b
————— ————————————

————

3
————
—— 5.———————

Sermones dominicales per totum annum fratris Anto⸗
nij de bitõto oꝛdinis fratru minoꝛum de bl eruantia. 00 ni S
Srxn Mn⸗ 6 Pe 2
—

—
C yne ittabula hul⸗ opls qꝙtinet duos tes humano gemri tulit. z. gna qnoꝝ poꝛ idicat numeꝝ An ncẽe nerit ꝓ ſatiſiacuðe pciß pmi zim mont̃: poſicrioꝛ vo numeꝝ cartax. parẽtis deñ icarnari. z onihi 1 CSſica pᷣma de aduẽtu pᷣmo de fina Wnare filins potins icarnamus eſtq; cdiu li⁊vltimo iudicio. Warta. I. parer ant ſpiritus ſanctus. i4.. pign ꝙ ad rectũ iudiciũtres ꝓditiones re ¶ In vᷣus icarnatus iuiſſet ſi adam nõð zwim
quirunt᷑ ſᷣm iura. peccaſſet. i.. Mnid eit indicinm. CMica iſra octauã natinitatis dñi gun Veꝝ poſſit ꝓbarip ſacrã epnmn ſermo de gratia. i. Phen vninerſale iudiciũ foꝛe. V tres gratie ſunt neceſſarie guita Muomodo finale iudicium erit t pü. bene volenti viuere. pañnb ci acie oꝛdinatum. 3. W Sfa..modis põt difiniri. i.— per Que erũt ſigna aeris maris ⁊ ire. 3. graẽiĩ hoie p.. bnficia collata.i. nncm Gð erit officiuʒ ignis venientis ante¶ Wra dei eñ occuitãda ꝓpt᷑ mia. ij. in iudicium. 4. 4 ga varie diſtribnit hoibꝰ. i6. uunt Vt ſolus xpᷣs iudicabit. 6. In gratia ponat aliquid circa grati- unmn Me.7. frucins ꝓcedũt ex memoꝛia fi ſicatum. io. vdiupot naiis indicij. s. 2 hõ nõ põt hñe ꝑ ſe graʒ. io. dugt Qñ ⁊ĩ quo loco erit finale indiciũ. 6. effectus gratie eſt multiplex. i6. Apnni vin 2 CMiica ſcða ð aduẽt fᷣmo ð ſide.o 6 C Mica poſt octauam natiuitatis dñij n tria ſũt necia viro fideli. 6. ſermo de patientia. i7. ⸗— nidẽ fides ⁊ quot modis capi. z. in erecutiõe cuiuſcũcq; negocj tria—— Inn ſides ſivirtus. S. Tequiruntmr. i. to x ſex regrunt᷑ ad pſectionẽ idei. S. Quid eſt patientia. An ſit virius m. tnuls S ſola fides xpᷣiana ẽ vera fides. s. Wuid debemus ſerre p patiẽtiã. i. kycni e ⁊quottenet credere fidelis n imuria ſit ſemp ꝓpulſanda. i.(Ruann ſianus. qjmoriducũt nos ad panẽtiã. is. ec Que dfia eguer ñmvolum vun cẽvtilitates pcedũt er patẽna.i9. Min oꝛum 7 alios In paliẽtia poſſit hi ſine g̃a dina.i9 lühden nouẽ vtilitates ſert fidẽs aß, E Pinabol tauãt iphanie 62 Qunſhe perfecte credenti. mo de ignoꝛãtia. 3 io. Indno In aliquis ſi cogẽdus ad fidẽ* tria ſüt necia volẽti bij viuere. io⸗ ywdod ſuſcipiendam. E ignoꝛãtia ꝓpꝛie nõ diẽ erroꝛẽ.⁊d. ſiemnd. 3 C tertia de adnẽtn ßᷣmo de In ignoꝛãtia poſſit eſſe in aliquo ſi⸗ no militate. io. ne culpa. zo. hogno 3. ver humilẽ tria regrunt᷑ io.— eſt contrarium wmans pitig nid eſt hnmilitas. In ſit virtus.ii. ppetitu Pipunt
O⸗ humilitas pp triaẽ cõmẽdabil.i⸗. Vn we nn unckag ſtiaʒ. 3 Lin. Mñilitatẽ placẽ ðo triplr põt oñdi.iꝛ. Demſa malaꝓcedit er ignoꝛãtia.⁊0 Dunnno
V ſex ſũt adiutoꝛia humilitatis. i⁊. Anignorãtia excnſet a pctõ. zi. un. octo fructꝰ ꝓcedũt ex hũilitate.iz. S CWſica ſcða poſt epi.ᷣmo de k Cxii Mnmilitas ocio gradibꝰpõt oñdi.i⁊. mẽto matrimonij. in 4 C Wñica qrta ð adnẽtu vpiicarne. iz Tria dz ipẽdere qlibet amico&. 3 iqnolibet ope tria regrunt. iz. Onid eñ matrimoninm. 23. e ¶ aduẽns xpi in ca·ne nouẽ viilia ¶ Quare fuit iſituũ mrimoniũ. ⁊ʒ. enn „ 0.—2 Diai
———————

znt.. 4 1 rnan. Ains icqrma
weinwe; us ſuſeſiacum
——
Rneceſſarie al pöt difinii. i. Wbifdacollau., ida ppt tria.. ibnit boibꝰ. io, alquid arca grani⸗
pſegiez. i6. eſtmuliplex. i6.
wan natiuitatis vi
wa. 1. ccicugodj
na. In ſit virins 5 ſerre p pattià. i. np ꝓpulſanda. E os ad pautã.
edter n 8,
nvitſne Fa dina.i uni a⸗ 0.
woibjviuer. io wuie n dit tenotep poſſueſt nal.
qconwium 6
icinc ad taz. 20 et go.
aycö. 2 un, w
ehie— mmonm. uinimo.
—
z
fr. gpen tria ſt neceſſaria. ⁊9.
—
gnp lex ẽ mamimonium. Itrũ matrimoniũ ↄſumatum pon it diſſolnip igreſſũ religiõis. 4.
₰* Dñica z poſt epi.ſermo de
to ĩ generali. 7 4 n ſunt neceſſaria oioni icxaudiri Volenti.— peccatij varie difi nitur. 2. In peccatnʒ pdicetur vniuoce de oꝛi actuali. CEpctm̃ nõ eſt ſubavel res alicq. 26. Mtrum— auauod bo⸗ num conumper 26. n— põt accipi. ⁊6. peccatũ ante moꝛtem 7 poſt moꝛ- tem multa mala faciat.. 10 CDnñica poſt cpi.ßᷣmo de pnia. 27. 2 Mreligioſo tria ſunt neceſfaria. 27. pnia varie diffinit a ſãctis. ⁊8. trũ pnia reſtituat i pᷣſtinũ ſtatũ.⁊ð. tres ſunt ſpẽs penitentie. 28. C quattuoꝛ ipediũt penitẽtiam. 28. q multis iuitamur ad pniam.⁊o. V penitẽs ſemp ineniatveniã.⁊9.
J.
i CMica qninta poſt epiphaniã hmo
— de detractione. uid ſit detractio. 30 Quot ſunt ſpẽs detractionis. 30. An detractio ſit peccatũ moꝛtale.zo. in verbo detractionis.4.ſunt con ſideranda. 30. In detractio ſit grauioꝛ põicigio zi. Qio.punitiones cõira detractioneʒ ſpãles aignãturi biblia. ʒi. Vtrũ peccet detractiones audiẽs nec refiſtens.
zi. Vetractoꝛ nonẽ peſſimis rebus com
paratur. 37. Mnica i.yon* ſermo de ala. 3*. ei debẽt ineſſe. 32. uid ſi anma. 23 Vtrũ oẽs aie ſiłꝓducte ſnerint. 33.
6 gia rõnalis eſt imoꝛtalis.
k CMiica i.ooꝰ.ſᷣmo de vbo dẽi. 3j⸗
3.
Vtria debẽt ineſſe volẽti bů log. 3
vbũ dei aſſilat ſemin ꝓp tria.3ʒ.
VM⸗ vbů dei.. bona ſacit..
Ve ad bonum pꝛedicatoꝛem tria reg⸗ runtur.
V grahaicãdi det er meritis.. 2 Vaudientes varie ſunt diſpoſiti.ʒ6.
iꝗ. K Mnica i.jon pᷣmo de celebꝛatiõe
miſſarum. 56. tia ſunt ſigna amicitie.. nid ſit miſſa.
Ttx ol die ðbeat celeꝛari miſſa. 5 Quis ⁊ qñ debeat audire miſſã. 37. ue miſſa debeat celebꝛarii die. 37. Suot requiruntur ad celebꝛationem
miſſe. 3 w tquid illa ſgniicent. Vrum meliot ſit miſſa boni ſacerdo
tis qᷓ; mali. 38. i5 CMiica puma auadragenme en de tentatione. tria debent ieſſe militi volenti it tionibus bene reſiſtere. ..modis tẽtatio põt euenire. 39. Muid ſit tẽtatio ⁊ quot modis fit. 39. Ve tẽptationi ẽ reſiſtendũ pp.j. 4d. ꝙ q̃ttuoꝛ ſũt vtilitates tẽtationũ.4o. Peqnq;ſunt remedia a tẽtationẽ 3 tandam.
O⸗ deus dat etiam tᷣptationes iun „Pꝛopter tria. 40. Mrũ difficilius ſit reinere tentaio- ni carnis q; ß diaboli.
ie quadrageſime Fᷣmo de glia ⁊ dotibꝰ coꝛpoꝝ beatoꝝ. i. ꝙEtria dʒ habere gloꝛioſus dñs. i.
i6
Quid ſit beatiudo. i. Muibus dotibus coꝛpus noſtrum eft dotatum in gloꝛia. 4. Qnomodo dotes ernnt in coꝛpoꝛe loꝛificato. 42. uid ſit dos. 42. trum dotes coꝛpoꝛis equaliter ſnt
in omnibns begtis. 42 ʒ gloria coꝛpoꝛiicatoꝝ— erit

A deo partim erit ab anima. 42. CQuare ſcti ĩcoꝛpe pᷣmiabũtur. 43. Qüo. 4. dotes coneſpondent. 4. vir ntibns cardinalibus. 43. 7 CWnica3“4o“ ßmo ð ꝓtritiõe. 43.
Vtrũ ois blaſphemia ſi ʒ deũ. o. O blaſphematoꝛ offendit pꝛoximuʒ ſeipſum⁊ deum. o.
c
Ve multe vindicte dãtur pꝛopter pe
catum blaſphemie. Jo.
doctria bona tria dʒ habere. 43. 20 C Piiicai ramis palmarum ſermo
Qud ſit contrutio. 43. V doloꝛ peccati noĩiat᷑ ꝓtritio. 4. cõtritio duo debet habere.ſ.apti- udinẽ ĩ mẽte ⁊ pfectionẽ i ſẽſn.44. De quibꝰ debeteẽ contritio. 4. Vrum de ſingulis requiratur cõtri⸗ tio ſpecialis. 2 4. V licet contritio mẽtis nimia eſſe nõ poſſit tamen doloꝛ ſenſibilis metas trãſcendere poteſt. 4. Vtrũĩ cõtritiõe regratur intẽſioꝛ do loꝛ de vno peccato qᷓ; de alio.. Ve.4. periculis demon conatur con tritionem deſtruere. 46 SEMnica 4o.hmo de elyna. V tria debent ieſſe volenti amoꝛem
multoꝛum acquircre. 46. Quid ſit elemoſyna. 6. Qnot ſunt periectiones elemoſyne in ſua diffinitiõc poſite. 46.
Vxꝝ clynã dañ cadat ſub pᷣcepto.4⸗ Quc regrũtur ad erogãdũ elynã tã ex pte dãtis q; ex pte recipiẽtis.4y. Btrũ de quolibei bono ſit elemoſp⸗ na facienda.. De cõditionibns elemoſyne. 47.
E ſer conditiões dʒ habere tribuẽs ⁊x
clemoſynam. 48. Vtres alie conditiones debẽt ineſe Clemoſynã accipienti. 48. Vum elyna ſit magis ſatiſfactoꝛia
alijs partibus ſatiſſãctionis. 48.
io CWnica de paſſione ſermo de blaſ⸗
phemia. 49. x blaſphematio tres iniurias facit deo. 49. Quid ſit blaſphemia. 49. V qͥttuoꝛ modis fit blaſphemia. 49. Vx blaſphe? ſit pcœem̃ moꝛtale. 4.
46. 2i
de ſuperbia. ßi
V tria debet habere ſeruꝰ dei ad eui
tandum ſuperbiam. i.
Uuid eſt ſuperbia. i. i.
u
6 Canocerpro ſubiecto.
Ptria malafacit fupbia ſno ſubo.j ſupbꝰ triplicit offẽdit. ꝓrimũ. yx. Ve ſupbꝰ triplicit offendit denm.jæ. An ſupbia ſit peccatum moꝛtale.yx. V ſuperbia habet tres peſſimas qua iitates. z. V.i⁊ſunt gradus ſuperbie. x. V er ſupbia tria mala ſequũtur. ʒ. V nonem punitiones dens oſtendit per peccatum ſuperbie.
ſurrectione. 54. tria debemꝰ ipẽdere moꝛis. 34. Quid ſit reſurrectio. 54. An reſurrectio xp̃ifnerit necia.. V reſurrectio xpi ſuit tẽpoꝛaliter be⸗
ne diſpoſita.
4
CBñica reiurrectiõis. ſerwo de ſe⸗—
Mũo xps ſtetit tribꝰ diebꝰi ſepul.
Qna hoꝛa vpᷣs reſurrerit. 56. Exps reſurrexit potẽter felicit᷑ vtili er mirabiliter ⁊ veraciter. 36. Mexps vere reſurrexit.
6. EMniica i octaua paſce.ßᷣmo de in
ſidelitate. 37. N glibʒ ſidelis dʒ eſſe oꝛnatus q̃ttuoꝛ virtutibus cardinalibus vt perſe⸗ ce ſt vi imitatoꝛ.. .. iducht hoiem i iſidelitatẽ.. trũ qlibʒ ifidelitas ſit peccatũ. ſo. Oe infidelitas deo diſplicet diabolo Xuot modis ifidelitas diſplicʒ vo 9 Qui di magis iſidelis herericus un iudeus an paganus. 50
53
S.j puninòes diuerſis tpibꝰ oſtẽgit.
wpyl ncs piudam (Yia.. dehior. gtorpul gulc hrußi Pigol Unw
de vmet esnes Cuiithes

culupdiahonla. oſſtaupnmi t t offendu dum. ecaummona& us iperbi.
mala ſequũtr.
5. dicb'iſcpul. ſo, urreru. b, poitter ſelicit vul⸗ rreru. ö. upaſce. ßmo de 3 eſſt omams qmn malibus vt peri⸗ A0. 5. imiſſidelua. uas ſupcccaũ.% deo diphcet dubo cuas dipheʒ0
ʒiſdehs pereucus
6 uis wu
68. 2 ¶ Pñica 3 poſt octauã paſce
t6 C Mnica 4 poſt octauã paſce ᷣmo
pepationcm.
dens ꝓpt᷑ pctm̃ infidelitatis. so.
kxn indelis it cogendus ad ſide ſu⸗
ſcipiendam. 60
2 CHſica.j. poſt octauã paſce ſermo
de paſtoꝛẽ.
60o. ⸗bonꝰpaſtor tria dʒ hie imoſer. 6o. ⁊
—
Qe tria faciũt talia paſtoꝛẽ hie. bi.
Petria p̃latꝰvʒ bie circa[pditos. oi. iquolibʒ ſubdito ſex debẽt ieẽ.õ⁊.
A filiꝰteneat obedii pii ĩ oibꝰ. 4.
74 CMiica ⁊poſt octauã paſce ᷣmo de virtnte ſpei.
O ſpes tres hʒ ꝓditões nobiles. o4. Quid ſit ſpes ⁊ ꝙ ex ipſa tres frucius ſequuntur. 65. Vtrũ aliquis poſſit habere caritateʒ ſine ſpe. V⸗tribus modis ſpes in nobis joꝛtif catur.ſ.dei affectionibꝰ ⁊ bſicijs ⁊ ſcõꝝ ſuffragijs. 66. VMtrů in ſolo deo ſit ſperandũ. 67.
ſpes tria debet he vt ſit cõmenda
bilis.
ritate.
Vequi amat caritate pfecta amicum 29
ſuũ tria ſibi facit. 68. Quid ſit caritas. 669. NVtrum ſit amicitia virtualis in ala creata. 69. enpe trũ aliq̃ virtꝰpoſſit hii ſine ea.yo. At caritas ſi piecta tria dʒ hie. 7. .v. ſunt ſigna caritatis. Fi. Vnrũ hñtes caritatẽ teneantur iplere gia que ſunt perfectionis. ⁊.
de oꝛatione. F. Qe q vntt exaudiri tria dʒ hie. ⁊. Quid ſit oio ⁊ q̃ requirũtur ad ipſius pp ſer ẽ oꝛãdũ ⁊ qbus geſtis.. Qhomo eſt vilis pp tria. 74 V oꝛatio eſt deo dirigẽda tribns mo⸗
8 CWBñi
65. 2
30
Ptrũ oĩo p ſt deo dirigẽda. 4. Quõ eſt oꝛandũ..
——„. Z⸗ Htx oĩo dfiica ſit cetis efficacioꝛ.yð.
4 t. ½ B. fncab oionepcedũt. 8.
Aũ oio ſemp eraudiatur.
de foꝛtimdine. Z9. foꝛtis tria dʒ hie. F9. Muid ſit foꝛtitudo. 22. Vtrũ inppoꝛtare aduerſa ſit actꝰfoꝛ⸗ tiſimus. o. Ve foꝛtitudo in. ʒ.cõſiſtit. ðo. .i⁊innãt ad foꝛtitudinẽ hñdã. So
LWñica ifra octanã aſcẽſiõis ßᷣmo
—
Mſer ſüt foꝛtutudis fructus. Si.
Vad rectũ nim vinere regrũtur foꝛ itudo ⁊ cetere vᷣtutes cardiales. Si.
Ve volẽti graʒ.¶.ſ.reciꝑe tria ſůt necer ſaria i
8Si. V.ſ.ſ.ſub triplici ſpẽ miſſusẽ. Sæ⸗ A quo.ſ.ſ.miſſus eit. S. Quo tpe.ſ.ſ.miſſus en. 83. Qna hoꝛa.ſ.ſ.miſſus eſ.. Vꝛpp ſer cãs.ſ.ſ.miſſus eſt. 83. eſexregrũtad graz.ſ.ſrecipiẽdã. S.
& Bſica jpoſtpẽt. ᷣmoð mia. S4.
T verus mißicoꝛs tria faẽ pxio.S 4 Muid ſit miſericoꝛdia. 2 2 Stg tres motus inducunt nos aã ipam. 34. D.·mias oſidit nobis dens. S.
tria monẽ debẽt ad mĩaz.. P in mia ꝗnq; ſůt attẽdẽda.§. AIn ſit actus virtuoſus. 86
Quot opa miſericoꝛdieſunt. ð⸗ mia tres vtilitates ꝓcedũt. S5.
—
ca pẽtecoſtes. ᷣmo de.ſ.ſ. Si.
—
Mominica ⁊ poſi pente. mo de
iuſtitia. Sy. D hõ inſtus tria dʒ facere. 8. V iuſtitia aliqñ eſt exilis: aliqũ Iuffi⸗ riens aliqi abũdans. 87 Muid ſit inſtitia. 37. Etan ſit vrrtus. 88. Ve inſtitia multipl ẽ ꝓmẽdabit. ð8. An faciẽs 3ᷓ iuſtitiã ſemppeccet mo

alitei.. dimintẽ ieiunia idicta ab ecclia.ioi. cx ipfa tres fructꝰ ſequũtur. 88. 3 CWñca.7.voſt pẽte. ſmo dehrho au⸗ Etria ſůt adiutoꝛia iplus. erili. e z CMiiica 3?popẽt.ᷣmo ð tẽpãtia. Sð. Vbypocrita in nibꝰcognoſci᷑.· ioi. tẽpatꝰ triꝰdʒ eẽ oꝛnatus. 38. Quid ſit hypocriſis ⁊ an ſit peccatũ ¶Quid ſit tẽpamtia ⁊ an ſit virtꝰ. So. oꝛtale. ioi. intẽpatus p volnptaẽ duodecim N hoc vitũẽ ðteſtabile pp tria.io⁊. mala cõmittit. So. vtrũ ois hypocriſis ſit 3 vitatẽ. ioꝛ. tẽpantiatripir ẽ cõmẽdabilis. go. P hypocriſis tribꝰpeſſimis rebus c5
g. i⁊.ſũt q̃ idncũt nos ad tẽpantiã? 1— io⁊. diſnadẽt volnptat². o. Rtrüreligioſus nõ obſeruãs ſtaum V ſervtilitates ex tẽpantia ſũt. oo. nũ ſt hypocrita ioz. F iicet hoi accipe nec̃itatẽ ſuã. oi. 36 CMiica.S* de ipꝛudẽtia. iozmpPr vha zz EPiica poſt pẽte. ᷣmo de pꝛu ipꝛudẽs tres malas aditões habet v⸗ dentia. qi. inſe. io⁊. pꝛudẽstribꝰdʒ eẽ ornatus. gi. Qunid ſtipꝛudẽtia ⁊ an ſit paccatum Puid ſitpꝛucẽtia an ſitÿtꝰmoꝛal.o⁊. moꝛtale. ioz.
pꝛudẽtia dʒ a tribꝰcẽ ſepata. 9. E tria cauſant ipꝛudẽtiã. ioz. pꝛudẽtiadʒ eẽ oꝛnata ĩ altutijs.ↄzʒ. Mð hoxtriũ mag cãt ipꝛudẽtiã.igno In pꝛudẽtia poſſit eẽ i pctõꝛibꝰ.;. rantia.pᷣſumptio. an voluptas. ioz.
ꝗʒtripſex eſt pꝛudẽtia. 93. Vtria mala ex ipꝛudẽtia ſequũt. ioʒ. V pꝛudẽtia tripli ẽ ↄꝓmẽdabilis. 3· negligẽtia.aliquo mõ er ipꝛudẽtia Vtrũ nõ conãs ſe ad hñdã pꝛudẽtias; oꝛitur. i04. grauiter peccẽt· 4 37 CPnica.9. poſt pẽte.ßᷣmo ð lachꝛy b be Vi zz CDſica.s. pꝰpẽt. ßmo ʒvitioire.y4. mis. io3.— ½ N V ad euitãdã irã tria ſůt necia. 94. x ſex habent ipedire graʒ lachꝛyma uid ſit ira ⁊ an ſit pctĩ mõtale.;. Fum. io4. eſt deteſtãda pp tria. 9o. Muid ſi luctus. io4. ſrũ pius peccet ꝓuocãs velꝓnoca Et quarexßs ſlenit ⁊ quotvicibus fie s ad iram. 96. nit.. giʒ. mala ex ira ſequũtur. o5. ⸗ nipier ẽ flems. bonꝰ. malus.⁊ in⸗ Tnira ſitc oœium malor-·. differens. ios. 34 C Mñica ò poſtpente. bᷣmo de ieiu- Et ꝙ inctus bonꝰ ẽt ẽ triplex.ſ.ꝓtri 97. tonis cõpaſſionis ⁊ denotõis. ioÿ er ieinnio tres fructꝰſequũtur..¶ Mð eſt pᷣmiũ bñ lugenriũ⁊ coꝝ eſttri uid ſit iciuniũ. 08. pler triumphus. ios. In oẽs ad ieiuniũ teneant.. Vtrã ad pfectonem pietatis requi= Ve ieinniũ tres dʒ hie ↄditões. 99. ranzur lachtyme. io6.
J peccat in ieiunio. 99. 38 EMiica. io. poſtpẽte. ᷣmo devana
En ieinniũ frangatur ꝑ ghlã. 9o. Bloꝛia. io6. ia Muare pouus elus carmũ qᷓ; piſciuʒ vanegloſus tria mala ſacit. ios. frangit ieiunium. ioo. Quid ſit vana glia.⁊ q̃ diia in vana
er facro ieiumo.i⁊.fructus conſe glia⁊ ſupbia. In ſit pem̃ moile. ioꝝ. ioo. S Vtrũ mulier pp vhibiðeʒ viri dẽat ni magis peccãt i vand glia reli⸗
—
——————— ———————— ————————————

