5

minicales per totũ annũ fratris!

Lbn piſul 30 vn q mepr ßmon une l niurpbbl
Dmn* tu ſermod 6 udc⸗ L 30 7* oyditones„ —[*2
niudc
Pynica ulite. 1 Jucicim E audt 3 Seeb Sulsan 2 Fneckenm Deſgsn deſgustrꝝ 5 Angino i 8, uuo E eim r Hingn⸗
bnni 8

Tabula huius o⸗ puſculi qᷓ continet duos nu
meros quoꝝ poꝛ indicat nu
— 4.6
meꝝ ßᷣmonũ poſterioꝛ vero numeꝝ foliox. Et pᷣmo po nitur ꝓlogus vt habet᷑ foł.i
Dominca pᷣma de aduẽ⸗ tu ſermo de kinaii ⁊ vltimo Qad rectũ iudicium tres co nciitõnes reqruntur. 2 Quattuoꝛ ꝑſone requirunt᷑ in iudicio. 3 Pꝛonũ ciatio euangelij ter⸗
tualiter. 3 Judicium quid ſit. 5 Inquiſitio quid ſt 5 Juſticia qud ſit 5
Pꝛobat eſſe vltimum iudi⸗ cium. Judicij oꝛdinatio.
P
Solẽ obſcurare intelligi y
* „ * * „ * 7 7 * 3 *„
Stellas cadere exponit᷑ In eccia erũt tenebꝛe De ſignis in mare De ſignis in terra Zngeli mouebũt᷑ dupłr he mũdifutura Zupiex impur tas Sane purgabit᷑ mðs Sfectus igne pngans Antetedentia iudiciũ
7 6 6 6 7 7
..— 8
Concomitautis iudiciũ 8
Tabnla
5 Accuſatoꝛes in iudicio! ꝓ
Sequentia iudiciũ
Teſtis in iudicio 9 Siſcuſſio meritoꝝ 9 Sententie pꝛolatio 10
Vtrum ſolus chriſtus iudi cabit De tꝑe ⁊ loco iudic n
Dñca ſcðᷣa aduentus de fide catholica 17. Fides multis modis capi⸗ tur 1 Fides diffinitur 13
e ſignis in terra 13 Fides ẽ auriga vᷣtutũ 14 Perferta fides d̃ illa 1 Soli chriſtiani habent ve⸗
ram fidem 14. Mue ſunt credenda 6 Quare ecceſia edidit duo
alios ſimbolos
Vtil tatem perfecte crede tis 1 Laus fidei 8
Vtrum quis ſit ad fidem cogendus 19 Dñica tertia de aduentu humilitatis ptute 19 RMota exemplumn Pii na concluſio 10 Cõdtões humilitat? 20 Etrum humlitas ſit maxi m viłtus
*
4. 5) ℳ
—

——————————
natiuitatis domini de diui⸗
De beata virgine 21. Erga ſuperioꝛes ſemper hu millare debemus · 21.
Secunda concluſio 2¹ Pumilitas ↄmẽdatio 22 Bumilitas ꝓdeſt hoĩ 22 Bumilitas deo placet 27 Zduutoꝛia hũilitatis 22 Büũilitatis fructus 23 BHumilis quomodo cogno ſciur. 23
Dominica guarta de ad
uentu chꝛiſti in carne 23
Tres vtilitates incarnatio⸗
nis. 14 Vtrum neceſſe fuerit deum incarnari 2 ₰
Quare filiꝰẽ ĩcaruatꝰ x Eltrũ deus incarnatus fuif
ſet ſi adã nõ pecaſſet. 26
Dominica infra octauam
nagratia. 27 Bratia diffinitur mult mo dis. 28
Bratia quomodo 2.
tur habere.
Bratia eſt occultanda iuxta poſſe. 29 Koncluſio ſecunda 29 Ba accipit᷑ varijs mõls 29 Pama ſecunda tertia quar⸗
ta gratia- 28
Bratia gratũ faciẽs 30 Vſtrũ gratia ponat aliquid
in anima. 30 Pꝛeparare ad gratiam poſ ſumus· 30 Effectus gratie⸗ zi
Dominica poſt octauam natiuitatis domini de pati⸗
entia. zi Pꝛima concluſio. zi Vtrum patientia multipli⸗ citer diffiniatur. zi
Vtꝝ patiẽtia ſit Vᷣtus 32 Quid per patientiam debe
mus ferre. 37 Vltrum iniuria ſit ſempꝑlpꝛo pulſanda. 32
Vltrũ patiẽtia ſit ſuppoꝛtã⸗ da angara operum. 33 Vtrum debemus ꝓpꝛia repe re vel non. 35 Tertia concluſio. 3₰ Inducẽtia ad patiẽtiã 34 Vrilitates patientie. 34 Ejtrum patientia poſſit ha⸗ beri ſine gratia. 37
Dñica pꝛima poſt oetauã epiphanie. de vicio ignoꝛan kie⸗ 36
—
Vitx iᷓꝛãtia ſit ſineckpa.ʒõ Ignoꝛãtia eſt ↄtraria appe
6 47 8
6
— .
1
ini
tihan Hnie perclo· Lasvw occ.
de ibud nntum Qulie ulpan.
dym ꝙihhuni 2 nutrinn Duemt Tnyeten Tnylte Urncn⸗ om¶t. Dmm Ummm dſoupeꝝ ont. nunn apliend Qulter i golend: Lulm: Uulteri wo.

faciẽs onat aliquid
gntiampoſ 30 le: zi poſt octauam mini de pat⸗
ſio. tia multipli⸗ z1 tÿytus 32 entiam debe
3* ſit ſempipꝛo
37 it ſuppoꝛtã⸗ rum. 3 8Pela repe
33 o. 34 atiẽtiã 34 entie. 34 a poſſit ha⸗
57
poſt oetauã lo ignoꝛan
36 neckpa.36 aria appe
Vltrum quilibet insbinetur ad ſcientiam. 32 3
Ex iꝗᷓꝛantia ꝓcedẽtia.
Vtrum ignoꝛantia excuſ
a peccato. 3
Caſus vbi ignoꝛantia iuris nocet. 39 De ſubueniendis ꝓpt᷑ igno⸗ rantiam. 40 Qualiter excuſet ſequentem culpam. 40
Dominica ſecunda poſt
epiphaniam de ſacramento
matrimonij. Quare matrimoniũ fuit in/ ſtitutum.
— 7 Triplex eſt m̃iniũ. 2
Triplex eſt ʒelus. 41 Vroꝛ debet coerceri quattu oꝛ modis. WMatrimonũ ſpũale. 43 Vrrum matrimoniũ poſſit diſſolui per ingreſſum religi onis. 43 In matrimonio multa ſunt aſpicienda. 4
Qualiter bona vxoꝛ ſit co⸗ gnoſcenda. 4/ Quałrvxoꝛ ſit diligẽda 44 Qualiter ſit cuſtodienda
vroꝛ⸗ 4 Qualiter vxoꝛ ſit caſtigan⸗
Beneralis 7la. 47
Vtrum matrimonium con ſummatũ poſſit ſolui. 4
Dominica tertia poſt epi phaniam de peccato in gene
rali. X Peccatum multipliciter dif finitur. 46 Eltrũ peccatũ pꝛedicetur de actuali ⁊ oꝛiginali. 4 Vtrũ peccatum coꝛrumpat aliquod bonum. 5. Quot mala fat pẽ. 43
Nñica qjrta poſt epipha niã ſermo de pentẽtia. 4 Diffinit᷑ penitẽtia ſic. 5
Vleꝝ penitentia reſtituat in pꝛiſtinum. ri Spes penitentie. Fi Imped menta pnie. ri Kemedia ĩpedimẽtoꝝ yꝛ Inuitãtia ad pnĩam ⁊
trum omnis penitens in ueniat veniam. 75
Domica quinta poſt epi
phaniam de vicio detractio
nis.
Species detractionis. ʒ Etx detractio ſit ſo mo. Quattuoꝛ ſunt in verbo de
0
FAant.
15 Quid ſit detractio. F
3 53
2—
8 —
2). Cſth
K.

Tabu'a
tractõ nis 7 Vtrum detractio ſit graulſ ſimum peccatũ ena detractõnis 76 Sltrũ aud ẽs detractõnes peccet? nõ reſiſtens 77
Sñica in ſeptuageſima de anma? eius creatõne 2 imoꝛtalitute. 78 Eexhoꝛtatio ad ſollicitudi nem. 73 Znima diffinitur 75 Zinima multipliciter nomi natur. Vtrum om̃s anime ſint i⸗ mul create 79 Znma rationalis eſt im⸗ moetalis 61
Anime immoꝛtalitas ꝓba
tur auc oꝛitatibꝰ 62 Immoꝛtalitas anie pꝛoba turper exempla 62
Dñica in ſexageſima de verbo de 6 Verbũ deid ſemen 6
Quintupler generatio
fit ꝑ verbum
Etilitates verbi det onditiones honi pꝛedica toꝛis Sittum gratia pꝛedicandi debetur ex merntis 6/
Audiẽtes verbum dei ſunt duplices 6 Fructus verbl dei 66
Dñica in ᷓnquageſima de excelienuiima celebꝛatõ ne dñici ſatramenti. 66
Miſſa quid ſitj 67
Ejtrũ omm die debeat miſ ſa celebꝛari 657 Obligantur ad miſſam di⸗ uerſimode 7 nuſſa debeat
5 Rõnem⁊efpoſuõemmiſſe
⁊ eius Linentiac. 68
Dñica pina quadngeſi me de temptatõne 69 Temptatio multis modis euenit 70 Temptatõis deſcriptõ 71 Teptattoe ẽ cauẽda 72
emptatio nõ eſt emperti
menda 7½ Adiuuamenta reliſtendi tẽ ptationibus 77* Zuſti etium temptant 73 Eu temptatõni difficilius
eit reſ itere 73
Sic ſecunda quadra⸗ geſime ſermo de gloꝛia et dotiby coꝛpoꝝ btõꝝ 74
ſuudo 5 hn

verbumdet ſint
erbidei 3
qͥnquageſina ullima celebꝛatõ ment 66 ſut 6 die debeatmiſ
rad miſſum di⸗
67
debeat celebza 67
oſitõem miſe la. ⁊t. 68
a quadʒageſi tone 69 ults modis 70 eſcriptõ 7i ueda 72 eſtemperti 71 reſiſtendi tẽ 77 nptank 73 ni difficiius 7
da quadra⸗ de gloꝛia et btõꝝ 74
5
i8
Generalis
Meitudo diffinitur 74 Quib dotib coꝛpus detur vide in marginib 7
Muõ dotes ſunt in coꝛpoꝛe
gloꝛificato 76 Btruʒ dotes coꝛpoꝛis ſint equaliter in oq̃ib
Bloꝛia beatoꝛum ꝑtim erit a deo Quare ſancta pꝛemiabunt᷑ in coꝛpoĩe
Dñica tertia quadꝛageſi ſime eſt de ↄtritõe pcõꝝ 8 Mifferunt attritio ⁊ contri tio. 75 Vnde dicit᷑ contritio 79 MQualitas contritõnis 9 De quib debet eſſe contri⸗ tio. 80 Vtrum de ſingulis ſingu⸗ lariter debet conteri Zi NQuãt tas conttitõis 8i Vtrum equaliter de oĩbus pciĩs ſit dolendũ 82 Impedimenta diaboli 32
Dñica quarta q̃dꝛageſi⸗ me de elimoſina
Quid ſit elemoſyna 8 Vtrum elemoſyna ſit ſub
34
peetepto.
NMeceſſitas elemoſyne 84 De quibꝰ honis debet dari elemoſyna. 87 Conditões elem?ſyne 86 Cui ſit dãda ełyna 36 Mdus elemoſyne. 86
S Vtrum elemo ſyna ſit fatiſ
factio omnib alijs ꝑrib ſa tiſfactionis 87
Dñica de paſſione ßᷣm
de peſſimo vicio en(—
mie. 8 Q nd ſit blaſpbemia 38 Wultis modis blaſphe⸗ matur. 189 Vtrum blaſphmia ſit pec⸗ catum moꝛtale.
Vltum omnis blaſphmia ſit contra deum 90 De q̃ᷓ ntit ite blaſphmie o Quo modo blaſphemia eſt pctm̃ in ſpm̃ ſcti 290 Signa vindicti huius peꝰ cati 9i Punitoes hulus vicij fue⸗ runt 5i
Dominica in ramis pal
8 maru nſermo de peſſmovi cio ſuperbie
Diffinitõ ſuperbie 5 Ncumentũ ſuperbie 53
2 ₰

1
De qualitate ſuꝑbie. 9₰ Bradus ſuperbie. 5 Tres offendit 55 Pena iwerbie.— 7
Pninca nh⸗ mrrecttis dñi noſtri ieſu xp̃i. 2 uid eſt reſurrectio.
Eltrũ reſurrectio xpᷣi uert n 59 Detꝑe reſurrectienis. ioo 8 hoꝛa reſurrectõis. ioo Aualitas reſurrectõis. ioi Prbane is. iot
— n gen octaua paſ te de vicio infidelitatis. 103 Eauſantia infidelitatẽ.io Impedimenta ex parte itel⸗
lectus. io. Cauſantia infidelitatis ex parte voluntatis. ioy
Cauſantia infidelitatis 2 te memoꝛie. 10 Vtrum quilibet infidelitas ſit peccatum. 105 Pe q̃lirate ifidelitarẽ. io7 Quot mõis pꝛo offenditurdeus.
Vtꝝ iudeꝰvr xp̃ianꝰ infid
lis plus deũ offẽdit. 107 De quantitate pene ic itatis.
Benm infidelis ſi ogen⸗
Tabuia
dus ad fidem. io8 Vtrum ritus infideliũ ſint toilerandi. 1i09
Dñica döit La
paſce. de officio paſtoꝛis ſpi 23.
ritualis tempoꝛalis ⁊ de cõ gitionibus familie eius cõ⸗ miſſe. io Tres ↄditões paſtoꝛq iio
MQualitas circa familiã. iii
Eleꝝ malꝰ pᷣlatus poſſit coꝛ rigere ſubditũ. ii⁊ Qualitas ſubditoꝝ. ii? Dccaſio peccãdi duplex.ii⁊ Occulus pꝛo iutenſione ex⸗
ponitur. iʒ Petm̃ peiꝰ eſt oĩb⸗ que ſunt ſuper terram. iʒ
Qruli impediũt nos. iiʒ Opus noſtrũ in tribus de⸗ bet conſiſtere. i4 Obedientia in tribus con⸗ ſiſtit. 4 Sobꝛietas ĩ tribſiſti.ii Quies in tribus debet ſta⸗ re. 14
Dominica ſecunda poſt%
octauas paſce ſermo de eꝑ¶⸗ cellenti virtute ſpei. up
Diffinitio ſpei. iõ Spes multa nominat iiõ De vtilitate ſ 5 ei. u
1
—
r.
Suffug n Vrnſo dum. Tuhlaſer C dmin us paletn tecnus Vuehdn Lauschua Ummchas lucrean. Utltuts* Tle ein Deqtute Suane Ensdy Ruindo] Fim tam
Emn par unten

M iob lus infideliũ ſin io9 2%,
ma poſt deriij
iao paſtors ſyi zz.
poꝛalis ⁊ dec familie eius cõ⸗
io9 es paſtoꝛꝭ. iio r fumili. ii atus poſſit coe „ iiꝛ d i di duplex. i utenſione ex⸗
ib ue ſunt iʒ nos iiz ntribus de⸗ f4 ribus con⸗ i. woſiſti. 2 debet ſta⸗ 14 tunda poſt ¹4 rmo de e iiõ minat. iio . n7
2/
Beneralis
Vltrum caritas habeatur ſi ne ſpe. ü
Diffinitio ſpei ᷣm au. ug Spes poteſt roboꝛari. iis Deus amat nos. 1i8 Deus ↄtulit nobis tria bñ⸗ ficiu tribꝰ modis. ii9 Deus dat beneficia coꝛpo⸗ ralia. ü9 Suffragia ſanctoꝝ. iꝛ0 Suffragia angeloꝝ i20 Suffragia oĩm ſcõꝝ. i0 Vtrũ in ſolo deo ſit ſperan dum. R Triplex ſpes deteſtãd a. R Triplex ſpes commendabi
Domica tertia poſt octa uas paſce de excellenti virtu te caritatis. 3 Muid eſt charitas. R
Vaus charitatis. 1i Vitrum charitas ſit amici⸗ na creata. ni
Vtilitates charitatis. iꝛ2 Triplex eſt virtus. 124 De q̃litate caritatẽ. i⁊4 Signa caritatis. i74 Earitas dʒ eſſe recta. i Kectitudo caritat. 1] Firma caritas. 12] Vtrum perfectus in chari⸗ tate teneatur ad opera perfe gtionis. 26
Dañica quarta poſt octa⸗ ⁊6.
uas paſce de efficaci virtute
oꝛationis. 16 Diffinitio oñonis. i Preparatie ad oĩonẽ u In tẽplo eſt oꝛandũ. i2 Kauſa oẽonis. n8 Tpa oionis in anno. 129 Beſta in oꝛatione. u5 Cõſideratiua ſuijp̃iꝰ. i29
Nota vnũ exemplũ· 8o Monis exhibitio. i30 Sionig qualitas. 130 Wodꝰ oẽonis mẽtal. iz2 Verum dũica oĩo ſit efficaci oꝛ ceteris. 133 Adeptio o ĩm bonoꝝ. 13 Remotio oĩm maleꝝ i3/ Septem virtutes in oꝛatio ne dñicali. 636 Fructus oĩonis. 66
Daminica infra ↄctauaʒ Aſcenſionis domini noſtri Jeſu chꝛiſti de virtute foꝛri⸗ tudinis. 138 In qͥ ↄſiſtit foꝛtitudo. i0 Adiuuãtia foꝛtitudinẽ.i Fructus foꝛtitudis. 14i
Diica pẽthecoſtes deſſpi rituſancto. 1* Tria ſunt ſigna plenitudis apoſtoloꝛum. 15 Wiſlio in igne. 1
2

1 1 1 ſh h ſ 3.
milſus eſt
Fuſticia tripłr ſumit
Miſſio ĩ pẽlinguaꝝ 44 A quo miſſus eſt i4 Spirituſſanctus datus et miſſus hodie 147 Qua hoꝛa ſpirituſſanctus iA Spirituſſanctus miſſus ẽ pꝛopter tria 147 Quis poteſt haber
ſanctum 2 Dñica pᷣma poſt pent de miſcðia dñi 147
Quid eſt miſcðia i Septem miſcðias deus ex⸗
hibet nobis 148 Ad miſericoꝛdiam inducit nos 149
Ad miſericoꝛdiam mouen⸗ tes 149 In miſericoꝛdia debent at
tendi quinq;.49 Vtrum miſericoꝛdia ſit ac tus virtuo ſus 1/0
Auot ſüt opa miſcðie 1o ir lirates miſcðie o W ſcðia diſplicetdyabolo pꝛopter tra
Dñica ſcha poſt penh. de iuſticia.
Sirrũ iuſticia ſit Ftus 17ʒ Juſticia ↄmendabilẽ 173 Sit. um faciens contrq iu⸗
2 72
Tabula
ſticiam peeccet. 14 liae iuiticie 4 Quð Sacdritur iuſticia 14
— 1⸗— A Domini tertia poſtpẽ theco ſtes de virtute tempe
rantie 4
Tempeꝛantia tripliciter ac
cipitur iry
Vtrum temperantie ſit vir
tus 176
Commendatur temperan⸗
tia 177
Suadentia tꝑantiã 1/7
Vtilitates tpantie 18
Vtꝝ regula tꝑantie ſit hm
nckitatẽ vite 1/9
dominica quarta Poſt
Penthe Sermo de virtute ꝛudentie 79 Pꝛudentia tripliciter ditti⸗ mtur 16 5 Vtrum pꝛudentia ſit r tus 150 ꝛudẽtia ẽ laudanda 16i ſtutia ſerpẽtis 162 Vltum pꝛu enia ſitin ec
catoꝛibus 162 Triplex ſpũs 162 Pꝛudẽtia eſt pꝛioꝛ alijs vir tuius„ 163
Pꝛudentia eſt dignio: 15
32
z
*
deut nn nnbt Fncus pi Vmm 50 nprdent —1 donn Pnbo jnnip En w jnend
Erinbio
t Erinpi Erinpit ta Erinp: Emnpx: ſo krinpu na
Sinpen
Unpor 1
kunpar 1
Tinpre⸗
mnitar .
3 deh.

k
mpeccet. 1 as iuſticie n acnturiuſtci 4 „— 4 nne tertia poſtpẽ ð de yirtute tenpe
dntia npltert
mperantie ſit vr 76 aurt emperan⸗
panti Pantie„ anne ſit m
9
quarta Poſt mo de virtute 32
pliciter dini⸗ 165
entia ſit vr⸗ 150 udanda 161 8 162 ria ſitin ec 162
162
loꝛ alijs vir „ 16 ignioꝛ 16
34
Pꝛudentia eſt regula alia⸗
rum virtutum 163
Nructus pꝛudentie i163 Vtrum non conans habe⸗
re pꝛucden tiã peccet 164 dominica quinta Poſt enth. de vitio ire 16.
Fratripkr diffint 164 Sltrñ ira ſit moꝛtale i6
Fra eſt deteſtabilis 167 Fra eſt nociua ꝓximo i66 Fra diſplicet deo 166 Vltrum ꝓuocans ad iram magis peccet 166 Mala ire 167
Ex ira pꝛocedit tumoꝛ men
tis 67
Ex irapcedit clamo: 167 Ex ira pꝛocedit impatien⸗ tia 167
Ex ira pꝛocedit litigiũ 16
Ex 1ra pꝛocedit maledie ⸗
tio 167 Ex ira pꝛocedit Biaſphe⸗ mla 167 Ex ira ꝓcedit rira 16 Ex tra p ocedit Crudck⸗ tas— 167 Ex ira ꝓcedit ſeuitia 166 tra pcedit bellñ i63 Eitrum ira ſitcauſa omni⸗ um maloꝛum 16
Dſica ſexta poſt penthe.
Beneralis
de ſacro ieiunio ßuũdo i63 Sitrum onjs teneantur ad
ſeiumum eccleſie 169 Feiunium dupliciter difiui tur 169 Quale dʒ eſſe ieinniũ i Sjttlitates ieiunij 12
Vtrum mulier ad ꝓhibitõ nem virt non debeat ienuna
P minica ſeptims poſt 37
Penchecoſten de peccato hypocriſie 177 Simulatio quattuo? mo⸗ dis fit 7 ppocriſis eſt ſdeteſtabi⸗ 8.
ℳ 176 Bypocriſis 2Eatur 177
de im pꝛudentia 17 Strum impꝛuciẽtia ſit pec caum 1 Tria faciunt hominem im pꝛudentem 78
Dommica nona poſtpẽ thecoſten de gratia fietus vel lacrimaꝝ 180 Luctus deſciibitur 180 uare xp̃s fleuit 8i Lhriſtus ſuo fietu nos
—1
36
37

Eöõfeſſio dʒ eẽ integra. ioʒ Eõfeſſio dʒ eẽ ſecreta. i9ʒ Confeſſio debet eſſe lachꝛi⸗
Luctus tripler. Luctus malus. Luctus pꝛemij. Tres triũphi luetus. Confeſſio debet eſſe acc Sũica decima poſt Pen n de vicio ĩanis glo
E Inanis głia q̃d eſt. Inanis gloꝛia eſt.
Cõfeſſio debet eẽ foꝛtẽ.iↄ; Cõfeſſio dʒ eẽ accuſãs.io Cöõfeſſio dʒ eẽ ꝑata. Decircũſtãtijs peõx. i94 Effecrus ꝓfeſſionis. i9 4 Cõfeſſio qͥd ſit ᷣm Iſi.ioy Quis magis peccat in va; Wõfeſſio ᷣm Aug. 87 Impedimẽta fitẽtiũ. ioÿ Remedia contra vanã glo⸗— m 88 Dñica duodecia poſtpẽ ⸗ the.de dilectõe dei. Domica vndecima poſt Amare debemus deñ pꝛo⸗ Penthecoſten de ſacra con PBona gratie. Bona gloꝛle. Monitas gaudij. Triplex eſt politio illiꝰ—
Confeſſoꝛes debent eſſe
Quid eſt ↄfeſſio.
Tonfeſſio in ↄſcĩa. Quis tenet᷑ ad ↄłeſſiõʒ iↄi Tnplex eſt cõfeſſio. Vui ſit ↄ fitendũ.
Qotiẽs debet ↄfiteri. io2 Cõfeſſio dʒ eẽ ſimplex. i9ʒ Cõfeſſio dʒ eẽ fidelis. Cõfeſſio dʒ eẽ freq̃ns. i9ʒ Wõfeſſio dʒ eẽ nuda. 19 Eõ feſſio dʒ eẽ diſcreta. 15ʒ Tõfeſſio dʒ eẽ libẽs. Cofeſſio dʒ eẽ pecũda. ↄiʒ
Qui peccant contra hoc pꝛe
eductio decem pꝛecepto⸗ Impletio caritatis. Sex mouent nos ad diligẽ
Dñica decimatertia poſt i 14. Penthe. de purgatione peccati moꝛtalis.
do0 to. nn 4 Umnp mihn ² denn ndem Zun . Eſmn Eynm m a Aun 8 nndi uun. Aunu e paumn. Luumn uubis Luinmu x dnn iunſtints mx wulw. lucnonl u wns hunm ₰ kuws x Um.„*
dmun
—
₰

1
ſo deber eſſe
¹9 o debet et foꝛt 1
vdʒ et accuſis dz epata.
iſtätjs peõʒ. 94
eſmg,
d ſrun Ij 19 iug.
ed ꝓhitẽtiũ. 9 3
uodecia poſipẽ 4
loe dei. 96 emus doñ pꝛo⸗ 196 e. 197 107 udi 107 olitio iuꝰ pꝛe
108
ontra hoc pꝛe 198
em pꝛecepto⸗ 19i
katis. 162 nos ad diligẽ 192
natertia poſt 4
e purgatione s. 19
.
44
Debemus purgaria pecca⸗ 6
nem gratiam. 10 Vtrum peccatoꝛ poſſit ſibi mereri gratiam. 10) Dominica decimaquar⸗ ta de guaricia. 196 Zuaritia eſt dei contempti ug. 196 Eſt ꝓximo noeius. 196
Eſt pꝛopꝛio ſu biecto deto⸗ gatiua. eodem
Auaricia quid ſit.[97 Vtrum diligete diuitas ſit pecatum. 197 Auaricia eſt grauiſſimum peccatum. 198 Cauſa quare auarus eſt in⸗ ſatiabilis. 198
Suãtitas auaricie 193 q
Deminca decimaquin⸗ ta poſt Pẽthecoſten de duo decim ſtultitijs peccantium moꝛtaliter. 199 Peccãs moꝛtaliter facit qᷓt⸗ tuo? ſtultitias. 100 Einde dit᷑ pcm̃ moꝛ. 200 Megula volens cauere pec⸗
Beneralis
14 Vtrum peccatũ tollat om⸗
Remedia inuidie.
Penthecoſtes de peſſimovi cio vſure. 202 Vſurariꝰſtulte facit. 202 Vltrũ pecunia mutusta poſ ſit aliquis aliquam cõmodi tatem accipere. 20
Viſu ranus tres iniquitatẽſ Comnntiit. 203 Sſurarius habet tres nena rates. 20 ₰. An poſſit exigere manus 3 lingua vel obſegino. 20/
Dica decimgſeptia poſt
penthe. de inuidta. 20 Inuidia quideſt. 206
Vtꝝ inuidia ſit moꝛ. 206 Inuicia eſt deteſtabil. 20 Sifficilis curatio inui⸗
e. 20) Mala pꝛocedentia ex inu⸗
208
Dñica deciaòcraua poſt penchecoſtes. de vicio luxu⸗ rie. 209 Volens purgari a luxu⸗ ris. 209 Vtrũ iuxuria ſitpcm̃. 210 eteſtatio luxurie. 240
catum. 102 Quotiens peccari poteſt in V luxuria. 2i Dominica ſtdecima poſt Malicia luxurie 21
.
₰6

3
„
u
47.
*3
45
Remedia 3 luxuriã 213
Dñica ðᷣcimanona poſt penthꝰ· de vᷣginitate 213 Eirginitas triplicit᷑ decla⸗ ratur 213 Vtrum virginitatem ſerua re ſit virtus ⁊1 Do virginitas ſit bene qli ficata Z1. Eitrum licitũ ſit ſeruarevir ginitatem 4 Cõßuãtia vᷣginitatẽ 2 Dominicaviceſima poſt enbe ſten de vicio acd 1
Adie 2¹ Tria ᷓ̃medi o3 acci. 216 Accidia quidũt. 27 Accidia ẽ deteſtabik 207 Zqb pᷣuat accidia F ilie accidie
219 Itrum accidia an viſſolu⸗ tus ðo plus diſpliceat 219
Sñica viceſima pᷣma pꝰ
penth. de ſatiſfacõne 240
Satiſfactio quid ſit 220 DQuakoz eẽ ſatiſta. 220 debet ſeſſe ſe
Sum ſatiſfact io S fieri ꝑ oꝑa penalia 222. Peccatum remit itur nouẽ modis eodẽ.
Tabula„
5 Sñica vicen ima ſcða p? penth. de remedijs teinpta tionũ demonis 223 Kemedla tẽptatio. eodẽ Diabolus multꝭ modis tẽ
prat nos 1 Nemedia alia contra tem⸗ ptatõnes eodeʒ- MWodus temptatõ nis dya boi 12/ Alia remedia contra tem⸗ prationes 226
Eſfectus tʒptarõnů 226
Dñcavictſim ma tertia pꝰ
pen checo. De vicio peſſi
mo gule 226 Siolẽs a gula 227 Qud ſit gula 228 Vtrum gula ſit peccatum moꝛtale. eodem. Bula eſt deteſtabit᷑ eodẽ WMala oꝛta ex gula eodẽ Remecia 5 gulam 229
p
Dica vicof ma quarta pꝰpenthe de antixpß̃o 230 Elita antichriſti 23i Modus decipiendi anti⸗ chaſtum 23i De moꝛte antichꝛiſti 1
Explicit tabula oĩm ſer monũj exñtium in hopere.
70
Fi
72

36 hn
icn viceſina ſ. ter*
demon 9
lunpn eodẽ lus mult modi tẽ
a alia contra
eodez
22 di connn tem⸗ 226 — 2 6 cme iap 226 na ßu la 1 la codcm. gula eodẽ ulam 229 yp ſma quarta ntixp̃o 430 ſti zi piendi ani⸗
2zi chuſti 231
bula oimſer nhopere⸗
7

ſederchd pmininr a one*
dlecine& tonlg meſn is piunm unp m imin ſuc 8 zagbnean ſiauilnzt ur qaung ſpupaisti ittus cn
ſtchlui
—
bij bcnaian
munn isenbi vn mnntb wi zuſh

Pcipiũt ſer mones dñicales per totum annũ editi per venerabilem virũ ⁊ patrẽ fratrẽ Antoni⸗ um de Bitonto.oꝛdinis fra trũ minoꝝ de obſeruãtia di uini vᷣbi pᷣconẽ excellentiſſi⸗ mũ. directi ad illuſtriſſimũ federicũ ducẽ vꝛbini ⁊ pᷣmo
Fmittitur epła ꝓhemialis
Cauſã ollecti dnis p̃ en.
ad eundem ſeu pꝛologus. hi equi dem cure m ſfuit religioſe peicipes tue mag nitudi⸗ nis dilectione victus. ope⸗ ram diligentẽ apponere intẽ tioniſq; mee ſtudiũ:veheĩ tius applicare vt ſermones qs iam ꝑ varia libꝛoꝝ vo⸗ lumina ſtudẽs dudũ tibitu iſq; eugubine ciuitatꝭ ciubꝰ pᷣdicaui.pre luminum adiu uante qͥ affluent᷑ oĩa nihil/ q; impꝛoperãs tribuit:qͥ ad potui citius cõmendare ſcri pture:⁊ opuſculũ ſic ex om̃i bus confectũ ad te celeriter mittere. Feci nempe diligẽ⸗ tius qð muhi difficilimũ fu it:maximevt habeat tua de notio id quod ſibi dat᷑ ocij
Prologus Pꝛeſentis operis 1
dũtaxat talib lectõnibꝰ oc⸗ cupare:⁊ q̃ olim in ecckia de
uote audiens memoꝛie mã⸗ dauerat: iteꝝ atq; iterumꝑ
legens ↄmodius poſſit ĩip̃
us ventre retinere. Eteĩ nõ
parui ſpũalis tꝑaliſq; com Vtili⸗ modi iudicaui.vt tue celſi⸗ tatẽ hꝰ tudinis ingeniũ eliconis ʒ⸗ libꝛio⸗ tices:vt poete canũt:a latte ſtendit re dimittendo: ꝑ ſina excel⸗
ſa ſcripturaꝝ duceret. Vaʒ
qð in his legit᷑:vt Miero.ʒᷣ
bis vtar:nitet quidem⁊ ful
gel in coꝛtice.vñ etiam ꝑ ſe⸗
pe legendũ eſt: nam qͥ edere
vult nucliũ vt frangat nu⸗
cem opoꝛtet. in q̃ nuclio qᷓ;te vtilitatis fructus inuenian
tur dauid oſtendit᷑ verbis
qui cum virũ iuſtum deſcri
beret ⁊ eũ arboꝛi vite:q̃ eſt
in medio ꝑadiſi ↄꝑaret: int᷑
ceteras vᷣtutes etiã hoc in⸗ tulit. In lege dñi voluntas Põ·i. eiꝰ⁊ in lege eꝰmeditabit᷑ die
ac nocte. Eliuus ẽ ſermo ðᷣi peb 4 ⁊efficax ⁊ om̃ gladio plus“ acutus.vñ tãta ẽ diune ſcri
pture ſublimatio ꝙ qͥcquid extra ip̃aʒ inuenit᷑ fabulatõ cenſeat᷑.⁊ cũ ip̃a caput ⁊ re⸗ gina ſit oĩm ſciaꝝ ille pediſ ſeq̃ vł ãcille ſibi famulãtes a doctis appellat᷑. Nã

————— ————
Bilb“ ſplendoꝛ eloq̃ntie rhetoꝛice 7ſuꝑ ⁊oĩs modus elocutõnis po
i Treñ, etice. q̃liber varietas ðᷣcoꝛe Pnuntiatõnis a diuinis ſcri
— ———
pturis ſũpſit exoꝛdiũ· Hic
eſt phica doctrina qm̃ om̃s
ommũ naturarũ ydee ⁊ cãe in vo creatoꝛe ſũt. Hic ethi ca.qm̃ bona vita ⁊ honeſta nõ aliũde foꝛmatur qᷓ; cũ ea qᷓ diligenda ſũt diliguntur
Mic logica. qm̃ vitas lumẽ q; anime rõnal nõ niſi deus eſt. Mic etiã laudabilis rei⸗ publice ſalus.neq; em̃ optie cuſtodit᷑ ciuitas niſi fũdata ſitin vincko fidei firmeq; cõ toꝛdie qð fitcũ bonũ cõe di ligitur. qð ſummũ atq; ve⸗ riſſimũ ẽ vðᷣs.vñ quicqͥd ho mo extra didicerit ſi noxiũ ẽ bdãngtur ſi vtile ẽ h inueni tur· Et vt hba ad cõpendiũ veniãt.oĩa qᷓ vtilit᷑ alibidi⸗
icit hic ſũt·⁊ multo abũdã
tius h inueniet ea qᷓ nuſq; a
libi iuenire potuit. Hinc da
pð.ſid uid. Reuela inqͥt oculos me
—
— 23 ——
——. —
3 os ⁊ ↄſiderabo mirabilia ð lege tua. In q̃ dei ÿᷣtus inue 1 1.cr1 nitur. qͥa hm apłm paulum
o· xpsdei tus ẽ⁊ dei ſapien⸗
tius ·⁊l. Et qͥ neſcit ſcriptu⸗ ras neſcit dei virtutẽ eiuſq;
Pꝛologus
tia qꝛ ꝙ ſtultũ eit dei.ſapien
ſapientiam. Ignoꝛantia ſcri pturaruʒ ignoꝛantia xp̃i eſt Qua de re fructuoſius ⁊ ce
teris oĩbus vtilius erit.tibi his operam dare ⁊ huius li
belli ſeripta ꝑlegere in qͥbuſ diuinaꝝ ſcripturaꝝ oꝛacula reperies.vt dumtuꝰ animꝰ regine ⁊ eoꝝ que mũdi ſunt occupatõmbus ↄturbat᷑: in
his poſtmodũ inueniat vñ E
leter᷑. O qᷓ; mira teſte. Bre. Eſtꝓfunditas eloquioꝛum dei libet hĩc intendere eius intia g̃a duce penetrar hãc qjtiens intelligendo diſcuti
mus quid aliud qᷓ; ſiluaruʒ
opacitatem ingredimur vt in eius refrigerio ab huiꝰſe cki eſtib abſcõdamur:biq;
viridiſſimas ſententiaꝝ her bas legendo carpimꝰtractã do ruminamus quia vt ait beatiſſinus pater Hieroni⸗ mus. Sicut ſtelaſceli non extinguit ſic mentes fideli⸗ um inherentes firmamento ſacre ſcripture non obſcurat mundana iniqͥtas. Sed cer te non paꝝ vereor qꝛ dũ tue dñatõnis alioꝛũq; plurium cupio laboꝛaꝛe pꝛouectib ti meo reputari aut ſuꝑfluus aut pᷣſů ptoꝛ. cũ poſt tam mł tos eruditiſſimos qͥ in huiꝰ
nwär1 ſuinit a panne to wuſ tinekbl ſubi doe non pnnistim operrt „ſentinc jl winront quipnne pelus un ulcho nhldabef gop inen ln zih rmanſ pluri: vn usmelome twuns opyn nnit uopisen ſnnm hn miſ unen Lan nwſtsrit halus n. mangita husii fuin n yu eg — oden unungeſ uinpke ne ſuhndenſen ounm
m
ta
—
1

olon
enin Jweunct remodi re maxio laboꝛe de noꝛantia iict ſudarũt.audeã ego eoꝝ cõ⸗ ua de re fructuoſius ⁊ce paratõne totaliter imperitꝰ eris oibus vtilius ent i aliquid ſcriptitare: verũ qa 6 operom dare ⁊ huiusl hũane labilis vite decurſus beil ſripta ꝑlegere in qbu ſalubꝛi documento nos ad duunaꝝ ſeripturaꝝ ocu monet:reb non incumbere repenes. vt dumtuꝰ anim pituris: immo ſemꝑ in fris regine ⁊ eoꝝ que můdiſun operari:quoꝝ fructus ꝑſeue oecupatõmbusoturbal in x ⸗ rent in ceł dicite dño. Opꝑa his poſtmodũ inueniat vñ j mini non cibũ qui perit:ied ete. Oqᷓ mitnteſe. Bre. qui pmanet in vitaz eternã: Eſtpſunditas eloquioum melius putaui illud ocj qð e liber hic intendere eius cðᷣo mihi dabat᷑ h in laboꝛe con ria g duce penetu hãc go ſumere:qᷓ; ſi fiſcellam iunco iens intelligendo diſcutt h. texerem: aut palmgrũ folia us qudaliudqᷓ; ſiluaruʒ cõplicarẽ: vt in ſudoꝛe vul⸗ acitatem ingredimur vt tus mei comederem pànezt eius refrigero ab huðſe et ventris opus parituro fi Leſtib abſcõdamrbig netractarẽ: atq; in illis ⁊ ſi ridiſſimas ſententiaꝝ her arch mentis laboꝛes as legendo carpimtucti— regnaturã ip o ruminamus quia vtat lam vtrüch eatiſſmus pater Hieroni⸗ conuerto. Eererũ qꝛ ſit opti me noſtis credita ẽ mihi di
Si aſceli no 5 hi ſi — d.ix non acre ſcripture non obſcunt qmuis id faciũ cum ruboꝛe
etiam apud legis dei peri toß: quoꝛũ de numero mag nificentia tua eſt:miniſteriũ
nundana iniqtas. Sedcer e non poꝝ vereor q důe
ſaröntsalleich meum aut verbo aut ſcriptu tupio laboꝛate. ſipſus ra acjimplere. net dubito pe meo reputan au riculum deriſionis mee duʒ
aut pſi i dol uh cupio talentum domini mẽi os eruditiſſim
Pñtis operis
expẽdere.illud ꝓ ſolatio ha bens. Melius eſt inciderei manus hoĩm quã ſubire iu dicium viuentis.⁊ cũcta vi dentis vi.maxime neobedi entia mihi ſepenumero ap̃ lato ſuper hoc iniunctã: ſpi
ritualiter videret ſubterfu? Mg gere: cuʒ poſſem pꝛoficere ⁊ ipiogo aliqͥd de penuria mee tenui pᷣmo ſẽ tatis in gaſophilatium dñi tẽti mittere. Igitur pꝛopter ſyõ 2.eſa
„
non tacebo: ⁊pꝛopter Hie ruſalem non quieſcã: cuʒ ex
parte credam ⁊ ex ꝑte iaʒ vi
deam non nullos noſtri oꝛ⸗ dinis fratres in publico gra ria dei fauente dudum pꝛo⸗ feciſſe ſermone quoꝛũ tuus oꝛatoꝛ pᷣcipuus meuſq; re⸗ uerendiſſimus pater: frater B. hac in re inter om̃es:nõ mediocrem locũ tenet. Ne⸗ q; vo hos ſermones ſic lau dovt alios ꝑ frates tam no ſtri oꝛdinis qᷓ; alterius edi⸗ tos vituꝑem:quia puerilis eſſet iactantie oꝑa viroꝛum illuſtrium attrectare.⁊ meo nomini famaʒ querere par uulus egoꝓ modulo meo ꝑ uulum icribo:paruulũ pꝛe⸗ dice: qm̃ ex ꝑtecogno ſco et
ex parte ꝓphetico donec xp̃
ratia ſurgam in virũ ꝑfe⸗ 5 7

epb 4 ctum ⁊ in menſurã etatẽ ple nitudinis xp̃i.⁊ tũc euacua⸗
tis oĩby qᷓiam ꝑuuli fuerãt euacuato qð ex ꝑte eſt tãto plene iaudabo q; etꝑfectiꝰ coðᷓſcam. Et ne plixitas epi
ſ ſtolaꝝ modũ tñſeat ad diui oꝑis veniã. Hoꝝ vnuſqͥſq;
ſermonũ a dñcali euãgeli⸗
ca lectõe ſumit exoꝛdiũ.tres Diuiꝰ Scluſlones ad ipᷣius euãge⸗ au li⸗ ſj ſaliter tm̃ declarandã hi bꝛum ſtoꝛiã in pꝛincipio ponẽdo: eulꝰ hiſtoꝛie fructũ q̃ndã qͥ euãgelij erit ſententia ſu ac⸗ cepi. tres olias cõcluſiones cũ tribus dubijs ꝓ quolibʒ ⁊in qᷓhbet declarando dum ad honoꝛẽ beatiſſime trini⸗ tatis ternariũ numerum in Fomẽ his appoſui. Quãnbꝛem o iponit pus hoc dñicale fructũeuã⸗ gelioꝝ vocari volo ꝓ qᷓ ope ml mee ſnĩe fm doctoꝝ ſacre pagine ⁊ iuns canonici do⸗ ctrina equidẽ inuenit᷑. Ob⸗
ſionẽ⁊ medũ dicendi totiꝰ
ſimũ vt nihilañ deſpicias:
qᷓ; vniuerſa perlegas diuiui memoꝛ eloquij ñ ꝑdã ſi oẽs 5 ene · decẽ inuẽti fuernt iuſti. Si i8. Fo nullus ſine macula fue⸗ rit inuuentus.oĩs cũ ſodo mis incẽdio ꝑeã̃t qð tñ deo
——— — —
—
dDe aduentu iudich
opꝑꝛis. Incipit opus⸗
ſecro ÿo te dñm piũ digniſ
pᷣſtante non erit:a qᷓ laboꝛis mercedem depoſco qͥ om̃is boni pꝛicipiũ eſt ⁊ finis cui ſit laus ⁊ głia nůc ⁊ ſemper Zmen Explicit pꝛologus pꝑñtis In no mine domini Whu xp̃i ZAmen Dominica pꝛima de ad⸗ uentu iudicij. Sermo. I. Rüt ſiᷓ iſole ⁊ lu na et ſtellis et in terris pᷣſſura gẽtiũ pᷣ ↄfuſione ſonitus mart et fiuctuũ. Luẽ.⁊i. Pꝛo huiꝰ ſacri ⁊ ſancti euãgelij hiſto riali declaratõne noñdũ ẽ.ꝙ tres ↄditõnes ad rectũ iudi ciũ pꝛincipalr reqͥrunt᷑· q̃ in his ↄcluſiõidꝰ ↄtinent᷑ vicʒ Prꝛeſidentia iudicis cum ſignis maieſtatꝭ. Rectitudo tribuens qð decet perpetratis. Limpitudo retinẽs acta pitatis Dico pᷣmo ꝙad rectũ iu diciũ reqͥritur pᷣſicẽtia iudi cꝭ cũ ſignis maieſtatè Ratõ hꝰẽ:qꝛ illud debet eſſe ĩ iudi cio ſine qᷓ iudiciũ ñ pᷣt fier: ſed ſine iudice⁊ ſignis maie
ſußl
1
inuin tirßnin
iutu.3 uſia
neſust nmu sis dꝛinde. l Sw5o ciʒ unu mmuds
tu
g nſns
ſudics jni ſneninn ſunſw
ſne ſioumin
dert hewe N yluuduüns ſirc ſi ben tuuninnd uenſiedalt umqdenp mbsben.
2 qununio
oniwum
uguizun ſnin imn auſ juttsdin

ui dic
blanenonentnjln edem depoſco qtj brahielafin glla nũt ⁊ ſen
oꝑls. Inapit opus. mnetomut 5 dn ominica pꝛimadeai entu iudic. Sermo. 1 Bůt ſij Fſoleꝛl na et ſtellis erin terris pᷣſura gẽnũ one ſonitus mar et= . Lu. 21. Pꝛo huiꝰ ⁊ ſancti euãgelij hiſto nat declaratõne noñdũẽ.ꝙꝛꝑ⸗ ↄduönes ad rectũ iudi e re ꝛincipalr reqrunt᷑.q̃n int᷑ĩ cluſtõidꝰ ↄtinent᷑ viʒ icio eſidentia iudicis um s maieſtatꝭ. ectitudo tribuens qʒ tperpetratis. Ampitudo retinẽs ac tis ico pᷣmo ꝙad rect j ireqͥritur pᷣſidẽtia iuci ſignis maieſtati Rat qꝛillud debet eſſe iiudi ne qͥ iudiciũ ñ pt fin: ne iudice ſignis ma
Eplit pꝛlogus 1
Sermo 1
ſtatis iudiciũ non põt fieri vñ in autẽ. de iudici.ðᷣꝛ. In tudicijs reqͥritur ſolennitas iudicioꝝ.ſcʒ baſilica regia ĩ qᷓ iudex ſedeat. Pulſatõ cã⸗ pane· ſonus tube.ſignoꝝ ap parẽtia.⁊ huiuſmõiʒᷓ iudi⸗ ces iniqs ⁊ homicidas. Et iõ ðꝛ in decre.⁊.q.. Etqͥĩ pſiculo. Itẽ ſentẽtia diẽter. Snia ſolitũ oꝛdinẽ iudi⸗ cioꝝ a pꝛeſide plata auto?i tatẽ rei iudicate nõ obtinet. Et clarius qᷓi exẽplariter lo qui Iſydoꝛus de hac mate ria dicẽs. In iudicio qttuoꝛ
ꝑſone reqͥruntur. Vudex.re us. accuſatoꝛ.⁊ teitis. Dixl
ſcðo qð ad rectũ iudiciũ re⸗
quirit᷑rectitudo tribuẽs qð
decet perpetratꝭ. Rõ hꝰ eſt qꝛ illud iudiciũ rectũ vocari põt qñ ſnĩa ab eo ꝓcedens executõni mandat᷑:ſed ꝑexe cutõem ſnie dat᷑ hᷣm rectitu dinem qð decet ꝑpetratẽ:vt puta bonis bonũ.⁊ małma lum.3. Vñ Gꝛego.ĩ decre. 2.q. 1. c. Sicut ſine iudi⸗
cio quẽqᷓ; nolumꝰ cõdemna
ri.ita quecũq; iure diffinita ſůtvt executòi mandent᷑ nul la patimur excuſatõe differ riʒ iudices differẽtes ⁊ ap⸗ pellãtes.iniuſte Exempluz
*
ponit Brego · ĩ diſciplina ec
ceſiaſtica.vt hẽt᷑.zy.q.S.c. vibi dicit tex. Vibus eccleſi aſtice diſciplineↄueniẽs eſt. vt q̃ rõ abiliter oꝛdinata ſũt vł deciſu:ne in poſterũ exe⸗ cutõni mandent᷑ nlła dẽant refragatõne turbari. Dixi tertio qð ad rectũ iudiciũ re q̃ritur limpitudo retinẽs a cta vitatis. R hꝰ eſt:qʒ il⸗ lud eſt rectũ iudiciũ in qͥ id qð iuris ⁊ eqᷓtatis ẽ locũ ha beat.timoꝛẽ.odiũ. dilectõeʒ et cenſũ a latere dimittẽdo. ſed B fit ꝑ limpitudinẽ⁊ fir mitatẽ vitatꝭ.ſ.vt nulla via iudex mutare dẽat ea q̃ det⸗ miara ſũtĩ iudicio ᷣm iura gre.h ↄſiderãs dicebat. Ju dicare digne de ſubditꝭ neqᷓ unt qͥ ĩ cauſis ſubditoꝝ ſua vł odia vel grãm ſequunt᷑. Exẽplũ hẽt᷑· mat.õ o. quõ il le crudeł᷑ herodes licz coᷓ⸗ ſceret Johannẽ ſctm̃ virum tñ amoꝛe herodiadis ductꝰ vt cecus: iuſſit eñ decollari⸗ ⁊ timoꝛe ꝑcuſſus iniq̃ iuſſit pueros interfici. Mat. ⁊0. iõ ðꝛ in decre· u.q.ʒ. Quatu oꝛ modis. Oh qᷓtuoꝛ debẽt eſſe remota a iudice volente recte iudicare.qᷓ ↄtinent᷑ in his vſibus. S iſta
5

1
. De iudicio
——————
8 eimoꝛ odiũ dilectio: cenſus randũ ꝙ finali iudicio tris re Sepe ſolent hoĩm recos ꝑ noia competunt. Nũc voca n gim i uertere ſenſusꝛ que fuerunt tur iudiciũ q̃i iuris dictio- licpn longe a ſolomone. pinqua vt habet ertra de ſigni.qᷓ uſtmu mulieri meretrici:in iudicio iuriſdietio ẽ xp̃i qʒ ip̃eeſtqͥ ninſi 1. pueri.vt haberur ĩ.ʒ. Reg conſtitutus eſt iuder viuoꝝ ack.i nnuttiſt
. 3. BHe concluſiones magni ⁊ moꝛtuoꝝ.⁊ pꝛinceps regũ um ſice dñe ⁊ ciues deuoti in ſa terrevt ait apłus. Temꝑe Zpoi ügonüv
cro euangelie hodierno de“ quo tal iuriſdictio ponetur hmwſi 3 notantur:qʒð in tres ꝑtes di in actu vocabitur inquiſitõ Inqſi gip uiditur:quoniã in pᷣma par quia inquiſitõ eſt dum cau⸗ to⸗ te ponitur iudicis apparits ſa diſcutitur vt etiaʒ notat᷑ nlndih cũ ſignis maleſtatꝭ In ſcða extra ðÿbo ſigui. Cõpleta ſhnn pte ponitur pᷣm ꝓmiſſiovt vero tali iuriſditõe vocabit᷑ keer ji decet ꝑpetratis ibi. His au iuſticia que datynicuiq; qð„ un tem fieri incipientib·⁊c̃ In ſuũ eſt: qꝛ dahit tunc ruder Iuſi⸗ u Tr 3 tertia parte poniturveritatẽ bonis ꝑꝛemiũ ⁊ pᷣuis ſuppli tiã n m bn firma aſſertio.ſine ſignodu cium. Sed quia vniuerſa⸗ „bietatis.ibi. Celum? terra le iuditiũ foꝛe articulus fi⸗— Bie ꝓ ⁊̃. Et vt clarius hec pateãt dei eſt. quẽ credere oẽs xpᷣia S nütiat videamus hiſtoꝛiam. De nitenent᷑. iõ vt melius ⁊ fir 1 ee nge clarate hiſtoꝛie fructꝰ eſt fi⸗ mius credat viqeamꝰ vtrũ Eumn äer, nale iucteiuz de quo ipahi poſſit ꝓbari ꝑ ſacrã ſcriptu i
it᷑. ſtoꝛia loquitur de quo loqn ram ſitale iudiciũ erit. Id Pꝛob
do tres cõcluſiones cũ tribꝰ iſtam interrogatõem reſpõꝰ eſſe vl u ʒuct
dubijs declarabimꝰ. Qua“ det᷑ f̃m doctrinã noſtri do/ timum ihtſtätnns rumpma erit de ſua diffini ctoꝛis. R icar.⁊ pluriũ alio iudii ſhaulg tione. Scða de ſua oꝛdina rum ſed maxime ſua ſniaẽ vulunut tione. Terri de ſua foꝛtifi⸗ iſta rñſio in. o.di.ꝗ.vbi chſuzeb 0 ratõne quilꝰ declaratis erit dit· ꝙ ad ß vt manifeſtetur ſuin Eulbt i finis. Cõcluſio pᷣma ẽtalis oiĩbus diuine iuſticie perfe⸗ ſulcufu in oꝛd ne ꝙ finale iudicius ctio.in operibus ſuis oꝛdi hüchtut i legirtimus actus diuerſa⸗ nauitdiuiua pꝛouidẽtia fo iil 1 ruz ꝑſonaxꝝ.ſ.iudicis acto re vle iudiciũ:in quo auge⸗ im
ris ⁊maloꝛum. Pꝛo q́ no⸗ vit᷑ glia beatoꝝꝛ pena dam siit

finali iudicio nit erunt. Hãc v qi iuns dict. rtradehlignq oerpi qʒipeeſtq s eſt iuder viuoꝝ ⁊ pꝛinceps regi aptus. Tempe riſdictio ponetur cabitur inquiſiõ Mröeſtdum cau i i v eriaʒ notat᷑ igul. Cõpleta ditõe vocabit᷑ datynichiq; qð bit tunc ů ⁊ p̃uis ſupli d quia vniuerſa⸗
ꝛe articulus fi⸗ redere oẽs xpia vt melius ⁊ fir videamꝰ vtrũ ꝑ ſacrã ſcriptu udiciũ erit. Ad ogatõem reſpõ⸗ ñ. trin noſtri do/ i ar. ⁊ pluriũ alio i ime ſua ſ 3
1. 40. di. 47. vbl
— ne iuſticie perfe⸗ eribus ſuis oꝛdi
ua pꝛouidẽtia ſ ciũ:in quo auge⸗ atoꝝ⁊ pena dan
hatoꝝ ac ſi in foꝛma ſillogi⸗ ſtica ſic argueret᷑. Nõ decet opificẽ ꝑfectiſſimũ aliquid ſui opis ꝑmittere imꝑſectũ ſed ſi vnluerſale iudiciũ nõ eſſet multa ſũmi opificis re manerẽt ĩꝑfecta.qt neq; bo ni ne;maliacciꝑẽt cũ coꝛpe cũ qj bonũ vel malũ fecerãt pᷣmiũvel ſuppliciũ.igit᷑. Zd
hoc etiã ꝓbandũ multe au ctoꝛitates poſſent adduci in
triplici differentia diſtincte Nã p̃t ꝓbari pᷣmo ꝑ aucto ritates ꝓphetaꝝ. Secũdo ꝑ auctoꝛirates aploꝝ et euan geliſtarum. Tertio ꝑ aucto
ritates doctoꝝ. Pꝛimo per
auctoꝛitates ꝓphetarũ. Vñ Eſa.iʒ · ait. Ejlulate quiap pꝛ eſt dies donuni. Et infra Ecce veniet dies dñ crudel ⁊ indignatõnis plenus ⁊ ire furoꝛiſq;. Et dauiq in pẽ. canit. Judicabit ĩnatòib
ioo implebitminas. Et alibi
Bubes et taligo ĩcircuitu eiꝰ iuſticia ⁊ iudiciũ coꝛre⸗ ctio ſedis eiꝰ. Ignis añ eñ p̃cedet. Etalibi. Coßſcet᷑ dñs iudicia faciẽs ⁊ aſibi.
Judicabit oꝛbẽtre ĩeqtate
Et ſapiẽs.ſap v. Tũc ſta⸗ bůt iuiti ĩ magᷓ ↄſtantia ad
uerſus eos qᷓ ſe anguſtiaue
Sermo 1
rũt⁊ q abſtulert laboꝛes eo ruʒ Scðo ꝑ auctoꝛitates apłoꝝ⁊ euãgeliſta.ſic mat. 2. Cũ venerit filius hoĩs in ſede mateſtatꝭ ſue ⁊ oẽ̃s ãgeli eiꝰ cũ eo.⁊c. Et Lu. 23.Filie ihrkm nolite flere ſuꝑ me:ſ; ſuꝑ vos ip̃as fic teꝛ ſ filios ṽos Et pau. 2.ad.coꝝ.d.ait. Qẽg nos maifeſtari oʒ añ tbunalxpᷣt vt recipiat vnuſqͥſq; ꝓpꝛia coꝛꝑis ꝓut geſſit bonů ſiue malũ. Et.⁊ pe.ʒ.c. Zdue⸗ niet ãt dies dñi ĩqᷓ celi ma gno ĩpetu tñſiẽt elem̃ta ÿo caloꝛe ſoluent᷑. fra aũt ⁊ ea q̃ĩ ipᷣa ſũt exurent᷑ Cũ igit᷑ oĩa diſſoluẽda ſt q̃les nos oʒ eẽĩ ſcis ↄuerſatòib expe ctãtes ⁊ ꝓperãtes ĩ aduẽtu diei dñi nri ieſu xp̃i ꝑquem celi ardẽteſſoluẽt᷑. Et apo. 22. Seceveio ⁊ merces mea mecũ ẽ dare vnicuiq; ßᷣm o ꝑa ſua. Cti.ooc.dic. In il la die q̃rẽt hoĩes moꝛtẽ ⁊ñ̃ iueniẽt. Tertio ꝑ auctoꝛita tes doctoꝝ ſiẽ Bernharð ſuꝑ canti.ait. eniet dies dñi vbi plus valebunt ꝓu⸗ ra coda quam aſtuta vᷣba ↄciẽtia bona.qᷓ; marſupia plena qm̃quideʒ iudex ille nõ falletur vbis. nec flecte⸗ B 4

—
———
1
in
——
i. theſ.
4. 24.
Pota.
de iudicio
uur donis Et hiero. in epla
ad pãmachiuʒ. Aderit illa dies in q̃ facta nr̃aqᷓi in q⸗ dam tabula picta monſtrã⸗ da ſũt. Et in epła ad helio doꝛuʒ ait. Veniet dies ille vemet qᷓ coꝛruptibile hoc et moꝛtale induat incoꝛruptõʒ ⁊ immoꝛtalitatẽ. Brũs ſer⸗ uus quẽ dñs iueneritvigilã tẽ tũc ad vocẽ tube pauebit terra cũ ppłis.tu vᷣo gaude bis iudicaturꝰ cũ dño lugu bꝛis mðs immugiet.tribus ad tribũ feriẽt pectoꝛa. Po⸗ tentiſſimi qᷣndam reges nu do latere palpitabũt · Exhi bet᷑ tũc cũ ꝓle ſua venere ig nitus iupiter. Zdducetur cũ ſuis ſtultis plato diſcipulis Ariſtotelis argumenta non pꝛoderũt. Tunc tu ruſtica⸗ nus ⁊ pauper exultabis ac dices. Ecce crucifixꝰ vᷣs me us. Ecce iudex qͥ obuolutuſ pannis in pᷣſepio vaghjt hit ẽ opꝑarij acq̃ſtuarie filius:h qui m̃is geſtatus ſinuho⸗ mnẽ deus fugit in egiptum hic veſtitus coccino · h ſenti bus coꝛonatus.h magnꝰ de momũ hñs.⁊ ſamaritanus es cerne manꝰ iudee qᷓs fixe ras. Cerne latꝰ romane qð foderas:videte coꝛpꝰ an idẽ
ſit qð dicebatè clã in nocte ſuſtuliſſe diſcipłos. Et Gre In maieſtate viſuri ſũt quẽ in humilitate videre nolue rũt vttãto tũc diſtrictꝰ vᷣtu⸗ tem eiꝰſentiãt q̃nto nũc cer⸗ uices coꝛdꝭ ad eius patiam non inclinant. Et hᷓ de pᷣma
pte. Löcluſio ſchaẽ de in iudi iicij oꝛdinatõne que takeſt. oꝛdin ꝙ finale iudiciũ erit triplict tio
acie diſtinctũ ⁊ oꝛdinatũ.qᷓ⸗ rum Pꝛima vocabit᷑ foꝛmi dabił ſignoꝝ oſtenſio. Se⸗ cũda vocabit᷑ aduirabił iu⸗ dicis deſcenſio. Tertia vo⸗ cabit᷑tribilis fentẽtie diſcui ſio. Dico pᷣmo ꝙ pᷣma acieſ indic; erit foꝛmidabilis ſiq rum oſtenſio. ſed ſigna erũt diſticta triplici oꝛdine Om̃ aliqua ſigna erũt in celo. ali qua in mari. aliqua in terra In celo erit ſignũ in tribus in ſole.⁊ luna.⁊ ſtellis.iux⸗ ta illud. W at.⁊ · Sol ob ſcurabit᷑.⁊ luna nõ dabit lu men ſuũ.⁊ ſtelle cadẽt de ce⸗ lo. Erit etiã in angel· qꝛ ſta tim infert᷑ ·⁊ ptutes celoꝛũ mouebunt᷑. Sed ad intelli⸗ gentiã hꝰ le Mat. diuerſe opiniões euolòt ꝓut vðᷣcarat Alex. ð ales. in. jo. ⁊. Rich inqjrto loco ſuꝑius allato
gſmu
ue
cpn d
gi n
chu zſiſa ſis mn ſlim
il inibm
mapn ini mina um puzm pnens titiln Sſnntt linſun nuiuje uc ſidunm pnnandeql knbciulme p ngum
ſilj in Iuenn ninlot eni nnydnien
mns pan ncünn lütust
innndi
ſnmnsnbi ms ne ilennſi etntih undt wniunit

ebatꝭ cli in nocr iſciplos. Et Gr
ate viſuriſũt qu
ate videre nolue Solezʒ tñc diſtric ʒtu bſcu⸗ ãt q̃nto nũcter ire in adeius patim Aligit mt. Et h deßma luſio ſcha ẽ de in ij rõne que takeſt. diciũ enttriplic
⁊ oꝛdinatũ.qᷓð yocabit᷑ foꝛmi x oſtenſio. Se⸗ kaduarabiłius ſio. Tertia vo⸗ z ſenẽtie diſcui no ꝙ pᷣma aciel oꝛmidabilis ſi o. ſed ſigna erũt lici oꝛdine Qm̃ a erũt in celo. ali 1.aliqua intem t ſignũ in tnbus ma.⁊ ſtellis iur⸗ Nat. 1. Sol ob luna nõ dabit lu ſtelle cadẽt dece⸗ in angek qꝛſt 4 ptutes celorü t. Sed ad intell⸗ e WMi. diuen euoltputðchiu les.in. jo. d. oſupius alti
bellas adere xpõit᷑.
Etfrater iacobꝰ alby ð alex andria ſuꝑ euãge. dñicalia. Vna opinio dicit. ꝙ obſcu ratõ accipit᷑ hp abſconſione ac ſieſſet ſẽſus obſcuratõ.i. abſcõſio ſiẽ minoꝛ lux abſcõ ditur ſub maioꝛi ·vt ſtelle q̃ non apparẽt in die ꝓpter ma ioꝛẽ lucẽ ſolis. ita adueniẽte maxima lumioſitate coꝛꝑis xpᷣi.ſol. luna,⁊ ſtelle obſcura bunt᷑ ꝓpter abſconſionem ⁊ iſtiꝰ opinionis fuẽt. Hie. Euſebi. Criſoſto.vñ. Hie. ait. S vdera in die iudicij vi debuntur obſcurari non di⸗ minutõne ſie lucis accidẽte ſed claritate veri luminis ſu perueniente de q̃ Eſa.⁊ꝗ· ait Erubeſcet luna et ↄfundet᷑ ſol cũ regnauerit dñs exer⸗ cituũ. Ala opinio eſt q̃ diẽ ꝑ apparitõem.ſ· qꝛ añ ſuper naturalẽpductõem ignis cõ flagratõnis. ꝑ accenſionem coꝛpm celeſtij tam vehem̃s caliditas ⁊ ſiccitas giabit᷑· q̃ ert congrua diſpoſitõ ad igms ꝓductõem. ꝙ deſinet gñari arcus nubiũqͥ giatur in nubis roꝛatõne ⁊ deſinẽt gñari alie impꝛeſſiones hu⸗ mide.⁊ generabit᷑ vapoꝛ in⸗ flamatusvt ita dicãdeſcen⸗ dens in tãta multitudine ꝙ
Sermo 1
—
aſpicientibuſ videbit᷑ ꝙ ſint ſtelle de celo cadentes. ſicut in aſſub: tñ non erunt ſtelle ſʒſcimtille ignee. qꝛ ſi eſſent ſtelle cũ ᷣm opinionẽ aliqꝝ multe ſtelle ſint maioꝛes to⸗ ta terra vbi ſtarẽt ſi caderẽt Et huꝰ opinionꝰ eſt Sꝛi⸗ ge. Alia opinio ẽ q̃ diẽ ꝙ ß intelligit᷑ q̃ntũ ad mutatõeʒ ꝓpter eclipſim qꝛ tunc ꝑ ali⸗ qð tꝑs ſydera patient᷑ ecli⸗
5
pſim ſiẽ in tꝑe paſſionis. Em
ulud Joeł.ꝛ. Sol ↄuertet᷑ in tenebꝛas ⁊ lunaĩ ſangui⸗ nemañqᷓ; veniet dies domi ni magnus ⁊ manfeſtus:⁊ huius opmionis fuit fabia nus. Et licʒ he tres opinio nes in vᷣate poſſiut ſtare ⁊ ſi ſane volũt intelligi vna ñ eſt Zria jalteri tñ fructuoſiꝰ erit R intelligere moꝛaliter ßm opinioue Augu.ĩ epła ad helicrũ:⁊ btĩ ambꝛoſug Beati immaculati qꝛ h̊ di⸗ ctum videtut ꝑiinere ad ec⸗ cleſiaʒ in qᷓ tãc erũt tenebꝛe hoꝛrende ⁊ hoc ꝑ tna · Pꝛi mo in ſigno obſcuritatẽ inte rioꝛis.⁊ exterioꝛis.q̃ erit in hoibus illiuſ tpis in qͥbo ſol i.caritas refrigeſcet.luns.i fides deficiet. ⁊ ftelle.i.alre ptutes penitꝰeuaneſcent. vt
Et eaf recita? galoſa
Wat.
4.
—————

in.
in
0
illud videat᷑ impletũã. Tre. i. Egreſſus eſt a filia ſyõ.i. ab aia fidelis oĩs decoꝛ eiꝰ i· in ſigno obſcuritatꝭ exte rioꝛis.i.tenebꝛaꝝ inferna⸗ lium in qᷓby in ꝑpetuo mali icludent᷑. Juxta.illð. mat. ꝛ.Mittite eũ in tenehꝛas exerioꝛes. Secũdo h erit in ſigno luctus ⁊ meroꝛis qð erit in die iudicijqꝛ ſiẽ ĩ die natiuitatis q̃ erat pꝛin tipiũj redemptõis ecckia le tata eſt.ita ĩ die iudicij tri⸗ ſtatabit᷑. Nã tũc ſol qͥ ſigni ficare pᷣt lumẽ ecckie. habuit circulũ aureũ.ſed tũc ſtabit ſiẽ ſcribit᷑ in apo.ð. Sol fa ctus eſt niger tanqᷓ; ſaccus cilicinꝰ⁊ luna tota facta eſt ſiẽ ſanguis.⁊ ſtelle de celo ceciderũt. Hint Criſo.ait P̃efamilias moꝛiente do⸗ mus eius turbat᷑.⁊ familia plangit ⁊ nigris veſtim̃tis ſe induit.ſic ⁊ humano ge⸗ nereꝓpter qð facta ſt oĩa eir ca finẽ cõſtituto totꝰ. deſtru itur mðsꝛ celi miniſteria lu gient ⁊ candoꝛe depꝑoſito te nebꝛis induunt᷑. Tertio erit in ſigno ↄfnſionis.ſ.ma loꝝ ſiquidẽ ſol.i.pᷣlati necp̃ uatõne:nec virtutũ oſtenſi
dne fulgehũt;ſed in tenebꝛ⸗
De iudicio
latitabũt diſcipłis ante xp̃t pnblice pᷣdicantibꝰ et mira⸗ cula facientiby. ſit dñs ait. Wth.⁊ 4. Surgent pſeu
do ꝓphete ⁊ dabũt ſigna. lu
na q́q;.i.ſubditi qͥ ſolebant a pꝛelatis illuminari ↄuer⸗ tent᷑in ſanguinẽ.i.intellectũ ⁊ carnalẽ quia deſcendente a fide romane ecckie ſi ait. Apo.⁊ ad the.⁊.⁊ hoc faci ent aliqui ximoꝛe: ͥdam cu piditatenũeꝝ.qͥdã deceptio ne mirackoꝝ ſtelle ireligio ſi qͥ videbant᷑ in fide foꝛtes ⁊firmi ex maria ꝑte cadẽt in fram dimiſſa habitu ad ſeculũ redeũtes. Vñ monet dñs Apo.is.dicens. Btũs qui vigtlat ⁊ cuſtodit veſti⸗ menta ſua ne nudus ambu let ne videatur turpitudinẽ eius Sed quõ ⁊ qñ iſte opi niones habebüt veritatem
audiamus. Nã añ aduentũ
xpᷣi ad iuditiũ qꝛ erit immu tatio ſtupẽda tã ſuperioꝝqᷓ; inferioꝝ coꝛꝑm ſicut recitat Biero· in ajali Judeoꝛũ ſereperiſſe.ideo tunc erit ÿa opinlo Oꝛigenis ⁊ fabiani Et quia etiã tunc.ſ.añxpi aduentũ erit ꝑſecutio ecckie tũc hẽbit veritatem opinio aug&t in aduentu xpi qut
ſodnbct Lbiuem
mſpd
im
qmeenl nSn m ulnla mgiun freln zilinenrti ubiukhſ iumnins uryi Ean ppliymig ideipnhile ſürmil Wioempom vcEten n
wini en
idehs gi mntſcu uhlins mLunsl

pdicantiet mi
—— 7 entibn. ſe djs a
4. Surgent pſ
e dabũt ſignz. e ſi ſubditi qͥ leban us in silluminari duen r.
nguinẽ.i.intellec quia deſcendent nane ecckie ſi a. dthe ꝛ.⁊ hoc fur Amole: qdam cu
in fide foꝛtes naria ꝑte cadẽt niſſa habitu ad tes. Eñ monet 6. dicens. Btůs ⁊ cuſtodit veſti⸗ e nudus ambu itur turpitudini uö qñ ilte opi ebüt veritatem Nã añ aduenti tiũ qꝛ erit imm; da tã ſuperioꝝqᷓ
ꝛꝑm ſicut recitut
ᷣjlib Judeoꝛ
ideo tunc erit ja ꝛigenis ⁊ fabuni tiã tunc. aßi rit ꝑſecutio eci verſtatem opinio aduentu xlqu
veniet cũclaritate maßᷓ erit a opinio. Hiero. Seqtur videre de ſignis qᷓ erũt ĩ ma ri. Waru ſit Hieroait ſu per om̃es mõtes.iy. cubitis exaltabu aqͥs ſtantibꝰ⁊ ĩ nullã ꝑteni flnentib. deij a lio dienn locũ ſuũ reuertent᷑. Deẽs belue mart ↄgregabũ tur ſuꝑ pelag admodũ ↄtẽ dentiũ mugiẽtes. Et in illa cõmotõe erit ſiẽ dñs ait.lu. 21. Sontꝰ maris ⁊fluctuũ 2Moꝛał᷑ intellectꝰhuius lit
tere eſt. ꝙ eleuatõ marꝭ ſigni
ficat extollenti mpioꝝ ſed licʒ alriita erit de q̃ excollẽ tia loqtur. Eſa. y Loꝛ im pij qi mare feruẽs qð qeſce⸗ re nõ põt. Eleuatid.iy. cubi toꝝ bñ ponit᷑. qꝛ pᷣui erigent ſe 3 deũ ꝑtñſgreſſionẽ deca
logi. Juxta illucd Vob. iio.
Terẽdit manũ ſuõ aduerſ? dñm ⁊ 3 om̃ipotentẽ robo⸗ ratꝰ eſt. Et erigent᷑3ᷓ ecckiã q m.y. Priarchatus conſi⸗ ſiic.ſ. Romanũ. Cöſtanti⸗ nopolitanũ. Alexandꝛinũ. Antiocenũ. Mieroſolimita nñ. De qͥbus. Eſa.io. Loq́ᷓ tur di Traxit.j.ciuitates in kra egppri loq̃ntes ligua ca nanea. Cuntas ſolis voca⸗ pit᷑ vnaſ. Romana ecckia:
Sermo 1
cuius fides ad modũ ſoł ſta bił⁊ ppetua ꝑſeuerat. De⸗ pᷣſioo ip̃ꝰmarẽ penã ðno tat. Eñ vs angel ait. apo. 8. Quantũ gloꝛficauit ſe ⁊ in delicijs fuit. tm̃ date il⸗ li toꝛmentũ? luctũ.in qᷓ pe⸗ na ecckia nõ deficiet. Vnð. dñs lu:. Ego p te rogaui petre vr ñ deficiæt fides tua Sequſtur videre de lignis terre. In terra erunt fremo
tus aðo magni.vt pene om Den⸗ E.
nia manufarta ruent Zpo. i6.dicitur. Terremotus ſa⸗
ctuſeſt magnus:⁊ fracta eſt ier.
ciuitas magna in tres ꝑtes Et ciuitates gentiũ cecide⸗ runt.⁊ Eſo.⁊. att. Cõfra⸗ ctione confringet᷑ fra.⁊ hoc erit in deteitatõem cupicita tis humane qi nolẽs cupi⸗ dos ſuꝑ ſe ampliꝰ tolerare vñ. Eſa.2 Bꝛauabit eaz iniqͥtas ſua. Itẽm om̃es lq pides etiã p arui ſcindentur Juxta illꝰ mar.iʒ Videtis om̃es has magnas ecifica⸗ tõnes. nõ relinq̃tur lapis ſu per lapidẽ.qꝙ nõ deſtruatur eth in radgigutõem obiit⸗ natoꝝ coꝛdisiq; nolunt cõte⸗ ri de peccatis. Minc eis dl⸗ cit᷑ ꝙ ſcribit᷑ in eccłi.ʒo Coꝛ durũ male habebit in nouiſ
2———„ ———

— —
= ——
1 603
3 ſ6 in
1 4
i b
h i
i
põ·&.
ſimo. Itẽ oĩa ligna ſiluarũ ⁊olera herbaꝝ ſanguineuz roꝛem fluent. ſiẽ ſibillapᷣdi⸗ xit. Judicj ſignũ tellꝰ fudo re madeſcet. Et h adconfu⸗ ſioneʒ humane verecũdieqᷓ ſuꝑ ſeip̃aʒ noluit flere ſicut xpᷣs eis pᷣdixit. Lũ.ꝛꝛ. Vilie heirlm nolite flere ſuꝑ me. Item oẽs mõtes ⁊ colles in puluerẽ rediaẽt᷑.vñ Dauid in põ.ait. Montes ſiẽ cera fluxerẽt a facie dñi· Et h in de teſtatõem humane ſuper bieq̃ cũ nihil fit tantõ maie ſtatẽ auſa ſit irritare. Hinc eã redarguẽds Ecci.iꝛ.dicit Quid ſuꝑbis.terra ⁊ cinis Itẽ om̃ia volatilia contẽtõ nabunt᷑ in campisvnũqðq; igenere ſuo⁊ h̊ ad ↄfuſionẽ hoim qͥ cũ ſint pᷣdicti rõne. vix aut nũqᷓ; tractatũ faciũt de ſalute aĩe.vñ aues ꝓnun⸗ ciabũt hoibus illud Apo.. i9. Ve. ve. ve. habitantibꝰĩ rra.i.tractantib ſp qᷓ coꝛꝑiſ ſunt qð terra eſt. Itẽ fere de möõtib deſcendẽtes cũ hoĩb moꝛabunt ⁊ null nocebunt ⁊ nõ guſtãtes mugiẽt. Eñ Zmos. 6. Leo rugiet.⁊ a
De iudicio
pauperes ⁊ humiles violen
ter affligunt de qͥb conque⸗ ritur dñs ꝑ Dauid ĩ põ· di⸗ centẽ. Deuoꝛant plebẽ meã ſi eſcã panis. Itẽ ibũt ho: mineshuc ⁊illuc.vt amẽteſ ⁊p timoꝛe areſcẽtes. Et ẽ qð ait dñs Luc.ꝛi Areſcen tibꝰ hoibus p̃ timoꝛe ⁊ expe ctatbne q̃ ſuꝑueniẽt vniuer ſo oꝛbi. Necmirũ.ſihuma⸗ na fragilitas moueat᷑. Haʒ Angll vᷣtutes celi.i.ãgeli mouebũt᷑ mole⸗ Vno mõ q̃ntů ad effectũ ex bunti ↄtẽplatõe maieſtatis xp̃i re dubiſ ſilientes in ꝓpꝛiã ꝑuitateʒ et hic affectus ðꝛ reuerentie ſi
ue terroꝛis.vñ Job.iõ. Co lumne celi cõtremiſcũt et pa uent eũ. vñ. Bre. ait. Quid 3 facient tabule. qñ trement colũne:qͥd vᷣgultũ deſertipa tit᷑.qñ cedrus paradiſicon⸗
cutit. Alio mõ qntũ ad effe ctum exequendo miniſteriũ cõſumatõnis mði ⁊ innoua tionis humane reſurrectõnꝭ Bic Dauid in p. Bñdici te dño om̃s Ftutes eius mi niſtri eius qͥ facitis volunta temeius. Et ſequit᷑ꝑ expo⸗ ſitõem. Bñdicite dño om̃s
Psij
ſoꝛtioꝛi alie beſtie rugient ñ⸗ an geli etus ptutes celi.igit᷑
leo qͥ eſt caput rugietet hoc
angeli itelligunt᷑.vñ Weda
in deteſtatõem oppꝛeſſoꝝ qͥ quid miꝝ tremere hoĩes cũ
— ——————————— N 5 ——.——
lo
k
ſinpem mnsqe nic můßirũd Lunebten vjwſuopi
Pierdi
nmiesnt wLut n
n umun dit iguni Su
nipuuen p Lms inshoe nsmnicsſc ſſoph niymm

57 humes viln untdeqh conque⸗ 6 P Dauid põ. di cuoꝛant plebẽ mei anls. Itẽ ibüthe i ⁊illuc. vt amẽte e areſcẽtes. Ethẽ s Lu.ꝛ1 Zreſce us p nmoꝛe ⁊ ete ſuꝑueniẽt vniuer ecmirũ.ſihuma 6 moueat᷑. Vaz i.ã̃geli mouebũt᷑ n ntũ ad effectũex b aieſtatis xp̃i re d piã ꝑuitateʒ et reuerentie ſi vñ Job.iõ. Co õtremiſcũt et pa Bre. ait. Quid bule. ñ trement gultũ deſertipa us paradiſicon⸗ mð qntũ adefe purga⸗ endo miniſtenũ tio mũ s mix innoua di futu ane reſurectõn; ra d in põ. Bñdiu s ÿtures eius mi facitis volunta Et ſequitꝑ expo⸗ ſidicite dño oms Ftutes celt. igi gunk.· vñ Be remere hoies d
ↄd aſpectũ iudicij tremũt ã⸗ gelice ptãtes. Itẽ maxime i bᷣncipio anteqᷓ; ſint ſigna i ſtellis vt dictũ eſt. Fulmiĩa ignea ſurgent ab occaſu ſoł vſq; ad oꝛtũ coꝛruẽtia. Hic Eſa.ʒʒ. Quis poterit ſtare cðj igne deuoꝛante. Itẽ oẽs
moꝛent᷑ vt cũ alij reſurgant
Zu illud. Eſa.iʒ. Omnt inuentus fuerit occidetur
FIteʒ oĩa ſepulchꝛa patebũt
cadauer bad reſurgendum iuxta illud. Ezech.z8. Ecce ego aperiaʒ tumulos vfos. Sed hic aliqͥs ptterep̃t.ex q pncipiũ omniũ ſignoꝛum erit ianis q erit officiũ ſu⸗
um. Adqð m̃detur km ſen⸗
tentiã pluriũ Blex· Rich·⁊ Luce de bittonto in ſermo⸗
ne pᷣmo ſui opis qͥ incipit.
Vniuerſevie dñi.ponendo tres artickos in declaratõne pnꝰ. Quoꝝ pmus ẽ. ꝙ iſti us machme mundiałẽ futu ra purgatõ · Scðs eſt ꝙ ad talẽ purgatõem ↄgruus eſt igms. Tertus eſt. ꝙ ille ig nis tres hẽbit effectus. Pꝛi mus art ickus ſic vᷣclaratur: Moðs iſte factꝰeſt ꝓpt᷑ hoĩeʒ vñ phs.ſcðᷣo phiſico. ꝙ nos ſumus qðᷣamodo finis om̃i
um⁊ õ ↄueniens eſt ꝙ cum
hõ ꝑ reſurrectõem gloſam ĩ nouabi᷑ mðs innouet᷑innd uatõne ↄueniẽte illo fiatu Biuc ðᷣꝛ apoca.ꝛi. Ecce no ua facio om̃ia. Etqꝛ pᷣdictã homis innouatõem p̃cedit
purgatõ duplex ab impuri
tate.ſ.coꝛuptibilitatis ⁊ cul pabilitatis. ſic ↄneniens eſt vt pᷣdictã mði innouatõem pᷣcedat purgatio ab impuri tateduplici coꝛreſpondente duabo hoĩs impuritate pᷣdi ctis Vna ẽ impuritas elem̃ toꝝ. qꝛ ꝑ mutuã actõnem et paſſionẽ ſeſe alterã in cõfini is fixis m phmſcho met.
⁊ ꝑ cõfuſionẽ cũ re aleteriꝰ
nature.totus eĩ aer iſte cõ⸗ uemens coꝛruptibilitati ho mini admixtus ẽ cũ vapoꝛi
bus t᷑renis ⁊ aqueisᷣm do
ctrinam philo.ſcðo mecha. Inſuꝑ partes tre in q̃dam pre ſunt ↄfuſe cũ aqᷓ.ita ꝙñ pdicta mũdi ꝑte nullum eſt elementũ in puritate ſue na ture ⁊ hec ĩpuritas coꝛrñdet coꝛruptibilitati coꝛꝑis hña ni.qʒ talis elemẽtoꝝ ↄfuſio ꝓ coꝛruptibili vita ↄueniẽs eſt. Etiã ẽ h q̃dam impuri⸗ tas alia:coꝛrñdens culpabi litati hoĩs.⁊ illaẽ q̃dam in dignitatis ſou idoneitaꝰ ca
7
duplex puri⸗ tas.

5 ſie
De iudicio
3
iſi
h
h
.
S———
ĩferioꝛ cũ materia aliena ſit
————————
Juxta dictum daui in põõ. 7
3 rentia adſuſceptõem ĩinoua Tentius articub ex his di⸗ Effe hui 13 3 tõnis pꝛedicte ꝓter pctã in ctis parũ addẽdo habet de⸗ igni ieſtns b⸗ hacꝑte mði ↄmiſſa longo carari.q ã patet ꝙ pᷣmus pun nnol tꝑe tamab hoĩbus qᷓ; abã effectus erit purgatõ elemen ts. iit oſ gelis malls:quoꝝ modo cõ teꝝ.qꝛ purgabit ⁊ ĩnouabit menno munis eſt habitatio in iſto ea vnð.⁊.pe.ʒ. Elemẽta igꝰ tuideilbn K aere caliginoſo. Purgatio nis caloꝛe ſoluentur · vnde julloiuico 4 ãt mðia pᷣma ĩipuritate erit dicit gloſa tantum aſtendes hie 1 per ſeperationem cuiuſcũq; ignis iudicij qᷓ;tum aſceudit peſeiten i nature extranee ⁊ diſpoſitõ aqᷓ diluuij.ſ.ad ſi peroꝛem ſnm nis a quolibʒ elem̃to. Pur ꝑtẽ celi aerei. Hec eĩ pars trmnn gatõ aũt a ſcðᷣa impuritate indiget purgatõne vt dictũ donetem erit q̃daʒ mũdi reconciliatõ eſt qꝛ infecta eſt per petm̃ et niyumn 3 ad ſimilitudinẽ ilius qua ideo purgabit⁊ innouabit᷑ nunn ᷓ jh Igne reconciliantecckiephanate Superio? o pars mundi mnn i purga⸗ Scðᷣus articulus.ſie decla⸗ innouahit᷑ tiñ ⁊ melioꝛabit᷑ aihwwi bit᷑ mũ ratur.in hoc miſero mũdo BHic Eſa. ʒo. ait Erit lur nuſut W b ih qꝰtho. pttã cõmittunt᷑ex inoꝛdina lune ſicut lux ſolis.⁊ lux ſo i⸗ ʒ.gẽti. to amoꝛe qui eſt ignis ſpũa lis ſeptuplũ. Scðus effectꝰ dilavgi ih 4c. fi. lis immundus, ⁊ lõ ud recõ erit purgatõ peccatoꝛũ qa iijntunint ciliandũ mundũ.ʒ illã indi purgabit ſaluandos a pec⸗ Mnſnjunh gnitatẽq̃ eſt in eo ꝓpter ha catis venialibus ſuꝑ quib n ſiut⸗ bitatõem peccatoꝝ: cõueni⸗ fuerũt contritiyt in iudicio iniiin ens erit ignis ſicut inſtrũ veniant iuſti. Et ad hecp̃t upolicue tum.quia inter alia elemen addi. Tertius effectus hultiuiin ta ignis magis repꝛeſentat circa dãnandos quia toꝛqᷓ⸗ ititituſi
i qualitates coꝛpoꝛũ glioſoꝝ bit eos iuxta illud Sap̃.j. iipano ſi ꝓpter eius luminoſitatem? Pugnabit ꝓ illo oꝛh rraꝝ an ſub tilitatem ⁊ actualitateʒ 3 inſenſatos. Et fm Alex. i maioꝛem ⁊ Ftutem ⁊ ſui im de ales ignis q̃ntũ ad purꝰ ii Pr ii pmirtionẽ cũ vapoꝛib tre? garõem peccateꝝ.⁊ ad vin⸗ Tho iee nis ⁊ aqueis. qᷓ;uis h ignis dictã maloꝝ pᷣcedet iudieiũ i · 4·d nt
timr
adnuxtus.vnde nec purus dicentis. Ignis ante ipium?· kna⸗ eit ſicut ignis in ſpera ſua. p cedet · Et pau.iad Coꝛ. qio. M nitne

6 drticubexpizdi rü addẽqo iete Nlãpatetꝙ ÿn
ert purgucnn
purgabit ⁊ inoughi 2.pe.z. Elemẽni
e ſolucntur. yyt ha.tantum aſtend cich qᷓum aſceudt
. ad ſipenoen
ere. Bec eñ̃pan umatõne vr diai tra eſt perpetm̃t abifz innouabit jo par mundi mn melioꝛabit᷑
o.ait. Erit lur
x ſolis. ⁊ lux ſo . Sbus effectꝰ ö peccatoꝛũ qa aluandos a pec
ubus ſuꝑ qub
ritiyt in iudicio i. Et ad becß̃t ertius effectus dog quia toꝛqᷓ⸗ a illud Saß.ſ. ꝓ illo oꝛb fraꝝ s. Et fm Aler. is qntũ ad pur⸗ catep.⁊ ad yin⸗ ꝝ pᷣeedet iudiaũ⸗ um daud npẽ. gnis ante iplum pauiad Co
3. dicit. Vn iuſcuiuſq; op? qle ſit ignis ꝓbabit. Sed q̃ntũ ad innouatõnem mði erit poſt ſententiã ⁊ condẽ⸗ natõem maloꝛũ ſiẽ dic Au. de ciui.dei.lib.⁊.ca. vltimo In illo iudicio has res di⸗ timus eſſe vẽturas. Heli tpeſbitem fidẽ iudeoꝝ anti xpᷣm ꝑſecuturũ xpᷣm iudica⸗ turũ· moꝛtuoꝝ reſurrectõeʒ bonoꝝ ⁊ maloꝝ direptõem mũdi ↄflagratõeʒ eiuſcẽq;
renouatõem.qᷓ oĩa quidem
ventura eſſe credendumeſt ⁊ exiſtimo eo qᷓj a me cõme⸗ moꝛata ſunt oꝛdine eſſe vẽ tura:⁊ hec ð ſignis ſufficiãt Dipiſcðo ꝙ ſcða acies iu dicij erit admirabił᷑ iudicis deſcenſio qᷓ acies hẽbit tres ꝑtes. qm̃ aliqua erunt pᷣce⸗ dentia. aliqᷓ ſecũ venientia. aliqua poſt ſeq̃ntia. Pꝛima ꝑsvocabit᷑ añcedẽtiũ. Tria erũt añcedẽtia.ſ. Tube pul ſatõ. Moꝛtuoꝝ reſu rrect?o Eoꝛüq; ↄgregatõ. Pꝛimũ añcedens erit tube puiſatõ
ſice bic ðᷣꝛ. Macha4. Mitter ſemper.
tma ögelos ſuos cũ tuba ⁊ vote iiũ maꝗᷓ ⁊ bñ maꝗᷓvñ Cri.ma gna eſt vox illa cu. om̃ia o⸗ bediũt elementa.q̃ petras indit.inferos aperit.yin⸗
Serme 1
8 cula moꝛtꝭ diſrũpit. ⁊ deꝓ fundo p t en. coↄpoꝛihalligbit· Et erit iſta citatõ ꝑemptoꝛia Pꝛĩa—
nãq; citato fetã ẽ ꝑ ꝓphetas Secũda ꝑ aplcocnMn
viros Tertia⁊ vltima erit M iſta per angelos. Secundũ antecedens erit moꝛtuoꝛũ reſurrectõ.tamen iſta reſur rectio generalit᷑ erit diſcre ta, qꝛ electi reſurgent gkioſi ad modum ſolis fulgidi:re pꝛobi vero ignominoſi: et obſcuri.vnde Danielis. i ſcribitur. In tempoꝛe au⸗ tẽ illo conſurget Michael pꝛinceps magnus qui ſtat pꝛo filtjs populi tui. Et ve niet tempus quale non fuit eo ex quo gentes eſſe cepeĩt vſq; ad tempus illud.et in tempoꝛe illo ſaluabitut po pulus tuus. omniſqui inut᷑ tus fuerit ſcriptus in libꝛo ⁊mkti de his qui doꝛmũt in terre puluere euigilabũt alij in vitam eternam.alij in oppꝛobꝛium vt videant Tercium ante cedens erit eoꝛum congre⸗ gatio quia in iudicio om̃es perſonaliter comparebunt vt conſcientie ſinguloꝛũ in pᷣſenria iudicis ſingulis pa
3

%
3 3
* 1
it
36
p
b 3
4
8 1 13 in
ſie ſ
i
6
teant ad diuiue iuſticie ma nfeſtatõeʒ ⁊ vt ſinguli iudi tem qͥ ad humanã naturaʒ videãt ad cõſolatõeʒ electo rũ ⁊ repꝛohoꝝ amplioꝛẽ af⸗ flictõem. Et ꝙ oĩs cõgregẽ tur oñditur ꝑ talẽ rõem Ri car. Citatꝰ ꝓ cã crimĩalite nerꝑſonałr cõꝑere.ibieĩ de fenſio ꝑꝓcuratoꝛẽ nõ valet.
ſ
F.q.ʒ. In criminalih. Sed om̃s repꝛobi ad iudiciũ vo cabunt᷑ꝓ cã criminali.qᷓ oẽs opoꝛtebit ꝑſonakr compꝑere Meẽs etiã electi ↄgregabun tur vt habetur. Math.iʒ. Mittet filiꝰ hoĩs angelos ſuos ⁊ ↄgregabit electos ſu os a qttuoꝛ vẽtis a ſummo rrevſq; ad ſũmũ celi. Sca ꝑs vocabit᷑ ꝑs ſecũ. i.cũ iu⸗ dice venientiũ. In iſta acie tria eft. ſ.iudicꝭ p̃ſentia.cru cis ffulgẽtia. btõꝝ angeloꝝ requirentia. Pꝛimo ibi erit iudicꝭ pñtia Em Richar.in loco ſuꝑius allega. eritĩ foꝛ ma hũana Juxta illð. Ma thei iõ. Filius hoĩs vẽturꝰ eſt ĩgla pr̃is ſui quã foꝛmã 3 Em Augli.i.de trinitate.c. iü pl. Boni? mali viſuri ſint tñ aliter ⁊aliter. qꝛ mali vi⸗ debũt in foꝛmaq fliꝰ hois nec tamen in humilitate ſiẽ
ji0
1 .
— = —————————
4 3 tia iu⸗ dicium
—
Se lũdiciò
tunc qñ ip̃e iudicatꝰ eſt. ſed cuʒ claritate quã nec oculo coꝛꝑalinec intellectualivide bunt.ſed aliqͥby effectib qͥbh non gaudebũt ĩmo dolebũt Rõ aũt qᷓre damnatinõ po
tet videre humanitatẽ xp̃i
gtoſam:eſt:qꝛ nõ habebunt oculos glificatos ⁊ iõ lumẽ coꝛꝑis glificati xp̃i in ꝓpoꝛ⸗ cionabile erit oculo nõ glo rificato. Boni vero qꝙᷓ;tñ ad głiam coꝛpis eũ videbũt o culo coꝛꝑali.qᷓ;tũ ad gliam aĩe oculo mẽtali.q̃ etiã diui nã̃ eiꝰ naturã clare videbũt Scðo erit ibi crucis re⸗ fulgentia q̃ ðꝛ ſignũ filij ho minis. De q Mat.⁊. diẽ Et apprebit ſignũ filij ho. ſ.p̃a crux ſole lucidioꝛ vñ. Criſo. Crux apparebit ſo⸗ le lucidioꝛ exñs.⁊ nõ ẽ neceſ ſitas accuſatõnis cũ viderit crucẽ? ip̃ʒ xpᷣm hñtem ĩ coꝛ poꝛe ſuo teſtimõia paſſioniſ vt impleat᷑ qð ðᷣꝛ ꝑʒachari am · l. Videbũt in quẽ tñſ⸗ fixerunt. Et Zpoca. Ecce venit cũ nubibceli ⁊ viðᷣbit eil oĩs ocułꝰ ⁊ qeũ pupuge rũt. Erit em̃ crux ſit dictů ẽ glioſa.⁊ iõ nõ ad vituperiũ veniet.ſed ad honoꝛẽ. Et h criſo. ꝑ ali auctoꝛitatẽ oñ⸗
Th in ſi
plen
z0 cul
diůLict
3 cy
itn
ſus nos
jin
Tenia pon ſinñ wm 6tnnir tie cöntia ie zutr cimlth tüʒos deeibcp jpu; Funhm ml t diuſ. nn iuuiudEt uninete
pit Alen
euntn ſn iuwdnt uhAijn ſdnpẽ Et ſwunnhe mhc udi uuſutſnn moma ifitimne ns oxieze tuin zn wimimit imnuj iuus gun

gte udiaw ritutequã nn ine inelleuual
ed allqbefcn
ucebůt imodoliicecn utq damnaihna iu⸗ e Pumanitjciuʒ
neſt: q nõ habehin
kicatos ⁊ m
glifican xpinpyn ile erit oculo nõ Bon vero qᷓti vpis eñ videbũt Lolt qᷓtũadglian
metali enã di
uräclare videbũt 2 c re qðꝛ ſignũ filj ho eh Mat.4.di ebit ſignũ filijho ſole lucdioꝛ jj rux apparebit ſ ers. nõẽ nece arönis cũ videri mhñtem ĩ co ſtimõia paſſioni kqð ðꝛ ꝑʒachar idebüt in quẽ ih
Et Zpoca. Ecte
ubibceli ⁊ viðbit z qe pupuge em̃ crux ſit ditũ õ nõ ad vtupen jadhonoꝛt. Etß i auctozitatẽ oñ⸗
dit ſua expoſitõe ſup̃. mat. dicẽs. Tũc crux multo ſola ribus radijs lucentioꝛ erit Tertia pars voeabi᷑ poſt ſeq̃ntiũ veniẽt.i.angeli cru cẽ ⁊ inſta ſcripta poꝛtantes añ iudicem ⁊ erit tibi brõꝝ freq̃ntia ſiẽ ſcribit᷑ in epła Dude. Ecce venitdñs ĩ ſan ctj militib ſuis facere iudi tiũ 3 oñ̃s.⁊ grguere ĩpios de oĩbꝰ opibꝰ ĩpietatis eoꝝ qby ipie egeft. ⁊ de oĩby dure q̃ locuti ſunt ↄtra dñm pec ratoꝛes ipij. Eteftĩ tres ꝑ tes diuiſi. nõ̃ aliqͥ ẽt ſenes iuxta illud Eſa. ꝓ. Deꝰad iudiciũ venlet cũ jenioꝛibꝰ ppłi ſui. Zliqͥ erũt ſcientes ſap̃·. Fulgebũt iuſti in ſci entia? tanqᷓ; ſcintille in arũ dineto dicurrẽt.iuchcabũt natõnes. Aliqͥ erũt armati vñ·dð in põ. Et gladij q̃ci pites in manb eoꝝ ⁊ ita in nenlẽtib cũ iudice erit ſapi entia ſcia ⁊ foꝛtitudo. Dixi tertio ꝙ tertia acies iudicij erit fribit ſentẽtie diſcuſſio
qᷓ ꝑ tres oꝛdies erit diſticta
tali oꝛdine. In pᷣmo oꝛdine
ponet̃ accuſantiũ allocutio
In ſcðo oꝛdine apponet te ſtuũ appꝛobatõ In tertio oꝛ dine iudicis examinatõ In
ðᷣmo oꝛdine ponet᷑ accuſan Accu⸗ tiũ allocutõ. Nã qͥnq; erũt ſatoꝛes accuſatoꝛes. Pꝛimꝰ erit cõ in iudi ſcientia ꝓpꝛia vñ. Dan. 7 Cio ca. Sedit iudiciũ ⁊ libꝛi aꝑ ti ſt.ſ.ↄſcie. Scðs erit pec catuʒ ⁊ malitia vñ Hiere. 2. Arguet te malicia tua⸗ Tertius erit ſcriptura.vñ Jo. y.ſcribit᷑. Eſt qͥ vos ge cuſat moyſes.i.lex moyſi.qxr ꝰeritcelũ. Job.⁊o. Reue labunt celi iniqͥtatem eius. Quintꝰ eritdemõ. Et licet erũt multi.tñ erũt tres pᷣn cipales 5ᷓ tria vitia quibus totus mðus occupat᷑. Erit n.lucifer ʒ ſuꝑbos. Mam mona auaros. Zſmodeꝰ 5 lururioſos. Qð demõ e⸗ rit accuſatoꝛ.hꝑ aug. dicẽ tẽ. Pꝛeſto erit tůc dyabolꝰ recitũs ÿba ꝓfeſõis nr̃e et obijciẽs nob q̃rũq; fecimuſ ⁊iqᷓ loco ⁊ ĩq die.⁊ hoꝛa ⁊ qd bõi facere tũc debuimꝰ. dicturꝰ eſt ille. Eqᷓſſime iu⸗ der iudica iuſtũ eſſe meũ ꝑ culpã qᷓ noluit eſſe tuꝰꝑ grã tiã.tuꝰꝑ naturã.meꝰ? ꝑma kiciã.tuꝑ paſſionẽ.meus; ſuaſionẽ. Lucifer erit pᷣm⸗ duẽẽs ſuꝑbos.ſcðs mãmo⸗ na ducẽs ſecũ auaros Ter tius aſmodeus

Be indicio
kuxurtoſos. ſco oꝛdie pone ritoꝝ diſcuſſio. ſcðᷣo irrefra
. tur teſtiũ ꝓbatõ nã ſex erũt gabiłꝓbatõ. Tertio tribit 1 Teſtiſ teſtes. Pꝛim ert fili inqdt ſnĩe ꝓlatõ Diſcuiio erit de u undi ſciplinat?Iparentẽ iuxta il qunq; Pꝛims de oꝑibus ic. ludecci. 4i. De pre impio miſcðie iuxta iliõ Mat. ⁊
ↄq̃runt filmj. qm̃ ꝓpter ipʒ ſt Eſurin? nõ dediſtis mihi ioppꝛobꝛiũ Scðᷣg teſtꝭ erit mãducare.⁊c̃. Scðᷣo de te tudigẽs 3 abundantẽ vnde yñ · Ber. Sẽ nõ ꝑihit capi ber. Vemẽt añ bunal xp̃i lus de capitqita nec momẽ⸗
5
Diu
ſio me
vt audiat pupilloꝝ oꝛpha noꝝ ⁊ viduaꝝ accuſatõ gra uis. Tertiꝰ teſtẽ erit infide ls Wat.⁊ Regina auſtri ſurget ĩ iudicio ⁊ ↄdẽnabit gñatõem iſtã. Quartus te⸗ ſtꝭ erit cruxxpi cũ oib toꝛm̃ tis · vñ Miero. Crux xp̃iᷓ te poꝛabitſtpᷣs ꝑ vulnera ſu a5 te allegab rre 5 teloq̃nt᷑ claui ðᷣ te 2q̃rent᷑⸗ Muinterit angeꝰ.vñ Cri ſo. ſi— aderũt cũ o toſtiſicãtes q̃ntũ ipᷣi mi⸗ niſtrauert a deo miſſi. Sex tꝰ erit totꝰ mðᷣs vñ Criſo. In illa die nihi ẽ qð rñde amꝰ.vbicelũ ⁊ fra. aqᷓx a⸗ er. ſol⁊ lunaſdies ⁊ nohtes ⁊ torꝰmðs ſtabit aduerſus nos ĩ teſtiõm pctõꝝ ñoꝝ
ſiom̃ ia tacerẽt ip̃e cogita⸗
tõnes nñ̃e ſtabũt aduerſus
nos foꝛtit accuſãtes. Tertõ oꝛdie ponet᷑ iudicj exania⸗ tio in q̃ tria ef̃t. Pꝛimo me
tum de tpe de q̃ non q̃ratur Vñ anihelmus ſibimet di cebat. Olignũ aridũ ⁊ inu tile ernis ignbuſdignijqd rñdeb in illa—2 erigetur a te vſq; ad ictũ oculi omne tꝑs viuendi tibi impenſuʒ Tertõ de oꝑih neglectis ⁊ ignoꝛatẽ/ de qͥbus dð petix veniã in põ dicens. Ignoꝛã tias meas ne memineris do mine. Quarto de ᷣhis ocio
ſis vñ Mat.iꝛ.ſcribit᷑. Se
oĩ vᷣbo ocioſo qð locuti fue rũt boĩes reddẽt tõem ĩ die iudicij. Quinto ð cogitatõ nib mal vñ ſap·.i.ait. In cogitatõib ĩpij erit ĩterroga tio Et oꝛigenes ait. In illaꝝ die cogitatões accuſabunt aĩas. Irrefragibilis pꝛoba tio erit cum dicer ilud qð ſcribit᷑. Wat.. ꝛy.qᷓ;diu nð fe ciſtꝭ vn 1 ⁊c̃. Et merto ẽ irre fragabilis illa ꝓbatõ.vnde Criſo.ait.ibi nõ erit reſiſtẽ
————— G———

cuſſio.ſco i atö. Tann 5 Diſcuſo entd eimo de oꝑibis uxta illð Ma.
nõ dedii min Sentẽ eẽ. Scðo detgt liepla Siẽnõ ꝑibit cap io
it⸗ita nec momij ede non q̃rnn elmus ſibimetdi lignũ andũ ⁊ in qnbuſdigniÿhd la diqcũ engetur icti oculi omne li tibi impenſuʒ ib neglectis? eqbus dð pett ö dicens. Ignoꝛĩ ne memineris do arto de ÿᷣbis ocid at.i. ſcnbir. De oſo qð locuti fue eddet röem ĩ die unto ð cogitatõ ñ ſaß·.i.ait. In yipi erit iterroga igenes ait. Inilꝝ atões accufabun efragibllis pꝛoba um dicet iludq; dut y. diröſ X. Et mero eirre s ila xbatõ · me t.ibinõ erireilt
di vtus.her pnĩe locus net defenlionis tp̃us. ner fugẽ di facktas. nec latendi poſſi bilitas. nec apparẽdi ſecuri tas nec ſatiffactõis vtilitas Tertio erit ibi tribilis ſen⸗ tentie ꝓlatio cũ dicet pᷣmo bonẽ vᷣba dulcedie plena.qᷓ ſcribunt᷑. mat.. Que ſunt Vlenite Iſtð ẽ vnũ ÿᷣbuʒ a mort et ſolatõ ⁊gaudio ple nũqꝛ nõ dicet Ate.iſine me ſed venite.ſ.mecũſiam volo eſſe reiter ff. vñ ſodalis vi det᷑ in oĩbus. venite igitur. Scm pbuz erit benedicti pñis mei.i.nõ ſolũ volo ꝙ veniatꝭ mecũ ⁊ habeatis cõ ſoꝛtiũ humanitatis mee.ſed ꝙ bñdictõeʒ patris mei ha beatis ad diunitatẽ fruen dam. Tertiũ hũ erit Per cipite regnũ.quia volo vos haberehnõ tin vnã domũßᷓ
vnũ caſtrũſnon vnã ciuitatẽ
Sermo 1
̃ ad hitandũ ñ ſit bñ diſpe
ſita. Sed ꝑʒᷓriũ mardicet alia quinq; vᷣba totũ cõtra Pꝛimum
riũ impoꝛantia. erit. Ite. Tũc ipe dicẽte do mie quõ ſinete ibimꝰ ⁊ quõ ſine te nro ereatoꝛe vnde ſta
re poſſumꝰ.ſaltẽ ſi oĩno noſ
a tua miſcðla vis eijcere · be nedicas nos Tüũc ip̃ iudei nimio furoꝛe dicet. Scðʒ pᷣ bũ.ſ. maledicti. Tũcdam⸗
10
natſjdñe ex q̃ maledicijnos
mitie ad aliquẽ locũ vbi ali
quałr bene ſtemꝰ. Zd quol iudex cũ furoꝛe in Ignem Cũc dãn ati.dñe qntũ tẽpo
ris in igne ſtabimꝰ.ſaltẽ de⸗
tis nob aliquẽ terminũ. Ad
quos iudetjeternũ. Dñe di cent dãnatiſrecõmenda nos aliqbus vt habeant aliquã mĩam nob A q́s iuðx Ite
oino⁊ amplMtetꝭ. qꝛ recõ a nn
mẽdovos diaholo ⁊ angłis
nõ ynũ pᷣncipatũ.ſedvnũ te eiꝰ. Etce qualr erit nĩa tri⸗
gnũſ⁊ qð regnũ vite eterne e bir. hᷣ diẽ ber. Quis putas
n ea deus vob p̃parauit ue nec oculus viditjnet au ris audiuitjnec in coꝛ hoĩs
acẽdit Quartũbũ erit qð; nonũſibũ nn vob ꝑatũeſt. nonmał qͥ meã ců ilł in ignẽ etnũſpbi erũt
nolueft facere voluntatem. Qu tũ vᷣbůẽ̃ oꝛigene mẽi ⁊ ꝑ ↄſeq̃us ñẽ bitaò noij
tio iuſtoꝝ.⁊ viſionedei.⁊ traditi ĩ ptãte ðᷣmonũibũt
meroꝛ erit. qͥs luctꝰq̃ triſti cia eſtſeꝑabunt᷑ ipij a ↄſoꝛ⸗
8
ſine fine ĩ luctu? Süh cul elõgantia btõ pfia padi ij⁊ ĩgehẽnã nũq;§3 hift
——
21

De aduentu iudicij
Aun q̃ntitatẽ culpe penã uſtinẽtes. Et iohb talẽ ſentẽ tiã ↄſiderãs dicebat.⁊5.qs potit tonitruũ magnitu⸗ cis ſuſtinere. Et au.ð̃illð
duedecim iudicũtes.i⁊ triz bus iſrł. Qusrto ex oꝓba tõne.⁊ ſic iudicabũt oes ele cti.o ſñs eĩ appꝛobab ũt iu: dicis ſnãm.Zpoc.29. Au⸗
diui q̃ſi vocẽ aquaꝝ multa⸗ rũ in celo dicentiũ. laus et gla deo nño ẽ.qꝛ pa ⁊ iuſta iudicia eiꝰ ſũt. Quinto.cõ ꝑatõne ⁊ ſic minꝰ mali iudi cabũt magẽ malos. de quo põt exponi qð ðꝛ. Luẽ xi. Biri niniuite ſurgẽt ĩ iudi cio cũ gñatõe hac? cõdẽna bũt eõ. Concluſio tertia qᷓ eſt de fructificatõne memo rie iudicij tał ẽ/ꝙ fructꝰ me morie iudicij fũt. Pꝛimꝰ ẽpctõꝝ remiſſio nã qᷓ recoꝛ⸗ dat ſel in die ad minꝰ finał᷑ iudich ⁊ euangeliũĩ eccha ſi nõ ẽ pctðꝛ in ſua iuſticia me lius ꝑſeuerate põt Si vero
Et abiert retroꝛſũ.Johis. ait Quid iudicsturꝰ faciet qᷓ iudicdus hec fecit:qͥd re gnaturꝰ Potit q hec potuit moꝛiturꝰ. Et hec ð ſcðᷣa re ſufficiõt. Sed h nõ ĩmerito q̃ri põt.an ſolus xp̃s iudica bit ad qð rñdet᷑ m Ricar. vbi ſup̃ qð iudiciũ põt con uenire alicui qͥnq; mõis ex tendendo nomẽ iudicandi. Pꝛimo exoꝛdinata ptãte.⁊ ſic iudicabit teta trinitas. vñ dð in põ.ait. Dñs iudi⸗ cabit fines tre. Scðᷣo exde legata prãte.⁊ ſicxp̃s inqn tũ hõ iudicabit. Er ſic expo nip̃r illð Job.y. P̃ oẽ iu⸗
.
Btrñ ſo lus xÿᷣs u dit abit
diciũ dedit filid. Tertio ex aſſeſoꝛia ptãte ⁊ dignitate ⁊ ſic iudicabũt viri ꝑfecti.⁊ ſic intelligit᷑ illud Job.z6. Judiciũ dedit pauꝑibus qᷓ nõ iudicabũt vt cõſulãt iu dici.ſʒ ſolũ ꝓpter eoꝝ meri⸗ tatres honoꝛẽ.vñ qñ petrꝰ dixit xp̃o. Ecte nos reliqui mus oia.⁊c̃.dixit eiihs. A mẽ dico vob qꝛ.⁊c̃.⁊ in fine
prtõꝛ ẽ. qꝛ nemo ſine crimĩe ab ipis pctis meliꝰ⁊ faciliꝰ remouere pt. vñ hoc apꝑet ꝑ lecũ a Zrio.qꝛ qui nõ pᷣa⸗ bẽt memoꝛiã iudicij multa mala ↄmittunt. hinc dð in põ · dic. Inqnati ſũt vie illi us ĩ oi tꝑe. ⁊ reddit cauſaʒ Auferunt᷑iudicia tua a fa⸗ cie eius· Exemplũ habetur de emẽti hnũ in fo:o Scðᷣs
diẽ ſecebitis ⁊ vos ſuꝑ ſeßs
5
1 5 M 7
fructꝰ eſt pnĩe iductõ qꝛ qᷓ
3
1. 1

5
im udictes iꝛ n k. Auarto exe 1 ic iudicabũtizc ei appꝛobabtu am. Apoc.9. h vocẽ aquaꝝ muln o dicentiũ. laus ok. qhaz tuſt
ſũt. Quintoq ſic minꝰ maliu ag malos dequ
ð ðꝛ. Luc x
iite ſurgẽt ĩ iud õe hact cõdẽna oncluſio terna q tilicatõne memo al ſcp fructꝰ me ci üt.y. Pꝛim niſſio nã qͥ recoꝛ⸗ ie ad min fingl angelũĩ ecckaſ in ſua iuſtica me
rate põt Siverd
nemo ſine crimie
is melix faciꝰ
pt. vñ hoc appꝑet rio.q qui nõ ha⸗ i udicij multa ttunt. hinc dð in nqᷓnati ſũt vie ili e. ⁊ reddit cauſiʒ kiudicia tua a fu⸗
plũ habetur nů infoo Scðs pnie iductũ q q
moꝛtuus eſtp petm̃ſſuifi⸗ cat᷑ ꝑ iudcij memꝛᷓj ſta⸗ tu pnie. Minc dð in pðca⸗ nit. Scðʒ iudiciũ tuũ viui
F fica me. Vñ cuidã fri inter
rogãti pᷣlãtũ ſuũ quõ pniaʒ auide facere poſſet. Rñdit el platus ſuiudiciũ finale pᷣmeditare. Tertius fructꝰ eſt vic iuſticie imitatio/ nã qͥ̊ per memoꝛiã iudicij ꝓctã dimittit⁊ pnĩam facere inci pitſcito vi iuſticie ſuſcipit Binc dð in põ dic. Om̃ia judicia eius in ↄſpectu med Ecce quõ hẽbat dauid me moꝛiã iudicij ⁊ iõ infert. Et iuſticias eiꝰ ñ repuli a me. Quartꝰfructus ẽ pᷣtutũ di⸗ lectõſqm̃ qui babet mẽoꝛi iudich odit pctqᷓq̃ ad ſniaʒ maledictõn? ⁊ ignis eterni inducũt.⁊ diligit vᷣtutegin
tantũpt nihil aliud cogitet
niſi quõ eas operari poſſit. Bic ſalomon ꝓuer.ie.dicit Coglaoẽs iuſtoꝝ iudieia Quintꝰ fructꝰ ẽ maloꝝ ſup poꝛtatõ. Nã nihilẽ ita Sue qð nð libent᷑ toleret /qͥ ne in iudicio in ſiniſtra ꝑte collo⸗ cetcogitet. Gnde. Bre. ait
iẽ ulã cariſlimi ante ocu⸗
los ponite.ſ.iudicij ⁊ qͥcd
modo ꝗue cernit᷑ in ꝰ com
Sermno 1
patõne leulgak. Sextꝰ fru⸗ ctus eſt timo ꝛ? dei occaſio.
⁊ꝑ ha bonis ñ ita leuit᷑ rezcc
„
sepit qͥ in tali timoꝛe poſit?
eſt Vñ hie ſuꝑ mat. Duo nc⸗
tiẽs illũ diẽſidero toto coꝛ poꝛe cõtremiſcoſiue eiñ cõ medo ſiue biboſiue aliqͥd a liud facioĩpꝑvidet᷑ illa tuba rribil ſonare ĩ aurib meis. ſurgite moꝛtui et venite ad indiciũ. Septimꝰ fructus eſt mñũdani gaudij dimiſſio qʒ licet ho vana in hꝰmundi delectatõ niby exuitẽt ⁊ gaudeãt tñ ſi memoꝛiã iudicij in ſe retine
bũt ſenſualitatẽ ꝓ maioꝛi ꝑg
te mitigabũt. Et iõ dic̃. gre go. Pütis tꝑis ita agenda eſt leticia/vt nun ᷓ amaritu do ſeq̃ntis iudicij recedat a memoꝛia. Noñdũ ꝙꝙ xp̃us nõ venit niſi pᷣus veiet anti xpᷣus. Oãñ aũt aſixpᷣus ve⸗ niet vide in po ſtilia. Sed h q̃ritur qñ ⁊ inqᷓ loco arit finale udiciũ. Zd qð rñdẽ do qͥnq; declarabim ᷣm do ctrinã Alex. ð ales in· ʒ. q⸗ qͥnq; q̃runt᷑. Piima petitio ergoeſt de tge iudicij. ⁊ iſta petitio q̃tuoꝛ petit dũ vnñ tm̃ explicat.qꝛ tꝑgs diuidit᷑ ßmn nr̃am 2pt in an 3
n
De tẽ⸗ dꝛe et oCo1U
dich
—,——„
———————

ſ
p 15 1
8 pi Pf
. 1
i.
3
ℳ ih
.
de fide catholica
nũ. menſi ĩ diẽ ⁊ ihorã Si ð q̃nt de ãno licet Fm Ric in. ꝓ.motꝰ celi tũc ceſſabit:
aut de menſe aut de die:aut
de hoꝛa fᷣm ñam ↄputatõʒ ſuh enð certitudis ñ poſſu⸗
mus ſcire. Nã augu.i li. de ci.vei uius eſt ſnie. Eqð
plus eſt xpᷣus dixit vt hahe tur. Actu.i. Nõ eſt vñ̃m no
ſce tꝑa vel momẽta q̃ p̃po ſuitin ſua ptãte.tñ ꝑ ſiᷓ sli q euident apparet qð ꝓpe ẽ tps. Sñ greg in omeldit giã pauca ſigna reſtãt ſed tale tꝑs notũ eſtfilio.qꝛ cuʒ notũ ſit toti trinitari dubiũ nõ eit qͥn ſit notũ ſibi. Et ſi obijceret᷑ ꝑ illud. Mat. De die illa ⁊hoꝛa nemo ſcit neq; ãgel celoꝝ niſi p̃ ſolꝰ Dr ꝙ ex vᷣtite humanitatꝭ ĩ gñaii verũ eſt ꝙ ertã filio nõ eit notũ · ſed extute diui nitatꝭ infiuẽtes ĩ taiẽ hoĩem ſic immo hm opinionẽ qͥrun dã notũ ẽ gliqͥbus õgelis·lʒ
ñ ſint rõnes ↄciudẽtes ꝙ ſit
qꝛ talis cognitio non eſt de ſubſtãtia gkie. De hoꝛa po
aliqui dicerevolũt ꝙ veniet media nocte: ſec; non eſt
vex: lʒ illi tales qͥ ſic dicunt allegent illõ. Wat.. We giaocie clamoꝛ factus eſt:
qꝛ hoe nõ intelligit ꝓ hoꝛs tpis:ſed qꝛ tũc veniet cũ nõ ſperat᷑. De loco ðꝛ ꝙ jñ erit in valle Voſaphat yt qͥdam puerirr dicũt allegãdo iliud Ioelis. tertio Cõgregabe dẽs gẽtes in valle ioſaphat 5ᷓ eſt in latere montis oliue tiſedꝑ vallẽ ioſaphat intel lige locũ iudicij Joſaphat em̃ interp̃tatur iudicũ dñi iudicium em̃ fiet in ſpacio
huius vallis ⁊ in omni loco
circũſtanti⁊ ↄuenienti advi Fnci xõm qͥ deſcendet in ere in loeo illo montis oliue ti ex qᷓ aſcẽdit ᷣm illðᷣ Pau. ad theſſeꝛ epłta ꝗ.c. Rapie mur cũ illis in nubib obui am xpo in aera. Et ſic expe dite ſunt: huius fruct? ꝑtes q̃s ꝓmiſimus magnifice do mie ⁊ ciues dilecti q̃ obſecro in memonã hre vt h gratiã ⁊ in futuro gliam valeam? habere. Dnñica ſcha aduentꝰ de fide cacholica. Sermo. II. Mm audif
ſet Johan
e nes in vincuł᷑
opa xpi mirtẽs
duos ð diſcipt᷑is ſuis ait il⸗ k.tu es qͥ venturꝰes an aliũ

ica o intelligp ho qꝛ tuc veniet cũnj e loco ð ꝙſñer Folaphat yrqdn cũt allagãdoilui
ertio Cögrehe
in valle ſoſupht ele montis olie lẽoſuphar iu udich. Joſupha atur iudicũ dii. em fiet in ſpach is ⁊ in omni loco 7 ↄuenenti adyi deſcendet in llo montis oliue lit m illð Pau. plaq.c. Rapie in nubib obui era. Et ſic expe uius frucrꝰ ꝑtes us magmfice do dilecti q̃ obſecro be vt b gratiã gliam valeam
a aduentꝰ de fide SermoI.
Vm andi
Serme
pectamꝰ. Mat· ꝛo huj
lus ſacri ⁊ ſanci euãgelj hy ſtoꝛiali declaratõ ne notãdi
ꝙ cuilibet fideli tria ſůt ſat
neceſſaria.videlicet.
Dignitas clara ĩ locutõe
Veritas firma ĩ ꝓbatõe Sctitas recta ĩ oꝑatðe Dico pᷣmo qꝙ ciulibet fice li neceſſaria eit dignitas cla ra in locutõne. Nò huius ẽ qꝛ ille cũ dignitate clare loqj tur qͥ neciea leuiter loqᷓtur. vtÿba cadant de oꝛe ſuo cñ mendatio nec ita ꝗuiter vt qcunq; cauſa iuramentũ fa
ciat qð ꝓhibetur fidelib:ſʒ Fꝑtinet viro fideli. igitur. Minc Mꝛero · ſcribẽs ad cel lantiã in fide inſtruendã ait Wẽtir atʒ iurã ligua tua ꝓꝛſus iꝗꝛet:tñq; in te ſit vi tatꝭ amoꝛ vt qcquid direris iuratũ putes.⁊ h viro fideli — ſatis apte phari põt licet ſit bonũ oibus qꝛ ita ex cellẽs ⁊ ſuꝑueniẽs vt vrꝰ fi dei vt nõ liceat vnicuiq; de ipᷣa loq. vt norat᷑ ertra ð he
2a. 2e. reticis li.. Quicũq; vhi di
ſet Johan g.is. aꝛ citur. Si jaicꝰ diſputando nes in vnal i. p̃ſumeret loqᷓ de fide excõi⸗
opa xpi mittẽs ſcipkis ſus at l venturꝰes an ali
candus eſt. Si clericꝰremo uendusẽ aclericatu Simi les a milicia Si lib ⁊ popu
6
lart ab vrbe Sißuus moꝛ te plectended. Et h etiam notat᷑. C. deſũma trinitate. Reme. hulꝰ exemplũ hẽt Miere ꝛ· vbi ðꝛ qð cum
ſeremias rogatut eẽt xt oꝛaret ad dñm pꝛo pᷣncipi⸗ bus bellatoꝝ ⁊ reliquo vul go:nõ ꝓmiſit ei aliqs ð vul go fidẽ ꝓmiſſionis obſeruã di vᷣba dñi:ſed pncipes bel latoꝝ ꝓmiſert ei dicẽtes. ſit
dñs inter nos teſtẽ itatis
⁊ fidei ⁊c̃. Dixi ſcðᷣo ꝙ cuili bet fideli neceſſaria ẽ ÿitas firma in phatõe vt.ſ.id qð loqᷓt᷑ poſſit apte ꝓbare. Ra tio huiꝰ ẽ. Coꝛrecte ⁊ ſane loqͥ ptinet ac virũ fidelem: ſed ile coꝛrecte loqͥturqͥ põt ꝓbare q̃ dic.igit. Hic aug. ait. Ille Fitaris defenſoꝛ eẽ debet qͥ coꝛrecte ſentit loqui nec metuit nec erubeſcit.hu ius exemplũ hẽt̃ danie.iꝗ Mu moti ſe erpoſuit ad ꝓ bancã vitatẽ qᷓ; dixerat.ſcʒ bel ⁊ dꝛaconẽ ñ eẽ deos · vñ dicebat regi. Dñz meũ ado ro qʒ ipe ẽ ðs viuẽs Dixi tertio ꝙ cuilibʒ fideli ncẽia eſt ſanctitas recta ĩopatõe. Mõ huiꝰ ẽqꝛtũt ſicet᷑ qͥſq; recte eñt qñ qð vᷣboꝓmitit oꝑe implere conatur. Einð 4

%
De fide catholica
Bre·ĩome.29· Tũc eĩ vera citer fideles ſumꝰ.ſi qð ver bis pꝛo mittimꝰ opib ĩple⸗ mus:hic dicebat Btũs ia⸗ ro ĩ ſua canõica.ꝛ.c. Fides
ſine oꝑib moꝛtua ẽ. Hec
tluſiones magnifice de et tariſſimi ciues ĩ ſacro euan gelio hodierno notant᷑. ꝙ itres ꝑtes diuidit᷑.qꝛ ĩ pᷣma ꝑte ponit᷑ dignitas clara lo⸗ qntẽ ⁊ q̃rentꝭ ſcʒ. Joõnis · vtĩ lide diſciplos iſtrueret. dicentẽ· tu es qͥ venturꝰes. ⁊ᷓẽ. In ſcðᷣa ꝑte poni ʒitas firma pꝛobãtis.ſ.xp̃iqͥ per miracka coꝛda diſeipłoꝝ io
hãnis firmauit ĩ fide. In.ʒ.
ꝑte poni ſctitas recta oꝑã⸗ tis.ſ. Johãnis. ſcha ꝑs eſt
ibi. Eũtes renũciate Johã
ni.⁊c̃ tertia ẽ ibi. ʒllis autẽ abeuneiby⁊c̃. Et vt clarius hee pateãtvideamꝰhiſtoꝛiã Deckarate hiſtoꝛie fructus eſt vᷣtus fidei de qᷓ loq̃ndo
rtres ↄcluſiones cũ trih du
bijs declarabimꝰ.qᷓꝝ pᷣma e rat de ſua qͥttitate Scða ð ſua pitate. Tertia ð ſua v tilitate. Et his trib ðᷣciara tis erit finis hꝰᷣmonꝭ. Eõ cluſio pᷣma ẽ tał in oꝛdie.ꝙ
fides ſᷣm eius varietatẽ effe
ctuũ ter hʒ diffiniri. Et vt
————.—
hec clarius intelligãturviz deamꝰ pᷣmo q̃t modi fides capit᷑.⁊ de q̃ mõ loqͥ intẽdi mus. Noñdum ꝗ ꝙ fides u.mõis capit᷑. Pimo pꝛo ſacramẽto baptiſmi ſiẽ qñ aliqͥs eſt baptiʒatus tũc eſt fideł ⁊ ſic accipitĩ decre·⁊y. vi. De iudeis.vbiðꝛ in fine illius capituli de iudeis ba ptiſatꝭ oꝑtʒ vt fidẽ quã eẽ vi vł nccitate ſuſcep er̃t tene re cogant᷑. Scðo mõ pꝛo ca ſtitate thoꝛi ſiẽ qñ mulier ßuat honoꝛẽ viro ſuo ⁊ tenʒ caſtitatẽ ↄiugalẽ ſic hr̃ĩ de cre·r.q.⁊. Lõiuges. Ter⸗ tio modo capit᷑ fides ꝓ ↄuẽ tionali ſecuritate q̃ etiã— ſti ſeruãda eſt ſiẽ h̃ ĩ decñ̃. 23.g.i. Noli extimare.vbi ita ðꝛ Fides qñ ꝓmittit᷑ ho ſti buãda ẽ.q. dnoli fallere fidẽ qa Fue ẽ. Quarto mᷓ capit᷑ fides ꝓ ↄſcia.ſ.qñ qͥs hʒ bonã cõſciam dicit᷑ hre bonã fidẽ. ⁊h mõ itelligi᷑ i lud ad ro·iꝗꝙ. Om̃e qð nõ eſt ex fide pctm̃ ẽ.i.oẽ qð ñ eſt m ↄſciam vt h de pe. di.ʒ. Ill ud vltra mediũ.vñ dicit᷑ ibi. Deeſt fides cũ n
ſubeſt conſcia.⁊ om̃e qð lit
3 conſciam edificat ad ge⸗ bẽnã.ð· pe. di · Quintop
1

us inrrh mo qt modfi eqᷓ mõ. oñdum fid cplt. Pumo pu d baptiſmi ſtẽqjt baptiʒatus tůcej aecplki decre deis. vbiðꝛ infin ituli de iudeisba rz vt fidẽ quãei ate ſuſcep eft ten Scðo mõ pꝛo cꝛ i ſic qñ mulier c viro ſuo ⁊ tenʒ ugalẽ ſiẽ hfi de
apit᷑ fides ꝓ— à ho⸗
ritate q̃ etiã
eſt ſit h ĩ dec; li extimare.vbi es qñ ꝓmittit᷑ ho . d. noli fallere ee. Quarto mõ
p ſcia.ſ.qñ q&
cõſciam dicithfe h mð itelligi i Om̃e qð n pctm̃ ẽ.i.oẽqð iam vt h de pe. dvltra mediũ. vj Deeſt fides cůnð nſcia. ⁊ om̃e qð it m edificat ad ge⸗
videmꝰ.qꝛ fides eſt de re nõ viſa de pe. diſt.. In domo Nec talis fides accipit᷑p ar ticulis credẽdis.vñ Aug.in pꝛimo li.de tri declarãs ſic
ait. Aliud fũt ea q̃ credimꝰ
Aliud fides qᷓ credimꝰ. De talif ide intellexit Vreg: qñ dicit. Fides non hʒ meritũ
vbi hũana rõ pᷣbet exꝑimen
tũ. Sexto capit᷑ꝓ cognitõe que habet᷑ in pꝛĩa de qᷓ loq́t̃ Pau · ad Ro ·i.dicẽs. Juſti cia dei in eo reuelat᷑ ex fide ĩ fidẽ.glo. Er fide ſpei in fidẽ rei · Septio mõ capit᷑ fides ꝓ equitate actionũ:extra de
exceptõih. Cũ venenabilis.
Octauo mõ capit᷑ fides pꝛo ſimplicitate bona ſeu ĩnocẽ⸗
xia·vñ dicił᷑ cõiter bone fidei
hõ eſt.q.d. nõ eſt duplex nec
malicioſus:ſed innocens vt
habetur in decre· ⁊q. ꝗ· In nocẽs. Nono mõ capit᷑ fidel
ꝓ ↄfidẽtia et fidelitate iuſti de q̃ loquit᷑ſa. ꝓuer.⁊· dicẽs.
Virũ ficelẽ qͥs iueniet. De cimo mõ capit fides ꝓ fideli tate ſeu legalitate q̃ dolo eſt Iria extra depoſito bona fi⸗
des. Endecimo mõ capit᷑ fi des pꝛo virtute theologica.
Duodecio ꝓ collectiõe arti⸗
Sermo n
erodulitate qᷓ credimꝰ q̃ non
13 culoꝝ ſiue ꝓ obiertiõe fidei put eſt virꝰcheolagica etde iſtis duobmodis erit totat ßmo pñs. Fides pᷣmo acce⸗
pra diffinirur ſic ab apło ad Jides heh.iꝛ. Vides eſt ſubitantia—
ſperãdaꝝ rerꝝ argumẽtũ nõ apparẽtiũ. Ad cuꝰ inteliigẽ tiã notãdũ ꝙ lices qͥdã dicãt pᷣdicta apłi vᷣba nõ eſſe fidet duffinitionẽ tñ ſi qͥs ↄſideret recte oĩa ex quib fdes põt diffiniri in pᷣdicta deſcriprio ne tãgunt᷑.iicet vVba nõ oꝛdi nent̃᷑ ſub foꝛma diffinitõis⸗
Ed cuiꝰ euidẽtiã ↄſiderãdũ a ꝛc.q. eſt ꝙ cũ habitus cognoſcat. ar.i.
ꝑactus et actus ꝑ oblecta. fides cũ ſit habitus qͥdã ds bet diffiniri ꝑꝓpꝛiũ actũ in cõpatiõe ad ꝓpꝛiũ ohiectũ- Zctꝰ aũtffidei eſtcredere.cre dere Fo eſt act ĩtellect deter minat ad ynũ ex iperio vo⸗ luntatis. Sie ᷓ actus fidei habet oꝛdinẽ ad obiectũ vo lũtatẽqð eſt bonñ.⁊ obiectũ intelleitꝰ qð eſt verũ. Et qꝛ fides cũj ſit ʒtus theologica habʒ idẽ ꝓ obiecto ⁊ fine ne ceſſe eſt ꝙ obiertã fidei ⁊ fi⸗ nis ꝓpoꝛtionalr ſibi coꝛrñde ant. Geritas pꝛĩa ẽ obiecti fidei ᷣm qð ipã eſt nõ viſa ꝓ vt btũs. Dponiſiꝰ de dil⸗

De ſide ca tholic
vis noĩlo. ca.. dicit. Fides eſt circa ſimplicẽ ⁊ ſemꝑ exi ſtẽtẽ Fitatẽ. hic aũt eſt vitas Pꝛia ðᷓ obiectñ fidei eſt vi⸗ tas pᷣma: ⁊ ea quib inheret᷑ ꝓpter pam ⁊ ᷣm optet ꝙ
—————
—
——————
mus. hĩtudo actus fidei ad*— obiectũ intellecr kmq et n obiectũ fidei: deſignat᷑ĩ hos nin. qð dicit᷑. argumẽtũ nõ appa rẽtiũ ⁊ ſumit᷑ argumẽtũ ꝓ ar
———
4 S ——
—
——— ———.
——— —
duichu
—
1pᷣa pitas ſe habeat ad actũ fidei ꝑ modũ finis ſᷣm rõnẽ rei ſperate ᷣm illudapłi ad ro · ð· QO nõ videmꝰpamꝰ Fitatẽ enĩ videre eſt ipᷣaʒ ha bere nõ añt ſperat aliqͥʒ iq qð 1ñ hʒ.ſʒ ſpes eſt de qð nõ habet᷑. ſic igit᷑ habitudo actus fidei ad finẽ qͥ eſt ob⸗ iactũ volũtatis ſignificat᷑ in h qð dicit᷑. Fides eſt ſubſtã tia ſperãdarũ rerũ ſuhſtãtia enĩ iolet diei pꝛia inch oatio cuiuſlibet rei ⁊ maxime qů tora res ſequens ↄtinet᷑ vᷣtu te in pꝛio pᷣncipio puta ſi di camus ꝙ pꝛima pᷣncipiaſide mõttrabilia ſũt ſubſtãtia ſci entie. ⁊ vt materialiter loqᷓ mur ſi vnñ edificiũ ſtaret ð volũnã vnã ila tał culũna eſſet ſubſtãtia iliiꝰ edficij. hũc modũ dicit fides%½ ſubſtãtia reꝝ ſperãdaꝝ qꝛĩ⸗ choant᷑ in nobis ꝑ aiſenſũ fidei q̃ vᷣtute ↄtinet.res ſpe rãdas. In eni ſpamꝰ btifi cari ꝙ videbimꝰ aꝑta viſio ne Vitarẽ cuiꝝ fidẽ adhere⸗
ratã.
gumẽti effectu. ꝑ argumẽtũ enĩ intellectꝰ inducit᷑ ad in⸗
herendũ alicui po.⁊ ſicut ꝑ
argumẽtũ intellectꝰ adheret alicui vo.ita h fidẽ adheret Fitati pꝛĩe firma ad heſio intellectꝰ ad pitatẽ fi⸗ dei nõ aparẽtẽ.vocat᷑ argu mẽtũ. Si aũt aliq;s in forma diffinitðis huiꝰ ʒba reduce
re velit põt dicere. Fides eſt
habitꝰneceſſitatis q̃ inchoa tur vita eterna ĩ nobis faci ens itellectũ aſſentire nõ ap paren tib.ꝑ hec ÿᷣba apłi fi des ab oĩby alijs diſtinguit᷑ ̃ ad ĩtellectũ ꝑtinent.ꝑ hoc
enĩ qð dicit᷑ argumẽtũ diſtĩ
guit᷑ fides ab opimõe ſuſpi
tiõe ⁊ dubitatiõe ꝑ q̃ nõ eſt
adheſio intellectꝰ firma ad aliqͥd.ꝑ hᷓ qð dici nõ apa⸗ rẽtuũ diſtingit᷑ fides a ſciẽtia ⁊itellectu ꝑqᷓ alidd fit apa rẽs.· hoc qð dicit᷑ ſubſtãtia reꝝ diſtinguit᷑ fi⸗
eſa fide cõiter accepta que nõ oꝛdinst᷑ ad beitudinẽ jpe Bat adhut alia diffi⸗ nitio fidel ab Zugquã po⸗
n
.
*
ii
——————.——

—
ſca
*
inelec nq.
ſdeideſgufih⸗
arumẽt nõ ax;
nk argumẽtũpn fectu ꝑargumẽi ect inducit᷑ adin
„
alicu po.⁊ ſicu
ü intellecrꝰ adhen fra ſciẽtiõ ⁊ ſupꝛa opinionẽ ap fidẽ adhen ſtituta:ſcia enĩ hʒ cognitõ e vfipa firma ii nẽ · opinio dubitationẽ. Int᷑ lerr ad juati her duo. fides media eſt nec drẽtẽ. vocat᷑ argi eni hʒ cognitionẽ. Vñ aug. ſt alq;s in fomi Fides eſt credere q̃ nð fideſ huiꝰ ʒha redu nec dubitationẽ.qꝛ dub ius dicere, ides et in fide ſtideł eſt. extrade he ſitatis qᷓ inchog re.c.i.⁊ in fide nulius debet rna i nsbis faci dubitare. extra de ſůmtrini jaſſentire nõ ap tate.ca.i.⁊.4· di· qñ ep̃us ec ÿbg apli hec iuxta hec alijs diſtinguit᷑ dicta anfides mõ accepta ũ ꝑtinent. ꝑ hot ſit virtus. d qð rñdet᷑ ᷣm gumẽtidiſti varios doctoꝛes ꝙ ſic pnam b opine ſuſp tione aſſignat ſeũs Tho: tatide ꝑ q̃ nõ eſ. 2e. Z eſttal. Sirrus hñanaf ellect frma al 4. ar quã ac humanꝰ redt bo að dicli nõ apa cu.y. nus. vñ ſcũq;h itus ẽ pᷣnciũ fidesaſitt hulꝰ bon act? põt dici virr⸗ pãaditau ſed bmöi eſt fices· q fic qð dicit jubſiu hoõluſtificarur fm illuc apłi reꝝ diſtinguli⸗ d Ro.y. Juſtificati ĩ fide
cõiter accepta qu ad beitudunẽ ye
adhut alis di;
1ab Augqupo
2.3̃ᷓ eſt q̃ſi q̃dã explicatio ð boꝝ hoꝝ apli q̃ tałẽ. Fides eſt vᷣtus qᷓ creqũ᷑ qᷓ no vidẽt᷑ Adhuc dat᷑ alia miagiſtrałr ⁊ eſt eriã explicatõ qͥdã illiꝰ apki q̃ taleſt. Vides eſtvolũ taria certitudo abſentiij in
pacẽ habemus igit᷑. Btũs MBonauẽturg affignat vnã aliõ rationẽ pᷣme nõ Zdicẽtẽ oñdens ꝙ nõ folũ eſt vinus
Sermo nit magilter inĩaꝝ in.ʒ di.
1
14
imo aurigaptutũ.q̃ rõ talis Fides
eſt-
ꝛo ꝓbãdo ꝙ eſt vᷣtus eſt auri
ſic. Illud qð eſtpᷣncipiũ no ga vir⸗ ſtre ſalutẽ eſt vᷣtus. fices eſt tutum
pmõi.nã plures in euãgelio ditit᷑. Fides tua ſaluũ te fe⸗ cit igit. Hinc apłs ad heb. ſ. Sine fide impoſſibile eſt placere deo. Scðᷣo ꝓbando ꝙ ſit auriga virtutũ ſic ait. Sine fide nõ eſt cognicio ſũ mi ⁊ veri bo ni. ſd ſine co⸗
gnitiõe nð põt eſſe expecta⸗ tio.igit neceſſario ipᷣa fides
p̃ᷣcedit ſpem charitatẽ tanqᷓ; auriga ip̃aꝝ · Sed aduertẽ⸗ dũ ꝙ ad ꝑfectionẽ huiꝰ vir⸗ tutis ſex reqͥrunt᷑. Pꝛimo ꝙ ſit foꝛmata ideſt cũ charita⸗ te alrieſt in vtilis. Vjñ apłls pᷣme ad Coꝛ. iz. Si habue ro oẽm fidẽ itavt mõtes trãſ ferã. chariratẽ aũt nõ habeõ nihil ſum. nã ſine charitate etiã demðes habẽt fidẽ vñ Ja..c. ait. Demões credũt ⁊ contremeſcũt. Stðo ꝙ ſit oꝑibus ↄiũcta. Isco.⁊. Fi⸗ des ſine oꝑibus moꝛtua eſt. Tentio ꝙ ſit ꝑſeuerãs ⁊ fir⸗ ma..vñ de ĩꝑleuerãt:hh. Lu. 8. vicit. Ad tᷓᷣs credũt⁊ in tpe tẽptatõis recedũt. Muar to ꝙ actus ipſius multũ ha beat a volũtade licut eſt in
Perfe cta fi⸗ des di⸗ ci illas

)%
ffi
. i
1
ii
h
%* 1
1
4 5
i hi
De fide catholica
ſlo qͥ habet amoꝛẽ alicꝰ rel intẽſũ:nã̃ oĩa bona ð illa re credit. Quito ꝙ tẽdat itelle
ctus ifallibilr in ſũmũ verũ
qꝛ vex eſt obiectũ fidei · Se xtoꝙ ſitĩ ſpe obtinendi. alit nõ eſſet vera fides. Wa.iqꝙ; Mdice fidei qᷓ̃re dubitaſti Et hec de pꝛĩa ꝑte ſufficiãt Cöõcluſio ſcða ꝙ ſoli xp̃iani tenẽt vitatẽ huiꝰ fidei ita ꝙ
Soli alia habet verã rpᷣiani fidẽ p̃rer religionẽ xp̃ianã. ht ve Etꝙ ſit ß̊ veꝝ ꝙ ſola fides rõ fidẽ xpiana ſit vera ⁊ nulla alia.
5 0 3
——————
doctoꝛ ſubtilis magiſter Jo
ptʒ ꝑ. Z.rõnes qᷓ;s aſſignat
hãnes Scotus in ꝓhemio pmi libꝛi ſentẽtiaꝝ.q.ꝛ. qrũ Pꝛima eſt ꝓnũciatioꝓꝓheti
ca. Scða eit ſcripturaꝝ cõ⸗
coꝛdia
Tertia ẽ auctoꝛitas ſtribẽtiũ. Quarta eſt diligẽ tia recipiẽtiũ. Quita eſt rõ⸗ nabilitas ↄtẽtoꝝ. Sexta eſt irrõabilitas ſinguloꝝ erroꝝ Septima eſt ecckie ſtabili⸗
tas. Octaug eſt miraculoꝛũ
claritas. Plma rõ ad. ꝓbã⸗ dũ ꝙ fides nr̃a ſit vera eſtp
nũciatio ꝓphetica q̃ ratio fic
declarat. Solus deus et nð alius naturaliter certitudi⸗ naliter pꝛeuidetifutura ↄtin gẽtia ergo ſolus ipſe velab
eo inſtructꝰ põt ea vere pᷣdi⸗ care. ſed oĩa q̃ ꝑꝓphetas ds fide xpᷣi dicta ſũt ac etiã que ip̃emet pᷣdixit ſũt cõpleta pᷣ⸗ ter pauca q̃ mentionẽ faciũt de antixp̃o ⁊ de fine mñdi. igit. vñ Br · in omel· dead uẽtu ait. Eñ mkta pᷣnñciata cõpleta ſint dubiũ nõ eſt qui ſequant᷑ pauca q̃ reſtat qꝛ ſe quẽtiũ rerũ certitudo eſt pᷣ⸗ teritoꝝ ĩpletio de his q̃ xpᷣs nũciauit.ait Au.in li.de ci. dei. ꝛꝛ. c. dicẽs ÿa eſſe pterita oñdit ex his qᷓ xpᷣs futura p̃ nũciauit que.ſ.cũ tãta ÿita te cõpleta ſunt. Scða ratio ad ꝓbãdũ ꝙ fides nr̃a ſit a eſt ſcrituraꝝ ↄcoꝛdia.que rõ ſic declarat᷑ in nõ euidentib ex terminis nec ex pᷣncipijs etiã euidentiã habentibus nõ cõſonãt firmiter ⁊ iu fal⸗ libiliter multi diuerſimode diſpoſiti.niſi a cauſa ſuꝑio⸗ rip̃oꝝ intellectꝰineltnet᷑ ad aſſenſũ. ſed ſcriptoꝛes cano num varie diſpoſiti⁊ varijs txib exiſtẽtes ad hãt fidẽ cõ coꝛdãt cuiꝰ dicta nõ hñt eui dẽtiã exttermiĩs nec pᷣncipia hñt euidẽtiã aliqᷓlẽ. qꝛ tůc fi des nõ eſſet fides ſed ſciẽtia vñ Au De ci.dei.li.i.c.ꝛi. dicit Autoꝛes nfi pauci eſſe
kbiiet

holic
uer pötet veri 4oia qꝓphein dicla ſůt zceriq Aq mentionẽ fut Po d de fine miſ
Bre. in omeł deij
Sümkraßnian int dubiũnõeſtq paucaqᷓ reſtitqi rů certitudo eiß lerio de hisqxj⸗ ut Au. inll.detl ha eſſe preri s qjtpᷣs futurß e, ſ. cñ tãta ÿiti nt. Scha rat⸗ Hcodia. quer n nõ euidentib⸗ ner er pncipijs tã habentibus miter ⁊ in kal⸗ ti diuerſimode i atauſa ſuplo⸗ lectꝰinelint᷑ad ſcrtptoꝛes cano dpoſiti⁊ varjs es adhãt fidẽcʒ ducta nõ hñt eu nmis ne pneiptʒ tã aliqᷓlẽ. qticj eci dei. liidcj nes nfipꝛucieſt
debuerũt ne multitudo vi⸗ leſceret · nec ita pauci vt eoꝝ nõ ſit mirãda ↄſenſio. Sed hic põt obijci ꝙ licet poſte⸗ rioꝛes efſent vario mõ diſpo ſiti.tñ crediderũt ſcripturis ipoꝝ.⁊ ideo nhil diſſonum dixerũt. Ad h rñdit Augu. vbi pnꝰ di. Phi laboꝛe ſa⸗ rio monimẽta ſuoꝝ dogma tů relinqᷓruntqᷓ dicipłi lege rðt. Et licet ĩ alſqbh eſſentaf ſentiẽtes tñ aliqᷓ inpꝛobaue⸗ rũt.vt pʒ de ariſtiſpe ⁊ anti ſtene q́ cõtradixerũt ĩ mult ſocrati.⁊ ſic etiũ. Zriſt. Idi⸗ xit Platoni.ita etiõ nr̃ do⸗ rtoꝛes fidei xp̃iane Zdixiſſẽt pꝛioꝛbo ſi nõ habuiſſent do⸗ ctdꝛẽ cõmunẽ deñ. Sed ad
huc põt obijci:qꝛ pꝛoꝛes nõ
tradidert euidẽtia q̃ peſſent ꝑrõnes ꝓbari.ſicut phi pꝛi oꝛes tradiderũt es qᷓ poterãt habere rõnes ſũptas ex ter⸗ mis: qua de re ur̃i poſterio⸗ res illud vidẽtes nõ curaue rũt ⁊ ſic fecerũt honoꝛẽ pꝛio
ribus. Exẽplũ nõ ita Idicit
hiſtoꝛiographꝰ hiſtoꝛio gra phoꝛſicut phs pho.qʒꝛ hiſto rie de pꝛeteritis nõ pñt eſſe ita euidẽtes vt auertãt diſci pulũ a mg̃o ſicut pñt eẽ phi ce rões.ita eſt in dictis fidei
Serme n
x̃iane q̃ dicta nð hñt tantã euicẽtiã vt diximꝰ vt pt im pꝛobari. Zd quod fñder᷑qꝙ hec cõcoꝛdis fuit iter docto res fidei xpᷣiane eodẽ etiam tꝑe vtz in Miere⁊ eʒechiele ꝓha queꝝ ynꝰ ſtabat in in des alter in babilonia. ⁊ nõ ſolũ fuerũt ↄcoꝛdes in tradi tis a Woyſe qͥ fuit cõis eo rũ doctoꝛ. jed etiã in multis q̃ᷓ non erãt euidẽtia in qub⸗ potuiſſent diſcoꝛdare. Vec eti ſũt mnoꝛis admiratõis dicta modemoꝝ ſttõꝝ ⁊ btõ rũ doctoꝝ qui exiſtẽtes in eo dẽ tꝑe in his q̃ ad fidẽꝑti⸗
nẽt nec in pũcto diſcoꝛdaue
rũt. qð nõ fuiſſet niſi eoꝝ itel lectꝰ ab eodẽ cõi doctoꝛe de⸗ ducti et gubernati jfuiſſent. Tertia rõ ad ꝓbãdũ ꝙ fideſ xp̃iana ſit ʒa eſt auctoꝛitas ſcribẽtiũ que rõ ſic declarat᷑ Illos qui deteſtant᷑ in eoꝛñ lege mẽdariũ nõ eſt veriſimi le mẽtiri. Sed doctoꝛes fi⸗ dei xp̃iane in eoꝛũ lege dete⸗ ſtant mendaciũ. ergo nulla cauſa in ſcribẽdo qua fidei ſuntmẽtiti fuiſſent. vñ Ri⸗ char.de tri.diẽ Iſta a fſũme ſctĩtatis viris ſůt nobis tra⸗ dita. Et Augu de ci. dei. ʒx. lbꝛo ait. p̃s pꝛius ꝑꝓpbe

—
—
i
ſiz
5 i
% hu
1
De fide catholica
tas:de inde ꝑ ſeiß̃um poſtea ꝑapłos qᷓ; tůũ ſatis eſſe iudi⸗ cauit locutus ſcripturã ↄdi dit q̃ canonica nũcupat᷑ emi nentifſime auctoꝛitatis. Et idẽ vt habet᷑· di.o. Si ad ſcri pturas ſatras admiſſa fue⸗ rint. officioſa mẽdacia quid in eis remanebit aucteꝛita⸗ tis. Etidẽ in epła ad Bie. Ego eĩ ſołillis ſcripturaꝝ li bꝛis qͥ canonici appeilant᷑:di dici hũc timoꝛẽ ⁊ honoꝛẽ de ſerre vt nullũ auctoꝛem eoꝝ ſcribẽdo erraſſe aliqͥd firmuſ ſime credã.ðᷓ illi nõ mẽtiti ſt Sed hic põt obijci dicẽdo il los mẽtitog effeꝓpter lucrũ Zd qð rñdẽdũ ẽ ꝙ ñ nõ eſt veriſile cũ ꝓ eis ad qᷓ volue rũt hoĩes inducere ad credẽ dũ ſuſtinuerint maximas tri bulatões. Adhuc põt obijci dicendo eos eſſe deceptos. Ad quod rñdet᷑. ꝙ iᷣi dicãt hec dicit dñs. Et ſcio hoieʒ ⁊ vidi archana que nõ licet hoĩ loqͥ· et ſilia q̃ ipſi habe⸗ bãt in multis reuelatõibus nõ affirmaſſent eoꝛũ ÿᷣba ſi nõ fuiſſent certi.qꝛ dubiũ af ſerere nõ eſt lõge a mẽdacio qð ipᷣttã grauiter dãnant: ſi cut dictũ ẽ.⁊ iõ talia nõ affir maſſent,ſi ab agente ſuꝑ na
turali nõ fuiſſent certi?icati. Sed adhuc põt ohijci dicẽ⸗ do.ꝙ libꝛi nõ ſũt üloꝝ qͥbus aſcribunt᷑. Zd qð rñdet petẽ do ⁊ quare potius iſtis falſe aſcripti ſt᷑ tales libꝛiqᷓ; alqjs quoꝝ nõ erãt. Pꝛeterea quõ fuiſſet jta diuuigatũ tales li bꝛos illoꝛũ fuiffe. Sed ad⸗ huc põt obijci dicẽdo ꝙ illi nõ firmiter fuerunt creduli tus libꝛis. Zd qð rñdet᷑et qre ergo ita magnificaſſent ſectas alioꝝ quoꝝ cõtrariũ tredebãt. uarta rõ ad pꝛo bõdũ fidẽ rpians talis eſt.ſ. recipiẽtiũ diligen tia q̃ rõ ſic declarat᷑. Aut nulii credes ↄtingentiũ qͥ nõ viciſti.aut ſic.ſinð.ita nõ credes mũdũ fuiſſe ante te nec locũ eſſe in pũdo vbi nõ fuiſti. nec iſtũ efle patrẽ tuũ nec iſtam eſſe matrẽ tuã.⁊ talis increduli⸗ tas deſtruet totã vitã politi cã Si igit᷑ vis credere ↄtm gẽtiũ alicui qᷓ nõ vidiſti ma rime credere debeſ illis qᷓto ta coltas rõnalis ꝓbat.pᷣci⸗ pue cũ tal cõitas ſit famoſa ⁊ honeſta.⁊ q̃ recipit ad cre dẽdũ talis cõitas cũ ma xia diligentia retepit.vñ tãta fů it ſollicitudo xp̃ianis ð lib⸗ accipiẽdꝭ q;ta nůqᷓ; fuit apð

2.
5 fiiſſentceni dbuc põt obhadi bꝛinõſ ũr iloꝝ qp nt. Adq; mdeipe Are potus iſts ſil tales libeiqᷓ ij oerdt. Preterenq 4 diuulgatũ taesi orũ fiuffe. Sedai obijci dicẽdoꝙij ter fuemnt crch s. Ad qð fdti a magmificaſn quoꝝ cõtrani
arra rõ adpp
Pianõ talis eſt/ dligenta qᷓ tõ ſi Aut nulii credes qnö viditi aut nõ credes můcũ e ner locũeſſe in fuiſti. nec ikũ vñ nec iſtam eſſe ⁊ talis increduli⸗ t totã vitũ polin vis eredere ↄun ̃ nõ vidiſti m re debel illi q̃t rõnalis ꝓbat. i⸗ cditas ſit famoſ 125ñ recipit ada
s cõitas cũ mai
rerepit. vñ tãſ
do xplanis ð lb
qᷓta nůq; fintp
alios Se hoc Au. de ti. dei li.is.c.ʒS.dic. Sẽptura qᷓ iu das in canonica ſua mẽtionẽ facit.i.enoth nõ recipit᷑ ĩ ca⸗ none.ſ. xpᷣianoꝝ. ſʒ ſola illa recepta jũt.que auctoꝛes nõ ſicut homines ſed ſicut pꝛo phete dma reuelanõe ſcri⸗ pſerunt. Quinta ratio ad pꝛobandam fidem xp̃ianaʒ eſſe rationabilitas credẽdo⸗ rũ.q̃ rõ ſic declarst᷑. Dqͥd rõnabilius qᷓ; deũ tãqᷓ; finẽ vltimũ ſuꝑ oĩa diligere ⁊ꝓ ximũ ſicut ſeip̃m. In his du obus tota lex pẽder ⁊ ꝓphete Wat.22. Et his pꝛincips pꝛacticis fequũtur alia pun tipia bona ⁊ honeſta ⁊ rõni „ſona.ſicut de eoꝝ ratio na⸗ bilitate patere pᷣt cuilibet cõ ſiderãti de pᷣceptis ↄſiljs ⁊ ſacramẽtis. qꝛ in oĩhy videt᷑ eſe explicatõ legis nature q̃ ſcripta eſt ĩ coꝛdib vãis. Eñ de hoc ait aug· de ci.dei. Ni hil aũt turpe aut flagitioſũ ſpectandũ intuẽdũq; ꝓponi tur: vbi veri dei aut pᷣcepta inſumãt᷑. aut mirabilia nar rant᷑. aut dicta laudant᷑.aut
beneficia poftulãtur. Sexta
ratio ad, ꝓbãdã ficẽ xp̃ianã eſt irratiõabtlitas ſiuguloꝝ erroꝝ⁊ pꝛio paganoꝝ; ido⸗
Bermo u
la muta vana ⁊ ſurda collen tiũ. iuxta pſalmũ. Eꝑa ma cho. Quid miſeri ſaraceni illius viliſſimi poꝛci machi⸗ metiſectatoꝛes pꝛo ſuis ſcri pturis ollegabũt expectãtes P btitudine qð poꝛcis ↄue⸗ nit..gulã ⁊ coitũ. quã ꝓmiſ ſionẽ deſpiciẽs. Auicẽ. Qui fuit eoꝝ ſecte. ↄ.meth.inquit᷑ Lex nfa quã dedit macho⸗ metꝰ oñdit diſpoſitic nẽ feli citatꝭ ⁊ mißie q̃ ſũt ᷣm coꝛpꝰ ſʒ ẽ alia ꝓmiſſio q̃ appᷣhẽdit᷑
intellettu. Et ſequ ibi Sa
piẽtib multo magis fuit cu⸗ ſ ad ↄſequẽdã hãc fe
ſcitatẽ; coꝛpoꝝ que qᷓ;uis daret᷑ eis· nõ tñ app̃ciati ſůt
eñ ↄpatõe felicitatꝭ q̃ eſtcõ iunctio pᷣme virati. Sedqd miſert iudeivicẽt quõ teſta
mentũ nouũ dãnare pñt qð in eoꝝ lege ꝓmittit᷑.vt oſten dit apłos ad hebꝛe.dicãt ip̃i vbi eſt dñs eoꝝ ſitpᷣm veniſ ſe credere nolũt. Nõne ſcbit᷑ Beñ. 4. Hõ auferet᷑ ſceptrũ de iuda ⁊ dux de femoꝛe ei? donec vemat qͥ mittẽdus eſt ⁊pe erit expectatio gentiũ.
uld manichei dicẽt qͥ pe ſuerũt pꝛimũ ma lũ nð intel ligentes miſer qð ens ĩ quã
—
tũ ens bonum eſt. Quid al;
16

% .
% i 3 in M h. 3„ . 6 4
1 *
heretici. Nã oẽs hereſes ꝓ cedũt de ſcripturẽ male ĩtelle ctẽ.vñ Zu.i li. Sʒ. q. 6. N5 pot erroꝛ qui palliat᷑ xp̃iano noie oꝛiri niſi de ſcripturt. male itellectẽ Septiĩa rõ ad ꝓbãdũ fidẽ xp̃ianã eſſe verã eſt eccke ſtabilitas deq̃ ſta⸗ bilitate ait.auiĩ li.de vtilita te credendi.c.Z. Dubitamꝰ nos eeccke gremio credere 5ᷓ vſq; od ↄſumatõeʒ genert hũani ab aplła ſede ꝑ ſuccei ſiões ep̃oꝛũ firmata fruſtra hereticꝭ circũlatrãtibculmẽ suctoꝛitatis obtinuit q̃ etiã tot martyrũ ſãguĩe decoꝛata eſt. Octaua rõẽ ad ꝓbãdã fidẽ xpianã eẽ verã miraelo rũ claritaſ:nã nulla ſecta hʒ miracula niſi fides xp̃iana⸗ vñ Rich.ʒ · de trinitate.c.ꝛ dicit. Dñe ſi eſt erroꝛ a te de cepti ſumꝰ.nã tot ⁊ tãtis ſi⸗ gnis ↄfirmata ſũt tua ſepta ꝗᷓ nõ niſiꝝ te fieri potuerũt. Etſi qͥeſſent qͥ non crederẽt iſta miracka fetã eſſe audiãt. Augꝛꝛ. de ci.dei.c,y. St il⸗ la miracula facta nõ creqũt credãt vnũ grãde miraculũ ꝙ iã oꝛbis terrarũ ſine vllis miraculis credidit. Si quis pẽſet qͥ pᷣdicauerũt ⁊ quibꝰ⁊ Aue cognoſcet eſſe miraculũ
————————
De fide catholica
miraculoꝝ. vñ Ang. Quid
in credibilib qᷓ; ad legẽ cõ⸗ trariã cami ⁊ ſanguini do⸗
ctoꝛes pauci ⁊ groſſi ⁊ pau⸗
pes poſſe płrimos ſapſẽtes
ↄuertere· Exẽplũ habemus
de dioniſio. quguſtino.cipᷣa
no mago ↄſtãtino lepꝛſo ⁊ hmõi· Et licet antixps faci et aliqᷓ miracula.tñ nũqᷓ; po terit dicere coꝛdiũ ſecreta.qꝛ oĩa faciet diabolica fraude. 2n dicẽdo ſecre:a coꝛdium fraus diabolica vim nõ põt habere. Sʒ querẽdũ eſt que ſũt illa q̃ᷓ fides xp̃iana crecẽ da aſſerit ⁊ determinat. Ad qued rñdeł᷑ bm ſniam beati bonauẽture ⁊ durãdi. Dñs
bonauen.in.ʒ· di. ⁊ÿ. dicit ꝙ
fides xp̃iana hzʒ aliqua añce dentia. aliqᷓ pᷣncipalia ⁊ aliqᷓ
5ↄſequẽtia. Znrecedẽtia ficẽ
xpianã.ſũt aliqᷓ de dictamie iuns naturalis ĩ młtis quo rũ ſub velamie ea q̃ ſũt pꝛin cipalia in fide zeinent᷑. Cõſe fidẽ ſũt ea que ſũt de claratiua fidei.⁊ oĩa poſſun reduci ad pᷣncipalia. Sʒ pᷣn cipalia fidei ſůt q̃ obtinent᷑ in ſymbolo q dicit᷑ ꝑuulinꝰ.
Et oĩa ᷣm vlum auctoꝝ ſfũt
duodecim. vñ vocat᷑ ſymbo
lus qᷓſi ſingkoꝝ apłoꝝ boluſ
cred da
79. kich..
p ijuiyehe n nn 4 5 W tenht
öteilc kule

lca
culoz vñ 2hc edibilb
niſio auguſtnoc Bo⸗3ſtätno lpnſ Etlret anni matula.f niqᷓ
crecoꝛdi ſecen]
er diabolira fui do ſecre:n coꝛdin abolica vim nõpi 3 querẽc eſtq fides xp̃iana cri ⁊ determinat. A ekhm ſniam begt re⁊ durãdi Dñ
in.ʒ · di.. dicit ꝙ
na hz aliqua añte qpᷣncipalia ⁊ alij Antecedẽtia ſi t aliq̃ de dictami
walis imktis q
amie ea qᷓ ſũt pi ſide ginent. Lõ ẽ ſüt ea que ſütte ſidei⁊oia poſin pncipalia. Szß dei ſũt q̃ obtin o qͥ dict ꝑuuli⸗ m vlum auctopſi n. vñ vocat ſnbt ngloꝝ aploꝝ boll
Sermo ⁊ iſta:xij. vocant᷑ articuli fi⸗ dei. Nã nomẽ articulꝰ ex greco videt eẽ deriuatũ.⁊ ſi gnificat quandã coaptatõeʒ oliquarũ ꝑtũ diſtinctaꝝ.et 1õ ꝑticule coꝛpꝑis ſibi inuicẽ coaptate dñtr mẽbꝛoꝝ arti⸗ tuli ⁊ ſilr in grãmatica apð grecos dñr articuli quedaʒ ꝑtes oꝛõnis coaptate alijs dicõ ib ad expᷣmẽdũ eoꝝ ge nus nũerũ vł caſũ. Etſiłrĩ rhetoꝛica articuli dñrqᷓdaʒ
Priũ coaptatõnes. dic̃em.
Tuliꝰ in ſcðᷣo rhetoꝛice cꝙ articułs d̃ cũ ſingula ba ĩ ruallis diſtinguũt᷑ ceſa oĩoe mõ. Zcrimoni voce. vul⸗ tu· aduerſa rios ꝑterruiſti. vñ ⁊ credibilia pᷣncipalia fi dei xp̃iane dñrꝑ articulos diſtinguiin qᷓ;tũ in quaſdã ptes diuidunt᷑ hñtes aliqᷓ; coaptgtõem ad inuicẽ. Pii mus ð articuloꝛũ iſtorũ eſt Credo ĩ de.pa.o.cre.c.⁊t. Et iſte articulꝰ attribuiur petro. Scðus ẽ. Et in ihm cr.f. e. v. d.n Et iſte articts attribinꝰbtõ ãdree. Tertiꝰ Qui ↄce. eſt de.ſ.ſ.n.ex m Fᷣg Er iſte atribint᷑ btõ Ja cobo. fratribtĩ Johannis. Quartus. paſ. ſub pon.pil. cru.m.⁊ ſ.c. Et iſte articks
I
attbuit᷑ btõ iohãni. Quin⸗ tus ẽ.deſcen.ad infe t.di. r. a moꝛ. Er iſte articłs autbu ſ beato Tho. Sextꝰ aſcẽ dit ad ce.ſe. ad dex.dei.p.o.
t iſte articks attribut᷑ be⸗ ato Jacobo.alphei. Septi mus ẽ. Inde vẽ.ẽ̃iu.v.⁊m Et iſte articks attbutt᷑ btõ philip. Octauꝰ ẽ Credo in ſ.ſ. Et iſte attbut᷑ btõ bar tho. Nonus. Scãm.eꝛca. Et iſte atrbuit᷑ biõ Mat.
attribiut᷑ btõ ſymom. Vjn⸗ decimus. Carnis reſur. Et iſte attbuit᷑ btõ Thadeo. uodecimꝰeſt Vlirã eraʒ amẽ: Et jſte attriburt᷑ brõ Watie. Sʒ hic põt ohijct ex q̃ apli ediderũr iſtũ ſim⸗ bolũ. Querit᷑ vtrũ ſufficiẽt᷑ dixerũt. an non. ſi ſicyt certũ eſt. qꝛ ip̃ĩ nõ potuerũt erra⸗ fe. q? pleni ſpũſancto erant qre ecckia oꝛdinauit duos a lios ſymholos. Zd qð tñð tur ᷣm doctrinã dñi bona⸗ uenture in loco ſuꝑius alle garo ꝙ int᷑ iſtũ fimbolum apłoꝝ ⁊ alios ẽ duplex dif̃⸗
ferẽtia. Vnaeſtqntũ adcõ
7
ecimus ſctõꝝ cõ. Et iſte
qutre ectta ⸗ didit duos 3
tinẽtiã. Aliaẽ qᷓ;tum ad fre ſ
q̃n tiã Nã credo apłoꝝ pau
los.
cioꝛa ↄtinet. qꝛ eſt t adar

ſ
1 5. z. i 11 16
3 6
3 Fn
1 h
.. 7
nh
1 ℳ
i
—————
De flde catholica
ticuloꝝ neteſfarioꝝ expᷣ ſſio nẽ. Alia o duo plura cõti nẽt · qꝛ ſcõ m̃ ecckia firmam debet tenere fidẽ Juxta illð Luẽ.⁊iqð dixitdñs adpe trũ. Ego ꝓ te rogaui prem vt ñ deficiet fides tua.⁊ lu. aliqñ ↄuerſus ↄfirma frẽs tuos. Et i ad hereticoꝝ ↄ fuſio nẽ plura edidit ðclara tius neceſarioꝝ vt hereti⸗ cos ↄfũderet qͥ ficẽ diuide⸗ bãt q̃ debʒ eẽ vna iuxta ilið 1. ad coꝝ.i.cap̃ · Idipᷣm dica
tis oẽs et ñ ſint in vob ſci
mats. Et eſt adhuc alia dif ferentia. q̃ntũ ad freq̃ntiaʒ Rã credo apłoꝝ ðᷣꝛ qtidie ĩ ecckia qꝛ ↄtinet fidei fũda mentũ Alia dñr dieb ſolẽ⸗ nby.⁊ilið ðꝛ ſũmiſſe qꝛ ẽ ad ↄſcie ſinceritatẽ.illa vero di cunt᷑ alte qꝛ ſunt ad hereſũ ↄfutatõeʒ · Et nõ mirandũ q ðꝛ credo jꝑuulũ qꝛ hocẽ qꝛ paucioꝛa ↄtinet. ſed tñ ẽ maius qntũ ad articulos ⁊ auctoꝛitatẽ ↄponẽtiũ.iſtos
pðo articulos qlibʒ xp̃ianuſ
tenet᷑ credere. Tñ aduerten
za2e dũ ꝙ credere tripłr accpi Zar pöt. Euo modo implicite.
i.credere ꝙcredit eccłia ſic ↄfuſe. Et iilð nulli viẽti rõ ne ſufficit. qꝛ aliqᷓꝝ artickoꝝ
adeo ẽ expᷣſſa noticia:vt nul lus ißꝛetmſi ignoꝛare velit Scðo mð crẽdere capit᷑ ex plicite ⁊ diſticte. Et iſte mo dus coqᷓſcendi ñẽom̃ihh ne ceſſari ſed tĩ his qͥ ꝓfecert in fide ⁊ tenẽt᷑ eos artickos alijs explicite pᷣdicar.ſed p̃ cipue iũe modus ncẽgriꝰ ẽ curã anĩaꝝ hñtib. Tertio mõ credere capi᷑ ꝑtim ipli cite ⁊ ꝑtiʒ explicite. Et iſte modꝰ oibyꝓfecte etatis ne ceſſariꝰ eſt. Nã tales illos artielos tenent explicite ciẽ dere 3s manifeſtat.nõ ſolũ pᷣdicatõ:ᷓᷣm etiã ⁊ vlus ec cleſie s ſi negligãt ſcire ñ eſt ſine pctõ · Alios ãt tenẽt᷑ ſcreſimplicite. Et hec ſuffi⸗ ciũt ð ſcða ꝑte fmonð. Cõ⸗ cluſio tertia ẽ tał Nouẽ vti litates ↄfert fiqes cuilibʒ. p fecte crecẽti. Cõfert eĩmtel lectꝰ cogmtõem volũ tatis obĩam mẽoꝛie feruoꝛẽ. Et B ᷓ ad aĩam. Köfert malo rũ tollerantiã. mmicoꝝ vi ctoꝛiã.⁊ bonoꝝ opulentiã. Eth ad coꝛpꝰ. Cöõfert etiã adutoꝛij ſecuritatẽ. menti ipetratõem.⁊ pr̃ie poſſeſſio
nẽ. Et h qͥ ad vtrũq;. Dico
pᷣmoꝙ fides cõfett ꝑfecte credẽti intelllectus ↄgnitõ
tieh
* muln]
minm ½
nn e wz m
mim nn
in

vlic Eerßſanenthemn
Werni gnonren
omö crcdere ceylt e diſticte Etiſen ohſcendißẽeßchn
ſedtĩ his qʒſui
7 tenẽt ces amd rplicitep̃dicae lij ite modus nccm niaꝝ hñtb. Ten dere capi᷑ꝑtimij
nʒ erplicite. Eti
bypfecte etansn eſt. Nã tales illo tenent᷑explicite cn manifeſtat. nõ ſoli menãt vlus ech i negligãt ſcue tõ. Ijles ãttenẽt icite. Et her ſuffi⸗ ꝑte fmond. Löß iaẽ tak Nouẽ vti ert fides cuilbʒy ti. Cöfert eimte ntöem volũtat Noꝛie feruoꝛẽ. E am. Köfert ma antã. mmicepn bonoꝝ opulentũ coꝛpꝰ. Cöfen ei ſechritatẽ. men em. ⁊ pfte poſſiſ ad vr Du fides cõfert pfu intelllectus ↄgl
nẽ. nõ pfectũ fidẽ hñs ea qᷓ via ſcientie naturat᷑ nunqᷓ; ſcire potuiſſet ꝑ ipᷣaz fidẽ ꝑ fecte itelligit. E ñ.aug. uꝑ Johannẽ ait Poli intellige re vtcredas ſed trede vt in telligas· Imellectꝰ merces
fider ẽ. Eti li.pᷣmo ð trini⸗
tate diẽ loq̃ns de cognuõne deiqᷓ nõ põthaberi miſipꝑ fi qẽ. WMẽtis humani acies ĩ valida in tã excellẽti luce ñ
figit᷑ niſi fidei iuſticia mũde
tur. E iꝝ ſcðᷣo ꝙ fides con fert ꝑfecte credẽtivolũtatis obedientiã ⁊ h bñ geñ·ij. oſtendi vbiðꝛ. Ahaam credit deo ⁊ reputatũ eſt il⸗ li ad iuſticiã.⁊ ꝓpter fidem obediuit dño i cũctis q̃ ei p̃ ceꝑat. Et clarꝰ oñditur in btõ petro qͥ ĩ paſſione do mini ex defectu ficei rer ip̃ʒ negauit. Etpoſt ſpaſſ oneʒ ↄfirmatus ĩ fide dicebat.o bedire oꝑtet deo magꝭ quã hoĩbus. Actu.y. Dixi ter⸗ tio ꝙ fides ↄfert ꝑfecticre⸗ dẽti memotie feruoꝛẽ· Non em̃ chananea mẽoꝛ erat unu riaꝝ q̃s xp̃s ſibi d icebat.ſʒ ſx ſue miſcðᷣie. ſue potentie memoꝛ exiſtẽs magis fidu ciałr magẽ feruẽter petebat vñ dictũ eſt. Math·i. O
Sermo U
mulier magns eſt fides tus Dixi q̃rto fides cõ̃fert cre⸗ dẽti maloꝝ tolerantiã. hĩc Paulꝰephe.y. dicnt. In oĩ bh ſumẽtes ſcutũ fidei in j poſitis oĩa tela neqͥſſimi ig nea extinguere. Et.i.pe.yᷣ. c.ðꝛ. Fratres ſobꝛij eſtote ⁊ vigilate ⁊c̃. nã ꝓpter ficẽ to lerant᷑ q̃cunq; mala cũ ĩ ea ſit fundamentũ om̃is boni⸗ Dix qͥnto ꝙ fides credenti inimicoꝝ victoꝛiã ↄfert.nã nullũ ꝑiculũ tã magnũ cre⸗ dẽti euenire poterit qð per fidẽ ip̃e nõ euadatſanꝰ⁊ in columis h Lriſo.ð. Mat the.dic̃.ÿtus in ꝑicuł᷑ ſecu⸗ ra eſt. Et ber.ĩi q̃dũ epta ait Sola fides ⁊ mẽtis ad de ↄuerſio ſine effuſiõe ſangui mis ⁊ ſine pfuſione gqᷓ ſalu tẽ ſine dubio opat᷑· Dixi.&. ꝙ fides ↄfert credẽti bono rũ opulentia qꝛ fides ↄfert bona foꝛtũe.bõa nate.⁊ bo na grẽ. De pᷣmis bõis ðꝛ ſa pi.ʒ. Dabit᷑ em̃ fiðᷣi bonũe lectũ.ſ.int oĩa bona foꝛtũe ⁊ ſoꝛs ĩ tẽplo acceptiſſima. De ſcðis hẽt᷑ illð.qꝙ xpᷣs di xit q̃ duodeci ãnꝭ paſſa erat flurũ ſanguis mat ↄ. Cöfi ð filia fiðs tuate ſaluã fec̃. De reijs ait Kriſo.i trarta Sebl

3**
1
ij
6 iß 1 1
„
ſiz
vi
ſ
i.
n hibih
ſi 5 i
. 1.
4
————— ——————
Ve ſide catholica
nulli heſauri:nlli honoꝛes Laus nulla huius mũdi maioꝛẽ fidet
tu de ſymboli fides religio nis catholice lumẽ ẽ aie ho ſtiũ vite fundamentũ ſaluts etne. Dixi ſeptimo ꝙ fides fertcredẽti adiutoꝛij ſecu ritatẽ qꝛ quãqᷓ; aliqñ fideliſ qs tbulatões fuſtinet: tñ ſi ꝑſeueratĩ fide obtinebit ad iutoriũ ſiũ in fuo ðᷣithobia ptʒ · qͥ ſuſunens cecitatẽ di⸗ cebat thobie.⁊. Filij ſctõꝝ ſumꝰ ⁊ vuã illã expectamꝰ quã vᷣs daturus eſt his qui fidẽ ſuõ nunqᷓ; mutãt. Di⸗ xi octauo ꝙ fiðſ ↄſert credẽ ti meriti.iperatõem.vñ au⸗ gu. ſr Johan. dicit · Siẽin radice at boꝛis nulla ꝓꝛſus t pulchntudinis ſpẽs:⁊ tñ qͥcqͥd eſt ĩ arboꝛe pulchꝛitu dinis vł vᷣcoꝛis ex ilia ꝓce cit.ſi ex fiði hũilitate qͥcd meriti qͥcqͥd btitudinis aĩa ſuſceptura ex fidei fundai to ꝓcedit Eixi nono ⁊ vlti⸗ mo ꝙ fiðs ↄfert credẽti pa trie poſſeſſionẽ certũ ẽ eĩ ꝙ ſine fið nẽovitã etnã pᷣt hre ſed cũ ipᷣa obtiet᷑vi triũph? pr̃ie hic ẽ ꝙ Zug. dic. Ille apð deũ plꝰhʒ loci qͥ plꝰ at tulit ñ argẽti ſʒ fiði Ad lau
dem igit᷑ tãte fidei exelamat
Bug. dicẽs in li. ð pbis do mim Nulle maioꝛes diuitie
——
ſuba qᷓ; eſt fides catholica q̃ pctõtes ſaluat hoĩies. te⸗ cos ilũmnatinfumos curat cathecun ine s baptiʒat.fið les iuſtificat. penitẽtes re⸗ pat iuſtos aug mẽtat. matti res coꝛo nat ʒgmnes ⁊ vidu as ⁊ cõiugales ca ſto pudo⸗ re ↄfuat clice s oꝛqinat. ſa cerdoter ↄſecrat.i heredita te efna cellocat het ille Sʒ h pᷣt q̃ri ſi eẽt ita pᷣuꝰ ⁊ ob ſtinatus ꝙ nlla vis vellet credete ea qᷓ ſunt credenda ⁊ ßᷣuare ꝑfectõ fidẽ· vt rũ ille tał ſit cogendꝰ ad fidẽ ſuſci
piendõ. Ad q bꝛeuiter re
ſpondet᷑ ꝙ ad fidẽ de nouo ſuſcipieudã vt diẽdurãdus ñ dʒ qs cogi.vt h di.⁊y. qͥ ſincera vbi di Qui ſincera intentõne extraneos a xp̃ia⸗ na relgiõe ad fidẽ cupiunt adducere blãdimẽt? dñt nõ aſpuatib ſuadere. Nã qͥcũ qʒ; atr agůt ſuas illic magt qᷓ; vðᷣiꝓbant̃cãs attendere. Sʒ fidẽ ð nouo ſuſceptam ßuòdã poſſumuſ coactõnib vti.lʒ.n.iuði nõ ſint cogẽdi ad fidẽ tñ ſi fidẽ recepet co gẽdi ſũt eã ſᷣnare. ꝓV. di.ð mðis Et ſic expedite fůt hꝰ
————
adſi⸗ qẽco dꝰ.
ꝛe.q
ati

ca
heſuumnllihen hulus můd maj B eſt ſides ad es ſaluat heieg g umatifumes an ninos bapttzuf icut. pentius n es aug mẽtat mit onat jgmes ⁊ vü ugales caſto pui clices oꝛdinat. i
ↄecrat.ĩ heredin
ilocut hec ile S ect itn p̃uꝰ ⁊ch ꝙ nila via velle q lunt crdendi ectõ ſcẽ ytrů ille ndꝰ ad ficẽ ſuſci d qð bꝛeuiter re ad fidẽ de nouo vt diẽdurãdus gi.vthr di. ⁊). idi Qu hncen txtraneos axpia
——
—
—
ead ficẽ cupunt
blãdimẽtꝭ dñt n uadere. Bä qci it ſuas illic mag ant cãs antender ð nouo ſuſceptun ſſumul coacnch uðinõ ſintcogẽii ſi fiœ& reccpeitu eũ fnare.. diʒ ſc erpece ſib
fructꝰtres ꝑtes qᷓs fuꝑiusp miſimꝰ ðclarãdas magnifi ce dñe ⁊ ciues cariſſimi qᷓ; obſecro totẽ viri vos ꝑfe cte ßuare⁊ iuxta ſua pᷣcepta viuere.vt hic grãm ⁊ĩ futu ro gloꝛiam habeatis.
Dñica tertia de aduentu.ð hůlitatꝭ pᷣtute. Sermo.III Iſerunt iu⸗ dei ab hiero⸗
ſolimis ſacerdo⸗ tes ⁊ leuitas ad] Johanem vt introgarẽt eũ tu quis es Fohannis pᷣmo capᷣ. Pꝛo ſuius ſacri ⁊ ſanctieuãgelij hiſtoꝛiali declaratõne. No
tandũ ꝙ ad weꝝ humilem
tria reqͥrunt᷑ q̃ in his ↄcuſi onib ↄtinent videlicet Q⸗ ſit exemptus fallacia ⁊ ple nus vertate. Pꝛiuatuſq; arrogantia. plenus hũlita te Vileq; tractãs officiũ et plenum fanctitate. Hi co pᷣmo ꝙ verus humilis debet eſſe exemptꝰ failatia ⁊ plenus veritate. Rõ hui eſt qꝛ ille ñ vebʒ dicere men datiũ nec hre in ſe aliqᷓ; fal laciã vel in factis aut ĩ bo
in qᷓ debʒ eẽtota religio xpᷣi
ana q̃ talia vetat.ſedin hu⸗ mili debet eſſe iuld. q? Au guſtein lhꝛo de virginitate
Sermo m
dicit Humilitas pene tora religio xp̃iana ẽ.igit᷑. vnde Augu. de verbis apoſtoli Cum humilitas cauſa mẽ tiris ſinon eras pctõꝛ ante⸗ quã mentirers mentiendo efficeris quod euitaueras? NHam hoc affirmant cõ iter doctoꝛes qð nulla occaſiõe hcet mentiri ſicut dicitur ꝑ Augu vt habetur. 22.q.⁊. Net artificioſo mendacio ne ſimplici vbo oꝑtet quẽ quã deciꝑe. qꝛ quolibetʒ mẽ⸗ tit᷑ quis occidit aĩaʒ immo nec jiget.niſiꝓ maxima ngi tate ⁊ vtilitate tacere vitatẽ vñ. ipᷣe aug. in lih· de agone xp̃iano dicit. Qui pᷣitatẽ oꝝ cultat: ⁊ quꝓdit mendaciũ vterq; reus eſt. ſte qꝛ pꝛo
deſſe nõ vult Ille qꝛ nocer:
deſiderat. Dixi ſch o ꝙ verꝰ humik debet eſſe pᷣuatꝰarro gãtia? plenꝰh umilitate. ẽ dicere ꝙ nõ fit ficte humiliſ i.hypocrita.vñ tał ñ eſt niſi aparent humik? idcirco ĩ eo eſſet multa arrogãtia pal liata ſub vmbꝛg humilitatꝭ hincẽ qð greg. · moꝛa dicit Quid in ſuis cunctꝭ oꝑibæ ppocrita ſpat niſ reuerẽtiã ho noꝛis.gliam laudꝭ.⁊ me
lioꝛih metui.ſcũs oibuſ
3
5
24.2e. q.? cã humi⸗ litatis.

*
% 3
h 3
5 p
3¹ ℳ
p 1
5 i
„W
Mh
3
ſ i
iwih
4)
3
i 3
de humilitate
vocari. Ecte quð aduiterat᷑
liq̃ balſami.i humilitatis. nã ipᷣa hũilit ate ſiẽ diximuſ palliat᷑ ſuꝑbia.vñ diẽ̃ Ber ſuꝑ miſſus ẽ. Słioſa res eſt humilitas qj ipᷣa quoq; ſuꝑ
Pota. bia palliare ſe appetitne vi
————
leſcat. Sʒ exẽplũ vere hũili tatis qᷓ debet eſſe oꝛnatꝰver bũ ilł ponit ep̃s valeriꝰinqᷓj dã ßmone decẽs. Hãilitas in pauꝑe ra eſt ĩ diuite glo rioſa.hũilitas int᷑ inimicos blãdo eſt ⁊ officioſa.ſʒ in a
ncis Zᷓta.in ↄtumelijs oci oſa nõ ertollit᷑ ꝓſperis.non
irritit᷑ aduerſis. nõ extoꝛqᷓ̃t
ßuiti nõ req;rit voces adu⸗ lantiũ qͥᷓ ſe laudatõne nouit indignũ. Dixitertio qꝙꝙ ve⸗ rus humit᷑ opꝰtractat vile. i.hunukr. ſ plenñ ſcitate.i. ſine aliqᷓ falſitate ⁊ ſine aliqᷓ pctõ. hoc ẽ dicere ꝙ verꝰ hu mil nõ reqͥrit ex ſe mahᷓ offi cia.⁊ mas pᷣlarõnes · vnde criſo. Qui humił ẽ coꝛde ⁊ iĩdignioꝛẽ ſe alijs arbitrat᷑? nunq; ðᷣſiderat ſupꝑerior ap parere. De hac pa humili rate ponit᷑ exẽplũ a xpᷣo qð exemplũ ðᷣclarãs hngo ii. 4.ð clauſtro aĩediẽ̃. Hiſci
te a me qꝛ mitẽ ſũ ⁊ hũilis
coꝛde ⁊.iuenietẽ requiẽ aĩa
bus vr̃is. Ecce mel humili tat? cũ dulcedie mãſuetudi nis ſiẽ eĩ mel cõcoꝛdat in cõ fectõibus medicie cũ oĩbuſ diuerſitatib ſpẽꝝ ſic ⁊ hũi⸗ litatꝭ dulcedine ↄdiunt᷑ oĩa giia vᷣtutũ. Et hiero.ad an thoniũ mo nachũ diẽ. Dñs no ſter humilitatis mgᷓᷓ di⸗ ſceptantib de dignitate di ſcipuł vnñ app̃hẽdite ꝑuu lis dicẽs. Qucũq; ṽm nõ mit. i fuerit ↄuerſus ſiẽ᷑ infaus ñ
põt intrare in regnũ celoꝛũ.
qð nec tñ̃ d ocere nec facere videret᷑ impleuit exẽplo.dũ diſcipuloꝛũ pedes lauit· dũ traditoꝛẽ oſculo excepit: dũ Jo. ʒz loq᷑ cũ ſamaritana dñ ad pedes ſibi ſedente maria ðᷣ mu& celoꝛũ diſputauit regno dũ 53 av ĩferis reſurgẽs. Peim? 355 młrculis appeſcit Sacha⸗ nas ãt ex archãgelico faſtiz Lnit gio nõ ob altã cãm miſi ob pyz Sriaʒ hũilitati ſuꝑbiã ruit* ꝙrei cã ſcript᷑a ait. Sug⸗ bis ðᷣs reſiſtit humiliby aũt iaco vat grãm. Viðs fqᷓle ma lũ ſit qðᷣ aduerſariũ hʒ deññ ob qð in euãgelio⁊ phariſe us arrogãs ſpernẽ? humit᷑ Ln.ij publicanꝰaudit. Heocluſt ones magniſce dñe ⁊ ciues dilecti in jacro euãgelio ho

Ae
orledrhn clierno decarãt᷑. qðĩ tres ꝑ melcchtin tes diuidit᷑. Qñ i pᷣme ꝑte s meiciecioh Pöt? örlarat hma ↄcuſio aribſpen ſtri q̃ reperit in iohãne baptiſta Ledne zdinu qꝛ dicẽdo ꝙ ñ erat xpᷣus ne tũ. Et hiean Phelias⁊t. fit exemptus nonichĩol Di fallatia ⁊ plenꝰ vitate. In l ſcða htelikr vᷣclaratſcða cõ lvde dign— duſio qᷓ in eodẽ reꝑit᷑qꝛ dñ apßhe mafeſtauit qð erat vox pꝛi edite bul unt᷑ arrogãtia ⁊ iplet᷑ hůili epnti tate bl. Egovorcamẽãtis i nus ſic infausi ðſerto. In ftia ꝑte ðᷣclarat᷑ einregnũ celoꝛi. ftia ↄcło.q̃ etiã ĩ eoð reꝑit᷑ d— nec fucere qꝛ ãnnũtiando qð agit offi pleut erẽplo. di ciũ facit plenũ ſaãctitate ibi pedes laut oñ Ego baptiſo Et yt clariꝰ culo excepit: dũ] hec pateãt videamꝰ hiſtoꝛi nirtana dũ ad am. Declarate hiſtoꝛie fru⸗ ſedente marað n ctus ẽ ip̃a ſcã vᷣtus hũilita urauit regnodi⸗ tis ð qᷓ ioq̃ndo tres ↄckões ſucgẽs. Pim cũ trib dubijs vᷣclarabimꝰ ppeſct Sacha⸗ Quaꝝ pᷣma erit ð ſua qͥdi⸗
rchägelico fatt tate.ſcha de ſua q̃utate ter⸗ alã cãm mioh pima. tia de ſua qᷓ;titare. Cõclu⸗ ari ſupbiã mit clo⸗ ſio igit᷑ pᷣma ſit talis ꝙ hu⸗
crpt᷑a au. Sug⸗ militas ſcðʒ Ang.ẽ ex intu ſiſtu humlhaüt itu ꝓp ie cõditõnis ⁊ ſucõ .Uliös frq̃lem dito volũtaria mẽtis incli aduerſariũhi dei natõ iu ſuo. imo oꝛdinabił euãgelloꝛ phanſ ad ſuũ ↄditoꝛẽ. ita ꝙ hůili gis ſperntthuni tas ẽ q̃dã mẽtis incuruatio audik. Heoduſ vł genuflexio coꝛñ ðo eñ ſp gnifte dñe ⁊ dues venerãs. Mic ſůt tres ꝑtes 1lacro euigelioh noñde qꝛ hic inclinatõ ⁊ hu
Sermo IM miliatio tres hʒ ↄditões ſi Cõd ne qͥb humlitas nõ eſt pa tõnen
P ma ꝑs ſeu ↄdirõ ẽ ĩtui humi⸗ tus pꝛop̃eↄditònis. In cõ litatis.
ditione em̃ hoĩs tria conſi derare poſſũt. Pꝛimo qʒ eſt limus in ſua creatõ ne vñ ð cõ.di.i.c Hi duo.leo ſic in qͥt Õipotens ðᷣs creatoꝛ pᷣmũ hoĩem de limo fre foꝛ mauit.qͥ ſui generis młtipli catõne dãna celeſtẽ prie re⸗ ſarciret atq; ãgeloꝝ gaudia ſuppleret. Et geñ ðꝛ. Ve citðᷣs hoiem de limo terre Scðo qꝛ eſt ventus in ſua duratõ ne.vñ Job.iʒ. Ho⸗ mo natus ð muliere ⁊c̃. Et iꝓc.dic̃. Bꝛeues dies hoif ſůũt⁊ numerus menſiũ. ⁊c̃· Et Seneca. Quotidie mo rimur qᷓtidie demuur aliqᷓ pars rvite. Tertio quia eſt puluis in ſua diſſoiutõne. vñ. Eccle.i. Scriptũ eſt. Reuertatur puluis ĩterrã ſuam. Et dauid in põ. Slo riam meam in puluerem de ducer. Nam ſapiens Eccle i9.querit quid eſt homo et que gratia ipſius. Et Hie. re.S.ca. Om̃es homines terra.⁊ cinis. Et Beru.ait Cũ cũcta analia ad vſum hoim ↄſeruentur tu vił ſar D 4

fihh h
1 ſ
. i
wſ
De humilitate
cina ad vſũ vermiũ ↄſerua ris Hecẽ illa ↄditõ hũana
qᷓ; intuebat᷑ abꝛaã.di. Beñ. 18. Loquar ad dñz meñ cũ ſim puul ⁊ cin? IE beatuſ iob.. Putredini dixi pat meꝰ es m mea. Et michee 6.d Mãiliatũ tua ĩ medio tui.i.i vẽtre. Voluit nẽpe dñs ven treʒ hoĩs eſſe añ vt ſꝑ videret materiã ſue hu⸗ miliatõnis. Secũda pars vel cõditio ẽ intuitꝰↄditorꝭ in qͥ nlłus ẽ defectꝰ: qð per
tres auctoꝛitates vt ð relict
taceãꝰphare cõabimur.aug li.s.ↄfeſ.ſic inqͥt. O vera ſũma ſuauitas oi ſuauitate dulcioꝛ ſ nõ carni ⁊ ſangui ni oĩ luce clarioꝛ.oĩ ſecreto interioꝛ.oĩ honoꝛe ſplimioꝛ ſed nõ ſublimib in ſe ⁊ ifra M etna pitas ⁊ vᷣa caritas ⁊ caro eternitas tu es deus meus vhi ſuſpiro die ac no cte. Et ber dic᷑.in fmõe. 8
ſio. ſuꝑ illud. Inqͥrentes ãt dñm 2c̃. Cũ diligimꝰ dñm oja in ipᷣo reperimꝰ vm eſt qͥ querit᷑.ſʒ in q́ oĩa ↄtinent᷑ O lucʒ mirabile. ↄpendiũ ſingulare.cur nos ꝑ diuerſa fatigamꝰ ad ipm 3ᷓ vnani⸗ mit᷑ feſtinemꝰ. Poltq; cun⸗ cta bona vltra nõ q̃rimꝰſed tenemus. Tertia ↄditio eſt oꝛdinatio iſtoꝝ duoꝝ.vñ cõ ꝑarione eius magꝭ apparẽt defectꝰñi.binc ẽ qð iob.⁊ di. Stelle nõ ſũt mũde ĩcõ⸗ ſpectu eꝰ q̃nto magꝭ hõ pu tredo ⁊ filiꝰhoĩs ÿmis Et Bre. dic. Sepe iuſticia nr̃a ad examẽ diuine iuſticie de ducta in iuſticia ẽ. ⁊ ſoꝛdet in diſcretõne iudicꝭ. Et ber Nunqᷓ; ſe melius dep̃hẽdit modus hũane iperfectõꝰ qᷓ; in lumine vult?ꝰ dei ĩ ſpecko diuine viſionis. Et Bern Satis inſinuat qͥd ſit imũ hoĩs ⁊ qͥd ſit illud qð ad cõ
Qui diues es ĩmia. ᷣmã ditoꝛẽ oꝛdinatur qͥ ↄſidera grificus ei iuſticia mu fõem ſuãĩitria viuiãt. ſin 6 nificus es in grãdñe ðᷣs nr̃ ↄſideratõem qͥd.qͥs.⁊ quat n i nõ ẽds ſilis tibi mũeratoꝛ imoꝛih. Et hec rria ↄſide, 6n 3 copioſiſſime remüeratore/ ris. ber. dicebat. Ziilitas tas ſt i . ſeſpicis hůtles: iuſte udiꝰ gnicõe ſibi ipi vlleſcit. Sʒ viſts cas nnocẽtes miſcðiter eti ßrche q̃ri an hũilitas ſitce virtus
am ſaluas petöꝛes. Etcal⸗ teriupruti erte letioꝛ. Ad
*
——— 5

Ate
ilud. Juhten C dliziwo k. ſ in oatin mirabile ypuii eur nosgdiue adim ynni nem. Polt an vltra nõqᷓrimti „Temapditbei Mop duoꝝ. vñi lus mag, apa bincẽqʒð loba nõ ſůt můde ĩch⸗ o mag⸗ hõ pu vhois jmis Et Sepe iuſticia nfa iuine iuſticie de uſticia ẽ. ⁊ ſoꝛdes ne iudich. Et ber melius dephẽdit ane iperfectõꝭ q; vultꝰ deiĩ ſpecko ſionis. Et Bem ſnuat qͥq ſit ini ſit ludqð adc inatur qͥ ↄlidnt itria diuidit. ſi dem qd.qs qul
Et het cra ↄſq⸗ dicebat. Hüllts;
hoĩ iſſime ſil
bi ii vileſtit.Sj ri an hũllitas liu tib exte liro⸗
Sermo qð rñdetur m ſtm̃ Tho · in 2a.2e.q. isi.dr.y. Qð bonũ hũane pᷣtutis in ordie ratio nis ↄſiſtit. qͥ quidẽ pꝛincipa liter attendit᷑ reſpectu finis.
vñ vᷣtutes theologice q̃ hñt
vltimũ finẽ.i.deũ ꝓ obiecto ſůt excellẽtiſſime. Scðario aũt attendit᷑ꝓut pᷣm rõnẽ fi nis oꝛdinant᷑ ea q̃ ſũr ad fi⸗ nẽ.⁊ hec oꝛdinatio eſſontia⸗ liter ↄſiſtit in ip̃a rõne oꝛdi nãte participatiue aũt in ap petituꝑ rõnẽ oꝛdinato. quã quidã oꝛdinationẽ vniuerſa liter facit iuſticia pᷣſertim le galis oꝛdinatõi aũt facit ho minẽ bene ſubiecti humili tas invniuerlali qᷓ;tñj ad oĩa q̃ licet alia aũt ÿtus qᷓ;tũ ad aliquã materiã ſpãlẽ.⁊ ideo poſt vᷣtutes theoloicasi⁊ p vtutes itelleciuales qᷓ reſpi ciũt ipᷣam rõnẽ.⁊ poſt iuſti⸗ ciã pᷣſertiʒ legalẽ potioꝛ cete ris ẽ hũilitas. Scðᷣo etiã h videt᷑ inſinuare aug. in li. de verbis dñi di. Logitãs ma
gnã fabꝛicã ↄſtruere celſitu
dinis de fundamẽto pei co gita hũilitatis. Tertio hoc
pbat frauciſcus de Maro⸗
nis in quodã ſermonetripłi pꝛio ſic. I la vᷣtus eſt excel lẽ tiſima q̃ oponit peſſimo vi
tõ.ſʒ hũilitaſoppõit᷑ ſuꝑbie q̃ẽ peſſimũ vitiũ· igit᷑ vñ diẽ Au. Nullũ vitiũ eſt cui ma gis reſiſtat lege diuina qᷓ; ſu pbia. Scðo ſic. qꝛ hũilitas reperit᷑ in angelis cũ alievir tutes moꝛales in angelis nõ reꝑiant᷑· Tertio ſic. q⁊ hecĩ btã vᷣgie ſuꝑ alias virtutes cõmẽdat᷑ yñ Mie· ad paulã ⁊ euſtochijj ſcribẽs ait · Ma
betis in brã virgne mag
ſteria ꝓbitatis expſſa qͥd eii gere. quid reſpuere.qͥd ſequi debeatis. Pĩa eiꝰ vᷣtus eſt füdam̃tũ oiʒ ptutũ ⁊ cuſtos hũtlitas ð q̃ m̃ᷣa gliat᷑ qꝛ re· hu.ã.ſ.ec.e.e.h.b.m · d.o.g. 3 Pꝛimũ diſcẽdi icitamẽtũ nobilitas ẽ mg̃i deſde iner ces laboꝛis optimi fructus btidinis, Quid igit᷑ nobiliꝰ matre dñi quid ſplẽdidius ea quã ſplẽdoꝛ elegit pater⸗ ne gle. Quid caſtius ea que coꝛpus xp̃i ſine ↄtagiõe · coꝛ ꝑis generauit, Et tñ in ea
olũ humilitatem reſpexiſſe
dñm ꝓfitet᷑.q̃ cuſtos eſt cets raꝝ ðᷓtutũ. Collocauerat e? ũtuto ſtatõis poꝛtu ſblimiæ mericog ſuoꝝ exercitia ⁊ ið diuinitus illůſtrat᷑ · vñ dñs · Ad quẽ reipiciã niſi ad hũi E ⁊ qͥetũ ⁊ tremẽtẽ ſermðes
mi
Dee⸗ ata vir gine
eſa. 55.
X.

* 3 3 ſ
1.„* 1 i
ſ
16
„
1 3 5
ſ
3% ℳ%
3
18 ℳ
————
De humilitate
meos Fecit eni ꝙ ꝓmiſerat Et re.hu.an. ſ.vñ et btã iã ab oj ſclo pᷣdicat᷑. Idcirco ⁊ vos filie ſi vere virgines eſſe vultis humilitatẽ ſecta mini ⁊ matrẽ ñi q̃ ſe ãcillã vocat coꝛdis amoꝛe imitari Pcurate q̃ didicitab ip̃o ſpõ ſo:cui vos deuouiſtis hũili tatẽ ꝛ quã ⁊ vos ex ſe docuit vñ idẽ. ait diſtite a me quia mi.ſ.⁊ hu.c. Non ergo btã dei genitrix a filio ſuo dño nr̃o didicit celos fabꝛicare nð angelos creare nõ mira⸗ cula diuinitatis ĩſignia opa ri ſʒ tiñ humiliari ceterarũ⸗ q; vᷣtutũ documẽta itra hu militatis cuſtodiã aggrega⸗ re. vñ cũ ea ſingulaꝝ pᷣtutũ pudicicia comes ſp irremo⸗ ta mãſit.qꝛ oĩno pudoꝛ indi uiduus vᷣginitati eſſe debet
ſine qͥ recte caſtitatis vera
ſeruari nõ põt.nũqᷓ; igit᷑btã virgo maria ſine pudoꝛi ſui cuſtodie ꝓceſſit ⁊ ita ñi pla⸗ cetvobis cariſſime talis ac tãtaÿgoꝛplaceat ⁊ opusvir tutis eiꝰ·ſ.hũilitatis· Etde paula ip̃e ait. Minima fui: inter oẽs vt oĩm maioꝛ eſſet Erqᷓ;to plꝰ ſe deijciebat:tã to magis a xp̃d ſubleuabat᷑ tatebat ⁊ nõ latebat fugiẽdo
glaʒ. gliã merebat᷑.q̃ Ftutes qi vmbꝛa ſeqͥt᷑ ⁊ appetitoꝛes ſin deſerẽs appetit ↄtẽptoꝛeſ Quarto ſic qꝛ hũilitas eſt ita pulchꝛa ꝙ eã adamauit dñs vbi habet᷑.di.gʒ.c dñs vbillic diẽ · Cypꝛanꝰ Dñs ñ ieſus xp̃s rex iudex vſq; ad paſſiõis diẽ ſeruauit ho noꝛẽ põtifici ⁊ſacerdotibꝰ qᷓ;uis illi nec timoꝛẽ dei nec agnitõeʒ xp̃i ſeruaſſent. Nã cũ lepꝛoſũ mũdaſſet dixit il li.vade ⁊ oñde te ſacerdoti⸗ bus ⁊ offer donũ humilita⸗ tẽ nos ipᷣe hũilis docuit ſa⸗ cerdotẽ adhuc appeliãs quẽ ſciebat eſſe ſacrilegũ. Item ſubditus paſſioni cũ alapã accepiſſet ⁊ ei diceret᷑.ſicrñ⸗ dens põtifici nihil illi cõtu melioſe locutꝰ eſt in ꝑſonã põtificis.ſedfimagꝰ innocẽ tiã ſuã tuitꝰ eſt di. Simale locutꝰſũ er ꝓbꝛa de malo.ſi aũt bene qͥd me cedis. Que ideo oĩa ab co facta ſũt hũi liter atq; patiẽter vt nos hu militatẽ atq; pariẽtie habe⸗ remꝰ exẽplũ. Cõrluſio ſcða ſi tałꝙ vᷣr hůilitat ex ſui rate ↄmẽdabiłẽ ꝓpt᷑tria.
Erg
ſupen oles ſt
hüli re deb mus
da c Pimo qʒ nullũ dilplicet di clulo bolo. Scðo qꝛ ꝓdeſt hoi. Tertio mtũ placet deo. Di
iuter
iIn 2 tunu

itate gliã merebz
erẽs apettyi d cõ cõ mẽdabiliſ qꝛ diſplicet dia to ſic q biiundar bolo:qð p̃t oñdi tripłr.ſ.au
HAꝙ eiad. bi habek. di die· Cypyanꝰdi kos rex iudet v ſõis diẽ ſeruuit õtificib ⁊ſacerd lu ner timoꝛẽ din 3 rtleruaſſent. ſũ mũdaſſet dirii oñde te ſacerdon er donũ humilin e hůtlis docuitſj dhuc appellãs qui ſe lacnlegũ. Item
paſſioni cũ dlapã
zei dicereꝭ. ſicx⸗j ifici nhi ilchmp — eſtin ꝑſoni. o ſedſimag innocji
itꝰ eſt di. Simt er ꝓbꝛa de malo. d me cedis. Qu ab eo facta ſithi s patiẽter vt nosh atq; pꝛriẽtie hu ẽplã. Cöclulioſt r hilitan erl omẽdabikẽgeni q nullũ diſylced Scðo qꝛxdeſthi mtüplicetdod
ctoꝛitate.rõne.⁊ exẽplo. Pꝛi md auctoꝛtate ſic ꝑ illð qð di. it gre. Tot iaculis ꝑcutit nos diabolus qᷓt tẽtatiõibꝰ
affligit ⁊ nos 3 eũ iacka mit
timus cũ ↄfeſſi humłr rñ⸗ demus. Rõne ſit. Jilud di ſplicet multũ diabolo cuius opoſitũ multũ eiplacet ſed ſuꝑbia q̃ eit oppoſita hũili⸗ tati placet multũ diaholo· igit᷑ hic eſt ꝙ bꝛr. dic. Qid eſt ꝙ ſola ab ãgelo videt᷑cð mẽdari hũlitas · foꝛte qꝛ ru entiby cetert ꝑ ſuꝑbiã ipe in hũiitate ſtetit Exẽplo pꝛo bat᷑ ſic nã demõ dixit beato machario. Humilitas tus ſola me vincit. D xi ſcðᷣo ꝙ ÿᷣtus hüilitatis eſt młtũ cõ mĩdabilis qꝛ ꝓdeſt hoĩ tri⸗ pliater. Pꝛimo q donat ſi⸗ bi ſclam Scðo donat ei ſa piẽtiã. Tertio donat pacẽ. dico pꝛĩo ꝙ hũlitas do nat hoi ſcjaʒ vñ d̃ in vit patrũ Qo qͥdẽffrater ieiuna at. lxx hebdo modas petẽs adeo ꝙ reuel aret ei declaratiõeʒ vni us pũcti ſcripture facre ⁊ cñ nõ fuiſſet ei reuelatã exijtivt iret ad quẽdã fratrẽ ⁊ requi
Sermo UI nben ſef uu co pᷣmo ꝙ vᷣtus hũilitatẽ eſt
reret illud ab eo ⁊ in itinere obuiauit ei ãgelus dicẽs. lxx hebdomodas ieiunaſti ⁊ ex eis nõ ipetraſti intentũ. nũc o qꝛ humiltatus es vt ad fratrẽ tuũ ꝑgeres.miſſus ſũ tibi indicare ſermonẽ. Hic
eſt ꝙ Au. di. ð maria. Quã to hůilꝰ ſedebat tãto plus
capieb at. Dixi ſcðᷣo ꝙ hñili tas donat hĩ fapientiã.vñ Bꝛda. Mũilitas eſt clauis ſapiẽtie. Et Bern · Bona via hũilitatis. qua pitas in duit᷑ caritas acqͥrit᷑. gñatões ſapĩe ꝑcipiunt᷑. Dixi tertio ꝙ hũlitas donat hoĩ pacẽ. vñ Cri. Nutrix dilectõis eſt
hũllitas.odij mñ̃eſt ſugbia
hũilitas tuti ſim ꝛ eſt in imo eni eſt⁊ nõ hʒ q́̊ cadat. Et q̃dã glo.dicit. Hũilitas cu ſtodit in oĩ tẽtatõe hoĩeʒ vt nõ cadat ĩ foꝛnace qͥñ tumet vento ſupbie. Tertio dirl ꝙ hũilitas eſt młktũ cõ mẽdabi lis qꝛ deo pl acet qð põt oñ⸗ di tribmod. Po qꝛ hüleſ eraltat.vtʒ ĩ faule pᷣmi re.iy. vbi dixit ſamuel ſau. Nõne cũ ꝑuulꝰeſſe coꝛõ̃ ockis tuiſ caput in tribubyiſrł factꝰ es Et BHlero. loq̃ns de paula dicit. Quãto plus ſe deijce⸗ bat tãto magis a xp̃o ſuble
as ded tacer

4
„
1 ℳ ſi
7 N
1 3 1
1
. i j Mh
5 1. 3
. 3 4
3 i 3
5
De lhnmilitate
uabat᷑ et lu.ig. Qui ſe eral
tat humiliabit᷑· ⁊ qͥ ſe hůili⸗
at exaltabit᷑. Scðo qꝛ humi
libo ſe oñdit. vñ dicit᷑ ge·i8.
ꝙdeus appꝑuit abꝛahe incò
ualle mãbꝛe.i.in humilitate
Tertiã qꝛ deus hũilibꝰ dat
ſuã grtiã. vñ dicit᷑ Eecte. ʒ.
qᷓ; to maioꝛ es humlia te in
oiby ⁊ coꝛã deo ĩuenies gra⸗ tiã. Et de oĩby his tribꝰ hie.
ad abigaũ hyſpanũ ſtribẽs
ait. Quãuis mihi multoꝛũ
ſim ↄſciꝰ pctõꝝ ⁊ quottidie
in oꝛoe flexis genib loquar.
icoꝛ · 4. Delicta iu.m⁊ iqᷓ· m ne.me tñ ſciẽs dictũ eſſe ah apło ne inflatus ſuꝑbia ĩcidat ĩ iudi
Zdcol aũ diaboli. Et in alio loco ſcriptũ eſt. ſupbis de· re. h. „ae.d.g. nihil ita a puerica vi Ja. i⁊· tare conatꝰ ſũ qᷓ; tumẽtẽ ani mũ.· ⁊ erectã ceruicẽ. dei ↄtra
ſeodia ꝓuocantẽ. Noul enĩ magiſtrũ ⁊ dñm ⁊ deũ meũĩ
rarnis hũilitate dixiſſe. Pi
„ ſcice a me.qꝛ.m.ſ.⁊.h ·c· Et mat. ii. añ ꝑ os. Dauid ceciniſſe me mẽto dñe daud ⁊ o.m.e. Et
P ts. is in alio loco legimꝰ. Añ glo
riã humiliat᷑ coꝛ viri ⁊ ante Adiu? ruinã eleuat᷑. Sed hic põt toꝛia queriqᷓ ſũt adiutoꝛia hũili humili tatis. Ad qð rñdet᷑ ꝙ adiu⸗ tatis toꝛia hůilitatis ſunt hũiliũ
————
familiaritas:pꝛopꝛioꝝ defe ctuũ meditatò.melioꝝ reſpe ctus. ↄtumeliarũ ſufferẽtia officio ꝛũ hũiliũ exercitatio. moꝛtis memoꝛia. Dico pꝛi
mꝰ ꝙ humiliũ familiaritas
eſt adiutoꝛiũ hũilitatis.vñ eccki.iʒ. dici᷑. Dis hõ ſocia⸗ bit᷑ ſiki ſibi. De ſecũdo adiu toꝛſo git Augn. Sci viri vt hũilitatis in ſe ꝓtutẽ cuſt o⸗ diant cũ quedã ſciũt mirabi lter ante mẽtis oculos ſtu dẽt reuocare qð neſciũt. De
tertio etiã ait. Ber. Hõ qͥb
ſuꝑioꝛes ſed quibꝰ adhuc in ferioꝛes eſtis aſpicite, de q̃r to ait Bern. Mũiliatio via eſt ad hütlitatẽ.ſicut patien tiaa d pacẽ. ⁊ lectio ad ſcien tiã ſi ʒ ᷣtutẽ appetis humi⸗ litatis viã non fugas hũili tatis De quinto hahetur exẽplũ xp̃i qͥ lauit pedes di⸗ ſcpuloꝝ ⁊ dixu eis Scitis qͥd fecerum vobis · vos voca tis me mg̃? dñe⁊ bñdiutꝭ ſũ etei. Si ꝗᷓ ego laui pedes vos dñs ⁊ ingᷓ.⁊ vos debe ris alter alteriꝰ lauare pedeſ
Exẽplũ eni dedi vob vt quẽ
admodũ ego feci ita ⁊vos fa ciatꝭ. De ſexto d̃ in pᷣncipio q̃drageſime Mm̃to hõ qʒ puluis es ⁊ in puluerẽ reuer
iunit ninlni nidin keininm nrih uri ßiind ſiung un K jiüttuni S2
ihint —

ltate liurtaspꝛepꝛi unnt uneluriſtfni oꝛũhůtũ euuiu s memoꝛu. Diug humiiũfimlin niilumi ⸗dict. Ois hõ ſo ſb Drlcau
ris in ſe prutcuſ iquedã ſuũtmin e metis oculos ſi care qð neſuit. d ãait. Ber. Nõqᷓ ſed quiby adhuci ſns aſpicite, deqᷓ ern. Hiliatio vil litatẽ.ſicut panen c.⁊ lectio ad ſcien utẽ appetis humi⸗ ü non fugas hũli e quinto hahen idlauit pedezdi ⁊ dirit eis Satt m e nrdierbi
Si ego lauipeis s ⁊mg vos deꝛ
altenꝰ lauatepei
eni dedi vobvtq
dego feci in ʒwozſ
e lertodfupich⸗
ime Modö
es ⁊in puluit
38
eſecũdoaing hüli u Zlugn. Scimiteftu
reris. Et Mier. di Pleto⸗ nis eſt ſentẽtia oĩm ſapiẽtiũ Vitã meditationẽeſſe moꝛ tis · Et hec de ſcðᷣa ꝑte ſuffi
ciãt. Cõcluſio tertia eſt ta⸗
lis ꝙ ex iſta vᷣtute excellẽtiſſi ma humilitatis octo fructꝰ Ppcedũt. Pꝛim fructꝰ vocat᷑ dei inhabitatio. vñ Eſa.y Dñs in excelſo iha bitat cũ ↄtrito ⁊ humili coꝛde vt vi uuficet ſpm̃ humiliũ. Scðᷣs fructus vocat᷑ diutuoꝛũ do noꝝ largitio. Zac.q Deus ſuꝑbis reſiſtit hũilibus aũt dat gram. Tertiꝰ eſt pctõꝝ remiſſio. Hic dð in põ dice bat. Vide hũilitatẽ meã et laboꝛẽ meũ ⁊ dimittevniucr ſa vlicta mea. Et alibi. Ceꝛ ↄtri.⁊ hu.deꝰnõ ſꝑnit vł nõ ſpiciet. quartꝰ ẽ bonoꝝ ope mũ acceptatõ.nã ſine hüilita te oꝑa nf̃a qᷓ; tũcũjq; ſint bõa nõ ſũt accepta deo ſicut ptʒ ĩ publicano ⁊ phariſeo. Lu. i8. vñ. Breg. dicit. Qu ſine humilitate Ftutes ↄgregat quaſi añ ventũ puluerẽ poꝛ tat. Qumneſt ſapie donatõ vñ ꝓuer.6.dicit᷑. Vbi hůili tas ibi fapiẽtia · Et Mar. xi. Kõfiteboꝛ tibi paer dñe celi ⁊ terre qꝛ abſcõdiſi hec a ſapientib ⁊ pꝛudentibꝰ et
Sermo M
reuelaſti ea ꝑuulis. Sextus fructus eñt offenſiõis indul gentia. 1õ dicit angelus ad agar. Beñ.is. Reuertere ad dñam tuã ⁊ hũtliare ſp ma⸗ nu illiꝰ. Notãda ẽ iſta hiſto ria ⁊ dicẽda cũ aliqᷓ moꝛali⸗ tate qm̃ pulchꝛa eſt. Septi mus fructus eſt patiẽtia vn de interrogat? quidã ſpůũał ſenex q̃re demones vincunt nos.rñdit.qꝛ dimttimꝰ ar⸗ ma nr̃a q̃ᷓ ſũt patiẽtia ⁊ bu⸗ militas. E ctauus fructus eſt pax vñ ꝓuer.iʒ. Inter ſu perbos ſem ꝑ ſunt iurgia ita poſſumus ecõtradicere ꝙ in
23
ter hůtles eſt pax. Sed hic Humi põt ↄuemẽter queri quõ põt lis quo
cognoſa hũ ilis. Acd qð vñ
modo
det᷑ fm frãciſcũ de mapronis cogno⸗
ꝙ hõ põt ↄſtãter ⁊ firmiter cogno ſei ſi eſt hũilis qñ ↄſcẽ derit octo gradꝰ ip̃ius hůili tatis. qᷓ;qᷓ; ⁊ multi jalij aſſi⸗ gnent᷑. Quoꝝ pꝛimꝰ gradꝰ eſt ſuos defectus cognoſce⸗ re·⁊ in tali gradu erat dð qñ diccbãt in põ. Iniquitatem meã ego cognoſco. Secũdꝰ grach eſt ip̃os defect? poſt noticiã deteſtari. Etin tali gradu fint publicanꝰ qñ di cebat.de? ꝓpitiꝰeft mihi pcõ ri. Et etiq p̃emet dauid di⸗
ſcitur

1* 1 p 3 3*
i
i
5
83* i 1
n 4 pi 7
3
„h
)
.
3
iRh
3 6 . i 31
Wide
alos 5
duſ.29 gr. vlti.
De aduentu criſti in carne
tebat ego ſũ vᷣmis ⁊ nõ ho⸗ mo. Tertius eſt ip̃os nõ ab
ſcondere in ↄflictu ſicut ipſe dauid dicebat. Delictũ meũ cogni.ti.feci. Quartus eſt os ꝓnũciare effectu ſic idẽ
ꝓpha fecit ſic di. Iniquitatẽ
meã annũciaui tibi. Quitꝰ eſt honoꝛẽ nõ deſiderare ſi⸗ cut ambitioſi variſei qͥ vole⸗
bãt pᷣmos acubitos ĩ cenis
Etx in iſto gradu fuitfiliꝰꝓ digꝰ qñ dixit. Nõ ſũ nignꝰ? vocari filus tuꝰ fac me.ſ.v · ex mer.tu. Et etiã petrꝰ qñ dixit.exi a me pctõꝛ ſũ. Se⸗ xtus ẽ honoꝛẽ fugere ſicut xpᷣs qͥ videns ꝙ volabãt eũ re gẽ facere fugit in mõtem·
Septimꝰ eſt inhonoꝛationẽ
ſuſuneri ſicut apłi Actuũ.j Qui bãt gaudẽtes a ↄſpe⸗ ctu eõcilij ⁊c. Octauus in honoꝛationẽ q̃rere ſicut da⸗ uid qͥ dicit in pð · Elegi abie ctus eſſe ĩ domo dei mei Et ſic expedite ſũt huiꝰ fruct? hũilitatꝭptes q̃s ꝓmſ mus declarare magnilice dñe ⁊ci
ues cariſſimi quam obſecro
vos totꝰ vriby acquirere vt
in pñti gratiã ⁊ ĩ futuro glo
riam haheatis Amen.. ñica quaita de aduen⸗ xpi in carne. Sermo. IIII.
NMno quin
decimo im
perij iyberh ce
faris.⁊c. Lu.ʒ
Pꝛo huius ſa cri⁊ ſcĩ euangelij· hiſtoꝛiali declaratiõe notandũ ꝙ in qͥ⸗ cũq; maximo negotio oꝑan do tria debent eſſe vt ptz.
Congruentia tẽpoꝛis,
Dignitas auctoꝛis.
Et vtilitas operis. Duo pꝛimo ꝙ in quocunq; moximo negotio oꝑando re quirit᷑ ↄgruẽtia tꝑis. Et rõ ẽ. qꝛ tꝑin diſpoſitõ m aſtro loges maxie reqͥrttad nego ciũ ꝓpetrãdũ vñ ecckʒ. dittt Pia tp̃s habẽt. ⁊ ſuis ſpa⸗ cijs trãſet vniuerſa ſub ſo⸗ le. Er de hot ponit exẽplũ boetius in pꝛimo lib.de cõ⸗ ſolatõe metr.ð.dicẽtes. Eñ phebi radijs graue cõcri ſy dus ineſtuat. Tu qͥ larga ne gãtib ſulcis ſemĩa credidit eluſis cererꝭ fide. Quernas ꝑgat ad arboꝛes. Nũqᷓ; pur nemus lecturus vio⸗ as petas. Lũ ſeuis aqͥloni bus ſtridẽs cõãpus ihoꝛruit
Me qucras auda manu ver
nos ſtrigere palmites. vinf ſi libeat frui. Zutũn o potꝰ
numi gihhln
knlhw inh
*
————

iſtiincame
Fnoqt decimo ſars⁊cl
Propus ſcĩ euangeli hiſt
ranõe notundũqn
nsrimo negotien debent efſe vp
ongruentia tẽpe gnitas auctoꝛis. t rnlitas opens. umo ꝙ in quoan
negotio epande
gruẽtia tꝑis. Eti
dipoſitò fm aſty
axie reqͥrtt᷑ad neg rãdũ vñ ecckʒ. dirt s habẽt. ⁊ uis ſpa üt vnmerſa ſub ſo de hot pomt exiyi in pꝛimo lib dec metr.. dicẽtes. Ii adis graue cmn uat. Tu qͥ larcun ſulcis ſemia creci erer fide. Quen darboꝛes. Hic nemus lecturs y s. Lũ ſeuis aijt ridẽs cäpus ihom cras auda mann rigere palmits. t fulZuthropi
tꝑa ꝓxꝛijs aptãs officijs de Nec qᷓs ip̃e coercuit miſceri pant᷑ vices. Sic qð p̃cipiti via certũ deſerit oꝛdinẽ. Le tus non habet exitus. Dixi ſcðᷣa.ꝙ in qͥcũq; magno ne⸗ gotio opãdo requirt᷑ digni⸗ tas auctoꝛis.qᷓ in duobypꝛin cipalr ↄſtat.ſ.ſciẽtia et vita Et de iſtẽ duobyſił loqᷓ Si domꝰli.yepłaꝝ d. Wiſerẽ
q oñ ↄpulſus ẽ docere qᷓ; di
ſcere añ pᷣſumẽfbonũ pᷣdica re qᷓ; facere.tãqᷓ; ſteril arboꝛ cũ poma ñ habeat ꝓ pomis ſpargat vmbꝛã folijs.⁊ cũ ñ adſit medulla ſenſuũ abun⸗ dat ſpuma Iboꝛũ. Etde h aug · ponẽs exẽplũ diẽ. Do⸗ ctrina ꝑ malos palmites in ſepe.botrꝰ inter ſpinas.cau te lege nedũ queris fructum laceres manũ.⁊ cũ audis bo na docentẽ.ne imiteris ma⸗ la faciẽtẽ. Dixi tertio ꝙ ĩ qᷓ⸗ cũq; magno negotio opãdo reqrit᷑ vrilitas oꝑis. Et rõ qꝛ km phm finis dignioꝛ eſt pꝛicipio.ſed qðcũq; opꝰ eſt
fitꝓpr̃ finẽ.i.vtiltatẽ conſe⸗
quecõ igit᷑. Hic eſt ꝙ Cri. ſup Wat. dicebat vnũquẽ q; eni ad cõezʒ vtilitatẽ vti oʒ St auic. o. meth. dicit. Vi⸗ nis eſt ꝛioꝛ iter oẽs cauſas
Sermo UM
ſua bachꝰmũera ↄtulit.ſiqᷓt
ita eti fit domꝰ vt in ea ha buari poſſit. He ↄcluſiões magmfice dñe ⁊ ciues cariſſt mi in ſacro euãgelio hodier no denotãt᷑.qð in tres ꝑtes diuidit᷑. Qm̃ in pᷣma ꝑte po mt᷑manifeſtatõis ĩcarnatiõ nis xpᷣi congruitas tꝑis. In
ſcða ꝑte põiq̃nũciatõiſ ĩcar
natõis xp̃i dignitas auctoꝛ ibi. Etvenit i oẽ̃ʒ ⁊c̃. Inter tia ꝑte põit᷑ hꝰĩcarnatõisvti litas oꝑis ibi. Vox clamãtꝭ in defto pa.⁊c̃. Etvt clar? B pateãt videamꝰ hiſtoꝛiã. declarate hiſtoꝛie fructꝰ erit declaratio nouẽ vtilitatũ qs hũit hũana gñtio exaduẽtu in carne filj dei:de qͥbloq̃n do tres ↄckõeſcũ tnbdubij moꝛe ſolito vᷣclarabimꝰ. In qꝝ pꝛĩa põemꝰtresvtilitateſ In ſcða tres ałs. Intertia tres als ⁊ ſic erit finiſcũ ad iuroꝛie dei. Cõcko igit᷑ pꝛĩa ẽ tałĩ oꝛdie ꝙ ex aduẽtu xp̃i ie ſu tres vtiitates hũana gña tio recipit. Quaꝝ pꝛiaẽ. In iurie donatio.k.diſcoꝛdie pa cificatõ. Nã añ aduentũ xp̃i tnplex erat diſcoꝛdig.ſ inter deũ ⁊ hoieʒ ꝓpt pem̃ ĩohedi entie. Int᷑ gelů ⁊ hoĩeʒ ꝓp̃ ipedimẽtũ reſtauratõis ãge lice. Int᷑ hojeʒ ⁊ hoĩeʒ ·ſ.int plm iudaicũ ⁊ gẽtilẽ ꝓpter
Tres vtilita⸗ tes in⸗ carna⸗ tionis

ſi
„.
. 4
3 h 3
)
i MRhn h
3 8 ℳ i
*
11„
1
—————
De aduentu criſti
diuerfitatẽ culture. Hãc tri plicẽ diſcoꝛdiã yp̃s. ĩ ſuo ad uentu rermouit motõeʒ pᷣme dr̃ mediatoꝛ ðᷣi ⁊hoim ꝓpter remotöeʒ ſcðe dĩ rex pacificꝰ ꝓpt᷑ remotõeʒ rertie dr lapis agularis ꝓp̃ B ſacerdos ter oſculat᷑ altare in ÿpᷣncipio.in medio.⁊ in fi⸗ ne. Mic eſt ꝙ ãgeli cõtauer̃t
in natiuitate ſua illð. Lu.2.
Bła in altiſſimis deo ⁊iter ra.⁊c̃. Scða vtilitas eſt h? pacis ſigni donatio.cũ ei di ſcoedes ad amicitiã redeunt in ſignũ dimiſſionis rãcoꝛis ſolẽt in ſimul ↄuiuari.ſʒ dñs ñ fecit ꝙ nullus aliꝰ potuit qꝛ in ſignũ excellẽtiſſime ca⸗ ritatis fideles ſuos ſeipſo ci bauit.vñ illðᷣ ꝓuer.. Veni
te ⁊ comedite panẽ meũ ⁊ bi
bite vinũ qð miſcui vobis.
Et illud cant᷑.y. Comedite amici?⁊ bibite ⁊ i ebꝛiami qꝛ cib iſte tĩ eſt amcoꝝ.i.in
caritate exiſtẽtiũ. Tertia vti ltaſeſt vᷣhiti ſolutõ qꝛ ſoluit penã ꝓ culpa oꝛiginali ꝑ no bis ſatiſfaciẽs deo eqᷓle debi tũ qð totus mũdus ſoluere non valebat.vñ apoc.j. Ne
mo poterat in celo ⁊ in terra
nech ſubtus terrã apire ibxꝝ neq; reſpicere illũ.i.iplere re
5 pterre
demptionẽ hũani generis qj ab eterna fuit ſcripta ĩ libꝛo diuĩe dupẽſatõis.vt ꝑ xpm ſolũ ad impleret᷑. Hũc libꝛũ ſolus xp̃s aperuit qꝛ ſolus penã crucꝙ debitoꝛib moꝛ tis ipſe tulit. vñ dicit in põ. Que nõ rapui tũc exoluebã qꝛ ſuſtiui penõ ꝓ raptoꝛe adã. Sed hic ſatis ↄuemẽ⸗ ter põt dubitare an neceſſe fuerit ꝓ obligatõe hũani ge ners de incarnari. Sd qð ñdet᷑ ᷣm doctrinã alerã. de ales in.ʒ. Qo ſatiſfactõꝓ peĩ pꝛimi parẽtis nõ poterat fi eri neq; ꝑ hoĩiem ſolũ neq; per angelũ. neq; ꝑ deũ neq; ꝑ altã creaturã ergo reliqui tur qð neceſſe erat deũ incar nari.quod patebit cũ ꝓbatũ fuerit antecedẽs. Dico pᷣmo ꝙ ſatiſfactio ꝓ pctõ ade nõ poterat fieri per ſolũ hemi⸗ nẽ. ⁊ rõ eſt vt dicit Anſel nõ ſufficit ad hoc ꝙ aliqͥs ſatiſ faciat. reddere ablatum miſi plus teſtituat ſed hõ ꝑ pem̃ ſe totũ ⁊ totã hũanõ naturã
abſtulit deo ad Ro.y. Per vnũ hoĩem ĩ hůc 4
catũ ĩtrauit.⁊ ꝑ pem̃ moꝛs 2in omẽs ꝑtranſit moꝛs in 3ᷓ oẽs peccauerunt.ᷓ nullus hõ põt ſatiſfacere. qꝛ plus
umönt ninin nniic timim bune niinjp

cridi prionẽ hügnt relna futtinpnii edupẽſuis ytpy adimpler᷑ Vilt 1 apemitq it eu debitoꝛhy ſetult vñ ditnj . rapui m̃cerclui Anu penãp nytn Sed hic ſats dubitare an ne obligatõe hünn c incatmari. Iq n doctrinã alerã Qo ſatictõpn tis nõ poterai hoiem ſol ne ü. neq; ꝑ deñ neq aturã ergo reliqu eſſe erat deũ inca d patebit ců ꝓbati tecedẽs Dico pm ctio ꝓ pc adeni fier per ſolũ hom ſt vt dicit Anſel yj ad hot ꝙ alq́s ſn eddere ablatum ni tituat ſed hõ ꝑye totũ hůanã nan deo ad Ro.j. pr iem i hůc michp auit. ⁊ ꝑ pem moß s ptranſit mon eciauennt zmlu ſunſficere q pb
bilitatꝰeratꝙ nõ poterat ha bere victoꝛiã de diabolo ꝑ
quã deo honoꝛẽ faceret ſicut
ei fecit inhonoꝛẽ qñ ah ipſo
diabo lo victus fuit. Dico
ſcðo ꝙ neq; ãgelꝰ poterat ſa tiſfacere qꝛ tũc hoĩes nõ re⸗ ſtituti eẽnt ad ill głiaʒ quã
habuiſſent. ſi nõ peccaſſent.
qꝛ rũc fuiſſent ſicut ãgeliꝛſiẽ ⁊ nũc ſunt bti Mathei.⁊2. Erũt ſicut angeli in celo. ⁊ ſi
ongelus reſtituiſſet ꝓ homie
fuiſſet hõ angelo obligatus tanqᷓ; dño qð hoĩ repugnat
⁊ diuine bonitati. Pꝛeterea
nõ fuiſſet ꝑfecta ſatiſfactio ſi miſiſſet vnũ angelũ ad in carnãdũ vel creaſſet vnũ ho minẽ de nouo abſq; macula qꝛ cũ ĩ ſatiſfactõe debeat ſer uari iuſticia nõ fuiſſet facta ſatiſfactio in eadẽ natura in qua adã pecrauit. Dico ter
tio ꝙ nulla alia creatura po
terat ꝓ hoĩe ſatiſfacere. quia ſcĩ ditũt ꝙ magis eſt de ipio facere pium qᷓ; creare celũ ⁊ terrã.ſed ꝑ petim̃ hõ factus erat impiusſed maioꝛ actõ iſta nõ poterat venire niſi a virtute creatons.igit᷑. Dico quarto ꝙ neq; deꝰ de potõ⸗
ᷓ ſe et totã naturõ reddere debebat. Pꝛeterea ip̃eita de f
tia oꝛdinata poterat ſolus 6 acere. tñ qꝛ ip̃e ñ poterat pa ti:tũ qꝛ nð in eacẽ natura ſa tiſfeciſſet. Venit qᷓ deꝰ⁊ icar natꝰeſtvt in qᷓ tũ hõ patere tur. ⁊ in qᷓ;tũ dens ſatiſface re poſſet ⁊ hic hõ qͥ debebat
redderet.⁊ deꝰ qͥ pofat fatiſ facere ſatiſfaceret cũ ex iuſti
tia dei pꝛo pctõ ſatiffactõ fie
ri debunſſet. Multas rõnes de iſta materia ponit. Slex.
de ales vltra iſtas qs dimit to cauſa bꝛeuitatis. Cõclu ſio ſcða talis eſt.ꝙ aduẽtꝰ ie ſu xp̃i in carne tres alias hu
mano generi vtilitates ↄtu lit. Quaꝝ pꝛia eſt inimici ca
ptiuatio. Vã diaholũ qͥ hu
mano generi terribił inimi⸗
cabat᷑ captiuauit. vñ Aba⸗
cuc.ʒ.añ faciẽ eꝰibi moꝛs.i.
diabolus ligatus.⁊ vinctus ſicut in triũphis ſolẽt victi
ire añvictoꝛẽ. Apoc.⁊o. ZAp
pᷣhẽdit dꝛaconẽ ſerpentẽ an⸗
tiquũ qͥ eſt diabolꝰ ⁊ ſatha⸗
nas.⁊ ligauit eũ ꝑãnosmł le.i.vſq; ad tpᷣs antixpᷣi. qꝛ tũc reſumet violẽtõ ptãtem ⁊ exiet ꝑ affluẽtẽ malignita⸗ tẽ vt mittat pplm in erroꝛẽ ⁊ ideo iũt dicit᷑ ſolui. Scða vtilitas eſt icarterati lbera tio ſʒ gñis hũani qð 2 in

5 12 3 3 ) i
1 3
1 , i
7½ 3 5
1 ſi
i
ſ
Wh
u h
3
3
1 3 zn
Muaf filius ẽ
incgr⸗
natis,
————
limbo ibi ei ſatelles auarꝰ qᷓ;s interimere gladio culpe nõ poterat ppetuo include⸗ bat. Vñ. Eſa.iꝗ. Vinctis eiꝰnõ aꝑuit carcerẽ:ꝓpter ß ðs p̃ ait ad filiũ. Cſa.i. Dedi te in fedus popłi ⁊ in
lucẽ gentiũ vt aꝑires ockos
cecoꝝ ⁊ educeres de ↄcluſio ne vinctũ de domo carceris ſedentẽ in tenebꝛis. vñ ipſe ait. Job.38. Nunqͥd apte ſunt t bi poꝛte moꝛtis ⁊ ho⸗
itia tenebꝛoſa vidiſti.ſ.ſicut
ego. Tertia vtilitas ẽ via⸗ toꝛib vie demõſtratõ oñdit em̃ qᷓj via deberẽt hoĩes per⸗ hũc miſerũ mundũ tifire. vñ. Sre. Studebãt ãt oẽs ſupbi de adã ſtirpe ꝓgeniti Pſpera vite pñtis appetere. aduerſa deuitare oppꝛobꝛia fugere ſeqͥ gliamvenit inter eos incarnatꝰ dñs aduerſa appetẽs ꝓſpera ſpernẽs.op ꝓbꝛia amplectẽs gliazʒ fugi⸗ ens. Sed h q̃rendũ eſt qᷓre potius filꝰ eſt incarnatꝰqᷓ; pr̃ aut ſpũſſctũs. Ad qð rñ det᷑ ßᷣm voctriñ alex.in ʒ.q. 8.2 Boe. e. li. di. i.q.ʒ. ſe ⸗ cũdiqͥſiti ꝙ młis rõibus ↄ ueniẽtiby vo luit filiũ incar⸗ nariq; preʒ aut ſpm̃ jctm̃, tũ ex ꝑte ðᷣi.tũ ex ꝑte hois. Piia rõẽ qꝛſi qᷓlibʒ alia ꝑ⸗
De Adnuentu criſti
ſonag filio ĩcarnata eſſʒ ſit Tho⸗
diẽ Anſeł lu?. Cur ðs hõ c.⁊ eſſent duo filij ĩtrinita⸗ te. ſ.filius dei qͥ añ incamati onẽ erat filius.⁊ iſte qͥ añ in carnatõeʒ fuit filius Igis: ⁊ eſſet ĩ ꝑſonis ineqᷓlitas m dignitatẽ natiuiuitatũ. Itẽ idẽ ille ꝓ quo erat oꝛaturus
⁊ diabolus quẽ erat expuqᷓ
turus ambo falſaʒ ſikitudi⸗ nẽ dei ꝓpꝛia volũtate pᷣſum⸗ ſerãt. vñ ſpãlr qᷓi aduerſus filiũ peccauerãt qͥÿa ſittudo pris credit᷑ille igit᷑ cui ſpeã liter ſit inuria chuemienti? attbut᷑ culpe vindicta autĩ dulgentia. Sed ſolerter in⸗ tuendũ eſt qð hðᷣꝛqꝛita hõ ſiẽ angelꝰ ſikitudinẽ dei ap⸗ petierũt. Nã ʒᷓriũ aug.ſuꝑ geñ. videt᷑ dicere.ſed hec ʒ⸗ ba diſcrerũ lectoꝛem efflagi tant vt ꝑ hoĩem ſolã mulie rẽ intelligãt. miſi foꝛte nõ va
cet q̃d ꝑ Aug. ibidẽ ðꝛ eua.
ſ.⁊ adã ipari ſexuß ꝑi u peccaueft.qꝛ vtq; ſe excuſa uit:eua ꝑßᷣpentẽ:hõ ꝑ młrẽ ſʒ adã venlalr peccare ſecre dit. ⁊ he ſociã ↄtriſtaret pet cauit. Itẽ idẽ Ant.in eodeʒ Conuenientius ſonat filiũ pfi ſupplicare qᷓ; alam ꝑſo nam ꝗ magis ↄue nit incar natio filio. Itẽ hug. de ſctõ
3⸗Do ꝓa
6

riſti ſucra —— i imnn del qͥañ inum
at füus aiteia vez futt fiuus j ſonis inejſuin at natiuiutati ji P quo erat oznit olus quẽ emte mbo falſaʒ ſilini Pla rolũtate pſm ſpoir qt adueri uerät qjja ſittuch iit ille igit cui ſpi uuria chuementi lpe vindcta auti Sed ſolerter in⸗ tqð bðrqita hõ Muudinẽ dei ap⸗
Růʒriũ aug ſup k dicere ſed hec j⸗ ũ lecoꝛem effgi hoĩem ſolã mule
q̃t. mſi foꝛte nõy
Zug. bicẽ ðꝛeg,
an ſexuß pi fu
t. q vq; ſe etuſt tia pentẽ hõ ꝑnii po,
nlalr peccare ſem ſoci ẽ idẽ Anß ineoi entius ſonat fli lcare qᷓ; allump agis ↄue nit ini o. Ile huß deſih
victo. i li.ð yacra· Qui aſtu tia vicerat iuſtũ fuit vt ñ foꝛ
titudine ſʒ pꝛudẽtia vicere tur.vt in eodẽ qͥ ſe victoꝛ ere
xit victꝰ ſterneret᷑ Juxta il⸗ luc ob. 26. Prucenin p⸗ ꝑcuſſit ſuxbũ ſed pꝛudẽtia attrib int᷑ filio.igit᷑ h etiq in Fbis hug. Notg.ꝙꝙ licet ſa⸗ pientia filio attbuat᷑ne ru⸗ des eũ ꝓpter vocabulñ inſci um moꝛe iuuenũ putaſſent. tñ vnaẽ ſapia in tribhꝑſon⸗ ſiẽmg dic ĩ li.i.di. z Itẽ aug. ĩ li.ðᷣ tri. Conueniẽs ñ erat vt pr̃ ab alij mitteret᷑ qᷓ ab aliqͥ nõ erat cõueniens gũt fuit vtpᷣmo mitteret᷑ fi⸗ 1 qͥs ſolo pfeẽ deinde ſpi ritus ſcũs:qͥ ẽa pfe ⁊ filiop mñ filiꝰ venit vt hoĩes libe rarent᷑ deinde ſpůſſanctus vt btificarent᷑. Tũ ᷓ ex ua bonitate volint hoiem a di aboli fuitute libare ↄueniẽ⸗ tius voluit filiũ incarnari. Bec de ſcða ꝑte ſufficiant.
aduentꝰĩ carme ihu xp̃i tres ytilitates pᷣter ſupꝛadictas humano gñi ↄtulit. Quaꝝ pᷣma ẽ repatriandi vintoꝛi⸗ bꝰ auxiliatõ. qꝛ ꝑ pctm̃ hu manũ genus debile erat ad bñ agendũ.ſed aduentꝰxp̃i
Sermo
MMI
fuit cã ↄfoꝛtatõnis. vñ ber. Triplici moꝛbo miſerabikt laboꝛamus. nã ⁊ faciles ſu mus ad ſeducendũ.⁊ debi⸗ les ad oꝑandum ⁊ fragiles ad reſiſtendũ.ſed ſi diſcerne revolumus intbonũ ⁊ ma lũ decipimur. Si tentamꝰ facere bonũ deficimus.ſi co namur reliſtere malo ſuꝑa mur neceſſepinð fuit falua toꝛ aduentꝰ vt ĩ nob ꝑ fidẽ habitãs ⁊ nobiſcũ manens adiuuet infirmitatẽ nr̃am.
illuminet cecitatẽ nram ⁊ nob ſtans fragilitatẽ ñam pꝛotegat ⁊ ꝓpugnet. Scða vtilitas ẽ itiner regm pate⸗ fartõ in die aſcenſionꝭ aſcẽ dens cũ multitudie angelo rũ.vñ ch alcedet pãdẽs it añ eos. ⁊ob hipſe ait.io.i4. Vado pare voh locũ. Vertia vtilitas ẽ pac⸗ liti miſſio ne ð abſẽtia ei q̃rimur Et pꝛio ĩ pᷣuilegiũ
adoptõt vñ ad gal. 2Mi Löcluſio tertiaẽ tuł tał ꝙœ
ſi ðᷣs ſpm̃ flij ſunĩ coꝛda ve ſtra.ſcðᷣo i ↄſolatõeʒ tᷣbuia tõ. vñ ait. Io.4. Ego ro gabo preʒ?⁊ aliũ ꝑacluũ da bityob Tertõ ĩ adiutoꝛũ ĩ firmitaꝭ.vñ ad Ro. 8.ſpüs adiuuat ifirmi. Muar.?i pignꝰetne ſalutꝭ.vñ. ad co E 2

. 13 i 4
3 i
35
n
1
. 4 ℳſi
hit
p 1b fb 6
5 1 3 h
z
N
Mihn h
n 7 %
ſi
3 3
————
Se aducutn critincarne
Pedit pignus ſpũs in coꝛ⸗
dibus vñs. Sed poſtqᷓ; di⸗
ximꝰ de iſtis vtlita tibꝓue nientiby ex aduẽtu xp̃iꝓ ſa⸗ tiſfactõe peti ade. Querẽdũ
Vtruz eſt fi adã nõ percaſſer õticn deus i% ftus incarnatꝰfuiſſʒ. Ad qð carnst yñdẽdo notãdũ ꝙ ð iſta ma luſtet teria ſũt due opiões ſit᷑ reci ſadaz tatmag̃ petrꝰ de aqͥla ĩ ſuo ʒ · Vna opſo eſt ſctĩ thome 2mölroꝝ aloꝝ pte.ʒ.q.i.ar
ʒ. Eh ſihomo nõ peccaſſet
deus nõ fuiſſet ĩcarnatꝰ. qꝛ
circa factũ incarnatõis debe
mus tenere qð ſcriptura dit
⁊ doctoꝛes ſctĩ. ſed doctoꝛes ⁊ſeriptura dicũt ꝙ ſi adam
nõ peccaſſet nð finſſet deꝰ in carnatꝰ. Nã apls dic̃ad gal
4. Miſit de filiũ ſuũvt eof
qͥ ſub lege erãt redimeret ſed
ſi nõ fuiſſet pcrm̃ nõ fuiſſet redẽptio. igit᷑ Itẽ aug. li. de
ᷣbis dñi dic̃.ꝙ ſi hõ nõ per
cciſſet xpᷣs in mũdũ nõ venil
ſet. tẽ.glo.ĩ epła ad thimo
Nulla cã vemẽdi fuit i xp̃o
dño nñ̃o nili pctõꝛes ſaluos
faceret tolle moꝛbos tolle vł
nera ⁊ nulla eſt cã medicine
Itẽ anſelmꝰmn li.de incarna
tione Fbi. E ue erat cã icar⸗
natõis niſi vt caro q̃ pecca⸗
uerat tedimeret᷑. Itẽ leo pa
pa in ßmone. Si hõ nõ pec caſſet creatoꝛ creatura nð fu iſſet. Pꝛeterea ſi deus fuiſſet incarnatꝰante pctĩ ade aut hoc fuiſſet ꝓpter dignitatẽ aut ꝓpter neceſſitatẽ. nõꝓpt dignitatẽqꝛ nobilioꝛẽ natu ra angelica. nõ ꝓpter neceſſi ta tẽ qꝛ ſi nð fuiſſet pem̃ nul la fuiſſet miſeria nec neceſſi⸗ tas. Alia eſt opĩo ſcoti ꝙ ſi adõ nõ peccaſſet adhuc de? incarnatꝰ fuiſſet. Eſt tñ no tandũ ꝙ de incarnatiõe poſ ſumus loqᷓ dupłktvł qᷓ; tũ ad ubſtãtĩ marnatiõis vłqᷓ; tũ ad finẽ incarnatiõ q̃ eſt redẽptiovñ ſi adõ nõ peccaſ ſet deus tñ incarnatꝰ fuiſſet loquẽdo de ſubſtãtia incar⸗ natio nis licet nõ ſuiſſet ĩcar natus vt redẽptoꝛ qð ꝓbat᷑ ſic Circa factũ incarnatõis ſtõdũ eſt diccis ſcõꝝ ſed ſetĩ dicunt ꝙ ſi hõ non peccaſſet deus incarnatꝰ fuiſſet. Nã glo. Ber.ſuꝑ id Jone pᷣmo Pꝛopt᷑ me oꝛta eſt tẽpeſtas hec diẽ. Diabolus vicit na turã humanã debere aſſumi a deo.⁊ ex inuidia incitauit hoĩem ad peccãdũ ne ſaltẽ deus carnẽ vitio infectã aſ⸗
ſumeret. Et Zugu. in h. de
trinitate dicit q; cũ multi el⸗

incme
fmone. Sit tůn atoꝛ creanmnn Werea ſidasil nar anepem̃ti u pter digi rer neceſſittẽ. iʒ tatẽq; nobiliyin li nð ſuijet pcn et miſena nernei Ala eſtopi ſotigl peccaſſet adhucde r fiuſſet. Eſttin de incarnanõepi oqᷓ duplivtqᷓtin ncamatiõis vłq ncarnanös q e vñ ſi adõ nõ peccul ñ incarnatꝰ fuiſe de ſubſtäta incar⸗ hcet nõ ſuiſſet icar redẽptoꝛ qð pbal factũ incarnatõs diccis ſcõꝝ ſedſei ſi hõ non peccaſtt arnatꝰ fuiſſet. i r. ſuꝑ id Jone pm me onta eſt tipeſi Diabolus vin manã debereaſum ex inuidia incitui d peccãdũ nelil rnẽ vitio infectii Et Augu. inhr edicu q; cũ mului
Sermo V
ſent modi redimendi genus humanũ: voluit tñ redime⸗ re iſto modo vt magis alli ceret hoĩem ad amoꝛẽ ſui.ſ; magis alliceb at᷑ ad ſui amo rẽ ſi fuiſſet aſſumptus in ſta tu ſue innocẽtie.igit᷑. Pꝛete rea ſũmũ bonũ in natura ñ debʒ eſſe occaſiõᷣatũ. ſʒ ĩcar natõ filij dei eſt ſũmũ bonũ in natura hñana qᷓ nõ debet eſſe occaſionata ſʒ fuiſſet oc caſionata ſi fuiſſet facta ꝓpt pcm̃ igit᷑. Jrẽ homo cõponi tur ex duplici ſuba.ſ. intelle ctuali ⁊ ſenſuali.⁊ ynvtrãq; ẽ btificabił ſʒ nõ põt ᷣm ꝑ tẽ ſenſibilẽ btificari in vicẽ do diuinã eſſentiã. ergo bea tificat ᷣm hanc ꝑeẽ in vidẽ⸗ do xp̃i hñanitatẽ ʒᷓ ſi deꝰnõ fuſſer incarnatꝰ ho nõ fuiſ⸗ ſet q;tũ ad ꝑtẽ ꝑfecte btũs. Etß eſt qð dicit Aug.in li. de ſpũ ⁊ aĩa. Pꝛopteren de us factꝰ eſtlhõ vt totũ hoꝛeʒ in ſe btificaret.⁊ paſcua in⸗ ueniret intꝰ et foꝛas. Intus in diuinirate redẽptoꝛis.fo⸗ ras in carne ſaluatoꝛis. Iite ſũt due opiniones recitate ꝑ me. neq; inea intereſt tãtã re dijudicare acqeſco n.eoꝝ ſen tẽtijs qui ſaptẽtioꝛes habẽt᷑ Tü liq́;; vellet tenere opĩd
nẽ doctoꝛ? ſubtilis ſiẽ ad ob iecta põt ridere.pꝛĩo ad oẽs auctoꝛitates que negãt deũ
fuiſſe incarnatu vt redãpto
rẽ.qð ↄcedẽdũ eſt ſi nõ fuiſſjʒ
porm̃.tñ nõ negãt deũ fuiſſe
incarnatũ loquẽdo de incar natõe in ſe. Ad rõnẽ dñ ꝙ de us aſſumpſiſſet naturã hũa nã nõ ꝓpter neceſſitatẽ miſe
rievt tu arguis.q̃ eſt ex pcõ
ſʒꝓpter neceſſitatẽ ꝑfecte be atitudis vt oñdehat tertia.
rõ. Et ſi dici᷑ꝙ nõ fuiſſʒ me
dicus veꝝ eſt infirmitatẽ ſa nãs. ſed fuiſſet medicus pꝛe ſeruans ab infirmitate ⁊ lar
giẽs ꝑfectã felicitatẽ. Et ſic
erpedite ſũt huꝰfructꝰꝑtes WM ignifice dñe ⁊ ciues ca⸗
riſim quã obſecro bñ cõſi⸗
derate vt hic gratiã er in fu turo gloꝛiã habeatis Amẽ. Oñica infra octauã nati uitatis dñi de diuina gr̃a · Sermo.V.
Rnt ioſe
ph maria
mater ieſu ad⸗
mi antes ſuꝑ
bis q̃ dicebant᷑ de ilo Luc.
2. Pꝛo huius ſacri ⁊ ſancti
euãgelij hiſtoꝛiali declaratò ne notãdũ ꝙ cuilibetviolẽti E 3

