagéllis casum, ut crucifigerétur. Milites autem duxérunt eum in átrium prætórii, et cónvocant totam cohórtem, et índuunt eum púrpura, et impónunt ei plecténtes spíneam corónam.
Et coepérunt salutáre eum: Ave Rex Judæórum. Et percutiébant caput ejus arúndine et conspuébant eum, et ponéntes génua, adorábant eum. Et postquam illusérunt ei, exérunt illum pur9
S

130 Feria tertia Majoris Hebd.
eum
vestiméntis suis et edúcunt illum ut crucifigerent eum. Et angariavérunt prætereúntem quempiam, Simónem Cyrenæum veniente de villa, patre Alexandri et Rufi, ut tólleret crucem ejus. Et perdúcunt illum in Gólgotha locum: quod est interpretátum Calváriæ locus. Et dabant ei bíbere myrrhátum vinum: et non accépit. Et crucifigéntes eum, divisérunt vestiménta ejus, mitténtes sortem super eis, quis quid tólleret. Erat autem hora tértia et crucifixérunt eum. Et erat títulus causæ ejus inscríptus: Rex Judæórum. Et cum eo crucifigunt duos latrónes; unum a dextris, et álium a sinístris ejus. Et impléta est Scriptúra, quæ dicit:
pura, et induérunt Et cum iníquis reputátus est. Et prætereúntes blasphemábant eum, movéntes cápita sua, et dicéntes: s Vah! qui déstruis templum Dei, et in tribus diébus reædíficas: salvum fac temetípsum descéndens de cruce e Similiter et summi sacerdotes illudéntes, ad altérutrum cum Scribis dicébant: s Alios salvos fecit, seípsum non potest salvum facere. Christus Rex Israel descéndat nunc de cruce, ut videámus, et credámus. c Et qui cum eo crucifixi erant, convitiabántur ei. Et facta hora sexta, ténebræ factæ sunt per totam terram, usque in horam nonam. Et hora nona Jesus exclamávit voce magna, dicens:
Eloi, Eloi, lamma sabactháni? o Quod

Ad Missam.
131
est interpretátum
Et
léne, et María Jacóbi Deus meus, Deus minóris, et Joseph meus, ut quid dere- mater, et Salóme: liquísti me? et cum esset in Gaquidam de circum- lilæa, sequebántur stántibus audiéntes, eum, et ministrádicébant s Ecce, bant ei, et áliæ mulElíam vocat. Cur- te, quæ simul cum rens autem unus et eo ascénderant Jerosólymam.
implens spóngiam acéto, circumponénsque cálamo, potum dabat ei, dicens: s Sínite,
Quod sequitur, cantatur in tono Evangelii: et alia fiunt ut supra. 85.
videámus
cum jam sero
si véniat Elías ad esset factum( quia deponéndum eum. e Jesus autem emíssa erat Parascéve, quod voce magna expirá- est ante sábbatum) vit.( Hic genuflecti- venit Joseph ab Aritur, et pausatur ali- mathæa nóbilis dequantulum.) Et ve- cúrio, qui et ipse lum templi scissum erat expéctans reest in duo, a summo gnum Dei, et audáusque deórsum. Vi- cter introívit ad Pidens autem Centú- látum et pétiit corrio, qui ex advérso pus Jesu. Pilátus stabat, quia sic cla- autem mirabátur si mans expirásset, ait: jam obiisset. Et ac8 Vere hic homo cersíto Centurióne? Filius Dei erat. e interrogávit eum si Erant autem et mu- jam mórtuus esset. líeres de longe aspi- Et cum cognovísset ciéntes: inter a Centurióne, donáerat María Magda- vit corpus Joseph.
quas

132 Feria tertia Majoris Hebd.
Joseph autem mercátus síndonem, et
vólvit síndone, et pósuit eum in monuménto, quod erat excísum de petra, et advólvit lápidem ad óstium monuménti.
Offertorium. Custódi me, Dómine, de manu peccatóris: et ab homínibus iníquis éripe me.
Secreta.
ACRIFICIA nos, quæsumus Dómine, propénsius ista restáurent: quæ medicinálibus sunt institúta jejúniis. Per Dóminum.
Altera Secreta, vel contra persecutores Ecclesiæ.
ROTEGE DóP
mine, tuis mystériis serviéntes: ut divinis rebus inhæréntes, et córpore tibi famulémur et mente. Per Dóminum nostrum.
Vel Pro Papa.
OBLA
BLATIS, quæsumus Dómine, placáre munéribus, et famulum tuum:
N. quem Pastórem Ecclésiæ tuæ præésse voluísti, assídua protectióne gubérna. Per Dóminum nostrum.
Præfatio de Cruce. 16.
Communio. Advérsum me exercebántur, qui sedébant in porta: et in me psallébant, qui bibébant vinum
ego vero oratiónem meam ad te, Dómine; tempus benepláciti, Deus in multitúdine misericórdiæ tuæ.
SN
Postcommunio. ANCTIFICATIONIBUS tuis, omnípotens Deus, et vítia nostra curéntur: et remédia sempitérna niant. num nostrum.
nobis provéPer Dómi

Ad Vesperas.
133
Altera Postcommu- et capaces sanctæ
nio, vel contra persecutores Ecclesiæ.
novitátis efficiat. Per Dóminum.
AD VESPERAS.
U.
ne Deus noster; ut quos divína tríbuis participatióne gaudére, humánis
non sinas subjacére perículis. Per Dóminum.
Vel pro Papa. EC nos, quæsuHmus Domine, divíni Sacraménti percéptio prótegat: et famulum tuum N. quem Pastórem Ecclésiæ tuæ præésse voluísti, una cum commísso sibi grege, salvet semper et múniat. Per Dóminum nostrum.
Super populum.
Orémus.
Humiliáte cápita vestra Deo.
Oratio. nos miseriTcórdia, Deus, et
María. f. Deus, in adjutórium. 26. Aña. In domum Dómini.
Psalmus 121.
ETA TUS Sum in
sunt mihi:* In domum Dómini íbimus.
Stantes erant pedes nostri,* in átriis tuis- Jerúsalem. Jerúsalem, quæ ædi. ficátur ut cívitas:* cujus participatio ejus in idípsum. Illuc enim ascendérunt tribus, tribus Dómini, testimónium Israel ad confiténdum nómini Dómini.
Quia illic sedérunt sedes in judício, sedes super domum
David.
*
Rogáte quæ ad paab omni subreptióne vetustátis expúrget: cem sunt Jerúsa

134 Feria tertia Majoris Hebd.
lem:* et abundán- repléti sumus detia diligéntibus te. Fiat pax in virtúte tua* et abundántia in túrribus tuis.
Propter fratres meOs, et próximos meos* loquébar pacem de te: Propter domum Dómini Dei nostri
9
*
quæsivi bona tibi. In domum Dómini lætántes íbimus.
Aña. Qui hábitas. Psalmus 122.
A
D te levávi óculos meos, qui hábitas in coelis. Ecce sicut óculi servórum,* in mánibus dominórum suórum.
Sicut óculi ancillæ in mánibus dóminæ suæ:* ita óculi nostri ad Dóminum Deum nostrum, donec misereátur nostri.
Miserére nostri, Dómine, miserére nostri quia multum
spectióne: Quia multum repléta est ánima nostra:* opprobrium abundántibus, despéctio supérbis. Aña. Qui hábitas in colis, miserére nobis.
NISI
Aña. Adjutórium. Psalmus 123. ISI quia Dóminus erat in nobis, dicat nunc Israel: * nisi quia Dóminus erat in nobis. Cum exúrgerent hómines in nos,* forte vivos deglutíssent nos:
Cum irascerétur furor eórum in nos 9 * fórsitan aqua absorbuísset nos. Torréntem pertransívit ánima nostra: fórsitan pertransísset ánima nostra aquã intolerábilem. Benedíctus Dóminus,* qui non dedit nos in captiónem déntibus eórum.
et

Ad Vesperas.
135
Anima nostra sicut Bénefac, Dómine, bopasser erépta est* de láqueo venántium.
nis,* et rectis corde. Declinántes autem in obligatiónes, addúcet Dóminus cum operántibus iniquitátem:* pax super Israel.
Aña. Bénefac, Dómine, bonis et rectis corde.
Aña. Facti sumus. Psalmus 125.
Láqueus contrítus est, et nos liberáti
*
sumus.
A djutóriumnostrum in nómine Dómini, * qui fecit coelum et terram.
Aña. Adjutórium nostrum in nómine Dómini.
Aña. Bénefac. Psalmus 124. UI confídunt in Dómino Dómino, sicut mons Sion:* non commovébitur in ætérnum, qui hábitat in Jerúsalem. Montes in circúitu ejus:* et Dóminus in circúitu pópuli sui, ex hoc nune et usque in sæculu. Quia non relínquet Dóminus virgam peccatórum super sortem justórum: ut non exténdant justi ad iniquitátem
*
manus suas.
I
N converténdo Dóminus captivitátem Sion:* facti sumus sicut consoláti. Tunc replétum est gáudio os nostrum: * et lingua nostra exultatióne.. Tunc dicent inter Gentes:* Magnificávit Dóminus fa cere cum eis. Magnificávit Dómi facere nobísnus
cum:* facti sumus latántes. Convérte, Dómine, captivitátem stram,* sicut torrens in Austro. Qui séminant in låno

136 Feria quarta Majoris Hebd. crymis, in exul- ne vetustátis expúrtatióne metent. get et capaces Euntes ibant et fle- sanctæ novitátis efbant,* mitténtes fíciat. Per Dóminum. Completorium ut in Dominica. 93. FERIA QUARTA MAJORIS HEBDOsémina sua. veniéntes autem vénient cum exultatióne,* portántes manípulos suos.
Aña. Facti sumus sicut consoláti. Capitulum. Jer. 11.
U Dómine Líbera me
T Sábaoth, qui jú- de sanguínibus Dedicas juste et probas renes et corda; vídeam ultiónem tuam ex eis: tibi enim revelávi causam meam, Dómine
us, Deus meus: et exultábit lingua mea justítiam tuam. Ps. Miserére mei.26. Aña. Contumélias.
Deus meus.
Hymnus et v. ut in Vesp. Dñicæ. 91. Ad Magnificat, Aña. Potestatem hábeo* ponéndi ánimam meam, et íterum suméndi eam.
Deinde Preces, ut
101.
MADE.
AD LAUDES.
y. Deus, in adjutórium. 26.
Oratio.
miseriT córdia, Deus, et ab omni subreptióPsalmus 64. E decet hymnus :
et tibi reddétur votum in Jerúsalem. Exáudi oratiónem meam:* ad te omnis caro véniet. Verba iniquórum prævaluérunt super nos* et impietátibus nostris tu propitiáberis.
Beátus, quem elegísti et assumpsí

Ad Laudes.
137
sti:* inhabitábit in multiplica genímina átriis tuis.
ejus* in stillicídiis ejus lætábitur gérminans. Benedíces corónæ anni benignitátis tuæ: * et campi tui replebúntur ubertáte. pinguéscent speciósa desérti:* et exultatióne colles accingéntur. Indúti sunt aríetes óvium, et valles abundábunt fruménto:* clamábunt, étenim hymnumdicent. Aña. Contumélias* et terróres passus sum ab eis: et Dóminus mecum est tamquam bellátor fortis.
Replébimur in bonis domus tuæ:* sanctum est templum tuum mirábile in æquitáte.
Exáudi nos, Deus salutáris noster:* spes ómnium fínium terræ, et in mari longe. præparans montes in virtúte tua, accínctus poténtia:* qui contúrbas profúndum maris, sonum flúctuum ejus. Turbabúntur gentes, et timébunt qui hábitant términos a signis tuis:* éxitus matutíni et véspere delectábis.
visitásti terram, et inebriásti eam:* multiplicásti locupletáre eam. Flumen Dei replétum est aquis, parásti cibum illórum: * quóniam ita est præparátio ejus. Rivos ejus inébria,
Aña. Ipsi vero* in vanum quæsiérunt ánimam meam, introíbunt in inferióra terræ. Ps. Deus Deus meus. 29. Aña. Omnes inimíci mei. Cant. Annæ.1. Reg.2.
cor
Emeum in Dómino,* et exaltátum

138 Feria quarta Majoris Hebd.
est cornu meum in Dóminus mortíficat
Deo meo: Dilatátum est OS meum super inimícos meos:* quia lætáta sum in salutári tuo.
Non est sanctus, ut est Dóminus; neque enim est álius extra te,* et non est fortis sicut Deus noet vivíficat,* dedúcit ad ínferos et redúcit.
Dóminus páuperem facit et ditat,* humíliat et súblevat. Súscitat de púlvere egénum,* et de stércore élevat páuperem.
ster.
*
Nolíte multiplicáre loqui sublímia, gloriantes. Recédant vétera de
Ut sédeat cum princípibus, et sólium glóriæ téneat. Dómini enim sunt cárdines terræ,* et pósuit super eos orvestro: quia bem. Deus scientiárum Dó-. Pedes minus est,* et ipsi præparántur cogitatiónes.
ore
Arcus fórtium superátus est,* et infírmi accíncti sunt róbore.
Repléti prius, pro pánibus se locavérunt:* et famélici saturáti sunt. Donec stérilis péperit plúrimos:* et quæ multos habébat fílios, infirmáta est.
sanctórum suórum servábit, et ímpii in ténebris conticéscent:* quia non in fortitúdine sua roborábitur vir. Dóminum formidábuntadversárii ejus: * et super ipsos in coelis tonábit. Dóminus judicábit fines terræ, et dabit impérium regi suo, * et sublimábit cornu Christi sui. Aña. Omnes inimíci

Ad Primam.
mei* audiérunt malum meum: Dómine, lætáti sunt, quóniam tu fecísti.
ne,
Aña. Alliga, Dómi* in vínculis natiónes Géntium, et reges eárum in compédibus. Ps. Laudáte Dñum de cælis. 32. Capitulum. Jer. 11. TENITE, mittámus
Vlignum in panem
tium, et nomen ejus non memorétur ámplius.
139
rémur. Qui tecum vivit.
Hymnus. Lustra sex. f. Eripe me. 35. Ad Benedictus, Aña. Simon, dormis?* non potuísti una hora vigiláre mecum? Deinde Preces, ut
101.
Oratio.
AD PRIMAM. Pater noster. Ave, María. Credo.
Deus, in adjutórium. 26.
ejus,
UDICA me,
eum' de terra vivén- Jne, quóniam ego
in innocéntia mea in* et gréssus sum: in Dómino sperans non infirmábor. Proba me, Dómine, * ure et tenta me: renes meos et cor meum.
Quóniam misericórdia tua ante óculos meos est:* et complácui in veritáte tua.
Pmus omnipotens Non sedi cum conDeus: ut, qui nostris excéssibus incessanter affligimur, per unigéniti Fílii tui passiónem libecílio vanitátis:* et cum iníqua geréntibus non introíbo. Odívi ecclésiam malignántium:* et
Hymnus. Jam lucis orto sídere. 37. Aña. Líbera me.
Psalm. Deus, in nómine tuo. 38.
Psalmus 25.

140 Feria quarta Majoris Hebd.
cum ímpiis non sedébo.
Lavabo inter innocéntes manus meas: * et circúmdabo altáre tuum, Dómine: Ut áudiam vocem laudis,* et enárrem univérsa mirabília tua.
Dómine, diléxi decórem domus tuæ,* et locum habitatiónis glóriæ tuæ. Ne perdas cum ímpiis Deus, ánimam meam,* et cum viris sánguinum vitam meam.
Aña. Líbera me* de sanguínibus Deus, Deus meus: et exultábit lingua mea justítiam tuam.
Capitulum. Pacem, et reliqua ut in Feria ij. 104.
Ad Tertiam, Sextam et Nonam, omnia ut in Dominica Palmarum. 48. præter sequentia.
AD TERTIAM. Aña. Contumélias* et terróres passus sum ab eis: et Dóminus mecum est tamquam bellátor fortis.
In quorum mánibus iniquitátes sunt: déxtera
Capitulum. Jer. 17.
pléta est munéribus. D te derelinquunt,
Ego autem in innocéntia mea ingréssus sum:* rédime me, et miserére mei.
pes meus stetit in dirécto:* in ecclésiis benedícam te, Dómine.
Ps. Beáti immaculáti, et Retríbue. 39.
confundéntur: recedéntes a te, in terra scribéntur: quóniam dereliquérunt venam aquárum viventium Dóminum.
R. br. Erue a frámea,* Deus ánimam meam. Erue. y. Et de manu canis únicã meam. Deus.

Ad Sextam.
Erue.. De ore leó- per unigéniti nis líbera me, Dómine.. Et a córnibus unicórnium humilitátem meam.
141
Filii
tui passiónem liberémur. Qui tecum vivit.
AD SEXTAM. Aña. Ipsi vero* in vanum quæsiérunt ánimam meam, introíbunt in inferióra
terræ.
Deinde flexis genibus dicitur Kyrie, eléison. Christe, eléison. Kyrie, eléison. Pater noster, secreto. Et ne nos in- Capitulum. Jer. 17.
dúcas in tentatió. C qui me perseONFUNDANTUR
nem. R. Sed líbera nos a malo.. Dómine Deus virtútum convérte nos.. Et osténde fácié tuam, et salvi érimus... Exúrge, Christe, ádjuva nos.. Et líbera nos propter nomen tuum. Dómine, exáudi oratiónem meam.. Et clamor meus ad te véniat. f. Dóminus vobíscum. P. Et cum spíritu Orémus. Oratio.
quúntur, et non confúndar ego: páveant illi, et non páveam ego induc super eos diem afflictiónis, et dúplici contritióne cóntere eos, Dómine Deus noster.
. br. De ore leónis * Líbera me, Dómine. De.. Et a córnibus unicórnium humilitátem meam. Líbera.De.. Neperdas cum impiis, Deus, ánimam meam..
tuo.
PR RESTA,
Et cum viris sánguinum vitam meam.
quæsumus omnípotens Deus: ut qui nostris excéssibus incessánter affligimur,
9
Kyrie, eléison, et reliqua ut supra ad Tertiam.

142 Feria quarta Majoris Held.
AD NONAM. Aña. Alliga, Dómine,* in vínculis natiónes Géntium, et reges eárum in compédibus. Capitulum. Jer. 18.
R
ECORDARE quod stéterim in conspéctu tuo, ut lóquerér pro eis bonum: et avérterem indignatiónem tuam ab eis.
*
B. br. Ne perdas cum ímpiis, Deus ánimam meam. Ne. f. Et cum viris sánguinum vitam meam. Deus. Ne. f. Eripe me, Dómine, ab hómine malo. A viro iníquo éripe
.
me.
Kyrie, eléison, et reliqua ut supra ad Tertiam. 141.
AD MISSAM. Statio ad sanctam Mariam Majorem. Introitus.
nómine Jesu omIND ne genu flectátur cœléstium, terréstrium, et infernórum: quia Dóminus factus est obédiens usque ad mortem,
mortem autem crucis: ídeo Dóminus Jesus Christus in glória est Dei Patris. Ps. Dómine, exáudi oratiónem meam: et clamor meus ad te véniat. In nómine.
Post Kyrie, eléison, dicitur Orémus. Flectámus génua.. Leváte.
Oratio.
Pus omnípotens
PESTA,
Deus. ut qui nostris excéssibus incessánter afflígimur, per unigéniti Fílii tui passiónem liberémur. Qui tecum vivit et regnat. Léctio Isaíæ Prophétæ. Cap. 62. et 63.
AC dicit Dóminus Deus: Dícite filiæ Sion: Ecce Salvátor tuus venit: ecce merces ejus

Ad Missam.
cum eo. Quis est vávit mihi brachium
iste, qui venit de Edom, tinctis véstibus de Bosra? Iste formósus in stola sua, grádiens in multitúdine fortitúdinis suæ. Ego, qui loquor justítiam, et propugnátor sum ad salvándum. Quare ergo rubrum est induméntum tuum, et vestiménta tua sicut calcántium in torculári? Torcúlar calcávi solus, et de géntibus non est vir mecum: calcávi eos in furore meo, et conculcávi eos in ira mea et aspérsus est sanguis eósuper vestiménta mea, et ómnia induménta mea inquinávi. Dies enim ultiónis in corde meo, annus redemptiónis meæ venit. Circumspéxi, et non erat auxiliátor: quæsívi, et non fuit qui adjuváret et sal:
143
rum
meum, et indignátio mea ipsa auxiliáta est mihi. Et conculcávi pópulos in furóre meo, et inebriávi eos in indignatióne mea, et detráxi in terrain virtútem eórum. Miseratiónum Dómini recordábor, laudem Dómini super ómnibus, quæ réddidit nobis Dóminus Deus noster.
Graduale. Ne avértas fáciem tuam a púero tuo, quóniam tríbulor: velóciter exáudi me. f. Salvum me fac, Deus, quóniam intravérunt aqua usque ad ánimam meam: infixus sum in limo profúndi, et non est substantia.
Hic dicitur Dóminus vobíscum, sine Flectámus génua.
Oratio.
pro noD bis Filium tuum

Feria quarta Majoris Hebd.
144
crucis patíbulum subíre voluísti, ut inimíci a nobis expélleres potestátem: concéde nobis fámulis tuis; ut resurrectiónis grátiam consequamur. Per eumdem Dóminum,
Altera Oratio, vel contra persecutores Ecclesiæ.
Ecc
una cum grege sibi crédito, pervéniat sempitérnam. Per Dóminum.
Non dicitur tertia Oratio.
Léctio Isaía Prophétæ. Cap. 53. I diébus illis: Dixit Isaías: Dómine, quis crédidit audítui nostro? et CCLESIE tuæ, bráchium Dómini quæsumus Dó- cui revelátum est? mine, preces placátus admítte; ut destrúctis adversitátibus et erroribus universis, secúra tibi sérviat libertáte. Per Dóminum. Vel pro Papa. Oratio.
Et ascéndet sicut virgúltum coram eo, et sicut radix de terra sitiénti: non est spécies ei, neque decor: et vídimus eum, et non erat aspéctus, et desiderávimus eum:
DEUS, ómnium fi- despéctum, et nodélium Pastor et rector, fámulum tuum N. quem Pastórem Ecclésiæ tuæ præésse voluísti, propítius réspice: da ei, quæsumus, verbo et exémplo, quibus præest, proficere; ut ad vitam,
víssimum virórum, virum dolórum, et sciéntem infirmitátem: et quasi abscónditus vultus ejus, et despéctus, unde nec reputávimus eum. Vere languóres nostros ipse tulit, et dolóres nostros ipse

Ad Missam.
portávit: et nos putávimus eum quasi leprósum, et percússum a Deo et humiliátum. Ipse autem vulnerátus est propter iniquitátes nostras, attrítus est propter scélera nostra: disciplína pacis nostræ super eum, et livóre ejus sanáti sumus. Omnes nos quasi oves errávimus. unusquísque in viam
suam
declinávit: et pósuit Dóminus in eo iniquitátem ómnium nostrum. Oblátus est quia ipse vóluit, et non apéruit os suum: sicut ovis ad occisiónem ducétur, et quasi agnus coram tondénte se obmutéscet, et non apériet os suum. De angústia, et de judício sublátus est: generatiónem ejus quis enarrábit? quia abscissus est de terHEBDOM. S.
145
ra vivéntium: propter scelus pópuli mei percússi eum. Et dabit ímpios pro sepultúra, et dívitem pro morte sua: eo quod iniquitátem non fécerit, neque dolus fúerit in ore ejus. Et Dóminus vóluit contérere eum in infirmitate: si posúerit pro peccáto ánimam suam, vidébit semen longævum, et volúntas Dómini in manu ejus dirigétur. Pro eo quod laborávit ánima ejus, vidébit et saturábitur: in sciéntia sua justificábit ipse justus servus meus multos, et iniquitátes eórum ipse portabit. Ideo dispértiam ei plúrimos: et fórtium dívidet spólia, pro eo quod tradidit in mortem ánimam suam, et cum scelerátis reputátus est: et ipse peccáta multóru
10

146 Feria quarta majoris Hebd.
tulit, et pro trans- dies festus Azymódícitur gressóribus rogávit. rum, qui
Tractus. Dómine,
exáudi
saceroratiónem meam, et clamor meus ad te véniat. v. Ne avértas fáciem tuam a me: in quacúmque die tríbulor, inclína ad me aurem tuam. y. In quacúmque die invocávero te, velóciter exáudi me.. Quia defecérunt sicut fumus dies mei: et ossa mea sicut in frixório confríxa sunt. v. Percússus sum sicut foenum, et áruit cor meum: quia oblítus sum manducare panem meum. y. Tu exúrgens, Dómine, miseréberis Sion: quia venit tempus miseréndi ejus. Pássio Dómini nostri Jesu Christi secúndum Lucam. Cap. 22. et 23. N illo témpore Appropinquábat
Pascha: et quærébant príncipes sacerdótum et scribæ, quómodo Jesum interficerent: timébant vero plebem. Intrávit autem sátanas in Judam, qui cognominabátur Isde cariótes, unum duódecim. Et ábiit, et locútus est cum princípibus dótum et magistrátibus, quemádmodum illum traderet eis. Et gavísi sunt, et pacti sunt pecúniam illi dare. Et spopóndit. Et quærébat opportunitátem ut traderet illum sine turbis. Venit autem dies Azymórum, in qua necésse erat occídi Pascha. Et misit Petrum et Joánnem, dicens: Eúntes Paparate nobis scha, ut manducémus. e At illi dixé
I

Ad Missam.
147
runt:$ Ubi vis pa- impleátur in regno
rémus? c Et dixit ad eos: Ecce introeúntibus vobis in civitátem, occúrret vobis homo quidam ámphora aquæ portans: sequímini eum in domum, in quam intrat, et dicétis patrifamílias domus: Dicit tibi Magíster: Ubi est diversórium, ubi Pascha cum discípulis meis mandúcem?
Dei. Et accépto cálice, grátias egit, et dixit: Accípite et divídite inter voS: Dico enim vobis quod non bibam de generatióne vitis donec regnum Dei véniat. e Et accépto pane grátias egit, et fregit, et dedit eis, dicens: Hoc est
corpus meum, quod pro vobis daEt ipse tur hoc fácite in
osténdet vobis conáculum magnum stratum, et ibi paráte. Euntes autem invenérunt sicut dixit illis, et paravérunt Pascha. Et cum facta esset hora, discúbuit, et duódecim Apóstoli cum eo. Et ait illis: X Desidério desiderávi hoc Pascha manducare vobíscum, ántequam pátiar. Dico enim vobis, quia ex hoc non manducábo illud, donec
meam commemoratiónem. c Similiter et cálicem, postquam cœnávit, dicens: Hic est calix novum testaméntum in sánguine meo, qui pro vobis fundétur. Verúmtamen ecce manus tradéntis me, mecum est in mensa. Et quidem Fílius hóminis, secúndum quod definítum est, vadit: verúmtamen væ hómini illi, per quem
Univ.- Bibl. Giessen

148
Feria quarta Majoris Hebd.
:
tradétur. Et ipsi gnum, ut edátis et cæpérant quærere inter se, quis esset ex eis, qui hoc faetúrus esset. Facta est autem et conténtio inter quis eórum viderétur esse major. Dixit autem eis: Reges géntium dominántur eórum et qui potestátem habent super eos, benéfici vocántur. Vos autem non sic sed qui major est in vobis, fiat sicut minor: et qui præcéssor est, sicut ministrátor. Nam quis major est, qui recúmbit an qui minístrat? nonne qui recúmbit? Ego autem in médio vestrum sum sicut qui minístrat: vos autem estis, qui per mansístis mecum in tentatiónibus meis. Et ego dispóno vobis sicut dispósuit mihi Pater meus rebibátis super mensam meam in regno meo, et sedeátis super thronos, judicántes duodecim triC eos, bus Israel. Ait autem Dóminus:* Simon, Simon, ecce sátanas expetívit vos ut cribráret sicut tríticum: ego autem rogávi pro te ut non deficiat fides tua: et tu aliquándo convérsus confirma fratres tuos. Qui dixit ei: S Dómine, tecum parátus sum et in cárcerem et in mortem ire. At ille dixit: Dico tibi Petre, non cantábit hódie gallus, donec ter ábneges nosse me. Et dixit eis:
9
Quando misi vos sine sácculo, et pera, et calceaméntis, numquid aliquid défuit vobis? At illi dixérunt: s Nihil. e Dixit ergo eis:

Ad Missam.
149
Sed nunc, qui vis, transfer cálicem istum a me: verúmtamen
habet sácculum, tollat similiter et peram: et qui non habet, vendat túnicam suam, et emat gládium. Dico enim vobis, quóniam adhue hoc quod scriptum est, opórtet impléri in me: Et cum iníquis tátus est.
depuEtenim
8
ea, quæ sunt de me, finem habent. At illi dixérunt: Dómine, ecce duo gládii hic. At ille dixit eis: Satis est. C Et egressus ibat secúndum consuetúdinem in montem Olivárum.
Secúti
sunt autem illum et discípuli. Et cum pervenísset ad locum, dixit illis: Oráte ne intrétis in tentatiónem. Et ipse avúlsus est ab eis quantum jactus est lápidis: et pósitis génibus orábat, dicens: Pater, si
C
non
mea
volúntas, sed tua fiat. c Appáruit autem illi Angelus de cælo, confórtans eum. Et factus in agonía prolíxius orábat. Et factus est sudor ejus, sicut guttæ sánguinis decurréntis in terram. Et cum surrexísset ab oratióne, et venísset ad discípulos suos, invénit eos dormiéntes præ tristítia. Et ait illis: Quid dormítis? Surgite, oráte, ne intrétis in tentatiónem. Adhuc eo loquénte ecce turba vocabátur
et qui Judas,
unus de duodecim, antecedébat eos: et appropinquávit Jesu ut oscularétur eum. Jesus autem dixit illi: Juda, ósculo Fílium hóminis tradis? c Vidéntes autem hi qui circa
C

150 Feria quarta Majoris Hebd.
ipsum erant quod futúrum erat, dixérunt ei: s Dómine, si percútimus in gládio? c Et percússit unus ex illis servum príncipis sacerdótum, et amputávit aurículam ejus déxteram. Respóndens autem Jesus, ait: Sínite usque huc. c Et cum tetigisset aurículam ejus, sanávit eum. Dixit autem Jesus ad eos, qui vénerant ad se, príncipes sacerdótum, et migistrátus templi, et senióres: Quasi ad latrónem exístis cum gladiis et fústibus? Cum quotídie vobíscum fúerim in templo, non extendístis
manus
in me: sed hæc est hora vestra, et potéstas tenebrárum. e Comprehendéntes autem eum, duxérunt ad domum príncipis sacerdótum: Petrus vero sequebátur a longe. Accénso autem igne in médio átrii, et circumsedéntibus illis, erat Petrus in médio eórum. Quem cum vidísset ancilla quædam sedéntem ad lumen, et eum fuísset intúita, dixit: s Et hic cum illo erat. At ille
negávit eum, dicens: s Múlier non novi illum. c Et post pusillum álius videns eum, dixit: s Et tu de illis es. c Petrus vero ait: s O homo, non sum. c Et intervállo facto quasi horæ uníus, álius quidam affirmábat, dicens: S Vere et hic cum illo erat: nam et Galilæus est. c Et ait Petrus: s Homo néscio quid dicis. c Et contínuo adhuc illo loquénte cantávit gallus. Et convérsus Dóminus re

Ad Missam.
151
spéxit Petrum. Et bitis mihi, neque recordátus est Pe- dimittétis. Ex hoc trus verbi Dómini, autem erit Filius sicut díxerat: Quia hóminis sedens a priúsquam gallus dextris virtútis Dei. e Dixérunt autem omnes: s Tu ergo es Fílius Dei? c Qui ait: Vos dícitis, quia ego sum. c At illi dixérunt: s Quid adhuc desiderámus testimónium? ipsi enim audívimus de ore ejus. c Et surgens omnis multitúdo eórum, duxérunt illum ad Pilátum. Cœpérunt aute illum accusáre, dicéntes: s Hunc invénimus subverténseniores plebis, et tem gentem nostra, príncipes sacerdó- et prohibéntem tritum, et scribæ, et búta dare Cæsari, duxérunt illum in et dicéntem se Chriconcílium suum, di- stum Regem esse. c céntes: s Si tu es Pilátus autem inChristus, die nobis. terrogávit eum, diEt ait illis: Si cens: s Tu es Rex vobis díxero, non Judæórum? C At credétis mihi: si ille respóndens, ait: autem et interrogá- Tu dicis. c Ait vero, non respondé- autem Pilátus ad
cantet, ter me negábis. Et egréssus foras Petrus flevit amáre. Et viri qui tenébant illum, illudébant ei, cædéntes. Et velavérunt eum, et percutiébant faciem ejus: et interrogábant eum, dicéntes: Prophetíza, quis est qui te percússit? Et ália multa blasphemántes dicébant in eum. Et ut factus est dies, convenérunt

152 Feria quarta Majoris Hebd.
príncipes sacerdó- pes sacerdótum, et tum, et turbas: s Nihil invénio causæ in hoc hómine. c At illi invalescébant, dicéntes: SCómmovet pópulum, docens per univérsam Judæam, incípiens a Galilæa usque huc. ePilátus autem áudiens Galilæam, interrogávit si homo Galilæus esset. Et ut cognóvit quod de Heródis potestáte esset, remísit eum ad Heródem, qui et ipse Jerosólymis erat illis diébus. Heródes autem viso
scribæ constánter accusántes eum. Sprevit autem illum Heródes cum exércitu suo: et illúsit indútum veste alba, et remísit ad Pilátum. Et facti sunt amíci Heródes et Pilátus in ipsa die: nam antea inimíci erant ad ínvicem. Pilátus autem convocátis princípibus sacerdótum, et magistrátibus, et plebe, dixit ad illos: s Obtulístis mihi hunc hóminem, quasi averténtem pópulum, et ecce ego coram vobis intérrogans, nullam causam invéni in hómine isto ex his, in quibus eum accusátis. Sed neque Heródes: nam remísi vos ad illum, et ecce nihil dignum morte actum est ei. Emendátum ergo illum dimíttam. c Necésse autem habé
Jesu, gavísus est valde. Erat enim cúpiens ex multo témpore vidére eum, eo quod audíerat multa de eo: et sperábat signum áliquod vidére ab eo fíeri. Interrogábat autem eum multis sermónibus. At ipse nihil illi respondébat. Stabant autem prínci

Ad Missam.
153
C
bat dimittere eis per qui propter homicídiem festum unum. Exclamávit autem simul univérsa turba, dicens: sTolle hunc, et dimitte nobis Barábbam. Qui erat propter seditiónem quamdam factam in civitáte et homicídium, missus in carcerem. Iterum autem Pilátus locútus est ad eos, volens dimittere Jesum. At illi succlamábant, dicéntes: s Crucifige, crucifige eum. c Ille autem tértio dixit ad illos: s Quid enim mali fecit iste? Nullam causam mortis invénio in eo: corrípiam ergo illum, et dimíttam. c At illi instabant
dium et seditiónem missus fúerat in cárcerem, quem petébant: Jesum vero trádidit voluntáti eórum. Et cum dúcerent eum, apprehendérunt Simónem quemdam Cyrenénsem, veniéntem de villa: et imposuérunt illi crucem portáre post Jesum. Sequebátur autem illum multa turba pópuli, et mulíerum: quæ plangébant, et lamentabántur Convérsus autem ad illas Jesus, dixit: Fíliæ Jerúsalem, nolíte flere super me, sed super vos ipsas flete, et super filios vestros. Quóniam ecce vénient dies, in quibus dicent: Beátæ stériles, et ventres qui non genuérunt, et úbera quæ non lactavérunt. Tunc incípient dícere móneum.
vócibus
magnis postulántes ut crucifigerétur: et invalescébant voces eórum. Et Pilátus adjudicávit fieri petitiónem eórum. Dimísit autem illis eum,

154
Feria quarta Majoris Hebd.
tibus: Cádite super nos: et cóllibus: Operíte nos. Quia si in víridi ligno hæc fáciunt, in árido quid fiet? Ducebántur autem et álii duo nequam cum eo, ut interficeréntur. Et postquam venérunt in locum, qui vocátur Calváriæ, ibi crucifixérunt eum; et latrónes, unum a dextris, et álterum a sinístris. Jesus autem dicébat Pater, dimítte illis: non enim sciunt quid faciunt. e Dividéntes vero vestiménta ejus, misérunt sortes. Et stabat pópulus spectans, et deridébant eum príncipes cum eis, dicéntes: s Alios salvos fecit: se salvum faciat, si hic est Christus Dei eléctus. C Illudébant autem ei et milites accedéntes, et acétum offeréntes ei, et dicéntes: sSi tu es Rex Judæórum, salvum te fac. c Erat autem et superscríptio scripta super eum lítteris Græcis, et Latínis, et Hebráicis: Hic est Rex Judæórum. Unus autem de his, qui pendébant, latrónibus, blasphemábat eum, dicens: s Si tu es Christus, salvum fac temetipsum et nos. c Respóndens autem alter increpábat eum, dicens: s Neque tu times Deum, quod in eádem damnatióne es. Et nos quidem juste; nam digna factis recípimus: hic vero nihil mali gessit. c Et dicébat ad Jesum: s Dómine, meménto mei, cum véneris in regnum tuum. c Et dixit illi Jesus:* Amen dico tibi: Hódie mecum eris in

Ad Missam.
paradíso. c Erat autem fere hora sexta, et ténebræ factæ
sunt in universam terram usque in horam nonam. Et obscurátus est sol: et velum templi scissum est médium. Et clamans voce magna Jesus, ait: Pater, in manus tuas comméndo spíritum meum. c Et hæc dicens, expirávit.( Hic genuflectitur et pausatur aliquantulum.) Videns autem Centúrio quod factum fuerat, glorificávit Deum, dicens: s Vere hic homo justus erat. e Et omnis turba eórum, qui simul áderant ad spectáculum istud, et vidébant quæ fiébant, percutiéntes péctora sua revertebántur. Stabant autem omnes noti ejus a longe, et mulieres quæ secútæ eum erant a
155
Galilæa, hæc vidéntes.
Quod sequitur, legitur in tono Evangelii, et alia fiunt ut supra in Dominica. 85.
ET
1T ecce vir nómine Joseph, qui erat decúrio, vir bonus et justus: hic non consénserat consílio et áctibus eórum, ab Arimathæa civitáte Judææ, qui expectábat et ipse regnum Dei. Hic accéssit ad Pilátum, et pétiit corpus Jesu: et depósitum invólvit síndone, et pósuit eum in monuménto excíso, in quo nondum quisquam pósitus fúerat.
Offertorium. Dómine, exáudi oratiónem meam, et clate meus ad
mor
pervéniat: ne avértas fácié tuam a me.
Secreta.
USCIPE, quæsumus Dómine, muSm

156 Feria quarta Majoris Hebd.
nus oblátum, et dignánter operáre; ut quod passiónis Fílii tui Dómini nostri mystério gérimus, piis affectibus consequámur. Per eúmdem Dóminum.
Altera
sénsibus
contra persecuto- nostris, omnípores Ecclesiæ.
P ROTEGE nos, Dómine, tuis mystériis serviéntes: ut divínis rebus inhæréntes, et córpore tibi famulémur, et mente. Per Dium. Vel pro Papa.
ésse voluísti, assídua protectióne gubérna.Per Dóminum. Præfatio de Cruce. 16.
et ego sicut fœnum árui: tu autem, Dómine, in ætérnum pérmanes: tu exsúrgens miseréberis Sion, quia venit tempus miseréndi ejus. Postcommunio.
num
OBLATIS, quæsu- sum Christum.
mus Dómine, placáre munéribus: et famulum tuum
N. quem Pastórem
Communio. Potum
fletu
temperábam: quia élevans allisísti me:
meum cum
tens Deus: ut per temporálem Fílii tui mortem, quam mystéria veneránda testántur, vitam te nobis dedísse perpétuam confidámus. Per eúmdem Dóminostrum JeQº
Altera Postcommunio, vel contra persecutores Ecclesiæ. USUMUS, Dómine Deus noster; ut quos divína tríbuis participatióne gaudére, humánis non sinas subjacére perículis. Per Dóminum.
Vel pro Papa.
suHmus Dómine, di

Ad Vesperas.
157
víni Sacraménti per- vérunt qui ædfficant
céptio prótegat: et fámulum
eam.
tuum N. Nisi Dóminus custodíerit civitátem, frustra vigilat qui custódit eam.
Vanum est vobis ante lucem súrgere:* súrgite postquam sedéritis, qui manducátis panem dolóris.
* ita
Cum déderit dilectis suis somnum:* ecce hæréditas Dómini, filii merces, fructus ventris. Sicut sagittæ in manu poténtis: fílii excussórum. Beátus vir qui implévit desidérium suu ex ipsis:* noll confundétur cum loquétur inimícis suis in porta.
Aña. Non confundétur cum loquétur inimícis suis in porta. Aña. Beáti.
Psalmus 127.
quem Pastórem Ecclésiæ tuæ præésse voluísti, una cum commísso sibi grege, salvet semper et múniat. Per Dium. Super populum. Orémus.
Humiliáte capita vestra Deo.
Oratio.
RES ESPICE, quæsumus Dómine, super hanc famíliam tuam, pro qua Dóminus noster Jesus Christus non dubitávit mánibus tradi nocéntium, et crucis subíre torméntum. Qui tecum.
AD VESPERAS. Pater noster. Ave, María. f. Deus, in adjutórium. 26. Aña. Non confundétur.
Psalmus 126. Dóminus ædiNicaverit domum.,
* in vanum laboraEATI omnes, qui
Bi timent Dóminum,

158
Feria quarta
* qui ambulant in viis ejus: Labóres
mánuum tuárum quia manducábis:* beátus es, et bene tibi erit. Uxor tua sicut vitis abúndans,* in latéribus domus tuæ. Filii tui sicut novéllæ olivárum, in circúitu mensæ tuæ.
*
Ecce sic benedicétur homo,* qui timet Dóminum. Benedícat tibi Dóminus ex Sion:* et vídeas bona Jerúsalem ómnibus diébus
Majoris Hebd.
runt me a juventúte mea:* étenim non potuérunt mihi. Supra dorsu meum fabricavérunt peccatóres:* prolongavérunt iniquitátem suam. Dóminus justus concídit cervíces peccatórum:* confundántur, et convertántur retrorsum
omnes, qui odérunt Sion.
Fiant sicut fœnum tectórum, priúsquam tur, exáruit: De quo non implévit manum suam qui metit,* et sinum suum qui manípulos cólligit.
Et non dixérunt qui præteríbant: Benedíctio Dómini super VOS:* benedíximus vobis in nómine Dómini.
Psalmus 125 expugnavéS runt me a juven- Aña. Sæpe expugna* dicat
túte mea nunc Israel.
vérunt me a juventúte mea.
Sæpe
expugnavé- Aña. De profúndis.
vitæ tuæ.
*
Et vídeas filios filiórum tuórum, pacem super Israel. Aña. Beáti omnes, qui timent Dóminum.
Aña. Sæpe.
quod evellá

Ad Vesperas.
D
Psalmus 129.
E profúndis cla- mine.
mine:* Dómine, exmeam.
áudi vocem Fiant aures tuæ intendentes,* in vodeprecatiónis
cem meæ.
Si iniquitátes observáveris, Dómine:* Dómine, quis sustinébit?
Quia apud te propitiátio est,* et propter legem tuam sustínui te, Dómine.
Sustinuit ánima mea in verbo ejus:* sperávit ánima mea in Dómino.
A custódia matutína usque ad noctem,* speret Israel in Dómino.
clamávi ad te,
Quia apud Dóminum misericórdia:* et copiósa apud eum redémptio.
Et ipse rédimet Israel,* ex ómnibus iniquitátibus ejus. Aña. De profúndis
Psalmus 130.
OMINE, non est exaltátum
cor
159
D6DOM
meum: neque eláti sunt óculi mei. Neque ambulávi in magnis:* neque in mirabílibus
super
me.
Si
non
sentiébam exaltávi
humiliter
* sed ánimam
meam.
Sicut ablactátus est super matre sua, ita retributio in áni*
ma mea.
Speret Israel in Dómino,* ex hoc nunc, et usque in sæculum.
Aña. Speret Israel in Dómino.
Capitulum. Jer. 11. nu autem, DómiThe Sábaoth, qui
júdicas juste, et probas renes et corda, vídeam ultiónem tuam ex eis: tibi enim revelávi cau

160 Feria quarta Majoris Hebd. Ad Vesp.
Tribus sequentibus diebus, dicto secreto, Pater noster, Ave, María, et ad Matutinum, et in principio Primæ Credo, omnibus aliis prætermissis, absolute incipitur Officium ad Matutinum et Vesperas ab Aña primi Psalmi: et Añæ duplicantur sicut in Festo Duplici.
In fine Psalmorum non dicitur Glória Patri, per omnes Horas, nec in Responsoriis: et in fine cujuslibet Psalmi ad Matutinum extinguitur una ex quindecim candelis positis in candelabro triangulari ante Altare.
sam meam, Dómine Deus meus.
Hymnus et f. ut in Vesperis Dominica. 91.
Ad Magnificat, Aña. Ancilla dixit Petro: * Vere tu ex illis es: nam et loquéla tua manifestum te facit.
Deinde Preces, ut
101.
Oratio.
RESPICE, quæsumus Dómine, super hanc famíliam tuam, pro qua Dóminus noster Jesus Christus non dubitávit mánibus tradi nocéntium, et crucis subíre torméntum. Qui tecum vivit.
Completorium ut in Dominica. 93.

FERIA QUINTA
IN COENA DOMINI.
AD MATUTINUM. mei,* qui oderunt In primo Nocturno. me gratis. Aña. Zelus domus Confortáti sunt qui tuæ comédit me, et persecuti sunt me oppróbria expro- inimíci mei injúste: brántium tibi ceci* quæ non rápui, dérunt super me. tunc exolvébam. Psalmus 68. Deus tu scis insiALVUM me fac, piéntiam meam:* Deus:* quóniam et delícta mea a te intravérunt aquæ non sunt abscóndita. usque ad ánimam Non erubéscant in me, qui expéctant te, Dómine,* Dómine virtútum. Non
SAL
meam.
Infixus sum in limo profúndi:* et non est substantia. Veni in altitúdinem maris:* et tempéstas demérsit me. Laborávi clamans, factæ sunt fauces meæ:* defecérunt óculi mei, dum spero in Deum
rauca
meum.
Multiplicati sunt super capíllos cápitis
HEBDOM. 8.
confundántur super me,* qui quærunt te, Deus Israel.
Quóniam propter te sustínui oppróbriũ: * opéruit confúsio fáciem meam. Extráneus sum frátribus meis, * et peregrinus fíliis matris meæ.
factus
11

162 Feria v. in Coena Domini.
* neQuóniam zelus do- que absórbeat me mus tuæe comédit profúndum: me:* et oppróbria que úrgeat super me exprobrántium tibi púteus os suum. cecidérunt super Exáudi me, Dómine, quóniam benígna est misericórdia tua: * secúndum multitúdinem miseratiónum tuárum réspice in me.
Et ne avértas fáciem tuam a púero tuo: * quóniam tríbulor, velóciter exáudi me. Inténde ánimæ meæ et libera eam:* propter inimícos meos éripe me. Tu seis impropérium meum, et confusiónem meam,* et reveréntiam meam. conspectu tuo sunt omnes qui tríbulant me:* impropérium expectávit cor meum, et misériam.
In
me.
Et opérui in jejúnio ánimam meam:* et factum est in oppróbrium mihi.
Et pósui vestiméntum meum cilícium: * et factus sum illis in parábolam. Advérsum me loquebántur qui sedébant in porta:* et in me psallébant qui bibébant vinum:
E go vero oratiónem meam ad te, Dómine: * tempus benepláciti Deus.
In multitúdine mise. ricórdiæ tuæ exáudi me,* in veritáte salútis tuæ.
E ripe me de luto, ut non infígar:* líbera me ab iis qui odérunt me, et de profúndis aquárum. Non me demérgat tempéstas aquæ, neEt sustínui qui simul contristarétur, et non fuit:* et qui consolarétur, et non invéni.

Ad Matutinum.
Et dedérunt in es cam meam fel:* et in siti mea potavérunt me acéto. Fiat mensa eórum coram ipsis in láqueum,* et in retributiónes, et in scándalum.
Obscuréntur óculi eórum ne vídeant: * et dorsum eórum semper incúrva. Effúnde super eos iram tuam:* et furor iræ tuæ comprehéndat eos. Fiat habitátio eórum desérta:* et in tabernáculis eórum non sit qui inhábitet.
Quóniam quem tu percussísti, persecúti sunt:* et super dolórem vúlnerum meórum addidérunt.
Appóne iniquitátem super iniquitátem eórum:* et non intrent in justítiam tuam.
Deleántur de libro
163
vivéntium:* et cum justis non scribántur.
Ego sum pauper et dolens:* salus tua Deus suscépit me. Landábo nomen Dei cum cántico:* et magnificábo eum in laude.
Et placébit Deo super vítulum novéllum,* córnua producéntem et úngulas.
Vídeant páuperes, et læténtur:* quærite Deum, et vivet ánima vestra: Quóniam exaudívit páuperes Dóminus: * et vinctos suos non despéxit. Laudent illum cœli et terra,* mare et ómnia reptília in eis.
*
Quóniam Deus salvam fáciet Sion: et ædificabúntur civitátes Juda.
Et inhabitábunt ibi, * et hæreditáte acquírent eam.

164
Feria v. in Coena Domini.
tuum.
Et semen servórum runt te,* et dicant ejus possidébit eam: semper: Magnificé* et qui diligunt no- tur Dóminus; qui men ejus, habitá- díligunt salutáre bunt in ea. Aña. Zelus domus tuæ comédit me, et oppróbria exprobrántium tibi cecidérunt super me. Aña. Avertántur retrórsum, et erubéscant, qui cógitant
Ego vero egénus, et pauper sum: Deus, ádjuva me. Adjútor meus, et liberátor meus es tu: * Dómine, ne moréris.
mihi mala.
Aña Avertantur retrórsum, et erubéscant, qui cógitant
Psalmus 69.
DEUS, in adjutó- mihi mala.
rium meum inténde:* Dómine, ad adjuvándum me festína.
*
Confundántur, et revereántur qui quærunt ánimam
meam.
A vertantur retrórsum, et erubéscant, * qui volunt mihi mala.
A vertantur statim erubescéntes,* qui dicunt mihi: Euge, euge.
E xúltent et læténtur in te omnes qui quæDeus meus> éripe me de manu peccatóris.
Psalmus 70.
te, Dómine, spedar in ætérnum in justítia tua líbera me, et éripe me. Inclína ad me aurem tuam,* et salva
*
me.
Esto mihi in Deum protectórem, et in locum munítum:* ut salvum me facias. Quóniam firmamén

Ad Matutinum.
165
unum.
tum meum',* et re- sílium fecérunt in fúgium meum es tu. Deus meus, éripe me de manu peccatóris, * et de manu contra legem agéntis, et iníqui.
Quóniam tu es patiéntia mea, Dómine: * Dómine, spes mea a juventúte mea. In te confirmátus sum ex útero:* de ventre matris meæ tu es protéctor meus: In te cantátio mea semper:* tamquam prodígium factus sum multis et tu adjútor fortis. Repleátur os meum laude, ut cantem glóriam tuam:* tota die magnitúdinem tuam.
Ne projícias me in témpore senectútis:
cum defécerit virtus mea, ne derelínquas me.
Quia dixérunt inimíci mei mihi:* et qui custodiébant ánimam meam, conDicéntes: Deus derelíquit eum, persequímini, et comprehéndite eum:* quia non est qui erípiat. Deus ne elongéris a me:* Deus meus, in auxílium meum réspice. Confundántur et defíciant detrahéntes ánimæ meæ:* operiántur confusione et pudóre, qui quærunt mala mihi. Ego autem semper sperábo:* et adjíciam super omnem laudem tuam.
Os meum
annuntiábit justítiam tua: * tota die salutáre tuum.
Quóniam non cognóvi litteratúram, introíbo in poténtias Dómini:* Dómine memorábor justítiæ tuæ solíus.
Deus docuísti me a juventúte mea:* et usque nunc pro

166
Feria v. in Cœna Domini.
nuntiábo mirabília mea cum cantávero tua. tibi: et ánima mea quam redemísti.
Et usque in senéctam et sénium: Deus ne derelínquas
*
me.
Sed et lingua mea tota die meditábitur justítiam tuam: cum confúsi et revériti fúerint qui quærunt mala mihi. Aña. Deus meus, éripe me de manu peccatóris.. Avertántur retrorsum, erubéscant. R. Qui cógitant mihi mala.
et
9
Hoc triduo post Versiculum Nocturni dicitur secreto Pater noster nec pronuntiatur, Et ne nos, nec dicitur Absolutio, neque dantur Benedictiones ante Lectiones. In fine Lectionum non dicitur, Tu autem, sed primæ tres Lectiones Jeremiæ terminantur ut infra. Incipit Lamentátio Jeremíæ Prophétæ. Lectio j. Cap. 1. LEPH. Quómodo sedet sola cívitas
Donec annúntiem brachium tuum
*
omni,
generatióni quæ ventúra est; Poténtiam tuam, et justítiam tuam Deus usque in altíssima, quæ fecísti magnália:* Deus quis símilis tibi?
Quantas ostendísti mihi tribulatiónes multas, et malas: et convérsus vivificásti me:* et de abyssis terræ iterum reduxístis me: Multiplicásti magnificéntiam tuam:* et convérsus consolátus es me.
Nam et ego confitébor tibi in
vasis
psalmi veritátem tuam:* Deus psallam tibi in cíthara, sanctus Israel.
Exultábunt lábia Ate

Ad Matutinum.
167
plena pópulo facta et ipsa oppressa est quasi vídua dó- amaritúdine. mina Géntium: princeps provinciárum facta est sub tribúto.
iniHe. Facti sunt hostes ejus in capite, inimíci ejus locupletáti sunt: quia Dóminus locútus est super eam propter multitúdinem quitátum ejus: párvuli ejus ducti sunt in captivitátem ante fáciem tribulántis. Jerúsalem, Jerúsalem, convértere ad Dóminum tuum.
Deum
Sic terminantur Lectiones de lamentationibus in hoc triduo.
. In monte Olivéti órávit ad Patrem: Pater, si fieri potest, tránseat a me calix iste:* Spíritus quidem promptus est, caro autem infirma. f. Vigiláte, et oráte, ut non intrétis in tentatióne. Spíritus. Lectio ij.
Et egréssus est a fília Sion
Beth. Plorans plorávit in nocte, et lácrymæ ejus in maxíllis ejus: non est qui consolétur eam ex ómnibus charis ejus; omnes amíci ejus sprevérunt eam, et facti sunt ei inimíci.
Ghimel. Migrávit Judas propter afflictiónem et multitúdinem servitútis: habitávit inter gentes, nec invénit réquiem: omnes persecutóres ejus apprehendérunt eam inter angústias. Daleth. Viæ Sion lugent, eo quod non sint qui véniant ad solemnitátem; omnes portæ ejus destrúctæ; sacerdótes ejus geméntes: vírgines ejus squaálidæ,
VAU

168
omnis decor ejus: facti sunt príncipes ejus velut aríetes ron inveniéntes páscua, et abiérunt absque fortitúdine ante fáciem subsequéntis. Zain. Recordáta est Jerúsalem diérum afflictiónis suæ et prævaricatiónis ómnium desiderabílium suórum, quæ habúerat a diébus antíquis, cum cáderet pópulus ejus in manu hostíli, et non esset auxiliátor: vidérunt eam hostes, et derisérunt sábbata ejus. Heth.Peccatum peccávit Jerúsalem, proptérea instábilis facta est: omnes qui
Feria v. in Cona Domini. depósita est veheménter, non habens consolatórem: vide, Dómine afflictiónem meam, quóniam eréctus est inimicus. Jerúsalem, Jerúsalem, convértere ad Dóminum Deum tuum.
.Tristis est ánima mea usque ad mortem: sustinéte hic, et vigiláte mecum: nunc vidébitis turbam, quæ circúmdabit me:* Vos fugam capiétis, et ego vadam immolári pro vobis.. Ecce appropínquat hora, et Filius hóminis tradétur in manus peccatórum. Vos.
Lectio iij. Manum suam
sprevérunt illam, Jomisit hostis ad
ómnia desiderabília ejus: quia vidit gentes ingréssas Sanctuárium suum, de quibus præcéperas ne intrárent in Ecclésiam tuam.
quia vidérunt ignomíniam ejus: ipsa autem gemens conversa est retrórsum. Teth, Sordes ejus in pédibus ejus, nec recordáta est finis sui:

Ad Matutinum.
169
de qua non pótero súrgere.
Jerúsalem, Jerúsalem, convértere ad Dóminum tuum.
Deum
Caph. Omnis pópu- Dóminus in manu lus ejus gemens, et quærens panem: dedérunt pretiósa quæque pro cibo ad refocillándam ánimã. Vide, Dómine, et considera, quóniam facta sum vilis. Lamed. O vos omnes, qui transítis per viam, atténdite, et vidéte si est dolor sicut dolor meus: quóniam vindemiávit me, ut locútus est Dóminus in die iræ furóris sui. Mem. De excélso misit ignem in óssibus meis, et erudívit me: expándit rete pédibus meis, convértit me retrórsum: pósuit me desolátam, tota die mæróre conféctam.
R. Ecce vídimus eum non habéntem spéciem, neque decórem: aspéctus ejus in eo non est: hic peccáta nostra portávit, et pro nobis dolet: ipse autem vulnerátus est propter iniquitátes nostras,* Cujus livóre sanáti sumus. f. Vere languóres nostros ipse tulit, et dolóres nostros ipse portávit. Cujus livóre. Ecce vídimus.
Nun. Vigilávit jugum iniquitátum meárum in manu ejus convolútæ sunt, et impósitæ collo meo: infirmáta est virtus mea: dedit me
3
In secundo Noct. Aña. Liberávit Dóminus páuperem a poténte, et ínopem, cui non erat adjútor.
Psalmus 71. EUS, judícium tu: et

170
Feria v. in Coena Domini.
justítiam tuam fílio Ethiopes:* et iniregis. míci ejus terram Judicáre pópulum lingent. tuum in justítia, et pauperes tuos in judício.
Reges Tharsis, et ínsulæ múnera ófferent:* reges Arabum, et Saba dona addúcent:
Suscípiant montes pacem pópulo,* et colles justítiam. Judicábit páuperes pópuli, et salvos fáciet filios páuperum:* et humiliàbit calumniatórem. Et permanébit cum sole, et ante lunam, * in generatióne et generatiónem. Descéndet sicut plúvia in vellus:* et sicut stillicídia stillántia super terram.
Oriétur in diébus ejus justítia, et abundántia pacis: donec auferátur luna.
Et dominábitur a mari usque ad mare: * et a flúmine usque ad términos orbis terrárum.
Coram illo prócident
Et adorábunt eum omnes reges terræ: * omnes gentes sérvient ei:
Quia liberábit páuperem a poténte:* et pauperem, cui non erat adjútor.
Parcet páuperi et ínopi:* et ánimas páuperum salvas fáciet.
Ex usúris et iniquitáte rédimet ánimas eórum:* et honorábile nomen eórum coram illo.
Et vivet, et dábitur ei de auro Arábiæ, et adorábunt de ipso semper:* tota die benedícent ei.
Et erit firmaméntum in terra in summis móntium, superextollétur super Líba

Ad Matutinum.
num fructus ejus: * et florébunt de civitáte sicut fœnum terræ.
Sit nomen ejus bènedíctum in sæcula:* ante solem permanet nomen ejus.
Et benedicéntur in ipso omnes tribus terræ:* omnes gentes magnificábunt
eum.
Benedictus Dóminus Deus Israel,* qui facit mirabília solus:
171
Aña. Cogitavérunt ímpii, et locúti sunt nequítiam: iniquitátem in excélso locúti sunt.
Psalmus 72. UAM bonus Israel Deus* his, qui recto sunt corde! Mei autem pene moti sunt pedes:* pene effúsi sunt gressus mei.
Quia zelávi super iníquos, pacem peccatórum videns. Quia non est respéctus morti eórum:* et firmaméntum in plaga eórum.
In labóre hóminum non sunt,* et cum homínibus non flagellabúntur: Ideo ténuit eos supérbia,* opérti sunt iniquitáte et impietáte sua.
Et benedíctum nomen majestátis ejus in ætérnum:* et replébitur majestáte ejus omnis terra: fiat, fiat.
9
tor.
Aña. Liberávit Dóminus páuperem a poténte, et ínopem féctum cordis. et cui non erat adjú- Cogitavérunt, locúti sunt nequítiam:* iniquitátem excélso locúti in sunt. Posuérunt in coelum et linos suum:
Pródiit quasi ex ádipe iníquitas eórum: * transiérunt in af

172
gua eórum transívit in terra.
*
Feria v. in Coena Domini. Věrúmtamen propter dolos posuísti eis:* dejecísti eos dum allevaréntur. Quómodo facti sunt in desolatiónem, súbito defecérunt: periérunt iniquitátem suam. propter Velut sómnium surgéntium, Dómine, in civitáte tua imáginem ipsórum ad níhilum rédiges. Quia inflammátum est cor meum et renes mei commutáti sunt:* et ego ad níhilum redactus sum, et nescívi. Ut juméntum factus sum apud te:* et ego semper tecum. Tenuísti manum déxteram meam: et in voluntáte tua deduxísti me,* et cum glória suscepísti
"
Ideo convertétur pópulus meus hic: et dies pleni inveniéntur in eis. Et dixérunt: Quómodo scit Deus,* et si est sciéntia in excélso?
Fece ipsi peccatóres, et abundántes in sæculo, obtinuérunt divítias. Et dixi Ergo sine causa justificávi cor meum, * et lavi inter innocéntes manus meas: Et fui flagellátus tota die,* et castigátio mea in matutínis.
Si dicébam: Narrábo sic:* ecce natiónem filiórum tuórum reprobávi. Existimábam ut cognóscerem hoc:* labor est ante me: Donec intrem in sanctuárium Dei:* et intélligam in novíssimis eórum.
*
me.
Quid enim mihi est in cœlo?* et a te quid vólui super terram?
Defécit caro mea, et

Ad Matutinum.
cor meum:* Deus Redemísti
cordis mei, et pars mea Deus in ætérnum.
Quia ecce, qui elóngant se a te, períbunt:* perdidísti omnes, qui fornicántur abs te. Mihi autem adhærére Deo bonum est:
pónere in Dómino Deo spem meam: Ut annúntiem omnes prædicatiónes tuas, in portis filiæ
Sion. Aña. Cogitavérunt ímpii, et locúti sunt nequítiam iniquitatem in excélso locúti sunt.
Aña. Exúrge, Dómine, et júdica causam
meam.
Psalmus 73.
US
T quid Deus repulísti in finem: * irátus est furor uus super oves páscuæ tuæ?
Memor esto congregatiónis tuæ,* quam possedísti ab inítio.
173
virgam hæreditátis tus:* mons Sion, in quo habitásti in eo. Leva manus tuas in supérbias eórum in finem:* quanta malignátus est inimícus in sancto! Et gloriáti sunt qui odérunt te:* in médio solemnitátis tuæ.
Posuéruntsigna sua, signa:* et non cognovérunt
sicut in
super suméxitu
mum.
Quasi in silva lignórum secúribus excidérunt jánuas ejus in idípsum:* in secúri et áscia dejecérunt eam.
Incendérunt igni sanctuárium tuum: * in terra polluérunt tabernáculum nóminis tui. Dixérunt in corde suo cognátio eórum simul:* Quiéscere faciámus omnes dies festos Dei a terra.