„„„„* in n oct b remedia 3ᷓ iplam. io9. wogoſck i. 35 C Pominica. ii.poſ penteconten ſer⸗ t anſit nuni mo de confeſſione. ioo. cðſeſſoꝛitria luni veceßaria. io9. biepp nu 54 Quid ſit cõfeſſio ⁊ ꝙ triplicit fit. iio. slu ſuaidr. Vtrum omnes tenkantur confiteri ⁊ pelims rcbusc uo iure. iio. Cui eſt confitendum⁊ qualis debet eẽ obſrnis um 3 conſeſſio. iti. An peccatoꝛteneatur omnes circũſtã uiu pen. que ſum .=. vᷣadies* tnes funteffecns pincipales win nit pacaum confeſſionis.. o Que ſunt ipedimẽta ↄſeſſionis. 16. i.. 40 CMominica. i⁊. poli pentecoſten ſer tinuiẽti.— mo de dilectione dei. it. — en pp tria debemus deñ amare. it. tiauni io Mtripliciter poteſt intelligi hoc pꝛece —— hm dñm deũ tuũ. 1 i4. m ſufficiat ad vera eemobutt caritatem pabendaʒ. 6 i04. 1 omnia pꝛecepta oidinantur ad dile giaʒ lachtyma ctionem dei?⁊ pꝛoximi. ü. io4. Qnomodo hoc pꝛeceptum in hac vi 04. ta non poteſt impleri. iis. quotvicibus fe x ſex ſunt potiſime que monent nos io ⸗ ad deß diligendũ que ſunt in eo.iis. w. malus.?in⸗ 4G Womninica.iʒ. poſt pentecoſten. ſer ioj· no de purgatione pcti moꝛtalis.ii. wipler.. ↄn V tria ſunt neceſſaria ab oi pctõ mun denotöis. 10. dari ſeu purgari volenti. i1. mütccrcin nouem rònibus hõ debet ſe purga iob. e ab omni peccato moꝛtali. ii. n pictais requi In pctõ mõtali debeat᷑ pẽa etna.ii. ſos An peccatum moꝛtale ſeparet homi- i imo nem a quacunq; gratia. iis. ſW An eriſtens in peccato moꝛtali poſſit ſac. u. ſibi mererigratias. iis. m pnm 42 6 14 poſt pentecoſten .7 ſi„„ u 4 anaricia ei nenda pptria. iis.
QMuid ſit anarieia.
moꝛtale facit.
alet venale. 44 CWPominica. is. polt pẽtecoſten ſerq⸗ 1
Un diligere dinitias ſit pct̃.
J. rationes. iio. 8 ex hac ifirmitate.y. alie oꝛiũt. i⁊0. nã auarns eit inſatiabiiis ad qð aſ. ſignantur.ſ.rationcs. 120 g ex auaricia.y.mala ꝓcedũt. iFo. pp tria debet dare hõ tempoꝛalia idigẽtivꝰ ⁊ aliter reputat auarꝰ. ici.
43 CHſica.i poſt pent᷑. ßᷣmo ð. i⁊.ſtul
titijs peccantiũ moꝛtaliter. izi.ᷓ Ve exis i pctõ mõtali dʒ tria facẽ. iæi. W. i⁊ſtultitias committit. qui peccatũ izi.
440. iio. D hoc vitium eſt grauiſnmuz ppier
ieſ 1
cim̃ di moꝛtalc. i⁊i.
pct̃ multũ placet demoni. ne differentia eſt inter peccatũ moꝛ- 1—
mo de vitio vſurc. 1 vſurariꝰ tria faẽ peſſima mala.i⁊
M vſurarins ſex fatuitates committit
pp q̃s icurrit tres maledictões. i⁊ʒ. An ꝓ pecunia mutuata poſſit homo gliquid expetere. De vſurarius tres penas icurrit. a4. Vnpoſlit a lingua ⁊c̃.
mo de inuidia. i⸗4. innidioſi habent tres malas condi tiones eos depꝛanantes. iz4. Vni ſit nnidia ⁊ an ſit hetat
tale. taie vitiũẽ deteſtabie pp tria.
.
Due magis nocet pꝛoximo inuidia an
juperbiã. iz6.
er inidia octo malaꝓcedũt. i26.
. 5.ſůt remedia 3 inuidiam.
mo de vitio inxurie.
Qni vnlt a vitio luxurie vel ab alio ſe
abſtinere tria debet habere. i⁊6.
iz6. 46 C Pominica.is. poſt pentecoſten
Quid ſi lnxuria ⁊ ſi quelibet luxuria?
peccatum vel ne.
i24 4 CWominica.iy. poſt vn rd

hoc vitiũ ẽ deteſtabile pp tria.ſ. M ſe.ſt remedia tẽptationũ.iʒʒ. 7 iz6. Quot modis peccatur ĩ luxuria. ics. Mũo multipliciter oñi per ſcripturãàã
Quot.y.malã de luxuria ꝓcedũt.i⁊s. diabolũ tẽtare hoies. 6.
Quot ſex ſunt remcdia adeuitandam Vqᷓttuoꝛ modos ſpãles.tz demon ad ipſam. is. tetandũ hoies quos ponit Wer. de⸗ 47 CMſica.i9. poſt pentecoſten ſerm carans ÿſum illũ.ſ.ſcnto?̃ ðo. de virtute virginitatis. 8 V. o. vtilitates dant hoibus reſiſtenti virgo xßi debet tribus virtutibus bus eis tẽtationes. i36. adoꝛnari. is. i CWominica.⁊3. poſt pentecoſten ſer⸗ Quid ſit virginitas ⁊ an ſit vᷣns.i⁊q. mo de gula. 67.
vginitate dit eẽ qnq; remtaizo. Mui vnit eraudiri tria dʒ hãe. 67. En ſit licitũ ßᷣuare virginitatẽ. i⁊c. Qnid ſit gula ⁊ an ſit peccatum moꝛ Anvᷣginitas ſit excellẽtioꝛ inimoꝰ.iʒo tale. 7. 3.bona ex virginitate ꝓcedũt. izo. gʒ vitiũ gule ẽ deteſtabile pp tria.iʒq. s2½ ht ↄſeruare virginitatẽ. o. N.x. mala pp gulã oꝛta ſunt. 8.
Dominica ⁊o.poſt pentecoſten ſer Ner ipſa.s. dãna ꝓcedũt. i38. inhenonns 4
mo de acciia Bo. ſeptem ſunt remedia ad gulam cui wizpynrüib
Vetrja ſũt remedia 3 accidis. izo. tandam. i8. iuriuge
OQuid ſit accigia ⁊ quando eſt peccatũ ⁊ C Pominica.æ4poſt pẽtecoſten ſer- wůcuipic lun
moꝛtale. tzi. mo de antixp̃o. i8. vibiunibůq;ip
V tale peccatuʒ nimis deteſtatur in ſa tria ſunt vtilia ad euadendũ quod nici cõwt
cra ſcriptura. ii. cunqʒ periculum. 58. tic e oM ʒit
xtale vitiũ eſt deteſtabile pp tria.iʒi. Mnõ oꝛtus erit añxp̃i. i3o. necnipe dil
A abꝰ bonis accidia pᷣuat hoies.iʒ⁊. e eius varietate nominum. izo. nit nanm n
S ₰ er iyſa ſex mala ꝓcedunt ⁊. vita añxp̃i erit tribus.ſ.auaricia u pntoa důt.
Quis magis diſplicet deo diſſoluꝰ vi perbia? luxuria deturpata. izo. ann.tqholine
accidioſus. 6. P 4. modos i ſubuertẽdo hẽbit. i39. midaucrat
40 CWominica.⁊i.poſtpentecoſten ſer¶ An ſtatim erit indiciũ poſt ipſũ. iꝗd. nus poſſt i
mo de ſatiſfactione. üʒ. ninpui püa
Vꝛtria iůt neceſizria volenti ſatiſace Cxplicit tabula omninʒ ſermonuʒ uun vne ceil
re pꝛo peccatis ſuis ondigne. iz3. exiſtentium in hoc opere ad laudem pwnts:vpon
Quid ſit ſatiſfactio. ⁊ an homo poſit beatiſſime trinitatis. Gt glioſcvirg uninper inac
ſatiſfacere deo. iʒ. nis Marie:atqʒ ſeraphici confeſſo⸗ niinhs
.. innãt ad ſatiſfactõeʒ faciẽdã.iʒʒ⸗ ris Franciſci. Amen. mingdet ſ
Vtrũ flagella q̃ permittit vel immittit lgichctn. deus venire ſint ſatiſfactoꝛia. i34. CPEPMRATYS. iumcto
g⸗ partes ſatufactionis ſunttres. is4. ſune
VBtrum ſatiſfactio debet fieriper ope⸗ ien
ra penalia. 34.—
V.o. modis remittunt᷑ pctã in quibus—
epe ſit aliqna ſatiſfactio. 64. it——
o CWſica.⁊2⁊. poſt pẽtecoſtẽ ßᷣmo de u wsc:
remedijs temptationum. 64. cſu 6
Qui vuit demonis temptationeʒ ena i
dere tria debet facere. 64.— en
———————
—————————————————————— —————————

nene inlnninpn (9
siles nun
osponit üline e⸗ uubobrs neſneni ß6. poſt pentecoſen.
„ 6 ii dzhie.. nlt peccammmp ennbieppm 5 * Ionaſunt..
cd algulomcui
8. oſtpẽtecoſten ſ
ß8. a vadendũ quod . ßo. ominhm. ßo. bus ſ. quaricia ſu wrpata. 69. redohẽbit. 69. ü poſt iyſũ.igo.
mninz ſermonuz
opert ad laudem
s. Et gloſcvirgi
craphici conieſſo⸗ Umen.
S.
Pꝛologus
Cncipiũt ſermenes djicales per totũ Amũ editi ꝑ venerabilẽ viꝝ? pieʒ fra⸗ trẽ Vntoniũ de Bitonto oꝛ. fratx. mi⸗ noꝝ de obſernãtia dinini vbip̃conẽ ex⸗ cellẽtiſſimũ. directiad illuſtriſimũ fede- ricũ ducẽ vrbini.⁊ pᷣmo pᷣminit epla ꝓ⸗ hemialis ad eundem ſeu pꝛologus.
ℳ Ibiequi
dem cure fuit reli⸗
imagnitudinis dile etione victꝰ operã diligẽtẽ apponere itentiõiſq; mee ſin giũ vehementins applicare vt bmoneð quos iaʒ p varia libꝛoꝝ volumina ſtu⸗ dẽs duqũ tii tuiſqʒ engubine ciuitatis ci nibꝰpᷣdicaui:pie luminũ adiuu äte:g af⸗ finent᷑ oia nihilqʒ ipꝛopans tribuit: quo⸗ ad potui citiꝰ cõmẽdare ſcripture:⁊ opu ſcui ſic ex oivꝰfectũ ad te celeriter mit tere. Fecinẽpe diligẽtiꝰqð mibi difficilli mũ ůit. marime vt hẽat tua veuotio id qð ſibi dat ocij dů tarat talib⸗ lectiõibꝰ dccupare.⁊ q̃ li in ecclia denote audi?s memoꝛie mãdauerat: iteꝝ atqʒ iter ple⸗ gẽs cõmodius poſſit in ipũꝰ vẽtre reline re. Cteni nõ pui ſpũalis tpaliſqʒ cõmo qi indicaui vt tue celſitudinis igenius eli conis vertices: vt poete canunt:alatẽre
dimittendo: per ſina excelia ſcripturarũ
duceret. ã qð in his legi: vt Mielo. Ibis vtar: nitet qdẽ ⁊ fulget ĩ corlice·Vn etiã pſepe legẽdũ eſt: nã qedere vult nu cicũ: vt frãgat nucẽ opotiet:iĩ quo nucleo qᷓ;te vtilitatis fructꝰ ineniant᷑ dauid ol⸗ dit verbis:q cũviꝝ iuſtũ deſcriberel:? c arborivite:qeſi in medio paradiſi cõpa raret:iter ceteras vᷣtutes etiã hoc intulit.
Vn lege dñi volũtas eiꝰ⁊ in lege eiꝰme⸗ Winus eſt ſermo
ditabit᷑ die ac nocte. dei ⁊ efficax ⁊ omni dladio plus dcutus. vñi tãta eſt dinine ſcripture ſublimatio g gcqd e ipſaʒ inenit fabulatio cẽleai.
gioſe pꝛinceps tue
I. ⁊ cũipſa caput ⁊ regina ſit oiaʒ ſciaxꝝ ille pcdiſſece vel anille libi famulãtes 4 do ctis appeltant᷑. Wã ois ſplẽdoꝛ eloquẽ tie rhetoꝛice.⁊ is modus elocntiðis poe tice. q̃libet varietas decoꝛe ꝓnũciatiõis dininis ſcripturꝭ ſũpſi exoꝛdiũ. Wic ẽ phica doctrina qm̃ oẽs oinʒ nãx ydee ⁊ canſe in deo creatoꝛe ſũt. Mic ethica. qm̃ hona vita ⁊ honeſta nõ aliunde foꝛ⸗ mat᷑ qᷓ; cũ ea que diligẽda ſunt diligunt᷑. Mic iogica.qm̃ veritas lumẽq; aie rõ⸗ nalis nõ ni deus eſt. Wic etiã landabi lis rei publice ſalus.neq;.n.optime cu⸗ ſtodit᷑ cinitas niſi fundata ſu in vinculo ſidei firmeq; ↄcoꝛdie að fit cũ bonũ cõe diligiẽ qð ſumũ atq; veriſſimũ eſt deus⸗ vñ qeqd hõ et̃ didicerit ſi noriũ eſt hic dãnãt᷑. ſi vtile eſt hic inuenit. Et vt vba ad cõpendiũ veniãt. oĩa qᷓ vtiliter alibi didicit hic ſunt.⁊ multo abundãtins hic ineniet ea que nuſq; alibi iucnire potuit: Minc dauid. Menela inqt oculos meos ⁊Sſiderabo mirabilia dẽ lege ma:Inqᷓ dei virtus inenit᷑.qꝛ ſcðʒ apł paulũ.xp̃s dei virtus eſt⁊ dei ſapiẽtia. Et g neſcit ſcripturas neſcit dei virtutẽ eiuſq; ſapiẽ tiaʒ. Ignoꝛãtia ſcripturaꝝ ignoꝛãtia xpi eſt. C Qna de re fructuoſꝰ ⁊ ceteris oi bus vtilius erit.tibi his operam dare ⁊ hnius libelli ſcripta plegere in qbus di⸗ ninaꝝ ſcripturaꝝ oꝛacula repies· vt duz
„
tuus ains regine? eoꝝ qͥ můdi innt occu
pationibus cõturbat᷑: in his poſtmodũ
ineniat vñ letei. O qᷓ; mira teſte Wre. eſt ꝓfunditas elogoꝝ dei.lipet hinc intẽ dcre eins itima gra duce penetrare. Hãc quotiẽs itelligendo viſcutimus qd aliud qᷓ; ſyluaꝝ opacitatẽ igredimur vt in eiꝰ refrigerio ab huius ſeculi eſtibus abſcõ⸗ damur:ibiq; viridiſſimas ſniar herbas legẽdo carpimus tractãdo ruminamꝰ. qꝛvt ait biiſſimus paier Hiero.ſicut ſtel las celi nõ extiguit c mẽtes fideliũ iherẽ les ſirmamẽtò ſacre ſcripure nõ obſeu⸗ rat můdana inigtas. Sed certe— paꝝ

—
di re manmo
lis dicẽte dño:operammi nõ cibũ g pe⸗
ni illnd ocij qð m re ꝓſumere:q; ji fiſcellã iũco terereʒ:aut
ins mei comederẽ paneʒ.⁊ vẽtris opus pituro fine tractarẽ.atqʒ in illis ⁊ ſi coꝛ⸗ poꝛis atqʒ mẽtis laboꝛes ſuſtineo iñ re- gnaiurã ipſã mẽtẽ fouentia vicũqʒ Aue- cto. Ceteꝝ qꝛ ſicut optime noſciscredita eſt mihi diſpẽſatio vbi:⁊ ve mihi ſi non enãgeliʒauero:ſatago qᷓ;uis id faciã cuʒ ruboꝛe etiã apnd egi⸗ dei peritos: quoꝝ dẽ numero magnificẽtia tua eſt:miniſte riũ meũ aut vbo aut ſcriptura adiplere. nec dubito picniũ deriſionis mee dũ cu⸗ pio talẽtũ důi mei cxpẽdere.illudꝓ ſola tio hns. Wrliꝰeſt icidere in manꝰhoinʒ ꝙ ſubire indiciũ viuẽtis ⁊ cũcta vidẽtis dei· marime ne obediẽtiã mihi ſepenu- mero a p̃lato ſup hoc iiunctã ſpũalt vi derer iubtiugere cũ poſſeʒ ꝓficere ⁊
laciũ dñi mittere: git᷑ ꝓpt᷑ ſyõ nõtace- bo ⁊ ꝓpt hier nõ geſcã cũ ex parte cre 3 dã ⁊ ex parte iã videã nõnullos nf̃i oꝛdi- nis frẽs in publico gia dei fauẽte dndũ Pfeciſſe ᷣmone quoꝝ tuns oꝛatoꝛ pᷣcipu us meuſq; reuerẽdiiimꝰ pi frater. B. hac in re iter oẽs non mediocrẽ locũ te- net. Neqʒ vo hos ßᷣmones ſic laudo vt alios ꝑ frẽs tã nii oꝛdinis qᷓ; alteriꝰ edi- tos vituperẽ: qꝛ puerilis eẽt iactãtie opa viroꝝ illuſtriuʒ uttractare ⁊ meo noĩ fa⸗
————.—.———————————
Se inqicio ereoꝛ: q dů e důationis alioꝛũq; piu riũ cupio laboꝛare ꝓnectibus timeo re- putari aut ſupfluns: aut pᷣfũptoꝛ:cũ poſt tã multos eruditiſimos ꝗ in huiuſcemo aboꝛe deſudarunt.audeã ego coꝝ cõparatiõe totalr iperitus aiiqd ſcripturaꝝ.veꝝ qꝛ humane labilis vite decurſus ſalubꝛi documẽto nos admo- net:rebꝰ nõicũbere pituris imo ſemp in tris operari:quoꝝ fructꝰ ꝑſeuerẽt in ce⸗
ritſʒ q pmanet in vitã etnã:meliꝰ puta qð mihi dabat hoc in iabo
palmaꝝ folia cõplicarẽ vt in ſudoꝛe vul
paruulũ ſcribo paruulus pꝛedico qm̃ er
gf ſurgã in viꝝ pfectũ?⁊ in mẽſurã etat plenitudinis xpi.⁊ tũc euacuatis oibus 3 i paruuli fuerãt enacnato qð ex parte ẽ
ſcã. Et ne ꝓlixitas eplaꝝ modũ trãſeat ad diuiſionẽ ⁊ moqũ dicẽdi totius opis veniã. Moꝝ vnuſqſq;ʒ ßᷣmonũ a dñicali euãgelica lectiõe ſumit eroꝛdiũ.tres ↄcln ſiones ad ipius euãgelij jalr tĩ decarã dã hiſtoꝛiã in pᷣncipio ponẽdo:cuiꝰhiſto rie fructũ quẽdã g euangelij erit ſentẽtia ſemp accepi.tres alias ↄclones cũ tribꝰ dubijs ꝓ quolibet ⁊ in quolibet declarã do dũ ad honoꝛẽ btifime trinitatis ter⸗ nariuʒ numeꝝ in his appoſui. CMnã⸗ obꝛẽ opus hoc dñicale fructũ enãgelioꝝ Vocari volo. ꝓ quo ope nil mee ſiic ßᷣm doctoꝝ ſacre pagine ⁊ iuris canonici do ctrina cqdẽ iuenit᷑. Obſecrovero te diʒ Piů diguiſimũvt nihil ante deſpicias q vliuerſa plegas diuini memoꝛ eloquij. nõ pdã oẽs ſi deceʒ iuẽti fuerit iuſti. Bi vero nullus ſine macula fucrit iuentus oes cũ ſodomis icẽdio peãt. qð tñ dco p̃⸗ ſtate nõ erit. a quo laboꝛis merccdẽ depo ſco g oĩs boni pꝛincipiũ eſi ⁊ jinis cui ſit laus ⁊ gha nũc ⁊ ſemp. Imẽ.
CErpſicit plogus pntis operis: Incipit
— In noie dñi ieſu xpᷣi Vmẽ. 1
dali C Vominica pꝛima de aquentu de indi. gd de penuria mee tennitatis ĩgaʒophi ⁊i
cio. L. ſgna in ſole ⁊
Runt luna ⁊ Kellis in tris pᷣſſura gẽtiñ p̃ con fuſone ſonitus maris ⁊ fin- 3 cuũ. Xuc.zi.c. dꝛo huins ſacrt ſtſenãgelij hiſtoꝛiali— ratiõe norandũ eſt ꝙ tres ꝓditiões ad rectũ iu- diciũp̃ncipair regrunt que in his ꝓclu- ſionibus ↄtinentur vʒ
* 5
§
Edꝛeſidetia indic ci ſignis maieſtatis
Rectitudo tribuẽs mã q̃rere.paruulus egoꝓ modulo meo qð decet p
e petratis Aimpitudo retinens acta vcritatis
pte cognoſco ⁊ ex pte ꝓpheto donec xp̃i
tàto plene laudabo q;⁊ pfecnus cogno
uunis bonz?
i derrec.
haneudicoe
juicic iute m
——————
nitvulapa
mudccs d vu. Eriyli ſutchc.

üſcnbop urgukſw insrh emlrie
xringuolbet dern Mo biifme vun - hs appoſui. ¶i edcale uctũenãge Duopenimee ſejn vagihet iuris canonicj do unt. Obſcroyerote diz wnhlame delpicias q; dinmemoꝛ Qoehg. vccʒ iuẽt ſuerit iuſti. i M macula fucrit iuenus ictdio peãt. qðtñ dcoß̃⸗ o labꝛis merccdẽ deyo pꝛincipi eſt ⁊ finis cuiſi ſemp. Amẽ. gus pfjtis operis· Incipit dii icu vi Amẽ. ima de aduentn de indi⸗ ſigna in ſlex
d. Runt luna? ſtellis
tmirispſura getũp con ſahone ſoniusmaris? f⸗ i. uẽ.⁊ic. ſdꝛd Puit gelh biſoꝛiali decarati res ↄdöes ad recſi⸗ a nqwni que in his qil⸗ inenm. W. uich cůhgnis maiu onibues qð decetppenis o rcunevs aca vui
Sermo.I. ¶Dico pᷣmo ꝙ ad rectũ indiciũ reqrünr
pᷣidentia iudicis cum ſignis maicſtatis. Nõ huins eſt:qꝛ illud debet eẽ in iudicio ſine quo indiciũ nõ põt fieri:ſʒ ñine iudi- ce ⁊ ſignis maieſtatꝭ iudiciũ nõ põt fieri. ergo.vñ in autẽtica de iudicibꝰ dicit. In indicis regrii ſolẽnitas indicioꝝ.ſ. baſi lica.regia in qj index ſedeat. pulſatio cã⸗ pane:ſonus tube:ſignoꝝ apparẽtia ⁊ hu iuſmodi.tra indices iniquos? homici⸗ das. Et iõ di in decretis.⁊.g·ß. Ei qui. in vᷣſicnlo: Itẽ ſnia.dic ter. Snia ↄta ſo litũ oꝛdinẽ indicioꝝ a pᷣſide ꝓlata auẽteʒ rei iudicate nõ obtinet. Et clariꝰ q̃ſi cxẽ larit loqtur Iſidoꝛꝰ de hac mõ̃ dicẽs. n indicio qͥtmoꝛ pſone regrunt. Luder reus.accuſatoꝛ.⁊ teſtis.
CWiri⁊ ꝙ ad reciũ iudicinʒ regri re⸗
ctitudo tribuẽs qð decet ppetratis. Wð Pniꝰ eit:qʒ illud indiciũ rectũ vocari pðt qñ ſentẽtia ab eo ꝓcedẽs executioni mã dat᷑: ſed per txecutionẽ ſentẽtie da ſcõm rectitudinẽ qð decet perpetratis.vt ꝑu⸗ ta bonis bonuʒ? malis malũ.ergo. NVñ Wrego.i decretis.⁊.q.j.c. Sicnt. dicit. Bicut ſine indicio quẽqᷓ; volumꝰↄdẽna riita q̃cũqʒ inſte traditu ſũt vt exẽcutio⸗ ni mãdent᷑ vulla patimur ercnſatiõe dif ſerri. atra indices differẽtes? appellan- tes ininſte. Exůpiũ ponit Wrego.in di⸗ ſciplina eccliaſtica. vt habet᷑. ʒ.q. ð.c. cimode.vbi diẽ tex Nimode eccliaſtice diſcipline ↄueniẽs eſt vt que rõnabiliter oꝛdinata ſunt vel deciſa:ne in poſterum executioni mandentur nulla debeant re fragatione turbari.
CWiriz ꝙ ad rectũ indiciũj regrit lipi⸗
tudo retinẽs acta vitatis. Mõ Puiꝰ eſt: qꝛ illnd eit rectũ indiciũ in quo id qð iu⸗ ris ⁊ egtatis eſt locũ bʒ. timoꝛc. odiũ. di⸗ lectionẽ.⁊ cẽſum a latere dimittẽdo.ſed hoc fu p ſipitudinẽ ⁊ firmitatẽ veritatis . vt nulla via der mutare debeat ea que derminata ſunt in iudicio fᷣm iura. vnde Wrego. hoc ↄſiderãs dicebat. Vn
2
dicare digne de ſubditis neq̃unt g in can ſis ſubdutoꝝ ſua vel odia vel graʒ ſequũ- tur. Fxplũ hr Mar.oꝰ.quõ ille cru delis Meerodes licet cognoſceret Joãnẽ ſcm̃vixꝝ.tñ amoꝛe herodiadis ductus: vt cecus iuſſit eum decollari.⁊ timoꝛe pcuf ſus iniq̃ iuſſit pneros iterfici. Mat.⁊. ideo d in decretis. xj. q.ʒ. qᷓtuoꝛ modis. ꝙ q̃moꝛ debẽt eẽ remota indice volẽ⸗ te recte indicare.qͥ ꝓtinent᷑ in his vᷣſibꝰ: Snamoꝛ iſta.timõ. odiũ. dilectio.cẽſus. Sepe ſolẽt hoium rectos puertere ſen⸗ ſus:q̃ fuerũt lõge a ſalamone.⁊ ꝓpiqua mulieri meretrici in iudicio pueri.vt hẽ. in.z. Kegũ volumine. Clde cloncs magnifice dñe ⁊ cines deuoti i ſacro euã gelio hodierno denotant᷑.qð i tres par⸗ tes dinidit᷑: qm̃ in pᷣma parte pomt᷑ iu⸗ dicis apparitio cũ ſignis maicſtatis.In 2* pte.poni pᷣmij ꝓmiſſio vt decet ppe tratis.ibi.ldis aũt fieri icipiẽtubꝰ ⁊c̃. In 3* pte ponit᷑ vitatis firma aſſertio. ſine ũigno dubietatis.ibi. Lelũ ⁊ t᷑ra ⁊c̃. Et xt dlarius hec pateant videamus hiſto⸗ riã. T Declarate hiſtoꝛie fructꝰ eſt fma⸗ le iudiciũ de quo ipſa hiſtoꝛia loquur: de quo loquẽdo tres ↄꝓclones cũ tribus du⸗ vijs declarabimꝰ/ Quaꝝ pᷣma erit de ſua diffinitiõe.⁊ de ſua oꝛdinatione.ʒ? de ſua foꝛtificatiõe. qbus declaratis erit ſinis. ¶ Cõcluſio pᷣma eſt talis. in oꝛdi⸗ ne.ꝙ finale iudiciũ erit legitimꝰactꝰ di⸗ nerſaꝝ pſonaꝝ.ſ.iudicis.actoꝛis.⁊ ma- loꝝ. ꝛo quo notandũ. ꝙ finali indicio tria noĩa cõperũt: Mũc vocat iudiciũ qᷓũ inris dictio vt habet᷑ extra de.vᷣ.figni.qᷓ̃ inriſdictio eſtxp̃i:qꝛ ipſe eſt qui ↄſuutꝰẽ iudex vinoꝝ ⁊ moꝛtuoꝝ.⁊ pꝛinceps regũ terre.vt ait apoſtolus.tẽpoꝛe quo talis iuriſcictio ponet᷑ in actu:vocabit᷑ inqui- ſitio. qꝛ inquiſitio eſt důũ cauſa diſcutitur vteiã̃ notatur extra.de verbo. ſignifi. Kompleta vero tali iuriſdictione. vo⸗ cabitur iuſticia que dat vnicniq; qnod ſumn cſ. quia dabit tunc iudeꝝ bonis 3—