1 0 ph e i6
3 . ſi
.
1 z ½
iß. 1.,
ſi
61
„h ſ 1 i
de Dinina gratia
bene ⁊ ꝑfecte in pñti mũdo viuere tres grẽ ſunt ſibi vti les ⁊ neceſſarie. vʒ. Bratia foꝛtitudinis ad uerſis reliſtendũ. Bratia caritatis ad de
um viligendum.
Bratie japientie ad deñ cũcta diſcernendũ Dico pᷣmo ꝙ cuilibet volẽti bene ⁊ ꝑfecte viuere jvtilis
neceſſaria ẽ grã foꝛtitudi
nis aduerſis reſiſtendũ. Et rõ eſt. Jilð eſt vtile ⁊ neceſ⸗ ſariuʒ alicui qᷓ bona ſua cu⸗ ſtodit ⁊ ab aduerſis tuet᷑.ſʒ huiuſmõi eſt grã foꝛtitudi⸗ ms igit᷑. vñ ambꝛo.ĩ li.ðᷣ of ficjs. Nõ mediocrꝭ ptutis hi foꝛtitudo qᷓ ſola defendit oꝛnamẽta vᷣtutũ oim ⁊ iuſti
tiã cuſtocit.⁊ q̃ inexpugna
bili p̃lio aduerius oiavitia decettat. iuicta od laboꝛes foꝛtẽ ad pericka.rigidioꝛ ad
herſus voluptates. Hãc ᷓ
tiã hab ueft ſocij daniel ne ſtatuã adoꝛarẽt.⁊ ne igneʒ tremerẽt. añ.y.c. Dixi ſe⸗ cũdo ꝙpvolẽti bñ viuere vti lis ⁊ nccia ẽ gr̃a caritatꝭ ad deũ diligendũ ⁊ ad bñ ope randũ.iEt rõ eſt.illudẽ vti⸗ le ⁊ neceflatiũ volẽti ꝑfecte piuere qͥ recteyiuete ad oĩa
valet.ſʒ bmẽõiẽcaritas. igi vñ au Karitas ẽ actõ reitu dis ockos ſꝑ reẽ hñs ad ðᷣm glutinũ aĩaꝝ.ſocietas fiðli uʒ. actõ ñ frigida actõ ñ feã ñ fugar.i audax. nõ pᷣceps. iiſta caritate fuit btůs pau qͥ oĩa cũ caritate faciẽs ĩ ip
ſe ꝑfecte fůcauit.vt hi.ad coꝝ.iz. Dixi tertio ꝙ volẽ ti ꝑfecte viuere vtił ẽ⁊ ncẽ̃ia gra ſap̃ie ad cũcta diſcernẽ dum vt eligat bona a mał. Et rõ ẽ. Illud ẽ neceſſariũ volẽti ꝑfecte viuere quo ad om̃iareqdiꝓbus ⁊ bonꝰ. ſed hmõi eſt grã ſapie.ig: vñ Bre. exponẽs ijlud Job ⁊c. Deridet᷑ iuſti ſimplici tas dicit. Juſtoꝝ ſapia eſt nil ꝑ oſtentatõem fingere. ſenſu ꝙᷣbis apire. vera vt ſi diligere. falſa deuitare.bõa gris exhibere.mala libenti üs tollerare q; facere, nullã iniurie vltõem q̃rere. ꝓ veri tate ↄtumeliã pati lucꝝ pu tat. Hec uſtoꝝ ſimplicitaf deridet᷑? mũdi ſapientibug fatuitas reputat᷑ qd eĩ in h můdo ſtultiꝰq; amuſſa ñ qᷓ⸗ rere poſſeſſa rapiẽtib relax are. nullã ꝓ acceptis ĩiurijs vltõeʒ reddere imo adiũt
alijs pacientiã pᷣbere. Hee

tas ẽ achn eſt mtkt Alap. ſocetzsfi do j frigida i har. audix nf caritate futbtisꝝ d caritate fucij ecte fücautt ythfi 3. Dirtemoqn ce viuere vt ctn ie ad cc diin vt eligat boraan e. Illud ẽ neceſſi dfecre nuere quot eidipbus ⁊ boy ol eſtgrã ſapie. iʒ erponẽs ilud In eridet᷑ iuſti ſimpli k. Juſtop ſapia e ſtentatõem finger bis aꝑire. vera yrſ efalſa deuitare bi chidere.mala lben erare qᷓ; facere. nli vltõem q̃rere ꝓw tumeliã patilucy ec uſtoꝝ ſimplin
Sermo V
dĩa fuerũt in btõ Job. He ↄcluſioues magnifice dñe tiues cariſſimin ſacro euã⸗ gelio hodierno denotãt᷑ qð in tres ꝑtes diuidit᷑. qm̃ in
hma ꝑte declarat᷑ pᷣmã cõ⸗ q
cluſiõʒ fuiſſe ĩ btã ÿgine oñ dẽdo eã habuiſſe foꝛtitudi nẽ ad oĩa qͥ dicebant᷑ de ihu ⁊ maxie a iuſto ſymone. In ſcða ꝑte vᷣclarat᷑ ſchamcon
cluſionẽ fuiſſe in annapphe
tiſſa q̃ caritate ſuccenſa dño ſeruiebat ĩ viquitate. ⁊ ihu teſtiõm reddebat ibi. Et e⸗ rat anna.⁊c. In tertia ꝑte declarat᷑tertiã ↄckonem fu⸗ iſſe ãlr in puero Pu.licet gñalter om̃s ꝑfectiſſime in eo erãt ibi. Puer ait. Et vt clariꝰ hec pateãt videamꝰ hiſtoꝛiã. Beclarate hiſtoꝛie fructus eſt gratia diuina ð q̃ loq̃ndo tres cõcluſiones cũ trib dubijs moꝛe ſolito ðclarabimꝰ. Quaꝝ pᷣmae rit de ſua diffinitõe. Scða ð ſua diuiſtone. Tertia de
kt müdi ſapienba dif ſua acqſitõne. Cõcto ig p⸗
as reputa᷑ qeinhitur ſtultiq; amſſaſihtis
ma eſt ꝙ g̃a.y mõis põtð clarari ⁊ diffinir ßᷣmerꝰ vn
oſſeſſa rpiẽthnodis rias ideratõnes. Pꝛmã
ullã ꝓ acceptis iu ʒ reddere imoai pactentßber
ↄſideratõem hʒ gratia ad
ſuñ pᷣncipiũ.i.àddeũ ⁊ tůc delcribii ſic ᷣm Iſið. Gg
largitas mſcð.e⁊ ſpes glo
ẽ diuinæ m ſele venñ n oð bone vdlã̃rat? eſt exitꝰ. Se cundã ↄ ſideratõem hʒ gra ad ſuũ ſuhm in qͥ ẽ ſic diffi nit᷑ pᷣm qndã glo. Bfaeſtq dam nitoꝛ aie ad ↄciliãduʒ ſtm̃ amoꝛẽ. Tertiã cõſide⸗ ratõem hʒ gfamn ad ſuũ op poſitũ.⁊ ſic diffini ʒ qᷓndã glo.ſuꝑ epłas pau. B ra.eſt iuſtif catõ ⁊ reiſſi pctõꝛũ Quartã ↄſideratõeʒ habet gr̃n ad ſuũ effectũ.⁊ ſic diffi mit̃ a Criſo. Gr̃a ẽ ſanitas m̃tis ⁊ vlectatõ coꝛdꝰ. Qĩ tã cõ ſideratõem hʒ Ira ad ſuũ pᷣmũ ⁊ diffinit᷑ ito mõ Bia eſt ſikitudo gle Er ad ↄplectendũ oẽs diffinitões dat᷑ iſta magiſtralis pꝛout ponit dñs bonauenturã in 2.di.i. Srã eſt foꝛma Fᷓtis a deo data ſine meritis. grg tum facieus hñtem ⁊ bonũ oput eius reddẽs. Sed h põt q̃ri quomodo iſta ꝗtia eſt in homine vt aliquo ſi⸗
gno ↄgnoſcat ſe habere gra
tiaʒ. Ad qð dicendũ ꝙ gr̃a eſt in homine ꝑ qunq; be⸗ neficia ſibi ihen ßm quin q; diffinitõnes ſuperius po ſitas que ſunt Bona natu ra a bona tꝑalia tẽpꝰ pꝓnie

)* i 4 5
. 3 3 3„
1 3 h p 1
3* 6
5
pi „
ii
5
6 ½
1 3
in„
. j
H Miha,
Mhh ſ
% 1
.
de diuina gratia
rie. Bona nat᷑alia ſũt q̃ ↄtu lit deꝰ hoĩ in ip̃a creatõe.ſ. coꝛpus cũ ſenſib qð pᷣuilegi gtur in tribh. In ſtatura.i lo
quela.i ſenſu. Staturã ho
dedit rectà vt moneret eum terrena deſpicere ⁊ amare ce eſtia. Loquelã vᷣdicad lau dandã deũ edificandũ ꝓxi⸗ m.⁊ ad accuſandũ ſeipm. nſũ dedit ĩ ſignũ affabilita tiſ ⁊ hplaritat.vñ. ec.ʒj. In ol dato hilart facito vultũ tuũ.⁊ ad coꝛ.g. Mlarẽ da⸗
toꝛẽ diligit deꝰ. Cõtulit qͥq;
gĩam cijvirib ſuis.ſ.vim di ſcernẽdi inter bonũ ⁊ malũ appetendi bonũ ⁊ deteſtãdi malũ. Dedit uberum arbi triũ vt libere ⁊ nullo cogẽte declinarer 3 malo et faceret bonũ.⁊ꝑh regni meret᷑ eter nů vñ ecct.iÿ. Appoſui tibi aquã ⁊ ignẽ ad qð volueris extẽde manũ tuã. Et in hoc eit mapia cõmẽdatio hoĩs. qꝛ potuit facere mala ⁊ non fecit. Bona tẽpoꝛalia ſũt ſa nitas coꝛpoꝝ trãqͥlitas tãpo rũ ⁊ fertiitas reꝝ· ſed miler hõ ſanitate abutit᷑ ĩ luxuria
vñ Salo. p.y. NHe des alie
his.i.demonibhonoꝛẽtuũ rãquilitate aburit᷑ in ſuꝑ bia· vñ Job.ʒců tẽpus fue
———————————————
rit in alto alas erigit. ſ.coy gitatões occktas ſuꝑbiẽdo.
Jertilitate abutit᷑ ĩ auaritia
vnð Amos. S. Qñ trãſibit eſſis ⁊ venũdabimꝰ mer⸗ ces.⁊ aꝑgiemus frumẽtũ vt ĩ minuam?ꝰ mẽſurã.⁊ augea⸗ mus ſiclũ quo.ſ.pꝛeciũ folui tur nobis.⁊ ſupponemꝰ ſta teras doloſas quibſ.deci⸗
piamus ſimplices. vt poſſi⸗ deamus in argẽto egenos ⁊ pauges ꝓ calcia mẽtis in q́ bus eis frumẽta vẽdamꝰ. totũ faciũt mercatoꝛes.ſʒ ſe qint᷑. Jurauit dñs ĩ ſuꝑbiã Jacob.ſ.mercatoꝝ ſi oblit? fuero vſq; in finẽ oĩa oꝑaeo rũ nũq; luꝑ h nõ cõmouehi tur fra⁊ lugebir habitatoꝛ eius. Tẽpus pnie eſttpᷣs ſentis vite. eo p̃cioſiꝰ q̊ bꝛe uꝰ.dej Zipo.⁊. coꝛ. 6. Ecce nũc tp̃s acceptabile. Hanc gratiqᷓ in vanũ recipiũt qͥ de die in diẽ differũt. Et de il⸗ lo qͥ ſic agitd̃ Job.⁊8. De
dit ei locũ pnie ⁊ ipe abutit᷑
eo ĩ ſuꝑbia.⁊ ap.⁊. Dedi illi tpᷣs vt penitẽciã ageret ⁊ nõ vłt penitere a foꝛnicatõe ſua Erẽplo illius auari qͥ cũ de mones volebãt eũ in iferno poꝛtareclamabat maiᷓ voce
Auaſ infirmꝰ eſſet expecta/

tla lto alas er
. ocltis 2
ate abuttiaunt
mos. Oi tin venũdabimꝰm Aemas frumẽti ni mẽſurã.⁊ aug lũ quo. ſpꝛeclů ili us. ⁊ ſupponenmꝰſ oloſas Julbſ.dal implices. vt poſ
in argcto egenos
calciamẽtis in⸗ rumẽta vẽdamꝰ rmercatoꝛes.ßſ Auit dñs i ſuꝑbii nercatoꝝ ſi oblit in finẽ oĩa oꝑaeo h nõ cõmouebi ugebit habitatoꝛ us pnie eſttpᷣs p e eo pcioſi qᷓ be
lpo.coꝛ.6. Ecc eſt
cceptabile. Han
Sermo te vſq; ctas mane. et ſic miß
ipe moꝛtuꝰeſt. Largitas mi
ſericoꝛdie eit pcõꝝ remiſſio. ge infuſio Ftutũ collatio qᷓ
notant᷑ in ꝑabola.de filioꝓ
digo. Luẽ·y. Spes glie ex pectatio illoꝛũ.q̃ pᷣpauit de⸗ diligẽtibus ſe de qua puer.io. Expectatio iuſtdꝝ leticia q̃ in viſiõe dilectõe ⁊ fruitiõe dei cõplet᷑.qꝛ vide⸗ bũt dilectũ viſione manife⸗ ſta diligẽt eũ dilectiõe plena fruent᷑ viſo ⁊ dilecto fruitõe ſempiterna.vñ ſa.ʒ. Qui cõ fidunt in illũ intelligẽt vᷣita tẽ.⁊ fideles in dilectiõe acqe ſcent illi. Hac g̃a abutnt̃ qͥ ſine meritis eterna pᷣmia ſe habituros ↄfidũt. Vñ dñs de illis ait. Eccłʒ. Vana ſpes ⁊ mẽdaciũviro ĩſenſato Et notãdũ q g̃a dei occul⸗
ltã tanda ⁊celãda eſt iuxta poſ
vanũ recipliqͥde u/ ſeꝓpter tria. Pꝛimo ꝓpter in
differũt. Et dei⸗ itdr Job· 8. De pnie? ipe abut ia.⁊ ap.⁊. Dedil nitẽtiã agerettn ere afoꝛnicatò ſu llius auari qͥcide olebãt eñ in ifem lamabatmaßj vc um eſſet experti
Dicit. Qui denudat archa⸗
0ſ ſidias diaboli.vñMat. S.
Fures effodiũt ⁊ furant᷑. Et Brego. depꝛedari deſiderat qui theſaurũ in via publice poꝛtat: Et eſa.ʒ · dicit᷑. Ecce dies veniũt ⁊ auferent᷑ oĩa q̃ in domo tua ſunt ⁊q̃ the⸗ ſauriʒaueft pies tui Scðo Ft offenſj dei vñ. ecce.2.
V
na amicł ꝑdit fidẽ.i.fideleʒ amiciciam dei ⁊ nõunuemct
amicũ ad anim ſuũ.tho.ix Sacramentũ regis abſcõde
re bonũeſt. Et h nõ ielligi
debʒ ſi qͥs aiiqd bomvł oĩ
nis vel alteriꝰ rei dixerit al⸗
teri ex caritate cũ timoꝛe tñ.
qꝛ vt ait Apa.icoꝛ.iʒ. Cari tasnalũ nõ opat᷑.ſiẽ paulꝰ
qͥ ex caritate motus ſe vidiſ
ſe archana reuelat. Terto
ꝓpter elationẽ coꝛdis ꝓpꝛij.
Et in h ſtat totũ vt aliquid
nõ dicat᷑ exvana glia.⁊ ex ia ctantia. qꝛ ꝓpter iacantiã ef fundit᷑ gra vñ. ec.⁊.gre fatu
oꝝ effüdent᷑. Er.⁊1. Toꝛ fa
tui quaſi vas ↄfractũ.⁊ hoc
de pᷣma ꝑte. Cõcio ſcʒa q̃ Scða eſt ð diuiſiõe ac młaplicatõ co ncto ne gfaꝝ ·tal eſt ꝙ g̃a varijs
modis diuidit᷑⁊ multiplica
tur in varijs ꝑſonis ſᷣm va⸗
rietatẽ ⁊ multiplicẽ ↄſidera F̃a mł tionẽ ſuꝑius aſſignatã: Et tpłrac gra ob põt dici ꝙ eſt genꝰ cipitur ↄtractũ poſtea ad mltas ſpe varis ties ꝑ varias dr̃as. Nã ſit modis põt haberi ad nõ honauẽtu
ra. in.⁊. di.2. ar.i.ſuꝑ am
Br̃a inqᷓ;tũ cõpatur ad ſuũ
principtũ diuidit᷑in gram pᷣ
deſtinatio nis quia multe ex gr̃a pᷣdeſtinant᷑ a deo ſed de

. 6 zſ zi
1 1
1. 1 5
* ſi
ſüh
5 1
h i
.
ℳ ſ 182 i ii 1 4
. „
₰ 1 .
—————
De Diuina gratia cũp̃deſtinatõ isñ loq́;ꝛĩ pñ⸗
ti.diuidit᷑ eẽĩ graʒ we
vł od ficẽ kad religiõʒ ka aliquẽ aliũ bonñũ ſtatũ. ⁊ in
gfaz iuſtificatõis.ſ.a pctis
vł purgãdo vł᷑ defendẽdo. Et in grãm magnificatõ is aut ĩ ſtatu tꝑali ioꝛdinabili maxie ad bonũ aut in ſtatu
ſpüali. Pꝛimo ei ðs graʒ
pᷣparat.ſcðᷣo offert. tertio cõ fert. qrto ↄplet. Et ſcðm;
attendit᷑ pᷣdicta diuiſio q̃ ſu
mit᷑ ð eo qð dicit Apo. ad Ro.ð · vbi dic̃. Quos p̃ſci⸗ uit ⁊ pᷣdeſtiauit hos ⁊ voca uit ́s vocauit hos ⁊ iuſtifi cauit qᷓs ãt iuſtificauit illos ⁊ magnificauit. Scðʒ ̃t ꝙꝙ ↄpat̃ad ſuũ ſubʒ ſic diudi tur gr̃aʒ cogitatò volũtatꝭ
pfectõe ᷣm triplicẽ potẽtiã
Tertia
eius ſuba in q ẽgr̃a.Tintel⸗
lectiuã ad coʒitandũ affecti uõ ad volendũ: ⁊ oꝑatiuaʒ ad ꝑficiendũ Et hec diuiſio
ponit᷑ a Bernardo li.de li⸗
bero arbitrio Scðᷣm aũt ꝙ ↄꝑstur ad ſuũ oppoſitũ ſic eſt illa diuiſio grẽ.ſ. grãꝝ a lia ꝓtectõnis ad defenden⸗ dũ a malo. Alia lihatõms ad liberandũ a malo. Eta lia ſaluatõis. Et ſumit᷑hec
diuiſio ki ꝙgrã adiuuat 3
multiplex malũ.ſimalũ ten tatõnis ſiue pugne. malũꝑ ſecutõ nis ſiue mißie.maluʒ culpe.⁊ malũ ſeqᷓie. Z pᷣmo ꝓtegit. a ſcðo libat. a tertio abſtrahit.a q̃rto ſaluat. Et hec dluiſio ſumit᷑ꝓ eo ꝙ ðꝛ Eſa.ʒi. Pꝛoteget dñs exer cituũ hierłm ꝓtegẽs ⁊ libe⸗ rãs tiliens ⁊ ſaluãs. Scðʒ cõꝑatõeʒ ad effectũ ad quẽ diuidit᷑ ĩ pᷣuenientẽ ⁊ ſubſe⸗ q̃ntem ſiue oꝑantẽ ⁊ cooꝑã tem q̃ ſũt dñe grẽ hm effectꝰ s hʒ in pᷣam voluntatem Sẽ ei grã pᷣueniẽs in q̃mũ pam voluntatẽ faẽ bonã̃ ⁊ iõ pᷣuenit qꝛ nõ eſt a jlibero arbitrio.ſʒ potiꝰ infũdit᷑ab po deo. Cooꝑans yo ſiue ſubſeq̃ns ðᷣꝛ inq;tũ adiuuat li. ar. reſpectu boni oꝑis eli ciẽdi. Et noñdũ ꝙ ᷣm ꝙ no mẽ grẽ viuerſimode accipit᷑ ſic etiã ⁊ iſte due dr̃e pᷣueni⸗ ens ⁊ ſubſeq̃ns. Accipit᷑ eĩ grã vno mõ largiſſime? ſic cõpꝛehẽdit dona naturalla
⁊ dona ̃tuita vtraq; em̃ de
ſurſũ ſũt.⁊ h mõ grã hʒ di⸗ uidiin pᷣuenientẽ? ſubſeqn tem ita ꝙ pᷣueniẽs vocatur dõa naturalia.ꝗᷓtuita ÿo vo
cal ſᷣſeq̃ns. ⁊ ſic accipit gre Bið immo · Accipit᷑ grã alo iõ uni
„

uina gati ple mali ſmj us ſiue pugen onis ſiue men ⁊ malũ ſeqj ibu aqroſalut uſio ſumit pc . Protegetdſzt hierim ptegẽst ſie liens2 ſalus. bej adeffecti aq kipuemtentẽ⁊ ſib lue oꝑamẽ ⁊ch
it dfe grẽßm ef. npᷣam voluntatn r G r pᷣuemẽs jn qyi faci luntatẽ fac boniß
it qꝛ nõ eſt a liben ſpotð infũdifa Coopans po ſiu s vꝛ inctũ adiuus ſpectu boni opisd t noñdũ ꝙ fm ꝙn viuerſimode acchi ⁊ilte due dre pun ſubſeqᷓns. Acciyti 0mõ largiſſimeni dit dona nanm a ꝗ̃tuira vtraqeñn t.⁊ h mõ grhyn puement? obſij a ꝙ pᷣuenlẽs vocnn aturalia. tuitu jo ſeqns. ⁊ ſi accipig Zeccipit gralon
ehjn
eſt aliud q; diuidere grãmĩ Stis datã ⁊ grarů ffacienteʒ Zſic diuidit Ber.cũ diẽ ꝙ q̃dam eſt grã q̃ ſeminat co⸗ ßitatũ.⁊ vocat hãc grãm p̃
uenlentẽ.q̃dã qᷓ ꝑficit bonũ
⁊ hãcdicit gratiã ſubſeq̃n⸗ tem ait em̃ ſſic in liho de li⸗ bero arbitrio Hec tria oꝑa tur in nob vᷣs ſcʒ cogitare vellle ⁊ ꝑficere. Pꝛimũ ſine nob oꝑat᷑. Scðm nobiſcuʒ Temii ꝑ nos Zccipit᷑ etiaʒ grã ſtricte ⁊ ſic cõpꝛehenait gr̃am gratũ facientẽ ⁊ glaʒ ⁊tũc diuidere grãm in pue⸗ mentẽ ſpſeq̃ntẽ nð eſt alið qᷓ; diuidere in gf̃aʒ ⁊ glam Et ſic diuidii. ZAugꝰ.in li. ð natura ⁊ grã ci ait. B̃a pᷣuenit vt pie viuamꝰ ſubſe qu᷑ vt cũ illo ſꝑ viuamus nũc pᷣuenit vt vocemur tũc ſequit᷑ vt gloꝛificemur: Ac⸗ upit᷑ etiã gfa magꝭ ſtrice et tũc noĩa ſolũ gr̃am gratum facientẽ ⁊ tũc diuidere eam in Puemeutẽ.⁊ ſubſeq̃ntem
boc eit fm duplicẽ effectum grẽ qͥ põt diſtingu triplicit
vtua ꝙꝙ vnus leffectus ſitʒ
Sermo v minꝰ cõiter ⁊ iſic cõp̃hendit grãʒ gratꝭ datã ⁊ Ftum fa cientẽ. Et tũc diuidere gra in pᷣuenientẽ? ſubſeq̃ ntẽ ñ
malũt⁊ alt ad honũ ł ita vterq; ſit ad bonũ. ſed vn⸗ Opetat grẽ m qð infoꝛmat alter Em qð mouet vel ita P Verq; attribuat᷑ gpe mo⸗ uenti ſed vnus iĩ ingreſſu al teriin ꝓfectu.⁊ ſic tript᷑r ex
5o
pont᷑ ab auguſt. ĩ li.de na
tura ⁊ gra Eno mõ ſic gra tia pᷣueniẽs ðᷣꝛ in qᷓ;tũ volũ⸗ tatẽ lihat⁊ pꝛepat ſubſeq̃nſ o inq̃ntũ eandẽ adiuuat. Scðᷣo mõ ſic. gratia pᷣueni ens puenit voluntatẽ vt ſa⸗ nemur.⁊ ſubſeqͥtur vt ſana⸗ tiegetemur. Certõ mõ ſic ra Puenit voluntatẽ vtve lit er ſpſeqͥt᷑ ne fruſtra velit. Et hec ð ſcða ↄclone ſuffi⸗ ciat Juxta q; mouet᷑ quõ a
dñoib tõ bõq.i⁊. di.ic. ar.i. num Vtxꝝ grã ði aliqd põat ir
ca gratficatũ. Ad qð rñde tur ꝙ ſic. Et rõ ẽ iſta qꝛ di⸗ uina volũtas in acteptãdo ñ afficit⁊ viuina ÿitas ĩ ap Pꝓbãdo ñ fallit᷑: ⁊ neutra ea rũ ĩ gratificãco mutat᷑. Cũ ð nlla cadat muratio ex ꝑte dei acceptãtis ł appꝛobãtis cũ alquid ð nouo icipit ap ꝓbarił acceptari ab eo ncc̃e eit ꝙ cadat aliq mutatio ex ꝑte acceptati ⁊ app:obati· led boc nò eſt quia aliqdei
Vtrũ grã po nat aii qͥd in a
„
ifra. ⁊6 q. iio. arti.i,

aufert᷑ ã ẽ qꝛ aliqͥd a deo ſi biↄfert· Et ſic patet ꝙ gra aliquid ponit circa ꝗᷓtifica⸗ tũ. Cõcluſio tertia ẽ iſta ꝙ ad bonũ grẽ ſcðᷣmqð habe tur in ↄpendio theologie ñ põt qͥs ꝑſe venire cũ h̊ non ſit ſcðᷣm ptutes nature ſed ßᷣm influentiã largit arꝭ diui ne. ſiẽ em̃ creat᷑a ꝓ ſua vᷣbili tate ſp indiget ſuo pᷣncipio vt ſp ſit ineſſe nature.ſic idẽ hncipiũ ꝓ ſua bonitate in⸗ fluere ñ ceſſat creature rõna li ĩ ſpãli vt bene ſit ei ineſſe gre quã habere nõ põt niſi deo largitoꝛe. Verũtñ inex cuſabilis ẽ homo ſi gräm Sᷓum facientẽ nõ recipit. qꝛ grõjgratꝭ data ſꝑp̃ſto eſt li. ar. excitare ⁊ ↄmuere cuiꝰ admonitõni debʒ hõ cõſen⸗ tire. Et h eſt qð in ſeẽ face re. ᷓ facto poterit hõ grãm Frum facientẽ hr̃e. ⁊ qᷓ;uis dei grã habeat᷑ ipſo dono dei efficiẽte nõ tñ ſine li.ar · Aſentiente.qꝛ ſic ait. Zugꝰ Qui creauit te ſine te non ſaluabit te ſine te. Iguur grã gratũ faciens atrib eſt alr ⁊ alr· Eſt ei a deo efficiẽ te a gr̃a gratꝭdata monẽte ⁊ a li.ar. ↄſentiẽte. Vnde no tandũ ꝙ q;uis libeꝝ arbitri
De diuina gratia
um non poſſit grãm efficere boſ⸗ ĩ hoĩe.pᷣt tñ ſe hũiliare⁊ pᷣ/ mus
parare ꝙ hẽat. vᷣdigrã. ſi alics nð põt illuminare do mũ põt tñ apire feneſtrã q̃ acto ſol intrat qð aũt ðᷣꝛ de li.ar.conſentiente iutelligit᷑ de adultis · qꝛ ĩ ꝑuulis ſufft cit fides parentũ ⁊ ſacramẽ tũ ecckie ⁊ meritũ xpi. noñdũ ꝙ grã nõ dat᷑ niſi ei q ſe ad grãm habilitat. Et de hoc hẽmus exẽpla. Pꝛi⸗ mo in illo qͥ manũ ad largi entẽ nõ ertẽdit. In illo qͥ o⸗ culos 3ᷓ lumẽ claudit. In i lo qui ad fontẽ fundũ vaſis ſurſũ ponit In illo qͥ domũ ſuã cingit ſpinis ne ingredi at᷑ amicus. In illo qͥ ʒiʒani am de agro ſuo nõ ertirpat Inillo ligna igni ſubtra⸗ pit. In illo qͥ os ad ſumẽdũ cibũ aꝑire negligit. In illo qͥ tge pugne armapijcit. In iilo qͥeos nð mouet tꝑe ·tẽ⸗ peſtatis. In illo qͥ erñsin ĩ firmitate mꝛdico Idicit. nã ðs qjntũ eſt de ſe cuilibet da ret grãm.vñ Augꝰ. Deus ingenti liberalitate atq; vb tate recipit om̃s creaturas iõ ſaluatoꝛ dicebat. Eſtote miſcðᷣes ſit et pater vf miſe ricoꝛs ẽ: qui ſolẽ ſuũ fac oꝛi
—— ₰—
wu vu n

gratia Serme V
riſuꝑ bonos ⁊ malos. Zũ re Amen. on poſſtgine 4 · Et hec de ↄcluſione ſuf; Sa crala poſt natiuita pt tñ ſe důlunij ficiant. Juxta quã u tis dñi ð patia. Sermo.vi e hẽn. ÿigri ſ interrogatõ ꝑ modũ q̃ſtiõ 8 5 bti ect ¶ Qui ſũt effecꝰ grẽ. Zdqð Efücto he⸗ e apir feneſiatle rñcerur m ↄpendiũ cheo⸗ rode. ecce lintrat qð aũt in logice. cpeffectus gfeẽ mul apparuitei an onſentienteiuci“ tiplex. Pꝛimo l.ar. excitat gel dñi.mat. lis qipunlsi ad bene cogitãdũ.⁊ affectũ 20. Pꝛo introductẽne hurꝰ s parentũ ⁊ ſurni bonũ ducit ad actũ. alr bö ſacri⁊ ſancti euãgelij. No⸗ eꝛ merntũxßi. E non bene oparur. vñ Zug tandũ ꝙ in quorunq; nego⸗ ꝙgrã nõdatn ꝑ epła ad Ro. Hõ tunc cio alicuius dñi ⁊ciuis mo habilitat. b tꝑꝛs vncit᷑ dñ ſuis vnbus ralis tria bꝛeuiter requirun gramhabi iuſte viuere conat᷑ ſine adiu tur.q̃ ↄtinen᷑ in his tribus emus erepla. ſi toꝛio liberãtꝭ gye ðᷣi. Sðo concluſionib videlicet. oqmanüad li deñ hoĩ recõtiiat.⁊ a pecca iuine miſericoꝛdie pꝛe rtäct. Fnilloh to liberat ⁊ penã etnã in tẽ dens inuocgtio. umẽ duudit Ini poꝛalẽ ↄmutat. Et ideo de⸗ Humilis obedientie re⸗ 1fontẽfundã vat um dateẽ marime diligere ſpondens execusio. n Inilodom debemꝰ vñ Zug ſug Jo⸗ Cuiuflibet obnorijs in ſpinis ne ingrecd Z. Brm ideo tibi deditðs eo remotio. us. Inilloäzizan g⸗ Sns dedit gratis amg. Pia ↄclufio ꝓbarꝑ illð Foluo nöenipu erno gfa oꝑa noſtra me pᷣnn Reg.. vbi dicit᷑ ꝙ fiiij igniſubm nitoꝛia factr. Quarto bõaꝑ irtpugnaturi ↄtra philiſte ilo qͥ os adlumii petiamiſſa reſtuuit. Iteʒ os dixerũt. Samueſi necer irenegligt. In p grõm om̃s aĩa ef̃cit põ ſes clamare ad deũ vt ſaluer ugne armaptctꝗᷓ ſa xp̃i:filia regis eterni.⁊ tẽ nos. Sco ↄckoꝓharꝑ illð os nõ mouetge plů ſpñſſancti. Itẽ mentem qð ſcribi ad philip.⁊ de ie⸗ s. Inillo qerisu voaſſilat. ⁊ ſpůnli cibo⁊ ſo ſuq factꝰeſt obediẽsvſq; ad wemeduo 5tti larto cbot. Et ſicmagnifi⸗ moꝛtẽ ⁊c. Etactuy. Petrꝰ täeſtdeſe cuibeu cede ⁊ ciues pſtãtſimtex dixit obedire oꝑtet des ma⸗ im. vñ Aug Di pedite fũt Ptes huꝰ fruct? gis qᷓ; hoib Tertia cõcto tilberltu uß gfe quã 3d resiplendũ vos pbatꝑ lutanũ qͥ diit. Sẽ⸗ cipit om̃s ceum ebſecro mẽtes PParare:vtĩ per nocuit differte paratis. atot dicebat. Si eterna glia valeatis habia e ↄtluſiões mognilice es ſ et puery n⸗
. qui ſolẽ ſi fln

1 3
3 3*
06 6 1 Fz
5 5 3
1% ii
tt,
nht 36 1
„. N
36
3 i
Rb 83 3
ſe 5 ſ hit 3 3
£ Mh h
1
„ z i 3
M 4
*
*
—————
Pia
ↄcło
Patia mitipłr diff. ni⸗ tur
De Patientia
vñe ⁊ ciues dilectiĩ euãge⸗ lio hodierno ↄtinent᷑ qð in tres ꝑtes diuidit᷑. Nã in p⸗ ma ꝑte ponit᷑ circa miſteriũ incarnatõ nis angelica dili⸗ gẽtia. Scðo circa hũanita tis obſeqũ pomt᷑ hoĩs obe⸗ diẽtia ibi. Qui ↄſurgens. Tertio eiuſcẽ miſterij põit᷑ exeq̃ndo ꝓuidẽtia ibi. Etã montꝰĩ ſomnis. Et vt me⸗ lius hec pateãt ſuccicte við am hiſtoꝛiã. Declarate hi ſtoꝛie fructꝰeſt patia. Cũ ſa tis clare ex hiſtoꝛia euãgelij pateat magn fire dñe ⁊ ci⸗ tzes optimi qᷓ;tas fhulatõs paſſi fůt ihs ioſeph ⁊ ma⸗ ria.in eundo ⁊ redeũdo ð e gypto.in qͥb fbulatõiby ſa⸗ tis ſuꝑq; ſatis oppoꝛtuna ſuit patia.idcirco de ip̃ lo q̃ndo potiꝰ adnr̃am inſtru ctõem qᷓ; ad eoꝝ ↄmẽdatõʒ tres ↄckoes cũ tbus dubijs moꝛe ſolito ðclatabimus. Quaꝝ pᷣma ſit tał in oꝛdie videlicʒ ꝙ patia ałr diffinit᷑ ab Augu.atr. a Bre. aliter atulio.vt notat᷑in ⁊a. ⁊e. ſci Tho.q.iʒ 6.ar.i. ⁊ ĩ fũma de vᷣtutib Aug diẽ ꝙ Pa tiẽfia eſt q mala eqᷓ anumo toleramꝰ; ne aio iniqͥ bona deleramus. ꝑ qᷓ ad melioꝛa
pueniamꝰ ⁊ hoc ĩli. ð pati entia gre. aũt dic̃. Patiẽtia ẽ radiꝝ ⁊ cuſtos ʒᷣtutũ. Tu lꝰ ÿᷣo dicit. Patiaẽ hone⸗ ſtatꝭ aut vrilitatꝭ cõ reꝝ ar: duatũ ⁊ fribrliũ volũtaria ac diusurna ppeſſio hone⸗ ſtatis cõ eſt cũ iaʒ ꝓfide xpi potiꝰ ſelegit qͥs monꝙᷓ; ne⸗ gãdo ſaluare vitã ſuã vtili⸗ tatis vo cõ eſt cũ qͥs ꝓ ſalu⸗ te ꝑreg moꝛi elegit· De pᷣ: mo exemplũ habemus Be⸗ ne.22. vbi ðꝛ ꝙ abꝛaam pa tienter ſuſtinebat moꝛtẽ filij potius qᷓ; non obedire deo. SExemplũ ſcði habemus a dño ihu xp̃o qͥ totiẽs fuit ð luſus.⁊ oĩia ꝓ ſalute gregis ſin patient ſuſtinuit. vr no⸗ tatur in euãgelio. Dicit᷑ em̃ ppeſſio volũtaria. qꝛ qͥ ani⸗ mo victꝰ patit᷑ non hʒ lau⸗ dem iõ ð?. Pꝛima pe.·c· Nemo ẽ nim patiat᷑ q̃ſi homicida aut fur aut male dicꝰ Dicitur eẽ diuturna ꝑ peſſio· qꝛ ad pᷣtutẽ patie ꝑti net patiendo ꝑſeuerare Et de hoc exẽplũ hẽmus ð ele⸗ aʒaro qͥ mira ↄſtantia ⁊ pa tientia ĩ toꝛmentẽ mag ele git grauiſſima moꝛte ꝑimt ꝙ 5 legẽ carnes poꝛcinas· cõecere. vt notat᷑. ⁊, mach ·

ntia
nam hocili zz gre. aüt dẽ. uin ix ⁊ cuſtos jmii o dicit. Patiaẽhen Lut vriluau cämn üꝛ tnbiiũ volimn unurna ppeſſio ben cã eſtcũ iaʒ ꝓſidej kelegtds monqi ſaluure vitã um o cã eſt cũ qs ꝓli I moꝛi elegit De mplũ habemus ki bt ð ꝙ abaam uſtinebat moꝛti fi qᷓ; non obedie du
ũ ſchi habemus xo qͥ totiẽs fiut
oia p ſalute gregl
tent ſuſtinuit. vrn Dicter
eugelio·Pict e volütaria. q qn W patt᷑ nonbz lu . Prima pe o em̃ nim patate cida autfur autmi
Dutur eẽ dimm adhutpatt5. Idetur ꝙp ſic. ꝓbando au⸗
tiendo ꝑleuer cexiplũ pẽmsð mina ↄlntt aitoꝛmeni Mh⸗ rauiſſima mor in legẽ tarmes ponn ere. yt notat m
5 Sermo v
6..7. de mfe cũ filijs. La⸗ ctantius q̊q; de qᷓ. Piero. ad vꝛb magnũ oꝛatoꝛẽ ſcri⸗ bens ita dit̃. Septẽlibꝛos aduerſus gẽtes rnobiꝰ e⸗ didit totidẽ diſcipuł elactã tius:qͥ de ira qͥq; ⁊ de opifi cio dei duo volũina ↄdidit. q̃ ſilegere voluerꝭ dyalogũ ciceronis reperies. Ille ig li.y. ita dic. Patientia ẽ ma loꝝ q̃ inferũt᷑ aut accidunt cũ equanimitateꝓlatio. Et noñdum ꝙ hoc nomẽpatie qñq; ſumit large. qñ̃q; ſũit᷑ rcte. Large ſumit᷑ᷓ oñje difficile ⁊ oẽm temptãtõem xñ ðꝛ ʒa.i. Btũs yitqͥ ſuf fert tẽptatõem ⁊c̃. Stricte Fo ſumit᷑ eiſca paſſiones in rrinſecas ilatas. Actus ve ro patie eſt recipere paſſio⸗ nẽ.ita ꝙ animus non ſuccũ bat neq; vindinctã inferen tis appetat.⁊ hec de ↄclone Zurta qu moueł᷑ qõ a ſcto Tho. de aq. in ꝛa. ꝛe.q.iz6. Vr patia ſit ÿr. Ad qð
ipediendũ bon ñ̃ võis ßᷣmil lud.ꝛ.coꝝ.Z. Sech triſticia moꝛtẽ opat᷑. ⁊ ecci.ʒ. Muſ tas occidittriſticia.⁊ ñ ẽ vti litas vlla· Eñ nice eſt hñe aliqᷓ; vtutẽꝑ quã bonũ rõ ↄſeruet᷑qᷓ triſticiam ne ratò trifticie ſuccũbat.hec aũt fa tit patientiavñ maifeſtũ eſt patiam exh eſſet Fᷣtutẽ. Au ctoꝛitate ꝓbat᷑ ꝑ aug. in li. de patiaʒ vbi dicit. Virtꝰ animi q̃ patientia ðꝛ tã ma gnũ dei donñ eſt vt etiã ip⸗ fius qui noh eam largitur patientia pᷣdicetur. Nec va lent alique rõnes que in n um poſſunt fiert.ſ.qꝛ aliqs dicerettutes ꝑfectiſſime ſt ĩpatna ꝑ Aug. i.de ciui tate deiſed ibinon eſt pati entia.qꝛ nulla ſjt malu ibi toleranda. Apo.⁊i. Pones ſurient neq; ſirient ampliꝰ. S · Item patientia non eſt tus quia nulla ÿtusreperie tur in malis. quiavirtus eſt qᷓ bonum facit hominem pabentem. ſed patiẽtia qn⸗ doq; in malis hommbus reperit᷑ ſiẽ patet in auaris q́ multa patiunt᷑ et patienter toierant m illud Ecci. 4. paſiionũ. ʒnteraũt als paf Cunctꝭ diebus viteſue coe ſones triſticia effica ẽ ad dit ĩtenebꝛis ⁊ cunis młtis
ctoꝛitate. rõne et exemplo. Pamo ſic. Virtutes moꝛa les oꝛdinãt᷑ ad bonũ inqᷓ; tũ ↄſeruãt bouũ rõis 3 ipetꝰ.

ſi
Fni —
13 „zh
* 3
8 ₰ ſ 1 i. i i
6 ſ Mnh ſ
b
ſ
i
) ſ
5
1
n 1 z
1 64
4.„
6 bb
3
———
De Pꝛ tientia
⁊in erũna atq; triſtitia.ergo Pꝛopterea reſpõdet᷑ adalla Et pᷣmo ad pꝛimũ dicendũ ꝙ vᷣtutes moꝛales nõ rema nent fm eundẽ actũ in piia quẽ hñt in viaſ ꝑ cõparatio nẽ ad bona pñtis vite qᷓ nõ remanebũt in piia.ſed ꝑcõ⸗ parationẽ ad finẽ quierit in
piia ſicut iuſticia nõ eſt in
piia circa emptiões ⁊ vendi
tiões ⁊ alia q̃ ꝑtinẽt ad vitã pꝛeſentẽ.ſ; in; qð eſt ſubdi
tũ eſſe deo Sir actus pati
e ntie in pia nõ eſt in ſuſtinẽ
da aliqua ſed in fruitiõe bo
noꝝ in quã volehamꝰ veni⸗
re patiẽdo.vñ. Aug. dicit in
iꝗ. de ci. dei. ꝙ in piia nõ eſt
ipſa patientia.qꝛ neceſſaria
nõ eſt niſi vbi tollerãda fũt
mala.ſed eternũ eſt id qð ꝑ patientiã ꝑuenit᷑. Acd aliud dicendũ ꝙ ſicut aug. dicit. in
li. de patiẽtia. Patiẽtes pꝛo
pꝛie dicũt᷑ qͥ malg malũt nõ ↄmittẽdo ferre qᷓ; nõ ferẽdo cõmittere· In illis aũt qͥ ma
la ſuſtinẽtvt mala faciãt. nec mirãda nẽ laudãda ẽ patia qᷓ
Quid nkla ẽ̃:ſ; mirãda duncia ne ꝑpa ẽ gãda patiẽtig. r hec de.q. nã de lufficiant. Cöcluſio ſcða ꝙ bemus duo ꝑ patiẽtiã debemꝰ ferre ferre. ſ.deixoꝛreptionẽ.⁊ demonũ
—————————————— —.———
tẽptationẽ. De pꝛĩo habet᷑ Job.V. Beatus vir qui cor ripit᷑ a deo. Coꝛreptio autẽ aliqñ ſit ad patientiã · vt in Job. Aliqñ ad cuſtodiã vt in Paulo.⁊. ad coꝛx.. Ne
magnitudo reuelationũ ex
tollat me. Aliqñ ad coꝛrigẽ da pcã vt lepꝛa marie nu.iꝛ A liqñ ad gloꝛiã dei vt in ce co nato. Job. ↄ. Et lazaro moꝛtuo vt habet᷑ in eodẽli. c.xi Alqñ ad mitiũ pene vt perodi. De tẽptattõe demo nis habet᷑ Beñ.z.⁊ 1 Jobe Et iſta ſufficiãt de ↄcluſiðe ſcða. Juxta quã mouet᷑ gõa
doctoꝛe urefragabili Aler. v de ales in.ʒ. q. Si.ar.i. Vitrũ in n iiuria ſit ſp ꝓpulſauda. Ad ſt
ꝙ m̃det ꝙ üuria aut ẽꝑſona p
*
lis ⁊ pᷣuata aut publica. Si q
eſt ublica ꝓpulſanda ẽ iuſſu hncipis ⁊ manu mijlitis ad
Ro.z Nö ſine cãgladiũp
tat dei enĩ miſter eitvindexĩ
irã ei qͥ malũ agit⁊ pᷣncipi? nulitb determinant᷑ ſtipen dia. Lu.ʒ. Cötẽti eſtete ſti
pẽdijsvñs Ideo dr Mat. q
⁊ Reddite 3ᷓ q̃ ſũt celars ceſari.⁊ qᷓ ſũt dei deo. Sʒ nõ niſꝓpter defenſionẽ reipu⸗ blice q̃ͥ ſine repulſatiõe inu⸗ rie ſteri fier nõ poteſt. Pꝛe

2
cationẽ. Depjhi b.y. Beansyg ka deo. Loꝛntin
lit ad parenti.j M. 3. aulo. ⁊, ad coꝛ ijo
. Iliq
nitudo reuelatit me. Alcadun
c vt lepꝛa manen
qñ ad gloꝛ dan ar. Job. 9. Etly uo yr habet᷑ in eci Zh ad mitũpu . De tẽptattõede abet᷑ Beñʒ.? 3 a ſuffictãt de ↄcli Furta quã mouc ꝛe urefragabili I s in. q. iar.i. V ſit ſp pulſauda. det ꝙ uuria aut ẽꝑl puata aut puble⸗ blicoꝓpulſandaẽi pis ⁊ manu mili . Fõ ſine cãgi dei eni wiſter eſyn ei q malũ agitã phc nby detemmrtſj Lu3. Lötit eh ausvis Iceodit Reddue qͥſirc dn.⁊ q̃ ſürdeides ſigpter defenſrt ce qͥ ſine npulhie⸗ ſtenkfiennö pen⸗
rũt qͥ vᷣo auctoꝛe bella geſſẽt ⁊ m leges ſceleratos puni⸗ erũt. Et iterũ Au.dic. Foꝛ⸗ titudo qᷓ a barbatꝭ defẽdit patriõ aut domi defendit in firmos vła latronibſocios plena iuſticia eſt · Ex qͥbpʒ ꝙ iniuria publica eſt repllẽ⸗ da ab eo qͥ ad F oꝛdinatꝰeſt eti c armis. Si aũt eſt ꝑ⸗ ſonalis ⁊ pᷣuata tũr eſt faciẽ dũ vt dr Mat.yj. Sicovob nõ reſiſtere malo. tñ cñ diſti ctiõe.qꝛ ꝑſonalis ĩuria põt repelle duob modis.aut ĩpe diendo aut repugnãdo. Im pediẽdo ſicut paulus muni⸗ tus militibꝰ ĩpediuit iudeos ne ei inferrẽt imuriã. h mõ li cet oib iniuriã repellere. ne hocꝓhibet̃. Mat.y hoc ei ꝓie nõ d̃ reſiſtere. Repu⸗ gnando repellit᷑ iniuria du⸗ pliciter. cogente neceſſitate.
2 vlciſcẽdi bidine. cogente
neceſſitate cũ alias nõ põtvi tari leſio nec ꝑ fugã necꝑ im pedimẽtũ abſolutũ · Et tũc etiã adhuc diſtiguit᷑. qꝛ aut repellu iniuria vi ntuata vt ſine armiſ.⁊ hot mõ ꝑmittit clerico ⁊ laico imuriã repel⸗
ermo terea · Aug.i.deci.dei expo⸗
nens illð pᷣceptũ.nõ occides dicit. Nõ ↄtra Fᷣ pᷣreptũ fece
3 lere.⁊ flagrãte malefico cũ
moderamine inculpate tute
le. Et ſic intelligit᷑ illa lex ci uilis cunõiʒqta.vimvi repel lere licet. ⁊ hoc in iſtãti qꝛ fa cto interuallo neqᷓqᷓ;. Zutre pellit᷑ vi publica ⁊ cũ armis Et hoc mõ nð ꝑmittit᷑ cleri cis.ſʒ laicis. Et hoc ſicut di ctũ eſt flagrante inũuria ⁊ cũ moderamie et in iſtãti. Nõ eſſet aũt moderamẽ ſi nõ im peteret᷑ armis ⁊impeteret ar mis. Si ʒo repellit᷑ iniuria. vlciſcendi libidine ſic nulli licet in iuriũ repellere vel re ſiſtere malo. Et ſic iutelligi tur illud ad Ro.iꝛ. Nõ red qẽtes malũꝓ malo. Et ilð pſalmi. Si reddidi retribuẽ tbymihi mala ⁊c̃. Dicendũ ergo ꝙ repellere iniuri ſiue reſiſtere malo aĩo ylciſcendi oĩbus eſt ꝓhibitũ. vt illud quod dicit apłs ad Ro⸗i⁊. ð voſmetipſos defẽdẽtes cariſſimi intelligit᷑ex lbidi⸗ ne vindicte. vñ ſtatim ſubiũ git᷑. ſʒ date locũ ire· ſcriptũ ẽ enĩ Mihi vindictã ⁊ ego re tribuã. Repellere pᷣo impe diẽdo nð repugnãdo oibus ↄceſſum eſt. vel etiã arguen do verbis vt dñs vnde glo⸗ ſup Johan.i8. ſuper 6
13.9 1. Ci.

1 7 1
i
Sh
i
3 ½ 1 Rſ6 35. 7
3 i.
Mih
h
4
—————.—————————
⁊.q.i. Pedit ei alapã. oſtẽdit pᷣce
6.P atꝰ.
Vtruz patiẽt ſuppo? randa ſit ã̃ga⸗
ria ope
Fum⸗
pts patie nõ oñtatõne coꝛ⸗ poꝛis.ſed pᷣparatõne coꝛdꝭ facienda põt em̃ qͥs maxillã viſibiliter pᷣbere iratus.me lius vero reſpõdet vere pla catus ⁊ ad ferenda grauio⸗ ra tranquillo animo para⸗
tus.? ſic intelligitur illud.
Ma. y. Si quis reper⸗ cuſſerit in dertera maxilla pꝛebe ei alteram. hoc eſt pa
ratus ſis. gliam ſuſtinere
patienter. Repellere vo co gente neceſſitate iniuriam vi puhlica armis in ꝓhibi tõneẽ clericis.in ↄſilio laic Repellere ÿo vi. ſine arms in ʒſilioẽ clericꝭ. Et ſic ptʒ quõ h qð ðꝛ.ñ reſiſte re drñter intellectũ ĩ ↄſilio ⁊in p̃cepto ẽ. Et h ſufficiat de qᷓſtione. Sed hic nõ ĩme rito q̃ri põtvrꝝ patient᷑ ſup poꝛtanda ſit angaria opeꝝ Ad qð ðꝛqð ſic. vñ mat. ſtriptũ eſt. Si quis te ãga riauerit mille paſſꝰ vadecũ illo alia duo. Et vtðᷣclarat Zlexan.in. ʒ Pulchꝛe dñs dixit mulle paſſus qꝛ tante Pfectõnis eſt patiẽtia vti ter torũ ſabbati ⁊ vltraꝓpt᷑ ipam ambulandũ ſit licetĩ
uite Vñ ßʒ augĩ fmõe dñi
De patientia
in mõte. Perfectio patiẽtie in tribꝰ cõſiſtit.coꝛpe.ſ.vo⸗ luntate.⁊ rõne.vt ſi quis ar ctat᷑ ad coꝛpoꝛale obſequiũ qð ꝑ mille paſſus denotat᷑ ſit etiõ ilug obeſequuũ rõ⸗ nale ⁊ vo luntariũ q̃ fůt alia duo milia vñ apkus ad Ro . De p̃mo dit rõabile ob ſequiũ vrʒ. Et de ßo.ße. ad Coi.o. dic̃. Hilarẽ eĩ dato rem.⁊c̃. Mnꝰquoq; rei exẽ plũ 25 pᷣmo pomt᷑ vbi di cik. Erant illi tria milia ca⸗ meloꝝ. In camelo tria ſüt foꝛtitudo.ſ.quo ad om ſup poꝛtatio onerisvolũtaria⁊ diſcretio:q̃ ꝑ vngulã fixã ſi
gnificat᷑. que tria ſupdicta
impoꝛtant. Secundo qus ritur vtrum ſit licitum repe tere n patientia di mittenda. Zd qð rñdetur. q pfecti poſſunt ſua repete re nõꝓpterꝓpꝛiam vtilitatẽ
ſeipter cõmunẽ Vñ Bre. ꝙ ð olũ cura dʒeſſe nent̃a Pe trahã: ſedne rapientes veli
ſub nð ſua ſemetipᷣos perdant. Cõmune 3ᷓ bonũ triplexẽ maloꝝ reftenatio. eccliepa cificatio.⁊ĩfirmoꝝ ↄſolatõ
le ecckia diſſipet᷑: nec in firmi tribulent᷑⁊ pauperes
nec malis detur pecchdi oc
ſu i
SSSSR*

Job pmoponiſ ant ilitrta mili x. In camelo tij uo. Iquo ad oi no onerisyolũfar o:q ꝑ vngulã fin ak. que tna ſupdi tant. Secundog trum ſtt lictumm opria an patientu na qð rñden n poſſuntſin ne prerpriam ynlu
ter cõmunẽ Vñh
olũ cura dʒeſſenen
bã:ſedne rapen
a ſemetos perin une bonũ myln p retrenatio. eccleſl no.xifirmop ↄſn eccha diſſipet·u tribulent ⁊ paupen alis derr perdi
rt
„
du⸗
3
raſio.repetẽda ſunt aliqua Vñ Fob.⁊d. Conterebam malos iniq.⁊ ð.dẽ.il. au.p̃. De impfectis vᷣo ðꝛ ꝙ tri⸗ plici mõ poſſũt ſua repete⸗ re cupiditate.ſ.⁊ mð non k velo iuſticie ⁊ timoꝛe ca ſus ⁊ mõ k pacifice tñ et nõ cõtentioſe.qꝛ ꝑ ↄtentõʒ vt git Bre · pax ſcindit᷑. Et ſi q;s dixerit ꝙ ne foꝛte ꝓxi⸗ mus ſcandalize ꝓpf̃ hot q̊ magẽ eſt qᷓ; tꝑgalia bõa. Di⸗ cendũ ꝙ magis vitari debʒ ſcandalũ ꝓpꝛium vel cõe qᷓ; alterius. ⁊ ideo ꝑfecti timẽt ð ſcandalo ↄmuni repetere poffũt.⁊ nõ dimittere. Im⸗ pfecti ſi timẽt ðᷣ ꝓpo faciãt ſikr ſi nõ ſcandaliʒat᷑raptoꝛ ſemꝑ poſſunt repetere mõij dictuʒ eſt hec Alexanan.ʒ. Cõcluſio tertia · ad patien tiam nos inducit pᷣmo ſcri⸗
ptura ſacra vñ ſcribitur ad
Ephe. 4 Vbſecro vos in dño vtdgni ambuletis vo catõne qua vocati eſi cum om̃i humilitate ⁊ patientia Et ad The. ꝓ. Patientes eſtote ad omnes. Et.i. Pe
pati tri.⁊.c. ec ẽ eĩ ga ſijpr iam ↄſciam dei ſuſtinet quis tri
ſticiõ patiens iniuſte et Ja
J Pa tientès igitur oſtote
Sermo vI
frẽs vſq; ad aduentum dñi Ecce agricola expectat pꝛe cioſum fructũ terte patient᷑ ferens donec accipiat tem⸗ poꝛaneum ⁊ ſerotinuzet in fra · Patientes eſtote ⁊ vos
⁊ confirmate coꝛda veſtra quoniã aduentus domini appꝛopinquabit. Et ad Ro manos.i⁊.capitulo. Iniri
bulatõne parlentes. Et a⸗ cuc pꝛimo. Vooferabo ad
te vi patiens· Et Eſa. 2
Tacui ſemꝑ ſilui patiens
fui. Et Eccle.pꝛimo. Ejſ;
in tempoꝛe ſuſtinebit pati⸗ ens.⁊ poſtea redditio iocũ⸗
ditatis Et infra quinto ca pitulo. Altiſſimus em̃ eſt
patiens redditoꝛ. Et infra
i8.capitło. Quid eſt homo ? que gratia illius ⁊ quid
bonum aut q iuid neqᷓ; illiꝰ
numerus dierum homium vt multum centũ anni.qua
ſigutte aque maris deputa ti ſunt et ſicut calculus are⸗ ne ſicexigui anni in die eui pꝛopter hoc patiens eſt do
minus in illis.⁊ effundit ſu
per eos miſcðiam ſuam Et Saß · quindecimo. Tu es autem deus noſter ſuauis
⁊ verꝰes patiẽs ⁊ ĩ miſcðia dilponens omnia.⁊ Ecc
F*
47

n
66 1. 3 ſi
1
ſwuhn 3
S
ſo
¹)
ſ 3
5 Mi
ſu
*.
—
De patientia
Melioꝛ eſt patiẽs arrogãte Et ꝓuer.iq. Welisꝛ ẽ pati⸗ ens viro foĩti. Et.iq:c. Qui patiẽs ẽ multa guhernat᷑ ſa piẽtia. Et in põ. Qui cuſto dit veritatẽ in ſckin facit iu. ⁊c̃. Et alibi. Paraſtiĩ ↄſpe ctu meo mẽſã aduerſus eos qui tribulãt me. Scðo ĩdu cit nos ad patiẽtiã triũphuſ ems. Nã ipſa habet trium⸗ phũ in cũctẽ cũ hõ patiẽtia vincat ꝑſecutoꝛes. demões ſeiß̃m. De ꝑſecutonbꝰ patet in beato vincẽtio qͥ młta pa tiẽtia dixit datiano. Videb me plus poſſe dũ toꝛqueoꝛ qᷓ; poſſis ipſe qui toꝛques. De demonby patet de quo dã ſene monacho heremita quẽ cũ quidã demomacuſꝑ cuſſiſſet in maxillã ille ſtatiʒ alterã pᷣbuit ⁊ demõ ↄfuſus receſſit. Oh hõ vicat ſẽm patientia patet ꝑ quẽdã ver ſificatoꝛẽ qui dicit. Maxi⸗ ma Ftutũ patiẽtia pugnati ermis. Amatoſq; ſolet vite re ſepe viros. Tertio ĩducit nos ad patiẽtiã ſua vtilitas Nã ex ipᷣa decẽ vtilitates no
cũda eſt celi acquiſitio. vnð Biero. Võ niſi ꝑ patientiã implet᷑ illud. Regnũ celoꝛũ vim patit᷑ ⁊ violenti rapiũt illð. Ideo dñs dicit. Wat. J. Bti qͥ ꝑſecutionẽ patiũt᷑ pter iuſticiã qm̃ ipſoꝛũ eſt regnũ celoꝝ. Tertia eſt odo ris reſpiratio de qᷓ dicit Gre go. in moꝛa. Sicut aroma ta odoꝛẽ ſuũ cũ incendũtur expendũt.ita ſctĩ vir omne quod de virtutibus redolẽt in tribulationibꝰ innoteſcũt Quarto eſt mẽtis pfectio. vñ glo· ſuꝑ illðᷣ Job.q. Per fectio viarũ tuarũ. dicit. De patientia perfectio naſcitur. Quinta eſt huiꝰexilij ↄſola to.apo.iʒ. Hec eſt patiẽtia
⁊ fides ſciõꝝ. Etad heb.io
Patientia vo bis neceſſaria eſt. ad Ro.s. In oibus er⸗ hibeatis voſmetipos ſiẽ dei mimiſtros in multa patẽtia Sexta eſt patiẽtie demõſtra
tio. Pꝛouer.ip Doctrinavi
riꝑ patiẽtiã noſcit᷑.vñ Bre. Tãto q;s oſtendit᷑ minꝰ do ctus quãto minus patiẽs cõ cutit᷑ cũ deꝰ qͥ ſapientiſſimꝰ
1. 3 bis euemũt. Quaꝝ pꝛia eſt eſt: ſit patiẽtiſſimus in fine vtilita⸗ ainmi magnttudo. vñ Se⸗ mũdi iniurias ſuas vindica ns pa⸗ neca Magni animi eſt ĩiuri tur. Septima eſt mirackhoꝝ 2 tientia, að in ſũma patiẽtis pati. Se operatio · vñ Bre. Ego jtu
. 6
—————— 2————————————— ——————————

ka qaeſtclitcu patkt nolann deo dñsdut x tiqpferutini ſu riuſu qñtpbi
celox. Tene
eſpirno deqᷓditb in moꝛa. Sicutum ors ſu cü inceni ũt. ta ſcii vinen de virtutibus rei ulanonib innoti o eſt mẽris pfen liꝑilð Fob.
iarũ—
ia perfecno naſci
a eſt huexili ↄſe i3. Bec eſt pa ſcõꝝ. Etad hehi tia vobis nereſſun Ro.s. In oibus s voſmetipos ſd os in multa panin eſt patiẽtie demſn ouer.i9 Doctrim
trẽti noſct. vñ&n
q;s oſtendit᷑ mr huar to minus patiin in ũ de qͥ ſapenſcti⸗ patitiſims nfum
niurias ſuas vn eprima et mnc o yñ Bre. Egojn
tem patiẽtie ſignis et mira⸗ tulia maioꝛẽ puto. Si pati ẽtia hñs aliqs moꝛtifeꝝ qͥd biberit nõ ei nocehit. Taliſ mirackoꝝ opꝑatio fcã ẽ ĩ trib pueris. danieł.ʒ. Octaua ẽ xp̃i imitatio pᷣma petri·⁊c· Nps paſſus eſt ꝓ nobis vo bis relinquẽs exẽplũ vt ſeqᷓ⸗ mini veſtigia eiꝰ. Nona ire mitigatio ꝓuer.⁊V. Patien tia lenit᷑ pꝛiceps ·et ꝓuer.ir. Vir iniquꝰpuocat rixas.qͥ aũt patiẽs eſt mitigat furoꝛẽ Decima eſt bonitatis ꝓba⸗ tio:vñ Au Sicut ſub vno igne aurũ rutilat palea fu⸗ mat.⁊ vbi palee cõminuunt᷑ frumẽta purgãt᷑.ita vna ea demq; vis irruens bo nos ꝓ bat purificat. ditat.malos damnat. vaſtat. exterminat. Vñ in eadẽ afflctione mali deñũ deteſtãt᷑.⁊ blaſphemãt boni deũ pꝛecant᷑?⁊ laudant Qiere de iſta materia ſieã amplioꝛi modo vis habere in fůma de vitijs ⁊ virtutib Quartũ ⁊ vltimũ pꝛicipale qð nos iducit ad patiẽtiã eſt ve.⁊ no. teſtamẽti explifica tio. Nã pᷣmo Iſaac patiẽter ferebat cũ pater ſuus eũ im molare vellet. Beñ.⁊2. Se cũdo ioſeph facinꝰ qð cõmi
Sermo V
ſerũt in eũ fratres eipatien ter tulit ⁊ clemẽter indulſit. Be.ʒ.M irmuraueratpe pulus ↄtra mopſen ⁊ aaron dicẽs vos interfeciſtis ꝑp m dñi.⁊ cũ iratꝰ dũs ppłm ſuũ ꝑcuteret dixit moyſes ad aa ron. Perge cito ad płm vt oꝛes ꝓ eis. ⁊ ſequi ꝙ plaga ceſſauit. Nãe.is. Vilij effra ym ſurgentes ↄtra gedeonẽ fedati fũt ꝓpter eiꝰ mãſuetã reſpõſione. Judi.g. Moluit ſuſtinere ſaul ꝙ occide tẽtur qͥ detraxerãt ei pᷣmi regũ.⁊. Dauid aũt pluries potuit occidere ſaulẽ ip̃ʒ actualiter perſequẽtẽ qñ pᷣmo iueniteũ doꝛmientẽ.i. Re.3. Et qñ abſcidit hoꝛã clamidis. ꝓpꝛi mi Re·. Excecatꝰ thobi as mirã patientiã oſtendit in dñi flagellis et irriſiõe cũ ctoꝛũ ⁊ vxoꝛis chohie · Job patiens fuit perdẽdo ſua.et ſuos.⁊ q̃ſi ſeip̃n ⁊ qͥ remãle rãt plus ei flagelli intulerũt vt pʒ de vxoꝛe Job.2 di⸗ rã patientiã habuerũt feptẽ ilu frẽs cũ mf̃e.? Wch.⸗ M rã patiẽtiã habuit ſte⸗ phanus qñ oꝛauitꝓ lapidã tib vt patet in actibꝰ apłoꝝ Eleniamus ad dñm noſtrů qui licet toto tẽꝑe mp ra⸗ 4.

tientiã oñdiſſet: tamen tem poꝛe paſſionẽ pluries eã no hu in exemplũ donauit.⁊p mo ĩ oꝛto cũ iude oſculũ ſu ſtinuit.⁊ in domo anne cuʒ alapã accepiſſet ⁊ in domo rapphe cũ vri qͥ eñ tenebãt illudebãt ei dicẽtes ꝓpheti⸗
ſa.⁊c̃· Et per totã noctẽ ĩea
dem domo in colũna ligatꝰ cũ tã graues imurias juſti nuiſſet Et in domo pilati etiãi colũna.⁊ poſt ſniaʒ ⁊ i mõte caluario.⁊ poſt moꝛ tem.qꝛ fuit reputatus ſedi coꝛ ille. Mat,⁊7. Et iſta ſufficiant de iſta ↄcluſione. Juxta quã mouẽ qõ a ſan cto tho · de aqͥ.in ßa be.q.iʒõ
Vtruz ar. ʒ Eitꝝ patia poſſit h ſi
patia ne grõ Zd qð reſpõdetur poſit m Zug. li. de patientia di⸗ haberi cendo ꝙvia deiiderioꝝ facit ſne tel rantiam laboꝝ ⁊ doloꝝ gratt Et hmõi ratõ eſt quia trifii tiam ⁊ doloꝛẽ ᷣm ſe abhoꝛ rer animus.vñ nunqᷓ; elige
et eq̃ pati ꝓpt᷑ ſe.ſed ſolũ ꝓ
1ter finẽ ðᷓ optet ꝙ iſtud bo
num pter q aliquis vult
pati mala.ſit magis volitũ
⁊ amatũ qᷓ; illlud bonũ qð
Pꝑ Puatõem ingerit doloꝛeʒ quẽpatient roſleramꝰ. O
üt aliq;s p̃ferat donñ grẽ
De ignoꝛantia
oibus naturalib bonis ex quoꝝ amiſſione doloꝛ põt
cauſuri. ꝑtinet ad charitatẽ que diligit deñ ſuꝑ omnia.
Eñ manifeſtũ eſt ꝙ patien tia ᷣm ꝙ eſt vᷣtus a caritate
cauſat᷑ ᷣm illud.i. Coꝝ.iʒ. Taritas patiens eſt.2Mãi feſtũ eſt aũt ꝙ caritas ñ po⸗
teſt haberi niſi ꝑ gratiã ᷣm
illud ad Ro.j. Laritas ði diffuſa eſt in coꝛdibꝰ+ 3
ſpm̃ ſctm̃ qui datus eſt noh vñ ptz ꝙ patientia non põt hr̃i ſine auxilio grẽ ⁊ cõfir⸗ matur auctoꝛitate põ. Ab
iho.l.a deo patientia mea.
Et ſi gliqͥs obijceret ſic I
lud ad qð rõ magꝭ icliuãri põt magis põt implere ratò nabilis creatura ſed magis
eſt tollerabile ꝙ aliquis pa
tiat᷑ malaꝓpter bonũ qᷓ; ꝓpt malũ.⁊ multi patiunt᷑ mala ꝓpter mala ꝓpia virtute ⁊ſi ne gratia Em Aug.qͥ diẽ in
U. ð patia ꝙ multa in laho rib ⁊ doloꝛib ſuſtinẽt hoĩ⸗ nes ꝓpt ea q̃ vitioſe diligũt. ð multo magis homo pꝛo⸗ pter bonũ põt mala ſuſtine re pꝛeter auxiliũ grẽ.
qð vicendũ qð natura hu⸗ mana ſi eſſʒ itegra pᷣualeret
inclinatio ris. ſʒ in natur
5
deciy nn
minmen tiintan
ti ſti
genenm
1
upü puiurc ſlurn

unti bus natu bo ſt
o amiſſune den ne edligtdelſgan manifeftüciy km* jrsicn . m illudi Ly ntas patiens eiʒ ücſt at gcantij dad Roj. Tan ula eſt in coꝛdiynj ſetm̃ qu datus ei⸗ ꝙ patientia non ine auxilio grẽ.⁊ð rauctoꝛitate põ. 4deo patientian aiqͥs obyjceret ſi dqð rõ magl icli ags põt impleren creatura ſedm lerabile ꝙ alqus nala ꝓpter bonũ q i. multi patunn mala ꝓpia vitn atia fm Aug qdi patia ꝙ multa inl ⁊ doloꝛiboſuſtinhi pt ea q̃ vitioſedilj ulto magis bomoy bonũ põt malaſi eter auxiũ gi. icendũ qð nannhi
.
a ſielß itegaßun
natio röis. nnun
coꝛrupta pᷣualet inclinatõ⸗
cupiſcẽtieqᷓͥ in homine dñat᷑
⁊ iõ ꝓnioꝛ eſt homo ad ſu⸗ ſtinendi mala i qͥbus ↄcu⸗ piſcẽtia delecrat᷑ pñtialit:qᷓ; tolerare mala ꝓpt᷑ bona fu⸗ tura q̃ m rõem appetuntur qð ꝑtinet ad verã patiẽtiã Et hoc de qõe ſufficiat. Et
ſic expedite ſůt huiꝰ fructꝰ
patientie tres partes vt in pncipio ꝓpoſui quẽ ad reci⸗ piendũ ðuote ohſecro vos mẽtes pꝑare: vt valeatis hitare in vitã eternam.Ad
quã ꝑdicat dominus Amẽ Dñica pᷣma poſt octa.epi.
ð vitð iꝗᷓrãtie Sermo. VII
Vm eſſet
ieſus an)
noum duo⸗ decim · Luẽ.⁊ Pꝛo huiꝰ ſacri ⁊ ſcĩ euã gelij hiſtoꝛiali vᷣclaratõe no tandũ hm qð ex ſacra ſcrip⸗ tura ſił ⁊ ꝓphetica rolligit᷑ doctrina iuſticia videt᷑ eſſe Ftutuʒ maxima qꝛ oꝛdinat hoĩem reſpectu oĩm. Vnð tres ↄcłones ex ip̃a dlibet dñs in ſuo dñio ⁊ciuis mo
rralis in ſua ciuitate tenetur hfe qᷓ ſunt vicz · Efficatia
legis agendoꝝ cũ ĩtegritate
Sermo vn
Dirigentia plebis pximoꝝ cũ veracitate. Obedien⸗ tia legis genitorum cuʒ hu⸗ militate. batur qꝛ iuſtus nõ eſt legis
iuſſa itegre nõ obß̃uat. Sñ
Jaco.2. Qui in vno offen ⸗ dit fcũs ẽ oĩm reꝰ vñ anſeł in li. Cur vðs hõ diffimẽdo iuſticiã dicit. Juſticia eſt aĩ libertas tribuens vnicuiq; ßm ꝓpꝛiam dignitatẽ maio⸗ ri reuerentiã pari ↄcoꝛdiã. minoꝛi diſciphnã. ðᷣo obedi entiã.ſibi ſcimoniãᷓ in imico patiaʒ. egeno oꝑoſam mißi coꝛdiam. Eñ dauid hanc reqrendo dicebat Da mihi
intellectũ.ſ.illuminatñ ꝑ iu
ſticã ⁊ ſcrutaboꝛ legẽ tuã ⁊ cuſtodiã illã ĩ toto coꝛð ĩo Secũdo ↄcko ꝓbat᷑ ꝑillud Job. 4. Ecce docuiſti plu⸗ rimoſ⁊ manus laſſas robo raſti.vacillãtes ↄfirmauet ßᷣmões tui.⁊ genua trem̃tia
ↄfoꝛtaſti. tertia ↄcło ꝓbat᷑
ꝑillð. Pau. ad ephe.. Filij obedite ꝓr̃ib vr̃is. Jõ ðꝛi dec.di.io. Quis aũt leges hncipiũ aut p̃m reglas aut admõitões pr̃nas dicat dẽ⸗ re cõ ẽnt mfi qͥ ipunitũ tm̃ exiſtimet tñſireomiſſũ. He ↄckös. ma. dñe ⁊ ci.op.i ho
Pꝛima ↄcko ꝓh

. p 9 16
1 5
5
1 iii
ſi i
iſtir i 3
1 i
f ſ * hi 3 ſ ziih „* i
N
3 0 3
5 4 1 6.
ſ
ſi
h ) i* j ſi h nhht
ſn 7 9)
De ignoꝛantia
dierno euãgelio ↄtinent qd
duuidit᷑ in tres ꝑtes bm has ↄcluſio nes. Hã in pma ꝑte ponit᷑ quõ Jeſus fuit plenꝰ obſeruatoꝛ in exeqnẽdo lega lia ibi. Cũ factꝰ eſſet iᷣus annoꝝ duodeci In ſcða ꝑte pomt᷑ quõ Jeſus fuit clarꝰ reſeratoꝛ in docẽdo magna⸗ lia.ibi remanſit puer Jeſus In ftio pont᷑ quõ fuit pius veneratoꝛ in offerẽdo ſerui⸗ tia ibi. Et deſcendit cũ eis. Et vt hec melius pateãt vi deamus hiſtoꝛiã. Declara⸗ tehiſtoꝛiefructꝰ eſt ignoꝛã⸗ tia.⁊ rõ huius eſt quiacũ in ip̃o euãgelio de legis obſer⸗ uatõe vt in pꝛĩa ꝑte.⁊ de eiꝰ ſcia ⁊ notione vt in ſcða ꝑte ⁊de honoꝛ eraa parẽtes ex hibitõe vt in tertia ꝑte tãgi tur.materia in qb ſatis ſu⸗ ꝑq; ſats offendit᷑ eſt ignoꝛã tia. Quia ſtatutofacere Zria nõ eſt inteilegere ſed ignoꝛa re ᷣm btm̃ Ambꝛo.ſuꝑ btĩ jmaculati. Ne ergo ignoꝛã⸗ tia pᷣa clauſa ſit tãti malivt in pᷣdictis offen amꝰde ip̃a hodie ſuccincte loqjmur tres ↄcluſiones cũ tribuſdubijs mdꝛe ſolito ponẽdo. Quaꝝ
ſit pꝛima taks ꝙ ignoꝛãtia
Wele nõ dicit erroꝛẽ. Ha c
ↄcluſionẽ ᷣm magiſtrũ frẽm durãdũ in ꝑte ſcõa ſue ſũme rõe ⁊ auctoꝛitate ꝓbo rõe ſit
ne ſcientiã ſine ſcĩe pꝛiuatio nẽ. Erroꝛ aũt dicit neſciẽtiã cũſopinione ſcientie. Nã ille
nõ dñ errare qͥ neſcit:ſed qͥ ꝓ zu
Ly
Nã ignoꝛãtia dicit fimplicẽ 24
vo appellat falſum qð erro adyn
neñ eſt. Pꝛeterea auctoꝛita te ꝓbat᷑ in decretis di.ʒ8.c. qᷓ;uis vbi dixit rex. Quãuiſ errare qᷓ;ta poſſumꝰcura ca uẽdũ fit nõ ſolũ in maioꝛibh verũetiã in minoꝛibus reb.
nec niſi reꝝ ignoꝛãtia poſſit
errari. nõ tñ ↄſequẽs eſt vt
ↄtinuo erret qͥſqᷣs alqͥd ne⸗
ſcit.ſed exiſtimat ſe ſcire ᷓd
neſcit ꝓ vᷣo qͥppe appꝛobat falſum qð erroꝛis eſt ꝓpꝛiũ. Et iſta fufficiãt de ↄcluſiõe Jurta quã mouet᷑ qõ a dño bona.i ß̃a.di.ꝛꝛ. ar.ꝛ. ꝑtẽ dif 4 Vtrũ ignsꝛãtia in Qile paAd qð ipᷣe rñdet dicens
ꝙ cũ pꝛiuatiões cognoſcant᷑
ꝑ habitus cognitio ignoꝛã tie habet᷑ex cognitione ſciẽ⸗
hoiĩe poſſit eſſe ſine cul lhh
dã eſt coanitio aliquoꝝ que ꝛeqt
nec ẽ nec ſſaria ad pᷣtũtẽ:nec ari
eſt neceſſaria ad ſalutẽ.ſicut di n eſt artiũ me hanicaꝝ ⁊ libe vati
inle . riderſe ogis pul ſtſuſugn 16 udih müſt w Jucagit müihl nucui
tie. Zttendendũ aũtjꝙ que Tho⸗ hyinig
ta
nech
Brſt umi zh ürjubg ſlungci

antia ridũ inpre ſcſu auctoꝛitutepoſi gnoꝛãtia dutſi uentã ſine ſe di Etroꝛ aũt dicttei Pinlone ſcienti nii erare q neſtttſ appellat falſumqn
tPꝛeterea aun a in decretis dij vbi dirit rex. Qi e qᷓta poſſumꝰcun ſie nõ jolũ in main
t in mnoꝛibusn
reꝝ ignoꝛãtia pi nõ tñ ↄſequẽs e o erret qͥſqͥs abqͥql d exiſtimat ſe ſin ppo dppe qppu nqð erroꝛis eſtgi a lufficãt de ↄiu uã mouet᷑ qõ a ifa.di.n.ar. jd is. Vtrũ igneꝛinn oie poſſit eſe inen dqð ipe mdet din riuatiões cognoſu
Sermo
raliũ ⁊ tał cognitio:nec ẽ vir tus. nec ẽ de eſſe vᷣtutẽ ⁊ illa ignoꝛãtia q̃ᷓ eſt reſpẽtu hut cognitiõ is pᷣuatio culpa nõ eſt ſiue ſit ignoꝛãtia negatio nis ſiue diſpoſitionis. ſiue etiã ſit volũtaria ſiue non. Zlia eſt cognitio credibiliũ ⁊ opabilũ q̃ ad ſalutẽ neceſ⸗ ſaria eſt ĩadulto. Et hec eſt cognitio fidei ⁊ pꝛudẽtie. et ad.hãc cognitionẽ habẽdã tenemur.qꝛ ſine hac nullus põt recte viuere. Huius aũt cognitõis pᷣuatio põt in no bis eſſe: aut manẽte tẽtione aut nõ manẽte. Si mauẽ̃te tẽtione tũc eſt ibiculpa.qa cũ quis tenet᷑ ad aliquid ⁊ i lud nõ iplet ex hoc ip̃e cłpa tur ⁊ dignꝰeſt pena. Si aũt in nobis ſit pᷣuatõ nõ manẽ te tẽtione: vtpote cũ nõ põt ſcire.⁊ impotẽtia excuſat ab
obligatione ſic pᷣuatio huiꝰ
cognitõis culpa nõ eſt. ſicut in furioſis. Et ᷣm h ignoꝛã
tia q̃ dicit pᷣuationẽ co gni⸗
itus cognnoin ona tõiſ ad ſalutẽ neceſſariẽvno belex cogniineli di·? modo eſt pcm̃. Alio mõ nõ irtendendi aĩjol Pe. Aliter põt dici ⁊ quaſi redit
cognirio aliquꝝ q et ar ad jtin eſſarn adſalutẽ ſu iñ me paniaꝝ ili
ad idẽ.ꝙ pᷣuatio cognitiõis ad ſalutẽ neceſſarie dupli.it᷑ põ̃tec. Aut fa ꝙeſt ĩ nob ſʒ nõ a nob ⁊ h mõ culpa nõ?
vn 35
ſed magis pena. ⁊ cũnon ſi
mus eiꝰ pᷣncipiũ in ipſa nec Simi⸗ mep̃mur nec demer̃mur.aut letho.i ira ꝙ eſt in nobis.⁊ a nobis ꝛ.q.76 ⁊ ſic eſt clpa.hoc aũt põt eẽ ar.ʒ.⁊ ĩ tripłt:vł cũ in via vᷣtutꝭ exi tert:a ꝑ ſtẽtes volũtarie ab ea rece⸗ te.q. J dimꝰ⁊ in erroꝛis foueã nos.ar.y. p̃cipitamꝰ ⁊ hec iꝛãtia pᷣt ad ʒm·
dici erronea q̃ eſt in heretic⸗ Vel cũ ad viã itatis valẽ⸗ tes ꝑtingere cupimꝰin tene bꝛis ambulare · Et hec pᷣt di ci ignoꝛãtia affectata. Aut qꝛ e quadã pigritia vel nes gligẽtia nõ curamꝰ veritatẽ addiſcere.⁊ hec dicif᷑ ignoꝛã ria craſſa ⁊ ſupina et q̃libet iſtaꝝ eſt cuipa licet pꝛĩa ma ioꝛ qᷓ; ſcða: ⁊ ſecũdi maioꝛ q; tertia. Hec oia ↄfirman tur rõnibus ſimul cũ aucto⸗ ritatibꝰ pꝛimo ꝓhat̃ ꝑ illud pau.i.coꝝ.i4. Ijrãs igno⸗ rabi: ⁊ nullus gnoꝛat᷑ niſi perculpã. igt᷑. Itẽ ſuꝑ illð Põ. Nolu i intelligere glo. dici-. Ignoꝛãtia in his qui intelligere nolunt eſt pct Itẽ ꝙ ignoꝛãtia ſit pct̃ ꝑ iſtã rõnẽ patet non facere ea. q̃ hõ tenet᷑ facerę eſt pem̃.ſi Tho· miłr nõ amare.ſikr nõ dice⸗ 7 re. ergs ſ łkr neſcire qð tenet᷑ õ· arei. ſcire eit peccatũ. ſed multi

De ignoꝛantia
. i i
z ſũtqͥ ĩrant ea qᷓtenf ſcire. par adaff:ctũſʒ nullus ẽq ihn vtpote ea ſine by ſaluarñ ñ appetat pacẽ qꝛ ſiẽ dieau . 3. poſſũt. ꝗᷓ in talibꝰ iꝗᷓꝛantia guꝓpt᷑ pacẽ bellant᷑ oẽs ho z ipn eſt culpã. Pꝛeterea cogno, mnes qͥcunq; bellant᷑ ergo inn ere credẽda?⁊ oꝑanda eſt ſilr videt cꝙ nikun eſtq non
actustutis· Lfidie ⁊ pꝛudẽ appetat ſciam ⁊ ꝑ ↄſequẽs S S tie hec igit ignoꝛare eſt vtu ignoꝛãtiã reſpuat Pꝛeterea inbn bus pᷣuari. ſed pᷣuatõnes om̃e naturale appetitus de i htutũ ſũt vitia. ꝗᷓ aliq̃ igno ſiderat. ⁊ Zᷓrium expellit.ſʒ nmmü rare ẽ cuipa · Et ſi alqͥs dice ſciẽtia eſt naturale appeti⸗ ginrt ret ꝙignoꝛantia nullo mõ tui vt dicit. Ari.i. Meta. tuin eſt petm̃ quia Auguſti. Dẽs hoĩes naturaliter ſci Lhnnt
ench · dicit · Inflictã eſt nobᷣ ðſiderant igit· ideo. Cõmẽ nn tn igndꝛantia reꝝ · ſʒ nullum tatoꝛ dicit pᷣmo phyſico tumthn prtĩ eſt noh inflictũ ꝗᷓ⁊c̃. ſcientia eſt ꝑfectẽ intellect ſis. quhuitz 10 ſ R ñdeo ꝙ ignoꝛãtia P vt ẽ nfi. Et ſalo.vt diẽ qudam jwei nob iflictaẽ pena ⁊ ñ̃ culpa glo· Nõ aurũ nõ diuitias ñ iturs in jil z Put tñ volũtas nña aliqmõ terrenã gliaʒ a deo petijt.ß ſin deoꝛdinat᷑ circa illa ſiẽ pᷣus vt ſciat ppłn ði regere et iu deĩ ẽ incipit eſſe culpa.ſiẽ ↄlone ſuf 4 e 1 1 paſſiones ſancti martirib ficiãt. Juxta hãt cõcluſionẽ y 0 ilate pene erãt ↄſideratet; mouet᷑ qõ a dño bonauen⸗ ni 36 e cõᷣpate tñ ad voluntatem tura in eodem loco circa lit 2* . tõxlibenter easpferentiũ terã. Si qlibet naturaliter ẽ ui 1 P amote xpi erant eis meri inclinat᷑ ad ſcĩism. Et vide qubt ei
. 5——— 6 „iiſen. toꝛie. Et hec de iſta qoe ſuf tur qꝙ nð qꝛ mg̃ ſentẽtiaꝝ clin 33 Igno⸗ ficiãt. Concko ſſcða eſt.ꝙ in loco ſuꝑius allegaco dic. aqſc h
Fe ignoran laẽ 3ria humano Feſtignoꝛantia eoꝝ q ſcire tim tulg ſ 2 Pbe appetitui iet etiã inteliectui nolunt cũ poſſunt.ᷓ videt᷑ u Fla o ppatur hmbona⸗ ꝙ nõ qͥuhet inclinaturnau küihn hnin 4 uenturã in loco ſuꝑius alle ralit ad ſelentiã. Zid qð ipe ninm 1. a iu dubitatõibus circa rũdet ꝙ ſicut ↄtingit aliqd Sitn am ꝑ iſtas rones 7 aucto noſce in vli.⁊ ignoꝛare in ꝑ diuin tates Vmo ſic ſiẽ ſe pʒ ſciẽ̃ ticulari.ſi ↄtingit aliquicꝭ Frim
2 a ad intellect ſi ſe habet appetere in vli⁊ cõdẽnars ſün
4 136
—————

ozunt rodtfuütue pack belnl vdcꝙ ulluveit at ſciam ⁊p ou dãtlã reſpuat naturale appetuu rt. 1 5umepel u eſt naturale xdict. Iri.i.ue hoies naturali mnt igi ideo. i ic⸗ diurpᷣmo pbyſu an⸗ eſt pfectꝰ inteltpe⸗ tſalo vt dic qutià 5 auri nõ diut ã gliaʒ a deo pen uppkm ði regeree e. Et hec de ↄlone Jurta hãt cõciuſa k qõ a dño bonus n eodem loco arut Si qͥlibet nannl at ad ſciam. E nõ.q mgf ſeuit
o ſuꝑius algꝛo d ignoꝛantia ezili n eũ poſſin hn qͥlhet incinunrm ad ſcienti. 3
ſcut ↄnnhl
vl.⁊ Sre ari. ſi ↄtingitali terein in cdun
in particulari.⁊ patʒ.om nis em̃ hõ appetit btitudi⸗ nem:tamẽ illã btitudinem quã xp̃iani eꝝpectant multi aſpernãt᷑et recuſãt Et pᷣmꝰ
dem appeticꝰ ẽ a volũtate naturali. Scðᷣs a volũtate
electiua. Et ꝑ hũc modũ ẽ
in ꝓpoſito. ⁊ ſ eĩ oẽs hoſes
naturaliter ſcire deſiderant
et velint eſſe ſcientes. ſeien⸗
tiam tñ mandatoꝝ dei plu⸗ rimi recuſant. Et hec de qõ ne bꝛeuit᷑ ſufficiãt. Cõckſio tertia eſt iſta ꝙ multa ma⸗ la. ꝓcedũt ex gaoꝛãtia.quo rum pᷣmum eit falſitas. Se cundũ eſt dubietas. de qͥhh duob diẽ̃ Aug. de verb dñi Peſſime mfis ignoꝛantie. peſſime itidem due filie ſũt ſfalſitas ⁊ dubietas Illa miſerioꝛ. Iſta miſerabilioꝛ Illaꝑnitioſioꝛ. Iſta mole⸗ ſtioꝛ. Tertiũ malũ qð oꝛit ex ignoꝛantia eſt fractio ſta tutoꝛũ vnde. Ambꝛo.ſuper Bea i ĩmaculati. Oꝛdinis ignoꝛautia ↄturbat negoti oꝝ naturã.ſũmãq; meritoꝝ ſtaeutis facere ↄtraria nõ ẽ itelligere ſed iꝗrare. Quar tů malũ ẽ indũctõ tenebra⸗
r. Eñ Bre. in moꝛ. Qut
e lucẽ videt ſeit quidde te⸗
nebꝛis eſtimit. Nã quicã doloꝛẽ luch ignoꝛat eriã ob ſcura ꝓ Jucidis appꝛohat. AQuinrũ malũ eſt qꝙ ignoꝛã̃ tiaipᷣa eſt ↄtraria ſaluci.vñ Ber ſug canti. Vtriuſeq; cognitlo den ſcʒ ⁊ tui tibi eſt neceſſaria aĩ ſaiutem. Iðo neutra care vales ad fałtẽ vł cũ falute:qꝛ ſiẽ ex noticia tui venit in te timoꝛ dei atʒ ex dei noticia itidem amoꝛ ſicecontra de ignoꝛantia tut ſuꝑbia.ac de ignoꝛantia ve uit deſperatõ. Sertum ma lum eſt miſerabiliter viuere vñ Sene. in pꝛouer. Tole⸗ rabilioꝛ eſt pena poſſe non viuere q; neſcite. Septimũ malum eſt inductõ peccati. vñ adam ⁊ eua ex ignoꝛan⸗ tia peeca nerũt tum quia di⸗
citur Bene.ʒ. Serpens ſe⸗ duxit me.que ſeductio diẽ buatqem ſcientie.tum eciaʒ quia ſicut dicit ing Sentẽ tentiarũ in.⁊. ð iſtinctõe.22 Adam credit ventaliter pec care et tamen peccauit moꝛ tałr tum etium quia eua di xit ne foꝛte moꝛiamur dubi tztine et non aſſertiue. Oc⸗ tauum? vltimum eſt qua eſt nociua eccleſte Vnde
Bierohimus. ad paulinũ,

—— =——— ——
t
f ht
Wi.
tt
i 43 3 ⁴
65 ih i i Wiz 3
% 10 6 ſin ih k
ℳ
——————
Vtrũ ignoꝛã⸗ tia excu ſet a
1.q. 4. C. turbat᷑ in glo.
Sctã quippe ruſticitas ſibi ſolũ pꝛodeit.⁊ qꝙᷓ;tũ edificat vite merito ecckiam xhl tin nocet ſi deſtruẽtibus nõ reſi ſtat. Et hec de ↄcluliõe ſuffi ciãt. Juxta quã mouet᷑ qo a doctoꝛe fratre durãdo in ꝑ⸗ te. Septima ſue ſũme di.i. Vtrũ ignoꝛantia excuſet a pctõ. Ad qð rñdet ꝙ igno⸗ rantia eſt duplex.ſ· facti ⁊ iu ris. Ignoꝛanria facti eſt du plex.ſ.ppꝛij vel alieni. Siꝓ⸗ pꝛj aut ergo qͥs dedit oꝑaʒ regi illicite. aut lcite. Si il⸗ kicite ſic tgnoꝛãtia nõ excu⸗ ſat niſi a tãto qꝛ imputãtur ſibiq̃ ex facto illicito ꝓueni⸗ unt. Vñ lamech nõ excuſa tur ab homicidio.qꝛ occidit cayn credensiſe ferã occidere qꝛ cũ eſſetcecꝰ venari nõ de bit. Tñ ſi diligentiã debi⸗
tã exhibuit pietas ip̃m ab ir
regularitate excuſat extra de homicidio. Tua nosvbi habet ꝙ monach? aꝑuit tu moꝛẽ guttur? cuiuſdã.ſ.mu heris ⁊ꝓhibuit ne vẽtus in traret:quevẽto itrãte expira uit.⁊ dicit᷑ ibi.licet mõach? deliquerit cirurgiã exercens tñ ſi ꝑitus fuit in illa arte.⁊ cauſu pietatis nõ cupidita⸗ tis fecit et debitã diligentiã
De ignoꝛantia
adhibuit nõ fit irregularis
Si pᷣo qͥs dedit operã rei li
cite.aur ergo diligẽtiã debi⸗ tã adhibuit aut nõ.ſi adhi⸗ buit ſic igno ꝛãtia excuſat a toto. Vnde cecus excuſat᷑ ab adulterio ſi cognoſcat ali am credens cognoſcere vxd rẽ ſuã ſicut Jacobo ab adul terio cũ ſuppoſita fuit lya. Etiã ſi pulſat quis cãpanã
⁊ vacillus cadẽs aliquẽ occi
dit. Si debitã diligẽtiã nõ adhibuit ſic ignoꝛãtia non excuſat a toto ſed a tanto vt ſi ſecat arboꝛẽ iurta viã poli tã ⁊ occidit hoĩeʒ nõ clamãſ fuge · Si eſt ignoꝛãtia facti alieni aut ꝗ iꝗjꝛãtia eritpba bił aut craſſa.ſiꝓbabilis.ſic excuſat a toto. ad hoc aũt ꝙ
dicat᷑ qͥs ꝓbabitr ignoꝛare
nõ requirit᷑ ꝙ quis ſit min? diligens inquirẽdo. nec etiã ꝙ ſit negligẽs ſʒ medio mo⸗ do ſe hñs.ff. de iure.⁊ facti igno. Si eſt ignoꝛãtia craſ ſa ⁊ ſupina hes non excuſat. vt qñ quis dicit ſe ignoꝛare ea que publice coꝛã ꝓpło fa⸗ cta ſunt. Ignoꝛãtia iuris di
ſtinguit᷑ ʒ aliqua eſt inuin idin cibilis aliq̃ vincibilis In/ q
uincibilis vt in his qui ca⸗ rẽt vſu ratõis. Aut ergo eſt
bon
ſünn guuhi) naah ijiu⸗ nniuirjt mit nßniin⸗

Nantia
blbuitnʒ ſtine. oqs ite Aur ergo dilgide dbibut autmit tſic ignoꝛitu au o. Undececusa dulteroſicoguir credens coguolcn u ſicut Facobochi o cũ uppoſitafut ã ſipulſat quisq allus cadẽs ali Sidebitã diligit buit ſic ignoꝛätu t a toto ſeda tun t arboꝛẽ iurta yi ccidit hoĩeʒ nõ du Siett ignoꝛütuj iaut ðihꝛtiaer ut craſſa.ſi ꝓbabil at a toto. ad hocai kds pbablr ig equirit ꝙ quis ſem ens inquirẽdo. ut negligẽs ſʒ medon hñs.ff deiure i Sil eſtignoꝛitu ſupinihetnonaul quis dict ſei ue publice cori pl unt. Ignoꝛituun gul Palu eilt is alq nabls ibils vt in hö ut ſu ruis. Burelh
Sermo
in nobis cauſata ꝑ culp pꝛe ambulã aut ſine cłpa nf̃a ſi ꝑ culpã pꝛeãbulã:aut ergo vſum rõnis pꝛiuat aut ob⸗ nubilat:ſi oĩno pᷣuat vfũ ra tiõis vt infurioſo qui ex cul pa ſua incidit in furiã. Hec m quſdã excuſat a tãto nõ a toto. Alijꝓbabiłr dicunt ꝙ nullã culpã ↄtrahit furio
us 2⁊ ſi ex culpa ſua ĩcidit in
furiã.tñ ſi tales curant qͥ ex culpa ſua infuriã incidũt de bet eis penitẽtia ĩponi ſi ho micidiũ vel alqͥd malũ infu rna ꝑpetrauerũt ꝓpter ambi guũ duplicitatis.Idẽ eſt de ebꝛio ꝑfecte. ſi vſum rõnis obnubilat vt in ebꝛio qᷓ ali⸗ quid hʒ diſcretõis hec nõ ex cuſat a tanto.vñ dicit Ariſ. 3. Ethi. ꝙ ehaus duplices maledictões meret᷑. Siaũt in nobis cauſata eſt ignoꝛã tia ſine culpa nr̃a. Zut ergo vſũ rõnis pᷣuat aut obnubi lat. Sioino pᷣuat excuſat a toto.vñ Bern.de li ar. In⸗ fantibus ⁊ funoſis ⁊ doꝛ⸗ miẽtibus nihil qð faciũt im putat᷑. Si ſenſůũ rõis obnu⸗ bilat. vt in pueris qͥ aliq̃ mõ ſunt doli capaces hec excu⸗ ſat atãto Si ignoꝛãti iuris eſt vincibilis qui ſunt adul
3
vRM
ti ⁊ diſcreti ſic diſtĩgue. Aut enĩ eſt ignoꝛãᷓtia iuris natu⸗ ralis ſiue diuni. ant quaſi naturalis:aut ciuił᷑ ue ca⸗ nonici. Si naturalis ſiuedi uimi hec ñ excuſat a toto vñ Bpo. Si q́s ignoꝛat ignoꝛa bi᷑. Si ſit ignoꝛãtia qᷓſi iurẽ naturalis hec nõ excuſat: vt in his q fiũt ↄtra rationem naturalẽ aut cõtra publicã vtilitatẽ: cõtra rationẽ qͥdẽ naturalẽ:vt ſi ſeruꝰ votat in ius dñm vel dñam vel libe ros eoꝛũ non petita licentia nulla ruſticitate pᷣm excuſã te ↄdẽnat᷑ in. xl.aureis.quia rõ naturał dictat his ꝑſoniſ reuerentiã exhibendã. C.de iius vo·I.⁊. Itẽ ignoꝛãtia qj ſi iuris naturalis excuſat in his que fiũt ↄtra publicãvti litatẽ. C de falſa moneta.l.i vbi ponit᷑ dñs in cuiꝰ domo adulterina moneta excitata eſtꝓpter eius negligẽtiã ⁊ in curiã.extra de reſcrip.ex liis Si ſit ignoꝛãtia iuris ciuił᷑ ſiue canonici. aut ergo quis ↄtendit de dãno vitãdo:aut de lucro captãda.ſi de dam no vitõdo:ſic ignoꝛãria non nocet: vt ſi ſoluã indebitũ iu re naturali ac ciuili ꝑignoꝛã ti iuris repetere poſſum:vt

. i 1 1 13 1 3 %)
1
3 in 1 1
1 i
z„ 3
—
z R 3
i i iiii t.
1 37 i
5
. ſ
3 05
3
i 3
————.
1 3
ſitenebar tibi in c. ꝑ inſtru⸗ mentũ.ſi tu mihi feciſti pa
ctñ de nõ petendovł᷑iuraſti
nõ petere? reddiſti inſtru⸗ mentũ ſoluta ẽ oblgatõ na
turalis ꝑ pactũ vłinſtrumẽ
tum Itẽ ſoluta eſt obliga⸗ tio ciuilis ꝑ redditõeʒ ĩſtru menti in hoc caſu quacũq; ignoꝛantia ſoluat quis inð ditũ repetere pᷣt.ſed ſi ſciẽs ſoluit nõ repetit. qꝛ donaſſe
videtur. fy de ↄdi inde..i. Vñ regula eſt ꝙ ignoꝛãria
iuris poſitiui nõ ꝓdeſt acqͥ
rere volentibſuũ vero petẽ
tib nõ nocet.ff. de iur.⁊. fac
Caſus igno. li. juris.ignoꝛantia. vblih Hoctñfallit in his qui in
rantia
urq tet
troducta ſũt ad rigoꝛẽ iurꝭ
no ſeruandũ. vt in tp̃alihp̃ſcri
ptõnibus.vt in pᷣſcriptõne·
30.vel.20.vłdecimi.vel tri
um annoꝝ · ſi tacui his ſpa⸗
cijs ñ repetã rẽ meã neſciẽs mihi p̃iudicare ꝓpterea poſtea nõ admittar. Itẽ vt
in pᷣſeriptõne inuentarij· qð
infra triginta dies inchoari
debet a moꝛte teſtatoꝛis ⁊ ĩ fra annũ debʒ ꝑfici res ſint remote qð ſi heres ñ fecerit
piudicat ſibi licet ignoꝛaue rit· Itẽ in pᷣſeriptõne biẽnij
canone non ſolutò ðᷣ quo di
De ignoꝛantia ctum eſt ſup̃. Secundo hoc
„.
fallit in his qͥ inuadũt poſ⸗
ſeliones reꝝ apð alios cõ⸗ ſtitutarum ſine auctoꝛitate iudicꝭqͥ nõ tm̃ reſtituẽt poſ
ſeſſionẽ ab latã ſed eti exi⸗
ſtimatõem illarum reꝝ da⸗ re debent nulla ignoꝛantia ipos excuſante.i.queſt. 4.
vltimo Tertio hoe fallit in
his qͥ emũt 3 legũ interdi⸗ cta vt qͥ emit rem ecckie illi⸗ cite in caſlꝰ non cõceſſis q́ rem cum fructibꝰ reſtituet; nec actõeʒ habebit cõtra ec
cleſiã ſedqᷓ alienã rem nul⸗
la ignoꝛantia ip̃m excuſan⸗
te.qͥ ſi ſoluendo non ſit.tene
tur eccle ſia ſi locupletioꝛ eſt fetã. C.ð ſacro ſã.eccle.aut
que res.in textu et in gloſa.
Ztẽ qͥ emit cẽſitos vłkaſcri⸗
pticios vel oꝛiginarios ſine
terra.vbiemptoꝛ emit pᷣciũ lʒ ius ignoꝛauerit. C. dea⸗ grico. quemadmodũ dicit
aũt cenſitus qui obligatus eſt ad certam rem.i.ad cer⸗
tos coꝛbes Quarto hoc fal lit in debito iure cuule qð nõ repetitur licet ignoꝛante ſit ſolutũ dummodo natu? raliter debeatur verbi grã fui tibi obligatus naturalit᷑
ſed per ſententi fui kblo lü
6
uhhün N iuii anpum nſ a
. tcuin p wlleenitn

ntia
umeſt ſiß̃ Suni llt in hsq lones rexapais tutarum ſineaun ciq nõ t̃rinin jionẽ ablatũſeq tit matõem ilannmide debent milla iguin 8 etcuſante.iulyat
mo Tertio hoeflr⸗
q emüt legů in vrd remecii in callbo non cůc cum fructib rilt utöeʒ habebitc ſedʒ alienã rin noꝛantia ipm em ſi ſoluendo nonſt eccleſia ſi lotuplen C. ð ſacro ſũ.ec res.in textu etngi qͥemit ciſttos vli ios vel oꝛigin avbiemptoꝛenii s ignoauent Ld o. quanadmodi cenſitus gusi d cenam rem i —— Quano u 5 n dedito ure auken epetitur lct ig
dlutũ. dummodole 5
19. debeatur wiſ bioblgunun eſenmüuib
tus. poſtea aũt recurrẽs ad ↄſciam ſolui idebitum inre
ciuili.hot repete re non pof
ſum.quia naturaliter obli⸗ gatus fu
tollere e q̃ ſunt de iufe na⸗ turali.fi, de ↄdi. inde. iudex
Si ßᷣo quis cõtendit de lu
cro captando. aut ergo po⸗ tuit cõſulere /peritioꝛes aut non.ſi potuit ſic ignoꝛantia luris nocet. vt ſtemamrem apupillo queʒ ſciebam eſſe pupillũ credẽs ꝙlpoſfet rer ſuas adminiſtrare ſine tuto Is auctoꝛitate non poſſum rem ilam acquirere per vfu captonẽ. quia erroꝛ iuris nł᷑ lꝓdeſt acqrere volenti. ff Pempt.?. Si pupil. mñi ſint milites ruſticminoꝛes mulieres. Iſtos enim excu⸗ ſut ignoꝛantia iuris vbi de lucro ↄtenditur. ſed differẽ⸗ ter quia mulierib ſubuenit᷑ tm̃ in lucro vbi expꝛeſſe in⸗ uemt᷑ led vbi expꝛeſſe non i⸗ uenitur. non. Subuenitur aũt mulieribus ſi fideiufſe⸗ rint. qꝛ ſubleuant᷑ per velle anũ. Item ſi crimen inceſtꝰ ↄmittat ꝑ ignoꝛanriã iuris cuſlis mulier. putaʒtrahit matrimoniũ filia adoptiua
Sermo vn
us ful. Ideo ſententia qᷓ delure ciuilieſt non poteſt
cũ patte adopriuo ꝑ igneꝛ tiam uris tiuilis tũ ercufa tur mulier a pẽa legali ſec ſi contrahatꝑ ignoꝛantiam turis naturalis.ff. de adul/ te Siaduiteriũ. Pena aũt legalis eſt cõfiſcatio omnt um bonoꝛum etiã dotis. 2 exiliũ. ⁊ cingulipᷣuatio ⁊ p beratio ſi eſt perſona vilis. ſubenitur ei ſi ſat?de it pꝛo aliquo iudicio.tunc enim non tenet᷑. ff qui ſatis dare cogant᷑· de die.F.i.ʒtẽ ſubuenit ei ſi ſoluit indebi⸗ tum.quia ñ oꝑtet ip̃aʒ ꝓba re qð indebitũ ffuert quod ſoluit.ſed creditoꝛi incũbet ꝓbatõ ꝙ debitum fuerit ſi⸗ bi ſolutũ. lʒ in alijs ꝑſonis ſechfit. qꝛ qͥdiẽ ſe joluiſe in debitũ debet pbare indebi tum fuiſſe qð ſoluit. ffde ꝓ baf batõib cũĩdebito. Itẽ ſubuenit᷑ ſi in iudicio actõʒ nõ egit.· ff. de edẽ. lii..vlti mo.. Item ſi ſtipulat᷑ nouã dotẽ de bono ðᷣbitoꝛe ad in opẽ. ff. ſolu.mat.ſi cũ dotẽ 3 i cũ mulier ʒtẽ ſi legatũ ſibi filio aſcribit k aſcribiꝓ curauit mñ̃e iubẽte excuſat᷑ ꝑ ijrãtiã iurꝭ a pẽa leg coꝛ nelie q̃ pũiůt᷑ illiqͥẽ altenꝰ teſtam̃tũ lcodicilos ſcnbt

i
Mh 3 1 i ii ziiſe
ziih 7 3 n.
u ii
1 0 0 i
14
171
M
i % 34 i.
3 6 ihi — z i
i
3¹ ii 10 3 0
5
1% ſ
*
——————
1 M„ 4
————————————
legatũ ſibi ſua manu falſo aſtripſerũt.ff. ad.l.coꝛone.ð ful. diuus claudius. Que rit᷑ pena hec eſt depoꝛtatio⁊ in ieruovltimũ ſupp liciũ. ff. ad.lcoꝛo de fal.l.i. Mi litib po minoꝛib ⁊ ruſticis vbiq; iuenit᷑ expꝛeſſũ ꝙ nõ ſit eis ſubuemẽdũ.ff. de iur. ⁊ fal. igno.le.iuris. Si autẽ nõ potut qͥs ↄſulere peritio res ſic ꝓdeſt ignoꝛõ̃tia. hec accipiũt᷑.ff. de u.⁊ fac.igno. l.regula.⁊ le.vluma⁊ Jo.i.
i.2. di. q.4. notandũ. Sed quia 22. pol · iſta reſpõſio difficilis eſt pu
ris theologis. Ideo rñdet᷑ tm dñm bonã.ven. ad iſtam qᷓſtionẽ qui dicit. ꝙ eſt igno rãtia facti ⁊ eſt ignoꝛ tia iu ris. Ignoꝛãtia facti duplex põt eſſe. Aut adhibita debi ta diligẽtia aut nõ. Siad⸗ hibita:nõ excuſat a toto ſʒ a tãto. Si aůt ſit iq̃ꝛãtia iuris õt eſſe dupłra ureſtvincibi is aut ĩuincibił. Sivincibi lis tũc eſt culpa. hoc aut eſt excõſenſu ÿo. vt eſt ignoꝛan tia affectata:⁊ iſta ſic ex vna ꝑte excuſat ꝙ ex alia magis aggrauat. Aut eſt negligen tia ⁊ ignauia ſicut ignoꝛan tia craſſa et ſupina. et iſta ſi aliquo mð excuſat nõ tñ ita
—————————
De ignoꝛantia
excuſet ſcqᷓntẽ culpã diuerſi qun
excuſat vt ſempitno igne nõ ardeat ſicut dicit aug. ⁊ ma giſter in la. Si aũt ſit igno ſeun rãtia ĩuincibiłhoc põteẽdu n pliciter:aut illã ignoꝛãtia eſt 5 in noh introducta ꝑ upa 3 lie ni pꝛeãbulã autpᷣter oẽmdpã. au umiti Si pꝛeter oẽm culpam · aut joptn ſimpliciter pꝛuat cogntõeʒ 6 mi unis ſicut in ifantibꝛ furio hn ſis qͥ oĩno carẽt vſu ratiõms ⁊ hec excuſat a toto.vñ dicit Per.ꝙ pueris ifãtib⁊ doꝛ mientiby mhil qð faciũt im⸗ putat᷑. Aut nõ tollit emino vſum rationis Fᷣm plenũ. et tũt nõ excuſat a toto.ſed atã to ſicut eſt in his qui nõ ſunt plene furioſi:ſed habẽt aliq mõ lucida interualla ⁊ in pu eris qui aliquo mõ ſũt capa ces pᷣcepti licet nõ plene. Si aũt ignoꝛõtia introdutta eſt ꝑ culpã ſicut eſt in ebꝛio fu iſ rioſo quoꝛũ vterq; ſe pᷣupꝰ i n tauit in hoc ꝑ culpã ꝓpꝛã ſc o nõ excuſat a toto.ſeda tãto chun itul qꝛ ſicut dicit phs. Ebꝛiꝰ ha u ihn
be bit duplices maledictões 73 ſtmaledicionẽꝙ culpa pᷣce⸗ O denti: ⁊ maledictionẽ ꝓ culꝰ teij pa ſhᷣſeq̃nti. Scðzãt⁊ qᷓlt
uni tetcjm
mode qͥdã determinãt. Eui ali dam eni dicũt ꝙ nec ebꝛius

antig
eulatyt ſinpi nieat ſatdctatt iſterinlfa Siti ld iuincibithecit lter:autilãigit nob introdumpaoc leãbulã aurßtren·i. pꝛeter oimalpn ne⸗ mpliciterpꝛuntgle nis ſicut inifanbit in oino carityſum er ercuſatatov jj er. ꝙ pueris ifith entb nhil qð ſei ut. Aut nõ tollin
m rtionis fmph nõ excuſat a totoſi cut eſt in his quin
ne furioſi:ſed habi lucida interualt qui aliquo mõ ſin peeptilicet nõ pin ignoꝛta intrdn ulpã ſicut eſt i c
ſo quoꝛũ wer liqe it inhocpapigh. excuſat a to·. icut ditpts uiez. it duplices mali aledicionẽpulhi
ni: 7 maleccne/t ſöſthnti Scjit uſet ſcqntẽ uhyãd
de qͥdõ detemnib neni dict ꝙne
Sermo vm
net furioſus qͥ vſu rõnis ca ret cõ mittit nouã clpõ:ſʒ ex
inoꝛdinatione aggrauat᷑cul
pa. põt enĩ culpa aggrauari ex ſequẽti euentu alijs autẽ videtur ꝙ nec ſic excuſet qui cõmittat nouq̃ ckpã nð tñ eſt adeo grauis ſicut ſi illã face ret ex certa ſciẽtia pᷣmus iñ
modus ꝓbabilioꝛ eſſeyidet᷑
Et hoc patet ꝙ loth nõ excu
ſatur a culpa inceſtus cj co⸗
gnouit filias ſuas:pᷣmũ qui dẽ quia non fuit in eo plena ignoꝛantia:licet eni dicat᷑ in tex. ꝙ nõ ſenſerit qñ filie ac⸗ cubuerũt hoc dicit qꝛnõ di⸗ ſtreuit. Scðo ſo quia in il⸗ lã ignoꝛãtiõ ꝑuenit ꝑ ebꝛie tatẽ quam debuiſſet euitare. ⁊ ideo ſancti dicunt eũ fuiſſe culpabilem licet ex alia par⸗ te dicant eum finſſe aliqua⸗
liter excuſabilem. Vnde ſen
tentia illius doctoꝛis eſt ꝙ ots ignoꝛãtia ahqualiter ex cuſat qꝛ minuit de rõne vo⸗ lũtatis ⁊ de rõne ↄtemptus Et ſic expedite ſür tres ꝑtes huius fructus euãgelij ma⸗ gnifice domiĩe ⁊ dijecti ciueſ uam obſecro vos euitare. dhoc vt hic gr̃am ⁊ in fu turo gliam a ſumma ſapien
ta babeatis. Zmen.
Dominica ſcða poſt epi⸗ phaniam de ſacramẽto ma trimonij. Sermo. VIII.
Vptie fa⸗ cte ſunt in chana galilee
.. Johan. Pꝛo huius ſacri? ſcti euan
gelij hiſtoꝛiali declaratione
Potãdũ ꝙ tria amicus ĩter alia impendete debet ami⸗ co ſuo:que in his concluſio mbus continentur BHonoꝛem dignificum fo cialis collegij. Dulcoꝛem gratificũ fra⸗ ternalis ſubſidij. 2 Valoꝛem clarificum ſin⸗ gularis Wi Pꝛima ↄcluſio pʒ exhot quia amictia nõ durat ĩter ilos quoꝝvnus nõ facit ho noꝛẽ alter Vnde Hieroni mus ad heliodoꝛũ ſcribens ait. Vbi honoꝛ non eſt:ibi ↄtẽptus: vbi Fo ↄtemptus bi frequẽs iniuria. vbi aũt frequẽs iniuria: ibi indigna tio:vbi idignatio: ibiquies nulla: vbi quies non eſt· bi mẽs aꝓpoſito ſepe deijeitur Vnde habetur. ⁊. Regũ. ʒ⸗ Muia abſolon nõ fecit ho⸗
noꝛẽ patri? eñ de

3 1. ¹ 3 ½ ih [0
8
un
1 ſ ziiß „
6 3 r
ß ſ. i
i e 5 ſ.
4 5 ℳ i
* ip oſh z i tt
6. zi ℳ 4 4 1
0
5 %
—————————
ſecũda ↄcło ptz ꝑ eriſoſto⸗ mũ in trattatu de ſimbolo. vbi dicit. Veteri celebꝛat᷑
Puerbi.qꝛ vacue mannus zem eraria peritõ eſt. Ad
hõc co iuitat. ſap· ec. o.t Si poſfides amicũ
itẽptatõne poſſide illũ ⁊ ne
facile credas teif m. Et ifra
reß hendit qͥ Zrium faciunt
dicens Eſt amicus fmitꝑs ſuũ⁊ nõ ꝑmanebit in die tri bulatõis.łĩ die neceſſitai 2 1 dic̃. Amico fideli nul⸗
laẽ cõꝑatõ. ⁊ ñ ẽdigna põ
deratõ aur ⁊ argenti cõtra bonitatẽ fidei ili. Tertia co ncło pater ex hoc qꝛ cuʒ umitũ amicꝰ laudat.ſeiß̃m cõmendat · vñ Aug.ſuꝑ 10.
Bouũ laudare nð laucato
ſed laud ãtibyꝓdẽ. Et Caf
ſiodoꝛꝰli.⁊. cpłatũ. Juſtũ
ẽ vt bñ gerentil laudistri⸗ buas aſcenſꝰ. Hã ſirqueꝝ
turſus hoim clamonb inci
tatur? in ſonantiũ manib
agit᷑ vt mutis aialibus ve⸗
kocitas appetat᷑.qᷓ; ntũ inde hoies ſtimulari poſſe cre⸗
dimus quos ad laudis aui
ditatẽ.ſinglates inuenimꝰ caueat iñ laudatoꝛ ne um;
audet qꝛ dicit ſeñ. in qᷓdam
De matrimonlo juit expellere male ei ceſſit.
gnitate ſuſpecta ẽ teſtmoni
epla. Lauda parce vitupa parcius. Siłr em̃ repꝛepẽ ſibilis eſt nimia laudatõ vr immode tata vituꝑatõ.illa ſi qͥdem adulatõe. iſta mali
um ÿitati nõ inimicitie red
das Caucat etiã laudatus
ne inani ghia er tollat. quia aug. diẽ ĩ qͥdã ßmone. Ner valde gaudere debemꝰqᷓ̃n
do lauda mur nec cõtriſtani qñ vituperamur. quia nec dãnare iniuria nec coꝛonafe
põt laus fal ſa. Et he ↄcko⸗ nes mag nifice tñe ⁊ ciues dileeti ſaris cigre denotant in euongelio hodierno qð i tres ꝑtes diuidit᷑. qꝛ ĩ pᷣma pte ponit᷑ honoꝛ dig nificus ſociał collegij. In fða ꝑte pemt᷑ dulcoꝛ gratificus fra ternat᷑ ſubſidij. In tertia in
te ponit᷑ valoꝛ clarificus
gularis iudicij. Scðᷣa psẽ
hi. Implete bydrias aq̃⁊?7̃ Fü Tertia ibi Vecat ſpõſũ.⁊̃ Tb Et vt cgrꝰ hec eĩa pateãt d videamꝰ ſuccincte hiſtoꝛis; Declarate hiſioꝛie fructꝰẽ Vi
nuptie vei m̃momũ ð qᷓ lo ho qndo ſit hec pꝛima ↄcluſio. 4d
Qo mimontũẽ ßʒ hoſt. ⁊ 1
vuran mar femine ↄiũctð ari indiuiduõ vite cõſuetuquẽ ʒ⸗
.
i ee uimu ſui
ſinni
ſin
un nß tiſun iiuh ſtrin wiin
jun itünm

nonlo
lu. Auuapan rlus. S n u. Sütein An d moderatayinn ſijcmadial gnitate ſuſpecii umn itati nõ ininii as Cauctetilu ne inani gkia cruli aug. diẽi qcã fn valde gaudere die do laudamurnt i ñ virupenminq nare niuria nec õt laus folſu. Eij es magnifice tie ileen ſatis ciar congelio hodin res ptes diuid᷑.q te pont honondin
ociakcollegi. juii
enk dultor grunfu emak ſubſich. ym e ponit᷑ valoꝛdunf gulans udich. Sci
bi. Implee bynde Tertia b Veutſho · i Et vt dan herchpl·⁊ videam lucciurbiel Declante bſioneſ⸗l
nuptie rel mñmenij
qndo ſitherpnna Oy mfmonißh
ufan mam fimn ndlucus ſueclm
¹
Seme
retinẽs diuſni ⁊ hũani in
cõ̃icatõ.extra ð pᷣſump.illð
2.27.g.2.Fi. Sũt em̃ · quã diffinitõem ex ponẽs hoſti. ⁊ Ric. diẽ Marè ⁊ femine. ⁊ ñ viroꝝ ⁊ mlieꝝ necviri⁊ młris. qꝛ nec vnꝰ vir plures vxoꝛes nec vna vxoꝛ plures vlros hre põt. Cõũctõ di⸗ cit᷑.ſ.ammoꝝ. iñ excludunt᷑ aĩalia qꝛ ↄtügunt᷑coꝛpe 2 aĩo ⁊ mf̃imonialẽ ĩdiuidue vite cõſuetudinẽ retnẽs. h ẽ ꝙ neuter abſq;ↄſenſu alte rius pᷣt ↄtnnentiã ꝓfiteri vt 27.q.2. fine nec ſe alteri co płare! ſʒ ſibi ĩuicẽ ĩ ncẽrijn vtpñt fubuentõem pbere. Etꝙ ðꝛ indiuiduã ⁊c̃. In teiligit᷑ ðᷣ m̃imõio ↄſũma⸗ to ꝑ carnalẽ copulã:qꝛante p̃t ſ ꝑari in caſu Sitamen exponit᷑. Indiuiduã. ⁊.i · apta nata retiner. pᷣt illa dif finitõ intelli de m̃imonio de pñti.⁊ expen retinẽs.i. retinẽdo exigẽs. Dicit᷑ autẽ mñmoniũ qᷓ;i matris mumi⸗ um.i.officiũ qꝛ dat mulieri⸗
bus eſſe mes. Kt 1ð mag
denoĩat amfe qᷓ; a pfe. qꝛ eius e fficiũ ꝓlus apꝑet in
mr̃me nio qᷓ; officium viri.
młr em̃ plurs onera m̃mo nij ſuſtnet qᷓ; vir. Eſt em̃ĩ
ceptu ꝗᷓuida in ptu doloꝛo⸗ ſa. Poſſeſſio aũt pfmonij ðꝛapfe⸗ qꝛ in acqͥſitõe ⁊ gu bernatõne eius plus reqͥrit᷑ opus viri qᷓ; mẽris km yli⸗ deꝝ. Et nota ꝙ mrimonũ ßᷣm hoſtiẽ.q̃tuoꝛ noĩbus nũ cupat᷑. ⁊ ſunt noĩa ſynoni⸗ ma Pꝛimo dicunt᷑ nuptie a nubendo qðppꝛium eſt mu lieris vł vt ait yſicorus ab obnubẽdoi.a velando.q́g nupta velata dʒ icedere.ʒʒ. q. Hec imago.velant᷑ aũr femine iõ vt nouerit ſe viris
2
ſ foꝛe ſubditas.ʒʒ.q.j. Fe
mine. vł dicũt nuptie a nu be.nã ſicut nuhes tꝑs obfu ſcat ⁊ turpidũ reddit ſic nu ptie debẽt obfuſcare nuptã⸗ vt quo ad geſtus laſciuos? ⁊ tactꝰcoꝛꝑales ꝑtinet. oĩb⸗ reddat᷑ obſcura? turpida p̃ terqᷓ; viro ſuo. Cõnubium
aũt ðᷣꝛ quaſi ſił nuptũ. Loen
ðꝛ qᷓicõi ſenſu iunctũ ⁊p decłone ſufficit. Juxtã q; mouet qð a doctoꝛe nñ̃o
frẽ durãdo qre mñ̃moniuʒ
1
Quat
furt in⸗
ſtitutũ⸗ fuit inſtituru.Zid qð rñder
ꝙꝙxpt q̃tuoꝛ rões fuitĩſtuun tů i lege veteri. Pꝛiaĩ legis o bſechũ qꝛ tñc vᷣbuit ſuſcita
ri ſem̃ f vᷣcedẽtꝭ vt h den 2 In ifirmitaiꝭ remedii

3
½ 3 ti ſi
. ſ n
“
7
ℳ
½ i 3
7
4.
5 %
366
330
5* 6
3
5
**
De matrimonio
prima ad Coꝛ.y. Pꝛopter foꝛnicationẽ vnuſquiſq; vxo rẽ ſuã habest. Tertio in ꝓ⸗ curande ꝓlis officiũ Bene. 1. Kreſcite ⁊ młtiplicamini
Quarta in humanitatis ſo
latũ vt eis ſeruiatur in ſuis
neteſfitatibꝰ. Tẽpoꝛe noue
legis fiutiinſututũ tãtũ invl tima tria.27.q.⁊. Nuptisꝝ
Tõcluſio ſcðᷣa eſt ꝙ triplex eſt mit eſt matrimoniũ. Pꝛimii eſt moniu carnale inter virum ⁊ vxoꝛẽ
⁊ debet habere ↄditiões du as.ſ. mutuã dilectiouẽ.amo ris diſcretionem. Pꝛimo de bet eſſe inter ip̃os mutua di lectio: quod oſtendit᷑ auctoꝛi tate: qꝛ ſcribit᷑ ecckis.⁊y. in
trib bñplactũ eſt ſpũmeo
que fũt ꝓbata coꝛã̃ deo ⁊ ho mimbↄcoꝛdia fratꝝ.amoꝛ pꝛorimoꝝ viret mulier ſibi
conſentiẽtes bene. Mot etiã
ꝓbat᷑ rõne. maioꝛis eni ad minoꝛẽ debet eẽ coꝛrectio cũ diſciplina. Minoꝛis aũt ad maidꝛẽ debet eſſe obediẽtia
cũ reuerẽtia: equaliſad cqᷓ̃łẽ smicitia mutua. Cũ ʒᷓ mu⸗
lier ſit facta nõ de capite ho minis ſed de coſta. vr ſit ſo⸗ cia ſequt᷑ ꝙ inter eos debet
eſſe mutua dilectio. Tertio
oſtendit᷑ per ſignificationẽ
a nuli.Nã anulus debet eſſe ureus. rotundus. ⁊ in q̃rto digito poſitus. aurũ ſignifiz cat excellenti:ſicut eni auꝝ exceilit oĩa metalla:ita amoꝛ
viri⁊ vxoꝛis debet ſupera⸗
re oẽs amoꝛes vnde dicit᷑ Beñ.2. Es de oſſibꝰ meis ⁊caro de came mea qᷓ;obꝛeʒ relinquet homo patrẽ ſuũ
matrẽ ſu ⁊ penitet
ſue. Anulus eſt etiã rotũdꝰ
⁊ ſignificat ꝙ amoꝛ ille dʒ fi niri ñ mſi ꝑ moꝛtẽ aut carna lẽ aut tꝑalẽ:q̃ fit ꝑ ingreſſũ religionis nõ ↄſumato m⸗
mono vł ↄſumato de ↄſen ⸗
ſu vtriuſq; ꝑtis circũſtãtijs adhibitis. Et vtinã oẽs ſic
facerent:qꝛ in religiõe hõvi
uit purius:cadit rarius:re⸗ ſurgit velotius incedit cau⸗ tius:queſcit ſecuriꝰ irroꝛat᷑ frequẽtius.purgat᷑citiꝰ.mo ritur fidentius:pᷣmiat᷑ copio ſius.hec Betn. Et in qᷓrto digito ponit᷑ et ſigniſicat ꝙ amoꝛ ille debet eſſe pꝛecoꝛ⸗ dialis:qꝛ a coꝛde ꝓtedit ve⸗ na quedã que rñdet: in qrto
digito. vnde tanũ pont᷑ a
tnple
ſpõſo vt o ſtẽdat um oꝛis ſin ʒelus ularitas· Scða ↄditio eſt wanij ꝙ inter virũ ⁊ vxoꝛẽ debet eſ monj
ſe diſcretꝰ zelus ⁊ eſt trplex

lonic
nuli. manl ureus roundtt ito poſitus au Aetcellennä:iutat rcellit oiamenluun virix vxoꝛis deelj eois amoꝛes. wi Gei. Esderſh ⁊aro de ameng⸗ relinquet homo— matrẽ ſuã ⁊ adhenn ſue. Anulus eſteün ⁊ ſignficatq amni nin ñ niſ ꝑnon uu lẽ aut alẽ:qftum religionis nõ ↄunmn monio vłↄſumdj ſu vtriuſq; ꝑus ci
adhibins. Etmi
facerent:qʒ in nig uit punus:dins ſurgit velonus nuin tius: queſcit ſun frequitus purini ruur fdenus nt ſius.hec digto pont᷑ etig
— ille detachp dialis:q a coꝛdezu na quedẽ quemc digito. vndetniſ poſo ytellnnn⸗ cuanus. Sci mrrnritmin ſe diſtret zelus iuln
Sermo vr
zelus.ſ. Himius Tepidus. ⁊ Diſcretus. Kelus nimius repꝛehenſibilis eſt.vñ refert
lero.in li.cõtra Jouinia. ꝙqͥdã nobilis romanꝰ vxo rẽ hahebat affoꝛis gp̃oſam ſ intꝰerat nimis litigoſa:qꝛ ʒelotipa quã vir a ſe expult cũq; repᷣhenderet᷑ ꝙ vxdꝛẽ ſic gr̃oſam expuliſſet ille pedẽ ꝓtendit dicens videtis hoc calciamentũ.a foꝛis quidem multũ pulchꝛũ eſt et tñ intꝰ eit quod m pꝛemit. Igit᷑ re fert ſeneca ꝙ ſocrates duas habuerit vxoꝛes nimis ʒelo tipas er adeo ↄtẽtioſas ꝙ qᷓ dã die cũ impetu in terrã de lecerũt eũ. vna illarũ qua 15 vice cũ multa in eũ exculiſſet tonitrua cõmiationũ ille diſ ſimulans abijt⁊ iurta muꝝ ſedere cepit. illa ÿᷣo aquã in mundã deſuper caput eiꝰfu
di. ſed ſocrates nihil ex hoc
exaſperat? caput tergere ce⸗
pit dicẽs: ſciebam ꝙ poſt to
nitrua pluuia ſequerer. Cã
alt amicis eiꝰ chſulerẽt eas
expellere· reſpondit:diſco in
domqjlis ſů in foꝛo. Scs
ʒelus repidus eit qñ ſ. vxoꝛ ſcit virũ ſu foꝛnicantẽ et ta
men diſſimulat ⁊ taceteet ta⸗
hs elt nociuus debẽt eni vxd
res viros ſuos. vt dicit guſtinꝰ quattuoꝛ mqis co⸗ ercere. Pꝛim eos admonẽ⸗ do. Scðo obꝛurgãdo. Ver tio interpellã 10 ſ. auxilium ecckie.l.ep̃i ſpeciat᷑: ↄtra pet catũ. Earto ad ſcõʒ viron ⁊ ad oionẽ ↄfugere. Nc vt ros pter verbera timere de⸗ bẽt quna plus timere dedẽt deũ. Tercius ʒelus eſt in ⸗ din atus ⁊ diſcretus.ſ.qñ vir ⁊ yxot oꝛdinate ſe dilgunt. ad Eoh.j. Viri diligitevxo res vas ſicut ⁊ xp̃s ecckiam Et ſicut xpᷣs recipit pecca⸗ toꝛẽ:ita vir vxoꝛẽ.⁊ vxoꝛ vi⸗ rum ad mſericoꝛdlã recipe: re debet phtpctñ. Scð n m trimoniũ eſt ſpũale qð eſt inter deũ et ammĩi quo4 initiatur. ra dicatur cõſuma tur. Jnitiacurin b ⁊tiũnoꝑ
⁊pompis eius ⁊ rpᷓs aſamn tũc ſuſcipit in ſpõſan. O ſee 2. Sponſab temnihi in fide Sccõ m̃imniũ radicatur que radicatio fit per penicen tiã ꝑverba dep ꝛeſenti.quↄod eſt ↄtraꝓ craſtin ãtes. P'o. 3. NH⸗dicas amico tuo.i.cri ſto reuertere ⁊ cras daboti⸗ bi Tertio mf̃imniã ↄfam matur ꝑ gramꝑfectã— ſiẽ in 5
4
Wroꝛ depet coereri
fidẽ ad renũcianũ diabold

3 3 ſ 13
1 133 13
zi n ½
i
ſ. ih
6
1 6 1 n 1 6
ſ0
ji 38 ſ 6
3%
hiſ 600 in
M Pjhe„ z
7
3
1„h ſ
—— 3 5 4 3 — 3 4¹ 5
„
De matrimonio
m̃imonio carnali ↄſũma⸗
poſlit
diſſol/ uiꝑ in⸗ greituz religõ
to ẽ bonũ. fidei ꝓlis.⁊ſacra meti.ſic in iſto matrimonio ſpũali dʒ eſſe bonũ fjdei.ne aia dyab olij vnqᷓ; ſuſcipiat tra qð Irium facientes re
Juxta me.i.me ſciẽte⁊ vi⸗ deẽte diſco oꝑuiſti te i· volũ tatẽ tuã ⁊ ſul epiſti adulteꝝ 1pabolũ Tertium matri mnũ eſt int᷑ deñ ⁊ huma⸗ nã naturã ⁊ iſtud ẽ factũ ꝑ cartatẽ. Mie.ʒ. ⁊n caritate ppe:ua dilexi te ides attraxi te miſerans tui. Jurta hãc ↄckoneʒ mouet᷑ qõ a frẽ Ri char.in. 4 di.2 ar· viti. ie⸗ cunde ꝑris Vtx mr̃imoni um 3 ſumatũ poit diſſolui ꝑingreſſum religionis. d qð rũdet ꝙ nullo modo p̃t ſolui q;tũad vinckmmiſi ꝑ co⸗poꝛalẽ moꝛtẽ iam eĩ feti ſůt cõiuges vna caroꝑ car/ nalẽ cõmixtionẽ.⁊ 1õ ꝑ moꝛ⸗ tẽ qua homo ſpũalit moꝛit᷑ miðo.i.ꝑꝓfeſſionẽ in religio ne ſolui nõ pᷣt qᷓ;rũ ad vin⸗ culũ· qꝛ illa ñẽ ↄiũctõ ſpũat
tm̃ R ẽt carnałex muituo tñ
ↄſenſu diſſlui pt qᷓ;tum ad thoꝝ ꝑ religiõ? ingreſſũ al⸗ tero remantte in ſeculo ſiñ ſit fuſpectus de incõtinẽtiu
Ita tñ ꝙ votñ caſtitaꝰ emit tat añq; alter ꝓfiteat᷑ extra de ↄuerſ.ↄiu.cũ ſis. Siãt mlr eſtita iuuenis ꝙ ð ipᷣa poſſit oꝛiri ſuſpicio ſi remãe ret in ſecko vir ꝓfiteri nõ dʒ niſi ipᷣa religionẽ intret q̃n⸗ tumcunq; remanẽs in ſecko velit caſtitatẽ vouere.vt ha betur in decre.pᷣdi.⁊ infra. etiã. ex ꝑte abbatis.in tex. ? in gio. Si tñ vir ð lniav xoꝛꝰ caſtitatẽ ñ̃ vouẽtẽ pfeſſi onẽ i religiõe fecerit poſtea ad ip̃aʒ fuerit reuocatꝰeoꝙ qñ vᷣit lniã creðᷣbat ſe por ſe ĩ ſecło remãere.qꝛ ius iq⸗ rabat als eĩ ↄpulſa fuiſſʒ re ligionẽ itrareea moꝛtuã te net᷑ ad religionẽ reuerti.vñ de in dect.pᷣdicta ꝙ ea ſub⸗ lata ð medio votũ ſue volũ tatꝭ ſine perick nõ poterit vtolare. Si aũt 3 volñtatẽ vxoꝛ ꝓfeſſionẽ in religione faciat ꝓfitendo peccat ⁊ d młrem reuocabit᷑ ad eiꝰ pe⸗ titõem nec en moꝛtua cogit᷑ ad religionẽ reuerti. E lteri us tñ ñ potit vxoꝛẽ recipe. P milit em̃ ſe nõ exigere de⸗ bitũ qð in eius poteſtate e⸗ rat. Et ideo quo ad hoc vo tũ tenut nõ reddere aũt nõ erat ĩ er ſed in mł.ris pote

onio
Iratgvocc ruiteri Huerbuciſg ſetii uuenizgji oMt oꝛir ſuſpichſ nnſc niſi a religini un
velit caſttuiwun betur indetreit cnd. ex pteqbbtan ⁊ in glo. Siprit xoꝛcaſtiutẽjwui onẽtrelgefuenj ad ipaʒ flertren qã ðᷣdt ln cnbi ſe ĩ ſecko remienqn rabat als eiypuliji ligonẽ itrareeann net ad religoniun ðꝛ in detf pditgu lata ð medi vorůlu tatj ſine penchuß vidlare. Siaitni vroꝛꝭ pfeſſonimnt faciat pꝓfitendopem
mlrem nuoubii
tuðemneccumn⸗ ad relgionẽ num⸗
ꝓmltem̃ ſtin 10 lite fraudare inuicẽ niſi foꝛ
ſtate.ertra de cõuer. coniu.
Quidã inrrauit. ſimiliter dico de muliere intrãte reli⸗ gionẽ 3 voluntatẽ vir. vñ de muliere q̃ credens viruʒ moꝛtuũ habitũ religionꝭ af ſumpſit ⁊ ꝓfeſſionẽ fecit? et poſtea reuerſo viro fuit ad eũ reuocata. D in pᷣdic ta ðcre. Placet ꝙ qᷓ;uis moꝛ⸗ tuo viro ↄſultũ ſit ei ad ſa⸗ lutẽ vt ad mõaſteriũ reðᷣat.
tñ ſi ad hᷣ induci nõ poterit
dñs papa ip̃aʒ inuitã credit
nõ cogendã. Et vr ibi ðꝛ lʒ vorũ eius vſq;qᷓq; nõ tenu⸗ erit eatenus tñ fuit obliga⸗ toꝛiũ q̃tenus ſe potuit obli⸗ gareꝓmiſit tñ ihtrãdo mõa keriũ ſe nð exacturã carnis debitũ qð erat in poteſtate ipius.exqᷓ patet ꝙ qᷓ;uis re uocuta tenet᷑ reddere debi⸗ tũ petenti: ſibi tñ petere nõ licebit.vñ vlterius virũ nõ põt ducere vt ptʒ in pᷣdicta decre. Mẽc etiã reſpõſio cõ firmat ꝑ apłm.i.ad Coꝝ. 7vt diẽ iſte doctoꝛ.qͥ apo⸗ itolus dirit cõiugatis. No
birũ qð nusp nł⸗ te ex conſenſu ad tempꝰ vt rut. Eride qyſpi vacetis oõᷣi. Et hec de iſta
tů tenut nõ nſi.
nti cdnnin
ſufficiãt ad pñs Cõclu io tertia etiſta· ꝙ in matri
Sermo
vIII
monio multa ſunt añ aſpicj enda qu? ſũt quinq; per oꝛ qinem · Quoꝝ pꝛnum eſt⸗ qᷓliter vxoꝛ ſit ducẽda. Se⸗ cundũeſt qualiter vxoꝛ bõa
ſit cognoſcenda. Tertium
eſt qualiter vxoꝛ ſitd ligen⸗ da. Quartũ eſt. qᷓliter vroꝛ ſit cuſtienda. Quintum qualiter vxoꝛ ſit caſtigigan da. Eirea pᷣmam notandũ ꝙ illoꝝ qui vxoꝛem acceptu ri ſunt:quidã ſint laſciui ⁊ vani.qͥdam cupidi ⁊ auari- qdam ſapientes ⁊ diſcreti.
Laſciui ⁊ vani nõ q̃runt in
vxoꝛe niſi pulchꝛitudinem q̃ vana eſt. Prouer. vlti. Nallax grã ⁊ vana ẽ pulcꝛi⸗ tudo. Querit areolus phi⸗ loſophus ꝓut refert Hie⸗ roni.contra iouinianũ. Si
vir debeat ducere vxoꝛẽ pul
chꝛam vel turpem. Et re⸗ ſponder. Pulchꝛa cito ada mat᷑ feda facileↄtẽnit᷑. diffi cile ẽ cuſtodi qð oẽs amãt moleſtũ eſt poſfidere qð ne
mo dignat᷑ habere. mindꝛe
tamen miſeria ð foꝛmis ha bet᷑ q; foꝛmoſa ſeruetur. Le gitur. BHeſter ꝙ ipa roſeo colↄꝛe cum micantibus ocu lis volens ad ſe inclingre re gẽ ad eũ acceſſit.qͥ ex h̊ tur⸗ 6 4

3 ſ 1..
1iz zi
1 33
1
4
ih 3
3 ſ jn
ſ 3
nm I)
53 jt 16 3.
6½
3
1 i Pihn 1 1
. 3
3 N 1„„
₰ ℳ 6.
hit
.
De matrimonio
batus eſt:ſed regina timens pallida facta ẽ: quã iteꝝ rex
vidẽs itã depoſuit: p qð da tur inteiligi cpmulicres q̃ ſe roloꝛãt deo diſplicent:queꝑ
ab ſtinẽtiũ pallide ſũt ðᷣo pla
cent. Minc Hiero.ad aſellã dict Mulia fuit rome alia matronaꝝ qᷓ meã poſſet edo mare mentẽ niſi lugens atq; ieiunãs.ſqualens ſoꝛdibo fie tibpene cecata: quã ↄtinuis
peecib di miſericoꝛdiã de⸗
pꝛecantẽ ſol ſepe dep̃hendit tulꝰ canticũ pſalmi ſũt. ᷣmo euangeliũ. delicie ↄtinentia. pita ieiunũ nłkla me potuit alia delectare niſi illa quam nüq; mãducantẽ vidi. Hec tile, Hec nãq; ð paula loq́ł Bie. Cupidi ãt ⁊ auari nð guerũt in vxoꝛẽ niſi diuitias 2tra quog dicit Criſo.ſuꝑ Wach. Tu iuuenis qñ vxo rẽ ducereyis:noli quꝛcere di
uitẽ. ſed bene moꝛigeratã.qꝛ
boni moꝛes diuitias frequẽ ter acqurũt: diuitie aũt bo⸗ nos moꝛes nũq; fecerunt:et glioſioꝛ eſt pauꝑtas fideliũ ; diuitie peccatoꝝ. Interro gauit aũt quidã temiſtocleʒ phm cui libẽtiꝰ filiã ſuã tra deret in vroꝛẽ an pauperi.ſj
ſaentia ⁊ moꝛihh oꝛnatoꝛan
diuitis. Scðᷣo aſpiciendum un
locupleti parũ ꝓbato. Cui
reſpondit malo inqͥt hoĩem
indigẽtẽ pecunia qᷓ; pecumã
indigentẽ viro.vnde Salo.
Puer.⁊.ait. Meltꝰ eſt duce
re vxoꝛẽ pauperẽ ⁊ pacificaʒ
qᷓ; diuitẽ ⁊ litigioſam Sa⸗
pientes aũt querũt in vxoꝛe
ſapiẽtiã ⁊ bonitatẽ ꝓuer.iq.
Sapiens mulier edificat ſi⸗
bidomũ ſuã.⁊2. Ecckia.26. duh* Wulieribone btũs vir. Et trin* nð dixit młieris pulchꝛe vel in n
eſt qualiter vxoꝛ bona ſit co qualit gnoſcenda qð oñdit Triſo. vpvbo ſupꝛa WMꝛt. ꝙ ille q vktvco naſt rẽ ducere debet ↄſiderare ſi cogno⸗ habet ambos parentes bo⸗ ſcendʒ nos: vel ambos malos: vel vnum bonũ et alterũ malũ.
Si amb? ſunt boni ſecute
eam accipiat. Si ambo ma
li omiĩno eã dimittat. Si ÿo
tantũ vnus bonus qud fa⸗ cturus ſit videat:tñ ſi pater bonus eſt ⁊m̃ mala magis timere debet. Si po ecõuer
ſo minus. Et ratio qꝛ puel⸗ le magis ↄſueuerũt:imitari moꝛes mfis qᷓ; piis. Tertio Qul
aſpiciẽdũ eſt quałr vxoꝛ ſit ker
deligena Lautus et en leni g amoꝛ ninus inoꝛdinar? yñ gendt ni Seneca. mꝛ foꝛme mlie⸗

nonio ocupleiparizin ndigentt vw muj buer. 1at. Weh 5 duutẽ itiʒlunꝭ ientes aitqiei in
piti ⁊ bonniulali Splens mulireiuit
domũ ſui.ꝛ.
0 dirtmliensputh uitis. Scouhi ſtqualiter xubent noſcend qð ojit hi upꝛa Mu pllei e ducere dehet ↄin abet ambos pinn
os: vel ambos mis
num bonũ ct anmin Zi amb ſunt bonl
m accipiut. Sin
omino ei dimn
nt vnus bonus qu
urus ſit videurijip onus eſt emfmiln mere debe. Sißou minus. Etruh
migszleuin
oꝛes mits qᷓ pis In picũd et qum ſendt Lai
seali
Sermo
ris ratõis obliuio eſt: ⁊ inſa nie ꝓximus turbat ↄſilia al tos ⁊ generoſos ſpũs frãgit ⁊ a magnis cogitatiõib ad hůilimas detrahit. vñ Se⸗ xtus in ſentẽtijs dicit. Nihil turpius qᷓ; amare vxoꝛẽ tan qᷓ; adulterã. Quarto viden dũ eſt quałr vxoꝛ ſit cuſtodi
o enda. Adqð rñdit areolus Wilſenida philoſophꝰ qͥd ꝓdeſt cuſto⸗
dire cũ ſeruari impudica nõ
poſſit pudica nõ debeat: cer
tũ eſt ꝙ vxoꝛ pudica nõ idi get cuſtodia. Refert Miero ↄtra iouinianũ ꝙ d uelius q́; pnmꝰ rome nauali certamiĩe tmũphauit cũ iñ̃ ſenex eſſʒ au diuit ex ꝓbꝛari ſibi oſfetidũ et cũ vxoꝛi cõqueſtus eſſet qᷓ re nõ monuiſſet vt mederet᷑. feciſſem inquit iſta niſi pu⸗ taſſem oĩibus ſic olere domi nibug. vnde tõ honeſta crat ꝙ nũqᷓ; appiauit alicui ho⸗ mini tã ꝓpe vt diſcernere poſ ſet flatus odoꝛẽ. Erempiuʒ etiã habemus de Lucretiã que violata ꝑ ſextũ tarqnũ regis fiiij coꝛã marito ſe in terfecit vt narrat. Au. ĩ li.i. de ciui.dei Impudica vero licet poſſt impediri:cuſtodi
msi i ri tñ nõ põt. Quinto aũt vi oꝛ nims inuu ſir ritñ t ee Inninngi dedz et qat it caſtigza
V
Iſtud doret Eriſo ſuper Wath. Trihus inquit mo dis vxoꝛ male moꝛigerata caſtigari debʒ pᷣmo docẽdo km deũ. Si añt timoꝛẽ dei ñ ſentit in ꝓperãdo vt vel ho⸗ mines erubeſcat. Si aũt de verecũdia nõ curat taſtigan do iuſtũ eſt vt caſtige tãqᷓ; ancilla q̃ neſcit erubeſcerevt liba. et hec ðᷣ ↄckõe ſufficiãt Inxta quam monet᷑ q̃ſtio a
ichar.in eodẽ loco. Erũ mimomũ nõ ↄſumatũ poſ ſit ſolui ꝑ religionis ingreſ⸗ ſum. Ad quod rñtt᷑ ꝙ ſic. quiaex quo in mimonio nõ ↄſumato nõ eſt niſi ↄũctio ſpũalis: ideo ꝑ moꝛtẽ qᷓ bo⸗ mo moꝛt̃ mñdo ſpũalit᷑ põt ſoluuj. Et hec rõ tãgit᷑ ĩ dec. de ↄuerſione ↄiu xatoꝛũ.ca. Verũ vbidicit᷑· ꝙ cũ nõfuuſ ſent vna caro ſimt᷑ effecti:po teſt vnꝰ ad d eũ trãſire:alio ĩ ſecko remanẽte: net dictũ ſal uatoꝛis eſt ↄtrariũ. Math. 19 Nöõ licet viro niſi ob cau ſum foꝛmcationis dimittere vxoꝛẽ ſuã. qꝛ inteil gif᷑ qñ eſt inter eos copula carnalis ex tra de ↄuerſione ↄiuga. Ex publico. Et ſi magnifice do mune ⁊ ciues diecti expedi⸗ te ſũt huiꝰ fructus ꝑres què
vtxn uma tũ poi⸗ ſit ſolui

z uhih Wih 6*
z 31 ſi. . 3 ſ „%.
i
ih 5
1 ſ 5 z ih
De peccato in generali
fructũ obſecro nõ ligaros ñ ꝓbare· ⁊ ligatos hene pᷣuat vth gram? in futuro gliaʒ conſequantur. Dominca tertia poſt epi phaniã de pctõ in generali Mm deſcẽ diſſet ihe⸗ ſus de monte. ſecute ſũt eum turbe multe. Math.·8.ca. Pꝛo huius ſacri ⁊ ſancti euãgelij hiſtoꝛiali declarati nue noñdũ ꝙ ſi aliquis pe⸗ tens auxiliũ in ſua neceſſi⸗ tate vult exraudiri tres ↄcło nes dz hr̃e in ſua petiõne q̃ ſunt iſte videlicet. St rogabit dari cũ mia Si rogabit cũ ſpe dan⸗ tem ⁊ fide indubia.
Si rogatus ſit plenus multa miſericoꝛdia. Pꝛma ↄcko ꝓbatur. quia iſto mõ petijt daud in põ. qͥ ſtatim exauditꝰẽ:vñ ſtati dixit ei nathan ex ꝑte dei. Tiiſlatũ ẽ pctm̃ tui.⁊. RNe Iſto eti mõ fuit exaudi⸗ ta illa pauꝑcula vidua ro⸗ me ⁊ trolano ĩꝑatoꝛe petẽs cũ miſcðia ſatiſfactõneʒ de
filio ſuo interẽpto. Cui cũ
imꝑatoꝛ diceret:cñ rediers tibi iuſticiã faciã:qꝛ in ceðᷣbat. Illa dirit. Quid i nõ redierꝭ. Et ille ſucceſſoꝛ meus faciet. Et illa inquit. Quidtibi ſi aliꝰ bñecerit mihi. Qui ſtatim deſcẽdit ⁊ iuſticiã en fecit. Scða cõ⸗ cko ꝓbat᷑ ꝑ btm̃ gre.dicentẽ Fiduciã habere poterimuf dũ aliquid a deo petimꝰ qð ſi in fide poſtulauerim ſoꝛ tiemur. Jacobo etiã.i.cap̃. Poſtulet in fide nihil heſi tans. Ideo Sene ĩ ſua tra⸗ gedia inquit. Qui timide rogat docet negare. Tertia concluſio prʒ.qa mia ẽ vᷣt naturatr inclinatiua ad re⸗ uelãdas mißias. Ita fuer̃t erauditiilli decẽ lepꝛo ſi cla⸗ mãdo dicẽtes. Jhu pᷣceptoꝛ milerere ni. Luce.ij. He ↄckones magnifice dñe ⁊ gi ues dilecti in euangelio ho lerno declarant᷑.qð in tref ꝑtes diuiditur. Haminpᷣ⸗ ma ꝑre ðᷣnotat᷑ pᷣmaocło qꝛ ponit᷑ lepꝛoſi dep̃catio cuʒ miſcðia ipᷣncipio. In ſcða pre ponit᷑ centurionis ſup⸗ licatõ cũ fiducia ibi Tũ ãt introiſſet. In tertia ꝑte po⸗ n ſaluat? ãpla mia ibi. Vadeꝛ ſiẽ credidi ti fiatti

unpatoꝛdicer tibi iuſtici ic— cbu. Jlditi nð redic Eitiu musfacic. Etlun Qutibiſi pit mhl. Quſtunni ⁊luſtuã eiſect.
ckv ꝓbalꝑbiñ̃ ßi Fiduciã haben ph
dã alquidadæpen
ſiin fide poſtuluni tiemur. Jacohtüt Poſtulet in fidenhi tans. Ide? Iniſt ßedi inqut. Uun rogꝛrdocu nez htñ̃ concuſio ptʒ qnilti⸗ naturatr inciuuniter uelãdas miis. juinit᷑ erauditiili deiy miltrere nñ. Lun ↄckones magufij
ues dilecineun dierno deurni jn ꝑtes diuidiun n mapte ðnon hny pont᷑ lepꝛdya mſcðlaipny ſi
ꝑte poni tenu icatꝰc fduutit introiſſet Intmni⸗ lurihe Uuder ic aui
bi.et yt hec meliꝰ pateãtvi deamꝰ hiſtoꝛiã. Declarate
hiſtoꝛie fructꝰerit pctĩcuʒ
in toto euãgelio fiat mentõ de lepꝛa? paraliſi q̃ infir⸗ mitates ſignificãt pctĩ in gñali ſᷣm gio.qꝛ ſiẽ iſte peſſi me infirmitates aggrauant totü coꝛpus.ita pctm̃ in ge nerali;aggrauat totã aĩam deq materia loqndo tres ↄckones cũ tribꝰ dubijs mo moꝛeſolito vᷣclarabimꝰ:qjꝝ pᷣma ſit talis in oꝛdine. vcʒ.
2 pctm̃ varie ⁊ multipłkr diffini᷑ a ſctis ꝓut dicit⁊ de clarat dñs Bona.in.⁊.ſup ſenten. di.ʒj.ar.vl.ð. litterã que cõcko ſic declararur.qa de ꝓctõ eit loqui foꝛmalr et eſioe materiat᷑r.ſ.rõe ſub ſtracti. Et qꝛ foꝛmalt loq̃n do puatio ẽ. materiałt vero lvq̃ndo ſub ſternit ſibi actũ iõᷣlaliqũ diffinit᷑ ꝑ pᷣuatõem aliqñ ꝑ poſitõem.qꝛ q̃dam ſũt foꝛmales diõnes.qdam matiales ⁊ vtreq; młrptr. ſieĩ rõſideremꝰ pem̃ m qð diẽ puatõem h põt eſſe tri⸗ płr. Aut inqᷓ̃ntij diẽ ſimpłr receſſum a bono. Aut in q; tum dit receſſuma rectitu⸗ dine nature. Aut inqᷓ;tum pl recelſum ah oĩs bonicõ
Sermo
plemẽto ⁊ ꝑfectõne. Pꝛimo mõ ſumit᷑ diffinitõ oẽsz idẽ cirqᷓloquunt᷑ diuer ſis vbis. Quaꝝ pma ſumi tur ĩli.ð ci. dei.⁊ ẽ hec. Pec catũ eit aſſiſtentia mali vhi bonũ dʒ eiſe. Scða de ii de Fa religiõe Pem̃ nõ ẽ appe ntõ malaꝝ naturarum ſed deſertio meiioꝛũ. Tertiað libꝛo de natura boni. Pci eit coꝛruptõ modi ſpeciei ⁊ oꝛdinis. Scðo modo ꝓut peccatũ dicit receiſum a rec titudine nature inueniunt tres diffinitões q̃ idem cir⸗ cũloquunt᷑ q;uis alr⁊ al. Quaꝝ vna eſt Dam̃· q̃ eſt Ptm̃ ẽ ab eo qð eſt ᷣm na turã in ꝛdqð eſtp̃ter naurã
trpkre
Vide ſ.122. q.l. ar 6 7in 27di.z
J.RTA⸗
auerſio Ec ahaẽ Anfelmi
Pctm̃ ẽ carẽtia debite iuſti cie. Tertia eſt Aug. Pctm̃ eſt derectus qͥdam q luce ꝓi tatis naturã ñ perimẽs ſed obſcurans. Certio po mqᷓ vʒ · Put diẽ receſum a boni ↄplem̃to ⁊ ꝑfectõe ſic reꝑit᷑ triplex diffnitõ q̃ differc ſo
lo dicẽdi nõ Quaꝝ pꝛia ſu
mit᷑ ab Au in li. ð li. ar.nꝗ lů eſt auerſio a bonoĩ ↄmu¶ tabili: Al era vero ab eodẽ
in li. de va reil ione. Pem̃

in gener
rennn uz catũ vnſnoce pᷣdicer de moꝛ 0 utuinu P fali acruali. oꝛiginali ⁊ veni uſticia bl zn 6 ali. Zd qð rñdet iße ꝙ pẽ nem brwolult al Put dici de oꝛiginali: aciua ed Au hiigi ſ monali⁊ venial nec vici ſeh 2⸗ oino vnuoce. ner dicit᷑ oĩino nquetösn equiuoce: ſecj quaſi medio nere qᷓ ripatiad modo. ſ.anologice. Natio
ois vnuris fur 1.4 eni tulpabilitatis pꝛmo et chlu Le 6 8 pᷣncipair repituri pcõ actua danonadnig ad ii moxali⁊ ſequẽter in oꝛi duſtriuntnü ginah. ⁊ poſtremo in venia guto yn. Et iceo notificatões q̃ dã fera mõ diij tur de pcõ ſimpir ponſime et. Juglde referunt᷑ ad pectarũ gctuale cuioſtmil morrale qð eſt pem̃ ſimptr. cidzipn Min per hot patet repõſio. Et 1ð
ſet iquerit vlters. Vrꝝ poſſit vuſätin vnatö cöis aſignariqᷓ ↄue imktnlihz niat tũ peð̃ oꝛiginali qᷓ; actu euſd Augni al moꝛtali.⁊ ett veniali.re abuno huuit ſpendct ꝙ reperi᷑ ⁊ cõuent ncõmutablun eis fm pnus ⁊ poſter?ꝰ ⁊ eſt mutabilbush talis. Paĩ eſt mertũ pene tuhs eefu vrpuano boni. Ethocluffi ihs. Spuin cit iiſta ꝑte liet dict debeat due ale ſiqxnn ¶ ꝙꝙ pdicatio analoꝑa reducit᷑
loqu pamni od vnuocatienẽ. Cõcuſio ſnnlet tða eſt iſta. ꝙ pctm̃non eſt actus inads xxue ſubſtõtꝛa vel res aliqᷓ. ſed de ni. Etet ilu pidh· 4 fectus ⁊ coꝛruptela. Hec cõ tů pene cenetinE· tluſio ꝓhatur auctoꝛitate et ſo. 10. Sejumi ratiene m magiſtrũ ſenten ſionẽ ſiaſixrin· tiaꝝ. diay. ſcð libꝛ. Etm avo Bonn ompenduũtheologie. malũ
alleßuto pꝛuni
Sermo M
ſiue pem̃ eſt nihul. Idẽ dicit magiſter allegando. Zu.ſus 6 Johan. oĩa ꝑ ipᷣm facta ũt ⁊ ſine pᷣo factũ eſtnihil. i· pem̃. Cõpẽdiũ ÿotheolo⸗ gle aſſignat tres ratiões ad hoc. Pia eſt qꝛ peĩ nð eſt tes aliqᷓ pofitiue ſʒ coꝛruptõ boni. Siða eſt qʒ pem̃ anni halat hoĩes ⁊ deficere facit avero eſſe. Tertia eſt quia pem̃ vilẽ facu hoĩem ⁊ indiʒ gnũ pᷣmio. Vnde ex oibus iſtis colligit᷑ ꝙ pctij eſt coꝛ⸗ ruptela.q̃dã ⁊ de hoc hẽmꝰ dus erempla. Quoꝝ pꝛimũ ponit Au. de abſtinẽtia. ſit eni abflinẽtia nulla ſubſtan tia eſt ⁊ tñ ex ea coꝛpꝰlãguet ita pctm̃ iicet nõ ſit ſubſtan tia:ſed coꝛruptela quedã:eo tñ natura aie q̃dãmõ coꝛrũ⸗ pi qꝛ ꝑip̃m gra diumna pᷣua tur q̃ ipſius aĩe vita eſt. ſed ſꝑ deler ꝑ gfam. Scðm ex⸗ emplũ eit tiũcatio mẽbꝛi qꝛ coꝛpus ex mẽbꝛi alicui nũ⸗ catõe maculat᷑ ita aĩa extrũ catioue ent ita dic q̃ fit per pelm:duia oĩa ipſopctõ maculant᷑. Et idco petĩ mł᷑ ta nomiĩa habet. Vorat ma cula inqᷓ;tũ aĩam defoꝛmgt. Reatus inqᷓ tũ ad ei nã pe⸗ nõ obligat. Pollutio qᷓ tuʒ
4„
li. ʒr.ʒ
In cõ⸗
pẽ.the
l3.c.

ad ↄtagionẽ ʒtractõ a ter⸗ rena delectatõe. Pena indn tum reſpicit peim̃ pᷣm ho⸗ minis in qᷓ natura fuit coꝛu pta.delictũ in qᷓntũẽ receſſꝰ
a dignitate grẽ habite Cul pa put reſpict penã. Offẽ ſa inqᷓ;tũ deñ ofendit. Pꝛe naritatio iqᷓ̃ntũ mãdatũ ðᷣi reſputt. Eitiũ inqᷓ; tũ cau⸗
ſat defectũ bonoꝝ naturali um. Petĩ inqᷓ; tũẽ Zuerſio bonũↄmutabile. Scelꝰ ꝓ⸗ pter miuri dei maꝑnõ Ne fas puteſt illicuũ ꝑſone per petranti. Crimẽ ꝓut eſt di⸗ ßnũ accuſatõne ⁊ pena. Et noñdum ꝙ coꝛruptela pcti vna dicit᷑ maioꝛ alla multis
modis. Pꝛimo cauſalitate vt petm̃ luciferi. Scðᷣo ge⸗ neralitate vt peĩ ade. Ter tio defoꝛmitate vt pctm̃ iu⸗ de. Euarto de difficultate remittẽdi vt pctiñ in ſpũſcõ MQuinto ꝑiculo vt peccatũ ignoꝛãtie. Sexto inſeꝑabi⸗ litate vt pctĩ cupiditatis. Septimo ꝓnitate vt pctĩ carnis. Octauo offenſione vt peim̃ idolatrie. Nono ex puguãdi difficultate vt per⸗
tatũ ſupbie. Decimo cecita
te vt pœm̃ mre. Et hec de cõ
cluſione ſufficiant. Juxta qᷓ;
De peccato in generali
mouet᷑ qõ. a dño Bona.in ⁊.di.ʒÿ. ar i. Ex quo pctm̃ vt dictũñ ẽ̃:eſt coꝛruptelavtꝝ habeat aliqð bonũ coꝛrum pere. Acd qð m̃det ꝙ abſq;; dubio ſ Rugꝰm pluribus locis dicit pctm̃ coꝛrũpit⁊ z aliqᷓ bono pᷣuat·cũ eĩꝑ pem̃* fiet onime deſoꝛmatõ ⁊ ob kt ſcuratto.nec poſſit intellig Pöbo aliquid defoꝛmari vł obſeu nn rar ſine amifione alicuiꝰ luminis ⁊ pulkhꝛitudis ne⸗ ceſſe eſt int elligi ꝑ peĩ ali cð bonũ in nobis coꝛrůpi.
d qð intelligendũ. Noñ dũ eſt qð pctĩ nõ eſt qᷓliſ⸗ cimq;pꝛimatio nec tuiuſcun q; boni nec in qualibʒ crea tura reꝑta.ſed pcim̃ eſi pᷣua tõ juſticte. Juſticia aũt vt
diẽ Anſe. eſt rectitudo volũ tgi.volũtas aůt eſt in ſola rõnali creatura. Et ſiẽ iuſi tia eſt volũtatẽ rectitudo.ſie culpa qᷓ eſt in iuſticia eſt vo lũtatꝭ abliquatio. Siẽ ig ꝑ oblquatòeʒ fit declmatõ a rectitudine ⁊ q̃dam recti? tudinis exterminatõ. ſic in culpe cõmſſione fit in ania q̃daʒ rectitud inis roꝛruptõ Et ett attendendũ ꝙ cũ ad rectitudinẽ volũtatꝭ tria cõ⸗ currqt vicʒ ip̃a potẽtia recti
——————————————————

neuct ꝙan
tdizſart Shbo. ficabilis. ⁊ ip̃e habitꝰrecti⸗
yt dici teſc habeat ali pee Zdchn oels diit pãc aiterfet canime deſnj ſurato npifit aliquddepimint ſun ſineamſrt
umins ⁊pulhu
ceſſe cſt ielig pi cð bonũn dqð inlimi dũ eſtqð pumi cunq;puatonui q; boni necin qulh tura reꝑtu ſupt tõ uſtice. Jultcui diẽ Anſe eſineti tai. volũtas ꝛict rõnali ceatun Eii na eſt volũtjni culpa q̃eſt nuſtu ltan ablquns hi ꝑobiquatfin ⁊ recimdme ⁊ qum
tudinis enemint
culpe cᷣmiſſunefin qdaʒ metimdus n Eten anerdnigi ecnndinẽ rolin urrit yuz pupol
Adi. tudis. ⁊ ip̃a habilitas me⸗ r.ð dia pcti nõ coꝛrũpit ipᷣam
potentiã ʒ ꝙ potẽtia ẽ nec
ſmplicit᷑:nec ᷣm qͥd.ip̃ʒ 3o hab itũ rectitudinis ſimpli
citer tollit. ip̃am ßo habili tatẽ mediã quodãmodo coꝛ rumpit ⁊ ͥdãmodo relinqͥt ergo poẽttiq̃ nec diminuit
net aufert.iuſticiã ſimplici?
tollit. habilitatem Fᷣo medi aʒ diminuit. dů hõ ꝑ pcim̃ muus? minꝰ reddit᷑ ad re
ctitudinẽ iuſticie habil· Eᷣm
linea qᷓ mag? magscur det minꝰ ẽ Pe ad diipo⸗ ſitõeʒ rectitudis. Hoc etiã confirmar᷑ ꝑ dictũ Aug. in ome.qͥ ait Ideo malũ coꝛru
S eſt nature ꝙ eã q̃licũq;
uat bono. Item cõfirmat duabrönib. Quaꝝ pmaẽ iſta ſiẽ ſe hñt vitia coꝛpoꝝ
ad coꝛꝑa.ita ſe hñt vitia a⸗ nimaꝝ od aias. ſʒ vitia coꝛ
poꝝ ledũt⁊ aliqᷓ me do coꝛ⸗ tũpũt coꝛꝑa ð vitia aie ali qͥd coꝛrũpũtcirca ipᷣa al taliavitia ſũt pctã ʒ. Scða ẽ qñ qͥs peccat aut ꝑdit ali⸗ qͥ boni aut nih il ſinhil. ð ita bõꝰ ẽ poſt pem̃ ſiẽ añ. ð
ita bonꝰ ẽ qͥ peccat ſiẽille qͥ
ñ̃ percat. ita dʒ placere ðᷣ⸗
Sermo M
vnꝰ ſiẽ alter. qð ẽ maifeſte falſũ· reſtat Iꝙaliqͥd bõip dit ſßulð bonũ qð pdit᷑ coꝛ rũpi ꝑ pem̃.ðᷓ ẽ alicuꝰbõi coꝛruptõ ⁊ iſta ſufficiãt de iſta qõe. Eõcto tertia ẽ iſta tʒ ↄpendiũ theologie. diui ſio pctõꝝ ẽ mult plex Vã qᷓ dãẽ ᷣm cãm efficientẽ ᷣm ſe vt h. Pctñ eſt alið ex potẽ tia. alið ẽ ex ih̃ꝛãtia. alið ex malitia. Zlia ſumit᷑ ßʒ cãm efficientẽ rõe ãnexi.⁊ hec eſt pem̃ alið ex q̃oꝛe male iflã⸗ mãte Alið ex tioꝛe male hu milãte. hoc ẽ qð potiꝰ vult hõ pem̃ mittere qᷓ; amoꝛe carere łmalũ pene ſuſtiere qᷓ;timet in terr. Sumũt̃᷑ẽs pctõꝝ diuiſiones ſʒ cãʒ ma terialẽ fʒ qᷓ; ſumit᷑ pᷣmo m hec diuſioi Pem̃ alið ceꝛdꝭ alið oꝛis · alð opis. Item
hec alia.ꝓcm̃ alið eogitatõ
nis.alið locutõis alið opa
tõis. Scðᷣo mõ ſůit᷑ F.pem̃
alið ẽĩ ðᷣm.alð in ſemerip̃ʒ
alið ĩꝓxiuʒ Itẽ in vðᷣm diui
dit ſic. Pꝛio mõ alð ĩpeʒ alið ĩ filiũ.alið in ſpm̃ ſcm Zilijs h mõt pem̃ẽ in ðᷣm ſ.ꝑ ifiðlitatẽ ðᷣ ðᷣo male ſẽti ẽdo. Jiẽ blaſphemãdo Itẽ ſaca ĩdigne tractãdo Zlio
mõpcẽ̃at qͥs ĩ vᷣů.ſ.ip̃ʒ tẽtã?
li.ʒc.& Z.1.2.

. 38 3. ſ i ſ
i
6 3 zil . i n 0
0
. w n
. 3 n
in
ih * 1 00
13 ih 3
0
4 ½ . 1*
De peccato in generalt ritualia maioꝛis culpe. Se⸗
et hot fit tripłr:ſqꝛ qñq; qͥs temptat dei potẽtiã vt cum ſigna appetit:qñq; dei iuſti⸗ tiõ vt cũ ꝑ candẽs ferrũ vel duellũ vel ſimilia iudiciũ qᷓ⸗ rit qñq; dei nłicoꝛdiãvticõ
quis dei bonitatẽ attẽdens
vbi.p.
cõ̃mittit ſi ſtultꝭ ꝑiculis. In ſeip̃m peccat qͥs ſilr mibmo dis vtʒ · Receſſaria ſibi ſub trahendo. Itẽ ſuperfiua ſu mendo. Itẽ vitravites quip piõ aggrediencio. In ꝓxim ũ peccat etiã̃ quis triptr. Pꝛi mo ſug auferẽdo. Itẽ ſua in neceſſitate nõ cõicando. Itẽ malo exẽple ipᷣm in pecca tũ trahendo. S umunt᷑ etiõ di mſiones pctõꝝ Fᷣm cãm foꝛ malẽ ⁊ hoc tribh modis: vel m qᷓlitatẽ: vel fm qᷓtitatẽ. vel ſecundũ relationẽ. Se⸗ cundũ qualitateʒ ſumũt᷑ hec diuiſio. 6 aliud cõmiſſi aliud delicti: quoꝛũ pᷣmů eſt
pᷣuaricatio pᷣcep teꝝ negati⸗
uoꝝ · Alið pᷣuaricatõ pᷣcepto rũ affirmatiuoꝝ. Itẽ pᷣdictũ duplex pem̃ eſt ↄtra duas ꝑ tes iuſticie qᷓ ſũt declinare 4 malo ⁊ facere bonũ. Itẽ alia duuiſio ſumit᷑ ſcðm qualita⸗ tẽ ſic. Peccatoꝝ quedã ſunt carnalia q̃dã ſpũalia.iʒ car⸗ nalia maioꝛes ſũt ifamie. ſpi
cuudũ quãtitatẽ ſumit᷑ hec diuiſio. Pctõꝝ aliud moꝛta le.aliud veniale quoꝛũ pꝛi⸗ mũ dici ꝑuerſio ſecundiũ je
inoꝛdmatio:qm̃ moꝛtale pet
catũ eſt totaiis auerſio ab in cõmutabile bono ⁊
uerſid
totalis ad cõmutabile bonũ
ſed peĩ vemale eſt amoꝛvo luptatis in creatura eirca de um tantũ. Secundũ relatio nẽ ÿo ſumit᷑ hec diuiſie: pec catoꝝ aliud oꝛiginale aliud actuale. Vltimo ſumit᷑ dui ſiones pctõꝝ ſ̃m cauſam fi⸗ nalẽ.⁊ hoc dupł᷑r qꝛ vel ſecũ dũ ip̃m appetibile vel ſecun dũ actũ hominis ap petẽtis ſecũdũ p̃ᷣm apperibile ſumi tur hec diuiſio. Omẽ qð eſt in mũdo aut eſt cupiſcẽtia rarnis aut ↄcupiſcentia ocu loꝝ:aut ſuꝑbia vite. Euoꝝ pꝛimꝰ eſt appetit? deliciarũ ⁊ voluptatũ.ſecũcꝰ eſt appe tus diuitiaꝝ. tertiꝰ eſt appe titus bonoꝝ. Secũdũ actũ hominis appetẽtis diuidit᷑ peccatũ in.. vitis capitalia ſſuꝑbiã.inuidiã.iram. acci diam · auaritiã. gulam. luu⸗
mh ctpe
riaʒ. Et hec ſuffictãt de iſta ꝙun
concluſione. Sed iuxta hãc ↄcluſionẽ pᷣt queri quot ma
ca

ingennl d e alud veri mů dic pueſoſt hodnatoin arũeſwnlsuni omutabilebeyote toralis adcõm¶ ſedpeñ vnnedn um tantũ. Senij nẽ o ſimt herdii coꝝalug ongul actuale. Vnnvſn ſone pciꝝfnai nalẽ.⁊ boc dupliq cũfmoppahln 3 6 pomnsn cidi ᷣnan tur bec duſſo. En in můdo autii j amis aut yayiim loꝝ:aut ſiꝑbunß pnm eſt appe volupturi il tus diutut. mi titus bonoꝝ· Siüi pominis appeins⸗ perratũ in ni ſſuꝑbiũ inuũ m dum auantln riaʒ. Etbeifn concluſine. Scilu cuſionẽp̃tqung
.
nnalumutzh
Sermo
la peñ facit. Ad quod rñde ni põt km cõpẽdiũ theologie ꝙ diuerſis tꝑibus pem̃ facit multa mala hoĩ.ſ.añ moꝛtẽ ⁊poſt moꝛtẽ. Ante moꝛtem naturalia fulnerat ad peioꝛa trahit vallendo decipit ſtul tů hominẽ demõſtrat. vacu um hominẽ reliquit ex ho⸗
mine infemũ facit. Pꝛimũ patet ꝑ illud exẽplũ qð ſcri⸗
bitur Luce.io. de ſamarita no qui deſcẽdẽs ab hierim
in hiericho incidit ĩ latrões ⁊c̃. Quia ꝑ pcĩ obſcurat᷑ in tellectus in rognitione veri ⁊ tepeſcit affectꝰ in oꝑatiõe boni. Scðm patet ꝙ dicitur ꝙ veniale pctĩ diſponit ad moꝛtẽ moꝛtalis po ifert moꝛ tem: vnde Brego. Peccatũ quod ꝑ penitentiã nõ diluit᷑ mox ſuo põdero ad alið tra hit. Et ꝙ hoc ſit veꝝ patet ꝑ erperientiã ꝙ vnñ pcti in ducat aliud incipiẽdo ſuꝑ bia q̃ vult oẽ excellere. ⁊ 15 dolet ſiquis vult ei adequa ri. Et ſic ex ea naſcit᷑ inuidia Inuidia o qꝛ de facili ira ſcił eicui inuidet.iõ ex ea na ſcitur ira.ſʒ tratꝰ cũ nõ põt vidicare triſtat᷑. Jðõ ex ea na
ſcitur acudia. Accidia ↄſola
tionẽ querẽs faci auarum
K 4
Ruaritia aũt qꝛ tpali abũ dat põt magis exercere gulã Bula Foꝓpter vẽtris reple⸗ tionẽ de faciliſpumat.⁊ ita generat luxuriã. Et ita patʒ quõ vnũ pciñ̃ aliud adducit Tertiũ patet quia peccatũ reddit hominẽ inſenſibilem ⁊ ſic e fallit Señ.⁊ ꝓ. Loth locutus eſtad generos ſuos accepturi erãt filias ſuas et dirit. Surgite ⁊ egredimini de loco iſto qꝛ delebit domi nus ciuitatem hãc. Et vide batur eis quaſi ludẽs loqui Fallit etiã hominẽ peẽcatũ deducendo ad moꝛtẽ. Vnð Saul cecus ſuo pctõ ifruit ingladiũ ſuũ.i. Regum.⁊i. Qnartũ etiã ptʒ ex poc q̃ ad peioꝛa ſempꝑ pctõꝛ deue⸗ nit. ⁊ tñqᷓ; ĩſipiẽs neſtit qͥ tẽ dit. vt habet᷑ Veñ.ʒ. Dina filia iacob ꝑpetrãs pem̃ ino bedientie cotra patrẽ ⁊ frẽs egrediens de domo yginita tẽ qmiſit. Dauid etiã homi cidiũ ʒiũxit adulterio.ſecũ di Reg. ii. Et de hoc habet᷑ exẽplũ. Quidã habebat cu rã de filia regis ⁊ de vno ta ne.tĩ curauit de cane ettã parũ de filig regꝰ ꝙ cãnis eã
iugulauit. Sic miſer pecca?
1ot yt ſtultus ꝓ coꝛꝑe 8

i
) hit.
in
4
„
e 3 %6
3 5
— ih 3.
i i
ſ ih 8
ſ. 3%
ſ0 .
i 1
11
4
5
4 . i
ſiiſ
vhið̃.
re5.
octidit.vñ ber. Optimiex timatoꝛes reꝝ qͥ de minimꝭ maximã ⁊ de maximis mi⸗ nimã curã gerũt. Quintuʒ ptz qꝛ ſe vacuãt ptutibus ⁊ implẽt vitijs qᷓ nihil ſunt de qͥbus dit̃ Aug. Si tales ſe ſignãt cruce.includũt in ſe potiꝰ dyabolũ qᷓ; excudãt qᷓ iã in eis ꝑ effectũ habitat Veñ.i. Terra.i.peccatoꝛ qꝛ
imilis ẽ tra aride erat ina⸗ nis? vacug. Sextũ ⁊ vlti.
patet. qꝛ ĩ peccatoꝛe ẽ ignis guaritie.fetoꝛ luxurie. tene bꝛe ihꝛantie. mis ↄſciẽtie ſitis cõcupiſcentie. In moꝛ te pem̃ młta mala fac̃. Nã pᷣmo ip̃m hoiĩem aggrauat Scðo ip̃m terret. Tertio
im a ſ extraducit. Bꝛa⸗ nat pᷣmo viſibilibus quãdo
ip̃e homo videt ꝙ q̃ dilexit ſecũ ferre nõ põt quibꝰ pcõ cõᷣmiſt.vñ vociferat. O a⸗ mici.o res mee.o vxoꝛ mea. o filij mei ꝓpter vos ꝓdidi aiaʒ meã⁊ iſtꝭ moꝛioꝛ Trã ſt eſtas finua ẽ meſſ Mie Demũ ex viſione dia bol terret᷑. Elltio extradu⸗ cit a ſiᷓ qꝛ qñ aia exit de coꝛ
por cũ petm̃ nõ hʒ arma qͥ
us ſe defendere valeat.
vbi.ð. Poſt moꝛtẽ nocet ꝓpt᷑ con⸗
fuſionẽ ꝓpt᷑ expꝛobꝛatõem
De patientia
pter deſperatõem Pꝛimo ↄfuſionẽ habebũt pctõꝛes qꝛ oĩa male apparebũt. Vñ ꝓpheta R euelabo pudẽda tua in facie tua. Scðᷣo xpᷓ̃s erpꝛobꝛabit omnia vt legit eſuriu.⁊c̃. Tertio tũc vᷣſpe rabunt pctõꝛes audientes Ite maledicti ĩ ignẽ etemũ tſic magnifice dñe expe⸗ dite ſt buuus peſſime frucꝰ tres ꝑtes. quẽ obſecro vos ðſerere vt bonñ fructũ etne vite hfe valeatis Amen · Dñica q̃rta poſt epiphani⸗ am de penitẽtia. Sermo.& Scenden
te iheſu in
nauiculã ſecu
ti fůt eumdi
ſcipuli eiꝰ. Wath. S. Pꝛo huius ſacri ⁊ ſancti euange
lij hiſtoꝛiali declaratõne.
RNoñdũ ꝙ tres ↄditões re⸗ qrũt᷑ ad pᷣ ꝙ alqs pemtẽtia
bñ agat ð pctis actꝭ ĩptõ ⁊
vitã ducat moꝛalẽ? honeſtð i futuro. Nã ſine iſlꝭ ↄditõi bꝰ difficilit qͥdaʒ ad ponũ ſalutis põt attingere.⁊ ſunt iſte vʒ. Debet ille munduzʒ ſpernere penitẽtie nauẽ aſcẽ dendo: In cunctiſq; tẽpta⸗ tõibo ſubſidiũ a ðᷣo ſperãdo młuſq; oꝛõibo h aſſidue ⁊ð
t
z* in

ↄfuſiont 6 ꝓbeu. juſ
Per depenin
erpꝛobzabit enn cinucxan nbunt pœiſ u Iumaleduii Ericmagiu res pues. qu chi ðſerere vhonif vur hfe yluns Dñua q̃mpoln poih
am de penittn& Su
teht
ni
ilin
ſcipuli e Vuii puius ſacri ⁊ln i biſoꝛul n Poßcũg ny zrf adß ꝙui bñ agatð peii vitů duat u⸗ ifutuw. ůlui bydificlt iiz ſalutis põt arnn⸗ ite m. Dchulin perner pen⸗ dendo: Inuni tõch ſubidig mlnſg uᷣhll
Sermo X
atus aug. ſuꝑ Jo. Stẽ in
uote petẽdo. Pꝛĩa ↄcło pa⸗ tet ey h̊ qꝛ maximi ꝑiculi ẽ manere inter mũdanos ⁊vi tã moꝛalẽ ⁊ xpo placẽtẽ du cere. Vñ ad dioſcoꝝ ſcri⸗ bens. Aug. ait. Wðs iſte ꝑiculoſioꝛ eſt blandꝰqᷓ; mo leſtus.⁊ magis cauendꝰ cũ ſe illicit diligi qᷓ; cũ admo⸗ net cogitq; ↄtẽni. Ideo dice bat Ber. Cui xp̃us incipit dulceſcere. neceſſe eſt amare ſcere mũdũ. Vñ ðᷓ plane pᷓ⸗
cipi põt ꝙ qcũq; vult moꝛa
lit viuere⁊ ðo ßuire dʒ ſe a cũctẽ illecebꝛis mði abſtine
re Vñ habetur in decf. ⁊.
q.i.vlti.& Et ſũt verba the odoꝛi. Mðus ðꝛ ei moꝛtuꝰ quẽ ſuis illecebꝛꝭ ñ aſtrĩgit ⁊ile ꝑhibet᷑ mðo eẽ moꝛtu us qͥ nihil mði concupiſcit. Moc aũt pctõꝛ facere ñ põt aſi ꝑ penitentia qᷓ ᷣm btm̃ BHiero.eſt ſcða tabula poſt naufragiũ. Scða ↄcko ptʒ ex h qꝛ cũ hõ incipit bñfa⸗ tere ſtati euemũt ſibi tẽpta tõnes. Eñ dit ſapiens ecci 1. Fili accedẽs ad buitutem der ſta in iuſtitia ⁊ tioꝛe ⁊ p̃ para aĩam tuõ̃ ad tẽpta tõʒ Icdeo neceſſe eſt habere fidẽ firmam in deo qʒ liberahit te atẽptatõne. Nam dic be
radice arboꝛis nullaꝓꝛſus aſparet pulchꝛitudinis ſpe cies.⁊ tñ jcqͥd eſt in arboꝛe pulchꝛitudinis vel decoꝛis ex illa ꝓcedit. ſic ex fidei hu militate qͥcqd meriti qͥcqͥd btitudinis anima ſuſceptu ra eſt ex fidei fũdamento ꝓ cedit. vñ Ber. dicebat.y.ca. Fides ẽ q̃ vincit mõᷣm· Et ĩdec.iy. q. 8. Sciſcitantib Om̃ia in fide xp̃i purgant᷑ Etfides que vincit mðm. Teẽrtia ⁊ vltima ↄcło patet ex h qꝛ oꝛðne ſeruus ðicdn ſeruatur in bono. Exoðᷣ.i. ca Q dũ moyſes oꝛabat wlus dei vincebat ⁊ ↄſerua hatur ab hoſti. Idẽ ha⸗ berur in decre.ʒõ.diſt. Si quis vult.⁊ oꝛõnib abꝛahe
dominus ſaluauit abime
lech ac domũ ip̃iuſ Be20 ⁊ habetur in decreto.ʒʒ:q.i Si perſoꝛtiarias. He ↄcło nes magnifice domine ⁊ ci⸗ ues dilecti denotant᷑ in ſa⸗ cro euangelo hodierno qð diuiditur in tres ptes. Nã in pᷣma pte oſtenditur quo modo criſtus adexempluʒ
noſtrum cum ſuis diſelput
reliquit turbas? aſcendit in
nauiculã q̃ moꝛaliter ñigni⸗
2

. 336
b 3 4 mle ſin
6 i o
P 1
3 3 ſi 7 1i W 5 3
6
1 13 N„ 3
Fi
i
17
————————
De penitentia
Nrat penititiã. In ſiða par⸗ te ibi· Et acceſſerñt oſtẽdit quõ adueniente tẽpeſtate di
ſcipult timuerũt nõ habẽdo
fidẽ quos xp̃s red arguit di cendo. Modice fidei ⁊c̃. In terra ꝑte ibi. Tũc ſurgẽs im perauit. Eſtendit᷑ quõ diſci pulimeruerũt habere adiu⸗ toꝛiũ: qꝛ ↄĩone clamauerũt Et vt melius hot pateat vi deamus hiſtoꝛiã. Declara⸗ te hiſtoꝛie fructus eſt penitẽ tia de qua loquẽdo tres con clufiones cũ tnbydubijs mo te ſolito vᷣclarabimꝰ. Quaꝝ ſit pᷣma talis inoꝛdie. h pe nitentia varie a multis diffi
nitur. Magiſter ſententiaꝝ Diffi⸗
diffinit eõ in. ꝗ.di.iꝗ.c.i.ex vbis Bieronimi. ſic Peni
dit᷑ pe⸗ tẽtia eſt ſcðᷣat abła poſt nau nitelin fragiũ.vt ſi quis veſtẽ ĩnocẽ
—
tie in baptiſmo pꝑceptã pec⸗ rando coꝛrupit eã pemtẽtie remedio recupare põt. Naʒ pꝛĩa tabia eſt baptiſiꝰ vbi
depomt᷑ vet hõ? induit᷑ no uus. Serũda rabla eſt peni tẽtia qʒ lapſi poſt baptimũ
ſolã penitẽtiã reuocari va ent. Et iſta notificatio ſum
tur ab effectu penitẽtie.iõ eſt multũ imppꝛia. Dant᷑tñ alie
due ab eodẽ.li.⁊ c.annotatꝭ mobisꝓpꝛie ⁊ magis expꝛi⸗
men tes eſſentlã pnĩe. Vnz eſt am bꝛoſij.q̃ talis eſt. Pe nitẽtia eſt ma la pᷣterita pian gere ⁊ plangẽda iteꝝ nõ cõ mittere. Alia eſt gre.⁊ Zu. Et hec eſt. Penitẽtia eſt añ acta pctã defiere⁊ flenda nõ committere. In his enĩ no⸗ tificationib explicat᷑ dupler actus in quolibet Fo penitẽ te requiſitꝰ. Vnus eit reſpe ctu peccati ꝑpetrati i.pꝛete⸗ rita mala plãgere. Alter eſt reſpectu futuri nõ ppetrati. ſ.plangenda iteꝝ nõ cõmit⸗ tere. Pꝛimus eſt in actu effe
ctualr. Secũdus eſtunꝓpo ſito vt.ſ.qꝛ ꝓponit tali ampli
us nõ cõᷣmittere ⁊ ſic eit opti ma · Et notaq; flere vłfle tus capitur hic large tãꝙ in terioꝛi qᷓ;ꝙ exterioꝛi noneni
ſemp in vera penitẽtia fleiꝰ
exterioꝛ neceſſario requirit᷑. ſed ſufficit ĩterioꝛ.ſ.doloꝛ coꝛ dialis de peccato commiſſo Wulte alie diffinitões ð pe nitẽtia reperiũt᷑. vt illa Au. Penitẽtia eſt quedã dolẽtis vindicta puniẽs ĩ ſe quod cõ miſiſſe ſe dolet. Etilla Am bꝛoſij. Pemtẽtia ẽ doloꝛ coꝛ
dis ⁊ amaritudo aĩeꝓ mał
que qͥs cõmiſit. Et iſte⁊ oẽs alie reduci poſſunt ad illas duas · Et d pnĩa a puniẽdo
S— — ——2 8—= ———
— S
*———

itentz mentes eſn r entnſ nina eſnejn
kertplugin
nSdz
Sermo X
quaſi puniẽtia de illicitis cõ
miſſis. Et hoe ſufficit de cõ
cluſione. Juxta quã mouert qõ poteſt ᷣm dñm bonauẽ⸗
n Ethatſ. 1———— arũ turã.in.. di.i4. Vtrũ pe
1—.—
pcti deſaet re nitẽtia reitituat in pᷣſtinũ ſta
nminnenat tã. d qð dicit ipe ꝙ penitẽ
bficaronieicnũ tia ꝑfecta põt ↄſiderari du⸗
dacus in quolbaß re reuſu ſn dupecantpan enta makpgn npeauſitntigt plangenda inti tere. Primuseihn ualr. Stcidiuch ſito vt. qpentn
us nõ cõminen:i
ma · Et nouqjin tus capuurhilu teroꝛiq;ꝓemn ſemꝑ in vn pei exteroꝛ nerſunn ſed ſuffiutitenl dilis depeciun Wule ali dfnis nitẽna rpeni n Penitincſt qui vindicn puniin miſiſeſedolt. bꝛoſj. Penruini dis ⁊ amurinin queq; õmit kin aie nuun peſni duas ·Etdfrüuß
plicit. Aut qᷓ;tũ ad duratio nẽ. aut quãtũ ad durationẽ ⁊ feruoꝛẽ.ſi quãtũ ad dura⸗ tionẽ vt.ſ. Jeiunet quamdiu imponit᷑ ⁊ cõpleat quod ſibi imponit᷑ ſecundãũ rectã tara tionẽ ſacerdotis nõ eſt neceſ ſe reſtirui in ſtatũ pᷣſtinũ. qꝛ ita negligẽter põt exequi qð nõ pꝛeparat ſe ad tãtã g̃am qᷓ;tã amiſit. Si ãt ſit pfecta quãtũ ad durationẽ ⁊ feruo rẽ ſic dicit doctoꝛ ꝙ ſit ita fer uenter penitet ⁊ dolet decul pa ſcõm ꝙ ↄgruit ei qui de tanto ſtatu cecidit:credit do ctoꝛ ꝙ ꝑ hãc redit in pᷣſtinã
gratiã ⁊ ſanitatẽ. Intelligen
dũ ꝙ dupłreſt loqui de ſani tate. Aut quãtũ ad ſubſtan tiã habirũ gre et habilitatẽ naturaliũ.⁊ ſic reſtituit. Aut quãtũ ad aliquẽ ſtatũ ⁊ inte Fritatẽ vel decoꝛẽ accidenta lem. Et quãtũ ad hocnõ eũ neceſſe. Et hoc ↄfirmat per Zu.in li.y. innohationũ di·
Pnĩa eſt res quedã optima ⁊ ꝑfecta oẽs defectus reuo⸗ cans ad ꝑfectũ. Itẽ ↄfirma tur rõne.qꝛ pcõ̃ꝛ deũ offendit nõ tm̃ qꝛ ↄ tra eius imperiũ facit.ſed etiã qʒ imaginẽ ſuã defoꝛmat et peioꝛẽ reddit. 3 nõ põt ꝑfecte reconciliariq; diu manet aliqͥd minus bñ qᷓ; ante:qꝛ nõ rãtũ deo reſti⸗ tuit quãtũ abſtulit. Itẽ per fectus medicus ꝑfectũ largi
tur antidotũ:ſed ꝑfectũ anti
dotũ nõ eſt niſi pᷣſtinã reſtitu at ſanitatẽ. Sed cũ dñs ſit ꝑfectus medicus aĩaꝝ ergo ⁊t · Itẽ cñ dña ſanat in coꝛpo re ſemꝑ reſtituit ꝑfectã ſani tatẽ. ergo ſilr cũ ſanat in aĩa igit. Sed hic põt obijci de pginitate q̃ nũqᷓ; põt reſtitui Acd qð dicit᷑ ꝙ reſtituit᷑ qᷓ;tũ ad meritũ vel ꝙᷓtũ ad foꝛma le et non qᷓ;tũ ad materiale. Itẽ pↄtẽtioꝛ eſt baptiſmꝰ et tñ baptſmꝰ nũqᷓ; reꝑat oẽs defectus ꝑ oꝛiginali icurſos Dicẽdũ ꝙ veꝝ eſt. qꝛ bapti mus ſanat tñ ꝑſonã:⁊ oꝛig nale infici tnaturã ⁊ ꝑſonã. ſed penitẽtiã lanat ĩ ꝑſonã in qua tĩ defectũ ĩuenit.& F ſufficit de qõne. Cõcluſio ſcha eſt talis · ꝙ ſpẽs pnĩe Em Anſelmũ et 3 cõiz

.
.
z ſ. 8
it⸗ in0)
uſ wihſ 1) 4 w 3
1
6 ½
3 3
iii 3 3½ 3 ſ in
ſ nh
1 0
M 4 ih* ſ
M
N
De Penitentia
ter ᷣm iuriſtas ⁊ theologos ſũt tres.ſ.ſolennis.pᷣuata ⁊
Deß publita Solẽnis ẽ q fitĩca tho.in pite qͥdꝛageſime cũ ſolẽnita
J.di. le q̃ haber᷑.ldi in capite.
4. ar. Hec aũt ĩponit᷑ ab epᷣo tĩ
F
q.i. v mpomt᷑ ð mõdato eiꝰ a acerdote ⁊ imponẽda eſtꝓ
crimine publicd ⁊ vulgatil⸗ ſimo ꝙ totã ↄmouerit vꝛbẽ ketiã aliũ locũ.iq.S.c.vl. publica ðᷣꝛ qñq; illa q̃ ſupꝛadicta eit nõ tñꝓ pꝛie. Sed pnia publica ꝓ⸗ pꝛie ðꝛ illa q̃ fit in facie ec⸗ cleſie. nõ cũ pᷣdicta ſolennita te vt cũ iniũgit᷑ ꝑegrinatõꝑ mðm cũ baculo cubitali.et veſte altq̃ ad ꝓſueta⁊ hãc iponef pᷣt qͥlibʒ ſaẽdos ſuo parachiano. ⁊ multo foꝛtiꝰ pniarij epᷣoꝝ generales.qꝛ ñ nueniꝓhihitũ eis. Nec de bʒ imponi niſiꝓ enoꝛmicri mine ⁊ maifeſto de pnĩa. di. S. ſucerdos. Pnja pᷣuata eſt q̃ ſingulart᷑ fit qtidie cũ q6 pcã ſua ↄfitet᷑ ſecrete ꝓpꝛio ſaẽdoti. Et notandũ ꝙ que libet haꝝ ſpecieꝝ ibus p⸗ tibus integrat᷑ꝓut dicit etiã
ch. i.ꝓ.di.I.⁊ cõi᷑ cẽs theolog q ſůt coꝛdis Ztritõ. o7lsfeſſio.⁊ ſatiſfactð ope nq̃ ẽt hz ꝑtes ties ſm ꝙ hõ
tripłr fatiſſacit ꝓ petõ. Hã aliqñ ſatiſfacit ꝑ ieiuniũ c tra gulã ⁊ luxuriã. Aliqũ ꝑ oꝛõnem 3ᷓ ſuꝑbiã. irã. inui⸗ diã ⁊ accidiã. aliqũ ꝑelemo ſinam 3ᷓ furtũ ⁊ rapinã. Et iſta ↄfirmant᷑ꝑ dictũ decre. os auriũ. Perfecta pnĩa co git hoĩeʒ oĩa ſufferre libent᷑ in coꝛde em̃ ↄtritõ. In oꝛe ↄfel. In oꝑetota hu. hecẽ em̃ fructifera pnia. Et hec ſufficiãt ð ↄclone ſcha. Ju⸗ xta quã mouet᷑qõ ᷣm duran dũ in ſũma q̃ͥ ſũt impedimẽ ta pnie. Ad qð ipe rñdit ꝙ duo ſũt genera ĩpedimẽtoꝝ
imped
uedã em̃ impediũt qꝛ re/ Meli
trahũt hoĩem vt nõ icipiat bnn
pniam agere. Queqã aũti pediũt q? mentẽ diſtrahũt a pnĩa inchoata. Pꝛimaᷓ̃⸗ cipue.qtuoꝛ ſt.¶pudoꝛ.tioꝛ ſpes ⁊ deſperatõ. Pudoꝛei multos ⁊ p̃cipue ypocritas ? ſuꝑbos retrabit 3 quẽ eſt triplex remediũ. Pꝛimũ ↄſi
deratõ rõnis natural Siẽ
ñ erubuiſti facere.ita nõ de/ bes erubeſcere ↄfiteri qð iu tile fuit facere. Vñ ber& ſunia nimia hoim pud; ab lui.⁊ ñ̃ pudet inqͥnari.pudʒ ſoꝛdes abſtrahere.⁊ nõ pu⸗

mahůt hoimxn pniamager· Uui pedit qꝛ mith a pnia inchoan jn apue. q̃moꝛſtu ſpes ꝛ delpen li multos ⁊pciy yu ⁊ ſuꝑbos nembtj miplerremdũ ſn deratð rins nnn ñ erubuiſt fuetu bes erubeſteeyjn tile fuit facer n iſani nmubenni lul. ⁊̃pudernjun ſoꝛdes abſyubejn
det ↄtrahere. Scðm reme diũ ẽ vᷣtus diuine viſiõoĩa eĩ aꝑta ſũt ocułe.ad He. . Tertiũ ẽ cooꝑatio future
mi 5fuſionis. Naũ.ʒ. Reuela⸗ bo pudenda tua ⁊ oſtendã
gentib nuditatẽ tuõ ⁊ igno miniã tuã. Scðm impedi mentũ eſt timoꝛ.ſ. ſatiſfaciẽ diʒ quẽ eſt triplex fmediũ.
ñ Pꝛimũ eſt vite modicitas:
pnie leuitas.⁊ momẽtanea bꝛeuitas. Ex oppoſito o future pene incoꝛpoꝛabilis magnitudo. Intollerabilis acerbitas·⁊ intminabiler⸗ nitas. Wat.⁊ V. IFte male⸗ dicti in ignẽ etnuʒ. Job.. Qui timet pꝛuinã.i.penam tꝑaleʒ irruet ſuꝑ ei mx.i.pe na erna. Tertiũ impedimẽ tũ eſt ſpes 2 ẽ tiplex. Pꝛia diu viuẽdi. Cõtra hãc dicit᷑ Job.xi. Hõ na⁊c̃ · Scvᷣaẽ diuitias multas acqͥrendi. Banc refrenat dñs dicens diuiti Luẽ.iꝛ.⁊ Job.⁊. Di ues cũ doꝛmierit nihil ſecũ aufert. oꝑiet ocłos ſuos ⁊ni hil iuemer. Tertia ſpes eſt miſcðiã ↄſeqndi qᷓ neminẽ vt ꝑire. Cõtra h di Bre. Zd magnã iuſticiã indicãt ꝑtinet.vt nqᷓ; careõ̃t ſuppli cio qᷓ in hac vita noluerunt
Sermo x
pler.
vſq; in eternum.
carere pctõ. Quartũ impe dimentũ ẽ deſpetatõ ⁊ẽ du Pꝛima ẽ veniã obtinẽ di ⁊ hãc inducũt tria. Pꝛi⸗ mũ ↄſideratõ q̃ntitatis.ſiẽ cain geñ q Maioꝛeſt iniq tas mea qᷓ; vt veniã merear Toñ. hocẽ paſſio xp̃iq̃ foꝛ tioꝛ eſt ad ſoluendũ qᷓ; pem̃ ad ligandũ. Job.. Vtinã appenderẽt᷑ pctã mea ⁊ cala mitas quã patioꝛ in ſtatera glo.ſcrucis ⁊ paſſionis xp̃i. quaſi are na maris hecgra⸗ uioꝛ apꝑet. Scm eit cõſi⸗ deratõ freqᷓntatõuis peccati contra quod eſt dictũ. Sa lomo. Pꝛouerb.⁊4capi. Septies in die cadit iuſt?⁊ urgit de pe.di. ʒ. Septies. Tertiũ eſtſideratõ diutur nitas.ſ. qñ ↄſiderat ꝙ diu ſterit. cõtra hot eſt dictũ ꝓð. Wicðia domini ab eternd Scðaẽ deſperatõ pↄit veniã obten tam in bono ꝑſeuerandi.cõ tra hoc ſunt tria remedia. Pꝛimũ eſt memoꝛia moꝛt Eccle.xi. Si annis multis vixerit hõ.⁊ ĩ om̃ib his le⸗ tus fuerit men iniſſe debet tenebꝛoſi tpis ⁊ dierũ mul⸗ toꝝ qͥ cũ veuerit vanitatis arguentur pꝛeterita. Nam
5 ₰

3. 6 p5„3 i 4 3 3* 4 3
. 0 ſüt
4 1 1 1 i 3
3 1 let 4 w n
h 6 4 ſt 1
.
Han 3 i3
ii ſn. i Nip 1
hhh *
3„it
1„ 3 z
ſhſ 1 30
2 ℳ j. W
5 1 1 13
De penitentia
vẽquod eſt in mũdo.aut eñ ↄcupiſcentia carnis que dat᷑ eſca vermbyaut ↄcupiſcẽtia oculoꝝ ⁊ uihil ſacum offeret aut ſuꝑbia vite:⁊ tñ ſuꝑgbus in terra ↄculcabit᷑ pedib in ſepulch?o. Scðm remediũ eſt hoſtiũ debilitas. vñ Cri ſo · Debilis eſthoſtig qui nõ pᷣt vicere niſi volẽtẽ ĩmo nec legio potuit ĩtrare gregẽ poꝛ coꝛ niſi ꝑmiſſa a dño. Ter tiũ remediũ eſt hoĩs foꝛtitu do que cauſat᷑ex qᷓ̃tuoꝛ. Pꝛi mo ex depoſitde peccati:⁊ le ticia ſpirituali. ꝛouer.iy. Animus gaudẽs etatẽ floꝛi dã facit. ſpũs añt triſtis de ſiccat oſſa. Sco ex aſſũptõe armature.vñ Apo.ad eph. S. Induite vos amaturã dei vt poſitis ſtare aduerſus ĩſi dias digboli. Tertio ex ſocie tãte uſtoꝝ· vñtalis ſocietas dicit põ. Particeps ſũ ego oĩm rimentiũ te. Quarto ex dei illumĩatõe.vñ ĩ põ̃. Do minꝰ illumiatio mea et ſalꝰ
mea quẽtimebo.vñ Job.i
Libera me dñe pone me iu xra te ⁊ cuiꝰ vis manus.⁊c̃. Et ad Ro S. Si deus ꝓ no bis qs ↄtra nos eſt. De ipe cdumẽtis aũt poſt inchoatlo nẽ pnie habet᷑ de pe. di.y. q̃
dimitto cauſa bꝛeuitatꝭ q̃re ibi Et hoc ſufficit de qõne. Concluſio tertia hec eſt ꝙ ad penitentiam nos inuitat
exẽpla et auctoꝛitates ſacre tu ſcripture ⁊ ꝓbat᷑. Nã habet᷑ pnin
Pꝛimo. Señ..qꝛ cayn de ſperatꝰeſt de pnĩa repꝛobãs Scðo habet᷑ Leuiy. quõ dñs pꝛecepit filijs iſrael vt agerẽt penitẽtiã de peccatis Tertio habet᷑ nũe.iꝛ.ꝙ ma ria nũq; reuerſa eſt in caſtriſ quouſq; nõ egit penitentiã
de peccato. Et in eodẽ loco habet᷑ ꝙ populus dei audiẽs
murmuratõis in mane luxit nimis:filij iſrt᷑ dixerũt pecca
g iratus eſſet deꝰ ꝓpter pc̃
uimus ⁊ piecef̃t ydola ⁊ de
miſertꝰ eſt eis. Judi.io. Li to penituit dauid et inuenit gr̃am.ſcði. Reg. iꝛ. Achab miſerrimꝰqꝛ idutꝰeſt cilitio
iuenit gram.ʒ. Re.ꝛ. Wa naſſes rex egit pnĩam ⁊ dñs
reduxit eñ de babylonia ĩ re
gnũ ſuũ ij. Paral ʒʒ. ꝓpter
pnĩam hirłkm euaſit poteſta
tẽ holofernis. Jud.ij. Hini uite egerũt pniam ad pᷣdica
tionẽ Jone et iuenerũt gr̃aÿ;
Joñ.ʒ. Joh. baptiſta invte
ro matris ſctificatus tã ma gnã in abo ⁊ potu fecit pe⸗
———————..————————————— ———————————

ntentiz dimitto cauhhe idi Sie ad pajtmntunmnt ccpluetaucimi ſpurtpſi
mo. Bei. 440
peraretdeynin obibei Au dispurchtfi rtpeniii, Tenopꝛbenut na nůq; reuerſucii quouſq; nõ egt pau de peccato. Etneni pabckgpoulu ꝙ iratuseſſedgn
Sermo Xl
nitẽtã. Math.ʒ. Et addit Bernar.in veſtib qꝛ pili ca
meloꝝ nõ eſt veſtis hũana
Apenitẽtia ĩcepit pᷣdicatio xp̃i. Mat.. Pnĩiam agite ⁊ aꝓppinquahit in vos regnũ
erũt a penis ſed in eis inde viuit ⁊ regnat mala volũaſ cũ ſit ꝓpꝛij boni am ica. Jð deꝰ eã nõ acceotat nec ſic pe nitẽs iuuenit g̃am vł veniã Alia ẽ pnĩa qua qͥs penitet
dei. Itẽ ad B aſſerit ſe veniſ ¶ ꝓpter dei oſſenſã patus ei fa
ſe. Lu. y. Exẽplũ habemus de maria de Wacheo. de za cheo.ð petro ð paulo.ð dꝛa gma ꝑdita.de filio ꝓdigo.ð muliere in adulterio dep̃hẽ ſa. Joh.3.Itẽ querẽtibꝰ qui
dem iudeis coꝛde ↄpunctis
quid faciemꝰ git petrꝰ peni
tentiã agite. Actuũ.⁊. Sed
iuxta hanc concluſionẽ mo⸗
murmunsun ueri põt qõ ßᷣm dñm ſan · bo⸗
nimsfiiflitũ in ꝙdi. ig. V
trũ oĩs agẽs
uimus⁊ pirtn pey penitẽtiã ſuꝑ culpã inueniat milert eles jus 1 vemã etiã qᷓ;tũsũq; peccaue
to penituit dau x
gim.ſc et. 2
mierrimꝰq iduiii iuenit gñmʒ Kt naſſes rer egtpꝛin —.
ũſuũ. Priÿ uunhiinan ebobfeneut ute egerit pnan un or nien o matns ſctiiunsi ʒn n aboꝛpon i
rit. Ad qð doctoꝛ rñdet ꝙ agere penitentiã ſine doloꝛe de culpa cõmiſſa eſt duptr. Aut ꝓpter leſiõeʒ nature.aut ꝓpter offenſam diuine maie⸗
ſtatis ⁊ ip̃iꝰ iuſticie. Pꝛimã
pria ſuꝑ culpã cõmiſſa ha ere põt quis ex ſola natu⸗
ra ſine aliqua gf̃a ſicut enun
hõ naturaliter ſe diligit ita etiũ odit oõꝓp ter qð malũ ĩ currit. Et hec pnĩa eſt ĩ ma⸗ lis ⁊ in dãnatis.⁊ erit aliqñ
in angelis malis cũ abſoꝛti
cere emẽdã. Et hec nõ eit ſi ne diuna gp̃a gratũfaciente vel gratꝭ data. Et hec adeo diſponit ad gr̃am ꝙ nullus eſt ſic penitẽs qui nõ inueni at gkam ⁊venid. Et iõ deus nulli eã dat niſi cũ q̃ ꝓponi facere miſericoꝛdiã· Etqm hanc diabulus habere non põt:non põt ohtinere veniã ſed ſi ꝑ jmpoſſibile eã habet ⁊ inueniret gratiam. Et ſic magnifice dñe ⁊ tiues incliti Expedite ſunthuius fructꝰ? tres ꝑtes quẽ obſecro vos habere vt de peccatis vẽis veniam habeatis. Amen. Dominica quinta poſt epiphaniam de vitio.detra⸗ ctionis. Sermo.X. Imile eſt regnũ celo rũ hoĩ qui ſe⸗ minauit bo⸗ nñ ſemẽĩ agro ſuo. Ma ·tz· Pꝛo huꝰ ſacri ⁊ ſci euan gelij hitoꝛiali vclaratõe. no

izi 3 17 5 i
.
3. 1 . iiſi Fbn
i „
ſhſihſ 7
3 35 3 8 ji
bhn u
n
Fi 3
ih
36 wi
„i „%
h
1 3
————————————————
tandũ qð tres Ickones ſůt neceſſarie cuilibet prifami:ĩ ſuis negotijs familiarib vʒ Qo ſit pꝛudẽs ⁊ diſcret? cuncta miniſtrando. Qh ſit patiens ⁊ foꝛtis mala tolerando Qo ſit equus et diſcretus iuſta tribuendo. Pꝛimã ↄckoneʒ ꝓbat. Se neca in li.de quatuoꝛ vᷣtuti bus vbi dicit. Si pꝛudens eſſe cupis ĩ futura ꝓſpectũ intende.⁊qᷓ poſſunt aĩo tuo cũcta ꝓpone:nihil tibi ſubi tum ſit:ſed totũ añpſpicias
Nã qui pꝛudens eſt nõ diẽ̃
nõ putaui ß fieri.qꝛ nõ du bitat ſed expectat. non ſu⸗ ſpica ſʒ cauet. Et idẽ eodẽ loco. Si pꝛudẽs ẽ anius tuꝰ trib opibus diſpenſetur.p ſentia oꝛdina.futura pᷣuide. pctã recoꝛdare. Nam qͥ nil de pꝛeteritis cogitat vitam ꝑdit. qui nil de futuro pꝛe⸗ medttatur in oĩa incautꝰin cedit. Jõ dicebat in ꝓuer.ᷓ uis nocet qðᷣcunq; in exper tũ accidit. Et ibidiẽ: Meli us ẽp̃cauere qᷓ; pauere.vtili us ẽ erubeſcere qᷓ; paueſcer Jõ tulius.⁊. Rheto deſcri⸗ bẽs pꝛudentiã agebat Pꝛo ndẽtia ẽ pñs notio futuro
De detractione
rũ ꝑtractãs euentũ. Scha ↄcko ꝓhat᷑ ꝑeundẽ Sene. N epła vbi ſic inqͥt. maqᷓni mins ſtat rectus ſub qͥlibet
põdere niła illũ res minoꝛẽ
faẽ nil illi eoꝝ q̃ ferẽda ſůt diſplicʒ qͥcqͥd cadere ĩ hoĩe pt ĩ ſe cecidiſſe ñ qᷓrit᷑.vires ſuas voꝛat vſcit vᷣtute foꝛ⸗ tunã. Et ð h hẽmꝰ exẽplũ ð rege antigono.qͥ cũ ſemel eſſʒ itabnaculo ſuo ⁊ qͥdaʒ familiares eius acrit᷑ deed
murmurarẽt leuiter amota
coꝛtina dixit eis. Diſcedite longius ne rex vos audiat.
ertia ⁊ vltima ↄcło ꝓbat᷑ ꝑ Ambꝛo..i.ð officijs. vbi laudãdo iuſticiã ſic iqͥt. Ju ſtitia eſtqᷓ mil alienũ rapit q̃ cuilibet dat qð ſuũ eſt:qᷓ̃ negligit ꝓpꝛiam vtilitatẽvt ßuet oẽm eqͥtatẽ. Et pᷣmaẽ in ðᷣm. Scðaiĩpf̃am. Ter tia ẽ in parẽtes. Quarta in oẽs Et Caſſi. ſuꝑ põ. Ju⸗ ſtitia ñ̃ nouit preʒ neq; ma trẽ. Fitatẽ nouit.ꝑſonã ñ ac cipit. dñʒ nõ imitat᷑ Exẽplũ habem de dauid qͥ ↄſtititu it vt eq̃ eſſet ꝑs deſcẽdentꝭ adp̃liũ ⁊ remanẽris ad ſar⸗ cinas? ſiłr diuidẽt. Et hr̃ hoc.i. Reg.ʒo Mãc eqͥta tẽ ponũt mediã iuriſte int ri
ni wil ſ um ninll

en odat kuiz Namit nnsſta ni Sealinn Shluzccht uin lus vnt ſc
ui. Ertht;
6 3
aſʒnbuau mntum aun
nndirtti di
nis nemw
Tent nmx
2 Inboll ſ
tucs ctij n di qᷓcuibe drm iit negigt ꝓaunM ſuet en cui nðᷣn. Schtijn isẽ upai Uu ſins j nout jnn ẽ ilnii ahu diʒnð mi tt n cſuhs M ajlit mnuini cnas? ſiy duii⸗ hoc ·. Repzi ponit nu inbi
hereſim largo mõ. Sicp̃
Sermo goꝛẽ ⁊ diſpanſatõem. C de udi.placuit. He ↄckones
magnifice dñeꝛ dilectiſſimi
ciues denotant᷑ in euãgelio hodierno qð in tres ꝑter di uiditur. Nã in pᷣma ꝑtepo nitit᷑ pꝛudẽtia ⁊ diſcretõ ſe⸗ minãtis.ſ.dei.tunc em̃ dñs ſeminauit bonũ ſemen in a⸗ gro ſuo qñ cuncta bo na cre auit ⁊ diſpoſuit cuncta bo⸗ na in eccłia ſua. In ſcða ꝑ⸗ te ponit᷑ patiẽtia ⁊ foꝛtituco ip̃ius ſeminãtis inimicũ ſe⸗ minantẽ ʒiʒaniã ſuppoꝛtan do ibi. Accedentes qt ſerui eius. In tertia ꝑte po poni tur eqtas ipᷣius ſeminãtꝭ in recolligẽdo ibi.colligite.⁊c. Et yt clariꝰ hec pateãt vide amꝰ hiſtoꝛiã. Declarate hi ſto.peſſimꝰ fructꝰẽ fructꝰde tractõꝰ. de qᷓ loquẽdo tres ckones cũ trib dubijs moꝛe ſolito vᷣciarabimꝰ nec miꝝ ſi ðrali materia in pñtt loᷓ⸗ qꝛ cũ in euãgelio tangat᷑ ma teria ð ʒania quã exponẽ do augu.in ome. ponit eñ̃ ꝓ hereſi q; ſeminat nõ ſolũ he reticus ſed ⁊ malus xp̃ianꝰ detrahendo ꝓximo ſuo ⁊ ſe minãdo hereſim.i.diſcoꝛdi am int᷑ pacificos gccipꝛẽco
Xl ma ↄcko ſit ð tali materia. vz qð detractõ eſt ſcðm du randũ in fũma. ꝑte tertia.a⸗ liene fame ꝑ occulta vha ð nigratõ. Pꝛo declaratõnes huius ↄckonis ſunt aliqua hotanda. Pꝛimũ ꝙ ſicut fa cto põt quis nocere duplict ter. ꝓximo ſuo ſ.maifeſte vt in rapina vł alia quacunq;
violẽtia patent᷑ illata.⁊ oc⸗
culte. vt in furto kdoloſa L cuſſiene. Ita ⁊ ÿᷣbo ledit q8 Primũ dupł manifeſte.vʒ
4
qͥd ſit ðtractõ
24.2e q.. ar.I.
vt in ↄtumelia occulte vt in
detractõne. Er hor autẽ ꝙ aliq̃s manifeſte pꝛofert ver ba 5 ꝓximũ videt᷑ eum par
uipendere ⁊ ex h pᷣm inho⸗
noꝛat. Et 1õ ʒtumelia de⸗ trimentũ infert honoꝛl ilꝰi quẽ pꝛofert. Sed qui jba ↄtra aliquem pꝛofert in oc⸗ culto magis videtur reuere ri qᷓ; paruipendere. vñ non directe detrimẽtũ infert ho noꝛi ſed fame quia qᷓ;tuʒ in ipᷣoeſt facit illos qui aucũt malam opinionem de illo
contra quem loquitur ha⸗ here· vnde patet ꝙ contume lia differt a derractõe in du⸗ ohh. vno mõ qᷓ;tũ ad modũ
pferẽdi ba qꝛ ↄtumelioſꝰ
loct mõifeſteð tractor occkte

4 16 ſiſſ 1* 1„ p.
„
3 ſ 1% .
1 in
1 3 i 4 n 6
. 0
1 5„t 1
1*
1*
ℳ
i ſ
15* 1 ⸗.
%
i 3 3„ih
* 3 i 5 3 4 1
1 i
S 1 6 3
1 . 1 ½
₰
vbi.ð. ad.⁊m
De dettactione
Alio modo qᷓ;tũ ad finẽ intẽ tũ ſiue nocumentũ illatũ.qꝛ ↄtumelioſus derogat hono ri.detractoꝛ fame. Ideo ide ſcriptõe pᷣdicta dr̃ ꝙ ꝑtracõ eſt vᷣnigratõ aliene fame ⁊c̃· Notãdũ ſcðoꝓ eo qð addit᷑ ꝑ occktapba qð vᷣba ðᷣtractõ nis dicũt᷑ occulta nõ ſimpłr ſed ꝑ cõꝑationẽ ad eũ de 3
dicũt᷑. vñ ſi alqͥs male loqᷓ
vbr. S. ad. Im
de aliquo coꝛã mkłtis eo ab ſente ðᷣtractõ ẽ ſi aũt eo ſolo pũte ↄtumelia eſt:q;uis etiã ſi quis vni ſoli loquat᷑ male de aliqj abſente coꝛrũpit fa⸗ mã eius nõ in toto ſed in ꝑ⸗ te. Notãdũ tertio ꝙ põt ali quid diminui.et tñ nihil di minuit᷑ de pitate.qꝛ.ſ.veꝝ ẽ quod dici᷑ Notãdũ quarto ꝙ fama alicuꝰ denigrat᷑ du et ĩdirecte.
trecte autẽ qᷓttuoꝛ modis vno mõ qñ falſũ imponit᷑ al teri · Scðᷣo mõ qñ detractoꝛ pcm̃ adauget vᷣh ſuis. Ter tio mõ qñ occultũ eſt ⁊ reue lat. Quarto modo qñ dicit mala intentione fuiſſe factũ id qð bonũ eſt in ſuo genere Indirecte vero denigrat ali
3 famã alterius vel negan
o bonũ vł ex malitia reticẽ
do. Sed inxta. hanc ↄclu⸗
ſionẽ mouet᷑ queſtio leu duz bitatio. Quot ſunt ſpẽs de tracitõis ad qð rñdet pꝛedi ctus doctoꝛ in ſũma vbi.ð. ꝙ ſpẽs detractionis ſũt due e Ena eſt qñ aliq nude ⁊ irre uerenter vti in buccã venerit venenũ euomũt detractiõis Alia ẽ qñ aliqͥ vt di Ber.ſu ꝑ cãti.ðmo·⁊ ̃dã ſimłato verecũdie ſuco ↄceptã mali⸗ tiã quã retinere nõ pñt obũ bꝛare conant᷑.pmittũt alta⸗ ſuſpiria ⁊ cũ grauitate ⁊ tar ditate vultu meſto. demiſſis
ſupꝑcilijs:voce plãgẽtis emit
tũt maledictionẽ.⁊ tãto per ſuaſibilioꝛ eſt qᷓ;to crediiab his qͥ audiũt coꝛd? inuiko di
ci.⁊ magis ↄdolẽtis affectu
qᷓ; malicioſe ꝓferri. Doleo ĩ qͥt detractoꝛ vehemẽter ꝓeo ꝙ diligo eũ ſatꝭ⁊ nñq; potui eũ coꝛrigere de hac re ſedꝑg me nũqᷓ; innotuiſſet: autqm̃ ꝑ alerũ res patefacta eſt Vi⸗ tatẽ negare nõ poſſim.⁊ do lẽs dico.re vera ita eit. ⁊ ad dit grãde danũ ett:nã in płri bus valet.in h deficit. vtraq; tñ iſtaꝝ ſpecieꝝ eſt duplex.q̃ dã enĩ fit vᷣbo ſine dicto.que dã ſcripto ⁊ hec duplet. ſi⸗ ue eni expᷣmit intẽtionẽ ſuã
puta cum ſ̃as alicui ſcnbit
ſpeh
m
u iſniti
tt u ſinn
w
nn win mnun

ttactine
ſionẽ mouckqu densS
trciðis ad nknl
dubſinit Fbes denatoien Guctqialjnizo?⸗
uerenter vanbui
venen euonidun ⁊e.
Aluẽqᷓuht
d cti.&mnjü2.
verecũdie ſuoyci tiã quj retnetij — conn hnti uſpriatcigun ditate vultumehx ſugals:vceplii tůt miedicinẽ i ſunibiiuelq̃nnt his qͥudiituu⸗ ci.⁊ migsↄůlii qᷓ muciolepind qꝛdemutꝛycda ꝙdilgeixꝛi e coꝛriger dedun
ueri r piu⸗ tu neßnripnn s dun win dugiennieti durianbei⸗ tiiꝝ heufnn dieniftb— di ſnpꝛten⸗ ue enietb u— putami i
d 1 m
5
cꝓijcit libellũ vł cedulð ⁊c̃. Et hec de queſtðe ſufficiãt
„öcluſio ſcða eſt talis:ꝙꝙ ð
mactio aliqñ eſt pci moꝛta le ⁊ aliqũ nð. Pꝛo quo notã dũ ꝙ pectata verboꝛũ maxi me ſũtiudicqda ex intẽtione dicẽus.detractio aũt ᷣm ſuã rationẽ oꝛdinat᷑ ad famã al terius demgrandã. vñ illeꝓ pꝛle ⁊ ꝑ ſe loquẽdo det rahit qhar intẽtiõe de aliquo ob⸗ loquir eo abſente:vt eius fa mã diminuat. vel coꝛrũpat. Zmittere aũt qlicui famam ſuã eſt valde graue. qui iter res tꝑales fama videt᷑ eſſe p cioſioꝛ ꝑcuius defectũ homo a multis bonis agẽdis opti
nendis:vel acquirẽdis impe
dit᷑ ꝓpter qð diat᷑ ecck. ꝓo.i.
LCurã he be de bono nomie.
hoc eni tibi magis ꝑpmane⸗
bit q; mille theſaun magni:
⁊pᷣcioſivñ..q.i.ſcriptũ eſt deterioꝛes ſũt qͥ doctoꝝ. vitã moeſq; coꝛrñpũt his·qͥ ſub ſtantias alioꝝ pꝛediaq; diri
piunt. ⁊ idẽ dic; in.c.ex me⸗
nto· niſi ꝙ mutat᷑ iſiud vbũ docloꝝꝛ et dicit᷑ ibi bonoʒũ. Et in cſüma ſcriptũ ẽ. Sů ma iniqͥtas fratres detrahe re.⁊ accuſare.ynð ſcnpiũ eſt
Serme Rl
ſuo noĩe expꝛeſſo. ſine nð vt
Dis qui ðᷣtrahit fratri ſud homitida eſt⁊ omis homiti da nõ habet partẽ in regno x̃i⁊ dei. Et ideo detractõ ꝑ ſe loquẽdo eſt moꝛtale pctin Contingit mñ ꝙ aliq̃s qñq; gliqua verba ꝓfert. vñ dimi nuit famõ alicuiꝰ:licet hinꝰ ʒ ba ꝓferẽs nõ intendat dif⸗ famare vel famã ledere ſed aiquid aliud ynde ꝑ intẽti⸗ onẽ dicẽtis nð fequit dimi⸗ nutio fameeiꝰ de qᷓ ʒba di⸗ cunt᷑ aũt nð eſt detrahere ꝑ ſe ⁊ foꝛmalr loquẽdo. ſed materiałtr ⁊ ꝑ accidẽs:⁊ſiq́ dẽᷣba ꝑ q̃ᷓ ledit alicuꝰfama ꝓfert aliqͥs ꝓpter aliqͥd bonũ ⁊ neceſſais debitis circum ſtõtijs obſeruatẽ nõ eſt pcm̃ neq; detractio debʒ dici. Si aũt j ba ꝓferat ex aĩ leuitate
ꝓpter aliqð nõ neceſſarũ nõ eſt pcm̃ moꝛrale:niſi foꝛte ʒ⸗
bũ qð dicit᷑ ſit adeo graue norabiłr ledat famã alteri in bis pꝛeciſe que ad vite ꝑs tineret honeſtateʒ Boc qꝛ ex ipᷣo genere vᷣboꝝ habet ra tionẽ pcti moꝛtalis. Et tene tur homo ad reſtitutionẽ.ſi cut⁊ cuiulq; rei ablate tpa lis. Si quis ðᷓ ꝓcm̃ vel ma lõ cõditionẽ alicinꝰ occultũ reuelans ⁊ nõ intẽdens diſ⸗

2 3 ſ 1
1 3
ℳ 33
4 h o 6 i 6 3
16 j6
ſ
ſit 1 3 ½. 5
pn⸗
z
i i
„ Wnh 0
3 i
i
„. 3
3* 1
In de⸗ ractoe ↄſide⸗ randa.
De detractõne
famare. ſed qpter eiꝰ emen⸗
datõem enũtiat ei qͥ ꝓdeſſe
põr? debet.vł ꝓpter bonũ
publice iuſticie.accuſet eũ ⁊
denũtiet: vel reuelet. hoc nõ eſt detrahere:tũqꝛ ſtultoꝝ ĩ finiꝰ eſt numerꝰ. pauci ſo ſůt qͥ viõſalutis ambulant tũ etiã qʒ pauci vłnulle ſůt qͥ nõ aliqñ vᷣba ꝓferant ex animi leuitate ꝑ q̃ fama ali cuius quoq; mõ minoꝛat᷑ ſal tẽ leuiter. Jðo ſuꝑ iſto ÿbo Pouer. iꝗ Cũ ðᷓtractoꝛib⸗ nõ cõmiſcear? diẽ glo. Hoc ſpãłr vitio ꝑiclitat᷑ pene to⸗ tñ genus humanũ. hinc eſt ꝙ in decre ʒ.q. ꝓ.ðᷣꝛ. De⸗ trac toꝛes diumna auctoꝛita te eradicandi ſunt. Noñdũ cira hoc ꝙ ĩ pba detractõ⸗ ↄſideranda ſunt qᷓ̃tuoꝛ.ſ.qᷓ dicant᷑. vtrũ ea q̃ famam le⸗ dant ⁊ auferãt. qualia di cq tur vtrũ.ſ.ÿa vł falſa nota vł occulta. Cui dicant᷑. vtꝝ ſei qͥ pᷣſciuit antea aliquid velnõ· Quare dicant᷑. vtꝝ. ſ intentõne infamãdi: vłcoꝛ rigendi:vł dãnificãdi.velin rebus vel in ꝑſona. Detra hẽs ꝗᷓ aut dieit ea q̃ famã ti tulant vel ſigillant ſed ñ au ferũt. hoc nõ eſt pem̃ niſin tẽderet ſibi auferre gůde bñ
ficiũ qð poſſet ↄſeꝗʒ. Aut di cit qͥ famã auferũt. Et tunc diſtingue qꝛ ea que dicit ſůt notg. vel occulta.ſi nota ſit nõ ẽ moꝛtale vel nullũ pcĩ eſt. dũmodo dicat aio ↄpa⸗ tiendi ⁊ deteſtandi.nõ conᷓ tulandi vł appꝛo bandi. Si occulta aut dicit ilłqͥ ſciũt⁊ qs ipe ſcit ſcire. ſic noneſt peccatũ. dũmodo dicat aĩo ↄdolendi:⁊ deteſtãdi. Aut dicit illis qͥ ignoꝛãt aut igno rar credtt.⁊ tũc adhuc diſti gueꝛ aut h fucit cauſa infaz mandi:aut dãnificandi:aut corrigendi. Inĩo infamãdi puta diẽ illes qͥ hñt poteſta tem ſuꝑ illis. Sioſieſt exð kberatõne ⁊ ꝓpoſito ẽ pet detratõnis aut anĩo damni⸗ ficandi ⁊ hoc vl in rebꝰ vel iꝑſona. Si in reb tałẽ pꝛe do potius quã detractoꝛ:⁊ tenet᷑ ad reſtitutõeʒ rei ſiil⸗ le ex b ꝑdit res. qꝛ volũtas ⁊poſitů diſtinguũt maleßi⸗ cia.extra ð Inia exco.cũ vo⸗
lũtate. Si aĩo dãnificãdii
ꝑſona tał eſt homicida Vñ legit᷑ ĩepla cleĩtis ſic. Ho micidarum tria eſſe genera dicebat petrus.⁊ penã eoꝝ parẽ eſſe manifeſtabat. Si eĩ homicidaſ intfectoꝛes fra

tiendi ⁊deriniij tulandi megun eueutalt S percatu. dinodht 5dolendrt derſi diat ils qwůn ra credit⁊ ticih gue: aut h fu mandt autdinn corigendi. Ii puta dẽils tem ſuꝑ ills. Siit liberutõneꝛ ꝓin detratõnis atuin ficandi ⁊ boc un ipſon. Siuni do potus q dur tenct ad retmij leer hpdums q ⁊poſiti dundin uems ſim ltate. Siadi ꝑſon nchn ſegt᷑ iepk mucutumnuſi w— varẽeſe muſ iibomuin
Sermo
trñ ita etiã vðᷣtractoꝛes eoꝛũ q; odientes homicidas eſſe dixit.qꝛ qui fratrẽ ſuũ odit⁊ quiei detrahit pari pena di gni eſſe merent᷑. de pe. di.i. homicidaꝝ lʒ hoc poſſit in⸗ telligi vðᷣ vᷣtractõe volẽte au ferre vitã tñ gñr hoc põt in telligi vðᷣ qᷓlibet detractoꝛevo lẽte auferre famã vñ. dicit Ber. Lingua detractoꝛis eſt vipera foꝛtiſſima q̃ leta⸗ lit tres inficit flaco ſuo ſ. detrahentẽ? eũ cui detrahit ⁊ eũ qͥ de detractõne delecta tur. nunqͥd nõ lancea eſt lin ua iſta: ꝓfectõe accutifſima q̃ tres penetrat ictuvno gla dius eqͥdẽ anceps ĩmo ⁊tri ceps ẽ ligua detractoꝛ?. Itẽ aĩno coꝛrigẽdi puta cũ dicit iliq ꝓdeſt. ſ.ſibi kp̃lato vr amico.vñ Ber. Siq̃ᷓ repꝛe
hẽſibilia vt emẽdent᷑ amicẽ
meis ſuadeo:hoc ñeſt vðᷣtra ctio.; accuſatio. Et Bier̃. tepła ad nepotianũ Ve q́ ſiniſtꝝ addẽdo alið loqͥ pᷣſu mat niſiꝓpter eiꝰemendatõ nẽ hoc faciat. nõ p̃lato aut il li quẽ puto eẽ ↄſulere ⁊ vul nera mederi vᷣbeo alterꝰma la ðtegereꝓpter emendatõʒ qͥ ꝑ memetipᷣm neq̃o emẽda re,⁊ hoc ſuffiẽ ð iſta ↄcłone
Kl
Sed iuxta hãc ↄłonem mo Vtrus uet᷑ qõ hm eũdẽ doctoꝛẽ.ᷓd vᷣtꝛactõ ẽ grauiꝰ petĩ vᷣtractõ ł ho ſit Zuiſ micidiũ.vładulteriũ.ł fur⸗ ſimum
tũ ⁊ rapina. Iid hoc rñdet᷑ bꝛeuit᷑ ꝙ pctã potſſime ſũt pẽſanda m nocum̃ta q̃ ꝓxi mo inferunt᷑ qꝛ ex hoc hñt rõem culpe. Tanto aũt eſt maꝰ nocumentũ qᷓ;to maiꝰ bonũ aufert᷑ cũ q̃t triplex ſit bonũ homis.ſ.bo nũ aie.⁊ coꝛꝑis ·⁊ bonũ exterioꝝ reꝝ Bonũ aie qð eſt maximũ nõ pᷣt ab aliqͥ tolliniſi occa ſionatr. puta ꝑſuaſionẽqᷓ ne ceſſitatẽ nõ infert: ſed bonũ coꝑis ⁊ bonũj exterioꝝ reꝝ reꝝ pt violent auferri. qꝛ ãt bonũ coꝛꝑis p̃emiet bono exterioꝝ reꝝ iõ ꝗuioꝛa ſunt pctã qͥbh infertcoꝛꝑi nocum̃ tũ q; qͥby infert᷑ nocumentũ bonoꝝ exterioꝝ reꝝ vñ int᷑ ceter a pctã q̃ ↄmittũt᷑ ĩꝓxi⸗ mũñ Suisẽ homicidiũ ꝑ qð tollit᷑ vita ꝓximi: ↄſequent᷑ at adulteriũ qð eſt ᷓ debi tum oꝛdinem generatõnis
humane per quẽ peruenit᷑ ad vitam.conſequenter añt
bona exterioꝛa: inter que pᷣ⸗
emmnet famaꝓ eo ꝙ ſpiritua
libbonis eſtꝓpinquioꝛ. vñ Po.22dicit. WMelius eſt
V
2a2eq 73‧0˙3

4ℳ * zi 1Riz 37 ji 3 3 ½ 1
5 0 i . 31 5 1 3 [ . iß
1
3 %%
5 8
6
J vi, 1
3 1
1 3
* a ſo M
i 7
. h 3 ſ „ 4 45 6. i b
i%, 6 W 3 ih
6*
3 p „
iß
1 3 n 4
dena ð
tractio
nis.
bonũ nomẽ qᷓ; diuitie mkte. Ideo detractio m genus ſuũ eſt grauiꝰ peñ̃ qᷓ; furtũ tñ minus graue qᷓ; homici⸗ diũ vel adulteriũ. Poteſt tñ inter iſta eſſe aliꝰ oꝛdo ꝓpter rircũſtãtias aggrauãtes vel diminuẽtes ꝑ accidẽs. Aut attendit᷑grauitas pecrati ex parte pcõᷣꝛis:qͥ grauiꝰpeccat ſipeccer de liberatione qᷓ ji peccet ex ſurrectiõe vel ex in ſimitate.⁊ m hoc pcõ locu tionis queex lapſu lingue ꝓ veniũt leuitatẽ quandã hůt reſpectu illoꝝ q̃ fůt er pᷣme⸗ ditatõe. Cõcluſio tertia eſt talis in oꝛdie ꝙ.io. male vel —— dedit deꝰ ſpũalit
oibus ꝓ pcõ detractionis. quaꝝ punitionũ pᷣmaẽ iſta
Mã legi᷑ nu.i4.ꝙ cũ maria
locuta eſſet 3 moyſen ſtatim
effecaẽ lepꝛoſa. Scða pũi ꝙ qʒ filij iſłdetraxerũt dño ⁊ terreꝓmiſiõis ideo nð in trauerũt in terrã iliã:ſʒ moꝛ
rtui ſũt in deſerto. Vñ dicit
dñs. Dẽs qͥ numerati eſtis &.20.annis.⁊ ſupꝛa ⁊c̃. Ter tia punitõ eſt iſia.jegit᷑ ſði Reg.i.ꝙ dauid muſſit adole ſcentẽ detrahentẽ ſauli moꝛ tuo interfici. Quarta puni
De detractiene
tio eſt iſta. legit᷑ etſũ.ꝛ. Re. I. ꝙ ab ſolon detrahẽti pa i ſuo ⁊ dicẽti. habẽti nego
ciũ coꝛõ rege nõ eſtq te au qt
ar malũ jecurũ eſt. Duinta punitio eſt iſta legituretii
Beſte.⁊.⁊ deinceps ꝙ qui
amã detraxit coꝛã rege mar docheo ⁊ filijs iſrt moꝛtẽaſ ſecutus eſt. Sexta punitio eſt iſta. legit᷑ Mietemie.39. ꝙ qꝛ pᷣnceps ſedèchie detra! xerũt Mieremie coꝛ rege di cẽdo ꝙ Mieremias nõ q̃re⸗ bat pacẽ: peſſima ab inimi receperũt. Septima punitꝰ eſt iſta. legit᷑ etã Daniebʒ. 2 caldei igne iuxta foꝛ⸗ nacẽ moꝛtui ſũt qꝛ detraxeft anieli coꝛã tege nabucho donoſoꝛ. Oetaua punitio⸗ eſt iſta. legiretiã Da..ꝙ ſa trape darij regis pſaꝝ a leo b deuoꝛati ſũt. q detraxe rũt danteli. Nona punitio eſt iſta. legr᷑ etiã Dañ.iʒ. ꝙ iudices ſenes turpit iterfecti ſũt:eo ꝙ detraxerũt inuocẽti ſuſanne. Decima punitõ eſt ita.legit᷑ etiãꝑ totũ qᷓñ tex. euangelij. quõ iudei pluries detraxerũtdño Jeſu xp̃oꝛob quã cauſã habüeft tribula⸗ tionẽ tẽpoꝛalẽ a tito.⁊ eter⸗ nalẽ qui repꝛobati ſũt coꝛñ

ractiene
e oeßtiun ſyei 6 * mlotnih
oöconeen initts udiens „nec reſiſtens. Ad qð rñdet
atmaſi
t amäd ttuuet
t dochwaſitzi.q. 1
eitilu lghin pnesit rerüt Biennini cido g Piamn t batpacyeſmi ataSee teſtia legkeide ntmonlgt Danilioñtgu donoſor, Qenn eſt ia lglnidi trape dam t dem rit daniel. j eſt iu. lgteid udies ſetunmit ſürcoꝙ denmnis
dño. Et hec ſuffieiãtde con cluſione. Juxta quã mouet᷑ queſtio ᷣm durandũ. Vtrũ peccet detractiões audiens
apo.ad Ro.i.digni ſũt moꝛ te nõ ſolũ qͥ faciũt pctiñ: ſed etiã qͥ cõſentiũt facientibus Cöſentire aũt ↄtigit dupli⸗
4 citer. Vno modo directe qñ
ſ.aliquis ĩducit aliũ ad pec candũ. vel qñ placet ei ꝓceĩ Alio mõ idirecteq.ſ.nõ re ſiſtit cũ poſſit. Et h qñq; cõ tingit nõ qꝛ pem̃ placeat.ſed Pꝓpter aliquẽ humanũ timo rẽ. Dicẽdũ ergo. ꝙ ſi aliqͥs detractiones audit:nec reſi⸗ ſtat videt᷑ detractoꝛi ↄſenti ⁊ ideo fit ꝑticeps peccati eiꝰ Et ſiqͥdẽ inducat aliũ detra hẽdũ vel faltẽ placeat ei de tractioꝓpt᷑ odiũ eiꝰcui detra hit᷑ nõ perccat minus qᷓ; de⸗ trahẽs.ſed qñq; magis vñ
Per. dic. Velle ðᷣtrahere an
detrahẽtẽ audire: quid hoꝝ dãnahilius ſit nõ facile dixe rim. Si ho pem̃ nõ placeat
audienti:ſʒ ex timoꝛe vel ne gligentia:vel etiã ex verecũ⸗ dia quadã omittit repellere
detrahentẽ peccat: ſed młto minus. q; detrahẽs ⁊ qñq; peccat veniałr.qñq; ÿo põt
Sermo R1
eſſe pcĩ moꝛtale. vel qꝛ illi incũbit ex officio coꝛriꝑe de⸗ trahẽtẽ vłꝓpter ꝑiculũ inde ſequẽs:vel ꝓpter radicẽ qua timoꝛ hũanus põt eſſe ꝓcm̃ moꝛtale. puta ſi ex timoꝛe re fugit aliquid qð eſt ꝓhibitũ talis timoꝛ eſt pctin moꝛtale Et nota ꝙſi ille cui detra⸗ hit᷑ alijs referentibꝰ audiat detractiões de ſeipſo dictas ſi pãtiẽter ſuſtinet eiꝰ patiẽ⸗ tia laudabilis eſt: ⁊ meret᷑ nã ſui eſt detrim̃tũ ſue fame pati. Niſi hocvertat in ꝑicu lũ alioꝝ. Sed nõ eſt ſui ar⸗ bitrij detrimẽtũ fame alteriꝰ ſuſtinere. Jõ in culpõ ei vei titur ſi nõ reſiſtatſi poſſit. in hocenĩ eiꝰ patiẽtia nõ eſſet laudabilis qꝛ quilibet tenet᷑ famã alterius ſeruare:⁊ eam ledẽtib obuiare ſi põt:vłde leſione dolere. Et ſi autẽiſte cui detrahitur vtilitatẽ ſuã inde faciat. qpatiẽtia acqui rit meritũ apud deũ· hot tñ nõ eit de intẽtione detrahen tis ſed ex dei oꝛdinatiðe qui voluit ex malis bonũ elicere Et i eſtwetractoꝛibobui dũ ſicut opp̃ſſoꝛibalioꝝ qᷓ; uis ex hoc ſpoliatis vłopp̃ſ ſis qñq; meritũ augeat. Et notondũ ꝙ aliquis i di

dDe detractione ce ꝙ ñmediũ erit huic ifir⸗ mitati tam peſſima exqͥ eſt ita inara hoib. Ad qð 1ñð rip̃t. ꝙ verecundia res q̃dã potiſſmaẽ ad detinendum hoc pctm̃. Nam detractoꝛ ↄpatur peſſims reb ꝑ ſeri pturã. Et ex P debet quiii⸗ bet vecundari: pꝛimo com paratur cani.ecci·⁊. Sagit ta infixa femoꝛ canis ſicut vᷣbũ in coꝛde ſtulti.ideſt de⸗ tractoris. Canis hñs ſagit tam infixã non qeſcit donec remouert· Nec ſtultus qui eſcere põt donec malũ vᷣbũ qð ð ꝓrimo audiuit alijs re tulerit. Scðo cõpꝑat᷑ poꝛco nã ſicut poꝛcus non parcit cuicũq; immũdicie.ſic ðᷣ tra ttoꝛ cuq; vbo imundo os uũ pſtat. Et ideo ſicut poꝛ ci expellẽdi ſũt a menſa. vñ btũs aug ꝓpter detractoꝛes duos verſus dicit᷑ habuſe ſcriptos injmenſa ſua vtptʒ uiſquis amat dictis ab? ſentum rodere vitã. Hanc menſam indignam nouerit eſſe ſibi. Vertio vðᷣtractoꝛ cõ parat᷑ ſerpenti.vñ Eccki Si moꝛdat ſerpens ĩſilen tio nihilominus eo hʒ qͥ oc culte ðᷣtrahit. ⁊ bñaſſiiat᷑ ßpenti Nam fpens ſilentõ
moꝛdet· toꝛtuoſe incedit te rã comedit. Sic detracto: moꝛʒ ſolũ abſentes.⁊ frau dulenti ⁊ toꝛtuoſo modo ꝗ laude incipiendo:⁊ a malis finem faciẽdo loquitur.ter ram etiã comedit. qꝛ ſemꝑ detractoꝛ fimum.i.verbum imundũ de oꝛe ſuo pꝛotulit vñ Hiere.8. Ecce ego mit⸗ tam in vobis ſerpẽtes peſ⸗ ſimos:qͥby nõ eſt incantatõ: ⁊ moꝛdebũt vos. Reuera his Ppentib nõ eſt incãtatõ qꝛ nunqᷓ; coꝛrigunt᷑. Eccle. 23. Homo aſſuetus pbis impꝛopꝛij om̃b dieb vite ſue nõ erudiet: Quarto aſ⸗ ſimilat᷑ monſtro qu habet gladiũ in oꝛe. vñ. Pꝛouer. 3. Eſt generatio qᷓp dentb gladios hʒ. ⁊ in põ. Filij hominũ dentes eoꝝ arma et ſagitte lingua eoꝝ gladꝰ acutus. Vñ ðᷣtractoꝛ ſigni⸗ ficat᷑ꝑ beſtiã illaʒ. Dañ.y. que ſimilis eratvrſo.⁊ hñs tres oꝛdines vᷣntiũ:vꝛſus? ſi homini ſimilis ſit: tñ hõ non eſt ᷓ detractoꝛ cũ hoĩis ſangune paſcat᷑. In trbus vo oꝛdiniby dẽtiũ ſigripñt tres modi qͥbus detracto? Pximũ lacerat.bo na minuẽ do occulta negando crimi⸗
—

tractioe
ifir⸗ eſt mi qᷓdã dum 4to ſri uili⸗ com gt ſicut tde⸗ agit onet qui vbü s re dco rit tra 08 poꝛ vñ es uſe ptz
nc nt cö 14 en
oc 7
q nunq; con 3.— impꝛopm oh ſue nõ emiit ſimlal nonin gů nuñ Eſtm gladios hj iuj hommũdut et ſanine inun auts. jinn fafpbetülz
ad que imlsem
tres onnes in ſi— inbt non eitß dum⸗ ſnguneputij⸗ jo orlnbin tes modiii
ſacnt bu pmilam⸗ 10 qo oauln
Sermo Xn
ſtimoniũ dicere:p. Inſur⸗ rexerunt in meteſtes iniqui ⁊c. Et iõ ðꝛ ꝙ detractoꝛ to meditcarnes in quadꝛage ſima.⁊c̃. Vnde qundamab bas dicehat iin vitis patrũ Melius eſt comedere ⁊ bi bere vinũ: qᷓ; comedere car nes fratris. ⁊ quidam aliꝰ abbas vt recitat Joh. Cii machus expulit monachuʒ detractoꝛem a mo naſterio. nec ipm miſcðᷣiam petenteʒ; in pᷣdicto monaſterio reci ⸗ pere voluit ſed miſit eum carcerẽ. Et ſic magnifice co mes? ciues eugubini mei expedite ſunt huius fructꝰ tres ꝑtes queʒ obſecro vos deſerere vt hic gratiam.⁊ ĩ futuro glaʒ habeatꝭ. Amẽ. ñica ĩ ſeptugeſima.ðᷣ aĩa ⁊ eius creatõe ⁊ immoꝛtali
na imponendo. Quinte aſſimilatur fepulchꝛo patẽ ti. vñ fetoꝛ exalat.vnde.põ. Sepulchꝛũ patens ẽgutt᷑ eoꝝ. Sexto detractoꝛ aſſi⸗ milat᷑ mulierip̃gnanti: que cũ doloꝛe conat᷑ ad emiſſiõʒ Ltus. Sic detractoꝛ conat᷑ ad dicendũ malũ qð audi⸗ kit. vñ Ecce.io. A facie p buparturit fatuus tanqᷓ;ge mitus ꝑtus infantis. Se⸗ ptimo detractoꝛ aſſimilat᷑o ri dyaboli qð eſt ꝓlenũ ma⸗ ledictõe.in.ꝝ ðᷓ. Cuius ma⸗ ledictõe os plenũ eſt ⁊ ama ritudine ⁊ dolo.⁊c̃. Octa⸗ uo aſſilatur furi.vñ Amb. olerabilioꝛes ſũt fures qͥ veſtes.⁊ alia bona diripiũt qᷓ; fures qui famã noſtram lacerant. quia melius ẽ no⸗ men bonũ qᷓ; diuitie multe
— tate. Serme: XII. diaboli:qui carnes huma⸗
nas comedere apponit. pꝛo Imileẽ reg⸗ uerh⁊3. Noli eiſe in cõui⸗ num celoꝛuz uhjs pctõx:nec in comeſatõ hoĩ pñifamilias
ert.p.m.⁊c̃·mat.2. Pꝛo 3rs.
liðᷣclaratõe. Noñdũ ꝙ treſ ↄlones ſt neceſſarie cuiibʒ pr̃ifannlias iĩ ſuis jnegotijs Qy ſit ð⸗(famillarib v
hite ſollicitꝰ ſua 52
nieoꝝ qͥ carnes ad veſcen dũ ↄferũt. Slo. Larnes ad veſcendũ cõferre eſt in collo cutõne detrahere. Decimo mõ detractoꝛ eſt falſus teſtꝭ ſic loquens de pꝛoximo tuò ſtitote pꝛo eo vel contra te 7

