tit mẽ⸗
ti⸗
Te goet lbo m alij no⸗ ate ſas eſt le⸗ zre iga Oh in r⸗ na p La ct
„
8
Quattuoꝛ nouiſima cuzʒ
multis exemplis pulcherrimis q̃ ſunt occaſio ſalutis.
=
—————
———.—— b

quot ila ſunt modicum pꝛopoſui dicere ⁊ narrare. INecnõ qðlibet ip̃o
Memoꝛia moꝛtis
Emoꝛare nouiſt matua ⁊ inetrn non peccabis. Nccleſiaſtici. i. Sicut dicitbtũs Anguſtinꝰ in libꝛo ſuaruʒ meditationũ Plus vitanda eſt ſola peccatifedi ras.qᷓ; quelibet toꝛmentoꝛũ immanitas. Cuzʒ ergo nouiſſimoꝛũ noticia ⁊ iloꝛũ frequens me⸗ moꝛia a peccatis nos reuocat · virtutib nos co⸗
——— xulat.⁊ in omni bono oꝑe nos retinet ⁊ confir⸗
deo diuina inſpitante gratia de his nouiſſimis. videlicet que et
rum dictis ⁊ qutoꝛitatibus ⁊ exemplis ſingulariter ⁊ perſe. ac ſpẽaliter
pꝛeciſe quoddãmodo dedarate Qt ergoẽ notãdũ ꝙ quattuoꝛ ſunt no uiſſima cõmuniter apud ſctõs in nũero ↄputata. Sicut patʒ euidenter ex verbis btĩ Berñ.in ͥdam ſᷣmone ſic dicẽtis. In oĩby oꝑib tuis me⸗ morare nouiſſima tua. Q.ue qͥdem qᷓttuoꝛ ſunt moꝛs iudiciũ.iehenna. 2glia. Q. uid hoꝛnbilius moꝛte.qͥd terribiiꝰ iudicio.qͥd intolerabiliꝰ ehenna ·⁊ et quid iocũdius celeſti gloꝛia. NNec Ber.yt ſup̃. Iſti ſunt q̃
tuoꝛ rote currus anime vehentes eam ad eternam ſalutem. Iſta ſunt quattuoꝛ incitamenta incitãtia ſpm̃ hoĩs mũdani vtiad ſuũ redeat cre
roꝛem. Eſt ergo conueniens ⁊ vtile ꝙ habeantur in continua reco?da tione. Et ergo ðt ſapi. Qccł· xxvij. Memento nouiſſimoꝝ Vnde q⸗ dam volens hec nouiſſima freqᷓnter habere pꝛe oculis ⁊ iugiter in mo⸗
moꝛin ʒᷣſiticando ſic loquitur. Bis duo ſunt q̃ coꝛdetenus ſub pectoꝛe
miſi. WMoꝛs mea iudicium baratrinox lux padiſi. Verum cum totalis huius opuſculipꝛoceſſus pꝛicipaliter ad hoc congt᷑ inducere vt nouiſſi⸗
moꝛum celebꝛis memoꝛia coꝛdialiter ⁊ intime hũanis coꝛdibus im⸗
p Continue ergo videbitur rei conſonum. vt pꝛeſenti huic libel
o nomen coꝛdiale loco ſuitituli ſiplacetimponatur Ddde moꝛte coꝛpoꝛsli. MRimum igitur nouiſſimoꝝ cuiꝰ memoꝛiaẽ a peccatis retracti nñ eſt moꝛs pñtis vite coꝛpalis.vñ Berñ in ſpeculo monacho
rñ Sũma pbiloſophiaeſtmeditatiomoꝛtis aſſidua. hãcdcũq; hõ ꝑre⸗
xerit ſecũ poꝛtet.⁊ in eternũ nõ peccabit. Itẽ Zlugꝰ. in libꝛo exhoꝛtatio nñũ. Nihil.ſic reuocat a pctis.ſicut freq̃ns meditatio moꝛt/ Hec cĩ ilaẽ
facit hoieʒ ſe hũiliare.oĩa ↄtẽnere.⁊ penitẽtiã aggredi ſiue acceptare
8 M meditetio moꝛtis facit
hominem humiliare ſe co ergo ꝙ moꝛti recoꝛdatio facit hoĩem ſe hůiliare. vñ Sug?
ſnli. de ÿbis dñi Agnoſcat hõ ſe moꝛtalem ⁊ frangat elatõem Qetera noſtra ⁊ bona ⁊ mala incerta ſunt. S ola moꝛs eſt certa· Vnð qmuis aduentꝰ eius hoꝛa nobis eſt occulta ⁊ incerta. Ipſa tñ eſt certij ſima.⁊ veniẽs venit cito ⁊ non tardabit. Vñ ecẽ xiij. Memoꝛ eſto qm̃ moꝛs nõ tardat. Scribem̃ĩ thobia Moꝛs gperat fua nulla pʒ moꝛ

is Wiſi
utint ibz ſun Aecutii nltzs. Lz euensme bno etcyfi⸗ elcet que lberije ſein ot ſuntp eutcente bus m üchenn rolerzbip Flntq Fhſnt neclat a norh Vnieq e inno⸗ bpelte notals noniſi⸗ bus im⸗ iclbel
retrn onacho böpn⸗ oꝛtuti lae pton
om n m 0
Pccaſio ſalutis
tale tributũ. Soluere natura lege tenet homo. Ad idem dicit Rer In ſermone. Miler homo qᷓrete amechpon diſponis ad moꝛtẽ Cogi⸗ rate iam moꝛtuũ quem jcis de nece oculi tui ÿtentur incapite.vene tue rũpent᷑ coꝛ ſcindit in doloꝛe. ui ergo iam non timebit ⁊ ſehũiliabit cum certiſſime ſcit ſe moꝛiturũ ⁊ in terram reuerſurum. Nulla enim erit ꝑſonaꝝ acceptio. ſicut nec fuit.vt ſcribit᷑ij Regũ · xij Omnes moꝛimur ⁊ quaſi aque diabimur in terrã que non reuertunt᷑ Vnde in Itichardo. Juſte ver fuit moꝛs. quia moꝛſus amarus omnibæ eſt.a quo nemo cauere poteſt. Hinc dici᷑ in l⸗ bello de conremptu mundi. Woꝛs reſecat.moꝛs omnẽ necat qð carne creatur Wagnificos pꝛemit ⁊ modicos. cunctis dominatur Nobiliũ tene. imperium. nullumq; veret᷑ Tam ducibus qᷓ; pꝛincipibꝰ commu⸗ nis habetur. WMoꝛs iuuenes rapitatq; ſenes nulli miſeretur. llatre⸗ mit. genus omne tremit quod in moꝛte mouet᷑. lla ferit. caro perit. de ſub pede moꝛtis. Conteri? nec eripit᷑. vir roboꝛe foꝛtis nil redimit. duzʒ moꝛs ꝑimit. qꝛ federa nunq; · Nec pꝛecium nec ſeruitium moꝛs recipit vnqᷓ;. Sʒ quid plura loquar. nulli moꝛs impia parcit. nec euadet in⸗
ops ·nec que marſubia farſit. Certe augio nunc ꝙ moꝛs eſt vltima li⸗
nea rerum. Vnde ſcribitur in Bheta. Smnia moꝛs tollit Doctum ce cidiſſe Qathonem. Atq; ipſum ſocratẽ pꝛocubuiſſe ferunt. Ecce qua liter ſcientia qut doctrina nulluʒ preſeruat moꝛtis iaculis ⁊ ruina Nã yt ſcribit&ccleſia.ij. Moꝛitur doctus. ſimiliter ⁊ indoctus.Inde Iſaie. xxxiij.· dicit. Gbi eſtlegis verba ponderans. vbieſt docto: par⸗ uuloꝛũ. Q.uaſi diceret. Non ſunt neq; viuũted eodem curſu cuʒ aiijs tranſierũt. Sed cum gheta ſolum duos dictos ante nominant foꝛte moꝛte peremptos. Dit mihi tu. Vjbi Alexander potentiſſimus. Vibi iudas machabeus. et Samſon vir foꝛtis viribus. vbi creſis ditiſſimꝰ vhi Abſolon pulcherrimus. vbi Galienus medicus.⁊ uicenna eius ſocius. vbi Salomon pꝛudentiſſimus. vbi Areſtoteles peritiſſimus. vbi Plato. vbi poꝛphirius.vbi doctiſſimus poetarum Virgilius. Nõ ne omnes tanquas peregriui ⁊ hoſpites vnius diei velociſſime tra nſie⸗ runt. Vere ſic. Nam vnus ex eis non remanlit. quia in vanitate defece runt dies ecꝛumet anni eoꝛũ cum feſtina tione. Nam vt dicit in Pſal⸗ mo. In imagine pertranſit homo. Nunc enim foꝛtis ⁊ ſanus. compos per omnia· cras vero debilis aut languidus feſſiſq; in terra ců dubia⁊ fragilis ſit nobis vita tributa Oð etiã ibiclare ptz ᷣmphm.q dria no ĩpatoꝛi de eſſentin ⁊ ſtatu hoĩs interrogãtiſic reſpondit Hõ eſt mã cipiũ moꝛtꝭ. hoſpes loci⁊ viatoꝛ tranſiens ſilis aceruo roſe minꝰ matu re atqʒ pomo nouo Ex his faciliter compꝛobat̃ qᷓ; fragilis ⁊ labilis ⁊ q5 indurabilis ẽ hñana vita. nonjſ olummõ paupꝑis.verũ etiã cuiuſlibʒ qᷓn
tũq; diuitis aut potentis. Nã̃ cõe moꝛijnulli ꝑcit honoꝛi. Moꝛs fera
moĩs neq; moꝛs nulli parcit ⁊ equã.Moꝛs; uat legẽ.tollit cuʒ paupe
regem Tdaz regis ⁊ paupꝑis lex eſt moꝛiendi cõmunis. Dat cq̃m flẽdi
nt vſq; ad celum ſupbia eiis.·⁊ caput ei nubes tetigerit. quaſi ſterqu linium infine ꝑdetur·et qui eum viderint. dicent Vi eſt·velut ſonin
ſibñ ſi cripta legis. vñ Job. xxij.ſic ſcribit᷑ de diuitei et elato. Siaſcenqe
itate moꝛiturũ. Diſtingue uãlit
5 F—

Memoꝛia moꝛtis
nuch. o ſunt pꝛicipes gentiũ⁊ qui dominant᷑ſuꝑ beſtias ſunt ſu 5fid rꝗ qui in auibus ceii ludũt. qui argentũ theſauriʒant ⁊ auꝝ in
2 ſollit nõ eſt finis acquiſitionis eoꝝ. qui argentã fabꝛicant eros d n on nec eſt inuẽtio operũ iloꝝ Gxterminatiem̃ ſunt ⁊ ad in in ſuis n ⁊ alij in locũ eoꝛundem ſurrexerũt. Vnde Pꝛoꝛſper e ic ait· vbi ſunt inſuꝑabiles oꝛatoꝛes. vbi qui conueniẽ — onebant. vbi equoꝝ ſplendidi nutritoꝛes. vbi exercituuʒ duces· vbifatrape ⁊ ryꝛanni.nõne omnes puluis ⁊ fauille. nõneĩ pau &is verſibus eſt eoꝛũ memoꝛia vite Reſpice ſepulchꝛa ⁊ yide dʒs ſeruus 2 quls dis. quis pauꝑ ⁊ qͥs diues. Diſcerne ſi potes victũ a rege. foꝛ⸗ rezd debili.⁊ pulchꝛum a defoꝛmi. Item dicit ¶ hꝛiſoſto. in libꝛo de re patione lapſi. Q.uid pꝛofuit ilis qui in luxuria coꝛpoꝛis ⁊ in pꝛeſentis vite voluptatibus yſq; ad vltimũ diem ꝑmanſcrunt. intuere nũc ſepul
chꝛa eoꝛum. Videſi eſt aliqͥd iactantie veſtigium.ſi aliqua diuiriarum
vel iactantieſigna cognoueris Require vbinũc veſtes ⁊ oꝛnamẽta pe regrina. Vbi nunc ſpectaculoꝝ voluptas. vbi ⁊ ſecutoꝝ turbe ⁊ opu lentia. riſus iocus. immoderatò atq; irrefrenata leticia. quo abſceſſit · vbiilla nũc ⁊ ip̃i.finem vtroꝛũq; intuere diligentius.⁊ accede pꝛopius ad ſinguloꝛum ſepulchꝛa. Vide cineres ſolos ⁊ feditates ÿmiũ reliqui as ⁊ recoꝛdare hůc coꝛpoꝛum eſſefinem · etiam ſiin delicijs ⁊ leticia. eti m ſiin laboꝛe ⁊ continentia tranſegerint hic yitam. Itẽ Benhardus i ſuis meditationib ſic inquit. Dic mihi. vbi ſunt amatoꝛes mundi qui ante pauca tempoꝛa nobiſcum erant.nihil ex eis remanſit niſicineres ⁊ vermes. Attende duigenter quid fuerint. Nomines fuerunt ſicut tu⸗ comederunt, biberunt. riſerunt. duxerũt in bono dies ſuos.⁊ in puncto ad inferna deſcenderunt. Hic caro eoꝛum vermib. ⁊ illicanima eoꝛuʒ ignibus deputatur· donec rurſus in felici collegio colligati ſempiternis
inuoluant᷑ ineendijs · qui ſocij in vicijs ⁊ in peccatis fuerunt Quid pꝛo
fuit illis inanis glozia. bꝛeuis leticia. mundi potẽtia.carnis voluptas faiſe diuitie.magna familia.⁊ mala concupiſcentia. Vbi riſus. vbiiocꝰ vbi iactantia.vbi arrogantia. De tanta leticia quanta triſticia.poſt rã⸗ tam leticiã tã grauis miſeria. De illa exaltatõe ceciderũt in magnã mij ſeriam ⁊ grauia toꝛmenta.· qͥcquid ilis accidere poteſt Q.uia homo es homo de humo limus de limo. De terra es. de terra viuis. ⁊ in rerram reuerteris. De his ſupꝛadictis amatozibus mundi.tam carnaliter et feculariter viuentibus nec moꝛtem metuentibus iam vicinam ſic lod⸗ tur Bernhardus ad fratres de monte dei O miſerabiles miſeri. quos ipe miſerie huius vite ⁊ vie ſeducunt. dũ in bonis dies ſuos ducunt· et in puncto ad inferna deſcendunt. Nam yt dicitur in Pſalmo. Veniet moꝛs ſuper illos ⁊ deſcendent ad infernum viuentes Kerte nunc quii bet eoꝛũ poſſet dicere Liycũdederunt me doloꝛes moꝛris · ⁊ periculain neneruntime. Ni ſunt miſergbiles miſeri quos yita pꝛeſens hic ſeducit de quihus dicſtur Job. xxi. Impij viuunt ſubleuati. confoꝛrarich diui⸗ rijs ſemen eoꝛum ꝑmaner coꝛam̃ eis. pꝛopinquoꝛum turba? nepotum
in conſpectu eoꝛum · Pomus eoꝛum ſecure ſunt ⁊ pgrate·⁊ non eit ᷣga deiſuper illos· Vos eoꝛum concepit ⁊ non aboꝛtinit· vaccd peperit et

6
5 ſnt ſu up kdad i Per coneni tuin onel pau oſens ſege fo)j dzoden pꝛelentis ni ſepl utinm mätape be ropu bſcefft. popis ü rliqul etich eti rdusi undiqui (ineres? ſicutm puncn ecn iternis uid pꝛo uptas bioc oſttä⸗ nmi⸗ no es rrm ter et lod⸗ quos mt. et Jeniet cquli ulain ne diu⸗ numn ic rit et
non ãplius imperauit. Sic em̃ ſcribit deißo. enis dominans annis moꝛti vir obedit. Cuiu
Pccaſio ſalutis
et non eſt pꝛiuata feto ſuo. exultantluſibꝰ. tenent tympaninn ⁊ tharʒ ⁊ in pũcto ad inferna deſcendunt.. O q; mala fecundaturqᷓ; ſtu teluci ficatur Q ui pꝛopter floꝛem mu nd eiuſe;; decoꝛem. quipꝛius appa⸗ ret quaſi flos ⁊ poꝛtinus aret. vadit ad infirnum.ꝑdit dyadema num. Wallet pꝛeterite ꝙ in omni tempoꝛe vite Pauꝑ vixiſ.nec diuitꝭ a8 habuiſſet Hec immerito. naʒ · quid tunc the auri. quid acerinus pꝛo derit auri. Cum peccatoꝛes mittunt ad inferoꝛes Inferni latebꝛas i⸗ gnem pariterq; tenebꝛas Semꝑ paſſuri.nec ab his vnqᷓ; redituti Cha riſſime quid dicis de diuitib huius ſecuii. Nonne moꝛiuntur ſicut cete riyeriſſime in nullo videntur pꝛiuiegiati. Nam ſicut dicitur vij. Vnus eſt introitus omnibus ac vitam ⁊ſimilis exitus. Iteʒ Iob xxi. Iſte moꝛitur robuſtus ⁊ ſanus diues ⁊ felix. viſcera eius pi
ena.ſůt adipi.⁊ medullis oſſa irrigantur. Alius vero moꝛiturin amaritudine
anime ſue abſq; vllis opibus.⁊ tamnen ſimul in puluere doꝛmient.⁊ ver mes operient eos. Ecce qualiter diuites mundi⁊ potentes moꝛtẽ com munem ſoꝛtiuntur cum paupenbus. Nnde Eccłx. Omnis potenta⸗ rus bꝛeuis vite. rex eſt hodie ⁊ cras moꝛitur. De talirege ſine dubio ſic leg᷑ i. Macha.ij· Bloꝛia eiꝰ ſtercus ⁊ vmis hodie extollit ur ⁊ cras noninuenietur· Exemplum em̃ accepe de excellentiimo můdi pꝛincij
pe· videlicet Aexandro magno qui vniuerfum mundum ſibiſubiuga uir. ſic ꝙ totius ſeculi ſolus dominus putabatur. Vnde legiur de ipſo WMagnus Zjlexander quo pꝛimuz Bꝛecia rege floꝛu
ta trophea tulit. Hic mundi peragrans fines ſibiſ ubiũgit oꝛbeʒ Tota terra minoꝛ viribus eius erat. ¶ Item in alio loco ſic de eo ſcribit Omnia rex rerum ſibiſubdita re gna yidebat. Fecit cum fama ſonus ⁊ foꝛtuna monarchã. Totus Zile⸗ kandro famuletur ſubditus oꝛbis. 2a nus? in magno dominetur maximus oꝛbe. Sed poſt mundi triumphum poſt vniuerſale⁊ vnicũ rorius mundi adeptum imperium quid magniſequeba Nunquid re gn ſtabilitas. aut potentie perpetuitas
— nunquid coꝛpoꝛis incolumi? ras · aut pꝛeſentis vite longeuitas. Certe ne
quaq;.ſʒ iliud comune om⸗ nibus · Gitimus ad moꝛtẽ poſt omnia fata recur᷑ us. Tunc bene potu it dicere Alexanderin hoꝛã moꝛtis ſue ilud Job. Qcce ego quondã opulentus repente contritus ſum. Nam ſolũmodo ꝑ duodeci annos Petrus in aurora. Bis
s viuit adhuc neſcia fa⸗ ma moꝛi. Silr demoꝛte coquerẽdo potuit dicere ilud. Fopxix. Spoli auit me gloꝛia mea ⁊ abſtulit coꝛon de capite meo.deſtruxit me vndi P ⁊pereo Qcce chariſſime iã manifeſte ptʒ licet oĩa ceſar habet.tñ glo ria ceſaris eſſe deſinit.eitumulus vix erit octo pedum. Ex quo appa⸗ reteuidẽterꝙ regia maieſtas ⁊ oĩs terrena maieſtas Pꝛoſperitas reri ſeries lõginqua Pꝛeterit abſq; moꝛa moꝛtis cũ venetit hoꝛa ñ dicit alius poera. Es ſapiens marcet fapienti moꝛte redundans i uitielapſu mobilioꝛe fuunt. Es pꝛobus.expirat ꝓbitas es honeſſue honeſtas Labitur.es foꝛtis foꝛtia moꝛte cadũt Sane iaʒ vicco g ſin⸗ dula de nobis annfianfctes. Er lifuen diues ꝓucherfoꝛtifue·
3 0
ſapientie
ite terris mul
———
———
——
—
—

Memoꝛia moꝛtis
quid inde Sidñs mundi.ſi rex ſipapa Quid inde. Tam citopꝛeterũt Seinh iß videl Sola manetmerita. q gioꝛifcnbimurinde vñ 4 3 omelia dicie ſ · Dilectiſſime penſare debemus qᷓ; ⁊fragllis eſttern eliciras.qᷓ; modicg eſt huius ſeculi gloꝛia.qᷓ; caduca poꝛalis potentia. Dicat qui poterit. vbi imꝑatoꝛes: vbitrerũ locupletes. vbi porentes ſeculi. vbi diuites huiꝰ mũqi. Suaũi Nnbꝛa trãſierũt. ⁊ velut ſomniñ euanuerũtiuerũt᷑ ⁊ nõ ienũiSuid dicemus adreges obierũt. ⁊ pꝛincipes moꝛtuiſunt. Wuiti tñ putant Eu vtuere.? quaſinunq; moꝛte cadere de piti vita. Lerte nð ſi im pij non ſic. Vos aureʒ ſicur homines moꝛiemini.⁊ ſicut vnus de pꝛinei pibus cadetis Nam vr dicit Senecaad Luciiu. Nꝛubꝰ eminentis vi re cadere eſt exitus. vñ ſcribit᷑in Bheta. Sia moꝛs deiet. om̃ia moꝛte cadunt. niuerſas em̃ felicitates hoim moꝛs terminat ⁊ ↄcudit Nã ců pᷣicaueris fideʒ Abꝛahe. pierateʒ Joſephclaritatẽ Moyſifoꝛtitu dinẽ. Sampſonis. ʒeluʒ phinees. Sauid manfuetudinẽ Bejiʒei mira ula. Salomons diuitias ⁊ pꝛudentiaʒ. abſolonis pulchꝛitudinem et ꝛmam ſemp extrema oĩm luctus occupat. finemq; hiſtoꝛie finis ho⸗ minis imponit· vnaq; ↄcluſio ſinguloꝝ videlicet. ⁊ moꝛtuus eſt. ce tem ptʒ manjfeſtiſſime per pᷣdicta ꝙ foꝛma. genus· moꝛes· ſapiẽtiã· res ⁊honoꝛes nõ rerinẽr hoiem qui ruit incinerem. am omne qð eſt geni Nuʒ tendit ad interituʒ. Hinc eſt ꝙ Ouidius ðt Sꝛtus cuncta fuos re perunt matremq; requirũr. Qt redit in nihilũ qð fuit ante nihil. O ia Ad nihilũ deuenerunt tanqᷓ; aqua decurrens. Silretego miſerrinꝰ qᷓi d nihilum redactus ſuʒ? neſciui. Nam dies meiſicut vmbꝛa declina⸗ nerũt.⁊ ego ſicut fenñ arui. Puluis eĩ ſumus. Mõ ſicut fenũ aruit dies eius ſicut fios.ſiceffioꝛebit. Quoniam ſpũs ꝑtranſibit in ilo⁊ nõ ſubſi ſet.⁊ non cognoſcet amplius locũ ſuũ. cce iamꝓſidera ꝙ hõ eſt res fragilis durans tempoꝛe paruo · Efficitur ſimilis floꝛi q̃ creſcit in aruo
„
vñ Eſaie quadrageſimo Omnis charo fenũ ⁊ omnis gloꝛia eius qua⸗
ifos agri Vere fenum eſt populus. exiccatum eſt fenuz ⁊ cecidit fos
Et ergo cur ſuꝑbit homo quieſt fenum tectoꝝ quod pꝛiuſq; euellatur exaruit. nde ſcribit᷑ in Thobia Eſt homo vas luteum.vas lamẽta⸗ bile. fenum ariduluʒ· fragiis glebula.ſaccus olens. Carnis vita.laboꝛ carnis.ↄceptio tabes mẽſtrua. putredo finis. oꝛigo luctus. Sperma pᷣ us.modo ſaccus olens · Poſt vermibus eſca in tumulo. Pꝛo qua dote ſupbit homo. tẽ Ber. in libꝛo meditationũ.vnde ſuꝑbit homo.cuiꝰ cõceptio culpa. Naſcipeng· laboꝛ xita· neceſſe moꝛi. Moſt hoĩem ver⸗ mis. poſt vermem fetoꝛ ⁊ hoꝛroꝛ. Sie in non hoĩem vertitur oĩs homo Attende ergo pꝛincipium vite tue.et mediũ ⁊ finẽ ſiue terminum.⁊ in⸗
venies magnã occaſionẽ te hũiliandi. Q.uid cogitas.quid dicis.⁊ qͥd
remetip̃m facis · Nonne pinuis es ⁊ terra. Scriptũeſt em̃ Ecẽ.xj. R⸗ uertat᷑puluis in terram ſuam vnde erat. In terram viliſſimã in terra putridam vermib repleraʒ · Job decimooctaua · Putredini dixi pater
meus es tu. mater mea vermiby. Item ecẽ.xvij. Omnis homo terra et xinis. t geneſis.iij. Reuerteris in terram de qua ſumptus es · quia Puluis es et in puluerem reuerteris. Git idem ſicut ammonet ala⸗
—— ——.—
————————————————

ney wusq iu * Quaſi Und utant ſcin pinei nis yi mone it Ri furin min 18
Ge i es tgen ose
wiji n tdies ſubſt kres aruo qua⸗ flos atur ta⸗
boꝛ
ote er mo in⸗ d
J n
1
Pecaſio ſaluti
C3110 Iglutis nus. G ſto memoꝛ ꝙ puluis eris ⁊ in vmibus eſca. In gelida putreus quando iacebis humo. Non erit in můdo qui te velit vlt
iacebi ritinm ltra videre Cũ rua rancidioꝛ ſit caro rupta.vñ Berñ Quid fetidius humano cadaue
re.qͥd hoꝛribilius moꝛtuo hoĩe cuius erat in vita gratiſſimus amplexꝰ
ſit in moꝛte hoꝛribilis aſpectus. Quid ergol ꝓſunt diuitie. quid deli⸗
tie. quid honoꝛes. Diuitie non liberant a moꝛte.nec delicie a vmibo.nec
Ponoꝛes a feroꝛe· deus eterne qᷓ; mifera ſoꝛte claudit omnis hõ Ker te tu chariſſime ſipꝛedicta diligenter attenderes.maximã humiliatio⸗ nis cauſam pꝛocuſdubꝛo inuenies. Item ꝙ moꝛtis memoꝛia hominezʒ humiliat. ꝓtʒ.iij.regũ. xxi.de achab. audita cõminatione moꝛtis ſibi
facta ab helia interim humiliatus eſtſic ꝙ dñs dixit ad heliaʒ. nõne vi⸗
des achab humiirarum coꝛã me. Legitꝙin rhomana curiã quondaʒ fien ſolebat ⁊ adhuc fit ſuo tempoꝛe. ꝙ creata papa appoꝛtat᷑coꝛam eo ſtuppa.qua incẽſa dicebatur ſibiſub hac foꝛma. Sic tranſit gioꝛiamũ diſicut ignis ſtuppam velociter ⁊ cito redigit in fauillam.ſic oĩs mun⸗ di gloꝛiacio labitur⁊ vetrerit quaſi vmbꝛa. Narrat etiaʒ Iſidoꝛus cõ uetudineʒ antiquitus fuiſſe. ꝙ pꝛima die coꝛonationis iperatoꝛis Con ſtantinopolitani. cñ eſſet in gloꝛla ſua.lathomus quidaʒ appoꝛtauitei tria vłᷣquattuoꝛ genera la piduʒ dicẽs ei. ꝙ eligeret de quo vellet ſibi fi⸗ en monumetum. Item legitur de btõ Joanne elemoſynario patriar cha alexandrino ꝙ dum ſepulchꝛum eis fieret nunq; voluit perfici.oꝛ dinans ꝙin magnis feſtinitatibus in honoꝛe ſuo aliquis veniret ad eñ ita dicẽs. Domine ſe epulchꝛuz tuum impꝑfectũ eſt. iube ilud perfici.qꝛ neſcis qua hoꝛa fur eſt aduenturus. Gt quare fiebant iſta de papa im Peratoꝛe ⁊ patriachꝛa.qꝛ omnes erant ſtatus excellentiſſimi huius mũ di niſi vt ſemetipſos recognoſcerẽt hoĩes moꝛtales. t vt ſpe longio⸗ ris vite magnanimitate potentie ſeu rei terrene gioꝛief uperbiẽdo ſe nõ extollerent. Sed moꝛtis memoꝛiam pꝛe oculis in oil hu⸗ miliarent. Vnde ꝑ ꝓphetam dicitur inpfalmo. S ciant gentes quoniaʒ homines ſunt. homines inquã. i.de hinno ſeu de limo pꝛocreati.⁊ ið neceſſario moꝛiunt᷑. vñ ecẽ. xii. Omnia que de terra ſunt in terrã conuer tentur de quoꝝ nñero omnis homo deputatur. vñ ꝓpheta hieremias dicit. Terra. terra.terra.audi fermones meos. Ter vocat hoĩeʒ ter. Et eſt terra.qꝛ de terra creat᷑ in terra ↄuerſat᷑ ⁊ in terrã redit ⁊ mutat᷑ Verra eſt creatione. ↄuerſatio ⁊ moꝛte. Terra eſt natura.vita ⁊ ſeput
rura. Terra ſapit.terraʒ lingit.terrã ſitit⁊ ↄcupiſcit. Conglutinatus ẽ
in rerrã venter eius. deſcendit ad inferioꝛa terre. Eeleſtium oblitꝰ pꝛo terralitigat. pꝛo terra pagnat.pꝛo terra mare nauigat.pꝛo terra terraʒ circuit.⁊ pambulat ⁊ ſepius pꝛo terra nñc huc nũc iluc homo miſerabi lis anxius laboꝛat.nec q ralibus ceſſat donec qui de terra ſumptus eſt reuertitur in materiam pᷣmã videlieet terraʒ. dicens ilud.iij· regum· ij. E ccce ingredioꝛ viam vᷣniuerſe terre. Gt iõ cũ fex cũ lmus cũ res vi⸗ liſſimaſimus. Vnde ſ upbimus.qui ad terram redimus. Duod meditatio moꝛtis facit bominem omnia contemnere. 5 3 1i
—
—
—

5„
8 7 Memoꝛia moꝛtis Acit etiã ſecundo moꝛtis memoꝛia hoĩem oĩia ↄtẽnere ⁊ tanqᷓ; nihilũ ſe reputare. Vnde Trieronymꝰ ĩ ꝓlogo ſuo ſic inqͥt Ha 1— ile ↄtẽ nit oĩa.qͥ ſe ſp cogitat moꝛituꝝ. Nã cõcupiſcẽtia oculo ruz ʒtẽn᷑. qñ aliqͥs cogitat ſe bꝛeuit᷑ oĩa relictuꝝ Kõcupiſcẽtia carnis cõtemnit᷑· důmõ qͥs ↄſiderat ꝙ coꝛpus ſuuʒꝓpꝛiuʒ quaſi in inſtant erit cib ÿmiũ. Supꝑbia vite deſpicit. dũ qͥs h coꝛde põderat.qᷓ ille( qͥ vult eſſe ſuꝑ alios)ponet᷑ in tra ſubtus pedes oim q̃ eſt infimũ elemẽtoꝝ Et ideo ðᷣt iqẽ Tiero · in epła ad cypꝛianũ. Memẽto moꝛtis tue ⁊ nõ pec cabis. Qui quotidie recoꝛdat᷑ ſe moꝛituꝝ cõtemnit pꝛeſentia. feſtinãs nd futura. Sſau aũt cõſiderãs ſibi moꝛtẽ imminere faciiter cõtempſit terrena.vñ ðꝛ Geñ. xxv. En moꝛioꝛ.qͥd mihi ꝓderũt pᷣmogenita.Itẽ
ſiderus aduertẽs pñtis vite bꝛeuitatẽ.⁊ ꝙ eaſq̃ vident᷑) h poſſideri qᷓ inſtãtiſſime videlicet in moꝛte relinquẽda ſunt.ad iloꝝ exhoꝛtãs cõ⸗ remptũ ſic inqens ait. Si vis eẽ quietus nihil ſeculi appetas Sempꝑ re quiẽ mẽtis habebis ſi curas ſeculi a te pieceris · abijce a te quicqͥd bo⸗ nñ ꝓpſitũ poterit impedire. Qſto moꝛtuus mundo tibi Můdi gioꝛiaʒ qᷓſi moꝛtuus nõ aſpicias. ab effectu huiꝰ vite qᷓſi moꝛtuus te i ſepara. Sicut ſepultus nõ habeas curam de ſeculo. Tanq; defunctus ab oĩ te purga negorio · viuẽs cõtemne qð poſt moꝛtẽ nõ poteris habere.vñ inqͥt Seneca. Rihil ita tibi ꝓficiet ad tẽperantiaʒ oĩim reꝝ tꝑaliũ ⁊ cõ rẽptuz ſiẽ bꝛeuitas vite cui ⁊ hꝰ tꝑis incerti meditatio Igit̃ dilecte mi vuz viuis memoꝛimente memẽto moꝛi.vñ legit᷑ in libello de dono timo ris · ꝙ qͥdã magne littcrature in philoſophia datus mũdi vanitatibus audiẽs ſemel legiĩ matutinis de lõga vita patꝝ antiqͥꝝ. ⁊ ꝙ ſp dicebat᷑ in fine ad quẽlibet eoꝛum? moꝛtuus eſt. Cogitauit ꝙ ſibi etiã taliter eueniret quãtũcũq; tꝑis viueret ſuꝑ terrã.⁊ ex hoc cõcipiẽs mũdi cõ⸗ tẽptuz intrauit oꝛdinẽ pᷣdicatoꝝ in 5 fcũs eſt peritus gt̃ in theologia ⁊ vir eximie ſcitatis. O qᷓ; bñ habuit hic pᷣ oculis. ÿba ecẽ.xi.ſic dicẽtꝭ. Si ãnis multis vixerit hõ · ⁊ in oĩibo his letatus fuerit. meminiſſe dʒ te nebꝛoſi tꝑis ⁊ dieꝝ multoꝝ.q̃ cũ venerit vanitatis arguent᷑ pᷣterite Ve re i die moꝛtis patet vanitas ⁊ vanitatũ vanitas ⁊ ꝙ oĩa fuerũt vana yñ ſcribi᷑ecẽ.iij · Cũcta ſubiacent vanitati.⁊ ſic eſt reuera.vana ſůt oĩa vniuerſa? ſingula. Vanitas eſt vita noſtra et quelibet mundicreatu⸗ rã. Nam vt dicitur in pſalmo Vniueſa vanitas oĩs h õ viuens Tu aũt eſtimas diu viuere.?⁊ e tempoꝛalia annis plurimis in delicijs poſſi⸗ dere. Chariſſime non ſic. Homo vanitati ſimilis factus eſt. dies eius ſicut vmbꝛa pꝛetereunt. Glcce iam bñ vides ꝙ dies tui erũt pauci et epiſcopatũ tuũ accipiet alter. Qt ideo Tempoꝛa longa tibi noli ꝓmit tere vite. Q.uocunq; ingrederis ſequitur moꝛs coꝛꝑalis vmbꝛã Ideo ſi bene inſpexeris te ⁊ verba tibi dicta.ac etiam poſtmodum dicenda coꝛdis auribus diligenter perceperis.potius deberes dicere. vado mo ri credens ꝑlongũ nõ poſſe viuere tẽpus Eoꝛte dies hec ẽ vltima va⸗ dd moꝛi. Tibi em dicitur Luce. xij. Stulte hac nocte demones repetẽt giam tuam a te Que autem paraſti.cuius erunt. Ergo vade moꝛi va⸗ de certꝰ.qꝛ velox eſt d ·voſitio tabernaculi tui. vt ſcribit ſcða Petri pꝛi
5 6—
—

6
e nß ehoco cams ſunn ent eſdult etoz Et e7nöpe . ſu otempit enito, It aiu wieu Senn uichdo⸗
di hu ãſepan. tus aboij bere. yi ali2c5 lecte mi no timo tatibus dicebat taliter ndicö⸗ eologi dicẽt. iſe dzte riteUe t vana ſůt oa reatu⸗ Luañt
poſiꝰ
s eius udi et
i xnit
—
DPecaſio ſalutis
mo. Er cogita iam te moꝛtuum quem ſcis de neceſſitate etiã poſt quẽ toſlibet annos ꝓculdubio moriturũ. Ac cõtemne tranſitoꝛia que ita⸗ rim ⁊ abſq; moꝛaſ quãuis inuite)erũt relinquenda Vnde poeta refert Pꝛedia terrarũ poſeſſio diuiriarum. fabꝛica muroꝛum.grandis ſtru ctura domoꝛũ.gloꝛia menſaꝝ. cum delicijs epularũ. In ſigneſq; thoꝛi. mappe ciphiq; decoꝛi. Reſplẽdens veſtis · que moꝛibus obſtat hone⸗ ſtis. Bꝛex armẽtoꝛum ſpacioſus.cultus agroꝛũ. Fertile vinetum diuer ſa vite repletum. Baudia natoꝝ. dilectio dulcis eoꝛũ. Cuncta relinquẽ tur. nec poſt hec inuemenrur. Ex his iam viue ⁊ conſideraꝙ nihil ſtabi le ſeu ꝑmanens eſt in pꝛeſenti vita. Vnde ðꝛ ect.ij. Magnificaui opera edificaui mihi domos Plantaui vineas. Heci oꝛtos ⁊ pomeria. ↄſeui e cuncti generis arboꝛibus.⁊ extruxi rihi piſcinas aquaꝝ vt irrigarẽ ſiuas lignoꝛum germinantium. poſſedi ſeruos ⁊ ancillas multãq; fa⸗ miſunnnhren quoq; ⁊ multos ouium greges vltra omnes quiante me fuerunt in hierlm. coaceruaui mihi argentum et aurum et ſubſtantias regũ. ac pꝛouinciarum feci mihi cantatoꝛes ⁊ cantatrices. ac delicias filioꝛum hominum Ciphos ⁊ vꝛceos ad vina in miniſterio fundẽda ⁊ ſuꝑgreſſus ſuʒ opibus omnes quifuerũt ante me in hierim apĩa quo; ꝑſeuerauit mecũ.⁊ oĩa(que deſiderauerũt ocuii mei) non negaui eis. nec pꝛohibui coꝛ meum quin frueret᷑ vopultate ⁊ oble⸗ craret ſe in his q̃ parauerã. Cunq; vertiſſem me ad vniuerſa oꝑa q̃ fece rant manꝰ mee ⁊ ad laboꝛes in qͥbus fruſtra ſudauerã. vidi in om̃ibus oꝑibꝰ vanitatẽ ⁊ afflic tionẽ animi ⁊ nihil ꝑmanere ſub ſole. Vere nihil permanet. oĩa em̃ trãſeunt ⁊ labunt᷑q̃ſi vmbꝛa.ñ Johes de garlan dia· ð fuit eſt ⁊ erit perit articulo bꝛeuis hoꝛe · rgo ꝓdeſt eſſe fuiſſe foꝛe. Qſſe fuiſſe foꝛe tua ſt floꝛida ſine floꝛe. Nã ſimul om̃e perit quod fuit eſt ⁊ erit. Mũdus em̃ trãſit ⁊ cõcnpiſcẽtia eius. Qt iõ. Oð bꝛeui ter durat.qs pꝛudẽs q̃rerecurat Vñ Berñ. in libꝛo meditationuʒ ſic aut. Quid theſauriʒat qͥg in terra cũ ſine dilatõe trãſeat ⁊ ilud qð col ligit. ⁊ ille qͥ colliʒit. Tu ꝗᷓ põ quẽ frucrũ expectas inmũdo. cuius fruc⸗ tus eſt runa? finis moꝛs.tinã hec intelligeres ⁊ nouiſſima puide⸗ res. Itẽ Petrus bleſenſis in qdã epla ſic ðᷣt. Btoꝛia můdi fallaxet ſedu
ctoꝛia ſuos decipit amatoꝛes. Q.uicqͥd em̃ vel futuꝝ ꝓmitrit. vel in pᷣ
ſenti p̃uider. torũ ad nihilũ deuenit.tanqᷓ; aqua decurrens. Ergo inſpi⸗ ce q; fragilis.qᷓ; fallar·qinanis ſit mũdus ⁊ illius glia. quaʒ cupimus Qt igit᷑o ſtultiſſime. Tu cito nõ ſpernis.q̃ pᷣtereuntia cernis.nõ ne vi
des mõm miſeꝝ nimis ⁊ funbundum. Sub gladio dire moꝛtis lang⸗
nendo perire. Duòd moꝛs facit homi nem penitentiã acceptare
ſ Vxta oꝛdinẽ ꝓmiſſoꝝ nũc reſtat diligẽter inueſtigare qlit᷑ moꝛtis A mẽoꝛia facit hoiem pm̃am aggredi ſiue acceptate. llð clare patʒ Jone.ii. de niniuitꝭqͥ ad ↄminatõeʒ moꝛtis pmam pegerũt. tẽ Kuc̃. j. Facite diginos fructꝰ pm̃e· Et ſubdit. Securis ad radiccʒ arboꝛiʒ

*—
—————
—
——
——————
Remoꝛia moꝛtis
poſita eſt ↄmungtio moꝛtis Lũ occideret eos q̃rebant eñ ⁊ reuertebant᷑
ſcʒ ad pijiam. Ambꝛoſius ſuꝑ lucã Ve mihiſi pccã mea nõ defleuero ve mihi ſi media nocte nõ ſurrexero ad ↄfitendũ tibi dñe Ve mihi ſi do luʒ ꝓxio meo fecero.ve mihi ʒᷣitatẽ nõ dixero Ad radicẽ arbor ſucurꝭ poſita eſt. Job etiã ↄſiderans bꝛeuitatẽ pñtis vite. potius elegit hᷣqᷓ; poſtmodum inutiliter ſine fructu penitere. Ende ðꝛ Job x. Paucitas
dieꝝ meoꝝ fimet᷑ bꝛeui. dimitte me ergo vt plãgam paululuʒ doloꝛem
meum anteq; vadã ⁊ nõ reuertar ad terraʒ tenebꝛoſaʒ ⁊ oꝑraʒ moꝛtis caligine. vere tp̃s pñs eſt bꝛeuiſſimũ. Ham vt ðꝛ Job xiij · Bꝛeues di es hois ſunt. Itẽ pᷣma ad Coꝛin · vij. Tempus bꝛeue eſt. ⁊ iõ eſiʒ meli?
mõ bꝛeuiter ⁊ leuiter ſuſtinere modicũ.qᷓ; poſtea dolere ⁊ inutiiter peni
tere ꝑ infinita ſecula ſcłoꝝ.vñ ðt Zugꝰ inli. de decẽ coꝛdis Melioꝛ eſt
modica qmaritudo in faucibus.qᷓ; toꝛmẽtũ eternũ in viſceribꝰ De bꝛe uitate pñtis vite idem ðt inßᷣmone Vlita hominis tota bꝛeuis eſt ab in
fantia vſq;ad decrepitaʒ ſenectutẽ. Adam em̃ ſiadhuc viueret et ho⸗ die moꝛeret᷑.quid ei lõgitudo vite ꝓfuiſſʒ.certe modicuʒ vel nihil · imo
poſſet dicere. Jam mihi pᷣterite fluxerũt tꝑa vite. Vnde. Q. uid ꝓdeſt
poi ſi viuat ſcla centuʒ cũ autem moꝛit᷑ vitã trãſiſſe putat quaſi ventũ Qt ðᷓ ðᷣt Augꝰ.ſuꝑ pſalteriũ Si toto tꝑe illo viueres exq̃ Adaʒ emi ſus eſt de ꝑadiſo vſq; ad hodiernũ diem certe videres vitã tuam nõ fu iſſe diuturnã.que ſic auolaſſʒ. Vitã ãt vniuſcuiſq; hoĩs qnta eſt adde
tãtoſiibet annos duc longiſſimã ſenectutẽ.quid erit. nõ ne quaſi auro⸗ ra matutina. Item dicit idẽ in qᷓdam omelia. Fragilioꝛes ſumꝰ.qᷓ; ſi vi trei eſſemꝰ. Vitrũ ⁊ ſi fragile eſt.tñ bñ ßᷣuatũ ⁊ cuſtoditũ diu durat.vi⸗
ta aũt hũana q̃ntũcũq; ßuet᷑. durare nõ ꝑõt Nam ſcribit᷑ ad ebꝛe.ix. Starutũ eſt omnib hoib ſemel moꝛi Vnde ſeneca de remedijs foꝛtui toꝝ. Vita nr̃a ꝑegrinatio eſt. cũ diu ãbulauerimus deniq; redeundũ eſt. Hãc moꝛtꝭ neceſſitatẽ ⁊ hũane vite bꝛeuitatẽ ↄſiderabat gẽtilis i
le exerces. De qͥ b · Hiero. ſcribẽs in epła ad Heliodoꝝ Sic inqͥt xerxes
ille potẽriſſimꝰ rex· qͥ ſubuertit mõees mariaq; ↄſtrauit.cuʒ de ſublimi loco cernerʒ infinitã multitudinẽ ſui exercitꝰ. dꝛ eo fleuiſſe ꝙ nulꝰ eoꝝ
ejs cernebat ſupuiueret poſt cenrũ annos. In hũanis valde neceſſariũ
eit humanã vitã nõ eſſelongeuã. Sicut Barlaã refert.ipᷣa cuidãar⸗ de ricõparat.ad cuiꝰ racices ſedẽt duo mures. vnꝰalbus. nigerq; re
liquꝰ.i.dies ⁊ nox. huiꝰ arboꝛis vite radices inceſſabiliter coꝛrodẽtes
Itẽ Aug.in oꝛiginali tractans illud Jacobi.iij. Queeſt noſtra vita vapoꝛ aq modicuʒ parens deinceps terminat᷑. ſic ðᷣt. Vita hec eſt du⸗
bia.vita ceca ⁊ erũ noſa.quã humoꝛes tumidã t. eſce flant · ieiunia mace rant. ioci ſoluũt.triſticie cõſumunt. ſollicitudo coartat. ſecuritas ebrtat diuitie iactãt.pauptas deijcit.iuuẽtus extollit· ſenectus incuruat.infir
mitas frãgit.meroꝛ depᷣmit.⁊ poſthec oĩa moꝛs interimit.⁊ vniuerſis
gaudijs finẽ im ponit.ita vt cũ eſſe deſierit.nec fuiſſe putet᷑. Et hoc eſt qð ðꝛ Saß.ij. E xiguũ ⁊ cũ redio eſt tᷣs vite nfe. Ex nihilo nati ſumꝰ ⁊ poſt erimus qᷓſi nihil fuimꝰ. Gt ibidẽ. Elmbꝛa trãſiens eſt tẽͤpus no ſtrum. Itẽ Saß. Pmo. Trãſiet vitg nr̃a tanqᷓ; veſtigiũnubis· ſich ne
bula důolet qͥ fugara eit aradijs ſol·⁊ a ealoꝛe eius aggrauata· Job

. iyfir ileris hoceß m 60 ſi ne
Job
Pccaſio ſalutis vi. Ecee bꝛeues anni trãſierunt ⁊ ſein itã(ꝑ quã nõ reuertar) ᷓbula⸗ do. Eiuſdẽ nono. Dies mei velocioꝛes fuerũt curſe oꝛe · pᷣtereunt qᷓſi na⸗ cs poma poꝛtãtes.⁊ ſicut aqͥla volãs ad eſcaʒ. Eiuſdẽ vi. Dies mel velociores trãſierũt.qᷓ; a texente tela ſuccidii⁊ ↄſumpti abſq; vlla ſpe. Memetomei deus qʒ ventꝰ eſt vita mea.⁊ nõ reuertat᷑ oculꝰ meus vt videat bona.nec aſpiciat me vltra viſus hoĩs.vñ Petrus in auroꝛa. Tela texẽtis citiꝰ tua vita ſecat. Nã nullo trãſire die vel noctej moꝛã Qð ſitis vẽto fuerat tua vita memẽto. Q.ue fugit abſq; moꝛa.q̃ ſola trãſit in hoꝛa. Ecce qᷓ; bꝛeuis ⁊ moq ica· q; inſtabił ⁊ caduca.eſt hec pꝛe ſens nr̃a vita. Nã vt ſcribit Glcc̃i.xix. Numerus dieꝝ hoĩm vt multũ centũ anni Sʒ iſte nũerus ꝑ ſucceſſus tẽpoꝝ eſt modicũ minoꝛatꝰ? Vñ etiã in pſalmo ðꝛ. Dies annoꝝ noſtroꝝ.lxx.anni. Si aũt in potentatibꝰ lrxx. anni.amplius eoꝝ laboꝛ ⁊ doloꝛ. Sed qͥd eſt ß̊ tpᷣs octuagiĩta an⸗ noꝝ vel centũ annoꝝ ꝑ qð hõ viuit eſt hoc tᷣs magnũ.eſt hoc iongum annoꝝ ſpaciũ reputandij. Eerte nõ.ſed reſpectu eternitatis potius eſt momentu qᷓ; tp̃s noĩandũ. Lñ etiã mille anniſt⸗ jañ ocłos diñi ſicut di⸗ es heiternaqᷓ pterijt.⁊ trãſit velut vmbꝛa. Vere ʒe hec eſt via bꝛeuis lubꝛica pen jĩ doloꝛ. Itẽ nõ ſolũ põderanda eſt pñtis vite bꝛeuitas.ſʒ etiã maia icertitudo. Cñ dubia incertꝰ verſet᷑ vita picul· Neſcimꝰ em̃ diẽ neq; hoꝛã̃. Sʒ cũ dixerit pax ⁊ ſccuritas.tůc repẽtinꝰ ſuꝑueniet inte ritꝰ.⁊ foꝛſitan fur illeẽ hodie aduẽturꝰ.vñj poeta. Q. uis ſcit adhuc an nos ples ↄplebimꝰ ãnos. Neſcis an cras te moꝛs ſit raptura vel ante Etꝗᷓ ðꝛ Iſaie. xxx vi. Diſpone domuitue qꝛ moꝛierꝰ tu.⁊ nõ viues Et ibiqẽ. Pꝛeciſa ẽ velut a texẽte vita mea.dů adhuc oꝛdirer ſuccidit me. Nã dů pᷣoincepi viuere.in eodẽ tpꝑe et incepimoꝛti appꝛopinqᷓ̃re. Vñ Saßp̃ ·v. Nos itatim natiↄtinuo deſinimꝰ eẽ. Txincẽ ꝙ Sene · inepla vr. Q. uotidie moꝛiemur.nã q;tidie demit᷑ aliq̃ͥ ꝑs vite Et ſic qͥd aliud ẽ vita ña qᷓ; qͥdã curſꝰ ſiue trõſitꝰ? Vññ ĩmerito hoꝛologio ↄpat᷑ilich ⸗ datiʒ ſꝑ trãſit. ⁊ vſq; ad cẽteſimũ pũctũ ↄtinuo diſeurrit.⁊ tũc fubito ac impꝛouiſe cadit. ac cãpanellas tãgit ⁊ eas ſonitũ facere ↄpellit Sie in vitute vita nf̃a ſꝑ labit᷑ ⁊ Huit vſq; ad cẽteſimũ pñctũ. Thochẽ ad vite tminũ a deo pẽe ſtatutũ ⁊ p̃fixũ.quẽ nemo poterit pᷣterire. Tůc em̃ defi cit ⁊ cadit ⁊ cãpanellas realit᷑ ⁊ ad ſ̃aʒ ſeſe ꝑulſari ⁊ ſonare facit: Igit᷑ euigila ⁊ pꝛuqẽter expecta curſuʒ vite tue. Nã hoꝛologiũ tuũ gradus pauciſſimos hʒ ꝑtrãſire. Om̃i ein hoꝛa ples gradꝰ pᷣterit ⁊ trãſcendit. ? ſtati(cũ ad vitimũ ꝑuenerit)in baratrũ moꝛtis ſ ubito dilabit᷑ et ca⸗ dit. udi ꝗᷓqͥd poeta de hoc refert. Vita bꝛeus velut vmbꝛa leuis fu git annihilat᷑. Sic vadi?ſ ubitoq; cadit dum ſtare putarur. q edia nãq; vita in moꝛte ſumꝰ. Et 5 ðꝛ hoc Eccłi ix. cap̃. Neſcit hõ finẽ ſuũ.ſed ſicut piſces capiunt᷑ hamo. Erſicut aues ↄpꝛehẽdunt᷑ laqo. ſic etiam capiunt᷑ homies in tempꝑe malo. Ecce iam venit finis. nammoꝛs vite eit vitimus finis. Hic eſi finis cunctoꝝ hominuʒ qui ammoeturin domo luctus.vt habetur Sccleſia ſeptimo. Ende di⸗ citur in libello metrico de vita ⁊ geſtis ip̃iis Alexandri magni. O fe⸗ ix mꝛtale genus ſi ſemper haleret eternum pꝛe mente bonum.finem timeret. C ui tam nobilibus media qᷓ; plebe creatus. Impꝛouiſus „
3 1
— Ah nKneene n——