De iudicio
pᷣmiũ.⁊ pꝛauis iuppliciũ. Sed q vle ꝓut geſſit bonũ ſine malũ. Et fapetri
iudiciũ foꝛe articnlus ſidei eſt. quẽ crede re oẽs xpiani tenentur.ideo vt melius ⁊ firmiꝰ credatur videamꝰvtrũ poſſit ꝓ⸗ bari per ſacrã ſcripturã ſi tale indicium erit. ¶ Nd iſtã iterrogationẽ reſpondet Fᷣm doctrinã nii doctoꝛis Ricar.⁊ plu riũ alioꝝ: ſed maxime ſua mnĩa ẽ iſta re⸗ poſio in 4 di.47. vbi dicit ꝙ ad hoc vt mãifeſtet oibus dinine inſticie perfe⸗ ctio ĩ operibꝰ ſuis oꝛdinauit diuina ꝓui dẽtia foꝛe vle indiciũ.i quo augebit glo ria beatoꝝ ⁊ pẽ̃a dãnatoxꝝ.ac ſiĩ fonna ſillogiſtica ſic argueret᷑. Nõ ðcet opificẽ pfectiſſimũ aliqd ſui opis pmittere ipfe ctũ: ſʒ ſi vle iudiciũ nõ eẽt multa ſummi opiſicis remanerẽtipfecta.qꝛ neq; boni neq; mali acciperẽt cũ coꝛpe cũ quo bo nũ vel malũ fecerũt pᷣmiũvel ſuppliciũ. igitur/ Vd hoc ẽtꝓbandũ multe aucto ritates poſſent auduci in triplici diia di ſeincte. Mã põt ꝓbari pꝰ ꝑ auctoꝛitates Ppbetax. 2* p auctoꝛitates aploꝛũ ⁊ enãgeliſtaxꝝ. 3? p auctoꝛitates doctoꝛũ. M p auctoꝛitates ꝓphetaꝝ. Vnde Fia. iz. ait. Wlulate qa ꝓpe ẽ dies dñi. Et ifra. K cce vẽiet dies diñi crudelis ⁊ idignationis plenus ⁊ ire furoꝛiſqʒ. Et dauid ꝓpheta in pᷣs canit. Indicabit ĩ natiõibꝰ iplebit ruias. Et alibi. Wubes ⁊ caligo i rcuitu eius. iuſticia ⁊ iudiciũ coꝛꝛeptio ſedis eiꝰ. Ignis ante eum pᷣce det. Et alibi. Cognoſcet᷑ dis iudicia fa ciẽs.⁊ alibi. Judicabit oꝛbẽ tre ĩ eqtate. Et ſapiẽès ſapie.y. Tũc ſtabũt inſti ĩ ma gna cõſtãtia aduerſus eos ꝗ ſe anguſtia verũt ⁊ ꝗ abſtulerũt laboꝛes cox. Se cũdo ꝑ auctoꝛitates apſoꝝ ⁊ enãgeliſtaꝝ ſic. Mat.z. Wũ venerit filins homis iſede maieſtatꝭ ſue ⁊ oẽs angeli eins cuʒ eo ⁊c. Et Ance.?3. Filie hierlz nolite fiere ſup me:ſʒ ſup vds pas flete ⁊ ſup filios vños. Et pau. ⁊ ad coꝛ.. ait. Des nos manifeſtari opzʒ ante tribunal vpivt recipiat vnuſgſq; ꝓpꝛia coꝛpoꝛis
3* cap. Ldueniet aũt dies dñi in q̃ ce⸗ li magno ipetu trãſient. elemẽtavero ca loꝛe ſolnẽtur. terra aũt ⁊ ca q̃iip ſũt eru rẽtur. Cũ ig oia diſſoluẽda ſũt qᷓlel nos opʒ eẽ in ſanctis cõuerſatiõibꝰcxrpectã⸗ tes?ꝓperãtes i aduẽtu diei dñi nri icſu i p quẽceli ardẽtes ſolueni: Kt apo⸗ caly.⁊z. Ccce venio ⁊ merces mea me cũ eſt dar̃ vnicuiq; ʒ opa ſua. Eti. ca dicit. In ilja die qͥrent hoies moꝛiẽ? nõ inenient. Tertio ꝑ auctoꝛitates do ctoꝝ ſic. Ver.ſup cãti.ait. Veniet dies dñi vbi plus valebũt pura coꝛda qᷓ; aſtu ta vba.cõſcia bona qᷓ; marſupia plena. qm̃ qdẽ iudex ille nõ falict vbis.nec fie ctet᷑ donis. Ct hiero.i epla ad pãma- chiũ. Aderit illa dies inq̃ ſcã nia qᷓjſi in q̃dã tabula picta mõſtrãda ſũt. Et i epi ſtola ad heliodoꝝ ait. Venier dies illeve niet q̃ cõꝛuptibile hꝰ⁊ moꝛtale iduat icoꝛ ruptiõeʒ ⁊ imoꝛtalitatẽ. Btũs ßᷣuus quẽ dñs inenerit vigilãtẽ. tũc ad vocẽ tube pauebit tra cũ pplis.tu vo gaudebis iu dicaturꝰ cũ dño.lugubꝛis můũdus imu- giet.⁊ tribꝰ ad tribũ feriẽt pectoꝛa. Ho tẽtiſſuni quõdã reges nudo late palpita bũt. Wxhibebit᷑ tũc cum ꝓle ſua venere ignitꝰ iupit. Adducct᷑ cũ ſuis ſiult pla⸗ to diſcipulis. Ariſtotel argumẽta nõ ꝓ· derũt. Nũc tu ruſticanꝰ? paup erulta⸗ bis ac dices. Wcce crucifixus deꝰ meꝰ. Ece iuder ꝗ obuolutꝰ pãnis in pᷣſepio Vagijt. hic ẽ oparij ac qͥſtuarie filiꝰ. hic qmatris geſtatꝰſiiu hoieʒðs fugit iegi ptũ. hic veſtitꝰ coccino. hic ſentibus co ronatus.hic magus.demoniũ his.⁊ ſa marites. Werne manꝰ iudec quas fixe ras. Werne latꝰ romane qð foderas:vi dete cõpꝰan idẽ ſit qð dicebat clã nocte ſuſiuliſſe diſcipnlos. Et Wꝛe. In ma⸗ ieſtate viſuri ſt quẽ i hũilitate videi nolu erũt vt tãto tũc diſtrictiꝰᷣtutẽ eiꝰ ſentiãt q;to nũc ceruices coꝛdis ad eiꝰ patiẽtiã nõ iclinãt. Et h? de pᷣma ꝑte. C Wöõcko
usec
ſ ſidiuſio wuic aui iojigcu iligaüi zuiin. Jucch ichn.iſclls Sobicrabt. iſcle tadẽd keſiicritv
n ¶Sʒ aditelli
urte opiniðes e deaesiz“. isalluo. Et inuſupcuge. odictcꝙ obic tůſõe. ac hcẽi ſoouwiow ſek q nð appt c ls.n a opm̃. oll nppabſcõonẽ boeuſebi 1hyderaidie: mninõ diminnt ihcunur jiln ſtat End Nnni depappar Rhunnt
* F —

Cccewnot nentn ici 5 niboaſa. i ih.. ent hoiesmo . op aucontat ber. ſup cãi. at. üunn 6vakbüt pur coida ᷓan qabonaq́; marſupiapin erile nõ falc ybis. nerſ Erbiero. iepla adpin tila dis mãᷓſcã ni ſin pula mõrãda ſü. Diig dor au. Venie dusiltn ubilcbtmonneiduatin M Wi funscu dn nia wrbmbe Applis. gaudebisi jo. ugubeis müdus imn⸗ tibũ ferid pecoꝛa. o
zreges nudo lar palpta
tůc cum ꝓle ſua venere dducct cſuis ſtul pla⸗ Ariſotcl argumẽta nõꝓ⸗ ulcamꝰ paup cxuka⸗ Ecee qucifrus deꝰ meꝰ. qovuolur pãnis in pᷣſepio oparac qͥſtuare filꝰ. hic ſrhnn hoieʒðs ſugitiegi n coecmo. hic ſennbs c mugs. dcmoniũ his.⁊ſ tememan mdec quas fn r romaneqð ſoderas nid htqð dicebat dã noa lapulos. Et Wr. nn nſi qut i hůiitate vdcno c dinric vuutẽ t ſi micts cdulis adchpari gib' depᷣmapu LM
———
Germo. J.
ſecũda ẽ de indicij oꝛdinatiõe.q̃ talis ẽ. ꝙ finale iudiciũ erit triplici acie diſtictũ ⁊oꝛdinatũ. q̃rũ. pꝰ vocabit᷑ foꝛmida- bilis ſignoꝛñ oſtẽſio. ⁊ꝰ vocabi admi⸗ rabilis iudicis deſcẽſio. 3? vocabit tri bilis inie diſcuſſio ¶ Vico p̃ ꝙ pᷣma acies iudicij erit foꝛmidabilis ſignoꝛum oñſio.ſ; ſigna erũt diſticta triplici oꝛdie. qm̃ aliqᷓ ſigna erũt ĩ celo.aliqᷓ ĩ mari.ali quaitra. In celo erit ſignũi tribꝰ.i ſo le.⁊ luna.⁊ ſtellis:in illud Nath.⁊4. Sol obſcurabit᷑.⁊ luna nõ dabit lumen ſuũ.⁊ ſtelle cadẽt de cclo. Vrit ẽt ĩãge⸗ lis.qꝛ ſtati iſcrẽ ⁊ vtutes celoꝝ mouebũ⸗
mr. ¶ Sʒ aditelligẽtiã hꝰ lie Wathei dinerſe opiniões euolant ꝓut declarat Vlex. de alesiz“. Bichar. iq̃rto.loco
ſupius allato. Et frat᷑ iacobꝰ albꝰ ð ale
rãdria ſup enãge. diicalia. C Wna opi
nio dicit ꝙ obſcuratio accipit᷑ hic ꝓ ab⸗
ſcõſõe.ac ſi eẽtſẽſus.obſcuratio.i.abſcõ ſo.ſicht mioꝛ lux abſcõdit ſub maioꝛi vt Relle qͥ nõ appent ĩ die ꝓpter maioꝛẽ lu
cẽ ſolis.ita adueniẽte maxia lumioſita te coꝛpis xp̃i.ſol.juna.⁊ Kelle obſcurabũ
tur pp abſcõſionẽ.⁊ iſtiꝰopinõis ſuerũt Mieroꝰ.euſebiꝰ.criſofiomꝰ.vñ liero.
ait. Sydera ĩ die iudicii videbũtur ob⸗
ſcnrari nõ diminutiõe ſue lucis accidẽ- te.ſʒ claritate vi lumis ſupueniẽte.de qᷓ Fſa.⁊4. ait. Erubeſcet lũa ⁊ ↄfũdet᷑ ſol cũ reanauerit dñs exercituũ. ¶ Vlia opi
nio ẽq̃ diẽ p apparitionẽ.ſ.qꝛ añ ſupna
tralẽ ꝓductionẽ ignis cðflagratiõis p accenſionẽ coꝛpoꝝ celeſtiũ tã vehemens
caliditas ⁊ ſiccitas giiabit᷑ q̃ erit cõgrua
diſpõ ad ignis ꝓductionẽ.ꝙ deũnetge
nerari arcus nubiũ ꝗ giiatur i nubis ro
ratiõe. ⁊ deſinẽt gñarialie ipꝛeſiões hu
mide.⁊ gijabitur vapoꝛ iflãmatꝰ: vt ita
dicã: deſcẽdẽsi tãta multitudie ꝙ aſpi- ciẽtibꝰ videbitur ꝙ ſint ſtelle ð celo cadẽ
tes.ſic ĩ aſſub:tñ nõ erũt felle:ſʒ ſcintille
ignee.qꝛ ſ eẽnt ſtelle cũ ſʒ opinionẽ ali⸗
qjoꝝ multe ſtelle ñnt maioꝛes tota tra:
„ 3.
vbi ſtarẽt ſiraderẽt; Et ho opinionis E oꝛigenes. ¶ Alia opinio e q̃ diẽ ꝙ hoc itelligitur q;tũ ad mutatiõem ꝓpẽt ecli-
pſim. qꝛtũc ꝑ aliqð ipᷣs ſydera patiẽtur
eclipñm.ſiẽ itpe paſſiõis ßʒ iliud ioc.
Bol cõucrietur itenebꝛas⁊ juna ĩ ſãgui ne aneq; veniat dies dñi magnꝰ⁊ ma
nifeſtꝰ:⁊ hꝰ opionis ſuit fabianꝰ. ¶ Pt z hetres opiniones i vitate poſſint ſia re.⁊ ſi ſant volũt itelligi vna nõ ẽ ria alti.iñ fructmoſins erit hꝰ itelliger moꝛa lit ßm opinionẽ Vng.ĩ epla aq̃ heſiciũ ⁊bi ãbꝛo. ſup Wi imaculan.qꝛ hoc di ctũ vr ptinere ad ecchã ĩ qᷓ tũc erũt tene bꝛe honẽde.⁊ h pp tria. C P iſigno obſcuritat iterioꝛis.⁊ extidꝛis.q̃ erũ in hoibꝰ illiꝰ tpis in qbꝰ ſol.i.caritas refri geſcet. luna i.fides deficiet.⁊ ſtelle i. alie vtutes penitꝰ euaneſcẽt. vt illð vi⸗ deat ipletũ. tre.i. Wgreſus ẽ a filia ſyõ ab aia fideli ois ðᷣcoꝛ ciꝰ.i.i ſigno ob⸗ ſcuritatꝭ extioꝛis.i.tenebꝛaꝝ ĩernaliũ in
gbippetuo maliicludẽtur. Int̃ illud
Math.2. MWittite cũ i tenebꝛas cxte-
rioꝛes. C= hoc criti ſigno lucꝰ ⁊me⸗
roꝛis ꝗ erit ĩ die iudicij qa ſiẽ ĩ die natiui tatꝭ qͥ crat pᷣncipiũ redẽptiõis ecclia leta ta ẽ.ita i die iudicij triſtabitur. Nã tunc ſol ꝗ ſigniſicare põt lumeneccle.habuit circulũ aureũ.ſ; tũc ſtabit ſiẽ ſcribitur ĩ apocaly.o: Sol feũs ẽ niger tãqᷓ; ſaccꝰ cilicinns.⁊ lũa tora ſcã ẽ ſiẽ fãguis.⁊ ſtel le ð celo ceciderũt. Mic criſoſto.ait. a trefamilias moꝛiẽte domꝰ eiꝰ turbatur ⁊ familia plãgit⁊ nigris ſein⸗ duit. ſic ⁊ hũano gije ꝓpt᷑ qʒ ſcã fũt oĩa circa finẽ cõſtituto totꝰ deſtruitur mun⸗ dꝰ:celi miniſteria lugẽt: ⁊ cãdoꝛe depoſi to tenebꝛis iduũtur. ¶ Tertio h? erit in
ſigno ꝓfuſõis.ſ.maloꝝ ſi qdẽ ſol. i.pla
ti. nec p̃dicatiõe: nec vtutũ oſtẽſionejul⸗ gebũt. ſed i tenebꝛis latitabũt viſcipulis
ajxpᷣi publice pᷣdicãtibus ⁊ miracula fa
ciẽtibꝰ.ſi dijs ait Math.⁊. Burgẽt pſeudoꝓphete ⁊ dabũt ſigna.ia quoq;

—————————————————————————————————
———
5 iudicio
i. jubditi g ſolebãt a pᷣlatꝭ illumiari cõ
uertẽtur ĩ ſanguinẽ.i.itellectũ carnalẽ. quia diſccdẽt a fide romane ecche.ſicut git Vpo.⁊ ad the.ßᷣo.⁊ hoc faciẽt aliq timoꝛe:qdã cupiditate munex.qda de⸗ ceptiõe miraculoꝝ.ſtelle.i.religioſi ꝗ vi debãtur ĩ fidt foꝛes ⁊ firmi ex maxia p⸗ te cadẽt ĩ traʒ dimiſſo habitu ad ſeculũ redeſtes. Wi monet dñs Apoca.iò.di cẽs. Seatꝰ ꝗ vigilat ⁊ cuſtodit veſtimẽ⸗
ta ſna ne nudus ãbulet ⁊ videãt turpitu
dinẽ eiꝰ. N Sʒ qũo ⁊ qñ iſe opiniones habebũt vutatẽ gudiamꝰ. Nã añ aduẽ⸗ tũ xpi ad iudiciũ qꝛ erit imntatio ſtupen-
a tã ſupioꝝ q; iſcrioꝝ coꝛpoꝝ ſi reciat
ſiero. in ãnalibꝰ FJudeoꝝ ſe repiſſe.iõ tũc erit va opinio oꝛigenis ⁊ fabiãi. Et qꝛ ẽt tũc.ſ.aãxp̃i adnẽtũ erit pſecutio ec⸗ cleſie.tũc habebit vitatẽ opio ang. Et ĩ aduẽm xp̃iꝗ veniet cũ Claritate magna erit vᷣa opinid Miero. C Begt vider ð ſignis qᷓ̃ erũtĩ mari. Maria ſiẽ Mieroꝰ git ſup oẽs mõtes.iʒ.cubitꝭ exaltabũñ᷑. aq ſtãtibꝰ ⁊ ĩ nullã ptẽ fluẽtibꝰ: dride aſio die ĩ locũ ſuũ renertẽmr. Dẽs belue maris cõgregabũtur ſup pelagꝰ ad mo
dũ ↄtẽdentiũ mugiẽtes. Wtiilla cõmo⸗
tiõe erit ſiẽ dñs ait Nnce.zi. Sonitus
maris ⁊ finctuũ. ¶ Moꝛalis itellectus
hꝰ lie ẽ.ꝙ clenatio maris ſignificat ex⸗ tollẽtiã ipioꝝ:ʒ litteralit ita erit: de qua extollẽtia logr Iſa. Ica. Ait coꝛipij qjñ mare feruẽs qð geſcere nõpõt. Ele
natio.is.cubitoꝝ dñ ponit᷑ qꝛ pᷣui erigẽt
ſe 3 deũ pꝑ trãſgreſſionẽ decalogi.Int̃ il lud̃ Vob.iꝰ. Tetẽdit manũ ſnã aduer⸗ ſus dñim.et 3ᷓ oipotẽtẽ roboꝛatꝰ ẽ.Et erigẽt ʒ ecclaʒ qͥ in.v. Patriarchatꝰ cõ ſiſtit.. Momanũ. Wõfiãtinopolitanus. Rlerãdrinũ. Antiocenũ.⁊ Mieroſoli⸗ mitanũ. De qbꝰſa.io. Logtur dicẽs. Nrarxit.v.ciuitares itra egypti loquen tes lingua gananea. Cinitas ſolis voca bit᷑ vna.ſ. Romana eccla:cuiꝰfides ad modũ ſolis ſtabilis ⁊ ꝓpetna ꝑſenerat.
Bepſſio ðo ip̃ius maris penã denotat. S angelis ait apoca.is. Nuanũ gioꝛificauit c ⁊ ĩdclicijs ſuit. tãtũ date il ſitormẽtũ ⁊ luctũ. ĩq pena eccla nõ defi ciet. Vñ dñs Ance.iæ. Ego ꝓ Iogd⸗ uipetre v nõ deftciat fideß tua. C Pe⸗ qnit᷑ videre de ſigns tre. In tra erũt tremoꝰadeo magni vt pene œia manu facta rnent. vñ apoca.io. vi. Nerremo ꝰfacꝰ ẽ magnꝰ.⁊ fracta ẽ ciuitas nã⸗
gna i tres ptes. Et cinitates gẽtiũ ceci-
derũt.ſa.⁊4. ait. Cõfractõe ꝓſriget tra.⁊ hoc eritĩ deteſtatiõem cupiditatis hane qjſi nolẽs cupidos ſup ſe ãpliꝰ to lerare.vñ Sſa.4.ait. WBrauabit eam inigtas ſuau Iteʒ oẽs— ẽt parui ſcindẽtur ũ illud mar.iz. Videtis oẽs has magnas edificatiões. nõ relinqͥtur lapis ſup lapidẽ ꝙ nõ deſtrnai.⁊ hꝰire dargutiõem obftinatoꝝ coꝛdis q nolmt cõteri de pctis. Minc eis di ꝙ ſcribi in eccli.z*. Coꝛ dnꝝ male habcbit ĩ nonil⸗ fimo Itẽ oia ligna ſilnaꝝ ⁊ olera her bar ſanguineũ rorẽ finẽt.ſicut ſibilla pᷣ⸗ dirit. Indicij ſignũ tellus ſudore made⸗ ſcet. Et hoc ad cõfuũonẽ humane vere
cũdie q̃ ſup ſeip̃am nolnit flere ſicut xpᷣs
cis pᷣdirit. Luce.⁊⁊. Filie hierlin noli⸗ te fiere ſup me. Vtẽ oẽs mõtes ⁊ colles ipnluerẽ redigẽtur. vñ Danid ip̃s.ait. Möõtes ſicnt cera finxerũt a facie dñi. F h ĩdeteſtatõeʒ hũane ſupbie qͥ cuʒ nibil fit tãtã maieſtatẽ anſa ſit irritare. Winc eam redarguendo eccle.i⁊. dicit.
nid ſupbis tra ⁊ cinis? Itẽ oĩa vo⸗ latilia cõtẽtionabũtur i cãpis vnũqðqʒ in gie ſuo:⁊ hoc ad cõfuſionẽ boinũg cũ ſint pᷣditi rõne vix aut nůqᷓ; tractatũ faciũt de falute aie.vñ anes ꝓnũciadũt hoibꝰ illudapoca. i9. Ve.vẽ. ve. habi⸗ tãtibns in terra.i.tractãtibns ſemp que coꝛpoꝛis ſt qð terra en. Iẽ fere ð mõ⸗ tibus deſcẽdẽtes cñ hoibus moꝛabũtur
⁊ulli nocebũt.⁊ nõ guſtãtes mugient.
Vnde amos.ð.ait. Ieo rugiet.⁊ a foꝛ⸗
wfmor: nünerſo odl. ſgitus mole gnouctn snz dupl vqů alaffto utsxircii ithic afta di jſb6.ol vůcũvñj W. unbuleqtcme ideemyan a lin“ Aowo ſendow tiats hh Dain. 5 scis miniiri tis Erſcqurpe diooc angeli wliiligũ. vñ whoischade ic poriues ancq int ſg jumin ignea — Ausporni ſin
Hh. wu

oihins ma
ugels ai wehn ni i u intindn c. iqpenaeccj
wAutKppu ö defcatfdeztin
ede ſignstre n ü comnagutpeſechn vij oc io di. Jem aw. 1fracẽcinn Mes. Et cinitates gẽtũct
tioꝛi alie beſtie rugient ſi leo ꝗ eſt capnt rugiet.⁊ hoc in deteſtatiõeʒ oppꝛeſſoꝛnʒ qui pauperes ⁊ humiles violenter affli⸗ gůt de qbus conqucritur dñs p Vauid in p̃s dicẽtẽ. Deuoꝛant plebẽ meam ũt eſcã panis. tẽ ibunt hoies huc? illuc vt amẽtes ⁊ pꝛe timoꝛe areſcentes. t hoc ẽ qð ait dis. Xuce.⁊i. Kreſcẽtibꝰ hoibus pꝛe timoꝛe ⁊ cxpectatiõe q̃ ſup- —— 2 ſ— .24. dll. na fragilitas moueat. Wã virtutes ce ſiariii angeli mouebũtur. qui m Vlex. de olcupios ipi i ales il3. duplicit monebütur. no ſa.4.ait. Vrin modo q;tũ ad affectũ ex contẽplatione jrzoes pie maieſtatis xßi reſilientes in ꝓpꝛiã pam inmer Buh te chic affecr vẽrenerẽtie ne trons s cicunec u B. Job.6. Kolüne ccichtremiſcht⁊ iléchno en el pauẽi eñ.vñ Wte. ait. Qnid ergo faci⸗ „ enttabule qñtrement colũne:gã virgul ie he vxdis qwh tñ deſerti patitur qñ cedrus paradiſi cõ wwensvichluibit cuntur“ Aliomodo quãtũad effectum dut mal babchinu exequẽdo miniſteriũ cõſnmatiõis mũdi a lgno Mnar rolrut ⁊ inonatiõis hñane reſurrectionis. Hic or ſibiluß Wanid in ps. Bndicite dio oẽs virtu⸗ gnütlus woormad tes eins miniſtri eiꝰ g facitis volũtateʒ cfnüonẽ humane vmn eius. Et ſegtur p expoſitionẽ. Bñdici⸗ bamnoluit fere icutts te dño oẽs angeli eiꝰ. Vtutes celi igitur uce.⁊x. ili hicrmnoh angeli itelligũt᷑.vñ beda. Quid miꝝ tre e. M ots mõtes ⁊colu mere hoies cũ ad aſpectũ indicij tremãt igemr. vñ Bauidips at ungelice poteſtates: Itẽ maxime i pꝛin ucera furerüt a facie vi cipio anteqᷓ; ſint ſigna in ſtellis vt dictũ anöeʒ hüane ſupbie ha eſt. Fulmina ignea ſurgent ab occaſu maiciat anla ſi iriun ſolis vſq; ad oꝛtum conuẽtia. ic ſa⸗ wdarguendo ecce.iꝛ.di 33. Quis poterit ftare cũ igne denoꝛan⸗ dis trä cinis? Jcin te? Ftẽ oẽs moꝛiẽtur vt c alijs reſur⸗ nonabümr ichpis vnbc; gant. u illud. Iſa.z. Qmnis qui in⸗ nboc ad cöſuſonẽ bon nentus ſuerit occidetur. Vtẽ oia ſepul⸗ irðne vit antnũqᷓ; nan chra patebnnt cadaneribus ad reſurgẽ- Aur gie. vñ anes pnüc duz. Jũ illud eze.ʒ8. Ecce ego aperi- lapoca h. ev.eh am tumulos veſtros. C Bed hic lias rai. nactibus ſen petere poteſt ex quo pꝛincipium oĩum taömrac Iſer! ſianomm erit ignis quod erit officium teers chpobus mut ſunm. Rd quod reſpondetur ſechdum bil. nöguſtinm ſententiam plnrium J. Vley. Ricar. ⁊
nos.6ai. eongutil
₰ Xuce de botonto in fermõc vuit ſui operis qui incipit. vninerſe vie dñi.po⸗ nendo tres articulos in declaratiõe hu⸗ 1us. quoꝛum pꝛimus eſt. ꝙ iſtius machi ne mũdialis ẽ futura purgatio. N Se cundꝰ eſt. ꝙ ad talem purgationem cõ gruns eſt ignis. Tertius eſt. ꝙ ille ignis tres habebit effectus. C ꝛimus arti⸗ culns ſic declaratur: můndus iſte factus eſt ꝓpter hominem. vnde dicit philoſo phus ſecũdo phyſicoꝛum ꝙʒ nos ſumꝰ qnodãmodo finis omniuni. ⁊ ideo con neniens eſt ꝙ cum homo per reſurre⸗ cionem gloꝛioſam innonabimr.mun⸗ dus innouetur innonatione connenien te pꝛo illo ſtatu. Minc dicitur apoca.⁊i. Ecce nona facio omnia. Et qꝛ pꝛedi⸗ ctam hominis innonationem pꝛecedit purgatio dupler ab impuritate ſ.conu ptibilitatis ⁊ culpabilitatis.ſic conueni⸗ ens eſt vt pꝛedictam mundi innonatio⸗ nem pꝛecedat purgatio ab impnritate duplici coꝛeſpondente duabus homi nis ipnritatibꝰ pꝛedictis. Vnaẽ ipn-
ritas elementoꝛum.qꝛ per mutuam ac-
tionem ⁊ paſſionem ſeſe alterant ĩ cõñ nijs ſuis ſecũdum philoſophum. ſecun do methauroxꝝ.⁊ per cõfuſionẽ cum re alternis nature. totus enim ger iſe con neniẽs coꝛꝛuptibilitati hominis admix⸗ tus eſt cum vapoꝛibus terrenis ⁊ aque⸗ is ſecnndum doctriuam philoſophi. ſe cundo libeo methaurorũ. Inſuper par tes terre in quadam ſunt confuſiõe cum aqua.ita ꝙ ĩ pꝛedicta mundi parte nul lnʒ eſt elementum in pnritate ſue natu re. ⁊ hec impuritas coneſpondet conn- ptibilitati coꝛpoꝛis humani: quia talis elementoꝛum conſuſid pꝛo coꝛꝛuptibili vita conueniens eſt. Ktiam ẽ hic que dam ipuritas alia corꝛeſpõdẽs culpabili tati hominis.⁊ illa eſt quedam indigni tas ſen ydoneitatis carentia ad ſuſce- ptionem innonatõis p i