53 ſi
3 4%
ℳn
j3zn . Fhl. 7
0
3 ſ . in ſüt 00 13 30
3
3 i . ſ „ ℳ
de immoꝛtalitate aĩe
Qo ſit debite gratificus
cuncta pꝛemiando. Qo ſit debite beneficus
pariter donando.
cõcluſionẽ ꝓbat Iſidoꝛꝰli. Ethimo. ponẽdo ethimoligiã ſoliciti vbi diẽ Sollicitꝰ qᷓſi ſollercitus: in qᷓ;tũ.ſ.aliqͥs ex quadã ſoler cia animi velox eſt ad ꝓſcq̃n dũ ea que ſunt agẽda. Sed aduertendũ ꝙ S alomõ per optime iſtã ↄcluſionẽ ꝓbat. Pꝛo..vbi dicit. Vade ad foꝛmicã. o piger ⁊ ↄſidera ſe ad ſolli mitas eius:⁊ diſce ſapientiã citudiꝰ que cũ non habeat ducẽ nec nem ex pᷣceptoꝛẽ nec pᷣncipẽ: parat hoꝛta? eſtate cibũ ſibi:⁊ ↄgregat in tio, meſſe qð comedat· Vſqqᷓ piger doꝛmies:qñ cõſurges aſomno tuo. Paululũ doꝛ⸗ mies:paululũ doꝛmitsbis. paululũ ↄſeres manuſtuas vt doꝛmias ⁊ veniet tibi qſi vntoꝛegeſtas ⁊ pauꝑies qᷓſi virarmatus Si o ĩpiger fueris veniet vt fons meſſis
tua ⁊ egeſtas fugiet alte. Se ne. ad lucillũ. Nullꝰmihiꝑ
ociũ dies fuit: partẽ noctiũ ſtudijs vẽdico:nõvoco ſõno ſed ſuccũ bo: ⁊ ockos vigilia fatigatos cadenteſq; in ope re detineo. Et Lucanꝰ Juc
—
aliud. Vanã ſempꝑ dat ocia mẽtẽ. Et giliꝰ. Tũc vg rie venere artes laboꝛ oĩa vicit Impꝛobus ⁊ duris vꝛgens in rebegeſtas. Et Saiuſtiꝰ Vigilando.agendo.bñ con ſulendo.ꝓſpera oĩa cedunt. Sed talis ſollicitudo debet eſſe nõ ſolũ coꝛꝑalis.ſed etiã mẽtał.vñ gre.iy.l. mo. Qui rebus tꝑalib occupant᷑.tũt bene exterioꝛa diſponuntcũ ſollicite ad iterioꝛa refugiũt cũ neqᷓqᷓ; foꝛas ꝑturbationũ ſtrepitus diligũt. ſed apud ſemetipᷣos intus in trãquili tatis ſinu requieſcũt. Secũ⸗ da ↄcluſio ꝓbat᷑ ꝑ Caſſi. li. ꝓ·epłaꝝ vbi ſic ait. Spem de futuris recipit qͥ trãſacta beneficia recognoſcit. Etſe ne. Sꝛ. epta. Sapiens omia examinabit ſecũ qᷓ; tũ accepit aquo.⁊ qñ vbi.quẽadmodũ ita ꝙ negamꝰquẽqᷓ; ſcire gra ti referre niſi ſapientẽ. Et 8ʒ. Credamꝰ nil eſſe grato aĩo honeſtius. Ois hoc vꝛ⸗ bes oẽs etiã ex barbaris re gionib gẽtes ↄclamabũt in ſolũ iudeoꝝ diuerſitate refe rendã bñ merẽtibg̃am oẽs vno oꝛe affirmabũt. In his
diſcoꝛs turba ↄſentiet. Ter tia ↄctoꝓbat᷑ ꝑ Ber. iq̃dã

epiſtola dieẽtẽ. O clemẽtiſſi ma pietas qᷓ non deſinit ſua largiri beneficia nõ ſolũ vbi multũ inuenit meritũ ſʒ etiã
plerumq; vbi totũ ʒtrariũ.
Sed notandũ qꝙ pietas de bet ſuperare aliqñ iuſticiã ⁊ hoc cũ diſcretiõe.vñ Bre.li. mo. Nulla eſt ſciẽtia ſi vti⸗ litatẽ pietatꝭ nõ habet:⁊ val de inutilis eit pietas ſi ſcien tie diſcretõe caret: Hoc ⁊ re Fa ſic eſt. Nã ſi ideo pietatẽ eo ꝙ bene meritꝰ eſt tribuit ſibi laboꝛãti m pactũ errat cũ hoe ſit iuſticie⁊ nõ pieta tis ſed tribuere debet ᷣm in digentiã. Meſcluſiões ma gnifice cões et eugubini mei dilecti ĩ ſacro euã· hodierno denotãt᷑. qð in tres ptes di⸗ uidit᷑. Nã in pꝛia ꝑte ponit᷑ aitiſſimi ſollicitudocũcta di ſponentis.In ſcha ꝑte poni tur ipſius remuneratio gra⸗ te pꝛemiantis.ibi. Cũ ſero. In tertia ꝑte ponit᷑ pietatis oblatio equalr tribuentẽ ibi Iit illivnex.⁊c̃. Etvt meliꝰ bec pateant videamꝰ hiſto riã. Declarate hiſtoꝛie fru⸗ ctus eſt dignitas aie.cũ m Ber. Vinea iſta deq̃ fit mẽ tio in iſto euãgelio ſit aĩa vł cõſcientia nr̃a loquẽdo igit᷑
Sermo Xl—
de aĩal hodie tres ʒeluſiões
cũ tribꝰ dubijs moꝛe ſolito
declarabimꝰ. Quarũ pᷣma ſit talis in oꝛdine. Cõcuſio pꝛima eſt iſta. ꝙ aĩa diffint᷑ aliter vt ſpũs alit᷑vt aiĩa.ałr vt ſpũs ⁊ aĩa. Elt ſpũs diffi nit᷑ ab Ariſtotele in libꝛo de motu coꝛdis iſtomõ. Aiĩa eſt ſubſtãtia incoꝛpoꝛea intelle ctualis illumiatõis a pꝛĩovl tima reuelatõe ꝑceptiua. Ex hac diffinitõe cognoſcimꝰꝙ ſpũs humanꝰqͥ eſt aĩa inter oẽs creaturas ĩmediate poſt ãgelos illumiatõis diuĩe ſit ꝑticeps. Inqᷓ;tũ aĩa diffin it᷑ ab ariſtotele in li.de aĩa vbi
dicit. Via eſt endelechia coꝛ
poꝛis philoſophici oꝛganci potentia vitã habentis. En delechia hic dicit᷑ actus pꝛi mus ſiue ꝑfectõ. Ex hac dif finitiõe habet᷑. ꝙ ala vnibil eſt coꝛpoꝛi.et nõ oĩt ſed ſoli oꝛganico.vt in diffinitõe pʒ ⁊ phiſico.i.ad ſuſception m aie rõnal diſpoiſito. Et iſto etiã mõ diffint᷑ a Remigio ſic. Via eſt ſubſtãria ĩcoꝛpo⸗
rea regẽs coꝛpus. Et ex hot
habemꝰ ꝙ aĩa eſt q̃ſi motoꝛ
⁊ rectoꝛ coꝛpoꝛis. In qᷓ;tum
ſpũs ⁊ aĩa diffinit᷑ ſil ab au
gu·ſic. Aia eſt oĩm ſi 5

do. Et hec dar᷑ ꝑ cõꝑatõeʒ ad creaturas. Bia ei ex ſui natura ad ſuſcipiẽdas oĩm reꝝ coꝛpꝑaliũ ⁊ ſpũalium ſi multitudinis eſt apta. Ete
De immoꝛtalitate aĩſe
nes anime ſimul fuerũt pꝛo ducse. Ad qð rñdẽdo. No tandũ ꝙ circa h eſt tripler modus dicendi. Vnns m
eſtimatõem aliquoꝝ phoꝝ
vkun
odẽ mõ diffinit᷑ a fene. Aĩa lter ſcðᷣm inuentõnem
— 2 3 5 0 ſ ẽ wũs intellectualis ad bea rundam hereticoꝝ. Terti in titudinẽ in ſe⁊ in coꝛꝑe oꝛ⸗ Fᷣm iuſtructõem ſcõꝝ docto ſic
dinarꝰ. Hec deſeriptõ dat rũ· Pꝛimus modus dicẽdi
in relatõ e aĩe ad finẽ. eo ꝙ eit 2 nõ ſolũ ſepata beatificat᷑ in foꝛmatis coꝛpoꝛibꝰ ſibi ido⸗ tho ſe ſiẽ angelus:ſed ip̃ius bea neis ad hec coꝛpa viuifican ꝑ.qi titudo ampliat᷑ in coꝛpoꝛe. da deſcendũt ꝑ lacteũceluʒ Sar⸗
)
ſ
ꝙ aie ſit᷑ create fuer̃t ⁊ poſt
un
6 Et ad maloꝛẽ deckararõem ⁊ alios oꝛbes planetarũ:⁊ Ania huus ↄckonis. Hotanduʒ poſtmodũ coꝛrupris coꝛꝑi⸗ jetn mł ipli ꝙ anma diuerſimode noĩa bus illuc reuertut᷑:⁊ pꝰmo cit no⸗ kur fm ſua diuerſaofficia di qũ ſuo loco ⁊ ſuo tꝑe iteri ß z minat᷑. cit em̃ aĩa in ꝙᷣtũ anĩat ſiue vᷣſcẽdunt ⁊ cũ deſcẽdũti te viuficat coꝛpus. Mens in coꝛdãt᷑ imo obliuiſcũt᷑pus 1 13 1. ſe qᷓ;tũ recolit. anius dñ vult cognitoꝝ ⁊ cũ aſcendũt ob⸗ Ratð dů rectũ iudicat. ſpi? liuiſcunt᷑ pᷣus maloꝝ que in ii ritus dũ ſpirar.velqꝛ ſpũa⸗ coꝛpe habuerũt. BHec auteʒ i 6 6 lẽ naturã hʒ · ſenſus dů ſen poſitio fuit platonis ⁊ eů ſe . 3 4. tit. memoꝛia dũ recoꝛdat᷑vo quentiũ. ⁊ eã nititur ꝓbare. i luntas dũ ↄſentit Hec o WMacrobius explanans ſõ ₰ noia a ſe ſũt diuerſa nõ ꝓpt nunm ſcipionis Sed pa iſta eſſentie pluralitateʒ ſedꝓpt poſitio plus eſi ſommũqᷓ; effectũ multiplicitatẽ. Dici aliqð dictum auctenticum. 4 tur sũtanima ab a. ꝙẽ ſine Pꝛimũ quidem:quia talis icz nullam habet reß in 7. h o“ janguie. vel amenem e tudinem: cũ nemo po Fez, rr buere eo ꝙ coꝛpoꝛi vita; uincere rõcinãdo. Nemo* trbuit. ed iuxta hoc mo⸗ etam ſitqͥ poſſit dicere ſeta n 4. uet qõ ſcðᷣm dñm Bonauẽ̃ liũ recoꝛdari. Secundo pe⸗ Sn 3 i turã · in ⁊ di.id. trũ om o quia manifeſtam ↄtinet ſh in
1
%
3 n
1
1.

u
di ſuo looꝛu ðſcidunt ꝛcidi coꝛdil in oblu cognitoꝝ tciiu liuiſcunthusni coꝛpe habuentd
poſitiofuipum
quentiũ. ⁊cinn
num ſtipionc polu pus ci aliqð duunu Pꝛini quin tudinem:cim canſtqpo lůrcon ⸗ ſo qm
abſurditatẽ.qꝛ ponit ꝙpaĩia nõ ſit pᷣa coꝛpoꝛis perfectio cũ ꝓpꝛius actus in pꝛopꝛia materia habet fieri. Ponit
etiã ꝙ nulla poſſit eſſe bea⸗
titudo:cũ illa nõ ſit niſi vbi eſt ꝑpetuitas ⁊ certitudo ſi
oñdit. Au.iq. de tri. Scðs
modus eſt ꝙ aĩe humane ſi
mul create fuerũt in celo cũ
angelis vtpote. quia ſunte⸗ iuſdem nature ⁊ poſtmodũ ad ſugeſtionẽ vel deceptõeʒ dei tenebꝛarum peccauerũt et merito illius peccati in coꝛpoꝛa ſunt detruſatanqᷓ; in carceres· vt ibi purgent᷑ ⁊ cum purgate fuerint ſta⸗ tim ad ſceleſtem patriam re uocentur. Hec autem poſi⸗ tio eſt manicheoꝝ. ⁊ non ſo lum eſt contra fidem catho licam.ſed etiã ↄtra philoſo phiã.⁊3 ſenſibilem experiẽ tiam. Contra fidem catho eſt. cũ ponat aĩas ante pec⸗ caſſe q; coꝛpoꝛibꝰ eſſent mix te. cũ dicat apłs de Ja.⁊. Eſau.ad Ro. Anteqᷓ; ali
quid boni ⁊ mol egiſſent.
Ponat etiã nullam animã damnari finaliter ⁊ ita ti⸗
moꝛem dei auferat a coꝛde.
Cõtra philophiam eſt. dů ponit anias circũire diuer⸗
Sermo XII
ſa coꝛpoꝛa. cũ pꝛop̃a foꝛma iꝓpꝛia materia habeat fieri
uʒ etiã ponit ꝙ coꝛpus cõparatur ad animam non ſic ꝑfectibile. ſed ſiẽ carcer qð ſi vexꝝ eſt hõ non eſt vᷣa ſpẽs cũ ex anima ⁊ coꝛpoꝛe nõ fiat vnũ. Cõtra rationẽ et ſenſbilẽ experientiaʒ eſt quia videmus animã quan tumcũq; bonã nolle a coꝛ⸗ poꝛe ſeꝑari ᷣm qð diẽ apo⸗ ſtolus Nolumus expoliari ſed ſuꝑueſtiri qð mirũ eſſet ſi ad coꝛpus naturalẽ apti⸗ tudinem ⁊ incliõatõem nð hret ſicut ad ſuũ ſodalẽ nõ
ſicut ad carcerem. Videmꝰ
etiam ꝙ mhil nouimus ni⸗
ſi ea que poſtqᷓ; nati ſumus didicimus ꝙ nõ eſſet vcrm
ſi anime noſtre a pᷣmoꝛdio create fuiſſent ⁊ in celo pec⸗ caſſent. multa enim alia ſci⸗ rent. Qh ſi dicas mole coꝛ poꝛis oppꝛeſſe obliuiſcunt᷑.
Auero tũc qjre pceſſu tꝑis nõ recoꝛdãt᷑ aliq. Terrius modꝰẽ ꝙ aie nõ ſłſ tcrea⸗ te.ſ; ſucceſſine p oducũt᷑ in
ſu 8 coꝛpoꝛibp. Et in hↄ en
ſerut oẽs catholici tractato res. Et aðo certũ ẽ ꝙ nõ li⸗
cet alicui dubitare de giab
alioꝝ hominũ ab adõ. De 33

5. 1
i “„
1 n 3
i .
3 i ſii 9 i b
* 9
. z
aſit h
ſu
.
ſe. ſtenn⸗ 1 P
5 i n
1
% 11 6
z„3) f.
. ℳh
* w io
.. zi
3
4
3 — 3 6„
—
Zu · ſuꝑ Geñ.ad literã vtrũ fueritante icoꝛpus vel icoꝛ⸗ ꝑoꝛe creata. De iſtis aũt nõ dubitat ĩmo ĩpꝛobat ꝙ ante coꝛꝑꝰ ꝓducte fuerint dupli⸗ ci rõne mouente circas aĩas alioꝝ hoĩm: quaꝝ nłla repe rit᷑ in aĩa ade, Pꝛia eſt ꝙ aie cũj coꝛpoꝛibo veniũt᷑ oꝛigina lẽ culpã ↄtrahunt.ita ꝙ nul lam culpã habẽt actualẽ er⸗ go in ejs nec meritũ nec de meritũ potuit pᷣcedere. nec li
beri arbitrij vſus:nec delibe
ratio veniendi vel nõ veniẽ ci ad coꝛpus. Alia vo rõ eſt gꝛ aie nre a ſua pꝛia oꝛigene ſtinoꝛãtes nec moueft iſta qᷓ ꝑ feſus adiſcũt. Nõ eĩ adi ſcere eſt reminiſci vt pꝛobãt
ſcti ⁊ phi. Et i aie nre hac
duplici de cauſa nõ poſſüt di ci añ coꝛꝑa.ꝓducte.tũ ꝓpter gnoꝛantiã.tũ ꝓpter oelgena ẽ culpã. qͥʒ neutra fuit ĩ aĩa ade gñ in coꝛpoꝛe fuit miſſa Et ið magede illa dubitauit qᷓ; de iſtis ꝓbabiliꝰ tñ eſt di cere ꝙ fuerit creata in coꝛꝑe He iſtꝭ aũt nõ ſolũ debemꝰ opinariſʒ eti credere cogi⸗ mur ꝙ ãte coꝛpoꝛacreate j fuerũt. E hoc oĩs catholici
De immoꝛtalitate aĩe gia vo ade videt᷑ dubitaſſe
inuenit᷑ eoꝝ auctoꝛitas. que videatur oppoſitũ reſongre ple intelligẽda eſt. qꝛ vel lo⸗ quunt᷑ hm alioꝝ opinionẽ vł
ſi ßmꝓpꝛiã loquunt᷑intelli⸗
gunt ꝙ ania pꝛinſqᷓ; coꝛpoꝛi vmat᷑ creata eſt nõ oꝛdie tẽ⸗ ꝑis ß nature. Hoc ↄfirma tur auctoꝛitatib ⁊ rõnibus. Piio ſic ĩ põ̃ Qui fixitſigil lati coꝛda eoꝝ.glo.exponit.i. animas. Itẽ Augu.in li.de Ecck· dogmatibꝰ. Tenendũ ẽ ꝙ aie nõ̃ ſt ſimt create qꝛ
ſi ſũt ſimul createiaut volũt
venire ad coꝛpꝰ aut nõ ſi vo lũt:cũ coꝛꝑa ſint infecta ⁊ pe nalia.ᷓ ſũt ſtulte cũ veniant voluntarie ad cõtrahẽdã pe
nõ, ſi nolũt ⁊ mittũt᷑· ergo cũ
ſint innocẽtes ſit eis iniuria ergo nõ eſt dicẽdũ ꝙ fuerint ſimulcreate, Itẽ aia qᷓ;diu eſt in coꝛꝑe mole coꝛꝑis Fua tur ᷓ meliꝰ eſt ei ⁊ ꝑfectius eſſe extra carnẽ qᷓ; in carne Sʒ qꝛ nõ eſt oꝛdoꝛſʒ ꝑuerſio pcedere ad ſtatũ minus ꝑfe ctũ a ſtatu magis perfecto. Si deus ⁊ natura oꝛdinat⸗ facit quicqͥd facit nec oꝛd ini nature net diuie ꝓuidẽtie de cet ſimul aias creari. Et hec ſufficiãt de qõne pꝛeſenti ⁊c. Vcto·⁊·talis eſt ĩ oꝛdie ꝙ
Jſinih
muii
oiiſgub ſriin

oꝛtalitateaie
inuenit᷑ e
Sermo
vdentur ſies aia rönaliſeſt imottalis iſta
pie intelli
t gunt ꝙ n
ſi ßn ppꝛi
pisß—
tur auctoitatꝛn
1i Pꝛio ſiipõ Quſt inauete anims. It Irt. Ecc donthũa
veniradoynj lůtcũcoꝛpainui nalia. ſirſtulrin
voluntane adcᷣni N
nõ. ſi nolũt ⁊ nnin ſint innocirs ſti ergo nõ ediitiy ſimulctate jii eſt n coꝛpeml tur ð melctcthe eſſeextr am jl⸗ 3 ſtuumus x ſutquſilun⸗ i ſuatdequjt⸗ LõdꝛWi⸗
ſi ſũt muuu?
lis ↄcluſio ꝓbat᷑ q̃druplicit᷑ꝓ⸗ oꝛ ut eũ ꝓhat btũs Wona. in ⁊. di. i9. Et pꝛio ex ſidera⸗ tõe fiuis, hũc modũ pᷣcipue appbat. Au.in li.i de trini tate? de cidei ne immerito qʒ finis ĩponit neceſſitatẽ hil que ſũt ad finẽ. Hoc igit᷑ pꝛi
mo ſupponẽdũ eſt tãq; verũ ꝙ aĩa rõnalis facta ſit ad ꝑ pieuũ ſũmã beatitudinẽ Etſhoc adeo certũ eſt ex cla⸗ moꝛe oĩs appetitꝰnaturalis ꝙ nullus de eo dubitat:ni⸗ ſi cuiꝰratio eſt oĩno ſubuerſa Certiſſimũ ẽenĩ nob ꝙ oẽs volumus eſſe bti ſi igit᷑ btũs eſſe nõ põt qͥ bonũ q habet põt amittere. quia hoc ipſo 1ã hʒ vñ timeat.⁊ vñ doleat ⁊ ita vñ nnſer exiſtat. neceſſe igit᷑. ꝙ ſi aĩa facta eſt capax btidinis ꝙ ip̃a ſit ꝑ naturã imoꝛtalis. Et ſic colligit᷑ eꝰ imoꝛtalitas ex parte cauſe fi nals. Colligit᷑ etiã mhilo⸗
minus ↄſequẽter ex ꝑte cau
ſe foꝛmal· qꝛeni facta eſt ad participandũ beatitudinem que ↄliſtit i fũmo ſolo bono facua ẽ capax dei:⁊ ita ad ip̃i us imaginẽ? ſimilitudinem ſed ſieſt imago deexp̃ſſe aſ⸗ ſimilatei. gůt nõ eẽt ſimoꝛ
XI
tis termino clauderet᷑. Cum S de natura ſua dei imago ſit moꝛti termĩo claudi ñ pᷣt Ex hoc etiã habet᷑ rõ ex ꝑte materie. qꝛ eni ipᷣm quꝰ eſt aia ſine foꝛma tãte dignita⸗ tis eſt vt ipᷣam aĩam reddat dei imagiĩe inſignitã q̃ eſt cõ ditio nob iliſſima materia q̃ huic foꝛme vnit᷑ tãto appeti tu ei ↄiungit᷑ ⁊ ita eiꝰappeti tus in ipᷣa terminat᷑ ꝙ nulla tenus querat ali foꝛmã ap petere cũ optima colligãtia iungã tur ad inuicẽ. Et qm̃ quod bona rõne iũctum eſt diſſolun velle nõ eſt dei. hĩc eſt ꝙ deꝰ qͥ fuitanĩ auctoꝛ:ẽ ↄtinuꝰ aĩe ↄſeruatoꝛ. Et ſic patet rõ ĩmoꝛtalitalitis anje ex quadruplici genere cauſa rũ. Sʒ iuxta hãc ↄcluſionẽ moueri põt qᷓ̃o ᷣm dñm bo⸗ na.in eodẽ loco. Vjtrñ anie imoꝛtalitas poſſit ꝓbariꝑ alias rõnes qᷓ; ꝑ genera cãꝝ
Ad quod reſpõdetur ꝙ lic⸗
Pꝛo quo notandũ ꝙ aia ha bet ↄliderari in oꝛdine ⁊ ha bet ↄſiderari in ſe⁊ in oꝛdi⸗ ne reſpectuvniuerſe creature vel reſpectu diune iuſticie. vłreſpectu finis q cõpetit ꝓ pꝛie nature. ⁊ ĩ ſe q;tũ advir tutẽ. ᷓtũ ad actũ et qᷓ;tũ ad

obiectũ · ⁊ ſie ſex modꝭ ↄſið rari haber. Pꝛima conſide ratõ ẽ hm oꝛdinẽ quẽ hʒ in
ter creaturas vniuerſi. Et
ᷣm hãc oñditur eius imoꝛ⸗ talitas ex duplici rõne. Pꝛi ma eſt hec In oꝛdine crea⸗ turaꝝ vniuerſi reꝑimꝰpmã materiã ⁊ vltimã foꝛmã:⁊ e quałmagꝭ ẽ de cõplemento vniuerſi vltĩa foꝛma ſiẽ ⁊ ma materia.ſi ᷓ pᷣma mate na eſt incoꝛrupribilis 32⁊ vltia foꝛma ⁊ hecẽ aĩa fõ⸗ nalis igit. Scða rõ dimitti tur cã bꝛeuitatis. Ex ↄſide ratõne diuine iuſticie.oſten ditur ſic. Nullum bonũeſt irremuneratũ⁊ nullũ malũ eſt mpunitũ apð eũ qᷓ iuſte iudicat ſed multa bona re⸗ manẽt irremũerata ⁊ mkta mala ipunita in pũti vita. igit᷑ alia vira ẽ in qᷓ h adim plehit᷑ ſed hᷓ nõ eſſet niſi aĩa eẽt imoꝛtalis.igi?᷑ Si tu di cas ꝙ ñ cogit:qͥa ſiẽ ſuſcita⸗ bit᷑ coꝛpus.ita aĩa poſſet fu ſcitari. Hoc ñ valet cũ eniʒ aĩa ſit ex nihilo creata ſi coꝛ rũperet᷑ tẽderet in nihilũ nõ ſuſcitaret᷑. ſed alia de nd uo crearet. Ex tertia ↄſide⸗ ratone oñdi ur ſic Remoto vltio fie qͥ pᷣnupakr mouet
De immoꝛtalitate aĩe
omnes alij fines caſſi ſt et vani. ſed finis vltimus oĩs opatõnis rõnaleſt btituqo ꝑfecra.ꝗᷓ ſi iſta nõ eſt om̃ia q̃cũqꝙ facit aia facit fruſtra ſiꝗᷓ hoc eſt incõueniens ne cche eſt illũ finẽ pone ſʒ be ciitudo ẽ ſtatus oĩm hono⸗ rũ cõgregatõe ꝑfectus. vhl aũt hoc ẽ.ncẽ̃e eſt eẽ ĩmoꝛta litatẽ.igit aia ẽ ĩmoꝛtal E q̃rta ↄſideratõne argut᷑ſic Nulla ptus materiał⁊ coꝛ ruptibil nata ẽ ſuꝑ ſe refle⸗ cti aĩa rõnalis pᷣm actũ pꝛo pꝛiũ eſt hmõi. Nã nataẽ ſu perſe reflecti coꝗᷓſcendo ſeꝛ amãdo ſe.ꝗᷓ; vᷣtus eiꝰñ ẽcoꝛ ruptibił⁊ matenał ᷓ ⁊ ſub ſtãtia eius ẽ imateſiał⁊ in coꝛruptibilis. Ex quinta cõ ſideratõearguit᷑ ſc. Cuiꝰi bet ſubſtantie coꝛruptibit oꝑatõ antiquat᷑ ⁊ ſeneſcit ĩ tempe:ſed anime rõnals o peratõ potiꝰ iuueneſcit:vt ſapia ⁊ pꝛudẽtia in antiqͥs. igit. Ex ſexta conſideratõe arguit᷑ ſic. Neceſſe eſt ꝓpoꝛ⸗ cionem eſſe cognoſcentꝭ ad cognitũ ſiue potentie ad ob lectũ. Sʒ aĩa rõnalis nata ẽ imelligere vᷣitatem.itas
e ncoꝰruptibił ſiẽ pꝛobat
Suguſtinus in ſoliloquijs

otalitute
omnes aljj van. c
oprõns ñulin
ꝑfen zilkni geuch futaufui 1b etnöm c ecſtilüfuinni citudo ẽſtusin rucogregue jin aũt hocẽ.nirei i lutatiigiuuim:
Sermo
eum ſit talis nature ꝙ ipſa negatio Fitatis veritatem ponat. ergo anima rõnalis qᷓ ſibiꝓpoꝛcionat᷑ ẽ immoꝛ talis Et hec de iſta ↄcłone ſufficiãt quãqᷓ; płes alie rõ nes poſſut adduci m iſtuʒ doctoꝛẽ qᷓ cã bꝛeuitatꝭ omit tunt᷑. Cõcło tertia eſt talis ꝙ aĩaʒ eſſe imoꝛtalẽ ꝓbari pt auctoꝛitatibꝰ noui ⁊ ve·
qmn pinue im⸗ teſtamẽti. Pꝛimo ſic. Beñ. Rulla ſusmoꝛta⸗, i.Faciamꝰ hoĩem ad ima⸗ mpubtnniſash giuẽ ⁊ ſikitudinẽ nfam. cuʒ cnaarsinn au ðs locutus ſit de aĩa⁊ ip̃e ẽ pnũ elhni ſieoꝛita ĩmoꝛtalis.qᷓ et anin. Et ſa⸗
perſe nnmjns⸗
amido eh ſ rupnbiltnunij ſtůna eis iini
jm itẽ unntblij
Zuguns“
piẽtie.⁊. Juſtoꝝ anime in manu dei ſũt.⁊c. xtẽ ibidẽ Spes lüloꝝ immoꝛtalitate
plenaẽ. Itẽ Luẽ.is. Woꝛ
tuꝰẽ diues ⁊ ſepultꝰ ẽ in in⸗ ferno.ſʒ ñ km coꝛpus.ꝗᷓ ᷣm aĩam. Itẽ Jo.. Qu man ducat meã carnem ⁊ bibit meũ ſanguinẽ hʒ vitã ernã. Itẽ ꝓbat᷑ ꝑ gre. loqndo de malis iferni. Ibi moꝛs ſem ꝑ viut. fmis ſemꝑg incipu. et defectus deficere neſcit. Itẽ ꝓpter curio ſos ponent᷑ auctoꝛitates philo. Socra tes ille magnꝰphilo.ſcripſit ⁊ docuit aĩam immoꝛtalem eſſeqᷓ ſolo ſũmo bono potit
eſſe beata, Et qʒ ſtiebat vᷣm
XII nõpoſſe videri niſi a purga iſſimis mẽtiby·⁊ mẽtẽ pur⸗ gari ñ poſſe niſi optim mo rib: oẽm phiam traxit ad moꝛes. Item plato de ĩmoꝛ talitate aĩe libꝛũ fecit eam ꝓbans eſſe imoꝛtaleʒ.qᷓ; cũ theobꝛotus phs legiſſet ab alto ſeꝓiecit vt fieret ĩmoꝛ⸗ talis · Et tulliꝰ. Nõ ẽ lugen da moꝛs qᷓ; imoꝛtalitas cõ ſequit᷑· Itẽ areſto. vt recitat theo phꝛaſtꝰphs dũ eſſet in moꝛt articulo ĩhec pꝛoru⸗ pit vᷣha. Vu qᷓ ſuſeipꝰ alioꝝ anias phꝝ ſuſeipe aniam iſtam. Itẽ anaragoꝛas dũ ĩ extremꝭ laboꝛabat int᷑roga tus:vbi tumulari vellʒ:an
vbl erat aligenigena:an co:
pꝰ wellet ðᷣferri ad priam re ſpõdit. Nhil inter ẽ. Eũqi em̃ ad inferos tõtũdẽ vndi q; eſt via. Itẽ criſippꝰ phs dũ in pũcto eſet moꝛtꝭ ſolli
citudinẽ ſui diſcipłi redar⸗
guens erga ſanitatẽ ſuam ſic.ait. Sicut in hõc vitã ñ nr̃a venimus volũtate. ta rurſus ex hᷣ co poꝛis domi lio quo eundum nob aſſiqᷓ⸗ tum eſt. nõ̃ eiuſdem iuſſu re cedẽdũ eſt qͥ nos in hoc coꝛ pus induxi tã diu hitatu⸗ ros dõec iubegt emitti Itẽ
62

. 6 „ 5 3 p h 3 *. ſ 4 6 5 5 4 12 ji
5
3
. ſ
hoſit.
e Fſ„
F p
3 34
3 i 3 ß . ſ Wi i 5 ſji 1 5 i „„* 5. ſin 3 *
h iht
. i ii
300 1 3 6„ j⸗
. 4* 4 ſi ſ,
iſ ih
. 5 ſh hl.
34 4
1
la pꝛo
Piogenes vt recitat tulius in tuſculanis qõ nlhmoꝛiẽs tuſſit coꝛpus ihumatñ relin qui in deſpectõe huiꝰ vite ⁊ ꝑↄſequẽs ĩ argum̃tũ future vite. Itẽ Macrobiꝰde ſom no ſcipiõis ait. Certũ ẽ eſſe ĩcelo diffinitũ locũ vbi bea⸗ ti ſempiterno euo fruũt᷑. Et poeta yulgart· Elloꝛcimite ro da q̃ſta parte hãno. Cũ epicuro ⁊ tuti iſoi ſequaci.
Che lamĩa colcoꝛpo moꝛta fanno. Et h ſufficit de qõne. Juxta hãc conckonẽ mouet᷑ dubitatõ. An ꝑ exẽpla ſacre
at im ſcripture ꝓhari poſſit alam
„
eſſe imoꝛralẽ. Ad qð reſpon det᷑ ꝙ ſic. Et pꝛimo habet᷑
me Beñ ·2y. de abꝛaã vbi dicit᷑.
Wõgregatus eſt ad populũ ſuũ. vbi oſtendit᷑ ꝙ in aiio ſe culo habebat ppłm.ſ.hoĩes qui benevixerãt ſicut ⁊ ipſe. Silr habet᷑ de iſaac. Appo ſitus eſt popło ſuo. eñ.ʒy. Eũ crederet iacob moꝛtuuʒ eſſe ioſeph deſcendã inquit
ad filiũ meũ lugeus in infer
nũ. Beñ.ʒ. Vnð credebat eũ ibi eſſe bm ſpm̃. Aparẽs dñs moyſi dixit. Ego ſũ deꝰ abꝛaã. deus yſaac ⁊ deus ia cob.vñ ſaluatoꝛ. Mat. 22.
Deus eit viuoꝝ ⁊ non moꝛ⸗
De immoꝛtalitate aĩe
tuoꝝ. Mirantib ſeruis da uid ꝙ ip̃e ꝓ moꝛtuo ꝑuulo ñ plangeret inquis.ij. Reg. ꝛ⸗ Ego vadã ad eñ. Cũ ſuſpẽ ſus ⁊ tribus lanceis cũfoſ⸗ ſus abſolon interiſſe dauid eũ lachꝛimabikr plãxit.⁊.j. Reg. is·ſuꝑ quo Augʒ.ð doctrina xpiana ait. Nõ oꝛ bitatẽ filij doluit.ſʒqꝛ noue rat in qs penas tã adultera ⁊ paricidalis aĩa raperetur Nã alio pꝛiꝰ qui filio inno cens erat ꝓ q̃ egrotẽte affli⸗ gebat᷑.moꝛiente letatꝰ eſt.. Regũ.a. Qꝛauit helias ꝓ ſuſcitatõe filij hoſpite ſuodi cẽs.ʒ. Re.iq. Dñe deꝰ me⸗ reuertat᷑ queſo aĩa pueri hu ius in viſcera eiꝰ. Thobias ſecũdo increpans ſtultitiãꝓ pinquoꝝ ⁊ oſtẽdẽs ꝙ aĩa vi uat poſt ſeꝑationẽa coꝛpoꝛe Filij inquit ſcõꝝ ſumus: et vitã illã expectamus quã de us daturꝰ eſt his qͥ fidẽ ſuã nũq; mutãt ab eo · Et in oĩo ne di. Thoʒ· Dñe hᷣmvolũ tatẽ tuã fac mecũ ⁊p̃cipe reci pi ſpm̃ meum.ddidit dñs oĩa que fuerãt iob duplicia tamẽ nõ dedit feptẽ filios et tres filias ſicut pꝛꝰ: vt hiqͥ iã exticti fuerãtviuere demõ
ttrarent m Bre. Job · 47
ltßj k i wubp hi e ui k pub iwi ni wi ſdi Wi giu iMh vini em nin uszpt nyen bni niln un

nuiiu
tuot. Wi uehehnn
ſus ttnbus ee ldinlhſ
doennt bitufihdolu ratinqs pens it
⁊pꝛndis un Rialpgiſt cns upit kgebal moinnn e Regin. Out 1ſuſcitatefihhoht 1 k 4 ä
—
cis. key din reuent᷑ qui lus in vcent
ſecũdoinymbi
e pinquot lü * upricn⸗ . r
o vuiilietpem . us danr dltst 5 nüc muitiut it nedi. Thozdi
8
a n flus un ünint
pe 9 — n
Sermo
Valde exp̃ſſe dicit falomð in fine ecckiaſtes. Reuertat᷑ puluis in terrã ſuã vnð erat ⁊ ſpũs redeat ad deñ qui de dit illũ. Eleaʒarus dicit.⁊. Wachab. 6.c. Etin pꝛeſen ti tꝑe ſupplicijs eripiar ho⸗ minðj:ſed manus oipotẽtis neq; viuus neq; moꝛtuus fu giã. Bñs dixit in euangelio Mat. io. Nolite timere eos qui occidũt coꝛpꝰ. Et apo⸗ ſtolꝰad phi.i. Cupio diſſol ui ⁊ eſſe cũ xpo.⁊ ſic magnifi ce comes etciues eugubini mei expedite ſũt huius fru⸗ ctus tres partes quibus cla re ↄſpicimus ꝙ aia rationa lis nõ parũ appꝛeciãda eſt. vnð erclamat Bern.ſic. O aĩa inſignita dei imagie.de coĩata ſimilitudine deſpõſa
ta in fide.dotata in ſpũ. redẽ
pta ſanguine. deputata cum angelis · capaxꝝ beatitudiis heres honitatis ratõis par ticipes qͥd tibi cũ came. Nũ qᷓ; vilius ſterqͥlimũ inuemſti Et ſene. Pꝛouer. Nihil ma
gnũ in rebꝰ niſi aĩus magna
deſpiciẽs. Et aug.ſuꝑ geñ. ſicut deus omnẽ creaturã ſic aĩa oẽm creaturã coꝛpoꝛalẽ nature dignitate pᷣcellit. Id⸗ tirco eã nõ deſpiciamus qꝛ
dicit Bre in Ome. Si ma gne mercedis eſt a moꝛte eri ꝑe carnẽ qᷓ;qᷓ; moꝛitutã quã ti eſt meriti a moꝛte aĩam li berare ĩ celeſti pia ſine fine victurã. Et au. in quodã ſer mone. Quid eſt qðvelis ha bere malũ. Dices mihi nip hil oĩno. nõ vxoꝛẽ.nõ filiũ. nõ filiᷓ.nõ ſeruũ.nð aucillã nõ tunicã poſtremo nõ cali⸗ gaz· Et tu vis habere malã vitã: rogo te p̃pone aĩaʒ tuã calige tue. Hãc igit᷑ amemꝰ vt vitõ habeatnus. Imen.
ominicg in ſexageſima deʒj bo det. Sermo. MI.
Pm turba
plurima cõ
ueniret ⁊ ð cui
tatibꝰ pꝛopera
rent adeũ. dixit ꝑ fimiitu⸗ dinẽ. Luẽ̃.Z. Pꝛo huius ſa
cri ⁊ ſancti euãgelij hiſtoꝛia
li declaratione. Notandũ ꝙ tres ↄcluſiões requirũt᷑ ad hoc vtvnus ciuis bñ loqua tur ⁊ ſunt iſte videlicet.
Qo ſit fructuoſa locutio ⁊ inſtructiua co?dium.
Oo ſit valeroſa ↄfirma⸗ tio ⁊ recta mentium.
Q, ſit radioſa detlaratõ ⁊ diſtinctiua ſtatuuim.
5

50
i6) 3 3 .
3 ſ
3 ſ
¹ in il u wſ 1 36 ſ. i% 1 4 e
. 3 16. ſ i 9 5 1 i 1 3
Piz.
10
01
* 1
½
7 ſ, 3
4
Pꝛimã ↄckoem ꝓbat Am⸗ bꝛoſius in li. de officijs vbi inqͥt Jugũ ſit?bis tuisꝝ ſtaterã atq; mẽ ſura. vt ſit ᷓ uitas in ſenſu in mðe pon
dꝰ.atq; ĩ ÿbis mod? Hoc
Zmbꝛo. Si aliter hõ loq́;ł inanit᷑ loquit᷑ ⁊ ex vana lo⸗ tutõne vanus hõ tenet᷑. vñ Bug.li.⁊.ð aĩa dic̃. Ganꝰ fmovane ↄſcientie eſt. Iñ ẽ ꝙ moꝛes hois lingua pã⸗ dit ⁊ quał ᷣmo oñditur tał animꝰappꝛobat᷑.qm̃ exabũ dãtia coꝛdẽ os loqui᷑. Ser
mo vanꝰnð erit abſq; iudi cio:qꝛ ab oĩ ſtatu altitudis
deperiunt: qui ꝑ ᷣba vana dilabunt᷑ hec ille. Cõcluſio ſcða ꝓbatur qꝛ experimẽta liter videt᷑ ꝙ ſapiẽtes virip
us cogitãt ſi poſſuntofirma
re qᷓ dicũt Vñ. Bre.ʒꝛ. li. Moꝛaliũ. Ille mihi videt᷑ eſſe ſapiẽs qͥ pauca qͥdem ð ſtute ↄiugũ:⁊ ꝓloquat fir⸗ mit in ſuis actiby atq; oꝑib ⁊ fidẽ ꝙbi opeꝝ ſuoꝝ aſti⸗ pulatõe ↄfirmat. Et picta⸗
goꝰi us in ſuis pᷣce ptis ait.
Qudẽ a pictagoꝛa q̃rẽs q modo int ſapiẽtes diſcipłof ↄputari poſſet.rñdit. Ser
na ſlentiũ donec neceſſariũ
ſit tibi loqͥ.ſi mhil dixer ni
de Perbo dei
ſiꝙ bñ ſeieris ſi geſſerie op⸗
tima ⁊ locutꝰffueris pauca.
nã ſilentiũ ſignũ eſt ſapĩe.⁊ loqᷓcitas ſignũ ſtulticie. Ne feſtines rñdere donec fuerit finis interrogãtis nec qõeʒ in ↄuẽtu ſoluere tẽtes cũ ſaʒ pientioꝛẽte eſſe ibiↄſpexer Tertia cõcko ꝓbat᷑ qꝛ locu⸗ tio velox ⁊ obſturavł᷑ pbis vł ſententijs ãmiratõem du cit ⁊ nõ claritatem. vñ hie ro.ad nep. Verba voluere
⁊ apð ĩperitũ vulgꝰadmira
tõem ſui facere ĩdoctoꝝ ho miũ ẽ. Nihil.n·tã facile qᷓ; vilẽ plebẽ ⁊ indoctã volubi litate lingue deciꝑe qᷓ qͥcqͥd nõ intelligitplus mirat᷑. O poꝛtet ᷓ.vt ait cice.ĩ pᷣmo re thoꝛicoꝝ vt ᷣmo ſiue nara tio ſit dilucida ait. Se.iĩ ep. I · Quemsdmodũ ſapienti viro inceſtꝰ modeſtioꝛ ↄue nit. Ita oẽo pᷣſſa nec audaꝝ 1.ꝙ ſit cũ manſuetudine ex
claritate vᷣboꝝ. He ↄlones
magnifice dñe comes ⁊ eu⸗ gubini mei in h ſacro euan
gelio hodierno vᷣnotantur⸗
Bãiĩ pᷣma ꝑte pont᷑ frnctu oſa locutõ xp̃i iſtruẽtis. In
ſcð ꝑte valoꝛoſa ↄfirma⸗ tio xpᷣi c amãtis ib. Vecdi
cẽs clamabat · In tertia ꝑte
ü ſ w mn . nu
i i in
ub n ainiht ſierümi ſh puitſ

Oerbode
Sermo XIM liodiſuntig i tmt lpje ponit᷑ radioſa vðclaratõ xpᷓ̃i 2 nillanijgits reſpõdentis ibi Interroga 8 loqousſgiſt bant e diſeipuli eiꝰ. Et vt n fenninn meliꝰ hec pateãt videamus e ins n hiſtoriä Bedarate hiſtoꝛie K nnſ kuctus ſit vᷣpum dei ſchm pienoniti m expoſitõem ihu xpi in pñti 6 Teni iu euangelio. de quo verbo lo tonrt n quẽdo tres concluſioues cũ — tribus dubijs moꝛe ſolito Meneninn declarabimus.
i, cttröcnum Pnma ꝑs erit de verbo k road ncy. Nan Scða ðᷣꝓferente ᷣbum à Eeieai r töem ſ eniü öt õcko pᷣma eſt verbum m Rblni ſemẽ ʒi accupiẽdo ÿbũꝓ pᷣdicatõ s vllẽ pledẽ 1nich ne ðᷣꝛ ſemẽꝓpt̃tria. ꝓp̃ vᷣtu a litate hnge deh tẽ calefactiuã nutritiuã: ge⸗ o nönellg neratiuã.q̃ ſcðᷣm naturales pen reperunt in qᷓliber ſemine 5 chorznn bono. De pmo loqͥtur da⸗ no ſedluu uid in põ. Ignitũ eloquiuʒ ru vehementer. De ſcðo ee lodu Wath.4. Hõ in ſo ni. Inofin lo pane viuit hõ ſed in om̃i ⸗ gitcinnn ₰ℳ De tertio loqtur Ja.i. Vo
„— luntarie em̃ genut nos ᷣbo
— n veritatis. Et notandñ ꝙcn
6Budnim tuplex eſt generatio que nõ
gebtn põtfieri niſiꝑ vᷣbum· Pꝛi⸗
ſöibmpr ge ma eſt naturał᷑que habet fi
7 ohlauiiiat eri ꝑ camispagatõeʒ. Nul
ſprnit lus em̃ filius pᷣt fieri legitti
i notie hun mus niſi ꝑ vᷣhum.i.niſi int
—
giantes p̃us iterueniatcõ⸗ ſenſus vᷣbi.vt cũ dicit vir. Accipio te in meã.⁊ mulier cuz dicit. Accipio te in meũ ⁊c̃. Scða eſt legalis quãdo aliq́s fit filius ꝑ adoptõem tempalr ꝑ imperium vel re ſtrip tũ.ſpũalr per verbum dei. ad. Coꝝ J· In x̃o em̃ Ibu ꝑ euãgeliũ ip̃e nos ge nuit. Tertia eſt ſpũalis que fit ꝑ baptiſmi regeneratõʒ ⁊ fit ꝑ vVbum cum ðᷣꝛ ego te baptiſo. ⁊c̃.vñ Aug. Acce⸗ dit bũ ad elemẽtũ ⁊ fit ſa⸗ cram̃ tũ. Quarta ẽ ſacramẽ tat qñ tñſubſtãtiat᷑ panis ĩ coꝛpus xpi.cũ ðᷣꝛ Hoc ẽ coꝛ pus meũ. Vñ euſebiꝰ. In⸗ uiſibilis ſacerdos viſibiles creaturas ꝓbo dei ſacratas poteſtate ↄmutat. Quſta ẽ ſuꝑ ſb ſtantiałq̃ filiꝰði gña tur a pre. Et iſta fitp vᷣbũ cũ ðꝛ in põ. Eructauit coꝛ meũ ÿbum bonũ. Tũc vðs eructauit vᷣbũ boqũ filiũ ð ſua ſubſtãtia generauit: ⁊ ſic ꝓtʒ cõcto. Juxta quã mo uet᷑ qõ ſcðʒ ſententiã qᷓ; plu
rimoꝝ doctoꝝ q̃ vtilitates Vtili⸗ pcedũt de ÿbo dei capiẽdo tates h phñ deiꝓ pᷣdicatõe. AId qð bi dei.
rñdetur ꝙmulta bons facit audientia Fba dei. Pꝛimo

n 15 1„ 351 i n p
„ 3 1.. iit 3 . ., 3
3 †ih 3
1½ 6
ei ſi
iMhn
ℳ%,
i 4
M n 3h* 3
ſi“
3
333 1* 3 ii * 59 3 i ſ„ ö „
n
1 ih
n 00
0
5„ 5 — 2
i
. zihi
ſ
7 4%
—— ————„ ——
mentẽ ſaciat.vñ Au.in quo⸗ dã ſermone. Quiſquisvero xp̃i paſcit᷑ terrenũ pabłũ nõ requirit. Nec. n · põt panẽ ſe culi cupere. qui pane reficit᷑ ſaluatoꝛẽ. Negligit famẽcoꝛ poꝛis qul pabłũ lectõis intẽ dit. Mec vẽtris curã habere poterit:qͥ alimẽtũ verbicele ſtis acquirit. Jp̃a enĩ oĩum refectio q̃ ſatiat aĩam qᷓ pur gat viſcera cũ de diuinis ſcri pturis cibũ eloquij perẽnis accepimꝰ. Et Bre. Ome.ð · Plus eſt pᷣbi dei pabulo vi tturã in ꝑpetuũ mentẽ refice re qᷓ; vẽtrẽ moꝛiture carnis terreno ſatiare. Secũdo ab amaritudie aĩam curat.vnð Zmbꝛo. ſuꝑ Beati ĩmacu⸗ lati. Quõ poſſũt verba dei dulcia eſſe in faucibꝰtuis.in quibꝰ eſt amaritudo nequi tie. Tertio anĩam ad bene operãdũ: ad bene credendũ ad bene intelligẽdũ inducit. Vnde ꝓſper. li.i.de vita cõ templatiua. Fides ex audi⸗ tu.auditus aũt ꝑ verbũ xpᷓi oſtendit apłus. Si ᷓqueli bet ſine pᷣdicante nõ audit ſi
ne auditu nõ credit.ſine fide
nõ intelligit ſine intellectu nõ bene agit. Verbũ deipᷣ⸗ dicandũ eit vt audiens cre⸗
Deverbo dei
dat.credens intelligat. ⁊in telligens bonũ opus ꝑſeue rant᷑ exhibeat. Quarto ver bũ dei aĩaʒ foꝛtẽ ⁊ cõſtantẽ
facit. vnð Brego. Venerio ep̃o ſcribit vthabet᷑ in decre to.ʒ.q.io. Eſt aũt verbum dei validũ ⁊ foꝛte ⁊ durabi le eſt ⁊ ꝑſeuerabile ⁊ immu⸗
tabile.nõ momentaneũ non
tranſitoꝛũ. ait enĩ ꝑſeipᷣam pᷣitas qᷓ deus eſt ⁊ verbũ dei eſt. Celũ ⁊ terra tranſibunt 2 verba aũt mea nõ trãſibunt Conclo ſcða eſt iſta qð ad bonũ pᷣdicatoꝛẽ tria reqͥrun᷑ Magna diligentia. Löd Magna peritia. one Magna ꝓuidẽtia ⁊patia bon Se pꝛio iic clarepoſſumꝰ dun dicere ꝙniſi pᷣdicatoꝛ labo⸗ ð ret multũ ꝓ ſe ⁊ ſuis audien tiby in oĩone parũ ꝓdeſſepᷣt Vlñ. in li.ðᷣ doctrina xp̃iana Pꝛedicatoꝛ laboꝛet vt intel ligenter.vt libẽtervt o bediẽ ter audiat᷑.⁊ h ſe poſſe mag oĩonũ pietate qᷓ; oꝛatoꝛꝭfa⸗ cultate nõ dubitet.vtoꝛãdo pꝛo ſe ac ꝓ illis quos allocu turus ſit pꝛius oꝛatoꝛꝛante⸗ qᷓ; doctoꝛ ⁊ in ip̃ᷣa hoꝛa accte dens pꝛiuſq; exeant ꝓferen
.
tem linguã ad deñ leuet ani
mã ſitientẽ. vt ructet qð bi

bo dei dut. qedeng iu F nr qbiben Un ebüderi ſnti kfurmönpt po ſenbit nhthin e oſ.oEicn e dei valctſun e lect tpleuenbin tabile. nõ mnn r tranſiwnũ.atuij 1itas q̃deseln s eſt. Celtumn . verbaaütmnnii — e ůpᷣdcainin agnpen „ Benwin ei dier uiſfün
n retmliptt
e U in lidcn Prednlir nruuth i dion piauꝗn pi cultate nodel l poſenyh⸗ ſ anvliſuei docin . Awule ⸗ ninu e mẽ luj
Boc etiã ꝓbat᷑ exẽplo xp̃iĩ euägelio hodierno cũ diat.
mo de ſinu patris. demũ de
Sermo RIII berit: vłqð impleuit fundat gelizat regnũ dei p̃eepis euã gelicꝭ deñgnat᷑ hocẽ vt ſub?
Exqjt qͥ ſemiat. Vñ ip̃e ma
ſemiat. e ma requirat fideiq; towinherẽs giſter vᷣitatis fuit. qͥ exijt pᷣ⸗
putet qᷓ minꝰ iſta reqret ma gis poſſe ſuppetere.⁊ ideo in cũctis tribulationibꝰ debet eſſe patiẽs qꝛ redarguendo pcã nõ pr habere gram pcõ rñ. vñ Ambꝛo. Lbere eni ⁊ ſine adulatõe veritatẽ pꝛe dicantes. ⁊ geſta pꝛaue vita arguẽtes gr̃aʒ nõ habẽt apð
vtero virginis · de mundo.⁊ abijt in celũ. De ſcðo.ſꝙ in ꝛedicatoꝛe ſit magnã pitia oquit᷑ Miero.ad nep̃. dicẽs Sermo pᷣſbiteri ſcripturaꝝ lectõe ↄditꝰ ſit. Et Bre.id. mo. Qui ad re pᷣdicationis vᷣba ſe p̃parat neceſſe eſt vt cõꝝ oꝛigĩes a ſacrꝭ paginis ſumat.vtioẽ qð loquit᷑ ad di uine auctoꝛitatè fundamen⸗ tũ reuocet atq; ĩ eo edificiũ ſue locutiõis firmet. De ter tio.ſ.qꝙ in pᷣdicatoꝛe ſit ma⸗ gna ꝓpuidẽtia ⁊ patiẽtia mul tipliciter loquũt᷑ doctoꝛes.⁊ pꝛio de ꝓuidẽtia:q̃ debet ei⸗ ſe in multꝭ. Pꝛĩo vt doctri⸗ na deiĩ fabulas nõ deducat vñ Ambꝛo.ſuꝑ Lucã. Nõ mediocre piculũ ẽ ſi cũ hẽat tãta eloqͥa dei.ſ. pᷣdicatoꝛ et oꝑa q̃ fecit illis p̃termiſſis lo quat᷑ que ſcłi ſunt. Scðᷣo vt nõ querat cõplacere adula⸗ toꝛie· ſed recte m veritarẽ lo a.It linbꝛe. g llud Ku. g. Mhil tuleritꝭ in vig ait Qualis debet eſſe qͥ euñ
uet᷑ qõ.vtrũ g̃a pdicãdi de
Alex· de ales.in.ʒ. ditendo. Qomeritũ diut᷑ dupliciter ꝓpꝛie et interp̃tatiue. Pꝛo⸗ pꝛie meritũ eſt ſe ruitiuʒ cui
nulla gr̃a datur ex merito in rõne g̃e.nã ſi ex merito non eſſet gr̃a. ſicut oñd it apłus. ad Ro.⁊2. Interßtatiuedi cit᷑ meritũ ↄgruitas ad diut nũ donũ. ⁊ hot mõ gfa ſer⸗
ſubtrahi. Pꝛo auditoꝛis nã
catõis de qͥbyſcprũ ẽ ma⸗ʒ⸗
hoĩes.⁊ hec de iſtaↄcluſio⸗ 4 ne ſufficiãt. Juxta ouã mo⸗ g
mõis d duri ex merit⁊ etiã
icijs ſclariradmincn
fa pꝛe dicdt
tur ex meritis. Ad qð rñdet᷑ detur ex mert
tis.
debet᷑ aliqð pᷣmiũ.⁊ hotmõ
q; g̃a dat᷑ bonis a mał ſer⸗ mo doctoꝛibꝰ ſicut potuerũ
Dia ðᷓ dcunq; ſn

—
1.. ſiſt
facie. fm o opa eoꝝ nolite facere. Pꝛe pter auditeꝝ re pꝛobatoez bonis eti docto rby ſubtrahit᷑ ſ ad eʒechi elem. 3.c. Ez echie. 3 Ursel ðꝛ P inguõ tuõ adherere fa ci palato tuo: ⁊ ers mutꝰ nec quaſi vir obiurgans q? domꝰexaſpans ẽ Ali õt ſer mo pdicutõis ꝓpter vtroſq; datur.alijgpter vtroſq; ſub trahitur ꝓpter vtroſq; ei da tur ſiẽ diuina voce paulo a⸗ pud Cex.ðꝛ· Noli timere ß loq̃re.⁊ paulo pꝰ. Ppłus mktus eſt mihi i hac ciuita⸗ te. Zct·8. Pꝛopter vtroſq; ubtrahitur ſitut heli ſacer⸗ dos ⁊ pꝛauã filioꝝ ↄgnouit actõem.⁊ dignã increpatõ? nõ exercuit vocẽ̃. cũ ꝓfecto futuꝝ eẽt vt in moꝛt ſuppli cio ⁊ iſtoſ reaiꝰflagicij⁊ ulũ ſilẽtij pena młctaret Et iſta ſnia ↄfumat᷑ ꝑgre.dicẽ.ſepe doctoꝛi jbũ a dñeꝓgf̃a atii but᷑ auditoꝛꝭ ⁊ ſepeꝓpt᷑ au⸗ citoꝛè culpã Thtrahĩ fmo doctoꝛi. Itẽ ibidẽ cũ pᷣlat?ᷓ agit bõa qᷓ loqłei fmo ſpᷣtra hit᷑ ne loqͥ audeat qᷓ nõ oꝑa tur ſiꝓ ha dicit. Peccatoꝛi aũtdẽ vᷣs.q̃re tu enarras iu fucias meas. Ethſufficitv iſta pñti dubitatõe. Cõcko
De Berbo dei
tertia eſt ꝙ audiẽtes bum dei ſunt due b mõ is diuiſi: aliqͥ ſunt boni:aliqͥ ſuntma les l. Mali ſunt tripkr diuiſi bůn Blqui aſſimilant᷑ terre ſeʒ ſütd⸗ cus viõ poſiti vt ſůt luxuno plit ſi:qꝛ ſiũ via nullã hʒ clauſu
ram ita ip̃i nullõ clauſuram
hñt vanuatb mði⁊ volu⸗ ptatib cams. de qno dicit Bre.in moꝛak. Ex que lu⸗ xuria ſek mentẽ alicuius oc⸗ cupauerit vix ei bona deſið
na deſiderare ꝑmittit. Sũt
enĩ eiusvicioia deſideria qꝛ
ex ſuggeſtione oꝛit̃ cogitatõ
et ex cogitatõe affectio ⁊ ex affectõne delectatõ.⁊ ex dele ctatõne conſenſus.⁊ ex ↄlen
ſu oꝑatõ.⁊ ex e ꝑatõe ↄſue⸗ tudo.⁊ ex ↄſuetudine deſpe ratõ.⁊ ex deſꝑatõne pcti de fenſio.⁊ ex defenſione glatõ
⁊ex gkiatð ne dãnatio. E 1ð luxurioſi audiẽdo pᷣdica tõem eõ nõ retinẽt. veniũtei volucres.i.ðᷣmones ⁊ male cogitatões ⁊ a coꝛde ecꝝ eã auferũt. Aliqui aſſimilant᷑ terre petroſc. Et hi ſũt ſu⸗ pbi.qꝛ lapis naturalr ẽpõ⸗ deroſus. Ita ſupbi qͥ ſemꝑ põderant ⁊ exiſtimant eoꝛũ tetã. Et ideo ſemp ad ternã deſcẽdũti Auẽ · io. Viðba

teniaclonii del ſunt duch rigt aliq ſint ben* k.Balinnnn Zuquaſiniit cusrpoinnſit ſErunlizt nmainliti hñt vantatb nin platd un. dy Ere.in mor kn pavert vie na deldennni eni eiusnoudit — et ex coguue affettõne demn ctatne onnisn ſu epatð. ⁊tʒii tudo ⁊ e ↄin
ni.⁊e deuint? r
— 2 ⁊ e klaobed ið lutunoiuii⸗ tõcn eů nõ mni
tões ꝛnnl⸗ £ 3w
ſexageſimus.
Sermo
ſathã q̃1fulgur de celo tadẽ tẽ. Et iõ pdicatõ penetrare
nõ põt coꝛda ſuꝑboꝝ ꝓpter duritiõ. De h ponit exẽplũ
Criſo· de aqᷓ. Licet. n. bal⸗ neat lapidẽ extra tñ intꝰ pe
netrare nõ põt. Aliqͥ aſſimi lant᷑ rerre ſpinoſe Et hi ſũt auari qͥ pũcti ⁊ ſuffocati ſpi nis auaritie ſuffocãt vᷣbů ĩ coꝛdibꝰ eoꝝ. Ex ſiti em̃ aua ritie ſꝑ cogitãs auarus quõ acqͥrere poſſit timet ne ꝑdat qð acqͥſiuit iõ dicit Hiero. Nos ardemꝰ auaritia Et Bre. Vis auarus ex potu ſitim multiplicgt. qꝛ cũ ea qᷓ appetit adeptꝰ fuerit ad adi iſcendũ alia ampliꝰ anhe⸗ at fra ſiquidem bona fru⸗ ctũ affert in patia. Sed in
xta hãc ↄcłonem q̃rit᷑ qͥs ſit
fructus huius terre. Ad qð bꝛeuit rñdetur ꝙ triplex eſt fructꝰhꝰterre. Vnꝰ eſt tri⸗
ceſimus. Et hũc tribuũt in
cipiẽtes qͥ hñt fidẽ ⁊ ſeruãt p̃cepta decẽ leg Alius eſt
— thũc tribu unt ꝓficiẽtes.q ñ tñ ſeruãt io·pᷣcepta in fide. ſʒ ẽt exhi
bent.. oꝑa miſcðie. Aliꝰ ẽ tẽteſimꝰ. Et hũc Tᷣbuũt ꝑfe
cti qͥ ð t̃ faciũt pᷣcepta.ſed ẽt ſeruqt enðgelica ↄliha tã
XMI
qᷓ pᷣrepta. Et tãgit mat. · vbi dic. Terra fructifi⸗ cat pᷣmũ herbã. demũ ſpicã deinde plenũ frumentũ.qð exponẽs gre. ſuꝑ Eʒech.æit Cũ ðᷣſideria bonac pimꝰ ſemẽ in terra mittimꝰ. Tũ o oꝑa recta incipimꝰ her⸗ ba ſumꝰ cũ ad ꝑfætũ boni
opis creſcimus cũ in eiuſdẽ oꝑatõis ꝑfectõem. plenum
fructũ ð ſpica ꝓferimꝰ. Vl ßm lij. Triceſimus fructus per
tinet ad ↄiugatos.nã ⁊ ipᷣa
digitoꝝ ↄiunctõ molli ſe o⸗ ſculo cõplectens federans maritũ pingit ⁊ coniugem. Sexageſimus adviduas:qᷓ in tribulatõe ⁊ anguſtea po ſite ſunt. Eñ cũ inferioꝛi di gito ↄpꝛimunt᷑. Centeſimꝰ
ad virgines qͥ numerus de
ſimſtra tranſiens ad dete⸗ rã vcirculũ fatiẽs expᷣmir⁊ Fginitatis coꝛonã. Et ſic magnifice comes ⁊ ciues di
lecti expedite ſũt hiuus fru ctus ꝑtes quẽ obſecro libẽt᷑
audire vt ex illo aliũ fructũ ſiteʒ deo reddẽtes vitã ha⸗ Dica in(beatẽ. Amẽ.
L. Sermo de ercelllen
tiſſima celebꝛatõe domini⸗
ti ſucramti Sermo RIII N 2
ug. in qõ mb euange
60

N 1
He celebꝛatione miſſe e cit aĩam ſuõ quaſiaĩam dð. Sſump
3 orit 2 ex hec idicabat ei oia que ſus duodeciz pater ſuꝰ ſaul oꝛdinabattõ⸗ diſeiples ſuos ſe tra cũ. Scða ↄcko pʒef hor
hurſacri? ſanctieuãgelyhi nz alicuꝰ dñi ↄſeruandã er
ſtoꝛiali declaratõenotandũ ga ſubditos ſiclementia de 1 3 ꝙ tria ſüt q̃ maximi ſũt iuua ſit. vñ Moetiꝰin li: de ↄſola ip* ii minis ad ↄſer nandã dilecti tione loquẽs de nerone ait. 1„ e 4 Secretoꝝ reuelatio tcum nos 2k. Et glio loco. Quã int ſ mul ta fiducia. uis te ⁊c Et 1 cõpaſſio vel Wiſeroꝝ ſublenatio cuz emẽria nebis neceſſara eſt
4 multa leticia. fauat boicʒ ꝑfectũ· vʒ Hre. Pꝛia ↄcko pstet ex hocqr jmo Tãto qq; ꝑfectẽ qᷓ to
. manifeſũ apparet hoĩemſꝑ
ſo
Phe pfectiꝰ ſẽtit doloꝛes alienos appetere aliquẽ amicum cui Tertia? vltima concko per ſRe ieh ſecreta ſua reuclet · et in hoc ber ꝓbat qꝛ tůc dñs auqus 5 oñdu warimũ ſignũ amci; fcturkiolus q; ab alis 4 niite laudat᷑.vnð in aſſio. l.⁊. tia. Excepta japiẽtia nihil Abi cognoſcit᷑ quiſ⸗ iit. dareſt boſ adös m epkaꝝ. Vbi cogn ull⸗ z meliꝰ datũ eſt hoĩ a dijs im qs famateſte laudaf. ti „ mortaiſt umcitia· uid dl hunznen entũim 3 4 ℳ n· dulciqᷓ; habere cuʒ qᷓ oĩa efficit gkioſũ. Eridẽ in eo 1. audeas ſic loqͥvttecũ. Quiſ e loco. Sloꝛoſus quippe e eſſet tantꝰ fructꝰ in ꝓſperis dñis goꝛn lůt pconia qᷓ tn rebus niſi haberes amicũ q du⸗e nn Ulis equeyt tu ipᷣe gauderer: ipendit. eucatio aũt ⁊ laus 5. it Zduerſa ferrediffile eẽt ſi mni pono pꝛlnupideheß ferres. Hui rei habem erẽ nie vtpliuni ↄtrahi᷑bo vðĩ Jonate ionathas fe bemus pꝛim Macha·io·
6

mi
ſu quaſi c laulcſni esvalet icdin bt enuij 1 etnſn Js de nit Ptas de Etialo— 2Eti cpaſi —nebts neuſn ẽd ena n Stäte eicellite to qſq; pfwi itit dolosiu A vltima vuch —q tücdisin 1 liolus qcht — in übico — teſte ut — nemt nyniit koſi. Etiin — ꝛ ſůt ßconu Stoeinn
— 1 no pnyni Exboc
itonbih — hmi de
npt
Hi td ſit
4
vbi di ꝙ alexander audito voĩe. Jonathe cõtrarit ſecũ amicitias. e ↄcluſiões m gnifice dñe ⁊ ciues dilectiſſi mi denotant᷑ in ſacro euĩge
ho hodierno:quod diuidit᷑ ĩ
tres ꝑtes. Qñ in pꝛima ꝑ⸗ te ponit᷑ xpᷣi clemẽtia ad di⸗ ſcipłos cũ młta fiducia. In
ſcða parte ponct᷑ ipfius ad
pecũ ſubleuatio cũ multa cle mẽtia.ibi. Vactũ eſt aũt. In tertia parte poni᷑ pploꝝ lau datio cum multa leticia.ibi.
Et oĩis plebs. Et vt clarius
hec pateãt videamꝰhiſtoꝛiã Decarate hiſtoꝛie fructꝰeſt celebꝛatio miſſe ĩ qua ſit me moꝛia paſſionis xpᷣi per quã mens teca pctis acqͥrit gra⸗ tiã ⁊ iluminat᷑.atq; ꝑ ipᷣam deus in ſuis ſanctis laudat᷑. Loquendo igitur hodie de
milſa tres ↄcluſiones cũ tri⸗
bus dubijs moꝛe ſolito de⸗ clarabimus.quarum ſit pꝛi ma talis in oꝛdine ño vʒ · Cõcuſio pꝛima ꝙ miſſap⸗ pꝛie dicit᷑ euchariſtie ↄſecra tio. de cõ. di.⁊. Etruʒ dicit᷑ aũtmiſſa ſicut di magiſter ſententiarũ.li. di.iʒ · eo ꝙ miſſus.i.an gelus adueniat conſecrandũ. nð vt ipe cõ ſetret ſed yt ſacer doti ↄſecrã
Semo Rmn
ti aſſiſtat. vñ ↄſecrandũ im⸗
diſi emꝑ. Tertio vt nobis
ꝑſonaliter legi debet. nec eſt inteiligẽdũ ꝙ tantũ vnus an gelus mictat᷑. ſed magna mł̃
titudo mittit᷑ angeloꝝ. Di⸗
citur etiã miſſa ᷣm. Hugo. li.⁊· de ſacramẽtis.ꝑ.3.c. ꝓ. ar. ↄeo ꝙ fidelis pp̃ts ꝑ nii cho·iʒ niſteriũ lacerdotis pᷣces· ob ꝑ⸗q· 3ʒ lationes et vota deo mittit a. 4ad Vel dicit᷑ miſſa qꝛꝑ trãſub ↄ⸗ ſtãciatõeʒ panis? viniĩ xp̃i carnẽ ⁊ ſanguinẽ jincipitſto⸗ tus xpᷣs eẽ ſub vtraq; ſpecie
quaſi de nouo miſſus eſſet. Juxta hãc ↄcluſionẽqueri⸗
tur.vtrũ omi die debeat cele
bꝛari miſſa. ad qð rñdet᷑ ̃m vtrũ oĩ iſtũ doctoꝛẽp̃ allegatũ ꝙ qͥn die de⸗ q; de cauſis miſſa quottidie beat celebꝛat᷑. Pꝛimo qʒ opoꝛtet miſſa ſemꝑ paratã eſſe medicinaʒ celebꝛa
5tra q̃;ttidiana pctã. Scðo ri.
vt lignũvite ſit in medio ꝑa Tho.ĩ
quottidie xpus vniat᷑ ſacraꝰ 4 · di.j
mẽtaliter ·⁊ nos ei ſpũaliter q. i.a·⁊
Quarto vt ſit apð nos iugꝭ d· ʒ· ⁊ memoꝛia paſſiõis xp̃i· Qui 3· P·. to vt vero agno:loco tipici: ʒꝛa· Z⸗ quottidie vtamur ad veſpe⸗ ram.quem uudei ad veſperã conuertẽdi eſurient ᷣm illud
Põ. Conuertentur ad veſ⸗
perã ⁊c Et ideo dicit᷑ illud
R5

i
ei i
. F wz
i
ſi F.
¹ ₰). n i
ji i
1h 5
0* 3
ſi. „i 13 i 31 3 4* 3 Fbin
1
obligã rur ad
miſſaʒ
ouerſi mode,
in decre.de ↄſecratõ. diſti.⁊
Iterat᷑ aũt hec oblatõ licet
rps ſemel paſſus ſit qꝛ qᷓtti qie peccamꝰ pctis ſine qͥbus moꝛtat᷑ intirmitas viuere ñ põt. Et 1ð qꝛ qᷓ;ttidie labi⸗ mur qᷓtidie xps pꝛo nobis i⸗ molat᷑. Cöcko ſcða eſt iſta ꝙ aliter clerici alit᷑ laici ad⸗ audiendũ miſſaʒ obligãtur ꝓ ut notat᷑ in ſüma durãdi
Pte pᷣma de miſſa. Hã laici
Eẽclerici.⁊ cõiter em̃es tenẽ
tur in dieb feſtiuis ⁊ dñic
udtre totã miſſam Er ſi ñ audier int niſi cogẽte neceſſi
tace moꝛtalr peccãt. Et iſið ꝓbatur ꝑ ullud de cõſe di.i. mes fide les. Clerici aũt ⁊ maximi religioſi tenent᷑ oĩ
vie auuire miſſam mſimaᷓ;
neciſſi as impediat. Et no tandũ ꝙ qdam d icunt ꝙ cle rici? maxie religioſi tenent᷑ audire miſſam diei qꝛ cũ te neant᷑ ad boꝛas diei etiãſte⸗ nent᷑ ad miſlam extra de ce le.miſ. Quidã Durandus
o dicitꝙ non. qꝛ miſſa nõ
eit de hons canonicis. ſed
ſuꝑ hoꝛas canonicas. Wiſ
ſo tñ de die ẽↄuentuałr cele bꝛanda cũ ſacramẽto ↄmu nionꝭ. ld nõ eſt pceptũ ꝙ ĩ eccleſs nõ ↄuẽtualh ſemꝑ
De celebꝛatõne miſſe
celebꝛet᷑. vbi ð.c. Ců creatu ra in fi. Eñ ſi Zuentus talẽ miſſam negligeret peccaret Fuiter maxime plati liceta lij nõ teneant᷑ ad miſſaʒ di⸗ ei niſi de bono ⁊ eqj. Et ad
maioꝛẽ declaratõeʒ hꝰↄcło
nis q̃rit᷑ q̃ miſſa dehet cele⸗ bꝛari vtꝝ de die velde aliqj ſcõ k demoꝛtuis. Ad qð m̃⸗ det durãdus.qð ꝓpt᷑ miſſaʒ pecullarẽ.i.ſpecialẽ ñ dʒ dimiterere qͥn audiat miſſã. de die extra de ce.miſ.c.ꝛ. Sed hoc ẽ intelligendũ q̃n do dies hʒ miſſaʒ ꝓpᷣam:⁊ de illis qͥ eo die tenentaudi re miſſam vñ illi qͥ poſtqᷓ; ce lebꝛauerunt de btã virgine vłꝓ moꝛtuis audiũt intrdi tum miſſe de die: tales non audiũt miſſam ðᷓ die:qꝛ mil ſa nõ appellat᷑ officiũ cũ ca noneyt habetur extrade ce. miſ.c⁊. Sũt aũt vᷣba ðcrq. iſta. Quidã laicoꝝ hñt in ↄſuetudinẽ vt ꝑ ſinglos di
es audiãt euãgeliũ in pᷣnci⸗
pio erat ᷣbũ.⁊ miſſas pecu liares h ẽ deſcã trinitate⁊ de ſcõ michaele ⁊ iõ ſancitũ eſt in ↄſilio vtylterius hot nõ fiat mſi ſuotꝑe:⁊ niſi ali qͥ;s voluerit ꝓpter reuerentiã ſcẽ trinitatꝭ nõꝓ alia deuq⸗
ſin äm debei ui
cle k bꝛan i

moꝛmis uün miſſe dedie:uun
appellaoftii t habetremn rꝛ. Sitaun Quikii cudnẽ vpſihl dlät uigtlith
entjbiinli
s hẽ deſin cõ michueetüt noio win nat nñiluet oluntprnn intutrpin
etin Röez
Sermo
tione audire.ſed ſi voluerit vt miſſe ſibi canent ð eadẽ die miſſas audiãt ꝓ ſalute viuoꝝ etiã defunctoꝝ. Ad⸗ dunt᷑ iſt duo dicta Pꝛimũ ꝙ q audit miſſam accipiat biñdictõem.de ↄſe. di.i.miſ ſas. Scðm ꝙ qͥ die ſolẽni pᷣtermiſſo ecckie ↄuentu ad ipectacka vadit vᷣbʒ excõi⸗ cari.de ↄſe· di.i. Quidicit. Et notã ꝙ dieb feitiuis et dñicis. interrogare dʒ ple⸗ banus ſi ibi ſit qͥ cõtẽpto p̃ ſpytero ſuo audire ibi velit Et ſi inuẽtus fuerit ſtatim ab ect̃ia eijciat᷑.extra deꝑro chijsc.2. Verũ ß ẽ ðᷣrogꝛ tũ hodie Cõcko tertia ẽ iſta ꝙ ea q̃ reqͥrũt᷑ ad celebꝛacõ
xexdo nẽ milſſe reßᷣſentãt ne redẽ
ptõnis miſteriũ put notat᷑ i
ufle? ₰. Rich· di.iʒ · qꝛ ipᷣm miſte aus riũ fuit ichoatũ ĩ icarnatõe tineths ⁊i p̃dicatõe ꝓmotũ.⁊ ĩ paſ⸗ viðz· ſione cõpletu. Et iõ q̃dam ki p. q. 83
repᷣſentat ꝑtinẽtia ad incar
A natõem q̃dam ad natiuita
tẽ. q̃dã ad xpᷣi paſſionẽ.qdã ad xp̃i pᷣdicatõeʒ · qdã ad re ſurrettõem. Sacdotis em̃ calciatio incarnatõꝭ ẽ repꝛe⸗ ſentatõ. In ꝑſona eĩ filij ðᷣi ðꝛ in põ. In ydumeã exten dã calciamentũ i.humanã
XIIII
naturã quã aſſumã: vñ ſa⸗ cerdos cum xpᷣm reßp̃ſentat miſſam nõ dʒdicere diſcalci atus. Amictus in capite re pſentat diuinitatẽ amictaʒ humanitate. caput eĩ xp̃i ð us. Alba nouitatemvite qᷓ; xpᷣus habuit.⁊ docuit. ⁊tri
buit in baptiſmo. Vona xp̃i
iuſticiã. Juxta eſa.⁊.c. Erit iuſticia cingulũ lũboꝝ eius M mipulus poſitus in le ua ſignificat qꝛ xpᷣus in via pᷣuium obtinebat. Per ma nipulũ enim bꝛauium deſi⸗ gnatur iuxta illud põ. Ve nient cũ exultatõne poꝛtan tes manipulos ſuos. Per
leuam vita pñs intelligitur
Stola quẽ in collo ſaẽdotꝭ ponitur obuiã ſignifieat qᷓ; xpᷣus pꝛopter ſalutem hña nigeneris ſubijt factus o⸗ hediens vſq; ad moꝛtẽ. Ca ſula q̃ alijs veſtimentis ſup ponitur criſti caritatem ſi⸗ gnificgt. que omnes alias p tutes excellit. Introitus ſa
cerdotis ad altare aduentũ
x̃i ſignificat. Et introitus miſſe deſiderium aduentus eius ſignificat. Et ideo in miſſa ſolenui non debet in⸗ trare jacdos juſq; inceptꝰ ſit introitus miſſe. qꝛ ante
R4
63

iih 1iz n 1 5 * 4 i .
6
% b 5 3 66 1 u i
5
ihis
1 in
0 zpoii
1. ſi i,
i Wi t ſu 3 j ſiz . i efi 4
o 3
35 3 3
i) jj 3 6. 1* ſo. i
30* 1 ſſ.
iſi
ℳ ſiuß K 1 ju⸗% 4 ℳ 3
Pouiz i ht „ 1 064)
A
00 4ji
——————
it tp̃s mie. Ideo poſt introi tũ ſequit᷑ kyrieł qð interpᷣta tur dñe miſerere. Et nonies
dicit᷑ ↄputãdo ter. quod dici
tur xpel·vt ꝝ miam xÿᷓi nouẽ aſſociemur oꝛdinib angelo⸗ rũ. Poſthec ſubiungit᷑ Sle ria in ex· ad rep̃ſentãdũ ieſũ
quẽ ãgeli paſtoꝛib nato do⸗
mĩo cecinerũr:quẽ ſacerdos inchoat.qꝛ angelũ magni cõ ſilij rep̃ſentat. Erchoꝝꝰ eõri nendo ꝓſequit᷑. qꝛ ſubito fa eta fuit cũ angelo mktitudo
militie celeſtis laudãtiũ ⁊c̃.
Miones aũt q̃ ſubſequũt᷑ re
hſentãt oĩones qs xpᷣs poſt
hatiuitatẽ ſuã fecit ꝓ ppło· Epła que pꝛemittit᷑ euange lio legẽ ſignificat q̃ gr̃am p̃⸗ cucurrit:ſeu pᷣcurſoꝛis xp̃i p̃⸗ clicationẽ. G raduale iamen tũ pnie ſignificat.qꝛ Johan nes penitẽtiã pᷣdicabat. Et qꝛ luctũ ſequit᷑ cõſolatio.iu⸗ xta ilð Mat. y. Bti qui lu gent qm̃ ipſi ↄſolabunt᷑. Jõ poſt graduale cãtat allaqð ſignificar ineffabile gaudiũ ungeloꝝ ⁊ hoĩum in eterna felicitate deñũ laudãtiũ. Dy aconus ſuſtipiẽs codicẽ euã
elij hñdictionẽ a ſacerdote
De celebꝛatione miſſe ſuit xps deſideratus qᷓ;veni ſet. Etqꝛ in aduentu xpi fu
oſtulat ad ſignicãdũ ꝙ nul us debet pᷣdicare niſi mitta tur. Ecõ enĩ euãgelij xp̃ipᷣ⸗ dicationẽ ſignificatet dʒ le⸗ gi in loco magis eminẽti qᷓ; epiſtola iuxta illud. Supꝛa montẽ excelſũ aſcẽde tu qui euangelijas ſyon:ad ſignifi candũ excellentiã gra⸗ tie ſuꝑ legẽ ſcriptã. Et habʒ kegene euãgeliũ faciẽ pᷣſam ad aquilonẽ ad ſignificãdũ pᷣdicationẽ xp̃i eſſe ↄtra illũ q di. Ponã ſedẽ meã ad aqͥ lonẽ ⁊ero ſikis altiſſimo. Et qꝛ coꝛde credit᷑ ad iuſticiaʒ. oꝛe aũt ↄfeſſio fit ad falutẽ. vt oñdat ecełia ꝙ euãgelij v bñ recipit moxꝝ poſteuãgeliũ fidei ſimholũ oꝛe decãtat qð tñ ſacerdos incipit vt ſignifi cet qð xp̃s oꝛe ꝓpꝛio xpianũ fidẽ docuit. Offertoꝛiuʒ qð cantat᷑ fignificat ſocerdoteʒ oblaturũ facrificiũ laudis qͥ anteqᷓ; dicat. Oꝛemꝰ pᷣmit⸗ tit. Sñs vobiſcũ:ad ſignifiz
candũ ꝙʒ niſi dñs ſit nobiſcũ
ad ſalutẽ nr̃am oꝛare nõ pof ſumus. Silentiũ tñ quod e quit rep̃ſentat illð tꝑs qᷓ cri ſtus nõ ambulabat palã in ter Judeos cũ eũ interficere cogitarent. Quia tñ appin⸗ quãte dies paſſiõis ieſus ite

niſſe
ad ſgni
thaunnile en erigh ne iuxtailudg
nſcien zas ſyond
ulnuit agtſcrht.Eit uigelii fuijt Fonèad ſgiü nẽtleſeynt ni ſeqẽmil
ſikis almt
creqi adult Vyfeſſio fitzli ⸗kecckia ꝙ ui Hit mox poli bolũ ozederit os incpun Ss oꝛewri ſt
ait. Ofenij —gniit eri — F icat. Oꝛen — vobiſuiig S niſdsſtn Anfamoun „Sintütiu —entuilt mbultu i kos cůcnn
Spiſibt⸗
ficandũ exclamat ſacerdos. er omnia ſecula ſcłloꝝ · ⁊c̃. Prꝛefatio aũt eſt quedã graꝝ actio ⁊diuine laudis ↄfeſſio repꝛeſentans illã gratiã acti onẽ quã ſancti reddunt xpo ⁊laudẽ qua laudat?ꝰ fuit in Huiuio in j maria vnxit euz vngnẽto. Scũs repꝛeſentat laũdẽ quã ſibi cecinerũtpue ri hebꝛeoꝝ dñica ĩ ramiſpal marũ. Ad ſignificandũ aũt ꝙ pi tradidit xp̃ʒ moꝛtiex do no·i.ex mera g̃a. Judas munere pecunie.⁊ ꝙ xpᷣs fi it ſacrificiũ illibatum ſacer dos facit tres cruces ſup ob lata· vnã cñ dicit. Hec dona
4₰
aliã cũ dicit. Hec mũera ali
am cũ dicit. Hec ſctã ſacrifi
cia illibata. Et qꝛ illa vẽdi⸗ tio fuit maledicta. ꝓſcripta
irrita. irrationabił⁊ veteſta bilis ad hoc ſignificãdũ diẽ ſacerdos in canone· hanc ob latienẽ facere digneris bñ⸗ dictã aſcriptã.rat rõnabilẽ ⁊ gtceptabilẽ eleuatio coꝛpo nis xpᷣi repꝛeſentat eleuatio⸗ nẽ xp̃i in cruce;demiſſio vðᷣpo ſinionẽ eiꝰde cruce:poſitõ ſu ꝑ palã inuolutionẽ eꝰ in fin done mũda.pala eĩ ſindonẽ reßſentat, Et i dicit᷑ de ↄſe
Sermo Xllli
rñ palã ãbulauit ad ſigni
cra. di. i. Conſulto. Tonſti tuimus vt ſacrificiũ altaris
nõ in ſerico panno aut intin
cto quiſq; celebꝛare pᷣſumat ſed in puro lineo ab ep̃o cõ⸗ ſecrato terreno.ſ. lino ꝓcrea to atq; cõtexto: ſicut coꝛpus dñi nñi ieſuxpᷣi in ſindone li nea můda ſepultũ fuit. Cũ autẽ ſacerdos dicit. Nobis quoq; peccatoꝛib. repꝛeſen tat ↄtritionẽ ⁊ ↄfeſſionẽ la⸗ tronis alterũ increpantis.⁊ ꝙ centurio ⁊ qͥſeũ eo erãt re⸗
uertebãf ꝑcutiẽtes pectoꝛa
ſua. Exclamatõ aũt ſacerdo tis.voce eleuata. Pater nr̃
qui es in: eſt reductio ad me moziã illiꝰ clamoꝛ:quẽ emi
ſit xpᷣs in hoꝛa moꝛt⸗ dicẽs. Pater. In mamaltare cru⸗
cem ſignificat. Calix ſepul⸗
chꝛũ. Patena lapidẽ qᷓ fuit clauſũ. Cũ aũt diẽ ſacerdos Pax dñj inſinuat ꝙꝙvna ſab batoꝝ ſtetit ieſus in medio
diſcipuloꝛũ. Etqꝛ tũc dedit
eis poteſtatẽ remittẽdi pctã Ideo choꝰ exclamatia gn? dei:qð ter repetit᷑ ad ſignifi⸗ cãdũ ꝙ petimꝰ noh remitti pctã cogitatiõ is.locutiõis. ⁊ oꝑatiõis · ꝑ quoꝝ remiſſio nẽ venlemus ad eternã pacẽ Reprſentatio erg detper

5 3
1. tn 3 5 n
i
eniſ hz
5 5
7 i
.
1 4
ℳ
ſ R
1 Mhn
3
1%
6 4„w
uz“
in i n
cantũ agnus dei ꝑtinet ad reſurrectõis gauduũ. Poſt ↄmunio etiã apłoꝝ gaudiũ de xpi reſurrectõne ßᷣcat Ite miſſa eſt rep̃ſentat illud q dictũ ẽ aplis ſtati poſt aſcẽ⸗ ſionẽ xpi in celũ.ſ.. Jhus Choꝛus rñdens deo gf̃as: rep̃ſentat apłos regreſſos ĩ ihrtm cum gaudio magno vnanimt᷑ ꝑſeuerãtes ĩ orõe Et ꝙ p bũñficio redemptõi noſtre cuius miſteriũ.vt di⸗ ctů eſt repᷣſentatur in miſſa debemus eſſe in ↄtinua gra tiarũactõne. Et hec ſuffici⸗ ant de iſta ꝓckone. Juxta quã jmonet᷑ qõ vtrũ melioꝛ ſit miſſa bõi facdotis qᷓ; ma li. Ad qð dubiũ rñdet dñs
3.P.d. miſſa ẽloq vuptr. 8.⁊.ar qᷓ;tũ ad ſubſtantiale qð eſt
Pꝛimo
6.tho. ibi:⁊ hor eſt cõfectõ coꝛꝑis i. ꝓdi· et ſanguinis dñi ⁊ qᷓ;tũ ad ſ2.g hoc equalitas eſt in oib qa i.a.i.q. vnũ ⁊ idem ah om̃ibus fit.
Scðᷣo modo eſt loqui qᷓ;tũ ad aliqᷓ circũadiacentia: ſiẽ petitõnes oꝛõnes obſecratõ nes.⁊ ðuotus modꝰ.⁊ effe⸗ ctus: ⁊ q̃ᷓ ncũ ad hoc meliꝰ valet miſſa boni ſacerdotis qꝛmag puotat ad deuotõʒ
⁊ſiq́;; libentius audiat miſ
ſam deuo tioꝛ? ſaẽdotis cre do ꝙ bñ facit. tñ credat ip̃ʒ nõ ſuꝑgercedere in ſubſtãtia li pctõꝛẽ· alioqui ꝑiculoſe er raret.vñ Aug. in li. de coꝛ⸗
oꝛe xpᷣi loq̃ns de ſubſtãtia
iait. In myſterio coꝛꝑis et ſanguinis dñi nihil a bono manihil a malo minus ꝑ ficit᷑ ſacerdote.⁊ ſic magnifi ce comes et eugubini met expedite ſũt huðꝰfruetꝰtres ꝑtes:quẽ obſecro deuote au
dire vt h ex ip̃o g̃am inue⸗
nientes in futuro gkiam ha beatis. Amen.
Dñica pᷣma q̃dꝛageſime de tentatõe. Sermo R
Vctus eſt ie ſus in deſer⸗ tum a ſpñ vttem ptaret᷑ a dyabolo. Much · 4. Pꝛo huiꝰ ſacri ⁊ ſancti euangelij hiſtoꝛiali decara tione. Hoñdũ ꝙ tres ↄcko⸗ nes ſũtvtiles ſtrenuo milili ſpñali:vt bñ reſiſtere poiſit qͥbuſcunq; tentatõnibꝰ aut eueniãt adiabolo. aut a mů do.aut a carne ꝓpa vicz Localis ſolitudo pꝛopf᷑ contemplatõnem. Cibalis artitudo pꝛopt
macerationem.

e
utiozſin i facit tigeiti uearuiii alioqui gui Auginlidec loqnsdeſihit mkinbon Asdñinhli Mamiomn rdteaſung *s et eugbun ſüthuſfncn Moblerrodeun herövtimn in futur gin Amen. Sÿmizi uöe. Saw Petusci
ſus in tumaſyiun hu lntlu j hitouin —loñdi myti „ tiles ſreno Atbireiſryi rnuinbi 1cun ſy — is pltubyn
—latönem „1s mni ioen⸗
Sermo XVW
Mentalis foꝛtitudo ꝓ⸗ pter impugnatõnem nmã cõckonem jpbat caſ
odoꝛus dicẽs. Solitudo
nouit emẽdatꝭ moꝛibtem platõem puriſſimã retare:⁊ in ituitu ſinceriſſimo ſpũali um ſacoꝝ ſciam reuelare. Et Sene.epka 8. Aialia qᷓdã ne inuemri poſſint ve⸗ ſtigia ſua circa ipᷓᷣm cubile
fundũt. Idẽ tibi faciendũ
eſt aliochn ñ deerũt qui ꝑſe⸗ q̃nt. Mti aꝑta tñſeũt con dita ⁊ ob truſa rimant᷑ Fu rẽ ſiqᷓta ſollicitãt. vile videt᷑ qdcunq; ptʒ. Röneʒ aſſiꝗᷓt dehot Bre ʒ.li.mo · vbi ait. Si carni qͥlibʒ abſcindimꝰ mox in ſpu delectat inueni mus intentõni quippe aĩe ſi exterioꝛ euagatõ elaudit᷑: interioꝛ acceſſus aꝑitur. nã qᷓ extra ſe ſpergi ꝓpt diſci⸗ plinã mẽs nõ põt eo ſuꝑ ſe icedere ꝑꝓfectũ põt. qꝛ⁊ ĩ altũ creſcere arboꝛ cogitq̃ ꝑ ramos diffundi ꝓhibetur. Et cũ riuos fontis obſtrui⸗ mus fluẽta ſurgere ad ſupe rioꝛq puocamꝰ. Exemplũ ð hoc fere hahemꝰ ab oib
kuig ði qͥ;s enũerare longũ
ẽ Sed de multis vnñ refe rã Btũs Hiero. qͥ hãctalẽ q; vitã ducebat. Eliodo.ſiẽ
aiebat. Infinita heremi va ſtitas terret.ſed tu ꝑadiſuʒ
mente deambula. Scða cõ culo. patet ꝑ Iſido.li.⁊· ſo⸗ liloqͥoꝝ qͥ ait. Ciboꝝ ſatu⸗ tiras carnis luxuriã fuſiitat Zedacitatis vicio creſcit car nis tentatõ:ſaturitati ſemꝑ
libudo adiuncta eſt:ac etigʒ ieiunio libido ↄſtringit᷑. Je iunio luxuria ſedat. Rõnẽ ad h aſſiqᷓt. Hiero.in q̃daʒ epła q ait. Mater ſanitatꝭ ẽ abſtinẽtia iᷓ egritudinis voluptas exemplum habe mus ð moyſe eto.⁊4.qͥ ac⸗ cepturus legẽ q̃dꝛaginta di eb⁊ noctiñ mãducauit neq; bibit. Tertia ⁊ vl.cõ⸗ cło ðᷣclarat ſic. Nã ip̃a mẽtꝭ foꝛtitudo ẽ q̃ õs pᷣtutes ab iputõib vᷣfedit.vñ. Amb li.io. ð officijs. Nõ medio⸗ crẽ ẽ ai foꝛtitudo q̃ ſola ðfẽ dit oꝛnam̃ta pᷣtutũ oĩm iu ſticã cuſtodit ⁊q̃ inexpuꝗᷓ bili p̃lio aduerſꝰoĩavicia d
ad laboꝛeſfoꝛt⸗ ad ꝑicla ᷓᷣgidioꝛ aduerſ?ve luptates · vt auariciã fugiat tãqᷓ; labẽ q̃ndã q̃ vᷣeutẽ effe mit h ille·ẽt ip̃ᷣa aĩ foꝛtitu? oĩa aduerſa poꝛtat vñ hie. ſup Foeł· Juſti ⁊ foꝛtꝭ vnri eſt nec aduerſis frãgi necp ſperis leuari: ſÿ inutroq; eſ

—t excitat pmi llladuſg iſter ſeniM —— —quoz wizht zleinh =io ercuin
ſperut. Ig S uedi etpi SSiuut — ſio tempil
4
didi.
kallo. 47 —tſucwtin S n Lut — — Nuvipn
klo.ſuꝑ ſllud.i.ad Coꝛi.iꝛ. Tẽptatiovos nõ ap̃hendat vbi dicit᷑ in glo.ꝙ temptatõ alia ẽ diabolica.alia hũana Et differũt ſicut ibidẽ dicit᷑ qa diabolica tẽptstio malũ habet exitũ ⁊ terminatur ad
moꝛtale pcm̃.tẽptatio Fo hu
mana dici᷑ q̃ exitũ ꝑiculoſũ nõ habet:qꝛ vłẽ ibi pem̃ ve⸗ niale vł nullaẽ ibi culpa fm ꝙ oſtendit᷑ in glo. vbi dicit᷑ ꝙtribꝰmodis habet fieritẽ ptatio hũana · Si ſpeciałr ſic eit illa diuiſio. Au.de do ctrina xpᷓ iana ꝙ diabolꝰ tẽ⸗ ptat aut vexando carn.aut vulnerãdo naturalia.aut ex poliãdo gratutta. Hit eĩ po nunt᷑ ſpeciatr effectus tẽpta tõis diabolice. Qñq; tẽtatõ euenit ex natura gradꝰ ee h dupłr aut generat᷑r aut ſpe⸗ cialr. Si generałr ſic eſt illa
quã pont mg̃ ſent in.⁊. di.
21. Cẽ̃tatõ alia exterioꝛ.alia iterioꝛ. Si ſpeciatt ſic ẽ illa quã ponit gre.⁊ habet᷑ ĩiglo. ſuꝑ ilð ʒac.i. Vnuſqͥſq; tẽ ptatur a ↄcupiſcentia ſua:ꝙ temptatio irpłr pfiit᷑ ſug⸗ geñione. delectatiõe ⁊ ↄſen ſu vbi notãtgradus inꝓceſ ſu tẽptatõis explicite:qͥ po⸗ nebant᷑ in diuiione pꝛiꝰ ba
Sermo
bita ĩplicite. ꝑ tẽtationẽ enĩ exterioꝛẽ intelligimꝰ ſugge⸗ ſtionẽ.ꝑ interioꝛẽ ĩtelligimꝰ illã in q̃ eſt delectatio vei cð ſenſus. Si aůt quito mocio ↄliderat᷑. I.ex cõ modali: vel yt larius intelligat᷑ exmõ hot etiũ erit duptr:aur gene raliter:aut ſpeciałr. Si gene raliter. Et hoc dupkr:aut ex plicite aut ĩplirite. Si ĩplici te ſic eſt illa qᷓ ponit᷑ in gio. ſuꝑ põ. Qui habitat in ad ſutoꝛſo ⁊c̃. Vbi dicitur ꝙ qᷓ dã eſt tẽtatio leuis ⁊ occultq quedã grauis 2⁊ occulta que dam leuis ⁊ manifeſta: que daʒ grauis et manſſel explicite ſic ẽ illa quã ponit Ber· ꝑ ſeptẽ mẽbꝛa. Quaꝝ pꝛia eit ipoꝛtunaI qᷓ ꝓcacit mnſiſtit. Scðᷣa dubia.ſ.qᷓ ani mãõ dubietatis nebula inuo luit Tertia eſt fubita.ſ.q̃ iu diciũ rõnis pᷣuenit Quarta occulta.ſ.qᷓ̃ deliberatiõis oꝛ dinẽ pᷣterfugit. Quinta vio lenta q̃ vires noſtras trãſcẽ dit. Sexta frauduſẽta.ſ.que aĩam ſeducit Septima per plexa qᷓ varijs vitys ĩpedit Si añt ↄſideres ſpãliter ꝓue ↄtrahiturad tẽptationẽ dia boh. ſic modi eð duplrpñt aſſignari.vł iplicite ⁊ ſit di

1* * ſeh. n M ½
ℳn
i 4
1 h ſehhn j ſieei,
n
3 ſi 3h
ſ„ 3 i
ℳ ſi
36
33 3 Mp⸗ 3 0 ſ
. 1 b
5
M 3 ſü Pu % i
h ) 3
uldit· Augu.in qdã ßmone Diabolꝰ tẽtat vt leo. tẽtat yt dꝛaco:vł explicite · ⁊ ſicẽ illa diuiſio Breg.ſuꝑ Job. q̃rto vbi ſic dicit. Fideli fa⸗ mulo dñs cunctas hoſtʒ ca⸗ lidi machinatõnes inſinuat .ꝙ oppᷣmendo rapit inſi⸗ diando circũuenit.minãdo
terret:ſuadendo blandit:de do cauꝰ. Et de P ðꝛ ecci.ʒ Ex
ſperando frangit:ꝓmittẽ
decipit. In hac aũt diuſiõe
exp licãt mõiqs Aug.clau
ſerat ſub his duoby ꝙ tẽtat
vt leo.tẽtat vt dꝛaco. Et ſic
ptʒ cõcko pᷣma. Juxta quaʒ mouet qõ. Vtꝝ oẽs iſte ſpe
cies tẽtatõnis habeãt vnaʒ deſcriptõeʒ ↄmunẽ. Adqð
Tẽpta riderur m doctrinã dñi be tõis de ati Bona. in.⁊.di. 21.ꝙ tẽ⸗ ſcriptõ tare mꝓpꝛlã fcatõem ꝓba⸗ re eſt. Vñ tenta tatõ dici pt
qdam tactus q illud qð tã
giturpbatur.ſiẽ cecꝰ vᷣꝛ ten
tare qñ ſuo tactu vult aliqᷓ; certitudinem de aliqᷓ re quã
tangit habere ꝑ hũc modũ
in ſpñaliby tentatõ ðꝛ qͥdaʒ
tactus adꝓbandũ oꝛdinatꝰ
Boc aũt põteſſe q̃druplici
citer. Aut qʒ ille qͥ pulſat in
ad; in tẽdiꝓbareet appꝛohgreſi 4ꝑ.q ueꝓbatũ oñderr. t Fmõ
De tentatõne
De rõtauitillos ⁊ iuenit i 1
los dis le. Aut ille qͥ pul⸗ 1 ſat ĩtendit ꝓbare ⁊ repꝛoba M
re ſiue repꝛobũ facere. ⁊ ſic tẽtat diabolꝰfᷣm illð. Actu. J. Cur tẽtauit ſuthanas coꝛ tuũ mẽtiri ſpũi ſancto. Aut ille qᷓ tentat intẽdit ſolũꝓba re ⁊ exꝑimẽtũ ſumere deeo ð ẽ in hoie. ⁊ ſic tentat hõ
multꝭ loq̃lis tentabtte? ſh ridens interrogabit te ðᷣ ab ſcõditꝭ tuis. Aut qꝛ ⁊ſipul ſans nihil intendit ad eius tñ pulſatõem ſeqͥtut appꝛo batð vł repꝛobatõ hois. Ei ſic tẽtat caro· i.carnał ↄcu⸗ piſcẽtia.de q̃ Ja.i. Vnulqͥ q; tẽtat᷑ aↄcupiſcẽtia ſua ab ſtraciꝰ⁊ illectꝰ. Deinde cõ⸗ cupiſcẽtie cũↄceꝑit pit pem pctm̃ po cũ ↄſũmatũ fuent generat moꝛtẽ:a carne eniʒ
ſiue camał ↄcupiſcẽria ho⸗ mo pulſat᷑? qᷓi tangit:cui ta ctui ſiue puliatõni ſi ↄſenti at ꝓbatur ⁊ repꝛobat᷑ ſi ÿo diſſentiat ꝓbat᷑ ⁊ appꝛobat
Ex his dictè ꝑcipu hõ qͥ ẽ tẽtatõ. ⁊ quõ ülis ſpẽb ſu pᷣdictis talis deſcriptò ↄus⸗ mat. Et hoc ſufficit de qðe ſcire: q̃ oĩa intelligens ile doct.facũdꝰ hugo dẽ ſcd vi

e
mitſllosꝛiunit e. Zu lipt üghantmi eprobũ funſ bobfnilia taut ſuhun mſpüiſan inuntidiſci mẽt ſumtiu hoie ⁊ ſcteni Etdeß eizt
tus. Zurqli Ahil mendutu uöem ſent * repiobaßhit Stcaro. ani SdeqhiVi Staupſcuu
„tilect· Deutræpta 5 tie ciyapuhluo eſt ocipimin ncda
twoni:M
nal dapiiu laliqjtug
he pulluòn ij ut pdil m sviugii 010 ls pi —3 tals tiupn* ia mdlie⸗
—b
ctoꝛe declarũs qͥdẽ tẽptatð aicbat Tẽtatõ eſt calide ex periri ⁊ q̃t qͥbu ſdã blandis conatib ꝓbare⁊ hec om̃ia poſita in iſta ꝑte pᷣma fᷣmõ⸗ jufficiãt ad clare iciendũ ͥd ẽ tẽtatõ. ⁊ jt ſunt eiꝰ ſpẽs. ãodo detẽtatõᷣne mala locu turi ſumus. Concko ſcða ẽ iſta ꝙ tẽtatõ licet ſit cauen⸗
lis mnbtiicba cõ da· ñ tñ ẽſatꝭ timenda Iſta
ntenogabtt uit luſio⸗
ↄcko hʒ duas ꝑtes.— ꝑs dicit ꝙ tentatò eſt cauen da. Scða ꝑs dicit ꝙ non ẽ ſatis timenda · Pꝛima ꝑs ꝓbatur. quia tentatio cauẽ da eſt eo ꝙ Eſt maloꝛuʒ pululatiua Eſt mentis deceptiua Eſt ↄtẽplatõꝭ vᷣſtructia: Eſt ipugᷓtõis ↄtinuatiua Cſt modoꝝ varietatiua. Pmo dico ꝙ Tẽtatõ eſt maloꝝ pululatiua. vñ Bre imo. Si tentatõi in coꝛde naſcẽti feſtine nõ reſiſtet᷑ ea dẽ q̃ nutrit᷑ moꝛa roboꝛat᷑. Et hie. in q̃dã epła rñdet. Dũ ꝑuus eſt hoſtꝭ iterfice vt neqͥtia elidat᷑ in ſemie.qji di. Si ipi tẽtatõni nõ reſi⸗ ſtitur ð minoꝛi malo ad pe diſcurrit᷑· Eſt ẽt tẽtatõ mẽ tis deceptiua qꝛ qñ hõ nõp̃
cauet ſibi tůc tẽtatõnes ve
Sermo XV
niũt⁊ cũ ſe ad reſiſtendi pa rat tůc ipᷣe recedũt.vñ Bre⸗ 24 ·mo Boſtis nf̃ qᷓ;to ma gis nos ſibi rebellare ↄſpi cit tõto amplꝰ expugnare ↄtẽdit. eos eĩ pulſare negli git. q̃s quieto lure ſe poſſið re ſentit. Eſt etiã tẽtatõ con templatõ nis vᷣſtructiua. ꝗ? qᷓ;tomagꝭ aliqͥs appꝛoꝝ inqᷓt vᷣoꝑ ↄtemplatõem:tãto ã pluis ne extollat᷑ a deo tem ptari ꝑmitti vñ Brego· o⸗ me.ſcðᷣa Plerũq; qͥ plus in cõtemplatõe rapi ↄtingit vt ãplius in tẽtatõe fatiget᷑ ſicut qbuſdam ſepe ↄ tinge re bñfacinentibꝰ ſolet.quoꝝ mentẽ dũ aut ↄpũctio men⸗ t.aut ↄtẽplatõ ſuꝑ ſemetip ſam rapit ſtatim ⁊ tẽtatõ ſe qᷓtur ne de his ad que rapta eſt extollat᷑.exemplũ ð pau lo. Eſt etiũ tẽptatõ impuqᷓ⸗ tõnis ↄtinuatiua.vñ leo pa pa in qͥdam ſermõe · Mõ de ſinit hoſtꝭ tẽptatõnis laqᷓ̃os vbiq; pᷣtenderevt qq; mõ fi dẽ credẽtiũ valeat coꝛrũpꝑe nouit ei cui illecebꝛas carn⸗ ingerat:cui virꝰ iniudie infũ dat:cin incitamẽta luxurie apponat: nouit etiã quẽ me roꝛeturbet · quẽ gaudio fal lat. quẽ metu opp̃mat: quẽ

it
4
i nl
ih“
3 z 8 ſo
i h 3 1 itit
ſ ſuh
„ ß
1 6
. i
.
)5 3 .. ihh“ 3 ſſe i
1.
14 7 5 „ℳ! ½ 1o it 0 9
3 ſ ſih. N †
p 4 it. ſ
un i 9 3
menda ſemper
admiratõe ſeducat: oĩum di ſcutit moꝛes oĩm curas ven tilat· oĩm ſcrutat᷑ affectus et ibi q̃rit cãs nocẽdi vbi vnũ quẽq; viderit diligẽtius oc⸗ cupari. Eit etiã tẽtatio mo⸗ doꝝ vatietatiua. qꝛ nõ eodẽ modo pꝛouenit. vñ. Bre.li. ie.mo. Antiquꝰ hoſtis exꝓ pꝛie certamine dů ſe ſuccũbe re videt alia tẽtationũ bella reſtaurat. Scða pars ↄclu ſionis dicit ꝙ tẽtatio non eſt ſp timẽda eo ꝙ ip̃a eſt bono rũ exercitatiua: bonoꝛũ fecu ratiua bonoꝝ aꝓpbatiua bo noꝝ coꝛonatiuã. De pꝛio ait Zu.ſuꝑ põ&i. Bñ dimit⸗ tit᷑ diaboius tẽptate qᷓ;tũ ti bi ꝓdeſſe põt vt exercearis vtꝓberis vt q̃ te neſciebas a teip̃o ĩueniaris. Et oꝛige. ſup̃ li. nume. Sſcaro ſi ſale
.
nð aſpergatur qᷓ;uis ſit ma
gna ⁊ p̃cipua coꝛrůpit. ita? nia niñ tẽptationibyaſſiduis
ſolidet᷑ ↄtiniio reſoluitur et
relaxatur. De ſecundo dicit per Bernar.ſetmone tertio Poteſt inimicꝰexcitare tẽta tõis motũ.ſʒ in te eſt ſi volu eris dare ſeu negare ↄſenſuʒ De tertio diẽ leo ſermõe.ʒj Nulla ſũrſne tẽtationũ ex⸗
perimentis oꝑa ytutis. De
De tentatione
quarto ait Zugu. ſup põ.6.
Vlita nr̃a ĩ ꝑegrinatiõe hita
nõ põt eſſe ſine pctõ ſiue tẽta tõe qꝛ ꝓfectus ñꝑ tẽptatio nẽ nr̃am fit. net qͥſq; ſibi ĩno teſcit niſi tẽptatus. net põt coꝛonari niſi vicerit. nec põt vicere niſi certauerit nec po teſt certare niſi inimicũ ⁊tẽ tatões habuerit. Et Amb⸗ in quadam epla. Deus iple oĩm recto?ac dñs cum ange loꝛũ militia certamen tuum expectat.tibiq; ↄtra diabo⸗ lum dimicanti pgrat etemi tatis coꝛonã. Et hetc ſuffici ant de ↄcluſiõe. Jufta quũ mouet᷑ petitõ q̃ ſüt remedia
atq; adiuuamẽta ad reſiſtẽ/ am
dum tẽtatienibus.reſponde tur hic bꝛeuiter ꝙ pꝛecipua
remedia ſunt quinq; vʒ ·
Důice paſſiõiſrecoꝛdatõ Carns mottificatio. Vtilis exercitatio. Peccandi decliuatis. Sccaſionũ ↄculcatio De pnma ait Breg. in qua qã ome. Nihil adeo gue ꝙ nõ equanimiter tolletet᷑ ſicri ſti paſſio ad memoꝛiã redu catur. De ſcðᷣo ſic arguitur Caro ⁊ ſpůũs ʒria ſũt. Qui vult igit᷑ ſpiritũ Ifoꝛtare vt valeattẽtationibus reliſter᷑
—
win witn iechi vun i min l
S
Idit
tarch
ſidi iſi i tu

at uhli wihecnmthi eſeinepcſui ectus mpth n fit.net in iſi tptuns nuj nnivtert uj nii cenumtm Itute niſ ininit bablert. Ett damldi orut disun Iultiacenmemn attibich ymd nimicami pynen Iwꝛoni.Ethui deluſüe. n pentqjſi m uuaminsiti Atatienbith
rbꝛeniler ꝙpt iaſuntqnß ö ice paſlu 3— 5 ils erent“ — candidei
„ Imn atbwi
hptöt
dʒ carnẽ ſuã maceratõibꝰ de bilitar᷑· vñ au.ſuꝑ Jo. ſpũs deficit vbi caro reqeſcit. vt eni caro mollibyꝛſic aĩaſdur nutrit:illã blanda refouent hanc aſpera exercẽt · De ter⸗ tio loqui᷑ Miero. in quodã ſermõe dicẽs. Semp aliqͥd boni facito vt diabolꝰ te in⸗ ueniat occupatũ. Nõ enĩ fa tile capit᷑ a diabolo qͥ bono vacat exercitio. De quarto ſic agit᷑. Nã nemo põt habe re pacẽ a diabolo niſi pꝛiꝰ a malis ceſſauerit. vñ Sauid in põ. Declina a malo ⁊ fac bonũ. Et ſequit᷑ finẽ ip̃e dicẽ do· inquire pacem ⁊ ꝑſeque re eã. De quinto ſie agitur. Pã ſi nõ remouẽt᷑ lingna ab igne ſꝑ ĩ eis ſuã officiũ exer cet.nili aliqð impedimentũ habeat. Ideo ẽ ſnia philo. remota cauſa vł deficiẽte cã remouet᷑ effeciꝰ. Et hec ſuf⸗
kficiantꝓ ſecũda ꝑte. Cclu ſio tertia eſtiiſta ꝙ deus dat
uunſurinh 1i ät
ẽptationes eti iuſtis pꝛo⸗ pter tria vel pꝛopter triplicẽ medicinam videlicet. Wedicinã purgatiuam. WMecdicinõ pᷣſeruatiu. Pꝛopter medicinam con ſolidatiuam · Pꝛimo dãt̃᷑ ad purgãdũ.
Sermo XV
ʒ Pꝛimo.ſ.offenſiones pur gant᷑ tẽptatiõ il cũ nemo ſit qui aliqᷓ mõ nõ peccet vt di cit᷑.i. Joh i.c. Sidixerimus qꝛ pcĩ nõ habemꝰ ipſi nos ſecucimꝰ ⁊ pitas in nob nõ eſt. Mittit de bonis tẽta tiões vt purgent᷑.iõ. Hiere. ait. Rubigꝰ pciĩ ſine igne toꝛmenti ↄuminõ põt. Et Bre. inquit. Quod lima fer ro.foꝛnax auro. flagello gra no hoc facit tribulatio iuſto Dant᷑ ſcðᷣo temptatiões ad kern affectiones que in⸗ erent ſepe in tꝑali gaudio doloꝛe.timoꝛe. ſpe.amoꝛe. odio.⁊ deſiderio vnð Pſal. Argentũ igne examĩatũ pur gatũ terre.i.a terra ſeptuplũ ꝓpter pᷣdictas affectões. Dã tur tertio ad purgaudũ ma las ↄſuetudines. De talib ſcriptũ eſt Apoca.y. Hi fůt qui venerũt ex magnatribu latione Scðo pꝛincipaliter dant᷑ tẽptatiões ꝓ medicina pᷣſeruatiua. Et hec ex tripli ci cauſa. Pꝛimo qꝛ remouẽt peccãdi occaſiones: qꝛ tẽpta tiones tenẽt locũ aridũ:in lo co arido ⁊ tribulato diabo⸗ lus nõ põt reqeſcere Wꝛt · 22. Cum immundus ſpüs. Scðo tẽptatiões dant

e
iit
3 4 iſh ſ 3 5 ih 1„ 4.
.
. 3 3 ſ 3 F 3 eeiſ “ i iti ht ) n
ſ . il
.
n ſß
3
.
. i 3
N
n
3 vihh
4
Mizeij
tales occupatõnes. Jõ ſcri⸗ bi᷑ Ecci.xi Malicia.i.af⸗ flictio vmꝰ hoꝛe obliuionẽ
facit luxurie maxime. Exẽ⸗
plũ põit Hie · ð iuuene mo
nacho tẽtato · Tertio tenta ðes ſũt iuſtoꝝ defenſiones vñ. Exo.i Zq̃ erãt filus
Urkꝓ muro a dextris.i a ꝓ6 ipis a qͥby multi ſubmergũ tur.⁊ a jiniſtris.i.ab aquer
ſis. Tertio pᷣncipakr dant᷑
aduerſa ⁊ tẽtatõnes etiã iu⸗ ſtis ꝓ medicina conſolida⸗ tiua. Cõſo lidant eĩ tẽtatõ nes ꝓpt᷑ recollectionẽ qꝛ cuʒ aliqͥs tentat᷑ in ſe colligit᷑ ſi cut fra in hieme. Scð oꝓpt roboꝛatõem.vñ Sene.i li.
de pꝛudentia. Eõ eſt atboꝛ
foꝛtis niſi qᷓ; frequens ven
tus incurſat. Tertioꝓpter
pulſionẽ.ſ.ſui rij qꝛ cũ hõ
rat᷑ ſi ẽ ſapiens vitat noci
ua ⁊ 5ᷓria. Et hec ſufficiant ð cõckone. Juxta quã moue
nur dubitatõ tal· cun diffici⸗ ⸗lius ẽ reſiſtere tẽtatõ ne car
nis an diaboli. Zdqð bꝛe⸗ uiter rñdetur km doctrinãũ
dñi beati Bona · ĩ ſcðᷣo ſuꝑ
ſnĩas di.⁊1ꝙ hec interroga tio duplr põt intelligi. Zut reſpectu eiuſdẽ peccati.aut reſpectu alteriusSi reſpe⸗
De tentatione ciu eiuſdẽ petĩ vtpote pei
carnał᷑ ad qð ĩſtigat ⁊ caro inſtigat ⁊ diabolus: tũc re⸗ ſpondendũ ẽ tẽtatõ cams ẽ difficilioꝛꝓpr ↄiunctõnem
—
carnis ad ſpm̃ ob quã magꝭ.
ligat᷑ ↄparatõ reſpectu diz? uerſaꝝ pctõꝝ vtpote tẽtatð
incuruat aiaʒ. Si sũt intel 4
tarnꝭ itelligat᷑ reſpectu car⸗
naliũ: ⁊ tentatõ hoſiꝭ reſpe cto pctõꝝ jpñaliũ.ſic ſe hñt vt excedẽtia et exceſſa. Qut dã eĩ hoies ſũt qͥ mag ꝓni ſũt ad ꝓctã carnalia quã ad ſpũalig vtpote ad luxuriaʒ qᷓ; ad ſuꝑbiã.⁊ hiſdifficii
eſt reſiſtere tẽtatõni carnis
qᷓ; tẽtatõni hoſi? Quidan aũt ſũt qͥꝓnioꝛes ſũt adpcã ſpũalia q; ad carnalia vrpo te ilii qͥ magẽ deſicerant ho noꝛes q; voluptates.⁊ his difficiliꝰẽ reſiitere tentatõni hoſtẽè qᷓ; tentatõi carnis Si qͥs aũt ſit indifferẽs adytꝝ q; ⁊ equatrꝓnus qᷓ;tum elt de ſe ͥdamodo tentatõ car nis eſt diffic lioꝛ: qͥdamodo tetatõ hoſtẽ. Tertio camis difficilioꝛ ẽꝓpt᷑ magt intrin ſecã ⁊ magẽ ↄtinuã adherẽ
tiã. Tẽtatõ hoſi ẽ difficli
oꝛꝓpt᷑ maioꝛẽ bonꝓmiſi apparentiã ⁊ ꝓpter latentò

ſipciworſ ine tadubels: it nq ẽſini vin onouncit vodſymebqi at aisz. Sigt pelor worit telligat re tentut dohhi öp lyñalleili diattqʒcſiu * oiesſitqng pcã umaluqui 4 vpoteadinn s upblã.⁊hiſdft n ſtere taön un tönibol Uu —dpnlores ſit aq;adtamun Aſmagecn — voluptus i reltenm tennicm = tſit indifenin valrpnus ut damod wrht difuloꝛ in beſyLoum
lotipptmgu
Fmagynni ktato boll 3
S mao bonſu
nt 7h
rẽ inſtigantẽ fallatiã ſi gre.
oñdit in md. Hoſtẽ antiqꝰ
mkta q̃ ſũt vitia ᷣm Fitateʒ palliat ſub ſpẽ vᷣtutum. Si igr q̃rat᷑ qᷓ iſtaꝝ tẽtatõnum difficilioꝛ ſit ad vincendũ:
ſñireſpectu eiuſdẽ pcti intelli
gat᷑.rñdendũ ẽ̃ ꝙ tẽtatõ car nis ſi reſpectu diuerſoꝝ ſe⸗ hñt ſiũ excedẽtia ⁊ exceſſa ſi oñſum eſt. Si q̃rat᷑ q̃ earũ mag excedat alterã:dicẽdũ qꝛ hoĩesp maioꝛi ꝑte carna les ſũt:difficilius ẽ reſiſtere tẽtatõni carnis qᷓ; hoſte. Et ſic magnifice comes ⁊ eu⸗ gubini mei expedite ſũt hꝰ Kuctꝰꝑtes:cui obſecro vos totꝰ virib reſiſtereꝛ in cũct? patiam hre vt hic grãm? in futuro glam habeatis. Sñtca ſcðᷣa q̃dꝛage(Amẽ ime Pmo ð gllaꝛ dotib coꝛ poeũ btõx. Sermo.xVI.
Sſumpſit ie
ſus petrũ ia⸗
obũ ⁊ ioheʒ.⁊c̃.
Wath.iq. Pꝛo huiꝰ ſacri ⁊ ſancti euangelij hiſtoꝛiali ðᷣclaratõne. Noñidũ ꝙ glo rioſus dñs tria dʒ hr̃e vicʒ Altã potentiã maꝛum patratiuam(leuatiuã. Dulcẽ clemẽti ſuoꝛum
Sermo XV
Wentem humilem factoꝝ occultatiuam. Pꝛimã ↄcłonẽpbat Ric. pᷣmo de trinitate cap̃.⁊r.ſic inqens. Ille ÿaciter dñs ðꝛ ꝙptãs nulla ptãte pᷣmit̃nł̃ la ĩpoſſibilitate pᷣpedit᷑. Ve raciter aũt dic᷑.dñs non po terit qͥ aliene volũtati iuuuꝰ cedit. Eñ aug. ponens exẽ plũ ð aiebat. Pꝛinceps ẽ q̃dã ĩ terris diuine maieſta⸗ tẽ ĩmago. Mocẽt ad l̃aʒ ꝓ bãs amb.examerõ li.ð. dice bat. Ita dʒ dñs in ſuo dñio oib p̃eſſe dignitatib⁊ ꝑſo nis vt eiꝰlibtas nullo ꝓtãte pᷣmat᷑. nlła ptãte arctet᷑: vt facere poſſit qͥcqͥd an re pub lica ſua ſibi libuerit facẽdũ exñs ſue reipublice oĩm re⸗ imẽ m̃bꝛoꝝ: potẽs ſe ſolo ceñ qͥcqͥd ſingła facerẽt eiꝰ 2 vltra ibꝛa ſit iũcta. Cõ⸗ cło ſcða pʒ ꝑ exẽplũ leõis qͥ exñſ dñs? caput aĩaliũ apð mßos clemẽs ẽ Jõ dñ dñt eẽ Zĩdigẽtes clemntes ⁊ tãto mag q;to ſupant ledes in rõe Iñ ſolinꝰi limrabilib mði ait. Leõñ clem̃tie ĩdici a mkca ſtpſtrat? ꝑcũt iviroſ potiꝰqᷓ; i feĩas ſeuiũt ĩfãteſ ñ miſi ex maðᷓ fame ꝑiũt nec agwina exanTult⸗ li.i. 7

Wi iſie 3 i 4
b) 3 1
ieif
p* ℳ
3 i. 3 . in gih 6 hieni
3
13 h i 5 ml i
hſ
ſi 1 1
3 iiiiht
e
ſui 3
% . i 6 „w 30 0
ſ
ſi
pnt
b. 6 3.
i F 3
inbüb
ſ 1%
3
. 6 Bui n
5
de officijs.c.⁊2. Hihil inqͥt laudabilius in magno pᷣcia roq; viro placabilitate atq; tlementia. Et Sene.li.i.de clemẽtia. Nullũ bonũ exoĩ bus magis qᷓ; clemẽtia regẽ ⁊ pᷣncipẽ decet. nec qͥcqᷓ; eſt qð melius pꝛincipẽ cõmen⸗
det gẽtiby qᷓ; pietas ⁊ clemẽ⸗
tia. Cöcluſio tertia ꝓbatur ꝑ exẽplũ xp̃i qui in cõpatio ne celi ⁊ terre ſemp hũilitatẽ oñdit.vñ Caſſio. ſuper p. Erubeſch̃t elati.vbi credũt locũ habere ſupbiã:cũ celũ
2 terrã ab hũilitate videᷓt
occupatã. He ↄcluſiões ma gnifice dñe ⁊ ciues dilecti ð notant᷑ in ſacro euãgelio ho dierno qð in tres ꝑtes diui⸗
ditur. In pꝛima parte pomt᷑
xi alta potentia magnoꝛũ patratiua. In ſcða ꝑte po⸗ nitur dulcis clementia ſuoꝝ
leuatiua ibi. Et acceffit ⁊ te
tigit eos. In tertia ꝑte poni tur mẽtis humilitas factoꝝ occultatiua ibi. Etdeſcẽdẽ⸗ tib illis de mõte pᷣcepit ihs di. Nemini ⁊c. Et vt clariꝰ? hec pateant videamꝰ hiſto riam. Declarate hiſtoꝛie fru ctus eſt vita eterna.ſ.ipᷣa no ſtra beatitudo cum in iſto ſa cro euangel io habeat᷑ quałꝝ
De dotibus coꝛpoꝛum
dñs ieſus xp̃s in ſua mirabi litrãſfiguratõe oñderit ſuis diſcipulis gliam ſuã: de ipᷣa igit᷑ loquẽdo moꝛe ſolito treſ ↄcluſiones cũ tribus dubijs declarabimꝰ. Cöcto pꝛma x talis eſt. ꝙ btitudo mltipir 2ü diffinit dñs Bo.in. ꝗ difi doni niẽs qd ſit btitu.ſic at. Bti nnn tudo eſt finis ſatiãs noſtrũ 1 appetitũ. Pꝛo vᷣclaratõehꝰ gr diffinitionis. Notãdũ ꝙ ſa tiãs nr̃m appetuũeſt duplex
ſ.vt obiectũ ⁊ vt ĩfoꝛmatiuũ Satians aũt appetitũ nim
vt obiectũ qð idẽeſt:ſol de dicit᷑ quẽ capiendũ humana
aĩa oꝛdinat᷑. Satians gůt ſi
cut ĩſoꝛmãs eſt ip̃a infiuẽt
dei in aia q̃ eſt ip̃a deiſacie
tas.⁊ ᷣm hoc nomẽ btitudi
nis cõe eſt ᷣm pꝛius ⁊ poſte u rus ad btitudinẽ increuum ⁊ ie que eſt finis ſactãs vtobie/ jx wu ctũ:⁊ ad creatũ qͥ eit fnis ſa tiqs vt infoꝛmãs: ⁊ ꝑpnus ſim dicit᷑ de btitudine increata: n poſterius de creata: ꝙ nõ ſa uii tiat influenta obiecti uſiꝓ⸗ Whu pter obiectũ. ifint ſða i ipfa beatitudo a Boe. inli tn u de ↄſolatõe.ſic Beatitudo ⸗ kt eſt ſtatus oim bonoꝝ ↄgre zlun ü gatõe ꝑfectꝰ:q̃ diffin m h dñm Wona. intelligit᷑ ꝙ be uüs
i

5
*winſiunt ke odentii glumſidef̃ lio mox lnni Scümbisdüh w. Cöchyn Aybtitucnit Bon 1 btitulicath N nis ſatis ni —p ödni =us. Roticiq penückd cůꝛwtipm aütappeii Siq itetſh u npiendi hun 5 etiau = äct ht 2 poc nonilin =ifm pliusi
— indntnt.xe.q. Wiluin ar.s.
= netiq̃ci xxformis 1 — titucine u — nna cheui — —e. ſi
— dffin
1
— n. nulg 9
atitudo cõtinet omĩa bona.
Et iſta ↄtinẽtia põt intelli⸗ gi dupłt vł im pitatẽ: vł eqͥ ualẽtiã. ᷣm pitatẽ nõ debet intelligi qꝛ hic non eſſet verũ nã btitudo non ↄꝓtinet bona foꝛtune qꝛ ibi nõ reperiũt᷑:ſʒ debet intelligi ᷣm equiualẽ⸗ tiõ:qꝛip̃a ↄtinet tantũ bonũ qð ↄſiderãs. Bre. in ome. di cebat. Si ↄſideremꝰfrẽs ca riſimi q̃ et qᷓ;ta ſũt q̃ nobis ꝓmittũt᷑ in celis vileſcũt ani mo oĩa q̃ habent᷑ in terris. Tertio diffinit᷑ ipſa beatitu do magiſtraliter ſic. Btitu⸗ do eſt finis vltimꝰ vltra quẽ nõ eſt finis aliꝰ. Et iſto mõ debet intelligi ꝙ oĩa oꝑa no ſtra adhũc finẽ oꝑari debe⸗
mus vt ꝑueniamus ad bea⸗ titudinẽ. Et ꝑ iſtas tres dif
finitiões repꝛobant᷑ rres alie opinlones de beatitudine. Per pᷣmã repꝛobari pt opi⸗ nio ꝑitpathet icoꝝ qͥ dicebãt beatitudinẽ eſſe in cognitõe veritatis: qꝛ aut illi volebãt intelligere de pᷣitate icreata aut de cxeata. Si de creata plane falſũ eſt cũ res creata nõ poſſit eſſe obiectũ fruitio nis oꝛdiate.ſiẽ declarat do⸗ ctoꝛ facũdus. Frãciſcꝰde ma ronis ⁊ młti alij ꝑ iſtã ratio
Sermo XVI
nem:qꝛ iliud debet eſſe obie ctũ oꝛdinate fruitiouis in q̃ volũtas ña põt ꝑfectifſime quieſcere.ſʒ in nłla re creata volũtas nf̃a põt ꝑfectiſſime quieſcere: igit᷑ cũ vᷣitas crea ta nõ poſſit eſſe obiectũ volũ taris nre:ſequit᷑ ꝙ in cogm⸗ tõe ipiꝰ nõ põt eſſe btĩtudo Si volebat intelligere de ÿi tate increata adhuc minime bene dicebant · qꝛ beatitudo ſiue actus btitudinis nõ cõ ſiſtit in cognitiõe ſed in frui⸗ tione pitatis increate: frui⸗ tio vo nõ dicit ſolũ cognitõ nẽ:ſed dilectionẽ que cogni⸗ tionẽ pᷣſupponit. Per ſcðᷣam diffinitionẽ repꝛobat opinio epicureoꝝ. qͥ dicebãtbtitudi
nẽ eſſe in vo luptate: qꝛ volu
ptas tãtũmodo ↄcernit dele ctões coꝛꝑales ⁊ trãſitoꝛias in quibus beatitudo eſſe nõ põtcũ ipᷣa ſit eterna:⁊ ex ipa vel in ipᷣa docet᷑ hõ q̃ ad coꝛ pus ⁊ quo ad aĩam. Per ter tiã repꝛobat᷑ opinio itoicoꝝ qui dicebant beatitudinẽ in ÿtute aĩe ↄſiſtere: qꝛ vtutes nõ ſunt finis noſtervltimus licet ſint oꝛdinate ad finẽ cõ ſequẽdũ. Et her ſufficiant ꝓ
iſta conclone. Viſo quid ſit
beatitude vidẽdũ eſt hodie
77
1.Ze. qh Lar. 6

—— —* ——
in pñti ßmone de iſta beati tudine ⁊ vita beata in qͥbp vſiſtit ᷓ beatos. Et cũglia btõꝝ cõliſtat in glia ſubſtã⸗ tiali.yſub ſtantiali.⁊ accidẽ tali.qꝛ q̃dã gaudia ſpectãt ad animam ſolũ q̃dam ad coꝛpus ſolũ q̃dam ad ↄiun ctum. ſolũmodo tangam in pñti gaudia q̃ ſpeccant ad coꝛpus:qꝛ in pũti euangelio
b do fit mentio dẽ glificatõe coꝛ tih coꝛ poꝛis xp̃i. Queritur ðqͥb pdote dotib coꝛpus nr̃m erit do⸗
tatũ in glia. Ad qð dubiũ bꝛeuiter rñdetur ᷣm doctri⸗ nã alexandiriput reꝑi in cõ pendio ⁊ eriam ᷣm alos ꝙ roꝛpus nr̃m erit dotatum q; tuoꝛ dotibꝰ q̃ dotes ſunt cla ritas.paſſibilitas agilitas. et ſubtilitas. Et tripłrpba tur auctoꝛtitate ſpãli:⁊gña h:⁊ rõne. Auctoꝛitate ſpãli ꝓbat᷑ ſic. Nã ð pᷣmo ðꝛ ſap·
tpo. in ʒ. Fulgebũt iuſti ſic folin · diſt ſpectu vi. Et iteꝝ ibi. Ful 49. q. gebũt tãq; ſcitille ⁊ ad phi. 4.. 3· Et tüc coꝛpus meũ cõfi⸗
ßurabit᷑ coꝛpoꝛi clraritatis ſue. De ſcða ðᷣꝛ.i.ad coĩ.ir Semnat᷑ coꝛpꝰ in toꝛuptõ ne reſurget in coꝛptõne. De tertio vᷣꝛ. Sap̃ʒ. In arun⸗ dineto diſcurrent quia per arundinem ſignificat᷑ agii
De dotibus coꝛpoꝛũ btõꝛũ
tas. De q̃ꝙrto ⁊ oĩby ſimil auctoꝛitate loqͥt gñalr au⸗ gu.⁊2.ð ci. dei. Aberit co:⸗ poꝛib ñis oĩs defoꝛmitas ⁊ hoc ꝑ daritatem oĩs tgt⸗ ditas ⁊ h̊ ꝑ agilitatẽ oĩs in firmitas.⁊ per claritateʒ oĩs moꝛtalitas. ⁊ hocꝑ im paſſibilitatẽ. Rõne ꝓbat qj dꝛupkr. Pꝛimo ex ꝑte cauſt finał hoc mo. Loꝛpꝰcũ le⸗ ſurget diſp onit᷑ ⁊ dotat᷑ ꝓpt gkiam gie q̃ ↄſittit in ꝑfecta co gnitõne cognitiue.⁊ vnio ne affectiue. Ad cognitõem aũt duo reqͥrunt᷑ſ.ſpũalita ⁊ luminoſitas. qʒ cohjſcens dʒ eſſe ſpũale.⁊ debʒ he lu men. Et iõ ꝓpt᷑ cognitõem aĩe eſt in coꝛꝑe ſubtilias ⁊ claritas. Vnio aũt amoꝛis ẽ libalis ⁊ foꝛtis. foꝛtis em̃ eſt vt moꝛs dilectio. Pꝛopt̃ libtatem dʒ eſſe coꝛpus agi le. Pꝛopter foꝛtitudinẽ⁊i
diſſolubilitatẽ dʒ eſſe coꝛp
impaſſibile. Et ſic pʒ pma rõ. Scða rõ ſumit᷑ bm cãm efficientẽ dotes huiuſmodi in coꝛpoꝛe ↄ ſumãtur ⁊ ꝑlei ttũ eſſe habent ab inlluen⸗ tia aĩe·in coꝛpus q̃ influti coꝛpus dupłr.ſ.vt ꝑlectò? vt moto. vt ꝑfectõ aĩa glio ſa infiuit viuificãdovita im
mottali vt motoꝛ mouendo

1
Nönozthſn o Icde Ibein Sfts oisdehnt —darinteniin Sbpzgltuii —s. 1hyerdut —talins ⁊he
itui xgi — SAmo. Luyi — —ieq̃ↄlittu — necogiiun —ue. Ad ogi — rehruk hi — vſitzs. uit Wale. ⁊detji rxcoe ſiht n. Unm =xprr. in dts dict — uckeh
pter S = bile. Etih
— 1
idors duln eyininn habent* S n cous qi — ngi mnn⸗
motu infatigabili.alioqͥn ñ eſſʒ gloꝛioſa niſi excluderet moꝛtẽ ⁊ penã. Quia j viui ficat via ñ ncc̃e ẽ in coꝛꝑe di ſpoſitõ ad vitã:⁊ hecẽ lucꝭ abũdãtia ⁊ claritas: qꝛ V vita ĩmoꝛtali ncẽe ẽ hre di⸗ ſpoſitõʒ ad imoꝛtalitatẽ: ⁊ ita ẽ ĩpaſſibilitas.qꝛ vᷣo mo tu ifatigabili mouet: iõ oʒ ꝙ nihil reſiſtat: et ita ſubti litas ẽ ĩ coꝛpe. oʒ etiã ꝙ ni⸗ hil retardet⁊ ſic ẽ agilitas. Tertia rõ ſumit᷑ ſchm cãm foꝛmalẽ vt aiũt qͥdã ĩ coꝛꝑe nr̃o ẽ natura celeſtꝭ cõciliãs ʒelem̃taris.ſ; mõ dñat᷑ ele ſñtaris. poſtea dñabit᷑ nat̃a celeſtꝭ q̃ ẽ nata luc hec erit ſiẽ foꝛmat et cõplectiua coꝛ⸗ ꝑis. Et qꝛ lux hʒ iſtas qᷓttu oꝛppetates ſiẽ pʒ ĩ radio.ſ. claritatẽ.qꝛ illũinat ĩpaſſi⸗ bilitẽ. qꝛ nihil ip̃ʒ coꝛrũpit agilitatẽ qꝛ ſpᷣito vadit pene trabilitatẽ qꝛ coꝛꝑa diafa⸗ ne ſine eoꝝ coꝛruptõne ꝑtñ ſit. Ita coꝛpus głioſum iq́; dñat᷑ nata luc illas.hʒ dotes. Quarta rõ accipit᷑ hᷣm cãm mtialẽ ſic. Coꝛp? nimẽↄpoſuũ ex. · elem̃tꝭ Et elef̃ta ſt imꝑfecta q̃⸗ dꝛuplicẽ hʒ ab eis ðfectibi lita tẽ abaqᷓ q̃ẽ elemẽtũ hu midũet paſſibile:hʒ paſſio
Sermo
XVI
nẽ et coꝛruptõeʒ. vñ hũidũ
añ̃ vt coꝛpus coꝛrũpa a tra
vo hʒ ob ſcuritatẽ qꝛ ẽ elem
tũ opacũ Ab igne aĩalitatẽ
qꝛ caloꝛ cõſumit ↄtinue iõ
tinue idiget alimõia cibo
rũ Ab aere pᷣo hʒ infirmita
tẽ. Aer eĩ facilime ĩimutat᷑⁊
cedit cuilibʒ ĩpellẽti. Qñ
ig iſtiqttuoꝛ ð fectus dñtig
bona oppſita remoueri ad
hot ꝙ coꝛpus ſit ꝑfectũ per
fectõ ne cõpleta.ið qᷓ̃tuoe ſt
eiꝰ dotes 3ᷓ coꝛrnptõem im paſſibilitas lqᷓ obſcuritateʒ claritas 3 aialitatẽ ſpñũali⸗
tas.3ᷓ ifirmitatẽ vᷣtꝰſeu pe⸗ netrabilitas Et ſicphatã ẽ
coꝛpꝰ głkificatũ q̃tuoꝛ iſtas
dotes hr̃e. Cõcko ßaẽ viðh
re quõ iſte dotes ſt in coꝛꝑe qm do gkilicato.⁊c̃. Hic ſũt duo vi tes ſůt dẽda. Pꝛio ei videndũ ẽ qͥd ĩ goꝛꝑe ſit dos. Scðᷣo ad ꝓpoſitũ gillica⸗ Quantũ ad pᷣmũ dicendũ to
eſt ꝙ ð dotepoſſumꝰ loqui dupkr. aut ð dote aie. ettũc i·ꝑ· q. ðꝛ ꝙ dos aie eſt illud qð i 2AJ⸗ mediate ⁊ pᷣmo aĩam ðᷣo iũ ad pẽ · git vdeſt viſio.dilectõ ⁊ cõ⸗
phẽſio. Aut de dote coꝛꝑis
⁊tũc dici põt ꝙ dos coꝛꝑis
eſt diſpoſitõ quedã ꝑ quaʒ
meliꝰ aĩa diſponit᷑ ad fruen
dũ vðᷣo. Quantũ ad ſecun⸗
dum ðꝛ. Pim? ð pᷣma do

Sm zu e Altin eynnſtt btilen hechi
btlupqiſ
— ſabMu Angljn ſicut igln —diuinaſim öicpujun us habebim — pa Qum — agiltns qui
a vole ſiy us, dit eſtduyln
Sermo
ctũ in diuerſis. Adcuius in telligentiã notandũ ꝙ que⸗
q recipiũt magio ⁊ minus
ꝑↄtrarij ad mixtionẽ: vtpu ta qñ vtrũq; ↄtrarioꝝ eſt ali qua natura vt albũ ⁊ nigrũ Quedã recipiũt mag ⁊ mi⸗ nus ꝑ acceſſũ ad cõplemẽtũ vt ſůt illa quoꝝ oppoſita ſũt pꝛiuatões vt bonũ? lucidũ Dicit ᷓ ꝙ dotes coꝛꝑis reci piũt mãgis ⁊ minꝰ ꝑ acceſſũ
ad cõplementũ ſcðm maio⸗
rẽ beatitudinẽ aĩe:q̃ nõ eſtlex ꝑte obiecti.ſed ex ꝑte fruẽtꝭ aie ⁊ nõ impmixtionẽ ↄtra⸗ rij quare ⁊c̃. Cõcluſio tertia
— nittn xiabe eſt talis in oꝛdine ꝙ gloꝛia
q temmm
nicku deo:partim ab aĩa. Iſta cõ⸗ —insiehn deo, rko pꝓbatſcöm dñm Bona· —.Etgun in. di. 49. Eſt loqͥ de doti inn bus coꝛpoꝝ ſctõꝛũ: vel qᷓ;tũ bit cyisin ad diſpoſitionẽ ſit dico ꝙ do pengle tes dicũt᷑ diſpõnes q̃ ſũt qua =udichit u litates abſoiute ipſfiꝰ coꝛpo x ſĩ bano ris q̃ dant ſibia deo in refoꝛ — matiõe illiꝰ. Vel ſcho modo . Unne q;tũ ad ↄſũmationẽ.ſic dico u innc ꝙ ſůt a glis gie ſiue ab ania — glioſa. Vnde ſicut in pꝛeſen — Piit ti aĩa in coꝛpus infiuit: et ꝑ
diſnht illã mfiuentiã coꝛpus eſt co⸗ ſuhimg loꝛaiius din abilius virtuo⸗
coꝛpoꝝ beatoꝝ partim erit a
us ⁊ agilus:q; cũ aia ſeꝑa
XVI
tur ab eo·ſic d ĩ ꝓpoſito ſuo mõ ꝙ anĩa głioſa in coꝛpus ſuũ influẽs dẽs iſtas dotes atq; diſpoſitiões ꝑ ſui refoꝛ matõeʒ ꝑficit ⁊ ↄfumat. De refoꝛmatione toꝛꝑis apłlus ad phi.ʒ. ait. Saluatoꝛẽ expe ctamꝰ dñm nĩm Ihm xpᷣm qui refoꝛmabit coꝛpꝰ humi litatis ne ↄfiguratũ coꝛpo⸗ ri claritatis ſue. De infiuen tia aĩe in coꝛpꝰ ſuũ dioniſiꝰ ad dioſcoꝛum ſcribens ait. Btitudo nõ eſt coꝛpoꝝ· ſed ab aĩabus redũdat coꝛpoꝛa ⁊ ſic patet concluſio. Juxta quã mouet᷑ qõ: quare ſctĩ in coꝛꝑe pꝛemiabũt᷑. Zd qð di cẽdũ ꝙ licet he quattuoꝛ do tes coꝛpis redũdẽt ex ſubſtã tiali glia aĩarũ. atq; gloꝛia aniaꝝ pꝛncipalr det᷑ ꝓpter meritũ theologicaꝝ virtutũ tñ qꝛ iuſti fuerũt in quatuoꝛ ptutib cardinalibꝰ exercita ti.iõ pꝛedictas qᷓttuoꝛ dotes merito ↄfequẽtur. Carding les aũt vytutes he qᷓtuoꝛ nũ cupant᷑ tẽperãtia: pꝛudẽtia foꝛtitudo.atq; iuſtica. Pꝛi mo quidẽ vᷣtus tẽperãtie ho minẽ ꝑlette manifeſtat lumi noſum in pñti vita jin abun dantia illũ refrenãdo ⁊ in ꝓ ſperis humiliando. Juxta
q̃jre pꝛe miabũ tur in coꝛꝑe
tho.in 4.di. 4 H.Q.

i „* 3 ji
14
6 iz
n
. 66 ſti. ..
. itpunnhih 6
ſ i
„i
½,
i “ 7 h ) i 3
zu . Ri
1 zz 1 n„i
3 4
ſi. 9
1 ſi 3 i Whtenn iit
iſ
14301 6
qð dñs ad hãctn tem idu cẽs Wat.y.ait. Sic luceat
lux vra coꝛã hoibus yt við ant oꝑa vra bona ⁊ glifi⸗
cent prem vr̃m qͥ in cereſt. Jõꝓpter hãc vᷣtutẽ habitã in pñti:coꝛpꝰ in futuro exoꝛ nabit᷑ quodã mõ ſũma lu⸗ ce:qᷓ claritas nũcupat᷑. Se⸗
cũdo tus pꝛudẽtie multã
ſubtilitatẽĩ oꝑe oꝑat᷑. Nã pᷣmo oibo tribꝰ tꝑibo mentẽ illius ſubtiliũãdo dilatat. vt ð p̃terito doleat de pñti oꝛ⸗ dinet ⁊ ð futuro diſponat. Jurxta diuinevolũtatis noꝛ mã ſcðʒ ꝙ dñs mat.io.ca. ait. Eſtote pꝛudẽtes ſiẽ ſer pentes ⁊ ſimplices ſi colũ⸗ be. Scðo mentẽ ſubtili lib tate diſponit omnia tꝑalia bona pꝛudent᷑ diſpenlando tranſitoꝛiaꝓ eternis Juxta ↄſiliũ xp̃i. Wath.S. The⸗ ſauriʒatevob theſauros in celo. Tertio ſubtilr coꝛpus regit ibi ſola neceſſaria mi⸗ niſtrãdo. Juxta xp̃i monitõ nẽ.qͥ·lu.⁊l.ait. Attẽdite ãt
vob ne foꝛte grauent᷑ coꝛda
vr̃a crapula · ⁊ ebꝛietate.⁊ curis huð vite · Quarto ſp⸗ tiliter mẽtales cogitatðnes
diſponit ꝓ bñficijs iã rece⸗
pns timendo diuinã inſti⸗
De dotibus coꝛpoꝛũ btõꝛũ ciã ⁊ſperãdoĩ viuina mia⸗
Aer vᷣbũ ꝓphe qͥ aut. De chna a malo ꝓpter ðitimo⸗ rẽ.⁊ fac bonũ ꝓpt ði ſpẽ. vñ
talis pꝛudẽtia in tali ſub
tiliter exercitata coꝑi ꝑpe⸗ tuam ſubtilitatem acquirit Tertio añt pᷣtus foꝛtitudi ni volũtate ⁊ oꝑe ſe exerces ꝓpt᷑ diuinũ amoꝛẽ ſuſtinere laboꝛes:ſicut apłis dictũ ẽ. Eſtote foꝛtes in bello ⁊pu gnate cũ antiq pente ⁊ ac⸗ cipietis regnũ eternũ. Pꝛo pterea digne meret᷑ acqrere coꝛꝑi foꝛtitudineʒ ĩ mottali q̃ ipaſſibitas noĩat᷑. Quꝛr to aũt iuſticia in hoie exer⸗ citata vnicuiq; tnbuit ſu. Pꝛimo ðᷣo dilectõnem:obe dientiã:gkiam ·⁊ honoꝛẽ.ſiẽ mat.⁊2. ſcriptũ ẽ. Diliges dñm deũ tuũ. ⁊c̃. Scʒo red qit ipi hoĩ odiũ ⁊ deſpectõ nẽ ſiẽ dñs. Jo.iꝛ. ait. Qui odit aĩam ſuã in hocmðᷣoĩ vitã eternã cuſtodit eã. Ter tio ꝓximo ſiẽ ſibijp̃i dilectõ nẽ ſiẽ dñs pᷣcepit. Luce.io. Diliges ꝓximũ tuũ ſiẽ teip ſum. Quarto qͥlibet alteri create dilectõem teſte ꝓpha Delectaſti me dñe in factu ra tua. Et qͥ talia ait iuſtus diei pᷣt ⁊ debet. ex qua iuſt⸗
clſi güi b bip hnn jc vsh ſuhe jin
on zi ih iijn vhpi nu nih
4 ſ

btj
Seridoipiiun Smlopwitn, Sbonäptüiſii Audu uni ercta uh btiltueni
Iat pus fun —ituet opeen —unüamiſn — ſicut aylzyi
cia om̃ia debite diſponit ita ꝙ ſibi uhil remanet quod guare poſſit ipʒ · ⁊ agilis ex boc mðo recedẽs ſũma agi litate remunerat᷑. Ex om̃ib⸗ iã dictis liquide aꝑet qͥd ſit dos gkificati coꝛꝑis ⁊ que ſint ipedotes ⁊ qᷓ;titates et q̃litates ipᷣaꝝ⁊ quõ ſint in coꝛpe gkificato. Sʒ ad ma ioꝛẽ ↄfirmatõnem hñt duo
: forts ibhn tho·i.zl exempla ð xp̃o. Vnũ exem
antſpenn
Pq28 plũ ẽ ꝙ ipe ſeꝑatim ⁊ dluer
ſis vicib añ paſſionẽ oñdit
q hỹe iſtas qᷓttuoꝛ dotes ꝓut
—nindnin ·? dicit hug.ð ſctõ victoꝛe cla
— ibitus nci. iuſtuizinhen —nuig tndut uio dilectinm —i:glamnbonil ꝛ2 ſcrpüi diz růtuix. S hoiodüth ſs. Jou b am ſinbun
ritatẽ oñdit in tranſfigura ratõe ðᷣ qua facit mentõem euangeliũ hodiernũ. Agili tatẽ quando ambulauit ſu⸗ pꝛa mare. ſubtilitatem ĩ na tiuitate. quia ſaiua virgina l integritate natꝰ fuit. Im⸗ paſſibilitatẽ in cena qñ coꝛ⸗ pus ſuũ dedit ad mãducan dũ. Aliud cxemplũ ð hoc o ſtendit poſt reſurtectõem ð qᷓ habet᷑ in euãgelio Johã⸗ nis ĩ młt s locis · Et ſic ma⸗ gnifice dñe ⁊ ciues mei dile⸗ cti expedite ſunt huuus fru⸗ ctus ꝑtes. Pꝛo 3 acq rendo obſecro vos laboꝛare.vt ſic coꝛpe ⁊ aia felices in eterna pr̃ia valeatis hitarc. Amẽ.
Sermo XRVII
Dñica tertia quadrageſi me. de contritõne peccatoꝝ Sermo. XVI.
Rat ieſus ei ciens demo⸗ niũ et uluderat mutũ.lu.iq. Pꝛo hꝰſacri?⁊ ſcĩ enangelij hiſtoꝛiali ðᷣcla ratõne. Noſñidũ ꝙ doctrina alicuꝰ moꝛał᷑ doctoꝛis ap pbatur q̃ Itinetin his tri⸗ bus ↄcuſionibo · vitʒ Doctrina dʒ appꝛobari bo nis operin(ſtis rõnibus Debetet ip̃a ↄfirmari iu Necnon ⁊ ipᷣa cõmenda ri honeſtis laudibus. Pꝛimã ↄꝓckonẽ ↄſiderans hie. ad nepo.ſcribens dice⸗ bat. Nõ ↄfũdãt opa monẽ tuũ ne cũ i eccia loqͥr racit? qͥlibʒ rñdeat.cur 3 h dic qᷓ ipe nõ facꝭ. vᷣlicatꝰ mgpẽqͥ vẽtre plẽo ð ieiunijs diſpu⸗ tat.iõ. aug. in li. ð doctrina vp̃iana ß ↄfirmãs dicebat. Debet diuinaꝝ ſcripturaꝝ ⁊ doctoꝛ fði ac vᷣbellatoꝛ er roꝛꝭ ⁊ bõa docere ⁊ mala ð docer᷑.⁊ h oge ⁊ ßᷣmõe:ↄcili are aduerſos remiſſoſexige re: neſcientibꝰ qð agit᷑ quid epectare debeãt intimare. Dixi in ſcða ↄctoneꝙ do⸗

.
e
Srin luthn ucet arinn patent vilun * Decnuth *euztogt Selo ftmenit edenni
dawbp ant S Debuigi e loquilots nd dobsm krabim. —ttals inolu — doloz volitut S pecurs cjy ndiz ſunſun finitio delun Richmint u onit iſti difun dic intch nn — d nö cdittui
n 5 diuidt nduiffert — ſalt v dmttritõ
affectus pcti qð eſt plene re⸗ ſilire a pcõ. Hec aũt Fſilitõ qͥ dã doloꝛ eſt nõ paſſio appeti tus ſenſibibſʒ ſcðm ꝙ doloꝛ accipit᷑ꝓ diſplicẽtia volũta tis. Et qꝛ hec diſplicentia qᷓ eſt genꝰↄtritõis ẽ meritoꝛia ⁊ nullũ bonñ eſtmeritoꝛiuʒ
miſi ſit volũtariũj. Ideo po⸗
nit᷑ poſtea in iſta diffinitiõe hoc ꝙ eſt aſſumpt?ꝰ volũta⸗ rie.tanqᷓ; det᷑ minans diſpli centiã ad genꝰ moꝛis. Et qꝛ voluntaria diſplicẽtia eſſet malaſſi eſſet de bono. dð di⸗ ci᷑ꝓ pctis. Per hoc illa di⸗ plicentia determinat᷑ ad bo nũ moꝛis.⁊ qꝛ ꝑꝛedicta diffi nitio dat᷑ de ↄtritione nõ vt eſt actꝰ vtutis im̃.ſed vt eſt pars ſacramẽt.ideo ſubiun gitur.cũ ꝓpoſito ↄfitendi ⁊ ſatifaciendi. Ex iſta diffini tione ꝑcipi põt qͥ ſitdifferen
diuilun con⸗ ria inter ↄtritionẽ ⁊ attritio gus nuitio. nẽ quna attritio dicit acceſ⸗ iptes nno in ſum ad ꝑfectã ↄtritionẽ. vñ
Mlitudnin hilt
di i ſicutiã dictũ eit in coꝛpalib
is dfduißn·. 2⸗ dicunt᷑ attrita qͥ ſũt trita ſed
e hitnn iuz.2.2 nõ pfecte. Sed ↄtrita dicũ⸗ it. dohuund zm tur qñ omẽs ꝑtes trite ſüt ſi
ftupcifu
=kqiipin Siutstödn
uanis òm
mul ꝑ duuſionẽ ad minima Et iceo attritio in ſpũalibꝰ ignificut quãcã diſplicẽnã
Serme RVMI
qũ in eo totaliter deſtruitur
de peĩs cõmiſſis: ſed nõ ꝑfe ctã. Contritio aũt ꝑfecta di tit duplicentiã. Vnde inter ↄtritõnẽ ⁊ attritõeʒ aſſigna tur differentia q̃ eſt inter fi⸗ dẽffoꝛmatã ⁊ infoꝛmẽ:quia ↄtritio dicit᷑ ſikcũ grg tritio Et hec fit dupłr. Vno mõ ꝑↄmitationẽ qꝛ gr̃a aſſocia tur motui exiſtẽti in aĩa ⁊il lũ infoꝛmat qᷓ;uis nõ elicias L ipm in anima inuenit. lio modo ꝑ cãm.qꝛ modo agratia motus elicit᷑. Pꝛio modo attritio fit contritio. Sco modo nõ. Et eſt no tãdũ etiã ꝙ ĩ ↄtritõe duplex eſt doloꝛ ſic iq tactũ eſt aliqᷓ mõð ſuperiꝰ. Vnꝰ eſt volũta tis qͥ nõ eſt alið qᷓ; pᷣdicta di ſplicentia ſiue dolo. Zliꝰeſt ſenſibilis.poꝛ eſt de eſſentia cõtritionis, ſcðᷣus eſt de ꝑfe ctõe ⁊ nõ de neceſſitate. De pꝛimo habet᷑ ʒere.s. Luctũ vnigeniti fat tibi planctum amaꝝ:qͥbus Fbis vult pꝛo⸗ pheta nobis oſtẽdere ꝙ eꝝ ra tione magis nolẽdũ eſt pec⸗ caſſe qᷓ; vnigenitũ nõ viuere qꝛ carioꝛ eſſe debet q; vnige nitus aĩa q̃ ex pctõ ammo ritur. Et her fufficiõtꝓ illa cõcluſiõe. Juxts quã moue⸗ tur qõ. yñ̃·ſ.noĩatur, i.qua⸗

—
h ini * furg aioꝛes puijt
— 0 glihnäm * vitus 5upt otertꝛdeui — remoheipgjn — q 5trt ijn Etotec — latrtalngi 2 nrinpent sfitqdein = Vſt iin hq puh — — iynßn s noũt xẽ̃tiet lin nat: it
— cnniti
ehprint = tntiiki ẽ hhm
—
= Uhs duin m alhlr mßinbewil — — =Lchln
—
Seami
qᷓ ſupius dictũ eſtde qͥdi⸗ tate ipius:n q̃ðꝛ ꝙ cõtrntð duo pᷣncipalr debʒ hr̃e vnũ de neceſſitate.ſ.diſplicentuã in volůtate:⁊ aliud de ꝑfe⸗ crione ſ doloꝛem in ſenſu· Pꝛma ꝑs ſic ꝓbat ßm du⸗ randũ ĩ ſũma ꝓut habeł ex trade reg. iuris.c.i. Et ſũt pba. Eriſo. vnũqðq; ꝑ qᷓs cãs naſcik᷑ ꝑ eaſcẽ diſſoluit᷑ Cũ ʒ pctm̃ ſufficienter ꝑa⸗ ctũ voluntatis poſcit naſci ſufficientꝑ ſolũ actũ volũta a ꝑte nfa pᷣt diſſolui cũ ði gra.ðs em̃ nõ reqͥrit ab ho mune niſi qð eſt in pᷣtate er Cũ 3ᷓ habere doloꝛẽ̃.i.pcii diſplicẽtiã ſemꝑ ſit in hoĩs ptãte. ideo tale doloꝛẽ debʒ habere ð congruo ⁊ neceſſi
rate. Scða ꝑs ſic ꝓbat᷑ do
loꝛ ſenſibił nõ ẽ in ptãteña ſõ ꝓut dicit dñs bona.in J. di.iv. Võ eſt neceſſe magis dolere ð pcõqᷓ; de re tꝑali. Talis em doloꝛ nõdſeqtur amoꝛẽ:ſed ↄſeqͥt᷑ ip̃ʒ affectõ nem ⁊ affectõ exꝑunẽtalem cognitõem.⁊ qꝛ nõ om̃s ha bent experientã diuini ðle⸗ ctatõnis:iõ ñ õs ita ſenſibi liter dolẽr ð pctisqᷓ; de aliqj dãno. hᷣ doloꝛẽ ꝑfecnis ⁊ ñ neceſlitatis.ſʒ doloꝛ mẽ
Sermo n
tis necefſarius ẽ. Et ita cõ cludit᷑ ꝙ penitẽs debet ha⸗ bere lachꝛimas mẽtis de ne ceſſitate ⁊ lachꝛimas carnis ð ꝑfectõne · de.pe. di.ʒ. S. ſʒ qð ei.vbi diẽ tex. Pnĩa ad baptiſmi puritatẽ conat du cere penitentẽ. Recte eĩ pe nitẽs qcqͥd ſoꝛd poſt puri ficatõeʒ baptiſmi Ixit:oꝑtʒ ꝙ abluat ſaltẽ lachꝛimẽ mẽ tis ſed talis durus ẽ cꝰ men tis doloꝛẽ oculi carnis neqᷓ unt declarare.ſed ſciat ſe cu
pabilit ⁊ duꝝ qͥ deflet dãna tpis vł moꝛtẽ amici ⁊ dolo⸗ rem pcti nõ oñdit lachꝛimꝭ Ex hoc ſumitur argumen⸗ tum ꝙ non ſit vere contrit? qͥ deflet tempoꝛalia ⁊ nõ de⸗ flet pcti. Sed rñderi põt ꝙ talis habere põt contritõ nemeqꝛ oculus carnalis fas ciliꝰ mouet᷑ ad obiectũ coꝛ/ porale qð ẽ eipꝛopᷣum ob⸗ lectũ. qᷓ; ad obiectũ ſpũale qð nõ ẽ eobiectũ.vnð qð Bre· diẽ. ꝙ eſtculpabirdu rus h aduerbiũ culpabilit nõ ßcat culpã ſed culpe ſeqᷓ⸗ lõ. Hã q ꝓnus eſt ad flẽdũ ꝓ tempoꝛalibꝰ ſed nõꝓ pec catis dicitur culpablit᷑ du⸗ us vł quia eſt ſequela culpe pᷣterite quia conſueuitpꝛo

* it hi.
*
ih
13 t 6 ſi i ii ſ ſ * 1 ih .
i
,
* 5„ 3 uw 3
½ % i 18 33 3 z. 7 .* 3 . 1 i 3 i . 1 2 J
i
j
ani i hit
j
De contritione
tẽpalib flere. vł eſt negligẽ⸗ tia diſcuſiõ is culpe plentis qꝛ pcĩ nõ diſcutit vt dʒ · vel dicit᷑ culpabiliter durꝰ:qꝛ le
debet culpabilem reputare⸗
Vnde notandũiqꝙ ſunt aliq́ qui nullo modo poſſũt flere nec ꝓitꝑalib necꝓ ſpũalibꝰ ꝓpter multõ ſiccitatẽ capitis Bos nõ optet młtũ timere nec deſperare. Itẽ alij ꝓ vi⸗ riſq; bene flere pñt. Hos nõ oꝑtet młtũ ſperare· Itẽ alij ꝓ retpali bene pñt.ſed nõ ꝓ ſpirituali.hi debẽt multũ ti mere.qꝛ ſignũ eſt ꝙ nõ habe ant cõtritionẽ vł ꝙ impfectã habeant. Itẽ alij ſunt qui ꝓ re ſpũali flere pñt nõ ꝓ tẽꝑa⸗
li.hi debent multũ gaudere
⁊ ſpare:qꝛ ſignũ eſt ↄtritõis ꝑfecte. Sʒ ſi aliqͥbrepugnat ſenſualitas nõ eſt mktũ timẽ dũ dũmodo ſit bñ diſpoſitꝰ licʒ nõ habeatlachꝛimas qꝛ ſcriptũ eſt. Mat.iõ Spũs
dẽ ꝓmptus eſt caro aüt in firma. Ex quib elici p̃tex j
cõtritio ſtat in doloꝛe mẽtis ⁊mẽs ſ volũtas eit ĩ pote ſtate n.a facił᷑ eã habere poſ ſumus. Ideo ſcribit᷑ ecck.iy Znte hominẽ moꝛs ⁊ vita. Et licet doloꝛ ſenſuał ex mẽ tis doloꝛeꝓcedat:tñ ſi eum
cõtrit? nõ haberet maxiee ceſſiuũ nõ refert. Et het ſij
fictãt de iſta ↄckone. Juxt 3 quõ mouet᷑ qõ talis loquen do adhuc de qjlitate ↄtritio⸗ 3
nis bñ de quibus diceret gli
5
quis debet eſſe cõtritio. Rñ iyn dat᷑ ad hãc qõnẽ ⁊ petitionẽ i ßᷣm ſententiã durandi ꝙin oĩ pctõ moꝛtali eſt actualis an auerſio a deo et cõuerſio ad ⁊0
peccatũ. Ideo cũ contrana 2
cõtrarijs curent᷑: opoꝛtet ꝙ in oĩ remiſſiõe ꝑcĩ moꝛtalis ſit actualis auerſio a pctõ et ↄuerſio ad eũ. Hec aũt auer ſio appellat᷑ cõtritio. duritia enĩ volũtatis manẽtis i peõ nõ tollit᷑ niſi ꝑvolũtatẽ omi modã fractionẽ qᷓ̃vocatotri tio. Sed quõ põt haberldo loꝛ ↄtritõis de oblitis rñdet ii ꝙ qñ homo totalr eſt obli⸗ ⸗⸗ tus ſufficit ↄtritio generalis qñ vᷣo recoꝛdat᷑ in ꝑte debet conari ad recoꝛdũdũ in ſpe⸗ ciali.ſed ſi nõ põt ſufficitcõ⸗ tritio gñalis. Silr dicendũ his q̃ ꝑ ignoꝛãtiã cõmittůt ꝙ duplex ẽ iqhꝛãtia. Quedãẽ
q̃ tollit oĩno volũtatẽ ſiẽiſu rioſo ⁊ doꝛmiẽte. tał excuſat
a toto. Ideo detalib nõ re⸗ quiritur contritio ſpecialis Alia eſt ignoꝛ̃tia que nõei
6 4½
ijr uin iilien untn non iunn nnm
m ſün id tunit zin hi ſiünt

Ane
*nöhabeenes Srn bi * uc ulsk deltu mn Z qubusdun — detcſſechttu S cqtet Nenti duranq g S mottli ctun —i. Ideo cim Ss amben niſſepei nu lis auerſouni — adei· huu = lak cötntuhu — itatis manit Stniignin M ractionẽ qw =qupõtün = s deobli omototitüt Niat nto vcoidalnſ = odii nõpõifu ñals. Siu ignti ünn — nu i — Idwdenip — u tihru
Sermo no tollit voluntariũ:?⁊ talis nõ excuſat a toto q;uis excu ſet a tanto. Eodẽ mõ dicas de his q̃ p coactionẽ kiũt cũ diſplicentia volũtaris Eſt eni coactio qdã violentans ita ꝙ nłlo mð ẽ ibi aliqͥs vo — aſcẽſus. ſic ſ i violẽt ↄpellat᷑ pdolis ĩmolare. alia eſt coactio inducẽs.⁊ talia li cet ſint ĩ volũtaria ſunpl tñ ſũt volũtaria ᷣm qͥd volũta de cõpata tñ abſoluta. oãt de oibus pctis oꝑteat ↄteri dñð pe.diʒ· J. Sʒ ꝙ Nüq; aliquẽ ſanauit dñs quẽ non oĩino liberanit. Totũ eĩ ho minẽ ſanauitin ſabbato. q coꝛpus ab infirmitate:⁊ ani mãõ ab oĩ ↄtagione liberauit indicans penitentẽ oꝑtere ſi mul dolere de oĩ crimine oꝛ to in anima ⁊oꝛto in coꝛ?ꝑe Et ifra. Quedã ĩpietas i fi delitatꝭ eſt ab eo qͥ iuſtꝰeſt ⁊ inſtitia eſt dimidiã ſpare ve niã. Vnde penitẽs dz de oĩ⸗ bus pris ↄteri:de ↄſe· di.i. Nec ſolũde pcis oꝑtet ↄte⸗ ni verũetiã de tircũ ſtõtijs oĩ bus aggrauᷓtib. de qͥbh ha bentur hi verſus. Quis. qͥd vbi. ꝑ quos.q̃tiens.cur quõ qñ· Quilibet obfuat medi⸗ einð aie dando. Quis q̃rit
XVM ð1
de qualitate ꝑſone.ſ.maſcu
lus vel femia nobilis vł p̃la tus ⁊c̃. Quid.ſ.cõmiſerit qᷓ̃ rit de conditione pcti. Ebi q̃ritde loco· Per q̊s q̃rit de iilis qᷓ ſũt ꝑticipes pcccati.ſ. mediatoꝛes ⁊c̃. Quotiẽs ite raſti.ſ. pctĩ qꝛ ᷣm vulnus iteratũ tardiꝰſanat᷑.ð pe· di- ʒ. Lur.ſ.fecit pcĩ. Quõ qᷓ⸗ rit de modo agendi vł patiẽ di. Qñ queritde tꝑe ſ.ieiu⸗ nij vel diei feſt.⁊c̃. Sed cir cũſtãtie aggrauãtes pcm̃ uius tangunt᷑ ꝑ Aug. in de cre. de pe di y.c.i.quod capi tulũ in ſnĩa reducit᷑ ad hos verſus. Aggrauat oꝛdo locꝰ ꝑſona · ſciõtia tꝑs. Etas.cõ; ditõ.nũerꝰ. moꝛa.copia.cã. Eſt modus ĩ culpa ſtatꝰ al⸗ tus. lucta puſilla. Oꝛdo vtꝝ ſit diacon vłſaẽdos. Locꝰ? vtrũ.ſ.ſit ſacer vel ꝓfanus⸗ Perſonavtꝝ ꝑſona cũ qᷓ pec cauit ſit kbera vel ↄiuncta. Sciautꝝ ſit ſimplex vł ſapi ens. Tpꝑs vtrũ ĩtꝑe ſacrovł᷑ nõ ſacro· Etas vtꝝ ſit pubeſ vel adult? Conditio vtrũ nobilis. Numetꝰ.qͥtiens fe cerit vł recidiauerit. Moꝛd qᷓ;to tꝑe ſtetit ĩ pcõ. Copia qᷓ;tů abſtulerit. vtrũ multũ ꝑcuſſerit vel parũ. Eã.i.ex

ſi De contritione
ſ qua tauſa ↄmederit carnes põteſſe minus. ita dipii in quadrageſima. Modus tia 5 pctm̃ in qᷓ;tumẽ ofey . in culpa vtrũ occulte vłma ſa dei pᷣncipałt non põteſ nifeſte. Statꝰ altꝰ.vł platꝰ nimia ⁊ iſte tal doloꝛ.idiſ⸗ vłreligioſꝰ. Lucta puſilla. plicẽtia pcti in rõe poſitaẽ ſi vrx· ſ.tẽtatio fuerit magna de eſſentia ↄtritõnis. Scða vrPua. Et ſic viſũ eſt quõ ꝑs concuſionis dicit ꝙ do . 3. ð oibus pctis ⁊ circſtãtijs loꝛ ſenſualis põt ̃ſcendere Vltruʒ oꝝ dolendũ eſt. Sed poſ metas. Iſta panicula ſið iz ðᷣfingu ſet q̃ri vtrũ de ſingulis pec clarat᷑ fm duran.⁊ bona in
lis fin/ catis reqͥrat᷑ ↄtritio ſpãlis. di.is.qꝛ doloꝛ ſenſualis
r Iidqð ridet qs ðsñ req⸗ o reſultʒ
gularit 2d qð ridet qð ðsñ req⸗ eſt paſſio reſultss in ſenſu⸗ dʒ te rit ab hoie ipoſſiie. vñ ſi pᷣt alitatẽ exillo diſcẽſuꝑ qu 1 ritho. hr̃i ſpãlis ↄtritõ tũc reqͥri. ꝓrumpit hõ in lachꝛimas ⁊ 1. ſ i.4.di. ſinð. tũc ſufficitgeneralis. talis paſſio vocat᷑ effectus 3 e.. 16.g.z Nã põt hõ ↄteri.·ſed nõ in ullius diſcenſus ꝓ qᷓ hõaf⸗ 3 6 a.2 q. momẽto recoꝛdari ſigillati fligit᷑ aliq lachꝛimis ꝛrein ſʒ poſtea ſi hʒ tꝑs debet ðᷣ nijs tm̃ ꝙ tñſcendit metas
ſihn z. ad.— eitik za. eis ↄten. Sʒ caueat penitꝰ ſue potentie.⁊ tũc tpandus
ne de magꝭ pctis ſitↄtritus eſt talis. Juxta illð apo. ad
⸗
ni
. 3 3 2 ð ꝑuis minime. qꝛ talis ro.i⁊. Rõnabile ⁊ obſeq ↄtritõ nõ eſſet ſufficẽs. Et vf̃m. Si aũt non tẽperact 1.. qntita ſic fit finis huius qõis. Cõ velꝑ affectõem gaudij ve
— ——
Ztritöe cuſio tertia tructabit de ꝑ ↄolatõem ſpeitũetſen etitate ↄtritõnis talis ẽ ꝙ deret metras: ſed paucis diẽ ʒ ↄtritio mentis nimia eſſe bona.ß ↄſiliũ eſt neceſſarũ 3. ñ polit. tñ doloꝛ ſenſibilis Et ad melius declarandi metas rñſcendere p̃t. Hec Notandũ fm bona in loco % wo. ii voncluſioduas aber ptes pallegato ꝙ diſplicentia . 6 Pꝛimaeſt contritõ mentis nis menſurat ſiẽclare ſipe i 2.. dilplicentia qᷓẽ in mẽteð rius tacrũẽ hm oꝛdinemc 53. Peie dmute illanö põref ritatz et⸗ qtuatẽ· Quät ſir 45 ſemmia. Rõ huius eſt Fm tas aũt caritat duplrp̃tq . ſi i durandũ in fũma.qꝛ ſicut a cipi vel ĩ ſe vłi cõꝑatõea mo caritatꝭ dei intenlus ññ allos amoꝛes in le ſiẽ dio ſ—
ne in 19). 1 ii

— Ilpenui — mdunn abe 6 doloſait oreſultis ni — t hõmnlchin = aſſio vont in — x lachuntn — g ſ̃mitn ntie xtithu Jurnlth =Rönblen
— laüt nnihn
— — — — =uitint thnoihn —* qᷣmihi rnnnli no izleſeh
ꝙẽ pua ⁊ maioꝛ. ⁊ maxima iↄpatõne ad alios dico ꝙ ſꝑ vẽdicat ſibi dñium ⁊ ptã
tem in coꝛde qᷓ; diu ẽ:nec vn qᷓ; ibi eſt nili ſit dñiuʒ. Vñ
adh ꝙ aliq̃s habeat carita tẽ neceſſe ẽ ꝙ diligat deũ ſu ꝑ oia ita ꝙ nullo ꝓ dãno ł mod d velit offẽdere deũ fic intelligenũ ẽ ð diſplicen tia rõnis. vnde ꝓctĩ debet tantũ diſplicere rõni ꝙ nul lo pacto velit in im cõſen⸗ tire vł cõſenſiſſe. qm̃ volun ras qᷓ ex aliqᷓ cauſa in pen vſentit iuſta nõ ẽ: vñ ſit nõ optet hñitem caritatẽ moꝛi ꝓ xpᷣo ſʒ caſu in q́ opꝑtet ip̃ʒ taritatem vel vitã amittere oʒ potiꝰ vitã amittere.ſic in poſito intelligendũ.ꝙ non teneoꝛ ꝓ ſatiſfactõ ne pctĩ moꝛtꝭ penã ſuſtinere. qꝛ ðᷣs nõ exigit:niſi eſſem ĩ tali ca ju in qᷓ vel deũ moꝛtalr offẽ derem vel vitã ꝑderẽ. Igit᷑
cludit᷑ ex his oĩbus ꝙ do
oꝛ intis excedere debet. ſed voloꝛ ſenſus nõ tñſcendere debet metas viriũ. De do⸗ loꝛe mentis loqͥtur aug. 21 ð ci. dei. Neceſſe ẽ vt tantũ prat doloꝛ qᷓ;tũ heſit amoꝛ De ſcðᷣo I.ðᷣ doloꝛe ſenſus ꝓph a in pð.ijſic di. Ca⸗ igauit me dñs ⁊ moꝛt nõ
Sermo xmn
tradidit me.i.dñs decit mi
hi gram vtꝓmeis pctis pe
82
nitentiã agerẽ. qꝛ nemo dĩ
dñe niſi in ſpũ ſcõ ſed dedit mihi vt intelligerẽ me in pe nitentia nõ vᷣbite interficer hinc apo.pau.⁊.ad coꝝ · at. Vt caſtigati? nõ moꝛti ficati. Et het᷑ ſufficiãt de cõ ckone. Jurta iſtã ↄctonem
—
mouet᷑ tał᷑ dubitatõ.ſi ĩ cõ⸗
vłxꝝ eqᷓ
tritõne reqͥritur magis do⸗ lir ð oi loꝛ de vno pctõ qᷓ; de alio. by pctiſ
Zd qð rñdetur ᷣm duran.
gꝙ dup lex ẽ dolo cõtritõnis
Quidã generalis qͥ ẽ ĩmedi
ata diſpoſitõ ad iuſtificatõ
nemqͥ ẽð om̃ib pctis inqᷓ;⸗
tum ſtoffenſa ði. doloꝛe
magꝰ dolz q̊s ð maioꝛi pcõ hitualr nõ actuałr. Zleſt doloꝛ ſpãlis.⁊ h eſt duplex Quidã ſpũalis hᷣ dz et ma
ſit do⸗ lendũ.
tho. in
ioꝛ de maloꝛi pecð eoꝙ hʒ 4d.in
maioꝛẽ rõnẽ dolẽdi. Alter ſenſibilis ſhic etiã ʒueniẽs ẽ vt ſit maioꝛ ð maioꝛi pec cato:qꝛ maioꝛioffenſe ma⸗ ioꝛ pena etiã ſenſibi᷑ debet᷑ fʒ tamẽ nõ eſt neceſſe ꝙꝙ ſit maioꝛ. qꝛ ſine ea pᷣt eſſe va Nritõ. qᷓ ↄtritõ km hu. de ſcõ vi.dz durare ſu ſãltem ĩ
d.
hĩtu. qꝛ licʒ dñs abſoluerit bominẽ a vinculo pcĩꝑcð
tritõem ⁊ ↄfeſſionẽ ⁊ ſutij ⁊

De contritione
mũ pꝑiculũ eſt vẽtꝰ dia bolice q; abſoꝛbeat me ꝓfundũ ne aduerſitatis.de vento ſcri q; yꝛget ſuperme puteus os S Johs. s. Erat eni vẽ⸗ ſuũ. Illi demergunta ſecko
tus ↄtrariꝰeis.ſ.aduerſitat? tempeſtuoſo qͥ cdũt innoꝛ
. deddr Job.t.c. Vent“ veÿ talẽ culpã ſedi poſſuntad .. hemẽt iruit a regiõe dekti huc liberari. Illi ahſoꝛbent ſiröteraneuledo aundoiblongiſeſtn ſndlitejttubePturesgie dinẽ ſitpfůchtiinpc. et „ ierneheene ilre ee
w 3 4 ſ angullcöcutiuntet vomus ſun ↄuertã Zuerrã inpfůci cthö grautstetatde maig. Sʒßute es ſutic
7 N Mi aduerſitat pᷣfus nö hʒ vfů Veget ⁊claudit. qñ pfůditas wi taihönöbeaueralururs deßeit uartpencuict
1 periculis. Cadit iuſticia qñ ſtatus pñtis miſerieperquã n ſatuſfacit de culpis pᷣteri⸗ mala vfa cognoſceie nõ poſ heCadit tpantia qñ intem ſumus vñ doleamus ⁊ ↄtri . perãter vtitꝓſperiz. Cadit tionẽ habeamꝰ deo dauid foꝛritudo qů nõ habet patiẽ ꝓpheta dicebat. elicta q; i tiã in aduerſis. Scðm peri intelligit: ab occultis meis ., culũ eſt ſtimulatio ꝓpꝛie car můda me. Cũ ꝗ tot ſintĩpe 4 163 eti nis q̃ ftmulo ⁊ ipuiſione de dimenta dʒ pctõꝛ tantã vim 3, i ii mõls ſtmular aiaʒ. ad gal. in ↄtritiõe he vt potius de
Earo ↄcupiſcit aduerſus beat ve leeſſe ĩ ĩſerno qᷓ; pec pm̃qꝛ caro ifmat perirã care. vñ Anſelmꝰ in li de ſi
—
3
z ℳ
1
j ſ
3
4
o
fetõe tñ liget eñ vinculo ꝑ Eſa. y. Ecce ego cremuui derue dereſtatõis ew· vt ſem fabꝛũ ſufflãtẽ in igne.i.vᷣn 3„ ꝑ ſicur dictů eſt pcõꝛ ſit ſaltẽ nẽ ſufflantẽ in carne. Teri ſhabitu male ↄtent de pcõ piculũ eſt ĩpulſataa demõe cõmiſſo. Eñ nocãcũ ꝙ dia; durrſitas mũcau. Zmas diaboli holus qᷓtruoꝛ modis conat᷑ ſerulũ abſeꝛbebit te:armat impedi illos qͥ volent cõ miſiſſe petã tes ſuos nouit voꝛare ñ poꝛ et pedte:s modos reduco tare. Exqdð camabat. qõ ed quattuoꝛ percula. Pꝛi? me demergat tẽpeſtas aq̃ ne
Sebt na w dide k kun yij iu gin hiuñ inſn
1
N
4 u eme iuu nin

.
Eueegan Ue ntamAn ſt tu * asmütau Sebebtnn rout voni Mqdödm Sgt tepeſusi dentmepfind —permepun tmegniit oſococditn —i ſedi peſin rIllsbſt — yfüchtinpot ademe Ditdt ↄunufi —puts esli — uditepfit min dehan Man penit tis miſertgch — =?i doleimsi) — — ib ouln Lihmln pe hfenhe
milindinib ait. Aliqͥs de⸗ bet magis eligere eiſe in ifer no ſine culpa q; in ꝑadiſo cũ cuipa qꝛ ĩnocẽs in iferno nõ
ſentiret penã ⁊ peccatoꝛinĩ
ꝑadiſo nõ gauderet de glia Sed hõ nð tenet᷑ deſcende re ad illas ꝑtickares penas ner ꝓfeſſoꝛ ð hoc iterrogare debet. Et ſic magnifice dñe et ciues inclite expedite ſuat huius fructus ꝑtes ꝓpoſite quẽ fructũ ohſecroꝓ veſtris pcis acciꝑe vt in futuro ad gtꝛam valeatis ꝑtingere. B. Dica q̃rta q̃drageſime de elemoſina. Sermo. xVIII
Biit ieſus trãſ mare galilee qð eſt tyberiadis et ſe⸗
quebatur eü multitudo ma
gna. Joh. ð. Pꝛo huus ſa cri ⁊ ſancti euãgelꝭj hiſtoꝛia
li declaratione. Notandũ ꝙ tria debent ineſſe cuilibet vo
lenti moꝛaliter viuere. Virtus pietatis erga in digentes. Clirtus humllitatis er⸗ ga conuerſantes. Vlirtus gratuitatis erga benefacientes. Di pᷣmo ꝙ qͥ vult moꝛa liter viuere debet eiſe piꝰ:qꝙꝛ
Sermo xVn
ſine pietate pollticũ vinere cõſeruari nõ põt.qð ꝓbatur quia politicũ ⁊ moꝛale viue re ſtat circa pᷣtutes q̃ ↄdimẽ tũ ĩim? ſpẽm et pulchꝛitudi⸗ nẽg inſticia poſident iuxta demedria dẽ ſie inquit. Dẽs pᷣtutũ ſpe cies vno iuſtitie voto ↄ iñ ſed iuſticia ſine pietate cru⸗ delitas reputat᷑ ßᷣm ſentẽtiã Aug. in ͥdã ſermone qͥ ait. Squitas ſine bonitat ſeui ria eſt. Et iuſticia ſine pieta te crudelitas reputat᷑· Igit᷑ reſtat ꝙ ad moꝛale imo ad omẽ bonñ pietas neceſſaria tenet᷑.quã Anb. ſuꝑ Bea⸗ ti immaculati laudando di cebat. Pietas amica paren tib. grata deo pñm cõciliat neceſſitudines fouet dei cul tura merces parẽtũ. filioꝛũ ſtipẽdiũ pietas inqᷓ; iuſtoꝛũ tribunal. egenoꝝ partus.mi ſeroꝝ ſuffragatio indulgen tia pctõꝛũ.hec ille. Exẽplũ habet᷑in q̃rto volumie. Re⸗ gů. ꝓc. Quõ heliſeꝰ pie cõ paſſus fuitvidue debitis ob ligate,⁊ augmẽtauit ei mo⸗ dicum oleũ quod habebat⸗ Dixi ſcðᷣo ꝙ qui vult moꝛa liter viuere debet habere hu militatẽ qꝛ viuere moꝛłr nõ W

8
3
hn 33 1½
„ 3 15
1
„. i
p
„ . i
p n ſi ſt 365
1
i *
. i
3
6 ſ ℳ
———
1 6 3 1 1
jiſſi 6
i wMiſh . t⸗
*„ i, 2. 4 Po. ſi N 6 „. Be jie.
ji
ſii 6
1
3 3 5 1 6„ 1 5
ht niſi vtutes ↄſeruet:q̃ hu miluate dẽpta· mimme con
ſeruari pñt· vñ. Hiero ſuꝑ Wat.o. Humilitas ſola ẽ
obſeruatrix cuſtoſq; vᷣtutũ ⁊ nihilẽ qð ita vᷣo gᷓtum fa ciat ⁊ hoĩbus: qᷓ; ſi vite me rito nõ magni: ſed humili⸗ tate ifimivideamur:qᷓ; pᷣtu
tem Zug. in li.ðᷣ pbis dñi
laudans aiebãt. O medici nã oibus ↄſulentẽ.om̃ia tu mentia ↄpꝛimentẽ om̃ia re ficientẽ oia ſuꝑfiua reſccan tem. oĩa depꝛauata coꝛrigẽ tem O q ſuꝑbia ſanari pot
humilitatẽ dei nõ ſauan⸗
tur. hec ille. Exẽpiũ habe⸗ tur.Jo.2.c. de Jo. ba.q cuʒ tante extitiſſet ſanctitatꝭ vo cẽſe dignatus eſt apellare
ixi tertio ꝙ qui vult mo raliter viuere debet eſſe F̃tꝰ vñ. Se. Nullũ officiũ eẽ re ferenda gr̃a magẽ neteſſa⸗ riũ. Etifra. Quid ðᷣbemꝰ facere ꝓuocati bñficio Imi tari agros fertiles qͥ multo pkꝰreddũt qᷓ; accepeft. Exẽ plũ habet᷑ dañ.⁊.qͥ cũ acce⸗ piſſet g̃am interp̃tandiſõ⸗ nium nabuchodo. reg lau dauu deũ dicẽs. S it nomẽ dñi hñdictũ. qꝛſapia ⁊ foꝛ⸗ titudo eius ſunt. He ↄcio⸗
De elemoſina
nes magnifice dñe ⁊ ciues m reuerendi in ſacro euãgelio u hodierno ðᷣnotant᷑ qð itre ⸗
ꝑtes diuidit᷑· Qm̃ in pᷣma 6 ꝑte ponit᷑ xpi pietas ergaĩ— digẽtes. In ſcda ꝑte ponit᷑ xpᷣi humilitas erga ↄuerſã 6 tes ibi. Sixtadppiwum In tertia ꝑte pont᷑ pliꝗ̃ 3 iutas erga dñfacientes ibi. 3 Illi. Etvt ciarius hecpa ii teant videamꝰhiſtoꝛiã. De in
clarate hiſtoꝛiefructꝰẽ op ſij miſcðie. Et cũ omnia opa ⸗
miſcðie reducant᷑ ad elemo 3 ſinãpñs eſt vt de ipᷣa in pꝛe ſenti mone mentõem faci 1. mus.ð q loquẽdo tres ↄco. nes cũ trib dubijs moie lo i
iuco vðclarabimus quaꝝ ſt pᷣma talis. Concko pᷣmaqᷓ lůſi⸗ 3 eſt ð qͥditate elimoſyne tal m eſt ꝙ elemoſina ᷣᷣm duran. n h eſt opus qð datur aliquid digenti ex cõpaſionepier 6 deum · In q̃ diffintõne cõꝰ oſin pᷣhẽdũ tres ꝑfectões eline ſih Pꝛima pᷣius pfectio eſt ra cæn 1* dicatio caritatiua. Scða ni eſt radicatio iuſtificatiug Tertia eſt radicatio ſactii/tho. mu catiua Pnma ꝑfectõ ſicp/ ꝛ bat Dare elemoſina ẽ act ꝛlſ. miſcðie: miſchia eſt. 6 „ Frr l cartatꝭ ex ↄñti a pᷣmo adn qri

1 difie dieꝛ iu li in ſago cjj
oönotankcin —7 iputs
— In ſcha prpn SDinaphin beponl S difucinzi =btt darusht deambiil hiſtoriefuci; —. Etcũ omi =nducant il —6eſt vtde ph one mentin —3loquidom nb dubrsn —= arabimus M ux lis. Conchy oſina ind dauriii
ie õpaſeꝝ ele x In qᷓdifininoſina ⁊ auðpiepto
ritatuu2 —
— Pntfcizz .
Mreelemu
timũ dare elemoſinã ẽ actuſ caritatꝭ. ᷓ volens explicare Bre· ĩ moꝛ· dicebat. ille ꝑfe cte tribuit qͥ; cũ eo qð tbuit
vł poꝛrigit afflicti q̃q; aim
in ſe ſumit. vt pᷣmũ in ſe do lẽtis paſſionẽ tñfferat.⁊ tũc ʒ dolorẽ illius ꝑ miſtenũ currat· Scða ꝑfectõ ſic oñ dit᷑.qꝛ miſeratõ iu qᷓ;tũ oꝛ⸗
dinat᷑ in defectũ patientꝭ ad
ſatꝭ faciendũ ꝓ culpa ſic eſt actus iuſticie ⁊ inter oꝑa ſa tiſfactoꝛia computat᷑. vnde ſcribit᷑ Dañ. ꝙ pœtã tua ele moſinis redime. Tertia ãt ꝑfectõ eſt radicatõ ſacrifica iua qꝛ elemoſina inqᷓ;tũ oꝛ dinat᷑ ad placandũ deũ ha bet rõnẽ ſaxrificij. Inde a⸗ poſtolus pau.ad heb.ſcri⸗ bẽsait. Bñficiẽtie coĩonis nolite obliuiſci.talibꝰ ei ho ſtjs pmeret᷑ ðᷣs. Et hec ſuf ficiant ð ↄchone. Juxta qᷓ; mouet᷑ qõ Vltrũ elemoſinã dare cadat ſub pᷣcepto. Rñ det᷑ ſchm ſnĩam pꝛedicti do cto ꝛis durãdi.ꝙ elemoſinã dare pmo eſt ſub pᷣcepto le⸗ gis nature qʒꝛ lex natura di⸗ ctat ſubueniendũ ꝓximo in neceſſitate. Itẽ ſcðo ẽ ſub p̃
Semiutt 2. q. cepto leg viuieqᷓ hãc omit jeroinijmnls a. a tentẽ iudicat eternalr puniẽ
Sermo XVIII
dum. Wat.2y. Eſuriu nõ dediſti mihi mãducare Cũ eni dilectõ pꝓximi ſit in pcepto: neceſſe ẽ oĩa illa ca dere ſub pᷣtepto ſine qͥb di⸗ lectõ ꝓximi nõ ob pᷣuat᷑. Ad dilectõem aũt ꝓximi ꝑtinet vt ei nõ ſolũ velimꝰ bonũ. ſedẽt oꝑemur ſm illð apłi Jo.ʒ. Hõ diligamus pybo neq; lingua: ſ oꝑe ⁊ pᷣitate Adß ꝙ velimus⁊ oꝑemur bonũ alicui reqͥritut ꝙ ei? neceſſitati ſpᷣueniamꝰ.vñ ẽt
Jo3. Qui viderit fratrẽ ſu
um neceſſitatẽ hr̃e ⁊ clauſe rit viſcera ſua ab eo; quõ ca ritas dei manet in illo. Itẽ eſt ſub pᷣcepto iuris canoni ci.di.ðß. Nõ ſatꝭ.⁊.ca. Pa ſce vbi ðᷣꝛ. Siel paſcendo hoĩem uare poteris ſi non paueris occidiſti. Et.yq.i. oĩs ſunt vba pelagh vbi ðꝛ. Qur negãt miam faciẽ dã neceſſitatẽ pa tiẽtibipᷣm xpᷣm negãt qͥ eſt mia. Et in
his cõcòꝛdat. Rich. Cõcko ncẽitaſ ſcðᷣa qᷓ ẽ ẽt de ncctate ełyne ełyne.
tał ẽꝙ lʒ elina cgdat pᷣ p̃ce pto.tñ qꝛ pᷣceptũ ẽ affirma tm̃ ⁊ ð lege poſitiua:lʒ obli⸗ get ſp:tñ nõ ꝓ ſp:iõ ᷣm du⸗ randi a quo accepi talẽ con cluſionẽ videnda ſunt aliqᷓ 2 ₰
64

ſ3
—
er parte dantis.⁊ aliq̃ ex ꝑte
illius cui elimoſina dãda eſt
vt melius cõcluſio declaret᷑ Ex ꝑte quidẽ dantis cõſide
.e. q rãdũ eſt vt idqð eſt ĩ elemo a6 ſinas erogãdũ ſit ei ſuꝑfuũ
non ſolũ reſpectu ſui ipſius qð eſt ſupꝛa id qð ẽ de neceſ ſitate nature ſeu vite ꝓpꝛie⸗ ſed eriã reſpectu alioꝝ quoꝝ ſibicura incũbit:qꝛ pꝛiꝰ oꝑʒ ꝙ vnuſqͥſq; ſibi pꝛouideat ⁊ his q̊x ſibi incũbit rõne quo rũ dicit᷑ neceſſariũ et poſtea de reſiduo alioꝝ neceſſitati⸗ hus ſubueniat. Et dat᷑ exem plũ vt meliꝰ intelligat᷑ mate ria. Nã illð dicit᷑ eſſe neceſa riũ alicui ꝑſone ᷣm ꝙꝑſona dignitatẽ optinet: qꝛ alið eſt neceſſariũ vn pꝛincipi alið militi:⁊ ſic de ſingkis:ſiẽ na⸗ tura pꝛĩo accipit ſibi ad ſu⸗ ſtentationẽ ꝓpꝛij coꝛꝑis ꝑ ðᷣ tutẽnutritatiuã qð ẽ neceſa riũ. ſuꝑfiuũ yo erogat ad ge nerationẽ glterius ꝑ virtutẽ generatiuã. Ex ꝑte ÿo reci⸗
pientis requirit ꝙ neceſſita tẽ habeat alioquin nõ eſſet rõ quare daret᷑ ſibi elemoly⸗ na ſi tñ nõ poſſit alij vnd oĩ bus neceſſitatẽ habẽtih ſub uemri.nõ oĩs neceſſitas ob⸗ hgat ad pꝛeceptũ:ſed illa ſo
De elemoſina
caſu locũ h
la cũ his qͥ neceſſitatẽ parit ſuſtẽtari nõ põt. In illo eni bet qð diẽ Em bꝛo. Paſce fame moꝛientẽ ſi nõ pauiſti occidiſti. Sicut ergo dare elemoſynã de ſuꝑ fluis eſt in p̃cepto. Ita dare elemo ſinã ei qͥ eſt ĩ extrema neceſſitate alias aũt eiemoſi
nas dare eſt in ↄſilio ſicut?
de qjlibet melioꝛi bono dan⸗ tur cõſilia.⁊ dico ꝙ ſupfiua de neceſſitate pᷣcepti ſũt erot ganda.qꝛ ⁊ ſi iſtius ſũt qᷓ;tũ ad ꝓpꝛietatẽ.tñ etiã alioꝛuʒ ſũtq́ ad vſum illa bona ſiq́; ex eis ſuſtentari pñt.vñ ba⸗ ſilius. Si fateris ea diuni⸗ tuſtibi ꝓuemſſe.ſ.tꝑalia bo na. an miuſtꝰ eſt deꝰ inequa liter res nobis diſtribuens · Cur tu abũdas ille ÿo mẽ⸗ dicat.niſi vt tu bone diſpen
ſationis merita ↄſequaris.
ille vᷣo patientie coꝛona de⸗ coꝛetur. Eſt famelici panis quẽ tu tenes: nudit tunica. quã ĩ ↄclaui ↄſeruas. diſcal ciari calceus qͥ peneſte mar ceſcit. indigẽtis argentũ qð poſſides humatũ: quo circa
tot facis imurias quot dare
vales. Nec opꝑtet ꝙ ↄlideret 2ld hõ oẽs caſus qͥ poſſunt ↄtin ʒ⸗
gere ĩ futurũ. Hoc enĩ eſſet

Aſnerutpu 8 zl de eraſtino cogitare:qð dñs Dubet qð di In ꝓhibet. Math.ð· ſed debet Sefame nini iudicari neceſſariũ⁊ ſupfiuũ voccidiſti Sin ſᷣm ea q̃ꝓbabilitervt⁊ ĩplu demoſſni del ribus occurrũt. Ita etiã in⸗ deeoto zun telligenqꝰ eſt caſus extreme uf. neceſſitatis qñ apparent ſi⸗
S geppada ecrenebece, —tinſu ſitatis future niſiei ſubueni atur.ner expectanda eſt vlti Melobon ma neceſſitaſ:qꝛ tüc foꝛte nõ — idicoꝙſuh poſſet iuuari natura cũ fame ve ppuiſun eſſet cõſũpta · vñ Joh. Criſ. — tſiiſtusſii Nõ oꝑtet pauperẽ vlulantẽ —uticitun dereptoꝛẽ votat: qund dicis — o homo·ꝓptervnũ panẽ dece entunpit ib ptionẽ qͥs cõplicat. vttu di⸗ — fuers udun cis · Quo cirta hec oĩa q̃ di⸗ n temſeſalud cta ſũt in cõcluſiõe ⁊ in qõne iſt etde nu notãt elemo ſine qͥditatẽ atq;
obis ditn nerceſſitatẽ. Sed tñ ꝓ maio⸗ =üds ieſonufz rideckaratione mouef᷑ iuxta — vtubonei k da häc ↄckſionẽ talis qõ. Vtꝝ nertn ſus ele, de quolibet bono ſit elemo⸗ tinteimnſina ſina facẽda. Ad qu bꝛeuir —ſtfnelapu reſpondet᷑ ſm doctoꝛis ñi e nuditn Kichar.ſniaʒ ꝙ bonoꝝ tria ſũt genera.i.aie coꝛꝑis ⁊bo — exterioꝛa. De bonis anĩe gis rguiſi põt fieri elemoſina vt cũ ali
— lmiqum quis oꝛat ꝓ alio: vel peccãti nann in ſe parci ex coꝛde quod eſt n etgin maxima elemoſina vñ. Au. —„ uin in enche. 4.c. Etelemofina ₰ ho n nihil maius qua ex coꝛde di
Sermo xWnn
mittimꝰ qð in nos qͥſq; pea cauit. De bonis coꝛꝑis etiã
vt cũ aliquis ſeruit infirmis
de quo xp̃s in iudicio dicet
bonis. Infirmꝰ fui ⁊ viſita
ſtis me. De bõis aũt exterio
ribo diſtinguẽdũ qꝛ aut ſunt
male acquiſita. aut bene. Si male:aut licitũ eſt eiq acqſi 2 2e. 9 ut eã rẽ retinere · aut nõ. Sᷓi ʒꝛ. a.y ſic de illis põt fieri elemõſi⸗ a,8 2m na vnde meretrix de pecuꝰ 2.q. 62 nia quam per meretritii ac⸗ g. F. ad quiſiuit poteſt elemoſinam 2m.q ſacere: ⁊ illðᷣ quoq ſic acqͥrit 89. ar. licite tenere poteſt.qᷓ;uis i eo 2 ad qꝛ meretricat turpiter agat? m.
⁊ cõtra legẽ dei.qua pꝛopter
iſtud qð accipit turpe lucrũ
vocat᷑ tñ in accipiendo pecu niã ꝓ eo ꝙ dãnificata cõtra
legẽ dei nõ facit. vñ.iꝗ.J·
c. Qui haherẽ dic̃. Zu. Sʒ
de petõ aliqᷓ nõ nũqᷓ; acqui⸗
runt᷑ q̃ pauꝑib iuſte erogãt᷑
De acqͥſitio tñ ꝑ meretritiũ
nõ fit ſacrificiũ vł oblatõ ad
altare ꝓpter ſcandalũ ⁊ reue
rentiã ſacramẽti. vñ dicitur Deut᷑.2ʒ. Nõ offeres merce dẽꝓſtibuli in domo dñi dei
tin. Si añt nõ eſt licitũ ea re
tinere aut iliis a qbus acce⸗
pta ſůt cõpetit ius illa repetẽ
di q̃lia ſũt bona acquiſita ꝑ

. 1 ii i 6 ni
4 in 3. 4 4 3 i 3
5i
nſn n
3 ſn ſeno 3
3 2 s , e.
ſi z
—
* p 6 iie 3 ℳ i
% .
z: *. 3 3 8 3 6 4 13 . 6 iſh Np⸗% 3
ſn
ienp
1% ſiſſ,
„ i ſ 3 n üi Pi . ſ 3
h
.
M*
vfurã. vł furtũ vłrapinam ð talibo nõ dʒ fieri elemoſi⸗ na. ſʒ ̃̃ſtitutõ extra ð.iu.iu
tate vbi ðᷣꝛ ꝙ onus nõ re
mittit᷑ ſed auget᷑.cũ cuidã ĩ
puide ſoluit᷑ qð alij ex debi to ẽpſtandũ. Sic etiã intel ligi qð vᷣr.i.q.i. Non eſt. vbi dicit. Non eſt putanda ekina ſi pauꝑib erogeturvł᷑ dipenſet᷑ ꝙ ex illicitis rebꝰ acqͥrit. Et. i. q.y. Nolite ⁊ ſũthba Aug. in ii.ð vᷣbis
dñiin ſermone.ʒr. ante me
diũ vbi ðᷣꝛ. Nolite velle ele moſinas facere de fenoꝛe et vſuris. Aut nõ cõ petit ius illa repetendi.quaie ẽ bonũ acquiſitũ ꝑ ſymoniã qð bo nũ ille qͥ acqͥſiuit retinere ñ põt extra de ſimonia. De h aũt · qꝛ ↄtra legẽ accepit. nec qui dedit.põt repetere. qꝛ 3 iuſticiã dedit. ⁊ talis pecu⸗ nia in elemoſinis debet ero gari. Sed ſi dat᷑ ſoli plato ita ꝙ coĩtas non eſt in cul⸗ pa dʒ dari ecckie in cuius iq mniã data fuit.vt habet᷑.c. pᷣdicto.in tex. ⁊ in glo. Si aũt coĩtas eſt in culpa pecu niam debet reſtituere alteri
monaſterio:ſiille qͥ dedit ĩ
trauit: in alleuatõem mona iterij. Et ſic intelligi pᷣt illð
De elemoſina qð ðꝛ extra de ſymonia ve
niens. Si aũt nullũ mona ſtenũ intrare voluerit alijs
paupib erogãda eſt De be ne aũt acqͥſitis diſttguendũ
eſt qꝛ aũt ſũt necefſaria illi qͥ acqͥſiuit ad ſuſtentatõem nature:aut nõ. Si ſic de il⸗ lis nõ debʒ elemoſinã face⸗ re· qꝛ magẽ tenet᷑ m legẽ c
ritatꝭ q; altj niſi foꝛte ĩcau in ᷓ pᷣtrahẽdo ſibip̃i daret
alicui ſolẽni ꝑſone de cuius
remotõe ĩmineret notabil
ðtrim̃tũ rei publice:⁊ ꝓfec⸗
tui aĩaꝝ ·⁊ cũc nõ eſſet nci⸗ tatẽ ſed 3 Si nõ. Aut
ſũt neceſſaria fibi ad vᷣcenti
am ſui ſtatus.aut nõ. Siñ
tenet᷑ de illis elemoſiuã fa⸗
cere etiã pauꝑibꝰ nõ ↄſtitu⸗
tis in ꝑiculo neceſſitatis ex⸗ treme. Si ſic. nõ tenet᷑ð ił
facere elemoſinã ꝑ quã red⸗
dere ſe in potentẽ ad viuen⸗
dũ ᷣm decentiã ſui ſtat? niſt
paupib in tãta indigenia ↄſtitutis ꝙ appareant ꝓba
bilia ſigna extreme neceii tatis q̃i pñtis vł ðᷣ ꝓximo ĩ
minentis. Alijs vᷣo paupi tenet᷑ loco ⁊ tꝑe facere ele
moſinas nõ ðrogãtes nota
bili modo viuẽdi ᷣm decen
ti ſui ſtatus. Talis enim
4
mil ſ
ſitt din u cu % ſin
—
kl
l. m 4 f nipi drinn mun vüh ibh bi iſuß wc itzin Mh vinn külin
üjn
etſhn lubm ſiln
ihi

=ide ſyn 2 ia. —epteti ogiiucih — ü necunl
uelatt,
tnð. Siſcdi ʒelemoſiiju — Mxn niſipnic hdo ſiihn nipbntuu mnernt publir = tüc neſun ket Sirsh r ſbiuiu [— n aut ð is elendſuit =upbin 1 do necſiut — ſn mi =wſnip ut — otentẽ — ——, ppiein n
tlön
nijsopu — 2pe 5 ogiti
— Luls u
noſine
decentia indiuiſibili nõ cõ⸗ ſiſtit. ſed hʒ magnã latitu⸗ dinẽ. Et hec ſufficiãt de qõ ne. Loncko tertia qᷓ erit de conditõnib elimoſine talis eſt. ꝙ elemoſina tria vᷣebet hr̃e ad hoc ꝙ ſit bñ ↄditio nata videlicet.(te dantis.· Debitã aptitudinẽ ex ꝑ⸗ Debitã aptitudinẽ ex ꝑ⸗
te recipientis(¶di dandi. Debitaz aptitudinẽ mo Pꝛima ꝑs ſcðm doctrinã
doctoꝛ irrefragabił Alex.
ð ales in tertio⁊ ẽt ſcᷣm do ctrinã. Ric.ð media villa.ĩ · di.iy.ſic declarat᷑. ꝙ do⸗ nů elemoſine huiter duob? mõis ↄſiderari põt. Eſt eĩ donũ muneris elemoſine a manu intelligẽdo tale do⸗ nũ id qð dat᷑ manu bõð ex fioꝛib hueniẽdo:autvirb⸗ coꝛꝑalibo ßuiẽdo. Eſt ẽt do nũ ełine qð ðᷣꝛ vonñũ ↄpaſſi
onis a coꝛde. El pᷣt dici ⁊
clariꝰqð ẽ donũ mũerꝭ a ma nu donũ ↄpaſſionꝭ a coꝛð · donũ conſolatõnis ab oꝛe. donũ obſequij ab oꝑe. Iſta
diſtictõe pᷣmiſſa ðꝛ ꝙ nat᷑ał
oꝛdo ßᷓ exig t vtiferioꝛa a ſu ꝑioꝛib regulẽt᷑. Etið illi qͥ ſůt ſh aliẽa ptãte ↄſtuuti. eis in qͥby alijs ſubijciũt᷑ oꝛ
Sermo Xv
dinare ñ dñt akr qᷓ; a ſuꝑio
rib fuerit ↄmiſſum. loq̃ndo
ig pᷣmo ð dono muueris a mãu:? dono obſequtj ab o⸗ ꝑe.⁊ dono vbi ↄſolatõnis ab oꝛe oĩb lʒ pᷣcipiat᷑ gñalt ter.tñ ꝑticularit᷑ exceptõ fit
ð aliqͥb ꝓpt᷑ ſubiettõemn ſiẽ
dictũ eſt. Oh oibpᷣcipia gñalrꝓbat. Mã ð pᷣmo do no ſcribit᷑ Deu.iy Pꝛecipio tibi vt aꝑias manũ tuã ege no ⁊ pauꝑi. De ſcðᷣo ſcribi᷑ .ðᷣ dono obſequn ĩ oꝑe.ex
oð.⁊2. Cũ viders aſinũ o
diẽtꝭ te iacere ſub onere nõ
ꝑrñſih ſed ſubleuab cũ eo.
Detertio.ſ.dono vᷣbi ↄſola toꝛ ab oꝛe ſcribif. Ecci.28. Nõne ardoꝛeʒ refrigerabit ros ſic ⁊ Fbũ meliꝰq; datũ. Ecce quõ gñałr oibh pᷣcipit᷑ vt talen etnas faciat · tñ nõ
oẽs ꝓpt ſubiectõem pñt o⸗ bedire.ið videamꝰ qͥ ſũt illi qͥ nõ pñt. Pio monachꝰq: 4 pũ nõ bʒ ð bõis exterioꝛi⸗ byñ pᷣt elinã facẽſine abba
tõ lnia ej pᷣſſa ł ꝓbabilr pᷣſũ⸗ pra· niſi diſpẽſatõ aliqᷓꝝ bo noꝝ mõaſterij ſit ſibi ab ah bate ↄmnſa.ð iił ei pᷣt ele moſinã facere · moderate tñ mꝓpoꝛtionẽ bonoꝝ q̃ ſũt ſibi ↄmiſſa ad diſpenſandũ

m De elemoſyna b„ . 1 eft 34‧5 Quia etiã vir ẽ admiſtratoꝛ ſed etiã bñfacere 4 bonoꝝ tãqᷓ; ec ſatis eſt iteꝝ 1. ideo nõ debet dare mlier ic ex bono fonte ꝓcedas ſ ſinecõſenſu virrex. bona volũtare pfi 6 3 51art. pꝛeſſo vel pᷣſumpto. exceptꝭ ciſcat. Et in eadẽ di. iſingu. 7. ad.2. e is quoc;· hocclar dn 1 n . baeieanſe ad rur.⁊ ſũc etiã vᷣba c ſið doteʒ qᷓ oꝛdina ſug Lucã dicentis. Mi 2. ſt aut prer doteze on onera lug cã di ſus. Jo cõep ² ſuſtendãda mrm 10 coꝛdie eſt cõisv us⸗ ſb n p habeat res e ceptũ eſt oibus i lucro vel ꝑaliũ liciri ſſen officijs neceſſaria. et mn lis irreqͥſito aſſen offcij Hõ publicanus. tũc. n.de illi deerda. Hõ publ im 1 ℳ i oderatas. kpꝛ anus. 6 n— in cõe admonenk vt i 1 5 F.— ẽtes. Recetiã ſeru. ntnõ habentibꝰ. Mi⸗ ſe i ih„ ho 5 ſüt poſſeſſio dñoꝝ 5 a enĩ pᷣtutũ plẽitudo ni i ideo facere elemoſinas nõ ð Et etiã ibidẽ Miero.ait n m ideo face aliq̃s mo⸗ eſt· Et etiã ibidẽ abetnece nit breiu; uglenet no t nnn aug.. c nilalquoꝝ ſpẽſatio cõ adimple ze dicit. de di⸗ nig abyyldfis diſpẽſatio in quodã ſermõe 5 tu . à pP es tñ pꝛedicti licite in quodã ſer Nemo vnqᷓ ſ 9 i vbi.ð. mifſa. Dẽs tñ pꝛ. ligẽdis inimich. uii. ie tin caſu ne ligẽdi 4 ſare.qꝛ de coꝛ 4 a.7.4 poſſunt ⁊ deben indigenti ſe poperit excuſar mitt 0 m..3 ceſſitatis extreme indigenti äc elemoſinã mpler iu ſn 3m 8 ceſſitatis e ſu de hãc elemo 6 uini buenire etã confen Et ſic patet pᷣma ꝑ* ad.i·e bus ſubu pᷣſũpto bemur. ſtonis. phun uꝑioꝝ nõ habito vłp̃ tertie concluſionis. ſun em, ſuꝑioꝝ nõ boele“ huius tert õcluſionis wine 3 1. 3 atet de his triby e v ars Cociullonis 4 3 Et ſie pa poſſ Scða pop re⸗ Cuiſt tin 7% t. Et qui itudinẽ ex parte , moſinis qui poſſunt.& diclt aptitudi ndũ eſt cul dunda n e nõ Sʒ loquẽo de alijs ele ipientis vbi videndũ eſtcul da tin , moſinis.ſ. coꝛdis 3eand elemolina u i tur ſine aliquaexceptõeyt ſit danda el Em Alex.? K peh beu pᷣallegato ꝙ elemo ſ tis. Et ſit hba Amb.i.li. 2
6 ſ 1 ½.

* Scit. t
Serme
v2e.. ſyna oiby eſt facienda in cai
—tcütiu 3*.4 2 lu neceßſitatis. iuxta illð lu.
setueztj W ono Abonwlin
2
— eadvliin
— cundei
—
tů ſhꝛ In — dicents. i — ibus enth eſar.chi
Bo piblem xxcipi᷑. nðijn —= nus diuesin = cde adnoni babembt ibid Diut — ini nõ hie — — pili et tt Eu medu e nu fun uleM vininlu puup —=ie conchlu⸗
Aenln 1
a.3. ad 6. O ĩe petẽti tribue et ibi pꝛum, dẽ. Eſtote miticoꝛdes ſiẽ et
pater vĩ mibicoꝛs eſt: qͥ ſolẽ ſuũ oꝛri facit ſuꝑ bonos et malos:et pluit ſuꝑ iuſtos ⁊i mſtos. Et Mat.. Bñfaci te his qui oderũt vos. Cñ 3 odiẽtes ꝓxiuʒ mali ſint: ⁊il lis dñs iubeat noſbůfacere ergo nõ tantũ bonis.⁊ ꝑcõ ſequẽs oib. Tñ malis alio modo qᷓ; bonin facienda eſt elemoſina: qꝛ in hoĩe malo duo ↄſiderari pñt.ſ. natura que ex charitate diligẽda eſt vitiũ qð debemꝰ habere in odũ. Juxta illud. Anu. Sit dilgendi ſunr hoies vt eoꝛñ nõ diligant᷑ erroꝛes. qꝛ alið eſt amare qð facti ſũt aliud eſt odiſſe qð faciũt. Sic ita q; deberꝑ elemoſinã ſubue niri indigenti ſue nature.vt ꝑhoc malitia nõ fouegt᷑.ſiz
ut habet᷑.y.q.ÿ. Non oĩs 2
ſumptũ eſt ab Aug. in epla ad vincentiũ nõ multũ ſõge poſt pꝛincipiũ vbi dicit. Sꝛ vtilius eſurienti panis tolli tur ſi de cibo ſecurꝰ iuſticiã negligat:qᷓ; eſurenti panis frãgat᷑ yt in iuſi icie ſeductꝰ acquieſcat. Tñ in caſu neceſ
ſitatis vt natura ſuẽtet ſp dʒ dare elemoſina. Tertia pars ↄcluſiõiſdicit ꝙ ſit mo dus in dando. in qᷓ mõ tres ↄſideratões debẽt eſſe. Pꝛi⸗ ma ex ꝑte dantis. Scðᷣa ex parte dati. Tertia ex parte recipientis. Ex parte dãtis Pᷣma cõſideratio mttas reti⸗ net ↄditiones. Pꝛima vt in dante ſit cõpaſſio pꝛoximi. Eſa.ÿ4. Dũ effude:deſuriẽ ti aĩam tuã ⁊c̃. Siðd eſt vt in dante ſit benignitas ʒ bi. Ecck.⁊8. Nonne ardoꝛẽ re frigerabit ros: ſic et melius bũ qᷓ; datũ. Tertia eſt vtĩ dante ſit hilantas facti.⁊. ad Loꝛin.ↄ. Nõ ex trſtitia aut ex neceſſitate hylarẽ enĩ datoꝛẽ diligit deus. Quarta eſt diſcretio dandi. Ecck.i⁊. Des iuſto ⁊ ne dederis pec⸗ catoꝛi. Quinta eſt rerta in⸗ tẽtio animi. Mat · ð. Cũ fa⸗ cis elemoſinõ̃ neſceat ſiniſtra tua quid faciat dextra tua- Sexta eſt vt ĩ dãte ſit pietas coꝛdis.i.ad Thi.4. Exer⸗ — coꝛꝑis ad modicũva et. Ex parte dati ſcðᷣa ↄſidera tio multas alias retinet cõ⸗ ditiones· Pꝛima eſt abũdã tia dati. Tho.. Simultũ
moduf elemo⸗ ſine,
Pietas aũt valet ad oĩa

e
ie1 e z
. z m.
e ſ6, .
˙ 5
ji ſef
ſ h
ji 1 i % 6 5 i in M ₰ 1* n. 5 % 3 1 3 3 z. p h
12 ſ zi 1
53 à 4
——
zn
u*
6
affuerit multũ tribue.vł ab
undanter trihue. vnð ſche ad Coꝝ.o. Qui ꝑce ſemi⸗ nat ꝑce ⁊ metet. Scða eſt
diſtribtõ dati vt ita det᷑ ꝙ
2.2.0.
. ar.i. 2.9.31 a.9. àd zm.⁊.q 3. ad.
alter hñe poſſit.in põ. Di⸗ erſit dedit pauꝑibus in. Tertia eit oꝛdo dãdi vt hõ Lſibip̃i elemoſinaliter ꝓin⸗ deat ſpũaliter circa animã Eeci.ʒ. Mißere aĩe tue pla cens deo.⁊ poſtea ꝓximori⸗ b. maxie aũt ᷣm ſnĩam pau
liad dõeſticos fidei. Quar eſt humilitas dati.
20.
un deſpicit vᷣpꝛecantẽ
ſuſtine bit penuriã Quinta eſt acceleratõ dati.pꝛouer.ʒ c. Ne dicas amico tuovade
⁊cras dabo tibi.cũ tñ poſſ⸗
dare. Sexta eſt pꝛop̃etas
rei.i.q.i. Non eſt putanda
elemoſina ſi pauꝑib diſpẽ⸗ ſetur qð ſymoniace ex illici⸗ tis reb acqͥritur.qꝛ qͥ hacĩ tentõne male accepit vt bñ
diſpenſet:generat᷑potius qᷓ;
iuuetur. Ex parte recipien⸗ tis tertia ↄſideratõ multas
alias retinet ↄditõnes Pꝛi ma eſt locus recipientis vt
. in neceſſitate. qꝛ diuiti nõ
eſt facienda elemoſina. Se
cunda eſtetas.ſ. ſi recipiẽs
eſt ſenex qui non poſſit ſibi
De elem oſina
acqͥrere victũ. Tertia eſt ve recundi.vt ſi recipiens ẽ ve recundus qꝛ magis ſibitũt dʒ fieri elemoſina. Et hec ſufficiãt ð iſta cõckone. S; iurta hanc ↄcłonem moue tur qõ. Eltzꝝ elemoſina ſit magis factoꝛia oĩby alijsꝑ tib ſatiffactõis. Adqð bꝛe uit rñdetur ᷣm ſnĩaʒ. Rir⸗
in· 4 di. ij. Nã ſicut iſtedo cwꝛi
ctoꝛ narrat. Zliqui dixerit ſi volendo iſtã dubitatõem ð cidere ꝙ in ſatiſfactõne tri
ſunt.ſ.vitatio culpe ad qu
maxime valet oꝛõ. Aug⸗
mentũ gre ad quõ marime el valet elemoſina. Solutio 4·dij pene ad quã maxime valet Mn⸗ leiunium. Et qꝛ augmentũ id5
ge nobilius eſt qᷓ; vitatio culpe qꝛ nõ vitat᷑ malũ niſi ꝓpter bonũ ⁊ q̃libʒ iſtoꝝ me lius eſt qᷓ; folutio pene. iðd inter ꝑtes ſatiſfactõnis vti lioꝛẽ elemoſina oꝛõne ⁊ oꝛð qᷓ; neiuniũ. Põt tñ ⁊ iſta du bitatõ alit ðᷣclarari iſto mð Ekina em̃ debita intentõne fetã aliqͥ mõ vᷣtutem ↄtinet oĩonis ⁊ iemunij. nã ełinaeũ cui dat᷑ obligat ad oꝛãdum ⁊ ieiunandi aliqᷓ bõa facii⸗ dũ ſi ad eſtfacultas ꝓ dãte: erina etiam inquantuʒ dat
jn . tiſto iieh ſit ſt ſt nl jn tinl böe val eh ui hus cin dußhe

Ssmgsſtti elemoſin E
Atöiſucd — nc ockonenn —= V elenlt = factoyucpi iffacls2 —etur fmſiiz. =i.. Nůſut t. Zlidi =o iſti dubiuin ꝙ in ſatiuin nitatio uupet e valet o x ge ad qinn lemoſnu Si dqui mnmn um Etqun xx bilus eſthᷓp n rõ vnlni — — =tes ſuufuis moln — n piti —
töcnnin i riznn⸗
1 ieunh MW — ctipn eſtfulus
un um
Sermo XIR ter denʒ q̃i q̃dam oblatio mie. Semo. Ræ. ab eo facta:⁊ ideo aliq; vĩ Pas ex vob hʒ oꝛõnis inquantũ etiam s et vo bona exterioꝛa ſũt ad ſuſtẽ arguet mes tationẽ coꝛpoꝛis ð quibus peccato Job..
fi elemoſina ideo aliq̃ mõ P huiꝰ ſacri⁊ ſaicti euã continet vim ieiunij. Dꝛõ gelij hiſtoꝛiali declaratõne etiam vtute ↄtinet ieiuniũ Nontandũ ꝙ blaſphemiꝓ aliqᷓ mõꝛ qꝛ in oꝛne aĩa re⸗ pter tria dominis ſuis in⸗ gumini coꝛpoꝛis mitius in teralias blaſphemuas ⁊ in tendit·⁊ ex ↄſequẽti coꝛprðᷣ urias faciũt q̃ Stinenturi bilirat. Sicut ꝗᷓ Ftuoſioꝛẽ tribↄcłonibus. videlicet. aia intellectiua q; ſenſitius Contemptumytuoſe in qᷓ; vegetatiua:qꝛ cõtinet eiꝰ ſtructõnis. ptutem ⁊ amplius ſicmag Erxceffum contumelioſe ẽ ſatifactoꝛa elemoſina q; obiectõnis oĩoꝛ ⁊ oꝛ̃ qᷓ; ieiuniũ. qᷓ;us Et aggreſſum male ope elemoſina ñ tm̃ excedat oĩo ratõnis. nẽ ⁊ iciuniũ ĩ eſſe moꝛis qᷓ; Dico„ ꝙ peſſimi ho tũ aſa ĩ ellectiua excedit ſen mines blaſphemitemnũt ſriuã ⁊ vegetatiuã ineſſena pꝛecepta del ⁊ alioꝝ eos re ture. Eñ Salomõ. Eccle.ʒ darguentiũ dequibus] Sa Ignẽ ardentẽ extinguitaqᷓ. lomon Ecce. i. Peruerſi.ſ. ⁊ elemo ſina reſiſtit pctis. blaſphemi difficile coꝛrigũ Et thob. ʒ. Elemoſinaa tur. Tales quia coꝛrigi nõ moꝛte libat. Et ſic magnifi poſſunt in tantam dementi cecomes ⁊ ciues dilectiex/ am deueniunt. vt xp̃ᷣm iteꝝ pedite ſunt huius ffructus crucifigant:de quibus Zu Pres quas ꝓmiſimus.queʒ gu.ſuper illud verbũ Wa obſecro vos vᷣuote paupib thei.⁊s. Blaſphemauit dare vt h gr̃am ⁊ in futuro Nõ minus peccant qͥ blaſ⸗ gliam habeatis. Amen. phemant xpm regnantem ominica de paſſione ᷣ in celis: qᷓ; qͥ crucifixet am mo ð peſſimovitio blaſphe bulãtẽ infns. Dixiſcho ꝙ
88

blaſphemi poſt d tẽptũ do⸗ ctrine iniurias dicũt doctoꝛi
bus:ſiue deo coꝛripiantur ſi ue ab hoĩbus:neſcientes mi
ſeri ꝙ tũc ſemetipis faciũt ĩ iuriã. Juxta ſnĩiam Sene.in ꝓuer. dicẽtis. Iniuria iiuſte irrogata infamia eſt ei qͥ feẽ Sed demẽtes id qð Sã.⁊.
ſcribit᷑ dicunt ad inuicẽ. Cõ
tumelia ⁊ toꝛmento interro gemus illũ.ſ nos redarguen
tẽ. Ideo ſcnbit᷑ infra. Execa
uit enĩ illos malitia eoꝛum. Dixitertio ꝙ blaſphemi pꝰ contumelias irrogatas eos redarguẽtibus adhuc operi ſi ſcribit᷑ ſa· 2. Lircũueniamꝰ igit᷑ iuſtũ qm̃ iutilis eſt nobis: ⁊ ↄtra rius operibꝰ noſtris.⁊ ĩꝓpe rat nobis pctã legis ⁊ diffa⸗ mat in nos pcã diſcipline no ſtre. Et qꝛ tales ita mali ſũt
pᷣmo cogitatione: ſcðᷣo Fÿᷣbo
tertio oꝑe malo redarguẽteſ offẽdere conãt᷑.ideo ſatꝭ dif
ficile eſt eos redarguere. Jõ
Biero.aiebat. Inter cetera mandata.peccãtes poſſe ar⸗ guere maxime libertatis eſt Be cõcluſiones magnfice dñe ⁊ ciues dilecti in hoc ſa cro euãgelio ↄtinent᷑· qð in tres partes diuidit᷑. Qm̃ in
De blaſphemia
pꝛima parte ponit᷑ ʒtẽptus vutuoſe inſtructionis qui. ſ.xpᷣs iudeis faciebant. Eñ
ipie dicebat. Quis etvobis arguer me de pcið · In ſa*. parte ponit᷑ exceſſus contu ⸗
melioſe obiectionis.i.udes rũ bi. Nõne bñdicim nos qꝛ ſamaritanꝰ es tu.⁊c̃. In tertia parte ponit᷑ aggreſſus malitioſe oꝑatõis.ibi. Tule rũt ʒ lapides. Et vt clarus hec pateãt videam hiſtoꝛũ Declarate hiſtoꝛie fructus ẽ blaſphemia:qᷓ pꝛaui iudei vr ↄtinent᷑ in pᷣdicto euange lio de qᷓ talis hiltonaviaeſt xpᷣm offendũt. de qᷓ loquẽdo tres ↄcłones cũ tribydubiÿ moꝛe ſolito declarabimus ·
blaſphemia ᷣm Aug eſt aliqᷓ mala dicunt᷑ dedeo vel
de ſctis. Hec aũt fm duran
dũ in ſumma põt fieri quat
tuoꝛ modis. Eti blaſphe⸗ mia eſt quadruplex.ſ.coꝛdis in oꝛis.ſcripturis.⁊ oꝑis. Pi
ma ergo blaſphemia eſt que in ſola coꝛdis cogitatòõne co
ſiſtitde qua dicit᷑ Mat.ij
de coꝛde exeunt cogitatiões
male blaſphemie. Quicũq enĩ negat de deo qð ↄuenit
Cõcluſio pꝛima q̃ eſt de qͥdi tate blaſphemie talis eſl ꝙ blyb

anepon ih = des fuchuti
bat Qusc nede pcö. Iyt
ontexceſus?e. q obiconsli·arei⸗
rehfucn =iu estui aneponkag — pidis Etitit eitvidemi
—
hemiapnt — — fendüt deqh lones cnb = alito demnt — iopꝛinaqihi aſphent emufn Ai adinite Me züfn umnaßitſtth = odt. Etöbi nnphl =nnngiho —obhtau — [xqu dli — apbmu itden
uenit derogat diuie bonitati qð quidẽ põt contingere du pliciter. Vno mõ ſm ſolam opinionem intellectus. Alio mõ adiuncta quadã deteſta tione affectꝰ. ſicut etõtrario fides de deo p dilectionem iius ꝑfiut᷑. Hmõ ꝗᷓ dero Jario diuine bomtatis: vel ym intellectũ vel fm affectũ
ſi cõſiſtit tm̃ in toĩꝛde eſt coꝛ⸗
dis blaſphemia Scha eſt blaſphemia oꝛis q̃ e coꝛde ꝓgrecht᷑.in vba ↄtumelioſa deũ. vñ BMief.ʒ. dñ. Vler⸗
is ſuperbie blaſphemaſti. Et mat. 1 blaſphemabãt eð moiiẽtes capita ſua· Itẽ Luẽt̃.⁊3. Vnus de his qͥ pẽ debãt latronb blaſphema bar eñ Tertia eſt blaſphe⸗ mia ſcripture.vt in libꝛis he retico:ũ ⁊ in alchoꝛano ma⸗ chometi ⁊c̃.de quibꝰ. Eſa.io dicik. Ve vobis qͥ ↄditis le
ges iniqs Et hoc ctiã põt
vici de his gᷓ bꝛeues 3 febꝛeſ faciũt ⁊c. Et hec vidit Joh.
debat de mari ꝑ quã hereſis ſignificat᷑. et habebat ſeptẽ tapita in quibuſerat ſcripta noia blaſphemia.ꝑ ſeptẽ ca bita lignificat᷑ hereum vni
Sermo XX
wel aſſerit de deo qð ei nõ cõ
uerſitas et diuerſitas q̃ ſcri⸗ bunt ⁊ tendũt blaſphemoſu de deo blaſphemo ſis libꝛis
x ſtripturis. Euarta eſt blaſ
phemia oꝑis. quãdo aliqͥs vſurpat ſibi qð ſoliꝰ dei eſt yt cũ facit ſe tanqᷓ; deñ ado⸗ rari.vel vſurpat ſibi hono⸗
res diuinos vt Nabu:qͥ pꝛe
cepit holoferni vt oẽs deos terre extermiaret vt ipᷣeſolꝰ deꝰ dicetet. Ju·ʒ etheroðᷣs aggrippa cuiaclamabãt ho⸗ mies dei voces ⁊ nõ hoĩs:qͥ pcuſſus ab ãgelo pᷣmes ſca⸗ turiẽs expirauit aetu.iꝛ. Itẽ blaſphemia opis ẽ cũ aliqs aliũ ad idola colẽda incitat
vel cõpellit. vt Nabu.dañʒ
Itẽ blaſphemia oꝑis eſt qñ aliq́s aliqð factũ facit turpe ꝑ qð alijs dat occaſionẽ rui⸗ ne ⁊ colloquẽdi ↄtra deũ vł ↄtra bonos. vt cũ quis apo ſtatat a fide vel a bonis mo rib ꝑ cuius exẽplũ alij ſcan daliant᷑:⁊ ↄtra deũ aut bo⸗ nos obloquuut᷑.vt dauid in
caſij ſuo de qᷓ dĩ.⁊. Re·i.ſ⸗ apo.iʒ. vbi dicit᷑ ꝙ beſtia aſcẽ
Blaſphemiare feciſti inimi cos nomẽ dñiꝓpter verbum ſꝓpter pcm̃ ꝓditiõis ⁊ ndul
terij et ſic patet acto. Juxta mltis dis bisiphemet, Ad qð blaſpl

i
. 1
i *3) ſ
„
½ ſine 30
4 3 j 5 i .
enſih z jit ſin 1
ih
3 4
ii,
m ipn —
. 3 ſ
—
5 3
i h
9* 5
½
t
ziniſti
ep i
4 3² ℳ z
3 i
8. 8. iiſ ſ, kni
1
%
5 iſh 1
1 1
bꝛeuiter rñdet᷑ fm durandũ
ſunt q̃ttuoꝛ modi vulga⸗
homines aſſueti.
res blaſphemie nimis apð Pꝛimus
eſt paſum ſine cauſa ðᷣm ne
are: qð adſingula ⁊ quaſi 5 nihilo fit a iurãte. Scðs
eſt diabolo ſe reddere ſic in
iurando. Tertius eſt turpi
teraſſumere ſacra membꝛa
q̃ xp̃sp nr̃a redẽptõe ſuſce⸗
pit ip̃mq; qᷓſi in membꝛati
enoꝛmiter lacerare. Quar⸗ to ẽ actũ illũ fediſimũ deo
attribnere: ꝙ nefandiſſimũ
iuramentũ multũ ẽ aſſuetũ
apð mitos hoies. Iſt q̃tu o mõis blaſphemie maxi⸗
maps xp̃ianitatis hoꝛribi
literſeſt coꝛrupta. Elñ btũs
„
Ja.apo.i de hoc loquens
it. Vidi mulierẽ ſedentem ſuꝑ beſtiã coccineã plenam noib bla ſphẽie. Włr iſta
eſt mði malicia qᷓ ſedet ſuꝑ
viabolũ infernalẽ qꝛtũ ex
mũdi.tũ ex diaboli malicia
ſere cẽs iſtis qᷓ̃ttuoꝛmodis
rrn ſt
ſemper moꝛt.
—
blaſphemie ſüt repleti. Et hec ſufficiãt ð iſta pᷣma ꝑte Cõcho ſcha ð qᷓlitate huiꝰ pcĩ blaſphemie tałẽ ꝙ blaſ phemia diuerſimodeſiða ta qᷓq; eſt pcti moꝛtale
aq; nõ ꝓ cuus ↄclonis ð
De Blaſphemia
claratõe pono vnůp̃ſuppo ſitũ:ꝑ qð declarat᷑ qͥd ebb moꝛtale vbi ðꝛ. Oy peĩ üen moꝛtale vt diẽ durã.⁊ tho. in eſt n qð hõ ſeꝑat᷑ a pᷣmo pᷣn pſi w cipio ſpũalis vite qðẽ can u jde 6 tas. Eñq̃cunq; repugnant N tu caritari ſuntpctã moꝛtalia. xdi ſl Iſto pᷣſuppoſito vᷣclarato uik⸗ ðᷣꝛ ꝙ dlaiphemia mgen am i⸗ ſuũ repugnat caritatiðiꝝ 2n vðrogat diuine bonitatiqᷓẽ ꝛꝛc obiectum caritati: ⁊ 1õ bluſ iʒqt P phemia ex ſuo gie ẽ petñ 6 moꝛtale. vñ eĩ mpont᷑ pe„ na q̃ ñ ĩponit᷑ miſi petõ moꝛ 4 tali. Leui.⁊ 4 · vbi ðꝛ. Qui u blaſphemaièrit nomen dñ moꝛte moꝛiat᷑. Põttñ ↄtin n gere ꝙ qͥ;s abſq; ðlibatõne d Pferatÿba blaſphemie. Et tat 5 dupkr. Vno mõ qñ non. aduertit id qð diciteẽ biaſ. i phemiã. puta qñ ſubitoej ain⸗ aliqᷓ paſſione ꝓrũpitin vᷣba z6 imaginatiua nõ ↄſiderans eu ßcatdem jboꝝ. ⁊tůr eſt ve⸗ iu niale petm̃ ⁊ non habetpꝛo 3 pe nomẽ blaſphemie. Zllio modo qñ ſcit aduertit hoc ſ eſſe blaſphẽiã: ſigmficatõ⸗ nẽ vᷣhoꝝ ↄſiderans:⁊ tunt kdeh ñ̃ excu a᷑ a pcõ moꝛtali m A xime ſi ex ↄiuetudine peſſi 5 ma ĩmo eecrabili coꝛrup⸗ u

ponowijſ
xdidni — öſclahn ialis ve Bing
— unkpaima xe.q
tela ĩhmõiʒba ſine deliba⸗ tõe prũpit. Sed iuxta h pt q̃ri. vtruʒ blaſphemia ſit 5
htn ſit] deum. Ad qð buiter rñdet ilß deuz
ßᷣm ſniam alexã.⁊ durã. ꝙ blaſphemia kʒ Ang · eſt tri⸗
plex. Affir matiua. Negati
ee inz.ar.i. ua.⁊ yſurpatiua. Affirma⸗ pbenufnid am tina ẽ·cũ vo gttribuit᷑ qʒ ei = gut tnii zm. nð ↄuenit: Et ĩ ßᷣm lex
=duint bontti narint 1 —tio gein — onit npei i wlöl 11 mauertnone — =sbſg ölbt — ablſyheni . Vnoncjn 1id qʒ dictit putiq ſun i conepriytui ibor ꝛdt — — — ſitt umi häi:ſönu
pe nori enne xianbin
xan. ð ales laudat᷑ falſitas qð ẽ ᷓ miſcðiaʒ. Negatiua ẽ cũ a deo remouet᷑qð ei cõ uẽit. Et in vituꝑat᷑ pᷣitas qð eſt 3 iuſticiã. Elſurpa⸗ tiua ẽ cũ creature attribut᷑ qð ei eſt. Et in h falſo attri buitur creature qð ſolius ẽ creatoꝛis: qð ẽ 3 maieſtatẽ diuinã. Poõt ʒᷓ dici ꝙ om̃is blaſphemia aut 3 ſſanctos aut ᷓ deũ ſemꝑ põt reduci ꝙ ſit 3ᷓ deũ qꝛ cũ ſcũs aliqͥs blaſphemat᷑:blaſphemat᷑ ẽt ðs qͥ eſt in eis ⁊ ſic ois blaſ phemia eft 5 deũ. Horan⸗
dũ tñ tãp ↄclone qᷓ; qõ hꝰ
ꝙ licʒ oĩs blaſphemia ſit 5 deũ.tñ qñq; ꝓfert ⁊ fit ſpõ⸗ liter 3 deũt:qũq; 3 ſcõs. Si ẽ de ſanctis aut ðᷓ fit ex cer⸗ ta malitia.ſic ẽ pem̃ moꝛtłe
Aut ex ifirmitate ⁊ pᷣtereie
ctõnẽ puta ex impetu ire vł
triſtitis ſiue delbatõne.ſieẽ
Sermo RIX
venialevt etpᷣſſum ẽſupius Si blaſphemia eſt de deo aut aliqͥs h̊ facit ex infirmi tate ⁊ ſicẽ blaſphemia pris qa ẽ pem̃ 3 appꝛop̃atũ pr̃in qðẽ potentia. Aut er ihꝛã⸗ tia. vt qͥ dixerũt beelzebub hᷣncipe demonioꝝ eijcit de⸗
mõia ſic ẽ pctm̃ in filiũ.qa
appꝛopiatũ filij ẽ ſapia aut ex certa malitia. ſic ẽ pem̃ ĩ
ſpm̃ ſcm̃ ⁊ eſt idẽ qð finalis
in pnia. Eñ. Aug de vbis dñi.c.n Qui bſaſphemaue rit in ſpm̃ſtm̃ non remittet᷑ et.⁊c· Cõclo tertia q̃ ẽ deqᷓ; titate hꝰ pctĩ hoꝛribil blaſ⸗ phemie talis ẽ qð pem̃ blaſ phemie tãte malignitatis ẽ ꝙerx eo ſił⁊ ſell hõ offendit ſeip̃m offẽdit ꝓximũ.⁊ offen dit deum. Bico pᷣmo ꝙ hõ blaiphemꝰ offẽdit ꝓpt blaſphemã effici ĩfide
lis. Vnde ad thi.⁊. Pꝛius
fui blaſphemus ⁊ plecutoꝛ Poſtea ſubdit iꝗꝛans feciĩ incredulitate Ex qua aucto ritate ↄpᷣhẽdit᷑. ꝙ blaſphe mia opponit᷑ conkeſſioni fi⸗ dei. Bico ſcðo ꝙ blaſphe⸗ mia offendit ꝓximũ tum ex malo exempio.tuʒ ex mala obligatione quia aucens
titate blaſph mie
iʒ. ar.
vbi.ð⸗
blaſpbemias tenet reſiſtere R*

tum etiã: qꝛ ſub ne grauiꝰ pctm̃ eſt blaſphe⸗ mia q; aliqð aliud ꝓcĩ.vñ
glo.ſupꝑ illð. Eſa.28. dicit.
Om̃e pcĩ blaſphemie cõ⸗
ꝑatũ leuius eſt Nã tãte vt
duimꝰ malignitatis eſt blaſ phemia vt ꝑiuriũ ĩcõpatiõe
ſui minus ſit. Vñ glo· ſuꝑ il
lð. Biaſphemia tollat᷑ avo
bis ad ephe.· dicit. Peius
eſt blaſphemare qᷓ; ꝑiurare.
cũ ꝑiuriũ tot mala eueniãt. Lonſiderandũ eſt ergo ꝙp
ſit graue pctĩ blaſphemie.
2.2e. q Piti tertio qᷓ; blaphemia 14.al⸗ offendit deũ · nã doctoꝛes an tiqui.i.athanaſius hylarius hiero · ambꝛo · ⁊c. dicunt eſſe peccatũ in ſpm̃ ſanctũ qñ ad
litterã aliquod blaſphemia
dicit ↄtra ſpi ſanctũ:ſiue.ſ.
ſctũs accipiat᷑ ᷣm qð eſt no
men eſſentie ↄueniẽs toti tri nitati: cinꝰ q̃libet ꝑſona eſt ſpiritus ſanctꝰ. ſiue ꝓut eſt nomẽ ꝑſonale vnius in tri⸗ nitate ꝑſone. Et m hoc di⸗ ſtingut᷑. Mat.iꝛ. Blaſphe mia in ſpĩ.ſ.ʒ blaſphemiã in filiũ xpᷣs eni oꝑatus eſt q̃ dã humanitus.ſ.comedẽdo bibẽdo ⁊ alia hmõi faciẽdo ⁊ oꝑatus eſt quedã diuitus demones.ſ.eijcieudo.moꝛtu
De blaſphemia
ſphe⸗
os ſuſcitãdo. que quidẽ facie bat⁊ ꝑ vᷣtutẽ diunitatis et
ꝑ opationẽ ſpũs ſancti quo
fᷣm humanitatẽ eꝛat repiet? Zudei aũt pᷣmo dixerũt blaſ phemiã in filiũ hoĩs:cũ di⸗ cebant eũ voꝛacẽ potatoꝛeʒ
vim publicanoꝛũ amatoẽ vt habet᷑ mat.⁊2. Poſt mo dũ bla ſphemauerunt in.ſ. ſan. dũ oꝑa q̃ ipᷣe oꝑabat vir tute ꝓpꝛie diuinitatꝭ ꝑ opati onẽ.i.ſcĩ attnbuebãt pꝛicipi demonioꝝ ⁊ ꝓpter hoc dicut᷑ in ſpm̃ ſctm̃ blaſphemaſſe. Vñ ex his clarepercipi põt qᷓ; grauiter ex tali pcõ de of fendat᷑.cñ ex pctõ in ſpiritũ ſctĩ ſequant᷑ tot mala.ſ.fi nalis in pnia. qð qͥdẽ eſt peñ in. ſ.ſ.m aug. in li. de; bis dñi ideo Jhs. Wat.n. ad
monuit iudeos ne talit blaſ phemãtes ad hec vemrẽt vyt
finakr in ſpm̃.ſ.peccantes eſ
ſent finalłkr impenitẽtes. Di
xit enĩ ibi texrtus. Omẽ peĩ Zblaſphemia remittet᷑ hoĩ⸗
bus: ſpiritꝰ aũt blaſphemie
nð remittet᷑. Sed ne q;s dice 34 ret ꝙ ex hoc textus põt ꝑcpi ᷓᷣ n blaſphemiã nõ eſſe peccatũ hin in ſpiritũ ſctĩ ſed ſpm̃ blaſ⸗ ſnci phemie iõ vicendũ eſt qus blaſphemia eſt pctm̃ in ſpm̃

„
bquecii — v
ntui ett knonuiit Anfii hoistij youci pn Mcunoti nn benumt — — nmbuebi ter boe m̃ blayhen ts darepenyj — — ex peõnhi — anktotnll mnin qʒ qdieh aug ulideß deos netulit adher vmnn Sppecn rinpenind ens Qui = ma rmnhi aütbkh . Seinei =xtexnph m̃ſ ſt —5 vdndi uetpuh
ſanctũ.⁊ quõ nõ· ⁊ q̃ differẽ
tia eſt inter blaſphemiã ⁊ ſpi
riti blaſphemie.ꝙ declarat᷑
hm dñm bona. in ·⁊ di.. vbi ſic inq;t. Blaſphemia ſi
cut dixit hugo quãtũ eſt de ſe nec eſt pem̃ in ſpĩſciñ nec nõ ſʒ eſt indifferẽs. Blij eni blaſphemãt ex inlirmitate ⁊ coactõe ⁊ hi peccãt i pieʒ vt dictũ ẽ. Alij ex deceptõe ⁊ hi peccãt in filiũ. Alij ex certa malitia ⁊ hi peccãt i.ſ.ſ.⁊ h eſt ſceleratiſſimũ genus pci in vituꝑis dei delectari. Et poſt ſubiũgit:qdẽ ſpũs blaſ phemie niſi affectꝰ ⁊ deſide riũ vituꝑatõis diuie. Spũs
eni blaſphemie ſic ſpirat ad
odiũ dei ſicut.ſ.ſ.qd amoꝛẽ
dei. Oñ ʒj dicit᷑ qui blaſphe
mat in·I..⁊c̃. Mat.i⁊ nõ ĩ telligit᷑ de quacũq;.ſʒ de ſpũ blaſpbemie. vñ nõ dicit qui blaſphemat in.ſ.ſ.ſedqͥ blaſ phemat.i.ſ.ſ.peccãdo ĩ.ſ.ſ.⁊ ꝑh pʒ rñſio ad interrogata. Sed põt dici id qð diciů eſt ſuperiꝰ.I. ꝙ oĩs blaſphemia aut de ſanctis:aut de deo eſt in deũ qʒ c ſancti blaſphe⸗ mant etiã blaphemat᷑ deus qͥ eſt in eis, et tũcvltra cũ d eſt pem̃ in.ſ.ſ.actipit᷑ nomẽ f.ſeſſentialuer ꝓut cõuemt
toti trinitati. Vł meli? ꝙ ꝑ
blaphemiã hõ põt deuenire in finalẽ ĩpenitẽtiã qᷓ eit pec
catũ in.ſ.ſ. Et ſic fit finis hꝰ Siᷓ ↄcluſionis. Juxta quã mo vid cre uet᷑ qõ vel petitio cũ młtoti huus ens imo fere vt płrimũ blaſ peccai
phematoꝛes ꝓpter nequitiã dñoꝛũ ⁊ ſuoꝝ officialiũ non coꝛrigant᷑ nũqͥd deus nõ oñ dit in pꝛeſenti ſecko aliquod ſignũ vindicte. Ad qð bꝛe⸗ uiter reſpondet᷑q ſic nã iegi tur Peui.2ʒ. Oo filiꝰmuli eris iſrtitidis pᷣcepto dñi la⸗ pidatꝰ fuit in deſerto ꝓ eo ꝙ nomen dñi blaſphemaſſet- Legit᷑ etã.⁊. Reg. i⁊ꝙ na⸗ thã ꝓpheta multũ exaggera uitpcm̃ dauid.eo ꝙ blalphe mare fecit inimicos nomen dñi. Vñ dixit ei nathã.⁊.re·
. Qm̃ blaſphemare feci⸗
ſti nomen dñiꝓpter verbũ h filus qul natus eſt tbimoꝛ te moꝛietur · Legit᷑ etiãin.ʒ. Regum volumine.⁊9. Q vnus vir dei dixit ad regem Urł᷑ quia dixerunt ſirij deus montiũ eit dñs et nõ valliũ
daho omnẽ multitudinẽ hãc
in manu tua. Kegitur etiã in quarto Reg. voluie.c.ig. Qo pueri ſenacherib regꝭ aſ ſprioꝝ den
5

nia — Seblbe nig iritsepeſa antctu⸗ obꝛẽ dixi miha
Pil uw tt eiipim̃ erũt Wher punitoꝛ. vnð n Ecce ego imitta ertet᷑ mus* Educ blaſph mü en, iam&cce tu? reue leui.⁊4. L iponẽt iliq is ũ gla ſtra ⁊ ipone. ?7 audiet ni ciã eũ gl citrd w in e audeft eũ oĩs pplus 5 io. ⁊ bñ audu in nocte per us? lapidet eñ lis puni⸗*. dio lus dñii 6y.mi e ſt imperialis p gq ange tu ſuo.i3y. Scðs eſt imt decapitan 1 itSeene s in trã ſu nã m leges S u pe reuerſus uit toe. vt habet᷑ in 4 ifi 3 lia. ⁊ ipe niniue ci dus eſt. v ſ am n nbe pou nõ pali i hlt nabuchodo 8. mediu⸗4 ledic.ca.ſtatui „ blaſphemaui eripiar 2 ð vbi ðᷣꝛ. 6 5 Quis e uerſus eſt Is contra dei mebtß ke ea: Ou qs cc me 2 11 4 Rwnl 1.*3₰ sddã P*. ine 1 pm b 3 g mac intus exñ relaxare pᷣ 1 5 feriꝰq̃no⸗ M g dã gentiles nefanda ene ſpᷣdat in dñii⸗ l0 ih ſi Fenkinen n n tſeptẽ dieti ipe Jutinenen 3 fe olẽni ſn ſei ſ. 33 n S qemenblal. ſto eü exñs 3 ih rep Lu.2 Btũüs öplũ. bläſphe Z calci⸗ i 3 maueft. Lu neſe bi buonie palliũ gatus un e m dialodo po—. loꝝ— 1. at. liga ſi n ee amenta nõ Z Lu i nero 62 9 3 dy rcu co. i n ð manu pfis ar indictas 7᷑ roꝛrig b ſeptẽ ferij nn ſihe holo. Ece qð laſpmie pcec met ⁊ aq: ec ̃libet tuh ſſ 8506 7 cm̃ blaſph et heeiune rus. qᷓlt 1 ribilis ſuf⸗ ðs oñ lt. Et latenus Sn ſi polerit nu pil alle ſucfedtahe pᷣdiroꝝ dieꝝ tr eres ſie Su Fiant 68 10— t.2 e tiyn 1 5 6 Quã tali pcõ ip ere Eir , Et ideo F. n e nnit 2 cere e pres? nueritre. am ecchie inter rönabllee ales? tpales p eti ſupdictam ecct ½ i ſpñg—. te 15„ ſo mres 3 vigilarẽt. Naz riſut boe vigilar
35

=nunn uui ibluhha 1iplatzqᷓ — 5danfeih e tſeptẽdih — d u t miſſiꝝ ſi — i=epalitui e heben xucolũ hij ſcpiſrßin — en a reſſins j ptnes ioh oq—spaupers iſx inerui lunii a ctil
en acpiterſe
— cclen
dicat᷑ ingreſſus. ⁊ ĩ obitu ec cleſiaſtica careat ſepultura ꝑtꝑalẽ p̃terea ptãtẽ coactõ ne: ſi ncẽe fuerit epᷣꝛ dioceſa ni adhibita 5 eũ Blaſphe mꝰ ſi diues fuerit. o.ſoli⸗ doꝝ alioqͥn.ʒo.ſiue.⁊0. vł ſi ad id nõ ſufficiat. v.lolidoꝝ vſuał monete pena mulctet᷑ nullã in F̊ miſcðiã hĩturus Quartꝰẽ infideł. Dañ.ʒo. Pabuch odonoſoꝛ.viſo mi raculo triũ pueroꝝ decretũ edidit ꝙ qͥcunq; locutꝰ fuiſ⸗ ſet blaſphemiã 3ᷓ deũ eoꝝ ð periret.⁊ domus eius deua ſtaret᷑ · Idẽ habet᷑.ↄ. di.ca. qͥcũc;. Machometus etiã
infideliſſimus canis ſuo al⸗
coꝛano pᷣcepit. ꝙ qͥcũq; deũ ⁊ xpᷣm ⁊ beatã vᷣginẽ blaſ⸗ phemaret mediꝰdiuideret᷑. Quintus huius pcti puni⸗ toꝛ eſt diuinał qꝛ ðᷣs terribi hter punit tale pcm̃ ecck.⁊o
ui maledixit pri vł m̃i pri xpo ⁊ ðo m̃i.i.virgini marie vł glie triũphãti.ex ringuet᷑ lumẽ eius i medijs teneb.i.in puncto moꝛtis Sextus punitoꝛẽ infernat nã in mo iſto diabolus fe⸗ cit punitõemde iſto peccato Vñ miles qͥdam in dioceſi remẽſi cũ quadã die ĩcena
Senmo RR
ludendo blaſphemaret sm
ſtatim ꝑcuſſus caduco moꝛ
bo coꝛã̃ aſtantibꝰ cadens ꝑ
totũ ſequentẽ diẽ hoꝛnbiłr
ſe diſcerpẽs ad trã allidens
ex oꝛe ſpumã euomẽs miſe
92
rã aĩamexpirando diabolo
ↄmendauit. Ita etiã ⁊ nau
ta qͥdã qͥ deũ i natãdo blal⸗ phemauit ſubito ſubmerſ? eſt. quẽ f̃ eius inuenit auul⸗
ſa lingua. Juta illud ſap̃.⁊ ca. Per qͥ qͥs peccauerit ꝑ
hec ⁊ toꝛquet᷑· Alius brãm vᷣginẽ blaſphemãs ifelicẽ
aĩaʒ ĩ manꝰdiaboli expira
uit. Et ſic magjfice dñe ⁊ ci ues dileti expedite ſt hꝰ fru ctꝰꝑtes tres quẽ frctm̃ vos
boſec vᷣteſtari vt hᷣ grãʒ ⁊ ĩ futuro głiaʒ habeat. Zmẽ
Dñica in ramis palmaruʒ Sermo de vitio peſſimo ſu perbie. Sermo. X&.
m appꝛo⸗
pinqjſſet ihe
ſus ihero.⁊ ve⸗ niſſet.⁊c̃. mat.⁊i. Pꝛe hui ſacri⁊ ſci euãgelij hiſtoꝛiali ðc aratõne. Noñdũ ꝙ ad ꝙ aliqͥſciu poſſit moĩgłrvi uere ⁊ euitat vitiũ peſſimũ ſuꝑbie tria dʒ hie q̃ inhis ↄcluſionibus ↄtinentur.vʒ
N ₰

—————— ————
Carnis moxificationem xt vitijs dominetur. Wentis clarificationem yt vilia operetur. Wundi vilficationẽ ne nimis gloꝛietur. Pꝛima cõcko põtꝑ rõnẽ pꝛodan nã cũ coꝛpus in deli tijs viuit minime p̃t moꝛalr viuere · vñ. Nre.li.i⁊. mo· A· Bi frequenter maioꝛes tri⸗
hulationes carnis ſuſcipiũt;
q carnis voluptatibꝰ delectũ
tur.et Emb⸗ in quadã epla
Quicũq; q pueritia dederit ſe delitijs manebit ĩ ſeruitu⸗ terytviuẽs moꝛtuß ſit. Kei quit᷑ ᷓ ꝙ caro debet oppᷣmi ⁊motificari.qꝛ dicit au. de diffinitõitycarnis. Afflictõ gſt ꝑ quã laſciue mẽ̃tis ſemi nara caſtigatione diſcreta Sn Mec ille. Que ſũt voluptates oẽs miſi ſemina ria carnis. vnde Sene.ð. epła hoc cõſiderans aiebat Maioꝛ ſũ ⁊ admaioꝛa ge⸗ nuꝰ q; vt mancipiũ ſim coꝛ
poꝛs mei;ↄtemptus coꝛꝑis
ſui cerra libertas eſt: ʒ nevi
geamur tm̃ poetica dicere ſu
mamꝰ exẽpiũ a ſacra biblia ero24 Mopſes acceprur? reuelationes ðiuinas ⁊ legẽ o · dieby⁊ noctib in monte
—————
de ſuperbia
leiunauit. Diri ſcho ꝙ bõ ð
bet hr̃e mẽtis clarification
vt vilia oꝑet᷑·i.vt cognoſcen do ſeipm ⁊ ſuã ↄditõeʒ ĩſta tuꝓpꝛio ꝑmaneat. ⁊ ne altio
ra qrat:qðᷓ ꝓbat᷑ ſic rõe. Nã
ſi homo sit diſcretus debet hahere intra ſe:cuius filus ſũ ego:quã artẽ exercuit pa⸗ ter meus q fuit faber. nůũdd ego debeo qrere regni dñiuʒ Moc non eſt veriſike niſi ex ga ſpãl: ſiẽ legif de dauid in põ · De poſt fetãtes acce⸗ pit eũ. hot volebat dicere au gu. in pemio q̃rti lib.· detti nitate qͥ ſic ait. Laudabilio:
eſt anmꝰ cui nota eit ifirmi
tas ꝓpꝛia:; qͥ ea ñ reſpeca menia můdi.vias ſyderi:fů damẽta terraꝝ:? faſtigia ce loꝝ ſcrutaf iõ Ber. ſcribẽð ad eugenũ ait. Spůalis hõ oẽ opus ſuũ terna quadãcõ ſideratione pᷣueniet:pꝛius qͥ qẽ an liceat;deince an dece⸗ atpoſtremo an expediat. Et emplum habetur de dauid.
Qui ne ſuꝑbiret nec ſe itel⸗
ligere affirmabat q̃ grq ſpũs ſancti ꝓpꝛio oꝛe ſuo loq̃bat. vñ dueebae in põ Da mihi ſellectũ ⁊ ſcrutaboʒ mãdata tua. Dixi tertio. ꝙ hõ vðᷣbet habere můdi vilifcationen

oqmbtn — — — — f Be. ſi — o= uütenuqui eeßetp tdeindemnd
Sermo XX
ſãlt reſpectu henoꝝ ipſos ſupꝛa quã aſcendimus cũ eã non querendo nec in ipiſs ſe rõni ſubijcimus ⁊ eã moꝛti⸗ ando: qð etiã rõne ꝓbat ficamꝰ. In ßa ꝑre ponit᷑ mẽ Sihõ eſt virtuoſus ſtatim ris carificatio villia coope⸗ Fonoꝛes ipm ſequunt᷑: quos r55 ibi. Alij ramos · vbi oñ ſiie q̃reret nec haberet foꝛ dil ꝙ quiliber oꝑabat᷑ ſᷣm cõ taſſe. ⁊ ſevitioſũ ⁊ ſuꝑbũ oñ ditionẽ ſuã· In tertia ꝑte po qeret. Hinc Aug..li.de ci · nit᷑ mũdi vilificatio ibi. Sli vei ait· Bliam et honoꝛẽ nõ dẽs Jelus ciuitatẽ fieut ſu⸗ optet ſech tus: ſʒ ipᷣam ptu P illã quaſi volẽs expꝛimere tẽ· Vñ honoꝛes quos mul⸗ mũditemptus vt. Lu · iↄ ti expetunt cito petere nõ de qͥ tex ↄſequẽs eſt huic euã buit· ſed eos cũctos ob eius gelio. Et vtmelꝰhec pateãt tutẽ nõ petenti accidiſſe di videamꝰ hiſtoꝛiã. Declara⸗ rñt. Ex quib elicif᷑ moꝛales te hiſtoꝛie fructus erit vitiũ honoꝛes huiꝰ mũdi debere peſſime ſupbie:quã homies ðᷣſpicere.cũ hm rectũ iudiciũ ꝓpter honoꝛẽ ſolent habere: tunc exaltent᷑. vnde Grego · qð vitiũ xpᷣs hodie ad nr̃um in regiitro. ſuꝑ altitudies ce exẽplũ deteſtarus ſuit ſuper li et terre ſuſtollif qͥ etiũ ipᷣa aſinã aſ cendẽdo nõ in curru 3ᷓ alta ⁊ glioſa pñtis vident᷑ aureo vłeqᷓ magno · vt dicit ſiki.ꝑ mẽtis deſpectũ calcat riſo. Et inter honoꝛes flẽ Erxemplũ habemus de btõ do.⁊ nõ ſe extollẽdoꝛde quo fraciſco. dñw. ⁊ alns qͥ ſcki tres ↄcluſiones cũ trib du puius vilitate eoꝝ honoꝛes byjs mote ſolito prlarabim⸗ deſpexerunt. ⁊ tñ adtã alti Voncło pnia eſt de qͥditate tudines magnas denenerũt lupbie tatꝙ ſuꝑbia eſt ape⸗ Be cõcluſiones magnitfice titꝰ ꝑuerſitate celſitudis ᷣm comes atq; amãtiſſimu ciuer ¶ Au. Ex hac del triptiõe ſuꝑ in ſacro euangelio hodierno bie tna mala apparet homi denotant᷑. Qm̃ in pꝛima ꝑꝰ nẽ oparip ſuꝑbiã. offenſio⸗ te ponit᷑ carnis moꝛtificatio nẽ ſuiip̃ius. offẽſionẽꝓ ximi vitijs pᷣdeſtinãs.qð notatur ⁊ offenſionẽ dei. Pꝛimũ no ꝑ boc ꝙ xpᷣs ſuꝑ aſinẽ aſten kalu cũ dicif ſuꝑbi ·I.ima
t alina eni eif caro noſtra lo ſubiects · Setundũ notat

de Superbia
cũ ðꝛ appetitus.ſ.ʒ pximũ ma ſalon ꝓuer.⁊2. Arma*
3 Tertiũ notat᷑ cũ dr̃ ꝑuerſe ex gladij ĩ via ſuꝑbi.cuſtos p celſitudinis.i. deum. Cir ãt aie ſue lõge ſcedit ab eil
ca pᷣmũ notandũ ꝙ ſuꝑbia De ßo ſalon ꝓuer. ⁊2. Vbi j cu tria nocumẽta peſſima dat fuerit ſuꝑbiaibi erit ⁊ↄtu ze
menta ſubiecto.ſ.ipᷣam habenti. in melia· Ne rertio ait Vet. iu ſunbie flatõem in vite pᷣncipio.in ¶ Nec ſolũ iuꝑbi moleſtãtꝑ i felicitatẽ in vite medio ceci? ximos imo ſ occaſio vt tatẽ in vite termino · Quã alijs moleſtẽt. Hic dicebat ti nocumẽt ſit vt iuuenes k dð põ Suꝑbi iniq̃ agebãt qð pei eſt adoleſcẽtes. vel Etjterũ. Tõfũdan᷑ ſuꝑbi Pren pueriſnh dine ite i ufi bioñdit ꝑ ſalomonẽ.ſaß. 4 me. Circa tertiũ notãdũ ꝙ qait. Diſrũpet dñs iflatol ſuꝑbus offendit deũ tnptr 3 Sieii 64 ſã tã cito rexerũt teruicẽ vrPncipiatore: vt rectoꝛe⸗⁊ 6 me. Darẽt ſfuꝑbiã infelici, ↄlumatoẽ· De pᷣmo notau ſ
i ih tatẽ in vite medio.qꝛ cũ ali dũ qð ðᷣs ẽ hncipiatoꝛ oim 4 q;s in hncipio incipit ſuꝑbi bonoꝝ. Ipᷣꝛ aũt ſugbi ati . re cñ ꝑuenerit ad maioꝛem buunt oĩa oꝑa eoꝝ ſibipis ſm etatẽ ex mala conſuetudine ditẽtes illðᷣ qð ſcribi iipis i .. vix atali vitio poterit ſe ab Linguã nr̃am magnificabi vi „ ſtinere.· vnx erit vt ex vitjs mus lahia nf̃a a noh ſũtn⁊ i ,. nõ ſuꝑbiat ſins.⁊ de hoc di Offendit ſupb veum ytre ℳ i3 cebat Bre · Difficil ẽ valde ctoꝛẽ qꝛ ðᷣs regit ⁊ gubnat i virare petm̃. qð de victoꝛia oia. dẽpto ſupbo qſeregi n ii 4 naſcit᷑ vitioꝝ· Dat etia ſuꝑ⸗ ad ſuũ velle=n ſolũ ñ vult lil [ bia cecitatẽ in vite termino regia voꝛimo ſe oppõit ðo. uin ſh i 8 Vñ de eo põt dici illud qð vñ. aug· Supbia inſidiat pin i ſcribit᷑ apoʒ. Pu q diues bonꝭ opib i.factta deo vv tinn R i ſum ⁊ locupletatꝰ?⁊ nulliꝰ ꝑeãt. Et greg.clarius hexꝝ ui .
ciun lcth ſüs 5i
ſerabinuc ⁊ paug ⁊cecꝰ vðᷣoʒſola ſuꝑbia ðᷣo ſeoppõit Eirca pᷣm notaudũ ꝙ ſux? Ofendit ſupb deũ vtↄſu ¹ 6. 6 ſ 1 bus offendit ꝓximũ tripłr· matoꝛẽ.qꝛ ðs vellet oĩa
i vltʒ· coꝛde oꝛe ⁊ oꝑe. Depᷣ⸗ mare in bono fine. ſed ſupbi
. 8 egeo.⁊ neſcꝭ qꝛ miß es ⁊ mi plicat. ũ oĩavitia fugiãta i hn
4 4 3½
3
n
6
* 7

— — Spurn.
Tinn Figit
npuen, Sbn — 0— upbinlii iuhn — — Söfinin — teüwit ntdän dnoitvt r — — n — n megi — — — ſu= iiti la oſeogotie 4 upbu uſt
0 — igin6.2.2.
* Myi
ſa uo kofil
ſe w phdei wi co Snlohz niinei
vellẽt oĩa ↄſumarein malo fine.ſ.ad ſupbiã. Vñ ð eis ðꝛilud qð ftribit᷑ WMath· 23. Om̃ia opa ſua faciũtvt videat᷑ ab hoibo. Et ita vi⸗ ſũ eſt ꝙ ſuꝑbia offendit ſub iectũ ꝓpꝛũ · offendit ꝓximũ. offẽdit deñ. Eñ cũ tãte ma lignitatꝭ ſit ſiẽ appet ex ſua Sſcriptòne bñ merito pt di ci illudecci.io. Initiũ oĩs pctĩ ſuꝑbia · qꝑ eã natura pumana de paradiſo eiecta ̃̃natura ãgelica a celo diſ⸗ ſipata ẽ: natura ðᷣ ina ab iſti Itẽpta ẽ. Et iõ cũcta vitia a ſuꝑbia pcedũt. Hic tho: iꝗ. dicebat filio ſuo. Suꝑ bi nũqᷓ; in tuo ſenſu aut in tuoVbo dñari ꝑmittas De iſtaↄcłone ſatis diximꝰ.ſed mouemꝰ qõnẽ vt eã melius ðclaremus. Juxta ꝗᷓ iſtam ↄclonẽ petik antał offenſio qꝑ ſupbiã fit:ſemꝑ fit pem̃ moꝛtale. Zid qð bꝛeuit rñ⸗ det᷑. Wh cũ ſuꝑb apetat ex rellentiã ſeu relſitudinẽ hoc põt dupłkr eſſe hm ſnĩam ſcĩ tho.⁊ durãdi.aut em̃ appe⸗ titaliqͥs celſitudinẽ ſub vðᷣo cũ tamen illã ne llet mſimõ licito. vł cũ gkiatur ðᷣ hond ribus: non tñ vta ſe habit⸗ ſʒ ſiẽ a deo:ꝛ nec tñ deſpicit
Sermo RX
ceteros · cũ talis motus ſitĩ ꝑfec tus tale pcm̃ ẽ veniale. Aut agetit celſitudinẽᷓ de um.cũ qͥs ꝑ phas ⁊ nepha honoꝛẽvellet obtinere.⁊ tũc ẽ pcm̃jmoꝛtale.⁊ rõ huiꝰeſt qꝛ humilitas qᷓ Zriat᷑ ſuper bie reſpicit ſubiectõeʒ hoĩs ad deũ: ſuꝑbia vᷣo eius op poſita hꝰ obiectõnis reſpi⸗ cit defectũ qͥ ꝑ ip̃ᷣam qͥs ex⸗ tollit᷑ ſup̃ id qð eſt ſibi pᷣfi⸗ xũ a diuina regula cõtra id qð apłs dicit ⁊.ad coꝝ.io. Nos aũt nõ in immenſum gloꝛiamur. Et iõ ðꝛ ecci.io Initij ſuꝑ hie hominis eſt apoſtotare a deo. Apoſto⸗ tat qͥppe ſuphus a deo.qa eſt ↄtrarius caritati dinine per ſuꝑbiam de qᷓ dicebat aug.in ſcðᷣo ↄfeſſionũ. Su perbia celſitudinẽ imitatur Et hec ſuffictãt in pñti ꝑte Nc fuꝑeſtvt tñſeamus ad aliã. Cõcko ſcða qᷓ ẽde q̃li⸗ tate hꝰpctiĩ talis eſt. ꝙ ſuꝑ⸗
bia ex ſua maligntate tres
habt peſſimas qualtates,. ima eſt ſupbia alioꝛum
maloꝛum generatiua. 5 Scðaeſt ſapbia oĩm vi⸗
cioꝛum domns iua. Tertia eſt luꝑbꝛa omni⸗ um vliloꝛum ſuperatiua.