174
Signa nostra non vídimus, jam non est prophéta:* et nos non cognóscet ámplius. Usquequo, Deus, improperábit inimícus: írritat adversárius nomen tuum in finem?
Feria v. in Coena Domini.
4
Ut quid avértis manum tuam, et déxteram tuam,* et de médio sinu tuo in finem?
Deus autem Rex noster ante sæcula:* operátus est salútem in médio terræ. Tu confirmásti in virtúte tua mare:* contribulásti cápita dracónum in aquis. Tu confregísti cápita dracónis:* dedísti eum escam pópulis Ethiopum. Tu dirupísti fontes, et torréntes:* tu siccásti flúvios Ethan. Tuus est dies, et tua est nox:* tu fabricátus es auróram et solem.
Tu fecisti omnes términos terræ:* æstátem et ver tu plasmásti ea. Memor esto hujus, inimicus improperávit Dómino:* et pópulus insípiens incitávit nomen tuum. Ne tradas béstiis ánimas confiténtes tibi,* et ánimas páuperum tuórum ne obliviscáris in finem.
Réspice in testaméntum tuum:* quia repléti sunt, qui obscuráti sunt terræ dómibus iniquitátum.
Ne avertátur húmilis factus confúsus: * pauper et inops laudábunt nomen tuum. Exúrge, Deus, júdica causam tuam: memor esto improperiórum tuórum, eórum quæ ab insipiénte sunt tota die. Ne obliviscáris voces inimicórum tuó

Ad Matutinum.
175
rum:* supérbia ut communicáta trieórum qui te odérunt, ascéndit semper.
Aña. Exurge, Dómine, et júdica causam meam. f. Deus meus, éripe me de manu peccatóris.. Et de manu contra legem agéntis, et iníqui. Pater noster secreto. Ex Tractátu sancti Augustíni Epíscopi super Psalmos. Lectio iv. In Psalm. 54. ad 1.
versum.
TXAUDI, Deus, oraEtiónem meam, et ne despexeris deprecatiónem meam: inténde mihi, et exáudi me. Satagéntis, solíciti, in tribulatióne pósiti, verba sunt ista. Orat multa pátiens, de malo liberári desíderans. Súperest ut videámus in quo malo sit: et cum dícere cœperit, agnoscámus ibi nos esse:
bulatióne, conjungámus oratiónem. Contristátus sum, inquit, in exercitatióne mea, et conturbatus sum. Ubi contristátus? ubi conturbátus? In exercitatióne mea, inquit. Hómines malos, quos pátitur, commemorátus est: eamdémque passiónem malórum hóminum, exercitatiónem suam dixit. Ne putétis gratis esse malos in hoc mundo, et nihil boni de illis ágere Deum. Omnis malus aut ídeo vivit, ut corrigátur: aut ídeo vivit, ut per illum bonus exerceátur.
meus
R. Amícus ósculi me trádidit signo: quem osculátus fúero, ipse est, tenéte eum: hoc malum fecit signum, qui per óseulum adimplévit
homicídi* Infélix pr
um.

176
Feria v. in Coena Domini.
termísit prétium sán- mat Apóstolus, diguinis, et in fine láqueo se suspéndit. f. Bonum erat ei, si natus non fuísset homo ille. Infélix. Lectio v.
cens: Non est nobis colluctátio adversus carnem et sánguinem, id est, non advérsus hómines, quos vidétis, sed advérsus príncipes. et
TINAM ergo qui
cent, convertantur, et nobíscum exerceántur: tamen quámdiu ita sunt ut exérceant, non eos odérimus; quia in eo quod malus est quis eórum, utrum usque in finem perseveratúrus sit, ignorámus. Et plerumque cum tibi vidéris odísse inimicum, fratrem odísti, et nescis. Diábolus, et ángeli ejus in Scriptúris sanctis manifestáti sunt nobis, quod ad ignem ætérnum sint destináti. Ipsórum tantum desperánda est correctio
contra quos habémus occúltam luctam: ad quam luctam nos arres mundi, tenebrárum harum. Ne forte cum dixísset, mundi, intellígeres dæmones esse rectóres coeli et terræ: mundi dixit, tenebrarum harum: mundi dixit, amatórum mundi: mundi dixit, impiórum et iniquórum mundi dixit, de quo dicit Evangélium: Et mundus eum non cognóvit.
. Judas, mercátor péssimus, ósculo pétiit Dóminum: ille ut agnus ínnocens non negávit Judæ ósculum:* Denariórum número Christum Judæis trádidit.. Mélius illi erat, si natus non

Ad Matutinum.
fuísset. Denariórum número.
QUO
Lectio vj. UONIAM vidi iniquitátem, et contradictiónem in civitáte. Atténde glóriam crucis ipsíus. Jam in fronte regum crux illa fixa est, cui inimíci insultavérunt. Efféctus probávit virtútem; dómuit orbem non ferro, sed ligno. Lignu crucis contumeliis dignum visum est inimícis, et ante ipsum lignum stantes caput agitabant, et dicébant: Si Fílius Dei est, descéndat de Cruce. Extendébat ille manus suas ad populum non credéntem, et contradicéntem. Si enim justus est qui ex fide vivit, iníquus est qui non habet fidem. Quod ergo hic ait, iniquitatem, perfidiam intéllige. Vidébat ergo DómiHEBDOM. S.
177
nus in civitáte iniquitátem et contradictiónem, et extendébat manus suas ad pópulum non credéntem, et contradicéntem: et tamen et ipsos expéctans dicébat: Pater, ignósce illis, quia nésciunt quid faciunt.
. Unus ex discípulis meis tradet me hódie: Væ illi per quem tradar ego: Mélius illi erat, si natus non fuísset.*. Qui intíngit mecum manum in parópside, hic me traditúrus est in manus peccatórum. Mélius illi. Unus ex discípulis.
In tertio Nocturno. Aña. Dixi iníquis: Nolíte loqui advérsus Deum iniquitátem.
Psalmus 74.
tibi
Deus:* confitébimur, et invocábimus nomen tuum.
12

Feria v. in Coena Domini.
Narrábimus mirabí- omnes peccatores lia tua:* cum accépero tempus, ego justítias judicábo. Liquefacta est terra,
omnes qui há- Et ómnia
178
et
bitant in ea:
* peccatórum confrínego confirmávi colú- gam:* et exaltabúntur córnua jumnas ejus. Dixi iníquis: Nolíte sti. iníque ágere: et delinquéntibus: Nolíte exaltáre cor*
cidénte, neque a desértis móntibus:* quóniam Deus judex
terræ.
*
Ego autem annuntiábo in sæculum: cantábo Deo Jacob. córnua
nu.
Nolíte extóllere in altum cornu vestru: * nolíte loqui advérsus Deum iniquitátem.
Psalmus 75. OTUS in Judæa
Quia
0riénte, neque ab oc- N Deus:* in isest.
Hunc humiliat, et hunc exáltat:* quia calix in manu Dómini, vini meri plenus misto.
Et inclinávit ex hoc in hoc verúmtamen fæx ejus non est exinaníta:* bibent
Aña. Dixi iníquis: Nolíte loqui advérsus Deum iniquitátem.
Aña. Terra trémuit et quiévit, dum exúrgeret in judício Deus.
rael magnum nomen ejus.
Et factus est in pace locus ejus:* et habitátio ejus in Sion.
Ibi confrégit poténtias árcuum,* scutum, gládium, et bellum.
I llúminans tu mirabíliter a móntibus ætérnis* turbáti

Ad Matutinum.
179
sunt omnes insi- aufert spíritum prínpiéntes corde. Dormiérunt somnú suum: et nihil invenérunt omnes viri divitiarum in mánibus suis.
* terríbili cipum, apud reges terræ. Aña. Terra trémuit et quiévit, dum exúrgeret in judício
Deus.
Aña. In die tribulatiónis. meæ Deum mánibus exquisívi, meis.
Ab increpatióne tua Deus Jacob:* dormitavérunt qui ascendérunt equos. Tu terríbilis es, et quis resístet tibi?* ex tunc ira tua. De cœlo audítum fecisti judícium terra trémuit et mihi. quiévit. Cum exúrgeret in judícium Deus,* ut salvos fáceret omnes mansuétos ter*
ræ.
Quóniam cogitatio hóminis confitébitur tibi:* et relíquiæ cogitatiónis diem festum agent tibi. Vovéte, et réddite Dómino Deo vestro,
omnes qui in circúitu ejus affértis múnera.
Terríbili, et ei qui
Psalmus 76.
Vo
TOCE mea ad Dóminum clamávi:* voce mea ad Deum, et inténdit
In die tribulatiónis meæ Deum exquisívi, mánibus meis nocte contra eum: * et non sum decéptus. Rénuit consolári * meánima mea: mor fui Dei, et delectátus sum, exercitátus sum et defécit spíritus meus. Anticipavérunt vigílias óculi mei: * turbátus sum, non sum locútus.
et
:
et

180 Feria v. in Coena Domini.
Cogitavi dies antí- Deus in sancto via quos:* et annos ætérnos in mente habui.
tua quis Deus magnus sicut Deus noster? tu es Deus qui facis mirabília.
Et meditátus sum nocte cum corde
meo,* et exercitábar, et scopébam spíritum meum. Numquid in ætérnum projíciet Deus: * aut non appónet ut complacítior sit adhuc?
Aut in finem misericórdiam suam abscíndet,* à generatióne in generatiónem?
A ut obliviscétur miseréri Deus?* aut continébit in ira sua misericórdias suas? Et dixi, nunc coepi: * hæc mutátio déxteræ Excélsi. Memor fui óperum Dómini:* quia memor ero ab inítio mirabílium tuórum. Et meditábor in ómnibus opéribus tuis: * et in adinventiónibus tuis exercébor.
Notam fecisti in pópulis virtútem tuam: * redemísti in bráchio tuo pópulum tuum, fílios Jacob, et Joseph. Vidérunt te aquæ, Deus, vidérunt te aquæ:* et timuérunt, et turbátæ sunt abyssi. Multitúdo sónitus aquárum:* vocem dedérunt nubes. Etenim sagittæ tuæ tránseunt:* VOX tonítrui tui in rota. Illuxérunt coruscatiónes tuæ orbi terræ:* commóta est, et contrémuit terra. In mari via tua: et sémitæ tuæ in aquis multis:* et vestígia tua non cognoscéntur. Deduxísti sicut oves pópulum tuum,
*

Ad Matutinum.
in manu Moysi et
Aaron.
Aña. In die tribulatiónis meæ Deum exquisívi mánibus meis.
y. Exúrge, Dómine. . Et júdica cauPater
sam
meam.
4
noster, secreto. De Epístola prima beáti Pauli Apóstoli ad Corínthios.
181
suain cœnam præsúmit ad manducândum. Et álius quidem ésurit, álius autem ébrius est. Numquid domos non habétis ad manducándum et bibéndum, aut Ecclésiam Dei contémnitis, et confúnditis eos, qui non habent? Quid dicam vobis? Laudo vos? In hoc non laudo.
:
. Eram quasi agnus ductus sum ad immolándum, et nesciébam: consilium fecérunt inimíci mei advérsum me, dicéntes: * Veníte, mittámus lignum in panem ejus, et eradámus eum de terra vivéntium. y. Omnes inimíci mei advérsum me cogitábant mala mihi verbum iníquum mandavérunt advérsum me, dicéntes. Veníte, mitLectio vij. Cap. 11. d oc autem præcíH
quod non in mélius, sed in detérius convenítis. Primum quidem conveniéntibus vobis in Ecclésiam, áudio scissúras esse inter vos, et ex parte credo. Nam opórtet et hæreses esse, ut et qui probáti sunt, manifésti fiant in vobis. Conveniéntibus ergo vobis in unum, jam non est Domínicam cœnam manducáre. Unusquisque enim támus.

182
Feria v. in Coena Domini.
Lectio viij.
EGO enim accépi a
9
Dómino quod et tradidi vobis, quóniam Dóminus Jesus in qua nocte tradebátur, accépit panem, et grátias agens fregit, et dixit: Accípite, et manducáte: hoc est corpus meum, quod pro vobis tradétur: hoc facite in meam commemoratiónem. Similiter et cálicem, postquam cœnávit, dicens: Hic calix novum testaméntum est in meo sánguine. Hoc fácite, quotiescúmque bibétis, in meam commemoratiónem. Quotiescúmque enim manducábitis pane hunc, et cálicem bibétis: mortem Dómini annuntiábitis donec véniat.
R.
Una hora non potuísti, vigiláre mecum, qui exhortabámini mori pro
me?* Vel Judam non vidétis, quómodo non dormit, sed festínat trádere me Judæis? f. Quid dormítis? súrgite, et oráte, ne intrétis in tentatiónem. Vel Judam.
Lectio ix. Imanducaverit paquicúmque
nem hunc, vel bíberit cálicem Dómini indígne: reus erit córporis et sánguinis Dómini. Probet autem seípsum homo, et sic de pane illo edat, et de cálice bibat. Qui enim mandúcat et bibit indígne, judícium sibi mandúcat et bibit, non dijúdicans corpus Dómini. Ideo inter vos multi infirmi et imbecilles, et dórmiunt multi. Quod si nosmetípsos dijudicarémus, non útique judicarémur. Dum judicámur autem, a Dómino cor

Ad Matutinum.
*
Psalmus 89.
rípimur, ut non cum hoc
OMINE, refúgium
mur. Itaque fratres D factus es nobis:
* a generatióne in generatiónem. Priúsquam montes fierent, aut formarétur terra et orbis: * a sæculo et usque in sæculum tu es Deus.
mei, cum convenítis ad manducándum, ínvicem expectáte. Si quis ésurit, domi mandúcet: ut non in judícium conveniátis. Cætera autem, cum vénero, dispónam. B. Senióres pópuli consílium fecérunt, Ut Jesum dolo tenérent, et occíderent cum gladiis et fústibus exiérunt tamquam ad latrónem. f. Collegérunt Pontífices et Pharisæi consílium. Ut Jesum. Senióres.
Ne avértas hóminem in humilitatem et dixísti: Convertímini fílii hóminum.
AD LAUDES. Aña. Justificéris, Dómine, in sermónibus tuis, et vincas cum judicáris. Psal. Miserére mei, Deus. 26. Aña, Dóminus tamquam ovis ad víctiductus est, et non apéruit os
mam
suum.
183
*
.*
Quóniam mille anni ante óculos tuos:* tamquam dies hestérna, quæ prætériit.
Et custódia in nocte, quæ pro níhilo habéntur, eórum anni erunt. Mane sicut herba tránseat, mane flóreat, et tránseat:* véspere décidat, indúret, et aréscat. Quia defécimus in ira tua,* et in furóre tuo turbáti sumus.

184
Feria v. in Coena Domini.
Posuísti iniquitátes Repléti sumus mane nostras in conspéctu tuo:* sæculum nostrum in illuminatióne vultus tui, Quóniam omnes dies nostri defecérunt:* et in ira tua defécimus.
Anni nostri sicut aránea meditabúntur:* dies annórum nostrórum in ipsis, septuagínta anni.
Si autem in potentátibus, octogínta anni:* et amplius eóru, labor et dolor. Quóniam supervénit mansuetúdo:* et corripiémur. Quis novit potestátem iræ tuæ;* et præ timóre tuo iram tuam dinumeráre? Déxteram tuam sic notam fac,* et erudítos corde in sapiéntia. Convértere, Dómine, úsquequo?* et deprecábilis esto, super servos tuos.
misericórdia tua:* et exultávimus, et delectati sumus ómnibus diébus nostris.
Lætáti sumus pro diébus, quibus nos humiliásti:* annis, quibus vídimus mala.
Réspice in servos tuos, et in ópera tua:* et dírige filios eórum.
Et sit splendor Dómini Dei nostri super nos, et ópera mánuum nostrárum dírige super nos: et opus mánuum nostrárum dírige. Aña. Dóminus tamquam ovis ad víctimam ductus est, et non apéruit os suum. Aña. Contrítum est cor meum in médio mei, contremuérunt ómnia ossa
mea.
Psalm. Deus, Deus meus. 29. Aña. Exhortátus es in virtúte tua, et in

Ad Matutinum.
sancta Et in multitúdine glóriæ tuæ deposuísti adversários tuos: Misísti iram tuam, devorávit eos
Ceno: glorióse enim sicut stípulam.* Et
*
in spíritu furóris tui sunt congregátæ
aquæ: Stetit unda fluens, congregátæ sunt in médio
refectióne tua, Dómine.
Canticum Moysi. Exodi 15.
185
magnificátus est
9
equum et ascensórem dejécit in mare. Fortitúdo mea et laus mea Dóminus, * et factus est mihi in salutem.
*
Iste Deus meus, et glorificábo eum: Deus patris mei, et exaltábo eum. Dóminus quasi vir pugnátor, omnípotens nomen ejus.* Currus Pharaónis et exércitum ejus projécit in mare.
eos manus mea.
Flavit spíritus tuus, et opéruit eos mare: Elécti príncipes ejus * submérsi sunt quasubmérsi sunt in si plumbum in aquis Mari rubro.* Abys- veheméntibus. si operuérunt eos, Quis símilis tui in descendérunt in pro- fórtibus, Dómine?* fúndum quasi lapis. quis símilis tui, maDéxtera tua, Dómi- gníficus in sanctine, magnificáta est táte, terribilis, in fortitúdine: déxte- que laudabilis fára tua, Dómine, per- ciens mirabília? cússit inimicum.* Extendísti manum
at*
abyssi " mari:
Dixit inimicus: Pérsequar et comprehéndam,* dívidam spólia, implébitur ánima mea. Evaginábo gládium meum,* interfíciet

186
Feria v. in Coena Domini.
santuam, et devorávit hæreditátis tuæ, eos terra.* Dux fuí- firmíssimo habitásti in misericórdia culo tuo quod opetua pópulo quem rátus es, Dómine. redemísti: Sanctuárium tuum Et portásti eum in Dómine, quod firfortitúdine tua,* ad mavérunt inanus habitáculum tuæ:* Dóminus rectum tuum. gnábit in ætérnum et ultra. lngréssus est enim eques Phárao cum curribus et equítibus ejus in mare: et redúxit super eos Dóminus aquas maris:
*
Fílii autem Israel ambulavérunt per siccum* in médio ejus. Aña. Exhortátus es in virtúte tua, et in refectióne sancta tua, Dómine.
Aña. Oblátus est quia ipse vóluit, et peccáta nostra ipse portávit.Psalm. LauDóminum de cœlis. 32.
Capitulum et Hymnus non dicuntur. y. Homo pacis meæ,
Ascendérunt pópuli, et iráti sunt:* dolores obtinuérunt habitatores Philisthiim.
Tunc conturbáti sunt príncipes Edom: robústos Moab obtínuit tremor:* obriguérunt omnes habitatores Chánaan.
Irruat super eos formído et pavor,* in magnitúdine bráchii
tui.
Fiant immóbiles quasi lapis, donec pertránseat pópulus tuus, Dómine:* donec pertránseat pópulus tuus iste, quem possedísti. Introdúces eos, et plantábis in monte
*

Ad Laudes.
187
in quo sperávi. p. candelabro, et absQui edébat panes meos, ampliávit advérsum me supplantatiónem.
conditur sub Altari in cornu Epistolæ. Repetita Aña post B enedíctus, dicitur f. Christus factus est pro nobis obédiens usque ad mortem. Secunda nocte additur, Mortem autem crucis. Tertia nocte additur, Propter quod et Deus exaltávit illum, et dedit illi nomen, quod est super omne nomen.
Ad Benedictus, Aña. Tráditor autem dedit eis signum, dicens: Quem osculátus fúero, ipse est, tenéte eum. Canticum. B enedíctus.36. Interim dum dicitur Canticum. Benedíctus, extinctis prius omnibus candelis in candelabro triangulari, præter unam quæ posita summitate candelabri, extinguuntur paulatim sex candelæ positæ a principio supra Altare, ita ut in ultimo versu extinguatur ultima candela: similiter extinguuntur
Et sic dicitur etiam per omnes Horas diei.
est in
Cum incipitur f. Christus factus est, omnes genuflectunt: et eo finito, dicitur Pater noster, totum sub silentio. Postea Psalmus sequens aliquantulum altius:
lampales et luminaria per M Deus,* secúnPsalmus 50. ISERERE mei,
Ecclesiam.
Cum repetitur Aña. Tráditor, accipitur prema candela ex
dum magnam misericórdiam tuam.
suEt secúndum mul

Feria v. in Coena Domini.
188
titúdinem miseratiónum tuárum,* dele iniquitátem meam. Amplius lava me ab iniquitáte mea: et a peccáto meo munda me.
*
Quóniam iniquitátem meam ego cognósco:* et peccátum meum contra me est semper. Tibi soli peccávi et malum coram te feci:* ut justificéris in sermónibus tuis, et vincas cum judicáris.
Ecce enim in iniquitátibus concéptus sum:* et in peccátis concépit me mater mea.
Ecce enim veritátem dilexísti:* incérta et occúlta sapiéntiæ tuæ manifestásti mihi.
A spérges me hyssópo, et mundábor:* lavabis me, et super nivem dealbábor.
Audítui meo dabis
gáudium et lætítiam,* et exultábunt ossa humiliáta. Avérte fáciem tuam a peccátis meis:* et omnes iniquitátes meas dele.
Cor mundum crea in me, Deus:* et spíritum rectum ínnova in viscéribus meis.
Ne projícias me a facie tua:* et spíritum sanctum tuum ne áuferas a me. Redde mihi lætítiam salutáris tui:* et spíritu principáli confírma me. Docébo iníquos vias tuas:* et ímpii ad te converténtur. Líbera me de sanguínibus Deus, Deus salútis meæ,* et exultábit lingua mea justítiam tuam. Dómine, lábia mea apéries:* et
OS
meum
annuntiábit laudem tuam. Quóniam si voluísses sacrifícium', de

Ad Laudes.
díssem útique:* holocáustis non delectáberis.
Sacrificium Deo spíritus contribulátus: * cor contrítum et humiliátum, Deus, non despícies. Benígne fac, Dómine, in bona voluntáte tua Sion:* ut ædificéntur muri Jerúsalem. Tunc acceptábis sacrificium justítiæ, oblatiónes, et holocáusta:* tunc impónent super altáre tuum vítulos.
sine Quo finito Orémus dicitur simili voce.
Oratio.
R.B
ESPICE, quesumus Dómine, super hanc famíliam tuam, pro qua Dóminus noster Jesus Christus non dubitávit mánibus tradi nocéntium et crucis subíre torméntum, sed Qui tecum vivit dicitur sub silentio.
189
Finita Oratione, fit fragor et strepitus aliquantulum, mox profertur candela accensa de sub Altari, et omnes surgunt, et cum silentio discedunt.
AD HORAS.
Prima, Tertia, Sexta, et Nona, dictis secreto Pater noster, Ave, María, et ad Primam. Credo, absolute inchoantur a Psalmis consuetis, qui ad Primam sunt ut in Festis, scilicet: Deus in nómine tuo. Beáti immaculáti, et Retribue, ut in Dominica Palmarum. 38.
Quibus finitis, dicitur f. Christus factus est pro nobis obédiens, etc. flexis genibus, et dicitur secreto Pater noster. Postea Ps. Miserére. et Oratio. Réspice, sicut in Laudibus.
In hoc triduo non annuntiatur aliquid

Feria v. in Cœna Domini.
190
de Martyrologio, nec dicitur P retiósa.
AD MISSAM. Statio ad S. Joannem
in Laterano. Introitus. Cal. 6.
os autem gloriári
Dómini nostri Jesu Christi in quo est salus, vita, et resurréctio nostra: per quem salváti, et liberáti sumus. Ps. 66. Deus misereátur nostri, et benedícat nobis: illúminet vultum suum super nos, et misereátur nostri. Nos autem.
suæ grátiam largiatur. Qui tecum vivit.
Et hæc Oratio tantum dicitur. Léctio Epístolæ beáti Pauli Apóstoli ad Corínthios.
1. Cap. 11. RATRES,
ConveFnientibus vobis
in unum, jam non est Domínicam conam manducáre. Unusquísque enim suam cœnam præsúmit ad manducandum. Et álius quidem ésurit: álius autem ébrius est.
DEUS, a quo et Ju- Numquid domos non
reátus
sui
das poenam, et confessiónis suæ latro præmium sumpsit: concéde nobis tuæ propitiatiónis efféctum;
habétis ad manducándum et bibendum? aut ecclésiam Dei contémnitis, et confúnditis eos, qui non habent?
ut, sicut in passióne sua Jesus Christus Dóminus noster divérsa utrísque íntulit stipéndia meritórum; ita nobis, abláto vetustátis erDicitur Glória in excélsis, et tunc pulsantur campana, et deinceps non plius usque ad Sabbatum sanctum.
amOratio.

Ad Missam.
191
Quid dicam vobis? berit cálicem DómiLaudo vos? in hoc ni indígne: reus erit non laudo. Ego enim córporis et sánguiaccépi a Dómino nis Dómini. Probet quod et trádidi vo- autem seípsum hobis, quóniam Dómi- mo: et sic de pane nus Jesus in qua illo edat, et de cálinocte tradebátur, ce bibat. Qui enim accépit panem, et mandúcat et bibit grátias agens fre- indígne, judícium git, et dixit: Accí- sibi niandúcat et bipite, et manducáte: bit: non dijúdicans hoc est corpus mecorpus Dómini. Ideo um, quod pro vobis inter vos multi intradétur: hoc fácite firmi, et imbecilles, in meam commemo- et dórmiunt multi. ratiónem. Similiter Quod si nosmetípsos et cálicem, postquam dijudicarémus, non conávit, dicens; útique judicarémur. Hie calix novum te- Dum judicámur austaméntum est in tem, a Dómino cormeo sánguine. Hoc rípimur, ut non cum fácite, quotiescúm- hoc mundo damnéque bibétis, in meam commemoratiónem. Quotiescúmque enim manducabitis panem hunc, et cálicem bibétis: mortem Dómini annuntiábitis donec véniat. Itaque quicúmque manducáverit panem hunc, vel bímur.
Graduale. Phil. 2. Christus factus est pro nobis obédiens usque ad mortem, mortem autem crucis. f. Propter quod et Deus exaltávit ilum, et dedit illi nomen, quod est super omne nomen.

192
Feria v. in Coena Domini.
Sequéntia sancti Evangélii secúndum Joánnem. Cap. 13.
AN
NTE diem festum Paschæ, sciens Jesus quia venit hora ejus ut tránseat ex hoc mundo ad Patrem cum dilexísset suos, qui erant in mundo, in finem diléxit eos. Et cœna facta, cum diábolus jam misísset in cor ut tráderet eum Judas Simónis Iscariótæ; sciens quia ómnia dedit ei Pater in manus, et quia a Deo exívit, et ad Deum vadit surgit a cona, et ponit vestiménta sua: et cum
et
Dómine, tu mihi lavas pedes? Respóndit Jesus, et dixit ei: Quod ego fácio, tu nescis modo, scies autem póstea. Dicit ei Petrus: Non lavábis mihi pedes in ætérnum. Respóndit ei Jesus: Si non lávero te, non habébis partem mecum. Dicit ei Simon Petrus: Dómine, non tantum pedes meos, sed et manus, caput. Dicit ei Jesus: Qui lotus est, non índiget nisi ut pedes lavet, sed est totus. Et mundus vos mundi estis, sed non omnes. Sciébat enim quisnam esset qui tráderet eum: propterea dixit: Non estis mundi omnes. Postquam ergo lavit pedes eórum, et accépit vestiménta sua, cum recubuisset íterum, dixit eis: Scitis quid fécerim vobis? Vos
accepísset línteum, præcínxit se. Deínde mittit aquam in pelvim, et cœpit laváre pedes discipulórum, et extérgere línteo, quo erat præcínctus. Venit ergo ad Simónem Petru. Et dicit ei Petrus:

Ad Missam.
vocátis me magíster, et Dómine: et bene dícitis: sum étenim. Si ergo ego lavi pedes vestros, Dóminus, magíster:
et vos debétis alter altérius laváre pedes. Exémplu enim dedi vobis, ut quemádmodum ego feci vobis, ita et vos faciátis.
Et dicitur Credo. Offertorium. Psal. 117. Déxtera Dómini fecit virtútem, déxtera Dómini exaltávit me: non móriar, sed vivam, et narrábo ópera Dómini.
Secreta.
PSE tibi, quæsumus Dómine san193
noster.
Dóminus Qui tecum vivit. Præfatio de Cruce. 16.
Infra actionem. COMMUNICANTES
Cet diem sacratiscte, Pater omnípotens, ætérne Deus, sacrifícium nostrum reddat accéptum, qui discípulis suis in sui commemoratiónem hoc fíeri hodiérna traditióne monstrávit, Jesus Christus Fílius tuus HEBDOM. S.
simum celebrántes, quo Dóminus noster Jesus Christus pro nobis est tráditus: sed et memóriam venerántes, in primis gloriósæ semper Vírginis Maríæ, Genitrícis ejúsdem Dei et Dómini nostri Jesu Christi: sed et beatórum Apostolórum ac Mártyrum tuórum, Petri Pauli, Andréæ, Jacóbi, Joánnis, ThoJacóbi, Phi líppi, Bartholomæi, Matthæi, Simónis et Thaddæi: Lini, Cleti, Cleméntis, Xysti, Cornélii, Cypriáni, Lauréntii, Chrysógoni, Joánnis et Pauli, Cosmæ et Damiáni, et ómnium Sanctórum
et
mæ
13

191
Feria v. in Coena Domini.
ne
tuórum: quorum bus, quæsumus, beméritis precibúsque díctam, adconcédas, ut in óm- scríptam, ra nibus protectiónis tam, rationabilem tuæ muniámur au- acceptabilémque fáxílio. Per eúmdem cere dignéris: ut Christum Dóminum nobis Corpus, et nostrum. Amen. Sanguis fiat dilectíssimi Fílii tui Dómini nostri Jesu
Sequitur. ANC igitur oblaHtiónem servitú- Christi.
tis nostræ, sed et cunctæ famíliæ tuæ, quam tibi offérimus ob diem, in qua Dóminus noster Jesus Christus tradidit discípulis suis córporis et sanguinis sui mystéria celebránda, quæsumus Dómine, ut placátus accípias diésque nostros in tua pace dispónas: atque ab ætérna damnatióne nos éripi, et in electórum tuórum júbeas grege numerári. Per eúmdem Christum Dóminum nostrum. Amen.
UAM oblatiónem tu Deus in ómniQu
UI prídie quam pro nostra omniúmque salúte paterétur, hoc est, hódie, accépit panem, et reliqua ut in Canone. 19.
Agnus Dei dicitur de more, sed pax non datur. Dicuntur tamen tres consuetæ Orationes ante Communionem.
1 Hodie Sacerdos consecrat duas Hostias, quarum unam sumit, alteram reservat pro die sequenti, in quo non conficitur Sacramentum: reservat etiam aliquas particulas consecratas,

Ad Missam.
195
si opus fuerit pro cœenávit cum discíinfirmis; Sanguinem vero totum sumit; et ante ablutionem digitorum ponit Hostiam reservatam in alio Calice, quem Diaconus palla et patena cooperit, et desuper vėlum expandit, et in medio Altaris collocat. Deinde fit Communio, et completur Missa. Sacerdos autem genuflectit, quandocumque accedit, vel recedit a medio Altaris, vel transit ante Sacramentum in Calice reservatum et cum dicere debet, Dóminus vobíscum, non vertit se ad populum in medio Altaris, ne terga vertat Sacramento: sed a latere Evangelii, et in fine ibidem dat benedictionem, et non perficit circulum.
Communio. Dóminus Jesus, postquam
pulis suis, lavit pedes eórum, et ait illis: Scitis quid fécerim vobis ego Dóminus et Magíster? exémplum dedi vobis, ut et vos ita faciátis.
Postcommunio. EFECTI vitálibus
R aliméntis, quæsumus Dómine Deus noster: ut, quod témpore nostræ mortalitátis exéquimur, immortalitátis tuæ múnere consequámur. Per Dóminum.
Dicitur Ite missa est, et datur benedictio, et legitur Evangelium sancti Joannis, in cujus initio Sacerdos non signat Altare, sed seipsum tantum.
Hodie paretur locus aptus in aliqua Capella Ecclesiæ, vel Altari, et decenter quoad fieri potest ornetur cum velis et luminibus,

196
Feria v. in Coena Domini.
ubi Calix cum Ho- cum præparatum,
stia ut supra reservata, reponatur. Finita autem Missa, accenduntur intorticia, et fit Processio more solito, alio
ubi pro crastino servandum est. Interea dum fit Processio, cantatur
tamen Subdiacono
parato Crucem ferente. Celebrans in dutus pluviali albo, stans ante Altare, imponit incensum in duobus thuribu lis absque benedictione; deinde in medio genuflexus, cum altero incensat ter Sacramentum: et accepto Calice cum Sacramento de manu Diaconi stantis et cooperto extremitatibus veli,
a
quo ejus humeri teguntur, procedit medius inter eumdem Diaconum a dextris, et Subdiaconum sinistris sub baldachino, duobus Acolythis Sacramentum continue incensantibus usque ad loHymnus.
NGE lingua gloPANGE
riósi
Córporis mystérium Sanguinísque pretiósi, Quem in mundi prétium
Fructus ventris generósi
Rex effúdit Géntium.
Nobis datus, nobis natus
Ex intácta Vírgine, Et in mundo conversátus, Sparso verbi sémine,
Sui moras incolátus
Miro clausit órdine. In suprémæ nocte
cœnæ
Recúmbens cum frátribus, Observála lege plene
Cibis in legálibus,

Ad Vesperas.
Cibum turbæ duodénæ Se dat suis manibus.
Verbum caro, panem verum
Verbo carnem éfficit: Fitque sanguis Christi merum, Et si sensus déficit: Ad firmándum cor sincérum Sola fides sufficit. Tantum ergo Sacraméntum Venerémur cérnui: Et antíquum documéntum
Novo cedat rítui, Præstet fides suppleméntum
Sénsuum deféctui. Genitori, Genitó197
tum fuerit ad locum paratum, Diaconus genuflexus a Sacerdote stante accipit Calicem cum Sacramento, et ponit illum primo super Altare, ubi a Sacerdote genuflexo incensatur, ut supra: deinde reponit in capsula. Postea in
Choro dicuntur Vespera sine cantų. AD VESPERAS. Vesperæ, dicto secreto Pater noster, Ave, María, inchoantur absolute a prima Aña, sine cantu, Aña. Cálicem salutáris accípiam, et nomen Dómini invocábo.
quoque
Sit et benedíctio: Procedénti ab utróque Compar sit laudátio. Amen.
Cum autem v
que Laus
Salus, honor, virtus CRE quod
*
Psalmus 115. REDIDI,
propter
locútus
sum: ego autem humiliátus sum nimis.
Ego dixi in excéssu meo:* Omnis homo mendax.
Quid retríbuam Dó

Feria v. in Coena Domini. pacíficus: dum loquébar illis, impugnábant me gratis. Psalmus 119.
198
mino,* pro ómnibus quæ retríbuit
mihi?
Cálicem salutáris accípiam:* et nocábo.
Vota mea Dómino reddam coram omni pópulo ejus:* pretiósa in conspectu Dómini mors sanctórum ejus.
D Dóminum cum
et exaudíVota mea Dómino reddam in conspéctu omnis pópuli ejus: * in átriis domus Dómini, in médio tui Jerúsalem. Aña, Cálicem salutáris accípiam, et nomen Dómini invocábo.
Aña, Cum his qui odérunt pacem, eram
A
mávi: vit me.
Dómine, líbera ánimam meam a lábiis iníquis,* et a lingua
dolósa.
Quid detur tibi, aut
* ad linguam dolósam?
O Dómine, quia ego quid apponátur tibi servus tuus:* ego servus tuus, et fílius ancillæ tuæ. Dirupísti víncula mea:* tibi sacrificábo hóstiam laudis et nomen Dómini invocábo.
Sagittæ poténtis acútæ,* cum carbónibus desolatóriis. Heu mihi, quia incolátus meus prolongátus est: habitávi cum habitántibus Cedar:* multum íncola fuit ánima
mea.
Cum his qui odérunt pacem eram pacíficus:* cum loquébar illis, impugnábant me gratis. Aña. Cum his qui odérunt pace, eram pacíficus: dum lo

Ad Vesperas.
199
québar illis, impu- Dixi Dómino: Deus gnábant me gratis. Aña. Ab homínibus iníquis líbera me,
meus es tu:* exáudi, Dómine, vocem deprecatiónis meæ. Dómine, Dómine, virtus salutis meæ:
Dómine.
Psalmus 139.
Dómine,
E ab homine malo:
*
a viro iníquo éripe
me.
Qui cogitavérunt iniquitátes in corde tota die- constituébant prælia. À cuérunt
linguas suas sicut serpéntis:* venénum áspidum sub lábiis eórum.
Custódi me, Dómine, de manu peccatóris:* et ab homínibus iníquis éripe
*
caput meum in die belli:
Ne tradas me, Dómine, a desidério meo peccatóri:* cogitavérunt contra
me, ne derelínquas me, ne forte exalténtur.
Caput circúitus eórum:* labor labiórum ipsórum opériet
eos.
Et funes extendérunt in laqueum:* juxta iter scándalum posuérunt mihi.
eos
Cadent super carbónes, in ignem dejícies eos:* in misériis non subsístent.
me.
Qui cogitavérunt supplantáre gressus
Vir linguósus non meos:* abscondé- dirigétur in terra: runt supérbi láqueu* virum injústum mihi.
mala cápient in intéritu.
Cognóvi quia fáciet Dóminus judícium ínopis, et vindíctam pauperum.
*

200
Feria v. in Coena Domini.
Verúmtamen confitebúntur mini tuo:* et habitábunt recti cum vultu tuo.
Aña. Ab homínibus iníquis líbera me, Dómine.
:
justi Cum homínibus openó- rántibus iniquitátem,* et non communicábo cum eléctis eórum. Corrípiet me justus in misericórdia, et increpábit me* óleum autem peccatóris non impínguet caput meum. Quóniam adhuc et orátio mea in beneplácitis eórum: absorpti sunt juncti petræ júdices eórum.
Aña. Custódi me a láqueo, quem statuérunt mihi, et a scándalis operántiu iniquitátem.
Psalmus 140..
OMINE,
clamávi ad te, exáudi * inténde voci meæ, cum clamáme:
vero ad te.
Dirigátur orátio mea sicut incénsum in conspectu tuo:* elevatio mánuum meárum sacrificium vespertínum. Pone, Dómine, custódiam ori meo:* et óstium circumstántiæ lábiis meis. Non declínes cor meum in verba malítiæ,* ad excusándas excusatiónes in peccátis.
Audient verba mea quóniam potuérunt: * sicut crassitúdo terræ erúpta est super terram.
Dissipáta sunt ossa nostra secus inférnum:* quia ad te, Dómine, Dómine, óculi mei, in te sperávi, non áuferas ánimam meam.
Custódi me a láqueo, quem statuérunt mihi* et a scándalis operántiu iniquitátem.

Ad Vesperas.
*
sum
Cadent in retiáculo ejus peccatóres: singulariter ego donec tránseam. Aña. Custódi me a láqueo, quem statuérunt mihi, et a scándalis operántiu iniquitátem.
Aña. Considerábam ad dexteram, et vidébam, et non erat qui cognósceret me. Psalmus 141.
voce mea ad Dóminum deprecátus
sum:
201
*
bam:* et non erat qui cognosceret me. Périit fuga a mel, et non est qui requírat ánimam meam. Clamávi ad te, Dómine,* dixi: Tu es spes mea, pórtio mea in terra vivéntium.
Effúndo in conspéctu ejus oratiónem meam,* et tribulatiónem meam ante ipsum pronúntio. In deficiéndo ex me spíritum meum* et tu cognovísti sémitas meas.
9
In via hac qua ambulábam,* abscondérunt láqueum mihi.
ad
Considerábam déxteram, et vidéInténde ad deprecatiónem
mea ad Dó- me a
V minum clamávi: quéntibus me:* quia
*
confortáti sunt super me.
Educ de custódia ánimam meam ad confiténdum nómini tuo:* me expéctant justi, donec retríbuas mihi.
Aña. Considerábam ad dexteram, et vidébam, et non erat qui cognósceret me. Capitulum, Hymnus, et. non dicuntur in hoc triduo.
*
meam:
quia humiliátus sum nimis.
Ad Magnificat, Aña. Conántibus autem

202
illis, accépit Jesus panem, et benedíxit, ac fregit, dediscípulis
dítque suis.
Feria v. in Coena Domini.
Canticum B. M. V. Lucæ 1. AGNIFICAT* ánima mea DómiMA
num:
Et exultávit spíritus meusin Deo salutári meo. Quia respéxit humilitátem ancillæ suæ: * ecce enim ex hoc beátam me dicent omnes generatiónes.
Quia fecit mihi magna qui potens est: * et sanctum nomen ejus.
Et misericórdia ejus a progénie in progénies timéntibus
eum.
Fecit poténtiam in bráchio suo:* dispérsit supérbos mente cordis sui. Depósuit poténtes de sede,* et exaltávit húmiles.
Esuriéntes implévit bonis:* et dívites dimísit inánes. Suscépit Israel púerum suum:* recordátus misericórdiæ sua.
*
Sicut locútus est ad patres nostros, Abraham, et sémini ejus in sæcula.
Aña. Conántibus autem illis, accépit Jesus panem, et benedíxit, ac fregit, dedítque discípulis suis.
Deinde dicitur f. Christus factus est pro nobis obédiens, etc. flexis genibus, et dicitur secreto Pater noster, Postea Psalmus Miserére mei, Deus, et Oratio. Réspice, ut ad Laudes. 187.
Sacerdos cum ministris denudat Altaria, legendo Añam. Divisérunt sibi vestiménta mea: et super vestem meam misérunt sortem.

Ad denudationem Altarium.
Psalmus 21. EUS, Deus meus,
quare me dereliquísti?* longe a salúte mea verba delictórum meórum. Deus meus, clamábo per diem, et non exáudies:* et nocte, et non ad insipiéntiam mihi. Tu autem in sancto hábitas,* laus Israel.
In te speravérunt patres nostri: speravérunt, et liberásti
*
203
vum fáciat eum, quóniam vult eum.
extraxísti ventre:
es, qui me de spes mea ab ubéribus matris meæ. In te projectus sum ex útero.
De
ventre matris meæ Deus meus es tu,* ne discésseris
a me.
Quóniam tribulátio próxima est:* quóniam non est qui ádjuvet. Circumdedérunt me vítuli multi:* tauri pingues obsedérunt me.
eos.
Ad te clamavérunt, et salvi facti sunt: * in te speravérunt, et non sunt confúsi. Ego autem sum vermis, et non homo: * oppróbrium hó. minum, et abjéctio plebis.
Omnes vidéntes me, derisérunt me:* locúti sunt lábiis, et movérunt caput. Sperávit in Dómino, erípiat eum:* salAperuérunt super me os suum,* sicut leo rápiens et rúgiens.
Sicut aqua effúsus sum:* et dispersa sunt ómnia
ossa
mea.
Factum est cor meum tamquam cera liquéscens* in médio ventris mei. Aruit tamquam testa virtus mea, et

204
canes
lingua mea adhæsit faucibus meis:* et in púlverem mortis deduxísti me. Quóniam circumdedérunt me multi;* concílium malignantium obsédit me. Fodérunt meas et pedes meos: dinumeravérunt
manus
*
Feria v. in Coena Domini.
ómnia ossa mea. 1psi vero consideravérunt et inspexérunt me:* divisérunt sibi vestiménta mea, et super vestem meam misérunt sortem.
Tu autem, Dómine, ne elongáveris auxí lium tuum a me:* ad defensiónem meam cónspice. Erue a frámea, Deus, ánimam meam: * et de manu canis únicam meam: Salva me ex ore leónis:* et a córnibus unicórnium humilitátem meam. Narrábo nomen tuum fratribus meis: in médio Ecclésia laudábo te.
Qui timétis Dóminum, laudáte eum: * univérsum semen Jacob giorificáte eum.
Tímeat eum omne semen Israel:* quóniam non sprevit, neque despéxit deprecatiónem páuperis:
Nec avértit fáciem
suam a me:* et cum clamárem ad eum, exaudívit me. Apud te laus mea in ecclésia magna:* vota mea reddam in conspéctu timéntium eum.
:
et
dent páuperes et saturabúntur laudábunt Dóminum qui requírunt eum: * vivent corda eórum in sæculum sæculi.
Reminiscentur et converténtur ad Dóminum* univérsi fines terræ.

Ad lotionem pedum.
Et adorábant in con- faciendum spéctu ejus* univérsæ famíliæ Géntium.
Quóniam Dómini est regnum:* et ipse dominábitur Géntium.
Manducavérunt et adoravérunt omnes pingues terræ:* in conspectu ejus cadent omnes qui descéndunt in terram.
Et ánima mea illi vivet* et semen meum sérviet ipsi. Annuntiábitur Dómino generátio ventúra* et annuntiábunt coeli justítiam ejus pópulo qui nascétur, quem fecit Dóminus. Aña. Divisérunt sibi vestiménta mea: et super vestem meam misérunt sortem.
Post denudationem Altarium, hora competenti facto signo cum tabula, conveniunt Clerici ad
205
"
Mandatum, Prælatus seu Superior, super amictu et alba induitur stola et pluviali violaceis, et in loco ad id deputato, ministrante Diacono( qui paratus cum Subdiacono, ut in Missa paramentis albis, ei assistit) imponit incensum in thuribulo: deinde Diaconus librum Evangeliorum ante pectus tenens genuflexus ante Superiorem petit benedictionem; qua accepta, astantibus duobus Acolythis cum candelabris accensis, et Subdiacono librum tenente, signat librum et incensat, et cantat, ut moris est, Evangelium, Ante diem festum Pascha, ut in Missa. 192.
9
Quo finito, Subdiaconus portat librum apertum oscu

Feria v. in Coena Domini.
206
landum Superiori, et Diaconus eum de more incensat. Postea Superior exuitur pluviali; et per Diaconum et Subdiaconum præcingitur linteo, et sic præcinctus, assistentibus sibi iisdem Diacono et Subdiacono accedit ad lotionem pedum et per ordinem dispositis iis qui lavandi sunt. Clericis pelvim et aquam ministrantibus, Subdiacono singulorum pedem dextrum tenente, genuflectens singulis, illorum pedem lavat, extergit, et osculatur. Diacono præbente linteum ad abstergendum. Et interim hæc subscripta cantantur. Aña. Mandátum novum do vobis: ut diligátis invicem, sicut diléxi vos, dicit Dóminus.
Psalmus. Beáti
immaculati in via: qui ámbulant in lege Dómini.
Et repetitur immediate Aña. Mandátum novum do vobis: ut diligátis ínvicem, sicut diléxi vos, dicit Dóminus. Et sic aliæ Añæ, quæ habent Psalmos, vel Versus, repetuntur. Et de quolibet Psalmo dicitur tantum primus Versus: Aña. Postquam surréxit Dóminus a cona, misit aquam in pelvim, et copit laváre pedes discipulórum suórum; hoc exémplum relíquit eis.
Psalmus. Magnus Dóminus, et laudábilis nimis, in civitáte Dei nostri, in monte sancto ejus. Aña. Dóminus Jesus, postquam conávit cum discípulis suis, lavit pedes eórum, et ait illis Scitis quid fécerim

Ad lotionem pedum.
207
cum. x. Si ego Dóminus et Magíster vester lavi vobis pedes: quanto magis debétis alter altérius laváre pedes?
vobis ego Dóminus habébis partem meet Magíster? Exémplum dedi vobis: ut et vos ita faciatis. Psalm, Benedixísti, Dómine, terram tuam avertísti captivitátem Jacob. Aña. Dómine, tu mihi lavas pedes? Respóndit Jesus, et dixit ei: Si non lávero tibi pedes, non habébis partem mecum. y. Venit ergo ad SimónemPetrum, et dixit ei Petrus.
Et repetitur, Aña. Dómine, tu mihi lavas pedes? Respóndit Jesus, et dixit ei Si non lávero tibi pedes, non habébis partem mecum. y. Quod ego facio, tu nescis modo: scies autem póstea.
Tertio repetitur, Aña. Dómine, tu mihi lavas pedes? Respóndit Jesus, et dixit ei: Si non lávero tibi pedes, non
Psalm. Audíte hæc omnes gentes: auribus percípite qui habitátis orbem. Aña. In hoc cognóscent omnes, quia discípuli mei estis, si dilectiónem habuéritis ad ínvicem. y. Dixit Jesus discípulis suis.
Aña. Máneant in vobis fides, spes, cháritas, tria hæc: major autem horum est cháritas. r. Nunc autem manent fides, spes, cháritas: tria hæc: major horum est cháritas.
Aña. Benedícta sit sancta Trínitas, atque indivísa Unitas: confitébimur ei, quia fecit nobíscum misericórdiam
suam.
f. Benedicámus Pa

208
Feria v. in Cona Domini.
trem, et Fílium, f. Simul quoque cum sancto Spíritu. cum beátis videáPsalm. Quam di- mus.. Gloriánter vultum tuum, Christe Deus.. Gáudium, quod est imménsum, atque probum. f. Sæcula per infiníta sæculórum. Amen.
Post lotionem, Superior, vel qui aliis abluit pedes, lavat manus et abstergit alio linteo: deinde rediens ad locum, ubi prius fuerat, accipit pluviale, et stans capite detecto dicit, Pater noster, secreto.. Et ne nos indúcas in tentatiónem. R. Sed líbera nos a malo.. Tu mandásti mandáta tua, Dómine. R. Custodíri nimis. V. Tu lavásti pedes discipulórum tuórum. . Opera mánuum tuárum ne despícias. v. Dómine, exáudi oratióne meam R. Et clamor meus
lécta tabernácula tua, Dómine virtútum! concupíscit et déficit ánima mea in átria Dómini. Aña. Ubi cháritas et amor, Deus ibi est. y. Congregávit nos in
unum Christi amor.v. Exultémus, et in ipso jucundémur. Timeámus, et amémus Deum vivum. y. Et ex corde diligámus nos sincéro.
Et repetitur Aña. Ubi cháritas et amor, Deus ibi est. y. Simul ergo cum in unum congregámur. r. Ne nos mente dividámur caveáCessent júrgia malígna, cessent lites.. Et in médio nostri sit Christus Deus.
mus.
Et repetitur Aña. Ubi charitas et amor, Deus ibi est.

Ad lotionem pedum.
209
ad te véniat. f. Dó- ómnia sæcula sæcuminus vobíscum. R. Et cum spíritu tuo. Orémus. Oratio. DESTO,
Dómine
lórum. R. Amen. AD COMPLETOR. Non dicitur, Jube, domne, nec Lectio brevis, nec Adjutórium, neque Oratio Dominica: sed facta Confessione et Absolutione incipitur a Psalmo, Cum invocárem. 94.
Dictis Psalm. dicitur Nunc dimíttis. 97. deinde v. Christus factus, cum reliquis ut supra ad Laudes. 187.
AD
quæsumus, offício servitútis nostræ: et quia tu discípulis tuis pedes laváre dignátus es, ne despícias ópera mánuum tuárum, quæ nobis retinénda mandásti: ut sicut hic nobis, et a nobis exterióra abluúntur inquinaménta: sic a te ómnium nostrum interióra lavéntur peccáta. Quod ipse præstáre dignéris, qui vivis et regnas Deus, per
HEBDOM. S.
Sic terminantur omnes Horæ in hoc triduo, usque ad Vesperas Sabbati sancti.
14

FERIA SEXTA
IN PARASCEVE.
AD MATUTINUM. In primo Nocturno. Aña. Astitérunt reges terræ, et príncipes convenérunt in unum advérsus Dóminum, et advérsus Christum ejus.
Psalmus 2. UARE fremuérunt
puli meditáti sunt inánia?
A stitérunt reges terræ, et príncipes convenérunt in unum: * advérsus Dóminum, et advérsus Christum ejus. Dirumpámus víncula eórum:* et projiciámus a nobis jugum ipsórum. Qui hábitat in coelis irridébit eos:* et Dóminus subsannábit eos.
9
Tunc loquétur ad * et eos in ira sua in furóre suo conturbábit eos. Ego autem constitútus sum Rex ab eo super Sion montem sanctum ejus, * prædicans præcéptum ejus.
ad
me: Fílius meus es tu, ego hódie génui te. póstula a me, et dabo tibi Gentes hæreditátem tuam,* et possessiónem tuam términos terræ. Reges eos in virga férrea,* et tamquam vas fíguli confrínges eos.
Et nunc reges intellígite:* erudímini qui judicátis terram.

Ad Matutinum.
Servíte Dómino in timóre* et exultáte ei cum tremóre. Apprehéndite disci plínam, nequándo irascátur Dóminus, * et pereátis de via justa.
Cum exárserit in brevi ira ejus,* beáti omnes qui confidunt in eo. Aña, Astitérunt reges terræ, et príncipes convenérunt in unum adversus Dóminum, et advérsus Christum ejus. Aña. Divisérunt sibi vestiménta mea: et super vestem meam misérunt sortem.
211
Tu autem in sancto hábitas,* laus Israel.
:
In te speravérunt patres nostri speravérunt, et liberásti eos.
Ad te clamavérunt 9 et salvi facti sunt: * in te speravérunt, et non sunt confúsi.
Ego autem sum vermis, et non homo:
*
quare me dereliquísti?* longe a salute mea verba delictórum meórum. Deus meus, clamábo per diem, et non exáudies:* et nocte, et non ad insipiéntiam mihi.
*
oppróbrium hóminum, et abjéctio plebis.
Omnes vidéntes me, derisérunt
me:
*
locúti sunt lábiis, et movérunt caput. Sperávit in Dómino, erípiat eum:* salfaciat
Psalmus 21.
EUS, meus,
Dréspice in me: quoniam vult eum?
Quóniam tu es, qui extraxísti me de ventre:* spes mea ab ubéribus matris meæ. In te projéctus sum ex útero.
De ventre matris meæ Deus meus es

Feria vj. in Parasceve.
212
tu,* ne discésseris
a me.
Quóniam tribulátio próxima est:* quóniam non est qui ádjuvet. Circumdedérunt me vítuli multi:* tauri pingues obsedérunt me.
Aperuérunt super Tu autem, Dómine, me os suum,* sicut leo rápiens et rúgiens. Sicut aqua effúsus sum:* et dispérsa sunt ómnia ossa
ne elongáveris auxílium tuum a me: * ad defensiónem meam cónspice. Erue a frámea Deus ánimam meam:* et de manu canis únicam meam: Salva me ex ore leónis:* et a córnibus unicórnium humilitátem meam. Narrábo nomen tuu fratribus meis:* in médio Ecclésiæ laudábo te.
Qui timétis Dóminum, laudáte eum: * univérsum semen
glorificáte
*
meas et pedes meos: dinumeravérunt ómnia ossa mea. Ipsi vero consideravérunt et inspexérunt me:* divisérunt sibi vestiménta mea, et super vestem meam misérunt sortem.
mea.
Factum es: cor meum tamquam cera liquéscens:* in médio ventris mei. Aruit tamquam testa virtus mea, et lingua mea adhæsit faucibus meis:* et in púlverem mortis deduxísti me. Quóniam circumdedérunt me canes multiconcílium Jacob
malignantium obsédit me.
eum.
Tímeat eum omne
Fodérunt manus semen Israel:

Ad Matutinum.
213
quóniam non spre- pingues terræ: vit, neque despéxit deprecatiónem páuperis:
in conspectu ejus cadent omnes qui descéndunt in tersuam
Nec avértit fáciem a me:* et cum clamárem ad eum, exaudívit me. Apud te laus mea in ecclésia magna: * vota mea reddam in conspectu timéntium eum.
ram.
Et ánima mea illi vivet:* et semen meum sérviet ipsi. Annuntiábitur Dómino generátio ventúra:* et annuntiábunt coli justítiam ejus pópulo qui nascétur, quem fecit Dóminus.
Aña. Divisérunt sibi vestimenta mea: et super vestem meam misérunt sortem. Aña. Insurrexérunt in me testes iníqui, et mentíta est iníquitas sibi.
Psalmus 26. OMINUS illumináEt in conspéctu ejus:* uni- D tio mea, et salus
vérsæ famíliæ géntium.
mea,* quem timébo?
Quóniam Dómini est regnum: et ipse dominábitur gén- trepidábo? tium.
Edent páuperes et saturabúntur: et laudábunt Dóminum qui requírunt eum: * vivent corda eórum in sæculum sæculi.
*
Reminiscéntur et converténtur ad Dóminum* univérsi fines terræ.
Dóminus protéctor vitæ meæ, a quo
*
Dum apprópiant suManducavérunt et per me nocéntes,* ut adoravérunt omnes edant carnes meas.