—.—————————
—
Se iudicio
hae pte mũdi ↄmiſſa lõgo tpe tã ab hoi bꝰqᷓ; ab anglis malis: quoꝝ mõ cõis eſt hitatio i iſto gere caliginoſo. Wurgatio aũt mũdi a pꝰ ipuritate erit ꝑ ſepaiõem cuiuſcũq; nãe ełnee ⁊ diſpõis a quolibʒ elemẽto. Purgatio auteʒ a⁊ ipuritate erit quẽdã mũdi recõciliatio ad ſilitudi⸗ nẽ illiꝰq̃ reconciliantur eccle ꝓphanate Cartieulus ſic declarat.i hoc miſero mũdo pctã ꝓmittũtur ex ioꝛdinato amo re gẽignis ſpũalie imũdus.⁊ iõ ad recõ ciliãdũ mũdũ ʒ illã idignitatẽ q̃ẽ in eo pp hitationeʒ pctõx aueniẽs erit ignis ne inſlim.qʒ int᷑ alia eiemẽta ignis ma gis rep̃ſentat qjlitates coꝛpoꝝ gloſoꝝ pp eiꝰlnmioſitatẽ ⁊ ſubtilitatẽ ⁊ qctualitatẽ maioꝛẽ ⁊ vᷣmtẽ ⁊ ſu impmirtionẽ cũ va poꝛibꝰ terrenis ⁊ aqis.qᷓ;uis hic ignis i⸗ ſe rioꝛ cũ mã aliena ſit admirtꝰ.vñ nec purus ẽ ſi ignis i ſpera ſua. Cꝰ articu lus ex his dictis paꝝ addẽdo hʒ declara ri.qꝛ iã pʒ ꝙ pᷣmꝰeffectus erit purgatio elementox.qi purgabit ⁊ innouabit ea. vñ ⁊petriq.di. Elem̃ta igniscaloꝛe ſol nent᷑. vnde dicit glo.tm̃ aſcẽdet ignis in dicij qᷓ;tũ aſcẽdit aqj dilnuij.ſ.ad jnpioꝛẽ ptẽ celi aerei.ier.n.pars idiget purga tlone vtdictũ eſt. qꝛ infecta eſt p pcim̃.⁊ ideo purgabitur ⁊ inouabitur. Supioꝛ vero pars mundi inouabitur t̃? meli oꝛabitur. Mic Fſaias.zo. ait. Erit lux lune ſicut lur ſolis: et lur ſolis ſeptul⸗ um. C Secundus effectus erit pur- gatio peccatoꝝ.qꝛ purgabit ſaluandos a pctis venialibus ſup quibus fuerũt cõ kriti vt ĩ indicio veniãt iuſti. Et ad hec poteſt addi zꝰ effectus circa dãnandos qꝛ toꝛcjbit eos iurta illðᷣ ſap̃..ſdugna pit ꝓ illo oꝛbis terraꝝ ʒ iſenſatos. Et m Alex. de ales ignis qᷓ;tũ ad purgã- tionẽ peccatoꝝ.⁊ ad vindictã maloꝛum bcedet indicium.urta dictũ dauid ĩ p̃s dicẽtis. Ignis añ ipſuʒ p̃cedct. Et pau. ad coꝛ.z. dit. vninſcniuſqʒ opus qualt ſit ignisꝓbabit. Bed quanmum ad ino⸗
nationẽ mundi erit poſt ſniam? adem⸗ nationẽ maloxꝝ ſicut dicit ug. de ciui. deꝛ.lib.⁊.c.vltio. In illo iudicio has res dicimꝰcẽ vẽturas. Meliã ihcſbuẽ fiqẽ iu deoꝝ.anrpʒ pſecutuꝝ.vpʒiudicaiuꝝ.mn tuoꝛũ reſurrectõʒ. bonoꝝ ⁊ maloꝝ direp tionè.mũdi ↄfiagꝛatõʒ.eiuſdẽq; renoua tionẽ. que oia quidẽ ventura eẽ creden- dũ eſt.⁊ exiſtuno eo quo a me cõmemo- rata ſunt oꝛdine eẽ ventura:⁊ hec de ſi⸗ gnis ſufficiant. ¶ Viri⁊? ꝙ ſcðᷣa acies iudicij erit admirabilis iudicis deſcẽſio que acies habebit tres ptes. qm̃ aliqua erunt pᷣcedentia.aliqᷓ ſecũ veniẽtia:aliq̃ poſt ſequẽtia. ¶ Nꝛia paſsvocabii ps aritiũ. Tria erũt añtia.ſ. Lube puiſatio Moꝛtuoꝝ reſurrectio. Woꝛũq; ⁊gre⸗ gatio. ſdꝛimũ ancedẽs erit tube puiſa- tio. hinc dicitur. Mat.⁊. Mittetan⸗ gelos ſuos cum tuba ⁊ voct magna. Et bñ magna.vñ Criſo. Magnã eſt vox illa cun oĩa obediũt elem̃ta.q̃ͥ petras ſcin dit. inſeros apit.vincula moꝛtis diſrum pit.⁊ deꝓfũdo abyſſi aĩias liberatascoꝛ
ponbus aſſignabit. Et erit iſta citatio pemptoꝛia. ꝛma nãq; citatio facta ẽ
ppplhctas.⁊ ꝑ aplos ⁊ aplicos viros. 3* ⁊ vltima erit iſta p angelos. ⁊m ante cedẽs crit moꝛtuoꝝ reſurrectio.tñ iſta re ſurrectio gnãlx erit diſcreta:qʒ electi re- ſurgẽt gloꝛioſi ad modũſolis fulgidi:re⸗ pꝛobi vo ignomioſi:⁊ obſcuri.vñ Ma⸗ niel. i⁊.ſcribi. n tpe auteʒ illo ↄſurget Michael p̃nceps magnꝰ gſtatz? filijs ppli tui. Et veniet ᷣs qjle nõ fuit ab eo er quo gẽtes eẽ ceperũt vſqʒ ad ips illð. ⁊ in tpe illo ſaluabit ppls tunsois ꝗ iuẽ- tus fuerit ſcriptus in lbꝛo.⁊ multi ð his q doꝛmiũt in terre puluere enigilabũt. alij in vitã eternã.alij in oppꝛobꝛiuʒ vt viceãt ſp.. auijs erit coꝝ ꝓgregãtio. qꝛ i iudicio oẽs pſonalr ↄpebunt vt con ſciẽtie ſingulor in pñtia indicis ſingu⸗ lis pateãt ad dinine iuſtitie manifeſtatio nez ⁊ vt ſinguli iudicẽ quo ad humans
juu gW nnutnici lnpois oo hcidecn e u.vbi di. egadi cec
imo
uß vocbi pa
i Wiuae
votiſomabi b. Jilns hois nis i. quã ion
niute.cxl dor
er. Ss vois·nc gipſe indca oculo coꝛp imt ßalbu ieuntimo dol ninõ porerit giolaztqnõ
s.t õlum
nvoqᷓ;tů ad koncpali
bnigiquotd Sn iſlbov.de

mundi ntiuen Mio. n iloi Ucbhu vemr bein wün bausuic recöz bohoptmah. uↄuguʒtuſtiʒu couqucvenncat umnoeoquoamechh oudineci venurget hah nt. C Pir?? ſchu aqmirabiis miſcs d habebutnespies. qÿu denna. alij ſcci venitu nu. C Pia paſgvocii Aertantia.i. Tutepu eluecno. Laicz im aicccẽs ent uenl ur. Mat.⁊4. Ahin cm wbatvoct magu i Crio. Pagnc obedüt cina q̃peu p. vinula monis din ioo abymolus liberutis gnabir. Prert in cin um⸗ nq; citatio fact paplos ĩ aylicos viw rit itap angelos. ⁊*an dwoꝝ reſurrecioij ſſu ſt cr diſcreta:qʒ elecit oñ ad modũſolis fulgici nomiolt obſcuri. vñ D v. Vn ipe autcʒ ilio ꝓi pnceysmagn qſtapf
venetsqle nö fuuch
s et cperũt vſq; ad lauadi wo npusmhꝛo. wuli uum puluere wigt uůcum.aljin oppꝛoh d. 3* uñs crü cox ↄ0 doois pionalt 2ebul ugulot in půtd wächt a duncſtenni ſngoidic u al h
nati nõ poterũt videre humanitatẽ 3 gloꝛioſaʒ ẽ qꝛ nõ hẽbunt ocnlos gloꝛifi⸗
Sermo. I.
naturã videãt ad ↄſolationẽ electoꝛnʒ⁊
repꝛoboꝝ amplioꝛem afflictionẽ. Et ꝙ
oẽs ↄgregent. ofidit p talẽ rõnẽ Ricar⸗ di. itatus ꝓ cã criminali tenei᷑ pſona- liter ↄpere.ibi eni deſenſio pꝓcuratoꝛẽ
nõ valet.s.q.z. In criminalibus.ſʒ ocs
repꝛobi ad iudiciũ vocabũturꝓ cã cria-
li ergo oẽs opoꝛtebit pſonalit᷑ ↄpere. Deẽs etiã clecti ↄgregabuntur vt habet Bpat.iz. vbi di. AMittet angelos ſuos ⁊ ↄgregabit electos ſuos a quattuoꝛ vẽ tis a ſũmo terre vſq; ad ſũmũ celi. C=⸗ pars vocabit pars ſecũ i.cũ iudice ve⸗ nientũ. In iſta acie tria erũt.ſ.iudicis p̃⸗ ſentia.crucis refulgẽtia. btõꝝ angeloꝛuʒ frequentia. ¶ Mꝛimo ibi erit iudicis pᷣ⸗ ſenta ᷣm Kicar.in loco inpius allega
to.erit ĩ ſoꝛma hũana. uxta illð Aat.
io. Filius hois vẽturus eſt in gloꝛia pa tris fni.quã foꝛmã ſᷣm Ang. ii.pᷣ de tri
nitate.c.pl.boni ⁊ mali viſuriſũt.tñ ali⸗
ter ⁊ aliter. qꝛ mali videbũt in foꝛma qᷓ filius hois: nec tñ in hũilitate ſicut tunc q ipſe indicatus eſt.ſʒ cũ claritate quã
nec oculo coꝛpali nec intellectuali vide⸗
bunt.ſʒ aliqbus effectibꝰ qbus nõ gan⸗
Aebunt imo dolebũt. Mõ aũt quare dã
— .
catos.⁊ iõ lumẽ coꝛpis gloꝛificati xpᷣꝛ in
ppoꝛtionabile erit ocnſo i gloꝛificato.
Voni vo qᷓ;tũ ad gloꝛiã coꝛpis eũ vide bůt ocnlo coꝛpali:qᷓ;tũ ad gloꝛiã aie ocu lo mẽtali.quo ẽt diuinã eiꝰnãʒ clare vi debũt.¶= erit ibi crucis refnlgẽtia q̃ dĩ ſignũ filij hoĩs. de quo Mat.⁊4. dicit.
Et appebit ſig filij hois.ſ.ipſfa crux ſo
le lucidioꝛ. vñ riſo. Crux appebit ſole
lncidioꝛ exũs.⁊ ñẽ nec̃tas accuſatõis cũ viderit crucẽ? ip̃ʒ vpᷣʒ hnitẽ in coꝛpe ſuo teſtimonia paſſiõis.vtĩpleat᷑ qð di p pᷓa chariã. i⁊. Videbũt ĩ quẽ trãſfixct. ꝙt Apoc.j. Kece venit cũ nubibus teli ⁊ videbit eũ ois oculus ⁊ ꝗ eſi pupugeit. Erit.n.crux ſicnt dictũ ẽ gloꝛioſa.⁊ iõ ñ
ad vituperiũ venlet.ſʒ ad honoꝛem. Nt
hoc Vriſo.ꝓaliã auctoꝛitatẽ oñditi ſũa
etpõe ſupꝛa Aat. dicẽs. Tůc crux mul
lo ſolaribꝰradiſs lucentioꝛ erit Cʒꝰ ps
vocabi poſt ſeqͥntiũ.veniẽt.ſ.ãgeli crn cẽ⁊ ifraſcripta poꝛtãtes añ indicẽ ⁊ erit
ibi btõꝝ frequẽtia ſicut ſcribit ĩ epla Fu⸗
de. Ecce venit dijs in ſctis militibꝰ uis facere iudiciũ ʒ oẽs.⁊ arguere ipios de oĩbns opibꝰ ipietatis eoꝝ qbꝰ ipie ege⸗ rũt.⁊ de oĩbꝰ duris qͥ locuti ſunt ʒ dñm pctõꝛes impij. Et erũt i tres ptes diniſi. nã alig erũt ſenes iñ ilið Fſa.. Be?
ad iudiciũ veniet cũ ſenioribus ppli ſui.
Alig erũt ſciẽtes.ſapᷣ.. Julgebůt iuſti iſcia ⁊ tãq; ſcintille iarũdineto diſcur⸗ rent. Fudicabũt natões. Alig erũt arma ti.vñ dõ i pᷣs. Et gladij ãcipites ĩi mani bus eoꝝ.⁊ ita in neniẽtibus cũ indice erit ſapia.ſcia.⁊ foꝛtitudo. ¶ Wixiz ꝙ ů acies indicij erit terribilis inie diſcnſſio
que ꝑ tres oꝛdines erit diſtincta tali oꝛdi
ne. In pᷣmo oꝛdine ponet᷑ accuſantiũ al⸗ locuto. n ⁊oꝛdine apponet᷑ temiũ ap pꝛobatio. In 3? oꝛdine iudicis exaiatio. In p̃ oꝛdie ponet᷑ accuſãtiũ allocutio. Nã qnq; erũt accuſatoꝛes. ſdꝛimꝰ erit ſciaꝓpa.vñi Mãi.y.c.ſcribit᷑. Bedit
iudiciũ ⁊ libꝛi apti ſunt.ſ.ſcie. ⁊ꝰ erit
pctm̃ ⁊ malitia.vñ hiere.⁊ ſcribi. Ar
guet te malitia tna. ʒꝰerit ſcriptura. vñ
go.vſcribit᷑. Eſt qvos accnſat moyſes
i.ler moyſi.ꝰerit celũ. Fob.⁊o. Reue
labũt celi iniqtatẽ eiꝰ. erit demõ. Et licet erũt mli.tñ erũt tres pᷣncipales 3 tria vitia qbus totus mundus eat Crit.n.lucifer 3 ſupbes. Wãmona auaros. Aſmodeus 3 luxurioſos. Q de mon ert accuſatoꝛ. hi ꝑ augu. dicentẽ dꝛeſto erit tũc diabolꝰrecitãs vᷣbaꝓfeſ ſionis nie ⁊ obijciens nobis quecũq; ſe cimꝰ.⁊ in quo loco.⁊ in qua die? hoꝛa ⁊qd boni facere tũc debnimꝰ. dicurus eñ ille. Equiſſime inder iudica iſtuʒ eſſe meũ p culpã g noluit eſle tuus ꝑ gratiã.

Be ndicio
tuns ꝑ nãʒ. mesp malitiã.tuꝰ p paflionẽ meꝰꝑ ſuaſionẽ. Lucifer erit pᷣmꝰ ducẽs ſupbos.⁊ mãmõn ducẽs ſecũ auaros. 3ꝰ aſmodeus ducẽs ſecũ luxurioſos. 2 oꝛdine ponet nt teſtes. ꝛimꝰerit filiꝰ indiſciplinatus 3 parẽtẽ iu ilð ec.4i. Ve pie ipio ↄq̃rũ iur filij. qm̃ ꝓpter ipᷣm ſũt in oppꝛobꝛiũ. 22 teñis crit idigens ʒ abũdãtẽ. vñ ber. Veniẽt añ tribũal xpi vt audiat pupil⸗ loꝛum oꝛphanoꝛum ⁊ viduarum accu⸗ ſatio granis. ʒ? teſtiserit ifidel. Mat. ⁊.Regina auſtri ſurget iiudicio ⁊ ↄdẽ nabit gnjtionẽ iſtaʒ. ꝰteſtis erit crux vpi · cũ oibus toꝛmẽtis. vñ hiero. Crur iqᷓte poꝛabit. xpᷣs ꝑ vulnera ſua3ᷓ te allegabit.cicatrices ᷓ te loquẽt᷑. Claui de te ꝓqnerẽtur. yꝰ crit angelns. vnde Vriſo. ſup Mat. Angeli aderũt cũ ipᷣo teſtifictes qᷓ;tů ipſi miniſtrauerũt a deo miſſi. oꝰ erit totus mũdus. vñ Triſo. In illa die nihil ẽ qð rñdeamꝰvbi celũ. ⁊ terra.aqᷓ ⁊ ager.ſol ⁊ luna.dies ⁊ noctes ⁊ totus mñdꝰ ſtabit aduerſus nos i teſti⸗ moniũ pctõꝝ nioꝝ.⁊ ſi ia tacerent ipſe cogitatões nie ſtabũt adnerſus nos foꝛti⸗ ter accuſantes. Cz oꝛdine ponet᷑ indcij eraiatio in q tria erũt.pᷣꝰ meritoꝝ diſcuſ ſio.⁊ irrefragabil. ꝓbatio. ʒterribilis mieꝓlatio. Diſcuſſio erit de qnq;.pᷣmo de opibus mie iut illud. Mat.⁊. Kſu riui? non dediſtis mihi manducare ⁊c̃. ſcdo de tpe.vñi Wer. Siẽ nõ pibit capil lus de capite ita nec momẽtũ de tpe de quo nð q̃ratur. Vñ anſelmꝰ ſibimet di cebat. Olignũ aridũ⁊ intile eternis igni bus dignũ ꝗd ridebis i illa die cũ erige tur a te vſq; ad ictũ oculi oẽ tpᷣs vinẽdi tibi ipeſuʒ:ʒꝰ de opibꝰ neglecus ⁊ igno ratis ð qbus dõ petit veniã in pᷣs dicẽs. gnoꝛantias meas ne memineris dñe. 4 de vbis ocioſis. vñ Mat.i⁊ ſcribit De oi vbo ocioſo qð locuti tner̃t hoies reddẽt ronẽ in die indicij.v ð cogitatio nibus malis.vñ ſapiẽs ſaß̃.i.ait. In co
gitationibꝰ ipij erit iterrogatio. Et oꝛi genes ait. n illa die cogitatões accuſa- bũt aias.& rrefragabilis ꝓbatio erit cũ dicet ilð qð ſcribit̃. Iat.⁊;.qᷓ;diu nõ fecilis vni ⁊c̃ Et meritoẽ irrefra⸗ gabilis illa ꝓbatio.vñ Criſo.ait. bi ñ erit reñſtẽdi virtꝰ.nec pnie locꝰ. nẽc de⸗ fenſionis tpᷣs.nec fugiẽdi facuitas nec la tendi poſſibilitas.nec appendi ſecuritas nec ſatiſfactõis vtilitas. ʒ erit ibi terribi lis ſnie platio cuʒ dicet pᷣmo bonis vba dulcedine plena q̃ ſcribũtur. Iat.⁊.
e ſũt. Nenite. Iſtudẽ vnũ verbum amoꝛis ⁊ ſolatio ⁊ gandio plenũ.qꝛ non
dicet te.i.ſine me.ſed venite.ſ.mecũ.iã
Volo eẽ veſter f. vñ ſodalis vi ioibus. venite igit. ⁊n vbů erit. Wñdicti piis mei.i.nõ ſolũ volo ꝙ veniatis mecuʒ ⁊ habeatis ꝓſoꝛtiũ hũanitatis mee.ſed ꝙ hñdictionẽ ptis mei habeatis ad dinini tatẽ fruẽdã. Kertũ vbů erit. Percipi- te ſegnñ. qꝛ volo vos hie nõ tĩ vnam domũ.nõ vnñ caſtrũ.nõ vnã cinitatẽ.ij Vũ pᷣncipatũ.ſʒ vnũ regnũ.⁊ qð regnũ vite eterne.i quo ea deus vobis pᷣpauit qne nec oculꝰ vidit. nec auris audiuit. nec ih coꝛ hoiĩs aſcẽdit. ꝗ.v vbů erit. qð vobis paratũẽ. nec malis ꝗ meã nolue rũt facẽ volũtatẽ. ʒn vᷣbũ ẽ ab oꝛigine můdi.⁊ p ñs nõ eſt hitatio nona q ad hitandũ nõ ſit bi diſpoſita. Sʒ p 3ꝛiũ malis dicet alia.y. vba torũ Zꝛiũ ipoꝛtã⸗ tia. Mꝛimum erit. Fte. Tũc ipñ dicet⸗ dñe quõ ſinete ibimꝰ: ⁊ quõ ſine te nĩ creatoꝛe. vñ ſtare poſſumꝰ.ſalteʒ ſi oino nos a tua mĩa vis eijcẽ. Vñdicas nos. Tũc ipſe inder nimio furore dicet ſchʒ vbů.. maledicti. ůc dãnati. dñeerquò maledicis nos. mitte ad aliqueʒ locum vbi aliqᷓlit bi ſtemꝰ. Id quos iuder cũ furoj. in ignẽ. Tũc dãnati.die qᷓ;tũtpis in igne ſtabimꝰ.ſaltẽ detis nobis alſquẽ terminũ. Ad quos index. Eternũ. Biie
dicẽt dãnati.recomenda nos aliqbꝰ vt
babeãt aliquã mias nobis. Id quos in
vdubol 14
nſumnbl. e mntgu nſagotot nuipun den nien. vdi n xudõguia
günüq; c epmi ſulunck ijiis diceba ugiis ſul ſuberreror jugiucicandꝰ
ʒ poiitq her pot
ryr uſch. ſan ſolus vp i nfnich. v ügucnire alic vntudicàch. iucicau wr it. s iudcd hiät.7ſir Lumwinn cdedirf̃lo. ʒ⸗ guuc.?iciwc igilnio wndcadumn ter cox me

büert. Vidicigj ivolog veniaismn i bůanitans mer.ſil i meihabeatis addin
vbůerit. er volo yos bie nõt̃nn an nö vyäciniatii i nnngui gdegi o ea dens vobi ppai vidit. hec aurtzaniui. aſcdit. 4* vbů ert. qd nec mals qmcãnone A. pbüe ab ogne nõ elt hiatio nouaqͥ a bñ dilpoſta. C Sʒphii ia..vda torh ꝛiũiponi wü. Nre. Tül ipli dich n im: tquõ ſineen urt poſſumꝰ.ſalteʒ ſicn iaveijck. Vndicas ler nimio furore dicaſi ici. Lic dãnat. diec os mine ad aliqueʒ bal diuw. Id quos u n. Lüc dinau. dic qül dun Jalẽ deis nobi uqnosder. Eum h ji. rtcomendanos iih uimi nobis. hüqh
—
Sermo. I.
der:te oĩo ⁊ ampliꝰñ ſleris. qꝛ recomẽ do vos diabolo ⁊ angelis ciꝰ. Ecce q̃lr
erit ſnia tribil. Hic diẽ̃ Wer. Guis pu-
i taſ meroꝛ erit. qs luctꝰqᷓtriſtitia cũ ſepabũ
tur impij a ꝓſoꝛtio iufioꝝ.⁊ a viſione ði
⁊traditi i ptãte demonum ibũt cũ ulis in ignẽ eternũ. vbi erũt ine fine i luciu⁊ ge
mitu. ꝓcul clõgati a btã piia paradiß.⁊ in gehẽnã nũq; lucẽ hiuri. Vui qᷓ;titatẽ
culpe penã ſnſtinẽtes: Et Fob talẽ ſcniẽ
tiã ↄſiderãs dicebat. Quis potit tõitruũ
eimagnitudis ſuitinẽ? Et aug. ð.illud. Wn Wt abierñt retroꝛſ ait. Snid iudicaturꝰ faciet.g iudicandꝰ hec iccit? qò regnam enet rus potit q hec potuit moꝛnrꝰ? Kt hec 52 pte ſufficiãt. C Bz hic ñ imeriio q̃ri
põt. an ſolus xpᷣs hdicabit. Id qð rñde tur ſᷣm michar.vbi ſupꝛa.ꝙ indicium
pöt ↄnenire alicui qnq; mõls extẽdẽdo
nomẽ iudicãdi. ſſxꝛio ex oꝛdiata ptãte. ⁊ ſic indicabit tota trinitas.vñ dð in p̃s ait. is indicabit fines tre. ⁊ex dele gata p̃tãte.⁊ ſic xpᷣs inqᷓ;tũ hõ iudicabit. Et ſic expõi põt illð Fo.ſMẽ oc̃ indi- ciũ dedit filio. 3 ex aſſeſſoꝛia ptãte?⁊ di gnitate.⁊ ſic iudicabũt viri pſfecti.⁊ ſic ĩ telligit illud Fob. Iudi ciũ ðdit paupibꝰ q non iudicabunivt ↄſulãt iudici.ſʒ ſo um propter eoꝝ merita:tt eoꝝ honoꝛẽ. vnde quando petrus dirit po. Ecce nos reliqmꝰoia ⁊c̃. dixit ei ieſus. Amẽ dico vobis qꝛ ⁊c̃.⁊ ĩ fine diẽ. ſedebitis ⁊ Vos ſup ſedes duodeci indicãtes.i⁊.tri⸗ bus iſrl. 4ꝰ ex appꝛobatõe.⁊ ſic indica- vũt oẽs electi.oẽs enĩ appꝛobabũt indicis ſniaʒ. Apoc.⁊o. Vudini qᷓſi vocẽ aq̃rnʒ multaꝝ ĩ celo dicẽtiũ.laus ⁊ gllia ðo nio eſt. qꝛ va ⁊ inſta iudicia eiꝰ ſũt.ðꝰ ꝓpatõe ⁊ ſic minꝰmali indicabũt magis malos ð quo põt expõi qð di Auc.ri. Viri ni⸗ niuite ſurgẽtĩindicio cũgnitõe hac? cõ dẽnabũt eã. CConchoʒ q̃ẽ de rrucufi catòe mẽoꝛie indicij tale.cꝙ fructꝰmẽo rie indicij ſũt.y. Pꝛimꝰẽ pctõꝝ rẽiſſio. nã g recoꝛdat᷑ ſemel i die ad minus fina
lis indicij enãgeliũ in eccha ii nð ẽ petðe in ſua iuſtitia melius pſeuerare põt. Si Vo pctõꝛẽ.qꝛ hemo ſine crimie: ab ipis pccis meliꝰ⁊ faciius remoueri põt.vñ hoc appet ꝑ locũ a ꝗꝛio.qꝛ q nõ hñt me moꝛiã udicij multa mala cõmittũt. hic dð in Ps dicit. Inquinate ſůtvie illiꝰ in omni tẽpoꝛe.⁊ reddit cauſam. Auferun tur iudicia tna a facic eins. Exemplum hi de ementi ſinum in foꝛo. ⁊ fructus eſt pnie inductio qꝛ q moꝛuꝰ cſt ꝑ pcim̃ viuificatur per iudicij memoꝛiã in ſtatu pnie. Hinc dð in pᷣs cant. Scðʒ indiciũ tuũ vinifica me. Vnde cuidã fratri iter⸗ roganti pꝛelatũ ſuum quò pniam auide facere poſſet. Neſpondit ei pᷣlatus ſuus iudiciũ finale pꝛemeditarc. ʒꝰ fructus ẽ vie iuſtitie imitatio.nã ꝗ per memoꝛiaʒ indicij pctã dimittit ⁊ pnĩiam facere inci pit cito viã inſtitie ſuſcipit. Hinc dð ip̃s dicit. Wia iudicia eins ĩ conſpeciu meo. Ecce auõ bẽbat dauid memoꝛiã iudicij ⁊ ið ifert. Et iuſtitias eiꝰ ñ repuli a me.
4* fructus eſt virtutũ dilectio. qm̃ ꝗ hʒ
memoꝛiã iudicij odit peccata qͥ ad iniaʒ maledictõis ⁊ ignis eterni iuducũt.⁊ di ligit virtutes in tantũ vt nihil alind co⸗ gitet niſi quõ eas opari poffit. inc ſa⸗
lomon ꝓncr.i⁊. diẽ. Cogitatões inſtoxꝝ
iudicia. ꝰ fructus eſt maloꝝ ſnppoꝛta- tio. nam nihil eſt ita graue qð̃ nõ libẽter toleret qui ne in indicio in ſiniſtra par-⸗ te collocetur cogitat. Vnde Breg. ait. Diẽ illum cariſſimi ante oculos poni te.i.indicij ⁊ quicquid modo graue cer- nitur in eius compatiõe leuigatur. 6? fructus eſt timoꝛis dei occaſio.⁊ per hoc a bonis non ita leuiter recepit qni in tali timoꝛe poſitus eſt. Ande hiero. ſuper Aat. Quotiens illum diem conſidero toto coꝛpoꝛe contremiſco. ſiue enim co⸗ medo ſiue bibo ſiue aliquid alind facio ſemper videtur illa tuba terribilis ſona re in auribus meis.ſurgite moꝛmi? ve⸗
mtead iudicium. Septimꝰ fructus eſt
eeee
6