———————
quẽ cũ habet ei inuidet. Er iuidia naſcit᷑ poſtea ira ⁊ cũ eſt irarꝰ efficit accidioſus cũ eſt accidioſus vellet habere
aliquã ↄſolatianẽ.⁊ tũc dele
ctat· in cõmedẽdo ⁊ luxuriã do ⁊ ſic efficit᷑ guloſus ⁊ lu⸗ xuriofus. Etqꝛ pecunie de ficiũt:effiut auarus. Et ita patet ꝙ ex ſuꝑbia alia capi⸗ talia pctã ꝓcedunt. Jõ dice⸗ bat ſapiẽs ecck io. Initium ois pcti eſt ſuꝑbia. Et certe ita eſt. qꝛ cũ alia vitia habe ant ÿtutes oppoſitas diſtri butiue ipſa ſola ſuꝑbia oib ſimul oppomt᷑, Vinde dicit
ug. in. 4. li.de aĩa:Cera vitia ſolas illas pᷣtutes ĩpe diũt quibipa deitruunt᷑.vt luxurig pudicitia.ira patien tia. ſola vo ſuꝑbia ↄtra oẽn Ftutes ſe erigit ⁊ qᷓſi genera lis ac peſtifer mo?bus oẽs coꝛrũpit. Scða qualitas ia la hurꝰ vitij eſt. qꝛ dñatur et
eſt eaput alioꝝ vitioꝝ.nã te?
ſte yſidero ⁊ caſſiand. Suꝑ
bia dñat᷑ inter vitia capita⸗
ka accipiẽdo ſpãtrſuꝑbiã̃ ⁊
De ſuperbia
2e. q Oh añt ſuꝑbia generet alia iõꝛ. ar. vitia duobus modis patet 2.7,E ꝑ exemplũ.⁊ per auctoꝛitatẽ q·S4. per exemplũ ſic. Nã ſiq;s eſt arti.⁊? ſuperb nõ vult videre parẽ
„*
in oĩa pcã. Verbi ga acci⸗ piendo ſuꝑbiã ꝓ ↄtẽptu dei qꝛ iſto mõ reꝑit᷑ ſuꝑbia in oj pctõ:qꝛ in pctõ repicur:ↄt ptus dei. ſed vt eſt diſtinet i ab alijs ſicut loquit᷑ Au.in libꝛo de natura et ga dici Queret hõ ⁊ ĩuentet ᷣmle⸗ gẽ dei·ſuꝑbiã eſſe pctĩ mul tũ diſtinetũ ab alijs vitjs. Et de hoc dat᷑ exẽplũ. nů ſi quis ingideret pedẽ alicuius hoĩs adhuc ille talis viuere poſſet. ſilr demanu.ſed ſiqʒ incideret caput nõ amplus eſſet vita eiꝰ. Ita mõ ſilrſi qͥs icideret audritiã· adhuc pcã caput hab erẽt: tñ ſi luy bia incidit᷑ cetera vitia nõci put haberẽt.vñ Gre.inmo. Elitiũ ſupbie ab ip̃a radice ſecãdũ eſt vt cũ latenter out tunc vigilant᷑ abſcidał. neʒ fectu vigeat ne vſij roboꝛet. Tertia qᷓlitas huiꝰ peſſimi
vitij eſt ſuꝑatio in malũoin nq vltioꝛÿ.nã ꝑ nullũ yitiñ ita iůr. offendit᷑ deus ſicut per ſuper t.
biam:qꝛ in alijs vitijs hõa deo auertif᷑: vel ꝓpter ignoꝛã tiã vłꝓpter infirmitatẽ:vłp pter deſideriũ cuiuſcũq; alte rus boni.ſʒ ſuꝑhia hʒ auer ſionẽ a des ex hipᷣo ꝙ nõ vlt
nõvniuerſalr. put hʒ ifluẽti
pon
kusg
kach gar
na.

cu loqut 4
erputn g in fůmn ſit dicentẽ. Q hea
—r— tus Ber. ponit.i⁊. gradꝰ ſu
ee. Juni
thaberiniiſt 4t cetera viin füt yñ Eun Wpbie abfin ci vcũ lum —lanf abii t neynt U u jlus huz t M pitonmit = in aiß nß e a tf wipieh
deo et eiꝰ regule ſubijci. IJð dicit Jaco.2. Supbis de? reſiſtit. Et clarius hor dicit qdã glo.ſuꝑ põ. Supbiiniqᷓ̃ sgebãt ⁊c̃.q̃ dicit Maximũ pem̃ in hoie eſt ſuꝑbia. Et ita patet iſta ↄcło ſca. Ju⸗ xta quõ mout qõ vł petitio q̃dã q̃ talis ẽ. Quotſfũt gra dus huꝰ peſſime q̃litatis q̃ ſupbia noĩatur. Ad quã.q. bꝛeuiter rñdet᷑ ᷣm durandũ
pbie in li.de.iꝛ.gradib hũi luatis. Pꝛimꝰeni gradꝰ hũi litatis eſt coꝛde ⁊ coꝛpe ſem ꝑ oñdere humilitatẽ defixis in terrã aſpectibcui oppo⸗ nit᷑ curioſitas per quã aliqs curioſe ⁊ ioꝛdinate circũſpi cit. Scðs gradus humilita ns eit vt pauca vᷣba ⁊ rõna⸗ bitia loquat᷑ aliqͥs nõ clamo ſa voce cui oppomt᷑ leuitas mentis ꝑ quã aliq́s leuiter ⁊ ſuꝑbie ſe hʒ in ÿbo. Ter⸗ tius eſt gradus hũilitatis vt nõ ſic facilis in riſu cin op⸗ ponit᷑ inepta leticia. Quar⸗ tus gradus humilitatis eſt taciturnitas vſq; ad interro
gationẽ: cui oppont᷑ iactan
ia. Qumntus gradus hůili tatis eſt tenere qð hʒ regula
Serme XR
monaſterij cui opponit᷑ ſin⸗ gularitas ꝑ quã vult aliqͥs ſanctioꝛ opparere Sextꝰgra dus hũtlitatis eſt credere et pnunciare ſe oĩby vilioꝛẽ cui opponit᷑ arogõtia ꝑ quã hõ ſe pᷣfert alijs. Septimꝰ gra dus hũilitatis ẽ ad oĩa ſe in urilẽ ↄfitericui opponit᷑ pꝛe ſũptio ꝑ quã.ſ.hõ reputat ſe ſufficientẽ ad mnioꝛa. Octa uus gradꝰ eſt ↄfeſſio petõꝝ cui opponit᷑ defenſio Nonus gradꝰhůũilitatis eſt in duris ⁊ aſperis patientiã plecti.cui oppomt᷑ ſimulata ↄfeſſio ꝑ quã.ſ.aliquis non vult ſubire penitentiã ꝓ pec catis qui ſimulate ↄfitetur. Decimus gradꝰ eſt obediẽ⸗ tia cui oppomt᷑ rebellio. Vn derimus gradꝰhumilitatis eſt q; hõ nõ delectet᷑ facere ꝓ pnã voluntatẽ cui opponit᷑ libertas peccandi:ꝑ quã hõ delectatur facere qoud vult⸗ Duodecimꝰ gradꝰ hũulitas tis eſt timoꝛ dei cui opponit᷑ peccandi d ſuetudo qᷓj multi plicat dei ↄtemptũ. In his ho gradiby bꝛeuiter Itinent᷑ oẽs filie ſpẽſq; ſuperbi.vt ſi quis vellet de ſuꝑbia per oꝛ dinẽ tractare et ꝑriculariter poſſet ſatis bñ ꝑ iſtos grac

1 5
t 3 1 i
5 3. ſ *
1 Fiſiu⸗
5. . 7 N.
. . h 7 1
i ſ 1 ℳ 6„ 1 *
. 3 1
„ 3 3 “ * M 3 3%—
3 3 2* 1 4„ 1 ½ ℳ i . 3
—
3
.
3
incedere:ſed nũc pticularit᷑ de eis nõ intẽdo tractarecũ pñs pᷣdicatio ſit de ſupbia ĩ generali.tñ iſtos gradus ſpõlrꝑ aliqᷓ̃s auctoꝛitates ꝓbabo. De pᷣmo gradu lo⸗ quẽs Ber. ĩoꝑe p̃allegato rep̃hendẽs ſic ait. Ex moti by exterioꝛis hoĩs interioꝛẽ agnoſcas. Lurioſus ãtvbi cũq; ſtat. ãbulat.ſedet. ocuł vagat᷑caput erectũ ⁊ aureſ portat ſuſpenſas. Vir qͥq; Puerſus q̃nuit ocło terit pe de digito loquit᷑.ex inſolẽti coꝛꝑis motu moꝛb aĩe de⸗ pᷣhendit᷑. qᷓ;diu ei ad ſin cir cũſpectõ nẽ toꝛpeſcit ĩ curia ſui curioſã ĩ alijs facit Me ſcðo Fᷓdu loquit ber. vbi.ð̃. di. Qui ſui negligẽs ẽ aliof circũ ſpicit dũ q̃ſdã ſuſpicit ſuꝑioꝛesqͥ ſdã deſpicit infe rioꝛes in alijs qͥdẽ videt qð iuidet.ĩ alijs qð irridet inð fit vt mobilitate oculoꝝ le⸗ uigatꝰ aiust nulla vtiq; ſu cura agitmõ ꝑ ſuꝑbiã ad al ta ſe erigit:mõ per inudiã in ima ſed emergit nũc ꝑ in uidiã neqͥter tabeſcit: nuc ꝑ extollentiõ puerdit᷑ hylare⸗ ſcit.ĩ altero neqᷓ; Inaltero vanus vtrobiq; ſuꝑbus ex iſtit. qꝛ ⁊ ꝙ ſuꝑari ſe dolet
De Superbia
⁊ ꝙ ſupare ſe gaudet.amoꝛ ꝓpꝛie excellẽtie facit. De ter tio Iᷓdu loquit᷑ Ber. vbi.ð ſic dicens · Pꝛopꝛiũ eſt ſuꝑg boꝝ leta ſemꝑ appeteretri ſtia vᷣuitare.dũ eĩ ſuperbꝑ curioſitatẽ ad animi leuita teʒ ꝑuenit qꝰ gaudiũ qð ſp appetit freq̃nti videtintpo lari triſticia quã ð bonis a terius cõtrahit impatiens ſue hũiliatõnis fugit adcõ ſiliũ vane conſolatõnis. Et iõ bñ dr inepta leritia. Cõ⸗ dirões qᷓttuoꝛ hñs ꝓpter qᷓs vocat᷑ inepta:hec em̃ leticis annexã habet fatuitatẽ.ſo⸗ ciã impuritatẽ admixtã an⸗
xietatẽ adiunctã ꝑuerfitatẽ
obfuſcat. fatuitas vᷣturpat impuritas ꝑturbat ãnexle⸗ tas.fermẽtat impietas· De
q̃rto Sᷓdu loqunt᷑ glo.pꝛo.i5
Qucũq; tribuit ſibi bonũ qð facit. ſi nihil mali videa tur manib oꝑari coꝛdis in⸗
nocentiã ꝑdit in qᷓ largiton
bonoꝝ ſeptulit. Et iõ taleʒ abominat᷑ deus. De qͥnto Idu ait Ber.vbi ·ð. Tur⸗ pe eſt ei qͥ ſe ſuꝑ cũctos iac tat ſi non plus ceteris agat
ꝑ qð vleraceteros apꝑeat
Etinfra de tali etiã ioq̃ns
ait. Singkaris plꝰ ſibi blã
5 ſ b 6h ſ h 7 hi wj in n ſ ciut Zut feriz auſ ma iloſi alien hinid

1
eſpu tie ſuh u Ber Ni Ppüdi — 5— düeiiet oE ad aninki
Lpgudich
n iet — u bit inynn h ints fugtiii dnſolut bñ pu latul oꝛhispn canthet enlt nehet fatuinil
— tal unctipueſn
fu=tuts im pu pturdttini s.fi x ttinpiud u qutgni buitſh ich mlM m paniit ene ini no=lt.&tni — et ſuge
tſit Snm q tnsu rin len b
ditur de vno ieiunio qð ce⸗ ris pᷣndentib facit quã ſi cñ ceterẽ ſeptẽ dies ieiunauerit
melioꝛ ſibi videt᷑ vna oꝛaci icula peculiarꝭ qᷓ; totapſal modia vnius noctꝭ. ad oĩa
ſua ftrenuus · ad cõia piger vigilati lecto. doꝛmit i cho ro · pᷣ om̃s iudicat. h oĩm fa⸗ cta coꝛrodit. Inde põ. Sin gularis ferus depaſtus eſt eã.ſ.vineã. De ſexto Idu loq;tur brũs gre.⁊6.mo·t. dicens. Quattuoꝛ ſũt ſpẽs qͥby om̃is tũoꝛ arrogãtium ðmöſtrat᷑: cũ bonũ aut a ſe ip̃is hr̃e exiſtimãt. aut dů ſi bi datũ deſuꝑ credũt:ꝓ ſu⸗ is h ſe accepiſſe meritꝭ pu⸗ tãt aut cũ iaciãt ſe hre qð ñ hñt. aut cũ deſpectis ceter? ſingularit᷑ videri appetunt hre qð nõ habent. Ee ſepti
mo ꝗdu ðꝛ Judith.g. Pre
ſumentes de ſe ⁊ de ſua vir tute gliantes hũilias. De octauo ꝗdu loquitur Ber. vbi ſup̃ ſic dicẽs. Młtas fa ciunt aliq excuſatõs ĩ pcis Aut eĩ di qͥ ercu ſat: ſe non feci aut feri qͥdem ſʒ bñfeci. aut ſi male nõ młktũ male. ñ mala intentõe feci. Siãt ð illo ſiẽ adã ⁊ eua ↄuincit᷑ et
aliena excuſatõe ſe excuſare
nitit · de qᷓ etiã dicebat Sre·
Sermo 4
21.mo. Vſitatũ hũani ge⸗ neris eſtvitiũ ⁊ ludẽdo pet catũ ↄmittere ⁊ ↄmiffũ ne⸗ gando abſcondere.⁊ ↄuictũ defendẽdo mktiplicare. De nouoꝗᷓdu loqͥtur. ber. vbi ð̃ ſicdicẽs. Periculoſioꝛ ẽ fal⸗ lax ⁊ ſuꝑba cõfeſſio qᷓ; R⸗ nax ⁊ obſtinata ↄfeſſio. De decimo ᷓᷓdu loqͥtur moyſes Pu.g.ſic dicens · Molite re belles eſſe 5 deũ. Et y.cap̃ Aia q̃ ꝑ ſuꝑbiã alqͥd pctĩ fe cerit. qm̃ reb ellis fuit ↄtra deũ ꝑibit de ppło. Exem⸗ plũ euidentiſſimũ habemꝰ
Nu.is. De choꝛe datan et
abyrõp criminib ſynagoge
quos terra deglutiuit ⁊ vi⸗
u deſcendeft i infernũ. De
vndecimo Iᷓdu loqt᷑ Job⸗
22. Vir van i ſuꝑbiõ exigi tur ⁊ q̃i pullũ onagri ſe libe rũ natũ putat. De duodeci mo qᷓdu loq́;ł᷑ Bern. vbi.ð.
dicẽs qð poſtqᷓ; terribili ðᷣ
iudicio pᷣma flagitia ĩpuni⸗ tas ſeqt᷑ exꝑta voluptas ci
to reꝑt? repetita blãdit᷑ ↄcu
piſcẽtia reuiuiſcẽtie ſopit᷑ rõ ligat᷑ ↄſuetudo. trahit᷑mi m ꝓfundũ maloꝝ tracitur tyrãndi peſſimoꝝ itavtcar naliũ voꝛagine peſſimoꝛuʒ
deſiderioꝝ abſo⸗tꝰ.ſue rõis
diuiniq; timoꝛ obluꝰdicat

inſipiens in eoꝛde ſuo nõ eſt deus:iã indifferẽter lbitꝭ ꝓ licitis vrit᷑ iã ab illicitis ex⸗ cogitandis ꝑpetrãdis ⁊ĩue ſugãdis anmꝰ manꝰ ⁊ pe⸗ des mie retrahũtur. Et ſic ſi finis huiꝰ ↄckonis. Ton cluſio tertia q̃ eſt de qᷓ;titate
Tres⸗ hu pctitalis eſt ꝙ vitiũ ſu offẽdit perbie ita in malo intẽdit᷑ ꝙ ſuꝑbuſ ex ipo tres offẽſiõis graues
ſequãt᷑ qᷓ; uis tales et offẽſio nes.alio mõ ex ſua viffinitõ ne ſuperiꝰ tetigimꝰ.vʒ offen ſio dei.offenſio ꝓximi:⁊offẽ ſio ſubiecti. Offendit᷑eui tri pliciter deus ex ſuperbia.ſ. vſurpatõe gkie. vſurpatione figure.vſurpatõe gr̃e. Offẽ dit᷑ aũt deus pꝛimo vſurpa⸗ tione glie. In bonis oꝑibus noſtris duo ſunt.ſ.ponoꝛ et vtilitas. Honoꝛ debet deo
attribui:ſi volumꝰ vt ip̃e no
bis mibuatvtilitatẽ. Vñ ip̃e dieit ꝑ Eſa.42. Stiam meã alteri nõ dabo. O ffenditur deus ſcðo ꝑ fuꝑbiã vſurpa⸗ tionẽ figure.Nã ſuꝑponit ſignũ diaboli in aĩa ſua: qð ſuperbia eſt ꝓpter quã toliit᷑ fignũ dei qð eſt gr̃a hñilita⸗ tig. Ideo dicit pꝛima pe.y. Superb is deus reſiſtit.hũi libus aũt dat gr̃am. Offen⸗
dDe ſuperbia
ditur deus tertio perſupbiz vſurpatõe gre: qꝛ ſuperbus tredit per ſuã vᷣtutẽ oĩa obti nere ⁊ nõ xp̃i g̃a ↄtra illud apli.i.ad Coꝛij.c. Sa dei ſum id qð ſũ. Scqða offẽſio
eſt offenſio ꝓximi. Nã offen
dit᷑ꝓximꝰ ex ſupbiatriplici tet. ſcoanguſtatiõe: depſſio ne:vitupatione. De pꝛime
ʒ rõ nã cũ alichs vult ſediʒ
atare coanguſtat ꝓximũ te ſtãte Salomõe ꝓuer.⁊ ʒet dicente. Qut ſe ſupꝛa moqũ extulerit pᷣmere ac deßmere alios videt. De iſtis ſupbis loquebat᷑ ihs. Wat.3. Di latant eni filateria ſua. De ſcðo patet rõ qꝛ ſuꝑbi volůt ſuꝑeſſe ceteris.vñ de vno ſu perbo tale dicit᷑ ꝓuerbium. Iſte ſedet muhl ſuper collů Se tertio loquit᷑ ſaß̃ ꝓuer. 24. Qui ſe iactat et dilatat iurgia ↄcitat. Tertio offẽſio eſtoffẽſio ſubiecti qᷓ tripler ẽ Expulſio boni:pᷣuatio bo ni⁊ inquinatio boni.nã vi tiũ ſuꝑbie bona q̃ ſũt in ſub
iecto expel lit.vñ Gre. Siẽ
humilitas oĩa vitia coacer⸗ uat:ſic ſuperbia oẽs ÿᷣtutes deſtruit ⁊ eneruat. Etiã ſu⸗ ꝑbia bona intrare in ſub ie⸗
cto non permittit. vnde dice

ateniopeſt *ge e — tuncth Fgmi — 1 1ſi. Sciſi prim.ſi etſtun —ie en e deufopbie ht — umöepter — mete ged or—. Deiſtt q dh Wuz ta x filatenaſu öo u rö ſiphn ensden ert ditpurt ſte— mhl iyo e louſ an ſeiutntetiu g ntTmii Sobontjun ⁊ nati doni ũ boniſint rlt vibr un vin vn⸗ an abn ðjn — bi= imenſi
bat Ber. Supbia ſiue exfis ſiue nõ ſp eſt cã ſpᷣtracte g̃e
Etiã upbia pauca bonã qͥ;
expellerẽ nõ põt de ſub iecto coinqͥnat. Vñ quidã pocta Inquinat egregios adiũcta ſuꝑhia moꝛes. Et het ð ſta tõcluſione ſufficiant. Juxta hãt ↄcłonẽ põt qͥri qᷓs puni tiones legimꝰ a deodatas ꝓ pter pem̃ ſuꝑbie. Ad qð bꝛe uiter rñdet᷑.ꝙ licet deus oñ⸗ derit varias punitiones ex pctõ ſuꝑhie tñ ad pñs nouẽ enumerabo ⁊ nõ plus cauſa bꝛeiutatis. Nuaꝝ ſit pꝛima talisin oꝛdine. Lucifer pꝛi mus angelus pꝛopter ſuper biã de celo deiectus eſt. ⁊ cũ funſſet in pꝛimo oꝛdine pꝛi⸗ mus ſi ſtenſet.ifimꝰ poſtea factus eſt. de qᷓ loquit᷑ Eſa. [ꝓ· Quõ cecidiſti lucifer qui mane oꝛebaris. Et Mu.io. Vlidebã ſathanã qᷓſivulgur de celo cadentẽ. Scðn puni tio facta eſt in hoĩe qͥ võ lẽs eſſe ſeiẽs vr de eſt factꝰmnſci ns vt pecus.vñ Ber· Puto bꝛura iumẽta dicerent ii loq́ fas ellet. Ecce adã factꝰ eſt qᷓſi vnns ex nob. Et dauid ĩ põ. Homo cũ i honoꝛe eſſet
nõ intei lexit ⁊c. Tertia puni
tis facta eſt in ſaule. qui cñ
Sermo
XX 37
hũilis eſſet ſublimatꝰ eſt in regẽ.vñ.i. Regñ.iy. Vonne cũ paruulus eſſes in oculis tuis caput in tribubus iſtł factus es.ſupbus añt factꝰ a renno deiectꝰ eſt.vñ ſubdi tur ibidẽ. Qina ꝓieciſti ſer⸗ monem dñi plecit re dñs ne ſis rex ſuꝑ iſł. Quarta pu nitio facta eſt in rõboã̃ filio ſalomõis.ʒ. Re.iqᷓ in ſuꝑ bia polſitus dixit ppło. 2Mi numnus digitus rneꝰ groſſioꝛ eit doꝛſo piis mei. pẽ meus ag Suauit iugũ vim ego ſo addã iugo vio · et reliqᷓ ex q̃ ſuphia ſic humiliatus eſt. qz cũ miſiſſet. Adurã qͥ erat ſu p tribura ad pplm poſt iſtã rñſionẽ lapidatus eſt a po⸗ pulo. ⁊moꝛtiꝰ eſt. Rex aũt fugit ⁊ ꝑdidit regnũ. Quin ta punitio facta eſt in nabu⸗
qui vt legit᷑ Pan.y. Sepoſi
tus eit de ſolio regni ⁊ ↄuer ſus in beſtiã pꝛopter ſuper⸗ biã ſuã. Sexta punitio fucta eſt in antiocho de cuius ſuꝑ dia legit᷑.ʒ. Mach.⁊o. vnde ꝑcuſſit eũ dñs plaga infana bili⁊ hůiliatꝰ eſt. Septima punitio facta eſt ĩ pplo iudat co qͥꝓpter mmiã ſuperbiam gentile ppłm qᷓſi ſtillã litule reputabat Eſů 8

————————
De Reſurrectõne
tes q̃t ſiilla ſitule.⁊ qſi mo⸗ tria debenteis ĩpendere yʒ
mentũ ſtatere reputate ſunt
Ebſequium honoꝛificũ
⁊ tñ dñs gentilẽ ppłm iuda vere pietatis.
ico populo ſuꝑbo pꝛetulit.
Sctaua punitio facta eſtĩ ſuꝑbo phariſeo qͥvt habet Luce.io ꝓpter ſuꝑbiam ſuã dicebat. as tibi ago dñe qꝛ nõ ſũt ſiẽ ceteri hoĩes.⁊c qpꝛopter vᷣs p̃tulit ei publi canũ pctõꝛẽ̃. Nona pumtð facta eſt in petro qͥ pᷣ ceterꝰ pᷣſüpſit di Wath·26. Et ſi om̃s ſcandaliati fuerint qᷓꝓpter plus ceteris cetidit cũ ad vocẽ vniꝰ ãcile ter de⸗ um negaut.ð dauid in pð Scłos ſupboꝝ humiliab Et ſic magnifice ſcomes ac dilertiſſimi ciues expedite ſt huius fructꝰ ꝑtes qͥs ꝓmi⸗ ſimus:quẽ obſecro vos de⸗ ſerere vt h gam ⁊ in fntu ⸗ ro gloꝛiam habeatis. Dñica reſurrectõis dñi
npu xp̃i. Sermo. XX
Aria magda lene ⁊ maria iacobi ⁊ ſalome e mef̃t arõata.mat.iõ. Pꝛo⸗ hꝰſacii ⁊ ſancti euãgeiij hi ſtoꝛiali vðᷣclaratõe otãdũ
ꝙpqͥ moꝛalr⁊ ſpũalr viuere
querunt poſt motem ſuoꝝ
——
Judiciũ directiuum ſus
voluntatis. Teſtimoniũ nuntiatiuũ ſue qualitatis.
2
Sixi pᷣmo ꝙ moꝛalr viuen tes debent ſuis poſt montẽ
honoꝛẽ impẽdere ſepuliure.
F videt᷑ rõnabile apud oẽs
ꝑ viã nature: ĩmo odio hẽt᷑ ule qͥ pr̃e vel mñ̃e moꝛuoył ꝓprie moꝛtuo ñ fat̃ eis ↄde⸗ centẽ honoꝛẽ.vñ hr̃ĩ⁊. Pa
g intfetto amaſia rege iude
repoꝛtauerũt eũ ſuꝑ eqᷓs et ſepelier̃t eũ cũ pr̃ib ſuis in ciuitate dõ · Adhucvltrað nẽ ꝓbat᷑ exẽplo h eẽ nð ſolũ rõnabile ſʒ opus mie. Vñ legt᷑ in li. Tho.quõ ⁊ qᷓtůũ ipe ſollicitꝰ erat ad ſepelien dũ moꝛtuos qᷓ;uis arguet a ſius. Ideoh Zmbꝛo.no⸗ bis ꝑſuadens in libꝛo de vi duis aiebat. Neceſſitudini gñis diuiue religionꝭ met auferet᷑. Nulla eius merces deo melioꝛ qᷓ; ea q̃ habet pi etatis munera Dixi ſcðo x moꝛair imo ſpũakr viuẽtes debent adiplere de directò iudiciũ volůtatꝭ ſuoꝝ defũ⸗ ctoꝝ ponẽdo in executõnem
P——————————
N S
— —

e
2Snteisiperi 5 uiumhoren —
5 diretiuni tts.
nnũ nn —itats.
nog non 1*—ent ſus poſn 4 mpẽdereſu Mrinatierii tture: imoodhi b evelmienn — — amaſam erütei ſigi eũ c pfb u—5. Zchuh —criploß ii — . Thoiſ d—tꝰenta — uos qᷓust n dens ulbun i= bat. Nerſu i= ue reignn u Hullaeis n — n an no piuni E ciut iuzi „ hit
qͥ nõ adimplent volũtatem
teſtatoꝛis.ſ.defũcti tota he⸗
reditate pᷣuari dñt. licʒ legit tima reſeruet᷑ extra de voto k. Elñ ad hebꝛe. ix ſcribẽs dicebar. Ceſtamẽtũ in moꝛ tuis ↄfirmatũ eſt. Iſta tat auctoꝛias ſic põt intelligi. ꝙ teſtamentũ poſt moꝛtem vfirmat ꝑ executõem. Etiõ dauid vat noh exemplũ in põ. vt.ſ. ſctũs ip̃m docebat ic vicẽs. Diſpoſui teſtamẽ tũ dijectis meis.ſ.in qͥbo fi⸗ duciã habebat vt executõi ip̃m mãdarent. Dixi tertio ꝙ vo lẽtes ßᷣʒ moꝛes ĩmo ßʒ deñ viuere ſuis moꝛtuꝭ dñt km qualitatẽ reddere teſt: ð niũ: potiſſime hereðᷣs qͥ te⸗ nent᷑ ſatiſfacere in oibyꝓ de functꝰ extra ð vſu tua i tex. ⁊ in glovñ btũs Amb. ad id ꝓpoſitũ in dam bmone dicebat. Lauda poſt vieaʒ
magnifica poſt ↄſumatõeʒ
duplici em̃ ex cauſa vtiliꝰ ⁊ hoĩ magnis laudẽ vareme⸗ moꝛie qᷓ; vite: ⁊ illo potiſſi⸗ mãtge extollas merita ſci tatis qñ nec laudantẽ adqu⸗ latõ nocʒnec laudatũ tʒ ela tiotñᷓ teſtimoniũ dz eſſe ve rũ vt faltẽ certꝭ ſignꝭ appa⸗
Serme xI
teſt ꝑ ipᷣos factũ.iõ heðs
rentib qð ðꝛ ꝓbaripoſſit. qͥa aliter teſtiõm nõ eſt ↄde cens ⁊ venit in pecundiam dicẽtis ⁊ defuncti.vñ caſſio. ſuꝑ põ Beati ĩmaculati ait Sepe ꝓ malis bonũ teſtiõ nium damꝰ. ⁊ de bonis ma la dicimus neſcientes. ⁊ ne ceſſe eſt vt verecundiã icur⸗ rat aliquid aſſe⸗ rit. He ↄꝓcłones magnifice dñe ciueſq; oꝛnatiſſimi in h ſacro euãgelio hodierno de notant᷑ qð in tres ꝑtes diui dit᷑. Qm in pᷣma ꝑte pomt᷑ obſequiũ honoꝛific pᷣe pi etatis.ſ. Warie magdale⸗ ne ⁊ aliaꝝ dominaꝝ q̃ tã ð uoto ⁊ feruenti aĩo qᷓſierũt aromata vt vngerẽt gkioſũ coꝛpus eaꝝ mg̃i oĩmq; dñi
In ſcða ꝑte ponit᷑ iudiciuʒ
directiuũ ſue voluntatis f. dñi nri ihu xp̃i qͥ pᷣdixerant ſuã reſurrectòem pꝰ paſſiõʒ; fiendã ⁊ q̃rẽdã ab iſt? młeri by ÿm volũtatẽ ip̃ ius ibi. Et reſpiciẽtes In terria ꝑte po mt̃ teſtiõm nũtiatiuũ ſue qᷓ⸗ litatis.ſ⸗ dñi reſurrectõꝭ qᷓ; pᷣdicandã ⁊ ãnũtiãcã dixit. Ihs futurã ꝑ ſcõs diſcproſ ibi qñ ðᷣꝛ.ꝑ ãgelñ. Ite dicite ditciplis ei ⁊ ps· Et vt hec clarꝰ pateãt vdeamꝰ hiſto 2

qdẽ re iurre
———.—————
riã. ecarate biſtoꝛie fruc erit reſurtectio dñi.ð q̃ leq̃n do tres ↄckiones cũ tubydu bijs moꝛe ſolito ðᷣclarabimꝰ Cõciuſio pᷣma q̃ eſt de qͥdita te reſurrectionis talis eſt.ꝙ de reſurrectõe q̃tuoꝛ affignã
tur diffinitões varie atq; di
ſtictetm Ale de ales in·ʒc.
Vuaꝝ hᷣma eſt ↄmuiima
Secunda eitꝓpꝛia. Tertia
eſt appꝛop̃ata Quatta eſt
particulariʒ ata dñi. Pꝛima ↄmuniſſimaẽ iſta · Reſurre ctio ẽ coʒꝑis ⁊ ãle iterata co
płatio P rð ↄuẽit ſuſcitatõi ſicut Laʒaroſſuſcitato advi
3.P 6.
tã moꝛtalẽ que nullo mõ cõ uemt xp̃o qᷓ amplius nõeſt moꝛturꝰ.iuxta illð ad Ro. 6 Ap̃s reſurgẽs ex moꝛtuis iã nõ meꝛit᷑ moꝛs illi vltra
nõ dñabit᷑. Pꝛopa po tahs
eſt. Relurrectio eiꝰ eſt quod cecidir.i.qðᷣ moꝛtuñ eſt ⁊ diſ ſolutũ eſtaĩa. Scðᷣa reſurre ctio. ⁊ appellat᷑ hᷣcaſus moꝛs que ↄ ſequit᷑ ad pcĩ. nec ſta re põt cũ naturs recta.;ᷓm eẽ̃s reſurgenꝰ. diſſolutio h tapĩꝓ mcineratie. Scða ponit᷑ ad differentiã ſuſcita rexꝑ miraculaalla.n. dñ pꝛi ma qꝛ ẽ reſurrectio ad coꝛpꝰ coꝛruptibile ⁊ iteꝝ caſurũ et
———————————————————. K ——
De reſurrectlone moꝛituꝝ. Et ꝓꝙt᷑ iſtas duas
partickas talis diffiuito nõ ↄuenit xp̃o qꝛ coꝛpꝰ p̃i nõ poterat ĩcmerati.vñ Pauid
in põ. Nõ dabis ſanctũ tuũ
videre coꝛruptionẽ. Appꝛo pꝛiata Fᷣo diffinitio tal.· Re furrectio eſt erꝰ quod cecidit Scða reſurreciõ:⁊ pt ↄue nire Beate vᷣgini fm quod
e ſe credit᷑ s quibuſdã ꝙ iã ſurrexerit.nec ponit᷑ ibi dil⸗ ſolutũ. qꝛ mhil de coꝛpe eius inuenit᷑.vñ nõ credit᷑ incine ratũ:ſed bñ ponit᷑ caſus qui refertur ad moꝛtẽ. Et ſcða
ponit᷑ eodẽ mõ ſicut ſupenꝰ
Particularis ⁊ ꝓpꝛia diffini tio talis eſt · Relurrectio eſt coꝛꝑis facti ĩcoꝛrupti.iĩpaſ
ſibiis iterata vnio. Nec po
nt̃ ibicaſus:qꝛ moꝛs xpi nõ fuit caſus oppoſitꝰ naturee cte.i.ꝙ xpᷣs nõ eit moꝛtuus
Ipter obligatie nẽpene ꝓpꝛie
conſecute ex prtõ ade.ſedꝓ⸗ pter nos cũ ip̃e fuerit conce ptus de ſpñ ſancto. Ze ocs diffinirões a doctoꝛe irrefta gabili Alexõdro de ales in frio poſite ſũt oꝛigialt dam̃.
li·Et ꝑ iſtas diffintiões aparet q̃ ſit differtia erno ſtrã reſurrectionẽ ⁊ xp̃i. Et
hec ſufficiãt de iſta ↄclione.

etpt
uls dfiutu Prruz Fuxta hane Icuſiont que⸗ oꝙ co jin relurre rit᷑ an reſurrectio xpᷣi ſuerit
hemnidu
oxp̃i neceſſaria. Aiq bꝛeuiter
dabtsſiit fuerit reſpondẽdũ Em Ale. deales
=ptionẽ n
—tifntiotij na
— n — uſguſnq m 1ka qubiſiiqi — net penii nhildene ñ rõ milmn bñ ponikuſu in n mont. li 1 jẽ mõ ſuuti —ans ꝛpu ei iompiii sme um opoſtnm T —
nx expcli te cũ ßeflenn — beridde
— ſiotili
Sitdfun *—
ienitttt
cc itdeit⸗dn
neceſſa in tertio ꝙ reſurrectio xp̃ĩ fu
it neceſſaria tripłr vʒ ſuꝑio riby: viatoꝛibet cõpꝛehẽſoꝛi bus. Pꝛimo enĩ reſurrectio
Tho.i xpi fuit neceſſaria ſugioꝛibꝰ 2.Pq. 25 pter tria. Pꝛio reſpctũ F3 · ar.i pſcientie. Icðo reſpcũ ſuꝰ
ſiſtentie. Tertio reſpectu ef ficientie Meſpectu pꝛeſcien⸗ tie. Nã ſicut ipe. Aler.dicit neceſſitas eit duplex.ßᷣm cau ſam ſuꝑtoꝛẽ.ſ.pᷣſcientie ⁊ iu⸗ ſticie. Neceſſitate pꝛeſcientie reſurrectõ xp̃i fuit neceſſari ab eterno qʒ ab eterno ita fu it oꝛdinatũ. licet neceſſitate iuſtice fuerit ſolũ ncc̃aria p? pctiũ. Er iõ hic põt dici ilið
qð ſcribif Jo.⁊1. Nõdũ eĩ
ſciebã ſcripturã: qꝛopʒ eũ re
furger̃ a moꝛtuiſ. Scðo fuit neceſſaria reſurrectis xp̃i ſu
perioꝛib reſpectu ſubiiitẽtie qꝛ nõ decebat carnẽ quã cri
ſtus aſſumpſit incinerariiu xta illud ps. Nõ dahis ſan⸗
ctũ tuũ.xpᷣmn videre coꝛru⸗ rupt onẽ. Et iõ qꝛ deꝰ ⁊ hõ
vna erat ꝑſona ĩ xpᷣo neceſſa
riũ erat coꝛpꝰ eꝰ re urgere
Tertio rãpectu etficlẽti qʒ
reſurrectio xpi fuit tnitiun reſurrectonis nfe. vñ apłs
pau.i.ad Coꝛĩij. Si xpus reſurrexit ⁊ nↄs reſurgem?
Er ita awaret ꝙ reſurectio
xhi fuit ſupioꝛibꝰ neceſſaria
Scðo reſurrectio xp̃i fuit neceſſaria viatoꝛib.⁊ maxie ꝓptertria. Pꝛimo ꝓpter iuſti ficationẽ. Scðᷣd ppter recõ⸗
cikationẽ. Tertioꝓpter am
pliationẽ.ſ.grarũ. Depᷣmo ait apłs ad Ro..c. Reſur rexit ꝓpter iuſtificationẽ nↄ ſtram. Et iteꝝy.c.ait. Hos ſalnau ſumus ab iraꝑip̃m. Scðo reſurrexitꝓpter recõ ciliatõeʒ.vñ apłs ad heß· ↄ Nps introiuit in ip̃m celum vt appareat vultui deiꝓ no bis.ſ.cũ coꝛꝑe ⁊ anĩa vt oꝛet
patrẽꝓ nobis. ꝓpterea quidã
dicũt ꝙ ip̃e quodãmõ cauſa meritoꝛia eſt vt oĩpotẽs pa⸗ ter miſeriatur nr̃i. Tentio re ſurrexit ꝓpter ampliationẽ
gratiarũ pꝛopterea aduer?
tendũ eſt ꝙ ipſa humana natura copioſioꝛẽ g̃aʒ ſuſci pere põt nũc qᷓ; angelica qꝛ
incarnis aſſumptõe hmði di
ſpoſitõeʒ actepit. In paſſiõe vo maioꝛẽ diſpoſitionẽ acce
pit. ſʒ in reſurrectõe etiã am
plioꝛẽ recepit. Et hoc ꝓbat

———————
ꝑexemplũ vt paber apo.i
VCũ em̃ loq̃ntẽ angelũ Jo⸗
hannes vellet adoꝛareait.
angelus ei. Vide ne fecert.
ↄſeruus tuus ſum⁊ ffm tu
oꝝ habentiũ teſtiõm Ihu.
MBinc eſi ꝙĩ natura hũana diſpoſitõ gñalis amplioꝛ ẽ ad gr̃am e natura eiuſdeʒ ſpeciei qᷓ reſurrexit inxp̃o. ro feñ eſt rioſioꝛ deo. Pꝛe terea ĩ credẽte ẽ diſpoſitõ ꝑ ſonał im ꝙ apłs..ad ro. nit. Reſurrexitꝓpt᷑ iuſtifica
tõem nrãm moꝛtueſt ꝓpter velicta nr̃ra. qð qͥdẽ ꝓpter
fidẽ atq; dilectõem.dictum eſt. Intelligendum tĩ q re ſurrectð iuſtificat ſiłr ⁊ paſ ſio. Sz poſio iuſtificat in adultꝰ iolũ ꝑ fideʒ ⁊ amoꝛẽ
Bẽtcredita ⁊ dilcã. qꝛ exi
git᷑ hoc vt habeat᷑ uſtifica⸗ tões effeciꝰ.vñ ſufficiens cõ iuſtificatõnis ẽ paſſio.ſʒ ef⸗ ficiẽs ñ niſi credat᷑ etiã vðᷣs paſſus ad qð qudeʒ maxi⸗ me reſurtectõ opat᷑. vñ ſuꝑ iludꝓ he. Que vtilitas in ſunguine meo glo.ait: Si fiatim nõ reſurgo coꝛiuptũ q; kuerit coꝛpus meũ. nemi ninütisbo. ßilm luctaboꝛ ⁊ita ꝑibit ↄleſſio.i.teſiõm pinitotis.⁊ ðꝛ. Sctunm
de Reſurrectõne
2. Quẽ ðs ſuſcitauit folutt doloꝛib inferni.glo. aſſer? tio ẽ reſurrectõnis h? ⁊ ſic neceſaria ẽ reſurrectõ viato riby. Tertio reſurrectõ fuit neceſaria ↄp̃henſoꝛbus ⁊ maxime vttribus accreſctat gloꝛia Pꝛlmo bestis ange ſis. Secundo beatis aiah Tertio btis coꝛꝑib. Pꝛio
vt iqᷓ; creſcat maloꝛ gla bti
angelis etiã in pñti.qꝛ glo⸗ rificata humanitate xpᷣi in eo duplex delectatõ reꝑitur vna in contẽplatõ ne diuini tatꝭ · alia in ↄtemplatõe hu manitatꝭ in quãldeſideram ãgeliꝓſpicere vt ðꝛ.i.pei. ca. Scðᷣo vt creſcatjmaioꝛ głia btis aĩabus ſic de an⸗ gelis dictũ ẽ. Tertio vtcte ſcat maioꝛ glia beatis coꝛ⸗ poꝛib. nõ ad reſurrettõem coꝛpoꝝ ſua urre ctõ eritcã future reſurrectõis: ⁊ hi fu turo.vñ in põ. Ad veſperũ pmoꝛabit᷑ fletus ⁊ ad matu mane ſurrexit idẽ nob pꝛo⸗ tmittẽs ꝑ ſuã reſurrectõem q̃ eſt efficiẽs cauſe nñe reſur rectõnis:⁊ aĩe ⁊ co ꝑis.um bo em̃ delectabunt᷑ in glia·
t. Ego ſũ hoſtũ ꝑ me ſiqð
————
n
————————
dete ciln

utimtn ninh ireſuncng — breſunji henſontn 1— ttribus unig ino bursn x ndobeitzi — tat maighi
Introierit ſaluabit᷑ ·ſ.ĩ glia ſempr̃na.⁊ ingreditur.ſ. ad fruendũ gloꝛia q̃ erit in a⸗ nima mea cũ diuinitate cõ⸗ iuncta.⁊ egrediet᷑ ſcʒ ad con templanduʒ humanitatem meam.⁊ paſcua inueniet id eſt delectatõnes immenſas reꝑiet in vtriſq;. ⁊ ſic ſoluta eſt pñs dubitatio vna cum
g= npfhg derge concluſione pᷣma. Conclu⸗ uman reſurre ſio ſcha q̃ᷓ eſt de qᷓ;titate.I. dA delecnm ctlonis tẽpoꝛis buius reſurrectõis
nplatöne t in otenplih in quädeſin — =t creſcun nn aiabus in — at= glabe
—i anſinin ho. ĩ.z une p. q.yʒ
uneno m=tnstun —, etitnbp = ſiü nin uet
mietcop —
e . ibotipm
——
talis eſt ꝙ iſta glioſa reſur⸗ rectõ fuit tempalr ꝑoptime diſpoſita. Et hoc ꝓpter tria km eĩ alex de ales in tertõ ẽpus reſurrectõnis fuit optime diſpoſituʒ reſpectu reſidentie. reſpectu feſtinan tie. ⁊ reſpectu ↄdecẽtie. Pꝛi mo reſpecru reſidentic. nam voluitdulcis hs trib ra tioniby vſq; in diẽ tertiũ ex⸗ pectare ⁊ nõ ſtatim reſurge Primo ꝓpter ßcatõeʒ re. Scðo ꝓpter ꝓbatõnem Tertio ꝓpter oſtenſionẽ Pꝛimo dico ꝓpter ſignilica tõem vnde ſuꝑ illud. Luce 24Opoꝛtebat reſurgere a mottuis tertio dðie glo.ait. Wento vna die⁊ duab no ctibin ſepulchꝛo iacuit. qa lucem ideit grãm ſue moꝛte
„
Sermo XRl
qne tantum in tarne erat te nebꝛis noſtre duple moꝛtis que in carne ⁊ anima erat. oppoſuit et hot ad ſignifi⸗ candũ ꝙ lux ſue moꝛtis du⸗ plam noſtram moꝛtem cu ⸗ rauit. Scðo ꝓpter ꝓbatõ⸗ nem.quia ſicut duoꝛum ve triũ teſtiũ ſtat om̃e verbũ. ita in tribus diebo experitut om̃e factũ. Math.ig. het rõ lalis.ſ.vt ꝓbaret veram moꝛtẽ tangit᷑ bᷣm glo.pᷣdictã Tertio ꝓpter oſtenſionem. .ſue magnifice ptãtis. nã ſi ſtatim reſurrexiſſet nõ vi deret᷑ hñe ptãtem reſumen⸗ di aĩam ſuã ſicut ⁊ ponendi ſicut ipe Jo·io.c.ait. Ptãtẽ
habeo ponẽdi aĩam meã et
iteꝝ ſumẽdi eã. Hoc mãda tũ accepi a pr̃e meo. Et hec rõ tangit᷑ in glo.i.ad coꝝ.ir
Mñ xp̃us moꝛtuus eſt. ⁊c̃. Jõ inqͥt ð moꝛte pᷣmititt᷑ vt ſicutpa moꝛs oſtenditur ita Fa reſurrectõ oñdatur. Fu⸗ it ẽt iſta gloꝛioſa ̃ urrectio optime diſpoſita reſpecu fe ſtinantie nõ eĩ conueniẽs fuit reſfurrectõem ſuam cri⸗ ſtum vſq; ad generalem re⸗ ſurrẽctõnem omnium coꝛ⸗ poꝛũ retardare pꝛoptertria Pꝛmo pꝛoprer coꝛ?poꝛ di⸗

—————
——
——————————
gnitatẽ. Scðᷣo ꝓpter fidei fir
mitatẽ. Tertio ꝓprer ñe re
ſurrectionis exemplaritatẽ. Pꝛinn ppter coꝛꝑis digni⸗ gatẽ Lũ enĩ illð coꝛpꝰ eſſet digniimũ ex e ꝙ erat diui
nitati vnitũ nõ fuit decẽs vt
tã diu ſepuitũ iaceret. Ideo
dauid in ſpũ.ſ. in pð· dient· Surge vᷣñe in requiẽ tuã tu ecta fuit:tres vtilitutes nobis adueneft. Pꝛiaẽ nouitaſmo rũ de q̃ aps ad Ro.ſit di cit. Si xpᷣs reſurrexit amo
⁊ archa ſcti ficatinis tuetet vocat᷑ archa ſanctificatiõ is coꝛpus qð fuit ↄtentiuũ di uinitatis. Scðo ꝓpꝛer fidei firmitatẽ.ſi enĩ tůc nõ reſur⸗
texiſſet:fides periſſet: nec ve rũ deũ aliqͥs eũ credidiſſet: qð patet ex hot qꝛ in paſſio ne excepta vᷣgine omẽs fidẽ
amiſert.ſed cognita reſurre⸗ ttione ipfam recuꝑauerũt.i.
ad coꝛ.iy. Si vpᷣs nõ reſurre
xiſfer vana eſſet fides noſtra Tertio ꝓpt nñe reſurrectõis exẽplaritatẽ que exẽplaritas cõſiſtit in duobus.ſ.in ſpe:⁊ in charitate. Pꝛimo de ſpe: qꝛ raro ĩueniret᷑ qͥ reſurrectõ nẽ fururãſſperaret niſi iãpꝛe cefiſſe videret. Etypt᷑ hoc dicit apłs ꝙ ſixp̃s reiurrexit ⁊nos reſurgemus. et re. Exemplo dñs mõſtrauit qð ꝓmiſit in pᷣmio: vt ſicut im yeſirrexile fideles cognoſce
De reſurrectione
ſpectu ↄdecẽtie qꝛ ex hot ꝙ
rent ita in ſeipſis in fine mů
di pᷣmia reſurrectiõis ſpera
rẽt. Scðo de caritate. nõ eĩ poſſemꝰ ita allici ad amoꝛẽ głie fempiterne niſi daretur
nobis foꝛma et exemplar re
ſurrectiõis nfe· vñ.i. adcoꝛ. i. Pꝛumitiexp̃s. Tertio re
reſurrectio xp̃i ante ñam fa
tuis ꝑ glaʒ pãis ita nos ĩ no uitatevite ãbulem Schaẽ abiutio pcõꝝ ad ro 4 Tra ditus eſt ꝓpter delicta nf̃a. Tertia ẽ ſp⸗s remũerãdoꝝ ipe.i.c. Qui ᷣm magnã mi ſerico ⁊duã ſuaʒ regenerauit.
nos in ſpẽ viuã. Sedqꝛ in
iſta ↄctione mẽtio facta eſtð Deh
q̃ri poſſer de hoꝛa reſurrectõ reci ms.⁊ quõ veꝝ ſit xpᷣm fiue trib diebh in ſepulchꝛo. Ad quã iterrogationẽ rñdeo fᷣm doctrinã Alex. de ales. pici ʒ 3 palr iſto mõ. Et pᷣmo adp⸗ mũ de hoꝛa qꝛĩ ſacro euãge? 5 ko. Tex. nihil ð hoꝛa tãgit᷑ 70ſ Ideo lucre doctoꝛes varie n. opinant᷑. Quidã dicũt ꝙ ſur rexit in auroꝛa auidã vo in
tho
dz
tꝑe reſurrectiõis merito hic rfſt
————

1
11 ipſis iſent 1 nettn he ecunni neniſidnt — E erenphn — kps. Tenn uWre e — uvtiltutesnh n iawuinn —adßg S reſunettim p ůs itanoiy em ti ad regh 3e7r delluj i ns remiti —im mgin c zregen
cletifumh eſi— öis mett oſ horarin 1 qʒ ſtiÿnf di epuch ite corärjſ
L„ Te m15 hont o octoꝛes —
media nocte: pᷣme opiniõis fuit Aug. ſuꝑ pꝛio mach.ʒ · Elegit liſias Ptolomeũvbi glo. Ab hoꝛa moꝛtis xp̃i vf q; ad viluculũ reſurrectiõis cõſtat hoꝛe. ꝙo. ſi ipſa nona numeret᷑. cũ ʒᷓ dicitibi ꝙ ſur rexit diluculo. videtur ꝙ nõ ſurrexerit añ lucẽ: ⁊ ꝓh mul tũ faẽ ꝙ ecclia cãtat laudes in auroꝛa. Sůt alij qͥ dicũt xpᷣm reſurrexiſſe i media no cte ⁊ꝓ his plurimũ facit.p̃⸗ mo id qð habet traditio an tiquoꝝ ·vʒ ꝙ apłi in vigilijs ſancti paſcexp̃ianũ ppłm vf q; ad noctis mediũ retinen⸗ tes:⁊ illa.ſ.hoꝛa laudes cũ prło iubilãtes: poſt ad pꝛo pꝛia ppłn dimittebãt Se⸗ cũdo cñ hoc ↄcoꝛdat figura ſamnons iudicũ.&.vbi dicit ꝙ doꝛmuit Sampſon vſq; ad mediũ noctis.ſ.in gaʒa.⁊ inde ſurgens apᷣhendit am bas foꝛes cũ poſtibꝰ ſuis et ſera:ipoſitiſq; humeris ſuis pꝛtauit ad vᷣticẽ mõeis:vbi glo. Sãſon media nocte ñ lũ exui:ſed ⁊ poꝛtas ſecum
tulit: q re ẽpoꝛ noſter non
ſolũ de ĩierno liber exiuit: ſʒ ⁊ de inferni clauſtro poꝛtas deſtruxit. Et acß fncit offfi⸗ ciu ſerotinũ ybi fimẽtio de
Sermo Xx
nocte eo ꝙꝙ antqͥtꝰ celebꝛat᷑ de nocte:ſicut fint pꝛopetatũ Nox ſiẽ dies illuminabit᷑ et nox illũinatio mea ĩ delicjs meis. Etiã ad hot facit exi⸗ tus iudeoꝛũ de egypto. exo. i.c. Media nocte egrediat᷑ egyptũ. Sʒ hoc facilt bʒ ale. põt ↄcoꝛdari nã qñ d̃ ꝙ añ lucãurrexit reſpicit ilið qð Jo.⁊.inquit. Vna aũtſab⸗ bati Waria magdalena ve nit mane cũ adhuc efſẽt tene bꝛe ad monumẽtũ.ſic qͥq; in telligit illud qð Luẽ.2.di citur. Ealde diluculo.i.añ⸗ qᷓ; dies eſſet clara. Et ſic ap paret ꝙ dñs reſurrexit inter mediã noctẽ ⁊ clarã diẽ. E hot inõ vtraq; opinio eſtve ra. Quõ aũt vexꝝ ſit xpm ſte tiſſe trib dieby in ſepulcro.
Notandũ ꝙ tribus dieb⁊ Tho.ʒ tribus noctib in ſepulchzꝛo ꝑq.ſʒ. ꝑ ſyno a.⁊ ad dochẽ. vt pᷣma dies accjpiat᷑ zm.⁊ q ßᷣm partẽ ſuã poſtremã · Se V.a. ₰ cũda dieſ ſᷣm ſetotã ⁊ ĩtegrã ad pꝛi.
fuiſſe dicit᷑ ᷣm Aug.
Tertia pᷣm partẽ ſui pꝛimã. ⁊ſic erunt tres dies:⁊ qᷓłlbet harũ dieꝝ ſuã noctẽ habuit pꝛecedentẽ. Tunc eni n be dã mutatꝰ eſt oꝛdo ⁊ curſus dieri ac noctiũ.antes enĩ di eã piecedebant ⁊ noctes leqᷓ

q̃litas
reſi urre ctionis
ria ad gliam ⁊ð coꝛrupti aũt angelus dixit mulieri one ad incoꝛuptõem tñſiuit nolite ti nere vos · s.n· q. p·c
———
De Reſurrectõne
bant᷑· poſtpaſſionẽ aũtho: Vñs ihs reſurrerit tertio do mutatus ẽ.ita ꝙ noctes vtilit᷑ qꝛ capta pᷣda Hier. ꝙ
p̃cedunt ⁊ dies ſequunt᷑.⁊? Aſcẽdit leo de cubili ſuo. ⁊
hoc miſterioꝰ gruit:qm̃ hõ ᷣdo gentiũ ſe leuauit. Ite pᷣmo de die gececidit ĩ no⸗ io.i⁊ · Ego ſiexaltatꝰ fuero
etẽ culpe:ꝑ xp̃i aũt paſſionẽ a terra alaʒ meã.ſ.educẽdo ⁊ relurrectõem ðᷣ nocte cul ð limbo.coꝛpus de ſeplcro pe redijt ad diẽ grẽ. Et hec oi ſuficiant ꝓ declaratõe ſche ihs reſurrexit. J·mirabilit᷑
ꝑts. õco tertia ⁊ vltima vʒ remanẽte clauſo ſeplchro
3̃ eſt deqlitate reſurrectõis ſiẽ eĩ exſite m̃is yrero clau talis eſt ꝙ xp̃s qͥnq; q̃lita ſo exiuit ⁊ ad diſcipulos i tes · nobilen i ſua reſurrectõ nuis clauſis intrauit. ſic ni⸗
ne habuit qͥw reddit᷑ excel miꝝ exñte clauſo is hs Dñs ihs ſurrexit pᷣmo po⸗ reſurrexit.V.Facit᷑.i.imoꝛta
lentifſima:quaꝝ pᷣmatałeſt inde exire potuit.
tenter qꝛ ÿtutepꝛia ⁊ nõ al liter. qꝛ nunqᷓ; de cetero mo terius. hinc Jo.io.ip̃e ait. riturꝰ. Vñ ad Ro.&. Lp̃s Poteſtatẽ habeo ponẽdia reſurgens ex moꝛtuis iam
nimã meã ⁊ iteꝝ ſumẽdi eã non moꝛit᷑ neq; moꝛs lliyl ⁊. Itẽ io.⁊ Soluite tẽplũ tra non dominabit᷑. Std iu hoc? in tri dieb excitabo xta hãc ↄcłonẽ põt moueri jee
—
illud. Dñs ihs ſcðo reſurre talis ↄditõał dubitatõ quõ
reſurrexero pᷣcedã vos ĩ ga ri põt ꝙ ſer modis e xpᷣm
lileã. galilea interp̃tat᷑ trãſ reſurrexiſſe ꝓbhari põt. Pꝛi migratõ 3 xpᷣs ꝗñ reſurre? moꝑ angelũ qͥ non mentit. xit ĩ galileã p̃ceſſie.qꝛðᷣ mi⸗ vt habet W it. vl. Elnus
7
b
Vãleo papa ſic inq̃t Poſt eſt. q.n eſt. h.ſ. em̃. d. Scdo paſſionẽ xhi ruptis vinclis ꝓpt ↄmeſtionẽ ꝑ qð ꝓbauit
maottis ifirmitas in tutem ꝙ non arte magicg Jo.⁊0. Humelia tiſiuit in gkiam. Tertlo ꝑ palpatõeʒ· Jo. ⁊
oĩa trahã ad me ipᷣm. Dñs
1 2 5
xit feliciter. qꝛ vᷣpoſita om̃i ꝓbari poſſet xpᷣm vere reſur
miſeria. Jo.⁊ Poſtqᷓ; aũt rexiſſe. Ad qð Buiter rñde
— /S
—
6 N
n to
bo3. Wam iz m acc ein

= ſierituin — —neindi
i. xnt —
ei Fmfs vnd
er mꝛd diſchuls
6 s intratle rlaulo ſihn
e n otutt. di ractihn r. nc de emn —
un— ex mus u n1= ne; wil ni& minbi gih
b knpötn is kE akdubup ettÿmwi
t ms ſihn pn„* — ePo⸗. imin.ai tsortn q. — bleñd. —— — —
Sermo
ꝑqð ꝓbauit ꝙ vero coꝛpe
Quarto ꝓ cicatricũ oſtenſi onẽ. Jo.21.ꝑ qð ꝓhauit qð in eodẽ coꝛꝑe in qᷓ moꝛtuus fuit. Quinto ꝑ domus ia⸗ nuis clauſis ingreſſio nem Jo · u.ꝑ qð oñdit qð gloꝛi ficar ſurrexit. Sexto ꝑ fre qntẽ apparitõem Nam in ip̃o die reſurrectõis qͥnq; vi cib apꝑuit:pᷣmo marie ma gdalene qᷓ tipũ gerit penitẽ tiũ. Voluit dt pᷣmo magda lene apparere quinq; ð cau
ſis. Pꝛimo qꝛ ardentius di
ligebat. Luc̃.s. Pimſſa ſt ei pcã multa qꝛ dilexit mul tũ Scðo vt oñderet ſe moꝛ tuũ ꝓ pctõiMat.o. Nð veni. vo ·iu,ſed.pe. ad pe. Terno qꝛ meretrices pꝛece dũt ſapiẽtes in regno celoꝝ Wath.⁊1. Amen dico vob „publi⸗⁊ pe.p̃.v. in regnũ
dei. Quarto vt ſicut mulier
fuit nuntia moꝛtis ira eſſet nuntia vite ᷣm glo. Quin⸗ to vt vbi abundauit delictũ
ſupabundauit ⁊ grã ſiẽ᷑ ðꝛ
ad Ko.j. Scðo apparuit mulierib redeũtib a monu mento qñ dixit eis auete q̃ acceſſerũt ⁊ tenuerũt pedes eius. Wat. vl. Que typuʒ gert hiliũ qͥbhvñs appꝑet·
tũ rõe ſexꝰ tñ rõe reditꝰ.tuʒ
rõe effectꝰ.qꝛ tenuef̃t pedes eiꝰ. Tertio apꝑuit ſymoni: ſʒ vbi aũt qñ neſcit᷑ niſi foꝛs te qñ redibat a monumẽto cũ iohãne.potuit em̃ eſſe ꝙ petrꝰa iohãne alicui diuer tit ⁊ ſibi dñs apꝑuit. Xuce vl. Petiꝰ nũt interp̃tat᷑ obe diẽs ⁊ gerittypñ obediẽtiũ qby dñs apparet · Quarto appꝑuit diſcipulis euntib in emaus. qð interpᷣtat᷑ deſide riũ ↄſilij: ⁊ ſigmficat paupe res xp̃i qͥ volũt illud ↄſiliũ adiplere. vade ⁊ vende oĩa q̃ hẽs ⁊ da paupe. ⁊ ſe.me. Wat.⁊i. Quinto apꝑuit diſcipulisↄgregatis in vnũ ⁊ ſignificat religioſos.cum foꝛib qnq; ſenſuũ clauſis Jo.⁊20. He quinq; apꝑitõ⸗ nes ip̃a die reſurrectõnis fa cte ſunt ⁊ has rep̃ſentat ec⸗ cleſia ſacdo ſq; in mila qͥn⸗ quies ſe vertens ad ppłm. ſed tertia rep̃ſentatio ẽ cum ſilentio qᷓ ſignificat tertiam
appitõem factã peiro q̃ ne
ſcit᷑ vbi vel qñ facta fuerit.
Serto appuit octauo die diſcipulis cõgregatis pᷣſen
te thoma qͥ dixit ſe non cre
dere niſi viðᷣret. ⁊ ſignficat heſites in kide Johã.⁊0
4

13
Septimo diſcipulis piſcãti bus. o.vlt.·ſignificat p̃dicã tes qͥ ſunt piſcatoꝛes hoĩum
Octauo diſcipulis in mõte
taboꝛ. Mꝛr · vltio ⁊ ſignifi⸗ cat ↄtẽpiariões.qꝛ in pᷣdicto mõte trãſfiguratus fuit. N no vndecim diſcipulis cenã tibus in cenacko vbii creduli tatẽ eoꝝ et duritiã coꝛdis ex ꝓbꝛauit. Mat vlti.per s inteliigimꝰ pctõꝛes in vnde⸗ nario trãſgreſſionis poſitos
qs aliqñ miſericoꝛditer viſi
tat. Decimo ⁊ vltimo appa ruit diſcipulis exiſtentibus in mõte oliueti. Lu.vltimo ꝑ quos ſignificat᷑ miſericoꝛ
des ⁊ miſericoꝛdie oleũ dili
gẽtes de hoc loco aſcẽdere ĩ ceiuʒ: qꝛ pietas ad oĩa valet ꝓmiſſienẽ hñs vite que nũc eſt et future.i.ad thimo.ʒ. Sed ⁊ alie tres apparitões ſunt qᷓ referũt᷑ in ipſa die re⸗ ſurrectõis facte:ſʒ he eꝝ tex. nõ habent̃. Pꝛima apꝑuit Igro.iuſto.i.iaco bo alphei de qua habet᷑ in legenda ſua Scða qua ipſa die dicitur awaruiſſe. Joſeph ſcut legi tur in euangelio nichodemi Tentia eſt qᷓ añ ceteros vᷣgi ni gltoſe apparuiſſe creditur licet hoc ab euãgeliſtis tace
De reſurrectione
atur hoc romãa eccka ꝓbare videt᷑ eo ꝙ ſtatim iſpa die in ſcãm mariã maioꝛẽ celebꝛat
ſtationẽ/ſi.n · hociõ nõ credi tur qꝛ nklus euãgeliſta teſta⸗
tur ↄfeq̃ns ẽ vt poit reſurre
ctionẽ nũq; ſibi apparuit:q
vbi vł qñ nullus euãgeliſta ediſſerit:fed abſit vt talẽ ma
trẽ talis filius tali negligen
tia dehonoꝛauerit ſʒ i foꝛſi tan hoc euangeliſte ſubticus rũt:qꝛ eoꝝ fuit officiũ ſolum
mõ reſurrectõis inducerete ſtes.Matrẽ aũt ad teſtiicã dũꝓ filio inducere eis uõ li⸗
cuit. Hot ergo ſcribere nolu
erunt:ſed ꝓ ↄſtanti relique⸗
runt.tñ Ambh in li ʒ. de vir ginibus ait· Elidit maria re ſurrectionẽ dñi ⁊ pᷣma vidit et credidit.vidit maria ma⸗ gdalenaqᷓ;uis adhuciſta no
taret:hec ille ⁊ merito:ðbuit
eniĩ matrẽ plus letificare de
reſurrectõe quã ampliꝰ cete
ris ↄſtat doluiſſe de moꝛte⸗ Et lic magnifice comes at⸗ qᷓ; ciues mei dilecti ex pedi⸗
te ſunt huius fructus ſacre
dñi reſurrectionis ꝑtes qu
obſecro diutiꝰpᷣmedican
hic ex ipſa gaudiũ: ĩ futur
vero gloꝛiã habeatis. Zmẽ Dica in octaua paſce dẽ
———
us mn
ſ:

taim(e
1imRh
1nhoogi enigilun W eptpoln aſtehnin RAullus eiiʒi Aablurtin — — ngeheſibn =utoffcſin nöls hiun .t aütairtli p[ ducercl t. vgo lnbuuh nt M otantinit nt.— nb inlizMn ub„Glidumnn ret dñitihmi
reviditmunm
le ns adhut et:eꝛ menut m nlus leufu rn—
1
1—=luſe dem
ſie& mifice cons⸗ iut& idilet et unt un as fiutis i r tionis Eeh eer e thmdtn er Rudü: iin og cbeact
D oaunpi⸗
vitis iſidelitatẽ.ſer.MII. ptute foꝛtꝭ eſt nec temere au . der nec incõſulte timet. Hu Em eſſet ſero ius magne pᷣtuis exemplũ die illo vna habemꝰ de mlite vnilit di ſabbatoꝛũ ⁊ foꝛes micante:qui quantũcũq; in cſſent clauſe vbi pugna ad dertiꝭ et a ſiniſtu erãt diſcipuli ↄergatigpter pcutiat᷑ tñ vinb cũctis reſi⸗ metũ iudeoꝝ venit hs ⁊ ſte ſtit. hic Miero. in epla q̃dã ut in medio diſcipuloꝝ ſuoꝝ ait. Perbonã ⁊ malã famã ⁊ ait ilus paxꝝ vobis ⁊c̃ a dextris ⁊ a ſiniſtris xpᷣi mi Joh. ⁊0. Pꝛo huius ſacri⁊ les gradit᷑ net laude extolli⸗ ſcĩ enangeln hiſtoꝛiali decla tur nec vituperatiõe frangit᷑ ratione notãdũ ꝙ qͥ vult mo net diuitijs tumet: nec ↄfun raliter viuere ⁊ bonã fidem ditur pauꝑrate:⁊ leta ↄtem alioꝝ mentib ſue viſe gene⸗ nit ⁊ triſiia hec ille. Hec vir rare tria inter alia debet ha tus maxievalet ad reſiſtẽdũ bere videlicet. vitio infidelitatis. Dixi ſecũ Pacis foꝛtitudinẽ vitijs do:ꝙ qui vult moꝛakr viue reſiitendo. re ⁊ honã fidẽ ſue vite alio Pacis rectitudinemiuſte mentib generare debet eſſe miniſtrando. rectꝰ ⁊ iuſtꝰ in miſtrãdo. het Patis aptitudinem pꝛu virtus juſticie vocat᷑ iuſticia denter operando. pacis. Rõ huiꝰ eſt.qꝛ cũ iu Dii pmo ꝙ qᷓ vultmoꝛa tticia fit redderc debet vni⸗
liter viuere ⁊ benõ fidẽ ſue cuiqʒ qð ſuũ eſt:⁊cũ ex oꝓpo
vite a ſox mẽtibygenerare ð ſito ſequat᷑ diſcoꝛdia ⁊ odiũ ber eſſe foꝛtis vitijs reſiſtẽdo ergo ex ipſa ſeqt pax ⁊ amoꝛ ⁊votat foꝛtitudo pacis qa De hac vtute Tuliꝰ in ji.ð qui foꝛs repugnat vitjs in officijs ait. Juſiicia ÿtutis tus in pace requieſcit. Hec plendoꝛẽ murimꝰ ex qua vi ratio ↄfirmat᷑ per dictũ cri⸗ ri bon nominant᷑. Exẽplũ ſt. Eue ii. vhi att. Cũ. f. ar. huius pᷣrutis habemꝰ in da cua.ſ.i.pa.ſ.oĩa q̃ poſiidet ind.i. Keg.2y qui vt iuſtus ehac vrute Aug ſcribẽs nolẽs ponere manũ ſuũ ſuꝑ ud Blero. ſic ait. Qui vera ſaulem xpᷣm dñi dixit e.dñs

retribuet vnicuiq; ᷣm iuſti ciam ſuã· Dixi tertio ꝙ qui
vult moꝛakr viuere ⁊ bonã fidẽ ſue vite alioꝝ mẽtibus
generare debet hr̃e aptitu⸗
dinẽ tpantie ⁊ pꝛudentie in operando qᷓ vocant᷑ vᷣtutes pacis Rõ huius ẽ qm̃ qͥ tẽ peratus eſt in ſins opib in
loq̃ndo.ſ.ĩ ↄuerſando in cõ
medẽdo ĩ bibẽdo.⁊c̃.atq; q pꝛudet᷑ oꝑat᷑ oĩa recte coꝛp
⁊⁊ aiam ĩ pace poſſidere p̃t ⁊
iõ voco tpantie vᷣtutẽ apti⸗ tudinẽ q̃ndã: qꝛ qͥ tpatus ẽ aptus ⁊ diſpoſitus bñ age⸗ re ad oĩa valet. De hac pᷣtu te tꝑantie loquit᷑ Pꝛoſper ĩ
ʒ · de vita ↄtemplatiua vbi ſic ait. Tpantia facit abſti⸗
nentẽ:parcũ:ſobꝛiũmoða⸗ tũ.pudici.tacitũ.⁊ pecũcũ:
hec ꝓtus ſi in anĩo habitat libidines frenat.affectus tẽ
perat. deſideria ſctã multi⸗ plicat.vitioſa raſtigat.oĩa intra nos cõfuſa oꝛdinat.co
gitatõ nes pꝛauas remouet
ſctãs inſerit ignẽ libidinoſe
voluptatis extinguit: mẽtẽ
tacitã trãquillitate ↄponit. ⁊ totã ab oĩ inſuꝑ ptãte vi⸗ tioꝝ repeilit. De vᷣtute ꝓui⸗ dẽtie ait. Sene.ĩ li. de qᷓttu
oꝛ vtutibꝰ. Si pꝛudentiam
de Infidelitate ãplecter vbiq; idẽ eris ⁊ ut reꝝ ac tꝑis varietas exi⸗ git ſic te accõmoðs tꝑi.nec te in aliqͥby mutes:iʒ potius
aptes ſit man q̃ eadẽ ẽcũ palmã extẽdit᷑ ⁊ cũ ĩ pugnũ
aſtringit᷑. De his duab p
tutib ſil exẽplũ hẽmus ge⸗ ne. 32. vbið? qð iacob vo⸗ lens obuiari fr̃i ſuo irato ñ vt intꝑatus: ſed vt pꝛudẽs miſit ei munera ⁊ res minꝰ
dilectas maioꝛi expoſuit pe
ricko. Et tertij Re.ʒ babet ꝙ Salomõ pꝛudent᷑ iudi⸗
cauit inter mulieres de vni
co filio ↄtendentes. He cõ
ckones magni fice dñe ⁊ci
nes incliti in ſacro euãgelio hodierno vðᷣnotant᷑:qð ĩ trel
ꝑtes diuidit᷑. Mm̃ in pima
Pre ponit᷑pacis foꝛtitudovi
tijs reſiſtendo.qꝛ xp̃s ꝑ foꝛ
titudinẽ pacis maximã reſi ſtentiã fecit vitio increduli tatis diſcipuloꝝ cuʒ ianuis clauſis venit ⁊ Ketit int eos oñdens eis manus ⁊ latus pacẽ etiã eis ã nuntiãdo foꝛ titudinẽ in fide inſuꝑ eõ do nando. In ſcða ꝑte poni pacis rectitudo iuſticiã mi⸗
niſtrans. qꝛ xp̃s videns ꝙ
thomas qͥ duv Mcreden dum ceteris erat. nõ erat ců

bign npis vnnne kcömoisni
—
r nneiäi tidt᷑ ⁊ciji Debinth eripl hinsg .— ichn m* aariffi ſion — — l naion eyrt c terth Kezhi uu r milenen =ngnlire int es in ſawaig o 5pnotuniin te— di᷑ Engn
te paci fni
tendoſii
tum pacs nm
en E rit vit jn
n pulozcu u e enit⁊ iatii id& ris manstl ci reis ãnunii⸗ uenfcenipi In ſcöapleß
unduih
n enng Ijs ſin⸗
n is en
1
diſeipulis qñ pᷣma vice ve⸗ nitcui.ſ.tho. vðᷣbebat᷑ maioꝛ rõis certirudo: iteꝝ pꝰ dies octo venit oñdẽs p̃ithome cicatrites q̃s paſpauit.⁊ in h ipe xpᷣs oñdit vtutẽ iuſti tie:qꝛ vbi eſt maius ꝑickm wi debet᷑ fᷣm infticiã maius remediũ. In tertia ꝑte poni nitur pacis aptitudo pꝛudẽ ter oꝑans accipiendo apti⸗ tudinẽ ꝓ tꝑantia ſicut iam expo ſitũ eſt qꝛ euãgeliſtavt pꝛudẽs ⁊ tpatus tot teſtes reſurrectõnis poſuit qᷓtjſuf⸗ ficiebõt ad ficẽ nfoz ielie qᷓs müdus totus capere nõ poſſet dimittẽdo. Scða ꝑs eſt ibi. Et poſt dies ecto. Tertia ꝑs ibi. Mlta qͥdeʒ ⁊c. Etvt melius hec pateãt videamus hiſtoꝛiq. Decla⸗ rate hiſtoꝛie fructus erit vi tiũ indelitatis cui xp̃us re ſtitit multis apparitõnibus Put in euangelio ꝓtinet᷑ vt ip̃a pelima infidelitate di⸗ miſſa certiꝰcredat ſua reſur rectõ ſctiſſima.ð qᷓ infidelu⸗ tate loq̃ndo tresↄcłones tü trib dubyjs moꝛe ſolito de carabimꝰ Quaꝝ pᷣma erit de cãlitate. Scðᷣa de qᷓjitate ertig de qᷓ; titate hꝰ peſſi mi yitij· Concto pᷣma eſtta
lis in oꝛdine. ꝙ nouẽ ſũ: im
Sermo RRM
pedimẽta fidei q̃ ↄ̃tercau⸗ ſant infidelitatẽ: quoꝝtria ꝑtinent ad intellectum:tria ꝑtinent ad voluntateʒ.tria Fo ꝑtinẽt ad memoꝛiã. Et iſta pᷣncipałt ⁊ ꝓmaioꝛi ꝑte notant᷑ in fũma de vitijs ⁊ prutibus in tractatu ð fið. Tria q̃ ꝑtinent ad itellectũ ſunt illa..ihꝛantia.malicia kauerſio ip̃ius itellectus ⁊ curioſitas. Pꝛimũ ðᷓ cãtiuũ hꝰ vitij ẽ rꝗᷓrãtia.capacitatꝭ intellectꝰ hani. Qui ei cre dit itellectũ hñanũ eẽ capa⸗ cẽ oĩm ñ̃ credit illð qðᷣab eo ñ capi Si qͥs creðᷣretcircu lů ſole oĩa ↄtinere ipe crede⸗ retilla ñ eẽ ifra circkm nõ cõ tinẽf. Silis erroꝛẽ ĩ ilłq nõ credũt ñ̃ poſſe eẽ ſciaʒ ðᷣ ñi gnitudie ſoł lũeꝛ ſtellaꝝ ꝙꝛ ñ hñt eã. Hec ig cãẽꝓpter q; qͥcqd intellectꝰ eoꝝ ñ ca⸗ pit ñ eẽ credũt. Ceeĩ ẽ ĩtei lectꝰñ ſpctũ ſuꝑioꝝ.qꝛ ſiẽ ocułs veſptilionẽ ad lucẽ ſo lis:ita intellectꝰn ad mari mũ itelligibile.ex.⁊. meth. Et iõ iuta illð ig.ij. Ce⸗ cus ſi ceco dutatũ pᷣſtet ãbo i fo.c.pꝛio cadit ductoꝛ po ſtea ÿo ſecutoꝛ. ad hoꝝ ig̃ iꝛãtiã ↄfũdẽdẽ. Eccle.⁊.c Quð iꝗᷓꝛas que ſir materia ſpũs ⁊ qua rõne cõpingã
106
cũntia infideli tatem.
ſpedi⸗ menta ex ꝑte ĩ teilectꝰ

———
tur oſfa in ventrep̃gnantis.
ñic neſcis opa dei qͥ fabꝛica⸗ toꝛeſt omniũ · nã intellectus eſt lim itatus. vñ in põ. dicit᷑
Terminũ poſuiſt ⁊c̃. Secũ
dqũ cauſatiuũ huius vitij eſt
malitia vel auerſio itellect?
a creqendis:⁊ ab his q̃ por untihoĩem inducere ad cre⸗
dendũ ⁊ ↄuerſio ad erroꝰes· Quidã enĩ ſic amãt ſuos er
roꝛes vt ᷓria eis non velint
rogitare vel audire de qͥbus
habetur Pꝛouer8. Wõ re
cipit ſtultus vᷣba pꝛudentie
nili ea dixeris qᷓ vᷣſant᷑ ĩ coꝛ
de ſuo. Nõ eni hoib datũ
eſt ſe videre ꝑ tergũ: neq; vi
dere ſine intuitu. Vñ hi ſũt
de quib p.ait. Noiuit in⸗ telligere vt bene ageret. No
lũt tales audire: vłcredere
victis ſunctoꝝ vel ſcripture ſacre. O infelix malitia ⁊ ce
titas pꝛoterua.a ceco de via
tredit᷑ catulo: ⁊ de ꝓfundita te fiuuij baculo. ⁊ de aniarũ ſalute non credit xp̃o. Ter⸗
tiũ cauſatiuũ huius vibu re ſpeetu ĩtellectꝰ eſt curioſitas dicit enĩ Hug.ð ſan· vi.l.i.i ꝑtertia.ꝙ circa credenda:qᷓ̃
dã ſunt e rõne vt nereſſara quedã hm rõnẽ vt. ꝓhabilia quec ſupꝛa rationẽ vt mira
bilia:quedã Itra rõnt v in
credibilia. Nuo extrema fidi nõ capiũt:que eni ſůt ex rõe oĩno nota lũt:⁊ credi nõ poſ ſunt. qm̃ ſciunt᷑:q̃ aũt ſůt con tra rõnẽ ſilr credi nõ poſſũt quia eis rõ nð acquieſcit er⸗ go q̃ m rationẽ ſũt et ſupꝛa tantũmodo fidẽ ſuſcipiunt. Et in pᷣmo quidẽ genere fi⸗ des adiuuat᷑ rõne nã fide ꝑ⸗ cipitur qm̃ iᷣm rõnẽ ſũt qu credunt᷑: quoꝝ vitatẽ ⁊ ſi rõ nõ cõpꝛehendit:fidei tñ ille rũ nõ ↄtradicit. In his añt q̃ᷓ ſupꝛa rõnẽ ſũt: nõ aqiuua tur fides rõe vlia· am̃ nõ ca pit ka rõ q̃ fides credit: ſʒ ex diuina reuelatõe ꝓdita ſunt VBec ille. His igt᷑ annora⸗ tis aĩaduertẽdũ eſt ꝙ aliter
curioſe querere ꝓbatões im
pedimẽtũ maximũ ad fidẽpᷣ itat. Tales.nꝓbationes ve luti ſcala ſunt quib attingi tur ad ꝓbatg. Qui Fᷣoad en que fidei ſũt ſcala hmõi non ptingunt.⁊ iõ credete nolũt errãt:qꝛ fm Dama. li. c⸗ ʒ. Fides eſt nõ inquiſitꝰ vel ſcrutatꝰ ↄſenſus. Et datu exẽpiũ. Sicut eni ſol.nõ ſo⸗ lů ipe in lumie ſuovideł. ſd et omis alia res ſine lumine ſuo videri non põt. Ita ſol
Luſ
na uf
delt
tis e
tew
—————
9l

t
nizmun i Sunnn — ütnmitipi kijcüch nrcniiſi
— aue⸗
tibniſin
iuſticie videri nõ põt ſilumi ne ſuo nõ illũinet ip̃m ⁊ ea qᷓ
tinẽt ad fidẽ ſuã videre vo
entes:⁊ maxima differentia reꝑ inter iſta. Nã ſol ma⸗ terialis bonis ⁊ malis diffů ditur.ita ⁊ ignis. Sol autẽ
ni fili ſiſci mſticie nõ niſi bonis: ⁊ ideo titx quidi guni nũq; curioſis diffundit᷑ quo vRarinriſit rů oculus curioſitate obum uc ntii xauf bꝛat imo fere obceat. Sed cd= vꝝ jiniti aun de his faris diximus. Tria cnitiinit ia unfi Fo fidei impedimẽta ⁊ infi⸗ — diun ntz delitaꝰ qelitatiſcãtiua iſta ſũr btinẽ — tis exꝑ tiaad volũtatẽ vʒ. Affectio M eſuwdlu re voii inordinata. Tnſania depꝛa rfi=jeriutia tatis. uata. Negiigentia opinata. tet—ides miuht Pꝛimũ eſt affectio imoꝛdi⸗ uit—elatepiu nata.cũ enim hoĩes deueni⸗ e—isigtnn unt ad ſtatuʒ de quo dauid s aMnici ten in pð.ait. Trã ſierũt in affe⸗ noi rere ptui ctũ coꝛdis. tantũmodo creʒ
dmi nariniiiij
t. 11 npbunst iſc x& mnt qudung ad Eupt efi1 t ſcal hw ngi n gedirn
iti Dam
it 2 n nqu
nut nlis · Eti
lũ Sut iſohi pei wie ſuoyii n es inein i on põt.
dũt ad que tranſit affectus eoꝝ. Hi quidẽ ſeptẽ affectio nibus ad ↄtraria nature fi⸗ dei plurimũ attrahũtur vʒ amoꝛe. odio. deſiderio. ſpe timoꝛ.gaudio ⁊ doloꝛe. Pꝛi ma affectõ eſt amoꝛ ĩoꝛdina tus huiuſ ſcki.ſitut eſt amoꝛ diuitiaꝝvoluptatũ.⁊ magri tudinũ qͥdẽ cecat vt nð vi⸗ deãtſpctõꝛes petã q̃ faciũt ꝑ auaritiã ꝑ luxuriã: ⁊ꝑ ſuꝑ⸗ duã ĩmo võ credãt dicta ⁊ fa
Serme XXN
cta ſcõꝝ his pcĩs ↄtraria.⁊ totũ hoc ꝓcedit ꝑ affectionẽ inoꝛdinatã. De his oĩb di⸗ citur Pꝛo.⁊i. Lucerna ipio rũ pem̃ eſt.ſ. Auaritie. Xu⸗ xurie:⁊ Supbie· Et hi oẽs ſũt de qub in põ dr̃. Ocu⸗ los ſuos ſtatuerũt delinare in terrã.⁊ Jo.g. Quõ crede re poteritis qui gliam ab in uicẽ recipitis. Scða affectõ eſt odiũ:ſicut factũt ppłi qui ↄtra pᷣlatos ⁊ dños pctã eo rũ ponderãdo ⁊ ꝓpꝛia leutã⸗ do ⁊ in eis poteſtatẽ dei illiſ datã minime aduertendo: ſi tut de eis ſcribi᷑. Hieremie ʒ.c. Juſtificauit aſam ſuam aduerſatrix iſrt᷑ in cõꝑatiõe pꝛeuaricatriis iude. Tertia affectio eſt deſideriũ: facile enĩ vbi deſideriũ regnat cre dit ⁊ ſperat hõ ꝙ optat:qͥ eſt velut vꝛſus. Sʒ ei dicit põ· Deſiderii eoꝛũ attulit eis. Quarta affectio ẽ ſpes com modi tꝑalis lucroꝝ. diu vi⸗ uẽdi ⁊vane obtinẽdi. Nam illi qͥ ſie ſperãt ſũt de qunb? põ ait. Ecce hõ qͥ nõ poſuit
deũ adiutoꝛẽ ſuuʒ · Qu inta
affectio ẽ timoꝛ ſic multe mu lieres nõ abijcũt pompas ⁊ vanitates timẽtes deſpici⁊ maris Sed

—.————
br ſ
1 i. i
ambꝛeſij. Dũ metuũt mari
i i
„ 3 tale iudiciũj pdidere ſuũ.ſit uðiqtieꝛeiynauogeyt ʒo gNolebãt credere xpo. vñ Fo. Dedi veh ſenſum xt colcatis veꝝ deũ. Et ſap. iIn ſimplicitate coꝛdis ã̃ri
te illũ qm̃ inuent᷑ ab his 4 nõ tẽptant illũ. Audiẽdi ſi igñ ᷣdicatoꝛes ⁊ doctoꝛes? eis dʒ credi.qꝛ ad Ro. io. 2. Fides ex auditu:audit?
i aũt ꝑ vᷣbum rpᷣi. Et Bef̃.
y.ðt. Querte ſi iuematꝭ vi
rum q̃rentem fi dem 2 pꝛo⸗
j⸗i 5 pitius ero ei. Sexta affectõ jü ¹ ſe
in m̃ affici mens humana
jek, 6 vt ſepe non credat aliã eſſe vitã ꝛ⁊ ex ß pñs ſeculũ ſibi i ↄſtituat padiſum. Et iuxta
—
3 h
u ils Job.21. Tenẽttympa nũ ⁊ cytharã ⁊ gaudent ad vies ſuos:tin puncto ad in fernadeſcendũt · Septima affectõ ẽ doloꝛſ.infirnutatũ malaꝝ ⁊ bmi.⁊ iõ recur⸗
3 3 runt ad incãtatrices ⁊ad a
riolos ſcripturis ſacris nõ rredẽtes ·ð 3ᷓ eos ꝓuer.ʒo. Dculũ qͥ ſubſanat pr̃em.id eſtdeũ ⁊ deſpicit ꝑtũ mr̃is ſue ⁊ determinatdes eccie. effodtant eũ coꝛui detoꝛren
i 30 —
„ t 4.
„
i
. de Infidelitate
—
tibus · i.demðes infernales
⁊ comedẽt eñ filij aqͥle.i.pꝰ pñtem vitã a demonið et⸗ naliter punlentk᷑. Scim cau ſatiuũ ꝑtinẽs ad volqjtutẽ ẽ inſania:qꝛ magna inſania ⁊ velle videre ſiue ð doloꝛm iudicare ſiue ockis.ꝑifoꝛmi
ter ð his qͥ volũt ſcire ⁊glit nolũe credere ea q̃ ſůtð in⸗
tei lectũ. Tertiũ cauſatiuũ i fidelitatꝭ ꝑtinens ad volun
tatẽ ẽ negligentia opinata.
nã vt ðꝛ ð cõ.di. J. Grãñ
ẽ liberi arburij tin ſʒ donũ
dei. ſi em̃ fides natural eiß eadẽ cẽt apð oẽs qᷓ; obꝛẽdʒ
hõ eſſe ſo llicitꝰ ad petendũ adeo Jurta illð. Wat).
⁊ Luce.22. Petite ⁊ dabit voh ſicutetiã faciebat illeq Wach. g. ad dñm ait. Ere
do dñe adiuua incredulita
tẽ meã hiuc. ad eph ʒ · apo.
ait. B̃a ſaluati eſtẽ ꝑ fideʒ
⁊ᷓ̃ nð ex vob ði.n· donũẽ Eui ergo negligens eſt ad
edendu:merito dei iuditõ
lumen diuine ge nõ ingre/ Cai dit᷑ ſuo clauſo hoſtio intelle ctꝰ coꝛ ip̃ius. Tria po alia cãtiua ifidelitatꝭ ad memo fclin riã ꝑtinentia iſta fũt.reꝝ ſp 3 tilitas diſtantia a crededis rn peuati obſtaculũ. Pꝛmũẽ mil

enbes hſern —tciflj ne demonih e nen. Scmg 1— a vlũtatii pmagunſnta — ſueßnnu — dvolitſng — dere ea3ſütn em cuuſtii . tinens ad voln Vigentia opinat 8 co.di 4. Gſij d a nun emſß doni ſ en eß dots q;obzẽd t a4 ſan Eadb. WMu Petite ⁊debi 6 rafucteri Mad dimat Er
d na inndt
1cad eph ʒapo. 18luauechyfdz 1 egligens
et r dei iudi enne gie nõ ng u uh ſo hoſto imt o Tna pol litar ad men onta a ceci 1Nouulũ. Pun
Sermo reꝝ lubtilitas.qͥ turbidũ hʒ viſů pilũñ qͥ ab alijs videt᷑ ñ videt. nec ið ↄtendere debet ibi eũ nõ eſſe.non videt vi⸗ ſus humanus qͥcquid vidʒ aqlinus ⁊ id eo ſine ↄtenti⸗ one homines credere debẽt Binc Eſa.ait. Niſi credið ritis nõ intelligetꝭ. hinc ẽt
14.g.i. Nõ turbat᷑· in fine Sꝛ. Licz mẽs diuina neqᷓͥat humana plena rõis inueſti gatõne ↄpꝛehendere? fidei tñ plenitudo ↄplectit᷑: qʒ.ſ. ſa ſuplet ꝙ hůana rõ non ↄpꝛehendit. Scm eſt di⸗ ſtantia a credendis.i.lõgin qtas mẽtis:⁊ẽ iperitia ⁊ ĩ exercitatio in eiſdẽ. Nã ſiẽ Ariſto.teſtat᷑ ĩgiti veluti lõ ge diſtãtes ſpeculank· diſtãt Vo ſatis a longe qͥ tin ꝑmg nẽt ijiftꝭ ſenſibilibo.vt qð 5 tactũẽ nõ videãt.iõ ad fidẽ ſt q̃iceci. Hinc Ber. ſuꝑ cã ti.ait. Quõ luxi caſu circũ fundit ocłos clauſos vłl cej⸗ cos.ſit aĩalis hõ non ꝑcipit ea q̃ ſũt ſpũs dei. Et Aug. Deꝰ lux ẽ nõ coꝛpoꝝ. ſʒ mẽ tiũ.hãc ãt lucẽ qͥ nõ videt ẽ qᷓi cecus ĩ ſole. vñ Sre.⁊· q.i.c. Qꝛ dixit Niſi qͥs ſoli ditatẽ fidei tenuerit diuinẽ pnĩam nõ agnoſcit. Et in k⸗
XRII
los
dialogoꝝ ait. Quiſqͥs ĩcre⸗
dulitate iuiſibiliũ ſolidꝰ nð eſt debet maioꝛũ dictẽ fideʒ pᷣbere. Et ponit ibi exẽpiũ de puero incarcerato: qͥ m̃i ð luce nõ credit eo ꝙ ipᷣe nõ niſi tenebꝛas nouit. Tertiũ ⁊ vltimũ cauſatĩ infidelita tis ẽ obſtaculũ peti⁊ maxi me pcĩ ſupbie qᷓ.ſ.hõ ñvult credere niſi ſibi. Supꝑbia ĩ terioꝛis fatiei qͥdã tumoꝛẽ vñ. aug-. ↄfeſſionũ ð ſe ip ſo ait Tũoꝛe meo ſeꝑabara te ⁊ nimis iflata facies clau debat ocłos meos. Et ber. ſuꝑ canti. Suꝑbo ocko pi⸗ tas ñ videt᷑. Et gre. Tũoꝛ ſ̃tis obſtaculũ ẽ pitatis.⁊ Jere. 4o. Arrogãtia tua ⁊
ſupꝑbia coꝛdꝭ tui decipit te.
bi glo. BPis heretie ar rogñs qꝛ ſupbia fa hercri⸗ cũ iꝗjꝛõtia. Et Sre. Tãto a ði luce lõge ſr q̃nto apð ſe hůtles ñ ſũt.⁊ aug. ait. Su
ꝑbia merer illudi· Et aba⸗
cuch. ⁊.c.di. Quð vinum ptãtẽ vᷣcipit ſic erit oĩs ſu⸗ ꝑhh. Hec ta ſup̃dicta valde
ipediũt mẽoꝛiã hoĩs vtñ re fið
lbet in
lital
coꝛdet᷑ credẽdis. Er hec ſuf ſit pcm̃
ficiãt ð ↄckõe. huxta qᷓ; mo
uel qõ vłdubitatõ ral. E
trũ q̃libʒ ifidelitas* pcĩ 2

de infidelitate
Ad iſtã petitioneʒrñdendo ᷣm doctrinam ſci thome in⸗ 2a. 2e.q. io.vbi dicit. Qhin fidelitas dupłr accipi poteſt Vno mõ Fm purã negatiuã vt dicat᷑ ĩfidelitas er hoc ſo lo ꝙ nõ habet fidẽ. Alio mõ põt intelligi infidelitas ſecũ dũ ↄtrarietatẽ ad fidẽ quia ſaliqs repugnat auditui fi⸗ dei vel etiã ip̃m ↄtẽnit fm il tud Eſa.jo. Quis credidit auditui ño: qᷓſi dicat nłlus ⁊ in hocꝓpꝛie ꝑficit᷑ rõ ĩfide
litatis. Pꝛĩo mõ infidelitaſ
nõ eſt pcĩ:ſed potieſtpena qꝛtalis ignoꝛantia diuinoꝛũ ex pcõ pᷣmi parẽtis eſt ↄſecu ta quod patet tali rõe. Nul lus percat in eo quod vitare non põt qꝛ teſte Auguſtino oẽpcti eſt volũtariũ:ſʒ nõ eſt in ptãte hoĩs ꝙ ifidelita tẽ vitet quã vitarenõ põt ni ſi fidẽ habẽdo. diẽ aũt apo. od ro.io. Quõ credẽt ei quẽ nõ audierũt:quõ aũt audiẽt ſine p̃dicatiõe.ꝗᷓ talis ĩfideli tas nõ vidct᷑ eſſe pci. Et ſi argueret ſcꝛ infideles dam⸗ nant᷑. talis infidelitas eſt peccatũ. Rñdet᷑ ꝙ nõ dam⸗ nant᷑ꝓpter infidelitatis pec⸗ ratũ· vñ dñs dicit. Johã.ij. Si nð veniſſem ⁊ locutꝰ eis
nõ fuiſſem pcñ nð haberẽt· qð exponẽs aug. ait. O lo⸗ quit᷑ de illo ꝓctõ quo nõ cre didert in xpᷣm. Scðo mõ in
fidelitas eſt pem̃ qꝛ ↄtraria ⁊a tur fidei.nã oẽ pciñ foꝛmali ioʒ ter ↄſiſtit in auerſionea deo ⁊ʒ vñ tanto aliqð ꝓcti eſt gra arꝛ fil uius qtũ per ipᷣm hõ a deo ʒꝑeq. x¶b magis ſeparat᷑. ꝑ infidelita do.a
tẽ aũt maximehõ a deo elõ⸗ gatur: qꝛ nec verã dei cogni tionẽ habet: ꝑ falſam aũt co gnitionẽ ipſiꝰ nõ apppinqᷓ̃t eiſed magis ab eo elõgatur Nec põt eſſe ꝙ quãtũ ad qd deü cognoſcatqͥ falſã opinio nẽ de ip̃o habet:qꝛ id qð ĩe opinat᷑ nõ eſt de. Vñ mani feſtũ eſt ꝙ infidelitas nõ ſo⸗ lũ eſt pcm̃.ſed eſt marimum pctõꝝ oĩm q̃ ↄtingũt in per uerſitate moꝛũ hinceſtqꝙ in fidelis pꝛo pcõ inſidelitatis grauiuſ punit᷑ qᷓ; aliꝰpcõ?ꝓ quocũq; alio pctõ ↄ ſiderato pctĩ genere licet pꝛo alio pec cato puto ꝓ aduiterio ſicõ⸗ mitat᷑ a fideli ⁊ ab ĩfideli ce⸗ teris paribꝰ grauius peccat fideliſqᷓ; ĩfidelis:tũꝓpter no ticiã vitatis ex fide: tũ etiaʒ ꝓpter ſacramenta fidei qui⸗ bus eſt imbutus: qͥbus pec cando cõtumeliã facit, Vñ

* —
nSconi
1 pcm̃q ptnn
penl e
n 2 duerſonez rpmhöade —4. infidehn u nrepöadeoc eri deicogi epfilſm 6 o opppinit 1 beo cõgatur do quãtũ adqd og edfulſi opini eetgidqe a d. Uñman 5— nõſt⸗ peIeſt marimn xo xwtngüt hzer nt nñhmnceſthi wõ inſidelins uf aqᷓ alhpcn iq uõ ↄſidenn en i alop u iulteno ſic kal lt ab ifideli euWautopen
ratis.
Sermo
ad Beb.io. apłs ait · Quã to magis putatis deterio?a mereri ſupplicia qͥ filiuʒ dei conculcauerit et ſanguinem teſtamẽti pollutum duxerit
q̃li in quo ſanctificatꝰ eſt: ⁊ hec tate in/ ſufficiãt de pꝛima ꝑte. Con fideli/ clulio ſcða qᷓ ẽ de q̃litate hu
ius pcti talis eſt ꝙ intideli⸗ tas ðo diſplicet diabolo pla get ꝓpꝛio ſubiecto nocet · infidelitas diſplicet deo ptʒ hoc mõ. Nã fides młtñ deo plaret eccki.i· Beneplacitũ eſt deo fides ⁊ manſuetudo. Et apł ad heb.ii. Sine fi⸗ de ipoſſibile eſt placere deo ʒ per locũ a Zrio infidelitas młtũ dev diſplicet. Itẽ ſcðo infidelitas diabolo multuʒ placet. quia fideſei diſplicet quia cũ diabolus videt ali⸗ qð vas ſignatũ fide non au det eũ tangere:et ſibi multũ diſplicet. Exẽplũ habet᷑ de iudes qui de nocte ꝑmanẽs in quodã tẽplo idoloꝛũ ⁊ ſe muniẽs ligno cruciſ audiuit diabolum ſic dicentẽ. Vas vacuũ eſt. ſed ſignatũ. Hinc Berbardus ait. Nullus demonũ Ppe ſtare poterat ergo ꝑ locũ a ↄtrario infide litas multũ ſibi placer. Ter tio infidelitas ꝓpꝛio ſhiecto
XRil
nocet· qꝛ cũ om̃ pctm̃e mdꝛta
le tollata gra et infidelitas ſit quodãmõ ꝗue pcrm̃ mꝛ tale.ᷓ tollit a g̃a · vñ ad ro- iꝗ.apo.ait. Dẽ qð nõẽ ex fi de pcm̃ ẽ.⁊ glo· ſuꝑ ilið vᷣbũ ait. Omis infideliũ vita eſt
peccatũ.et ſic patet ↄcluſio. qᷓt mo⸗ Jurta iſtã ↄcluſionẽ põt q̃ri dis ꝑ i quot modis hõ tali vitio pᷣt fideli⸗ offendere deũ placere diabo tatẽ of lo nocere ſibiipi. Ad qð rñ/ fendit det᷑ ᷣm doctrinã ſctithome deus.
in. 2a.⁊e.q.io. Qh quelibet
virtus ↄſiſtit in hoc ꝙ attin
git regulã aliquã cognitiõis
vel oꝑatiõis hũane. Attin
gere autẽ regulã eſt vno mõ
circa vnã virtutẽ.ſed a regu la deuiare ↄtingit multipli⸗ citer:⁊ iõ vni pᷣtuti multavi tia opponũt᷑.diuerſitas aũt vitioꝛũ qᷓ vnicuiq; vᷣtute op ponit᷑ põt cõſiderari duplr. Vno mõ Pm dinerſam habti tudinẽ ad ÿtuti: ⁊ ᷣm h de terminate ſũt quedã ſpẽs vi tioꝛũ que opponunt᷑ virtuti moꝛali. Oppomt᷑enĩ vnũ vi ciũ bᷣm exceſſum ad virtutẽ: ⁊ aliud vitiũ m defectuʒ a virtute. Ilio mõ põt ↄſide rari diuerſitas vitioꝝ oppo ſitoꝝ vni vᷣtuti ᷣm coꝛrupti onẽ diuerſoꝝ que ad
5
tho.ð̃,
—

———— 7
5 i ih,
Ki 5 j
3) 3 1** 3. o 3
13 5, 3. 1 h 4
1 1 it— 3. ſün 1.
vhſh
M . 4. ei
. iß 5 4. X ſt
„ℳ
,
„ 1
6
3 „
3
puta tpantie vł foꝛtitudii opponunt᷑ infinita vitia ʒ
infinitis mõis diuerſas cir
24 2e 1.2.0.
1.ad ð
cũſtãtias coꝛrũpi ↄtingitvt a rectiudine vᷣtutis recedat᷑ Vñ ⁊ pittagoꝛiti malũ po⸗ ſuerũt infintũ. Sicig̃ ad Poſitũ dicendũ eſt qð ſi in
fidelitas attendat᷑ ßᷣm ↄpa⸗
tionẽ ad fidẽ diuerſe funt ĩ fidelitatꝭ ſpecies numero de terminate cũ.n.pcti infide litatis ↄſiſtat ĩ remittendo fidei ᷣ põt ↄtingere duplr. qꝛ aut remittit fiðꝛ nõdũ fu
ſepte ⁊ talis ẽ infidelitatis
pagauoꝝ ſiue gentiliũ. aut renitit᷑ fiðᷣi xp̃iane ſuſceptet᷑ in figura. ⁊ ſic ẽ infidelitas ludeoꝝvel ĩ ip̃a manifeſta
tõne pitstis. ⁊ ſic eit infide
litas hereticoꝝ. Vñ ſic in Kñali poſſut aſſignari tres pdicte ſpẽs infidelitatis q̃ ſriſte.ſ. Infidelitas pagão rũ vl gentiliũ ifidelitas iu deoꝝ. ⁊ ifidelitas xp̃ianoꝝ ñ ꝑfecte credẽtiũ.⁊ iſto mð pᷣdicto ifidelitas t pᷣdict⸗ mõls diſplicet ðᷣo placʒ dia bolo ⁊ nocet ſubiectoppꝛio Si po diſtinguant᷑ intideli tatʒ ſpẽs ßm erroꝛẽ in diuer ſis q̃ ad fidẽ ꝑrinent ſic nõ ſr detminate ifiðlitatꝭ ſpẽs
De Infidelitate
ſit ⁊ Em
euãgeltj nõ ſuſceperũt. Sʒ
poſũt. n. erroꝛes in ſufinitz mktiplcari. vtptʒ ꝑ Zug⸗ ili. dehereſiby.⁊ tali mõ ins fidelitas infinitis mõis dil plicet vᷣo.placʒ diabolo, no cet ſubiecto. Sʒ ſi qͥs ylteri us peteret. qͥs mag kvtcõ S gruentiꝰ diee⸗Se uc offendit. diabolo placʒ. ſub vitjt ieco ꝓpꝛio nocʒ paganꝛan Mi iudeꝰan hrreticꝰ⁊ incredu 0 lus xp̃anus. Adß bꝛeuiter dedoh rñderi pᷣt ᷣm eundẽ docto⸗ len rẽm loco p̃allegato ꝙ ifide⸗ litate duo rliderari pñt ſic
ſam ſuꝑius dictũẽ qx vnñ The. eſt cõꝑacõ eius ad fidẽ: ⁊ ex vbi hac ꝑte alqs F̃uius 5 fid ar.i. peccat:qͥ fidei remutiq; ſcepit:qᷓ; qͥ renitit᷑ fidei non
dũ ſuſcepte ſic F̃uius peccat
qnõ implet qð ꝓmiſit quã
ſi nõ impleat qð nũqᷓ; ꝓmi ifiðlitas heretico
rũ qͥꝓfitent᷑ fidẽ euãgelj⁊
ei renutũt᷑ coꝛrũpentes pᷣaʒ
Fur peccãt qᷓ; iuði:qͥ fidem
qꝛ ſuſceꝑunt eiꝰfigurã inve teri legeq; male interpᷣtãtes coꝛrũpunt. Jõ etiã ipᷣoꝝ eſt Gnius pem̃ qᷓ; ifidelitas gẽ tiliũ qͥ nullo mãõ fidem euã⸗ gelq juſceꝑunt. Aliud ñ ſo
nat id qð petrꝰi ſcða cano,
deq nate ene it delu
16⸗

. vtptz p Zu vſbztallmöt * nfinitis mtzi
acʒ dlabob
119. Sſisy
61—s magki u tnti fe 2 abolo ſu 40— noczpagm rericxin s Zdbbuin neundẽ docn — pifi ve exliceran pßtli nl udiut jx ni cö Ssadfdete u PFuinsfi eitem pu=eninkſidei u ſix ſic fulus peu t pnſtgi 5 15 iöluas hen 4*fid euigh em rüpentes iune ige drn uſceperũt 8 ſuſ en le ale interpi 55— etů oʒt us Rß ifideltis i Vum fidene in. ludi d tri ſcach
qð nqᷓ D⸗ qn reticoꝝ eit peſſima. Et per
Sermo Xn—
2.20.c. ait. Welierat llis ũ cohᷓſcere viã iuſticie qᷓ; py cognitã retroꝛſũ conuerti. Zlið qʒ i infidelitate cõſi⸗ derat᷑ eſt coꝛruptõ eoꝝ q̃ ad fidẽ ꝑtinent.⁊ ᷣm hoc cũ in plurc errẽt gẽtles.qᷓ; iuði ⁊iudei qᷓ; heretici uioꝛẽ i fihlitas gentilui q; iudeoꝝ etiudeoꝝ qᷓ; hereticoꝝ niſi foꝛte jꝛundã puta maniche
oꝝ qͥ ẽt circa credibilia pluſ
errãt qᷓ; gentiles. Harũ tñ duaꝝ Fuitatũ pma pᷣponde rat quãtũ ad rõnẽ culpe qꝛ unfidelitas hahet rõneʒ cul pe moꝛtalis vt ſup̃ditcuʒẽ. magis ex boc qð renitit᷑ fi⸗ dei q; ex hoc ꝙ non hʒ eaqᷓ fideiſũt:boc ei videt᷑ mag ad rõnem peneꝑtinere. vnð ſimptr loqndo ifidelitas he
titate hoc ptʒ ſcða ꝑs pᷣdicatõnis
pene in— icelita ⁊ magnitudine punitõntʒ
tis.
Cõcko tertia q̃ ẽ ð q̃ntitate
hu pcti q̃s vðs iuſte dedit incredulis talis eſt: ꝙ iuſtꝰ ðs tribiles punitões miſit ⁊ infuxit humani gñatõi ꝓ pter pcm̃ infidelitatis iude is gentilih ⁊ xp̃ianis. añ le ßẽ ·⁊ pꝰlegẽ.tꝑe legẽ ſcripte. ⁊ tpe leg gfe. Pama puni tio ifuctaẽ pᷣmis parẽti q́
1
nolẽtes credere ðo Imeden tes de fructu vetito incurre rũt maledictõem. Eñ dicit eis ðᷣs ⁊ potiſſime ade geñ. ʒ. Qaudiſti vocem vxoꝛis
tue ⁊ comediſti de ligno ex
ᷓ pᷣceperã tibi neↄ mederes maledicta terra in oꝑetuo ĩ laboꝛib comedes ex eacũ ctis dieb vite tue ſpinas et bulos germinabit tibi. et comedes hbas terre ĩ ſudo re vultꝰtui veſcer pane tuo donec reuertarꝭ in rrã de q̃ ſũptus es.qꝛ pulul es et in puluerẽ reuerteris. Scða punitio iflicta ẽ vxoꝛi loth q̃ qꝛ nõ credit in iſtatuã ſali Huerſa eſt Beñ.ig. Tertia punicõ iflicta ẽ moyſi qͥ non credidit deo totalit᷑.ſʒ aliqᷓ⸗ lif heſitauit.⁊ qᷓ;uis effet tã ſcũs hõ. tñ ꝓpter paruã ifið litatẽ ſuã qᷓ; oñdit ſaltẽ pᷣb dixit ei ðᷣs. Hu.⁊o. Qnia ñ credidiſtis mihi vt ſctifica⸗ retis me coꝛã filijs iſrtnon introducetis hos ppłos in terrã quã dabo eis. Quar⸗ ta punitõ ĩflcta ẽ ʒacharie Luẽ.i. Vnde dixit ei ange⸗ lus gabꝛiel. Luc̃.i.ca. Ecce eris tacens ⁊ nõ poteris lo qui vſq; in diẽ q́ͥ hec fiantp co qð non meis

verbis. Quinta punitio in ⸗
flicta eſt petro qui ambulãs
ſupꝛa mare ſtatim cepit mer
gi vbicepit dubitare. Ma.
4. Merito ⁊ nõ pꝛeter pꝛo
poſitũ qͥs dubitare põt ex qͥ
tot⁊ tantas punitões ꝓpter
vnũ in ſiꝑ fideles cogẽdus ſit infi ficelis! qch ad fidẽ. ſiue ſit gẽtilis ſit cog⸗ ſiue iudeus ſiuechꝛiſtianus fidem Zd qð bꝛeuit᷑ rñdet᷑ ᷣm do⸗ n ctrinãᷓ doctoꝛis pꝛeallegati. eg. ifideliũ quidã ſüt qͥ ni loar 3 qᷓ; fidẽ ſuſceperũt ſiẽ gẽtiles Ziudet: ⁊ tales nullo mõ ſũt ad fidẽ cõpellendi vt ipi cre
dant:⁊ hoc patet rõne ⁊ gu⸗
ctoꝛitate. Rõe ſic. Credere eſtvolũtatis.ſed volũtas nõ põtcogiĩmo deus ip̃amn nõ rogit:qꝛ ſp dimittit libertatẽ liberi arbitrij igi᷑ Minc au gu. dicit. Cetera põt hõ no⸗ lens:credere nõ niſi volens. Et in mathei euangelio.iʒ. habetur. Qo cũ ſeminata fu iſſet ʒizama in medio tritici ſerui dñi illꝰ ipᷣm interroga uerũt · vis imus et colligimꝰ eã̃. Qui reſpondit. Ron ne foꝛte colligentes ʒiʒaniã era dicantes ſimul ⁊ triticũ. vbi picit. Eriſ oſ. Her dicit dñs Phibẽs oceiſioneß fieri nec
de inkidelitate
infidelitatẽ hoĩbus dat deꝰ
enĩ opoꝛtet interficere hereti cũ:qꝛ ſi eos occideritꝭ neceſſe
eſt multos ſanctoꝝ ſimul ſu mitti. Et in decre.diſti. 4 Qui ſincera ſic dicit. Vut
ſincera intẽtione extraneos
xpᷣiana religione ad fidẽcu
piunt adducere blandimen tis debent nõ aſperitatibus
ſuadere.nam quicunq; alter
agũt ſuas illic magis qᷓ; dei pꝛobãtur cauſas attendere.
Sůt tñ cõpellẽdi a fideli ſi facultas adſit vt fidẽ non impediant:velblaſphemijſ
vł malis ꝑſuaſionib. vletiã apertis ꝑſecutionibh. Etꝓ⸗
pterhoc fideles xpᷣi frequent
cõtra infideles bellũ mouẽt nõ quidẽ vt eos adcredẽqũ
cogant qꝛ ſi etiã eos viciſſẽt ⁊ captiuos haberẽt in eoꝛñ lbertate reliquerẽt an cfede
re vellent ſed ꝓpter hoc vtc
pellãt ne fidẽſxp impediant
Alij vo ſũt infideles qucũ q; fidè habueft ſicut hereti ci vel quicũq; apoſtate.⁊ ta⸗ les ſũt etiã coꝛꝑaliter cõpel⸗ lendi vt impleant qð ꝓmiſe rũt:⁊ teneãt ꝙ ſemel ſuſcepe rũt iuxta illð Lu.iꝗ. Et in vlas ⁊ lepes ⁊ cõpelle intra re vt iplea domꝰ mea. Do⸗ mus del ẽ eccha.vbi iſti ſtra
iri t i i x vol 1100
.
Walil
——

2 iereber . 2 Utn * ctop ſmulſu e diſt 4), nedi. i
une aifiic
La Re blandine eb— en — tlu n magsqᷓde ti 1 ittendete
mñ idia fidelh ultt R tyfid non blaphemnf ls ymb ylerã u nb. Etp
oef hiftcquent n lin uidi s adceciij nt J eos vicſi betin o tate Juerẽt ant llen tpter hocn tne Wpmpein pol afideles qu hu t ſicut hen lqu †l iten v daliter 2 uyti gnt qWp tten) emelſulc uuta Sxlu.ig. Ei 2ſe ecöpelle in tipu w m menh
sdel Sbiiſti
poſtate
Sermo
re debẽt ꝑ fidẽ. Et hoc etiã
trũ ri pabetur in decret · di.ꝙj · de us in/ ludeis. Sed queri põt vtrũ ſideliũ ritus eoꝛum ſint tollerãdi. Ad qð bꝛeuiter dici põt ᷣm eundẽ doctoꝛem ꝙ humanũ regnũ deriuat᷑ a deo et ipᷣm debet imitari deũ.deus aũt qᷓ;uis ſit oipotẽs et ſumme ponus ꝑmittit tñ aliq̃ mala fieri in vniuerſo q̃ ꝓhibere poſſet ne eis ſublaris maio⸗ ra bona tolleren᷑. vel etiam maioꝛa mala ſequerẽt᷑. Sic igitur et in regimine hũano i qui pᷣſũt recte aliqᷓ̃ mala tollerãt ne aliqᷓ bona ĩpediãt Zne aliqᷓ mala peioꝛa incur⸗ rãt ſicut Au. dic. Aufer me retrices de rebꝰ hũanis tur⸗ haueris omĩa lbidinibus. Sic igit᷑ qᷓ;uis ifideles ĩ ſuis ritibus peccẽt tollerari poſ⸗ ſũt velꝓpter aliq bonũqð ex eis ꝓuenit vel pter aliqð malũ qð vitat᷑. Ex hoc aũt qð iudei ritos ſuos obßuãt in quib olim pꝛefigurabat᷑ pitas fidet:vt de agno aſſo ⁊c· quã fidẽ nũc tenenꝰ hoc bonũ ꝓuenit ꝙ teſtimoniũ fidei nfe habemus ab hoſti bus ⁊ qſi in figura nobis re pꝛeſentatur qð credimꝰ.⁊ ð n ſuis ritib tollerant. Alio
.2e.q io.arril
rũ vᷣo infideliũ ritus qui ni⸗ bil pitatis aut vtilitatis af ferũt:nõ ſůt aliquałx tolerã di niſi foꝛte ad aliqðᷣ maluʒ vitandũ.ſ.ad vitandũ ſcãda lũ vł diſcidiũ qð ex poſſet
puenire vel impedimentũ ſa
lutis eoꝝ qͥ paulatim ſic tol lerati cõuertunt᷑ ad fidẽ ꝓpł᷑ hoc enĩ hereticoꝝ ⁊ pagano rũ ritus aliqñ ecckia tollera⸗ uit qñ erat magna multitu⸗ do infideliũ. Et her oĩa cõ⸗ firmant᷑ꝑ illud qð habetur in decre di.ꝗ.c. Quiſſince ra vbi dicit Breg.de iudeis Dẽs feſtiuitates ſuas ſicut hactenus ip̃i ⁊ pies eoꝝ per longa colentes tꝑa tenuerũt liberã habeant obſeruandi celebꝛandiq; licentiaʒ · Hec quidẽ dicka ſufficiant de ter tia ꝑte pᷣdicatõis. Et ſic ma gnifice dñe ciueſq; dilecti ex pedite ſũt huius fructꝰ peſi mitres partes quas ꝓmili mus:quẽ fructũ hoꝛtoꝛ vos deteſtari vt hic gr̃om ⁊ in fu turo głia m habeatis. Amẽ Sica pꝛima poſt octa⸗ uam paſce. Sermo de offi⸗
cio paſtoꝛis ſpiritualis ⁊ tẽ
poꝛalis ⁊ de conditionbus
fannlie eis commiſſe. Semo NRM.
111

—
i. i i .
„ 63610
5 6 ſ 1
—
1
5 ſi it d⸗i. 5 vb
3
ſ 6 R 4
.
1 73 i
De officio paſtoꝛis
Go ſum pa Dẽ añt c diſeretõe ⁊ p
s aütct 2
ſtoꝛ bonus: tiawolerãc Ernln⸗ Joio. oꝛo hui hẽmus in epla. ſueri ⁊ſi cuãgeljpiltoꝛtalt Paull heb. ↄ.ybi dicit᷑ ðclaratõ e. Nojdũ ꝙ bonꝰ*. in archa teſti erã t mna⸗ paſtor⁊ plichens altcunb fa⸗ 6erabuleteſt.vhĩgn? nulie tres ↄditõnes habere 4 p̃lato ⁊ p̃ſidẽte ait dʒ vt moꝛalir necnõ ⁊ ſpũa ꝓ uus familied eit archa ð ſerralefamis ibromi⸗ nereda am regere valeat videlicet. ſenere coꝛreptõis 5
Preſidere debet boꝑ ros ·⁊ tabule diſcretõnis.
onaminſtructõnem. ac oms Aludexempiũ h Pꝛeſidere debʒ exemplo be etiã.ʒ. Reg. ca. vbl ð ꝑ vite infoꝛmatõem. ꝙ ſalomon fecit ſculpl in ba
Pꝛeſidere debʒ ſubſidio libus rẽpli boues ⁊ lees ⁊ per vite ſuſtentatòem. cherubin. ĩ bone manſuetu Siripᷣo ꝙ bõus paſtoꝛ ⁊ ̃ do ſiue maturitasi ieõe fe ſidens alicuius familie de 5 ocltas. i cherubin ſcia del bet iᷣam familis inſtruere ſignat. Prelatꝰ ei qͥdʒ eſſe Fbo·i.ſana doctrina. Hic baſis.i.ſuſtentamentũectie dic ðᷣꝑ hieremiã.ʒ.c. Sa dʒ eẽqᷓ;tů ad bonos mãſue bo vob paſtoꝛem iuxta coꝛ tus.qᷓ;tũ ad malos ſeuerus meũ qͥ paſcet vos ſcia⁊ do qᷓ;tũ ad oẽs ſapiẽs ⁊ diſcre ctrina. Rõð hulus ↄckonig tus· Dixi ſcðᷣe ꝙ bom pa⸗ tał p̃t eſſe qꝛ ſi pᷣſidès don ſtoꝛꝛ pᷣſidẽs alicuiꝰfailie dʒ inhoneſte loqͥt᷑. vłetiã ñ ar pſidere exẽplo ꝑ vite infoꝛ⸗ guitcũ ohpoꝛtuhuʒ fuerit. matõem. Rõ hꝰckonis ta tũc famili ĩ peioꝛs incedit lis eſt. qꝛ ſubditi q̃lia opa Ipaulatiʒ ad petoꝛa vadit in capite vident taltacont Bic ad himm, i ſcha epla exercere.ꝗᷓ. ſi p̃ſidentes bo⸗ *⁊cenbẽs apłs ait. Ar⸗ na ip̃i oꝑa facjñtet oñduni gue obſecra ĩol patia ⁊ do ſubditi pari facere conanꝰ rtrina Boni eiſt obſecrãdi. Mint pauad titũ. 3.c. ait.
mali arguendi ⁊ jnrepãdi In omnibus keipſumpꝛe⸗

A24 n — n— teſti eritnin 5—ketetthgn otiüni Uut m ikqett arhi — n bonos.ig n prts ſaddu 1 ditmtõni n Mdetenplũ hi e g chit lon 1nett iulblinda t ues zleöes z uemanſuetu u nti kefe cu 9 bin ſciade nat weiäwzc is. Mentamemicit
eẽd bonos nie s.q; malos ſans
tũ à— ſapis ⁊ Mn sE ðoꝙbor ſ et M alicufili der=lo Pvie
röe—5 bolt eſt. Spanſ
ent tiac uSißli
i=Ac vdt K e4 facerecn nc d tirũ. 101
non As keipſun
be exẽplũ bonoꝝ oꝑñ. Et Bre · Non debet hoim du⸗ catũ ſuſciꝑe: qͥ neſcit hoies
bene viuẽdo pire. Erẽpluʒ
legit᷑.i. Reg. io. ꝙ ſaul fuit
altioꝛ oĩ ppło ab humero ⁊ ſurſũ.qꝛ platus ſic emiet of
ficio ſic dʒ emineres exẽplo. Sʒ ꝓchdoloꝛ.qꝛ młti funt hodie qͥ hñt vocẽ iacob per bonã doctrinã. manꝰeſau
— malã. De talib
oq́t Job. 4i Oſſa beemot q̃i fiſtule erꝭ·ſt ei oſſa diabo li inqᷓ;tũ carent ſenſu bñ vi⸗ uendi ſed vident᷑eſſe fiſtule dei inqᷓ;tũ hñt ſonum bene
vocendi. Tales non vnufi⸗
cant aias.ſed occidũt hinc Miero · ad nepotianũ ſtri ⸗ bens ait. Nõ ↄfundãt oꝑa ßmonẽ tuum ne cũ in ecctia loqueris tgcitus qͥlibet rñ⸗ deat.cur g hec dicis q̃ ipſe non fucis. Dixi tertioꝝ bo nus paſtoꝛ ⁊ p̃ſidens alicꝰ famili dʒ pᷣſidere ſubſidio P vite ſuſtentatõem Rõh? ↄcuſionis talis põt eſſe. qꝛ ſubditi aut ſubijciunt ᷓ ad ſpiritualia ⁊ tepoꝛalia.aut quo ad ſpirtualia ſolum. Si ad vtrumq;:ſic de iure paſtoꝛ alere tenet. Si ad ſpiritualia ſolũ quo ad ſpi⸗
ritualia tenet᷑ de iure ⁊ quo
Sermo RKXIM
ad tꝑalia reſpectu pletatis inc Aug. ait. Eau dz eſſe rectoꝛ ꝙ jpponat verbũ doctrine ignoꝛantiby. ⁊ mẽ⸗ ſam ſuã cõſoet indigentibꝰ ltbenter audit eius iinguã loquentẽ cuius expectat dex teram poꝛrigentẽ. Et Bre. Qui nõ datꝓ oub ſubaʒ ſuam qñ ꝓ his daturus eſt aĩam ſuam. Sed multi ſůt qui ſua ſubditis non tnbu unt ſed potius ab eis bona ſua auferũt. Tales vident᷑ eſſe diabolo peioꝛes cũ em̃ hõ habeat tria.ſ.res tꝑalel coꝛpus ⁊ aſam. dyabolus ñ curat de rebus nec de coꝛꝑe ſed tantũ de anĩa occidẽda. Vñ vpaboꝰ ait. Da mihi aĩam cctera tolle tibi.qᷓ;uis autem aliqñ res auferat. et coꝛpus pᷣmo ledat hec non facit niſi ꝓpter aĩam, vt.ſ⸗
ꝑ rerũ ablatõ nem ⁊ coꝛꝑis
leſionem aĩam trahat iv de ſperatõem. Pꝛeſidens aũt auarus ⁊ res aufert indebi te rapiẽdo eʒechie. z. Se p iſto by qͥ paſcebant ſemet pos ⁊ greges meas nõ pa ſcebã̃t. Et coꝛpus ledit in⸗ iuſte oppꝛimendo vt ex tali oppᷣſſione poſſent pecumã enbꝛn ieh. Siqs nõ dederit in oꝛe eoꝝ qup
112

g *„ % 6 1 5 L
ſ
iin.
iam ſanctificant ſuꝑ eos pᷣ iũ. Et animas occidũt pꝛa uñ exẽplũ pᷣbendo· Cach.ii. B ce pecoꝛa occiſiõ iſ. glo.
uicũq; doctoꝛes mimos ſcandaliʒant ip̃i pecoꝛa occi ſiõis nutnũt. He ↄcluſiões magnifice dñe ⁊ ciues dile⸗ ctiſſuni in ſacro euãgelio ho dierno denotant᷑ qð in tres pates diuiditur. Quonã in pꝛima parte pont᷑ pᷣſidẽtia paſtoꝛis.ſ xp̃iꝑ bonã inſtru ctõnẽ. In ſcha ꝑte poni pᷣſi dẽtia paſtoꝛis.I. xpᷣi ꝑ vite foꝛmationẽ.ſ.ʒ mercẽnariũ ibi. Wrcennarius aũt. In tertia ꝑte ponit᷑ pᷣſidẽtia pa⸗ ſtoꝛis.ſ.xpi ꝑ vite ſuſtẽtatio nẽ ibi. Ego ſũ paſtoꝛ bonus Et vt melius hec pateãt vi deamus hiſtoꝛiã. Declarate hiſtoꝛie fructus erit officiũ paſtoꝛis ſpũalis ⁊ tꝑalis et obligatio eius famlie circa im de quo mõ loqᷓndo tres ckones cũ trib dubijs mo re ſolito declarabimꝰ. Qua rũ pᷣma erit de q̃litate paſto ris circa ſeipᷣm. Secũda erit de qualitate paſtoꝛis circa familiã. Tertia erit de q̃lita te famnilie circa paſtoꝛẽ. Sit igit bᷣma ↄcko talis in oꝛdie v. Coclo hᷣma ſit talis ꝙ
De officio paſtoꝛis
bonꝰpaſtoꝛ ⁊ pᷣſidẽs alicui famlie tã ĩ ſpũaliqᷓ; in tpali ↄditione tribo excellẽtijs de betvigere q̃ ſi defuerit nũqᷓ; bonꝰ paſtoꝛ vel pᷣſidens erit ſ. Ppło ſe cõmunẽ ⁊ amabi lem reddere. Rem publicaʒ debet celare. Leges quas cõ didit ſeruare. De pꝛio ait ſa lomõ ecck. ʒ⁊· Rectoꝛẽte pe ſuerũt noli extolli.eſto ĩ illis quaſivnus ex illis. Vñ dici tur in pollicrato.ꝙ tuliꝰe ſar nũq; dixit multibꝰſuis. Ite.ſedivenitelvt ſe ſociũ nõ dñm eis oſtenderet. Hint
Señ. Nõ eſt opꝰ regaltas
edes nec muris turrib ſeſe
munireiexpugnabile ei mu
nicipiũ eſt amoꝛ ciuiuʒ. De
ſcð o ait ſeñ.in ludo auguſti
ceſaris.ex quo ceſar oꝛbiter raꝝ ſe dedicauit ſe ſibi enpu
it:⁊ ſiderũ moꝛe qᷓ̃ curſus ſu⸗ os ſemꝑ explicãt nũqᷓ; ſibili cebatſubſiſtere:nec qͥcqᷓ; ſuũ facere: oĩm domos illiꝰ vigi lia defendit:'oĩm ociũ illius laboꝛ.oĩm delicias illius in duſtria. oĩm vacatões illius occupatio. In tantũ etiõ rẽ publicã debet celare ꝙ p ea ſaluãda moꝛtuſe debetexpo nere vñ refert valeriꝰꝙ cũ co drus rex athenienliũ ab ho
——„—

₰
vRſlts lun Qan Ao eteilitde ige Fdefuertnij
—
— nunt tini nrd kempuitz dec egegqmi ile—Depidati do e= kectoẽng rutn ollleſt illz ipn ls. Uñdi npe o. ꝙtuln ltibſu. n vhr ſe ſoañn eis heree. Hint i. H* reghaltas et turrid ſiſ nei wenabieim püe nx Nuitʒ. d o ait. Fludo augiſt ris.e teſar ohimn
ſe de itſe ſibiepn
ſidet mreq̃ cusi emp it nüſtii uſut Fjenuichti re oĩ nos ilßyh ufen xaim ocũilis
. oit cias iliisi
tria. rnacatesili
pati F atantũ etüj
iicã vccelare ꝙhi di venſe dehetej cvñt Malengc
r nienlüc)
Serme RRlII
fiby vꝛgeret accepit ab apol line reſpõſũ ꝙ exercitꝰ ſuꝰvi ctoꝛiã obtieret ſi ab hoſtib ſuis ſe occidi ꝑmitteret. qð reſponſũ cũ etiã hoſtib ĩno tuiſſet ſtatueft ne q̃s codrũ tãgeret:tũc ille mutato hĩtu ad ho ſtes ꝓceſſit et quendã ibi militeʒ falce ꝑcuſſit:qui pcuſſymox ĩ eñ ruit ⁊occidit rognitio vo coꝛꝑe codri ↄti nuo hoſtes oꝛacki memoꝛes territi fugef̃t. In tim̃ res pu⸗ bllca debet celari ꝙ nec filiꝰ patri debet parcere ſi videt eũ ↄtra rẽ publicã aliqͥd age re· vnð Tullius in k.deoffi cijs iquirit.ſi pi patriã vult ꝑdere vtrũ filiꝰ debet ſilere Et rñdit ꝙ filius debet pa⸗ trẽ rogare vt deſiſtat:⁊ ſinõ vult pᷣces audire debʒ mias addere ꝙ ip̃m ꝓplo publica bitſi nec p̃ces nec minas vłt recipere debet ſalutẽ ꝓdie ſa⸗ lutis piis añponere. De ter tio dicit᷑ exẽplũ qð ponit va
leri. ꝙ cũ Seleucus pꝛiceps
legẽ ſtatuiſſet ꝙ qͥcũq; thoꝝ
alterꝰ violaret ãbos ockos
pderet. Etcũ filius eius in
adulterio dep̃henſus fuiſſet
pater etlegẽ huare voluit et
nihilomimfilio ↄdolebat.
nuenit remediũꝑ quẽ ⁊ legẽ
ßᷣuauit ⁊ filio viſu reliqt:Nã ſibi vnũ ⁊ filio aliũ erui fecis Ethec ſufficiãt de ↄcluſiõe Inxta quã poſſet qᷓri q̃t fũt que faciunt pᷣſidentẽ ⁊ recto rẽ hec q̃ dicta ſũt haber̃. Zd qð bꝛeuiter rñdet᷑ ꝙ ſũt tria inter alia vtz fides foꝛmata ſciẽtia cognitiua. Et exerci tatio actiua. De pᷣmo habet᷑ exẽplũ a romanis vñ cũ qui dã ab anibale captus romã vẽim fuiſſet ꝑmiſſus ⁊ iurar ſet ſe redituꝝ ſi pᷣciũ habere nõ poſſet ⁊ vlteriꝰredire nol let. ſenatus eũ cõp̃hẽdi fecit ⁊ ad carcerẽ anbaliſdeſtina ri· Sic fides paſtons ᷓ ſub ditos debet eſſe cũ charitate vt ſubuenist in eoꝝ neceſſita tib. ideo d̃..Jo.ʒ. Qui ha buerit ſpam huꝰmũdi ⁊ vi derit frẽʒ ſuũ neceſſitatẽ ha bere et ciauſerit viſcera ſua quõ cariras xp̃i eſt in eo. De
2ſ. ð ſciẽtia dñ ecc.ʒ. Vir
in multis exꝑtus cogitabit multa:⁊ q̊ młta didicit enar rabit intellectũ. Jõ in euan gelio hodierno Ip̃s diẽego cognoſco oues meas. Deter tio dicit᷑ Indic.ʒ. dereliquit dñs gẽtes vt erudiret meis urłm·et poſtea diſcerẽt filij eoꝝ certare cũ hoſtib. ⁊ ha⸗
15

bere conſuetudinẽp̃liandi. Et hec ſufficiãt ꝓ pᷣa ꝑte pᷣ⸗ dicatõis. Cõcko ſcha eſt de q̃litate paſtoꝛꝭ circa familiã poſtq; dem̃ eſt de q̃litate pa ftoꝛis circa ſeipᷣm.q̃ talẽ ꝙ bonꝰ paſtoꝛ tria int᷑ alia dʒ
hñ̃e circa regnũ ſuoꝝ ſubdi toꝝ vicʒ ſollicitudinẽ coꝛri
gĩdi v alnpo i.a diabolo pꝛudenter caueat. auctoꝛita
tẽ dñandi.ne vilis appareat
honeſtatẽ pᷣponẽdi.ne inho neſtazponat. Pꝛimo debet eſſe ſollicitus in coꝛreptõe à failia a lupo.i.a diabolo de cipiat᷑. Legit᷑ em̃ ꝙ lupꝰali qũ latratũ canũ fingit. Ali qñ voces humanas emittit vt ſic paſtoꝛes ⁊ oues deci⸗ piat. Si diabolꝰaliqñ ſug
geſtionẽ ĩmittit q̃ hʒ ſpẽEm
boni vt ſic hoĩes decipiat. Bine 2. ad coꝝ. io. Ipſe ei ſathanas tranifigurat ſe ĩ ãgelũ lucis. Et iõ dicit ibi dẽ pau. Timeo ne ſicut ſer⸗ pẽs euã ſeduxit aſtutia ſua ita coꝛrũpant᷑ ſenſus vñ a ſimplicitate q̃ in xp̃o ihuẽ. Jõ paſtoꝛ dʒ quoq́; mõ coꝛ nigere ⁊ admonere ne deci piant᷑ vt h in decre. ʒ · di. Eph. vbi ſic ait gre. Glenã tio epõ· eph. pau.diẽ Mũ
De officio paſtoꝛis
de ſunt manꝰ meea ſangui ne gim vf̃m ·i.nõ eĩ ſubtfu gi ́ minꝰ ãnuntiatẽ vob oẽ
Sſiliũ dei.mũdꝰ a ſangui
ne eoꝝ ñ eſſet ſi eis ðᷣiↄſiliũ ꝓnũtiare noluiſſet qꝛ it cũ crepare vᷣlinq̃ntes voluerit eos ꝓckdubio tacẽdo paſtoꝛ occidit. Dixi ſcðᷣo ꝙ paſtoꝛ
dʒ hr̃e auctoꝛitatẽ dñandi
ne vił appeat maꝝie ĩ ſcia qꝛ ñ excuſetpᷣlatꝰ ſi lupꝰcõedi ouẽ⁊ ip̃e iꝗᷓꝛat extra ð.re⸗ ſu.c.qᷓ;uis · Etiã ſi alis mõ pᷣlati nimiũ ßᷣuãt hlitatẽ frãgũt regẽdi auctoꝛitatẽvt h̃ in decre. S&. di.c. qñ. vbi di Augu · de vita clericoꝝ-
ů necitas diſciphne mo⸗
rib coercendis dicere vog
dura ᷣba ↄpellit ſi eti ið
modũ vos excefiſſe ſentitif nõ a vob exigi vt vos aſpᷣ ditis veniã poſtuletꝭ ne apð eos qͥs oʒ eẽ ſũᷣiectos dũ ni miũ kuat᷑ humilitas regẽdi frãgat᷑ auctoꝛitas· ⁊ tñ petẽ da ẽ veĩa ab oĩb dño qͥ no⸗ uerit leos qᷓs płꝰ iuſta foꝛte coꝛripit qnta beniuolentia diligatꝭ Bixi tertio ꝙ p̃la.
dʒ iꝑ ꝓponere ſubditis ſius hõeſtu nã ſp ꝓbi viri ãpli q̃rũt hõeſtatẽ q; vtilitatem vñ narrat ambin lide ofi⸗
enz
lus
inge
un

1Bi
— wmeaſung eo vünö ſibi
Serme RXI
eijs. ꝙ cũ macedones ð a⸗ thenienſes magnã claſſem
nuntuari yhoi direxiſſent.venit qͥdã ð exer — hulng citu ad eos dicẽs.ꝙ clancło eeetſies iſi ſiclaſſem adirẽt totũ incẽde n oluſet uci re poſſẽt:ß ill nullatenꝰacq́ rep nq̃ntes yoli eſcef volueft dicẽtes. hmõl tacidopaſ victoꝛia ⁊ ſi eẽt vtił ñ iñ eẽt ci xiſcdog pan boneſte q̃ ita. Vnde dicit ʒhiw writarẽ dizni am. Maluerũt minꝰpoſſe
eri ſcuh eti tllupꝰc ct nt extra ðne
hõeſte q; plus turpit᷑. Reci tat enã am· in li.ð officijsꝙ eũ medicꝰ pyrri regis ad fa bnciũ ducẽ Romanoꝝ ve⸗
alon niſſet aſſerẽs ꝙ pyrro medi ti n but hütlitati——— cit auctinrt cinã toxicatũ daretꝭ ſic rege nd adiccwi moꝛtuo ipe yictoꝛiã obrine nen⸗ ret iuſſit cũ fabꝛiciꝰ ligari⁊ in ſapinen ad vñm ſuũ remitti.&ñ di eit amb. Re pa pᷣcarũvt qͥ 3 elteſtetsß ptutꝭ certamẽ ſulceꝑpat noi h an let fraude vincere. Tücpyr ũechl 66 rus dixiſſe fert᷑. Ille eit fa⸗ yt oß hꝛitꝰqͥ difficiliꝰa legalitate zrer tulethne ap qᷓ ſola ſuo curſu auerti poſ
qse Wpectos dünt Neruz ſet: Etſic cũ eoad libitů cõ
ßua wclitas regẽi malus poſuit. Et hec ſufficit de
ula ntas tñ pei platus ckone. ß iuxta has ckoneſ vei ydñoqno/ pofſit poſſet q̃ri etmhßherepet teo ob uſtafon rorrige ſit coꝛrigef ⁊ iudicare iuſie pin an beniuoluri ke ſub⸗ ſpditos ſuos. id iſtã. q.rů
zu xtrtio ꝙpu dtum detmdocrinã ni irrefra⸗ In ſubdins ſu gabił doctoꝛig. Alex.ð a.i ſur irbivn ip ʒ· vbi p̃eaſſiꝗᷓt iſtã pulcrã
ubi e c wlinm m̃lionẽ
udicare ⁊ coꝛ nn& vni
rigere dupłr aecipi pᷣt vieʒ ẽ iudicare ⁊ toꝛrigere de of⸗ ficio ptãtẽ.⁊ ẽ coꝛriger⁊ iudi care ð ido neitate ⁊ merito ptãtis. Pꝛimo mõ mali pᷣla ti⁊ paſtoꝛes pñt ſubditos iudicare ⁊ coꝛrigereꝙꝓbat᷑ mktipłr. Pꝛĩo qʒꝛ cũ Kaul eẽt repꝛobatus ðᷣi pplm iudica bat:⁊ eiꝰ iudiciũ vniuerſus pls expectabar· Vñ dixit dð pꝰ repꝛobatõem ꝓfitẽs pᷣm eẽ iudicẽ a dñoppitius fitmihi dñs non extendam manũ meam in xpᷣm dñi.i. Reg. 24. Item dð cũ eſſet adulter ⁊ homisida interro gatus a ꝓpha ſniam in di⸗ uitẽ vᷣdit qͥ ouem paupꝑis ra puit dicẽs. Judiciũ moꝛtis ẽ viro huic:?⁊ ouẽ reddet'in q̃druplũ. Itẽ ſalomon cum amoꝛe młieꝝ deos gentiliũ coleretvt hr̃.i. Regca.⁊.tñ vniuerſus iſrł᷑ ad eius iudi⸗ ciũ ↄfluebat. Itẽ Mat.⁊ʒ dixerat ðᷣ mał platis iudeo rũ dñs. Qcũq; dixerit vo bẽ facite. Itẽ.i.pe.⁊.c. Ser ui ſubditi eſtote in oĩ tioꝛs dñis.ñ tm̃ bonis⁊ mode ſed etiã diſcolis. Scðᷣo mð nõ pñtqð ꝓbat᷑ eti multi⸗
plick. Pꝛimo ſic btüs Am.
ſuꝑ pð · Beati immaculati

qᷓlitas ſubdi⸗ toenm
aft. Judicet ille de alterius erroe qͥ nõ hʒ ꝙñ ſeip̃o ↄdẽ net. Judicet ille qͥ nõ agit ea dẽ q̃ in alio putauerit puni endã ne cũ de alio iudicat ĩ ſe ferat ſentẽtiã. Itẽ Breg. in moꝛa ·exponẽs illud. Jo. q ſine pctõ eſt pꝛimus in eã lapidẽ mittat ait. Zd aliena quippe pctã puniẽda ibant ⁊ſua reliquerãt. Reuocant᷑ itaq; ad ↄſcientiã: vt pꝛiꝰꝓ pꝛia coꝛrigant et tũc aliena repꝛehendant pꝛimũ igit᷑ ſi⸗ ne ſcho dãnabile eſt iudicã⸗ ti tñ ſalubꝛe eſt ſubdito obtẽ perãti. Et hec quidẽ ſuffici⸗ ant de ſcða ꝑte pᷣdicationis:
Lõcluſio tertia q̃ eſt de qᷓli⸗
tate ſubditoꝝ et familie tał eſt:ꝙ in quolibet ſubdito de bẽt eſſe ea que ſũt in oue cui
aſſimilatur in euangelio vʒ·
Pura ſimplicitas. Peccati alienietas. Boni fecunditas.
O bedientie ꝓnitas. Modeſtia ⁊ ſobꝛietas.
Quietudo ⁊ ſinceritas.
Dixi pꝛimo ꝙ in quolibet ſubdito ad modũ ouis debʒ eſſe pura ſimplicitas:quam
ſimplicitatẽ quilibet bon us
debʒ habere. alr ſine ip̃a hõ
fraudulentus ⁊ pꝛauꝰ repu⸗
De officio paſtoꝛis
⁊ope. Pꝛio aſpectu ðo dare
——
tat᷑. Iſtã dñs rõnẽ cõfirmst Mat.io. di.eſtote pꝛudẽtes ſic ſerpẽ.⁊ ſimplices ſiẽcolũ be qð dictũ ẽt declarãs ana ſtaſiꝰpapa dicit vt habet᷑ in decre.õ.q.i. Ex merito. a beãt oẽs ſimplicitatẽ colũbe ne cuiqᷓ; machinẽtur dolos ⁊ ſerpentis aſtutiũ ne alioꝛũ ſupplãtentſidijs. Hoc etiã declarat Hiero.ad heliodo rũ.⁊ allegat᷑ in decre.iõ.q.i. Si cupiſ vbi p̃e ſic ait. Ha beto ſimplicitatẽ colũbe ne cuiqᷓ; mach inerꝭ dolos ⁊ ſer pentes aſtutiã ne alioꝝ ſup planteris inſidijs nõ multũ diſtat a vitio vel deciꝑe vel decipi poſſe.hec ſimplicitas tribꝰmodis debet oñdi. aſpe ctu.affectu.⁊ actułcoꝛde.oꝛe
————
————
Se
——
intelligẽdo ꝑ aſpectũ ſenſus exterioꝛes de quo dñs loqui cuſio tur. Ma.is. Si oculus tuꝰ helan
ſcã. te.e. eũ ⁊ꝓ· ab. Quod qu
dictũ ðᷣclarãs noſter doctoꝛ Zle.de. Z.in.ʒ. dicit. Nullũ membꝛũ erui pꝛecipit᷑ ſiẽ ha bet᷑ in glo. Mat ÿ. Sed pci pit dñs remouere occaſionẽ peccãdiiqᷓ occaſio põt eſſe ex nobis duob modis. autd bona intẽtiõe: aut cũmalai tentiõe:ſi cũ bona intẽtòe:⁊
————
a
pln tõet pon

ln
1= Ftcfn S ſtote un eſep; lies ſcwi egd mitdechan up= icit vhieiin re.— Ex mei. hi et oi d& pliane ecuq n hinẽturdds eme x ſtutü neuli upplät idjs. Hocti eclar Rwadhelui 7 all Wanderreiögi cu pe ſic au. w ſim m dolos ſe nes at nealioꝝ ſup nteris ijs nõmulti tatav onel decipev cipi pe. ſimpliictes mo det oñdi aht affet rtukcoꝛde pe. P& eectu ðody elligẽt u eperc ſenſi erioꝛe o dñs loql Wa ioculus ti we. xab. Qun tů ðᷣcle ahnoſter doch ede. 2 M. dicit fuli mb unecipit ſil inge War. Su dñs 1Mmere ocaſu uidit w ſi põt eſ⸗
bisdi nodis.
onam In aut cim
mte 56 ona intin
tůc ſi ẽ ocłus vł manꝰvł pes vel intentio ſꝑ vocat᷑ ꝑs dex tra:ÿbi gr̃a ſi ocłus cogita⸗ tionis vellet ꝑſcrutari pctã
carnis: vtin ↄfeſſiõe faciliꝰ
videat ⁊ interim ſcãdaliʒat᷑ qꝛ cũ bona intẽtõe fit vocat᷑ tũc ocłs dexter, de qͥby ocis d̃ in põ. Defeceft ocłi mei in eloquiũ tuũ. Et Job. 39 Wcki eiꝰ lõge pſpiciũit. Itẽ
Sculꝰ ſi fit cũ mala intentõe tũcvo ꝓ intẽ/ cgł ockus vł manus:⁊ ſic de döeer⸗ alijs mẽbꝛis Siniſter de q
oculo ſimſtro põt dici ulud qð ſcribit᷑ Job.4i.nũc ocłs videt te meꝰ. Põt eẽ occaſio peccãdi ex alio ⁊h a ↄſiliario q̊ dicit᷑ octs. vl ab amico vel adiutoꝛe qͥ dicit᷑ manꝰ.i.ad coꝛ.i⁊. Nð p̃t dicere ocłs ma nu oꝑa tuã nõ indigeo:hoc aũt certũ ẽqꝛ ſine te ĩte pem̃ nõ põt feri. Ideo amouẽda ⁊ abijciẽda eſt ꝑs illa qᷓ te ſo lo aut alo adiuuãte ſcãdali ʒat. Hic xp̃s. Wat.io. Nõ veni.pamit.ſ; gla. Venn⸗ ſeꝑare filiũ aduerſus patrẽ luũ ⁊ fili aduerſus matreʒ ſuã: ⁊ nurũ aduerſus ſocrũ ſuã. Etiimici hoĩs domeſti ci eiꝰ. In oiby tñ his caſibꝰdi ſcernẽdũ ẽ vitiũ a nat᷑a, Eli⸗ tiũ aũt mẽbꝛi cuiuſcũq; abij
enendũꝑ diſciplinã ⁊ ↄtinen inimicꝰ⁊ ĩcoꝛde ſuo inſidiat᷑
Sermo RRM
tiã qꝛ ᷣm oꝛdinẽ caritatꝰnul lus vebet habere pᷣcioſiꝰcoꝛ pus ſuũqᷓ; aĩam ſeruãdapo eſt ipſa natura qᷓ bo na eſt:⁊ nullo mõ ab ſcidenda:vt ha bet᷑ in dec. di. yÿ. Si qͥs. Et hr̃ etiã ĩ canõi apłoꝝ.vbi dicit tex. Si qͥs abſciderit ſe metipᷣm.i.ſi qͥs qputauerit ſibimẽbꝛa nõ fiatclericꝰ qꝛ ſui ẽ homicida ⁊ dei ↄditiõi inimicꝰ. Que aũt legunt᷑ in trariu in vitis patrũ nõ de bent imitari qꝛ ſpiritu ſcõ in ſpirãte fecerũt ſit ait Aug. li de ci.dei de Sãſone qui ſe occidit iudic.⁊v. Et i excu ſant᷑ oẽs qͥ ſpũſcõ latent᷑ iſpi rãte talia fecef̃t. Sʒ qͥ talia vellẽt ex ſe imitari qᷓ;q; pꝰea viuerẽt ᷣm canðes irregula res eẽnt. Jã nũc redeamꝰad pꝛia vbi in pᷣncipio dixim? ꝙ debemꝰ habere ĩ aſpectu ſimplicitatẽ iuxta illð Ma. 6. Si ocks tuꝰ fuerit ſim.to coꝛ.tu.lu.erit. Scðᷣo ðᷣbem? hr̃e ſimplicitatẽ in affectu vt ſimplici coꝛde nõ duplici ꝓ⸗ ximũ diligamus.i.petri.i.c. Siplici ex coꝛde iuicẽ diligi te attentiꝰ. Iſtã ſimplicitatẽ ñ hñt illi qͥ ĩ oꝛe hñt dilecõʒ ßʒ in coꝛde huãt rãcoꝛẽ. Ecf⸗ 2. In labis ſuis indulcat
2

—.———
1
. 1 4 7
F 3 i 1
.
Wy 4 jb 3
5
iſho ii 17 Fiin
b. h
zin 3 n M 1
ſu e
b 7 . ſ 4 6 1 i
.
Petĩ
De officio paſtoꝛis
vt ſuertat te ĩ voueã. Ter tio debem ꝰhr̃e ſimplicitatẽ ĩ actu vt ſimplici intẽtõe ꝓ⸗ rio fuiamꝰ ad ro.i⁊. Qui tbuit in ſimplicitate. Iſtaʒ ſimplicitatẽ nõ hůt illi qui ideo aliqͥb tribuũt aliqua vt ſurripiãt ſua. vt dicit ſa⸗ lo.ecci.iʒ. Sub ridẽs Spẽ dabit narrãs tibi oĩa bõa ⁊ dicʒ qͥd opꝰ ẽ tibi. Et ʒ fů⸗ det te in cib ſuis. dõec te ex inaniat bis ⁊ ter:⁊ in no uiſ ſimo vᷣrideat te. Sðʒ ꝙ eẽ
2 ĩ ſubdito ẽ pcã alienitaſ modũ ouis q̃ fugit lupũ
iuxta.illð ecci.⁊i. Quaſi a facie colubꝛi fuge pem̃. Et B ppttria. Pꝛimo qꝛ peiꝰeſt cuctẽq̃ ſt infra trã. Scoqꝛ
peius ẽ peius ẽ cũctis q̃ ſůt ſup trã
vĩbus q ſunt.
Tertio qꝛ peiꝰ eſt cũctisqᷓ ſũti aere. Hã perꝰ infra trã ẽ pens peiꝰ q̃ ſũt ſup̃ terrã coluber. peiꝰ q̃ ſũt in gereẽ dꝛaco. Et tñ iſta ria iducũt᷑ a ꝓpba vt laudẽt deũ.lauda teinqͥt dñm dꝛacones ⁊ oẽs abifſi. Et infra. Ser.⁊.vo pen. Nuſqᷓ; at ꝓpba dicit vt pctĩ laudet deũ e rgo ſe quit᷑ ꝙ pctiñ oĩb his pei? nec miri qꝛ infernꝰ laudat dei iuſticiã.terra ðᷣipotẽtiã ger laudat dei ſapiam ſed
petõꝛ ſolꝰnomẽ dei blaſphe mat ad ro·⁊nom̃ ʒi ꝑ vos blaſphemat᷑ potiſſimeꝑ ſu ꝑbos auaros? luxurioſos pec enim vitia totũ můũdũ maculãt. MBic democritus phs vt narrat Aulꝰgellius
ocks ſibi eruit.⁊ huꝰ cã ni⸗
plex ab alijs pbis aſſignat
ꝛĩo qꝛ vſus ip̃m a medi⸗ tatõibus interioꝛi impe⸗ diebat Scðᷣo qꝛ mkieres ſi ne ↄcupiſcẽtia videreñ po⸗ terat. Tertio qꝛ malos flo⸗ res nũmis ipatient viðbat ⁊ ſic a ſua ꝓhia eñ ĩpediat viſio reꝝ velectabilũ. viſio reꝝ limiũ. Eodẽmõ ĩpe⸗ dit᷑ qs ne ockos ſbleuet ad deũ. Pꝛĩo qñ nim occupal cirea ſẽſibilia.i.trena · iuxta illð pð. Ockos ſuos ſtatue rũt vᷣclinare in terrã · Scðo qñ occupat᷑ circa delectabi⸗ lia.i.circa vᷣlitias carnales⸗ qꝛ tũc ocks excecat igne con cupiſcẽtie.põ. Suꝑ cecidit ignẽ ⁊ ñ vidert ſolẽ · Tentio qñ occupat᷑ circa ſblimia·t. cirea ãbitões m̃danaſ.qꝛ tẽ ocłs occupat᷑ fumo ſuꝑbie apoc.ↄ. Iſcẽdit fumꝰ putei abyſſi ⁊ obſcuratẽ ſol⁊ aer ⁊de fumo pntei exieft locu⸗ ſte ·Iſte fumꝰinfermalis eſt
Lal impedi untos

—
ndeibligh nomipvoz ponſinepſ 1lruniis tor niq iic demoas t Auꝰgels — MApbis aſigi —s ÿmami erioeh impe omkieresſ nereß po malos flo⸗ n nenr nbat u a eñ ipediat tahl. vilio odiwö ipe os ſbleuetat 2 nimoccup 6 ci rena· x os ſuos ſtan lnznteni. Sch rea delecih 1 tascam 1 tSup En Ln 1Itrc ſblimi bS ̃danaſc
fumo ſig Nrfnpn nar 3 tei exieftlu Enfmai
ſuꝑbiaq̃ pᷣo aſcẽdit ĩ celũ ⁊ ibi obſcurauit ſolẽ.i.ãgelũ deinð deſcẽdit ĩ aerẽ.i.i.ꝑa diſũ treſtrẽ. ⁊ ibi obſcura⸗ uit pᷣmos pentes Aer ei Em vfido. ꝑtim ad celeſtẽ.ptim ad naturã frenã ꝑtinet. ſic padiſus terreſtr medius ẽ
int᷑ celeſtẽ ⁊ terreſtrẽ regiõʒ.
Deiñ ipe fumus ſuꝑbie de ſcẽditðᷣ ꝑadiſo f᷑reſtri ⁊ ve nit in mõm ⁊ ſibi giauit lo cuſtas i.lõgas haſtas.i.ſu ꝑbos qͥ non ſolũ de ꝓps ſed eriã de lõge feriũt. Ex his oĩb clare ꝑcipi pᷣt ꝙ pctĩ relinq̃ndũ ẽ maxime cũ ĩdu cat moꝛtẽ iuxta illud. Eʒe. 18. Znia q̃ᷓ pec.ip̃a mo. Et b idẽ hr̃ in decre.i.q.4. Jã uaq; · Dixi tertio ꝙ in qͥli⸗ bet ſubdito ad modũ ouis dʒ eſſe boni fecũditas iuxta illð.ad gał xltimo. Dum tꝑs habemus oꝑemur bo⸗
nũ ad om̃s maxime aũt ad
dõeſticos fidei. In trib q; maxime dẽmus oꝑari vłl o⸗ pus nm in trib dz ↄſiſtere in deihonoꝛe in ꝓximi e⸗ difictõe ⁊ in nf̃a F̃tificatõe. De honoꝛe ðiht̃ Pꝛouer. ʒ. Monoꝛa.d ð.t.d.t.ſ. Et habet᷑ in decre.i.q.i. Non eſt putanda. Deꝓximi edi
Bpus nm in tribus debet Aiſter
Sermo RRi
ficatõne ait dñs. mat.y. St offers munꝰtuũ ad alta᷑.⁊c Vbi oñdit ꝙ plus placz ſi bi edificatõ ꝓximi qᷓ; honoꝛ ſui bui. Bre.iõ dic. Wat.j. Luceat.lu.v.c.ho.vt. vi.o. vr.bo.⁊.g. pa, ve.qͥ in·ca.eſt De nĩa ꝗᷓtuificatõne ⁊ vtili tate ait Jo. bap. Wath.ʒ Facite ʒᷓ fructꝰ di· pne. Di xi q̃rto ꝙ ĩ qͥlibʒ fubdito ð bet eſſe obedientie ꝓnitas q̃ obedientia m durã.ĩ ſũ⸗ ma in tribus ↄſiſtit. In re⸗ uerẽtia.iudicio.⁊ pꝛecepto. Obe. Reuerẽtia debet᷑ ei qͥ pᷣcedit qient 3 oꝛdie vł antiqͥtate Inferioꝛ intrib⸗ eĩ in talib dʒ ſuꝑioti reuerẽ Zlittit.
tiã vt aſſurgat.cedat ei dan
doſpꝛimũ locũ in thoꝛo. in
menſa.in eundo.in ſedendo
dicebat ſalomẽ ecciʒ. Qui
honoꝛat pr̃em ſ. ¶(aut ratio
ne iniqͥtatis. aut ratione ho
noꝛis aut ratione cure.aut ratione geniture) iocunda⸗ bitur in filijs.⁊ in die oꝛõnt ſue exaudietur. Qui hono⸗ rat patrem ſuũ vita viuet 1õ gloꝛe.⁊ qui ohedit patri re frigerabit matrem. Hono⸗ ra patrem tui vt ſuꝑueniat᷑ tibi benedietõ a deo ⁊ bene dictõ illiꝰ ĩ nouiſſimo mãet Et leui:i9.coꝛñ cano capite
Q2
2a. 26 q.io. Pel.

i 4„ 1 ſi ½ 1
n . wi
wu u 13
hi v
—— — S
1 * ℳ ¹„ 3 ji zut
*) 3 f ii B
5 5. 1 3 ₰ 3
ſohꝛie/ tas in tbus cõſiſtit
29. 2e. G. 60. 9tl. A.
afurge ⁊ hõ·ꝑ.ſ. Conſiſtit ſcðᷣo obechẽtia in iuditio ſu pioꝛin ſiẽ in gradu ecckiaſti. vt h̃ in decre di.⁊j. ꝑlectis Tertio ↄſiſtit obediẽtia i p cepto qꝛ ſu bditi tenent᷑ obe dire pᷣlato ſuo in oibꝰ his in quibꝰ ſubdunt᷑ illi:⁊ nõ ſunt — deñ vł ſuꝑioꝛẽ pᷣlatũ vt
abet extra de ap.⁊ ĩ glo.⁊ĩ tex.⁊ ĩi de.i.q.ʒ. Quid ᷓ mi rũ ſibi pctõꝛ hõ obeciẽtie in
pñtis vite bꝛeuitate ſe ſubij
cit qñ hanc mediaroꝛ dei:et hoĩm enã cum obediẽtes re munerat nõ reliqͥt. Stiẽdũ tñ eſt nũc; ꝑ obediẽtiã debe re malũ fieri. Aliqñ ãt dz ꝑ obediẽtiã bonũ qð agit᷑ iter mitti neq;.n.mala in ꝑadiſo arboꝛ exiſtit:quã deꝰ bõi ne
ↄtigeret iterdixit ſʒ vt meliꝰ
ꝑ obediẽtie meritũ hõ bñ cõ ditꝰcreſceret dignũ fueratvt etiã a bono ꝓhiberet᷑ qᷓten? tãto veriꝰ hoc qð ageret vir tus eẽt qᷓ;to ⁊ a bono ceſſãs
auctoꝛi ſuo ſe ſubditũ⁊ hũi
lẽ exhiberet hec Bre Dixi qͥnto ꝙ in qlibet ſubdito ad modũ oui dʒ eẽ modeſtia ⁊ ſobꝛietas q̃ in trib qᷓ; maxie deber ꝓſiſtere. In coꝛde quo ad affectũ. In oꝛe qͥ ad ᷣbũ In ope quo ad actu. Pꝛio
De officio paſtoꝛis dico ꝙ modeſtia debet eſſeĩ
coꝛde q́ ad affectũ vt hõ nõ deſideret ſuꝑflua nociua.qꝛ animꝰ diſtẽtꝰ in multa mit laceret᷑ curẽneceiſe eſt. Nẽpe in moderata extẽtð extenua tionẽ.extenuato mimia ſciſſi onẽ facit. Ideo ait ſalomon Pꝛou.iõ. Añ ruinã exaltat cdꝛ. Scðo dʒ eſe modeſtia in oꝛe qᷓ ad vᷣbũ. Eſt enĩmo deſtia tꝑantie Fᷣtus q̃ ponit modũ in dictꝭ ⁊ factis. ʒðo hõ debet moderate loq. hic ait Ber. Tene mediũ li nõ
vis ꝑdere modũ. Hã imkii⸗
loqͥo nõ deeſt pcĩ teſte. Sa lomone. Tertio debet eſſe modeſtia in oꝑe q̃ ad actũ. vt actus ſint bñ mꝛigerati ad vt qͥlibet ſit bñ ecifica tus. Minc ait Pauadphi⸗ J. Modeſtia.v. n.ſit olbus hoib. Dixi ſexto ꝙ inq̃libet ſubdito ſicut oue deber eſſe qetudo⁊ ſinceritas Iſta qͥe tudo debet eſſe ijtribo. In ho noꝛi q̃rendis. In diuitijs acqͥrendis. In iniurijs deſi ſtẽdo. Pꝛĩo dico ꝙ hõ debet qeſcere ab honoꝛibdeſiderã
dis.qꝛ deꝰ talib Idicit. vñ
Bre.i regiſtro · Deieciſti eo dñ aleuarent᷑:cũ alleuat᷑ de cit᷑ qͥ honoꝛib ⁊ꝓficit ⁊ mo

Sia dehetch ectüwpn k ſua nocuuq inmilunt eſeelte ertcto euma emorimuſſi eo ait ſalonn nnäen 5ʒ eſe modili S.Eſtein eÿjrus q pont wt fuctis. ʒi e erate loq hit emed ſin n. Hä imkti telte. Sa e. Pio debet eſſe ad actũ. w nhñ moꝛigerat Pauadphi⸗ noinälibet e deber eſte ⁊ ins Iſtai d PrihbeInhe r n In diuit d Finuris di bco ꝙ bödehe 1 norbeſie lhduct nDeteriſis c alleuali
Sermo XXIII
ribus cadit. Re vera mirũ ꝙ hõ q̃rat honoꝛeſ⁊ñ reſpi tiat ſuas mißas: qs ſi reſpi⸗ ceret honoꝛes nõ q̃jreret. hĩc eſt ꝙ Innocẽtiꝰ dñ hũane cõ ditiõis modũ reſpiciebat la erimabilit᷑ aiebata Quiſ det mihi fontẽ lacrimaꝝ vt fleã muſerabilẽ hũani generꝭ ↄdi tiõis ingreſſuʒ dãnabilẽ hu mane diſſolutiõis egreſſum Cõſideramus igit᷑ cũ lacri mis de q factꝰ eſt hõ. qͥd fa cturꝰſithõ natꝰad penã agit ꝛaua q̃ nõ licẽt:turpia q̃ nõ decent vana q̃ nõ expedeũt. Ex his oiby clare videre p̃t qhbet ſi licet hõi inſuꝑire ⁊ honoꝛes q̃rere Scðo dico ꝙ hõ debet eſſe qetus ĩ diui tijs acqͥrendis.ſicut ait dñs Jo.i BHec locutꝰ ſů vobis xt in me pacẽ habearꝭ.ĩ mũ do pꝛeſſurã habebitis hinc Bre. Quid qͥeriꝰ q; nil in h mũdo appetere. qͥd laboꝛo⸗ ſius qᷓ; trenis deſiderijs eſtu are. Hinc dicebat Au. Bi uitias iueniſti: requiẽ ꝑdidi ſti. cũvigilas de his cogitaſ cũ doꝛmis latronis ſõnias. in die ſolicitꝰ in nocte paui dus ſemꝑ mẽdicus. Tertio dico ꝙ homo debet eſſe qui stus adinõ faciẽdũ alteri in
iurias nec facto nec vᷣbo:ꝙ ſi ad ↄtumeliã venit qͥs iniu riã fecit. Hc caſſiodoꝛꝰaiſt Brauiſſimũ genꝰ iniurie eſt vſq; ad pedẽ ↄtumelie ꝑue⸗ nire. Tales reßhẽdit tulliꝰ in li.de amicitia dicẽs. Cur pe eſt maxie hmõi virtuoſo reatare uurias. Et h ſuffici ant de ↄcluſione. Juxta hãc ↄcluſionẽ pᷣt q̃ri ſitilij tenẽt᷑ obedire pii pᷣapient de mi monio Ihendo:vel de virgi nitate:aut aliquo hmõi. Ad quod rñdetur m ſniam ſcti Tho.⁊ durã. ꝙ nõ. Ratio hueſt:qꝛ in his q̃ ꝑtinẽt ad interioꝛẽ motũ volũtatꝭ nõ tenet᷑ hõ obedire hõi; ihiſ q̃ exteriꝰp coꝛpꝰ ſũt agẽda. Bic Sene. in.ʒ. de bñficis aut. Erat ſi qͥs extimat ſerui tutẽ in totũ hoĩeʒ deſcẽdere tñ adiungit᷑ ꝙ in his q̃ ſunt ad naturã co ꝑis homo hoĩ nõ tenet᷑ bechre 5 ſolũ veo quia oẽs hoies natura ſunt pares. Ideo de matrimonio Ihendo vel de ᷓᷣg nitate ſer uãda ⁊ hmõi filius nõ tenet᷑ obedire pii: ſed in his qͥ ꝑti nẽt ad diſpoſitõʒ actũ ⁊ reꝝ humanaꝝ tenet᷑ nõ tm filiꝰ pẽi:ſe etiũ ſubditꝰ ſuo ſuꝑio ri obedire ᷣm rõnẽ ſ 5
7
g.2e. q.io.

—.——
„ ⸗ * ½ it. 1
i i 5. 6
„ 5
0 0) 13 z 5. in
fit
i i i 9 1
h
. 31
„*
o
. ſin hi
„
i ſ“ 5i
½ 3* M
36
3 z
, 5 K 7 „) 3 7
₰
.
3 3 4
nul
————
tatis:ſic miles duci exercit? in his q̃ ꝑtinent ad bellum Fuꝰ dño in his 5 ꝑtinẽt ad ßuilia oꝑa exercẽda filiꝰ pr̃i ĩ his q̃ ptinẽt ad diſciplinã vite ⁊ curã dõeſtic:⁊ ſic de alijs. Et ſic magnifice dñe ⁊tues in xp̃o chanſſimiex pedite ſũt hꝰfructus tres ꝑ⸗
tes ꝓmiſimꝰ: quẽ frẽ vds
hoꝛtoꝛ bf ᷣm Iᷓdus vños o perari vt hᷣ gram ⁊ in ſutu ro głkiam habeatis Zmen. Dñua ſcðᷣa poſt octauã pa ſce Sermo ð excellẽti ſtute
ſpei. xX1II.
dicum et
non videbi
tis me⁊ iteruʒ
modicũæ videbitẽ me:qꝛ va
ꝙdo ad prẽʒ. Jo.ihPꝛo h
ſcri ⁊ ſci euãgelij hiſtoꝛiali
declaratõne. Notãdũ g lʒ
aliqs in h mðo ſit tribulatꝰ
x anguſtiatus · tñ ne in via
moꝝ deficiat ⁊ viam ſalutꝭ
smittat debet ſpei pᷣtute ſꝑ
adherere eũ ex ip̃a tres effe
ctus ↄfoytatiui ⁊ in ſolidita
te fundati pcedant:oẽm ſpi
ritũ tribulatũ ⁊ amaricatũ
5 foꝛtare ⁊ mñ dño roboꝛare
vlentes qͥ in his trihus cõ̃ clonibus ʒtinentur vicʒ
De virtute ſpei
Eſt vtutũ anchoꝛaſpes valde ſecura.
Spondens nobis pᷣmia
ſumme regnaturs · Vertitq; in gaugia do⸗
loꝛes cum pꝛeſſura
Dixi pᷣo ꝙ ſpes eſt ſecurap
tutũ anchoĩa.qð vñdit ſic
rõne. ſi ait Beatꝰ Bona.
1M.
facit aſſentire pᷣme ventau dixc.
⁊ csritas facit adhere pᷣmo honitati Ita ſpes facit ani mã vacillanteʒ ſpare fũme poteſtati. Hinc apłos ad Po. 8. aut Spe lalui facti ſumꝰ. Et dð in pð dicebat Bñplacitũ ẽ dño ſup timẽ tes eũ ⁊ in eis qͥ ſpant ſup mia eꝰ. Iſtã anch oꝛã ſpei hẽbat ille ſymeon iuſt? ⁊ti moꝛatꝰ qͥ ſpabat redẽptõeʒ utł. Lu.2. Hoc ↄfirmans gre · l.y.mo.ait. ſpes in etni tatẽ aĩaʒ figit⁊ idcirco nlla mala exteriꝰqᷓ tollerat ſẽtit. Dixi ſcðo ꝙ ſpes ſpõdʒ no bis pᷣmia in ernũ regtura Rð hꝰeſt qᷓ; ponit dñs bo· in loco p̃allegato. qꝛ ſpes hʒ certitudinẽ pᷣmðj vite el⸗ ne nõ ſolũ ea q; vendicat a fide.ſʒ etiã ꝓpꝛiã q̃ diſtingui tur a certitudine fiði q̃ dili ctõ coʒſcip̃t ꝑ dup̃licẽ dife
q.an
3.in
Lho. in.5.d 26.4r xad ſi
mn.ʒ. di.⁊2ʒ. Nam ſiẽ fides n

Rncho * aſpes
Snobiz jni —
— Fm. Beat Ben —n ſi᷑ iis e pme ventu tachereöm E ſes fartu cz Pare ſůne nc aplos a pe ſulufacti 1npð dicebar Zndſo ſup tiwi ſantſi 6½ mnchoꝛi ſe tt— tPabat rediyti⸗ hoc ↄinnan natt ſes nen t 6 q̃tollerit lc ipes ſyol nu nefnů reglln Iponit dis Sigato· q ſ 1bußmz vut Slaq; vnd qdill ine fih pdußlict
— Tho. mingaudud, in..d.
Sermo rentiã vicʒ rõne oblecti cir⸗ ca qð hʒ illa certitudo vᷣſa⸗ ri:⁊ rõe oppoſiti:cui hʒ Iri⸗ ari. Pꝛimo rõe obiecti:qꝛ fides ⁊ eius certitudo fert᷑ ſup̃ ipᷣam ↄplexionẽ rõne to talis cõpoſitõ is eſt eĩ circa veꝝ ⁊ falſũ.⁊ veꝝ ẽ circa cõ poſitõeʒ vt diẽ phs ·ſpes ãt ⁊ eðcertitudo ñ ẽ circaꝰple xionẽ rõe totiꝰ ſʒ rõe rei tri⸗ bute.vñ cũ ðᷣꝛ ſpo mehabi tuꝝ vitã efnã nõ ſgat᷑ ibi B dictũ totale.ſʒ ſpat᷑ vita et⸗ na. ⁊ ita certitudo ſpei ᷓᷣſpi cit ip̃aʒ attributõeʒ ł rẽ at⸗ tributã.ſʒ certitudo fiði ip⸗ ſaʒ ↄplexionẽ. Rõe etiã op⸗ poſiti cui hʒ ʒriari caðt ibi diſtinctõ:nã certitudo fidei repugnat erroꝛi ⁊ dubitatõ nicertitudo aũt ſpei repuhᷓt diffidẽtie ⁊ heſitatõni lʒ ãt iſte due certitudines ſint di uerſetñ in hoc ↄmunicãt: ꝙ
vtrũq; ẽ ifirmitas q̃dã, Fr
mat eni intellectũ ipa fides ne diſcredat ſpes aũt firmat affem̃ ne diffidat· Et ſic ap⸗ ꝑetꝑ iſtů rõʒ ꝙ ſpes ſpõdʒ pmia in eternũ reqᷓtura hic ad Ro.. Certuſſum ꝙ ne P mo?s neq; vita neq; ere atura aliqua poterit nos ſe are a caritate dei. Iſta cer titudo erat expectatõis ⁊ñ
XXIII
phẽſionis. Hiĩc etiã ig niaꝝ in·ʒ · di.26. ait. Spes ẽ expectatõ future btitudis Exemplũ hẽs in li. tho.⁊. c.vbi ðꝛ ꝙ ꝑentibꝰ thobie ir ridentib eü ⁊ dicentibꝰ vbi eſt ſpes tua ꝓ q̃ ekinas ⁊ ſe⸗ pulturas faciebas · ip̃e tho bias ſpẽ firmã tenẽs de bo⸗ nis etnis aiebat. Nolite ita loqͥ qm̃ filij ſcõꝝ ſumus ⁊ vi tã illã expectamꝰqᷓ; daturꝰẽ ðs his qͥ fidẽ ſuã nunqᷓ; mu tãt ab eo. Dixi ttio ꝙ ſpes Ptit in gaudia doloꝛes cũ pᷣſſura. Nõ h eſt: qꝛ cũ deꝰ ſit iuſtꝰ?remũerator nõ per⸗ mittit in ſe ſperãtes aliquo mõ decipi: qᷓ qui mala pati unt᷑ pꝛopter xpᷣm ⁊ ſperant hre gliam cũ xp̃ᷣo nõ deci⸗ piunt᷑.⁊ ꝑ ↄñs ptunturin gaudia doloꝛes cũ pᷣſſura. Binc Sene.in Pꝛouer.di cebat. Spe bonoꝝ qͥcqͥdiin dignitatis imponit᷑ ferre cõ uenit remediũ maloꝝ futu⸗ ra ſpes ẽ nec ĩnocentẽ debili tat ↄſcia cũ in aduerſis ſola tiũ ẽ ñ meruiſſeq̃ patit᷑: foꝛ⸗ tũa ĩnocẽtẽ vᷣbit ſepe.at bõa ſpeſ nũqᷓ; bille Exẽplũĩ li⸗ iob.qͥ affiictcoꝛꝑe oꝛbatꝰfi lijſ ðᷣrif ab amick tñ ſciẽsꝙ ſui do loꝛel ĩ gaudia vti ðᷣbe
Q 4

Win
ſiocciderit me in ip̃o ſpabo He ↄcłones magnifice dñe
elueſq; km̃iĩ ſacro euãgelio
hodierno denonant᷑: qð in
tres pies diuidi᷑ Om̃ in pᷣ
ma ꝑte põit᷑ quõ xp̃s ſuis ſa eris diſciplis dedit ſpẽ ſue re ſurrectiõis in qua qᷓſi in an⸗
choꝛaÿtutũ tenebant᷑ ⁊ rege
bant̃ in multa triſtitia ꝓpter receſſũ eoꝝ mg̃i poſiti ne ð ſparẽt. hĩc diẽ eis. Modicũ ⁊ñ videhitꝭ me ⁊ iteꝝ modi cũ ⁊ videbitẽ me:qꝛ vado ad
patrẽ ⁊c̃. In ſcðᷣa ꝑte ponit᷑
quõ xpᷣs eis ꝓmiſit ſpẽ de fu turꝭ bonẽ ibi amẽ dico vob
2. In tertia ꝑte pomt᷑ quõ
mala pꝛeſentis vite vertunt᷑ ſpe mediãteſi gaudia alteriꝰ
vite ibi. Mulier cũ parit ⁊c
Er vt melihec pateãt vide amuſ hiſtonã. Declarate hi ſtoꝛie fructꝰ erit ſpes. ð qua loquẽdo tres ↄcluſiones cũ tribus dubijs moꝛe ſolito ð
clarabimꝰ quaꝝ erit. Pꝛia
de qͥditate ſpei. Scðᷣo de qᷓ; titate ſpei. Tertia de qᷓlitate ſpei· Cõcko pꝛia ſit talis in oꝛdine. vʒ ꝙ ſpes in qᷓ;tũ eſt
nomẽ ptut is ⁊ noĩat habitũ
ptutis triplr poteſt diffintri ſicut clqre oñdit dñs. Bo⸗
De virt pant dicebat. Job.iʒ. Etiã
ute ſpei nauẽtura in tertio ſniaꝝ di. 26. ſuꝑ lfa · Pꝛimo mõ diffi dy mit᷑ ꝑ actũ ſuũ inqᷓ;tũ cõpat n ad obiectũ.ſic diffint eãma e giſter ſnĩaꝝ in eodẽ lbꝛo ⁊i eadẽ diffinitione ſic dicẽdo. Sepas eſt pᷣtus qua ſpũalia ⁊ eterna bona ſperãt᷑.hic.n. accipit᷑ ſpes ꝓ re vlobieco. deo quẽ ſpamꝰ videre ſicuti eſt. Tuxta illð Pau.ad titñ 2. Expectãtes htãm ſpem⁊ aduẽtũ glie magni dei. Se⸗ rũdo mõ diffinit᷑ ꝑ actũ ſuũ in qᷓ;tũ cõpat᷑ ad obiectũ et ad pᷣncipiũ.ſ.a qᷓ pᷣncipioꝓ cedit talis actꝰ et ſic diffinit᷑ ab haymðe · Spes eſt certa expectatio future btitudis venſẽs er gfa ⁊ meritꝭ. Pꝛe qua diffinitione notandũ ꝙ Spe ſpes aliqñ noiat habitũjtu miln tis:aliqñ actũ:aliqñ ſtatum noi 2— ſi— obiecũ. ecundũ aũt ꝙ ſpes noĩst habitũ zrung it n pabet Th oꝛtũ ex meritis:ſed potiꝰme ʒ rita habẽt oꝛta ex ea. Scõᷣm 6 añt ꝙ noiat actũ. ſi irihʒ i ex meritoꝝ intuitu nůllꝰ eni ſpat recte eternã btitudinẽ niſi qͥ deo kuit vel ꝓponit deo ßuire. Scðʒ aũt ꝙ noiat ſta tñ ſic oꝛtũ habet ex meritꝭ pᷣ⸗ cedẽtib ⁊ comittãtibꝰ.⁊ hot
—˙————

1 nio ſniꝝ di
nonddff r cpat iffinteinz odẽlhpti —
e na ſili
uperit, hun.
k ewobien
u videre ſcui
um Pau adtti
de=htim ſpem
üg u pn dei. Se ꝑ actů ſiů cõ obiectũ et pu pncpip lis ſic diffinit
mõ Aes eſt certa to We btircs fin vebvotunqiꝙ ñ erhabtüſn ña nih ſtutum em öne obiecũ. dõ ſpes noiat htu rnö pabet net hdporm t neSchn in Mt ſic gfiib op nn nilei te i btitu
lPonlt 50 8g noi ni Aneermen —
modo accipi᷑ ad Ro.y. Tri
bulatio oꝑat patiãtiã patig
Pꝓbatõeʒ ꝓbatõ ſpẽ.hᷣm glo⸗ certitudinẽ ſpei. ad quã certi tudinẽ ꝑuenit᷑ꝝ bons meri⸗ ta ⁊ maxime ꝑ tolerãtiã ⁊ ſu ſtinenti tribulationũ. Se⸗ cũdũ aũt ꝙ ſpes noĩat ipam rẽ ſpatõ ſicoꝛtũ habet ex me ritis pᷣcedẽtibꝰ. Et ſic patet ꝙ ſpes hm pᷣmã acceptionẽ ſimpliciter pᷣcedit merita tã qᷓ; meritoꝝ pᷣncipiũ. Scðm vltimã acceptionẽ ſimpłr ſe quit᷑ tanqᷓ; meritoꝝ pꝛemiũ Scm duas medias medio modo ſe habz qꝛ quodãm pᷣcedit nã ſpes ꝓut noĩat mo tũ ſpei ꝓcedit ex meritoꝝ in tuitu: ⁊ ᷣm Fitatẽ ẽ pᷣncipiũ meritoꝝ ſeq̃ntiũ. Pꝛout aũt ſpes dicit᷑ quedã certitudo ⁊ ſtatus ſic m veritatẽ ex me ritis habet oꝛtũ:⁊ eſt nihils minus adminculũ ad perfe ctius merendũ. Illa.n.certi tuco ſpei cõſurgitexpꝛeſſiõe tribkationũ:⁊ vehemẽter cõ firmat ⁊ ↄfoꝛtat vt a tribla tonũ inſtantia non credat. ertio mõ diffini᷑ per actũ ſuũ inqᷓ;tũ cõparat᷑ ad obie ctum ⁊ habiti pꝛeambulũ. Et ſic diffiniteã. Aug. in li. de ci· deꝛ. Spes eſt virtus qᷓ
Sermo XXI
q;s ſead illud qð eredit puẽ⸗ turũ pᷣſumit. Et ſic patet cõ cluſio. Juxta qᷓ; põt moleri dubitatio. vz cñ phs dicat ꝙ peccat qdiffinit qð eſt in motuꝑ id qð eſt in quiete ⁊ ecõuerſo: ⁊ erpectare eſt qe⸗ eſcere:ſpare quodãmõ eſt tẽ dere in rẽ ſpatã. ꝗᷓ male diffi nit᷑ ſpes ꝑ expectãtionẽ. Ad hoc rñdet᷑ ̃ᷣm Bona.ĩ loeo ſupꝰalligato:ꝙ qᷓ;uis expe ctatio ſit quies coꝛꝑis: r̃ eſt qᷓdã ſollicitatio mẽtis: qͥ enĩ expectat aduẽtũ deſiderat ex peccati erpectatio vero fmn qð ponit᷑ in diffinitione ſpei nõ eſt expectatio coꝛgalis:ſʒ magis mentalis q̃ eſt qdõ in ua ſio ⁊ꝓtẽſio reſpectu finis aſſequẽdi. Et ſic patet rñſio ad obiectũ. Eteſt hic finis pꝛime partis ſermonis. Cõ cluſio ſcðᷣa que eſt de quãti tate ſpei talis eſt:ꝙ iſtaviriꝰ tãte ẽ excellẽtie vt ex p̃ᷣa tres
vtiliſſimi fructꝰ ſequant᷑: qꝛ Defendit vt galea ſpes De vti
nos in aduerſis.
Mic dat nobis gaudia in ſ rebus iocundis.
Eſtq; vt ianua in rebus fruendis.
Dixi pᷣmo ꝙ ſpes ẽ vt ga lea· vt.n. galea deſendit ca⸗

—— —————
put exterius ita ſpes defen dit caput interiꝰ.l.intentõ; ileſam BHinc ad Ephe. · Baleam ſſalutis aſſũite idẽ ſpem. De hoc habetur inli bꝛo Regũ.i.c.iõ.ðᷣ Dauid qͥ armatura tali armat? cõ⸗ fident᷑ dixit philiſteo Tu venis ad mẽ cũ gladio ⁊cli peo: ego aũt venio ad te in nomie dñi. Hinc Ber. tali galea armatus dicebat. Si mihi pᷣmia ꝓmittuntur ꝑ te obtinenda ſperabo.ſi in⸗ ſurgunt aduerſum me p̃lia: ſi ſeuiat mũdꝰ ſi frenat ma lignus.ſi pᷣmat caro:qͥ ad⸗ uerſus fpñ̃ cõcupiſcit:in te
/ ſperabo. Dixi ſcõo ꝙ
ſpes iocunde nob dat gau⸗ dia in hoc mundo. Hinc ſa lomõ Pꝛouer.io.ait. Erpe ctatõ ilſti leticia.Et ad ro. iꝛ.dicit. Spe gaudentes Si aũt aliqͥs ita tribulatus eſſet ꝙ gaudere non poſfet ſaltẽ ſpe ↄſolari poſſet. Nꝛo quo notãdũ ꝙ gaudiũ ⁊ cõ ſolatõ nõ ſunt oĩno idem qͥ em̃ conſolat᷑ non ex toto eſt imunis a triſticia: ſed quaſi mixturã in ſe patit᷑ dũ ma⸗ la coꝛ eins nũc pungũt nũc hona vngunt ſit᷑ ait Salo. Puer.⁊2. Vnguento ⁊ va⸗
—
virtute pei
rijs odoꝛibꝰ delectat coꝛ.ſ. pter ſpem. Exemplũ huiꝰ
P——„ hr̃ Dañ.iʒ. De
iſanna q̃ cum eſſet iniqꝝ p ſpyter oꝝ teſtimonio ↄdem⸗ nata jlattamen pꝛopter ſpeʒ conſolabat᷑ · Vñ ibi dicitur Erat coꝛ eius fiduciam ha bens in domino. Tertio et vltimo ꝙ virtus ſpei eſt vt tanua in rebus lruendis. Icdeo dicebat Breg. ſpes ẽ in pñti temꝑe quaſi q̃dam vigilia ſolennitatis eterne:
non ieiunat ſed qᷓi iuge ↄui⸗
uium celebꝛat cũ ſecuritate
vt pᷣus oſtenſũ eſt. Quod
aũt ipᷣa ſit vt ianua oſtendi turtali rõne.nam cum ho⸗ mo habeat duo. ſcʒ coꝛpus ⁊ animam ⁊ coꝛpoꝛe traha tur ad infima anima ſublej uetur ad ſumma neceſſe eit vt duas pᷣtutes hẽat. vnã qua ſubleuet᷑ ad ſumma ne ↄculcet᷑ ⁊ iſta dʒ eſſe ſpes ꝗ dat introitũ in reb fruen
Alterã qᷓ ad yma detrahit
nenimis ſperet: ⁊ ſit pᷣum⸗ ptuoſus:? iſta erit timoꝛ⸗ Hinc h̃ deutro. Nẽ acci⸗ pies loco pignoꝛis inferi vłkſuꝑioꝛẽ molam:ſup quo vᷣbo dic̃ Bꝛeg. Supioꝛet inferioꝛ mola ſpes ⁊ timoi
Gr tar bab tur ſye
he
.0. 1 ſ

lecat cnt. enplhu —
Sermo
ſpes ad alta ſumpſit timoꝛ pᷣmit coꝛ inferiꝰ: vna ſine al
neſſetinj tera in inutiliterhr· in pctõ 0 monio pden⸗ re ſemꝑ dñt ſpes ⁊ foꝛmido upꝛoptrh ↄiungi qꝛin caſſum miſcbiã Uhi ſperat ſi iuſticiã non timet. ʒ fiducunht ⁊intaſſum meruit qui non
— cõfidit. Exemplũ habem
in dauid qui habens illas duas Ftutes docendo nos Brr ſpui dicebat. Ab altitudine diei . timeboꝛecce timoꝛ:ego vero Etruʒ in te ſperabo.ecce ſpes. Et netenei raritas ſic patet cõcko. Sed quia h
in Aitgrouih pabea locuti ſumus de fructibus
ele ſecuritate ur ſiñ ſpei:q̃ri poteſt vtrum aliqͥs
et. Quod ſpe poſſit habere caritatem ſine i Mnnoſtendi ſpe. Ad quã qõeʒ rñdendo ir mambo ᷣm doctrinã dñi beati Bo id o. ſcʒcopu nauen.in.ʒ, ⁊ in diſtinctõne m nororetrhi ſupius allegata ꝙ non. Rð ninaſibi xpe, eſt⸗q aut volumus deiſtis an necciec ꝛc. q Ftutibus loqui ſolũ qᷓ;tum a tes hẽut ad habitus in ſe.ſ.in q;tum
b ndſimm 2 ar Ftutes iſte ſunt in ania nr̃a
dzeſeſe ad ſine actu opatõis ⁊ iſto mõ m Ranreb tn im. habent ſimultatẽ ⁊ vna nõ i ymn den poteit ſine altera eſſe: quia nu inſß̃m om̃s vᷣtutes gratuite ſimul us ka ert im in funduntur· potiſſime iſte betro. Rin Frutes theologice nã nullꝰ * ons nfun ſperat niſi credat amare pᷣt i* lamſigs niſi ſperet.ſic ergo nullꝰpõt Sg Stun caritatem habere ſine ſpe·
o enpes tun Si aůt volumus loquide
XIIII
iſtis virtutibus qᷓ;tum ad habitus in cõparatõne ad actus ſic habent inter ſe oꝛ dinem: quia actus vnius pᷣ parat ⁊ diſponit ad jaetũ al terius ⁊p̃pparando⁊ diſpo nendo eſt quodãmodo eius hncipiũ ⁊ oꝛigo.⁊ rõe talis pᷣparatõnis ⁊ oꝛiginis ẽ ibi
oꝛdo: qm̃ ergo actus ſpei pᷣ parat ⁊ diſponit ad actũ ca
ritatis tanqᷓ; ad ꝑfectõem ⁊ ſpũalis edificij ↄplementũ nemo em̃ diligit aliqð bo⸗ nũ ꝓpter ſe ⁊ ſuꝑ om̃ia miſi ſpet ſe ad ilð bonũ ꝑuentu rũ Hinc ẽ qð jm oꝛdinẽna ture actus ſpei pᷣced it actuʒ caritatis. Et ideo dicẽdũ ꝙ
tã ſᷣm hĩtus qᷓ; etiã ᷣm actꝰ
caritas nõ põt h̃i ſine ſpe. Ad ↄfirmatõem huius ad ducit᷑ auctoꝛitas. Wath.i: Zbꝛaã genuit pſaac. yſaac geñ. Ja.glo. Fides genuit ſpẽ. ſpes ãt ge.caritatẽ. Ad huc alia rõne pᷣt ꝓbari ꝙ ca ritas nõ poſſit hi ſineſpe· q ſructõ edificij ſpũalis ſinulis eſt edificio materiali ſed in edificio materiali nõ ſolũ fundamentũ pᷣcedit edi ficj ↄplementũ: ſed etiã pa ries ᷣm tectũ oꝛdinẽ p̃cedit iᷣm rectũ. Si ergo fides aſ
120
„

——* 2 —————
De virtute ſpei
ſimilat᷑ ipſi fundamẽtoꝛteſte
Difi⸗ Zug. Fides eſt fundamẽtũ nitio oim donoꝝ fundamenti di
ſpei.
co ſuſtentàs ⁊ ſpes aſſimila tur parieti erigẽti:⁊ caritas tecto cõſumãti· ergo caritas nõ põt haberi ſine ſpe. Pꝛe terea nullus põt habere in ꝑfectiõe gradũ ſuplatiuũ ſi ne poſitiue et cõpatiuo.ſ
caritas in ſtatu ꝑfecriðis te⸗ netgradũ ſuꝑlatiuũ reſpctũ
fidei et ſpei. Juxta illud ad
Coꝛ.iz. Maio? hoꝝ eſt ca⸗ ritas:ergo taritas nõ pᷣt ha beri ſine ſpe. Pꝛeterea nul⸗ lus põt amare ꝓpter ſe ⁊ ſuꝑ omia bonũ ad qð nõ ſperat pole ſe ꝑuenire:cũ ergo cari tas diligit deum ꝓpter ſe er ſuper oĩa opoꝛtet ꝙ pꝛeſup ponat actũ ſpei. Et ſic aꝑte apparet qᷓ;te vrilitatꝭ ⁊ fru⸗ ctꝰſit ipᷣa ſpeſcũ nõ ſolũ illa bona qͥ ſuperius tetigimus hoĩ faciat.verũetiã ad yfe⸗ ctio nẽ amoꝛ ſine ᷓ deꝰ vide ri nõ põt mſi ꝑ ipam pᷣdictꝰ? homo puenire nõ valet. Et hic ſit finis ſcðe partis ᷣmo nis. Cõcluſio tertia que eſt de qualitate huiꝰ ptutis ta hs eſt. ꝙ virtus ſpei tribꝰad
iutoꝛijs roboꝛari et foꝛtifi⸗ Lari poteſt.ſ.
Dei erga nos affectiõis conſideratione.
Ipſius bñficioꝝ genera
liũ ⁊ particulariũ collattðe.
Sanctoꝝ ꝙ nobis gratia
rum impetratione.
Suo pᷣmo ꝙ vnuſquiſq; habere põt ſpem in deo cõſi derando affectionẽ ſuã erga nos · nã benignꝰ deus trih affectionibus ergo nos affi⸗ citur videlicet.
Affectione creationis.
Affectione dñationis.
Affectione miſterationis. Pꝛima igit᷑ affectiovocatur affectio ereatiõis · nam deus inqᷓ;tũ ceatoꝛ amat noſ.Rõ huius eſt:quia artifex amat opera ſua adeo vt vix poſit audire ꝙ eis detrahat᷑· ſed deus eſt artifex ⁊ creato? nd ſter ergo amat nos vt operã ſua qͥ treauit nos ad imagi⸗
nem ſuã. Señ ·⁊. Iſta ratio
confirmatur · per falomonẽ Saß̃. u·dicentẽ · Diligi eni in omnia que junt et mhil odiſti eoꝛuʒ que feciſti. Hu ius dilectionis exemplũ ha⸗ bemus. Bene.. vbi habe⸗ tur ꝙ deus volens mundĩ perdere pꝛopter peecatã ho minum tamen vi amoꝛis vo luit: vt ex omni generẽ ma⸗
Das
amat
o

S
ificio gne Aar 4pnobisgu n—tione. — em in deocſ nonẽ ſicg —6ndesnh i egonosi⸗ n.
n ianonts,
e s nmdens c mnt noſ.5ö
p arufet amx
i owvit poſi edemshat ·ſi eſt et tceuotn ge wt nos yt opel cn xanos ad img m n per ſalom u ttDighe⸗ n lunt et i
le ads erenpllt s. 7.vbibi
ctioyocatur
Sermo
fulus et femina ſeruaretur Vnde dicit noe. Beñ.. Ex cunttis animantibus vni⸗ nerſecarnis bina induces in arcam vt vluant tecum ma ſculini ſexꝰ⁊ feminini. Spe rare ergo de deo debemus q́ dedit nobis vt ſimus ꝙ pa ratus ſit nobis dare vt be⸗ ne ſimus Secũda affectio vocatur dominanõis nam deus inquantum dominus amat nos. Ratio huius eſt quia regimẽ huius ſeculi de riuatur a regimine alterius ſecul:ſed in hot mundo dñi diligũt ßᷣuos ſuos ⁊ ſiquos perdunt gaudent de eoꝛum recuperat ione.ergo cũ deus ſit noſter dña multomagis diligit ⁊ veriſimile eſt ꝙ ve lit feruare eos qui boni funt ⁊ peccatoꝛes quos amiſit ve lit recuperare. hine Salo⸗ mon hoc ↄfirmãu. Saß.ii. dicebat. Parcis oĩbus quo niam tuã ſunt dñe qni ani⸗ mas amas. Huus amoꝛis exemplũ habemus. Beũ.ig. q; ſodomute eſſent ita peſ⸗ ſimi.tñ dñe benigne reſpon dit abꝛae pꝛo eis roganti.ſic autẽ dicit dominus. Si in⸗ nenero in ſodomis quinqua ginta iuſtos in medio ciui⸗
tatis dimittã omni loco pꝛo pter eos. Et ita non delebo pꝛopter decem. Tertia affe ctio eſt miſerationis. R atio huius eſt: quia deus eſt ſum me bonus ſũme miſericoꝛs ergo ſibiplacent derelinquẽ
tes malũ adherentes bono.
ergo veriſimile eſt: ꝙ velit eos iuuare.⁊ perↄſequẽs ta les debẽt in eo ſperare. Mic Salomon hot confirmans ait. Qui cõfidit in cogitatio nibus ſuis impie agit. Qui vo bonus eſt hauriet a do⸗ mino gratiã. Huius exem⸗ plũ habemuſ. Re2. de Da uid. qui qᷓ;us grauiter pec⸗ caſſet:tamẽ ſperans in miſe ricoꝛdia dei dixit. M.m.d. ſm. m.t. Et ſtarim meruit audirea Nathan ex parte dei.⁊. Re.i⁊.c. Dñs quoq; tranſtulit peccatũ tuñ. Dixi ſecũdo ꝙꝙ vnuſquiſq; poteſt in deo ſperare cõſiderando beneficia ipſiꝰ g̃alit᷑ ⁊ ꝑti⸗ cularit᷑ nob collata. Rã be⸗ nignꝰ deꝰ cõtulit nobis be neficia trib mõis. Pꝛio bñ ficia gñalia ſpũalia.ſchᷣo ꝑti cularia ſpiritualia. Tertio beneficia coꝛpoꝛalia ⁊ ſpiri⸗ tualia. Pꝛimo ergo debemꝰ in deo ſperare pꝛopter bene
I21
Deus
cõtulit nobis tria be
modis

—
ticia generalia ſpiritualia.
Ratid huius qꝛ in eo maxi me debemus ſperare qui ꝓ pter noſtram ſalutem filio ſuo moꝛtem non parceret- ſed deus non pepercit filio
ſuo pꝛopter nos igit. Hic
Paulus ad Romanos 8. git. Qui etiam filio ſuo nõ pepereit ſed pꝛo nobis om nibus tradidiſti illum. quo modo non etiã cum illo oĩa nobis donauit. Et iſtud ex emplum dictum de filio ſa⸗ tis pulchꝛum eſt. Secũdo debemus in deo ſperare ꝓ pter beneficia particularia. Rõ huius. Qui vni inimi co ſtatim petenti gratiaʒ do natmelius qð habet quãto magis amico qui ſemper in eo ſperat.ſed deus do nauit paradiſum latroni ſuo ini⸗ mico cũ dirit:memento mei dñe d· ve · in. r· t. dicens ei.b m.e.in pa. ᷓ a foꝛtiori noh
donat regni ſuũ ſi in eo ſpe
rabimus. Hinc Ber.· ponit qᷓ; plura exempla ſimul cuʒ auctoꝛitate dicẽs. Dino ꝓ pter mãſuetudinẽ q̃ in rep̃ dicat᷑ dñe ihu currimꝰ poſt te audiẽtes ꝙ nõ ſꝑnas pau perẽ: pctõꝛem nõ hoꝛreas · Nõ hoꝛruiſtigfitentẽ latro
——
De virtute ſpei
nẽ.nõ lachꝛimantẽ peccatr cẽ: nð cananeã ſupplicantẽ.
Nõ dephenſaʒ in adulterio
nõ ſe Jentẽ in thelomo:non uplicantẽ publicanũ. Nõ negantẽ diſcipulũ.nõ pfecu toꝛem diſcipuloꝛum nonip ſos crucifixo ꝛes tuos. i odo rem hoꝛũ vnguentoꝛũ cur⸗ rimus. Tertio ⁊ vltimo de bemus in deo ſperare ꝓpter
beneficia coꝛpoꝛalia ⁊ piri Des tualia. Ratio huius eſt. qͥ dari tribuit abundanter nõ ſolů ficu
ſalutem coꝛpoꝛis verũ etij coi j
⁊ anime. ſatis in eo ſpes po lu
nenda eſt: ſed deus tribuit huiuſmodi.ꝗ. Hinc Ber. Dñe quid eſt homo quiain notuiſti ei Deniq; mittis ei angelum tuũ immittis ſpij ritũ tuũ.⁊ ꝓmittis etiã vul tum tuũ ⁊ nequid vacet in celeſtibus ab opere ſolicitu dinis noſtre etiam illos qᷓs bonos facis ꝓpter nos mit tis in miniſterium. Dehis om̃ibus exemplũ habem de egroto iacente in ꝓbati⸗ ca piſcina. Deniq; ibi deus mittebat angelũ ad aquam mouendã mittebat ſpiriti⸗ i.virtutem ad egros ſanan dũ.vltimo oſtendit viiltum ſuũ dicens egrotovis ſan
gůl nn

inant peten oe ſupluni diſʒ iaiulmi 13 thelonumnon lt ublimi. ſ — en ulonmnni — — — ut n fic N ponlia ⁊hin a. huus et it aanter nõ ſoli
m es verctra⸗ ne. ne ſpe 9o ia ſch
ae deus triu ePomo quu uil k Nenich mitst elu innth tu& nittis etn tu& equid mu be opere lc a n etiamils i os ppterwön um nrum De — nplũ but gre Stente up iſc i. veniq; bi tebi& elũ adi un int Srinen⸗
Serme RRIIII
nieri: At ile hoĩem non ha
beo.⁊c̃. Et ihs volẽs pᷣmo
q ad; fuit electa a to Vñ de ea ð? Mediatrix dei et
pᷣm coꝛꝑaliter libare ait il⸗ hoim Etvult. qꝛyt cantat li Surge tol.grabat.⁊ am. ecckia mfeſt miſcðie ⁊ clem̃
Poſtea po inuenit ipᷣm in
templo ⁊ volens ipm ſpũs liter hhare dixit ei. Ecce ſal.fa.es ·iã. no.pe.ne dete⸗ rius tibi aliqͥd ↄtingat. Di itertio ꝙ vnuſqſq; pᷣt ⁊ dʒ in deo ſpare pꝛopt᷑ ſanctoꝝ ſuffragia ⁊ ſpecialiter ꝓpter tria. Pꝛimo ꝓpter ſuffragia btẽ ʒᷣginis. Scðoꝓpter fuf „— ãgeloʒ. Tertioꝓpter ſuffragia bti franciſci ⁊ oĩm ſctõxꝝ. Pꝛimo dico ꝙ vnus qͥſq; põt ⁊ debet in deo ſpe⸗ rare ppter ſuffragia btẽ ꝙᷣgi nis. Ratio huius eſt. qꝛ qñ aliq́s ex officio aliqd habet iniunctũ qð põt ⁊ vult face re ſemꝑ ex tali iniunctæ effe ctus ducit᷑ niſi aliqua circũ⸗ ſtãtia impechat᷑ ilið tale in iunctũ.pᷣ.g. ð iuſticia exeq̃n da q̃ iponit᷑ ptãti.ſi poteſtaſ põt ⁊ vult inſticiã facere ſp effectꝰ iuſticie ꝓducit᷑.niſi a liq impedimentũ ſit ex ꝑte iuſtificãdi kex alia ꝑte. Be ata ᷓgo ex officio eſt noſtra aduocata. Bic cãtat eccle. Eya ergo aduocata noſtra Etpõt tale officiũ exercere
Vñ ſemp erit exaudita
niſi aliqu impedimencũ ſit ex ꝑte illius ꝓ ſce peti tur maxime ſi ille talis non hßet firmã ſpem in deo ⁊ in pᷣa. Hinc deuotus doctoꝛ ber.ait. Secuꝝ hẽs acceſſũ o hõ ad deum vbi habes fi liũ ante pñ̃em.⁊ ante filiuʒ mf̃em. filius oñdit patrici catrices ⁊ vulnera: ⁊ mater oñdit ⁊vbera. nulla poteſt eſſe repulſavbi tot occurrunt caritatis inſi⸗ gnia hec ille. Huiꝰrei ſi exẽ empla ponerẽ vix vite mee ⁊ multoꝝ tꝑa ad ſcribendũ ſufficerẽt. ſʒ vnũ ex plurib referã. Nã legit᷑ irarꝰðᷣs ſer pr młta pctã ꝓpri ſtatuit mm ꝑdereꝝ ecte pᷣgo glio ſaꝓ mio mðo affectuoſe fi liũ oꝛãs. fili mi aiebat In⸗ ueniã in mðo duos ꝓpier qᷓ rum merita ꝑdere nð debes ⁊ oſtendens duo luminaria mundi franciſctum ⁊ domi ni cũ dei mitigatꝰ eſt furoꝛ: et mðo peꝑcit. ex q́ colligit
beatam vᷣginem ſemꝑgꝓno
bis intercedere ⁊ apð deũ p̃
l2z

——
eos effundere. hot Berↄſi derans dicebat. Nos quidẽ
in ceteris vᷣtutibus o btãvir
go ↄgaudemus tibi ſed ĩ mi ſericoꝛdia tua potius nobis ipſis laudamus virginitat ſed mia miſeris ſapit dulciꝰ? hãc amplectimur cariꝰrecoꝛ damur ſepius creb:iꝰ iuca mus hec.neſt q̃ tonꝰ mñdi reparationẽ obtinuit. ſalutẽ oirn impetrauit. Tõſtat n · pvnuerſo genere humano ſſe ſollicitũ cui dictũ ẽ. Ne timeas maria iueniſti gram quã querebas. Quis enim mie tue o bñdicta longitudi nẽ latitudinẽ ſublimitatẽ. er pꝛofundũ queat inueſtigare ã longitudo eius vſq; in diẽ nouiſſimũ inuocãtibus eã ſubueniet vniuerſis.lati⸗ tudo replet oꝛbẽ terrarũ vt tua qq; miſericoꝛdia ſit ple na omis terra. ſic ⁊ ſublimi tas eius ſupne ciuitatis ĩue nit reſtaurationẽ ⁊ ꝓfundũ eius ſedentib in tenebus et vmbꝛa moꝛt ohtinuit redẽ⸗
ptionẽ. ꝑ. teenĩ celũ implet ifern iſtruat᷑euacuat ruiana
celeſtis hierkm.expectantib Suf⸗ miſeris vita perdita datur. fragia Scðo dico ꝙ vnuſqͥſq; põt õgeloꝝ ⁊ debet ſperarare in deo pio
dde virtute ſpei
pter ſuffragia angeloꝝ. Ru tio huiꝰ eſt. veriſimile eſt v pꝛo nobis intercedãt quide noſtra ſalute exaltãt. ſed an
— ———
geli de noſtra falute exaltãt
igitur pꝛo nobis intercedũt Bic ſalua. Lu.ij. Baueſt an. dei.ſ.v. pp·agente. Eñ hier. Wagnaẽ dig avtv. queq; pᷣa. ad cu.ſ. ab oꝛtu. na.an.dele gatũ. Exempluʒ
———
habemus in thobia cin mil
ſus fuit angelus raphael· q dirit thobie et filio thobie i. Ego ſũ raphael angelus
vnus ex ſeptẽ qui aſtamus
ante denm. Tertio dico p vnuſquiſq; poteſt ⁊ debet n Sit deo ſperare ꝓpter ſuffragi g beatiranciſci ⁊ omniũ ſin M ctoꝝ· Ratio huius elt. qui ſun veriſimile eſtꝙ lancti qui in hoc mũdo tantũ amauerũt pcõꝛes ꝙ ꝙ ſalute eoꝝ moꝛti le expoſuerũt multũ ſint pa rati adiuuare eos i his que ad ſalutẽ eoꝛum ꝑtinẽt ergo multũ poſſumus et debem pabere fiduciã in eis mapi in illis quoꝝ pietatis plun argum̃ta habemꝰ Nãhla moduʒ ꝓceſſionis oꝛdinale coꝛã̃ deo fiducialter ꝓnob oꝛant. Stat eni pꝛimo biüs Franciſcus ſignifer ſtium

1Sia angelot. veriimieci interedit qu neepiltit cit jnſalur erit nobis itneii 1— Lu.i⸗ ppagente i — — g.Exenhl hchobla cun elus phaeli t et filio thobl 6 phaelangel s gutaltams edTetio dic u otcit⁊ devern o pyter ſfftag n tſci onnt obuis et ri un eſtg ſan amu ö p ſalute tor w Sitmin n nr eosiht ſa vum iwe lu oumus etde bei 3 ciõ in. l ap pieratp Smſ q ſions oi⸗ Sucilu nSteni pin 4 5 s igufnl
tum xp̃icũ vexillo crucis cũ beato Anthonio Ludouico ⁊ multitudine eiuſdẽ ꝓfeſſio nis beatoꝝ. Stat ibi ſancta clara cũmuititudine ſancta rũ vrrginũj ad intercedendũ ꝓ nobis. Stat etiã multitu do maityꝝ fim qͥ apð maro chiũ ⁊ alias infideliũ ꝑtes ꝓ xpᷣ fide ⁊ꝓ exẽplo alioꝝ tãta ſupplicia ſuſtinuef̃t. Mic de his cãtat ecckia. Sacra frã⸗ ciſci germina nos moniant ptutibus. Ludouicus. Au⸗ thonius ⁊ claraſiis pꝛecib vñ Bern. Nõ ambigo quo mã apł ⁊ apłici viri tãto in moꝛte potentius ſpõſam.i. aĩam ꝓtegant et cuſtodiant
quãto in ipa.ſ.moꝛte ampliꝰ
dfoatꝰ eſt pncipatus eoꝛũ
Exéplũ habemꝰ de hoc de
apłico viro franciſco ⁊ de ſu is ſequacib qͥ veri apłici ap ellaripñt cũ ip̃i virã euãge icã ⁊ apłicã elegerint. ſicut ĩ pncipio regule ↄ tinet᷑ vita ⁊ regulq fratrũ minoʒ hec eſt ſcʒ dñi noſtri Jeſu xpl ſctm̃ euãgelii obßᷣuare. q̃ regła a tot fũmis põtificibus appꝛo bata ẽ Nã femł ſum?põtifex vidit in ſomnis lateranẽ ſem baſilicã ruinare quã quidã pauperculus ⁊ deſpectus ꝓ
Sermo RxilI
pꝛio doꝛſo ſuſtẽtabat. Ma⸗ ne aũt facto intellexit pᷣcctꝰ? ſummus põtifex ꝙ file pau pculus qui retroacto die pe tierat regulã appꝛobari eſſet qui totã eccliam ⁊ ficẽ xp̃ia nã ſue vite merito et exẽplo deberet ſuſtentare. et extunc erga ſanctũ frãciſcũ magnã deuotionẽ habẽs copioſius
Fas miniſtrabat. Enð cre⸗ dendũ eſt ꝙtalis vilio perfe cta ſit ĩ celis qʒ ibi ſuis pꝛe⸗ cibus nos mileros ĩ hoc exi lio poſitos pꝛotegit ⁊ guber nat. Dictũ eſt ꝗ ꝓpter mul⸗ ta in deo ſperandũ eſt. Nũc ñiter queri põt. vtrũ in ſolo deo ſit ſperandũ: an etiã in creaturis · Ad qð hꝛeuit᷑ rñ⸗ detur ᷣm ſniam ſcti Tho ·⁊ alioꝝ ꝙ aliqͥd pᷣt ſpꝑan tripłr Vno mõ ſub rõe cauſe fina lis. Alio mõ ſub rõe ſuffra gj ⁊ cauſe efficiẽtꝭ. Alio mõ ſub ratione cauſe foꝛmalis. Dico pꝛimo ꝙ; aliquud ſpe⸗ randũ eſt ſub rõe cauſe fina lis ⁊ illð eſt vita eterna que vſiſtit in fruitiõe ipſius dei. Etꝙ hoc ſit ſperãdũ a veo
pꝛobarur tali ratione. Non
enim a ded minus ſperandũ eſt q; ſit ipſe cum nõ lit mi⸗ noꝛ eius bonitas ꝑ bo
107
Vtri in ſolo deo ſit ſpãdũ.
2.2e. 17a4

na nate cõſcat 6 tia. ᷓ ꝓpꝛiũ ⁊ pᷣncipale q
hõ ſꝑare eſt in ip̃a be atitudo. Vinc eltqð apłus ad Beh.s. dic. Habemus ſpem icedentẽ.i.incedere fů cientẽ ad interioꝛa velami⸗ nis·i.ad btitudinem celeſtẽ vt expenit glo.ibidẽ. Hint etiã dð in põ. dicebat. Inte dñe ſpani. ſupple⁊ nõ in alio
zideo non ↄfundar in eter
nũ. Dixiſcðo ꝙ aliqd ſpe⸗ randũ eſt ſub rõne cauſe ef⸗ ficientis ⁊ ſuffragij.⁊;ᷓ mõ ſperare poflumus in ſanctꝭ 2 in ſeruis dei ſicut ecckia cantat. Sm̃s ſctĩ tui queſu mus dñe nos vbiq; adiuuẽt
qð ꝓbat᷑ tali rõne · Oꝛdo re
gimmis iſtius mñdi deriua tur ab oꝛdine regmims al⸗ terius mũdi.ſed in hoc mũ⸗ do ſũt aduocati apð dñes tꝑales ᷓ a foꝛtieꝛi ⁊ in alio mðo ſunt apð deũ aduoca⸗
ti in qͥbus ſpare poliumus.
vt ꝓ nobis deñũ exoꝛent. Ex emplũ habemus qͥtidie de hoc.vñ cãtat ectia. Scti dei oẽs intercedere dignemini ꝓ nra oimq; ſalute Hixi ter tio ꝙ aliqͥd ſperãdũ ẽ iß rõe caule foꝛmalis.ſ.qñ ſpamꝰ in uliqͥbo nõ vt intercedant
————
De virtn
£
eſpei
ad deñ ꝓ nobis. nõ vtadin uent nos reb tpalibus ſed
vt doceãt nos vit bonã.i. bonũ modũ viuẽdi. ⁊ qliter
in deo ſpare debemus, Iſti
tales dicunt᷑ pres ſpůales. pᷣdicatoꝛes. ↄfeſſoꝛes ⁊ hu⸗ iuſmodi. Etꝙ in iſ ſit ſpe randũ ꝓbat᷑ tali rõe. qʒ ſice cus ſpem ponit in catuloyt ip̃m ꝑ rectum iter vucat. ʒ a foꝛtioꝛi⁊ hoies ignariqͥi
vla dei ſũt ceci ſperaredtĩ
illis qͥ ſciũt ⁊ poſuntexem⸗
plũ cũ auctoꝛtate oñdere. vt habet᷑ in apłs qͥ ſpantes
in xpo dixert · Doce nes oꝛs re. Luce.⁊i. Sʒ circah no⸗
tandũ ꝙ aliqñ ſpes eſt dete npe ſtabilis. aliqñ ↄmẽdabilis. ſpezi⸗ teltau⸗
deteſtabilis ẽ triplex. Pꝛia eſt maledicta⁊ pᷣſumptuola Scðs eſtvana ⁊ defectuoſa Tertiaẽ falſa ⁊ mẽdacioſa · Pꝛma eſt maledicta ⁊ pᷣſũ ptuoſa.ſcʒ qñ aliqͥs pᷣſumit
de diuina miſcðᷣia ⁊ ið pec⸗ rat. Et ꝙ illa dici debeat maledicta apte apparet tali
rõne. Sicut ille qui humili ter in domino ſperat a do⸗
mino benedicitur. Ita qui
ſuperbe ⁊ pſumptueſe pec⸗
cans ſperat in dño maledi cit᷑ ab ilio ᷓ talis ſpes male

3
—bmalbis
üvid zjtn — k pfeshials. feſzthu⸗ mihſttpe
ttahrie, ꝙſ ont in cauhn nm tter ductt o1 ies ignani ſperediti poſuntexen cũ uteoßcen. b sſpentes
tä 2 iſteselden eth W imiplet. Pi m n plumpto v W na ꝛdeſecuel ſatmiuil m n naledicqꝛ ſa Ealiqs pimt u ſcðla? pe E P lla diu deu di x vte apauu C ale qu buni d n ſperat ad btur. Juſ be mptueſept p idño mal i 84 ſpes m
08 vitj bonj
dicta⁊ pᷣſumptuoſa noĩar: debet, In iſta ſpe peccant a uari ſuperbi.⁊ luxurioſi qͥ; nimis ſperãtes nolũt bñfa⸗ cere ⁊ emẽdari. Hinc Ber diẽ. Infideł᷑ fiducia ſolius vtic; maledicꝭ rapaꝝ cãi ſpe pectamus. Scða eſtva na ⁊ defectuoſa. ⁊ ita ẽ qũ aliqͥs totakr ⁊ finaliter ſpat in hoſe:q̃ ſpes merito vana dici deber. Ratio huius eſt Quicquid nõ durat vanñ eſt. ſed hõ nõ eſt durabił; eit vanus. ⁊ ꝑ ↄñs ſpes in eo poſua vana noiari debʒ Exemplũ habemus in his qᷓ totã eoꝝ ſpem in filijs ⁊ĩ parentib ponũt.qui aut li⸗ tigio· aut moꝛte decipiunt᷑. Minc dauid in põ. Male⸗ dictus homo qͥ ↄfdit in ho nune. ⁊ bene merito qꝛ ðᷣs cetera animalia aliq̃ arma⸗ tura munita creauit.timo do boĩem nõ foꝛtem. ſed de bilem fecit. Eñ Criſ.ſuper Matheũ. O mnẽ creaturã ſenſibilem deus armatã cre auit. Alios veloci pedũ cur ſu.alios vnʒuiby. alios pen nis.alios coꝛmbus.hoiem ſolum lic diſpoſut:vt ᷓᷓtus ilius ſit ipe deus:⁊ in eo ꝙ
Sermo RRn
infirmioꝛem eñ fecit in ip̃o foꝛtioꝛẽ eſſe voluit. vt nece ſitate infirmitatis coactus ſemꝑ neceſſariũ habeatdñʒ ſuum requirere. Tertia eit falſa ⁊ mendacioſa. quũdo ſcʒ aliquis ꝓmittit ſibi qð futurum non eſt. ſcʒ longã vitã. diuitias.⁊ hmõ We rito aũt talis ſpes mendaci oſa nominari debat. quea ſi cut mendatio hemo hoiem decipit. ita qui talem habet ſeip̃ʒ decipit.ita ꝙ talẽ ſpẽ hʒ ſeip̃m ðᷣcipit. Hic Hie ro.li.ʒ ſuꝑg Zmos ait · Ni⸗ bil fugacius ſerulo rebuſq; ſeculi quas dum tenemus a mittimus. ⁊ per infantiam. puericiã.iuuentutẽ.ac vrri⸗ lem ⁊ ingraueſcentẽ ac ma⸗ turam etatem annoſq; vlti⸗ mos ſenectutis vtiq; feptẽ
ſpatio filo vitam deſcribit
humanam.mutamur ⁊ cur rimus.⁊ neſeientes ad moꝛ tis terminos peruenimus. Quam falſa quã muera ſit vita noſtra ſanctus. Augu⸗ ſtinus explicat dicens. Wt ta hec eſtvita dubia.vita te ca.vita erüno ſa quã humo res tũidãt doles extenuãt. ardoꝛes exiccãt.aera moꝛbi dq̃t· eſce infiq̃t, teiunia ett — 5

triplex ſpes cõ iecto poſita· Scða debito menda pᷣnapio denuata. Tertia in
macerant ioci ſoluũt: triſti⸗ cie ↄſumũt: ſolitudo coartat ſecuritas ebetat· diuitie ia⸗ ctant. paupertas den cit· Ju nentus extollit:ſenectus ĩcur nat:infirmitas frangit. me⸗ roꝛ depꝛimit: ⁊ poſt hec oia moꝛs interimit:⁊ vniuerſis gaudijs finẽ imponit. ita vt cũ eſſe deſierit nec fuiſſe pu⸗ tent. Exẽplũ huꝰ hñ in di⸗ uite młta ſibi bons ↄgregã te:cui dictũ ẽ. Lu. i⁊· Stu te hac nocte rapiet᷑ anĩa tua. Commẽdabilis ſpes eſt tri plex. Pꝛima eſt in debito ob
bono fundamẽto collocata · Dixi pꝛimo ꝙ pꝛima ſpes ↄmẽdabilis eſt in dehito ob iecto poſita.ſ in deo · Rõ elt puius.in eo ſolo ſperãdum eſt a ſolo adiutoꝛiũ haber poſſibile eſt;a ſolo deo poſ fumus bie adiutoꝛiũ: ꝗᷓ in io ſolo ſperãdũ eſt· võ da⸗ uid pha hoc cõſiderãs ſ pũ naneto repletus dicebat. Ad iutoꝛiũ noſtrũ in nomie dñi. Pinc Bre. li.29. m0?· dice
bat. De ſpe incaſſuʒ pᷣſumit ꝑ
qui timere deum in ſuis ope ribus renuit. Etempũ hur⸗ habet᷑ Meſter.i. Que pe⸗
de virtute wei
tens eraudiriʒ tribulatione iudeoꝝ tiñ in dño ſperãs di cit: Exaudi vocẽ eoꝝ qͥ nul⸗ lã ali ſpem babertn ſe⸗ cundo ꝙ alia ſpes cõmenda bilis eſt a debito hᷣncipio de riuataſ.a iuſtis meric. Rð huius eſt: qꝛ ſivnus ſꝑando malũ ageret potiꝰ eſſer pᷣſũ⸗ ptio qᷓ; ſpes · opoꝛtet ꝗᷓ ꝙ ali qua merita ꝓcedant. Hinc Ber. ait. Integra ecckie ↄſo
latio cũ nð ſolũ vñ ſibi ſit ex
pectãdũ. ſʒ vñ jit pᷣſumẽdũ nouerit. Exẽplũ hu habe mus invitas patrũ de beato Bilarione qͥ appꝛopinquãs moꝛti ⁊ ex ſenſualitate tmẽſ moꝛi. victus tñ rõne aie ſue dixit. Octuaginta ⁊ quattu oꝛ annis deo ſeruiſti?⁊ moꝛi times. In hoc firmã ſpeʒ ex ſuis meritis in deo habere oñdebat. Pixitertio ꝙ alia eſt ſpes cõmendabilis in bo no fundamento collacata. i⸗
in caruate: que mediante in
tribulatõibꝰ nõ deficiat. Rõ huð eſt: qꝛ dom in tuto fin damento collocato qᷓ;qᷓ; avc tis vndeq; ꝑcutiat᷑ firmã tñ manet:ergo aſſimili quãq; ſpes que in tutò fundammẽto ideſt in cantate ſita eſta in⸗ bulationũ ventis percutia
———

—
s maripnhulatin n dño ſerisd vocẽeoꝝ qn —babẽ. Duß d a ſpes cinni s= bio pnciyin a itis mentj.i u MWſiynus ſpuni i=pors eſttiſ⸗ o oportꝗgi n pccdunt. Hu e.—nneckegt ot vnlüriſbite rp̃ſumẽdi n lihuphabe n atr de bento an onaopinqus altetm . t röne dieſie . Wnai qn n ſewiti mi es oefimi lpezn in deo hahn eb ntenioil e Sendabils ubt un vx unto collacat⸗ nt nne medinei la nõ deficat c n nn em ocato ꝙc0 cunat fimn — aſſimili qu nto fundm n aneſit 3 Zrenſis per
finna tamẽpermanet. Minc Ber.dicebat. Tu es patien tia mea ſi tribulatio infertur ꝑte ſuꝑbo. Tu es ſpes mea ſipᷣmia ꝓmietant᷑ ꝑ te obti⸗ nendo.ſi inſurgat hoſtis nõ niſi ĩ te ſpabo. Exẽplũ hui habet᷑ in btõ Job. Qui qᷓ;⸗ qᷓ; atribulatioib t foꝛtiter ꝑcuteret᷑.tñ firm in ſpe dñi diceba t:etiaʒ ſiocciderit me nip̃o ſpabo. Et ſic magni⸗ fice dñe ⁊ ciues cariſſimi ex pedite ſůt huius frucꝰ tres partes quas ꝓmiſimus in q̃ boꝛtoꝛ vos firmiter ꝑmane re vt hic— ⁊ in futuro gloꝛiam habeatis. Amẽ. Dñica tertia poſt ortauũ paſce. De excellenti virtute charitatis. Sermo. NV
Ado ad eũ qui
me miſit ⁊ ne⸗ mo ex vobis inter⸗ rogat me quo vadis. Jo.is. Pꝛo huius ſacri ⁊ ſetĩ euan gelij hiſtoꝛiali declaratione Motãdũ ꝙ cũ aliquis in ve ra charitate dilgit amicum ſuũ tres effectus charitatis a in his ſubſcriptis cõclu⸗ ſiõmbus continent᷑ſibi oſtẽ dit. videlcet. Cöſolatur in aduerſis ne
Sermo KXV
triſticia ſuccumbat. Repꝛehẽdit in peruerſis ne peccatum retineat. Docet etiam in expertis ne falſitatem credat. Dixi pꝛimo ꝙ qui in vᷣa ca⸗ ritate diligit amicũ ſuũ oſtẽ⸗ dit ſibi vnum effectũ charita tis qui perfecte eſt conſolari afflictos. Nÿ huius effectuſ ꝓcedit ꝑ vim p̃cepti legis et nature ler pᷣcipit. Diliges ꝓ ximũ tuũ ficut teipm. Ma· 22. Sed qͥ in caritate funda tus eſt tenet᷑ obſeruare pꝛece pta:ꝗᷓ tenet᷑ diligere amicuʒ et ꝓximũ ſuũ ſicut ſeipſum. Tũc vltra qui diligit pꝛↄxi mũ ſuum ſicut ſeipſum vult pꝛoximo ſicut pꝛo ſeſedcum ipſe tribulatur vellet cõſola ri:ergo opoꝛtet ꝙ conſolan de monefaciat amicum ⁊ꝓ ximũ ne triſticia ſuccumbat Minc Breg. in paſtoꝛalib au. Tũc ad alta caritas mi
rabiliter ſurgit cum ad yma
pꝛoximoꝝ ſe miſericoꝛditer attrahit. i.eos cõſolando·⁊ que benigne deſcendit ad in fima valenter recurrit ad ſũ ma. Muius exemplũ dedu nobis dominus Joſue.i.ca. vbi dicit. Qh moꝛtuo mop⸗ le ne ioſue triſtaretur cũ d R 3

————————
———
moꝛte Woyſi tum de diui ſione populi dominus appa ruit ei vicens.nen dimittaʒ te nec dereliquam · confoꝛtã ſe ⁊ eſto robuſtus. Dixiſe⸗ cundo ꝙ quiin veritate dili git amicum ſuum oſtendit ſibi ſcðm effectum charita tis qui eſt repꝛehẽdere ip̃mn
in ꝑuerſis nec percatum re⸗
di. 38. c.ſedu le.⁊. f2 q.i ꝓꝛe C:pi.
tineat. Ratio huius eſt Tã to res eſt magis diligenda. quanto p̃cioſius eſt extimã da.ſed anima multa pꝛecio
ſioꝛ eſt pſo coꝛpoꝛe: ᷓ mul⸗
to plus eſt diligenda. Tuʒ igt᷑ amicus ex caritate te⸗
natur amicum ſuũ cõ ſoꝛan
do admonere ne triſticie fuc cumbat.que potius ðᷣſiccat oſſa⁊ coꝛpus. porꝰ qᷓ; an⸗ me noceat.lʒ añq; vtrunq; faciat. e go mło magis ex caritate tenetur ip̃m cũ pee⸗
cat arguere ne anima dam⸗
netur pᷣucipaliter licet ſecũ⸗ dario peccutum noceat coꝛ poꝛ ſtut triſticia aĩe hinc Brego. diccbat in quadam omelia Caritatiscum ſitp pꝛium nutrire concoꝛdiã.ſer
are compoſita con ungere
diſſociata dirigere pꝛaua ⁊ Vtutes ceteras ꝑfectõis ſue minime ſolidare. quiſqus
De caritate
in eius radice ſe inſerit ner
a viriditate deficit neca fru ctu inaneſcit. Huius erem plũ caritatis oñdit Loch ſodomis.cũ angelos purol homines cogitantes ſuppo⸗ nere vellent. dicens eis Ge neſis.2 9. Nolite qᷓſo frẽs mei nolite malũ hot facere habeo duas filias que nec dum cognouerũt virijedu⸗ cam eas ad vᷣos ⁊ abutimi ni eis ſicut vob dũmodo viris iſtꝭ nihil ma li faciatꝭ.qꝛ ingreſſi ſůt ſub vmbꝛa tulminis mei. Dixi tertio ꝙ qui in vᷣa caritate diligit amicum ſuũ oñdit ſi bi tertium effectum caritat perfecte qui eſt docere ipm in expertis ne falſ.tatemcre dat. Ratio huius eit. La⸗ ritas requ·rit amicũ et pꝛo⸗ ximum a quocunq; notiuo
retrahete.ſed maxmumno
ciuũ anime ⁊ coꝛpoꝛis ẽ ipa
falſitas anime. qꝛ obſcurat intellectum ne veritateʒ cre dat coꝛpeꝛs.quia ip̃m ad mults nociua inducit.ergo ſecundum oꝛdinan taritat
debet amicus ancuma fa
ſtate retrabere Hnc Aug ſuper epiſtola Jo. 7.c. Sl ñ vults i iſta hereſi · mori⸗
3
————

—
* iee ſe inlert n deicit nafn t. Huius eun —s ocit Lah iangelos pin itantes ſug At. dicens ebi —= Polteqſof Iſa.6. mlũhoc fun = s filus quen uerit vr ei * eposꝛ abutni oßplacurerit ans mei. Diri Pn pa carkate nm ſuñ oñditſi n fecum tarta P eſt docere ißn efalſtutem huius et. V axtamcũ ep ocunq; noll Smaxmumi t coꝛpons ehi me. q obſcun ne vertiejd . qhin ipn = n inducth dinan tan amcum nh 3 3d Jo.70 3 3 bereli mon“
in falſitate:bibite caritatem quam ſupple docebitis pꝛo ximum ne falſitate tadat.⁊ ſequitur. Fons eſt quem vo luit deus ponere ns deficia⸗ mus ⁊ abundantiꝰ bibam eũ qui eit vᷣitas. ſupple cuz ad pñ̃iam venerimꝰ In hu ius exemplũ habem ĩ eſata qͥ ſeip̃m repꝛehẽdens qꝛ nõ arguebat— poſt vi ſionem dicit Ve mihi quia tacui. Ideo dñs p̃cepit vt doceret populũ ne in falſi⸗ tatẽ veniret dicẽs. Klama ne ceſſes qᷓi tuba exaltavocẽ
tuã ⁊ ãnuntia populo meo ſcelera eoꝛum He concluſi
ones magnifice domine et ciues chariſſimi ĩ ſacro euã gelio hodierno denotantur q in tres partes diuditur Qm̃ in pᷣma ꝑte ponit᷑ xp̃i cðſolatõ in aduerſis.i.in tri ſticia diſciptoꝝ ne triſticia ſuccumberent. In ſcða par⸗ te ponſtur repꝛehenſio ſpiri tuſſancti de peccato ne mũ⸗ dus ip̃m retineat. In tenia pare ponitur doctrina ſpi⸗ rituſſuncti in diſcipulos ne falſicare deciperen Scðᷣaẽ 1i. ũ venent iile. Tertia eſt i. Cum autem. Et vt clarius hec pateant yidea⸗
gSermo XRV
mꝰ hiſtoꝛiã. Declarate hi⸗ ſtoꝛie fructus erit altiſſima ʒtus caritatis · De qua lo⸗ q̃ndo tres ↄckones cũ ttih dubijs moꝛe ſolito declara bimus. Quaꝝ pᷣma erit de qͥditate Secunda de qnan titate Tertia de qualitate huius excellẽtiffune pᷣtutẽ⸗ Cõcto pᷣma ſit tał in oꝛdi⸗ ne FEm Bona.in ʒ· di.27.
ꝙ hec ꝓtus eit triplr diſfeni bilis Pꝛimo modo ꝑ reſpe ctum ad obiectũ. Scðo mõ ꝑ reſpectum ad pꝛopium ac tum: Tertio modo ꝑ reſpe ctum qudãmodo ad pᷣncis piuʒ. Pꝛimo modo diffinit eam magiſter ſniaꝝ in ʒ.di. 27. ſis dicens · Charitas eſt dilectõ qua diligit᷑ deus pꝛo pter ſe ⁊ pximus pꝛopter ð um.vł in deo. Hec hʒ duo m mndata.vnũ ꝑtinẽs ad di lectõem dei. qð eſt manda⸗ tum in lege maximũ. ſi dici tur Wat.22. Etalterum pertinens ad diligenduʒ ꝓ ximum illi ſimule. Pꝛimuʒ eſt Diliges vñm deum tuũ ex toto coꝛde ⁊ ex tota mẽte ⁊ ex tota anima. qð ſcriptũ ẽ in li. Dcutro.ð.c. Scm eſt diliges pximum tuũ ſiẽ te ipm In his duobus tota
R4
0
Quid eſt cha ritas.

0*½
4 —***—— E—
+—
—— ——
—
— e—
De charitat lex pendet ⁊ ꝓphete.Math.
22. Bic Pau. ad Thimo. i. Finis pcepti eſt charitas Et notandũ qꝛ cũ mg̃ dicit aritas eſt dilectio ⁊c̃ Po nit diſtinctionẽ inter amoꝰẽ dei ⁊ꝓximi. Nã deus diligi turgpter ſe ex caritate.qð tã tũ eit dicere ꝙ caritas faciat rirca ip̃ʒ ðilectũ deũ ponere
affectionẽ ⁊ finẽ. Pꝛoximus
aũt ſi bonꝰ eſt diligit᷑ in veo. i.deſiderãdo ſibi fummũ bo nũ ⁊ velle ſibi bꝛeuiter qð ꝓ ſe vult ponẽdo in eo affectio nẽſed nõ finalẽ.et ĩ hoc gra uiter peccant pĩes ⁊ mñes et alij qͥ ita diligũt ſuos filios ⁊ parẽtes vt i cio ſpem fina
k ponẽt, Kötra s Aug. de
vtilitatecredẽdi loqͥt᷑ dicẽs. Sodes animi ſunt amoꝛqᷓ rũcũq; rerũ p̃ter aĩam ⁊ deñ a qub ſoꝛdibo qᷓ;to qͥſq; eſt purgatioꝛ tãto veꝝ facilius intuet᷑. Si aũt ꝓximus mq⸗ lũ agit. ⁊ malus eſt nõ pꝛo⸗ pterhoc odiẽdus eſt, lʒvitia ſint deteſtãda.ſed diligẽdus
eſt pꝛopter deũ qui eũ crea⸗
uit:ſemp in oibus in deo fi⸗ nẽ faciendo. Ad hunc amo rem ammonet Aug, dicens. Ama amoꝛẽ illius qui amo re tui amoꝛis deſcẽdit in vte
rũ virginis ⁊ ibi amoꝛẽ ſuũ amoꝛi tuo copulauit. hũiliã do ſe:ſublimãdo te. yiungen do lumẽ ſue eternitatis lmo tue moꝛtalitatis. Secundo modo.ſ. per reſpectũ ad pꝛo pꝛiñ aetů qͥ eſt vnire⁊ adhe⸗
rere ⁊ copulare amantẽ cum
amato.i.affectũ nim cũ deo ⁊ cũ ꝓximo. Sic diffinit eã Aug.in li. de ſpũ ⁊ ania. d. Charitas eſt vita copulãs amãtẽ cũ amato · Her diffi⸗ nitio ſatis habuit experiẽtiã in incarnatiõe filij dei cũ in illa amãs.ſ.diuinitas ↄiun⸗ cta eſt cũ amata.icũ huma nitate de qᷓ loquens Hugo de laude caritatꝭ ait. eſcio ſi in laude tus quid maius dicere poſſũ q; vt deñ de ce⸗ lo traheres ⁊ hoſeʒ de terra ad celũ eleuares. magna vir tus tua vt ꝑte vſq; a hhu mliaret᷑ deb et vſq; ad ilud exaltaret᷑ hõ. Tertio modo .ꝑ reſpectũ qdãmõ ad ꝑun cipiũ diffinit apo.ad Thi⸗ i.ſic dicẽs. Finis pᷣceptiẽ cà ritas de coĩꝛde puto. ſciẽtia bona:⁊ fide nõ ficta.iſta dif
finitio ꝓʒ: quia cũ charitas
teneat pᷣcipatũ inter virtu tes theologicaſ.?m illð apli
*
.14
10
i. ad Coꝛin.iz. Waio hoꝝ

bl amot ſii Fhrlau. půli 6f1.6 Sothingbet.14 etemtitislmze q. —— Sean reſpectũadp it vniretain re amantiun et nimcüde — eſpũt anid ſt yita copuliʒ t Berdift buterperi fih dercũ in i nntas ↄiun⸗ aic huma en Bg at. eſch n cpid mais Mß vdeüden hoſez de em ires. magnuſ ntevſ; aßh etvſq; adili nTertio— dimö apl port enis hieyuit eeputoMi fictaiun nia cũ chiri tů inter v e laſ. bn il Mo
*
².6
Serme eſt caritas. õ mouet eas et infoꝛmat⁊ terminat ſue con ſumat · ⁊ ex hoe d̃ finis pce pti. Nã nð ſolũ eſt finis pce pei:ĩmo eſt pꝛincipiũ mediũ ⁊ finis cuiuſcũq; bone ope⸗ rationis. Pꝛincipiũ. quia a deo:medii: qꝛ ꝑ deũ vel ałr pᷣncipiũ:qꝛ mouet ad id. vñ Breg. Charitas opera ma gna ſi eſt. Mediũqꝛ ſiẽ dixi fidẽ ⁊ ſpem infoꝛmat. Hinc Pau · i.ad. Loꝛ.iʒ · ait.Cari tas oĩa credit: oĩq ſpat. Et
ſup̃ oſtendit ꝙ ſine charita⸗
te fides nihil pꝛodeſt. dicẽs. Si habuere oẽm fidẽ itavt mõtes trãſferã: ſine charita te ſupple. nhil ſum. Bicit᷑ fi nis:qꝛ opera dirigit ⁊ ad fi⸗ nẽ debitii perducit · Et hec nobis iſinuat Sre. in ome. Vt młti arboꝛꝭ rami ex vna radice ꝓdeunt.ſic multe vir tutes ex vna caritate generã tur. Nec habet aliqͥd viridi tats ramus boni oꝑis:ſi nõ manet in radice caritatẽ Jd circo in pᷣdicta diffinitòe ad dunt᷑ tres particule. Pꝛima eſt ꝙ caritas eſt de coĩde pu ro. Etꝑ hoc tangit᷑ cõditio ipius charitatis cuiꝰ eſt de⸗ purare affectum coꝛdis ab omni terrenitate. Serunda
XXV
eſt de conſcientia bona etꝑ
hoc tangitur conditio ſpei Tertia eſt de ↄditione fidei cũ dicit᷑. Fide non ficta:has oẽs diffinitiones Augu.con ſiderans in ſui laude omnia que diximus quaſi cõnectit. dicẽs. In charitate pauper diues eſt. ſine charitate oĩs diues pauper eſt. het in ad⸗ uerſitatibus tolerat.in pꝛo⸗ ſperitatibus temperat in du ris paſſionibus foꝛtis eit:in
bonis oꝑibus hilaris eſt:in
tpalibus ditiſima in hoſpi talitate latiſſima:iter benoſ
fratres letiſſima:inter filios
patientiſſima. In abel ꝑ ſa crificiũ lata.in noe per dilu⸗ num ſecura. in abꝛahe pere grinatõe fidehſſima. in moy ſe ĩiter iniurias leuiſſima:in dauidtribulatõibus mitiſſi
ma, in tribus pueris blãdoſ
ignes innocẽter ſpectat ĩ ma chabeis ſeuos igneſ foꝛtiter tolerat. Caſta in ſuſanua ſu pꝛq virũ. In maria pᷣter viꝝ
In anna poſt viꝝ.libera in
paulo ad arguendum humi lis in petro ad obediendum
humana in xpᷣianis adcon futendum diuina in chꝛiſto
ad inoſcendum Quid di⸗ tam de caritate. Si linguis
127
chari⸗ tatis.