Memoꝛia moꝛtis
ndeſt aie diſcrimine magno. Ecce iam frater chariſſime. Mita quid e hois niſi res vallata ruinis. eſt caro noſtra cinis modo pᷣncipiũ modo fi nis. Hinc eſt ꝙ Verñ.ðᷣt. Lum recoꝛdoꝛ ꝙ ſum cinis.⁊ ꝙ cito venit fi nis · ſine fine ꝑtimeſco.⁊ vt cinis refrigeſco. Qt qꝛ ᷣm Bꝛegoꝛium vat de ſe ſollicitat homo in in bono opere qͥ ſemper cogitat de extremo fine Igit᷑ dilectiſſime Omne crede diem tibi diluxiſſe ſupmũ: Semꝑ hñs memoꝛi mente neceſſe moꝛi. Q uis ergo hõ ſane mẽtis cõſiderans bꝛe 1 uitatẽ ⁊ maximã incertitudinẽ huiꝰ miſerabilis vite ac ꝓpinquitatem moꝛtis iam venture. Quis animaduertẽs diligẽterq; reuoluẽs ꝙ an⸗ ni noſtri velut aranea mutabuntur ⁊ dies noſtriſicut fumꝰ deficiunt.et ꝙ homo natus de muliere bꝛeui viuit tꝑe.qͥ q̃ſiflos egredit᷑ ⁊ cito ↄteri tur. ac fugit velut vmbꝛa. Q.uis etiã mẽtetenꝰ hec ponderãs ac intup ens coꝛdialiter ⁊ cõſiderans ſic deducit᷑ a dyabolo mũdo ⁊ carne ꝙ pe⸗ nitere negligit in hoc tꝑe bꝛeuiſſimo.imo vt verius dicã in hac pꝛeſen⸗ ti hoꝛula ſiue momento. Lerte nemo negligit ſiue differt. niſi quẽ mali⸗ 1 cia ſua penitus excecauit. O quanta pena talibꝰ hoiĩbus de illa negligẽ tia cõſeqᷓ̃rur. Vñ ð̃t Paulus apłs ad hebꝛeos ſcðo. Quõ fugiemus ſi 3 tantã neglexerimꝰ ſalutẽ. Hinc btũs effrem ðᷣt. Chariſſimi in hoc bꝛe ui tꝑe ſi neglexerimꝰ.nullã oĩno excuſationẽ habebimꝰ quã ꝓ facinoꝛi⸗ bus noſtris oñdamus: Nolo ergo bꝛeuitatem huiꝰ tꝑis negligere. ne ꝑ infinita ſecula. pm̃a fructuoſa poſtmodũ incipias tarde penitere Igi tur feſtina ne tardaueris ne cũ fatuis virginib finaliter excludaris. Vñ Matchei.xx v. Ecce ſpõſus venitã q̃ parate erant intrauerũt cuʒ
4 eo ad nuptias · ⁊ clauſa eſt ianua. Suꝑ quo bratꝰ ꝛego.ſic ðt. O ſipa
latum coꝛdis ſapere poſſet. quantũ admirationis halet · ecce ſponſus 13 venit. quantum dulcedinis.intrauerũt cum eo ad nuptias. ⁊ quantum 1 amaritudinis. ⁊ clauſa eſt ianua. Chariſſime ſi hec ſaperes er intellige⸗
res.ac freqnter coꝛdetenꝰ ruminares ad pĩam vtiq; feſtinanter curre⸗ 1 res. nec tpᷣs acceptabile ⁊ dies ſalutis ꝑ cõmeuſatõ nes ⁊ ocia inutiliter perderes ſine fructu. Et ergo ſcribit Rpocalipſis ſcðo · Memento vñ
excideris ⁊ pm̃am age ¶ſ Legitur apud clareuallem accidiſſe. ꝙ qui⸗
dam vir ſanctus cũ eſſet in oꝛatione audiuit quandã vocem miſerabili
rerlamentantẽ.⁊ cum inqͥreret quid hot eſſet. Rñdit. Ego ſum anima cuiuſdã dam nati infelicem meã deplangẽs damnatiõem · Et cum de pena eius q̃reretur.dixit ꝙ inter om̃ia(q̃ dãnatos magis excitabãtiad penaʒ) erat amiſſio rpis ſibi dei gr̃a collati.in cuius parua moꝛula po⸗ tuiſſent pmam egiſſe que eos liberaſſet a pena infernali. Vñ Hugo de ſcõ victoꝛe. Om̃lagehẽne ſupplicia ſuperat deũ nõ videre ⁊ honis cg rere.q̃ in ptãte habuiſti obtinere. Opemur igit᷑( dum tẽpus habem?) ne poltmodũ dicamꝰ penitẽdo illud Crieremie. viij· Trãſijt eſtas · fini ta eſt meſſis. ⁊ nos ſaluati nõ ſumus. Hinc eſt ꝙ deuotus ille effrẽ nos 1¹ ammonet dicẽs. Obſecro vos chanſſimiꝛ ſuppliciter rogo· o amicimei 1 vigilate in hoc bꝛeui temꝑe. in hac hoꝛa vndecima cð tendite · iam enim velperaqperabit. cum gloꝛia multa remunerato adueniet reddere vni cuiq; pᷣm opera ſua. Qxẽplariter etiã patet ꝙ moꝛtis memoꝛia inducit boĩem ad pm̃am faciendã Eñ legit de quodã milite flagitioſo·ꝙ nullã

e mali negigt iemusſi boc bie dcinozi⸗ gere. ne ere Igi ris. erüt cʒ Olipa ſponlus nantum tellige rcurre⸗ utiliter ento vñ gqui⸗ ſerabii anima um de ãtiad la po⸗
as fini frẽnos nicimei menim ere vn nucit nullã
penitentiam a papa alexandro ſibiimpoſitam voluit acceptare. papa dedit ſibi anul um ſuum.vt illuʒ in digito ſuo pꝛo
raret. ⁊ qñcũq; eñ inſpiceret. ꝙ de moite ſua cogitaret. Q. uod cũ
feciſſ; pluribus diebus.tandem ad papam redijt dicens.ꝙ paratus eſſet om
nen penitentiã) quantãcunq; ſibi iniũgeret yfacere ⁊ d implere. ¶ Item legi deq uodam alio peccatoꝛe.q voluit acceptare penitẽtiam.tãdeʒ confeſſoꝛ pꝛeciperet feruitoꝛi ſuo ꝙ ſemper in pꝛino fe eipꝛeſentaret dicens Vomine ad memoꝛiã redu beris moꝛi⁊ neſcitis vbi.qũo⁊ quando. Cũ gůt ctñ fuiſſet ⁊ per hoc que comedebat ſibi in tediũ verterentur. feſſoꝛiſuo ꝙ paratus eſſet omnem aliam penitentiam facere Petiam vellet Nam coꝛ ſuum in ſeißᷣo conturbatũ erat ⁊ fo ris cecidit ſuꝑ eũ. Ex pꝛedictis ergo ſatis ptʒ ꝙ memoꝛi ominẽ ſe hůiliare oia contẽnere · penitẽtiã aggredi⁊ ACceptare.⁊ ex cõ equẽti pctã dimittere Gt ideo Sepe recoꝛderis bone frater ꝙ moꝛie⸗ ris. Si memoꝛ es moꝛtis. felicis eris cito foꝛtis.—
Seduuntur nunc exempla ex varijs actarum litterarum paiſibus homi⸗ ni chꝛiſtiano ad modim vtilia
Petrus damiani ad Blancam co mitiſſam de terroꝛibus moꝛtis
Enſandũ quitpe ẽ cũ iaʒ peccatrix aĩa viculis incipit carnis
abſolui q; amaro terroꝛe concutitur quantis moꝛdacis con⸗
ſcientie ſtimulis laceratur. Recolit vetita que commiſit. vij
det mãdata q̃ negligẽter implere cõtempfit. Dolet indulta pñie tꝑa ſeſe in
ke nuter pcepiſſe Ploꝛat immobilẽ diſtricte vltionis arti⸗ culuʒ ineuitabiliter ĩmine
re Wanere ſatagit. ire cõpelli recuꝑare vult
ꝑdita. non auditur Poſt terga reſpiciens totius tranſacte vite curfum elut vnu utat itineris paſſum.nte ſe oculos di rigit? infinita ꝑhẽnitatis ſ pacia depꝛehendit Ploꝛat itaq; qꝛ añ tam bꝛeue ſpaci ir leticiã oĩm ſecuſoꝝ Deſiet etiaʒ ſe pꝛo ſe taʒ bꝛeuis illecebꝛe voluptatẽ inenarrabilẽ ſi
bilẽ ꝑpetue ſuauitatis ami ſe dulcedinẽ Erubeſcit qꝛ ꝓpter ulã ſ vmiby erat ob
satrolllt. ⁊ dum pimmoꝛtaliũ gloꝛiam cõteni lat eõ pꝛopter vite inopiaʒ ꝓdidiſſe ↄfundit᷑. Eũq; ſub ſe b
pdid ur h le reflectit oculos ad huiꝰmñj dicõuallem tetrãq; caligin
õuaile inem. ſuperſe vero mirat᷑ ererniluminis clari⸗ tate.liquido depꝛehendit qꝛ noxer
re. liqui poritſſet eat ⁊ enebe qð amquit Oſirediu⸗ uũ pnie tẽp usPmereri potuiſſet ꝙ dure ↄuerſa tionis iter arripet. quã tis ſe deuotiouũ vinculis innoda ret.
ↄtabeſcũt.dů pectus palpitat.dum rauti gutturanhelat dentes ⁊ ps
1
re. tandeʒ enitentia poꝛ
etiam nullam a confeſſoꝛe ſuus ſibi hoc iniunxit. vt rculo baculi decoꝛticatum catis ꝙ neceſſario ha tempus aliq́t hoc fa dixit conʒ quãtãcun ꝛmido moꝛ
4 moꝛtis facit
4. Fam radios mẽ
Interea duʒ ebeſcẽtes oculi

*
—
Memoꝛia moꝛtis
latuʒ nigreſcunt.⁊ quãdaʒ velut eruginẽ ↄtrahunt/alleſcũt oꝛ. mẽ⸗
bꝛa cuncta rigeſcũt. Dum̃ hec ⁊ hmði tanqᷓ; vicine moꝛti pꝛecedentia famulant᷑ officio· aſſunt oĩa geſta fimul ⁊ vba.· nec ipe etiam cogitatio⸗ nes deſunt. ⁊ cuncta hec amaꝝ ↄtra actoꝛem teſtimoniũ reddũt. Coar ceruant᷑ oĩs ante reſpuentis oculos.⁊ q̃ reſpicere refugit.coactus ⁊ inui us accedit. Adeſt pꝛeterea hinc hoꝛꝛẽda demonũ turba.illinc ⁊ ᷣtus angelica. In ilo qͥ meiius eſt liquido depꝛehẽdit᷑· cui parti iure poſſeſſio vendicet᷑. Nam pietatis in eo vident᷑ inſignia viſitatõis angelice blan⸗ dicijs delinit᷑. atq; armonice melodie(vt exeat) ꝓuoca᷑. Qõ ſi eum ſini ſtre ꝑti nigredo meritoꝛumi? feditatis ſqualoꝛ adiudicet. intolerabili moꝝ terroe ↄcutit᷑.repentini impetus violentia ꝑturbat᷑. pꝛecipitat᷑ in⸗ naditur. ⁊ de miſere carnis ergaſtulo violenter euellit᷑.⁊ ad eterna ſup⸗
plicia cum amaritudine trahit. Jam vero poſt egreſſionem de coꝛpoꝛe
quis explicare valeat quot armate iniquoꝝ acies in inſidias lateant.qͥt fremẽtes ei cum feralibus telis obſtructi tũc obſideanr.⁊ ne libere tran ſire poſſit animus velut militari moꝛe ↄſtipate legiões oppugnãt Hee ⁊ hmõifrequẽter in coꝛde ʒſari qͥd eſt aliud qᷓ; lenocinãtes huius vite blãdimena reſpuere · mundo repudium dare.ilicitos motꝰ carnis illi⸗ dere.ſolidũq; ꝑfectõis adipiſcẽde pꝛopoſituʒ indeclinabiiter cuſtodire Ex hoꝛologio eterne ſapientie.
Terit añ diſcipulũ ſilitudo iuuenis pulcherrimi.qui moꝛte ꝓꝛe
uẽtus in ꝓximo migraturus de ſalute aĩe ſue nihil diſpoſuerat Q ui hmõi voce lacrimabili cdamabat. Qircũdederũt me gemitꝰmoꝛ tis doloꝛes inferni circũderũt me. Heu me deus eterne ad qͥd in hunc munqũ naſcebar · natus ex vtero cur nõ ſtatim perij · Qn pᷣncipiũ yite mee fuit cuʒ fletu⁊ doloꝛe.nũc aũt finis meꝰ ⁊ exitus exiſtũt cũ miſera⸗ bili plãtu ⁊ meroꝛeO moꝛs qᷓ; amara ẽ memoꝛia tua coꝛdi iocũ do ⁊ in delicijs enutrito · Moꝛribilis pñtia tua ei qui de etate iuuenis ⁊ roboꝛe
foꝛtis.⁊ qui potitur ſucceſibꝰ ꝓſperis O qᷓ; paꝝ crediſſeʒ ꝙ tã cito mo
ri debuiſfet. Sʒ nũc moꝛs miſera repente quaſi in inſidijs irrũpẽs irrui
ſtiſuper me. ↄphendiſti me ⁊ mile funiby ligaſti⁊ in vinculis tecũ tra⸗
his ferreis.ſicut trahi ſolʒ dãnatus ad ſuppliciuʒ moꝛtis. Tẽpus pᷣte⸗ rijt. dilapſuʒ eſt ⁊ q nullo hoĩm reuocaripõt. nõ fuit hoꝛa raʒ bꝛeuis in qua ſpũalia lucra ſuo vzloꝛe oĩa terrena incõꝑabiirer exceqẽtia ↄpare potuiſſem. Heume miſeꝝ.iõ nůc ſtilat oculus meꝰ pꝛe doloꝛe ⁊ pape⸗ bꝛe fluñt aquis.qʒ reuocareſqð p̃rerijry nõ poſſiʒ G ya vos ocs q̃ ade ſtis qͥ meã miſeriaʒ videtis.qͥfloꝛe iuuẽtutisadhuc gaudetꝭ. quitẽpꝰ aptũ adhuc habetisne reſpicite. meaſq; miſerias ↄſiderare? in meoꝑ iculo dãnũ vꝛm̃ declinate.· foꝛẽ iuuẽtutis vꝛẽ cñdeo expẽdite. empus ſacris oecupate actionib ne ſimilia facientes ſilia patimini. O felix— nitẽtia ⁊ cõuerſio matura qꝛ ſecura qͥ añt tarde p̃eſe committit du⸗ bius et incertꝰ erit. qꝛ neſcit an vere aut ficte pentutt&cras cras iõgez reſtẽ feciſtirnihi⁊ inbaratu moꝛris meprrriſtiprocraſtinen do decipiſtime Et quid adhuc dicã. in ꝓrimo eſt tribulatio hoc mũdo recedã. Zttẽde ãt nñc a me qlo diigẽter·&ccein ba maß gauderẽ de bꝛen oꝛatiũcula· puta de ſabitatõe angelca deuore h

6
cun ncoginto⸗ ddũt. Loq Atuszini linc dpts ure poſſeſſo gelicebln⸗ öſiemſn intolerzbii ecipitzti⸗ eterna ſiy de coꝛyoꝛe latentit libere nn gnöt Het us vite arnis ili⸗ cuſtodie
noꝛte pꝛe
ſpoſuerat emitꝰmo id in hunc ipiñ vite ümiſern⸗ Foo 2 in roboꝛe jcitomo pes imi tec n⸗ us pte⸗ enis in à ↄpate pape⸗ ẽs qade quitẽpꝰ inmeop tempus Ofeltpe nitritdu⸗ (s crſinan ea yt de A hoꝛa uote
Pecaſio ſalutis
me dictuqᷓ; ſuꝑ milia auri⁊ argenti. O mi deus quãta bona neglexi.qᷓ; malej accidit mihi ꝙ hec nõ pꝛouidi quãdo bene ꝓuidere porui.q́t ho ras nunqᷓ; rediturꝰ perdidi.ꝑqᷓ; modica fcã⁊ negocia inutilia tractꝰtã multa ⁊ p̃cioſa bona neglexi. O mi deus nũc finẽ ʒbis meis ĩpono.vl terius plãgere nõ valeo Ecce venit hoꝛa quejme aufert de terra. Heu me nũc video.nũc experioꝛ ꝙ ãplius viuere nõ valeo.⁊ ꝙ mo pinq;. En manꝰ inualide incipiunt rigeſcere. facies palleſcere. viſus ob⸗ umbꝛari. ⁊ oculi pꝛofundari ac trãſ uerſariAch me miſeꝝ pũcture moꝛi tis amariſſime circũdant me.⁊ coꝛ debile ſuffocare mitunO coꝛdis an guſtie ⁊ p̃ſſure moꝛtifere. En pulſus incipit capꝛiare. T nhelitus defi cere · et quaſiex ꝓfundo ſe colligere.ucem huiv mũdi ãplius nõ video Qt ecce iaʒ ſtatũ alterius můdip oculis mẽtalib qſi pᷣmeditãdo pꝛo⸗ ſpicere icipio. Qmi deus qᷓ; miſerabiles aſ pectus en cruentẽ beſtie. lar⸗ nales demonũ facies. nigriethiopes innumerabiles circũdant me inſi⸗ diãtes ⁊ ſpectãtes miſeram aĩam meã in pꝛoximo exiturã.ſifoꝛte toꝛ⸗ quẽda eis in ſoꝛtem tardat᷑. Qn ſudo: moꝛtis adeſt.⁊ mẽbꝛa penetrãs ⁊ victã eẽ naturã⁊ Iam ſuccubuiſſe atteſtans. S terribiis aſpectus iu
iiudicis mihiiã pñtis.ꝑ timoꝛẽ ſubito veniẽris ꝑ exhibitõem· Hine
valete ſocij ⁊ amicichariiimi qꝛhinc iam exiturus oculũ mẽtis ad pur gatoꝛiuʒ quo iam deducendus ſ uz ↄuerto.inde nõ exiturus donec red dã nouiſſimũ q̃drantẽ. Illic oculo coꝛdis intuoꝛ miſeriã ⁊ doloꝛeʒ penã ⁊afflictõem multiplicẽ Heume miſeꝝ int alias debitas penas ex illo oco exugere video flãmas ignis.⁊ juolere ⁊ reimpingere quaſdã aĩas miſeroꝝ · que velut ſcintille flãmiuomei medio ignis candentis diſcur⸗ rũt. Sicut cũ magna villa tota incendio ponit᷑· ⁊ in igne ⁊ fumof cintii⸗ le pariter ſurſuʒ ⁊ deoſ uʒ ferũtur vllulantes. ⁊ pꝛe doloꝛe cruciatuũ cla mãtes ſingule⁊ dicẽtes. Miſeremi mei miſeremi mei ſaltẽ vos amici mei · Vbi nũc eſt amicoꝝ meoꝝ adiutoꝛiũ · vbi ꝓmiſſiones bone cõſ⸗ an) nineoꝝ.⁊ alioꝛũ.ꝑ qᷓx inoꝛdinatũ affectũ noſ metipᷣos negleximus.⁊ no iſip̃is hãc penã adauximꝰ. Txeu cur tot mala fecimꝰ.laboꝛauimꝰ eis placere volẽtes ⁊ male renumeratiſ umus ardemꝰ et eſtuamꝰ.nec ab i lis adiutoꝛiũ recipimus. Heu cur de ſalute noſtra non noſi metip̃is ꝓui dimꝰ. Qn miꝝ afflictio purgatoꝛij(qð patimur)ſuppliciũ ſi uperat qð⸗ cũq; huiꝰ tꝑalis můdi. Emce hoꝛe iſtius(quã patimuracerbitas pe
nolitatis ad cẽtũ ãnos ĩſe putat᷑ habere ſeculi trãſeuntis miſe erias Sed
uꝑ oia genera ro?mẽtoꝝ ledit nimis illius diuine faciei abſentia. Qt via pᷣdictal in vltimo agone cõſtitutus tibi po memoꝛiali relinquo Et his dictis agonizando expiro. Bꝛegoius in omelia. ¶ Q ui inqᷓ; ſunt humane anime maioꝛis inimiciqᷓ; ſpiritus qui hãc exeuntem a coꝛpoꝛe obſident. quam in carnis amoꝛe poſitam decepto rijs delectationibus fouent.quã vallo circudant.quia ante mẽtis eiꝰ oculis reductis iniquitatibus quas perpetrauit. hanc ad ſocietatem ſue ditionis trahentes coartant. vt um extremitate vite depꝛehenſa et a quibus hoſtibus circumclula ſit videqt⁊ inde euadendi aditum inuenire non poſſet · quia operari iam bona non licet, quc cum 68e li⸗
9
s eſt ĩ ꝓ⸗
.

eʒ eent tibi nũc aũt abſcondita eſtq; terribllis erit hoꝛa noſtre reſolutõis. quis pauoꝛ mentis. quanta
— n
Memoꝛia moꝛtis
cuit cõtempſit. De quibus adhuc aperte(qʒ ſequit᷑) intelligi põt Cir
cũdabunt te coanguſtabunt te yndiq;· WMaligni quippeſ pũs vndi⸗
Panguſtãt aiam. quãdo ei nõ ſoluʒ oꝑis.ſed etiam locutionis ⁊ inſi uꝑ giatðis iniquitas replicant vt que pꝛius ſe ꝑ multa düatauiti ſcele⸗
re. ad extremũ de oĩbus anguſtietur in retrib utione. Si em̃ diſtricte pẽ ſetut cinus ſit ponderis impꝛoperius · ex oꝛe veritatis ãgnoſcitur. cñ ne⸗ glenti⁊ ad futura nõ ꝓficienti icitur Et ddeʒ in hac die tuaqᷓ ad pa it ab oculis tuis Nã cogitãdũ valde
nůc oĩm maloꝝ memoꝛia· que obliuio trõſacte felicitatis.que foꝛmido ? conſideratio iudicis. Q. uid ergo nobis eſſe de pñtibus ad delectati⸗ onem debʒ. quando ſimul cũctis tranſeuntib non valet tranſire quod unnnet qñ ⁊ hoc funditus finitur quod diligitur ⁊ illud incipitur vbi doloꝛ nunqᷓ; fint᷑. Tunc maligni ſpůs egredientẽanimã ſua opera reqͥ⸗
nt · runc mala(q̃ ſuaſerũt)replicant. yt ſociam ad toꝛmentum trahãt
ieronymus in epla ad demetriadam. Reſpuant᷑ honoꝛes. deſpiciã⸗ tur diuitie. Ipſa quoqʒ vita noſtra martpꝛij amoꝛe cõtemnatur. Gt dec omnia⁊ ſipꝛo eternitatis pꝛemio non darentur.eſſent tamen qñq;
peritura. Fmittunt hec etiam ili quiſ emper cupiũt poſſidere.qᷓ; mul⸗
ros memozia noſtra retinet in maximis honoꝛibus ⁊ diuitijs cõſtitu⸗ roð repente de ſummo illo potentie faſtigio concidiſſe ⁊ eos pᷓ timoꝛe e⸗ lati aliud quidam qᷓ; hoies ſe iam putabant exitu ſuo tandeʒ docuerũt nos quid uetni em̃ in hoc mundo ſtabile qͥd firmum eſt. quid
poꝛro non bꝛeue ⁊ intertum.⁊ caſui nonſ eruiẽs. Q. uale ilud bomieſt qõ ſemp timeas vłate relinquendũ ſcias Nã ⁊ ſi nullo excipiat᷑ caſu vł
moꝛte certe ꝓdendum eſt. Et ſi vita noſtra tendat᷑ ꝑ mille annos ⁊ ad extremũ illũ diem totius etatis quotidiana deliciaꝝ voluptate venia mus. quale hoc q̃ſo diu eſt qð fine delet᷑. Zjge iam trãſactum vite tue tẽ pus animo reuolue Nõne videbit᷑ tibi vmbꝛa q̃dam fuiſſe ꝑtranſijt 7 inſtar ſomnij tenuis incertum eſſe omne quod videt᷑. Hocideʒ ⁊ decre pitus ſenex ſentire põt. cui conuenit dicere cum ꝓpheta Die ð mei ſicut
vmbꝛa declinauerũt. et ego ſicut fenum arui
Ex dialogo gregoꝛij.
¶ Vir dͥdaʒ in hoc mũdo valde diues fuit criſoꝛius noĩe. ſed t yicijs plenꝰ quãruʒ rebſupbia tumidus. ſue carnis voluptatibꝰſubditꝰ. in acqͥrẽdis rebus auaritie facib accẽſus Sʒ cũ tot malis dñis finẽ pone re decreuiſſet· coꝛꝑali hůc moleſtia ꝑcuiſitQuiad extremũ vẽiẽs eadẽ hoꝛa qua iam erat de coꝛꝑe exiturus aptis oculis vidit tetros ⁊ nigen
rimos ſpũs coꝛam ſe aſſiſtere ⁊ vehemeter ĩminere ·⁊ nigerrimos ſpũs
coꝛã ſe aſſiſtere ⁊ vehementer ĩiminere.vt ad inferni clauſtra ſe raperẽt. epit tremiſcere palleſcere ⁊ ſuqare⁊ magnis vociby inducias petere fiiũq; ſuũ noĩe maxim quẽ ip̃eiã monachꝰ monachũ vidi nimijs ⁊ tur batis vocib clamare di.· Warie curre. nũqᷓ; tibi mali aliqͥd feci.in fide eua me ſuſcipe Turbatꝰ vero maximꝰ affuit lugens ⁊ ꝑſtrepẽs familia
uenit Kos ãt(qͥs llle inſiſtẽtes ſibi grauiter tolerabat) ip̃i malignos pũs videre nõ poterat.ſʒ eoꝝ pũtiaʒ inↄfuſione ĩpalloꝛe ac. tremoꝛe li

eſpis 4 ſoniszinſ
unniſt ndiüntept itrchn ktuaqadp
itãd vad⸗ is. qum que foꝛnide adcerun nynlirechod incipiturʒy ud opertj numtnhit es deſpicij nnann Oi nen qig jer qᷓmi s cõſtiu⸗ ptimozee⸗ docheri meſt. quid ud bonüeſt piacaſuyv annos ⁊ ad rate ven⸗ nyitemeti ptranſit⁊ dez? decr s meiſic
t̃ vicijs ubditꝰ. in finẽ pone ies eadẽ os⁊ niger mos ſpis ſe raperẽt, cias peter imij feci infüe psfumli malignos tene l
Pccaſio ſalutis lius qui trahebat᷑ videbãt. Dauoꝛe añt eoꝝ rribit imagis huc ilucq; vertebat᷑· in lectulo iacebat inſiniſtro latere aſpectũ eoꝝ ferre nõ pote⸗ rar verrebat ad parietẽ ⁊ ibi erãt. Eũq; ↄſtrictꝰ nimi etiõ ſe relaxari deſꝑauit.cepit magnis vocib clamare Inducias vfq; mane.inducias yſq; mane. Sᷓ; cũ ciamaret in ip̃is vocidꝰ de habitacko ſue carnis euul⸗ ſus eſt. De q̃ nimiꝝ ↄſtat qꝛ ꝓ nob iſta nõ ꝓſe viderat vt eiꝰ viſio no⸗ his ꝓficiat. q̃s adhuc diuĩa potẽtia lõ ganimit expectat Eqᷓ illũ tetros pñs añ moꝛtẽ vidiſſe ⁊ inducias periſſe.qͥd. ꝓfuit qͥ eaſdẽ inducias(q̃s periuit) nõ accepit Iteʒ illudidem Sſt apud nos athanaſiꝰ pᷣſ⸗ biter lictonij qͥ in dieb ſuis lictonij rẽ terribilẽ narrat eneniſe. Ibinã⸗ q; vt ait qͥddã monaſteriũ ↄgalaton 5ꝛ. in qͥ qdam monachus magne eſtimatõis habebat᷑.b onis qͥꝑpe moꝛib videbat᷑ at in oĩ ſua actõe com politꝰ.ſʒ ſicut ex fine res potuit lõ ge alit ¶q; aparehat fuit.)Nã cuʒ ſe cũ fratrib ieiunare mõ ſtraret.occulte m ãducare ↄſueuit. qð vicius ei? fratres oĩno neſciebq̃tſ coꝛꝑis ⁊ mẽtis moleſtia ad vite extrema per⸗ ductꝰ eit. Q. ui cũ iã eſʒ ꝑductꝰ ad finẽ fratres ad ſe oẽs qͥ in mõſterio erant ↄgregari fecit: ꝓt illi vt putabant tali viro moꝛiẽte magnum qͥd ac deleetabile ſe ab eo audire crediderũt. Quibo ille afflictus ⁊ tre⸗ mens ↄpulſus eſt ꝓdere.quõ hoſti traditꝰcogebat᷑exire. Nã dixit. quõ do ine ieiunare vobiſcũ putabatis.occulte comedeb ã. Qt ecce nũc ad deuoꝛ andũ dꝛaconi ſum datꝰ qᷓ cauda ſi ua genua mea pedeſq; colliga⸗ ui·caput vero ſuũ intra meũ os mittẽs ſ piñ meum ebitens abſtrahit. uib dictis ſtatim detunctꝰ eſt. atq; vt penitẽdo ſe liberare potuiiet a dꝛacõe(juẽ viderat)expectatꝰnõ eſt Qð nimiꝝ ↄſtat qꝛ ad ſolãvti litatẽ audiẽtiũ viderat ſuñ hoſtẽ cui traditꝰ fuerat ⁊ ĩnotuit ⁊ ñ euaſit ¶Ex vitaſpatꝝ Exemplũ
Wbbas ſylois ſedẽs in cella jp ciaudebat oſtiů ſuũ. Dicebãt aũt de
o ꝙ in die doꝛmitõis ſue cũ ſecerẽt cirta eñ patres reſ plenduit tanq; ſol facies eius. Gt ðᷣteis. Qcce choꝛus ꝓphetaꝝ · Et iteꝝ amplius fa⸗
cies eius reſplẽduit ⁊ ðt. Ecce choꝛus apłoꝝ venit. Buolr adhuc re⸗
fulſit facies eius.⁊ ecce ip̃e cñ alicbus loqbatur. Daßp̃cati ſtẽ añt ili uʒ ſenes dicẽtes. ũ quo loq̃ris pater. Qui diriteis. Ecce angeli vene⸗ runt acciꝑe me.⁊ rogo vt dimittar penitere modicũ. Dicũt ei ſenes. nõ indiges pm̃a pater. Dixit aũt illis.vere neſcio me vel iniciũ pm̃e lecii ſe.⁊ cognouert om̃es qm̃ ꝑfectus eſi. Et rurſi um facta eſt facies eiꝰ ſi⸗ cut ſol ⁊ timuerũt os Pt aũt eis. Videte ecce dñs venit dicẽs. Af ferte mihi vas electõis heremi.⁊ ↄtinuo reddidit ſpm̃. Et factꝰ eſt ful gur ⁊ repletꝰ eſt totus ile locus odoꝛe ſuauitatis
Ex vita ſancti Hieronymi ¶dueniente die quo venerabiteuſebius migratuꝝ ſe ſcierat.tercio
die peunte.lõ guoꝛe febꝛiũ cõcuſ us valide ſuꝑ terrõ nud magiſtri ſcʒ Pne nõ ĩmemoꝛ ſe nudũ fecit deferria fratribꝰ admonẽts fratres ſngulos inꝓpoſito manere. Deniq; ſaccun quo gloꝛoſus induebatur
ieronymus deferri fecit ⁊ ſuꝑ ſe poni.oꝛdinauitq; ſe nudũ intar glo⸗ rioſi magiſtri extraeccleſiam in qua iacebat ſunctihieronymi cadauer ſepellr. Poli hec cõione acceptaſe dño ⁊ glioloy menda⸗
6— 3
— —

Memoꝛiam Otis vir. ⁊ ſie ꝑtriduum locutione. coꝛpoꝛaliq; viſione pꝛiuatus circũſtanti⸗ bus fratribus paſſiones domini? alia legentib iacuit. Vie añt moꝛ⸗ tis duabus ſe hoꝛis añ leate virginis exituʒ cepit venerabilis pater eu⸗ ſebius tam hoꝛribiles actus agere vt citcunſtãtes monachi tanq; amẽ tes lacerent in terra.nam quandoq; tranſuerſis oculis iunctis manib⸗
facie hoꝛribui. diraq; voce clamabat.non faciam.non faciam:mentiris
mentiris. Poſt hec faciẽ in terrã(quantũ poteratꝰfirmans clamabat IAdiuuate me fratres ne peream· Wonachi autẽ fentes ⁊ trementes interrogabãt eum. Quid habes pater: Q ubus ille. Non videtis de monum agmina qui me debellare cupiunt. t illi. Quid te facturum volebant cum dicehas. non faciam. Et ille. Ponantur vr blaſ phemꝰ? inueniar.⁊ ideo ſic clamabam. Tunc illi. Quare factem tuam ad ſcon⸗ debas in terra. it ile. Ne aſpectum demonum viderem tam hoꝛribi iem ꝙ omnes pene nihil ſunt reſpectu illius. Inter hec verba actus pᷣ⸗ oꝛes reiterans ſic ad extrema deuenit. Hratfes autem pauidi⁊ ſtupẽ⸗ tes ſtabant velut moꝛtui neſcientes quid facerent.Id extremam autẽ hoꝛam venienti gloꝛioſus eidem Nieronymus apparuit confoꝛtãs eũ Zd cuius aduentum ꝑterrita illa demonuz turba euanuit. Et viderũt
ieronymũ monachi quidam.alij auteʒ has voces ab euſebio audie bant. Mnde venis pater. Q.uo tanti moꝛatus es. ui vox illa audi⸗ entibus fratribus. Gxpecta fii ne foꝛmides.quia te non deſeram quẽ tantũ diligo · Q. ua voce audita bꝛeui diſcurſo tempoꝛe venerabilis eu ſehius erpirauit. Ad cuius coꝛpus fiebant miracula pꝛeterite vite ſan ctiratem inſinuantia. Inter que quidam monachus ſui monaſterij pꝛe lachꝛ ymis ⁊ vigilijs oculoꝛ um lumine pꝛiuatus ſtatimvteius coꝛpus venerandum facie tetigit. oculoꝛum lumen recepit. Q. uiqã demonia⸗ tus etiam obuius ſepeliendo coꝛpoꝛi liberatus eſt.
Aliud ex diſtinetion nona. ¶ Legitin libꝛo de ſeptem donis quõ narrauerit quidam frater no mine Bualterus magiſter in theologia.ꝙ cum eccleſia quedam conſe⸗ crari deberet ⁊ quidam nobilis comes excommunicatus ibidem ſ epul tus eijciendus eſſe? pꝛopter conlecretionem patefacto ſepulchꝛo: appa ruit immaniſſimus bufo ſuper faciem eius totam eam operiens et coꝛ⸗ rodens.⁊ alij veries? ſerpentes.ad quoꝛum aſpectum? hoꝛroꝛẽ om nes(qui aderant fugerunt. Filius autẽ dicti comitis iuuenis hec au⸗ diens acceſſit. Et viſa ſanie carnis paterne ⁊ vermium.mirabili diuer ſitate ⁊ hoꝛroꝛe dixit Iſti ſunt amici noſtri quos nutriunt delicie noſtre hos quieſcere facimus in mollibus lectis ⁊ pictis thalamis.⁊ augmen tamus diuerſitate ferculoꝝ· Melius eſt ergo vt eftinguantur in yita per penitentiam· moleſtentur per ieiunium. vt interfecti s nobis nõ oc⸗ currant in noꝛte. t reiicto pꝛincipatu ⁊ omni gloꝛia mundifu git. co⸗ gitans ſe bratuin ſi fieret pauper pꝛo chꝛiſto hefu. WMenit autem tho⸗ mam vbi in timoꝛe dei mirabiliter coꝛpus ſuuʒ affxit· carbonari eti inibi ſoꝛtitus officium dempto ſolo ſuo confeſſoꝛe omnibus hominib

itant
tm
ereh
nq am
manh nentiris mabat mentes detis de eturum ſpben abſcon⸗ bozrbi ctus p ſtupẽ⸗ m autẽ ttãs eñ iderüt andie 1audi⸗ me ilis eu vite ſan erhpꝛe coꝛpus moyh⸗
Nerno conſe⸗ ſepul 9 et coꝛ) om ec au⸗ idiuer noſtre ugmen invita s võor⸗ c⸗ nio⸗ W et nnib?
Dccaſio ſalutis
vſe; in finem vite ſue permanſit incognitus. Tandem veniens quadã die rhomaz vr carbones venderet.bidem infirmitate graui percuſſus et vulneratus patientiſſime ⁊ mitiſſime ſuſtinuit. deinqe vocatus a cri fofelicireraduolautt. ¶uo migrante omnes vꝛbis campane vitroa per ſe diuina virtute ſonuerunt. Quod cum tam papa Johannes qᷓᷓ vniuerſus populus vehementiſſime mirarentur
dos quidam omo ſancte vite totum vite ſue oꝛdinẽ? quis eſſet enar⸗ rauit. Q.uod audientes ſui nobiles et milites qui eum ibidem queſie⸗
runtlicer viuũ non inueniſſent coꝛpus tamen defnucti ad terram ſuaʒ cum gaudio deduxerunt.
Aliud ex libꝛo de illuſtribus viris
W Qonnerſus quidam de fratribus clare vallis innocentis vite et conuerſationis honeſte cum grauiter aliqmdiu egrotaſſet.tan deʒ ad ex trema deuenit. Intrauit ad eum gratia viſita tionis beatus Vernar⸗ dus ⁊ confoꝛtans eum ait. Lonfide fili quia migraturus es iã de moꝛ te ad vitam. de laboꝛe tempoꝛali ad requiem ſempiternam.in qᷓ nõ erit laboꝛ. Ille vero cum ingentifiducia reſ pondit. Q uidni pergam ad do minum cheſum crearoꝛem meum.vere co nfido ⁊ quantuʒ de miſericoꝛ dia domini noſtri Iheſu chꝛiſti pꝛeſumere audeo certus fum quia cito viſurus ſuʒ bona.domini in terra viuen ium Poꝛro lratus Bernar. vt erat medicus ſapiens paſtoꝛq; ſollicitus timens homini ruſticano ne tam fida reſponſio de pꝛeſ umptionis matis temeritate qᷓ; conſcien⸗ tie puritate pꝛocederet ait. Signa coꝛ tuum fraterſigna coꝛ tuuʒ.quid eſt quod locutus es. vnde tibi ſi ubꝛepere potuit tante pꝛeſ umptionis nudacia. nimuero ru non es ille pauperculus er m iſerabilis homo qui cuʒ aut pꝛopꝛie nihil haberes in ſeculo neceſſitate ſoꝛſan magis qᷓ; timoꝛe dei cogente ad nos co nfugiſti.multis pꝛeribus tandem auditũ impetrando. nos vero dei cauſa collegimus inopem.? parem te fecim? victu atq; veſtitu ceteris. quia communicaſtis his qui nobiſcum ſunt ſapientibus atqʒ nobilibus viris ⁊ factꝰes quaſi vnus ex illis. Quid igitur tribuiſti domino pꝛo omnibus iſtis. Glt ecce non ſufficit ingra⸗ ritudini tue gratis accepiſſe te tot beneficia de manu domini.niſi⁊ reg⸗ num ipſius hereditatis iure vendices tibi.ꝓd hec ille reſpondens blã⸗ do vultu ⁊ tranquillo animo dixit. Bene pater chariſſime bene vtiqʒ eroꝛaſti.⁊ vera ſunt omnia que dixiſti. Veruntamen ſi iubes loquar
ad te dominum ⁊ patrem meum.⁊ paucis aperiam · vnde mihi pauꝰ
peri ⁊ miſero ſuggeri aut imputari non poterit tante pꝛeſumptionis et arrogantie.ſed vt ego ſpero deuotõ is ⁊ humilitatis occoſio dictũ. ſi tñ vera eſt illa pꝛedicatio veſtra quã nobis ſ epius inculcaſis quia ſeʒ re⸗ gnum dei non carnis nobilitatc non ſ peciei pulcritudine non ſcientiari pꝛofunditate.non virium vilitudine. non tempoꝛaliũ diuitiarum habũ dantia poſidetur.ſed ſola obedientie virtute. ac charitatis exhibiratio ne acquiritur. Ndãc itaq; ſniam tunqᷓ; verbũ abbꝛeꝛlatũ ac vriuſimũ iij
confeſſoꝛ ipſius ſacer
——

„„„*. E
Miemoꝛia moꝛtis dño ſedula cõmemoꝛatõe apudme ↄtinui. ponẽs illudqᷓſiſignaculuʒ ſuꝑ coꝛ meñ aſſidue meditando.⁊ ſi up bꝛachiũ meñ ſollicite operando. Q uerite ſi placet ab oĩb⸗ magiſtrꝭ meis ⁊ ſocijs(qͥb me obieqᷓ ⁊ ßui⸗ re iuſſiſtisli cuiqᷓ; illoꝝ aliqũ inolediẽs fui.ſi de fratribꝰ noſtris queʒ piã verbo aut ſigno vel q̃libet alio mõ q;tũ in me fuit contriſtaui. Qð ſi operã̃ dedi oĩbo in xp̃o obedire oĩby uire.cũctos ꝑ dei gram diligere ejs ꝓhibere me pᷣt vt de mia eius nõ ↄfidꝗᷓ. Bearus itaq; Berũ.cũ ta lerñſum ab hoie ruſticano accepiſſet gauiſus eſt gaudio magno et ait. Vlere beatus es fili chariſſ ime. quia caro ⁊ ſanguis non reuelauit tibi ſapientiam hanc. ſed pater celeſtis ip̃e te docuit.ip̃e poſuit animam tnã ad vitam.rectiſſimoq; tramite perduxit ad patriam. Jam ergo ſecurꝰ egredere. quoniam patefacta eſt tibi ianua vite Vefuncto itaq; fratre xexequijs celebꝛatis. venerabilis pater de conuerſatione⁊ cõſumma⸗ ione eius ſermonem in capitulo luculentum ſumma deuotione ⁊ facũ⸗ did pero?auit. omneſq; ilius exemplo ad amoꝛem obedientie mirabili ter accendit vehementer namq; affectus fuit in reſponſione ilius? ma gis congratulabant᷑ ſ virtute ⁊ ſuꝑ ip̃ius anie puritate
; ſi vidiſſet eñ ſigms ⁊ꝓdigij s choꝛuſcãtem
Sequitur ſecundũ nouiſſimo rum de extremo iudicio
Slcunduz nouiſſimoꝛũ(cuius frequens meditatio nos a pec caris reuocat. eſt iudiciuʒ nouiſſimum ⁊ finale. Huius enim memoia non ſolum cohibet a maximis peccatis. verumetiain a culpis ⁊ minimis peccatis. Vnde in vitaſpatrum legitur. ꝙ cumqͥ⸗ dam ſenex vidiſſet quendam iuuenem diſſolute ridentem. dixit ei. Co⸗ ram celo ⁊ terra reddituri ſumus rationem totius vite noſtre.et tu ri⸗ des. Q.uaſi diceret. Si ſcires qᷓ; ſtricta ratio fiet poſtmodum in iudi⸗ cio de ommbus peccatis quantumcunqʒ leuibus⁊ paruis. vtiqʒ non rideres.ſed potius plangeres ⁊ doleres. quia nune tempus eſt flendi luctus ⁊ peccata luendi. Doſtea gaudebunt qui nunc ſua crimina fle bunt: Vnde Bꝛegoꝛius in omelia. Pꝛeſentis tempoꝛis ita eſt agẽda leticia.vt nũq; amaritudo ſcquemis iudicij recedat a memoꝛia. Vdinc eſt quod dominus dicit Eccleſiaſti.xxxvin. Wemoꝛ eſto iudici mei. nam cum accepero tempus egoiuſticias iudicabo. Sic per pꝛophetaʒ koquitur inpſalmis.⁊ Johel vltimo. Eonſurgant ⁊aſcendant gentes in valle Ioſaphat. quãibi ſedebo vt iudicem incircuitu omnes gentes Item Bieremie.ij. Adhuc iudicio contendam vobiſcũ ait dominus De quo generali iudicio ſcribitur Oʒee. iij. Zudite verbum domini fili irt. quia indiciũ dñi cum habitã toꝛib rerre· hoc aũt iudiciũ valde eſttimendũ. vñgpheta ðt. A iudicijs em̃ tuis timui. Item S aß · into
——*

öſummn nei⸗ e mirbii liusemg puritue
os ket us enim metiam cumq⸗ tei.Co⸗ etturi in ini⸗ iq; non ſtflendi nina fle agda Qinc icij mei. ophettz t gentes s gentes oin
domini
iñ vade
5ejnno
identes turbabunt᷑ timoꝛe hoꝛribili.gementes p
minis venientem in nule cum poteſtate ma
Decaſio ſalutis
ke anguſtia ſpiritꝰ. erte dñe in hoc die turbabunf gentes ⁊ timebũt/qui habitãt termi⸗
nos a ſignis tuis.nec immeritoſpaueb ũt. qꝛ multa Hoꝛribilia erunt ſ ig⸗ na que videbunt. Nam vt ſcribi᷑ Luce.xxi. Cum viderunt filium ho gna? maieſtate. tunc erãt
ſigna in ſole ⁊ luna ⁊ ſtellis. Et in terra pꝛeſſura gentiũ pꝛe confuſiõe ſo nitus maris? fluctuũ.ita vt areſcent homines pꝛe rimoꝛe ⁊ expectatio neque ſupueniet vniuerſo oꝛbi. O miſer hõ cogita illius iudicis dei.ſ. et homis rã hoꝛ ribilẽ aduentũ.nam ignis incõſpectu eius exardeſcet. et in circuitu eius temnpeſtas erit valida. Ignis inqᷓ; añ ipᷣm pꝛecedet et inflãmabit in circuitu inimicos eius. Vñ ad Hebx. Terribilis au
tem eſt qͥdem expectatio indicijj ignis emulatio.que conſumptura eſt
aduerſarios. Et Walachie. ij. Qcce dies veniet ſuccenſa quaſi cami nus.⁊ erunt om̃es ſuꝑbi ⁊ om̃es facientes impietatẽ ſtipula. Itẽ Iſaie lxvi. Qcce dñs in igne venier. Vñ Johel ij. Ante faciẽ eius erit ignis voꝛans ⁊ poſt eum exurens flamma. Glt iddeo ſ icutſſcribi᷑ Mala.iij. Quis ſtabit ad videndũ eum. Ip̃e em̃ quaſi ignis cõ flans⁊ qᷓſi herba fullonũ · ⁊ ſedebit conflãs ⁊ emũndãs argentũ. Quis ergo ſ. ane men⸗ ris hunc iudicẽ ⁊ aduentũ eius toto coꝛde non timebit. Sregoꝛius ſuꝑ Qʒechielẽ. Q.ue erit mens hois eterni iudicis pꝛeſentiqᷓ nõ foꝛmidan tis. vbi ſimꝰ peccata añ oculos redeunt.⁊ om̃ia q̃ cum delectatõ ne ac
ta ſte ad memoꝛiã cũ pauoꝛe reducãtur. Certe vt ſcribit Pꝛouerbioꝝ
xx viij. Viri mali nõ cogitãtiudiciũ. qui aũt reqrunt deum animaduer tunt om̃ia. Berñ in pſa. Qxpaueſco qͥdem multũ tudicis venturi per ultum.quẽ latebit nil occultũ.nec reliquet qͥd imultũ.⁊ quis noſtrũ nõ ti mebit.qñ iudex aparebit. ignis añ quẽ ardebitpeccatoꝛes qͥ· delebit. Sſt aũt hoc iudicium ſpectalitermetuendũ ꝓpter tria. Pꝛimũ eſt m ut riplex accuſatio iis peccatoꝛib valde grauiter phoꝛrenda. Sctmeſt ſtrictiſſima villicatõis rõ de om̃bus ſingulariter facienda Terciuʒ eſt hoꝛribilis ſnĩe expectatio.qᷓ a iuſto iudice tũccrudeliter coꝛ cunct? ho
minibus ↄtra inlenſatos ꝓferetur. Que om̃iaſſiꝭ peccatoꝛib plurimũ
intuenda⁊ ꝑ ↄſeq̃ns eoꝝ memoꝛia eſi aipeccatis retractiua
M iudicium timendũ eſt ꝓpter multiplicem accuſationem.
St igit pymum ꝙ iudieium eſt valde ⁊ ſpecialitertimendum multiplex accuſatio q̃ in ip̃is peccatoꝛib valde grauiter eſt per hoꝛrẽda.vñ multa inueniunt᷑et numeranin ſcnptura q̃ in no⸗ niſſima die peccatoꝛes accuſabũt.pꝛimũ eſt cõſcientia wꝛia q̃ peccato⸗ rem arguet nõ in occulto vt nũc.ſed coꝛã̃ oĩbus tunt apte. nñ Danie lis.vij. Judiciũ ſedet ⁊ libꝛi aꝑti ſunt.id eſt ↄſcientia q omnib reuela⸗ bitur. In his libꝛis ↄtinet᷑ ſententia vite ⁊ meꝛtis glie ſeu confuſionis ſaluris vel damnationis ſempiterne. Item Apocalipſis.xx. Indurati ſunt moꝛtui ex his qͥ ſeripta erant in libꝛis id eſt in cõſcientijs eoꝝ Vð
——
————
— —
—
—
—