Feria vj. in Parasceve.
214
Qui tríbulant me inimíci mei,* ipsi infirmáti sunt et cecidérunt.
Si consistant advérsum' me castra,* timébit cor
non
meum.
Si exúrgat advérsum me prælium,* in hoc ego sperábo. Unam pétii a Dómino, hanc requíram, ut inhábitem in domo Dómini ómnibus diébus vitæ meæ:
*
Ut vídeam voluptátem Dómini, vísitem
et
templum
ejus. Quóniam abscóndit me in tabernáculo suo:* in die malórum protéxit me in abscóndito tabernáculi sui.
In petra exaltávit me:* et nunc exaltávit caput meum super inimícos meos. Circuívi, et immolávi in tabernáculo ejus hóstiam vociferatiónis:* cantábo, et psalmum dicam Dómino
Exáudi, Dómine, vocem meam, qua clamávi ad te: miserére mei, et exáudi me.
Tibi dixit cor meum, exquisívit te facies mea: fáciem tuam, Dómine, requíram. Ne avértas fáciem tuam a me:* ne declines in ira a servo tuo. Adjútor meus esto: * ne derelínquas me, neque despícias me, Deus salutáris meus. Quóniam pater meus
*
et mater inea dereliquérunt me: Dóminus autem assumpsit me. Legem pone mihi, Dómine, in via tua: * et dírige me in sémitam rectam propter inimícos meos. Ne tradideris me in ánimas tribulántium me:* quóniam insurrexérunt in me

Ad Matutinum.
testes iníqui, et mentíta est iniquitas sibi.
Credo vidére bona Dómini* in terra viventium.
215
Teth. Defixæ sunt in terra portæ ejus: pérdidit et contrívit vectes ejus: regem ejus et príncipes ejus in géntibus: non est lex, et prophétæ ejus non invenérunt visiónem a Dómino. Jod.
Expécta Dóminum, viríliter age:* et confortétur cor tuum, et sústine Dóminum.
Sedérunt in conticuérunt senes fíliæ Sion: conspersérunt cinere cápita sua, accíncti sunt cilíciis: abjecérunt in terram cápita sua vírgines Jerúsalem.
Aña. Insurrexérunt terra, in me testes iníqui, et mentíta est iníquitas sibi.
F. Divisérunt sibi vestiménta mea. B. Et super vestem meam misérunt sortem. Pater noster, secreto.
De Lamentatióne Jeremiæ Prophétæ. Lectio j. Cap. 2. c ETH. Cogitávit
H Dóminus dissipáre murum fíiæ Sion: teténdit funículum suum, et non avértit manum suam a perditióne: luxítque antemurále, et murus páriter dissipátus est.
Caph. Defecérunt præ lácrymis óculi mei, conturbáta sunt víscera mea, effúsum est in terra jecur meum super contritióne filiæ pópuli mei, cum defíceret párvulus et lactens in platéis óppidi.
Jerúsalem, Jerúsalem, convértere ad Deum Dóminum tuum.

216
R. Omnes amíci mei dereliquérunt me, et prævaluérunt insidiántes mihi: trádidit me quem diligébam: Et terribílibus óculis plaga crudéli percutiéntes, acéto potábant me. f. Inter iníquos projecérunt me, et non pepercérunt animæ meæ. Et.
etiónes.
Samech. Plausérunt super te mánibus omnes transeúntes per viam: sibilavérunt, et movérunt caput suum
Lectio ij. AMED. Mátribus
L suis dixérunt: filiam Jerúsalem:
perfécti gaudium
Hæccine est urbs, dicéntes, decóris; univérsæ terræ? Jerúsalem, Jerúsalem, convértere ad Dóminum Deum tuum.
Ubi est tríticum et vinum? cum defícerent quasi vulneráti in platéis civitátis: cum exhalárent ánimas suas in sinu matrum suárum. Mem, Cui comparábo te? vel cui assimilábo te, fília Jerúsalem? cui exæquábo te, et consolábor te, virgo fília Sion? magna est enim velut mare contrítio tua: quis medébitur tui?
Nun. Prophétæ tui
Feria vj. in Parasceve.
vidérunt tibi falsa et stulta, nec aperiébant iniquitátem tuam, ut te ad pœniténtiam provocárent: vidérunt autem tibi assumptiónes falsas, et ejeB. Velum templi scissum est, * Et omnis terra trémuit: latro de cruce clainábat, dicens: Meménto mei, Dómine, dum véneris in regnum tuum. Ý. Petræ scissæ sunt, et monuménta apérta

Ad Matutinum.
sunt, et multa córpora sanctórum, qui dormíerant, surrexérunt. Et.
Lectio iij. Cap. 3. LEPH. Ego vir videns paupertátem meam in virga indignatiónis ejus. Aleph. Me minávit, et addúxit in ténebras, et non in lucem.
Aleph. Tantum in me vertit, et convértit manum suam tota die.
Beth. Vetústam fecit pellem meam, et
carnem meam, contrívit ossa mea. Beth. Edificávit in gyro meo, et circúmdedit me felle,
et labóre.
Beth. In tenebrósis collocávit me, quasi mórtuos sempitér217
Ghimel. Sed et cum clamávero, et rogávero, exclúsit oratiónem meam. Ghimel.
Conclúsit
vias meas lapídibus sémitas quadris, meas subvértit. Jerúsalem, Jerúsalem, convértere ad Dóminum tuum.
Deum
B. Vínea mea elécta, ego te plantávi: Quómodo convérsa es in amaritúdinem, ut me crucifigeres, et Barábbam dimítteres?. Sepívi te, et lápides elégi ex te, et ædificávi turrim. Quómodo. Vínos.
Ghimel. Circumadificávit advérsum me, ut non egrédiar: aggravávit cómpedem meum.
nea mea.
In secundo Nocturn. Aña. Vim faciébant, qui quærébant ánimam meam.
DO
Psalmus 37. OMINE, ne in furóre tuo arguas me, neque in ira tua corrípias me. sagíttæ Quóniam tuæ infixæ sunt mi*

Feria vj. in Parasceve.
218
manum
hi: et confirmásti super me tuam. 1 Non est sánitas in carne mea a fácie iræ tuæ:* non est pax óssibus meis a fácie peccatórum
meæ
meórum. Quóniam iniquitátes supergréssæ sunt caput meum: * et sicut onus grave gravátæ sunt super
me.
Putruérunt, et corrúptæ sunt cicatríces meæ, a fácie insipiéntiæ meæ. Miser factus sum, et curvátus sum usque in finem:* tota die contristátus ingrediébar. Quóniam lumbi mei impléti sunt illusiónibus:* et non est sánitas in carne
mea.
Afflictus sum, et humiliátus sum nimis:* rugiébam a gémitu cordis mei. Dómine, ante te omne desidérium meum:* et gémitus meus a te non est abscónditus.
Cor meum conturbátum est, derelíquit me virtus mea: et lumen oculórum meórum, et ipsum non est mecum.
*
Amíci mei, et próximi mei* advérsum me appropinquavérunt, et stetérunt. Et qui juxta me erant, de longe stetérunt:* et vim faciébant qui quærébant ánimam meam.
Et qui inquirébant mala mihi, locúti sunt vanitátes:* et dolos tota die meditabántur.
Ego autem tamqua surdus non audiébam:* et sicut mutus non apériens os suum.
Et factus sum sicut homo non áudiens: * et non habens in

Ad Matutinum.
ore suo redargutiónes.
219
Dómine Deus meus: * ne discésseris a me. Inténde in adjutó* Dórium meum, mine Deus salútis meæ.
Aña. Vim faciébant, qui quærébant ániQuóniam in te, Dómine, sperávi:* tu exáudies me, Dómine Deus meus.
Quia dixi: Nequándo supergaudeant mihi inimíci mei:*
et dum commovén- mam meam. tur pedes mei, super me magna locúti
sunt.
Quóniam ego in flagélla parátus sum:
et dolor meus in conspectu meo semper. Quóniam iniquitátem
meam annuntiábo: et cogitábo pro peccáto meo. Inimíci autem mei vivunt, et confirmáti sunt super me:
et multiplicáti sunt qui odérunt me iníque.
Qui retríbuunt mala pro bonis, detrahébant mihi:* quóniam sequébar bonitátem.
Ne derelínquas me,
Aña, Confundántur et revereantur, qui ánimam quærunt meam, ut auferant
eam.
Psalmus 39.
E ctávi Dóminum, * et inténdit mihi. Et exaudívit preces meas:* et edúxit me de lacu misériæ, et de luto fæcis.
Et státuit super petram pedes meos: * et diréxit gressus
meos.
Et immísit in os meum cánticum novum, carmen Deo nostro.
Vidébunt multi, et timébunt,* et sperábunt in Dómino.
*

220
Feria vj. in Parasceve.
Beátus vir, cujus hibébo: Dómine, tu est nomen Dómini scisti. spes ejus:* et non respéxit in vanitátes et insánias falsas. Multa fecísti tu, Dómine Deus meus mirabília tua:* et cogitatiónibus tuis non est qui símilis sit tibi.
Justítiam tuam non abscóndi in corde meo:* veritátem tuam et salutáre tuum dixi.
Non abscóndi misericórdiam tuam et veritátem tuam* a concílio multo. Tu autem, Dómine, ne longe fácias miseratiónes tuas a me: * misericórdia tua et véritas tua semper suscepérunt me. Quóniam circumdedérunt me mala, quorum non est númerus:* comprehendérunt me iniquitátes meæ, et non pótui ut vidérem. Multiplicatæ sunt super capíllos cápitis mei:* et cor meum derelíquitme. Compláceat tibi, Dómine, ut éruas me: * Dómine, ad adjuvándum me réspice,
Annuntiavi justítiam tuam in Ecclésia magna,* ecce lábia mea non pro- Confundántur et reAnnuntiávi, et locútus sum:* multiplicáti sunt super númerum.
Sacrificium et oblatiónem noluísti:* aures autem perfecísti mihi.
Holocaustum et pro peccáto non postulásti:* tune dixi: Ecce vénio.
In capite libri scriptum est de me, ut fácerem voluntátem tuam:* Deus meus vólui, et legem tuam in médio cordis mei.

Ad Matutinum.
vereántur simul, fortes quæsiérunt qui quærunt ániánimam meam. Psalmus 53.
*
ut
reconféstim
mam meam', auferant eam. Convertantur trórsum, et revereantur* qui volunt mihi mala. Ferant confusiónem suam, * qui dicunt mihi: Euge, euge. Exultent et læténtur super te omnes queréntes te:* et dicant semper: Magnificétur Dóminus: qui diligunt salutáre
tuum.
Ego autem mendícus sum, et pauper: * Dóminus solícitus est mei.
Adjútor meus, et protéctor meus tu es:* Deus meus, ne tardáveris. Aña. Confundántur et revereántur, qui quærunt ánimam meam, ut áuferant
eam.
Aña. Aliéni insurrexérunt in me, et
221
9
ᎠᎹ
tuo salvum me fac et in virtúte tua júdica me.
Deus, exáudi oratiónem meam,* áuribus pércipe verba oris mei.
Quóniam aliéni insurrexérunt advérsum me, et fortes quæsiérunt ánimam
* et
meam:
non
proposuérunt Deum conspectum ante
suum.
Ecce enim Deus adjuvat me:* et Dóminus suscéptor est ánimæ meæ. Avérte mala inimícis meis:* et in veritáte tua dispérde illos.
Voluntárie sacrificábo tibi,* et confitébor nómini tuo, Dómine, quóniam bonum est.
omni Quóniam ex tribulatióne eripuí

222
Feria vj. in
sti me:* et super inimícos meos despéxit óculus meus. Aña, Aliéni insurrexérunt in me, et fortes quæsiérunt
Parasceve.
génte carnem suam ipso Fílio, et hómine, quem gerébat: quia Fílius hóminis est, et Fílius Dei est. Fílius Dei propter formam Dei; filius hóminis, propter formam servi, habens in potestate pónere ánimam suam, et recípere eam. Quid ei potuerunt fácere inimíci? Occidérunt corpus, áninon occidérunt. Inténdite. Parum erat, Dómam
ROTEXISTI me,
PDeus, a conventu minum hortári márnisi
tyres verbo, firmáret exémplo. m., Tamquam ad latrónem exístis cum gládiis et fústibus comprehéndere me:
Quotidie apud vos eram in templo docens, et non me tenuístis: et ecce flagellátum dúcitis ad crucifigéndum. f. Cumque injecíssent manus in Jesum, et tenuíssent eum, di.
ánimam meam. f. Insurrexérunt in me testes iníqui. Et mentíta est iníquitas sibi.pater noster, secreto. Ex Tractátu sancti Augustíni Epíscopi super Psalmos.
Lectio iv. In Ps. 63. advers. 2
malignantium a multitúdine operántium iniquitátem. Jam ipsum caput nostrum intueámur. Multi Mártyres tália passi sunt, sed nihil sic elúcet, quómodo caput martyrum: ibi mélius intuémur, quod illi expérti sunt. Protéctus est a multitúdine malignántium, protegénte se Deo, prote

Ad Matutinum.
223
xit ad eos. Quoti- lium perdéndi eum:
die.
tamquam ibi voléntes probáre, utrum vere homo sit qui mori possit, an áliquid super hómines sit, et mori se non permíttat. Verbum ipsórum agnóscimus in Sapiéntia Salomónis: Morte turpíssima, ínquiunt, condemnémus eum. Interrogémus eum: erit enim respéctus in sermónibus illíus. Si enim vere Filius Dei est, líberet eum.
. Ténebræ factæ crucisunt, dum fixíssent Jesum Judæi: et circa horam nonam exclamávit
Jesus voce magna: Deus meus, ut quid me dereliquísti?* Et inclináto capite emísit spíritum. f. Exclámans
Jesus
Lectio v.
OSTIS contium
Nventus erat malignantium Judæórum, et quæ multitúdo erat operániniquitátem. Quam iniquitátem? Quia voluérunt occídere Dóminum JesumChristum.Tanta ópera bona, inquit, osténdi vobis: propter quod horum me vultis occídere? Pértulit omnes infirmos eórum, curávit omnes lánguidos eórum, prædicávit regnum cœlórum, non tácuit vítia eórum, ut ipsa pótius eis displicérent, non médicus, a quo sanabántur. His ómnibus curatiónibus ejus ingráti, tamquam multa febre phrenétici, insaniéntes in médicum, qui vénerat curáre eos, excogitavérunt consíait: voce magna, in manus Pater tuas comméndo spíritum meum. Et.

224
Feria vj. in Parasceve.
E quam
Lectio vj. XACUERUNT tamgládium linguas suas. Non dicant Judæi: Non occídimus Christu. Etenim proptérea eum dedérunt júdici Piláto, ut quasi ipsi a morte ejus videréntur immúnes. Nam cum dixísset eis Pilátus: Vos eum occídite, respondérunt: Nobis non licet occídere quemquam. Iniquitátem facínoris sui in júdicem hóminem refúndere volébant: sed numquid Deum júdicem fallébant? Quod fecit Pilátus, in eo ipso quod fecit, aliquantum párticeps fuit: sed in comparatióne illórum multo ipse innocéntior. Institit enim quantum pótuit, ut illum ex eórum mánibus liberáret: nam proptérea flagellátum cifíge?
prodúxit ad eos. Non persequéndo Dóminum flagellávit, sed eórum furóri satisfácere volens: ut vel sic jam mitéscerent, et desínerent velle occídere, cum flagellátumvidérent. Fecit et hoc. At ubi perseveravérunt, nostis illum lavísse manus, et dixísse, quod ipse non fecís. set, mundum se esse a morte illíus. Fecit tamen. Sed si reus, quia fecit vel invítus: illi innocéntes, qui coegérunt ut fáceret? Nullo modo. Sed ille dixit in eum senténtiam, et jussit eum crucifigi, et quasi ipse occídit: et vos, o Judæi, occidístis. Unde occidístis? Gládio linguæ, acuístis enim linguas vestras. Et quando percussístis, nisi quando clamástis: Crucifige, cru

Ad Matutinum. R. Animam meam diléctam trádidi in manus iniquórum, et facta est mihi hæréditas mea sicut leo in silva: dedit contra me voces adversárius, dicens: Congregámini, et properáte ad devorándum illum: posuérunt me in desérto solitúdinis, et luxit super me omnis terra:* Quia non est invéntus qui me agnósceret, et fáceret bene. y. Insurrexérunt in me viri absque misericórdia, et non pepercérunt ánimæ meæ. Quia non est. Animam meam. In tertio Nocturno. Aña, Ab insurgéntibus in me líbera me. Dómine, quia occupavérunt ánimam
meam.
Psalmus 58. RIPE me de inimícis meis, Deus meus: * et ab inHEBDOM. S.
ERIP
surgéntibus in me líbera me.
Eripe me de operántibus iniquitátem:* et de viris sánguinum salva me.
Quia ecce cepérunt animam meam: irruérunt in me fortes.
Neque iníquitas mea, neque peccátum meum, Dómine:* sine iniquitáte cucúrri, et diréxi.
*
Exúrge in occursum meum, et vide: et tu, Dómine Deus virtútum, Deus Israel.
Inténde ad visitándas omnes gentes:
*
non misereáris ómnibus qui operántur iniquitátem. Converténtur ad vésperam: et famem patiéntur ut canes, * et circuíbunt civitátem.
Ecce loquéntur in. ore suo, et gládius in lábiis eórum:* 15

226
quóniam quis audívit?
meus
Et tu, Dómine, deridébis eos:* ad níhilum dedúces omnes gentes. Fortitúdinem meam ad te custódiam, quia Deus suscéptor meus es:* Deus misericórdia ejus prævéniet me. Deus osténdet mihi super inimícos meos, ne occídas eos: * nequándo obliviscantur pópuli mei. Dispérge illos in virtúte tua:* et depóne eos protéctor meus, Dómine. Delíctum oris eórum, sermónem labiórum ipsórum:* et comprehendántur in supérbia sua.
Et de execrat óne et mendácio annuntiabúntur in consummatióne:* in ira consummatiónis, et non erunt.
Et scient quia Deus dominábitur Jacob:
Feria vj. in Parasceve.
* et fínium terræ. Converténtur ad vésperam, et famem patiéntur ut canes: * et circuíbunt civitátem.
*
ipsi dispergéntur ad manducándum: si vero non fuerint saturáti, et murmurábunt.
Ego autem cantábo fortitúdinem tuam: * et exultábo mane misericórdiamtuam. Quia factus es suscéptor meus,* et refúgium meum, in die tribulatiónis meæ.
Adjútor meus tibi psallam, quia Deus suscéptor meus es: * Deus meus misericórdia mea.
Aña. Ab insurgéntibus in me líbera me, Dómine, quia occupavérunt ánimam meam.
Aña. Longe fecísti notos meos a me: tráditus sum, et non egrediébar.

Ad Matutinum.
Psalmus 87.
OMINE Deus salú227
Longe fecísti notos meos a me: posuéD meæ,*
clamávi, et nocte coram te.
Intret in conspectu tuo orátio mea:* inclína aurem tuam ad precem meam. Quia repléta est malis ánima mea:* et vita mea inférno appropinquávit. Estimátus sum cum descendéntibus in lacum:* factus sum sicut homo sine adjutório, inter mórtuos liber.
Sicut vulneráti dormiéntes in sepúlchris, quorum non es memor amplius: * et ipsi de manu tua repúlsi sunt. Posuérunt me in lacu inferióri:* in tenebrósis, et in umbra mortis. super me confirmátus est furor tuus: * et omnes fluctus tuos induxisti super
me.
tiónem tibi.
Tráditus sum, et non egrediébar:* óculi mei languérunt præ inópia. Clamávi ad te, Dómine, tota die:* expándi ad te manus
meas.
Numquid mórtuis facies mirabília:* aut médici suscitábunt, et confitebúntur tibi?
Numquid narrábit aliquis in sepúlchro misericórdiam
tuam,* et veritátem tuam in perditióne? Numquid cognoscéntur in ténebris mirabília tua,* et justítia tua in terra obliviónis?
mea
Et ego ad te, Dómine, clamávi:* et mane orátio prævéniet te. Ut quid, Dómine, repéilis
oratiónem

228
Feria vj. in Parasceve.
*
meam:
avértis fáciem tuam a me? Pauper sum ego, et in labóribus a juventúte mea:* exaltátus autem, humiliátus sum et conturbátus.
In me transiérunt iræ tuæ:* et terróres tui conturbavérunt me. Circumdedérunt me sicut aqua tota die: circumdedérunt
*
me simul. Elongásti a me amí cum et próximum: * et notos meos a miséria.
Aña. Longe fecísti notos meos a me: tráditus sum, et non egrediébar.
Aña. Captábunt in ánimam justi, et sánguinem innocéntributiónem supérbis.
Usquequo peccatóres, Dómine,* úsquequo peccatóres gloriabúntur: Effabúntur. et loquéntur iniquitátem:* loquéntur omnes, qui operántur injustítiam? Pópulum tuum, Dómine, humiliavérunt:* et hæreditatem tuam vexavérunt.
Intellígite insipiéntes in pópulo:* et stulti aliquando sápite.
tem condemnábunt. Qui plantávit auPsalmus 93,
EUS ultiónum Dó:
Víduam et ádvenam interfecérunt:* et pupíllos occidérunt. Et dixérunt: Non vidébit Dóminus,* nec intélliget Deus Jacob.
rem, non áudiet?* aut qui finxit ócu9
ultiónum líbere egit.
rat?
Exaltáre qui júdicas Qui córripit gentes, terram:* redde re- non árguet

Ad Matutinum.
qui docet hóminem sciéntiam?
Dóminus scit cogitatiónes hóminum,* quóniam vanæ sunt. Beátus homo, quem tu erudíeris, Dómine:* et de lege tua docúeris eum. Ut mítiges ei a diébus malis:* donec fodiátur peccatóri fóvea.
Quia non repéllet Dóminus plebem suam: * et hæreditátem non derelínsuam quet. Quoadúsque justítia convertátur in judí cium:* et qui juxta illam omnes qui recto sunt corde. Quis consúrget mihi advérsus malignántes? aut quis stabit mecum advérsus operántes iniquitátem?
*
229
Si dicébam: Motus est pes meus: misericórdia tua, Dómine, adjuvábat me. Secúndum multitúdinem dolórum meórum in corde meo: consolatiónes tuæ lætificavérunt ánimam meam.
*
Nisi quia Dóminus adjúvit me:* paulo minus habitásset in inférno anima mea.
Numquid adhæret tibi sedes iniquitátis* qui fingis labórem in præcépto? ( aptábunt in ánimam justi:* et sánguinem innocéntem condemnábunt. Et factus est mihi Dóminus in refúgium:* et Deus meus in adjutórium spei meæ.
t reddet illis iniquitátem ipsórum; et in malítia eórum dispérdet eos:* dispérdet illos Dóminus Deus noster. Aña, Captábunt in ánimam justi, et sánguinem innocéntem conderanábunt. f. Locúti sunt ad

230
vérsum me lingua dolósa.. Et sermónibus ódii circumdedérunt me, et expugnavérunt me gratis. Pater noster, Becreto. of
Feria vj. in Parasceve.
De Epístola beáti Pauli Apóstoli ad Hebræos. Lectio vij. C. 4. et 5.
ESTINEMUS íngrebis sermo. Habéntes ergo Pontíficem magnum, qui penetrávit coelos Jesum Fílium Dei: teneámus confessiónem. Non enim habémus Pontíficem, qui non possit cómpati infirmitátibus nostris: tentátum autem per ómnia pro similitúdine
peccáto.
quiem ut ne in
idípsum quis íncidat, Tradidérunt me incredulitátis exémplum. Vivus est enim sermo Dei, et éfficax, et penetrabílior omni gládio ancípiti: et pertingens usque ad divisiónem ánimæ ac spíritus, compágum quoque ac medullárum, et discrétor cogitatiónum et intentiónum cordis. Et non est ulla creatúra invisíbilis in
in manus impiórum, et inter iníquos projecérunt me, et non pepercérunt ánimæ meæ: congregáti sunt advérsum me fortes:* Et sicut gigántes stetérunt contra me., Aliéni insurrexérunt advérsum me, et fortes quæsiérunt ánimam meam. Et.
ectio viij. DEAMUS ergo cum
conspectu ejus: óm- A fiducia ad thronia autem nuda et apérta sunt óculis ejus, ad quem nonum grátiæ: ut misericórdiam consequámur, et grátiam

Ad Matutinum.
inveniámus in auxílio opportúno. Omnis namque Póntifex ex homínibus assúmptus, pro homínibus constitúitur in iis quæ sunt ad Deum, ut ófferat dona et sacrifícia pro peccátis: qui condolére possit iis qui ignórant et er rant quóniam et ipse circúmdatus est infirmitate: et proptérea debet, quemádmodum pro pópulo, ita étiam et pro semetípso offérre pro peccátis. Jesum trádidit impius summis princípibus sacerdótum, et senióribus pópuli: Petrus autem sequebátur eum a longe, ut vidéret finem. f. Adduxérunt autem eum ad Cáipham príncipem Sacerdótum, ubi Seribæ et Pharisæi convénerant. Petrus autem.
231
Lectio ix. EC quisquam suet
rem, sed qui vocátur a Deo tamquam Aaron. Sic et Christus non semetipsu clarificávit ut Póntifex fíeret: sed qui locutus est ad eum: Fílius meus es tu, ego hódie génui te. Quemádmodum in alio loco dicit: Tu es sacérdos in ætérnum secúndum órdinem Melchisedech. Qui in diébus carnis suæ preces supplicationésque ad eum, qui possit illum salvum fácere a morte, cum clamóre válido et lacrymis ófferens, exaudítus est pro sua reveréntia. Et esset quidem cum Fílius Dei, dídicit ex iis quæ passus est, obediéntiam: et consummátus, factus est ómnibus obtemperántibus si

Feria vj. in Parasceve.
232
bi, causa salútis ætérnæ, appellátus a Deo Póntifex juxta órdinem Melchisedech.
exáudi me in tua justítia.
Et non intres in judícium cum servo tuo:* quia non justificábitur in conspéctu tuo omnis vivens.
Quia persecutus est inimicus ánimam meam:* humiliávit in terra vitam meam. Collocávit me in obscúris sicut mórtuos sæculi:* et anxiátus est super me spíritus meus, in me turbátum est cor meum.
AD LAUDES. Aña. Próprio Fílio suo non pepércit Deus, sed pro nobis ómnibus trádidit illum. Ps. Miserére mei. 26. Aña. Anxiátus est super me spíritus meus, in me turbátum est cor meum. Psalmus 142. exáudi
Memor fui diérum antiquórum, meditátus sum in ómnibus opéribus tuis: * in factis mánuum tuárum meditábar. Expándi manus meas ad te:* ánima mea sicut terra sine aqua tibi.
Dorationem meam, velóciter exáudi me,
áuribus pércipe obsecratiónem meam in veritáte tua,*
R. Caligavérunt óculi mei a fletu meo: quia elongatus est a me, qui consolabátur me. Vidéte
omnes pópuli,* Si est dolor símilis sicut dolor meus.. O vos omnes qui transítis per viam, atténdite et vidéte, Si. Caligavérunt.
Dómine:* defécit spíritus meus.
Non avértas fáciem

Ad Laudes.
233
tuam a me:* et Aña. Anxiátus est símilis ero descendéntibus in lacum. Audítam fac mihi mane misericórdiam tuam:* quia in te sperávi.
Notam fac mihi viam, in qua ámbulem: * quia ad te levávi ánimam mesuper me spíritus meus, in me turbátum est cor meum. Aña, Ait latro ad latrónem: Nos quidem digna factis recípimus, hic autem quid fecit? Meménto mei, Dómine, dum véneris in regnum tuum. Psalm. Deus, Deus meus.29. Aña. Cum conturbáta fuerit ánima mea, Dómine, misericórdiæ memor eris. Canticum Habacue. Cap. 3.
OMINE, audívi auD'a ditiónem tuam, * et tímui. Dómine, opus tuum* in médio annórum vivífica illud.
am.
Eripe me de inimícis meis, Dómine, ad te confúgi: doce me fácere voluntátem tuam, quia Deus meus es tu. Spíritus tuus bonus dedúcet me in terram rectam: propter nomen tuum, Dómine, vivificábis me in æquitáte tua. Edúces de tribulatióne ánimam meam:
*
In médio annórum * et in misericórdia notum facies:* cum irátus fúeris, misericórdia recordáberis.
tua dispérdes inimícos meos.
Et perdes omnes qui tríbulant ánimam meam: quóniam servus tuus
*
Deus ab Austro véniet,* et sanctus de monte Pharan: Opéruit coelos glória
ego sum.

234
ejus:* et laudis ejus plena est terra.
Feria vj. in Parasceve.
Splendor eius ut lux erit:* córnua in mánibus ejus. Ibi abscóndita est fortitúdo ejus* ante fáciem ejus ibit
:
mors.
Et egrediétur diábolus ante pedes ejus* stetit, et mensus est terram. A spéxit, et dissólvit gentes.* et contríti sunt montes sæculi.
Incurváti sunt colles mundi,* ab itinéribus æternitátis ejus.
Pro iniquitáte vidi tentória Ethiópiæ: * turbabúntur pelles terræ Madian. Numquid in flumínibus irátus es, Dómine?* aut in flumínibus furor tuus? vel in mari indignátio tua?
Qui ascéndes super equos tuos:* et
quadrígæ tuæ salvátio.
Súscitans suscitábis arcum tuum:* juraménta tríbubus, quæ locútus es. Flúvios scindes terræ: vidérunt te, et doluérunt montes: * gurges aquárum tránsiit.
Dedit abyssus vocem suam:* altitúdo manus suas levávit.
Sol et luna stetérunt in habitáculo suo, * in luce sagittárum tuárum, ibunt in splendóre fulgurántis hastæ tuæ. In frémitu conculcábis terram:* in furóre obstupefacies gentes.
Egréssus es in salútem pópuli tui. * in salutem cum Christo tuo: Percussísti caput de domo ímpii* denudásti fundaméntum ejus usque ad collum.

Maledixísti sceptris ejus, cápiti bellatórum ejus,* veniéntibus ut turbo ad dispergéndum me. Exultátio eórum sicut ejus, qui dévorat páuperem in abscóndito.
*
Ad Laudes.
Viam fecisti in mari equis tuis,* in luto aquárum multárum. Audívi, et conturbátus est venter meus:* a voce contremuérunt lábia
mea.
Ingrediatur putrédo in óssibus
meis, et subter me scáteat.
235
arméntum in præsépibus.
*
E go autem in Dómino gaudébo: et exultábo in Deo Jesu meo.
Deus Dóminus fortitúdo mea:* et ponet pedes meos quasi cervórum. Et
super excélsa mea dedúcet me victor* in psalmis canéntem.
*
It requiéscam in die tribulatiónis:* ut ascéndam ad pópulum accínctum nostrum. Ficus enim non florébit:* et non erit germen in víneis. Mentiétur opus olívæ:* et arva non áfferent cibum. A bscindétur de ovíli pecus: et non erit
Aña. Cum conturbáta fúerit ánima mimea, Dómine, memor sericórdiæ
eris.
Ana. Meménto mei, Dómine, dum véin regnum neris tuum. Ps. Laudáte Dóminum de cælis. 32.
f. Collocávit me in obscúris. R. Sicut mórtuos sæculi.
causam
Ad Benedictus Aña. Posuérunt super caput ejus ipsíus scriptam, Jesus Nazarénus, Rex Judæórum.

Feria vj. in
Deinde dicitur flexis genibus v. Christus factus est pro nobis obédiens usque ad mortem, mortem autem crucis, et dicitur secreto, Pater noster, Postea Ps. Miserére, et Oratio. Réspice, ut supra. 187.
Ad Primam, Tertiam, Sextam, et Nonam, ut supra Feria v. in Coena Domini. 189. sed in fine. Christus factus est pro nobis obédiens usque ad mortem, additur,
mortem autem crucis.
AD OFFICIUM
DIVINUM.
Statio ad S. Crucem in Jerusalem.
F cerdos et mini- bit nos INITA Nona, Sastri induti paramentis nigri coloris, sine luminaribus et incenso procedunt ad Altare: et ante illud prostrati ali236
Parasceve.
quamdiu orant. Interim Acolythi unam tantum tobaleam
extendunt super altare. Sacerdos cum ministris facta oratione ascendit ad Altare, et osculatur illud in medio: deinde Lector accedit ad legendum Prophetiam in loco ubi legitur Epistola, et incipit eam sine titulo: quam etiam Sacerdos legit submissa voce apud Altare in cornu Epistole,
Osee Cap. 6.
Hnus: in tribulatióne sua mane consúrgent ad me: Veníte, et revertámur ad Dóminum: quia ipse cepit, et sanápercútiet, et curábit nos. Vivi. ficábit nos post duos dies in die tértia suscitábit nos, et vivémus in conspéctu ejus. Sciémus.

Ad Officium Divinum.
237
sequemúrque, ut pinquáverint anni cognoscamus Dóminum: quasi dilúculum præparátus est egréssus ejus, et véniet quasi imber nobis temporáneus, et serótinus terræ. Quid faciam tibi Ephraim? Quid fáciam tibi Juda? Misericórdia vestra
cognoscéris: dum advénerit tempus, ostendéris. y. In eo, dum conturbáta fúerit ánima mea: in ira misericórdiæ memor eris.. Deus a Líbano véniet, et sanctus de monte umbróso et condénso. y. Opéruit colos majéstas ejus: et laudis ejus plena est terra.
quasi nubes matutína, et quasi ros mane pertránsiens. Propter hoc dolávi in Prophétis, et occídi eos in verbis oris mei et judícia tua quasi lux egrediéntur. Quia misericórdiam vólui, et non sacrifícium, et sciéntiam plus quam holocáuDei
sta.
Tractus, Habac. 3. Dómine, audívi audítum tuum, et tímui: considerávi ópera
tua, et expávi. f. In médio duórum animálium innotescéris: dum approFinito Tractu, Sacerdos in cornu Epistolæ dicit: Orémus. Diaconus Flectámus génua, et Subdiaconus Leváte.
Oratio.
reátus sui JuDdas' EUS, a quo
poenam, et confessiónis suæ latro præmium sumpsit: concéde nobis tuæ propitiatiónis efféctum; ut, sicut in passióne sua Jesus Christus Dóminus noster divérsa utrísque íntulit stipéndia me

Feria vj. in Parasceve.
238
ritórum; ita nobis, abláto vetustátis erróre, resurrectiónis suæ grátiam largiátur. Qui tecum vivit et regnat.
Subdiaconus in tono Epistolæ similiter sine titulo cantat sequentem Lectionem.
I'Di
Exodi 12. diébus illis: Dixit Dóminus ad Moysen et Aaron in terra Egypti: Mensis iste, vobis princípium ménsium: primus erit in ménsibus anni. Loquímini ad univérsum cœtum filiórum Israel, et dícite eis: Décima die mensis hujus tollat unusquísque agnum per famílias et domos suas. Sin autem minor est númerus ut sufficere possit ad vescéndum agnum, assúmet vicínum suum, qui junctus est dómui suæ, juxta
númerum animárū quæ sufficere possunt ad esum agni. Erit autem agnus absque mácula, másculus, annículus: juxta quem ritum tollétis et hædum. Et servábitis usque ad quartamdécimam diem mensis hujus immolabítque eum univérsa multitúdo filiórum
eum
Israel ad vésperam. Et sument de sánguine ejus, ac ponent super utrúmque postem, et in superlimináribus domórum, in quibus cómedent illum. Et edent carnes nocte illa assas igni, et ázymos panes cum lactúcis agréstibus. Non comedétis ex eo crudum quid, nec coctum aqua, sed tantum assum igni: caput cum pédibus ejus et intestínis vorábitis. Nec remanébit quidquam ex

Ad Officium Divinum. Si eo usque mane quid resíduum fúerit, igne comburétis. Sic autem comedétis illum: Renes vestros accingétis, et calceaménta habébitis in pédibus: tenéntes báculos in mánibus, et comedétis festinánter: est enim phase( id est tránsitus) Dómini.
Tractus. Ps. 139. Eripe me, Dómine, ab hómine malo: a viro iníquo líbera me. y.Qui cogitavérunt malítias in corde, tota die constituébant prælia. Acuérunt
F.
239
mihi. y. Et funes extendérunt in láqueum pédibus meis: juxta iter scándalum posuérunt mihi. y. Dixi Dómino: Deus meus es tu: exáudi, Dómine, vocem oratiónis meæ. y.Dómine, Dómine virtus salutis meæ, obúmbra caput meum in die belli. y. Ne tradas me a desidério meo peccatóri: cogitavérunt advérsus me: ne derelínquas me ne umquam exalténtur..Caput circúitus eórum: labor labiórum ipsórum opériet eos. f. Verúmtamen justi confitebúntur nómini tuo: et habitábunt recti cum vultu tuo.
"
linguas suas sicut serpéntis, venénum áspidum sub lábiis eórum. f. Custódi me, Dómine, de manu peccatóris: et ab homínibus iníquis líbera me. Qui cogitavérunt supplantáre gressus meos abscondérunt supérbi láqueum
f.
Finito Tractu, dicitur Passio super nudum pulpitum: quam Celebrans subnissa voce legit in cornu Epistolæ.

Feria vj. in Parasceve.
240
Pássio Dómini nostri Jesu Christi Joánsecúndum nem. Cap. 18. N illo témpore: Egréssus est Jesus cum discípulis suis trans torréntem Cedron, ubi erat hortus, in quem introívit ipse, et discípuli ejus. Sciébat autem et Judas, qui tradébat eum, locum: quia frequénter Jesus convénerat illuc cum discípulis suis. Judas ergo cum accepísset cohórtem, et a pontifícibus et Pharisæis minístros, venit illuc cum latérnis, et fácibus, et armis. Jesus ítaque sciens ómnia quæ ventúra erant super eum, procéssit, et dixit eis: Quem quæritis? e Respondérunt ei: s Jesum Nazarénum. e Dicit eis Jesus: Ego sum. c Stabat autem et Judas, qui
tradébat eum, cum ipsis. Ut ergo dixit eis: Ego sum; abiérunt retrorsum, et cecidérunt in terram. Iterum ergo interrogávit eos: Quem quæritis? e Illi autem dixérunt: s Jesum Nazarénum. c Respóndit Jesus:
Dixi vobis, quia ego sum: si ergo me quæritis, sínite hos abíre. e Ut implerétur sermo, quem dixit: Quia quos dedísti mihi, non pérdidi ex eis quemquam. Simon ergo Petrus habens gládium edúxit eum: et percússit Pontíficis servum: et abscídit aurículam ejus déxteram. Erat autem nomen servo Malchus. Dixit ergo Jesus Petro: Mitte gladium tuum in vagínam. Cálicem, quem dedit mihi Pater, non bibam illum? ec Cohors ergo,

Ad Officium Divinum.
24
et tribúnus, et mi- s Non sum. c Stanístri
Judæórum
bant autem servi et minístri ad prunas, quia frigus erat, et calefaciébant se: erat autem cum eis et Petrus stans, et calefaciens se. Póntifex ergo interrogávit Jesum de discípulis suis, et de doctrina ejus. Respóndit ei Jesus:
Ego palam locútus sum mundo: ego semper dócui in synagóga, et in templo, quo omnes Judæi convéniunt: et in occúlto locútus sum nihil. Quid me intérrogas? intérroga eos, qui audiérunt quid locútus sim ipsis: ecce hi sciunt, quæ díxerim ego. c Hæc autem cum dixisset, unus assístens ministródedit álapam Jesu, dicens: s Sic respóndes Pontífici? e Respóndit ei Jesus: Si male lo16
comprehendéruntJesum, et ligavérunt eum: et adduxérunt eum ad Annam primum, erat enim socer Cáiphæ, qui erat Póntifex anni illíus. Erat autem Cáiphas qui consilium déderat Judæis: Quia éxpedit unum hóminem mori pro pópulo. Sequebátur autem Jesum Simon Petrus, et álius discípulus. Discípulus autem ille erat notus Pontífici, et introívit cum Jesu in átrium Pontíficis. Petrus autem stabat ad óstium foris. Exí vit ergo discípulus álius, qui erat notus Pontifici, et dixit ostiáriæ, et introdúxit Petrum. Dicit ergo Petro ancilla rum ostiária: 8 Numquid et tu ex discípulis es hóminis istíus? c Dicit ille:
HEBDOM. S.

Feria vj. in Parasceve.
242
cútus sum, testimónium perhibe de malo: si autem bene, quid me cædis? c Et misit eum Annas ligátum ad Cáipham Pontíficem. Erat au tem Simon Petrus stans, et calefaciens se. Dixérunt ergo ei: s Numquid et tu ex discípulis ejus es? c Negávit ille, et dixits Non sum. c Dicit ei unus ex servis Pontíficis, cognátus ejus, cujus abscídit Petrus aurículam: s Nonne ego te vidi in horto cum illo? c Iterum ergo negávit Petrus: et statim gallus cantávit. Addúcunt ergo Jesum a Caipha in prætórium. Erat autem mane: et ipsi non introiérunt in prætórium, ut non contaminaréntur sed ut manducárent Pascha. Exívit ergo Pilátus ad eos foras, et dixit: s Quam ac9
cusatiónem affértis advérsus hóminem hunc? e Respondérunt et dixérunt ei: s Si non esset hic male. factor, non tibi tradidissémus eum. c Dixit ergo eis Pilátus: s Accípite eum vos, et secúndum legem vestram judicáte eum. c Dixérunt ergo ei Judæi: s Nobis non licet interfícere quemquam. c Ut sermo Jesu implerétur, quem dixit: signíficans qua morte esset moritúrus. Introívit ergo íterum in prætórium Pilátus, et vocávit Jesum, et dixit eis Tu es Rex Judæórum? e Respóndit Jesus: A temetípso hoc dicis, an álii dixérunt tibi de me? e Respóndit Pilátus s Numquid ego Judæus sum? Gens tua, et Pontífices tradidéruntte mihi: quid fecí

Ad Officium Divinum.
243
sti? e Respóndit Je- tam vobis Regem
sus:
eum.
Regnum meum non est de hoc mundo. Si ex hoc mundo esset regnum meum, minístri mei útique decertarent ut non traderer Judæis nunc autem regnum meum non est hine.c Dixit ítaque ei Pilátus: s Ergo Rex es tu? e Respóndit Jesus: Tu dicis quia Rex sum ego. Ego in hoe natus sum, et ad hoc veni in mundum, ut testimóniu perhibeam veritáti: omnis qui est ex veritáte, audit vocem meam. e Dixit ei Pilátus: s Quid est véritas? c Et cum hoc dixísset, íterum exívit ad Judæos, et dicit eiss Ego nullam invénio in eo causam. Est autem consuetúdo vobis, ut unum dimíttam
Judæórum? c Clamavérunt ergo rursum omnes, dicéntes: s Non hune, sed Barábbam. c Erat autem Barábbas latro. Tunc ergo apprehéndit Pilátus Jesum, et flagellávit. Et mílites plecténtes corónam de spinis imposuérunt capiti ejus: et veste purpúrea circumdedérunt Et veniébant ad eum, et dicébant: s Ave Rex Judæórum. c Et dabant ei álapas. Exívit ergo íterum Pilátus foras, et dicit eis: s Ecce addúco vobis foras, ut cognoscátis quia nullam invénio in eo causam. e( Exívit ergo Jesus portans corónam spíneam, et purpúreum vestiméntum.) Et dicit eis: s Ecce homo. c Cum ergo vobis in Pascha: vidíssent eum Ponvultis ergo dimít- tífices et minístri,
eum

244
Feria vj. in Parasceve.
clamábant, dicéntes: 8 Crucifige, crucifige eum. e Dicit eis Pilátus: S Accípite eum vos, et crucifigite: ego enim non invénio in eo causam. c Respondérunt ei Judæis Nos legem habémus, et secúndum legem debet mori, quia Fílium Dei se fecit. c Cum ergo audísset Pilátus hunc sermónem, magis tímuit. Et ingréssus est prætórium iterum: et dixit ad Jesum: s Unde es tu? c Jesus autem respónsum non dedit ei. Dicit ergo ei Pilátus: s Mihi non lóqueris? nescis quia potestátem hábeo crucifígere te, et potestátem hábeo dimíttere te? e Respóndit Jesus: Non habéres potestatem
advérsum me ullam, nisi tibi datum esset désuper. Proptérea qui me tradidit tibi, majus peccatum habet. c Et exínde quærébat Pilátus dimittere eum. Judæi autem clamábant dicéntes: s Si hunc dimittis, non es amicus Cæsari. Omnis enim qui se regem facit, contradícit Cæsari. e Pilátus autem cum audísset hos sermónes, addúxit foras Jesum, et sedit pro tribunáli, in loco qui dícitur Lithóstrotos, Hebráice autem Gábbatha. Erat autem Parascéve Paschæ, hora quasi sexta, et dicit Judæis: s Ecce Rex vester. c Illi autem clamábant: s Tolle, tolle, crucifíge eum. e Dicit eis Pilátus: s Regem vestram crucifigam? eRespondérunt Pontífices: 8 Non habémus regem, nisi Cæsarem. c Tunc ergo trádidit eis illum ut

Ad Officium Divinum.
245
crucifigerétur. Sus- Quod scripsi, scricepérunt autem Je- psi. c Milites ergo, crucifixissent sum, et eduxérunt. Et bájulans sibi crucem, exívit in eum, qui dícitur Calváriæ, locum, Hebráice autem Gólgotha: ubi crucifixérunt eum, et cum eo álios duos, hinc et hinc, médium autem Jesum. Scripsit autem et títulum Pilátus: et pósuit super cruErat autem scriptum: Jesus Nazarénus, Rex Judæórum. Hunc ergo títulum multi Judæórum legérunt: quia prope civitátem erat locus, ubi crucifixus est Jesus. Et erat scriptum Hebráice, Græce, et Latíne. Dicébant ergo Piláto Pontífices
cem.
cum
eum, accepérunt vestiménta ejus( et fecérunt quatuor partes: unicuíque míliti partem) et túniErat autem túnica inconsútilis, contéxta désuper
cam.
per totum. Dixérunt ergo ad invicem: s Non scindámus eam, sed sortiámur de illa cujus sit. c Ut Seriptúra implerétur, dicens: Partíti sunt vestiménta mea sibi: et in vestem meam misérunt sortem. Et milites quidem hac fecérunt. Stabant autem juxta crucem Jesu mater ejus, et matris ejus María Cléophæ, et María Magdaléne. Judæórum: Noli Cum vidísset ergo scríbere, Rex Judæórum: sed quia ipse dixit: Rex sum Judæórum. c Respóndit Pilátus:
soror
Jesus matrem, et discípulum stantem, quem diligébat, dicit matri suæ: Múlier, ecce fílius

246
num.
tuus. c Deínde dicit discípulo: Ecce mater tua. c Et ex illa hora accépit eam discípulus in sua. Póstea sciens Jesus quia ómnia consummáta sunt, ut consummarétur Scriptúra, dixit: Sítio. c Vas ergo erat pósitum acéto pleIlli autem spóngiam plenam acéto, hyssópo circumponentes, obtulérunt ori ejus. Cum ergo accepísset Jesus acétum, dixit: Consummátum est. c Et inclinato cápite trádidit spíritum.( Hic ge nuflectitur, et pausatur aliquantulum.) Judæi ergo( quóniam Parascéve erat) ut non remanérent in cruce córpora Sábbato( erat enim magnus dies ille Sábbati) rogavérunt Pilátum ut frangeréntur eórum crura, et
Feria vj. in Parasceve.
tolleréntur. Venérunt ergo milites: et primi quidem fregérunt crura, et altérius qui crucifixus est cum eo. Ad Jesum autem cum veníssent, ut vidérunt eum am mórtuum, non fregérunt ejus crura: sed unus mílitum láncea latus ejus apéruit, et contínuo exívit sanguis et aqua. Et qui vidit, testimónium perhíbuit: et verum est testimóniu ejus. Et ille scit quia vera dicit: ut et vos credátis. Facta sunt enim hæc, ut Scriptúra implerétur Os non comminuétis ex eo. Et iterum ália Scriptura dicit: Vidébunt in quem transfixérunt.
Quod sequitur, logitur in toto Evan gelii: et dicitur, Munda cor meum, Sed non petitur benedictio, et non de

Ad Officium Divinum.
247
feruntur luminaria, quam pósitus erat. neque incensum, et Celebrans in fine osculatur liIbi ergo propter Parascéven Judæórum, quia juxta erat monuméntum, posuérunt Jesum. Deinde
Sacerdos
stans in cornu Epistolæ, incipit absolute junctis manibus: dilectísnon brum.
hæc autem
Progávit Pilátum Joseph ab Arimathæa( eo quod esset discípulus Jesu, occúltus autem propter metum JudæóREMUS,
rum, ut tolleret Osimi nobis, pro
Ecclésia sancta Dei: ut eam Deus et Dóminus noster pacificáre, adunáre, et custodíre dignétur toto orbe terrárum: subjíciens ei principátus, et potestátes: detque nobis quiétam et tranquillam vitam degénglorificare tibus, Deum Patrem omnipoténtem.
Orémus. Diaconus. Flectámus géSubdiaconus. nua. B. Leváte.
Oratio cantatur in tono feriali Oratioextensis nis Missæ,
corpus Jesu. Et permísit Pilátus. Venit ergo, et tulit corpus Jesu. Venit autem et Nicodémus, qui vénerat ad Jesum nocte primum, ferens mixtúram myrrhæ et áloes, quasi libras centum. Accepérunt ergo corpus Jesu, et ligavérunt illud línteis cum aromátibus, sicut mos est Judæis sepelíre. Erat autem in loco, ubi crucifixus est, hortus: et in horto monuméntum novum, in quo nondum quis

218
manibus. Et hic modus servatur in subsequentibus.
Feria vj. in Parasceve.
0N
MNIFOTENS sempitérne Deus, qui glóriam tuam omnibus in Christo géntibus revelásti: custódi ópera misericórdia tuæ: ut Ecclésia tua toto orbe diffúsa, stábili fide in confessióne tui
REMUS et
Per eúmdem Dómi- Onibus Episcopis,
num nostrum. R. Amen.
0²
REMUS et pro beatíssimo Papa nostro N. ut Deus et Dóminus noster, qui elégit eum in órdine Episcopátus, salvum atque incólumem custódiat Ecclésiæ suæ sanctæ, ad regéndum pópulum sanctum Dei.
Orémus. Flectámus génua. R. Leváte.
vérsa fundántur réspice propítius ad preces nostras, et eléctum nobis Antístitem tua pietáte consérva: ut christiána plebs, quæ te gubernátur auctóre, sub tanto Pontífice, credulitátis suæ méritis augeátur. Per Dóminum. R. Amen.
MNIPOTENS Sempitérne Deus, cujus judício uniPresbyteris, Diacónibus, Subdiacónibus, acóly this, exorcístis, lectóribus, ostiáriis, confessóribus, virgínibus, víduis, et pro omni pópulo sancto Dei. Orémus.
Fectámus génua. B. Leváte.
MNIPOTENS semOpitérne Deus, cutotum
jus spíritu corpus Ecclésiæ sanctificátur et régitur: exáudi nos pro univérsis ordínibus supplicántes: ut

Ad Officium
grátiæ tuæ múnere, ab ómnibus tibi grádibus fidéliter serviátur. Per Dóminum. R. Amen.
et
Christianíssimo
( Si non est coronatus, dicatur, elécto Imperatóre) Imperatóre nostro N. ut Deus et Dóminus noster súbditas illi fáciat omnes bárbaras natiónes ad nostram perpétuam
pacem.
Divinum.
249
OREMU
REMUS et pro catechúmenis nostris: ut Deus et Dóminus noster adapériat aures præcordiórum januámque miseriOrémus. Flectámus génua.. Leváte.
córdiæ; ut per lavácrum
regeneratiónis accépta reómnium missióne peccatórum, et ipsi inveniantur in Christo Jesu Dómino nostro.
Orémus. Hectámus génua. B. Leváte.
O
MNIPOTENS sempitérne Deus, qui Ecclésiam tuam nova semper prole focúndas: auge fidem et intellectum catechúmenis stris: ut renáti fonte baptísmatis, adoptiónis tuæ filiis aggregéntur. Per Dóminum nostrum. R'.
noOpitérne Deus, in MNIPOTENS semcujus manu sunt ómnium potestates, et ómnium jura regnórum réspice ad Románum benígnus impérium: ut gentes, quæ in sua feritáte confidunt, poténtiæ tuæ déxtera Amen.
Dóminum nostrum. Osimi nobis, DeR.Amen.
um Patrem omni

250
Feria vj. in Parasceve.
poténtem, ut cunctis mundum purget erróribus morbos áuferat: famem depéllat: apériat cárceres: víncula dissólvat peregrinántibus réditum, infirmántibus
sanitáribus univérsis: et ad sanctam Matrem Ecclésiam Cathólicam atque Apostólicam revocare dignétur.
Orémus. F'lectámus génua.. Leváte.
Orémus Flectámus génua. B. Leváte.
tem
MNIPOTENS semportum salutis in- OMNI pitérne Deus,
dúlgeat.
qui salvas omnes, et néminem vis períre: réspice ad ánimas diabólica frauut de decéptas: omni hærética pravitáte depósita, errántium corda resipíscant; et ad veritátis tuæ rédeant unitátem. Per Dóminum nostrum Jesum Christum. y. Amen.
MNIPOTENS sem0 pitérne Deus,
mostórum consolátio, laborántium fortitúdo: pervéniant ad te preces de quacúmque tribulatióne clamántium; ut omnes sibi in necessitátibus suis misericórdiam tuam
deant adfuisse. Perfidis Judæis: ut REMUS et pro
Dóminum nostrum. Deus et Dóminus R. Amen.
0¹
REMUS et pro hæréticis et schismáticis: ut Deus et Dóminus noster éruat eos ab errónoster auferat velácórdibus men de eórum; ut et ipsi agnóscant Jesum Christum Dóminum nostrum. Non
re

spondetur
sed tur:
Ad Officium
Amen. statim dici251
MNIPOTENS semDeus,
Orémus.
Flectámus génua. R. Leváte.
Divinum,
qui non mortem pecvitam
MNIPOTENS
Opiterne Deus, semperinquíris: súsqui étiam Judáicam perfídiam a tua misericórdia non repéllis exáudi preces nostras, quas pro illíus pópuli obcæcatióne deférimus; ut, ágnita veritátis tuæ luce, quæ Christus est, a suis ténebris eruántur. Per eúmdem Dóminum nostrum. R. Amen.
REMUS et pro pacipe propítius oratiónem nostram: et líbera eos ab idolórum cultúra: et ággrega Ecclésiæ tuæ sanctæ, ad laudem et glóriam nóminis tui. Per Dóminum nostrum. R. Amen. 1 Completis Orationibus Sacerdos deposita casula accedit ad cornu Epistolæ, et ibi in posteriori parte anguli Altaris accipit a Diacono Crucem jam in Altari præparatam quam versa facie ad populum a summitate parum incidiscooperit, piens solus Añam Ecce lignum Crucis. Ac deinceps in reliquis juvatur in ministris cantu ad Veníte adorémus.Choro auomnípotens auferat iniquitátem a córdibus eórum: ut, relíctis idólis suis, convertántur ad Deum vivum et verum, et únicum Filium ejus Jesum Christum Deum et Dóminum nostrum.
usque

252
Feria vj. in Parasceve.
tem cantante, Vení- ad locum ante Alte adorémus, omnes tare præparatum, et se prosternunt, genuflexus ibidem cepto Celebrante. Deinde
exeam locat: mox depositis calceamentis, accedit ad adorandam Crucem, ter genua flectens antequam eam deosculetur. Hoc facto re vertitur, et accipit ealceamenta, et casulam. Postmodum ministri Altaris, deinde alii clerici et laici, bini et bini, ter genibus flexis. ut dictum est, Crucem adorant. Interim, dum fit adoratio Crucis, cantantur improperia, et alia quæ sequuntur, vel omnia, vel pars eorum, prout multitudo adorantium vel paucitas requirit, hoc modo.
Duo cantores in medio chori cantant f. Pópule usque ad Agios o Theos.
meus
9
y. Pópule meus,
procedit
ad anteriorem partem anguli ejusdem cornu Epistolæ: et discooperiens brachium dextrum Crucis, elevansque eam paulisper, altius quam primo, incipit, Ecce lignum Crucis, aliis cantantibus, et adorantibus ut supra.
Deinde Sacerdos procedit ad medium Altaris et discooperiens Crucem totaliter, ac elevans eam, tertio altius incipit, Ecce lignum Crucis, aliis cantantibus, et adorantibus, ut supra.
Ecce lignum Crucis, in quo salus mundi pepéndit. Chorus B. Veníte adorémus.
Postea
Sacerdos
solus portat crucem

Ad Officium Divinum.
quid feci tibi? aut in quo contristávi te? respónde mihi. f. Quia edúxi te de terra Egypti: parásti crucem Salvatóri tuo.
Unus chorus cantat, Agios o Theos. Alius chorus respondet Sanctus Deus.
Primus chorus. Agios íschyros.
Secundus chorus.
Sanctus fortis. Primus chorus. Agios a thánatos eléison imas.
Secundus chorus. Sanctus immortális miserére nobis.
Postea duo de secundo choro: cantant. Quia edúxi te per desértum quadragínta annis: et manna cibávi te, et introdúxi te in terram satis bonam, parásti crucem Salvatóri tuo.
253
Theos, etc. Sanctus Deus, etc. ita tamen ut primus chorus semper repetat, Agios.
Chori respondent alternatim, Agios o
Deinde duo de primo choro cantant f. Quid ultra débui facere tibi, et non feci? Ego quidem plantávi te víneam meam speciosíssimam; et tu facta es mihi nimis amára: acéto namque sitim meam potásti: et láncea perforásti latus Salvatóri tuo.
Item chori alternatim respondent, Agios o Theos. Sanctus Deus, etc.
1Versus sequentis improperii a duobus cantoribus alternatim cantantur, utroque choro simul repetente post quemlibet versum. Pópule meus, usque ad: Quia edúxi te de terra Egypti. Duo de secundo choro cantant f. Ego

Feria vj. in Parasceve.
254
et
propter te flagellávi Egyptum cum primogénitis suis tu me flagellátum tradidísti. Chorus repetit, Pópule meus, quid feci tibi? aut in quo contristávi te? respónde mihi.
Duo de primo choro. y. Ego edúxi te de Egypto, demérso Pharaóne in mare Rubrum et tu me tradidísti princípibus sacerdótum. Chorus. Pópule meus, quid feci tibi? aut in quo contristávi te? respónde mihi.
Duo de secundo choro y. Ego ante te apérui mare: et tu aperuísti láncea latus meum.
Chorus.
Pópule meus, quid feci tibi? aut in quo contristávi te? respónde mihi.
Duo de primo choro. f. Ego ante te
præívi in colúmna nubis: et tu me duxísti ad prætórium Piláti. Chorus. meus, quid feci tibi? aut in quo contristávi te? respónde mihi.
Pópule
Duo de secundo choro.. Ego te pavi manna per desértum: et tu me cecidísti álapis et flagéllis.
Chorus. Pópule meus, quid feci tibi? aut in quo contristávi te? respónde mihi.
Duo de primo choro. f. Ego te potávi aqua salútis de petra: et tu me potásti felle et acéto.
Chorus. Pópule meus, quid feci tibi? aut in quo contristávi te? respónde mihi.
Duo de secundo choro.. Ego propter te Chananæó

Ad Officium Divinum.
255
rum reges percússi: ctiónem tuam lauet tu dámus, et glorificámus: ecce enim propter lignum venit gaudium in univérso mundo.
percussísti arúndine caput meu. Chorus. Pópule meus, quid feci tibi? aut in quo contristávi te? respónde mihi.
Duo de primo choro. f. Ego dedi tibi sceptrum regále: et tu dedísti cápiti meo spíneam corónam.
Chorus. Pópule meus, quid feci tibi? aut in quo contristávi te? respónde mihi.
Duo de secundo choro.. Ego te exaltávi magna virtúte: et tu me suspendísti in patíbulo crucis.
:
Psalmus. Deus misereátur nostri, et benedícat nobis illúminet suum super nos, et misereátur nostri.
vultum
meus, quid feci tibi? aut in quo contristávi te? respónde mihi.
Et repetitur immediate Aña. Crucem tuam.
Postea cantatur f. Crux fidélis, cum Hymno. Pange lingua gloriósi, et post quemlibet ejus versum repetitur, Crux fidélis, vel Dulce lignum, eo modo quo inferius notatur.
Chorus. Pópule Crux fidélis, inter
arbor
una
omnes nóbilis: nulla silva talem profert, fronde, flore, gérmine. Deinde cantatur Dulce lignum, dulcommuniter Aña. ces clavos, dulce Crucem tuam adorámus, Dómine: et
pondus sústinet. Hymnus.
Pange
sanctam resurre- lingua gloriósi láu

256
ream certáminis, et super Crucis trophæo die triumphu nóbilem quáliter Redemptor orbis immolátus vícerit.
Feria vj. in Parasceve.
Repetitur. Crux fidélis, inter omnes arbor una nóbilis: nulla silva talem profert, fronde, flore, gérmine. f. Le paréntis protoplásti fraude Facondolens, quando pomi noxiális in necem morsu ruit ipse lignum tunc notávit, damna ligni ut sólveret.
ctor
Repetitur. Dulce lignum, dulces clavos, dulce pondus sústinet.
f. Hoc opus nostræ salútis ordo depopóscerat: multifórmis proditóris ars ut artem falleret: et medélam ferret inde, hostis unde læserat.
Repetitur. Crux fidélis, inter omnes
arbor una nóbilis: nulla silva talem profert. fronde, flore, gérmine.
y. Quando venit ergo sacri plenitúdo témporis, missus est ab arce Patris Natus, orbis Cónditor: atque ventre virgináli carne amíctus pródiit.
Repetitur. Dulce lignum, dulces clavos, dulce pondus sústinet.
f. Vagit infans inter arcta cónditus præsépia: membra pannis involúta Virgo Mater álligat: et Dei manus pedésque stricta cingit fáscia. Repetitur. Crux fidélis, inter omnes arbor una nóbilis: nulla silva talem profert, fronde, flore, gérmine.
f. Lustra sex qui jam perégit, tempus implens córporis sponte líbera Redémptor passióni

Ad Officium Divinum.
257
déditus, Agnus in sti ferre mundi víCrucis levátur im- ctimam, atque pormolándus stípite. tum præparáre arca Repetitur. Dulce mundo náufrago, lignum, dulces clavos, dulce pondus sústinet.
cruor
quam sacer perúnxit, fusus Agni córpore.
f. Felle potus ecce languet, spina, clavi, láncea mite corpus perforárunt, unda manat, et cruor: terra, pontus, astra, mundus, quo lavántur flúmine!
Repetitur. Crux fidélis, inter omnes arbor una nóbilis: nulla silva talem profert, fronde, flore, gérmine.
f. Flecte ramos, arbor alta, tensa laxa víscera, et rigor lentéscat ille, quem dedit natívitas: et supérni membra Regis tende miti stípite.
Repetitur. Dulce lignum, dulces clavos, dulce pondus sústinet.
f. Sola digna tu fuíHEBDOM. S.
Repetitur. Crux fidélis, inter omnes arbor una nóbilis: nulla silva talem profert, fronde, flore, gérmine.
. Sempitérna sit beatæ Trinitáti glória, æqua Patri, Filióque, par decus Paráclito: uníus triníque nomen laudet univérsitas. Amen.
Repetitur. Dulce lignum, dulces clavos, dulce pondus sústinet.
et
Circa finem adorationis Crucis accenduntur candelæ super Altare, Diaconus accipiens bursam corporaliu, extendit corporale more solito, et juxta illud ponit purifica17

Feria vj. in Parasceve.
258
torium, et finita adoratione, Crucem reverenter accipit, et reportat ad Altare. Postea ordinatur Processio ad locum, ubi pridie Sacramentum repositum fuerat. Præcedit Subdiaconus cum t Cruce inter duos Acolythos deferentes candelabra cum cereis accensis, et Clerus per ordinem, ultimus Sacerdos cum ministris. Cum perventum fuerit ad locum Sacramenti, accenduntur intorticia, quæ non extinguuntur nisi post sumptionem Sacramenti: et Sacerdos genuflectit ante Sacramentum orat aliquantulum: Diaconus interim aperit capsulam, in qua reconditum est Corpus Domini: postea Sacerdos surgens, absque benedictione
"
imponit incensum in duobus thuribulis, Diacono naviculam ministrante, et genuflexus incensat Sacramentum: tum Diaconus extrahens Calicem cum sacramento de capsula, dat ad manus Sacerdotis, et tegit extremitatibus veli, quod humeros illius circumdat: et procedunt ordine quo venerunt: defertur baldachinum superSacramentum: et duo Acolythi cum thuribulis continue Sacramentum incensant: interim cantatur
2
VEX
Hymnus. EXILLA Regis pródeunt, Fulget Crucis' mystérium,
Qua vita mortem pértulit,
Et morte vitam prótulit.
Quæ vulneráta láncea

Ad Officium Divinum.
259
Mucróne diro, crí- Reísque dele crímiminum
na.
Ut nos laváret sórdibus, Manávit
unda et
sánguine.
Impléta sunt, quæ cóncinit
David fidéli cármine, Dicéndo natiónibus: Regnávit a ligno Deus.
Arbor decóra, et
fúlgida, Ornáta Regis púrpura, Elécta digno stípite Tam sancta membra tángere. Beáta, cujus bráchiis Prétium pepéndit sæculi, Statéra facta córporis, Tulítque prædam tártari.
0 Crux ave spes única, Hoc passiónis tempore, Piis adáuge grátiam,
Te, fons salútis Trínitas, Colláudet omnis Spíritus:
Quibus Crucis victóriam
Largíris, adde præmium. Amen.
Cum venerit Sacerdos ad Altare posito super illud Calice, genuflexus rursum incensat, et accedens deponit Hostiam ex Calice
super patenam, quam Diaconus tenet: et accipiens patenam de manu Diaconi, Hostiam sacram ponit super corporale, nihil dicens. Si tetigerit Sacramentum, digitos abluat in aliquo vase. Interim Diaconus imponit vinum in Calicem, et Subdiaconus aquam quam Sacerdos non benedicit, nee dicit super eam

260
Feria vj. in Parasceve.
Orationem consuetam: sed accipiens Calicem a Diacono, ponit super Altare, nihil dicens: et Diaconus illum cooperit palla: deinde imponit incensum
in
thuribulo absque benedictione, et incensat oblata, et
Altare more genuflectens ante et post, et quandocumque transit ante Sacramentum.
Cum incensat oblata dicit:
NCENSUM istud a Ite benedíctum, ascéndat ad te, Dómine, et descendat super nos misericórdia tua.
Cum incensat Altare, dicit:
IRIGATUR, DómiDne, orátio mea,
sicut incénsum in conspéctu tuo: elevátio mánuum meárum sacrifícium vespertínum. Pone, Dómine, custódiam
ori meo et ostium circumstantiæ lábiis meis: ut non declínet cor meum in verba malítiæ: ad excusándas excusatiónes in peccátis. Quando thuribulum Diacoreddit
no, dicit:
A
CCENDAT in noDóminus
ignem sui amóris, et flammam ætérnæ charitátis. Amen.
Et ipse non incen satur.
Postea aliquantulum extra Altare in cornu Epistolæ lavat manus, nihil dicens: deinde in medio Altaris inclinatus. junctis manibus dicit: humiliItátis, et in ánimo contríto
suscipiámur a te, Dómine: et sic fiat sacrifíciu nostrum in conspéctu tuo hódie, ut pláceat tibi, Dómine Deus.