½
De caritate
bominum loquar ⁊ angelo⸗ rũ:taritatẽ autẽ nõ habeaʒ
uihl ſum. Ipa eſt em̃ ania
̃arum ꝓphetie vᷣtus ·ſa⸗ cramentoꝝ ſalus: ſcitie ſta bilimentũ fidei fructus.di⸗
itle pauperũ.vita moꝛlen⸗
tium. 2ec ilie. Et hec ſuffi
Vltruʒ clant P caritatis diffinitõne cricaꝰ Sec hic poſſet queri decla fiami rando amplius quidditatẽ citia earitatis. vtrum caritas ſit creata, amieitia virtualis ĩ anima creata. Ad iſtã petitõnem
rũdendo tria membꝛa facie
mus vel tres articulos de⸗ clarabimus. Pꝛimus arti⸗
culus erit videre ⁊ ðᷣclarare
ſiẽ amicitia. Scðᷣs articul?
erit videre ſi eſt vᷣtus. Ver
tius articulus erit videre ſi
eſt virtus creata. Quantũ
ad pꝛimum articulum dicit
2.ʒ· di Em ſanctum Thomam in 27. d. ſe.ſe.q. 1. ar.l. ꝙ hn— ar.i.et in S.ethymo. Non qͥlibet a p. ſe. q. moꝛ eſt amoꝛ amicitie ſed a 66.a.6 mꝛqͥ eſt cum beniuolentia ad ⁊m qñ ſcʒ ſic amamus aliqueʒ 2.ſe. ſe. vt ei bonum velimus · ſiãt q.2 4, rebus amatis non bonum arti.?. volumus. ſed ip̃m eoꝛũ bo⸗ num velimus pꝛo nobis. ſi
cut dicimꝰ amare vinũ aut equum aut aliquid huiuſ⸗
modi nõ eſt amoꝛ amicitie
ſed cuiuſdam concupiſcẽtie Ridiculum eſt enim dicers
ꝙ aliquis habeat amicitiaʒ
ad vinum vel adequũ. Sʒ net beniuolentia ſufficit ad rarionem amicitie· ſed tequi
ritur quedam mutua ama⸗
tio. quia amicus eſt amico
amicus.talis autemmutus
beniuolentia fundatur fuꝑ aliqua cõmunicatõne. Cij igitur ſic aliqua communi⸗ catõ hominis ad deum ᷣm ꝙ nobis ſuam beatitudineʒ communicat ſuper hac com municatõ ne opoꝛtet aliq; amicitiam fundari. de qua qdem cõmunicatõe dicitur pme ad Coꝝ.io. Fidelis de us per quem vocati eſtis in ſocietatem filij eius. Etita talis amoꝛ eſt caritas queẽ amicitia. Hinc Johan.ij· Jam nð dicam vos ſetuos ſed amicos. quia ſeruus ne ſcit quid faciat dominus e⸗ ius. Gos autem dixi ami⸗ tos · qꝛ om̃s.⁊c· ſed hoc nõ dicebat᷑ niſi ratõne caritatꝭ mgitur eſt amicitia. Quan⸗
tum ad ſecundum articulũ
dicitur ᷣm iſtum doctoꝛem in loco pꝛeallegato. ꝙ talis amicit eit virtus. Ratio

mncentupiſchi benanic x entiaſuffcti mtie.ſeduyi — nicus eſt unn
hlo wat ein— ilh eus. Eiuß e ntcantisqhitdr. nint Jobani yi bi 5 Sam y tho 1. quiaſerusitart.i. biut domm ⁊ ſe.
nendiitnſe.g.23
reſedbuar..et
röne cin. q.ð. Fniaria · Uu yitate ndum ang.2.ar. tum do i.d. lew
₰ virtus, K
ſura ·⁊ ided humana vᷣtus
Serm RRV
huius eſt: qꝛ humani actꝰ bonitatem habent ſᷣm ꝙꝙre ita regula ⁊ mẽ⸗
que eſt pꝛincipium omnũ humanoꝛum actuum bono
um conſiſtit in attingẽdo
regulam humanoꝛum actu uʒ que eſt duplex.ſcʒ huma na ratio ⁊ ip̃e deus. attinge re autem deum eſt de rõne virtutis. vnde cum caritas attingit deum ⁊ oniungit nos deo.ſicut ait Auguſti⸗ nus in libꝛe de moꝛibus ec cleſie ſic dicẽs. Charitas ẽ virtus que cuʒ noitra rectiſ ſima affectio eſt coniungit nos ðo qua eum diligim?. ergo talis amicitia caritati ua eſt virtus. Quantum ad tertium articulum dicitur km noſtrum doctoꝛem ma⸗ giſtrum Petruz de aquila ꝙ eſt donum ⁊ virtus crea⸗ ta quod ſic pꝛobatur. deus non acceptat peccatoꝛeʒ ad vitum eter am niſi poſt cõ uerſionem. ſic ergo opoꝛtet ꝙ ſit ibi aliqua alietas.qa nũc acceptatur. ⁊ pꝛius nqᷓ acceptabatur. Hec aũtalie tas non poteſt«ſſgnari ex ꝑt⸗ del. qꝛ eſt immutabilis ergo ex parte peccatoꝛis. iʒ
oe nõ eſt ratione fidei vel ſpei.quia iſta erant in pec⸗ catoꝛe ante conuerſionem, ergo eſt ratõ ne caritatis cre ate que inheret nunc.⁊ pꝛiꝰ nõ inherebat. nihil dicitur foꝛmaliter a⸗ gere aiiqua aetõe qð nõ eſt in actu foꝛmali.iceſt quod non hahet foꝛmaliter illud quod eſt pꝛoxima ratio agẽ di. fed aſſiſtẽtia ſpirituſſan cti non dat actuʒ anime fo⸗ malem ergo per aſſiſtentiã ſpirutuſſuncti anima non a⸗ git opera meritoꝛia.ſed ani ma agit iſta opera foꝛmalit᷑ ergo pꝛincipiuʒ eñt in ea foꝛ maliter.ſed hec eſt charitaſ eygo caritas eſt aliquid crea tum In anima · Moꝛ ptʒ perphiloſophum in ſecun⸗ do de auima · Per hoc eniz ꝙ anima eſt qua viuumnus i
M*
Pꝛeterea ſic
fert philoſophus ꝙ anima
ineſt foꝛmal ter coꝛpoꝛi. Et hc ſufficrant de iſta pꝛima parte pꝛedicatõnis. Con⸗ ciuſio ſecunda de quantita te exceilentie huius virtutꝭ talis eſt.ꝙ ex tali ÿtute no⸗ uem vtilitates pꝛocedunt qᷓ in tribus concluſionib con tnent᷑ ſubſcriptꝭ vʒ Cuſto dit legẽ pem̃ expellt· mẽteʒ
vtilita⸗ tes ca ⸗ ritatis.

i i
ʒtutibus oꝛnat · In ꝑfectio ne tranſit:deo ↄiungit· ſecu⸗ rus vadit. famã relinqͥt.glo riam tribuit. ſemꝑ ↄregnat Baꝝ vtilitatũ tres donati vita tres in moꝛte.tres poſt moꝛtẽ Picendũ eſt ergo de tribus pꝛimis vtilitatib q̃s charitas donat in vita: ſecũ do de illis tribus quas do⸗ nat in mote. tertio de illis quas donat poſt moꝛtem · Chari Bixi pᷣmo ꝙ caritas in vita
tatẽ vti facit ſeruare legẽ. Rõ huius
litatesi eſt. qꝛqͥ aliquẽ diligit timet in vita ne faciat qð illi diſpliciat: ſʒ xide. ex chartate diligẽd eſtde⸗ Tho.ĩ atq; pꝛoximus:ficutð pᷣme opuſcu Jo.Jc. Hocmandatũ ha⸗ lo. Ac. bemus a deo qui diligit deũ 2. diligat⁊ fratrẽ.ſuũ;qᷓ timen dũ eſt ne deo quẽ amare de bemusdiſpliceamus.⁊ ideo
ex caritate eius pꝛecepta ob
ſeruari debẽt. Hint apo.ad
Ro.. iʒ. Nui diligit inqͥt le⸗
gem imnpleuit. Et.i. Foh. r. ait· Her eſt charitas dei vt mã e c. Exemplũ habemuſ
de moyſe. Deut.io.c. qui di
xit populo dei· Et nũciiſrael
quid dominus deꝰ tuus pe⸗
tit a te niſi vt timeas domi⸗
num deum tuũ et ambules
mn vyjs eius.etdiligas eum.
De charitate
In his vᷣbis innuit Moy ſes quõ ꝑ earitatẽ deꝰ timej tur ⁊ diligetur ⁊ eius mãda ta ſeruant᷑. Dixit ſcðᷣo ꝙ ca ritas in vita expellit peccatũ Rõ huius eſt:· qꝛ duo ʒria nõ pñt ſimul ſtare.cũ ʒᷓcha ritas ⁊ pctĩ ſint cõtraria nõ pñt ſimł ſtare. Hinc R banꝰ ait. Si vis ꝑfecte pur gari a vitijs accẽde ite ignẽ diuini amoꝛis quẽſi perfecte guſtaueris detꝑali dulcedie non curabis · Exẽplũ habet Lu.y. de maria magdalens que cũ diligeretmultũ. mul ta pctã ab ea expulſa fuerũt l dictũ eſt ei. imiſſaſũt ei peccata multa qm̃ dilexit multũ. Dixi tertio ꝙ char tas in vita mentẽ vᷣtutibyoꝛ nat. Rõ huiꝰ eſt:qꝛ caritatẽ habet que ſuꝑ oẽs virtutes eſt: ↄſequẽs videf: imo neceſ fariũ vt ⁊ miuoꝛes virtutes poſſideat. ⁊ ꝓpter amoꝛẽti mens offendere deũ ⁊ pꝛoxi⸗ mñ oĩa rerte agit. Hic apo⸗ i.ad Coꝛin.iʒ · Caritas pa⸗ tiẽs eſt benigna eſt: charital nõ emulat᷑. nõ agit perperꝰ non inflatur. non eſt ambi oſa.non querit que ſua ſunt nõ irritat᷑:non cogitat mali non gaudet ſuper iniquitã⸗

— — hnut
Fitett rtur? eins ni
— epeilt peti — — m ſint cõtrnn — x Ziyis pfectey s accde ite iʒ ei quẽſp
detpal dulcei
ri magdalen etmultũ
mul ulſa fuerẽt . iniſſit
4 q̃ dilei
uneni ptuth
n ip oĩs vine — vdekinn¶ nnores vn
A pptram
ni meaglt. i axeiz · Cars
un non edi
Lntquelu Inon cogin Mtſuperu
Etipl habi Hinc apls att. 2
nenooch
1 ß eltqcnui
te. gandet aũt vitati.omiĩa ſuffert:oĩacredit:oĩa ſperat. oiĩa ſuſtinet Exẽplũ habet᷑
3. Re.z. de ſalomðe cui cari tas oꝛnauit mentẽ vtutib. Et ideo ibi de eodẽ dr. Dile b aũt ſalomon dñm ambu ans in p̃ceptis dauid piis ſui. Poſtqᷓ; dictũ eſt de vti⸗ litatibꝰ caritatis qs donat
lvita.dicẽdũ eſt nůc de illis
quas donat in moꝛte. Pꝛia eſt ꝙ charitas in ꝑfectõe trã it:qʒ qð amat ⁊ex amoꝛe de ſiderat in moꝛte ſibiſpuenit vt melioꝛẽ viã perambulet. huc excel lentioꝛem viã vobis demõ⸗ ſtro:qꝛ cũ in iſto můũdo ſtet ĩ pctis inuolutꝰ ip̃a charitas in moꝛte eſt omnũ crinunũ mos ⁊ ↄfoꝛtas yt ipᷣe talis ĩ charitate exiſtẽs ↄfiteantur ⁊ bene diſponat facta ſua vt ꝑfect ion modo ad aliã vitã tranſeat. Hiuc Caſſio ait. Charitas eſt moꝛs criminũ virtus pugnantiũ:palma vi ctoꝝ ↄcoꝛdia men tiũ: ſocie⸗ tas electoꝝ: quã fidei ↄcipit ad quã ſpes currit: cui pꝛofe cus omnum bonoꝝ ſerit. Secunda vtilitas in moꝛte eſt: qꝛ deo diungit. Hic Jo. in cano.ſua.i,q. ait. Deus
Sermo XXV
caritas eſt ⁊ qui manet in ca ritate in deo manet et deꝰ in eo. Tertia vtilitas in moꝛte eſt:qꝛ ſecuritatẽ donat: quia qᷓ;uis in extremis ania pꝛo⸗ pter demonũ multitudinẽ ti meat.tñ ipᷣa caritas ſicomeſ fuerit oẽs demones ⁊ oẽs tẽ ptatiões ſuperat. Hic Au. de doctrina xpᷣiana ait. So la caritas eſt que vincit oĩa ⁊ q̃ᷓ vbicũq; fuerit trahit ad ſe omĩa. Nunc reſtat dicere de vtilitatibus que ipᷣa cari tas do nat poſt moꝛtẽ. Qua rũ pᷣma ẽ fama bona. Quis eni ignoꝛat ꝙ ſicut homo ex odio ⁊ crudelitate relinquit malũ nomẽ: ita ecõtrario ex caritate relinquat bonam fa mã. Hinc Aug.de laude ca ritatis dicebat. Nõ numero ſitas opeꝝ. non diutumitas tempoꝛum.ſupple bonam fa mã relinquit.ed maioꝛ cari tas melioꝛẽ reddit. Exẽplũ huius habet᷑ libꝛo Thoh. qui famoſus vſq; ad hodier num diem extitit ex caritate qua coꝛpoꝛa ſuoꝛum defun⸗ ctoꝛũ ſepeliebat. Secuuda vtilitas poſt moꝛtem pᷣus caritatis eſt tribulatio głie. Nemini dubium eſt nulluʒ extra charitatẽ ſaluteʒ poſſe

conſequi.ðᷓ ꝑ p̃rium in ſta⸗ tu caritatis impoſſibile eſt aliquẽ poſſe dãnari. Hinc Jo· · ait. Si quis diligit me ſermões meos ſerusbit ⁊ pater meus diliget eum ⁊ ad eum veniamus ⁊ manſi onẽ apud eũ faciemꝰ. Ma⸗ gnũ ſignũ ſalutis reliqt no bis ille monachꝰ de quo le⸗ gitur climachus.qun exñs factoꝛ mõaſterj ⁊mkta ſua taritate qᷓ; circa mõaſteriũ ⁊ q̃tunq; hẽbat cũ moꝛtu⸗ 2 ſepultus efſet magnũ ⁊i⸗ menſum odoꝛem ſui pedes reſpirabant.vñ illi pedes e⸗ manabãt vnguentũ ficut ⁊ abbas ⁊ monachi tandẽ vi derũt qͥꝓpter odoꝛem immẽ fum neſciẽtes vñ veniret vł exiret oꝛpꝰmnhumaueft.vñ ex charitate ſua qᷓ ſuis pedi bus ambulauit toto tꝑe vi⸗ te illudꝓcedere intellexerũt Tertia ⁊ vltima vtiltas ca ritatis poſt moꝛtẽ vdefeſſe in gloꝛia perpetuitas.in h enim eſt differentia int᷑ gau diũ huius mundi ⁊ alteriꝰ regni. qꝛ huꝰ mði gaudiũ eito tranſit · ſed gaudiũ alte nus regni ſꝑ durat.vñ quis quis ꝓpter caritatim ſemel
De cartate xxMV
illud intrauerit nunqᷓ; exi ab illo exibit Moc vñdens hs Jo.ſ ·dicebat. Pacem meaʒ do voh pacẽ relinquo vobis nõ quõ mðs dat ege do vobis. Er clarius ð idẽ inſinuat Jo.iõ· Iterũ iqͥt videbo vos ⁊ gaudebit cot veſtrů. ⁊ g · v. nto· a· vobls Sed iuxta hãc ↄcłlonemqᷓ ri poteſt. ex quo caritas ẽtà te vtilitatis vt ſupꝛa dictũ eſt ꝙ ſineea eterna ſal nui⸗ lo modo cõſequn poteſt ytꝝ aliqua virtus pofſit habert ſine caritate. Ad qð beeul⸗ ter rũdetur ᷣm doctriuã lii tho,in ſe.ſe.q.⁊ʒ. ar· penul ſic dicentis ꝙ vlus oidinat᷑ ad bonũ Boni aũt pꝛinci ⁊ql pakr eſt fins Et idarco eg lo⸗ ̃ ſunt ad finẽ nõ dicun bo na nii 6 ad finẽ ergo duplex eſt finis. Vnus c pxumꝰ⁊ ad a pᷣmũ oꝛdinatus. ita etiã ei uðt duplex bonũ vnũ qͥdem yl lu. timũ ⁊ aliud ꝓximũ ⁊ ꝑtiu iniõ lare.vltimũ qͥdem ⁊ pᷣnclp? le bonũ hominis elt ði fr itõ. in illud põ· Miiad⸗ herere deo bonũ eit. Et ad hoc oꝛdinat᷑ hõ ꝑ caritale: bonũã̃t huicꝓxunũ vt ſeců
.
6

nt mnqᷓt — dicedu pun hpacktinq m dut =Etcatishi . eit — — hc ↄchnn — quo canti l* 4v ſuon ni x 1exerſlu
„ equpontm
nn us poft habe . Z0qbrui i nili — — enitſi =s Etiut xtdne uii
qdemthuhl ciüf p Du nü eit u enün
dartũ põt eſſe duplex. Vnũ quidẽ qð eſt vere bonũ vt ote oꝛdinabile qᷓ;tuʒ ſe ad Hncipale bonũ qð ẽ vltim? finis. Aliud eſt bonũ appa rens ⁊ non verũ qꝛ addutit a finali bono. Ex hᷓ ptz ꝙ ÿ us vera ſimpliciter eſt ills 5̃ oꝛdinat ad pꝛincipale bo nũ hois.vt dicit phs in. 8. phiſicoꝝ. Virtus eſt diſpo ſitio vfecti ad opnmũ.⁊ ſit nulla Fa põt eſſe ſine caritaie · Eñ di apłs.i.ad rox.iʒ· Si diſtribuero oẽs facultuteſmeas i cibos pau perũ.⁊M tradidero coꝛpus meũ ita vt ardeã.caritatem aũt nõ habe nihil mihiꝓ⸗ deſt.cũ ð ſrutes pꝛoſint. ʒ illud. Saß. 8. Sobꝛietatẽ ⁊ uſticiã docet ſapia ⁊ ᷣtu tem qbus in vita nihlẽ vti lius Poibus. Et ſi młtitu⸗ dinẽ ſcie vᷣñderat qͥs ſcit pᷣ⸗ terta ⁊ ð futuris eitiat.ʒᷓ ſi ne critate ʒa ptus eſſe non pt. Sʒ ſi accipiat᷑ ÿtus Em qð ẽ in oꝛdine ad aliquẽꝑti eularẽ finẽ.⁊ ſic pᷣt diciaſqᷓ Vrus ſine caritate inqᷓ; tum dcinat᷑ad aliqð ꝑticulare bonu. Sʒ ſi illud ꝑticulare bonũ nõ lu verum bouum
Serm⸗ RRV
114
ſed apparẽs pᷣtus etiqjqᷓ ad h bonũ oꝛdinat᷑ nõ eſt vᷣa ÿ tus. ſed falſa ſimilitudo ʒ⸗ tutts. ſiẽ pꝛudentia auaroꝝ qua excogitant diuerſa ge⸗ nera lucroꝝ. Et eoꝝ foꝛtitu do ð qͥby ait Moratiꝰ. Per mat̃ pauperẽ fugiũt. ꝑ axa E ignes. Si po illud parti⸗ culare benũ ſit verũ bonuʒ puta ↄſeruatio ciuita tis. vł aliqd hmnði erit rũc ÿa vir tus.ſed impꝑfecta niſi refera tur ad finale bonum. Vnð dici põt ꝙtriplex eſt vᷣtus. Vna falſa que virtus dici tripler vere non debet ſed ſimlitu eſt v. do falſa virtutis.vt pꝛudẽ tia auaroꝝ. Et hoc põt ha beri ſine caritate. ĩmo cũ ca⸗ ritate nõ põt ſtare. Alia ve ra ſed nõ ꝑfecta niſi referat᷑ ad vltimũ finẽ ⁊ iſta põt ha beri ſine caritate. Tertia ꝑ fecta que habet oꝛdinem re ctum ad vltimum finem.et iſta nullo modo. ſicut pꝛo⸗ batũ eſt poteſt haber ſine eritate. ⁊h tanto dicit᷑ foꝛ ma aliarum virtutum quia virtutes per charitatem oꝛ Tho. dinantur ad vltimum finẽ vbi. Ideo egregus doctoꝛ Zm ar.ylt. boſiꝰ gu. Caritas ẽ foꝛma

1
vbi.
ar.6. 7
p.ſe
6
6.9
q. 6
eſtcari doctoꝛ Aug · in quadãglo. dicens. Zttende inquit qᷓ;ta eſt charitas que ſi deſit fru
ʒtutũ. imo qð mai eſtca tas eſt excellentioꝛ alijs vᷣtu⸗ tibus theologicis: q̃ oibus
. alijs ſunt excellẽtioꝛes: qꝛ in ſtra habent᷑ cetera:que ſi ad
ter ipᷣas vytutes theologicas ſit babentnx oia quã cũqu ilia eñt potioꝛ que magiſdeũ habet ſpm̃ſcĩ habet:⁊ ſ nõ attingit:ſemꝑ autẽ id qð eſt habuertt ſine ſpirituſcõ eit per magis eit vel maius eſt Etſicut coꝛpꝰ moꝛtuñ eſt ſi eo qð eit ꝑ aliud.fides autẽ ne ania.ſic ⁊hĩa moꝛtua eſt et ſpes attingunt quidẽ deñũ ſine charitate. Köcluſio ter ᷣmqʒð ex ipſo ꝓuenit nobis tia de qualitate huiꝰ ᷓtutis de jj
vel cognitio vẽri vel adeptio talis eſt xtria requiruntur tuu⸗ boni.i; caritas attigit ipm adqualitatis ꝑfectionẽ hu⸗ nir
deum vt in ipſo ſiſtat nõ vt ius virtutis·videlicet.
poc h̃ in virtutibꝰ moꝛalib
Oo ſit vera ſine fictione. Oh ſit recta ſine abuſiõe qʒ iitfirma ſñ titubatõe. Pů dico ꝙ charitas debet eẽpa ſine de fictõe. iuyta ſen Pã pꝛudẽtia eſt excellẽtio? tentiã apki Boiz: pᷣme eple ᷓq; alie virtutes moꝛales. M dicents. Filioli diligams attingit rõnẽ in ſe· Alie ve⸗ nõ ÿbo neq; lingua. oꝑer ro artingunt rõnẽ ſᷣm quam veritate ſupple deñ ⁊ pri gex ea medium cõſtituit᷑ in mũ.qnia dilectio eſt ꝓpꝛius ſ oꝑationib hũanis vel paſ⸗ actus cari atis. ſiẽ ſpare e qui ſnibus. O autẽ ſit eftel⸗ actus ſpei. ⁊ eredere eſtau us⸗ lent oꝛ alijs vᷣtutibus theo⸗ fidei. Talis itas caritatis logicis adhuc Pau explicat in quinq; ſigns cõ ſiſtit qu i.ad Toꝛ.iʒ. d. Maioꝛ hoꝝ bus cognoſcitur quando ca eit cartas. Et hecde ſcha ꝑ ritas eſt. Pꝛimũ ſignumel te pꝛedicatiõis ſufficiãt. Cõ patientiu que cuſtos eſt on pſ dudendo qualiter charitas mum virtutum. ſcðᷣm illud ſyn vtilioꝛ eſt nobis ceteris aly Luce.⁊c· In patientia ve virtutibus ſicut oſtẽſum eſt ſtra poſſidebitis anmas vt Et etiã clareoſtẽdit egregiꝰ ſtra·i.cũ patientia eriis p
ex eo aliquid nobiſꝓueniar Et iõ caritas eſt excellẽtioꝛ fide ⁊ ſpeet ꝑ ↄſequẽs oib⸗ alijs vtutibus. Exemplũ de
m

xcrqeſit oia quäcig Amhnit tpꝰmomicij 1— ha monui 6 te. Cöchſu
tte hu ju n guinn pfecrionẽh nlcet. a ſine fictiont
eharitzs dede ade iuxta ſe ple depn n cppꝛi xats ſtlhuet t creieieti ins antu ns öſitth Fhimũ ſigu
— cuſtos ii⸗ nm ·ſtön⸗ n patem Fdins ann Itenta
Serme ſeſſoꝛes ⁊ dñi aĩarũ vñarũ qᷓ
patiẽtia tůc vera eſt qñ eſt ſi
gnũ caritatꝭ.i.qñ eſt cũ cari tate. Hint Breg. ait Vera patiẽtia eſt qᷓ ipᷣaʒ amat quẽ poꝛtat. Nãᷓ tolerare ⁊ odiſſe nõ ẽ pᷣtus mãſuetudis: ſʒ ve lamẽ furoꝛꝭ. Moc ſignũ cha ritatis Pau.i ad Coꝛi.iʒ. oñdit dicẽs. Caritas patiẽs eſt. Scðm ſignum eſt beni⸗ gnitas qꝛ malũ ꝓ malo nð reddit: ĩmo ho noꝓ malo re tribuit: Iicut dñs Mat. ix. Benefacite his qui oderrũt vos. Et pꝛouer. Salomon ait. Si eurierit inimicꝰ tuꝰ ciba illũ.ſi.ſ.da ei a bi· ꝓꝛu⸗ nas eni ↄgregabis ſuper ca put eius.i.bñficia ex foꝛna⸗ ce amoꝛis ꝓcedẽtia.q̃ coꝛ eiꝰ infiãmẽt ad diligẽdũ. vt car bo viuus accendit carbonẽ moꝛtuũ. Jõ caritas d beni
gna. h ſignũ cantatꝭ paulus
oñdit ibidẽ vt ſuꝑiꝰ diximꝰ
dicẽs. Caritas benigna eſt
Tertiũ ſignũ eſt dilectio bo
ni alteriꝰ: qꝛ eã charitatẽ nõ
ↄtriſtat felicitas alieng. ſed
ipſa amat bonũ alteriꝰ ſicut
ſuũ. Zuxta h Dauid in põ. alt. Particeps ego ſuʒ oĩm timẽtiũ te. ⁊ cu.m.tua. Hic Au.ait. Tolle ĩndi ⁊ tuũ
XRV
eſt bonũ qð habeo. Hoc ſiz gnũ oñdit
tũ ſignũ eſt directio oꝑis ad bonũ finẽ:qͥ fims eſt debite poſitꝰ ad fũmũ bonũ. Hic eſt oculꝰ dexter qͥ ſp reſpicit dilectũ.qꝛ ibi amoꝰ ibi ocu⸗ lus. Vñ Canti. ꝓ. Vulne⸗ raſti coꝛ meñ in vño oculoꝝ tuoꝝ.i.in dilectiõe. Aliꝰenĩ ocks eſt ↄgnitio. Hoc ſignũ oñdit Pau.ibidẽ di. Cha⸗ ritas nõ agit perperã.i.ꝑuer
e· Quitũ ſignũ eſti oꝑibus bonis hũiliatio: qꝛ in ipſis
oꝑib repᷣmit ſuꝑbiã. Ejñ.i. Loꝛin.. Sciẽtia iflat:cha ritas aũt edificat. Hic dicit Bern. Sũt qͥ ſcire volũt vt ſciant᷑. Turpis vanitas ẽ.⁊ ſůt qͥ ſcire volũt vt lucrẽtur ⁊ turpis qᷓſtus ẽ. Et ſůt qui
ſcire volůt vt edificẽt:⁊ cha⸗
ritas eſt. Et ſũt qͥ ſcirevolũt yt edificent᷑: ⁊ pꝛudẽtia eſt. Moꝝ oim ſolũpltimi duo ñ iuemũt᷑ in abuſiõe ſcie. hoc
ſignũ oñdit Pau. bidẽ di. L bt E aritas nõ inflat. Dixi ſe⸗ tan cũdo ꝙ caritas debet eſſe re be. cta ſine abuſiõe. Eñ Paulꝰ reeta⸗
apls ad Ro.i⁊. Odientes malũ. ſupple ĩ q̃tũq; ſit ami co vł iuimico. q? uxta
dit Paub ibicẽ diẽ Caritas nõ emulat᷑. Quar
17

iiſ
. 5
ſ b „
1
i
5 „i 3 7 h 4
1 . ſib in
ſn 5 n
. ih 39 “ j
15 i 15 e 1 3 1 p *5 h ſit 1, 4 3 i F h ib. i 3 u 4 i ke 5 ſ 3 N 1 i
ſ.⁊ſequit apks. Adherẽtes pono. Diligere em̃ bonũ ꝓ ximi ⁊ odire eius malũ ẽꝑ⸗ fecra dilec ðᷣ⁊ ꝑfectũ odiũ qᷓ duo ex eodẽ fonte caritatis ꝓcedunt. Hic ꝓpha in pð⸗ Iniqjs odio habui. Et ina ſio loco ꝑfecto odio oderaʒ illos. Elñ glo. Perfectũ o⸗ diũ ẽꝓximi diligere naturã
odire culpã. Iſta rectitu⸗
Rertij tudo carita⸗ tis.
do caritatis qͥnq; ſigms oñ dit᷑. Pꝛimũ ſignũ eſt amor ſubiectõis: qꝛ pᷣeĩſe nõ appe tit: ſed fubeſſe. Vñ Augu. ciũ ſcm̃ q̃rit caritas ÿita tis negociũ ſcĩ ſuſcipit ne⸗ ceſſitas caritatis.qᷓ; jarcinã ſi nullĩponit ꝑcipiẽde atq; intuẽde vacãdũ ẽ᷑ vitati.ji gůt ĩ ponit᷑ ſuſcipiẽda eſt ꝓ⸗ pter caritatẽ neceſſitatẽ. hůc amoꝛẽ fubiectõis xp̃s ihus
apperit qñ honoꝛi noluitvt hr Jo.s· He rex ſtuueret᷑ in montẽ fugit. Hoc ſignũ
caritatis oñdit Pau·i· ad Coꝛin, iʒ. di. Caritas nõð ẽ ambitioſa. Sepm ſignũ eſt ſtudiũ cõis vtilitatis.· qꝛ ca ritas nõ reqͥrit ꝓpꝛia. de qua Zng · ait. Lõia ꝓpꝛijs nõꝙ pᷣa cõib añponit᷑. qð ð q buſdã apls ait. Qẽs em̃ q̃
De caritate pphete. Qui. di. in qᷓ. o.a·
ſua ſũt q̃rũt nõ q̃ hᷣuxp̃iß ſignũ oñdit Pau.ibidẽ di⸗ aritas nõ q̃ritq̃ ſuã ſunt Tertiũ ſignũ ẽ mẽſuetuco qꝛ in tribulatõib nõ irritat᷑ Juxta ſniaʒ Treñ·uj. Da bit ꝑcutiẽti ſe maxilã. Rã vt dit ſaß̃. Pꝛouer.iꝛ. Qui icrepatões odit inſipiens? BHoc ſignũ pau. oñditibi⸗ dẽ.di. Lanitas nð irritatun Quartũ ſignũ ẽ innocẽtia vñ nõ cogitat malũ in coꝛð ne dũ ꝙ noceat oꝑe. Vnde Facharie uij. Vnuſqſq; 5 amicũ ſu. nõ cogi.iĩ coꝛ.y. ð ſignñ oñdit pau.ibideʒ di. Caritas nð cogitat mali. Quintũ ſignũ eſt doloꝛ de lapſu ꝓximi.iuxta ſnĩaʒ hie re.iiij. di. Sup ↄtritõnefi⸗ lie populi mei ʒtritus ſů et ↄtriſtatus. ß ſignũ oſtẽdit pau.ibidẽ di. Caritas non gaudet ſuꝑ iniquitatẽ. Pi⸗ xi tertio ꝙ caritas dʒ eſſe fir ma ſine titubatõne ſi. hri. Pe. ʒ. Eſtote benigni ffni titatꝭ amatoꝛes·⁊ diciteſto te ne foꝛte tꝑe tẽptatõnis à caritate recedãt. Ad huc ta lis firma caritas quinq; a⸗ lijs ſigns oſtendit᷑. Quoꝝ bmũ et gaudiũ depfectu al teriꝰ.ſiẽ᷑ Joʒ · canocaal⸗

r int Tnñ d — ſe mayl. j Prouet.. S odit inſpin pau oßdt 1ns rõ iniun Vnũẽ innoci 5 mulũ i etope. Vna i ncogii co y.
n cogutmi c 1uttaſizhi Sip ↄmitite iennie
mqutd
1 rttusdziſt — batẽne lõhi rr benigifi ors· diic
Le tiptuvib 1 dir bu e lendit᷑. U 17 diů depin 5.m
Watoꝛẽ heꝝ nõ habeo 3 tiã qᷓ; vt audiã filios meos 1pitate ambulãtes. Et ad Thi.ʒ. Viuimꝰ ſi vos ſtaz tis ĩ dño. Hoc ſignũ oñdit Pau.ibidẽ. di. Congaudet aũt vitati. Scðᷣm ſignũeſt ſufferẽtia aduerſoꝝ. Vnde ad Ro.iij Quis nos ſepa hit a cgritate xp̃i ⁊ dei.ſa⸗ mes ꝛ0 Mor ſignñ oñdit eihidẽ di. Caritas om̃ia ſuffert. Tertiũ ſignũ eſt ꝑfe ttio credendoꝝ.qꝛꝑ carita⸗ tẽ fides implet᷑. Hinc pau. ibidẽgit. Charitas o ĩa cre dit. Quartũ ſignũ expecta tioꝓmiſſoꝝ. Vñ ad Ro. v. Spes non ↄꝓfundit quia taritas dei diffuſa eſt in coꝛ qibus ñis. hoc ſignũ pau lus oñdit ibidẽ di. Thar: 4 tas oia ſpat. Quintũ ſisnũ eſt õganimltas ꝑſeuerãt e qꝛ ꝓpter nullã deliſtit ab in rhoato bono. Hiuc ſap̃.ec⸗ cle.ijait. Ve ip̃is qᷓ ſuſtinẽ tã ꝑdideft: qꝛ ꝑdiderũt co⸗ ronã. õ. Jo. Zpac.⁊.ait Eſto fidel vſq; ad moꝛtẽ. ⁊ dabo tibi coꝛonã vite hoc ſignũ Pau.ididẽ oñdit di. antas oia ſuſtinet. Euz młta i iſtaↄcrone dicta fint ꝗ nð ai neceſſitãtẽ: ſec ad
Sermo Xxv
ꝑfectõnẽ ſalutꝭ reqrunt. ſat⸗ vtiliter q̃ri poſſet.vtrñ ꝑfe⸗ ctã caritatẽ hñtes teneant᷑ ea q̃ ſũt ꝑfectõ nis implere- Id qð dubiũ rñdef ÿᷣm do ctrinam doctoris nf̃i beati Bona in. itj. di. ʒo ꝙ nõ te⸗ nent᷑ potiſſime ad oia Pꝛo qᷓ notandũ ꝙ mttiplexe ge⸗ nꝰ ꝑfectõis.⁊ mltiplexẽ ge⸗ nus obligandi Quinq; em̃ ꝑfectõnis genera ↄſueuerũt diſtingui vna eſt ꝓfectõ ſuf ficiens que cõſiſtit in adim pletõne mandatoꝝ. Etde hac ðᷣꝛ Mat. v. Eſtote per fecti ſicut ⁊ pater veſterp⸗ fectus eit. Scða eſt ꝑfectio religionis que conſiſtit ĩ oh ſeruantia conſilioꝛum ⁊ de hac dicttur. Wch.io. S vis ꝑfectus eſſe vade ⁊ vẽ⸗ de omnia ⁊ da pauperibus ? veni ſequere me. Tertia g fectio eſt pᷣlationis que con ſitit in regimine ſubditoꝛi ? de hae dicit Luce vi. Per fectus omnis erit ſi ſit ficut magiſter eius. Quarta eſt pfectõ compatõnis qᷓ conſi tit in oſtenſione exemploꝝ Etð hat dicit᷑ Be.ix. Noe vir iuſtus atq; perfectus in generatõſbus ſuis Quntq eit xfertio tranq

hi
z
ↄſiſtit in ʒſummatiõediffit tillimoꝝ ⁊ optimoꝝ · i. Jo·ʒ · Perfecta caritas foꝛas mit tit timoꝛẽ.⁊ phs dic. Perfe⸗
cta virtus optimoꝝ eſt oꝑa
tia. Silr itelligẽdũ ẽꝙqn q; mõis obligat᷑aliqͥs ad ali
qͥd. Pꝛimũ genus obligatio
nis eſt ꝓpter mandatũ diui⸗
nñũ. Scðm eſtꝓpt votũ emiſ
ſum. Tertiũ eit ꝓpter officiũ ſuſceptũ. Quartũ ẽ ꝓpter vi
tandũ ſcandalũ. Quintũ ꝓ
pter ↄſciẽtie iudiciũ. Lũ er
Vtruʒ go q̃rit᷑ vtrũ hõ in ꝑfecta ca ꝑreuuſ ritate exñs teneat᷑ ad opera mn cariꝰ perfectionis. Dicẽdũ ꝙ i ꝑ⸗ tate te fectio accipiat᷑ pꝛimo mõ vʒ neatur ꝓ ꝑfectõe iuſticie q̃ ↄſiſtit in ad oꝑa ↄpletiõe mandatoꝝ ſic obli⸗ ꝑfettio gat̃ ad illã ꝑfectionẽ ſicut et mis. glij et eo magis de bono et eð q̃ magis percepit donũ ꝑ
qð poſit ĩplere dinũ mãda
tũ. Si autẽ loqmum de alijs generib pfectiõis. dicẽdũ ꝙ nõ obligat᷑ hõ exñs ĩꝑfecta caritate ad illa qᷓ;tu ẽ ex ob ligatõe diui mãdati.nec ali⸗ ter obligat᷑ niſi interueniat aliqð vinculũ ſequẽs vitz · votũ ꝑ qð obliget᷑ ad pfecti onẽ religiõis p̃latõis officiũ ſuſceptũ. per qð obliget ad ꝑfectionẽ pᷣlationis:vel ſcan
De eꝛatione
dalũ: ꝑ quod obliget ad ꝑfe ctionẽ oꝑatiõis. vel ↄſcie di ctamẽ ꝑ qð obligat᷑ ad ꝑfe⸗ ctionẽ trãqllitatis. His enĩ interueniẽtib ſuꝑinducit᷑ no
ua obligatio ad huꝰ gñaꝑ
fectionũ pᷣdictaꝝ: ſʒ ſtatꝰ ca⸗ ritatꝭqᷓ;tũ eſt de ſe neceſariũ obligationẽ ñ addut᷑.Et ſic magnifice dñe ciueſc; dilecti expedite ſũt biꝰ fructꝰ tes ꝑres qᷓs ſupius ꝓmiſimꝰ qᷓ obſetro vos pꝑfecte haberevt hit gr̃am ⁊ in futuro gloꝛũ habeatis. Amen.
Dñica quarta poſtocta⸗ uõ paſce. Ge efficaci vnute
oĩonis. Sermo. NVI,
Men amẽ dico vobis ſi quid pe tieritis patrem in no mine meo dabit vobis. Jo⸗ han.is. Pꝛo huiꝰ ſacri?ſũ
euãgelij hiſtoꝛiali declarai
one· Fotãdũ ꝙ ſi q̃s aliqͥ petẽs cupit exaudiri.tria in ſua petitõe debet habere.j Cauſa dignitatem uſta petendo.
Feruoꝛis opoꝛtunitatem iuſte moꝛando.
Querentis idoneitatem iuſte viuendo.
Dixi pꝛimo ꝙ ſi quis inſun
———.
——
——————

— i
bligekadpi Se 1 Soſupinduci —
taßſut
de ſenereini ñ̃adduẽ. Eiſ n ieciueſ; dit d R hu fuchm
Ruspmiimi
nferte habem
nfunno ghꝛi
1 T. n. na poſtocui
Snmi sſicidpt
—patemu
1bit vob x bui lacit 1nti deln iſiqsi taðbethabn uitatenut Wporunm 6. doneim
5.
Serm XXUI
petitõe exaudiri cupit digna
⁊luſta petere dʒ. Rõ huius eſt: qꝛ tm̃ illa petenda ſůt q̃ ſint vel ad ſalutẽ pꝛopꝛiãve
cõem. ñ; iniuſta neq; ad pꝛo dꝛiã neq; ad cõem ſalutẽ ꝓfi eiũt. imo qð peiꝰeſt Zria ſůt ð nõ niſi iuſta ⁊ digna que⸗ fi dñt. Hinc Au.ait. Nõ pe tit in noĩe ſaluatoꝛ? qͥcquid petit᷑ rõnem ſalutis.q̃ſi di cat.ſixp̃ᷣs dic in noĩe ſuo qð eſt nomẽiuſticie eſſe petẽdũ ʒ qͥ iniuſte petit non petit in noie ſuo. Huexẽplů ponit Valeriꝰ maximꝰ de ſocrate dic. Socrates nihil vltra a dis immoꝛtalibus petendũ dixit q; vt bona tribuerent.
Bixi ſco ꝙ ſi qͥs in ſua peti tione exaudiri cupit feruo⸗ is opoꝛtunitatẽ debet tene⸗ re. Nã in oĩone ⁊ĩ petitõe de
bet fieri pꝛincipiũ mediocri ter mediũ feruẽter:finis ꝑſe
uerãter.h volebat ĩnuere ſa
lomõ. Eccł. y. Melioꝛ eſt fi
nls oĩonis qᷓ; pꝛincipiũ. Et iſta d̃ recte opoꝛtunitas.i. ꝙ ſit recte oꝛdiata ĩ pᷣncipio
medio ⁊ fine. vł ꝙ ſit aſſidua in feruoꝛe vt dic Jaco vlti. ca. Wktũ enĩ valet depꝛeca tio iuſti aſſidua. Hinc Zu. ait. Mtti in nouitate ↄuer⸗
ſiõis ſue feruẽt oꝛãt. poſte lãguide. poſtea vero frigide qͥſi ſecuri fiãt. ſʒ tñ cũ viderꝭ depᷣcatõeʒ tuã non amotã a te ſecurꝰ eſto.qꝛ nõ ẽ amota mia eiꝰ a te. Et de iſtis qͥ ñ obſeruãt tꝑis opoꝛtunitatẽ in ſuis petiõib eo mõ qᷓ di⸗ ctũ ẽ dat̃᷑ exẽplũ chimere cu ius caput eſt leo qð eſt aĩal callidũ.mediũ eſt caniſ qð ẽ aial tꝑatũ. finis ẽ ſerpẽs qð ẽaial frigidũ. Hic Breg. li 33 · mo. ait. Elirtutig põdus oĩo nõ hʒ quã neq̃qᷓ; gfeue⸗ rãtia ↄtinui amoꝛis tenet ve racit᷑ oꝛare eſt amarioꝛes cõ punctiõe gemitꝰ ⁊ nõ ↄpoſi ta vba reſonare. Dixi tertio ꝙ ſi quis in ſua petitione ex audiri cupit dʒ hre uſticiã vite. Rõ huiꝰ ẽ̃. Nã xp̃s in p̃ſenti euãgelio dicit. Si qd petieritis patrẽ:qᷓſi dicat illi qͥ perũt vñit filij dei eẽꝑ gra tiã. ⁊ nõ filij diaboii ꝑ culpã BHinc ſaluatoꝛ ait. Mat y. Eſtote ꝑfecte ſiẽ ⁊ p? vẽ ce. ꝑfe.ẽ qꝛ ałr deꝰ nõ exaudit. Et Jo. Scim qꝛ de per catoꝛes nõ exaudit. Mic cri ſoſto.ſuꝑ Wat.ait. Nõ vo te clamoſa pulſanduſeſt de ſ ↄſcia recta placãdꝰ.qꝛ nõ eſt vocꝭ. ſed cozdis auditoꝛ S5

—
1 %
5. jw ſi h
p. e
W e 1 *
5 6 3 3 i. zMhie 1½. h⸗ „
4
ſih
i ith
1 b
*— p ſ.
7—
7 4
wü
Buiꝰ h̃ exo.xxij vbi ðꝛ ꝙ in bello qð habue rũt filj iſrł᷑ ʒ amalech plꝰ feẽ M oyſes oꝛãdo qᷓ; ioſue pugnãdo. Be ↄcłones ma gnifice dñe ⁊ ciueſcariſſimi in ſacro euõgelio hodierno vnotant᷑ qð diuidit in tres ꝑtes Qm ĩ pᷣma ꝑte ponit᷑ tauſe dignitas. vt iuitũ pe⸗ tat cũ ð7. Zmẽ dico vob ſi qd petienir.iũ di qͥd ponit aliqð teutiale. ꝑ qubonũ ⁊ mitũ dʒ itelligi. In ſcða ꝑte pont᷑ iꝑis opoꝛtunitas · vt sſſidue petat᷑ ibi. Vſq; mõᷓ nöpetitis qͥcqᷓ;.⁊c. In ter⸗
ta ꝑte põi petẽtꝭ ideneitaſ
Biffi
nitio
vta iuſto. vł ſi abmiuſto vt ꝙ in ſo qᷓrat᷑.ibi. ec inꝓ⸗ ver ·⁊c̃. Et vt clarꝰ hec pa⸗ teãt vic amus hiſtoꝛiã. De clarate hiſtoꝛie fructus erit oio ꝑ quã hð ceiũ penetrat ðe qᷓ loquendo tresjckones tũ tribꝰ dubijs moꝛe ſolito declarabimꝰquaꝝ pᷣina erit ð qͥdditate. Scta de q̃lita⸗ te. Tertig deqᷓ;titate p̃ius oionis. quib declaratẽ erit finis⸗ Concko igit᷑pᷣma lit tal in oꝛdine ꝙ Oꝛõ eſt pi us mentẽ affetũs in deñ ten
oonis dens ⁊ plerũc; ne anius pi
gritet in voeprũpens · hec
Moſtt. Pꝛo dedaratẽneb⸗ diffinitðnis notandũ ꝙ hic tangit᷑ debita pᷣparato oꝛoi⸗
nis q̃ in tribliſtit fmtres Pa
ꝑticulas in diffinitõne poſi rat
tas. In coꝛdis exterionbꝰ aden
reuocatõne. In ſui pius ꝑ nen fecta ↄſideratõne. In oꝛõis. debita exhibitõne. Pumũ notat᷑ cũ ðꝛ. oĩo ẽ mentis. ꝑ
qð notat᷑ intrinſeca reuoc
tio mẽris hm illð Mat ·· Cu aũt cũ oꝛaueris ĩtra cu
biculũ tuũ.⁊.c.h.onp· tuum
Scpm vo cñ ðᷣꝛplus affe⸗ ctusꝑ qð notat᷑ ꝙ aſfctus
oꝛãtið nõ dʒ eſſe crudelis?
ſuꝑb. Juxta illð Eccle.3⸗
Sꝛõ humiliantis ſe celum
penetrat. Tertiũ notãt᷑ cun ðꝛ tendẽ; in deũ. Juxta iið Luce.xi.Lũ oꝛatis dicitẽ
pater noſter qui es in ce.⁊c ·
Pꝛima ꝑs debite pᷣparalio nis ad o7andũ ẽ ab exterio⸗ nibus coꝛdis reuocatio fe uocatio in trib ↄſiſtit.ĩ lo cotpꝑe · ⁊ geſi. Pimoĩ loto
locꝰoꝛõis dz eẽ templũi Itenpl⸗ eſt oꝛõdũ ꝓpt᷑ ſex
Pꝛimo gpter beatòem. quia Inii⸗
locus ille f̃cat coꝛ fidele.vñ plo
ad Coꝛintß. ʒ. Neſcitis qa oꝛůdj
templũ dei eſtis ⁊ ſpůũs dei babitat in vobis. quia ſicht
—

önen oj — Pui
me
ol nhſeca ren auenbim thpetn
e„ ů oꝛans dul MWauindt m ebire ßpa kab etu — t n nb lit eSPinii⸗ ezni — acini m xrfcatõen „S aco fal⸗ Seſts i 1cbk u
Fi. iul
emplũ materiale mundat᷑.
illununat᷑.oꝛnat᷑. thurifica
tur.Ita fidelis aĩa munda⸗ ri dʒ.vicʒ ꝑ ↄtritõem ⁊ con iionẽ.illũinari ꝑ electõeʒ ⁊ pᷣdicatõem.oꝛnatiꝑ bonã opatõem.thurificari ꝑ oꝛõ⸗ nẽ· Hinc dauid in põ. Do⸗ mine dilexi decoꝛem domus tue.⁊ lo.ha.g.t. Scðo eſt oꝛãdũ in temploꝓpter deuo tionẽ. qꝛ ibi intuitu crucifixi maioe excitat᷑ deuotio ⁊ fer⸗ uẽtioꝛ eſt oꝛõ. Vnð ad He bꝛe · xij. Aſpiciẽtes in aucto rẽ fidei ⁊ ↄꝓſummatoꝛẽim Et ber. Cũi aſtat oꝛanti ſa⸗ cra imago dei aut naſcẽtis aut motentis aut reſurgẽtẽ aut aſcẽdentis. vt aſtringat neceſſe ẽ anmũ ĩ amoꝛe vir turi. Tertio ꝓpter virtutẽ. qʒ bñdictio ⁊ oꝛõ ep̃ał malo rem efficariãofert oñoni ad ipetrãdũ. Vñ in collecta ðꝛ Quiſqͥs ß rẽplũ bñficia pe titurꝰ igreditcũcta ſeimpe⸗ traſſe letef. Quarto ꝓpter fi deliũ ſocietatẽ qᷓꝝ vota con ueniitad ipetrandũ. Ioe. 5· Eocate cerũↄgregate po pulũ.⁊ Au. Impoſſibile eſt młtoꝝ p̃ces ñ exaudiri. Et Pꝛouer. xxviij. ̃qᷓ adiu⸗ uat᷑ a ffe q̃ſiciuitas firma.
Sermo XXVI
Quinto ꝓpt᷑ diuinã fhabits tõm.qꝛ vðᷣs domũ ſibi dedi⸗
catã ⁊ oꝛãtes in ea ſjdã g̃a
ſpãli cuſtodit ⁊ viſitat. vñ ait Eze· 3. Fii hoĩs loc? ſolij mei ⁊ ſlocus veſtigioꝝ
pedũ meoꝝ vbi habito in madio filioꝝ iſrt᷑ Sexta ꝓpt᷑
freqntiã ãgeloꝝ ⁊effugatõ⸗
nem demonũ:qꝛ locũ bñãdi ctũ ⁊ oꝛãtes in eo angeli fo
uẽt ⁊ demones abhoꝛrent. Vñ de angeł ait põ. Pꝛeue
nerũt pᷣncipes iũcti pfallẽ⸗ tiby aitj ber. Oqᷓ; felix eẽs
ſi ſpũalibꝰ ocuł ſeml itner poſſes quõ p̃ueniũt pᷣncipeſ
ↄtuncti pſallẽtib. videresp
culdubis q̃ cura qᷓ tripudio
interſunt cantãtih. aſſiſtũt
oꝛãtib. aſſiſtũt meditãtiꝰ
Bos ↄtemplabat᷑ Dauid
di. Sn 2pectu ᷓgeloꝝ pſal ibi. De demõis att. Cri
lät ſo Nõ audiẽtaccedere vbi reponit᷑ coꝛpꝰxp̃i ⁊ celebꝛãt᷑ diuina miſteria. hinc dmo⸗ nes de tali loco dicunt illud Beñ⁊8. Quã Tribilis ẽ lo ens iſte. ÿe nõ ẽ h aliud niſt domꝰde⁊. p.c. Cõſiſtit ſcðᷣo fuocatõ coꝛdꝭ ab extioꝛiw ĩ tpe. qð tꝑs pᷣt tripłrↄſiðᷣari aut fʒ cãʒ otois · aut hʒ ipᷣaz oꝛõz · ãt kzↄtioꝛẽ ho. oꝛ⸗ S 4
3

———————————————
De oꝛatione
Lauſa Eauſa oĩois ẽ deſideriũ cas tes ab exterioꝛibus aſfignat BHn 3 ojonis r tatis ex qᷓ pcedit oño.⁊ ßm Pꝛĩo mane ᷣm ꝙ dauid in 2iu iſtud defideriũ optet ſꝑ he põ.ait. Mane aſtabo tibi⁊ dl mẽtẽ vel actu vel Fᷣtute· De videbo · ſ.pcã mea examinã F deſiderio loquit᷑ Pau.ta/ do:qm̃ nõ de volẽs iniqta⸗ liter.i.ad The.ÿy. Sine inꝰ tẽ tu es. Exẽplo xp̃i qͥ vt ſcri termiſſiõe oꝛate. Et Lu.is. bi Mar.i.c. Diluculo val Opꝑtet ſꝑ oꝛare ⁊ nũqᷓ; defi de ſurgẽs egreſſus abijtñ de ſ cere. Hic Bern · aiebat. Ca ſertã locũ ibich oꝛabat · hoc 8 32 ritas tot mõis in— vel tꝑs— ad gr̃axactione in deũ ſe lugiter ↄgruñ eſt: qꝛ a curꝭ exterio?i
1 1 tah n q̃t in ſuis— adhuc ſumꝰ ieiuni. Se bus vłↄſolattõi ꝓximi vł cũdo hoꝛa veſptina: qꝛ ab ĩ janno ↄpaſſiõib vł ↄgratulatõin pedimẽtis iuenimur digeſti. „ iuenit affectꝰ. Sed ipᷣa oĩo Exẽplo xp̃iqͥ hoꝛaveſptina
. n ßᷣm ſe ↄſiderata nõ p̃t eſſe af dimiſſa turba aſcẽdit in mõẽ. 3. ſidua vt diẽ ſctũs Tho. qꝛ tẽ ſoluſ oꝛare. Mat.iq· Et e optet alijs oꝑibus occupari in eodẽ loco dr̃. Veſpere aũt
53 3r. ſʒ debet eſſe bꝛeuia ⁊ denſa. facto ſolus erat ibi. Tertio
Eñ Aug. Dicũt᷑ frẽs ĩ egyꝰ ho a medie noctis:qꝛ tũc eſt
pto crebꝛaſ qͥdẽ hñe oĩoef.iʒ hoꝛa maximi ſilẽtij. vñ Da⸗
eas bꝛeuiſſimas ⁊ raptim q; uid in põ. Media nocte ſur
qdã mõ uculatas. ne illa vi gebã ad ↄfitẽdũ tibi ⁊ vob t
gilãter erecta q̃ oꝛãti płimũ Z. Si diluculo ↄſurrexeris 4
neceſſaria ẽ ꝑꝓductioꝛes mo ad deũ. ⁊ oĩpotentẽ dep̃catꝰ
6 ras euaneſcat atq; hebetet᷑ fueris.ſi mũdus ⁊ rectus in ₰
6 intẽtio. Sʒ hoꝛa ↄgruẽtioꝛ ceſſeris ſtati euigilabit ad te 3 ih oĩonis a pha aſſignat᷑ qui et placatũ reddet habitacu⸗ ſeptẽ hoꝛas aſſignat. Vñ in lů iuſticie tue in tĩ vt pꝛio⸗ ps· Septies ĩ die. l.d.t. In ra tua fuerint pua ⁊ nouiſſi 1 . 1 qby hoꝛis dñs magna myſte ma tua multiplicent᷑ nimis⸗ 3 ria opatꝰeſt potiſſime paſſio Exẽplũ hi de mãna qð col⸗
80 nis. Sʒ qꝛ nõ oẽs h facere ligebãt iudei media nocte. tõ
pñt. iõ Per.tres hoꝛas con Ero.is.qð ſignificat gram di
. 4 gruẽtioꝛes ad reuocãdũ mẽ ⸗ ſpůſſcĩ q̃ tali hoꝛa impetrã⸗ bo
.
it
„ 3 —

hsaſign! dauid in aſtabo tih
lisinin — dilucul vi
a ſis abitide
d— onbat. hot E vocidi mii
iant S T
naab i 5. ne 5 eſptina m dit in mõ e eſpere aüt u bi. Tertio d n is:ticet 3—
1 8 ſinbiJo ſeer ids?ſectush ſt a gilbitat tů deet habituu⸗ le t̃ ni h e na qu
i hedia nol
enificatgin j 1en inpm
hñdictionẽ tuã. Sʒ qꝛ foꝛte fũt aliq młtis octupatatio⸗ nibꝰ ipediti his trib⸗ hoꝛis mẽtẽ reuocare nõ pſit vł no
lũt iõ ecckia ſcã tãq; diſcreci onis ⁊pietatis m tria tẽpa
oꝛdinauit ↄgruẽtioꝛa in an⸗ no.ſ.tps paſſiõis: qꝛ tũc h
a dʒ eẽ bñ diſpoſit? ad reuocã
dũ a mũdanis.tũ qꝛ xp̃s de
janno dit regnũ latroni.⁊ coꝛpꝰ et
aĩam in redẽptioneʒ hũano gi.tů qꝛ eccłia illo tꝑe pꝛo oĩby oꝛat. ts aſcẽſiõis.tũ ꝓ pter ꝓceſſiões.tũ qꝛ aduoca tus nf in celũ ad ĩpetrandũ ꝓ noh acceſſit. Et tꝑs aduẽ tus ſpũs.ſ.qͥ g̃as nobis do nabit. Sʒ ſiqͥ ſũt qͥ talibus tpibꝰ nollẽt mentẽ reuocare ſaltẽ ĩpᷣncipio cuiuſſibʒ eoꝝ opatiõis dicãt dñicã o⁊oneʒ ⁊ ſignet ſe ſigno crucis.ſicut Biero: ad Paulã ſcribit d In pᷣn cipio cuiuſlibet opis pmitte dñicã oĩonẽ ⁊ ſignũ cruc ĩ frõte:qꝛ ip̃e ẽt ait Si cut militẽ ſine armis ad bel lũ ire nõ ↄuẽit ita hoĩ xp̃ia⸗ no ꝓcedere q̃libʒ die ſine oꝛa tõe. Sitñ illis hoꝛis ſuꝑiꝰ dictis: vel triby ſaltẽ illis tẽ⸗ poꝛibgruẽtia nõ eſſet eius
Sermo RXM
daſt. Hic Salomõ Sap̃. ie. Opoꝛtet pᷣuenire ſolẽ ad
mentẽ ab exterioꝛib reuota re ſuꝑeſtvt ſaltẽvna diei ho ra determinata ſit dignũ et ↄgruũ mẽtẽ reuocare? oꝛa re ſiẽ Hiero · ait. Si foꝛte ali ᷓ tꝑe decepti fuerimus ipm tpusſ. determinatũ nos ad oꝛandũ moueat. Eonſtitit tertio reuotatio coꝛdis ab ex teꝛioꝛib in geſtis. Nã moꝛe Beſter fideł aĩa oĩois tpe ĩ tribus debet geſta mutare. Pꝛĩo veſtimẽtoꝝ oꝛnatũ de ponere.⁊ habitũ pnĩalẽ aſſu mere.ſicut Heſter feciſſe le⸗ git᷑. qꝛ habitus ſuꝑb nõ ĩpe trat nec recta de ſe facit cre⸗ di. Hic eſt ꝙxp̃s 5 bñ indu tos a foꝛ ⁊ ĩtus maculatos ſoꝛdib ait Math. 23. Vle vob qͥ eſtis ſikes ſepulchꝛis dealbatis qᷓ a foꝛiſ parẽt ho miniby pᷣcioſa: intus ʒo ple⸗ na ſunt oſſibꝰ moꝛtuoꝝ ⁊ oĩ ſpurcitia. Scðo vᷣbet caput cinere ſuꝑaſpergere in mẽo⸗ ria ꝓppe iniqͥtat? ꝓ vnguẽto 3ᷓ vane mulieres vtunt᷑. de q Eſa.y.c.ait. Oꝛnaſti te re gio vngueto ⁊ multiplicaſti digmenta tua. Et Saß̃.ij. dr. vmbꝛa picture laboꝛ ſine fructu. effigies ſculpa per varios coloꝛes cinꝰ aſpectuſ inſenſato dat ↄcupiſcẽtiã et
119
Beſta 1dtone

4io 4„ℳ
N 4 5
ℳ 6
„ 3 † 1 „
6 1)
1
3
, 3 3 ſil h 3 ji
As
i 1
3 ——
Köſið nu ſuijp̃
diligit moitne imaginis ef⸗ figiẽ ſine ania.i.ſine veo qͥ ẽ vita aie. his minat᷑ ðᷣs per Ezech.iʒ. di. Cõplebo idi⸗ ßnatõem meã in pietate et ĩ his qͥ liniũt eũ abſq; tꝑam̃ to · ꝑies ẽcaro qͥ in aq;s deli⸗ ciaꝝ reſoluit᷑: ſed ad ſolẽ af⸗ füctõis ↄſolidat᷑· hũc abſq; tꝑamẽto liniũt qͥ ĩmoderate ⁊ inhoneſte facies ſuas com ponũt.ðᷓ qᷓs dici᷑ Actu.2ʒ.
Percutiet te ðᷣs paries de⸗ albate. Tertio debet ieiuni um ⁊ ełinam aſſumere: Jux ta illud Tho.iʒ. Bonã eſt
oꝛõ̃.cũ ieiunio ⁊ ełkina · Vñj
Augu. Si vis oꝛõᷣem tuaʒ
ad deũ volare. facies ei du
as alas.ieiuniũ ⁊ ełinam.⁊ aſcendet celeriter ⁊ exaudie
tur. Mec oĩa feẽ̃ Beſter ſiẽ in eius libꝛo legit᷑. Cõſiſtit ſcõo pᷣncipalr oꝛõnis pᷣpa⸗ ratio in ſi— ꝑfecta cõ⸗ ſideratõe. Nã certe ſi hõ̃ ſe ipᷣm cõſiðᷣat: vilẽ ⁊ humilẽ ſe reputabit ꝓpetr tria vicʒ qʒ eſt limus in ſua creatõe. vmbꝛa in ſua duratõne.pul uis ⁊cinisĩ ſua diſſolutõe. Dico pᷣmo ꝙ ſi hõ bene cõ⸗ ſiderat ditõeʒ ſuã tenebit le vilẽ eo ꝙ ſit limus in ſua greatõne, vñ Inno.ð miſe
De Pratione ria ↄditõnis humane ait: Coſideraui cũ lachꝛimis ð
q̃ factꝰ ſit hõ. qᷓd faciat hõ. qͥd facturꝰſit hõ. Sane foꝛ
matus eſt de tra.oonceptus
in culpa.natus ad penã vñ iſte pᷣdictus vnno·taliacõ⸗ ſiderãs in eodem libꝛo ait.
ponens etemplũ Job qͥ di cebat. Quare de vulua edu
xiſti me:qͥ vtinã ↄſumptus eſſem ne oculꝰ me viðet.vt viderẽ laboꝛẽx dyloꝛẽ vt cõ ſumerẽt᷑i ↄfuſiene d ies met Si talia locutꝰ eſt de ſe ille
quẽ dñs ſanctificauit ĩ vte
ro. q̃lia loquar de me quem m̃ mea genuit in pctõ: heu me dixeriqͥdq mr̃ genuiſti fi
liũ amaritudinis ⁊ doloꝛis
q̃re nõ in vulua moꝛtuus ſũ
egreſſus de vtero nõ ſtatim
petij · Hec etiã ↄfirmantur ꝑulud Beñ.i.Fecit ðᷣs ho⸗ minẽ de limo terre nõ ꝓpter aliud niſi vtin hũilitate ſta ret. Dixi ſcðo ꝙ li hõ bñ ſideret ↄditõem ſuã tenebit ſe vilẽ eo ꝙ ẽ vmbꝛa in ſua
—
durstõne. vnð Fob.iʒ · ait.
Sõ na.ð mu. bꝛe.vi.tẽ · re. mul mi.qͥ.q̃i fe.⁊.cõ.⁊ k· v vm·⁊ nunqᷓ; in eodẽ ſtãtu ꝑ manet.⁊ ic.ait. Bꝛeues dies hois ſt.⁊ n·m · ꝙã ſe⸗

12 b
Exhi⸗ bitio oðnts
4 Sem RRV ne Dixi tertio ꝙ ſi hõ St 3en en nenine Rr in ſua diſſolutõe. Hi ideſecerũt qñ in med mt s ddpein ba dicebe öe. Hinc dö ſpũs me qñ in me deñc 5 dicebat. Bliam meã ĩ pũs meꝰ.⁊ vᷣrelinq̃rũt h Innontallui uluerẽ deduca am meät in inq̃rãt me SbSea — ei vbi ter⸗ 2 Pme viet. ilatus ſũ fauille ⁊cineri hitõne. Nã pᷣncipakri N ota⸗ demſapiẽs ait⸗Intui⸗ ſtautijs eſt tribus circũ⸗ ienediesm tus ſů vt viderẽ cadauer ſtautijs adhibitis videli edeeil ſaris in ſepulcro 20 4 Cü volũtate icz fiauti ve⸗ liuido coloꝛe gꝛnatũ. bene diſpoſita. tã et deme quem dine circũdatũ. aluũ— Cũ bonitats ignit u w gnuitjf tñleuntes diſcurrebãt. d Cum dignita te ini n nhnns dol———— pere compoſita. 5 w ruamonus i adh eis oculoꝝ. crines nõ Pꝛmo oꝛõ eit dirigend ſi x nero nõ ſun dherebãt capiti. dẽte deo cũ volũtate tri* n xi vbi eſt nã nu ꝑ pam ðs ac⸗ i. Featos i nc ceſar cho tat oꝛõem. Vñ Brego. — s puellaꝝ NH Ante dei ocul 1Srego⸗ daluneniß diuitiaꝝ.acien n gnituo cua man aWeenltitn„ aceonelntsdepieunt ne 3 einnbulhl lectus eburneꝰ: depictus? dauid in pelütete. nde 5 1 Fob tũ: vbiſi ꝛaureũ attri vota tu põ. In me ſunt ðs tü: vbi ſiit muta tvota tua Su beewi menta:diuerſ toꝛia veſti tibi.⁊c qᷓ reddã laudatõs ſerciſ ciiire. abaria:citi ſarone Iſta voluntas ino Sin oꝛganoꝝ ſonus: odoꝛ— dʒ eſſe 2trita Pin romaticus. auid in põ— at Br ho deo ſ acrificium. — z lebã pncipes.co⸗ itus ↄtri. ¶Secu lebãt reges vb do.oꝛatio eſt bat reges vbi gſt tanta po cũ boni eſt deo dirigenda bonitate iguitaÿbd ap⸗

i i
ſw „ ſh i ſol 3 . u h 4 1
6 i* 3
t
%
6
33
poſita vt ip̃m deũ pbis no⸗ ſtris laudemꝰ.oĩa qͥdẽ vᷣba oꝛãtis dñt eſſe ĩ laudẽ dei er nõ in laudẽ ſui. Juxta illud Beb.vlti. Offeram hoſtſã laudis ſꝑ dño.i.fructũ labi oꝛñ ↄfitentiũ noĩ eius. Ter tio oĩo eſtdeo dirigẽda cũ di gnitate inita oꝑe eõpoſita.i. ꝙ oꝑa coꝛreſpõdeãt vᷣbis:⁊
oia mẽbꝛa in vnñ ſacrificiũ
or̃ols bñ optata. vñ Pau. ad Ro.iꝛ. Obſecro vos fra tres ꝑ mĩam dei vt exhibea tis coꝛpa vĩa hoſtiãviuentẽ
ſanctã deo placentẽ rõnabi
le obſequiũ vĩm. Tũc eĩ rõ nabil erit oĩo qñ ſenſus ite⸗ rioꝛes ⁊ exterioꝛes erunt cõ⸗ coꝛdes. Et hecſufficiãt de p
2·2e · q paratione oꝛõis. Sed iuxta Sʒ.art. hãc cõcluſionẽ põt q̃ri vtrũ
₰
oio ſp ſit dirigenda ad de vel etiã ad ſcõs. Ad qð bꝛe⸗ uiter rñdet Em Duradũ no ſtrũ in ſũma:ꝙ oĩo pᷣt poꝛri gi alicui dupłr. Elno mõ q̃ſi
ꝑipm iplenda. Alio mõ ſiẽ
ꝑ ipm ipetrãda. Pꝛĩo quidẽ modo ſolided oĩonẽ poꝛrigi mus:qꝛ oẽs oꝛð̃es nre oꝛdia ri dñt ad gr̃am ⁊ gkiam cõſe quẽdã quã ſolus deꝰ dat ßᷣm illud ps. Sr̃am ⁊ gkiam da bit dñs. Scðo mõ oꝛationẽ
De oꝛatione
poꝛrigimus ſctĩs et angelis
⁊ hoib nõ vt deꝰ ꝑ eos oꝛõ
nes nras ↄgno ſcat.ſʒ vt eo⸗ rũ meritis ⁊ p̃cibꝰ oꝛões nñe ſoꝛtiant᷑effectũ. Et ideo dr Apoẽ.. ſcẽdit fumꝰ aro matũ.i.oꝛões ſcõꝝ de manu angeli coꝛã dño. Et hoc etiã pʒ ex ipſo mõ quo eccła vtit in oꝛãdo. Nã a ſcã trinitate petimꝰ vt nri miſereat᷑. Ab alijs aũt ſanctis petimus vt oꝛentꝓ nobis.⁊ qᷓ; uis moꝛ tui ex ſua naturali ↄditione nõ ↄgnoſcãt ea q̃ in ñ mũdo agunt᷑.⁊ ſic nec gie ſcõꝝ oꝛa⸗
tiones nr̃as videãt᷑ vł ↄgno
ſcãt pᷣcipue ĩterioꝛes motus coꝛdis:tñ bonis deo manife ſtãte note ſũt ſicut Breg. i⁊ · moꝛa. diẽ. Eoꝝ aũt.ſ.ſctõꝛũ itelligẽtiã maxie decet vt pe titões ad eos vłl vocevl coꝛð directas in oꝛãdo cognoſcãt ⁊ iõ petiões qᷓs ad eos diri⸗ gimꝰ deo mãifeſtãte ↄpſcũt Bec etiã ponit ſcũſ Tho.⁊ Rich · de me. villa.in·· di⸗ 4/.in fi. Concluſio ſcha eſt
—
de q̃litate oꝛõis in q̃ eſt ãmo Vis
do viuẽdũ pᷣmo quõ ſit oꝛã qjuts
dũ.qᷓ ↄckio ſicfoꝛmat᷑. Oꝛã dũ eit pꝛimo hũikr. Secun do fideliter. Tertio feruẽter Quarto patiẽter: Quinto

iengt 2 do peoot — ſca. ßytto ibocn Bi. Etiduj = cditfumn 5ſcp demn
ai* ſo· Ethocci jaſci mntn n milere. I ai vpenmsn eus mo u an l ↄditiont o qin mdo ie ſc ou⸗ ni ket vtognd ins motus s1 1 is ded munit n N ſcn bleg i⸗ 11„p aũtel.rů
gi Farie derty
b weerlu x do cognl Sjjaiesnn iifetät ↄh 1 2villa in nA nduſoli uönäel rfun Lnoſr
vocalitet Sexto mẽtaliter
ſco pꝛĩo oꝛãdũ ẽ hũir.qꝛ
deꝰ tales oꝛãtes exaudit. vñ Daudꝓpheta in põ. Reſ. inoꝛa.hũiliũ ⁊ nõ jpꝛe.p eo Exẽplo centurionis dicẽtis Wath.8. Dñe non ſum di snus vt ĩtres ſub tectũ meũ ſed tiñ dic ÿbo ⁊ ſanabit᷑ pu er meus. q de cãa xp̃o dictũ eſt ei ſicut credidiſti fiat tibi Et erẽplo publicani Lute. i8. Quinõ audebat oculos ad celũ leuare. Vñ de eo di ctũ eſt. Deſcẽdit hic iuſtifica tus ĩ domñ ſuã. Et exẽpio fi lij ꝓdigi Luc.iy. Qui hůitr patrẽ ſuũ oꝛãs dicebat. P̃ pec.ĩ ce.⁊ cte ⁊ iũ ñ ſũ di.vo ftuꝰ:ſʒ fac me ſi.v.ð mer.t. Vñ pñ̃ ſtatim ĩtulit. ito ꝓ ferte ſtolã pꝛimã ⁊ date anu lũ in manu er⁊c̃. Dixi ſcðᷣo ꝙ oꝛandũ eſt fidełr ne impe diamur a puſillanitate ſpi⸗ ntus ⁊ timoꝛe immoderato dũ cogitamppꝛi indignita tem imo ↄſiderre debemꝰ dñi pietatẽ. Vñ Jaco.in ca nica ait. Poſtulet in fide ni/ hil heſitãa. Eyẽplo dauid q́ᷓ in pð dicebat. Mi.m.d.qꝛ i te ↄfidit anĩa mea.et exẽplo apłoꝝ quic fide ꝑſeueran⸗ tes in oꝛde meruerũt acciꝑe
Sermo KRvr
ſpĩſcm. Actuñũ.i. Dixi terz tio ꝙ oꝛãdũ eſt feruẽter. qꝛ te pida oꝛ langueſcit ⁊ deficit Vñ Au.ait. Plerũq; hoc negociũ plꝰ gemitiby ⁊ fletu qᷓ; ßmoniby agit᷑. Exẽplo da uid in põ. In meditatione me exardeſcet ignis. Et in alio põ.ip̃e dicebat. Aurib per,la. me. Exẽplo Ezʒechie regis qͥ in oꝛõe ſua ↄuerſus ꝑietẽ.fletu magno ⁊ feruẽ ter oꝛguit. Vñ dixit ei deui per Eſa.ꝗ.. Re.⁊0. Zudi⸗ ul oꝛõnẽtuã ⁊ vidi la.tuas. Dixiq̃rto ꝙ oꝛandũ eſt pa⸗ tleter: qͥꝛ q;uis aliqᷓ non ex audiat detñ ꝓ melioꝛi femp facit. vñ Auß. ait. Si aliqͥd ↄtra qð oꝛamꝰ acciderit pa tiẽter ferẽdo ⁊ in oĩbus gr̃aſ agẽdo hoc potiꝰ opoꝛtuiſſe qð dei non qð ña volũtas habuit mimie dubitare de bemꝰ. Si ðᷓ dura nõ abſtu⸗ lerit nõ ides nos negligi ex⸗ timemꝰ.ſedpotiꝰ pia patiẽ⸗ tia maloꝝ maioꝛa amplioꝝ ſperemꝰ. Von nullis enĩ qð petebãt ↄceſſit iratꝰ iic irae liticis:qͥʒ expleta ↄcupiſcẽ⸗ tia ipatiẽtia eſt Fᷓuit᷑ caſtiga ta. Itẽ Aug. de hoc ait. Si aliqñ dñs tardiꝰ dat come⸗ dat dona non negat. diu de⸗
—

u
—
4
3
———
% — 1
q.83.
ar. xij⸗
ſiderata auidius obtinent᷑. cito aũt vata vileſcũt.ßᷣuat tibi ðᷣs qð nõ vult cito dare vt ⁊ tu diſcas maß magne deſiderare. His duab au⸗ ctoꝛitatibꝰ Aug. dat intelli⸗ gi ꝙ deus aliqñ nõ dat q̃ pe tunt᷑vł qꝛ nõ ſũt bona vł vr auidius petant᷑.tñ in oĩbus vult ꝙ patiam habeamus. Erxemplo chananee vt hr̃ Wat. iÿ. Que lʒ repulſa et inturiata fuiſſet.tñ ſꝑ ↄſtã⸗ ter petijt. vñ dictũ ẽ ei. WMu lier magna ẽ fides tua.ffiat tibi ſicut vis. vñ Erit. ſuꝑ hec vᷣba ait. Við mulieris patiam ⁊ hůilitatẽ.dñs fili os votat᷑ iudeos:⁊ illã canẽ tamẽ nec doluit in alioum laudibꝰ nec moleſtaẽ in ſuo ↄuicio: qᷓi diceret ſi nõ ſum digna vt panẽ integrũ des faltẽ filie mee da ſanitatem qᷓſimicã in ↄꝑatõne bonoꝝ vł᷑ beneficioꝝ q̃ᷓ feciſti iude is. Dixi qͥnto ꝙ oꝛandũ eſt vocalr. Juxta ſnĩam Aug. ad ꝓbã dicentis. Nob ᷓÿba neceſſaria ſunt qͥbh ↄmouea murz inſpiciamus qͥd peta mus.nõ qby deũ ſeu docen⸗ dũ ſeu flectendũ eſſe creda⸗ mus. Et dð in põ. Voce
mea ad dñm clamaui.voce
dDe Dratione
mea ad dñm dep̃catus ſuʒ⸗ Fã oꝛð aut ẽ cõis autẽ ſin gularis. Si eſt cõis dʒ eſſe vocal.qꝛ rałoꝛð fit ꝑ mini⸗ ſtroſeckie ⁊ ꝑ pᷣos offert᷑ ðᷣo in ꝑlona totius ppłi fidel er ideo oʒ ꝙ ĩnoteſcat toti po pulo ʒ q offert᷑. qð ñ poſſet eſſe niſt oꝛð eſſet vocalis et iõ rõnabikr inſtitutũ eſt vt miſtri ecẽ̃te. hmõi oꝛ̃es al⸗ ta voce ꝓnuntiẽt vt ad noti ciã poſſint ꝑuenire. Juxta illð põ. Cantemꝰ dñd glio ſe.⁊ aibliĩ pᷣ. Laucate eñ in tympano ⁊choꝛo. Si ãt oꝛõt hmõi dʒ tm̃ ꝓlõgari. ſit oꝛdinatũ ẽ ab ectia. Sed ſi oꝛõ ẽ ſingulsrꝭ qᷓ ðo offer tura ſingulari ꝑſona autꝓ ſe aut ꝓ alijs oꝛãte ð neceſſi
tate nõ reqͥri᷑ ꝙ ſit vocalis
ſʒ de ↄgruo.qꝛ tali oꝛõi ſin gulari adiungit᷑ vox tripli⸗ c rõne. Pꝛio qͥdẽ ad excitã⸗ dã intioꝛẽ ðᷣ notõem qᷓ mẽs oꝛãtꝭ eleuat in deũ.qꝛ ꝑ ex⸗ terioꝛa ſigna ſiue vocũ ſiue aliq̃ꝝ factoꝝ mouet᷑ mens hois hm lapp̃henſioneʒ ⁊ꝑ
ↄñs m affectõem. Vñ diẽ
aug· ad ꝓbã ꝙ h ⁊ alijs ſi gni ad augẽdũ ſctĩ deſide nũ nos ipᷣot acriꝰ excitamꝰ Scðo adiũgit᷑ vox tli oꝛõi
ybůð
— 5 2

1 Fdeeinsſ iche 4—= ettcös de
o fupnit Mosoſſni 0 us plifi
oſ trqi n= eſet voeilt rõt inſtinnein — va wnẽt rtadui
ib Zaukteei pa o Slt dm ñ plögan. din ndecha. Sti di do bfſt aſi Wypſona aut
u oütn
n bet oſtwe e tl oſ ni Pnfrnl ne eceae alt S notöemq d vundei. h — ſiue wiſt t mo öhanit acreil vri⸗
—
Sermo XRn
ad redditõeʒ vᷣbiti.vt.ſhõ ðo ßuiatt᷑ʒ totũ illud qð ex ðo hz.i.nð ſolũ mẽte.ſʒ etiã coꝛꝑe.qð pᷣcipue ↄpetit oꝛð niq̃ẽ ſatſfactoꝛia.vñ ðꝛo⸗ ſe. vlti. Dẽm aufer iuqᷓtatẽ ⁊ accipe bonũ ⁊ reddemꝰvi wlos labioꝝ noꝝ. Tereio tłi oꝛðᷣi vox adiũgt᷑ex qᷓdã redũdãtia aĩe ad coꝛpꝰexye hem̃ti affetrõe łʒ illð põ Ve t.c. m. ⁊ eru l.m. His trib⸗
ir Im Tpo. wöb vrẽc e. his ſigns in vdogh ybi.ð· 6. ybi.S.
oꝛðᷣe Vñ ſciẽdũ ẽ ꝙ tm̃ fa⸗ ciẽda eſt vocał oꝛð̃ qᷓ;tũ ꝓfi cit ad excitandã interiꝰ mẽ⸗ tẽ.cũ mens ꝑhoc diſtrahit᷑ uut aliqᷓ̃łr impedit᷑ꝝs taliby celancũ ẽ.qð pᷣcipue ↄtin⸗ git milk dꝝ mẽs ſine hꝰ ſi⸗ gnis ẽ ſufficient ad duotöz ꝑata.vñ vð di. in pð. Tibi d.c.m et.te.fa.m.excẽplũ de h br̃.i. Re.i.vbi ðᷣꝛ qð ãna loq̃bat᷑ ĩ coꝛde ſuo. Tñſi ex voto vł pnie ipoſitõe aliqs ad oꝛðʒ voca lẽ obligattẽ ſi bñ ĩpediret mẽtẽ faciẽda eſt ꝛð vocał qñ dicũt᷑ pð.ſi ne credo ĩ deũ.ſiue p̃ ñ ſi⸗ ue aue· m. In iſtꝭ qᷓituoꝛ cõ ſtat efficatioꝛ mð oꝛð vocal Nã põ recituꝰ oĩa ncc̃aria ad aiaʒ ↄtinet. Kredo vůñ qͥ ẽ ſimbolus aplicus fideʒ oꝛtodoxã ſ q̃ alꝰñũẽↄpe⸗
cti᷑: ioꝛ dñica p̃nt̃ ſeptem petitõs nccarias aĩe diluci⸗ dat. qãt iſtaꝝ oꝛõnñ efficati oꝛ lit ĩiferiꝰ declarabii. Di⸗ I ſexto ꝙ oꝛãdũ ẽ ̃tałlr. qꝛ tał oꝛõ hoĩeʒ ð mo trahit Nã plena ẽ purgatõe.ↄfeſ⸗ ſione. hũilitatõe. ↄſolatõne ⁊diuina p̃guſtatõe. Taleʒ oꝛðʒ vðᷣs qᷓrit ſiẽ ſcribit᷑ Io. ꝓ Rã p̃tales q̃ritqͥ ado⸗ rẽt eũĩ ſpũ ⁊ vitate.qꝛ⁊ ip̃e ſpũs ẽ ⁊ młtitudne pᷣboꝝ nõ flectit᷑ ſed ſuſpinoꝝ ⁊ge mituũ ⁊ ſingultuũ hinc dð ꝓpha Clamauiĩ toto co:ð meo ex.m. d. qꝛ qᷓ ſolũ Ibo oꝛõt a xp̃o redatguũt᷑ Ma thei.. Ppłus h labijs me bonoꝛat. coꝛ õt eoꝝ lõge eſt a me.qꝛ tales ſũt de natura ranaꝝ q̃ clamãt oꝛe. ſʒ tñ ſt in palude ĩmundicie. In ta
li orõðne duplici mõ vrãtes Wod⸗ imo mõꝑ oꝛöns qttuo? ꝑtes.quaꝝ pᷣma eſt mentat
incedere pñt P
cogitatio de pctis ↄmiſjis ⁊ omiſſis bõis ac facere car tulã ꝑfunctone tranſcurren do in mente minime. Sed moꝛoſe q̃ ifra vnã ſeptianã ↄpleat᷑.⁊p qͥlibet prtõ maxs me motali dicẽco culpam diuinã metałr ĩploꝛer᷑ clemz tia dicẽdo cũ Ezech. in pʒ.
Recogitabo.t. an. m.in. a.

i n ſo
3 .*
3
3 . 4 3 o
. ſih
n
3 „
1 3
¹7 3
—
—
aie mee. Et hee meditatio ĩ humilitate fundata timoꝛẽ ĩcutit:⁊ lachꝛimas admini⸗ ſtrat. ⁊ ſuꝑbiã pellit. etiam mũdũ odiri faẽ ⁊ abſtinẽtiã Puocat. Scða pars eſt co⸗ gitatio ĩ ſenſuviridi moꝛtis iudicij terribił⁊ eternaꝝ pe⸗ narũ. q̃ᷓ cogitatio cũ viſione pctõꝝ fac̃ aĩam qᷓſi deſpare.
R tñ ꝑ mapiĩe vtilis eſt. qꝛ la crimas mktiplicat et timoꝛẽ ⁊ oĩa iudicia ꝓximi pellit ð
aĩia:⁊ mentẽ ⁊ coꝛpꝰ moꝛtifi
tat:⁊ ad faciẽd pnĩam foꝛti ficat vt enadat illã gehenne perpetuã pniam crimine mi nime purgatiuã. ſed puniti uã. Tertia ꝑs eſt incarnatio nis:paſſionis:⁊ totiꝰ xp̃i cõ⸗ uerſatiõis meditatio.q̃ inflã mat aĩam ad amoꝛẽ ⁊ foꝛti⸗ ficat ad crucẽ dñicẽ bauulan dã ·⁊ ſubmiſtrat lachꝛimas et hec cogitatio ꝑ amplius mentẽ hiliat Hic Greg. ait. Hihil adeo Fue ꝙ nõ eqᷓ nimiter tolleret᷑ ſi xpi paſſio ad mẽoꝛiã redutat᷑. Quar⸗ ta ꝑs eſt cogitatio celeſtꝭ pa trie hirkm: qᷓ;ta pace delecta tione.vita ſalute diuitijs ſpi ritualibus gaudio charita⸗ te ſanctoꝝ angeloꝝ ⁊ hoĩim ſocietate et ĩcoꝛruptibilitate
de oꝛatione
ꝑpetuitate. q̃ᷓ oĩa in viſione dina ↄſiſtũt:fruit᷑ hĩc Aug, ait. Jncõꝑabilr ſuꝑna citas clara eſt vbi victoꝛia pᷣitas. vbi dignitas ſanctitas · vbi vita et eternitas. Alio autẽ oꝛdie tal oꝛ fieri pᷣt f̃m oꝛdi nẽ quẽ Paulꝰ inepla pᷣma ad Thimo.2. dicens Sbſecro igi pᷣmo oĩm fieri obſecratiões. oꝛõnes. poſtu latiqes.gr̃arũactões. Vbſe cratio enĩ adiuratis eſt ꝓ re mouẽdis mal· ſic ↄſeruꝰ of⸗ fendit dñm nõ audet ꝑ ſe ac cedere ad rogãdũ.ſʒ ꝑ medi atoꝛẽ. ta pctõꝛ obſecrare de bet deũꝓ amotiðe ſue culpe nõ ꝑ ſe.ſʒ ꝑ ſcõs cũ dicit ſctẽ Petre. ſctẽ frãciſce oꝛa ꝓ no bis.ita etiã ꝑ paſſionẽ ⁊ cru cẽ ⁊ hmõi. Vñ iſti tales pec catoꝛes dicere pñt cũ dauid ZAmpliꝰ laua m. d. ab iniq m. ⁊ a.pe.m·m.me. Exẽ. po. Ber. de latrõe. Qui vicinꝰ ſuſpẽdio nec ĩueniẽs in ſe vñ miam p̃cet᷑: extendit pᷣces ꝑ xõi paſſio nẽ vt circũſtantes ad pietatẽ moueat. Nã dð poſtqᷓ; ppetrauit adulteriũ nõꝑ ſe p̃catꝰ eſt:ſʒ ꝑ miſeri coꝛdiq̃ dei di. Mi. m.d· m ma ·m.tuã. Wꝛõ eſt de bõis dãdis in via.ſ.ÿᷣtutibꝰ ⁊ bo⸗
hi 6 li la ef ſt ſea

0
ſal xwjoia inyſſi u Rfukhic.
Sdir ſuyncn victoa jin id s ſanctins 6 ntuns. Zibu die ʒ fenßtfnei cu St Pau'inq ma— imo. 2. dig bl c pmo einjt iöe ctöes hl o rmneſtyn ud m ſcoſeruo deg ſen e a d. ſgmed i.t toblecare de dc ideſue clye de 7 os cdicit ſci em iciſceoaph i paſon n
h Sil iſttaes
oe e reptcüda npl amdbn 1a m meEi pẽd u eiuenẽs me m nertendt ſu pa vt cirſin pie noueit ſi 5 rauit aiuln ds 7 nſzutbi
nis opibus:qꝛ qͥ eſt debil in
diget uſtẽtatiõe. ita iã ilit qᷓ
obſecrati ſuntꝓ remouẽdis mal cũ ab illis ꝑ dei miam purgati ſũt oꝛare dñt ꝓ acq́ rẽdis vtutib quib ſuſtẽta⸗ ri valeãt.ſiẽ ſapiẽs. Ecł 38 docet di.Fili in tua infirmi⸗ tate ne deſpicias teĩm ſed oza ad dñm ⁊ ipe curabit te auerte a delicto et dirige ma nus tuas. Erẽplo pauli qui poſt ↄuerſionẽ eꝛõ̃ſx optinẽſ ſcribit philipẽſib. ꝗ.c dicẽs Dia poſſuʒ in eo q̃ mefoꝛ tat. Poſtulatio eſt de bonis dãdis in pfta. qꝛ qui a pcis purgatꝰeſt ⁊ÿtutib adoꝛna tus gliam tãdẽ petere dʒ tã qᷓ; in oꝛõe fůdatꝰ, ſiẽ docut xpᷣs Lu. i⁊.di. Dicatis ad⸗ ueniat regnũ tuũ. Exemplo marie ⁊ marthe ſoꝛoꝛ eiꝰ di cẽtes ⁊ poſtulãtes ꝓ frẽ ſuo Jo. ii. Ecce quẽ amas infir⸗ mat. Sr̃a xactio eſtꝓ bonis ↄfirmatꝭ. Nã ↄñs videt vt qͥ a mal ſũt purgati ⁊ in bo⸗ nis poſitt reſpectu ptutũ at q; ad bða glie pᷣdeſtiati. Ta iia cũ placito aio ⁊ mẽte ſere na ↄtẽplãtes gram creatoꝛi referãt. Nã alr faciẽtes ðᷣbe rẽt dicere cũ Ber. Qua ſcõ te attollo iã̃ ocłos aq vultũ
Sermo XRvt
tã boni pf̃is tã malus filius Pudet indigna geſſiſſe gii meo.pudet tãto pf̃evixiſfe ð gener. exitꝰaqx deducãt ocu limei. opiat ↄfuſio faciẽ meã vultũj meñ pudoꝛ ſuffundat occupet me caligo. deficiat ĩ doloꝛe vita mea ⁊ð̃ni mei in gemitib Ex his pʒ ꝙ obſe cratio ↄ petit pctõꝛiby oꝛatio purgatꝭ petitio firmatꝭ.grs tiapactio ↄtẽplatiuis.Et ß figuratũ ẽꝑ illa qᷓttuoꝛ atria q̃ fec fieri falomẽõ in tẽplo ſiẽ legit᷑ in.z. Re.yolumie. Pꝛi mũ a longe in oꝛabãt gẽti les et ĩmũdi.pᷣm magis Ppe in q̃ oꝛabãt młieres. tertium magis ꝓpe in q́ᷓ oꝛabãt viri? quartũ pᷣncipale in qͥ altare erat ereũ ⁊ lauãtoꝛiũ iq̃ oꝛa hãt ſacerdotes. Hic de iſtis ſacerdotibꝰ Eſa.&i.ait. Voſ ſacerdotes dei vocabimini miſtri dei ñidicet᷑ voh. Pꝛe ter iſtas oꝛões ſpẽs ẽ ⁊ aliaqᷓ ſupꝑnaturał᷑ vocat᷑. de hae q⸗ dẽ nõ loqjꝛ. qm̃ talñ ẽ ĩhoie vllo mõ.ʒ dina gr̃a ſin lari hr̃. Qui hãt oꝛdeʒ hʒ ſingu lari dei pᷣuilegio.nõ eſt de ß mũdo.ſʒ in celeſtib hitat et factꝰẽ in paceloeꝰ ew. Sed bonũ ẽ ꝑmanereĩ vocali po tiffime in efficatioꝛi.ſ, 4 pr̃
1

7 ie i
N
ſ
zit ſt 3 6. 1. ſihs“ 2—3 ſo 7 4 3 . vol
.
——
n ⁊ in ip̃s cogitare ⁊ demũ
venire ad pmõ reglam mẽ⸗
tal.q̃ ẽ cogitare ð pcis ⁊ ex inð expectare qd faciat dñs ðs- Sed qꝛ in ſuꝑionbus mentionẽ fecimus de dñica oꝛõne q̃ri ſatꝭ ↄueniẽt᷑ ab a liq̃ poſfet. ſi oꝛð dñica int a lias oꝛðes ſit efficatioꝛ. Ad
Vruʒ qʒ volẽs rñdere buit ðꝛ m
ſniam ni doctoꝛis Rich.ð
vio lit medi villa in· ꝓ.di.j. Q⸗ efficact ſic. ⁊ pꝓptertria vicʒ. Pꝛio oꝛ cete⸗ pꝛopter ſuam dignitatem.
Scðo pter ſuã bꝛeuitatẽ. Tenio ꝓprer ſuã vtilitatẽ. Dico pᷣmo ꝙ oꝛð dñica eſt
Thol. efficatioꝛ cüciꝭ altjs oꝛðib⸗ vbi.ð. ꝓpf̃ ſuã dignitatẽ. Rõhꝰ ẽ
Flle effectusẽ nobilioꝛ ⁊ ef ficatioꝛ ceterꝭ alijs qͥa nobi tion cã ꝓcedit. ſʒ oꝛõ pr̃ nt̃
pceſſit a nebillſſima oim cã
rum.ſ.a xp̃o · q nõ ſolũ ẽ effi catioꝛ alijs imo ẽ efficaciſſi⸗ ma Qha xp̃o pꝛocedat hr mat · s.vbi ðꝛ ꝙœxp̃s diſcipu lis diẽ. Sic ʒᷓ voð oꝛabitis Pf̃ ñ qͥ es.⁊c̃. Feẽ ãt xp̃us talẽ oꝛõ̃ʒ oꝛeꝓpo trib ð cau
ſs efficaciffimis videlicet.
Bt magẽ tal oꝛõ hono⸗
Eit in ea maior(raret᷑ diligentia haberetur.
Eit in ea maioii confidẽ
locent᷑. D
tia poneretur.
Dico pᷣmo qð xÿpᷣs oꝛep⸗ pᷣo fecit talẽ oꝛõeʒ: vt magt tal oꝛõ honoꝛaret᷑. Rõ hꝰẽ qꝛ teſte Areſto · ĩ pᷣmo poſte riox. Sið qᷓ minus viðꝛ in eſſe ⁊ ineſt. ð q̃ mage. ſi qͥs poſſet hre xpi veſtẽ eam ſatꝭ honoꝛaret.&ᷓ młtomagẽ honoꝛari dʒ ſuꝰpꝛiꝰ ſmo. Dic aug. in qͥdã mone ait Quid vob ꝓhꝰeẽ vñ̃ ÿᷣbñ ði aut coꝛpꝰ xpi. Si vultꝭ vᷣñ iqit m̃dere h̊ vtiq; dicere vebetꝭ inum ꝙ ñ ſit minꝰ reus qͥ ÿᷣbũ dei go. negiigent audit qᷓ; ille qͥ coꝛ p xßi in krã negligẽtia ſua cadere ꝑmiſit Pe h hẽmus exẽplũ de btõ Franciſco qͥ tãto he noꝛe vba dei hono⸗ rabat Vñ in teſtam̃no ſuo frib dixit. Volo ꝙ vbicũq; inueniunt᷑ eius noia ſcripta coiligã᷑ ⁊ ĩ hõeſto loco col⸗ ent᷑. Dixi ſcðᷣo ꝙ xp̃s fec talẽ oꝛðem oꝛe ꝓpꝛio:vtĩ eg maioꝛ diligentia hret̃. Rõ py. qʒ ibi dʒ attribui maioꝛ diligẽtia vbi reꝑitur maior ſapia.ſed in talloꝛõni reꝑit ſapĩa xpᷣi qᷓ ẽ maioꝛ cetis dʒ attribui maioꝛ diligẽtia
nc aug. adpbã ſcribens aiebgt. Si rcẽ ⁊ gruent᷑ o⸗ rumꝰ nihi alud dicere poſ⸗
F——————
— —

aS.
805
6
mnusyßt
on= 3 ſu n
nc fmonei ui= phet vjbii tuxu Siiliji en n ẽÿdierdeht ge tq ileq̃toꝛ u eglgẽta ſia e dehbints Fnneſcd dadeiono eſ olo gvbici en us noiaſenß lig x õeſto locoil en Siſogi
o gotit
oꝛ nühic q1 annbum t rpinrm a.4 Ptallozöniſi ax 5 maibafs naioꝛ digi nci pbã ſre 6 ncud dicere⸗
funqᷓ;ꝙ jn iſta oꝛõ̃e dñica poſitũ ẽ. Minc ẽ ꝙ btůs frõ
ciſcꝰdãdo exẽplũ ⁊ reglaz ð
ſapia q̃ in iſta oꝛõne ↄtinet: dixit ſocio ſuo ꝙ ab aſſiſio vſq; ꝑuſiũ ñ dixerat niſi ſel pñ ñ. Dixi tertio ꝙ xp̃ᷣs fet talẽ oꝛõ̃em oꝛe ꝓpo vt in eg maioꝛↄfidẽtia poneret᷑. Rõ hꝰẽ.ibi fides ẽ ponenda a qj ſcĩa ꝑfecta hĩi pt· qꝛ alr nui lus aliqͥd addiſcere valeret qʒ teſte ariſto. Oʒ addiſcẽ⸗ tẽ credere. Sʒ in xpᷓ̃o ẽ ꝑfe⸗ cta ſcia ⁊ pris ſapja. ᷓĩ eo ? ꝑ ↄñs ſuis dictẽ fidẽs eſt ponẽda.vñ Jaco.i.c.ait. Si qjs vr̃m ĩdiget ſapia poſtu⸗ let a ðo qͥ dat oĩb affluẽt ⁊ ß ipꝛoꝑat. ⁊ nõ dabit᷑ei.po⸗ ſtulet ãt i fide nihil heſitãs Exẽplo dõð qͥ oꝛãdo di. 2Mi m. d. q. in.t.c.amea. Scðo oꝛð dñica ẽ efficatioꝛ ceterꝭ alijeꝓpter ſuã buitatẽ.iſta? illa buis oꝛð de q̃ꝓpba loqᷓr di. Verbũ abbꝛeuiatũ fecit dñs ſuꝑ terrã. Feeit ãt xp̃ʒ iſtõ oꝛõnem bꝛeuẽ ꝓptertria valde notanda videlicet. Plt faciliꝰ ꝑ itellectũ caꝑet᷑ Vt abilius ꝑ voluntatem guſtarentur. Vt melius per memoꝛiam recoꝛdaretur.
Serme XRVI
Dixi pᷣmo ꝙ xpᷣs fecit iſtc; oꝛdem bꝛeuẽ: vt faciliꝰ ꝑ in
tellectũ caperet᷑. vñ Augu.
cõſiðᷣans dicebat. Abſir in
oꝛõe mkłta locutõ intellti hʒ obfuſcare. ſed młta p̃ca tio hʒ aĩam excitare. Et iõ mkta locutio ẽ cauenda.ſed multa p̃catio ẽ hñda. Dixi
ſcðᷣo ꝙ xp̃s ſec iſtã oꝛõnem
bꝛeuẽ. vt abiliꝰꝑ voluntatẽ guſtaret᷑. Vñ dð in põ.dice bat. Sicut adipe⁊ pingue⸗ dine repleat᷑ anĩa mea.ſ in iſa oꝛõe: et labijs exultatõ nis laudahit os meũ. Diri tertio ꝙ xpᷣs fec̃ iſtã oꝛõem vt meliꝰꝑ memoꝛiã teneret᷑ Minc dauid in põ.dicebat Wemoꝛã. f.m.ſ.m.⁊.m.d qꝛ in iſta ſacratiſſima oꝛõne vt in ſeq̃ntibꝰ demonſtrabit᷑ nrẽ ſalutꝭ neceſſaria ↄtinẽt᷑ Et ið oꝑtet ꝙ vires poten, tiaꝝ aĩe in ip̃a exercsantur
Minc ber. potiſſime de iſta oꝛõe dicebat. In oĩib actib nris ⁊ obſeruãtijs mnita o pus ẽaĩ vigilãtia.ſʒ pᷣcipue ioꝛe. Tertio oĩo dũica eſt efficatioꝛ ⁊ excellẽtioꝛ cũctis alijs ꝓpt᷑ ſuã vtilita · nã tãte excellẽtie ẽ vt yſi.vðᷣſũ bo.l.i
c.⁊2. ð ip. di. Fiðᷣ ſymbolꝰ
⁊ dñica o7õ̃p tota lege ꝑuut 2
5

———. — 8 2————————————
2. S De oꝛatione ecckie ad celoꝝ regna ſufficit tia ex ꝑſona oꝛatoꝛꝭcũ dr̃.nł 5 capeſſenda. Et augu.enhe. qꝛ nõ debemꝰ dicere me· qꝛ .. x · dicit. Be qᷓtidianis bꝛeui ſolꝰ xpᷓs dicer᷑ p̃t me ꝑ natu buſq; pcĩs ſine qͥby vita ñ r̃.nos o ditimꝰ nᷓ eſtenĩ
ducit᷑ qjtidiana oꝛð fideliũ ſa Rðne nature crea( pr̃ nr̃ tiſfac̃.eoꝛũ eĩ eſt dicere prñ ture ſpiritualis. 2ẽ̃.R cũ vix ligua hũana hu MRatione nature ceature ius oꝛõiſfructꝰexpmere poſ rationalis. M ſet:tñ buitatꝭ cã tres vtiita Ratione nature creature tes in ſua ↄtinẽtia ꝑꝓmanen ſenſualis ⁊ coꝛpozalis. tes ſuccincte diponã q̃ ſunt Dico pᷣmo ꝙ nos debemus Dei beniuolẽtie captatio dicere pn rõe creature ſpi Eũctoꝝ bonoꝝ adeptio. ritual. angelice: q ãgeli ſů Cũctoꝝ maloꝝ remotio. filij dei quẽqdmodũ et nos. Dico pᷣmo ꝙ in iſta oꝛõe ſa Vñ Job.ʒ8.c.aut. Quis di
ji 1 . iſ3 . i
1 ſi
cratiſſima dei captatur beni miſit lapidẽ angularẽ eð cũ. uolẽtia.et hoc trib modis. me laudarẽt aſtra matutina ex ꝑſona auditoꝛis 2iubilarẽt oẽs filij dei.lape Scðo ex ꝑſona oꝛatoꝛis. ãgularixp̃sẽ quã depẽĩ mũ
Tertio ex rebus ipſis. dũ miſit. vt ꝑietẽ nature di⸗
Nã ðᷣmo captat beniuolen uine ãgelice ⁊ hũane ↄiũge
tiã ex ꝑlona auditoꝛis.cũ dr retdeq dð ĩ pð ait. Kapi. q phnenpt nr̃trb mõis re.e hꝛf.ẽ in.c.angki. Adño 5 creationẽ.ꝑ redẽtionẽ et f.c.i.⁊ ẽm·i.o.n. ᷓ ſine ctpa — po. Fortficationẽ. Se pꝛimo erñtes ſumꝰ frẽsàgeloꝝ. vñ 2 0 git Pau. ad Heh.ʒ· Quiòt dicit ãgelꝰ Johãni Apoca. creauit oĩa deẽ. Micdfdeu vlti. Cõſeri/tuꝰ ego ſu ⁊fra art te.z2.Möne ipeẽ pftuꝰ qͥ fe trũ tuoꝝ ꝓphapꝛ et eoꝝ qͥ ſer citettreauit te. De ſcða ait nõãtÿbaphetie hu. Sñ ex
Joh.ʒ. di. Sic deus d.m.vt Foꝛit᷑ magna beniuolẽtia cũ ½ f.ſ.daret. vt. o. qc. in eũ nõ nos mißicoꝛdit᷑ deꝰ eqᷓles an 3„ pe.ſed ha.vi.eternã. De ter geł facere ſit dignatꝰ. Dixi tio loquit᷑ dauid ĩ ꝓð̃. dicẽs ſcðᷣo ꝙ nos debemꝰdicer pr̃ Blia et diuitie in domo eiꝰ nñ̃ rõe creature rõnal: qꝛ ſcri Scða captat᷑ beniuolen ptura oẽs hoĩes frẽs appel⸗ .
1
— 4

R natrecrenn ſug votpoꝛals.
o nos debems et öe unehi l ieãgeliſu
tu gularecũ au rinmaunna u din n ctnundt Rüg
depõ ait. Lp hi Cangke Idj nhſnecht es friigeb ſ 1 johini Apou 4— at eteoꝝ n fnbeniuoldu Sireſen u gnrd ebendiuf e e rõnal in 0 1
lar. Vñ Jo.ꝛ.ſue cano.ait Quid.f.ſ.in lumie ꝑmaner ⁊ ſcã.deo nõ ẽ.⁊ ĩfra. Quio. f.ſ.hic ẽ. Hic dð ĩ põ. dice. Marrabo nomẽ tu friby me is. Dirxi tertio ꝙ nos debe⸗
mus dicere ñ·rõne creature
ſenſialis ⁊ coꝛꝑał vñ Woe. inli.de ↄſoł. Dẽ hoĩm gen?ꝰ ſiti in terris ſurgit ab oꝛtu. Vnꝰ eni eſt p̃ reꝝ vnꝰ qͥ cũ cta miſtrat. Exẽplo btĩ Vrã ciſciq cũctas creaturas tra⸗
tres ⁊ ſoꝛoꝛeſyocabat. Et ex
his oĩby beniuolẽtia captat᷑
ex rebyip̃is cũ diepu es in ceł. Hã in tribycẽłhitat de
vʒin empyrres.criſtallino ⁊ ſtellato. Pꝛimum ſignificat eminẽtiã. ſcm fulgẽtiã.ter tiũ influẽtiã. Pꝛmũ ſignifi⸗ tat dei potẽtiã de q̃ dð in põ ait. Wagnꝰ dñs ⁊ laudabi lis nimis inci.dei.n.in.mõ. ſan ei. Scðm ſignificat dei ſupiam q̃ fulget in cũctꝭ crea turis. deqᷓ apłs Jac.i..ait. Dẽ datũ optimũ ⁊ oẽ donũ ꝑfectũ de ſurſũ ẽ deſcẽdẽs a pre luminũ. Tertiũ ſignifi⸗ cat dei dilectionem q̃ in nos amoẽ influit. deq̃.i· Jo·4. ait. Deꝰ caritas ẽ ⁊qͥ manet in caritate ĩ deo manet ⁊ de us in eo· Et het de beniuolẽ
Sermo
XXVI
tia. Dixi ſcho pᷣncipalr ꝙĩ
iſta ſacratiſſima oãoe ↄtinet Adep⸗ ſcha vtilitas q̃ vocat᷑ cũctoꝝ tio oim bonoꝝ adeptio.qꝛ oĩa bona bonꝝ
q ꝑ nos ſpari pñt:aut ſũtho na gle:aut bo na gr̃e.autbo na nature. Et iſta bõa redu ci pñt ad duoꝛqꝛ oĩa bõa mũ di aut fũt ad finẽ. aut reſpe/ ctu eoꝝ q̃ ſũt ad finẽ. Et in iſta ſaoratiſſima oꝛõe ponũt᷑ q̃rtuoꝛ pᷣme petitiões qb pe tunt᷑ bona glie. bona gr̃e.et bona nature ⁊ petũt᷑ bona q̃ ſũt ad finẽ. ⁊ bona q̃ ſunt re ſpectu eoꝝ q̃ ſüt ad finẽ. Tꝛi ma iſtaꝝ petitionũ qjtuoꝛ ẽ.
ãctificet᷑ nomẽ tuũ in qua petit᷑ fims vł bõn glieqᷓ eſt⸗ finis ñ.petit᷑ enĩ vt nomen dei ab oib habeat᷑vt ſanctũ m qð dic̃ Zlugu.⁊.li. de ſer mõe dñi in moõte inqẽs. Cũ dicimus. ſctifice᷑ nomẽ tuũ nos admo nemꝰ deſiderare vt nomẽ eꝰ qð ſemg ſcm̃ eſt etiã apud hoiĩes ſctin habea tur h̊ õ nõ ↄtẽnał᷑· qð nõ deo ß hoib ꝓdeſt, Scða petitõ
eſt. Adueniat regnũ 0 etii᷑ finis ⁊ bõnü głie.
u.vbi pᷣus ait. Be ſideriũ noſtrũ ad illud regnñ excita musvt noh vẽlat atq; regna re ineo mereamur. ñ ꝑðᷣ⸗ — 3

.. 6——„„— m3 petitõeʒ petimꝰ vt ab oĩ bꝰ glifice᷑ 3 blaſphmãtes ⁊ incãtatoꝛes ꝑ ſcðᷣaʒ vt ad ðigkiam veniamus 3 gulo ſos ⁊ auaros luxurio ſos ⁊ epicuros. Et ſie hẽmꝰduas petitões reſpectu finis ⁊ bõi petitõ eſt. Fiat ..—
5. K lun tu. ſi. ince. ⁊ in terra
ſ.bonũ grẽ. tũ bonũ grẽ· qꝛ petit᷑ meritũ
q btitudinẽ meremur.qð
. 8 ſiſtu in obediẽdo diuinꝭ mã i datꝭ. vñ Aug. ð ſᷣmõe dñi 1.
ĩmõte.ẽ ðꝛ fiatvolũtas tua rcẽ intelligit᷑ vt obediat᷑pᷣ⸗
6
i ſnn
5
ih
ſ
. 1 i
₰ 4
i.ſic ab angeł iea ab hoĩb Etã epła ad ꝓbã. cũ ðꝛ Fi at volũtas tua⁊c noh ab ip ſo pᷣcamur ipᷣaʒ obediẽtiaʒ. vt ſic a noh fiat vo lũtas ei quẽadmodũ fit in celeſtib ab angełeiꝰ Quarta petitõ
z i
ſc q5*
.%1—.—
ad finẽ. qꝛ petit᷑ id qͥ tanq; ĩ 4 3 Krumẽto poſſumus nos iu uaread merẽdũ.ſ.victꝰ qͥti⸗ dianus ad ſuſtẽtatõem coꝛ⸗ poꝛis nccarꝰ 5 ſimulatos erga extremã pnĩam · vł vi⸗
6* ſ 7 ji
u
1 0 ſii
ct aie.i.euchariſtie ſacfm vñ. Aug. ⁊.li. deßᷣmone dñi in mõte. Panis qᷓtidianus
—
De Dratione
mᷓjpᷣetit idð dd finemi
teptẽ tuis. ſiẽ ĩcelo ⁊ĩ tra.
aut ꝓ his oĩbus dictꝰẽ q̃ h vite neẽita tẽ ſuſtẽtat.aut ꝓ ſac̃o coꝛꝑis xpᷣi qð q̃tidie accipimus. Et hoc dem̃ ẽ ð petõib bonoꝝ. Dixi tertio ⁊ pᷣncipalt ꝙ in iſta ſacrat tiſſima oꝛõe Itinet᷑ tertiavti litasqᷓ vocat᷑ cũctoꝝ maloꝝ remotio. Fã tria mala. Ren ſ.pcm̃ qð eſt culpa.pi qð vo om ẽ pᷣlũ. futuꝝ qð ẽpctm̃. Et mil in iſta oꝛõe ponũt᷑ tres alie petitõnes qͥ;bh ab ilł mal pe —2 Quaꝝ 5 nũ pᷣma ẽ. Qiniitte neb de.— er
motio culpe:vñ Augu. vbi ſupꝛa. Debita ña pcã dici
manitfeſtũ ẽ. Et in epta ad Pbã. Per id ſiẽ⁊ nos dimit timus de. no. admonemus len qd faciamꝰ vt acciꝑe merea mur. remiſſionẽ pcõpno e rũ. lia petitõ ẽ. Et ne noſn it.
idu.in tempta.in qᷓ peti᷑ re⸗ no tio pᷣlij inclinãtis ad cul
pã · qð nec ſit intelligẽdũ eſt vt ñ ꝑmittat nos tẽptari.qꝛ
qñq; tẽptatõeʒ hõ ꝓbat᷑ ad bonũ ſu.de qͥby tẽptatõib⸗ ðꝛ Jaco.i. Qm̃e gaudiũ ext
ſtimate f̃es kf̃icũ in tẽta⸗ tõib vurijs ĩcicerit. Nã hõ i tẽptatõib hũꝛliat᷑⁊ ad deñ reuerti q̃iↄpelli.qᷓ̃ꝓpter ñ
t

3
sdichtzh 2 S ſuſttu. u pi qð ztü nä
Birten A ini ſn imt tncktenn kticopmit no— ſätnait ni e Seuhapiz nqß epem̃.& Soni mesli b
6
faa xnt accipe mer
Zl ugtẽ. Etnen nManäpe to ja pclntis adu qð ntelligidit n nos tptin ez böpbi iſ tib n Pluktn e eliphun
xmouit xp̃s tẽptatõem ab apło qᷓ; cito apłus remoue⸗ ri perluit. ſed ſibi dixit.ij co rin. xxj. Suffieit tibi gr̃ca mea. Sedpdictã pᷣetitõ ſic
intelligẽda eſt vt nõ deſerti
dĩno adiutoꝛio glicui tẽpta tõi.vł ↄſentiamꝰðᷣcepti vel cedamꝰ afflicti.vt di Aug. in epła ad ꝓbã. Ex qᷓ ptʒ ꝙ 5̃ idẽ ẽ tẽptari.⁊ in tẽptatò nẽ ĩduci. Alia petitõ e. Sʒ liha nos a malo.ſn q̃ petit᷑ remotio mali futuri Nã in iſta ꝑetitõe ᷣm Zjug. ad pꝛo bã. Admonemꝰ nos cogita re nõdũ nos eſſe in eo bono vbi nullũ patiemur maluz.
ſeptem Et ſi ĩ totů ſi ſeprẽ petitò⸗ 8 admonens tutes nes in iMaoꝛõe:ĩ qͥb ↄtinẽt in oöe leptẽ ptutes. In pᷣmis trihh r. iont pcön dica. Hrinenttres ptutes theolo
gice. In q̃ttuoꝛ reliqs ↄtinẽ tur qttuoꝛ ptutes cardialeſ In pᷣma petitõe cñ ðꝛ Scĩ ficet·⁊c· ↄtinet᷑ fides.qꝛ tũc nomẽ ði in nob ſctificat᷑ qů noticiã ipᷣus hñtes cũ oꝑa tione optima ꝑamttr, quia Augu. dic. Fides ſine oꝑe moꝛtuaẽ. In ſcha cũ dicit᷑. Adue. regtu. ⁊c. ↄtinet᷑ ſper q ad ilið regnũ ꝑuenire pe
ramꝰ. qꝛ ſpes ẽ qᷓi pes ad vi
tã. vñ Iſi Spes vocata eſt
ꝙ ſit pes ꝓrediẽdi qᷓipes In tertia cũ ðꝛ. Fiat volun
tas tua.⁊c̃.ↄtinetẽitas· qꝙꝛ
ꝑ amoꝛẽ ⁊ caritatẽ fit vold tas ði in ceł·q̃ peiit᷑ ſic fieri ĩterrẽ ð q̃ᷓ gre.att. O qᷓ; bo na ẽ caritas q̃ ab eẽntia per imaginẽ pñtia ſibimetipis exbibet ꝑ amoꝛẽ. d̃ſa vnit ↄfuſa oꝛdjat. ĩeqjlia ſociat. ipfecta ↄſumit. In qᷓrta pe⸗ titõe cũ vðᷣꝛ. Panẽ no.⁊c̃· cõ tinet᷑ tꝑantia q̃ hʒ modificn re⁊ recte diſpone apetitũ ñm. vt ſolũ nccaria ðſide⸗ renꝰ. vñ Pꝛoſp li.ʒ· de vita
ↄtẽplatiua ait Tpantia fat abſtnentẽ g deratũ:pudicũ:tacitũ: vecũ qũ. Mec ÿtus ſi ĩaĩo hĩtat libidines frenat affectus tẽ perat· Deſideria ſcã multi⸗
plicat, vicioſa caſtigat.ↄĩa ĩ
tra nos ↄfuſa oꝛdinatcogi tatõnes pᷣuas remouet.ſcãs ierit ignẽ libicioſe volpta tʒ mẽtẽ extiguit tacitã tiql litatẽ ʒpõit. ⁊ ipᷣaʒ ab oĩ ſp prãte vicioꝝ ðᷣfendit. Hãc petitõem faciebat ſaß. Pꝛo ver.ʒ.ſit inqẽs Mẽdicitatẽ ⁊diuitias nedederꝭ mihi ſj;
victui tĩ meo tribue nccari
a. Et bñ ĩ vᷣb exp̃mit᷑ peti? temperantie quia poſtea ðꝛ T ₰
n6

iſt
ſ ſ 1 1 iu
Panẽ nñm·ꝗᷓ nõ alienũ vᷣbe mus quere. Sca d̃ da· ad tollendũ arrogantiã. qꝛ nõ dẽmꝰ hr̃e ↄfidẽtiã neq; ĩno
bis neq; ĩ hoĩe aliqᷓ. ſÿ ĩ deo dia.a cũctis rebus intpantia
ſicut dð in põ. Maledict? bõ qͥ ↄfidit in hoie. Tertio drnoh ad tollẽdũ tenacitatẽ P te ſol nõ debes q̃rere. Huarto dr̃ hodie ad tollen
A— dũ infinitatẽ· In qjnta peti⸗
i 1
none cũ dr̃. Et dimitte nob cebita ⁊c̃· cõtinet᷑ iuſticia qꝛ ſic gliq̃s petit ↄditionatr.vt ſiie nõ indulgetin ſe peccã tibus de nõ miſereat᷑ eius. hic Señ loq̃ndo ð iuſticia ait. Ab alio expectes qð alij fereris. pᷣſtab parẽtib pieta⸗
tẽcognatis
rũ oĩb hẽbis bellũ cũ vitijs pᷣſtabis amicis fidẽ. oĩby eqͥ⸗ tatẽ. De hac ip̃emet vᷣtutei li. de q̃ttuoꝛ vᷣtutib loqͥt̃ di. Quilòs iuſticiã ſectari deſi⸗ deras pᷣꝰdeũ time ⁊ ama yt ameris: In ſexta petitõe cũ
₰„ df ·Et ne nos 2c. tinet pꝛu 4 dẽti F̃ qůã vlet hõ a tem
ptatõibo defendi qͥbus ſine adintoꝝo pꝛudẽtie ſuccũbe⸗ ſemꝰ. Hic Miero. ait. Pꝛu dẽtia dei oĩa gubernant᷑⁊qᷓ Putat᷑ pena medicina ẽ. Per iẽ prudẽti fiẽ aut. Pitha⸗
dde Oꝛatione
goꝛas excludẽda fůt oĩhmo
dis lãguoꝛ acoꝛꝑe · impꝑitia ab aĩo Juxuria a vẽtre a ciu tate ſeditio. a domo diſcoꝛ⸗
In ſeptima petitione cũ dr̃.
ꝛritudo qͥ hõ defẽdi poſſi
ab oĩ malo ſupueniẽti. nã ꝑ foꝛtitudineʒ ſiberat vthõ ⁊ q̃cũq; via nociua. Vñ Bie⸗ alt. Voꝛtitudo atq; ↄſtantias via regia eſt.a qᷓ declinat ad dexterã qͥ temerariꝰ eſt ⁊ as dax.ad ſiniſtrã qͥ foꝛmidolo ſus ẽ ⁊ pauidꝰ. De hac etiã loqt Amb. in li. de officijs. Foꝛtitudo inuicta ẽ ad labo res.foꝛtꝭ ad ꝑicula.rigidioꝛ aduerſus voluptates:dura aduerſus illecebꝛas. Et hec ſufficiãt de iſta cõcluſione. Cöõcluſio tertia ẽ deqᷓ;titate fruu⸗ huiꝰſacratiſſimeſÿtutꝭ oꝛõis ꝙjui vbi vidẽdũ eſt ́t fructus ab
oꝛõne ꝓcedãt. qõ ꝙ nouẽ frucrꝰiter alios ab oꝛõe ꝓce
dũt qͥ ſũt maxie excellentie. Quoꝝ pᷣmꝰ ẽ coꝛpał ĩfirmi⸗ ut liheratio. Scðs eſt vite coꝛpatꝓlõgatio. Tertius eſt a moꝛtis ꝑiculo liberatio.⁊ iſti tres fructꝰ ſũt reſpctũ bo noꝝ coꝛꝑaliũ. Tres alij ſüt reſpectu bonoʒꝝ exterioꝝ.qꝝ

dilc⸗ input Sut Kitionecütf
5 vü Su.Uihi Swpin 5 31
kiungdi —— enus nbns. Eide ditik öduſ luſe ẽdeqᷓtiut ura neÿtu oñß d Rrftuctus c pce e g no ſter& oꝛepl ſit x ercellen ppn aifim den ehchsen
tratio,q ſi qͥs rebytꝑalibin diget ⁊ eas a deo in oꝛõe ex⸗ petit. ſi Zria aĩe ſaluti vł coꝛ ꝑis nõ jũt obtinet ↄfideter petẽdo.vñ Au.ait. Fideliter ſupplicãs deo ꝓ neceſſitatib buiꝰ vite ⁊ miſcðᷣiter audit⁊ miłicoꝛditer nõ audit᷑. qd eni infirmo ſit vtile magis no⸗ uit medicꝰq; egrotꝰ Hic ad melioꝛẽ ↄfirmatõʒ dr Mat
3—
22.0
ueciiq; petieritꝭ i oꝛõe
credẽtes accipietꝭ.ꝗᷓ petẽdo alia qͥs exaudit᷑ſi in eis ſi ne no poit.ſ; tãqᷓ; nccaria pe
tit.
S
3 Zug. in li.de ßmone
ñi in mõte att. Pꝛi Zrẽdũ 2 zE regnü dei·. 5tale onũ dr Zctũ.iꝛ. Petrꝰ qdẽ ßna⸗
poſterq̃rẽdũ ẽ nõ tꝑe, ſʒ di nltate. illð tãqᷓ; bonũ meũ B rãqᷓ; nc̃ariũ ñm. Exẽpio
ſap̃. I
*— *- „
ꝛoier.ʒo · dicẽtis. Vi
ctui moo tiñ̃ trihue ncr̃aria,
Serme RXV pmꝰẽ bonoʒ tꝑaliũſipetra tio· Scðsẽamicoꝝ acqͥſitio Ternꝰẽ inimicoꝝ liberatio Tres alij ſũt reſpectu bono rũ aie. Pꝛimꝰeſt mẽtꝭ illũi⸗ natio. Scðs ẽ gfaꝝ ĩpetra tio. Terriꝰ eſtmẽtꝭ ad bonñ ſupᷣmũ iflãmatio. Bicamꝰ
tgit᷑ pꝛimo de pᷣmis trib ᷣm
rectũ oꝛdinẽ.ſ. de fructib re ſpectu bonoꝝ exterioꝝ. qᷓꝛũ pᷣmus eſt bonoꝝ tꝑaliũ ĩpe⸗
tio. Hã ꝑfecta amicitia cõſi ſtit ĩ actu caritatꝭin q̃ oꝛ de bet fundari.cũ ꝗᷓ ex q̃liber ef fectu caritatꝭ chit oꝛdina⸗ to reſpectu ſubiecti ⁊ obiecti acqͥrat᷑ amicitia. q̃ eſt amoꝛ beniuolẽtie ⁊ nõ ↄcupiecẽtie mutue vtilitatẽ et nõ ſoliꝰ et o ſit effectꝰ caritatꝭ.ſequit᷑ ꝙ acqͥrat amicos. Voc itelz ligẽs Jaco.apłsey.ait. ꝛg
tepinuicẽ vt ſaluem. Vñ
xpᷣs nob ĩſinuãs ꝙ ꝑ oꝛõem acqrũt᷑ amici ait Mat.y. di
ligitelinimicosvroð· be. h.q́; O. v.⁊. oꝑ.ꝓſeẽ. et calũ.vos·
Tertw fruct ẽ inmicoꝝ li⸗ ʒ beratio.qꝛ ꝑ oꝛõem vitã trã⸗
1. cũ oib ducere qͥſqͥs pᷣt. Eñ Pau.i.ad Thi. ⁊c.ait Obſecro pᷣmo oĩm fieri ob ſecratiões poſtulatões. dꝛõel gfaxactiões ꝓ oiby hoĩbus D regi et oib qͥ injſublimi tate ſůt vt qetã ⁊ trãqͥllã vi⸗ tã agamꝰ. Hoc eccka iſinug uit qñ oꝛauitꝓ petro:vt libe raret᷑ mamb herocus Vñ
bat᷑ĩ carcere.⁊ oꝛ fiebat ab eccia ſine ĩtermiſſiõe ad deñ Peo. Exẽplũ ht̃.i. Wach. to·vbidt̃ ꝙ ionathasvidẽs ſederelictũ in maniby inimi⸗
Scðs fructꝰẽ amicoꝝ acqſi ⁊
—

5 5 6
3 . in . 1 4 it 1 1 3 ji fiii 7. 3 3
3 1
iit .
5 9.
ſow
teꝝ ſcidit veſtimenta ⁊ oꝛa uit.⁊ ſic obtinuit vittoꝛiã:⁊ ab inimici libatus ẽ. Tres alij fructꝰſũt reſpectu bono rũ coꝛꝑaliũ. Quoꝝ pᷣmeſt firmitatis lihatio.vñ Jac.
lti. Dꝛõ fiði ſaluabit in⸗ firmũ. Hinc Salo.ecci.8. Fili in tua ifirmitate vł tꝑe infirmitatꝭ tue oñde ↄuerſi onẽ tua ñ ipediarꝭ oꝛare ſꝑ Exẽplũ hr̃ in. ꝓ. Re. volůi ne.⁊ c.vbi ðᷣꝛ ꝙ Szechias oꝛõ̃e facta certificat᷑ de ſani⸗
De Dratione
ih nuni tate ſua. Scðᷣs fructus eſt Mſm—— .— vite coꝛpał ꝓlongatõ Vñ ſa. 3 Audiui.o.tꝛ. v.l.tu Ecce ego adij.ſ. d.t. qͥndeci ſe nos. Sic mediãte oꝛõe ex ↄſilio Raphael ãgeſi fuitp õgatavita thohie ne a dẽo 3 ne interficeret᷑. Thobie.S. Tertius fructꝰeſt a moꝛtis e i cũ eẽt ĩ ꝑiculo ꝓpt᷑ infideles
3 N. 11 ⸗
ſcribit ro.ijc. di. Obſe⸗ — tatẽ ſpñs ſcĩ.vt adiu.me. in ₰ alij ſũt reſpectu bonoꝝſpũa liũ. Qnoy pᷣmus ẽ mẽtꝭ il⸗
4 ſ
i 1
qᷓ;tñ egregie mẽs oꝛõe illũt
luminatõ. vñ aug. Sẽtiẽs
nat᷑ dicebat. Dꝛõe melius ſoluũt᷑ dubia qᷓ; inqſitõne a lia. Exẽplo illiꝰ qͥ vacabar adeo lectõni ꝙ oꝛõ̃eʒ dimit tebat. vñ aꝑpuit ei dñs ðᷣs Quis tibi pᷣt meliꝰ ſoluere dubia mg an diſcipułꝰ. ⁊ q́ ↄpo ſueft libꝛos nõne fuert mei diſcipuli:⁊ ſic eũ icrepã do pᷣcepit ꝙ oꝛõni vocaret. Scðᷣs ẽ graxꝝ ipetratio.nã ꝑ oꝛðeʒ hõ pᷣt obtinẽ iſtam gr̃aʒ. ſ.vt libet᷑ ab hoſtibuf ſpũalibo. vñ. Jſi. Hocẽ re⸗ mediũei qͥ vicioꝝ tẽptamẽ⸗
tis eſtuat.vt qᷓtiẽs qᷓlibʒ tan
it᷑ vicio totiẽs ſe ad oꝛõem
ödat. qꝛ feruẽs oꝛð vicioꝝ ipuSᷓtõem extinguit.ſic em̃ hr̃ Wat.iq. Wꝛõ expellit ð mones · vñ diẽ̃ Jhus diſci⸗ pulis Iuis Moc genꝰdemo nioꝝ nõ eijci niſi ꝑ oꝛõem ⁊ieiuniũvñ ðᷣ mões clama bãt btõ Bartholomeo di⸗ centes. Bartholomee apłi dei incẽdũt nos oꝛðes tue. Etiã tante gre ẽ ipᷣa oꝛ vt deũ i pãte ſua teneat. Enð dixie dñs mopſi exo.ʒ. Di⸗ mitte me vt traſcatur furoʒ nienð 3 eos, Hic Gre. alt.
OQuid ẽ ßuo dicerere.dimit
te me niſi fiduciã dep̃candi pᷣbere, qi diceret Penſa qn
—
ſg Fan h

tie
t mel ſiln ij ndſchib poſi s nnefuij adi tſreüini Pemnoni
3 boöichpe ſe. q W.Snpelti, nes t Ihs diſ
is 1ewegendm
tñ apð me valeas ⁊ coꝗ̃ſce qꝛ obtinere poteris qͥcquid P pło oꝛas. Terttius fruc⸗ tus ẽ mẽtis ad bonũ ſupꝛe⸗ mũ inflãmatio. Eñ ad hoc Sᷣnoñdũ ðᷣꝛ. ꝓ·re. io·cꝙ ad oꝛðᷣem helie ignẽ deſceudit de celo qͥ ßcat infiᷓmatõem oꝛõis q̃ ↄfoꝛtat ßuos dei ad bona ſup̃ma obtinẽda Hic Bern. ad frẽs de monte ðᷣi ait. Adamoꝛẽ dei oꝛ illũi⸗ nat ⁊ ↄfoꝛtat Vñ maxias ↄſolatõnes recipiunt amici dei in oꝛõe.ſiẽ ait ſap̃. Eccĩ 38. Qui adoꝛat deũ in oble ctatõne ſuſcipiet ⁊ depcatio illuꝰvſq; ad nubesppinqᷓbit Sʒ iuxta ↄcłonem q̃ritur vtrũ oꝛð facta cũ oĩby circũ ſtãtijs de qͥby mentõem feci mꝰſupꝰĩ ſcða ꝑte ᷣmõ ſꝑ recipiat iſtos fructꝰ ⁊ exau⸗ diat. KRñder᷑ ᷣm Rich nrm id.iy. ꝙ oꝛõ ðbito mõ fa cra ex audit᷑.lʒ ñ ſy ſtatĩ Rp illo tpe qᷓ ð na miaſpi cit exaudicõ em vtilioꝛẽ eiſe vnð Augu.ome.centeſima ſcha ſug Johã. ait Quedã nõ negant᷑. ſʒyt ↄgruo dent᷑ tpe differũt. Et h eſt qð di ct Ips Wat.. Ois qᷓ pe⸗ tit. vᷣbito mõ accipit. Gã ſaltẽ oʒ ꝙ in oꝛãte ſint iſta tuo vicz⸗ꝙ iſte qͥ petit pe
Sermo RRV
tat hñilit. feruẽt. bona intẽ 1 töe.? ꝑſeuerãt᷑. Taleſſic pe
tẽtes deñ timẽt ⁊ tõ exaudi⸗ unt᷑.vñ dð ĩpõ. Volũtateʒ timentiũ ſe faciet ⁊ dep̃catõ nẽ eoꝝ exandiet, Et ſi pcõꝛ faceret oꝛõeʒ iſto mõ adhut exaudiret᷑ qꝛ in pctõꝛe duo ſt ↄſiðᷣanda hm tho.⁊ Du⸗
rã. f.natura qᷓ; diligit ðs. ſiᷓ; pctõꝛ pe⸗
culpa qᷓ; odit. tit aliqͥd ᷣm ckpã.im vᷣſið riũ pci ñ exaudi? niſi ad vin dictã peioꝝẽ: qꝛ ðᷣs aliqᷓ ne⸗ gat ꝓpiciꝰ qᷓ ↄcedit iratus Sic intelligit᷑ ilud dictum Jo.ↄ. Stimus qꝛ pctõꝛen ðs nõ exaudit.qꝛdictũ ↄſo⸗ nateiqð vᷣꝛ ꝓuer.28. Qui d· a.ſ.ne. a le. o.ee.exe. Sʒ oꝛõeʒ pctõꝛis ex bono nat᷑ ðᷣſiðio ꝓcedẽtẽ ðᷣs exaudi:, vñ au.ſf. Jo. Si potõꝛes ñi eraudit. di. fruſtra publicãꝰ dixiſſʒ dñe ꝓ.e.m.pe.⁊ ip̃e ẽt aug d. Wꝛeʒ Fo petõr ðs audit ex bono nature ð ſiderio ꝓcedẽtẽ: ñ qᷓ̃t ex iuſti cia. qꝛ pctõꝛ ᷓ nõ mereł᷑. ʒ ex ipᷣa mia Petite ꝗᷓ iſto mõ vt gaudiũ vñʒ ſit plenũ ma gmfice dñe ⁊ ciues dilecti. vt h orõne his trib ↄckoni⸗ bus oꝛdinata deuota faeta gratiam gequtratis et in fu turo gloꝛiam Amen.
18

Dica infra ocauã aſcẽ⸗ nõis domini noſtri ieſu xpᷣi De virtute foꝛtitudis · Ser mo· NRVI.
Vm veneri
paraclitꝰquẽ ego mittã vob a pre ſpñ̃ vitatis qͥ a pr̃eꝓce cedit ille teſtimoniũ ꝑhibe⸗ bit de me. Jo.ij. Tꝛo huiꝰ ſacri⁊ ſcti Sägeibihe li declaratõe. Notandũ ꝙ q cũq; vult eſſe foꝛtitudis vir tute oꝛdiatꝰtria iter alla dz Bradũ ꝑſeuerãtie(hrevʒ · ne a veritate recedat. Sradum patientie ne in⸗ iurijs ſuccumbat. Bradum confidentie vt magnifice duret. Dico pꝛimo ꝙ quicũq; vult eſſe foꝛtitudis vtute adorna tus dʒ hre gradũ ꝑſeueran tie ne a vitate recedat. Rõ huðeſt:qꝛ pᷣe iſte foꝛtis dici dʒ qa bono ĩchoato nõ rece Depe · qit. vñ Sre· in mo · In caſſũ di.ʒ· in bonũ agit᷑ ſi ante vite termi
ſih % ü.
ter currit qͥ pᷣus qᷓ; ad metas ꝑuenerit defiẽ ·; h fac ꝑleue
i6i 3 iʒar. Hã ipa pthin rõe boniſta 4 bt hpetua ꝑmãſio.ᷓ optz
K
——
caſſum nñ deſerat᷑· qꝛ fruſtra veloci
222.9. rãtia q̃ ꝑs eſt ipi foꝛtudis
ad vt aliqͥs ſꝑ in vitateꝝ maneat.ꝙ ſit ꝑſeuerãtiaad oꝛnatꝰ.hic Sre.in q̃dã epis ait Perſeuerãtia ẽvnica filia ümi regt·finis vᷣtutũeapq; ↄßuatio:totiuſq; bõi repoſt
toꝛiũ ⁊ prline q̃ nemo vide
bit deũ: qꝛ vt ipe diẽ in qdã ßmõe. Bonã vitã ego puto mala pati ⁊ bõa facere:⁊ ſic ꝑſeuerarevſq; ad moꝛtẽ·&x emplũ de ß habemꝰ delllo
ceco nato Jo. ꝙ. Qui qᷓ;uis
pkies a iudeis interrogaret᷑ an a dño ieſu fuiſſet illũina⸗ tus ↄſtãter ꝑſeuerauit Fita tẽↄfitendo ⁊ defendẽdo: v ibipʒ· Dixi ſcðo ꝙ quicũq;
De foꝛtitudine
vult eſſe foꝛtitudis virtute ru
adoꝛnatꝰ dʒ hr̃e gradũ pati entie ne iniurijs ſuccumbat. Rõ hul ẽ· qʒ ille ve fon di ii⸗ ci dʒ qᷓ aduerſa valẽt᷑ et lin turbatõe ſupinet. vñ Au. in epla ad ꝓbã.· Facile eſt veſtẽ Itẽptã hre:iclinato capitei cedere.velũ ſuꝑ ocłos dimit tere. Sʒ veꝝ hũilẽ patiẽtig oñdit iniurie: opoꝛtet ad ꝙ aliqs ſuccũbat iiurijs pec cãdo qꝙ hẽat gradũ patiẽtie pic Bre li.⁊d mo.ait. ul ius ꝑfectꝰẽ qͥ iter mala ꝓxi⸗
patiẽs nõ ẽ:q̃ eni eq̃ni mit᷑ aliena mala nõ tolerat
19l.

d
„ Sermo XXvn n 8 n zinn eſiblꝑipattẽtis teſtis eſt: put holofern ã utauit. vñ — en hit᷑. nni Neueri abon plenuucie lõge di 4. bñ in ea ſutn 6rindi ſtat. Et põit exẽplũ Bre, ſic tia: qfm tulli eſt magnaꝝ 1— di· Abel qͥppe eẽ renuit quẽ? exrelſaꝝ reꝝ cũ ampla q̃dã
us tutich, e.1. eayn mslieia nõ epercet/ ſiĩ animi appoſitione cogitatio uſcböieta. ad⸗ trituraaree in paleis Inap atq; admiſtratio. hic Señ⸗ ni ſnegneſuerf munk.ſic fioꝛes iter ſpinasp in il. de q̃tuoꝛ ʒtutib cardi bud—= wihedtutas. deüt; 2 roſa qᷓ redolet creſcit S
e eüt: 3 elcit naltbait. Simagnanimv 6 Mni vtiegzn cũ fpina q̃ pũgit.et h mõife fueris nüq; iudicab tibicʒ— milit=t bõꝛfurenit ſar tulliꝰi rhetoꝛicavati di. tumeliam fieri de inimico di
Leu u iadmonit Patiẽtia ẽ hõeſtat ac ytilij ces iinocuit mihi:ſʒ gim no
— habemdelb talꝭ cã reꝝ arduaʒ ac diffici cẽdi hũit:⁊ cũ ĩ ptãte tua vi ro1 9 Quqᷓiů iũ volũtaria ac viuturna ꝑ derꝭtvindictã putab vindi⸗ le. dus intergin peſſio. Dixi tertio ꝙ qͥcũc; carẽ potuiſſe
. ſcito ei magnũ adi Afiiſrilin pult eſe foꝛtudis Ftute ad 2 honeſt vindicte efſe onat dʒ hfe ↄfidẽtiã atq; igno ſcere. bec ille. He clu fer n magnificẽtiã vt perſeuerare ſõᷣes magnifice dñe ciueſq; pollit i bono. Rð huꝰẽtqꝛ dilerti in hodierno euõgelio uh etitudis vine. ille ve foꝛtꝭ dici dz qͥ in ma⸗ denotõt᷑ ꝙ in tres ꝑtes dini⸗ om Shiegai ſHar, 8 rebvtenet m fmũ ter qi. Qm̃ in brimapte ponis et. s. Pecerra. vñ ait Tulliö dus ꝑſeuerãtie d
be cert„£ itipuloꝝ 1el A fidetia ẽ certa ſpes animiꝑ in teſtimoniũ ndũ öh gile jefo) ducendi ad finẽ rẽ Inchents tatis. 25 2een Soporretꝙ qᷓ vult i magnis ante. In ſða te ponit᷑ gra uein reb durareꝙ hẽat ↄfidẽtã dus patiẽtie diſcipuloꝝ neĩ talis aũt ↄficẽtia nõ debet iurijs ſuccũberẽt ibl. Bec lo ipt. eſſe in virib ꝓpꝛijs.ſʒ in deo cut⸗ fũ vobis vt nõ ſcãdali⸗ den Slpoc 08 vñ Eaſſio. iuꝑ illð põ. qm̃ ʒemini abſq; ſynagogis ⁊c̃· er hüiataẽ ipkuerea.n. Wa ßn tertia ꝑte ponit᷑ ᷓdus cõ n 3 diabolũ arma ſumt in idẽtie diſcipuloꝝ vt magni ſuis viribyfiduciã nõ hreſs fice dumrẽt in decfria pita⸗ deũ rogare q aduerſarũpor tis ibi.hec fauet vebzc.Er w toppmere. Talẽ ↄficẽtiã vt clarbec pateãt videamꝰ — ien cũ mananimttate hüttilla hiſtoꝛiõ. Seclarate hiſtoꝛie — 4. mulier vidua Judith cũcg frcutus eriuÿtus foꝛtitudi⸗

Fk 3
„
1 „ bb 3
ſ .
vuſſw
5
5
3 1 1 6 6
6
6 ſi.
3 5
h 6 i .
ſe.ſecq. 123. ar. 2.
De Foꝛtitudine
nis quã xpᷣus ꝓmittit apłis eos ↄfoꝛtans ꝑ aduẽtũ ſpi⸗ ritꝰ ſctĩ. de qj vᷣtute loq̃ndo tres ↄcłones cũtribdubijs moꝛe ſolito declarabimus. Quaꝝ pᷣma erit de ſua qͥd⸗ ditate. Scða de ſua qᷓlitate Tertia ð ſus qᷓ;tite. Cõcko pma eſt iſta ꝙ accipiendo foꝛtitudinẽꝓpᷣtute politica 1P foꝛtitudine animi.⁊ nõ ꝓ potẽtia coꝛꝑali facii sgẽ di ⁊ difficile a Zrio patiẽdi. tripłkr hʒ ðᷣclarari. Eno mõ genałr:ꝓutẽ reſiſtẽtiaq qð kibʒ viciũ vt tinẽtiaʒ lu⸗ xurã.⁊ ſic ð alijs. ðᷣ q ðꝛꝓ ner. vlti. Accinxit foꝛtitudi ne lũbos ſuos. Et iſto mõ diffinit eã Wacro · de ſom⸗ no ſcipiõꝭ ſic d. Foꝛtitudo ẽ animi ſup̃ ꝑiculi metũ age⸗ re.nilq; niſiturpia metuere ꝓſpa vł aduerſa foꝛtit tole⸗ rare. Iſto mõ pᷣt eẽin q̃libet hoĩe ns qͥd minꝰ ſit in oĩb arduis.ſiẽ tꝑatus.nõ dʒ eẽ nimꝭ in oib ꝓſperꝭ. Scðo mõ hʒ ðclarari nð ita gene rałr ſiẽpᷣus.ſʒ magi iſtricte. ſput ẽ reſiſtẽtiaʒ paſſiões ĩterioꝛes ⁊ extioꝛes Extio⸗ res paſſiões ſunt ↄtumelia dãna reꝝ ⁊ moleſtie coꝛpo⸗ ris ab alq́ illate. Paſfiões
iterioꝛes ſi ille 3 qs certað hʒ tgãtia.vt ſapoꝛes guſtui De his paſſiõibh diẽ pßᷣus ꝙ difficiles ſũt ẽttꝑate vite De tali foꝛtitudine qᷓ his paſſiõiby reſiſtit loq;ł᷑ ſapiẽs Pꝛouer. vlti. Mtrẽ foꝛtem
qᷓs inueiet:2lkr foꝛtis ẽer
cleſia.⁊ aĩa vᷣnota qᷓꝓ ãore lets ↄtẽnit ⁊ triſtia. Et iſto mõ diffinit eã Aug. in li. de libero arbierio di. Voꝛtitu⸗ do ẽ afflictõ aie qᷓ oĩa incõ⸗ moda:⁊ dõna reꝝ nõ in ptã te nr̃a ↄ ſtitutaꝝ ↄtẽnimus. Res õ̃t nð ĩ pãte ña ↄſtin⸗ te ſt ea qᷓ nob inuitꝭ auferri pñt. Tertio mõ hʒ declara vbis ri ſtneti Lpurẽ fliſtẽtia ſo arꝗ lũð paſſiões extioꝛes ⁊ phẽdit tꝑantia Et ſic diffi nit᷑ in qdã gło. Foꝛtitudo ẽ animi firmitasqᷓ moleſtias ſecki. Et aug. ait Zmoꝛ ille ð qᷓ loq mur quẽ tuta ſanita
te iflãmatũ oʒ eſſe in deñ in
nõ apetẽdis iſt? tꝑalibus ⁊ amittẽdis foꝛtꝭ. Hec ia ↄſiðᷣãs aug. ait· Foꝛtitudo
ẽ amoꝛ facile tolerãs oĩaꝓ⸗ pter id qð amat᷑. Sʒ ſt ᷣbo q̃ri pᷣt an ꝓpt̃ amoꝛẽ ði d facile ſuppoꝛtãdo ad aduer ar 8 ſa ſit actꝰfoꝛtitudinis. Ad qð buit᷑ rñdet᷑ ꝙ ad vᷣtutezʒ

*—
B n deſ öibdiph L ſit irtparer deſß ititdine i hi afi ititoifſyi
. Mſtn qR Wpnit ceſd= Suotqpin leujntniſa Eti mõd Aug hlt bc od nn be neq vis incʒ
i. Tröpʒdedan ih ta Etlfi int Ed.Fotini mt ras5 nolet ciE ub atZmol
u tuta ſn eend * mut ab oi mo wleri — Smtejft doqr ptom
tidou
„
foꝛtitudis ptinet remouere factũt hoĩem foꝛtt oꝛigina⸗
ipedimẽtũ q́ trahit᷑ volũtaſ lit. qꝛ ab ilł mouetin hõ ad
ſeq̃la rõis vñ Brego. V. poꝛtãdũ ardua ſic qñ in cer mo · ait. Fuſtoꝝ foꝛtitudo ẽ tamĩe můdano ponit pᷣuũ: carnẽ vincere: ꝓpꝛijs volup vt dñ vider᷑ a certãtib viri⸗ tatib delectatõem pñtis hbus certẽt. Ita pᷣmiñ eter viteetinguere. Eti ad foꝛ nũpꝑ fidẽ aſpicit᷑ ·ꝑ ſpẽ ſpera titudinẽ ptinet ſuſceptio ꝑi tur.⁊ꝑ caritatẽ deſiderat᷑. euloꝝ⁊ ꝑpeſſio laboꝛum vt Etiſta ſũt oꝛiginalia foꝛti⸗ Sit TCullius in rhetoꝛica.⁊ tucinis. Sʒ pa foꝛritudo h oia finalr dñt pati amoꝛe actualr foꝛmalr faẽ hoĩeʒ dei lʒ etiã ſm viã moꝝ talia foꝛtẽ.vñ Zmbꝛo. ſup Lu. ſuſtinent᷑ nõ tĩ finalr. Et Fꝛtitudo animũ copuſq; 5 oĩa ſuflinere ẽt ẽ actꝰfiði fitmat ner ꝑturbati lint ti kmillö.1.p. vlt. di. Reſiſtite moꝛe aliqᷓ vł doloꝛe. Tioꝛ foꝛtes in fide, Erẽ actꝰ ſpei ãt filtalis cuius cã en amoꝛ fm illud ad Mebꝛe vi.Foꝛ dum timet ſeꝑart adeo quẽ rifimũ ſolaciũ hẽmus qͥ cõ amat foꝛtis eſt. ⁊ex hoc ip̃e fugimꝰ ad tenendã ꝓpoſitã plꝰ ðo ↄiũgit᷑ ⁊ foꝛtiꝰ ei ad nob ſpẽ glo. Que nos ĩ oĩ beret. Ex his dictẽp̃t nota aduerſitate foꝛtes faciet vo ri ꝙ qͥnq; ſũt q̃ faciit boĩeʒ lẽtes ad hoꝛã pati vtiernũ aduerſis reſiſtere Eth ſuffi regnemꝰ. Etiã ẽ actꝰ carita ciãt ꝓpᷣma ꝑte Võclo ſcða tʒradcox. i3. artasſoia eit tãrin oydie. ꝙ qᷓlitas hꝰ
ſuſtinet.ẽt ẽ actꝰ timoꝛ vñ ptutis in qͥnq; ↄſiſtit. pᷣo in In Job. 4. Vblẽ timoꝛtuꝰ: aggreſſiõe arduoꝝ.ſcðo ĩ ſiſtit
à5
vbiẽ foꝛtituꝰ tua:glo. Pas tẽptu rre noꝝ tertio in ſuſti foꝛtitu⸗
tutes ↄgruo oꝛdine ponit: nẽta tnbulatõnũ.q̃rto in ĩ do.
ſiẽ in via ſecki audacia foꝛti puFᷓtõe vicioꝝ. qnto inreſi tudinẽ: timoꝛ debilitatẽ ita itẽtia tẽptatõnũ. Dico pᷣo in vla dei tioꝛ foꝛtitudinẽ. ꝙ foꝛtitudo ↄſiſtit i agreſſi E ſic fůt qjtuoꝛ alia q̃ hñt one arduoꝝ.qꝛ q pe foꝛteẽi lutpottare aquerſa ꝓpter a ãoꝛe nulla res ia ardus eẽ moꝛẽ ðitñ alr⁊ alr. qꝛ foꝛti pᷣt qᷓ; ñ aggrediat᷑ nã bʒ hie tuo fac̃ hoiem foꝛtẽ actua ſ ice. Juſti? ſoꝛt viriẽne⸗ it ⁊ foꝛmalr ſʒ illa qjttuoꝛ ĩ adiftõgin⸗ ſpiper letar

———
——— — 5
6 9.
i ⁰
rij defectu ꝑpetrare. D
kccere.
———
De foꝛtitu
ſedi vtroq; eſſe moderatus
Ad hãc virilitatẽ dð ĩuitat
foꝛtẽ in põ. di. Elritr age et ↄfoꝛtet᷑ coꝛ tuũ ⁊ ſuſtine dñ
Dixi ſcðo ꝙ foꝛtitudo cõſi⸗
ſtit in cõtẽptu terrenoꝛũ. nã yt ait Amb. in li.de offictjs Foꝛtitudo ſpectat᷑ animivt exterioꝛa coꝛꝑis ꝓ minimis habeat ⁊ q̃ſi ſuꝑfiua deſpici enda magis qᷓ; expectanda ducat ⁊ qͥ ałr faciũt eoꝝ foꝛ⸗
titudo reꝓhavocat᷑.vñ · Bre
li.y.mo. Repꝛoboꝝ foꝛtitu do ẽ trãſitoꝛia ſine ceſſatiõe diligere:ʒ flagella ↄditoꝛꝭin ſẽſibil ꝑdurare:ab amoꝛe re rũtꝑaliũ nõ ex aduerſitate qͥ; eſcere.ad inanẽ gliaʒ etiã cũ vite detrimẽto puenire ma⸗ licie augmẽta exqͥrere:bono rũ vitã nõ ſolũ vᷣbis ac moꝛi bus.ſʒ eti gaudijs ĩpugna re in ſemetipiſ ſpẽ põ ere:ini qᷓtatẽ qᷓtidie ſine vllo deſide ixi ter tio ꝙ foxtitudo ↄſiſtit in ſu⸗ ſtinentia tribulãtio nũ.hinc Caſſio.ſuꝑ põ · Virvocat᷑ a virib qͥ neſcit in tolerãdo ð ñ ſeqt ꝙ hõ ꝓpt᷑ tri bulationes nõ debet terreri vñ Señ.y. epła ait. Quẽ admodũ hoſtis eſt ꝑnitiſioꝛ fugẽtib.ſic oẽ foꝛtuitũ inco⸗
dine modũ magis ĩſtat tedẽti: et aduerſo ꝑata ẽ tibi pax.ſʒ ſi in aliqͥ certamie debellata ẽ foꝛtuna copus ↄuglitudo te netnõ aĩm. Mãt foꝛtitudinẽ habuit moyſes qͥ potiꝰ volu
taffligi cũ pplo deiqᷓ; fiiũ.
filie Pharaonis appellari. Dixi q̃rto ꝙ foꝛtitudo cõſt ſtit in ipugnatõe vitioꝝ.nã
cũvita hüana ſit ſꝑ in h mũ
co in coutinua militia teſtẽ di. Wilitia eſt vita oĩs ſuꝑ terrã.inde ſp hõ dʒ eẽ ꝑatꝰad reſiſtẽdũ demoni ⁊carni. Hiero.ait. Mihil eo foꝛtiꝰq vincit diabolũ nihil in beciliꝰ qᷓ; qͥa carne ſupat᷑ Dixi qͥnto ꝙ foꝛtitudo cõſi⸗ ſtit in reſiſtẽtia tẽptationũ. qꝛcũ vita nr̃a teſte Aug. ſuꝑ põ. Nõ poſſit trãſire ſine tẽ
ptatõe: oꝑtet ꝙ ſimꝰ foꝛtes
ad reſiſtendũ ad hoc vtꝑei⸗ piamus coꝛonã. Hinc apls ad Thi.⁊. Nemo coꝛo nabit niſijqui legittime certauerit vnde Augu.in ſermone. De lectat mentẽ magnitudo pꝛe mioꝝ.ſed non terreat terta⸗ mẽ laboꝝ. Sed cũ iſta ↄtra
q̃ habet foꝛtitudo p̃liare ar⸗ ʒiu dua ſint ⁊ fragilitas hũana gnti ſatis deficiat ĩ tali vtutepe fyin tendũ eſſet qbus adiutoꝛijs dine
————

nd—
m wnbitutt
it aut nittigz mie debelt soualindn ärfonnii ſesdpotn ppbo deqᷓji fir zon lt Du ꝙfonnchi 1 nnöeytun uvu nſitſynhn n x umiituti 66 itechn
ci k utelt Zugl
—
it růſmſun
— nꝙlimh dre adhoe m amu nñ Hint d Tt x mocoon ſiu ime cenu ſemoni
nde 2 Wnſem unn magiin ilibe 2eocin babe Sju ßurt uin 2 ginis bü us d titiljn
poſſit adiuuart Ib qð but
ñdet᷑ ꝙ duodeci ſũt qᷓ iuuãt
hoĩem ad hãc qᷓlitatẽ foꝛtitu
dis habendã. Pꝛimũ eſt ſer
monũ exhoꝛtatio. Vñ legit᷑ f.20. appꝛopinquãte pᷣlio ſtabat ſacerdos añ aciẽ ?⁊ ſic locutꝰ eſt ad ppłm. Au di iſit vos hodie amicos nr̃os pugnã ↄmittitis. nõ ꝑ timeſcat coꝛvim. Sic Pom peiꝰſuoſʒ ceſarẽ allocutꝰeſt vz ꝑ Lucanũ di. Non mea vos terreat etas. Sic legi᷑ de uda machabeo q nõ cli⸗ peis armauit ſocios ſuos.ſÿʒ ſermonib optimis. Scsm adiutoꝛiũ ẽ exẽpla ro buſtoꝝ RNã h̃ de ſamſone legit᷑. h de Eleaʒaro.⁊. Mach.& qᷓ ſic dicebat adoleſcẽtiby. Exem⸗ plũ aũt foꝛte reliquã ſipꝛom pto aĩo ac foꝛte ꝗᷓuiſſimis ⁊ ſciſimis legibhoneſta moꝛ te pᷣfungar. Tertiũ adiuto⸗ riũ eſt exercitatio, vñ Ber. ad frẽs de mõte dei. Ruſti⸗ cus duros hʒ neruos foꝛtes lacertos. exercitatio feẽ. ſi ne ea molleſcit: volũtas fac vſů. vſus exercitiũ. ex xcitiũ vlres ĩ oĩ laboꝛe ſubmiĩſtrat uartũ adiutoꝛiũ eſt fides mercedẽ oꝑi nr̃o oñdẽdo vʒ 2. Para.y. Cõfoꝛtami ⁊ nõ
Serme
diſſoluant᷑ manꝰvie erit ent merces oꝑi vẽo · Quintũ ad iutoꝛiũ ẽ timoꝛ.vñ Salomõ Po ·iq. In timoꝛe dñi fidu cia foꝛtitudis. Et huꝰ rõ eſt qꝛ expellit p qð eſt timẽdũ.ſ. pcm̃. Ecchy. Timoꝛ dñiex pellit petm̃. i reddithoĩem ſecurũ:qꝛ cũ timoꝛ pene faci at hoĩiem in ſe deficere.iõ oꝑ tet ꝙ ĩ deo roboꝛetjꝑ foꝛtitu dinẽ. vñ Wern.ait. Optata ifirmitas qᷓ xp̃i pᷣtute ↄpen⸗ ſat᷑. qͥs dabit mihiñ ſolũ ifir mariſʒ penitꝰdeſtitui ⁊ defi cere a meip̃o. vt dñi virtute ſtabiliar Sextũ aqiutoꝛiũ ẽſpes. Eſa. ʒo. In ſilentio ⁊ ſpe erit foꝛtitudo vñg. Et qꝙ ſpes foꝛtẽ faciat audi. Pau. ad · Phili. 4di Dia poſſuʒ in eo qui me ↄꝓfoꝛtat. Septi mũ adiutoꝛiũ ẽ caritas q̃ ad iuuat duplici mõ. ꝛĩo mõ ꝓrĩo adiutoꝛiũ dãdo. Pꝛo⸗ 8. Vrater qͥ adiuuat᷑ a frẽ qj ſicitas firma. Et Ecti..c. Weliꝰ ẽ duos eẽ ſił᷑ qᷓ; vnũ hñt enĩ emolumẽtũ ſoietat ſue ñ vnꝰ ceciderit ab altero fulcire᷑. Scðo mõ vnitateʒ miſtrãdo. vñ Bre Qui vnt tati ĩherertvanitati nłio mõ ſuccũbit:qꝛ dñ foti pede co⸗ gitatõis intus te⸗

3 e 3
ſehh i 3. ..
2 3
b.
4 3
4 3
iii ſiho
3
7. 6 1 5 ii h . 9 ..
De Foꝛtitudine
rit omne qð foꝛas mutabit᷑ oꝛõe mentꝭꝓtĩgat. Qctauũ adiutoꝛiũ ẽ ſapia. Pꝛouer. 24. Ebi ſapia foꝛtutudo ẽ Binc gre.ait Valð foꝛtitu do deſtruit᷑ niſi ꝑ cõſiliũ ful ciak᷑. Nonũ adiutoꝛiũ eſt tꝑantia q̃ in ꝓſperis ßᷣuat· Bre · Nuila aduerſitas deij cit qᷓ; ꝓſperitas nulla coꝛu⸗ perit. Et idẽ. Qui nulla in hacvira ꝓſpera appetit nlla aduerſa timeſcit Pꝛimũ ꝑti net ad tꝑantiã. Scðm ad
foꝛtitudinẽ. Decimũſadiu⸗
toꝛiũ eſt coꝛpis diſciplina qᷓ hoſtẽ dõeſticũ debilitat.vñ Ber. Qnid miꝝ ſi hoſte ð bilitato tu foꝛtioꝛ efficeris. Vndecimũ adiutoꝛiũ eſt e⸗ lemoſing. Pꝛouer. ⁊2. Eli⸗ ctoꝛiã⁊ honoꝛẽ acqͥret qͥ dat munera.i.ekinas. Et Eccĩ 29. de elemoſina dict᷑. Cõ⸗ clude elemoſynam in coꝛde
pauꝑis ⁊ hecꝓ te exoꝛabit
⁊ liberabit ab omni malo. Et ita fuꝑ ſcutũ potentis ⁊ ſuꝑ lanceã aduerſus inimi⸗ cũ tuũ pugnabit. Duodeci mũ adiutoꝛiũ ẽ oꝛõ̃. q̃ mul⸗
tũ valʒ ad foꝛtitudinẽ. Hic
ðꝛ.i Wach.⁊ʒ c. De celo ei foꝛtitudo ẽ. Elbi ſupple oꝛõ aſcẽdit. Et Exo.⁊⁊.ðᷣ. Eũ leuaret man mopſes vi
cebat iſr᷑. Et hec ſuſician ꝓ ſcða ꝑte monis de foꝛti⸗ tudie. Cöcko tertia q̃ ẽ de qᷓ;titate hꝰ tutis talẽ O⸗ ex hac nobiliſſimaptute ſex fructꝰ ꝓcedũt. xpm⸗ ẽ hũane vite auxiliatõ. Rð ſynn
hꝰẽqꝛ mðus iſteẽ ms la⸗ dim
boꝛẽ? certamis.ꝗᷓĩ vita pñ ti valde ncẽ̃aria ẽ foꝛtitudo⸗ Bic ber.ait. In mðo iſto q ſi in ſtadio certamis poſiti ſumꝰ. Et Job. y. Wilitia ẽ vita hoĩs ſſ̃ rrã. Exẽplũ hẽmus ĩ ect̃ia q̃ᷓ ĩ tris eſt qᷓ vocal᷑ ectia militãs.cꝰ vᷣcoꝛ dʒ eẽ foꝛtitudo.vñ Salo ꝓ uer.vlt.di. Foꝛtiudo ⁊ vcoꝛ idumentũ eiꝰ. Et Iſa.y⁊. di. Induere foꝛtitudine tua ſyõ Scðs fructus ẽ hoſtiũ triũphatio.vñ gre. ĩqᷓ.om̃. loq̃ns ð foꝛtitudie qᷓ mies vicer̃t hoſtes ait. Foꝛtes fcĩ ſũt ſci.carnẽ domãt. ſpm̃ ro boꝛãt.ÿtutib coꝛuſcãt.fre⸗ na ðᷣſpiciũt:celeſtia aꝑpetũt oecidi pñt.flecti q̃t neqũt.n? ſuſtinere faiſa ꝑ infirmitatẽ metuũt.n? leſi vnqᷓ; a Fita te ↄticeſcũt. Exẽplũ hẽmꝰ
in dð.⁊. Re.22.q libatꝰde mãu ſaul dño dicebat. Ac⸗
cinxiſti me foꝛtitudine ad p
li ĩcursaſti reſiſtẽtes mihi
ſbtus me. Terti fruct/ẽ bo

—
1 ₰ ₰ a ExEther iſi bc* Snonis veſen c& cko temaqin
N hutis uli gb liſimajnnſ fu cũt. Quozjn ẽbů teauxilutũ j
wim siſeẽms
bonj r=mis hinnj rl menn Pir— t. n moiſi in cernmispoſt m. Wit ms i nseli cal e altis. c dcwꝛ eẽ ſot.vñ Salo p .. enudo ded ume Et Iſ.y. In Monttucinenu ö S uctusẽ hoſi nüpb aigr iei qns itudie q ni crjti Me ait Forsi
tſi womit ſ
nit.] nnſcät ft ſpl eletapei vidit tãt nequli cuit Iumh nu enpite d 4i
n ſu 2o direbu nſn mndnt
Sermo XXVH
noꝝ ʒᷓßuatlo. Vñ ſalua.iu.
22 di. Cũ foꝛt armatus cu
ſtodit atriũ ſuũ ĩ pa.ſ.o.qᷓ p· Quartꝰfructꝰ ẽ hoĩs di⸗ tutio. Eñ Salo. Pꝛouer. 20. Man?ꝰ foꝛtiũ diuitias Pat. Ecci.ii. c.ait. Robuſti hẽbũt diuitias. Et.ʒi.ait. Cogitarãs robuſti ĩ abun⸗ dãtia. Quintꝰfructꝰẽ hoĩis glificatio.ſ.in hᷣmðᷣo.qꝛ ſiẽ iSuia hoĩeʒviuficat.ita foꝛ titudo ip̃mglificat. Vnde Salo. ꝓner.⁊. Wanꝰ foꝛ ciũ dñabit᷑.q̃ ãt remiſſa eſt rributꝭ huiet.i.q ñ roboꝛat᷑ foꝛritudine 3 pcã bulet pcis qꝛ. Jo. 3. 52. Qui, f.p.b.e. p · Sertꝰfructꝰẽ regni celo⸗ rũ violẽtatio.qꝛ qͥ foꝛtitudi ne a pctis ptis recedit ⁊ fu turis reſiſtit vi regnũ celoꝝ capit.⁊ h ẽqð ðᷣꝛ 2Mat. i. Kegnũ celoꝝ vi patit᷑ ⁊ vi olẽti rapiũt ilð. Sʒ h̊ pᷣtq̃ riã ad hũanũ rem̃vluere 6ʒ deũ ⁊ Em iſtũ mm reqrat᷑ foꝛtitudo. Ad qð bꝛeuit᷑ rñ det᷑ hm doctninã ſci Tho.in ſe. ſe.q i⁊ʒ. ꝙ rectũ viuere nfm ẽ̃ viuere ᷣm bonũ rõis qð ẽ bonũ hoĩs.ᷣm Bioni liũ.c. de diuinis noĩbßᷓ ãtq̃ttuoꝛ mõis diſponit᷑ ᷣm rutes. qꝛ pꝛudẽtia eſt bo⸗ ni tõnis retentiua,
Juſticia eſt bont rõnis operatiua.. Foꝛtitudo eſt boni rõis defenſiua. Temperãtia eſt boni ra⸗ tionis conſeruatiua. ico pᷣmoꝙ pꝛudẽtia ẽ bo ni rõis rerẽtiua. Kõ hꝰ eſt qꝛ ᷣm Iſið. in li.ethimolo. Pꝛudẽs ðꝛ q̃ipuidẽs·ꝑ ſpi cax.n.ẽ ĩcettoꝝ videt caſus 3ᷓ pꝛudẽtia pꝛieẽ in rõne ⁊
advĩ cognitiuã ꝑtinet. Hĩc
ẽqð aug. Sʒ. qõnũ ait. Pꝛu dẽtia ẽ cognitio reꝝ appetẽ⸗ darũ ⁊ fugiẽdaꝝ. Dixi ſ ecũ do ꝙ iuſticia eſt b oni rõnis oꝑatiua. Rõ hꝰeſt. qꝛ iuſti cie pꝛũ ẽ int᷑ alias vtutes vt oꝛdinet hoĩem ĩ his q̃ ſ adalteꝝ. impoꝛtat.n.eqᷓlita tẽ quãdã vt ip̃m nomẽ de mõſtrat diẽ.n. vulgarꝭ ea q̃ adeqnt iuſtar ᷓ oꝑat᷑ iuſti cia vt hoĩem oꝛdinet ᷣmbo nũ rõnis ⁊ hoc ẽ qð phßᷓ di. i.y. ethi. Dẽs talẽ hĩtũ vo⸗ lůt dicere iuſticiã a qᷓ oꝑati ul luſtoꝝ ſt. Dixi.ʒ. q fðꝛti tudo ẽ hõi rõꝭ vᷣfenſiua. rõ hꝰẽ̃. qꝛ foꝛtitðo fac hoĩeʒ 5ʒ rõʒ ꝓcedere tollẽdo ipedim ta qͥhh volũtas a rõe ðᷣuia pt. oßuat ⁊ ðfẽdit bõñ 15 yñ · apo. ⁊. ad cox. h. vtꝰ.ſ.
foꝛtitudiſi iirmtate pficit᷑ V ⁊

———
Sixi.ꝗ. ꝙ tꝑãtia ẽ bõi rõis ↄßuatiua. Rõ huiꝰ ẽꝛq; diẽ Tullius ĩ ſua rhetoꝛica. ꝙ tpãtia ẽ rõis ĩ libidinẽ arq; ̃alios nõ rectos ĩpetanimi firma ⁊ moderata dñatio ·& ↄßuat bonũrõiſ neꝑ aliquẽ modũ a vicijs ↄculcet᷑. Et
eſt qð dicit Amb. in.i.li. de officijs.⁊ Culliꝰ in·i.de offi cus. Zid tꝑantiã ꝑtinet oĩs ſedatio ꝑ turbationũ anmi ⁊ reꝝ modꝰ. Et Iſiðdicit in ſi. Echi. Tꝑãtia eſtſcᷓlubido ↄcupiſcentiaq; refrenat᷑. Ex dictis oĩbhpʒ cꝙ foꝛtitudo re qrit᷑ ad hũanũ rectũviuere?
ad reſiſtẽdũ paſſiõiheſt ma
ioꝛ inter alias Fᷣtutes.i meli oꝛ.qꝛ m Aug in·& de trini. In his q̃ ñ mole magna ſũt icẽ ẽeẽmaiꝰ qð meliꝰ. Eth voluit dicere Amb in li.i.de officijs. Eſt foꝛtitudo velut ceteris excellẽtioꝛ. Et ſic ma gnifice dñe ⁊ ciues incliti ex pedite fũt tres ꝑtes foꝛtitu⸗ dims qᷓs ſuꝑius ꝓmiſimus: quã ptutẽ pᷣcoꝛ in latere cru cifixi vos a dño poſtulare qᷓ voꝝ inimicoꝝ tribulationi bus valeatis reſiſtere:vt hic gr̃a in dño valearꝭ viuere ⁊ĩ futuro in ip̃o ⁊ cũ ip̃o glioſe valeatis quieſcere. Amẽ.
—————
De ſpiritn ſancto
Dÿca Pentheeoſtes de ſpũſcõ. Sermo. MNVI I quis viligit me ſemonem
meñũ ßᷣuabit Jo·iq́;
Pꝛo huiꝰ ſacri et ſetĩ euãge lij hiſtoꝛiali declaratõe. No tãdũ ꝙ tria dñt ineſſe alicui gr̃am ſpũſſcĩ volẽti recipeq̃ in his ↄcluſiõbo ↄtinẽt᷑. O in amoꝛe dei fundaꝰ ꝑ pᷣce⸗ ptoꝝ obß̃uationẽ. Oa ſir in amoꝛe ꝓximi donatꝰp pieta tis exhibitõeʒ. Q ſit ĩamo re ſui ditatꝰꝑ furoꝛẽ remoti onẽ. Dico pꝛio ꝙ vult gr̃aʒ ſpũſſcĩ recipe dʒ eſſe in amo re dei fundatꝰꝑ p̃ceptoꝝ ob uationẽ. Rõ hꝰẽ. Vemĩde us donat gr̃aʒ niſi bñ diſpo ſito in eiꝰ amoeꝑ iugũ hñi litate. Juxta illð.2. Pe. y.c. Deꝰ ſupbis reſiſtit᷑ hũilib aũtdatgr̃am.ſ; in tali iugo hũilitatꝭ oẽs ꝑmanere dñtꝑ
pceptoꝝ obbuationẽ. Juxta
illud pð. Hũiliaſti me vt di ſcõ mãdata tua. ałr oẽs ſũt maledicti a dño. Juxta illð põ Waledicti.q. d.a.mt. qᷓ vuſt recipe gr̃am ſpũſſcti optet ꝙ ſit füdatꝰ in hũilita te ꝑ pᷣceptoꝝ obßᷣuatõeʒ · vñ Leo papa in apparitiõe dñi

di 3 nbeh hd&hl
Suistilgt
S uabit Joi pub aiit lv hi xdinſt taãdu ꝙ ſt ineſe alu mſvolinch abisz M botnit U namo indapp eop oh rẽ ti wept natppiet erbib ſtiano uldiat w remoti üſſciet eeinamd deifun peeptopob mtionẽ 3. Henide sdong v nibdito ſuj xtt hü rdatg n entalun ülr xSmuerdin eptoꝝ 1— nonẽ. Jun udpõ aſimend imidt xa alroðſ edict c to.Jurl nnnn ne i
po pnn
ait. Nchil arduũ hůilint hil aſperũ mitibꝰ Et facile
oĩa pᷣcepta veniũt in effectũ
qñ ⁊ gr̃a pꝛetẽdit auxiliũ:et obediẽtia mollit ĩperiũ: nec
dura ibi nccitate hut᷑. Exẽ⸗
plũ hẽmꝰ in ſcĩs apłis qͥ ne ꝗjq; ſpm̃.ſrecepiſſent.ſi ĩ dei mãdatꝭ nõ ſtetiſſent. Hinc xpᷣs ditit eis. Jo.i4. Si qͥs d. me.ſm.ß̃.⁊ pi.m· de.⁊ ad e.v.⁊. m.4.e f. Dixi ſcðo ꝙ qj vult ſpũs.ſ.grazʒ reciꝑe dʒ eſſe in amoꝛe ꝓximi fũdatꝰꝑ pietat exhibitionẽ. Rõ hꝰẽ Lux ⁊ tenebꝛe ſũt Zria.ſʒ qͥ nõ amat fratrẽ ⁊ ꝓximũ fuũ eſt in tenebꝛis. Juxta illud i.Jo.⁊. Qui odit fratrẽ ſuũ int enebꝛis eſt. Et gr̃a ſpũs ſci eſt totałr lũmoſa ꝗᷓ oꝑtet de neceſſitate ad gr̃am ſpũ ſctĩ recipiẽdã ꝙ ꝓxinn dile⸗ ctio exerceat᷑ ꝑ pietatis dile ctõeʒ · Et hoc ſignificat ꝑ oli uã in q̃ reqeuit rolũba ꝑ noe extra arcã miſſa. Veñ.. o lũba ſignificat ſpm̃ſctĩ qui miſſuſẽ ſub ſpẽ colũbe. Sli va ſignificat miaʒ qð nõ eſt aliud dicere niſi ꝙ colũba.i. ſpůſſcũs venit ĩ eos qͥ ſũt er gaprĩos miſcðᷣes. t hoc ſi gnificat in ðᷣbis ſus Bre. di. Amoꝛ dei oꝑał magna ſi
Sermo xxvVn
eſt.i.gra ſpũſſc. Si aũt opa ri renuit amoꝛ nõ eſt. Exẽ⸗ plũ hẽmus in btõ u añ aduẽtũ gfe ſpůſſcĩ in eũ ianos ꝑſeqbat᷑.qᷓ;tũcũq; eſſẽt eiꝓximi.ſʒ gr̃a ſpũſſeti adueniẽte dicsbat bulliens in caritate. Quis ifirmat᷑ et ego ñ ifirmoꝛ:qͥ;s ſcãdaliſat᷑ ⁊ ego nõ vꝛoꝛ · Pixi tertio ꝙ qͥ vult gram ſpũſſcĩ reciꝑe ð ber eſſe in amoꝛe ſui ditatus ꝑ furoꝛ remotionẽ. Rõ h? eſt. Mãõ ſuetudo ⁊ pax ʒria ẽ diſcoꝛdie ⁊ furoꝛi. Sʒ ipũſ ſcũs ẽ ſpũs pacqᷓñ dignat᷑ venire ĩ illis qͥ ſůt furoꝛe re⸗
15
pleti.hĩc Eſa.S.c.ait. Suꝑ
quẽ reqͥeſcit ſpũſ meꝰ:niſi u ꝑ hüilẽ.i mãſuetũ? pacificũ Exẽplũ hẽmuſin Paulo qᷓ dů fuit furoꝛe repletꝰʒᷓ xp̃ia nos vt lupꝰ rapax nüq; me⸗ ruit ſpũs.ſgpam rec ꝑe.ſʒ ef fectꝰagnꝰmãſuetꝰſtaĩ ipᷣam meruit hre. Le ↄcłones ma gnifice dñe ⁊ ciues dilecti in iſto ſacro euãgelio hodierno ↄtinent᷑. Qm̃ in pꝛia ꝑte po nit᷑ quð qͥ vult ſpůſſci gr̃am recipe oꝑtet ꝙ ſit fůdatꝰ in amoꝛe dei ꝑ pᷣceptoꝝ obßᷣua tionẽ ibiĩ pncipio. Si q́s di
hgit ⁊c̃. In ſca parte ponit᷑
quð qͥ vult ſpũſſci gram reci

3 ſi—,
ih i
ℳ ℳ
. 5
i pi
ſi.
hzen
ſ ſ
. i 5. 1 n ſ.. p „ 4.. it
———— 3
ipot 4
pere optet ꝙ ſit donatus in amoꝛepiximi ꝑ pietatẽ exhi bitõem.ibi. Paraclitꝰãt.⁊c q intpᷣtat᷑ ↄſolatoꝛ.⁊ eat ↄ ſolatõem qᷓ; debetille talis ꝓximo ſuo oñdere ꝑ exhibi
tõem opꝑis. In tertia parte
ponit᷑ quõ qͥ vult g̃aʒ ſpũs ſci reciꝑe.oʒ ꝙ ſit ditatus ĩ amoꝛe ſui ꝑ furoꝛ remotõʒ ibi non turbet᷑ coꝛ vf̃m.⁊c̃. Et vt clariꝰ hec pateant vi/ deamꝰhiſtoꝛiã. Declarate
hiſtoꝛie fructꝰerit declaratõ
viſiõ ⁊ miſſiõ viſibil ſpůũr ſcũs hodierna die celebꝛate lẽniter ab ecẽia dequa leq̃n do tres ↄclones cũ tribus dubijs moꝛe ſolto declara⸗ bimus Quaꝝ pᷣma erit de mõ ⁊ qᷓl tate nuiiõe. Stða ẽ ð tꝑe miſſionis. Tertia ẽ de fine milſiõ/: qͥby declara tõ erit finis. Lõcko pᷣma eſt talis in oꝛdine. ꝙ hodie.ſ. ſcus ſub triplici ſpẽ miſſus ẽ vicz ſp ſpẽ tonittui ſonãtꝭ Scðᷣo ſub ſpẽ ignis ardẽtꝰ Tertio ſb ſpẽ lingue loq̃n? tis. ico pᷣmo ꝙ hodie.ſ. ſcũs miſus eſt ſub ſpẽ toni tru ſonãtis. ⁊ h ꝓpt᷑ rõnem plenitudis qᷓ; plenitudinẽ dedit aplis. Ejñ ip̃i apłi ha bueft tra ſigna plemtudis
De Spiritu ſancto
Din ſignũ plenitudinis uit in aplis nõ reſonare, ſ. V ꝑipatiam vł furoꝛẽ. Job. lui⸗ 6.c.ðꝛ Nũqd mugiet· becũ hu añ. p.ſ.qᷓ dicat cñ pſepe coꝛ⸗ h dis plenitudinẽ hʒ gre locũ lu nõ hʒ mugitꝰimpatie. Exẽ& plũ ptʒ ĩ dolio qð ſcñ plen ẽ nõ reſonat. Hoc ſignũ f it ĩ aplis: qꝛ int trbulatõs non reſonabãt ꝑ impatiam
imo gaudebãt. Juxta illud Actu.j. Ibãt apłi gauden tes.a.cõ.con.qm̃. di. ha.ſ.ꝙ
n.y. cõ.pa. Scðʒ ſignũ ẽ ñ plꝰreciꝑe łſacietatẽ hr̃e · qñ
em̃ vas aliqᷓ liq̃ꝛe plenũ eſt aliud reciꝑe nõ p̃t. ſikr hõ ſa tur nõ appetit ampliꝰ.ſic ſc apłi qͥ hñt pleĩtudiẽ ſpũſſc nõ pñt riciꝑe ꝑ aliquẽ liqꝛẽ velectatõnis trene. vñ Au · Qui biberit ð fluuio padiſi cꝰgutta maioꝛ ẽ oceano re⸗
ſtat vt in eo ſit? huuus mði exterminata ſit. Hoc ſignũ demõſtrauer̃t apłi· qꝛ nihil ꝓpꝛiũ vo lebãt hre. Tertiuʒ ſignũj plenitudinis in aplis
fuit ſuꝑfiuere ad modũ flu⸗ minis inundãtis.vt petrus ſolus cepit effluere⁊ triam lia oĩm ↄuertit. Scðᷣo pᷣnci Mi⸗ palr miſſus eſt ſub ſpecie ij ſu in gnis ardentis triplici rõnei igne·
—.—————

nſ
m ꝑi leuitudin k Fhenin tpa furot. ſth Sh S Amugerhe apl atcißlepech ds pl inẽpʒgeli
150 1—bnpaiekj
pipt; loqfipli enõ nHocligij tiap= int nbilu non ni m ãtp impain Anu W tapligauh n4 mdihal) c. öz ſgnüi wecip ehfei ſvsze plenũ et udu pi ikpöſt urna mpl ſſ pl dl itu piſt nõ pit ꝑalulij delects Tutene. vi A Quit vðfuuopi cgutt moꝛt ocenol ſtu v ſibunsn
eten Mxnſt. hocl
demõ— i —— udns ſut ſiRui mi
nins u rdits nMn ſus fum⸗ la oi n⸗ Söoß
pstelbmlun⸗
Sermo xXVm
Pꝛia ẽ rõe gre. Scðaẽrõe
excellẽtie. Tertia ẽ rõe młxi
plicis efficacie. Dico pᷣo ꝙ ſpñs ſctũs miſſus ẽ ſub ſpẽ igug rõne ge ſpũs em̃ ad⸗ modũ ignꝭ ſeptẽ gras dõat Pꝛio alta hũiliat ꝑ donũti
moꝛis de j dð in ꝓs · di. T moꝛ dñi inicium ſapie.ſ.ad
humiliandũ coꝛ ſuperbum Scðo mollit dura ꝑ donũ pietatꝭ q̃ hoĩes efficiunt᷑ be ati. vñ. Wat.y. Btiĩ mites q̃ ip̃i mi.ↄſe. Tertio illũi nat obſca ꝑ ſcĩaʒ qᷓ cuſtodi⸗ ri valeãt mãdata ðᷣi.hãc ſci entiam petebat dð ĩ põ.di. Da mihi intellectũ vt diſcã mãdata tua. Quarto reſtri git fluida ꝑ ↄſitiũ.Illð— lũ petebat dð ĩ põ.di. Le⸗ gẽ ꝑo. mi.d.v.iu.tu.⁊ ex.e. [Quito ↄſolidat mollia ꝑ foꝛtitudinẽ. Moc volebat explicare. Salo ꝓuer. ⁊. di. Vir ſapiẽs.ſ.timoꝛẽ dei in qͥ ſtat pᷣncipiũ ſapĩe foꝛtꝭ ẽ qꝛmediãte tioꝛe hʒ doniũ foꝛtitudis. Sexto clarificat meralla rubiginẽ tollẽdo ꝑ donũ itellectꝰ. quẽ intellcm̃ etebat dð di. Dam.ĩ.⁊.ſ e.tuã. Septio ſurſũ tẽdit ꝑ denũ ſapie. Sap̃.yd. In uoaui ⁊ venit in me ſpũs
ſapĩe ⁊ intellertꝰ.⁊c. Sco pꝛincipałr fuit miſſus ſub
Ignis excellit oĩa elementa
tribꝰ mõis.ſ.ſpẽ. oꝛdie u te. Specie rõne pulcritudi⸗ nis in luce. Oꝛdijne rõe ſub limitatis ĩ ſitu. Eirtute rõ ne vigoꝛoſitatis in actõne. Sic ⁊ ſpũſſctũs in his oĩa ercedit. Pꝛopt᷑ pᷣmũ ðᷣꝛ ſpi⸗ ritus ĩcolnqͥnatus ꝓpt ſcðʒ ðꝛ ſpũs icõpꝛehẽſibik. ꝓpt᷑ tertiũ ðᷣꝛ ſpũs inuincibilis. Tertio fuit muſſus ſuh ſpẽ ignis rõne młktiplicis effica tie. nã ꝓpt᷑ triplicẽ efficatiã ſicmiſſus ẽ. Pꝛimo qꝛ ꝑfe⸗ ctos ſpũales viros illumiat ad cogntõem pitatis. Jo. i6. Docebit vos oẽm pita⸗ tem. Scðo qꝛ inflãmat ad amoꝛẽ caritatis. ad Roy. Caritas deꝛ diffuſa ẽ in coꝛ dibus nr̃is ꝑ ſpm̃ ſctm̃ qui datus eſt nobis. Tertio cõ ſolidat ad amoꝛem ⁊ tolle⸗
rantiã paſſionis. Luce vl
timo. Secdete in ciuitate quoaduſq; induamini vir⸗ tute ex alto. ſus fuit ſpũſſanctus ꝓpter
34
Tertio miſ⸗ ſſus
in ſpẽ
tria ſub ſpẽ lingue loquen⸗ ling u
tis. ſo ad linguã coꝛrigẽ dã.ſcðo ad ligu drrigẽdà. B 4
.

h
ni
n 3
6 3
ü 6 t 3 1
*. Si ſ
i
Tertio ad liguã inflãmãdã Pꝛiĩo miſſus eſt ad linguaʒ coꝛrigẽdã qᷓ pᷣ ceterẽ mẽbꝛis diſcoꝛrecta erat. vñ Jocoʒ ·
ait. Qis enĩ natura beſtiaꝝ
⁊ volucrũ ⁊ ßpẽtũ ⁊ ceteroꝝ domãt᷑ ⁊ domita ſũta natu⸗ ra hiana. inguã aũt nul⸗ lus hoĩm domare p̃t. Scðd miſſus eſt ad lĩguã diligẽdã potiſſimeꝓ pᷣdicatoꝛib vt p̃ dicarẽt feruenter.vñ Bern⸗ Vlenit ſpñſſcũs ſuꝑ diſcipu los in liguis igneis vt vba ignea ioqᷓrẽt:⁊ legẽ igneã lin gue ignee p̃dicarẽ: ↄfidẽter. Arru. A Repleti fut oẽs ſpi rituſcõ:⁊ cepeÿ̃t loq cũ fidu cia vᷣhũ deꝛ intelligit᷑ de hoc
illò Eſa. 62. Spüſvñi ſuꝑ
Mquo miſſus
Thoĩ N⸗ar⸗
me eo ꝙ vnxerit me, Tertio miſſus ẽ ad liguã ĩfiãmãdã. vt cũ charitate loqᷓ̃ret᷑:qꝛ vt git Pau. ad Coꝛi.iʒ. Sili. h. lo·⁊ an.ca.a. ñ. ha.f.ſ.v.e ſaut· ci.t. Sʒ iuxta hec di⸗ cta pᷣt dubitari a qᷓ ſpũſſcũs miſſus ẽ. Adqð buit᷑ rñdet᷑ ßᷣm doctrinã ñi doctoꝛꝭ Pe tri deaqͥla qͥ in ſuo pᷣmo ſuꝑ ſnias.iy. di. vuas ð hoc opi· narrat ⁊ dimittit vltimã te⸗ nẽdo ſe cũ pᷣmaqᷓ ẽ opi mgt di. Q ſpũiſcũs miſſus eſt a pid a filto⁊ a ep̃o St rõh⸗
De ſpirituſancto ẽꝛqꝛcũ datio ſiue donatio.ſ.
ſcĩ ſit oꝑatio dei ⁊ oꝑa trini tatẽ ᷣm Au.ſunt indiuiſa.ſe quit᷑ ꝙ tał ab oĩbꝰ trib ꝑſe⸗ nis pcedat. Oꝛpcedat a pa tre h Jo·iq. Paracitꝰ aũt ſpũſſcũs quẽ mittet pater in noie meo · Qpcedãt a filio h To. iq. Si aũt abiero mit tã eũ ad vos. Q tał miſſio etiã ꝓcedat a ſeipſo ſpũſctð hñ̃ vo, iõ. Cũ aũt venerit il⸗ le ſpũs Fitat?⁊c̃. Hoc ĩſinu⸗ at Leo papaĩ ßᷣmõe huiꝰ fe ſtiuitatẽ di. Btẽ trinitatꝭ in cõmutabil diuinitaſ.vna eſt in ſha · idiuiſa in oꝑe. ↄco?ð in volũtate: par in potẽtia· eqᷓlis in glia. Et Au. in. 1j· li.de trinitate di. ꝙ ſpũſſcũs ſeip̃m dat. E ponit exẽpluʒ illð. Siẽ coꝛpꝰ carnis nihil eſt almð qᷓ; raro ſic donũ ſpůl ſcĩ nihil alið eſt qᷓ; ſpũſſcũs intm̃ ꝗᷓ donũ deiẽ inqᷓ; tũ da tur eis qͥby dat᷑ apud ſe aũt eſt deꝰ. Hõ enĩ dici p̃t nõ eẽ ſue ptãtꝭ de qᷓ dictũ eſt.ſpũs vbi vult ſpirat nec mirũ eſt qð dñ̃. ſ.ꝙ ſpũſſcũs milſus ẽ ſ.tpakr qꝛ pĩ miſit filiũ iux⸗ ta iſið apłi. Miſit deꝰ liliũ ſuũ. Miſit ſpm̃ſcm̃· iuxtai lud Jo.is. Spũſſctũs quẽ mittet pi in noĩe meo· Mi

nſut
Swtuedona Setopun Wint indiſti g Agibmpp 15t M 2hpcediag nedñ
bf iaütabieon
tãc—.O, ulmiſ
xtriniat in nut tal yna eſt ſbai Mnode. 2c vo xin poiin.
dem di. giſi mt pont etihlj tali u Folſicdonih uñ nodeiẽinqᷓ;ti nas. apudſe tde. W ſoi nec miit
e eni u dShüſin nu3 noie mio
Patad mntt paur
püſ⸗ Wöckio ſcha eſt talis in oꝛ⸗ iphlepſo hituis da qte ꝙ ſpñſſcũs darꝰt nuſſus b— ioit renertlus et
his e oriihnillus Ze ie buſet ho⸗ pfectio. Scðᷣo q ab eo ẽeter
tio. W
Sermo XRVin
ſit ſeĩm. Juxta illð Hier̃. 23. Eelũ ⁊ rerrã ego impleo hoc ſatꝭ noh demõſtrat ſua mia.vñ. Vug. Miſit no bis filiũ ſu in pᷣciũ ñe redẽpti onis.ſ.ſã.in pᷣuilegiũ ñe ad optõis:⁊ ſeip̃m totũ ßuat in hereditatẽ adoptatꝭ. Et hec ſufficiãt ꝓ pma ꝑtelſermõ̃is
qᷓ pñſſcũs dat denarſũ eter ne remũeratõis erpᷣmit. Di xitertis ꝙ ſpũſſctis.yo.die datꝰ eſt: qꝛ ab eo eſt pcõꝝ re miſſio. Eñ glo.ibidẽ. ꝓdeo i.yo.qꝛ ĩdulgẽtia fiebat ĩ iu bileo.⁊ ß ſym̃ pcõ remit tũt᷑ Et ſequit᷑ ifra. In ſpũali iu bileo rei moꝛtꝭ foluũt᷑ ðᷣbita dimittũt᷑.exules in piiam re uocant᷑. hereditas reddit a miſſa fui.i.hoĩes pcõ venũ⸗ datia ſeruitutꝭ iugo liberãt᷑ Depᷣmo.ſrei inoꝛtis ſoluũt᷑ ait Pau.ad Ro.g. De ſcðᷣo ait Pe.ꝗ ſue pꝛime canoni ce. Charitas oꝑis multitu⸗ dinẽ pcõᷣꝝ. De tertio ait da⸗ uid in p. Spũs.tẽ d.m.in terrã rectam. De quarto ait Pau. ad Ro.8. Ip̃e ſpũs reddit teſtimoniuʒ ſpũi ño ꝙ ſumꝰ filij dei.ſi aũt filij et heredeſ. De qnto ait Pau. ad Eoꝛin. ꝓ. Ebi ſpũs dei ibi libtas. Sʒ iuxta h vᷣba ſatꝭ ↄuemẽter q̃ri p̃t q̃ hoꝛa
eſt yd. die a paſcha.⁊ hocꝓ pter tria. Pꝛio qꝛab eoẽ leg⸗
naremũeratõ. Tertio qꝛ ab eo eit pcõꝝ remiſſio. Dico p mo ꝙ ſpũſſcũs miſſus ẽ qͥn dgeſima die poſt paſca eoꝙ eſt legepfectio. Nã hᷣm glo.⁊ die agni ĩmolati.yo data ẽ ler in ſublimi mõtẽ loco. ſpi rituſſtũs in igne.lex in mõ te ſinay. ſpũſſcuſin mõte ſyõ lex ĩ ſublimi mõt⸗ loco.ſpũſ ſcũſdat᷑ ĩ cenaculo.vñ ꝑhoc inſinuat᷑ ꝙ ip̃e ſpũſſcũs ẽꝑ⸗ fectio legis. Hic ait apls ad Ro.iʒ. Plenitudo legeeſt di lectio.ſ.ipũſſcũs. Dixi ſcðo ꝙ ſpũſſcũs miſſus eſt hodie ab eo eſt erna remunera⸗ ctroꝛis Fr jciſci de maro.
ñ glo· 4 odies qͥbus Poꝛa tertia miſſufẽ. Et hoc poſt reſurrectõeʒ cũ diſcipuł ꝓpt᷑ tres rões. Pꝛĩo rõe ꝑſe⸗ Zuerſarꝰeſtpñtẽ eccliaꝛ deſi ctõ̃is. Sðo roeſi kruciinis knãt. Ita dnqᷓ̃geſimus dies Tertio rõe exemplificatõis
ctus miſſus ẽ. Zdqʒ bꝛeui ter rñdet᷑ Em doctrinã nñ̃ do
135
Qua hoꝛa
ſpũſſã⸗
huiꝰ ſatratiſſime diei ſpũſſq ctꝰ miſ
ſus eſt

ſiſi
in
3 3.. 4 0 ny ſw ſe 1 3 j
4 ſ.
.
i
5 4
7 ſ3 o
2 6. *
uh
i 3
5 ĩ.i.ꝑ· ð.io8.
Dico pᷣmo ꝙ hoꝛa tertia fu
it ↄuenlẽs miſſioni ſpũſſcti
rõne ꝑfectõnis. Nã ĩ ſacra ſcriptura inuenit᷑ triplex ſta
tus. Pꝛimus eit nate.⁊ iſte
fuit bonꝰ⁊ durauit vſq; ad moyſen Scðs ẽ legꝭ ſcripte ⁊ iſteẽ melioꝛ. ⁊ durauitvſʒ ad xpᷣm. Tertiꝰ ẽ leg gre.⁊ iſte ẽ ꝑfectꝰ. ⁊ durabit vſq; ad iudiciũ. Et qꝛ ſpũſſctũs vẽit ĩ tertio ſtatu qͥ ẽ ꝑfectõ⸗ iõ hoꝛa.ʒ. fuitueniẽs hoꝛa miſſiõi. Dixi.⁊ ꝙ hoꝛa ftia fuit ↄueniẽs miſſiõ i ſpũſſci rõe ſilitudis. Nã ĩ btiſſima trinitate reperiũt᷑ tres actꝰ ad ſiłitudinẽ ſoł⁊ iſte actus dicũt᷑ act hierarchici.qᷓn pᷣ mus ẽ purgare.⁊ ꝑtinet ad ꝑſonã pr̃is.ſcõs ẽ illũinare ⁊ ꝑtiet ad ꝑſonã filij: ttiꝰẽĩ
flamare. ⁊ ꝑtinet ad ꝑſonã
ſpůſſ ĩ. Et qʒ ſol in pᷣma ho ra purgat vapozes eos ᷓſol uẽdo. in ſcða illũinat.in ter na iftãmat, iõ ↄueniẽs fuit ii ſpũiſcõ tertia hoꝛa mitti Dii tertio ꝙ hoꝛa tertia fu it ↄueniẽs miſſioni ſpũſſcti rõe exẽplificatõꝭ.ſ.vt doce⸗ ret nos reddere bõa ꝓ mal Nã hoꝛa ftia xpᷣs baiulãs ſihi crucẽ ð citate ſuit eiectꝰ Ip̃e vᷣo hoꝛa tertia miſit in
De ſpiritu ſancto
ciuitatẽ ſpĩ ſcĩ. Mis trib rõib hoꝛa ttia tali miſſiõi fuit ↄueniẽs. Et hec ſuffici ant ꝓ ſcða ꝑte Cõcko tertia ẽ tał ĩ oꝛdie.ꝙ ſpũſſcũs mif ſus ẽꝓpt᷑ ſex cãs q̃ notificãt ĩhac auẽte.
ſpůſſctũs.⁊c̃ · Pꝛio ad ↄſo⸗
lãdũmeſtos qð notat᷑ cũ ðꝛ
Paraclitꝰ. qð idẽẽ qð ↄſo⸗ ils
latoꝛ.vñ Iſa.i.ait. Spũs dñi ſuꝑ me.⁊c.⁊ ſeqͥt᷑ in fine
⁊ bonoꝝ ↄſolatõem lugẽti⸗ bus ſpõ · Hinc gre. ait. Võ̃⸗
ſolatoꝛ ſpũs d qͥ de pcĩã ꝑ⸗ petratõe merẽtibꝰ dũ ſpẽ ve nie pᷣparat ab afflictõe triſti cie mẽtẽ leuat. Scðo ad vi uificandũ moꝛtuos:qð no⸗ tat cũ dr̃.ſpũs.qꝛ ſpũs eſt qͥ viuificat. vñ. Iſape.3 7· au Qſſa arida audite vᷣbůü dñi ⁊c. Et infra. Ecce ego mit⸗ to invos ſpm̃ ⁊ viuetẽ. Ter tio ad ſctificandũ imũdos qð notat᷑ cũ d̃· ſcũs. ſic em dr ſpũs qꝛviuificat.ita ſcũð qᷓ ſctificat ⁊ mũdat:vñ ſcũs icẽ ẽ qð mðᷣs. Hinc ĩ pẽ.di Flumis ĩpetꝰ.i.mũdãs⁊ à büdãs gp̃a ſpũs.letificat ci tatẽ vi.iecc̃iam ði. Etꝑi lud flumẽ ſctificauit tahna culũ ſuũ altiſſimus Muar⸗ to ad cõfirmãdũ amoꝛẽ in
5
lpi
araclitus aüt n ſus eip
isp bfel ntül tum

Sg ſůſſcin ſeit cisqntii ibu uPpꝛridttzi pl ux piꝛz ii=s q; nnũi Pu uq;qů laro; Eſuat. Sy diiſ mn x⁊.
lat depcig etrat nbdü ſyẽ yt ieppr n afiaöenii cew. Schdady
viſcoꝛdes ⁊ odioſos. qð no tat᷑ cũ dr.pr̃. Pem̃ ðsẽq naturalr diligit nos. vñ ð? Jo.i. ipe, n. p amat nos: ſi pr̃ ⁊ nos fili eiꝰ⁊ ffes ad inuicẽ ⁊ int frẽs pꝑfecta cõ⸗ roꝛdia ꝑſeuerat. uito ad ſaluãdũ iuſtos.qð notat᷑ cñ d. ĩ noĩe meo qð ẽihs.⁊ ſa Pintp̃tat᷑. In noĩie ig ihu.i ſalutẽ.pñ̃ miſit ſpm̃. vt oſtẽ⸗ dat᷑ ꝙ ad ſaluãdas gẽtesve nit. Sexto ad docẽdũ iF̃ror qð n t in eo qð d̃. Ille vos do. o.⁊c̃. Sexta iuxta her dicta ſatis ↄuenient q̃ri pt. dñt ineẽ alicui vt graʒ ſpũſſcĩ a q̃ tot bona pcedũt valeat hie. Ad qð buit᷑rñ⸗
ufu nuos:n ſi ere eni nin nul i. Jezuülan 0, ſit vere mundatus Ol mnaut ittum. per veram confeſſionem ꝛ.113 Euecgyn Oſit ver fuodatus per to in ñ̃tyu veram humilitatem. tlo ſiunii* ſit vete oꝛnatus per qð tjſcis. veram oꝛationem.
di ſ= nuicuniß Qo ſit ilumnatus ꝑ ve qſct ꝛniii ram pꝛedicationem.
uẽ iSðᷣs Hniß ſit quietatus per ve
Hahi turẽ Icuim i udt mnſuiiuti⸗ ali Kalnmsl⸗ v Snidi n
ram pacificatõnem. Oſit eleuatus per verã contemplatõnem. Dico pᷣmo ꝙ qͥ vult gram ſpũſſci recipe dʒ eẽ mðatus ꝑ verã ↄfeʒ. Rõ hyc. Duo
ʒriañ pñt eẽ ſilĩ eoð ſubie cto.ſ; gr̃a ⁊ pcm̃ ſũt ria pᷣ uatie. ñ pñt eẽ ſiłĩ eoð ſ iecto ·⁊ ꝑ ↄñs oʒ qð ilið pec catũ purget᷑ ab illo tali qͥ vłc grãm recipere ad hot ꝙ illa grã in illo valeat hitare. qð ñ pᷣt fieri niſi ꝑ ↄfõem. Hic Zmb.ſuꝑ Bti imacka.ait. qͥ ſe excuſat ⁊ ſi pctõ ſit u⸗ ſtus eſſe incipit.⁊ Aug.li.ð pnĩs. Cõfeffio eſt falꝰaiaꝝ dipatrix vicioꝝ reſtaura trix ÿtutum. oppugnatrix demonũ.qͥd pła:obitruit in ferni poꝛtas aperit ꝑadiſi. Exemplũ h̃ de h in actib⸗ apłoꝝ I.c.vbi ðꝛ. ꝙ apłis iponetib man? accipiebãt ſpm̃ſcm̃. qð ſignũ ẽ abſolu⸗ tõis q̃ᷓ fit ĩ ↄfõne Diri ßo. ꝙ qͥvłt grãʒ.ſ ſanreciꝑe dʒ eẽ fůũdatꝰꝑ ᷣaʒ hůilitatẽ.rõ hyẽ. qꝛ nẽo libẽt᷑ mãet in do mo ſuoꝝ inimicoꝝ.ſʒ fuꝑb ẽ domꝰiaboli.q ẽ inimicꝰ ſpůſſcti. ꝗᷓ in mẽte ſuperbi grã ſpirituſſancti nõ digna tur deſiẽdere.⁊ ꝑõriũ in mẽ te humilis dignatur deſcen dere. Hinc Dauid ꝓpheta dicebat in põ. Vu emittit fontem in conuall by. ideſt grãm ſpũſſanti vonat hu⸗ milib. Exemplũ habemuſ in aplis qͥ vt ðꝛ in actibus

dde ſpiritu ſancto
erãt ſedẽtes. ⁊ ꝑ hot ſignifi Dũñ ↄplerẽt᷑ dies pentheco⸗ catꝙ erãt hũiles. Dixi ftio ſtes· i.dies reqetõis. Pixi ſe ꝙ qxult reciꝑe gram ſpũſſci xto ꝙ qͥ vult gr̃am ſpũſſire dʒ eſſe oꝛnatꝰ ꝑ verã oĩonẽ cige debet eẽ eleuarꝰ ꝑ verã Rõ hꝰẽ:qꝛ cũ in euãgelio di ↄtẽplatiõeʒ. Rõ hꝰ eit:qꝛq cat. Petite ⁊ accipietꝭ.qͥ ĩ vult caꝑe celeſtia vʒ ðſerere oĩde deuote petit talẽ gram terreſtria.qð nõ fit nſiꝑ 3 — ßᷣm ſniam euãgelij obtinebit platõʒ.ſʒ gra.ſ. ſci eſt celeſt ip̃am. hĩc Salomõ Saßp̃.. ale donũ. igf· h erplicatgre 5* 6 ait. Inuocaui ⁊ venit in me go. y. moꝛ· di. Mẽs nra ad 6 b ſpũs ſapie ⁊ intellectꝰ. Exẽ ↄtẽpiãdũ deũ nõ ducit niſi
„ plũ de hᷣ hẽmꝰ in apłis q vt ab alijs q̃ exteriꝰ ĩplicãt ſtu dr̃n actib. Erãtvnanumit dioſe ſubtrahat᷑. mens nia ꝑſeuerãtes ĩ oĩõe. Dixi q̃r⸗ nllo mõ advim itimetẽpla to ꝙ qͥ vult gfam ſpũſſcĩ re tõiſ rapit᷑ nili ſtudioſe pᷣuſ a cipe dʒ eſſe illũinatꝰꝑ verã terrenoꝝ deſiderioꝝ tumktu
pwſ n
* pᷣdcationẽ. Nð hẽ. qꝛ igno ſopiat. exẽplũ hðᷣ ß ĩapliſ
3 rãtia ⁊ ſcĩa nõ pñt ſił ſtare ĩ qᷓ acceperũt ſpm̃ ſem̃ in ſupi
½ 6 ..
1*
—
5
. eodẽ.ſʒ ſine pᷣqicatiõe cõiter oꝛicenaculo· vt in actib le⸗ ſ 5 hoĩes efficerẽt᷑ ignari.⁊ gr̃a gik. ad ſignificãdũ altuudi ſpũſſci ẽ gra ſcie.ᷓ nõ digna nẽ ↄtẽplatõ is. Mento igt 65 bit᷑ venire ad igndꝛãtẽ. Di⸗ hec oia ad nr̃aʒ pᷣꝑationẽ fa
½ citin actib aploꝝ ⁊eſt pul⸗ cere debemꝰ cũ oĩa bõa.oĩa 1 crũ exẽplũ.Zct.io. Adhuc meltoꝛa oĩa optima cũ tali
loq̃nte pe.cecidit.ſ.ſcũs. Di gr̃a.⁊ ex tali gra nob cõicent xiqͥnto ꝙ qᷓ vult gram ſpũſ vñ Bre· ſuꝑ Eʒechielẽ talẽ ſtirecipedʒ eẽ qeratꝰ ꝑverã gr̃aʒ ↄſiderãs vi. Cõſidero
5 6 5. pacificationẽ. Kõð hꝰ eſt gra pẽes noui ⁊ veterẽ teſtamẽti pacis nõ vadit vbiẽ guerra ⁊ Dauid Damelẽ. Amos ⁊ diſcoꝛdia. ſʒ gr̃a ſpũſſci eſt Petrũ Paulũ Watheum. 6 ir 10 g̃a pacis.qᷓ nõ vadit itigã aptis oculis ficiei intueo et tibeſʒ eſcentb bine Eſa. ſeülſpüe us ſrartiferc Sð. ait Suꝑ quẽ reqeſcit ſpi derare volo. B ĩipa mea 24 ritꝰ meꝰniñi.ſ.h.⁊ q̃e. Exẽ deratõe deficio· Jmplet nã 6 6 plũ hr̃ in actibyapłoꝝ vbidi q; ſpůncti gra cꝙtharedũ et

3 heis Diti 2 an hiſin ede eeuatpn uRöhheig c Seſtatzzſn nit— nöftnſpz öß vſſäckul edo—. hepliutg Wis mn ip n duetn ah en plcithh ſe ſu xꝛ⸗ mens i mõ ſtineotl vpit oſepult nopi o umtn nſch in ſuh inac
ti SMenth roit Pzpunii ede rnc oia dõri lo e optmin .1Rncb c r u Ezrchtlt 39 ksuLöli m Aelhtn dui
pö d
äatui
pſalmiſtã fac. Implet obſti nẽtẽ pueꝝ ⁊ iudicẽ ſenũ fac. Implet paſtoꝛẽ armẽtariũ 7pherã facit. Implet piſca toꝛẽ et pꝛncipẽ apłoꝛũ facit. Implet ꝑſecutoꝛẽ ⁊ doctoꝛẽ gẽtiũ fa· Jmplet publicanũ ⁊ euãgeliſtã fac.qᷓ; ꝗᷓ inſani ſumꝰ⁊ qͥ hůc ſpĩ nõ qᷓrimꝰ Et ſic magnifice dñe ⁊ ciuei mãtiſſimi expediti ſũt huiꝰ fructꝰ tres ꝑtes q̃s ſuꝑiꝰ ꝓ miſimꝰ. quẽ obſecro vos de uote ↄtẽplari vt hic ſciſpũs gfa eruditi in futuro ad glo riõ valeatis ꝑtingere. Zmẽ Dñica pᷣma poſtpẽtheco ſtes de mia. Ser. RNt.
Stote miſeri⸗
coꝛdes ſicut et
pĩ vĩ miſericoꝛs. eſt
Lure.q. Pꝛo huius ſacri ⁊
ſcti euãgelij hiſtoꝛiali decla
ratione. Notãdũ ꝙ miſeri⸗
coꝛs ille dr qͥ ꝓximo ſuo treſ
effectus efficiat dirigit ⁊oñ⸗
Coꝛ ſuũ nõ iudi ſdit vʒ. tando nec continendo.
Rerũ oĩim copi ſubueni
endo tribuendo.
Exemplum bonum ma⸗ la pꝛimo a ſe tollendo.
ico pᷣmo ꝙ ille dreſſe mi⸗ ſericoꝛsqͥ ergaꝓximũ hʒ coꝛ
Sermo KRIX
piũ: neceũ iudicae nec eũdã nat. Rõ hꝰẽ:qꝛ nłłꝰmißicoꝛs purari dʒ 3 motũ nate 3 ꝓ⸗ ximũ agit hec natura hoim ꝓna eſt ad clementiã ᷣm bea tũ Biero. Ergo nullꝰmiti⸗ coꝛs putari dʒ niſi erga ꝓxi⸗ mũ coꝛpiũ ⁊ clemẽs exhibe⸗ at ⁊ oñdat. Hic Zugu.o.de ciui.dei ait. Miſericoꝛdia eſt aliene miſerie in nr̃œo coꝛ⸗ de ↄpaſſio. Et ſi viderit ꝓxi mũ pauperẽ infirmũ ⁊ glias miſerias habẽtẽ nõ dʒ illle talis qͥ miſericoꝛs eẽ vult eũ iudicare ꝙꝓpter ſuos defe⸗ ctꝰ in hoc euenit et ð ip̃m de ſpicere:ſet ei non ſu uenire⸗ Sʒ totis vinbyeũ debet ſub leuare dũmõ in malis opꝑib eũ ñ foueat.ſic diſcrete vt na tura ↄbuet:⁊ ſi vicid ĩ eo ſůt
dͥby ad miſerias deuenit pꝛo
pter tale auxiliũ nõ foueant᷑ Vñ xᷣs ait in euãgelio ho dierno. Eſtote miſericoꝛdeſ ſiẽ ⁊ pi v mißicoꝛs eſt. No⸗ lite iudicare ⁊ non iudicabi⸗ mini. Exẽplo Eſa.yd.qᷓ tali miſcðᷣia incitatꝰ erga perca toꝛẽ ſic ip̃e dicebat. Eũ effu⸗ deris eſurienti ſupple vei fa me coꝛꝑis vłaie.aĩam tuã ⁊ aĩam afflictã repleueris vꝛie tur in tenebꝛis lux tua ⁊ tene

4 i
₰ 3 i 3
n
5 ½
ſini . % 3 z 3
k 5 3 h
wi ſwb 6 ſ
hi ſ 6„ ſ
z
3
1
ti iſſ 1
3 ſoi zu
ſ 4 zi
z
₰ ſe 5 1 .
3
3 —
2 3iiz
bꝛe tue erũt ſicut meridies.
Dixi ſcðᷣo ꝙ ille ðᷣꝛ eẽ mißi coꝛs qͥ ꝓxio ſuo ĩdigẽti copi am reꝝ.i.pᷣm idigẽtiã ꝓxĩ ⁊ poſſibilitatẽ ſui ſpᷣmiſtrat · rõ hꝰẽ.qꝛ vanaẽ pietas coꝛ d ſi ipᷣiñ coꝛrñdet cxhibitõ oꝑis.ꝗᷓ oʒ ꝙ ille talis qͥ vłt eſſe mißicoꝛs oñdat oꝑe qð hʒ in coꝛde.⁊ intelligit᷑ ſi pot · Et h explicabat Aug. in li·de diffinitõnib dicens Mia ẽ aĩ ↄdolẽtis affectus cũ additamẽto bñficij vt cõ patiamurpxio ⁊ largiamur ð ꝓrĩo. Exẽplo thobie vt ĩ ki.ſuo maifeſtñ ẽ qͥ coꝛde et oꝑe ꝓrximis ſuisↄ patiebat᷑ Sixi ttio qð ille d eẽmißi coꝛs qͥ ẽt bonũ exẽplũ dõat Primo ꝑ bonã vitã.⁊ malũ qð agit aghᷓuãdo altiꝰ ma⸗ ků mioꝛãdo.rõ hꝰ ẽ.qꝛ mia ñ tm̃ ʒſiſtit ĩ coꝛdꝭ pietate ⁊ oꝑis exhibitõne.q; ẽt ĩ vici oꝝ expiatõe.qð melꝰ mit̃i coꝛdit fieri nd pᷣtqᷓ; ꝑ bonũ exẽplũ ðʒ exhibitõem mißi coꝛdie.hĩc Raba. ſuꝑ mat. ait. Mia cöſiſtit in elinis largiendis.ĩ mal᷑ tolerãdis in ↄuicijs ſremittẽdis vl in⸗ iurijs ⁊ ↄuicys caſtigãdis. exemplũ h Be.i9.ð loth qͥ miſcðia ⁊ pietate motus
De Miſericoꝛdia
dicebat ſodomitis ꝛ vno ex emplo vt ab illo pcõ deſiſte
rent. He ↄckones magnifi
ce dñe ⁊ ciues cariſſim ĩho dierno ſacro euangelio de notant᷑:qð ĩ tres ꝑtes diui⸗
dit᷑ Wã ĩ pᷣmapꝑte põit᷑ erg
ꝓrimũ coꝛdꝭ mißatio ñ iu
dicãdo jn ↄdẽnãdo. In ßàs
ꝑte ponit᷑ erga ꝓximũ rerũ oĩm ab ũdãs dõatio dulcit
¶p ueniẽdo ibi.menſurã bo
nã.⁊c̃. In ftia ꝑte põit᷑ erga ꝓximũ bõi exẽpli exhibitio malũ remouẽdo ibi. Mice⸗ hat aũt ilł. ⁊c̃. Et vt clariꝰ hec pateãt videamꝰhiſtoꝛiã Declaratehiſtoꝛie fructus erit mia pximi adqᷓ; inui tat noſhodie ſaluatoꝛ ñꝑ euãgelic lctõnem. De q̃ lo q̃ndo tres ↄckones cũ trib dubijs moꝛe ſolito declata bimus. Quaꝝ pᷣma erit ð miſcðie qͥdditate. Sca rit ð ſui q̃litate. Tertia ert de ſui qᷓ;titate.qͥbus decla
ſem ratis erit finis. Cöõcko pꝛi 6 ma lit talis in oꝛdine. ꝙm er ßicoꝛdia ᷣm Damaſceñ.eſt g de triſticia in aduerſitiatibo ji i. noꝝ vł ſic. Mia ẽ vᷣtus g qᷓ; aĩus ſuꝑ caiamitate affi
ctoꝝ mouet. Hec diffimtio ſe.ſt eſt mgral vl ſic ʒ Zu.ĩli. ʒo.

honitstw =bilopdei —chones
edia es curiſit Ao eunginn = itres ptsti t mprepit r d mißtoſ i vpdnid. jij e nprinin im s doꝛtiodil u n nuprpõten m erplerbibin n io bi. Dir Etyrcam ieamhitr
un mi adqᷓin n en ög Senen.Dei nd ekones cint ubh ne ſoltouh mu 1 iua pnn it ꝗ ꝛiar. S e.Teni ſu Ate qbus u aſi x inordn her co 2 Damhi u uuſtuti Wi in
aü clmlt
o rt hunn
† Slßhu
Sermo
S. de ciui.dei Mia ẽ aliene miſerie in nr̃o coꝛde ↄnexio DBe oẽs diffinttõnes ſic ſo nãt.qð mißicoꝛs ẽ qͥ hʒ mi⸗ ſerũ coꝛ in alienis mierijs Mã kʒſſiðiſtud vocabulũ ſic apellatũ ẽ.qꝛ mĩa miſe rũ fat coꝛ ð aliẽa mißig. Et lie ſũt tres diffinitões ſcðm ꝙ ſũt tres motꝰ nos iducen tes ad hãc miſcðiã hñdam Wotus.ſ. nature dinalis. WMotꝰ nałe hũanal WMo tus nate beſtial Dico pᷣmo ꝙ ad miſcðiã hñdam indu cit nos motus nate diuinał Nã natura diuina inuitat nos ad miſcð iam hñdã tri plo. Rõne auẽtate ⁊ exem⸗ plo. Pꝛĩo rõe. Filiꝰ dʒ imi tari veſtigia pr̃is.ſʒ ego ſũ
rõe ereatònis.rõe gubnatõ nis rõe adoptõis.⁊ ſũ mißi coꝛs. ꝗᷓ ⁊ vos debetẽ eẽ mi⸗ kicoꝛdes. Auẽ̃te ſic Luẽ̃ð. Eſto mi.ſ.⁊ p. vmeſt rẽ plo ſic. Nã ipe benignꝰ vðs ſeptẽ mĩas nob oſtendit bus inducimur ad ᷣm imi tãdũ. Et iſtaꝝ ſeptẽ.pᷣma ẽ lõganins expectatõ pctõꝛ? Eñ Iſa. ʒo. ait Expectat dñs vt miſereatur noſtri. Se ausem illi qui diuitias tante bonitatis ↄtẽnit. ãge⸗
XRI lum pectantẽ nõ expectauit ſed ſtatim ð celo p̃cipitauit pᷣmos quoq; parẽtes de pa diſo ſtarim eiecit.⁊ pctõem expectare diſponit. Et qᷓ;tũ expertat idẽʒpba.45. oñdit di. Vſq; ad ſenectã ego ipᷣe ⁊ vſq; ad canos ego poꝛta⸗ bo.ego feci:et ego ferã.⁊ ego poꝛtabo ⁊ ego faluabo. Se cũda mĩa ẽ collatio boni tẽã poꝛal cũ pctõꝛ ſit indignus pane qͥ veſcit᷑ tñ ðᷣs ex ſua mera bõitate hoſtẽ ſibi re⸗ bellem paſcit ⁊ potat. Vnð Breg. Deus tribuit pctõꝛt felictatem reꝝ:tranqͥllitatẽ tpm· ſanitatem coꝛpoꝝ pa⸗ nem ad veſcendũ.lucem ad videndũ. aerem ad ſpiran⸗ dum. ⁊ hec ingratis immo retribuentib mala ꝓ bonis ⁊ odiũ ꝓ dilectõe. Hincdqᷓ ñðᷣa de talibꝑ Sſee.⁊.c⸗ di. Ego dedi eis frumentũ vinũ et oleũ et argentũ mul tiplicaui eis argentũ et au⸗ rũ que fecerũt Maal:qͥ inter pꝛetatur deuoꝛator. qꝛ bo⸗ nis tempoꝛalib uſ peccatoꝛ abutitur in vanitate vel vo luptate. Tertia mißicoꝛdia eſt ↄuerſio pꝛaue volunta⸗ tis· qꝛ beuignus ðᷣs inſpirã do ſua gfa pctõꝛem ↄuertit

j
i ſib
1 7 ₰ 1
ſ
z ih „
4
% 7—
6
ihih ſ P un K
un p. 5
1
i
S
ĩbouñip̃m reuocãdo a ma⸗ lo in qᷓ erat· de qᷓ Salomon
Pꝛo.iꝛ.ait. Verte ipios et
nõ erunt. Quarta miſericoꝛ
dia eſt remiſſio totius iniqͥ⸗ tatis.de qua Ber. ait. Sic ex toto indulſit.tam liberali ter donãuit om nẽ iniuriã vt iã nõ dũnent vlciſcendo. nec cõfundat impꝛoperãdo.nec minus diligat ĩputãdo. Et Eʒechie.ig.ait. Quacunq; hoꝛa pctõꝛ ingemuerit oĩum iniqtatũeiꝰ nõ recoꝛdabo Non ait ſi biennio vel trien nio ante moꝛtẽ. ſed quacũq; hoꝛa.nec ait.io.vel · ioo. ſec oĩm iniquitatũ. Ecce qᷓ; mł⸗ tũ deus eſt benignꝰ ad igno ſcendũ. Nec tñ pꝛopter hoc moꝛandum eſt in pctõ· quia maledictus oĩs. qͥ peccat in
ſpe vñ Aug · ait. Age penitẽ
tiã dũ ſanus es. ſi vis agere pnĩam qñ iã peccare non po tes. pcã dimiſerũt te nõ tuil la. Hinc Salomon Eccki. i.ait Viuus ſanus cõfite⸗ beris ⁊ laudabis deũ ⁊ glo
rificaberis in miſerationi
illius. Quinta miſericoꝛdia eſt adiutoꝛiũ nñ̃e fragilita⸗ tis ad ſatiſffaciendũ ſuſtinẽ dũ ad reſiſtendũ.vnð Apo.
ait. O ĩa poſſũ in eo quime
De miſericoꝛdia
8 ad Phi.⁊ad No⸗ Sideus ꝓ nobis qͥs ↄtta nos: vbi dicit e e teſt mũdus iſte ieruire.ſʒ erit ſeruire.poterit vꝛere tun dere diſſecare.ſʒ hocerit co⸗ ronas fabꝛicare.deus enĩ eſt ꝓpugnatoꝛ potẽs.guberna⸗ toꝛ pꝛudẽs. ſolatoꝛ clemẽs remunerato? aftluens. ſecu rus in eo ꝓpitio oẽm ſollici⸗ tudinẽ cuiꝰ nec potẽtia vin⸗ ci nec ſapiĩa falli.nec beniuo lentia poterit fatigari. Sex ta miſericcadia eſt cõſolatid
eterne iocũditatis q̃ᷓ eſt ara
quedã ſpũſſancti.vñ Eccłi. 24ait. Spũs meꝰ ſuꝑ mel dulcis:qꝛ deuotio ſpũal᷑ exce dit oẽm delectationẽ gaudij carnalis. De qua btũs Bre go.ait. Hec eſt virtus ex al⸗ to que andreã fecit amplecti crucẽ.laurentiũ deridere car mficẽ. Stephanũ pꝛo lapi⸗ dãtibo flectere genua ad oꝛa⸗ tionem. Vltima miſericoꝛ⸗ dia eſt collatio regni celeſtꝭ⸗ qꝛ pꝛopter noſtra merita pa rũ tenet᷑ nobis.ĩmo de cõdi⸗ gno nihil. Hã ſiqͥd boni fa cimus plus tamẽ debemus deo. Itẽ qꝛ bonũ qð facim⸗ nõ ẽ pux. Itẽ qʒꝛ ſi eſſʒboni et puꝝ ñ tñ nobis ſʒ deo
————
———
34 ſerice dã iuci ſos.
——
——————————

t Sh icit
ſor ns iſte
.
e poterit yern care. hocent xtare.destii H o potis giben tos s. 3ſolathcn re atoꝛaffluens. i ru ppito oinſili tuc Sner potitun n ufulli nerben n ritfngari. S m eſttöſolat me itatis qᷓeſt m ud ancti. vñ Eccli v1 M tuotio ſpůaten u nutionẽ gu
n Degubtseid mt go eteſtyirtusgericoꝛ⸗ toi1drei fectantiã in⸗
uf Srbuinos. dät cteregenba
io Utmamist
ja Fpllaro rgiu
rül Smobis inode
a hrl. i ſijütu
de q bonũ;
nö 8„Jt ich
eſt trſuendũ.vnð Eſa.⁊c.
Qia oꝑa ña opatꝰ es ĩno
bis dñe. Et Ber. Si nati eſ ſemꝰ ⁊ qͥ factꝰẽ hõ ſuꝑ terrã ⁊ vſq; ad cẽtũ milia annoꝛñ vita nr̃a extẽderet᷑ nõ eẽt tñ ↄdigna paſſio tpis hꝰad fu turã głiam q̃ reuelabit᷑ ĩ no bis. Her miaplenã oim mi ſericoꝛdiaꝝ ↄtentiua. Deqᷓ Miere.y. alt. Wetuamꝰdñʒ qͥ dat nob pluuiã fẽpoꝛaneã ⁊ ſero tinõ.i.gram pueniẽtẽ ⁊ ſubſeqntẽ;qᷓ ↄſiſtit ĩſe ex p̃ dictis modis: ⁊ plenitudinẽ aiĩe meſſis cuſtòdiẽtẽ nobis. ſ.vitã eternã in q̃ eſt plenitu do gaudioꝝ fertilitas oĩum bonoꝝ. Dixi ſcðᷣo ꝙ ad mi⸗ ſericoꝛdiã nos inducit motꝰ nature hũanatl nã lex natu⸗ re etpᷣſſe tenebat illð fieri de bere ꝑ vnñ hoiam alteri hoĩ qð ſibi optabat fieri. j qͥlibʒ optat ſibi mĩam fieri.igitur Pꝛcterea mẽbꝛa naturalia ↄpatiũt᷑ ad iuicẽ. ꝗᷓ afoꝛtio ri⁊ tota coꝛꝑa qʒꝝ jũt mẽbꝛa dñt adinuicẽ ↄpati.hic pau. i.qd Toꝛi.i⁊· git. Si qͥd pa tit᷑ mẽbꝛů vnñ ↄpatiunt᷑ oĩa membꝛa. Dixi tertio ꝙ ad miam hñdã iducit nos mo tus nature beſtialis:nã tãta mia ⁊ pietate mouẽ adinui
cẽ aues et beſtie qð ſolũmð calamo explicare ſatꝭ vẽ. nã aues vt d̃ in libꝛo de natu⸗ ra aĩaliũ hñit iſtã mĩaʒ ꝙ nũ qᷓ; vna eiuſdẽ ſpẽi comederʒ aliã eiuſdẽ ſpẽi· Di ẽt de ico nib ꝙ parcũt ꝓſtrate ẽt hoĩ⸗ bus coꝛñ̃ eis. Eñ merito de iſtis heſtijs dici pt illud põ. Pertrãſibũt.ſ.ꝑ mĩam oẽs beſtie ſilue. Sʒ hic poſſet q̃ ri vtrũ ſint alij motus pᷣter iſtos hoĩes ergaꝓrimos ad miam mouẽ̃tes. Ad qð bꝛe uiter rñdet᷑. ꝙ pᷣter iſtos ſu⸗ pꝛadictos ſüt ⁊ alij tres mi⸗ ro mõ ad iðm miam mouẽ tes vʒ. Amoꝛiſmagnitudo patiẽtis nobilitas.patiẽtis benignitãs. Dico pᷣmo ꝙ ad miaʒ hñdã mouet hoĩes Amoꝛis magnitudo: qꝛ inter fratre⁊ marimꝰ amioꝛ dz es cũ ꝗᷓ oẽs hoĩes ſint frẽs in b mðoꝛqʒ ſũt filij deifilij ade Sdär prematimũamdrẽer ꝑñ adinuicẽ ↄpati.iuxta illud Deut᷑.ij. Si vnus de frib tuis qͥ moꝛat intra poꝛ tas ciuitatis tue ĩ terra quã dñs deus tuꝰ datutꝰ eſt tibi ad pauptatẽvenerit. ñ obdu rabis coꝛ tuũ, nec Ihes mg nũ: ſʒ apies eñ paupi? daß
mutu qj ieen
89
Acd nt ſercoꝛ

nſ 5 M
z 7 ſi 6 3 3 ℳ 6
Mn .
.
P zſ
4 Mhuh
—
7% uRhu
3 .
ö i 5
*
0
[ — tist. it
het eauſa fuit in btã ꝙgine
c ꝓpt magnij amoꝛẽ quẽ hẽhat ad filiũ ſu:gladiũ ꝑ tñſiuit aĩaʒ eiꝰ Pu.2. Bixi
ſcðo ꝙ ad mĩam hñdã mo
uet hoies patiẽtꝭ nobilitas Maioꝛ doloꝛ dz eſſe qñ ꝑ⸗
dit᷑ vł deſtrunt᷑ vna res ꝑui
minĩe valoꝛ.ſʒ pᷣcioſa nim
qᷓ;qð ꝑdit᷑᷑ ðᷣſtruit᷑ qs alicꝰ?
pu ⁊ modicvalo??.⁊ ꝑ ↄñ maioꝛ ↄpaſſio debet᷑ illi rei ua magnt valoꝛ⸗. Cũ hõ i⸗ git᷑ ſit tã pᷣcioſi valoꝛꝗ.qꝛ fa
ctꝰ ẽ ad imaginẽ ðᷣi.ad fru
endũ ðᷣo recẽptus pᷣcioſo ſã
gumne filij ſui· Igt̃ cũ ĩ ncẽi
tate venerit debet᷑ e maioꝛ ↄpaſſio. Dixi tertio ꝙ ad mĩam hñdã mouet boĩies patiẽtꝭ benigniras vł ĩno⸗ cEtia Wag⸗ eĩ ſolẽt hoĩes ↄpati alicui q benigne vel inocenter ſuſtinet q;eõrio.
⁊h eſt qð Amb · in lib· de of
ficjs ait. Btãm vitam effi
eiũt tranqͥllitas ↄſcie i.be⸗
inmĩa nignſtas ⁊ ſecuritas inocẽ⸗ dñt ut tie · Et hec ſufficiũt ꝓ pᷣma tendi pte. Cõcko ſcða ſit talis in quinq; oꝛd ne. ꝙ ĩ mĩa qͥnq; ꝑ oꝛ⸗ dinẽ ſt attẽdẽda · vicʒ mate⸗ ria ꝑſona. modꝰ.itẽtio. ⁊ oꝛ oꝛdo. Pꝛimo dico ꝙ ĩ mia q̃rẽda vł attẽdẽda ẽ matia.
De Siſericordia
vt. ſ.fiant ekine deꝓpꝛia ſp ſtantia non de rapina vl de vſura.qꝛ illa nõ erogãda ſt vñ Ecci.z4. Dona inq́ꝝ non ꝓbat altiſſimus nec re
ſpicit ĩ oblatõib inqjꝝ nee
in młitudine ſacrificoꝝ eo rũ ꝓpiciabit᷑ pctis. Qui olt
fert lacrificiũ ex ſuba pau⸗ ꝑis qi qͥ victimat filiũ ĩ õ⸗
ſpectu pñis ſun Vñ miꝝ eſt de vſuratijs q ita ꝑata ſunt erogare ⁊ nũq; volũt reſtun ere. Scðᷣo dico ꝙ in mĩa at tẽdẽda ẽ ꝑſona cui dãda ſit
q idigẽti ñ diniti ñ hiſtrio ni. Ec. J. Fili ekinõ paupt
ne defraudes:⁊ oculos tuof ne tranſuertas ⁊ paupere: aĩam eſurientẽ ne deſpexe⸗ ris.⁊ nõ exaſpes paupeʒ in⸗ opia ſua: coꝛ ĩopis ne affli xer? ⁊ne ꝓtrahas datũ ãgn
ſliati ro gatõem tribulai
ne abicias.⁊ ne auertas fa ciẽ tuã ab egeno· Hinc gre⸗ ait. Nõnulh huius mði di uites cũ fãe cruciẽt xpᷣi pau pcres ꝓfuſis largitatibꝰ nu trũt hiſtriones. Ekina em̃ admodũ ſemĩs ↄꝓmittẽda ẽ bõe trre.i.iuſtis pauꝑibrs. Salo.ad hãc fuĩaʒ ait. Ec cle.i⁊. Bñfac iuſts ⁊ inue⸗ mies retnhutõem magnõ⁊

0 1
diue deppin Fnem xlarzenſi 1 3. Donn Zins atöinhn n lne aluß⸗ un pets Quc fin xia exſibagu p nctimatfiliii pe sſu Unzi de x j¶ japain iwinn N.2
s papet ar untineveſpen s Sedes ppe pi cotiopt nei
ur nrhas dati
iu anen nbt sthe auer ihunsm e auciẽixᷓi . ones. Elin imis ↄmti unn
Sipnn nan dõcſt
ſiñab ſpoꝛcerte a deo. Ter
tio dico ꝙ ĩ mĩa attẽdẽdꝰ ⁊
modꝰ.ſ.qᷓ;tñ ſit dãdũ Hoc detminat apo.⁊. ad Coʒ. ð di. Nõ vt alijs ſit remiſſio nob õ̃t trihulatio. ſed vt ex qᷓlitate ĩ pñtitꝑeyf̃a abũdã tia illoꝝ inoplã ſuppleat. vt ⁊ ileꝝ abũdãtia vre ĩopie ſit fupementũ vt fiat eqᷓli tas.lic ſcriptũ ẽ. Qui młtũ ñ abũcdauit. ⁊ qͥ modcũ nõ
minozauit. Hinc cheb. 4.
Si młtũ fuerit tibi abũdã tertribue. ſi exiguũ fuerit ti bi ẽt exiguũ ĩpartiri ſtud libent· Quarto dico ꝙ in mia attẽdẽda ẽ ĩtẽtõ. vt ñ fi at ꝓ hũano fauoꝛe. Fp tꝑali retributõe.ſʒ pure ꝓpt᷑ deñ Minc Mat..c. Peſciat ſiniſtra tua qͥd faiat dexte⸗ ra tua i.non ſe imiſceat ap: petuus hũane laudis cum facis opus ÿtutis. Duito dico ꝙ in mia attẽdẽdus eſt eꝛde vt pᷣmo teip̃m offeras ðo ⁊ demũ mũera.ſit Abel de I Beñ. ꝓ. Keſpexit dñs ad abel ⁊ ad mũera ei. vñ Ec. yʒ. Jacrificũ ſalutarꝭ eſt attendere a mãdatis er diſce ab oĩ in. Pꝛimo ᷓ dyõ eſſe mißicoꝛs in ſeip̃d deinð in alio. Vnde Ecci. zo. Wilerere anie tue pla⸗
Sermo XXRX
cens deo pᷣmo aie. ſcᷣo coꝛ⸗ poꝛi. vñ Sre. Nõ ẽmiſcðᷣia ſedcrudelitas. nõ ẽ caritas
ſed iniquitas.nõ ẽ diſcretio
ſed cõfuſio ſterilẽ q̃ nõ ꝑrit paſcere.icanmt iutil ↄcupi⸗ ſcẽtis vᷣßᷣuire.⁊ vidue nihil
bõi facere.i.aĩe vicʒ excolẽ⸗
dis— nullõ opam da re · Quał ei mĩa ãcillã refi⸗ cere ⁊ dũaʒ int᷑ficert:qᷓlis ca
ritas carnẽ amare ⁊ ſpm̃ ne
gliger̃ q̃lis diſcretio totum are coꝛꝑi. ⁊ aie nihil. Et hſufficiãt ð ↄcłõe Juxta qᷓ poſ; dubitari vtꝝ mia ĩ ſui qᷓlitate dicat actũ ÿtuofũ et laudabilẽ ⁊53 iuſticiã. ad ð buit rñdet᷑ ᷣm doctri.ſcĩ cho. ĩ ſe.ſe. q. zo. ꝙ mĩa põ̃t tripłkr ↄlðᷣari. qꝛ cũ ſit ip̃a micð ia compaſſio q̃dama kiene mi ſtðie vt dictũ eſthin pᷣma ↄcłone. aut dicit mo⸗ tum gppetitus ſſenſitiui.et fᷣm hᷣ miĩa dicit paſſionẽ⁊ ñ ÿtutem puta cũ aliqͥs patit᷑ pter malũ alterius · aut dĩ molũ appetitus intellectiui kmqð alicui diſplicet malũ alliꝰ⁊ iſte tał motꝰ õ̃tẽ rõe reglat? ãt ᷓ.ſiñ ſir mia di cit vᷣtutẽ. De q̃ mĩa Salu. oẽs hoies qͥ ð re dubijg ↄſultãt ab ira ⁊ mĩa vacuoſ eẽ decz · n. aſus facile veꝝ
act“„ tuo u

i
iſt
iſn
——————
e
=——
—
huihn
—————————
ꝓuidet vbi iſta afficũt. Si ille motꝰ appetitꝰ itellectui
eſt rõs regulatꝰ.vt dic Au.
de ci.dei ꝙ iſte motꝰ animi
ſ.miĩa ſeruit rõi qñ ita pᷣbet᷑ mĩa vt iuſticia cũſeruet᷑ ſiue cñ ſubuenit᷑ indigẽti.ſiue cũ ignoſcit᷑ penitẽti:⁊ tũc dicit iſte tal motꝰÿᷣtutẽ. Et de ta limĩa loqͥt᷑ ialuatoꝛ Ma · WMiam inqens volo ⁊ nõ ſa
crificiũ. et Pau.i.ad Thi.
ait. Pieràs ad oĩavtit eſt
ꝓmiſſiões hñs vite qᷓ nũc ẽ⁊ future ſupᷓ q̃ vᷣba ait Emb ·
Dis ſũma xp̃iane diſcipline in mĩa ⁊ ptetate ẽ. Et ſic ptʒ quõ miĩa ex ſui q̃litate dicit tutẽ. Cõcluſio tertia q̃ eſt
Nuot de qᷓ;titatemĩe ral eſt ꝙ ope
ſũt op
ra mĩe ſüt q̃tuoꝛdecim:qͥʒ ſe
ra miſe ptẽ ſũt coꝛꝑalia:⁊ ſeptẽ pũa ricoꝛ⸗ lia Coꝛꝑalia ſũt. hoſpitari
die.
ꝑegrinos potare ſitbũdos cibare famelicos.reciere ca⸗ ptiuos.veſtire nudoſ. vifita re ĩfirmos · ſepelire moꝛtuoſ Et hec ↄtinẽt᷑ in ᷣðᷣſu. Ea ligo poto cibo redimo tego viſito ↄdo. Spalia opera mĩa ſunt. Cõſulere ignoꝛã⸗
tes. repꝛehẽdere pꝛaues · ↄſo
lariafflictos: indulgere pec cãtiby. patiẽter ferre ĩiurias oꝛare ꝙ oĩb.⁊ ↄtinẽt᷑ in hoc
De miſericeꝛdis pᷣſu.cõſule caſtiga ſolare re⸗
—
mitte fer oꝛa · Sʒ iuxta hec deã dubitare aliqͥs poſ; cũi his oꝑib exequẽdis magn? laboꝛ ſit. qᷓ;ta ẽ merces q̃ꝓp? hechf̃i poſſit. Ad qð bꝛeuit᷑ m̃det᷑ ꝙ ex mia treſ mirabi⸗ les vtilitates ꝓcedũt.ſ. Pꝛia vtilitaſẽ dine maieſtat/ami citia. Scðᷣa ẽ diaboli dipli cẽtia. Tertia eſt aĩe rõnałcõ
lacẽtia. Dico pꝛo ꝙ ex mi
ericoꝛdia ꝓcedit vna vtili V tas q̃ ẽ dĩne maieſtatꝭ amici litu tia· Nã mia deo riñ placerq m Fpter ipᷣam efficit᷑ nob amic placet enimĩa deo ꝓpter tria
Pꝛimo qꝛ ꝑ eã ſibi creature aſſunilant᷑. Scðo qꝛ ꝑ cam creature ſuſtentant᷑. Tertio qꝛ ꝑ eã ſibi munera dãt᷑. Di
co pꝛĩo ꝙ mĩa placet deo qꝛ
ꝑ eã ſibi creature aſſimilãt᷑ Nã de ẽ ſũme miicoꝛs.vñ de eo diin põ. Miß̃ationes eiꝰ ſuꝑ oĩa oꝑa eiꝰ hinc dẽ
Luc. Eſtote miſericoꝛdes.ſe ⁊pe.v·m· c. qꝛ ſupple ſi ita eri
tis ipi deo ſiles effeeti eritis Dixi ſcðᷣo ꝙ miĩa placet deo qꝛ ꝓpter eã creature ſuſtẽtãt᷑
vñ mĩa non eſſet q̃ creatura
eſſet cũ ꝑ miſcðᷣiã deus mun dũ creauerit regat et cuucta gubernet · Quõ etiã creaa
M dip terd bole pter

6Akmerci un ii miatrefmnh S putirpi us nenatetun eadlabolidlyl actaiernili opriogern n tum ytli Mnuelkt am N Mnñpluerg wint nob amit deoytern bſibicenun nhchoqpan
en nn Tu
hbuenirer alti creake ſi mĩa von eſſet. Hine ad laudẽ ſui Leo papa in qͥdã ſermõe ſit ait. Wie tus tãta ẽ vt ſine illa cetere ẽt ſi ſint ꝓdeſſe nõ pñt.qᷓ;ᷓuls enĩ fidet ſit ⁊ cau tus ⁊ ſobꝛiꝰ⁊ alijs maioꝛib adoꝛnatꝰ inſignibꝰ ſi miſeri coꝛs eſt tñ miſericoꝛdia non meret᷑. Dixi tertio ꝙ miſeri toꝛdia placet deo:qꝛ ꝑ eã ſi bimũera dãt᷑. Nã cũ aliqͥsp ximo ſuo miamſfacit deus talem mĩam ſibi apppꝛiat. Vñ petmuſ rauẽnas in qᷓdã Smõeexponẽs illð Ma.2. Eſuriui ⁊c̃.ait. In regno te li coꝛããgel in ↄuẽtu reſurgẽ tiũ ꝙ abel paffus ſit. ꝙ mun dũ noe ſaluauit. ꝙ abꝛahã fi
dẽ ßuauit· ꝙ moyles legẽ tu ot Mnnendid lit. ꝙ petrus reſchm pi— aſcẽdit:deꝰtacet. Et clamat i1 m ſolũ ꝙ pauꝑ comedit:dicẽs Ið ne mißicon i id ASen e Eſuriui ⁊ dediſtis mihi mã ot ms2 dutare. Dico ſcðo ꝙ exmi⸗ ſu Jepae u ericoꝛdia pcedit ſcðs vtili⸗ — Wia ras q̃ eſt dia boli diſplicẽtia ey nucle udipli⸗ Diſpliceteni mia diabolop p ele 3 cetdias pftria. Pĩa qꝛ ꝑeã a ſuis il tmiaplu bolo ꝓ mãib pclõꝛ eripit᷑. Sq;o qꝛ S nl pter peã e ſupb vic᷑. Tertio in eſeräo tria. qp ed domus eiꝰ deſtruit᷑. ſet S ſcüdasm o dlco ꝙ mĩa diſplieʒ dia ic tngxtuu bolo:qꝛ ꝑ eã pcõꝛ a ſuis ma
— ain
Serme RRA
nib eripit᷑ ſiẽ pʒ de filio ꝓ⸗ digo · qͥ q;uis buus eiꝰ eẽt ef ectꝰ. tiñ dei mĩa a ſua ptãte fuit liberatꝰ. vñ Pe · ra.in j dã ſermõe ait. Ite ꝓferte ſto lõpᷣmã. Nð dixit vñ venis. vbi fuiſti:vbi ſũt q̃ tuliſti qꝛ tantã głiam in tãtã turpitu dinẽ ↄmutaſti.ſʒ ꝓferte ſto⸗ lẽ t induite iltq. Eidetis.qꝛ delicta nõ videt vis amnoꝛis ⁊tãta mĩa pʒ delicta neſcit Scðo dico ꝙ mĩa diſplicet drabolo qꝛ ꝑ eã ̃e ſuꝑbus vincit᷑. vnð qdã glo.ait, De nullo ſic vintit᷑ diabolus ſi⸗ cut de miſerieoꝛdia. Tertio dico cꝙp mĩa diſplicet diabo⸗ lo:qꝛ ꝑ eã domꝰ er veſtruit᷑ Rã domꝰdiaboli.i.ĩfernus młtũ deſtruit᷑ ꝑ ↄtritõeʒ. mł tũ ꝑ deuotõeʒ ſed magis ꝑ miam. vñ Ber. ait. Bonũ ẽ vnguẽtũ ↄtritiõis qð ↄficit de ↄgnitõe pcĩ melius deuo tõis qð ↄficit᷑ de recoꝛdatõe bñficioꝝ dei.vtrũ vincit vn ctio pietatis. Sico tertio et bᷣncipalr ꝙ ex mĩa ꝓcedit et alia tertia vtilitas q̃ eſt anie rõnał ↄplacẽtia. Cõplacʒ eĩ micſðia ipſi hoĩ ꝓpter tria. Pĩo qꝛ ꝑ eã mũdꝰ a pctis efficit᷑. Scðᷣo qꝛ ꝑ eã ĩhacvi ta tꝑali reb abũde 5

n u
zitsſi ſi n i
ſ
M „
ieziſt 3
2 i vudſ ₰
7 ſh
i
ſ 3 Ntf 4 i i 4 P. 3 6 ſ uh
1— ſi ſb⸗
e%
—
—ů———
Tertio qꝛ ꝑ eã i&a fiture gle ſub ſpe duei. Dico pᷣmo ꝙ ꝑmlam hõ mðus n pctis efficit᷑. Ende Ecci.
A · Ignẽ ardentẽ extinguit
aqᷓ ⁊ elna.re.pccis. Dico ſcðᷣo ꝙ ꝑ miam hõ tꝑalb bonis abunde ꝑducit᷑. Sñ Bre. Terrene ſubſtãtie per F ꝙ paugibus viſtribuũt᷑.
multiplicant᷑. Vñ legit᷑ de
qᷓdam bonifacio ep̃ in lib⸗ dyalogoꝝ ꝙ cũ eſſet puer oꝛ reñ mris in vſůjpauperum ↄſümauit. qð ců m ꝑpen⸗ iſſet ſtati eũ increpãdo pu gnꝭ faciẽ ſuã ꝑcutiebat. ꝛð ne ta bonifacio fetã oꝛreũ
plenũ inuentũ ẽ. Dico ter⸗
tio ꝙœꝑ mĩam hõ in gfa fu
ture gie ↄduci. vñ Eccle.
36. Ekina viri qᷓñ facculus
cũ ip̃o.x g̃am hoĩs quaſi
pupiiiã ꝓhuabit. Et poſtea relurget ⁊ retributõem retri
buet. Eñ. i.ad Thi 4. vt up̃dictũ eſt Pietas ad oia valet.⁊c. Et ſic expedite ſt ma nifice dñe comes ⁊ci⸗
ues deuoti huius fructus ꝑtes quas ſuꝑius enumera uimus. quem obſecro erga paupes vos hñe. vt h gaʒ ⁊ in futuro gkiam valeatis 3 deo miicoꝛditer obtinere
de Juſticia
Sñica ſcha poſt Penthe. Se iuſticia. Sermo.&
Omo quidã fecit cenã ma gnam? Vocauit młtos. Luẽ. i. Pꝛo huius ſacri ⁊ ſetĩ euã⸗ gelij hiſtoꝛiali declaratõns Notandũ ꝙ ille verenuitus vocari debet qͥ tres actus v tuoſos a iuſticia ꝓc edentes ⁊ ↄtinentur in trb ↄcloni⸗ bus. Debet eſſe luſtus ad ſe ꝑ peccati remotõem. Debet elle iuſtus ad ꝓxi mum ꝑ animi ↄpaſſi onem, Debet eſſe iuſtus ad deñ verampilectõem. Bro pino ꝙ ille debet vo cari iuſtꝰ qͥ eſt pᷣmo iuſt qj ad ſe ꝑ pcti remotõem Rd hꝰ ẽ.qꝛ illeẽ iuſtus qͥ nõ miſi ſua retmet. cũ hᷣm ſnĩaʒ phi in.⁊. Ethi. Juſtirie ſit red⸗ dere vnicuiq; qð ſuũ ẽ.ſed pem̃ ſemꝑ dedet eſſe alieuũ a naturs hoĩs.qꝛ ẽ deßua⸗ utõ p̃ᷣius nature.ᷓ qͥ vult eſſe iuſtus dʒ a ſe remouere pem̃. Etqð pctm̃ ſit alien
a natura hoĩs ꝓbat᷑. qꝛ oĩa
q̃ ſt in hoĩs natura fec deꝰ. m ſniam Eſa,?6. dicentis

di Soſt
oquil ttcenin nt bs Lut Pyhe—iaitſi geiy hli dalunm Rotn Aeyerejult vocn tres zcn oſos upceen nn tnocon
Deb s apri mmg ponen
di 2 s dde bun iledchan uriu ſlÿᷣwü
de
dſeꝑ Snotöen us qrin
a retu n ſninj ne vn pq ut m ſen 2 et eſſe iu
unmn oc.
vu m etrehin eiut a ſeren utur 12 pb. qi ſtnt k Juultc
Sermo Xxx
oĩa opa ña opatꝰ es dñe.⁊
Jo.i. Dia ꝑ ipᷓm facta ſũt.
p nũqᷓ; ðs fet vł creauit pec tatũ vt ẽt dr̃ Joh i. Et ſᷣne 1po factũ ẽ nihil.i.pctm̃ ᷣm 1.igt aꝑte ptʒ ex his oĩ⸗ bus ꝙ ad actũ pᷣmñ iuſticie hoĩs ꝑtinet remonere ꝓcm̃ Et hoc h̃.i.ad Voꝛin.ii. Si noſmetipᷣos dij udicare mus nõ vtiq; iudicaremur. a dño. qꝛ apð eũ inuenti eſemus iuſti. Exemplũ h̃ in dauid qͥ cognoſcens pcĩ ſuũ volens ip̃m expellere et ſe ſuſtificare dicebat in põ. Amplius ·I m. d.a.ini.me. Zap·m.mũ. me. Dixi ſcðᷣo ꝙille dʒ vocari iuſtus qͥ eſt ſcðo iuſtus ad ꝓximũ ꝑ anĩ ↄpaſſionẽ. Rõ heſt. qꝛ qͥ iu ſtus eſt dʒ hie miĩam i affcũ ⁊ largitatẽ in effectu.ſʒ qͥ ta lia hzʒ vt clarũ ẽ ꝓximo ↄpa nłꝛigf dð ĩpð. Mutuabit᷑ pctõ?⁊ nõ ſoluet.ſ.auarus qt mutuũ negar cũ diuiti as ſibi datas neceſſitatis tẽ poꝛe nõ cõicat. Juſtus qutẽ mibetur. ⁊ tribuet ꝑ largita tis effectũ. Adᷣeuã induẽ ſap· Eci.ꝗ.di. Declina paupꝑi ſine triſticia aurẽ tu am? redde debitũ. Exẽplũ põut Mer.de vinea dicens.
Bona vinea iuſti.ĩmo bõa vinea iuſtus.cꝰ pꝓtus vitis. cꝰactio palmes.cuus vinũ teſtiõm ↄſcie. cuius lingua. toꝛcular exp̃ſſiõ⁊ lachꝛime pie ↄtribulatoꝝ. Er alibt alt. Quecũq; terrena ſunt. terrigenis cõicandaſũt. ⁊ fi lijs hoĩmqͥb vnã om̃ibus terrã dedit ab initio deus.
Poꝛro ſpũalia eis ſolũmo
do cõicanda ſũt cũ qͥby ẽ ſoci etas ſpũs.vt gr̃am qᷓ; acce⸗ pimus ĩ alterutꝝ mĩſtremꝰ ſi qͥs em̃ ino ſceret certiſime noh alienꝰab hac gr̃a nec o rãdũ nᷣ pᷣdicãdũ ei n? qͥcqᷓ; gfe ſpñateẽt ĩpartiẽdũ qð pie ↄſiðantb ⁊ amoꝛẽ fÿni tatꝭ ⁊ letã qᷓᷓdãffiduciã ꝑarʒ dũ electoꝝ oim oĩa ſt nec in terĩ merita⁊ pᷣmia nihilomi nꝰĩfuto · Dixi ttio ꝙ illedʒ vocari iuſtꝰqͥ eit ttio iuſtꝰqᷓ ad deũ ꝑ dilectõem.rõ hꝰeſt Zd vm iuſtũ ꝑtĩet ſeqͥ viã nate.ſʒ via nafali filiꝰdʒ di ligere preʒ. ⁊ ðs ẽ̃ nñ̃ pñcre atõe fðptqe. ⁊ glificatõe. ad vm iuſtũ ꝑtiet vᷣm dilige
re. vñ ſene.i li.ð qᷓttu.ÿᷣtu.
cardinalib. Quiſqs mußi⸗
coꝛdi ſectari deſideras pꝛi
us deñ time ⁊ ama vta me
rið a deo· amabis enim deũ
L4
142

—
ſi in ð illũ imitaberꝭvtvelis oĩbpdefſe nłli nocere: ⁊ tũc te virũ iuſtũ appellabũt oẽs ſeqᷓnt᷑venerabũt᷑ ⁊ diligẽt iu ſtus enĩ yt ſis n ſolũ nõ no cehꝛſʒ etiq nocẽtes ꝓhibch. Exẽplũ h̃ in illa peccatrice maria magdał· q̃ mſtificata fuit nimia dilectde dei.vñ ð ea di Lu.S. Dimiſſa ſũt ei prtõ niulta:qꝛ dꝛlexit multũ Sʒ aduertẽdũ g hec iuſticia aliq; ẽ exil· alicñ ſufficiẽſali qñ abũdans. De exili au ſa lo. Si pciã tua cgno ſcẽdo tñ ʒfirẽdo tibi reddiderꝰ ſipximis de abũgãtia terre he ſubſtãtie qᷓſi micas t̃ ex xoll timuerꝭ modica ẽ inſti⸗ ua:⁊ moꝛiẽð ad purgatoꝛia loca trãſib is. De ſufficienti ait. Si di⸗ nos fecerpemtẽ tie fructꝰ. ſi ncẽitate ↄtẽtus ex duabytunicis alterãᷓ dede ris nõ hñti: ⁊ de iſtꝭ ſitr fece ris ſigbam dßiin gĩbop̃tu⸗ iuſticia⁊ mo
ẽs mox trõſibiß ad locũ re frigerij ⁊ qer dehgc dr ĩ põ Juſti t.ſi.m.ð. De abũdãti
kit. Siiuſticias tuaf putab
pelut pãnũ mẽſtruate⁊ ĩuti
lẽ uũ te reputãſ arguis ⁊ ca ſtgas ſidetua tibiẽt ſhrra⸗ pus nckitate ⁊ vnã tuniam
dde inſticia
erẽplo btĩ Marti ni.ſi nullam reputãs gliam tuð vel ĩiuriã ne gliam⁊ iiu riã dei patet tibi regnũ celo rũ. He ↄcluſides magnifice dñ̃e ⁊ ciues dilecti in hoc ja cro euãgelio vᷣnotant᷑.qð in tres ꝑtes diuidi᷑. Qm̃ inp ma parte pont᷑ munificẽtie largitas ad expellẽdũ auari ciã cũ dr̃. Hõ qͥdã ⁊c̃. Nam
ute tał᷑ hõ hũit pᷣmũ actũ iu
ſticie in ſe;qꝛ fec cenã magnã ad hoc:vt in eojnð eſſet pem̃ auaritie· In ſcha ꝑte ponit᷑ tuſticie erga ꝓxĩos ſuauitas
ibi. Et vocauit miłtos. In
ftia ꝑte ponit᷑ iuſticie erga deũ ſinceritas ibi. Amẽ am̃ ⁊c̃. Et vt clarius hec pateãt videamus hiſtoꝛiã. Decla⸗ rate hiſtoꝛie fructꝰ erit iuſti⸗ cia quã demõſtrauit iſte tat hõ in ſua cena.tů ex ꝑte ſui. tũ ex ꝑte ꝓximi. tů ex ꝑte dei de q̃ loquẽdo tres ↄciones cũ trib dubijs moꝛe ſolito declarabimꝰ. Quaꝝ pꝛima erit de iuſticie qͥdditate. Se cũda de iuſt icieqᷓlitate. Ter tia de iuſticie qᷓ; tuate.qunb veclaratis erit finis. Cõclu ſio pᷣma ſit talis in oꝛdine ꝙ iuſticia hm ei triplicẽ acce⸗ prõz tripkr bʒ diffiniri. Pꝛi
————— ₰

1 ½
5 plbin . Alnpu
uine 1liöesnni N dlecti inhi 1 m. Qñtnj etelcänn ic—qcitẽ ſin
iſtice etg iin be Zman deu nũ Del teh wefruc enui qu cjſtnunt ſu inutie prll xꝑ ni l et pud
3o Snes„du 4. nes mote ſin
. Quaꝝ pin eit d w 1de tutate * ins4ð ohu alsnnin u S enplicn dffun
mo mẽõ iuſticia accipit᷑ large ſꝙ q̃cũq; bonitate ſiẽ ſumit᷑ mat. ð. Querite pᷣmũ regnũ dei⁊ iuſticiã eius· glo. Juſti cia regni ẽ oĩa q̃ xpᷣs docuit
obßᷣuari. Vñ de talibh obſer
uãti ait. Mat.iʒ. Juſti ful gebũt ſiẽ ſol in re.pae.⁊ tali iuſticie pꝛo bonitate accepte p̃t attribui diffinitõ illa. Iſi do.ſic di. Juſticia eſt oꝛdo ⁊ eqͥtas 3 hõ c vnaqjq; re bñ oꝛdinat᷑. Et põt etis attribni diffinitio ſenece di. Juſticia dina lex eſt ⁊ viculũ ſocietatꝭ hũane. Scðo modo accipit᷑ iuſticia minꝰ large.ſ.ꝓ pᷣtu te reddente vnicuiq; qð ſuũ eſt. Et ſic ſub iuſticia pietas vẽ ↄtineri:⁊ iuſti iuſticie põt attnbui diffinitio Cicerõis quã ponit in rheto veteri di. Juſticia ẽ habitꝰ aĩ cõi vtili tate ↄßuata ſuã cuiq; tribu⸗ ens dignitatẽ. Et Ziug. ait. Juſticiã qͥd dicã eẽ niſi vtu tẽ qua ſua cuiq; tribuũt᷑. Et glo. ſuꝑ illud Wa.j. Btiqͥ eſununt ⁊ ſitiũt iuſticiã ait. Fuſticla ẽ ſua cuiq; tribuere ſibiꝓxio ⁊ deo. Tertio mo do ſumit᷑ iufticia ſtucteꝓ in firõe penaꝝ ᷣm qð accipit MBer. qͥ ait. Nullũ nomẽ dei eſt qð non ſonet aut iuſticiã
XXX aut pietatẽ:⁊ iſti iuſticie põt attribui diffinitio vel deſcri ptio q̃dã Tullij inli.de off. di. Juſticia eqͥtas ẽ q̃ tribuit patiẽti:⁊ ſi nolit qð eiꝰ meri to debet᷑. In iſto po ᷣmone nõ loqͥmur de iuſticia pꝛimo mð accepta:qꝛ nõ loqͥmur ð qcũq; bomtate. puta de ieiu nio.elemo ſyna.oĩoe.et ſic de alijs bonitatibyin ꝑticuluri. neq; ẽt loqͥmur de iuſticia vl tĩo mõ actepta:qꝛ ñ loqmur deſvindicta ⁊ pena tribuen⸗ dajmał. ſed loqj mur de iuſti⸗ cia ꝓut ẽ tus moꝛałq̃ ẽvirꝰ gñalis qͥ ad ĩperiũ põt eni ſparsre ep ceteraꝝ vᷣtutũ B nõ poſſit ea elicere vel ad executionẽ ponere.ſiũ pꝛudẽ tia eit ÿᷣtus gñalis ad dirigẽ dũ opa ceteraꝝ ÿtutũ. Sed b aliqͥs p̃t dubitare.ſi iuſti⸗ cia iſto inõ accepta ÿe ſit vᷣ⸗ tus. Adqʒ bꝛeuit rñderi p̃t fmn ſem̃ Theiq.ſe· ſe,q.yS. ꝑ ſic. Rõ hꝰ ẽꝛqꝛ vᷣtus hũa na ẽ qͥ bonũ reddit actũ hu manũ:⁊ ip̃m hoĩem bonũ fa citſed B uenit iuſticie igit᷑ Etꝙ hoc ↄueniat iuſticie ꝓ bat᷑. Nã actꝰ hoĩs iõ bonus reddit᷑ inqᷓ;tũ attingit regu⸗ lõ rõis ᷣm quã humani act? rectificant᷑. ſed iuſticia oꝑa⸗
1—
Vtrũ luſticia
1 ittu⸗
arti.ʒ.