Fgregabo omnes gẽtes in valle ioſaphat
——
mundani gandij dimiſſio. qʒ licet hõva nuſ.mulier vana in huius mũdi delecta tiõibꝰ exultẽt ⁊ gandeãt:ti ſi memoꝛiã iu dicij i ſe retinebũt ſenſualitatẽ ꝓ maioꝛi Pte mitigabũt: Et iõ diẽ Wꝛego.Nitis tpis ita agẽda ẽ letitia vt nũq; amaritu do ſequentis iudicij recedat a memoꝛia. ¶Sʒ hic q̃rit qñ ⁊ i quo loco erit fina⸗ le iudiciũj. Ad qð rñdendo.ʒ.declarabi- mus ſᷣmdoctrinã Vlerãdri de ales iz?. qꝛ qnq; qrunt. Mꝛia petitio g ẽ ðtpe iudicij.⁊ iſta petitio q̃rtuoꝛ petit dũ vnuʒ m̃ expiicat.qꝛ tpᷣus diuidit ᷣm nr̃aʒ ↄpu tatiõeʒ in ãnũ.meſeʒ ĩ diẽ ⁊ i hoꝛã. Sier go dri de ãno licet ᷣm ichar.in 4. morꝰ celi tůc ceſſabit:aut. de mẽſe:aut de die:aut de hoꝛa ſʒ nam cõpntatõeʒ ſnb mõ certitudis nõ poſſumus ſcire. Wam qugu. in li.de ciui.dei huius eſt ſentẽtie. t qð plus ẽ xp̃s dixit vt hi actu.i. Wõð eſt veſtrũ noſce tpavel momẽta q pater poſuit ĩ ſua ptãte.tamen p ſigna aliqua epidenter apparct ꝙ ꝓpe eſttpᷣus: Wñ Hrego..in omel. dicit ꝙ iã pauca ſigna reſtant:ſed tale tpᷣus notũ eſt filio. qꝛ cnʒ
Be fide catbolica
———
que en in latere montis oliueti·ſed ꝑval lem Foſaphat intellige locũ iudicij. Ioſa phat. n.iterpꝛetatur iudiciũ domini. iudi ciũ eniʒ fiet in ſpacio huiꝰ vallis ⁊ in om ni loco circũſtanti ⁊ cõuenienti ad viden duʒ xpᷣm qui deſcendet in aere in loco il⸗ lo montis oliuetier quo aſcendi Eᷣm il lud ·Pan.ad the.i⁊ epla. 4.c. Rupie mur cũ illis in nubibus obuiaʒ vpo in ae ra. Et ſic expedite ſũt huius fructus par tes quas pꝛomiſimus magnifice domi⸗ ne ⁊ cines dilecti que obſecro in memo⸗ riam habere vt hic gratiam ⁊ in futuro gloꝛiam valcamns habere. ¶ Dominica ſcða aduentus de ſide ca tholica. Sermo. I. — audiſſei Foãnes in m viculis opera chri ſti mittens dnos de diſcipulis ſuis ait ili.m es qni vẽturus es älim erpectamus Mat. ii. EMdꝛo huius ſacri ⁊ ſancti euangelij hi⸗ ſtoꝛiali declaratione notandum ꝙ cuili bet fideli tria ſunt ſatis neceſſaria.vʒ. ¶ Wignitas clara in locutione.
c
notũ ſit toti trinitati dubiũ non eſtqn ſit& Veritas firma in pꝛobatione.
notũ ſibi: Wt ſi obijceret᷑ per illud
dat. C Banctitas recta in operatione.
4· de die illa ⁊ hoꝛa nemo ſcit neq;ʒ an C Wico pᷣmo ꝙ cuilibʒ fideli necenaria
geli celoꝛum niſi pater ſoius. Wicit᷑ ꝙ ex virtute hanitatis in generali veruz eſt ꝙʒ etiã filo nõ eſt notũ:ſed ex virtute di⸗ ninitatis infiuentis in talẽ hoiem ſic im mo ſm opinionẽ quoꝛũdã notũ eſt alig- bus angelis licet non ſint rationes con cludentes ꝙ ſic quia talis cognitio non eſt de ſubſtantia gloꝛie. We hoꝛa vero aliqui dicere volũt ꝙ veniet media no⸗ cte:ſed hoc nõ eſt verũ:licet ilii tales qui ſic dicũt allegẽt illud Mat.⁊. Media nocte clamoꝛ factus eſt quia hoc nõ itel⸗ ligitur ꝓ hoꝛa tpᷣis: ſed quia tunc veni⸗ et cũ nò ſperat. We loco dicitur ꝙ non erit in valle oſaphat vt quidã puerili- ter dicũt allegando illud oelis 3. Wõ⸗
eſt dignitas clara in locutiõe. Ratio hu ius eſt qʒ ille cuʒ dignitate clare loqtur g nec ita leniter logtur vt verba cadãt de oꝛe ſuo cũ mẽdacio.nec ita grauttervt in qcũq; cã iuramẽtũ faciat qð ꝓhibet fide libus: ſed hoc ptinet viro ſideii.igit᷑. Hic Mierõimꝰ ſcribẽs ad cellãtiã i fide iſrnẽ dam ait. Mẽtiri atqʒ inrare lingna tua
Pꝛſus ignoꝛet:tãtũq; i te ſit vitatis amoꝛ
vt qcd dixeris iuratũ putes.⁊ hoc viro
fideli ptinere ſatis apte ꝓbari põt licet ſit
bonũ oibus qʒ ita excellẽs ⁊ ſupeminẽs
eſt vtus fidei vt nõ liceat cuicũq; de ipſa log. vt nõtur c̃ de hereticis.li.bᷣe. Vui⸗
7
cũqʒ. vbi dʒ. Si laycꝰ diſputãdo pᷣſume⸗
ret log de fide ercoicandus ẽ.ſi clericꝰ re
mouẽdus ẽ a clericatu:ſi miles a nilitia
ztimumtad zbeluortri uuns de vugo nita dirſcdpᷣ mi dictues. ſt ntstfueic. C linenſriẽ v iniqð loqui Pobut. Le ſolpbarc qͥ dici e verans deſt ilognec meni nhi dani.iꝗ. q Apdůdi veritaẽ nonẽ nonc do ninũ mc adoꝛ Din ꝙ cnilb usmip iideusgiʒ; r per ipereco Jüc.n. aci pnimus op b zucod⸗ einbn
735 S

idus obuiʒt n t huuus ftucns 1 nus magnifcedon u obſecro in mem (graamt in fun habcre.
ouenns de fiec
I. audiſſei Foãnesi viculis opera chi dnos de diſcipuls n es qui vẽtuns nus Mat ü. lncũ angelij hi⸗ Votandum ꝙ cuili hcſurb.. ocutione. obatione. peratione.
ʒ fidelneceſlaria
utiöe. Raio hu laic dare loqturg v verba cadãt d ecita grauneryti ein qð phibei fi vo ſidcii.igü. Vi dcclãuz ifide iimn irare linguall ßite ſu vitatis an nü pues.? hol V pu pari põric rclis ⁊ ſupeni etacucüch chercucis. i.o· Du wo dilutidofſn
owan üi
awrſimiesan
hiliber? popnlaris ab vꝛbe:i pᷣuꝰ moꝛ⸗
teplectẽdus ẽ. Et hoc ẽt nõmur.C.de ſůũ ma trinitate. Nemo.huiꝰ exẽpiũ habet᷑ Miere. 4⁊ vbi dr̃. ꝙ cũ ieremias ro gatus et vt oꝛaret ad dominũ ꝓ pᷣnci⸗ pibus bellatoꝝ ⁊ reliquo vulgo: nõꝓmi ſit ei aliquis de vulgo fidẽ ꝓmiſſiis ob ſeruãdi vba dñi:ſed pᷣncipes bellatoꝝ ꝓ miſerũt ei dicẽtes. ſit dis inter nos teſtis veritatis ⁊ fidei ⁊c̃.¶ Wixi ⁊ ꝙ cuilibʒ fideli neceſtaria ẽ veritas firma ꝓba⸗ tiõc vt ſ.id qð loqunt᷑ poſſit apte ꝓba⸗ re. Batio huiꝰ ẽ. Woꝛrecte ⁊ ſane ioq p tinet ad virů fidelẽ:ſed ille coꝛrecte loqui tur ꝗ põtꝓbare q̃ dicit. ig. MMinc augu. ait. Ille veritatis defẽſoꝛ eẽ dʒ qui coꝛre cte ſẽtit log nec metuit nec erubeſcit. Nu ius ern hi dani.iꝗ.qui moni ſe expoſu- it ad ꝓbãdã veritatẽ quã dixrerat.ſ.bel ⁊ dꝛaconẽ non eẽ deos. Vũ dicebat regi Dominũ meũ adoꝛo qꝛ ipſe ẽ deꝰ vinẽſ. ¶ Mirxiʒ? ꝙꝙ cnilibet fideli neceſſaria eſt ſanctiras recta in opatnõe: Ratio huiꝰeſt
qʒꝛ tůc fidelis qſqʒ recte ẽ qũ qð vᷣbo pꝛo
mittit opere iplere conat᷑. Vñ Brego.i ome.⁊. Tũc.n.vaciter fideles ſumus ſi qð vbis ꝓmittimus opibus iplemꝰ: hic diceba Weatꝰ Jacobꝰ in ſua cauonica 2 c?. Fideſ ſine opibꝰmoꝛtna eſt. C e cõclones magniſice dñe ⁊ cariſſimi ci⸗ nes iſacro enãgelio hodierno notantur qð in tres ptes dinidit. quia ĩ pᷣma parte ponitur dignitas clara loquẽtis ⁊ q̃rẽtis ſcʒ Joãnis vtĩ fide diſcipulos iſtrucret. dicẽtis.n esquiventurus es ⁊c̃ In pte ponitur vcritas firma ꝓbãtis.ſ.xp̃i qui ꝓ miracula coꝛda diſcipuloꝝ Joan⸗ nis firmanit i fide. In 3* parte põi ſcti tas recta opantis.ſ. Voãnis.⁊ pars eſt ibi. Fũtes renũciate Voãni ⁊c̃.zĩ eſt ibi: Silis aũt abeũtibꝰ⁊c̃. Ctvrclariꝰhec pa teãtvideamus hiſtoꝛiã. ¶ Veclarate bi ſtoꝛie fructus ẽ vtus ſidei de q̃ loquendo tres ꝓcluſiões cũ tribus dubijs declara bimus.quaꝝ.pma erat de ſua quiditate
= de ſua vitate. 3 de ſna viite: Et his tribꝰ declarais erit finis hoßᷣmõis. ¶Wöcluſio pᷣẽ talioꝛdine. ꝙ fides fm eiꝰ varietatẽ effectuũ ter hʒ diſfiniri:&t vt hec clariꝰ iteligãturvideamꝰpᷣꝰ quot modis fides capit᷑.⁊ de quo mõ log itẽdi muſ.C Wõndũ gy ꝙʒ fides.ix. modis ca pit. pᷣmoꝓ ſacramento baptiſmi ſiẽ qñ aliqs ẽ baptiʒatꝰ tũc ẽ fidelis.⁊ ſic accipi tur i decrett.⁊; di.ð indeisvbi d.ifineil liꝰ capituli de iudeis baptiʒait oʒ vt fidẽ quã ẽt vi vl neceſſitate inſceperũt tenere cogãtu] Vcðo mõp caſtilate thoꝛi ſie qi mul huat honoꝛẽ viro ſuo ⁊ tenʒ ca ſtitatẽ ʒingalẽ ſc h̃ ĩ decretꝭ ⁊.q.⁊.cõ inges. Tertio mõ capit fices ꝓ ↄnẽtio nali ſecuritate q̃ ẽthoſii fnãda ẽ.ſiẽ hrin dechetis ⁊3. q.i. Woli extimare vbi ita dr. Jides qj ꝓmittit hoſti Fuãda ẽ.q.d. noli fallere fidẽ qa graue ẽ4mõ capi tur fides ꝓ ↄſcia.ſ.q;j qs hʒ bonã ↄſciaʒ dĩ hie bonã ſidẽ: Ct hoc mõ itelligit il⸗ lud apo. ad ro.iꝗ. Dẽ qð ñẽ ex fide pcm̃ E.i. oẽ qð nõ ẽ;gſciaʒ vt hið pe.di.ʒ. ð. vltra mediũ.vñ di ibi: Meeſt fidcs cũ nõ ſubeſtaſcia.⁊ oẽ qð ſit 3 ↄſciaʒ edi ficat ad gehẽnã.de pe.di.ꝓ. Iꝓcredu litate q̃ credimꝰ q̃ nõ videmꝰ.qꝛ fides eſt de re hõviſa.de pe.di.4.idomo. Vec ta lis fides accipitur ꝓ articulis credẽdis: vñ Ang.iĩp̃ li. de trinitate declarãs ſic dit. Alind ſt ea q̃ credimꝰ. aliud fides qᷓ cedimus. We tali fide itellexit Wrego. qi diẽ. Fides j bʒ meritũ vbi hũana rõ pꝛebet erpimẽtũ. oꝰ capiur ꝓ cognitio ne qͥ hẽĩ piia de qᷓj loqtur au. ad ro. hmo dicẽs. Inſticia deiĩ eo reuclatur ex fide ĩ fidẽ.glo. Ex ſide ſpei ĩ fidẽ rei. ᷓ mõ capitur fides ꝓ egtaic actionuʒ.ẽ.de crccptõibꝰ Lũ venerabilis. Smõ ca pitur fides ꝓ ſimpicitate bõa ſen inocen tia. vñ dĩ coiter bone fidei hõ ẽ.q.d.nõ ẽ duplex nec malcioſus:ſʒ inocẽsvt hẽĩ decren.⁊⁊q. Vnnocens. Vono mð capitur fides ꝓ ꝓfidẽtia ⁊ fidelitate iuſti

de qna loquit᷑ ſaß̃. ꝓuer. diceni. Mirũ Rdelẽ qs inueniet. Pecimo mõ capi fi des ꝓ fidelitate ſeu legalitate qͥ dolo ẽ cõ traria e.de poſito. bona fidei. Andeci mo mð capit᷑ fides ꝓ vtute theologica. Et i ꝓ collectiõe arucloꝝ ſiue ꝓ obie ctiõe fidei ꝓut ẽ vins theologica.⁊ ð iſtis duobus modis erit totalis ſermo pñs.
C Fides pᷣꝰ.accepta diffinit ſic ab aplo
ad hebꝛeoſ.iz. Fides ẽ ſnbſttia ſpanda rũ reꝝ argumẽcũ nõ apparẽtiũ d cu ius itelligẽtiã nõndũ qꝙ lʒ qdã dicat pᷣdi cta aph vba nõ eẽ fidei diffinitiõeʒ. tñ ñi qs ↄſideret recte oĩa ex qbꝰ fides põt dif Rniri ĩ pᷣdicta deſcriptione tãgunt᷑.lʒÿba nõ oꝛdineni inb foꝛma diffinitõis Md cuiꝰ euidẽtiã ꝓſiderãdũ eſt ꝙ cũ hitus co gnoſcat p actꝰ.⁊ actus ꝑ obiecta: fides cũ ſit hitus qdã dʒ diffiniri ꝑꝓpꝛiũ actũ in ↄpatiõe ad ꝓpꝛiũ obicctũ. Actus aũt Rdei eſt credere:credere vᷣo eſt actꝰ itelle ctus determinati ad vnñ ex iperio volũ⸗ tatis. Sic ergo actꝰfidei hʒ oꝛdinẽ ad ob iectũ volũtatis qðᷓ eſt bonũ.⁊ obiectũ itel lectꝰ qð eſt verũ. Et qꝛ ſides cũ ſit vtus theologica hʒ idẽ ꝓꝙ obiecto ⁊ fine neceſ ſe eſt ꝙ obiectum ſidei ⁊ finis ꝓpoꝛcio⸗
naliter ſibi coꝛreſpõdeãtʒ Weritas pᷣma
eſt obiectũ fidei ᷣm ꝙ ipſa eſt nõ viſa ꝓ⸗ tt brũs Myoniſiꝰ de diuinis noibꝰ.cꝰ.. dicit. Jides ẽ circa ſimplicẽ ⁊ ſemp exiſtẽ tẽ vcritatẽ. hec aũt ẽ vitas pᷣꝰ ergo obie ctů fideiẽ veritas pᷣma.⁊ ea qbus iberet᷑ pp ipſam ⁊ Fᷣm hoc oʒ ꝙ ip̃a vcritas ſe habeat ad actũ fidei p modũ finis ß̃ʒ ra tionẽ rei ſpate hʒ illð apli ad ro.S. Qð nõ videmꝰ ſperamus.vᷣitatẽ.n.vidcre ẽ ſpſaʒ hie.nõ aſit ſpat aliqs id qð iã hʒ:ſʒ ſpes eſt de hoc qð non hi.ſic igit hitudo actus ſidei ad finẽ qẽ obiectũ volitatis ſignificat᷑ in hoc qð dẽ.ſides ẽ ſubſtantia ſpandaꝝ rerũ.ſnbltãtia.n.ſolet dici pᷣma
inchoatio cuiuſtibet rei.⁊ marxie qñ tota
res ſequẽs cõtnet᷑ yᷣtuc in pᷣmo p̃ncipio pnta ſi dicamꝰ ꝙ pᷣma pᷣncipia idemon
Se fide catholica
ſrabilia ſůt ſubſtãtia ſciẽtie.⁊ vt miler loquamur ſi vnũ edificiũ ſaret uᷣ colũ nã vnã illa talis colũna cẽt ſubſtantia u⸗ lius edificij. p hũc ergo modnʒ dẽ fides cẽ ſubſtantia rerũ ipandaꝝ:q ichoanti nobis per aſſenſuʒ fidei qͥ virtute ↄꝓtilet res oẽs ſpandas Vn hoc.n.ſpamꝰ btifi cari ꝙ videbimꝰ apta viſiõe vitatẽ chi p ficẽ adyeremuſ. hitudo actus fidei ad oviectũ intellectꝰ ſm qð eſt obiectũ fidei deſignat in hoc qð— nõ ap⸗ parentiũ.⁊ ſumit argumẽtũ ꝓ argmẽti effectu.p argumẽtũ. nnnellectus iaucii ad inherendũ alicui vᷣo.ĩ ſicnt per argu mẽtum intellectꝰ adheret alicui vo:ita ꝑ tidẽ adheret vitati pꝛime. vnde ipſaſir⸗ ma adheſio intellectus ad veritatẽ jidei nõ apparentẽ vocatur argumeutũ Bi aũt aliqs in foꝛma diffinitiõis luinsver ba reducerevelit põt dicere. Fides ẽ hi⸗ tus neceſſitatis qua inchoat vita eterna in nobis faciẽs itellectũ aſſẽtire nõ appa rẽtibꝰ.p hec vba apli fides ab oĩibꝰ alijs diſtinguit᷑ qͥ ad itellecrũ ptinẽt. ꝓ hoc.n. qð di. argumẽtũ diſtingnit fides ab opi nione ſuſpitiõe ⁊ dubitatiðe pq̃ nõ eñ ad heſio iteilectus firma ad dliqd.p boc qð dẽ.nõ apparẽtiũ diſtingnit ſides a ſcien tia ⁊ itellectn ꝑ qͥ aligd fit apparens.per hoc qð dẽ. ſubſtãtia pandaxꝝ rerũ.diſlin guit fides a fide coĩter accepta qᷓ nõ oꝛdi nat ad beatitudinẽ ſperatã. ¶ Pat᷑ ad⸗ huc alia diffinitio fidei ab Aug. quã po nit magiſter ſniaꝝ inʒ. di.ʒ.q̃ eſt qᷓůqᷓ q; erplicatio vboꝝ hoꝛũ apliq̃ͥ talis eſt. Jides ẽ vtꝰ qj credũt᷑ q̃ nõ vident. ¶Id huc dat alia magiſtraſ ⁊ ẽ ctiã explica- tio dã illiꝰ apłiqͥ talẽ. Fides ẽ volũta⸗ ria certitudo abſẽtiñ ifra iciaʒ ⁊ ſupᷣ opio nẽ Atitutg:ſcia.n. hʒ cognitõeʒ.opio du bitatiõeʒ. nter hec duo fides media eſt nec.n. hx cdgnitiõeʒ Wñ Aug. fides eſt credereqᷓ nonvides. nec dubitationẽ.qꝛ dnbiꝰi fide ifidclis en. er̃. de hẽticis.c.i. ⁊i ñide nullus dz dubitare c.de ſůmatri
kiiiepackb naaſign
imiojcsq uſucröta ſcVucq ts fütehi ifüesmaſan ibehos i.a lcrdev. Jo ſſcat. Si mnit vendo
. n umnur. eiuniute.