—— 5——
Memoꝛia moꝛtis ad Roma.ij. Teſtimoniũ ilis reddẽte ↄſcia eoꝝ. Nã ſicut teſtimoniuʒ bone ↄſcie hoĩs iuſti eſt glia.ita teſtioniũ pꝛaue ↄſcie eſt accuſatio dã ⸗ natio ſeu pena. Sctm( qð extuſat pctõꝛẽ) ſt? diaboli? ſpũs maligni Ihi em̃ ſicut. ꝓditoꝛes fuggerũt perm faciendũ· ac de facto ⁊ rommqlo peccatoꝛẽ accuſabũt ſicut ſociꝰjfu risjinterdũ accuſat furẽ de eo qðᷣffecit ckeo. deo FApot·xij. Dyaboius accuſatoꝛ fratꝝ noĩatur. Vñ Ijug. Aſtabũr oẽs añ tribunalxp̃i⁊ pᷣſto erit dyabolus ⁊ recitabit ÿba ꝓfei ſionis nre ⁊ obijciet nob in faciẽ qͥd nobis.⁊ in qj peccauimꝰ.⁊ in quo lo co⁊ dd facere debeamꝰ. Dicturꝰ eſt em̃ ile aduerſariꝰ ñ. Squiſſime iudex iudica iitũ eſſe meũ ob culpaʒ.qͥ tuus noluit eſſe ꝑ gr̃am.tuꝰ eſtꝑ naturã. meus ꝑ miſeriã.tuus eſtꝑ ↄpaſſionẽ. meus ob ſuaſionẽ.tibi in⸗ obediẽs. mihi conſentiẽs. a te accepit imoꝛtalitatꝭ tunicã. ame accepit hãc pannoſaʒ tunicãq indutus eſt.tu veſtẽ dimiſit. cũ mea hic venit
qͥſime iudex iudica ꝗᷓ illũ eſſe meũ ⁊ mecũ ↄdemnandũ. Tdec Aug.
erciũ qð pctõꝛes accuſabit ſt angeli⁊ ſpůs bti Credibileeſt em̃ ꝙ ile(qͥ tradidit eis aĩas cuſtodiẽdas)req;rit ab eiſqẽ hmõi cuſtode rati onẽ. Nt cũ illi nõ mentiant᷑. nec culpã alienã ſibi dñt imputare. opoꝛte bit eos dicere ꝙ ipi nõ ſint in culpa.ſʒ pctõꝛes qͥ noluerũt eis credere et obedire.ſicut nõ eſt culpa medici qͥ nihil omittit deiꝑtinẽtib ad curã in firmi ſi nõ ſanat languidũ ſibiinoedientẽ. Vñ Vieremieii. Kuraui⸗ mus babylonẽ ⁊ nõ eſt curata. Eſt ÿbũ angeloꝝ.qᷓſi diceret. Fecimus qð neceſſariũ erat fieri circa bab ylonẽ vt curaret᷑. culpa ſua fuit ꝙ nõ eſt curata. Q.uartũ accuſans peccatoꝛẽ ſt/ creature et ſi q̃ſi ieris!q̃ dico ꝙ oEs ⁊ ſingule. Nã offenſo creatoꝛe totus mðs odio habebit offenſo⸗ rẽ. Vñ Iob·xx. Reuelabũt celi iniq̃tatẽ impij.⁊ terra aduerſus eũ ↄſur get. Nã dñs aduocabit celñ de ſurfum ⁊ terrã deoꝛſum diſcernere po⸗ pulũ. Qriſoſto · ſup Mattheñũ. In illo die nihil eſt qð rñdamꝰ ybi ce⸗ lũ ⁊ terra.ſol ⁊ luna.dies ⁊ nox.⁊ totus mðs aſtabũt aduerſum nos in reſtimonũ pctõꝝ noꝝ. Er i ðᷣt Gꝛego. Si q̃ris qᷓs te accuſabit. dico ꝙ totus mðs.⁊ creature nõ ſolũ accuſabũt pctõꝛẽ.verũetiã peccatoꝛeʒ
de ip̃is vindicabũt. Sap̃.v. Armabit creaturã ad vltionẽ inimicoꝛuʒ
⁊ pugnabit cũ eo oꝛbis terraꝝ cõtra inſenſatos.i.peccatoꝛes. tẽ eiuſ⸗ dem· x vir Creatura tibi factoꝛi deſeruiẽs excandeſcit in toꝛmentũad⸗ uerſus ininſtos. Q uintũ accuſans ꝓctõꝛeʒ ſt⸗ miſerabiles pſone qᷓ in⸗ iuriã paſſe ſunt. Nã ille eos tũc accuſabũt qͥ ip̃is iniuriã fecerũt. Tunc em̃ verificabit᷑ verbũꝓphete in pfalmo ſic dicẽtis. Cognoui quia faciet dñs judicij inopis? vindictã ꝑaugis ·nã iÿe(qͥ intuet᷑ abyſſos.qᷓ am⸗ bulat ſuꝑ pennas ventoꝝ·terribilis in cõſilijs ſuꝑ filios hoĩm tunc iu dicabit cauſas paupeꝝ qñ ſtabunt in magna conſtantia aduerſus eos qͥ ſe anguſtiauerũt. Tunc vindicabit omĩa pater oꝛphanoꝝ ⁊ iudexꝝ vi duaꝝ · Patientia vero paupeꝝ nõ peribit in finẽ. 53 ccuſabũt etiã ſub⸗ ditifuos impios ⁊ negligentes p̃latos. Berñ.ſuꝑ Eañ. O terribiłde us ſuꝑ filios hoĩm · fruſtra incipient dicere tunc miſeri montib cadite ſu nos.⁊colliby cooperite nos · Eleniẽt añ ttibunal xp̃i⁊ audiet popu⸗ loꝝ grauis guerela. accuſatio dira quoꝛuʒ vixere ſtipendijs nec diuere peccata quibus facti ſunt duces ceci.⁊ mediatozes fraudulenti Sextũ

repo⸗ bi te⸗ os in t dico noꝛez conz eiuſ⸗
VDccaſio ſalutis
necuſans peecatoꝛoꝛẽ eſt peccatum Hieremie.ij Irguet te malicia tua
⁊ auerſio tua increpabit te.Iñ peccata erunt ligata ad collum pecca⸗ toꝛis Oʒee.iij. Colligata ei iniquitas efftaim. abſcon ditum eſt peccg tum eius. Treno.pᷣmo conuolute ſunt⁊ im poſite collo meo.ſ.iniquita tes mee. Et ideo ſicut furtum ligatum ad collum furis accuſat eum.ſie tunt peccata accuſabunt miſerum peccatoꝛem. Pꝛouerb.v. Iniquita⸗ tes ſue capient impiũ ĩ funibus pectatoꝝ ſuoꝝ quibus conſtringitur. Hinc eſt ꝙ perpꝛophetã dicitur. Funes peccatoꝝ circunplexi ſunt me quibus inq; funib mali per dyabolum trahentur ad infernum.tũc eim̃
cadent in retiaculo eius peccatoꝛes ⁊ caprio( quã abſcondit)appꝛchẽ⸗ det eos. ¶ Legitur de ericio ꝙ intrans oꝛtum onerat ſe pomis fi⸗ gens ea in geuleis. Cum autẽ venerit oꝛtulanus. tuncericius volẽs fir gere impeditur ab onere.⁊ ſic cum pomis com pꝛehẽtur ⁊ arreſtat᷑. Sic etiã accidit peccatoꝛi diuerſis peccatis onerato in die iudicij compꝛehẽ ditur? accuſabirur ab eiſdem. Pſalmiſta. Cognoſcetur dominus iuqi cia faciens in operibus manuũ fugrum com pꝛehenſus eſt peccatoꝛ De quo Criſoſto.ſup Mattheñ dicit. Ip̃e cogitationes ⁊ ſpecialiter ope⸗ ra ſtabunt ante oeulos noſtros accuſantes nos ante deum. dicẽte apo⸗ ſolo. Cogitationib inuicẽ accuſantibus. Bernar. Tunc opera noſtra ſimul loquentia dicent ad peccatoꝛem Tu nos egiſti.opera tua ſumus non te deſeremus.tecũ erimus.tecũ ad iudiciũ pgemus Nam vtdicit᷑ Sechie· x viij. ſicut iuſticia iuſti erit ſup eum ·ſie impietas impij erit ſu per eum. Hinc eſt ꝙ Pſalmiſta dicit. Zudie hec omnes gentes.auri⸗ bus percipite qui habitatis oꝛlẽ: Qurtimebo in die mala.id eſt in die iudicij. que non ſoltim mala.ĩmo peſſima eſt cuilibet peccatoꝛi.Ad qð reſpondit ſibijpi dicens. Igit᷑ nunc timebo. quia iniquitas calcaneimei circundabit me. Septimũ ⁊ vltimum gecuſans peccatoꝛeẽ ſunt toꝛmẽ
ta ſiue inſtrumenta paſſionis iheſu xp̃i.imo verius ip̃emet xps. Vnde
Nieronymus. Crux xp̃i contra te pugnabit.⁊ chꝛiſtus per vulnera ſua contra te allegabit.cicatrices contra te loquentur.⁊ claui dete con⸗ querentur. Tdinc Zuguſtinus in tractatu de ſimbolo ſic dicit. Foꝛtal ſis dominus in coꝛpoꝛe ſuo cicatrices obf eruabit.vtin iudicio peccato ribus expꝛobꝛaret.⁊ conuincens eos dicat. Qcce hominem quem cru tifixiſtis. ecce deum ⁊ hominẽ in quem vos infelices credere noluiſtis. videte vulnera que infixiſtis.agnoſcite latus quod pupugiſtꝭ. quodp ter vos aptumn eit et intrare noluiſtis. Tunc etiam ipᷣe rpᷣus accuſans peccatoꝛes dicetilud quod Nañ.iiij habetur ſeriptũ. Reuelabo pudẽ da tua.⁊ oſtendã gentibus nuditatem tuam ⁊ regnis tuis ignominiã tuam. Oʒee.ij. Reuelabo iuſticiã eius in oculis mandatoꝝ eius.et vir non eruet eum demanu mea. Oqᷓ; triſtes ⁊ deſolati erũt in hoc die mi ſeri peccatoꝛes. Tunc enim ſeribitur 3 pocalip.i.videbit eñ oĩs oculꝰ et qui eum pupugerunt.⁊ plangent ſuꝑ eum omnes tribus terre. Tüc peccatoꝛ videbit ⁊ iraſcetur. dentib ſuis fremet⁊ tabeſcet
¶ iuqicium timendum eſt wter reddendam rationem
——*
₰ —
—

Memoꝛia moꝛtis
Liud(qʒ iudiciũ reddit timoꝛoſum) eſt ſtrictiſſima villicatõis noſtre rõ de oĩbus ſingulariter faciẽda. Lu.xvi. Redde rõem vil
licationis tue. Jam em̃ nõ poteritis amplius villicare. Qhariſſime ſi
eſſes rõem redditurus mille floꝛenoꝝ coꝛam dño tꝑali iuſto pꝛudẽtiet ſeuero.multi
ü deberes ſollicitare ꝓ bona ↄputatõe faciẽda. Sis ðᷓ mul tomagis ſollicitans ⁊ vigiãs ꝓ reddenda rõne de cõmiſſis bonis co⸗ ram deo ⁊ angelis ⁊ om̃ibus ſanctis.qͥbus tunc pñtibus ⁊ aſtantibus te neceſſario opoꝛtebit cõputare.non ſolum de maioꝛb.verumetiam de mimis vſq; ad vltimũ quadrantẽ. Vñ Iſa.iij. Dñs ad iudiciũ veß niet cum ſenioꝛibꝰ populi ſui ⁊ pᷣncipib eius. Qt ʒacharie. xiiij. Veniet dñs deus meus omneſq; ſancti eius cum eo.videlicet ad iudiciũ gene rale.quod erat in pubiico coꝛam ominiby hominiby.⁊ non in occulto.et ideo tanto magis eſt timendũ. Vñ S ophonie.iij. Mane iudic iũ ſuũ dabit in lucem.⁊jnõ abſcondet᷑. Erit ergo ratio muliimoda de cunctis tũc reddenda. Pꝛimo videlicet de anima a deo nobis data ⁊ cõmiſj ſa · Si em̃ rex filiã ſibi dilectiſſimã(quã inregno diſpoſuit yfacere regi nam.alicui cõmiſiſſet ſubditoꝝ ſuoꝝ ⁊ ille eam male cuſtodiſſet.qͥs du bitat quin rex exigeret rõem de cuſtodia filie ſue taliter neglecte. Quid ergo faciet rex celoꝝ de illo cui filiam ſuã.id eſt aĩamſſpeci. liter ſibi dile ctam tradidit in cuſtodiã. quã intendit ad dignitatẽ regiaʒ ſublimare
in celis. ſi eam male cuſtodiunt.no nne magnã inde exigit rõem. Ideo ðꝛ Beutronomij.iij. Euſtodi temetipᷣm ⁊ aĩam tuam ſollicite. Naʒ ſi⸗ rut ðt Auguſtinus. Maius eſtamnũ inamiſſione vnus aĩe qᷓ; milj lecoꝛpoꝝ · Eñ Berñ.in libꝛo meditationũ ſuaꝝ. Totus iſte mundus ad vnius anime pᷣcium eſtimari non põi. Qt iõ ðᷣt ibidẽ. Cur carnem tuam p̃cioſis rebus impiguas ⁊ adoꝛnas.quã poſt paucos dies ver⸗
mes comeſturi ſunt in ſepuſchꝛo · Gt aĩam tuam bonis operibꝰ nõfde⸗
coꝛas. que deo ⁊ angelis eius in iudicio eſt pñtanda. Cur ergo aĩaʒ vi lipendis. ⁊ ei carnem anteponis. Dominã ancillari.⁊ ancillã dominari magna abuſio eſt. Idem in libꝛo decõtemptumũdi. Hodie fili homi nũ curã anime negligũt.curã aũt carnis deſiderio ꝑficiunt.neq; em̃ pec care metuũt ſcd puniri. Tu ergo chariſſime noli minus dignũ plus di hgere magis digno · nolicoꝛpus diligere ⁊ aĩam negligere. noli ancillaʒ extollere ⁊ dñam ꝑmittere ancillari.Mñ Criſoſtomꝰ in libꝛo de repa⸗ ratione lapſi. Si animj negligamus nec coꝛpus ſaluare poterimꝰ Nõ em̃ aĩa pꝛo coꝛpoꝛe.ſed coꝛpus ꝓ anima factuʒ eſt. Qui ergo quodp muz eſt) negligit. ⁊ ſcõmqõ inferius eſt extollit ⁊ cuſtodit. vtrũq; coꝛ⸗ rumpit · Q. ui vero oꝛdinẽ ſeruat ⁊ quod pꝛimũ eſt colit ⁊ cuſtodit.⁊ ſe cundũ neglexerit ꝑ pꝛimiſalutẽ ſaluabit ⁊ ſcðᷣm. Siergo volueris ani mamtuam ſaluare ⁊ bonam inde dño reddere rationẽ.ip̃am inſtrue ſci entijs ⁊ virtutibus diuinis.Mñ ðt Plato in Thimotheo. Ad ani⸗ ma eſt adiuncta coꝛpoꝛi vt fenoꝛetur ſcientias ⁊ virtutes.ſi cum mag⸗ no fenoꝛe venerit benigne recipietur a ſuo creatoꝛe.ſinautẽ relegabitur
ad inferna Secundo reddenda erit ratio de coꝛpoꝛe noſtro. pſum ſi quidem eſt caſtrũ a deo nobis traditã ⁊ cõmiſſum. Bernardus. No⸗ numn caſtrũ cuſtodit qui coꝛpus ſuum cuſtodit Glxigetur ergo ratõ de
——ᷓ————————

lci emyi nſnel Rudetet
is hml
ons co kntibus metam dñvej Dentet ciũ gene ultoet diciñ ſuñ cunctis ?cõmiſj ere regi t.qs du Muid ibi dile Mmare Ideo
Hez,
les ven⸗
nde⸗
giaz vi mnari homi em̃ pet lus di
ignoꝛas qᷓ;diu penes te manebit cum impfecto oꝑe pm̃e ab illo qↄceß
Dccaſio ſalutis
de euſtodia huius caſtri.videlicet ſiinimici dñi·i· carnis voluptatis et vicia aliqñ ſunt recepti.· ⁊ famiiares eius ⁊ amici. i.ꝓtutes ⁊ bona opa abinde turpiter ſunt eſfugati. Si diabolus ibi fuerit receptꝰ.⁊ chꝛiſtus veris dis ↄfuſo modo ſit excluſus. Qð ſifecerimus magnã erit ſuſpi
rio de nota ꝑditõnis noſtre ⁊ inłidelitatis.⁊ ſtabimus gc reddendum
exinde rõnem. Item coꝛpus noſtrũ eſt iumẽtuʒ a deo nobis cõceſſum vt ipᷣo vramur pꝛo anime noſtre cõmodo ⁊ vtiitate. de quo debemus reddere rõem quo ad tria. Vnð ecẽ. xxxiij. Cibaria ÿga? onus aʒino panis diſciplina ſeruo. Tam aʒinus q; ſeruꝰ deſignat noſtꝝ coꝛpꝰ cui debet᷑ panis ad ſuſtentationem nature. ꝓga diſcipline ad repſſionẽlaſci uie.⁊ onus boni operis ad pꝛofectum pñie. Qxiget igitur dñs pꝛimo
de hoe ſuo iumẽto ſiili pabuluʒ diſcrete minitrauerimus nõ nimis lau
re ipm coꝛpus nutriendo. Nam qᷓ ſeruũſi uum delicate nutrit. poſtea ij lum ſenriet cõmacem.vt habet᷑ ꝓuer. vxxi x· Etiam nõ nimis modicuʒ
de neaeſſarijs ip̃i coꝛꝑi tribuendo qð ſi fecerimus reputabimus pꝛopo rũ coꝛꝑm peremptoꝛes. Qõtra qð loquit ſic bernarqus in epła ad fra
rres de mõte dei Sunt? alia coꝛpoꝝ exercitia. in quibus neceſſe eſt la boꝛare.ſicut vigilie ieiunia ⁊ hmõi. ſpũalia nõ impeqiũt ſʒ adiuuant ſicũ rõne ⁊ diſcretione fiant. q̃ ſi ex indiſcretõis vitio ſic agant vt vłde
ficiente ſpũ vel languente coꝛpꝑe ſpũalia impediant. quiſic eſt.coꝛꝑiſuo
ↄbitulit boni operis effectuʒ. ſpũl affectum. pꝛoximo exẽpluʒ. ⁊ honoꝛẽ deo.ſacrilegus eſt ⁊ hoꝛuʒ oĩm in deum reus.&t ergo Brego.xxx.mo
ralium ſic ait. ꝑabſtinentim carnis vitia extinguenda ſunt. noncaro
ſ neceſſe eſt vt artem cõtinentie quiſe G teneat.qui non carnẽ ſed vicia occidat. Sepe em̃ dum in ila hoſtem inſ equimur. etiam ciuem quẽ di⸗ ligimus trucidamus. Secundo exiget ſi ga diſcipline illud coꝛrexeri⸗ mus ⁊ rebellione ⁊ laſciuijs iliud cohibendo. Vnce Ber.ſi up cän. Juz go diſcipline inſolentia moꝛum eſt domãda. Item ðt idem in epla. O qᷓ; ↄpoſitum reddit oẽm coꝛpis ſtarum necnõ ⁊ mentis habitum diſci plina.ceruicem ſubmittit.⁊ ponit ſ uꝑcilia. ↄponit vultum ligat oculos cachinnos pꝛohibet moderat inguã. frenat gulam. ſedat iraʒ ⁊ foꝛmat inceſſum. Tercio exigit dis ſi ipᷣm coꝛpus laboꝛare fecerimuis in opib penitẽtie ⁊ ÿtutum.¶Nnde auguſtinus inli. de bapriſ. paruuloꝝ Pꝛo⸗ pterea de paradiſo emiijus eſt adam ⁊ coſtra edon habitauit. vt ſigni ficaret ꝙ in laboꝛib¶ qui ſunt delicijs ↄtjarij) erudienda eſt caro pec⸗ cati· nde coꝛpus noſtꝝ reputandumeſt aĩa laboꝛioſum ad opa pñie facienda· nobis a deo cõmodatum. Noli ergo illud tenere ocioſum cu lerat foꝛſitam impꝛouiſe repetatur&t ergo ðt chꝛijoſto. Si mutuo ac cepis equũ aur bouem inſtãter oꝑaris. ⁊ dicis foꝛte cras ame tolletur quare hoc eriam non facis equo coꝛpiſcʒ tuo. Si ergo iumẽtũ tuim a chꝛiſto tibi cõceſſum diſcrete nutrias vrſ uſtentet᷑ natura ⁊ doment᷑ vij cia. Sic vᷣga diſciplie coꝛrigas coepꝰvt maneat ĩ obediẽtia⁊ fulgeat ca ſumoniaſic ad laboꝛem inſtruas vt pꝛofugentur ocia ⁊ faciat digna pe nitẽtie opera.tunc finaliter pollis domino bonã ⁊ valẽtẽ ex inde redde nerõnem.¶ Tercio redũenda eſt ratio de pꝛoximis.⁊ pᷣmo patri defi⸗
—
— —

2 19. Memoꝛta moꝛtis io hoc haber i. Regñ ij. vbilegit᷑ ꝙ heli punitus ẽ pꝛo ſuis filijs co ꝙ nouerãt illos indigne agere ⁊ nõ coꝛripuit eos delinquẽtes Gt ergo ðᷣꝛ ꝛouer. xxix. Erudi filium tuuʒ · vñ qͥdaʒ. Si tibiſit natus peccanteʒ ſee natum. Nam ve ſuũ luere poſſis de iure reatuʒ Iteʒ pꝛelatis de ſuis ubdits ðꝛ Gechiel·xxxiij. Hili hoĩs ſpeculatoꝛẽ dedi te domiui ifrael. audies ꝗᷓex oꝛe meo ⁊ meũ monẽ annũciabis eis ex me. Si me vicente ad impium Impia moꝛte moꝛieris.⁊ locutꝰ nõ fueris vt ſe cu⸗ kodiat impius a via fua? ipſe in iniquitate ſua moꝛitur.ſanguinẽ eius de manu tua requirain· I tem eiuſdem. xxxiiij.&cce egoip̃e ſuꝑ paſto⸗ res ⁊ reqͥram gregem meum de manu eoꝝ · Item dñs ſiue pᷣncips ter renus rationem reddet de ſuo inferioꝛi atq; ſubiecto. TNoc ptʒ numeri kxv. vbi legit ꝙ pᷣncipes a dño iuſte ſunt ſuſpẽſi in patibilis ꝓpter pec catuʒ populi. qꝛ foꝛnicatus fuit populus cũ filiabus moab.que voca⸗ bant eos ad ſacrificia ſua ⁊c̃. vt ibideʒ legit᷑ Tales ergo ſunt pᷣncipes ⁊p̃lati de quibus ſcribit Hieremie xxv. Vlulate paſtoꝛes ⁊ clamate. aſpergite vos cinere optimares gregis.qꝛ cõpleti funt dies veſtri vtĩ terficiami ⁊ cadetis quaſi vaſa pᷣcioſa. Eideant ergo pᷣlati eccie ⁊ pᷣnci pes vniuerſe terre.qͥ alijs pᷣſunt ⁊ ĩperant. qualiter cõmiſſum ſibi gregẽ ᷣbo pariter ⁊ exemplo inſtruũt regũt defendũt. Pꝛelati namq; debẽt populum docere ⁊ a lupinis hereticoꝝ inſultibus vulpiniſq; fraudib ſagaciter defenſare. Pꝛicipes vero terre debent pctõꝛes coꝛrigere ſibi ſubditis iuſticiaʒ ⁊ iudicii facere. ꝓupillos ⁊ viquas miſerabũeſq; ꝑſo nas diligenter ꝓtegere.nec quẽcunq; imuſtis actionibus ſeu moleſtijs aggrauare. S ciant eĩ foꝛe ſcriptuʒ ſapientie ſexto · ꝙ iudiciuʒ duriſſi⸗ muz in his qui pᷣſunt fiet. exiguo em̃ cõcedit᷑ miſerico?dia.potẽtes autẽ potent᷑ toꝛmẽta patient᷑. Ad yos oẽs gᷓ pᷣlatos ecclie⁊ pᷣncipes vniuer ſe terre ſunt hi ᷣmones mei vt diſcatis fapientiam ⁊ non excedatis.ac ſubditos ſic inſtruite diligite ⁊ defenſate vt duriſſimũ hoc iudiciũ.vb i foꝛtioꝛibus foꝛtioꝛ ⁊ maioꝛibus maioꝛ inſtat cruciatio· ſecure in die no miſſimo valeatis expectare. Q.uarto reddenda erit ratio de omnibus oꝑiby ⁊ ↄꝓmiſſſs. vñ HAthanãſius in ſimbalis ſic dicit. ꝙ ad aduentum xpi oẽs hoies reſurgere habent cũ coꝛꝑib ſuis.⁊ reddituri ſunt de fa⸗ ctis ꝓpꝛijs rõem · et hoc eſt ꝙ apls innuit.ij. ad choꝛintheos. v. vhi diẽ. Des nos mantfeſtari opoꝛtet añ tribunal xp̃i.vt referat vmiſquiſq; ꝓpa coꝛꝑis pꝛout geſſit. ſiue bonum ſiue maluʒ · vñ ecẽ· vlti. Luncta qᷓ feciſti adducet dñs ĩ udiciũ? nõ ſoluʒ magna ⁊ grauia pctã.ſ etiã in oculis noſtris vident᷑ modica ⁊ qᷓſi nulla. Eñ paruũ qͥd videt᷑ paſꝰ ſoiĩs · ſʒ de eo erit ratio reddenda. Iob.xiij. Obſeruaſti omnes ſemitas meas. ⁊ veſtigia pedũ meoꝝ ↄſideraſti&t ſubdit ĩ caplo ſequẽti Tu quidem greſſus meosidinuimneraſti. Itein xxxiij· Qculi eius ſuper vi⸗ qs hominumet omnes greſſus eius ↄſiderat ſcʒ ad retribuendum qð in illis ꝑpetrauit. E xemplũ de angelo numerante pañ us heremite. de quo legitur in vitaſpatrũ. Winus eſt vbuz ocioſum. r rñ ſic ſcribi matth·xij. de oĩ ÿbo ocioſo qð locutifuerint hoĩes reddent deeo ròeʒ in die iudicij. vñ ſapieñ.i. Qui loquit᷑ iniquã nõ poterit latere. nec Prer it ilũ coꝛꝛectõis iudiciũ Winimũ videt᷑ cogitatio vana· ⁊ tñ ðꝛ Sapi

ub que we ſuntßntpez ves dcan
ies veſtriyi
rieccie tni umſibigreg nmq; debit uſq; ftraudh Coꝛrigere ſibi erabüeſq; pp ſeumoleſihs qciuʒ dunſſj potẽles aut ncipes vnine excedatis a ciudiciũ vi cure in die yo de omnibis aduenum ſuntde fi⸗ s.v. vbidt. vnſquiſ Lunta⸗ tã. ſßetiãq videt pa⸗ nes ſemits ſequẽti Ll ius ſuper i⸗ S s heremite.
ttſtinbi jnrdeeoſoej nn ec pteri t d Sohl
Dccaſio falutis
entie i. In cogitationib impij interrogatio erit.&t eiuſdẽ vi Iß̃ee gitationes noſtros ſcrutabit᷑. vñ GQſaie vlr. 2 ãt ad cõgregẽeos cũ gentibo videlʒ ad iudicandũ ꝓut gentes iudicabo De quo habet᷑ iohil· iij· In diebus illis ↄgregabo omnes gentes ⁊ reducã eas in valle ioſaphat ⁊ diſcepabo cũ eis ibiſuꝑ populo meo ⁊ heredita te mea iſrael. Oia ergo opa cogitatões ⁊ ÿba ſtrictiſſima iudicabunt᷑ Naz vt ðᷣt ꝛego·ſuꝑ illud Watth.iiij. Dẽs capilli vꝛĩ numeratiſũt Sic deus oẽs vias noſtras conſicerat ⁊ greſſus dinumerat vt nec mi nime cogitatões aut ÿba minutiſſima(q̃ apud nos volauerũt)in eiꝰijn dicio maneant indiſcuſſa. Tunc em̃ vniuerſa oꝑa noſtra tanqᷓ; in fron⸗ rib noſtris eſſent ſcripta erunt oĩbus manifeſta. Nã vt ſcribit᷑ Ecẽ.xi In fine hominis denudatio illius operum. Q uinto erit reddenda rõ non ſolů de malis cõmiſſis. vñ matth.xxv · Tũc dicet rex his quia ſini ſtris eius erunt. Diſcedite a me maledieti in ignẽ eternũ. quipᷣparatus eſt diabolo ⁊ angelis eius. Qſuriui? nõ dediſtis mihi mãducare.⁊c. Et fuit vna de cauſis quare diues epulo non inuenit aque refrigeratio nem.quia pauper laʒarus de micis eius menſe nihil potuit obtinere. Item nõ ſolum de cõmiſſis ⁊ omiſſis reddetur ratio ſed etiam de tem⸗ poꝛe perdito in quo mala facta ſunt, ⁊ bona neglecta. Vnde eccleſiaſti. vij· Numerum dierum et tempus dedit ilis dominus. vt ipſis ſalu⸗ ad eius honoꝛem ⁊ ꝓpꝛiam ſalutem vtantur. Quod multi tñ vi⸗ lipendũt ⁊ tempus inutiliter cõſumunt De qͥby ber. ad ſcholarẽ conqᷓ
rit᷑ ſic dicẽs. Nihil pᷣcioſius tꝑe.ſʒ heu hodie nihil vilius reputaf Trãſie
rũt dies ſalutis·⁊ nemo recogitat.nemo ſibi perire diẽ ⁊ nunqᷓ; reditarã
cauſatur. Sʒ ſicut nõ peribit capilus de capite. ita nec momentum de
tempoꝛe videlicet de quo ratio non exiger O quantuʒ hoc timebat be atus Ancelmꝰ in meditatõib ſuis ita dicens.O lignũ anidum cternis
igmbus dignum.quid em̃ rñdebis in illa die cum exigetura te vſq; ad
ictum oculi omne tempus viuenditibi impenſum qualiter fuerit a te ex penſuz et ideo ðᷣt ſapiẽs ecẽ.iiij. Hili cõſerua tẽpus. Sexto ⁊ ylrimo
reddẽda erit rõ de oĩb donis a dño deo ꝑceptis Ip̃e em̃ dñs nihi dat de quo nõ velit habere rõem Vñ potius vidercomodare qᷓ; ſimpłr da
re. Ihe em̃ requiretrõem de omni dato. ſiue ſit ſpũale vt funt bona aĩe naturalia acquiſita ⁊ infuſa.ſiue coꝛꝑalia vt ſunt foꝛtitudo agilitas et
— Siue tempoꝛalia vt ſunt diuitie prãtes et honoꝛes. De
s oibus patet exemplariter ⁊ ꝑabolice. Math xx. de qnq; talentis. Et luce.xix. de no iliqͥ tradidit ſeruis ſuis diuitias. Ve quibꝰ oĩbh opoꝛtuit rõ reddi ⁊ cõputatio fieri ſpũalis Et ergo ſicut ſcribitur Job
xix. Scito eſſe iudicium ſcʒ bꝛeuiter faciendum in quo de oibhet ſingu
lis ſuperius iam poſitis ratõ ſtrictiſſuma exiget᷑. Q uare dicebat Job.
xxxi. Q uid faciam cum ſurrexerit ad iudicandũ dominus ·et cũ qᷓſierit
quid reſpondebo ili. Oqᷓ; velociter veniet qᷓrens etint rogãs de oibus oꝑibꝰ nris Nã iuxtaẽ dies ꝑditõis et adeie feſtinõt tꝑa.ſcʒ qůñ iudica
bit dñs populũ ſuuʒ · Quia yt ðꝛ Abdiepꝛimo · Juxta eſt dies domin ſuꝑ oẽs gentes. Ipſe nãq; dicit in apocalipſi.iij Ecce venio cito Eter go dicitur in euange. Warci ·xij· Vigilate neſcitis enim qñ dñs veni⸗
6
————
— ———
ia ti
—

ditura.ecce qualiter muiti ſcõꝝ patrũ
Memoꝛia moꝛtis
et· an media nocte an gallicantu.an mane. ne cũ venerit repente inueni⸗
3 vos doꝛiniẽtes Q. uod autem vobis dico omnbus dico. Migiate. am ſi nõ vigilaris veniã ad te tanq; fur ⁊ neſcies qᷓ hoꝛa veniaʒ ad
Item apo. vltimo Ccce venio cito ⁊ merces mea mecũ eſt. reddere v nicuiq; ᷣm oꝑa ſua Et ergo chariſſime cũ de tot⁊ tãtis opoꝛtebit te iaʒ to? quaſi ipꝛouiſe ⁊ ſubito rõem reddere ſꝑ vigilia. düigenter te exa⸗
mina·ↄſcĩam quoq; tuã funditus expurga. vt cum dñs ad iudicandũ venerit poſſis eidem ↄueniẽter rñdere. Er hoc eſt quod ſ uadet᷑ tibiec⸗ cleſia.xviij. ibi dicit. Anr iudiciuʒ temetipᷣm interroga ⁊ in conſ pectu
dei inuenies pꝛopitiationem.
M iudicium timendum ſit pꝛo⸗ pter ſententie ⁊ pꝛolationem
Rimũqðfinale indiciuʒ reddit foꝛmidabile ⁊ paueſcendũ e
hoꝛribilisInie expectatio que a iudicetũc crudeliter eſt ferenda Mer aũt ſententia eſt terribilis ſpecialiter ꝓpter tria Pꝛimuʒ
eſt incertitudo ſnĩie ſiue dubitatio Nulli ei ↄſtat an ꝓſe vel ↄtra ſe ferat᷑
Ram vt ð ect ix. Sũt iuſti atq; ſapiẽtes·⁊ opa eoꝝ. inmanu dei ſunt. ⁊tñ neſcit homo vrruʒ odio an amoꝛe dignus ſit. ſʒ oĩa in futurũ ſeruã rur incerta. Vnde legitur in vitaſpatꝝ. ꝙ cum abbas agaton moꝛitu⸗
rus per tres dies ſtaret immobilis aptis oculis. ⁊ fratres eum pulſa⸗
rent dicentes. Abba vbies. Reſpondit in ↄſpectu oĩm iudicis aſſiſto Et dixerũt frẽs. Tu times. Bitit Intim ÿtute qua potui mandata deicuſtodiuiſʒ homo ſuʒ ⁊ neſcio vrꝝ oꝑa mea accepta ſi unt coꝛaz deo glrer ſunt dei iudicia ⁊ alter hoĩm.et ideo nec ↄfido niſi venero ante deñ. Dicit em̃¶regoꝛiꝰ. Sepe iuſticia mea ad examẽ diuine iuſticie in ducta iniuſticiæeſt.⁊ plerũq; foꝛdet in conſpectu iudicis. qð intẽtõe ful ger ogantis. Vñ pꝛouerb.xiiij. Qſt via que videt᷑hoĩbo recta ⁊ nouif
ima eius ducunt ad interitum. Et quia iſie ſanct? pater. gaton hec
„
coꝛdialiter aduertebat.ideo quãuis in mandatis dei cuſtodiendis dili gentiſſimus fuit. futurum ramen iudicium valde timuit? expait. Ftem legitur adhuc in vitaſpatrũ.ꝙ qͥdam ſenex dixit Tres res ti meo. El nam ſcʒ qñ aĩa mea egreſſura eit de coꝛꝑe. Alia qñ occurſuraẽ de ipſi deo. Tercia vero gũfinaleʒ ſniaʒ i die nouiſſimo expectauerit au e iudiciũ timuerũt ꝓpter incer ritudinẽ ſnie tůc ferende. Et o meriro valde timẽdis ẽ· vn Matth. vij·⁊ ſunt vᷣba ſaluaroꝛis. Multi dicent mihi domine dñe. nõne inno mine tuo ꝓhetauimus ⁊ demonia eiciemus. ⁊ ÿtutes multas fecimꝰ Et tunc cõfiteboꝛ illis dicens Diſcedite a me quia nunqᷓ; noui vos Si
pꝛophete ⁊ fugantes demones ⁊ miracula in dei noie facientes.tunc re
pellent᷑. quis taʒ ſancte hic poſſet viuere ꝙ in hoc iudicio nõ habeat tre mere? pauere Nullus veriſſime cum non ſit mundus a ſoꝛde ſuꝑ terrã etiam nec infans vnius diei. TNinc eſt quod ſcribit Iſuie Iriij. Vacti ſu mus omnes nos vt immundus quaſi pannus menitruate vniuerſe iz
—————

is pente inen vVi mizi eſtredder ortebitteiz Jenterte etn diudtngt udetttia in conſpun
ueſcendie reſtferend nnPimz ↄtfaſeferi nu dei ſum. utur ſemã tonmoꝛitu⸗ eum pulſa⸗ uqicis alliſte tui mandat nt coynz de yenero ante ne inſticiein intẽtöefil ectat nonſ Igatonhec qiendis dii wat.
Tres fes ti occurſuraẽ ctauerit au Pteriweer nöne inno itas fecim noui vosSi ntes tunn õ habent ne oeſpteri uh vniuenetn
krris pedos aũta ſinſtris. Tüc dicetrexh
DPccaſio ſalutis
ſcie noſtre Igitur de oĩbus opiby niis in iudicio Lunq; etiam videant᷑ bona ſine iuſta.debemus meri Jobix. Verebar oĩa oꝑa mea.ſic btůs nullo pctõ ſibiconſcius fuerit. Dicit em̃ acti.xxiij. Sgo oĩ bono cõuer ſatus ſuʒ apud deñ vſq; in— diem. Vame ſicur ſeribit ecẽ.v. de ꝓpiciatu peccatoꝝ noli eſſe ſine metu. Vñ pᷣmo ad Qoꝛin.iiij. qᷓfi pauẽ do ðt. Nihil mihi conſi cius ſuʒ ſed in hoc iuſtificatꝰ ð ſ uz. Idinc Gꝛe goꝛius ait Juſtiãt viri omeſqð agũt)metuũt duz caute cõſicerant añ qntũ iudicem ſtabunt ẽs em̃ ſtabimus ante tribunal xpi. vt ſcribit Aplos ad Rhoma.xiij. Et ergo ego miſerrimus qd dic̃ vel qͥd faciã Dum nil boni ꝓferã añ tautũ iudice/Scð̃eſfius ſententie dura et lamentabilis immo intolerabilis piolatio. Vnde A
de Wath. xxv. Cũ ve⸗ nerit filius hoĩs in maieſtate ſua? oĩs angelicũ eo.
maieſtatis ſue Et cogregabuntur añ e omis gentes.⁊ ſeꝑabit eos ab inuicẽ ſicut paſtoꝛ ſ egregat oues ab hedis Et ſfatuet quidẽ oues a de⸗
is qᷓa dextris eius erũt Ve nire bñdicti patris mei poſſicere paratum vobis regnñ a cõſtitutione můũdi. Eſuriui⁊ dediſtis mihi manducafe ſiti
Z cetera q̃ſequun᷑. Tũe dicer ⁊ his qͥa ſin
maledicti iu ignẽ eternũ qᷓ paratus eſt diabolo ⁊ angelis eius. vñ qͥdaʒ Judicis in lite bꝛeuis eſt voxite venite. Dicet᷑ repꝛobis ite. venite be nis. O gratioſum ⁊ dulce xpi allocum cum dixerit. Nenite S duruʒ 3 anax imo intolerabile vᷣbũcũ ꝓnñcjauerit. Siſcedite a me maledci in ignẽ eternũ.ſiue ite · Vere vere. ſpera vo x ire. vox eſt bñdicta veni re· vñ brũs Verñ. ait O qᷓ; graue ⁊ amaꝝ aſiniſtr erit ite. cũ a dextri vol vinite vicet rex largitoꝛ yite. Iſte eſt gladius ab vtraq; ꝑte acutꝰ exiens de oꝛe filij hoĩs vt habet Apocal. pᷣmo ⁊ etiã xix. Certe tũc ꝑcu tiet terrã vga oꝛis ſui⁊ ſpñ labioꝝ ſuoꝝ interficiet impiũ.vt haber᷑ ſa xi Oqᷓ; terribieẽ ilã vocẽ tũc audire.vñ Augꝰſuꝑ Foãnẽ Judeſ ce riderũt ad vocẽ vnã moꝛituri xp̃i.quid faciẽt fub voce iudicaturi. Ip̃e ſiquidem rugiet tanq; leo. Amos iij. Veo rugiet quis nõ timebit. Iteʒ
a.v· Rugitus eius vt leonis. Itẽ Hiermie. xxv. ñs de excelſo ru
gier? de habitaculo ſuo dabit vocẽſ ũ Perueniet tremũ terre. qꝛ iudicium domino ců gẽtib. Certe gentis cedros.nã tunc dñs confringet cedros lib elatos eius ſpeciales inimicos Qur mox vt honoꝛificati fuerint ⁊ tam qᷓ; cedri exaltati quẽadmodum fumus deficient. cum in hoc iudicio hu miliatifuerint a domino.⁊ quaſipenitꝰ ad nihiũ redacti Becetiã vox dñi erit ſicut tonitruum verberans terram. 5
deo Fob viceſimoſexto elnens dicebar. Q. uis poterit tonitruum magnitudinis eius intueri
nde Pſalmiſta. Intonuit de celo dominus ⁊ altiſſimus dedidit vo⸗ cem ſuam Itein Job triceſimoſeptimo. Tonabit dominus voce ua mirabiliter qui facit magnã⁊ mirãbilia. Hinc Ancelmus in medi rationihus ſuis dicit. Q.und oꝛmitas anima tepida ⁊ euomi digna.
Q ui non epergiſcitur. qinon. tremit ad tantum tonitruum. non omit·ſed moꝛrus en. Item verbum domn ent ad modum
iij
q; ſonus eius ad eꝝ tunc vox dñi confrin ani.hoc eſt ſuꝑbos et
tũc ſedebit ſuꝑ ſedẽ

choꝛuſcantis.⁊ Inde ʒacharie nond · Qxibit vr fulgur iaculum eius et
decimoquarto. Virtutes celoꝛum mouebuntur. Vere vox magna. vox tube terribuis cui omnia obediunt elementa· Q.ue petras ſcindit.
inferos aperit. poꝛtas ereas frangit. vincula moꝛtuoꝝ diſrumpit.⁊ de pofundis abyſi liberatas animas coꝛpꝑibus ſuis reddit. et aq iudici⸗
um ire compellit. Ider omnia citius conſumentur in opere · qᷓ; gliqua ſagitta tranſit in aere. Dicente Zpoſtolo pꝛima ad Coꝛintlʒcos deci⸗
moquito. In momẽto · in ictu oculi in nouiſſima tuba de hac etiamtu ba dicitbtũs Hieronymus ſuper Mattheum. Q.uotiens diem ill uʒ conſidero · toto coꝛde contremiſco Siue etiam comedo ſiue bibo.ſiuea liquid gliud facio Semper videtur illa hoꝛribilis tuba ſonare in aurib meis Surgite vos moꝛtui⁊ venite ad iudiciuʒ. Hunc diẽ frequenter debet cogitare qͥlibet tribulatus ſeu onerepenitẽtie aggrauatus.⁊ ma gnum inde ſuſcipiet in anima ſubleuamen. Ende dicit beatus Bꝛege
in omelia. Diezʒ illum fratres chariſſimi ante oculos veſtros ponite. ⁊
quicquid modo graue cernitur in eius comparatione leuiaturq Debe
mus etiã hanc diem expaueſcere et timere Nã hec eſt dies ire. dies ma⸗ gna et amara valde. Vñ Sophonie pꝛimo Vox domini dicit amara tribulabitur ibi foꝛtis.dies ire dies illa dies tribulatõis ⁊ anguſtie. di⸗ es calamitatis ⁊ miſerie.dies tenebꝛarum.dies tube ⁊ clangoꝛis ¶ Iteʒ Iſa.iiij. Sol conuertet᷑ in tenebꝛis ⁊ luna in ſanguinem.anteqᷓ; veniet dies domini mãgnus et hoꝛribilis. O quãtum metuebat bea⸗ tus Berñ. hunc diem quando dixit · Eum recoꝛdoꝛ moꝛiturus ·terret terroꝛ me venturus. Q.uem expecto non ſecurus.terret dies me tetro ris. dies ire et furoꝛis. dies luctus ⁊ meroꝛis · dies vltrix pctõꝛis. De hoc etiam die aiſic idem in ſermone. Nudi ſtabunt ante tribunal chꝛi ſti. vt audiant vocem iudicij qui obturauerunt aurem ſuam ad vocem conſilij. Q. uid enim loquitur deus Agite igitur penitentiam. Wulti ramen diffimulant multi ↄtinent aures ſuas ⁊ dicunt. Durus eſt hic ſermo. Non ſic impij non ſic· tunc intonet durus ſermo. verbum aſpeꝝ cum pꝛonunciatum fuerit. Ite maledicti in igneʒ eternum Q uid ergo dicent in die illa ternbili miſeri peccatoꝛes perpetue cõdemnati.cuʒ vi derint fanctos ad regnum vocariatq; ſemetipᷣos ad moꝛtis ſupplicia eternaliter deſtinari Certe ſicut dicitur Sapientie quinto. Bementes pꝛe anguſtia ſpiritus dicent intra ſe penitentiaʒ agentes Iilunt quo aliquando habuimus in deriſum ⁊ in ſimilitudinem impꝛoperij Nos inſenſati vitam illoꝛum eſtimauimus inſaniam. ⁊ finem illoꝛ?um ſiue ho
noꝛe. O.uomodo ergo deputatiſunt inter filios dei et inter ſanctos
ſoꝛs illoꝛum eſt. Non errauimus a via veritatis ⁊ lumen iuſticie non illuxit nobis.et ſol intelligentie non eſt oꝛtus nobis. Laſſati ſumus in via inquitatis ⁊ perditionis. et ambulauimus vias difficiles· viamau tem dominiignoꝛauimus. Q.uid nobis pꝛofuitſuperbia. aut qui diuj ciarum iactantia contulit nobis. Tranſierunt omnia illa tanquas na
dominus in tuba canet. Certe ſicut dicitur Iſaie viceſimo capitulo In die illaclanget᷑ tuba magna. Mic dicit Chꝛiſoſtomus ſuper Watthei