Ad Officium Divinum.
Deinde versus ad populum in cornu Evangelii, dicit more solito:
RATE, fratres, ut meum ac vestrum sacrificium acceptábile fiat apud Deum Patrem omnipoténtem.
Et per eamdem viam revertitur, non perficiens circulum: et consequenter omissis aliis, dicit:
REMUS.Præcéptis
261
tatiónem.. Sed líbera nos a malo.
Sacerdos, sub silentio dicto Amen, eadem voce, qua dixit, Pater noster, absolute sine Orémus, in tono Orationis Missæ ferialis dicit:
niti, et divína institutióne formáti, audémus dícere. Pater noster, qui es in ccelis : Sanctificétur nomen tuum: Advéniat regnú tuum: Fiat volúntas tua, sicut in cœlo, et in terra. Panem nostrum quotidiánum da nobis hódie: Et dimítte nobis débita nostra sicut et nos dimíttimus debitóribus nostris. Et ne nos indúcas in tenIBERA
Lumus Dómine, ab ómnibus malis, prætéritis, præséntibus, et futúris: et intercedénte beáta semper Vírgine Dei Genitríce María, cum beátis Apóstolis tuis Petro et Paulo, atque Andréa, et ómnibus Sanctis,( non signat se patena) da propítius pacem in diébus nostris: ut misericórdia ope
tuæ ad'úti, et a peccáto simus semper líberi, et ab omni perturbatióne secúri. Per eúmdem Dóminum nostrum Jesum Christum Fí

Feria vj. in Parasceve.
262
lium tuum: Qui tecum vivit et regnat in unitate Spíritus sancti Deus, per ómnia sæcula sæculórum. Amen. Tuno Celebrans, facta reverentia usque ad terram, supponit patenam Sacramento, quod in dextera accipiens, elevat ut videri possit a populo, et statim supra Calicem dividit in tres partes, quarum ultimam mittit in Calimore solito, nihil dicens. Pax Dómini, non dicitur, nec Agnus Dei, neque pacis osculum datur. Postmodum, prætermissis duabus primis Orationibus, dicit tantum sequentem.
cem
judícium et condemnatiónem: sed pro tua pietáte prosit mihi ad tutaméntum mentis et córporis, et ad medélam percipiéndam. Qui vivis et regnas cum Deo Patre in unitáte Spíritus sancti Deus, per ómnia sæcula sæculórum. Amen.
Tum genuflectit, et accipit patenami cum Corpore Christi: et maxima humilitate ac reverentia dicit Panem coeléstem accípiam, et nomen Dómini invocábo.
sum
Percutit pectus suum, ter dicens: Dómine, non dignus, ut intres sub tectum meum: sed tantum die verbo, et sanábitur ániPERCEPTIO Corpo- ma mea.
ris tui, Dómine Jesu Christe, quod ego indígnus súmere præsúmo, non mihi provéniat in
Postea signat se Sacramento, dicens: Corpus Dómini nostri Jesu Christi custódiat ánima meam

Ad Officium Divinum.
263
in vitam ætérnam. Altari, Sacerdos cum Amen.
ministris discedit: et dicuntur Vespera sine cantu: et denudatur Altare.
omissis
Et sumit Corpus reverenter. Deinde, omnibus, quæ dici solent ante sumptionem Sanguinis, immediate particulam Hostiæ cum vino reverenter sumit de calice. Et more solito facta ablutione digitorum et sumpta purificatione, in medio Altaris inclinatus, manibus junetis dicit: Quod ore súmpsimus, Dómine pura mente capiámus et de múnere temporáli fiat nobis remédium
Psalmi
AD VESPERAS. Añæ et præteriti diei dicuntur sine cantu, ut 197.
Ad Magnificat, Aña. Cum accepisset acétum, dixit: Consummátum est: et inclináto cápite emísit spíritum. f.
Christus factus est pro nobis obédiens usque ad mortem, mortem autem crucis. Pater noster. secreto. Ps. Miserére, et Oratio. Réspice, ut187.
Ad Completorium, ut supra in Coena Domini. 209. In fine y. Christus factus datur benedictio: est, cum reliquis ut
sed, facta reverentia supra.
sempiternum.
Non dicitur, Corpus tuum, Dómine, nec Postcommunio, necPláceat tibi, nec

SABBATO SANCTO.
AD MATUTINUM. vestris compungímiIn primo Nocturno. ni. Aña. In pace in idípsum, dórmiam et requiéscam.
Psalmus 4.
Cou
UM invocárem, xaudívit me Deus justítiæ meæ:* in tribulatióne dilatásti mihi. Miserére, mei,* et exáudi oratiónem
meam.
Fílii hóminum úsquequo gravi corde? * ut quid dilígitis vanitátem, et quæritis mendacium? Et scitóte quóniam mirificávit Dóminus sanctum suum: * Dóminus exáudiet me, cum clamávero ad eum.
I rascímini, et nolíte peccáre:* quæ dícitis in córdibus vestris, in cubílibus
Sacrificáte sacrifícium justítiæ, et speráte in Dómino. * Multi dicunt Quis osténdit nobis bona?
Signátum est super nos lumen vultus tui, Dómine:* dedístilætítiam in corde meo.
A fructu fruménti vini, et ólei sui multiplicáti sunt. In pace in idípsum * dórmiam, et requiéscam.
Quóniam tu, Dómine, singulariter in spe* constituísti me. Aña. In pace in idípsum, dórmiam et requiéscam. Aña. Ha bitábit in tabernáculo tuo, requiéscet in monte sancto tuo.

D
Psalmus 14. OMINE, quis habitábit in tabernáculo tuo? aut quis requiéscet in monte sancto tuo?
Qui ingréditur sine
mácula,* et operá:
tur justítiam Qui lóquitur veritátem in corde suo, qui non egit dolum in lingua sua: Nec fecit próximo suo malum,* et oppróbrium non accépit advérsus próxiAd Matutinum.
*
mos suos.
Ad níhilum dedúctus est in conspéctu ejus malignus: timéntes autem Dóminum glorífi*
num.
265
Aña. Habitábit in tabernáculo tuo, requiéscet in monte sancto tuo. Aña. Caro mea requiéscet in spe. Psalmus 15.
Co
ONSERVA me, Dómine, quóniam sperávi in te,* Dixi
Dómino: Deus meus es tu, quóniam bonorum meórum non eges. Sanctis, qui sunt terra ejus,
*
in
omnes mirificávit voluntátes meas in eis.
cat:
Qui jurat próximo suo, et non décipit, * qui pecúniam suam non dedit ad usúram, et múnera super innocéntem
non accépit. Qui facit hæc,* non movébitur in ætérsunt
Multiplicátæ infirmitátes eórum: * póstea acceleravérunt.
nec
Non congregábo conventícula eórum de sanguínibus: memor ero nóminum eórum per lábia mea. Dóminus pars hæreditátis meæ, et cálicis mei* tu es qui restítues hæreditátem meam mihi.

266
Funes cecidérunt mihi in præcláris: * étenim hæréditas mea præclára est mihi.
Sabbato Sancto.
Benedícam Dóminum, qui tríbuit mihi intelléctum:* insuper et usque ad noctem increpuérunt me renes mei. Providébam DómiDe Lamentatióne Jeremíæ Prophétæ. Lectio j. Cap. 3. Misericórnum
in
ETH.
meo semper:* quó- H diæ Dómini quia
non sumus consúmniam a dextris est mihi ne commópti: quia non defecérunt miseratiónes ejus.
Heth. Novi dilúculo, multa est fides tua.
Heth. Pars mea Dóminus, dixit ánima mea: proptérea expectábo eum.
Teth. Bonus est Dóminus sperántibus in eum, ánimæ quærénti illum.
Notas mihi fecísti vias vitæ, ladimplébis me lætítia cum vultu tuo:* deTeth. Bonum est præstolári cum siléntio salutáre Dei. Teth. Bonum est lectatiónes in dé- viro, cum portáverit
xtera tua usque in finem.
Aña. Caro mea requiéscet in spe.
X. In pace in idípsum. R. Dórmiam et requiéscam. Pater noster, secreto.
year.
Propter hoc lætatum est cor meum, et exultávit lingua mea:* ínsuper et caro mea requiéscet in spe.
*
Quóniam non derelínques ánimam meam in inférno, nec dabis sanctum tuum vidére corruptiónem.

Ad Matutinum.
jugum ab adolescéntia sua.
Jod. Sedébit solitárius, et tacébit: quia levávit super se. Jod. Ponet in púlsuum, si
vere os
percuforte sit spes. Jod. Dabit tiénti se maxillam, saturábitur oppróbriis.
Jerúsalem, Jerúsalem, convértere ad Dóminum Deum
tuum.
R. Sicut ovis ad occisiónem ductus est, et dum male tractarétur, non apéruit os suum tráditus est ad mortem,* Ut vivificáret pópulum Trádidit in mortem ánimam suam, et inter scelerátos reputátus
suum.
267
sanctuarii in capite ómnium plateárum? Beth. Fílii Sion inclyti et amícti auro primo: quómodo reputáti sunt in vasa téstea, opus mánuum fíguli? Ghimel. Sed et lánudavérunt miæ mammam, lactavérunt cátulos suos: filia pópuli mei crudélis, quasi struthio in desérto.
est. Ut.
Lectio ij. Cap. 4. LEPH. Quómodo
aurum, mutátus est color óptimus, dispérsi sunt lápides
Daleth. Adhæsit lingua lacténtis ad palátum ejus in siti: párvuli petiérunt panem, et non erat qui frangeret eis. He. Qui vescebántur voluptuóse, interiérunt in viis: qui nutriebántur in cróceis, amplexáti sunt stércora.
Vau. Et major effécta est iníquitas fíliæ pópuli mei pecquæ subvérsa est in moménto, et non cepérunt in ea manus.

268
Sabbato Sancto.
Deum
Jerúsalem Jerúsa- stris minabámur, lem, convértere ad lassis non dabátur Dóminum réquies. Egypto dédimus manum, et Assyriis, ut saturarémur pane. Patres nostri' peccavérunt, et non sunt: et nos iniquitátes eórum portávimus. Servi domináti sunt nostri: non fuit qui redímeret de manu eórum. In animábus nostris afferebámus panem nobis, a fácie gladii in desérto. Fellis nostra quasi clíbanus exústa est a fácie tempestatum famis. Mulieres in Sion humiliavérunt, et vírgines in civitátibus Juda. Jerúsalem, Jerúsalem, convértere ad Dóminum Deum tuum.
. Plange quasi virgo, plebs mea: ululáte pastores in cíet cilício: Quia venit dies Dómini magna et amára valde. y. Accínnere
tuum.
R'. Jerúsalem surge, et éxue te véstibus jucunditátis: indúere cínere et cilício, * Quia in te occísus est Salvátor Israel. f. Deduc quasi torréntem lacrymas per diem et noctem, et non táceat pupílla óculi tui. Quia. Incipit Orátio Jeremíæ Prophétæ. Lectio iij. Cap. 5. ECORDARE, DómiR ne, quid accide.
rit nobis intuére, et réspice oppróbrium nostrum. Hæréditas nostra versa est ad aliénos: domus nostræ ad extráneos. Pupílli facti sumus absque patre, matres nostræ quasi víduæ. Aquam nostram pecúnia bíbimus ligna nostra prétio comparávimus. Cervícibus no

Ad Matutinum.
gite vos sacerdótes, Hæc est generátio
et plangite minístri altaris, aspérgite VOS cínere. Quia. Plange.
In secundo Noct. Aña. Elevamini portæ æternáles, et introíbit Rex glóriæ. Psalmus 23.
quæréntium eum, quæréntium fáciem Dei Jacob. Attólliteportas, prín cipes, vestras, et elevámini portæ æternáles:* et introíbit Rex glóriæ.
Quis est iste rex ?* Dóminus
Det plenitúdo ejus: fortis et potens, Dópotens in
minus prælio.
* orbis terrárum, et univérsi, qui hábitant in eo.
*
Quia ipse super mária fundávit eum: et super flúmina præparávit eum. Quis ascéndet in montem Dómini?* aut quis stabit in loco sancto ejus? Innocens mánibus
*
et mundo corde: qui non accépit in vano ánimam suam, nec jurávit in dolo próximo suo.
Ilic accípiet benedictiónem a Dómi269
Attólliteportas, príncipes, vestras, et elevámini portæ æternáles:* et introíbit rex glóriæ.
Quis est iste rex glóriæ?* Dóminus virtútum ipse est rex glóriæ.
Aña. Elevámini portæ æternáles, et introíbit rex glóriæ. Aña. Credo vidére bona Dómini in terra viventium.
no:
córdiam a Deo salu- mea, tári suo.
bo?
*
Psalmus 26. OMINUS illumináet miseri- Dtio mea, et salus
quem timé*

270
Dóminus protéctor vitæ meæ,* a quo trepidábo? Dum apprópiant super me nocéntes,* ut edant carnes meas. Qui tríbulant me inimíci mei,* ipsi infirmáti sunt et cecidérunt.
Sabbato Sancto.
Si consistant advérsum me castra,* timébit cor
non meum.
Si exúrgat advérsum me prælium, * in hoc ego sperábo.
Unam pétii a Dómino, hanc requíram,* ut inhábitem in domo Dómini ómnibus diébus vitæ
meæ:
Ut vídeam voluptátem Dómini,* et vísitem templum ejus.
Quóniam abscóndit me in tabernáculo suo:* in die malórum protéxit me in abscóndito tabernáculi sui.
in petra exaltávit me:* et nunc exaltávit caput meum superinimícos meos. Circuívi, et immolávi in tabernáculo ejus hóstiam vociferatiónis:* cantábo, et psalmum dicam Dómino.
Exáudi, Dómine, vocem meam, qua clamávi ad te:* miserére mei, et exáudi me.
Tibi dixit cor meum, exquisívit te facies mea:* fáciem tuam, Dómine, requíram.
Ne avértas fáciem tuam a me:* ne declínes in ira a servo tuo.
Adjútor meus esto: * ne derelínquas me, neque despícias me, Deus salutáris meus.
Quóniam pater meus et mater mea dereliquérunt me:* Dóminus autem assúm- psit me.

Ad Matutinum.
Legem pone mihi, Dómine, in via tua:
*
et dirige me in sémitam rectam propter inimícos
meos. Ne
tradíderis me in ánimas tribulántium me:* quóniam insurrexérunt in
me testes iníqui, et mentíta est iuíquitas sibi.
Credo vidére bona Dómini* in terra viventium.
Expécta Dóminum, viriliter age:* et confortétur cor tuum, et sústine Dóminum.
Aña. Credo vidére bona Dómini in terra viventium. Aña, Dómine abstraxísti ab inferis
ánimam meam.
271
Dómine Deus meus clamávi ad te,* et sanásti me.
quóniam
Dómine, eduxísti ab inférno ánimam meam:* salvásti me a descendéntibus in la cum.
psállite Dómino sancti ejus:* et confitémini memóriæ sanctitátis ejus. Quóniam ira in indignatióne ejus:* et vita in volun: áte ejus.
Ad vésperum demorábitur fletus:* et ad matutinum lætítia.
Ego autem dixi in abundántia mea:* Non movébor in ætérnum.
*
Dómine, in voluntáte tua præstitísti decori meo virtútem.
Psalmus 29.
ALTABO, te, Dó- Avertísti fáciem tuam a me,* et factus sum contursuscepísti me:
nec delectásti ini- bátus. mícos meos super
me.
Ad te, Dómine clamábo: et ad

272
Deum meum deprecábor.
Sabbato Sancto.
Quæ utilitas in sánguine meo,* dum descéndo in corruLectio iv.
In Ps. 63. f. 7. CCEDET homo ad
Numquid confitébi- A cor altum, et
exaltábitur
Deus. Illi dixérunt: Quis nos vidébit? Defecérunt scrutantes scrutatiónes, consília mala. Accéssit homo ad ipsa consília, passus est se tenéri ut homo. Non enim tenerétur nisi homo, aut viderétur nisi homo, aut cæderétur nisi homo, aut crucifigerétur aut morerétur nisi homo. Accéssit ergo homo ad illas omnes
tur tibi pulvis, aut annuntiábit veritátem tuam?
Audívit Dóminus. et misértus est mei, * Dóminus factus est adjútor meus. Convertísti planctum meum in gáudium mihi:* conscidísti saccum meum, et circumdedísti me lætítia: Ut cantet tibi glória mea et non compúngar:* Dómine Deus meus, in ætérnum confitébor tibi.
9
Aña, Dómine, abstraxísti ab inferis ánimam meam.
Ex Tractátu sancti Augustíni Epíscopi super Psalmos.
Tu autem, Dómine, miserére mei. R. Et resuscita me, et retríbuam eis. later noster, secreto.
passiónes, quæ in illo nihil valérent: nisi esset homo. Sed si ille non esset homo, non liberarétur homo. Accéssit homo ad cor altum, id est, cor secrétum, objíciens aspéctibus humánis hóminem,

Ad Matutinum.
servans intus Deum: celans formam Dei, in qua æquális est Patri, et ófferens formam servi, qua minor est Patre. R. Recéssit pastor noster, fons aquæ vivæ, ad cujus tránsitum sol obscurátus est:* Nam et ille captus est, qui captívum tenébat primum hóminem: hódie portas mortis et seras páriter Salvàtor noster disrúpit. . Destrúxit quidem claustra inférni, et subvertit poténtias diáboli. Nam.
0
Lectio v. UO perduxérunt illas scrutatiónes suas, quas perscru tántes defecérunt, ut étiam mórtuo Dómino et sepúlto' custódes pónerent ad sepúlchrum? Dixérunt enim Piláto: Sedúctor ille. Hoc appellabátur nómine Dóminus Jesus ChriHEBDOM. S.
273
solátium
stus, ad servórum suórum, quando dicúntur seductóres. Ergo illi Piláto: Sedúctor ille, ínquiunt, dixit adhuc vivens: Post tres dies resúrgam. Jube ítaque custodíri sepúlchrum usque in diem tértium ne forte véniant discípuli ejus, et furéntur eum, et dicant plebi, Surréxit a mórtuis: et erit novíssimus error pejor prióre. Ait illis Pilátus: Habétis custódiam, ite, custodíte sicut scitis. Illi autem abeúntes, muniérunt sepúlchrum, signántes lápidem cum custódibus.
B.O vos omnes, qui transítis per viam, atténdite et vidéte. * Si est dolor símilis sicut dolor meus.
Atténdite univérsi pópuli, et vidéte dolórem meum.
Si est.
18

274
Sabbato Sancto.
Lectio vj.
vobis dormiéntibus
Podes milites ad se- ejus, et abstulérunt
Dormiéntes
púlchrum. Concúseum?
tu ipse obdormísti, qui scrutándo tália defecísti.
cómitem
sa terra, Dóminus testes adhibes: vere resurréxit: mirácula facta sunt tália circa sepúlchrum, ut et ipsi mílites, qui custódes advénerant, testes fíerent, si vellent vera nuntiáre. Sed avarítia illa, quæ captivávit discípulum Christi, captivavit et mílitem custódem sepúlchri. Damus, ínquiunt, vobis pecúniam: et dícite, quia vobis dormiéntibus venérunt discípuli ejus, et abstulérunt eu. Vere defecérunt scrutántes scrutatiónes. Quid est quod dixísti, o infélix astútia? Tantúmne déseris lucem consílii pietátis, et in
profúnda versútiæ
demérgeris, ut hoc dicas Dícite, quia
pr. Ecce quómodo móritur justus, et nemo pércipit corde et viri justi tollúntur. et nemo consíderat: a fácie iniquitátis sublátus est justus:* Et erit in pace memória ejus. . Tamquam agnus coram tondénte se obmútuit, et non apéruit os suum: de angústia, et de judício sublátus est. Et erit. Ecce.
In tertio Nocturno. Aña. Deus adjuvat me, et Dóminus suscéptor est ánimæ meæ.
Psalmus 53. EUS, in nómine
Duo' salvum me fac:* et in virtúte tua júdica me.

Ad Matutinum.
275
Deus, exáudi oratió- est locus ejus, et nem meam,* áuri- in Sion habitátio bus pércipe verba ejus. oris mei.
Quóniam aliéni insum me, et fortes quæsiérunt ánimam meam:* et non proposuérunt Deum ante conspectu suum. Ecce enim Deus ádjurat me:* et Dóminus suscéptor est ánimæ meæ.
A vérte mala inimícis meis* et in veritáte tua dispérde illos.
Voluntárie sacrificábo tibi,* et confitébor nómini tuo, Dómine, quóniam bonum est. Quóniam ex omni tribulatióne eripuísti me: * et super inimícos meos despéxit óculus meus. Aña. Deus ádjuvat me, et Dóminus suscéptor est ánimæ
Psalmus 75.
OTUS in Judæa *
rael magnum nomen ejus.
Et factus est in pace locus ejus:* et habitátio ejus in Sion. Ibi confrégit poténtias árcuum,* scutum, gládium, et bellum.
Illúminans tu mirabíliter a móntibus ætérnis:* turbáti sunt omnes insipiéntes corde.
Dormiérunt somnu suum:* et nihil invenérunt viri
omnes
divitiárum in
manibus suis. Ab increpatióne tua Deus Jacob* dormitavérunt qui ascendérunt equos. Tu terribilis es, et quis resístet tibi?* ex tunc ira tua. De cœlo audítum
meæ.
Aña. In pace factus ferísti judícium:*

Sabbato Sancto.
276
terra trémuit et quiévit:
Cum exurgeret in judícium Deus:* ut salvos fáceret omnes mansuétos terræ.
Quóniam cogitatio hóminis confitébitur tibi:* et relíquiæ cogitatiónis diem festum agent tibi. Vovéte, et réddite Dómino Deo vestro: * omnes qui in circúitu ejus affértis múnera.
Terríbili et ei qui aufert spíritum príncipum,* terríbili apud reges terræ. Aña. In pace factus est locus ejus, et in Sion habitátio ejus. Aña. Factus sum sicut homo sine ad. jutório, inter mórtuos liber.
Psalmus 87.
D
OMINE Deus salútis meæ* in die clamávi, et nocte coram te.. Intret in conspectu
tuo orátio mea: inclína aurem tuam ad precem meam: Quia repléta est malis ánima mea: vita mea appropinquávit. Estimátus sum cum descendéntibus
et inférno
in
lacum
:
factus
sum sicut homo sine adjutório, inter mórtuos liber. Sicut vulneráti dormiéntes in sepúlchris, quorum non es memor ámplius: * et ipsi de manu tua repúlsi sunt. Posuérunt me in lacu inferióri:* in tenebrósis, et in
umbra mortis.
Super me confirmátus est furor tuus: * et omnes fluctus tuos induxísti super
me.
meos a me:
Longe fecísti notos posuérunt me abominatiónem sibi. Tráditus sum, et non egrediébar

Ad Matutinum.
277
óculi mei langué liátus sum et conturbátus.
runt præ inópia. Clamávi ad te, Dómine, tota die:* expándi ad te manus
In me transiérunt iræ tuæ: et terróres tui conturbavérunt me. Circumdedérunt me
meas.
Numquid mórtuis
*
circumdedérunt
facies mirabília:* sicut aqua tota die: aut médici suscitábunt, et confitebúntur tibi?
me simul. Elongásti a me amícum et próximum: * et notos meos a miséria. Aña.
Factus sum
sicut homo sine adjutório, inter mórtuos liber.
Numquid narrábit aliquis in sepúlchro misericórdiam tuam,* et veritátem tuam in perditióne?
Numquid cognoscéntur in tenebris mirabília tua:* et justítia tua in terra obliviónis?
Et ego ad te, Dómine, clamáví:* et mane orátio mea prævéniet te. Utquid, Dómine, repéllis oratiónem
. In pace factus est locus ejus. R. Et in Sion habitátio ejus. Pater noster, secreto.
De Epístola beáti Pauli Apóstoli ad Hebræos.
Lectio vij. Cap. 9. c HRISTUS assístens
meam
* avértis fáciem tuam a me? Pauper sum ego, et in laboribus a juventúte mea:* exaltátus autem humi- id est, non hujus
non
rum bonórum, per amplius et perféctius tabernáculum manufactum,

278
Sabbato Sancto.
creatiónis: neque per sánguinem hirrum, sed per próprium sánguinem introívit semel in Sancta, ætérna redemptióne invénta. Si enim sanguis hircórum et taurórum, et cinis vítulæ aspersus iniquinátos sanctíficat ad emundatiónem carnis: quanto magis sanguis Christi, qui per Spíritum sanctum semetípsum óbtulit immaculátum Deo, emundábit consciéntiam nostra ab opéribus mórtuis, ad serviéndum Deo vivénti?
B Astitérunt reges terræ, et príncipes convenérunt in unu, * Advérsus Dóminum, et advérsus Christum ejus.. Quare fremuérunt gentes, et pópuli meditáti sunt inánia? Advérsus..
Lectio viij. ídeo novi testaest: ut morte intercedénte, in redemptiónem eárum prævaricatiónum, quæ erant sub prióri Testaménto, repromissiónem accípiant qui vocáti sunt, ætérnæ hæreditátis. Ubi enim testaméntum
est, mors recésse est intercédat testatóris. Testaméntum enim
in mórtuis confirmátum est: alióquin nondum valet, dum vivit qui testátus est. Unde nec primum quidem sine sánguine dedicátum est.
. Estimátus sum cum descendentibus in lacum:* Factus sum sicut homo sine adjutório, inter mórtuos liber. Posuérunt me in lacu inferióri, in tenebrósis, et in umbra mortis. Factus.

Ad Laudes.
Lectio ix. ECTO enim omni
L legis a
Moyse universo pópulo, accípiens sánguinem vitulórum
279
Pilátum, petiérunt illum. Ponéntes. Secum
et hircórum aqua et lana coccínea et hy ssópo: ipsum quoque librum et omnem pópulum aspérsit, dicens: Hic sanguis
AD LAUDES. Aña. O mors, ego mors tua, morsus tuus ero, inférne. Ps. Miserére. 26. Aña. Plangent eum quasi unigénitum, quia ínnocens Dóminus occisus est.
testamenti, quod et discérne cauPsalmus 42. UDICA me, Deus,
mandávit ad VOS Deus. Etiam tabernáculum, et ómnia vasa ministérii sánguine similiter aspérsit. Et ómnia pene in sánguine secúndum legem mundántur: et sine sánguinis effusióne non fit remissio.
sam meam de gente non sancta,* ab hómine iníquo et dolóso érue me. Quia tu es Deus fortitúdo mea: quare me repulísti? et quare tristis incédo dum afflígit me inimícus?
*
B. Sepúlto Dómino, signátum est monuméntum, volvéntes lápidem ad óstium monuménti:* Ponéntes milites, qui custodírent illum.
Emítte lucem tuam et veritátem tuam: * ipsa me deduxérunt et adduxérunt in montem sanctum tuum, et in tabernácula tua.
. Accedéntes prín- Et introíbo ad altácipes sacerdótum ad re Dei:* ad Deum

280
quæ lætificat juventútem meam. Confitébor tibi in cíthara Deus, Deus meus: quare tristis es ánima mea, et quare contúrbas me? Spera in Deo, quóniam adhuc confitébor illi:* salutáre vultus mei, et Deus
meus.
Aña. Plangent eum quasi unigénitum, quia ínnocens Dóminus occisus est. Aña. Atténdite univérsi pópuli, et vidéte dolórem meum. Ps. Deus, Deus. 29. Aña. A porta inferi érue, Dómine, animam meam. Canticum Ezechiae. Isaic 38. b GO dixi: In diEmídio diérum meórum ad portas inferi. Quæsivi
* vadam
resíduum
annórum
meórum,
* Dixi: Non vidébo
Dóminum Deum in terra viventium.
Sabbato Sancto.
Non aspíciam hóminem ultra,* et habitatórem quiétis. Generátio mea abláta est, et convolúta est a me, tabernáculum quasi stórum. paPræcisa est, véluti a texénte, vita mea: dum adhuc ordírer, succídit me:* de mane usque ad vésperam fínies me. Sperábam usque ad sic contrívit ómnia quasi leo ossa mea:
mane,
De mane usque ad vésperam fínies me: rúndinis sic clamá* sicut pullus hibo, meditábor ut colúmba.
Attenuáti sunt óculi mei,* suspiciéntes in excélsum. Dómine, vim pátior, respónde pro me. Quid dicam, aut quid respondébit
mihi, ipse fécecum
rit?
Recogitábo tibi om

Ad Laudes.
nes annos meos* ja amaritúdine ánimæ meæ.
Dómine, si sic vívitur, et in talibus vita spíritus mei, corrípies me, et vivificábis me.* Ecce in pace amaritúdo mea amaríssima:
281
Aña. A porta inferi érue, Dómine, ánituam.
*
Vivens vivens ipse confitébitur tibi, sicut et ego hódie: pater filiis notam fáciet veritátem tuam. Dómine, salvum me fac* et psalmos nostros cantábimus cunctis diébus vitæ nostræ in domo Dómini.
.
mam meam.
Aña. O vos omnes qui transítis per viam, atténdite et vidéte, si est dolor sicut dolor meus. Ps. Laudáte Dóminum de cælis. 32.
Tu autem eruísti. Caro mea requiéánimam meam ut scet in spe. B. Et non períret,* pronon dabis sanctum jecísti post tergum tuum vidére corrutuum ómnia peccáta ptiónem.
mea.
Quia non inférnus confitébitur tibi, ne- ad monuméntum laque mors laudábit mentabántur, flente:* non expectá- tes Dóminum. bunt qui descéndunt.Christus factus est in lacum, veritátem
pro nobis obédiens usque ad mortem, mortem autem crucis: propter quod et. Deus exaltávit illum, et dedit illi nomen, quod est super omne nomen. Pater noster, secreto. Psalm. Miserére, et Oratio. Réspice. 187.
Et sic dicitur usque ad Nonam.
Ad Benedictus, Aña. Mulieres sedéntes

282
Sabbato Sancto.
Dictis Horis, ut 189. dicitur Missa. Stutio ad S. Joannem in Laterano. ORA competenti
H
taria, et dicuntur Hora, candelis Altaris extinctis usque ad principium Missæ. Interim excutitur ignis de lapide foris Ecclesiam, et ex eo accenduntur carbones. Dicta Nona, Sacerdos indutus amictu, alba, cingulo, stola, et pluviali violaceo, vel sine casula, astantibus sibi mivum hunc ignem san ctífica: et concéde nobis, ita per hæc festa Paschália cœléstibus desidériis inflammari: ut ad perpétuæ claritátis, puris méntibus, valeámus festa pertíngere. Per eúmdem Christum Dóminum nostrum. . Amen.
Orémus. OMINE Deus, Panistris cum Cruce, D ter omnípotens,
:
aqua benedicta, et incenso ante portam Ecclesiæ, si commode potest, vel in ipso aditu Ecclesiæ, benedicit
lumen indeficiens, qui es cónditor ómnium lúminum bénedic hoc lumen, quod a te sanctificátum atque benedíctum est, qui illuminásti omnem mundum: ut ab eo lúmine accendámur atque illuminémur igne claritátis tuæ:
novum
ignem dicens. f. Dóminus vobíscum.. Et cum spíritu tuo. Orémus. Oratio.
gulárem scílicet lápidem claritátis tuæ ignem fidélibus contulísti: prodúctum e sílice, nostris proDEL EUS, qui per Fílium tuum, an

Ad benedictionem Ignis.
283
et sicut illuminásti Cereo, dicens absoMoysen
exeúntem lute hanc Orat.
de Egypto, ita illúmines
corda et
sensus nostros: ut ad vitam et lucem ætérnam pervenire mereámur. Per Christum Dóminum nostrum.. Amen. Orémus.
DOMIN OMINE sancte, Pater omnípotens, ætérne Deus, benedicéntibus nobis hunc ignem in nómine tuo, et unigéniti Filii tui Dei ac Dómini nostri Jesu Christi, et Spíritus sancti, cooperári dignéris et ádjuva nos contra igníta tela inimíci, et illústra grátia coelésti. Qui vivis et regnas cum eódem Unigéni'o tuo, et Spíritu sancto, Deus, per ómnia sæcula sæculórum. B. Amen.
Deinde benedicit quinque grana incensi ponenda, in
VENIAT, quæsumus, omnípotens Deus, super hoc incénsum larga tuæ bene dictiónis infúsio: et hunc noctúrnum splendórem invisíbilis regenerátor accénde: ut non solum sacrificium, quod hac nocte litátum est, arcána lúminis tui admixtióne refúlgeat: sed in quocúmque loco ex hujus sanctificatiónis mystério áliquid fúerit deportátum, expúlsa diabólica fraudis nequítia, virtus tuæ majestátis assístat. Per Christum Dóminum nostrum. B. Amen. 1 Dum benedicit grana incensi, Acolythus assumens de carbonibus benedietis ponit in thuribulo: et finita Oratione supradicta, Sacerdos de navicula

284
brans.Cum Diaconus ingressus est Ecclesiam, inclinat arundinem, et Acolythus deferens candelam accensam de novo igne, accendit unam
ponit incensum in thuribulo, benedicens illud more solito: deinde prædicta grana incensi et ignem ter aspergit aqua benedicta, dicens: Aspérges me, sine cantu, et sine Psalmo, et ter adolet incenso. Interim omnia luminaria Ecclesiæ extinguuntur, ut de igne benedicto postmodum accendantur. Tum Diaconus indutus dalmatica albi coloris accipit arundinem cum tribus candelis in summitate illius triangulo distinctis.
ex illis tribus candelis desuper positis: et Diaconus elevans arundinem, genuflectit, similiter et omnes alii cum eo, præter Subdiaconum Crucem ferentem: et cantat solus, Lumen Christi.. Deo grátias. Et procedens ad medium Ecclesiæ, ibi accenditur alia candela: et iterum
Præcedit thurifera- genuflexus, ut supra, altius cantat: Lumen Christi. B. Deo grátias.
rius cum Acolytho deferente in. vase quinque grana incensi: sequitur Subdiaconus tunicella indutus violacei coloris, cum Cruce, et Clerus per ordinem: deinde Diaconus cum arundine, post eum CeleSabbato Sancto.
Tertio procedit ante Altare ubi accenditur tertia candela: et rursus genuflexus ut prius adhuc altius dicit: Lumen Christi.. Deo grátias.

Ad benedictionem Cerei.
285
Deinde Celebrans stantibus, ut fit ad ascendit ad Altare Evangelium, in cornu Epistolæ, et conus cantat:
DiaDiaconus dat arun- Egélica turba coXULTET jam andinem
lórum: exúltent divína mystéria: et pro tanti Regis victória, tuba insonet salutáris. Gaudeat
et tellus tantis irradiáta fulgóribus: et ætérni Regis splendóre illustráta, totíus orbis se séntiat amisísse calíginem. Lætétur et Mater Ecclésia tanti lúminis adornáta fulgóribus et magnis populórum vócibus hæc aula resúltet. Quaprópter ads'ántes vos, fratres charíssimi, ad tam miram hujus sancti lúminis claritátem, una mecum. quæso, Dei omnipotentis misericórdiam invocáte. Ut qui me non meis méritis intra Levitárum númerum dignátus est aggreet accipiens librum, petit a Celebrante benedictionem, ut fit ad Evangelium, Sacerdote dicente: Dóminus sit in corde tuo, et in lábiis tuis ut digne et competenter annúnties suum Paschále præcóninm: In nómine Patris, et Filii, et Spíritus sancti. Amen.
Postea vadit ad pulpitum, et ponit super eo librum, et incensat. A dextris Diaconi stent Subdiaconus cum Cruce, et thuriferarius: a sinistris, duo Acolythi, ille qui tenet arundinem, et alius tenens in vase quinque grana incensi benedicti figenda in Cereo, Tunc surgen tibus omnibus, et

286
gáre lúminis sui claritátem infúndens, Cérei hujus laudem implére perfíciat. Per Dóminum. nostrum Jesum Christum Fílium suum: qui cum eo vivit et regnat in unitáte Spíritus sancti Deus, per ómnia sæcula sæculórum.. Amen. f. Dóminus vobíscum. R. Et cum spíritu tuo.. Sursum corda. 1. Habémus ad Dóminum. f. Grátias agámus Dómino Deo nostro. R. Dignum et justum est. Vere dignum et justum est, invisíbile Deum Patrem omnipoténtem, Filiúmque ejus unigénitum, Dóminostrum Jesum Christum, toto cordis ac mentis afféctu, et vocis ministério personáre. Qui pro nobis ætérno Patri, Adæ débitum solvit: et vénum
Sabbato Sancto.
teris piáculi cautiónem pio cruóre detérsit. Hæc sunt enim festa paschália, in quibus verus illeAgnus occíditur, cujus sanguine postes fidélium consecrántur. Hæc nox est, in qua primum patres nostros filios Israel edúctos die Egypto, mare Rubrum sicco vestígio transire fecísti. Hæc igitur nox est, quæ peccatórum ténebras, colúmnæ illuminatióne purgávit. Hæc nox est, quæ hódie per univérsum mundum, in Christo credéntes, a vítiis sæculi, et calígine peccatórum segregátos reddit grátiæ, sóciat sanctitáti. Hæc nox est, in qua destrúctis vínculis mortis, Christus ab inferis victor ascéndit. Nihil enim nobis nasci prófuit, nisi rédimi

Ad benedictionem Cerei.
287
profuísset. O mira conus infigit quincirca nos tuæ pie- que grana incensi tátis dignátio! O benedicti in Cereo inestimábilis dilé- in modum Crucis.) ctio charitátis! ut servum redímeres, Fílium tradidísti. O certe necessárium Adæ peccátum, quod Christi morte delétum est! O felix quæ talem tantum méruit habére Redemptórem! O vere beáta nox, quæ sola méruit scire tempus et horam in qua Chriculpa,
ac
In hujus ígitur noetis gratia, súscipe, sancte Pater, incénsi hujus sacrifícium vespertínum: quod tibi in hac Cérei oblatióne solémni, per ministrórum manus de opéribus apum, sacrosancta reddit Ecclésia. Sed jam colúmnæ hujus præcónia nóvimus, quam in honórem Dei rútilans ignis accéndit.( Hic Diaconus accendit Cereum cum tribus candelis in arundine positis.) Qui licet sit divísus in partes, mutuáti tamen lúminis detriménta non novit. Alitur enim liquántibus ceris, quas in substántiam pretiósæ hujus lámpadis, apis mater edúxit.
stus ab inferis resurréxit! Hæc nox est de qua scriptum est Et nox sicut dies illuminábitur: et nox illuminátio mea in delíciis meis. Hujus ígitur sanctificátio noctis fugat scélera, culpas lavat: et reddit innocéntiam lapsis, et moestis lætítiam. Fugat ódia, concórdiam parat, et curuna ex
vat impéria.( HicDia-( Hic accenduntur

288
lampades.) O vere beáta nox, quæ expoliávit Egyptios, ditávit Hebræos! Nox in qua terrénis coeléstia, humánis divína jungúntur. Orámus ergo te, Dómine, ut Céreus iste in honórem tui nóminis consecrátus, ad noctis hujus calíginem destruéndam, indefíciens persevéret. Et in odórem suavitátis accéptus, supérnis lumináribus misceátur. Flammas ejus lúcifer matutínus invéniat. Ille, inquam, lúcifer, qui nescit occásum. Ille, qui regréssus ab ínferis, humáno géneri serénus illúxit. Precámur ergo te, Dómine: ut nos fámulos tuos, omnémque clerum, et devotíssimum pópulum, una cum beatíssimo Papa nostro N. et Antistite noSabbato Sancto.
stro N. quiéte témporum concéssa, in hisPaschálibus gaudiis, assídua protectióne régere, gubernáre, et conserváre dignéris. Réspice étiam ad devotíssimum( Si non est coronatus, dicatur, eléctum Imperatórem.) Imperatorem nostrum N.cujus tu Deus desidérii vota prænóscens, ineffábili pietátis et misericórdiæ tuæ múnere, tranquillum perpétuæ pacis accómmoda, et cœléstem victóriam cum omni pópulo
suo.
Per eúmdem Dñum. nostrum Jesum Christum Fílium tuum: qui tecum vivit et regnat in unitáte Spíritus sancti Deus, per ómnia sæculasæculórum. B. Amen.
Completa benedictione Cerei, Diaconus, depositis albis, sumit violacea

Prophetiæ.
289
ux. Et facta est lux. Et vidit Deus lucem quod esset bona: et divísit lucem a ténebris. Appellavítque lucem diem, et ténebras noctem: factúmque est véspere et mane, dies unus. Dixit quoque Deus: Fiat firmaméntum in médio aquárum: et dívidat aquas ab aquis. Et fecit Deus firmaméntum, divisítque aquas, quæ erant sub firmaménto, ab his, quæ erant super firmaméntum. Et factum est ita. Vocavítque Deus firmaméntum, ссlum et factum est véspere et mane dies secúndus. Dixit vero Deus: Congregéntur aquæ, quæ sub coelo sunt, in locum unum: et appareat árida. Et factum est ita. Et vocávit Deus áridam terram, congregationésque
aad
paramenta, et vadit Celebrantem: qui exuitur pluviali et sumit manipulum et casulam violacei coloris. Postea leguntur Prophetiæ sine titulo, nec in earum fine respondetur Deo grátias: et Celebrans legit eas submissa voce ad Altare in cornu Epistolæ. In fine Prophetiarum dicuntur Orationes modo subscripto. Ante, vel interim dum Prophetiæ leguntur, Presbyteri catechizent catechumenos baptizandos, et præparent ad Baptismum.
I
et
Prophetia prima. Genes. 1. el 2. N princípio creávit Deus coelum terram. Terra autem erat inánis et vácua, et ténebræ erant super faciem abyssi: et Spíritus Dei ferebátur super aquas. Dixitque Deus: Fiat
HEBDOM. S.
19

Sabbato Sancto.
290
quárum appellávit mária. Et vidit Deus quod esset bonum. Et ait Gérminet terra herbam viréntem, et faciéntem semen, et lignum pomíferum fáciens fructum juxta genus suum, cujus semen in semetipso sit super terram. Et factum est ita. Et prótulit terra herbam viréntem, et faciéntem semen juxta genus suum, lignúmque fáciens fructum, et habens unumquódque seméntem secúndum spéciem suam. Et vidit Deus quod esset bonum. Et factum est véspere et mane, dies tértius. Dixit autem Deus: Fiant luminária in firmaménto coli, et dívidant diem ac noctem, et sint in signa et témpora, et dies et annos: ut lúceant in firmaEt
et
ménto cœli, et illúminent terram. Et factum est ita. Fecítque Deus duo luminária magna, lumináre majus, ut præésset diéi: et lumináre minus, ut præésset nocti: et stellas. pósuit eas in firmaménto coeli, ut lucérent super terram præéssent diei ac nocti, et divíderent lucem ac ténebras. Et vidit Deus quod esset bonum. Et factum est véspere et mane, dies quartus. Dixit étiam Deus: Prodúcant aquæ réptile ánimæ vivéntis, et volátile super terram sub firmaménto cœli. Creavítque Deus cete grándia, et omnem ánimam viventem atque motábile, quam prodúxerant aquæ in spécies suas, et omne volátile secúndu genus suum.

Prophetiæ.
291
ra. Et creávit Deus hóminem ad imáginem suam: ad imáginem Dei creávit illum, másculum et féminam creavit eos. Benedixitque illis Deus, et ait: Créscite, et multiplicámini, et repléte terram, et subjícite eam, et dominámini píscibus maris, et volatilibus cæli, et univérsis animántibus, quæ moventur super terram. Dixítque Deus: Ecce dedi vobis omnem herbam afferéntem semen super terram, et univérsa ligna quæ habent in semetípsis seméntem géneris sui, ut sint vobis in escam: et cunctis animántibus terræ omníque vóet præsit píscibus lucri cœli, et unimaris, et volatili- vérsis quæ movénbus coeli, et béstiis, tur in terra, et in universæque terræ, quibus est ánima viomníque réptili, vens, ut hábeant ad quod movétur inter- vescéndum. Et faEt vidit Deus quod esset bonum. Benedixitque eis, dicens: Créscite et multiplicamini, et repléte aquas maris: avésque multiplicéntur super terram. Et factum est véspere et mane, dies quintus. Dixit quoque Deus: Prodúcat terra ánimam vivéntem in génere suo: juménta et reptília, et béstias terræ secúndum spécies suas. Factúmque est ita. Et fecit Deus béstias terræ juxta spécies suas, et juménta, et omne réptile terræ in génere suo. Et vidit Deus quod esset bonum et ait: Faciámus hóminem ad imaginem et similitúdinem nostra:
2

292
Sabbato Sancto.
ctum est ita. Vidít- Prophetia secunda. que Deus cuncta Genes. 5. 6. 7. et 8. quin:
TOE
erant valde bona. Ngentorum esset
Et factum est véspere et mane, dies sextus. Igitur perfécti sunt cœli et terra, et omnis ornátus eórum. Complevítque Deus die séptimo opus suum, quod fécerat: et requiévit die séptimo ab univérso ópere, quod patrárat.
annórum, génuit Sem, Cham, et Japhet.Cumque cœpíssent hómines multiplicári super terram, et filias procreássent, vidéntes filii Dei fílias hóminum quod essent pulchræ, accepérunt sibi uxóres ex ómnibus quas elégerant.Dixitque Deus: Non permanébit spíritus meus in hómine in ætérnum, quia caro est: erúntque dies illíus cenOratio. tum vigínti annóEUS, qui mirabí- rum. Gigantes auté DEUS liter creásti hó- erant super terram minem, et mirabí- in diébus illis. Postlius redemísti: da quam enim ingréssi nobis, quæsumus, sunt fílii Dei ad fícontra oblectaménta lias hóminum, peccáti mentis, ratióne persístere: ut mereámur ad ætérna gaudia perveníre.
illæque genuérunt, isti sunt poténtes a sæculo viri famósi. Videns autem Deus quod multa malítia
Per Dóminum.
Qua completa. Sacerdos dicit: Orémus. Diaconus, Flectamus génua, et Subdiaconus, Leváte.

Prophetiæ.
293
hóminum esset in caro corrúperat viterra, et cuncta cogitátio cordis inténta esset ad malum omni témpore, pœnítuit eum quod hóminem fecisset in terra. Et tactus dolóre cordis intrínsecus, Delébo, inquit, hóminem, quem creávi, a fácie terræ, ab hómine usque ad animántia, a réptili usque ad vólucres coli. Poenitet enim me fecisse eos. Noe invénit vero grátiam coram Dómino. Ha sunt generatiónes Noe: Noe vir justus atque perféctus fuit in generatiónibus suis, cum Deo ambulávit. génuit tres fílios, Sem, Cham, et Japhet. Corrúpta est
Et
autem terra coram
Deo, et repléta est iniquitáte. Cumque vidísset Deus terram esse corrú ptam( omnis quippe
am suam super terram) dixit ad Noe: Finis univérsæ carnis venit coram me: repléta est terra iniquitáte a fácie eórum; et ego dispérdam eos cum terra. Fac tibi arcam de lignis lævigátis: mansiúnculas in arca facies, et bitúmine línies intrínsecus et extrínsecus. Et sic fácies eam: Trecentórum cubitórum erit longitúdo arcæ, quinquaginta cubitórum latitúdo, et trigínta cubitórum altitúdo illíus. Fenéstram in arca fácies, et in cúbito consummábis summitátem ejus: óstiu autem arcæ pones ex látere, deorsum: cœenácula, et tristega fácies in ea. Ecce ego addúcam aquas dilúvii super terram, ut interficiam omnem carnem; in qua

291
spíritus vitæ est subter cœlum. Univérsa quæ in terra sunt, consuméntur. Ponámque foedus tecum: et
meum
Sabbato Sancto.
arcam
ingrediéris tu, et filii tui, uxor, tua, et uxóres filiórum tuórum tecum. Et ex cunctis animántibus univérsæ carnis bina indúces in arcam, ut vivant tecum, masculíni sexus et feminíni. De volúcribus juxta genus suum, et de juméntis in génere suo, et ex omni réptili terræ secúndum genus suum: bina de ómnibus ingrediéntur tecum: ut possint vívere. Tolles ígitur tecum ex ómnibus escis, quæ mandi possunt, et comportábis apud te: et erunt tam tibi, quam illis in cibum. Fecit igitur Noe ómnia, quæ præcéperat illi Deus.
Erátque sexcentóru annórum quando dilúvii aquæ inundavérunt super terram. Rupti sunt omnes fontes abyssi magnæ, et cataráctæ coeli apértæ sunt: et facta est plúvia super terram quadragínta diébus et quadragínta nóctibus. In artículo diéi illíus ingréssus est Noe, et Sem, et Cham, et Japhet filii ejus: uxor illíus, et tres uxóres filiórum ejus cum eis in arcam, ipsi et omne ánimal secúndum genus suum, univérsaque juménta in génere suo ,, et omne quod movétur super terram in génere suo, cunctúmque volátile secúndum genus suum. Porro arca ferebátur super aquas. Et aquæ prævaluérunt nimis super terram: opertíque sunt om

295
terra eúntes et redeúntes: et cœpérunt mínui post centum quinquaginta dies. Cumque transíssent quadraginta dies, apériens Noe fenéstram
Prophetiæ.
arcæ
nes montes excélsi sub univérso colo. Quindecim cúbitis áltior fuit aqua super montes, quos operúerat. Consúmptaque est omnis caro, quæ movebátur super terram, vólucrum, animántium bestiárum, omniúmque reptílium quæ reptant super terram. Remánsit autem solus Noe, et qui cum eo erant in arca. Obtinuerúntque aquæ terram centum quinquagínta diébus. Recordátus autem Deus Noe, cunctorúmque animántium, et ómniu jumentórum, quæ erant cum eo in arca, addúxit spíritum super terram, et imminútæ sunt aquæ. Et clausi sunt fontes abyssi, et cataráctæ cœli: et prohíbitæ sunt plúviæ de cœlo. Reversæquam fécerat, dimísit corvum qui egrediebátur, et non revertebátur donec aquæ siccaréntur super terram. Emísit quoque colúmbam post eum, ut vidéret si jam cessássent aquæ super fáciem terræ. Quæ cum non invenisset ubi requiésceret pes ejus, revérsa est ad eum in arcam: aquæ enim erant super univérsam terram: extendítque manum, et apprehénsam íntulit in arcam. Expectátis autem ultra septem diébus áliis, rursum dimísit colúmbam ex arca. At illa venit ad eum
que sunt aquæ de ad vésperam, por

296
tans ramum olívæ viréntibus fóliis in ore suo. Intelléxit ergo Noe quod cessássent aquæ super terram. Expectavítque nihilóminus septem álios dies: et emísit colúmbam, quæ non est revérsa ultra ad eum. Locútus est autem Deus ad Noe, dicens: Egrédere de arca tu, et uxor tua, fílii tui et uxóres filiórum tuórum tecum. CunSabbato Sancto.
eta animántia, quæ sunt apud te, ex omni carne, tam in volatilibus quam in béstiis et univérsis reptilibus, quæ reptant super terram, educ tecum, et ingredímini super ter ram: créscite, et multiplicamini super eam. Egréssus est ergo Noe, et filii ejus; uxor illíus, et uxóres filiórum ejus cum eo. Sed et ómnia ánimántia, juménta, et reptília quæ reptant super terram secúndum genus suum, egréssa sunt de arca. Edificávit autem Noe altáre Dómino: et tollens de cunctis pecóribus et volúcribus mundis, óbtulit holocáusta super Altáre. Odoratúsque est Dóminus odórem suavitátis. Orémus. lectámus génua. R. Leváte. Oratio.
EUS,
bilis virtus, et lumen ætérnum: réspice propítius ad totíus Ecclésiæ tuæ mirábile sacraméntum, et opus salútis humánæ, perpétuæ dispositiónis efféctu tranquillius operátotúsque mundus experiátur et vídeat dejécta érigi, inveteráta renovári, et per ipsum redíre ómnia in íntegrum, a quo sumpsére
re

Prophetiæ.
297
princípium, Dómi- que ad púeros suos: num nostrum Jesum Christum Fílium tuum: qui tecum.
reExpectáte hic cum ásino: ego et puer illuc usque properántes, postquam adoravérimus, vertémur ad vos. Tulit quoque ligna holocáusti, et impósuit super Isaac filium suum: ipse vero portábat in manibus ignem et gládium. Cumque duo pérgesimul, dixit Isaac patri suo: Pater mi. At ille respóndit: Quid vis fili? Ecce, inquit. ignis et ligna: ubi est víctima holocáusti? Dixit autem Deus
Prophetia tertia, Genes. 22. N diébus illis: Tentávit Deus Abraham, et dixit ad eum: Abraham, Abraham. At ille respóndit: Adsum. Ait illi: Tolle filium tuum unigénitum, quem díligis, Isaac, et vade in terram visió nis: atque ibi ófferes eum in holocáustum super unum móntium quem monstrávero tibi. Igitur Abraham de nocte consúrgens, stravit ásinum suum, ducens secum duos júvenes, et Isaac fílium suum. Cumque concidísset ligna in holocaustum, ábiit ad locum quem præcéperat ei Deus. Die autem tértio, elevátis óculis, vidit locum procul, dixftrent
:
Abraham providébit sibi víctimam holocáusti, fili mi. Pergébant ergo páriter: et venérunt ad locum, quem osténderat ei Deus, in quo ædificávit altáre, et désuper ligna compósuit: cumque alligásset Isaac filium suum, pósuit

298
de
eum in altáre super struem lignórum. Extendítque manu, et arrípuit gládium, ut immoláret filium suum. Et ecce Angelus Dómini colo clamávit, dicens: Abraham, Abraham. Qui respóndit: Adsum. Dixítque ei: Non exténdas manum tuam super púerum, neque facias illi quidquam: nunc cognóvi quod times Deum, et non pepercísti unigénito fílio tuo propter me. Levávit Abraham óculos suos, vidítque post tergum aríetem inter vepres hæréntem córnibus, quem assúmens óbtulit holocaustum pro fílio. Appellavítque nomen loci
Oratio. fidélium Paillíus, Dóminus vi- D ter summe, qui
det. Unde usque hódie dícitur: In monte Dóminus vidébit. Vocávit autem Anin toto orbe terrárum, promissiónis tuæ filios diffúsa adoptiónis grátia
Sabbato Sancto.
gelus Dómini Abraham secúndo de cœlo, dicens: Per memetípsum jurávi, dicit Dóminus: quia fecisti hanc rem, et non pepercísti fílio tuo unigénito propter me: benedícam tibi, et multiplicábo semen tuum sicut stellas coli, et velut arénam, quæ est in líttore maris: possidébit semen tuum portas inimicórum suórum, et benedicéntur in sémine tuo omnes gentes terræ, quia obedísti
voci meæ. Revérsus est Abraham ad púeros suos, abierúntque Bersabée simul, et habitávit ibi. Orémus. Flectámus génua.. Leváte.