blitſtean nccichſn is colnacit ſubſun
ergo moc;; f erü pandax:g ihhn ſenſuz icerqvmun 48 Inbocnpat im ata viſe jini enu biudoacnii efmqctobiri — mötüni
gumet ꝓ a mi nunlim alichi yo.⁊ ſicnt pn adherctaliiit lati pꝛime. vnde h ellecmus ad veridiſ vocanr argumeuiꝭ ma diffinitiõis huitn e põ dicere. Filesii
s qua inchoatvitacem
irlemaſüire nö
Vap josb oibil
elepuind. p hoc diſinguit ides abo dubuanõe pq nõ eit gi ma adgigi. x oc g diſingnit ſides aſch alig ſt apparensq jua ſpandar rer. coiter acceptaqͥ nõ⸗ int eratã. C Pai wofciav Aug. ui nhar ing. di.3.3ci Wor boapl ehtänövilenk. maginataẽciã wnänl. FideseM blitifraiciaʒi iu n ʒcogniqᷓ0 nur bec duo fu n öcz. Vi iit onvides vec nubin cißůcisci cᷓ ü s dʒ dubunc Ni
nitate.c.i.? ⁊4 di.quãdo epũs. hectho. CMüc q̃rit᷑ iu᷑ hec dicta an fides hoc mõ accepta ſit vtꝰ. Ad qð rñdet ſᷣm va rios doctoꝛeſꝙ ſic. vnã rõnẽ aſſignat ſã ctus Thomas ⁊ ẽtal. vtus hũana ẽ per quã actus hůanus reddit bonꝰ: vñ gcũ q; hitusẽ pᷣncipiũ huiꝰ boni actꝰ põt di⸗ ci vtus: ſʒ huiuſmodi ẽ ſides. qꝛ p fidem hõ iuſtificat᷑ pʒ illud apłi ad Ro..Fuſti ſicati ĩfide pacẽ habemꝰ.igñ. Vtũs Wo nanẽtura aſſignat vnã aliã rõnẽ pᷣme ñ Zicentẽ oñdẽs ꝙ nõ ſolũ ẽ vᷣtus imo au riga vtutũqᷓ rõ taiis e. Mꝛio ꝓbãdo ꝙ ẽ vius ſic. Flud qð ẽ pᷣncipiũ nie ſalutis eſt vtus.fides e hiꝰ. nã pluries i cuãgelio di· Fides tna ſalu te fecit. igit.lic apls ad hebꝛeos.i⁊. ait. Sine fide ipoſſibiie ẽ placere deo. Scðo ꝓbãdo ꝙʒ ſit anriga Itutũ ſic ait. Sine ſide non eſt cognitio ſummi? vcri boni. ſed nne cognitione non poteſt eſſe expectatio.igitur necẽſſa
rio ipſa fides pꝛecedit pem ⁊ caritatem
tanqᷓ; auriga ipſarum. C Sed adnerten dum ꝙ ad perſectionem huius virtutis ſer regruntur. ſꝛimo g ſit foꝛmata id eſt cũ caritate. alit eſt intilis Nñaplus Pme ad coꝛ.iz. ait. Si habuero oẽm ſidẽ ita vt mõtes trãfferã.caritatẽ aũt nõ ha beã nihil ſum:nã ſine caritate ẽt demo⸗ nes hiit fidẽ. vñ Ja.⁊.ait. Demões cre dũt ⁊ cõtremiſcũt. Scdo ꝙ ſit opivꝰ cõ iũcta. Fac.⁊. Fides ſine opibꝰ moꝛtuaẽ. Tertio ꝙ ſit pſenerãs ⁊ firma vñ de ip ſenerãtibꝰ luce..di. Id tps credũt ⁊ in tpe tẽptatõis recedũt. Qnarto ꝙ actus ipſiꝰ multũ habeat avolũtate.ſicut ẽ iil
lo q hʒ amoꝛẽ alicuiꝰ rei itẽſũ:nã oĩg bo
na de illa re credit. Quito ꝙ tendat itel
lectꝰ ifallipilit i ſñmũ vex.qꝛverũ ẽ obie
ctũ ñdei⸗ Sero g ſit iſpe obtinẽdi. alit nõ eẽtyã ſides. Mat. iꝗ. Modice fidei qre dubitaſti: Et hec ð pꝛia pte ſufficiãt
Cõcuſio ⁊ ꝙʒ ſoli xpiani tenent vita
tẽ huiꝰ fidei. ita ꝙ nulla alia ſecta hʒ ve rã ſdeʒ prer religiõem chꝛiſtianã. Et ꝙ
hoc ſit verũ ꝙ ſola fides xpiana ſit vera ⁊ nulla alia patet p.s.ratibes: quas aſ⸗ ſignat doctoꝛ ſubtilis magiſter voãnes ſcotus in pꝛohemio pꝛimi iibꝛi niarum d.?. quarum. dꝛima eſtꝓnunciatioꝓ phetica. Scðq eſt ſcripturaꝝ cõcoꝛdia. Kertia eſt auctoꝛitas ſcribentiũ. Gnar ta eſt diligentia recipientiũ. Quinta eſt rationabilitas cõtentoꝛum. Berta eſt irrationabilitas ſingnloꝝ erroꝝ. Bepti ma eſt eccleñe ſtabilitas. Octaua eſt mi raculoꝛũ claritas. dꝛima rõ aq pꝛodã dum ꝙ fides noſtra ſit vera eſt pꝛokun ciatio ꝓphetica q̃ ratio ſic declaratur. Bolus deus ⁊ nõ alius natnraliter certi tudinaliter pꝛeuidet futura ↄtingentia er go ſolus ipſe vel ab eo inſtructus põt ea vere pᷣdicẽ:ſed oia q̃ ꝓ ꝓphetas de ſide xpi dicta ſunt ac etiã qͥ; ipſemet pᷣdixit ſũt completa pꝛeter pauca q̃ mentionẽ faci unt de añchꝛiſto ⁊ de fine mũdi.ig.vññ Wrego. in omel. de aduentu ait: Wum multa pᷣnũciata cõpleta ſint dubiũ nõ eſt quin ſcquãtur pauca q̃ reſtãt. qꝛ ſequẽtiũ rerũ certitudo ẽ pᷣteritoꝝ ipletio. de his q̃ ws nũciauit ait vng.i li.de ci.dei.i⸗ c. io. dicẽs. Vera eſſe pterita oñdit ex his qͥ vpᷣs ſutura pᷣnũciauit q̃.ſ.cũ tãta vitate cõpleta ſt. C Scða rõ adꝓbãdũ ꝙ fidet nf̃a ſit va eit ſcripturaꝝ ↄcoꝛdia. qͥ rõ ſic declaratur.in nõ euidentibꝰ ex terminis nec ex pᷣncipijs ẽt enidẽtiã hitibꝰ nõ cõ ſonãt firmiter ⁊ ifallibilit multi diueri mode diſpoſiti:niſ a cã ſupioꝛi ipſoꝝ in tellectꝰ iclicturad aſſẽſuʒ:ſʒ ſcriptoꝛes ca nonũ varie diſpoſiti ⁊ varijs tpibꝰ ex⸗ tes ad hãc fidẽ ↄcoꝛdãt cuiꝰdicta nõ hnt euiddẽtiã ex terminiſ nec pᷣncipia hait cui dentiã aliqualẽ.qꝛ tunc fides non eẽt ſi⸗ des ſed ſcia.vñ Ing. de ci. dei li.is.c.⁊i. dicit. Iuctoꝛes nii pauci eſſe debnerunt ne multitudo vileſceret.nec ita paucivt eoꝛum non ſit miranda cõſenſio. CPʒ hic poteſt obijci ꝙ licci poſterioꝛes eẽnt vario mõ diſpoſiti.tñj credideit ſcp̃tnis

Se fide catholica
ßᷣoꝝ.⁊ iõ nihil diſlonũ dixerũt? Ad hoc mdit Vugn. vbi pᷣus dicẽs. hi laboꝛe ſario monimenta ſuoꝝ doginatũ reliq- rũt qͥ diſcipuli legerũt. Et licet in aligbꝰ eẽnt aſſentientes tñ aliqᷓ ipꝛobauerũt.vt
pʒ de ariſtippo ⁊ antiſtene q ʒdixerũt in
mnlt ſocrati.⁊ ſic ẽt Ariſto. Idixit ſla toni.ita etiã nñi doctoꝛes fidei xpianeʒ⸗ dixiſſet poꝛibꝰ ſi nõ hũiſſent doctoꝛẽ cõeʒ de. C Ped adhuc põt obijci:qꝛ pᷣoꝛes nõ tradiderũt euidẽtia q̃ poſſent ꝑ rõnes ꝓbari. ſicut phi p̃oꝛes tradiderũt ea que poterãt hie rões ſũptas ex imis.q de re nii poſterioꝛes illud vidẽtes nõ curaue⸗ rũt.⁊ ſic fecerũt honoꝛẽ p̃oꝛibus. Exẽ⸗ plũ. nõ ita Zdicit hiſtoꝛiographns hiſto riographo.ſicut phũs phõ · qꝛ hiſioꝛie 5 pᷣteritis nõ pñt eẽ ita enidẽtes vt auertãt
diſcipulũ a Magfo ſicut pñit eẽ phice
rõnes ita eit in dictis fidei xpiane q̃ cã nõ habẽt tantã eujdentiã vt diximus Vt poſſint ipꝛobari. d qð ridet.ꝙ hec
2coꝛdia fuit intet doctoꝛes fidei xpiane
codẽ etiã tpe vt pʒ in Miere.⁊ eʒechiele ꝓpheta:quoꝝ vnns ſtabati iudea. alter ibabylonia.? nõ ſolũ ſuerũt ↄcoꝛdes in traditis a SMoyſe qui fuit cõis eoꝝ do⸗ ctoꝛ.ſed etiã in multis qͥ nõ erãt euidẽtia in qbns potuiſſeut diſcoꝛdare. Nec enã ſũt minoꝛis admiratõis dcã modernoꝝ ſcõꝝ ⁊ btõꝝ doctoꝝ g eriſtẽtes in eodem tpe in his q̃ ad iidẽ ꝑnnẽt nec in puncto diſcoꝛdauerũt.qð nõ jiſſet niſi eoxꝝ itel⸗ lectus ab codẽ cõi docioꝛe deducti? gu⸗ bernati fuiſſent. Czꝰ rõ ad ꝓbãdũ ꝙ fi des rpᷣiana ſit vern eſt auctontas ſcribẽ tiũ qͥ rõ ſic declarat. Ilos ꝗ deteſtant᷑ in
coꝝ lege mẽdaciũ nõ eit veriſile inẽtiri. ſʒ doctoꝛes fideixpiane in cor lege dete ſiant᷑ mẽdaciũ. ergo nulla cã in ſcribẽdo
q̃ fiden ſunt mẽtiti fuiſent: vñ Ricar. de trinitate dicit. Iſta a ſũme ſanctitatisvi⸗ ris ſunt nobis tradita. Et Augn.de ci. dei⁊liꝰ aut. Wps pus p ꝓphetas: de⸗ ide ꝑ ſe ipʒ poſtea ꝑ aplos qᷓ;tũ ſatis eſſe
indicauit locurꝰ ſcripturã ʒdiditqᷓ cano nica nũcupat eminentiſime auẽtis. Et idẽ vt hi.di.o. Di ad ſcripturas ſacras admiſia fuerit officioſamendacia ad in eis remanebit auẽtis! Pt icẽ i epla ad Hiero. Ego. n. ſolis illis ſcripturaꝝ li⸗ bus ꝗcanonici appellant᷑: didici hũcti⸗ moꝛẽ ⁊ honoꝛẽ deferre vtnullũ auctoꝛẽ eoꝝ ſcribẽdo erraſſe aligd firmiſſime cre dã. ergo illi nõ mẽtiti ſũt. C Sʒ hic põt obijci dicẽdo illos mẽtitos eẽ ꝓpt lucx. Ad qð rñdẽdũ ẽ ꝙ hoc nõẽ vᷣiſili cũꝓ eis ad qᷓ̃voluerũt Voies iducere ad credẽ dũ ſuſtinuerint maximas tribulationcs. C Adhuc põt obijci dicẽdo eos eẽ dece⸗ ptos. Ad qð rñdet.ꝙ cũ ipi dicãt hec di cit dñs. ꝙt ſcio hoĩeʒ.⁊ vidi archanaq́ nõlicet hoĩ lo.⁊ ſilia q̃ ipi hẽbãt ĩ mltis reuelatõibꝰ.nõ affirmaſſẽt coꝝvba ſi nð fuiſſẽt certi: qꝛ dubiũ aſſererc nõ ẽlõge a mẽdacio:qð i pitã grauit dãnãt:ſiẽ dem̃ ẽ.⁊ iõ talia jj affirmaſſẽt ſi ab agẽte jnp⸗ nãjli nõ fuiſſent certificati. ¶ Hʒ adbuc põt obijci dicẽdo ꝙ libꝛi nõ ſũt illoꝝ qbꝰ aſcribunt Ad qð rñdet᷑. petendo ⁊ qre potiꝰ iſtis falie aſcripti ſunt tales libꝛi qᷓ; alijs quoꝝ nõ erãt Mꝛctea quõ juiſſet ita dinulgatũ tales libꝛos illoꝛum fuiſſe? CSʒ adhuc p̃t obijci dicẽd ꝙilli ñi fir mit iuerũt creduli iſt libꝛis. Ad qð̃ ri⸗ det.⁊ qjre g'ita magnificaſſẽt ſectas ali⸗ oꝝ quoꝝ ʒꝛiũ credebãt C rõadꝓbã dãfidẽ xpᷣianã talẽ.ſ.recipiẽtiũ diligẽtia qrõ ſic ðclarat. Aut nulli credes ꝓtigẽ tiũ q̃ nõvidiſti.aut ſic.ſi nð.ita nõcredes
mũdũ fuiſſe añ te.nec locũ eẽ ĩ mũdovbi
nõfuiſti.nec iſtũ eẽ preʒ tuũ. nec iſtã eſſe
mieʒ uã⁊ tal icredulitas ðſtruet totãvi
tã politicã. Si ig vis credẽ ꝓtigẽtiũ ali
cuiqᷓ nõ vidiſti marie credẽ ðᷣbes ilisq̃ tota cõitas rõnalis ꝓbat.pcipuc cũ tal cõitas ſit famoſa ⁊ honeſta.⁊ q̃ recipit
ad credẽdũ tał cõitas cũ maria diligẽtia
ſcepit. vñ tãta fuit ſollicitudo xpᷣianis ð li bꝛis accipiẽdis qᷓ;ta nũqᷓ; fuit apð alios.
upeepta inſiw nian diga uani. C Do mopMo coldiupjal Quinifilur
nnmſea

hiſime aut S a cipun alammiagt ucls t idticyn 4 M.ſolis ilserp
winmn Sermo · I. iennnisliuju We boc Ang. ð cini deili is c.zð vicit.
Scriptura q̃ indas i canonica ſuamẽ
tionẽ ſac.ſ.enoch nõ recipii ĩ cauone. ſ. xpᷣianoꝝ.ſed ſola illa recepta ſũt q aucto res nõ icut hoies ſed ſicutꝓphete diui⸗
un na reuelatiõc ſcripſerũt. ¶ Quita rõad
dapellau diic bit erre vtnulũaun aſt aliqd imnn 5 minſi Cʒti ilos miiosciꝓytu iẽg borhõẽiitc boies iqucereaini marimas tribulatm obhei dicẽdo eoscinu c. ꝙcůßidicithu boicz t yici archmni iluqͥiihẽbät iml afinnaſẽtcoxyba ii ubüaſer nõclöge puä gwidinärſc dei fimaſſiſicuiuſ arncan ¶ Fʒ ad oꝙlbꝛinõſitillox qð růdet petendo ⁊ ripti ſunt tales li it Priea quõ i es libꝛos illoꝛum fuiſt obijci dicẽdo ꝙili ifi kit lbꝛis. Vd qðr⸗ naghificaſſẽtſectas aj clcbãt Ca'rðadpbi ¶reciyittũ diligi Imnulli credes ↄu auiſi. inð.anõcrel uneclocũeẽ imlo eipicz mů nec ii credulitas ðᷣruct igivscrect ↄgiit marie crede dbe unis pa. pcyxit os boncinu cuas chmtn aſuuolicnimui isquniiui
ꝓbãdã fidẽ rpᷣianã ẽrpᷣnabilitas credẽ dorũ.q̃ rõ ſic ðᷣclarat᷑..qd rõnabiliꝰqᷓ; dců tãq; fineʒ vltimũ ſup oia diligere.⁊ ꝓrimñ ſicut ſeipm. In his duobꝰ tota ier pendet ⁊ ꝓphete.&pat.⁊. Er bis pꝛicipijs pꝛacticis ſfequun alia pᷣncipia bona ⁊ honeſta ⁊ rõni ↄſona.ſicut ðᷣ co⸗ rů rõnabilitate patẽ põi cuilibet ꝓſders ti de pᷣceptis ꝓſilijs ⁊ ſacramẽtis. qĩ gi⸗ bus vr̃ eẽ erplicatio legis nature qͥſcri⸗ ptaẽ i coꝛdibꝰvris. Vñ de hoc dit· aug. de ci.dei. Wihil autẽ turpe aut fiagitioſũ ſpectãũ intuẽdũq; ꝓponit᷑. vbi veri dei ant pᷣcepta inſinnant᷑.aut mirabilia nar rant. aut victa laudant᷑. ant bnficia po⸗ ſulant. ¶ Bexta rõ adꝓbãdã fidẽ xpia nã eſt irrõnabilitas ſinguloꝝ erroꝝ? pꝛi mo paganoꝝ ydola munta vana? ſurda colẽtiũ ini pfaimũ. pa manuũ hoinz Quid mißi faraceni iiꝰ viliſimi porci machumeti ſectatoꝛes ꝓ ſuis ſcripinris allegabnnt expecãtes ꝓ btitudie qðᷓ poꝛ cis ↄuenit..gullã ⁊ coic. quã ꝓmiſſionẽ dempiciẽs. Anicẽ.ꝗ fuit eoꝝ ſecte.·me tha. igt. Ler nfa quã deqit machomer oſidit diſpõeʒ felicitatis ⁊ miſerie q ſunt ßm coꝛpus.ſ; ẽ aliaꝓmiſſio que app̃hẽ dit᷑ itellectu. Et ſeq ibi. Vapiẽtibꝰmnl⸗ to magis fuit cupiditas ad ↄſequendam panc felicitatẽ qᷓ; coꝛpoꝝ que qᷓ;uis dã retur eis.nõ tji appꝛeciatiſũt eã ↄpanðe felicitatis que ẽ ↄinnctio pᷣme veritati.
Sed quid miſeri indei dicẽt?quõ teſim̃
nouũ dãnare pt qð i eoꝝ lege ꝓmittit? vt oñdit aplus ad hebi. dicãt ipſi vbi eſt dñs eoxꝝ ſixpᷣm yeniſſe credere nolunt. Võne ſcribi gi.4. Mõ auferet ſcepiꝝ de inda ⁊ dur ð ſemoꝛe ciꝰ donec veniãt gminẽdus ẽ.⁊ ipſe erit expectatio gtiũ:
Muid manichei dicẽtg vomꝰrůt pmũ malũ nõ itelligẽtes miſeri ꝙ ens iquãtũ ens bonũ ẽ? Cuid alij heretici? Wã oẽs hereſes ꝓcedũt ð ſcripturis male intelle ctis. vñ Kug.i li. ðz.q.q.õo. ait. õ pᷣt erroꝛ g palliat᷑ xpiano noie oꝛiri niſi de ſcripturis male intellectis. ¶ Septia rõ ad ꝓbandã fide xp̃ianã eẽ verã eſtecclie ſtabilitas.de qᷓ ſtabilitate ait augu.i libꝛo de vtilitate credẽdi.c.g. nbitamꝰnos eins ecclie gremio credere:que vſq; ad Aumatõeʒ giis hũ̃ani ab aplica ſede p ſucceſiones epᷣoxꝝ firmata finſtra hereti cis circũlatrãtibꝰculmẽ auctoꝛitatis ob⸗ tinnit:que etiã tot martirũ fanguine de⸗ coꝛata ẽ. ¶ Ocrana rõẽ adꝓbãdã fidẽ xpianã cſe verã miraculoꝝ claritas. nã nulla ſeca hʒ miracula niſi fides xpia⸗ na.vñ Kicar.ʒ. de trinitate.ca.⁊. dicit. Dſe ji eſt erroꝛa te decepti ſumꝰ nã tot ⁊ tãtis ſignis ꝓfirmata ſũttua ſcriptaq; nõ niſ ꝑte fieri potuet. Et ſig eẽnt qñ crederẽt iſta miracla fcã eẽ andiãt aug. 2. ð ci. dei.ca.. Si illa miracula fcã nõ credũt credãt vnũ grãde miracuiũ ꝙ iã̃ oꝛbis terraꝝ ſine vllis miraculis cre⸗ didit. Si qs pẽſet ꝗ pᷣdicauerũt.⁊ ꝗbꝰ? cognoſcet eẽ miracuium miraculoꝝ.Vñ aug. Qnidicredibiliꝰq; ad legẽ ʒjꝛi car ni ⁊ ſãguĩ doctoꝛes pauci ⁊ groſſi ⁊ pan peres poſſe plurimos ſapiẽtes uertẽ! Crẽplũ habemꝰde dionyfñio. auguſtio. cypano mago.ꝓſtãtino lepꝛoſo? hmõi Etłʒ ãtixpᷣs faciet aliq̃ miracla.i nũqᷓ; poterit dicer coꝛãiũ ſecreta.qꝛ oia faciet dyabolica frande.⁊ ĩ dicẽdo ſecreta coꝛ⸗ dium fraus dyabolica vim nõ põt hit᷑. ¶ Hed querẽdũ ẽ que ſůt ila que ſides xPiana credẽda aſſerit ⁊ determiat. Ad qð ridet᷑ ᷣm ſniam bti bonauenture? durãdi. Hñs bonauẽ. in.z. di. ⁊. dicit. ꝙ ſides xßiana hʒ aliqᷓ antecedẽtia. ali pꝛincipalia ⁊ aliq̃ ↄſequẽtia. Antecedẽ⸗ tia fidẽ chꝛiſtianã ſũt aliqᷓ de dictamile jnris nãlis ĩ multis quoꝛ ſub

——————
Se fide cztholica
eaq̃ ſunt pᷣncipaliai fide ↄtinent. Nõſe quẽtia ſidẽ ſůt ea qͥ fũt dectaratina fidei. oia pñt reduci ad pᷣncipalia.ſed pᷣnci palia fidei fůt qᷓ obtinent iſymbolog di paruulinus. Pt oia ſm vññ auctoꝝ ſůt læ. vñ vocat ſymbohqj ſinguloꝝ apld rũ bolus.? iſa.ix.vocant articuſi fidei. Mã hoc nomẽ artculus er greco vi eẽ derinatũ.⁊ ſignficat quãdã coaptatõcʒ Aiqjrũ partiũ viſtinctax.⁊ iõ ptichle coꝛ poꝛis ſibiiuicẽ coaptate dñr mcbꝛoꝝ ar ticuli. ⁊ ſiſr iĩ grãmatica apð grecos dñr Articuli qdaʒ ptes oionis coãptate alijs dictõibꝰ ad expᷣmẽuũ eoꝝ genꝰ numerũ vel caſũ. Et ſir irhetoꝛica articuli dir qdã ptiũ coaptatões. dic.n.tuliꝰ in ſcðᷣo rhetoꝛice ꝙ qrticls di cũ ſingula vᷣba in terallis diſtiguunt cela oĩone hoc mõ Acrimonia. voce.vnltn aduerſarios ꝓ terruiſti. vñ ⁊ credibilia pᷣncipalia ſidei wiane dir ꝑ articulos diſtingui inqᷓ;tũ iq̃ſuã ꝑtes diuidũtur hñtes aiiqnã coap tationẽ adiuicẽ. dꝛimꝰergo articulo- r iſtor ẽ. Credo i deñ pꝛẽʒ·o.cre.c.⁊t. Et iſte articuſꝰuttribnit᷑ pctro. ⁊ꝰ ẽ. Et in ihʒ xp̃ʒ.f.e.v. d. n. Wt inte articulꝰ at tribnit biõ andree. 3ꝰ. Qui ↄcep.ẽ ð.ſ. .n. ex.m. v. Et iſte articulus attribuit᷑ biõ Facobo fii bti Foãniſ. 40. Paſſus ſub.p.p.c.m.⁊.ſ.eſt. ¶t iſte articulus at tribuit brõ Joãni. vcſt. Peſcẽdit ad in feros.t.d.r.a moꝛ. Pt iſte articulꝰattri- buit btõ Thomc. 7. Iſcẽdit ad celoſ. ſ.ad dex.d.p.o. Pt icte articuꝰattribuit᷑ btõ Jacobo alphei. 6. Inde ven. ẽ in. vi.⁊ n. El iſte artiꝰattribuit᷑ btõ phi lippo. Sc. redo i⸗ſ.ſ.x iſte anribuit btõ Warcholomco. 97. Banctã ec.ca. Et iſte attribuit᷑ beato Wacheo. ioꝰ. Srõxꝝ cõ. Et iſte attrihuitur btõ ſymõi. üꝰ. Warnis reſurre. t iſte attribnitur btõ Thadco. inꝰt. Witã etnã amẽ. Et iſte attribuit biõ mathie. CIʒ hic põt obici ex quo apli ediderũt iiũ ſymbolũ.
S—————————————
qrit. vrꝝ ſufficient dixert. an nõ ſ c.
vt certũ ẽ.qꝛ ipſi nõ potueit crrar. qꝛ ple ni ſpũ ſcõ crãt.q ccclia oꝛdinauit duos
alios ſymboloſ⸗ d qð rñdet᷑ ðʒ doctri
nã dñi bonanẽture i loco ſupius allato.
ꝙ int itũ jymbolũ aploꝝ ⁊ alios en du
plex diia. Vna ẽ qᷓ;tů ad ↄtinẽtiã. Aila eſt q;tũ ad frequẽtiã. Wã credo apldꝛuʒ paucioꝛa ꝓtinct.qꝛt tĩ ad articuloꝝ ne ceſfarioꝝ erp̃onẽ.llia vo duo plura tinẽt. q ſcã mñ ecclia firmã dʒ tenẽ ſi⸗ dẽ. Vuxta illð. nuc.z⁊i.qð dixit dñs ad petrũ. Ego ꝓ te rogani patrẽ vt nõ de ficiat fides tna.⁊ tu aliqñ ↄnerſus ſir⸗ ma fics tuos. Et iõ ad hereticoꝝ ↄfuſio
nẽ plura edidit ðclaratina neẽioxꝝ vt he
reticos ↄfunderet g fidẽ diuidebãt q̃ dʒ
eſte vnd iurta illnd. pᷣme ad coꝛ.j.c. ᷣd
ips dicatis oẽs ⁊ nõ lnti vobis ſciſma- ta. Et ẽ adhuc alia diia qᷓʒ;tñ a frequẽ
tiã. Wã credo aploꝝ di quotidie ĩ cccia
qꝛ ↄtinct fidei fundamẽtũ. Nlia dir die bus ſolẽnibꝰ.⁊ illnd di fũmiſſe qꝛ eſt ad
aſcie ſinceritatẽ.illa vo dicunt᷑ aite qꝛ ſ
ad bereſũ afurationẽ. Et nõ mirãqũ qꝛ di credo paruulũ qꝛ hoc eſt qꝛ paucioꝛa tnet. ſed ti ẽ maius q;tũ ad articulos ⁊aucteʒ aponẽtium. iſios vo articulos g pianꝰtenct᷑ credere. C Iñ aduertẽ quʒ ꝙ credẽ tripit accipipᷣõt. Vnomõ iplicite.i.credẽ qð crediteccla ſic ↄfuſe. Et illnd nulli vienti rõne ſufficit. qꝛ ali- quoꝝ urticuloꝝ adeo ẽ expᷣſſa notitia: vt nullus ignoꝛet niſi ignoꝛarvelit. Icðo mõ crede capi explicite ⁊ diſiicte. Et iſte modꝰcognoſcẽdi ñẽ oibꝰneceſſari. ſed uñ his gpfecerũt ĩ fide ⁊ tenent eos articulos alijs explicite pᷣdicare. ſ pꝛeci pue iſe modus neceſſariꝰeſt curã aiarũ hitib Nertio mõ credere capit par-
tim iplicite ⁊ parti explicite. Wt iſte mo⸗ dus oibus ꝓuecte etatis neceſfa rins eit.
Mani tales ilos arnculos tenẽtur expli cite credere quos manifeſtat nõ ſolů pꝛe
usfdeiẽ.e ſoquẽs ſubeni