3 et tIn nagn. ſandt. udc Aiqua
6 dec tumtu
miliz
oſie
naurih quenter 5.7 mg Bug onite. ⁊
Debe
es ma⸗ amam tie. di⸗ Anteqᷓ; at dea⸗
6.erret
ne tero al chꝛi volem Wulti eſthic aſpep dergo cuz vi
pplicia
entes
Dccaſio ſalutis
uis · que pertranſit fluctuantem aquam.cuius cum pꝛeterit non eſt ve⸗ ſtigium inuenire. Qerte hec confeiſio et penitentia tunc erit nimis tar
da · Penitebuntquidem ad penam.ſed non conuertentur ad veniam.
Idam runc non erit amplius locus miſericoꝛdie ⁊ venie· ſed equitatis et iuſticie· cum pꝛonunciatura tremendo iudice Ite et venite. O quã tum hec ſententia eſt ab omnibus metuenda.
¶ Vnde legitur ꝙlquidam ſanctus cum ſpiritus foꝛnicationis i⸗ pſum grauiter temptaret exoꝛauit dominum. vt temptatoꝛ ei viſibili
rer appareret. quod et factum eſt · Tunc ſanctus ille ait. Q.uid tibi pꝛo deſt ꝙ me ſic temptas · eſt enim ſumma fatuitas. Noſti namq; ꝙ cum aliquem in peccatum pꝛecipitas. peccatum tuum aggrauas.et ex con⸗
ſequentiſic penam tuam augmentas. Reſpondens demon ait. S cio
inquit verum eſſe quod loqueris. Scio enim ꝙ quanto plures peccare
fecero tanto diem iudicij ampluis retardabo.liam autem diem ſuper
omnia foꝛmido.in qua duram illam ſententiam me auditurum ex⸗ pecto. Ite meledicti in ignem eternum.qui paratus eñt diabolo et an⸗ gelis eius. Qt vt fulminationem illius ſententie ſaltem ad tempus va ſeam retardare.ideo nitoꝛ homines tam grauiter temptare. O deus eterne quãtum tunc demones et miſeri peccatoꝛes timebunt et a vocẽ tonitrui tui foꝛmidabunt. Qt ergo ſi volueris hanc vocem non timere ⁊ in illa die magnaet hoꝛribili ſecurus eie.ſeminanunc opera pietatis
iuſticie et miſericoꝛdie. O qᷓ; felix fuerit et multum beatus.qui nuncin
tellit ſuper egeuum ⁊ pauperem.in illa die liberabit euʒ dominus. Vn de Pꝛouerbioꝛum vndecimo. Benefacit anime ſue vir miſericoꝛs fa⸗ cit etiam dignos fructus. Nam qui nunc ſeminant in lachꝛymis ⁊ do⸗ loꝛe tunc venientes venient.poꝛtantes manipulos ſuos cum magna exultatione. Sed multi ſunt qui nunc ſeminant ſpinas ⁊ ʒijania.ꝓu⸗ tantes ſe nunc triticum meſſuros · non ſic impij non ſic Q.ue enim ſemi nauerit homo · hec ⁊ metet. dicit Zpoſtolus ad Galatas.ſexto.&t er go dicit dominus Oſee decimo. Araſtis impietatem.iniquitateʒ mel
uiſtis. Vnde qui ſeminauerit peccatum ⁊ actus nequicie.metet gehẽ
nalem penam. Q ui vero virtutes ⁊ opera penitentie.colliget gloꝛiam ſempiternam. Nam qui bona egerunt ibunt in vitam eternam.qui ve⸗ ro mala in ignem eternum. Opera enim iloꝛum ſequuntur illos HApo cał. decmoq uarto.nam opera tunc ſaluabunt. ⁊ opera condemnabunt Vinc eſt quod dicitur Joh. quito. Veniet hoꝛa in qua omnes(qui in monumentis ſunt)audient vocem domini.et pꝛocedent qui bona fe⸗ cerunt in reſurrectionm vite · qui vero mala in reſurrectioneʒ iudicij.vn de Apocal.ij. dicit iudex affuturus IEgo ſum ſcrutans renes ⁊ coꝛda et dabo vnicuiq; ᷣm opera ſua Nam vt dicit᷑ abdie pꝛimo. Sicut feci⸗
ſtifiet tibi. Qt ergo ſcribitur hieremie.l.caplło. Qt ſunt verba iudi⸗
cis ad angelos mãlos de peccatoꝛe condemnato ſic dicentis. Reddite eiſecundum opus ſuum malum ⁊ bonum iuxta omnia que fecit facite
illi. Et ergo ſi volueris ante chꝛiſtum autumnum bonum habere et
nultis fructibus abundare · ſemina nunc largiter in hoc vere huius
2 8 6*. ——

————
—————
⁊ optabile videriſi tãtũmodo careant ge
. 5
Memoa moꝛtisg pꝛeſentis vite nã qͥ parce ſeminat parce? metet. vt haber ſcdo ad cho rinthios. x. Sic etiaʒ qui ſeminat in maledictionibꝰ⁊ peccatis.⁊ ĩ eijſdẽ metet. Ham vt ðꝛ Puerbio communi Q.uod ſibi quiſ quis ſerit ſent? tempoꝛe vite 2doc ſibi meſſis erit. cum diciturite veniteßreit m ve
ro pꝛopter(qðſentẽtia iudicisẽ terribilis ⁊ deſolata Jẽ qꝛ oĩ doloꝛe ple n damnatoꝝ a deo ⁊ angelis.⁊ ab ommbus ſ. anctis ſeparatio eterna. cum ꝑs ſiniſtra a demonibus rapietur. In inſtantienim ⁊ ſine moꝛa i⸗ la hoꝛribüiſnia ab oꝛe chꝛiſti pꝓmulgata erunt parati demones crude⸗ liſſimi.rapiẽtes miſeroꝝ aĩas. ducẽtẽs eas volociter ad ſuppliciũ ſempi ternum. Hoc etiam ptʒ figuratiue Beſter. vij. de miniſtris aſſueri reg⸗ qui erãt auidiſſimi ad ſuſpẽdendũ amon Vne ðꝛ ibideʒ.necnõ ꝓᷣbum de oꝛe regis exibat et operuerũt faciem eius miſtri regis. Sic diaboli ſtatim in illo die erunt paratiſſimi ad recipiendum ſtatim aias pctõꝛũ ¶t hoc eſt qð ðꝛ in lamentatõilo MHiere.i.ca. Dẽs ꝑſecutoꝛes eiꝰ ap⸗ pꝛehẽderũt eam.vñ Chꝛiſoſto.in libꝛo de reꝑatõne lapſi. Cogita ſeuos ilos ⁊ hoꝛrẽdos penaꝝ miniſtros.qͥ pctõꝛes pᷣcipitãt ad j upplicia ſem piterna. Item Kugo deſcõ victoꝛe Voꝛtoꝛes honꝛibiles(qui nunqᷓ; miſerent᷑erũt parati vt data ſentẽtia. dãnatos rapiãt ad toꝛmẽta ſe piterna. Tunc miſerendus miſer lamẽtando dicet. Suſceperũt me ſi⸗ cut leo paratus ad pꝛedam.⁊ ſicut catulus ſeonis habitans in abditis O doloꝛ ineffabilis.o pena indicibilis talis amariſſime ꝑſecutõis.vñ Berñin meditatõibſuis ſic ait Quis putas meroꝛ erit. quis luctus
que ttiticia· qũſeparabunt᷑ malia ↄſoꝛtio iuſtoꝝ ⁊ q viſione del⁊ tradi
tiin ptãtem demonũ. ibunt cum illis in igneʒ eternũ. Ibiq; erunt ſine fi ne in luctu et gemitu Pꝛocul elongatia btã patria paradiſi.⁊ in gehen nanunqᷓ; luct habituri iuxta quãtitarẽ cuſpe penain ſuſtinetes. tũc illi miſeripctõꝛes de oĩ temptatione deſperantes vſq; ineternũ non vide⸗ bunt iumẽ nam introibunt in inferioꝛa terre.tradent᷑ in manus gladij Ptes vulpium erunt. hoc eſt ipᷣoꝝ demonum qui ſunt fraudulenti ⁊ ne quiſiimiad nocendum oĩb. De hac ſepationis peoa ſic dicit Chꝛiſo⸗ ſtomus in libꝛo de regatione lapſi. nõnulli impentoꝝ putãt ſibifaris eẽ henna. Ego añt multo graui oꝛes qᷓ; gehennã dico eſſe cruciatus.remoueri? abijciab illa gloꝛta nec puroitaacerba eẽ gehenne ſupplicia. Vt ſ unt iila de qͥbꝰ audi qͥq dicit bearus petrus. Toꝛquełis qui arcer᷑a conſpcũ xp̃ihoc crede mihi pe nis omnibus grauius Gt hoc ſoluʒ eſt qð ſupat ip̃aʒ gepennã Vnde res eſt gehẽna et fupplicium hotribile Tmẽ ſi mille quis gehẽnas po nar· ml tale eſt durum quale ab honoꝛe ilius gloꝛie ꝓpelli ⁊ exoſum eſſe uchꝛiſto · Nam ſcõm Augꝰ. Repꝛobi mallent om ne toꝛmentum ſuſti⸗ nereqᷓ; yiderefacie iudicis trati. vñ Johel·ij. A facie eiꝰ ↄtremuit terra motiſuntceli⁊ ſteile retraxerũt ſplendoꝛẽ ſuij.a facie eius trepidabunt popull. erte domine tunc peccatoꝛes infirmabuntur ⁊ peribunt a fa⸗ cie tua. Et hoc pꝛe doloꝛe nimio.cum eam viderint auerſam ⁊ quo ad
ipſos terribiliter commotam et crudeliſſime dicentem ilud. Tiermie
Fviij· Doꝛſumet non faciem oſtendam eis in die perditionis eoꝛin.

eei 16 ſert pſe
ercum
oi doloze ple Wberem Mne mon i nones cwe⸗ pplicii ſeny saſſiening necnõ ÿbun Sicdube — des ei Ceguun uppliciaſen s(qui mn
foꝛmẽtaſe
perüt meſ⸗ 6 inabditis cutõis. yñj quis luctus edeu tradi eruntſinefi ſtꝛn gehen netes. tücili n non vide⸗ ans gudj dulentitne cit Chꝛiſo⸗ tſibiſarise multo grui agloꝛij nec i dict je mihipe⸗
nã Vnde
tolerabiis zehenas po oſum eſe ntum ſuſt remuit tem repidabunt enbuntaſ n ꝛquo ai em s couun⸗
Pccaſio ſalutis
O qualis ſeperatio O qᷓ; grauis ⁊ amara tũc diuiſio cuiuſſitet pecca⸗ roꝛis a facie dñi taliter indignãtis.⁊ hoꝛribiliter dicentis. mẽ vobis neſcio vos. Vñ qjdaʒ Caroꝝ triſtis diſceſſus triſtioꝛ iſtis. Coꝛ poꝛis ⁊ aĩe.triſtiſſimus a deitate. Khariſſimi ꝓpter hec om̃ia ſupꝛadi⸗ eta ⁊ q̃ſi infinita alia(que bꝛeuitatis cauſa omittunt᷑.expergiſcimini et leuate capita veſtra. ac omni timoꝛe ⁊ tremoꝛe diem ilum pꝛecauete NHam ſicut ðꝛ Sophonie pᷣmo. Jurta eſt dies diji magnus valde et ve lox nimis. Et ergo ðꝛ Iſaie.xiij. Vi gunte. 1pe eſt dies dni.vigilate itaq; qꝛ neſcitis diem neq; hoꝛam.vt ſcribi Matthei. xxv. Vñ pᷣma ad Theſſalo.vltimo. Fratres itaq; diligẽter ſcitis qꝛ dies dñiſicut fur ita in nocte veniet. Kum em̃ dixerit pax ⁊ ſecuritas tũc repentinus eis ſuꝑueniet interitus.⁊ ſicut doloꝛ in vtero halentis ⁊ nõ effugiẽt. Vos nũt fratres iam nõ eſtis in tenebꝛis. vt vos dies illa tanqᷓ; fur compꝛe hendat. Vos em̃ filij lucis eſtis ⁊ filij diei ᷓgit᷑ nõ doꝛmiamus ſicut ce teri.ſed vigiemꝰ ⁊ ſobꝛij ſimus. Tdec vbi ſupꝛa. Itẽ Luce.xxi. Atte⸗ dite vobis ne foꝛte grauent̃coꝛda veſtra in crapula ⁊ ebꝛietate.⁊ curis huiꝰ vite.⁊ veniat fuꝑ vos repẽtina dies illa tanq; laqueꝰ aliqᷓs ſuꝑue niet in om̃es qͥ ſedent ſuꝑ faciem vniuerſe terre. Vigilate itaq; fratres omni tꝑe oꝛãtes yt digni hateamini om̃ia iſta fugere que ventura ſti. ⁊ ſtare añ filium homis. Ndec om̃ia ibidẽ. Nã in veritate ibi erit amoꝛ ettremoꝛ ⁊ intolerabilis doloꝛ. Eñ Johel·j. WMagnus eit dies dñi⁊ terribilis valde. quis ſuſtinebit eum Et Sſaie ſcðᷣo ca. Et introibũt in ſpeluncas petraꝝ a facie foꝛmidinis dñi⁊ voꝛagine terre.⁊ glia ma⸗ ieſtatis eius cum ſurrexerit ꝑcutere terram. Tũc em̃ in fremitu concuꝭ cabit terram ⁊ in furoꝛe obſſupefaciet gentes· Sicut ſcribit᷑ Abacuc kæ tercio. Qt ideo ðꝛ Qſaie. rut facietis in die viſitatõis ⁊ calami ratis de longe veniẽtis. ad cuius fugietis auxiiũ. Certe peccatoꝛi tunc nullũ erit refugium.nullũ ſolamen ſeu adiutoꝛiũ. Vñ Anſelmus in li. de ſiltudinibus dextris erunt peccata accuſantia.a ſiniſtris infini⸗ ta demonia. Subtus hoꝛridũ eahos inferni · deſuꝑ pñtia iudicis irati. Foꝛis mũdus ardens.intus cõſcientia vens.vix iuitus ſaluabit᷑. Pec catoꝛ aũt ſic dep̃henſus quo fugiet.latere tunc erit impoſſibile. ⁊ appare re intolerabile. Item eſt dicta lententia eo magis foꝛmidabilis ⁊ timẽ da.qꝛ non ſolum coꝛpus dijudicat.ſed etiã ipᷣam aiam cõdemnat. Vñ legit᷑ in exẽplo. Duo fratres(quoꝝ vnus erat fatuus ⁊ alter ſ apiens) ibant pariter eadẽ via. um aũt veniſſent ad biuiuʒ vbi erant due vie vna delectabilis ⁊— vero inabilis ⁊ aſpera. Fatuus vi⸗ dens viam delectabilem.dixit fapienti. Eamus ꝑ hanc viam. S api⸗ ens rñdit. Frarer ⁊ ſi via iſta delectabilis eſt.tñ ad malũ hoſpicium in fine deducir· Vñ conſulo ꝑ aliam viam trãſeomus.nã qᷓ;uis ipſa ſit aſ⸗ pera ⁊ inabilis.tñ ducit finaliter ad hoſpicium laudabile pulchꝛum ni mis · magne honeſtatis ⁊ quietis. Rñdit fatuus fra ter. Magis volo oculis meis credereqᷓ; tibi de his cue tu nõ vides. Et lic ſe poſuit ille fatuus in via delectabili⁊ amena. Quoq ſapiens vidẽs nolxiteumre
linquere im ſequebatur. Pergentes añr pariter intiderũt ſtarunin la
trones. qui cos ab inuigeʒ ſeparãtes poſucrunt in carcerius diger is.

..„ Pccaſio ſalutis Factum eſt aũt vt reꝝ ilius terre pciperet q̃daʒ die om̃es incareeratos ad ſe adduci. vt ipᷣos iudicaret ad moꝛtem. Venientes aũt iſti. duo fra tres inter ceteros cũ ſe mutuo viderẽt.ſapiens ſic regi dixit. O dñe mi rex ⁊ iudeꝝ.valde cõqueroꝛ vobis de iſto fratre meo. Nã cum eſſemus pariter in via. ⁊ ip̃e ſit fatuus ego vero ſapiẽs ſum reputatꝰ. Iße enim mihi nolebat credere vt iuiſſemus ꝑ quandã viã bonã quaʒ ibi demõ ſtraui. ſed me fecit ſecũ ire ꝑ quandã viam malã.vbi cecidimꝰ inter la⸗ riones. vnde reus eſt moꝛtis mee. Ad hec fatuus dixit. Dñe mirex Eo aduerſus fratrẽ meũ maioꝛem habeo cauſam cõquerendi. Nam cũ ipſe ſapiens ſit non dubuiſſet tam faciliter me ſecutꝰ fuiſſe per viam quã ſciuit foꝛe malã.quod ſi non feciſſet reqijſſem vtiq; ⁊ ſecutus eum fuiſſem.⁊ pᷣſens pericuium nullatenus incurriſſem. vnde vere reus eſt moꝛtis mee. His verbis ex vtraq; ꝑte auditis rex talẽ pꝛotulit ſentẽ⸗ riam dicens. Tu fatue noluiſti ſapienti credere.⁊ tu ſapiens ſecutus es fatuũ.igit᷑ vos ambo debetis moꝛte condemnar ¶ſ Sic ergo erit fratres chariſſimi in die iudicij. ⁊ in cõſummatione ſe culi cum exibunt anime de latibulis ſuis.⁊ coꝛpoꝛa de ſepulchꝛis ſuis. ad recipiendũ iudicium de commiſſis om niby operibus ſuis ⁊ omiſſis Nam coꝛpus fatuum quia noluit ſequi conſiliũ anime ſapientis.⁊ ſpi⸗ ritus ſapiens:qꝛ ſecutus eſt coꝛpus fatuũ.igit᷑ condemnabunt᷑ ambo in iudicio extremo. Nt hac de cauſa ſententia iudicis dicit᷑ gladius ex vtraq; parte acutus. vt habetur Apocalip.pÿᷣmo. Nam ꝑcutiet tam. quo ad coꝛpus qᷓ; quo ad animã miſerum peccatoꝛem. Vñ Matthei decimo. Illum timete qui poteſt animam ⁊ coꝛpus ꝑderelin gehennaʒ Item dictam ſententiam reddit multũ foꝛmidabilem ⁊ timendã qua⸗ hitas ip̃ius iudicis Sſt eĩ ferenda a iudice circunſpecto immo pꝛudẽ⸗ tiſſrmo qui non potcrit falli. Nam om̃ia ſibi cognita ſunt et nota. Ipſe
em̃ nouit abſcondita coꝛdis ſcrutans coꝛda ⁊ renes deus. Vñ ad He
bꝛeos quarto · Qmnia nuda ⁊ aperta ſunt oculis eius. Deus em̃ intue tur coꝛ · vt habetur pᷣmo Regum deſimoſexco. Ende Eccłi.viceſimo⸗
xercio. Oculi dñi muiti plus lucidioꝛes ſunt ſole. circunſpiciẽtes om⸗
nes vias hominũ.⁊ pꝛofundum abiſſi ⁊ hominũ coꝛda intuentes in ab ſconditas partes · Qt ergo dicit Boetius. Wagna nobis indicta eſt bene faciendi neceſſitas cum agamus om̃ia añ oculos iudicis cũcta cer
nentis. Item Trieremie tricelimoſcho · Oculi eiꝰ aperti ſt/ ſuꝑ oẽs vi⸗
as fioꝝ Adam.⁊ reddas vnicuiq; bm fructũ adinuentionũ eius. Iſte
eſt iudex valde metuendus cui ꝑſpicabile omne ſolidũ ⁊ opertum om ne ſecretũ. cui obſcura clarent. muta reſpondent. mens ſine voce loqui⸗ rur ⁊ ſilentiũ confitetur. Hec etiam ſententia ferenda eſta iudice nouil ſimo.qui non poterit flecti. nam iudicabit oꝛlem terrarumin iuſticiaet
populos in equitate.nullius etiam veretur potentiaʒ. nec glicuius acci aliquo numere tunc placatur. Ende Veutrononij decimo capitulo. Deus magnus potens ⁊ rerribilis qui perſonas nð accipit nec. munera· Certe tunc plus valebit pura ehene 2 bia plena. Tunc diuitibus nihil pꝛoderit 8 k. tatis ⁊ iuſticie pꝛoſunt opera Sechie. vij · Argentum eoꝛumn to
1
——

neutceruts tiſiduoßa Odemi meſem Fßeenin Zübidems winterle)
nemiter endi. Nan ſepernin cutus eun ere reuseſ nlit ent ſecutuses
mationeſe chꝛis ſui. ⁊ omiſſs nris.⁊ ſpij n amb ladius ex niet tam. Manhei gchenn endä qua⸗ mopudẽ⸗ ota. Ipſe ñad He em intue vicelmo⸗ iẽtes om⸗ ntes nab ndicta eſt cttacer ꝑoẽs vi⸗ ius Iſte num om e loqui dice noil viuſticaet cwius aul utronom erſonaz ummulſu oiz vie⸗ eunfo
.
„
*.*— ieO motis ⁊ aurum eoꝛum in ſterquiinium erit. iiberare in die furoꝛis dñi. T
ſitas mundi. ac vilitas ⁊ indigmtas omn iocundũ erit tunc odiſſe munquʒ.⁊ qᷓ; tri carũ. Ndec ſentẽtia ferenda eſt mitigat᷑. Pꝛouer.vi. ſoſto. Ibi angeli pꝛo tũc nõ faciet miſericoꝛ equã ⁊ iufiexibilem in eis ⁊ ᷣm opera eo ix.expaueſcens dicebat · ceis delinquenti. De hi dem iudicabit nec perſonã acce bus flectet᷑. Et igiturlab ricoꝛdiam non poteris in derunt diuitie in die vltionis.ſed riſſime ſi ſcholares lectiones ſuas giſtri. quia foꝛſitan acriter coꝛrige ſeri peccatoꝛes de extrema auditione funmim ſtuduerunt in libꝛo iuſticie ⁊ veritatis. malignãtur hexterminabunt᷑. Iniuſti ei rbit. Econtra vero tunc in memo mala non timebunt. ſticiam. Vec autẽ ſe
VArgentum ⁊ aurum unc apparebit dolus abuiſſe mundũ rũpi neq;ÿpᷓciũ Et iõ vt ðᷣt Cri⸗ Quia iuſtus fudeꝝ nerita vel demerita Scm viaʒ eoꝝ faciam Etergo Job ns N non par⸗ rnardus in pꝛ ptabit nec pꝛece coꝛrumpet᷑.ſi oꝛa diligenter üluc deferre iuſticia: Nam yt ſcribi?᷑ Pꝛouerb xi. iuſticia liberabit tunc à moꝛt de timẽt de examie ma habent tunc timeremij agiſtri ⁊ iudicis. qui nõ in hoc examine(qui nũc en impioꝝ pe ⁊ ab anditione m para tibi iu⸗ crudeli et cemmo⸗ raliter manſuetus delis et commotus s. guloſis. ⁊ ſuꝑbis pleti ſunt et ſaturati tero eis quaſi leena ⁊ ſicut quaſi vꝛſa raptis catulis. ⁊ dif conſumam eos quaſi leo. em̃ dicit dominus ad impiuʒ venit ſuper te ⁊ emittam furo tuas ⁊ ponam contra teon meus ſuper te ⁊ abho⸗ uia ego dominus. venit nunc dezpinquo effundam iram me erte domine ſicut ignis Ita tunc perſeque⸗ unc em̃ exardeſ De quo dicitur furoꝛ eius ⁊ gra gnatõe ⁊ lingua eius qua⸗ undãs vſq; ad me c furoꝛẽ pᷣuidit iob in ſi pũc gis me? abſcõdas me don
a iudice q̃ pꝛecibꝰ non co Non acquieſcet culuſqᷓ; pꝛecib. hominibus non intercedent.
diã ſed reddet vnicuiq; m: ſticiã. Eñ Eʒechiel. vij x iudicabo eos.⁊ ſcient qu UMerebar om nia opera mea ſcie s omnibus ait Be
neſcientes val
npunientur? ꝛia eterna erunt iuſti. Et ideo ðꝛ Ecci.viij. Ante iudiciu ntentia etiam feretur a iudice- ro qui non poterit placari. Nam dñs ¶ qui nũc nati eſt vt agnus)tunc appare
bit quaſileo rugiens cru Vnde Oſee.xiij.⁊ poſſu
nt eſſe verba dñi vt auari in die iudicij ſic dicentis. Juxta deſideria ſua adim et eleuauerunt coꝛ ſuum ⁊ obliti ſunt mei. E pardus in via aſſirioꝛum.occurram eis rumpam interioꝛa iecuris eoꝛum 2 crudelius iſtis beſtis poterit inuen condemnandũ.illud Ezechie. rem meum in te.⁊ iudicabo te iuxta vias nes abhomimatõ nes tuas.⁊ non minationes tue in medio tuierunt. G tempus pꝛope eſt dies occiſionis am ſuper te· effundam furoꝛem comburit ſiuam ſicut flammaſc ris illos in tempeſtate tua⁊ inira tua turbabis eo eet ſicut ignis ira tua.⁊ in furo Eſa. xxx. Ecce nomẽ dñi de lo uis d poꝛtandũ labia eius re ſiignis denoꝛãs ⁊ ſpũs eiꝰqᷓſi toꝛrẽs inund pdedas gẽtes ad nihilũ. Nñ mihi tribuat vt in iferno ꝓte
parcet oculus
meum inte Q omburẽs mon
*——— 6
ꝛe obſtupefacies gentes Nginquo veniet ardens pleta ſunt indi

—— —————————
—— ———
——
———
———
—
—
Bemoꝛia moꝛtis
furoꝛ tuus. Vere tanta erit tunc ſeueriras iudicis ꝙ nec ꝓbis potert expᷣminec mente cogitari. Omia em̃ iudicia ab imtio můũdi uꝑ huma⸗ num genus habita ſunt tanqᷓ; ſtillex ſcintille reſpectu furoꝛis dñiq̃ndo hoc iudicium exercebit. Ecceqᷓ; diſtrictus veniet ad iudiciũ. qui mitis
reſurrexit ⁊ ad celum aſcẽdit. Eñ Bꝛego · in omelia ſuꝑ ilud Johã.xx·
Thomas vnusex duodecim(qͥðꝛ didimꝰ)ſic ait Fratres vitãveſtrã moꝛeſqʒ cõponite.⁊ is qͥ mitis reſurrexit a moꝛtuis.qᷓ; ſtrictus in iudi⸗ eiũ veniet pꝛeuidete. Lerte in die tremẽdi examinis ſui cum angelis et archangelis.cum thꝛonis ⁊ domiationibus.cum pncipatibus ⁊ pote⸗ ſtaribus apparebit.celis ⁊ terris jardentibꝰcunctiſqʒ elemẽtis in obſe⸗
quij ſui terroꝛẽ cõmotis. Tunc ergo tanti pauoꝛis iudicẽ añ oculos ve
ſtros ponite. hũc ventuꝝ timete vt hunc ventuꝝ non timidi ſed ſecuri videatis. Timẽdus eſt ergo modo · ne tũc timeat᷑. Terroꝛ eius ad vſuʒ bone actionis nos exerceat.metus illius vitũ noſtrã a pꝛauitatibꝰ con⸗
peſcat. Merte ſi aiquis veſtꝝ cum ſuo aduerſario cãm dicturꝰin iudij
tio die craſtina eſſet exhibendus totã foꝛtaſſe nocteʒ inſomnem duceret
quod ſibi dici poſſet. qð obiectiombo rñderet ſecum ſollicira ⁊ eſtimãti
mẽte verſaret.vt iudicẽ inueniret aſpeꝝ vehemẽter metueret ⁊ ꝙ noxij us appareret foꝛmidaret. Qt qͥs ego.aut quod ego. Rimiꝝ non longe futurus poſt hoĩem vermis.poſt vermẽ puiuis · Siergo tanta curapꝓ⸗ timeſcit iudiciũ pulueris qua intentiõe cogitandũ eſt. qua foꝛmidine p̃ nuidendũ eſt iudiciũ tante maieſtatis. Hec om̃ia idem.vbi ſupᷣ. Sunt ⁊ q̃dam alia pᷣdictam ſentẽtiam grauãtia. Pꝛimũ videlicet qꝛubi noneſt ptõs reſiſtẽqi. Sapiẽtie.vi. Virtutibꝛachij tui qͥs reſiſtet. Et yſa.xüij ¶Quis reſiſtet iudicio tuo. Vere nullus poteſt teſiſtere.ſed om̃es gene raliter opoꝛtet cõparere.at ſententiã ſummi iudicis ſiue velintſſiue no⸗ lint coꝛam angelis exſpectare. Ipᷣe em̃ loqͥtur ꝑ Eſaiam.xl vij. ad pctõ rem condem nandũ inhec verba. Reuelabit᷑ ignamima tua.et videbi᷑ obpꝛobꝛiũ tuũ Vltionẽ capiam ⁊ nõ reſiſtet mihihõ Vñ Iob.ix.e? cuius ire nemo reſiſtere põt. Nam ſi foꝛtitude q̃ritur robuſtus eſt. Vñ Beſter. xij Dñe deus rex om̃ipotens inditõ ne tua cuncta ſunt poſita et nõ eit qͥ poſſit reſiſtere voluntati tue. Tu em̃ feciſticelum ⁊ terrã. et quicòd celi ambitu cõtinetur dñs omniũ tu es · nec eſt qui reſiſtat maie Kati tue. Iſte eſt magnus dñs ⁊ foꝛtis ⁊ potens.ciuꝰ magnitudinis ⁊
—
porentie noneſt numerꝰ negʒ finis. Nullum etiã qntumcũqʒ magnuz
ipe tin ebit. Saß̃ · vi non timebit dñs magnitudinẽ cuiuſquã. qĩ pu⸗ fůlum ⁊magnũiße fecit. Omnes em̃ ſubiecti erunt pedibus eius et ti⸗ mebunt ipᷣm in die illa vehemẽter. Nam ſicutð In die iu dicij ⁊ furoꝛis dñi rex lugebit.⁊ pᷣnceps induet meroꝛe. Item Ipoca. vi. Reges terre ⁊ pᷣncipes ⁊tribuni⁊ iudices diues? foꝛtes ⁊ oĩs ſeruꝰ er liber abſcondẽt le in ſpelũcis ⁊ inpetris montiũ · Et dicent montibꝰ. Cadite ſuꝑ nos ⁊ abſcondite nos a facie ſedẽtis ſuꝑ thꝛonum.⁊ ab ira agni. qm̃ vꝛnit dies magnꝰ ire Et ibidẽ. x viij· Flebũr⁊ plangãt reges terre qͥ in babilone foꝛ nicati ſunt. ⁊ in delicijs virerunt cum viderit fu⸗ mũ incendij eius.longe ſtantes ꝓpter timoꝛẽ toꝛmentoꝝ Certe tũc erit
mbalatio magna qᷓus nõ fuit ab intio mũdi vſaʒ modo · vtðꝛ WMat.
——

ÿbis poten diſup huma its dñicqndo cið. quimitis ud Johãn. es vitähyeſti nictus inud um angelset anbus ⁊ pote mes mobſi e an oculosye midi ſed ſecu o eins ad vſʒ uitatibcon⸗ turꝰin iudi/ nnem ducert ita ⁊ eſtimãti eret? ꝙ noꝝi⸗ lx non longe unta curap⸗ foꝛmidineß ilup Sunt? tchbinoneſt t. Etſi ed omes gene yelintſiue no Ivij ad petõ ua.et videbi lob.ix. De uſtus eſ. Vñ tta ſunt poſiu un ⁊ terrã. et reſiſtat maie gnitudins?
cůq; magnj
us eius et n vij. Indie iu temn oc tes ⁊ ois len icent montbꝰ ꝛonum ⁊ ab in plangit rege — ynitjij
vLerncent nn Mu
xi· Secunduzeſt qð dieram ſententiamaggrauatqʒ rontihilacug pctõꝛibus ſe abſcondendiſeu occultãdi Ram vt ðr brůs nfemus. atere nuncerit ipoſſibile.⁊ apparere intolerabie. vñ Job. xxjtij. N
Sccaſio ſalutis
ſunt tenbꝛe. et non eſt vmbꝛa motis ibi vt abſcondantur qui opant᷑ in
iquiratem. Item Merin mone Nudiſtabũt ante tribunal xᷓi. vtau diant vocem iudicij qui obturauerunt aures ſuas adᷓ vocem ↄſilij 7t ſuperius allegatum eſt. Chariſſime hune diem time. hunc dim ⁊ uiqdi cem omnia iudicaturum coꝛdialiter expaueſce. vt eo diligentius poſſis pctã diuitare. Nã vt ðꝛ ecẽ.i. Timoꝛ dñi expellit peccatum. Et alibi. In timoꝛe domini omnis homo declinat à malo Vercium eſt qð dictᷓ
ſentiam aggrauat. qꝛ non eſt ibilocus ad aliud appellandi.ner ſpaciuʒ
ↄppellandi.vñ pſal. Q. uo ibo a ſpñ tuo.⁊ quoa facie tua fugiaʒ. Si aſ⸗
cendero incelum tu ilic es ·ſi deſcendero ad infernuʒ ades · Ehnde dicit
dñs de peccatoꝛe Annos · ix.fugient ⁊ non ſaluabitur ex eis qui fugerit
ſi deſcenderint vfq; ad infernum.inde manus mea edutet eos. Et ji de ſcenderint vſc; ad celum inde rraham eos.⁊ abſconqitifuerint in verti ce carmeli inde ſcrurans auferam eos et ſicelauerint ſe ab oculis me
5
is in fundo maris ibi mandabo ſerpenti ⁊ moꝛdebit eos. Et ſiabierint
in captiuitatem coꝛaʒ inimicis ſuis ibi mandabo gladio ⁊ occidet eos 2 ponam oculos meos ſuper eos inbono⁊ in maio. Qtergo Job. x.
dominus omnia iudicaturus ſic dicit. Noneſt qui de manumeã poſſit
eruere Lerta ſunt plana.video vbiq; nos ĩueniet manus oĩpotẽtis.vñ autoꝛ de curru anime Quid facies diues niſſq; tutus bene viues ſcuo re ↄuertes quo curſum ꝑdite verteg. Q. uo ÿtes curfum non tutꝰes hic neq; ſurſum. Simi aſcendis celos vel ad infera tendis. Impat in celis ferus eſt vel ad infera telie Si mare querat᷑rex iſte mari dominat᷑ Nuſquaʒ tutus eris ſʒ vbiq; reꝑtus haberis Vere vere ita nullib pa rebit fuga vel inmoꝛre nec in vita. Oqᷓ; bene aquertebat hoc beatiis Eleaſarus qui ſi inquiens dicebat Manus oipotentis neq; viuus neq; defunctus effugiam. vt habet᷑·ij. Wachabioꝝ vi. Ex dictis igit᷑ ptʒ multipliciter ꝙ finale iudium erit omnibus metuendum.⁊ hoc pñ pter accuſationem plurimoꝝ ibi ſuſtinendum. t pꝛopter rationẽ vni
uerſoꝝ generaliter reddendam. Et ꝓpter diffinitiuã fmam tunc aiuſto
indice hoꝛribliter ꝓferendam. Tduius ergo memozia pꝛeſeruat non immerito quẽlibet a peccatis—
Sequuntur exempla de ſecundo nouiſimo. De extremo iuditio
¶ Vegitur in libꝛo de oꝛtu carthuſienſium ꝙ qͥdam doctoꝛ pᷣcipuꝰ. et vlta vt videbatur ⁊ fama doctrina ⁊ ſapia inter omnes doctoꝛes pari ienſes excellenter honoratus ⁊ mirabiliter gratioſus graui et vltima ĩi fůmitate pᷣuentus non din decũbẽs diem cſauſit extremum. Lũq; to⸗ ta die ila que defunctijs eſt moꝛc pariſienſi in aula funere in deÿ
——

Miemozia moꝛtis Memoꝛi
cbentefuiſſʒ cantataofficia defunetoꝝ ·in craſtino mane ↄgregata ibi dem yniuerſitate pariſienſi tam ſcholariũ qᷓ; doctoꝝ vt tam honoꝛabili viro ſolẽnis ⁊ venerabilis pꝛeberet᷑ funeralis officij ſepultura ũ igit reuerẽdi viriferetꝝ in 6 funꝰ iacebat) eleuare vellẽt ad ecẽ̃iam defe⸗ renduʒ ſubito cunctis ſtudentibꝰ qᷓ moꝛtuus videbat᷑ ⁊ erat eleuato ca pite recedire in feretro ac om̃ibus audientibus alta ⁊ terribili voce cla mauit. Iuſto dei iuditio accaſatus ſum. Et hoc dicto caput depoſuit ⁊ decubuit moꝛtuus ſicut pꝛius. Q.ua voce cuncti attonit ⁊ territi deli⸗ berauerũt. ip̃m illo die nullo modo foꝛe ſepeliendũ.ſʒ vſqʒ ad craſtinuʒ reſe ruandũ Mane ergo ſequẽti cũ multitudo magna ↄueniſſz. dictuz qʒ funꝰ ſicut pᷣus vellent ad ecciam depoꝛtare. defunctus ſicut pᷣus ele nato capite doloꝛaſa et terribili voce intonuit. Juſto dei iudicio iudica rus ſum. uam vocẽ multitudo audiens et intelligens ſtupuit plus qᷓ; pꝛius Gt cuʒ alterutrũ interrogaſent qͥd ſibi vellẽt taz inſoliti et in expti defuncticlamoꝛes.adhuc determinauerũt ip̃ᷣm niſi in alio craſtio nullatenus tumulandũ. Tercia ÿo die cũ ꝓpter iſta ꝓdigia fere tota ci uitas ↄueniſſet. et funus cũctis pᷣpatis ad tumulũ vellẽt depoꝛtare de functus ſicnt hus iã tencio altiſſima et meſtiſſima voce ꝑſonuit Juſto die iudicio ↄdemntꝰ ſuʒ. Q.ua hoꝛribii ſnĩa audita qᷓſi oẽs ĩmẽſo fue⸗ Tunt timoꝛe et tremoꝛe ꝑcuſſi certi facti de Zdẽnatione tanti viri q iter alios videbat᷑ honeſtate vite claritate fame dignitatꝭ excellẽtia et mul riplici ſcĩa et ſapĩa p̃fulgere. Qla tẽpeſtate erat ibi magiſter Bꝛunodo croꝛ famoſus. natione teuthonicꝰ de Kolonia nõ obſcuris pãrẽtibꝰ na rus eccieetiã remẽſis canonicꝰ et ibidẽ ſcholariũmg̃qͥ ſupᷣdciĩs voci⸗ bus ſalubꝛit territus atʒ ↄpñctus allocututꝰeſtqͥſdaʒ ſocios ibi pñtes infraſcriptis vł ſilibo ʒÿbis. di. ya chariſſime qͥd faciemꝰ Dẽs ſiłpe rimus. nõ ſaluabimur niſi qͥfugerit. Si in viridihoc ſit in arido qͥd fiet Sihõ tãte dignitatis tãte litterature tãte ſcie(dͥ videbat᷑ taʒ honeſte vite. qͥ erat tãte celebꝛis fame jic indubitant᷑ eſt dãnatus.qͥd nosmiſe rihomũculi faciemus. Si lugubꝛi voce vnius homuncionis tã hoꝛri⸗ bii ac ſtupẽdo timoꝛe ac ſtupefacti ſumus qd faciemus cũ rugitus leo nis cum extremi iudicij tuba in aures nñ̃as ꝑcrepuerit cũ oẽs audieri⸗ mus. Surgite moꝛtui venite ad iudiciũ. Dũo in tali hoꝛribili iudicio vbicolũneceliↄtremeſcẽt.et angeli terrebunt᷑et territicogent᷑ appare⸗ re. Eugiamus igit᷑ a facie gladij pᷣoccupemus faciẽ dñi in ↄfeſſiõe Ve nite adoꝛemus ante deñ ploꝛemus coꝛã̃ dño qͥ fecit nos Poſtq; eiꝰ vo cẽ audiuimꝰ nõ obduremus coꝛda noſtra. ſʒ exeamus de medio baby⸗ lonis egrediamur pentapolim igne et ſulphure iã ſuccẽſaʒ etexẽplo btĩ pauli heremita.⁊ btĩ Anthonij arſenij euagrij ⁊ alioꝝ ſcõꝝ cũ btõ Joã ne bap.ãtra deßti q̃ramꝰ ĩ mõtiby nos ſaluos faciamꝰ vt etni iudic irõ ⁊ ſniam dãnatõis eterne euadamꝰ⁊ ꝑuenire poſſimꝰ ad poꝛtũ ⁊ tran⸗ qͥllitatẽ ſalutis eterne Tdis ⁊ ſitib vbis ⁊ ſentẽtijs ſeipᷣm ⁊ q̃ſdũ ſocios alloq̃ns ⁊ exhoꝛtãs Deliberauerũt ip̃e ⁊ ſex alij viri ꝓbi ſecũ abꝛenũcia re můdo ⁊ oĩb põpis eiꝰ ⁊ ad ꝑfcãʒ pnĩam pagẽdã heremi deſerta cõ
petẽtia q̃rere.⁊ ibidẽrelictis oĩbo diuitijs ⁊ honoꝛib⸗ huius mũdi.aeci⸗
ke fingulicruces ſuas ⁊ nudum xp̃m nudiꝑ artã viam ſequi.⁊ latã ac

ler loz inſolſtieti . nalocraſu hdiglferetotn ii elet depoꝛttede c Pnucuſo iocsindo fie ernrinditer l Buwodo
s pat va igfüſuhaeis vc i ſocosbipits faclem Wes ſie lrinaridoqdſe idebattzʒ honeft natus. qd nosmiſe uncionis tã horn⸗ nus cũ rugitus lo nt cñ oẽs audien li hoꝛribii indci nticogentappan dñinↄfeſſõe Ve w Poichn s de mediobabſ cccſoʒetexẽylobi pſccůbtö Ii wyteinidic ii madportüntun ſeim? dſs r pbiſeriobn fonnnein c buus můcia
6
innſcalli“ ktã a
Pccaſio ſalutis ſpacioſam deſerereqᷓ Smatoꝛes ⁊ ſectatoꝛes mũdi pducit ad ſuppkicia dãnatopꝝ · Gt ꝙ audierꝗt famã ſcitatis ſcĩ Nugonis epᷣi gratianopo litani qͥp̃us aliqᷓ tꝑe eiuſdẽ mg̃i Bꝛunonis inſ cholis ſociꝰ credidit ex titiſſe ſpũſſcõ inſpirante ſimul ad ſcm̃ ep̃ʒ memoꝛatũ arcedere decreue runt ⁊ eiuſdẽ ↄciliũ ⁊ auxiliũ inqrere. vt in eius dioceſi(quã audierant multis deſert mõtib abundare ocũ ↄgruũ obtinerẽt in quo ſuũ ſcm̃ ac ſalubꝛe ꝓpoſitum poſſʒ effectum mancipare. Septeʒ igi ſci viriin fraſcriptip̃fata de cauſa ad pᷣdictũſcm̃ ep̃m duce ſcõ ſpũ pueuerũt. Et vt vtar oĩno ÿbis ſcriptis in legẽda vite ſancti Hugonis epiſcopi mo moꝛatiꝑ ſummũ pontificem. Innocẽtium qui eum canoniʒauit appꝛo bata ⁊ ↄfirmata adeſt magiſter Bꝛuno vir religioſus ſcientiaq; famo ſiſſimus honeſtatis ⁊ grauitatis ac totius maturitatis quaſi quoddaʒ ſimulach:um Habebat ãt ſocios magiſtx Lauduinuʒ qui poſt euz ex ritit pꝛioꝛ carthuſie.⁊ duos ſtephanos hi ſancti rufi canonici fuerũt.ſec deſiderio vite ſolitarie eis ſeſe coniunxerũt· Hugonem quo quẽ ↄgnoj minabant capellanum eo ꝙ ſolus ex ipſis ſacerdotis officio fungeretur duos quoq; laicos quos appellamus conuerſos andream ⁊ garimm. Q. uerebanr aũt locum heremitice yite congruuz necdumq; rep perãt. hoc igit᷑ ſe ſimul? ſue ſancte conuerſationis odoꝛe trahente venerunt? Quos epiſcopus non ſolum gratanter. ſed ⁊ reueranter ſuſcepit ⁊ tra⸗ ctauit ⁊ voti compotes fecit. Ipſo namq; conſulente iuuante ⁊ commu nicante ie ſolitudiuẽm intrauerũt atq; exſtruxerunt. nno do⸗ mini Mileſimooctogeſimoquarto. epiſcopatus vero dicti fancti hu⸗ gonis quarto. Viderat aurẽ pꝛefatus ſanctus epiſcopus circa ideʒ tẽ
us per ſomnium in eadem ſolitudine deum ſue dignationi habitacu⸗ 2 conſtruentem ſeptem etiam ſtellas itineris ſibi ducatum pꝛeſtan⸗
res erant vero hi ſeptem Q. uapꝛopter noniſtoꝛum tm̃.ſʒ et ui ſuccef
ſerunr eis conſilia libenrer amplexus eſt. ⁊ vſqʒ ad moꝛtẽ carthuſie ha⸗ biraroꝛes conſilijs ſp ⁊ bñficijs fouit.licet vero ⁊ pᷣmitus diuini amort totus arderet incendijs non alter rñ ad diſcipline celeſtis exercitia eoꝝ exemplis ac familiaritate inferbuit qᷓ; ſiflãmanti qs faci plures qlias circũponat grdentes. rat aũt ⁊ cuʒ eis non vt dominus aut epiſco⸗ pus · ſed vt ſeruus ⁊ frater humilimus.et ad cunctoꝛum quantum in ipſo erat obſequia paratiſſimus. adeo yt vir venerabilis wilhelmus tunc pꝛioꝛ ſancti laurentij poſtea ſancti theofridi abbas magiſtro bꝛu⸗ noni etiam ipſe religiaſa deuotione non mediocriter alligatus beatihu gonis cõtubernal(biniquippe tunc ꝑ ſingulas habitabant cellas)apð
magiſtrum bꝛunonem non leuiter conq̃ret᷑ ꝙ pene omnia ad hůilitates
ſpectantia intra cellulam ſibi tanqᷓ; patri paret officia ⁊ epᷣus nõ ſaltẽſe
Cum vt ſocius ſed potius conuerſaret᷑ vt famulus Intãtũ aũt heremũ
deuotus incolebat ⁊ ſedulus vt enm mg̃̃ bꝛuno no nunqᷓ; exire cõpelle ret dicens. Ite ad oues veſtras 4. debetis exſoluite. lud. ¶ Refert doctoꝛ iacobus carthuſienð in libꝛo de pctiĩs mẽtalib et cri minalibꝰ Duo frẽs religioſihoneſte cõ uerfatõis ſe mutuo coꝛdialiter dilexerunt · inter quos ynis mottuus alteri apparnuit in ꝛõne ꝓcbẽti d
U

——— ——
—
———
*
Q uẽ viuꝰ videns in vili habitu ⁊ vultu meſto inquiſiuit cur ſicappa reret. Rũdit defunctus tribu s vicib dicẽs. Nemo credit.nerno credit nemo credit. Queſiuit viuus qd eſſ qð nemo credit. Reſpõdit defun⸗ us q; diliricte iudicat deus? qᷓ ſeuere punit· Vis dictis diſparuit ⁊ viuentẽ fratrem magno nenli dereliquit ¶Q uidã rexfuit magnus? gloꝛioſus ⁊ factum eſt ꝓcedente illo in curru deaurato cum regaliobſequio obuiaſſeili duos viros attritis et
oꝛdidis iquros veſtibus urtenatas macie ⁊ pallidos facies habẽtes
yr ergo rex vidit illos deſiiiens cõteſtim de curru⁊ in terrã pꝛocidẽs
Adoꝛãuit ⁊ ſurgens amplexus eñt eos affectuoſe oſculãs. Wagnates
regali gla nõ rñ auſifijerũt ilũ rephẽdere. germano frieiꝰ uggeſſerũt vt eiloqueret ne tãte excellẽtie diademati rãt inferat ↄtumeliã. Qui cũ frĩ iſta diceret ⁊ ei⸗ hũiliatõeʒ rep̃henderet. ei rex reſpõſuʒ dedit qð rñ ille nõ intellexit. Conſuetudo añt erat illi regi qñ ſnĩam moꝛtis ↄtra aliquẽ dicrabat pᷣconẽ ſuʒ ꝙ añ ianuã ilitꝰcũ tuba huic officiodeputata mitteret. Euius voce onines ↄgnoſe ceban gitur veniẽter miſit rex buccinã moꝛtis tubicinare añ ianuã fratris ſui Quã cũ audiſſʒ ile de ſalute deſperãs tota nocte ſua diſpoſuit ac ſum
s veſtibus cum yxoꝛe ⁊ füijs
ero llius ac ꝓceres de hoc indignati ſunt arbi trãtes eñ feciſſe idigna
mo diluculonigris ⁊ lugubꝛibus inqutus ꝑgit ad foꝛes palacij flens ⁊ lugens. Q ueʒ rex adſe ingredi fecit ⁊ vi⸗
dens eum jugentẽ ait· O ſtulte ⁊ inſipiens ſi tu ſic timuiſti pᷣconẽ gerß
manifris tui aduerſits quẽte niil deliquiſſe cognoſcis. qũo mihi repꝛe
henionem intuliſti qꝛ in hůilitate falutaui ⁊ ⁊ ofculatus um pᷣcones ði meiſonoꝛabili tuba moꝛtem mihiſignificantes ⁊ terribilem dñoccur⸗ ſuʒ. cu multa ⁊ magna meipᷣm peccae ↄſcius ſuz· Ecce deniq; ruãar guens inſipientiã iſto vſus ſuʒ mõ Nũ pᷣo ⁊ iloꝝ qᷓte miſerũt ad mei rep̃henſioneʒ ſtultiã arguere curabo ⁊ itafrẽm inſtructũ remiſit domũ hecpi atfieri delignis qᷓttuoꝛ arcellas? duas quidem vndiq; guro ooptas oſlaq; moꝛtuoꝝ potentiamittẽs in eis aureis obſerauit feris. lias vero duas pice? hitumine liniens repleuit lapidibus pᷣcioſis ⁊ ineſtiabiib margaritꝭ ⁊ oim vnguẽtoꝝ odoꝛibus funiculiſ; cilicinis aſtrinxit· deinde cerſirifecit rephenſoꝛes ſuos ⁊ꝓœeres ⁊ poſuit ante eos quattuoꝛ ipſas arcellas vt eſtimarent qᷓnto qdeiſte qnto vero Ule pꝛecio ſint cõdigne. Illi vero deauraras magni pꝛecij iudicauerũt. Ex pedit em̃ inqͥunt inter regalia diademata poni.qᷓ vero illinite pice ⁊ bi mint crant vili quodam ⁊ exili pꝛecio dignas dixerũt Rexãt dixit ad illos. Sciebam ⁊ ego talia vos dicturos.exterioꝛib em̃ oculis exterio⸗ racernitis.⁊ tñ nõ iꝝa opoꝛteret facere.ſʒ interioꝛibꝰ oculis intrinſecꝰ re poſita expedire ſiue honoꝛẽ ſiue ↄrumeliaʒ. Et mox p̃cepit vt aꝑirẽtur Arcelle deaurate ex db reſeratis dirꝰ feto exalauit ⁊ fetidifimꝰ viſus eſt aſpectus. Ait rex. Iſte typus eſt eoꝛuʒ qͥ plẽdidis qͥdẽ ⁊ glioſis in⸗ duunt veſtibus ⁊ porẽtia elati ſuntſßʒ intrinſecus moꝛtuis maligniſq; opibrefectiſunt. Deinde picgtas bituminataſq; pꝛecipiẽs diſſolui er apirẽ cũctos(qͥ aderãtletificauiteoꝝ qᷓitꝰerãt ſpledoze⁊ odoꝛe Tüc
teñ moꝛtis reũ eſſe. eſpere