Prophetiæ.
multiplicas: et per paschále sacraméntum, Abraham púerum
tuum universárum, sicut jurásti, géntium éfficis patrem da pópulis tuis digne ad grátiam tuæ vocatiónis introire. Per Dñum. Prophetia quarta. Exodi 14. et 15. N diébus illis: Fa299
rus et équites eórum. Cumque extendísset Moyses manum contra mare, revérsum est primo dilúculo ad priórem locum: fugientibúsque Egyptiis occurrérant aquæ, et invólvit eos Dóminus in médiis flúctibus. Reversæque sunt aquæ, et operuérunt
lia matutína, et ecce respíciens Dóminus super castra Egyptiórum per colúmnam ignis et nubis, interfécit exércitum eórum: et subvértit rotas cúrruum, ferebantúrque in profúndum. Dixérunt ergo Egyptii: Fugiámus Israélem: Dóminus enim pugnat pro eis contra nos. Et ait Dóminus ad Moysen: Exténde manum tuam super mare, ut revertántur aquæ ad Egyptios super cura
cunctiexércitus Pharaónis, qui sequéntes ingréssi fúerant mare: nec unus quidem supérfuit ex eis. Fílii autem Israel perrexérunt per médium sicci maris et aquæ eis erant quasi pro muro dextris et a sinístris liberavítque Dóminus in die illa Israel de manu Egyptiórum. Et vidérunt Egyptios mórtuos super littus maris, et manum magnam quam exercúerat Dóminus

300
Sabbato Sancto.
contra eos: timuít- tióne Egyptíaca li que pópulus Dóminum, et credidérunt Dómino, et Moysi servo ejus. Tune cecinit Moyses et filii Israel carmen hoc Dómino, et dixérunt:
berándo dexteræ tuæ poténtia contulisti, id in salutem Géntium per aquam regeneratiónis operáris: præsta; ut in Abrahæ fílios, et in Israelíticam dignitátem, totíus mundi tránseat plenitúdo. Per Dóminum. Prophetia quinta. Isaia 54. et 55. hæréditas
H servórum Dómini et justítia eórum, apud me, dicit Dóminus. Omnes sitiéntes veníte ad aquas: et qui non habétis argéntum, properáte, émite, et comédite: veníte, émite absque argénto, et absque ulla commutatióne, vinum et lac. Quare appénditis argén um non in pánibus, et labórem vestru non in saturitáte? Audíte audiéntes me, et
D qua
mirácula étiam nostris sa culis coruscáre sentímus, dum quod uni pópulo, a persecu- comédite bonum, et
Tractus. Cantémus Dómino: glorióse enim honorificátus est: equum et ascensórem projécit in mare: adjútor et
protéctor factus est mihi in salútem. f. Hic Deus meus, et honorificábo eum: Deus patris mei, et exaltábo eum. y. DómiLus cónterens bella: Dóminus nomen est illi.
Orémus. Flectámns génua.. Leváte.
Oratio. EUS, Cujus antí

301
scéndum. Non enim cogitatiónes meæ, cogitationes vestræ: neque viæ vestræ, viæ meæ, dicit Dóminus. Quia sicut exaltántur cœli a terra, sic exaltátæ sunt viæ meæ a viis vestris, et cogitatiónes meæ a cogitatiónibus
vestris.
Prophetiæ.
non
delectábitur in crassitúdine ánima vestra. Inclináte aure vestram, et veníte ad me: audíte, et vivet ánima vestra, et fériam vobíscum pactum sempitérnum, misericórdias David fidéles, Ecce testem pópulis dedi eum, ducem ac præceptórem Géntibus. Ecce gentem, quam nesciébas, vocábis: et Gentes, quæ te cognoverunt, ad te current propter Dóminum Deum tuum, et sanctum Israel, quia glorificávit te. Quærite Dóminum, dum inveníri potest: invocáte eum, dum prope est. Derelínquat impius viam suam, et vir iníquus cogitatiónes suas, et revertátur ad Dóminum, et miserébitur ejus, et ad Deum nostrum: quóniam multus est ad ignoet
et
Et quómodo descéndit imber, et nix de cœlo, et illuc ultra non revértitur, sed inébriat terram, infúndit eam, germináre eam facit, et dat semen serénti, et panem comedénti: sic erit verbum meum, quod egrediétur de meo: non reverté. tur ad me vácuum, sed faciet quæcúmque vólui, et prosperábitur in his, ad quæe misi illud: dicit Dóminus omnípotens.. Orémus. llectámus génua..Leváte.
ore

202
Sabbato Sancto.
Oratio.
MNIPOTENS semOpitérne
Deus, multiplica in honórem nóminis tui quod patrum fídei spopondísti: et promissiónis filios sacra adoptióne diláta: ut quod prióres sancti non dubitavérunt futúrum, Ecclésia tua magna jam ex parte cognóscat implétum. Per Dóminum.
Prophetia sexta. Baruch. 3. A UDI Israel manribus pércipe, ut scias prudéntiam. Quid est Israel, quod in terra inimicórum es? Inveterásti in terra aliéna. Coinquinátus es cum mórtuis: deputátus es cum descendéntibus in inférnum. Dereliquísti fontem sapiéntiæ. Nam si in via Dei ambulásses, habitásses útique in pace sempitérna. Disce ubi sit prudéntia, ubi sit virtus, ubi sit intelléctus: nt scias simul ubi sit longitúrnitas vitæ et victus, ubi sit lumen oculórum, et pax. Quis invénit locum ejus? et quis intrávit in thesauros ejus? Ubi sunt príncipes géntium, et qui dominántur super béstias, quæ sunt super terram? qui in ávibus cœli ludunt, qui argénaurum, in quo confidunt hómines, et non est finis acquisitiónis eórum, qui argéntum fabricant, et solíciti sunt, nec est invéntio óperum illórum? Extermináti sunt, et ad inferos descendérunt, et álii loco eórum surrexérunt. Júvenes vidérunt lumen, et habitavérunt su

Prophetiæ.
303
per terram viam gna, sciéntes belautem
disciplínæ neneque
ignoravérunt, que intellexérunt sémitas ejus, neque fílii eórum suscepérunt eam, a fácie ipsórum longe facta est non est audita in Terra Chánaan, neque visa est in Theman. Filii quoque Agar, qui exquírunt prudéntiam quæ de terra est, negotiatóres Merrhæ, et Theman, et fabu latóres, et exquisitóres prudéntiæ et intelligéntiæ: viam autem sapiéntiæ nesciérunt, neque commemoráti sunt sémitas ejus. O Israel, quam magna est domus Dei, et ingens locus possessiónis ejus! Magnus est, et non habet finem: excélsus et imménsus. Ibi fuérunt gigántes nomináti illi, qui ab initio fuélum. Non hos elégit Dóminus, viam disciplínæ invenérunt: proptérea periérunt. Et quóniam non habuérunt interiésapiéntiam, runt propter suam insipiéntiam. Quis ascéndit in cœlum, et accépit eam, et edúxit eam de núbibus? Quis transfretávit mare, et invénit illam, et áttulit illam super aurum eléctum? Non est qui possit scire vias ejus, neque qui exquírat sémitas ejus: sed qui scit univérsa, novit eam, et adinvénit eam prudéntia sua: qui præparávit terram in ætérno témpore, et replévit eam pecúdibus, et quadrupédibus: qui emíttit lumen, et vadit: et vocávit illud, et obédit illi in tremóre. Stellæ autem
runt, statúra ma- dedérunt lumen in

304
custódiis suis, et lætatæ sunt: vocátæ sunt, et dixérunt: Adsumus: et luxérunt ei cum jucunditáte, qui fecit illas. Hic est Deus noster, et non æstimábitur álius advérsus eum. Hic adinvénit omnem viam disciplínæ, et tradidit illam Jacob púero suo, et Israel dilécto suo. Post hæc in terris visus est, et cum homínibus conversátus est.
Sabbato Sancto.
Orémus. Flectámus génua. B. Leváte. Oratio.
DEUS EUS, qui Ecclésiam tuam semper géntium vocatióne multiplicas: concéde propítius; ut quos aqua baptísmatis ábluis, contínua protectióne tueáris. Per Dñum. Prophetia septima. Ezech. 37.
N diébus illis: FaIta cta est super me
manus Dómini: et edúxit me in spíritu Dómini: et dimísit me in médio campi, qui erat plenus óssibus: et circumdúxit me per ea in gyro: erant autem multa valde super faciem campi, síccaque veheménter. Et dixit ad me: Fili hóminis, putásne vivent ossa ista? Et dixi: Dómine Deus, tu nosti. Et dixit ad me: Vaticináre de óssibus istis: et dices eis: Ossa árida audíte verbum Dómini. Hæc dicit Dóminus Deus óssibus his Ecce ego intromíttam in vos spíritum, et vivétis. Et dabo super vos nervos, et succréscere faciam super vos carnes, et superexténdam in vobis cutem et dabo vobis spíritum, et vivétis, et sciétis quia ego Dóminus.

Prophetiæ.
305
Et prophetávi sicut hæc univérsa, domus Israel est: ipsi dicunt: Aruérunt ossa nostra, et périit spes nostra, et abscíssi sumus. Proptérea vaticináre, et dices ad eos: Hæc dicit Dóminus Deus: Ecce ego apériam túmulos
vestros, VOS
Et
præcéperat mihi: factus autem sónitus prophetánte me, et ecce commótio et accessérunt ossa ad ossa, unumquódque ad junctúram suam. Et vidi, et ecce super ea nervi et carnes ascendérunt: et exténta est in eis cutis désuper, et spíritum non habébant. dixit ad me: Vaticináre ad spíritum, vaticináre fili hóminis, et dices ad spíritum: Hæc dicit Dóminus Deus: A quátuor ventis veni spíritus, et insúffla super interféctos istos, et revivíscant. Et prophetávi sicut præcéperat mihi: et ingréssus est in ea spíritus, et vixérunt: steterúntque super pedes suos exércitus grandis nimis valde. Et dixit ad me: Fili hóminis, ossa HEBDOM. S.
est
et edúcam de sepúlchris vestris, pópulus meus: et indúcam vos in terram Israel. Et sciétis quia ego Dóminus, cum aperúero sepúlchra vestra, et edúxero vos de túmulis vestris, pópule meus: et dédero spíritum meum in vobis, et vixéritis, et requiéscere vos fáciam super humum vestram: dicit Dóminus omnípotens. Orémus. Flectámus génua. mr. Leváte.
Oratio.
EUS, qui nos ad celebrándum Pa20
D FUU

306
Sabbato Sancto.
schále sacraméntu, sanctus vocábitur utriúsque Testamén- omnis qui scriptus ti páginis ínstruis: da nobis intellígere misericórdia tuam: ut ex perceptióne præséntium múnerum, firma sit expectátio futurórum. Per Dóminum. Prophetia octava. Isaia 4.
PPREHENDENT seA ptem mulieres
virum unum in die illa, dicéntes: Panem nostrum comedémus, et vestiméntis nostris operiémur tantúmmodo invocétur nomen tuum super nos, aufer oppróbrium nostrum. In die illa erit germen Dómini in magnificéntia et glória, et fructus terræ sublímis, et exultátio his qui salváti fuerint de Israel. Et erit: Omnis qui relíctus fúerit in Sion ,, et resíduus in Jerúsalem,
est in vita in Jerúsalem. Si ablúerit Dóminus sordes filiárum Sion, et sánguinem Jerúsalem láverit de médio ejus, in spíritu judícii, et spíritu ardóris. Et creábit Dóminus super omnem locum montis Sion, et ubi invocátus est, nubem per diem, et fumum et splendórem ignis flammántis in nocte: super omnem enim glóriam protéctio. Et tabernáculum erit in umbráculum diéi ab æstu, et in securitátem, et absconsiónem a túrbine, et a plúvia.
Tractus. Isaia 5. Vínea facta est dilécto in cornu, in loco úberi. f. Et macériam circúmdedit, et circumfódit, et plantávit víneam Sorec, et ædificávit

Prophetiæ.
turrim in médio ejus. f. Et torcúlar fodit in ea: vínea enim Dón ini Sabaoth, domus Israel est. Orémus. Flectámus génua.. Leváte. Oratio.
rum
nibus Ecclésiæ tuæ filiis, sanctóProphetárum voce manifestásti, in omni loco dominatiónis tuæ, satórem te bonórum séminum, et electórum pálmitum esse cultórem: tríbue pópulis tuis, qui et vineárum apud te nómine censéntur et ségetum; ut, spinárum, et tribulórum squalóre resecato, digna efficiántur fruge focúndi. Per Dóminum.
307
sis iste, vobis princípium ménsium: primus erit in ménsibus anni. Loquímini ad univérsum cœtum filiórum Israel, et dícite eis: Décima die mensis unusProphetia nona. Exodi 12. N diébus illis: Dixit Dóminus ad Moysen et Aaron in Terra Egypti: Menquísque agnum per famílias et domos suas. Sin autem minor est númerus ut sufficere possit ad vescéndum agnum, assúmet vicínum
suum, qui junctus est dómui suæ; juxta númerum animárum quæ sufficere possunt ad esum agni. Erit autem agnus absque mácula, másculus, annículus, juxta quem ritum tollétis et hædum. Et servábitis eum usque ad quartamdécimam diem
mensis hujus: immolabítque eum univérsa multitúdo filiórum Israel ad vésperam. Et sument

308
de
ac
Sabbato Sancto.
sanguine ejus, ponent super utrúmque postem, et in superlimináribus domórum, in quibus cómedent illum. Et edent carnes nocte illa assas igni, et ázymos panes cum lactúcis agréstibus. Non comedétis ex eo crudum quid, nec coctum aqua, sed tantum assum igni: caput cum pédibus ejus et intestínis vorábitis. Nec remanébit quidquam ex eo usque mane. Si quid resíduum fúerit, igne comburétis. Sic autem comedétis illum: Renes vestros accingétis, et calceaménta habébitis in pédibus, tenéntes báculos in mánibus, et comedétis festinánter: est enim Phase( id est tránsitus) Dómini. Orémus. Flectámus génua.. Leváte.
Oratio.
MNIPOTENS semDeus,
pitérne
qui in ómnium óperum tuórum dispensatióne mirábilis es: intélligant redémpti tui, non fuísse excelléntius quod initio factus est mundus, quam quod in fine sæculórum Pascha nostrum immolátus est Christus. Qui tecum. Prophetia decima. Jona 3.
N diébus illis: Factum est verbum Dómini ad Jonam Prophétam secúndo, dicens: Surge, et vade in Níniven civitátem magnam: et prædica in ea prædicatióne, quam ego loquor ad te. Et surrexit Jonas, et ábiit in Níniven juxta verbum Dómini. Et Nínive erat cívitas magna itínere diérum trium. Et capit Jonas in

Prophetiæ.
309
et ab iniquitáte, quæ est in mánibus eórum. Quis scit, si convertátur, et ignóscat Deus: et revertátur a furóre iræ suæ, et non períbimus? Et vidit Deus ópera eórum quia convérsi sunt de via sua mala: et misértus est pópulo suo, Dóminus Deus noster.
troíre in civitátem vir a via sua mala, itínere diéi uníus: et clamávit, et dixit: Adhuc quadragínta dies, et Nínive subvertétur. Et credidérunt viri Ninivítæ in Deum: et prædicavérunt jejúnium, et vestíti sunt saccis a majóre usque ad minórem. Et pervénit verbum ad regem Nínive: et surréxit de sólio suo, et abjécit vestiméntum suum a se, et indútus est sacco, et sedit in cínere. Et clamávit, et dixit in Nínive ex ore regis, et príncipum ejus, dicens: Hómines, et juménta, et boves, et pégustent quidquam, nec pascántur, et aquam non bibant: et operiántur saccis hómines, et juménta, et clament ad Dóminum in fortitúdine, et convertátur
Orémus, Flectámus génua. B. Leváte. Oratio.
EUS, qui diversiin
cora non
confessióne tui nóminis adunásti: da nobis et velle et posse quæ præcipis: ut pópulo ad æternitátem vocáto una sit fides méntium, et píetas actiónum. Per Dóminum. Prophetia undecima. Deut. 31.
N diébus illis: Scripsit Moyses cánticum, et dócuit fíIN

Sabbato Sancto.
310
lios Israel. Præcepítque Dóminus Jósue filio Nun, et ait: Confortáre, et esto robústus: tu enim introdúces filios Israel in Terram, quam pollícitus sum, et ego ero tecum.Postres natu per tribus vestras, atque doctóres, et loquar audiéntibus eis sermónes istos, et invocábo contra eos cœlum et terram. Novi enim quod post mortem meam iníque agétis,
quam ergo scripsit et declinábitis cito Moyses verba legis hujus in volúmine, atque complévit, præcépit Levítis, qui portábant arcam foederis Dómini, dicens: Tóllite librum istum, et pónite eum in látere arcæ foederis Dómini Dei vestri, ut sit ibi contra te in testimónium. Ego enim scio contentiónem tuam, et cervícem tuam duríssimam. Adhuc vivente me, et ingrediénte vobíscum, semper contentiósé egístis contra Dóminum: quanto magis cum mórtuus fúero? Congregáte
de via, quam præcépi vobis: et occurrent vobis mala in extrémo témpore, quando fecéritis malum in conspectu Dómini, ut irritétis eum per ópera mánuum vestrárum. Locútus est ergo Moyses, audiénte univérso cœtu Israel, verba cárminis hujus, et ad finem usque complévit.
Tractus. Atténde coelum, et loquar: et áudiat terra verba ex ore meo.. Expectétur sicut plúvia elóquium meum: et descendant sicut ros verba mea.
ad me omnes majó- x. Sicut imber super

Prophetiæ.
gramen, et sicut nix super foenum: quia nomen Dómini invocábo. f. Date magnitúdinem Deo nostro: Deus, vera ópera ejus, et omnes viæ ejus judícia. f. Deus fidélis, in quo non est iniquitas: justus et sanctus Dóminus. Orémus. Flectámus génua. R. Leváte. Oratio.
311
mílium, et fortitúdo rectórum: qui per sanctum Moysen púerum tuum, ita erudíre pópulum tuum sacri carminis tui decantatióne voluísti, ut illa legis iterátio fíeret étiam nostra diréctio: éxcita in omnem justificatárum Géntium plenitúdinem poténtiam tuam, et da lætitiam, mitigándo terrórem: ut ómnium peccátis tua remissióne delétis,
quod denuntiátum in ultiónem, est trán seat in salutem. Per Dóminum. Prophetia duodecima. Dan.3. N diébus illis: Nabuchodonosor rex fecit státuam áuream, altitúdine cubitórum sexagínta,
latitúdinecubitórum sex, et státuit eam in campo Dura provínciæ Babylónis.
celsitúdo hu- Itaque Nabuchodónosor rex misit ad congregándos sátrapas, magistrátus, et júdices, duces, et tyrannos, et præféctos, omnésque príncipes regiónum, ut convenírent ad dedicatiónem státuæ, quam eréxerat Nabuchodonosor rex. Tunc congregáti sunt sátrapæ, magistrátus, et júdices, duces et tyránni, et optimátes qui erant in potestátibus constitúti,

312
et univérsi príncipes regiónum, ut convenírent ad dedicatiónem státuæ, quam eréxerat Nabuchodónosor rex. Stabant autem in conspectu státuæ, quam posúerat Nabuchodónosor rex: et præco clamábat valénter: Vobis dícitur pópulis, tríbubus, et linguis: In hora, qua audiéritis sónitum tubæ, et fístulæ, et cítharæ, sambúcæ, et psaltérii, et symphoníæ, et univérsi géneris musicórum, cadéntes adoráte státuam auream, quam constítuit Nabuchodónosor
rex.
Si quis autem non prostrátus adoráverit, eádem hora mittétur in fornácem ignis ardéntis. Post hæc igitur statim ut audiérunt omnes pópuli sónitum tubæ, fístulæ, et cítharæ, sambúcæ, et
Sabbato Sancto.
Stapsaltérii, et symphoníæ, et omnis géneris musicórum: cadéntes omnes pópuli, tribus, et linguæ adoravérunt státua áuream, quam constitúerat Nabuchodónosor rex. tímque in ipso témpore accedéntes viri Chaldæi accusavérunt Judæos: dixerúntque Nabuchodónosor regi: Rex in ætérnum vive: tu rex posuísti decrétum, ut omnis homo, qui audíerit sónitum tubæ, fístulæ, et cítharæ, sambúcæ, et psaltérii, et symphoniæ, et univérsi géneris musicórum, prostérnat se, et adóret státuam auream: si quis autem non prócidens adoráverit, mittátur in fornácem ignis ardéntis. Sunt ergo viriJudæi, quos constituísti super ópera regiónis

Prophetiæ.
313
Babylónis, Sidrach, adoráte
státuam,
Misach, et Abdéna- quam feci: quod si go: viri isti adoraveritis,
connon
eádem hora mittémini in fornacem
9
tempsérunt, rex, decrétum tuum: deos tuos non colunt, et státuam auream quam erexísti, non adórant. Tunc Nabuchodonosor in furóre, et in ira præcépit ut adduceréntur Sidrach, Misach et Abdénago: qui conféstim addúcti sunt in conspectu regis. Pronuntiánsque Nabuchodónosor rex ait eis: Vérene Sidrach, Misach, et Abdénago, deos meos non cóignis ardéntis: et quis est Deus, qui erípiet vos de manu mea? Respondéntes Sidrach, Misach, et Abdénago, dixérunt regi Nabuchodónosor: Non opórtet nos de hac re respondére tibi. Ecce enim Deus noster, quem cólimus, potest eripere nos de camíno ignis ardéntis, et de mánibus tuis, o rex, liberáre. Quod si nolúerit, notum sit tibi, rex, quia deos tuos non cólimus, et státuam áuream, quam erexísti, non adorámus. Tune Nabuchodónosor replétus est furóre: et aspectus faciéi illíus immutátus est super Sidrach, Misach, et
litis, et státuam auream, quam constítui, non adorátis? Nunc ergo si estis paráti, quacúmque hora audiéritis sónitum tubæ, fistulæ, cítharæ, sambúcæ, et psaltérii, et symphoníæ, omnísque géneris musicórum, prostérnite vos, et Abdénago, et præ

Sabbato Sancto.
314
cépit ut succenderétur fornax séptuplu quam succéndi consuéverat. Et viris fortissimis de exércitu suo jussit, ut
ligátis pédibus Si- OM
drach, Misach, et Abdénago, mítterent eos in fornacem ignis ardéntis. Et conféstim viri illi vincti, cum braccis suis et tiáris, et calceaméntis, et véstibus, missi sunt in médium fornácis ignis ardéntis: nam jússio regis urgébat: fornax autem succénsa erat nimis. Porro viros illos, qui míserant Sidrach, Misach, et Abdénago, interfécit flamma ignis. Viri autem hi tres, id est Sidrach, Misach, et Abdénago, cecidérunt in médio camíno ignis ardéntis, colligáti. Et ambulábant in médio flammæ laudántes
Deum, et benedicéntes Dómino. Hic
non dicitur Flectámus génua, sed tantum, Orémus. Oratio.
MNIPOTENS sempitérne Deus, spes única mundi, qui Prophetarum tuórum præcónio, præséntium temporum declarásti mystéria auge pópuli tui vota placátus; quia in nullo fidélium, nisi ex tua inspiratióne, niunt increménta
provéquarúmlibet virtútum. Per Dóminum.
His expletis, si Ecclesia habuerit fontem Baptismalem, Sacerdos benedicturus fontem, accipit pluviale violaceum, et præcedente Cruce, cum candelabris, et Cereo benedicto accenso, descendit eum Clero et ministris paratis ad fontem: et inte

Ad benedictionem Fontis.
rim cantatur sequens Tractus: Ps. 41. Sicut cervus desíderat ad fontes aquárum: ita desiderat ánima mea ad te, Deus. f. Sitívit ánima mea ad Deum vivum: quando véniam, et apparébo ante fáciem Dei?. Fuérunt mihi lácrymæ meæ panes die ac nocte, dum dícitur mihi per singulos dies Ubi est Deus tuus?
Deinde Sacerdos antequam intret ad benedictionem fontis, dicit hanc Orationem juxta fontem: y. Dóminus vobíscum.. Et cum spíritu tuo.
Orémus. Oratio.
315
propítius; ut fidei ipsíus sitis, baptísmatis mystério ánimam corpúsque sanctíficet. Per Dóminostrum. R. num Amen.
0
MNIPOTENS sempitérne Deus, réspice propítius ad devotiónem pópuli renascéntis, qui sicut cervus, aquarum tuárum éxpetit fontem: et concéde
ad
Postea procedit benedictionem fontis, dicens. Dóminus vobíscum. K. Et cum spíritu tuo. Orémus. Oratio.
Opitérne
MNIPOTENS semDeus, adésto magnæ pietátis tuæ inystériis, adésto sacraméntis: et ad recreándos novos pópulos, quos tibi fons baptísmatis párturit, Spíritum adoptiónis emítte: ut quod nostræ humilitátis geréndum est ministério, virtútis tuæ impleátur effectu. Per Dóminum nostrum Jesum Fílium Christum ecum tuum: qui vivit et regnat in unitáte ejúsdemSpíritus sancti Deus:

316
Sabbato Sancto.
Elevans vocem in modum Præfationis, prosequitur:
sæculórum. B. Amen.. Dóminus vobíscum. R. Et cum spíritu tuo.. Sursum corda. R. Habémus ad Dóminum.. Grátias agámus Dómino Deo nostro.. Dignum et justum est. Vere dignum et justum est, æquum et salutáre, nos tibi semper, et ubíque grátias ágere, Dómine sancte, Pater omnípotens, ætérne Deus. Qui invisíbili poténtia, sacramentórum tuórum mirabíliter operáris efféctum: et licet nos tantis mystériis exequéndis simus indígni tu tamen grátiæ tuæ dona non déserens, étiam ad nostras preces au res tuæ pietatis inclínas. Deus, cujus
spíritus super aquas inter ipsa mundi primórdia ferebátur:
natúra Deus,
tem sanctificatiónis, aquárum concíperet. qui nocéntis mundi erímina per aquas ábluens, regeneratiónis spéciem in ipsa dilúvii effusióne signásti: ut uníus ejusdémque eleménti mystério, et finis esset vítiis, et origo virtútibus. Réspice, Dómine, in fáciem Ecclésiæ tuæ, et multiplica in ea regeneratiónes tuas, qui grátiæ tuæ affluéntis ímpetu lætíficas civitátem tuam: fontémque baptísmatis aperis toto orbe terrárum Géntibus innovándis: ut tuæ majestátis império, sumat Unigéniti tui grátiam de Spíritu sancto. ( Hic Sacerdos manu extensa dividit a

Ad benedictionem Fontis.
317
quam in modum manu tangit.), Sit crucis, et eam statim linteo extergit, dicens:) Qui hanc aquam regenerándis tóris homínibus præpará- totíus nequítiæ purtam, arcána sui núhæc sancta et innocens creatúra líbera ab omni impugnaincúrsu,
et
minis
admixtióne
aqua unda
gáta discéssu. Sit fons vivus, regénerans, purificans: ut omnes hoc lavácro sadiluéndi, lutífero operánte in eis Spíritu sancto, perféctæ purgatiónis indulgéntiam consequántur.( Facit tres cruces supra fontem, dicens:) Unde benedíco te creatúra aquæ, per Deum vivum, per Deum verum, per Deum sanctum: per Deum, qui te princípio, verbo seárida; parávit ab cujus spíritus super te ferebátur.( Hic manu aquam dividit, et effundit eam versus quatuor mundi partes, dicens:) Qui te de paradísi
in
fecúndet ut sanctificatióne concépta, ab immaculáto divíni fontis útero, in novam renáta creatúram progénies cœléstis emérgat: et quos aut sexus in córpore, aut ætas discérnit in témpore, omnes in unam páriat grátia mater infántiam. Procul ergo hinc, jubénte te, Dómine, omnis spíritus immúndus abscédat: procul tota nequítia diabólicæ fraudis absístat. Nihil hic loci hábeat contráriæ virtútis admíxtio: non insidiándo circúmvolet: non laténdo subrépat non inficiéndo corrúmpat.( Aquam

318
te
qui
fonte manáre fecit, et in quátuor flumínibus totam terram rigáre præcépit. Qui te in desérto amáram, suavitáte índita fecit esse potábilem, et sitiénti pópulo de petra prodúxit. Benedíco et per Jesum Christum Fílium ejus únicum Dóminum nostrum te in Cana Galilææ signo admirábili, sua poténtia convértit in vinum. pédibus super te ambulávit: et a Joánne in Jordáne in te baptizátus est. Qui te una cum sánguine de latere suo prodúxit: et discípulis suis jussit, ut credéntes baptizaréntur in te, dicens: Ite, docéte omnes gentes, baptizántes eos in nómine Patris, et Fílii, et Spíritus sancti.
Qui
Mutat vocem
Sabbato Sancto.
7
et
prosequitur in tono
Lectionis
Hpta servantibus, tu Deus omnípotens clemens adésto: tu benígnus adspíra. Halat ter in aquam in modum crucis dicens: Tu has símplices aquas tuo ore benedícito: ut præter naturalem emundatiónem, quam lavándis possunt adhibére corpóribus, sint étiam purificándis méntibus efficáces
Hic Sacerdos paululum demittit Cereum in aquam: et resumens tonum Præfationis, dicit: Descéndat in hanc plenitúdinem fontis virtus Spíritus sancti.
Deinde extractum Cereum de aqua, iterum profundius mergit,
aliquanto repetens
altius
Descéndat in hanc

Ad benedictionem Fontis.
319
Sequentia dicit legendo.
Per Dóminum nostrum Jesum Christum Fílium tuum: ventúrus est qui et judicáre vivos mórtuos, et sæculum per ignem. n. Amen.
plenitúdinem fontis virtus Spíritus sancti. Postea Cereum rursus de aqua extractum, tertio immergens usque ad fundum, altiori adhuc voce repetit: Descéndat, ut supr. Et deinde sufflans
ter in aquam, secundum hanc figuram prosequitur: Totámque hujus aquæ substantiam regenerándi fæcúndet efféctu.( Hic tollitur Cereus de aqua, et prosequitur:) Hic ómnium peccatórum máculæ deleántur hic natúra ad imáginem tuam cóndita, et ad honórem sui reformáta princípii, cunctis vetustátis squalóribus emundétur: ut omnis homo sacraméntum hoc regeneratiónis ingréssus, in veræ innocéntiæ novum infántiam renascátur.
Deinde per assistentes Sacerdotes spargitur de ipsa aqua benedicta super populum. Et interim unus ex ministris Ecclesiæ accipit in vase aliquo de eadem aqua, ad aspergendum in domibus, et aliis locis. His peractis Sacerdos qui benedicit fontem, infundit de oleo Catechumenorum in aquam in modum crucis: intelligibili voce dicens: Sanctificétur, et foecundétur fons iste óleo salútis renascéntibus ex eo, in vitam ætérnam. P. Amen.

320
Sabbato Sancto.
Infúsio Chrísmatis Dómini nostri Jesu Christi, et Spíritus sancti Parácliti, fiat in nómine sanctæ Trinitátis. R.Amen.
Deinde infundit tentibus Sacerdote de Chrismate, modo et ministris ad Alquo supra dicens: tare cantantur Litaniæ a duobus cantoribus, et Chorus idem simul repetit, ut dicitur infra.
Postea accipit ambas ampullas dicti olei sancti et Chrismatis, et de utroque simul in modum crucis infundendo, dicit:
Ubi vero non est fons Baptismalis, finita ultima Prophetia cum sua Oratione, Celebrans casulam deponit, et cum ministris ante Altare procumbit: et aliis omnibus genuflexis, cantantur Litaniæ in medio Chori a duobus cantoribus, utroque Choro idem simul respondente. Cum autem perventum fuerit ad y. Peccatóres, te rogámus, Sacerdos et ministri surgunt, et accedentes ad Sacristiam, induuntur paramentis albi coloris pro Missa solemniter celebranda: et interim accenduntur luminaria in
Commixtio Chrísmatis sanctificatiónis, et ólei unctiónis, et aqua baptísmatis, páriter fiat, in nómine Patris, et Filii, et Spíri tus sancti. Amen.
Tunc miscet ipsum oleum cum aqua, et spargit manu sua per omnem fontem. Si aderunt baptizandi, eos baptizat more consueto. Deinde rever

321
Altari. In fine Lita-" Omnes sancti beaniarum
Litaniæ.
cantantur
solemniter, Kyrie, eléison, et repetuntur, ut in Missa moris est.
KO
YRIE, eléison. Christe, eléison. Kyrie, eléison. Christe, audi nos. Christe, exáudi nos. Pater de cœlis Deus,
miserére nobis. FiliRedemptor mundi Deus, miserére nobis. Spíritus sancte Deus, miserére nobis. Sancta Trínitas, unus Deus, miserére nobis. Sancta María, ora pro nobis. Sancta Dei Génitrix,
3
ora.
Sancta Virgo vírginum, ora. Sancte Michael, ora. Sancte Gábriel, ora. Sancte Raphael, ora. Omnes sancti Angeli et Archángeli, oráte pro nobis.
HEBDOM. S.
tórum Spirituum órdines, oráte. Sancte Joánnes Baptísta, Sancte Joseph, ora.
ora.
Omnes sancti Patriárchæ et Prophétæ, oráte.
ora.
Sancte Petre, Sancte Paule, ora. Sancte Andréa, ora. Sancte Joánnes, ora. Omnes sancti Apóstoli et Evangelístæ, oráte. Omnes sancti Discípuli Dómini, oráte. Sancte Stéphane,
Sancte Laurénti,
Sancte Vincénti,
ora.
Omnes sancti Mártyres, oráte. Sancte Silvéster,
ora.
ora.
ora.
Sancte Gregóri, ora. Sancte Augustine,
21
ora.
Omnes sancti Pontífices et Confessóres,
orate.

322
Omnes sancti Doctóres, oráte. Sancte Antóni, ora. Sancte Benedícte,
Sabbato Sancto.
ora.
Sancte Domínice,
Sancte Francísce,
ora.
ora.
Omnes sancti Sacerdotes et Levítæ, oráte.
Omnes sancti Mónachi et Eremítæ, oráte.
ora.
Sancta María Magdaléna, Sancta Agnes, ora. Sancta Cæcília, ora. Sancta Agatha, ora. Sancta Anastasia,
ora.
Omnes sanctæ Vírgines et Víduæ,
Omnes Sancti
oráte.
et Sanctæ Dei, intercédite pro nobis.
Propítius esto, parce nobis, Dómine. Propítius esto, exaudi nos, Dómine.
Ab omni malo, líbera nos, Dómine. Ab omni peccáto,
líbera.
A morte perpétua, líbera.
Per mystérium sanctæ incarnatiónis tuæ, líbera. Per advéntu tuum, líbera.
Per nativitáte tuam, líbera.
Per baptísmum et sanctum jejúnium tuum, líbera.
Per crucem et passiónem tuam,
líbera. Per mortem et sepultúram tuam,
líbera.
per sanctam resurrectiónem tuam, líbera. per admirábilem ascensiónem tuam, líbera.
Per advéntum Spíritus sancti Parácliti, líbera. In die judícii, líbera. Peccatóres, te rogtmus, audi nos.

Litaniæ.
Ut nobis parcas, te rogámus. Ut Ecclésiam tuam sanctam régere et conservare dignéris, te rogámus. Ut domnum Apostólicum et omnes ecclesiásticos órdines in sancta Religióne conserváre dignéris, te rogámus.
Ut inimícos sanctæ Ecclésiæ humiliáre dignéris, te rogámus. Ut Régibus et Princípibus christianis pacem et veram concórdiam donáre dignéris, te rogámus. Ut nosmetípsos in tuo sancto servítio confortáre et conservare dignéris, te rogámus. Ut ómnibus benefactóribus nostris sempitérna bona retríbuas, te rogámus.
Ut fructus terræ da323
re et conserváre dignéris, te rogámus.
Ut ómnibus fidélibus defunctis réquiem ætérnam donáre dignéris, te rogámus. Ut nos exaudíre dignéris, te rogámus.
Agnus Dei, qui tollis peccáta mundi, parce nobis, Dómine.
Agnus Dei, qui tollis peccáta mundi, exáudi nos, Dómine.
Agnus Dei, qui tollis peccáta mundi, miserére nobis.
Christe, audi nos. Christe, exáudi nos.
Hic cantores solemniter incipiunt: Kyrie, eléison. Christe, eléison. Kyrie, eléison, et ter singula repetuntur. Interim Sacerdos cum ministris in paramentis albis accedit

324
ad Altare, et dicto Psalmo, Júdica me, Deus, cum Glória Patri, facit Confessionem, ut moris est, in loco consueto: deinde ascendens, osculatur Altare, incensat more solito, et finitis a Choro Kyrie, eléison, incipit solemniter Glória in excélsis, ut supra. 11. et pulsantur campanæ.
Sabbato Sancto.
Postea Sacerdos dicit: Dóminus vobíscum.. Et cum spíritu tuo.
Orémus. Oratio. EUS, qui hanc saDcratíssimam noctem glória Domínicæ resurrectiónis illústras: consérva in nova famíliæ tuæ progénie adoptiónis Spíritum quem dedísti: ut córpore et mente renováti, puram tibi exhíbeant servitútem. Per eúmdem Dóminum. In unitáte ejúsdem.
Léctio Epístolæ beáti Pauli Apóstoli ad Colossenses. Cap. 3. Fsurrexístis cum
Si conChristo, quæ sursum sunt quærite, ubi Christus est in déxtera Dei sedens: quæ sursum sunt sápite, non quæ super terram. Mórtui enim estis, et vita vestra est abscóndita cum Christo in Deo. Cum Christus apparúerit, vita vestra: tunc et vos apparébitis cum ipso in glória.
Finita Epistola, Celebrans incipit Alleluia.
1
Et totum decan-+ tat ter, elevando vocem gradatim et Chorus post quamlibet vicem, in eodem tono repetit illud idem.
Postea Chorus prosequitur. Ps. 117. Confitémini Dómi

Ad Missam.
no, quóniam bonus: quóniam in sæculum misericórdia ejus.
Deinde dicitur Tractus. Ps. 116. Laudáte Dóminum, omnes gentes et collaudáte eum, omnes pópuli. y. Quóniam confirmáta est super nos misericórdia ejus: et véritas Dómini manet in ætérnum.
325
accédens revólvit lápidem, et sedébat super eum: erat autem aspéctus ejus sicut fulgur: et vestiméntum ejus sicut nix. Præ timóre autem ejus extérriti sunt custódes, et facti sunt velut mórtui. Respóndens autem Angelus, dixit muliéribus: Nolíte timére VOS: scio enim, quod Jesum, qui crucifixus est. quæritis: non hic, surréxit enim, sicut dixit. Veníte, et vidéte locum, ubi pósitus erat Dóminus. Et cito eúntes, dícite discípulis ejus quia surréxit: et ecce præcédit vos in Galilæam: ibi eum vidébitis: Ecce prædíxi vobis.
est
Non dicitur Credo, sed finito Evangelio Sacerdos dicit: Dóminus vobíscum. Postea, Orémus. Non dicitur Offertorium.
Ad Evangelium non portantur luminaria, sed tantum incensum: petitur benedictio, et alia fiunt de more.
VEST
Sequéntia sancti Evangélii secúndum Matthæum. Cap. 28. ESPERE autem sábbati, quæ lucéscit in prima sábbati, venit María Magdaléne, et áltera María vidére sepúlchrum. Et ecce terræmótus factus est magnus. Angelus enim Dómini descéndit de cœlo: et

326
Ad Lavábo dicitur Glória Patri.
Secreta.
Sabbato Sancto.
ANC
Htionem servitútis nostræ. sed et tuæ,
Smus Dómine, pre- quam tibi offerimus
ces pópuli tui, cum oblatiónibus hostiárum ut Paschálibus initiáta mystériis, ad æternitátis nobis medélam, te operánte, proficiant. Per Dóminum.
Præfatio. Te quidem, Dómine, omni témpore, sed in hac potíssimum nocte, ut 17.
Infra actionem.
Get noctem sacratíssimam celebrántes Resurrectiónis Dómini nostri Jesu Christi secúndum carnem, sed et memóriam venerantes, in primis gloriósæ semper Vírginis Maríæ, Genitrícis ejúsdem Dei et Dómini
Post sumptionem Sacramenti, pro Vesperis in Choro cantatur. Aña. Alleluia, allelúia, alleluia. Psalmus 116. DómiAUDATE
nostri Jesu Christi, Lnum, omnes gentes:* laudáte eum,
omnes pópuli:
9
pro his quoque, quos regeneráre dignátus es ex aqua et Spíritu saneto, tríbuens eis remissiónem ómnium peccatórum, quæsumus Dómine, ut, etc.
non
Dicitur, Pax Dómini sit semper vobíscum, sed pacis osculum non datur. Agnus Dei dicitur, nec Postcommunio; dicuntur tamen tres consuetæ Orationes ante Communionem.
sed et beatórum, etc.

Ad Missam.
327
Quóniam confirmá- litátem ancillæ suæ: ta est super nos misericórdia ejus,* et véritas Dómini manet in ætérnum. Glória Patri, et Fílio. Sicut erat.
* ecce enim ex hoc beátam me dicent omnes generatiónes. Quia fecit mihi magna qui potens est: * et sanctum nomen ejus.
Et misericórdia ejus a progénie in progénies* timéntibus
Aña. Allelúia, allelúia, allelúia.
Capitulum, Hymnus, et Versus non dicuntur, sed statim Celebrans in cantu incipit Antiphonam ad Magnificat, Véspere autem sábbati.
Et prosequitur Chorus, quæ lucéscit in prima sábbati, venit María Magdalene, et áltera María, vidére sepúlchrum, alleluia. Deinde cantatur Canticum B. M. V. Lucæ 1. AGNIFICAT* ánima mea DómiM₁
num:
Et exultávit spíritus meus* in Deo salutári meo. Quia respéxit humieum.
Fecit poténtiam in bráchio suo:* dispérsit supérbos mente cordis sui. Depósuit poténtes de sede,* et exaltávit húmiles. Esuriéntes implévit bonis:* et dívites: dimísit inanes. Suscépit Israel púe*
rum suum: recordátus misericórdia sua.
Sicut locútus est ad patres nostros, Abraham, et sémini ejus in sæcula. Glória Patri, et Fílio. Sicut erat.
Fit incensatio, ut alias in Vesperis..

328
Sabbato Sancto.
Repetita Aña, Celebrans dicit: Dóminus vobíscum. R. Et cum spíritu tuo. Orémus.
PIRITUM
SPIR
nobis, Dómine, tuæ charitátis infúnde ut sacraméntis quos Paschálibus satiasti, tua fácias pietáte concórdes. Per Dóminum. In unitáte Spíritus sancti Deus.
quis ut supra. 327. et loco Ite Missa est, allelúia, allelúia, dicitur f. Benedicámus Dómino, allelúia, allelúia. Deo grátias, allelúia, allelúia.
R.
Deinde additur Pater noster, et nihil aliud.
Deinde dicit: Dóminus vobíscum, Et Diaconus vertens se ad populum, cantat: Ite missa est, allelúia, allelúia. R. Deo grátias, alleluia, alleluia.
AD COMPLETOR. Lector incipit. Jube, domne, benedícere. Benedictio. Noctem quiétam, et finem perféctum concédat nobis Dóminus omnípotens. R. Amen.
Lectio brevis, 1. Petri 5. c Sóbrii
RATRES,
Et Sacerdos, di- FR estóte, et vigieto Pláceat tibi, sancta Trinitas, dat benedictionem more solito.
láte: quia adversárius vester diábolus tamquam leo rúgiens círcuit, quærens quem dévoret: cui resístite fortes in fide. Tu autem, Dómine, miserére nobis. R. Deo grátias.
Extra Chorum, dicto Pater noster, et Ave, María, Vesperæ inchoantur absolute ab Aña. Allelúia, cum reli

Ad Completorium. F. Adjutórium nostrum in nómine Dómini. B. Qui fecit cœlum et terram. Pater noster, Nvum tuum, DóTUNC dimíttis serdicitur totum
secreto.
Deinde fit Confessio communis alternatim, ut 45.
Et facta Absolutione, dicitur
f.
Deus salutáris noster.. Et avérte iram tuam a nobis. f. Deus, in adjutórium meum inténde. R. Dómine, ad adjuvándum me festína. Glória Patri. Sicut erat.
329
Aña. Véspere autem sábbati.
Canticum Simeonis. Luca 2. c
Et amplius non dicitur, Laus tibi, Dómine, Rex ætérnæ glóriæ, sed ejus loco deinceps dicitur Alleluia.
secúndum mine,* verbum tuum in pace:
Quia vidérunt óculi mei* salutáre tuum.
* ante fáciem ómnium populórum. Lumen ad revelatiónem Géntium,* et glóriam plebis tuæ Israel.
Glória Patri, et Fílio. Sicut erat.
Aña, Véspere autem sábbati, quæ lucéscit in prima sábbati, venit María Magdaléne, et áltera María, vidére púlchrum, allelúia. . Dóminus vobíscum. B'. Et cum spíritu tuo.
seDeinde sine Aña dicuntur Psalmi consueti, ut 94.
Capitulum, f. et
Orémus. Oratio.
Hymnus non dicun- V Dómine, habitatur.

330 Sabbato Sancto. Ad Completorium.
tiónem istam, et f. Gaude et lætáre omnes insídias ini- Virgo María, allemíci ab ea longe lúia. R. Quia surrepélle Angeli tui réxit Dóminus vere, sancti hábitent in allelúia. ea, qui nos in pace custódiant: et benedíctio tua sit super nos semper. Per Dóminum.
r. Dóminus vobíscum R. Et cum spíritu tuo.. Benedicámus Dómino. R. Deo grátias. Benedictio. Benedícat et custódiat nos omnípotens et miséricors Dóminus, Pater, et Fílius, et Spíritus sanctus. R. Amen.
Antiphona:
EGINA Cœli lætáre, alleluia. Quia quem meruísti portáre, alleluia. Resurréxit sicut dixit, alleluia. Ora pro nobis Deum, alleluia.
Oratio.
EUS, qui per relii tui Dómini nostri Jesu Christi mundum lætificáre dignátus es: præsta, quæsumus; ut per ejus Genitrícem Vírginem Maríam, perpétuæ capiamus gáudia, vitæ. Per eúmdem Christum Dóminum nostrum. R. Amen.
f. Divínum auxílium máneat semper nobíscum. R. Amen.
Deinde dicitur secreto, Pater noster, Ave, María, et Credo in unum Deum.
Et non flectuntur genua toto tempore Paschali.

DOMINICA
RESURRECTIONIS.
AD MATUTINUM. Pater noster. Ave, María. Credo, secreto. Deinde clara voce dicitur f. Dómine, lábia mea apéries. R. Et os meum annuntiábit laudem tuam. y. Deus, in adjutórium meum inténde. R. Dómine, ad adjuvándum me festína. Glória Patri, et Filio, et Spirítui sancto. Sicut erat in princípio, et nunc, et semper, et in sæcula sæculórum. Amen. Allelúia.
Invitatorium. Surréxit Dóminus vere, * Allelúia. Repetitur: Surréxit Dóminus vere, allelúia.
Psalmus 94.
mus
Dómino, jubiléDeo salutári nostro: præoccupémus faciem ejus in confessióne, et in psalmis jubilémus ei. Surréxit Dóminus vere, allelúia. Quóniam Deus magnus Dóminus, et Rex magnus super omnes deos: quóniam non repéllet Dóminus plebem suquia in manu ejus sunt omnes fines terræ, et altitúdines móntium ipse cónspicit. Allelúia. Quóniam ipsíus est mare, et ipse fecit illud, et áridã fundavérunt manus ejus:
am
9

332
veníte adorémus, et procidámus ante Deum: plorémus coram Dómino, qui fecit nos, quia ipse est Dóminus Deus noster: nos autem pópulus ejus, et oves páscuæ ejus. Surréxit Dóminus vere, allelúia.
Hódie si vocem ejus audiéritis, nolíte obduráre corda vestra, sicut in exacerbatióne secúndu diem tentatiónis in desérto: ubi tentavérunt me patres véstri probavérunt, et vidérunt ópera mea. Allelúia.
Dominica Resurrectionis.
lio, et Spirítui sancto: Sicut erat in princípio, et nunc, et semper, et in sæcula sæculórum. Amen. Alleluia. Surréxit
vere, alleluia.
Hymni et Capitula non dicuntur in aliqua Horarum, usque ad Vesperas Sabbati in Albis, nec Versiculi, nisi in Nocturno.
Dóminus
Ad Nocturnum. Aña. Ego sum qui sum,* et consílium meum non est cum
ímpiis, sed in lege Dómini volúntas mea est, allelúia, Psalmus 1. EATUS Vir, qui
Quadraginta annis próximus
ratióni huic, et dixi: Bnon abiit in conSemper hi errant corde: ipsi vero non cognovérunt vias meas, quibus jurávi in ira mea, si introíbunt in réquiem meam. Surréxit Dóminus vere, alleluia. Glória Patri, et Físílio impiórum, et in via peccatórum non stetit:* et in cáthedra pestiléntiæ non sedit.
Sed in lege Dómini volúntas ejus:* et in lege ejus meditábitur die ac nocte:

Ad Matutinum.
322 ᎧᎧᎧ
Et erit tamquam lignum, quod plantátum est secus decúrsus aquárum,* quod fructum suum
dabit in témpore) Gentes,* et pósuo:
Et fólium ejus non défluet:* et ómnia quæcúmque faciet prosperabúntur. Non sic ímpii, non sic: sed tamquam pulvis quem prójicit ventus a fácie terlúia: dedit mihi gentes, allelúia, in hæreditátem, alleluia. Psalmus 2.
puli meditáti sunt inánia?
Astitérunt reges ter. ræ, et príncipes convenérunt in unum: * advérsus Dóminum, et adversus Christum ejus. Dirumpámus víncula eórum:* et projiciámus a nobis jugum ipsórum. Qui hábitat in cœlis irridébit eos:* et Dóminus subsannábit eos.
ræ.
Ideo non resúrgent ímpii in judício:* neque peccatóres in concílio justórum. Quóniam novit Dóminus viam justórum:* et iter impiórum períbit. Glória Patri, et Fílio. Sicut erat. Aña. Ego sum qui sum, et consílium meum non est cum ímpiis, sed in lege Dómini volúntas mea est, alleluia. Aña. Postulávi
Tunc loquétur ad eos in ira sua,* et in furóre suo conturbábit eos. Ego autem constitútus sum Rex ab eo super Sion montem sanctum ejus, * prædicans præcéptum ejus. Dóminus
* dixit ad Patrem meum, alle- me:* Fílius meus

Dominica Resurrectionis.
334
es tu, ego hódie génui te.
l'óstula a me, et dabo tibi Gentes hæreditátem tuam,* et possessiónem tuam términos terræ.
Psalmus 3.
Reges eos in virga Dtiplicati sunt qui
OMINE,
férrea,* et tamquam vas fíguli confrínges eos.
tríbulant me?* multi insúrgunt advérsum me.
Et nunc reges intellígite* erudímini qui judicátis terram.
Servíte Dómino in timóre* et exultáte ei cum tremóre.
Multi dicunt ánimæ meæ:* Non est salus ipsi in Deo ejus. Tu autem, Dómine, suscéptor meus es, * glória mea, et exáltans caput meum. Voce mea ad Dóminum clamávi:* et exaudívit me de monte sancto suo.
Apprehéndite disciplínam, nequándo irascátur Dóminus, * et pereátis de via justa. Cum
exárserit in brevi ira ejus, beáti omnes qui confidunt in eo.
*
Glória Patri, et Fílio.Sicut erat.
Aña. Ego dormívi, * et somnum cepi, et exurréxi, quóniam Dóminus suscépit me, allelúia, allelúia.
Aña. Postulávi Patrem meum, allelúia: dedit mihi gentes, allelúia, in hæreditátem, alleluia.
Ego dormívi, et soporátus sum:* et exurréxi, quia Do. minus suscépit me. Non timébo míllia pópuli circumdantis me:* exurge, Dómine, salvum me fac Deus meus. Quóniam tu percussísti omnes ad ver

Ad Matutinum.
335
sántes mihi sine Léctio sancti Evancausa:
*
gélii
secúndum
dentes peccatórum contrivísti.
Dómini est salus:* et super pópulum tuum benedíctio tua. Glória Patri, et Fílio. Sicut erat.
Aña. Ego dormívi, et somnum cepi: et exsurréxi, quoniam Dóminus
suscépit
Marcum.
IN
Lectio j. Cap. 16. N illo témpore: María Magdaléne, et María Jacóbi, et Salóme emérunt arómata, ut veniéntes úngerent Jesum. Et réliqua. Homilía sancti Gregórii Papæ. Homil. 21. in Evang. fratres
Dómide Sepúlchro, A charíssimi, quod
me, alleluia, allel.
y. Surréxit
nus
alleluia.. Qui pro nobis pepéndit in ligno, allelúia. Pater noster, secreto.
Absolutio.
sanctæ mulieres, quæ Dóminum fúerant secútæ, cum aromátibus ad monuméntum venérunt et ei quem vivénté étiam
XAUDI, DómineJeE preces
servórum tuórum, mórtuo stúdio huet miserére nobis, qui cum Patre et Spíritu sancto vivis et regnas in sæcula sæculórum.
. Am. . Jube, domne, benedícere Benedictio. Evangélica léctio sit nobis salus et protéctio.. Amen.
manitátis obsequúntur. Sed res gesta áliquid in sancta Ecclésia signat geréndum. Sic quippe necésse est ut audiámus quæ facta sunt, quátenus cogitémus étiam quæ nobis sint ex eórum imitatióne

Dominica Resurrectionis.
336
faciénda. Et nos ergo in eum, qui est mórtuus, credéntes, si odóre virtútum refécti, cum opinióne bonórum óperum Dóminu quærimus, ad monuméntum profécto illíus cum aromátibus venímus.Illæ autem mulíeres Angelos vident, quæ cum aromátibus venérunt: quia vidélicet illæ mentes supérnos cives aspíciunt quæ cum virtútum odóribus ad Dóminum per sancta desidéria proficiscúntur. Tu autem, Dómine,
serére nobis. p. Deo Nbis est, quidnam
grátias.
sit, quod in dextris sedére Angelus cérnitur. Quid namque per sinístram, nisi vita præsens, quid vero per déxteram, nisi perpétua vita designátur? Unde in Cánticis canticórum scriptum est: Læva ejus sub cápite meo,
R. Angelus Dómini descéndit de coelo, et accédens revólvit lápidem, et super eum sedit, et dixit muliéribus:* Nolíte timére: scio enim quia crucifixu quæritis jam surréxit: veníte, et vidéte locum ubi pósitus erat Dóminus, allelúia.
. Et introeúntes in monuméntum, vidérunt júvenem sedéntem in dextris, coopértum stola cándida, et obstupuérunt: qui dixit illis. Nolíte. Glória Patri, et Fílio, et Spirítui sancto. Et repetitur R. Angelus Dómini, usque ad y.
Deinde dicitur f. Jube, domne, benedícere. Benedictio. Divíaum auxílium máneat semper nobíscum. R. Amen. Lectio ij.

Ad Matutinum.
337
et déxtera illíus am- R. Cum transisset
plexábitur me. Quia ergo Redémptor noster jam præséntis vitæ corruptiónem transierat, recte Angelus, qui nuntiáre perénnem ejus vitam vénerat, in déxtera sedébat. Qui stola candida coopértus apparuit: quia festivitátis nostræ gáudia nuntiávit. Candor étenim vestis, splendórem nostræ Ad societátem cídenúntiat solemni- vium supernórum tátis. Nostra dicá- perdúcat nos Rex mus, an suæ? Sed Angelórum. Amen. ut fateámur vérius, Lectio iij.
et suæ dicámus, et nostræ. Illa quippe Redemptoris nostri resurréctio et nostra festívitas fuit, quia nos ad immortalitátem redúxit: et Angelórum festivitas éxtitit, quia nos revocándo ad coeléstia, eórumnúmerum implévit. Tu autem, Dómine, miserére nobis. Deo Grátias. Ac si apérte dicat:
HEBDOM. S.
22
sábbatum, María Magdaléne, et María Jacóbi, et Salóme emérunt arómata,* Ut veniéntes úngerent Jesum, alleluia, allelúia. y. Et valde mane una Sabbatórum venérunt ad mo. numéntum, orto jam sole. Ut. Glória Patri. Ut. y.Jube, domne, benedícere. Benedictio.
Istra TN Sua ergo ac nofestivitáte Angelus in albis véstibus apparuit: quia dum nos per resurrectiónem Domínicam ad supérna redúcimur, cœléstis pátria damna reparántur. Sed quid adveniéntes féminas affátur, audiamus. Nolíte expavéscere.