micric Oco iupusg oi pii Mili. Wicreoap qt ad anrn n. lia Jo dio pin ecclafmitzuij Luc.⁊i. qð duitdiui Toganipanrt vtnin alii guerſts 1 ad hertticox gi darunna necior vh g ficẽ dincbitqz d. me ad coꝛſ.ſi nö ſnti vobis ſcim⸗ u diaq;ũad fequt
eqadzii Iu
orvigordiei cecla
ndawb a dir die
Sermo. IM.
dicatio:veꝝ etiã? vſns eccle.quos ſi ne gligant ſcire non eſt ſine peccato. Alios ãt tenent ſcire iꝑlicic: Et hec jufficiqt ð zꝰ pte ᷣmõis. ¶ Wöõcluſio3? ẽtal. Wo⸗
uẽ vtilitates ↄſert fides cuilibʒ pfctẽ cre
dẽti. Tõfert.n.itellecius cognitionẽ.vo lũtatis obiãʒ. memoꝛie ſeruoꝛẽ. Et hot quo ad animã. Wonfert maloꝛũ tolerã tiam.inimicoꝛnʒ victoꝛiã.⁊ bonoꝛũ opu lentã. Et hoc quo ad coꝛpus. Confert etiã adiutoꝛij ſecuritatẽ.meriu impctrai onẽ.⁊ patrie poſſeſſionẽ. Et hoc quo ad vtrũq;. ¶ Wico pᷣmo ꝙ fides confertp fecte credentiintellectus cognitionẽ.naʒ perfectã fidem habens ea q̃ via ſcie na⸗ turalis nũq; ſcire p miſſet per ipãni fi⸗ dem perfecte iteltigit. Vñ auguſtinus ſu per Joãnem ait. Koli intelligere vt cre das.ſed crede vt intelligas. Intellectus merces fideiẽ. Et in libꝛo p de trinta te dicit loqnẽs de cognitiòe dei q nõ po
Und di ſimkMad teſt haberi niſ p fidẽ. Mẽtis hũane aci lojo dimntrqſ es innalida in tã ercellenti luce nõ ſigit onẽ Ernõmrãqũ y niſi fidei inſticia mũdet. C Wiri ꝙʒ ſ q hocet q pancion des cõfert pfecte credenti volũtatis obe iusqᷓ;tů ad arnculos dientiaʒ:? hoc bene geneß.is. oftenduur m. iios do articwo vbi dicit Abꝛaãcredidit deo ⁊ reputatũ edcre. C Tñ gauerl eſt illi adiuſticiam.⁊ ꝓpter fidẽ obediuit taccipipot. Vnon dio in cnnctis q̃ eip̃ceperat. Et hoccha öcediteccaic ↄit. rius oñditur in bõ petro qui in padiõe niröne ufſicu. qu, dommnier defettu fidetter ipfũ neganit. dco crſſa norinun Et poſt vaſſionẽ cõfirmatus in fide di⸗ ignoꝛar velim Jo cebat. obedire opoꝛtet deo magiſq; hoi⸗ ehlucite ⁊ diſite. bus: aauũʒ. C irizꝙ fides confert ſckinẽcinccelln pfecte crecẽti memoꝛie feruoꝛẽ. õ eniʒ giriſidet tenent chananea memoꝛerat iniuriaruʒ quas icir plicare. ſᷣni s ſibi dicebat. ſ ſemp ſue mie. ſue po⸗ — peit duã ji tentie memoꝛ exũs magis fiduciali a uere apiſn gis fernẽter pctebat. vñ pictũ ei Pat. owöcet tiun iſ. O mulier magna eſt fides tna. T Wi miahicu. n ri 4 fides conſert credenti maloꝛũ tole
uruiientu gi rãtiã. binc aulus ad ephe.j. dicit. In
vmuiſt omnibus ſumẽtes ſcumũ fidei in quo.poſ 905
h dia tela negſimi ignea exijguẽ. Et.i.
lo. petri.s.c.di. Ijes ſobꝛij eſtote ⁊ vigila⸗ te ⁊c.nã pp fidẽ tolerant᷑ qͥcũq; mala cũ jea ſit fũdamẽtũ oĩs bõi. ¶ Viri ꝙ ñi des credẽti inimicorũ victoꝛiã ↄfert nã nullũ picuũ tã magnũ credenti euenire porit qð ꝑ fidẽ ipe ñ enadat fanꝰ ⁊ ſcoln miſ· hic Vriꝰ. ſupmat.dic. vꝰ fideiipi cul ſecuraẽ. Et ber.iq̃aã epla ait. Soia fides ⁊ mẽtis ad deũ ↄuerſio ſine eifuo ne fãguis ⁊ ſine pfuſiðe aqᷓ ſalutẽ ſine du bio opat.¶ ixi oꝰ.ꝙ fides ↄfert cre⸗ dẽti bonoꝝ opulẽtã qꝛ fides ʒſert bona foꝛtũe.boa nãe ⁊ bona ge. e pꝛimis bõis di ſapie.ʒ. Vabit᷑.n.fidei bonũ cle⸗ ctũ.ſ. iter oĩa ba foꝛtũe:⁊ ſoꝛs l tõplo ac ceptiſſima. Be ſcðis hi illud qð Ipᷣs di rit mulieriqͥ duodeciʒ ànis paſſa erat fin ruʒ ſanguis. Mat.. Lõfide filia fides tua te faluã fec. We teftrjs ait Triſoꝰ.ĩ tractatu ð ſymbolo.fideſ religiõis catho lice lumẽ ẽ aie.hoſtiũ vite. fůdamẽtũ ſaln tis etne. ¶ Dixi y. g fides ↄſert credẽ ti adiutoꝛij ſecuritatẽ qꝛ qᷓ;qᷓ; dliqũ ſide lis qs tribulatiões iſtinet:tñ ſi pſenerat in fide obtinebit adiutoꝛiũ ſicmĩ ßᷣuo dei thobia pʒ q ſuſtinẽs cecitatẽ dicebattho bie ⁊. Filij ſctõꝛů ſumꝰ⁊ vitã illã expecta mus quã deꝰ daturus ẽ his q fidẽ fnam nunqᷓ; mutãt. C Wiri 8* ꝙ ſides ↄꝓſert cedẽti merii ipetrationẽ.vñ Ang. ſup Foãneʒ die. Sicut ĩ radice arboꝛit ma Pꝛſus ẽ pulcritudis ſpẽs:⁊ tñ qcgd ẽ ĩar⸗ boꝛe pulchritudis vl decoꝛis ex illa ꝓre qit. ſic ex fidei hũilitate qcqd meriti. ꝗcqd beatirudinis aia ſuſceptura ex ñidei fũda mento pꝛocedit. CMixi o? ⁊ vltimo ꝙ ſides confertcredenti patrie poſſeſſioneʒ certum eſt eniʒ ꝙ ſine ñide nemo vitam eternam poteſt hre ſed cũ ipſa obtinet vi triumphus patrie. hinc ẽ ꝙ Ing. di⸗ cit. Ille apud denʒ plus hʒ joci quiplus attulit non argẽti ſed fidei. ¶ Id laudes igit tante fidei erclamat Vug. dicẽs in k.ð vbis diji. Wulle nul 2

———————
—
Be humilitate.
litheſanri nulli honoꝛes: nlla ho mũdi maioꝛ ẽ ſba q; ẽ fides catholica.q̃ pctõ⸗ res ſaluat hoiĩes.cecos illumiat.ifirmos curat.cathecumios baptiʒat.fideleſ inſti ſicat.penitẽtes repat.iuſtos augmentat. martires coꝛonat.virgies ⁊ viduas ⁊ cõ iugales caſto pudoꝛe ꝓſeruat.clicos oꝛdi dinat.ſacerdotes ꝓſecrat:i hõditate eter na collocat.hec ille. C ʒ hic põt q̃ri ſi qʒ eẽt ita pᷣuns ⁊ obſiiatꝰ ꝙ nllà viavel let credẽea q̃ ſũt credẽda? ßuare pfectã fidẽ:vtrũ ille talis ſi cogẽdus ad ſidẽ ſu ſcipiẽdã. Ad qð bꝛeuit rñdet᷑ ꝙ ad fideʒ de nono ſuſcipiẽdã vt dicit durãdus nõ Dʒ qs cogi.vt hĩ di.⁊.g ſincera vbi di Vui ſincera intẽtõe ef̃ncos a xpᷣiana re ligiõe ad ſidẽ cupiũt addncere blãdimẽ tis debẽt nõ aſpitatibꝰnadere. Mã qui- cũqʒ aliter agunt ſuas illic magis qᷓ; dei Pꝓbant cãs attẽdere. Bʒ adfidẽ de nono ſuſceptã ſᷣuãdd poſſumꝰcoactõibꝰvti.lʒ eni iudei nõ ſint cogẽdi ad fidẽ.tñ ſi fidẽ receperũt cogẽdi ſůt eã ßᷣuare.ꝗj.di. de iudeis. Et ſic expedite ſũt huiꝰfructꝰpar tes ſupꝰꝓmiſimus declarandas ma gniſice dñe? ciues cariiſimi:quã obſe⸗ cro totis viribꝰ vos pꝑſecte ßᷣnare.⁊ in ſua pᷣcepta viucre.vt hic gratiã ⁊ in futu ro gloꝛiã habeatis Amen. ¶ Dſiica tertia ð aduentu de humilita- iis pirtute. g ermo. II. I ſerũtiu ab hieroſo à lis ſacerdotes ⁊ m. leuitas ad Foãnẽ vt iterroga- et cũ tu qs es. Joãnis pᷣmo.c. ¶o hꝰ ſacrix icti enãgelij hiſtoꝛiali declaratõe. notãdũ ꝙ ad vex hũilẽ tria regrunt q̃i his ↄclunõibus ꝓtinentur. F exẽptus fallacia ⁊ plenꝰveritate. Cꝛiuatuſq; arrogãtia.plenꝰhñilitate. CVileq;ʒ tractãs officiũ.⁊ plenũ ſcitate. CWico pᷣmo ꝙ verus hũilis dʒ eẽ exẽ⸗ ptus fallacia ⁊ plenꝰ veritate. õ huiꝰ eſt. qꝛ ille nõ dʒ dicere mẽdaciũ.nec hie
in ſe aliquã fallaciã velĩ factis autĩi ver
—
bo i quo dʒ eẽ tota religiorbiana q̃tais vetat.ſʒ ĩ hůili dʒ eẽ iliud.q? Vug.i lib. de virgitate dicit.Mũilitas penc tota re
ligio xpᷣiana ẽ.igẽ.vñ dicit aug.ð verbis
apli. Wũñ hũilitatis cã mẽtiris ſi nõ cras
pcõꝛ añq; mẽtieris mẽtiendo efficeris
qð euitaueras. Mã hoc affi mãt cõuer doctoꝛes ꝙ nulia occaſiõe licet mẽtiriũẽ̃ di p aug. vt hi.⁊x.q.⁊. Vec artificiolo mendacio nec mplici verbo oʒ quẽqᷓ;
decipe.qꝛ quõlibet mẽtit qs occidit aĩa;
imo nec lʒ niſꝓ maxia nceſſitate ⁊ vti
litate tacere veritatẽ. vñ ipſe aug. ilib.ðᷣ
agone xpiano dicit. Mui veritatẽ occul tat:⁊ ꝗꝓdit mẽdaciũ vterqʒ reꝰeſt. Iſte qꝛ ꝓdeſſe nõ vult. Vlle qꝛ noccre deſide⸗ rat. ¶ Wiri ſcðo ꝙ verus hũilis dʒ cẽ puatꝰarrogãtia ⁊ pienꝰhũilitate. hoc ² dicẽ ꝙ nõ ſit ſicte hñil.i.hypocrita.vñ talis ijõ ẽ niſ apparent᷑ hůilis.⁊ idcirco ieo cẽt mla arrogãtia palliata ſub vm bꝛa hiilitatis. hinc ẽ qð Wre.ð.moꝛa. dicit. Quid i ſuis cũctis opibꝰ ypocrita ſpat niſi reuerẽtiã honoꝛ.glaʒ laudis. a melioꝛibꝰmetui.ſcũs ab oibꝰ vocari? Ecce quõ adulterat᷑ liquoꝛ balſami.i. hüilitatis. nã ipſa hũilitate ſi. dirmus paliat ſupbia.vñ dic ber.ſup miſſus ẽ. Mloꝛioſa res ẽ hilitas qᷓ ipſa quoqʒ ſu pbia palliare ſe appetit ne vileſcat. Tʒ erẽplũ vere hũilitatis qj dʒcẽ oꝛnatꝰve⸗
rus hůilis ponit ep̃s valeriꝰi quodã ſer⸗ mone dicẽʒ. Militas in paupe grataẽi
diuite gloꝛiòſa. humilitas iter inimicos blãdaẽ ⁊ officioſa.ſʒ ĩ amicis grata.icõ tumclijs ocioſa.nõ extollit᷑. ꝓſpis.j irri⸗ tat᷑ aduerſis. nõ extoꝛqᷓt ßuitij. nõ regrit voceqadulãtiũ.q ſelaudatõe nouit indi gnũ. T Wiri.ʒ ꝙ verus hñilis opꝰtra
3
ctatyile.i.hũilit ſʒ pleni ſcitate.i.ſine ali
ᷓ falitate ⁊ ſine aliqno pctõ. hocẽ dice⸗
reꝙꝙ verus hil nõ regrit ex ſe magna officia.⁊ magnas pᷣlatiões. vnde cfiſo. Qui hñtlis ẽ coꝛde ⁊ idignioꝛẽ ſe alijs ar bitrat ⁊ nũq; ðiderat ſupioꝛ apparere.
byparecſch wfuſgion ſhluati noi S dargüz iinur ſybanus ſunsdt inietcucs n Kml 5 pl einn
————————

hubermẽtt qs occiii Apmurj ſunſu at. yñipſe ugit die Qui veria aciũ vrer; ril . Ale q noctredeit do ꝙ verus hüils ʒ plenꝰhilitat. h a hůtl.i. bypocnn areht hils.⁊ idc ogaa paliata ſuby hunc ẽqð Br.ma s hn opbꝰypom nbonoh. glaz laui .ſs ab oibꝰ voca erat liqnoꝛ balſumi hüilitate. dir wu i di ber lapmilus ilitas qᷓ iyia quoq; aypetit ne vileſcu. hansqᷓ dzcẽ omat ichs valerii quodi üluas in paupe gr umlitas iter inin olu. ßi amicis grau nd eroli pſpis jj ö erorit uit nön .gſelaudate noli ꝙ verns hiils ißpienů ſcaih neiquo pdð M iln na. e iugnuti pdülerrſiprahn
¶CDe hac va hůilitate ponit᷑ exẽpluʒ a
o: qð exẽplũ declarãs hugo li. 4. de ciauſtro aie dicit. Miſcite a me qꝛ mitis
ſũ ⁊ hũilis coꝛde ⁊ iuenietis requiẽ aĩa⸗ bus vris. Ece mel hũilitatis cũ dulce⸗ dine mãſueiudis.ſicut.n.mel ꝓcoꝛdat in ↄfectõibꝰmedicinc cũ oibꝰ diuerſitatibꝰ ſpẽx ſic ⁊ hůilitatis dulcedie ↄdiunt oĩa gnã virtutũ. Pt dieronyꝰad antoniuʒ mõachũ dicit. Wñs ni hũilitatis mag diſceptãtibꝰð dignitate diſcipulis. vnũ apphendit e puulis dicẽs. Quicũqʒ vrʒ nõ fuerit ↄuerſus ſicut ifans nõ põt in⸗ trare ĩ regnũ celoꝝ.qð ne t̃ docere nec facere viderct᷑ ipleuit exẽplo:dũ diſcipu loꝝ pedes lauit. dů traditoꝛẽ oſculo exce pit. dů logtur cuʒ ſamaritana.dñj ad pe⸗ des ſibi ſedẽte maria ð celoꝝ diſputauit regno. dũ ab iferis reſurgẽs pꝰ mulier⸗ cuſis appareſcit. Sathanas ãt ex archã gelico faſtigio nõ ob aliã cãm niſi ob cõ trariã hilitati ſupbiaʒ ruit.cuius rei cã ſcriptura ait. Supbis deus reſiſtit hůili bus aũt dat graʒ. Vides frater q̃le ma⸗ lů ſit qð aduerſariũ hʒ deũ. ob qð ĩ eyan gelio ⁊ phariſeus arrogãs ſpnt ⁊ hũilis publicanus andit. CMe cõclones ma⸗ gniſice dñe ⁊ ciues dilecti ĩ ſacro euange lio hodierno declarãtur.qð ĩ tres ptes diuidit. Qm̃ ip pte ponit᷑? declarat᷑p⸗ mã ↄclonẽ repirii Joãne baptiſta. qꝛ di cẽdo ꝙ nõ erat xp̃s neq; helia ⁊c̃.fuit
exẽpms fallacia ⁊ plenꝰ vitate. In ſcda
pte ſilr declarat᷑ ſcaʒ ꝓclonẽĩ eodẽ re⸗ periri qꝛ dũ maniſeſtanit ꝙ erat vox pꝛi nat᷑ arrogãtia ⁊ ipiet hũilitate ibi. Ego vox clamãtis in deſerto. In tertia ꝑte declarat᷑ tertiã ꝓclonẽ ẽt i eodem repiri qãnũciãdo qð agit officiũ facit plenuʒ ſãctitate ibi. Ego baptiʒo. Et vt clariꝰ hec pateãt videamꝰhiſtoꝛiã. Declarate biſtoꝛie fructꝰeſt ipſa ſcã virtus hũilita- tis de q̃ loquẽdo tres ꝓcſones cũ tribus dubijs declarabimus. Wuayꝝ pᷣma crit de ſua gditate. ſcða de ſua qjlitate. tertis
—„ ü⸗ de ſua qᷓ;titate. C Conclo igit᷑ pᷣma ſit talꝙ hũlitas ſm aug.ẽ ex ituitu ꝓpꝛie ditõis ⁊ ſui ↄditoꝛis volũtaria mẽts ĩ⸗ cinatio in ſuo imo oꝛdinabilis ad ſuũ cõ ditoꝛẽ. ita ꝙ hũilitas ẽ q̃dã mẽtis icurna tio vel genuflerio coꝛã dco cũ ſemp ve⸗ nerãs. ¶ Pic ſũt tres ptes notãde quia hec icliũatio ⁊ hũiliatio tres hzʒ ↄditiões ſine qbus hůilitas non ẽ va. ¶ Mꝛia ps ſen ↄditio ẽ ituitus ꝓpꝛie ↄditõis. In cõ ditõe eni bois tria ↄſiderari pñt.pᷣmo qꝛ eſt lunus in ſua crcatõe.vi de con. di.j. c. hi duo.leo ſic igt. ipotẽs deꝰcreatòꝛ pᷣmũ hoieʒ de limo terre foꝛmauit g ſui gſiis multiplicatiõe dãna celeſtis patrie reſarciret. atq; angeloꝝ gaudia ſupple⸗ ret. Kt gi.4.di. Fecit deus hoieʒ de li. ter. Scdoqꝛ ẽ ventꝰĩ ſua duratõe.vñ Job.iz. Mõ natꝰð muliere ⁊c̃. Et.iꝗ.c. dicit. Wꝛeues dies hois ſunt ⁊c̃. Et ſeñ. Quotidie moꝛimur.quotidie demit᷑ aliqᷓ pars vite. Tertio qꝛ ẽ puluis ĩ ſua diſſo lutõe. vñ eccleſaſtici.i⁊.ſcriptũ eſt.e⸗ uertat puinis ĩ terrã inũ. Et dauid ips. Wloꝛiã meã ipuluerẽ deducet. Wãiapi ens ecceſaſtici.iꝗ.q̃rit ad eſ hõ⁊ q̃ gra ipſiꝰ. Et hieremie. is.c. Dẽs hoies kra ⁊cinis.? Ber. ait. Wũ cuncta gialia ad uſũ hoiuz ↄieruẽ᷑ tu vilis ſarcia advſuʒ vermiũ ꝓſeruaris. Pecẽ ila ꝓditio hů manã quã ituebat᷑ abꝛaã dicẽs geñ. is. Xoijr ad diz meũ cũ ſiʒ pulnis ⁊ cinis. Et btůs Job.iꝰ.utredini diri pi meꝰ es ⁊ mmea. It michee.o.dicit Nñili atio tna ĩ mediò tui.i.i vetre. Voluit nẽ pe dis vẽtreʒ hois ee añ yt ſp videret mã ſue hůiligtõis. ¶ Scða ps vel ↄdi tio ẽ ituitus ↄditoꝛis ĩ quo nullus ẽ defe⸗ ctus:qð ꝑ tres auctoꝛitates vt de reliqs taccamꝰ ꝓbare conabimur. Ing. li.ð. ʒfeſ.ſic inqt. Qa ſũma ſuauitas omni ſuauitate dulcioꝛ ſʒ nõ carni ⁊ ſangnini. oĩ lucẽ clarioꝛ.oĩ ſecreto ĩterioꝛ omni ho noꝛe ſublimioꝛ:ſ nõ ſublimibꝰ i ſe.⁊ ifra Q eterna veritas⁊ vera caritas ⁊ cura
5
3₰

————
2
Be humilitate
einitas in es deꝰ meꝰvbi ſuſpiro die ac nocte. Et ber. dicitᷣmõe.Sy. Quã di⸗ ues es imia.q; magniſicus es i iuſtitia q;ʒ munificꝰes i gra dñe deꝰ n.nõ eſtqs ſilis tibi munerãtoꝛ copioſiſime: remn neratoꝛ cqſſime:tiberatoꝛ pijſſime:gratꝭ reſpicis hůiles: iuſie indicas ĩnocẽtẽſ:mi Ficoꝛdit ẽt ſaluas peccatoꝛes. et caſioꝰ. ſuper ilð. Ingrẽtes aũt dñm ⁊t. Cũ di ligimꝰ dñm oiai ipſo reperimꝰ.vnꝰẽg qri.ᷓ i quo oia ↄtinent᷑. D lucrũ mira⸗ bile. ↄpẽdiũ ſingulare.cur nos ꝑ diuer- ſu fatigamꝰ ad ipᷣʒ ergo vnanimiter ſe ſtincmꝰ.poſtq; cũcta bona vlt ji q̃rimꝰ ſed tenemꝰ.Cʒꝓditio eſt oꝛdinatio iſto rũ duoꝝ.vñ ꝓparatiõe eiꝰ magis appa rẽt defeciꝰni.hic ẽ qð Job.⁊ dic. Stel le nõ ſũt mũdeĩ ↄſpectu ciꝰ.qᷓ;to magis hõ putredo ⁊ filiꝰhois vᷣmis: Et Bre. dic. Bepe inſtitia nra ad examẽ dinie in ftitie ðᷣducta iinſtina ẽ.⁊ ſoꝛdetĩ diſerctõe iudicis. EtMher. Wũqᷓ; ſc meliꝰdepᷣhẽ⸗ dit modus hũane iperfectõis qᷓ; ĩ lumie Vultus pei ĩ ſpeculo dinine viſionis. t WBer. Batis iſinuat ad ſit imuʒ hoĩs ⁊ ad ſit ilud qð ad ↄditoꝛẽ oꝛdinatꝗ ↄſide rationẽ ſuã i tria dinidit.ſ.i cõſideratõcʒ qd qs ⁊ꝗjlis ĩ moꝛibꝰ. Pt hec tria ↄſide
rans Wer. dicebat. Pũilitas eſt vtus qj
hõ viſſima ſui cognitðe ipñi ſibi vileſcit. CSʒ hic põt q̃ri an hũilitas ſit ceteris vtutibus excellẽtioꝛ. d qð rñdet᷑ ſchm ſctũʒ Vho.in ⁊⁊q.ibi.ar.v.ꝙ bonũ hüane vtutʒ i oꝛdie rõis ↄſiſtit. ꝗ qdẽ pᷣn cipalr attẽdit᷑ reſpcũ finiſ.vñvtuteſ theo
logice. q hnitvltimũ finẽ.i.ðᷣũꝓ obiecto
ſt excellẽtiſſime. Icdario ꝗt attẽdii ꝓ vthz rõnẽ finis oꝛdiant᷑ eaq̃ ſũt ad finẽ ⁊ hec oꝛdinatio cẽntialiter ʒſiſtit in ipſa rõne oꝛdinãte.participatiue aũtĩ appeti t per rõnẽ oꝛdinato.qnã qde oꝛdinatio nẽ vlx facit inſtitia pᷣſerti legalis. oꝛdina
tioni ãt fac hoiĩeʒ bij ſubiectũ hmnilitas ĩ
vliq;tũ adœia.qtʒ añt alig vᷣtns qᷓ;tuʒ ad aliq; mãʒ ſpãieʒ.⁊ iò pꝰ vtutes theoiogi
6
—
cas⁊ pꝰ ytutes itellectales q̃ reticiit ipſã rõnẽ.⁊ py iuſiitiã pᷣſii legalẽ potioꝛ cetis ẽ hñilitas. ⁊ẽt hꝰvẽ iſinna aug. il. ðÿil dij dicẽs. Togutãs magnã fa ꝛicã ↄſtruẽ celſitudinis de fundumnẽto pᷣus cogita hůilitatis. ʒ hocꝓbat frã⸗ ciſcus de Maronis ĩ quodã pᷣmone tri plicit pᷣ ſic. Va vins ẽ ercellẽtiſſima qͥ̃ oppon peſſimo vitio.ſʒ hũtlitas oppo nit ſupbie qͥ ẽ peſſimũ vitũ.igit.vñ diẽ aug Mullů vitiũ ẽcui magis reſiſtat le⸗ ge dinia qᷓ; ſupbia. ⁊ ſic. qꝛ hũilitas re perit ĩ anglis cũ alie vi tutes moꝛales i angelis nõ repcriãt᷑. ʒ? ſic. qu hec in btã virgine ſup alias vᷣtutes ↄmẽdat᷑.vndt hiero.ad paulã ⁊ euſtochiũ ſcribẽs ait. Mabetis i.ſ.btã vᷣgine magiſteria ꝓbi⸗ raris exp̃ſſa qd celigẽ.ꝗd reſpuẽ.qd ſequi debeatis. ꝛia eiꝰ vrt fundamẽtũ oiuʒ Vutũ ⁊ cuſios hũilitas ðqᷓ ipſa gliat᷑ qꝛ reſpe. hu. ã.ſ.ec.e.ex. h. b.me. d.o.g.gh Pᷣmũ diſcẽdi icitam̃tũ nobilias ẽ magji deide merces laboꝛis optimi fructꝰbtitu dinis Nuid igit᷑ nobiliꝰmſe dñiqd ſplẽ didiꝰea quã ſplendoꝛ elegit pine gloꝛie: uid caſtiꝰea qͥ coꝛprpi ſine ↄragiont ꝛpis gfanit! Pt tij ĩea ſolã hůiſitateʒ reſweriſſe diʒ ꝓfitet:q̃ cuſlos ẽ ceterari vtutũ. Loliocauerat.n.i mto ſtatõis poꝛ tu ſublimia meritoꝝiſuoꝝ exercitia⁊ ið di uinitꝰilluſtrat᷑. vñ dis. Id quẽ reſpiciq niſi ad humilẽ ⁊ getũ ⁊ tremẽtẽ ßᷣmones meos. Jecit.n.qð ꝓmiſerat.Lt re. hy. ã.ſ.vñ? btãiã ab oi ſcld pᷣdicat᷑. Idcir- co ⁊ vos o filie ſi ve virgines es vnltis hilitutẽ ſectamini ⁊ matrẽ dñt qͥ fe an⸗ cillã vocat coꝛdis amoꝛe imitari pꝛocu rate. que didicit ab ipſo ſponſo:cni vos denouiſtis hůilitatẽ: quã ⁊vos er ſe do⸗ cnit. vñ idẽ ait. diſtie a meqꝛ mi.ſ.7.h. cõð gh btã dei genitrir a filio ſuo dño nro didicit celos fabꝛicarejj anglos cre Are. nõ miracla diuinitatis iſignia opari B uñ hũiliari. ccterarũq; vᷣtutũ documẽ ta itra hůilitatis cuſtodiã aggregare.vñ
nöp it
mbuun neutopy muipſe
jnch
viiomags unj ucb tnqͥ n
tidet ichüli uiojs vtb im.I paſſõt
ecagito vlmũdaſ
iotibse
x¶ ſ vyfioniq;. iinjcyd ſurẽipona vijulni jwmn