Wagntes ifectſeiqgn e ſuggeſei mei Qui dliz dedtt q; moꝛtis ↄtr icodeputat e. Ueſper näfrarns ſit oſuitacſim
roꝛet fihs
difecit ⁊ vi⸗
doorẽ gers omhinpe
um peones ði m dloccun deniq; tuãan iſerüt ad mei remilit dom vndiq; gur ſerauit fens. bus pcioſis? liſq; ciicins poluit ane jnto vero ile cuerit. Ex nite pice ⁊ bi xãt dixita culis exteno⸗ smtrinſec it vt apẽm idiſimꝰ vus ct ⁊gloisi⸗ uis mainic is diſol et etodoli
Decaſio ſalutis
Tũt ait ad illos. Scite qͥbus ſilia ſte iſta. Humliloi erãt veſtimẽtis qͥꝝ vos exterioꝛẽ attẽdentes habitũ meã añ faciẽ eoꝝ in rerra adoꝛationẽ. Ego po intellect rentiã iloꝝ ⁊ decoꝛẽ ↄſiderãs aĩaꝝ glificatus qͥdẽ eo et regali vniuerſa purpura pᷣcioſioꝛes dochit ne errarẽt in his qͥ foꝛis apparẽt ſʒ interna attẽderent — ¶ Itẽ aliud ex libꝛo Apum
E tactu oĩ coꝛong
¶agt̃ Symon de toꝛnaco Pariſiꝰ in theologia regebat. Gterat excellẽs doctoꝛ ille ſuo tꝑe ßʒ ↄtra decentiã talis otficij incõtinẽs ⁊ ſi up⸗ bus. Mic cũ ſuꝑ omẽs doctoꝛes ciuitatꝰ auditoꝛes haberet ⁊ in ſ chola
coꝛã oĩby de hũſitate altiſſime doctrine xp̃i q̃ſtionẽ diſ putatõ ne ꝓhibi
tã tenniarer in fine tandẽ ⁊ repꝛobũ ſenſuʒ in execrãda ↄtra xp̃ᷣm blaſ⸗
„„*„„„ 2*
phemie vba.pꝛupit. Tres ſt/ inqᷓt qͥ mðm ſectis ſuis ⁊ dogmatiboſi ub“
tugarũt moyſes xũs? machametꝰ? Moyſes pᷣmo iudaicti włm infa⸗ ruauit. Scðo xp̃s a ſuo noſe rpianos. ercio gentiẽ ꝓplin machome⸗
tus Nec moꝛa euerſis oculis ſcʒ ꝓ hũana voce hoꝛribilẽ.m ugitũ emiſit et epilẽtia ſtatim eliſus in terrã die tercio eiuf deʒ moꝛbi moitẽ accepit plaga ᷓ inſanabili ꝑeuſſit eñ ðipotens ⁊ om̃i ſcia vſqʒ ad pᷣma litteraꝝ elemẽta pᷣuauit.ſʒ grauioꝛi in aĩa cuz hac plaga pcuſfus eſt. Tum vſq; in die moꝛtis ſue qſi mutus cõ ꝑatus eſt iumẽtis inſipiẽtib ⁊ in luxurie
feditate ꝑmãſit. Qt vide ſumme ammiratõis miraculũ Aleydẽ foꝛ⸗
nicariã ↄcubinã ſuã noĩare poterat et ſciebat Boeciũ verò de trinitate
qui iuxta eum ad ſpectaculũ ponebat᷑. quẽ olim coꝛdetenꝰ ſcierat poſt
inditãplagã.nec noĩare nouerat nec vglebat. Nõ trãſgrediaris Fter⸗ minos ↄſtitutos ⁊ pium moqũ ſemꝑ habras in ſcripturis. liud ex libꝛo apum
—
¶ Juuenis qͥdã in theutonie ꝑtib ex ſanguine hᷣncipñ pleniſſime gene
roſus. ſed moꝛib ⁊ vita degener epiſcopatuʒ male accepit. Q.ui rapi⸗ nis?luxurys verecũde pᷣmo.ſʒ inuerecũdiſſime poſimodũ operam de dit. Laſtigauit aũt eñ dñs flagello m ltiplici.; cũ abuteret᷑ eo in ſ uper biã dedit eñ dñs in moꝛtẽ repꝛobã. Q. ua inhoꝛa venerabił Cõrardꝰ deo dignꝰ hůdemẽſis ep̃s ad matutinas in tẽpeſte noctis ſilẽtio ſurre? xerat illiſq; dictꝭ recederet ad ſtudiũ facturus in die ßmonẽ. Nec moꝛa raptꝰ in ſpũ videre ſe viſus eſt epᷣm q̃ndã velata facie ſʒ infulis inſigni tũ ad tribunal iudice rapi Mox aſſunt truci vultu ſateilites? accuſant eßm· vnꝰ in rapinaaliꝰ in cede poĩm atq; alij in luxurijs lubꝛicantem. Tũc iudex aſſeſſoꝛib ſuis ait. ccuſate diſcutite libꝛate iudiciuʒ ferte ſniam. nec moꝛaaſſeſſoꝛes parãt iudici ferũt in cõi ſnĩam iudex apꝛo⸗ bat larã. Zcceqũt miſtri ſup̃ fuliginẽ nigrioꝛes ⁊ ablata mitra de capi⸗ re anulũ caſulã dalmaticã ac relij epᷣalia inqumẽta detracta.ad pedes iudicis deponũt. nudũq; relictũ cũ clamoꝛe rapiũt eiulantẽ? a facie iuꝰ dicis trahũt ad tartara nipi fecũ pᷣter pctã poꝛtantẽ. Wox aſeſjoꝛeg iudicis ſurgũt ⁊ cñ cantuſonoꝛo ſubiũgunt. Dũtp̃s halrmꝰ bonum a0oẽs opcmur. His viſis in ſpñ dictus hilqemẽſis epᷣs in ſe reuerlus cogitarccepit qͥſnʒ fuerit ille miſerabiis pᷣſul. Tumecce qdaʒ ad oñtiũ pulſans intromiſſus eſt cñ lachꝛmis clamqᷓs taleʒ epmin ꝓxima villa
G
llis q vilib oꝑit ↄtumeliã putatis ualib ockis reuẽ
iſtos exiſtiaui Ilos igit ↄfundẽs
—

6 15 z „ 3 1 6 3* 5 3 ₰ 1 1 13 1
——
Bemoꝛia moꝛtis
veniſſe de veſꝑe ⁊ ſub eadẽ noctis hoꝛa ſubitanea moꝛte fubtractum. Q.uo audito ſcũs pᷣſul miſerrimo illo defuncto condoluit ⁊ licet inani ter q;tum ad ſubuẽtionẽ ꝓ tñ lachꝛ ymas amariſſimas fudit xcelario—* ¶ ĩ annos paucos rhome qdã cardinałdefunetus eſt noĩe Joꝛda nus.qͥ qᷓndã de oꝛdine ciſterciẽſi aſſumptꝰ eſt.ſʒ vita oꝛdini in eo mime cõcoꝛdabat. Erat em̃ auarꝰ valde ſic a ᷓ̃dã abbate audiui. Habebat gũt notariũ q̃ndã noĩe Pandolphũ. Hunc cũ ꝓ qdaʒ negocio neſcio q́ᷓ miſiſſet interim expirauit. Eadẽ hoꝛa cũ ille expleto negocio redirʒ ma ne añ lucẽ caternã miſerabilẽ in agro ↄtemplatꝰ eſt. Sede bant hoĩes in mmẽtis in oꝛe caudas hñtes vᷣfis doꝛſis capita illoꝝ q;s ioꝛdanꝰ car Dinał cuculla indutꝰ nudis pedib ſeq̃bat᷑ duobꝰ demoniby cũ ducẽtibꝰ In qꝝ aſpectu dũ notariꝰ nimis hoꝛreret elamauit cardingł Pandol⸗ phe pandolphe. Subſiſtẽte clerico ⁊ dicẽte. Quis eg.aut qͥdq clamas. Rñdit ille. Ggo ioꝛdanꝰ dñs tuus ⁊ moꝛtuꝰ ſum. Dicẽte illo. Q. uo ducimim.ille rñdit. ñ tribunal xp̃i. Qt ille. Noſtis qͥd de vob ſit fu⸗ tuꝝ. Nõ noui inqͥt deus ſcit. ſʒ cũ ilic venero b. Petrus de cardinalatu meo ꝓ me redditurꝰ eſt rõem ſcũs vero bñdictus de cuculla ꝙ ſi illã in de obtiere poterit ſaluaboꝛſinautẽd ãnaboꝛ Sicq; ocuł eꝰ ſubtractꝰẽ Sunt ibi toꝛtoꝛes ſerpentib hoꝛridioꝛes · defoꝛmes nigri.ſed nõ ad yerbera pigri.nunqᷓ; laſſant᷑.ſʒ ſemꝑ ad hec renouant᷑. LChꝛiſoſtimus.q; amaꝝ erit in iudicio ſeꝑari a viſione dei. Simille mihi gehennas ꝓponas non tñ reputo ſicut ab dlius glioſe iocunditatꝭ ſocietate expelli ⁊ exoſum fieri creatoꝛi Item ad demetriadem ponamus ante oculos. Auctoꝛitates ſcõꝝ de iudicio extremo. ¶ſ Gꝛegoꝛius. Penſate fratres chariſſimi añ cõſpectum tanti iudicis quis in illo die terroꝛ erit qñ iam in pena remediũ non erit · Que illa con fuſio cum reatu ſuo exigente continget in conuentu om niũ hominũ an⸗ geloꝛumq; erubeſcere. Q. uis eum pauoꝛ quẽ ⁊ tranquillum mens coꝛ⸗ poꝛe non valet etiam iratum videre. quem bñ ſophonias deſcribit di⸗ cens. Dies ire dies ůla dies trib ulationis ⁊ anguſtie. dies calamitatis et miſerie. dies tenebꝛaꝝ ⁊ caliginis · dies nebule ⁊ turbinis.dies tube et clangoꝛis. Penſate fratres extremi diẽ iudicij ſuꝑ coꝛda repꝛoboꝝ q̃ a peritate heta vidit amareſcere quẽ tot appellatõib nõ valz explicare qſ Item Q. ue mens erit hominis eterni iudicis pᷣſentiã nõ foꝛmidãs. Ibi em̃ tunc ſimul om̃ia peccata qñoculos redeunt:ibi cuncta(q̃ cũ de ſectatõe acta ſunt) cũ pudoꝛe ad memoꝛiã reuocant᷑. ꝗſ Bernardus. Ble mihi miſero cum venerit dies illa iudicij. et aperti fuerunt libꝛi in quibus omnes reatus mei ⁊ cogitationes domino pꝛe⸗ ſente recitabuntur. & Hieronimus. S iue comedã ſiue bibã ſiue aliud qͥd faciã.ſempꝑinſo⸗ nare videt᷑ aurib meis illa terribił᷑ tuba.ſurgite moꝛtui venite ad iudi. ciũ.qꝛ qͥriens diẽ illñ cogito. toto coꝛꝑe cõtremeſco q Chꝛiſoſtomus. Dicit aũt xp̃s dãnatis. Qgogpter vos hõ factus ſum ꝓptet.vos alligatꝰ ⁊ illiſus ſum ⁊ ceſus ſum ⁊ crucifixus.ſuʒ Vbi

fubracnm. t⁊litet inan nasfudit
hoie Joꝛdt Uincomime ui. Halebat ocio.
lo reditz m ebant hoic s lodamc cũ ducẽti natPandol clamgs. illo. Quo e vob lit fu⸗ rardinalatu 0 ſiil in ſubtructꝰt iſed nõ ad
Sinie ioot.
anti iudicis Que ila con hominũ an⸗ m mens co⸗ deſeribit di⸗ calamitatis „dies tutr et pꝛobop q̃al alz erplicate õ foꝛmidʒs. ncta(qͥch de
lich et aperi domino pr⸗
ci lenpino vente wudi
vos höfus ts i h
Decaſio ſalutis tantaꝝ in iniuriaꝝ mea fructus. cce p̃ᷣciuiuſanguinis met di pꝛo redemptiõe animaꝝ veſtraꝝ. vbi eſt buitus veſtra quãpꝛo pꝛe⸗ cio ſanguinis mei dediſtis. Ego ſuꝑ gliam meã vos habui cũ eſſeʒ de⸗ꝰ aarẽs hõ · ⁊ vilioꝛẽ me oĩbo reby veſtris feciſtis. Nã rẽ vili ſimꝗᷓ ter⸗ re ampliꝰ dilexiſtis.qᷓ; iuſticiã meã ⁊ fidẽ
¶Mꝛegoꝛius. Oqᷓ; anguſte erunt vn diq; vie repꝛobis. S uperiꝰ erit iudex iratus. Inferius hoꝛrendum chaos.A dextris peccata accuſan⸗ tia. a ſiniſtris infinita demonia ad infernũ trahentia. Intus cõſcientia vꝛensextra můdus ardens. WMiſer perõ: qͥ ibit. ⁊ ſie dep̃henſus qᷓ fu⸗ giet:latere em̃ erit unpoſſibile apparere intolerabile.
¶ Auguſtinus. Mallent repꝛobi omne toꝛmentum ſ uſtinere inferni: qᷓ; faciem irati iudicis cernere. Glt dicent montibus ⁊ petris cadite ſiʒ per nos ⁊ abſconditea facie ſedentis ſuꝑ thꝛonũ ⁊ ab ira agni.
¶ In diebus illis querẽt homines moꝛtẽ? nõ inuenient eã ⁊ deſidera bunt moꝛi.⁊ fugiet moꝛs ab eis.
¶ Vernatdus. Quid tam pauendum quid tã plenũ vehementiſſime ſollicitudinis excogitari pᷣt q; iudicãdus aſtare illi tã terrifico trib unalt᷑ ſub rõ̃ diſtricto iudice expectare fententiã.
Ancelmus. O lignum aridum ⁊ eternis ignibus dignum quid reſ⸗ pondebis in illa die cum exigetur a te vf q; ad ictum oculi omne tempꝰ viuendi tibi impenſum qualiter fuerit a te expenſum. Ve quot pecca⸗ ra pꝛoꝛuent tibi ex impꝛouiſo quaſi ex inſi idijs que non vides et foꝛtaſ⸗ ſis terribilioꝛa his que vides.tunc quige condemnabit᷑ quid fuerit in
te inuentum.operis vel ocij vel ſermonis vſq; ad minimam cogit atio⸗ nem.etiam ꝙ vixiſti ſi non fuerit ad dei voluntatem directum. Penſa
cuius ſit foꝛtitudinis ⁊ hoꝛroꝛis tuũ atq; ommũ contempſiſſe creatoꝛõ
offendiſſe dñm maieſtatis
¶Nmbꝛoſius. O anima nunqᷓ excidat a memoꝛia tua. Ite maledic⸗
ri in ignem erernum. Menite benedicti accipite regnuʒ.O quid poteſt
lamenta bilius ⁊ terribiius cogitari qᷓ; ite maledicti in ignem eternum
Et quid põt delectabilius cogitari q; venite benedicti ꝑcipite regnum
due quaꝝ nihil terribilius vna ⁊ nihil iocundius altera inueniri
poteſt
Bernard?ꝰ in meditationibꝰ ſuis. Q.uis putas tunc meroꝛ erit. qͥs luctus.que triſticia cum ſepabuntur impij a conſoꝛtio iuſtoꝝ et a viſ i0 ne dei? traditi in poteſtatem demonum ibunt cum ipſis in ignem eter num.ibiq; ſemꝑ erunt ſine fine in luctu? gemitu. pꝛocul quippe a brata paradiſi patria exulati cruciabunt᷑ in gehenna perpetua nunq; lucẽ vi⸗
ſuri.nunq; refrigerium adepturi. Sed per milia milium annoꝛum in in⸗ ferno cruciandi nec inde vnq; liberandi. vbi nec qui toꝛquent aliquan⸗ do fatigantur. nec qui toꝛquentur aliqua ndo moꝛiuntur. Nihil ibi ali ud audietur niſi fletus ⁊ planctus gemitus ⁊ vlulatus meroꝛes et ſtri⸗ doꝛes dentium. Nihilq; ibi videbitur miſi vermes et laruales facies. rotoꝛes atqʒ reterrima monſtra malignoꝛum ſpirituum. Ardebũtqʒ miſeri in igne eterno in eternum ⁊ vltra. In carne cruciabũtur ꝑ ignem Iuſpirituꝑ conſciẽtie vermem. Ibi erit doloʒ intolerabil. fetoꝛ ircõpa d üij
quem de⸗
—
E

6—.. 5 31 1 6 * 1 3 3 t 4 6 3 1 13 . 6 1 3 3 6 3 1 1 1 1 1 3 1 1 131
Memoꝛia moꝛtis
rabilis.timoꝛ hoꝛ ribilis.moꝛs coꝛꝑis ⁊ gĩme ſine ſpe venie⁊ miſericoꝛ die Sic tñ moꝛient᷑ vt ſemꝑ viuant ⁊ ſic viuent vt ſemꝑ moꝛiant᷑.Ita aĩma peccatoꝛis in inferno cruciabit᷑ ſine fine ꝓ peccatis et anima iuſti
pꝛo bonis meritis in paradiſo collocabitur. Nunc autem alterũ e duo
bus eligamus aut ſemꝑ cruciari cum impijs · aut ꝑpetualiter letari cuʒ ſanctis. bonum ſiqͥdem.⁊ malum moꝛs ⁊ vita ante nos ſunt poſita vt ad que voluerimus manum extendamus · Si toꝛmenta nos terrẽt.ſal reim pꝛemia inutent.
Finiunt erempla de extremo iudicio ſecundo nouiſſimoꝛum
Sequitur Terciumnoniſſimon Incſpit Tercium nouiſſimoꝝ de inferno
Erciũ nouiſſimoꝝ cuiꝰ ſalubꝛis retoꝛdatio a pctĩs ꝓhibet
eſt infernus ſen gehenna. Vñ natrat athanaſius de ſctõ an⸗
thonio heremita. O cum dyabolus euz temptaret de aliq; eccato ipe penas eterni incendij ꝓctõ debitas rememoꝛãs eidem aponebat. Gt ſitandem vicit d yabolum ⁊ liberabat᷑ a tẽptati onibus ꝑꝓmanens immunis a pctõ · Circa quõ materiã inter cetera ſt tria ſpecialiter conſideranda. Pꝛimum eſt diuerſimoda wnri naliũ locoꝝ · Secundũ eſt multimoda afflictio ſodalium infernoꝝ. Ter
eium eſt varia conditioinfernaliũ toꝛmentoꝝ quoꝝ memoꝛia vaide pꝛe
ſeruat hominem ne cadat in peccata
M multimoda eſt nominatio inſernslium loꝛoꝛum G ſuperius poſitis pꝛimum pꝛincipaliter declarandum eſt di uerſimoda nominatio penalium locoꝛum. Igitur ſciendum eſt
ꝙ ꝛinfernus eſt locus igneus ab infero ſic dictus: Tdam anim e reoꝛum ibi inferunturad eternaliter puniendum. Vnde Job ſeptimo Qui deſcenderet ad infernum non aſcendet nec reuertetur vltra in do mum ſuam et ſic infernus appellatur gehenna ignis Vnde lratus Bꝛ— goꝛius dicit in quarto dialogoꝝ. Vnus qjdem gehẽne ignis credendꝰ eſt ſed nõ vno mõ oẽs cruciat ꝑctõꝛeg. Enuſquiſq; em̃ inq̃ntuʒ exigit culpa tm̃ illic reciviet de pena. Itẽ Iſido.li.pꝛimo de ſummo bono. Ig ms gehenne ⁊ lucebit miſeris ad augmentũ pene vt videant vnde ðo leant. ⁊ nõ lucebit ad cõſolationẽ ne videant vñ gaudeant. Itẽ ibideʒ Ingehenna duplex eſt damnatoꝝ pena quoꝝem̃ menteʒ affigit triſti
——,——
—————————————————

M .
ſer milenco nience motian. tz
tis phiber deſetõ an⸗ tde aliqj
men
bat atẽptati ter ceteraſt fernop. Ter id valdepie
ndum eſt di ſciendum ei INam anime Job ſepumo ur vltraindo leeatus Br nis credend“ nöntuz engt nmobow I9 en cedo m Futbicj ufigttri⸗
Pocaſio ſalutis
tia⁊ coꝛpus cõburit flãma. Ignis iſte gehẽnalis ineffablliter cruciat petõꝛes· Dechus ſicꝛ inpʒ. ¶Nadẽtſ up eos carbones. in ignẽ deijci es eos · in miſerijs nõ ſ ubſiſtẽt Ite dñs in ira ſ ua rõturbabit eos et de⸗ uoꝛabit eos ignis. Q uapꝛopt᷑ ſcribit᷑ Iſa.ix. Ignerit cibus. Itẽ Hie re.xv. Dicit dñs addꝗj natos. Ignis fuccẽſus in furoꝛe meo ſ uper vos ardebit. Iſte ignis raliter infiãmatus eſt ⁊ abira iudicis ſuccenſus nouo incẽdio nõ indigebit anmodo.⁊ vſq; in ſempiternũ. Hinceſt ꝙ ðꝛ Job. xx. Deuozabit eos ignis qui nõ ſuccende. G q; dure vindica bit ſe tũc dñs de miſeris pctõꝛibus ↄdemnatis. jñ Ecci.vij. Vin⸗ dicta caruis impij igus ⁊ vermis. Viffert aũt ille ign?s infernalis ab iſto igne naturalt pꝛecipue in tribus. Pꝛimo in acerbitate· Qſtem̃ acer bioꝛ qͥſi in infinitũ· Vn dixit ſeũs Sebaſtianꝰ cui angelꝰ ad aurem ſig bat. ꝙ iſte ignis ſenſibtł ita ſe haleret ad ignẽ gehennalẽ ſicut ignis in pariete depict? ad iſtũ ſ enſibilẽ. Scdo in duratione. Nã iſte ignis põt exringui.ille vere nõ. 7Iñ Iſa. vltimo. Ignis eoꝝ nõ exringuet᷑. Item Warth.iij Paleas aũt cõburet igni inextinguib ii. Paleas.i.peccato res. Tercio in ↄſumptõ enãiſte ignis pᷣt om̃ia ↄſ umere. Naz ᷣm phm Om̃ia ↄſumit materia ignis.ille vero nõ p̃t ↄſumere. nec coꝛꝑa nec ſpi⸗ ritus qͥ;s vꝛit. Vñ de pctõꝛe cõſtituto in inferno ðꝛ Job. xx. Luet om⸗ nia qᷓ fecit.tñ non cõſumet᷑. Tdinc eſt ꝙ ðt Criſoſ.in li.de repatione la⸗ pli. Ignis iſte( qͥ in pñti vita c ↄſumit cuncta qᷓ reeipit Ille vero q̃s ſuſcibit ſp crucia t·⁊ pene ſue ſp integros reſeruat. terea ⁊ inextingui⸗ bilis ðꝛ. non ſolũ qꝛ ipie nõ extinguet᷑. ſÿ qꝛ nec eos q́s ſi uſcipit perimit ⁊ extinguit. Scriptura eĩ ðt. Q.uia pctõꝛes induent in coꝛruptionem. ſed nõ ad honoꝛẽ vite.ſeq ad diuturnitatẽ ſuplicij ꝓfuturã. Huiꝰ aũt pene? ignis illius potentie. nulla voł cxponere ⁊ nullus ſermo poterit explicare. Ibi qͥd a gemus:qd rñdebimns. Nihil erit ibi niſi ſtridoꝛ dẽ⸗ tium niſi vlulatꝰ?⁊ fletus ⁊ ſeua pm̃a ceſſantib vndiq; auxilijs ⁊ vnd q; inualeſcentib penis. Qt ignis ille ſicut nõ hʒ naturã ↄſumendi. ſic nec iliuminãdi.ſeq eſt ignis obſcurꝰ⁊ flãma tenebꝛoſa. Tercio infern? ðꝛ locus inqetus Eñ in reꝝ narura qͥdã locus ſꝑ eſt quletꝰ.vt ſuperioꝛ ꝑs můũdi. Q. uidã qñq; qerus ⁊ qñq; turbatus. vt ꝑs eiꝰ media. Sic Pbabile eit terciᷓ ꝑrem ſcʒ inferioꝛẽ ſemꝝ eſſe turbatũ.⁊ iõ ðᷣꝛ tartarus Nam ſ̃m papiam. Tartarus ðꝛ turbatus. Pꝛouenit gñt inquies ſiue turbai io ibi ſpecialter ex tribv. Pꝛimo ex penaꝝ varietate.ſicut tp̃s ðꝛ eſſe turbatũ qñ mixtam eſt cum pluuia grandine niue ⁊ hmõt qᷓ dicun tur eſſe in inferno. Vñ pᷣs. Pluit ſuꝑ pctõꝛes laqueos ignis ſi ulphuret ſpũs pcellaꝝ ꝑs calicis cox. Scðo ex miniſtroꝝ Vvexatõne. Tdierenne xvi. S eruietis dijs alienis q̃ nõ dabũt vobis reqem die ac nocte. Ter rio exmutuo clamoꝛe.Iſ a.xv. Vos clama bitis pꝛe doloꝛe ⁊ pᷣ contri⸗ tione ſpñs vlulabitis. Terte tũc cuiliet vlulantiet ſic clamq̃ti 1 debit dñs Miere. xxx. Quiq clamas ſuꝑ cõtritõne tua inſanabilis eñ doloꝛ tuus ꝓpter multitudinẽ iniqtaris tue.ꝓpter dura pctã feci hec tibi Ter cio ðꝛ infernv locꝰ intẽperatiſſimus. Eñ ðꝛ auernꝰ quaſi ſine vere id eſt ſine tempe ãtia. nõ pene nõ ſunt ibi in aliqᷓ remperate. ſed in ſummo gradu? excelin maimo. Sunt embitenebze yltra modum exceſiiue

1 1 1 1 3 4 1 . 1 1 3 3 1 i 3 1 3 3 11 3 3 3 3 6 1 f 4 1 3 5 *
——
———
——
Bemoꝛia moꝛtis ꝓpter qð Matthei.xxij. dicunt᷑ tenebꝛe exterioꝛes · Glrinde patʒ Exs⸗ di.x.caplo de tenebꝛis palpabiliv q̃ fuerũt in egypro qntomagis erijt ibi grauioꝛes. Vñ Job.xx. Omnes te nebꝛe abſcõdite ſt in vculis ei⸗⸗ Tunc petõꝛ dicet ilud pᷣs. Poſuerũt me in lacu inferioꝛi in tenebꝛis et
mn vmbꝛa moꝛtis. Itẽ Qollocauit me in obſcuris ſicut moꝛ tuos ſeculi
et anxiatus eſt ſuꝑ me ſpũs meus. Silr⁊ illud lamentatõis Mieremie üj. In tenebꝛis collocauit me q̃ſi moꝛtuos ſempiternos · Itẽ eſt bi ſum
mus caloꝛ. pter qð ðꝛ Job. xxxiiij. Laloꝛ nimius. Et rõ illius eſt. quia
nõ exaltatur.ſed incluſus eſt ſicut caloꝛ in foꝛnace. Vñpᷣs · Pones eos vt clibanũ ignis in tꝑe vultus tui.dñs in ira ſua cõturbabit eos et de⸗ noꝛabit eos ignis · Ibi eſt ſummũ frigus ꝓpter quod Iob · xxiiij· Zque illi dicunt᷑ aque niuium que pꝛe ceteris aquaꝝ ſubſtantijs ſte frigidio⸗ res.⁊ hmõi ſignũ ⁊ ſtridoꝛ dentiũ eſt ſignum magni frigoꝛis? algoꝛis ñ fulgentius in epla. Duo ſunt pᷣncipalia in inferno toꝛmenta.ſ. fri gus intolerabile.⁊ caloꝛ ignis inextinguihilis. Etiõ ſ cribit MWat · xxj ꝙ erit ibifletus ⁊ ſtirdoꝛ dentiũ. Fletꝰ nãq; in liq̃faetõe oculoꝝ de cglo re naſcit. ſtridoꝛ vero dentium ext᷑rigoꝛe cauſat᷑. Vñ Job · xxiij. Ad ni miũ caloꝛem trãſeat ab aquis niuiũ· Vñ in libꝛo metrico de vitaet ge⸗ ſtis alexãdri.ttritus glacie niuiũ de frigoꝛe trãſit ad penas. ſup⸗ plicium miſerabile ſꝑ ⁊ nunqᷓ; moꝛit᷑ quẽ carcer toꝛquet auerni. Quarꝰ to ðꝛ infernus locus deſolatiſimus. Ndinc eſt ꝙ pᷣm papiã achꝛeon vo cat᷑. ab aqð eſt ſine ⁊ cheronta gaudiũ quaſi ſine gaudio.⁊ hoc quo ad carentiã om̃is boni Eñ ↄmentatoꝛ auẽrrois.ij. Poerne · In infernocõ tinuo eſt triſticia ⁊ meroꝛ ſine cõſolatõne. Non em̃ hñt damnati retro aliquã cõ ſolationẽ a mundo qꝛ non valent eis ſ uffragia nec deſuper de celo naʒ ex hoc nõ fluit ſuꝑ eos aliqua miſericoꝛ dia. nec ſperãt gram de futuro.· Sic eĩ nulla erit eis redemptõis venia ⁊ ſie erunt triſtiſſimi in deſolatione ſempiterna. Etergo Sapiẽtie· iij ðꝛ ꝙ vſq; ad ſupᷣmũ de⸗ ſolabunt᷑. Vñ pᷣmo ðt gia dãnata. Poſuit me deſ olaraz tora die meroꝛe ↄfectã. Itẽ vſa· xxxiiij Pctõꝛ deſolabit᷑ in ſcka ſcloꝛuʒ. Heu
doloꝛ o pena vach deſolatio plena. Oi toꝛm̃toſuꝑ ũ hõ coꝛde memẽto
Q multimoda eſt aflictio ſodalium infernoꝛum
NRdine debito nunc ſeqͥtur exponendũ ꝙ multimoda eſt afflictio
ſodaliũ infernoꝝ. Tales em̃ ſodales ſcʒ dyaboli ſunt aſpectu hoꝛ ribiles.effectu crudeles ac toꝛtoꝛes infatigabiles. Pꝛimo ðᷓ dico ꝙ di boliſiue demones ſunt aſpectu multũ hoꝛribiles. ⁊ ꝓptere foꝛmis hoꝛ ribilibus depingunt᷑in eccleſijs. ñ legitur ꝙ qͥdam religioſus de no⸗ cte in doꝛmito ꝛio iacens cepit terribiliter clamare. Et cũ veniſſent ad cum alij fratres videbãt eum fixis oculis ad parietem immobilr reſpi cientẽ nec ad aiqd rã dentẽ. ſed mirabili hoꝛroꝛe concuſſum? timote. Mane aũt a pꝛioꝛe interrogatus qͥd in noete habuiſſet· rñdit ſe diabo⸗ lum vidiſic. Redſitus cuius eſſet foꝛme rñdit. Nantc faciliter non poſ⸗
—

tt eos etde trih. Ique ſi fnigdo⸗ is 7 algoꝛis menta fri Wat. ij op deczo rich. Adni vitaet ge⸗ naso ſup⸗ n. Quar⸗ chꝛeon vo oc quoad viiew mnatiretr deſuperde röt gfamde triſuſſimiin dſußmůde⸗ ſolataʒ tota cdonu· Heu de memito
eſt afflietio alhectu hoꝛ zdioꝙ dil formishor gſus den⸗ veniſſenta mmobil ſimtauc arſedubo⸗ iuntonpol
Pccaſio ſalutis
ſim deſcribere. ſed hoc inquit dico. Si eſſet ex vna parte furnus ardẽs et figura eius ex alia parte.magis eligerem intrare furnũ q; videre illã hoꝛribiliſſimã demonis figuram. Ndoc eſt qð bratus Wernardus ſuꝑ Pſal. Qui habitat ſic dicit. Q.uid putatis fratres. falicui vnus ex tam multis pᷣncipibus tenebꝛaꝝ in medium noſtrũ irrueret in tota fe⸗ ritate ſua ac tenebꝛoſi coꝛpoꝛis enoꝛmitate 2arere liceret quis illũ pol ſit vel coꝛpoꝛis ſenſu ſuitinere vel coꝛdis. Gt iõ ſicut in vitaſpatꝝ legi tur ꝙ qͥdã ſenex dixit. Qredo ꝙſi aliqs videret demones in ea foꝛma qua dãnatieos ſunt viſuri. non poſſet viuere.ſed ſtatim moꝛeret᷑. Vñ ðt beatus egoꝛius de criſoꝛio ꝙ cum infirmaret᷑⁊ videret multitudi neʒ demonũ ſibi aſtantiũ.cepit altius clamare.inducias vſq; mane Et cũ hoc dicens verteret ſe huc atq; iluc ne videret eos.pꝛe nimio timoꝛe vehemẽtiſſime cõturbatus ſtarim moꝛiebat᷑. onturbati em̃ ſunt qui videbant eos ⁊ timuit omnis homo. Ecce qᷓ; hoꝛribiles erant in afflic tu qui taliter occidunt cum ſolo aſ pectu. Vñ Job.xx. Vadent ⁊ veni⸗
ent ſuꝑ eos hoꝛribiles. Et hoc eſt qð innuit Berñ.vbi ðt. Oaĩa mea
quis erit tibi pauoꝛ dimiſſis om̃ibus.quoꝝ tibi pñtia tam iocunda.tã gratus aſpectus.cohabitatio tam familiaris.ſola pauens ignotam in gredieris regionem.cum tibicateruatim deterrentia ila monſtra dete rima occurrent. QO q̃nta erit demonũ hoꝛribilitas in foꝛmis aĩmaliuʒ crudeliſſimoꝝ apparentiũ. Eñ Saß · xi· Pꝛo eo ꝙ errantes colebq̃t mu tos ſerpentes ⁊ irſtias ſuꝑuacuas. immiſiſti eis multitudinẽ multoꝛuʒ animaliũ in vindictã. vt ſcirent ꝑ per que peccat quis. ꝑ hec ⁊ punietur
Bon em̃ impoſſibile erat de om̃ipotenti manu tua q̃ creauit oꝛle terra
rum eꝝ materia inuiſa immittere illis multitudinẽ vꝛſoꝝ.aut audaces leones vel noui generis beſtias ira plenas.aut vapoꝛem igneum ſpiran tes · aut odoꝛem fumi pꝛoferentes · aut hoꝛrendas ab oculis ſcintillas emittentes. quoꝝ non ſolum leſura poterat illos exterminare.ſed et at pectus ꝑ timoꝛem occidere. Hec ibidem. Vnde Job.xvi. Hoſtis me? terribilibus oculis me intuitus eſt. Item eiuſdẽ vltimo. termntatõ eius ſplendoꝛ ignis.⁊ oculi eius vr palpebꝛe diluculi.de eiꝰ lampades pꝛocedunt tede ignis ſuccenſe.de naribus eius pꝛocedit fumus ſicut ol
le ſuccenſe atqʒ feruentis. Inde poeta refert. Sunt ibiſ erpẽtes flam⸗
mãs exoꝛe vomentes. De flatu quoꝝ pereunt anime miſeroꝝ. Secũ⸗ do in effectu ſunt crudeles. Vnde Job·xvi. Collegit furoꝛem ſuum in me ⁊ cõminans mihi.infremuit contrame dentibus ſuis. Vnde Pſal miſta. Aperuerunt ſuꝑ meos ſuum ſicut leo rapiens et rugiens. Item temptauerunt me ſublannauerunt me ſubſannatione frenduerunt fu⸗ per me dentibus ſuis. Vnde Eccleſi.xxi. Dentes illius dentes leonis interficientis animas hominũ. Hinc dicit pꝛimo Peri.v. ꝙ dyabolus tanqᷓ; leo rugiens circuit querens quẽ deuoꝛet. In die em̃ nouiſſimo in uitabuntur dyaboli ad deuoꝛandum peccatoꝛes. Iſa.lvi. Omnes be⸗ ſtie agri? vmiuerſe beſtie ſilue venite ad deuoꝛandum peccatoꝛes. Itez
Biere.xij. Glenite cõgregamini om̃es leſtie terre pꝛoperate ad denoꝛã
dum. De iſto refert exemplũ beatus Nꝛego.in libꝛo dialogoꝝ.nde
ptꝙ erat qͥdam doꝛus noie nõ re ſed tiñ nomine monachus tui nimiũ

—
S—
—————
—
——
—2——————————*——* .——8——————— ———— S————.————— 8
Pemoꝛia moꝛtis grãue erat ſi quis ꝓ ſalute ſua ei aliqd loq̃retur. õ ſoluʒ aũt bona nõ faceret.ſed eriã nõ poterat audire. Hic ců extremũ agereti pm̃ ↄuene⸗ runt fratres. vt egreſſum illiꝰ aĩme oꝛando ꝓtegerent. Tunc repẽte ce⸗ pit eiſdẽ fratrib ibidẽ exũtibus acclamare nec nõ magnis vocib oꝛa⸗ tioneseoꝝ interrumpe ita dicẽs. Recedite reeedite. ego datus ſuʒ dꝛa coni ad deuoꝛandũ.qᷓ ꝓpter veſtraʒ pꝛeſentiã me nõ põt deuoꝛare. La⸗ put meñ iam oꝛe ſuo abſoꝛbuit date locũ ne ampliꝰ me cruciet.ſed fact
at qð futuꝝ eſt. Si ad deuoꝛandũ ipi datus ſum qᷓre ꝓprer vos moꝛas patioꝛ · Tũc fratres ceperũt ei dicere. Q uid eſt qð loqͥris. Signianj cte crucis tibi impᷣme. RNñdit ille cũ magnis clamoꝛiby dicẽs Volo me ſignare.ſed nõ poſſuʒ.qꝛ ſquamis huiꝰ dꝛaconis ſtimuloꝛ ⁊ pᷣmoꝛ Pũ q; fratres hec audiſſent ꝓſtrati in terrã cũ lachꝛymis ceperũt ꝓ redem⸗ ptione illius exoꝛare.&t ecce cepit eger ſubito tũ magnis vocibꝰ cia mare dicẽs. Bratias ago deo.ecce dꝛaco qͥ me ad deuoꝛandũ acceperat oĩonibus veſtris expulſus eſt. ⁊ oĩno receiſit. Itẽ in q̃rto libꝛo dialogo rum refert idẽ Mrego · aliud exemplũ. Ait em̃ ꝙ in ꝑtibus ycome in dam monaſterio tongalaton noje ðꝛ accidiſſe ꝙ qͥdã fuit monach? ſan ctus reputatꝰ in ↄſpectu hoĩm qᷓlis nõ fuerat inuẽtus apud deñ. Naʒ cũ fratres euʒ eſtimabãt ieiunare.latãter cõſueuerat comedere. Hic in agone ↄſtitutus fecit ad ſefratres generaliter ↄuocari.qbus ip̃e dixit Glece nũc ad deuoꝛandũ traditꝰ ſum dꝛaconi· qͥ caudajua genua mea pedeſq; meos foꝛtiter colligauit caput vero ſuũ in os meũ mittẽs ſp meũ ebibens extraxit.qbus dictis exſpirauit. Qt ſicut videt᷑ ſunt ver⸗ ba ↄdem nati pctõꝛis q̃ ſcribunt᷑ Tdiere li. Comedit me.abſoꝛbuit me ſicut dꝛaco. Iſte eſt dꝛaco magnꝰ⁊ rufus hñs ſeptẽcapita ⁊ deceʒ coꝛ⸗ nua in capite ſuo de q Fpocalxij. Hactũ eſt p̃liũ magnů in celo.·Mi chael ⁊ angeli eius pᷣlabant᷑ cũ dꝛacone ⁊ dꝛaco pugnauit⁊ angeli eius et nõ pᷣualuerunt.neq; locus eoꝝ inuẽtus eſt ampliꝰ in celo. Nt ꝓiect? eſt dꝛaco ile magnꝰ ſerpẽs antiquꝰ qͥ vocat᷑ d pabolus et ſa. ſeducit vniuerſum oꝛlẽ. Et ðᷓꝛ ibidem. Ve terre ⁊ mari.qꝛ deſcẽdit ad vos dyabolꝰ. Dpabolꝰ em̃ ʒelo ſis ⁊ nimis bonis ĩuidet qͥ conãt᷑ locũ eius poſiidere in celo de q̃ iðe miſerabilr. piectus eſt in penas. Et quã tũ magis appꝛopinqt dies vltima.tãto ardentiꝰ temptat ⁊ feruet inni dia. O q̃nta erit demonũ auſteritas ⁊ malicia de qͥbus Berñ.in pꝛoſa O; impij toꝛtoꝛes.tũc toꝛq̃bunt pctõꝛes ⁊ terribiles vltoꝛes vindi⸗ cab ſit malos moꝛes. Hoꝝ aũt crudelitas ⁊ malicia diuerſimode cõ foꝛ tat᷑.pᷣmo qꝛ plures ſunt ⁊ multi.ñ Pſal. Multiplicati ſt quitribu lant me.multi inſurgũt aduerſum me. Hinc eſt qð ðꝛ Job. xix. Obſe⸗ derũt in giro tabernaculũ meũ.· Eñ legi in vitaſpatrũ.ꝙ qͥdaʒ ſenex vi dit demones circũſtantes hoĩes ſicut apes. Et ergo ðꝛ in Pſal. Circũ dederũt me ſick apes. ⁊ exarcerũt ſicut ig nis in ſpinis. Scðo qꝛ foꝛtes ſte ⁊ potẽtes. qꝛ apls innuit ad Ephetß · vi.vbi vocat eos pᷣncipes tene ꝛaxꝝ et ptãtes ⁊ mũdi rectoꝛes: Et qꝛ tã potẽtes ſte ⁊ tã foꝛtes ad no cendũ.ideo ðᷣꝛ in Pſal· Vim faciebant qͥ quereb ãt aĩam meã: Qt ali⸗ bi. Irruerunt in me foꝛtes. De hac etiã potentia ðꝛ Iob.xl. Nonẽ po; teſtas ſuꝑ terrã que cõpareturei. qui factus eſt vt nullũ timeret O.ñe
†

1 atboyq põ L ſon duene⸗ runc repẽtece nis vocih oꝛ⸗ odatus ſiz di deuoꝛar. Li⸗ qucier ſcd fic
Merpos meꝛns
. Sigrſn dics Volone lo Ipmoꝛ i Perütpreden nis yocibꝰ cj andũaccepen s ycone inq monachꝰſyn u deß.
edete Hicin
s iße dirit ugenamez ſwis ym idetſum abſobitne tar decezcoj in celo. Wi tꝛ angeli eius o. Gt piectꝰ t q delcẽdit d tqͥ conãt᷑ loců enas. Etqus
t⁊feruet inni
Bem inpꝛoſt toꝛes vindi⸗ rimode cõfoꝛ
ti ſ quitibu
ob.xix. Obſe⸗ pädazſenetvi in PlalEmi Scbo q; fones os pucipes lene tůfotes 10 nnei Gtai⸗ be1 Nontßo iuntn ie
DPccaſio ſalutis fublime videt.⁊ ipſe eſt rex ſuꝑ oẽs filios ſ uꝑbie. Teuiuſmodi aũt potẽ
tiam ⁊ upbiam maxime exercebunt in punirione maloꝛum ipſos cru⸗ deliſſime afligendo. vnde Sccleſia. xxxix. Sunt ſpiritus qui ad vin⸗
dictam creati ſunt. ⁊ in furoꝛe ſuo coufirmauerunt toꝛmenta.⁊ in tẽpe
ↄſum mationis effundẽt virtutem ⁊ furoꝛẽ eius q fecit illos. Nã furoꝛ ulis ᷣm ſimilit udinẽ ſerpentꝭ.⁊ ſicut aſpidis ſurde obturãtis aures ſu as. Itẽ Iſa.lij. Ego creaui fabꝛũ fufflantẽ in ignem pꝛunas ⁊ ꝓferen⸗ tem vas in opus ſuũ.⁊ ego creaui interfectoꝛẽ ad diſpdendũ. De hoc crudeli interfectoꝛe pctõꝛ ↄdemnatus ſic loquit Job.xvi. Lircũdedit me ianceis ſuis: vulnerauit lumbos meos ⁊ nõ pepcit. Effudit interra viſcera mea ↄſcidit me vulnere ſuꝑ vulnꝰ irruit ĩ me q̃ſigigas. Tercio ſte demões in toꝛq̃ndo inſatigabiles.vñ Daniel·ij. Nõ ceſſabãt mini ſtri regẽ ſuccẽdere foꝛnacẽ. Vñ qͥdã. Sůũt ibi toꝛtoꝛes ſerpẽtibꝰ hoꝛridi oꝛes. Diffoꝛmes nigri.ſʒ nõ ad ʒbera pigri. Nuſquã laſſant᷑.ſed ſꝑ ad hec renouant᷑· Ad mala feruẽtes ſiꝰ ad penaſq; recẽtes. Spꝑ triſtati.ſꝑ q; ferire pati. Sꝑ inardeſcũt.nec ceſfant nec reqeſcũt· Hinc ẽ ꝙ Veut· xx viij.cuilibet pctõꝛi ðꝛ. Seruies inimico tuo quẽ imittet dñs tibi ĩ fa⸗
me ſiti ⁊ nuditate ⁊ in oĩ penuria.⁊ augebit dñs plagas peſſimas ⁊ ꝑ⸗
petuas. O qᷓnta erit tunc dãnatoꝝ pena q̃ ſine intermiſſiõe ſꝑ erit ↄti⸗
nua.ſine pace ⁊ reqͥe in miſeria ⁊ anguſtia.vñ de pctõꝛib ðᷣꝛ Glʒech.vij
anguſtia ſuꝑueniẽte req̃rẽt pacẽ ⁊ nõ erit ↄturbatio veniet ſuꝑ ↄturba tionẽ. Itẽ Apoẽ· xiij. Nõ hñt redem die ac nocte qͥ adoꝛauerũt beſtiam ⁊imaginẽ eius. Tunc pctõꝛ bñ poſſet dicere h qð ſcribit᷑ Iſa. xxxviij. Nõ videbo dñm deñ in terra viuentiũ. necaſpiciã hoĩem vltra ⁊ habi⸗ tatoꝛẽ qetis. Silr ⁊ illud Niere.lxv. Ve mihi miſero. qꝛ addidit dñs doloꝛem doloꝛi meo ⁊ reqͥem non inueni. Lerte tunc ↄuertet᷑ doloꝛ eiꝰ ĩ
raput eius ⁊ in verticẽ illius initas eius deſcendet. QO varia eſt conditio penarum infernoꝛum
Vnc reſtat membyꝝ terciũ de hat materia ꝓtinꝰ declarãdũ · q
eſt varia ↄditio ĩfernaliũ toꝛmẽtoꝝ · Sůt em̃ ples ↄditões ſpe
cialit faciẽtes ad aggrauarõʒ pene ifernat· Pꝛia eſt acerbitas qð pʒ ex fletu ⁊ ſtridoꝛe dentiũex plãctu ⁊ deſiderio moꝛtꝰ·ex mãducatòe ſigua
„„
rũ ⁊ blaſphemia creatoꝛis ⁊ ex multis alijs his ſilib q̃ oſa ibidẽ ſtꝰ vẽ
„
tura.vt ptʒ ex locis varijs ſcripturarũ. Apoc. xvi. Com ederũt liguas
ſuas p doloꝛe ⁊ blaſphemauerũt deñ celipᷣ doloꝛib⁊ vulneribus ſuis. Hinc Bꝛe.ðᷣt. Oð hic ſuſpicari nõ potuit illic cruciatui deditꝰ inuenit
Itẽ hiero. V ãta erit ĩ ĩferno vis doloꝛis ꝙ mẽs ad aliud dirigi nõ po
terit niſiad qð vis doloꝛis ĩpellit. Dicit ein tunc pctõꝛ illud Mere.viij Doloꝛ meꝰ ſuꝑ doloꝛẽ. Tãta em̃ erit acerbitas penaꝝ ꝙ pcrõꝛes vita quã oẽs atpetũt ſpꝛeta ⁊ ↄrẽpta.moꝛtẽ quã oẽs fugiũt ardẽti deſide⸗ rio ſepius affecta bũt. yñ Apoẽ.ix. In dieb illis q̃rẽt hoĩes moꝛtẽ ⁊ ñ inueniẽt eã ⁊ deſiderabũt moꝛi ⁊ fugiet moꝛs ab eis.Zcerbitatẽ ʒo pe nelinfernalis teſtat᷑ dñs. Tdiere. ix. vbi ðt. Ego cibabogpłm iſtũ abſin⸗ theo · ⁊ potũ dabo eis aquã fellis· ꝑhoc amaritudinẽ deſignans infer⸗ 6 4
——————
———— 3 —„—,—————
* A