338 Dominica Resurrectionis.
Páveant illi, qui non amant advéntum supernórum cívium: pertiméscant, qui desidécarnalibus
CUT
riis pressi, ad eórum se societátem pertingere posse despérant. Vos autem pertiméscitis, quæ vestros concíves vidétis? Unde et Matthæus Angelum apparuísse descríbens, ait: Erat aspéctus ejus sicut fulgur, et vestiménta ejus sicut nix. In fúlgure étenim terror timóris est, in nive autem blandiméntum candóris. Tu autem, Dómine, miserére nobis.. Deo grátias. Hymnus SS. Ambrosii et Augustini. E Deum laudámus: te Dóminum confitémur. Te ætérnum Patrem omnis terra veneráΤΕ
tibi coli, et univérsæ potestates: Tibi
Chérubim et Séraphim, incessábili voce proclámant: Sanctus, Sanctus, Sanctus, Dóminus Deus Sábaoth. Pleni sunt coeli et terra: majestátis glóriæ tuæ.
Te
gloriósus Apostolórum chorus, Te Prophetáru lau. dábilis númerus, Te Mártyrum candidátus laudat exér citus.
Te per orbem terrárum, sancta confitétur Écclésia: Patrem majestátis, Venerándum tuum
imménsæ
verum, et únicum Filium, Sanctum quoque Paráclitum Spíritum. Tu Rex glóriæ Christe.
Tu Patris sempitérnus es Fílius.
tur.
Tibi omnes Angeli: Tu ad liberándum

Ad Laudes.
339
susceptúrus hómi- isto, sine peccáto
nem, non horruísti Vírginis úterum. Tu devícto mortis acúleo, aperuísti stri. regna Fiat
nos custodire. Miserére nostri, Dómine: miserére nocredentibus cœlórum. Tu ad déxteram Dei sedes in glória Patris.
Judex créderis esse ventúrus.
Te ergo quæsumus, tuis famulis súbveAD LAUDES. f. EUS, in adjutóriu
ni, qnos pretioso DE meum inténde.
sánguine redemísti.
Etérna fac cum sanetis tuis in glória numerári.
. Dómine, ad adjuvándum me festína. Glória Patri, et Fílio, et Spirítui sancto. Sicut erat princípio, et nunc semper,
in
et et in sæcula sæculórum. Amen. Allelúia.
Aña. Angelus autem Dómini* descéndit de cœlo, et accédens revólvit lápidem, et sedébat super eum, allelúia, alleluia.
Psalmus 92. OMINUS regnávit,
Salvum fac pópulum tuum, Dómine: et bénedic hæreditáti
tuæ.
Et rege eos, et extólle illos usque in ætérnum.
misericórdia tua, Dómine, super nos: quemádmodum sperávimus in te. In te, Dómine, sperávi: non confúndar in ætérnum.
Per singulos dies benedícimus te. Et laudamus nomen tuum in sæculum: et in sæculum sæculi.
Dignáre, Dómine, die est:* indútus est

340
Dominica Resurrectionis. Dóminus fortitúdinem, et præcínxit
se.
Etenim firmávit orbem terre,* qui non commovébitur. Paráta sedes tua ex tunc:* a sæculo tu es.
Elevavérunt flúmina, Dómine:* elevavérunt flúmina vocem suam.
a
aquárum
Elevavérunt flúmina fluctus suos, vócibus multárum. Mirábiles elatiónes maris,* mirábilis in altis Dóminus. Testimónia tua eredibília facta sunt nimis:* domum tuam decet sanctitúdo, Dómine, in longitúdinem diérum. Glória Patri, et Fílio.sicut erat. Aña. Angelus autem Dómini descéndit de cœlo, et accédens revólvit lápidem, et sedébat super eum, allelúia, ailelúia.
Aña. Et ecce terræmótus* factus est magnus Angelus enim Dómini descéndit de cælo, allelúia.
Psalmus 99.
UBILATE omJnis terra:* servíte Dómino in lætitia.
Introíte in conspéctu ejus,* in exul. tatióne.
Scitóte quóniam Dóminus ipse est Deus: * ipse fecit nos, et non ipsi nos: Pópulus ejus, et oves páscuæ ejus:* introíte portas ejus in confessione, átria
ejus in hymnis: confitémini illi. Laudáte nomen ejus: quóniam suávis est Dóminus, in ætérnum misericórdia ejus, * et usque in generatiónem et generatiónem véritas ejus. Glória Patri, et Fílio. Sicut erat.

Ad Laudes.
Aña. Et ecce terræmótus factus est magnus: Angelus enim Dómini descéndit de coelo, allelúia.
Aña. Erat autem* aspéctus ejus sicut fulgur, vestiménta autem ejus sicut nix, allelúia, allelúia. Psalmus 62. EUS, Deus meus,*
Dad to de luce vi- mea
gilo.
Sitívit in te ánima mea, quam multiplíciter tibi caro
*
mea.
In terra desérta, et ínvia et inaquósa: * sic in sancto appárui tibi, ut vidérem virtútem tuam, et gióriam tuam. Quóniam mélior est misericórdia
tua super vitas:* lábia mea laudábunt te.
341
Sicut ádipe et pinguédine repleátur ánima mea:* et lábiis exultatiónis laudábit os meum. Si memor fui tui super stratum meum, in matutínis meditábor in te:* quia fuísti adjútor meus. Et in velaménto alárum tuárum exultábo, adhæsit ánima post te: me suscépit dextera tua.
Sie benedícam te in vita mea: et in nómine tuo levábo
manus meas.
*
Ipsi vero in vanum quæsiérunt ánimam meam, introíbunt in inferióra terræ:* tradéntur in manus gládii, partes vúlpium erunt.
Rex vero lætábitur in Deo, laudabúntur omnes qui jurant in eo:* quia obstrúctum est os loquéntium iníqua. Psalmus 66.
DBH
E US misereátur nostri, et benedícat nobis:* illúminet vultum suum

342
Dominica Resurrectionis.
super nos, et mise- tem ejus* extérriti reátur nostri. sunt custódes, et faeti sunt velut mórtui, alleluia.
Canticum trium
Ut cognoseamus in terra viam tuam:* in ómnibus géntibus salutáre tuum. Confiteántur tibi pópuli Deus:* confiteántur tibi pópuli BEN
omnes.
Læténtur et exúltent gentes:* quóniam júdicas pópulos in æquitáte, et gentes in terra dírigis. Confiteántur tibi pópuli Deus: confiteantur tibi pópuli omnes:* terra dedit fructum suum. Benedícat nos Deus, Deus noster. benedícat nos Deus:* et métuant eum omnes fines terræ.
Glória Patri, et Fílio. Sicut erat. Aña. Erat autem aspéctus ejus sicut fulgur, vestiménta autem ejus sicut nix, alleluia, allelúia.
Aña. Præ timóre aupuerorum. Dan. 3.
ENEDICITE, ómnia ópera Dómini, Dómino:* laudáte et superexaltáte eum in sæcula. Benedícite, Angeli Dómini, Dómino:* benedícite, coli, Dómino.
Benedícite, aquæ omnes, quæ super coelos sunt, Dómino:* benedícite, omnes virtútes Dómini, Dómino. Benedícite, sol luna, Dómino: benedícite, coeli, Dómino. Benedícite, omnis imber et ros, Dómino: * benedícite, omnes Spíritus Dei, Dómino. Benedícite. ignis et æstus, Dómino: benedicite, frigus et æstus, Dóinino.
stellæ
*
et
*

Ad Laudes.
343
Denedícite, rores et filii hóminum, Dópruína, Dómino:* mino.
benedícite, gelu etenedícat Israel Dófrigus, Dómino.
minum:* laudet et superexáltet eum in sæcula.
Benedícite, glácies et nives, Dómino:* benedícite, noctes et dies, Dómino. Benedícite, lux et ténebræ, Dómino:* benedícite, fúlgura et nubes, Dómino. Benedícat terra Dóminum:* laudet et superexáltet eum in sæcula.
Benedícite, montes et colles, Dómino: * benedícite, univérgerminántia in terra, Dómino. Benedícite, fontes, Dómino:
sa
benedícite, mária et flúmina, Dómino. Benedícite, cete et ómnia quæ movéntur in aquis, Dómino:* benedícite,
omnes vólucres coli, Dómino. Benedícite béstiæ et pécora, Dómino:* benedícite,
omnes
Benedícite, sacerdótes Dómini, Dómino:* benedícite, servi Dómini, Dómino. Benedícite, spíritus et ánimæ justórum, Dómino:* benedícite, sancti et húmiles corde, Dómino. penedícite, Ananía, Azaría, Mísael, Dómino:* laudáte et superexaltáte eum in sæcula.
Pa*
Benedicámus trem, et Fílium, cum sancto Spíritu: laudémus et superexaltémus eum in sæcula.
DóBenedíctus es, mine, in firmaménto coeli:* et laudábilis, et gloriósus, et superexaltátus in sæcula.
Aña. Præ timóre autem ejus extérriti

344 Dominica Resurrectionis.
sunt custódes, et facti sunt velut mórtui, allelúia. Aña. Respóndens autem Angelus,* dixit muliéribus: Nolíte timére, scio enim quod Jesum quæritis, allelúia.
Lae
Psalmus 148. AUDATEDóminum de cœlis:* laudáte eum in excélsis.
Laudáte eum, omnes ángeli ejus:* laudáte eum, omnes virtútes ejus. Laudáte eum, sol et luna:* laudáte eum, omnes stellæ et lumen.
Laudáte eum, coeli cœlórum:* et aquæ omnes quæ super coelos sunt, laudent nomen Dómini. Quia ipse dixit, et facta sunt:* ipse mandávit, et creáta
sunt.
Státuit ea in ætérnum, et in sæculum sæculi:* præcéptum pósuit, et non præteríbit. Laudáte
Dóminum
de terra:* dracónes, et omnes abyssi. Ignis, grando, nix, glácies, spíritus procellárum:* quæ faciunt verbum ejus: Montes, et omnes colles:* ligna fructífera, et omnes cedri.
Béstiæ, et universa pécora:* serpéntes, et vólucres pennátæ. Reges terræ, et omnes pópuli:* príncipes, et omnes júdices terræ.
Júvenes, et vírgines, senes cum junióribus laudent nomen Dómini:* quia exaltátum est nomen ejus solíus.
Conféssio ejus super cœlum et terram:* et exaltávit cornu pópuli sui. Hymnus ómnibus sanctis ejus:* filiis Israel, pópulo appropinquánti sibi.

Ad Laudes.
345
Ut faciant in eis juDómino dícium conscríptu: * glória hæc est ómnibus sanctis ejus. Psalmus 150.
Psalmus 149.
ANTATE
cánticum novum:
* laus ejus in ecclésia sanctórum. Lætétur Israel in eo, qui fecit eum:* et fílii Sion exúltent in rege suo.
Laudent nomen ejus in choro:* in tympano, et psaltério psallant ei.
AUDATE
Dóminum in sanctis ejus:* laudáte eum in firmaménto virtútis ejus.
Quia beneplácitum est Dómino in pópulo suo:* et exaltábit mansuétos in salútem.
Laudáte eum in virtútibus ejus:* laudáte eum secúndum multitúdinem gnitúdinis ejus. Laudáte eum in sono tubæ:* laudáte eum in psaltério, et cíthara.
*
Exultábunt sancti in glória:* lætabúntur in cubílibus suis. Exaltatiónes Dei in gútture eórum:* et gládii ancípites in mánibus eórum: Ad faciéndam vindíctam in natiónibus increpatiónes in pópulis. Ad alligándos reges
Laudáte eum in tympano, et choro: laudáte eum in chordis, et órgano. Laudáte eum in cymbalis benesonántibus: laudáte eum in cymbalis jubilatiónis:* omnis spíritus laudet Dóminum.
eórum in compédi- Glória Patri. Sicut bus:* et nóbiles erat.
eórum in mánicis Aña Respóndens auférreis. tem Angelus, dixit
ma

346
Dominica Resurrectionis.
muliéribus: Nolíte nu ómnium, qui odétimére; scio enim runt nos: quod Jesum quæritis, allelúia.
Ad faciéndam misericórdiam cum pátribus nostris:* et memorári testaménti sui sancti. Jusjurandum, quod patrem jurávit ad Abraham
nostrum: * datúrum se nobis: Ut sine timóre, de manu inimicórum nostróram liberáti, * serviámus illi. In sanctitáte, et justítia coram ipso, ómnibus diébus nostris.
*
Et tu puer, Prophéta Altíssimi vocaberis; * præíbis enim ante fáciem Dómini paráre vias ejus: Ad dandam sciéntiam salutis plebi ejus:* in remissiónem peccatórum eórum:
Per víscera misericórdiæ Dei nostri: * in quibus visitávit nos, óriens ex alto: llumináre his, qui
Capitulum, Hymnus, et f. non dicuntur, sed eorum loco Aña.
H fecit Dóminus: EC dies, quam
exultémus et lætémur in ea.
Ad Benedictus, Aña. Et valde mane una Sabbatórum véniunt monuméntum, orto jam sole, allelúia.
ad
Canticum Zacharia. Lucæ 1. g ENEDICTUS Dóminus Deus Israel, * quia visitávit, et fecit redemptiónem plebis suæ.
BB
Et eréxit cornu salútis nobis:* in domo David púeri sui. Sicut locútus est per os sanctórum,* qui a sæculo sunt, prophetárum ejus: Salútem ex inimícis nostris, et de ma*

Ad Primam.
317
in ténebris, et in speras Sabbati in umbra
Albis exclusive.
mortis sedent:* ad dirigéndos pedes nostros in viam pacis.
. Fidélium ánimæ per misericórdiam Dei requiéscant in pace..Amen.
Glória Patri, et Fílio. Sicut erat.
Aña. Et valde mane una Sabbatórum véniunt ad monuméntum orto jam sole, allelúia.
In fine Laudum, si tunc terminandum est Officium, alioquin in fine ultima Hora, post v. Fidélium ánimæ, et Pater noster, secreDómisuam
. Et vitam
to, nus det nobis pacem. ætérnam. Amen. Deinde dicitur Aña. Regína cœli, ut infra post Completorium. 376. et in fine y. Divínum auxílium máneat semper nobíscum. R. Amen.
Oratio.
die per Unigénitum tuum, æternitátis nobis aditum devicta morte reserásti: vota nostra, quæ præveniéndo aspíras, étiam adjuvándo proséquere. Per eúmdem Dóminum.
f. Dóminus vobíscum., Et cum spíritu tuo. y. Benedicamus Dómino, allelúia, alleluia.. Deo grátias, allelúia, allelúia.
EUS, in nómine
Sie dicitur in Ve- D tuo salvum me
fac:* et in virtúte tua júdica me.
speris et Laudibus tantum usque ad VeAD PRIMAM. Deus, in adjutórium, et Glória Patri, ut supra. 341. Psalmus 53.

318
Dominica Resurrectionis.
Deus, exáudi oratió- tur testimónia ejus:
nem meam,* áuribus pércipe verba
oris mei.
* in toto corde exquírunt eum. Non enim qui operántur iniquitátem, * in viis ejus ambulavérunt.
Quóniam aliéni insurrexérunt advérsum me, et fortes quæsiérunt ánimam meam:* et non proposuérunt Deum ante conspectu suum. Ecce enim Deus ádjuvat me:* et Dóminus suscéptor est ánimæ meæ. Avérte mala inimícis meis:* et in veritáte tua dispérde illos.
Voluntárie sacrificábo tibi,* et confitébor nómini tuo, Dómine, quóniam bonum est.
Quóniam ex omni tribulatióne eripuísti me et super inimícos meos despéxit óculus meus.
Psalmus 118. EATI immaculáti B in via;* qui ámbulant in lege Dñi. Beáti, qui scrutánTu mandásti* mandáta tua custodir! nimis.
Utinam dirigántur viæ meæ,* ad custodiéndas justificatiónes tuas!
Tunc non confúndar,* cum perspéxero in ómnibus mandatis tuis. Confitébor tibi in directióne cordis:* in eo quod dídici judícia justítiæ tuæ. Justificatiónes tuas custódiam:* non me derelínquas usquequáque.
In quo córrigit adolescéntior viam suă? * in custodiéndo sermónes tuos.
In toto corde meo exquisivi te:* ne repéllas me a mandátis tuis.

Ad Primam.
349
In corde meo abs- stificatiónes tuas,*
cóndi elóquia tua: peccem
* ut non
in omni témpore. Increpásti supérbos: * maledícti qui declínant a mandátis tuis.
Aufer a me oppróbrium, et contémptum:* quia testimónia tua exquisívi. Etenim sedérunt príncipes, et advérsum me loquebántur:* servus autem tuus exercebátur in justificatiónibus tuis.
tibi. Benedíctus es, Dómine* doce me justificatiónes tuas. In lábiis meis,* pronuntiavi ómnia judícia oris tui.
In via testimoniórum tuórum delectátus sum,* sicut in óinnibus divítiis. In mandátis tuis exercébor:* et considerábo vias tuas.
In justificatiónibus Na
testimónia
tuis meditábor:* tua meditátio mea
non obliviscar sermónes tuos.
est* et consilium meum justificatiónes tuæ.
ETRIBUE
servo
R tuo, vivifica me
* et custódiam sermónes tuos. Revéla óculos meos: * et considerábo mirabília de lege tua. Incola ego sum in terra:* nen abscóndas a me mandáta tua.
Adhæsit pavimento ánima mea:* vivífica me secúndum verbum tuum.
Vias meas enuntiávi, et exaudísti me: * doce me justificatiónes tuas. Viam
justificatiónum tuárum ínstrue me:* et exercébor
Concupivit ánima
mea desideráre ju- in mirabílibus tuis.

Dominica Resurrectionis.
Dormitávit ánima tiam faciéndam nomea præ tædio:* stra procédant elóconfirma me in ver- quia, dirigántur cobis tuis. gitatiónes et ópera. Per Dóminum.
f.
Dóminus vobíscum. R. Et cum spíritu tuo. f. Benedicámus Dómino. . Deo grátias.
Deinde in choro legitur Martyrologium. Postea Hebdomadarius dicit y. Pretiósa in conspéctu Dómini.. Mors
Sanctórum ejus. Et absolute sine
meum.
Aña. Hæc dies, qua
fecit Dóminus: exO rémus. Oratio. ANCTA María, et
ultémus, et lætémur Ses Sancti in
350
Viam iniquitátis ámove a me:* et de lege tua miserére mei.
V iam veritátis elégi: * judícia tua non sum oblítus. A dhæsi testimóniis tuis, Dómine,* noli me confúndere. Viam mandatórum tuórum cucúrri,* cum dilatásti cor
in ea. Postea dicitur O rémus.Oratio.
tercédant pro nobis
Dóminum; ut
mereámur ab
ad
nos
D nipotens, qui ad vári, qui vivit et reeo adjuvári et salprincípium hujus diéi nos pervenire fecísti: tua nos hódie salva virtúte; ut in hac die ad nullum declinémus peccátum, sed semper ad tuam justígnat in sæcula sæculórum.. Amen. . Deus, in adjutórium meum inténde. 3. Dómine, ad adjuvándum me festína.
Et dicitur ter, ul

Ad Primam.
351
timo additur Glória te auxiliánte, salvi Patri. Sicut erat. Kyrie, eléison. Christe, eléison. Kyrie, eléison. Pater noster, secreto. f. Et ne nos indúcas in tentatiónem. R. Sed libera nos a malo. f. Réspice in servos tuos, Dómine, et in ópera tua, et dírige filios eórum.. Et sit splendor Dómini Dei nostri super nos,
et ópera mánuum Scum Christo, quæ
consurrexístis
nostrárum dírige super nos, et opus mánuum nostrárum dírige.f. Glória Patri, B. Sicut erat. O rémus. Oratio. IRIGERE et sanctificáre, régere et gubernáre dignáre, Dómine Deus, Rex cœli et terræ, hódie corda et córpora nostra, sensus, mónes, et actus nostros in lege tua, et in opéribus mandatórum tuórum: ut hic et in ætérnum,
sursum sunt quærite, ubi Christus est in dextera Dei sedens: quæ sursum sunt sapite, non quæ super terram. Tu autem, Dómine, miserére nobis.. Deo grátias.
D
seret líberi esse mereámur, Salvátor mundi. Qui vivis et regnas in sæcula sæculórum. R. Amen.
. Jube, domne, benedícere, Benedictio. Dies et actus nostros in sua pace dispónat Dóminus omnípotens.#. Amen.
Lectio brevis, Coloss. 3.
. Adjutórium nostrum in nómine Dómini.. Qui fecit cœlum et terram. f. Benedicite. R. Deus. Benedictio. Dóminus nos benedícat, et ab omni

352
Dominica Resurrectionis.
malo deféndat, et quium tuum,* in ad vitam perdúcat timóre tuo. ætérnam et fidé- Amputa opprobrium lium ánimæ per mi- meum, quod suspisericórdiam Dei re- cátus sum:* quia quiéscant in pace. judícia tua jucúnR. Amen. da.
AD TERTIAM. Deus, in adiutórium, et Glória Patri, ut supra. 341.
LDómine,
Psalmus. EGEM pone mihi, viam justificatiónum tuárum:* et exquíram eam semper. Da mihi intelléctum, et scrutábor legem tuam:* et custódiam illam in toto corde meo.
Deduc me in sémitam mandatórum tuórum:* quia ipsam vólui.
Inclína cor meum in testimónia tua:* et non in avarítiam. Avérte óculos meos ne vídeant vanitátem:* in via tua vivífica me. Státue servo tuo elóEcce concupívi mandáta tua* in æquitáte tua vivifica
me.
Et véniat super me misericórdia tua, Dómine:* salutáre tuum secúndum elóquium tuum.
Et respondébo exprobrántibus mihi verbum:* quia sperávi in sermónibus tuis.
Et ne áuferas de ore meo verbum veritátis usquequaque: * quia in judíciis tuis supersperávi. Et custódiam legem tuam semper:* in sæculum et in sæculum sæculi.
Et ambulábam in latitúdine:* quia mandáta tua exquisívi. Et loquébar in testi

Ad Tertiam.
móniis tuis in conspéctu regum:* et non confundébar. Et meditábar in mandátis tuis:* quæ diléxi.
Et levávi manus meas ad mandáta tua, quæ diléxi:* et exercébar in justificatiónibus tuis. EMOR esto' verbi
M tui servo tuo,*
in quo mihi spem dedísti.
353
tuæ,* in loco peregrinatiónis meæ. Memor fui nocte nóminis tui, Dómine:* et custodívi legem tuam.
Hæc facta est mihi: quia justificatiónes tuas exquisívi.
Pórtio mea, Dómine, * dixi custodire legem tuam.
Hæc me consoláta est in humilitáte mea:* quia elóquium tuum vivificávit me. Supérbi inique agébant usquequáque:* a legeautem tua non declinávi.
Memor fui judiciórum tuórum a sæculo, Dómine:* et consolátus sum. Deféctio ténuit me, * pro peccatóribus derelinquéntibus legem tuam.
Deprecátus sum fáciem tuam in toto corde meo:* miserére mei secúndum elóquium tuum. Cogitávi vias meas: * et convérti pedes meos in testimónia tua.
Parátus sum, et non sum turbátus:* ut custódiam mandáta tua.
sunt
Funes peccatórum circumpléxi me:* et legem tuam non sum oblítus.
Média nocte surgébam ad confiténCantábiles mihi erant justificatiónes dum tibi: super
HEBDOM. S.
23

Dominica Resurrectionis.
354
judícia justificatiónis tuæ.
Párticeps ego sum ómnium timéntium te:* et custodiéntium mandáta tua. Misericórdia tua, Dómine, plena est terra:* justificatiónes tuas doce me.
ut lac cor eórum:* ego vero legem tuam meditátus sum. Bonum mihi quia humiliásti me: * ut discam justificatiónes tuas.
Bonum mihi lex oris tui,* super millia auri, et argénti. Manus tuæ fecérunt
ONITATEM fecísti
B cum servo me, et
léctum, et discam mandáta tua.
Dómine,* secún- me:* da mihi inteldum verbum tuum. Bonitátem et disciplínam, et sciéntiam doce me:* quia mandátis tuis crédidi. Priúsquam humiliárer, ego delíqui:* proptérea elóquium tuum custodívi. Bonus es tu:* et in bonitáte tua doce me justificatiónes tuas.
Qui timent te, vidébunt me, et lætabúntur: quia in verba tua supersperávi. Cognóvi, Dómine, quia æquitas judícia tua:* et in veritáte tua humiliásti
me.
*
Fiat misericórdia tua ut consolétur me, secundum elóMultiplicata est su- quium tuum servo per me iníquitas su- tuo. perbórum: ego Véniant mihi miseautem in toto corde ratiónes tuæ, et vimeo scrutábor manvam:* quia lex tua dáta tua. meditátio mea est. Coagulátum est sic- Confundántur su

Ad Sextam.
pérbi, quia injuste iniquitátem fecérunt in me: ego autem exercébor in mandátis tuis.
Convertántur mihi timéntes te:* et qui novérunt testimónia tua.
Fiat cor meum immaculatum in justificationibus tuis, * ut non confúndar. Aña, Hæc dies, qua fecit Dóminus: exultémus, et lætémur
in ea.
Postea dicitur Orémus. Oratio.
355
AD SEXTAM. Deus in adjutórium, et Glória Patri, ut supra. 329.
Psalmus. EFECIT in salutáánima
mea:* et in verbum tuum supersperávi. Defecérunt óculi mei
*
in elóquium tuum, * dicéntes: Quando consoláberis me? Quia factus sum sicut uter in pruína: justificatiónes tuas non sum oblítus. Quot sunt dies servi tui:* quando fácies de persequéntibus me judícium? Narravérunt mihi
iníqui fabulatiónes: * sed non ut lex tua.
D die per Unigéni- Omnia mandáta tua
tum tuum æternitátis nobis aditum, devicta morte, reserásti: vota nostra, quæ præveniéndo aspiras, étiam adjuvándo proséquere. Per eúmdem Dóminum nostrum.
t
véritas:* iníquipersecúti sunt me, ádjuva me.
Paulo minus consummavérunt me in terra: ego autem non derelíqui man*
dáta tua.
Secúndum misericórdiam tuam vivífica me:* et custódiam testimónia oris tui.

356
In ætérnum, Dómine,* verbum tuum pérmanet in cœlo. In generatiónem et generatiónem véritas tua:* fundásti terram, et pérmanet.
Dominica Resurrectionis.
Ordinatióne tua persevérat dies:* quóniam ómnia sérviunt tibi.
Nisi quod lex tua meditátio mea est:* tunc forte periíssem in humilitate mea. In ætérnum non oblivíscar justificatiónes tuas:* quia in ipsis vivificásti me. Tuus sum ego, salvum me fac:* quóniam justificatiónes tuas exquisívi. Me expectavérunt peccatóres ut pérderent me:* testimónia tua intelléxi. Omnis consummatiónis vidi finem:* latum mandátum tuum nimis.
mine?* tota die meditátio mea est. Super inimícos meos prudéntem me fecísti mandáto tuo:* quia in ætérnum mihi est.
Super omnes docéntes me intelléxi:* quia testimónia tua meditátio mea est. Super senes intelléxi:* quia mandáta tua quæsívi. Ab omni via mala prohíbui pedes meos:* ut custódiam verba tua. A judíciis tuis non declinávi:* quia tu legem posuísti mihi.
Quam dúlcia faucibus meis elóquia tua,* super mel ori meo!
A mandátis tuis intelléxi:* proptérea odívi omnem viam iniquitátis. Lucérna pédibus meis verbum tuum, * et lumen sémitis
UOMODO diléxi leQgem tuam, Dó- meis.

Ad Sextam.
Jurávi, et státui* custodíre judícia justítiæ tuæ.
357
sumeus es tu:* et in verbum tuum persperávi. Declináte a me malígni:* et scrutábor mandáta mei.
Dei
Humiliátus sum usquequáque, Dómine: * vivífica me secúndum verbum tuum. Voluntária oris mei beneplacita fac, Dómine:* et judícia, tua doce me. Anima mea in mánibus meis semper: * et legem tuam non sum oblítus. Posuérunt peccatóres láqueum mihi: et de mandátis tuis non errávi. Hæreditáte acquisivi testimónia tua in ætérnum:* quia exultátio cordis mei sunt.
*
Inclinávi cor meum ad faciéndas justificatiónes tuas in ætérnum,* propter retributiónem.
NIQUOS ódio hábui: * et legem tuam diléxi. Adjútor et suscéptor
Suscipe me secúndumelóquium tuum, et vivam:
et non
confúndas me ab expectatióne mea. Adjuva me, et salvus ero:* et meditábor in justificatiónibus tuis semper. Sprevísti omnes disceléntes a judíciis tuis:* quia injústa cogitatio eórum. Prævaricántes reputávi omnes peccatóídeo dires terræ: léxi testimónia tua. Confíge timóre tuo * a
carnes meas:
judiciis enim tuis tímui.
Feci judícium et justítiam: non tradas me calumnián tibus me. Súscipe servu tuum in bonum
:
non

358
Dominica Resurrectionis.
calumniéntur me supérbi. Oculi mei defecérunt in salutáre tuum:* et in elóquium ju. stítiæ tuæ.
Psalmus.
IRABILIA
Fac cum servo tuo Matua
secúndum misericórdiam tuam:* et justificatiónes tuas doce me.
Servus tuus sum ego* da mihi intelléctum, ut sciam testimónia tua. Tempus faciéndi, Dómine:* dissipavérunt legem tuam. Ideo diléxi mandáta tua, super aurum et topázion. Proptérea ad ómnia mandáta tua dirigébar:* omnem viam iníquam ódio hábui.
Aña. Hæc dies, quã fecit Dóminus exultémus, et lætémur in ea.
Postea Oratio. Deus qui hodiérna die, ut supra. 355.
AD NONAM. Deus, in adjutórium, et Glória Patri. 339.
testi*
ídeo scrutáta est ea ánima mea. Declaratio
sermónum tuórum illúminat:* et intellectum dat párvulis. Os meum apérui, et attráxi spíritum: quia mandáta tua desiderábam.
*
Aspice in me, et mi. serére mei:* secúndumjudícium diligéntiu nomen tuu. Gressus meos dírige secúndum elóquium tuum:* et non dominétur mei omnis injustítia.
Rédime me a calúmniis hóminum: * ut custódiam man. dáta tua.
Fáciem tuam illúmina super servum tuum:* et doce me justificatiónes tuas.

Ad Nonam.
Exitus deduxérunt óculi mei:
quia non custodiérunt legem tuam. Justus es, Dómine: * et rectum judícium
tuum.
Mandásti justítiam testimónia tua:* et veritátem tuam nimis.
359
Cord
*
LAMAVI in toto corde meo: ex-: áudi me, Dómine: justificatiónes tuas requíram. Clamávi ad te, salvum me fac:* ut custódiammandátatua. Prævéni in maturitáte, et ciamávi:* quia in verba tua supersperávi. prævenérunt óculi mei ad te dilúculo: * ut meditárer elóquia tua. Vocem meam audi miserisecúndum córdiam tuam, Dómine:* et secúndum judícium tuum vivífica me. Appropinquavérunt persequéntes me iniquitáti:* a lege autem tua longe facti sunt.
prope es tu, Dómine: * et omnes viæ tuæ véritas.
*
Inítio cognóvi de testimóniis tuis: quia in fundásti ea.
ætérnum
Tabéscere me fecit zelus meus:* quia oblíti sunt verba tua inimíci mei Ignítum elóquium tuum veheménter: * et servus tuus diléxit illud.
Adolescéntulus sum ego, et contémptus: * justificatiónes tuas non sum oblítus. Justítia tua, justítia in ætérnum:* et lex tua véritas. Tribulátio, et angústia invenérunt
* mandáta tua me: meditatio mea est. Equitas testimónia tua in ætérnum intelléctum da mihi,
*
et vivam.

360
Vide humilitatem meam et éripe me: * quia legem tuam non sum oblítus. Júdica judícium meum et rédime me:* propter elóquium tuum vivífica me, Longe a peccatóribus salus:* quia justificatiónes tuas non exquisiérunt. Misericórdiæ multæ, Dómine:* secúndum judícium tuum vivífica me. Multi qui persequúntur me, et tríbulant me: a testimóniis tuis non declinávi.
tuæ
Dominica Resurrectionis.
Vidi prævaricántes, et tabescébam:* quia elóquia tua non custodiérunt. vide quóniam mandáta tua diléxi, Dómine:* in misericórdia tua vivífica me. Princípium verbótuórum véritas:* in ætérnum ómnia judícia justítiæ tuæ.
rum
PRN
RINCIPES persecúti sunt me gratis:* et a verbis tuis formidávit cor meum.
Lætábor ego super elóquia tua:* sicut qui invénit spólia multa. Iniquitátem ódio hábui, et abominátus sum* legem autem tuam diléxi. Sépties in die laudem dixi tibi,* super judícia justitiæ tuæ.
Pax multa diligéntibus legem tuam: * et non est illis scándalum. Expectábam salutáre tuum, Dómine:* et mandáta tua diléxi.
Custodívit ánima mea testimónia tua: * et diléxit ea veheménter.
Servávi mandáta tua, et testimónia tua:* quia omnes viæ meæ in conspéctu tuo.

Ad Missam.
Appropinquet precátio mea in conspéctu tuo, Dómine:* juxta elóquium tuum da mihi intelléctum. Intret
de- servum tuum, mandáta tua sum oblítus. Aña. Hæc dies, qua fecit Dóminus: exultémus, et lætémur in ea.
postulátio mea in conspectu tuo:* secúndum elóquium tuum éripe me. Eructábunt lábia
Postea Oratio. Deus, qui hodiérna die, ut infra ad Missam. AD MISSAM. Statio ad S. Mariam Majorem. Introitus. Ps. 138. ESURREXI, et ad*
mea
hymnum, cum docúeris me justificatiónes tuas.
Pronuntiábit lingua Rhuc tecum sum,
mea elóquium tuum* quia ómnia mandáta tua æquitas.
Fiat manus tua ut salvet me:* quóniam mandáta tua elégi.
alleluia: posuísti super me manum tuam, allelúia: mirábilis facta est sciéntia tua, allelúia, allelúia. Ps. Dómine, probásti me, et cognovísti me tu cognovisti sessiónem meam, et resurrectiónem meam.. Glória Patr.
Oratio.
Concupívi salutáre tuum, Dómine:* et lex tua meditátio
361
quia
non
mea est.
Vivet ánima mea, et te* et
hodiérna
judícia tua adjuvá- D die per Unigénibunt me.
tum tuum æterniErrávi, sicut ovis, quæ périit:* quære
tátis nobis aditum, devicta morte, rese

Dominica Resurrectionis.
362
rásti: vota nostra
quæ præveniéndo aspíras, étiam adjuvándo proséquere. Per eúmdem Dñum. Léctio Epístolæ beáti Pauli Apóstoli ad Corínthios. 1. Cap.5. RATRES, ExpurF
méntum, ut sitis nova conspérsio, sicut estis ázymi. Etenim Pascha nostrum immolátus est Christus. Itaque epulémur, non in ferménto véteri, neque in ferménto malítiæ et nequítiæ: sed in ázymis sinceritátis, et veritátis.
Graduale. Ps. 117. Hæc dies, quam fecit Dóminus: exultémus et lætémur in ea. f. Confitémini Dómino, quóniam bonus: quóniam in sæculum misericórdia ejus. Allelúia, alleluia.. Pascha nostrum immolátus est Christus.
Sequentia.
VICTIM
ICTIME Pascháli laudes ímmolent Christiáni. Agnus redémit oves: Christus ínnocens Patri reconciliávit peccatóres. Mors et vita duéllo conflixére mivitæ
mórtuus regnat vivus. Dic nobis María, quid vidísti in via? Sepúlchrum Christi vivéntis, et glóriam vidi resurgéntis. Angélicos testes, sudárium et vestes. Surréxit Christus spes mea: præcédet vos in Galilæã. Scimus Christum surrexísse a mórtuis vere tu nobis victor Rex miserére. Amen. Alleluia.
Et dicitur usque ad Sabbatum in Albis inclusive.
Sequéntia sancti Evangélii secúndum Marcum. Cap. 16. illo
I María Magdaléne

Ad Missam.
et María
Jacóbi et Salóme emérunt arómata, ut veniéntes úngerent Jesum. Et valde mane una sabbatórum, vé363
Ps.
Offertorium. 75. Terra trémuit, et quiévit, dum resúrgeret in judício Deus, alleluia. Secreta.
niunt ad monuméntum, orto jam sole. SUSCIP, quæsumus Dómine, preces pópuli tui, cum oblatiónibus hostiárum: ut Paschálibus initiáta mystériis, ad æternitátis nobis medélam, te operánte, profíciant. Per Dóminum.
Et dicébant ad invicem: Quis revólvet nobis lápidem ab óstio monuménti? Et respiciéntes vidérunt revolútum lápidem. Erat quippe magnus valde. Et introeúntes in monuméntum vidérunt júvenem sedéntem in dextris, coopértu stola cándida, et obstupuérunt. Qui dicit illis: Nolíte expavéscere: Jesum quæritis Nazarénum crucifixum: surréxit, non est hic, ecce locus ubi posuérunt eum. Sed ite, dícite discípulis ejus, et Petro quia præcédit vos in Galilæam:
ibi eum vidébitis, sicut dixit vobie. Credo. Smine, tuæ chariactionem,
Præfatio. Te quidem, Dómine. 17. Infra Communicántes, et Hanc igitur, ut 18. Et dicitur usque ad Sabbatum in Albis inclusive.
Commun, Pascha nostrum immolátus est Christus, allelúia: ítaque epulémurin ázymis sinceritátis et veritátis, allelúia, allel., allel. Postcommunio.

364
tátis
quos Paschálibus
infúnde: ut sacraméntis satiásti, tua facias pietáte concórdes. Per Dóminum. In unitáte Spíritus sancti.
Post Dóminus vobíscum, dicitur. Ite missa est, allelúia, allelúia.. Deo grátias, alleluia, allelúia. Et sic dicitur usque ad Sabbatum in Albis inclusive. AD VESPERAS. Pater noster. Ave María. f. Deus, in adjutórium
Dominica Resurrectionis.
meum
inténde.. Dómine, ad adjuvándum me festína. Glória Patri. Sicut erat. Allelúia.
Aña. Angelus autem Dómini descéndit de cœlo, et accédens revólvit lápidem, et sedébat super eum, allelúia, allelúia.
* Sede a dextris meis.
Donec ponam inimícos tuos,* scabéllum pedum tuórum.
Virgam virtútis tuæ emíttet Dóminus ex Sion:* domináre in médio inimicórum tuórum. Tecum in
princípium die virtútis tuæ in splendóribus sanctórum: ex útero ante lucíferum génui te. Jurávit Dóminus, et non pœnitébit eum:* Tu es sacérdos in ætérnum secúndum órdinem Melchisedech. Dóminus a dextris, tuis,* confrégit in die iræ suæ reges. Judicábit in natiónibus, implébit ruínas:* conquassábit cápita in terra multórum.
Psalmus 109.
IXIT Dóminus:
D Domino meo: exaltábit caput.
De torrénte in via proptérea

Ad Vesperas.
Glória Patri, et Fílio. Sicut erat. Aña. Angelus autem Dómini descéndit de cœlo, et accédens revólvit lápidem, et sedébat super eum, allelúia, alleluia.
Aña. Et ecce terræmótus factus est magnus: Angelus enim Dómini descéndit de cælo, allelúia.
Psalmus 110. NONFITEBOR
tibi,
CD
Dómine, in toto corde meo:* in concílio justórum, et congregatióne. Magna ópera Dómini* exquisita in omnes voluntátes ejus.
Confessio et magnificéntia opus ejus: * et justítia ejus manet in sæculum sæculi.
365
escam dedit timéntibus se.
rabílium
Memóriam fecit misuórum, miséricors et miserátor Dóminus:*
*
Memor erit in sætestaménti culum sui:* virtútem óperum suórum annuntiábit pópulo suo. ut det illis hæreditátem Géntium: ópera mánuum ejus véritas, et judícium. Fidélia ómnia mandáta ejus: confirmáta in sæculum sæculi,* facta in veritáte et æquitáte. Redemptiónem misit pópulo suo: mandávit in ætérnum testaméntum
*
suum.
*
Sanctum, et terríbile nomen ejus: inítium sapién ia timor Dómini. bonus Intellectus ómnibus faciéntibus * laudátio
eum ejus manet in sæculum sæculi.
Glória Patri, et Fílio. Sicut erat. Aña. Et ecce terræmótus factus est

366
magnus Angelus enim Dómini descéndit de coelo, allelúia.
Aña. Erat autem aspéctus ejus sicut fulgur, vestiménta autem ejus sicut nix, allelúia, allelúia.
Dominica Resurrectionis.
l'arátum cor ejus speráre in Dómino, confirmátum est cor ejus:* non commovébitur donec despiciat inimícos
Psalmus 111.
suos.
EATUS vir, qui ti- Dispérsit, dedit pauB met Dóminum: péribus: justítia
*
ejus manet in sæculum sæculi cornu ejus exaltábitur in glória. Peccátor vidébit, et irascétur, déntibus suis fremet et tabéscet:* desidérium peccatórum períbit.
Glória Patri, et Fí-. lio. Sicut erat. Aña. Erat autem aspéctus ejus sicut fulgur, vestiménta autem ejus nix, alleluia, allelúia.
sicut
Aña. Præ timóre autem ejus extérriti custódes, et
sunt
* in mandátis ejus volet nimis, Potens in terra erit semen ejus:* generátio rectórum benedicétur. Glória, et divítiæ in domo ejus:* et justítia ejus manet in sæculum sæculi. Exórtum est in ténebris lumen rectis, * miséricors, et miserátor, et justus. Jucúndus homo qui miserétur et cómmodat, dispónet sermónes suos in judício, quia in ætérnum non commovébitur.
*
In memória ætérna erit justus:* ab auditióne mala non timébit.

Ad Vesperas.
367
matrem filiórum lætántem.
Glória Patri, et Fílio. Sicut erat. Aña. Præ
facti sunt velut mórtui, alleluia.
Psalmus 112.
minum:
AUDATE púeri Dó* laudáte nomen Dómini.
Sit nomen Dómini benedíctum, ex hoc nunc, et usque in sæculum. A solis ortu usque ad occasum,* laudábile nomen Dómini.
timóre autem ejus extérriti sunt custódes, et facti sunt velut mórtui, allelúia. Aña.
Respóndens autem Angelus, dixit muliéribus: Nolíte timére: scio enim quod Jesum quæritis, allelúia. Psalmus 113. éxitu Israel de
Excélsus super omnes gentes Dómi- Egypto,* domus
pópulo
nus,* et super cœlos glória ejus. Quis sicut Dóminus Deus noster, qui in altis hábitat,* et humília réspicit in cælo et in terra? Súscitans a terra ínopem* et de stércore érigens páuperem.
Ut cóllocet eum cum
princípibus,* cum princípibus pópuli
sui.
Qui habitáre facit stérilem in domo,*
de
Jacob bárbaro:
Judæa
Facta est sanctificátio ejus, Israel potéstas ejus. Mare vidit, et fugit;* Jordánis convérsus est retrórsum.
Montes exultavérunt ut arietes:* et colles sicut agni óvium.
Quid est tibi, mare, quod fugísti,* et tu Jordánis, quia con*

368
Dominica Resurrectionis.
vérsus es retrór- Aures habent, et
sum?
*
nanon audient: res habent, et non odorábunt. Manus
habent, et non palpábunt: pedes habent, et non ambulábunt:* non clamábunt in gútture suo.
Símiles illis fiant qui faciunt ea: et omnes qui confidunt in eis.
9
Domus Israel sperávit in Dómino:* adjútor eórum, et protéctor eórum est. Domus Aaron sperávit in Dómino:* adjútor eórum et protéctor eórum est. Qui timent Dóminum speravérunt in Dómino:* adjútor eórum, et protéctor eórum est. Dóminus memor fuit nostri:* et benedíxit nobis. Benedíxit dómui Israel:* benedíxit dómui Aaron. Penedíxit ómnibus,
Montes exultástis sicut aríetes,* et colles sicut agni óvium.
A fácie Dómini mota est terra,* a fácie Dei Jacob. Qui convértit petra in stagna aquárum: * et rupem in fontes aquárum.
Non nobis, Dómine, non nobis:* sed nómini tuo da glóriam.
Super misericórdia tua, et veritáte tua: * nequándo dicant Gentes: Ubi est Deus eórum? Deus autem noster in cœlo:* ómnia quæcumque vóluit fecit.
simulácra Géntium
*
argéntum, et aurum, ópera mánuum hóminum. Os habent, et non loquéntur:* óculos habent, et non vidébunt.

Ad Vesperas.
369
qui timent Dómi- Postea Aña. Hæc
dies, quam fecit Dóminus exultémus
et lætémur in ea. Ad Magnificat, Aña. Et respiciéntes vidérunt revolútum lápidem: erat quippe magnus valde, allelúia.
num,* pusillis cum majóribus. Adjíciat
Dóminus
super vos:* super vos, et super fílios
vestros.
Benedícti vos a Dómino* qui fecit cœlum, et terram. Coelum coeli Dómino: terram autem dedit fíliis hóminum.
Non mórtui MA
num.
bunt te, Dómine:* neque omnes, qui descéadunt in inférnum.
Et exultávit spíritus meus* in Deo salutári meo.
Quia militátem
respéxit huancillæ suæ:* ecce enim ex hoc beátam me dicent omnes generatiónes.
Glória Patri, et Fílio. Sicut erat. Aña. Respóndens auQuia fecit mihi magna, qui potens est: tem Angelus. dixit* et sanctum nomuliéribus: Nolíte men ejus.
timére scio enim Et misericórdia ejus quod Jesum quæri- a progénie in protis, alleluia. génies* timéntibus
Sed nos qui vívimus, benedícimus Dómino:* ex hoc nunc et usque in sæculum.
2
Et sic dicitur usque ad Vesperas Sabbati in Albis.
HERDOM. S.
Canticum B. M. V. Lucæ 1. c
AGNIFICAT* ánima mea Dómieum.
Fecit poténtiam in bráchio suo:* dis24

370 Dominica Resurrectionis.
pérsit supérbos mente cordis sui. Depósuit poténtes de sede, et exaltávit húmiles. Esuriéntes implévit bonis:* et dívites dimísit inanes. Suscépit Israel púerecorrum suum:* dátus misericórdia suæ.
*
Sicut locútus est ad patres nostros Abraham, et sémini ejus in sæcula. Glória Patri, et Fi lio. Sicut erat. Aña. Et respiciéntes vidérunt revolútum lápidem erat quippe magnus valde, allelúia.
Oratio.
die per Unigénitum tuum æternitátis nobis aditum devícta morte reserásti: vota nostra, quæ præveniéndo aspíras, étiam adjuvándo proséquere. Per eúmdem Dóminum.
AD COMPLETOR.
Lector incipit f Jube, domne, benedícere. Bened. Noctem quiétam, et finem perféctum concédat nobis Dóminus omnípotens. R. Amen. Lectio brevis.
1. Petri 5. c
Sóbrii
Festőte, et vigiláte: quia adversárius vester diabolus tamquam leo rúgiens circuit, quærens quem dévoret, cui resístite fortes in fide. Tu autem, Dómine, miserére nobis. B. Deo grátias. f. Adjutórium nostru
in nómine Dómini. R. Qui fecit cœlum noster, dicitur totum secreto.
Deinde fit Confessio communis alternatim, ut 45.
Et facta Absolutione, dicitur f.
MON VERTE nos, Deus salutáris noCou

Ad Completorium.
ster. B. Et avérte vestris compungíiram tuam a nobis. mini. *. Deus, in adjutórium meum inténde. P. Dómine, ad adjuvándum me festína.* Multi
et
Sacrificáte sacrificium justítiæ, speráte in Dómino. dicunt:
Quis osténdit nobis bona?
Glória Patri. Sicut erat. Alleluia. Deinde Psalmi consueti
dicuntur
Psalmus 4. COMIN UM invocárem, exaudívit me Deus justitiæ meæ:* in tribulatióne dilatásti m: hi.
Miserére mei,* et exáudi oratiónem
meam.
Fílii hóminum úsquequo gravi corde? * ut quid dilígitis vanitátem, et quæritis mendácium?
Et scitóte quóniam mirificávit Dóminus sanctum suum Dóminus
*
:
exáudiet
me cum clamávero ad eum.
371
Irascímini, et nolíte peccáre: quæ dícitis in córdíbus vestris, in cubílibus
Signátum est super nos lumen vultus tui, Dómine:* dedísti lætítiam in corde
meo.
A fructu fruménti: vini et ólei sui* multiplicáti sunt. In pace in idípsum* dórmiam, et requiéscam:
Quóniamtu, Dómine, singulariter in spe: * constituísti me.
Psalmus 30. te, Dómine, sperávi, non confúndar in ætérnum:* in justítia tua líbera me. Inclína ad me aurem tuam,* accélera ut éruas me.
Esto mihi in Deum protectórem, et in domum refúgii,

372
Dominica Resurrectionis.
ut salvum me fa- pennis ejus sperácias. Quóniam fortitúdo mea, et refúgium meum es tu:* et propter nomen tuum dedúces me, et enútries me.
Edúces me de láqueo hoc, quem abscondérunt mihi:* quóniam tu es protector
meus.
In manus tuas comméndo spíritum meum:* redemísti me, Dómine Deus veri tátis.
Psalmus 90. UI hábitat in ad* In protectióne Dei cœli commorábitur. Dicet Dómino: Suscéptor meus es tu, et refúgium meum: * Deus meus, sperábo in eum. Quóniam ipse liberávit me de láqueo venántium,* et a verbo áspero. Scápulis suis obumbrábit tibi:* et sub
bis.
Scuto circúmdabit te véritas ejus: non timébis a timóre nocturno. A sagítta volante in die a negótio perambulánte in ténebris:* ab incúrsu et dæmónio meridiáno.
*
Cadent a látere tuo mille, et decem millia a dextris tuis, ad te autem non appropinquábit. Verúmtamen óculis tuis considerábis:* et retributióne pec*
Quóniam tu es, Dómine, spes mea: altíssimum posuísti refúgium tuum Non accédet ad te malum:* et flagéllum non appropinquábit tabernáculo tuo.
Quóniam Angelis suis mandávit de te: * ut custódiant te in ómnibus viis tuis.

Ad Completorium.
373
In manibus portá- in sancta,* et bebunt te:* ne forte offéndas ad lápidem pedem tuum. Super áspidem, et basilíscum ambulábis:* et conculcábis leónem et dracói
nedícite Dóminum. Benedícat te Dóminus ex Sion, qui fecit cælum et ter*
nem.
nomen meum.
*
Clamábit ad me, et ego exáudiam eum: cum ipso sum in tribulatióne: erípiam eum, ficábo eum. Longitudine diérum replébo eum: osténdam illi salutáre meum.
et gloriet
Psalmus 133. CCE nunc benedíQuóniam in me sperávit, liberábo eum:
prótegam eum
quoniam cognóvit N
omnes servi Dómini:
ram.
Aña. Allelúia, allelúia, allelúia, allelúia.
Qui statis in domo Dómini,* in átriis domus Dei nostri.
Canticum Simeonis. Luca 2. c
UNC dimíttis servum tuum, Dómine,* secúndum verbum tuum in pace:
Quia vidérunt óculi mei* salutáre tuum, Quod parásti* ante faciem ómnium populórum: Lumen ad revelatiónem Géntium,* et glóriam plebis tuæ Israel.
* lio. sicut
In nóctibus extóllite manus vestras
Glória Patri, et FíPostea Aña. Hæc dies, quam fecit Dóminus: exultémus et lætémur in ea. Y. Dóminus vobíscum. R. Et cum spíritu tuo.

371
Feria ij. post Pascha.
O rémus. Oratio.
Dómine, habitatiónem istam, et omnes insídias inimíci ab ea longe repélle: Angeli tui sancti hábitent in ea, qui nos in pace cu stódiant: et benedíctio tua sit super nos semper. Per Dóminum.
. Dóminus vobíscum. Et cum spíritu tuo. f. Benedicámus Dómino. H. Deo gratias. Bened. Benedícat et custódiat nos omnípotens et miséricors Dóminus, Pater et Fílius, et Spíritus sanctus.
R. Amen.
Antiphona. EGINA COli, lætáRre, alleluia.
Quia quem meruísti portáre, allelúja.
Resurréxit sicut dixit, alleluia. Ora pro nobis Deum, allelúia.
9
*. Gaude et lætáre, allelúia. B. Quia surréxit Dóminus vere, allelúia.
Oratio.
EUS,
FíDus, qui per relii tui Dómini nostri Jesu Christi mundum lætificáre dignátus es: præsta quæsumus; ut per ejus Genitrícem Vírginem Maríam, perpétuæ capiámus gaudia vitæ. eúmdem Christum Dóminum nostrum. R. Amen.
Per
. Divínum auxílium máneat semper nobíscum. R.
Amen.
Deinde dicitur secreto, Pater noster. Ave, María, et Credo. Prædictus modus Horarum servatur usque ad Vesperas Sabbati in Albis. FFRIA SECUNDA. Ad Matutinum. Invitatorium, Anæ

Ad Matutinum.
375
et Psalmi ad Noctur- erat in spátio stanum et Laudes, di- diórum cuntur ut supra in die Paschæ per totam Octavam. 331.
. Surréxit Dóminus de sepulchro, allelúia. Qui pro pepéndit in ligno, alleluia, l'ater noster, secreto. Absolutio.
Jesu Christe, preces servórum tuórum, et miserére nobis, qui cum Patre et Spíritu sancto vivis et regnas in sæcula sæculórum. R. Amen.
X. Jube, domne, benedícere.Benedictio. Evangélica
léctio sit nobis salus et protéctio.. Amen. Léctio sancti Evangélii secúndum
Lucam. Lectio j.Cap.24. N illo témpore:
Jesu ibant ipsa die in castéllum, quod
sexagínta ab Jerúsalem, nómine Emmaus. Et réliqua. Homilía sancti Gregórii Papæ. Homilia 23.in Evang.
fratres
A charissimi, quia
duóbus discípulis ambulántibus in via,
non credéntibus, sed tamen de se loquéntibus, Dóminus appáruit: sed eis spéciem, quam recognóscerent, non osténdit. Hoc ergo egit foris Dóminus in óculis córporis, quod apud ipsos agebátur intus in óculis cordis. Ipsi namque apud semetipsos intus et amábant, et dubitábant: eis autem Dóminus foris et præsens aderat, et quis esset non ostendébat. De se ergo
præséntiam exhíbuit: sed de se dubitán

376
Feria ij. post Pascha.
tibus cognitiónis ræ mystéria, quæ suæ spéciem abscón- de seípso erant, apédit. Tu autem, Dó- ruit: et tamen quia mine, miserére no- adhuc in eórum córbis.. Deo grátias. dibus peregrinus erat a fide, se ire lóngius finxit. Fíngere namque, compónere dícimus: unde et compositores luti, fígulos vocámus. Nihil ergo simplex Véritas per duplicitátem fecit: sed talem se eis exhíbuit in córpore, qualis apud illos erat in mente. Probandi aute erant, si hi qui eum etsi necdum ut Deum dilígerent, saltem ut peregrínum amáre potuíssent. Tu autem, Dómine, miserére nobis. R. Deo grátias.
. María Magdaléne, et áltera María ibant dilúculo ad monuméntum.* Jesum quem quæritis, non est hic, surréxit sicut locútus est, præcédet vos in Galilæam, ibi eum vidébitis, allelúia, allelúia. y. Et valde mane una Sabbatórum véniunt ad monuméntum, orto jam sole: et introeúntes vidérunt júvenem sedéntem in dextris, qui dixit illis. Jesum quem.
. Jube, domne, benedícere. Benedictio. Divínum auxílium máneat semper nobíscum. R. Amen.
Lectio ij.
VE
R. Surréxit Pastor bonus, qui ánimam suam pósuit pro VERBA quidem cón- óvibus suis, et pro tulit, durítiam grege suo mori diintellectus increpá- gnátus est. Allevit, sacræ Scriptú- lúia, allelúia, alle

377
Ad Laudes.
sacræ
expositióne
lúia. y. Etenim Pa- quem in Scripturæ scha nostrum immolátus est Christus. Alleluia, allelúia, allelúia. Glória Patri. Allelúia, allelúia, allelúia. f. Jube, domne, benedícere. Bened. Ad societátem cívium
non cognóverant, in panis fractióne cognóscunt. Audiéndo ergo præcépta Dei illumináti non sunt, faciéndo illumináti sunt: quia scriptum est: Non auditores legis justi sunt apud Deum, sed factóres legis justificabúntur. Quisquis ergo vult audíta intellísupernórum perdúcat nos Rex Angelórum.. Amen.
Lectio iij. quia exStránei a charitáte gere, festínet ea, non póterant hi, que jam audíre pócum quibus Véritas tuit, ópere implére. gradiebátur, eum, Ecce Dóminus non ad hospítium quasi peregrínum vocant. Cur autem dícimus, vocant, cum illic scriptum sit: Et coegérunt eum? Ex quo nimírum exémplo collígitur, quia peregríni ad hospítium non solum invitandi sunt, sed étiam tra héndi.Mensam ígitur ponunt, panes cibosque ófferunt: et Deum,
est cógnitus dum loquerétur, et dignátus est cognósci dum páscitur. Tu autem, Dómine, miserére nobis.. Deo grátias.
Te Deum laudámus. 338.
Ad Laudes et alias Horas, omnia dicuntur ut supra in die Paschæ. 339. Ad Benedictus, Aña. Jesus junxit se di

378
scípulis suis in via, tulísti et ibat cum illis: óculi, autem eórum tenebántur, ne eum agnóscerent: et increpávit eos, dicens: O stulti et tardi corde ad credéndum in his, quæ locúti sunt Prophétæ, allelúia. Oratio. Deus qui solemnitáte, ut infra ad Missam.
AD MISSAM. Statio ad sanctum Petrum. Introitus. Exodi 13. NTRODUXIT Vos Dóminus in terram fluéntem lac et mel, alleluia et ut lex Dómini semper sit in ore vestro, allelúia, alleluia. l'sal. 101. Confitémini Dómino, et invocáte nomen ejus: annuntiáte inter gentes ópera ejus. f. Glória Patri.
Oratio.
Feria ij. post Pascha.
tuum, quæsumus, : pópulum coelésti dono proséquere; ut et perféctam libertátem cónsequi mereátur, et ad vitam profíciat sempitérnam. Per Dóminum. Léctio Actuum Apostolórum. Cap. 1o.
diébus illis: Stans Petrus in médio plebis, dixit: Viri fratres, vos scitis quod factum est verbum per univérsam Judæam: incípiens enim a Galilæa, post baptísmu quod prædicávit Joánnes, Jesum a Názareth: unxit eum Deus Spíquómodo ritu sancto, et virtúte, qui pertransiit benefaciéndo, et sanándo omnes oppréssos a diábolo, quóniam Deus erat cum illo. Et nos testes sumus
Dmnitáte Pascháli quæ fecit in regióne
mundo remédia con- Judæórum, et Je

Ad Missam.
379
rúsalem, quem occi- ejus. Alleluia, alledérunt suspendéntes in ligno. Hunc Deus suscitávit térlúia. y. Angelus Dómini descéndit de cœlo, et accédens tia die, et dedit eum revólvit lápidem, manifestum
fieri,
sedébat super
Sequentia.
et
eum.
non omni pópulo,
sed téstibus præordinátis a Deo: nobis, qui manducavi- VICTIME Paschali
mus et bíbimus cum illo, postquam resurréxit a mórtuis. Et præcépit nobis prædicáre pópulo, et testificári, quia ipse est, qui constitútus est a Deo judex vivórum et mortuórum. Huic omnes Prophétæ testimónium perhibent, remissiónem peccatórum accípere per nomen ejus omnes, qui credunt in eum. Graduale. Hæc dico quam fecit Dóminus exultémus et lætémur in ea. 1. Dicat nunc Israel, quóniam bonus: quóniam in sæculum misericórdia
laudes ímmolent Christiani. Agnus redémit oves: Christus ínnocens Patri reconciliavit peccatóres. Mors et vita duéllo conflixére midux vitæ rándo: mórtuus regnat vivus. Die nobis, María, quid vidísti in via? Sepúlchrum Christi viventis, et glóriam vidi resurgéntis. Angélicos testes, sudarium et vestes. Surréxit Christus spes mea: præcédet vos in Galilæam. Scimus Christum surrexísse a mórtuis vere: tu nobis victor Rex miserére. Amen. Alle lúia.