5 * 1 6
in 6 i .
3 ſih
i
5
6e ſi
ſi i mi 4
ſi it 3 M M
k
h
Kh ii i i
ſb⸗
ih
„
3 ii 4
i ih til⸗ 3 4. 1
ſit
Juſtici
zcom?
mẽdat᷑
tiones humanas rectificat vñ. Tuli.in pᷣmo de officijs luſticia pᷣcipueviri bõi noĩatur. Et ibidẽ ait. In ea aũt iuſticia vᷣtutis ſplen⸗ doꝛ ẽmaximus. Igit᷑ ex his oĩibus deducif ꝙ iuſticia ſit ptus moꝛal hᷓ cõfirmat gre ko.ĩ2. mo. di. Q ĩq̃ttuoꝛ Ftutib· tp̃antia.pꝛudẽtia. foꝛtitudie⁊ iuſticiu.tota bo nl oꝑis ſtructura cõſurgit. Et ec ð pᷣma ꝑte ſufficiãt Võcko ſcða ſit tal in oꝛdie⸗ ꝙ q̃litas hꝰ Ftutis tripłrẽ ↄmẽdabil. rõne nate. rõne ſcripture.rõne oꝛdinis. Di copᷣmo ꝙ iuſticia ↄmenda biłeſt rõe nature ⁊ tripłr Piioↄmẽdabił᷑ ẽ ꝑ naturã coꝛgalẽ. Scðo ꝑ natã ſpũa
lẽ · Tertioꝑ naturã bꝛutalẽ
Pꝛima duo ſũt qᷓ;tũ ad ho minẽ. Tertia ẽ qᷓ;tũ ad alia aĩalia ꝑ naturã koꝛꝑalẽ. ſiẽ oſidit᷑ ber.ſiꝑ Canti.qͥ ait⸗ Rectꝰ dñs vðᷣs nñ̃ rem̃ hoieʒ fec.⁊ idẽ. Staturã vᷣdit ðᷣs
hot tectũ. foꝛſitan vt iſta coꝛ
poꝛea rectitudo exterioꝛiſq; figmẽti hoĩes illũ interioꝛẽ qͥ ad imaginẽ dei fetũs ẽ ſpi rituał᷑ ſue ßuãde rectitudis
gdmnoueret⁊ decoꝛũ coꝛpꝰ
ðfoꝛmitatẽ argueret anumi
De Juſticia
Quid em̃ idecentiꝰ qᷓ; cur⸗ ul recto coꝛꝑe gerere aĩum De iſta rectitudine loq̃bat Salo. Ecci.ð. Moc inueni ꝙ fecerit ðᷣs hoĩem rctm̃ 4 ipe ſe ĩ inlinitis miſcuerit qᷓ ſtomb Pernaturã ſpũalẽ ſic. Vã iuſticiu in aia hoĩis naturatlr reꝑit᷑.vñ Auguſt. Furtũ certe pũit lex tua do mine. ⁊ lex ſcripta i coꝛdib⸗ hoĩm qᷓ; nec ip̃a qͥdem deles iniqͥtas. Quis em̃ fur eq a nĩo furẽ patit᷑. Hinc tulliꝰ. Juſtcia eſta natura pfctãh deinde q̃dã in cõſuetudinẽ ex vtliitatis rõe venẽt. po ſtea res ⁊ a natura ꝑfectas ⁊ a ↄſuetudine ꝓbatas legů metus ⁊ religio ſanxtt. Per nat᷑ã bꝛutalẽ oñdit᷑.qꝛ a na tura bꝛutꝭ aialib indita ſũt q̃dã q̃ ad iuſticiã ꝑtinẽt. vt pietas. Hcoꝛdia ⁊ hec ſitia. vñ Solinus ð memoꝛalib mði ait. Leonũ clemẽtie in dicia mlta fũt· pſtratꝭ ꝑcũt. ĩ viros potiꝰqᷓ; in feĩds ſeue unt ifãteg ñ niſi maᷓ fame pimũt. Dixi ſiðᷣo ꝙ iuticig ↄmẽdabił᷑ẽ rõne ſcripte:⁊h et tripłr. Pꝛĩo ſð rõe mo⸗ nitõis. Scðo ſub rõne dile ctõz. Tertio ¶b rõe btifica⸗ tõis. De pᷣmo ait dð ĩ põ:

84 Frawzan 5. gerrin udirent Pociuu ſei i mlut onb=nanripi nuur—k᷑yj Funð witetun oim dende
Sermo XxRx
Sacrt.ſa.iu.⁊ ſ.i. d. De ̃o
Sß.i. Diligite iu.qͥ iu.ter
rã· De tertio h mat.v.bti q eſu.⁊.ſi iu. Dixi tertio ꝙ iuſticia ↄmẽdabiłẽ rõneoꝛ dis. Juſticia ei vt finis alia rũptutũ cardinaliũ dr̃ nobi lioꝛ in oꝛdine triplici ðᷣ cã. Pĩo qꝛ ꝓpinqoꝛ mercedi.
ſcðo qꝛẽ ꝓpinquioꝛ ſaluti.
Tertio qꝛ eſt ꝓpinquioꝛ co rone. De pᷣmo ait dð in ps. Retribuet mihi hʒ iuſt me. Non dixit m pꝛudtiã nõ
cue unpſitEtrus nõ ſᷣm foꝛtitudinẽ ſed ʒ iu
nde 4 ſuedinẽ acten enenit pos ſuſt ſanctitat 5 pec mſticte. De tertio dr̃.in ij⸗
Smpeun pe
etus 1 n ſint pe xti bu au rubu i hinui di quc kn pulnt etas.; Weat herl Sol u menh
)„
2 „. 6.
ouidi
† ſticiã. De ſcðᷣo ait ſalo. Ec.
ʒo. Salus anie in ſanctitate
ad Cht. ꝓ. In reliquo rei⸗ polita eſt mihi coꝛona iuſti tie quẽ reddet m d.ĩ d.illa.
In his tnbus ṽ iuſticia ef ſe bignioꝛ in oꝛdine alijs v
tuti.cardina. Sed pᷣ poſſet dubitari exq iſta vᷣtus ẽ ita ↄmendabił ſi qͥcũq; facit 3 ipam peccat moꝛtałr. Ad qð buit᷑ rñdet᷑ ᷣm ſcm̃ tho. in ſe. ſe, q. g. art.vlti. ꝙ ſic. Rõ hoꝰ eſt. pctĩ moꝛtale vt doctoꝰes dicüt.ẽ iliud qð 3 rigt᷑ caritati ꝑ qᷓ; eſt vita aie aũt nocumẽtũ alteri il⸗ latã er ſe cgritati repugnat quẽadmodũ ad nolẽdu bo nũ aiterius.⁊ iõ cñ iuſtciia
ſꝑ ↄſictat in nocumẽto alte rius ſeq̃t clare ꝙ facerʒᷓ iu⸗
144
tticiã er gñeſuo ẽ pem̃ moꝛle
Pꝛeterea q̃cũq; faẽ ʒᷓ legẽ ði pectat moꝛłr. Sʒ qͥcũcq; faẽ iuſticia faẽ ʒ legẽ dei· qꝛ k reducit᷑ ad furtũ kadul⸗ eriũ.Fhomicidiũ k alð hu⸗ iuſmõi.igf. Et het ð ſcða
ꝑte fufficiãt. Võcłko tertia ẽ
tat ĩoꝛdie. ꝙ ex iuſticia tres fructus inter alios nure qᷓ;⸗ titatꝭ⁊ magnitudis ꝓcedũt vicʒ · Pꝛlmꝰ ẽ diuine dilecti onis poſitio. Scðᷣs ẽ cũcto rũ maloꝝ remotõ. Tertiꝰẽ cũctoꝝ bonoꝝ adeptõ. Di co pᷣo ꝙ iuſticia põit hoĩeʒ ĩ dina dilectõne. Et ß ꝓbat᷑ tribo auctib Pꝛima eſt. ꝓ⸗ uer. iy. Qui ſequit᷑ iuſticiaʒ diligit᷑ a dño. Scða eſt dð in ps.di. Juſtus.d.⁊ iu. di lexit. Tertiaẽ exiã ip̃ius dð di. Sñs diu. Dixi fcðᷣo ꝙ iufticia remuet ab heĩe cu cta mala. Nã triplex ẽ ma⸗ lũ.ſ.malũ penemalũ culpe ⁊ malũ dãni.⁊ ab his oib remouet hoĩiem ipa iuſticia Pꝛimo libat hoieʒ a malo cłpe ꝓpt᷑ qð vocał᷑loꝛica ip
ſa uti.ia.ad Eph.c. Sta
te in ioiu. Scðᷣo liberat iuj
kicia hoĩem a male pene.
ſiẽ ptz in Pañ yt habetur
Vtili⸗ ras iu⸗ Cticie.

———. ₰—
———————— ——
—
——— —
Quõ acqͥrit᷑ luſtic
ia
Dañ.c. vbi.dicit᷑. Cõcluſit dñs oꝛa leonũ ⁊ nõ nocerent mihi: qꝛ coꝛã eojiu.⁊uẽta eſt ĩme. Tertio liberat iuſticia hoĩem a malo dãni. Nã ma ximũ iter alia dãnũ eſt moꝛſ ⁊tñ ab ipᷣa liberat hoĩem iu ſticia. Vñ Pꝛo · io. Juſticia Vo liberabit a moꝛte. Dixi tertio ꝙ iuſticia donat homĩ cũcta hona. Nã triplex ẽ bo nñũĩ hoe mũdo.ſ.bonũ foꝛtu ne· bonũ nature· ⁊ bouũ g̃e ⁊oĩa iſta bõa ip̃a iuſticia do nat hoĩ. Pꝛimo donat bonũ
foꝛtune.vñ ait ſap̃. Pꝛouer. 24. Juſticia eleuat egentẽ.
Scðo donat bonñj nature.
ynð illis gaudebitk in illis
exultabit. ſiẽ Dauid in põ. canit. Juſtus vt palma fioꝛe bit. ſ.in bonis nature:⁊ ſicut cedtus libani młtiplicabit᷑.
Terno donat bonũ gfeq̃ꝓ
pter dauid ait in põ. Ocuii důi ſuꝑ iuſtos.ſ.ad ĩfũdẽdũ gram. Imo etiã deꝰ donat iuſtis bonũ głie. Eñ dauid in põ. ait. Letabif᷑ iſtſtus i dño ⁊c̃. Ecce igit᷑ quãti fru⸗ ctus qᷓ;teq; vtilitatis eſtip̃a iuſticia. Sʒ iuxta hec dieta querere poſſit aliqs. ex quo tot bona ex ia inſticia ꝓce⸗ qũt qͥbus remedijs qbuſuꝝ
De temperantia
adiutoꝛijs eã acqͥrere pofo. Ad qð rñdet. ꝙ tria int᷑ alia ſũt adiutoꝛia iuſticie.i.fideg humilitas ⁊ ait apłe ad Sala.ʒ. Credi dit abꝛaã deo ⁊ reputatũ eſt ei ad iuſticiã. De ſcðᷣo ait ſal uatoꝛ Ma ʒ. Sic eni decet nos implere dẽm iuſticiam.
lo · Perfecta iuſticia ẽ ſub
dere minoꝛi in eruditõe. De
tertio ait dauid in põ. Clas ma · iu.⁊ dex. eos. Et pediti ſũt hꝰfructꝰ magnifi ce dñe et ciues dilecti qs ſu
perꝰ ꝓmiſimus declarãdũ.
quẽ fructũ obſecro vos ha⸗ berevt hic gr̃am ⁊ in futuro gliam valeatꝭ obtiere. amẽ.
Dñiea tertia pꝰ pẽt. De pᷣtute tꝑãtie. Ser. NN
Rant autem
appPopiquã⸗ tes ad ieſumpub licani ⁊ pcõꝛes vt audirẽt il lũ. Luc.iy. Pꝛo huiꝰ ſacri ⁊ ſcĩ euãgelij hiſteꝛiali decla⸗ ratione. Notandũ ꝙ ille tꝑa tus vocari pᷣt qͥ eſt oꝛnatus his tribus rebo ſubſcriptis: Opoꝛtet illum in ſermo ne oꝛnari modeſtia. Opoꝛtet illum in furoꝛs oꝛnari continentia.
tſicexr

2— Di vxuy pẽr d
iant auten
opi
[1osvt audii icui phiſteꝛialde nbn 1 andũ gilin nt qͥet om
DPponet illum in dulco⸗ re omari clementia. ebu ꝙ tẽꝑatus de⸗ bet eſſe oꝛnatus in ſermone modeſtia. Rõ bꝰ.qꝛ bm tul liũ in pᷣma rhetoꝛica. Mode ſtia ẽ ꝑ quã pudoꝛ boneſtatꝭ purã ⁊ ſtabilẽ ↄparat aucto riatẽ.ſʒ tał pudoꝛ honeſta⸗ tis maxie ↄſiſtit in ſermone. igit᷑.vñ Ambꝛo. in li.de offi . ait. Sermones pꝛofera mus libꝛa iuſticie examina⸗ tos vt ſit Fuitas in ſenſu.in ſermone pondus.atq; in ver bis modus. Exemplũ ha⸗ abigaivxoꝛ NMabal carmeii modeſte lecuta fuit eoꝛã da nid irats 3 pᷣdictũ ſuũ virũ inuenit gr̃am coꝛã es ⁊ obti nuit ꝙ vir ſuꝰ nõ ĩterficeret᷑. vñ diẽ e dð. Bñdictũ eioqũ tuũ ⁊ bñdicta tu que pꝛohi buiſti me hodie ne irem ad ſunguinẽ:⁊ vlciſcer me manu mea. Dixi ſcðo ꝙ tꝑatꝰ de⸗ bet eſſe oꝛnatus ↄtinẽtia ne ↄrurbet᷑. Rõ hꝰeſt. qꝛ ↄtinẽ tia eſt hm Tulliũ vbi ſupꝛa virtus ꝑ quã cupiditas cõſi lj gubernatione regit᷑ſed ta lis gubernatio marie eit ne⸗ ceſſaria tꝑato ad mitigãdũ furoꝛẽ. igi᷑ vñ Bre.in moꝛ
Serme XRX
ait. Quotiẽſcũq; ſta animũ inuadit.ſ.furoꝛ mẽtẽ edoma vince teipᷣm differ tꝑs furo⸗ ris. cũ trãqͥlla mẽs fuerit qð placet indica. Erxẽplũ habe tur Nume.is. De moyſe q q;uis eũ pls murmuiaſſj tñ cũ iratus deꝰ ꝓpłm ꝑcute ret ait fratri ſuo aaron· Per ge cito ad ppłim vt oꝛes pꝛo eis. Et ſequt᷑ ꝙ plaga ceſſa uit. Dixi tertio ꝙ tꝑatus de ber eſſe oꝛnatus clemẽtia.vꝛ dulciter in oĩby oꝑer. Nõ hy eſt·q ᷣm Tulliũ vbi ſupꝛa
lemẽtia eſt ytus ꝑ quam animꝰ in odiũ alicuꝰ ↄcita tus kemere benignitatẽ retis net. ſ hmẽõi benignitaſ dʒei in ꝑato,igit᷑ ßᷣm pᷓ benigni⸗ tas dʒ eſſe cũ diſcretione. vñ ait Gre. in mo. Is qͥpeſt ea ſẽ circa ſubditos mẽfura me deret᷑q̃tenus et arridens ti⸗ meri debeat: ⁊ iratꝰ amari. vt eüenec nimia leticiavilem reddat. necĩmoderata ſeue⸗ ritas odioſũ. Erẽplũ habet᷑
Beñ. 4y. In ioſeph qͥ 3 fra
tres ſuos nihil mali egit.ſed fucinuſqð tra eũ ↄmiſerãt clemẽter ĩduiſit. nec tñ ita ci⸗ to clemẽtiã oõdit: ſ;cũ opꝰ fuit dixit eis. Ego ſum Jo ſeph adhuc pẽ meꝰyiuit nee

De Temperantia — poterãt rñdere ffes nimio ᷑ ꝙtꝑantia ſᷣm tripliceʒ
t.* 2
õem tripkr ht diffini n
ecke, acceptöem triplrpt dift i⸗
ſi eie me n. Pꝛimo me 5 ph
5 eneen⸗ peline vettbän . 3—**
d eã ꝑtiet cauere oẽ qx ingeeebrtſuete, detecehtietcuetee Ai 15 Aeeie ob eſſe videa nus fiat·aceãẽ s.Ille mõ 1 uere.n e me in his derare op ttan 3c vosiegkpeü. cerre deniq; 1 ſit me dñs gñ
ſtere rem
6— s citraq; neqt ↄſiſtere reñ
11 20. 2e Scłones magunfice d hůc lẽſũ videt᷑ lodͥ ber⸗
5 dñe ⁊ ciues deuoti. in de tꝑanti dicẽs. Tpantis nð ſolũ inſticie:ſed⁊foꝛ . ptes e titudini ⁊ pꝛudẽtie
onit᷑ ſaluato Et ita large ⁊ gña 4 S odeſꝰ hmo ſuꝰ ponere St antiã eip̃t ſta eratm cipiẽdo tꝑ K 3 pates acecevie liter ar iint ugit enciü euz. In aſſicridiffinitio. ntia e eh (6 3 by qᷓ tur tinentia. q uſs phariſei apetitũ ab his rebqᷓt nurmurarent. nö tñ fuit cõ ay nt⸗Iſtatat affe 5 mrmura mura⸗ piter appetunt᷑· l 6 batꝰ. ibi. Et murmura“ pl s in rebtriplex 1 ſaluatoꝛ clementia.qꝛ eos pt is ⁊ moderatõuis ẽte⸗ benigne cepit ꝑ exẽpla ⁊ſiti ſn appetitus vłĩvi ↄcu 13 ies doteß⸗ibi. Et ait ad cbpneeſ ↄchpt 6. ilol⁊ coroß kec vabietda 12 3 e Pitoeie ice li ̃ petuoſaẽ a 5 hiſtoꝛiã. Declarate 3 raſcibili q̃ ĩperi fructꝰ erit rꝑãtia. ð q̃ loq̃n⸗ nociuũ vłcœtrũ ↄckones cũtrib du repe s ↄſidera do tres ↄckones cũ tribꝰ dꝛ Scðᷣs modus ↄ bijs moꝛe ſolito bns2nn in puaeeus 6„— 15 7 Pax.-ertl deqᷓltateEr circſtã⸗ 7 8 0 pPe 4 9. tijs induat᷑. ⁊ pteſſe. Quar cluſio pᷣma lit tal in oꝛdin he zi

„ fmniligch — npntt n. mõ tpatun
wctnit
ne Si ptiettaueni tuns.lon leq= Eſtmoit ſete ſetoſiſtenti Hrekb
deip chs, Tpants
n neeſt
tudu xinemodi onere alkwergn⸗
ftu nooers ⁊cohbi en s nänn
er nunti
noꝛ dw itehn tcſe wno tnis mn enröus iß nictö s vlinn Mubi Pueſt adↄch diit blewien nni Voiipaurlit ep Bocu Noi önniute i ti⸗ — s uficſt
tus qͥ eſt modeſtia. Scᷣo mõ accipit᷑ tpantia non ita large q̃ eſt pᷣtus animi impe tus non rectos cohibẽs. Et
ito mõ pᷣt afſiqᷓri diffinitio.
Tullj ĩ pᷣma rethoꝛica di. Tpantia eſt rõns in libi⸗ dinẽ atq; alios aĩ impetus nð rectos firma ⁊ modera⸗ ta dñatio. Libido h intelli⸗ git᷑ cupiditas carnalis dole ctatõnis · Alij impetus ſicu piditas hñdi. vłꝓximo no⸗ cendi. His cupiditatib rõ datut.nõ ꝙ in eis nen ſur gant. ß cũ iſurgũt nõ fitꝓ⸗ ceſſus ad ʒſenlum. Et no⸗ tandũ m Tulliũ.ꝙ duplex eſt vis anie.vna ẽ rõ altera appetitus q̃ animũ rapit rõ nis eſt dñari appetitus ob⸗ pari. Tertio mõ acupit᷑ tẽ ꝑantia put eſt vtun ani re⸗ gẽs delectatõnes carnales qnq; ſenluð Et iſto modo
hʒ diffiniri hʒ glo.ſup mat.
di. Cpantia eſt refrenatio
cupiditai ab his q̃ tꝑalrð
delertãt. Et Au.ait. Tpan
tia eſt coercẽdis delectatõi⸗ bꝰ pꝛauis. Et bec acceptio
eſtſtricra. ibus iſtis mõ⸗
vrus moꝛakeſt. ſed tñ mag⸗ Ppꝛie p imo modo accepta⸗
Sed iuta hec dicta pᷣtq̃ri
an tpantia tali modo acce⸗ ra fit Ftus diſtincta aba⸗ ijs vtutib cardinalib ⁊ ſi
lias. Ad qᷓ; dubitatõem rñ dẽdo vᷣm doctrinã ſctĩ tho⸗ me. ſe. ſe. q.iq. ar.⁊. Erẽt ᷣm aliũ doctoꝛc. Oy ᷣmcõ ſuetudinẽ hñane locutõnis aliqua noia coia reſtringũt᷑ adea q̃ ſůr ß̃eipus int alia qᷓ ſub tali Imumtate ↄtinẽt᷑
ſi nomẽ vꝛb accipi᷑ antho
nomaſici pꝛo roma. Si ig
ad ꝓpoſitũ nomẽtemperan
tie duplłr accipi p̃t. vno mõ km ↄmunitatatẽ ß̃catõnis. ſic tpantia nõ eſt ÿtus ſpeci
alis. ſed gñalis. qꝛ nomen
tempoꝛantia ſignificat quã dam temperiem.ideſt moð ratõem quõ rõ ponit in hu⸗ manis oꝑatõnibus ⁊ paſ⸗ ſonib qð eñ cõe in oĩʒÿtute moꝛali. Biffert tali rõnetẽ⸗ peꝛanta a foꝛtitudine etiaʒ m ꝙ vtraq; ſumit᷑ vt pᷣtus ↄmums.
apetitũ alliciũt. Foꝛtitudo
Vtruʒ eſl diſtincta ad qͥd iuuat hu 122— manũ vuere vltra iſtas a lit v.
—
nuns. Ham temperãtia retrabit ab his q̃ rõnalem
ãt impellit ad ea ſuſtinẽda
vel aggrediẽda ꝓpter q̃ hõ refugit bouũ rõnis. Si po antonomaliæ capitur tem⸗
145

perãtia ᷣm ꝙ refrenat appe⸗ titũ ab his que maxie allici unt hoĩem ſic eſt ſpãlisÿtus vtpote habens ſpãlẽ mate⸗ riã ſiã ⁊ foꝛtitudo: ⁊ ſic aeci⸗ pit᷑ in pᷣmo mẽhꝛo cũ ↄcluſio nis poſito. Hic dicit phus in.2.⁊. Pethicoꝝ. ꝙ tpãtia eſt ſpãlis vᷣtus.q̃ virtus cir ca humanũ viuere inuat ſa tis ac ſatꝭ ad refrenendã va nã voluptatẽ hoĩs·que duo deci dãna intulit hoĩ. Pꝛi⸗ mũ eſt. qꝛ voluptas multoti ens eſt coꝛꝑgi actio moꝛtꝭ.vñ Señ. Voluptatibuſ maioꝛ pars perijt coꝛpoꝝ Idẽ coꝛ pus ſuggeritvanas volupta tes bꝛeues penitẽdas ac niſi magna moderãtia tẽperent᷑ in ↄtrariũ habituras · Secũ dũ damnũ eſt: qꝛ voluptas hoĩem in ſeruitu tẽ ponit. vñ Señ. Quivoluptatibſe im
mergunt quibꝰ in ↄſuetudi;
nẽ deductiſ carere nõ poſſũt ⁊ ob hoc miſermi ſũt. volus ptas amãtibuſ.ſe qnq; iuga
fupponit.ſ. ↄſuetudinẽ dele
De temperantia
Quartũ vãnũ eſt nutrimen tũ infirmitaris. vñ rego. in mo. Ipm medicamen in vulnus reijcit᷑. qꝛerquiſito remedio paulo diutius ihe rentes ⁊ ex eo grauius defe cimus ꝙ ꝓinde ad refectõeʒ paramus. Septimum dam nũ eſt impedimẽtũ ſalutis. Fã in ip̃a eſt quaſi foꝛte gre miũ Luce.i4 · Vrxoꝛẽ duxi. ⁊ ideo nõ poſſumvenire:hes vxoꝛ eſt voluptas carnis.
Sextũ dãnũ eſt obliuio bo⸗ ni. Eccłi.y: Non ſatis reco: dat᷑ dieꝝ vite ſue eo ꝙ deus occupet delicijs coꝛ eius. Se ptimũ damnum eſt impedi⸗ mentum ſapientie. Job.ʒd. Sapiẽtia nõ inuenit᷑ in ter⸗ ra ſuauiter viuentiũ. Octa uũ dãnũ eſt ſterilitas bono⸗ rñ opeꝝ Eſa. 4 8. Venient tidi hec duo ſubito i dieyna ſteriluas ⁊ viduitas. Nonũ damnũ eſt loquacitas ⁊ mł titudo verboꝝ. Pꝛouer. ʒi. Rullũ ſecretũ eſtvbi regnat ebꝛietas. Decimum dãnnm
———
eſtcrudelitas ſicut patetin in dunte epulone. Luce.is.ait l Eindecimũ dãnũ eſt bono⸗ rum ſpiritualiũ pꝛiuatio.vñ Ber. Pelicata eſt diuia cõ ſolatio ⁊ nõ dat niſi ᷣdmit⸗
ctationũ que ſũt qͥnq; ſenſuſ Teniũ dãnũ ẽ ꝙexvolupta te coꝛpꝰ 5 ſ bühe dit᷑. Pꝛo.⁊5. Qui delicate nutrit a pueritia ſeruũ ſuuʒ poſtea fentiet illñ ↄtumacẽ.
4 i „
ſ h
ſit ſih„
il

tẽtibus alien. Duodecimũ dõnũ eſt pene eterne ꝓmuta tio. Lu.iõ. Memẽto qꝛ re. bo.in. vi.te ⁊.la.ſi. ma. Nũc aũt h ↄſolat᷑. tu ÿo cruciar
Et ſic pʒ quõ tꝑãtia maxie n—Mealnin, valet ad hanũ viuere. Vñ dar em dr̃ ꝙ fuit qͥdã pᷣlatꝰ qᷓ cũ vi⸗ 3 ni inp ueret ſatꝭ ſplẽdide ex nimia Siuibngikra ler ſua volußtate mktꝭ ifirmita mu tib occupatus fuit. ⁊volens 200 Vimnz4. ad ire ad balneayt a pᷣdictꝭ ſu nn mn⸗ eſobluio ab aliquib latronibfuit qͥʒ nluns re r— dortoꝛ ez eeo ꝙdeu tãc; exꝑtus ĩ malo curã iſti upet coens. Se us plati accepit.⁊ ponẽs eũ müt mmpe ĩ qͥdã loco victũ panẽet aqᷓ; menu mnte Jod dieb plurimis eimiſtraut. Sapt nn muentini deinde paululũ fabaꝝ.⁊jta rſin iuent. Un ille pauꝑ pᷣlatꝰ fame crucia vũ dů& erilnsb tus ſanitate coꝛpis diues eſt rñ op Lu8. Unt effectꝰ· vñ aſſignans pᷣdicto tdih ſidoiden latronũ pᷣnaipi pecunias q̃s ſenl= nduns u ad balneap expenlis poꝛta⸗ vmn= cncitun batiurauit vt q̃ſcũq; platos —, egrotos iueniret 8. la⸗ eſbin ronẽp recuperãda.ſanitate õmẽ mi Shepnn par cze1— ſunpund te⸗ te ſufficiãt. Cõcluſio ſcða eſt e— iantia ꝙq n tut tripir eſt ↄmẽdabił᷑.via Un nature.via ſh to⸗ m n tius vł oĩs creature Oico p „ niin mo ꝙ hec pᷣtꝰ ↄmẽdabił eſt —
Sermo XXXR
via nature.⁊ p tripłr. Pꝛ
ꝑ oꝛis pcitatẽ. Scðᷣo ꝑſola
chj bꝛeuitatẽ. Tertio ꝑ cibi coꝛruptibilitatẽ. Pico pᷣmo ꝙ oꝛis modisitas ſuadet no bis tpautiã et modicitatẽ et ſobꝛietatẽ cibi ⁊ potus. Nã vt diẽ. Ariſt.in li.de natura aialiũ. Zõ rõe ſui coꝛꝑis ꝑ ui oꝛis eſt. Hic ait.oꝛis po vntate natura ſuadet nob raritatẽ in ſumẽdo cibũ ⁊ po tũ. vnũ os hẽmus cũ duos ocłos ⁊ duas aures hẽamꝰ. Dico ſcðᷣo ꝙ ſolatij bꝛeuitaſ ſuadet noh tꝑantiã ⁊ ſobꝛie⸗ tatẽ: qꝛ ſolaciũ nõ h miſi in
tranſitu cihi.vñ Bern. ait. Muiꝰ tã modice ꝑtis.ſgut?
turis t exigua delecꝛanꝰ e ta parat᷑ ſollicitudie: q;tã de ide moleſtiq parit. Hic etiã moꝛbi vartj gñant᷑et alibi. Vobis ẽ coꝛruptio cibi⁊ po tus q̃ fit poſtqᷓ; in ſtomachũ deſcẽderit. Hõ ſicẽ in alijs ſenſiby hĩc Johel⸗i.ait. Vl lulate qͥ bibitꝭ vinũ in duſce dine qiñ pijt de oꝛe vo. Di to tertio ꝙ cibi coꝛruptibili
tas ſuadet nob tꝑãtiã ſcut
oñſum ẽ ſuꝑiꝰ ꝑ dictũ Ber. dicẽ. Noh ẽ coꝛruptio cibi ⁊ potꝰqᷓ fit poſtqᷓ; ĩ ſtomachũ delcẽderũt. Dixi ſcðᷣo pꝛin⸗

i ſih ⁰ 3 p
„ N „ F t jp 4 ſeh
3 15 n 3 5 w i n i 1 i
3 ſ
ſ. piſt!
3 56 1 6. jſ“% —5 Uw 84
4 hät ſ
..
⸗
i
ſ
9
ii
4 4
ripakr ꝙ hec Ftusdmẽdabi lis eſt via ſcripture. nã ̃a
acra ſcriptura tripłr nohↄ
S ua“ dentia tꝑãtiã:
mẽdat tꝑgantiã ⁊ ſobꝛietatẽ. Lregła.ãmonitõne.⁊ exrem plo. Reguls.ad Theſſa.y. Vligilemus inqͥt ⁊ ſob ſi mus. Admonitðe.i. Pe· j. Sobꝛij eſtote ⁊vigilate Ex ẽplo dð·.de ip̃o ⁊ de btõ ni colao qͥ ſel ĩ die alebat᷑ q̃rta ⁊ ſexta ferijs. Dix tertio hncipałr ꝙ hec ʒᷣtus ↄmẽ⸗
dabiłẽ via oĩs creature.iqꝛ
ĩ oĩ creatura ẽ modꝰ⁊ mẽſu ra. Sap̃.ii. E ia in mẽſura ⁊ nũero ⁊ põdere diſpoſui⸗ ſti⁊ hec ð ↄckone ſufficiãt. Sʒ h merito aliq;s poſſet qᷓ̃ rere qͥt ſt illa qᷓ̃ nob pñt ſuf⸗ ficient ꝑſuadere tꝑantiã et diſſuadere voluptateʒ. Ad qð buit᷑ rñðo ꝙ ſt.ia. Quo rũ pᷣmũ ẽ locꝰjin qᷓ ſumꝰ.qꝛ ĩ valle mißie. in q nõ ẽ nob licitũ facere padiſum. Vnð Au. Neſcmꝰ in q fine clan dunt᷑ ĩ h exilio. vᷣs nõ eiecit hoĩem de ꝑadiſo. vt hᷣ face ret aliũ. Scpm eſt tꝑs in q̃ ſumꝰ. Vita ſiue tps pñs vi gilia q̃dam ẽ ſolẽnitatis ma gnex etne ſabbati qð pᷣſto⸗ tamur. Sigrla nõẽ tps deli ciarũ b feſtũ. Tertiũ eſt exẽ
De Temperantis
plũ xpᷣi ⁊ alioꝝ ſctõꝝ. vnde Ber. Lp̃s qͥ nð fallt᷑ elegit qð coꝛꝑi moleſtius ẽ.Id ⸗ melius idvitiliꝰid mag eſi
gẽdũ. Et qͥſqͥs aliud doczE
ſuadet ab eo tãqᷓ; a ſeducts re cauẽdum eſt. ad Coꝝ.i. In fameꝛ ſiti in ieiuuijs mł tis. Quartũ eſt exẽplii eoꝝ qͥby amoꝛ voluptatis noci⸗ it vtexẽplũ mr̃is nre eue de qᷓ Be. ʒ. Vid it muler ꝙ bo nũ eſſet lignũ ad veſcendũ. Quintũ ẽ ſũptus deliciaꝝ ijacqrendo. Multotiẽs ein acqͥrũt᷑ cũ mkẽ petis. aut ꝑ moꝛtẽ ꝓpꝛiã aut ꝑ moꝛtẽ ai⸗ teriꝰ. Ejñ dð noluit aqᷓ; bi bere q; viri foꝛtes cum eoꝝ piculo attulerãt.di.⁊ Re.⁊ ꝓpiciꝰ ſit mihi dñs ne faciã h vt ſanguinẽ hoĩm ifloꝝ qͥ puecti ſr ⁊ aniaꝝ ꝑiculũ bi bõ. Sextů ẽ laboꝛ qͥ ẽ ĩ p̃pa
rãdo.vñ Epicu.cũ ſuis jeqᷓ
ciby qͥ tantã in pᷣparandis ti bis curq̃ habuerũt ad maxi mã dementiã deueneft vt a nimãq cũ coꝛꝑe interimi iudi carẽt.⁊ 1ð adinferna deſcẽð rũt.vñ Poeta vulgaꝛ ð ip ſis ait Elroto cimiterio dg q̃ſta ꝑre hãno epicuro ⁊ tu ti ſu jecqᷓci. La.ai cõ.lo.coꝛ po· moꝛtanfanno. Septi⸗
———————— ———

hine zin 1e=ſuhi Pu iſis izüz idme —„ Baliucdo * c aſcu cum ſtadLiz — meunn no. Ur ceiylit ban iputbiu trre tnean 6ez Stmulrgi Echet ayeſenci Qum A ns deliiʒ uen lns ein qntc cis. aug on g vi pnnai⸗ Ei iutac bi chv hescumen iculon n di be pic h n dsrefuci tſan auheim ifopt
ect
. Se 1boqiiſß ud ſusij s cun& itadn m det deuenctnt nmäc enenmiu n. 7= fendli rit wluh is u 1 cimtm ugn lawil h c S aub un 2 n Si
Sermo
mũẽ voluptatũ buitas. qꝛ hmõi voluptates paꝝ du⸗
rãt· vñ Sene. Vloluptas ĩi
qᷓt fragi ẽ⁊ uis faſtidio ob
lecta q́ auidiꝰ hauſta ẽ citiꝰ in ʒriũ recidẽs. Ortauũ eſt eoꝝ idignitas. vñ Señ. In voluprate nihil ẽ maßficũ aut ꝙ naturã ꝓximã deo 5 ceat. Nõ aĩ vink.ſʒ puerit᷑ voluptates carnales amare Nonũ eſt penuria fratrum nr̃oxꝝ ⁊ filioꝝ dei. Nõ decet xpᷣanũ delicias qᷓ̃rere cñ ſci atxpᷣm in tot mẽbꝛis jſuis netaria non hr̃e. vñ Per. Clamãt nudi.clamãt fame lci ⁊ↄq̃runt᷑ nob fame ⁊ fri goꝛe mißabikr laboꝛãtibus qͥd ↄferũt tot mutatoꝛia vl ertẽſa in ꝑietes.ł plicata in mãticis.ñm ẽ qð effundit⸗ neh crudełr ſubtrahit᷑ qð i utir expẽditis. vñ iniq̃ẽ ꝑ⸗ titio int᷑ filios ði vt alij ſuꝑ flua hẽant alij neceſſarijs i⸗ digeãt. Et õ idẽ Ber. In ueniũt curioſiqᷓ delectent᷑⁊ nõ inueniũt ifirmi qᷓ ſuſten tent᷑. Becimũ ẽ voluptatis ipuritas. voluptates eĩ hñt mltã amaritudinẽã̃neram. yñ. Boe. Dulcedo vtilitatꝭ hũane młtis amaritudini bus eit ĩmxta. Ejndecimũ
ẽ voluptatũ yanitas. Ideo hier. ait. Voluptas hita fa mẽ nõ ſatietatẽ ꝑit. Jõ.ecci ʒ·ð?. Adoleſcẽtiavoluptas vana ſunt. Duodecimũ eſt noxietas de qͥb ſatẽ diximꝰ ſuꝑius q̃re ibi. Cocko tia eſt talis i oꝛdine in qᷓ tracta tur de qᷓ;titate veilitatis iſti us ptutis qᷓt ex iſta virtute vtilitates adueniunt volen tiby eñ bñ ⁊ recte. ꝓpoſſe ſeq quaꝝ tres ſũt ipᷣius aĩe vicʒ vna pᷣma ẽ vani apetitus circũciſio. Scwa eſt ſui do⸗ micilij domatõ. Tertia ma ieſtati dĩne ſuijp̃ius donatõ Dico pᷣmo ꝙ pᷣatꝑantia circũcidit vanos appetuus ita ꝙ aĩa ab ip̃is nõ ẽita tri bulata ⁊ tẽptata.hinc Se. ð q̃ttuoꝛ ptutib. Cõtinen⸗ tia.i.tꝑantia ſi diligis cir⸗ cũcide ſupflua. Hit ðꝛtꝑa to Circũcidet dñs coꝛ tu uʒ Deu.ʒ. Diri ſcho ꝙ tpan⸗ tia domat ſuũ domiciſium qꝛ ipa eſt frenũ quo coꝛpus humanũ a ſpũ regitur ſine qᷓ ſpũs ꝑiculoſe pꝛeſidet coꝛ poꝛi ſicut aliquis ꝑiculoſe ĩ ſidet equo ſine freno ⁊ indo mioe⁊ alicui ꝑiculopꝛ pin quo. Hinc Señ. Pꝛepone concupiſcentietue frenum- p2
Veili⸗
tares tLãtte.

.
Diyi tertio ꝙ ip̃a tẽpantia donat sĩam p̃i deo:qꝛ vt d̃ Pꝛoñ ·. Incoꝛruptio facit aĩamꝓximũ deo. ſed tpõtie eſt vt qmoꝛ ĩ deo icoꝛrupiꝰat q; iteger cuſtodiat᷑· qꝛ tʒ au. in li. de moꝛibuſ ecckie. Ipſa deo ßuat itegrũ coꝛ ꝙ nil ali
ud deꝰ requirit Pꝛo.⁊2ʒ. Fili
pᷣbe coꝛ tuũ mbi. Mic ait Señ̃ · in li. de qᷓ̃ttuòꝛ pᷣtutib
r.de ↄtinẽtia. Deſideria tua
pꝛaua redime: qꝛ hot tantũ curare debes vt deſinãt atq; ita q̃ſi ad exẽplar diuinũ cõ⸗ poſit? a coꝛꝑe ad ſpĩ ꝙ po tes adducere. Tres alie vti⸗ htates hoĩum ex iſtavirtute adueniẽtes ſũt coꝛꝑis. q̃ ſũt henoꝛ exhibitio. debilitatẽ foꝛtificatio.⁊ vaſis ſctifica⸗ tio. Dico pꝛimo ꝙ tꝑantia donat ⁊ fat᷑ coꝛꝑi hũano ho noꝛẽ.qꝛ ſine ip̃ᷣa ẽ bꝛutale.vñ Biero.ait. Qui poſt carnẽ ambulant in ventrẽ ⁊ libidi nẽꝓni qᷓſtirrõnabilia iumẽ ta reputãt᷑. hĩc dð in pð̃ · ait. Mõ cũ ĩ honoꝛe eſſet nõ ite l lexit:ↄ ꝑatus eſt iumẽtꝭ ĩiſipi entihy ⁊ ſilis factus eſt illis. Dixi ſcðo ꝙ tꝑantia coꝛpuſ
panũ in ea ꝑte in q debile
ẽ foꝛt:ficat. reſpectu ſenſuũ vt in vanũ nõ diſcurrat. vnð
De temperantia
Señ. Si ↄtinẽs es ⁊ auimi tui ⁊ coꝛꝑis motus obſerua. Dixi tertio ꝙ tpãtia coꝛp? humanũ ſetĩficat ꝙ nð ſinet ipᷣm toinqͥnari: qð młtũ pla cet deo · uxta illud Pau ad The i.⁊. J.di. Nec eſt volũ tas dei ſanctificatio veſtra. Tres alie vtilitates ex ipſa Ftute tꝑantie ꝓcedũt que tã aĩe qᷓ; coꝛꝑi ꝓſũt veniẽtes a rebyexterioꝛb qᷓs bꝛeuiſſime tõgo. Quaꝝ pᷣma ẽdiabolt
ce fraudis expulſio. qꝛ tꝑan
tia faẽ hoĩeʒ aridũ hüidita⸗ tibo voluptatũ.⁊ loca arida ſũt inimica demonibꝰ. Hic ait dñs Mat.i. ũ immũ dus ſpũs exierit ab hoĩie am
bulat ꝑ loca arida et inaqᷓſa
qᷓrens requiẽ⁊ non inuenit. Scða ẽ foꝛtũe fraud aſſecu ratõ qꝛtũc foꝛtũa vᷣcige pᷣt qñ eſt ꝓſpera.ſʒ tũc tꝑãtia miti gat fraudẽ ꝓſperitatꝭ.vñ hõ eavtẽs ab ip̃a foꝛtuna nõ de eipit.iõ Bre. ait. Cũ oĩs foꝛ tuna timẽda ſit magis timẽ da ꝓſpera ẽ qᷓ; aduetſa. Hec eni ſeuiẽdo erudit.illa blan diendo decipit. Tertio eſt pctĩ aſſecuratio qð eſt extra nos:qꝛ deꝰ eũ nonſcreauit in nobis. Et ꝙ ꝑ tpãtiã expiet᷑ oñdit᷑ auct. Zug. de monb⸗
2

nnn lat rſne — 1 Tbet K. Pecctn las de ⁊ xificutio vejn Lrs=itares tryt
„—
Sermo
eckle di. Dẽofficiũ tpantie
ẽᷣexuere veterẽ hoĩeʒ ⁊ ĩ deo renouari. Et iſto mõ ſũt no uẽ vtilitates. Sed hie meri to aliqͥs poſſet q̃rere ex qᷓ tã te ẽ excellẽtie ip̃a pᷣtꝰ tgãtie volo ꝓ poſſe eã ſeq.ſed peto an regła ip̃ius ſit ſumẽda ʒ
p — nc&tatẽ pñtis vite.i.ſi licer Vtruz
tpato accipeʒgrue neceſſita
aieqᷓ¶ ütyen Aregula tẽ ſuãvłminꝰ. A qð rñdet᷑
rbern e qʒ beuiſin igo 4 nmdübil
fuuc Wulſe. puackita⸗ hh dhidt vite,
„volu car tinmi vn. Hi dis 2 us ſpü pepoie n en 2* ctiaqſ rensr ntnon inuent Schai xe fuaſu uõ qt Nceßt
tpe itwiun⸗
fuu entumj n 1 frrinal wit.ö nt Lücßt
adue h — ilobh endot Lert viaſt wuo qðet en
ᷣm ſcĩ Tho· ꝛa.⁊e.ꝗ.iqi ar.s. ꝙ ſic. Rõ hꝰeſt qꝛ bonũ Ftutꝭmoꝛałp̃cipue ↄſiſtit in oꝛdie rõĩs.etiã bonũj hojs ẽ ſm rõemeſſe. vt diẽ Oyont. 4 · de diuinis noĩb. Sed pᷣ⸗ upuus oꝛdo rõis ↄſiſtit ola oꝛdinare in flnẽ.q oꝛdo ẽ bo nũ rõnis.qꝛ bouũ hʒ rõnẽ fi nis ⁊ ip̃e finis ẽ regka eoꝝ q̃ fůũt ad finẽ.oĩa q̃vemũt ĩvſůũ hois oꝛdinãt᷑ ad alſquã vite hneceſſitatẽ ſicut regła eoꝝ quib hoies vtũt᷑. ⁊ ↄfirmat᷑ ꝑ Aug. in ii.de moꝛihecckie qͥ ſic ait. H bet vim tpans in rebꝰ huiꝰ vite regul vtro ;leſti mo ↄfirmatãpt eoꝝ nihil diligat nihil ꝑ ſe appe tẽdũ putet.ſed qd vite hui? atq; officioꝝ neceſſitatẽ qᷓ;tũ ſucꝭ eit vſurpet vtẽtis mode ſtia nð am jte affectu. Et ſic expedue ſũt huiꝰ fructꝰ par
XXXRII
teſ declarãde magnifice dñe ⁊ ciues cariſſimi quem obſeß cro vos in cunctis uenere vt hic gr̃am ⁊ in futuro gldꝛlã habeatis. Imen.
ſica quarta poſt Pen the. Sermo de vtute Pꝛu dentie. Sermo. NNII.
Vm turbe ir ruerẽt in Je ſum vt audirent verbũ dei.⁊ ip̃i ſtabatiſecus ſtagnũ geneʒareth. Luce.y. o huius jacri ⁊ ſcĩ euãge lij hiſtoꝛiali declaratõe. No tandũ ꝙ ille qͥ vult eſſe pꝛu⸗ dens debet eſfe oꝛnatus his tribus que in ſubſcriptis cõ cluſionibus continentur. Pꝛeclara intelligentia ad alta capiendum. Pꝛofunda memoꝛia ad pꝛeterita recoꝛdandum. Wentalis pꝛouidẽtia ad futura pꝛouidendum. Et h ſũt treſ ꝑtes pᷣm tulliũ ipiꝰ ꝓuidẽtie Se pᷣmo ꝙꝙ qͥ vult eẽ pꝛudẽs debet habe re pᷣclarã irelligẽtiã ad alta capiẽdũ. Rõ hꝰẽ:qꝛ ᷣm Tul liũ in ſcða rhetoꝛica. Inteili gẽtia ẽ ꝑ quã animꝰpſpiẽea qͥ ſũt.ſʒ ꝑtinet ad pꝛud tẽ 5 prudẽs dz eẽ oꝛnatꝰ itelli⸗
5 3

4
„ ſn
3
3 Win 3
1
gentia.vñ Pitha.in pᷣcept⸗ ſuis loq̃ndo de agendis per pꝛudentẽ int alia ↄnumerat intelligentiã di. Excludẽda ſůt oĩhh mõis languoꝛ a coꝛ poꝛe. Imperitia ab aĩo. Eu xuria a vẽtre. A citatate ſe⸗
ditõ.a domo diſcoꝛdia.a cũ
ctis reby intpantia. duoꝝ tè poꝝ maxime hñda eſt cura mane⁊ veſpi.in altero gerẽ a ꝓſpice.in altero q̃ geſſiſti Erẽplo dʒ qͥꝙſiðᷣans ĩ pñti by vt pꝛudẽs pecijtꝓ meloꝛi ⁊ ad melioꝛa faciẽca intelli gẽtiã ĩ põ.di. Da mu· intel. yt ſcru. le.tu. Jõ gre.in mo raliby ait. In h no dů vi⸗ uimꝰ tũc ꝑfecte q̃ ſciẽda ſũt ſcimꝰ cũ ꝓficiẽtes ꝑ intelli⸗
gẽtiã mhil nos pfecte ſeire
coßᷓſcunns iõ dauid vt di⸗ ctů eſt a ðᷣo pecijt inteilectũ. Dixi ſcðo ꝙ vult eſſe r?u⸗ dens dʒ hr̃eꝓfundã memo⸗ ũ ad ptã recoꝛdandũ. Rõ veſt qꝛ ᷣm Tulli Memo na ẽꝑ qᷓ; repetit qͥs eg ã̃ fue rũt.ſʒ h etiã ꝑtinet ad pꝛu⸗ dentẽ.qꝛ nõ ſuffiẽ ei ſcire ſo lñ de pñtia.ſʒ etiã dʒ recoꝛ⸗ dare ptã.igit᷑ pꝛudẽs dʒ ha
pere memoiã ad ptã recoꝛ⸗
danduʒ qᷓ fuit ↄcło noſtra. BHinc Sene. Qui nil dep̃ teritis cogtat ytam ꝑdiu⸗
—
de Pꝛudenti
Et de ß wat nob exemplũ Aug.in li.de trini.di. WMi⸗ hi vtile ẽ vt meminerim vi arum meaꝝ frẽſq; meos ad monens vti meminerint ſu arũ ne vltra qᷓ; tutũ ſit ꝓgre diat᷑ hñana ifirmitas· Dixi tertio ꝙ qͥ vult eẽ pꝛudens
dʒ hreꝓuidentiã ad futura
ꝓuidendũ. Rõ hꝰeſt qꝛ Em Tulli.vbi ð. Pꝛouidentia eſt virtus ꝑ qᷓ; videt᷑ aliqͥd futurũ añq; fuctũ ſit. ſ; hec ꝑtinet ad pꝛudẽtẽ. 3ᷓ qꝛ pꝛu dens nõ ſolũ dʒ inteiligere pñtia ⁊ recoꝛdari ptã ſed etiã futura ꝓuidere. Hinc Sen · de q̃ttuoꝛ vᷣtutibꝰ. Si pꝛudẽs ẽ aius tuus tribytẽ ꝑihy diſpenſet᷑.pñtia oꝛdina jutura puide.ptã recoꝛdare
Nã qᷓ nil de ptis cogitat vi tã ꝑdit.qͥ nil de futuro pᷣme
ditat᷑ in om̃ia incautus inci dit. Exẽplũ hr̃ in priarcha Jacob qͥ ſentiẽs furoꝛẽ fris ſui mũera pꝛudent᷑ ei miſit ⁊ res minus dilectas maio⸗ ri exponens ꝑieulo ab alijs miltů dilectis diuiſit.qᷓ̃i pꝛu dẽs ↄſiderãs futura dicens Beñ.⁊ʒ. Si ꝑcuſſerit ⁊c̃ ob hanc cãm ait. Sen.in loco ſupius allegato Si pꝛudẽſ eſſecupis in futura ꝓſpecũ itende, ⁊ q̃ euemre půt anio

nu Sne ub ni Z6 nnidiB bmm ueminermn nnet neminenn nin x¶ ßtufiſt dutb un inntas
8
temo Mt epnn
dʒ bi anti ad fitn Puide õheſtq Tuli u Pwuiim et vin ⁊ ⁊ᷓ nidet ali fitur ſr hhe ä hopn e; meilgen
pdis nustriyft ꝑcdil An yñt odin ſuurn Muptirerin ſli q1 is cogitnn
tipdu x pefimvßt
diat᷑ i inautusi d. E A inpfüi Facob s fiwůfi umũ ndentini⸗ enusm wilens m nepo ia chiß nli d diuiit l dis 5 funi ßei Spuſuth bunct ri Seu
atri?
Sermo
kuo cũctapone:nihil tibi ſb ditũ ſit. totũ añ ꝓſpicias Nã qͥ pꝛudẽs ẽ nõ diẽ̃ non putaui hec fieri.qꝛ nõ dubi rat.ſʒ expectat.nõ ſuſpicat᷑. ſed cauet. He ↄckones ma gnifice dñe ⁊ ciues cariſſimi in ſacro euãgelio hodierno denotant᷑ qð in tres ꝑtes di m̃ in pᷣma ꝑte põĩ
uidi᷑. Qm̃ inpᷣmaꝑ ſaluatoꝛꝭ itelligẽtia in vtili mõ docẽdi. In ſcða ꝑte põi
tur petri memoꝛia ĩↄſiðᷣatõ
ne xpᷣi ⁊ ſuiibi hec om̃ia in cludunt᷑. Et ait ad ſpmonẽ vlq; ibi⁊ vltra Exi a me qꝛ hõ pctõꝛ ſũ. Inttia ꝑte põii ſaluatoꝛ? puidentiaĩ admi rabili mõ attrahẽdi.ſ.apo⸗ ſtolos ad pᷣdicatõnem futu rã ⁊ẽ ibi. Et aitad ſymonẽ Et vtl carius hec pateãt vi qeamꝰ hiſtoꝛiã. Beclarate hiſtoꝛie fructꝰ eſt vtus pꝛu dẽtie. De q̃ loq̃ndo tres cõ
cones cũ trib duhijs moꝛe
ſoliro vᷣclarabimus. uaꝝ
ma erit ð qͥdditate. Scða ðq̃litare. fiua ð qᷓ;titate ipi⸗ pꝛudẽtie.⁊ ſic erit finis. Eõ cło hᷣma ſit tar oꝛdine O
udẽ Pꝛudẽtia tripłr eſt diffinibi
m triplicẽ eiꝰvari accepti
uo Sipu ẽ. Nã aliq; ſumit᷑ large t di one 40 n lum arg —— innhf itur ꝓcognitõeoij rex.ſ.bonaꝝ
itend* euuepiri
XXXII ⁊malaꝝ ĩ gñali. Ee iſto mð deſcribit eà Tulli.in rhet. ſic di. Pꝛudẽtia eſt bonarũ ⁊malaꝝ ⁊ vtraꝝq; ſcĩa. qa pꝛudentia diſcernit hona g mal ⁊ bõa adinuicẽ oñden/ do ꝙ ſit melius.⁊ mala adi uicẽ oñdẽdo ꝙ ſit peiꝰ.ſʒ a liqñ tali ꝓꝛudẽtia vtãt᷑ hõi nes in malũ.⁊ tũc incõgrue ðꝛ pꝛudẽtia.ſic qñ aliqͥs val de aſtutꝰ in agibiub mũdi ad acqͥrendũ q̃ carnis ſunt. tũc illa tał aſtutia appet eẽ pꝛudẽtia ⁊ nõ eſt deq dicit᷑ ad Ro.ð. Pꝛudẽtia carnis moꝛs ẽ.glo. Pꝛudentiã car nis hʒ qͥ cuſtodio q̃ carnis ſunt implet. Aliqñ jumitur pꝛudentia ꝓ ſapia.vñ Pꝛo uer.iõ. Qut ſapiẽs coꝛð ap pellabit᷑ pꝛudẽs. Et iſta ſa⸗ pĩa ſeu pꝛudẽtia ſic accepta ðſcribit᷑ a tul.i li.ð of. pꝛu⸗
dẽtia ẽ appetẽdaꝝ fugiẽdaꝝ ꝙ ſcia Adhuc iſta pꝛudẽtia pt eẽ cũ pcõ.qꝛ illa aliqñ ca pitꝓ ſapia appẽei.ſ.ꝓ ſapia 7.· ar camn.ð q̃ibidẽ vbi diximꝰ ti·
Sapiĩa carnꝭ inimca ẽdeo 2. ad Coꝝ ʒ.ſapĩa hꝰmũdt ſtlticia ẽ apð deũ.⁊ aliqũ ca pi ꝓognitõej ſcia dinaꝝ ⁊ hũanaꝝ reꝝ q̃ͥ ſcia dinidit ĩ moꝛalẽ naturilẽ. ⁊ õᷣnaleʒ
74
ſe.ſe.q.

3 4 W
i
3
12 3
. F
ſn
.
4 j8 4 18 z
. 4f 1
Vtrũ pꝛuden
do capit᷑p ſapida ſcia ſeu ſci entia ſapoꝛe pᷣtutũ ↄdita. de
loquit᷑ Salo. Ecc6. Sa
piẽtia doctrine ᷣm nomẽ eiꝰ
ſapida ẽ.ſic nomẽ eiꝰ a ſapo
re dictũ v. Et de hac ſapiẽ⸗ tia vᷣtimũ videt᷑ loq Ber.in ſermõibꝰ vbi ait. Inueniſti
plane ſapiam ſi pꝛioꝛis vite
pc̃ defleas.ſi huiꝰ ſcki deſið rabilia ꝑuipẽdas. ſi eternã btitucinẽ rote deſiderio cõ⸗ cupiſcas. Inueniſti ſapiam ſitibi hoꝝ ſingula ſapiũtꝓ⸗ ut ſũt. Tertio ⁊ vltĩo mõ ſu mit᷑ pꝛudẽtia ꝓut cõp̃hẽdit oẽs vᷣtutes cognitinas cum oꝑatõe. Si deſcribit eã tul⸗
lus di. Pꝛudẽtia ẽ reꝝ diut narũ hũanaꝝ cũ rõne bñ vi
uẽdi certa cognitio.⁊ iſta eſt optĩa pꝛudẽtia q̃ ↄſiſtit ĩ co
gnitõe ⁊ opatõe. qᷓ;qᷓ; ⁊ ſecũ
davltio mõ.ſp bons oꝑatio
ne accepta bona ſit. qꝛ btũs Hiero.in ꝓlogo Biblie ait Sctã Jußbe ruſticitas ſibi folũ ꝓdeſt ⁊ qᷓ;tũ edificat ex vlte merico eecłliam xp̃i tan tũ nocet ſi deſtruentivꝰ non reſiſtit. Sed hic merito poſ ſet aliqͥs dubꝛtare.cũ pꝛudẽ⸗ tia hᷣm de ſeriptões ſuperius
De pꝛudentia m tulliũ ⁊ Señ. Et aliquã
rit᷑ quõ ẽ pᷣtus.⁊ poſito ꝙ ſit ÿᷣtus.quõ ẽ pᷣtus moꝛał. ad qð rñdet᷑ ſchm ſnĩiampluriũ maxie ſci Tho.ſe. ſe.qy. ar ꝗ. Oo ptus dr̃ illa q̃ bonũ faẽ hñtẽ et opus eius bonũ reddit. Sʒ bonũ pᷣt dici tri⸗ pkr. Vno mõ materialr.ſ.ꝙ in ſe eſt bonũ.ſicut actus ali qᷓs qͥ ita eſt bonꝰꝙ nõ p̃t eſſe malꝰ.ſiẽ ẽ obiectũ appetitiue vᷣtutꝭ. Alio mõ bonũ d foꝛ makr.ſ.illð bonũ qð ẽ bonũ ßᷣm rõem.qꝛ ſi nõ eſſet factũ cũ bona volũtate ⁊ cũ bons itẽtõe nõ eſſet bonũ ſicur ieiu niũ. Nã intm̃ ẽ bõa ab ſtinẽ tia inqᷓ;tũ fit cũ bona inten⸗ tõe.qꝛ ſi vna młier eẽt apta ad piguedinẽ ⁊ ieiunaret ad
h vt pulchꝛioꝛ apparerer tũc
nõ eſſet ſibi meritoꝛiũ. Elio mõ bonũ d qð ẽ bonũ ma⸗ terialr ⁊ foꝛmalr ita qð ẽ bo nũ in ſe.⁊ ᷣm rõnem boni· et iſto mõ bonũ eſt ĩ melioꝛi du ſicut pʒ. Mõ ad ꝓpoſitũ Pꝛudẽtia iſtetribꝰ mõis põt ↄiderari. Elno mõ inqᷓ;tũ eſt cognitio q̃dã q̃ hʒ diſcer nere bona a mal ⁊ ſic ẽ Fᷣtus itellectuał᷑.⁊ põt dici ꝙ pꝛu⸗ dentia eit bona materia iter Scðo mõ inqᷓ; tũ dicit appli ci tinẽ reete rõis ad opus ⁊

Sitpeſuoſt hu tus mon Wn S ſumßini 40 eilatni
nptdiut nſee= icutatsi vᷣn Fwgrſii
4˙ ectü aperuu tu öbonitifn nl& nĩq;ẽton ſmrõt x nõeſethi cbon nrrcũbon ten Ronũſurt niſi n tunq; 2 ibominen⸗ apig Mttimata
hxp eapi
nõeſ entoꝛi· A mõ bo& Pbonin enalr erinit ünſe W önemban to mõ neti melui pudi unbmööhi idern nom u tcogn ordiqbjdl ere bo 8 k ſci telletn öt di a deru umet Sco Slü diti ctnt ls adoyl
Sermo
ir eſt ÿt moꝛal ·⁊ eſt dꝛñtia tãta itervnã ⁊ aliũ quãta eſt
inter cognitionẽ quã hʒ ali⸗ qͥs legẽs muſicã in ſcoł ⁊ ne ſciẽs applicare artẽ advſum ⁊cãtare vnũ rñſoꝛiũ.⁊ ↄgni
tionẽ quã hzʒ alids ex ꝑꝛacti
ca.⁊ nõ ex rhetoꝛica. Tertio mõ inqᷓ;tũ dicit vtrũq; Et notandũ ꝙ aliqͥs nõ dʒ dici pꝛudẽs eo ꝙ hʒ habitũ pꝛu cẽtie in intellectu: qꝛ nõ põt eſſe vn fatuꝰ⁊ eſſe valẽs hõ Sʒ dʒ dici pꝛudẽs qñ ẽ pꝛu dẽs ꝑfecte in itellectu: quia habet ſciẽtiã ⁊ ↄgnitionẽ.et inaffectu. qꝛ appetit appli⸗ care ſciam ad vſum.⁊ in ope re opat Nã cognitio quã habẽt mali moꝛtua ⁊ inuali da eſt ad mouẽdũ volũtatẽ vt bono ↄſentiat.ſed cogni⸗ tio bonoꝝ ÿtus eſt gratuita vt radiꝰviuus a po ſole pce dẽs nõ ſolũ illuminãs intel lecrũ fatalẽ faciẽs affectũ qꝛ nõð ſolũ oñdit qͥd qñ ⁊ qᷓiiter ſit agẽdũ.ſʒ etiã mouet volñ tatẽ vt appetat bonũ pꝰudi ciũ ⁊ fugiat malũ. ⁊ ſic oꝑet᷑ vñ Pau.qd Ro.g. Pꝛudẽ tia aũt ſpũs vita ⁊ pax. Et ideo dicit phᷣs in..ethicoꝝ.
Pꝛudentis eſt bñ poſſe ↄſi⸗
ari. Lõſiliũ aũt eſt de dis
XXXII 17
q̃ ſũtꝑ nos agẽda in oꝛdine ad finẽ aliquẽ. Rõ aũt eoꝛũ q̃ fũt agẽda reqrit rhetoꝛicũ
hmo ſcðᷣo voluntatẽ directã ad pꝛaxim.⁊ tertio ipᷣum pꝛa
cticã. Et ſic pʒ quõ ipᷣa pꝛu⸗
dẽtia ẽ ÿtus ſtellectuał⁊ mo ral· Et hec de p e lufft ciãt. Cõcluſio ſcð⁊ ſit talis in oꝛdie q̃ ẽ de q̃litate hÿytu
pꝛudẽ⸗
ria eſt
tis pꝛucẽtie ꝙ tũc pꝛudẽtie laudan
q̃litas laucãda eſt qñ ẽ ſeꝑa ta ⁊ ĩꝑmixta a mũdi aſtutia a carnis mollicia. a dioboli Fſutia:⁊ eſt oꝛnata ſiłitucie ſerpẽtina. Dico pꝛio ꝙ pꝛu dẽtia laudãda ẽqũnõ ẽ mũ dana: qꝛ pꝛudentia můdi eſt aſtutia acqͥrẽdi tꝑalia q̃cun mõ. ⁊ delectãdi in eis. vñ dic:t iſtð poeticũ. Vẽde am mã lucro. mercare atq; excu te ſolers. Sẽ latꝰ mũdi.nec ſit pᷣſtãtioꝛ alter. In hurꝰſco la maledicta ſũt mercatoꝛes vſurarij cãbiatoꝛes.et pau⸗ perũ opp ſſoꝛes.de qͥbus di Baruch.ʒ. Filij agarq̃ iter pᷣtat᷑ ſolẽnitas vigiliaꝝ. qꝛ ĩ bac vita q̃ eſt q̃ſi vigilia ſolẽ nitatꝭ eterne volũt ipᷣi ſolen niſare.qͥ exqͥſierũt pꝛudẽtiã q̃ de terra ẽ. ⁊ negociatoꝛes terre themã qʒ itepᷣtat᷑ hau ſter ꝓſꝑitatꝭ.ſ.tꝑalis fabula
qg.

* i ſi
3. i 3
8 .
½ en n 4 . 6 i 4 1
ſi
„
F ℳ 3 h ½
ſihh
toꝛes. fabꝛicatoꝛes ⁊ exqͥſito res intelligẽtie. viã ſapĩe ne ſaiert neq; ↄmẽoꝛati ſunt ſe mitas eius De iſt ðᷣꝛ ſap̃. 1V. Extimaueft ↄuerſatõeʒ vite ↄpoſitã ad lueꝝ ⁊ opoꝛ tere vñcũq; etiã ex malo ac qjrere.vñ di.ſap̃.⁊. Oppᷣma m pauꝑeʒ iuſtũ ⁊ ñ ꝑcamꝰ
8 pidue nec vterano.n verea
mur canos młkti tꝑis:ſit ãt foꝛtitudo nr̃a lex iuſticie.ſ. foꝛtitudine ꝓ lege vtamur.
ð iſtꝭ talib maledictis ⁊ ð0
odioſis ðꝛ. Lu.⁊6. Filij hu
ius ſcli pꝛudẽtioꝛes ſt filijs
lucꝭ in gñatõe ſua · ¶ſollicit?
⁊ ardẽtius q̃runt iſta tꝑalia qᷓ; ulli eterna. Dixi ſcðᷣo ꝙ pꝛudẽtia tũc laudãda eſt qᷓ; do nõ ẽ carnis · qꝛ pꝛudentia carnis eſt electõ carnaliũvd luptatũ. vt delicate ↄmede⸗ re· mollit᷑ iacere. Pᷣcioſis ve⸗ ſtib indui.toto tꝑe ociari. Vñ de illo qͥ ſic viuit loqͥt ſaß̃. Pꝛouer.J. Intexui fu⸗ nib lectũ meũ vt maioꝛem
molliciẽ hẽ̃at: ſtraui tapedi
bus pictis ex egipto:vt pul
cer apꝑeat aſpſi cubile me⸗
um mirrha.⁊ aloex tinamo mo.vt odoꝛẽ ſpgat. Ponit duns ſpẽs amaras ⁊ vnam dulcẽ.qꝛ inoꝑe carnali plus
dDe Pꝛudentia
ẽamaritudis qᷓ; ðlectatãis vẽi ĩebꝛem̃ vberiby.i.abũ dant᷑ delectatõib ĩpleam̃ ⁊
fruamur cupitꝭ ãplexib. et
ſeqͥt᷑ de ſeducto iunene. ſtati
eã ſequit᷑ q̃ſi bos ductus ad
victimã ⁊ qᷓi agnꝰ laſciuiẽs ⁊ neſcit ꝙ ad vincka ſtultus trahit᷑.dõec ſagitta.i.acuta ſnĩa iudic tiffigat.ſiẽ iecur eꝰvelut auis feſtiet ad laqᷓũ ⁊ neſcit qꝛ ðᷣ ꝑiculo aie ei⸗ agit᷑ De iſta pꝛudẽtia dice/ batapłs ad Ro. S. Pꝛudẽ cia carnis moꝛs ẽ. In huiꝰ ſcola ſt luxurioſi. guloſi.e⸗ bꝛioſi qͥ ſtudẽt calicibꝰ potã dis. Pꝛousr.⁊. Venite fru amur bõis qᷓ ſt.ſ.tꝑalib. qꝛ alia bõa nõ eft ⁊vtamurcre
atura tãqᷓ; in iuuẽtute celeri
ter vino pᷣcioſo ⁊ vnguẽtis
x⁊electuarijs nos ipleamꝰ.
nõ pᷣtereat nos flos tꝑis.i iuuẽtus in qᷓ floꝛet hõ. Co ronemꝰ nos roſis añqᷓ; mar ceſcãt. nullũ pꝛatũ ſit qð nõ ꝑtranſeat luxuria nr̃a. Di⸗ xi ttio ꝙ tũc pꝛudentia lau
dãda ẽ qñ nõ eſt diabolica.
Pꝛudentia diaboli eſt ſedu cẽdi hũauũ genꝰ.vñ. Señʒ
Serpens erat callidio? cun
ctis aiantibus terre. Vnð pau· plenꝰcaritate dicebat.⁊

Mi Feri.
iplerht oiuent Posduci gy laltu tnd& vnc ſiln nbd agti u ſuu— ſigu.ſin 1nelct& piului
udetiadie batipt Hio.h.pu cuun vĩ. In hu⸗ ſoluſtl mni gubſre⸗ drol Prucpori sb wWinfn mur 2l labõ S mrm anit 2 ntuecin er vn xtnzi ꝛclen Ts yen nõ pten s flus ⸗ uuuj nhubil⸗ wnem Rels nn cſcitn Vluiſuq ꝑmnſe u nan⸗ d qida? 3„ eſic
fun et
ei
nde* pia& ibiilſtn⸗ ꝛa pẽ
S S Srr. ufl& nmn
ad Coꝝit. Tieo ei ne ſiẽß pẽs Euã ſequxit aſtutia ſu ⁊ ita coꝛũpãt᷑ ſenſꝰvfi ⁊ exc
—
dãt a ſimplicitate ſua q̃ eſt ĩ
xpᷣo ihu vbi diẽ ber Nõẽꝙ
nohtimeamꝰ frẽs nr̃a vi⸗ rib ſathane ⁊ ſatellitiby eiꝰ
cũ noueri iliꝰ foꝛtitudinem traductã ꝑ vłlnera ſaluatoꝛ? ⁊ ductã ad nihilũ. Ab pſu tijs ⁊ aſtutijs etieo.ĩ qͥhꝑ tĩ Wtilitatẽ nat᷑e. ꝑti expꝑiẽti am tꝑoꝝ ¶pᷣ totãnoꝝ milib erudit? fragilitatẽ humane
——-
nafe q;qᷓ; ſe vſũ ÿtereñ i⸗
ratIn hꝰſcola ſt iracũdt
pariẽtes ⁊ ĩuidi.qͥ dicũt. ꝓ⸗ uer.ʒ. Veni nobcñ ĩſidiẽur ſanguim abſcõdamus tẽdi cłas 5ᷓ iſontes fruſtra vglu tiamꝰeũ ſiẽ infernꝰ viuentẽ integrũ qᷓt deſcendentẽ ĩ la⸗ cũ pᷣcioſi ſpam eiꝰ apiemꝰ iplebimꝰ domos nf̃us ſpo⸗ lijs. Iſti ites faciũt ꝓut ſcri bik᷑ puer. ꝓ. Nõ em̃ doꝛmi unt niſi malũ fecerint.⁊ nec tapit ab eis ſomnꝰniſi ſup plitauerit. Ab oĩby malis iſtʒ pꝛudẽtijs cauere dẽmus Sixi.. ꝙ tũc pꝛudẽtia lau daẽ qñ ẽ oꝛnata ſilituqi ne ppẽtia. pieĩ pꝛudẽ es oꝛ nantqͥ nq; aſtut js ßpeins. R vt dic dñs mat. io. Eſto tep. Pꝛima aſtutia ſer⸗
Sermo XXXII
pentis eſt capitis cuſtodia. vñ non curat ſi reſiduũ coꝛ⸗ poꝛis ei erureret᷑ dũmð ca⸗ put ↄſeruet. Sie vi pꝛuden tes ꝓ xpo qͥ ẽ caput eoꝝ ſe ⁊ ſua exponere tiere ñ̃ diñt. qꝛ tẽ iuſti ſt. ꝓuer.i. Qui ne⸗ gligit damnũ ꝓpter amicuʒ iuſtꝰeſt. qᷓ;tomaaeꝓ xpoqẽ amicꝰ⁊ caput ur̃. ad phiʒ Ap̃s caput eſt ecẽie. Et nec miꝝ ſi pi pꝛudẽtes exponũt oĩa p xp̃o.qꝛ ĩ eo ſalua fcã ſr oĩa. mat.io. Tapilli ca.ve. om. nu.ſũt. Scða aſtutia 6 pẽt ẽ loei tutela qꝙiĩ tã arto foꝛãie ſe põjt vt pellẽ vẽtr ᷓ płies vᷣpõat. Sic pi pꝛu dẽtes ĩ arta via q̃ duẽ ad pa triã ſe locare dñt. q̃ via eſt pnie. Juxta ↄſiliũ pau ad ephe.. Deponite vos ᷣm pᷣſtinã ↄuerſatiõeʒ veterem hoĩeʒ q̊ coꝛrũpit᷑ ßʒ deſið ia erroꝛꝭ. Re ou mĩ ãt ſpũ ̃ tʒ vñe·⁊ iduite nouũ hoĩeʒ bʒ ðũ creatꝰ ẽĩ iuſticia ⁊ſcĩ tate vᷣitatꝭ. Et no.ꝙ duo re qͥrũt᷑ ac 5 ꝙ ßᷣpẽs pellẽ de põat ĩ foꝛamie.ſ.foꝛamiſſta bilitaſæ Iguſtia qꝛ ſi latũ eẽt itñſeũdo pellẽ ñ vᷣpõ̃eret.⁊ ſiñ eẽt foꝛamen ſtabile ſecũ poꝛtaret. peilẽq; ñ vᷣpðeret. ſic pellẽ vett ↄſuetudis ñ ðᷣponüt ĩ clauſtro kĩ vin pe

i u
6 1
un
3 5 unſ e
. X 5 F
iipt
55
i 1 ſ
Vtrũ
pꝛuden
—
tia ſit ĩ
pctõꝛi bus,
nitẽtie qͥ in eadẽ libertatevo lůt viuere qᷓ viuebãt:⁊ qͥ ma nẽtes in ſcko nullã hñtꝓpo ſisi firmitatẽ ĩ penitẽtijs q̃s agt de facili ſecũ diſpẽſant Tertia aſtutia kpẽtis eſt au riũ obturatio. qꝛ vnã terra aliũ cauda obturat. Vñ dð in põ.canit. Siẽ aſpi.ſur.et obtu. au · ſu.⁊ nõ au. vo ĩcã. Sic viri pꝛudẽtes aurẽ vnã claudũt memoꝛia moꝛtis et aliã ↄſideratõe ꝓpꝛie fragili tatiſ.ne ſuggeſtioni diaboli acqeſcãt. Juxta illud Ecck. F. Mẽoꝛare nouiſſima tua ⁊ ineternũ nõ peccab. Quar ta aſtutia pᷣpentis ẽ calcanei mkierꝭ ĩſidiatio. Sic pᷣi pꝛu dẽtes młieribo ĩſidiant᷑ dicẽ tes cũ Job.ii. Quaſivna ð ſtultꝭ mulieribꝰ locuta es · et de dilictjs carnis dicit Au. Delicie carnis hic nõ ſatiãt in futuro damnãt · Quinta aſtutia ppẽtis ẽ deſerti habi tatis. qꝛ pꝛopter inimicitias qjs hʒ cũ hoie fugit. Sit pi pꝛudẽtes cognoſcẽtes hinꝰ mði inmicitias dñt ip̃m fu
gere· vñ Joh.iy. ait. Nolite
mirari ſi mðs vos odit ⁊c̃. Sed ꝓ melioꝛi declaratõe ⁊ ad h vt itelligat᷑ huiꝰ ſupꝛa dicte ↄclnſiõis fundamentũ
De pꝛudentia
Querit᷑ vtꝝ pꝛudẽtia poſſit eſſe in pcõꝛib. Ad qð rñdet᷑ ßᷣm ſcm Tho. in loco ſupe⸗ rius allegato ⁊ ar.iʒ. ꝙ pꝛu dẽtta dĩ tripłr. Eſt enĩ q ue dã pꝛudẽtia falſa vł ꝑ ſikitu dinẽ dicta. cũ pꝛudẽs ſit qui bñ diſponit ea q̃ ſũt agenda ꝓpter aliquẽ bonñ finẽ. Ille qpeer aliquẽ malũ finẽ ali q diſponit ↄgruẽtia illi fini hʒ falſã pꝛudẽtiã inqᷓ;tũ illð qð accipit ꝓ fine nõ ẽ ʒe bo nũ.ſʒ ᷣm ſilitudinẽ.ſic d̃ ali qͥs bon latro. enĩ mõ põt ßᷣm ſimilitudinẽ dici ꝓꝛudẽs latro qͥ ↄuemẽtes vias adiue hitad latrocinãdũ. Et hecẽ pꝛudẽtia de qᷓ diẽ apo · ad ro mo.g.vt allegatũ e⁊ ſuꝑius ꝛudẽtia carnis moꝛs ẽ.qꝛ ſfinẽ vltimũ in carnis dele ctatione ↄſtituit. Scða aũt
pꝛudẽtia eſt vera · q? adinue
nit vias accom odatas ad fi nẽ nature bonũ. ſed eſt mꝑ fecta duplici rõne.&no mo do qꝛ illud bonũ qð accipit ꝓ fine nõ eſt cõis finis totiꝰ hũane vite.ſʒ alicuiꝰſpãłl ne gocrj.puta cũ aliqͥ adiuemt vias accomodatas ad nego ciãdũ vel nauigãdũ dr̃ pꝛu⸗ dens ne gociatoꝛ vei nauta. Zho mõ qꝛ deficit in punci

qꝙ umal frt nu hʒh id nqᷓ;ülh q u chnewẽ hh nũh Iudinẽ. ſedfil
pudi vMijdado. adn moh egrickſipi
u arns molsth ſein nůn cintn ctan tut. Schꝛu ptud M ven ꝙuin
Snmodun nin Mroni. i Ana,
anitöne Gwn b Ronigu
fu Srcs fh
i„ ß aiuſin Viun
Sermo
pali actu pꝛudentie:pura cũ aliqͥs bñ ↄſiliat᷑.⁊ recte iudi cat etiã de his qᷓ ptinent ad torã vitã. ſed nõ efficaciter pᷣ tipit. Tertia pꝛudẽtia ẽ bo⸗ na ⁊ ꝑfecta q̃ ad bonũfineʒ totius vite recte ↄſiliut᷑ udi cat ⁊ pᷣcipit. Ethec ſola dici tur pꝛudẽtia ſimplr q̃ in pec catoꝛiby eſſe nõ p̃t. Pꝛiĩa aũt pꝛuẽtia eſt in ſolis pcõib⸗
cða eſt cõis bons ⁊ mal maxie illa q̃ eſt ĩpfecta ꝓpter finẽ ꝑticularẽ. Nã illa q im ꝑfecta eſt ꝓpter defectũ pᷣuci pal actꝰ etiã nõ ẽ niſiĩ malis Tertia ẽ ſolũ ĩ bonia.qꝛ ꝓᷣt? eſt q̃ bonũ fac hñtẽ. Et pßs dicit in.5. Ethi. Impoſſibi le eſt pꝛudẽtẽ eſſe nõ niſi bo nũ.ntelligendo de iſta tertia pꝛudentia. Et hec ſufficiãt de ſtða ꝑte. Cõcluſio tertia
eſt tals in oꝛdine. QO jtus pꝛudẽtie ex ſua qᷓ;titate pᷣiu o tis tripkr eſt ↄmẽdabilis.Ii
cet ad totalẽ eivmẽdatõem vix ſufficeret hec ſcriptura.
io eſt cõmẽdabilis ꝑ viã ſpũalẽ. Scðᷣoeſt cõmẽqapi lis ꝑ y ptualẽ. Tertioeſt Zmẽdabilis ꝑ viã ↄmodalẽ Hico pᷣmo ꝙ ſi bñ ↄſiderat᷑ Plitas huiꝰ ʒtutis cõmen⸗ dabilis eſt ꝑ viã jpũalẽ. Nã̃
XXRII
triplex ſpũs reꝑit᷑. ſdiuinus angelicus ⁊ huanus. Pꝛĩo pꝛudẽtia cõmẽdat᷑ ꝑ ſpm̃ di uinũ.vñ aut Sap̃. Fꝛoũ.⁊ Dñs dat ſanĩaʒ? e oꝛe eiꝰ pꝛudentiã. Hinc eſt ꝙ xp̃us Wat. io· diẽ. Eſtote pꝛudẽ⸗ tes. Scðo pnudẽtia ↄmẽda tur ꝑ ſpm̃ ãgelicũ. Hinc dñ Pꝛouer.ↄ. Scia ſcõꝝ.ſ.an geloꝝ pꝛudentia. Nõne ſatꝭ ↄmẽdat ſpũs angelicꝰ ip̃am pꝛudentiã. qñ d̃ ꝙ eoꝝ ſcĩa eſt pꝛudẽtia. Nec mirũ quã do deꝰ creauit eos dedit eis oꝛnatũ pꝛudẽtie maxime bo nis in ↄfirmatione. Vñ pᷣt dici illud qð ſcribit᷑ Hiere. io. Deus pꝛudẽtia ſua extẽ⸗ dit celos.i.angelos. Tertio pꝛudẽtia cõmẽdabilis eſt ꝑ ſpĩ hũanũ:qʒ ipe eſt ꝑfectõ nobilioꝛis potẽtie ſpũs hũa ni. Hã iip̃o hũano ſpũ tres
trplex
ſpiritꝰ
potẽtie ſũt. pᷣma eſt rõnalis
ſcva eſt ↄcupiſcibilis.tertia ẽ iraſcibilis.⁊ haꝝ nobilioꝛ eſt rationalis cuipotẽtie af ſignat᷑ pꝛudẽtia.cü ↄcupiſei bili aſſignetur temperantia ⁊ iraſcibili foꝛtitudo. Vjnð merito dicebat ſapiẽs Pꝛo⸗ uer.is. Zcquire pꝛudentiã qꝛ pᷣcio ſioꝛ eſt argento. Pꝛo uer. ꝓ. Zttendite yt ſciatis

. i „ P
3 n
i. 6 bpn 1 46 ihh
„ipi
m ſ
i
4
hn 3 ſ
4
1. . ſ
pꝛudentiam. Dixi ſcðo ꝙ ſi
bñ ↄſiderat᷑ qᷓ;titas nõ mo⸗ Pꝛndẽ ſis.ſʒ pᷣtutis pꝛudẽtie ↄmẽ⸗ tia ẽ p⸗ qabił᷑ẽ ꝑ viã pᷣtualẽ.⁊ tri oꝛalis pkr. Pꝛlo via pᷣoꝛtatit. po Ftutibꝰ vyia ſublimitatꝭ. Tertio via regularitatis. Pꝛimo pꝛu⸗
dẽtia ↄmedat᷑ int᷑ ocs vᷣtu⸗
tes via pᷣoꝛitatꝭ. Nõ ipa eſt
poꝛ ceterꝭ vtutib. Rõ ẽ.qꝛ Ftus cognitiua pᷣoꝛ ẽ tute actiua.vñ. Zu. Sit̃ maiꝰ ẽ volũtatẽ dei facere qᷓ; noſſe
Ita pus ẽ noſſe qᷓ; facere.ſ pꝛudẽtia ꝑtinet ad vĩ cogni
tiuã. ꝗ ipᷣa ẽ poꝛ oĩby. ſ.car⸗ dinalib. Iñ di. Zu. Initiũ obediẽtieẽ qͥd pᷣcipiat᷑ velle coꝗᷓſcere.⁊ pars eſt obſequij diciciſſe qͥd faciat. qꝛ ſupple
ipᷣa pꝛudẽtia q̃ ẽ ĩcogntõe
Pꝛudẽ dirigit opꝰ. qꝛ ſuẽ dirigele üaeſt vtutes. Scöopꝛudetiach digni mẽdat int vtutes via ſubli oꝛ. mitaris. Rõẽqꝛ digmusẽ Itinẽs q ↄtẽtũ.ſʒ pꝛuden⸗
tia ↄtinet oẽs alias vᷣtutes cardiales. qꝛqͥ hʒ pꝛudẽtã hʒalias. igt. Et hꝰſignũeſt qad h ſi vtutes cardiales Pꝛudẽ yt vita nf̃a recta oꝛdiet᷑⁊ ꝙ kiaẽre hõ nec decipiat nec decipiã gula a tur. ſʒ hec fat pꝛudẽtia.i ſiarum vñ Se· in l..hncipalium ptutũ ait. Pꝛudens fallere
De Pꝛudentia
non vult. falli non poterit Tertio pꝛudẽtia ↄmẽdat᷑ i⸗ ter õs ᷓᷣtutes via regulari⸗ tatẽ. qꝛ ẽ regła ⁊ mgr̃a oĩin
Ftutũ.vñ. Ber.ſuꝑ cã. ait- Eſt diſcretio nõ tũ ÿᷣtus qᷓ; moderatrix vᷣtutum ⁊ auri⸗ ga oꝛdinatrixq; affectuũ et
moꝝ doctrix.tolle hãc ⁊ 5
tus nõ crit Ad pam ꝑrinet illa diſcretio de qᷓ di ſctũs Zntho. Diſcretio ↄ ſeruat om̃s ptutes ⁊ fit genitrix ⁊ cuſtos ⁊ moderatrix vᷣtut ⁊ ꝑducit fixo Sdu ĩtrepidũ mðachũ ad dñm.qꝛ p̃a di ſcretio vel pꝛudentia docet monachũ fr̃em.vl etiã ſecu⸗ larẽ qͥd agere debeat. qꝛ ple rũq; opus qð vno tꝑe erit bonũ aliotꝑe erit malũ.hic Bre. in moꝛa. Plerũq; cuʒ pᷣtus indiſcrete tenet amit⸗ tit᷑ cũ diſcre:e inimittit᷑ pluſ tenet᷑. Et idẽ. Nõ eadẽ ſꝑ ẽ res tus · qꝛ ꝑ momta tꝑm ſepe · merita imutant᷑ actio⸗ nũ.vñ fit vt cũ qͥd bñ agimꝰ pleꝝq; ab eiꝰ actõe ceſſemꝰ ⁊ laudabiliꝰ ad tps ðſerat qð in ſuo tꝑe mẽs laudabi⸗
₰
ipᷣa pꝛudentia tria ſpeciali
lit᷑ tenebat. Dixi tertio⁊ vl j¶ 4 timo ꝙ pꝛudẽtia ↄmẽdabil quli⸗ eſt ꝑ viũ ↄmodabilẽ. Nãer i
h
ciq

mod tmtu 6 afui metnwlebit s n ede Anh intoin
ons ſtgentt alos Mn xmnr jni ꝛꝑducu du itnpl
ii edebent bonü eetitmali⸗ Br nPlerige
ſtus Petetenm
cit m ninutii w 2ſbecit res it Pmomlh ſpe m amumiu n. vñ x i qdtie perq aecli tlud kc au i n es i
ten in en
m Snt
de
papů—
Serme RXRXn
ↄmoda ſequũt᷑. Wona iſta dentis q̃rit in eckia ⁊ pba ⁊ↄmoda ſt hec.pᷣmũ bono iluꝰcogitabũt ĩcoꝛdib ſins rů nafe młtiplicatio, ᷣm bo ſt gram etã ſe ꝑducẽdi noꝝ foꝛtune accumulatio. ꝑ viã ſalutꝭ. Qꝛ ſine pꝛuẽ rertiũ eſt bonoꝝgre donarõ tia oĩs ſcia vana eſt. vñ Zu ico ꝙ pᷣmijmodũ ip̃ius gu. ſup illud.i.ad Coꝝ.. pꝛucẽtie eſt bonoꝝ nature Scia infiat. Pꝛeponenda multiplicauo.qꝛ fat ſapien eñ pꝛudentia ſcĩe. vbi vult teʒaduerſis ꝓuidũ:⁊in ꝓ dicere g melioꝛ eſt ꝑꝛudẽtia perẽ tꝑatũ. inc ꝓuer.r. ꝑqᷓ; hõ roleit ſeipm qᷓ; ſei In facie pꝛudentis relucẽt entia ꝑqᷓ; cojſcit curſus ſy ſapiĩa. qꝛ vt ip̃e au. Ecci ⁊y derũ Seq ß q̃ri põt vtrum E viſu cogno ſert᷑ vir ⁊ ab aliqs nõ conõs ſe ad hñdã occurſu faciei cognoſtit᷑ ſen pꝛudẽtiã peccet. Acd qð bꝛe ſatus. Dixi ſcðᷣo ꝙœſcmcõ iu rñdet᷑· ꝙ aliquẽ non hre modũ eſt bonoꝝ foꝛtune ac pꝛudentiã tripłrp̃t ↄtinge⸗ cumulatio: qͥa pꝛudens bñ re. P 5 dilpenſat negocia ſua vñ ðꝛ Wat. 14 Quiſputas eſt ficel uus ⁊ pꝛudens queʒ ↄſtiuit dñs ſuꝑ famili ſu umvt det illis cibuʒ in tpe⸗ puta in pueris. aut infanti⸗ 1 Ku 2. Quiſputas eſt fi⸗ dus vel in fatuis nõꝓpt᷑ð deł diſpen fator ⁊ pꝛudens. fectũꝓpꝛiumad fatuiatẽ ve vñ. ſap̃. y. M elio?ẽ ſapia. nientibus. Pꝛiustine dicit᷑ c; Vres. ⁊ pꝛudens qᷓ; foꝛtꝭ imnquantũ aliqus taret pꝛu Lad acqͥrẽdũ bona tpalia dentia quam nactus eſt et Sixi tertio ꝙ teri io modũ deber habere.⁊ ſecundum ipius pꝛudentie eſt bonoꝝ hoc non habere pꝛudentiã Bre douatio. nã pꝛudntes eſt peccatũ ratione negligẽ⸗ htgrõm dsctrine. vñ Ec. tie: qua qunſ nõ adhibet itu ⁊1. Onamentũ aureñ pu dium ad pꝛudentiã haben⸗ dentia doctrina. hñtetiam dsm. Centrarit vero dici grãm ipam doctunꝗꝓpnun tur ſecundum ꝙ ratio con⸗ ciũdi.vñ.ſap̃ibið.ð piu trario mõ moueturyelagit
cñdo mõ pᷣuatiue. Tertio
Vtr non co nĩo mõ negatiue. Se⸗
mõ ʒre. Hegatiue aũt ðꝛ inchrü mpnrilols carentuã rrã pec pꝛudẽtie.⁊ hp̃t eſſe ſine pcõ

1
.
iib .
.
h i
„. 5 3
7*.
3 3 „. h f .
. 3 36 ſihſ3! .
3 3 p
i —
contra pꝛudentiã.puta ſi re
cta ratio pꝛudẽtie agit ↄſiliũ do ⁊ impꝛudens ↄſiliũ ſper nit.⁊ ſic de aljs q̃ ĩactu pꝛu dẽtis ↄſeruãda ſũt.⁊ h mõĩ pꝛudẽtia eſt pcm̃ ᷣm rõnẽ ꝓ⸗ pꝛiã ĩpꝛudẽtie. Nõ eni pt ↄtingere ꝙ hõ 5 pꝛudentiã agat niſi diuertẽs ſe a reguł qͥbus rõ pꝛudentie rectificat᷑ vñ ſih ↄtigit ꝑ auerſionẽ re gulis dinis eſt pcm̃ moꝛtale cũ qͥs q̃ſi ↄtẽnẽs ⁊ repudiãſ diuina documẽta pᷣcipitãtet agit. Si Vo pꝛeter eas ag abſq; ↄtẽptu ⁊ abſq; ðᷣtrun to eoꝝ q̃ ſũt de ncẽitate ſalu tis eſt pcm̃ veniale· Jta ꝙ! ſumma ↄcludit᷑ ꝙ pᷣter pᷣmã ipꝛudeutiã q̃·ſ.eſt ex defectu nature q̃libet alia eſt cũ aliq̃ pcõ. qð etiã oñdi põt x ð 20.2. Theſaur deſidera bilis ⁊ oleñ in habitacko iu ſti ⁊hõ ĩipꝛudẽs diſſipabitil lud. Et ſic expedite ſunt ma gnifice dñe ⁊ ciueſ optimi ꝑ tes q̃s ſuꝑius ꝓmiſimꝰ hul⸗ fructus pꝛudentie quẽ in oĩ bus obſecro vos hr̃e vt cum gratia moꝛaliter vuere? in kuturo cũ gloꝛia eternaliter valeatis. Imen. ominica quinta poſt Penthecoſtes · De vicio ire
Deira
Sermo. NXXIII.
Iſi abũdaue rit iuſticia ve
ſtra plulq; ſcriba
rũ ⁊ phariſeoꝝ nõ itrabitis in renũ celoꝝ. WMa.y. Pꝛo huius ſacri ⁊ ſcĩ euãgelij hi⸗ ſtoꝛiali declaratõe. Notãdũ ꝙ iuſticia ꝓut vᷣtus eſt gene ralis regulãs homiĩes in oĩ bus agẽdis ⁊ declinãdis re⸗ qͥrit ncc̃ariolqꝙ hõ nõ iraſcat ↄtra ꝓximũ neq; aĩo neq; ſi gno exterioꝛi ʒᷓ iuſticiã ſcri⸗ baꝝ ⁊ phariſeoꝛũ qͥ dicebãt irã vel aluid malũ ꝓximũ aĩo tiñ̃mõ factũ nõ eſſe pcm̃ ad qð faciendũ iuxta ſnĩam ſaluatoꝛis tria ſũt ncearia qᷓ in his ↄcluſionibus continẽ tur ſubſcriptis.
Coꝛdis mitigatio ira ſe
Dꝛis reſponſio dulcis et
grata. Qperis exhibitio benefi cio ſociata. Dico pᷣmo ꝙ qui vult perfe ctã iuſticiã ergapximũ ßᷣua⸗ re ⁊ ip̃m non ↄturbare.vel ſi vturhatus eſt ip̃m mitigare debet hr̃e coꝛdis mitigatio nẽ ſedata ꝰ a. Rõ huius eſt qꝛ qͥ ſine latione et generali
—.———————

ein
xdnie ſui * c1putftsc e tl iis honiti bu Istderlnid qn o bönöin n napaien 5 go i a b ſe
ſndicti ir mpin
a en waſiit u ſul nnſitncn inſionbuscn miigu
d 0
N ogqin nd äcwihun eet n⸗
de e oub m n eſöt n q n lnnnſ⸗
ndeſe pt
eb
iuſticia eſt ſeip̃m foꝛis refre nare non põt vt aliqð ſignũ Pturbatienis nõ demõſtret. qð maxie habʒ ꝓximũ tur
bare.ſʒ coꝛdiſ furoꝛ pᷣuat ho
minẽ tali iuſticia ⁊ rõe.igit᷑.
2. hinc Gre.li.y. moꝛa. aut. Per ram iuſticia relinqͥ᷑. qꝛ
dũ ꝑturbata mẽs iudiciũ ſi⸗
ne rõe exaſpat oẽ quod furoꝛ ſugerit rectũ putat.per iram
f̃a vire ſocialiſamitrit᷑ qꝛ q́ ſe ex hũana rõne nõ tꝑat ne
ceſſeẽ vt beſtialrviuat. Per
irã mãſuetudo amittit᷑.g irã dcoꝛdia rüpit᷑.ꝑ irã lux Fᷣita
tis amitti.qꝛ tũ mẽti iracũ⸗
ca ↄfuſiõis tenebꝛas icutit Hic deꝰ radiũ ↄgnitõis ab
ſcõdit. Exẽplũ hr̃.. Reg.⁊. vbi d ꝙ cũ Jonathas ꝓ da uid locut᷑ꝰeſſet coꝛã ſaule pa tre ſuo iratuſeſt ſaul ʒ filiũ ſnũ.⁊ intĩ obcecatũ erat coꝛ eiꝰ vt lances geciher ad iter ficiẽdũ eũ. ⁊ h̊ qꝛ pᷣuatꝰ erat iuſticia ⁊ rõue. hint Ang. in qdã epła. Sicut acetũ coꝛrũ pit vas ſi diutius ibi fuerit Sic ira coꝛrumpit coꝛ ſi in animo diu durauerit. Dixi ſcðᷣo ꝙ qͥ vult ꝑfectã iuſticiã erga ꝓximũ buare⸗⁊ ᷣm nõ ↄurbare vł ſiturbqtꝰ fue tit ipᷣm miigare dz hr̃e oꝛi
rñſionẽ dulcem ⁊ gratã. Nõ
hꝰ eſt. QOꝛ ſi durꝰ ᷣmo accẽ
dit furoꝛẽ.ita a Zrio dulciſer
mo furoꝛẽ ertiguit.vñ Sa. Pꝛo · Mollis rñſio fran⸗ git irã.durus ſermo ſuſritat furoꝛẽ. Eñ legit᷑ in vitis pa trñ de abbate Machario 3 cũ iret ad quendã locũ. diſc
pulus eiꝰ pᷣcedẽs ip̃m obuig uit cuidã idoloꝝ ſacdoti poꝛ tanti lignũ grande·tui diſci pulꝰ. Macharij· Quo vac⸗
demon. At ille iratꝰ pcufit eũ:⁊ fere moꝛtuũ reliqͥt. Cui poſtea obuiãs machariꝰ ait
Salueriſ laboꝛato ſaluerꝭ? Rr ule. Quid ĩ me boni vi⸗ diſti vt me ita ſalutares: cui acharꝰ. Qꝛtevidi labe rãtẽ. Nui ſacerdos. Et ego ex tua ſalutatõe ↄgnoui fᷣuð magni det. quidã monachꝰ me male ſaiutauit queʒ ega t affeci.ſtatĩq; ↄpũct? eſt facerdos idoloꝝ:petijtq; miam.⁊ duxit vulneratũ vf q; ad cellã ⁊ effectus eſt mo nachus. vnde Hiero. Eidi d lenitas ſermõis fecerit et d auſteritas ita ꝙ qͥ male loquit᷑ et irato aĩo aſſimilat᷑
ollebulliẽti. Eñ de eodẽ d
illð qð ſcribit᷑ Pꝛo.ij. Os fatuoꝛum ehullit 3

ttã iuſticiã erga ꝓximũ ᷣua re.⁊ imñ ↄturbare vłſiↄ turbatꝰfuerit ip̃ᷣm mitigar dʒ hr̃e oꝑis exhib itõem bñ ficio ſociatã. Rõ hꝰ ẽqꝛcõ⸗ trariũ ꝑ aluid ʒriũ dʒ expel li. ſʒ bñficiũ ẽ Iriñ ire.igit᷑. vñ ſap̃· Pꝛouer.iy. Si eluri erit inimicus tuꝰ ciba il.ſi ſi. da ei a. bi.pꝛunas em̃ ſup raput eius ↄgregab. ⁊ dñs reddet tibi. Exẽplũ hr Be. 4i.de Joſep. Etiã legit᷑ in vitis pr̃m de qᷓdas heremi taqͥ in egypto heremo mo⸗ rabat᷑. cui latrones aufere⸗ bãt panes.ip̃e vo volẽs bñ
ficiũ aliq eis ĩpẽdere.pᷣce
pit duobꝰ dꝛacõib vt cuſto dirẽt oſtiũ celle ſue.qͥ veniẽ tes moꝛe ſolito tioꝛe mahᷓ pcuſſi ſunt q;s heremita dẽi Ptute a timoꝛe libauit.⁊ il liꝓ bñficio 1 ↄuerſi ſt ad dñm.qꝛ bñficiũ ligat ho
minẽ ⁊ ↄpellit inimicũ recõ
ciliari.vñ ait Señ. li..de bũficijs. Errat ſi qͥs bñfici ciũ accipit lbentius qᷓ; red dit. hilarioꝛ eſſe dʒ qͥ ſolut q; dͥ mutuat. ⁊ letioꝛ eſſedʒ qᷓ ere alieno accepti bñficij exonerat᷑ qᷓ; qͥ obliga?. He ↄcłkones magnifice dñe ⁊ci
Dixi tertio ꝙ q vultꝑfe
itendimꝰ loqᷓ cũ ĩ ſerieeuan
di. Ira eſt motus potentie
ues dilecti in ſacre euãgelis
hodierno denotant᷑. Qm̃ĩ pᷣma ꝑte põit᷑ pᷣceptũ iuſti⸗ tie ð coꝛdis mitigatõe. In ſcða ꝑte põit᷑ pᷣceptũ iuſtiie ð oꝛis locutõe ibi. Qui aũr dixerit frĩ ſuo racha. Inter tia ꝑte ponit᷑ pᷣceptũ iuſticie ð opis exhitõe.qꝛ q in aliqj frẽm ſuñ offendit dʒ ip̃ire⸗ cõciliari łexhibitõe bñficij ſi offendit ipm in reby vłex hibitõe vᷣbiſi ipm offendit Fbo bi. Sioffers. ⁊c̃. Et vt meliꝰ hec pateãt videãꝰ hiſtoꝛiã. Declarate hiſtoꝛie fructus erit vitiũ ire ð35
gelij de tali tangat᷑ ſpẽalis matia deq̃ ira moꝛe ſolito
tresↄckoneſ cũ trbh dubijs ðcarabimꝰ. Quaꝝ pꝛima
erit de qͥdditate. Scða q litate. Tertia erit ðᷣ qᷓ;titate ipiug. Cöcko pᷣma ſit talis ĩoꝛdie ꝙ ira tripłr hʒ diffi niri ſᷣm triplicẽ eiꝰ variã ac Iuti ceptõem. Vno mõ tra pᷣtcõ pirif ſiderare in ſe vł bm ꝙᷣba I in
lexã. de ales In ſcðᷣo.m eſſe
nature.⁊ iſto mõ ei pᷣt attr bui diffinitõ aſſignata adu rãdo in ſũma quã recolligit ipe ex vᷣbis phi in. 2. rehor̃

. ſtig 15 wtant ſj 1 tt pecpit di i nuhtir 3 kpeptit
beeit v onc eegin
A fuim KIfnirt Fat u 8 ſiott minnhit 4 iibo! 2 ofn zit ne vreit yii hioni nrehiſ cs i iedm iſeneen egede ngt ſpin natu Pnnort ſo ðcu Quyn ert de Skte. Scj ltate. x ertð qᷓn
ĩoꝛdie 1 niplh un fm ſ mi æytõe& onnj ſderur xu viinſi kri de nſijni nlure matin duidi rauſiguun tio in vã guu heetj= inm d Ir Fus hon
1
traſcibilis ex aſcẽſione ſan⸗ guĩs circa coꝛ fcũs ab appa rẽti puipenſione ꝓpt᷑ appeti tũ pene in vindictã.⁊ aliqñ nõ tiñ ꝓcedit ira vſq; ad vĩ dictã.⁊ tũc debet dimitti vl tima ꝑticula.⁊ iſta ira ẽ pe⸗ na non culpa ꝰm ſe leqᷓ̃ndo ·
Scðo mð ira pᷣt ↄſiderari
ßᷣm ꝙ ꝑuipẽſio ꝓpt᷑ quã hõ
tralcit᷑ ẽdei.⁊ iſta vocat̃ ira
ꝓpr̃ pcm̃.qꝛ tratus iraſcitꝓ pter pcm̃.ſiẽ Mopſes 5 y⸗ dolatras. Exo.32. Ethely as 5 ſacdotes Baal.ʒ. Re gů.i3. Et etiã xps 3ᷓ vẽden tes ⁊ emẽtes. mat.xi. Hec ira q̃ ꝓpᷣe vocat᷑ ira ꝑ ʒelñ ñꝓhibet᷑. cũ ſit vᷣtus q vin duat᷑ iniuria dei.tñ ſi nõ eſt ꝓpꝛjs fminis ꝓtẽta ſed ꝓce dit ad vindictã:tẽ eſt diſtin
guẽdũ.qꝛ aut iraſcens ẽ iu⸗
dex ad quẽ ſpectat penã in⸗ fugere. aut nõ. Si ſic dʒ coꝛ riger᷑· qꝛ vt h̃ di.Sʒ. Erroꝛ Negligere cũ poſſit ꝑturba re ꝑuerſos nihil aliud ẽ q;
fauere.nẽ caret ſcrupulo ſo
cietatꝭ occuite qͥ maifeſto fa cinoꝛ ðᷣſinit obuiare. Siñ eſt iudeꝝ ſic peccat infligẽdo penã. qꝛ pena nõ. infiigi niſi ꝑ iudicẽ.ʒʒ q.⁊. in hec capitulo. vbi ðꝛ Pena nul
Sermo XKRRIII
li inferẽda eſt niſip iudicẽ ß eſt itelligendũ giatr. qꝛ ĩ aliq̃by caſib lʒ.s taceo. tũ qꝛ ñ ꝑtinet ad pñtẽ materiã młtũ.tũ qꝛ ꝑiculoſũ ẽ.nar⸗ rare ppło.cũ paue ſint ho⸗ die qͥ hẽant irã ꝑ ʒelũ. Hec ſic hʒ diffiniri ᷣm duran. in ſum. Ira ꝑ ʒelũ ẽ motꝰ po⸗ tẽtie iraſcibiłex aſcẽſione ſã guĩs circa coꝛ fcũs ab appa rẽti ꝑuipẽſione dei ꝓpt᷑ ap⸗ petitũ pene in vindictẽ dei. De iſta loqͥ᷑ ſaß̃. Ecci.. Welioꝛ ẽ tra riſu. qꝛ ꝑtri⸗ ſticiã vultꝰ coꝛrigit᷑ aĩus de linq̃ntꝭ. Tertio mõ ira pᷣt ſiðᷣarifᷣm ꝙ ꝑuipẽſio ꝑ quã hõ iraſcit᷑ ẽ hoĩs ⁊ ñ dei.et iſta ẽ ira ꝑ vitiũ.vñ Bre.iĩ mo ·li.y. Alia ẽ ira qᷓ; impa⸗ tiẽtia excitat.alia qᷓ; zelus foꝛmat. Iſta ex vicio.hec ex pᷣtute gñat᷑. Jraꝑ viciũ ocu los mẽtis excecat.ira ꝑ ʒelũ turbat vñ ãt mẽs kbat᷑ nevi vat iñ ꝓficit vt ad videndũ veriꝰclareſcat. Sit ifirmãti oclo cũ coliriũ ĩmittit᷑ lux pᷣ mitus negat᷑.ſʒ iñ eõ pꝰpan lulũ vᷣacit᷑ recipit. vñ hanc ad tꝑs ſalubꝛif amittit. her diffimt᷑ a glo.ſuꝑ euãgelinʒ hodiernũ vbi dr̃. Ira ẽ oĩs
malꝰ motus ani,

ih
4
ſo hl 6
1*
⁰ 3
i
1 — n 3
3
k 1*
Vłſie ᷣm pᷣba durãdi. Ira ꝑ viciũ eſt morꝰ potẽtie ira⸗ cibilis ex accẽſione ſanguĩs circa toꝛ fact? ab apparenti pui pẽſione ꝓpter appetitũ pene in vinditã hoĩs. Et ð iſa loquit᷑ apłs ad Epheſe. 4. di. Sol nõ actidat ſuꝑ ira
cũdiũvam · De iſta qͥdẽ ert
mo pñs, quã etiã durãdus
meliꝰ ſic diffinit. Jraẽ mot? potẽtie iraſcibiliſex accẽſiõe fanguĩs circa coꝛ factꝰ ex ap
parẽti paruipẽſiõe ꝓpter apꝑ
betitũ pene in vindictã ꝓpꝛiã
De qua loquẽdo pᷣmo qᷓrit Vtrũ qñ eſt pcim̃ moꝛtale ⁊ qů ve ira lit niale. Ad qð rñdet᷑ ᷣm ſen; moꝛtle tentiã urãdi ꝙ ira ꝑviciũ ẽ S m 3— et
vocat̃ ꝓpaſſio. alia que dii retine᷑⁊ d paſſio. Jraꝓpaſ u.z. lio culpe venialisẽ. qꝛ ſicut etiã dic Alex · pᷣmi motꝰ nõ
ſůt in ptãte nr̃a. Et iõ pꝛimi motꝰ in ira ⁊ ĩalqjs pcis nõ ſũt pcã moꝛtalia.ſʒ tm̃venia lia. Et tangit d in põ di. Iraſcimini ⁊ nolite peccare glo. Veniałẽ ira q̃ nõ ꝑdutẽ ad effectũ. Et alia glo. Qð ↄſuetudis ẽ ꝑmittit qð vo victj ꝓhibet. Itẽ ira paſſio duplexẽ. Aut eni q́;s nõ ap⸗
petit ſe vidicari.uut appetit
De ira
Si nõ appetit ſʒ tiñ ꝑturba tionẽ ani patit᷑ex ↄmotõe co loꝛe q̃ nõ cito ceſſat ſicvenia le eſt. vel nullũ pem̃ aliqũ.ſʒ
pena.vt qñ aliqͥs ĩpatiẽs eſt
⁊ ſtatĩ poſtea penitet.nihilo minus tñ adhuc ſentit ꝑtur bationẽ ani ꝓpter accẽſionẽ ſanguĩs qͥ nõ dů refriguit.ſi aũt appetit ſe vĩdicare.aut vidicta leui ſic veniale ẽ.aut graui. ſic moꝛtale ẽ ſi fiat ex deliberatõe ⁊ ↄſenſu. Vnð Zug. dicit ꝙ ira diu retenta moꝛtłe ẽ. Et i dit idẽ au ꝙ melioꝛẽ üle qͥ qᷓ;uis ira ſepe tẽtet᷑tñ ĩpetrare feſtinat. vt ſibi dimittat᷑ cũ ſe feciſſe in⸗ iuriã agnoſcit.qᷓ; qͥ tardius traſcit᷑ ⁊ ad veniã petẽdẽ tar dius inclinat᷑. Qui aũt nũ⸗ qᷓ; petit ſine cã eſtĩ monaſte⸗ rio ⁊ ſi nõ inde pꝛoijciat᷑. Et notandũ ꝙ ſicut ebꝛietas eſt pctim̃. ⁊ tñ pctĩ in ebꝛietate ↄmiſſum minuit · ſic ira ſit
delictũ.tñ delictũ in ira com
miſſum minuit.vñ qͥ nõ ira⸗ tus ꝑcutit peioꝛ ẽ qᷓ; ſi iratꝰ ꝑcutiat.qͥd enĩ faeiat in paſ⸗ ſione exñs ignoꝛat.y. Ethi. Cöckio ſcðᷣalqᷓ eſtde deteſta tõe qᷓlitatꝭ hꝰ pcĩ tałeſt.ꝙ qñ
litas h?ꝰ pcĩ eſt deteſtabit ꝓ⸗
pter tria · Niio qʒ eſt ſbiecti
—
Si z—z———————
4
—
*

i
S thntn 4* texomiteh n be2 ution S lqs ipni Sinewe r Fhue ſennn 1ban tu pyter aciiui tugu dünfgu idiute u vidc=it vniiu Fu eſn delb nſ i Zun d n diu ren r ot tun melioꝛẽ Mjui in ſp täckmñ̃ i nefeſtna. vt ſdidim kniſeſeciſen
m nüpeiiu
dus n Quiztui q̃pet mictimn noꝛſi kpricit notni P atcint n. Frm̃ ncdin Imiſſi m unſtinji deicrũ ð vu niuc mifun nntviql⸗ us pa Arihlun putat Hi frurupn
—— gciß
deſtructiua. Scðo qꝛ ẽ ꝓxĩo nociua. Tertio qꝛẽ ðᷣo diſpli
citiua. Dico pꝛimo ꝙ qᷓlitas
hꝰ pctiẽ deteſtabil᷑. qꝛẽ ſub iecti deſtructia. Mocet ei ira ſub iecto ſuo.ſ.irato tribhmo dis. Prĩo bõa foꝛtune aufe rẽdo. Scðᷣo bõa nate deua⸗ ſtãdo. Tertio bona gr̃e ma culãdo. Pꝛo ira aufert bo⸗ na foꝛtune.ſ. poſſeſſiones.p dia.pecunias ⁊huiꝰa ſuo ſp iecto.vnð Eccłk20 dr̃. Ob iurgatio ⁊iniuria nullabũt ſWam. Hic eſt ꝙ Caſſioð. ſuꝑg põ.ait. Melioꝛ ẽ qͥvicit irã qᷓ; qͥ capit citatẽ ⁊ mierito qꝛ iratꝰ in vna hoꝛa p̃t amit tere oĩa bona ſua ſi in eñ nõ vineit. Scðo ira aufert et deuaſtat bõa nature in ſub⸗ lecto ſuo:qꝛ aufert fanitatẽ foꝛtitudinẽ ⁊ bmõi.vñ ſap̃. Eccłi.ʒo. Kelus et iracũdia minuet dies. Tertio ira ma tulat ⁊ diſſipat bona gre in piecto ſuo. Nã deſtruit ⁊ diſ ſipat iuſticiã aĩe.vnð Jaco. in ſua canonica.i.c. Ird viri ſuſticiã dei nõ oꝑat᷑. Et Caf ſiodoꝛus ſuperpõ.ait. Vbi eſt feruida vidicta nõ ẽ tꝑa⸗ ta iuſticia. Etã ira diſſipat ſabiam aie. vñ Brego. li.y. moAil · Per irã ſapia ꝑdit᷑,
Sermo Xxxm
vt qͥd qͥ ve oꝛdie agendũ ſit neſciat· etiam diſſipat mĩam aĩe. vñ Sap̃ · Pꝛo.2. Tra nð habet miſericoꝛdiam des erũpẽs furoꝛ.etiã aĩam ce⸗ cat. vñ. Job.⁊ 7. Caligauis ad indignationẽ oculus me us. Et dauid in ꝓð.ait. Su per cecidit ignis ⁊ nõ vider̃t ſolẽ. Et in bꝛeui ira oĩa ma la infert aie hona diſſipãdo. Eñ ſuꝝ illud Pꝛo.23. Elir iracũdus ꝓuocat rixas · dicit glo. Janua oĩm vicioꝝ ira⸗ cũdia. qua clauſa vᷣtutibus intrinſecꝰ dabit᷑ reqes.qᷓ aꝑ ta ad oẽ facinus armabitur
animus· Dixi ſcðo ꝙ q̃litaſ Ira eſt huiꝰpcĩ eſt deteſtabi: qꝛ ẽꝓ nociua ximo nociua pꝛopter tria.ſ.ꝓximo
Pꝛopter amicitie diſſolutio nẽ. Scðoꝓpter inimicitie ꝓ nocationẽ. Tertio ꝓpter ma loꝝ deductionẽ. Pꝛio ira no cetꝓximoꝓpteramicitie diſ⸗ ſ— ꝑ iraʒ maxime amicitie diſſoiuũt᷑.qꝛ cũ aliq adinuicẽ turbãt᷑· qͥlibʒ credis ſe hñe uſ ⁊ nolũt ob hc cau ſã adiuicẽ pacificari.ſic ami citie diſſoluunt᷑. vñ Zug.ad Dyoſcoꝝ ait. Nullitraſcẽti ira ſua videt᷑ eẽ ĩiuſta. Et iõ ſað· dicit Po · ⁊2. Noli eſſe amicuſ hoĩ ſ.nõ 3

ſ 1 ii
. in
1
an
ira dil⸗ plicet deo⸗
ↄſeruãt amicitie. Scðo ira hocet ꝓximo ꝓpt inimicitie puocatõem qꝛ iracũdus ſp
—
qᷓrit inimicitias. vñ ſap· ꝓ⸗
uer. ʒo. Eir iracũdus ꝓuo⸗ cat rixas.qͥ ãt parẽs eſt mi⸗ tigat ſuſcitatas. Tertio ira nocet ꝓximo qꝛ młta mala ei induẽ. Eñ mala q̃ iraꝓ xĩo induẽ ſapiẽs ↄliðᷣando Pꝛouer.⁊. Braue ẽ ſaxũ? Sneroſa ẽarena.ſʒ ira itulti vrroq; Fuioꝛ. Et Ecci.22. Arenã? ſalẽ ⁊ maſſam ferri facilꝰ⁊ poꝛtare qᷓ; hoĩem i⸗ pꝛudẽtẽ ⁊ fatuũ ⁊ ĩpiu.q̃ qͥ ẽ in irato reꝑiunt᷑. Nã ira tus fanꝰ ⁊ ipꝛudens ⁊ ipiꝰ efficit. Dixi tertio ꝙ q̃litas hꝰ pctĩ ẽdeteſtabił· q? ðo ẽ diſplicitiua. Nã ira důſplicz vᷣoꝓpter tria. Pꝛĩo qꝛẽ ſue
imanis extictiua. Scðo q?
ſui hoſpicij ẽ vᷣitructia Ter tio qꝛ ſue ꝑſone ẽ ↄtẽptiua.
Prio tra extiguit imaginẽ
pi. vñ ſuꝑ illuc vob.j. Gi rů ſtultũ inrerficit tracũdia Di gre. Mãſuetudo ĩ no
bis imaginẽ dei ßuat.ſʒ ira
diſſipat q̃ multis vtutib p
nat. Et au.ſup illðᷣ põ· In
ciuitatet.imma.ip. ad. n. r. Merito inq́t umaginẽ ipo rũ ad nihilů rediges ðᷣs ꝓ⸗
de Ira
pł᷑ celeſtẽ ciuitatẽ. qꝛ ipi ſcʒ trati ĩ ſua rreſtriciuita te ad nihilũ redigeft.⁊ qᷓ;tũ ma⸗ lũ h facere puta ꝑ ð exẽplũ Vt ſi q́ʒ in eccia imagineʒ crucifixi deſtrueret ⁊ põeret ibi imaginẽ diaboli. Scðo tra deſtruit hoſpiciũ dei.vñ ad Ephe.. Folitegtriſta ri ſpm̃ ſctm̃· Bre. Dũ iraa nimũ pulſat ſctõſpiritui ha bitatõnem ſuã turbat. ĩmo qũq; ira ⁊ ſpm̃ ſctm̃ de ho⸗ ſpitio ſuo expellit ⁊ diabo⸗ lů introducit.qꝛ ſiẽ in pace· fetãs eſt locus dei.ſic in ira locus diaboli Tertia ira ↄ
tẽnit deũ.vñ ad hoiem ra⸗
tũ vr̃ ꝑtinere illud Job.ij. Tetẽdit aduerſũ deũ manũ ſuã ⁊ 3 deũ oĩpotentẽ robo ratus ẽ cucurrit aduerſũ eũ erecto collo ⁊ pingui ceruice armatus ẽ. Ex hec de ↄcko⸗ ne ſufficiãt. Sʒ ex qᷓ ira eſt ita mala ⁊ deteſtabit ꝙ nõ ſolũ nocʒ irato · ſʒẽtꝓxio a⸗ liqͥs qͥ in tali pcõ eẽt defectu oſꝰ ⁊ excuſare ſe vellet ꝙ ab alio epuocat⸗ poſſet q̃rere q́;s plꝰpeccet.an ille qͥ adi⸗
Id qð rñdet᷑ ᷣm durã. cuʒ nagis
diſtinctõe qꝛ aut qͥs ꝓuocat eccit.
aliũ p̃terjutentõem puta a
——
k unit ocit R rã ꝓuocat.an ille qͥꝓuocat᷑. 8

bii cduol hoſietdei lni n Düin mi ſepinti brnt iiturbit in i ſenñ dehe
hn eelit ꝛ dabt
lunr b qſcinpau
ſise ahdelſc nm
beus Tenain? tut Padhoiemw tüw nhlud Job Tri aeſi deinu ſui ⁊& eipotentin ruui& mt aduii er tpingucn am& Etherdtg
ne ſu Suſn
um xMcibl q blin E ſi⸗ lis qͥ a ripeil
glot'po
. ct anit ii re
oq*ꝛ ekfn duindt
liqͥd fat ſimplici aĩo.vł diẽ. yñ ille tał iraſcit᷑.ſic non pec tat ꝓuocans.qꝛ eſt magẽ ac ceptio accepta qᷓ; data. niſi foꝛte dem̃ vł factũ de genere actus eẽt minus retim Tut qͥ;s puocat aliũ ex intentõe. ⁊tũc magẽ peccat ꝓuocans qᷓ; traſcẽs. qꝛ ſiẽ ðᷣꝛ. Ethi.y Ille qͥ aliqͥd a git ex ira non ðꝛex electõe facere. ſ ex ĩpe tu paſſionũ. Vñ magis vñ peccare ꝓuocãs aliũ ad irã qᷓ; ille qͥ.ꝓcocat᷑. Vñ ſi ꝓuo⸗ tãs ꝓbabilr pᷣſumit ipᷣm eẽ ↄmouẽdũ leuit.ſic ꝓuocãt peccat venialr ẽt ſi ꝓuocatꝰ nõ ↄineat a vᷣbere. Si aũt Puocãs ꝓbabilr pᷣſumit ip⸗ ſum mouẽdũ Fuiter ñ tĩ ad vᷣba Huich. j ẽt ad j ba ſic ꝓuocãs ip̃m ex delibatõ ne peccat moꝛtałr. qꝛ ſiẽ dit̃ Ber Quantũ mali itende tin malũ facis. Et hec ð fe cũda ꝑte ſufficiãt. Võcko tertia qᷓ ẽ de qᷓ;tir ate hꝰpctĩ tab eſt: ꝙ ex maledicto pctõ iretredecim mala ſequunt᷑. indignatio.mẽtis tumoꝛ ipatiẽtia.clamoꝛ.litigiũ.cõ
tuelia. maledictio biaſphe P
mila. rixa. crudelitas. ſeui⸗
. 4 6 5 3. di Stun ihhatto tia. bell. homicidiũ. Dico
vui bmo ꝙ exira ꝓcedit ind F
rio q̃ m durameitidiſplice⸗
Sermo RRxI
thei.⁊i. Elidẽtes ᷓ̃tp̃ncipeſ ſacerdotũ ⁊ ſcribe miracla
cedit impgt
tia q̃dã cũ inflatõne ooꝛdis elati. vñ dicũt᷑ hoĩes indiqᷓ⸗ ti vł indignãtes qͥby oĩa q̃ fi unt ab alijſdiſplicẽt.⁊ nihil qð fiatab alijs reputãt bũ fetm̃. Et qᷓ;tũ malũ ſit hec ptʒ. qꝛ iudeiʒpter h perm̃ i ſurrexer̃tʒ xpᷣ m.vñ ðꝛ Ma
q̃ fecit⁊ pueros clamãtes ĩ tẽplo ⁊ dicẽtes oſanna filio dð indignati ſũt ⁊ dixerũt ei. Andis qͥd iſti dicũt. Et iſtud ẽ pꝛimũ malũ. Dixi ſe Ex ira cũdo ꝙ ex ira ꝓcedit tumoꝛ ꝓcedit mẽtis qͥ ẽ deputatõ ꝓpꝛie ꝑ⸗ fumoꝛ ſone cũ inflatõe ſpũs.⁊ ð ta mentis li tũoꝛe Heſt.is.loqᷓt᷑ dic Tm̃ arrogãtie ſue: ũoꝛe ſ latꝰ ẽ.amã vt nos reßᷓ pua ri nitere᷑ Ecce ᷓ q;tũ malũ ẽ tũoꝛ mẽtꝭ. Et iõ dice Au. ſup illud vᷣcm̃. Biñĩ pauꝑes ſpũ. Paupes ſpũtt᷑ k᷑ vt di⸗ cũt᷑ hüiles ñ hñtes infiatũ ſpin. Dixi tertio ꝙ ex ira,—k 7— impatia deſt puatõe dãm Ftutis patiẽtĩe fancte. qihomo nõ põt tollerare. Et quantũ malũ ſit Saß̃. ꝛouer.Z.oſtendit dicens. Qui impatiens eſt exaltat ect ſtulticiam fuam. Dixi qᷓ̃xto ꝙ ex ira clamoꝛ£ it qͥ eit

6.
i
De ira qñ hð ex aĩo ꝑturbato pꝛũ pit in vocẽ ↄfuſam ⁊ clamo roſam.ſicut Gre.y.mo. Tre ſue ſtmulis accẽſum coꝛ pal pitat.coꝛpꝰ tiemit.lingua p pedit᷑.facies igneſcit exaſpe rant᷑ oculi: ⁊ neqᷓqᷓ; recogno ſcunt᷑ noti. oꝛe qdẽ clamoꝛeʒ foꝛmat. ſʒ ſenſus qͥd loquat᷑ ignoꝛat. Et q;tũ malum ſit apis cogirũs ac Ephe. ₰. dicebat. Wĩs ciamoꝛ tollat᷑ anobis. Bixi qͥnte ꝙ ex tra
Litigi ꝓcedit litigiũ qð ↄſiſtit ĩver
m. bis ᷣm ꝙ aliq́; vᷣbis alteri?
Zdicit. vñ Phs.. Ethic. diẽ ꝙ ili qͥ Znant ad oĩa diſ coli ⁊ litigioſi vocãt̃. Etqᷓ;⸗ tñ malũ ſit.26. P oñdit. Iracũdus incẽdit litẽ
— Diri ſexto ꝙ ex ira pꝛocedit
deſt inhonoꝛatio alẽꝰcũ pᷣuatõe dignitatꝭ vel excellẽtie q̃ fu vᷣbis tm. vnð
Iſidoeii ethimol. ait. Cötu
melloſus d̃ aliqs qñ pꝛonꝰ?
⁊ velox tumet ᷣᷣbis iniurie.
Et qᷓ;tũ malũ ſir audi ſapi. qᷓ Ecck.i8. Hõ aſſuctꝰ in ver bis ĩpꝛoperij. Dibus dieb vite ſue nõ erudiet᷑.jõ idem Eccł.ʒꝛ. Gerba impꝛoperij Dixi ſeptimo ꝙ ex s ira ꝓreit maledictio que eit malũ 3 aliquẽ referte vel ꝑ
phemta qᷓ eſt maloꝝ ꝓnũcia pẽu tio. aut de deo aut de ſfanctiſ Phei
ſit pʒ ꝑ mta exẽpla.pᷣmo de
* 3 * 7 2 i 3 1 i
Dixi nono ꝙ ex ixa ꝑꝛoccdit 4
vᷣba indicare. qð ꝓpꝛie perti net ad maledicentẽ ⁊ cũ ma la intẽtione.qꝛ ſi aliqͥs opta ret infirmitatem alicui malo
pcõ̃ꝛi vt bonus efficeret᷑ nõ
eſſet maledictis. Et qᷓ; tũ ma
lũ ſit maledictio audi dð in Lui
pẽ· dicen. Muta fiãt labia doloſg. Et Jaco.ʒ. dicit. Ex
eodẽ fonte nõ ꝓcedunt aqua
dulcis ⁊ amara. Sic nec ex
eodẽ oꝛe dz ꝓcerder bñdictõ
dei⁊ maledictio hoĩs. Eixi octauo ꝙ ex ira ꝓtedit blaſ⸗ Blah
q̃ fieri põt,coꝛde. oꝛe ⁊ oꝑe. ⁊ſcriptura. Et quãtũ malũ
Boltath. qꝛ ipe deũ blaſphe
mauit?⁊ fores iſtt. a dauidi fronte ꝑcuſſus eſt. ⁊ip̃i Da
uid multũ ĩputatũ fuit caſu um
ſuo pctm̃ blaſphemie. Enð dictũ ẽ ei.⁊. Re.i⁊. Qĩ bla phemare feciſi inimnicos no mẽ deiꝓpter vᷣbũ hoc:iuus natꝰ eit tibi moꝛte moꝛief
ritgque eſt quoddã pꝛiuatũ bet qð inter pᷣuatas perſs nas agit᷑ ⁊ nõ ex aliqᷓ publi⸗
ca auetoꝛitate. ſʒ et mala vo lũtat⁊ ĩoꝛdiata. Vñ glo⸗ ſuꝑ ülð pau. ad Hal. y re

—
— 09 „ * 3
BoEthtn
—
en bho
uo 1 rorbl hx pric“
autt rdeſnm
Sſeipi Norzoge. ipn iimi hphahnede Bolu xx deibuhe tmutieſi idaui oneeitd
mu fuclum
ſuo pei& ohme duriẽi n ñt phemat iinimisu — del ntꝰe nmeteni binne p exnuu ve vdc ſu nrpunr uaglk n xilqjh. auno ₰ lint⁊ et. 6h ſi 6ſ
— um in tpaniinit rude
rixe. defenſiones dicit. Rire ſũt qñ ex ira ſe inuicẽ ꝑcuti⸗ unt. Et quantũ malũ ſit pʒ ꝑ exẽplũ qꝛ multotiẽs ꝑ eã
interficiunt᷑ hoĩes. Sir de
cimo ꝙ e ira ꝓcedit qudelij
tas q̃ ᷣm Señi.ĩ li. de clemẽ
tia. Eſt atrocitas animiſi ex
igẽdis penis. Et qᷓ;tũ malũ ſit audiamꝰ Sap̃. Pꝛ.i⁊.
MQut crudelis eſt ꝓpinqs ab
ijcit. Pixivndecmog er tra ꝓcedit ſeuitiã qᷓ eſt yᷣm durã dũ.qñ aliquis in penis ferẽ⸗ dis non ↄſiderat aliquã cul
ã ei q̊ pumt᷑.ſ; ſolũ qð de lectat in hoĩem cruciatũ.vñ
cõtinet᷑ ſub beſtialitate. Ex pᷣa eni mkta iniqͥtas ſequit᷑.
Et quãtũ malũ ſit ꝑtʒ.qꝛ ꝓ pꝛie ꝑ illõ hoĩes ↄꝑant᷑bꝛu tis. Nã beſtiaꝝ ꝑpꝛie eſt ſeui
re. Diꝝ heckeie Pex ira Pꝓcedit bellũ ⁊ iñdẽ Homici⸗ diũ q̃ ſił᷑ vadũt · qꝛ vt pluri⸗ mũ in bello iterficiũt᷑ hoĩes Et homicidiũ nihil alið eſt q; hois ceſſio. Et qᷓ; tũ ma⸗ l ſir bellũ oñdi dñs Mat. 26. Dẽs qui acceperint gla diũ.ſ.in bello. glado ꝑidũt In quib us pbis põt atten⸗ dipena honucidij. Ecce igi tur qt⁊q;ta mala ꝓueniũt ab ira q̃ mala ſugius expl⸗
Sermo XXX
cata noĩant᷑ filie ire Sʒ iux⸗ ta her dicta p̃t qͥri vtꝝ ira ſit cã oĩm maloꝝ. Ad qð rñdet᷑ m doctoꝛẽ irrefragabilem. Alexã.ꝙ ira eſt ianua oĩum vicioꝝ ᷓᷣm glo.ſuꝑ illðᷣ Pꝛo uerb. Vir iracũdus ꝓuocat rirã.q̃ glo.dicit. Janua oĩm victoꝝ eſt iracũdia.qᷓ clauſa ʒtutib itrinſecus dabit᷑ via cũ po eſt aꝑta ad oẽ facinus
armabit᷑ animꝰ. Sʒ m de⸗
ctoꝛẽ pᷣdictũ h eſt ĩteiligẽdũ rũ duplici adiũctise.vna qꝛ itelligit᷑ de ira qᷓ hʒ ꝓgreſſuʒ ad actũ: qꝛ tũc ẽ ianua apta
1
Vtrů
⸗
ira ſit
ſeſe. q.
iy8. ar.
Alia eſt: qꝛ iteliigit᷑ ꝙ ſit ia
nua illoꝝ vicioꝝ q̃ ꝓcedunt in nocunientũ ꝓximi.q̃ vitia ne ĩat apłs ad Rph.
rũo ta cũ ritudo ⁊ ira ⁊ indignatio et
clamoꝛ ⁊ blaſphemia tollan
tura nob cũ oi malitia. Eſto te aũt inuicẽ benigni miſeri coꝛdes.donãtes inuicẽ.ſi ⁊ deus in xp̃o donauit nobis Nec obſtat ꝙ ſupbia ſit mᷣ oĩm vicioꝝ qꝛ ſupbia eſtma ter gialr:ira ſpeciatr. Et qꝛ tã peſſimũ eit h vicjũ mltas punitões deus hũano gñiꝓ pter ip̃ᷣum dedit. Quarũ ex młtis vna eſt. qꝛ cayniratꝰ eſt ʒ frstrẽ ſuñ et occidit cũy
3 6 „ 3 „ .

i
.
3 ſ 4
ſnn Wi
36 ℳ 3 10 4 i
. 1
ſ
ſ . ſ .
repꝛobatus ⁊ maledictꝰ ẽ̃a dno ad ðᷣſpatõeʒ venit. ge. ₰. Aliaẽ. qꝛ Heliu amicꝰ Job iratus ẽ 3 ipᷣm.iniuſtꝰ appellatus ẽ. Zlt ẽ qꝛ pꝛin cipes iude cũ eoꝝ rege ſede⸗
chia.qꝛ irati ſũt Hieremiã
⁊ cũ ex ira poſuerũt in carce
rẽ:traditi ſunt in captiuita⸗
teĩ manus regis babilonie Et ſic magnifice comes et ciues egregij expedite ſũt hꝰ fructuſ tres ꝑtes qᷓs ſuꝑius ꝓmiſimꝰa qͥ cauere vos eb ſecro vt h gr̃am ĩ futuro glo riam hr̃e valeatis. Amen · Dñica ſexta poſt Penthe. De ſacro ieiunio ſeruando.
Ser. XRAIIII.
Vm turba plu
rima eſſet cum Wu nec hr̃ent quod mandu carent: conuocatis diſcipuł ait illis. WMiſereoꝛ ſuꝑ tur bam. Wath.8. Pꝛo hꝰſa⸗ cri ⁊ ſctĩ euãgelij hiſtoꝛiali
declaratõe. Noñdũ ꝙʒ qͥ eſt
ʒe ieiunus tam cibi q; vicij tres ſpẽaleſ gr̃as a dño reci pit q̃ ↄtinent᷑ in his hſcri ptis couckonibus vizelicet. Conſoꝛcium dignificum diuine maieſtatis. Subſidium mirificũ di⸗
De Jetunio
uine pietatis: Refugiumclarificũ diui⸗ ne bonitatis. Dico pᷣo ꝙ hõ exptute ieiu nij ſacri a dñoↄſoꝛtiũ digni ficũ ſue maieſtatꝭ diuine re cipit. Rð hꝰẽ.qꝛ ille hʒ con ſoꝛtiũ diuinũ qͥ mẽtẽ hʒ ele⸗ uatã ab iſtꝭ rebotrenis pur⸗ gatã carui qᷓ̃ dñantẽ. ſʒ h fa citieiuniiũi.ig. vñ Au.in mo.ait · Jeiuniũ purgat mẽ tẽ ſubleuat ſenſũ. carnẽ ſpũi ſubijcit.coꝛ fac̃ ↄtritũ ⁊ hũi liatũ.cõcupiſcẽtie nebulas ſpargit.libidinẽ ardoꝛis ex tinguit.caititatis vm lumẽ accẽdit.exo.⁊ 4. dat᷑ exẽplũ de moyſi qͥ q̃dꝛaginta dieb ⁊ noctibñ mãducauit neq; bibit dñ eſſet in monte cum dño ad vᷣtutẽ ieiunij. Exem plũ etiã hr̃ Dañ.ii.ꝙ tres ebdõadas panẽ deſiderabi lẽ nõ ↄmedit ⁊ caro ⁊ vinũ introiẽt ĩ os e⁊tũc ei dñs viſionẽ mirabilẽ ſecum lo⸗ q̃ndo oñdit. ixi.2. hõ ex vtute ieiunij ſuſcipit ſub ſidiũ mirificũ dine pietatis Rõð hꝰẽ.qꝛ ille hʒ ⁊ ſuſcipit adiutoꝛũ ⁊ ſubſidiũ a ðo qᷓ ſiẽ ĩ ſtaru ſalutꝭ medãte ðᷣi Fa in po ꝑmaneat. Ii ãtñ elt in ip̃o veniat ꝑ excidiuʒ

— —— 8
buri aſdint. ßj viAun n. WE nũpungun iibl wn ami mhi luti. ie nebul pargu Mnẽucꝛise gu usfnimt u ci dem 3 aginn deh noq üducautn
N *
bibil inmonnm
ebdõl x xanẽdeſn
dieuneen
l nõ; xnt ꝛcwtni nni enicti nlon unn bil eunl id Dn niſt ſoün Ani dipah P letrii bliu n iiit Krumii
i niu 6 änl! cut iu
delictoꝝ ⁊ moꝛtẽ culpe. ſed hec fac ieiuniũ.ig.vñ. Am bꝛo · loq̃ns de ekina ait. Je⸗ iuniũ ẽ moꝛs culpe · excidiũ delictoꝝ · remediũ ſalutꝰ. ra dix gre · fũdamẽtũ caſtitatiſ Boc du citiꝰ ad deũ ꝑue⸗ nit᷑ Añqᷓ; currit heliasↄſcẽ dit. Exemplũ hr̃.i. Re. yc
vbi dr̃ ꝙ poſtqᷓ; filij iſrt de bollati fuerãta pꝓhiliſteis et
arc dñi ꝑdiderõt ieinnaue
rũt vno die ⁊ ſtati habueft ſbſidiũ dĩne pietatꝭ. vñ ðꝛĩ eodeʒ capło. Intonuit dñs fragoꝛe magno die illa ſuꝑ philiſtijm ⁊ exterruit eos ⁊ ceſi ſůt a filijs iſrt. Dixi ter tio ꝙ hõ ex pᷣtute ieiunij re cepit a dño refugiũ clarificũ dine bõitat. Rõ hẽ. qꝛ illð
donat nob refugiũ qͥ paſſio
nis coꝛꝑis ⁊ mẽtꝭ pcã pellũ
tur. ſʒ h fat ieiuniũ ig. De
pmo ·ſꝙ leiunio coꝛꝑis paſ ſiones pellant᷑ ait Hier̃· ſu⸗ per War. Jeiunio paſſiõs coꝛꝑis.odoe peſtes ſanande fůt mẽtꝭ. De ſcðᷣo.ſ.ꝙ ieiu nio mentis pcã pellant᷑. ait ber. Ponũ? ſalutare ieiu⸗
niñ qj redimũt᷑ eterna ſupli⸗
ciaqᷓ redimũt᷑ pctã. nõ ſolũ aũt ablutio ẽ pctõꝝ.ſʒ extir patio vicioꝝ. nõ ſolũ delet pcõ ptã q̃ ↄmiſimꝰ.ſʒ ẽt re
Sermo xxxnn
pellit futura q̃ mittere po⸗ famus. Exẽplũ hr̃ʒ.re.i9. c.de helya qͥ afflict laboꝛe ⁊ paſſione coꝛꝑis ꝓpter iter et paſſionẽ mẽtẽ ꝓpt᷑ tioꝛẽ cũ a facie ieʒabel fugeret.qꝛ ie⸗ iunus habuit refugiũ dine bõitatis. qꝛ ſibi doꝛmuẽti ſ vmbꝛa iuniꝑi dixit angelus dñi. S urge ⁊ ↄmede. Erat
ãt ad caput eiꝰ ſubcinericiꝰ
panis ⁊ vas aq̃· Heockões magnifice dñe ⁊ ciues dile⸗ cti in ſacro euãgelio hodier no denotant᷑. qð ĩ tres ꝑtes diuidit᷑. Qm̃ ĩpᷣma ꝑte po noſoꝛtiũ dĩne maieſtatꝭ.ſ. xpᷣ qͥ erat cũ ppło ieiuno et nõ hñteqð mãducaret. In ſcða ꝑte ponit᷑ ſubſidiũ mi⸗ rificũ dĩne pietatꝭ.ibi Mi⸗ ſereoꝛ ſuꝑ t. ⁊c̃. In ttia ꝑte ponit᷑ refugiũ clarificũ diĩne bõitas.ibi Et aceipiẽs. Et viꝰ hec pateãt videamꝰ hi ſtoꝛiam. Declarateh iſtoꝛie frctũs erit ſacʒ ieiuniũ ð qᷓj loqndo tres ↄctõ̃es cũ trib dubijs ðᷣclarabimꝰ. Quaꝝ pꝛima erit de quudditae. ſe⸗ cunda de qualitate.teria de quantitate. onciuſio
igitur pꝛima ſit talis. in oꝛ⸗ ieiuniũ dine. ꝙ ieiunium tipliciter tripkr eſt dif̃ nibile ſecundũ tr pli diffini⸗ cem euus variam acceptðeʒ tur.

n
ih 63
h
* i hn
3 3 S ℳ„n 6 5 46 h*. 3 4 i
3 nini 3—.
₰. 6 ℳ ˙ 3 1 5* 4 3 1
i
0
*
ſe. ſe. q Eſt enĩ qðdiieiuniũ natu⸗ 147. re.⁊ ſtud ſic p̃t deſcribi. Je ar.i.ad iuniũ naturęeſt carẽtia oĩs
Im.ar. cibi ⁊ potꝰ. Tale ieiuniũ nõ
3.3. ẽ Frutꝭ ahſtinẽtie nec alter⸗ q.So. Frutis. Rõ hꝰ eſt. qꝛqð cõi arti.S. ter ↄuenit bõis ⁊ mãl nõ eſt
ad. ʒ. vtus.ſʒ hmõi tale ẽ ieiuniũ ſ
BHã qͥlibʒ ẽ ieiunꝰañqᷓ; ↄme
dat. Eſt aliud ieiuniũ abſti
nẽtie qðẽ actꝰ ip̃ius pᷣtutis ſtinẽtie. Sic eĩ ieiunare ẽ
refrenare delectattones qᷓ;tũ
ad cibũ ⁊ potũ ßᷣm reguã ra tõis.ſiue hõ płes ĩ die ↄme
Tho.i
Ndt oẽs tenent᷑. Tule ieiuniũ dif
finit Iſið. di. Jeiuniũ ẽ par ſimonia victꝰ abſtinentiaq; ciboꝝ. Eſt rertiũ ieinniũ ĩſti ſe· tutũ ab eccka ad ſatiffactõeʒ q.47. beõn inã requirit᷑ ꝙ nõ ſolũ art ⁊ s abſtineat ab illicitꝭ. verũ 2. ẽt ab ill qͥby als licite poſſet 8. vti· Vñ qͥ cõmiſit illicita ſa⸗ tiſfaciẽdo debet etiã a licitis abſtinere. Et ſic ieiuniũ ecʒ cłie actũ ÿtutꝭ ĩpoꝛtat. Et ad dit quẽdã modũ abſtinentie pecialẽ. Pꝛimũ licet vocet ieiuniũ nature:nõ tñ eſt dep̃ tepto nature.lcʒ tale ieiuniũ ad cõionẽ reqͥrat᷑.qꝛ coꝛpus xpia ieiuuis debet ſuml.. ſhNhil.· de ↄſe. di. 3. Liqᷓ
de ieiunio
dat ſiue nõ. Et ad ieiumũ
do. Scðm ⁊ tertiũ inquãt
dicũt neceſſitatẽ cohibitiõis pcĩ vel ſatiſfactõis in penitẽ
tia vl eicuatõis mẽtis a ſpũ
alia ſic in cõi ẽ in pᷣcepto ie⸗ gis nature. ſed determiatio
tꝑis et modi leiunãdo cadit ub pᷣcepto legis poſitiue.qᷓ ab ecclia.i.a pꝛelatꝭ eccke ſie eſt conſtitutũ. Nec tñ qͥlibet trãſgrediẽs peccat moꝛtalit᷑
ſicut clariꝰ declarabii ĩferi. De tali ieiunio p̃t aſſignari
hec deſcriptio. Jeiuniũ eccls ſie eſt regkarꝭ abſtinẽtia cibi ⁊ pot?ꝰ ad ſatiſfaciẽdũ ꝓ pec tatis cadẽs ſub pᷣcepto. Ho x̃dũ ꝙ triplex eſt ieiuniũ.vi delʒ coꝛꝑis a cibo materiali Qfflictiõis a gaudio tꝑali.
Voluptatis a prtõ mottali Pꝛimũ dñs inſtituit in pa⸗
.
ſeſe⸗
art. 4
4qun
radiſo.ſed poſtea ſanctifica⸗
uit in deßto. Mat. 4.⁊ Lu ce ꝓ · Sed iuxta hec querit᷑ vtrũ ad ieiuniũ ecclie oẽs te neantk᷑· Ad qð bꝛeuit rñdet᷑ Em Richar. nrm i. di.iſ ⁊ ᷣm durãdũ in ſũma ꝙ nð qꝛ intẽtio legiſlatoꝛꝭ eſſe nõ
debet obligare hoĩies ad ob
ſeruationẽ alicuiꝰ iuris hñ⸗
tes legittimã ⁊ rõnabilẽcãm
nð obſeruãdi illð. Eñ extra
deobfuatõe ieiunioꝝ. Wõ⸗
oẽs neiut adii niel⸗ clel⸗
———
———————
—

en ehrtbiſn ſe. 1 den Snn haſgn.
berd ht fipe eieun.n dez cbonui 1 Bf gub 3 Uob neinmt 6 p nſimitin
i n oeſn
e uum 4l a4. Eiutbent
nn q butn 5 dde ehei i eu inluinßi miruii jo Amils viq
— S
—
huc
reſſitaſ. Sũt aũt ples pſone hñtes cãm legittimã.quare
meliꝰ eſt eas nõ obligari ad
ieiuniũ qᷓ; obligari.ſ. pueri. młieres pᷣgnãtes. egrotãtes nimiũ ſeneſ.cũ Fᷓui laboꝛeyi ctũ neceſſariũ lucrãtes. etad loca ſancta ꝑegrinã tes. ⁊ vi ctũ neteſariũ oſtiatĩ mendi cũtes. Pueri nõ tenent᷑ pꝛo
q bter q̃ttuoꝛ rões. Vna eit in
eis caloꝛis magnitudo q mł
Feimiüeurt. 4. tũↄſumit. Aiia ſua hunudi wtuchd.2 in tas quãuis mala ſit ſpiſſitu
dinis deferrꝰpter qð faciliꝰ vſumptibili eſt. Alia qꝛ nu trimentũ eſt in eis materia oꝑatiõis duplicis vtutis.ſ. nutritiue et augmentatiue. uarta qꝛ nð eſt ĩ eis ſicin Puectis neceſſaria ↄpᷣſſio vi cioꝝ ad quã maxie ↄſtitutũ eſt ieiuniũ. mẽi etaſeſtvſ q; ad finẽ tertij ſeptẽnarij.h eſt duodecimi q̃ni.qꝛvſq; ad hãc etatẽ vtjin pliby eſ ſtatꝰ augmẽti. Addit etiq Durẽ. F Hueniis ẽyt etiãĩ hoc tꝑe e ad ieiunãdũ exerceãt pluſ vł minꝰm modũ eratis ſue qñch tribulatõe magna im minẽte in ſignũ pnĩe artioꝛꝭ ⁊ pueriſieiunia ĩponũt᷑ ſicut etiã legit᷑ de iumẽtꝭ. Jone.ʒ.
Sermo xxxm
ũ.df ꝙ leginõ ſubiacet ne
Et hoieſ⁊ inmẽta nõ guſtẽt qu icqᷓ; nec aquã bibãt. vi geſimopmo anno ⁊ vltra cõ pellẽdi ſũe ad ie·uniñ. qꝛ te⸗ nent᷑ nec tñ oẽs.qꝛ aliqͥ ſunt debilioꝛes.in.⁊i.vł.22 no qᷓ; aliqͥ in. i9.ſʒ hot dzʒ eẽ ad arbitriũ boni viri. Mulie⸗ res pᷣgnantes nõ tenent᷑ pꝛo pter duas rõnes. Wna quia poꝛtet eas acciꝑe cibũ non tin ꝓ ſe. ſʒ etiã ꝓ ſuſtẽtatiõe fetus. Alia eſt. qꝛ pꝛegnãtes ↄſueuerũt hr̃e varia ⁊ ĩoꝛdi nata ðᷣſideria diũſoꝝ cibo ⁊ qq; ita intẽſa ꝙꝙ niſualij mõ poſſent appetitui ſatij facere poſſʒ eẽ ꝑiculũ piclita tionis fetus. Egrotãtes nõ tenentur:qꝛ in eis natura de bilis eſt. Et iõ ſi daret᷑ eis ſi mul totũ qð eſt neceſariũ ſu ſtentatõi nature Fᷓuaretet ſi dat᷑ pluribꝰ vicib ↄfoꝛtatur natura.⁊ ideo in illis ifirmi tatibo in quiby ↄfert abſtinẽ tia etiã ad ieiuniũ nõ tenent᷑ quia ⁊ ſi Sforat abflinẽtiaia multe cibo. nõ tñ cõfert eis tstũ qð acciꝑe dñt ſumere ſi mul. magis plurib vicib⸗ Et p̃terea qñq; ꝓpter ĩoꝛdi natonẽ nature valde paruʒ hñt accipe vna hoꝛa ⁊ reſiʒ duũ ſufficiẽtie alia hoꝛa · pꝛo

7 5
„ z
6 ebpn itt
3 n ſuh 4i 4)
qnta at infirmitate poſſit ſolui ieiuniũ arbitrio boni viri ẽt credo cũ ↄſilio medi⸗ ci potiꝰ limitandũ eſſe qᷓ; ꝑ
aliq doctrinã gpalẽ Id et
ſe.ſe.q. .7. ar ticu. ad zm.
ðꝛ dedilih. Nimiũ ſenes ñ tenent᷑ qꝛ eis cgloꝛ⁊ pᷣtus ð bił ẽ.⁊ qᷓ;uis ſint ſicci ſicci⸗ tate oppoſita hũidieatina fali.ſuꝑabũdat tñ in eis hu miditas accidẽtalis ex indi geſtiõe cauſata. Vñ ſi totꝰ cibꝰ quẽ eoꝝ natura reqͥtit ꝓ die naturali ab eis ſume⸗ ret᷑ vna vice nimũ obtũdet᷑ in eis. ⁊ Fuaret᷑ naturalca⸗ loꝛ.⁊ nõ poſſent ↄuenienter cibũ digerere. Cũ ꝗᷓui labo re victũ neceſſariũ lucrãtes
qꝛ in tali magna fit hůi⸗ di ↄſumptio nec cũ ieiunio pñt efficacit oꝑari.⁊ iõ non tenent᷑ Pñt tñ ſi adſit facul tas a ſuo ſaẽdote petere diſ penſatõᷣem. ⁊ ille dz eis ↄce dere. Qui tñ oparios ↄqu⸗ rere nolũt diebꝰ ieiunij miſi
p hac ↄditõe ꝙ nõ ieiunẽt nõ excuſant᷑ a ꝑcõ. Si ãt vi
ctũ nœõariũ poſſunt acqrere
cũ laboꝛe · quẽuenient᷑ ex r
cere pñt cũ ieiunio.tẽ a fra⸗
cto ieiunio nõ excuſant᷑. Ad
dit ad hec durã. ꝙ ẽt ßᷣu vł̃
villani colentes pᷣdia dñoꝝ
de Jeiunio
—
ſuoꝝ. vł alia Zula faciẽtes ⁊ ali nõ poſſent viuere. nõ tenẽt᷑ parifoꝛmit᷑. qꝛ diẽ gre. vt hñ de ↄſe.di.j. Jeiuniuʒ q̃dꝛageſime eũ ſoluẽdũ vbi nccitas vł infirmitas cogit Addit ẽt ad h ſctũs Tho. Oo ſiex ꝑte oꝑantẽꝭ ẽ itẽtio maio?/ lucri nõ nccarij nõ excuſat᷑. Ad loca ſctõ pere⸗ grinãtes nõ teneni.tñ ſi ſit tał ꝑegrinatio q̃ ↄmode dif ferri nõ poſſet vſtra vł anti cipare.⁊ tanti ſit laboꝛꝭꝙ cũ 1lo ↄmoð ieiunare ñ poſſit Addit ad hec durã.qꝙ illi qᷓ ↄpellũt᷑ exulare kirein exer citiũ vł ad p̃epiũ eckie ire vltra mare tꝑe paſſagij ĩmi nẽte ⁊ curſoꝛes etiã dũoꝝ q́ non pñt currere ⁊ ieiunare oẽg iſti excuſant᷑. Si q;s ãt
5 pᷣdictã foꝛmã lʒ peccet it
ag grediendo.tñ dũ ẽ in via ſi excã ſoluat ieiuniũ ñ pec cet lʒ ex culpa ſua venerit te nẽt̃ tñ alio tꝑe recõpenſare ⁊ als ſatiffacere adʒ ſiliũ ec ckie.maxie frã gete pñt pꝰqᷓ;
Iitinere ſint ſiimmnent dies
feſti ĩduigẽtie ad quãvadũt qꝛ ñ ẽ intẽtio eccie ſtatuẽtis leiuniũ vt ꝑ h ipediãt᷑ pie ⁊ alie cauſe magis neceſſarie Victũ ncẽariũ oſtatĩ mẽci
ſti
quale dzeẽ i unii

eJei P + Sin * omtqdig di hen it Fetci ſi 55 nfmg 5 hſuist U= rtpn ii n xi rõ nůnj dy et dluu ſtiſn u en nnen ii tthmin u fem ſetrinnn cpn anſtladoii 7 o unateipol
Zod urdurẽ. ꝙill
ppell nkuemer
cuũ ep eckien
* 2* s Vn npepilhit e s e di o non nezein u oes nnt, Si 1 5i Smihzſun 2
ag ntioñ—
ſer W auumii
nt Atpe nin iden Sigeh tim z
* — 8 S
u 2üh
——
cet2 Shun
cantes nõ tenent᷑.qñ ſił tm̃ bie nõ pñt de elemoſina ho ra ↄmeſtõls ꝙ ad victũ di eimode ſufficiãt vłex pᷣce dẽti inecjia debilitati ieiuni
um ſufferre nõ pũt. De ſer
uuẽtibad mẽſamꝛ de legen tiby int᷑ religioſos ⁊ de ilis qͥ hñt pᷣguſtare ferckũ ⁊ alia añ dños cã veneni.⁊ ð me⸗ dicꝭ pᷣguſtantib medicias. oẽs iſti m durã. nõ ſoluũt ieiuniũ lʒ paꝝ tꝑis illi pᷣmi intponãt ĩ ↄmeſitõe.qꝛ totũ dʒ ↄputari ꝓ yna mẽſa. Et iſti aijxpt᷑ ꝑuitatẽ cibi⁊ ꝓpt ↄſuetudinẽ. Idẽ iudiciũ eſt ð coqͥ;s qͥ pᷣguſtõt carnes 29 lia. Alit᷑tñ eẽt dicẽdũ ſi vel lẽt cõicare. ⁊ añ ↄmunionẽ p facerẽt. De nouicis ⁊ iu⸗ nenib int᷑ religioſos facien ũẽ pᷣm diſpoſitõem ſuoꝝ pᷣ latoꝝ. Et ñ ſufficiãt ð iſta qõe ⁊ pᷣma ꝑte. Cõcło ſcða q̃ ẽ de q̃litate ieiunij.i.qᷓleð
bet eẽ ieiuniũ tał ẽ.ꝙĩ rctõ
⁊ oꝛdinato ieiunio ᷣm rituʒ
eccie tria dñt eẽ qͥ ↄtinent̃
tnb his ↄckonibus.
ebet eſſe ieiunumvna
contentum refectõne.
Debetq;? ipm pꝛotendi qua ad hoꝛam none. Debet eſſe ciboꝛum ⁊po
Sermo XXXIIII
tus moderate annone. ico pᷣmo ꝙ ieiuniũ dʒ eẽ
162
vna ↄtentũ refectõe. qꝛ ieu ſe.ſe.e
mũ ab eccis inſtitutũ eſt ad iꝗ
7. ar
ↄcupiſcẽtiõ refrenãdã ita ꝙ ticu,
ſaluet᷑ nat̃a. Et ad ß vide⸗ turſufficere vna ↄmeſtio ꝑ qᷓ; ieiunãs pᷣt ſatiſfacere ng ture.⁊ tñ aliqͥd detrahitcõ⸗ cupiſcẽtie. Lzʒãt ad cõcupi⸗ ſcẽtiq̃ refrenandã tiñ valeat moderatio qᷓ;titatis cibi ſiẽ ↄmeſtiõ nũerus tñ eadẽ ct bi qᷓ;titas nõ t oĩbo taxari ꝓpt diuerſas coꝛpm ↄplexio nes ex qͥb ↄtigit ꝙ vnꝰ ma ioꝛi.aliꝰ mioꝛiqᷓ;titate cibi noſcit idigere.ſ; vt płimũ õ ꝑ vnã ↄmeſtionẽ pñt ſa tiffacere ſuſtẽtatõe nature. Nã pᷣma etas ſer ti oĩtꝑe ↄmedebat in die. Hic hoe. i li.ð cõſol· di. Felix nmiũ pᷣoꝛ etas ↄtenta fidelibus aruis. nec Inerti ꝑdite luxu. faciliq; ſolebat ſera ieiunia ſoluere glõde. Tñ indigen tes in ſero facere pñt colia⸗ tõem.dũmõ nõ faciãt ꝓ gu la que ſoluit ieiunũ. poffůt
facere nõ actipiẽtes paneʒ. vbi. ð ſed tantũ potũ.⁊ ad plus a ad
liquod electuariuʒ.quia po tus non eſt tantum ad ſuſtẽ
tationem ſolius nature nec
3m.

ſ 3
ſüſ 50
„
. iienſ — 1
i 4 3 i i . 1.
5 i 3. 3 p.
„„ 3„
3
1.
3 i 3
ẽt elactuariũ.ſ; ad digeſtio⸗
nẽ ciboꝝ.tñ ſi nimis accipe⸗ rẽt in fraudẽ ieiuniũ ſoluũt
qꝛ ait Aug fuꝑ epłam vch̃. ⁊hr̃.di. ꝓi. Delicie etiã vi⸗ les cibi appetẽtis acceptꝭ im pediunt pꝛofectũ abſtinẽtie, Dixi. ſcho ꝙ ieiuniũ debet Ptendi vſq; ad hoꝛᷓ none.⁊ Ppter tres rões · Quaꝝ pᷣ⸗ ma eſt. qꝛ ſiẽ dictñ ẽ: ieiuniũ oꝛdĩat᷑ ad deleetõnẽ culpe et cohbitionẽ eius. Igit̃ eꝑtet
aliqͥd ſugaddat ſupꝛa cõ⸗
munẽ ↄſuetudinẽ. ita tñ ꝙꝑ hoc natura nõ młtũ graueł̃.
Etſt debita ⁊ cõis ↄſuetudo
edendi hoibo circa hoꝛã ſex⸗
tã.tum qꝛ videt᷑ eſſe cõpleta
digeſtio nocturuo tꝑe natu⸗
ralicaloꝛe ĩteriꝰ reuocato ꝓ
pter frigus noctis circũſtãs
2 facta diffuſio humoꝛipꝑ mẽ bꝛa coopante ad h caloꝛe di
ei vſq; ad fummũ ſolis aſcẽ ſum.tũ eti ã qꝛ tũc pꝓꝛecipne natura coꝛꝑis hũani ĩdiget iuuari 3ᷓ exterioꝛẽ aeris calo rẽ.ne humoꝛes interiꝰadurã
tur. Et ideo vt ietunans ali quã afflictionẽ ſentiat ꝓ cul pe ſatiſfactõe ↄueniẽs hoꝛa
ↄmedenditaxat᷑ ieiunsntib circa no nã nec opoꝛtz ſtricte
acciꝑe illã hoꝛã · qꝛ nõ młtũ
De ieinnio refert ſippter infinnitatè vel i3.
ali rõnabilẽ cauſũ pᷣueniat᷑ iny. aliquẽtulũ illa hoꝛa. Stða m ratio eſt. qꝛ iſta hoꝛa ↄnenit myſterio paſſiõis xp̃i que oð ↄpleta fuit qñ incinato ra⸗ pite tradidit ſpm̃. Jeiunan⸗ tes enĩ dñ ſuã camem affliz gunt paſſonixp̃iↄfoꝛmõtur
ßᷣm illud ad Gał.y. Qui xÿp̃i ſunt carnẽ ſuã cruifigũt cñ vicijſ ⁊ ↄcupiſcẽtijs Tertia
rõ eſt. quia ita fuit oꝛdinatũ
a ↄcilio gabilonenſe.qʒ cõ⸗ cikũ d icit. In qᷓdrageſima nulli credendi ſunt ieumare qui ante manducauerunt qᷓ; veſpertinum celebꝛet᷑ officiũ qð quadrageſimali tꝑe poſt nonã dr̃. Et itaẽ de ↄſuetu de dine etiã ꝙ circa boꝛã none vel tunc ꝓpꝛie ꝓ ieinnio mã ſohn. ducetur. Dixi tertis ꝙ ieiun nium deber eſſeicibi⁊ potus moderate ãnone.i tali mo ⸗ ratione annone quinq; mo dis peccare poteſt qͥ in his Loi vſibus Ztinẽf. umnq; no l. dis gula vãnat edacẽ. Qui i. nimium ↄmedit. vel edendi pꝛeuenit hoꝛã. Querit deli, ycd⁊ cias vel parat delicioſa. Vł ſumit cupide quod nõ eſt de licioſum. Pꝛimo peccat in
ieinnis qui nimium ↄmedi

icinnt o
Mhfinnitt cauſiunt iſh hon Si S n ahonynn
n mſſötzzjlu tndnt pi dtſyñ jeun neei e gu8 voniri⸗fpni p n4bn u ſin li mufgi piin In e n in futoun 4* blonenſe. i d ch Inqdngeln nli l int timn o cu ducguemntt wh nlebriſi ngimalitep non fctitidegu din rdeabn s vel pep t n due adiritem u di nin=reſecbite
cEno inonitlim
e riti S mont qun ds rer pontſib lo iib; 2niEe, ri sſ Rlãmui b im dqutit a lu Fn pime
—
vñ dr̃. C. de legi.l.nõ dubiũ eſt in legẽ cõmittere eũ qui vba legis amplexꝰ leg ni tit᷑ volũtatẽ ſʒ ille qͥ diebyie⸗ iunalib ſemł tĩ comedit. et tñ tm̃ qᷓ; tñ comederet dusb viciby.q;uis ßuet lñam ſtatu ti.qꝛ nõ comedit ſemel.nð tñ fuat ſtatuti mẽtẽ q̃ eſt viciũ carnis repᷣmere.ꝗᷓ tał peccat 5 ſtatutũ. Hic dr̃ de ↄſe. di. F. Sit tbi. Nihil ꝓdeſt tibi biduo veltriduo trunſmiſſo vacuũ poꝛtare vẽtrẽ ſi ꝑiter obſtruat᷑. Sed tñ ncc̃ariũ ſu mẽdũ eſt qð ptinet ad ↄß̃uã dã valitudinẽ coꝛpis. Et qꝛ in h̊ dʒ eſſe magna diſcretia. Jõ not.ꝙ valitudo ĩ triplici ſtatu pᷣt ↄſiderari. Pꝛĩo ᷣm ſufficiẽtiam habito reſpectu ad ea q̃ incũbũt ex officio vł ſocietate illoꝝ ad s cõueni unt nec̃ario agenda. gt tale
nœca riũ ſubtrahi nõ debʒ. q
eſſet de rapina hoſtiã ieiunij offerre ſi aiiqͥs ꝓpter ieiuniũ ab illis ĩpediret᷑ ad q̃ als ob kgat. vñ Miero. de rapina. Molocauſtũ offert qͥ vłcibo rñ nimia egeſtatevtmãducã di vł ſũni penuria ĩmodera⸗ te coꝛpꝰaffligit. Scðᷣo p̃ cõ ſiderarivalitudo ᷓᷣm ſuffictẽ tiam habito reſpectu ad vti
Sermo XXXi
lioꝛa q̃ ieiunãs facere poſſei qᷓ;uis ad ea nõ teneat᷑ ex ncc tate.qꝛ oppoſitũ facere indi ſcretũ ẽ eiuniũ.⁊ ſi nõ ſit ilii citũ.vñ Miero. dicit. N õnatł᷑ hoĩs dignitatẽ qmittit qͥ ie⸗ iuniũ caritati vel ſij vigilias ſenſus itegritati pᷣfert. Ter⸗ tio mõ accipit᷑ valitudo coꝛ poꝛis hm optimã diſpoſitio nẽ coꝛꝑis. Et qꝛ caro in ſus roboꝛe ↄſiſtẽs diff ciliꝰ ſpũt ſubdit. iõ nereſſariũ ad vali tudinẽ ſic acceptaʒ ⁊ ſi licite poſſet accipi tñ laudabitrſpᷣ trahi pᷣt.nec ꝑ hoc moꝛs ac⸗ celerat᷑. qꝛ ex abũdãtia płes moꝛiũt᷑ qᷓ; ex defectu. Scðo peccat in ieiunio qui pᷣueuit hoꝛñ· hocdʒ itelligi notabili ter ſiẽdicũ ẽ. Quaſi oĩa her Durã.ponit:licet alio oꝛdie Tertio peccat ĩ ieiunio qͥ q̃ it delicias vł ꝑat deliuioſa. Nã Rich.in.q. dily. Jeiu⸗ niũ abſtinẽtie g voluptatibꝝ ⁊niqtatib ſcki frãgit᷑ ꝑqðᷣ⸗ cunq; pcm̃ moꝛtale. Alið ie iuniũ qð ẽ actꝰ jtutis abſti nẽtie frãgit᷑ per gulã que eſt pcm̃ moꝛtale. Alind ieiunũ inſtitutũ ab eccła de qͥ in pñ ti loqmur frãgiꝰꝑ qᷓlpʒ g* lã. Pꝛĩo ꝑ lã q̃ ẽ pcem̃ moꝛ taleiinq;tů tale ieiuniũ icln 4

ſw 3
zaſi ſib n
3 . 1 Wiſß . izi 3 .
dit iud qð ẽ pᷣtutis abſti⸗ nentie. Scoꝑgulã qᷓẽ in ↄmedẽco plus qᷓ; ſekłkĩ co⸗ medẽdo cibos qͥ intdicunt᷑ in eĩb ieiunijs.i.cuiuilibet
tpis interdicit eſus carniũ 5
q magẽ delectabilis ẽ.et ad hũoꝛes luxurie mag ceterꝭ cooꝑat᷑. Oua ⁊ oĩa lacticini a in qjdꝛageſima intdicunt᷑ Sʒ in alijs dieby ieiunalibꝰ
faciendũ ẽ ᷣm dipoſitõem
⁊ ↄſuetudinẽ pr̃ie.vñ Bie rony. loqns de ieunio dicit Vnaqq; ꝓnintia abuncdat in ſuo ſenſu. Et etiã frangit᷑ ꝑ ĩmoderatã potatões vini. vt h̃ in dect᷑.di.ꝗ. Vinuʒ ita bibere ꝑmittit᷑ vt ebꝛie⸗ tatẽ oĩno fugiamꝰ· alioqui reſtat vt oĩa q̃ coꝛꝑib libẽt ſikr faciamus. Et htextꝰlo⸗ qtur ð tpe ieiunij vt ibi pʒ.
ũ adꝓpoitũ q̃rere deli
cias v delicio ſe pare ꝑtine⸗ atad gulã. igit᷑ ꝑ hec oñdit᷑ ĩ ieiunio. Quarto offendit᷑ ĩ ieiunie q̃ ſumit cupide.vñ ðꝛ in decre.di.iꝓ. Delicie. viles cibi appetẽtis accepti
iĩpediũtpfectũ abſtinẽtiea
uid em̃ aqᷓ; male cõcupitaʒ effudit. Et helias carnes to medit. Vñ ĩferius ðꝛð no⸗
bilib. Non cogant᷑ diuites
paum cibis veſcivtant ↄ
De Jetunio
—
ſuetudine ifirmitatꝭ ſue:ſed doleãt ſe alir ñ poſſe ſuſtẽta r:ſi ↄſuetudinẽ mutãt· egro tãt vtant᷑ ſuꝑfium.dẽt inopi by ncẽaria: vtãt᷑ p̃cioſis. dẽt pauꝑib vilia. Hec Aug, in
l. de vᷣbis dñi. Sʒ h aliqs
poſſet dubitare. cũ aliquis magis delectet᷑ in eſu piſciũ qᷓ; carniuz ·qjre potius eſus carniũ qᷓ; piſei frangit ieiu miũ. Ad qð rñdet fm Ric. ⁊ Tho Qa eccia ieiuniũ in ſituẽs intendit ad id qð eſt cõius eſus aut rarniũ cðit eſt magẽ delectabił qᷓ; eſus piſciũ ꝙuis in qͥbuſdã alr ſe hẽat.ꝓptea eſus carniũ ẽ maioꝛis nutrimẽti Et iõ ec
cleſia magis ieiunantiꝓ
hibuit eſũ carniũ qᷓ; piſciũ.
Cöcho teria q̃ eſt de qᷓ;tita
te fructuũ ſacri ieiunij eſt ta lis. ꝙ cũ ieiuniũ non ſit ſolũ pᷣtus.ſed fundamentũ ⁊ ra⸗ dix aliaꝝ vᷣtutũ.teſte Hie⸗ ro.ad Bemetriadẽ di.Ieiu niũ nõ ſolũ ꝑfecta vᷣtus.ſñ ceterarũ jÿtutũ fundamẽtũ ẽ. Jõ ex iſta radice tres rãi vtilitatꝭ ꝓcedũt. Pꝛimꝰ ra⸗ mvtilitatꝭ vocat᷑ ramus ſp leuatõis. Scðᷣs ramꝰ vtili⸗
tatis vocat᷑ ramꝰ ↄ foꝛtatõ⸗
Tertiꝰramꝰ vtilitatꝭ vocat ramꝰ adomatõnis icoß
i2 63
vil test iun

2
U (0 unt der ni d u un vnt lb n Me
t
dint nuit f.
1la. P
*
dN dii.
Szhu
6 an diſci fngtu v E ncefn 12 becio euni
n ndt oddqh
a cöun haut cami
eltm le
tbllqᷓ; eh
pia a n uliü
uz ſedi gds am
e *.
mu unminftũ deh vns tcunun
bb 5 acmqᷓpli
Li=uqcdeht wſi niinii is. Winünnſti jtu= unduni dr& jnineht
— ſt
uIlzi.3.5.
pe itn dit nu Eluc ncſupi
Sermo xxxIm
moqe radice aliaꝝ vtutũ
qᷓ eſt facꝝ ieiumũ ꝓcedit ras mus qjdã vtilitatis qͥ votat᷑ ramus ſubleuatõis. Nã ie⸗ iunũ ſub leuat hoĩem a qcũ q; malo·⁊ ideo in tali ramo qjttuoꝛ fructus inueniuntur imus vocat᷑ refrenatõ Scðᷣsvocatur declinatõ Tertius vocat᷑ placatio Suartꝰ vocat᷑ ſatiſfactõ imꝰfrutus vocat᷑ refrej⸗ nario. Nã hõ infirmus per pem̃ hʒ coꝛpus diſſolutum ita ꝙ leuit᷑ in qᷓcunq; pcõ ca dit.ſi ᷓ vult ſubleuari a ta⸗ li infirmitate oʒ ꝙ refrenet coꝛpus ſiue carnem ſuã. Ex emplũ.i.ad Coꝝ.g.di. Ca ſtigo coꝛpus meũ ⁊ in ßui⸗ tutẽ redigo.ne cũ alijs pᷣdi⸗ cauero ipe repꝛobo efficiar. Talis refrenatie ⁊ caſtiga tio carnis ſiue coꝛꝑis maxi me ſucro ieiunio fit. ad qð hncipakreccĩa ip̃ᷣm inſtituit Minc Hiep̃. Jeiunio paſſi ones coꝛꝑis: oꝛõ̃es ſanãde ſunt peſtes mentis. Vude xbs volens oñdere ꝙ ſolo ie iunio caro vincitur. ⁊ ſola oꝛõne q; maxime mẽs ad ð um eleuat᷑. War.c. di. genus in nullo p̃t exire niſi in oꝛõe ⁊ ieiunio: Hic dz
in pᷣncipio Idꝛageſimeꝗᷓ 5
ts maceratõnia ⁊ refrena⸗ tionis carnis git nos inui⸗ tãdo ꝑ Johelẽ ꝓphtamĩ.⁊. t.ſue ꝓphetie dicentẽ Con uertimmi ad me in toto coꝛ de veſtro in ieiunio. Et ifra ad ꝑfectõem ieiunij ait. E⸗ grediat᷑ ſponſa de cu.ſu.⁊ ſ. de tha.ſ.qͥs eĩẽ ita iuxurios ſus qͥ ꝑ ieiuniũ non efficiat᷑ caſtus:q;s ita ſuꝑbus qͥ ꝑie iunũ ñ efficia hũilis. Jux ta dem̃ ſapiẽtis Pꝛouer.2 di. Cum defecerint ligna ex tinguiignis.qꝛ cũ defecerit caloꝛ cibi ⁊potus caro non erit ita audaꝝ ⁊ ſuꝑba. Se cũdus fructus vocat᷑ decli⸗ natio. nã cũ mens humana ſit nimis ſuꝑba in cogitan⸗ do gociua.i appetẽdo pᷣua. tanqᷓ; febꝛicitans oʒ ipſam ob hãc cauſam humiliari. qð optime fit ꝑ ſacꝝ ieiuni um Iuxta exempli dð pꝛo phete dicẽ.in põ. HMumilia bam in ieiunio animam me am· De tali purgatione ⁊ humiliatõe mentis ait Au guſtinus in ſermone ð ieiu nio.— purgat men tem. ſubleuat ſenſum.carnẽ ſpiritui ſubijcit.⁊ ieiunium fu coꝛ contritum ⁊ hu „

i i on
pg, 1 eh n
1 i
mfliatii. Tertius fruetꝰ ve ratur placatio nã ſi qͥs de ꝑ pcĩ offendit.et ad furoꝛẽ ↄcitauit ſieum vult placare epoꝛtet ꝙ faciat cũ ieiunio. Exẽplo niniue ciuitatis ſuꝑ quã ců trutꝰ efjet de ꝓꝙẽ᷑ po puli multitudinẽ pcõꝝ ⁊ vel iet eã ſubmergere jeiũio pla cata ẽ tra eiꝰ.nã ex hac cauſa feẽ edietũ rex nimue ſic dicẽſ Jone.ʒ. Hoĩes iumẽta ⁊bo ues ⁊ pecoꝛa nõ guſftẽt quic⸗ Vᷓ · Quartus fructꝰ vocat ſa tiſfactio. Nõ ſatiffactio tri⸗ bus mõis fit ſiẽ cõiter ponũt doctoꝛes. Ooe.elemo ſina ⁊ ieiumo. vt h̃ in decre.de pe niten. di.s. Et ꝙ ieiuniũ ſit ꝑs ſatiſfactõi.pʒ ꝑ rõeʒ quã dã quã alſignat Mich⸗in. que 1ð ſumit᷑— ex ꝑte nũ.tũ er ꝑte maloꝝ ⁊ tauſa Tho. ĩ pcĩ. Bona eni ⸗ pe 4 di.ij ſatiffacere deo ⁊ ꝓximo tria q.z. ar. i ſũt hm phᷣm.i. Ethico. Bo⸗ q.. ct na foꝛtune. bona coꝛꝑis ⁊ bo ar.2. q naaie. De bonis foꝛtune.i. 2. ad.ʒ de bonis exterioꝛibyſatiſfaci mus ꝑ elemoſinã ſub qᷓ cõp̃ hẽdit᷑ totũ qð ĩpediat ad ꝓ⸗ ximoꝝ vtilitatẽ. De bonis coꝛꝑis ſatiſfac mꝰ ꝑ ieiuniũ
ſub qᷓ cõpꝛehendt᷑ qͥcquid ꝑ
tinet adcoꝛꝑis afflictionem.
Pe ieiunio
De bonis aĩe ſatiſfacimꝰ ꝝ oẽonẽ ſub q̃ ↄpᷣhendit quic⸗ qͥddeo nön ꝑ latrie vᷣtu tẽ. Cauſe maleꝝ ſũt tres qð ponit Johan. in.i.cano.⁊⸗ di. Oẽ qð eſt in mũdo aut ẽ ↄcupiſcẽtia carnis aut ↄch piſcẽtia ockoꝝ· aut ſuꝑbiavi te. Cõtra pᷣmã cauſam eſtie iuniũ.tra ſecũdi ẽ elimoſy na· ↄtra tertiũ eſt ĩo. Et ita pʒ ꝙ teiuniũ ẽ ꝑs ſatiſfactio nis. vñ Ber.ĩ Fᷣmðe.z8.ſug Canti.ait. Pignũ rooꝛ aliqᷓ tenꝰ exponere qᷓ fructu ⁊ quẽ admodũ oꝑteat ieiunare.pꝛi mũ qͥdẽꝓ eo ꝙ ab ip̃is que q; licitꝭ abſtinemꝰ ea nob 3ᷓ pᷣus ↄmiſimꝰ illicta ↄdonã tur.qͥd eſt cõdonare cõmiſſa niſi ieiunio bꝛeui ieiunia re⸗ dimi ſempiterna. Dixi ſecũ do ꝙ ex radice aliarũ vᷣturũ q̃ eſt ſacrũ ieiuniũ ꝓcedit ra mus qͥdã aliꝰ vtilitatꝭ qͥ vo catur ramus ↄfoꝛtatiõis·nã cũ caro hũanã ſit peſt? Fuiſ⸗ ſima ⁊ ĩifirmitas moꝛtalis· q
hʒ nimiũ vᷣbilitar hoieʒ ſi ñ
aliqᷓ remedio adiuuat᷑.nulla
———————————————
medela ita ẽ ↄuenẽs huic in Thi
firmitati ſicut ſacrũ ieiuniũ ʒꝓxR
Vñ dẽs qui ſentiũt ftimulũ ʒiu
carnis:ſi nõ hñtvxoꝛẽ occaſi one tenent᷑ ieiunare. Vñ pu

a n.Lz; ücund uni.—cichitim d npn ricieio Ei p ſirſic⸗ 0 ns v iſnöezö h 1 Can gini
4 N jnutqi i einan ni hl ubtÿ qu gbdt Men u nebq pes)n lictdi d netönſ 4 nl e icinun
3G
. e
dmi en d
do ꝙ e kataluni jui het ſi Ini puin 4 mush ini odicw Ripciji . wr — i
—
— 3
—— V 2 8
Serme
ella que hʒtredecim aunos ⁊ hʒ ſtimulũ carnis dʒ ietũa re.qꝛ illud ſacrũ ieiuniũ con⸗
ßoꝛtat multũ ſentiẽtes tẽpta
tionẽ carnis. Vñ ex ilo ſecũ do ramo ſũt qᷓttuoꝛ fructus Pnm vocat᷑ clarificatio.ſe cũdus vocat᷑ cibatio: tertiꝰ vocat᷑ ſanatio. q̃rtus vocat᷑ foꝛtificatie. Pꝛimꝰ fructus huiꝰ rami vocat᷑ clarificatio
ic hr̃ ſatis manifeſtũ exẽ plũ. Elidet᷑ enĩ ꝙ ad ſpeculã dũ itellectus nõ eſt ita clarꝰ: dũ hõ comedit ſit añ. Hinc dicebat Hiero. Modicꝰ ac tꝑatus cibus carni ⁊ anime vtilis eſt. Scðᷣs fructꝰhuiꝰ rami eſt cibatio.nã benignꝰ deus cibat eos qjs ſuo amo re maceratos ieiunis ↄſpit᷑. Vñ btãpgo maria h in ſpũ ↄſicerans ait. MMgnificat aia mea dim.⁊ infra. Eſu⸗ riẽtes ipleuit boniſ. Et hoc ptʒ exẽplo xp̃i.qͥ cũ ieiunaſſʒ qdraginta dieb et noctib et poſtea eſuriẽs ſatiatꝰẽ ꝑ ma nus angeloꝝ Wat. 4. Ter tius fructꝰ ẽ ſanatio. ã qͥ leiunat coꝛꝑis ſanitatẽ acqͥ⸗ rit ⁊ ecõtra · Qui głiam ſuã ponit in gula et ſatierate.in⸗ firmitatibſtati plenꝰerit. vñ ſap. Ccck. ʒ. dic· Pꝛopt᷑ crã
XXlIIk
pulã mkti ꝑierũt.qͥ aũt abſti idẽ. ð nẽs eſt adijciat vitã. Quar ᷣmo.
tus fructꝰ huiꝰ rami eſt foꝛ tificatio.⁊ de hoc h̃ exẽplũ de dam abbate ifirmo qui cũ iret ad hal nea puteoliqͥ⸗ dã pᷣnceps latronũ qvocaba turighinas.cinꝰ filiꝰfuit fra ter ñcepit eũ ⁊ ſciẽs a pꝛedi cto abbate cãm ſui itineris pPcepit vt ñ daret᷑ ei neq; ma ducare neq; bibere ꝑ tres di es.⁊ poſtea paꝝ ⁊ ſit fec foꝛ tem ⁊ ſanũ illũ.ita vt pᷣdictꝰ abbas ꝓ mitteret iſto pᷣdicto latronũ pᷣncipi vt q̃t egrotoſ iueniret maxie pꝛelatos ad — eos deſtinarer ꝓ valitu ine recipiẽda. Dixi tertio ꝙ ex radice aliaꝝy ÿturũ que eſt ſacrũ ieiunij pꝛocedit ra mus tertiꝰvtilitatis qͥ vocat᷑ ramus adoꝛnatõis in qͥ ſunt
q̃ttuoꝛ fructꝰ. Pꝛimꝰ vocat᷑
eradicatio. Scðᷣsvocat᷑ ſatiſ factio. Tertius vocat᷑trium phatio. Quartꝰ vocat᷑ gloꝛi ficatio. Pꝛimus fructus vo cat᷑eradificatio. nã ſiq;s cõ⸗ ſiderat fragilitatẽ hũane cõ ditõis qᷓ; pꝛona ſit ad peccã dũ p̃t dicere.ꝙ ſecuris poſita eſt ad radicẽ arboꝛis. Vnð nõ ſufficit abſtinere tãtũ ab illicitis.ſed etiã a licitis. Ee 3 5

ideo dicebat Bre. Solus ĩ illicitẽ nõ cadit qᷓ ſe aliqñ et
a licitis cante reſtringit.qð
deniq; facit ieiuniũ. Stðs fructus eſt ſacrificatio. Nã antiqͥtus ad purgandũ pcã ſacrificabãt aĩalia.mð noſ⸗ met debemus ſacrificare ꝑ duo.ſ.ꝑ d oloꝛẽ pctõꝝ ⁊ per abſtinentiã ne ad alia pctã tadamꝰ. Vñ ðo ſatis placʒ coꝛ hñs iſta duo. Hinc da⸗ uid in pð. di. Coꝛ ʒtritũ et humi.⁊c̃.ſ.ꝑ ieiũi. Tertiꝰ fructꝰvocat᷑ triũphatõ Nã nihil ita vigo ⁊oſe triũphat de dyabolo ſicut ieiuniũ.qꝛ facit coꝛpus sridũ in qͥ dya bolus hitare nõ p̃t. Iuxta illö Wat.iz. Cü ĩmũdus ſpũs exiertt ab hoĩe ambu⸗ latꝑ loca arida qᷓrens reqᷓ⸗
em ⁊ nõ iuenit. Lxẽplo xpᷣi qᷓ cõpleto ſuo ſaere ieiuno vicit dyabolũ. Quartus et
vltimus frctũs vocat᷑ glifi⸗
rstio · Nã vt eccia canit · Tẽ pus ieisnij aꝑit ianuas pa radiſi.vñ Sre. Qui a para diſi gaudijſ ꝑ cibũ cecidimꝰ ad hoc inqᷓ;tũ peſſumus ꝑ abſtinentiã reſurgamꝰ. Sʒ
audiẽs hoc qᷓdã deuota do⸗
mina hñs virũ ꝓhibentem
ipʒ ieiunare ſtati petit. ytꝝ;
mkier ꝓpter ꝓhibitõem vlri ʒ ðᷣbeat dimittere leiunia ĩdi cta ab eecia. Rñdet᷑ ᷣm du ran · ꝙ nõ.ſʒ ieinnia volun⸗ taria ſolueredʒ. Rõ pᷣmita lis eſt.qꝛ nõ dʒ ohedire mi noꝛi Iriũ pᷣcipienti maioꝛi.; Rõ ſcðiẽ.qꝛ vir in oĩb eſt caput mulierꝭ excepto debi te Ziugij. Et iõ vota abſti⸗ nẽtie p̃t mulier vouere vire ꝑmittente q̃ tñ non põt im⸗ plere eo ꝓhibente. qꝛ viro i oĩby dʒ ſubeſſe.ʒʒ.q.j. Ma nifeſtũ ẽ ita voluiſſe legẽ fe⸗ min ſubeſſe viro vt nulls eiꝰ vota q̃ abſtinẽtie cã vo⸗ uerit reddant᷑ ab ea niſi au toꝛitas viri fuerit ꝑmittẽdo nã cũ ad pctĩ eiuſdẽ viriꝑ tinere volnerit lex ſi hus ꝑ⸗ miſerit ⁊ poſtea ꝓhibuer t: tñ hec nõ̃ dixit vt faciat mir qð vouerat. Et ſic expedite
t᷑ ꝑtes hꝰ ſacri fructꝰ ieiũij
magnifice cões ciueſq; dile cti quẽ obſecre ꝑibus debi tis obſeruare vi h eccie ſan cte pᷣceptis obediẽtes gr̃aʒ acqͥratis.⁊ in futuro gliam habeatis. Amen.
Dñtca ſeptima peſt fe⸗ ſtum Penthecoſtes De peccato hypocriſie. Sermo. XV

„
.
a obbtinn e i Teeimnii
ſ n ſüzu .Bözn . ecls Fechann
npientimin * W Srii necn tei tlö wutt a riejminMuenn do pmt tinonptn 16 pir(en gn m oibd K nfeti wnſei mnl to yrnul ꝙ c' w mteci y urtn bbanii witas rrithmini
N vic 4 deuſcẽyn do tinere net lerſihle r mn tpbb wt
tbet Snhcun
1o c5 v Etſuci e ie en i mugn iescui U cniqu Stplun pi toob wenbui uße beinſi „ achral nſunnſl p beben ene 5 Di pn i ſume
m b
ſis pꝛophtis
Wach. 7. Pꝛo
hꝰ ſacri ⁊ ſcĩ euã⸗ gelij hiſt ↄꝛiali declaratõne. noñdũ ꝙ ille hõ eſt recte hi pocrita ⁊ ſimulatoꝛ qui.
Eſt falſus in oꝑe ſubue⸗ ſte humilitatis. Eſt falſus in oꝛe ſub ver bo ſanctitatis Eſt falſus in coꝛde ſub kauitate voluntatis. ico pᷣmo ꝙ hipocrita eſt falſus in oꝑe ſub veſte hũili tatꝭ. Rõ hꝰ ẽ.qʒ ille ẽ falſus in ope ſub veſte hñilitatꝭ qͥ W ſpẽ vil veſti malũ conato pari.ſʒ hmõi ẽ ypocrita.ig vñ Amb ·in qͥdã ſer. Latet plerũq; ſub tnſti amictu la ſcuna ⁊ defoꝛmis hoꝛroꝛ ta⸗ li veſte ohtegitur vt ſecreta petulantiũ tegant᷑ aĩoꝝ. Et Bre. in mo.ſuꝑ illud. Non induas veſtẽ ex lana linoq; ↄtextã.di. Veſtẽ ex lino la⸗ naq; ↄrextã induit. qͥ ĩ locu tõne vł actõe qᷓ vtit᷑ intꝰ ſb tilitatẽ malicie cooꝑit ⁊ ſim plicitatẽ foꝛis innocẽtie oiñ dit. 25ꝰ rei h exemplũ.ʒ. Re.i· vbi ðꝛ, ꝙyxoꝛ Jero
——
Sermo XXXV Trẽdite a fal
boã mutsto habituveĩt ad achiã ꝓphtam. cui ille dixi qre te aliã eſſe ſimulas. Di xiſcðo ꝙ hipocrita ẽ falſus in oꝛe ſub vᷣbo ſctĩtatꝭ. Rõ hꝰ.qʒ ille ẽ falſus ĩ oꝛe 4 qð
loq́;t mẽteimpußt. ſʒ hmõi
ẽ hypocrita · de qby dñs ait. Wat. iy. Ppłs h labijs me honoꝛat coꝛ aũt eoꝝ lõgeẽ a me. Eñ ĩ die iudicij taleſ dicere po terũt illð dem̃ gre. in regiſtro Quid d icturi ſu mus qᷓ iniqj opibo doremus ⁊ſola voce qᷓ ſůt iuſta pᷣten dimꝰ. Oſſa ieiũijs atterũt᷑ ⁊ mẽte turgemꝰ. coꝛpus ð ſpectis veſtibꝰ tegit ⁊ elatõ coꝛdis purpurã ſuꝑamus. Mhr̃ exẽpiũ.ꝛ. Re. iʒ. vbi ðꝛ ꝙ amã filiꝰ dð voce ſila bat infirmitatẽ vt poſÿ des ciꝑe Thamar ſoꝛoꝛẽ ſuãqᷓ; libicioſe adamabat. qᷓ ð rã moꝛtuꝰẽ abſolõ fre ſuo. Di x ftio ꝙ hipocrita ẽ falſus ĩ coꝛde ſub pᷣuitate volũtatꝭ. Et rõ bꝰ ẽ.qꝛ ille falſus in coꝛð qͥ eũ nõ dirigit ᷣm vo⸗ lũtatẽ ðᷣi.ſʒ hmõiẽ hipocri ta.ig̃· vñ cri.loq̃ns ðᷣ hipo cri. Mila res ſic extmĩat bo nñ ſiẽ ſilatio.nã malũ ſp ſpẽ bõi celatũ dũ nõ ↄhᷓſcit᷑ nõ

3
Mſ 5 S3,
6
guet᷑. Exẽplũ huꝰhabet᷑ in phariſeis de quib ipᷣe Eriſ. ait. Phariſeoꝝ iuſticia erat ĩoſtetatõe oꝑis nõ ĩ rectitu⸗ dine intẽtõis. Me ↄcluſiões magnifice dñe ⁊ ciues cariſ⸗ ſimiin ſacro euãgelio deno⸗ tant᷑ qð inſtres ꝑtes diuidi rur. Qm̃ in pꝛia ꝑte põit᷑ hy ocritaruʒ falſitas.in veſte ütlitatẽ. In ſcha ꝑte ponit᷑ hypocritaꝝ falſitas.in vᷣbo ſcitatis. In tertia ꝑte ponit᷑ hypocritaꝝ falſitas in pꝛaui
tate volũtatis. ꝛĩa in pᷣnci
pio. Scðq ibi. Nõ oĩs qui diẽ dñe. Tertia.ibi. Qui fa cit volũtatẽ. Et vt clariꝰhec pateant videamus hiſtoꝛiã eclarate hiſtoꝛie fructꝰeſt
peſſimũ viciũ hypoeriſie. de
ꝗᷓ peõ facit mẽtionẽ ſem̃ euã keltũ hodiemũ in giali. De ꝗᷓ loq̃ ndo tres cõcluſiõ es cũ tribus dubijs declarabimꝰ. Quaꝝ pᷣma erit de ſua diffi nitõe. Scða de ſua deteſtati Hne. Tertia de ſua ſikitudie ⁊ conditione.⁊ ſic erit finis. õcko pᷣma eſt talis ĩoꝛdie ꝙ bypocriſis eſt ſimłatio bo ni qð nõ ẽ ſub vmbꝛa alteri us ꝑſone. Popter qð no tã dũ hm alexã. de ales in ſcðo 1Durã· in ſum ꝙ tał hypo
De Pypocriſia
criſis vł ſimulatio qᷓ̃tuoꝛ mo Sin dis pᷣt fieri. Pꝛĩo mõ qñ ali latt qͥs ſimulat ſe hre qð vð hz⁊ tus facere qð nõ facit.ſiẽ illi qui moiz facies ſuas exterminant pal f. loꝛe aliqᷓ vt appareãt hoiĩb⸗ ieiunãtes cũ tñ nõ ieiunent.
de q̃ Pau.ad Thym̃ in pꝛi
ma epła ſua. ·vicit. Inmo niſſinus tꝑib diſcedent qui
dã a fide attẽdẽtes ſpꝛritib⸗ erroꝛis ⁊ doctriniſ demonio
rũ in hypocriſi loquẽtiũ mẽ⸗ daciũ. Scðo mõ qñ aliquis bonũ facit. ſʒ eñ ſedat mala intẽtione et coꝛrupta de quo
dñs ait. Wat.s. Cũ facis
elemoſynã noli tuba canere añ te ſicut hypocrite faciũt. Tertio m qñ aliqͥs bonis obumbꝛatiõib mala lua de pingit. 3 q́s dñs ait Wat. iy. Ve vob hypocris qui ſi niles eſte ſepuichꝛis dealba tis. Et hmõi ſũt qͥ ſumũt ha bitũ ſctĩtatis ⁊ non actum· Quarto mð qñ aliqͥs ſimu⸗ lat ſevelle occktare bona ſua cũ tñ delideret ea eſſe mani⸗ feſta vt melioꝛ appat hoibꝛ. 5 s dñs ait Ma&. Amãt
vpocrite oꝛare in ãguł pla teaꝝ ſtantes in plateis vt ap pareãt Et q̃li de oib iſtꝭ lo quit Gre iʒmo · ꝓ · di. Hy⸗
——
e.ſe r⸗

Thfñ̃i
7 nglz k uim S dlrint s denn rinbſ xcloquũni dui. noalq d bonit ſelat mal intinont pta dequ dis at. 4 u dewolh d ñ̃ n i x in fuit. Te dihs botiz de obumh mahalude u— e. Ue Aypo
1 Slhmn
ns Et baitqimim
K bu cti=ꝛ non ah
6.Lůficis
——————
Sermno XRRXV 16)
pecrita q̃ latine dr ſimłatoꝛ iuſtus nõ eſſe appetit.ſʒ vide ri.⁊ idcirco auarꝰ ⁊ raptoꝛẽ qui dũ iniqᷓ agit de ſctĩrate deſiderãs venerar.laudẽ vi te rapit aliene. hypocritarũ ſo ſtudiũ eſſe ſolervt qð ſůt ſuppꝛimãt.⁊ qð nõ ſunt eſſe ſe hoĩbo inoteſcãt. refugiũ vi deri qð ſũt. ⁊ añ oculos hoĩ nñ ſuꝑ inducta innocentieqᷓ dã honeſtate ſeveſtiũt. Het ille. Ex his oĩbus ↄcludi p̃t ꝙ hrpocriſis ex hiſ hʒ oꝛigi nẽ. vz pᷣmo ex pꝛaus fimuſa tõe.qꝛ idẽ eſt ſimulatio ⁊ hy pocriſis.nã hypocrita grece latine dñ ſimłatoꝛ.ſʒ ᷣm Iſi⸗ do.ſcðo ex ſuꝑbia intẽtione tertio ex malißna maloꝝ ob umbꝛatõe. Et q̃rto ex vaua oſtentatõe. Sʒ ad declarati onẽ eoꝝ q̃ dicta ſũt queri pᷣt vtꝝ hypocriſis ſit pctm̃ moꝛ tale. ad qð rñdet᷑ ꝰᷣm ſanctũ Tho.⁊ doctoꝛẽ jrrefragabi
1 Cnm eniiine.ſe. lẽ Alex de ales in ſcðᷣo ꝙ hy
lurſeyel— turebm ar⸗
cinde r a eſem e feh e I appnh⸗ oboi nu
poe riſis aliqñ diẽ ſimulatio nẽ cũ defectu ſcitatis ⁊ boni tatis.ſiẽ qũ hypocrita nõ cu rat ſcitatẽ hñe. ſed ſolũ ſcũs apparere ſiẽ ↄſiueuit actipi ĩ ſacra Rriptura:ſic manifeſpũ eſt ꝙ eſt pcm̃ moꝛtale. Rõ ẽ q nullus pꝛiuat᷑ oimodg ſci
tate niſi ꝑ pem̃ moꝛtale. ð q́ bus ait Job.ʒ. S imłateꝛes ⁊ callidiꝓuocãt irã dei.quia nihil ꝓuocat irã dei miſi pec catũ moꝛtale.vñ Augu.oñ⸗ dẽs ꝙ hypocriſis hoc mõ ac ceptũ ſit pem̃ moꝛtale git in libꝛo de ↄflictu vicioꝝ ⁊ vir tutũ. Oñdre hoĩbus qð nõ eſt quid aliud qᷓ; dãnatio.iʒ dãnatio non dat᷑ niſi ꝑ petĩ moꝛtale.igt᷑. Aliqñ vo hy⸗ pocriſis eſt ſimulatio vel eñ tatio ſcĩtatis. nõ cũ oĩmoda carẽtia. ſed ab ea veficit per pem̃ moꝛtale. tũe qᷓ;uis rals ſit in pctõ moꝛtali ex qᷓ pᷣuat᷑ ſctitate:nõ tñ ſꝑ ip̃a ſimula⸗ tio eſt. ꝓc m̃ moꝛtale.ſʒ aliqũ veniale, qð diſcernẽdũ ẽ ex fi ne. q ſi repugnat caritati dei velꝓximi erit pem̃ moꝛtale. puta cũ ſimulat ſanctitatem yt falſam doctrinq̃ diſſemi⸗ n. vel vt acqͥrat ecckiaſticã dignitatẽ indignus vł qᷓcũq; alia tꝑa bona in quib finẽ ↄſtituit. Sſpo finis intentꝰ nõ repugnet caritati erit per cati veniale. puta eñ aliqͥs in ipᷣa fictõe velectat᷑. de quo phs diẽ. ꝓ. Ethi. Q ma
videt᷑ vanus q; malus ·eadẽ enĩ rõ eſt de mẽdacio ⁊ ſimu latõe. Et hec ð pᷣma ꝑte ſuß

ficiãt. Cõcko ſcha ẽ talis in oꝛdine. ꝙ ß̊ pctm̃ eit dereſta bileꝓpt᷑tria. Pꝛimoꝓpt᷑ cõ
deteſta uerſiouis tardatõeʒ Scðo pilis. ter fatuita us occaſioneʒ ·
Tertio ꝓpter vindicte ĩpoſi tõem. Bico pᷣmo ꝙ pocri ſis ẽ ðᷣteitabir ꝓpt᷑ ↄuerſio⸗ nis tardatõem.nã hipocri⸗ ta tarde ↄuerti ppter tria. Pꝛioꝓpt ſpũſſcti fugatõʒ vñ ſap̃·i.ſcribit᷑. Spũſſcũs diſclpline fugiet fictũ.i.hy⸗ pocritã qᷓ.ſ.fingit ſe amicuʒ ði cũ nõ ſit. Scðᷣoꝓpł᷑ dia⸗ boli inhabitatõeʒ. Nã dya bolus hitat in hipocritis. imo doꝛmit ⁊ qeſcit in eis. Vlñ de eis põt dici illð qð ſtribit᷑ Job. ꝓi. Sub vm⸗ bꝛa doꝛmit ĩ ſecreto calami in loc hũentib. Etrcẽ ſic ẽ qꝛ qð ẽ aliud hypocrita qᷓ; vmbꝛa q̃ nõ rep̃entat rẽ. ¶ʒ ſikitudinẽ rei.ſiẽ hipocrita q́ nõ ẽ vᷣtuoſus.⁊demonſtrat ſe pᷣtuoſũ. Stat ẽtĩ ſecreto calami.i.in ſecreto ↄſcie ſue qᷓ ẽ locꝰ plenꝰ hñoꝛibh vane glie. Tertioꝓpt᷑ ſui ĩceuoti onẽ. Nã ita ſe reputãt ꝙ ſe ↄmẽdare bõis viris nolüt. q̃ꝝ oꝛᷣibadiuuent᷑.⁊ ip̃i lʒ aliqu bonũ faciãt. qꝛ nð ad audẽ dei facũt non ꝓdeſt ·
De ſoipocriſia vñ Ber. Faciũt fructũ.ſes
—
nõ ſuũ hipocrite.qͥ cũ ſymo ne cyreneo crucẽ ferũt.ſʒ nõ ſuã qͥ amoꝛẽ glie ꝙnð amãt facere ↄpellunt᷑. Diri ſcho ꝙ hypocriſis ẽ deteſtabilis ꝓpt᷑ fatuitatis occaſionem Nã ſpẽalr tres fatuitates
faciũt hypocrite Pꝛĩa vana
ẽ eoꝝ co?ꝑm marceratõ.uã
carne ⁊ ſanguie ꝓp̃o paſcũ
ockos hoim. Eñ ðꝛ de eis mat ·. Extminãt ei facies ſuas vt apꝑeaut hoĩby ieiu nãtes. Scða ẽ alioꝝ vulne rũ ⁊ nõ ꝓp̃ oꝝ meditatõ· vñ rephendit eos dñs · mat.y. di. Hypocrita eijce pᷣmum trabẽ de ocło tuo.⁊c̃· Teri aẽ aiaꝝ ⁊ uõ ſuaꝝ ſalnatõ · Nã ip̃i ſt ad modũ lucerne
ſeu cãdele q̃ ſe pᷣam ↄminu it ⁊ ↄſumit· ⁊ alijs iumẽ tri
buit. Vñ btũs vob deſpe rans de ſalute eoꝝ ait· Job 8. Spes hypocrite ꝑibit. Dixi ttio ꝙ hypocriß ẽme teſtabiłꝓpt᷑ vindicte ĩpoſi⸗ tõcʒ. Nã int᷑ alias vid ctas tres ſpẽales legunt᷑. Quaꝝ pᷣa ẽ dei maledietõ · vñ dñs maledicẽds eos ait mat.⁊ Ve vob ſcribe ⁊ phariſeq clauditꝭ reg celoꝝ añ hoief
vos aũt nõ ĩtratis nec ĩtre
ſele
lu ²
th

f nn pit
m. n cmt iephopii cis od e Etde d mt. 2 muite juu us ent hoint
nin Salop uh
nitu neinti „, d.D pnn Ten m ti upſlni
m it imiun ſg. i6 adhnm
5 tiz ih nin 6 but. Wtis jobh
*
dnd ep „— inus uin
erpe⸗ e. mie S eoscrih c5 en berſ patur.
eütes ſinitis intrare. Scða eſtcoꝛꝑal occiſio. Nã ſiẽ ſu⸗ pius tacũ ẽ. Aman ꝑhipo triſim fallẽs ſoꝛoꝛẽ ſuã int fectus eſt ab abſol f̃e ſuo Tertiaẽ ſpũał dõnatio. qͥa hipocrita nũqᷓ; videbit deũ Eñ Job.iʒ. Rõ veniet in ronſpectu eiꝰ oĩs hipocrita ⁊ iõ dãtes alloqͥt̃ qſdam in 23.c. Infernl q;s ibidẽ iueit hipocrita di. Wa vui che⸗ ſete a cui tãto diſtlia Quã to yo vegio do loꝛ ſop̃ le guã re. Eche pena e in vopche ſe fauilla. Eluno riſpoſe a mele capperãce. Sõ de piũ bo ſi groſſo che loꝛ peſt. ã no coſicigulare le loꝛ balãce Sʒ hq̃ri põt aliq̃s by pocrita poſſit eſſe nõ Idicẽ do pitati Ad qð vñdet᷑ ᷣm ſcm̃ tho. ꝙ nõ. qꝛ hipocris eſt oĩno Zria vitati.qꝛ oĩs hipocriß ẽ mendaciũ cũ de
moõſtret id ꝗð nõ ẽ.ſ; oẽ mẽ
daciũ ẽ Irium pitati.igit᷑. St ſic piʒ ſca ꝑs pᷣmons
pꝰ. Köcho fiiaẽ talis ꝙ hy pocris trib peſſimis rebus
ↄPatur.ꝓut ꝓbat᷑ ꝑ ſacram criptnrã. Pꝛio em patur lupo. Juxta illð. it.I. Et ẽphcipiũ hꝰßᷣmõis. At tẽdite.⁊c. Scðᷣo ↄpatur vł pi fetide ⁊ doloſe. Jupta il⸗
Sermo XXXVI
gtiam habeuris.
lud Ezech.itʒ · Quaſi vłpeſ in vᷣſerto ppłs tuꝰ ifrłerat. Tentoↄparat᷑ arundini.q hipocrita pulcer eſt ffoꝛis.ĩ tus vero om̃i pᷣtute vaen?. Mat.ii. Quid exiſtis in ð ſertũ videre:arũdinẽ a vẽto agitatã.i.hipocritã. Sz h pt q̃ri. qꝛ cõiter h viciũ poti us tribuit᷑ religioſis qᷓ; ali⸗ is.vtx religieſus nõ obſer uñs ſtatũ ſuñ ſit hypocrita Ad qð rñdeæ ßm Durã.cꝙ ſireligioſus aſſimpſit hitũ Vho⸗ inteudẽs ſe ad fiarũ ꝑfectõ ſe·ſe· q⸗ nit trãſferre. ſi poſtea ꝑ in⸗ iMar.⁊ firmitatẽ vᷣfictat ab oꝑibyqᷓ 3d· m
tenet facere ᷣm hitũ quẽ ar
ſũpſit nõ eſt hipocrita. qͥa nõ tenet᷑ maifeſtare petm̃ ſu um hitů illũ k clericatũ łal tius religonis vᷣponendo. Siãt aſſinneret vt ſe iuſtũ oñderet. vł vt ꝓpter meli us lucrari poſſit. yel aliqð malũ ſub vmbꝛa ulius ha⸗ bitus ↄmittere valeat hy⸗ posrita ẽ. Et ſic magnifice dñe ⁊ ciues dilecti expedite ſt hofreũs tres ꝑtes qs ꝓmi ſimꝰ. quẽ ohſecro tet viri euitare vt h gam ⁊ ĩfuturo Dñica. vij. poſt Penthe⸗ coſten Se impiudentia. Sermo. XR& VI⸗

Omo quidã
erat diues qᷓ
habebat vilicũ ⁊ hie diffamatus eſt apud illũ Luce.i. Pꝛo huius ſacri⁊ ſctĩ euãgelij hiſtoꝛiali decla⸗ ratõe. Notandũ ꝙ ab hoĩe impꝛudẽti ſtuiticie tres repe riunt que ſunt cauſu efficax ſue dãnatõis ⁊ ↄtinẽ᷑t᷑ in his
dcluſiõibus ſubſcriptis.vʒ.
In cauteia ad pꝛouiden⸗ dum pꝛo futuris.
Impꝛudentia ad reſpiciẽ dum in futuris.
In circũſpertio ad eligen dum de futuris. Dico pᷣmo ꝙ incautꝰ eſtim pꝛudẽs ad ꝓuidẽdũ futuris Rõ huꝰ eſt qꝛ impꝛudẽſ hʒ mentẽ obtenebꝛatã et igno⸗ rãtia plenã. Nã vt di Tul⸗
lius.⁊. rhetoꝛico. Impꝛudẽ⸗
tia ẽ obtenebꝛatio mẽtꝭ qua
uis minꝰpuidus eſt in ꝓui Jẽda pᷣterita vel futura. ſed ex ignoꝛãtia ꝓcedit incaute⸗ la.igit᷑. Elñ Hiero. in li.vel tractatu de hoĩe ꝑfecto ait. Dẽs ſumꝰ⁊ ĩ minimis cau
ti ⁊ in maximis negligẽtes. Boc itaq; fit. qꝛ verẽ vitam
ſic ignoꝛamus. Huð rei exẽ piã bi Joſue.ovbid· Et
De impꝛudentis
eligit tutioꝛẽ parẽ circũſpe
p̃dicari p̃t aꝑte mpꝛndẽtis adoniſedech regis. ex qᷓ fuit intaut᷑ꝰ ad ꝓuidendũ ne per manꝰ Joſue moꝛeret ſicut ꝓ uidere gobaonite ſibi.ſiẽ hi Joſue.g. Dixi ſcðo ꝙ ĩpꝛu⸗ cẽs eſt etiã ĩpꝛouidus ad re ſpiciẽdũ ĩ futuris. Et iſtaeſt rõ qjre nõ ꝓuidet ſibi qᷓ cõclu ſio dʒ eſſe pᷣma in oꝛdie.ÿ ꝓ pter ↄcoꝛdãtiã euãgelij po⸗ ſita in ſcðo loco. Rõ hꝰ cõ⸗ tluſiõis eſt. qꝛ teite pho. õ trarioꝝ eadẽ ẽ diſciplina.ſj ꝑ ſolã ꝓuidentiã q;s reſpicit in reby futuris.qᷓ ꝑ ſuũ ʒ riũ ſ.ꝑimpꝛudẽtiã nõ reſpicit ⁊ cPn⸗ ẽ ipꝛouidꝰ. Slñ ſocra tes in ſuis ſentẽtijs ait. Pꝛu dentꝭeſt ne quẽ caſũ ineidat cauefe.⁊ ſi qð foꝛte acciderit foꝛtit nemo p̃t iudicare niſi pꝛudẽs fuerit. Nirtꝰenĩ ſine ſapiẽtia temerſtas ꝑiculoſa putãda ẽ. Exẽplũ hꝰh̃.i.re gü.2/. de Nabalqͥ vt ĩpꝛu⸗
ens nõ fuit ꝓuidus ad do nandũ qð petierat dauid.ſci ens ꝙ regnare deberet ſuꝑ irael in futurũ. Dixi tertio ꝙ ĩpꝛudẽs eſt incircũſpectu ad eligendũ de futurs. Rð bꝰeſt. qꝛ illeqͥ nõ ↄſideratq litates tꝑmn ⁊ p̃cauet ſibi.et

3 . ii u S ſi
—ttiſche du ch de— do q Euet ſblq̃ci ſr ſod mhoüth b pur& ci uigi 3.N. in Swn it duiẽ& ꝛxtepho1 nn Rẽ diſipln iu p bli niqs nhi nn hpſizri
ga lpm duinö rehicet is i Viſen
km n nitis atch uns dent vn nicaſini 7bz ſortutiin mo/ fori mx ßtiuiinn
kul pud t ſinais
ptä anshu
gu putä& ipidi
S Sen e und Spcnu
as en deten
stus eſt. ſed hmõt ẽ ĩpꝛudẽs
int᷑· Ideo ait Sre. Cũ oĩs
— ſit. 3 gs timẽda ſũt ꝓſpera qᷓ; a
uerſa. Sñ ſi hõ non eſt pꝛu cẽs tꝑe ꝓſpitatis et reſpicit q̃ ſibi pñt obelſe magis ſibi raſus inopinat?ꝰ nocebit. vñ Salo · in Pꝛo· ait. Brauius nocet quedcũq; inexꝑtũ acci dit. Ita fuit ĩ ireũſpertꝰ ille miſerabił᷑ Cato cẽſoꝛinꝰ qui neſciẽs eligere tutioꝛẽ partẽ ſeĩm interfecit ne deueniret in manꝰ ceſaris. BHe ↄꝓcluſi ones magnifice dñe et ciues sriſſimi in ſacro euangelio hodierne denotãt᷑.qð ĩ tres ptes diuidit᷑.Qm̃ inpᷣma ꝑ te ponit᷑ incautela villicigpt᷑ qð fuit diffamatꝰ. In ſecun da pte ponit᷑ impꝛouidentia villici.qi ñ didicerataliquã artẽ qᷓ viuere poſſʒ.ibi.quid faciã ⁊c̃. In tertia ꝑte ponit᷑ incircũſpectio villici: qꝛ pꝛu dẽs fuit circa toꝛpꝰ: ⁊ nõ cir ra aiam. ⁊ vt clarꝰ hec pate ant videamus hiſtoꝛiã. De clatate hiſtoꝛie fructus ert viciũ ĩpꝛudẽtie. de qj loquen do tres ↄcluſiones cñ trbuſ dubijs declarabimus. Qua rũ pᷣma eſt de ſua qͥdditate Scða ent de ſua cauſalita⸗
Serme xxxU
te. Tertia erit ð ſua maligni tate. Cõcluſio igitur pꝛima ſit tal in oꝛdine.ꝙ jpꝛudẽtia triplr pᷣt accipi. Vnomõ ne gatiue.alio mõ pᷣuatie. Ttio mõ Zrie. Negatiue aũt dicit᷑ tinquantũ impoꝛtat ſolã ca⸗ rentiã pꝛudẽtie.⁊ het pᷣt eſſe ſine petõ. vt in pueris aut in furioſis ⁊ fatuis. nonꝓpter defectũ ꝓpꝛiũ ad fatuitatem venlẽtib. Pꝛiuatiue vᷣo di⸗ cit᷑ inqᷓ; tũ aliquis caret pꝛu dentia quã natꝰ eſt et debet hf̃e.⁊ ſm h nõ hie pꝛudẽtiã eſt pem̃ rõne negligẽtie qua aliqͥs nõ adhibet ſtudiũ ad pꝛudentiã habõcã. Contra rie quicẽ actipit᷑ impꝛuden⸗ tia ᷣm ꝙ ratio Zrio mõ me⸗ uetur vł agit pꝛudẽtie. puta ſi recta rõ pꝛudrntie agit cõ ſiliando——— ſpernit. et ſic de alijs que in actu pꝛudentis conſeruãda ſũt.⁊ hoc mõ eſt Fᷓuius pem̃ ßᷣm rõem ꝓpꝛlã impꝛudentie Sed bic fiati aliq̃s põt in⸗ terrogare. vtrũ ĩpꝛucẽtia ſit pem moꝛtale. Zd qð r̃det᷑ fm doctrinã ſancti Tho.in
169
ſe.ſe.q.
Vrn ipꝛudẽ tia ſit pcti.
pctin motale.qꝛ hõ nõ põt ↄtra pꝛudentiẽ agere niſi d
uertens a regulis quibus rõ

ꝛudentie rectiticat᷑. Vñ ſi
ↄtingat ꝑ auerſionẽ a re⸗ gul diuinis eſt pcm̃ moꝛta⸗ le puta cũ qͥs q̃i ↄtẽnẽs ⁊ re pudiãs dĩna vocumẽta pᷣci pitant agit⁊ qð Fᷣmodo ſit pcm̃ moꝛtale oñdit᷑ tali rõe ſpũalis theſaurus gre non tollit᷑ niſi ꝑ pem̃ moꝛtale ſ htheſaurus tolliꝑ impꝛu dentiã. vñ ſaß̃. Pꝛouer. ⁊i.
TCheſaurus deliderabil et
oleũ in habitaculo inſti.i.qᷓ tia ⁊ mĩaxhõ ĩpꝛudẽs diſi pabit illud. Si ʒo ipꝛudes agit 5 pꝛudentiã abſq; con temptu in detrimẽto eoꝝ qᷓ ſůt de neceſitate ſalutis eſt pem̃ veniale. Cõcluſio ſcða eit talis. ꝙ tria potiſime fa ciũt hoĩem impꝛudentẽ vel cauſant impꝛudentiã.ſ.i⸗ rantia·pᷣſumptio.⁊ inoꝛdi⸗
nata ↄcupiſcentia. Dico p
mo ꝙ ignoꝛantia.⁊ Au. di · Eſt aũt iꝗjrantia vicioſa ſi adſit affectõ neſciẽdi q̃ agẽ da ſunt vł vitanda vł negli ligẽda ſciẽdi. Et ber.de.i⁊. Idibus hũilitatꝭ ait. Vru⸗ ſtra ſibi ð infirmitate vłið rãtia blandiũt᷑ qͥvt liberius
peccẽt libent᷑ iqᷓꝛant vłifir⸗
mant᷑.⁊ Gre. in mo. Neſci te ihᷓeãtia eſt: ſcire noluiſſe
de impꝛndenti
ſuꝑbla. Dixi ſcðᷣo ꝙ p̃ſum ptio cauſat impꝛudentiaʒ. vñ Aug.ſup illð apłi. Si⸗ centes ſe eſſe ſapiẽtes ſtulti feĩ ſũt · ud. Roʒ. ait Si dt cẽdo te ſapientẽ ſtultus fa⸗ ctus es:dic te ſtultũ ⁊ ſapiẽs eris. Hic ſaß· Pꝛo.⁊6. Nt diſt hoĩem ſapientẽ ſibi vi pᷣri.magt illo ſpẽ hẽbit ſtul tus. Et ꝙ mag bis oĩhẽ ſaluatoꝛ. mat.i⁊. Cõfiteoꝛ
tibi dñe p̃ celi ⁊ terre qͥ ab
ſcõdiſti hec a ſapiẽtib⁊ pꝛu dẽtib ⁊ reuelaſti es ꝑuuiis Dixi ftio ↄcupiſcẽtia inoꝛ⸗ dinata cauſat ĩpꝛudẽtiã er facit hoĩeʒ impꝛudentẽ.vñ Augn. in li. ↄfeſſio· Spar gis dñe penales cicatrices 3 ilicitas cupiditates.quia q ðs reſpiẽ hoĩes deſide⸗ rãtes ĩpꝛudentiã in volup⸗ tatibꝰ facit eos cecos ⁊ im⸗ pꝛudentes. ſiẽ dauid in pð· Supceeidit ignis ⁊ nõ vi⸗ dert ſolẽ. mapxie ſi ille talis ẽ voluptatib vonatꝰ hẽgt ſotietatẽ inſipiẽtiũ. vñ ſap̃. Pꝛouer.iʒ. Qui cũ ſapien⸗ tib gradit᷑ ſapiens erit ami cus ãt ſtultoꝝ efficiet᷑ ſimt· vñ Sene.in epłis ſuis. Rẽ facilimã rõ exigit ᷣm natu⸗ rã ſuam viuere ſed hãc dii⸗
———————————

iu tunſ
n
1pa ſüi
1o ſit kröe no leß dyeu N4i. e diſi ujez con 33 cſt ſch nſ vel (i
cop D. Maſi 4e negli
—
E.l. Frw i enus
ſeſei luiſe
b36 Tpo. c nisivi.d. eſu 3 E nint ar 3. 4 cluſio tertia eit talis ꝙhu
ſiſu en2e
u ſeſpiẽſut
—
cili n ent ie us tſuititſ au* Po di ð aſpienſti dn. Eb ſẽhibit
tus. x ng biAr. vl⸗
nbti xrliterit ſõdl iſupihꝛp
qẽtb xx aſi e puu
Di vonpiſctulus dnu 2 uiyꝛudẽtt ſuu Fenyuden Zut iſio⸗Syt 5il iius
—
tite imnin tutib v evs cutsin pud ſtdui Su—tigitn qt S ure ſlle vnhnt ſueSipẽnn o Bud
as 1 o ſut
fieſlẽ kacit cõis inſania õ munis inſaniavocari pᷣt.qñ płes ĩpꝛudẽtes ſił aſſociant᷑ Sʒ hmerito ⁊ non p̃terꝓ⸗ poſitũ q̃ri p̃t.qð iſtoꝝ triũ eſt magis htinuũ ĩpꝛuden tie.i.ꝑ qð hõ magi efficit᷑ ĩ pꝛudẽs. aut ꝑ iᷓrantiã. aut ꝑpſumptõem.aut ꝑ volup tatẽ. Ad qð rñdet᷑ ßʒ doctri nã ſci Tho.in loco ſupius allegato qð ꝑ voluptatẽ ci⸗ tius amittit᷑ pꝛudẽtia qᷓ; ꝑ
iranti.aut ꝑ pᷣſumptõem
Nõ hꝰ eft. qꝛ ꝑfectio pꝛudẽ tie ⁊ cuiuſlibet intellectuat᷑ Ftus ↄſiſtit in abſtractõne inſenſibilb. ſed voluptas ⁊ maxime illa delectatio qᷓ ẽ in vedereis:ſiẽ diẽ phs ĩ.s. Ethi. coꝛrũpit exiſtimatðeʒ pꝛudẽtie.⁊ totã aĩam abſoꝛ bet ⁊ trabit ad ſenſibilẽ de⸗ lectatõem.igit᷑. Hinc Gre. ʒu moꝛal· ponit ĩpꝛudentiã ⁊ vicia q̃ onunt᷑ ex ip̃a oꝛiri er luxuria. Pꝛeterea pꝛudẽ na maxime Zſiſtit in vſu rõ nis. ſ ð̃lectatio ⁊ vo luptas carnis lõge abducũt quẽcũ q; a rõne. igit. Vjñ jap.pꝛo uer.20. dic̃. Quicũq; his ð letat᷑ nð erit ſapiẽs. Et het de ſcðᷣa ꝑte ſufficiãt Con⸗
Sermo XRRU
vlcij tria mala int᷑ alia ꝓce⸗ dunt. vicʒ pᷣcipitatio.incõ ſi deratio.⁊ incðſtãtia. Pico pᷣmo ꝙ ex ĩpꝛudẽtia ꝓcedit p̃cipitatio. Nõ hꝰ eſt. qꝛ p̃ci pitatio in actib aĩe mecha⸗ phoꝛiſice ðꝛ ꝑ ſititudineʒ a roꝛpali motu acceptã. vꝛq̃t pᷣcipitari ᷣm coꝛꝑalẽmotuʒ ꝙla ſupꝑioꝛi in vma ꝓꝑuenit hᷣm ĩperũ q̃ndã motus pꝛo⸗ pꝛj vel alicimpellentis nõ oꝛdinate incedendo per gra dus. Summũ po anie eſt ipa ratio. ymũ autẽ eſt cꝑa⸗ tio ꝑ coꝛpus excitata. Iᷓdus añt medij ꝑ q̊s opoꝛtet oꝛdi nate deſcẽdere ſunt. memo⸗ ria ꝑitoꝝ.intelligentia pñti um ſo lertia in ↄſiderandis futuris euentibo.ratiocina⸗ tio ↄferens vnũ alteri.do⸗ cilitas per quamsliquis ae quieſcit ſententijs maioꝝ. ꝑ quos quidem gradus alia
vis oꝛdinate deſcendit retẽ
conſiliũdo. Si qͥ;s autẽ fera tur ad agend um per impe⸗ tum volũtatis vel pafion⸗ pertranſitis huius gradib erit pᷣcipitatio. Vñ ergo in oꝛdinatio coſilij ad impꝛu⸗ dentiã ꝑtineat manifeſtũ ẽ viciũ pᷣcipitstõ nis ex impꝛn deutia oꝛin. vñ Sap̃.4· di⸗

„
4
1
ℳ w
N i
h
eit. Via impioꝝ.i.impꝛudẽ tum tenebꝛoſa.neſciunt vbi toꝛruũt. Pixi ſcðs ꝙ ex im⸗ pꝛudentia ꝓcedit incõſidera tio. Kõ huWeſt.in hoĩe pꝛu dente debet eiſe cõſideratio ⁊ inquiſitio vitatꝭ q eſt act? intellectus.vñ d̃ ad impꝛu⸗ dentemillud Pꝛo. 4. Ocu litui recte videant et palpe⸗ bꝛe tue pᷣcedãt greſſus tuos Sz õrũ binꝰ agit᷑ ꝑ ĩpꝛudẽ tem.ꝗᷓ ex impꝛudẽtta ꝓcedit incõſideratio. Dixi tertio ꝙ ex impꝛudẽtia ꝓcedit incon ſtãtia. Rõchuius eſt. qꝛ incõ ſtantia ĩpoꝛtat receiſum quẽ dã a bono ꝓpoſito diffinito BMuiꝰ aũt receſſus pᷣncipiũ habet a vi appetitiua. Nðõ en aliqͥs recedit a pꝛioꝛi bo noꝓpoſito niſi ꝓpter aliqd qð ſibi ĩoꝛdinate placet.ſed
iſte receſſus nõ ↄſummatur
niſi pꝛopter defectũ rõis que fallt᷑.in B ꝙ repudiat id qð recte acceptauerat. ⁊ qꝛ cum poſſit reſiſtere impulſui paſ ſionũ ſi nõ reſiſti.hᷣ eſt ex de hilitatehpᷣius q̃ non tenet ſe firmiter in ſui cõfirmationẽ ꝑtinet ad defectũ rõnis ſed ſic oĩs rectitudo rõnis pꝛa⸗ ctice ꝑtinet alq̃liter ad pꝛu dentiã. ira oĩs defectus eiuſ
De impꝛudentia
dem ptinet ad impꝛudentiã Et ideo incõſtãtia ᷣm ſuicõ ſummationẽ ad impꝛudẽtiã ꝑtinet ⁊ ex ip̃a ꝓcedit. Et ſi
cut pꝛecipitatio ex defectu cir
caactũ conſilij⁊ incõſidera tio circa actũ iudicij. ita icꝰ ſtantia eirea actũ p̃ceptiex
eni d eſſe aliqͥs iconſtãs q
ratio vefecit in p̃cipiendo ea que ſunt ↄſiliata ⁊ iudicata Ex nũt põt queri vtrũ negli oꝛiat᷑ ex ipꝛudentia.
dqð rũdetur pᷣm ſanctuʒ Tho.i.2 a2e.qj.3₰.ꝙ liczme gligentia nõ directe oꝛiat᷑ ex ipꝛudentia tñ aliquo mõ ex ipᷣa ꝓredit. Et rõ eſt. qꝛ ne⸗ gligentia de directo appon⸗ tur ſollicitudini.ſollicitudo
aũt ad rõem ꝑtinet. Et hot etiã ex ipſo noĩe apparet.qꝛ dit᷑ Iſið.ethymo. Negligẽs
d q̃ſi nec eligẽs.electio autẽ lecta eoꝛũ que fũt ad finẽ ad pꝛudentiã ꝑtinet. Vlñ negli gentia ꝑtinet ad ñpꝛudentã
hinc dicit Sap̃. Ecck·⁊. La ſciuus ⁊ impꝛudens non ob
ſeruat tempus. Et ſic expe⸗
dite ſunt huius fructus tres
partes quas ſuꝑius pꝛomiſi mus declarandas magnifi⸗ ce dñe er ciues dilecti quẽ ob ſecro vos deſerereyt hᷣ grᷣam
4
art

nßchii qul—ilut⁊iniiu S x quenwin
k ipndn
ur fnſinn Tha 4lig gigen a wirnt onn iprud xn gig nõt ßapt Etrelgn gic xitan unſs Mnn ſiluhi
tůt à S ptinet. kih
enic ie apit⸗ vmo t dr q̃ is ¶ubn leta i xelitgifi⸗ pꝛud nne in gun citixi⸗ hurd x ß Eul ſcnut ix vdinn dteſu c ².
nus d— —.
⁊ in futuro gloꝛiam valeatꝭ babere. Amen. Sica no na peſt Pent.
De gratia fletus vel iachꝛi
map. Semo. NRVII
Pm appꝛopi quaret Jeſns hieruſalẽ videns
tiuitatẽ fleuit ſuper illaʒ di. quia ſi ↄnouiſſes ⁊c̃. Luce i9. Po huius ſacri⁊ ſancti euãgelie hiſtoꝛiali declarati
one · Motandũ ꝙ ſex ſũt que
hñt impedire gr̃am lachꝛi⸗ maꝝ ⁊ fietus q̃ in his ↄcluſi onibus tribus ↄtinẽtur.vʒ.
Ignoꝛantia cum peccati amplificatione.
Superbia cum pietatis abnegatione.
Auaritia cum nimia oc⸗ cupatione. Dico pꝛimo ꝙ ignoꝛantia⁊ õplificatio pcti ſeu magnitu co ĩpediũt fletũ.ſ.ne ho ali⸗ qᷓ bona rõe lacrimas fundat De pᷣmo. ſ.de ignoꝛãtia ait dñs in euangelio hodierno. Lu.i9. Si ↄgnouiſſes et tu ⁊c̃.ſupple fleres. De ſcðe.ſ.
pctĩ magnitudieqᷓ pctõꝛ ob⸗
cecat ⁊ ĩdurat᷑.ait. Ber. Si doles condolee · Si non.do
leo tĩ.⁊ maꝝie ſciẽs a ſalute
Sermo XXRRVn
lõgi abſiſtere mẽbꝛũqð ob ſtupuit.⁊ egrũ ſe nõ ſentien⸗ tẽ ꝑiculoſius laboꝛare. Et Bre. loq̃ns de magnitudie pctĩ illiꝰphariſei qͥ xpᷣm ĩni⸗ tauerat:⁊ ꝓpter magdalene tactꝰ de ipᷣo murmurauerat ait. Inter duos egros medi cus aderat.ſʒ vnꝰ eger in fe⸗ bꝛe integrũ ſenſum tenebat. Alter vᷣo in febꝛe ſenſum ꝑ diderat.qp̃ ip̃m qð a ſalute longe eſſet ignoꝛabat. Dixi ſcðᷣo ꝙ ſuꝑbia ⁊ ĩpietas im pediũt ne aliqᷓ bona rõne la crime fundant᷑. De pᷣmo.ſ.ðᷣ ſuꝑbia q̃ eſt ſiẽ terra q̃ẽ ſine aliqᷓ hũiditate. Ait dauidde ſeip̃o q̃rimoniã faciẽdo. Aia mea ſit terra ſine aqᷓ. De ſe⸗ cũdo.ſ.ð ĩpietate h illðqð ſcribit᷑ Geñ.⁊ g.Os eius.ſ. putei grandi lapide claude⸗ bat᷑. qð ẽ qñ hõ claudit pieta tis viſcera fri ſuo. El ꝓpter talẽ lapidẽ ex eo aqᷓ nen põt hauriri.qꝛ qui nõ hʒ pietatẽ adꝓximũ nõ iuenit ſibi do⸗ minũ miſericoꝛdẽ.qͥ indurat Ppter vindictã coꝛ ĩpij ⁊ la⸗ crime alij mõ non pñt exire Hint ait ſctũs Job·iꝛ. Si
cõtinuerit aq̃s oĩa ſcrbunt᷑
Qꝛſi deꝰↄtinuerit gf̃amla crima necvna poterit 8*

4
iſ
3 ⸗ ⸗ äht 1 . u 5
.
i
.
3 4. . 5
ꝙ nñ facietniſi impijs. Pi ri terne ꝙ amoꝛ terrenoꝛũ vł auaritia ⁊ nimia occupa
tio ĩpediũt lacrimas. Dep̃
mo.ſ. de amoꝛe trenoꝝ dat figura talis Cayn otcidit frẽm ſuũ Abel. Tayn int᷑⸗ pᷣtat᷑ poſſeſſoꝛ qui bcare põt quẽlibet hñtem amoꝛẽ terre noꝝ. Zbel hest lncrum.vñ Cayn occidit abel qꝛ qui a⸗ mat terrena oĩno extinguit luctũ De ſiðo.ſ.de occupa tõib multis p̃t dici illð qð ſcribit᷑. Eſa 22. Recedite a me amare flebe. ꝛ niſi va rie occupatões a coꝛde rece dãt ipᷣm coꝛad deuetõem la crimaꝝ non põt pᷣꝑari. He ↄckones magnifice dñe ⁊ci ues rariſſimi in ſacro euãge lio hodiemo denotant᷑. qð tres ꝑtes diuidit᷑ Qm̃ in p ma pte pont᷑ ſcribaꝝ⁊ pha niſeoꝝ ignoꝛantia.⁊ magni tudo pctĩ. Nã xp̃o eoꝝ ↄpe ſione llente tanq; ceci ⁊ ma gnitudine pcti inebꝛiati nõ fiebãt. Jõ dieit ihns. Si co gnouiſſes ⁊ tu. ⁊c̃. In ſcða
oꝝ ipietus ⁊ ſupbia qᷓceca ti erãt. Et ̃ nð futurs eoꝝ miſeriam aduertebant ibi.
Qꝛ veniẽt dies·⁊c̃. In ter⸗
riſeoꝝ auaritia ⁊ ſolertia qᷓ;
—
De gratia lacrimar
tia pte ponſt ribaꝝ ⁊ pha
redarguit dñs dum venden tes ⁊ emẽtes eiecit de tẽplo ibi. Et ingreſſus in templũ Et vt clariꝰ hec pateãt við amus hiſtoꝛiã. Declarate hiſtoꝛie fructꝰ erit btitudo luctꝰ:qᷓ; xp̃us ſuo ſacratiſſi⸗ mo ÿbo ꝓnunciauit dicẽdo Bti qᷓ lugẽt qm̃ ↄſo· War ci.y. Et oꝑe adimpleuit.ſiẽ ptʒ i euãgelio hodierno.qa q̃ pᷣdicabat oꝑe adiĩplebat⸗ Inxta illud Actu.i. Eepit xpᷣus facere ⁊ docere. Be btitudine ⁊ de qͥ luctu lõn do tres ckones cũ trhu bijs moꝛe ſolito declarabio it n. Quaꝝ pᷣma erit de ſua qᷓdditate · Scða de ſua va⸗
rietate ⁊ q̃litate. Tertia de
ſua qᷓ;titate ł᷑ vtilitate.⁊ ſic
erit finis. Cõcko pᷣma ſit ta lin
lis ꝙ luctus q̃ lugẽtes effici di
al unt᷑bti. Eſt gr̃a vehement l
dolẽdi ðᷣ malo ꝙ actidit vel ð bono ꝙ defit̃. ⁊ iuxta hãt diffintõem mg̃alr data ſi tria notõda. Pio notãdũ ꝙ luctus ſic fůprus ñp̃t eſſe in his qͥ iu ꝓcõ moꝛtali ſüt.
vñ Bre. Hiſi a reatu culpe
q nos ligaumus mificoꝛqi ter dimittãurꝑfecte flerei

Snar
is Sntiatſchenti dfsduni s eiectdec rſis min S Wprrhn ion. dein bů xafuch entin ku f is ſoſun 4 Apnnciutti 6coh . Setmk pe uelohodem 5 Wrege vcipl u KdZtmiL tin rdocen D
beit Wledezlucnbicnare Sbünbſps ſie
bi nſlit dedunikit. n— 6—un n= jlinn Tnt ſu1 Stekwilu eni& Cichn i Rsjlnt unt Sthfa wn dol& nlo ꝙui öb def wi dff van njin m rqu. Pin⸗
—
noſmetipᷣos dolemus. Se⸗ cũdo uotandũ qꝙ malũ in ð ſcriptõe poſita uõ intelligit᷑ ꝓ illo malo qð malũ vocat mðs.ſ.ꝓ pena tꝑali q̃ medi rinał᷑ẽ.iʒ intelligit᷑ꝓ pᷣo ma to.ſ.culpe⁊. ꝓ pena futura qᷓ ẽ eius ſeq̃la. Tertio hotan? dũ ꝙ bonũ in deſcriptõe ẽt poſitũ nõ intelligit᷑ꝓ bono
ꝑiculoſo · vtẽ bonũ coꝛpꝑis k
foꝛtune ſʒdʒ intelligiꝓ bo⸗ no gr̃e ł glie. doloꝛ hꝰ ſignũ ẽ ſalut. vñ Bre. Argumtũ
ſalutꝭ ẽ vis doloꝛt. Szhnõ
curioſe imo ſatꝭ vtikrq̃ri pᷣt iuxta textũ euãgelij. cũ xpo
flere non potuit fietu malo;
neq; inutili ſeu indifferenti ſ.neq; bono neq; malo · de qᷓb dicet᷑ infra. Neq; ẽt fle⸗ re potuit ꝓpt᷑ malũ culpe qð in eo nõ erat. Neq; ꝓꝙpt᷑ bo⸗ nũ gr̃e łglie.qꝛ ſibinõ defi⸗ tiebat. ĩimo erat plenus gr̃a Joh.i· Quare ðᷓ fleuu. a qð ſciẽdũ notar᷑ debemꝰ. ꝙ xpᷣs qͥnquies fleuit.ſiẽ in ſa⸗ tra ſcriptura legit᷑. Pꝛimo in die na tiuitatis.ſit alij na ſcẽtes pueri.vñ. Sap̃..in ſui ꝑſona dicit. Pimã vo⸗ tẽ ſilem oĩby emiſi ploꝛãs · Iñi ẽ qð canit eccĩa. Vagit infans inter arta poſitus pᷣ
Senmo RRRUn puſſumꝰ qʒ in nob ipſis 5
ſepia. vñ Ber. Ploꝛatxpᷣs ſed non ſiẽ ceteri in alijs ſen ſus in xp̃o pᷣualebat aftect?
ulli lugent ex paſſione xpᷣs
ex ↄpaſſione. Scðo euit ĩ
ſuſcitatõe laʒari. Jo.iꝛ. Et
lacrimatꝰeſt ihs· Tertio fle uit ſuꝑ hrłm. vt ptʒ in euã gelio hodierno. Quarto fle uit in oꝛõne in nocte qᷓ tra⸗ ditus fuit. Dinto fleuit in cruce btãm aĩam eiꝰ emiſſu rus. Eñ ad Heb.y. Pꝛs ces ⁊ ſupplicatõ nes cũ cla⸗ moꝛe valido ⁊ lacrimis offe rens exauditus eflꝓ ſua re uerẽtia. In pᷣmo fletu inſti tuit nos flere miſeriã condi tionis humane. qᷓ; jmiſeriã ↄſiðans ſaß. Eccĩ o. Ju⸗ gů Jue ſuꝑ filios adã a die exitus a vẽtre mr̃is eoꝝ vf q; in diẽ ſepulture ĩ mem oĩmvbi di Salf Quẽ non humiliat ↄceptus in pᷣnci⸗ pio ⁊ lugubꝛis oꝛtꝰ.aut vñ ei gaudiũ in vita ſua qͥ inci⸗ pit a meroꝛe.naſcit᷑ ad labo rẽ dura oĩnoditõ qñqͥdẽ ñ̃ ẽ nob excutet᷑ a ceruici ᷓ ue iugũ dõec ĩgrediãt᷑ ſepul crũ n? kuacere vite labo rem niſi per moꝛtis hoꝛro⸗ rem. Et hoc iugo nobis
imminet fames ⁊ ſitis ar⸗
doꝛ febꝛũ ⁊ doloꝛ viſcerum
Tps ſuo ke⸗ tu non bocet-

¹ 3 1 3 4 8 i * ith 3 3 * 3 . h * i 7
5
et multipliciũ egritudinũ. Inde hõ inſipiẽter extollt᷑. Impatiẽteratteri᷑. Inð ſuc tendit᷑ ira. tabeſcit᷑ inuidis. cbnetate mergit᷑. crapula ſuf focat᷑. inqͥnat luxuria. auari tia famulat᷑. Inde voluptaſ illicit: curioſitas õgit · imo? Zhi. meroꝛ ↄſumit. vñ Bꝛe Ber via diligit᷑ in qua etiã q ãuiſſime ꝗᷓdit᷑. ſepiſſime labit᷑. leditur et caſſat᷑.miba vita q̃ ſic ꝓdie ſic ꝓcedit que ſic oꝛit᷑. ſic ꝓcedit᷑. Hec ille In ſcðo fletu mouet nos do leremoꝛtẽ aie nre laarꝰ eiqᷓ driduanꝰiacẽs in monumẽ to. ligatꝰ inſtitꝭ. ſudario op tus lapide ſuppoſito pᷣſſus ſignificat aĩam in pctõ mo?
tuã q̃ iacetin ergaſtulo con⸗ ſcie.ligata vinculis pctò ꝛü-
De qᷓ vinculo loquit᷑ ſapiẽs ꝛouer.yiFuniby pcõꝝ ſuo rũqſq; ↄitrigit · oꝑto deſ ide rio tꝑallũ. de qᷓ deſiderio lo⸗ quit᷑ Fob.ij. Operuit faciẽ craſſitudo. Operit eni faciẽ craſſitudo cũ deſiderata reꝝ abũdãtia ocłos mẽtẽ pᷣmit. tacetetiã pᷣſſa põdere obſtĩa tõis. vñ Job.ʒ8. loquẽs de ctõb ait. In ſimilitudine apidis aq̃ durant᷑ Aq̃lunt pcrõꝛes qui de pctð in petm
De gratia lacrimarũ
ruũt. Quattuoꝛdies fůtce gitatõis. locutõis. oꝑatõis. ⁊ pꝛaue cõſuetudis qͥb dñs
reuocat dicẽs. Cantf·s. Re
nertere.re.ſu.re. Quiq; aũt feciſſe dñs legit in ſuſcitatio ne Laʒari.Vremuit ſpũ.·tur bauit ſeip̃m.lacrima tus eſt pigr̃as egit.⁊ magnavoce clamauit. In qͥby notãt᷑ qͥn⸗ q; neceſaria pnie. Pĩo eni dz fremere ↄtritiõe ꝓctõꝛ.qꝛ offẽdit deũ creatoꝛẽ ſuũ ⁊ be nefactoꝛẽ. Vñ de eo põt dici ulud qð ſcribit᷑ Ecck·ʒo. Si cut fremitus leonis.ita ⁊ ira regis. Rex ẽ qͥlibet qͥ hʒ rege re aĩam ſuã: cuꝰ fremitꝰ dʒ eſſe ſiẽ fremitꝰ leenis.qꝛ ſiẽ ad fremitũ leonis ſiſtũt ᷓᷓdũ oĩa aĩalia. Ita ad ↄpunctio nẽ penitẽtꝭ mo tus carnales
Scðo penitẽs dʒ turbari in
ↄfeſſione. vñ Eccki.ʒo. Su per oẽm vocẽ turbabunt᷑ vi ſcera eiꝰ. Tertio debet lacri mas fundere in oĩoe.qꝛ ſicut ait Aug. Plerũq; hoc nego ciũ plus gemitib et fietu qꝙ; ſermõ ibus agit᷑. Quarto de bet gr̃as agere ꝑ coꝛdis ðᷣuo tionẽ ne tepeſcat a feruoꝛe ð uotõ is.ſiẽ illi quib ait apls ad Sal.ʒ Sic ſtulti eſtivrcũ ſpñ ceperuꝭ came ↄſũmami

1nis opr 2 nisipri „ 3 . Vuitzii ſul eglinſi ꝛ n Fnmitin tu ux¶¶knnn piig ꝛmgn m Anipntiß gn Vipnit pin dʒ Mmtöepci offi xxutdſiũt nfu Slidecopini u fe nts tati e beäbreg nin w ſeni d deſ wlenis. l ad fr Ants ſiſütßi
oia1 A jnadyhn
nẽ pi wus
Sc djntu elſ e ti Eckz. pero! r nbabui ſun— odede mslbxrinoiveglu
Serino
Mninto debet magna voce damare.i.intenſo affectu ſe⸗ ipʒ ad exercitia benoꝝ opeꝝ excitare di. Laʒare veni fo⸗ ras.ſ.ad faciendũ bona opa Joh.i. In tertio fletu de qᷓ pñ̃ in F euangelio docet nos flere mala pꝛauitatꝰ aliene· vñ Eʒech · ↄ. dr̃ ꝙ pᷣcipit do minꝰſex virꝭ ad interfiaẽdũ ꝑais ꝙ tranſirẽt ꝑ mediã ci uitatẽ hierkm ⁊ interficerent oẽm virũ ſuꝑ quẽ nõ iuenirẽt T.ſ.tan. ꝙ erat ſignũ gemẽ tiũ ⁊ dolentiũ ſuꝑ cunctꝭ/ ab oĩnationib qui fiebãt in me dio eiꝰ.ex q̊ dat᷑ intelligi ꝙ qͥ ꝓ alienis pciis nõ dolet ſpũ akr interficit᷑. Ezʒec.ʒ.MMĩ ſi ſeptẽ dieb merẽs ĩ medio eoꝝ · vñ Dauid in põ. Vidi ꝛeuaricantes ⁊ tabe.⁊c̃. In ejrto fletu monet nos flerecõ tra hoꝛroꝛẽ gehẽne. vñ pᷣt di ti illud Jaco.4. Mii eſto⸗ te ⁊ lu.ri v.ĩ. lu. ↄuer.⁊ Bau. in me. vñ Ber. Contremi⸗ ſco a dentib beſtie infernal· a vẽtre inferi.a rugiẽtib pꝛe paratꝭ ad eſcã hoꝛreovermẽ rodentẽ.ignẽ toꝛrentẽ. fumũ ⁊ vapoẽ ſulphureũ ⁊ ſpm̃ ꝓ cellaꝝhoꝛreo tenebꝛasexte rioꝛes. qͥ;s dabit capiti meo aquã· ⁊ ocłis meis fontẽ la⸗
crimaꝝ. vt pᷣueniã flerſbo fle tũ ꝛ ſtridoꝛẽ dentib.⁊ põdꝰ cathenaꝝ pᷣmẽtiñ ſtridentiũ vrentiũ ⁊ nõ ↄſumẽtiũ. Heu me mater mea.vt qͥd me ge⸗ nuiſti filiũ doloꝛ: filiũ ama ritudis ⁊ indignatõis ⁊ plo ratõis eterne· Cur exceptus genibus. cur iactat? vberib natus in cõbuſtionẽ et cibũ ignis. Hic ait dãs. Luc.⁊i Vligilate oĩ tge oꝛantes. vt digni habeamiĩ fugere omĩa iſta q̃ futura ſũt ⁊ ſtare añ fi liũ hoĩs. In. V.fletu docznot᷑ flere ꝓ dilatõe piie.ſiẽ dauid qͥ dicebat. Qñ veniã Zapa rebo añ faciẽ dei.qᷓſi dicat. Cupiodiſſolui ⁊eſſe cũ xp̃o vt dit Rich. de ſcõ victoꝛe. O quãcꝰ amoꝛ qᷓ;ta fiducia amoꝛ pulcritudinis diuine · fiducia foꝛme pꝛopꝛie. Scie bat eni aĩa illa caſta.qꝛ om̃e genꝰad ſuũ ſile ↄuertit᷑. Si enĩ oĩs hõ ſilem ſibi q̃rit · er deus ꝓ facto ſuã ſilitudinẽ diligit. Vlis ⁊ tu diligi a deo tuo· Repara in te imaginẽ ⁊ ſikitudinẽ ſuã ⁊ tõcupiſcet rex decoꝛẽ tuũ.qꝛ vᷣo interim ſpes eterniboni differt anĩa deſiderãtẽ affligi᷑. vñ ſbᷣdit Fuef̃t mihi lacrime mee pa nes die ac nocte dũ 5

5 15 * N 1 n * 3
6 e
.„t
lnekus
mipler
tidie.ſ.ab impijs inſultã⸗ riby:vbi eſt ðᷣs tuus. Siẽ̃? Thobie co ti eius irridẽ⸗ tes dicebãᷓt. Ebi ẽ ſpes tua P q̃ elinas ⁊ ſepulchꝛa faci ebas. Thob.2. Lachrime po admodũ balnei lauant aĩam celeſtẽ regis cubiculũ ingreſſurã. vñ ſequit᷑ Tran ſibo ad locũ tabnaculi.⁊̃. Et ſic ex oĩbus dictis appꝑet ꝙꝙ xpᷣs ploꝛauit ad ð mõſtrã iũ exemplũ ⁊ nõ ad ſuũ ne ceſſitatẽ. Et hec de pᷣma ꝑte Wõcko ſcha ẽ talis ꝙ luctꝰ gñakr ſub triplici ſp diuci põt · Nãaliqs luctus ẽ bo⸗ nus.aliqͥs nialusalids in⸗ diſerẽs. ixi pᷣmo ꝙ aliqs luctus ẽ bonꝰ. ⁊ iſe luctus eit triplex. Nã aliqs luctus eſt bonus:vt luctus ex timo re inferni ꝓcedẽs ſi caritate fueris afſociatꝰ akr nõ. Ele⸗ rus qᷓ luctꝰ tritõis bonꝰeñt Luctus ſetũs ex ↄſiðᷣatõne pctõꝝ inqᷓ;tũ ꝑ ip̃a pcã offẽ ſus eſt ðᷣs. ⁊ð tali luctu aĩa recipit pacẽ ⁊ ↄſolatõem ex emplo petri ⁊ marie magda lene q̃ ploꝛãtes; mõ recepe rũt veniã ⁊ gr̃am · Et ið diẽ Ber. llas lachꝛimas ĩ vi nũ mutare dixerim que ff̃ne ↄpaſſionis affectu in feruo⸗
De Bratia lacrimarũ
rẽ ꝓdeũt caritati. Eſt alius luctus bonꝰqᷓ vocat᷑ luctus ↄpaſſionis maxie qñ qͥs hʒ ↄpaſſionẽ de miſerjs q̃ ſpe cialr occurrũt alẽi. Ad hũ luctũ ſap̃.inuitat Eccle.⁊2. Suꝑ moꝛtuũ ploꝛa. defecit em̃ iux eiꝰ ⁊ ſuꝑ fatuñ plo⸗ ra · defecit eiñ ſenſu Sic plo rabat Hiere.vt hr̃.iʒ.cap̃.
ſue ꝓphetie di Ploꝛãs plo⸗
rabit aĩa mea ⁊ deducẽt o⸗ culi mei lacrimã qꝛ captus eſt grex dñi.vñ i ca. La⸗ crimas petẽdo dicehat. De ducãt oculi mei lacrimas ꝑ diẽ ⁊ noctẽ ⁊ nõ taceãt qmn Ztritio magna trita eſtvir
go filia ppłi mei. Sic plo⸗
rabat btůs ambꝛo ſius au⸗
diẽs pcm̃ ꝓximoꝝ in ↄfeſſi
one:vt illos ad ↄtritõem vi ꝑduceret. Pꝛo tali luctu cõ ſolatio inuenit᷑ maxĩc qñ fit ex ↄpaſſione paſſionis xp̃i. Et de tali luctu bono ſic di uiſo ĩ luctũ ↄtritõnis ⁊ cõ⸗
ſionis dedit exẽplũxp̃s. De pᷣmo qñ pcã nr̃a ploꝛs ult ĩ cruce Ve ſcðᷣo qñ plo⸗ rauit ſuꝑ ihrłkm. Adhuceſt ttius luctus bonus qͥ vocat luetus deuotõis qñ aĩa ex deſiderio ſpõſi iã pᷣguſtatip fiete abüinentiã. vñ Au⸗
SG

n
Rin Ezu un jwa Aenaicitzh N emilenzij ital uhi un; xnutntEtien plonden x ꝛſigfniß
n ſau Siuctus 2 vtilis. Et iſteẽ luttus tri
meaꝝ cũ mißeoꝛ mee modũ nõ videã ĩpatiẽs ẽ amoꝛl ð tur qð amat᷑. Aliqñ aĩa hʒ lacrimas deuotõnis q ſcʒ
p̃ magnitudine gaudij ex vi
ſitatòne ſponſi ploꝛat. Dixi ſcðo ꝙ ĩuenit᷑ vnꝰ lutcꝰmal
t Mnnbfhenalus pler. En cupiditatꝭ· alius
ſue di ploißz rib&nent deu al ⁊ xnmqꝛ cnn etgiz 41 m adodurbat d d ⁊ Heꝛnð ucitqᷓ ↄn nin ehn goßr me Sußh nd—ambꝛoſusu dei xinoʒ ni onej M vi ↄmnmn
pdi= Puihm
plal A in miiij erↄ Ene piinsj Eri Mxlucm boni uo Xaiↄmtibt veditcchiß rpci mh
Atwet otöis gii
dd liafot
& in
juctus inoꝛdinate paſſio n
Alius luctus erne dãnatõ⸗ Dico pᷣmo ꝙẽ vnꝰluctꝰ ců
piditatꝭ. de qͥ di hſus. Plo
rat᷑ lactimis amiſſa pecũia
veris. De ſcðᷣo luctu falſe ↄpaſſionis ait · Aug. Coge bar pleꝛare didont᷑ moꝛtuã q̃ᷓ occidit ſe ob amoꝛẽ cũ in terea meipᷣm in his a te mo
rientẽ. vᷣs meusvita mea ſic cis ockis nõ flerẽ miſerrimꝰ De tertio luctu dãnatõnis sit dũs.at·8.d. Ibi erit Hetus ⁊ ſtridoꝛ ventiũ. Di⸗ xi ftio ꝙ ẽ vnus luctus idif⸗ ferẽs qñ aliqͥs ex amoꝛez te neritudine carnali plozat. ł ↄmodũ vł damnũ alterius nõ tñ 3 deũ. Er de iſto fleru
5ꝛ Thob. 22. Ceperũt flere
gaudio. Et Beñ. 43. ðꝛ de
oſeph ꝙ cũ vidiſſet beni⸗ amin frẽin ſuũ erũpebant lacrimsx introiẽs in cubicu lũ fleuit. Et ſi ꝓtʒ tota oon
B 6
cluſio ſcha. Sʒh põt queri qð ẽ pᷣmiũ bñ ⁊ vtir lugien tiũ. Ad qð huiter rñdtt᷑ Em ſniam ſaluatoꝛis
dicẽte Bti qͥ lugent qm̃ ip̃i cõſolab unt᷑. Et ſit bti lug
tes ꝓpt᷑ tria etiã in pñti ſct
ʒ btitudo ꝓmittat eisi fn⸗ turo Pꝛim qꝛ pᷣnidẽtc tatẽ dei.vñ Bre. Fit ple vt in ip̃is pijs fletib gat claritas erũpat ⁊ mẽs q̃ de⸗ leta iacuerat ad inſpeetõm fulgoꝛ vegetata cõualeſcat Scðo ſũt bti.qꝛ fãtqi ĩmn nes a triſticia huius ſeculi. vñ Ber. In oꝑib tuis me⸗ moꝛare nouiſſima tuq moꝛ⸗ tis hoꝛroꝛẽ.iudic tremẽdi valde diſcrimẽ. ardẽtis ge⸗ hẽne. metus ab ocłis coꝛdꝭ tui elõ gari nullatenꝰ patia⸗ ris cogita ꝑegrinatõnꝭ wue miſeriã R ecogita ãnos tu⸗ os in amaritudine anĩe tue ⁊ cogita humane vite ꝑicu⸗ la· cogita fragilitatẽ ꝓpꝛiam ⁊ in bmõi cogita tõne ſiꝑſe ueraueris dico tibi ꝙ parũ ſenties qjcqd foꝛas videt᷑ eẽ moleſtũ cũ toto coꝛde circa
moleſtiã iterioꝛẽ occupar.
ßʒ nec patiet᷑ dñs ſine ↄſola tõne te eſſe.qꝛ pf̃miaꝝẽ et
⁊ Luce 6.ꝙ eſt bitudo ip̃o luctus

⁊ ʒplebit᷑ oĩno qð poliicetur vitas.ſ. Btĩ qͥ lugens. Ter tio ſũt btĩ lugẽtes etiã in pᷣ⸗ ſentiꝓpter ſacietatẽ mẽtalẽ v Breg. Luctu ſuo oĩa pa ſci cũ ad ſuꝑna gaudia flen do ſubleuat᷑. Löclio tertia ẽ talis ꝙ luctꝰtres ſũt trũphi Pimꝰ triũphꝰvocat᷑ demo
tres tri niglis. Scðs vocat᷑ hũanal umphi Tertiꝰ votat᷑ diuinalis. Di luctus co pᷣmo ꝙpᷣmtriũphusvo
cat demonialis. Nã luctus eſt tãte vᷣtutis ꝙ triũphe de demonie ip̃m ſubmergẽdo. qꝛ ſiẽ aq̃ marꝭ rubꝛi ſubmer ferũt pharaonẽ. ita lacrime ſubmergũt demonẽ. De tali triũpho luctꝰ loquit᷑ dauid in põ.di.ploꝛãti. Eõtribula ſti capita dꝛaconis in aquis Daco iſtedemõ eſt.q habet młta capita.imłtaſmaneri es ad tẽptãdũ. Et illa capi⸗ ta vel iſte maneries tempta⸗ tionũ lacrimis ſubmergũt⸗ Dico ſcðo ꝙ ſchs triũphus luctꝰ vocat᷑ hũanalis. Nam luctꝰ menti hñane tres vtili tates donat. Pꝛio ip̃am mũ cdat.vñ Caſſiodo. ſuꝑ illud põ. Fuef̃t mihi lacrime mee 2c. Fletꝰ cib eſt aĩaꝝ:coꝛro boꝛatio ſenſuũ ablutio pctõ rum refectio mẽtiũ. lauacrũ
dDe gratia lacrimarũ culpaꝝ. Scðᷣo mentẽ clarifi
cat.vñ Bre. WMẽs lacrimis baptiſata in tẽplatõeyides limpidius. Tertio mẽtẽ hu militatꝭ.vñ Sap̃. Pꝛouer. ia. Meroꝛ in coꝛde viri hũi liat illũ. Et Ber. Equũ in
domitũ flagella domãt ani⸗
mã imitẽ. ↄtritio ſpũs ·⁊ aſſi duitaſlacrimaꝝ. Et vbi hꝛe uiter dicat᷑ oẽm ſpũalẽ infir mitatẽ luctꝰ ſuanat. Vñ ð lu ctu pᷣt ſi dici illud qð ſeribit Job.y. Mere ntes erigit ſo ſpitate. Dixt tertio ꝙ tertiꝰ? triũphus luct? vtilis vocat᷑ diuinalis. Nã luct?ꝰ tria fa⸗ cit deo. Pꝛimo deñ inebꝛiat vñ Eſai.ʒʒ. ait dño. Adipe victimaꝝ tuaꝝ.ſ.lacrimarũ nõ inebꝛiaſti.nec ĩmerito.qꝛ lacrime ſũt vinũ quo nõ tiñ deus ĩmo ⁊ angeli inebꝛãt᷑. vñ Bern. ſuꝑ Tanti.dicit. Lacrime penitẽtiũ vinũ eſt angeloꝝ qꝛ in illis odsꝛ vi⸗ te·ſopoꝛ gfe. guſtus ⁊ indul⸗ gẽtie.ſanitas redeũtis ĩnocẽ tis.recõciliatõis iocũditas. ⁊ſerenate ↄſcĩe ſuauitaſ. Se cũdo luctꝰ deũ pungit. Vn de ſuꝑ illud Thob.z. Tüc thoblas ĩgemuit. dicit gloſa Dio deñ lenit lacrima cogit hec vngit ·illa pungit. Ter/
ſl 5 4 zn

uu Su. Erſtin rin ſpüal ii ntꝛt xſnt. Viii
uden adcinh
E E. Aigt ſe·A van—kaimi r⸗ nõne uximeng“ lunm m qu riim⸗
i B— Lantidi Lam nitit vit — ilison n ueſi e rdeiciu u ni in lis iocii iem ie ſuui cii Exüpung zip uThob pola tx nuit diu⸗ bod itkmm dam apnßil
Sermo
tio luct? deo violentiã dã⸗ mõ infert. Eñ ſuꝑ illud ps. Aurib ꝑcipe lacrias meas · ait Au. Sjiolẽte ſũt in pꝛeci bus lacrime. Inð Hiero.ð lacrima loq̃ns ĩ quadã epła ait.& lacrima hiit᷑ tua ẽ po tẽtia.tuũ regnũ.tribunal iu dicis nð vereris.amicoꝝ tu oꝛũ accuſatoꝛibꝰ ſilẽtiũ ĩpo⸗ nis nõ ẽqᷓ te accedere vetet· ſi ſola ĩtras vacua nõ redib magis crucias diabolum; pena infernał. Quid plura. Pincis in vincibilem. ligas oĩpotentẽ.inclinas filiũ vir⸗ ginis: Hec ille. Sʒ hic que ri pᷣtvtrũ ad ꝑfectionẽ pieta tis reqrant᷑ lacrime. Ad qð bꝛeuiter rñdet᷑ ꝙ ſic. qꝛ ĩ eis oſtẽdit᷑ viſceroſa dilectio. vñ baſiliꝰ archieß̃s capadocie in quadã ſua admonitõe de lacrimil loq̃ns ait. Vbi fue rit lacrime.ibi ſpũalis ignis accendit᷑. qui ſecreta mẽtis il juminat.⁊ vicia cũcta exurit Tãc auiditate celeſti animꝰ flagrans copulat᷑ xp̃i amoꝛi. ⁊ in terris degẽs mediat᷑ iu⸗ giter de ſuꝑnis.calcat ſeculi dignitates.et ad pᷣmia futu⸗ ra ſe extẽdit.net vllavis ſcki
ab amoꝛe eũ ſegregat xp̃i.ſʒ
vt figura q̃dã ĩter hoĩes ver
xxxVm
fari videt᷑ ⁊ tota eius togita tio de celeſtibus intelligitur MWoꝛs illi pñs dulcoꝛẽ qᷓ; ipa vita· Eupit diſſolui ⁊ eẽ cũ xp̃o. quẽ in carne viuẽs ĩ terraſuũ poꝛtaucrat ĩtẽplũ Vide ꝗᷓ qᷓ;tũ lucrũ afferant fletus ac lacrime.⁊ qᷓ;tõ per niciẽ p̃parent riſus ⁊ iocus⸗ Quẽ enĩ ridere ðᷣlectat poſt modũ flebit amare. Qui ãt lugere voluerit gaudebit in poſterũ. Et ſic expedite ſůt huius fructus ꝑtes q̃s ꝓmi ſimus declarãdas magnifi⸗ ce dñe ⁊ ciues dilecti.quem obſecro vos toto conatu ha bere vt hic gp̃am ⁊ in futuro gkiamhabeatis. Amen. Dnica decima poſt pent. De vicio inanis gloꝛie. Sermo. NMRVIII.
Irit ieſus ad quoſdam qui in ſe cõfidebãt tã qᷓ; iuſti. Luce.is. Pꝛo huiꝰ ſacri ⁊ ſancti euangelij hiſto rialideclaratione. Notandũ ꝙvane gloꝛioſus ille eſt qui hec tria facit. In ſeipſum ↄdidit mẽtis elatione. Seq; ipᷣum oſtendit oꝛiſ
laudatione.