—
1—
———
— ———
— ———
——
6 6 Memoꝛia moꝛtis naliũ toꝛmẽtoꝛum Cõſideratio hmõi acerbitatis facit q̃ndam iuuenẽ Aicate nutritũ intrare oꝛdinẽ pᷣdicatoꝝ. Quo ingreſſo cũ qͥdã ſapiẽs a pentib eiꝰ miſſus eẽt vt ei ꝑſuaderet egreſſuʒ anteqᷓ; ꝓfitere di. eli cate nutrirꝰ es.nõ poteris ſuſtinere rigoꝛẽ oꝛdinis ⁊ aſꝑitatẽ. Rñdit iu uenis. gr̃pterh oꝛdinẽ intraui.qꝛ ſciui me delicatũ.⁊ nihil aſpitatꝭ poſſe ſuſtinere · cogitãs ꝙ acerbiſſima pena iferni mihi it olerabilis eẽt. ⁊ iõ elegi potiꝰ hanc penã oꝛdis qᷓ; illã ſuſtiere.nã ſicut ſcriptũ eſt Job vi· Qui timet pꝛuinãirruit ſuꝑ eũ nix Nec etiã ↄſideratio mouit q̃ndã petꝝ heremitã ad mirabilẽ pnĩaʒ quã fecit. De q narrat Bꝛeg. in.iiij· i bꝛo dyal · Zit em̃ ꝙ quidã petrus monachꝰex regione hibernie oꝛtꝰpꝛi uſq; heremũ peteret moleſtia coꝛꝑis interueniẽte defunctus e ſt. Sʒ ꝓti nus coꝛꝑi reſtitutꝰ inferni ſupplicia atq; ĩnumera flãmaꝝ loca ſe vidiſ⸗ le atteſtabat᷑. Qui etiã qͥſdã huius ſcli potẽtes in hmõi flãm luſpẽſos le vidiſſe narrauit. Qui cũ iam deductus eſſet vt in illis ipejmergeret ſubito angelũ choꝛuſci habitꝰapparuiſſe fatebat. ip̃m in ignẽmittiꝓ hibuit.qͥ etiam dixit rgredere.⁊ qualiter tibi poſt hoc viuendum ſit cautiſſime attẽde. poſt quã vocẽ excaleſcẽtib membꝛis ab eterne moꝛ⸗ tis ſomno euigilãs.cuncta(q̃ circa eñ geſta fuerãt) oĩbh narrauit.tan⸗ tiſq; ſe poſtmodũ vigilijs ⁊ ieiunijs ↄſtrixit vt ĩferni eñ vidiſſe toꝛm̃ ta ↄſtaret etiã ſi ingua taceret. ↄuerſatio acclamaret. Scða ↄditio eſt toꝛ mẽtoꝝ multiplicitas. Eſt em̃ penarum numerus quaſi infi nitꝰñ ðꝛ in pð. Eircũdederũt me mala quoꝝ non eſt numerꝰ. Et 3 ðꝛ veut. xxxij. õ gregabo ſuꝑ eos mala.⁊ ſagittas meas cõplebo in eis · Vere ſcribi᷑ Iſa.v. Sagitte eius acute ⁊ oẽs arcus eius extẽti. Multas hʒ dñs ſagitras in pharetra ſua. qs nondũ oẽs extraxit.qͥ poſt finale iudi⸗ ciũ pctõꝛib immitent᷑. Ne ſagitte ſunt pene varie quibꝰ multiplicit tũc miſeri toꝛquebunt᷑· Eñ ðꝛ in ꝑð. Sagitte potentis accute cũ carboni⸗ bus deſolatoꝛijs. Itẽ ðt dñs VDeut · xxxij. Inebꝛiabo ſagittas meas ſanguine.⁊ gladiꝰ meus deuoꝛabit carnes.foꝛis deuoꝛabit eos glaciiꝰ intus pauoꝛ.cõſument fame ⁊ deuoꝛabũt eos oues moꝛſu amariiſimo. dentes beſtiarũ immittã in eos cum furoꝛe trahẽtiũ ſuꝑ terrã atq; ſer⸗ pentiũ. De hac penaꝝ multiplicttate ſic ðᷣt gre.ſupꝑ illud: Math vij. eijciant iu tenebꝛas exterioꝛes. In iferno erir frigus inſuꝑabile ignis ĩ extinguibilis ÿmis ĩmoꝛtalis.fetoꝛ ĩtolerabilis.tenebꝛe palpabiles.fla gella cedẽtiũ. hoꝛrida viſio demonũ.ↄfuſio pctõꝝ⁊ deſpatio oĩm bo⸗ noꝛum. Vñ quidã. Infernus eſt fouea moꝛtifera penis oĩb ⁊ miſerijs referta. Ninc ðꝛ in pð. Miuint ſꝑ pctõꝛes laqueos ignis ſulphur?⁊ ſpi ritus ꝓcellarũ ꝑs calicis eoꝝ. Nt notanter dicit ꝑs. qꝛ nõ ſolũ in dict? ſÿnec eriã in milie ↄſimilib poſſit pene integritas ꝑfecte explicari.· Naz qjcqͥd de penis hic dixerimus eſt tanq; mima ꝑs vnius feſtuce reſpectu magnitudinis infinite. Vt aũt hec penaꝝ muſtiplicitas exp̃ſſius decla ret᷑· Notandũ eſt ꝙ dãnati erũt pleni miſeria ⁊ doloꝛe. habebũt em̃ fletũ in oculis.ſtridoꝛẽ ĩ dentibo.fetoꝛẽ in naribꝰ.gemitũ in vocibʒ.toꝛ roꝛẽ in auribus. vincula ĩ manib ⁊ pedib igniſq; ardoꝛẽ ĩ mẽbꝛis oĩbus. Ec⸗ ceqᷓ; repleta eſt penis gtq; plagis aĩa petõꝛis ĩ inferno deſcendẽtis. Et ergo de damnatꝭ dꝛ Qlcẽi.xv Tenebit eum tribulatio ⁊ anguſtia/val
—

mtGeg init ehiberneontipi netus eſ. Szp ap loca ſe vidi iflänsluſpibs is e mergeni ninignéminp cviuendum ſi ab etere moꝛ⸗ vnotrauit.tan⸗ vidiſſetom̃ tn.
a oqditieſtto
initñc EtVen. leboin eis Pan tẽti. Multas ꝗᷓpoſtfinaleindij bmultiplicttie cute cũ carboni⸗ o ſagittas mens Nabit eos glad oꝛſu amariſſimo⸗ up terrä atgſen ud Math. vij ſupabile ignisi e palpablles fů ehatveinbe is oib⁊ miſerh zuis ſuphur?ſ g nõ ſoli indi te etplcan ſi us feſtuce relpech ns egpſſusdui ehatbteßf in voct iwiel mibꝛs oibus ·& no detendits& aotingun
Pccaſio ſalutis
lauit eum&t eiuſdem. xx. Oiĩs doloꝛ irruit ſuꝑ eum. Itẽ tꝛ Iſa.xij Dẽ coꝛ hoĩs tabrſcer. ⁊ ↄteretur toꝛtionẽ ⁊ doloꝛẽ tenebit. qᷓſi ꝑturiẽs dolebit vnuſquiſq; ad ꝓximum ſuum ſtupebit. facies cõauſte vultus eoꝛũ. vñ Baruth vi. Nigre ſunt facies eoꝝ a fumo. Nam oẽs pctõꝛes redigẽtur ĩ ollam. vt habet᷑ Joh.ij. Qt doloꝛes ꝑturiẽtis veniẽt ei.vt ſcribi Dzee. xij. O qᷓ; multa flagella pctõꝛis. Tunc em̃ põt dicere cuʒ põ. Qircũdederũt me doloꝛes moꝛtis non tꝑalis ſed ꝑpetue.⁊ ꝑicula iferni inuene rũt me. Recte ðt circum dederũt qꝛ abiſſus ſicut veſtimẽ⸗ tum amictus eius. Nã induit maledictionẽ ſicut veſtimentũ ⁊ ĩtrauit aqua ĩ interioꝛa eius.⁊ ſicut oleñ in oſſiby eius fietq; ei ſicut veſtimentũ quo oꝑit᷑.⁊ ſicut ʒona qua ſp pᷣcingi᷑. Oquale veſtimeutũ de filis pena rum tã multipliciũ ſic foꝛtiter ↄrextũ qð ꝑpetuis tꝑib nunq; erit detex enqũ ſeu etiã deponẽdũ. Nam funiculo eternitatꝭ erit pctõꝛ inſepabilr colligatus. Oqᷓ;aſperũ ⁊ moꝛdoſum ſentitur illud teginnentum.Ip⸗
ſum nanq; eſt de quo ſcribitur xſs. xiiij. Operimentum tuum erunt ver
mes. Tam multiplicis pene cõſideratio reuocauit ipᷣm dauida moꝛte pctĩ ad pnĩam peragendam. Vñ dixit ad dũm. Quantas oſtendiſti mihi tribulatões multas ⁊ malas.⁊ conuerfus viuificaſti me. Nꝛuius etiam multiplicis pene conſideratio mouit quendam heremitum ſicut legiturin viraſpatrum aq aſperrimã pnĩam.quam in heremo ꝑagebat a quo cum quereret᷑cur ſe ita interficeret.rñdit. Totꝰ laboꝛ vite inee ñ
eſt idoneꝰ ꝑari ad vnũ diẽ toꝛmẽtoꝝ q̃ pctõꝛib in futuro ſeculo pᷣpa“
rant᷑. Irẽ narrat in geſtis ãguloꝝ ꝙ tꝑe ↄſtantini minoꝛis quidam mi⸗
les defunctus circa annos dñi deccvl.q poſtmodum vite reſtitutus pe
nis rerritus quas viderat.ad heremum fugit. fecitq; cellulaʒ iuxta qjn
dam fluuium in quo veſtibus indutus ſepe balneabatur permittens veſtimenta ſic ad carnem cõgelari. Poſtea vero balneum culidiſſimũi trabat. et ſic continuo fecit quouſq; moꝛeret᷑. Qtcum ſ uper iſto a vidẽ tibus argueret᷑. talit᷑ rñdebat. Si vidiſſetis qᷓ ego vidi.eadẽ vel maio ra mecum feceritis. Nam ᷣm greg. ſuꝑ Job. Supꝑ oĩa ꝓuocat compũ⸗ ctionẽ viſio pene ifernalis.Mertia conqitio penã gehẽne aggrauans eſt eternitas. vñ Saß̃ · iiij. Illos videlicet pctõꝛes derideb it.⁊ erunt ꝓꝰ?
hoc decidẽtes ſine honoꝛe inter moꝛtuos in ppetuũ. Qt Math. xxv.
Ibunt hi in ſuppliciũ eternũ. Itẽ Judith.xvi Dabit dñs ignem ⁊ ver⸗ mem in carne eoꝛum.⁊ vꝛant ⁊ viuant·⁊ ſentiant vſq; in ſempiternum
Itẽ dicit᷑ yſa. yltimo. Vermis eoꝝ non extinguet᷑. Vnð dicit dñs deu
trono· xxxij· Ignis ſuccenſus eſt in furoꝛe med. ⁊ ardebit vſq; ad infer⸗ nnouiſſima hoc eſt in ꝑpetuũ ſine fine. Itẽ yſa.xxxij · O quis ie vobis peterit habitare cumi gne deuoꝛante. aut qs habitabit ex vob is cum ardoꝛi bus ſempiternis. t eiuſ dem.xxxiij. Et terram in pice arden⸗ tẽ nocre ac die non extinguet in ſempiternuʒ. Aſcendet fumus eiꝰa ge neratione? in generatõʒ. deſolab iin ſecula ſcloꝝ. vñ Apocal xx Di
abolus miſſus eſt ĩ ſtagnũ ignis ⁊ ſulphuris.vbi ⁊ beſtia ⁊ pfexo ciu
ciabuntur nocte ac die in ſcla ſcloꝝ. Et qͥ non eſt inuẽtus in libꝛo vire ſcriptus miſſus eſt in ſtagnum ignis ibi erit vmbꝛa moꝛtis ⁊ nullus
oꝛdo · ſed ſempiternus hoꝛroꝛ inhabitat. Vt hebetur Iob·x. Vnde b⸗ — e 3
—

—— ———
— —— 6
—
— ————— —
ſ
3
Bꝛego. in moꝛal·ſic ðt. Noꝛꝛẽdo modo erit miſeris doloꝛ cum foꝛtitu; dine. fãma cum obſcuritate. ⁊ moꝛs ſine moꝛte. finis ſine fine· defectꝰſi ne defectu. Qꝛ ibi moꝛs ſꝑ viuit.⁊ finis ſꝑ incipit.⁊ defeciꝰ deficere ne ſcit. Sñ poera refert. Nõ venit ad metas moꝛtis miſerabilis etas. Ne
ſcit finiri ſpq; videt᷑ oꝛiri Sp vexãdo ſp gemitꝰ renouando. Hinc pe⸗ trus bleſenſis in q̃dã epła ſic ait. Ibi nõ eſt ſupplicioꝛum modus nec in
rerm iſſio ſiue finis. Nã ibifinis ſꝑ incipiet.moꝛs non moꝛit. nec defecꝰ
tus deficiet. vt dãnati hoĩs ↄditio ſꝑ in doleꝛis noriciã ⁊ moꝛtis eter ne pahulũ.miſerabiliter recidiuet. Quare ðꝛ in põ. Sicut oues in infer no poſiti ſunt.moꝛs depaſcet eos. Qt ſi moꝛte paſcent᷑ impij qͥd pota⸗ bũr illi ſi moꝛs eſt paſtꝰ. qlis erit potus. udigphetã.IIua eoꝝ vua fellis ⁊ botrꝰ amariſſimꝰ.fel dꝛaconũ. vinũ eoꝝ venenũ aſpidũ inſana⸗
bile. Ita ſcribit Deutro · xxxij. O quale pctõꝝ nutrimentũ · videlicʒ moꝛ ris ꝑpetuetã crudele ſuppliciũ viuẽ᷑t tũt moꝛtui.qꝛ viuẽtes ſunt moꝛtui
Tdinceſt qð Berñ.ðt libꝛo· v. de ↄſideratione ad eugeniũ papã. Hoꝛ reo vermẽ moꝛdacẽ ⁊ moꝛtẽ viuacẽ.hoꝛreo incidere in manꝰ moꝛtis vi
uentis ⁊ vite moꝛientis vñ Bꝛe. Moꝛte immoꝛtali moꝛient᷑ipij. Ode
us eterne qᷓre me poſuiſti ↄtrariũ tibi.⁊ factꝰ ſum mihimetipſi grauis. Cur nõ toilis pctm̃ meũ.vt hoc ꝑpetuñũ poſſim euadere toꝛmẽtũ. Oqᷓ; feiix ⁊ brũs qui pctõꝝ ſoꝛdibꝰ nequaqᷓ; fuerit infectus.qͥ poſt mũqi gau dia nõ abijt nec in vanitates ⁊inſanias falſas reſpexit. Nos aũt miſe⸗ ri errauimus a via veritatis ⁊ iuſticie lumẽ non illuxit nobis.laſati ſ u⸗ mns in via iniquitatis ⁊ ꝑditiõis.⁊ ambulauimus vias difficiles. vi⸗ s graues? inutiles.ꝑ viam aũt dñi noluimus ambualre. Vere ſiẽ ðꝛ vſa·xlix. Inuacuũ laboꝛauimꝰ ſine cã.⁊ vane foꝛtitudinẽ nr̃am cõſ um
pſimus. Quid em̃ nobis ꝓfuit ſuꝑbia.qjd diuitiaꝝ pompa ⁊ iactantia.
qͥd pᷣcioſa coꝛꝑis indumẽta.qͥd cõmeſſationes et trapule.qͥd riſus ⁊ le⸗ ticie. quid hec oĩa nobis pꝛofuerunt. in qͥbus vane ⁊ inutiliter imo poti us dãnabiliter tpᷣs noſtꝝ expendimus. Pꝛochdoloꝛ ſine fructu trãſie⸗ rũt hec oĩa tanqᷓ; fumꝰ ſeu aura matura.trãſijt qð tꝑale fuit.ſed heu re manſit qð in eternũ cruciabit · unc dicet dñs de quolitet dãnato il⸗ lud Job xx. Juxta multitudinẽ adinuentionũ ſuarũ ſic ⁊ ſi uſtinebit Gt illud FApoẽ·xvij. Quantũ gloꝛificauit ſe ⁊ in delicijs fuit t̃ date ilii toꝛmentũ? luctũ qͥbus eternaliter ſine fine toꝛqueat᷑. O quãta ẽ hoĩs demẽtia delicijs aut diuitijs ſeu ꝓaliqua re terrena hmõi perpetua coꝛpis ⁊ aĩe ſubire roꝛmeuta. vnde Qhꝛiß. in li. de reꝑatõe lapſi ſic in⸗ quit. Dic quanta tꝑa luurie q̃ deliciarũ ſpacia cõ ꝑari vis pems ſem piternis. Kentũ ſi placet ãnos delicijs demus. adde ⁊ alios centũ. ad⸗ de ⁊ decies centũ.que erit ex his ad eternitatem compenſatio. Nonne omne tempus vite huius(quo delitijs frui videmur.⁊ inqulgere libidt m)quaſi noctis vnius ſomnũ ad eternitatꝭ compꝑationẽ videt᷑ eit igitur Alquis qᷓ vt vna nocte delectabile videat ſomnium eternas eligarfubi re penas.⁊ illud. ꝓ his recipe · vel pꝛo illis iſtud commutare. Quid dice mus ad repoſitas penas.quid dicemus ad hoc ꝙ delicie velut vmbꝛa tranſeunt. pene vero eternaliter permanent. etiam ſiequ ale rempus et
idem ſpaciũ delicijs eiſet poſitum ⁊ pene eſſe ne aliquis ita ſtultus⁊ de

olocum fotin ne finedecrl eclodeficren
rabilis etas. ne undo. Hinc pe⸗ mmodus necin moꝛi.necdeh l dmoꝛns er cut oues ininfe kimpi pota⸗ „Quaeop vn apidãinnj i vielicm tes ſunt moni ũ papò. Ho
an moꝛtisyi entipj Ode enpſi gruis.
oꝛmẽtũ. Oq; oſt müdigan
los ait mie⸗
obis eſariſuß
Sdiffiches v
Ure Verſc e nfam cöſum⸗
pa tiactantij.
e.d riſus ⁊le tiliter imo poti efructu träſe⸗ fuit. ſed heute libet dãnatoil ſuſtinebitGt iut tm̃ dateil utaẽ hois möi perpetua ſöe lapſi ſic in⸗ vis pens ſen⸗
lios cenrũ. aq
enſatio · None inaulgere lbiii videt eſign erns egurſbi utre udict icte vlut mbia qune tenpuset 6taſtultus?de
mens vt eligeret ꝓ vna die deliciaꝝ vnñ diem ſubire penaꝝ.cum ſole⸗ r doloꝛ vnius hoꝛe ⁊ qͥlitet coꝛꝑis criciatus in obliuionẽ mittere ante pᷣteritum tempus in voluptate tranſactũ. Hec oĩa Criſoſ vhi ſup̃. O eternũ nunqᷓ; finẽ habituꝝ coꝛꝑis ⁊ aie tam grande ſuppliciũ. moꝛtꝭ Ppetue indicibile toꝛmẽtum. Q.uid em̃ referã de te neſcio. N õ em̃ pote ris verbis expmi. nec intellectu cõcipi.nec coꝛde ↄpꝛeh endi. Poſito em̃ eſſet ynus lapis de arena coagulatꝰ⁊ cõpacius tante qᷓ;titatis ſ ice infra cõcauitatẽ octaue ſpere poſſet ↄtineri.⁊ ꝙ poſt milleſies mille an nos ꝑ diuinã potentiaʒ vna arenula tolleret᷑. Gt deinde poſt millefies mille annos adhuc vna.⁊ ſic ↄñter donec totus lapis in nihilũ redige⸗ ret᷑ nunqͥd ↄſumpto lapide eternitas pᷣdicta erit reuoluta.ſic ꝙ damna toꝝ aĩe tũc a penis liberabunt᷑ Rñdeo tibiet dico ꝙ ꝑpetuitas iia vix tũc erit inchoata. Nã finiti ad infinitũ nulla eſt poꝛtio.vt ðt phs.viij phiſicoꝝ. Si em̃;ᷓ cognoſcerẽt ⁊ pᷣſcirẽt pctõꝛes ↄdem nari ꝙ dicto la⸗ pide cõſumpto ab illis intolerabilib qͥ;s ſutinẽt inferni crueiatibꝰ dele rent eripi ⁊ totałt liberari.miſerabilt ſuꝑ hoc redemp tõ nis die deberẽt ſeperare imo ̃dammõ ſperãdo ↄgaudere. ex qͥ ſciret finẽ ſuoꝝ toꝛmẽ⸗ toꝝ poſt innũerabiles ĩmo poſt incò pꝛehẽſibiles ⁊ infini tos foꝛe annos qᷓ;uis tardiſſime aduentuꝝ. Illu em̃ eſt maxia oĩm penaꝝ deſolatio et carẽtia omis ſpei nunqᷓ; a penis reqimi ſiueliberari. NHam ſicut ðꝛ Iſa. xxiiij. Peccatoꝛ deſolabit᷑ in ſcła ſckoꝝ. Vñ ðꝛ Trenoꝝ.iüj. Perijt finis meus? ſpes mea a deo. Item qͥrit pctõꝛ Hieremie. xv. Q uare factus eſt doloꝛ mneus ꝑpetuus ⁊ plaga mea deſperabil· Supꝑ q Pꝛouerb xi. S apiẽs ſic rñdet. WMoꝛtuo hoĩe impio nulla erit ſpes vltra. Intelligi⸗ te hec qͥ obliuiſcunini deũ ne infernus aliqñ vos rapiat⁊ nõ lit qͥ eripi⸗ ar. cce iam plane viceo ꝙ in inferno nuila redemptio pctõꝛis. Kha⸗ riſſime intelligis tu verbũ.ſapis cõſili de lapide ſugius tibi dem̃ Hic mihi qͥd deillo ſentis.qͥd iudicas.qͥd diffinis. puto veraciter ꝙ rõ non põt dillentire qͥnnimo vt ðꝛ in rei veritate. ogita ꝗᷓ varias terraꝝ ꝓ⸗ uincias ⁊ imaginare regiones ſingulos.perpẽde fluuios ⁊ maria mm mete circui? totũ ꝑambula. Aſcende aſq; ad celũ ⁊ om̃ia ſic tranſuo⸗ la. Iteꝝ deſcẽde in abiſſum.ꝓfunditatẽ cõſidera. G xqͥbus om̃ibus qᷓ celi ambitu ↄtinent᷑ pone lapidẽ.⁊ imagina re magnitudinis eius qn titatẽ.qᷓ intelecta. Dic mihi cariiſime qͥd ſentis tunc de lapide imo potius quid ſapis de ꝑpetuis.qc de infinitis peccatoꝛum penis⁊? moꝛte. Eſtimo ꝙ taliter rñdebis. ere vere loqj neſcio. Audiui ⁊ cõ turbatus eit venter meus. voce cõtremuerũt labia mea.grandè reʒ intelligo.⁊ veritatẽ gpoſitã video. Vñ ammirari nõ fufficio. ſʒ pauoꝛe nimio mẽte cõ am certiſime timoꝛ ⁊ tremoꝛ venerũt ſuper me multiplicis hoꝛroꝛis ⁊ cõtexerũt me tenebꝛe. Quis em̃ nõ metue ret· qͥs nõ expaueſceret. quis anxietate coꝛdis penitus non deficeret.q mentetenus hũc lapidẽ diligẽter ruminaret.infinitas pctõꝝ penasme moꝛiter reuouẽdo. Pone ergo eum velut ſignaculũ ſuꝑ coꝛ tuuʒ. Vade em̃ vtile eſt ⁊ ꝓficui tibihmõilapinis nunqᷓ; obliuiſci.qᷓtenus ſidiuinꝰ amoꝛ te non coꝛripit ⁊ reuocat a malicia huiuſcemodiſpeculũ pene in⸗ terminabilis ſaltem te cohibeat aliquãdo a peccatis. O graue ſuppli⸗
e ih

.—
NMemoꝛia moꝛtis eiñ miſerabile qᷓ; fugiendũ. O ſtigis exitũ lachꝛymabile quã metuẽduʒ Dõ ſtige toꝛquet ſp nunqᷓ; moꝛiet. Sp plecti?⁊ nunqᷓ; finis halet· Cx pᷣdictis ciare pʒ ꝙ penaꝝ in rementũ ꝑ infinita ſcła nũqᷓ; fimet᷑. Hmõt ↄſideratio eternitatꝭ? pene ifernalis ↄuertit fulco nẽ marſuiẽſem d cum eẽt excellẽs ioculatoꝛ ⁊ vanitatib mũdi deditꝰ.vna dieꝝ cepit cogita⸗ re de cternitate gehẽnalis pene.⁊ dixit in coꝛde ſuo. Si tibiponeret᷑ ia cere inlecto molli⁊ bñ ſtrato. ita ꝙ nulla nccitate cogẽte inde recederes R nõ poſſes ſuſtinere ĩ eternũ iacere ĩ tali lecto delicato. quõ ꝗᷓ porerꝭ ſu⸗ ſtinere ſempiternã ifernalẽ penã.ſi ↄtiugat te ĩꝑpetuũ iilã foꝛe pahurũ Nac pÿe ↄſideratõe ꝑterritꝰ reliqt oĩa ⁊ factꝰeſt monachꝰ.po ſtea ep̃s tholoſanꝰ⁊ vir eximie ſctitatꝰ. Itẽ yſideratio ꝑpetuetatꝰ penelifernat Ofoꝛtat hoĩeʒ ⁊ ĩdurit ad pugnandũ 5 dyabolũ· Quis em̃ ↄſiderꝗs ꝙ ſi deuictꝰfuerit ab eodẽ duceret᷑ ad toꝛmẽtũ ſempiternũ.nõ virilit᷑ pu⸗ gnet ne vincat᷑. Vñ narrat egeſippꝰ de cladibꝰ iudeoꝝ ꝙ cũ qͥdã de ſo⸗ cijs alex ãdri qͥ pᷣerat magno exercitui videret ʒ eñ ĩnumerabilẽ exerci⸗ tũ ad lellandũ pᷣpatũ ⁊ ſui cibũ ſumerẽt ⁊ ad ↄfoꝛtatõʒ vinñ ipſe in 3⸗ dã ſolatio qᷓſi iocũdo eis ditit Pꝛã̃deamus nũc o viri ſtrẽnui.ñ apud feros ſumꝰ cenaturi. Quo ʒbo ſunt oẽs aiati ad fugiendũ illã cenã ꝙ de cunctis hoſtibo ſuis houcꝛifice triumpharũr. Itẽ a delertatõib mñ⸗ di retrahit᷑ ⁊ auellit᷑. Eñ legi in vitaſpatꝝ q̃ndã ſenẽ dixiſſe. Nutrix cũ vultupuerũ ablectare, ⁊ a dicedine jxctis abdicere ad mãmillã ponit napiũ vel qͥcqiud aiud amaꝝ gð pner lactẽs guſtans ⁊ ꝑeipiens ſig xim retrahit a dulcedie carnis. Gtlic tu iunge qmaritudinẽ vpetuan inferni delectationibus huius mundi ⁊ pꝛoculdubio retraheris ab eii vicm.vñ Jep.v. Nunquid guſtare põt guis quod guſtatuʒ affert moꝛ em amariſimam hoc eſtpenam Iempiternã. Idęo dijcit pꝛoſper in pꝛe ſenti vita. Melitie tempoꝛalos vꝛlces ſunt et tribuiationes amatre. ſʒ uis nonlihenter bibit tribulatiois potulumn metuens ignẽ perpetuũ gehẽne. Zut qͥs non contem nit duicedinem ſeculi inhians honis ſem⸗ piterne vite. Elnde legit᷑ in legeuda beati johnnis euangenſte. ꝙ qui? dam diites ax pᷣdicationen eius conuerſi oĩa reliquerũt.poſtea vidẽ tes ſoruos ſuos in glia mũdiↄſtitutos penitiut cos ſua bona mliqͥſſe. q btũs Ioes ꝑ jpeñ intelligens. virgulas in aurũ.⁊ flices in gerna oꝛãdo cõmutauit ſicq; eis oia reſtituet delicata. Doſtmodum qung 33 iuuenis a beato Johe reſuſcitatꝰ narrauit eis de glia quã amiferunt ⁊ de penis infernalibus que eos expectauerunt. Quibus inteilectis piu⸗ rimiterriti⁊ aĩo ↄſternati oĩa contem nẽtes ad paupertatem pꝛiſtinam reuerſi funt. acmundũ cum ſuis delicijs penitus dercliquerũt. Iemgc? ridiam ꝓfugar et repellit. Vñ legit᷑ in vitus patrum ꝙ qdã frater dixi ſenl · Parer mmtum gccidioꝛ ſi. ꝓtinuo ſedendo in hac cella. Senerte⸗ ſpondit. Hondũ vidiſti futura toꝛmẽta ꝑpetuo duratura. Namnſi ila in coꝛde tuo poluiſſes ꝙ ſi cella tua vſq; ad colluʒ eiſet yermibus reple ta ſuſtineres patienter ⁊ non actidiareris. Qt ergo eum oporter pex⸗ Catoꝛem. aut eternam · aut purgatoꝛij acerbiſfunam ſuſtinefe penꝗ y pñt condignã agere pnĩam qͥ;s non peliget hic ſuſtinere pniam et pgti potius qᷓ; ibiniſi oĩno fnerit mente glienatus vnde ſidoꝛꝰ in ſinodo

1 metue
niet. nöl iſemqcun cepit cogita⸗ ponerekig ge recederes poter ſi⸗ fore pafiri polteaeßs peneſifernat plideris
0 virlit pu⸗ dä de ſo⸗ bic exen⸗ ipein i. ñ apud ilõ cenãꝙ töibmñ⸗
Nurnxc
nilã ponit
nipiens ſa
dpetm
hens ac Faffertmoꝛ oſperin pꝛe es amare.ß n perpetui bonis ſem⸗ ilte. qui⸗ na elicſe. sin günas um qundaz qilerunt?
elkectis plu;
mpꝛiſtinm
üt. Itemgc;
5
äfrater diyi a. Senere⸗ a. Ramliila midus mye⸗ opontſe
neepen 1
niznt hut oinind
Peccaſio ſauutis
Intẽdo aio doloꝛes qᷓ ſcunq; to?mentoꝝ · q̃ſcunq; ſcli penas qᷓſcunq; do dr acerbitates. ↄpara; totũ gehẽne ⁊ leue ent om̃e qð pateris. Ites Bet̃. in epłla. Vigilia ames⁊ ieiunia.manuũq; lahoꝛes.iʒ hec leuia ſt. fiãmas ꝑpetuas meditãti. Recoꝛdatio tenebꝛaꝝ facit nõ hoꝛrere ſoli⸗ rudinẽ. Si fururã de vbis cogitas diſcuſſionẽ. nð diſ plicehit ſilentium flet? ille ⁊ ſtridoꝛ dentiũ faciles tibi reddit ⁊ culcitrã ⁊ mattã. Itẽ au⸗ gu· in ꝰᷣmõe. Mens hũanamði huiꝰ illecebꝛis? ↄcupiſcẽtijs deuicta kugit laboꝛẽ. expetit voluptatẽ. Et vix ad hec deducit᷑ vt ſe a pᷣoꝛis vi te ↄſuetudie excludat. Sed cũ incepit cogitare iudicij neceſſitatẽ ac pe
a eteꝛ naiũ crudelitatẽ voluntariq bellũ inducit paſſionib motu vek
ſpepᷣmij vel timoꝛe ſupplicij vim facit pᷣſtinis deſiderijs.⁊ violẽter ipſa ſeipᷣam vincere ↄtendit. Iõ ðꝛ Ibacu k.iij Ingrediaꝰ putredo in oſſi bus meis. vt fubter me ſcaxeat tꝑe vicʒ pñtis vite ⁊ poſtea reqeſcã in dic tribulatõis. Ecce qᷓ; fructuoſã ⁊ ſuſubꝛisẽ meditatio pene infernar Q. uare ſcrihit᷑in ps. Cõuertant᷑ pctõꝛes in infernũ. Hoc eſt ꝑmedita⸗
tiões iliuc ſe trãterant viuẽtes. ne poſtmodũ luc deſcẽdant perpetue
moꝛiẽtes. Qr ꝗᷓ dici᷑ bñ VDanielij Neatus qᷓ intueris abyſſs vi⸗
delicet ꝑ continuã ⁊ iugem memʒĩ in terne cõtemplatõ nis toꝛment infernalia coꝛdialiter intuenqo. Pa tʒᷓ ſufficient᷑ ꝑ pᷣdirta ꝙ mntiplex eſt et var iq infernalis pennet q; vtili et ꝑꝛoficua eſt ipiua memoia. Et ergo Erit homo vere qtur nas infernaleſq; cathenas. Igniby ayſurus er his ninq; redditurꝰ?.
init Tercium nouiſſimoꝛumn
Sequunturexẽpla de penis infem Ex hoꝛologio eterne ſapienrie de pentg inferni.
ꝗſ Faetum eſt autem poſt hee ⁊ ecce diſcipulꝰ cepitco gita re dies ant
quos 7annos eternas in mente halere. Quandoq; cũ pꝛofunde ſecol? ligeret ⁊ a ſenſibilibus pꝛout potuit intellectum ſubtraxiſſet.apparuit in viſione fidei ocuiis alonge quaſi quedaʒ regio vmbꝛoſa ignota ⁊mł
rum rerrbilis. ¶Nunq; tremefartus quid nam hoceſſet inquireret. reſ⸗
ponſum eſt ei. Kegio hec vt vides diſtincta.locus eſt penarum futura
rum quem diuerſe anime poſt egreſſum a cœꝛpoꝛe pꝛo diuerſitate culpa
rum in penam ſoꝛtiuntur. quedam ad ipſa rum purgationẽ. quedaʒ ve
ro ad eternam damnationem ⁊ pꝛout ſibi ea tunc demõſtrata fuerint⸗ SHec autẽ? his ſimilia tam hoirenda ⁊ ĩmamia fuerint toꝛ mentoꝝ ge⸗ nerg vt nulla ſufficeret hec lingua natrare. aut nullus ſenſus moꝛtaliuʒ poſſet ea plene eſtimare. Cun dutem adſe rediſjet.⁊ quaſi de alio mũj do vt ſibi videbat᷑ eꝝ motiia viſ ionis pzeiacens in ſeip̃o ↄtabit. Oue daz aũt ex his ſolum fideiↄmunibvoculis ↄpexit. Reſpexit igi? ⁊ecce
de pᷣdictꝭ locẽ fetoꝛ intolerabilexoʒiebat᷑. mallei reſonãtes audiehòt᷑ 1e
nebꝛe ꝓfundilſime denſabãt. ⁊ videbãt cbi facies demonũ hozribiles
bonpolſie hatrre. Sponte ſubirpe
—————

Memoꝛia mottis
bi erat plantus et gemitus ⁊ alternantia mala impios ſine pietate di ſcepebant.ab aquis niuiũ tranfibant adq caloꝛem nimiuʒt onſiderabat inter hec equitatem ⁊ magnitudine iudeoꝛum dei ⁊ inter coꝛdis ſe pꝛe⸗ mentes anguſtias. ac fudoꝛis guttas. que ip̃m exhoꝛroꝛe viſionis pene trauerant aduertebat. qm̃ ꝑ q̃ peccauerat quis· x hec ⁊ toꝛquebat᷑ Sñ ⁊ iliqᷓ in vita ſua inſenſate ⁊ iniuſte vixerant. ꝑ hec q̃ coluerint toꝛmen tareſpiciebant. Raptoꝛes nãq; ⁊ pᷣdones ac eoꝝ ↄplices.⁊ hiqᷓ paupe res ⁊ amicos dei dum adhuc viuerent ſ poliauerũt ſupꝛa humanã eſti⸗ mationem penalia rapti violenter ſuſpendebant⁊ ibidẽ toꝛquebantur nec tñ moꝛiebant᷑ ſʒ mõ indicibili cruciabant᷑. Nõ nulli etiã q̊ ſub habi⸗ tu agnino mẽtem occultauerãt leoninã qͥ velut canes rabidi ßᷣuos ðiꝑ obpꝛobꝛia ⁊ maledica aut ꝓba turbatia moleſtauerãt.⁊ ↄfratres ſuos
iniqua ꝑſecutõne leſerat ibidẽ q canib⸗ infernalib amariſſimis moꝛſiby coꝛrodebant᷑ Ite ſupbiſepultura aſini in inferno deſ pectiue ſepeliebant᷑ ⁊ ranqᷓ; caqauera putnda ignita ꝓiecti obpꝛobꝛio ſempiterno qð nñqᷓ; delebit᷑ aqijciebant᷑. Eꝛ ꝓ giia tꝑali⁊ mentis elatõe q̃ ceteros inflati p ire ambhiehant.tanta penaꝝ mole ac pondere pᷣmebant᷑ q̃ntũ qs pꝛemi
poſſit qͥ maxĩam turrun ſi upꝛa ſe haberet. Bibili vero ⁊ crapulojiet q
vẽtriſuo ſeruierãt. velut lupi famelicifame incredui ae ſiti intolerabili affligebaneupientes guttã minimã aque frigide ꝓ refrigerio lingue ſue flãmaruni incendio aduſte reciꝑe ⁊ nemo illis dabat. Sʒ demones tetririmi cum ſitulis ardentib iuxta eos ſtabant ⁊ potũ quẽdã ſulphu reum plũbo liqueracto ſilem nimio coloꝛe eſtuqtem ꝑos eoꝝ in ventrẽ Rfu um foꝛtiter infundebant. Luxurioſi quoq; etquiin delicijs carneʒ uã enutriuerunt ⁊ in obſtiatione ſua pdurauerant a ſerpẽtib denoꝛa
bant᷑⁊ a bufonibus ignitis aculeis vf q; ad viſceta toꝛquebantur. Qui
carnali ac terreno amoꝛi deditifuerant vtriuſq; ſexus.terrã infernalem
eos demones nimium affligebãt.nã ſpicu⸗ agnea habentes ⁊ eſtu vehementiſſimo eosinſequentes vulneribus
eos ſeuiſſimis replenerunt ʒ et ſocios in culpa ſocios habuerũt in pe na · Supta modum aũt cupidi?auari ac queſtuarij male toꝛquebãtur nam in foueis metallis bullientib plenis balneabantur· ⁊ exilire cupiẽ
tes abſqᷓ; miſericoꝛdia reinpingebant᷑. Judicium duriſſimuim his pꝛe
erant fiebat foꝛtioꝛibꝰ aũt foꝛtioꝛ inſtabat cruclatio potẽtes ibi toꝛmen
menta putiebantur potenter. O quis dicere queat qn·um tibi iudices
impij· rectoꝛes iniqui.clerici turpislucri.cupidi mouachilaſciui.ſaici vi
olenti mulieres ꝓcaces.ſaltatrices ⁊ ambicioſe.⁊ diuerfi qq; falſi xp̃ia⸗
ni penas varias habuere. Meu qᷓ; miſerabiles rugitus ⁊ clamoꝛes da“
bant lanentabiles. ita vt ſola viſionis huius affictio oẽm penã mũdi
quodãmodo videtur. Nam et multitudo vꝛſoꝛum infernaltum ⁊ au⸗ daces leones ⁊ noui generis animalia ira plena. ignoteq; beſtie vopo rem igneum ſpirantes odozem fumipꝛoferen tes et hoꝛrẽdas ſi cintilas ab ociilis emittentes moꝛſu amariſſimo eos dilania uerunt. Tandem multi cxhis in puteum ab vſi de quo fumus hoꝛribilis et fetoꝛ intole⸗ rabilis exibat pꝛoijciebantur.aſpectus eoꝝ velut ferrum cadens in mo dum fauillaruʒ exardebant.⁊ a demonibus reimpingeb antur commꝗᷓ
——

Apratresſih mninismlh ectueſepelib nolrernooðriß cereros infun kqtũqs prn
Icupuloſiet ⸗ ſiti inolerzbii
efrigerio lingue Szdemones tuqd ſulphu s eop invenn in delchs cmeʒ ſerpẽtib denoꝛnj uebantur Qui
terrã infernen
igebãt. nã ſpiu⸗ nes vulnenbls s habuerũtinpe
ale toꝛquebitr
. exire cupi ſimum his dyr tẽtes ibi toꝛm mtibiiudis chilaſciilaicn rſi qcʒ fallixpi s⁊clamoꝛes di oim peni mit fernaltum? qu ec beſtie wye⸗ oꝛredas ſcnn menmt Tnin iis etiwriwi mncadensim gebant mi
DPecaſio ſalutis
ducantes linguas ſuas pᷓ doloꝛe. ⁊ blaſphemabãt deñ celipꝛe doloꝛib ſuis ⁊ vulneribo et nõ egerũt penitẽtiã ex oꝑib ſuis vinculis tenebꝛa⸗ rum ⁊ longe noctis compediti in obſcuro ac tenebꝛoſo obliuionis vela⸗ mento tenebant᷑. Sonitus deſcendẽs conturbabat eos.⁊ ꝑſ one triſtes apparẽtes pauoꝛem eis incutiebat.nec ſiderum limpide fiammie illũia re poterant noctem illam hoꝛꝛendam.vna em̃ cathena tenebꝛarum om nes colligati erant. Omnis oꝛbis terraꝝ limpido illuminabat᷑ lumine ſolis.illis aũt ſuꝑpoſita erat grauis nox imago tenebꝛaꝝ · Ip̃iaute ſibi erant grauioꝛes fenebꝛis fumus toꝛmentoꝝ ip̃oꝝ aſcenſurus eſt inſecu laſeculoꝝ. Poſthec vox quedam deſuper quaſi tonitruũ audiebat᷑ que inſultando ⁊ quaſi expꝛob ando dicehat. ¶ bi nunc ſunt hi qui ah ini⸗ cio a dieb antiqͥs mundo huic toto ſeruierũt deſi iderio. qui voluptuoſe viuentes varijs deſiderijs ſe ſubdiderũt. Eya quid ꝓſunt illis nũc oĩia
—
que tanq; vmbꝛa velociter ꝑtranſierũt qᷓ; bꝛeuis delectatio tam longã
reſtẽ poit ſe trahit eterne miſerie. O ſtulti ⁊ vecoꝛdes. vbi nunc verba
illa que cum leticia tãta ⁊ coꝛdis tripudo dicere ſolebatis. vepite ⁊ fru amur bonis qᷓ ſunt.⁊ vtamur creatura tanqᷓ; in iuuẽtute celeriterAuid iuuãt nũc cia vniuerſa quib tam celeriter ꝑfruiti eſtis. Siquidem nic a Zrio plangere vobis conuenit ⁊ plangendo exclamare ac dicere.
e ve vobis iam nunc ⁊ in eternum. qʒ nati ſumut nec vltra moꝛi va lemus. Ele qꝛ male toꝛq̃mur nec a toꝛmentis vnqᷓ; liberabimur. O qͥs eit qͥ iſta recogitet ſupplicia ⁊ nr̃a ad coꝛ ponat toꝛmẽta Bec em̃ talia ſunt vt qͥcqͥd in mũdo hoꝛꝛibile excogitare poſſʒ his ↄgari nõ valeret. o q; felix incoinqͥnatus qᷓ poſt gaudia huiꝰ mundi non abijt. qͥ non re⸗ ſpexit in vanitates ⁊ in ſanias fãs.nos iſ enſati vitõ illoꝝ eſtunabamꝰ? inſaniã ⁊ finem iloꝝ ſi ine honoꝛe. qũo ↄputati ſunt inter filios dei⁊ iter eiectos ſoꝛs ilioꝝ eit. Ergo errauimus a via ʒitatis.⁊ iuſticie lumẽ nõ uluxit nob.s.⁊ ſol intelligentie non eſt oꝛtus nobis laſſati ſ umus ivia iniqtatis ⁊ ꝑqitõis.⁊ ambulauius vias difficiles.viam aũt dñi ignoꝛa
—
uimus. Quid vohis ꝓfuit ſuꝑbia.aut qͥd diuitia ianctantia contulit nobis. trãſierũt oia ila tanqᷓ; vmbꝛa tranſijt q̃ rꝑalis fuit. ſʒ ꝓchdoloꝛ nũc remanſit qð in eternum manebit. O eternũ nunq; finẽ habituꝝ ꝑ⸗ petuum moꝛtis ſuppliciũ. O finis ſine fine moꝛs grauioꝛ omni moꝛte ſemꝑ moꝛi.⁊ tñ non moꝛi poſſe. O mi pater dilecteq mein hũc mũduʒ genuiſti. O dulcis m̃ q̃ maternis vberib me lactaſti. O vos omies amicimei? ſocij dilecti. valete nunc viſcera mea.qꝛ hec eſt hoꝛa illius ſe Pationis amariſſime que amarioꝛ eſt omni moꝛte. vale tellus.valete ſo
cij quos tam. benigno fauoꝛe colui en ducimur ad hoꝛrenduʒ infernale ſuſpendium ad ſupplicunn trahimur metuẽduʒ. nunq; vos de cetero cum gaudio viſuri. Olachꝛyme inceſſant᷑ ꝓfluere oculi ꝑoꝛate.⁊ oĩa vi ſcera mea vlulare.ſuꝑ hac infeliciſſima ſeꝑatione q̃ eſt a ſummo bono a facie ila glioſa·⁊ a ↄſoꝛtio angelico· necnð illo feliciſſimo electoꝝ mime ro· ponẽdiqſumus ad illaʒ miſerã ⁊ maledicrã ac crudelem damnato rum turbã ſine fine cruciãdaʒ. O mauum ʒꝓploſus ſonitus. O coꝛdiũ multoꝝ gemitus intimi. O ſtridoꝛ dentium ⁊ fremitus ſpirituũ imẽſ? O ploꝛatus ⁊ vlulatus multus. O in erernum ꝑmanſurus clamoꝛ qui

Memoꝛia moꝛtis
trahit ⁊ nunqᷓ; finẽ habebit.qͥ ſp renouabi ⁊ nunq; exaudit᷑. oculi ñi mi
ſerinunqᷓ; aliud videbũt niſimiſeriã.aures nihil aliud audient niſi ve ve atq; triſticiã.O pia coꝛda iſtud intermiabile ⁊ crudele ac ineternuʒ ve reſpicite lugete ⁊ flete. O mõtes cadite ſuꝑ nos.colles cooꝑite nos qd ſuſtiner?.qͥd expectatis.abſcondite nos a tarieſiarerrwii fuoꝛꝰ do mini.a vultu ire glie dei.heu heu cur nõ hec maxima mala futura nob pᷣueniemꝰ.cũ robur affuit. cum vps aderat opoꝛtumũ. vtinã de illo tpe toto inutilitexpẽſo ſuꝑeſſet nobis vno hoꝛula tã̃re pene in remediũ con celſa.ſʒ heu ſnĩante diuina iuſticia pᷣcluſa eſt nob ſaluſe via negata miſe ricoꝛdia ſpes oĩs ablata.o doloꝛes ⁊ miſerie ⁊ in etecnũ ꝑpmanſure an⸗
guſtie in terra hac obliuionis.vbi nullus oꝛdo ſʒ ſempiternꝰ hoꝛroꝛ inꝰ
hab itat. Quid pła.nos miſeri ⁊ miſerabiles tm̃ affligimur.⁊ dolemus de illo veeterno. vr qᷓliſcũq; terminꝰexcogitatꝰ)dũmõ finitꝰ eſſet ynob ſolacioſꝰfuerit Vñ poſito ꝑ ĩpoſſibile ꝙ eẽt aliqͥs lapis molar adeo ma gnus.ꝙ vbiq; circũjferentiã celi ↄtingeret.⁊ ꝙ aliqᷓ auicula mime qᷓnti⸗ tatis poſt centũ milia annoꝝ veniens de lapide pdicto ſolũmõ tantuʒ ꝑ roſtrũ ſnũ auelleret qᷓ;tũ et ꝑs decima milij. Et iteꝝ poſtcentũ milia noꝝ curricula ſicut pꝛius ¶.vnã ꝑticulã de decẽ.⁊ ſic ꝑ ſingulas ꝑtes. itaq; in decies centenis milib ãnis nõ plus diminueret᷑ qᷓntitas lapidii niſi q̃ntũ hzʒ in magnitudine granũ vniꝰmilij. En ꝓchdoloꝛ nos miſe⸗ ri multũ grati eſſemꝰ. ꝙ poſt talẽ longã ⁊ plenã ↄſumptõʒ totius lapi⸗ dis finẽ haberet ſnĩa nfe eterne dãnatõis.ſʒ heu hec eadẽ ↄſolatiomiſe Tis a diuina iuſticia penitꝰeſt negata. Mucuſq; miſeroꝝ vᷣba dãnatoꝝ Taliter igit᷑ o fi ibi fiagellabunt᷑ qͥhic aflagellis excipiuntur. ¶ſ Miſcipulꝰ. O iudeꝝ tremẽde. eccenũc aĩa mea exhac q́;ʒ viſione hoꝛ ribili territa ꝓſtrata eſt. ⁊ gennua diſſoluta vt vix ſubſiſtere poſſum. O deꝰ meꝰ adiutoꝛ meꝰ. O mi deꝰeterne auerte obſecro furoꝛẽ tuũ a me Zbſit a me he eterna dãnatõis ſnĩa foꝛmidoloſa. Oð ſi aquerſa me oꝑ tet ſuſtinere fiat voluntas tua hic. in me. huius a me licentiam pleniſſi⸗ mã habeto. nec queruloſum diſcipulũ de cetero in me habebis Hoc ſolũ facias · vt me a te in eternum ſeperari non ꝑmittas.
Inferni penas videns petrus monachus grauiſſimaʒ penitentiam peregit
Etrus quidã monachus ex regione oꝛtus hilermie loco vaſte ſolitudinis(cui euaſſa nomẽ ẽ)inherebat hic pᷣus qᷓ; heremũ pe teret moleſtia coꝛpis interueniente defunctꝰeſt. Sʒ ꝓtinus coꝛꝑi reſti⸗ tutus inferni ſe ſupplicia atq; innumera loca flãmaꝝ vidiſſe teſtabatur Quietiã quoſdã huiꝰ ſcłli potẽtes ĩ eiſdẽ flᷓmis ſuſpẽſos ſe vidiſſe nar rauit. Qui cũ am deductus eẽt.vt in illa iam ⁊ ipſe mergeret᷑ ſubito an gelũ choꝛuſci habitus axparuiſſe fatebat᷑. qͥ eum in ignẽmergi ꝓhilrret Mui etiã dixit. C¶gredere.⁊ qualiter tibi poſt hec viuendũ ſit cautiſſi⸗
me attẽde. Poſtquã vocẽ paulatim recaleſcentibꝰ mẽbꝛis ab eterno moꝛ
tis ſomno euigilaus cnncta q̃ circa ilũ fuerãt geſta narrauit. tantiſq;

oalirfin udient niſ w leac inetem Scoopiteyos nbilfuol/ do id furura pob inädeilo x⸗ inremediũcon negatamit bmanſurean
mhonoin
ur.7 dolemg nirꝰeſſet)yob olar adeom amimeqnnij ñmõ tant ſtcentũmiiz gulas ptes. titas lapidi oꝛ nos miſe⸗ ʒtotius lapi⸗ Watimſe ſbadinno, ntur.
viſionehoꝛ e polum.O roꝛẽ tuña me duerſameop tiam pleniſſi⸗ ebis hoc ſoli
rauiſſim
nie loc vaſt c heremüpe us coꝛpireſt e teſtaban s ſe vidiſen geret ubioen mergiphlt nit cuiſi sob eemomot mut · unn
y c Pccaſio ſalutis poſtmodũ ſe vigiijs ieiunijſq; ↄſtrinxit. vt inferni ⁊ eñ vidiſſe ⁊ ꝑtimu iſſe toꝛmẽta videret᷑⁊ ſi taceret lingua ↄuerſatio loqueret.
Infernales penas diuerſ idiuerſimode pꝛo meritoꝝ qualitate patiũtur
Ieebant de eodẽ abbate WMachario ꝙ dum ambularet et alqᷓ̃n do in heremũ trãſiret inuenit caput hois in terra iacẽs. quod cuʒ mouerat virga palmea quã halebat in manu locutũ eſt caput illudad eũ. Eui dixit ſenex Quis es tu. Rũdit caput ilud ad fenen. go erã ſacerdos gentiliũ qui aliqñ cõmanebãt in loco hoc. Tu vero es abbas WMacharius qͥ habes ſpm̃ fanctũ det. Quacunq; ergo hoꝛa miſertus fueris eoꝛum qui ſunt in toꝛmentis ⁊ oꝛaueris ꝓ eis. tunc conſolantur puſillum. Dicit ei ſenex. Et que eſt iſta confolatio. Růdit ilud caput.
Quantũ diſtat celũ a terra.tiñ eſt ignis ſub pedib noſtris ⁊ ſi uꝑ caput
nm. Stantib aũt nob in medio ignis nõ eſt poſſibile vt q;s facic ad faciẽ viceat ꝓximum ſuũ. it ergo fenexcũ fletu. Veilli diei in q̃ nat? eſt hõ ſieſt hec ↄfolario ſupplicij. Rurſus ðt ſenex. Eſt peius toꝛmmẽtuʒ ab his. Reſpondit caput illud. Maioꝛ pena ſubtus nos eſt. Dicit ei ſenex. Et qui ſunt in ip̃a. Dicit illi caput illud. Nos qui ignoꝛauimus deum modicum miſericoꝛdie habemus.qʒui vero cognouerunt deum
et negauerũt eñ. nec fecerunt voluntatẽ eiꝰ.hij ſt qui ſubtus ſunt. Qꝛ poſt hec ſumẽs le ſenex caput illud ſepeliuit.
Inernales penas ſentiens clericns mũdo relicto monaſteriũ intrauit
N NHannetꝭ ciuitate tꝑe Henrici quarti impatoꝛis erãt duo cie⸗
rici nondũ patientibv annis pᷣſpiteri ſancti litteris affatim inſtruc ti inter ſe multũ amici. Ndij pactũ inierũt inter ſe vt vter eoꝝ pꝛioꝛ mo reret. alij vigilãti vel doꝛmieti appa reret infra. kxx. dies. Dara accep 4 taqʒ coꝛꝑali fide nõ multũ poſt vnus obijt.⁊ triceſimo die alteri vigiã tiaſtitit neſcio qͥd opis molliẽti⁊ vultu exangui ⁊ pallido ad eum git. Agnoſcis ne me. Agnoſco ille ait.⁊ miroꝛ ꝙ tã diu moꝛatꝰ fueris. lle pᷣus moꝛã exeuſans tandẽ ait Et aduẽtus meus ſi volueris tibi fiet cõ modus mihi om nino infructuoſus. Nam ſempiternis dã natus ſum ſupplicijs. Ego ait alter iuuabo te pꝛecibus ieiunijs ⁊ elemoſinis mul tis·At ile rñidit. Sine penitentia ſunt iudicia dei in inferno · Dum ro⸗ rat aſtra polus dum pulſat littoꝛa pontus pꝛo criminibus meis puni ar. ſi totus mundus mihi remedia exqͥreret eterna tamen ego innume ra penarum genera patiar. Et vt aliquaʒ ex meis irreuocabilibus pe⸗ nis cognoſcas. en vna · Pꝛorenditqʒ manum lanioſo vlcere ſtülantem. Videtur ne ait tibi leuis. um ille leuem ſibi referret videri ip̃e meꝛ tuus curuatis in volam digitis tres gurtas defiuẽtes tabiſuꝑ eñ iacu latꝰeſt q̃ꝝ due tympona ⁊vna krontẽ ↄtingẽtes cutẽ ſicut iguitoiaculs