380
Feria ij. post Pascha.
Sequéntia sancti Evangélii secúndum Lucam. Cap. 24. illo
bus? Quibus ille dixit: Quæ? Et dixérunt: De Jesu fuit
I Duo ex discipulis vir prophéta, potens
in morJesu ibant ipsa die in castéllum, quod erat in spátio stadiórum sexagínta ab Jerúsalem, nómine Emmaus. Et ipsi loquebántur ad ínvicem de his ómnibus quæ accíderant. Et factum est, dum fabularéntur et secum quærerent: et ipse Jesus appropínquans ibat cum illis óculi autem illórum tenebántur ne eum agnóscerent. Et ait ad illos: Qui sunt hi sermones, quos confértis ad invicem ambulántes, et estis tristes? Et respóndens unus, cui nomen Cléophas, dixit ei: Tu solus peregrinus es in Jerúsalem, et non cognovísti quæ facta sunt in illa his diéin ópere et sermóne coram Deo et omni pópulo: et quómodo eum tradidérunt summi sacerdótes et príncipes nostri damnatiónem tis, et crucifixérunt eum. Nosautem sperabámus quia ipse redemptúrus Israel: et nunc super hæc ómnia, tértia dies est lódie quod hæc facta sunt. Sed
esset
et mulieres quædam ex nostris terruérunt nos, quæ ante lucem fuérunt ad monuméntum, et, non invénto córpore ejus, venérunt dicéntes se étiam visiónem Angelórum vidísse, qui dicunt eum vívere. Et abiérunt quidam ex nostris ad monuméntum, et ita in

381
sunt óculi eórum, et cognovérunt eum: et ipse evánuit ex eórum. Et óculis dixérunt ad invicem: Nonne cor nostrum ardens erat in nobis, dum loquerétur in via, et aperíret nobis Scriptúras? Et surgéntes eádem hora regréssi sunt in Jerúsalem: et invenérunt congregátos úndecim, et eos qui cum illis erant, dicéntes: Quod surréxit minus vere, et páruit Simóni. ipsi narrábant quæ gesta erant in via: et quómodo cognovérunt eum in fractióne panis, Credo.
Offertorium Angelus Dómini descéndit de coelo, et dixit muliéribus: Quem surréxit quæritis sicut dixit, alleluia. Secreta.
Ad Missam.
venérunt sicut mulíeres dixérunt, ipsum vero non invenérunt. Et ipse dixit ad eos: O stulti, et tardi corde ad credéndum, in ómnibus quæ locúti sunt Prophétæ! Nonne hæc opórtuit pati Christum, et ita intráre in glóriam suam? Et incípiens a Moyse et ómnibus Prophétis, interpretabátur illis in ómnibus Scriptúris quæ de ipso erant. Et appropinquavérunt castéllo, quo ibant: et ipse se finxit lóngius ire. Et coegérunt illum, dicéntes: Mane nobíscum, quóniam advesperáscit: et inclináta est jam dies. Et intrávit cum illis. Et factum est, dum recúmberet cum eis, accépit panem, et benedíxit et
9
gébat iilis. Et apérti Smus Dómine, preDóapEt

382
ces pópuli tui cum oblatiónibus hostiárum, ut Paschálibus initiáta mystériis, ad æternitátis nobis medélam, te operánte, profíciant. Per Dóminum.
Feria iij. post Pascha.
Præfatio, Tequidem Communicántes, et Hanc igitur, ut in Ordine Missæ. 17. Communio. Surréxit Dóminus et apparuit Petro, alleluia.
Postcommunio.
nobis,
SDómine, tuæ chalántes, et estis tristes, alleluia.
Oratio.
DEUS
EUS, qui solemnitáte Pascháli mundo remédia contulísti: pópulum tuum, quæsumus, coelésti dono proséquere; ut et perféctam libertatem cónsequi mereátur, et ad vitam profíciat sempitérnam. Per Dóminum.
FERIA TERTIA. Ad Matutinum
Añæ
et Psalmi ad Nocturritátis infúnde, ut
num et Laudes, diquos Sacramentis cuntur ut supra in Paschalibus satiásti, die Paschæ. 331. tua fácias pietáte Surréxit concórdes. Per Dóminum.
*. Dóminus vere, alleluia. R. Et appáruit Simóni allelúia. Pater noster, secreto.
AD VESPERAS. Omnia ut supra in Dominica Pascha, 364.exceptis Aña et Oratione ut infra. Ad Magnificat, Aña, Qui sunt hi sermónes, quos confértis
Absolutio. PSIUS píetas et misericórdia nos ádjuvet, qui cum Patre et Spíritu sancto ad invicem ambu- vivit et regnat in
9

Ad Matutinum.
383
sæcula sæculórum. ut spéciem nobis ren'. Amen.
x. Jube, domne, benedícere. Benedictio. léctio et
Evangélica
sit nobis salus protéctio.. Amen. Léctio sancti Evangélii secúndum Lucam.
Lectio j. Cap. 24. N illo témpore: Stetit Jesus in médio discipulórum suórum, et dicit eis: Pax vobis: ego sum: nolíte timére. Et réliqua.
surrectiónis osténderet, Palpáte, inquit, et vidéte quia spíritus carnem et ossa non habet, sicut me vidétis habére. Non ergo per incorpóream natúram, sed per resurrectiónis qualitatem, impérvia usu clausa penetrávit. Nam quod tangitur, corpus est, quod palpátur, corpus est. Tu autem Dómine, miserére nobis. R. Deo grátias. R. Virtúte magna reddébant Apóstoli*. Testimónium resurrectiónis Jesu Christi Dómini nostri, allelúia, allelúia. f. Repléti quidem Spíritu sancto loquebántur cum fidúcia verbum Dei. Testimónium.
Homilía S. Ambrósii Epíscopi. Lib. 10. Comment. in
M
Luca cap. 24. IRUM, quo modo se natura corpórea per impenetrábile corpus infúderit invisíbili aditu, visíbili conspectu; tangi facilis, diffícilis æstimári. Dénique conturbáti discípuli æstimábant se spíritum vidére. Et ideo Dóminus,
y. Jube, domne, benedícere. Benedictio. Divínum auxílium máneat semper nobíscum.m. Amen.

Feria iij. post Pascha. miserére nobis..
Lectio ij.
I resurgémus. Se-. De ore prudéntis
B
minátur enim corpus animále, surgit corpus spiritále: sed illud subtílius, hoc crássius, útpote adhuc terrenæ labis qualitáte concrétu. Nam quómodo non corpus, in quo manébant insígnia vúlnerum vestígia cicatrícum, quæ Dóminus palpánda óbtulit? In quo non solum fidem firmat, sed étiam devotiónem ácuit, quod vúlnera suscépta pro nobis cœlo inférre máluit, abolére nóluit; ut Deo Patri sit, nostræ prétia liber- qua grátia tátis osténderet.Talem sibi Pater ad déxteram locat, trophæum nostræ salútis ampléctens: tales illic mártyres nobis cicatrícis suæ coróna monstrávit. Tu autem, Dómine,
procédit mel, allelúia: dulcédo mellis est sub lingua ejus, allelúia:* Favus distíllans lábia ejus, allelúia, allelúia. f. Sapiéntia requiescit in corde ejus, et prudéntia in sermóne oris illíus. Favus. Glória Patri. Favus. Jube, domne, benedícere. Benedictio. Ad societátem cívium supernórum perdúcat no's Rex Angelórum. Amen. Lectio iij. quóniam sermo evá384
considerémus secúndum Joánnem credíderint A póstoli, qui gavísi sunt; secúndum Lucam quasi incréduli redarguántur: ibi Spíritum sanctum accéperint, hic sedére. in civitáte jubeán

Ad Missam.
385
tur, quoadúsque in- si sequéntia, certum duántur virtúte ex est convenire. Tu alto. Et vidétur mi- autem, Dómine, mihi ille quasi Apósto- serére nobis.. Deo lus majóra et altió- grátias. ra tetigisse, hic se- Te Deum laudámus. quéntia, et humánis 338. próxima, hic histórico usus circúitu, ille compéndio: quia et de illo dubitári non potest, qui testimónium perhibet de iis, quibus ipse intérfuit, et verum est testimóniu ejus: et ab hoc quoque, qui Evangelísta esse méruit, vel negligéntiæ, vel mendácii suspiciónem æquum est propulsári. Et ídeo verum putámus utrúmque, non sententiarum
Ad Laudes, et alias Horas, omnia dicuntur ut in die Paschæ. 339. Ad Benedictus, Aña. Stetit Jesus in médio discipulórum suórum, et dixit eis: Pax vobis, allelúia,
allelúia.
Oratio. Deus, qui Ecclésiam, ut infra ad Missam.
AD MISSAM. Slatio ad sanctum Paulum.
Introitus. Eccli. 15. távit eos QUA sapiéntiæ poallevarietáte, nec personárum diversitáte lúia: firmábitur in distinctum.Nam etsi primo Lucas eos non credidísse dicat, póstea tamen credidísse demonstrat: et si prima considerémus, contrária sunt: HEBDOM. S.
illis, et non flectétur, allelúia: et exaltábit eos in ætérnum, allelúia, allelúia. Ps. 104. Confitémini Dómino, et invocáte nomen ejus: 25
9

386
Feria iij. post Pascha.
annuntiáte inter gen- petiérunt a Piláto, tes ópera ejus.. ut interfícerent eum. Glória Patri. Cumque mássent ómnia, quæ de eo scripta erant,
consumnovo eum de
ligno, posuérunt eum in monumento. Deus vero suscitávit eum a mórtuis tértia die: qui visus est per dies multos elbis, qui simul ascénderant cum eo de Galilæa in Jerúsalem: qui usque nunc
Oratio.
EUS, qui Ecclésemper foetu multíplicas: concéde fámulis tuis; ut sacraméntum vivendo téneant, quod fide percepérunt.Per Dóminum.
Léctio Actuum Apostolórum. Cap. 13.
diébus illis: Surmanu siléntium indícens ait: Viri fratres, fílii géneris Abraham, et qui in vobis timent Deum, vobis verbum salútis hujus missum est. Qui enim habitábant Jerúsalem, et príncipes ejus, ignorántes Jesum, et voces Prophetarum, quæ per omne sábbatum legúntur, judicántes implevérunt: et nullam causam mortis inveniéntes in eo,
plebem. Et nos vobis annuntiámus eam, quæ ad patres nostros repromíssio facta est: quóniam hanc Deus adimplénostris, vit filiis resuscitans Jesum Christum Dóminum nostrum.
Graduale. Hæc dies, quam fecit Dóminus: exultémus et lætémur in ea. y. Ps. 106. Dicant nunc, qui redémpti sunt a Dó

Ad Missam.
mino: quos redémit de manu inimíci, et de regiónibus congregávit eos. Allelúia, alleluia. y.Surréxit Dóminus de sepúlchro, qui pro nobis pepéndit in ligno.
Sequentia. Víctimæ Pascháli, ut supra. 379.
Sequéntia sancti Evangélii secúndum Lucam. Cap. 24. N illo témpore:
I
387
vidétis habére. Et cum hoc dixísset: osténdit eis manus, et pedes. Adhuc autem illis non credéntibus, et mirántibus præ gaudio, dixit: Habétis hic áliquid, quod manducétur? At illi obtulérunt ei partem piscis assi, et favum mellis.Et cum manducásset coram eis sumens relíquias dedit eis. Et dixit
9
9
dio discipulórum suórum, et dicit eis: Pax vobis: ego sum, nolíte timére. Conturbáti vero et contérriti, existimábant se spíritum vidére. Et dixit eis: Quid turbáti estis, et cogitatiónes ascéndunt in corda vestra? Vidéte manus meas, et pedes, quia ego ipse sum palpáte, et vidéte: quia spíritus carnem et ossa non habet, sicut me
9
verba quæ locútus sum ad vos, cum adhuc essem vobíscum, quóniam necésse est impléri ómnia, quæ scripta sunt in lege Moysi, et Prophétis, et Psalmis de me. Tunc apéruit illis sensum ut intellígerent Scriptúras. Et dixit eis: Quóniam sic scriptum est, et sic oportébat Christum pati, et resúrgere a mórtuis tértia die:

388 Feria iij. post Pascha. Ad Vesp.
Postcommunio.
et prædicári in nómine ejus pœnitén- Csumus omnípotens Deus: ut Patiam, et remissiónem peccatórum in omnes gentes.Credo. Offertorium.Ps.17. Intónuit de cælo Dóminus, et Altíssimus dedit vocem suam: et apparuérunt fontes aquárum, allelúia. Secreta.
S USCIPE, Dómine,
fidélium preces cum oblatiónibus hostiárum: ut per hæc piæ devotiónis offícia, ad cœléstem glóriamtranseámus. Per Dóminum.
Tequidem
Communicantes, et Hanc igitur, ut in Ordine Missæ. 17.
Communio.Coloss. 3. Si consurrexístis cum Christo, quæ sursum sunt quærite, ubi Christus est in dextera Dei sedens, allelúia: quæ sursum sunt, sápite, allelúia.
schális percéptio sacraménti, contínua in nostris méntibus persevéret. Per Dóminum.
AD VESPERAS. Omnia ut supra in Dominica Paschæ.
364. exceptis Aña et Oratione, quæ dicuntur ut infra. Ad Magnificat, Aña. Vidéte manus meas et pedes meos, quia ego ipse sum, allelúia, allelúia.
Oratio. EUS, qui
Dsiam tuam novo
semper fœtu multiplicas concéde fámulis tuis, ut Sacraméntum vivéndo téneant, quod fide percepérunt.Per Dóminum.
Infra Octavam Paschæ non fit de aliquo Festo Duplici vel Semiduplici, sed

Feria iv. post Pascha. Ad Matut. 389
post Octavam cele- rum Jesus discípubrantur. De Simpli- lis ad mare Tiberíacibus autem occur- dis. Manifestávit aurentibus post hoc tem sic: Erant sitriduum, fit tantum mul Simon Petrus, com. ut infra. 415. et Thomas, qui díFERIA QUARTA. citur Dídymus. Et Ad Matutinum réliqua. Invitat., Añæ et Ps. ad Nocturnum et Laudes, dicuntur ut in die
3
Y. Gavísi sunt discí- LE
Homilía sancti Gregórii Papæ. Homil. 24. in Evang. ECTIO sancti Evangélii, quæ modo in áuribus vestris lecta est, fratres mei, quæstióne ánimum pulsat, sed pulsatióne sua vim discretiónis índicat. Quæri étenim potest, cur Petrus, qui piscátor ante conversiónem fuit, post conversiónem ad piscatiónem rédiit: et cum Véritas dicat: Nemo mittens manum suam ad arátrum, et aspíciens retro, aptus est regno Dei. Cur repétiit quod derelíquit? Sed si virtus discretiónis inspíci.
puli, allelúia. Viso Dómino, alle lúia. Pater noster, secreto.
Absolutio. A vínculis peccatórum nostrórum absólvat nos omnípotens et miséricors Dóminus. n. Amen. r. Jube, domne, benedícere. Benedictio. Evangélica léctio sit nobis salus et protéctio. B. Amen.
Léctio sancti Evangélii secúndum
Joánnem.
Lectio j. Cap. 21. N illo témpore: Manifestávit se íte

390
Feria iv. post Pascha.
tur, cítius vidétur: thæum vero teloneáquia nimírum negótium, quod ante conversiónem sine peccáto éxtitit, hoc
rium scimus: et post conversiónem suam ad piscatiónem Petrus rédiit: Matthæus vero ad telónii negotium non resédit: quia áliud est, victum per piscatióne quærere, áliud autem telónei lucris pecúnias augére. Sunt enim pléraque negótia, quæ sine peccátis exhibéri aut vix, aut nullátenus possunt. Quæ ergo ad peccátum ímplicant, ad hæc necésse est, ut post conversiónem ánimus non recúrrat. Tu autem, Dómine, miserére nobis. R. Deo grátias.
. Ego sum vitis vera, et vos pálmites: Qui manet in me, et ego in eo, hic fert fructum multum, alleluia, alleluia. f. Sicut diléxit me Pater, et
étiam post conversiónem repétere culpa non fuit. Tu autem, Dómine, miserére nobis.. Deo grátias.
r. Ecce vicit leo de tribu Juda, radix David, aperíre librum, et sólvere septem signácula ejus: Alleluia, allelúia, allelúia. f. Dignus est Agnus qui occísus est accípere virtútem, et divinitátem, et sapiéntiam, et fortitúdinem, et honórem, et glóriam, etbenedictiónem. Allelúia.
f. Jube, domne, benedícere.Benedictio.
Divínum auxílium máneat semper nobíscum.. Amen. Lectio ij.
NAM
piscatórem Petrum, Mat

ego diléxi vos. Qui manet. Glória Patri. Qui manet.
f. Jube, domne, benedícere.Benedictio. Ad societatem cívium supernórum perdúcat nos Rex Angelórum.. Amen.
Ad Missam.
391
quiétis ætérnæ figurátur? Quia ergo discípuli adhuc flúctibus mortális vite inerant, in mari laborábant.Quia autem Redémptor noster jam corruptiónem carnis excésserat, post resurrectiónem suam in
Que
Lectio iij. UERI étiam potest, cur discípulis in mari laborántibus, post resurrectiónem suam Dóminus in líttore stetit, qui ante resurrectiónem suam coram discípulis in flúctibus maris ambulávit. Cujus rei rátio festíne cognóscitur, si ipsa, quæ tunc inerat, causa pensétur.Quid enim mare, nisi præsens sæculum signat, quod se casuum tumúltibus, et undis vitæ corruptibilis illídit? Quid per sonisi illa perpetuitas V Patris mei, perlíttore stabat. Tu autem, Dómine, miserére nobis. Deo grátias.
Te Deum laudámus. 338.
Ad Laudes, et alias Horas, omnia dicuntur ut in die Paschæ. 339.
Ad Benedictus, Aña. Míttite in dexteram * navígii rete inveniétis, alleluia.
et
Oratio. Deus, qui nos Resurrectiónis, ut infra ad Missam.
AD MISSAM. Statio ad S. Laurent. extra muros.
Introitus. Matth. 25.

392
cípite regnum, allelúia: quod vobis est orígine mundi, allelúia, alleluia, allelúia. Ps. 95. Cantáte Dómino cánticum novum: cantáte Dó mino omnis terra. f. Glória Patri.
Feria iv. post Pascha. Vel pro Papa.
Oratio. EUSómnium fidélium Pastor et rector: fámulum tuum N. quem Pastórem Ecclésiæ tuæ præésse voluísti 9 propítius réspice: da ei, quæsumus, verbo et exémplo, quibus præest, proficere; ut ad vitam, una cum grege sibi crédito, pervéniat sempitérnam. Per Dóminum.
Non dicitur tertia Oratio. Léctio Actuum Apostolórum. Cap. 3. TN diébus illis: Apériens Petrus os suum, dixit: Viri Israelítæ, et qui timétis audiCCLESIA
E quæsumus Dó- te: Deus Abraham,
mine, preces placátus admítte: ut, destrúctis adversitátibus et erroribus universis, secúra tibi sérviat libertáte. Per Dóminum.
et Deus Isaac, et Deus Jacob, Deus patrum nostrórum glorificávit Fílium suum Jesum, quem vos quidem tradidístis, et negástis
Oratio.
EUS, qui nos ReDEUS surrectiónis domínicæ ánnua solemnitáte lætíficas: concéde propítius; ut per temporália festa quæ agimus, pervenire ad gáudia ætérna mereámur. Per eúmdem Dóminum nostrum. Altera Oratio, vel contra persecutores Ecclesiæ.

Ad Missam.
393
Dóminus vere, et appáruit Petro.
ante fáciem Piláti, judicánte illo dimítti. Vos autem sanctum, et justum negástis, et petístis virum homicídam donári vobis: auctórem vero vitæ interfecistis
quem a
Deus suscitávit mórtuis, cujus nos testes sumus. Et nunc, fratres, scio quia per ignorántiam fecístis, sicut et príncipes vestri. Deus autem, quæ prænuntiávit per os ómnium Prophetárum, pati Christum suum, sic implévit. Poenitémini ígitur, et convertímini, ut deleántur peccáta
vestra.
Sequentia. Víctimæ Pascháli, ut supra, 379.
F
equéntia sancti Evangélii secúndum Joánnem. Cap. 21. illo témpore: Manifestávit se íterum Jesus discípulis ad mare Tiberíadis. Manifestávit autem sic. Erant simul Simon Petrus, et Thomas, qui dícitur Dídymus, et Nathánael, qui erat a Cana Galilææ, et fílii Zebedæi, et álii ex discípulis ejus duo. Dicit eis Simon Petrus: Vade piscári. Dicunt ei: Venímus et nos tecum. Et exiérunt, et ascendérunt in navim: et illa nocte nihil prendidérunt. Mane autem facto, stetit Jesus in líttore non tamen cognovérunt discíGraduale. нас dies, quam fecit Dóminus exultémus, et lætémur in ea. f. Déxtera Dómini fecit virtútem, déxtera Dómini exaltávit me. Allelúia,
allelúia. Surréxit puli quia Jesus est.

394
Dixit ergo eis Jesus Púeri, numquid pulmentárium habétis? Respondérunt ei: Non. Dicit eis: Míttite in déxteram navígii rete, et inveniétis. Misérunt ergo et jam
non
valébant illud trahere præ multitúdine píseium. Dixit ergo discípulus ille, quem diligébat Jesus Petro: Dóminus est. Simon Petrus cum audísset quia Dóminus est, túnica succínxit se ( erat enim nudus) et misit se in mare. Alii autem discípuli navígio venérunt: ( non enim longe erant a terra, sed quasi cúbitis ducéntis) trahéntes rete píscium. Ut ergo descendérunt in terram, vidérunt prunas pósitas, et piscem superpósitum, et panem. Dicit eis Jesus Afférte de lúia.
Feria iv. post Pascha.
píscibus, quos prendidístis nunc. Ascéndit Simon Petrus: et traxit rete in terram, plenum magnis píscibus centum quinquaginta tribus. Et cum tanti essent, non est scissum rete. Dicit eis Jesus: Veníte, prandéte. Et nemo audébat' discumbéntium interrogare eum: Tu quis es? sciéntes quia Dóminus est. Et venit Jesus, et accipit panem, et dat eis, et piscem similiter. Hoc jam tértio manifestátus est Jesus discípulis suis, cum resurrexísset a mórtuis. Credo.
Offertorium.Ps.77. Portas cœli apéruit Dóminus et pluit illis manna, ut éderent: panem cœli dedit eis: panem Angelórum manducávit homo, alle

395 Communio. Rom.
Secreta.
6.
S ne, paschalibus gens ex mórtuis, jam
gáudiis immolámus: quibus Ecclésia tua mirabíliter et páscitur et nutrítur. Per Dóminum.
non móritur, allelúia: mors illi ultra non dominábitur, allelúia, allelúia. Postcommunio. Bomni nos, quæsumus Dómine, vetustate purgátos, Sacraménti tui veAltera Secreta vel contra
res Ecclesiae,
Pmine, tuis mysté- neranda percéptio in
novam
transferat
riis serviéntes: ut divínis rebus inhæréntes, et córpore tibi famulémur et mente. Per Dóminum.
Ad Missam.
creatúram.Quivivis.
Altera Postcommunio, vel contra persecutores Ecclesiæ.
Vel pro Papa.
DómiBLATIS, quæesu- One Deus noster:
mus Dómine, ut quos divína tríplacáre munéribus: buis participatióne et famulum tuum gaudére, humánis N. quem Pastórem non sinas subjacére Ecclésiæ tuæ præ- perículis. Per Dómiésse voluísti, assídua protectióne gubérna. Per Dóminum.
num.
Vel pro Papa. Hmus Dómine, divíni sacraménti percéptio prótegat: et Hanc igitur, ut in famulum tuum N. Ordine Missæ, 17.
Præfatio, Tequidem Communicantes, et
quem pastórem Ec

396
Feria v. post Pascha.
clésiæ tuæ præésse FERIA QUINTA.
cum
voluísti, una commísso sibi grege, salvet semper et múniat. Per Dóminum.
Ad Matutinum, Invitatorium, Aña etPsalmi ad Nocturnum et Laudes, dicuntur ut supra in die Paschæ. 331. v. Surréxit Dóminus de sepúlchro, allelúia. R. Qui pro nobis pepéndit in ligno, allelúia. Pater noster, secreto.
AD VESPERAS. Omnia ut supra in Dominica Paschæ. 361. exceptis Aña et Oratione, quæ dicuntur ut infra. Ad Magnificat, Aña. Dixit Jesus* discípulis suis: Afférte de píscibus, quos prendidístis nunc. Ascéndit autem Simon Petrus, et traxit rete in terram, plenum magnis píscibus, alleluia.
Oratio.
Absolutio. Exáudi Dómine Jesu Christe preces servórum tuórum, et miserére nobis, qui cum Patre et Spíritu sancto vivis et regnas in sæcula sæculórum. R. Amen. y. Jube, domne, benedícere.
EUS,
ReDsurrectiónis Do- lica léctio sit nobis
salus et protéctio.
R. Amen.
secúndum
concéde propítius; Léctio sancti Evanut per temporália festa, quæ agimus pervenire ad gáudia ætérna mereamur.
gélii Joánnem.
Per eúmdem Dómi- IM
Lectio j. Cap.20. N illo témpore: María stabat ad monuméntum foris,
num.
mínicæ ánnua solemnitáte lætíficas:

Ad Matutinum.
397
plorans. Dum ergo ut múlier díxerat, fleret, inclinávit se, credidérunt: et de et prospéxit in mo- eis prótinus scrinuméntum: et vidit ptum est: Abiérunt duos Angelos in al- ergo discípuli ad sebis, sedéntes. Et ré- metípsos; ac deínde liqua. subjúngitur: María autem stabat ad monuméntum foris
Homilía sancti Gregórii Papæ. Homil. 25. in Evang. ARIA Magdaléne,
plorans. Tu autem, Dómine, miserére noy.
9
vitáte
peccátrix,
. Tulérunt Dómiamándo veritátem, num meum, et nélavit lacrymis máculas críminis: et vox Véritas implétur, qua dícitur: Dimíssa sunt ei peccáta multa, quia diléxit multum. Quæ enim prius frígida peccándo remánserat, póstmodum amándo fórtiter ardébat. Nam postquam venit ad mo. numéntum, ibíque corpus Domínicum non invénit, sublátum crédidit, atque discípulis nuntiávit: qui veniéntes vidérunt, atque ita esse,
scio ubi posuérunt eum. Dicunt ei Angeli: Múlier, quid ploras? surréxit sicut dixit Præcédet vos in Galilæam: ibi eum vidébitis, allelúia, allelúia.. Cum ergo fleret, inclinávit se, et prospéxit in monuméntum! et vidit duos Angelos in albis, sedéntes, qui dicunt ei. Præcédet vos. f. Jube, domne, benedícere. Benedictio. Divínum auxílium máneat semper nobíscum. B. Amen.

398
Feria v. post Pascha.
Lectio ij.
bam, appáruit mihi:
UA
QUA
Qua in re pensán-* Et dum flerem ad
est, hujus
monuméntum, vidi Dóminum, alleluia, allelúia.. Recedéntibus discípulis non recedébam, et amóris ejusigne succénsa, ardébam desidério. Et Glória Patri. Et.
mulieris mentem quanta vis amóris accénderat, quæ a monuménto Dómini, étiam discípulis recedéntibus, non recedébat. Exquirébat quem non invénerat: flebat inquiréndo, et amóris sui igne succénsa, ejusquem ablátum crédidit, desidério. Unde cóntigit, ut eum sola tunc vidéardébat
ret, quæ remanserat
ut quæreret: quia nimírum virtus boni óperis perseverántia est: et voce Veritátis dícitur: Qui autem perseveráverit usque in finem, hie salvus erit. Tu autem, Dómine, miserére nobis.. Deo grátias.
. Congratulámini mihi omnes, qui diligitis Dóminum, quia quem quæréJube, domne, benedícere. Benedict. Ad societátem cívium supernórum perdúcat nos Rex Angelórum. B. Amen.
Lectio iij.
ARIA
Mare, inclinavit
fleret,
jam
se, et prospéxit in monuméntum.Certe monuméntum vácuum víderat, jam sublátum Dóminum nuntiáverat: quid est quod se íterum inclínat, íterum vidére desíderat? Sed amánti semel aspexísse non súfficit: quia visamóris intentióně multíplicat inquisitiónis. Quæsívit ergo prius,

Ad Missam.
399
et mínime invénit: laudavérunt páriter,
perseverávit ut quæreret; unde et cóntigit, ut inveníret: actúmque est, ut desidéria diláta créscerent, et crescéntia caperent quod inveníssent. Tu autem, Dómine, miserérenobis.. Deo grátias. Te Deum laudámus. 338.
allelúia: quia sapiéntia apéruit os mutum, et linguas infántium fecit disértas, allelúia, allelúia. Ps. 97. Cantáte cánticum Dómino novum: quia mirabília fecit.. Glória Patri.
Oratio.
Ad Laudes, et alias DEUS, qui diversiHoras, omnia dicuntur ut in diePaschæ. 339.
Ad Benedictus, Aña. María stabat ad monuméntum plorans, et vidit duos Angelos in albis, sedéntes, et sudáriu quod fúerat super caput Jesu, alleluia.
tátem Géntium in confessióne tui nóminis adunásti: da, ut renátis fonte baptísmatis una sit fides méntium et píetas actiónum. Per Dóminum. Secunda Ecclésiæ, vel pro Papa. 392.
Oratio.
Oratio. Deus, qui
Léctio ActuumApostolórum. Cap. 8. diébus illis: Andiversitátem, ut in- gelus Dómini 10fra ad Missam.
AD MISSAM. Statio ad SS. duodecim Apostolos. Introitus. Sap. 10.
cútus est ad Philippum, dicens: Surge, et vade contra meridiánum ad viam quæ descéndit ab Jerúsalem in Gazam:
V
ICTRICEM manum tuam, Dómine,

Feria v. post Pascha.
400
currum
9
hæc est desérta. Et surgens ábiit. Et ecce vir Ethiops, eunúchus, potens Candácis regínæ Ethíopum, qui erat super omnes gazas ejus, vénerat adoráre in Jerúsalem: et revertebátur sedens super suum legénsque IsaíamProphétam. Dixit autem Spíritus Philíppo Accéde, et adjúnge te ad currum istum. Accúrrens autem Philippus, audívit eum legéntem Isaíam Prophétam, et dixit: Putásne intélligis quæ legis? Qui ait: Et quómodo possum, si non áliquis osténderit mihi? Rogavítque Philippum ut ascénderet, et sedéret secum. Locus autem Scriptúræ quam legébat, erat hic: Tamquam ovis ad occisiónem ductus est; et sicut
agnus coram tondénte se, sine voce, sic non apéruit os suum. In humilitáte judícium ejus sublátum est. Generatiónem ejus quis enarrábit, quóniam tollétur de terra vita ejus? Respóndens aute eunuchus Philíppo, dixit: Obsecro te, de quo Prophéta dicit hoc? de se, an de álio áliquo? Apériens autem Philippus os suum, et incípiens a Scriptúra ista, evangelizávit illi Jesum. Et dum irent per viam, venérunt ad quamdam aquam: et ait eunúchus: Ecce aqua, quid próhibet me baptizári? Dixit autem Philippus: Si credis ex toto corde, licet. Et respóndens, ait: Credo Fílium Dei esse Jesum Christum. Et jussit stare currum et descendérunt utér

Ad Missam.
que in aquam, Philippus et eunuchus, et baptizávit eum. Cum autem ascendíssent de aqua, Spíritus Dómini rápuit Philippum, et amplius non vidit eum eunuchus. Ibat autem per viam suam gaudens. Philíppus autem invéntus est in Azóto, et pertránsiens evangelizábat civitatibus cunctis( donec veníret Cæsaréam) nomen Dómini Jesu Christi.
Graduale. Hæc dies, quam fecit Dóminus exultémus et lætémur in ea. X.
Lápidem, quem reprobavérunt ædificántes, hic factus est in caput anguli: a Dómino factum est istud, et est mirábile in óculis nostris. Alleluia, alleluia. y. Surréxit Christus, qui creávit ómnia et miHEBDOM. S.
401
sértus est humáno géneri.
Sequentia. Víctimæ Pascháli, ut supra. 379.
Sequéntia sancti Evangélii secúndum Joánnem. Cap. 20. illo témpore:
I
monuméntum foris plorans. Dum ergo fleret, inclinávit se, et prospéxit in monuméntum: et vidit duos Angelos in albis, sedéntes, unum ad caput, et unum ad pedes, ubi pósitum fúerat corpus Jesu. Dicunt ei illi: Múlier, quid ploras? Dicit eis: Quia tulérunt Dóminum meum: et néscio ubi posuérunt eum. Hæc cum dixisset, convérsa est retrórsum, et vidit Jesum stantem: et non sciébat quia Jesus est. Dicit ei Jesus: Múlier, quid ploras? quem quæris? Illa 26

402 Feria v. post Pascha. Ad Missam.
Secreta.
exístimans quia hortulánus esset, dicit
Smus Dómine, múnera populórum tuórum propítius: ut confessióne tui nóminis, et baptísmate renováti, sempitérnam beatitúdinem consequantur. Per Dóminum.
ei: Dómine, si tu sustulísti eum, dícito mihi ubi posuísti eum: et ego eum tollam. Dicit ei Jesus María, Convérsa illa, dicit ei Rabbóni( quod dícitur Magíster). Dicit ei Jesus: Noli me tángere, nondum enim ascéndi ad Patrem meum: vade autem ad fratres meos, et dic eis: Ascéndo ad Patrem meum, et Patrem vestrum; Deum meum, et Deum vestrum. Venit María Magdaléne annúntians discípulis: Quia vidi Dóminum, et hæc dixit mihi. Credo.
Alia Secreta, Prótege, vel Oblátis, ut supra. 395.
Præfatio. Te quidem Communicántes, et Fane ígitur, ut in Ordine Missæ.17.
Communio. 1. Petri 2. Populus acquisitiónis, annuntiáte virtútes ejus, allelúia: qui vos de ténebris vocávit in admirábile lumen suum, allelúia. Postcommunio.
XAUDI, Dómine,
di 13. In die sole- Epreces nostras:
mnitátis vestræ, dicit Dóminus, indúcam vos in terram fluéntem lac et mel, allelúia.
ut redemptiónis nostræ sacrosancta commércia, et vitæ nobis cónferant præséntis auxílium, et

Feria vj. post Pascha. Ad Matut. 403
gáudia sempitérna concílient. Per Dóminum.
et Psalmi ad Nocturnum et Laudes, dicuntur ut Alia Postcommu- supra in die Panio, Quæsumus, vel schæ.331. Fec nos. 395.
y. Surréxit DómiAD VESPERAS.
nus vere, allelúia. Omnia ut supra. Et apparuit Siin Dominica Paschæ.; -334. exceptis Aña et Oratione, quæ dicuntur ut infra.
móni, allelúia. Pater noster.
Absolutio. Ipsíus píetas et misericórdia nos adjuvet, qui cum Patre et Spíritu sancto vivit et regnat in sæcula sæculórum. E. AAd Magnificat, Aña. Tulérunt Dóminum meum,* et néscio ubi posuérunt eum: si tu sustulísti eum, dícito mihi, allelúia et ego eum tollam, alleluia. Oratio.
DEUS, US, qui diversitátem géntium in confessióne tui nóminis adunásti: da, ut renátis fonte baptísmatis una sit fides méntium, et píetas actiónum.Per
men.
y. Jube, domne, benedícere. Benedictio. léctio Evangélica
sit nobis salus et protéctio.. Amen. Léctio sancti Evangélii secúndum
Matthæum. Lectio j. Cap. 28. N illo témpore:
IN Undecim discípuli abiérunt in Galilæam in montem ubi constitúerat illis Jesus. Et réliDóminum.
FERIA SEXTA. Ad Matutinum, Invitatorium, Año qua.

404
Feria vj. post Pascha.
Homilía sancti Hie- in terris. Tu autem, rónymi Presbyteri. Dómine, miserére Lib. 4. Comment, in nobis. Deo grátias. Matth. in fine. B. Surgens Jesus OST Dóminus noster,
Pnem Jesus in stans in médio dimonte Galilææ conspícitur, ibíque adorátur licet quidam dúbitent, et dubitátio eórum nostra augeat fidem. Tunc maniféstius osténditur Thomæ et latus láncea vulnerátum et manus fixas demonstrat clavis. Accédens Jesus locútus est eis, dicens: Data est mihi omnis potéstas in colo et in terra. Illi potéstas data est, qui paulo ante crucifixus, qui sepúltus in túmulo, qui Ecéte omnes genUNTES autem domórtuus
jacúerat,
qui póstea resurré- tes, baptizántes eos xit. In coelo autem in nómine Patris, et in terra potéstas et Fílii, et Spíritus data est: ut qui sancti. Primum doante regnábat in cent omnes gentes, cœlo, per fidem cre- deínde doctas indéntium regnet et tíngunt aqua. Non
f.
scipulórum suórum, dixit:* Pax vobis, allelúia: gavísi sunt discípuli, viso Dómino, alleluia. Una ergo Sabbatórum, cum fores essent clausæ ubi erant discípuli congregáti, venit Jesus, et stetit in médio eórum, et dixit eis. Pax.
9
f.Jube, domne, benedícere. Benedictio. Divínum auxílium máneat semper nobíscum..Amen.
Lectio ij.

Ad Matutinum.
405
perdúcat nos Rex Angelórum.. Amen.
enim potest fíeri, ut corpus baptísmi recípiat sacraméntum, nisi ante ánima fidei susceperit Dváre ómnia, quæeos sersacracúmque mandávi vobis. Ordo præcípuus: Jussit Apóstolis, ut primum docérent univérsas gentes, deínde fidei intíngerent ménto: et post fidem ac baptísma, quæ essent observánda præcíperent. Ac ne putémus lévia esse, quæ jussa sunt, et pauca, áddidit: Omnia quæcúmque mandávi vobis: ut quicúmque credíderint, qui in Trinitáte fúerint baptizáti, ómnia fáciant quæ præcépta sunt. Et ecce ego vobíscum sum usque ad consummatiónem culi. Qui usque ad consummatióne sæculi cum discípulis se futúrum esse prose
veritátem.Baptizántur autem in nómine Patris, et Fílii, et Spíritus sancti: ut quorum una est divínitas, una sit largítio noménque Trinitátis, unus Deus est. Tu autem, Dómine, miserére nobis. Deo grátias. R. Expurgáte vetus ferméntum, ut sitis
nova
conspérsio: étenim Pascha nostrum immolátusest Christus: Itaque epulémur in Dómino, allelúia.. Mórtuus est propter delícta nostra,
et resurrexit propter justificatiónem nostram. Itaque. Glória Patri. Itaque. f. Jube, domne, benedicere. Benedictio. Ad societátem cívium supernórum
Lectio iij.

406
Feria vj. post Pascha,
míttit, et illos ostén- náte aurem vestram dit semper esse vi- in verba oris mei. . Glória Patri. Oratio.
ctúros, et se numquam a credéntibus
auMNIPOTENS semtem, Dómine, mise- O pitérne Deus, qui
rére nobis.. Deo grátias. Te Deum laudámus. 338.
Ad Laudes, et alias Horas, omnia dicuntur ut in die Paschæ. 339.
paschále Sacraméntum in reconciliatiónis humanæ fœdere contulísti: da méntibus nostris; ut quod professióne celebrámus, imitémur efféctu. Per Dóminum.
Secunda Oratio, Ecclésiæ tuæ, quæsumus Dómine, vel pro Papa, Deus, ómnium fidélium. 392. Léctio Epístolæ beáti Petri Apóstoli. Cap. 3. HARISSIMI, Chripro peccátisnostris mórtuus est, justus pro injústis, ut nos offérret Deo, mortificátus quidem carne, vivificatus autem spíritu. In quo et his, qui in carcere erant, spirítibus véniens prædicávit:
Ad Benedictus, Aña. Undecim discípuli * in Galilæa vidéntes Dóminum adoravérunt, alleluia.
Oratio. Omnípotens, ut infra ad Missam.
E
AD MISSAM. Statio ad S. Mariam ad Martyres. Introitus. Psalm. 77. DUXIT eos Dóminus in spe, allelúia: et inimícos eórum opéruit mare, allelúia. allelúia, alleluia. Ps. Atténdite, pópule meus, legem meam: incli2

407
Ad Missam.
quiincréduli fúerant ímmolent Christiáni, ut supra. 379.
aliquándo, quando expectábant Dei patiéntiam in diébus Noe, cum fabricarétur arca: in qua I
pauci, id est, octo ánimæ salvæ factæ sunt per aquam. Quod et vos nunc símilis formæ salvos facit baptísma: non carnis deposítio sórdium, sed consciéntiæ bonæ interrogátio in Deum per resurrectiónem Jesu Christi Dómini nostri, qui est in déxtera Dei.
Sequéntia sancti Evangélii secúndum Matthiæum. Cap. 28. N illo témpore: Undecim discípuli abiérunt in Galilæam, in montem, ubi constitúerat illis Jesus. Et vidéntes eum adoravérunt: quidam autem dubitavérunt. Et accédens Jesus locútus est eis, dicens: Data est mihi omnis potéstas in coelo, et in terra. Eúntes ergo docéte gentes, baptizántes eos in nómine Patris, et Fílii et Spíritus sancti: docéntes eos serváre ómnia quæcúmque mandávi vobis. Et ecce ego vobíscum sum ómnibus diébus, usque ad consummatiónem sæculi. Credo.
omnes
Hæc
Graduale. dies, quam fecit Dóminus exultémus, et lætémur in ea.. Benedíctus qui venit in nómine Dómini: Deus Dóminus, et illúxit nobis. Allelúia, alleluia. v. Dícite in Géntibus: quia Dóminus regnávit a ligno. Sequentia. VíctiOffertorium. Exod. 12. Erit vobis hæc mæ Pascháli laudes dies memoriális, al

408 Ferla vj. post Pascha. Ad Vesp.
Postcommunio.
lelúia: et diem festum
solémnem Dómino
Rmus Dómine, pópulum tuum et quem ætérnis dignátus es renováre mystériis, a temporalibus culpis dignanter absólve. Per Dňum. Alia PostcommuTOSTIAS,
Hmus' Dómine, nio, Quæsumus, vel
placátus
Hæc nos. 395.
assúme: quas et pro renatórum expiatióne peccáti deférimus, et pro acceleratióne coeléstis auxílii. Per Dóminum.
in progéniesvestras, legítimum sempitérnum diem, allelúia, alleluia, allelúia.
Secreta.
Alia Secreta. Prótege, vel Oblátis. 395. Præfatio. Te quidem Communicantes, et Hanc igitur, ut in Ordine Missæ. 17.
Communio. Data est mihi omnis potéstas in coelo et in terra, allelúia: eúntes docéte omnes gentes, baptizántes eos in nómine Patris, et Fílii, et Spíritus sancti, allelúia, allelúia.
AD VESPERAS. Omnia ut supra in Dominica Paschæ. 364. exceptis Aña et Oratione, quæ dicuntur ut infra. Ad Magnificat Aña. Data est mihi omnis potéstas in cœlo et in terra, alleluia. Oratio. S
semOpitérne Deus, qui
Paschále sacraméntum in reconciliatiónis humánæ foedere contulísti: da méntibus nostris, ut quod professione celebramus, imitémur efféctu. Per Dóminum.

10.
Sabbato in Albis. Ad Matutinum. 409
SABBATO IN
ALBIS.
Ad Matutinum, Invitatorium, Año et Psalmi ad Nocturnum et Laudes, dicuntur ut supra in die Paschæ. 331. f. Gavísi sunt discípuli, allelúia.. Viso Dómino, allelúia. Pater noster, secret.
Absolutio. A vínculis peccatórum nostrórum absólvat nos omnípotens et miséricors Dóminus.
. Amen. f. Jube, domne, benedícere. Benedictio. Evangélica léctio sit nobis salus et protéctio. B. Amen.
Léctio sancti Evangélii secúndum Joánnem. Lectio J. Cap. 20. illo témpore:
ría Magdaléne venit mane, cum adhuc ténebræ essent, ad monuméntum. Et réliqua.
L
Homilía sancti Gregórii Papæ. Homil. 22. in Evang. ECTIO sancti Evangélii, quam modo, fratres, audístis, valde in superfície histórica est apérta: sed ejus nobis sunt mystéria sub brevitáte requirénda. María Magdaléne, cum adhuc ténebræ essent, venit ad monuméntu. Juxta históriam notátur hora: juxta intelléctum vero mysticum, requiréntis signátur intelligéntia. María étenim auctórem ómnium quem in carne víderat mórtuum, quærébat in monuménto: et quia hunc mínime invénit, furátum crédidit. Aderant
9
nebræ, cum venit ad monuméntum. Cucúrrit cítius, discípulis nuntiavit: sed illi præ cæteris cu

410
Sabbato in Albis.
currérunt, qui præ cæteris amavérunt, vidélicet Petrus et Joánnes. Tu autem, Dómine, miserére nobis. Deo grátias.
.
R. Christus resúrgens ex mórtuis jam non moritur, mors illi ultra non dominábitur: quod enim mórtuus est peccáto, mórtuus est semel:* Quod autem vivit, vivit Deo, alleluia, allelúia.. Mórtuus est semel propter delícta nostra, et resurréxit propter justificatiónem nostram. Quod autem.
Jube, domne, benedícere. Benedictio. Divínum auxílium máneat semper nobíscum.. Amen.
Lectio ij.
с
URREBANT autem duo simul: sed Joánnes præcucúrrit cítius Petro. Venit prior ad monuméntum, et íngredi non præsumpsit. Venit ergo postérior Petrus, et intrávit. Quid, fratres, quid cursus significat? Numquid hæc tam subtílis Evangelistæ descríptio a mystériis vacáre credénda est? Mínime. Neque enim se Joánnes et præísse, et non intrásse díceret, si in ipsa sui trepidatióne mystérium defuísse credidísset. Quid ergo per Joánnem nisi Synagóga: quid per Petrum, nisi Ecclésia designátur? Tu autem, Dómine, miserére nobis. R. Deo grátias.
. Isti sunt agni novélli, qui annuntiavérunt, alleluia: modo venérunt ad fontes, Repléti
sunt claritáte, allelúia, alleluia. f. In conspéctuAgni amícti sunt stolis albis, et palmæ in máni

Ad Laudes.
411
ortus sui témpore usque ad occásum commúni pari et *. Jube, domne, bene- via, etsi non pari et commúni sensu, dícere. Benedictio. Ad societátem cívi- Gentílitas cum Syum supernórum per- nagóga cucúrrit. Vedúcat nos Rex An- nit Synagóga prior ad monuméntum sed mínime intrávit:
gelórum. B. Amen. Lectio iij.
bus eórum. Repléti. Glória Patri. Repléti.
videátur, quod per juniórem Synagóga, per seniórem vero Ecclésia signári perhibétur: quia etsi ad Dei cultum prior est Synagóga, quam Ecclésia Géntium, ad usum tamen sæculi prior est multitúdo géntium, quam Synagóga, Paulo attestante, qui ait: Quia non prius quod spirituále est, sed quod animále. Per seniórem ergo Pemandáta percépit, prophetías de incarnatióne ac passióne Domínica audívit, sed crédere in mórtuum nóluit. Tu autem, Dómine, miserére nobis. B. Deo grátias.
Te Deum laudámus. 338.
Ad Laudes, et alias Horas, omnia dicuntur ut in die Paschæ. 339. Ad Benedictus, Aña. Currébant duo* simul, et ille álius
trum significatur
Ecclésia Géntium: discípulus præcuper juniórem vero Joánnem Synagóga Judæórum. Currunt ambo simul: quia ab
cúrrit cítius Petro, et venit prior ad monuméntum, allelúia.

412
Sabbato in Albis.
Oratio. Concéde, ut infra ad Missam." AD MISSAM. Statio ad S. Joannem in Laterano. Introitus. Ps. 104.
E
DUXIT Dóminus pópulum suum in exultatióne, alle lúia: et eléctos suos in lætítia, allelúia, allelúia. Ps. Confitémini Dómino, et invocáte nomen ejus: annuntiáte inter Gentes ópera ejus. f. Glória Patri. Oratio.
ONCED, quæsuC
Deus: ut, qui Festa paschália venerándo égimus, per hæc contingere ad gaudia ætérna mereámur. Per Dóminum. Secunda Oratio. Ecclésiæ, vel pro Papa ut 392.
Léctio Epístolæ beáti Petri Apóstoli. 1. c. 2. Cinéntes igitur omHARISSIMI, Deponem malítiam, et omnem dolum, et simulatiónes, et invídias, et omnes detractiónes, sicut modo géniti infantes rationabile sine dolo lac concupíscite, ut in eo crescátis in salútem: si tamen gustástis quóniam dulcis est Dóminus. Ad quem accedéntes lápidem vivum, ab homínibus quidem reprobátum, a Deo autem eléctum, et honorificátum: et ipsi tamquam lápificámini, domus spirituális, sacerdótiu sanctum, offérre spirituáles hóstias, acceptábiles Deo per Jesum Christum. Propter quod cóntinet Scriptúra: Ecce pono in Sion lápidem summum gulárem, eléctum pretiósum et qui credíderit in eum, confundétur.
annon

Ad Missam.
413
Vobis igitur honor minum, laudáte nocredéntibus: non credéntibus autem
men Dómini.
Sequentia. Víctime Paschali laudes ímmolent Christiáni, ut supra. 379.
Fit
Sequéntia sancti Evangélii secúndum Joánnem. Cap. 20. illo témpore: Una sábbati María Magdaléne venit mane, cum adhuc ténebræ essent, ad monuméntum: et vidit lápidem sublátum a monuménto. Cucúrrit ergo, venit ad Simónem Petrum, et ad álium discípulum, quem amábat Jesus, et dicit illis: Tulérunt Dóminum de monuménto, et nescímus ubi posuérunt eum. Exiit ergo Petrus, et ille álius discípuAlleluia, allelúia. lus, et venérunt ad .Hæc dies, quam monuméntum. Curfecit Dóminus, exul- rébant autem duo sitémus, et lætémur mul, et ille álius in ea, alleluia.. discípulus præcuLaudáte púeri Dó- cúrrit cítius Petro,
lapis, quem reprobavérunt ædificántes, hic factus est in caput ánguli: et lapis offensiónis, et petra' scándali his, qui offéndunt verbo, nec credunt in quo et pósiti sunt. Vos ' autem genus eléctum, regále sacerdótium, gens sancta, pópulus acquisitiónis: ut virtútes annuntiétis ejus, qui de ténebris vos vocávit in admirábile lumen suum. Qui aliquando non pópulus, nunc autem pópulus Dei: qui non consecúti misericórdiam, nunc autem misericórdiam consecúti.
et

414 Sabbato in Albis. Ad Missam.
et venit primus ad monuméntum. Et cum se inclinásset, vidit pósita linteamina, non introívit. Venit ergo Simon Petrus sequens eum, et introivit in monuméntum, et vidit linteámina pósita, et sudárium, quod fúerat super caput ejus, non cum linteamínibus pósitum, sed separátim, involútum in unum locum. Tunc ergo introívit et ille discípulus, qui vénerat primus ad monuméntum: et vidit, et crédidit:
nondum enim sciébant Scriptúram, quia oportébat eum a mórtuis resúrgere. Credo.
Offertorium. Pa. 117. Benedíctus qui venit in nómine Dómini benedíximus vobis de domo Dómini: Deus Dóminus, et illúxit nobis allelúia, allelúia. 65 Secreta.
CON
ONCEDE, quæsumus Dómine, semper nos per hæc mystéria paschália gratulári: ut contínua nostræ reparatiónis operátio, perpétuæ nobis fiat causa lætítiæ. Per Dóminum. Alia Secreta, Prótege, vel Oblátis. 395.
Communio. Gal.3. Omnes qui in Christo baptizáti estis, Christum induístis, allelúia.
Postcommunio.
EDEMPTIONIS nostræ múnere veREDE getáti, quæsumus Dómine: ut hoc perpétuæ salutis auxílio, fides semper vera profíciat. Per Dóminum.
Alia Postcommunio. Quæsumus Dómine, vel Hæc nos quæsumus. 395.

FESTA
Que possunt occurrere a Dñica Palmarum usque ad Diicam in Albis, de quibus est facienda commemoratio usque ad Feriam v. in Coena Domini, et a Feria iv. post Pascha.
DIE XIV.APRILIS. SS. Tiburtii, Valeriani et Maximi, Martyrum.
Ad Vesperas. In Quadragesima, Aña. Istórum est enim regnum cœlórum, qui contempsérunt vitam mundi, et pervenérunt ad præmia regni, et lavérunt stolas suas in sánguine Agni. f. Lætamini in Dómino, et exultáte, justi.. Et gloriamini, omnes recti corde.
Tempore Paschali, Aña. Lux perpétua lucébit Sanctis tuis, Dómine, et ætérnitas témporum, allelúia.
*. Sancti et justi in Dómino gaudéte, allelúia.. Vos elégit Deus in hæreditátem sibi, alleluia. Ad Laudes. In Quadragesima, Aña. Vestri capílli capitis omnes numerati sunt: nolíte timére: multis passéribus melióres estis vos. f. Exultábunt Sancti in glória.. Lætabúntur in cubílibus suis.
Tempore Paschali, Aña. Fíliæ Jerúsalem veníte et vidéte Mártyres cum corónis, quibus coronávit eos Dóminus in die solemnitátis, et lætítiæ, alleluia, alleluia.
9

Die xvij. Aprilis.
416
y. Pretiósa in conspéctu Dómini, allelúia..Mors Sanctórum ejus, allel. Oratio.
RESTA,
qusumus omnípotens Deus: ut qui sanctórum Mártyrum tuórum Tibúrtii, Valeriáni et Máximi solémnia cólimus, eórum étiam virtútes imitémur. Per Dóminum.
Secreta. [ Ec hóstia, quæ9
quam
sanctórum
Martyrum tuórum natalítia recenséntes offérimus, et víncula nostræ pravitátis absólvat, et tuæ nobis misericórdiæ dona concíliet. Per Dóminum. Postcommunio. ACRO múnere satiáti, súpplices te, Dómine, deprecámur: ut, quod débitæ servitútis celebrámus offício,
salvatiónis tuæ sentiámus augméntum. Per Dóminum.
DIE XVII. APRILIS.
S. Aniceti, Papæ et Martyris.
Ad Vesperas. In Quadragesima, Aña. Iste Sanctus pro lege Dei sui certávit usque ad mortem et a verbis impiórum non tímuit; fundátus enim erat supra firma petram. .Glória et honóre coronásti eum, Dó9
tuísti eum super ópera mánuum tuárum.
Tempore Pasch., Aña Lux. Sancti, ut supra.415. Ad Laudes. In Quadragesima, Aña. Qui odit ánimam suam in hoc mundo, in vitam ætérnam custódit eam.
. Justus ut palma florébit yr. Sicut cedrus Líbani multiplicábitur.

Die xxviij. Aprilis.
Tempore Pasch., Aña. Fíliæ. f. Pretiósa, ut 416. Oratio.
DEUS, qui nos beati
Anicéti, Mártyris tui atque Pontíficis, annua solemnitáte lætíficas concéde propítius; ut cujus natalítia cólimus, de ejúsdem étiam protectióne gaudeámus. Per Dóminum. Secreta.
417
DIE XXVIII. APRILIS. S. Vitalis, Martyris. Añæ et yy. ut die xvij. Aprilis. Oratio.
purget a crímine: et, intercedénte beáto Anicéto, Mártyre tuo atque Pontífice, cœléstis remédii fàciat esse consórtes. Per Dóminum.
HEBDOM.S.
P
RESTA, quæsumus, omnípotens
Deus: ut qui beáti Vitális Mártyris tui natalítia cólimus, intercessióne ejus in tui nóminis amóre roborémur. Per Dóminum.
Secreta.
noM stris, quæsumus
Dómine, precibúsUNERA tibi, DóM mine, dicáta sanetífica et, intercedénte beáto Ani- que suscéptis, céto, Mártyre tuo atque Pontífice, per éadem nos placátus inténde. Per Dóminum nostrum. Postcommunio.
Postcommunio.
II
EC nos commú- 4, quæsumus Dómine Deus nonio, Dómine, ster: ut, sicut tuóet
coeléstibus nos munda mystériis, et cleménter exáudi. Per Dóminum.
rum commemoratióne Sanctórum temporáli gratulámur offício, ita perpétuo lætémur aspéctu. Per Dóminum nostrum.
27

DE OFFICIO
IN FERIA V. CCENE DOMINI
CUM BENEDICITUR OLEUM CATECHUMENORUM, ET INFIRMORUM, ET CONFICITUR CHRISMA.
H
AC die, singulis major sit, ad Chrisannis benedici- ma: et hæe tertia co0tur Oleum Catechu- periri debet de panmenorum, et Infir- no sericeo albo; primorum, et conficitur ma autem, et secunChrisma. da, de sericeo panno alterius coloris sint coopertæ: duas mappulas mundas, sive vela, pro Diaconis, qui ampullas Oleorum pro Chrismate et Oleo Catechumenorum de Sacristia ad Chorum portare debent; et ultra hæc, sedem, seu faldistorium, et credentiam consuetam. Paratur etiam alia sedes in presbyterio ab opposito altaris, juxta gradus circa finem
Mane itaque Sacrista, vel ille ad quem spectat, omnia quæ ad Oleorum benedictionem, et Chrismatis confectionem necessaria sunt, parat, videlicet: Tres ampullas Oleo mundissimo plenas, quas in sacrario ponit, et diligenter custodit; unam ad Oleum Infirmorum, aliam ad Oleum Catechumenorum, tertiam quæ

De Officio in Feria v. Cœnæ Dui.
419
presbyterii; et ante cessionaliter, hoc ipsam sedem versus modo. altare paratur mensa mappis ornata, quæ sit juxta sedem, inter ipsam et altare. Juxta dictam sedem hinc et inde, magis tamen ad finem presbyterii, posita sint scamna pro duodecim Sacerdotibus, ita ut ibidem sedentes facies vertant ad altare.
In primis procedit thuriferarius, quem sequuntur duo ceroferarii, post hos septem Subdiaconi, bini et bini, et in tertio loco tres simul vadunt; tum septem Diaconi, etiam bini et bini, et in tertio loco tres; post hos duodecim Presbyteri, bini et bini, quos sequitur Subdiaconus librum Evangeliorum portans ante pectus, cum manipulo in eo reposito; deinde Diaconus, et a dextris ejus Capellanus assistens, quos demum Pontifex sequitur incedens medius inter duos digniores Canonicos Ecclesiæ, aut in dignitate constitutos, si Pontifex sit in Ecclesia sua, alioquin ibit
medius inter Diaconum, et Assistentem. Et si PontiDeinde hora competenti, Pontifex venit ad Ecclesiam, ubi parat se ad Missam omnibus Pontificalibus ornamentis pretiosis albi coloris. Parant se etiam Ministri Pontificis, et ultra illos duodecim Presbyteri, septem Diaconi, septem Subdiaconi, Acolythi, et alii necessarii, omnes vestibus albi coloris ordini suo congruentibus. Quibus omnibus paratis, procedunt ad altare pro

420
De Officio
fex sit Archiepisco- quem hæc ómnia, pus, vel Patriarcha, Dómine, semper boet in Ecclesia sua, na creas, exclusive. portatur etiam in huPriusquam ergo jusmodi processione Pontifex verba ipsa Crux per unum ex dicat, facta reverenMinistris ad hoc or- tia Sacramento in aldinatum, qui medius tari consecrato, reinter Ceroferarios trahit se ad partem incedit. Epistolæ altaris, ubi super alium Calicem vacuum abluit digitos, et ad purificatorium extergit, et ablutio usque post Communionem Pontificis reservatur. Tum facta iterum Sacramento reverentia, descendit primum gradum altaris, et ibidem accepta mitra, vadit ad dictam sedem sibi paratum in presbyterio, ab opposito altaris, et sedet super ipsam, versa facie ad altare, dictam mensam ante se habens, circumstantibus Ministris, Sacerdotibus, et aliis paratis prædictis, in
Duodecim Presbyteri suo ordine juxta sedilia, in fine presbyterii posita, hinc et inde stabunt, vel sedebunt, aut genuflectent, prout tempus postulabit, facies semper ad altare vertentes; post eos stabunt septem Diaconi, et post Diaconos, septem Subdiaconi in gradibus presbyterii. Pontifex vero postquam ante altare pervenerit, facit Confessicnem incipitur Introitus, et proceditur in Missa more consueto, usque ad illum locum Canonis, ubi dicitur: Per

in Feria v. Cone Domini.
suis locis manentibus.
Tunc Archidiaconus stans apud Pontificem, dicit alta voce in tono Lectionis: Oleum infirmórum.
Et mox unus Subparatis prædictis, cum duobus Acolythis hinc et inde associatus, vadit ad Sacristiam, ubi accipiens ampullam Olei, quod pro infirmis consecrari debet, coopertam, nt invenit, portat eam sinistro brachio circumdatam ante Pontificem, ubi eam tradit in manibus Archidiaconi, plane dicens: Oleum infirmórum.
421
Pontifex surgens cum mitra exorcizat, et benedicit illud voce dimissa, ita tamen, quod a circumstantibus Sacerdotibus audiri possit, absolute dicens:
Archidiaconus præsentat illam Pontifici ad benedicendum, idem dicens, collocans eam coram eo supra mensam supradictam.
XORCIZO te, imE mundíssime spíritus, omnísque incúrsio Sátanæ, et omne phantasma. In nómine Patris, et Filii, et Spíritus
sancti, ut recédas ab hoc Oleo, ut possit éffici únctio spiritális ad corroborándum templum Dei vivi; ut in eo possit Spíritus sanctus habitáre, per nomen Dei Patris omnipoténtis, et per nomen dilectíssimi Fílii ejus Dómini nostri Jesu Christi, qui ventúrus est judicáre vivos, et mórtuos, et sæculum ignem. R. Amen. Deinde mitra,
per
deposita
benedicit

422
ipsum Oleum, dicens eadem voce: y. Dóminus vobíscum. R. Et cum spíritu tuo.
De Officio
nostris: In nómine Dómini nostri Jesu Christi.
His expletis, 0leum ipsum eo mcdo, quo apportatum
Orémus.
E mus Dómine, Spi- reportatur, et diliritum sanctum tuum Paráclitum de coelis in hanc pinguédinem olívæ, quam de víridi ligno prodúcere dignátus es, ad refectiónem mentis et córporis; ut tua sancta bene dictióne sit omni hoc unguénto coeléstis medicínæ perúncto, tutámen mentis, et córporis, ad evacuándos omnes dolóres, omnes infirmitátes, omnémque ægritúdinem mentis et córporis, unde unxísti Sacerdótes, Reges, Prophétas, et Mártyres; sit Chrisma tuum perféctum, Dómine, nobis a te benedíctum, pérmanens in viscéribus
gentissime conservatur. Tunc Pontifex reassumpta mitra, sedet, et lavat manus; tum surgit, et cum mitra, et cum Ministris suis( cæteris Sacerdotibus, et aliis paratis in locis suis manentibus) accedit usque ad gradum altaris, ubi deposita mitra, facit reverentiam Sacramento, tum ascendit ad altare, et incipiens ubi dimiserat, videlicet:
hæc
Per quem ómnia, etc. procedit in Missa usque ad Communionem Corporis, et Sanguinis inclusive, quam Pontifex ipse solus sumit. Quo facto, Dia

in Feria v. Cænæ Domini.
conus ponit Hostiam consecratam pro crastina die reservandam in Calicem, seu vasculum ad hoc paratum, et reverenter collocat ipsam super medium altaris. Deinde Pontifex communicat Diaconum, et Subdiaconum, ac alios de Clero; et postquam se purificaverit, ac etiam primam digitorum ablutionem ex alio Calice sumpserit, facta reverentia Sacramento in altari posito, in secundo gradu altaris mitram accipit, et redit ad prædictam sedem cum Ministris suis, et aliis assistentibus, eo ordine, quo præmissum est, et ibi cum mitra sedet.
323
Et mox eadem voce, in tono subjungit: Oleum Catechumenórum.
Tum Archidiaconus stans apud Pontificem, dicit alta voce in tono Lectionis: Oleum ad sanctum Chrisma.
Quo dicto, oblato Pontifici thuribulo, Pontifex imponit incensum, et benedicit more solito. Tum duodecim Presbyteri, septem Diaconi, et septem Subdiaconi parati prædicti, et alii Ministri, quot necessarii fuerint, eo ordine, quo venerunt, pergunt ad saerarium ad deferendum cum omni decore et reverentia Oleum Chrismale, et Oleum Catechumenorum, Ministris tamen Pontificis cum eo remanentibus. Incedunt autem deuntes ad Chorum cum ampullis, hoc ordine: Primo thuriferarius cum thuribulo fumigante, quem sequitur Subdiaconus Crucem deferens, medius inter
re

De Officio
424
duos Acolythos cum cereis ardentibus; tum duo Cantores cantantes versus: 0 Redémptor, ut infra habentur quos sequuntur bini et bini, Subdiaconi, et Diaconi; deinde unus Subdiaconus portans vasculum cum balsamo; tum duo Diaconi ampullas Olei ad sanctum Chrisma, et pro oleo Catechumenorum portantes, qui habent mappulas mundas, sive vela ad collum, quorum extremitates ante pectus dependent, tenentes ipsas ampullas sinistris suis brachiis circumdatas, et extremitatibus mappularum, quæ a dextris dependent, involutas et coopertas, ita tamen, ut a medio supra videri possint. Diaconus autem, qui Oleum ad sanctum Chrisma portat, a
dextris vadit; hos sequuntur duodecim Sacerdotes, Diaconi, et Subdiaconi prædicti, bini et bini. Quibus sic a sacristia versus Pontificem procedentibus, duo Cantores prædicti cantant f. seq. O Redémptor, sume carmen temet concinéntium.
Et Chorus idem replicat.
Deinde dicti duo Cantores prosequuntursequentes versus: Audi judex mortuórum, una spes mor tálium, audi voces proferéntum donum pacis prævium.
Chorus repetit versum: 0 Redemptor.
Deinde dicti duo Cantores prosequuntur versum: Arbor foeta alma luce hoc sacrándum prótulit: fert hoc prona præsens turba Salvatóri sæculi.
Chorus repetit ver

in Feria v. Conæ Domini.
: 0 RedémTum illi duo Cantores prosequuntur versum Stans ad aram immo supplex infulátus Póntifex, débitum persólvit
consecrato
omne, Chrísmate.
425 sint circa Pontificem hinc et inde. Sacerdotes vero duodecim parati juxta eos, duo cornua faciunt, sex hinc, et sex illinc, vertentes faciem ad altare, a lateribus assistentes Pontifici, tamquam ejus testes, et ministerii sacri Chrismatis cooperatores. Diaconi vero post tergum Pontificis, et post eos Subdiaconi parati stant, tamquam Ministri et inspectores. Interim Diaconi ampullas Olei Chrismalis, et Olei CatechumenoEis igitur, ordine rum portantes, et præmisso, in Pre- Subdiaconus sbyterium Ecclesiæ balsamo subsistunt, cantando versus præ- quousque missos pervenienti- prædicti in suis lobus, Crux.cum can- cis fuerint ordinati. delabris, et incenso Omnibus itaque dissituatur prope altare positis, Diaconus amjuxta cornu Episto- pullam Olei Chrisla; Archidiaconus, malis ferens venit Diaconus, et Subdia- ante Pontificem, et. conus ministrantes, Archidiaconus illam
Chorus repetit versum: 0 Redém ptor. Deinde illi duo Cantores prosequuntur versum: Consecráre tu dignare, Rex perénnis pátriæ, hoc olívum signum vivum, jura contra dæmonum.
Chorus repelit versum: Ọ Redémptor.
cum
omnes
sum
ptor.