Suos aetus pꝛetendit cuʒ pꝛoximi vilipenſione. Sico pᷣmo ꝙ vane glioſus ↄfidit in ſeipm mẽtis elatõ ne. Rõ hutus ẽ.qꝛ illegfidẽ tiã hʒ in ſeipm qex mentis elatõne tm̃ ſe exiſtimat ꝙ ſe ſibi ſufficere putat.ſʒ hmõi ẽ vane glioſus.igit᷑.vñ Wei genes omel.i.ſuꝑ Ezech. 3 taleʒ. Quid ſupbit terra ⁊ rinis.vt hõ arrogãtia ſub leuet oblitus qͥd eri ⁊ quaʒ fragili vaſculo ↄtinent᷑⁊ qͥ bus erroꝛib ĩmerfus ſit. et
q̃lia ſꝑ purgamenta de ſus
carne ꝓijciat. Mñ de h exẽ lũ dat᷑ de Nabuchodono⸗ ſoꝛ qͥ poſtvictoꝛi arphaxat reg medoꝝ tãqᷓ; inſanus.⁊ vane gkoſus in ſeipm hahu it fiduciã ⁊ eleuatũ ẽ coꝛ eiꝰ in ſuꝑbiã qᷓ de cauſa eiect? eſt de regno ſuo. vñ de eo ðᷓꝛ Dã.y Eũ aũt eleuaxũ eſt coꝛ eius ⁊ ſpũs illius obfir⸗ matus eſt ad ſuꝑbisʒ depo ſuus eſt de ſolio regni ſui et glia eius ablata eſt ⁊ a filijſ hoĩm eiectus eſt.ſʒ ⁊ cũ be⸗ ſtijs coꝛ eius poſicũ eſt. ⁊ cũ onagris erat habita tio illi us. Dixi ſcðo ꝙ vane głio⸗ ſus ſeip̃m oſtendit oꝛis lau⸗
ge inani gloꝛis
iaõᷣnonec mipq qͥ mentẽ
—
hʒ eleuatũ vᷣba ꝓkert eiars⸗ nis cũ voces ſint ſigna earũ paſſionũ q̃ ſunt in aĩa teſte Zriſto.in ꝓhemio libʒi enũ tiatõnis. Sÿ vane glioſus hʒ mentẽ eletã vt dictũ eſt. igit᷑. Jõ venerabilis hugo ĩ li pᷣmo de aĩa. ↄdeminãs il⸗ los qͥ ſe laudaueft.⁊ tũ adĩ ferna deſcendert ai· Quid ꝓfuit illis inanis glia. huis lericia.mũdi potennia · tarni valuptas · falſe diuitie ma⸗ gna familia.⁊ mala ↄcupi⸗ centia.vbl riſus vbi iocus vbi iactantia. vbi arrogan⸗ tia. de tanra leticia qᷓ;ta tri⸗ ſticia. poſt tanrã voluptatẽ q; grauis mileria. de illa eꝝ aitatõne cecidet in magnã ruinã ⁊ ma toꝛmẽta. Et deinde dicit advanegloſũ. Qð illis accidit tibi accide re poteſt qꝛ hõ es. Momo ð humo. Limus de limo.. terrã es et de terra viuis et in terrã reuerteris.qũ veiet dies vltima qᷓ ſubito venit. Er foꝛſitan hodie erit qꝛter tum eſt ꝙ moꝛieris. Mec il le. Exemplũ hui y.i. Re· i. De illo vane głioſo goli⸗ ath philiſteo qui dum ſe ia erabatexpꝛobꝛans exercitui tichei occiſus eitab humili

tutðn tiumgi nn M nmint deinde n negl. Qð il xlttbiui r pote& 6 Dmi dumo. 1 sdelm eni es& emnust aterã ners qiM des vl ſibivwu krfſi xvdentqu
dere dauid qui nõ ↄfidit vt goliath in viribꝰ ꝓpijs· ß fidẽ ⁊ cõfidentiã in dño cũ humilitate habuit. Vñ de ipᷣo ait btiſſimus Miet̃ · ad Auguſtũ in eplła q̃ inci⸗ pit. Tres ſimkeplas 2is cõdantelis rex dauid ad pᷣli um. ⁊ qͥnq; lapides deto?⸗ rẽte accipiens leuigatos ar matus ꝓcedebat. Nihil a⸗ ſperitatis ⁊ ſoꝛdium int hu
ius ſeculi turbines in ſenſi⸗
bus ſuis eſſe mõſtrabat bi bens de toꝛrente in via · Id rirco exaltauit caput.⁊ ſuꝑ⸗ biſſimũ goliach ſuo potẽtiſ ſimo mucroue trücaut. Di xi ttio ꝙ vane glioſus ſuos actus demõſtrat ⁊ pᷣtendit cñ ꝓximi vilipenſione 3 illð qð ait Bre li.& moꝛa. dicẽs Cũ bñviuit valde timendũ ẽ ne mẽs deſpectis ceteris de gkioſa ſingularitate ele⸗ ue ⁊ nen ꝓpter aliud facit vane glioſus niſi vt apꝑeat mũdo quẽ diligit in quo re⸗ cipit mercedẽ ſuoꝝ oꝑm.nõ aduentens quid Ziug. dicar Inanis glia huiꝰ ſeculi fal ſax eſt ſuauras.⁊ infructuo ſus laboꝛ ⁊ ꝑpetuus timoꝛ Vñ tali vano gliolo bugo k. de aia ponit exemplũ de
Sermo XVIII
amatoꝛib ſeculi dicẽs. Dic mhi vbi fũt amatoꝛes mu di qͥ ante pauca tpa nobcᷓ erant. Nchil ex eis remãſit niſicines ⁊ vermes. attẽde diligen᷑ qͥd ſũt vel fueft. he mines fuef̃t ſiẽ tu,comedeʒ rũt.bibefr.riſerũt. in bonis dies ſuos duxef̃t⁊ in pũcto ad inferna deſcender̃t. Hit caro eoꝝ pᷣmiby. ⁊ iliic ania ignib deputat᷑. donec rurſ? infelici collegio colligati ſẽ piternis inuoluant᷑ incẽdijs Qui ſocij fuert in vicijs. cij erũt in penishec ille. Be ↄckones magnifice de mine ⁊ciues vdilecti denot tur in ſacro euãgelio hodi⸗ erno.qð itres ꝑtes diuidit᷑ Om̃i pma ꝑte ponit᷑ vane gkioſi ↄfid?tia mẽ̃tis elatõe In ſcða ꝑte põit vane głio ſi opm ðᷣmõſtratõ cũ ꝓxĩ vi likicatõne ibi. uo hoies. In ktia ꝑte põit᷑ vani gkoſi ſactãtia ⁊ cũ oꝛh laudatõne ibi. Teiũo bis ĩ· Et vt clari us ßᷣ pateñt videamꝰhilto⸗ riã. Derlarate hiſtoꝛie fru⸗ ctus erit viciũ inanis glie · qð viciũ hodie ĩeuãge. dñi ſnĩa dãnat.di.qͥ ſe exal.hu. De q vitio loqᷓ̃nꝰtres ↄcko nes cũ tw dubijs vᷣclarabiꝰ

Quaꝝ pꝛima erit de ſua qͥd
ditate. Seða de ſua q̃litate
Tertia de ſua quantitate. Cöcluſio igit᷑ pᷣma ſit talis in oꝛdine. ꝙ inanis glia ᷣm inanis Biero in qdã epka. Eſt ĩoꝛ gia qͥd dinatꝰanimi motꝰq́ aliquis ꝓpꝛiã deſiderat excellentiaʒ
vt alios honoꝛe pꝛecellat. Pꝛo declaratõe hꝰdiffinitio ſe.ſe. q. nis tria ſut notãda. Pꝛimũ iʒ2. al. notãdũ ꝙ appetitꝰgłie deſe nõ eſt aliqe vicioſũ. Nã gla claritatẽ q̃ndã ſignificat.vñ glificari.idẽ eſt qð claritica⸗ ri.hint Augu.ſuꝑ Joh ait. Claritas aũt ⁊ decoꝛẽ quen dã hʒ ⁊ magnificationẽ.⁊ ið nomen glie ꝓpꝛis impoꝛtat manifeſtationẽ alicꝰqð apð hoĩes decoꝛ videt᷑ ſiue illud ſit bonũ coꝛꝑale.ſiue ſpũale Et qʒ illud qð clarũ eſt a mt tis ↄſpici p̃t ⁊ a remotis. õ ꝛie ꝑ nomẽ gle deſignat᷑ꝙ nomẽ alicꝰ ⁊ bonũ deueniat iu mltoꝝ noticiã ⁊ appꝛoba tionẽ.⁊ hm iſtũmodũ gkiari ad vnñ nõ eſt.largiꝰ tñ acce pto noie głie. nõ ſolũ ↄſiſtit in multitudinis tognitione. Sed in paucoꝝ vel vniꝰ aut ſui ſoliꝰ.dũ.ſ.ͥs ꝓpꝛũ bonũ ↄſiderat aũt qͥs bonũ ſuũ ↄ Fſcat ⁊appꝛober nõ ẽ pem̃.i.
De inanl gloꝛia
—
Coꝝ.2. Hõ aũt ſp̃ huius
mũdi accepimꝰ. ſed ſpm̃ qui
eſt ex deovt ſciamꝰqͥ a deo donata ſũt nob. Sʒ etiã nõ eſt pctm̃ ꝙ aliqͥs velit bona ſua ab alijs approba ri. dicit᷑ enĩ Mat.y. Luceat lumẽve ſtrũ coꝛã hoĩb. Et iõ appeti tus glie nõ dicet aliqͥd vicio ſum ſed qñ inoꝛdinat᷑ tal ap petitus tũc illa gloꝛia circa quã appetitꝰ inoꝛdinat᷑ vo⸗ catur vana. Et dicit aliqͥdvi cioſũ.⁊ iõ d in diffinitõe po ſita ꝙ glia vans eſt in eꝛdĩa tus motus. Põt autẽ tripłr inoꝛdinari appetitus circa gkiam. Vno mõ ex ꝑte reið quaqs q̃rit gliam. puta cuʒ qͥs querit gkiam deeo qð nõ eſtvel de eo qð nõ eſt glia di
gnũ.ſiẽ de aliqᷓ re fragili ⁊ ca
duca. Scðo mõ ex ꝑte eiꝰ a quo quis gliam querit.puta hoĩs.cuiꝰ iudiciũ nõ eſt cer⸗ tũ. Tertio mõ ex ꝑte ipſius qͥgłiam appetit quivalet ap petitũ gkie ſue nõ refert ĩ de bitũ finẽ.puta ad honoꝛẽ ð̃i vel ꝓximi ſalutẽ. Illis vero qͥ talẽ inoꝛdinatũ appetituʒ hůt aut dauid ꝓpheta. Filij hoĩm vt qͥd diligitꝭvanitatẽ ⁊ queritis mẽdaciũ.i.gliam vanã̃ q̃ non eitigiia. Et eti
vbi kl ju.

Sztüt M inibuegn ſco notãdũ ꝙ inter vanam
c rumier. głiam ⁊ ſuꝑbiã P intereſt. qꝛ u2 n. Sſn vtriq; eſtappetitꝰ ꝓpꝛie excel ei lißnt 6 lentie.tñ ſuꝑbus apparet ſi⸗ ſu x 3 nnn bimagis itra. Sʒ vane głio — tu ſus in oꝛe alioꝝ apparet p?o ti= ciEtij prer laudẽ extra. Eſt autẽ ⁊ us xidir gi tertio notãdũ. ꝙaliq dicunt ſm uli vanã gliam eſſe pcm̃ capita pet xicili 3 le. aliq vo nõ. Qui dicũt ꝙ — 4 vanaſgkia nñ ẽ in nũero vici ——. oꝝ capnaliũ talẽ rõem face⸗ c nath ept⸗ Eieü q ſper altero ont᷑ nõ ẽ capitale. Sʒ vana 44% glia oꝛit᷑ ſemꝑ ex ſuꝑbia.igi tur. Qui dicũt oppoſitũ ſiẽ noꝛd ⸗ ſe Q. Bre · hñt rõem talẽ. Mrõꝛũ chun S wkr⸗ e· actualiũivnũ ẽ initi. duplex qu P 5 radix. triplex fomentũ. Ini⸗ binnegitra. tiũ ẽ ſupbia. urta ilð. Ini ctyi= q; nõetgu 3 tiũ ois pcii eſt ſuꝑbia. Su⸗ . Slrfngli— plex vᷣo radix eſt.timoꝛ ma & m i ie humiliãs.⁊ amoꝛ male ac
quo& hmqutn àr A cendẽs.tñ oĩs rimoꝛoꝛtũ hzʒ
a iciinõci ab amoꝛe. Nullus eniĩ timet .*— aliqd ꝑdere niſi qui amat id q nqnit hr̃e. Triplex fomẽtũ ſũtitria ain ie rů rini que ſůt in mũdo.ſ.ↄꝓcupiſcẽ tiſ Sitꝛbui tia carnis.aut ↄcupiſcentia 7 n oculoꝛũ· aut ſupdig vite. vñ
₰ ie cũ ſuꝑbia ſit initiũ oĩn pcõ zu j rum dieũt illetales ꝙ eſt vi⸗ dit1S0hp u cium gñale.qꝛ oĩa vicia aliqᷓ dim d di ch mõ oꝛdinant᷑ in finẽ ſuꝑbie. 1u x h 4. Jõ diẽ Bre, Oo ſuꝑbiaẽ re
mi e
Serme XRXVII
gina õm vicioꝝ.ʒi.moꝛali Vana glapo que eſt excellẽ tia q̃dã qu maxie deſiderᷓt boĩes poni viciũ capitale. Et ſic de eo intẽdo loqͥ non de ea tãqᷓ; ſpẽalẽ filia ſuꝑbie Sed mð videndũ eſt qñ va na głia eſt pcm̃ moꝛtale ⁊ qñ veniale. Ad qð dicendũ im ſci Tho.⁊ Durã.in ſũma ꝙ exboe iudicet᷑ aliqð ꝓctm̃ moꝛtale qð ʒriat᷑ charitati. Pctĩ aũt inanis głie m ſe cõſideratũ nõ videt᷑ caritati priari qᷓ; tũ ad dilectionẽ ꝓ⸗ ximi. Quãtũ aũt ad dilectio nẽ dei põt Zriari duplr.vno mõ rõe materie· de qus głkiat᷑ qͥsputa cũ gloꝛiatur de aliqᷓ falſo qð Sriatur dine reuerẽ tie m illud Eze.⁊8. Eleus tũ eſt coꝛ tuũ ⁊ dixiſti. Beus ego ſum. Et.i.ad Coꝛin. 4. Quid habes qð nõ accepi⸗ fti. Si aũt— glia ris q̃ſi nõ acceꝑis. Vel etiũ cũ quis aliqð bonũ tꝑaleh de qᷓ;gliatur et p̃fert ilið deo qð ꝓhibs Hierʒ. Nõ glo riet᷑ ſa·in ſa.ſua.net foꝛ.i foꝛ. ſua. nec diues ĩ diuitijs ſuis Sʒ in hoc głietur qͥ gliatur ſcire ⁊ noſſe me. Wel etiũ cũ qͥs teſtimoniũ hoiĩm p̃fert te ſmonio de ſiẽ qᷓſqã dr̃.

Joh.h. Quidilexert mag gkiam hoĩm qᷓ; gliam del. . Ailio mõ pctĩ inanis glie priat᷑ caritati ðᷣi er ꝑte ip̃ul kiantis qͥ intentõem ſuã re En adgłiam tãqᷓ; ad finẽvl timũ ad qᷓ; etiã oꝛdinatope ra ÿÿtutũ. ⁊ ꝓ q̊ hſeq̃ndo nõ S ꝑmittat farere ea q̃ ſtã deñ ⁊ſic eſt pcĩ moꝛtale. Vnð ug. y. de cini.dei dic. Q P vitiũ.ſ. humane laudꝭ tã 3 inimicũ ẽ pie fidei.vt maioꝛ — ſir in coꝛ cupiditas glie qᷓ; timoꝛ vłk amoꝛ ði.vt dñs di eſt Jo.y. Quõ poteſtècrede re gkiam adinuicẽ ſpectãtes 2 gklam qᷓ a ſolo deo eſt nõ q̃rentes. Si aũt appetitus vłamoꝛ hũane gkie.qᷓ;uis ĩ anis ñ repu gnet caritsti qᷓ;
tñ ad idð z2c.Rec tñ ad inten tõem ipᷣius q̃rẽ⸗ tis głiam ñ ẽ ipci moꝛtale. ſʒ veniale. vñ di. Criß. ſuꝑ Wat. ꝙ cñ cetera vicia lo⸗ rũ hẽant ĩ ßuis diaboli. In anis gla locũ hʒ etiã ĩ buis dei. Ju ſtis eĩ opib habẽt
głie·cñ tñ nullo mõ vellẽt a fnanis liqͥd cogitare ł tacere 3 deũ glia eſt Er hee ð pᷣma ꝑte ſufficiãt deteſta Cõcko ſcða ſit talis in oꝛdi p s. ne pq̃litas ⁊ ↄditio huius
De Inani gloꝛia⸗
freq̃nter aliq̃s motus yane
pctĩ deteſtabił᷑ẽ ꝓpter tria·
Pĩo ꝓpter pcĩ ab ſcõſionẽ
Scðo ꝓpter augmẽtatõem
petĩ. Tertio ꝓpter deiima
ginis deſtructõem Dico p mo ꝙ vana głia eſt deteſta biłꝓpt᷑ pcrĩ abſcõſionẽ. Nã młti ſũt qͥ petẽtes hre nomẽ ⁊ głklam in P mðo oñdũt ſe eſſe bonos a foꝛis. Intꝰ ÿe ſunt lupi rapaces.⁊ h ꝑhy⸗ pocriſiã. qᷓẽ filia. ĩmo ſoꝛoꝛ vane glie faciunt.ʒ q́;s dñs War. 23. di. Ve vob qͥ ſi⸗ miles eſtis ſepulcris dealba tis q̃ a foꝛis appa.ho.ſpe.ĩ
tus po ple.ſunt oſ.moꝛ. Et
ita vana glia eſt occaſio ab
ſcõſionꝭ pcõꝝ Heu qᷓt ſt ho
die qͥ pctã ſua nolũt cõfiteri
ne apareãt mali. qͥ;t ſũt ho mines qͥ vadũt q̃jtidie ad ec
cleſias ad pᷣdicatões ⁊ ad a
lias deuotões vtmelꝰpoſ⸗
ſint luctari vt hẽant bonuʒ nom̃ q eis det᷑ fiðs Jõ dñs ñ imerito dixit. Attẽdite a falſis ꝓphtis.⁊c̃. Dixi ſcðo ꝙ vana glia ẽ ðᷣteſtabił ꝓpt pei augmẽtatõʒ. Vmõi eſt vana głia lloꝝ qͥ laudãt ſe cũ male fecerunt pcã ſua ia⸗ ctãdo. ⁊ iſta ꝓpꝛie eſt vana głia diabolica.ðᷣ qͥby ſapiẽs Pꝛouer.i. Letant cuʒ male
——.——
———————

.
——
b
ſ bpprn h rutten d.
m x aglucſ
Ritiin n Epeimin 19 ribmo ci cſe m aufons. yj in gueh por& iflu. imi run un Uenb
n Ppintte
nq appaho.ſ
u umol—. iuy Mrac aciſo ſöl 2hil de unolitjt ne 1 tmil. i
deſi t= jdumsti lug jes wn ſin r vbünd nom̃= ifisji ſim irt Iu ſuũs v dult Fvx 1l ei Nrnj zuit mn xlb ibui im 2 nnpu gidt ipedi po an
Serns
eterint. ⁊ exultant in rebuſ peſſimis.ꝝ vie ꝑuerſe ⁊ i⸗ fames greiuſ Cotra hmõi
facientẽ dauid in põ.dicẽs.
Quid gliaris in malicia qᷓ
potens es iniqtate · Dirxi ftio ꝙ vana głia eſt deteſta
bit ꝓpt dei imaginis vðᷣſtru⸗
etõezʒ. imo ꝓpt dei illuſionẽ
Fã viri ⁊ młieres oꝛnateĩ
redẽtes ꝓpter vanã gliaʒ ñ
ſolũ deſtrnunt ima ginẽ dei· Veꝝ etiã deludũt imaginẽ trucifixi qͥ nudus ꝓ nob ma net ĩcruce pendẽs. Waxie tũ tales veniũt ad oꝛandũ ĩ eccia.Idcirco pau. Thi.fcri bẽs pme.⁊.c. Mlieres cuʒ Fecundia ⁊ ſobꝛietate oꝛnã tes ſe in hahitu oꝛnsto.non ſtoꝛtꝭ crinib.aut auroaut margaritꝭ łvelte pᷣcioſa.ſed qð decet młieres ꝓmittẽtes pletatẽ ꝑ oꝑa bona:qᷓ;toma gẽ viri nõ dñt ſe omnare.ma xie pueri qͥ pꝰmodũ młtoci ens venlũt ud abominatõʒ Ppetrãtes ⁊ faciẽtes lpcm̃ 3 naturã. Jõ pfes ⁊ m̃es nõ vñit eos nimis oꝛnare. Et fi ip̃iqhrerent eos dñt pᷣbera re.vtſtulticia cadat de coꝛð eoꝝ. Qꝛ dit̃.ſaß̃. Prouer.
22. Stulticia colligata ẽ in coꝛð pueri.⁊ ꝙᷣgs diſciꝑline
purgabit eam. Et ſic ptʒqᷓ e deteſtabilis eſt vana glo⸗
—
ra. Sed iuxta het dicta qᷓ n poteſt q magis peccant in vana gloꝛia:religioſi an ſe? culares.ad qð rñdet᷑ ᷣm do ⸗ ctrinã doctoꝛis irrefra gabi lis. Alex.de ales in ſuo ß̃o. ꝙ motus vane glie tribus modis ſurgere põt in hoĩb⸗ Vam vno mõ motus vane ie ſurgit ex ſpiritualibus õis puts ex ſcia ⁊ ÿtutib Scðo mõ ſurgit ex exterio⸗ ribus ⁊ coꝛꝑalib bonis. pu ta ex diuitijs ⁊ potẽtia ⁊ pul critudine ⁊ hmi. Tertio modo exduobꝰ ſimimilis. Tunc ad qõem quando ðᷣꝛ quis magis peccat in vana glia ſecularisvel religioſus ðꝛ. ꝙ peccare in vana głia duob mõ is dici pᷣttpłibus mõis peccare · de q́ q̃rit᷑. Vl
magis peccareduob mõis
accipi põ̃t.vel ex maioꝛicã vel quia minus habet excu ſatõnis. Si de pluri mo⸗ dis volumus loqui Pico* pluribꝰ mõis peccare põt ſs cularis.quia habet pła bo⸗ na q̃ non habet reiigioſus puta diuitias dñatões coꝛ⸗ poꝛis oꝛnam̃tũ ⁊ hmõi. Si
volñꝰ loqͥ ð maioꝛitate ce

Dits ꝙ ex maioꝛi cõ plꝰ pec care pᷣt etiã ſckaris. Qꝛ plu res pᷣt hr̃ecauſas. Si de ex⸗ cuſatiõe loquimur plus pec⸗ tat religioſus.qꝛ minus ex⸗ cuſatur.qꝛ in ꝑfectioꝛi ſtatu Et iõ ſi de tali ſtatuvãe glo rietur magis peccat. Hiĩc ait Ber. Quid facit ſuꝑbia ſp pãnis hũilitatis ieſu · quaſi dicat młtũ malũ. Et hec de ſcða parte ſufficiãt. onclu
ſe.ſe.q. ſio ftia ẽ iſta.qꝙ ex iſto vicio 132. ar. vane głie ſeptẽ mala pꝛoce⸗ vitimo dũt que ſunt.iactãtia.pᷣſum
ptio nouitatũ. hypocri.per tinacia. diſcoꝛdia.cõtẽtio.in obedientia. Et iſta mala di cunt᷑ filie vaue głie. Et rõ eſt qʒ illa vicia q̃ de ſe nata ſunt oꝛdinari ad finẽ alicuꝰ vicij capitalis dicũt᷑ filie eiꝰ. Sed oĩa iſta vicia ſupꝛadicta oꝛ
dinãtur ad finẽ vane glie. qᷓ
eſt manifeſtatio ꝓpꝛiej excelle tie.igit᷑. Dico igit᷑ pꝛimo ꝙ ex vana głia ꝓcedit iactãtia Et rõ eſt.qꝛ ad manifeſtati onem ꝓpꝛie excellentie duob
mõis pt deueniri.ſ. verbis ⁊ perib. Et in vᷣbis pᷣncipa
lter ponit᷑ iactantia qᷓ mani feſtõtur bona ꝓpꝛia. Her q́ dẽ mimica eſt bonis. Qꝛvt dieit Vre. Juſtibona ſuanũ
De vana gloꝛia ᷓ detegũt niſi aut eoꝝ pꝛe⸗
ximoꝛumvtilitas.aut nimia cogat neceſſitas. vt in Job q int᷑ fiagella dei ꝑ hũanapba depꝛeſſus dũ mentẽ ſuã ad deſpatõis foueã ↄſpexit im
pelli bona ſua enüerat dicẽs
Oculus fui ceco. Qui iam
cadere poterat niſi ad mẽo⸗
riã ſua bene acta reuoeaſet Dixi ſcðᷣo ꝙ ex vana gloꝛa ꝓcedit pᷣſumptio nonitatũ. qð viciũ etiã in vbis ponit᷑ qui talivicio occupant᷑ de ſe dicere pſumunt vauitates ⁊ ea qᷓ ad effectũ ducere nõ pñt de quibꝰ Judih.. Pꝛeſu⸗ mẽtes de ſe et de ſua virtute gloꝛiantes humilitas. Dixi tertio ꝙ ex vana glia ꝓcedit hypocriſia qð viciũ ponitur ſ.cum quis aliquis oꝛe dicit aliud oꝑe facit. Quia hypo crita latie dr̃ ſimulatoꝛ. Hõ tra iſtud viciũ loqu᷑ domi⸗ nus Wath.6. Eũ facis ele
moſynã noli tuba canere.tu
ba canere eſt. vt dicit Criſo. Pompã vane laudis appe tere Dixi quarto ꝙ ex vana glia ꝓcedit ꝑtinatia. Et ðo qꝛ aliquis nõ ſolum ᷓbis ꝑ itos tres ſup̃dictos modos nui põt oñdercꝓpꝛiã excellẽ ti. ſed etiã oꝑibus oñdẽdo

8
—
Z
„—
— —
npt nont ut oocupuit — eh lu t Eu
üibnien
nus16. Ciſt noln m ibaum baci&¶nditli pon ne luisn
un ane Ful eoſonit s m nip agpin — pbl
Sermo XXXVIII
ſe nõ eſſe aliquo minoꝛẽ. Et Bqdrupłr· piĩo mõ qᷓ; tñ ad iteilectũ ⁊ ſicẽ iſtudviciũ qð
vocat᷑ ꝑtinacia ꝑ quã qͥ;s ni⸗
mis ĩnittit᷑ ꝓpꝛie ſnĩe nolẽs
credere ſnĩe melioꝛi. Cõtra ᷓs hugo ð ſcõ victo.loq́ł di. Sũt qͥdẽ in ↄgregatõe obſti nati in ſuo ſenſu ſapiẽtes in ockis ſuis hi qͥ nõ receper̃ter rõe defẽdũt nec ſe nec alijs. ſibi alios applisariↄ tẽdunt ⁊ viderĩt nõ eobrꝑari ſtatim
mouent᷑ atq; alios pertur
5t. Jõ di Señ. Mobilis eſto nõ leuis ↄſtãs nõ perti⸗ nax. Mocviciũ deteſtab ile ẽ qꝛ qͥlibet dʒ adherere ſentẽ⸗ tis ſapiẽtũ ⁊ non inſpiciẽtũ Si roboã.ʒ. Re.iꝛ· Mec le tariin ꝓpꝛio ſnĩa. Siẽ dicit ſap̃· Po.ij. Letat᷑ hõĩ ſnia oꝛis jui. BSe alijs tribꝰ mõis
dicet᷑ ĩ iſtus ſpſequẽtibꝰ. Di⸗
xi quito ꝙ ex vana głia ꝓce⸗ dit diſcoꝛdia. qꝛ qͥ oꝑe vult oñdere ꝓpꝛiã excellẽtiᷓ vult facere ꝓpꝛiã volũtatẽ. Einð oꝛit᷑ diſcoꝛdia. Et ſi q́;s ex in tentõe a bono ꝓximi d ſcoꝛ⸗ dat peccat moꝛtłr. Dixi ſex⸗ to ꝙ ex vana głia pcedit cõ⸗ tentio. Et hot viciũ licer ꝑti neat ad vba · ñ ẽt fit ope· ſic qñ qͥs vult defendere aliqͥd
litigãdo nõ ſeq̃ndo rõeʒ· Et
F ſolũ faẽ nõ ꝓpter rẽ mitoti ens.ſʒ vt ne videut ꝑdere qᷓ ſi nðõ ẽ ad defenſionẽ rõis. vt
dic̃ Tulliꝰ in rhetoꝛica. Cõ
tẽtio ẽ oĩo agẽs ad defendẽ⸗ dũ pitatẽ ad ↄ futandũ erro res. ſʒ ſolũ fit ad ĩpugnãdã jitatẽ ne ille taliqͥ ↄtẽditvi deat᷑ anuttere q̃ſtionẽ. Eſt moꝛtale ſi firmit᷑ pmanet in tali ↄtentõe. hĩc Pau.⁊ ad
Thi.2. dic. Holi vᷣbis ↄten
dere. Ad nihil eni vtile ẽ ni⸗ ſi ad ſubuerſionẽ audiẽtiũ- Boc itelligit de ↄtentõe cõ tra Fitatẽ ex ꝓpoſito q̃ vt di⸗ cti ẽ.ẽ pctĩmoꝛtale. Etĩ
debet attẽdi ſi ↄueniat ↄten tio alicui aut ex negocio qꝛ ſi nõ magis peccarẽt. Iſtãma lã ↄtentionẽ deſcribit Ber. ſic. Cõtẽtio eſt ĩpugnatio vᷣi tatis cũ ↄfidentia clamoꝛis Dixi ſeptĩo ⁊ vltĩo ꝙ ex va⸗ na głia ꝓcedit inobedientia
dũ aliqͥs ne videat᷑ vił⁊ ſub
ditꝰ nõ vult exequi ſuꝑioꝛis pᷣceptũ.que inobediẽtia quã do fit ex ꝓpo ſito determina te pᷣlato ẽ pem̃ moꝛtale illis qͥ obedire tenẽt᷑.hᷣm illð pau li ad Ro.iʒ. Qui reſiſtit po
teſtati oꝛdinatiõi dei reſiſtit⸗ Et ſic quãte malignitatis ſis
6
179

b 1
ℳ i
. ſ
5 „ 4
.
Meme dia cen tra vA⸗ vã gio ram.
ſp̃a vana glla ſatꝭ ex his di ctis apꝑet. Sz nunc aliqͥs bõe volũtatẽ exñs q̃rere poſ ſet dicẽs. vellẽxp̃igr̃a cõmi tea rali pcõ me cuſtodire.q̃ 3 mt remedia 5 ipᷣam. Zd qð buiter tñdet᷑ꝙ remedia 3 ipᷣam vanã glam ſũt. Z. vʒ bõi oꝑis ꝑpetrati abſcõ
io. ꝓpꝛie infirmitatis viſcuſ o. Ignis infernał ↄſidera
rio glie eteme adeptõnis di lectõ. Huius pctĩ vtilitatis penſatio ꝓpꝛie fidei ꝑ pᷓ pem̃
deſtructò ꝓpꝛio obiecto glo
rie attridutõ.honi cuiuſcun q; eũ defectu opatõ. Fᷣ qdẽ oĩa vᷣclarabimus lʒ alio oꝛ dine. Bico pᷣmo ꝙ pᷣmũ re⸗ medi ↄtra vanã gliam eſt bõi oꝑis ꝑpetrati abſcõſio ß ↄſicerãs Eſa.d. Erit vir ſit᷑ qͥ abſcoudit᷑ a vento ⁊ ce lat ſe a tempeſtate. Eſa.z2. Muius rei exemplũ hr̃exo. Jo · in manu moyſiq̃ lepꝛo
a effecta ẽ ⁊ cũ ip̃a eſſet in ſi
bonũ dʒ telari⁊ nůqᷓ; mani
nu fcã ẽ ſana. Vbi oñdit᷑ cꝙ
feſtari niſiꝓpter ineceſſitatẽ vel vtilitatatẽ ꝓximi. Siẽ dixim ſupius. Et cũ vanaʒ gkiaʒ credas non poſſe he.
Pint gre. Ille dʒ publicar
bonũ qð agit qͥ iꝑfecta hũi
litate fudat⁊ nuſla eiatõe
De vana gloꝛia
Stingit᷑. Scm remedium
eſt boni cuiuſcũjc; cũ vðᷣfectu
opatio · Nõ nullũ bonũ ita bñ ab aliqͥ pᷣt opari: in nõ ſit aliqͥs defectus.⁊ ſi h ↄſi derat qͥ tale bonũ oꝑat᷑: quõ inde vane gliaripᷣt. Etꝙĩ que cũq; bono lit defectus ait dg uicxha in põ̃.loq̃ns
⁊d. Deſcedert oci m.ĩelo.
t. qðcũq; p̃cipis. ſupple duz illð oꝑeꝛĩ aliq̃ deficio Ter tiũ remediũ eſt ꝓpᷣe infirmi
tatꝭ ↄſideratõ. Et in h da᷑
exemplũ. Nã ſi qs põtẽ ꝑi⸗ culoſũ tñſire vellet ⁊ eẽt ma gnus vẽtus ſi ſapiẽs eẽt de ſcẽderet de cqj. Ita cũ qs in ptãte huius mðioſtitutus ſentit vane głie ventũ veĩre qᷓ laudat᷑ cito vðᷣſcendat ad ↄſiðatõem pꝓpe infirmitatꝭ Et ſic potius erubeſcetqᷓ; gloꝛiet. Hinc ſdicebat bet. Qui falſa pᷣdicãt neceſſe eſt vt in ſuis laudibo erubeſcãt Et q́s eſt qᷓ nð falſe laudat᷑ ſihoĩs miſeria ↄſideratur. Quartũ huiꝰpctivane glie vtilitatis penſatio.qð pʒ ex ꝙ vana eſt ⁊ adhuc ñ bñ ſufficut imo male ad aures pᷣuas implẽdas. Mot iſinu at dñs Mat.⁊. Ite potiꝰ
ad vẽdentes ⁊ eniite vobis
Quintũ remediũ eſt ignis
—

— wottden d hanpöl 1t.5 p ph defcht. ein qspõ
albſi ð lniei
s nkyis ci
ien ndi 1ant znche wenin
o 0 l Pvöltndt
r i nheufm
e K diecdtt Qu dcitui windbnti Et Wr ſiltui
Qut pcin r A
pt. E
——
infernalis Sſideratis. Het iſinnat᷑ vob Actu·⁊8. Ebi paulus viperã manui adhe tentẽ in ignẽ excuſſit. qð ſpũ aliter fit qñ ↄfideratõe pene qs vanã głiam a ſe abijcit Sextũ remediũ eſtꝓpꝛie fi dei ꝑ h pctĩ deſtructõ. Nã ců qs gkiam ꝓpᷣam qᷓrit:gli am dei defraudare vf̃. Vñ Wer. Reuera famulus es ſi młta de glia dñi tui nõ ex eũt.ex te ũ tñſeũt ꝑ te⁊ nihil manib tuis adherere cõti⸗ gerit. Nã glia ⁊ laus q̃dã hoĩm ꝓbatio ſũt vtruʒ ſint vño fideles vel infideles.
hic ſaß. Pꝛouer.2. Quõ ꝓbet᷑ in ↄflatoꝛio argetũ ⁊ ĩ foꝛnace auꝝ ·ſic ꝓbat hõ oꝛe laudãtis. Septimũ reme⸗ diũ ẽ ꝓpo oblecto gkie attri butio. dauidꝓpha dicente. Nõ nob dñe nõ nob.ſʒ noĩi tuo da gkiam. Hinc angeli tãtauer̃t. G kia in excelt deo Octauũ ⁊ vltimũ remediũ eſt glie eterne adeptonis di lectio. Vñ fatuꝰqͥ huiꝰmði glam q̃reret ⁊ ſuꝑnã exinð gmitteret dicẽte Greg. Vi
leſcũt tꝑalia cũ ↄſiderant᷑ e
tema · Et ita ſpũalit᷑ vileſcit vana głia ſi ↄſiderat᷑ etna. Et ide in omek· Sicõſide⸗ remus frẽs km̃i. ꝓc. Et ſic
Sermo RRRIR
expedite ſſũt hꝰ fructꝰ pies qs ſuꝑius ꝓmiſimus decka rãdas magnifice dñe ⁊ ciueſ dilecti q̃ obſecro vos ifuge⸗ re vt hgr̃am ⁊ in fucuro ve ram głiam habeatis. Amẽ Sñica x.poſt Penth. v ſacra ↄfõne. Ser.&Rxl& riens iheſus
de fimbus fi
rlvenit per ſydo⸗
nnẽ ad mã galilee int᷑ medios fines decapole⸗ os ⁊ adducũt ei ſurdũ⁊ mu tũ. Wat.y. Pꝛo hꝰ ſacri⁊ ſcieuãgelij hiſtoꝛiali decla ratõne. notãdũ qꝙ cuilibet feſſoꝛi tria ſũt ncœũaria q̃ in his ↄckonib cõtinent᷑.ffe ctio bona cũ vite boneſtate Cognitio ciara cũ ſcie clari tate. Executio recta cum clauis ptãte. Dico pÿmo ꝙ inofeſſoꝛe dʒ eiſe affectõ bo na cũvite hõeſtate.i.ↄfeffoꝛ
„
ficãt᷑ ĩpij. Fcõciliãt᷑ rei curãt᷑ yis.tho fic et. tho ifirmi. ſuſcitãt moꝛtui. Ille mas in ẽt dʒ eẽ bõevue qͥvicẽ xp̃ige ꝗ diſt.
riti tris qͥ arbit ⁊ mediꝰexi ſtit int᷑ pcõꝛes ⁊ deũ ⁊ qͥcqͥd ĩfoꝛo pnie ꝓnũciat claue nõ
errãte ðᷣs ipe ĩ celi ↄſiſtoꝛio tio
auctoꝛitate ſua cõfirwat· di
dʒ eẽ bõe vite. rõ hꝰ eſt· ylle qicz dʒ eẽ bõe vite ᷣmiſterio ſci 2ac.

tente dũo Ma, is. Npcũq; ligaueris ſuꝑ terrã erit liga tũ ⁊ ĩ celis.⁊ qðᷣcũq; ſoluerꝭ ſuꝑ terrã erit ſolutũ ⁊ ĩcelis Sʒ hmõiẽ ↄfeſſoꝛ. ðᷓ dʒ eſſe bone vite nõ ſolũ in apparẽ tia.qꝛ tũc eẽt hypocriſis.ſed in affertõe. Jõ dĩ Augu et hr̃ð pe.di.õc.i. Sacerdos cui oĩs pꝓctõꝛ offert᷑ ⁊ añ quẽ ojs lãguoꝛ ſtatui/in nłlo eo rũ iudicãdꝰ ſit qᷓ in alijs iu⸗ dicsre ẽꝓmptus. Judicans enĩ aliũ qͥ iudicᷓdꝰeſt.ſeĩm ↄdẽnat. Cognoſcat igtur et purger in ſe qð alios videt ſi
afferre caueat vt a ſeꝓijci
at qͥcquid in alio dãnoſũ re⸗ perit. Et hmõi dat᷑ exemplũ ſiũ h̃ in eodẽ loco decreti de phsriſeis qͥ ſũmã ſapiam ſu is iuſidijs caꝑe cupiẽtes cñ młierẽ adulterẽ adduxiiſent ad ieſum. Jo. Z. Dixit eis ie ſus. Quiſine pctõ ẽ vim pꝛi
mus ĩe lapidẽ mittat. Et
dẽs recognouerũt ſeip̃os in
pcõ effe. Et ideo nullꝰ eñ la⸗
pidare pᷣſũpſis. Igit᷑ ex hoc exẽplo dat intelligiꝙ qͥ vult vliũ coꝛrigere ⁊ ei pniam im ponere. Debet eſſe ſine pctõ q ſi ↄfeſſoꝛ audt ↄfeſſiões in moꝛtali petõ exiſtẽs.moꝛ
tałr pectat.ſinõ ẽ in gpoſito
De conkeſſione
penitẽdi. Dixiſcðo ꝙ ſucð feſſoꝛe debet eẽ cognitio ela ra cũ ſcie claritate.i.ĩ ↄfeſio re debet efſe tãta ſcĩa ꝙ ſci⸗ at ligare ⁊ ſoluere. Rõh?ẽ Bullus pᷣſumere dʒ artẽ ali quã:aliquẽ docere niſi ip̃e us didicerit.ſed ars regendi aias ẽ cũciꝭ difficilioꝛ. qᷓ nul lus dʒ pꝛeſumere eã exercere niſi fuerit ſufficiẽter ĩſtructꝰ vñ dicit Sreg.li.i.paſtoꝛa. c.i. Nulla ars doceri pᷣſuma tur:niſi pᷣus itẽta meditatio ne diſcat᷑ ah ĩperitis.qᷓ paſto rale magiſteriuʒ qᷓ temerita te ſuſcipit᷑.qñ ẽ ars anij re gimẽ giaꝝ. Et ponit᷑ in h ex emplũ de arte medicie qᷓ nõ dz exerceri miſia ꝑitis.qꝛ ali ter eſt piculũ in egrotẽ Siðᷓ ars medicãdi coꝛꝑa ab ĩꝑi⸗ tis nõ põt exerceri ſine ꝑicu lo coꝛꝑ.qᷓ;tomagis ars me dicũdi aĩas ñ poterit exerce riſine ꝑiculo aĩaꝝ tã cõfeſſo rũ qᷓ; cõfitentiũ. vnð Breg. vbi ſup̃. Quis cogicationũ vulnera occultioꝛg eẽ neſciat vulnerby viſcex. Et iñ ſepe qᷓ pᷣcepta ſpalig nequaqᷓ; ca gnouetũt:coꝛdis ſe medicos ꝓfiteri nõ metuñt. dñ qui pi gmẽtoꝝ ſeu rõfectionũ vim neſciũt videri medici camis
bi.

yiunn rnit dini
ſin Prgu ni; tgun Tho, erubeſcunt. Debet igit ↄfel ndd uteiiyitybi. 8. ſor eſſe fufficiẽter inſtructus ul— litglt yt ſciat diſcernere inter lepꝛã z. S ler ſih ⁊lepꝛã ⁊ inter pctm̃ ⁊ petm̃ S rerdni vt faciebãt ſacerdotes in ve⸗ — ocrerũ teri legi.vñ Durã.poni in d m¶cdanſn ſumma ꝙ ſacerdos inquãtũ ius i fcii deputarꝰ ẽ ad diuinũ offciũ — celebꝛare.tãtũ ſcire debet de
ifu= ſctri grãmatica ꝙ ſciat ↄ grue ver nde glli in ba pferre.⁊ ꝙ ĩtelligat ſaltẽ c1RM Rxidoan lr̃aliter ea que legit. Inqᷓ;tũã um inmtd Fo miſter eſt ſacramẽtoꝝ· te did Incns pt net᷑ ſcire q̃ ſit debita materiu m tzq̃tnen vł foꝛmg cuiuſlibet ſacramẽ teſula gEnßmit ti⁊ modũ diſpẽſãdi. Inqᷓ;tñ cim pnliuß ẽ doctot· tenet ſcire fidei rudi mẽta ſaltẽ. Inqᷓ;tũ vᷣo iudeꝝ
m nieii dam niapitsci ercttneni m mi& coatij röt nen ſueu
locoꝑ ngn
dcici a potertem nlineg 1 aiꝝ ñ riq cs ni.wibn vblu coguti wlden xioꝛainti
vherl kEtiin.
̃ßaptn ð unußi coucti&is ſeneu
wior furorinn dent
nduuns
———
eſt in foꝛo ↄſcie tenet᷑ ſcire di ſcernere iter lepꝛã ⁊ nõ lepꝛã ⁊ inter lepꝛã ⁊ lepꝛã.ſaltẽ in his pctis q̃ ſũt oiby notioꝛa In alijs po de qͥh etiã ſapi ehtes dubitãt. ſimplex ſacer dos dʒ tãtũ diſcretionẽ hr̃e: vt ſciat ð eis dubitare. Que aũt ſint qᷓ ad minꝰ tenegt᷑ ſci re ſacerdos ponũt᷑ di.ʒ8.vbi dr̃. Sacerdos dʒ ſcire libꝛ ſacramẽtoꝝ· ⁊ lectionariũ? miſſalẽ antiphõariũ. bapti⸗ ſteriũ.ↄputũ.pſalteriũ ome lias ꝑ circulũ ãni dñicis die bus ⁊ ſingkis feſtiuitatibus aptas. ⁊ canones pniales.ð
quib oĩbh ſi vnñ de fuerit ſa cerdotis nomẽ vix in eo ↄſi ſtit. c. Que ipſis. Dixi ter⸗ tio ꝙ in ↄfeſſoꝛe debet execu tio recta cũ clauis ptãte.i.ſa cerdos confeſſiones audire volẽs dehet hr̃e pateſtatẽ li gãdi ⁊ ſoluẽdi. Hꝛc sĩ nõ pᷣt ereqͥ niſi qui habet claues ec clelie ⁊ earũdẽ clauiũ execu⸗ tionẽ liberã. Sñ ad abſoluẽ dũ in foꝛo pnĩe tria reqͥrunt᷑ vʒ. ꝙ habeat auctsꝛitatẽ cla uiũ. Klauis iſta ᷣm maxi⸗ mũ in ᷣmone apłoꝝ Ptri? Pauli. Nõ ẽmoꝛtat᷑ zrtific⸗ aptata manu. ſ ẽ a xpo da⸗ ta prãs in foꝛo pnĩe iudican di. Vñ metaphoꝛice dñ cla⸗ uis.ad ſikitudinẽ clauis ma teriał. q̃ vʒ eſt ĩſtrm ad clau dendũ ⁊ aperiẽdiũ hũano in genio pᷣparatũ. Sʒ de hᷓ als Nunt aũt ſcire ſufficit ꝙ cla uis eſt ptãs iudicandi aĩarſi nõ coꝛpoꝝ in foꝛo pnĩe quã ptãtẽ hʒ qlebet ſacerdos q;
tũ ad oꝛdinationẽ non;tũã
ad executionẽ. Scm ẽꝙ ha beat executionẽ ip̃a claumũ
Tertium elt ꝙ executio ſit li
bera nõ ligata. Hec Durã⸗ Be cõcluſiones magnifice dñe ⁊ ciues cariſimi in ſctõ euãgelio hodierno den otũt 63

eꝝ ĩtres ꝑtes diuidit. QOm̃ ipma ꝑte põit᷑ benignitas pᷣuemẽtis.l. xpᷣi cũ affectõne bõa erga indigẽtes inõ ſine vite honeſtate. In ſcðᷣa ꝑte põlt᷑ pñtatio ind gent cum e libatõe feã cũ cegnitt cĩeclaritate ibi.⁊ acucũt ⁊ ſurdũ ⁊ mutũ.⁊c̃· In feia ꝑte ponit᷑ vita tio medentis cũ ip̃us ↄmẽdatõe ꝓ cedẽs ex rcã ptãte vt ihi. ⁊ pᷣcepit. ⁊c. Et vt clari? hec pateant videamꝰ hiſtoꝛiõ. Beckara te hiſtoꝛie fructus erit ſacra cõfeſſio ꝑ qᷓ; apert᷑ os muti .ꝓctõꝛis ad loq̃ndũ ⁊ au⸗ ris ad audiendũ vt poſtea declarabit᷑ in ꝓceſſu. Deq̃ loq̃ndo tres ↄcko nes cũ tri bus dubijs moꝛe ſolito vᷣcla rabmꝰ. Quaꝝ pᷣma erit de ſua ddditate. Scðᷣ de ſua q̃litate. Tetria de ſua vtili⸗ tate. db declaratꝭ erit finis Cõcko igit᷑ pᷣma ſit talis in oꝛdine. ꝙ cõfeſſio ᷣm aug. Eſt ꝑq; moꝛbus latẽs ſpe venie aꝑit. Zd cuius euidẽ tis notandũ ᷣm ñm docto rẽ Buran.in ſumma.ꝙ cõ feiio fit tripłr. Aut in foꝛo
o pnie. aut in foꝛo cõtentõis.
aut in foꝛo cõſcĩe. Dico pᷣo ꝙ confeſſio aliqů fit in foꝛo
De Con feſſione
cõſcie. puta cũ qͥs in conſcia ſua faẽ examinatõem ſuoꝛiũ pctõꝝ accuſãdo ſe deo ſolũ Muius exẽplũ dedit Iſa.
Ppha di. Recogitabo tibi
oẽs ãnos meos ĩ ãaritucie aĩe mee. Iſta cõfeſſio licʒ ſi jatis vtilis maxime ſi oĩ di fit cũ deuotõe ⁊cũ lacrimis ĩq̃j exercitio laboꝛabat. Da uid in põ. d. Lahoꝛaui ĩ ge mitu meo lauabo ꝑ ſingkas noctes lectũ meũ lachrimis meis ſtratũ meñ riq̃bo. Tñ talisↄfeſſio nõ ẽ ln lege euã gelica ſufficiẽs ad ſalutẽ. qꝛ pcm̃ latẽs nõ aperit lʒ accu fet ſe pctõꝛ coꝛã deo ⁊ cõſcĩg ꝓpꝛia. Hã deo⁊ cõſcie ꝓpᷣe ꝑpᷣus notũ erat pcti. Eſt tñ iſta confeſſio diſpoſitio q̃ dam bona ad cõ feſſionẽ ne teſſari faciẽdã. Dico ſcðo ꝙ aliqñ confeſſio fit in foꝛo contentõis.vicʒ coꝛq̃ iudice ⁊ in illa licet qůq; vi toꝛmẽ toꝝ qñq; vi teſtimonioꝛũ. qñq; volũtate ꝓpa ve confi tens ae peioꝛa veniat pcim̃ apiatur.nõ tñ ſpe venie a de o acqrende. Etið adhuc ts lis cõfeſſio nõ ẽꝓficua ł ſu᷑ fiiẽs ad ſalutẽ. Dico tertio ꝙ aliqñfeſſio fit in foꝛo pe nitẽte. Nã foꝛ ẽlocꝰ eꝝeſch

——
—
=
— —
ſigho s3 e 1sdſal
— ½
ſodſeſti em dcfeſſon aſ i. Dil gals ſiſio ftnh
7
contq ⁊=ytʒ cñu
tn 1 qi nun
vʒ. q teſtmni qinVxphau uns1 8 venui
Fniſpewnem PCtÿuchun s cſ eẽpfuuli fusi& Dolen gul coſtuſuh un iin
cñt enizu Tho,i ſenidii diſt. etcſcti7.qe3 ⸗ bu etpetlia⸗?qi
daꝝlitiũ a fando dcůs.ſiue a foꝛoneo rege qͥ pᷣmus gre cis legẽ dedit.vt hñ extra d Fbo·ſig. Foꝛus. Etqꝛĩ cõ⸗ feſſiõe exercitat᷑ coꝛã iudice i.coꝛã cõfeſſoꝛe lis aĩe q̃ dʒ iuſtificariꝑ cõfõem. hic ẽ qð ðꝛ in foꝛo pnĩe. In iſta V rðfeſſione q̃ nccaria ẽ ad ſa lutẽ pcm̃ apit᷑ ſpe venie. Et de iſta cõſeſſione mentõein facit diffinitio ſuꝑius aſſiqᷓ ta.in q̃ tria pᷣncipat᷑r ad de⸗ claratõem ⁊ diffinitõem cõ⸗ feſſionis tãgunt᷑.ꝑ q̃ deſcri bit᷑ ſatis confõ ſacramẽtalis Pꝛĩo tangit᷑ moꝛby latẽs i. prm̃ qð ẽ occultũ tus in cõ ſcĩa. Scðo tangit᷑ aꝑitio·ſ. ſpius pcĩ. Tertio tãgit᷑ fin⸗ qͥ ẽ ſpes venie cõſeq̃nde. pꝛi mñ qð tangit᷑ ẽ matia cõfer ſions· qꝛ confõ eſt de pttis tanqᷓ; de matia. Scðm qð tangit᷑ eſt actꝰ ⁊ foꝛma cõf nis q̃ foꝛm⁊qͥ actus ẽ ip̃a apꝑitio. Et in ̊ flat totũ qᷓſi confõnis vt bñ ap iat᷑ pctm̃ Tertiũ qð tangit᷑ vt iã dem̃ eſt vocat᷑ finis cõfeſſionis qͥ eſt ſpes venie. Nã nõ ꝓpter aliqð penitẽs pcã ſua pan⸗ dit nili vt veniã cõſeqᷓt᷑ · Et ʒ pem̃ eſſet notũ ſaẽdoti cõ feſſionẽ audiẽti.nou tñ erat
notuʒ vł dei vicario.euſſie
pem̃ pandit᷑vt ip̃tanqᷓ; hoĩ
claudat᷑ ſÿ cõfeſſiõis ſigillo Sʒh nõ ĩmerito pᷣt q̃rivtꝝ
oẽs teneant᷑ ad talẽ aꝑitõeʒ
pci.⁊ ſi tenent᷑ qͥ iure tenent᷑
⁊ cui facere tenẽt᷑.⁊ qñ face Qus tenẽt᷑. Ad hec volẽt rñdere tenetur tres articulos declarabo.pᷣ/ ad con
mus declarabit q́s tenet᷑ et feſſiontẽ
ᷓ iure tenet᷑. Scðᷣs declara bit cui ſit cõfitendũ. Terti⸗ declarabit qñ ſit cõfitendũ
Quantũ ad pᷣmũ rñdet᷑ᷣm tripler doctrinã Durã. in ſũma.ꝙ confeſj confõ eſt tripler. Pꝛima eſt fio,
mẽrał q̃ͥ fic ſoli deo. Scða ẽ vocał gñał ꝛ idiſticta Ter tia ẽ vocał᷑ ſpẽał ⁊ diſtincta. Cõfeſſio mẽtalis q̃ fit foli deo ẽ de iure natutali⁊ ad il
lã tenebãt᷑ oẽs hoĩes añ oẽʒ Tho.i legẽ ſcriptã Hãc mẽtalẽ cõ · diſt. feſſionẽ hũit cayn cũ occidiſ.q.ʒ · ſer abel frẽm ſuũ. ſʒ nõ ꝑfe; ar.i.q. ctaʒ.imo net bona, qꝛ deſpe ⁊·v⸗
ratõne eam compleuit. Se. Xd. WMaioꝛẽ iniqͥtas mea q; vt veniam merezr. Con feſſio pᷣo vocalis ⁊ indiſtin cta in qᷓ generaliter pctã con
fitebãtur aliquo modo erat
de lege moyſaca.ſcilicet per
determinatõnem ſacrificio⸗
rum ſicut patetiin Leuitico 6
182

ſp un
pb i. 5. q3.
vbi dr̃. Aiĩa que ꝑ ignoꝛãtiã peccat. Et aĩa q̃ per ſuꝑbiã peccat. Vel ſi peccauerit pᷣn ceps.vñ ᷣm gia pctõxꝝ.erãt determinata gña ſacrificioꝝ ⁊ſic in offerẽdo qdammõ cõ fitebat᷑ peccatũ ſuũ. Itẽ per emiſſionẽ hirci emiſſatij ſa dos ↄfitebat᷑ pctã totius po buli invniuerſali nõ ſingula
tiũ ꝑſonaꝝ in ꝑticulari. õ
feſſio aũt vocał ⁊ diſtincta ⁊ in ꝑticulari determinata. ſa cerdoti faciẽda eſt de iuredi uino ⁊ in lege euãgelica pꝛo mulgato. Et rõ eſt. qꝛ in oĩ iudicio bene oꝛdinato oꝑtet aliũ eſſe reũ.aliũ iudicẽ. In pnia vo q̃dãmõ iudiciũ eſt Jõ oꝑtet aliũ eſſe re aliũ iu dicẽ. Judiciũ aũt reũ ꝓce dit aut ꝑꝓbationes 5 inui⸗ tũ. aut per ʒfeſſiones ꝓpꝛias ſponte factas. Cũ ꝗ iudiciũ pnie ſit ſpõtaneũ optet ꝓce⸗ dere ex ↄfeſſionib tei. nõ ex Pbatiõib aljs. In iudicio voẽ iuder pᷣncipal qͥ pᷣtab⸗ ſoluere ⁊ ligare. Et iõ iudi ciũ ↄfeſſionis ſolũ deo cõpe tit pᷣncipal qſoluſpᷣt pcã re larare. ip̃e pᷣo qꝛ deus erst⁊ nõ hõ ſufficiebat ei mẽtalcõ felſio vſq; ad ſuſceptõʒ hũa ne nature. Et tũc vocalẽ con
De confeſſione
feſſionẽ q̃ fit hoĩ requtrit ab
hoĩe. Et qꝛ ipe in foꝛma hu mans noblſcũ pñs eẽ nõ pᷣt vicarios ↄſtituit hoĩes: qui
bus debemꝰↄfefionẽ facere
In hoc aũt ꝙ dedit ſacdoti ptãtẽ ſuã iudiciariã ligandi
⁊ſoluẽdi. Joh. ⁊0.eñ dicit. Accipite ſpm̃ſtm̃ quoꝝ temt
ſeritis pcrã remittunt᷑ eis.et quoꝝ retinuerił᷑ꝭ retẽta ſũt. ↄfeſſionẽ eis tãq; iusicibus
fieri ĩſinuat. Et ꝙ dẽat fieri
ſacerdoti xpᷣs hoc pᷣcipit in fi gura cũ dicit lepꝛoſo mũda⸗ to. Vade oñde te ſacerdoti⸗ bus: Wat.g.hinc Jaco jn
canoſua.j.c.dit. Infirmat᷑
qs ex vobis:inducat pᷣſbyte
ros ecckie. Et ſpiũgit poſtea LKöfitemini alterutrũ pctã
vĩa.⁊ oꝛate ꝓ inuicẽ vt falue mini In qͥb vᷣbis ptz ꝓut di. Rich.in. ꝓ. ꝙ iteliexit cõ
feſſio nẽ eſſe faciẽdã ſacerdo
tih. in ñ ꝙ pᷣmo dixit. Indu
at pᷣſbyteros ecckie.⁊ꝙ itel lexit eã eẽ neceſſariũ ad ſalu
tẽ. ꝑ hoc ꝙ dixit. vt ſaluemĩ
Eccłia etiã F̃ pᷣcepit:vt ĩfra
declarabit᷑.extra de. pe.⁊ te.
O ĩsvtriuſq; ſexus. Nec pa
pa põt diſpẽſare cũ aliqᷓ qð ↄfiteri nõ tenea᷑.qꝛ ꝓpter ſa
cramẽtoꝝ neceſſitatẽ nõ põt
in
————

in des 1 xnbinc uuu ſit*
———
Sermo
tollere nec imponere noua· ſ· ſac̃a inſtruẽdo. Qꝛ ſacram̃ ta ſũt poſita ex inſtitutiõe di uina. Sʒ diſpẽſare põt detẽ poꝛe differẽdo. Ex qͥby dicti ptʒ ꝙ oẽs ꝓfiteri tenent᷑. Et ꝙ in lege gre tenent᷑ iure di uino in euãgelio ꝓmulgato. Scðᷣs articulus declarabit cui ſit ↄfitẽdũ. Et hic nõ qᷓ nł᷑ de jacerdote qꝛ iã declara tũ eſt ſupꝛa. ꝙ quilibet tenet ↄfiteri ſacerdoti ex iure dino
ʒ bic querit᷑ cui ſacerdoti ſit ↄfitendũ. Ad qð rũdetur ßm Duran· ꝙ ↄfitendũ eſt ꝓ pꝛio ſacerdoti. Pꝛopꝛiꝰ aũt
cauo.ſi i. Inimfiten⸗ facdos. vt b extra ð pe· ⁊ re: sMutflum. in glo. Ois vtriuſq; ſexus.
ec M ſpiigtpo Coft ritemni xi
rato mnuinſ Tho. ior Siene Ellecu 2. ctoꝝ ↄmittt auctem au *r3. d endiↄfeſſiones abſoluẽdivł
nn ibuph di R m ginliti
tdnl odit jü
Eſt qͥ hʒ curẽ illiꝰ aĩe oꝛdia nã. Sic papa.ep̃s · dioceſa⸗ nug ⁊ ꝓpꝛius ſacerdes ꝑro
chialis Et addũt theologi i iios q hñt iuridictionẽ de⸗
legatã · Siẽẽ ille cui— .
etei Enſniut et.j· pnias inũgẽdi. Moc etiã di
Kꝓdor& t vtlii Eulia E pᷣcepimi Lirn iſus juſi papõrt ejn ciq
imnpn mnin x ſinip
cit Moſtie. Pꝛiuilegiati añt pñt audire ↄeſſiones · Et li cet añ nõ poſſent audire cõ⸗ feſſiones ſinejlicẽtia ꝓpꝛij ſa
cerdotꝭ. Tñ Alexan.pupa? Elemes vdeterminãt ꝙ frẽs
pᷣdicatoꝛes et mioꝛes poſũt
XRXXR audire ↄfeſſiões ex ↄmiſſio ne ep̃i irreqſitis ꝓpꝛijs ſacer dotibus. Et illiqᷓ ↄfitent᷑ eis eodẽ anno illa pcã nõ tenent᷑ cõfiteriꝓpꝛio facerdoti par⸗ rochiali. Et rõ eſt. qꝛ ep̃s hʒ oꝛdiariã iuriſdictionẽ ſuꝑ ſpᷣ ditos ſacerdotũ. Illud autẽ qð ↄuenit alicui ex oꝛdiaria iuriſdictõe ip̃e põt ↄmittere alij hñti oꝛdinẽ cõuenientẽ ad illud officiũ exequẽdũ:ex tra de ↄſe · eccke. Aqua. Illi 3 qͥ ↄfitent᷑ hñtt auctoꝛitatẽ cß̃i⁊ abſoluunt᷑ ab eodẽ ve⸗ re ſũt abſoluti. Nec eadem pcã nũero tenẽt᷑ ſuis pᷣbyte ris pꝛochialibꝰ cõfiteri. Tñ ipᷣi puilegiati dñt admone⸗ re penitẽtes qjtenꝰ ſe ad mi⸗ nus oñdant ꝓpꝛijs ſacerdo⸗ tib maxime ſi ſũt ꝓpetui pa ſtoꝛes ſaltẽ in gñali.vt ſint ſe curi de ↄſciẽtijs illoꝛũ quibꝰ dñt miitrare ſacfa. Et itelli git᷑ ſi ſacerdos voluerit. Se cns.ſi ſacerdotes eſſent con⸗ ducti ad tꝑs:qꝛ tũt nõ opoꝛ teret. Si iñ penitẽtes nolue rint. pꝛiuilegiati pñt eos ah ſoluere. Penitẽtes o dñt ꝰ mõ rõnabili facere.ſ pᷣmocõ fiteriꝓpꝛio ſacerdoti parro chiali⁊ poſtea ire ad pᷣuile⸗ giatos qᷓ hoc facere vellẽt ꝙ

ſinolũt vłꝓpt᷑ ignoꝛantiã ł ꝓpter altã rõnabilẽ cãm dñt
etere licentiã.⁊ obtinerevt
5de peni.⁊ re. Om̃is. vbi ita ðꝛ Si ãt qͥs ſucple aliẽo ſaẽdoti confiterivoluerit iu ſta cã petat lnĩam a ꝓpo ſa cerdote ⁊ obtineat. Cũ alir ille nõ poſſer ip̃m nec ligare n* ſoluer̃. Et ſi facdos ma licioſe denegat lnĩam.tunc penitẽs ſine licẽtia pᷣt ire ad alios vel ad ſuũ ſuꝑioꝛẽ.vt ipm cõpellat. Ctſi diceret ſaẽdos volo ꝙ vadatꝭ ad ta lẽ·vłppt᷑ inuidiã. vł alia de cã. drꝙ nõ põt.qꝛ par in pa rẽ.aut minoꝛ in maioꝛẽ non hʒ imperiũ · Et tũ ſecurioꝛ via ⁊ ſine ſcandalo eẽt ꝙ pe nitentes ſeł in ãno oñderẽt ſe ſaẽdotibus ꝓpꝛijs ſaltẽ in gñali ſi nð eſſet maxima cã ꝓpter quam ad ip̃m ire nol lent. Tũ ꝓpter illð qð h̃ð pe· di. ß·c Placuit. Placuit vt deinceps nulli ſacerdotũ kiceat quẽlibet cõmiſſum al teri ſacerdoti ad pnĩaʒ ſuſci ꝑe ſine eius cõſenſu cui ſe p̃ us cõmiſit niſiꝓ illius igno rãtiã cui penitẽs pᷣus cõfeſ ſus ẽ Qui vo 5 ß ſtatuta face t̃tauerit dus ſui pe⸗ rculo ſublacebit. Tůetiaʒ
De confeſſione
B ṽ iuſtũ rõem.qꝛ ille rocbiarſerh tenem 46
kiſtrare ſibi ſaca in quoꝛũ 6r collatiõe vertit᷑ ſibi in ꝑicu iũ niſi faaat poſſe ſuũ vrſc at cui dʒ.⁊ tenet᷑ de eo red⸗ 4 dere rõem. Et iõ dr̃ Pꝛo. 7
27. Diligent᷑ agnoſce vulti pecoꝛ tui. ⁊ ᷓ d̃ ſacerdet qdz ahſcere vnltũ conſciei
lius cui miniſtrat ſaca.qͥa
de tali tenet᷑ reddere rõnem. Quantũ ad ʒm articken ð: ßʒ Ric. ꝙ qͥlibʒ tenet᷑ ad mi 4 nus ſel in ãno poſtqᷓ; fuerit etatis legittime.qð ſi fecerit Jic yt gñaliꝰ ioq̃n d do ꝓpᷣius ſaẽdos ſuꝰ pᷣt pu fit nire ip̃m talẽ nolẽtẽ cõfiteri. pena qͥ taxat᷑ extra de pe.⁊
re. Dis vtriuſqʒ. vbi ſic ðꝛ
oĩs vtriuſq; ſexꝰ fideł᷑ poſt
qᷓ; ad ãnos diſcretõis ꝑue⸗
nerit oĩa ſua ſolus pcã ſelĩ
ãno fidelit᷑ cõfiteat᷑ ꝓp̃o ſa⸗ ẽdoti.⁊ ĩunctã ſibi pniaʒꝓ
pꝛijs virib ſtuðᷣat adiplet᷑. ſuſtipiẽs ad minꝰĩ paſca eu chariſtie ſacfm. niſi foꝛte ð
ꝓpꝛij ſaẽdotis cõſilio ꝓpt᷑ a
liq; rõnabilẽ cãʒ ad tꝑs ab eiꝰꝑceptõe duxerit abſtinẽ⸗ qũ. aliodn ⁊ viuẽs ab igreſ ſu eccie arceat᷑ ⁊ moꝛiẽs xp̃i ana careat ſepultura. ⁊ bet

qß 1
nin
1 i con⸗ pfe. is. cõditões ad B ꝙ ſit iluneffio qjlificata ⁊ cõditionata.q̃ cõ Tho. ĩ tinent ihisÿſibiffa ſcriprs dern nx · diſt. vʒ. Sit ſimplex. hütk cõfeſ⸗ be3. ſio pura. fidel. Atʒ freqns L —
lin g Meln
Qu znni vʒ teneluin p
reſie
eus nliſen
dchi utgali sſ ninij t nliin hen ernde O Mii
ei ſer ſdl
1d iſns Kert ſoluspeiſ ino fi n jiten ppol dot. xniti ſbiyij) pm tt aihli utipt niwipiun m m niihni — cõſlt ißrö cjun vpe Sunttt ial r vnisig ch rn t nl nc vm
Ahoſeeir.. hd
nuda.diſcreta.libẽs. ecun da. Inteꝗᷓ·ſecrets.lacrima⸗ bił·accelerata. Foꝛtis ⁊ ac⸗ cuſãs ⁊ ſit ꝑere ꝑata. Dico pᷣo ꝙcõfeſſio dʒ eẽ ſimplex yt ner plus alios accuſando n? minus ſe excuſãdo dicat penitẽs in confõ ne. Nec dʒ eẽ ſimplex ſimplicitate aſi⸗ nina qᷓ; hñt aliqͥ rudes qͥ ſci ñt pcõ cõmittere.⁊ excuſant ſe neſcire cõfiteri. Nꝰ ẽt dʒ eẽ ſimplex ſimplicitate vul pĩaiq; hñt plẽi malicia mũ⸗ diqͥ in confõne młtos deci piũt ł pcã alijs ĩponẽdovel occultãdo.ꝑ coufõem alið intẽdẽdo. Sʒ iſti mißi duzʒ putãt cõfeſſoꝛes illudere ſe⸗ ipos illudũt. Enð eis põt ſcribi illð qð ſcribit᷑ oſee.iʒ Abſcõditũ ẽ ꝓcm̃ eiꝰ.ſ.illiꝰ qͥ ſic agit. Doloꝛes vt ꝑturi entis adueniente ei.qꝛ er qᷓ pecm̃ nõ vnlt cõfiteri kcõfel ſoꝛẽ imo ſeip̃m decipiẽdo: addit pciñ ſup pcm̃ Habhe hit tõto Juioꝛẽ punitõeʒ q;
Sermo XXXIx
ð pᷣma ꝑte ſufficiãt. Cõcko nnſlis dʒ ſcðaẽtalis ꝙ cõfeſſio debʒ
to Fuius faẽ ſu pei.⁊ ipᷣe met illudit ſeip̃m.qꝛ credit ſe eſſe ſapiẽtẽ dũ d ei in eo⸗ dẽ c. Ipᷣe filius nõ ſapiens hũilis.vt pctõꝛ pcõ humik ter dicat.⁊ nõ iactant᷑ cõfite at᷑̃· imo ſe infirmũ ⁊ miſerũ oñdat facerdoti ſuo. Quod ſcribit᷑ Ecci.y. Pꝛeſbyters hũilia aĩam tuã. Dixi tno
Dixi ſcðo ꝙ cõfeſſio dʒ eſſe hñilis
ꝙofelſio dʒ eẽ pura.i.vt lit pürd
rerta confitentis intẽtio non ad laudẽ hoim facta. nec ex conſuetudine qᷓi in ea ſit cõ⸗ tritio · ſʒ potius dʒ ꝓcedere ↄfeſſio ex doloꝛe pcõꝝ ſicut dð i põ. Recogitabo tibi o.an. me.ĩ a a· mte. Dixi.. ꝙ ↄfeſſio dz eẽ fideł ⁊ fůda ta in fide catholica.⁊ ßʒ do ctrinẽ eccie ⁊ ſub ſpe venie eligẽdo cõfeffoꝛem fidelẽ et bonũ ſiẽ h̃ in decre. de pe⸗ ni.di.S.vbiðꝛ. Qui vult cõ fiteri pcã ſua q̃rat facerdotẽ ſeientẽ ligare ⁊ foluere. Sit ẽt fideł ⁊ penitẽs ne faciat ſi cut ille qͥ cõ fitebat᷑ vt icice⸗ ret burſã ſacdotis qᷓ; vide⸗ rat añ pecunijs plenã. ijt y. ꝙ dz eſſe frequens. Hec tñ eſt ð bene eſſe. qꝛ tiñ ſet in anno dehito fieri debet: vt dictum eit. Sed certe ii

3 ℳ 4
3 3 4
„ h
9
3 6 ſi iz . 1 ſ
1
3 it
e confeſſione
quis vultſhñ cõfiteri frequẽ⸗ ter ↄfiteri debet. Alit᷑ nõ re voꝛdabit᷑ ita bñ ſuoꝝ pcõꝝ. Dixi ſerto ꝙ cõfeſſio dʒ eſſe nuda nõ palliataverb obſcu ris vłkdubijs. hĩc dic̃ Sap̃. Pꝛouer. 27. Qui abſcõdit ſcelera ſua non diriget᷑. Qui aũtieafeſſus fuerit ⁊ reliqᷓ̃ rit illa:mißicoꝛdiã ↄſequent᷑ Et Boetiꝰ dic̃. Si oꝑa me dicãtꝭ expectas opꝑtet vt vul lus detegas. Dixi ſeptimo
diſcreta ꝙ ↄfeſſio dʒ cẽ diſcreta. Vꝛi
mo in electiõe ſacerdotis.ſiẽ dictũ ẽ ſuꝑiꝰ. Scðᷣo in ſolli⸗ citudie. Nã qͥlibet pctõꝛ de⸗ bet eſſe ſollicitꝰad ↄfeſſionẽ faciẽdã.vñlin põ̃.dr̃. Pꝛeoc cupemꝰ faciẽ eiꝰin ↄfeſſiõe. Tertio in modificatõe.dicẽ do pctã leuia ileuit᷑ ᷓuia gra uit᷑. mediocria modiocriter. Sirxi octauo ꝙ confeſſio dʒ
libens eẽ libẽs vt nð ſit neceſſitate coacta:vl infirmitatꝭ: vłho
noꝛh⁊ hmõi. Vã tał ↄfeſſio
arũ ꝓdeſt. Hic in pꝓð.dicit Golütarie ſacri.tibi ⁊ ↄfite boꝛ ⁊c̃. Sixi nono ꝙ ↄfeſſio debet eſſeverecũdia.vtꝓpter verecundiam non dimittat penitens pctã. Vel melius
ter verecũdiã nõ excuſet ſe
ſnõ ex ſe. ꝓpter aliũ feciſſʒ
pct̃. Vł meliꝰ vt penitẽs nõ iactet ſe de pcis ꝓpter ali⸗ quã ſcki vanitatẽ. quẽ d̃. Bieꝛe.ʒ. Facies meretricꝭfa cta eſt tibi:noluiſti erubeſce⸗ re. Dixi decio ꝙ ↄfeſſio dʒ e integra. vt penitẽs nõ dimit Iuj tat pctm̃ aliqð.vñ penitentẽ admonẽdo ſap. Ecck.⁊8.di. Zh oi dilecto.m.coꝛ.t. Nee malicia diuidat cõfeſſionem x pkib ſacerdotib. õ di. u gu. Caueat penitẽs ne vt ve —— ↄfe ſionẽ. Dixivndecimo ꝙ cõ feſſio dʒ eſſeſecreta. Pꝛio ⁊ 9 hᷣncipatr q̊ ad audiẽtẽ. Qui ſi reuelaret ↄfeſſionẽ ea pᷣua ret᷑·⁊ agere deberet pniaʒ o bus diebvite ſue. velꝑegri nãdo vłclauſus in monaſte rio deo huiendo. Scðo qᷓ ad d penitẽtẽ.vñ dicit Criſ. Nõ dico tibi vt te ꝓdas in publi
cũ. Mã etiã de manifeſt?ↄfeſ
ſio facta ſub ſigillo claudit᷑
in ſecreto. Dixi duodecimo
ꝙ ↄfeſſio debet eſſe lacrima ji bik. vñ Miere.ʒi. Statue ti pii bi ſpeculũ. ponet tibi umari tudies · de.coꝛ.t.in viõ rectã Dixi decimotertio ꝙ cõfeſ⸗ ʒu de ſio debet eſſeaccelerata. vnð ſit ſap̃. Ecck.y. Netardes ↄuer rᷣ⸗ 1 ri ad dũm · et ne differas de p
6

n S.u
*30.mcf
malc ktcſef
plb=nintieuſl
B eninn nid a vduiin⸗
ſind eeſioniu
neetp busd eſuev
nido sinne node ado Sciuſtarata
dico ti ꝓdꝛsnil c ni* nnitj
ſo fad x ſgldu
nſecrt 1 hlduniun ooc s oteſelum
ñ à i Sn diped nutkiu
deg 21tn vin „ De cir
dud rni vdeh M
ſudd A ed
Moꝛtis
nn müſtan
8 e vs pec S 1e uror.
die in diẽ. Subito enĩ venit ira illiꝰ ⁊ in tꝑe vidicte diſp det te ſicut factũ ẽ illi diuiti cui dictũ eſt Lu.iꝛ. Stulte hac nocte rapiet᷑ aĩa tua. Oꝛ ſiẽ diẽ Am. Nõ ſũt hoĩs q̃ ſecũ ferre nõ põt. Dixi deci⸗
moq̃rto ꝙ ↄfeſſio dʒ eẽ foꝛtẽ
5 tẽptatiões Exẽplo marie
magdalene q̃ nõ erubuit ire
inter ↄuiuas. Pixi decimo/ quinto ꝙ ↄfeſſio dʒ eẽ accu⸗ ſans ſuijp̃ius. vñ ſap̃ Pꝛo. 18. Juſtus accuſatoꝛ eit ſui⁊ Job.7.c. dicit. Nð partam oꝛi meo. Loq̃r in tribulatõe ſpũs mei.confabulaboꝛ cuʒ amaritudie aĩemee. Et Dð in põ. Reuela dño cauſam meã. Et idẽ. Pelictũ meum congnitũ nbi feci. Dixi deci moſexto.ꝙ ↄfeſſio dʒ eſſe pa rata parere.vtvere penitens cũ dauid dicere poſſit. Para tus ſum ⁊ nõ ſũ cõtumbatũs Et cũ pau. Act᷑.ↄ. Bñe qd mevis facere. Hicẽ qð Au gu. diẽ.vt h de pe.di.j. Po nat ſe penitnes in pãte iudi⸗ cis ⁊ iudicis ſacerdotꝭ nihil ſibi reſeruãs ſui. Sed iuxta hec dicta q̃rit᷑.an ad integri
? tatẽ cõfeſſiõis reqͥrit ꝙ peni
tẽn dicat oẽs circũſtantias pcõx. Id qð rñdet᷑ fm Ho
Serme XXXIX
ſiiñ. ⁊ Duran. ꝙ penitẽs te⸗ netur cõſiteri plene oĩa que pctm̃ agꝗᷓuãt. ⁊ q̃ declarant crimis q̃litatẽ. Treñ.⁊o. Ef fũde ſicut aquã coꝛ tuũ. Hã poſt effuſionẽ aq̃·nec coloꝛ. nec ſapoꝛ.net ẽt odoꝛ rema net. Zcd videndũ q̃ ſunt cir⸗ cũſtãtie in ↄfeſſione dicende ⁊ que nõ Votandũ ꝙ q̃dã ſũt cincũſtantie alleuiantes ⁊ quedã ſũt agᷓuãtes ĩ alið npetĩ nõ trahẽtes.⁊ que
ã ag̃uantes ⁊ in aliud ge nus pcti trahentes · Circũ⸗ ſtantias vᷣo alleulãtes non opoꝛtet Zſiten niſi ↄfeſſoꝛ ĩ qrat. Vel niſi fiat ꝓpt Pvn pᷣcaueat᷑ ſcandalũ cõfeſſoꝛis: vꝛ ſiↄfitẽs timeret eũ ꝓpter poc inclinari adcaſum· Vel miſi em̃ explicat vt ſint in gs nere venialium. vtcomedere carnes in qdrageſima ꝓpter ifirmitatẽ. Circũſtãtias vᷣo trahẽtes ĩ aliud genꝰ pchdʒ hõ necc̃ario ↄfiteri vt colſce re ↄiugatãvłↄſãguieã. Ve⸗ net᷑ enĩ ↄfitẽs genus pctĩ ex pᷣmere. ⁊ maxie etiã circũſtã tias notabitr aggrauantes. Circũſtantieʒÿo notabiliter aghᷓuãtes ꝑ hos plus deſi⸗ gnat̃.vʒ. Eggrauat oꝛdo lo
157
Tho.ĩ ꝗ. diſti 16.9. 3.
cun ꝑſona ſciat tꝑs· Etas

ℳ h
ſ
pia.cã. Eſt modus ĩ cuipa. ſtatꝰ altus. lucta· puſilla. Dꝛdo.ſ.ſi ſit dyaconus vel ſaẽdos.⁊c̃. Et ita de alijs qᷓ ꝑ ſe intelligi ꝓñt. Dẽs has circũſtãtias tãgit Au.ðᷣ· pe. dil. vx.i. di. Eõſideret peni tens qᷓlitatẽ criminis.ĩ loco pe. pſeuerãtia.ĩvarietate ꝑ
one.⁊ q̃li h fecerit tẽtatõne ⁊ ipius vicij młriplici execu tione. Opoꝛtet ei penitere foꝛnicantẽ ᷣm excellẽtiã ui ſtatus.aut officij.⁊ ᷣm mo⸗ dũ meretricis.⁊ ĩ modo ſui opis.⁊ qᷓlit᷑ turpitudinẽ ſuã ꝑegerit.ſiin loco ſacro · ſi in tꝑe oꝛõi ſtatuto · vt in feſtiui tatib ſcõꝝ ⁊ tꝑe ieiunij. ↄſi deret qᷓ;tu ꝑſeuerauerit ⁊ de fieat ꝙ ꝑſeuerant peccauit 2 qᷓ;ta Fᷣtus fuerit impuꝗᷓti one.qᷓ;ta victꝰ fuerit tẽtatòõe Sũt ei qͥ nõ ſolũ nõ vincũt᷑ ß vltro ſe pctõ offeÿt. nõ ex pectãt tẽtatõem: ſʒ pᷣueniũt voluptatẽ. Et ita ois iſta varietas ↄfitẽda ẽ ⁊ deflẽda In cognoſcendo augmentũ pcĩ ↄſideret cꝰ etatis ſit. cꝰ ſapie· cꝰoꝛdinis.dolendum eſt nõ ſolũ qꝛ peccauit.ſʒ ẽt qꝛ ſe Ptute pᷣuauit. Hec au gu. Lircũ tantias aũt agg
De confeſſione cõditio. numerus moꝛa.co
nãtes q̃ ñ trahůt in alið ge⸗ nus pci nõ tenet᷑ hõ ↄfiteri niſi de bono ⁊ equo vᷣm ſcm̃ Tho.⁊ bti bona. Et her de ſcða ꝑte lufficiãr. Võcko tertia ⁊ vltima eſt iſta 4 ef⸗ fectus pᷣncipales cõfeſi
öis
ſũt tre. vicz purificatio.iu coiſe
ſtificatio.⁊ alleiuatõ. Dicb pᷣmo ꝙ ↄfeſſio hʒ vnũ mirs
bilẽ ⁊ vtilẽ effectũ qͥ ðᷣꝛ pu⸗
ſionz
rificatio. Tria eĩ purficat
ipᷣa cõfeſſio. intellectũ.volů tatẽ ⁊ memoꝛiã. Pꝛimo eiñ purificat intellectũ ip̃m illu minãdo qͥ pᷣus pcõꝝvias co gitãs intellexerat ſeipm ob cecando. Vñ cñ pctõꝛ pctã ſua cõfeſſus fuerit ſtatim ð eo poterit dici illud põ. Cõ feſſionẽ ⁊ decoꝛẽ induiſti a⸗ mictus lumie ſi veſtim̃to. Scðo purificat cõfeſſio vo luntatẽ qᷓ ſoꝛcb erat plena ↄſentiẽdo pctĩs. er ↄſide rãs dð in põ. dicebat Et re floꝛut caro mea.⁊ ex vo. m ·
dfi. illi.Caro Pᷣ appellari p̃t
cõſenſus carnał qͥ in pᷣua vo lũtatefundat᷑. Tũc certe ca ro.i.cõſenſus arnał floꝛet cũ miſerijs ⁊ pcis ceſſat cõ⸗ ſentire. Sʒ flos qͥ illumina tõem ßcare videt᷑ nõ ꝑmãet in ea· miſi cõ feſſio ſubſequa⸗
9 1 ar 14
di

d op n k co
lunts dbenn n ehis Pui is di idicuh o e
i bwilnjfellio
*
e un
tur. Bine eſt qð dð in p. pᷣallegats dixit.Et ex voł· m.cõfi.illi.ſcilʒ.deo qͥ taleʒ floꝛẽ.i uluminatõem habet donare. Tertio cõfeſſio pu rificat memoꝛiã qᷓ dedita e⸗ rat ad memoꝛandũ vana q fecerat. Poſtea ꝑ am con feſſionẽ diſponit᷑ ad faciẽdã recoꝛdatõnem maloꝝ ptõꝝ
yrt flere ſic meditata valeãt
Sic recoꝛdabut᷑ Pauid in põ.di. Memoꝛ fui.d· a. Pi xi ſevᷣo ꝙ cõfefſio hʒ vnũ ſe⸗ cundũ effectũ q vocat᷑ iuſti⸗ fiatio. Cõfeſſio eĩ iuſtifi⸗ rat pcõꝛẽ tripłr. Pꝛĩoꝓipo veniã impetrãdo.vñ es ĩ
dã pᷣmðe. Venia dign ẽ ludpõ ·diſt. — iq.3. in eehnar.y.q. Sc dtſſoſl. ad 23
qͥ de pctõ excuſatõem q̃rit, vbi em̃ eſt confõ ibiẽ remiſ ſio. qꝛ ꝓximũ tenes ĩnocẽtie locũ vecundia pcĩ cõfeſſio. vñ Amb.ſuꝑ bti ĩmaculs. Qui ſe excuſat.⁊ ſi pcõꝛ ſit iuſtus eẽ incipit. Et Iſido. afſignãdo deſcriptõem ↄfel ſionis ait. Cõfeſſio eſt ꝑ q; aie moꝛb latẽs ſpe cõſeqnð venie in bei laudẽ aperitur. Scða ↄfeſſio iuſtifieat pec ratoꝛẽ ip̃m bumiliũds.Nã magnũ ſignũ humuitatꝭ eſt confõ pctoꝝ. Juxta ſnĩam Bre ĩ li.⁊2 molic di. Hec
ſunt ve hůlitatis inſignia iniqᷓtatẽ ſuã quenq; co ꝗᷓſce⸗ re:⁊ cognitã voce cõ feſſiõis aꝑtre. Hãc in confeſſione o ſtẽdit humilitatẽ ſcũs Job. de qᷓ ait Bre.⁊2. moꝛa· Mi rent᷑ in btõ Job qͥ volũt ca ſtitatis cõtinentiõ WMirit᷑ itegritatẽ iuſticie. Ment᷑ viſcera pietatꝭ Cgo ĩ eo nõ minus miro? confõem hu⸗ muliimã pctõꝝ qᷓ; tot ſubli⸗ mia pᷣtutũ. Tertio iuftifi⸗ cat chfõ pctõꝛẽ ꝓ ed Em ad uocatũ faciẽdo · vñ Caſſio. iup p.ait. Ilł nõ iudeꝝ:ſʒ aduocatꝰ ẽ xp̃s qͥ ſeꝓpꝛia cõ feſſione dãnarũt. Sixi ttio ꝙ cõfeiio hʒ vnñ ttiñ effe⸗ ctũ qͥ vocat᷑ alleuiatio. Pꝛi mo eĩ confõ alleiat penã. vñ Zmb.ĩ li.de ioſeph ait Plimũ ſuffragat᷑ reo pᷣecũ⸗
ſione euitare nõ poſſumus pudoꝛe reuelamus. Scðo cõfeiſio doloꝛẽ alleuiat.vñ Bre.in paſto.c.ʒ8.ait. Vt nera claufa plus cruciãt.nõ cum putredo q̃ interius fey uet eyjcitur ad ſalutem do ⸗ loꝛ aperitur. Tertio coufeſ ſio alleuiat timoꝛem indu ⸗ cendo ſalutis ſecuritatem. Vnð Caſſioſuper põ· att
Serme RRxR
Tho · dift.
dia cõfeſſio ⁊ penũ qᷓ; ðᷣfen 4
*

5
Mira tõpenſatio.ſtupenda viciſſitudo dño ſuo pꝛopꝛia malad icere. ⁊ ab eodẽ pᷣmia ſalutis atciꝑe. Quid enĩ de confeſſione ad ſui laudẽ dice re poſſumꝰ. Mã ſic ait. Au. in li· de pe. Confeſſio eſt ſa⸗ Cõfeſ⸗ lus aĩaꝝ diſſipatrix vicioꝛũ ſio. reſtauratrixÿtutũ oppugna trix demonioꝝ. quid plura? Obſtruit os iferni. poꝛtas
aꝑit ꝑadiſi. Sed hic pᷣt que
Impe/ rine rale remedii pcõꝝ nñ̃ rũ habeataliqð ĩpeaiinẽtũ: contire q̃ ſůtita ꝑ q̃ pcõꝛ nõ bñ ↄfi tetur. Zdqi bꝛeuiter pt rñ⸗ deri ꝙ ſeptẽ ſũt que ĩpediũt ↄfeſſionẽ pcõꝝ que ĩ hisver ſib ↄtinẽt᷑. Pucioꝛ. atq; tioꝛ pes deſpatio, faſtus. Etieſt ↄſuetudo pcũ eſtq; voluptaſ Siro udoꝛ ẽvnũ ipedi mẽtũ ↄfeſſoꝛꝭ.ſ.reuelãdi pec cata. que magis fatuitas eſt
ꝙ erubeſcit reuelare deo qð deo vidẽte nõ erubuit cõmit tere. De hac erubeſcẽtia dici tur Eck. ꝓ. Eſt cõfu ſio ad⸗ ducẽs pcm̃.ſ.qñ qs p̃ verecũ dia nõ vult cõfiteri pcõ ſua ß adducit pcm̃ in pñti ⁊1ꝗ⸗ miniã ĩ futuro qñ cõfitebit᷑ ea coꝛã toto mũdo. Si ait. dñs Maũ. ʒ. Reuelabo pu⸗ qẽda tua in facie tua. Et eſt
De confeſione
confeſſio adducẽs Jiamet gr̃az·ſ.qñ qͥs cõ ſiderãs pcã
que fecit cõfundit in ſeipſo ⁊
copungunt᷑. nec tñ pꝛe erube
ſcentia dimittit ↄfiteri. Her
adducit gr̃am in pꝛeſentiet
gliam in futuro.qꝛ ipſa ern
beſcẽtia maxĩa ꝑs penitẽtia
eſt. vt ait Aug. Pꝛimã eru⸗ beſcẽtiã hũit Rarolus. de q
legit᷑ ꝙ cũ fuiſſet cõfeſſus be
ato egidio quoddã pctm̃ no
luit reuelã qð erat ſatꝭ enoꝛ
me. ſ btõ egidio celebꝛante ꝓ eo in altari aurelianẽſi an
gelus dñi attulit ei in qᷓdam
cedula ſcriptũ pem̃. Raroli
It ille accerſito rege notifi⸗
cauit ei.qͥ mox hũilis cõfeſ⸗
ſus eſt qð nũqᷓ; ꝓpoſuerat cõ
fiteri. Dixi ſcðᷣo qꝙʒ eſt aliud pedimẽcũ qð vocat᷑ timoꝛ.ſ.
ſatiſfaciẽduqͥ ſpecialr impe
dit vſurarios ⁊ raptoꝛes. de quib Eſa.z8. Venerũt filij
vſq; ad partuʒ · qꝛ tales ſepe
concipiunt ꝓpoſitũ confitẽ⸗
di ⁊ reſtituẽdi. Etꝓpꝛie eſt vt pariãt fructũ ſalutis ſed
nõ habet vires ꝑturiẽs qᷓꝓ pter puſillanimitatẽ metuit
ſuã ⁊ ſuoꝝ egeſtatẽ.⁊ ita im⸗
pedit᷑ bonũ ꝓpoſitũ ipſius · Sʒ ſicogitaret ſibi reſtitui bona ſpũalia ⁊ eternaſi ipſe

lutt Span ne elchn i pol Aiaunaui Bels ulreimqc
et regen
büs c 4— fun u co ctt dipec e yoceiin hanſtSq ſeh 4ottnpns b Ueei s na poliai dn Eiit npa iuſius i bi es ni inim (iiti eluitlb ei eolti l Sü Senſun b e
ſet reſumerevires. Siẽ legit᷑ de quodã tuſco qͥ ſeĩ hoſpi⸗ tali nudũ duci p̃cepit. et oĩa
que] habebat pauperibꝰ de
dit.⁊ reſtituit q̃ erãt de vſu⸗ ra. Dixi tertio ꝙeſt tertium impedimẽtũ qð vocat᷑ ſpes diu viuendi que maxime im pedit viros · in tẽpoꝛalibus
Pſperãtes. tra quos dicit᷑. Ecck.. Ne demoꝛeris ĩ er
roꝛe impioꝝ.qui.ſ.errant lõ gã vitã ſperando. ita ꝙ vix poſſuntvenire ad medietatẽ tempoꝛis ſibi pᷣfixi. Vñ ait.
ſa. 38. Pꝛeciſa ẽ velut ate xẽte vita mea.dñ adhuc.dꝛ. ſuc.me ⁊c̃. Suũ remediũ cõ tra hoc eſt moꝛtiſ icertitudo Vñ dũs Lu.iꝛ. Eſtote pa rati· Quia qua hoꝛa nõ pu tatis filius hominis veniet Dixi quarto ꝙ quartũ impe dunẽtũ qð vocat᷑ deſperatio f.abſtinẽdi a peccatꝭque ma xime impedit illos qͥ peccã⸗ di cõſuetudine detine᷑. Vñ Pꝛouer. is: dicii. Impiꝰ cũ in ꝓfundũ vitioꝝ venerit cõ temnit. ſed ſequet᷑cũ ignomi nia ⁊ oppꝛobꝛiũ. Cõtra qð
oꝛat Dauid ĩ põ.dicẽs. Nõ
claudat.ſ.me pu· os ſuum.
Puteus eſt pet̃ de qͥ Job
Sermo XXXIX reſtituit aliẽa ꝓcłdubio poſ⸗
36. Saluabit te de oꝛe angu ſto latiſſime.qꝛ facilis eſt in greſſus.ſed non ita egreſſus Et nõ habẽte fundamentũ ſubter ſe.ꝓpt᷑ voꝛaginẽ gehẽ ne. Pute ille tñ nõ claudet ſuꝑ te os ſuũ ſitu nõ clauſer⸗ tuũ. Dixi quinto qʒ quintũ ſpedimentũ eſt faſtus.i.ſuꝑ bia latẽs que inaxime impe⸗ dit hypocritas. Sicut dicit᷑ Pꝛoů.⁊8. AQui abſconderit ſcelera ſua nõ diriget᷑· Dixi ſexto qð eſt ſextũ impedimẽ tum qð vocat᷑ cõſuetudo pec candi que eſt maxime cõtra reridiuãtes. Vñ tales dicũt illud Eck.ʒ4 · Qui baptiza tur a moꝛtuo.i.a ꝓctõ. ⁊ iteꝝ tangit eũ. recidiuando quid ꝓfuit lauato illiꝰ. Sed do⸗ minꝰnð ſolũ dimittit ſepties ſed vſq; ſeptuagies ſepties. Dipxi ſeptimo ⁊yltimo ꝙ eſt ſoptimũ impedimẽtũ qð vo tat᷑ volu ptas peccãdi q̃ ma⸗
xime ipedit luxurioſos. h eſt frenũ diaboli q́ dicit eos ad aquã inferni. Siciit dñs ait 2n a. 30.Zluferã frenũ erroꝛ⸗ qð erat in maxillis eoꝛũ.qðᷣ fit qudo kiꝑit delectari in ſeruitio dei Eſa.4ð · aude men inſrenabo te ne itereas Et ſit expedite ſũt hui ſ

ctus ꝑtes qᷓs ſuꝑius ꝓmiſi⸗
mus declarandas magnifi ce dñe ⁊ ciues km̃i.quẽ ob⸗ ſecro vos deuo te in effectũ ponere:vt. hᷣ gr̃am ⁊ in fu⸗ turo gliaʒ habeatis Amẽ.
Bñca. AI. poſt Pen. De dilectõe dei. Ser..
Eati oculi q́
vidẽt qᷓ vos
vicdetis. Lu.io.
Pꝛo huſacri et
ſeĩ euãgelij hiſtoꝛiali decla⸗ ratõne. Votandũ ꝓpter tria nos debemꝰ deñ amare.vʒ. Pꝛopt᷑ bona nature nos incitantis. Prꝛopt bona gratie nos conſtringentia. Pꝛopter bona głie nos
delectantig.
Amaf deũ de bemuſ
ꝓpter
Dico pᷣmo ꝙ nos debemꝰ deũ diligere ꝓpter bona na ture. Rð hꝰ eſt. Illud ſolet
⁊ dʒ diligi per naturã in ᷓ reꝑi intima attinẽtia delici aꝝ abundantia.⁊ bñficioꝝ
iciẽtiaſʒ hec via rꝙiũt ideo. igt Pꝛio eĩ repꝑiĩ vᷣo intia attinẽtia reſpectu ñi.
qʒ eſt nprꝑ creatõem.⁊c fr n ꝑ incarnatõem. Oao ſit
pt̃ ñ ꝓhatur ꝑ dictũ ſaiua
toꝛs. WMat.23. vbi ð Pa
trẽ nolite vocare veb iute⸗ ra. E nus ẽ em̃ p̃nñ̃ eeleß qͥ in cels eſt. Et ꝙ ſit ff̃ ni audiamus. Iſa g. Parun⸗ lus natus ẽ nobxfilius da⸗ tus eſt noh. Sʒ de filio in⸗ carnato nõ ßᷣ loco pᷣdicatur. M agnꝰ dñs ⁊ laudabit᷑ ni mis.ſʒ ꝑuus dñs ⁊ qmabi nimis:ꝑuulus vtiq; qͥ natꝰ eſt nob. Et clarius dð hoc declarans in ꝑſona xpi ait. Nũtiabo nomẽtuũ fratrih⸗ meis in medio eccie lauda⸗ ho te. ĩmo ipe xp̃s bñdictus Johsᷓ.⁊0. dirit magdalene Vade ad frẽs meos 7 dic eis. Aſcendo ad pr̃em meñ xc. Scðo reꝑit᷑ in deo deli⸗
ciaꝝ abundũtia.vñ Dauid
ĩp · di. Delectatões in dex tera tua vſq; in finẽ. Tertò
reꝑit᷑ in deo bñficioꝝ ſuffiei entia.qꝛ oĩa nob nccaria cõ municauit.ẽt ſeip̃m noh da re voluit. vñ. Ber. Multũ meruit nob ðᷣs qͥ et ĩ młtis ſeip̃m dedit nob. Werito ðꝑ rõem bonoꝝ nale· imo ꝑexẽplũ nos natura iudut ad deũ amandũ.qʒ ſi filius preʒ ſuũ carnalẽ diligit ẽt ſi nih il pᷣter geniturõ̃ ab eo re
cipit Et ſi f̃carnał ſuũ fra
trẽ carnalẽ amat. Etiã ſint
————

.0. in ſong ſit na Rait nme w doie u bol Mſerßsbl ſob ntmgtit s Uu ismeos
es o adpfmt os X. elndnt
tu tuyjd
os ip decnen mqnfnt w obijcit
u enn t xa nbunt
et mu ätſefnnh eBei c nen öösaint eßt et nob et e ronopin o peri Ps nnnti i. adi ndiqlils piz Fmlil ſt abil mmitbor u cpr funlijn
Bona
gratie.
———————————
luʒ bñficiũ ab eo ſuſcipit. qᷓ; tomagꝭ ⁊ nos deð amare debemus qͥ ſuã pf̃nitatẽ f̃⸗ nitatẽq; tantꝭ bñficijs nob exhibuit. vñ Ber. Pay ne tibi vñ homo.cogita qᷓlem te fec̃. Nempe fm coꝛpus e gregũ. ᷣm aiam magt.ima gine creatoꝛꝭ inſignẽ. rõnis ꝑticipẽ. btitudinis et̃ne ca⸗ paceʒ. Poꝛro ãbo coherere ſibi fet̃ in cõpꝛehenſibili ar tificio. Sapĩa infatigabili nꝰañ ꝓmeruiſti nec ſpes re tnbutõnis fuit. qm̃ bonoꝝ noxꝝ nõ eget. Dixi ſcðo ꝙ debemus amare deũ ꝓꝙter bõa gr̃e. Rõ huius ẽ Ililũ debemꝰamare qͥ tribuitoĩg necc̃aria incgentie ne.ſʒ eſt ðs igr. Nã pe benignꝰ? ðs tribuit nob ipũahtres gras quib indigebat natu⸗ ra humana. Quaꝝ pᷣma ẽ culpe grauiſſime remiſſio. Scða ẽ pene erne mitigatõ Tertia ẽ multarũ ptutũ col latio. Pꝛima gr̃a apparuit in incarnatõ neꝓ ee ꝙ dona nit no b oẽm inuriã et vn⸗ uitſe nob cũ pace. Ejñ ĩ ſi⸗ gno huius angeli in natiui tate cãtauer̃t. Blia in exxelb deo. Et in terra pax ho.lu. 2. Scða gr̃a apparuit in
Serme Rl.
paſſioneĩ qj filius dei ſoluit
penã moꝛtis ꝓ nob debito⸗
riby moꝛtꝭ.⁊ fec vt pena no ſtra eẽt tpalis q̃ erat etna.⁊ eã mitigauit ſua moꝛte quã paſſus ẽꝓ nullo delicto ſuo ñ ip̃e dit ilud põ. Que nð rapui inimico exoluebã. Minc ſaß̃. Ecci.⁊ ↄ. Bam fideiuſſoꝛis. ne obliuiſcari. Dedit em̃ ꝓ te aĩam ſuam. Tertia gr̃a apꝑuit in reſur rectõne qñ in diſcipulos in⸗ ſufflauit ⁊ dixit. Accipite.ſ. ſctm̃.vñ ad Ro.y. Caritas dei diffula eſt in coꝛdibꝰ ne ſtris per ſpm̃. ¶.qͥ datus eſt nob. Ejbi.di. Bre. Donum dedit ꝙ maximũ erat nõ ce⸗ lũ ⁊ rã ⁊ mare. Sʒ ꝙ his oĩb erat honoꝛabiliusꝙ an gelos ex hoibus ⁊ filios ac frẽs xp̃i pᷣparauit. Pixi ter
tio ꝙ debemꝰ amare deũ ꝓ
pter bõa glie. Rõ hꝰ ẽ.qꝛ Fᷓ titudinis via reqͥrit. vt illũ dẽamꝰ amare a qj maxmũ bonũj recipimus.ſed ðᷣs cre auit nos vt daret nob tale⁊ tantũ bonñ qð vt ait apłs i.ad Coꝝ.2. Nec oculus yidit nec auris audiuit. nec in coꝛ hoĩs aſcẽdit ea q̃ pꝛe parauit vᷣs his qͥ diligũt eũ De p bono imo de iſiꝭ bo d 7
Bong gloꝛe⸗

Woni⸗
taſ gau dij-
nis gkie. qꝛ płra ſũt. vt vide bit᷑ infra loq̃ns Ber.ait. qũ veniẽt tꝑs. vt phenib gau⸗ dijs in ipo diuinitatis fonte ꝓfundiꝰ ĩmergamur vbinu da nudat᷑ ſiue intercapedine ⁊ iterpellatõe ↄtinuet. Quã doveniã ⁊ apparebo añ faciẽ dñi.qñ trã ſ.in. lo.ta. vſq; ad vomũ dei. qñ ſicut audiuimꝰ ſic vidimus in ciuitate dñi. vbi gaudiũ plenũ. dicitur il⸗ lud ꝓpter plenam felicitatẽ coꝛpis ⁊ aĩe · Erit enĩ ibi tri pler ſpũale bonum. Pꝛimũ erit gaudij incõp̃hẽſibilitas Scðm erit gaudij ĩpmixtibi
litas. Tertiũ erit gaudijlter
minabilitas. Dico pꝛimo ꝙ ibi erit vnñ bonũ quod dici tur gaudij incompᷣhenſi ibili⸗ tas. vñ Zu. ſuꝑ illð Mat· ij. Intra in gaudiũ dñi tul- vic̃ ſic. Baudebũt.ſ.btĩ toto
coꝛde tota aĩa vt totũ coꝛ:io
a aia nõ ſufficiat plenitudi
gandij ⁊ alibi. ſi ſingla bõa delectabilia ſũt. cogita ĩmẽ te qᷓ; delectabile ſit illud bo nñ qð ↄtinet iocũditatẽ oim bonoꝝ:⁊ nð qualẽ in creatu yis ſumꝰexpti.ſʒ tãto differẽ tẽ: qᷓ;to differt creato? a cred tura · Si eni bona ẽ via cſed
ꝛqᷓ; bõa vita ẽ creatriꝝ · Si
de dilectione dei
bõa ⁊ iocũda ẽ ſalꝰ facta: qᷓ; iocũda ẽ ſalus q̃ feẽoẽm ſa⸗ lutẽ. Sᷓi amabitẽ ſapia ĩ co gnitõe ↄditaꝝ reꝝ qᷓ; amabi lſẽ ſapĩaq̃ ex nhilo ↄdidu oĩa. Deniq; ſimkte ⁊ magns delectatiões ſũt in rebus de lectabilibus:qᷓ; ta deiectatio eſt in jeo qͥ fecit delectabilia⸗ Dixi ſcðᷣo ꝙ ibi erit vnũ ſe⸗ cundũigaudiũ.qð d gaudij
imꝑmixtibilitas: qꝛ gaudiũ
illð erit purũ.vñ Eſa.⁊g · di cit. Vaciet dñs exercituũ in mõte Fᷣ ↄuiuiũ piguiũ oib⸗ ppłis oim medullatoꝝ: ↄui uiũ vindemie defecate. i.io⸗ ciditatis puriſſime. Hic dr̃ Apoẽ.⁊i. Abſterget deꝰoẽm lacrimã ab oculis ſctõꝝ ⁊c̃. Dixi tertio ꝙ ibi erit vnum tertiũ bonũ qð dt̃ gaudij in terminabilitas.vñ Joh.is.
dr̃. Vaudiũ vĩm nemo tollet
a vobis. Et Bern.in qͥdam ſermone Ilið eſt verũ ac ſñ mũgaudiũ qð nõ de creat᷑a: ſed de creatoꝛe ↄcipit᷑.qð cũ accepeꝛ nemo tollet a te.cui alicũde ↄꝑata oĩs iocũditas meroꝛ eit· oĩs ſuauitas do⸗
loꝛ eſt. oẽ dulce amaꝝ · omne
decoꝝ fedũ eſt. oẽ poſtremũ
qð delectare pᷣt moleſtũ eſt.
Extplo huꝰ gaudij: cuidã

3 5
₰ —
— .
— — v
2
8
— ₰ —
2
andi miqdgu
at. ſ ennnüt mub a pigu ob polso Mruluupio v vn MMxet. bi cudn ſme· hit
e ils ſcipt Dnnbitm nnüb ðd guih di. Jal kn pemoklt wbu iemnin ſemn&(ſtwiui nigat rödem
upej tolund
pet x cinM
—
Senno Rl. 165
Fratridareuallenſi ad ectrẽa bit huius p̃cepti differentiã. deductu apꝑuit angelus · di Scða declarabit hꝰ ſufficiẽ xitq; ei Werito deſideratis tiam- Tertia declarabit hu vos pᷣſentiã dei.ſi cui tñ ino ius potentiã. His tribdecl tuiſſet quantũ vos ipſe dili⸗ ratis erit fins. Cõcluſio igi
qᷓ; deſiderant expectet lõ tur pᷣma ſit talis in oꝛdie ꝙ
ge feuẽtioꝛi ad eiꝰ amoꝛẽꝓ⸗ p pᷣceptũ tripkr pᷣt exponi triplex ꝑaret affertu. Werito I taʒ tres varias exp oſitões ſicut expoſi⸗ ppterbona natureqᷓ; gre? bñ declarãt Alexã de ales tio illi⸗ Se deũ debemꝰ amare · De ⁊ Jaco· de alexan. Elno mõ us pᷣce⸗
cõciufiones magnificedñe⁊ ſic· Hõ ꝓpter gradũ nobilẽ pti.
ciues dilecti in ſacro euange quẽ tenet in reb habet inde Tho⸗ ſio hodierno denotant᷑· qð ĩ ptutẽ vegetatiuã que ꝓpꝛie 2a. qõ. tres ꝑtes diuidit. Qm̃ ipꝛi vigetĩ coꝛde. Virtutẽ ſenſi ꝓ4. ma ꝑte ponit᷑ affectio bõi cõ tiuã q̃ vigetin aĩa· Vñ aĩa/ arti.y⸗
ſiderati pñrlalr vſum oculo tũ ab aĩato ꝓpꝛio dignoſci rũ. per quos.ſ.bona nature ſenſu. Habet ẽt pᷣtutẽ rõna vident᷑. quibus ad amandũ biiẽ⁊ intellectiuã q̃ ylget in deũ inducimꝰ Wtiĩ oculi ⁊c· mẽte. Et qm̃ quicqͥdviuimꝰ In ſcða ꝑte ponit᷑ affectio p⸗ quicqͥd ſentimꝰ. quicqͥd itel mij deſiderati apparẽter per ligimꝰ ad dei amozẽ oꝛdina amoꝛẽ pᷣceptoꝝ· ꝑ que.ſbõa reet referre debemꝰ. ideo dr gr̃e acquirunt᷑ quibꝰ adamã Diligeſdñm deũ tuũ ex toto ciũ deñ inducimur ibi. Etec cdꝛde tuo.⁊ ex tota aĩa tua ⁊ ce quidã ⁊c̃. Intertia ꝑte po ex tota mẽtetua. Verũ qm̃ nit᷑ pfectio mãdati ↄſeruati oẽs iſteptutes ſił collecte de vtilr..ꝑ qð dant᷑ bona gkie bẽt vtriliter ad deũ oꝛdinari quib adamãdũ deñ induci Jõ adiungit᷑ ex oĩbyviribuſ mur ibi. At ilie dixit. Et vt iuis · Debet ᷓ deus amaria clariꝰ her pateãt videamus nobis iſtis trih modis ᷣm piſtoꝛiã· Beckarate hiſtoꝛie iſtã expoſitionẽ ᷣm potentiã fructus erit amoꝛ dei. De q vegetatiuã · m poten tiã ſen amote loq̃ndo tres ↄcluſieꝰ ſitiuã · ᷣm potẽtiã intellecti⸗ nes cũ triby dubijs declara⸗ uã. itayt oĩa q̃ ſůt ĩ coꝛde ho bimꝰ. Nuaꝝ ſma declaraꝰ minis debet ipi deo· Exẽplo 8

.
ſ. K e i 44
vð dicentis in põ. In toto coꝛð.m.ex.t.ne.r.me.a.mã. tuis.vñ Legit᷑ ꝙ femłqͥdã a dyabolo vexatus dixit cui dã iᷣm interogãtiꝙ mag oĩbplacẽt deo tria.ſcʒ Lu a vacua.ſol.⁊ manicũ rote ̃ cũ iſte nõ itelligeret qͥd er
poſitõe poꝛtarẽt. Adiurãdo
iteꝝ ſerrogauit de expoſitõ ne. Etille dixit. Luna va⸗ cug ẽ yt vnũ c.ſol ẽ ſiẽ vnñ o
mãicũ rote ẽ ſi vnũ r. Iſte 1
tres ĩe ſil iũcte efficiũt illã dic ðem coꝛ. Et ß̃ ẽqð deo mag placz. Sñpꝛouer.ij. Fili mi pᷣbe coꝛ tuũ mihi. ſic faciebat dð dicẽs in põ. Coꝛ meũꝛ caro mea exulta ueft in deũ vinũ. Scðo mð põt expon hᷣ p̃ceptũ ſie vt pertotũ coꝛ penes qð re ſidet appetitus rei deſidera hilis iteiligat᷑ ðᷣs ſic amari ab hoĩe.vt in eo nõ remane at amo auaricie ad res tꝑa ler. Per totã aĩam apudq; reſicet cõcupiſcibilis vᷣtus ad ðlectabilia ĩtelligat᷑ dei amoꝛ ſic occupare alam. vt nulli pᷣue delectatõꝭ relinqᷓ⸗ tur lorus. Per totã menteʒ apð qᷓ; reſidet q̃dã eleuatio hois ſuꝑ ſe intelligat del a⸗ mot ſic deſicerariab hoie
De dilectõne dei
vt ĩ io ſolo totalt gliet. yt
ſic ꝑ totũ coꝛ exeludat aua⸗ ricia amãdo deũ ſup õs res tꝑales. Per tot aiam ↄcu piſcẽtia carnis amãdo deñ ſuꝑ oẽs creaturas Per totã
mentẽ ſuꝑbia⁊ vana gloeia
amando deũ ſuꝑ oẽs hono
res. Et hec expoſitõ inſinu
at ĩ dictis ſcĩ maximi eß̃ibᷣ his vbis. ũ hac igᷓ inten tione trinã ad deũ dilectõeʒ ex ꝑtractat vr euellat nos terrena müdi habitudine qᷓ reſpicit᷑ ad poſfeſſiones ad gliam.⁊ ad voluptates qᷓ⸗ bus et rpatus ẽ xp̃s. qꝛ pᷣm̃ apłlm Joh.⁊c. Õe qð ẽ in mũdo ↄcupucẽtia carms eſt ⁊ ↄcupiſcentia oculoꝝ et ſuꝑbia vite· Tertio mõ põt exponi pᷣceptũ illud ſic Ex toto coꝛde.i.toto intellectu ſine erroꝛe. Et tota aĩa.i.ex
tota volũtate ſiue Idictõe.
Ex tota mente.i.ex tota me
moꝛia ſine obliuione. Exoĩ bus ãt virb addit᷑ ad exp̃⸗ mendũ vniuerſalẽ conati
et interius ⁊ exterius debe⸗ mus ad amoꝛeʒ dei ferri. ᷓ
trib ñis potentijs diligen
dus ẽ vðᷣs vʒ itellectu. volun
tate ⁊ mẽoꝛia.qͥbh deſignan᷑
tres ufeaffectõnes. Perpᷣ⸗

tönep
niß
Fii* mã atõ ʒtitellect debem? ul7 j Inblugari fidei ad credẽdã änn nu vĩa q̃ dicũt de des ĩ ſcriptu⸗
— 2 disq mniid ra. Per ſcðᷣam affectõeʒ vo mniſu 5Pani lũtatꝭ dẽm velle oĩa q̃ vult ös.ttarii oib qðs fae e Perſtäafferöezmeiet 1i 2Söinin bemꝰ hre mẽoꝛiã oĩm opeꝝ e S ni dñi. etiſta expoſitio trahi᷑ tin ex vbis Aug. Sʒ iuxta hãc e nn idlec ↄckonem in q̃ viſaẽ differen L ilt nost tia expo ſitõig hꝰpᷣcepti q̃ri
n e
um ld znt 5 tur qͥ i qͥ ſpũaliter 3 ᷓᷓ pᷣce⸗ upela eina pce ptũ peccaueft Ad qð rñde glan.44 entsic tur ꝙ tres maneries hoĩm
reꝑiunt᷑qͥ;ᷓ pᷣeeptũ faaiũt 3n vna ꝑs ſeu mãeries pec cat 3 pᷣmã ptẽ hꝰpᷣceptiq̃ ẽ·
win Jol ñeqi amudo ticms
ehꝛyap m lt Duigere deũ ex toto coꝛde. ſuburi myi Alia 5 ſcðam ꝑtẽ qᷓ eſt. Oi cyon p lau ſikt ligere deũ ertora aia. Zlia totooꝛdt intelen tertiã ꝑtem q̃ eſt. Dilige ſmem nlh eb? le de ex tota mente. Con⸗
tra pᷣmã ꝑteʒ faciũt peſſimi incantatoꝛes ⁊ peſſime incã tatrices qͥ toto itellectu ſoꝛ
touwlüt à ꝛdci. y ſe.ſe Erum Swun 1.37.
—— tileghs ⁊ incãtatõib inten⸗ —— onij dũt qͥ m auguſtinũ fieri „ W ñt cũ aliqð pactũ cũ dya⸗ et nus olo Zhant. Slñ.i. ad Co. muum S io. Nlo vos fieri ſocios de tmsp. monloꝝ. Et etãʒ iſtamꝑ dus iðs 3 I=up„ tem hnius pᷣrepti faciunt qͥ tuetn Pn obſeruant ligna.⁊ q; poꝛtãt esiu Spo cartas in collo ⁊ qͥ obßuant
7
Sermo
XI. 100
lunã plenã ⁊ hmõi. Dẽs q talia faciũt peccãt moꝛtalit᷑
ð qs dicit apls ad Colo.ʒ
Dẽ qðcũq; facitis in vᷣbo aut ĩ oꝑe. oĩa ĩ noĩe dñi ñi
ipu xpᷣi facite. Sras agẽtes
deo priꝑ ipſum. otta ſe⸗ cundã ꝑtem peccant an uri. vſurar.raptoꝛes ·⁊ huiuſ mõi. Qui totã voluntatẽ ⁊ totũ amo ẽ ponunt circape cumã.qꝛ tales efficiũt᷑ potiꝰ
amatoꝛes pdoloꝝ qᷓ; dei.q?
auaritia ᷣm apłm ad Colo ſen.ʒ. Eſt vdoloꝝ ſeruitus. Contra qs dicit Auguſti. Video vos ſic amare pecu niã: vt iubente amoꝛe pecu nie laboꝛes ſuſcipia?s · Je⸗ iunia toleretis.mare tiſeatꝭ vẽtis ⁊ fuctibꝰ vos expona tis · Et Innocentius de mi ſeria conditõnis humane lo quens hoc viciũ damnans ait. Quã multos ſeduxit cu piditas. q; plures ꝑdidit a uaritia. Pumo balaã aſel⸗ la redarguit. ⁊ pecem ſedẽ⸗ tis attriuit. qua gaptus cu
pidine pꝛomiſſoꝛũ diſpoſu
erat maledicei iſrali Achã
lit argentũ ⁊ aurumde ana⸗
themate iericho. Nabot in
terẽpt᷑ ẽ vt achab eiꝰ vineã d
populus lapidauit.quatu

Minc
de dilectione dei
poſſideret. ieʒi lepꝛa ꝑfun dit. qꝛ petijt ⁊ recepit veſtes ſub noĩe heliſei ZJudaſlaq̃o ſe ſuſpẽdit:qꝛ tradidit xp̃m. Ananiã ⁊ ſaphirã Pitanea moꝛs exꝝtixit. qꝛ de pᷣcio agri defraudauerũt aptm. Edifi cauit Cyrus munitionẽ ſuã coaceruauit aurũ et argen tũ qᷓſi lutũ plateaꝝ. Sʒ ecce dñs poſſedit eũ ⁊ ꝑeuſſit foꝛ titudinẽ eiꝰ. Peccant etiã in hqͥcolũrdños ſuos tãq; de os · ⁊ amantvxoꝛẽ ⁊ filios ⁊ pantes vltra modũ. Lötra Is loquit᷑ apłs ad Rom.3⸗ Mutauerit gkiam incoꝛru ptibił dei ĩ ſilitudinẽ nis coꝛruptibil hojs ⁊ volu crũ ⁊ quadrupedũ⁊ ſerpẽtũ
pter qð tradidit ilios deus
ĩdeſideria coꝛdis eoꝝ ĩ ĩmũ diciã: vt ↄtumelijs afficiant coꝛꝑa ſua in ſemenp̃is.q cõ
mutauerũt gkiam dei in mẽ⸗
daciũ ⁊ coluerũt ⁊ ſeruierũt creature potꝰqᷓ; creatoꝛiq ẽ deus hſidictꝰ in ſcła. Zmẽ. Nõ ꝗ ſic faciẽdũ eſt. ſʒ obſe
ũ nrm ⁊ amoꝛ ñ erga deũ ſemp dirigat᷑ſicut rõ dictat. c Pau. ad Ro.· i⁊.· dicit Rõnabile ohſequiũ veſtrũ. Eöõtra tertiã partẽ huw p̃ce pti faciũt qͥ nolũt recoꝛdari
pꝛeteritoꝝ pctõꝝ ⁊ futuroꝝ ſupplicioꝝ.ſʒ tota eoꝝ cogi⸗ tatio ↄſumit᷑ ĩ eoꝝ amoꝛe ꝓ pꝛio.nõ ſolũ amãtes piem?⁊ matrẽ ⁊ alios attinentes vl⸗ tra vᷣbitũ. Cõtra qs dñs di cit Mat.io. Qul amat pa⸗ trẽ ⁊c Sñ iſti tales nõ ſunt
digni vt diligãt᷑ a dño.qꝛ ſiẽ
iðᷣe di Mat. io. Qui nõ ac cipit crucẽ ſuã ⁊ ſequi me ñ eſt medignꝰ.ſediſũt tales di
imoꝛte. vñ Pau. ad Ro.
8.Si ßᷣm carnẽvixeritis mo riemini. Et hec de pᷣma ꝑte ſuffciant. Conclu ſio ſcða ſit taliſ.ꝙ hoc pᷣceptũ ſit ſuffici ens ad verã charitatẽ habẽ⸗ excaritate diligẽda q̃ pñt ꝑ⸗ ticipare felicitatẽ eternã vel pam hr̃e ꝑ eſſentiã. Cuius rõ ad pñs põt reddi exiß qð dr ab apto.i. Coꝛ.iʒ. Ehari tas nũq; excidit. Si aũt ha butꝰ ẽ ꝑpetuꝰ ⁊ fauoꝛabil rõ eoꝝ reſpectu quoꝝ ẽ habit? debet eẽ ꝑpetua:qi ꝗᷓ caritas ꝑpetuitatẽ hʒ. ⁊ diligibilia. Ex pa vñt ß̃ hr̃e ꝙ oꝛdina bilia ſint ad eternitatẽĩ qu
poſſint ꝑciꝑe illð bonñ qð pᷣmo caritas reſpiẽ.ſiẽ rõem ßr diligihik. Talia aũt nõ ũt niſitriaſ.deꝰ qͥ hʒ bonũ
dã. Rõ hꝰ eſt. qꝛillaſſola ſũt*
ti.ʒ. in oꝛꝑe
ie. Teni pare cũ eo mus· Et q göis dei ritatẽ hñd tur Wat
he q ent
deñ tuñ el
ex totame 4 ms. 2mmz ilebucẽ ſcut teipm nñdans ti
4 phete. S oꝛdinente
adpꝛs ctiorẽdei min. aiũꝙß
decẽqͥʒ tn ctinent ꝑ del ⁊ ifom tů diũt᷑ exæ mñ di hmi deos qien dis deñ E mupm tepto ded torocoꝛde bed᷑ qu pluſqᷓ deñ encſcco ſepdeve

& 8
S58
E
₰ 368 b 38 8 S = S
8
.
²
332½
ð ꝑ eſſentiã. ⁊ ipᷣe hõ qͥ di ligit. Et qᷓ;tũ ad aĩam pᷣnci⸗ pakr. Et deinde qᷓ;tũ ad coꝛ
us qñ erit factũ incoꝛrupti kue. Eeme ille qͥ põt ꝑtici⸗ pare cũ eo illud bonũ.ſ.pꝓxi mus. Et qm̃ ſub pᷣcepto dile ctõis dei ẽ ſufficiẽs rõ ad ca ritatẽ hñdã. Hic eſtq dici tur Mat.⁊2. Diliges dñm
deñ tuũ ex toto coꝛde tuo. et
ex tota mente tua · et ex tota anĩa tua. Hoc enĩ marimũ ⁊ pᷣmũ mãdatũ.ſcðm aũt eſt ſile buic. Diligeſꝓximũ tuũ ſicut teipm. In his duobus mãdatis tota lex pẽdet ⁊ ꝓ⸗ phete. Sʒ h vidẽdũ eſt quõ
Sliitite de⸗ oꝛdinent᷑ oĩa pᷣcepta ad dile⸗ pie pce⸗ ctionẽ dei ⁊ pꝛoximi. Adiqð
* Aiuniſtoꝛü ſciẽdũ ꝙ pᷣcepta vecalogi lũt
mbi niu ic
draba— hEh
ts nüq xt Sitih dwẽp; n fonbii ez rep Kuʒ ihü doet ec ahun — F Sÿar A fe guin dů ſint Pmini
uS Eheliin
idli— Lalut
inin ihb
decẽ q̊ꝝ tria qͥ in pꝛia tabula cõtinent᷑ ꝑtinẽt ad dilectõnẽ dei ⁊ ĩfoꝛmãt ad fidẽ qua de cñ dicũt᷑ excellẽtioꝛa. Et iſto rñ triũ pᷣmũ eſt. Nõ habeb deos alienos.i.me ſolũ habe bis deũ. Et iſtð pceptũ expᷣ⸗ mit᷑ ꝑ pᷣmã ꝑtickã poſitũ ĩ pᷣ cepto de dilectione dei.¶ Ex toro coꝛde. Moc pᷣceptũ trãſ gredit᷑ quiſqͥs aliqd diligit pluſq; deũ. vnð Hiere. Qð enĩ qͥſq; colit ⁊ venerat᷑. il⸗ kep deo eſt· Vñ ⁊ auarꝰ pe⸗
cuniã ⁊ luxurioſus camis de lectationẽ.⁊ guloſus ventrẽ cõſtituũt ſibi deũ.hĩc Pau. Quoꝝ deꝰ vẽter ẽ. Et ber. ait. Quiſqͥs plus mundũ qᷓ; deñ diligit impius ac idola tra eſſe ↄuincit᷑. Eolẽs ⁊ ſer uiẽs creaturepotiꝰq; creato ri. Scðm pceptũ eſt. Nõ al ſumes nomẽ dei tui in vanũ MHoc pᷣceptũ obligat oẽſ ⁊ re trahit a mẽdacio ⁊ ꝑiurio et blaſphemia. Eñ rñdet ſcðo mõ diligẽdi qð eſt. Ex tota aĩa. Et p̃t ſicexponi. Nõ al⸗ ſumes ⁊c. Nõilipẽdas dei filũ ad te miſſum.⁊ꝓ ſalute tua ꝓpꝛia incarnatũ.qᷓſi di⸗ cst ſi udoꝛas deũ pꝛo eo qꝙ creatꝰes.ita adoꝛa ꝓ eo ꝙ re dẽptus es. Nõ eni minꝰ cõ tulit.cum redemit qᷓ; cũ crea uit. Nrauit᷑ enĩ peccãt hereti ci falſa ſentiẽdo ð filio dei ⁊ eriã blaſphemi ſiẽ dictũ eſt. vñ Zlug. Peius eſt blaſphe mareiqᷓ; ꝑiurare. Qꝛ ꝑiuran do falſe rei adhibet᷑:teſtede blaſphemãdo)de ipſo falſa dicunt᷑. Tertiũ pꝛeceptũleſt. Wemẽto vt diẽ ſabbati ſcti fices. Oð rñdet tertie ꝑti.ſ. Ex tota mente.in qᷓ quies pᷣ cipit᷑ ab oꝑibuſmalis. Sab
11
——— S— 2
—*———
———— —— ——

bata ᷓ ſctificat qͥ a uitute pci vacat.magẽ ãt qͥ ãoꝛe 2 tẽplatõis qeſcit ab exercitõ
oꝑis ⁊ acto is extioꝛt. h eſt
ſabbatũ pcõꝛe ꝑqð ad ſab batũ ꝑuenit᷑ etnitatẽ Heb. · Reliquit᷑ ſabba.p.d. au. Sabbatiſſimꝰplene qͥetꝭ fůũ
ctioꝛ ⁊ iocũditas. D eĩ ꝑfe⸗
cte vocabimꝰ gr̃a maioꝛi re fecti ⁊ ðᷣo pleni ⁊ ſciẽꝰ ꝑfcẽ.
qꝛ ip̃e ðᷣs.ibi vocabiꝰ.ama
biꝰ⁊ laud abiꝰ.viðᷣbĩꝰad co gnitõʒ imitabit᷑ pᷣitatꝭ. ama bĩꝰad dilctõʒ ſũme bõitatꝭ. laudabiꝰad app̃hẽſionẽ ief fabił etnitatꝭ. Septẽ alia pᷣ
cepta ſt ſcðᷣe tabłe ꝑtinẽtia
ad dilcõʒ ꝓxi.⁊ pᷣmũ ꝑtinet ad pr̃em carnalẽ ſiũ ĩ pma tꝛhła pᷣmã ad vm pfeʒ. vt pᷣncivij dignitas hõꝛet᷑.exo. 20. öꝛap.t. ⁊ mt.ſ. obe⸗ diẽdo ⁊ reuerẽtiã exhibẽdo ⁊ qᷓ;tũ facktas ſuppetit adiu
nãdo.mat.. Dia qᷓ.v.v. fa
v. ho.⁊.v.f.illis.⁊ ꝑ prem ⁊
mẽ̃eʒ itelligũt᷑ õs ile qͥh ho
noꝛẽ? bñfgiñ tenẽur ĩpẽðᷣre ⁊ obbuã tib h pᷣceptũ ꝓmit tit.i.ad thi. duplex bonũ ſic di. Pietas ad o.v.ẽp̃. ha.vite qͥ nẽẽ⁊ fu. Nõ obßᷣ⸗
uãtih vᷣoↄmĩat̃dñs. Deu.
xi Si gẽuerit hõ filiũ ꝓtu.
zt·⁊ ſeqͥt᷑. Filinñ̃ iſteꝓtuꝰ
Be Pilectõne dei
⁊ẽ. Eᷓ d̃ bent. Hõ̃ꝛa.p.t.
⁊t · vt h̃ ibið.V.c. Scðmpᷣ ceptũ ẽ. Nõ occidas.ſ.mãu kcoꝛð odiẽdo ſiue ↄſẽtiẽdo- ſb qᷓ pᷣcepto ẽt ĩtelligi?᷑ ĩſõti
—
mãuviolẽtã ñ ĩferas.nẽ vite auxiliũ ſptrahas.cui potes ⁊dẽs dar̃.iudex eĩ qů iuſte occidit ñ occidit ip̃e. ſ lexqᷓ pᷣcipit. exo.⁊2. Walefi.ſ.p
v. Ro ·⁊ nõ ſñ c.g.poꝛ· ſir qvi vñ ̃peilit:vt dʒ ⁊ lʒ.ꝙ
tñ ñ ẽ ꝑfcõꝝ qͥbh d̃. Qui ꝑ
te.⁊c̃.ſʒ gr̃a ðfẽſiõ ł ↄmũi tõis pñt offedere. Congrue ſatꝭ pᷣceptũh ad pᷣcedẽs ſect vt cui lõga vita ꝓmittit᷑ ali enã vitᷓ extĩguere veat᷑.ter tiũ pᷣceptũ ẽ Nãõ mechaberꝭ 1.ñ̃ miſcearꝭ alicui excepto
fedẽ ↄiugali.vñ thob J at tẽde.ti.f.m.ab o.foꝛ.⁊ p̃.vx. t.n.p.cri.ſci. Hoc pᷣceptũ ptiet ad coꝛreptõʒ vite ꝓpe
iuſtũ ẽ vt ĩ hae vita coꝛrup tõem ſibi caueat qͥĩ pia vi⸗
tã ĩcoꝛuptã expectat.ſap̃.⁊
Incoꝛruptõ. f.t. efſe. ꝓ. ðᷣo. Quartũ.pᷣceprũ ẽ.ñ furtuʒ
facies i q̃ẽt ꝓhibet᷑ rapina
B ꝑtiet ad ĩtegritatẽ ꝓxĩ vꝛ ex ſugioꝛi mãdato vitã illuꝰ ꝑactã vio lõij ñ ophmit.ita ꝑ fraudẽ occksã ĩhiſ q̃ ad v fũviuẽdi data ſt ei ñ noceãt ʒ ſinocuit veſtitua. Kach⸗
4
di LubEr aucn red Vun pcep ſirtõm dil
tnrere volet
jtnam̃tũ pſt
p. io Fall
npunitus. ſlla mlta m hrimũ ẽmẽ Os qð ment Scmẽ coꝛ
ñ Anſel. N
emẽtin voli
pta ẽ pit
zwmẽdeiat litat. Qu ipit. Quin it. Sextũ ßᷣ
upiſces vxoꝛ
ſbeas volũ ꝗprinũp̃ce pitut. In! uliopceptis ts Mdiutie lectꝛpiesſitn pi. Eti val pertñ. Secu tidioq; hon ne uuture E reſe volütatẽ ber. Exhoc ðſchagteh

4 eniyt nt ſern
ipeez S hinechie imt lau ee tetpi 1ichb üden.E rofohtßt
p.d heci
iet ad x nngit i en tien ſt xnijipjun ticoenj à Ietnl⸗ uri Stcey Pn i S jopn zii
—— Lum ntüjin ¹
.
Sermo
diẽ. Lu.io. Et ſi qͥd aliquẽ ðfraudaui reddo qd ruplũ Quintũ pᷣceptũ ẽ. Nõ fal⸗ ſũ teſtiõm dices.i.nocẽtibo ⁊ nocere volẽtib atteſtatõe firmam̃tũ pᷣſtare ñ audeas Pꝛo.io Falſus teſtꝭ nõ erit impunitus. In atteſtatõne falſa młta mala occurrũt. Primũ ẽ mẽdaciũ. Sap̃.i: Os qð mentit᷑ occidit aĩam
Scmẽ coꝛruptõ pitatis.
vñ Anſel. Nequaqᷓ; pᷣt vel
le mẽtiri volũtas· niſi in qj
coꝛrupta ẽ vitas. Tertiũẽ. qꝛ nomẽ dei addũt ĩ teſtiõm falſitatꝭ. Quartũ qꝛ iudicẽ vcipit. Quintũ qꝛ ꝓx mũ le dit. Sextũ pᷣce ptũ. Nõcon cupiſces vxoꝛẽ ꝓxi tui.i.nõ habeas volũtatẽ mechãdi. Septimũ pᷣcep.ñ ↄcupiſceſ rẽ ꝓxĩ tui. In his duob ſpe cialib pᷣceptis cohibet᷑ volũ tas. Q diuitie ⁊ luxuria ð lectabiles ſũt nature coꝛru⸗ pte. Et iõ valde alliciũt ap petitũ. Secus eſt de homi⸗ tidio qðᷣ hoꝛrendũ ẽ huma ne uature. Et iõ nõ fuit ne reſſe volũtatẽ occidẽdi ꝓhi⸗ bere. Ex hot ptz quõ oĩap cepta ↄtinent᷑ in dilectõe ðᷣꝛ
2pri.ð q̃ẽ ßᷣme pñs. Etÿ
ð ſcða ꝑte hꝰßᷣ mõis ſuffici⸗
192
ant. Concko tertia ſit talis.
ꝙ licʒ h pᷣceptũ pñiti vita ha
bebar inchoatõem.i alia tñ ĩpletio vita hẽbit impletõ e3·Po carita⸗ hꝰↄckonis itelligẽtia notã⸗ tis.
dũ.qꝛ vñ impoſſibile ꝙ ſit hõ ferat᷑ ad deũ. ſ.toto coꝛ
ſe.ſe. q⸗
de.⁊c. Et iõ h̊ tripłr pᷣtde⸗ i5Ma⸗
clarari. Pꝛĩo mõ qͥs aliqͥd pꝛecipit᷑.vt qñ pꝛecinit᷑:im pleat᷑. Aliqñ vt deſ vᷣret hõ effe in ſtatu in qᷓj ülud poſſit ĩplere. Et ſic ẽ ð iſto pᷣcepto
Scðo mõ põr ſic ðᷣclarari.
nã aliqd pᷣcipit᷑ vt oĩtꝑe ob ſeruet᷑. ſi ſunt ea q̃ pꝛecipiũ tur in pꝛeceptis negatius. Aliud aũt p̃cipi᷑ vtꝓ loce ⁊tꝑge obßuet᷑ ſiẽ ea q̃ pᷣcipi⸗ unt᷑ in pꝛeceptis affirmatĩs Qꝛ 3 boc pꝛeceptũ eſt affir matiuũ. Jõ eius obßuãtia dʒ ſic intelligi.i.vtp om̃i eo qð põt cogitare vel aĩa deſi derare.vel mẽs recoꝛdari.ł vires oꝑari dei dilectio nõ
2. 2 q„ Mat⸗ J.
deſeratur. Tertio modo ſie
põt declarari.vt homo hic conet᷑ inchoa tiue iblin p⸗ ficere ·⁊ ea que impediunte
ius impletõem ſtudeat a ſe
abdicare.et adiutoꝛia pꝛo⸗ poſſe habere pꝛocurare.
Sed hic qurendum eſt que ſut adiutoꝛia vkiliu ad
ſex mo uẽt nof gendü d. um.

talẽ amoꝛẽ habendũ. Ad qð rñdetur ꝙ ſex ſůt in deo que mouẽt nos ad ip̃ um diligen dũ. Pꝛimũ elt pulcrũ. Ham Tho.ĩ m Dyoni. Omia pulcrũ ⁊ pꝛima bonũ deſiderãt. In pᷣo autẽ re. q ẽſũma pulcritudo.⁊ iõ eſt ũ Prer meviligeng S dan— põ. Specioſuſ foꝛma pᷣ fili hoĩm. Et ſaß̃· ↄ· dr. Cãdoꝛ pmaſe. luceterne:⁊ ſpeculũ ſine ma 127. culã.⁊ imago bonitatꝭ illiꝰ⸗ Et. Aug. in li. de li arbitrio zm Tãta eſt pulcritudo iuſticie tãta iocũditas lucis eterne ꝗrat vt ſi nõ liceret in ea amplius 1dlöb Muer q; vnius diei moꝛa · Pꝛopt᷑hoc ſolũ inumerabi um es ãni hꝰ vite pleni delicijs ⁊ circũfluẽtia bonoꝝ tpaliũ recte meritoq; conuẽnerent᷑· Scðm qð monet nos ad di ligẽdũ deũ eſt bonũ. Au. de In pꝛi⸗ trinitate. Eũ iſta nõ diligãt᷑ ma ꝑtẽ niſi qꝛ bona ſüt:pudeat illi d. iherẽdo nõ amare bonũ ip̃ʒ Nac vñ bona ſũt. Et Dama · ait n. Wonus ⁊ oĩty:⁊ ſuꝑ bonus dñs ⁊ totũ ens bonitatis ꝓ⸗ pter ſuꝑabũdantes diuitias ſue bonitatis nõ ſuſtinuit ſe ſolũ eſſe bonñ.i.ſui ip̃ius na turã a nullo ꝑticipatã. Iſta auctoꝛitas eſt cũ diligẽtia eꝝ ponẽda. Dẽõ ſcũs eſt bonus
De dilectione dei
ſed nõ oĩhonus.i.ex oĩ ꝑte qꝛ młtos habet defectꝰ. An geluſẽ bonꝰ.⁊ oĩ bonꝰ.ſ nõ fug bonꝰqꝛ hʒ ſupꝛa ſe bõi tatẽ diuinã. Hoĩes ⁊ angeli ſũt boni.ſed nõ ſũt totũ ens bonitatꝭ: qꝛ nõ ſũt boniꝑeſ ſentiã. Nã eoꝝ bonitas ẽat cidẽtalis: qꝛ pñt eã amittere ⁊ tñ ip̃i erũt bonitate in eis nõ exiſtẽte. In deo ẽ bonitas eſſentialr. Tertium qðmo
nos ſua vi attrahit ⁊ ſug de lectatõe nos allicit. Sicde qeſtſũme honeſtus. Saßp· Innumerabilis honeſtas ꝑ ſine ſ 3 tri plici exẽplo Em Aug. Pꝛio ſicut ouis trahit᷑ ad oſtenſio nẽ rami viridis. Vñ dauid in põ. Sitiuit anĩa mea a deü ſcðo ſiẽ puer trahit᷑ ad oſtenſionẽ nuci s. Sic deus trahit ad dulcedinẽ glie cele ſtis Nu habet durũ coꝛticẽ intus po eſt nucleus. Ita pa tria celeſtis durum hʒ extra coꝛticẽ pnĩe. Mic dr Mat. 4· Agite pnĩam · ecce coꝛtex · intus po eſt nucleus viſiis dei. Hic eſt qð dr̃ poſt Ap⸗ pꝛopinq̃bit enĩ regnũ celoꝝ Tertio trahit᷑ ſiẽ pelliparius
mhitenpl pelli Uñ d njitelñ ſiu ſñquod mou gůſdeñ eſt 15 Oaial kInter no plit. ad Ph nẽ hoimfac bis eſt ima alit᷑ mag
uet nos ad diligẽdũ deñ eſt ſek ifiio⁊al
boneſtũ· Sſteni honeſtiqð iiſ
qð mouetn deñẽ vrile.
* ppter vtile.
us vtllita ſodi. Vñt ſodit dñs zltimũq ſad tlequod ig bld̃. ꝙ de ſ nis a c iui tenbibeba dide lubm thieymi: hoies ſpiri nes inpfer manetn ndie eni er lusn ſig toʒ. Na xluxipfet

Sermo
e ge V daind in põ. E duzn de velliũ. Vñ dauid inps. Eł 4 e vẽdẽs celũ ficut pellẽ. Quar
Rn—bſ i2 i tñ quod mouet nos ad dili⸗ it n gean dei eſt ſirnudo. Ecck v ſtni ß. Oẽ aĩal appetu ſibi ſimt dekſi bo 17 le. Inter nos ⁊ deũ eſt mari udn mãſiłitudo:qꝛ carnẽ aſſum⸗
pſit. ad Phil.⁊. In ſititudi⸗ nẽ hoĩm factꝰ.in xp̃o⁊ in no bis eſt imago dei. ſed alit et alir mago eni regʒ alit eſt tfilio ⁊ alr in nũmo. Quitũ cipe qð wouernos iigeni ve vtile. hõ diligit amici — ꝓpter— 1 nos recipi lt. ilitatẽ ſemꝑ nos cu nncs mus vtilitatẽ ſemꝑ
ſtodit. Elñ dauid in pẽ· Cu
+. ſtodit dñs om di.ſe. Sextũ d mbinniima ʒltimñ quod mouet noſ ad gui p Snſq2 ad diligẽdũ deũ ẽ delectabi⸗ em ſu M nit.2.2 le quod figurat᷑ in.z. Re.ij. d nen i2 av vbi õ. ꝙ de pa cebat helyã lude inſ kutuim ad mittẽs ei cares veſpe ⁊mq igit dei cS ſpntimũ. ne:⁊ bibebat de toꝛrẽte. Tã ei och nuts Su dẽ deꝰ ſubtraxit ꝙ vix potu
üchz trae duleiiſ it bre panẽ ⁊ aquã · hñt igt ut ſps hꝛbednt hoiĩes ſpirituales cõſolatio ous int Sſtnu nes mbfectas. qꝛ veſpere⁊ p m Is unnhjt mane·⁊ nõĩ meridie. Inme uns cn Zie. Hit ndie eni eſt ꝑlectio luc ⁊ ca urſt 4apriniui loꝛis:⁊ ſigniſicat gliam bea⸗
4 usſ toꝝ. Ña aũt ↄſolatio eſt in
usM inn
— veipe ⁊ mane in qͥbeſt caloꝛ xlux ĩꝑfectai.ad Eoꝛin, iʒ. plſidh
—
cuabit᷑ quod ex ꝑte eſt. Hg bet etiã ſolatiũ ſpũaliũ in F mũdo admixtionẽ a coꝛpoꝛt coꝛruptõe P ſignificat᷑. qꝛ be lyas bibebat ð toꝛrẽte. Eſa. i. Vinũ tuũ mxtũ iſt aqua. Tertio hʒ interruptionẽ ſo laciũ ſpũaliũ in h mũdo:qꝛ ſepe ſbtrahit᷑. vt q habebat hůiliet᷑ magis ⁊ feruẽtiꝰ de⸗ ſideret᷑.⁊ cautiꝰ ſeruet᷑. Et h ſigniſicat᷑: qꝛ de ſubtrahit cibü helye ꝙ vix hẽbat panẽ ⁊ aquã. Et ſic expedite ſunt huiꝰ fruct? ꝑtes q̃s pꝛomiſi mus declarandas magnifi⸗ ce dñe ⁊ tiues dilecte quẽ ob ſecro quantũ in vobis erit gre adimplere. vt hic feruẽt᷑ bona oꝑa cũ ipᷣo agatis ⁊ in futuro gliam hẽatis. Amen Diica derimatertia poſt pẽthe. De purgatione pcti moꝛtalis. Sermo. NLI⸗
Vm ingrede
retur Jeſus
quoddã caſtelluʒ occurrerunt ei decem viri ls pꝛoſi. Luce.i7. Pꝛo huius ſacri⁊ ſancti euãgelij hiſtoꝛi ali declaratiõe. Notandũ ꝙ tria remedia ſüt neceſſaraꝑ fecte ſanantia exiſtentem in
XI— 6 ſi„ utgt trahit emptorẽ ꝑ oſtenſionẽ Cũ venerit qði ꝑfectũ ẽ eua

peccato moꝛtali videlicet
Loꝛdis contritio veniã
petens gemitu. Ws confeſſio cum ma⸗ gno fletus ſtrepitu.
Mefas ſolutio cum lacri⸗ marum exitu.— Dico pᷣmo ꝙʒ exñti in pctõ moꝛtali: ſiab eo vult müda ri.eſt ncẽ̃aria coꝛdis eontri
tio q̃ emittens gemitus pe⸗ tit veniã prõx. Rõ huius ẽ
Ibi dʒ eſſe ↄtritõ vbi ſunt ples cãe dolẽdi.iʒ in exñtiĩ pcð moꝛta li ſũt tres cõe do⸗ lẽdi.ig. He tres ce ſũt de fectus gr̃e Vñ legi᷑ Gene. 37. Ruben.i.penitẽs qͥ inter p̃tat᷑ filiꝰ viſiõis ↄſiderãdo pcã̃ ſua venitiad puteũ coꝛ⸗
dis ſut.⁊ nõ ĩuenẽs ioſeph
Fcantem gr̃am ſcidit veſti⸗ mẽta ſus ꝑ doloꝛẽ coꝛdꝭ bo noꝝ opeꝝ amiſſio. vñ Job. audita moꝛte filioꝝ ꝑ vẽtũ tẽptatõis qͥ irriuit a regiõe ðlſerti.i.diaboli.⁊ ꝑcuſiit q̃t tuoꝛ angulos domꝰ.i.ꝙtu⸗ res cardiales ⁊ opp̃ſſit eos
ſcidit veſtim̃ta ſua.dãnatõᷓ
gehẽne yñ. 4. Re 22.Lum anqiſlʒ Joſias vᷣba legẽ dñt
ſtcidit veſrimenta ſua Zait.
Magna ira dei ſuctenſa 3 nos..pena erna. Per ↄtri⸗
De Purgatõne peccati
tionẽ vo ĩuenit᷑ gr̃a recupe rant᷑ bona ꝑdita.⁊ mitigat᷑ ðitra. vñ Gre.⁊i. mo Spe ꝙ toꝛpẽtes latut fletib ino teſcit ⁊ afflicta mẽs certius
inenit malũ qð fecerit.⁊ rea
tñ ſuũ cꝰſecura nõ memmnit hũc ĩ ſe ↄmotsa dep̃hẽdit q neſcit lugere qð ꝗᷓuat. neſcit ꝓferte qð Ibleuãt. vis ↄpñ ctõnis poꝛos coꝛdꝭ apit. ⁊ pẽnas vytutũ fũdit. Cũq; ſe ſtudioſa mẽs depigra vetu ſtate redargurt. alacri noui tate iuueneſcit. Exemplũ ñ pono.qꝛ ſũt tria ſuꝑius po ſita. Pixi ſcðᷣo ꝙ exñti ĩ pec cato moꝛtali ſi ab eoꝛvłt mũ dari ẽ ncẽaria oꝛis ↄfeſſio qᷓ
dʒ fieri cum fletu vt ſit acce
ptioꝛ deo. Rõ hꝰẽ.Illð ẽ
ncõ̃ariũ pctõꝛi ſine ᷓ nõ p̃t
hr̃e veniã pcõꝝ nec mitiga re iudicẽ iratũ. ſ hmõiẽcõ feſio.igf.vñ Señ. epła.29 Initiũ ſalutꝭ noticia pctĩ.
Nãd peccare le neſcit coꝛri gi nõvult· Jõ qᷓ;tũ potes te
pſũ argue inqre in te.accu
atoꝛis pᷣmũꝑtibus funge re. Veinde 1udicis. nouiffi⸗
me dep̃catoꝛꝭ. Exẽplũ hunꝰ ponit᷑ĩ ßᷣo Re. volumie. vbi d..c. QO cũ dð repꝛehẽ
ſus eſſeta nathanꝓpha ſuꝑ
eueimt
amtin hiltec ⁊dmiſſũ pecauid
trti in;
eo vulun
neſas ſo
Pöõhe efñti in
eigpicia ⁊tota tingut uio% leiumo.e
llatnat
igf. vñ 1 de eumic
cio delqᷓ
piſcẽtia
Elinis
ꝑomiat nob. Er
1. Pars
pcũ man aſſet ſanl ũmt f hnie. Ci usibgt eipem.⁊ fegrũ. ⁊ ſicedñe notanki diemo 9 di. Qi

en n — 42 ovs cchh e p ifiitt diſint mz depgn mun an vedo tt x cſat Enmn N pet tmu lpt un a onhſbent uido on unti u dz nfemptit ved pi c Föhiß ne nci& ttn ſiejj 0do hit u peip nun
job ni* ntißtni
rũ ſef x igich Böe In ur wcun tn gin ſöqᷓtinm tos pſü B näennn nuö luwi nüpibin di ned x Erib⸗ at. foni bwuntnj 5 fu)„tön isde ihnghi
exceſſum quẽ ↄmiſerat ĩ vꝛi
am 2ĩ vxoẽ eius ꝓctĩ ſuũ
hůilit recoꝗᷓſcens ↄfeſſus ẽ
⁊dimiſſũ eſt ei: cum diceret peccaui dño. Dixi tertio ꝙ
exñti in pctõ moꝛtali ſi ab eo vultmundari eſt nccaria nefas ſolutio i.ſatiſfactio. Rõ hꝰeit. Illud eſt ncc̃arũ exñti in pctõ moꝛtali ꝑqð eiꝓpitiat᷑ ðᷣs pcõ redimunt᷑. ⁊tota ↄcupiſcẽtia carnis ex ringuit᷑.ſ; hmõi eſt ſatiſfa⸗ ctio. q̃ ↄſiſtit in tribſ.oꝛð̃e leiumo.et elemoſina. qͥbus ulla tra bona dicta efficiũt᷑.
igf. vñ Leo papa in fmðe
de ieiunio di. Dione ꝓpicia
cio dei q̃rit᷑. Jeiunio concu
piſcẽtia caris extinguitur.
Elinis pctã redimunt᷑ ſilq;
ꝑ om ia dei imago reuocat̃ĩ nob. Exemp lũ huius hr̃ in 2. Paralip. vbi. ðꝛin.3ʒ. c. ꝙ cũ manaſſes rex iuda fe⸗
ciſſet ſatifactõnem.pmam
tã multã faciẽdo ꝓ pcõ ido
latrie. Eũj eẽt cathenis vin
ctus i babilonia dimiſſũ eſt ei pem̃. ⁊ dis reſtituit.ſibi regnũ. Me ↄctones magni
kfice dñe ⁊ ciues cariſſimð notant᷑i ſacro euãgelio ho⸗
dierno qð in tres ꝑtes diui dit᷑. Qm̃ in pᷣma ꝑte poui
Serme XL
lepꝛoſoꝝqtritio.lepꝛe.i.pcĩ veniã petẽdo cũ magnolge⸗ mitu. In ſcða ꝑte ponit᷑ le⸗ pꝛoſoꝝ onsfeſſio. lepꝛã.i. pem̃ ſacerdotibpoſito oñ⸗ dendo ibi. Oñdite ⁊c̃. In ftia ꝑte ponit᷑ lepꝛoſinefas ſoło debitas gr̃as ꝑ oꝛõem referẽdo ibi. Unus q̃t ex ilł Et vt clariꝰ hec pateõt viðᷣ⸗ amꝰ hiſtoꝛiã. Declarate hi⸗ ſtoꝛie fruct? erit mũdatio et purgatio moꝛtał pcĩ.de q̃ lo q̃ndo tres ↄckones cũ trib dubis moꝛe ſolito declara bimus Quaꝝ pᷣma tres rõ
nes declarabit ꝓp q̃s qͥcun
q; pctõꝛ dz a pctõ moztali purgari. Scða declarabit alias tres. Tertia ſimkr ali as tres.⁊ ſic et rões nouẽ. qͥby in pcõ moꝛtali exñs dʒ ab ip̃o purgari. Cõcko igit᷑ pᷣma ſit talis ĩ oꝛdine. ꝙ exi ſtẽs in pcõ moꝛtali dʒ ab ip ſo purgari: ꝓpt oĩm bonoꝝ amiſſiõnẽ ꝓpt erne pene in⸗ curſionẽ ꝓpipius pene cõ⸗ mutgtõeʒ. Dico pᷣo ꝙexñs ĩ pcõ moꝛtłi dʒz ab po pur⸗ garꝓpł oiz bonoꝝ ãiſiõʒ
Tre.i. Egtefꝰ ẽ afilis ſpõ
194
Debẽꝰ purga? ri a pec
cato
pma
ois ðcoꝛ ei. Filia ſõẽ̃ aia Iq. ð ccũq; xp̃iam q̃ cũ ſoꝛdidãt ar·4⸗
a moĩtali pctõ· oĩs vᷣcoꝛ ei

ab ea egredit᷑. Ideo dicitur
ꝑ Biere.. Quã vilis facta
es nimis iterans vias tuas.
ſcʒ malas.q.d. Ita es facta vilis ꝙ oĩs decoꝛ receſſit a te
eo ꝙ ꝑ pcĩ oẽs jtutes ami
ſiſt. Mꝛ Eccł.ↄ. dr̃. Qui in
vno peccauerit.i.in moꝛtali pctõ multa bona ꝑdit.i.oẽs virtutes. Dixi ſcðᷣo ꝙ exñs
in pcõ moꝛtali: debetab ip̃o
ꝓ.q burgarigprer eterne pene in 4Ba 4 curſionẽ. Eñ ipe p̃t dicereil 4pma luditremoꝝ.. Decit medñl ſecũ.q. in manu de q̃ nõ potero ſur⸗ 8.. a gere. Q mortalepctiohli 57*3 gat ad penam eternã. Dixi tertio ꝙ exñs in pctõ moꝛta Tho. ĩ lidʒ ſe ab ip̃o purgare ꝓpter diſt. ipſius pene S 18.g.i.cũ pctõꝛ ſuũ reatũ cõfitet ſa ay.q.⁊ cerdoti · Sacerdos ſᷣm ſuã ptãtem cõmutat penã eternã rxui obligatꝰerat in penã tẽ⸗ poꝛalẽ. Nã km iudiciũ ſacer
cdotis taxanda sſt penitẽtia delinquẽtꝭ. vt nota Deu.y
vbi dicit᷑. Pꝛo mẽſura pecca
ti erit ⁊ gar modus.⁊ ta
lis ptãs dat᷑ ſacerdoti ex vir tute clauiũ. Juxta illð Joh. 20. Quoꝝ remiſerit? pcã re mittũt᷑ eis.? quoꝝ retinueri kis retenta ſunt. Sed aliq̃s poſſet hic obijcere. dicẽdo ꝙ
De purgatione peccati
pœõ moꝛtali nõ debet᷑ pena eterna.qꝛ qᷓ;titas pene rñde/
re dʒ qᷓ;titati culpe ᷣm qð dil
ctñ eſt ſuperius. Deute. ⁊ÿ. Pꝛo mẽſura pꝓcti erit ⁊ pla⸗ garũ modꝰ. Iʒactio ⁊ culpa moꝛtalis pctĩ eſt tpalis. ᷓ ꝓ actiõe tꝑali nõ debet eterna pena iuſte. Ad qð rñdet᷑km
nr̃m doctoꝛem Rilexan.in ſe/
cñdo. ↄõ.q. QO circũſtantia nõ faẽvt pem̃ eternałt puni atur.ſʒ circũſtãtia illiꝰ ĩ quẽ
peccat᷑ qͥ cũ ſit eternꝰ implẽ tibꝰ mãdata pꝛomittit bona eterna.trã ſgreſſoꝛibꝰ vᷣo cõ⸗ mittat᷑ penã etnã. vt qͥ ĩ ſuo eterno eternũ iudicẽ offende runt in eiꝰeterno eternaliter cruciẽtur. Et hec de pᷣmaꝑ te ſufficiant. Concluſio ſcða ſit talis. ꝙ exiſtens in pecta to moꝛtali dz ſe ab ip̃o pur⸗ Pꝛopter diuine gre(gare infuſionem.
Pꝛopter mentis ſuperbe
humiliatienem. Pꝛopter ipſius mẽtis iã cee illuminationem. Dico pꝛimo ꝙ exiſtens lin pctõ moꝛtali debet ub ipſo purgart pꝛopter diuine gra tie infuſionẽ· Dictũ eſt enim
ꝙ duoqᷓria nõ pñt ſtareſil.
Mñ igit᷑ aliquis eſt in moꝛ⸗
tn z9.h cogfa 554 df P gimf ecckie. qꝛar Vta döi; bon ge ipof hůil Z0 ſanet ↄfitet vñ.1. eſtidi Dñs Me. tald r ment pcõc ñogn gitaa tis fac te24 Lut eſtpet vntz pum teli vlat alq omn; cus gatij· hoſe

ſonh jot ki mtt. wdit enm udic fü nnt xſuft oncl ſi ſtili K itesin mi wmo 1ſecbhiſ
P v iuegih er hſ u Pe
ʒg.
3 dr̃
eoigr̃a q̃ ẽculpe ʒria. Ideo Pꝛoũ.i. Ne dimittas le⸗ gẽ mñ̃is tue.ſ.leg diuine:vł ecckie. ſupple ꝑ petm̃ moꝛtle
qꝛ alr dimitti nõ pᷣt. Et ſeqͥ᷑
Vtaddat᷑ g̃a capiti tuo.qꝛ
dð ipõ di. Nõ puabis eos
bonis qͥ am.in ino. Dixi.⁊. ꝙ exñs in pctõ moꝛtli dz ab ip̃o purgan ꝓpt᷑ mẽtꝭ ſuꝑbe hũiiationẽ. Nãvt aut Zug. Ad h deꝰ exigit ↄfeſſionẽvt ſanet hũilẽ. ad hoc dãnat nõ ↄfitentẽ. vt puniat ſupbiẽtẽ vñ.⁊. Re.i Qꝛ deꝰhůiliatꝰ eſt:dictũ ẽ ei a nathõ̃ ꝓpheta Dñs trãſtulit pctĩ tuũ.&i xi tertio ꝙ exñs in pctõ moꝛ
ſe.ſe. q tal dʒ ab ipo purgariꝓpter Z. ar; mentis illuminationẽ. Naʒ
pcõꝛẽ cecꝰpũałkr loq̃ndo. qꝛ ñ ↄgnoſcit tipã ſuã.ſʒ cũ ſur git a culpa ꝑ ↄfeſſionẽ ſaẽdo tis fac ip̃m cognoſcere quali ter ⁊ qᷓ; tñ deliqt. Hic dicit᷑ Leuiti.iʒ. Judiciũdepꝛe.id⸗ eſt pctĩ ad ſacerdotẽ ꝑtinet: MHãt illũinatõʒ petebat dð in pð di. Illũina ocłos me⸗
Vtruʒ os ne vnqᷓ; obdoꝛmiã ĩ moꝛ⸗
pctm̃
te.i.in moꝛtali pcõ. Sʒ hoe
tollat altq́s poſſet dubitare an effe omneʒ ctus moꝛtal culpe ſit ſepare gratiã. hoĩem a qjcũq; gra. Zdqð
Sermo Rl.I
tali tulpa⸗ non poteſt eſſe in
rñdet᷑ ꝙ effectꝰ oĩs pctĩ moꝛ talis ᷣm Alex. deales ĩ loco ſupꝰ allegato. Eſt tripler p
mus vocat᷑ bõi coꝛruptio.ſe pꝛima cundus vocat a deo ſepatio je.q.qi. tertiꝰvocat a dea elongatio art. 4.
De pᷣmo ait Jac̃. Pctĩ tũ
factũ fuerit agᷓuat aiaʒ coꝛ
rũpẽdo bonũ gr̃e. Be ſecũ⸗ do ait. Eſa.⁊. Pctã via di uiſerũt ĩter vos ⁊deñ. Deter tio hiere.⁊. Elõgauer̃t a me 2 ambulauerũt poſt vanita tẽvant᷑facti ſũt. Nũc ꝗᷓ adꝓ poſitũ ad rectitudinẽ volun tatis tria ↄcurrũt vtĩ ea ſit gr̃a.bmdñm Bona.in ſcðo di.ʒj. Ipotentia.abilitaset habitꝰ. pcm̃ vo coꝛrũpit ha bitũ ⁊ dãmð abilitatẽ. licʒ nõ totałr.ſed nũqᷓ; potẽtiã. Eoꝛrũpit ꝗᷓ bonũ ·i.habitũ gr̃e.et ſeꝑat nos a deo coꝛrũ pẽdo abilitate ad acquirẽdã gr̃am. Et qᷓ; tomagis talem abilitatẽ amittimꝰ tãtoma⸗ gis a deo elõgamnur. Et hec de ſcða ꝑte ſufficiãt. Eõclu ſio tertia eit iſta.ꝙ exiſtẽs in pcõ moꝛtki dyſe purgare ab pfo ꝓpter tria. Pꝛopter an geloꝝ ↄſolatõeʒ· Pꝛopt᷑ cre qtoꝛis pacificationẽ. Pꝛopt createꝛis glificationẽ. Dico pꝛimo ꝙ iã exñs in peccatò 8

moꝛtali dʒ ſe ab ip̃o purga⸗
de purgatõne peccati
ſuo. ⁊ qð peius eſt tñſfugit
dunnda
teꝓpter angeloꝝↄſolatõeʒ ad aduerſariũ regis.nõ ſo⸗ h.ſe.q⸗ Wagnã leticiã ici angel ꝑ lũ eſt dignus ſpoliari om̃i⸗ iar cues dil cipiũt qꝛ ꝓcõꝛ ad pnĩam cd bus bõis.ſed ẽt plecti capi ·d⸗ tahie in uettit᷑. vñ ſaluatoꝛ Lu. ij. te. Scðg rõ efl. qꝛ ileqͥeſt ganh ců dic. Saudiũ eſt angelis ði in moꝛtali oꝛdinat᷑ad penã turo glla ſuꝑ vno pctõꝛe pnam agẽ; eternã vñ meret᷑ irã· ⁊ nð pᷣr Dytcai te· Dico ſco ꝙ exñs in pcõ ꝑ ↄñs mereri gFam. vñ ad anarita. moꝛtali debet ſe ab ip̃o pur No 2. Ira ⁊ indignatio:tri gare ꝓpter creatoꝛis pacifi bulatio ⁊ anguſtia in omnẽ cstõem. Cñ em̃ ppter pem̃ aiam opantis malũ. Mine põ efficiat᷑ mimicus dei ecõ ſap̃. ð. Maloꝝ amateꝛef tra per purgatõem ip̃ius ef diuni ſunt moꝛte Tertia rõ ficitur amicus. Qꝛ ſinptũ ẽqʒ nõ hʒ radicẽ merẽdi:ſ· ſtẽ euge eſt Pꝛouerb.iz. Qui timet caritatẽ. Meritũ em̃ eit ſer nne p̃reptuʒ ĩ pace vᷣſabit᷑. qꝛ.. uuũ Stis ⁊ eũ diſcretõe im ultpůn nõ offendet in aliquo pctõ · penſũ. Sʒ dũ hõ ſeruit dya dere t Diri tertio? vltimo ꝙ exñs bolo: nõ põt fuite deo·nec den in pctõ moꝛtali debet ſe ab hf̃e oꝑa meritoꝛia.vñ mat· E 1pᷣo purgare ꝓpter dei glifi I. Nõ poreſtꝭ deo ſeruire et tontem catõem. Nã cñ pctõꝛ ptm̃ ſu mãmone. Quarta rõ eſt.qꝛ B um łitetdeus vtiq; gloꝛi⸗ nõ eſt dignus ꝑ ſevenire añ ne nrche fuat᷑. Hint ſcribit᷑ Joſue.y faciẽ regis quẽ offendit. ſed Et u Da gliam deo ⁊ cõfitere qͥd ꝑ mediatoꝛẽ pᷣt ei recõciliari derog feceris. Sʒ põt q̃ri vtrum ſi Ibſolon recõcili eſt Wn Pu eyũs in moꝛtali culpa põt ſi dð mediãte ₰ oab. 2. Reg. 4 i bi mereripᷣmam gram. Ad 14· Sic pctõꝛi nc&aria eſt 5. Etfuʒ qð rdetur ꝙ nõꝓpter q̃ttu oꝛõ alicuiꝰ iuſti. Sie factũ i Pctõ? oꝛ rõnes Pꝛima eſt indigni ẽn ſuſcitatõne puelle.mat 3 25 poſſit. tas ſtar. qꝛ Ele qᷓ eſtĩ meꝛ⸗ 9. qñ pr̃ꝓ ea rogahuit. dʒ* ii ñbt me toli eſt indignus em̃ bono pcðꝛ denote aliquẽ ſem̃ 2 i reri gra? paneq veſeit.ſiẽ dic Au. re. łaliquẽ bonũ exoꝛare vt tiam. ⁊ ſiẽ diẽ Job. ʒo. Ip̃a vita ꝓ eo apð deũ interccdant. 4t ia putat᷑ indignus.⁊ ſiẽ miles Et ſic expedite ſůt hfructꝰ 3 eboeb qun denegat ſeruitium regi ꝑtes q̃s ſuꝑius ꝓmiſimꝰde n cdqan

rut
ba ed engti.—— ictdeeineſtt clarandas magnifice dñe ⁊ bt mſ ciues dilcĩ quẽ obſecro vos apo. ad n8. au ita hre in mẽte yt a pcõ pur — gileic gati h cũ gr̃a yiuatis⁊ in fu — Anaitui turo gllam hẽatis. Amen. när tttriſ Sñca.i. poſt pentb. De auaritia. Sermo.xLII⸗ — ine Emo poteſt B duobꝰ dñis ne. B 5 n ſerure. Mat.c denſu an Temij Po hinacri? iꝙröbz Anßneridſ. ſcẽ enãgelij hrſtoꝛiali decla⸗ ana mcĩ en ſe ratõne. Notãdũ ꝙ qͥcunq; unũ fu& xſtmiem vult ſpũalit ⁊ ẽt moꝛatr vij peſi S Frmdt uere ꝓpt᷑ tria dʒ auaritie vi⸗ bebin Siden ciumlpernere bie ep rnarimn⸗ Cum ⁊ auaritia ſit dei — to ſemnet tontempttua. S wᷣclq Necnon ⁊ pꝛoximo peſ rõ ei dj ſennnii Ze ſeh fuũ ng ſinct i pꝛopꝛio eñt —— Ea e rhbmog gencue bnt omé, wpüalrt moꝛatrviuere?oʒ
auaritievitiũ ſpnere.qꝛ ip̃a
4 St N— nint ĩa ði ẽðᷣi ↄꝓtẽptiua N hꝰẽ. Ill
olu Spelui ẽↄrẽptiuũ vi⁊ ſbiʒriũqð in uct Spuclenn ᷓ̃ tbuit ſibi ea q̃ſibi rõe dñt᷑ i e imo vralia aufert. hmõi dent qu lñs ſe.q.?auaritia.igf̃. Nã tria debẽ iinn e tur ðo ab hoib ſfides ſel nniun 1. dz 7Aot. P auaritiã ip̃t hoies
Lunkiüſn
3 denegãt. De fide p̃t h ſatis 5 fml
oñdi qꝛ auari magt credũt diulijs ſuis q; deo· ñ ꝓ⸗
Sermo X1.I1
be ðs auaroꝝ ſ ũt diuitie.ßʒ Colo.ʒ. uaritia ẽvdoloꝝ uitus. De lpe ẽt prz. q? auari deſperãtes de deo·ĩ peccunijs ſpẽ collocãt vñ. aug· De ðo deſpareeſt ſpẽ in creaturis ponere. Z⸗ moꝛẽ inſuꝑ a deo auaritra hẽtes diuitijs qᷓs pꝰamaut illũ donãt. Hinc di. Aug. Boc ab hoĩe colit᷑ qð pᷓce⸗ teris diligit. Beuignus em̃ ðs nos diſpenſatoꝛes terre narũ reꝝ Oſtituit. vñ. i. Co rin.. Sic nos exiſtimet hõ vt miſtros xp̃i⁊ diſpẽſa. toꝛes miſterioꝝ dei. Sʒet ßᷣm pcditoꝛes auari eas ꝓdi cioſe ſibi apꝛopõt deũ ↄtẽ⸗ nẽdo. Et de ñᷓ loco exempli ponemꝰ q̃ndã ſuꝑ cãti.ßᷣmõe.ʒgin qᷓ ex li cat᷑ pulchꝛa ſilitudo ꝗᷓ talẽ. Auaritia rotis vehit᷑ q̃ttuoꝛ vicioꝝ.q̃ ſũt puſiſla⸗ nimitas. ihüanitas. ↄtẽptꝰ del.moꝛt obliuio poꝛro iu ẽta trahentia. tetzacitas ⁊ rapacitas ⁊ his vnus auri⸗ ga quibobus pꝛeſidet habẽ bendi ardoꝛ. Sola quiceʒ auaritia.qꝛ condutere plu⸗ res nõ patit᷑ vno ʒtẽta ẽ ſer uitioꝛe Hinc ẽ qð diẽ Au⸗ Auarꝰ velut vt infernꝰ oig deuoãs vellet nullu hoieʒ 7

ee vt oĩa ſolus poſideret.
cmo 10 cius,
Dix ſcðo ꝙ qcũc; vuit ſpña literviuere ⁊ moꝛalr dz aua⸗ ritie viciũ ſpnere:qꝛ iᷣa eſtꝓ rimo peſſime nociua. Võh
Ill ẽ nociuũ ꝓxio qð ei au fert vſq; ad vitã ſʒ hmði eſt auaritia. igi᷑. Nã auaritia tria nocuñta infert ꝓximo · Pꝛĩo ſua auferendo. Scðo ipm icarcerãdo. Tertio im occidendo. Qꝛ auaricia au fert bõa ꝓximi.audi Hiere. in epła ad R uſlicũ mõachũ dicẽ. Vil sliud eſt auarus qᷓ; burſa pᷣncipũ.telariũ latro⸗ nũ. rixa patẽtũ· ſibiꝰ hoĩm Pꝛinceps eni ↄfreq̃nter au fert pecũias ſub dutoꝝ ⁊ eos reponit in burſa ſua. Siłr? latro aliena furat᷑ ſe. Ita ⁊ aua oĩa conat᷑ vt furto aut violẽtia aut rixa ꝙ ſe habere
Q auaricia cupiditate oc⸗
cupet ꝓximũ im incarcerã do mltotiẽs viſum eſt ꝑexẽ⸗ plũ de ꝓximo rõnabili.ſʒ de
irrõabilipxio młte ſũt auẽta
tes. vñ Jaco.y. dr̃. DPiuitie
vie putrefacte ſůt.⁊ veſtimẽ
ta via a tineis ↄmeſta ſunt. Zrgentũ et aurũ vĩm erugi nauit.⁊ eoꝝ erugo eritvobis in teſtimo niũ: ⁊ mãducabit carnes vĩas qſi ignis ·⁊ mul
De anaritia
totiẽs auarꝰ inearcerat vxs rẽ ⁊ filios ne ad peritio nẽ manducare poſſint. O⸗ auaritia occidat.pz⁊ ſatẽcla re oñdi põt ꝙ multi reꝑiunt᷑ auari qͥ hñt hoꝛrea frumẽto plena.cellariavmo redundã tia.⁊ tñ nolũt ꝑuã elemoſy⸗ nã dare eſuriẽti paupi. Vñ iſtis põt dici iið · Eccki.ʒ· Panis egentiũ vita paupe⸗ rũ.q defraudãt eñ hõ ſãgui nis ẽ.Iõ dr Paſce fame eſu rientẽ. ſi nõ paueris octidiſti Ip̃i enĩ miti auari nõ curãt de paupih· ſʒ tĩ vt mẽta tõ gregẽt:⁊ ↄgregata„uẽt. vñ Bre.iy. mo. Auar pᷣus ãhe lat ↄcupita ↄgregare:⁊cũ qᷓi in Idam vẽtre auaritie mul ta ↄgeſſerit.ſariat᷑. artat᷑. qꝛ dñ anxiat᷑ qᷓliter acqͥſita cu⸗ ſtodiat. Ip̃a enĩ ſatietas an guſtat: mẽs auariq̃ pᷣus ex abũdãtia reqẽ q̃ſieratpoſtea ad cuſtodiã Fulus laboꝛat. Sixi t᷑tio ꝙ qcũq; vłt ſpũalr viuer ac moꝛalr dʒ auaritie viciũ ſpnere:qꝛ ip̃e ẽꝓœꝛio iecto derogatia. Rõ hꝰ ẽ. Il⸗ lud ẽ derogatiuũ ſubiectiꝓ⸗ pꝛij qð reddit ipᷣum iniquũ⸗ ſʒ hmõlẽ auaricia.igit᷑. Ini quꝰenĩ ẽ auarꝰſibijp̃i triplr
Piio qꝛ ipm vẽdit vñ Sa⸗
y E ſuunt a ino aia redemit Empt Sco yñ dñ̃ eſt ſcel idoloꝝ vñ B
chũ.l re pct pecca nõmec uius p

urt
t. ws 3 — e iiie in auni vtpiſ ſt d* neid nine
tati& cpu ein . ni dun npanili Go lspi m.kci m Pans miynpu di k itei höſig n. nt oſceimei dä nſ derð ocit Fini unnöi depan nini im gugir auüti w 6n.. cuaßhusi
es hocu ngnni
In nn S aunen ne an ur dů ani S r niſno m ſtodut S ni ſuut
guSn
ri bicht iſenpi ate E us ke⸗ de diin pignſ rie vcü ſp neihh n ide Kſipij n. hitde kilu i ſe lÿm S du n ßn
e doitüns
Sermo XL pfẽs Ecr io.ð o dic. ic ſubſtãtia·⁊hoi liuldo ad qͥd
f̃auar aĩam ſuã venalẽ hʒ aurũ Qui ſibi neq;ẽ cuibo
imo aĩam dñi.qꝛ xpᷣs anĩas nus erit. Nð eĩ ꝓximũ ſuã di redemit. vñ apłs.i. Loꝛĩ.g. ligit ſiẽ ſeipᷣm quẽ inedia pi Empti enĩ eſtis pᷣcio ma· mit· egeſtas ſumit nec deũ Scðo. qꝛ ſe ſceleratũ oñdit. deligit ſuꝑ oĩa qͥ deo pꝛefert vñ dñ Sccki.. Auaro nihil aurũ pᷣponit argẽtũ. Me cõ eſt ſceleſtiꝰ. Tertio qꝛ ſe ßui cluſiones magnifice dñe ⁊ ci idoloꝝ fac̃. vt ſupꝛadictũ eſt ues dilecti in facro euãgelio vñ Biero.ad ruſticũ mona ho · denotãt. qð in tres Eies chũ. Etimato male ponde diuidit᷑. Qm̃ in pᷣmi pte po re pctòꝝ leuius alicui videt᷑ nit᷑ auariciã eſſe ↄtẽplatiuã peccare auarꝰqᷓ; idolatra.ſʒ dei ⁊ ſibi Zriã. Hic ẽ qð dr nõ mediocrit᷑ errat. Nõ enĩ; Nemo p̃t duob dñis puire uius peccat qͥ duo ꝗᷓna thu Ia ſcða ꝑte ponit᷑ auariciã ris pucit ſuꝑ altare mercurij eſſe ꝓrimo nociuã. qꝛ auarꝰ qᷓ qͥ auare pecuniã cupide ⁊ ẽ ita ſollicit neſ ibi deficiat iutitr ↄgregat. R idiculũ vi qð nõ curat deꝓximo. Hãc det᷑ ꝙ aliqͥs iudicet᷑ idolatra ſollicitudinẽ repꝛehẽdit euã qꝛ duo Fᷓna thurt offertcrea geliũ vbi di. Jõ dico vobis ture.q̃ deo debuit offerre. et ⁊c̃. In tertia Pte ponit᷑ aua⸗ ille nõ iudicet᷑ idolatra qͥ to⸗ riciã eẽ ſubiecto ꝓpꝛio noci⸗ rũ ßᷣuitiũ ſue vite qðᷣ ded de uã ⁊ derogatiuã: qꝛ faẽ xpᷣia but offerre. offert creature nos effici paganos · Nlite Zd ↄfirmationẽ oĩm dicto ᷓ folliciti ei: dicẽtes:ed mã⸗ rũ. Inno. de mib ia ↄditiõis qucabimꝰ.aur qͥd bibemus hũane dic. Auarꝰ ñec patiẽ aut q̃ oꝑiemur. ec enĩ oĩa tib ↄpatit᷑. nec miſer ſubue gẽtes inqͥrũt. Et vt ciarius nit: vkmſeret᷑. ſʒ offẽdit deñ pec pateãt vidgamꝰ hiſtoꝛiã ⁊ ptimũ ⁊ſeipᷣm. ĩ deo de Deckrate hiſtoꝛie fruct ent tinet debita. ꝓximo denegat ad pñs viciũ auaricie ꝓ ðte neceſſaria.ſibi fubtrahit op ſtatõecuiꝰloq̃ndo tres ↄclu poꝛtuna. deo inꝗᷓ us ꝓrximo ſiões cũ tribdubijs moꝛeſo umpꝰſibi crudet᷑. Sliro cu/ lito declarabimus. Muarũ pido ⁊ tenaaſſuno ſine rõeẽ̃ hma erit de ſua quidditate e5

Scða de ſua qᷓlitate. Ter⸗ tia de lua qᷓ;titate. Ex his
guidẽ deckaratis erit finis. Cõcko pari⸗ igit᷑ pᷣma ſit tał in oꝛdine. ꝙ
auaritis ᷣm Tulliũ ẽ ĩimo deratus amoꝛ hñdi vł ĩmo deratus amoꝛ pecunie. Pꝛo
culus itelligẽtia noñnqũ.ꝙ
tał imoderatio t᷑ ĩoꝛdinatio dupłr põt fieri accipi.vno mõ ᷣm ꝙ opponit᷑ iuſticie.⁊ ſic ex gñe ſuo eſt ꝓctm̃ moꝛ tale. E ſic ad auaritiã pti⸗ net ꝙ aliqs iniuſte capiat k retineat res alienas:qð ꝑti⸗ net ad rapinã kfurtũ qᷓ funt pcã moꝛtalia. In h tñ aua⸗ ritie gñe tingit eſſeveniale ꝑem̃ ꝓpt impfectõeʒ actus. Zlio mõ p̃t accipi auaritia pᷣm ꝙ opponit᷑ libaluati. et ᷣm hoc ipoꝛtat inoꝛdinatũ amoꝛẽ diutiaꝝ· Si intm̃ amo? diuitiarũ creſcat ꝙ ð ferat᷑ caritati.vt ſippter di uitiaꝝ amoꝛẽ aliqͥs ñ peat᷑ facere 5 amoꝛẽ dei ⁊ ꝓximi. ⁊ ſic eit auaricia pcti moꝛ⸗ tale. Si aũt iuoꝛdinatio a⸗ moꝛis ĩ ñ Aiſtat. vt ſ.hõ qᷓ; uis diuitias amet ſuꝑfiuet Nõ tñ eaxamoꝛẽ pᷣfert ã̃oꝛi dino. vt ſ xpt᷑ diuitias velit alidͥd facere qð ſit ↄtra deũ primum. Sic auaritia nõ
De auaritia
eſt pciñ moꝛtale.vñ ſup illð
i. Toꝝ.z. Si qs upedifi⸗
cat ſuꝑ;ᷓ fundamẽtũ lignũ
fenũ ⁊ ſtipulã.⁊c̃. di.glo. Li gnũ fenü ⁊ ſtipulã edificat illeq cogitat qᷓ̃ mði ſũt quõ plareat mũdo qð ptinet ad pem̃ auaritie Sz ille nð pee cat moꝛtalrſʒ venialr.q? ðᷣ eo dr̃. Mic tñ ſaluus erit. ſic tñ q̃iꝑ isnẽ. Sʒ qꝛ h fit mẽ tio de inoꝛdinatõne amoꝛis diuitiaꝝ p̃t q̃ri vtrũ diliger diuitias ⁊ q̃cunq; tꝑslia ſie pctm̃. Ad qð buiter rñdet᷑ 5ʒ Alex. ð ales in.⁊.q.iog⸗ ꝙ diligere tpalia tripłr põt accipi. Vno mõ ſᷣm neceſſi tatem.⁊ ſic non ẽ malũ ĩmo bonũ varijs reſpectibꝰ.ſicut ſapᷣ. Pꝛon. ʒo. petit d. 2en dicitatõ ʒ diuitias ne dede⸗ ris mibi.tribue tãtũ victui meo nccaria.ne foꝛte ſaciat? illiciar ad negandũ ⁊ dicaʒ qͥs es dñe:⁊ egeſtate cõpul⸗ ſus furer ⁊ ꝑiurẽ nomẽ der mei. alio mõ diligere tꝑalia p̃t accipi ᷣm volũtatẽ vt in eis maxia ⁊ ĩoꝛdinata hẽat̃ dilectio. vñ Hiere. ad nebꝛi diũ ſcribens ait. Sẽs dini tie de iniqtate deſcẽdit.⁊ ni ſi alit ꝓdiderit. alit ñ p̃t ĩue n vñ ⁊ iila ſublata ſuia vñ
Uenz
dillge diuiti⸗ as ſit bctn
3 nbie
iuu rileg rüp diuiti diſcip dites
ma ſ.ſe. kub is ar. müc ladʒ. ma 0 e lier moꝛ lete

3 dz no
w il
5
2 doi
o no 1 o
iot Szqöin
no dem M ſieamß uu n
duns aßgwalut
ge A uter ridt
e z A naieg
1 ꝙdlg mpltp
3. 14
aupi. i wrößmnecc.
nunt* iniin bonũ y pecbſu
PE endn dututi snedei nsmb tiinn
5 me u pre
lcurs nnditi tsdi ncht is ire 1i wnijt mal Sigetpu
ea n 4diub E leraitt
—
5
— —
diin tt. Lai uent x ſütitt ſiupi alifti int w knn
mihi eẽ veriſile. Diues aut iniquꝰ aut iniqͥ hes ẽ. Qð cũ legꝭ doctoꝛ audiſſet ⁊ fer re ñ poſſet. qꝛ hẽbat młtas diuitiasↄũſus dominus ad diſcipłos ait. Quã difficile dites itrare pñt reꝗᷓ celoꝝ:ñ dixit ĩpoſſile.ſʒ dileſcz exẽplũ poſuerit ĩpoſſibilita tis. Tertio mõ hʒ ſuꝑfluita tẽ. vt ſi appetitus ſit inoꝛdi natꝰcirca illa. Et iſtꝭ duob mõ ẽ malũ. Et ſic ĩtelligi᷑ ulð Foh.i.cão.⁊c. Volite diligere mm neq; ea q̃ in mðo ſt.ſ.i eis finẽ vltimũ ĩ ponẽdo.tñ difficile eſt vlti⸗ mũ dixit Alex. diligere tꝑa Ruari lia ſine pcõ ſaltẽveniali. Et
tia ẽ ̃ hec dicta de pᷣma ꝑte ſuffici
uiſ ĩuʒ ant. Lõcho ſcða eit de q̃lita pctĩ. te hꝰ vic q̃ talẽ. ꝙ pᷣ viciũ ex ſua qᷓlitate ẽ Juiſſimũ ꝓ⸗ pter ſe rões. Pꝛĩa rõ ẽꝓpt ifirmiratꝭ diuturnitatẽ. due
ſtcãe q̃re infirmitas hec eſt
diuturna. Pꝛia ẽ ubũdãtia matie ⁊ durabilitas. Ma⸗ ſe.ſe.q u. ar. adz.
mũdus. vñ cum difficultate magna euaruat᷑.⁊ durahili
lier em̃ q; aliqͥs amat. pott moꝛi vel defoꝛmis fieri. Et ſic cellante cã ceflat effectus
luxurie:ſed terra qᷓ; amat a uarꝰplꝰ durabit qᷓ; ip̃e. hinc
tia hꝰinfirmitatꝭ ẽ fere totꝰ
oꝛ ẽqᷓ; matia luxurie Mu¶⸗
ẽ qð Hier.in q̃dã epla di.
cũ cũcta vicia ſeneſcẽte hoĩe ſeneſcãt.ſola auaricia iuue neſcit. Scða rõ ẽꝓpt᷑ ifirmi
tatꝭ ↄtiuitatẽ foꝛnicatoꝛ ſet᷑
—.
ĩmẽſe· auarꝰ pᷣo qᷓ ↄꝓtiuela⸗
boꝛat.vñ ecci. ꝓ. Elnꝰeſtet ſcðʒ ñ hʒ nõ filiũ nõ frẽʒ. tñ ñ ceſſat laboꝛare n? ſati
ant᷑ ocki ei diuitijs.n? reco⸗ gitat di. Cu laboꝛo ⁊ frau do aĩam meã bõt. Et.⁊.c⸗
tia rõ ẽ ꝓpt᷑ afflictoʒ acerbã hyifirmitatꝭ A fligit eĩ ni⸗ mis ĩ hac ĩfirmirate ſollici⸗
tu ĩ acqͥ rẽdo. ĩ ↄßᷣuãdo.⁊ĩ
amittẽdo.vñ.i.ad Thy.ð. Qui volũt diuites fieri in⸗ cidũt ĩ tẽptatõem ⁊ in laqᷓũ
diaboli.⁊ deſideria mkta er
inutilia ⁊ nociuq qᷓ̃ mergũt hoĩes ĩ interitũ ⁊ ꝑdiutõem Radixei oĩm maloꝝ eſtcu piditas.qᷓ; qͥdem appetẽtes
errauer̃t a fide et ſeruef̃t ſe
a doloꝛbv młi Quarta 1ð ẽ ꝓpter huius infirmitatis
vninerſitatẽ. Hoc em̃ viciũ
nemini ꝑcit.nõ ſenibꝛñ iu⸗ uenib.ñ latis ⁊ hmõi.imo
n pueris.qꝛ ſeptẽnis ⁊mi⸗
matti.
noꝛ furat᷑ pecunias
198

Vnde põt dici illud qð ſcri bit᷑ Hiere.s. A maioꝛe vſq; ad miĩoꝛẽ oẽſ auaricie ſtudẽt ⁊ a ꝓphetavſq; ad ſacerdotẽ cũcti faciũt dolũ. Quita rõ eſtꝓpter celeſtis medici de⸗ teſtationẽ.vñ Mat.i. dixit Amẽ dico vob ꝙ diues dif⸗ ficile ĩtrabit regij celoꝝ. Et iteꝝ dico vobis ꝙ faciliꝰ eſt camelũ ꝑ foꝛamẽ acus tranſ ire. qᷓ; diuitẽ intra in regnũ teloꝝ. Hinc ipſe dñs dixit. Wat. ÿ. Bti paupes ſpũ qj nlã ipſoꝛũ eſt regnũ celoꝛũ. Serta rõ ẽꝓpter huꝰ vicij ĩ firmitatũ aduerſitatẽ. Nam
varie ⁊ diuerſe infirmitates
oꝛlunt᷑ ex tali vicio. Quarũ vna ẽ cecitas. Vñ dñs volẽs illũinare cecũ natũ:vt hñ Jo hã.ↄ Niniuit octos eiꝰ luto inſinuãs eẽ cãm cecitatis lu tũ iſtoꝝ tꝑaliũ. Hoc fuit fi gurarũ in lihꝛo Tho. 2. vbi dr. qð Thobias cecatus eſt ſtercoꝛibh yrũdis calidẽ.hy rundo garrula et depicta ſi⸗ gnificat hꝰmũdi fallaciã q̃ẽ qdõ pulcritudtne depicta et tumultuo ſa. q̃ calida ſterco ra ꝓijcit ſuꝑ ocłos coꝛdis.i. iſta tꝑalia qᷓ excecãt oculos hoĩm auaroꝝ. Vñ dð ĩ põ. Supꝑc cidit igns ⁊ nõ vide
ſde auaritia
rũt ſolẽ. Scða ĩfirmitas eſt
febꝛis q̃ figurata põteſſe ꝑ febꝛẽ a q̃ dñs curauit filiũ re guli.de qͥ legi᷑ Joh.. Zua
rus febꝛilẽ anxietatẽ patitur cuiꝰ tremoꝛẽ hʒ cã trepidat. vñ tremẽdũ nõ eẽt. vñ Señ · de ipſo dic. Videt regẽ ⁊ ex timat pᷣdonẽ.videt pauperẽ ⁊ extimat furẽ.hinc Eſaias minat᷑ ſibi.⁊ꝗ· di. Foꝛmido ⁊ laqueꝰ ⁊ fouea ſuꝑ te qͥ ha bitatoꝛ es terre. Tertia ĩfir mitas ẽ. ĩcuruatio ad patrẽ q̃ figurata fuit in muliere q̃ nõ poterat ſurſũ ̃ſpicere Lu ce.iʒ. Sic auarꝰ eſt ĩcuruatꝰ? ad tẽꝑalia: vt nõ poſſit reſpi cere celeſtia. Slñ dauid ĩ ps· Octos ſuos ſtatuerũt decli nare in terrã. Quarta infir mitas eſt ſuffocatio. Vlnde Wt. iʒ· dr̃. Sollicitudo iſti us ſcłix fallacia diuitiaruʒ ſuffocatbũ. Quita infirmi tas eſt idropiſis.de qᷓ̃ Luẽ. 14. Ecce hõ qͥdã idropicus erat añ illũ. Tria ſũt in idro
pico qᷓ reꝑiunt᷑ in auaro:ſ.in
flatio.fetoꝛ anhelitꝰ.⁊ inſa tiabił᷑ ſitꝭ. Inflationẽ poſſu⸗ mus referre ad ſuꝑbiã qᷓ co mitat᷑ diuitias. Vñ paulus I.ad Thi.di. Diuitib huiꝰ ſcki peecipe nð ſublime ſage
Pbidð ſupbue. poſim te guiẽ. qt nitat. l mñ fercul ufficiũt.t nes · Fete ſumꝰ refe ptaq̃dã ſuis· De eſtpẽiſa ver.z. S filie dicẽt ßulſuga d pci ſemp filie auar tes·affer biles. vñ Zuarñ
Pin pñt ſatiabilit
dicũt. N hupoti pi.i. T ſiceſta tanqᷓg. Zleti. pacitat ſuffirere pqitau

icu
e nflin ſ ben
—
n ini. EniSi deod Frgitet nhd npupui mu nt Eſi nnt ſbi x Fomi tke't ipnih buucz nuſf musẽ ia xx adpant qfigrutl anulereq̃ nõ poterul enLu eð Su inm adtipꝛi* poſſunhi eti udips Ochs lu ueritdei rnter mnf nits ett. V Wutßz. Eiutuii us clin fj x duitinj ufuuth& ituin twelirt MdeqLu u.Euh idwpus an iilũ ſitui uqri — littul auli. Fniſ
ſtil Mhun
Frauſi
Sermo
Vbiglo. Vermis diuitiaꝝ ſuꝑbia eſt. Vł iſtã iflationẽ poſſumꝰ referre ad vẽtrꝭ in⸗ gluniẽ.q̃ interdũ diuitias co mitat᷑. Illi eĩ cui ſufficiebat vnñ ferculũ cũ pauꝑ erat nõ ſufficiũt.tria qñ factꝰ eſt di⸗ ues.Fetoꝛẽ pᷣo anhelit? poſ ſumꝰ referre ad ↄſilia coꝛru pta q̃ dãt auari familiarib⸗ ſuis. De ſitiÿo auari planũ eſt ꝙ ẽ ĩſatiabit᷑· vñ ſap̃. Pꝛo uer.ʒ. Sanguiſuge due ſũt filie dicẽtes. affer affer. Sã⸗ ßuiſuga diabolꝰ ẽ ſanguinẽ pcĩ ſemꝑ ſugẽs.cui ſunt due filie auaricia ⁊ luxuria dicẽ⸗ tes. affer affer. qꝛ ſũt inſatia biles.vñ de auaricia Eck. 4 Auarꝰñ ĩplebit᷑ pecũia. Sʒ
3, R in pñiti facta ẽ mẽtio deĩ 400 ſatiabllirate auari q̃ri poſſe *u 3̃ eſt cã ꝙ auarꝰ ẽ inſatiabił
8 eſt
Ad qð rñdet᷑ ꝙ ſũt rões qͥn
nſatia q; q̃re auarꝰ ẽ ĩſatiabił᷑. Pꝛi
ilis.
ma rõ eſt aĩe capacitas. Vñ dicũt. Aſam dei capacem ni hil põt iplere. Qm vt ait ſa pi.ii. Tãqᷓ; momẽtũ ſtatere ſic eſt añ deũ oꝛbis terraꝝ·⁊ tanqᷓ; gutta roꝛis. Idcirco Alexã. ↄſiderãs talẽ aĩe ca⸗ pacitatẽ dicebat: mũdũ nõ ſufficere hoĩ. Scða rõ eſt cu piditati infinitas. vñ Seũ·
X.I
Naturalia deſideria infini⸗ ta ſunt ⁊ falſa opinione ve⸗ ſcẽtia vbi deſinãt nõ hñt. õ Boetiꝰdicebat in li.⁊.de cõ ſolatõe metro.⁊. Si quãtaſ rapidis flatib incitꝰpondꝰ pſat arenas. Aut q̃t ſtellife⸗ ris edita noctiby celo ſydera fulgẽt. Tãtas fundat opes nec retrahat manũ plena co pia toꝛnu. Hñanũ miſeras haud ideo genꝰceſſat flere q̃ relas. Tertia rõ eſt boni va cuitas. Nã bonũ qð acqͥrat auarꝰ ſemꝑ hʒ aliqͥd vacui⸗ tatis.vñ cũ auro ⁊argẽto ve nit defectus clauis ⁊ ſere vi neg reqͥrit cellariũ ⁊ torcular xite ijs · hic dic̃ Eccki. J. Vbi mkte opes ⁊ młtiqui comedũt eaſ. Et Señ·Alte ra cupiditas ex fine alteriuſ trahit᷑.et glo.qᷓdã di. Qui pecuniã appetit cuꝑe cupit- Quarta rõ eſt diſſimilitudi nis. Cupiditas enĩ aĩe ẽ ap petitꝰ ſpũal· pecunia eſt res coꝛꝑal. Nã ſiẽ arca nõ pᷣt im pleri ſapia.ita nec aĩa pecu nia. Quita ⁊ vltĩã rõ eſt pe cunie vanitas. Hic dð dice bat. Filij hoĩm vr qͥd diligi tis vanitatẽ ⁊ q̃ritis menda ciũ. Et Tulliꝰ ait. Si ꝓpt᷑ auiditatẽ pecunie quoriqie
199
pꝛima
ar.i. ad
3.2..