——— ——
—
S
——
Bemoꝛia moꝛtis
penetrauerũt foꝛamẽ nucis capaꝝ efficientes.ilo magnã penã eſſe do⸗
loꝛis ꝓteſtante clamoꝛe. Hoc inqͥt moꝛtuus erit tibiqᷓdiu vixeris ⁊ pe nay meaꝝ graue documentũ.⁊ niſi neglexeris ſalutis tue ſingulare mo numentũ · VMade&ᷓ dum licet muta habitũ ſimul? animũ. ⁊ eſto mona chus redonis apuq ſc Welaniũ. Lunq; viuus ad hoc rñdere nollet · moꝛtuus eñ oculi vigoꝛe ꝑſtringens. Si dubitas inqͥt cõuerti miſer. le geirãs iſtas. Et hot dicens manũ ptendit terris notis inſcriptã.qui⸗ bus ſarhanas ⁊ om̃e ſatelliciũ infernoꝝ onini eccleſiaſtico cetui gr̃as de tartaro emitteb ãt. Qð cum ip̃rin nullo ſuis voluptatib deeſſent. tiñ̃ numerũ ſubditarũ animaꝝ peterent᷑ ad inferna deſcendere pᷣdicationis incuria q̃ntum nunqᷓ; viderant retroacts ſecula. Ndis dictis loquentis aſpectus diſparuit. Audiẽs hec om̃ia vendens ⁊ dans pauperibꝰ ſcm̃ Welaniũ adijt.⁊ monachus ibi factus optime ↄuerſatus eſt.
Infernalis ignis qᷓ; acerbus ſit ⁊ de wolte⸗ ro cui apparuit diabolus
N villa que in territoꝛio Bunnẽſieſt ſita miles qͥdaʒ nobilis ⁊ de
uotus vuolterus noie habitans erat tam dñe nr̃e qᷓ; oꝛdini ſatis obſequioſus · Ndic cum tõᷣe quodꝭ grauiter infirmaret᷑ ſoluſq; iaceret. dyabolus ili ad pedes iectuli viſibiliter appa ruit. Qrat aũt ſicut ipſe
nobis retulit facies eius adinſtar ſimee diſpoſita coꝛnua hñs capꝛina. Incuiꝰ aſpectu cum terreret poſtea cõfoꝛtatus ait. Q uis vel quid es ynde venis vel quid qris. Rñdit monſtx · D vabolus ſum aĩam tuã tollere veni. dicente milite · Recede leccatoꝛ aĩam meã non tolles. xp̃o me cõmendo. Subiunxit ille. vuoltere ſ imchi conſenſeris homagium/
q; feceris nõ ſolum incolumitati te reſtituã. quin eriã ſuꝑ omnẽtuaʒ ꝓ⸗ geniem te ditabo · Růdit miles. Satis habeo de diuitijs ruis fallacib
— 7
non curo.Mñ ergo tibi theʒauri. nfra terminos inãt curie tue infini ti occuitant᷑. Eum quo cũ miles iam loqui delectaret ait: Dic mihi vbi
eſt aĩa dñt mei vuilhelmi comitis juliacenſis nuꝑ defuncti. Tũc rñdit dyaboius militi ⁊ diit ili. Noſti caſtra vicina vuolckenburch? dꝛa⸗ chenburch. Noui inqͥt. Et ile. ꝑ fidẽ meã tibi dico.ſi ferrea eſſent tã ca ſtra qᷓ; eoꝝ montana.⁊ in illo loco mittetent᷑ vbi aĩa vuihelmi eſt ante⸗ qᷓ; ſuꝑciſium ſuꝑius inferioꝛi iungi poſſet liq̃fierent. Q.uo dicto mox chachinnando ſubiunxit. Ardoꝛ iſte balneũ lacteũ eſt ei. In futuro quã do coꝛpus ſuũ aĩa reſumet.tunc pᷣmo penã debitam recipiet. Requiſi
tus de aĩa Nenrici comitis ſeynẽſis NRñdit Kerte illã habemus. De
pena tñ illius nihil exp̃ſſit. Adiecit etiam interrogareilũ de patre ſuo
Adqʒð rñdit ille. Viginti annis ⁊ vno ilũ hab uimꝰ.ſed monocula ilj
ha⁊ caluus ille atq; pediculoſus qin ſolario jacet nobis eũ abſtulerum Monoculã yocauit vxoꝛẽ eius q̃ iugiter lachꝛvm ãdo oculũ ynũ ꝑdi⸗ derat. Caluñũ dixit filium eius Theodericũ monachũ noſtx q̃ aci vidẽ
dum germanũ eodem tß̃e aduenerat · Interrogatus vero de pꝛedicta matrona. Růdit: tunqᷓ; poteſtati nre addita eſt eo ꝙ mulier eſſj bona

„
ipen eſedo eſingularene nü.2 eſto mong crücere nollt. olertimiſer inſenptã. quj ocetuigasde deeſſent tñ̃ erepdichtionis ietis loquentis paupenbyſe useſt.
de wolte/
nobils ꝛ de oꝛdin ſaris uſc; iaceret. tſict iyſe Ds tapia. lis vel quides ſum gumtů on tolles. xpo homagium⸗ omnẽ tusꝓ⸗ tuis fallacch ie tue infini⸗ Dic mihi vbi ti. Tc rñdit burchz dn⸗ a eſſent tãca Nimieſt ante⸗ uo dicto mo Infuturo qus piet. Requii l de patreſo dmonoeuhi⸗ ciabſtulenn oul nixoi⸗ miy ſi erode piecict
mulierihbe
er multoꝝ relatiõe. Elterq; tyrannꝰ vterq; ſupꝛa
S ſ—— Pecg 1 jalutis Ae ſancta· Hratrem aũt tuũ Zamtrrti ſieſellauimus vt noſtrũ lus eua dere nõ poſſit. qui ante paucos annos defunctus eſt vir auarus ⁊ pecuni oſus. Dicente iterũ milite. Dic mihi de quo loco veniſti nñũc ad me. Re⸗ ſpondit demon. Q go2 ſocij mel eramus in exequijs cuiuſdam abbatiſj ſe nigri oꝛdinis egreiſim eius anime pᷣſtola ntes. Tñc mr
. Tũc miles quot eratis ibi. Rnñdit demon Noſti nemus in oꝛtynfoꝛſt. WMiles.
Optime inqt noui. Gt ille. Non ſunt tot folia in arbozib⸗ quot illic fuimus gregati. iles. Non eſt tam grandis ſilua in ꝓuincia noſtra. et quid obtinuiſtis ibi. Rñdit. Heu nihil femina fuit religioſa. ſed⁊ Michgel archangelꝰ? ſuꝑueniẽ ſic nos cecidit.⁊ cedẽdo fugauit vt diſꝑge⸗ remur quẽadmodũ puluis qa turbine impelli᷑. Reqͥſitus etiã ſi eñet obitu dñi Gerardiabbatis noſtri růc recenter noꝛtui.rñdit. Non eſt tm̃ in li fui cü ibi obtinuimꝰ.qꝛ
pius nos accedere. Hñ tpterea domũ quand ſuſ urrij capitulũ notãs in qua oja nobis quecũq; delinquũt ſub trahunt. t dixit miles Ouõ ſultiſſime auſus fuiſti ad obitũ viri tam iuſti venire. Auſus inqͥt. Ego pñs fui vbi dei filius expirauit · ſedens ſuꝑ S2 crucis. Hoc verbũ ademone. ꝓlatũ ⁊ g laico recitatũ maxime mihi fidẽ fecit dictoꝝ. eo ꝙĩ gloſa legat᷑ ſuꝑ Thobi. Dicentẽ waltero Que fuit poꝛtio va in xp̃i moꝛte. Rñdit nulla. Walo nño illuc venimus.qꝛ virtute moꝛientꝭ tur bati ⁊ exagitati detruſi ſumus in ifernũ. WMulta alia cum demõe quo tiens ſolus erat ↄferebat.q̃ poſtqᷓ; Zualuit multis recitauit. Vis nunc audire qualis pdicti wihelmi finis fuerit? pena. Infirmatꝰ in caſtro 0 Tdithieckẽ. ꝓ quadã ↄtrumelia ſibiillata ve
nit Coloniã. Qui cu rediret in via defectũ coꝛdis incurrit ⁊ aie. O nunqᷓ; de cetero videbo Eolomãᷓ. Qui in terrã depoſito cũ medicꝰei diceret moꝛtẽeſſe in lanuis ſubiecit. Cõſulo tibi vt vxoꝛẽtuã recipias. Rñdente ilo. Non faciã.ſ utplicauir ei ꝓ quoqã milite quẽ diu incatce rauerat. Nequaqᷓ; inqͥt egrediet᷑me vluente. Tunc medicꝰ. E rgo ante diẽ craſtinũ egrediet᷑. Qõð ita factũ eſt. N um vo moꝛiturꝰeſſetin ſinu cuiuſdã matrone quã viroꝓpꝛio tulerat iacebat. Cuicum illa diceret, Hñe quid faciã poſt moꝛtẽ veſtram. Juueni inqͥt militi nulere dehes. Mec em̃ verba vltima fuere. adẽ nocte ſ icut mihi retulit ab bag q dã oꝛdinis nf̃ ſauctimo ẽſctĩ icij E
nialis quedẽſcti Mauricij Kolonie in joca pe narũ tranſpoſita eſt.in qͥbus puteũ magnihoꝛre
ooꝛro ð igneg tectũ oꝑcuio nter flãmas vidit ſi uiphureas. De quo cũ fuum
Rñdit ille. Due tantũ aie in illo ſunt. aĩa videlicet Waxẽtij imꝑa to⸗ ris.⁊ aĩa wilhelmi comitis Juliacẽſis. Mane viſum recitãs cum eadẽ die rumoꝛ inſonuiſſet Qolonie de moꝛte eiuſdẽ comitis viſione fuiſſe Verã intellexit. Pꝛopter fimilẽ culpã iuſtũ fuit.vt q pares erant ĩ cuſpa ↄfoꝛmes fierẽt in pela.vtriuſq; vitãᷓ no ui Maxentij ex lcõe.wilhelmi
modũ luxurioſus.ſi? legiin chꝛonicis. nulla fuit in vꝛbe romana ſiue extra vꝛh matrona tã nobił tam pudica· dũmõ oculis Maxẽtij placeret.qͥn de domo marij ti ſublatã coꝛrumpꝑet. Sitia faciebat de virginib⁊ nus· Vijerunt

Memoꝛia moꝛtis ia viri⁊ ingemuerũt parẽtes ⁊ tacuerunt. Tanta erat ilius erudeli⸗ tas vt cum nimio doloꝛe coꝛdis afficeret᷑.triſticiam rñ diſſimularet. ra eius extitit tyrãnis vt paſſim ſenatoꝛes ciues milites occideret, de qbus aliqua habebat᷑ ſuſpicio. wilhelmꝰ ÿo non diſſimilia oꝑabat᷑ his ⁊ſi non pari ptãte non tñ im ꝑi.volũtate ſicut audiui ita deditꝰ erat lu xurie ⁊ inceſtui.vt vix aliquẽ haberet miſterialiũ cuius vxoꝛẽ aut filiam
nõ attẽptaret violare.nullã hñs differẽtiã inter matrẽ ⁊ filiã. int legiti
mã ⁊ abſolutã. Quante fuerit circa ſubiectos ſiue cõpꝛouinciales cru⸗ delitatis oĩs nouit epß̃ᷣatus coloniẽſis. Maxẽtius vxoꝛẽgpꝛiam occidit iſte incluſit. Ille pſecutꝰeſt eccłiam multos ꝓpt fidẽ occidẽdo. Iſte tꝑe ſciſmatis impij romani ꝑſecutꝰeſt ſedi aplice obediẽtes ſacerdotes de
ſuis ſedibns eijciendo quoſdã mutilãdo · Nec acta ſunt in tr ibInno
centij pape q Infernales ⁊ hoꝛrẽdiſflmas penas qͥdam diues ſu⸗ ſtinuit ⁊ ꝓ qualitate delectationũ q̃litates penaꝝ recepit. 8
¶ Refert petrꝰ cluniẽß ꝙ monachꝰ qͥdã cum in extremis vite ſue eſſet gia ſua ducta fuit añ infernalẽ poꝛtam q̃ cum ibi tot diuerſitates pena⸗ rũ ↄſpieeret vltra quã dici põt.tremere cepit. Oð ne faceret ãgelus ꝓ⸗ hidnit. Ibi po aliqᷓ;diu moꝛãte eo. vidit demões quoſdã pᷣcurrẽtes et nimiũ cachinãtes de ꝑditione aĩe cuiuſdã diuitis quã j ocij ſui ſecũ ĩ ba ratrũ dãnatõis attraxerũrt. Veniẽtes aũt ad pᷣncipẽ demonioꝝ dixef̃t ſe aĩam amici ſui cuʒ gaudio magno attrahere. Quib ↄgaudẽs ſi gau diũ int elicitatẽ dici pot ait. actipite ⁊ põpoſe.ſicut ſolitus erat dꝛa fua ſedere facite.induẽtes eũ ſicut ſolitꝰerat veſte honoꝛifica· Gt ſedere eum fecerũt ſuꝑ ſedẽ ita intextinguibilit᷑ ardẽtẽ.ꝙ ſi totuʒ mare ſupfunderet᷑ nullatenus extĩgueret᷑.palliũ Fo(qua eum circũdederunt) non minoꝛis flagrãtie erat. Illo in ſede miſ erabilit᷑ collocato ⁊ infeliciꝰ? veſtito pᷣnceps ad ſuos ſeruientes ait. Ite? ſicut decẽs ẽ tali amico no
ſtro poculũ noſtre delectatiõis ꝓpinate · Nũc tanqᷓ; ereũliquo?ẽ cãdẽ⸗
tem oĩ genere fetoꝛis mixtũ oꝛi eiꝰ ppoſuerũt.⁊ appoſitꝰ ꝑ oia mẽbꝛa· eius infiãmas diffuſus effundebat᷑.quo potato ioculatoꝛes demones qᷓ ei iocularent᷑ admiſit. Qui accipiẽtes duo coꝛnua igniby plena aunb eius appoſuerũt.⁊ coꝛnicularit᷑ incipiẽtes ſcintillas ꝑ oculos eiꝰ ⁊ ꝑ na res⁊ ꝑ oĩa foꝛamina eius emittebãt. Deinpe in cameram miſit vbi cõ⸗ tra deiectatiões carnales(q̃s ſolebat c ũ puellis dũ adhue viueret)ex⸗ ercere infernales pateret᷑ amaritudies · q̃ oĩm ſerpẽtiũ generib erat re⸗ leta ⁊ ita nimio caloꝛe incẽſa. ꝙ caudẽtis ferri ſatis euinceret ardoꝛẽ. a qͥby excepris qᷓ; hoꝛribilit᷑ amplexatꝰ.quãq; doloꝛoſe oſculatꝰ.quãq; miſerabilit ſit ↄtreetatꝰ⁊ ꝑ oĩa mẽbꝛa diſcerptꝰ a nobis piꝰ pat᷑ remo⸗ ueat ꝙ nunqᷓ; experiamur. Et cõtra queq; oblectamẽta carnalia q̃ pꝛi us habuerat viuens ſingula toꝛmẽta infernalia infere bant. Hoc viſo gĩa monachi ad coꝛpus redijt.⁊ qð viderat ob vtilitatẽ audientiũ plu rimis enarrauit ¶ Exemplum ¶ Orant in ſchola duo inſolẽtiſſimi ſcholares adoleſcẽtes qͥ non ſoluʒ nõ pari volebãt coꝛrectiõᷣes mgi.verũ etiã ⁊ ad inſolẽtias? diſſoluti ones alios ſtudere volẽtes ſepiſſimecõ pellebãt·⁊; qͥdẽmg̃ emẽdgre nõ poterat nec audebat. Qotigit ð můgiſiꝝ moꝛi⁊ tertia die aut q̃r⸗

i
rllus cmach dilimularetti tes occideret. de nila opabaipit deditꝰ erl yroꝛẽ autflun fili integi pꝛouincialescn Meꝛiamoctiit ercẽdo ſtetne es ſacerdons d ntin tibInn sqdam dilesſi⸗
mis vite ſuecſu uerſitates pem⸗ ceret ̃gelus y⸗ dã p̃currẽtes t ocijſui ſecĩba monioꝝ direit ↄgaudẽs ſigau
tus— honolica Qt . ꝙſitotuʒ mae ncicödedemn) locato ⁊ irfelich és ẽtaliomicoo reũ liquoꝛẽ cãcij Mitꝰꝑoia mibn atoꝛes demonts nibplena aund oculos eiꝰ⁊ pn ammilit vbic huc viuert) genenberat i cuinceret ardo ſeoſculatꝰ. qui bis pi paten ta camaluoſ nbant. Voey tuẽ auduniſ
ſcktes nenbl ſolitus? die uengmit tunudteiui
5 Decaſio ſalutis ro in media ſchola in effigiemg̃i dyabolũ cum ÿga ferrea coꝛã oĩbap pere Hec moꝛa cũ nigro vultu in adoleſcẽtes dicros exurgẽs ⁊ cũ ʒga illis moꝛtẽ intẽptans repẽte diſparuit. Moq; ili ßᷣ pauoꝛe in furiãp⸗ ſi peſt dies aliqᷓt obierũt. Ex hinc ꝗᷓ ſcholares diuinũ aduertãt iudiciũ ⁊ mgfis ſuis ſubdi diſcant.nec vnqᷓ; refugiant coꝛrigi ne eis co ntingat poſtmodum cum virga ferrea vapulare. Vefert petrꝰcluniacẽſis ꝙ apud caſtrũ liʒimacũ qʒ in pictauiẽſi pa go eit ſituatũ nuꝑ quidã pᷣſpyter erat qͥ ſacerdotal oꝛdis ſupceleſtẽ di⸗ ßnitatẽ miſeꝛrime vite ↄuerſatiõe det᷑ ptãs non ad aĩaꝝ qui pᷣeratcu rã. ad carnis voluptatẽ explẽdã ſacro miſterio vtebat᷑ Territꝰtñcõ ſcie malo ſicut aliqñ ⁊ mali ad hoꝛã cõpungunt᷑familiaritatẽ quorũdã bonoꝛũ vircꝛũ expetijt.⁊ abbati boneuallis ⁊ frĩb eiuſdẽ monaſterij ſe in amicicia ſpecietenꝰcopulauit. Qui longo tꝑe eum de vite emẽdatõe cõmonẽtes.⁊ vt ſcło renũciaret aſſidue exhoꝛtãtes · nihil ab eo impetra
repter inanẽ ſpẽ potuerũt. Nã libent q̃ dicebãt audire ſe fingẽs.⁊ ſempꝑ eos de ↄuerſiõe ſuſpendẽs de ſocie: ate t iloꝝ gloꝛiabat᷑.nec moÿ
nitõe vel exẽplis eoꝝ a mat retrahehat᷑. In his itaq; ꝑdite vite ſue acti bus pdurãs.⁊ obſtinatõe impia iram ſibi in die ire theʒauriſans ĩ moꝛ bñ incidit. Quo poſtaliqᷓt dies ingraueſcẽte ad extrema ꝑuenit. Adie rat eum pᷣoꝛ viſitatõis gfa iam dicti monaſterij atq; cum eoꝑaliquãtũ diei ſpaciũ.ip̃o q̃ʒ rogante ꝑmanſerat. Et nocte ſuꝑueniẽte cum cũctꝭ
diſcedẽrib ſolus lecto eiꝰ aſſideret clamare terribilit᷑ eger ille ad poꝛeʒ
cepit. Succurre ſuccurrejait ſuccurre Ecce duo ſuꝑ oẽm feritatẽ leones expauẽdi in me impetũ faciunt.⁊ hianti oꝛe ac rictu feroci ꝑ fruſta me ð cerpunt.totũq; ↄſumere volũt. Dep̃care cito dñm vt ab hijs eripiar anteqᷓ; eoꝝ moꝛſib ↄſumar.dicebat hoc ⁊ tremebat ⁊ velut deuoꝛatu⸗ ros fugiẽs timoꝛe defecto coꝛ ꝑi.vires addẽte retrocedebat. Pꝛioꝛ vo⸗ cis ac geſtus illius turbatꝰterroꝛe nõ ſine multo ⁊ timoꝛe erat.ad pᷣces tñ ip̃e necitate ĩpellẽte ↄuerſus ꝓ miſero illo vt poterat deñ exoꝛabat. Quo oꝛãte mutata voce eger. Bñ inqͥt bñ receiſerũt crudeles beſtie.⁊ ꝑoones tuas iã nuſq; appẽt. Et qʒ vſq; ad vltimũ ſpm̃ ſp cõpos ſui extitit. nec vt qͥdã moꝛiẽtiũ ſolẽt vłĩ modico ſenſu ĩimutatꝰfuit ↄuerſꝰ ad pᷣoꝛẽ loqͥ cũ ip̃o ⁊ ð qͥbuſdã vt ſãiſſimꝰcepit dicer̃. Cũq; tã dehis qᷓ; ð õlijs mkta int ſe ÿb a ↄferrẽt. hoꝛe fere vniꝰſpacio elapſo rurſus iclaj mare lõgefribiliꝰqᷓ; pᷣus exoꝛſus ẽ En inqͥt en ignis ð celo vt toꝛrẽs ĩ
undãs deſcẽdit.⁊ ſuꝑ hunc lectũ veniẽs iam iãq; me in fauillã vſq; cõ
burit. Feſtina. adiuua.oꝛa.ſi foꝛte ⁊ ab hac moꝛte eripi valeam. Qt h? dicens manibus? bꝛachijs opoꝛtoꝛia ſub leuabat.⁊ ea velut aliquid iu uare poſſent inuiſibilibus incendijs tegere poterant quem celeſti vin⸗ dicte impia opera exponebant. Pꝛioꝛ adaueto timoꝛe denuo ad oꝛatio nem conuertitur ⁊ quantum in tali caſu poſſibiie erat dñi miſericoꝛdi⸗ am pꝛo eo depꝛecabat. Jllo vt ſupꝛa oĩoni inſtãte poſt paululũ patiẽs Stulatõis vociby pᷣces eiꝰintrupit di. Jã ab igne tutꝰ ſu.nã dũ ſuꝑme vt dixicũ ĩpetu deſcẽderet ignis ĩterpoſitꝰ ẽ litheꝰ vſq; ad quẽ ignis ꝑuenit.ſj eum tranſire nõ potuit.iam iam ab iſto ꝑiculo oĩo ne
U
————————— n

Memoꝛia moꝛtis
a me diſcedas quſq; qͥs illoꝝ finis futurꝰ ſit agnoſeas Tũcp̃oꝛſqͥ tam timoꝛe qᷓ; hoſpirãdi ncc̃itate recedere nolebat) ſu bſiſtit.⁊ ob oñoe ſi ur⸗ ges rurſũ ei aſſedit. Qũq; cũ tantꝭ terroꝛib auxiũ ↄſolaret᷑. ⁊ vtq; ad ĩ nicẽ vt pᷣus colloq̃ret᷑ ſubito egrotꝰ ad iuiſibiiia erpr⸗ obmutuit. qu poꝛ raptũ ab hũanis itelligẽs rei exitũ pᷣſtolabat Tũc ecce poſt multũ noctꝭ ſpaciũ hõ ad ſe redijt. ⁊ miſerabili ingemiſcẽs att. ha. ha.·ad iudi ciũ eternũ raptꝰ ſum.⁊ heu miſer etna moꝛte dãnatꝰſum. Traditꝰfuʒ horrẽdis toꝛtoꝛiby. igne iextinguibili.cñ dyabolo ⁊ ᷓgeleiꝰppetuo cru ciandꝰ. Ecce ecce ignita fartago plena buliẽti adipe quã coꝛã me toꝛm̃ toꝝ miſti detulerũt eãq; ad me fringẽdũ vndiq; ſuccenderũt. GOt cũ ſe pe noĩarꝰ pᷣoꝛ oĩoil ſiẽ iã bis fecerat jtertio q;ʒ ille icubuiſfet ille ait. Lef ſa ceſſa oꝛo ꝓme oꝛare neꝓ illo vitra farigerꝭ ꝓ qᷓ nullatenꝰexaudieris Aioꝛe aũt dicẽte f̃ redi ad coꝛ ⁊ miĩaʒ aduc dinꝰ a deo reqte.ille adie cit. Puras ait me vt ĩſanũ loq. Nõ ait inſanio.ſʒ ſana mẽte ea q̃ dixicõ firmo. Etcu ullã pᷣoꝛis manu tenẽs eũ inttogauit. Idõneß qð mann
eoeo cuculia tua ẽ qͥ rñdẽteẽ adiũxi.icut hẽ veſt⸗ cucullaẽ ⁊ ſi qðᷣſpᷣ
.
ſtractũ eit iñ palea ẽ ſic ⁊; qð coꝛã me cerno ignita ſartagoẽ Glt duz hec loqᷓret gutta iuiſibiłignis de ilia quã videbat ſartagie exiliẽs ĩ mg nu eiꝰ pᷣoꝛe vidente cecidit ⁊ mirabile dictũ cutẽ ⁊ carnẽ vſꝙ ad intima oſſis ↄſumpſit. Tũc üle acri cum gemitu. En inqͥt indubia rei ꝓbatio Nã ſicut iſta quã vides de ſartagine ꝓlapſa gutta caruis prẽ ↄſump⸗ ſit ſic ↄfeftim me ignea voꝛago ↄſumet.poꝛe ad iſta ſtupẽteiterũ dixit. Qlcce ſartaginẽ ipam miſtriinternales gpius afferũt.⁊ vtme in illã in iciãt iam iamq; manꝰ adaptãt. Gt poit modicũ Qcce lintheũ in quo iaceo vndiq; ↄcurrẽtes accipiũt. ⁊ in igneõ ſartaginẽ eternamq; fixurã Pijciunt. Hoc velut vltimũ vale mox.vt pᷣoꝛi. atq; his qͥ ad hoc ſpecta cuiũ hoꝛrẽdũ ↄuenerãt dixit.ſubtracta voce ⁊ refiexa ceruice puniẽdũ ſpm̃ ↄdemnatis ſpiritib tradidit. Tantꝰ pᷣo terroꝛ oẽs inuaſit vt oẽs aufugerẽt.nec alid ĩ domo vbi moꝛtui cadauer remãſerat remanere au derẽt. Hacto mane miſerũ cadauer ſepuiture traditũ eſt. Poſt aliqt ãt dies cum ad vniuerſos circa poſitos hec tam terribilis fama ꝑueniſſet
re veritatẽ· bare volentes tumulũatperuerũt ⁊ foſfam ilã( quamin
manu adhuc viuẽt pᷣſpyteri gutta pᷣnuncia dãnationis fecerat)ĩ moꝛ tui cadauere inuenerũt. Que oĩa ſicut btñs Bꝛego · ðt nullo modo zp̃ ſeuufelix p̃ſbiter viditcui mhil ipſa viſio ↄtulit. ſed quãta cautela ſacer dotale officium amminiſtrandum qᷓ; reuerenter diuina m xſteria ſint tractanda.ſuperna ſuper eum diſpoſitio demonſtrauit ¶Duo clerici vno coꝛde intrahãt monaſteriũ. ⁊ ram exemplariter vi uebãt vr oẽs eos diligerẽt. Poſt duodecim annos vnus moꝛit᷑. Cui mi noꝛ ait. Tecũ p deo parẽtes ⁊ patriã reliqui.ſolare ᷓ meñ exiliũ tuo re ditu.vt ſciam qͥd meruimus oia relinquẽtes. Ha ciã inqͥt o dim idiuʒ coꝛdis mei deo gpicio. Tu añt dilige moꝛtuũ. qꝛ viuus te efficacit ſicut matrẽ dile nte ꝗᷓ quaſi dulciter doꝛmiẽs Slt ecce die ſeptiĩo redit 8 moꝛtuus iocũda ⁊ ſplẽdente facie dicẽs. Mi frat henrice ſicut audiui⸗ mus ſic vidimus in ciuitate dñi. Dudum iam centuplum recipies ec ce vitã eternam poſſideo. Pꝛeferebat autem in dextera eius eccieſiam

ꝙ adintima
a rei ꝓbario
dſump⸗
eiterũdizi.
tmein ilãm er namg fituri d hoc ſpecta ice puniẽdũ ualit vt oẽs remanere au Poſtaliqtät ma pueniſet lãquamin cerat)ĩ moꝛ o modo ꝓpt cautela ſacer ſteria ſint
mplaritervi noit. Cuimi üexiiũtuor qto dimiqiz
effiact ut
ie ſeptionct eſuut uuu⸗ m rhies e ius ecceſian
aureã miri artificij ⁊ decoꝛisſ iniſtra ʒo coꝛdis locũ tegebat. le ve vi uus ſupꝛa qᷓ; dici põt exhilaratus ait. Cur midulcis frar Bherorde in manu tua ita reuerent geras ecciam. quate etiã coꝛ tuñ celes folita dile ctibe eicito. Intrepidꝰ ait audi. q cõſolari tereuerſus ſum. Noſti: qꝛ Scciam a meis mihi ſumptuoſe ꝓcuratã cum eius honoꝛe cõmdo a⸗ moꝛe ꝑfectiõis euãgelice ⁊ timoꝛe piculi qð eſt in cura gĩarũ reliq. Qua re ſuꝑ oẽs reges tetre ⁊ cunctas ſcli diuitias cum btis eternalit etnl⸗ to. VMui aũt amoꝛe coꝛ meñ celo · qꝛ ip̃m pcioſo lapide tãti plẽdoꝛis de coꝛat᷑. vt viſus tuꝰmoꝝ ex illo creq ret. qð ↄſecutus ſum a dño mco ieſu xpo· qꝛ eiꝰ paſſiõis ⁊ incatnatõis bñficiũ quotidie deuot? ruminari ſo lebã. Sim⸗ diligis inqͥt tolle cito manũ liten ter ꝓhoc vidẽdo vnñ ocu lũ expandã.qð dixit ⁊ fecit. Qum añt nimis ardent᷑ꝓ tanto gaudio ẽt altero pᷣuari deſicerabat.ait illi btũs. WMea interuentõe triceſima die
mihi iungeris.⁊ gaudiũ noſtꝝ nemo tollet a nob is. Interimd ic frith
q? magna eos pᷣmia manẽt nemo tepeſcat. Hrater o ſic diſponebat domui ſue.i.ↄſcie. vt uihi biberet niſi cib aĩe Fllentib aũt p amoꝛe fra tribus eius triceſima die iocunde eiſqẽ vale dixit atq; migrauit ad dñ 5
Dequarto nouiſſimoꝛum quod eſtregnum celoꝛum. F
Vartũ nouiſſimoꝛum qð valde ⁊ pᷣcipue delet holes a petis trahere eſt glia celeſtis. Si hõ ſe refrenat homicidio vel conſi mili oꝑe criminoſo ne ꝑdat tꝑalia.quante magis debet ſe cohercere ab oĩactu illicito. ne amittat gaudia ſempiterna. Eñ Augu.in li.cõfeſſio nũ. Et gaudiũ qð non dat᷑ impijs.ſed eis qͥ te colũt quoꝛum gaudium ru iõe es. Gt ergo ſcribit᷑ pꝛimo ap Coꝛnt᷑. vi. Iniqj regnũ dei non poſ⸗ ſidebũt. imo cum maxĩa ↄfuſione repellent᷑ ab eodẽ.ſicut goliardi⁊ ne⸗ bulones viliſſimi indignant᷑ repeili ſolẽt ab impatoꝛis cura. Nec illic ſe debã̃tcum regib⁊ pꝛincipib in tam excellẽti ⁊ ſolẽni menſa. Dicit ẽ caſſiodoꝛus ſuꝑ ilud põ. Expelle eos qm̃ irritauerunt te dñe. Ndic di⸗ ſcimus ꝙ tiñ vnuſquiſq; repellit᷑. q;tũ eius pctã cumulant᷑. Nuuqᷓd er⸗
go qjibet petã vitabit ⁊ tanq; moꝛtiferũ celerius abhoꝛrebit.q ꝑ hec ce
leſte gaudiũ ſe nouerit amiſſurũ. De hac añ tincõpꝛehẽſibili gloꝛ ia.ego pauꝝ ingenio qd loquẽdo ꝓferã. Si em̃ oculus nõ vidit nec auris au⸗
biuir. nec in coꝛ hoĩs aſcẽdit que pᷣparauit deus diligẽtib ſe. Sicut ſcri
bi pᷣmo ad Coꝛintᷓ. de illis que tunc referam. Certe quaſi Balbuci
.
endo ſicut cecus natus diſputãs de coloꝛib non ↄfidẽs de ſenſu ꝓpꝛio
ßmultiplici ſcripturaꝝ teſtimonio paulii per inde dicã. Gſt igit notan dũ. ꝙ uãuis in regno dei ſunt valde multa.ĩmo innumerabilia eiꝰ feli
citatem rangẽtia. ⁊ gloꝛian pleniſſime atteſtãtia. Ipᷣm tñ quo ad pñs ſpecialit a tribus cõmendat᷑ Pꝛimo aſumma pulchꝛitudine ſiue cia ri⸗
rate. S cðo a bonoꝛum oĩm copioſitate. Tertio a maxima leticiaiugit
durante in etetnitate. Ham ibleſt immenſa pulchzitudo ſiue claritas. bonoꝛum infinita copioſitas ſummumq; gaudium? ſtabiſis eternij
————————=

—— *
8 8 1
4
6
4
31 ti
1
3 1 5 3 1 i 332
3
Memoꝛia moꝛtis
tas. De quibus pic per oꝛdinem bꝛeuiter dicetur. De pulchꝛitudine regniceloꝛum
Npᷣmis igit᷑ regnñ dei cõmendat᷑a ſumma pulchꝛitudine ſiue
claritate. Nã vt ðꝛ Sap̃ ·v. Ip̃m ðꝛ regnũ decoꝛis· Minc eſt qðpðᷓ.ðt. Dñe dilexi decoꝛẽ domus tue.vñ Theb.xiij. Btũs ero ſi fuerint reliqe ſemis mei ad videndã claritatẽhieruſalẽ. Poꝛte eiꝰ ex ſa phiro ⁊ ſmaragdo edificabunt᷑⁊ ex lapide pᷣcioſo. Oĩs circuitꝰ muroꝝ eius exlapide candido ⁊ auro mũdo.oẽs platee eius ſternent᷑. Itẽ apoẽ xxi.Ipſa ciuitas aurum mundũ ſimile vitro mundo. fundamenta muri cuitatis ſunt lapide pᷣcioſo oꝛnata ·⁊ duo decim poꝛte duodecim marga rite ſunt ꝑ ſingulas.⁊ ſingule poꝛte erũt ex ſingulis margaritis.⁊ pia⸗ reetiuitatis aurũ mundũ tanq; vitrũ ꝑlucidũ.⁊ templ non vidi in ea. Dñs em̃ deus oĩpotẽs tempiũ eius eſt agnꝰ. Qt ciuitas nõ eget ſole neq; luna.vt luceãt in eg.nam claritas deiilluminabit eam.in lucerna eius eſt agnus ⁊ amb ulabũt gentes in noĩe eius. Itẽ Zpoœ. Tdox vl⸗ tra non erit ⁊ non egebũt lumine lucerne neq; lumine ſolis.qm̃ deus ił luminahit illos ⁊ regnabũt in ſecula ſeculoꝝ · Kum qͥ videt᷑ concoꝛdare ilud Iſa.It Nõ erit ibi amplius ſol ad lucendũ per diẽ.nec ſplendoꝛ lu ne illuminabit te.ſed erit tibi dñs in lucem ſempiternã. Ip̃e em̃ eſt ſpe⸗ culũ ſine macula.⁊ candoʒ lucis eterne.ſicut ſctibi᷑ Sap̃.vij. Itẽ ſplen⸗ doꝛ glie. vt habet ad Heb.i. Nam ſplẽdoꝛ eius vt lux erit ·Sbacuc.iij. Ab hoc ſplẽdoꝛe oẽs ſancti in regno celoꝝ recipiũt iucem ⁊ fulgoꝛẽ ſẽ pifernũ quo ↄſſidue felices letant᷑. vñ Judiẽ.v. Qui diligũt te ſicut ſol inoꝛtu ſuo ſplẽdet ita rutilent. Et ergo ðꝛ Sap̃.ij. Hulgebũt iuſti⁊ tã qᷓ; ſancti illi in arundineto diſcurrẽt. Math.iij. Hulgebũt iuſti ſiẽ ſol in regno patris eoꝝ. Oqᷓ; gloꝛioſum eſt hoc regnũ ⁊ quã dilecta taber nacula tug dñe virtutũ.qᷓ; magnus decoꝛ.quãingens ſplendoꝛ in ciui⸗ rate dñi.qᷓ; mira claritas.⁊ quã ſumma amenitas in ceieſti patria. Vñ Aug. in li de libero arbitrio ſic inquit. Tanta eſt pulchꝛitudo iuſticie.tã ta eſt iocunditas lucis eterne. vt etiã ſi nõ liceret amplius delectariqᷓm vnius diei hoꝛaꝓpter hoc ſolũ innumerabiles huiꝰ vite dies pleni deli⸗ cijs ⁊ affluentia b onoꝝ tꝑaliũ recte ⁊ merito deſpicerent · Ion em̃ fal⸗ ſo aut ꝑuo affectu diciũ eſt. Qm̃ melioꝛ eſt dies vna in atrijs tuis ſuꝑ milia. Quare idẽ Aug.in li. de ciui. dei exclamãs ita ðᷣtO celeſtis irlm domꝰ illumioſa ad te ſuſpirat ꝑegrinatio mea ⁊ poſſidet me in te qͥ fet ⁊ me⁊te · vñ Berñ · in omel· ih. ſuꝑ miſſus eſt. O qᷓ; gloꝛioſum eſt regnũ illud in quoireges ↄgregati ↄue nerunt in vnũ ad laudandũ.ſcʒ ⁊ gloꝛi⸗ ficandũ.eum qui ſuꝑ oẽs eſt rex regũ ⁊ dñs dominantiũ de cuius ſplen didiſſima ↄtemplatõe fulgebunt iuſti ſicut ſol in regno patrꝭ eoꝝ. Hic ꝓpheta dicit. Adimplebis me leticia cum vultu tuo.vñ Job. xiij. Vide bit faciẽ eius in iubilatõe. Hanc faciem oẽs inſpicient q dño fideliter ſeruierũr in humilitate coꝛdisin laboꝛib plurimis ac oꝑiby virtuoſis vñ Apoẽ · vlt Serui eius ſeruiẽt ili.⁊ videbũtifacieʒ eius Qt ideo Zꝛ. xſa·xxxiij· Regẽ in decoze ſuo videbunt. O q̃m puim ⁊ quã grati.q̃m

ulchitndeſ ecois e h. Briscoi 16. Porechci s arcuitꝰm ſemeni. ltẽ ipot undamentnn uodecim murg ¶non viliißet tas nõ egetſoe m. inucem Apo Norn olis. qm̃ deysi derconcoꝛdun ec ſplendoꝛ lu Jeceſtſpe⸗ llen erit. Sbacuc.ij, uem?fulgoẽtt Migũt te ſient ſo gebũtiuſtti eböt iuſtiſt᷑ ſl u dilecta tak ſplendoꝛ incii eieſi pam Vi itudo iuſticeti us delectaiqn dies plenidel⸗ n. Ihonẽfi⸗ atrhs tuis ſiy Oteleſtis itn detmeinteq i nioſumeſtrgi andüſczig decuns ph opan v lob i Pi ent qdo opih virtlo Orwi⸗ nuigui
„
Decaſio ſalutis ſuaue ⁊ quã briñ erit tuneim videre his qᷓ eum vilexere. Tũe certe er clamqᷓdo dices illud abacuc.iij. E go aũt in dño gaudebo ⁊ exultaboi
deoihu meo. O quantũ gauciebũt q̃s gaudia ſuina replebunt.q̊s Ulu
ſtrabit. qͥs ſp gioꝛificabit. Niſio ſctõ deiſplẽdoꝛq; ſue faciel. De copioſitate omnium bonoꝛum regni celeſtis
gnum celeſte cõmendatſecundo a bonoꝛum oĩm copioſita
te. vnde beatꝰ ugu.in de ciuitate dei ſic dicit. Oð deus ppa
uit diligentib ſe. Sepe non attingit᷑ charitate non comp̃hendi
rur. deſideria ⁊ vota tranſgredit. cquiri põt.eſtimari non põt. Itẽ Verñ WMerces ſanctoꝛum tam magna ꝙ non poteſt menfurari.tam multa ꝙ non poteſt numerari.tam copioſa ꝙ non poteſt eſtimari. De k ſuꝑabundantius bonis ⁊ diuitijs ipfius regni celeſtis ita ſctibitur
eutrono · viij · Dominus deus tuus introducit te in terram bonam
terram viuoꝛum aquarumq;? ſonitum.in cuius campis et montibus
erumpent fluuioꝛ:um abyſi. Terram frumenti oꝛdei ⁊ vinearum in qua ficus malagranata? oliueta naſcuntur.terram olei⁊ mellis. vbi
abſq; vlla penuria eomedes panem tuum.⁊ rerum omnium abundãs
tia perfrueris. Qerte hec terra fertilis copioſiſſime fluens lacte ac dul
cedine mellis. dec eſt terra ad quam exploꝛandam miſſi ſunt fiij Da
nielis.ſicut ſcribitur Judicꝭ xvij. Qui redeuntes dixerunt.ideamꝰ terram valde opulentam ⁊ vberem.nolite ceſſare eamus ⁊ poſſideamꝰ eam nullus erit laboꝛ Tradetq; dominus nobis locum in quo nullius rei eſt penuria. Nam omne quod moleſtat ibi deeſt. uguſtinus Eter na bearitudo conliſtit in duobus. ſcilicet in neceſſaria abſentia omnis mali.⁊ neceſſaria pꝛeſentia om̃is boni. Si enim queris quid eſt.aliter non poteſt relponderi niſi quicquid bonieſt.⁊ quicquid malieſt nuſquã eſt. t ergo dicit beatus Gregoꝛius. Nihil exterius quod ibi appeta tur. ⁊ nihil interius auod ibi faſtidiatur. Ideo ſcribitur ꝓpocalipſis vltimo. Non efurient neq; ſitient amplius.⁊ non cadet fuper eos fol ne q; vllus eſtus.quoniam agnus dei qui in medio thꝛoni eſt reget eos.et deducet es ad yite fontes aquarum. Qt ibidem oſtendit mihi flumen aque vite. qui ſitit veniat. qui vult accipiat vite aquam gratis. Qui autem biberit ex hac aqua non ſitiet iterum.ſed fiet ineo fons aque ſa⸗ lientis in vitam eternam.vt habetur Johannis quarto. QOqᷓ; felix pa⸗ tria. qᷓ; beata terra.vbi deus erit mnia in omnibus et nullius reiẽ pe⸗ nuria ſeu aliquis defectus · erte hec patria eft locus paſcue celeſtis: vbi nihil deerit in quo fideles ſuos dominus noſter ieſus chꝛiſtus refi⸗ ciet ſuauiter ac perpetue collocæuit. Vnde. Eʒech xxxiij. dicit domi⸗ nus. Inducam eas in terram ſuam ⁊ paſcam eas in montibus iſrahel in riuis ⁊ in viſceribus terre. in paſcuis vberrimis paſcam eas.⁊ in mð tibus excelſis erunt paſcue earum ibi requieſcent in herbis virentibus et in paſcuis pinguibus paſcentur ſuper montens iſrahel. Ipſi enim ſancti paſcentur in cognitione ſumme veritatis. Gt ilia erunt paſcua vberrima · ſiue ingrediantur ad contemplandum diuinitatem dei ſi⸗
.
1

Memoꝛia moꝛtis ne egrediantur ad ↄſiderandũ humanitatẽ. vtrobiq; inuement plena
E
ſocietatẽ.vñ Joh. x. Ingredient ⁊egredient᷑.⁊ paſcuainueniẽt. Itẽ pa
cent᷑ in delectatione ⁊fruitiõe ſumme ſuauitatẽ.⁊ illa erunt paſcua pin
gnea. vñ ðꝛ in põ. Qx adipe frumẽti ſatiat te. Zdeps huiꝰ frumẽti eſt delectatio ⁊ ſuauitas que cauſatex amoꝛe dei. Hoc ergo amoꝛe ſiũ ad pe? pinguedine repleat᷑ aĩa mea.paſcent᷑ etiam in eternitate ꝑpetue ſe⸗ curitatis.⁊ illa paſcua erunt virẽtia.nunq; em̃ a reſcentſed ſꝑ vireſcent ⁊ in pulchꝛitudine ꝑpetua durabunt Qcce qualis patria ⁊ q; bonater ra vbi tam vberrima pinguia ⁊ vlrẽtia erunt paſcua ra toꝛum. Nec eſt
Vere terra viuentiũ in qua credimus tot ⁊ tanta yidere bona dñi. Vñ
ðꝛ in põ. Replebimur in bonis domus tue.⁊ q̃ ſunt in illa bona quibo ſancti replebunt᷑. miſi illa incomp̃henſ bilis gloꝛ beatoꝛum. Naz vt di cit Berñ.in ſermõe de dedicatione. Ad im⸗ ginẽ dei facta eſt aĩa ratio
nalis ceteris oĩbus occupari poteſt. Capacitatẽ em̃ dẽi quicquid deo
minus eſt non implebit. Tdac ineflabili gloꝛia non ſolum implebimur verum etiam vſq; ad ſummũ inebꝛiamur. Vnde Tiere · xxxij. Inebꝛi⸗ abo ſacerdorũ aĩas cum pinguedine hoc faciet in cena magna fidelibæ pꝰeparata. Tunc em̃ p̃cinget ſe ⁊ faciet illos diſcumbere.⁊ tranſiẽs mi⸗
niſtrabit illis ferculum ſue gloꝛie. ⁊ vinum mite ſua uiratis ⁊ leticie eis erhibendo. Vunc dicetur ilud diſcumbentibus. Lañ v. Lomedire ⁊
bibite amici ⁊ inebꝛiamini chariſſimi. Tinc ſcribit᷑ ſa.xxix. Inebꝛia⸗ mini.⁊ non in vino. Qt vnde tunc inebꝛiabunt᷑. Lerte a gaudio mul⸗ riplici et gloꝛia celeſti. O deus eterne qᷓ; dulciter ⁊ plene tũc fideles tui inebꝛiabunt᷑ ab vłertate domus tue ⁊ toꝛrente voluptatis tue. Quoni
am apud te eſt fons vite. fons indeficiens beatitudis? gloꝛie.vtiq; hãc
domum decet ſanctitudo in longitudine dierum Ipſa enim eſt domus
domini diuitijs referta? ciuitas dei noſtri oĩbus bonis adimpleta.qᷓ pter ſcribit᷑ yſa. xxxij. Oculi tui videbunt hieruſ alem opulẽtam eiuita tem. Muius ciuitatis opulentia ſeu bonoꝛum maxima abundantia nõ
ſolum pater ex pᷣdictis.ſed etiam ſ pecialiter ex muiritudine eius pacis ĩ qua delectabunt᷑ manſueti qᷓ hereditabunt illam terram ſuꝑius expꝛeſ ſam.yſa.lv. In leticia egrediemini ⁊ in pace deducemiui.& quãta ipſi
us hiernſalem abundantia pacis. cuiꝰ in ꝑpetuum nunqᷓ; erit finis.ſi⸗ cut ſcribit᷑.xſa.xi. Item eiuſdem.xxxij. Sedebit populus meus in pul
critudine pacis in tabernaculis fiducie.in requie epulentes. Et ergo be
ne ðꝛ Thobie. riij. Hieruſalem ciuitas dei heati oẽs qui diligunt teet
gaudẽt ſuper pacẽ tuam. Nam ſicut habet᷑ Eʒech.xiij. In te vidẽt ſ. an⸗
fenſum.necnon antecedit humanum intellectum. Qui ta nte pacis va⸗ luerit eſſe particeps cum ſanctis in celis diſcat nunc humiliter patiin
ccti viſiones pacis.ibipax ſuper pacem.ibi paxſumma que exſupat oẽm
rerris· nam vt ſcribitur in auroꝛa ad tam pᷣclaram requiem patiendo ꝑ enitur. nec niſi per penam ſapiens hac luce potitur.
De maxima erſtabilileticia regniceleſtis