426
De Officio
involutam cum mappula, quam Diaconus ipse circa collum portavit, de manu ejus accipiens, eam sic involutam ostendit Pontifici sedenti, et illam super mensam ante Episcopum positam collocat diligenter, alio Diacono ampullam aliam assidue inter brachia tenente. Tunc Subdiaconus vasculum cum balsamo portans, illud tradit Archidiacono, qui balsamum Pontifici similiter ostendens, ipsum supra mensam collocat. Tum Pontifex, deposita mitra, surgit, et versus ad altare, habens ante se super mensam ampullam Olei Chrismalis, et balsamum, ante omnia benedicit ipsum balsamum, dicens *. Dóminus vobíscum. Rr. Et cum spíritu tuo.
O rémus. EUS,
mysterióDrum coelestium,
et virtútum ómnium præparátor, nostras, quæsumus, preces exáudi, hanc odoríferam sicci córticis lacrymam( quæ felícis virgæ profluéndo sudórem, Sacerdotáli nos opímat unguénto) acceptábilem tuis præsta mystériis, et concéssa benedictióne,
sanctí
fica. Per Dóminum nostrum Jesum Christum Fílium
tuum, qui tecum vivit et regnat in unitáte Spíritus sancti Deus, per ómnia sæcula sæculórum. R. Amen.
CREAT
Orémus. REATURARUM ómnium, Dómine, procreátor, qui per Moysen famulum tuum permístis herbis arómatum, fíeri præcepísti sanctificatiónem unguénti,

427
Deinde accepta mitra, stans adhuc Pontifex, miscet super Patenam, vel in aliquo parvo vasculo, balsamum cum modico Olei de ampulla Chrismali sumpti, dicens:
in Feria v. Coena Domini.
cleméntiam tuam supplíciter depóscimus, ut huic unguénto, quod radix prodúxit stírpea, spirituálem grátiam largiéndo, plenitúdinem sanctificatiónis infúndas. Sit
nobis, Dómine, fídei Deum nostrum
REMUS Dóminum
hilaritáte condítum; sit sacerdotális unguénti Chrisma perpétuum; sit ad coeléstis vexílli impressiónem digníssimu; ut quicúmque Baptísmate sacro renáti, isto fúerint liquóre perúncti, córporum, atque animárum benedictiónem pleníssimam consequántur, et beátæ fidei colláto múnere perénniter ampliéntur. Per Dóminum nostrum Jesum Christum Fílium tuum, qui tecum vivit et regnat in unitáte Spíritus sancti Deus, per ómnia sæcula sæculóru.. Amen. Trinitatis perfectióomnipoténtem, qui incomprehensíbilem unigéniti Fílii sui sibíque coætérni dimirábili vinitátem dispositióne veræ humanitáti inseparabíliter conjúnxit, et grátia cooperánte Spíritus sancti, óleo exultatiónis præ particípibus suis linívit, ut homo fraude diáboli pérditus, gémina, et singulári constans matéria, perénni redderétur, de qua exciderat, hæreditáti; quatenus hos ex divérsis creaturárum speciébus liquóres creátos sanctæ

428
læ Chrismatis involutæ ante se super mensam stantis.
ne benedícat, et benedicéndo sanctíXficet, concedátque ut simul permísti, Deinde duodecim Saunum fiant; et qui- cerdotes parati, qui cúmque extérius in- juxta eum sunt, orde perúnctus fúerit, dinatim facientes reita intérius liniátur, quod ómnibus sórdibus corporális matériæ carens, se partícipem regni coeléstis éffici gratulétur. Per eúmdem Dóminum nostrum Jesum Christum Fílium tuum, qui tecum vivit et regnat in ejúsdem sancti Deus, ómnia sæcula sæculórum. R. Amen.
initáte
verentiam Sacramento in altari posito, et Pontificí, ad mensam prædictam accedunt, et stantes ante eam singuli successive eodem modo. ut Pontifex fecerat, in modum Crucis super os ampullæ prædictæ halant. Tum reverentiam, ut supra, facientes, ad loca sua revertuntur. Quo facto, surgit Pontifex, et stans eum mitra, legendo dicit exorcismum Chrismalem, absolute dicens,
Spíritus per
CHRISMATIS.
De Officio
Quo facto, sedet Pontifex, retenta mitra, et halat plane tertio in modum Crueis super os ampulBENEDICTIO
creá- et
túra ólei, per mare, et ómnia, quæ Deum Patrem omni- in eis sunt, ut omnis poténtem, qui fecit virtus adversárii,

in Feria v. Cœnæ Domini.
429
omnis
>
exércitus diá- et salutáre, nos tibi boli, omnísque in- semper, et ubíque cúrsio, et omne phan- grátias ágere, Dómitásma sátanæ eradi- ne sancte, Pater omcétur, et effugétur a nípotens ætérne te; ut fias ómnibus, Deus. Qui in princíqui ex te ungéndi pio inter cætera bosunt, in adoptiónem nitátis tuæ munera, filiórum per Spíri- terram prodúcere tum: In nómine Dei fructífera ligna jusPatris omnipo- sísti, inter quæ huténtis, et Jesu jus pinguíssimi liChristi Fílii ejus Dó- quóris minístræ olímini nostri: qui væ nasceréntur, quacum eo vivit et re- rum fructus sacro gnat Deus, in unitá- Chrísmati deservíte ejúsdem Spíritus ret. Nam et David sancti. prophético spíritu grátiæ tuæ Sacraménta prænóscens, vultus nostros in óleo exhilarándos esse cantávit: et cum mundi crímina dilúvio quondam expiaréntur effúso, similitúdinem futúri múneris colúmba demónstrans per olívæ ramum pacem terris rédditam nuntiavit. Quod in novíssimis tempóribus maniféstis est effectibus deDeinde, deposita mitra, extensis manibus ante pectus dicit Præfationem: x. Per ómnia sæcula sæculóru. m. Amen. f. Dóminus vobíscum.. Et cum spíritu tuo. f. Sursum corda. B. Habémus ad Dóminum. Grátias agámus Dómino Deo nostro.. Dignum et justum est. Vere dignum et justum est, æquum
1.

De Officio
clarátum, cum Ba- géndum David Proptísmatis aquis ómnium críminum commíssa deléntibus, hæc ólei únctio vultus nostros jucúndos éfficit, ac serénos. Inde étiam Moysi fámulo tuo mandátum dedísti, ut Aaron fratrem suum prius aqua lotum per infusiónem hujus unguénti constitúeret Sacerdótem. Accéssit ad hoc amplior honor, cum Fílius tuus Jesus Christus Dóminus noster lavári se a Joánne undis Jordánicis exegísset, ut Spíritu sancto in colúmba similitúdine désuper misso, Unigénitum tuum, in quo tibi óptime complacuísse testimónio subsequéntis vocis osténderes, et illud esse manifestíssime comprobáres, quod eum óleo lætítiæ præ con sórtibus suis unphéta cecinísset. Te igitur deprecámur, Dómine sancte, Pater omnípotens, ætérne Deus, per eúmdem Jesum Christum Fílium tuum Dóminum nostrum, ut hujus creatúræ pinguédinem sancti ficáre tua bene dictióne dignéris, et sancti Spíritus ei admiscére virtútem, cooperánte Christi Filii tui poténtia, a cujus Nómine sancto Chrisma nomen accépit, unde unxísti Sacerdótes, Reges Prophétas, et Mártyres; ut spirituális lavácri Baptísmo renovándis, creatúram Chrísmatis in Sacraméntum perféctæ salútis, vitæque confírmes; ut sanctificatióne unctiónis infúsa, corruptióne primæ nativitátis absórpta, sanctum uniuscujúsque tem430
9

in Feria v. Conæ Domini.
431
plum acceptábilis vi-. balsamum cum motæ innocéntiæ odóre redoléscat; ut secúndum constitutiónis tuæ Sacraméntum, Regio, et Sacerdotáli, Propheticóque honóre perfúsi, vestiménto incorrúrenáti
tur; ut sit his, qui fúerint ex aqua et Spíritu sancto, Chrisma salútis, eósque ætérnæ vitæ partícipes, et cœléstis glóriæ fáciat esse consórtes.
Quod sequitur dicit submissa voce legendo, ita tamen, quod a circumstantibus possit audiri: Per eúmdem Dóminum nostrum Jesum Christum Fílium tuum, qui tecum vivit et regnat in unitáte ejúsdem Spíritus sancti Deus, per ómnia sæcula sæculórum.. Amen.
Præfatione hujusmodi finita, Pontifex
dico Oleo ex ampulla Chrismali sumpto mixtum, commiscet sancto Chrismati, reponens ipsum in ampullam Chrismalem, et dicens:
EC commixtio lifiat
ómnibus ex ea perúnctis propitiátio et custódia salutáris in sæcula sæculórum. R. Amen.
Tum
Hom
qu
Diaconus, qui ampullam Chrismalem de sacristia portavit, deponit mappulam, sive velum de ipsa ampulla, dimissa ei sua serica veste alba, quam antea habebat, et Pontifex, capite inclinato salutat Chrisma dicens: Ave sanctum Chrisma.
Et hoc secundo, et tertio facit, semper altius dicendo; quod postquam tertio dixerit, osculatur
2

432
labium ampullæ: quo facto, sedet Pontifex et accipit mitram. Tum singuli duodecim Sacerdotes parati prædicti accedunt successive per ordinem ad mensupra quam posita est ampulla Chrismatis; et factis reverentiis Sacrasam,
De Officio
mento in altare posito, et Pontifici, tertio in varia distantia genuflectunt coram ampulla, qualibet vice semper altius dicendo in tono prædicto Ave sanctum Chrisma.
Quo tertio dicto, labium ampullæ reverenter osculantur, et ad sua loca revertuntur. Quo peracto, ampulla in uno latere mensæ prædictæ collocatur. Et mox Diaconus aliam aineam
pullam sua veste coopertam cum Oleo Catechumenorum ferens, accedit ad præsentiam Pontificis, et ampullam ipsam sine mappula, quam Diaconus ipse circa collum retinet, tradit Archidiacono, qui illam suscipiens, ostendit Pontifici, et collocata supra mensam prædictam in medio ante Pontificem, super quam ampullam statim tam ipse Pontifex, quam etiam duodecim Presbyteri prædicti halant, prout supra de ampulla Chrismatis factum est. Quo facto, Pontifex surgens cum mitra, submissa voce legendo absolute exorcismum Olei catechumenorum, dicit:

in Feria v. Cœnæ Domini.
BENEDICTIO
OLEI CATECHUMENORUM.
XORCIZO te creaE
túra Olei, in nó mine Dei Patris omnipoténtis, et in nómine Jesu Christi, et Spíritus sancti, ut in hac invocatióne indivíduæ Trinitátis, atque
uníus virtúte Deitátis, omnis nequíssima virtus adversárii, omnis inveteráta malítia diáboli, omnis violénta incúrsio, omne confúsum et cæcum phantásma eradicétur, et effugétur, et discédat a te; ut divínis Sacraméntis purificáta, fias in adoptiónem carnis et spíritus eis, qui ex te ungéndi sunt, in remissiónem ómniú peccatórum; ut efficiántur eórum córpora ad omnem gráHEBDOM. S.
433
tiam spirituálem accipiéndam sanctificáta. Per eúmdem Dóminum nostrum Christum,
Jesum
Qui ventúrus est judicáre vivos, et mórtuos, et sæculum per ignem. R. Amen.
Deinde, deposita mitra, Pontifexstans benedicit dictum Oleum Catechumenorum, eadem voce dicens: V. Dóminus vobíscum. Et cum spíritu tuo. Orémus.
R.
DEUS, incrementórum et
proféctuum spirituálium remunerátor, qui virtúte saneti Spíritus imbecillárum méntium rudiménta confírmas, te orámus, Dómine, ut emíttere dignéris tuam benedictió28

434
De Officio
hoc Qui ventúrus est judicáre vivos et mórtuos, et sæculum per ignem. Amen. Deinde Pontifex, et successive duodecim Sacerdotes prædicti reverenter salutant Oleum ipsum, dicentes tertio in toAve no lectionis sanctum Oleum.
Et postquam tertio id fecerint, osculantur os ipsius ampullæ, prout supra positum est de Chrismate. His itaque peractis, ambæ ampulla per dictos Diaconos, eo ordine et decore, quo delatæ fuerant, ad sacrarium, sive sacristiam processionaliter reportantur. Interim dum reportantur, duo præmissi Cantores cantant hos versus: Ut novétur sexus omnis unctióne Chrísmatis, ut sanétur sauciáta dignitátis glónem
super Oleum, et ventúris ad beátæ regeneratiónis lavácrum tríbuas per unctiónem hujus creaturæ, purgatiónem mentis et córporis; ut si quæ illis adversántium spirítuum inhæsére máculæ, ad tactum sanctificáti Olei hujus abscédant, nullus spirituálibus nequítiis locus, nulia réfugis virtútibus sit facúltas, nulla insidiántibus malis laténdi licéntia relinquátur. Sed veniéntibus ad fidem servis tuis, et sancti Spíritus tui operatióne mundátis, sit unctiónis hujus præparátio útilis ad salútem, quam étiam coléstis regeneratiónis nativitáte in Sacraménto sunt Baptísmatis adeptúri. Per Dóminum nostrum Jesum Christum Fílium tuum, ria.

in Feria v. Cænæ Domini.
435
Chorus replicat to- versum: O Redémtum versum: 0 Re- ptor. démptor.
Tum dieti duo Cantores prosequuntur versum: Lota mente sacro fonte aufugántur crímina: uncta fronte sacrosáncta ínfluunt charísmata.
Chorus replicat versum: 0 Redémptor.
Deinde dicti duo Cantores prosequuntur versum: Corde natus ex paréntis alvum implens Vírginis, præsta lucem, claude mortem Chrísmatis consórtibus. Chorus
replicat versum: 0 Redémptor.
Quo replicato, dicti duo Cantores prosequuntur versum: Sit hæc dies festa nobis sæculórum sæculis sit sacráta digna laude, nec senéscat témpore.
Chorus replicat
Vetus autem Chrisma, et Oleum Chatechumenorum, ac Infirmorum, si qued remanserat in ampullis, ponitur in lampadibus Ecclesiæ ante Sacramentum, ut comburatur. Reliquum autem quod est in pyxidibus, sive capsulis cum bombyce, igni comburitur, et novum deinde cum nova bombyce in pyxidibus, sive capsulis imponitur. Interim dum Chrisma, et Oleum Catechumenorum ad sacristiam portantur, Pontifex sedens cum mitra, lavat manus, deinde redit ad altare, et prosequitur Missam, ut in Missali habetur: et dicto Ite Missa est, dat Benedictionem, et dicens Evangelium S. Joannis, accedit ad faldi

436 De Officio in Feria v. Coenæ Dni.
storium, ubi sedet cum mitra, et jubet Presbyteros attente, ut, juxta Canonum traditionem, Chrisma et Olea fideliter
custodiant, et nulli sub prætextu medicinæ, vel maleficii tradere præsumant: alioquin, honore priventur.

PUNCTA XVII.
MEDITATIONUM IN PASSIONEM J. C.
RE
9
ESFICE in fa- 2. Réspice in fáciem ciem Christi Christi tui, qui prítui, qui propter ní- die ante miam charitátem suam cum qua nos diléxit, ho- discípulis Pascha mo fieri vóluit, in Jerosólymis mandustábulo natus, in cávit. præsépio collocátus, circumcísus, in Egypto éxulans. Dignátus est nostra causa baptizári, jejunáre, tentári, peregrinári, Evangélium prædicáre, patráre mirácula, míseris et ægris opitulári.
Ubi surgens a cona, cum se línteo præcinxísset, et aquam misísset in pelvim, discipulórum pedes ábluit, ac eos línteo extérsit cum eisdem discípulis amánter cólloquens.
3. Réspice in fáciem Christi tui, qui non rogátus tale tantúmque testaméntum cóndidit, suíque Córporis et Sánguinis venerabile Sacraméntum instítuit et relíquit, ut sequéntis mox passiónis memória in Ecclésia perpétuo
1.
Triginta tribus annis multiplices labóres, ærúmnas, molestias et insídias injuriásque hóstium pértulit, donec tandem Jerosólymain, ut pro nobis cálicem amaríssimum bíberet, proféctus
est.
mortem
dilectis

438
Meditationes
celebrarétur, tantí- capitálibus óbviam que Sacraménti fructus ad vivos et mórtuos quotidie perveniret.
et
4. Réspice in fáciem Christi tui, qui cum discípulis in hortum Olivéti ábiens, pavére ac mostus esse cœpit, ideóque dixit: Tristis est ánima mea usque ad mortem ob instántis nempe passiónis magnitúdinem atrocitátem. Tbi flexis génibus Patrem orávit, et in fáciem prócidens, se totum Patris voluntáti resignávit ac trádidit, tantis quidem pressus angustiis, ut sudor sanguíneus ex toto ipsíus córpore dimanáret, ac Angelum consolantem accíperet Filius Dei. 5. Réspice in fáciem Christi tui, qui mortis pro nobis oppeténdæ desidério incénsus, inimícis
procéssit; et a Juda quidem proditóre ósculum sumpsit, ab áliis vero discípulis derelíctus, et a facinorósis militibus tamquam latro vinctus, ligátus, diréque tractátus fuit. 6. Réspice in fáciem Christi tui, ad Annam Pontíficem probróse primum addúcti, et qui ab ímpio Annæ minístro crudélem álapam sibi impáctam suscépit. 7. Réspice in fáciem Christi tui, qui a Cáipha pontífice et pleno senátu perínde ac malefactor excéptus, multa et acérba et contumeliósa tulit, útpote a falsis téstibus accusátus, pro blasphémo iniquíssime condemnátus, a multis illúsus et conspútus, álapis colaphísque impetítus, ac indígnis modis tota no

in Passionem Christi.
439
cte vexátus atque crudelíssime flagelsubsannátus.
8. R éspice in faciem Christi tui, qui a procéribus Judæóru ad Pilátum mane dedúctus, demísso vultu coram éthnico júdice ádstitit; et falso accusátus, ad objécta crímina humíliter silére quam respondére máluit. 9. Réspice in faciem Christi tui, a Piláto ad Heródem regem transmíssi, et a Judæis gráviter íterum accusáti. Sed neque curióso regi peténti Dóminus quidquam concédit, nec Judæis respóndet accusántibus; stultus ínterim habitus ab Herodiánis, qui veste alba illúsum, et vinctum ad Pilátum remittunt.
látur, ut ex toto córpore laceráto sanguis non módicus proflúeret. 11. Réspice in fáciem Christi tui, qui post diram flagellatióne a Piláti satellítibus indúitur coccinea veste, et corónam spíneam cápiti impréssam non sine summo dolóre sústinet. Pórrigunt illi arúndinem, quo et caput sacrum verberárunt; per ludíbrium genuflecténtes adórant, Regem Judæórum salútant, fáciem venerándam cónspuunt, et álapas frequénter impingunt sacrílegi.
12. R éspice in fáciem Christi tui, qui corónam spíneam vestémque purpúream gestat, et foras a Piláto júdice prodúcitur: hunc furibúndus pópulus ad cru10. R éspice in fáciem Christi tui, qui in prætório véstibus suis exútus, et ad colúmnam ligátus,

440
gravíssimas tolerávit.
16, Réspice in fáciem Christi tui, qui médius inter latrónes in
cem damnári póstu poenas crucifixiónis lat importuníssime. 13. Réspice in fáciem Christi tui, quem innóxium Pilátus pro tribunáli ad crucem iniquíssime damnat, qui et crucis árbore gravátus, et víribus prope destitútus, ad funéstum supplícii locum per médiam urbem protrúditur, præter quasdam muliérculas nullo fere commiseránte. 14. Réspicein fáciem Christi tui, qui fessus et anhélus ad Calváriæ locum cum cruce pervénit, et myrrháti cum felle vini oblátum póculum degustávit, juxta illud: Dedérunt in escam meam fel, et in siti mea potavérunt me acéto. 15. Réspice in fáciem Christi tui, qui ante crucem véstibus expoliátus, nudúsque in ligno disténtus et clavis confíxus,
Meditationes
erécta cruce pendens, ac veheménter sítiens, pro crucifixóribus aliísque blasphémis Patrem velut advocátus ínvocat: Matrem vero mostíssimã de cruce compéllat, nec sine clamóre válido et lacrymis profúsis suum spíritum Patri comméndat, mortem longe acerbíssimam gustans, ut sacérdos idem et hóstia nos iræ fílios Deo Patri reconcíliet, ac mundum pérditum morte rédimat sua.
17. Réspice in fáciem Christi tui, cujus exánimis dextrum latus per lánceam aperítur, nobísque sánguinem et aquam profúndit: cujus prætérea corpus per

in Passionem Christi.
441
géndo reparáret.
amícos de cruce de- vitam nobis resur pónitur, et unguéntis aromáticis oblinítur, sindonéque
sepúlOfférimus ergo tibi, Pater, hunc Fímunda invólvitur, lium charíssimum, priúsquam hunc Sacerdotem et Pontífice summum, hunc Pastórem óptimum atque fidelíssimum, qui sese pro nobis trádidit oblatiónem et hóstiam in odórem suavitatis.
rem
Per illum vultum mundi propitiatócharitati tuæ grátias perpétuas debémus et agimus; propter illum remissiónem peccatórum, et grátiam omnem pétere et speráre audémus: quóniam ille factus est nobis sapiéntia et justítia, sanctificátio et redémptio: ipsíus livóre sanáti sumus: ipse pro peccátis nostris ac totíus mundi vera et éfficax est propitiátio.
Pétimus ergo, Pater ætérne, ut charíssichro mandétur. Precatio, in qua Christi Passio et mors Deo Patri offertur.
MMENSE bonitati tuæ grátias ago, Pater ætérne, idémque summe amátor hóminum Deus, qui ut nos pérditos redímeres, ac poenis perpétuis liberáres, innocentíssimum Fílium tuum poenis immaníssimis et morti acerbíssimæ ultro tradidísti.
O cháritas, o píetas incomprehensíbilis, immaculátum illum Agnum, quo nihil erat sánctius ac præstántius, nobis donári et excruciári, ut mortem nostram moriéndo destrúeret, verámque

442
mi Filii tui et Mediatóris nostri sacrifícium in cruce oblátum, quo nihil tibi grátius et nobis utílius esse potest, cleménter admíttas. Illíus lacrymas, gémitus et clamórem; illíus víncula, flagélla, spinas et vúlnera; illíus crucem, sánguinem et mortem offérimus tibi, ut ánimis nostris, quamlibet impúris et sáuciis, medicínam præbeant salutárem.
Meditationes
Atque ut verum sanctíssimæ passiónis. hujus fructum percipiámus, ritétanto Mediaque tóre gloriémur, illam concéde grá tiam, quæ justificándis et salvándis ómnibus est necessária: nimírum ut non solum Redemptóris nostri méritis ac promíssis fidáverum étiam
mus,
præcéptis ejus obediámus, ac vestígiis ejúsdem et exémplis insistámus. Per eum. dem Christum Filium tuum Dóminum nostrum. Amen. Divi Bernardi meditatio et precatio ad Christum crueifixum æterno
Patri repræsentandum.
C
OGNOSCE, ánima mea, cognósce. Hic est Dóminus Deus noster Jesus Christus Salvátor tuus: unigénitus Dei Filius, verus Deus, verus homo, qui solus sub sole sine mácula invéntus est.
Et ecce cum scelerátis quodámmodo reputátus, et quasi leprósus, novíssimus virórum æstimátus, et tamquam abortívum quod projícitur a vulva, sic projéctus est ab útero matris suæ infelícis

in Passionem Christi.
443
cruce.
Synagóga. Iste for- su clamat ad te de mósus præ fíliis hóminum, quam defórmis factus est! Hic vulnerátus propter iniquitates nostras, attrítus propter scélera nostra, factus in holocáustum suavíssimi odóris in conspectu tuo, Pater ætérnæ glóriæ, ut avérteret indignatiónem tuam a nobis, et ut consedére nos sibi faceret in coléstibus.
Réspice, Dómine sancte Pater, de sanctuário tuo, et de excélso cælórum habitáculo et intuére hane sacrosánctam hóstiam, quam tibi offert magnus Póntifex noster, sanctus Puer tuus Dóminus Jesus Christus pro peccátis fratrum suórum: et esto placábilis super multitúdine malítiæ nostræ. Ecce VOX sánguinis nostri Je- Christe, toto corde,
Ejusdem Sancti ad Christum precatio,
ILIGENDUS es miDhi, Dómine Jesu
in
Réspice, Dómine, fáciem Christi tui, qui tibi usque ad mortem obédiens factus est. Nec recédant ab óculis tuis cicatríces ejus in perpétuum, ut memíneris, quantam ab eo pro peccátis nostris satisfactiónem recéperis.
Grátias tibi, Pater, réferat omnis lingua pro abundántia
superbonitátis tuæ, qui único Filio cordis tui non pepercísti, sed pro nobis óminibus illum tradidísti in mortem, ut eum, tamquam fidélem advocátum, coram te in cælis haberémus.

444 Meditationes in Passionem Christi.
tuam mortem, tuam sepultúram, Christe, supplex adóro et glorífico.
tota ánima, tota vir- tuum Sanguinem, túte: et tua mihi sequénda vestígia, qui pro me mori dignátus es. Et quómodo fiet istud in me, nisi per te? Adhæreat ánima mea post te, quia tota virtus ejus pendet ex te.
Horum virtúte ab astútiis sátanæ me custódi, ac me confórta, ut jugum manEt nunc, Dómine Redémptor meus, te ut verum Deum adóro, in te confído, in te spero, et quibus possum desidériis, ad te suspíro: ádjuva imperféctum
datórum tuórum mihi fiat suáve; et onus crucis, quod post te bajuláre me jubes, húmeris ánimæ meæ sit leve.
conConfige cruci tuæ manus meas et pedes meos, ac totum passióni tuæ fórma servum tuum, Dómine. Sed et tuæ vivíficæ mortis servum tuum configúra, fáciens quidem in me, ut móriar secúndum carnem, vivam autem secúndum spíritum justítiæ. Bénedicánima mea Deum Salvatórem meum, et magnífica nomen ejus in sæmeum.
Ad tuæ passiónis gloriósa insígnia, in quibus salútem mea operátus es, totum me inclíno. Tuæ victoriósæ Crucis regále vexillum in nómine tuo, Christe, adóro. Tuum spíneum diadéma, tuos rubéntes sanguíneos clavos, tuo sacro láteri immérsam lánceam, tua Vúlnera, cula.

PLANCTUS
B. MARIE VIRGINIS.
Slorósa
TABAT Mater do- Christi Matrem contemplári
Juxta Crucem laDoléntem cum Fílio?
crymósa, Dum pendébat Fílius.
Pro peccátis gentis Vidit Jesum in torCujus ánimam geméntis,
Et flagéllis súbdiméntem, Contristátam et doléntem, Pertransívit gládius.
O quam tristis et af flícta Fuit illa benedícta Mater Unigéniti! Quæ mærébat, et dolébat,
Pia Mater dum vidébat
Nati ponas ínclyti. Quis est homo, qui
non fleret, Matrem Christi si vidéret
In tanto supplício? Quis non posset contristári,
sua
tum.
Vidit suum dulcem Natum Moriéndo
desolátum, Dum emísit spíritum.
Eja, Mater, fons amóris,
Me sentíre vim dolóris
Fac, ut tecum lúgeam. Fac ut árdeat cor
meum
In amándo Christum Deum,
Ut
sibi
compláceam.

446 Planctus B. Mariæ Virginis.
Sancta Mater, istud agas, Crucifixi fige plagas Cordi meo válide. Tui Nati vulneráti, Tam dignáti pro me pati, Pœnas mecum dívide.
Fac me tecum pie flere, Crucifixo condolére, Donec ego víxero. Juxta Crucem tecum stare, Et me tibi sociáre In planctu desídero. Virgo vírginum præclára,
Mihi jam non sis amára,
Fac me tecum plánFlammis ne urar succénsus,
Per te, Virgo, sim defénsus, In die judícii. Christe,
hinc exíre,
cum sit
Da per Matrem me veníre
Ad palmam victóriæ.
Quando corpus moriétur,
Fac ut animæ donétur
Paradísi glória. Am. . Ora pro nobis, Virgo dolorosíssima.
R. Ut digni efficiámur promissiónibus Christi.
Oratio.
EUS, in pasFac ut portem Chri- Dione, secundum
Simeónis
sti mortem, Passiónis fac consórtem,
Et plagas recólere. Fac me plagis vulnerári, Fac me Cruce inebriári
prophetíam, dulcíssimam ánimam, gloriósæ Vírginis et Matris Maríæ dolóris gládius pertransívit: concéde propítius; ut qui Tranfixiónem ejus et passióEt cruóre Fílii.

Oratio S. Ambrosii ante Commun. 447 nem venerándo re- hénsus, ad te fontem cólimus, gloriósis misericórdiæ recurméritis et précibus ro, ad te festíno saómnium Sanctórum nándus, sub tuam Crucifidéliter astán- protectiónem fúgio: tium intercedénti- et quem júdicem bus, passiónis tuæ sustinére efféctum felícé con- Salvatórem sequámur. Qui vi- suspíro.Tibi Dómine vis et regnas. plagas meas osténOratio sancti Am- do, tibi verecúndiam brosii ante san- meam détego. Scio ctam Communio- peccáta mea multa et magna, pro quiin
néqueo
habére
nem,
D mensam dulA císsimi convívii
misericórdias tuas
tui, pie Dómine Jesu Christe, ego peccátor de própriis méritis nihil præsúmens sed de tua confídens misericórdia et bonitáte, accédere véreor et
contremísco. Nam cor et corpus hábeo multis criminibus maculátum, mentem et linguam non caute custodítam. Ergo, o pia Déitas, o treménda majéstas, ego miser inter angústias deprequarum non est númerus. Réspice ergo in me óculis misericórdiæ tuæ, Dómine Jesu Christe, Rex ætérne, Deus et homo, crucifixus propter hóminem. Exáudi me sperántem in te: miserére mei pleni misériis et peccátis, tu qui fontem miseratiónis numquam manáre cessábis. Salve salutáris víctima, pro me et omni humáno génere in patíbulo

448 Oratio S. Thomæ ante Commun.
Crucis obláta. Salve nóbilis et pretióse Sanguis, de Vulnéribus crucifíxi Dómini mei Jesu Christi prófluens, et peccáta tótius mundi ábluens. Recordáre, Dómine, creatúræ
tio, operúmque tibi placéntium salúbris efficácia, ánimæ quoque et córporis contra inimicórum meórum insídias firmíssima tuítio. Am. Oratio sancti ThomæAquinatis ante Communionem. MNIPOTENS sempeccas- Opitérne Deus, ecse, cúpio emendare quod feci. Aufer ergo a me, clementíssime Pater, omnes iniquitátes et peccáta mea; ut purificátus mente et córpore, digne degustáre mérear sancta sanctórum: et concéde, ut hæc sancta prælibátio Córporis et Sánguinis tui, quã ego indígnus súmere inténdo, sit peccatórum meórum remíssio, sit delictórum perfécta purgátio, sit túrpium cogitatiónum effugátio, ac bonórum
ce accédo ad sacraméntum unigéniti Fílii tui Dómini nostri Jesu Christi: accédo tamquam infirmus ad médicum vitæ, immúndus ad fontem misericórdiæ, cæcus ad lumen claritátis ætérnæ, pauper et egénus ad Dóminum coeli et terræ. Rogo ergo imménsæ largitátis tuæ abundántiam, quatenus meam curáre dignéris infirmitatem, laváre foeditátem, illumináre cæcitáte, ditáre paupertátem,
sénsuum regenerá- vestíre nuditátem:
tuæ quam tuo Sánguine redemísti. Ponitet me

Oratio S. Thomæ post Commun. 449
ut panem Angeló- póno, reveláta tanrum, Regem regum, dem fácie perpétuo et Dóminum domi- contemplári. Qui tenántium, tantasuscí- cum vivit et regnat piam reveréntia et in unitáte. humilitate,
tanta
contritióne et devotióne, tanta puritáte et fide, tali propósito et intentióne sicut éxpedit salúti ánimæ meæ. Da mihi, quæso, Domínici córporis et sánguinis non solum suscípere sacraméntum, sed étiam rem et virtútem sacraménti.Omitíssime Deus, da mihi corpus unigéniti Fílii tui Dómini nostri Jesu Christi, quod traxit de Vírgine María, sic suscípere, córpori suo mystico mérear incorporári, et inter ejus membra connumerári. O amantíssime Pater, concéde mihi diléctum Fílium tuum, quem nunc velátum in via suscípere prout
HEBDOM.S.
Oratio sancti Thomæ de Aquino post Communionem.
RATIAS tibi ago, GDó Dómine sancte 9 Pater omnípotens, ætérne Deus, qui me peccatórem, indígnumfámulum tuum, nullis meis méritis, sed sola dignatióne misericórdiæ tuæ satiáre dignátus es pretióso Córpore et Sánguine Filii tui Dómini nostri Jesu Christi. Et precor, ut hæc sancta Commúnio non sit mihi reátus ad pœnam, sed intercessio salutáris ad véniam. Sit mihi armatúra fídei, et scutum bonæ voluntátis. vitiórum meórum evacuátio, concupiscéntiæ et libidinis
Sit
29

450 Oratio S. Bonavent. post Commun.
ac vero
exterminátio, charitátis et patiéntiæ, humilitatis et obediéntiæ, omniúmque virtútum augmentátio contra insídias inimicórum ómnium, tam visibílium quam invisibílium, firma defénsio: mótuum meórum, tam carnálium, quam spirituálium, perfécta quietátio in te uno Deo firma adhæsio atque finis mei felix consummátio. Et precor te, ut ad illud ineffábile convívium me peccatórem perdúcere dignéris, ubi tu cum Fílio tuo et Spíritu sancto, Sanctis tuis es lux vera, satíetas plena, gaudium sempitérnum, jucúnditas consummáta, et felícitas perfécta. Per eúmdem Christum Dóminum nostrum. Amen.
Alia Oratio sancti Bonaventuræ post Communionem.
dulTcissime Dómine
Jesu, medúllas et víscera ánimæ meæ suavíssimo ac salubérrimo amóris tui vulnere, vera serenáque et Apostólica sanctíssima charitáte, ut lángueat et liquefiat ánima mea solo semper amóre et desidério tui, te concupíscat, et defíciat in átria tua, cúpiat dissólvi, et esse tecum. Da, ut ánima mea te esúriat, panem Angelórum, refectiónem animárum sanctárum, panem nostrum quotidiánum, supersubstantiálem, habéntem dulcédinem et sapórem, et omne delectaméntum suavitátis: te, in quem desiderant Angeli prospícere, semper
omnem

Rhythmus S. Thomæ.
451
meum,
esúriat et cómedat pax mea, suávitas cor meum, et dulcédine saporis tui repleántur víscera ánimæ meæ: te semper sítiat fontem vitæ, fontem sapiéntiæ et sciéntiæ, fontem ætérni lúminis, torréntem voluptátis, ubertátem domus Dei: te semper ámbiat, te quærat, te invéniat, ad te tendat, ad te pervéniat, te meditétur, te loquátur, et ómnia
mens
mea odor meus, dulcédo mea, cibus meus, reféctio mea, refúgium auxílium meum, sapiéntia mea, pórtio mea, posséssio mea, thesaurus meus, in quo fixa et firma et immobíliter semper sit radicáta mea, et cor meum. Amen. Rhythmus S. Thoad sacram Eucharistiam. An DORO te devóte, latens Déitas, Quæ sub his figúris vere látitas: Tibi se cor meum totum súbjicit, Quia te contémplans, totum déficit.
mæ
operétur
in laudem riam nóminis tui, cum humilitate et discretióne, cum dilectióne et delectatióne, cum facilitáte et afféctu, cum perseverántia usque in finem: et tu sis solus semper spes mea, tota fidúcia mea, divítiæ meæ, delectatio mea, jucúnditas mea, gaudium meum, quies et tranquillitas mea.
Visus, tactus, gustus in te fallitur, Sed audítu solo tuto créditur.
Credo quidquid dixit Dei Filius:
Nil hoe verbo Veritátis vérius.

452
Oratio Urbani VIII.
In cruce latébat so- Jesu, quem velála Déitas,
tum nunc aspício,
At hic latet simul et humánitas: Ambo tamen credens, atque cónfitens, Peto quod petívit latro poenitens. Plagas, sicut Thomas, non intúeor, Deum tamen meum te confiteor. Fac me tibi semper magis crédere, In te spem habére, te dilígere. O memoriále mortis Dómini, Panis vivus, vitam præstans hómini:
Præsta meæ menti de te vívere, Et te illi semper dulce sápere. Pie pellicáne Jesu Dómine,
Ora fiat illud, quod tam sítio. Ut te revelata cernens fácie, Visu sim beátus tuæ glóriæ. Amen. Oratio a Papa Urbano VIII edita. NTE óculos tuos,
A culpas
nostras férimus, et plagas quas accépimus, conférimus.
Me immúndu munda tuo Sánguine: Cujus una stilla salvum fácere Totum mundu quit ab omni scélere.
Si pensámus malum quod fécimus, minus est quod pátimur, majus est quod merémur. Grávius est quod commísimus, lévius est quod tolerámus. Peccáti pœnam sentímus, et peccándi pertináciam non vitámus. In flagéllis tuis infirmitas nostra téritur, et iniquitas non mutátur.

Oratio Urbani VIII.
Mens ægra torquétur, et cervix non fléctitur. Vita in dolóre suspírat, et in ópere non se eméndat.
Si
expéctas, non corrígimur: si víndicas, non durámus.
Confitémur in correctióne quod égimus: oblivíscimur post visitatiónem quod flévimus.
Si exténderis manu, faciénda promíttimus: si suspénderis gládium, promíssa non sólvimus.
Si férias, clamámus ut parcas: si pepérceris, íterum provocámus ut férias.
Habes, Dómine, confiténtes reos: nóvimus quod nisi dimíttas,
recte
nos périmas. Præsta, Pater omnípotens, sine méri453
to quod rogámus, qui fecísti ex níhilo qui te rogárent. Per Christum Dóminum nostrum. Amen. . Gregem tuum, Pastor ætérne, non déseras. B. Sed per beátos Apóstolos tuos perpétua defensióne custódias.*. Prótege, Dómine, pópulum tuum ad te clamántem, et Apostolórum tuórum
patrocínio confidéntem. R. Perpétua defensióne custódias.. Oráte pro nobis, sancti Apóstoli Dei. R. Ut digni efficiámur promissiónibus Christi.
Oratio.
Pus omnipotens Deus, ut nullis nos permíttas perturbatiónibus cóncuti, quos in Apostólica confessiónis petra solidásti. Per Dóminum,

454
Oratio Urbani VIII.
Dómine, numquam
MPLORET clemen- púlchrum vestrum I tíssime desitúrum, et quæ libenter propter me géritis stígmata, iram misericórdia vincam, et ob hanc percípiam vestram intercessiónem. Etenim quando Sacerdótium et Regnum lacrymári, quasi compátiens ad commiseratiónem flector, et illíus meæ vocis reminíscor: Prótegam Urbem hane propter David servum meu, et Aaron sanctum Dómine,
nostris opportúnam necessitatibus opem devóte a nobis proláta meditátio, qua sanctus olim Joánnes Chrysóstomus, in hac Basílica cónditus, te cum beatíssimis Apóstolis Petro et Paulo repræsentávit sic colloquéntem: Circúmdate hanc
novam
Sion et circumvalláte eam, hoc est, custodíte, muníte, précibus firmáte: ut quando iráscor in témpore, et orbem terræ tio, aspíciens sevídeo statim
meum.
concú- fiat, fiat. Amen,
amen.

PREPARATIO AD MISSAM
PRO OPPORTUNITATE SACERDOTIS FACIENDA.
Aña. Ne reminiscáris.
In Dupl. duplicatur. Psalmus 83.
ascensiónes in corde suo dispósuit, in valle lacrymárum, in loco, quem pósuit.
UAM dilécta
Qbernácula tua, Etenim benedictiónem dabit legislátor, ibunt de virtúte in virtútem:* vidébitur Deus deórum in Sion. Dómine Deus virtútum, exáudi oratiónem meam:* áuribus pércipe, Deus Jacob.
*
Dómine virtútum! * concupíscit et déficit ánima mea in átria Dómini.
Cor meum, et caro mea, exultavérunt in Deum vi*
vum.
*
Etenim passer invénit sibi domum, et turtur nidum sibi, ubi ponat pullos
suos.
Altária tua, Dómine virtútum:* Rex meus, et Deus meus. Beáti, qui hábitant in domo tua, Dómi* sæcula sæculórum laudábunt te.
ne:
Protéctor noster áspice, Deus:* et réspice in fáciem Christi tui:
Quia mélior est dies una in átriis tuis* super míllia, Elégi abjectus esse in domo Dei mei,* magis quam habitáre in tabernáculis peccatórum.
Beatus vir, cujus
est auxílium abs te: Quia misericórdiam,

456
et veritátem díligit Deus:* grátiam et glóriam dabit Dóminus.
Præparatio ad Missam.
Non privábit bonis eos, qui ambulant in innocéntia:* Dómine virtútum, beátus homo qui sperat in te. Glória Patri
Psalmus 84. ENEDIXISTI,
B mine, terram tuDóam:* avertísti captivitátem Jacob. Remisisti iniquitátem plebis tuæ:* operuísti ómnia peccáta eórum.
Mitigásti
omnem iram tuam:* avertísti ab ira indignatiónis tuæ.
Convérte nos, Deus, salutáris noster:* et avérte iram tuam a nobis.
Numquid in ætérnum irascéris nobis: aut exténdes iram tuam a generatióne in generatiónem?
Deus tu convérsus vivificábis nos et plebs tua lætábi:
tur in te.
*
Osténde nobis, Dómine, misericórdiam tuam:* et salutáre tuum da nobis. Audiam quid loquátur in me Dóminus Deus:* quóniam loquétur pacem in plebem suam: Et super
sanctos suos:* et in eos, qui convertúntur ad cor.
Verúmtamen prope timéntes eum salutáre ipsíus:* ut inhábitet glória in terra nostra. Misericórdia et véobviavérunt sibi:* justítia et pax osculátæ sunt. Véritas de terra orta est:* et justítia de cœlo prospéritas
xit.
Etenim Dóminus dabit benignitátem:* et terra nostra dabit fructum suum.

Præparatio
Justítia ante eum ambulábit:* et ponet in via gressus
ad Missam.
In die tribulatiónis meæ clamávi ad te: * quia exaudísti me. Non est símilis tui in diis, Dómine:* et non est secúndum ópera tua.
I aurem tuam, et ex- omnes gentes quasáudi me:* quóniam inops et pauper sum
ego.
cúmque fecísti, vénient, et adorábunt coram te, Dómine:* et glorificábunt nomen tuum. Quóniam magnus es tu, et fáciens mirabília:* tu es Deus
solus.
Deduc me, Dómine, in via tua, et ingrédiar in veritáte tua: * lætétur cor meum ut tímeat nomen tuum.
suos. Glória Patri.
Psalmus 85.
Custódi ánimam meam, quóniam sanctus sum:* salvum fac servum tuum, Deus meus, sperántem in te.
Miserére mei, Dómine, quóniam ad te clamávi tota die:* lætífica ánimam servi tui, quóniam ad te, Dómine, ánimam meam levávi.
Quóniamtu, Dómine, suávis et mitis et multæ misericórdiæ ómnibus invocántibus te.
Auribus pércipe, Dómine, oratiónem me:* et inténde
am voci meæ.
deprecatiónis
457
★
Confitébor tibi, Dómine Deus meus, in toto corde meo,* et glorificábo nomen tuum in ætérnum.
Quia misericórdia tua magna est super me:* et eruísti ánimam meam ex inférno inferióri.

Præparatio ad Missam. vindíctam sumas de peccátis nostris. Temp. Pasch. additur Alleluia. Postea Sacerdos dicit: Kyrie, eléison. Christe, eléison. Kyrie, eléison. Pater noster. v. Et ne nos indúcas in tentatiónem.. Sed líbera nos a malo. f. Ego dixi, Dómine, miserére mei. R. Sana ánimam meam, quia peccávi tibi. . Convértere, Dómine, aliquantulum.
. Et deprecáre super servos tuos.. Fiat misericórdia tua, Dómine, super nos. w. Quemádmodum sperávimus in te. V. Sacerdotes tui induántur justítiam. R. Et sancti tui exúltent. y. Ab occúltis meis munda me, Dómine.. Et ab aliénis parce servo tuo. f. Dómine, exáudi oratiónem meam. R. Et clamor
458
Deus iniqui insurrexérunt super me, et synagóga poténtium quæsiérunt ani* et
mam meam:
non proposuérunt te in conspectu suo. Et tu, Dómine Deus miserátor et miséricors,* pátiens, et multæ misericórdiæ, et verax. Réspice in me, et miserére mei,* da impérium tuum púero tuo et salvum fac filium ancillæ tuæ.
Fac mecum signum in bonum, ut vídeant qui odérunt me, et confundántur:* quóniam tu, Dómine, adjuvísti me, et consolátus es me. Glória Patri.
Psal. Crédidi. 112. l'sal. De profúndis. 159.
Deinde repetitur Aña. Ne reminiscáris, Dómine, delícta nostra, vel paréntum nostrórum: neque

Præparatio ad Missam.
459
meus ad te véniat.
Mentes
nostras,
f. Dóminus vobís- quæsumus Dómine, cum. spíritu tuo.
. Et cum
Paráclitus, qui a te procédit, illúminet, et indúcat in omnem, sicut tuus promisit Fílius, veritátem.
Orémus. URES tuæ pietáA tis. mitíssime Deus, inclína précibus nostris, et grátia sancti Spíritus illúmina cor nostrum: ut tuis mystériis digne ministráre, teque ætérna charitáte dilígere mereámur.
Adsit nobis, quæsumus Dómine, virtus Spíritus sancti: quæ et corda nostra cleménter expúrget, et ab ómnibus tueátur advérsis.
Deus, cui omne cor patet, et omnis volúntas lóquitur, et quem nullum latet secrétum purífica per infusiónem sancti Spíritus cogitatiónes cordis nostri; ut te perfécte dilígere, et digne laudáre mereamur.
noUre igne sancti Spíritus renes stros et cor nostru, Dómine; ut tibi casto córpore serviámus, et mundo corde placeamus.
Deus, qui corda fidélium sancti Spíillustratióne ritus docuísti: da nobis in eódem Spíritu recta sápere, et de ejus semper consolatióne gaudére.
Consciéntias nostras, quæsumus visitándo Dómine, purífica: ut véniens Dóminus noster Jesus Christus Filius tuus, parátam sibi invéniat in nobis mansiónem. Qui tecum vivit et regnat in unitáte.

460
Præparatio ad Missam.
DICENDE CUM SACERDOS
INDUITUR SACERDOTALIBUS PARAMENTIS.
Cum lavat manus. Da, Dómine, virtútem mánibus meis ad abstergéndam omnem máculam: ut sine pollutióne mentis et córporis váleam tibi servíre.
ORATIONES
Ad Amictum, dum ponitur super caput. Impóne, Dómine, capiti meo gáleam salútis ad expugnándos diabólicos incursus.
Ad Albam, cum ea induitur. Deálba me, Dómine, et munda cor meum: ut in sánguine Agni dealbátus, gáudiis pérfruar sempitérnis.
Ad Cingulum, dum se cingit. Præeinge me, Dómine, cíngulo puritátis, et extíngue in lumbis
meis humórem libídinis, ut máneat in me virtus continéntiæ et castitátis.
Ad Manipulum, dum imponitur brachiosinistro. Mérear, Dómine, portáre manípulum fletus et dolóris: ut cum exultatióne recípiam mercédem labóris.
Ad Stolam, dum imponitur collo. Redde mihi, Dómine, stolam immortalitátis, quam pérdidi in prævaricatióne primi paréntis, et quamvis indígnus accédo ad tuum sacrum mystérium, mérear tamen gáudium sempitérnum.
Ad Casulam, cum assumitur. Dómine, qui dixísti: Jugum meum suáve est, et onus meum leve: fac ut istud portáre sic váleam, quod cónsequar tuam grátiam. Amen.

GRATIARUM ACTIO
POST MISSAM.
Aña. Trium puerórum.
In Duplicibus duplicatur.
Cant. Benedícite. 31. In fine non dicitur Glória Patri.
Ps. Laudáte Dóminum in sanctis ejus. 32.
In fine Glória Patri. Aña. Trium puerórum cantémus hymnum, quem cantábant sancti in camíno ignis, benedicéntes Dóminum.
Temp. Pasch. additur Alleluia.
noster.. Et ne nos indúcas in tentatiónem.. Sed líbera nos a malo.. Confiteántur tibi, Dómine, ómnia ópera tua. R. Et sancti tui benedícant tibi. y. Exultábunt sancti in glória. R. Lætabúnturin cubílibus suis.
. Non nobis, Dómine, non nobis.. Sed nómini tuo da glóriam. x. Dómine, exáudi oratiónem meam. R. Et clamor meus ad te véniat. y. Dóminus vobíscum. R. Et cum spíritu tuo.
Orémus.
Postea Sacerdos dicit: Kyrie, eléison. Christe, eléison. KyEUS,
rie, eléison. Pater D, qui tribus

462 Gratiarum actio post Missam.
flammas. ígnium: incípiat, et per te concéde propitius; coepta finiátur. ut nos fámulos tuos non exúrat flamma vitiórum. Actiónes nostras, quæsumus Dómine, aspirándo præveni, et adjuvándo proséquere: ut cuncta nostra orátio et operátio a te semper
Da nobis, quæsumus Dómine, vitiórum nostróru flammas extínguere, qui beáto Lauréntio tribuísti tormentórum suórum incéndia superáre. Per Christum Dóminum nostrum. R.Amen.

Orationes ante et post Officium.
In aspersione aquæ benedictæ.
Ordo Missæ.
INDEX.
DOM, IN PALMIS.
Ad Laudes.
Ad Primam.
Ad Tertiam.
Ad Sextam. Ad Nonam.
Benedictio Ramorum.
Ad Missam.
Ad Vesperas.
Ad Completorium.
FERIA II. MAJ. HEBD.
Ad Laudes.
Ad Primam.
Ad Tertiam, Sextam et
Nonam.
Ad Missam.
Ad Vesperas.
FERIA III. MAJ. HEBD.
Ad Laudes.
Ad Primam.
Ad Tertiam, Sexiam et
Nonam.
Ad Missam.
Ad Vesperas.
FERIA IV. MAJ. HEBD,
Ad Laudes.
Ad Primam.
Ad Tertiam, Sextam et
Nonam.
6
8
9
26
37
48 Ad Vesperas.
52
56
60
72
87
93
99
103
106
108
112
115
117
119
121
133
136
139
Ad Missam.
Ad Vesperas.
FERIA V. IN COENA DOMINI.
Ad Matutinum.
Ad Laudes.
Ad lloras.
Ad Missam.
Ad Processionem.
140
Ad denudationem altarium.
Ad lotionem pedum.
Ad Completorium.
SABBATO SANCTO.
Ad Matutinum.
Ad Laudes et Horas.
Benedictio cerei.
Prophetiæ.
Benedictio Fontis.
Litaniæ.
FERIA VI. IN PARASCEVE.
Ad Missam.
Ad Vesperas.
Ad Completorium.
142 157
Ad Matutinum.
210
Ad Laudes et Horas. 232 Ad Officium Divinum. 236 Ad Vesperas et Completorium.
161
183
DOM. RESURRECTIONIS.
Ad Matutinum.
Ad Laudes.
Ad Primam.
Ad Tertiam.
189
190
196
197
202
205
219
263
264
279
283
289
315
321
324
328
528
331
339
347
352

464
Ad Sextam.
Ad Nonam.
Ad Missam.
Ad Vesperas.
Ad Completorium.
FERIA II. PASCHE.
Ad Matutinum.
Ad Laudes et Horas.
Ad Missam.
Ad Vesperas.
FERIA III, PASCHE.
Ad Matutinum.
Ad Laudes et Horas.
Ad Missam.
Ad Vesperas.
FERIA IV. PASCHE.
Ad Matutinum.
Ad Laudes et Iloras.
Ad Missam.
Ad Vesperas,
FERIA V. PASCHAEB.
335
358
361
364
370
574
377
378
382
Index.
382
385
ibid.
388
FERIA VI. PASCHE.
389
391
ibid.
396
Ad Matutinum.
396
Ad Laudes et Horas. 399 Ad Missam.
ibid.
Ad Vesperas.
403
Ad Matutinum.
403
Ad Laudes et Horas. 406
Ad Missam.
Ad Vesperas.
SABBATO IN ALBIS.
Ad Matutinum.
Ad Laudes et Horas. Ad Missam.
FESTA SIMPLICIA.
406
408
409
411
412
SS. Tiburtii, Valeriani
et Maximi Martyrum. 415 S. Aniceti Papæ et Martyris.
S. Vitalis Martyris.
416
417
DE OFFICIO in Feria v.
Conæ Domini.
418
BENEDICTIO Chrismatis. 428 BENEDICTIO Olei catechumenorum.
MECHLINIE, II. DESSAIN.-MDCCCLXXI,
433
PUNCTA Meditationum
in Passionem J.-C. 437
PLANCTUS B. Mariæ Virginis.
ORATIONES ante et post Communionem. RHYTHMUS S. Thomæ ad sacram Eucharistiam. ORATIO a Papa Urbano
452
VIII. edita. PREPARATIO ad Missam. 455 GRATIARUM actio post Missam.
461
445
446
451

2. Panier S Aderis hoch

Inches
Centimetres
Blue
12
HOUM
3
4
Cyan
2
15
¹6
17
Farbkarte# 13
Green
3
¹8
Yellow
9
4
10
Red
11
12
LO
5
13
Magenta
14
CO
6
15
White
16
17
7
3/ Color
18
19
B.I.G.
Black