H
qᷓ;titas auari ⸗ cie.
ſe.ſe.q
iis.ar⸗
7.2.82
3 7 V„N 6
decipis.poſcis.eripis. ſunt hec ſigna abũdãtis:an ege⸗ nis. Hinc dð in põ. Diui⸗ tes eguerũt ⁊ eſurierũt. ⁊c̃. vbi Ber. Zuarꝰfrena eſu⸗ rit vt mẽdicꝰ. Fideł ↄtẽnit vt dñs. Et hec de ſcða ꝑte. Eõclo tertia qᷓ eſtde qᷓ;tite hꝰvicij talis eſt. Q ex aua ricia ſeptẽ mala ꝓcedũt que dicunt᷑ ip̃ius filie Em Breg. 21. mo · Et ſũt iſta ꝑ oꝛdinẽ. Pꝛoditio. fraus. fallacia. ꝑ iuriũ · inqetudo. violẽtia.et ʒ miſericoꝛdiã obduratio.
ico pᷣmo ꝙ ex auaritia ꝓ cedit ꝓditio.qꝛ cayn ꝓdidit frẽm ſuũ ꝓpter auaritiã. iu das dñm nr̃m.vñ Pꝛou.i. Fili mi ſi lactauerint te pcõ res ñ acqeſcas eis.ſi dixerit veni nobcũ inſidiemur ſan guini. abſcõdamꝰ tẽdicolas 5 inſontẽ fruſtra. deglutiãꝰ e ſiẽ infern viuentẽ ⁊ inte⸗ grũ q̃i deſcendentẽ in lacũ. dẽm p̃cioſam ſubam rapie⸗ mus. ĩplebimꝰ domos nr̃as ſpolijs. ſoꝛtẽ mitte nobiſcũ. marſuptũ ſit vnũ oim nm Fili mi nõ ambules cũeis. Ecce quõ ꝓpt᷑ hñda ſpolia tot mala facere ꝓmittãt pꝛo ditoꝛie. Dixi ſcðᷣo ꝙ ex aua yicia ꝓcedit fraus · ſic auari
De auaritia
agricole illi fraudẽ fecerunt
dño vinee nõ reddẽtes fru:
ctũ dicẽtes Lu.⁊o. Hic eſt hes venite occidamꝰeũ ⁊ ha bebimus heditatẽ eius. Jõ dicebat Leo papa in qͥdã ð mõe. Nullũ ẽ iuſticie ĩillo coꝛde veſtigiũ in qᷓ ſibi aus ricia fecit habitaculũ. Idcir
co notãdũ ẽ vnñ dem̃ valde
pulcꝝ qð põit Hugo.li.⁊. ð clauſtro aĩe di. Duo ſũt q̃ il licite ſolẽt acqͥrere.ſ.ſuꝑbia ⁊cupiditas.⁊ duo ſũt q̃ mꝛ le fruunt᷑ acqͥſitꝭ. guln ⁊ lu⸗ xuria. Duo ſũtqͥ male poſ⸗ ſidere volunt.ſ.ꝓdigus ⁊ a uarus.vnꝰ vt ↄgregat.alter vt diſſipet. ⁊ duo qᷓ poſſeſſa defendũt intpantia ⁊ pꝛudẽ tia mundi ſuꝑbia dyabolo clauſit celũ gula pᷣmo ꝑenti abſtulit ꝑad iũ.auaritia di
uiti aꝑ uit ĩfernũ itpãtia ad
huc coꝛrũpit mõᷣm Ditxi ftio ꝙ ex auaritia pcedit fal lacia qᷓ auarus decipit ami cũ ſuũ. vñ ſapĩe Pꝛo.i. Se mite oĩs auari aĩas poſſidẽ tiũ rapiũt.⁊ Ecci.i.d̃ aua⸗ ro Coꝛ buũ pleni eſt dolo⁊ fallacia. Dixi q̃rto ꝙ ex a uaritia ꝓcedit ꝑiuriũ cum a uamꝰ ꝓ vno obolo kiurabit nomẽ deĩ cẽties. imo qð pe
2 ksetr zdit MPi. t uuritie xeſũda uſſůdir minũ cð comiten pitaſti. tes ſep qd ben bediun erauar Perij tes.yñ bis bell piſcẽtis tiſſime duo ꝓn tũñ. E ratus la tunctis: mlt ñ gi ecckeſiaſt pdei eig leaudt tomede ris mul ſicad tapcec ſer au defraud hi tz. Ve nhem

S noun btuijt Lu cont M midcn n chu m Dwſii lar ere 6 zcp duoſitqt o. kefu et up pra. itq miep ni. ur togregutt M.t. vdt= dãpii npc defn—=ntip t tu m bugbudſt rln dunſ I=ulhmn uls ibti c ſiun n uta miiin
ur/ duc Frnin 5
k. hq& ariupuii
i kc nus dehin
nin ciſud Fpieput c miee risp in tin Etti ic. 5 plnictw el üu! iunge kpn utt tlirin gm W R„ob n vni Ke inß
ius eſt xpᷣs ꝝ eã blaſphmat᷑ ⁊ vendit᷑ vnð · Raba. ſuper Wat. O peſtis maligna auaritie ſp bonis animis ð teſtãda.qͥc illeſũ.qͥd incon⸗ euſſũ dimittis.tu genus ho minũ cõfudiſti.tu diſcipulii comitem xpi ab apłatu pᷣci⸗ pitaſti.tu milites cuſtodien kes ſepulerũ captiuaſti. Nñ qͥd bene dem̃ eſt. Pecunie o bediunt᷑oĩa. Dixi qͥnto ꝙ
ex auaritia ꝓcedit ĩ qetudo
Nã ex pᷣaꝓcedũt bella ⁊ li⸗ tes.vñ Jaco.j.ðꝛ. Eñ i vo bis bella ⁊ lites niſiex cu piſcẽtijs vñ̃is et Se. Quie tiſſime viuerẽt hoĩes.ſi hec duo ꝓnoiĩa tollerentmeũ et tũũ. Ex ip̃a ꝓcedit ĩimode⸗ ratus laboꝛ in mercãtijs et cuuctis negotijs ⁊ laboꝛib⸗ mltꝭ ñ gaudẽt auari Vnde eccleſiaſtici y. dicit᷑. Quid ꝓdeſt eiqꝙ laboꝛauit ventũ „l. auaro cũctꝭ diebo vite ſue tomedet in tenebꝛis ⁊ in cu ris multi⁊ in erũna atq; tri ſticia Dixi ſexto ꝙ ex auari tia ꝓcedit violẽtia. Nã mi⸗ ſeri auari cũ nõ pñt paupes vefraudare ⁊ decige. Serto volũt res accipere. vñ Eck. iz. Venatio leonis onager in hemo; ſit paſcua viuituʒ
Sermo X.I
paupes. Dixi ſeptimo ⁊ vł timo ꝙ ex auaritia ꝓcedit miſcðiam obduratio vt nub lo modo mileri auari velint audire voces paupeꝝ· vnð Amb.in qdã bᷣmde di. Nð minoꝛis criminis hñti tol⸗ lere qᷓ; ꝙ poſſis indigentib denegare. Eſurientiũ panil eſt quẽ tu detines. nudoꝝ in dumentũ ꝙ tu reclucis. mi ſsroꝝ redemptio ⁊ abſolu⸗ tio pecunia qᷓ; tu in tera fo dis tantoꝝ te ſcias inuade⸗ re bona qᷓ;tũ poſſis pᷣſtare· Nõ ſũt bona hoĩs q̃ ſecuʒ ferre non pñt. ſola miſcðᷣta comes eſtdefunctoꝝ Sʒh õt q̃ri qᷓre imputat᷑ adma⸗ ũ alicui ſi nõ vult donare alteri. ꝓuta pauperi ea que ꝓ ſe acqſiuit: ĩmo qð peius eſt:talis reputat᷑ auarꝰ Ad qð rñdet᷑ ꝙꝓpt᷑ tria · Pꝛid ꝓpt᷑ diſpenſatõ nem ↄmiſſi qꝛ dñs ait. Lu.ig. Quare non dediſti meam pecuniaʒ ad memſam. Secundo ꝓꝛo pter contemptum ꝓꝛomiſſ. Luce.y. Bate ⁊ dabit᷑ vob. Tertio ꝓpter tranſgreſſio⸗ nẽ pᷣrepti. Iſaie. yg. Fran⸗ ge eſurienti panem tuum Eccleſiaſtici. ꝙo. Pꝛopter mandatũ aſume pauperẽ
199

Et ſic expedite ſũt huiꝰ fru ctus ꝑtes qᷓ̃s ſupius ꝓmſi⸗ mus declarãdas: magnifice dñe ⁊ ciues dilectiſſimi · quẽ obſecro vos oĩno deſerere, vt hic g̃am ⁊ in futuro gliam habeatis. Amen. Dñica.iy. poſt Penthe. De duodecim ſtultitijs pec⸗ cũtiũ moꝛtlr. Ser.NLII
Bat ieſus in
cuitateʒ que vocatur naym.et ibant cñ illo diſcipuli eius ⁊ turba copioſa. Luc.. Pꝛo huius ſacri ⁊ ſancti euange 1ij hiſtoꝛiali declaratõe. No tandũ ꝙ exiſtens in peccato moꝛtali tria debet facere q̃ ĩ ↄcluſionibus denotant᷑ vʒ· Debet ſe a peccatis erige
re quiby eſt captiuatus. Debet ⁊ ipa deſerere qui
bus eſt depꝛauatus.
Debet virtutes inquire⸗
re quibus fuit oꝛnatus. Dico pꝛimo ꝙ exñs in pec
cato moꝛtali debet ſe ab ipᷣo q́
erigere qᷓ eſt captiuatꝰ. Rõ huiꝰ eſt. Hã pctõꝛ ab eo dʒ ſe erigere qͥ nõ ſolũ ẽ ligatꝰ⁊ captiuatꝰ.⁊ huc atʒ illuc cõ⸗ ductꝰ. ſʒ ẽt moꝛtuꝰ.ſʒ hmði ẽ pem̃ moꝛtale.igit᷑.vñ pau.
De ſtultitia peccantiũ
ad Ephe.ÿ. Surge qui deꝛ mis ⁊ exurge a moꝛtuis. Ex ẽplũ in dð qͥ in ꝑſona hñtis pcm̃ moꝛtale ait. Miſerere mei dñe qm̃ infirmꝰ ſũ vſq; ad moꝛtẽ. Dixi ſcðᷣo ꝙ exñs in pctõ moꝛtali dʒ ip̃m oĩno delerere. Rõ huiꝰeſt. Illud pctõꝛ debet deſerere qͥ iacet depꝛauatꝰ oĩ vtilitate.ſed ß eſt pcĩ moꝛtale.igit᷑. Et ꝙ moꝛtali pcõ hõ tiñ depꝛaue tur audiamꝰ Rich · de diffe rẽtijs moꝛtał ⁊ venialis pci Woꝛtale pcm̃ qᷓ;tũ mihi vi det᷑triplici recte rõe diſtĩgui tur. Moꝛtale ẽ qð a qᷓuis ñ põt ↄmitti ſine grãdi coꝛru ptõe ſu.ſine Fui leſione ꝓxi mi.⁊ ſine magno ↄtẽptu del Buiꝰ exẽplũ hr̃ in maria d cũ ↄꝓmiſiſſet pem̃ detractiois
vth̃ in Exo.ſtatim depꝛa⸗
uata fuit lepꝛa. Dixi tertio ꝙ exñs in pcõ moꝛtali dzvit tutes inqͥrere qͥb fuit oꝛna⸗ tus.ſ.añ pctm. Rõ huiꝰeſt· llud dʒ inqͥrere pctõꝛ ſine
vite eterne.ſ ſine virtute ne mo põt obtinere regnũ eter⸗ nũ.igit. vñ Zmbꝛ ſuꝑ Bti imaculati. Qui deficit ſibi vt virtuti adhereat amittit qð ſuũ ẽ acciꝑe.ſ.qð efnũ ẽ
nõ põt hre finẽ optatũ.ſcʒ
gtmen rñdeb Uſẽd Mesn nilip
fice dñ tro eu es p map uatꝑ ad nu defun loq̃nd teyonl rered qode to i ret.i ſurge quõ inqre m ſe Etn

Sermo
Etmerito poſt ↄfeſſionẽ vi cieꝛũ deber inqrere virtutes Oꝛſiẽ di. Aug in ᷓdã fmo⸗ ð pᷣthie regnũ vᷣtu⸗ xus ercuſſerit iugũ De hoc dat noh exẽ Jacobde tuderto in qdam laude de hũilitate Queſto eravnra micello.paream Bũclitate era el ſi⸗
eR me vñ infm Sun duſche uche. de 5 bußc jt Spe pa=tdeintſt LIMl d ciwlti cnlkight m Rbibötntn „ nii nkt venilis B qtimih †u d Weenedſ tr iqh põt x ſne gii ⸗ ecm pi thnlein ei. w Inei n. bfun enge cz K tpond
yth x po.ſun
Animamep ſalire· fo⸗ me decto nõ venire. te bꝛigi de ꝑtire · de oĩm Be ↄcluſiões magni⸗ ef cariſſimiĩ ſa cro euãgelio denotãt᷑ tres ꝑtes diuid ma ꝑte poni᷑q
ad nutũ. qð denotatꝑ defunctꝰ.ſ.ꝑ pein moĩa
v bönm qð denotat ꝑ ß.qxpᷣs moꝛ rauit vt ab eo ſurge
Adoleſcẽs tibi dico catũ ſurge. In tertia ꝑte ponitur quò pctõꝛ debet poſtvtutes inqͥrere. qð deſignat pe Qꝛ moꝛtu reſedit. qð e rũ ſedere in ſede vtutũ.ibi. Et reſedit. Et vt clariꝰ bec
xLUr
pateãt clarate
ſtulticia peccã q̃ndo tres
5 lo tribꝰ
as qᷓ
tuoꝛ· Et his
—
nis oöc
videamꝰ hiſtoꝛiã. De hiſtoꝛie fructus erit tiũ moꝛtkr. de ↄcluſiones cũ
dubijs declarabimus⸗
In quap hma tuoꝛ ſtultitias.
2bb
mquat In ſcða ali⸗ ttuoꝛ. In tertia alias q
ſio igi᷑ pᷣma ſit——
talis ĩoꝛdie. ꝙ q̃ttuoꝛ ſtultiꝰ jit faẽ
tias faẽ qui moꝛtakr peccat · ᷓj Quaꝝ pᷣma vocat ꝓpie fia—
ellatiõis. Scbaꝓprie exce gg. is. Tertia Ppꝛioꝝ bono
g cato
rů diſſipatõis. Quarta a ꝓ
pꝛio dño
receſſionis
cO
pᷣmo ꝙ qͥ peccat moꝛtakr cõ
mittit vnã ſi ſtultitia ꝓp qꝛ ip̃e inſa B. qa man põiti moraliter inſandbile. reba. In ſöag rat came⸗ aliaꝝ beſtiaꝝ ita te ponit quõ hõ dz ipᷣm de rere.eo ꝙ ab ipſo depꝛauat᷑
——
ultutiõ q̃ vocãt᷑ ꝛe flagellatiõis. effectꝰ in ſeipm flgẽdo ſibivulnꝰ Fã ſicut leo lace
ſe pet̃ lacerat aĩam pctõꝛis.
vñ Eccł·Zi.dr de petõ. Dẽ
tes leonis dẽtes Pius Inter
ficiẽtes aĩas hoĩm. E moꝛtłe dĩ vł qꝛ ẽ moꝛs
gie. vñ au · Verg moꝛs ẽ quã
Vñ pee
boĩes nõ nmẽt ſeꝑatio aie a deo.q eſt btãvita aĩaꝝ · vłqꝛ
ſtite aufert vtilit ⁊ pterite·vñn
ilitatẽ vite ⁊ pñtis er. ſup Eã.
Quam mitius me pꝛinarsð
ſtultiti

amara moꝛs vite vſu qᷓ; fru ctu. Vã yira ſñ fructu ui o? moꝛte ẽ deniq; duo mala Pant᷑ arboꝛi infructuoſe ſe⸗ curis ⁊ ignis. Dixi ſcðᷣo ꝙ qͥ peccat moꝛtalr ↄmittit ſit tici ſcðam q̃ vocat᷑ ſtłticia ꝓple excecatõnis. qꝛ ip̃emet ſe excecat. Hic ẽ qð dſup̃⸗ 2. Excecauit eĩ eos malicia eox. et Gre. Ocłos qͥ;s cul⸗ pa claudit pen aꝑit. Dixi ttie ꝙ qͥ moꝛtalr peccat faẽ tertiã ſtleiciᷓc vocat ꝓp̃oꝝ bonoꝝ diſſipatõis. qꝛ ꝓpa hõa inanit ꝓijcit. Hiuc dr ſee. V. Pꝛoiet ifrł bonũ Mã ꝑ moꝛtale pem̃ oĩg bõa q̃ᷓ fecerat amittit: ⁊ bona q agit in ſtatu illo.nã bona ñ fůt:qꝛ ñ ſt ſibi ad vitã eter⸗ nã meritoꝛia.qͥ moꝛtale pec ratũ agitq̃ſi ignẽ ĩꝓp̃a do⸗ mo põit.vñ de ip̃o dr Pꝛo uer.is. Vir impi⸗ foditma lũ ⁊ in labijs eiꝰignis exar⸗ deſcit. Dixi q̃rro ꝙ q̊ peccat moꝛtał ↄmittit q̃rtã ſtulti⸗ ciõ q̃ vocat ꝓpꝛij dñ diuiſi onis · qꝛ pcivꝛ cũ pctm̃ agit deũ qͥ ẽꝓp̃us dũs relinquit Elñ nõ ẽ miꝝ ſi malũ ei eue nit qͥ relinq;t bonũ.ſine nõ pot eẽ aliqð bonñ.vñ Ziu. Tale bonũ ẽ ðᷣs yt nemi de
De ſtulticia peccantium
ſerenti bñ ſit. Hinc ẽqð ißᷣe
diꝑ oſeã ꝓphtam..c. Ve
eis qᷓ receſſer̃t a me. Sed h bᷣtq̃ri q̃re pctĩ qᷓ tot mala euen iũt or̃ moꝛtale ad hᷣvt melius intelligat᷑ vis voea⸗ buli. Ad qð rñdet᷑ ßmndo⸗ ctrinã Alex.in. ⁊q. ↄ6. vbi d̃ ꝙ moꝛtle pem̃ ið dr̃ moꝛ tale.qꝛ induẽ triplicẽ moꝛtẽ nat᷑e.gre ⁊ glie. in qͥby conſi⸗ ſtit oĩs vita Vita nature ð ſtrui ꝑ pcm̃·ſ ꝑ oꝛiginale. Vita gre deftruit᷑ per peĩ moꝛtale.qꝛ qͥ faẽ pcm̃ moꝛta le ſtatim ĩcurrit moꝛtẽ ckpe. ð denotatꝑ illð qð dieit᷑ Beñ.⁊. In qͥcũq; die come deris exeo moꝛte moꝛieris. Vita gle deſtruit᷑ꝑ moꝛta le pcm̃.ſi ab eo ꝑ cõfeſſionẽ nõ recedit᷑.vñ qᷓ in pcõ moꝛ tali eſt:ſi oĩa bonamũci fe ciſſet:nihil ei ꝓſunt qᷓ;tũ ad vitã. qꝛ ſtati incurrit moꝛtẽ Jehẽne. O ro ibi te iudico.di ðs. Et Ecci.. udicabote iuxta vlas tuas. Et hec depᷣma ꝑte ſufficiãt. Cõcko ſcða eſt ralis O qͥ peccat moꝛtałr qttuoꝛ aſias ſtulticias opat᷑ Pꝛiĩa ſtulticia eſt ʒ deñ pꝛe ſũptõis Scð eit fuimet ca ptiatõte. Tertiaẽ ſimp̃iꝰ
27 vbt te inuene
Vin pcĩ monk
bſea 7lf
„—
vnii uin volt peual m
yrſtulti
tca pſůp cõꝛ nitit gna ſtult nð facere guferren eſſent ſte ꝓpter al cdſumu niſi ꝓpt vel vtem eos pꝛ te diZ dl:qꝛ n duco ſcð cat facit tat᷑ ſtulti tõnis. q diabolo: SQuin ſwnõcun St qin worcv Poſdi pütimp můwoꝝ⸗ ef. q nö inmult tipict. tẽptat R dixt lsqnon

N keſutt rnn Sn Feibcht
654 Ficden dens e oneni Pi—ſtmiüpmn
r kepe k opoſc
be vö red iqinpcin tlet dnun aſu Npſintqᷓit vii q un namtmi Swine Qite inn⸗ vbin duno.di is Eui.) raboin
8
du ſf õcſi tus E etcunon qmn Knulnswi ul ekzdeint ps ei ſunn puui„muẽluj⸗
X 5 B. R 3 R
vus ⸗dthet deym
— Serme RLn
venditõis. Quarta ẽ factis
uitij ꝑditõis. Dico pᷣmo ꝙ qᷓ peccat moꝛtalr committit
vnã ſtulticiõ que vocat ſtul
ticia pᷣfũptõis 5ᷓ deũ.qꝛmib pcõꝛ nitit᷑ facere 5 deũ⁊ ma gna ſtultcia eſt. QOꝛſi aliud nõ faceret ðᷣs 3̃ pctõꝛes niſi auferre manum miſcð ie ſue eſſent ſtatim conſumpti:nõ ꝓpter aliud peccatoꝛes non cõſumunt᷑ ſtatim acte pctðõ
niſi ꝓpter miſcðᷣiam dñi.ſ·
vel vt emedent᷑. vel vtboni
eos pꝛudent᷑ exercitentur.
5 dr Treñ.z Wiſcðia dñi:qꝛ nõ ſumus ct ſumpti⸗ Sico ſcðᷣo ꝙ q moꝛtałkr pec cgt facit aliã ſtulticiã qᷓ̃ vo⸗ cat᷑ ſtulticia ſuimet captiua tõnis. qꝛ miſer pctõꝛ feip̃m diabolo illaqueat.võ Job 18.Qui miſit in rhete pedẽ ſuũ nõ cum voluerit eijcit· Sic qͥ in pctĩs ſe deijcit nõ mox cũ voluerit ſurgu. Et Pꝛo.y. dĩ Iniqͥtates ſue ca piũt imperiũ ⁊ funib pctõ⸗ rũ ſuoꝝ ↄſtringit᷑. ip̃e moꝛi et̃. qꝛ nõ habuit diſciplinã. ⁊ in multuudine fiulticie ð cipiet᷑. Nec põt dicere ego tẽptatõib inimici peccani⸗ qꝛ dixit Bre. Debilis ẽ ho ſis qͥ non vincit niſi volen
tẽ Huius rei exemplũ ha⸗ bemus Wat.. S demõ nõ pᷣcipitauit ihm bñdictuʒ de pinnaculo templi.ſed di xit. Si filius dei es mitte te deoꝛſum. Blo. In hoc infir mus oſtendit᷑ ꝙ nulli noce re poſſit miſi ille ſe pᷣus de⸗ oꝛſum miſerit. Bixitertio ꝙꝛqͥ peccat moꝛtaliter faent vnã tertiam ſtulticiam · que vocatur ſnijp̃ius venditõis qꝛ pctõ dñ peccat: ſeipſum viliſſime vendit.vñ ip̃edñs tur dicens. B ratis venůda Coꝛ aũt impioꝝ ꝓ mhilo. Et ibidẽ. Et ãni ĩpio. buia: i q̃to ꝙ qui peccat moꝛ taliter committit vnamali am ſtulticiam que wocatur facti ſeruitij perditõnis.qa ſi toto tempoꝛe vite ſue pec⸗
tatoꝛ ſeruierit diabolo. non
minus pene ei dabit. Ende Bregoꝛius. Stultum ẽſer vire diabolo offenſo deo q́ nullo placat᷑ obſequio.quõ
201
to plus qͥs ei ſeruiertt: tãto pᷓ.⁊e.
amplius iple eum toꝛq̃bit. Iʒ. gr. Sed hic queritur ex quo ð ad⁊m.
mones non placauturpec ⁊.pᷣ. ꝑ. catis honunum:videtir ꝙ q.cʒ.3
nõ plactant ſibi vicia eoꝛi ⁊ adß

f..q. Zd quod dicẽdũ ꝙvicia et 73·. pctã młtñ pl acẽt demonib ad. ⁊m qð oñdit᷑ ꝑ hoc ꝙ aſſidue tẽ 71.P.q ptãt. vñ dit᷑ Gre. Aſſidua tẽ 5ʒ. ar.⁊ ptatðe tẽptat diaboꝰ. vt ſal ad.i. tẽ tedio vincat. iʒ ipi nõ pla
cant᷑ niſi in malũ. vt impel⸗
lant hoĩes in culpã. ⁊ deĩde
in gehennã. vñ Bre. Nihil
ſe feciſſe extimat cũ aĩas nõ
ſauciat.ꝗᷓ placẽt vicia demo
nib.licet nõ placent᷑ vt aĩas
poſſunt ad pditionẽ trahere
Et her de ſcða ꝑte ſufficiãt.
Cõcluſio tertia eſt talis ꝙ q
peccat moꝛtalr q̃ttuoꝛ alias ſtultitias oꝑat. Quaꝝ pꝛia 3 eſt ꝓpꝛij ſubiecti toꝛmẽtatio nis. Scða eſt carceris pᷣpa⸗ ratõis. Tertia eſt vite pditi onis. Quarta eſt videntis? ſctẽtis ꝑditionis. Dico ꝓꝛi⸗ mo ꝙ qui peccat moꝛtalr cõ mittit vnã ſtulticiã q̃ vocat᷑ ꝓpꝛij ſubiecti toꝛmẽtatiõ is Pcðꝛ enĩ affligitur in coꝛde ſuo Miere.⁊. Scito et vide qꝛ malũ ⁊ amaꝝ eſt reliquiſ le te dñm deũ tuũ.⁊ nõ eſſe ti moꝛẽ eius apud te dicit do⸗ minꝰ deus exercituũ. Nã q́ peccat qᷓſi ſarcinq ſuꝑ ſe poꝛ tat qᷓ in pñti Suet᷑ ⁊ĩ futuro in infernũ pᷣcipitet᷑. vñ Au. quid ẽ moꝛs. Bepoſitio ſar
De ſtultitia peccantiũ
cine grauis.ſʒ ſi alia farcina nõ poꝛtet᷑ qua aĩa in gehẽnã pꝛecipitet᷑. Dixiſcðᷣo ꝙ qui peccat moꝛtalr cõmittit alã ſtultitiã qᷓ vocat᷑ carceris pꝛe paratiõis. qꝛ pctõ dñ pctĩs ſuis gaudet voluptuoſe tũc parat ſibiviã ĩferni.vñ Job 21. Ducũti bonis dies fuos ⁊ in puncto ad inferna deſcẽ dunt. Et infra de peccatoꝛi⸗ bus dic̃. Erũt ſiẽ palee añ fa ciem vẽti ⁊ ſicut fauilla quã turbo diſpergit. Dixi tertio ꝙ qui moꝛtaliter peccat cõ⸗ mittit aliã ſtultitiã qᷓ vocat vite ꝑditiõis.qꝛ pcõꝛ ꝓ nhi lo qᷓi amittit paradiſum ad modũ eſau. qui pꝛo lenticta vendidit ius pᷣmogeniture ſue. Beñ.⁊y. Hinc Ber. ait Vle. ve. vapoꝛ eſt ad modicũ parẽs qui eterne felicitatis aditũ intercludit. Dixi quar to ⁊ vltĩo ꝙ qui peccat moꝛ talr cõmittit vnã ſtultitiam que vocatur ſtultitia viden⸗ tis et ſcientis ꝑditionis.qa pctõꝛ volendo vo luntate ꝓ pꝛia perdit animã ſuã ⁊ gau
dia paradiſi.⁊ in hoc oñdit
magnã fatuitatẽ. vñ Eccki⸗ 6. dr Quid habet plus ſapi ens ſtulto etquid pauꝑ niſi
yt pergat illud vbi eſt vita
gu Kegla ctgn
vns nln
uele pem̃m
Zdq
gleſ.i· gleẽ treati voẽl tra v pucʒ rẽ ſo
nð ti
deñ.
ca putẽ ſupꝛa de n geret utpe ĩame cinca dei.y BHoc eſtfru Eiſu Pesc rĩdae
tariſ
no de
futu d
vicio

ulttu vni e uuet
ſut Eenk in Swu ctĩ· 4. gpin — bt u. — t Snim Ademo du Anfntepu — bu ui en de ſat tul 0 e niter pen us mit ſulni winro loq Ntpardt nsſpa wo ipoh e U i ac pan eme nnös to2 g qupen ncome tr mntnihit ——* — ſe Endin urde ſoi miüi E — Sun⸗ Zu os Anpilſu N wiün —
6luun — Regla hicor volẽtis
—
Sed hic pt aliquis q̃rere qͥ eẽt groſſuſ ⁊vellet hre aliqᷓ; regłam g̃alẽ ad euitãdum pcm̃ moꝛtłe gñałr loquẽdo
Ad qð rñdet᷑ fᷣm Zlex. ve gleſ.i.⁊ q. ↄ4. Oo pcm̃veni
ale ẽ voluptas fine libide in creatura citra deñ. Woꝛtłe vo ẽ hbido ſiue voluptas vl tra vel ſup̃ deũ vłeqᷓ deo exẽ pli cã. Si qͥ;s hʒ aliquẽ amo rẽ ĩoꝛdinatij circa aliquã rẽ nð tñgpter h vellet offẽdere deũ.illa tał ioꝛdinatio ẽ pec catũ veĩale. Si aũt hʒ volu ptatẽ ĩoꝛdiatã circa illã rem ſupꝛa deũ.ita ꝙ qᷓ;ᷓ; offẽdit᷑ deꝰ nõ curat. Etiũ ſi tĩ dili geret rẽ illã qᷓ;tñ deũ moꝛta
hr peccat. Tota ꝗᷓ vis ↄliſtit
ĩ amoꝛe:vt nõ ſit ĩoꝛdinat? circa aliquã rẽ cũ offenſione dei.vñ dicit Aug.ĩ li.Sʒ.q. MBoc totũ ⁊ ſolũ hoĩs malũ eſt frui vtẽdis ⁊ vti fruẽdis. Et ſic expedite ſũt hꝰfructꝰ pres q̃s ſuꝑiꝰ ꝓmiſimꝰ vᷣcla rãdas magnifice dñe ⁊ ciue cariſſimi quẽ obſecrovos oſ no deſerere vt hic gram ⁊ĩ futuro gkiam hẽatis a dñoĩ Dñica.is.pꝰ pẽ de peſſio · vicio vſure. Sep HII Mm intraret Jeſus in do⸗
Sermo RIn
mũ cuiuſdã pᷣncipiſphariſe oꝝ ſabbato mãducare panẽ ⁊1pi obſeruabãt eũ Luc̃.o. Pꝛo hꝰ ſacri ⁊ ſctĩ euãgelij hiſtoꝛiali declaratõe. Notã qũ ꝙ auarꝰ⁊ miſer vſurariꝰ hʒtria ĩtoto curſuvite ſuevʒ LEitigioſam ⁊ inamoꝛoſã conuerſationem. Toꝛtuoſam et vicioſam operationem Fraudulẽtiam ⁊ ſophiſti ram locutionem. Dico pᷣmo ꝙ auarꝰ ⁊ miſer vſurariꝰ hʒ litigioſã ⁊ ĩamo roſam ↄuerſatõeʒ. Rõ heſt Ille hʒ litigioſam ⁊ inamo roſam ↄuerſationẽ qͥ ſu ðᷓ le ges aliena aut litigiovł frau de:aut aliq̃ alio mõ conat᷑ꝓ ſe reciꝑe.ſʒ hmõiẽ vſurariꝰ igit. Et ꝙ vſurariꝰ ꝗᷓ faciat ptʒ ꝑ ilið qð pᷣcipit᷑ Exo⁊2 vbi d̃. Si pecuniã dederis mutuo ppło meo paupi qui hiĩtat tecũ nõ vꝛgebis eũ qſi exactoꝛ.nec vſuris opp̃mes Et Peuiti.⁊y. dr̃. Pecuniã tuq̃ nõ dab ad vſurã frĩ tuo· ⁊ab eo ſupabũdtiã ñ exigeſ Et ꝙ ẽt vſurariꝰ faciat le gẽ diuinã põt oñdi ꝑ exẽplũ Eſdre ſatdotꝭ qͥ pᷣcepit ꝓto di. Ei ſuraſa fribꝰvẽis nõ ext gatis· Dixi ſcho ꝙ er
202

miſer vſurarius bʒ fraudu lentiã ⁊ ſophiſticã locutõeʒ Rõ hꝰẽ.qꝛ dãt intellige ſu is vᷣbis ꝙ ßᷣuit amico. et tñ ipᷣm decipit res ſuaſin fine auferẽdo. vñ de tali fraude loᷓ̃ns Criß·ſuꝑ mat. Zſſi milat pecuniã vſurarij vene no aſpidis di. Sikis ẽ pecu nia vſurarij moꝛſui aſpidꝭ. Percufſus eĩ aba ſpide qᷓſi pelectatatꝰ ĩ ſomnũ ⁊ ꝑ ſua nitatẽ ſopoꝛ? moꝛit᷑.qꝛ vene nñ latent᷑ ꝑ oĩa membꝛa de rurrit· Sic qͥ ſub vſura acci pit ſub tꝑe:qᷓi bñficiũ ſentit ſʒ vſura ꝑ oẽs eiꝰ facktates decurrit ⁊ totũ ↄuertit in ð bitũ. Dixi ſcðᷣo ꝙ miſer ⁊ a uarꝰ vſurarius hʒ toꝛtuoſã ⁊ vicioſã oꝑatõʒ:qꝛ ſꝑ oꝑa tur malũ. Vñ pᷣuant᷑ oĩ bo no h· qꝛ nõ diligunt᷑ ꝓpt᷑ eo⸗ rũ malas oꝑa tõnes.⁊ poſt moꝛtẽ pᷣuãt᷑ recie vite beate Sñ dð in põ. Dñeq.h.i.t t. a.qer.inm ſ.t.⁊ ĩfert qͥ pe runiã ſuã nõ dedit ad vſurã De ↄckones magnifice dñe ⁊ ciues dilecti in ſacro euã⸗ gelio hodierno denotant᷑. ꝙ ĩ tres ptes diuidit᷑. Qm̃ ĩp ma ꝑte repꝛehendit᷑vſurarij litigioſa ⁊ ĩmoꝛoſa ↄuerſio Ppł ↄuerſatõem hůilẽ ip̃iꝰ
5e vüra
xpi qͥ hũilit᷑ ĩtrauit ĩ domð
pᷣncipis phariſeoꝝ qͥ inimi
eabant᷑ ei. In ſcðᷣa ꝑte rep̃⸗
hẽditvſurarij toꝛtuoſa et vi
cioſa oꝑatio ꝑ mirabilẽ ⁊ ÿ tuoſᷓ oꝑatõeʒ xp̃i ibi. Ecce qͥdã ydropicꝰ In tertia ꝑte rep̃hendit᷑ vſurarij fraudu⸗ lẽta ⁊ ſophiſtica locutio ꝑ v tilẽ ⁊ fructuo ſaʒ pᷣdicatõem xp̃iibi. Dicebat ad inuita⸗ tos.⁊c̃. Et vt clariꝰhec pate ant videamus hiſtdꝛiã. De clarate hiſtoꝛie fructꝰẽ vfu ra · de qᷓ loq̃nde tres ↄctões cũ trib vuhijs moꝛe ſolito ðcarabimꝰ ᷣm triplicẽ ma ledictõʒ vſurarij. qꝝĩ pᷣma ꝑte vclarabit᷑ vna maledi? vſurarij.q̃ ẽ maledictõ fatu itatꝭ. In ſcða alia maledi⸗ ctio q̃ dñ iniqtatẽ. In tertia alia maledictõ q̃ dr penali⸗ tats. Cõclo ig̃pᷣma ẽtalis ĩoꝛdine. ꝙ vſurarius miſer treg ſtulticias ↄ mittit Pꝛi ma ẽ legů diſſipatõ. diſſipat eĩ vſurariꝰ oẽm legẽ. Pꝛiĩe legẽ nate qꝛ fac 3 ills pᷣcep tũ qð mat.y ſcribit᷑ Queci
q; vltꝭ vt faciãt vob hoĩes
⁊ vos eadẽ facite ił. Quã legẽ ẽt ĩaniata ĩplere vidẽt᷑. Bã fluuiꝰ dů tñſit replet fo
ueã̃ q; ĩuẽit.ſʒ muß auarꝰ ñ
vſura⸗ rꝰſtul⸗ te fucit
vltip
pe fuc le vſura bis v tpe tu euãge umd Scð mica nus
io
õs ſu
Bica c. Oñ eccis: culoſi derea iũgen ſlb pihre ci erp pihr npepa twne crimẽ
ti alh
qᷓilic
utwr
odẽne
ꝙol
nifeſti
tant᷑ g

—
6 Fn h E opqhhin an pi— cbagrrj fne g mu ut ſoenin Aſi( Sibkt n hnit o 0 Auih k iſü 8 ri
mt cin norſl Sdmbi us kdigðʒ pißn 14— Fum
nn cifn
pe in I uml ido cnoqdf Inm feo lu mli kſdfpan t Cöeimin ur ione 1 n
it nes ſtug nnittſ
e ile iſn i drinn Sit i i ee v/ tiq; mt Un g 6r bheis
1i iu Fimii po nißin Qiuuri
Sermo RLIIM
vult ĩplere vẽtrẽ vniꝰ pau⸗ per. Scðᷣo auarꝰ vſurariꝰ fac legẽ moſapcã.qꝛ pᷣcipit ibi. Deu.⁊ʒ. Fi tuo abſq; vſura id qͥ idigʒ accõmoda bis vt bñcicat tibi dñs ĩ oĩ tꝑe tuo. Tertio facitq legẽ euãgelicã. Luce.. Wutu⸗ um date nihil inð ſperãtes Scða ſtulticia eſt oĩm ini⸗ micatio. Nã ipᷣe mit vſura nus iniuriat᷑ tribꝰ naturis.
ĩo nate dine cõtẽnendo ds ſuas leges. ſiẽ detm̃eſt. Bic alex.ʒo.extra de vſurt c. Qm̃. di. Qm̃ nõ ſolũ vir⸗ eccis: ſʒ ẽt qbuſdã alijs ꝑi⸗ culo ſũ ẽ vſuraꝝ lucris intẽ dere auc̃te ꝓñtiũ diximus i iũgendũ:vt eos qͥ de poſſeſ⸗ ſiõib łarboꝛib qᷓs tenere ĩ pihre noſcunt᷑ ſi foꝛtẽ dedu ctꝰ expẽſis recepꝑint ad eadẽ pihra reſtituenda ſine vſu⸗ raꝝ exactõe ecciaſtica diſtri ctõne ↄpellas. Et.c.ſeq̃nti d. Q in oibo fere locis ita
crimẽ vſurarũ iualuitvt mł
ti alijs negocijs pᷣtermiſſis ᷓᷓi licite vſuras exerceãt ⁊qj h᷑ vtriuſq; leſtam̃ti pagina vdẽnent᷑ neqᷓqᷓ; attẽdãt· Ið q; ↄſtituimꝰ vt vſurarij ma nifeſti n? ad cõionẽ adnnt⸗ tant᷑ altaris. nec xp̃ianã(ſi ĩ
B petõ decefſerit) accipiant ſepulturã.ſed nec ohlatões eoꝝ qͥſqᷓ; accipiat. Qui aũt acceperit: aut xp̃iane tradi⸗ derit ſepulture ⁊ q̃ acciꝑi? reddere ↄpellat:·⁊ donec ad arbitrius ſui ep̃i ſatiſſaciat ab officij ſui mõeat executõe ſuſpẽſus. Stðᷣo nate ãgeli⸗ ce qꝛ cũ ãgelidignẽt᷑ paupe res cuſtodire ipe nõ vult ð vno denario eis ſubuemre⸗ Tertio nat᷑e hũane nõ vo⸗ lẽs cũ eis laboꝛare· ſed ð la⸗ boꝛib eoꝝ viuere vñ Dð ð
eis diẽ in põ. In laboꝛe ho
S„———
minũ nõ fůt ⁊ cũ oĩby inimt ciciã hẽbunt. Hine ẽ qð de eo d̃ illð Beñ.iõ. Mãſue
tus 3 õs ⁊ ma. o.q̃ eũ Ter⸗
tia ſtulticia vfurarij ẽ malo
rũ aſſikatio. Nã vſurarius
ꝓ eis q̃ retinere nõ valet· id eſt ꝓ diuitis q;s ↄgregat et ſecũ in fine poꝛtare nð pote
rit. Juxta illð Job.⁊0. Di
uitias quas deuoꝛauit euo met ⁊ de ventre illius extra
het eas deus. facit ſe ſtem
tribus peſſimis rebus. Pꝛi mo ſe facit fileʒ latrom. ſta tum enim cũ quis fact vſu⸗ ram appellat᷑ latro. Sicut dominus fecit cum intrauit i templũ ĩueniẽs vſ
f7
203
—————

— De vſſtra
accõmodantes nmos euer tẽs eoꝝ cathedras di. Ma. 2iſcpiũẽ. Domꝰ mea dom oois vocabit᷑. vos aũt feci⸗ ſtis ill ſpelũcũ latronũ. Ec ce quð dñs appellauitvſura
ros latrões.imo itm̃vſura
riꝰeſt latrone deterioꝛ.inqᷓ;⸗ tũ eſt familiarꝭ inimicꝰ. Et fm mnĩam Boe. Nulla peſt? efficatioꝛ ẽ ad nocẽdũ q; fa⸗ miliaris inimicꝰ. Scðᷣovſu rarꝰ ſe facit ſilem homicide qꝛ paupib aufert vitõ. vnð Ecck.z. dr̃. Panis egẽtiũ vita pauꝑis ẽ.qͥ ðfraudat ii lũ hõ ſanguĩs ẽ. Tertio vſu ranꝰſe ſiłkem fa diabolo.qꝛ ſicut diabołꝰ ſꝑ opat᷑ malũ. Irta vſurariꝰde die de nocte died feſtinis. dieb ferialib ſemꝑ oꝑat᷑ malũ.qꝛ facvſurã ẽt doꝛmẽdo. Eñ dñs mina tur ſibi dicẽs. Tuvẽdis tꝑu Et ego dico ꝑ dauidphetã tibi. Cõ accepo tꝑs ego iu⸗ ſtcias indicabo. Oꝛ tũc vi debo qᷓ; tũ tꝑis vẽdidiſti g vſurariꝰfat ſe ſiłem diabolo Mꝛ ſẽ diabolꝰ ñ doꝛmit.ſit ie nõ do mił vñ vſura ſibi dicere pᷣt illd Job.iʒ.c. Qui me comedũt non doꝛmiunt.
Vtruʒz Sʒ hpᷣrqueri an ꝓ pecunia
ꝓ pecn mutuata poſſit aliq̃ſ aliqu
ↄmoditatẽ expetere Ad qð niamu mñdet᷑ ᷣm ſcm̃ Tho.⁊ Durã tuata ꝙ ſᷣm phm. ꝓ. Ethico. Oẽ poſit ilð ꝓ pecuma hr̃ cꝰp̃ciũ pe/ aliquis cuma mẽſurat᷑. Et ið ſi aliqſ aliquã ꝙ pecuma mutuata.vł q̃cũ ↄmodi q; alia re q̃ ex pᷣovſu ↄſumi tatẽ ac tur:pecumã accipit ex pacto cipere. tacito vłexp̃ſſo qðcũq; alið
accepit cꝰ pᷣciũ poſſit pecũia ſe ſe. q
mẽſurari.peĩ icurrit. Sive 7ð· ar⸗ ro accipiat aliud de nõ qᷓi ʒ·. exigẽs vł q̃ſi ex obligatione
tacita vłexp̃ ſſa. Sʒ H qᷓ̃tui
tũ donũ ñ peccat qͥ etiã añqᷓ; pecũiũ mutuaſſet:licite pote
rat aliqð donũ Ftis reciꝑe:
nec peioꝛis ↄdirõis efficitur
ꝑ P qð mutauit.recũpẽſati⸗
onẽ eoꝝ q̃ pecunia nõ mẽſu
rant᷑ lz ꝓ mutuo exigere. pu
ta beniuolẽtij ⁊ amoꝛẽ eius
cui mutuauit vłaliqͥd hmõi
Et qð pᷣmũ nõ ſit licitũ. ꝓtʒ
p Szech. i8. dicen· Int᷑ alia
q̃ ad virũ iuitũ reqͥrunt᷑ vſu
rã ⁊ ſuꝑabũdãtiã nõ accipe Cõcluſio ſcðᷣa eſt tałꝙ mi vſurariꝰ tres iniqͥtates com Vlun mittit. Quaꝝ pᷣmaẽ ſui no nꝰtres mnts extirpatio.qꝛ ipe miß inicta⸗ nõ audet nomẽ ſuũ coꝛã hoĩ les co⸗
bus ↄfiteri. imo pecũdat᷑ qñ mittit⸗
dr̃ ei ꝙ favſurã. Et ſi nomẽ aliqð dz ei ipom videt᷑ ꝙ ex
ſiefe golis nerato i919 ſumè peren Dier xime mñer lacri nob. legi ſen bolꝰ actep te ⁊cũ ſi eñ ſue al appa vnac nerat harn domu vſurã tsno igis vötn debĩ ps.i ris ſ Vor pö
dicgi
BHi Pyb

n Ai iii Et an Rtozap n p liht runni
Gda kininin
— 6 nnt Ruhrh nn ltgui * op ddehr de ergis igu ö mauri.Szſiin 4dor qij 1 pecäm Suriutpet u alq jts rcip p ne peot& öiseffn . dbeon ncpiſin ont eop nuan nit
d mkhp meigee
i ben men 4 « Erqöp Iſtrletiz eerh TnItfi dnn qntn 1itlupa rõ uh nen cmn U gemilun! — n uiuitit
1 S antSn
ſuo effectu vocat᷑canis rõta
gioſus. vñ ĩ põ. Scrutet᷑ fe neratoꝛ oẽs ſemitas eiꝰ. Et ẽ ↄtagioſus: qꝛvalde ꝑiculo
ſum ẽ ab yſurario aliqd acci pere niſiĩ qͥbuſdã caſi· vñ
Hiero · Cauẽdũ uobẽ ⁊ ma xime ne ab his accipiamus
mñera q̃s nouimꝰ viuere de
lacrimis paupeꝝ. Ne dicat᷑ nob. Swidehas furẽ ⁊c̃.vñ legit᷑ in vita bti ſulci.ꝙ cum ipᷣe moꝛtuꝰ eſſet obieẽ ei dia bołꝰ ꝙ veſtẽ a q̃dã vſurario accepiſſʒ ·⁊ ſtituit eũ dñs vi te ⁊cũ illũ coꝛrigerʒ diabolꝰ ſic eũ ꝑcuſſit. vt toto tꝑevite ſue aliqð veſtigiũ ꝑcuſſiõ is appareret. Antiqͥtꝰ raro in vna citate ĩueniebat᷑ vnꝰ fe⸗ neratoꝛ. Et ſi ille nõ fenera hat᷑ niſi data fice vocabat᷑ domus eiꝰ domꝰ diaboli ſi vſurã accepiſſet ⁊ oſculũpa cis non dabat᷑ eijin miſſa. ⁊ ignis aut cinis.nec eũ voca⸗ pãt noĩe ſuo.ſʒ digito eũ oñ debãt: qꝛ eis pᷣt ↄuenire illð põ. Elocaueft noĩa ſua ĩ ter ris ſums. Et illð Ezech. 4 Nomẽ ĩpioꝝ delebit᷑. ita vt apð oẽs ſint ignominioſi.vt dicat᷑ ꝑ eos vł ſuꝑ eos illud SBiere.⁊ʒ. Dabo vos in ob
pꝛobꝛiũ ſempiternũ ⁊ igno⸗
—,————
Senno XMn
miniã q̃ nũqᷓ; obliuiõedele⸗ bit̃. Scða iniq̃tas ẽ mutati⸗ onis ioꝛdiatio.qᷓ inoꝛdi atio triplr fi.vno mõ:qꝛmißᷣvſu
rarꝰ nõ vult deo aliqͥdmu tuare.ſiẽ hoĩ a q maꝰ pᷣm hr̃et.vñ Au. M ſer homo cur feneraris hoi. Fenerare ðo ⁊ cẽtuplũ accipies.⁊ vitã eternã poſſideb. Scðo mõ vſurariꝰfat ioꝛdiatõeʒ ĩ mu
tuatione.qꝛ accipit pecuniã cũ ea nõ egeat ſuꝑ pignꝰ me
lius qð hʒ.i.ſuꝑ aim ſuam. Vñ in põ. Er vſuris ⁊ iniq
tate redimet anĩas eoꝛũ⁊ẽ̃. Tertio mõ fa ioꝛdinationẽ vlurariꝰ.qꝛ nũqᷓ; vult cõtra
ctus ſuos malos ĩbonos cõ
mutare ⁊ reſtituere. ⁊ſic ma
le mouet᷑. Vñ põt dici de eo ülud Hiere.v. Et in nouiſ ſimo ſuo erit iſipiẽs. Vñ ra ro accidit ꝙp vſurariꝰ reſtitu at.vł qꝛ ꝓdigꝰ ⁊ tm expẽdit ꝙ reſtituere nõ põt. Elel qꝛ auarꝰ ⁊ reſtituere non vult- Vłaliqñ ſi reſtituere vlc nõ reitituit cui dʒ.ſʒi pᷣe ð bõis alienis vłt facerg elemo ſinã Etiõ nũq; bñ fac ſic di. Se· Aaurꝰnunqᷓ; bñ facit niſi cũ moꝛit᷑. ſed de h als. Tertia iniqͥtas ẽ ſuijpᷣiꝰ ⁊ filioꝝ dã natio · RNã vſurarius 35
— —

uere ſine vfn. ⁊ 15 oẽs ad
iferos deſcẽdet. Tũc ꝓ̃ di⸗
ret filijs Waledicami filij mei.qꝛ vtvos diuites dimit terẽ hſũ. Filij vo ʒdicent. Waledicarꝭ ⁊ tu o pr̃. qꝛ 6
pt̃ tuas vſuras nos ſumꝰ
vñ ĩ eis tc vificat᷑ illð eccĩ.
4 · De pre ĩpio ↄq̃rũt᷑ filij
2c. Sʒ Paliq́s poſſet q̃rere qre dãnãt̃ qͥ accipiũt vſurã
P pecũia cũ tot ßuitia mł̃to iẽs faciat qͥspxie ſuo ꝓ tali
ſe.ſe.q.
mutuãda. imo reſpu ica nõ poſſetↄuariſi nõ eẽt tał accõmodatio. Zd h rñdet᷑ ᷣm ſetĩ· Cho.⁊ Du rã. h aliqͥd actiꝑe ꝓ pecu nia mutuata vſura ẽ ⁊hʒ ſe imuſti. qꝛivẽdit illðᷣ qð nõẽ
qð manifeſte ineqᷓlitas in ßau it᷑ qᷓ̃ iuſticie Zriat᷑. Ad
cꝰ euidẽtia ſciẽdũ ẽ ꝙ qdã
res ſůt qͥx vſus ẽipᷣaꝝ rerũ ↄſumptid.vt vinũ ⁊ panis. ? in talib ñ põt ſeoꝛſũ ↄpu tari vfus rei a re ip̃a. ſ cui⸗ cũq; ↄcedit᷑ vſus re ex;ᷓ ip̃o Hcedit᷑ en rss. Et ꝓpt᷑ h in ta lib ꝑ mutuũ tñſfertur dñiũ Siq́;s igit᷑ ſeoꝛſũ vellet vẽ⸗ dere vinũ ⁊ ſeoꝛſum vſuʒ vi
ni vẽderet eandẽ rẽ bis. vñ
De vfura
ppter vſurã. filij 3cq; ſi dã nãt̃. qꝛ nõ pñt ſplendide vi
vẽderetid qð nõ ẽ ꝓpter qð
maiſeſte ꝑ ĩiuſticiã peccaret Sili rõe iniuſticiã ↄmittit j mutuãs vin łtriticũ pe⸗ tit ſibi duas recõpẽſatõnes.
Vnã qͥdẽ reſtitutõʒ eq̃ł᷑ ret aliã Vo pᷣciũ vſus qð dr v⸗ ſura Quedã po ſt q̃ʒ vſus nõ ẽ rei ↄſũ ptio.ſiẽ vſus do
mus ẽ inhitatio nõ diſſipa⸗
tio. Et iõ in talih ſeoꝛſum pᷣt vtrũq; ↄcedi.puta cũ ali qs tradat alteri dñtũ domꝰ retẽto ſibi vſu ad aliqð tps vł eduerſo cũ qs cõcedit al teri vſũ domus retento ſibi dñio.⁊ ꝓpt᷑ h licite pᷣt h acei nepᷣciũ ꝓ vſu domus. Pecu na aũt m phm.y Echico⸗ ⁊ in pᷣmo pollitic? pᷣncipalr ẽ inuẽta ad ↄmutatõs faciẽ das.⁊ ita ꝓpus ⁊ pᷣncipałr vſus pecũie ẽ ipᷣius ↄſuptõ ſiue diſtractio vᷣm quẽjn cõz murtarões expẽdit᷑. Etꝓpt᷑ h ðm ſe ẽ illicitũ ꝓ vſu pecu ne mutuate acciꝑe pᷣciũ qð d̃ vſura.i.vſus eris.i.vſus
pecume. Suffiẽ᷑ eĩ acciꝑeec
ualẽs ei qð mutuauit. Et ſi alqͥd ſupᷣ recipit iniquũ eſt ⁊ tenet᷑ reſtituere. oncło tertia eſt talis ꝙ miß vſura riꝰtres pẽalitates hʒ. Hug rũ pᷣmaẽ a tyrãms ſpoliatð
„
vſura riuſhʒ tres pe nalitʒ⸗ tes.
L
ninbi paulati
diuit quit
cipi tieat gaude dehd qiqe me k cito c leacqͥl di Ec ret he aidui tis pen Eʒech repxi meicq ſupa ſupj med
rariu kelu

n dib] 1 Rdc w ms pe npn thnci
t ine n
dn1 8 1hnch
n vſsp pus
Bd ſuedil fnqic
di mn id en ri binſe tiprin n. ne mut aꝝ uccejaiß dnn sets u peme Stiu o ub ei 1Etuukti ſ n ringict ui 3 w muec zn nn nUi i rihmi t isl
*alin
hthau
ita ⁊ tyrãni ſpoliãt ip̃os ⁊ẽ mirabit᷑ res. vt totũ qð ipſi paulati mita anguſtia acqͥſi ẽt ſek umittãt iuſto iudicio dei.hĩc Iſa.ʒʒ. de eis loqᷓns Vle qͥ pᷣdare. Nõne ⁊ pep̃⸗ daberis. Et Hier ait. Fet᷑ diuitias⁊ nõ in iudicio. Et
in medio dieꝝ ſuoꝝ derelin
quẽt eas. Scða pena ẽ pꝑua tranſitio. Oꝛ ſi fures nõac⸗ cipiunt᷑eius ſ.vſurarij diui tie a tyrannis.tñ de eis non gaudebit tertius hes. Vñ de h dr̃ Eeci.⁊i. Qui edifi cat domũ ſuã ĩ pᷣdijs alienẽ qiqͥ colligit lapides in hye⸗ me. Edificiũ qð fit ĩ hyeme cito coꝛruit. Sic diuitie ma le acqͥſite tito dilabũt᷑. Hic dĩ Ecciĩ.qi. Filioꝝpcõꝝ pe riet heditas ⁊ cũ ſemie eoꝝ aſſiduitas obpꝛobtij. Ter⸗ tia pena ẽ et᷑na dãnatio. vñ Ezechi.⁊2. Uſurã ⁊ ſuꝑa bundantiã accepiſti ⁊ aua⸗ reꝓximos tuos calũniaſti. meiq; oblita es.diẽ dñs ðᷣs Ecce tõploſi menus meas ſuꝑ ausritiũ tuã qʒ feciſti.⁊ ſupj anguinẽ qᷓ effuſus eſt ĩ medi tui.⁊ ñ habebit vſu
rarius tps emendandivt ta
le ſupliciũ euadat. qꝛ ſiẽ dr
Sermo xm
Oſiẽ ip̃i ſpoliãt pauperes
407
Eʒech · y. Qui emit nõ lete tet᷑. et qͥ vendit non lugeat. quia ira ſuper omnẽ popu⸗ lum eius.qꝛ qui vendit ad id.ſ.tempus qð vendidit ñ reuertet᷑. ⁊ adhuc in viuenti bus vita eoꝛum. · Viſio em ad oẽm multitudinẽ eiꝰ nõ egrediet᷑.? Sed hic q̃ri põt vtꝝ ꝓ pecũia mutuata poſ ſit hõ exigere munus a lin⸗ gua ł ab obſeqo. Ad qð rñ
det m Duran. Qo ſiũ mu
nus a manu nõ licʒ expecta m⸗
ri vel exigi pacto tacito łkex
—
pᷣſſo pꝛo mutuata pecunia.
Ita nec munꝰa lingua kab
obſecho. Qꝛ vtrũq; pecũia extimari põt. vt piʒ ĩ his qͥ locãt oꝑas ſuas:qᷓs manuł lingua exercẽt. Si vero mu nus a lingu a vel ab obſeqͥo nð qᷓ ex obligatõne rei ex⸗ hibeat᷑: ſed ex beniuolentia
que ſub extimatione pecu⸗
nie non cadit tunc licet hoc exigere.accipere⁊ expectare Et ſic expedite ſunt huius fructus partes quas pꝛomi ſimus declarandãs magm⸗ fice domine ⁊ ciues chariſ⸗ ſimi quem obſecro vos om⸗ nino euitare. vt hic gratiaʒ ⁊ in futuro gloꝛiam valea⸗ tið aptareSimenn
ger mu

Düica.ipoſt pẽth. De inuidia. Sermo. AI. V.
Eceſſerũt ad
ieſum phari⸗
ſei ⁊ interogaues
rũt eñ vnꝰex his legiſperitꝰ
WMat.⁊2. Pꝛo hulꝰ ſacri et
ſcti euãgelij hiſtoꝛiali decla.
ratõe. Notãdũ ꝙ inuidioſi
habẽt tres malas ↄditiões ·
Sunt mente excecati ad
malum pꝛoximi cogitandũ.
Süt ſenſu depꝛauati ad
tres cõ malum pꝛoximi ioquendũ. quðes Sunttotaliter dicati ad
malum pꝛoximi operandũ. Pico pᷣmo ꝙ inuidioſi ſũt mẽte excecati ad malũ pꝛoxi cogitãdã. Rõ hꝰẽ. Illup hʒ mẽtẽ excecã qð eõ puat rõe qꝛ tũcẽ mẽs ceca q pᷣuat᷑ ra tõe.ſʒ ĩuidia pᷣuat ip̃am mẽ⸗ tẽ rõe.iqit᷑. vñ Caſſio. ſuper põ. ra ⁊ ĩuidia recto iudi⸗ cio carẽt.rõniſq; oculũ opp
mũt. Et Alanꝰ de planctu
nature dic̃. Inuidia qͥd mõ ſtruoſiꝰ mõſtrũ.qͥd dãnoſiꝰ dãnũ.q̃ culpabilioꝛ culpa.qᷓ penalioꝛ pena hec ẽ erronee cecitu abyſſus hũane mẽt⸗ infernꝰ. ↄtẽptõ s ſtimulꝰcoꝛ rectõis aculiꝰ. Qui ſũt inui die motꝰ niſi hůane trõqͥlli
de inuidia
tatis hoſtes mũdane depᷣda tõis fatellitea:anĩ laboꝛãtis vigilie. hoſtiles aliene felici⸗ tat excubie. Exẽplũ hꝰpatʒ Señ. ꝓ · quõ cayn obcecatus
iuidia ⁊ pᷣuatus rõe occidit
fratrẽ ſuũ abel. Dixi ſcðᷣo ꝙ iuidioſi ſũt ſenſu depꝛauati
ad malũ ꝓxĩ loq̃ndũ.⁊ rõ eſt
mãifeſta. qꝛ ſiẽ hñt mẽtẽ ĩfe
ctã ita ⁊ vᷣba q̃ ſũt notu ⁊ ſi⸗ gna paſſionũ mẽtꝭſiẽ di. phs
in li.enũciationũ. Hie ſap̃. Pꝛouer.2ʒ. di. Ne ↄmedas cũ hoie ĩuido ⁊ ne deſideres cibos eiꝰ.qm̃ ĩ ſilitudie ario li ⁊ ↄiectoꝛis extimat qð iᷓ⸗ rat. Ecce quõ cogitat malũ de ꝓxio. Et ſeqͥł᷑. Comede ⁊ bibe dicet tibi.et eiꝰ mẽs nõ ẽ tecũ. cibos qᷓs comederas euomes.I.ꝑ os iuidi:⁊ ñ ꝑol
ꝓpꝛiũ.qꝛ ille pꝰea dicʒ malũ
a latere. Vta fuit ſenſu vᷣpꝛa uatu maria.q̃ vt hr Nume. i⁊ mota ĩuidia 5ᷓ fratrẽ ſuũ moyſen ꝓpter quem magnũ honoꝛẽ ⁊ bñficiũ receꝑat: di xit male loq̃ndo de eo. Non moyſen locutꝰ ẽ dñs.
ixi tertio ꝙ inuidioſi ſunt totalr dicati ad malũ ꝓximi
opandũ 3 oẽs. qꝛ agůt malũ 5 mioꝛes ſiẽ 3 eqᷓles ⁊mio res·vñ Zu: Inudia eſt odj
unlin infpl ctulipio Vcuyn ritati.ra Sauld dũpcre moꝛs x motifi
in ſacr cꝙ int pꝛima muidi taueri cõſillo poſſeti ſaducei derütin Inſcö deoꝛũ dixerũt Criß. finẽ. ſe mg 2 r ip malu pul

itↄra inuqi &. Eu agtuml deptio 2. Comedet d dden uchnit e te. 1tmedeß n enmez S iudetiyn
m pa. q ediz ni
er aluete itſenuin d, uutum mnhf ſn po u mt u fnnili u mofin 2e ſuemmi nö bont ürecpri mle Fdeen ſ im o e Diner p nuiol in e tutdi raimpun ohndi 2 atini m pu icern
um aliene felicitatꝰ reſpectu inferioꝝ ne ſibi equent᷑. reſpe ctu ſuꝑioꝝ· qꝛ eis nõ equant᷑ Vñ cayn inuidit abel ꝓſpe⸗ ritati.rachael lye fecũditati Saul dauid felicitati ꝑ inui diã ꝓcreatꝰ ẽ lapſus mũdi ⁊ moꝛs x̃i· Iſta peſſia oꝑatõe moti fuer̃t ĩuidioſi ſatrape?⁊
pncipes babylonie danie⸗
jẽ vt hr Dañ.G.achitofel 3 ſeip̃m oꝑatꝰ ẽ malũ ſe ſuſpẽ dens in domo ſua ꝑ muidiã qꝛ nõ factũ fuit ʒ ↄſiliũ ſuũ ſʒ magis hm ↄſiliũ chuſi.⁊. Re.i. He ↄcluſiones ma⸗ gnifire dñe ⁊ ciues cariſſimi in ſacro euã.hodi.denotant᷑ ꝙ in tres ꝑtes diuidit᷑.qm̃ ĩ pꝛima ꝑte declarat᷑ iudeoꝛũ mnuidia qᷓ̃ malũ 3 xpm co gi⸗ tauerũt.cõuenerũt in vnũ in cõſilio ad deliberandũ quõ poſſẽt aliqͥd 3 xpᷣm hre ex qᷓ ſaducei erãt ↄfuſi.⁊ in h oñ⸗ derũt inuidiã ꝑ cogitationẽ. In ſcðᷣa ꝑte ðᷣclaratpoꝝ iu eoꝛũ iuidia q̃ malũ 3ᷓ xpᷣm dixerũt. qꝛ vnꝰ ꝓ oib vt diẽ Kriß. Locutꝰ ẽ nð ad bonũ finẽ· ſed ad ip̃m tẽtandũ di. ·ig ⁊. In tertia ꝑte decla⸗ rat ipſoꝝ iudeoꝛũ inudia qᷓ malũ 3 oẽs oꝑati ſũt. q po pulũ regebant ⁊ legẽ ignoꝛa
Sermo x1V
bãt neſciẽtes ꝑue queſtioni
quã xpᷣus eis ĩpoſuit rñdere ibi. Cõgregatꝭ aũt ꝛc̃. Etvt clariꝰ hec patẽãt videamus hiſtoꝛiã Declarate hlſtoꝛie fructꝰ eſt imndie viciñ · de q̃ ꝓ extirpatõe erloq̃ndo tres ↄcluſiões cũ tribꝰ dubijs de clarabimꝰ. Quaꝝ pᷣma erit de ſua quidditate. Scha de ſua qᷓlitate · Tertia de ſua; titate. Et ſic erit finis. Con cluſio igit᷑ pᷣma ſit talis in oꝛ dine ꝙ iuidia Em Dama.i. 2. Eſt triſticia de alienis bo nis. Sʒ talẽ triſticiã põt qͥs hỹe triplici mõ. Elno mõ qñ aliqs ttiſtat᷑ de bono alterꝰ? inqᷓ;tũ ex eo ĩminet ſbiperi culũ alcꝰ nocumẽti-ſicut qñ triſtat᷑ aliqͥs de exultatione inimici ſun timẽs ne ꝑ eñ dã nñ leſionẽ vł iniuriã patiat᷑ ⁊ talis triſticialnõ ẽ iuidia ꝓ pꝛie ſʒ effectꝰ timoꝛꝭ. Secũ do mõ qñ aliqͥs triſtat᷑ ð bo no alteriꝰ inqᷓ;tũ extimat᷑ il⸗ lud bonũ vt malũꝓpꝛiũ ĩqᷓ;⸗ tũ ẽ diminutiuũ glieꝓpꝛie vł excellẽtie.⁊ tõ pᷣcipue deillis bõis hoĩes ĩuidẽt in qͥbus ẽ glia.⁊ in qhoĩes amãt ho noꝛari ⁊ĩ opiĩone eſſe.vt di. phs.⁊ echic. Sʒ iſta adhuc pt eſſe laudabit᷑ puta qñ ali⸗
ĩjuidia qͥdeſt.
ſe.ſe.q. 36. ar.i.

qͥs triſtat᷑ de bonis maloꝝ in qᷓ;tñ ſumt inimici eccie vł rei publice. vt ſunt heretici ⁊pᷣdones? latrones. Ter⸗
tio mõ qñ aliqᷓs triſtatur de bõis aloꝝ bonoꝝ. Et iſta
Vtrũ iuidia ſit moꝛ
Zr.2.
ẽ vituꝑabilis inuidia.⁊ ta⸗
les dñ inuidi ꝓp̃e. Vñ diẽ phs in topicis. Inuidus ẽ q triſtam bonoꝝ ꝓſperita tiby. Rep̃henſoꝛ qͥ triſtaturĩ maloꝝ pſperitatib.ſupple
inqᷓ;tũ malũ ſit Sʒh aliqs
poſfſet q̃rere.vtꝝ iuuidia ſit pem̃ moꝛtale. Aqhoc rñde. ßᷣm ſctĩ Tho.ſe. ſe.q.ʒ6. Cũ inuidia ſit triſticia dea
lienis honis. hec triſticia pᷣt
ↄtingere qᷓttuoꝛ modis.vno qdem mã qñ aliqͥs dolet de bõ is alicꝰinqᷓ;tũ ex eo time
tur nocum ntũ vt dem̃ ẽ in
ckone. vł ſibił in alijs bo⸗ ms. ⁊ talis triſticia nõ ẽ ĩui dia. qꝛ pᷣt eẽ ſine pcõ.vñ gre go. ⁊1. mo. Euenire plerüq; ſolet vt nõ amiſſa caritate⁊ inimici nos ruina letificet⁊ rurſum eius glis ſine inui⸗
die culpa ꝓtriſtet.cũ ⁊ ruẽte
eo qſdã bñ erigicredimus. ⁊pficiẽte illo pleroſq; iniu ſte oppᷣnn foꝛmidãꝰ. Scbᷣo mõ p̃t aliqs ↄtriſtari de bo no alteriꝰ ñ exeo ꝙ ipe hʒ
De Inuidia
ad bona
bonũ ſʒ ex eo qð ſibi deeſt bonũ qð ip̃e hʒ. Et hꝓpeẽ̃ ʒelꝰ. vt phas di.in.⁊ rhe. Et ſic iſte ʒeiꝰ ſit circa bõa ho⸗ neſta laudabiłẽᷣm illð.⁊. ad Coꝝ.iꝗ Emulami ſpů alia.⁊ viſto ʒelo loqt᷑ Hie. ad athletã ð ĩſtructõne filie di. Mẽat ſocias cũ qͥby ad⸗
ciſcat. qͥbo ĩuideat.qᷓꝝ laudi
bus moꝛdeat᷑.ſʒ ſi iſte ʒelus ẽ ð bõis tꝑalib pᷣt eẽ cũpcõ puta ſi ẽ inoꝛdinatꝰ. Tertio mõ aliq;s triſtat᷑ de bone al terius inq;tũ illecui accidit
bonũ ẽeo indignus.q̃ qͥdẽ
triſticia nõ pᷣt oꝛiri ex bonꝭ honeſtis ex qͥby aliquis iu⸗ ſtus efficit᷑. ſj ſiẽ phᷣs dic.⁊ rheto · de diuitijs.⁊ de talib que pñt ꝓuenire indignis ⁊ dignis. Et ᷣm ip̃m phmvd catur hec triſticia nemeſis ⁊ ꝑtinet ad bonos moꝛes Sʒ 1õ dic. qꝛ ↄſiderabit ip̃a bo na tꝑalia ſᷣm ſe ꝓut phñs ma gna videri nõ reſpiuentibꝰ ad etna.ſʒ bm docrnnã fiðᷣi tꝑalia bona q̃ indignis ꝓ⸗ ueniũt ex iuſta dei oꝛdinatõ ne diſponũt᷑ vl ad eoꝝ coꝛre ctõem ł adeoꝝ dãnatõeʒ ⁊
—
hec—— ſ ĩ ↄꝑatõe nis. Et iõ hec triſticia ꝓbi⸗
tura q̃ ßᷣuant᷑ bo

u u u en * d. nc
B*
nus llecuaui bot egus. id 1 mc Fe an b
don a palqusu kwt A ſtyhsot de ſco etdelih qepi urinig
—
— gnnet A mtzj a ſeputpin
—
**
——
dn xdomiſ ul jndigt/ it wideieun ndp Skdozin zenl Ppiuz⸗ dõ plliguu dn Knifuu 6=tnituſ
282
—
2
—
—* ½ 2 8
v nyiu
põ. Noli emulari ĩ maliqᷓn
tiby neq; helaueris faciẽtes
iniqtatẽ. Ecci.v. Nõ zeles
⁊ opes pctõꝛis. nõ eĩ c
is q̃ futura ſůt. Et alibi in põ. Pene effuſi ſũt greſſus
mei qꝛ ʒelaui ſuꝑ inmicos
pacẽ pcõꝝ vidẽs. Qusrto ⁊ iq̃s triſtat de bõis alienis inq;tũ alter excedit ipᷣm in
böis. Et Bppe ẽ iuidia.⁊ il
lud ſꝑ ẽ pᷣuũ vt v phs in 2rheto.qꝛ dolet de qᷓ ẽ gau dendũ.ſ. de bon opximi.vñ ad Bal.y. Nõ efficiamur i
anis głie cupidi inuicẽ ꝓuo
cãtes inuicẽ inuidentes Et iſta ex gñe ſud eſt pem̃ moꝛ tale qꝛ Zriat᷑ caritati ꝑ quã eſt vita ſpñalis aie. hᷣm illð 1. Jo ʒ. Nos ſcimus qm̃ tjiflati ſumus de moꝛte ad vitã q̃ diligimꝰ frẽs. Nã caritas gaucet de bono ꝓxñ Inuidia vo de eoð triſtat᷑ Jõ ex ſe ẽ pcti moꝛtie. Jut ta illð Jo.j. Paruulũ occi dit inuidia.q nihil occidit ſpũakr niſi pem̃ moꝛtle.hic Rug. Eidi ego ⁊ exꝑtuſſuʒ ʒelantẽ pueꝝ nõdũ loqᷓ̃bat ⁊ intuebat pallidꝰ amaro a ſpectu collactaneũ ſui. Sʒ ſi di. uran. Sttalis tii⸗
ſticia cito repellit᷑ ita ꝙ ſit motus impꝑfectus ex ſenſua litate ꝓcedẽs ſivocat᷑ ĩuidia ꝓpaſſio.⁊ eſt pctñ veniale. Sʒ ſi diu retinet ⁊ tñ diſpli cet ꝓpt᷑ Suitatẽ ↄplexiõis ⁊ ad ſe ita cito remouer ñ põt ſic adhuc ẽ veĩale pcm̃. Sʒ ſi placz⁊ dolet de bono ſpũ ali ex delibatõeẽ pem̃ mn.ſ.ſ ⁊ vocat᷑ inuidẽtia fne gre. Si ẽð bono tpali ſic ẽ pem̃ moꝛtale.⁊ ẽ de ſeptẽ capita⸗ libꝰ niſi foꝛte ellet inimicus eceĩe.vt dem̃ eſt. Conlo fa eſt iſta ꝙ viciũ ſiuidie eſt ab ominabile.⁊ iõ deteſtabile ꝓpt᷑ tria. Pꝛĩo rõe ĩfectõis Scðo rõe curs tõis· Tertio roe ↄꝑatõis. ico p̃o ꝙ vi ciũ iuid ieex ſua mala qᷓlita te ẽ aboĩabile.⁊ ꝑ ↄñs dete ſtabile rõe ifectõis ſue ſubo ſiuido. Pꝛio dat infectõeʒ paupratꝭ.qꝛ qͥ iuicꝰẽ ſtati ef ficm pauꝑ · vñ ſup̃ ·⁊. Elr qͥ feſtiat ditari ⁊ alijs iuidʒ 1Feat ꝙ egeſtas ſuꝑueiet ei. ic ecci.õ. Impꝛoperiũ et ↄtumeliã mãlus heditabit ⁊ oĩs pcõꝛ ĩuidꝰ ⁊ bilingut Scðo dat ĩfectõʒ fatuitatꝭ qꝛ iuidia fac hoĩeʒ fatuvñ Sap̃ 5. Neq; c.it.it. h. qm̃ tal hõ nõ erit ꝑticeps ſape
Sermo Kl. V
bel iſeriptura ſacra tm illð
iuidia eſt dere ſtabi.

Nã lumẽ ſapie abſcõdit᷑ ab
iuidis. Tertio dat ifectionẽ itidelitatẽ.qꝛ iuidia faẽ ho⸗ minẽ ꝓditoꝛẽ.vñ Pꝛoũ.⁊ʒ. Necomedas cñ hoĩe iuido ⁊ ne deſideras cibos eiꝰ.qĩ in ſikitudie arioli ⁊ↄiectoꝛis extimat qð ignoꝛat.comede ?⁊ bibe dicet tibi.⁊. mens eiꝰ nõ eſt tecũ. Dixi ſcðᷣo ꝙ vi⸗ ciũ ĩuidie ex ſua mala quali
diffic ik tate eſt abomĩabile. ⁊ꝑ ↄñs curatio deteſtabile rõne curationis.
Nã iſtud vicis qñ młtũ ieſt alicui difficił eſt curatiõis ꝓ pter tria Pꝛĩo ꝙpter infoca⸗ tionẽ. Nã eit ſic ignis grecꝰ qͥ aquis gr̃arũ accẽdit᷑.qꝛ ex 3 B viciũ coꝛ alicuiꝰ opp̃ mit nullũ ſcelꝰ abhoꝛret. Vñ ho micidiũ parũ illi videbit᷑ cũ cayn ñ peꝑcerit Abel fri ſuo inocẽti Beñ.ʒ. Saul nõ peꝑ citdð qͥ erat ei valde vtilis.
Filij iacob nõ pepꝑcerũt fras
tri ſuo ioſeph. vñ Cipanus ſuꝑ illud ad Bak.y. Nõ efli⸗ ciamur ĩanis glie cupidi.ait Kelꝰ iſte modũ nõ hʒ ꝑma⸗ nẽs iugit᷑ ſine fine. cũ alia ſce lera finiã᷑ꝰqntoq; ille cui in uidet᷑ ſucceſſu melioꝛe ꝓfece rit tãto inuidus ⁊ in maiꝰ in cẽdiũ liu oꝛ ignibꝰ ĩardeſcit Mec mirũ ſi vix eurat᷑:c ſit
De inuidia
pcm̃ in ſpm̃ſcm̃.ignis Frecꝰ qͥ nõ de facile extinguit᷑. Se cũdo ẽ difficił᷑ curatiõis ꝓpt᷑ occupationẽ. Niã iſtud viciũ ita occupat ꝙ qjſi ad oĩn mẽ⸗ bꝛa extsrioꝛa/ſe extẽdit. Vñ Cipanꝰ loq̃ns de ĩuido diẽ.
Buic.ſ.ĩuido vultꝰ minax.
roꝛuꝰ aſpectꝰ.paloꝛ ĩ facie.ĩ labijs tremoꝛ.in dentib ſtri doꝛ. vᷣba rabida ⁊ effrenata Huicie. ⁊ manus ad vidictã pꝛõpta.iuxta illð poete. Pa loꝛ ĩ oꝛe ſedet, macies in coꝛ poꝛe toto. Nuſq; recta acies liuẽt rubigĩe dẽteſ. Pectoꝛa velle virẽt ligua ẽ ſuffuſa ve neno. Vliſus abeſt niſi quẽ viſi fecere doloꝛes. Nec fruit᷑
ſomno mẽs iugibus excita
curis. Tertio ẽ difficit/cura tõis ꝓpt venenatõeʒ. vñ au. Scciẽdũ ꝙp cũꝑ oẽ viciũ ab antiqᷓ hoſte vᷣrꝰhũano coꝛde effundat᷑ i ʒelo iuide tota vi ſcera ſua ßpẽs curit.⁊ ĩ hac ipꝛemenda q̃ſi peſtẽ vomit.
x tertio et vltimo ꝙ viciũ ſuidie eſt abjabile rõe ↄpa⸗ ratõis. Nã ꝰ viciũ trib peſ⸗ ſimis rebh ↄꝑat᷑. Pꝛĩo ↄꝑat᷑ et aſſimilat᷑ ciconie.qꝛ ſiẽ ci⸗ conia veſcit᷑ venenoſis aĩali bus ⁊ Smib ita et iuidꝰ cũ mah venẽd comedit carnes
bonezh ſenbit in ras lem turdacot de indis tonð.⁊ſe noↄpat genesv bit vob Sed h ꝙmari bia an tm Zl bia g qik:
uÿ lte nẽtoꝝ ncioꝝ? iome. ſidia: ta oim cluſio up diaoct n cuntip b zi. mo.! ia Eplta ſticad, eg ſuſuma udiũ teliimo noce tatiom pem̃ ſit gauc vñ ſitg

c nn— ho= zndenhi u iu Mhtrfn 6 Huut nus aii 6.— ilõpoe lei nutit 5— n * lin Puw e iſifil 4 nen ettniig u vif bus ſterft do ſom riugbus eu ci ars Wiinfin 1o 1s— enuig i
—————
bonoꝝ hoĩm. Vñ poeta de ſcribit inuidiõ carnes vipe⸗ reas comedentẽ Scðᷣo ↄpa tur dꝛaconi.vñ Job loquẽs de ĩuidis.ʒ.c.di. F̃ fui dra conũ.⁊ ſociꝰ ſtrutionũ. Ter
tio ↄꝑat vipe. Wat.z. Pꝛo
geniesviperaꝝ qͥs demðſtra bit vob fugere a vẽtura ira. Sed hic aliqͥs poſſet q̃rere ꝙ maĩio nocuũ ẽ ꝓxio ſuꝑ
bia an inuidia. ZSd hrñdet᷑
ßm Alex.in 2.q.iis.ꝙ lʒ ſiꝑ bia gatr ſit initiũ oĩs mali qꝛ ĩ ſe ⁊ in alijs ẽ peſſimũ vi ciũ.tñ reſpectu maloꝝ nocu⸗ mẽtoꝝ ꝓxĩ ĩuidia ẽm oĩm vicioꝝ ⁊ maleꝝ. Vñ Criſo. iome./. Fera venenoſa eſt iuidia neqͥtia excuſutõe pᷣ ua ta oĩm cã ⁊ mat᷑ maloꝝ. Eõ cluſio ttia eſt tałk᷑ ꝙ ex inui⸗
ꝓ dia octo msla ꝓcedunt q̃ di
en, cunt᷑ ip̃iꝰ filie. ic dic Breg.
6, ant
6 ſen N aseunti
ab 3i mo. Et ſunt iſta ꝑ oꝛdinẽ efun o iuiden.
Exultatð ĩ aduerſii.ꝓpxi tri ſticia ðᷣ ꝓſperꝭ eꝰ.detractio.
ipen brſſipete we. q. ſuſurratio.di riſio.temerariũ
ut Drt varvuim ſut iablle e ſe mö E vicü n ins p P ui Fcicne gli n nl e venn bs n ineriul s n K cniti
.
iudieiũ. falla ſuſpitio. falſuʒ teſiimoniũ ⁊ odi Dico pi
nmo ꝙ ex inuidia ꝓtedi exul
tatio in aduerſis ꝓxi qð eſt p.tñ̃ 5ᷓ naturã.cu naturalit᷑ ſit gaudẽdũ de bono ꝓxim
vñ ſital exultatio ſin ex deli⸗
Sermo R1v
beratõeẽ pctĩ moꝛtłe.quia
adeo ꝗue ẽ ac ſi ĩtuliſſet ma⸗
la illapꝓxĩo de qͥbqͥs gaudet
hic ẽ qð dñ Ecł.8. Noli de
moꝛtuo inimico tuo gaude⸗
re. Bixi ſcðᷣo ꝙ ex iuidia ꝓ⸗ cedit triſticia de ꝓ ſperꝭ ꝓxi.
Et h dictũ ẽ ſupꝛa ſi fit ex ð
liberatõe iqᷓ;tũ qͥs excedit in bõis ẽ pcti moꝛtłle.cũ natu ratr ſit triſtandũ de małꝓxi mi. Et hec triſtucia magẽ no cet hñti eã qᷓ; alteri.vñ dicit᷑ Pꝛouer.⁊. Siut tinea ve ſiim̃to ·⁊ ÿmis ligno.ita tri ſticia viri nocet coꝛdi. Dixi tertio ꝙ ex ĩuidia ꝓcedit de⸗ tractio qᷓ eſt ꝗᷓue pctm̃.ita ꝙ ſi fit ex deliberatiõe ⁊ de no bili cã tał ðᷣtractio q̃ ẽ aliene fame ꝑ occulta ÿba denigra tio vt declaratum fuit dñica q̃nta poſt ephia ẽ ꝑem̃ moꝛ tale.de qᷓ dð in põ. Detrahẽ tẽ ſecreto ꝓxio ſuo hũcꝑſeqᷓ bar. Pixi qrto ꝙ ex inuidia ꝓcedit ſuſuratio q̃ idẽ eſt cũ detractõe in materia ⁊ ĩ foꝛ⸗ ma.ſʒ dꝛñt qᷓ ad finẽ.qꝛ ðᷣtra ctoꝛ intẽdit denigrgre famã Suſurro vo itẽdit diuidere
amiciciõ. vñ Pꝛouer.⁊s.df̃.
Suſurrõe ſub tracto iungia 2ceſcũr Et Eck⁊8. dið eo Cõturbabit amicos ⁊ inme

dio pacẽ htiũ ponit inimi⸗ citiã. Hoc viciũ ſi fit eodeʒ mõ ſiẽ dem̃ ẽ de detractòe ẽ pem̃ moꝛtale. Etð d ecci 7. Rõ apelleris ſuſurro et detractoꝛ. Dixi qͥnto ꝙ exi uidiaꝓcedit deriſio· q̃ ſi fit de notabili ꝑſona? de re S⸗ ui adeo Fᷓurt᷑ põt fieri ꝙ erit pem̃ mottaleg erit peio?cð tumelia. maꝝie ſi eẽt de ðo· de ſcĩs ſuis ⁊ de ßᷣuis ſuis fetõ. qꝛ tũc eẽt nimis Juis· ẽt ſieẽt de pre ⁊ de mẽ. vñ
Pꝛoner.ʒo. Oculũ qͥ ſub⸗
fanat pein⁊ deſpicit partũ
mis ſue effodiãt eũ coꝛui ð
toꝛrẽtitn ⁊ comedãt eñ filij aqle. Dixi ſexto ꝙ ex ĩuidia
pcedit temerariũ iudicium. qð ẽqñ aliqͥs aliũ ſibi non
ſubditũ ł ad ſuã iuriſdicõʒ
nõ ꝑtinentẽ temere iudicar
pſumit:aut ð occultaut ð eis qͥ pñtbũ ⁊ male fieri ac, cipiẽdo in deterioꝛẽ ꝑtẽ. qð viciũ ꝓhibʒ dñ s MWat. ⁊ Lu.G. Nolite iudicare ⁊ ñ iudicabimi.⁊Jac. ꝓ. Qui iudicat frm detrabit legi. Et eſt ꝗue viciũ. qm̃ vix re perit᷑ vnꝰ qᷓ totałr ſit alien ab ip̃o.ſʒ ſi hõ ↄſiðaret cõ⸗ ditõem ſi nõ̃ ita facilit᷑ iu⸗ dicaret. Minc ad Rom̃.iꝗ ·
De Inuidia
Tu qͥ es qͥ iudicas alienuʒ
remedia dz acaꝑe. Id rñdet᷑ ꝙ ad minus qͥnq; re⸗ media ſ ad extinguẽdã in⸗ udiã. Quoꝝ pᷣmũ ẽ hꝰpctẽ
* 4
tuũ· Dirxi.y. ꝙ ex inuudia ꝓ cedit falſũ teitiõm ꝙ poſt
qᷓ qs male ſuſpica᷑ de ꝓxio temersriũ iudiciũ faciendo
reddit ex ñᷓ falſuʒ teſtiõm de
ᷣo:qð ꝓhibet o. dr̃. Mon loqᷓris
5 ꝓprimũ tuũ.f.t. Dix.S⸗
ꝙ ex iuuidia ꝓcedit odium⸗ qꝛ multi ſũt qᷓ ꝓpter pctĩ odiũt deũ:qͥ bene fat oĩb. qꝛ velletſuicoſus ꝙ nemo pᷣter ip̃m hret bonũ.⁊ illud odiũ multũ diſplicet deo qꝛ vſq; ad celũ aſcẽdit. Hinc d in põ. Supꝑbia eoꝝ qͥ te oder̃t aſcẽdit ſꝑ. Ex hoc oꝛi tur odiũ ꝓximeꝝ qð eti ni
mis diſplicet deo:qͥ vult vt
nõ ſolũ amicos diligamꝰ.; ẽt inimicos.vñ di. Mat.j· Diligite inimicos vios. Sʒ ↄſiderãs aliqs tot malapce
dẽtia ex h vicio q̃rere pot ſi gen
qͥswellet h maluʒ euitareqᷓ
neqͥtia q̃ qᷓ;ta lit ſuꝑius hi
pt. vñ Ecci.i4. Feqᷓ; eſt o culus imud. ⁊ dñs ad inui
dioſũ Mat.⁊. di. An ocu⸗ lus tuꝰ neqᷓ; ẽ.qꝛ ego bonus
xo.Zo.et
qð uidi
2 eene iin potbij pbis ter ⁊memi ipulue remedi d nat pñe? Boe. ris ſil reꝝ y eſt? mus t miba WMlti 1o.et debon pʒ p timent mãda důẽn Bre. tere ðſi upetat ß anau ſithꝰ pmiſin tice dñe ſecro ve 2in fu
ſ ma oct
vicioh

öpnn ſt. dil da Ftin
Fm puye
5 vnp E
4 trodi xx xqetht . modi winh döſoli— m Digl n
deri 1tem
diuer qsnella m duzeun nneda e e Ziß i nig n bsnn lmu ſt hungiin vũ. C miih
nE— R i
ütſs icufüch
nnqᷓ rüpisi . 4
Sermo XLVI
Scðm remediũ ẽ ↄtẽptus ꝓpe excellentie: qꝛ ex pꝛopᷣa exceilentia naſci᷑. vñ homo põt ſibijp̃i dicere. Quid ſu ꝑbis terrra ⁊ cinis. Ecci.io ⁊ memẽto hõ qꝛ puluis es⁊ ĩpuluerẽ reuerter?. Tertiũ remediũ ẽ ff̃nitas naturał᷑. qꝰ naturakr ſumus ab vno pr̃e ⁊ ab ab vna mr̃e. Vñ Boe. Dẽ hoĩm genus ĩter ris ſili ſurgit ab oꝛtu.vweĩ reꝝ p̃ẽ. Quartũ remediũ eſt f̃nitas ſpũal. qꝛ om̃s ſu mus xpᷣiani filij vniꝰ eccĩe. mẽbꝛa xp̃i.vnð ad Ro.⁊22. AMkti vnñj coꝛpus ſumꝰ in xpo ·et iõ vnuſqͥſq; ꝑpticipat de bono altius ſie dð diẽ in põ. Particeps ego ſuʒ oĩm timentiũ te ⁊ cuſtodientium mãdata tua.· Quintũ reme duũ ẽ regni erni dilectõ. vnð Bre. Qui facilyĩuidie ca⸗ rere vðſiderãt illã heditatem appetat qᷓ; nñerꝰ poſſidẽtiũ ñ anguſtat. Et ſic expedite ſũt hꝰ ſructꝰ ꝑtes ſqᷓs ſupi? ꝓmiſimus ðᷣclarãdas ma tice dñe ⁊ ciues k̃l quẽ oh ſecro vos euitare vt h gr̃aʒ ⁊in futuro gliam valeatis
Sñca deci(hr̃e. Amen. ma octaua poſt Pent. De vicio luxurie. Ser.RLVI.
Scendẽs ie⸗ ſus in naui⸗ culãjſfretauit⁊ venit ĩ citatẽ ſuã Wat. Pꝛo hꝰſacri⁊ ſctĩ euãgelij hiſtoꝛtali vᷣclaratõ ne. Notandũ ꝙ tria dʒ hr̃e qui vult a pctõ luxurie vł a qcũq; alio pctõ purgari. vʒ Crucis ⁊ paſſionis me⸗ ditationem.
209
Bonoꝛum oꝛationũ ſuß
fragatõem · 8 Viane fiði ↄfirmatõeʒ Dico pᷣmo ꝙ qͥ vulta pciõ luxurie vel ab alio purgari dʒ in ſe hr̃e crucis et paſſio nis meditatõem. Rõ hꝰ eſt qꝛ qͥ ẽ in aliqᷓ afflictõe ꝓctĩ il lud dʒ pᷣmeditari cꝰ effectu oĩa pctã ſanant᷑.ſʒ hmõi eſt crux ⁊ paſſio xp̃i.igr̃ vñ au. 17 Jo. Frẽs vt pctõ ſanẽur
volens purga ria lu⸗ xuria habeat illa.
xp̃ʒ crucifixũ ĩtueãt᷑. quõ qͥ ĩ
tuebãt ppẽtẽ eneũ i deßtoñ ꝑbãt moꝛſib pᷣpẽtiũ.ſic qͥ ĩ
tuẽt᷑ ifide xp̃ moꝛtẽ ſanãt a
moꝛlib pcõx. hic ⁊ ip̃e au.i li.ð· vᷣgi · Inſpice vłnera pẽ
dẽtis. fanguinẽ moẽtꝭ p̃ciũ
redim̃tis.cicatrices furgẽ
caput hz iclinatũ ad oſcula
dũ.coꝛ aꝑtũ ad diligenduʒ.
bꝛach ia exrẽſa ad ãplexãdũ
1

totũ coꝛpꝰ expoſitũ ad redi mẽdũ.hec qᷓ; ta ſint cogitate h ĩ ſtatera coꝛdꝭ vĩl appẽdi te.vt totꝰvob figat᷑ ĩcoꝛde qͥ totꝰ p vob fixus futĩ cruce hic qʒ nec vnñũ exẽplũ pone⸗ mus cñ oẽs creature noſad uitẽt. vñ Miero. ſup ma⸗ Dis creat᷑a ↄpatit᷑ xpo mo⸗ riẽti.ſol obſcurat᷑. terra mo uet᷑. petre ſcindunt᷑.velũ tem pli diuidit᷑.ſepulcra aꝑiũtur jolꝰ miſer hõ nð ↄpati᷑ ꝙ qᷓj ſolus xp̃s patit᷑. Dixi ſcðo ꝙ qj vult a pcõ luxurievłaqj cũq; alio purgaridʒ ĩ ſe hr̃e bonoꝝ oĩonũ ſuffragationẽ NRõ hꝰ eſt. Illos ꝓ nob oꝛã⸗ tes debemus hr̃e q ĩ carita⸗
te fũdati valeãt petitões m
petrare ab oꝛato ⁊ exaudiri ſed hmõi ſũt bon. qꝛ pctõꝛes deus nõ exaudit. Jo.o.igit᷑. hĩc eſt qðᷣ Bre.in paſto.ait. Talis reqͥrẽdus ẽ ad exoꝛã⸗ dũ qͥ ſit idoneus ad placãdũ qꝛ cũ is qͥ diſplicet ad ĩterce dẽaũ mittit᷑ irati ammus ad deterioꝛa ꝓuocat᷑. Hũc oꝛa⸗ toꝛẽ deſcribit ipſe Brego.⁊⸗ mo. vbi di. Ille deo veram oĩouẽ exhibetqͥ ſemetipum qꝛ puluis ſit hůikrvidet qui ml ſibi vᷣtutis tribui.qͥ bõa q̃ agit eſſe de nußicoꝛdia cõ⸗
De lururia
ditoꝛis agnoſcit. Et ꝙ debe ant honi oꝛareꝓ nob. h exẽ plũ Nume. 21. vbi dr ꝙ cũ pls der afflictꝰeẽt a ſerpẽti⸗ bus rogauerũt moyſen vtꝓ eis oꝛaret.⁊ ſic per remediũ Mopyſi a deo datũ ceſſauit plaga. Dixi tertio ꝙqvult a pctõ luxurie vel a q̃cũq; alio pctõ purgari dʒ hre in ſe xp̃i ane fidei ↄfirmatõeʒ. Rõ hꝰ ẽ.in eo dʒ hõ ſe fundare ſine qᷓ ñ pᷣtplscere ðoſʒ ſine fide ipoſſibileẽ placere deo.teſtã te apło ad Heb.i⁊igitur ſi pctõꝛ vult exaudtriĩ fide de bet ſe firmare. hic ẽ qð Au. ait. Ille apð de płꝰ hʒ loci q płꝰ attulit nõ argẽti.ſed fi dei. Huiꝰ fuit mkier illa cha nanea. vñ xpᷣs ei dixit. Mu her mahᷓẽ fides tua. Ma.j. BHe cõcluſiones magnifice dñe et ciues dilecti in ſacrq euãgelio hodierno denotãt᷑ qð in tres ꝑtes diuidit᷑. qm̃ ĩ pꝛia ꝑte põit᷑ ⁊declarat᷑ effe ctꝰdñice paſſiõis ĩ qᷓ dʒ eẽ af fectio pctõꝛis ⁊ deuotio ibi. aſcẽdẽs ihs ĩ nauiculã.q̃ na uicula moꝛałr ſignificat cru⸗ cẽ.in qͥ is trãſfretauit ex h
mũdo ad piem. In ſcðᷣa ꝑte
declaratur bonoꝝ oonů ſuf fragatio quã dʒ hie pctõꝛꝓ
rabi kurt niẽs
Inʒ dd ſpech han ume k
acti bz
—

S Sbienii F naz vij ſefindnt
dohſut
n ch n ſ paön nifc baſef enbicichz n väpPbzi zp knilt
m d nlibt
un mnen Fditt 7 * lerm S esnach . Hed nesmgi r. die et N Men i i cigel e em du ö qömnz sdui e ipig e elnt cdit Swösijyil ſno S rdeni „ ict nſt m vaht ſgfun m
ſuo ſubſidio ibi. Et ecce effe rebat᷑ ⁊c. In qj ꝑte moꝛalr ð clarat᷑ quõ petitio pctõꝛꝭ de⸗ bet offerri deo ꝑ manꝰ in ca ritate exiſtẽtiũ. In tertia ꝑte
põit xpiãe fidei ſatiſfactio⁊
firmatio ĩ q dʒ eẽ et fundari pcõꝛẽ ſupplicatio.ibi. Cðfi⸗ de fill. Per quã ꝑtẽ oñdit᷑ qj mõ ꝑ fidẽ palitico donata ẽ ſanitas tã ſpũał᷑ qᷓ; coꝛꝑalis Et vt meliꝰ hec pateãtvide amus hiſtoꝛiaʒ. Decla rate hiſtoꝛie fructꝰẽ viciũ luxurie ad cuiꝰextirpatõeʒ loquẽdo tres ↄcluſiones cũ trib du⸗ bijs declarabimꝰ Quaꝝ pᷣ ma erit de ſua qͥdditate. Se cũda de ſua q̃litate. Tertia de ſua qᷓ;titate. Et his decla ratis erit finis. Cõcko pꝛia ſit tał᷑ in oꝛdie. ꝙ luxuria eſt libidinoſe voluptatꝭ appeti⸗
tus. Et h intelligit᷑ appetitꝰ?
qẽ ex ↄſenſulrõnis.qꝛ tateſt pcm̃ moꝛtale. vt iferiꝰ decla rabit᷑. vł magẽ gñalr ſic Lu xuria ẽ ĩmũc deſiderijs ve niẽs lubꝛica mẽtẽ? coꝛꝑis ꝓ
ſtitutio. Sed nõ imerito vi
dẽdũ ẽ.ſiquelibet luxuria ſit
Puru dedu e· iiqueibet iu Enq Siut pem̃. Vlbi ſciẽdũ ſcm Tho.
ſe.ſe.q.iyʒ. ꝙ pem̃ in hũanis
u nio n tatum⸗ actibyẽ. qð ẽ5ᷓ oꝛdinẽ rõnis
ninſnſe 5 ſwu nn
hʒ aũt h̊ rõis oꝛdo vł q̃libet
Sermo XL.VI
oꝛdiet ↄueniẽt᷑ ĩ ſuũ finẽ. Et iõ nõ ẽ pem̃ ſi ꝑ rõem homo vtat᷑ reb aliqͥbus ad finẽ ad quẽ ſũt mõ cõueniẽti.dũmð ile finis ſit aliqð ʒᷣe bonũ ſi cut añ ÿe bonũ ꝙ ↄbuet᷑ coꝛ ꝑalis natura vmꝰ indiuidui ita ẽtẽ qudã bonũ exceilẽſꝙ ↄßuet᷑ natura ſpẽi hũane.ſic aũt ad ↄß̃uationẽ vite vm hoĩs oꝛdiat᷑ vſus ciboꝝ.ita ad ↄßuationẽ totiꝰhũane ge neris vſus venereoꝝ. vñ Au- diẽ in li. de bono ↄiugali.cꝙ ẽ cib ad ſalutẽ hoĩs. hẽ ↄcu bitꝰ ad ſalutẽ gñis. Et iõ ſi cut vſus ciboꝝ pᷣt eẽ ſine pec cato ſi fiat deb ito mõ et oꝛ⸗ dine hm qð ↄpetit ſaluti coꝛ poꝛ. Ita ẽt ⁊ vſus venereoꝝ
pt eiſe abſq; oĩ pctõ ſi fiat de
bito mõ ⁊ oꝛdine m qð ẽcõ ueniẽs ad finẽ gñatõis hũa ne. Tał mod licitꝰẽ coitus ↄiugał qͥ bm theologos ẽtri plex. vnꝰ vocat᷑ licitꝰ.aliꝰfra gik. et aliꝰ ĩpetuoſus. Xicit? tripłr pᷣt fieri. vel cõ ꝓlis ad cuitũ dei vłcã reddẽdi debi tũ. vel cã foꝛnicatõis vitãde nõ in ſe ſʒ in ↄulhe. Pꝛimuſ ẽ pietate. Scðs iuſticie. Ver tiꝰ caurele ⁊ in his nuilñ õ pciñ eẽ.Fragił eſt qͥ cõ de le⸗ ctatiõis fit.⁊ tũc diſtinguit᷑- g
210

Sete'⸗ ſiatio. luxurie
rart- VAd 2⸗
qꝛ ſi amoꝛ ilius delectõis pᷓ pont᷑ deo:ẽ moꝛtale pcm̃.ſi Fo poſtpõit᷑ veniale. Impe tuoſus ẽ qͥ fit ex ſola lbidie ⁊ metas hðeſtatꝭ ⁊ rõis tñ⸗
ſcẽdit qͥ fit qnq; mõ. Pĩa
cũ ſatiãde libidis ꝑ meretri cias blãditias. Scðᷣo cũ fit 5 nakalẽ modũ. Tertio cũ ꝓhibite tꝑe fit. Quarto cũ accedit᷑ ad pᷣgnãtẽ vicinã ꝑ
tunqᷓẽ in fluxu möſtruoſo. ᷓ de luxuris amodo locutu⸗
ri dicemus de illicita gññali. Köcko ſcða eſt talis ꝙ luxu rie viciũ deteſiabile eſt ꝓpt tria. pᷣme qꝛ placet dyabolo nocʒ hoĩ. diſplicet deo. Ei⸗ co po ꝙ viciũ luxurie placz dia bolo.qð põt oñcdi ꝑ illð Fob. 4. Sib vmbꝛa doꝛ⸗ mitĩ ſecreto calami ⁊ĩ locꝭ humẽtib loci humẽtes ſůt luxurioſi Het ẽtp̃t oñdipꝑ qᷓ; qã glo. ſup Veui. vbi dr̃ ꝙ cũ vᷣmões ð oĩ peõ gaude bũt pᷣcipue tñ de foꝛnicatõs ⁊ pdo latria.qꝛ in iſt? macu⸗ lat᷑ aĩa ⁊ coꝛpꝰ.h ẽt p̃t oñdi rõe.ſ.ꝙ viciũ luxurie place at diabold.qꝛꝓ ꝑuo p̃cio lu crat᷑ duas aias.cũ ĩ labijs
pcis vnã ⁊ maioꝛi aboꝛe.
vñ h pt dici illud Pꝛoů.. Pieciũ ſcoꝛti vix ẽ yniꝰpa⸗
de luxuria
nis młrãt viri p̃cioſaʒ aĩsʒ capit pᷣciñ ſeoꝛti eẽ d̃ vir vniꝰ panis.qꝛ vn pãis diu tiꝰſedat ardoꝛẽ appetitus qᷓ; delectatõ hꝰpci.fatua młril lo pᷣcio dat aĩaʒ ⁊ ꝓxĩ ⁊ ſuã diabolo. Dixi ſcðᷣo ꝙ luxu rie viciũ notet hoĩ ꝓp̃o ſub iecto ſuo tript᷑r. Pꝛĩio qꝛ au fert ſibi bona tpalia. vñ ðꝛ Pꝛo.⁊ g. Qui nutrit ſcoꝛ⸗ tũ ꝑdit ſubam. Scðᷣo qꝛ au fert ſibi bona ſpñalia. vnð Biero. Flãmigero igni ꝑ⸗ cutit mkier ↄſciam. Tertio aufert ſeip̃m ſubieciũgpꝛiũ qꝛ iᷓᷣm ↄſumit. vñ Job.ðꝛ. Ignis ẽ vſq; ad ↄſun ptõʒ deuoꝛãs ⁊ oĩa eradicãs ger mna. Scðo nocetꝓximo qꝛpᷣ mo aufert ei ñ ſoiũ ſua: ſʒ ieip̃m.vñ Pꝛouer.6. Hö
rãdis ẽ culpe cũ qͥs furaiꝰ
erit. furat᷑ em̃ vt eſurientẽ
impleat aĩam dep̃henſus qj q; reddet ſeptuplũ:⁊ oẽʒ do mus ſue ſubam tradet ⁊ lib abit ſe.q aũt adulter ẽ ꝓpter coꝛdis inopiã.i.vtilitateʒ ꝑ
det aĩam ſuã:qꝛ miſer aduit᷑
ſubijcit ſe mliern fatue q̃ nõ tĩ aufert ſua viro ß ſeip̃m Scðo nocet ꝓxĩo.qꝛ fidẽ ñ ßuat.vñ.⁊. Re.ii.legit᷑ðᷣ dð qui fidelẽ ſuũ militẽ vnõ ꝓ vxoꝛe illiꝰberſab.occidi fet

* wi rni S kuien
u bic atyil
un dudi K uſche
iht un eh e pig nſt el ſi Pi eunmtit . pe Schogt ig m Len
pfm 0 J inpi a dan mdcitg mra. Swcupm chm ttſcit ec h eßt—pwueſ
giecizi
et n inple E defbohn d rd N nplnh e niſi untuii uz ibee. Budulip d ausi e vlun u dia eni u ſhet w mnhneſt mñ ul nnnhl e. Scho i gfti 6 ſur xilgtön „ mch nilin
ſi& tᷣc
——————————————————
Zman etiã ſoꝛoꝛẽ ſuã tha⸗
mar coꝛrupit ꝓditoꝛie. vt ht in eo. li.iʒ.c. Tertio pctiñ nocʒ ꝓxĩo.qꝛ aufert bedita⸗
tẽ ſiẽ legi᷑ ð filio ꝓdigo. Lu te.ij.⁊ Ecci. ⁊3. Adlier re⸗ linq ns viꝝ ſuñ peccabit ſta tuẽs Beditatẽ ſuã ex alieno mr̃imðio. Dixi ttio ꝙ viciũ luxurie diſplicet deo.⁊ ꝓpt tria. Pꝛĩoꝓpt᷑ vtilitõtẽ ſue treature. Nãũ nimis vilẽ fat treaturã hũanã viciũ luxu⸗ rie. vñ. Hiero. Nihil viliꝰ
ᷓ; a carne viuci.nihil gkioſi
us qᷓ; carnẽ vincere. Scðo viſplicʒ ðᷣo ꝓpthꝰ pctĩ ĩmũ diciã ⁊ fetoꝛẽ. vñ Señ. In voluptate nihil ẽ magnifi⸗ cũ jnchilq; nakã deo ꝓximã veceat.mẽbꝛoꝝ turpiũ acvi liũ miſterio exitu feda.Iſta feditas eſt inqͥnatõ coꝛꝑis. Et.i.ad Coꝝ.s. Pẽ pctm̃ qðcũq; feterit hõ extra coꝛ⸗ pus ẽ.qͥ õt foꝛnicat᷑ ĩ coꝛpuſ ſuũ peccat.vbi glo. Letera pcã tm̃ aĩam maculãt.foꝛni catio ãt ñ tm̃ aĩam ſʒ coꝛpꝰ ẽtataĩat.vñ dicũt ng̃iꝙ a hqͥ ðᷣmões verẽt᷑ tẽtare ð lu xuria vñ demõ nõ tẽptauit xpm ð lururia. maledieti ſt luxurioli ad ignem. vnð Sſee.. Om̃s adulterãtes qᷓi clibanꝰ ſuccẽſus a coqute
——
Tertio diſplicet ñ pci des ꝓpt ſui ecũdiã.qꝛ ſi vecũ⸗ dia ẽ ſpõſo moꝛtali qñ ſua ſpõſa adulderat᷑ qᷓ;tomag ſpõſo celeſti fit vᷣecũdia qůñ rale pem̃ ↄmittit q̃libʒ aĩa xpᷣiana: qᷓ; deſpõſauit aqᷓ la terꝭ ſui ⁊ ſanguine redemit. vñ Pꝛau.ß. Selꝰ vir.ſ.xpᷣi ñ ꝑceti die vidicte n? acqͥe⸗ ſcet cuiuſcũq; pᷣcib. n? ſuſci piet ꝓ redẽptòe dõa plima. vñ gl· expõit iſta vᷣba ð ſyõ ſo celeſti. Sʒ hᷣpᷣt q̃ri qᷓtiẽs peccari pᷣtĩ luxuria. Ad qð rñdet᷑qꝙ ſex mõis.pᷣo peccat᷑ ꝑ ſimplicẽ foꝛnicatõem.qᷓ ẽ ʒtiens abuſus viduaꝝ. meretricũ ⁊ pectari ↄcubinaꝝ. de qᷓ.i. Copꝛꝝ p̃tĩ lu⸗ Re ↄmiſceami feꝛnicarijs xuria. Scðo peccatg ſtuprñ.qðᷣ ẽ je.ſe.q· illicita vᷣginñ ðᷣfloꝛatio. ⁊ id iyꝗ. ar petĩẽ magb vitupabile qñ ticu.⸗ vgĩes ſt ſb cuſtodia ꝑentũ. vñ ecci.ꝗ⁊. Sup filiã̃ luxu rioſũↄfirma tuſtodiõ. ne. qñ f.t.i.d · v. ini. Tertio peccat᷑ ꝑadulterium qð eſt fm ꝙ
nomẽ ſonat: acceſſus ad aii
enũ choꝝ:qð eſtgraue pec⸗ cgtũ.vñ Clemẽs papa ait.
Quid in oibus pecc⸗tis ad
ulterio grauus. Et rali pec
cato imponit᷑ ꝑena moꝛtis·
vñ Veui.⁊o. Si mechatus quis fuerit cũ vxoꝛe alteriꝰ g 2

—
2 adulteriũ perpetrauit tuʒz vxoꝛi ꝓximi ſui:moꝛte moꝛi atur. ⁊ mech? ⁊ adultera ea dẽ pena puniãtur. Quarto peccat᷑ ꝑ ĩceſtũ qͥ eſtↄſangui noꝝ ⁊ affiniũ abuſus.⁊ qui
tale pctm̃ fecert traditur ſa⸗ thane. vt ait Apłs ad Toꝛ. F⁊. i.epła.⁊ leuit ĩponit᷑ pẽa moꝛtẽ vñ dr̃ ibi.⁊o. Vis aĩa
q̃fecerit de aboĩatiõib his peribit de medio populi ſui. Quito peccat᷑ ꝑ raptũ.qͥ eſt qñpuella violẽter de domo pis abducit᷑ vt poſtea toꝛru pta ĩ vroꝛẽ ducat᷑⁊ h eſt pec⸗ catũ qð moꝛte punit᷑. Sexto peccat᷑ꝑ ſacrilegiũ qð eſt qñ
ſacer cũ nõ ſacra luxuriat᷑. et
iſið eſt Zuiſſimũ pem̃.vñ de
us dq̃rit᷑ de hꝰ nefario faciẽ
te dicens ꝑ dð in põ̃. Si ini micꝰ meꝰ maledixiſſet mihi ſuſtinuiſſem vtiq;. Et iſtud pcĩ eſt maximũ ſcõdalũ po puli.vñ di. Hiero. Clericꝰ uũt honeſtioꝛ ceterꝭ. aut alijs ẽ fabula. Et Ber. Vle qͥ am bulant in carne · deo placere ñ pñt ⁊ placerevelle pᷣſumũt Et hec de ſcha ꝑte ſufficiãt.
Mai Cöcluſio tertia q̃ eſt de qᷓ;ti cia luxu tate huiꝰcrmĩs talis ſit ad p̃
ſens.ꝙ ſeptẽ mala ĩter aliap cedũt de luxuria. Pꝛimũ ẽ
De luxuria
ablatio coꝛdis.qꝛ hoe petñ
aufert roꝛ hoĩs.vñ Oſee. 4 ß põt dr̃. Foꝛnicatio vinũ ⁊ ebꝛie⸗ ho.in tas aufert coꝛ.vñ ille qͥ voca expoſ⸗ tuſ ẽ ad cenã dixit ſevxoꝛẽdu tõe ſi xiſſe. habe me excuſatũ. qꝛ iã iob ʒi
coꝛ amiſerat.vt h Wat.⁊2 Scm malũ ẽ aĩe ablatio. qꝛ P viciũ aufertaĩam. Vñ Pꝛo.s. dr̃. Qui adulter eſt Pꝓpter coꝛdis inopiã perdit aiam ſuã · Et Aug. O quã ta miqͥtas qᷓ;taq; ꝑuerſitas vt aĩam quã xpᷣus ſanguine ſuo redemit luxurioſus qͥſq;
momẽti vnius delectatione
vendat diabolo ac tradat. Tertiũ malũ ẽ coꝛꝑis abla⸗ tio.qꝛ h pctiñ nõ aufert coꝛ pus m̃bꝛa debilitãdo.ſẽſus
hebetãdo.⁊ ad infirmitates
inũeras diſponẽdo: Luxuri oſus eĩ coꝛpꝰſuũ diabolo ſiẽ ſctĩ viri ĩmolãt illð deo vñ dñs ait demonibo ſicut dixit helpas ꝓphetẽ baal.ʒ. Reg. i8. Vos facite bouẽ vnñ.et ego faciã alterũ. Quartum malũ ẽ ſenſus alienatio. vñ Eccł. ↄ. Ne des foꝛnicarijs aĩam tuã ⁊ ne ꝑdas te ⁊ he⸗ reditatẽ tuã. Quitũ malũ ẽ qꝛ gufert famã.vñ Pꝛouer. &. Turpitudinẽ.ſ.q. ad ſe et ignominiã.ſ.qͥ ad ꝓximũ cõ

Te p
t ufn e pust lido ſii bei e uiminn inen Siim esei ib d ſi yn Snilidj ds at ſ
6 Nbalz it 6. Vo aneborinit cofui alũ. um naiẽt Mlienat Eułↄ. es pniun dnn 1 dtrit n E iimi irhn nli en in
nõ delebit᷑.qꝛ.ſ.mãifeſtũ fiet
oibus in iudicio. Sextũ ma
lů eſt pene tꝑal inflictio· quo tidie enĩ ſanguis mechoꝝ fũ
dit᷑ ⁊ adulteria ↄdẽnãt᷑. ꝓpt
luxuriã qʒ mðs ſbmerſus ẽ diluuio.⁊ qͥnq; citates crẽa⸗
te ſũt dino incendio. Septi mñũ ⁊ vltimũ malũ ẽ elne pe ne pũitio.vñ ĩ põ dr̃. Pões
eos vt clibanũ ignis ⁊c̃. qui
nũc ſũt pleni igne luxurie tã
qẽ ĩpleãt᷑ igne gehẽne. Etð his oĩhait Ber. Coꝛ. aĩam coꝛpꝰ.ſenſũ cũ noĩe tollit. Et duplici pena feda libido ꝓꝛe mit:⁊ iſta libido eſt illa eſca ð qᷓ poetavlgarꝭ di. Mavoi pꝛẽde leſca ſiche. lamo. De⸗ lãtico bpẽte a ſeve tira. Et ꝑ o poco ve vale frẽo archião Khia ma ve cielo ĩ toꝛno ve ſe gira. WMonſtrabo vele ſue
belleʒe etne. E lochovoſtro
pur ad terra.mira. Vidẽſqᷓ miß pctõꝛ q;t mala ſibi ꝑ libi dinis pcm̃ eueniant qᷓ̃rit q̃ ⁊ qᷓt ad euitãdã ipaʒ libidinẽ iuuare pñt. Ad qð rñdet᷑ ꝙ a ſacris theologis ſex reme⸗ dia dãt᷑ q̃ ſatꝭ iuuare poſſũt ita ꝙ penitꝰ eradicet᷑ libido ab hoie. ſaltẽ qᷓ ad illicitam oꝑationẽ. Pꝛimũ ett occaſio
Sermo XLVI
gregat ſibi. et oppꝛobꝛiũ ei?
nes fugere. Vñ Job.zi. Pe pigi fedꝰ cũ ockis meis vt ne cogitarẽ quidẽ de virgine.⁊ Eccki.iʒ. Qui tetigerit picẽ iniqͥnabit᷑ ab ea ⁊ maxĩe hoo dat documẽtũ vt fugiamus mulieres: ⁊ pᷣcipue mals ⁊ vanas.vñ Ecck?6.dr̃. Si cut boũ iugũ qðᷣ moue᷑ ita⁊ mulier neqᷓ;.qͥ tenetillã q̃ſi qͥ; app̃hẽdit fcoꝛpionẽ. Scᷣm eſt moꝛtis extrema cogitare vñ Eccki..dr̃. Memoꝛare nouiſſimg kua ⁊in eternũ nõ peccab. Tertiũ remediũẽð le nõ pᷣſumere.qꝛ dð ſctiſſi⸗ mus · Sãpſon foꝛtiſſimus. Salomõ fapiẽtiſſimꝰ cecide rũt.vñ Breg.⁊8. moꝛa. dicit Pia ↄditoꝛꝭ diſpẽſatõe agit vt de ſe ↄfidẽs aĩa diſpẽſato ria tẽptatõe pulſet᷑ q̃tenꝰĩfir mata qͥd ſit inueniat.⁊ pᷣſũ⸗ ptiõis ꝓpꝛie faſtũ depo nat· ⁊caſſio.ſuꝑ põ. Ma3 dia bolũ arma ſũt ĩ ſuis viribfi duciã nõ hre · ſʒ deñ rogare qͥ aduerſariũ poſſit oppᷣmer̃ Muartũ remediũ frequẽter ſe occupare.vñ Miero · Sẽꝑ aliqͥd boni facitb vt te diabe ſus ĩueniet occupatũ nõ enĩ facile capit᷑ a diabolo qui bo no vacat exercitio. Hec ille. Et ipe ad demedriadẽ ſcriz 6 3
212
—

pens dic̃. Nihil in ſcõ ꝓpo⸗
ſito ocio deterius ẽ.qð non
ſolũmõ nõ acqͥrit noua: ſed ẽt pr̃ata ↄſinnit.ſcẽ vite rõ pceſſu gůudʒ ⁊ creſcit. ⁊ceſ ſtõe toꝛpeſcit ⁊ defiẽ· Quñ tũ remediũ carnẽ do mare· vñ WMat · Hoc genus de mo nioꝝ ñ eijcit᷑ nili ĩ oꝛõne Zieiunio. Sextũ remediũ ẽ tẽptatõni reſiſtere. vñ Pe · Ra.di. Fili accedẽs ad ᷣui⸗ tutẽ dei ſta ĩ iuſticis ⁊ timo re⁊ pᷣpara aiam tuã ad tem ptatõem. mðs aduerſus de Froꝛes ſuos foꝛtius puqt.⁊ egrediẽtes vite ſecularè ille tebꝛas ꝗᷓuioꝛ ↄgreſſus expe⸗ rtat·Nã ĩ exitu irk de egy⸗ pto pharao vehem̃tius ex⸗ ardeſcit ⁊ ſathanas egredi⸗ ẽs ab hoie quẽ ab ifãtia te⸗ nuerat ip̃m Kulus ĩ egreſſu diſcerpit:oĩs curſusvite pñ tis ẽ tẽpratõᷣnib app̃hendi. nã ad vtutẽ exercitiũ iſraeli tẽ hieroſolimitꝭ Tlicrẽ iebu feus. ⁊ apło ſpũs ſathane datꝰ ẽ ne reuelatõiby tollat᷑. Et ſic expedite ſt hꝰ fruct? ꝑtes quẽ bſecro vos mag fice dñe ⁊ ciues amãtiſũimi deuitare vt hᷣ gr̃am ⁊ in fu⸗ turo głiam hẽatis. Amen
Sñicu.iv poſt pent. De
De Birginitate
virginitate. Ser· XLVII Imiile eſt re
gnũ celoꝛum hoĩ regi qͥ fec̃ nu ptias filio ſuo. ms thei.22. Po hꝰſacti ⁊ ſctĩ euangelij hiſtoꝛali detlara tione. Noñdũ ꝙ aĩa q̃ deſi derat filũ ſñũmi reg ixpᷣo deſpõſari dʒ tribꝰ Ftutibus adoꝛnari q̃ ↄtinent᷑ĩ his cõ ckonib Pꝛimo obediẽtia ᷓ ip̃ius pᷣceptis obediat. Scðᷣo humilitatem qᷓ ip ſum iratum mitiget. Tertio caritate qua ip̃ʒ ꝑfecte diligat. 5 Pico pᷣo ꝙ aĩa qᷓ cupit xp̃o de põſari dʒ obediẽtia q̃ ſu is pꝛceptẽ obediat adoꝛna⸗ ri. Et rõheſt. qꝛ ſi ſemoꝛi⸗ bus ⁊ p̃latis moꝛtal b hõ tenet᷑ obedire.qᷓ; tomag pꝛe lato maioꝛi qͥ ẽ xp̃s · hic qð d̃ actu.y. Vbedire oʒ deo magẽ qᷓ; hoĩby. Et ꝙ ſtricte obediendũ ſit pꝛelatis ⁊ ſeni oꝛib h̃ a Ber.di. Si iubẽ te ſenioꝛe vt ſileat᷑ vᷣbũ mi⸗ hi foꝛte ꝑ obliuionẽ labitur reũ me ↄfiteoꝛ in obediẽtie: ſʒ veniatr. Sit ex ↄtemptu ſtiẽs ⁊ delibans ſponte in ba ꝓrũpo ⁊ rñpo ſilẽtij legẽ

4 ulcit * lum
i i ₰ sihnn⸗ N. ibd oh ſiti
de ann E ſouliin e tone iii 1 den linng i e de nbſin den eentihi „ in
d 8 Fer t inn ge Le ine gni
Di pi
dep ebedtn
4 tspet eiitam
nE cſiſcne 5— nnlbi i nd lon bon Sinri 1dfun beint . e 7
nug nEtgin
obale 5 tenwe ee.d vnt 7 ſietſtin bien ulntktu —5em ſör kRshnt
cbeiiu
pꝛeuaricatoꝛẽ me ↄ ſtituo ⁊ trimiakr.⁊ ſi ipenitẽs ꝑſeue ro vſq; ad moꝛtem peccauit dãnabilr Eccc qᷓłſnia pᷣfer tur a her. Et h ſuffiẽ ꝓ erẽ⸗ plo. Dixi ſcðᷣoꝙ aia q̃ cupit Fpo deſpðſaridʒ hũiliare q̃ ipᷣm iratũ mitiget adoꝛnart ⁊rõ̃ ẽ. lla dʒ adoꝛnari xi anus qͥ deo ip̃ʒ ꝗᷓeñ facſed tal ẽ hůilitas. vñ gre. Hũili tas ſola ẽ obß̃uatrix cuſtoſ⸗ ꝙ vrutũꝛ nihil ẽ qð ita ðo Stũ faciat ⁊ hoĩb qᷓ; ſi vite merito ñ magni:ſʒ hũilitate infirmi videamur. Exẽplo btẽ vᷣ giĩs q̃ᷓ cõ ſalutaret᷑ ⁊ ã nũtiatũ eẽt ei ꝙ ↄciꝑet filiũ ði vixit. Ecce ãcilladñi. Di xi ftio ꝙ qͥ cupit rpᷣo deſpõ ſari dʒ caritate q̃ ip̃m ꝑfctẽ diligat ado:nari. Et rõ eſt. qꝛ nẽo ꝑfectus niſi ĩ ꝓtueb exercet᷑. Sʒ hnõ fit niſi cari tate.ig. vñ Gre, ĩ mo. La ritas ad cũcta vꝓᷣtutũ feã di⸗ latat᷑.q̃ a duoby pᷣcep. icipit ſʒ eadẽ ĩ nñero extẽdit. hꝰca ritatẽ initiũ ẽ dilcõ ði⁊ ꝓrxi. qꝛ ꝑ amnoꝛẽ dei amdꝛ xp̃i gi gnt̃. ⁊ ꝑ amoꝛẽ ꝓxi amoꝛ ði nutrit᷑ Nã qͥ deũ amare ne⸗ gligit ꝓfecto ꝓximũ diliger neſcit. Exẽplo ad Coꝝ ix. Si liguis h.i.⁊.a.c.a.nõ.h f.ſ.v.ſ·a.ct. Ie ↄckones
—————————————————
Sermo Xl.VM 25
magnifice dñe ⁊ ciues amã
tiſſimi denotãt᷑ in ſacro euã
gelio hodierno.qð ĩ tres ꝑ⸗
tes diuidit᷑ Qm̃ in pᷣma ꝑte
põi᷑ q̃lit den placeat obedi
ẽtja 3 illos qͥ noluẽ venit̃
ad nuptias In ſcða ꝑte de
tlarat᷑ quõ ðᷣo placeat hũili
tas 3 illos qᷓ eoꝝ ſupbia ir ritauer̃t deũ.ibi. Rex ãt cũ audii;. In ttia ꝑt declara
tur quõ deo placeat caritas
ʒ illũ qͥ nõ erat veſtitꝰ veſte nuptiali.q̃ veſtꝭ moꝛakr ſi⸗ gnificat caritatẽ.ibi. Intra
uit ãt. Et vt clariꝰ ñ̊ pateãt viðamꝰhiſtoꝛiã. Declarae hiſtoꝛie fructꝰẽ vᷣtꝰ ꝓginita
tis:qᷓ ſola anĩa efficit᷑ ſpõ ſa
xpiðqᷓ loq̃nꝰ tres ↄckones
cũ tribꝰ dubijs moꝛe ſolito ðclarabimꝰ q̃ꝝ pᷣma erit de
ſu qͥddirate. Scða de ſua q̃litate. Tertia ð ſua qᷓ;ᷓnta
te his vᷣclaratꝭ erit fin. Cõ
cko ig pa ſit tal ĩ oꝛdie. ꝙœꝙ pᷣitas triptr pᷣt vᷣclarari ꝰʒ vᷣgita⸗ triplicẽ eius variã acceprõʒ trip̃Er Vno mẽõ pᷣgitas capit᷑ p ᷓ ðclara girate coꝛꝑis ſñ ĩpegtate in tur᷑· te. 2ð tki au.i.i.ð ci.ðᷣt. dat dilictõʒ· d. Pudicicia ẽ res ſe ſe.q⸗ mẽt ᷣgitas coꝛꝑis · Scðo 1xt mõ Pginitas capit᷑ pꝛo inte
gritate mentis ſiue co?ꝑis.
Sic habyiſſet virginitateʒ 4 4

Lucia ſi fuiſſet violatavi. qꝛ vginitas mẽtẽ eſt illa q̃ acce pta eſt deo ſiẽ ĩferiꝰ declara bit.vñ Aug. ſuper põ. dicit. Quid ꝓdeſt iteᷓ caro mẽte coꝛrupta: quaſi ðicat nihil. Tertio mð capit᷑ginitasp itegritate coꝛpis et mẽtis. et iſtis duobpᷣmis mõis nõ ĩ tẽdo loqͥ in pñti ᷣmõe.ſʒ ma gis de vltio mõ. Et iſto mõ accepta:ſic deſcribit᷑. Virgi nitaſ ẽ ĩ carne coꝛruptibiliꝑ petua incoꝛruptiõis medita tio.ſiẽ git Au.i li. denuptijs Caro h accipit᷑ ſiue caro qᷓ neceſſario coꝛrũpitur ĩ ſtatu petĩ ſiue caro q̃ poſſibiłerat coꝛrũpi ſiẽ caro ade iu ſtatu inocẽtie. Vłakr pᷣtdeclarari Fᷣginitatꝭ qͥdditas ẽt tripli⸗ ci mõ · Vno mõ gñatrꝓ icoꝛ ruptõe fidei.ðᷣ qᷓ Pau.⁊.ad Coꝛi.ü.diẽ. Deſpõſaui enĩ vos vni yiro ꝓginẽ caſtã ex⸗ bibere xpᷣo. vbi glo. Virgini tas coꝛdis fides ẽ ĩcoꝛrupta Et Zu.ſuꝑ põ.2. Que eſt ginitas mẽtẽ.itegᷓ fides.ſo lida ſpeſ ſincera caritaſ. Se cũdo mõ muis ſtricte ꝓ q̃li bet ↄtinẽtia ſiue ↄ iugali ſi⸗
ue viduali. Tertio mõ ſtri⸗
ctius ꝓ ↄtinẽtia vᷣgiali de qᷓ mð data ẽ deſcriptio ſuꝑius
de virginitate
Sed hic oꝛitur vnũ dubiũ Vltriʒ vtrũ ßuare vᷣgitatẽ ſit ſingu ginß larisÿtus. Ad qð rñdet᷑ ᷣm tatẽſe ſcm̃ Thoi.ſe.ſe.q.iyꝛ· ꝙ in uareſit n ſiẽ ſuꝑiꝰ dictũ eſt virtus
uo pñt ↄſiderari. Pꝛimũ arti ʒ.
ẽalidd ↄpletiuũ ⁊foꝛmalei.
integritas mẽtis vel poſitũ
ꝑpetuo abſtinẽdi a delectati
o nevenerea qð qͥdẽlaudabi
le eſt ex fine ĩqᷓ;tũ fit adva
eandũ reb dĩnis. Scðm qð
ↄſiderat᷑ in vᷣgitate eſt mate
riale.i.itegritas carnis abſ⸗ q; oĩ exꝑimẽto veneree dele ctatõis ⁊ iſta ẽ laudabil vir⸗ tus. ſi ẽ cũ ꝓpoſito mẽtis ade quata ⁊ ↄiũcta. Et rõ eſt qꝛ ſiẽ pecũia ẽ materia munifi⸗ cẽtie q̃ ẽ vᷣtus alia a libalita te ita ⁊ ĩtegritaſcoꝛꝑis ẽ ma teria ad vᷣginitatẽ mẽt apta ta quã ſi qͥs amiſerit p̃terinẽ tis integritatẽ nõ pᷣuat᷑ aure ola. vñ btã Lucia dixit. Si inuitã me violauerẽ caſtitas mihi duplicabit᷑ ad coꝛonã. ſed pꝛiuat᷑ anulo aureo. qui dat᷑ ſpõ ſis xp̃ᷣi ĩ eccłia militã te. vñ Aug· Virgines qᷓ toꝛ rupte ſũt ſek.nõ audeãt ſevir ginib ſacris adeqᷓre. Et leo papa· Famule del q̃ opp̃ſſio ne barbatica integritatem amiſerũt pudoꝛꝭ laudabilio

1
Suut icc Popi benpu iie im g Nde 4 ade oereen uit kecerfi hltahn anlin&nScng; dent elnn nulelieg mbhl Goietpin n werte dil axðtiſt aabt vin tu.ſicũꝝ Menits ade
tig
petu wrumnij ineialb eittin in ed ini it mntimni
ns intem putin
o nbei pᷣgitas bñ q̃li⸗ ficata.
nutime 1* mhidupl cnd c iput ntaur dpis Pulnii eni Au oinu iti x uiin ſi e chr5
res erũt ſi ſe ĩcõtamitatꝰvir
ginib nõ audeant ↄputare.
Nõ hꝰẽ.qꝛ ĩ militãti ecckia
opamur Pᷣm iudiciũ hũanũ qð eſt m id qð apparet· In triumphãti vᷣo pᷣm diuinũ Deꝰaũt ĩtuet᷑ coꝛ.i. Reg · iõ. Coꝛruptio ʒᷓ carnis exvolũ⸗ tate inẽtꝭ veniẽs ſiue cũ cłpa vt extra matrimoniũ:ſiue in m̃imonio ſine culpa:pꝛiuat anulo aureo ĩ pñti ⁊ aureo⸗ la in futuro. Coꝛruptio vᷣo mẽtẽ? ſi ꝑ pnĩam fuerit reꝑa ta ⁊ finale ꝓpoſitũ uãdi in tegritatẽ carnis affuerit non puat anulo aureo ĩ pñti nec aureola in futuro. Integri⸗ tas vᷣo carnis in ea q̃ opus carnis appetit nõ eſt digna aureola.vñ Miero. Nihilꝓ deſt carnẽ hr̃e ÿᷣginẽ ſi mẽte quis nupſerit. Et hec de pꝛi ma ꝑte ſufficiãt. Cõcko ſcðᷣa eſt talis ꝙ vᷣginitas ad h̊ ꝙ ſit bñ q̃lificata in aliqᷓ dz eẽ remota a enq;. Pꝛimoa ſup bia.vñ Zug. Mõ ſolũ pᷣdicũ da eſt vᷣginitas vtiamet᷑ ve⸗ rũetiã mo nẽda eſt ne inflet᷑. Et Ber. Nõð mediocrit᷑ pla cet deo illa aia in q̃ hñilitas cõmendat vginitatẽ ⁊ vᷣgini tas exoꝛnat hũilitaſ. Poteſt placere h ũilitas q̃ vᷣginita⸗
XL.V.
tẽ deploꝛat amiſſã. Sñ hũi⸗ litate audeo vicere nespᷣgini tas maria placuiſſet M⸗ ria ſe virginẽ oblita gliat de hiitlitate·⁊ tu negligẽdo hu militatẽ.blãdtris tibi de vir ginitate. Scðᷣo vᷣgnitas dʒ eĩſe remota a fatuiateet in⸗ telligit hic fatuitas defectus caritatꝭ.ſiẽ ficerũt ille fatueꝝ gines de qͥby dr̃ Mch·i·qᷓ pabuerũtginitatẽ ſine cari tate. qꝛ ꝑ vanã laudẽ gliam ꝓpꝛiã dilexerũt.⁊ nõ dei.⁊ 1õ dictũ ẽ eis. Amẽ dico vob ne ſcio vos · vñ Ber. Caſtitas ſine charitate lãpas eſt ſine oleo.ſubtrahe oleũ lãpas nõ lucet:tolle charitatẽ caſtitas nõ placet · Tertiopgĩtas dʒ eſſe remota a pcĩ macta: ma cula turpioꝛ eſt in veſte alba qᷓ; in alia. Virginitas eſt ve ſtis albiſſima.vñ Pꝛo. vlti. pꝑat᷑ byſſo vbi dr̃. Byſſus ⁊ purpura indumentñ erꝰ.f. mlieris vᷣgĩs vñ Bie. Pꝛe clara eſt vᷣgĩtaset pudicicie pᷣtus ſi nõ alymackaꝝ lapſi bus ĩfirmek. Et idẽ ait. Illa pᷣginitas hoſtia fp̃iẽ.cꝰ nec mẽtẽ cogitationec carnẽ libi do cõmaculat. Quarto vᷣgi nitas dʒ eſſe remota a diuiſi one coꝛdis.i.vt coꝛ vᷣgis nõð

——
nit diuiſum aliũ amãdo pꝛe ter xpᷣm ſponſum Hinc eſt ꝙ di. augu. Totus vob fi⸗ gat̃ ĩ coꝛde qͥ ꝓ nob fixus ẽ ĩcruce.⁊ Sre. Nemo põt in vna eadẽq; re oĩpotẽti deo atʒ er hoitib Iᷓtus exiſter᷑· nã deo amicũ ſe denegat q eius placʒ inimico. Et ber · Volẽs placere hoĩby deoñ places ſi nõ places placas. Et idẽ decoꝛ q cũ veſte idu itur⁊cũ veſte deponit᷑ vel⸗ ꝓculdubio ẽ.nõ veſtiti. Tu Sᷓ noli emulari in vanitati⸗ bus ⁊ mẽdacibꝰ pulcritudi nẽ alienã vbi ꝓdiderũt ſuã Indignũ tibi iudica foꝛmã a pellib muriũ ⁊ oꝑib ver⸗ mii vẽdicari tua cui ſuffici at. Ille ẽ verus ꝓpᷣus cꝰq; rei decoꝛ qͥ nulla iteriacente matia ꝑ ſe ieſt. ⁊ vltra. Vi⸗ des nẽpe auroargẽto lapidi bꝰ pᷣcioſis ⁊ oĩs deniq; cul⸗ tu regio ñ tã oꝛnatas qᷓ; one ratas. vides poſt ſe longas trahẽtes fimbꝛias ⁊ dẽſas pulueris nubes excitãtesĩ gera.ñ ſũt ſua qᷓ poꝛtãt:⁊cũ iterierintnõ ſumũt:oĩa mũ dus cuiuſcũq; illis exñtib⸗ retinebit. Quito vᷣginitas debet eſſe remota ab img? ſeuerãtia.vñ Zag. Sedmi nl agnũ tenẽdo ꝑgſeueraster
De Hirginitate
qð vouiſtꝭ. ardẽf᷑ faeite qð petiſtis ne vᷣginitas a vob pereat cũ facere nõ poteſtis vtiredeat. Nã amiſſa qᷓ ad ĩ tegritatẽ nõ redit. Sed ali qͥs poſſet obijcer dicẽdo qð
—
nõ ſit licitũ ſeruare vᷣginita V
tem cũ m̃imoniũ ſit excellẽ ſit lic⸗ tius ipſa vᷣginitate. Ad qð ta g.
rñdendo dicenda ſunt tria. Pumo ꝙ licitũ ẽ ßᷣuare ᷣgi nitatẽ. Scðᷣo ꝙ vᷣginitas ercellentioꝛ eſt m̃imonio.
Tertio rñdere ad q̃dã obis cta. Quãtũ ad pᷣmũ dico ʒ ſcm̃ tho.in. ſe.ſe.q.iyꝛ⁊. ꝙ in
hũanis actibo illð ẽ vicioſũ gtti1
qð ẽ pꝛet᷑ rectã rõeʒ Hʒ ãt hec recta rõ.vt his q̃ ſũt ad finẽ vtat qͥs pᷣʒ eã mẽſurã qᷓ̃ ↄgruit fini. Eit añt tripler hoĩs bonũ.vc dñ ĩi. Ethi. Vnũ qͥdẽ qð ↄſiſtit in exte rioꝛib· puta diuitijs. Alið qð ↄſiſtit ĩ bõis coꝛge. Ter tiũ qð ↄſiſtitĩ bõis aie.int 3̃ ⁊ bõa ↄtẽplatiue vite ſũt potioꝛa bõis vite actiue.vt pbat phs in.ioethi.⁊ dñs Luceio. Waria optimã ꝑ teʒ elegit. Quoꝝ bonoꝝ ex tioꝛa qͥdẽ oꝛdinant᷑ ad ea qᷓ ſt aĩe. ⁊ ea q̃ ſũt vite actiue ad en q̃ ſũt vite ↄtẽplatiue. Pertinet ig ad rectitudinẽ rõis vt sliqͥs vtat extioꝛi
ſuc ni
4 me g un tẽf

pe ct— 6 ſunq bõis ßʒ eã mẽſurũ q̃ ↄpetit 5ſe pent n oꝛpi.⁊ ſikr dealijs. Vñſt „i vi aui qs abſtineat ab aliqbpoſſi u upt— iiu dẽdis q̃ alias eẽt bonũ poſ dey e i ii ſderevt ↄſulat ſaluti coꝛꝑa kei. zöi iii li:kẽt ↄtẽplatõi vicatẽ: ñ ẽet n6 en nmnſg pᷣ vicioſũ ym rõem rectã.⁊ ſi — 4üſtuc mirr ſiqͥs abſtineat a de le⸗ — 7 nmi ctatõib ⁊ maxievenerẽ vt li ber vac ſeeplecht Pitat . Pan ꝑtinet 5 ad retĩtudinẽ rõis ——= gſgu ad ñ aũt pis vᷣgĩtas ab oĩ . vl xinfmn delectatõni venerea abſtine mñ di„ 8 74 d ſich innupta ⁊ go csgitat que
vi dämns il ipicof
ni Pin Niß. hi
den nhsſüt
zu fnn eimiſui
pn in
u bois wiiich vbi. 3.
U Wöſttn artt
d nont idiuin 1
sp
ůq Nci bõt
jtdi& ktue mi
pon s vite iu iochit
Lu eehanpn
nd luo biut
ſu Ednutiu
ſne w Iſütnteu
ia ncn f̃ilnn
ßs& sn
R L.— S S. R.3 8
dñi ſunt vt ſit ſctã coꝛpe et ſpũqᷓ̃ aũt nupta ẽ cogitat q̃ ſunt mði quõ placea viro ſuo. Eñ relinqͥtur ꝙ vᷣgi⸗ nitas nõ ẽ aliqͥd vicioſũ: ſ potius laudabile. Quãtũ ad ſcᷣm dice ſᷣm eundẽ do ctoꝛẽ. ꝙ ᷣm Miero.i li.ʒ 1o uinianii. h erroꝛ fuit ipſius iouiniani qͥ poſuit ᷓᷣginita⸗ tẽ ñ eſe mr̃imonio pᷣferẽdã qᷓ qͥdẽ erroꝛ p̃cipue deſtrut᷑ exẽplo xp̃i qͥ ⁊ m̃em ʒginẽ elegit ⁊ ipe vᷣginitatem ſᷣua uit. Et ex doctrina apłiq.i ad Coꝝ J.tanq; meliꝰ ho⸗ nũ Fginitatẽʒſuluit di. De vᷣginib pᷣceptũ nõ habeo d luliu aũt do tanq; miſcðiaʒ
Sermo Rl. VI
*1
Sſecutꝰa deo. Et ẽt rõne tñ qꝛ bonũ diuinũ ẽ potiꝰ ho⸗ no hũanotũ qꝛ honũ aie pᷣ fert᷑ bono coꝛꝑis ·tũ ẽt quia bonũ ↄtẽplatiue vite pᷣfert bono actiue. Elirginitas vᷣ oꝛdiat᷑ ad bonũ aie vᷣm vitã ↄtẽplatiuã:qð ẽ cogitare e⁊ ̃ ſt dei. Coniugiũ aũt oꝛdi nat᷑ ad bonũ coꝛx qð ẽ ml tiplicatõ coꝛpałkgiiis hũani ⁊ ꝑtinet ad vitã actiuã.qͥa vir ⁊ mulier in m̃imonio viuẽtes:ncre hñit cogitare qᷓ̃ mði ſũt vtzʒ.i. Coꝝ J. Hic eſt qð di. Augu. Circa rõeʒ ſctãꝝ ſcpᷣturaꝝ auẽtem nec pctm̃ eſſe nuptias inueni/ mus. nec eas bono vel vgi nalis tinentie vel etiã vi⸗ dualis equamus Quantũ ad tertiũ eſt rñdendum ad quedã obiecta.qꝝ pᷣmñ eſt · Dicit eĩ Aug in li.de bo⸗ no ↄiuggli. Non impar me ritum cõtinentie eſt in iohã ne qui nullas expertus neſt nuptiag.⁊ in ahꝛaam qui fi fios generauit. ſed maloꝛi ptutis maius eſt pꝛemium. virginitas non eſt potio? matrimonio. Ad quod dici tur ꝙp meritum non ſolum penſat᷑ ex genere ipſius actꝰ ſed magis ex animo oper⸗
vb i.ð.. arti. aũ op⸗ boſtu⸗

— De virginitate theſauro Mat.iz. Sile ẽre
tis habnit pᷣo abꝛaã animũ
ſic diſpoſitũ vt paratus eſſet ꝓginitatẽ ßuare ſi fuiſſet cõ⸗
gruũ ꝓ tpꝑe illo.vñ di· Aug.
in li. de bono ↄiugali. ꝙio⸗
hannis celibatꝰ et abꝛae cõ⸗
nubiũ ꝑ tẽpoꝛũ diſtributiõe
xpᷣo militauerũt. Scðm ob⸗
iectũ ẽ.qꝛ bonũcõe dʒ pᷣpõi
bono ꝑticulari. ꝑ Ariſto.i. ethicoꝝ. Sed ↄlugiũ oꝛdia
tur ad bonũ cõe. virginitas
ad bonũ ꝑticulare.igit᷑. Ad
qð drꝙ bonũ cõe potius eſt
bono pᷣuato ſi ſit eiuſdẽ ge⸗
nerẽ ·ſʒ pᷣt eſſe ꝙ bonũ pᷣuatũ
ſit meliꝰ ᷣm ſuũ genꝰ ſicut ẽ vᷣginitas vñ dic Aug. in li.
de vᷣginitate ꝙ fecunditas carnisix illaꝝ q̃ in h tꝑe ni⸗
hil aliud in ↄiugio qᷓ; ꝓlẽ re
bona duirũt et ſi mãcipẽt xp̃o pꝛo ginitar amiſſa vᷣginitate ↄpẽſare nõ poſſe credẽda eſt. Cõcluſio Tho.? tertia ẽ iſta ꝙ qͥnq; pᷣncipalr laudat bona ex vᷣginitate ꝓcedunt.
pgita⸗ Pꝛimũ ẽ müdicia.nã devir
tẽ octu ginib dñ Apoc.iꝗ. Sine eĩ pliciter macula ſũt.ſ.pᷣgies añ thꝛo cßuis nũ dei. Vñ pᷣgo dicere põt i ſi diffi lud qð ſckibit᷑ Ecck.⁊. In cilis. habitatõe.ſ.t.ipᷣo.mi. Secũ
dũ eſtipᷣcioſitas nã vᷣgitas
eit gẽma · vñ Aug. Virgini tas ẽ gẽma pᷣcioſa.⁊oꝑatur
gnũ celoꝝ theſauro abſcõdi
to ĩ agro. et Ber. Bec ſola
in hoc moꝛtalitatꝭloco ⁊ tꝑe quẽdã ſtatũ ĩmoꝛtalis glie repñtat:ĩſtar odoꝛiferi balſa mi qͥ ↄdita cadauera incoꝛ⸗ rupta ßᷣuant᷑· ſen ſus ⁊ actus Itinet ⁊ ↄſtrĩgit. Tertiũẽ in terioꝛ foꝛmoſitas quã reqͥrit deꝰ in ſpõſa ſua.vñ ip̃e xp̃s dicit ſpõſe ſue illõ Eãti.⁊. Sñde faciẽ tuã q̃ mihi pla⸗ cet.et Beda ſuꝑ Lucã. Si⸗ cut xpᷣs in ſũma pace natus ẽ vt je pacẽ oñderet diligere ita de vᷣgĩe natꝰjeſt vt ſe vgi neũ dec diligere demonſtra ret. Quartũ ẽ angeloꝝ ↄfoꝛ mitas. vñ dñs dicit Wat. ⁊i.In reſurrectione neq; nu⸗ bent neq; nubent᷑ · ſᷓ erũt ſiẽ
õgeli dei.et Amb ſuꝑ.g.di⸗
cit. Virgitas ſupat ↄditio⸗ nẽ hũane nature ꝑ quã ho⸗
mies angeł aſſimilãt᷑.⁊ BHie
ro. In carne pter carnẽ viue re nõ terrena vita ẽ:ſʒ celeſti Quitũ eſt dei familiaritas vñ Johes euãgeliſta ꝓpt vir ginitatẽ dfuiſſe familiaris xpi. Joſeph etiã d fuiſſe vir go.hic ĩ p. Ambulãsſi via jmaculata hic michi miſtra⸗
Cöſer uant pgni⸗
bat. Sed hic q̃rit᷑ qꝛ natura tãlen·
efn
ſewar turo ets ſinen loth ĩe Beñ. rioſa boꝛ. it ini ſupe abũ filia ap tẽ te reat pann utt
zn tiol ga

i érepe 3o e dilg 4e nadeßt etle
l. wides Medenn
us w. Qt Fnngep d mu. dicit
En 1.at Mbniheh po bentn rnt heii
igeld enbpln
o at. U t I ſpui
Ur nebiss urpi u. mies a Iſmiith ur In ern ewte nriße Pit nfmlm jo hrut Vl w ri ſe titt pbi—3ni u inbin u du Pinn
Sermo eſt fragił q̃ ſũt illa q̃ hñt cõ⸗ ſeruareʒgitatẽ. Ad qð rñde tur ꝙ ſũt ſex. Pꝛimũẽ ſobꝛi etas. Nã cibt potꝰſũt q̃dã ſpine ad ignẽ luxurie. Vnde loth ĩebꝛletas ↄmiſit iceſtũ SBeñ.ig. hic Pꝛo.⁊o. Luxu rioſa res ẽ vinũ. Scðmẽ la boꝛ.vñ Ezec·iõ. df̃. Bec fu it iniqtas ſoꝛoꝛ tue ſodome ſuperbia ſaturitas panis et abũdãtia vini ⁊ ociũ ipᷣius⁊ filiaꝝ eiꝰ. Tertiũ eſt habitꝰ aſꝑ ⁊ hũlis. vñ ber. Nõ eta tẽ tenerã oꝛdis aſꝑitas ter⸗
reat.memẽto ꝙ aſꝑioꝛ card pannũ facit lenioꝛẽ · Vñ filij iſrł foꝛnicati ſũt cũ moabitẽ qui ſe oꝛnauerũt. Nume.⁊y⸗ Quartũ ẽ cuſtodia ſenſuũ æ⁊ maxie oculoꝛũ. vñ dina filia iacob qꝛ egreſſa eſt vt vide⸗ ret młkieres regiõis illiꝰ coꝛ⸗ rupta ẽ a ſichen filio Emo⸗ Beñ.ʒ. Quintũ eſt mode ſtia fmõi. Hic Señ. Aver bis turpib abſtine. qꝛ licen tia eoꝝ ipꝛudẽtiq nutrit · Et Pau·i. Coꝝ.io. Coꝛrüpũt ponos moꝛes ↄfabulatiões peſſime. Et Hiero. Sit ſer mo vginis pꝛudẽs modeſt?
⁊ rarus. nec tã eloquẽtia pꝛe
cioſus qᷓ; pudoꝛe. Sextũ fu ga occaſiõis peccãdi. irgo
debet eſſe aliqᷓ;tulũ ſilueſtr nã ſilueſtria aĩalia hñt pul⸗ crioꝛẽ pellẽ domeſticis. Op poꝛtunitas eſt via ad luxu⸗ riam.vʒ de thamar que fuit coꝛrupta ab amõ fratre ſuo qꝛ ſola fuit cũ ſolo in thala⸗ mo.⁊. Re.iʒ. Et ſic expedite ſũt hꝰ fructꝰ ꝑtes q̃s ꝓmiſi⸗ mus declarare magnifice dñe ⁊ ciues amãtiſſimi.quẽ obſecro vos pꝑfecte diligevt hic gp̃am ⁊ in futuro gliam bẽatꝭ ab illo qͥviuit ⁊ reqᷓat.
Sñica.⁊. poſt pẽ. De vi⸗
5 cio accidie. er. XEVI.
Rat quidam
regulus cuiꝰ
filius infirmabat᷑ capharnaũ. Joh.. Pꝛo ſa cri et ſcĩ euangelij hiſtoꝛiali declaratione. Motandum ꝙ tria funt remedia valde vti⸗ lia ↄtra accidiam vz.
Pꝛoficit accidioſo exerci
tatio coꝛpoꝛalis.
Pꝛoficit acridioſo exerti Triar media
tatio ſpiritualis.
Pꝛoficit accidioſo fides
ratialis.* ico pᷣmo ꝙ accidioſo ꝓfi⸗ cit exercitatio coꝛpalis.et rõ eſt qꝛ tale viciũ nõ ſuꝑat᷑cũ quiete.ſʒ cũ ſollicitudine, vñ
„

Caſſio.in li.io. de inſtitutii monachoꝝ di. Exximẽto ꝓ batũ ẽ accidie impuᷓtõeʒ ñ decliando fugiẽdã.ſʒ reſiſtẽ do ſuꝑundã Eñ legit᷑ ꝙ be atus Antho ·tẽptatus ſpũ accidie ⁊ reſidẽs ĩ bemo di⸗ cebat. Dñe ſaluari.ðᷣſidero ßvane cogitatõs ñ ꝑmittũt me qͥd faciã dignãt oñðret reſpiciẽs vidit qndã aſtantẽ toꝛq̃ntẽ funiculũ. deiñ ex o ꝑe ſurgẽtẽ ⁊ oꝛãtẽ. deiñ ſedẽ tẽ ⁊ plectõ facientẽ ð palmꝭ ⁊ rurſus ad oꝛõeʒ ſurgẽtẽ. Erat aũt iſte angelꝰ dñi et ait. Ita ⁊ faciẽs tu anthoni ſaluaberẽ. Bixi ſiðo ꝙ acci dioſo ꝓficit exercitatõ ſpũa lis.vñ Hiero.di. Cũ te ac cidia vł tedio affici lentꝭ no liꝓpterea diffidere atʒ deſi ſtere a ſtudio ſpũali. Sʒ cũ ʒ nos p̃liat accidia tẽ dz re tipi exẽplõ moyſi qͥ vt fribi tur exo.i. Puguste ioſue 5 amalech oꝛabat leuans manꝰad deñ:cmanꝰerãt ꝗᷓ ues:ſʒ hurz aarð ſuſtẽtabãt eas exvtpaq; ꝑte pq;s cant᷑ duo gña hoim q́ ſocietas amanda.ꝑ hur qͥ interpᷣtat᷑ lumẽ ßᷣcatur ille qͥ monſtrat lumẽ doctrine.ꝑ aarõ q int ptat᷑ mõs ſozt⸗ ßᷣrat᷑ dꝛð qᷓ ẽ
De accidia
foꝛt ʒ tẽptatðs vt monðvt dð in pð. di. Leu.om.a.m Illi qͥ hñt man? ꝗues ex accidia.oʒ ꝙ hẽant hur.i. lectõem ſacre ſcpᷣturełpᷣdi⸗ catõem. ⁊ aarõ.i.feruentẽ ⁊ foꝛtẽ oꝛõem. Et iſta ẽ exerci tatio ſpũa· qꝛ vt dic. Señ⸗ iĩꝓuer. ſuis. Nil agere ſꝑ in felic ẽ.optimũ vbi ſtudiũ ẽ Dixi tertio ꝙ accidiofoꝓfi cit fides Iᷓtial· ⁊ iſta ẽ fides q̃ ex ga hr.⁊ 1õ dñ grar Nã in Canti.i.dr. Trahe me poſt te di · Piger dͥ ex ſe ſur gere nõ vzʒ dʒ reſpicer duo ſ.ꝑ fidẽ vieʒ penas iferni ⁊ głiam eternã. Pꝛĩo accidid ſus dʒ reſpicere ꝑ fidẽ pẽ̃as iferni qᷓ ꝓmittũt᷑ ſuis ſilib⸗ Scðo dʒ reſpicer᷑ pᷣmiñvite vñ Zug. Laboꝛ te terret vi de mercedẽ. Et Beñ.ij· dñ· ꝙ fetůs fuit ᷣmo ad abꝛaã ꝑ viſionẽ di. Poli timere a bꝛaã ego ꝓtectoꝛ tuꝰ ⁊ mer⸗ ces tug ma Fnimis. Vñ in vitꝭ pr̃m legit᷑.ꝙ qͥdã f̃ in⸗ terro gauit abbatẽ achilleʒ di. Cur ſedẽs ĩ cella mea pa tioꝛ accidia. Vun ſenex ait. Qꝛnõdũ vidiſti reqem qᷓ; ſperamus neq; toꝛm̃ta qᷓ ti memꝰ.ſi ei ea inſpiceres dili gẽter ẽt ſi muby eẽt plẽa cel
lehillo cicie a0

— 8 2
=
— —
2
8.
—
*
B. F ½ ½
pßnin
ri] S donm den SEtbiit
buĩ exwin njl Tril gfůf n 4 abbatt
dL N tziulum no dn. Luſnti On Hnri nin pen x nnuu
. 2 2+
ubvfßitf
u ſ 3 kiini a enitu Skün u ſnii t
*
10
4
rigit e piefd pausien ſus r fiiſi iin Pniiſus i
ꝙfe1 tfnoui
est n unt ſů
ia tuavſq; ad ſummũ i ip̃is ꝑpmanẽs ſñ actidia iaceres. Beↄdones magnifice do mine ⁊ ciues km̃i in ſacro e uangelio hodierno denotãt᷑ Emipßma ꝑte ponit᷑ ⁊ de⸗
claraiᷣmũ remediũ accidie
ꝑquã moꝛałr leq̃ndo infir mus eratvſq; ad monẽ filiꝰ reguli.i.aĩa cuinſubʒ xp̃i qᷓ ẽ regulꝰqͥdã ſuijp̃ius. Et remedi fuit exercitatio coꝛ poꝛal qꝛ d̃ ĩ pᷣncipio euãge in B.ſ.regulus cñ audiſiʒ qꝛ pᷣs veniret a iudea in gaii e abit ad eũ. Er iſte ac⸗ ceſſus fuit exercitatõ ceꝛꝑat fcõ ad exẽplj alioꝝ qͥ petũt filiũ.i.aĩam curari u pcõ ac cidie. In ſtðapꝑte declarat᷑ ſcᷣm remediũ accidie.qð ẽ exercitatõ ſpũałqð Fᷣcat᷑ꝑil lud ꝙ regulus rogabat che ſum vt deſcẽderet et curaret filij eius.q̃ regatio ſcat o⸗ ratðᷣem eẽ nct̃ariũ ad curan dũ F vitiũ. In tertia ꝑte de clarat᷑ tertiũ remediũ quod eſt fides gfal·q̃ a deo donat᷑ qð ſcatur ꝑ illud 3 dr̃ in ⸗ fra. Kredidit hõ fmõi.⁊c̃. Et vt clariꝰ hec pateãt vi⸗ tieamus hiſtoꝛiã Declara⸗ te hiſtoꝛie fructus ẽ viciũ ac cidie.ad deteſtatõeʒ d leqᷓ
do tres ↄcłones eñ trib du bijs moꝛe ſolito declarubi⸗ mus Quaꝝ p̃ᷣma erit ð ſua qͥdditate. Scða erit de ſua q̃litate. Terria de ſua qᷓ;ti⸗ tate. Cõcko igᷓ pᷣma ſit tał ĩeꝛdine. ꝙ accicia ᷣm Da
217
maſce·ẽ q̃dã triſticia aggra Acri⸗ vãnqj.ſ.ia ꝙ ðᷣpᷣmit aĩʒ ho dia eſt. minis. vt nihil agere libeat ſe.ſe.o;
21õ accidia ĩpoꝛta t qðdaʒ tediũ oꝑandi.vt ꝑ hᷣ qð dr ĩ gk· ſuꝑ illð pð̃. Ben eſcã aboĩata ẽ aĩa eoꝝ. Et ber. Zccidia ẽ q̃dã ai toꝛpoꝛ qᷓ do negligit aliqᷓ bõa ĩchoar vt lsſiidit ꝓficere. Et h̊ vi⸗ ciũ ſcqᷓ Tho.in ſe· ſe. q.ʒj ⁊ m Puran. nmĩ ſũma ẽ peĩmoꝛtale kʒ ſe. qꝛ nat᷑ caritati NRã ꝓpus effectus caritatꝭ ẽ gaudũ de vᷣo. Ac ——— 5 bono pñali. Hic ẽ qð ait Zipo.⁊ Co.. Triſucia epat᷑iñ ſi ᷣm ſeẽ pem̃ moꝛ tale ſi ñ̃ vẽit ad ↄſenſũ rõis ẽ vemale ſit cõtupi cẽtia ſi ſit ſolũ in ſenſualita te ẽ pec catũ veĩale:ſi ꝑuſnit ad cõ⸗ ſenſum rõnis ei pecctatum moꝛtale. Sed hic poteſt queri vtʒ ſit ſcriptura dereſtet᷑ hoc pei. Ac ene rõdetur ꝙ ſic. quia maxime
3/.dł. i

——
nocet ad bñ opãdũ. Pꝛĩo de
teſtat᷑ ĩ ſacra ſcriptura Beñ·
· qñ deꝰdixit ade. In ſudo
re vultꝰtui viſceris pãe tuo
Et Eck.I. dr̃. Ne odetis la poꝛioſa oꝑa ⁊ ruſticatõʒ ab altiſſimo creatã. Et Ect. i.
dr̃. Wane ſemuna ſemen et
veſpe ñ ceſſat manꝰtug. Et Apo·⁊. ad Theſ.z. Siqͥs
nõ vult oꝑari nõ mãducet.⁊
2. ad Thi. ꝓ. Vn oĩb labo⸗ ra.opꝰ fac ⁊c̃. Et ad Bal Bonñ faciẽtes ñ deficiamꝰ
Et hec de pᷣma ꝑte ſufficiãt Löckio ſcða eſt iſta.ꝙ perm̃
accidie eſt abomĩabile.⁊ per
ↄñs deteſtabile ꝓ tria q̃ in
Acci? fert hoĩ. Nã pᷣmo ifert malũ dia eſt pene. Scðo malũckpe. Ter deteſta tio malũ dãni. Dico pꝛimo bilis. ꝙ accidia ĩfert hoĩ malũ pe ne qð malum eſt triplex vʒ · pauptas. vtilitas.⁊ afflictio ſiuedoloꝛ Pĩo accidioſo
euenit pauptas.vñ Pꝛo· id
dr̃. Egeſtatẽ operata eſt ma
nus remiſſa.manus aũt foꝛ
tiũ diuitias ꝑat. Et.⁊ð. d̃.
VQui oꝑat᷑ terrã ſuã ſatura⸗ bipamb.qͥ ðᷣo ſectat᷑ ociuʒ replebit᷑ egeſtate. Scðo eue
nit accidioſo vtilitas. vñ Ec chia·⁊2. ̃. In lapide luteo lapidabit᷑ piger ⁊ oẽs loquẽ
de accidia
tur ſuꝑ aſpnationẽ eiꝰde ſter coꝛe boum lapidatꝰeſt piger et oĩs qͥtetigerit eũ excutiet manꝰ. Tůc piger lapide lu⸗ teo lapidaꝰ qñ increpatione dura ⁊uicijs plena increpa tur. O ĩs qᷓ eñ tãgit mamꝰex cutit. qꝛ oneroſus ẽ oĩ⁊ li⸗ bẽter oẽs ſe expediũt de illo Bic Pꝛo· io. Qu ↄgregat in meiſe ſapiẽs eſt.· qͥ aũt ſter tit.i.doꝛmit narib reſonan⸗ do eſtate. filiꝰ ↄfuſionis eſt Tertio accidioſo euenit af⸗ flictio. vñ Pꝛouer.⁊i.dicit᷑. Deſideria occcidũt pigrum noluerũt enĩ qͥcq; opari ma nus eiꝰ tota die ↄcupiſcit et deſiderat ·⁊ qꝛ piger iꝑ eſt in egeſtate hʒ qjndã triſticiã qᷓ ad modũ vᷣmis pum coꝛro dit. vñ Pꝛouer.⁊ Sicut ti nea veſtimẽto ⁊ mis ligno ſic triſticia coꝛdi nocet.ſ.acci dioſi Et Señ · dic. Traditi one bonaꝝ artiũ occupandi ſumꝰ q́;tiẽs male hʒ inertia ĩ patiẽs ſui. Dixi ſcðᷣo cpacci dia infert hoĩ malũ culpe. aũt oñdi pᷣt tripłr. Pĩo ex il lo vVbo Pꝛo.24. Per agrũ hoiĩs pigritranſiui⁊ per vi⸗ neã viri ſtulti.⁊ ecte totũ re⸗ pleuerant vꝛtice.⁊ oꝑuerant ſupficiẽ eiꝰ ſpine et macena

E ui nn
ed
enn Veh
d Keis n ub Bign
no iitn 4* Hi Sä
de nhin * Tm bent * Delce ad ctpizn wlei cunt a msch ayt ded e geſt edi miu no z0 no sfunn pe du.yi raSi 3. nea tin o umſ dilt o doſ1 idt Bi vone bo nũoun 4—
„nteid wplei
5 bido Se poh e bois pi nſuu cninn 1 teun „er nte ige ncun
—
Sermo
lapidũ eiꝰdeſtructa erat:qð cũ vidiſſet poſuiĩ coꝛde meo ⁊ exemplo didici diſciplinõ. Vſq; qᷓ piger doꝛmisvſq; q̃ de ſõ no ↄſurges paꝝ inquã doꝛmes · modicum doꝛmita bis.pauxillũ man ↄſeresvt qeſcas et veniet tibi q̃ſi cur⸗ ſoꝛ egeſtas.⁊ mendicitas qjſi vir armatus. Sicut agri ꝓfe rũt ſpinas ⁊ ttibulos ⁊ cete⸗ ra ĩ vtilia miſi vtlib ſemina ti fuerint.ſic hõ ſpinas er tri bulos vicioꝝ germinat.niſi vtilib occupatõibꝰ ſe reples uerit. vñ Mer. att. Hic ẽ ma leditio ade ⁊ ĩ terra laboꝛis ñi ⁊ in agro coꝛdis ⁊coꝛꝑis nf̃i vt noxia ⁊ iutilia gratui to pofim ꝓuemãt vtiia vo ⁊ neceſſarna cũ laboꝛe. Põt
etiã hoe oſtẽdi ſecũdo erẽpio
coꝛrũpitur enĩ aq̃ que ſtat in qete.vñ poeta. Et capiũt vi ciũ ne mduant᷑ aqᷓ. Ira etiã accidit homi pigro. Enꝛrũ⸗ pi enĩ diuerſis ifirmitatibꝰ · vñ Pꝛo.22. Wanus foꝛti dñabit᷑.q̃ aũt remiſſa ẽtribu tis ſeruiet.ſifirmitatũ. Ter tio oſtẽdit᷑ hoc exẽplo vinee. nã vinea niſi putatarfuerit cõ ſumit᷑.;ta niſi homo multo exercitio ſpũali ⁊ tẽꝑali pu⸗ tatus fuerit aĩa ſua ↄumit᷑. vñ Mer. ſug illud Cãti ⁊⸗
——————
Tpꝑus putarionis aduanit⸗ Quis ita ad vnguẽ oĩa a te ſupflua reſecauit.vt nihil te hfe putes pu tatione dignũ· Credite mihi et putata re⸗ pullulãt:⁊ effugata redeũt ⁊
reaccẽdunt᷑ extincta.⁊ ſopita
devno excitant᷑· parũ eſt ð ſe mel puraſſe. ſepe putõdi eſt imo ſi fieri poſſit ſemꝑ. Bi xi tertio ꝙ accidiʒ infert hoĩ malũ dãni.⁊ lʒ h ex dictꝭ pᷣt bñ itelligi tñ pᷣ dedarabo tripłrꝓ melioꝛi intelligentia Pꝛimo hõ ꝓpter accidiã effi ci? peioꝛ vł deterio creatura inſenſibili.vtpura ipſo ſole⸗ nã ſol ꝓſeqͥt᷑ ſollicite pᷣceptũ ſibi ĩpoſitũ tã ĩ eſtateqᷓ; hye me. Eñ qᷓ;uis vno die młtũ laboꝛauerit curſum ſuũ faci
endo tñ alio die ſũmo mane
furgit.⁊ tñ talẽ qᷓlẽ expectat miſer hõ non expectat merce dem. Hinc eſt qð dici Au. Indecẽs eſt xpᷣiano· ſi radiꝰ ſolis in lecto ĩuenlat cũ. Poſ ſet enĩ dicere ſol. ſi poteſtatẽ haberet leq̃ndi.amplꝰlabo raui qᷓ; tu.⁊ cũ ego iã lurre⸗ xerim tu adhucoꝛmis. Si miür poſſumꝰ dicere de arbo rib ⁊ de berb qm̃ hyeme ap parẽt ↄſũpte,⁊ tñ ĩveritꝑe la boꝛãt vt in eſtare fructũ ꝓ rᷓt, Vñ pt dici illð V⸗
t.
X. VII

s. Eõfiderate lilia agri quð cre. ⁊c· Scðᷣo hõꝓpt accidiã efficit᷑ derioꝛ creatura ſenſi⸗ bili.ð irrõnali vtpura foꝛmi ca.vñ Pꝛo.s di. Vade ad foꝛmicã o piger ⁊ ↄ ða vi⸗ as eꝰ⁊ diſce ſpiaʒ · q ẽ ñ hẽat ducẽ:n p̃ceproꝛẽ n? pᷣncipẽ ꝑat ĩ eſtate ſibicibũ. ⁊ ↄgre gatĩ meſſe qðↄmedat.vſzqᷓ piger doꝛmies qñ ſurges a ſõno tuo. paululũ doꝛmies pauluiũ doꝛmitab· paululũ ↄſeres manꝰtuas vt dot.⁊ Tertio hõ ꝓpt᷑ accidiã effi⸗ cij detioꝛ hoĩe mũtiano naʒ qͥ amst mðʒ nimẽ ẽ ſollicit? ad acqͥrẽdũ q̃ mðiſt.ſ; mib hõ ñ curat tẽ ðᷣ aĩa.vñ Au. S ſi pofemꝰ excita hoĩes ⁊ cũ ipis ꝑit᷑ excitari vt ties cẽmus amatoꝛes vite ꝑma nẽtẽ q̃les ſt hoĩes amatoꝛeſ vite fugiẽtis.qꝛ vt viueret ↄtiuoꝓuderevellz · vñ viue ret ⁊ eligeret vitã m̃dicantẽ potiꝰqᷓ; celerẽ moꝛtẽ: cui di ttñ ẽ. Nauiga ne mergar? ⁊ diſtulit tun dem̃ ẽ laboꝛa ne moꝛiarꝭ ⁊ piger fuit. Leuia iubʒ ðᷣð vt jefnũ viuã⁊ obe dii negligi mꝰ.vñ le girĩ vi. pa.ð qͥdã ſcõ pre qͥ̃ vidiſ oꝛnamtũ cꝰdã młierꝭ flẽs in qt. ₰. mihi oĩpotẽs ðᷣs qꝛ vnꝰdiei meretricꝭ hꝰ oꝛ
De gccid 3
natꝰ ſupauit totiꝰvite mee ĩ duſ rie oꝛnam̃ta. Võ piger fuit apłs q d. Pboĩb labo raui. Et xpᷓs qᷓtidie ꝓ ſalute nf̃a laboꝛabat. vñ voh. 4⸗ Ihs fatigatꝰ er in.ſe.ſic ſu. fon · vñ. ber· Ouãdiuvixero mẽoꝛ ero labeꝝ q́s xp̃s ſuſti nuit ĩ pᷣdicãdo. fatigatõnũ ĩ diſcurrẽdo.tẽtatõnũ ĩ iciu nãdo. vigiliaꝝ ĩoꝛõdo.lacri waꝝ iↄpatẽ. Fecoꝛdaboꝛ ẽt de loꝝ.cõuicfoxꝝ.ſputoꝝ⸗ celaphoꝝ. irnſienũ.expꝛo⸗ btõn.⁊ daueꝝ hezq; ſiliũ aloqn reqret᷑ a me ſanguis iultꝰqͥ efuſꝰẽ ſ̃̃ rã. Abꝛaã ñ fuit piger.vt legik᷑ Se.i8. qñ vidt tres ad ſe veĩentes ad parẽdũ eis. vñ, Woꝛi. ait. Senex currit.ſarra acce lerat. puer feſtiat nklꝰpiger iuent᷑ ĩ domo ſapiẽtꝭ. Sʒh reſtat vᷣclara vnũ dubi. a qͥb bõl accidia pᷣuat hoĩem
rñdet᷑ ꝙ a trby. ſa bðt nate Ad a bõl gre. ⁊ a bõis glie. ⁊ ꝑ puatat ↄñs ab oĩbh. Pꝛĩo accidia cidia
puat hoĩeʒ a bõl nafe. Vñ adꝓpoſitũ pᷣt dici illð qð le⸗ git᷑ lu.iʒ. ð pᷣuo pigro. Au⸗ ferte ab illo nnã x.ſ.di.vo. qi oĩ.ha da.⁊c̃ qꝛ ab eo qñ hz volũta tẽ opãdi tolli? di uia diſpe ſitõe ꝑmitẽte facul taſopãdi bonũ.ßᷣo accða p
undoin hſm mr ſ oſus oꝑ gari vel Tento võglie gllb lu. 1. ue. vv eiti kre piepi ſumꝰ 6 ẽi
a ꝓee dnt e
lieic coꝛ. p
ſe. towo ſ̃chc ex uc kahr hz oc Dho. tar ſi ſo4 difra. ctũ de gœcð d D Di ſillan ctid. ſoꝛi Po Die

ipt m d n in Lun n—irit *io fug nirüit 4 Fiti 2 t vuni . ad u. ſun
e nſor 4 tom k ſ n
6 iht Wrg Behil . v einldle⸗
8 ntm h itun'g en oſept S
8 es v, De
m i Lwidibit⸗
—
ue h jaßurbein 4
i aböu böts ckei s Pio ai w bö ni li Snd lchl eopin 4 Amö dih nebii
B*
uat hoĩem bõis ge.pʒ. qꝛ q̊ hʒ gam.ſ.ſ. ñ p̃t eẽ ocioſus vñ gre. ũqᷓ; ẽ amoꝛ ðᷣi oci oſus opat᷑ei maᷓſiẽ.ſi ãto ꝑari negligit amoꝛ dei ñẽ· Tertio acciða pᷣuat hoiem bõ glie qꝛ bonũ glie ſolũ vi gilãtib⁊ ſtrẽuis ꝓmittit᷑ vñ iu.21. Bri p̃.il.qs.ẽ.ve. d.ĩ ue.vꝛ.vbi.gł. G iidẽ violẽtia elt ĩ f̃ra naſci ⁊ celũ caꝑe.⁊ heꝑ ʒᷣtutẽ qð ꝑ natã ñ poſ ſumꝰ Et hð ßa ꝑte. Cõcko rtia ẽ iftaꝙ ex acciða.&ma la ꝓcedũt qᷓ ᷣm gre. ʒi.mo.
nr e filie.⁊ ſ malicia.ran coꝛ. prllanitas. deſpatio. toꝛpoꝛ circa pᷣcepta.vagatõ m̃tꝭ circa illicita· Sico pᷣoꝙ eꝝ accwaꝓcedit rãcoꝛ. qꝛ na talr fugit cetos. ⁊ q́;s fugir hʒ odio.qꝛ malũ ð eis cogi⸗ tar ſiẽ dem ẽ.hĩc ẽ qð ec·⁊j⸗
dr̃. O ĩs plaga rilicis coꝛdẽ
xifra· oẽ obdugũ ñ obdu ctũ odiẽtium. Dixi.⁊ꝙeł acciðᷣaꝓcedit malicia.qꝛ ſap di. Delið ria occidũt pigrũ.· Dixi.ʒ. ex accidia ꝓcedit pu ſillanitas q̃ẽ nimia ſui ðᷣie⸗ ctio.vñ ꝓu.i8. Pigꝝ det tioꝛ hãc diſſuadz ſap· ec.y. Noli eẽ pu.i.a.t.⁊ ſa · ʒl⸗ Dic. pu.foꝛ.⁊ no Sixi. ꝙ ꝙ ex aceidia ꝓcedit vᷣſparo qẽ flã opio ꝙðs vᷣuegat ſa
Sermo X1LVII
lutẽ peitenti.ᷓ qð ait Eʒe⸗ i8. Eliuo ego di. dñs. Nolo m. p.ſ. v.m.cõ.⁊ vl.⁊ 1õ· g. q̃qã ſ̃ illð ꝓuer.14 Si de ſꝑauerꝭ lap.ĩ die. an. mi foꝛ t. diẽ. nihil execrabiliꝰ vᷣſpe ratõe. Dixi.y. ꝙ ex aecidia ꝓceðt toꝛpo circa pᷣcepta qͥ redðᷣt hoieʒ ĩpotentẽ ad bñ oꝑgõdũ. Et tal infirmitas. poſſumꝰ dicer̃ ꝙ fuit in filio hꝰ regki.⁊ ĩ puero cẽturõ is mat.S. Dñe pu.m:i.i.d. p· ⁊m toꝛ. Hec ifimitas kacit hoĩeʒ fetidũ ⁊ abhoĩnabilẽ coꝛã ðo ⁊ hoiĩby. vñ pð·coꝛ rupit.ſ.⁊ ab.f.ft.⁊c. Dixi.õ ꝙ ex acciða ꝓtedit vagatio mticirea illicita qʒ accidio
ñ ↄſiſtit ĩ ſeip̃o ĩ ↄſcia ſpũa
lia meditãꝰ.; ſʒ coꝛ ſuũ hic
iñ diſcurrit bʒ ilð Eſa· Ab igit va.ĩ.v.c·ſ.hãt ĩcõſtãtiã młtotiẽs ſẽtiũt viri ſpũales velit nolit. vñ ber. ĩ medita tõi. NHihil ẽ fugatiꝰ coꝛde meo.qð qᷓtiẽs me ðᷣſerit? ꝑ pᷣuas cogiatões effluittoti Vtruʒ es deũ oĩpotentẽ oftẽdit.coꝛ accicia meũ vanũ ⁊ vagů ⁊ ĩſcruta ſ.an
bile ñ pᷣt ĩ ſe ꝑſiſẽ.ßᷣ oĩ mo diſolu bilimobil Sꝑ ifita diſtrahit᷑ tus ðo
⁊ſeq᷑ ifravłt ⁊ ñvlt ⁊ nũq; płꝰ diſ⸗
ĩeo.ſta · ꝑmãet. Sʒ hpt q̃ri plceat. s magt diſplʒ ðo actðᷣol⸗ tdilſolsꝰ.ad qð ðꝛ ꝙ acciðo b x

fus dinerſu reſpetũ mag dil plicet młtis de cauſis. Pio põt oñdi ꝑ illud xᷣbũ Apo⸗ Vtinã frigidꝰ eſſes aut ca idus.ſed qꝛ tepidꝰ es ĩcipiã te euomere ex oꝛe meo. Cali⸗ dus ẽ qᷓ feruẽs ẽ ad bonũ fri gidus eſt qͥ ſimpkr deſiſtit a bono·tepidꝰeſt qͥ medio mõ ſe hʒ. Erẽ maioꝛ ſpes de fri gidis qᷓ; de tepid.cꝰ rei hec ẽ rõ qꝛ tepidi qᷓndã fiduciã ⁊ ſecuritatẽ accipꝛũt ꝓ eo qꝙ aliqͥd boni faciũt. Et iõ non ſe coꝛrigũt. Tepidꝰ Foð oꝛe dei euomit᷑ vel qꝛ in def̃ioꝛa pᷣcipitat᷑ vel qꝛ ĩpenitẽs ſit.⁊ põt oñdi ꝑ illud Luce ii. Baudiũ ẽ angeł vei ſuꝑvno pcõꝛe pnĩam agẽte q; ſuꝑ no nagita nouẽ iuſtis. glo. Lo⸗ quit᷑ de 2 illis qͥ ſerioſe ſe pñt ⁊ feruẽt᷑ ad pniam. Se cũ do pᷣt oñdi ꝙ hᷣ ptĩ ſatis ac magis diſplicet deo. quia multũ placet inmico ſus.ſ. diab olo qð põt oñdi ꝑ illð qð legi᷑ Wat.i de ĩmũdo ſpũ qͥ inueniẽs domũ vacã⸗ tẽ a q erierit vadit ⁊ aſſumit alios ſeptẽ ſpůs nequioꝛes ſe ⁊ itrãtes htant ibi.vñ. ·c · Job dr̃. demonẽ doꝛmireĩ ſe treto calami.calamuꝰ vacuꝰ ſignificat hoĩeʒ vacãtẽ ⁊ oci
De ſatiſfactione
oſũ ĩ qᷓ dnbolꝰ qͥeſcit ⁊ doꝛ⸗ mit. Tertio ß̃t eñdi ꝙ h̊ pec catũ ſatis diſplicet deo.qꝛ le dit pulcrioꝛẽ xtẽ eccie.i.oꝛã tes et legẽtes ⁊ pᷣdicãtes. vñ Zug.i.li. de ↄflictu vicieꝝ⁊ ptutũ dic. Toꝛpoꝛ ⁊ignauia dicũt.ſi lecõi ↄtinuato ſu⸗ dio ſp inſiſtit orłoꝝ caliginẽ icurris·ſiĩdeſinẽs lacrimas fundis ip̃os ẽt ocłos amittẽ ſi ꝓcellatẽ vigilijs pſalmoꝛũ cenſũ ꝑſoluis inſaniã capitꝭ acqris.ſi ͥtidiano laboꝛe tẽ ↄficis ad opꝰſpũale qñ ↄſur gis. Et ſic expedite fũt huiꝰ fructꝰꝑtes qᷓs ꝓmiſimꝰ ĩpᷣn cipis declarare magnifice dñe ⁊ ciues dilecti quẽ obſe⸗ cro totis viribus vos euita⸗ re vt ſtudioſi in exercitio ſpi rituali ⁊ tꝑali hic gp̃am ⁊ in futuro glam eternakr hẽatꝭ Dñica.2i.poſt Pen De ſatiſfactõe.incipitin noſe in diuidue trinitatis. Amen.
Sermo. XLI
Imile eſt re⸗ geum celoꝛũ hoĩ regi qͥ volnit rõem ponere cũ ſeruis ſuis. Mat.i8. Pꝛo huiꝰ ſacri et ſctĩ euãgelij hiſtoꝛiali decla ratõe. Notidũ ꝙ volẽti face

— 5 Sis an
e ſin ie nichn uinl Alturt Mad keqoi g.Erlct erſithu
tus elimißn
cdo dech ungnite dutcu nqobſ⸗ otots] wsein⸗ nd niioſi
t im
ſnſiuò i dudhem Inn
———— .
mie ein t cchi Stn ms ſus. 3 eie avnl
re ſatiſtactionẽ ꝓꝑ pctis tria ſunt valde neceffaria.vʒ. Petitio vẽie cũ hpilitate Retẽtio iuſticie reuocate Solutio malicie ꝑpetrate Dico pᷣmo ꝙ volẽti jatiffa⸗ ccre ꝓ pcis eit valde ncẽ̃aria petitie venie cũ hũilitate et rõ eſt.qꝛ illð debet pctõꝛ pe⸗ tere ꝑ qð remittũt᷑ pcã. igit᷑. vñ Sreg in paſto. Pctõꝛes qᷓ opeꝝ pcã deploꝛãt dñt pꝛe ſumere de mĩa ſiuevẽia quã poſtulãt. Nõ eniĩ pie dñs aũ delinquentiũ oculos fienda. pcã apponeret ſi ꝑ ſemetip̃m ea diſtricte ferirevoluiſfʒ · de h exẽplũ põit nob dð in põ. di. Venite a.⁊.ꝓ.a.ðᷣ.p.co. d.q·fn.q.i.ẽ.dd.n. Et ĩ hiſ
declarat dð optimã foꝛmaʒ
eniã poſtulandi.accipit eni pꝛĩoꝓ fũdamẽto hũiliatõeʒ cũ dic. Venite.a.⁊ ꝓ.A. deũ actipit ſco ꝓ comite ↄfeſſio nẽ lacrimoſã.cũ ſubdit.plo. coꝛã. dño. accipit ftio oblati onẽ.cũ ifert qͥ fec nos. Dixi ſcðo ꝙ volẽti ſatiſfacerꝓ pec
cat ẽ valde vtił ⁊ nccaria re
tẽtio iuſticie reuocute. Et rõ qꝛĩ h ſtat bñ vis pniĩe vt pec catũ ſełbñ ↄfelũ iterũ iuxta
oſſe ĩ aia ñi redeat. Hic ait Enb Pniaẽ gmiſſa mala
plãgere ⁊ plãgẽda ſeeꝝ nõ c mittere. Mexẽplũ hẽmꝰis. y. vbi h̃ ꝙ ꝛpᷣs iueniẽs. eꝗj⸗ tũ quẽ ſanũ fecerat phatics piſcina dixit ei. Ecce iã ſanꝰ?
factꝰes iã noli peccare ne de teriꝰ aliqd tibi ↄtigat. Dixi
tertio ꝙ volẽti ſatiffacere p pcis eſt valde vtił ⁊ ncc̃aria folutio malicie ꝑpetrate. Et rõ ẽ. qꝛĩpoſſibile ẽ akr eiſe qᷓ; id qð ꝑ dĩnã iuſticiũ oꝛdina tũ ẽ.ſʒ ſᷣm dei iuſticiam pem̃ dʒ puniri aut ĩ pñti aurĩ fu⸗ turo.igit᷑.hĩc ẽ ꝙ Au. de vti lutate agẽde pnie ait. Qꝛ im punitũ ñ dʒ eẽ pctm̃: puniat a te ne tu puniarꝙ illo:pciñ tuñ iudicẽ te hẽat nõ pionũ. BHrei ponit exẽplũ Gre.de redditoꝛe dic. Altiſſimꝰ enĩ
eſt patiẽs redditoꝛ · Patiẽs
redditoꝛ dr̃.qꝛ pctã hoĩm et patit᷑⁊ reddit. nã qͥ; diu vt ↄuertãt᷑ tolerat: nõ ↄuerſos durꝰ dãnat. Me ↄluſiões magnifice důe ⁊ ciues cariſ ſimi ĩ ſacro euãgelio hodier no denotãt᷑· Qm̃ ĩ pᷣma par⸗
te declarat᷑ quð ſatiſfacervo
lẽti ncẽ̃aria ĩ pelino venie cũ hüilitate.in pᷣncipio cũ dicit᷑ ponẽs rex rõem cũ ſeruis Shſar⸗ eſt vnus. qut ꝓcidẽs rogabat eü di. S, in 5

Satis factio
₰· diſt iy.q.i
et.qʒ·
——
me habe. In ſcha pte decla rat᷑ quð ſatiſtacere volẽti ne ceſtaria ẽ retẽtio iuſticie re⸗ uocare 3 id qð feẽßuusqͥ e⸗ greſſus foꝛas ⁊c̃. In tertis te oñidit᷑ quõ ſatiſfacerevo enti nct̃aria ẽſolutio mali tie ꝑpetrate ibi. Et tratꝰ do minꝰtradidit eũ toꝛtoꝛibus ꝗᷓ aduſq;.⁊c. Et vt meli? ateãt videatnus hilloꝛiã. Seclarate hiſtoeie fructus ẽ ſatiſfactio ꝑs pnĩe.ðᷣ qᷓ lo q̃ndo tres ↄckones cũtrib⸗ dubijs moꝛe ſolito declara bimus. Quaꝝ pᷣma erit de ſua qͥdditate. Scða de ſua qᷓlitate. Tertia de ſua qᷓ; tita te. His declaratis erit finis Lõcko igit᷑ pᷣma ſit ᷣm Au. de ecciaſticis dogmatibus hec. Pnia ẽcauſas pcõꝝ ex cid r? ⁊ eaꝝ ſuggeſtionibus aditũ nõ indulgere. Jtẽ diẽ Anſel. in lbcur ðs homo Satiffacere eſt deo ho noꝛẽ debitũ reddere. Hoc epõit᷑ ſi qꝙ iuſticia nõ tĩ pᷣtendit ad h vt pꝛecedentẽ ineqᷓlita tẽ.auſerat: culpã pᷣteritã pu niẽdo: ſʒ vẽ in futurũ eqᷓlita tẽ cuſtodiat:culpã futuram cauẽdo Elñ ᷣm phm in li. ethi. Pene q̃dã medicine ſt
t að ſatiſiactio q̃ẽ actus
de Satiſfactõne
iuſticie penã ĩferentẽ ẽ medi cina curãs pcã ptã recõpen ſando:⁊ pᷣß uans a futurẽ ca uẽdo. Et iõ ꝑ actũ ipᷣius pᷣ mũ diffinit᷑ ab Anſel.ſ. o noꝛẽ debitũ deo redderetde bitũ inq; nõ rõe bñficij ac⸗ tepti.ſed ꝓctĩ ↄnuſſi. Per actũ ſcðm diffimt᷑ ab Aug. qꝛ ꝑ cauſaꝝ moꝛbi abſciſio⸗ nẽ fit pꝛebuatio a futura in firmitate. Vocat aũt Au. cãs intrinſecas petõꝝ radi ces · ꝓximas ſcʒ libidiueʒ ex attu malo vł ↄſuetudine re lictã ⁊ pctĩ reliqͥas.¶ diffich tatẽ ad bo nũ· Et h ſugge⸗ ſtionẽ vocat opoꝛtunitates exirinſecas vt tꝑs ⁊ locũ et hmõi. Sʒ h q̃rit᷑ vtrumhõ poſſit ſatis facere vᷣoꝓp cłpa
Pꝛiĩo mõ dico ꝙ hõ pt ſatiſ facer ðᷣo ĩ ᷓᷣtute.ſ.meriti xpᷓi cpꝑticeps ẽ hõ ꝑ verã fideʒ ·
Atru Ad qð dõm hᷣm Ricar i 6 3 facere dupkr pᷣt iutelligi.aut pce cũ altius adiutoꝛio aut ſine cul
pa, ctio,
Thol
Scðo ãt mõ ñ p̃t ſatiſiacer᷑ ꝓ diſ⸗ do · vñ hm Aug · in enche. v iſdi⸗ ſus finẽ. Nec antiqᷓꝝ qͥcũq; ar.⁊et
iſtoꝝ pᷣter xpᷣi fidẽ lalutẽ po tuit ĩuenire. Hõ eiꝑ le non pᷣt deo eq̃ le reddere.nec hoc ab eo exigit. ſed ſi fecerit fa⸗
ad 1425 ar.zet q Sl 2
Qugt u deſſe b ſeh ſatiffa

*
* 2
edu ſ c bRu 5 Fu biti 4. kefrp ifunt d pezni „ pnn tbe
— 9 — ₰ S —
indh Fnihſig oni v tuntun nne ps beit u bie Sin pelult repi
a. 3 Qua
dſSlnpelh
„ diti Sbu ctio,
n pion eböſt — u chnep Sif u Sc Pfilulu o enf S u ſhi Wiekinn ne ln
it
Serme R.R 221
mnulãdo ills qʒð pᷣt phꝰab eo vñ ad Heb · io.di. Hoꝛren
nõ reqͥrik. Nã ᷓᷣmphmi li. dũ ẽ incidere in manus dei echi. In his honob qͥ ſũt viuentis. Er ſap. Ecck.⁊8⸗ ad deos ⁊ adparẽtes nõ te⸗ Si pnĩam nõ egerimus in net᷑ hõ ad equalens. ſed ad cide nus in manus dei ⁊ nõ poſſibile. Tñ noñdũ ꝙ ſa? in nanus hoim. Moiñ con piſfactio dʒ rñdere culpe q ſulit Ecci.i. d. A iu liciũ ad ta. In nũero vt qᷓt vicibꝰ para iuſticiã tibi· Tertiacõ peccauit hõ tot defleat. Elñ ſideratio ẽ eterne dãnatois dð in põ. Lauabo ꝑ ſingu. vhi nõẽ locꝰ pnie ſed pene: no.⁊c̃ In põdere vñ Aug. nec locꝰagendi:ſed patiẽdi- Libenł᷑ dʒ facer ĩmoꝛtał fu vñ Eccĩ. Qõðunq; põt turꝰ q̃cũq; faceretꝓ differẽ manus tua inſtãter oꝑare · da moꝛte moꝛirurꝰ· In men q nec opus n? rõ nec ſapig ſura. vñ Sre. Tãts tꝑe de nec ſcĩa erit apud inferos qᷓ bet qs eſſe in pnĩa qᷓ;to fint tu ꝓperas · Quarta ẽ ↄſide ĩ culpa. Iſta tria reqͥrũt᷑ in ratio ꝑiculi.qꝛ ſiẽ nõ differẽ pnia ſᷣm Huenientiã nõ fimn da eſtmedicina ne mobin neceſſitatẽ. Cõcko ſcaq̃ eſt ualeſcat.ita nec pnia differẽ de qᷓltate ſatiſfactõis talis da ẽ ne culpa ꝑ diuturnita⸗ eſt. iatiffactio ᷣm debitã con tẽ creſcat.qꝛ ſiẽ ait Bre· Pec uenientiã vt dictũ ẽ debʒ ha catũ qð ꝑ pnĩam cito ñ de⸗
bere numeꝝ me ſurã ⁊ põ let᷑ ſu podere mox ad aliud dus · ſʒ qꝛ itta ft diffici ia pe trabit Et Ecci.y. Ne tarðᷣs nitẽtiiiõ dʒ qͥnq; ↄſiðᷣatõs ↄuerti ad dñmn? nedifferas ſocias br̃e.
*
ↄſideratio moꝛtꝭ qᷓ repẽtie tioↄmodi. Si ei ifirmppe adueniẽs debitã pnĩam ſpᷣ recuꝑandã ſanitatẽ ſubyjcit
npit. Hicẽ qð dr̃ Ecci.g. ſe ↄſio medici. lto foꝛtiꝰ Neſcit hõ finẽ ſuũ:ſʒ ſiẽ pi petõ?ꝓpt᷑ recuꝑãdã gr̃aʒ dʒ ſces capiunt᷑ hamo. ⁊ ſiẽ a⸗ je ſpijcer ↄſilio ſacdotꝭ ꝓ fa ues ↄphendunt᷑ laqᷓo: ſit ca ciẽda ſatiſfactõne.hĩc Ecci. piunt᷑ hoies tꝑge malo cũ eiſ 23. Fili ĩ tua ifir. ne ðſpi.te exẽplo ſuguenerit. Scða ipʒ·⁊ au. Põat ſepᷣmo pcõꝛ ſideratio ẽ diſtricti examis in Mere ⁊ptã⸗ —
uaꝝ pᷣma eſt ð die ĩ diẽ. Quita ẽ ↄſidera

*
—
—
—
diſt. 1.q i.
s q. ſ ne rd pꝛima · ꝙ ſuſtinẽs flagella ſiue in
odi ſůt oia q̃ deꝰ ifligit. ſi⸗
xe · nihil reßuãs ſibivt oĩa eo iubẽte ꝑarꝰ ſit facere ꝓ recu pãda vita aieq̃ faceretpeui fãda coꝛꝑis moꝛte. ⁊ F̃ cñde ſiderio: qꝛ vitã recuꝑat ĩfini tã. Cñ gaudio enĩ facere dʒ imoꝛtalis futurꝰqᷓ faceret ꝓ
differẽda moꝛte moꝛlturus. Et ſi iſta ↄficerã qᷓ;qᷓ; qua litas ſatiſſactõis ſit difficit᷑. tñ luit᷑ adĩplebit᷑. Sʒ hp̃t
ʒ q̃ri vtrñ flagella q̃ de imu⸗
ꝛtit vł euenire pmittit ſuꝑ pe
nitẽtes ſůt ſatiſfactoꝛia. Ad qð rñdet᷑ ᷣm Ricar.i.ꝓ. di.
miſſa ꝑ oꝑatõeʒ iuſtã: cuiuſ
ue ꝑ oꝑationẽ iniuſtã cuiuſ⸗ modi ſũt aliqᷓ q̃ de frequent᷑ pctõꝛib iuſte infligi ꝑmittit ñ ſatiſfa ea ſuſtinẽdo. qꝛ pa tiẽs tĩ·qꝛ ſic volũtas ſuſti⸗ nẽt nullo mõ oꝑat᷑ ad ea vt actiuũ pᷣncipiũ. Optz aũt ꝙ meriti ſit actiuũ pᷣncipiũ vo luntas illiꝰq meret· Inqᷓ; tũ tñ volũtas ſuſtinẽtꝭ ea patiẽ
er ſuſtiet intẽtõe remiiſiõis
pene ſibi debite ꝓ ſuis petis ſũt ſuſtinẽti?ſatifactõis ma teria. Et foꝛmalr ip̃a ſatiſfa ctioã actu volũtatis ↄſiſtit. flagella tñ q̃ ipſe de ĩmittit fnaloꝛẽ efficaciã hũt inclin⸗
De ſatiſtactione
di volũtatẽ ad bon qᷓ; qͥ nõ lein imittit:ſʒ imitti ꝑmittit. vñ pic Aug.ĩ.i.de ciui.dei.c.ʒ.dic. ms Cũ me de aduerß exagitat relo aut merita examiĩat aut pec lr. cata caſtigat. Et hec de ſcða Per ꝑre ſufficiãt. Cõcko tertia q̃ bia eſt de qᷓ;titate ſatiſfactõis tà pbi lis eſt ꝙ ꝑtes ſatiſfactionis Qun ſůt pᷣncipalioꝛes ⁊ integles ſũt kadzeẽ op tres.ſ.ieiuniũ.oĩo. ⁊ elemo⸗ ſatiffa me ſra Et hec ſufficiẽtia pᷣt oñ io· †
trib mõis. Vno mð ex ꝑ hoĩ m te materie. Hã ᷣmppᷣum in lupple m .Ethi.tria habemꝰ bõa.ſ. ʒ· E· d Strũ m bona foꝛtuna q̃vocãt᷑ bõa ex j·· ʒ· diatji/jd teriꝰ. bõa coꝛꝑis ⁊ bona aĩe ern per fu De bõis exterioꝛibꝰ ſatifaci pa pe li mus ꝑ elemoſynã ſub q ↄp⸗ zlia. z hendit᷑ totũ qð expẽdit᷑ in ꝓ ximoꝝ vtilitatẽ. De hõis coꝛ Thotĩ n poꝛis ſatiſtacimus ꝑ ieiuniũ ſpple le ſub qͥ ↄpꝛehẽdit᷑ qͥcqd ꝑtinet zb.d. p ad coꝛꝑis afflictione. De bo ſard. c nis aie ſatifacimꝰ ꝑ oĩoem pl ſub qᷓ̃ ↄpᷣhẽdit᷑ qͥcqͥd deo ex⸗ al hibet᷑ ꝑ latrie ptutẽ. Scð o mõ oñdit᷑ ꝙ he ꝑtes ſufficiã. er ad ſatiffactionẽ ex ꝑte finis. Nã pᷣm dictũ Jo.in.i.cano. te. ſua.⁊·c. Dẽ qð ẽĩ mðo ↄꝓcu ra piſcẽtia carms eſt ↄcupiſcẽ⸗ ne tia ocioꝝ.⁊ ſuꝑbia vite. iſta V ſũt vicia mðo dijantia.ſ.lu⸗ ue. xuria auaricia ⁊ ſuꝑbia per N

—
teiuniũ ðᷓ reuscamur a ↄcu⸗ piſcẽtia carnis.⁊ ſic pmitti mus luxuriã. ꝑ elemonſynã reuocamur aↄcupiſcẽtiu ocu loꝝ.⁊ ſic ſbᷣmittimꝰauariciã er oĩonẽ reuocamur aſuꝑ bia vite. ⁊ ſic ſubmittimꝰ ſu ꝑbiã. Tertio mõ oñdit᷑ ꝙ he fůt ſufficiẽtes partes ex ꝑte opatõis offenſiõ is. Nã tribꝰ mõis ↄtĩgit hoĩem peccare. Pꝛio ᷓ ſeiß̃m. Scðo 5 pxi mũ. Tertid 3 deũ. Per ieiu mũ oꝑat hõ bñ ĩ ſe. Per ele
bül Btrü moſynã ipximũ. Per oĩonẽ — kbire dẽat fi⸗ ĩ deũ. Sʒ hp̃t q̃ri vtrũ ſatiſ bö beu eri per factio dẽat fieri ꝑ oꝑa pena
ded nbſuſn opa pe lia Pbi gr̃a. Petrꝰieiunat rñ iie nali aut vſu aut hala nõ eſt ſibi
4badt Jayidin) u pm Deböbe u pos uspeini ii Silichm tiont deh wtimpim 0
oo icüruc
i ni 1 olif 6 2 rerpref
„Vifn Eo.nid ſu Sänr n mtenii u bun
ntrc nmilb nixbuh
pena ieiuniũ. Querit᷑ ſiieiu Tho:ĩ niũ qð fa petrꝰ ſine pena va upple leat ad ſatiffattionẽ ſuoꝛum 3..d. pctõꝝ Ad qð rñdet᷑ hᷣm Ri . ara. cgr. vbi ð. ꝙ op?ꝰ penale du płr pt itelligi aut rõe operis
aut rõe opantis. loquẽdo de
oꝑe penali pꝛio mõſatiſſaci
endiũ ꝓ pcõ ꝑ oꝑa penaiia.⁊ ꝓpter emẽdationẽ ckpe pᷣteri te.⁊ ꝓpter pᷣſeruationẽ a futu ra cuipe enĩ debet̃ pena.pe⸗ ne etià ᷣm phʒ⁊. Ethi.ʒ c MWedicne ſůt nõ tĩ curati ue.ſʒ ẽtp̃uatiue. Loq̃ndo ð oꝑe ſcðo mõ nð oꝑtet· qʒ fre
Sermo R.IX 222
quẽt᷑ oꝑa qᷓ;tů eſt ex ſuo gie pẽalia ſůt.ſÿʒ rõe feruẽts cari⸗ tatẽ in opante ſůt delectabi⸗ lia. Tñ ſciẽdũ ꝙ nouẽ mõis pcĩ re remittũt᷑ pcã ĩ qͥbꝰ modis fit mitt? altqᷓ ſatiſtactio· Pꝛio mõ P neuemn baptimũ in qᷓ fit ſatiſfactio modin pci ongialis ꝑ meritũ paſio nis xpᷣi.vñ Eʒech.ʒ6. dicit· Effundã ſuꝑ vos aquã mñ dã ⁊ mñdabimi ab oibind namẽtꝭ viis. Et Mar. viti. dr̃. Qui eredderit ⁊ bapti⸗ ſatꝰ fuerit ſaln erit · Sco mõ ꝑↄfeſſionẽ ĩq̃ lauãt᷑ ho mies a pcĩs. Et hoc eſt ſatiſ factio ecũdie.vñ ſu.⁊ · Farra ſi qͥd habesvt luſtifi ceris.ſ.in ↄfelſione. Et alia lr̃a hʒ. Nurrꝗ mniqͥtates tuaſ Et in põ df̃. Piricõ·gd.m. imu.m. d. ⁊ te.re.⁊c̃. Certio mõ ꝑ caritatèferuoꝝẽ q̃ fit ſa tiſfactio elemolyne aut com⸗ paſſtõis. aut de natiõis.aut dilectiõis in deũ ⁊ ĩꝓximũ. vñ Lu.. dr̃. Kemit.e.p.m. qĩ d.m · Et Jaco.vtio ṽ. Charitas oꝑit mulntudinẽ⸗ pcõꝝ. Quarto mõ ꝑ elemo fynarũ largitiork. vñ Dañ. 4· Pcã tua elemoſynis redi me ⁊ iniqͥtates tuss muſeni⸗ coꝛdijs paupeꝝ. Et Ectʒ. Ignẽ ardentẽ extiguit aq et
—————

elemoſina extinguit petin⸗ HQuito ꝑ iniuriaꝝ remiſjio nẽ. Et; etiã fit ſatiſfactio eline. vñ Eccĩ ⁊8. Relinqᷓ ꝓximo tuo nocẽti te ⁊ tůt 8 pꝛecãti tibi peã ſoluenf. Et WMat.S. Si dimiſeritis ho mib pcã.e.⁊ p · v · ce· di. vo· pu.k·d.v. Sexto mõ ꝑ errã tis ↄuerſionẽ. vñ Jaco. vlti. Qui ↄuerti fecerit pctõꝛem ab erroꝛe vie ſue ſaluabita nimã ſuã a moꝛte ⁊ oꝑit mł titudinẽ pctõꝝ. Et h etiã ẽ elina. Septimo mõpꝑ carnꝭ macertaõem.vñ Joheł ·⁊: Cõuertimini admie in toto coꝛde vño.in ieiunio ⁊ fletu ⁊ planctu.⁊c̃. Octauo ꝑ de uotã oꝛõem.vñ Wath.ↄ. BHoc genus demouioꝛũ in nullo p̃t exire niſi in oꝛa. et ieiu.vbi di.glo. Dꝛõe ſanã tur peſtes mẽtis. ieiunio pe ſtes coꝛꝑis. Et Jaco.yltio. Młtũ eĩ valet dep̃catio in ſti aſſidua. Nõ mõ ꝑ mar⸗ tirij paſſionẽ. vñ Apoc.⁊o. Bi ſũt qͥ vener̃t de tribula⸗ tõe magna⁊ lauerũt ſtolas ſuas ⁊ dealbauerunt eas in ſanguine agni. Dia iſta re⸗ ducũt᷑ ad illas tres ꝑtes pᷣn cipales ſatiſfactõnis qᷓs lu⸗ perius ſcripſimus. Et ſic ex
De Temptatõne
dite ſunt huius fructꝰ ꝑtes ds ꝓmiſimus declararema gnifice dñe ⁊ ciues cariſſimi quẽ obſecroꝓ pcis viis vol facere vt in futuro exñtes vi tam habeatis eternã. Amẽ Sñca.⁊2 poſt Penthe. e remedijs tẽptatõnũ de monis. Sermo L
Beütes pha
riſei conſiliũ inierũt vt caꝑẽt pm in ſermone. WMat.22. Pꝛo huius ſacri ⁊ ſctĩ euan geltj biſtoꝛiali declaratõne. Notandũ ꝙ qͥ vult demo⸗ nis temptatõnem euadere tria debet facere. videlicet. Waliciam deuincere ho ſtis infernalis Figuram inſpicere regis ſupernalis. Wenſuram recte redde re legis eternalis. ico pᷣmo ꝙ qͥ vult demo⸗
nis temptatõem euadede
bet malitiã deuincere hou⸗ infernalis. Et rõ eſt. qꝛ de⸗ monis natura eſt vt ſi ſemk ↄliquẽ viceritꝰ eiĩ foꝛtius a git. ſʒ qᷓ;tomagis ei reſiſttt tanto magis vᷣbilitatur. vñ Criſuꝑ Maih. Pꝛimus Fuis? iniufferribilis eſt i⸗

*
„Doß vin⸗ ns en an aaii denil inenbi
ul A rcd
3 3 .
ti aĩo ſuſtinuerit eũ in ſcðᷣ9 inueniet infirmioꝛẽ.qᷓ;to em̃ plus ꝑcuſſus fuerit magis refrigeſcit ⁊ deficit. Exem
plo cuiuſdã latrõis qͥ vt ðꝛ
ſtãs abſcõſus ⁊ ſentiẽs trãf euntẽ exiat.dicẽs illi velle ip̃ᷣm dep̃dari.ſed ſic ille dice
bat velle ſe defendere minie
apud eũ accedebat.ſed tĩ a longe dicebat redde mihi. ꝙ cũ ille rñdebat ꝙ nolehat ſtatim latro dicebat nec mõ nec vnqᷓ;:⁊ ſic receðᷣbat. Di xi ſcðᷣo ꝙ qͥ vult ðᷣmonis tẽ ptatõem euadere debʒ figu ram inſpicere regis ſuꝑna⸗ lis.ſ.xp̃i in cruce pendentis Et rõ ẽqꝛ naturalr apparet ꝙ ſimiles viderit dñm ſuuʒ ⁊ regẽ eſſe in pꝛelio vulne⸗ ratũ magis ac magis ad vĩ cendũud vidictã petẽdũ.ad foꝛtius pᷣliandũ aiat᷑. ſʒ xp̃s rex oim in pꝛelio ſue paſſio nis fuit ita ꝗjuiter vulnera⸗ rus ꝙ mẽbꝛũ ſanũ ł ſine pe na in eo nð remãſit. ſi xp̃ia⸗ us eũ deuote ipexerit foꝛ tioꝛ ad vincendũ demonẽ e rit. De ſuis vuluerib audi Ber. dicentẽ. Laput ange⸗ licis ſpiritibꝰ trembuudũ toꝛða ſpinaꝝ pungit᷑ farles
Sermo 1.
petus diaboli quẽ ſi qͥs foꝛ
pulcra filijs hoĩm ſputẽ iu⸗ deoꝝ deturpat᷑ ocki lucidio res ſole velant? in moꝛte ca ligant᷑. Aures q̃ audiũt an gelicos cãtus audiũt pcõꝝ inſultꝰ. os qð docz õgelos? felle ⁊ aceto potat᷑. pedes q rũ ſcabeilũ adoꝛat᷑ qm̃ ſcti ẽ cruci clauis aſfigũt᷑. manꝰ q̃ foꝛmauer̃t ceios ſũt ĩcru ce extenſe.⁊ clauis affixe coꝛ pus vᷣberat᷑. latꝰlãcea ꝑ foꝛa tur. ⁊ qͥd plus:ñ remãſit in eo nili iligua vt ꝓ crutifixo⸗ rib exoꝛaret.⁊ mf̃em diſci⸗ pulo ↄmẽdaret. Et de h va tur exẽplũ.⁊. Wach.s. vbi d̃ ꝙ elephãtibo oñder̃t ſan guinẽ vue⁊ moꝛi ßui regẽ an tiochi vt aiarẽt eos ad pᷣli Bixiʒ. ꝙ qᷓ vult demonꝭtẽ pratõ nẽs euadere dʒ mẽlu⸗ rã rcẽ reddere legis etnalis . dʒ ꝑfecte ſeruare legẽ dei ⁊rõ eſt. qꝛ ꝑ legem dat᷑ g̃a ⁊ꝑgr̃am tẽptatio vincliur. vñ Aug. de ſpũ ⁊ la. Lex dei caritas eſt. lex data ẽ vt
gra q̃reret᷑ gr̃a data ẽ yr lex·
ipleret. Hicẽ qꝙxpᷣs qͥ legẽ pfecte buauit demonis tem pratõnem vicit. Math.. He cõckones magnficedñe ⁊ ciues dilci i ſarro euã. ho. declarãt᷑. In pa pte declarã

——
tur quõ malieia eoꝝ qui tem ptauerãt dñm vt caperẽt ie⸗ ſum in ſermone fuit con fuſa ibi in pᷣncipio. Abeũtes ⁊c̃. In ſcda ꝑte declarat᷑ figure regis viſio que moꝛalr deno tat inſpectionem xpiin cruce valere contra temptationeʒ · ibi. Oſtendite mihi ⁊c̃. In tertia parte declaratur men⸗ ſura raddenda legis eternal ibi. Reddite ergo ⁊c̃. Et vt clarius hec pateãt videamꝰ hiſtoꝛiam. Declarate hiſto⸗ rie fructus eſt temptationm remedia. De quibus loquẽ⸗ do tres ↄcluſiones cũ tribꝰ dubijs moꝛe ſolito declara⸗ bimus. Quaꝝ pꝛima quat tuoꝛ remedia ↄtinebit. Se⸗ cũda quattuoꝛ alia. Tertia quattuoꝛ alia. Et ſiciper oꝛ⸗ dinem erunt remedia duo⸗ decim. et his declaratis erit finis · Concluſio igitur pꝛi
ma ſit talis ꝙ ad temptatio
nibus reſiſtẽdum quattuoꝛ
dia tẽꝰ remedia pᷣncipalia iũt. a⸗ pratio⸗ pitis cõtritio. Carnis mace num. ratio. Vlera humiliatio Sa
piẽtie dileæo. ico pꝛimo ꝙ pꝛimũ remediũ contra tẽ
ptationes eſt capitis contri⸗
tio · i. vt non permittatur tẽ ptatio in coꝛde ꝑmanere. qꝛ
X
temptatione
difficiliter poſtea expiatur. Vnð Iſidoꝛus libꝛo tertio de ſummo bono dicit. Dia/ bolus ſerpẽs eſt lubncus:cu ius ſi capiti.ideſt pꝛime ſug geſtioni non reſiſtitur totus in intima coꝛdis illabit᷑.hot remedium docuit dominus Bene.ʒ. E oquẽs de mkiere que tipum tenet ecoleſie ad ſerpentem. Ipſa inquit con teret caput tuum. Hinc eſt ꝙ ſerpens pee ceteris mem⸗ bꝛis eaput cuſtodit. Nã nõ eſt caput nequiꝰ ſuꝑ caput colubꝛi. Eccki.⁊V. Ideo de⸗ bemus congri ad eius cõtri⸗ tionem. Nam etiã videmus per experientiam ꝙ quando aliquis afſuefit alicui vicio demon trahit ipᷣm de illo ad aliud, ⁊ ita de ſingulis ⁊ q̃ſi nõ poteſt ſe defendere. quia videmus ꝙ virga indurata nõ poteſt plicari. ⁊ equus an tiquus nõ poteſt bene indu⸗ ci ad ambulaudũ. Hinc eſt
ꝙ Brego · dicit in moꝛa. St
temptatieni in coꝛdenaſcen ti feſtine non reſiſtitur hac eadam qua nutritur meꝛa roboꝛatur. Dixi ſecundo ꝙ ſecundum remsdium cõtra demonis tempta tionem eſt earnis maceratio. Nã nemo
otel ewlob fevt upilin etiun ſpiritu rea ſum. ni pꝛius ca taſugandon char.inlbꝛ
uq; affer
ſiderium ete attenditur. celeſtium c perfecte ac carms etia ceſſarijs fr repellatu. num remec monis tem ra humia perbia eſtj noſtre ruin humiutas noſire vic ns. Vnð us retulit ſ queos mm ram?cum Vuts hosf andunt yoce hlrus. ait. Quoridt onum eius. ſt tipimus,ſec: laula mittin tnbulanomb
ſpondemus,

boapl rit ſe dea ie ſi
Pſig n chbn. de — konemf mivdn u pacpe gn e in
da demnn endelb dud t c nglbti
döpout nen en zin öpnt tet o nqusd ctbarni didn i hut „ 060 cuns
nn
5 nietne 5 uim]! an — dunn
— nnmn
Serme 1L.
poteſt ocnlos ad telum leua re vt auxilium petat. nemo etiam ſpiritui poteſt intẽde⸗ re ad ipſum.foꝛtificandum. niſi pꝛius carnem pꝛopꝛiam caſtigando maceret.vñ Mi⸗ char. in libꝛo de ↄtẽplatione Nũqᷓ; affectus noſter ad de ſiderium eternoꝛum perfecte accenditur.net intellect? ad celeſtium contemplationem perfecte actutitur.niſi cura carnis etiam in licitis et ne⸗ ceſſartjs frequẽter ⁊ foꝛtiter repellatur. E ixitertis ꝙ ter num remedium contra de⸗ monis temptatio nes eſt ve⸗ ra humiliatio.quia ſicut ſu⸗ perbia eit pꝛintpium omiĩs noftre ruine ⁊ offenſõ is. ita humilitas eſt pꝛincipiũ eĩs noſire victoꝛie ⁊ pacificatio nis. Enð beatus Smhom us retulit ſe vidije omẽs la⸗ queos mimici extẽſos ad ter
ram ⁊ cum ſuſpirãs dixiſſet
Quis hon poterit tranſtre. anduut vocem dicentem:ſo la hũilutas. Hic eſt ꝙ Bre. ait. Quotidie tela temptati onum eius ſcilʒ vemonis ac cipimus.ſec nos tontra ilũ iacula imit:imus ſi cõfeſſi in tribulatiombus humtlia re Fpondemus. Mumilitas er
go multum valet cõtra tem⸗ ptationes. Vnde Jacobi.ʒ. ca.dr̃. S uperbis deus reſi⸗ ſtit humilibus aũt dat gra⸗ tiam. Dixi quarto ꝙ quar⸗ tum remedium contra tem⸗ ptationes eſt ſapientie dile⸗ ctio cum ipſa maxima aſtu⸗ cia impugnet. Hiceſt quod dicitur Sapien.ÿ. Melioꝛ eſt ſapientia q; vires· Enð quidam frater requiſiuit ab batem Iſaac cur demones ita timerent eũ. Qui teipon
dit. ideo me timent.quia ex
quo factꝰ ſum mynachꝰgra tia dei mediante ſtatun vt ſa piens ne iracũdiamea extra guttur meũ pꝛotederet Mic eſt quod dicitur; Sapten.⸗ Sapientiã non vincit mati cia attingit vero a fine viq; ad finem foꝛtiter ⁊ diſponit omnia ſuauiter. Sed oliqͥs poteſt obihcere dicende ꝙ nõ opoꝛtet omĩa ita habere cõ tra temptatiokes bemonis. cum iple diabolus non tem ptet homines ſed noſte tẽs ⸗ prationes ſut humane. ad quod bꝛeu iter reipondetur.
ꝙ in muitis locis ſcripture diabo⸗ lacre potett oſtendi ꝙ diabo jus mñt lus multis impugnationibs fimõs temptt homies. Pꝛimo ha tẽptat.
224

Meme dia ali aptẽ⸗ ptatõs
—
belur in Beß̃.ʒ.c. o dya⸗ holus decepit mulierẽ ⁊ʒpt illð qð ibi ſubdit᷑ ꝑ os dñi Inimicitias ponã int te et młierem. ⁊c̃. ꝑqð oñditꝙe rit inimicitia durabilis. Se cũdo oñdit᷑ ꝑ illð Job.i.⁊2 c. Ebi vbi ſathan petijt a dño vt ꝑmitteret eũ tẽptare Bincẽ qð ip̃e Job dicit.y. ca. Militia eſt via hoĩs ſu per terrã. Tertio oſtendit᷑ per illud WMah. Ductꝰ eſt ihs in deſertũ a ſpũ vt tẽ ptaret᷑ a dyabolo. Et demt tis ſctis qui fuerũttẽptati. Et Zugu. di. Pꝛemonitos vos eſſe volo nminẽ ſuper terrẽ ſine temptatõne victu rum· vt cui foꝛte tolli aliqᷓ aliam curus expectet. Et hec de pꝛima ꝑte ſufficiant. Concto ſeða eſt iſta. ꝙ ad tempratõnibꝰ demonũ reſi⸗ ſtendũ ſunt alia q̃ttuoꝛ re⸗ media ma gis pꝛincipalia⸗ I.fides.ſpes.caritas ⁊ oꝛa tio. Dico pᷣmo ꝙ fides eſt vtilis valde 5ᷓ temptatões.
Binc ad Eph. vltimo. In omnbus? ſumentes ſcutũ fi dei in quo poſſitis om̃ia te⸗
la neqͥſſimi ignea extingue
re⁊ galcam ſalutis aſſume
re. St.i. Pe·ÿ.ca. Cui reſi⸗
de Temptatõne
ſtite foꝛtes in fide. Fides e ſtendit tria miliub xp̃iꝑq̃ poſſunt temptatõues euað re pᷣmo oflendit ſanguineʒ xp̃i. vt ſie milites anment᷑ ad pᷣliand um. vt ſetĩ eſt ele phant b. i. Wach.6 c. Fi des oñdit penam paratã il ls qᷓ erũt quieti. Eñ qͥdam ſcũs pater erat maxime fa⸗ me ⁊ qͥdam impudia muli er recitantib alijs fancti fa⸗ mam ipius poluit pignus cũ aliqby ꝙ ſua pꝛauitate in duceret illũ ſctm̃ hoĩem ad pecandũ.⁊ de nocte veniẽs ad ipm ſua impoꝛtunitate intrauit in cellã illius fancti viri maxume qꝛ allegabat ꝙ ꝑdiderat vi rectã ciuitatis ⁊ dirit eſſe deuo ꝛandã a fe⸗ ris.ſi nõ intraret in ſuã cel⸗ lam.⁊ ſentiens ſcũs tempta tõem ex ſua pñtia recoꝛdatꝰ penaxin inferni poſuit vnũ digitum in luce ne igne quã tenebat dicens ſibijp̃i Pꝛo ba ⁊ vide ſi potes poꝛtare
penã qᷓpmittit᷑ in inferno fa
cientibꝰ tale ſacinus. Et ſic ↄſumpſit om̃s digitos ma
nus anteq; temptatõ ree
deret.qð vidẽs iuuenis ĩpu
dica expirauit. q; mane fcõ
coꝛã il is iuuembqͥ require
pantei ſeceral nibhs ſaeß u ſunctue femi ei Bine Solli culpa queʒ agnoſt dit vn ratã.v ti dab in mee cundo diũ 3t 14 E 2vos ma 8 nos. eſi vt tione Jo,e iſta t tatẽ pone ptatẽ eſt vt vñ V nem. Quõt ꝑitatð tanto

— innnh Fpuum — au aſuni — 2 wpgu
peuint dent duen boſenu
Uu peni Ahnem es id m nRyonnn
wer wru lusint
vnm tlkgabu t päde utcun
.Er tdi mitt
um. rsſnm hlüt dal hm rsſism u fien& iitunt w peniti tnpoun u. dgrun menege m nchat w sſbyß
s. pniqh n n ni ii np e di „ in Snpn
d iun
n dua Fm 4 i e abin
bant eñ volẽtes ſcire qualit fecerat vir ſanttus ſuis oꝛð nibus reſuſcitauit.⁊ cõuer⸗ ſa eſt ad djm Ecce quõ iſte ſanctus hõ ꝑ fidẽ penaꝝ in femi euaſit a periculo pciĩ. Bineſt qð di. Sre.ĩ moꝛa. Sollicite vigilãdũ eſt vt cũ culpa blandiri inchoat ad queʒ interitũ mens trahat᷑ agnoſcat. Fides etiã oſten⸗ dit vincentibus coꝛonã pa⸗ ratã. vñ Apoc.j. d. Vincẽ⸗ ti dabo edere ð ligno qð eſt in medio paradii. Dixi ſe⸗ cundo ꝙ ſpes eſt vtile reme diũ 3 tẽptatõnes. vñ Exo. 2 4 Düs pugnabitꝓ nob ⁊ vos tacebitis. Et ad No ma.. Si deus ꝓ noð qͥ35 nos. Dix tertis ꝙ charitas eſi vtile remediũ 3ᷓ tempta⸗ tiones. vñ Aug. ſuꝑ epłam Jo.c. di. Sinð vultis in iſta hereſi moꝛ bihite cari tatẽ fons ẽ quẽ ⁊ voluit ðᷣs ponere deficiamus.ſ.intem ptatõnibh. Bixi qjrte ꝙ oꝛð eſt vtile remediũ ð tẽptões. vñ Wat.26. Ejigiate ⁊ o rate ne intretis in temptatõ nem. Et Bre. in moꝛa.ait. Quãto Fuioꝛn tumultu co ꝑitatõnũ carnalũ pᷣmmur tanto oꝛõ ni debemus inſi⸗
Serne I.
ſtere ardentius. nð ſumus e raditoꝛes cogitatõnðᷣ: ſʒ lu⸗ ctatoꝛes. Sed cirta hec di cta q̃ rendũ eſt de mõis q́s
demon tenes ad nos tẽptã/ Modi dũ. Ad qð ſciendũ ꝙ demõ tempta hz q̃ſi modos infiniton ad tionis temprandũ hoĩes. vñ Zlug. diaboli
Paulino ep̃d. Moſtis nr̃ tũ mille artes nocẽc habe 2t tam vatijs expugnandꝰ ẽ relis qᷓ; impugnat ĩſidijs. tũ cõ buitatis dicemus ad pñs de q̃ttuoꝛ modis quos ponit Ber. derlarando ver ſum iſtum. Scuto circunda bit.⁊c̃ vſq; Perambulsnte intenehꝛis. In hisÿbis ſůt qttuoꝛ temptatõnes quib vndiq; cincũdati ncce habe amꝰ ſcuto dñ circũd- iañ et retro. a dextris et a ſini⸗ ſiris. Pꝛima temptãtõ ẽ ti⸗ moꝛ nocturnus:i.timoꝛ af⸗ flitõis pnĩe et plãe tenebꝛo ſyẽ.qꝛ abſcõdit ab ecliſ ilð apłi ad Ro.Z. Nõ ſut cõdi gne paſſiõs hꝰ ſecli ad futu rã gliaʒ qᷓ reuelabit᷑ĩ nob. ſʒ facile hãc radiꝰʒ itatꝭq̃ẽ ſcutũ meñ extingiut oñdẽs ocłis coꝛdis nũc pctũ q̃ feci mꝰ nũc erna ſuppliciu. nũc eterna pᷣma.nüc ea qᷓꝓp 10b tpᷣs tulu Et li qͥs ia bñ cõ
6

„
—
— —
—
—
ſiderat facile tẽpnationẽ iſtã
vincere nõ põt. Sed demon dñ videt ꝙ iſtã ꝑdidit ftatiʒ ad aliõ ꝓcedit q̃ eſt. a ſagitta volãte in die. Iſta ſaguta in die valãs eſt vana glo.q̃ licʒ in terra volat.tñ Zᷓuiter ycu⸗ tit.vñ Mern. Quid eſt tam cõtrariũ veritati. Deide ſub dit.pꝛio a ſimſir pulſat dia bolus puſillanitate. Veĩde a dextris humanis laudibꝰ Seda tali tẽtatiõe ſcutũ ve ritatis nos defendit oñdẽdo nobis noſtra mala? pericka qͥb potiꝰ debemꝰ timere qᷓ; vana głia extolli. Sed ſi de mõꝑ iſtã tẽptationẽ vincere nõ põt tũcvadit ad aliã q eſt
negotiũ pambulãs ĩ ten eb?⸗
i.ambitio.vñ Ber. Negotiu ꝑambulãs eſt ambitio.ſub⸗ tilemalũ. ſecrerũ virꝰ.peſtis occulta.doli artifex.m ypo criſis liuoꝛis parẽs. vicioꝛũ oꝛigo criminũ fomes. verita tũ erugo ·tinea ſcitatẽ. Cõtẽ pſit ait. ſ. demõ vanã glonã qᷓ niã vana eſt foꝛte aliqd ſoli diꝰaffectaſſet.foꝛte honoꝛes foꝛte diuicias ⁊ ſic demõ am bitõeʒ hono ꝛlvl diuitias añ ponit. Sʒ ſividerit demõ ſic ſe eſſe deluſũ ⁊ victũ. adhuc inducit aliq̃ tẽtationẽ q̃ ẽ ab
Detemptatione icurſu ⁊demonio meridiand
i.qñ demon ſub ſpecie boni decipit hoĩes.vñ Ber. Nõ reſtat calidus inimicꝰ cõtra eos q;s videt oimode dilige re iuſticiã ⁊ odiſſe iniqͥtatem niſi vt iniquitatẽ palliet vir tutũ imagine. q;s eniʒ ꝑfecte nouit boni amatoꝛes malũ eis b ſpecie boni nõ medio crib ſʒ ꝑfecte ſuadere conat vt facile qui currit incurat. hic Pau.ad coꝛ.ii.diẽ. Ipſe ſathanas trãſfigurat ſeĩ an gelũ lueis. Et vt dicit Ber⸗ Sola veritas eſt q̃ palla tã detegit falſitatẽ. Et de iſtis quattuoꝛ tẽptatõibꝰ dat exẽ⸗ plũ Bern. i ſtatu ecckie mili tãtis di. Nõne timoꝛ noctur nus turbauit nouellq eccłaʒ qñ oĩs qͥ occidebat fᷣuos dei arbitrabat᷑ obſequũ.ſe pᷣſta⸗ re deo deĩde ꝑſecutõe ceſſã⸗ te ⁊ die reddita turbauit eaʒ grauius ⁊ afflixit ſagitta vo ſãs.qm̃ exierũt de eccła aliq́ infiato ſpũ carnis Iue ĩanis ⁊ volatilis głie cupidi.⁊ vc⸗ lẽtes ſibi facere liguas ſuas magnificãdo diuerſa ⁊ ꝑuer ſa dogmata pᷣdicaret.at qͥdẽ a paganis ⁊hereticꝭ ſ nõ eſi pax a filijs falſis oẽs xpiani fere q̃ ſua ſũt qucrũt nõ que
tlia med 5 tẽt tion

deu mbſ Siuinm ſuceen vir
ure biP& oridijſi lab jnſin ck glih ndurß er Soh Wrtärln üde deugt Etdeit t qum öne c päB mecer cd ürsd Ktinnn on h n ulitt ad⸗ qioi= icutfm es m uiiſt ede plic e urdi Snntun gu itim bu zvola E uydi or ks ſi Srinl
dunui üdo— de puif S i0 kit quw
nin
nf xntnm
alia re⸗ media⸗ 5 tẽta⸗ tiones.
Jeſu xp̃i.Ip̃a qq; ecciaſtice dignitatis officia in turpẽ qᷓ ſtñ ⁊ tenebꝛaꝝ negocia trãſie rũt.nec in his aĩaꝝ ſalꝰſʒ lu
xus q̃rit᷑ diuitiarũ.ſuꝑeſt vt
tã reuelat᷑ hꝰpcifiliꝰ ꝑditio⸗ nis añxp̃s demoniũ nõ mo⸗ do diurnũ. ſed ⁊ meridianũ qj nð ſelũ trãtfigurat ſe in an gelũ lucꝭ.ſʒ extollit᷑ ſupꝛa oẽ id qð d̃ aut qð colit᷑ deꝰ ni⸗ miũ iſidiatꝰ calcaneo ecckie qᷓ caput fuũ debuit eẽ ↄtri tũ. Sꝛ ab ñᷓ q́ʒ incurſu eccle ſi elettaꝝ vitas liberabitꝓ pter eos bꝛeuians dies ⁊ de momũ meridianũ deſtruẽs illuſtratiõe aduẽtus ſui. Et hec de ſcða parte ſufficiant. Cöcio tertia eſt talis ꝙ ad huc qᷓttuoꝛ alia remedia tem ptatõis demonis inueniunt᷑ Pamũ remediũẽ.timoꝛ dñi vñ Eccłʒi. dr̃. Lmẽti deũ nõ oceurrẽt mala. R in tẽpta tiõe deus illũ ↄpᷣuat ⁊ libera hit e a malia. qꝛ timoꝛ di negligẽtiã expellitq̃ ẽc mł⸗ te tẽptatõis. hĩcẽ qð Eccki.
dr̃. Qui timet dñm nõ ne⸗
gligit.rimoꝛ dñi ĩducit ſapiẽ tiã qua hõ cuſtodit ſe ne ca⸗ dat in tẽptationẽ. Vnð põ. I niu fapie timoꝛ dñi. Se tundũremediũẽ angeloꝝ cu
Sermo 1.
ſtodia. Vñ hr̃exẽplũ de Ra phaele qͥ ligauit demonẽ in deſerto. Thob. 3. Meg. 6
dicit BHeliſeꝰ ad miſtrũ ſuũ.
Moli timere płes eĩ nobiſcũ ſũt q; cũ illis.tertiũ remediũ ẽ dina ↄfoꝛtacio q młtũvalʒ ad ↄfoꝛtãdũ hoĩezʒ ad tẽpta ptõib⸗ reſiſtendũ. ñ deus vẽ dicere tuilibetvo lẽti tẽpta tionib reſiſtere iliud Pañ. o. Noli timerevir delicerio rũ. pax tbi ↄfoꝛta ⁊ eſio ro buſtꝰ. E uartũ ⁊ vltimũ re⸗ mediũ ẽ dina ꝓtectio.qꝛ ipſe benignꝰ deꝰ nõ ↄfoꝛtat ĩmo defendit. vñ Eſa. ʒ· dicit᷑. Wñ trãſteris ꝑ aqᷓs q̃ ſiꝗnifi cãrtribulatões ⁊ tẽptatiões tecũ ero.⁊ flunſĩa nõ oꝑient te. Sed hic pᷣt q̃ri qᷓt funt ef fectꝰ tẽptationũ. Zd qð rñ⸗ det᷑. ꝙ effectus ⁊ vtilitates tẽ ptationũ ſũt nouẽ. Pꝛiĩa vti litas ẽ eruditio.vñ Eck.ʒ4. d̃. Qui nõ eſt tẽptat? qͥd ſiu qſi dicat pa rũ. Et ið dr ifra Qui nõ eſt exptũs pauca re
cognoſtit. Stðů vtilitas eſt
hůiliatio. vñ Bre. Dum vi⸗ cia nos tẽptãt ꝓficiẽtes ĩ no bis vittutes hüiliãt. Et idẽ Jebuſeñ ilrt᷑ te lerat vt hüa⸗ na mens de ſe humilia. ſen⸗ tiat dũ miuma võ ſuperat
1
effeetꝰ tẽptati onum⸗

— deGula
Tertla vtilitas ẽ negligen tie expiatio.vñ glo · ſuꝑ illð Pꝛoba me dñe ⁊ tẽpta me· Jõ dictenta.qꝛ niſi tẽptare mur negligentes eſſemus ⸗ Muarta vtilitas eſt Ftutũ addiꝰ. vñ Se. Wultũad dicit ſibi Ptus laceſſitg.i.ꝓ uocata vłcoꝛrepta. Qiita ytilitas ẽ ĩ bono ↄſeruatio vñ Bre. ſuꝑ illð pð. Pꝛoba me. ⁊c. di. Niſiꝑ tribulatio nes ſe meliꝰ uari noſcet ñ diceret ꝓba me⁊ tẽpta. ð ĩmoꝛa. Wũ ꝑ tẽtatõem hũi litas ꝑficipiꝑa ẽ ̃ᷣa aduer ſitas q mẽte ab elatõne cu⸗ ſlodit. Et idẽ ium o. Tücĩ terlus bñ cuſtodimur cũ ꝑ diſpẽſatõem dei tollerabiłr
tẽramur exterius.aliqũ vici
is· aliqñ pᷣſſurẽ. nec tẽtatio exterioꝛ culpã ꝑfic. qꝛ ĩteri oꝛ itẽtio ſurſũ trahit.n rur ſũ ĩterioꝛ intẽtio ſurſũ tra⸗ hit. ſurſũ ĩ ſupꝑbiã eleuat. qꝛ tẽptatio extioꝛ hũtliat.⁊ ſic maᷓ oꝛdie coſcim in inti oꝛi Pfectu qͥd accipimꝰ ĩ ex rioꝛi defectu qͥd ſimꝰ. Sex ra vtilitas ẽ dei gkificatio. vt in põ. Eruã tex glificab me. Septima vtilitas ẽ po uli edifica tõ.vñ Tho.⁊0 ant tentatõem iõ ꝑmiſit
vᷣs euenire illi: vt poſteris daret᷑ exemplũ patie eiꝰ ſiẽ ⁊ſci ob. Octaua vtilitas eſt in pñti honoꝛificatio vñ legit᷑ de btõ Anthõie Qui tů q̃cdam nocte demõibeẽt laceratus ſubito qͥdã radiꝰ lucis ⁊ demones ⁊ tenebꝛas effugauit ſtatimq; ſanatus xpᷣm pñtem inteiigẽs dixit Sibieras chu bõe.vbi eras q̃re a pᷣncipio non afflivt curares vłnera m̃a. Et vox ad eñ dixit. Anthoni h erã ſʒ expectabã vdere cettamẽ tuũ. nũc õt qꝛ virir dimca ſtĩ toto oꝛbe faci te noĩsri PNona vtilitas eſtĩ uturo coꝛonatio · Vñ ad Thy.⁊· Nẽo coꝛonabit niſi qͥ legiti me certauerit. Et Jacobi.i btũs vir qͥ ſuffert.⁊c̃.⁊ tho. ʒi. Motꝓ certo hʒ oĩs qͥ to ſerat te:qͥꝛvita eꝰſi ĩꝓbatõe fuerit coꝛonabit᷑ Et ſic expe dite f hꝰfructꝰꝑtes q̃s ꝓmi ſimꝰ declarare· cui obſecro reſiſtentiã facere vt h gr̃am ⁊ ĩ futo głiam hẽatis ZAmẽ Dñica.⁊ʒ. poſt Pent. De vicio peſſimo gule. Ser.LI
Oquente ihe
ſu ad turbas ecce pᷣnceps vn?
kereſ thei. uãge Noi vka p5 bet
3
volens ing lbart
agula tia
in
gy
citu
qrẽ
rit᷑
o2i
glet
opp
młkt
ꝓt
boꝛ
ime
tep
mec
ſi di
dile
agik
M
bon
paſc

— ui Adel K aböi Uui
aqm denheit oi nq hi ebs chui inns Fafi dlgis dit
de e ies qnuhn mtfiulm arm. Etwr
ae d& chonherà
ßapn itmẽ i. nicð xxdrdimca hinwe 3äunini m ct — ie ndlegni
1e
½—
deis n n.che.
Bee bzoist .Be Sſn ſertcol wrEtſche en
W ebin — xuts Zni
ſ⸗
iw det
i nien 1tihs
1
=h
—EtJuhl
opil ule Se ll
Smtei
volens hbart a gula⸗
acceſſit? adoꝛahat eũ.Ma thei.g. Pꝛo hꝰ ſacri⁊ ſctĩ e⸗ uãgeltj hiſtoꝛiali vᷣclaratõe oñdũ ꝙqͥ vult a gule pcõ vł ab alia macula libari et ꝑ gr̃am impetrare tra de bet ſpecialiter habere. Soilicitudineʒ multam inquirendo. Nidem magnam in gra⸗ tiam obtinendo. Bratitudinem debitam in gratias referendo. Dico pᷣmo ꝙ qͥ vult aliquã gr̃am obtinere dʒ hre ſolli⸗ citudinẽ młcñ inqͥrẽdo. Et rõẽ. qꝛ ſi deqͥ minꝰ vñ̃ ineẽ ⁊ inẽ.ꝗᷓꝛ de ᷓ magẽ.ſʒ ad ac qͥrẽdas hꝰ ſcki duitias req rit᷑ mita ſollicituꝰ.ꝗᷓ a foꝛci oꝛi ad acqͥrẽdas dit̃ias ſpũ ales. Sʒ ꝑuerſi hoĩes totũ oppõ itũ faciũt. qꝛ ꝓp̃tꝑalia młtos laboꝛes ſuſtinet.ſed ꝓp̃ ſpũalia nõ vna hoꝛa la boꝛarẽt. Et hoſiderãs gre. ĩ moꝛ· di. Quid ꝑ poꝛros ⁊ tepas expᷣmit᷑ q̃ płimi qͥ co medũt lacrimas emittũt.ni ſi difficultas vite pñtis qᷓ a dilectoꝛib ſuis. ⁊ ñ ſñ luctu agit᷑:cũ lacrimis tñ amatur Mãna igit᷑ ðᷣferẽtes cũ pe. ponibꝰ ac carmb poꝛros ce paſq; q̃ſier̃t. qꝛ vicʒ guerſe
Sermo 11
mẽtes dulela ꝑ gfam qetis dõa deſpiaũt.⁊ ꝓ carnalib⸗ voluptatib jaboꝛioſa hui mũdi itinera ẽt cũ lacrimis plẽa cõcupiſcũt.ↄtẽnũt hre vbi ſpũakr gaudeãt.⁊ deſi⸗ derant agetũt vbicarnałr gemãt. Dixi.2. ꝙ qᷓ vultali q; graʒ obtinere dʒ hre fidẽ magnã ĩ g̃aʒ obtinẽdo. Et ro eq oꝑatões dĩne ñ pñt rõe ↄp̃hẽdi. Etiõ ĩ petente gram ꝙ;tũcunq; difficilẽ oʒ
ꝙ hẽat̃ fides. vñ Bre.ome.
26.Pina opatõ ſi rõe app̃⸗ hendit nõ ẽ admirabił᷑ Nec fides hʒ meritũ cui hũana rõ pᷣbʒ expimẽtũ. hinc ẽ qð xps.d. archiſpynagogo. mar. J NHoli timere, ſʒ t̃mõ cre de. Dixi.ʒ. ꝙ qͥ vult aliqᷓ; Fᷓ tiã obtinere dʒ hre Iᷓtitudi nẽ debitã ĩ gr̃as referendo. vñ. Se. epła. ʒ.d. Credãꝰ itaq; nil eẽ Fᷓto aĩo hõeſti? Deẽs h vꝛbes oẽs ẽt ex bar barꝭ regiõib gẽtes ↄciama
bũt. ĩ oĩ iudicioꝝ diuerſita
te referẽdã bñ merẽtib?graʒ dẽs vno oꝛe affirmabũt. In his diſcoꝛs turba ↄſeniet.
e ↄcłones magfice dñe ⁊ ciues kmiĩ ſacro euã. ho di.denotãt᷑. Qm̃i pᷣma ꝑte
ponit vt declarat lollictu⸗
1 1
————

do p̃neſpis ꝓ recupanda ſa⸗
nitate fie ſue. In ſcha par⸗
te declarat᷑ fᷣdes maᷓ muli⸗
eris iã duedeci ãnis ifume.
qꝛ ſi tetigero dicebat fibꝛiã.
Innertia ꝑte decla rat᷑ Sritu⸗
2o vebita recipiẽtũ bñficia
qꝛ ieſũ laudabãt. hic ẽ qð dr̃
Et exijt fama ⁊c̃· Et vtcla⸗
ri hec pateõt videamꝰ hiſto riam. Declarate hiſtoꝛie fru
ctus erit viciũ gule qᷓ ĩfirma
ta fuerat filia p̃ncipisi.aĩa cuiuiubet xp̃iani moꝛalr lo⸗ quẽdo. Et etiã młier q̃ paſſa
erat fiuxũ ſanguis duodeciʒ
annis q ſignificat actũ pecca
tidi retentũ. Ed huꝰvicij
igitur extirpationẽ loquẽdo
tres cõcluſiones cũ tribꝰ du pijs moꝛe ſolite vᷣclarabim? Vuarũ pᷣma erit de ſua qͥd⸗ ditate. Scða de ſua qᷓlitate Tertia de ſua qᷓ;titate. Cð⸗ duſio ig᷑ pᷣma ſit talis i oꝛ⸗ Quid dine ꝙ gula dr̃ dupłr. ꝓpꝛie ẽ gula · ⁊ ſic gulaẽ ĩmoderatꝰ appe titꝰ edendi ſiẽ diẽ Mugo de ſac̃o.li.⁊. ꝑte.iʒ · ⁊ ſic nõ ẽ vi ciũ capitaſe.ſed ſpẽs eiꝰq̃ eſt crapła. Zlio mõ dr̃ cõit᷑. Et ſic gnla ẽ ĩmoderatꝰ appetitꝰ edẽdi ⁊ bibẽdi.ſic ẽ viciũ ca puale ↄpꝛehẽdẽs crapulã ⁊ ebꝛietatẽ. Et ex h ptʒ ꝙ due
De gule
ſũt ſpẽs gule.ſ.erapula qᷓ Zſi
ſtit in imoderato aphetitu eqẽdi. et ebꝛietas q̃ ↄſiſtit in imoderato appetitu bibẽdi
Sic loquẽdo de gula ĩ gña Vtrũ li querit᷑ an ſit pein moꝛtalc · ſit mot Zd qð rñdet fʒ ſcĩ tho. ĩſe tale.
ſe.q.i8. ꝙ viciũ gule ſiẽ pᷣt
accipiex ſupr dictꝭ ↄſilit in Zri·
Icupiſcẽtia ĩoꝛdiata. Oꝛdo aũt rõis ↄcupiſcẽtiã oꝛdinã⸗ tis dupłr põt tolli. Vno mõ qᷓtũ ad ea q̃ ſũt ad finẽꝓut ſ.nð ſunt ua cõmẽſurata vt ſint pꝛopoꝛcionata fini. alio mõ qᷓ;tũ ad ipᷣm finẽ ꝓut.. ↄcupiſcẽtia hoĩem auertit a fine debito. Siᷓ ĩoꝛdinatio ↄcupiſcẽtie accipit᷑ĩ gula fm guerſionẽ a finevltmo Sic gula erit pem̃ moꝛtale. qð q qẽ ↄtigit qñ delectatiõi gule inheret hð tũqᷓ; fin ꝓꝙpf᷑ quã delectationẽ deũ cõtẽuit ꝑa⸗ tus.ſ.ð pᷣcepta dei agere. vt delectatões hꝰ aſſeqᷓł᷑. Et fic itelligit᷑ illð Bre.ĩ paſt. Dñ vẽter in gluuiẽ tẽdit vᷣtutes aĩe ꝑ luxuriã deſtruũt᷑. Etĩ ʒo.moꝛa. di. Dñante guleyxi cio oẽ qð hoĩes foꝛtit eger̃t ꝑdũt. ⁊ dũ vẽter nõ reſtriot ſimul cũcte vᷣtutes obꝛuunt᷑ Si pp in vicio gule ĩtelliga tur ĩoꝛdinatio cõcupiſcentie

a
ſihi⸗ ſh„
1 üac Puiti Sen bit Scloq Siif iua womnl. id itien eg8.4 ueſtft whgſ itnz vaplit Sn Pn ny Mindn dup e Eon Ftdu Wifript ſn ſut i S innn impꝛepo m¶ fplali nõᷣca mput!. ul uenti nded inan lii Nighin F— .— et npti deennet itp i ier n e da cqᷓEtit el Eipet di enngi Sdt jus ni ne ni Ei ⁵ 1n Snhii 1igtl= ſnc pötdi=rnini ckt etut Sn —
Sermmo LI 228
tm̃ 5m en q̃ ſt ad finẽ vtpote hẽat tã ꝑuũ os ſi hõ. ad ſis qꝛ nimis cupiſcit delectati gnificãdũ ꝙ dʒ eẽ tpa. Cer ones ciboꝝ nõ tñ ita ꝙꝓpt᷑ tia vilitas ẽ ꝙ deſtruit imꝛ⸗ eas aliqͥd faceret 3 legẽ dei. ginẽ dei. ñ in oĩib qͥ labo ſic ẽ pctm̃ veniale. Et hec de rãt vicio iſto ĩplet᷑ illudvᷣbũ pꝛĩa ꝑre ſufficiãt. Lõcluſio Miere. ꝓphete. Denigrata ſcðᷣa ẽ iſta ꝙ viciũ gule ẽ de eſt facies eoꝝ ſuꝑ carbones· teſtabile ⁊ abomĩabile ꝓpter vñ Hiero. Nihil adeo ob⸗ tria. Pĩo reſpectu ſpiecti ꝓ ruit itelli gẽtiã. vticomeſatio pꝛij ſcðo reſpectu ꝓximi felo ⁊ ebꝛietas. Diri ſcð o ꝙviciũ reſpectu dei. Dico pumo ꝙ gule eſt abomiĩabiie reſpectu viciũ gule eſt ab oĩabile ſpe ꝓximi. qꝛtres iniurias facit ctu ſubiecti ꝓpꝛij. qꝛ tres vi guloſus ꝓximð ſuo. Pĩa in litates ĩfert ſubietco in qᷓ eſt iuria vocat᷑ coꝛruptio: ꝛ 15 Pꝛiaẽ qꝛ ip̃m faẽ idolatrã. coꝛrũpit duobꝰ mõis fetoꝛe· ã idolatria guloſoꝝ eſtpe Elñ in põ. Sepulcrũ patẽs ioꝛ qᷓ; idolatria paganoꝛum ẽ guttur eoʒ· ad lr̃am · Hõqᷓ qʒ illi auro ⁊ argẽto ⁊ mar? ſe inebꝛiauitveſꝑe:os feridũ moꝛeis lapidi honoꝛes di hʒ ſeq̃nti mane ad modũ ſe uinos ĩpẽdãt.ſʒ guloſivẽtrẽ pulcri. Scðo mõ coꝛrãpit ſtercoꝛe plenũ ꝓ ded tenent. ximũ malo exẽplo. vñ Pau- Juxtailið apli ad Phił.⁊ ad Ro.iʒ. Si ꝓpter cibů tuũ Auoꝝ deꝰ vẽter ẽ. Vli dic frater tuns ↄtriſtatur:iq nõ Zug. Mc ab hoie co lit᷑ qð Pᷣm curitatẽ am bulas. Holi p̃ ceteris diligit᷑. Scða vili cibo tuo illũ ꝑdere ꝓ q̃ rpᷣus tas ẽ.qꝛ coꝛpꝰfui fubiecti fa moꝛtuꝰ ẽ. Et ĩ epła iude.⁊ cit eſſe coquinã cũ ĩ eo toꝛci dicit de guloſis· hi ſũtĩ epu bos põit ꝙ nõ coq̃rent᷑ vna lis ſuis ↄuiuãteſnõ ſolã ſi ütk coqͥna vniꝰ regꝭ:qð coꝛpꝰde maculati· ĩmount macule beret eſſe tẽplu i.l.vñ. ⁊. Eo alios maculãtes ſuo exẽplo · rin. ð. dicit. Vos eſtis tẽplũ Scha iniurta vocat᷑ defrau dei viui. Hicẽ ꝙ deꝰ feẽ ho dasis · qꝛ guloſus tm̃ ꝓ gula mini os ꝑuũ. Nã vtdĩ in li. ſua expẽdit ꝙ mkci pauꝑes de aialiby. Int᷑ aialia mahꝝ exꝝ pecunia illa vinerẽt · Rĩ coꝛpoꝝ nullũ anial reꝑi᷑ qð ſi qͥs mtũ bʒ tenet᷑ pauib⸗ 15

*
li putari Ituitũ qð ĩpendis ꝓrimo.vł nobis debitoꝛes Tertia iniuria ẽ vᷣberatio · qʒ eber ⁊ varijs replet fer⸗ cuł᷑ ſo lẽt inferre. pᷣo Fba in iurioſa poſtea Vbera· Hic ẽ qð dr̃ Pꝛover.20. Luxu⸗ rioſa res ẽ vinũ ⁊ tumuitus ſa ebꝛietas.qͥcuq; his deie⸗ ttat᷑ nõ erit ſapieus E ixi.ʒ ꝙ viciũ gule ẽ aboĩabile re⸗
ſpectu ði. Rãõ gula tripłr fa
cit õ deũ. Pꝛio induẽ obli⸗ uionẽ ſui. Miĩcẽ qð dñ̃ oſee iʒ. Et adipleti ſt ⁊ ſaturati eleuer̃t coꝛda eoꝝ ⁊ obliti ſt mei. Sðo indut elongatõ nem. Vñ dð in pð.dicebat Inchamo ⁊ fre. ma.eoꝝ ·cõ q nõ appꝛo. od te Hi nð ap ximãtes deo ſ grloli qͥbh Mauid optat magis ac ma gis maxillas eoꝝ ↄſtrige.i. ꝑcius victuali dari: vt ſic ſaltem neceſſirgte cogõt᷑ vᷣo appꝛoximare. Tertio induẽ blaſphematõem. qꝛ guloſi poſt crapulã ⁊ ebꝛietatẽ de⸗ um blaſphemãt.ʒ illud qð ſcribit᷑.i. Coy.io. Siue co medatis ſiue bibatꝭ oĩa ad gliam dei facite.ſuꝑ Zu. Si qð mãducas ⁊ bibꝭ ad refectõem coꝛꝑis ſumas ſu
deillis erogare.vñ ber. No
ſtentõnemq; mẽbꝛoꝝ:gr̃as agẽs deo qͥ tibi moꝛtali tri⸗ buit ſ uſplemétor ſolacia ci bus tuꝰ laudat deñ ⁊ Hie⸗ ro.ait. Valde ab ſurdũ ẽ ni mia ſaturitate adoꝛare mar tyrẽ queſumꝰ placuiſe deo ꝑ ieiumũ. Sʒ ſi qͥs q̃reret abomiatões ⁊ ijminias qi ſchtura ſacra enũerant᷑ð ð vicio gule inueniret vtiq; q mkta libꝛoꝝ volũina ĩplerẽt
ſʒ de mules enũerabo decem Bul maxia mals qᷓꝓxt viciũ gu⸗ le oꝛta ſũt. Vã ßᷣo vicio gu
le deuicta totiꝰ hũani gjus mñe pᷣma torã ſuã poſterita tẽ reꝗ pᷣuauit eino. Inũera bilib mĩijs ⁊ calamitatib eã ⁊ moꝛte ineuitabilr veſti endo: Beñ.ʒ. Scᷣovicio gule. Noe inebꝛiatꝰimint oſe nudaiꝰ doꝛmiuit.⁊ a fi⸗ lio deriſus cham maledixit ⁊ ſemini eiꝰ. Se.ↄ. Tertie loth vicio gule inebꝛiatꝰ cñ duabo ſuis filiab duplex cõ miſu inceſtũ. Be.i9. Quar to vicio gule iacob volẽs ð licate ↄmedere pᷣuauit eſau pmogenitũ ſua pogenitura Beñ.2. Quarto pharao vicio gule: dũ face et grãde ↄuiuũ ſuſpẽdit mgr̃m pi⸗ ſtoꝝ·i·facientiũ panẽ Pha
WMala oꝛta ex

ſern unghun üen du min—
„ .
üimnut rre
do. be. 2 hoyic — ektudutmttuſ lo derlist yn nltit mne xTn b ogMnnij dud ſus fj Wupla nM nuſlũ=. Lu vn gll wi kurzmed; 24ucu ſnti aenn
hät. Lnphw
nhlt icgiü
— m gnpl
u P
oni. Beñ. o. Serto vicio gule vpis irt᷑ irã dei icurrit põ. Zduc eſce eoꝝ erãt in oꝛe ip̃oꝝ ⁊ ira dei incubuit ſuꝑ eos. Septimo abſo⸗ lon faciẽs gñde ↄuiuiũ int᷑⸗ feẽ frẽʒ ſuii.⁊. Re.i⁊. Octa uo holofernes cũ eẽt vino repletus decapitatus ẽ a iu dith. Juð.ii. Nono dũ filij
iob bib erẽtvinũ ĩ domo fra
tr eoꝝ pᷣmogeiti moꝛtui ſt. Job.i. Decio iohes bapti⸗ ſta ĩnocẽs in ↄuiuio dscapi tatus ̃. Mat.ð. Et hec de ſcða ꝑte ſufficiãt. Cõcko ter tia ẽ tal. ꝙ ex vicio gule qͥn q; mala ꝓcedũt qͥ ᷣm Bre. pi.mo. eÿfilie noiant᷑. ſ. Ine pta leticia.ſcurrilitas. ĩmñ⸗ ditia.mlkiloqͥum. hebetudo ſenſus circa itelligentiã. Di co pᷣmo ꝙ ex vicio gule ꝓce dit ineꝝ ta leticia. Nã qꝛ gu loſusppł᷑ ventri plẽitudinẽ caput erigit in ſupb iã leta qᷓrit⁊ triſtuiã fugit.vñ ber. Pꝛopum ẽ ſuꝑboꝝ leta ſꝑ appetere triſtia euitare. Vi xi ſcðo ꝙ exꝝ vicio gula ꝓce⸗ dit ſcurrilitas.de qᷓ Ber.pÿ
bum ſturrile turpe ⁊ iocula
re nõ ſuffi ꝑegr nari ab oꝛe ꝓcul. ſʒ ẽt ab aure relegãdũ .iõ d. Se. öð ent dibi ſcur ril ſʒ ̃ea vꝛbanitas. Hã re
Sermo 11
pᷣhenſibilẽ riſus ſi ẽ ĩmoð ratus ⁊ puerilis effuſus: ſi mliebter fcũs, ⁊ odibilẽ fa hoĩem et de tali lericia loq;r̃
ſap̃ · Ecci.y.cũ di. Coꝛ ſapi
entiũvbi triſticia ẽ. Coꝛ ſtul
toꝝ vbi leticia eſt. ⁊ infra
Si ſonitus ſpinarũ arden
tt ſib olla. ſic riſes ſtulti⸗
Dixi tertio ꝙ ex vicio gule ꝓcedit imũditia.qꝛ oĩs im munditia mði cõſiſtit q̃ſi in iſtis duob vicijs. ſ.i gula ⁊ luxuria q̃ᷓ naſcit᷑ ex gula.vñ
hier. Vẽtz geitalia ſioimet
ip̃is ſũt vicia.⁊ ex itimitate mẽbꝛoꝝ ↄfederatõĩtelligat᷑ ulepcedit młillocũ.vi vi emꝰꝙ ĩ uiuijs ſolz loqᷓci⸗
tas abũdaq.vñ diues epo
di.ſe cruciari ĩ lingua.qꝛ vt Sꝛꝓuer.io. In mktiloqoinð veſt pem̃. Dixi.y, ꝙ exvicio gule ꝓcedit hebetudo ſeniꝰ circa itelligẽtiã.i.groſſieies itellectꝰ tirca ſpũalia qᷓ na⸗
ſcit᷑ ex crapła/qꝛ di. ber.i ßᷣ.„
qᷓ;tomagꝭ cibi vẽtrẽ paſcũt tãto ãpliſenſũ mãt obtun⸗ dãt. Sʒ ex qͥ ex gula tot ma la Predũt merito q̃rip̃tq̃ ſt ⁊ qt remedia ipam. adqð rũdet᷑ ꝙ remedia.y.ſt. vzʒ·p mũ remadiũ eſtmodĩnus. Et illð docʒ dũs Wii4·
remedi a cõtra gulam

Vbi diẽ diabolo ip̃m tẽptã ti de vicio gule · Nõ inſolo pane viuit hõ ſʒ ĩ oĩ pᷣbo qð ꝓcedit de oꝛe dei. Nã freq̃ni ſũptio cibi ſpũa intdũ ĩduẽ ↄtẽptũ cibi coꝛpał Scðm remediũ ẽ moderata otcupa tio. ñ ĩſinuat Salo · Tꝛo.⁊i vi Deſideria occidũt pigrũ nolũt qͥcqᷓ; oꝑari manꝰeius tota die jↄcupſſtit ⁊ deſiðᷣat. Hõ ocioſus patit᷑ famẽ vni uerſalẽ, aures eſꝰ eſuriũt ru⸗ moꝛes · oculi vanitates.gula cibos.⁊ ſic de ſingulis. Ter tiũ remediũ eſt ciboꝝ elõga⸗ tio.vñ Ecc.xid̃. Quaſi a facie colubꝛi fuge pcim̃ ⁊ ſi acceſſeris gd ea ſuſpicient te Er licet F gñalr dieat de oĩ pctõ tñ põt ſpẽałr referri ad iſta in ẽ voluptasvł ſua uitas. Hit ẽ ꝙ mkier pecca⸗ uit:qꝛ vidit · vñ Beñ.ʒ. Vi⸗ dit lignũ mlier ꝙ bonũ eſſet ad veſcẽdũ ⁊ puicrũ ocił᷑ ad vidẽdũ ſupple. Et Gre, di. Mã kʒ ituert qð nõ R cupi ſci. Quartũ remediũ ẽ carnꝭ future coꝛrußtõis ↄſideratò vñ Breg. Nihil adeo valet
ad domãda carniſ deſideria ſicut cogitare qᷓlis futura ſit
moꝛitura. Quintũ remediũ eſt penarum xßt meditatioe
de antichꝛiſto
vñ Treñ.ʒ. dicĩ. Recoꝛda⸗ re pauptatemee ⁊trãſgreſſio nis ⁊ abſinthij ⁊ fellis. Sex tũ remediũ eſt eterne cene er pectatio. vñ Greg. in omeł· Si ↄſiderem frẽs cariſſimt que⁊ qᷓ;ta ſũt q̃ nob ꝓmittũ
tur iu telis vileſcũt oĩa q̃ ha
bẽtur in terris. Septimũ ⁊
vltimũ remediũ ẽ dei gre au
xiliatio. Vñ qͥbyh vicio labo rãt: dñt deũ inſtãt᷑ rogare vt ipẽdat eis gr̃am liberatiõis quã qͥ hñt ſecuri ſũt. vñ Jo. x dicit᷑. Qui bibit ex aqua quã ego dabo ei.nõ ſitiet in eternũ. Et ſic expedite ſunt
hofructꝰ ꝑtes: q̃s ꝓmſim?
declarare magnifice dñe ⁊ ci ues dilecti quẽ obſecro vos pꝛudẽt᷑ fugere. v hic gfam? in futuro gkiam felicit hẽatꝭ
Sñica.⁊ · poſt Penth⸗ De antixp̃o. SermoLI.
Mmvideritil
abomiĩationẽ deſolatõiſq̃ dicta
eſt a Daniele ꝓpheta.ſtantã
in loco ſcõ qͥ legit intelligat Mat.⁊ ꝓ Do huiꝰ ſacri⁊ ſctĩ euãgelij hiſtoꝛiali wecla
ratõe. Notãdũ ꝙ tria ſũtvti lia vt hõ poſſit bñ trãſire et
ſine iculo qðunc; arduuʒ
negcun S doteatul⸗
Sur lumine
Pu diriguu Dico pr ne picu duũneg cre ſcrip
ↄgniti randi Breli raſac lũqu tern bieni pu icim? diſtam volen quode ls eſt Qui dꝛti ciũ.d 5 poſit dit. git

—
—— ucsg wi Vih. duf. Qu h . S nſmn n pe Srn n diet penit ſgn gnt afurog kbin Dic Pent mo olll
r netit
o mitin
ndpo& niſra
necocium vz. Sacre ſcripture
doceatur.
Saera ⁊ deuota oꝛatio qᷓ
illuminetur.
Pꝛudentie ſublimatio q̃
dirigatur.
Dico pᷣmo ꝙ hoĩ volenti ſi ne ꝑiculo trãſire qðcunq; ar duũ negociũ vtił eſt lectio ſa cre ſcripture.vñ Criß.ſuper Mat. di. Quicqͥd terribile eſt ĩ ſcripturt vfu vileſcit nã ꝑ diuinas ſcripturas hõ ve⸗ nit multũ ad ↄgnitionẽ. que ↄgnitio ſatꝭ vtilis ẽ ad ſupe randũ quodcũq; arduũ.vñ Bre.li.⁊.mo.c.i. In ſcriptu ra ſacra oculis quaſi ſpecu⸗ lũ quoddã opponit᷑ vt ibi ĩ terna facies noſtra videat᷑. ibi eni feda ibipulcra noſtra ↄſpicimꝰ.ibi ſentimꝰ.qᷓ;tũp ficimꝰq;tũue a ꝓfectu longe diſtamꝰ· Dixi ſco ꝙ hõmi volenti ſine periculo trãſire quodcũq; arduũ negociũvti lis eſt ſacra ⁊ deuota oꝛatio Quia di Auguſtinꝰ. Sio oꝛãti eſt ſubſidiũ.deo ſacrifi ciũ.demonib aũt flagellum Et Caſſio.ſuꝑ põ.di. Oĩo poſita eſt ꝑquãjra dei ſuſpẽ dit. veniã ꝓcurat᷑. pena refu⸗ git᷑·⁊ pᷣmioꝝ largitas ĩpetra
Sero 11
tur. ũ dño loquit᷑.cũ iudice fabulaf. pñtẽ ſibi fa quẽ vi dere nõ pꝛeualet.ad penetra lia iudicis pᷣcatoꝛ admitti᷑⁊ nullus inde reſput᷑ niſi qͥ in ea tepidꝰ inuenit᷑. Et de iſtis duobhſimul habem exẽplũ a Biero. Vñ ip̃e ſeribens ad demetriadẽ ait. Lectionem frequẽt᷑ iterrũpat oꝛõ ⁊ aĩaʒ iugiter adherentẽ. deo grata viciſſitudo ſcti oꝑis accẽdat Dirxi tertio ꝙ hõi volẽti ſine ꝑiculo trãſire quodcunq; ar duũ negociũ vtiłẽ pꝛudẽtia. Vñ dicit Au. in li. de ſingu laritate clericoꝝ. Vlbicunq; fuerit pꝛudentia fruſtrãtur vniuerſa ʒria· vbi aũt ꝑꝛudẽ tia negligit᷑ oĩa ʒria dñant̃. Mac pꝛudẽtia vſa fuit abi⸗ gail 3 dauid iratũ 3 Nabal virũ ſuũ.i. Reg. 2j. cluſiones magnifice dñe ⁊ ci ues vilecti in ſacro euãgelio hodierno denotant᷑ quod in tres ꝑtes diuidit᷑. QO ma ꝑte põit᷑ vł declarat᷑ quõ. xpᷣs nos inducit ad ſacre ſcri pture lectionẽ vt kauiꝰ trãſe amus in aduentu antixpi. In ſcða parte declarat᷑ quõ xpᷣs nos iducit ad ſacrã oꝛa tiopẽ ibi. Dꝛate vt nõ fiat ⁊¶ In tertia ꝑte declarat quõ

antixp̃i oꝛigo ĩ ↄpẽdio theol.
ve. li. capᷣ.̃.
xps nos indut ad pꝛudẽtie plimatõem ibi. Surgẽt eĩ pſeudo ꝓphe.⁊c̃. Ed vt cla⸗ rius hec pateãt við amꝰ hi⸗ ſtoꝛã. Declarate hiſtoꝛie fructus erit loq de antixp̃o. de q̃ tres ↄcłões cũ trib du bijs derlarabimus. Quaꝝ pᷣma erit de ſua natiuitate. Secũda de ſue vite q̃litate. Certia de ſua moꝛtalitate. Cõcho ig pᷣma ſittał· ꝙ an tixpus ex ꝑent ſemibꝰ ↄci piet᷑.ſʒ poſt ↄceptů deſcẽdet ſpũs maliguꝰ ĩ mr̃is eiꝰ vte rũ cꝰ opatõe deinceps puer naſcet᷑ ⁊ adolebr̃. Naſcet ãt ĩ habilene ex tribo dan. ſiũ di. q̃ dã gl. Pꝛopt᷑ ꝙ trib illa noĩat᷑ in nũero ſigtoꝝ. ape.y. Sʒ hpt q̃ri de eius varietate noĩm. Nã gñatr vocat᷑ antixp̃s ſiẽ ĩ płih lo⸗ cis ĩ ſuacano.iohes di.aſſi milãco ſeductoꝛes antixp̃ 2ĩ euãgelio noĩat᷑ aboia⸗ tio deſolatõis. Ab apło pᷣo vocat᷑.⁊. Theſſa.2. Hõ pci ⁊ filiꝰꝑditõnis. Et ita qᷓttu oꝛ denomjatõib deſignat᷑. Pꝛo cꝰ rẽi noticia ſciẽdũ ꝙ po ðꝛ antixp̃ ab anti qð ẽ 35 qᷓi 5riꝰ xp̃o. Qꝛ ſiẽ apłs ait vbi ð̃. Eleuabit⁊ extol⸗ let ſup oẽ qð dðᷣs zutqð
De antirp̃o
colitk᷑. ita vt ĩ tẽplo dei ſeðat oñdẽs ſe tãqᷓ; ſit ðᷣs. ideʒ ſnĩalr hr̃ dan.iꝛ. Sco ð2 aboĩatio deſolatõis. qꝛꝑ ip ſũ qͥ aboĩabił᷑ erit deſolabi᷑ eccia. Beſtruet oẽʒ cultũ ec cleſiaſticũ ⁊ ᷣſtituet cultũ is daicũ ita vtcogat hoĩes tir cũcidi⁊ ſabbatũ obßᷣuã.ſit ĩſra patebit. Tertio ðꝛ hõ pci ⁊ plenꝰ pcõ Qꝛ ſiẽ ĩ xp̃o fuit oĩs plenitudo gr̃e.Ita
⁊ĩ ip̃o erit oĩs plenitu ma⸗ licie. Quarto di filiꝰꝑditõ
i. diaboli ñ ſiẽ alij mali: ſj
ſpẽali mð ſic dem̃ õ ð. Sʒ ſi qͥs vltins i hac ↄcłtone q̃re⸗
ret an antixpᷣs hẽbit ãgelũ
bonũ i ſui cuſtodia deputa⸗
tũ. Ad h buit᷑ rñdet᷑ fᷣm dñʒ
Petrũ aureoli ꝙ antixpᷣus
aut erit obſtinatꝰ. ⁊ ſic ñ hẽ
bit angelũ ad cuſtodiã ſui.
aut ñ̃ erit obſtinatꝰ⁊ ſic hẽ⸗
bu. Sʒ ſi qͥs magdetmiate
vellet loqͥ dicer̃ poſſet ꝙ an
gelꝰ pᷣo deputabit᷑ ad cuſto⸗
diõ ſui. Sʒ qñ obſtinabit᷑ i
pcõ ꝙ dicet ſe eẽ deñ tůc de
ſeret eũ angelꝰ ex toto nec
hẽbit eũ poſimodũ adꝓte⸗ ctõem.ſed ad accuſatõnem mod Et hec ð pᷣma ꝑte ſufficiãt. deci Cõcko ſcða ẽ iſta. ꝙ ãtixp̃i ᷣia aian vita erit trib pᷣnipglioꝛiby gntiði. ̃l
— — b² —

S Cobfui enh datpia Wast a npffeſu 223 n Sf Pntus cd 4 wnn b ige donüi tudeyun n
mm
yle loqͥ x¶poſſet qu E o d deitic iſg ann doucã ·— cin ſi& uliſu tibe i& zuſifti
delihi ap̃..
er — Suheiesch
ma
Pbi.ð.
miu tlicihi uim& utſupi deSzlR zſdetmin
vicijs deturpata.ſ.ſuꝑbia. luxuria.⁊ auaritia. Bico p mo ꝙ vita antixp̃i erit ſuꝑ⸗ bia deturpata. Nã ita erit ſuꝑb ꝙ ↄſurget ð pᷣntipem pᷣncipũ.i.qᷓ deũ ᷣm dañ c Et F̃ oñdet tribꝰ mõis. Pꝛi mo qꝛ leges et ceremonias mutare conabit᷑. Scðo qͥa putabit a deo ñ eẽ punẽdꝰ
Tertio qꝛ ꝑmittet ſe adoꝛa
ri ⁊ ꝓpt᷑ ſu ſuꝑbiã erit ypo rrita vt faciliꝰ deciꝑe poſſit. Dico ſcðo ꝙ vita antixp̃ie rit luxuria deturpata.qꝛ ni⸗ mis dabit ſe concupiſcẽtijs feiax.vt hr ĩ Pañ. vbi dĩ. Et erit ĩ ↄcupiſcẽtij s feĩaꝝ nec quẽq; deoꝝ curabit.qa aduerſũ vniuerſa ↄſurge t. Dixi.z. ꝙ vita antixp̃ierit a uaritia deturpata. ſiẽ patet Dañ.iꝛ. Abũdãtes ⁊ vbe res vrbes ingrediet᷑ ⁊ faciet qͥ ñ fecer̃t pies eiꝰ.i.diaboli ⁊ pr̃es eꝰ.i.pᷣncipes demõio rũ. Oꝛ illi tẽptaueft adcon gregãdũ iſte ad diſꝑgendũ
vñ ſeqͥł᷑ ibi Rapias ⁊ pᷣdas
⁊ diuitias eoꝛuʒ diſſipabit. De ſua maledicta ſupb ia ĩ
moduſ płkib loc ſcribit᷑. vñ apo ·ij ·
decipiẽ dianti
mr
Faciet vt qͥcũq; ñ adoꝛaue rit imagine beſtie occidat᷑. Sʒh pot q̃n qͥs ert modꝰ
ra pꝛedicere.
Sermo 1LI 31
p̃ius ꝓcedendi ad haben⸗ dũ ereditũ ⁊ ad hñdam iſeqᷓ laʒ. Zd qð rñdet᷑ ꝙ ip̃a ma ledicta beſtia qᷓttuoꝛ mõis
in ppłos ſubuertẽdo hẽbit vbi.ð. qᷓ declarant ꝑ illa vᷣba Be. cap̃· 3.
4 9. Fiat Dan coluber ivia ceraſtes in ſemita qͥ eſt ſer⸗ pens conut?: qꝛ qᷓttuoꝛ coꝛ nib armabit᷑ ãtixp̃s. q̃ ßcãt iſtos q̃ttuoꝛ modos Pꝛimꝰ modus erit callida ꝑſuaſio Pꝛedicabit eĩ legẽ nouã. et legẽ xpᷣi p̃ᷣnã eſſe dicet ⁊ pꝛo poſſe ipᷣam deſtruet. pᷣdica⸗ toꝛes quoq; ſui diſcurrent ꝑ vniuerſas ꝑtes mundi. et umpedient ne ſcriptura Em veritatẽ exponat᷑ a catholi⸗ cis doctoꝛ.⁊ a fidelibau diatur. Nat.⁊ 4. Surgẽt eĩ pſeudo xp̃i ⁊.pſeudo pꝛo phete ⁊ dabũt ſigna mahᷓ⁊ pdigia: ita vt ĩ erroꝛẽ indu⸗ cant᷑ ſi fieri pðt etiã electi. Ecce pᷣdixi vob. Scðᷣs mo dus erit falſoꝛim miraculo rum operatio. quia per ma
gicã artem fariet om̃la illa*
nuracula · vñ glodam ſuꝑ Rpo.iʒ.dic. Wagica arte faciet ſtatuam loqui ⁊ futu Et alia glo· di cit. Spiritũ malignum fa⸗ ciet ſuꝑ ſuos deſcendere vt

loquebant᷑ vzrijs linguis.⁊ h coꝛã hoib. Vñ iactabunt ſe eſſe melioꝛes apłis.qͥ ſpm̃ acceꝑunt in ↄclaui.Itẽ ꝑ ar tẽ magicã ſitabit ſe effe moꝛ⸗ tuũ ⁊ feret᷑ a demonib in ae rea qᷓſi aſcẽderet in celũ ⁊ ſic putabit᷑ ab oĩby reſurreriſſe qͥ pᷣus moꝛtuꝰꝑ triduũ puta bat. ⁊ tũc admirahũt᷑ ppłi⁊ adoꝛabũt eũ. De Pᷣ mõ deci⸗ piẽdi dicit᷑ in põ. Inſidiat ĩ abſcõdito qᷓſi leo in ſpelunca ſua.qꝛ in eo vis ⁊ dolꝰ oꝑat Vlis eĩ ꝑ leonẽ. dolꝰ ꝑ ſpelũ cã itelligit.vñlMre.diẽ̃. Pẽ ſemꝰ q̃ erit bũana mẽt illa tẽptatio qñ piꝰ martyr ⁊ co pus toꝛmẽtẽ ſubiacebit ⁊ tñ roꝛtoꝛ añ ocłos eiꝰmiracula faciet. vñ diẽ qᷓdã glo.ſuper Apoca.iʒ.ſuꝑ illudÿbũ · Et plaga moꝛtꝭ eiꝰ curata ẽ. Ar te magica aſcẽdet antixpᷣs in area ferẽtibꝰ eũ demonibus faciet qᷓ; arboꝛes floꝛen cito ⁊ areſcere.mare turbari.moꝛ tuos etiã in ↄſpectu hoĩm ſu ſcitabit. dañ.ii.c. Et dñabit᷑ theſauroꝝ auri ⁊ argẽti.⁊ oĩ bus pᷣcioſiſ egipti. Tertio de cipiet ꝑ mũera. Ipᷣe nãq; an tixpᷣs iueniet theſauros ab⸗ ſcõditos ꝑ q;ʒ ad ſequẽc ſe incinabit ppłos · Ditabit ei
— De antichꝛiſt o
diulſtes hoĩes hꝰſcli.⁊ tũe eo
rũ falſã felicitatẽ ad decipiẽ
dũ alios oñdet. Mat.⁊ 4· Erit eni tũc tribulatio mag q̃lis nõ fuit ab initio mundi vſq; mõ neq; fiet. ⁊ niſi bui ati fuifſent dies eiꝰ nõ fieret ſalua oĩs caro. ſʒ pꝛopter ele ctos bꝛeuiabuntur dies illi. Quarto cõpellit ꝑ minas et toꝛmẽta quos aliter vincere nõ poterit. tãta vᷣo ſicut ait dñs:tũc erit tribulatio vt in erroꝛẽ inducant᷑ ẽt ſi fieri pᷣt electi. Et iõ dr̃ in Apo.i.c. Qo pedes eius ſimiles erãt auricalco ſẽ in camiĩo ardẽti ꝑ pedes vltĩa xp̃i mẽbꝛa· per caminũ tribulatio vehemẽs ðſignat᷑. Exhibebit eĩ cũcta ̃ in pᷣcedentibus martyrib ſunt ĩpleta toꝛmẽtoꝝ gůña.ſÿ in illis regionib tũc fidelis vehemẽtiꝰſũt vexãdi vbi fu it dñs crucifixus. Et ſiẽ di⸗ xit haymo ſup Apoca. Illa tẽptatio nõ ꝑtes.ſʒ totũ ſimt exaiabit můdũ. Soluẽt᷑ enĩ demones qͥ mũdo ligati ſũt fideles tũc nõ pꝛedicabũt.qꝛ
tãqᷓ; excõicati habebũt᷑. pꝛe
ter enoch ⁊ helpã qui pᷣdica⸗ bũt ſicut dicit᷑ Malach · vl⸗ Et ↄuertẽt coꝛda patꝝ ad fi los. Slo.ad inſtructiouem
6
——„————

mmn& Elin ndamo gpu jl qnni znin cubum ⁊ 1ᷓilici dewnes ¶M o hi
wnoch* iqu tiſiuri idiud
Etyuen mi Sn In
poſterioꝝ de fide faluatoꝛis in quã ⁊ icreqiderũt · De iſtis duob dñ Zpoẽ.ii. Da po duoby teſtib.ſ. Melye et enoch ⁊ ꝓphetabñt.i.pᷣdica⸗ bũt diebꝰ mille ducẽtis ſexa ginta. Blo.i.tribyãnis ſicut ipe xp̃s pᷣdicauit amicti ſac⸗ cis. Glo.pᷣdicãtes penitẽtiã ⁊ exẽplũ oñdẽtes hi ſũt due olue.i.pũiſctõ vncii ⁊ duo
cũdelabꝛa. glo.i.dãtes lumẽ alijs. Tãdẽ antixpᷣs occidet
eos in hierlm.⁊ vetabũt coꝛ poꝛa eoꝝ ſepeliri ꝓpter me⸗ tũ antixp̃i. Occiſoꝛeſõt eoꝝ leti erũt poſt moꝛtẽ eoꝝ· P dies tres ⁊ dimidium reſur⸗ gẽt. et occiſoꝛes eoꝝ audiẽt vocẽ talẽ Belyas ⁊ Enoch aſcẽdite huc.⁊ aſcẽdent in ce lũ in nube. Antijpᷣs Fo reðᷓ bit q̃ttuoꝛdẽby poſt moꝛteʒ· Pꝛedictꝭ t qᷓttuoꝛ mõis an
vbi.ð · tixp̃s mltos atraher. Enð caↄ. Apot̃.dr. Cauda eiꝰ tra
hebat ternã ꝑtẽ ſtellaꝝ celi⁊ miſit eas ĩ terrã. trahet aũt młtosſꝑmũera. bonos ꝑ toꝛ mẽta.ſimplices ꝑ pᷣdicatõeʒ ⁊ mracula habebit ſecũ ma gos ⁊ maleficos ⁊ pᷣncipes. Eiñ Apoẽ.iz deſcribit be⸗ ſtiã.i.añxpᷣm hñtẽ capita ſe⸗ ptẽ.i.pᷣncipes vnuerſoset
coꝛnua decẽ.i.eos qͥ ipugnẽt decalogũ. Et notãdũ ꝙ oꝛ⸗ do ꝓcedẽdi antixp̃i talis erit Pã pᷣmo veniet cũ benigni tate ficta.i.cum miraculoꝛũ opꝑatõe ⁊ tũc a iudeis ſulci⸗ piet᷑ qͥ ei ſpẽalr adherehunt. Id qͥꝝ ↄuerſionẽ helyas ve met et enoch. de qub dictũ ẽ.⁊ tũc antixp̃s in aꝑtã ꝑſe⸗ cutionẽ ↄlurgeret. Et notã⸗ dũ ꝙ quidã dicũt de gohet mogog. eẽ decẽ tribus vtra mötes caſpios clauſos qͥ be⸗ ne poſſent exire ſi ꝑmutterẽt᷑ a regĩa amaʒonũ.lub cꝰ im⸗ pio viuũ has dicũt iudei in fine fcktexituras.⁊ ĩ hierim vẽturas ⁊ cũ ſuo meſſia.i.an tixpᷣo ſuã eccłaʒ ↄſiructuraſ Zilij dicũt ꝙ ꝑ gog ⁊magog itelligit᷑ q̃tixpi exercitꝰ.qͥ in fine ſcki vemet expugnare ec cleſiã. Per goß Em glo.itelli
gůt illiꝑ 3s latẽt᷑ diabelꝰꝑ
ſequet᷑ fideles. ꝑ magog aůũt ili ꝑ qs apꝑte diabolꝰ pſcq̃t vł qͥꝙ tꝑe ãtixpi pus occkts ⁊ polmedũ aꝑte ecckiam x
ſequentk᷑. m Zug. gog refert᷑
ad gẽtes. W agg ad diabo lũ qꝛ gog iterp̃tat᷑ occultatio magog detẽtio. Et het de ſ cũda ꝑte ſufficiõtvbivila eſt vita Cõcluſio tertia
vbi·ð·

5ᷓ eſt de moꝛte tałẽ.ꝙ anti⸗
de moĩ xp̃s ſic di. gł.ſuꝑ Apo · Re te anti gnabit ex qᷓ icipiet ꝑſecutõ⸗ xi vbi nẽ facere tribꝰ ãnis cñ dimi vðca·it dio. vñ dañ.· Jurauit an⸗
gelus ꝑ viuentẽ in eternũ· qꝛ in tꝑe.i.vnius ãni ⁊ tpa I. duoꝝ ãnoꝝ ⁊ dimidiũ tẽ poꝛis.i.dimidiũ ãni. gloſa Boc ſpacio duratura ẽ de⸗ ſolatio ſ antixp̃o. ni ãtvt df̃ in euãgelio hodi. buiati fuiſſent dies illi nõ fieret ſat na oĩs caro.vñ Bre. Oꝛ em̃ ⁊ ſuꝑbos ⁊ iufirmos aſpiẽ̃ ðs dies q́s ſinglarit malos ĩtulit miſcðiter buiatos di⸗ cit.⁊ gł.ſuꝑ Wat. HMec tri bulatio qᷓ;to ceterꝭ Iᷓuioꝛ tã to bultate moðratidꝛ. Ptã te tñ ſua occidet vðᷣs antixp̃ʒ ſiẽ di.glſuꝑ Apoc.ſiue ꝑ ſe ſiue ꝑ michaelẽ. Occidet᷑ ãt ĩmõte oliueti ĩ ſolio ſuo in loco circa quẽ locũ aſcendit xpus. Sz nẽ q̃rit᷑ an ſubito
5 pꝰh erit iudiciũ. Ad qð r⸗
detjcp nõ.qꝛ int᷑fecto ãtixp̃o ßʒ qᷓ;dã gl.ſr Pan.ↄcedẽt. iÿ. dies d refrigeriũ ſctõꝝ ⁊ ad pnĩiam[buerſoꝝ.qᷓ;tũ ʒ̃t ſpaciũ ſit ĩt᷑ illos.iy. dies ⁊jfinẽ mðinẽo ſcit. Miſtri ho ãrixpi pꝰ moꝛtẽ iluꝰ gau debũt ducẽtes vxoꝛes di⸗ tẽtes. Lʒ ſit moꝛtuꝰni pᷣn⸗
— de antichriſto
ceps tñ hẽmꝰ pacẽ et ſeturt tatẽ.⁊ cñ glia vixerit repẽti nus eis ſuꝑueiet intitꝰ. Tu
deitẽ ruertẽt᷑ ad fidẽ.⁊ ſctã
eccia vſq; ad finẽ mðᷣi pac
ficata qeſcet.⁊ ex tẽ fraudu⸗ lẽtia ⁊ ſeuitia diabol: pẽitꝰ. deficiet Et ſic expedite fat hꝰfreũs ꝑtes q̃ ꝓmiſimu ðclarare maßficecðes ⁊ ci⸗
ues honoꝛãci qͥ prriti.obſe⸗
cro vos ꝑ ſangunẽ crucifixi oꝛare ſił ſaluatoꝛ miaʒ:vt ꝑ diᷓs pnie frrũs venturã irã ↄcedat vo b euadere et ad tegnũ claritatꝭ ꝑpetueꝑ
ueĩre ipᷣo pᷣſtãte qẽ vðᷣs bñdi ctus in ſecka ſeculoꝝ · Amẽ.
Expliciũt ßᷣmões dñicales
ꝑtotñ ãni circulũ Reueren diſſimi pr̃is fris Anthonj
de bitõto oꝛdis frm̃ mioꝝ ð obpuãtia. diligent examt᷑ nati ꝑ vener ilẽ pr̃em ei? oꝛdis ff̃em Ptliꝑpũ de ro tingo ad ho noꝛẽ oipotentẽ ð1⁊ ſue btiſſime mr̃is. nec nõ ⁊ emurtfici ↄ feſſoꝛꝭ rã ciſci· Actũq; ꝑ puidũ virũ mgm Joheʒ Brüninger
2be argẽtina d iligẽtiſſime
elaboꝛatũ ãno xp̃ianiſimi
ꝑtus pꝰmilleſimũ qᷓterq; cẽ
teſimũ nõageſimo iexto.oc
taua deniq; Ral Auguſt-·

382 5 —
S 5 552 F.—
355
22 —
—
8 2S.
*

———

„* —
— ——
— ——
. „
— 3.
3. —
3*
52* 6
3* 4 2 4
3
*
4 3
. 3
* 3 2
3* 2 S2—
—
—
— 3*
— 22
— —
,.
1 . ² * 4 . *
3 3
6
—
— 3
——

— 4

F̃arbkarte*13