6
nent plen let. Itẽ tpaſcapin frumẽneſ moꝛeſiẽ gq eppetueſe⸗ ꝑ virelcent ichbonater um. Meceſt onadij. Vñ bona quch m. R vtdi eſtgin uicquiq deo mplebmur trij Ineb⸗ na fidelb ranſiẽs mij leticie eis omedire xInebꝛa⸗ audio wul⸗ icfidees wi stue. Quoni ie. vtiq; hůc neſt domus dimpleta.q lẽtameiuitʒ ndantianö eeus pacsi ius expꝛel Iquötaipſi rit finis.ſi⸗ neus in pul Etergo be ligunt te et eſn exſupat oem nepacis vꝛ⸗ niliter pariin mparendot
Pccaſio ſalutis
Sſtremo regnuʒ deicõmendat᷑ a maxima leticia iugiter du
rante in eternitate Elnde Gꝛegꝰ.in omelia. Que ligua dice re vel q́s intellectus caꝑe ſ ufficit illa ſupne ciuitatis quãta ſint gaudia angeloꝝ choꝛis intereſſe cmn beatiiimis ſpiriti
bus gloꝛie conqitoꝛis aſſiſtere. pñtem dei vultum cernere.in circũſcri⸗
ptum lumẽ videre.nullo moꝛtis metũ affici incoꝛruptõis ꝑpetuitate le rari. Eerte hec eſt ciuitas dei noſtri hieruſaleʒ. vꝛbs btã hieruſalem q vt ciuitas edificatur. O ciuitas ciuitatuʒ in qua ſunt tanta gaudia ⁊ le ticie beatoꝝ. Iſa.vltimo. Letamini cum hirlin et exultate inea oẽs qui diligitis eam. gaudere cñ e gaudio vniuerſi quilugebatis ſuꝑ eã ⁊ fu giebaris.⁊ repleamini ab vbere ↄſolationis eius vt mil atis ⁊ deli⸗ chjs affluatis ab omnimoda gloꝛla eius. De immenſa huius ciuitatis gloꝛla ſic dicit Zugꝰ in li. de ciuitate dei. uanta erit ila felicitas vbi nulluz erit maluʒ. nulluʒ latebit bonumn vacab dei laudib qui erit om nia in omnibus· Iſa. xiitj. Q culus non vidit deus abs te que pꝛepa⸗ ſti expectantibus te. q̃ ſanctis donaturus es in maxima leticia ꝑperue polſicenda Er eiuſdem. xxxv. INenient in fyon cuʒ laude etlericinſem piterna ſup capita eoꝝ · Tdinc eñt vt pſal. dicit. Nouit dñs dies imacu⸗ toꝝ ⁊ hereditas eoꝝ in etetnuʒ erit. Vere ſicut ſcribit Thobie. xij. maÿ gns es domimne in eternuzʒ.⁊ in oĩa ſecula regnʒ tuuzʒ. Zugꝰ in li. de ciuitate dei. Sacabimus ⁊ videbimus.amabimus et laudabimus ec ce qͥd erit infine ſine fine. Nam quis noſter alius erit finis. niſi ꝓueuire aqᷓ regnuʒ cuius nullus erit finis. Veriſſime regnum tuuz dñe regmʒ oimn ſeculoꝝ.⁊ dominatio tua in omni generatione ⁊ generationẽ et 15 ſcribi. hobie xij. Nñdictus dũs qut exaltauit hieruſaleʒ vt ſit re⸗ gnum eius in ſecula ſeculoꝛũ ſuꝑ eam. O q; gloꝛioſum eſt hoc vegnũ in quo cuʒ xp̃o gaudẽt om̃es ſcĩ.amictiq; ſtolis albis ſe equũtur agnũ quo cunq; erit. De quo regno dicit brũs Zugꝰ in libꝛo deconflictu vicioꝝ et virtutum. Recedat amoꝛ pñtis ſeculi in quo omnes viuificãtur vt moꝛiant᷑ deinceps. vbi nulla aduerſitas turbat. nulla neceſſitas angu⸗ ſtat. nulla moleſtia inqerat. ſed ꝑhennis leticia ibi regnar Hinc eſt ꝙ ðꝛ in pſal. Juſtiepulent? exultent in ↄſpectu dei⁊ delectenein leticia. Irẽ Srrr v. Baudium ⁊ leticiam ohtinebunt.⁊ fugiet doloꝛ ⁊ gemitus⸗ ſ apocal · xxi. Abſterget deꝰ oẽm lachꝛimaʒ ab ocuł eoꝝ.⁊ moꝛa vl⸗ trañ erit neq; luctꝰ neq; clamoꝛ neq; doloꝛ erit vltra qm̃ pᷣma abierũt Item Iſa. xxv. Zufert deus oẽm lachꝛymã ab omni facie. et oppꝛobꝛi um populiſui auferr de vniuerſa terra. ⁊ dicent in die illa. Ecce deꝰ no⸗ ſter expectauimus eũ exultabimus etletabimur in ſalutari eius. Oqn talericia quando non ſolum in anima ſʒ etiam in coꝛꝑe fuerit gloꝛiãdũ Fſo. lxi. In terra ſua duplicia poffidebunt Et ſuer vltimo. mnes domeſtici eius amicti ſunt duplicibus.i.duabni olis quaꝝ vnam. ſeaĩe iam poſſident. ⁊ reliquã ſeʒ coꝛꝑis exſpecrãt accepturi tem qñ nõ ſo⸗ lum erit eis gaudium de bonis oꝑib ꝓpꝛijs.ſʒ etiam de meritis ſinguł oim brõꝝ· nñ dicit dñs Miere· ixxij· Habitare eos faciamfidenter et erunt mihiin populum et ero eis in deum.et dabo eius coꝛ vnum et animam vnam · non vnitate ſubſtantie. ſed vinculo charitatis. Qcct
—————————

MRemoꝛia moꝛtis chariſſime ſi aĩa martiris ↄfeſſoꝛis vel virginis ⁊ aĩa tua erũt vnacõ⸗ ſequẽs videt᷑ ꝙ iloꝝ gaudũ etiã erit ⁊ tuũ. Simile eſt de aĩa apli vel cu iuflibet alteriꝰ ſeti. Tdinc gre. ðᷣt Vanta eſt vis charitatꝭ vr oĩa ſociet: vt bonũ qð quis in ſe nõ ſuſcipit · in alio gaudeat accepiſſe. Certeillud admirandũ ⁊ multiplex gaudiũ in coꝛ hoĩs nõ aſcendit t& qͥliber to tus ipᷣm gaudiũ introibit.⁊ ſic gaudiũ ſuum plenũ erit. Nam int? ⁊ ex tra.ſubtꝰ⁊ ſu pra.imo circũquaq; mirabilit gaudebit. int? de puritate ↄſcie. extra de coꝛpis gloꝛificatõe.ſubtꝰde celo ⁊ aliaꝝ creaturaꝝ pul⸗ chꝛitudine ⁊ innouatòe.ſupꝛa de dei viſione ⁊ cireũcirca de angelo ꝝ⁊ oĩ in ſctõꝝx iocunditate ⁊ delectabili aſſociatione. Vere vere vere nemo põt cogitare quantũ erit exultare tunc in celis habitare ⁊ cum angelis regnare. Qt ᷓ bene ðꝛ Math.xxv. Intra in gaudiũ dñi tui. intra in ho ſpiciũ gaudij. nam nõ poterit intrare coꝛ tuũ de ĩmenſitate gaudioꝝ ce leſtiũ. Sic dicit Werñ · in libꝛo meditationũ ſuaꝝ· Ibi totũ leticia. totuʒ exultatio poſſidet.hoĩeſq; angelis ſociati. ſine vlla carnis ifirmitate im ꝑperuũ manebũt iocunditas infinita. eatitudo ſempiterna· in q̃ qui ſe mel ſuſeipit᷑ iꝑ tenet᷑ ibi reqes a laboꝛiby. amenitas de nouitate ſecuri⸗ tas de eternitate. dulcedo ⁊ ſuauitas de dei viſiõe ·⁊ qͥ;s illic habitare vehement᷑ nõ deſiderat.⁊ ꝓptpanẽ.i ꝓpter amenitatẽ ⁊ꝓpter eternitatẽ ⁊ pter dei viſionẽ. Itẽ dicit alibi adhuc idẽ Berñ. Tanta eſt iocũdi⸗ tas ⁊ ſuauitas illius patrie celeſtꝰ ꝙ ſi nõ liceret ibi eſſe niſi ꝑ vnꝰ ho⸗ re ſpaciũ oẽs dies huius vite pleni delicijs merito contempnerent Cui cõparata oĩs aliunde ſuauitas doloꝛ eſt. oĩs iocundiras meroꝛ oẽ dul⸗ ce amaꝝ-oẽ decoꝛum fedũ.⁊ oẽ aliud quicquid delectare poſſet moleſiũ cum dei boniras in infinitũ excedit oẽm aliã bonitatẽ · O bone deꝰ qͥd mihi eſt incelo.⁊ a te qͥd volui fuꝑ terram cum hec oĩa ſunt deſidtrabi lia.ſuꝑ aurum ⁊ lapidẽ p̃cioſuʒ multũ.⁊dulcioꝛa ſuꝑ mel ⁊ fauũ · Dͥd dicemꝰ de hac patria.qͥd de ihrim vꝛbe tam beata. Per huius enim vi
ros ſicut ſcribii Thobie. xiij. Inceſſanter iocunde ⁊ dulciter cõtat᷑alla
Vñ yſa.li Naudiũ ⁊ lericia inueniet᷑ in ea. grãrumactio ⁊ vox laudis ĩ tempio eius oẽs dicẽt gloꝛiam. Gt vere merito vox exultationis ⁊ ſa⸗ lutis reſonet in tabernaculis iuſtoꝝ · Nam in ciuitate dñi ibi ſanant in⸗
giter oꝛgana ſanctoꝝqᷓ tribulationũ ⁊ penarũ laboꝛumq; ⁊ oĩm miſe⸗ riarũ penitus uobin ꝑfruũt᷑ ⁊ iubilo celeſti Oqᷓ; letabunde.qᷓ; ſua uiter ⁊ pᷣclare tunc canit in Blaſol.qͥ in gama vt fleuit⁊ are. De hac ci⸗ nitate loquit᷑ adhuc Verñ in lidꝛo de meditaeionibus · O ciuitas cele ſtis.manſio ſecura ꝓatria totũ ↄtinẽs qð delectat ibi incole quietꝰpo⸗ pulusſine murmure. qᷓ; gloꝛioſa dicta ſunt de reciuitas dei ſicut letanti um oĩm habitatio eſtin te.ibi. Pax.pietas.bonitas.lux.virtus.ſplen⸗ doꝛ honeſtas. Gloꝛia.laus.reqes. amoꝛ.⁊ concoꝛdantia dulcis. Bau⸗ dium. leticia. duſcedo.vita ꝑhennis Dehac aũt ꝑhenni vita certi erũt ⁊ ſecuriꝙ nunqᷓ; imꝑpetunm erit gmittenda.yſa. xxxij · Securiras erit vſq; inſempiternum· Item Eʒech· xxxiiij· Nabitabunt ↄfidenter abſ q; vllo timoꝛe⁊ Pꝛouerb.i. Qui me audierit abſq; terroꝛe. requieſcet ahundantia ꝑfruetur.maloꝛum rimoꝛe ſublato. WMnde Auguſtinus Sestitudinem omnium bonoꝛum celeſtium ꝑficit ſecuritas eterna q̃

erũt vys eaig apli ve eLereiſu Luß ilutn nto depuntt Adeangeop: yere ycre neno kcumangi tulintrainho Ae gaudioꝝ tů lerriu. wnʒ s ifirmitutein mainq̃que uitate.ſecurij illic habitant teretermitatẽ ta eſt iocdi⸗ iip vnho⸗ mynerenf Lui meri d dul⸗ epolſet molenũ Obonede qi nt deſictnbi lꝛfauũ Oid uius enim N citertãtatall ⁊ vo laudsi tationis ⁊ſj ſibiſanant ii⸗ qʒ 7oim miſ⸗ abunde. ſin are. De hacci Ociuitas cel cole quietꝰyo⸗ dei licut letun virtus hlen tia dulcis Bu wivitatenitit Sechrisent untofünni ene wyuieſtet neAuguſinus curus aemi
—
Pccaſio ſalutis
ſi ſola deeſſet om̃ia bona celeſtia quãtumcũq; dulcia vaneſcerẽt ⁊ vile⸗ ſcerẽt ex timoꝛe amittẽdi. Gt etgo aſſecurãdo ðt dñs Ioh.vij. Gau dium veſtrũ nemo tollet a vobis. O domꝰ dei.ciuitas regis magni qᷓ; innume rabilia.qᷓ; maðᷓ gaudia ⁊ eternalia ſt cũcta tua gaudia.q; mul te tueleticie.qᷓ; felices tui incole. Vere vere. Beaii qͥ ambulant in do⸗ mo tua dñe.nam in ſecula ſeculoꝝ lau dabũt te. Q uis eĩ ignoꝛat com pos mentis ſue.ꝙ cetus in excelſis te laudat celitus omnis. Nuiꝰ au⸗ tem leticie ſeu eeieſtis gloꝛie ꝑpetuitas indeficiens ex hoc perpenditur quia oliue comparat᷑. Mnde Oſee. xij. Erit quaſi oliua gloꝛia eiꝰ Oli⸗ a em̃ indeficienter tam in hyeme qᷓ; in eſtate ſemꝑ vireſcit. Qt ideo in defectibilẽ eternã iſtius glie ꝑmanentiaʒ deſignat.que ex diuturnitate non deficit ſed magis innouat᷑. De hac eterna glia ſic dicit Chꝛiſoſto mus in libꝛo de reꝑatione lapſi. Q. ue erit voluptas q̃ leticia erit cũ cr⸗ ſto cũ aĩa ad ꝓpꝛiã generoſitatẽ regreſſa cum fiducia iam ceperit domni num ſuũ videre. Q xplicari nõ poteſt ilius magnitudo leticie. Non em̃ ſolum ꝑ his exultet qͥbus pfruitur tũc in pᷣſenti. Sed multomagis pꝛo eo gaudet ꝙ bonoꝝ ſuoꝝ ſcit nullũ finem futuꝝ. t qͥs erit particeps tante gloꝛie ſine fine ꝑmanſure. Eerte glia hec eſt omnibus ſanct/ ſuis Nam ſancti exultabũt in glia letabuntur in cubilibus fuis. Vnde qui xpi veſtigia ſecuti fuerint in terris cum ip̃o regnabunt in glia⁊ hono⸗ re coꝛonati eternaliter in celis O dilecte miqᷓ; ineffabiliter tũc gaude⸗ bis ſi ad ůla gaudia in eterna gloꝛia fueris trãſlatus Tunc vtiq; dices exclamãdo ilud yſa.ixi. Saudẽs gaudebo in domino ⁊ exultabit ani⸗ ma mea in deo meo.quia induit me veſtimẽtis ſalutis. Vleriſſime ſicut ſcribit Job.xxij. Tunc ſuꝑ omnipotentẽ delicijs afflue.⁊ eleuabis ad deum faciem tuam.⁊ in vijs tuis lumen ſplendebit. De quo habetur Ecẽi.xi. Dulce lumen ⁊ deſectabile eſt videre ſolem id eſtxpᷣm· quẽ co gnoſcere ⁊ intueriexcellit omne gaudium huiꝰ mundi. ec mirũ quia eius viſio ⁊ noticia eſt ſanctoꝝ glia⁊ vita ſempiterna. vñ Joh.xxij. Nrec eſt vita eterna vt cognoſcãt te ſolum verum deuz ⁊ quem miſiſti iheſum xpᷣm. Qui adcognitionem hanc ꝑuenerit ipſum deum facie ad faciem videbit.⁊ cognoſcet eum ſicuti eit ᷣm eſſe diuinũ quod erit gau dium excellentiſſimũ.fons ⁊ oꝛigo omniũ gaudioꝛum. Ninc eſt quod leatus Bernardꝰ ðt in ſermone. Reuera illudeſt verũ ſummũ gaudt um.quod nõ depreatura. ſʒ de creatoꝛe concipit quod vtiq; fiet qñ tibi faciem ſuam oñdit. Et ergo ꝓpheta exoptaudo dicit. Haciem tuã do mine reqram. Faciem inqᷓ; gratioſam omnbus gaudijs plenam: Heu mihi qꝛ incolatus meus ꝓlongatus eſt qᷓ;diu carebo ranro bono ⁊ vſq̃ quo ſic ſubtrahoꝛ a deo ſaluatoꝛe meo Fueruntmihi lach? vme mee pa nes die ac nocte dum dicit᷑ mihi quotidie vbi eſt deus tuus. Q. uando videbo ⁊ apparebo ante faciem dei mei qui letiicat me in gaudio cum yultu ſuo. Vere hec viſio(qua deus facie ad faciem vide?᷑) terciuʒ ce lum eſt. Et fi dici poteſt paradiſus eſt eentum milium paradiſoꝝ. Slbi ex fonte limpidiſſimo?⁊ ex aqua viua lic vita labitur beara. Ninceſt qð ðꝛ Iſa.Ix. Tũc videb facieʒ dei⁊ afflues delicijs⁊ gaudijs ſempit⸗ nis⁊ mirabit᷑coꝛ tuũ: O qᷓ; bonꝰ iſrł deꝰ his qͥ recto ſt coꝛde qui tos

Memoꝛia moꝛtis
et tanta gaudia ip̃is quaſi gratis vultcõ ferre.0 anfice dileete. Illa lbens audis ⁊ ad hec pia gaud⸗ gaudes. Nõ tñ ignoꝛes per magnos ſta laboꝛes. Sanctis acqͥri nec foꝛtuitu reꝑi ri. Vñ Bꝛego. in omelia. Melectat mentẽ magnitudo pᷣmioꝝ ſed nõ deterreat certamẽ laboꝛũ Ad magna eĩ pᷣmia ꝑuenirinò pᷣt miſi ꝑ magnoð laboꝛes. Vñ paulus egreqius pᷣdicatoꝛ ðᷣr. Nõ coꝛonabi niſi q legitime certauerit. vnuſcj G em̃ pꝛiam mercedẽ accipiet ᷣm ſi uñ laboꝛẽ. Sed pleriq; ſunt qͥ nole⸗ tes bene viuere.tñ deſiderãt bene moꝛi. Siunt em̃ ꝙ ðᷣcioſa eſtin con⸗ pectu dñi moꝛs ſanctoꝝ eius. Eti ãq; cognoſcũt ꝙ cum dederit delecj tis ſuis ſomnũ. ecce hereditas dñi filij ⁊c. Sil⁊ ip̃i ſciũt ꝙ leati(qui in dño moꝛiunt᷑) volunt eſſe pticipes cuʒ eis cbus dis dixit. Vos eſtj qui ꝑmanſiſtis mecum in temptationib⁊ tribulationi.olunt reg⸗ nare cum xp̃ᷣo·ſed nolunt ſecum pati. Valis erat balaam ariolus qcon ſiderans caſtra filioꝝ iſrael.⁊ intelligens eternetrari tudinis ꝓmiſſionẽ
eis a dño factam dicebat. Moꝛiat᷑ anima mea moꝛte iuſtoꝝ ⁊ fiant no niſſima meahoꝝ ſimitia. Einem eoꝝ azpetens gloꝛioſſum. ſedlaboꝛes abhoꝛrebat qͥbus glia merebat᷑. O bone ieſu volumus tibi om̃es con⸗ regnare. nolumus vũt compati⁊ tecum laboꝛare· Tu elegiſti paupta⸗ des ⁊ miſerias.nos vero voluptates ⁊ delicias. Tu qð carni af perius nos aũt qð ↄmodius. Vñ Bernar. Naſcit deifiliꝰ in cuius arbitrio erat qͥdcũqʒ vellet eligere tempus elegit qð carni eſt moleſtius pꝛefer⸗ tim ꝑuuio? paupis matris filios que vix pãnos halerz ad inuoluẽdũ preſepe ad reclinandũ⁊ ců tantaeſſet neceſfitas nullã audio fieri pelliũ memionẽ hꝛiſtns itaqʒ qui no n fallit᷑ elegit qð carni moleſtius eſt. id igit᷑ melius. id vtilius.⁊id potius eſt eligenduʒ. Glt quiſqius aliuc ſuaſerit vel docueritab eo tanq; ſ eductoꝛe eſt cauendũ. pſeetem̃ fra⸗ tres eſt ꝓmiſſus olim ꝑ Iſaiam Fphetam. Paruulus ſciens repꝛobare mal? eligere bonũ.Malum igitur voluptas coꝛpoꝛis. bonuʒ vero af 4 kictio euſdemeſt.ſiqͥcem ⁊ hancelegi.⁊illam repꝛobauit puer ſapiẽs 1 verbũ ſanctũ. Nec om̃ia· Nernardus. O dilecte puer tu ab initio elegi ſtiafftictiones coꝛpales ⁊ patiendo voluiſti itrare gliam tibigpꝛiam. ſed nos in delicijs viuendo volumus intrare gliam alienam. S qᷓ; ſtul⸗ ti ſumus ⁊tardi coꝛde ad credendũ.volumus hic gaudere cum ſecuio et poſtea regnare cum xp̃o · Dñs nudus ingredit᷑ ſeruus ſuꝑfiuitate ve ſtium auri⁊ gemmaꝝ onuſtus introibit. Ille ieiunus.iſtecrapula⁊ lu⸗ kuria pienꝰ.ille in cruce ꝑꝛo iſto moꝛiens dſte ꝓ illo inlecto delicate doꝛ⸗ miens. Quod dñs nonjfecit. faciet hoc ſeruus.certe non nec etiã videt᷑ conſonũrõni. Audi quid loquitur poeta. In cruce ſudauit dñs ſeruus ne quieſcet. Tolle tuam.tulit ipſe ſuam guſtauit acetum. facqʒ ideʒ nõ
14 maioꝛ erit reuerentia ſerui qᷓ; dñi. Si vis eſſe ſuus ſecuroꝛ opoꝛtet toꝛ⸗ 33 menta toꝛmentis ſequinõ iturad aſtra delicijs. Ideo moꝛtem quã 3 uere debres narureiperſolue deo moꝛiaris in ilio. 7umpe moꝛas. igit᷑im⸗ poneſilẽtia carni. Delicias ſuſpẽdeſtuas ⁊ curras ad arma. pꝛompta manus plangas ſic— mpaturqq; volupras. Hã ſicut ðt Hieronimus inepla ad Julianũ. Di icieimo impoſſibile eſt vt ⁊ſpñtibus qjsfruat bonis ⁊ futuris vthic ventrẽ ⁊ibi mentẽ repleat.⁊ de delicijs ad deli⸗
ſol⸗

giſtpauptn maſperiug lus arbitro tius pꝛeſer⸗ dimoluẽcũ ioſier pell noleſtius ch. uſqius alud pſeetem fia⸗ ns repꝛobate onuz vero qf puer ſupiẽs binitioelegi tibipꝛiam. mOq ful⸗ cum ſeculo pfuitate ve apula? lu⸗ elicate doꝛ⸗ cetiã videt dñs ſeruus cqideznõ opoꝛtet toꝛ⸗ tem quã ſol⸗ ons igitin m. pꝛompt Hiewnimus bus ofnn ichad del⸗
DPecaſio ſalutis
as tranſeat et in vtroq; ſeculo pꝛimus ſit et interra ⁊ in celo appareat
gloꝛioſus Itez dicit idem in allo loco Impoſſibile eſt delicijs aifjuere?
xpᷣm ſequi natura denegat yrcontrariã miſceantur Nõ poſſumus deo ſeruire ⁊ manmone.aut ego falloꝛ autipſiin fine decipientur qui mihi
modo non credunt.credent cum diuirie ſue tranſierunt in egeſtatem. diues epulabarur quotidie ſplendide hic indutus purpura? byſſo ſʒ
moꝛtuus quod moyſi noluit credere.poſtea in toꝛmemis poſitus ſen⸗
ſit. Iſtud etiam innuere vider᷑ in colloquio Simonis petriet ieſu vbi ta liter inquit Zbꝛaham ait diuitiepuloni. Tu recepiſti bona in vita tug ⁊ lazarus ſimiliter mala.nunc aũt ↄſolat᷑ tu vero cruciaris Quid dice mus ad hec. Si talis eſtfinis ⁊ tale iudiciũ vbi extrema gaudij luctus occupat.nunqͥd pꝛeferenda ſunt in hoc ſeculo mala bonis. quippe necil la vera bona.ſʒ iſta vera potius ſalomonis ſi nia. melius eit ire ad domũ luctus.qᷓ; ad domum ↄuiuij. Qeterũ ſiſic cruciandi ſunt qᷓ in vita ſua bona receperunt.⁊ habentibus pñtem ve ĩpoſituʒ.quinã roꝝ poterit eſſefinis ſiſcðm mut itudinẽ ↄſolationũ ſuaꝝ doloꝛes ap⸗ pꝛehenderint aĩas miſeroꝝ Konſequẽs ein videt vt bona omnia ⁊ om nem ſeculi huius recipiẽtes ↄſolationeʒ. nihilominus vniuerſum ve et Vniuerſi maneant cruciatus· tuero ilud eque ⁊ eadeʒ abꝛahe ſentẽ⸗ tia conijcienduʒ videt᷑. Omnes qui contrario ducti ſpů vite pꝛeſentis omnia bona reſpuunt ⁊ mala eligunt omnia bona domini ⁊ omnem ha
bituros conſolationem. Hec omnia Bernardus vbiſupꝛa. Renuqt
ergo conſolari anima rua in hoc mundo in hac lachꝛimaꝝ valle. in ter⸗ ra laboꝛis ⁊ miſerie. Nam ve omnibus qui hic recipiunt conſolationeʒ ſuam. Cõtemne tranſitoꝛia fugeq; delicias ⁊ gaudia mundana. Tibi em̃ abſit gloꝛiari uiſiincruce domini noſtri leſu chꝛiſti. Vnde Petrus bleſenlis ſup Job ad regeʒ anglie ita dicit. Putaſne aliquis in pꝛeſeni vita gaudeat? futura.ſi tamen gaudium debeat dici quod turbat᷑ aſſi due⁊ reſpergitur amatitudine pꝛeſenti nimis delicatus es.ſi vtrumq; pᷣlamis. vtiſeculo⁊ fruichꝛiſto pꝛeſentis mundidelicias capere.⁊ nihi ominus celeſtis gloꝛie diuitias obtinete. VAudi quid dictum ſit illi di⸗ uiti in euangelio qui cruciabatur in flamma.⁊ lingue ardentis refrige⸗ rium poſtulabat. Hili recoꝛdare quia recepiſti bona in vita tua.⁊ laʒa⸗ rus ſimiliter mala Hic igitur conlolatur.tu vero cruciaris O qᷓ; diſi⸗ mile pꝛemium merito poſſumus reputare inſanos ſanctiſſimos reges ac phetas. apoſtolos.martyꝛes. ꝓfei oes reneras ac delicatas virgi nes· qui omnes ſpꝛetis diuitijs ac conculcatis delicias huius munqi ſeipos pꝛo chꝛiſto tribulationibus ⁊ moꝛti obtulerunt. ſi gloꝛiam ⁊ ho
et delicijs obtinuiſſe Hec ile Petrus bleſenſis Vere frater vere quich quid dicatur firmiter hec tene ꝙ celuzʒ nongliter ſcandes.niſi quoq do cuere apoſtoli teneas oꝛe. moꝛibus ⁊ ide. Et quid docuerunt ili. Nõ
ne ſobꝛij et iuſte viuere.humilitatem ⁊ patienriam.charitatem et con⸗ ſtantiam ac ceteras virtutes totis viribus obtinere. mundum et que mundi ſunt deſpicere. diuitias ⁊ delicias fugere.penitetiam agere in tribulationbus ⁊ miſerijs letari⁊ gaudere. Tu quoq; fac ſimiiet vij
g i⸗

——
⸗— S ————— — 5— 3 K ———— ——— 3 —————
Memoꝛia moꝛtis
nes eſto quoq; foꝛti animo in omnibus laboꝛibus anguſtijs ⁊ penis. In pꝛoximo em̃ eſt ꝙ a domino cureris.laboꝛa foꝛtiter ſicut bonus mi⸗
les chꝛiſti. Qlt ne cogites intra temetipᷣm aliquãdo ſic dicens Multꝰ
et ummenſus eſt laboꝛ meus.ego autem ſum minimus ⁊ infirmus val de. nec valeo hoc ꝓpoſito finaliter ꝑſeuerare. Audi vba Nieronymi in eplaſic dicentis. Nullus laboꝛ durus.nullum tempus longum vi⸗ deri debet quo eternitatis gloꝛia acquirit᷑.vñ Chꝛiſoſtomꝰ ſuꝑ math. Si qͥs viam laboꝛioſam exiſtimat ſue deſidie eſt accuſatoꝛ. Si em̃ mi⸗ naces pelagi fluctus nautis ·ſi tẽpeſtates atq; hyems agricolis ſi vul⸗ nera cedeſq; militiby.ſi grauiſſimi ictus plageq; pugilib leues vidẽtur ? tolerabiles ꝓpter ſpem tꝑaliuʒ ⁊ pꝛetereũtiũ ↄmodoꝝ multomagis cuzʒ celũ pꝛeparat᷑ in pᷣmium.nil ex pñtibus aſperitatibus debeat ſenti⸗ re. ac maxie laboꝛes mitigat in benignũ venire finẽ. Ne aſpicias ꝙ via eſt aſpera ſed quo ducit. ⁊ aliaʒ qꝛ lata eſt.ſʒ vbi ve ſinit. Lerte iam vi deo ꝙ doꝛmientibus nõ ꝓuenit regnũ dei.nec ocio vel deſidia toꝛpẽti tibus beatitudo eternitatis ingeritur Sicut dicit leo papa in ſermone ſed ſicut ſẽribit᷑ Math.xi. Regnum celoꝝ vim patitur?⁊ violenti capi⸗ unt illud. Eñ quidam de regno celi nõ credit mẽte fideli Inſipiens et ebes ſʒ tu bene credere debes. Chꝛiſto dicenti rapiuntillud violenti.ſ. auſteriſe caſtigando ſeueri. Mollia ſpernẽtes ⁊ carni vim faciẽtes Itẽ
ſuꝑ hoc ðt alius poeta. Aſper erit victus.aſꝑ laboꝛ aſper amicus Aſpe ra cuncta tibi ſi vis ſuꝑ ethera ſcribi Qcce iam patet manifeſte ꝙ ſicut ſcribitur Actuñ.xiiij. Per multas tribulationes opoꝛtet nos intrare re gnum celoꝝ O qᷓ; bene attẽdebat hoc btũs Augꝰ ꝙ nõ niſi toꝛmẽtis itur ad aſtra dei· Vnð dicit O anima mea ſi quotidie opoꝛtet nos toꝛ menta ꝑferre.ſiipᷣam gehennaz longo tempoꝛe tolerare. vt xpᷣm in ſua
glia videre poſſemus ⁊ ſcis eiꝰ ſociari Nõne ergo mõ dignũ eſtpatioẽ triſte.vt tante bonitat/ ⁊ glie ꝑticipes habeamur Inſidienter ergo de mones. parent ſuas temptatões· frangãt coꝛpus ieiunia.pᷣmant veſti⸗ menta cilicina. laboꝛes grauent. vigilie exiccent.inclamet me iſte inq& ſet me ille vel ille. frigus contrahat caloꝛ ad urat. caput doleat. pectus areat.infletur ſtomachꝰ.pa leſcat vultus.infirmetur hõ totꝰ.deficiat in doloꝛe vita mea.⁊ anima in gemitibus. Ingrediatur putredo inoſi bus meis ſubter me ſcateat vt requieſcat in die tribulationis.⁊ aſcẽdã ad populum accinctuz noſtꝝ · Item petrus bleſenſis Fatiſcãt membꝛa mea vigilijs · extenuẽtur ieiunijs. laboꝛe frangantur. queſcãt in lachꝛy mis oculi.immo ſi totuz cerebꝛũ ⁊ medulle coꝛꝑis in fletum effluãt. nõ ſnnt tamẽ condigne paſiones huius tempoꝛis ad futurã glam que re uelabit᷑ in nobis. O ſi ſciret hõ qd ⁊ ip̃e ⁊ quid deus eſſʒ.mille pati moꝛ tes crederet eẽ nihil. Qcce q̃ ⁊ qᷓnta ſunt hilariter pꝛo deo ſuſtinẽda.li⸗ benter ergo ſuſtine ⁊ gaudenter patiare. Qxẽpluʒ accipe in latronibus et maleficis ad moꝛtẽ dijudicatis qui gauderent ſipꝛo abſcidenda au⸗ ricula poſſent euadere moꝛtẽ aie ⁊ acqrere gliam eternalẽ. Vñ Ecẽ̃.vi. Slxiguũ laboꝛis ecce pnie paruitas ⁊ cito ebes de generationibꝰ iliꝰ? idelicet de fructibus glie qiu generant᷑ ex laboꝛe pnie. IJtem Sap̃ij. In paucis vexatiecce laboꝛis exiguitas In multis bene diſponentut

s7penis. ubonsmi ens Wult wfirmuspl Paermni longun ſupmath. n.Siemm ncols ſiw⸗ enes vitu multomagis deben ſenti ſpirus ꝙ yi Cereimyi
ſidta topẽti
2inſermone olenticapi⸗ Fnſipienset dviolentiſ. facictes Itẽ mius Ape nifcſte gſicur nos intrnere nii toꝛmẽts oꝛtet nos toꝛ t tpm inſua nů eſtpaticẽ enter ergode pmant veſti⸗ tme iſt inq oleat. peltus torꝰ. deficint tredo inoſi nis.⁊ aſcẽqi ctmembꝛa cät in chry neffluqt. vö glam quer mile patimo oſuſtinẽqs l⸗ inlatronibts bſeidenqꝛu 6VñEcẽyt nronb' ili? tem Sapi⸗ diponenlb
DPecaſio ſalutis
Qſcce magna remuneratio ⁊ pꝛemiũ que exinde ſequunt᷑. Vñ btũs ef⸗ frem. Si inquit modicus eſt laboꝛ inſtitutionis nñ̃e fratres cha riſſimi magnaẽ requies.⁊ parui tempoꝛis afflictio. ſed retributio eius videli⸗ cet delicie paradiſi? exultatio ⁊ leticia in ſeculum ſeculi permanebunt. Ideo ðt ſapiens Qccleſi.vlt imo. Videte oculis veſtris qꝛ modicum laboꝛaui et inueni mihi multam requiẽ. Et ſic clare patet ꝙ bꝛeus eſt iſte laboꝛ.et pꝛemia multa laboꝝ. Hac ergo libenter atq; volũtarie im moꝛtalis futurus pꝛo vita perpetue duratura. que gratanter facerʒ ho mo moꝛiturus pꝛo tꝑali vita ad modicũ differenda. Et ergo finaliter cõcludendo patet aliqjliter ex ſuꝑius allegatis ꝙ hec nouiſſima videli⸗ cet moꝛs.iudiciũ.gehenna ⁊ glia om̃es(qui continuã ⁊ iugeʒ halẽt eo ruʒ memoꝛiã valde ⁊ multipłr reuocãt a peccatis. Sed pauci iſta põ derant ⁊ rariſſime ea cogitant ſeu conſiderãt.om̃es putant diu viuere et ſenecta vberi penitere.iudicẽ placare infernũ fugere.⁊ ſic celeſtẽ gloꝛi am in delicijs viuendo ⁊ ocijs acqͥrere tandem et eternaliter poſſidere. Non ſic impij non ſic hoc argumentũ non concludic.inmo fallit et illð pꝛout ſatis lucide patet per pᷣdicta. Et igit᷑ omnes ſeducimi et niſi peni tentiam egeritis ſimul peribitis.⁊ moꝛiemini in peccatis 7Inde ſcribi tur Eccłi.ij· Si penitentiaʒ non egerimus incidemus in manus dei et nõ in manus hominũ. Sed pꝛochdoloꝛ quis penitet. quis peccata de⸗ flet. ͥs ſubuenit pauperi qͥs mileret᷑ inopi.qs compati iniſeris.qͥs co⸗ gitat de futuris. Penitus nemo.nã fere tota generatio pꝛaua eſt atqʒ ꝑuerſa que non direrit coꝛ ſuum in bonũ.immo potius in malũ. Om̃es terrena ſapiunt ⁊ que ſua ſunt querunt.non que iheſu xp̃i.munera dui gunt. virtutes fugiũt.⁊ ſicut iumẽta in ſtercoꝛib.ſic ⁊ ip̃i in peccatè mł riplicib miſerabiliter computreſcũt. oꝛrupti ſunt abominabiles fac tuſunt in iniqͥtutibus ſuis. J am dñs de celo pꝛoſpexit ſuꝑ fiios honi⸗ num · vt videat ſi eſt intelligens aut requirens bonũ. Sed omnes decli
nauerũt ſimul inutiles facti ſunt. nec eit qͥ faciat bonñ. vix etiaʒ vſq; ad
vnũ. Ecce iam impletũ eſt tempus.iam aduenit miſera bilis ule mũdi
ſtatus. De quo Michee ſeptimo capitulo kehphemereri tſanꝰ anguine in
ctus de terra ⁊ rectus in hominibus non eſt. Omes eĩ in ſidiantur.vt fratrem ſuũ venant᷑ ad moꝛtem.malum manuumſuaꝝ di cunt bonum. Q ui optimus eit in eis Juali pſalmus.⁊ qui rectus qua ſiſpina de ſepi. Quid piura: Nolunt ſcire ⁊ intelligere vt bene agant. nec oculos aperire vt clare videant.ſic excecauit eos malicia ipſoꝛum.
O ſtulta malicia. O mala ſtulticia voluntarie vitam fugere.n oꝛteʒ di ligere.ſpernere bonum agere malum. deumq; contemnere.et demoni obedire. Chariſſime cur pꝛopꝛium caput enſe ſecas. Curſponte cache
nas demonis incurris. Kur ſua iuſſa facis. Gxurge exurge. euigila et vide. Relinque d vabolum fuge demonem. ne poſtea cum ip̃is eterna⸗ liter contemnaris. Miroꝛ ⁊ ammiroꝛ ꝙ homo qui pꝛe ceteris eſt crea⸗ tura ratio nabilis in nullo quaſi ſequitur iudicium rationis ſpernens ſa lubꝛia.affectans noxia. querẽs ⁊ deſideransmortifera et notiua. O deus eterne que cauſa talis dementie. que ratio tante fatuitatꝭ et inſa nie Cur aia moꝛtẽ tõ ꝓnocoꝛde redrit. Cur ſibi qð tollit viuere captat
——————

cio repetiui ad pꝛouocandu n it dereliquiſti⁊ oblitus es dñicreatoꝛis rui Hec
gnatus. Tũc ego redire inexpiabii
Memoꝛia moꝛtis
homo.· Mere vere gens abſqʒ conſilioeſt et ſine pꝛudentia=c vtinam ſoperent ⁊ intelligerẽt ac nouiſſima pꝛouiderent⸗
Finiunt quattuoꝛ noniſſima.
Sequuntur Exempla de gaudijs regni celoꝛum.
Degaudijs regnicelo ⸗
quentem vt
rum Ex libꝛo Apum.
Idiin bꝛabantia muliereʒ diuitem ⁊ eſtaʒ poſſ monio Q. uam cũ rogantepꝛeſ bytero religioſo viſitarem in enmus eam a vexgtione demonis quieſ centeʒ ⁊ ſenſate lo⸗
honeſtaʒ poſſeſſa a de
ſanq̃. Tunc occulte nemine aduertẽte ÿſuʒ can ticimoyſiin Deutro.ſchm ꝙ olim a ſancto quoqam vno audieraʒ ter
m demonem in obſeſſa. Deuz quite genu⸗
moꝛa mulier pallere ce
pitlabijs atq; vultu⁊ ſue vene in collo eins ad groſſiciem pollicis in⸗
tumeſcere Tunc ego inqo qua Moꝛtuo inquit viro ſuo cõpa quid boni fecerat in hac vita.⁊
intraui. uiego Mentiris miſerrime ex hoc em̃
rirate cumulatuʒ eſt bonum eius Et ille cum cachinno. Mendax inqͥt ſum nec miroꝛ ſimentioꝛ. Mox ego. Eſt ne illa ra
re peſſime vexare feminam p̃ſumpſiſti. ſſa. in ſubſidium illius anime contulit qͥc ex hoc nacta occaſione vas vacuuz mox
ꝙ dedit mediãte cha
m pulchꝛa ſicut dicit᷑
celeſtis patria quam perdidiſti. Et reñ pondit. In ninum pulcheior
qᷓ; dicit᷑. Et ego · velles ne redire ad ilam patriam ſi poſſes.
lem inquit poſſem et vſq; ad diem iudicij omnia
ſuſtinere. Lui dixit. Et
miſſe ſi mendax inueniariiam ꝑditam gloꝛiam recupare tepoſſe ſitan
tille Vel excogitata ſupplicia
ego pꝛomitto tibi in periculum ſalutis mee ꝓ
tum hec dixeris. Domine dens meus peccauiignoſce mihi. Et mox
us cum camoꝛe valido ꝑſo ſibileenim ſciebami caſſe atq; ſibi pꝛecar
li vt deuz ſuuʒ dñ
ile contoꝛto collociamauit honoꝛifice. Somine domine. Eůq; hoc ſepi
naret. nec vltra in ʒÿbis pꝛocederet᷑. Impoſ
nrecognoſcerei.⁊ ſe fateret pec⸗ etignoſci.tandẽ ſubiunxit. Dñe deus meus mar⸗ garete ſic em̃ obſeſſa mulier vocabat᷑ deñ recognoſcere dñm ſuuz indi⸗
ad illuʒ O infeliciſſimeoĩm
s ſuꝑbia non ꝑmittit Beci
poſt paucos dies non tñ tuncfeminã dereliquit.
creaturaꝝ ſuꝑbia eliſit te noꝛa ↄfuſus obmutuit Et
———————
—— üz———
7 ————.—z——*
—
—,—
——
—

ſelna de ituremin enſnelo⸗ ſtz can dieriz er uitegem⸗ rpalletecẽ olicis in⸗ ſumpſiſt. ontulit qͥc cuuʒmo diäte cha dax inqt icut dict᷑ ulchꝛicꝛ tile Vel ſupplica s mee ꝓ Meſitan Etmoꝝ hocſept k. Impol erek pec⸗ eus mur⸗ uz in⸗ eitte utet
forp⸗
Dccaſio ſalutis
Item Auguſtinus de libero arbitrio. Tanta eſt pulchꝛĩtudo iuſti⸗ cie.tanta eſt iocunditas lucis eterne vt etiam ſi non liceret in ea ampli us delectari qᷓ; vnius diei hoꝛa pꝛopter hoc ſolum innumerabiles hu⸗ ius vite dies pleni delicijs ⁊ affluentia bonoꝛum tempoꝛalium recte et merito deſpicerentur.
Irem eterna bratitudo conſiſtitin duobus ſ cilicet in neceſſaria ab ſentia omnis mali ⁊ in neceſſaria pꝛeſentia omnis boni. Si enim que⸗ ris quid ibieit.aliter nõ poteſt reſpõderi niiquicqd bonteſt ibꝛeſt? qͥc quid malieſt ibi non eſtqſ Et Gꝛegoꝛius Nihil exterius quod ibi ap⸗ peratur ⁊ ml interius quod faſtidiatur
Bꝛegoꝛius Q ue lingua dicere vel quis intellectus capere ſufficit i⸗ lius ſuperne ciuitatis quanta ſint gaudia angeloꝝ choꝛis intereſſe cuʒ bratiſſimis ſpiritibus gloꝛie conditoꝛis aſſiſtere.pꝛeſentem dei vultum
cernere incircũſcriptum lumen videre nullo moꝛtis metu affici in ſcoꝛ⸗ ruptionis munere perpetue letari
¶Auguſtinus in de conflictu vicioꝝ. Recedat amoꝛ pꝛeſentis ſeculi in quo nullus ita naſcitur vt non moꝛiatur.⁊ ſuccedat amoꝛ futuri ſecu li in quo omnes viuificantur vt deinceps nõ moꝛiã̃tur. Vb i nec aduer ſitas turbat.nulla neceſſitas anguſtat.nulla moleſtia inquietat ſed per dennis leticia ibi regnat.
Item Bieronymus. Si xp̃m dům ⁊ regem cui eſt nomen ſuꝑ om⸗ he nomen opoꝛtuit pati ⁊in trare in gliam ſuam quam iamfiduciaʒ habemus nos intrare ſine laboꝛe gloꝛiã alienam. Oq; ſtulti ſumus et tardicoꝛde ad credendũ. Volumus hic gaudere cun ſeculo et poſtea regnare cum xp̃o difficile eſt immo impoſſibile vt et pꝛeſentibus quis fruatur bonis ⁊ futuris vqhic ventrem ⁊ ibi mentem repleat vt de de licijs ad delicias tranſeat⁊ in vtroq; ſeculo pꝛimus ſitvt in terra et in celo apareat glorioſus. Impoſſibiie eſt delicijs affluere et chꝛiſtum ſe⸗ qui NHatura denegat vt contraria miſceantur. Non em̃ poſſumꝰ deo ſeruire ⁊ mã̃mone
Vnde beatus Fuguſtinus. QO anima mea ſi quotidie opoꝛtet nos toꝰmenra perferre. Si ipſam gehennam longo tempoꝛe tolerare vt cri ſtum in ſua glia videre poſſemus ⁊ ſancris eius ſociari. Nonne dignuʒ erat pati omne quod triſte eit vt tanti boni tanteq; glie partici pes ha beremur. Inſidientur ergo demones parent ſuas temptatiões frangãt ca⁊nis ieiunia. pᷣmant veſtimenta ciicina.laboꝛes grauent.vigilie ex⸗ ſiccant. clamet me iſte inquietet me illefrigus co ntrahat caloꝛ adurat. caput doleat.pectus areat.infletur ſtomachus.palleſcat vultus.infir⸗ metur homo totus · deficiat in doloꝛe vita mea. ⁊ anni mei in gemitibo ingrediat᷑ putredo in oſſibꝰ meis. ⁊ ſubter me ÿmis ſcateat vt requieſ cõ in die tribulationis ⁊ aſcendã ad popuiũ accinctum neſiꝝ
Item Petrus bleſenſis. Hatiſcant membꝛa vigilijs. extenuentur ieiunijs.laboꝛe frangant᷑.liqueſcant in lachꝛ ymis oculi immo ſitotum cerebꝛum ⁊ medulie coꝛpoꝛis in fletum effiuant nõ ſunt tamẽ cõdignc paſſiones huiꝰ tꝑis ad futurã gliam que reuelabii᷑in nobis
Item O ſi ſciret homo quid ip̃e quid ⁊ deus eſſet. Mille pati moꝛ⸗

Memoꝛia moꝛtis tes crederet eſſe nihi. O quanta erit in celo leticia quando non ſoluʒ in anima ſed etiam in toꝛpoꝛe fuit gloꝛiandum. NHam intus et extra ſub⸗ tus ⁊ ſupꝛa immo circun quaq; mirabiliter iuſtus gaudebit. Intus de puritate conſcientie.extra de coꝛpoꝛis gloꝛificatione.ſubtus de celi⁊ ali oꝛum creaturarum pulchꝛitudine.ſupꝛa de die viſione.⁊ circuncirca de angeloꝝ ⁊ oĩm ſanctoꝝ locũda ⁊ delectabili aſſociatione Sciuitas celeſtis manſio fecura patria totuʒ cõtinens quod delectat Merces fanctoꝛum tam magna eit ꝙ non poteſt menſurari·tam mul⸗ tn non poteſt numerari.tam̃ copioſa ꝙ non poteſt finiri tam pꝛecioſa ꝙ non poteſt eſtimari.
q Petrus bieſenſis ad regem anglie ſup Job Putas ne ꝙ aliquis in pꝛelſenti vira gaudeat ⁊ in futura. Si tamen gaudium debeat dici qð conturbatur aſſidue ⁊ reſpergitur amaritudine pꝛeſenti nimis delica⸗ tus es ſi vtrumq; pꝛeſumis vti ſeculo ⁊ frui xp̃o pꝛeſentis muncdi delici as capere ⁊ nihilominus celeſtis gloꝛie diuitias obtinere. udi qd di⸗ crum ſit ili diuiti in euã gelio fili recoꝛdare qꝛ recepiſti bona in vita tua Merito poſſemus reges ſanctiſſimos repu are inſanos? pꝛophetas apoſtolos martyres confeſſoꝛes teneras ac delicatas virgines omnes qui ſpꝛetis diuitijs ⁊ conculcatis delicys huius mũdiſeipſos pꝛo chꝛi⸗ ſto tribulationi ⁊ moꝛti obtuleeũt ſi gliam quã adepti ſunt in anguſtia et doloꝛe potuiſſent in voluptatibꝰ ⁊ delicijs obtinere qſ Trieronymus. Q. uotienſcũq; te vana ſeculi delectat ambitio. quo riens in mundo aliquid videtis gloꝛioſum ad ꝑadiſum mente trangre dere ⁊ eſſe incipe quod facturus es
Item Omne opus leuius fieri ſolet cum eius pꝛecium excogitatur et ſpes hmij ſolacium fit laboꝛis. Gt nullus laboꝛ durus nullum tem⸗ pus longum videri debet qus eternitatis gloꝛia acqͥritur
Fniunt exempla de gaudijs regni celoꝛum: Et alio rum trium nouiſſimoꝛum Impꝛeſſa iu ſancta Colonia per me Henricũ Duen
tel. nno domini M.· cccc xcij⸗

bwon oluzij etexta i bit. Intusd⸗ tus de cen 1 atunciti de
qu delectat ari tum
neꝙaliquisit debeat diciq; immis delc s mundi deli Audqcdi nain vitan 7 pꝛophetas gines omnes ſos pꝛo chꝛij nt in anguſtu
ambitio. quo wentetrunge
m excogitatn s nullum tem⸗ r
m: Etalio
rich Oumn

N——
—
Farbkarte 613
——