Ksieltectaſe⸗z.
„weectaſes eui fict dict iſit
. 2 ſic. qhiji
ale wnin— N. 3 ſic. q herit 6 ves ↄmcc. iochi ſenbiʒt vn magiſeru gẽ ql repuẽ. q ſch 0
chwfundamẽte Nlusdij iyſ glui .. oM.do.g. uutnobirxin bons opnmiſtucph knobimie dfigi oo elegt pine gh oꝛpꝰrpi ſine ↄtagh ttj ie ſol hůiu ſuet:qͥ cnſos ẽ ceten erat.n. mto ſtatõis uoxſuoꝝ erercitiaci ñ dis. Idquẽ rety geüttemtßmo qð pniſtrn. ꝑt boiſcldpccat. I eſit virgines cn ninitmarẽ di uis amor imitarn abiplo ſponſo:c iitut: quã ⁊vos a 1.diſit a megmi⸗ dei genitrir afllol! osſibricare jng ldumumiwun uis culoaggrs
Sermo. III.
eñ ea ſingulaꝝ vᷣtutũ pudicitia comes ſp irremotãq mãſit. qꝛ oĩo pudoꝛ indiniduus vginitati ee dz ſine quo recte caſttas va ſeruari nõ põt. Nũqᷓ; ig biãvᷣgo maria ſine pudoi ſui cnũode ꝓceſſit.⁊ ita ñ pla cct vobis carifſime talis ac tanta vgoꝛ placeat ⁊ opꝰvᷣutis eiꝰ.ſ.hũilitatis. Wt de paula ipſe au. Minia fuit int oẽsvt oinʒ maioꝛ cct. Et qᷓ;to plus ſe dcijcie⸗ bat tãto magis a vpo ſubleuabatur.late bat:⁊ jj latebar.fugiẽdo gliaʒ:gliaʒ me rebat qͥ vᷣnites q̃ſi vmbꝛa ſegtur:⁊ appe titoꝛes ſui deſerẽs appetit ↄtemptoꝛes.
4 ſic. qꝛ hũilitas ẽ ita pulchꝛa ꝙ eã aqa
mauit dñs vt hi di.ʒ.c.dñs. vbi ſic dit Kypanꝰ. Wns ni ieſus xpᷣs rex ⁊ index vſq; ad paſſiõis diẽ ᷣuauit honoꝛẽ põti ſicibꝰ⁊ ſacerdotibꝰ.qᷓ;uis illi nec timoꝛẽ dei nec agnitionẽ xpᷣi ſeruaſſent. Wã cũ lepꝛoſũ mũdaſſet dixit ilii: vade⁊ oñde te ſacerdotibꝰ⁊ offer donũ. hůilitatẽ nos ipſe hũilis docuit ſacerdotem adhuc ap pellãs quẽ ſciebat cẽ ſacrilegũ. Ftẽ ſub ditꝰpafioni cũ alapã accepiſſet ⁊ ei dice ret᷑.ſic rñdẽs põtifici: nihil ille ↄtumclio ſe locutꝰẽ ĩpſonaʒ põtificis.ſʒ ſice magis inocẽtiq ſuã tuitꝰẽ dicẽs. i male locuiꝰ jů crpꝛobꝛa ð malo.ſi ãt bii ꝗgd me cedi Que iõ oĩa ab eo fcã ſt hiilit atqʒ patiẽt t noſ hñilitatꝭ atʒ patiẽtie hẽreniꝰerv.
CCõclo ⁊? ſit talis ꝙ hũilitatis vtꝰ ex
mi qjlitate ↄmẽdabilis ẽꝓpt᷑ tria. pᷣ ga mlů diſplicet diabolo.⁊ qꝛꝓdeſt hoini ʒ* multũ placet deo.& Mico pᷣ ꝙ vᷣmns hũilitatis ẽ ↄmẽdabilis qꝛ diſplicet dia⸗ volo.qð põt oñdi tripłr.ſ.auctoꝛitate rõ⸗ ne.⁊ exẽplo. Juẽitate ſic ꝑ illud qð dic Wre. Tot iaculis pcutit nos dia bolus qnot tẽratõibꝰaffligit.⁊ nos cũ iacula mutimꝰ cũ ↄfeſſi hñil rñdemus.
Möõne ſic. llnd diſplicet multũ diabo
lo cmꝰoppoſitũ miltũ eiplacct. ſʒ ſupbia
qᷓẽ oppoſita hũilitatiplacet mliũ diabo lo.igit. hic ẽ ꝙ dit Ber. Quid ẽ ꝙ ſola ab angelo vẽ amẽdari hũilitas: foꝛte qꝛ
ruẽtibꝰcetis p ſupbiã ipſe ĩ hũilitate fie tit. Tremplo,ꝓbãñic.nã demõ diẽ btõ machario. Mũilitas tna ſola mevincit. ¶CDiri ⁊ꝰ ꝙ vᷣtus hůilitatis ẽ multũ cõ mẽdabilis qꝛ ꝓdeſt hoi tripſr/i·dꝛio qꝛ donat ſibi ſciaʒ.⁊ꝰ donat ci ſapiaʒ.z do nat pacem. Bico pᷣmo ꝙ hũilitas dõat hoi ſciaʒ. vñ dii nitis patrũ 4 adã fi ie innauit. lrx. hebdomadas petẽs a ðo ꝙ reuelaret ei declarationẽ vniꝰpũcti ſcri pture ſacre.⁊ cũñ fuiſſet ei renelaũ erijt vt iret ad quẽdã fieʒ ⁊ regreret illð ab co ⁊ in itincre obnianit ei angelus dicens. lrx.hebdomadas ieinnaſti ⁊ ex eis ñ ipe traſti intentum.nunc vero qꝛ humilia⸗ tus es vt ad fratrem tuũ pergeres.miſ⸗ ſus ſum tivi idicare ßᷣmonẽ. Mic eſt ꝙœ aug. dit ð maria. Qnãto hiliꝰſedebat tãto plus capiebat. Diri⁊ ꝙ humili⸗ tas dõat hoi ſapiaʒ.vñ beda. Wũilitas ẽ clauis ſapie. Et Wer. Boa via hũti tatis.q̃ vitas idnit᷑.caritas acgrit᷑.gfiatõ nes ſapie pcipiũtur. Wirizꝰ ꝙ hůilitas dõat hõi pacẽ.viñj riſ. Nutrix dictõis ẽ hũilitas.odij mr̃ẽ npbia.hũilitas tu⸗ tiſſima ẽ ĩimo.n.ẽ ⁊ ñ hʒ quo cadat. Et q̃dã glo.dic. Mũilitas cuſtodit ĩ oĩ tẽtatio ne hoieʒ vt nõ cadati foꝛnace qñ tumet vẽto ſupbie. Cꝰ diri ꝙ hůilitas ẽ mul tũ ↄmcdabilis. qꝛ ðo piacet qð põt oñdi tribꝰ modis.pᷣ qꝛ hhiles eraltat.vt pzi ſaule pᷣmi reguʒ.is.vbi dixit ſamuel ſau li. Mõne cũ puulns eẽs coꝛã oculis mis caput in tribubꝰ iſrłfactꝰes. Et Pierv. loqns ð paula diẽ. Quãto plus ſe deiici- ebat tanto magis a xpᷣo ſubleuabat᷑. Et Anc.ig. Qui ſe craltat hũiliabit.⁊ g ſe hůiliat eraltabit᷑. ⁊qꝛ hũilibꝰ ſe oñdit. vñ di geñ.is.qꝙ ðᷣs appuit abꝛahei ↄnai le mãbꝛe.i.i hůilitate. ʒ qꝛ ðs hilibus dat ſuã graʒ. vñ dẽ ec.ʒ q;to maiõ eſhũi lia teĩ oĩbꝰ⁊ coꝛã ðo inẽics gpaʒ. Et ð oĩ bohis tribꝰhier. ad abigaũ hyſpavũ ſcri bẽs ait. Qnã mihi mltoꝝ ſiʒ ↄſciꝰpcõꝝ ⁊ quotidie ĩ oĩone fiexis 4

Se humilitate.
Delicta iu.m.⁊ igno.m. ne.me.tñ ſciẽs dictũ eſſe ab aplo ne infiatus ſupbia ici dat in iudiciũ diaboli. Vt ĩ alio loco ſcri ptũ eſt.ſupbis deus re.h.a.d.g. nihil ita q pneritia vitare conatus ſum qᷓ; tumẽ⸗ tẽ ainz.⁊ erectã ceruicẽ.dci ↄtra ſe odia Puocantè. Woni eni magiſtrũ ⁊ dñm ⁊ deũ meñũiĩ carnis humilitate dixiſſe. Di ſcite a me qꝛ.m.⁊.h.c. Et añ p os Wa nid ceciniſſe. Memẽto diñe danuid ⁊.o. m.e. Eti alio loco legimꝰ. Añ gloꝛiã hu miliatur coꝛ viri.⁊ ante ruinam elenat᷑. Ced hic põt queri que ſunt adiutoꝛia hůilitatis. Ad qð rñdetur ꝙ adintoꝛia hilitatis ſunt humiliũ familiaritas.ꝓ⸗ pꝛioꝛũ deſectuũ meditatio. melioꝝ reſ⸗ — tumeliarũ ſufferentia.officioꝛũ dumiliuz exercitatio. moꝛtis memoꝛia. Wico pꝛimo ꝑg hůiliũ tamiliaritas eſt adintoriũ hñilitatis. vñ ercli.iʒ. dã is homo ſociabitur nmili ſibi. We ſecũdo adintoꝛio ait ang. Stti viri vt hilitatis in ſe virtutẽ tuſtodiãt cũ quedã iciũt mi⸗ rabiliter an mẽtis oculos ſtudẽt renoca re qð nercinnt. We tertio etiã ait Ber. quib?ꝰ iã ſupioꝛes.ſed quibꝰ adhuc iſerioꝛes eſlis aſpicite. Me ꝗꝰait. ber. nmiliatio via eſt ad hũilitatẽ.ſicnt pa tientia ad pacẽ.⁊ lectio ad ſciam.ſi ergo virtutẽ appetis hůilitatis viã nõ jngias hůilitatis. We y habet᷑ exempluʒ xp̃i ui lanit pedes diſcipuloꝛum ⁊ dixit eis Pensne fecerim vobis. vos vocatis me magiſter ⁊ dñe ⁊ bñdicitis ũ ⁊enim Si ₰ ego laui pedes veſtros diis 7 magiſter.⁊ nos debetis alter alteriꝰlaua re pedes. Wxẽplũ eni dedivobis vt quẽ admodum ego feci ita ⁊ vos faciatis. We 6di in pnn. qᷓdrageſime. Memẽ to ho quia puinis es ⁊ in puuerẽ reuer⸗ teris. Et hicronymꝰ dicit. Hlatonis en mnia oiuin fapientũ vitã meditationẽ eẽ moꝛtis. Et hec de ſcða parte ſuiciant. ¶ Wonclo tertia eſt talis ꝙ ex iſta vir⸗ tuite excellentiſima hülitaiis octo fructꝰ
Pcedũt. ꝛimus fructꝰvocat dei inha bitatio. vñ Vſa.y. Wiĩs in erceiſo iha bitat cuʒ ↄnñ ito ⁊ hũili coꝛde vt viuifi⸗ cet ſpům hüiliũ. Scðs tructus vocat᷑ diuioꝝ donoꝛũ largitio. aco. 4. Weus ſupbis reſiſtit hůilibꝰaũt dat gratiã. 3 eſt peccatoꝛũ remiſio.hinc dð ip̃s dice bat. Vide hũilitatẽ meã ⁊ laboꝛẽ meũ ⁊ dimitte vniuerſa delicta mea. Et alibi. Koꝛꝓtritũ ⁊ hũiliatũ dens nõ ſpnit vel nõ deſpiciet. 4ꝰ ẽ bonoꝝ opeꝝ accepta tio. nã ſine hũilitate opa noſtra qᷓ;tũcũq; ſint bõa nõ ſůt accepta deo ſicut pʒ ipn⸗ blicano ⁊ phariſeo luc.is.vñ Wre. dit̃. Qui ſine hũilitate virtutes ꝓgregat qᷓñ añ vẽtů puluerẽ poꝛtat. vẽ ſapie dõa⸗ tiovñ ꝓner.o.d. Abi hũilitas ibi ſapia
Wt Mat.xi. Cõfiteoꝛ tibi pat dñe celi
⁊ terre qꝛ abſcõdiſti hec a ſapiẽtibꝰ⁊ pꝛu dẽtibus ⁊ renelaſti ea parunius.oꝰ fru⸗ crẽ offenſõis iduigẽtia.i dicit angls ad agar.gſi.iõ. euertere ad dñam tnã ⁊hhiliare ſub manu ſua.¶ Wotãda eſt iſta hiſtoꝛia ⁊ dicẽda cũ allq̃ moꝛalitate qm̃ pulchra ẽ. fructꝰẽ patiẽtia. vñj i terrogatꝰgdã ſpjalis ſenex qjre demões vincũt nos.rñidit. quia dimittimꝰarma nfa qͥ ſũt patiẽtia ⁊ hũilitas. Sꝰ fructꝰẽ pax.vñ puðiʒ. Int᷑ ſupbos ſꝑ ſt iurgia ita poſumꝰe dicẽ ꝙ iter hũiles ẽ pa. ¶TSʒ hic põt ↄueniẽter q̃ri qũo põt co gnoſci hõ hůilis. Id qð rñdet᷑ ᷓᷣm fran ciſcũ de mayronis ꝙ hõ pdt ↄſtanter⁊ firmit cognoſciſi ẽ hũilqñ ↄſcẽderit oc to gradꝰipꝰhũilitatis. qᷓ;qᷓ; ⁊ multi alij aſſignentur. Quoꝝ pᷣmꝰ gradus ẽ ſuos defectꝰcognoſcẽ.et ĩtali gradu crat dõ qũ dicebati p̃s. Fniqtatẽ meam ego co gnoſco. ⁊ꝰgradꝰẽ ipſos deſectꝰpoſt no liciã ðteſtari. Ititali gradu fuit publica noqi dicebat. deꝰ ꝓpiciꝰeſto mihipctõꝛi Ntẽt ipſemet dõ diccbat. Ego fůvmis Inõ hõ. 35 ẽ pſos nõ abſcodere ĩ cõfii ctu ſicut iße dauid. dicebat. Delictũ meñ cognitũ ubi feci. I eſt ipſos ꝓnũciare
accul pn 01d webücü bagal Clg icupediei ppmiſm⸗ cbes canſi ch acgere
nbab Miicaän
1 Nbe h uraen opa Dignias at inno dopiog non p dipol ſung ihuth wübpol
um

mofucweln u.. Disin ulii wihüicn . gedent . Peös fwasm ikguo n vůliañ dugin niſhcdbie lun meätlaborni hdelum. it deusn yn tebohor operach iar opa nofr qüc rcchia deo ſaußin coluc.s. vj Prit F viriutes Zaregui hoilat. Fvöſapi di „Ibi höilitas bi ſaſi öficoꝛ tibipat diec bec a ſapiẽtibꝰgi Keapanulns. 5? fn idulgẽia.ið vicit ang Rentere aldiamn a. Wotädat ã cjallj moꝛalin fucr patẽtja. vj alis ſenex qre demöt quin diminmm hilias. d fruch nt ſupvos ſpſt ing ick gi hůles ẽpy uem
Juqördet mn fn isc po pot un tbitrqi ſckn üluuns qtmt or pm gradus ib ditali Fradua s Iniqmẽ meamt u pios deitcp Fiitgaänfun be pyicheoni idõ duchu. Iwin iipios nõ abichiri ui vicur . Vapfun
erqriqũopot
eſfectn ſic iqẽ ꝓpheta fecit dicẽs Inigta
tẽ meã ãnũciani tibi. 5ꝰẽ honoꝛẽ nõ de ſiderare ſicut ãbitioſi phariſei ꝗ volebãt mos accubitꝰi cenis. Kt in iſio gradn uit filiꝰ ꝓdigꝰqñ dixit. õ ſũ dignꝰ vo
ccari filiꝰtmꝰ.fac me.ſ.u.ex mer.tu. Etẽt
petrus qũ dixit exi a me qʒ pctõꝛſũ. 60 eſt honoꝛẽ fugere.ſicut xpᷣs q videns ꝙ
volebãt eũ regẽ facẽ fugit ĩ mõtẽ. 7E
ihonoꝛationẽ ſuſtinere ſicut apli act.. g ibãt gaudẽtes a cõſpectu cõcili ⁊c. ðꝰ inhonoꝛationẽ q̃rere ficut dð ꝗ dicit in pᷣs. Clegi abiectꝰeẽ ĩ domo dei mei. Et
ic expedite ſũt huiꝰfructꝰhũilitatis ptes
ijs ꝓmiſimꝰ declarare magnifice diie ⁊
ciues cariſſimi quã obſecro vos totis vi
ribꝰ acgrere vt ĩ pñti gratiam ⁊ ifuturo loꝛiam habeatis Amen.
OCPica q̃rta. de aduentu xi in carne
no Sermo IIII. 1 quntodecio iperij ty 6 berij ceſarꝭ ⁊c. uc.ʒ. ¶Dꝛo hyꝰſacri? ſcti enãgelij hiſtoꝛiali decaratõe notãdũ ꝙ in quocũq; maxio negocio opando tria debẽt eẽ.vʒ.
CEongruentia tempoꝛis.
¶Dignitas auctoꝛis.
CEt vtilitas operis.
CBico pꝛio ꝙ i quocũq; maximo pego cio opando regrit ↄagruẽtia tpis. Etrõ ẽ.qꝛ tpis diſpoſitio ʒ aſtrologos maxie
regrit᷑ ad negociũ ꝑpetrãdũ. vñ eccli.z.
dici. ia tpᷣs hñt.⁊ ſuis ſpacijs trãſeũt vniuerſa ſub ſole. Mt de hoc ponit erẽ⸗ plũ boetiꝰi pꝛio li.de ↄſolatõe.metro.6. dicẽs. Lũ pbhebi radijs graue cancri ſy dus ieſtuat. Tñ qlarga negãtibus ſulcis ſemia credidit.einſis cererꝭ ñde Muer nas pgat ad arboꝛes. Munqᷓ;purpureũ nemꝰ lecturꝰ violas petas. Wñ ſeuis aq lonibꝰſtridẽs cãpus inhoꝛrnit: e q̃ras auida mãn vnos ſtrigẽ palmites. vuis ſi libeat frui. Autũno potiꝰ ſua bachus mũera ↄtulit. Signat tpa ꝓpꝛijs aptãs officijs dens. Mec quas ipſe coercuit
. ü. miſceri pati᷑ vices. Sic qð pcipiti via certũ deſerit oꝛdinẽ Aetos nõ hz exiꝰ. ¶ Piri ßᷣo. ꝙ ĩ quocũq;ʒ magꝰ negocio opãdo reqrit᷑ dignitas auctoꝛis.qͥ ĩ duo⸗ bus pꝛincipalr ↄſtat.ſ.i ſcia ⁊ vita. Ct ð iſtis duobꝰſil logt Sidoniꝰii..eplaꝝ di cẽs. Nhiß ẽ qan ↄpnlſus ẽ docẽ qᷓ; di⸗ ſcẽ.añ pᷣumeẽſ bonũ pᷣdicai qᷓ; facẽ:tãq; ſterilis arboꝛ cũ poma nõ hẽat ꝓ pomis ſpargit vmbꝛã folijs.⁊ cũ ñi adũt medul la ſenſuũ abũdat ſpumavboꝝ. Et ð hoc aug. ponẽs exẽplũ diẽ. Moctrina p ma los. palmites i ſepe.botrꝰ iter ſpĩas.cau te lege ne dũ qͥris fructũlaceres manũ.⁊ cũ audis bõa docẽtẽ. ne imiterꝭ mala fa ciẽtẽ. ¶ iri.ʒ ꝙ i quocũq; mag ne gocio opãdo regrit᷑ vtilitas opis. Nt rõ eſt qꝛ ſʒ phũñʒ finis dignioꝛ ẽ pᷣncipio.ſʒ gðcũqʒ opꝰẽ.fit pp finẽ.i.vtilitatẽ cõſe q̃ndã. igf.lic ẽ ꝙœ Wri.ſup Mat. dice bat. Vnũquẽq;.n.ad cõeʒ vtilitatẽ vti oʒ Et auic.o.meth. dicit. Finis ẽ pꝛioꝛiter oẽs cꝗ̃s.ita ẽt fit domꝰ vtĩ ea hitari por ſit. C Me nes magnifice die ⁊ ciues cariſſimiĩ ſacro euangelio hodierno de notãt᷑. qði tres ptes diuidi᷑. Qm̃ iĩp̃p⸗ te põit mãifeſtatõis icarnatõis xp̃i ↄgru itas tpis. In.⁊pte põii anũciotõis icar natõis xp̃i dignitas auctoꝛ ibi. Et vẽit ĩoẽz ⁊c. In.3? ꝑte ponit᷑ hꝰ icarnatiõis vtilitas opis ibi. Vox clamãtis in deßto parata viã 7c. Et vt clariꝰhec pateãt vi deamꝰhiſtoꝛiam. C Weclarate hiſtoꝛie fructꝰerit declaratio nouẽ vtilitatuʒ qjs hůit hũana giiatio ex aduẽtui carne filij dei:de qbꝰ loquẽdo tres ↄclones cũ tri⸗ bꝰ dubljs moꝛe ſolito declarabimꝰ. Vn q̃ruʒ pꝛia ponemꝰ tres vtilitates. In.⁊ tres alias. In.ʒ*tres alias.⁊ ſic erit ſi⸗ nis cum adiutoꝛio dei. ¶ Wonclo igit pꝛia ẽ talis ĩ oꝛdine.ꝙ er aduẽin xi ieſu tres vtilitates hũana ge neratio recipit. Quaꝝ pꝛia eſt. Iniurie donatio vl diſcoꝛdie pacificatio. Nã añ aduẽtũ xp̃i triplex erat diſcoꝛdia.ſ.inter

Be aquẽxßiĩ carne.
deñ? hoieʒ pppctm̃ ĩjobediẽtie. Int᷑ ãge lũ ⁊ hoieʒ ꝓpt᷑ ipedim̃tũ reſta uratõis an gelice. Int hoicʒ ⁊ hoieʒ. iter pp iu⸗ daicũ ⁊ gẽtilem ꝓpt᷑ diuerſitatẽ cnlture. Mãc triplicẽ diſcoꝛdiã xpᷣs i ſuo adnẽtu remouit. Vñ ꝓpt remotiðeʒ pᷣme di me diatoꝛ dei ⁊ hoinʒ. ꝓpt᷑ remotiõeʒ ⁊ di rer paciſicꝰ.ꝓpt᷑ remotiõeʒ 3 di lapis angnlart. ꝛopt᷑ hoc ſacerdos ter oſcu lat aſtare.i p̃nꝰĩ medio.⁊ i fine. Minc ẽ ꝙ ãgeli cãtauerũt in natinitate iuã ilud Ahc.z. Wla i altiſſimis ðo ⁊i terra ⁊c̃. = vtilitas eſt hꝰpacis ſigni dõatio.cũ eni diſcoꝛdes ad amicitiã redeũt ĩ ñgnũ dimiſſiõis rãcoꝛis ſolẽt iſimul ↄuiuari. ſed dñs nñ fecit ꝙ nullus aliꝰ potuit.qꝛ in ſignũ excellentiſſime caritatis ñideles ſuos ſeipſo cibauit. vi ipſe dicit uludꝓ uer.9. Venite ⁊ comedite panẽ meuʒ.⁊ bibite vinnʒ qð miſcni vobis. Et illud cant᷑.. Comedite amici ⁊ bibite ⁊ iebꝛi amini. qꝛ cibꝰiſte t̃ẽ amicoꝝ.i.i carita te exñtiſi. ʒꝰ vtilitas ẽ debiti ſolo.qꝛ ſol⸗ nit penã ʒ culpa oꝛiginaliꝓ nobis ſatſ- faciẽs deo cqjle debitũ.qð totus můdus
oluẽ ñ valebat.vñ apoc̃.. Memo po
terat ĩ celo ⁊ i terra neqʒ ſubtꝰterrã ape⸗ rire libꝛũ neqʒ reſpicẽ ulũ.i.iplere redẽ⸗ ptionẽ hũani gris qͥ ab etno fuit ſcripta in libꝛo dinine diſpẽſanõis: vt per xp̃m ſolũ adipleret᷑. Wũc libꝝ ſolꝰxp̃s apernit qꝛ ſolus penã crucisꝓ debitoꝛibꝰmoꝛtis ipſe tulit. vñ diciti p̃s. Que nõ rapuitũt exoluebã. qꝛ ſuſtinni penãꝓ raptoã acã ¶Sʒ hic ſatis cõuenient᷑ põt dubitari an neceſſe fueritꝓ obligatõe hũani gñis deũ icarnari. Ad qð rñdet᷑ ß̃ʒ doctrinã alexandri de ales ĩzꝰ.G⸗ ſatiſſactio pꝛo pctõ pᷣmi parẽtis nõ poterat fieri neq; p hoieʒ ſolũ. neq; per ãgelũ.neq; per deũ neqʒ per aliã creaturã. ergo reling ꝙ neceſſe erat deũ ĩcarnarj. qð patebit cuʒ Fe fnerit añcedẽs. C Wico pᷣ ꝙ ſa
iſfactio ꝓ pctõ ade nõ potat fieri xſolũ hoieʒ.⁊ rõ ẽ vt diẽ Anſelmꝰ.õ ſuffi⸗
—————————————————————
cit ad hoe ꝙ aliqs ſatiffaciat reddẽ ab⸗ latũ niſ pſus reſituat.ſʒ hõ per peim̃ ſe totũ ⁊ totã hũanã nãm abſtulit deo. Ad Ro.i.¶er vnũ hoiezi hũc můdũ pctm̃ ntrauit.⁊ per pctm̃ moꝛs.⁊ ĩocs pertrã ſijt moꝛs ĩ quo oẽs peccauerũt.ergo nul lus hõ põt fatiſſacere.qꝛ plus qᷓ; ſe ⁊ to tã nꝗʒ reddẽ ðᷣbebat. ꝛeierea ipe ita debilitatꝰerat ꝙ nõ potat hie victoꝛiaʒ de diabolo per quã deo honoꝛẽ faceret ſicut ei fecit ihonoꝛẽ qi ab ipſo diabolo victꝰ fuit. C Mico ⁊ ꝙ neqʒ angelꝰpo terat ſatiſfacer.qꝛ tũc hoies non reſtituti cẽnt ad illã gliaʒ quã hũiſſẽt ſi nõ pecca ſent. qꝛ tunc fuiſſent ſiẽ angli:ſicut ⁊ nũc ſũt bi. Mat=. Erit ſiẽ angeliĩ celo. ⁊ſi angls reſtituiſſet ꝓ hoie ſuiſſet hõ an gelo obligatꝰtãqᷓ; dño qð hoi repugnat ? diuie bõitati. ꝛeterea nõ fniſſci per fecta fatiſfactio ſi miſiſſet vnũ angelũ ad incarnãdũ vel creaſſet vnũ hoieʒ de no no abſaʒ macnla. qꝛ cũi ſatiſſactõe dẽat ſeruari iſtitia nõ fniſſet facta ſaliffactio in eadẽ nã iq̃ adaʒ peccauit. C Picoʒ? ꝙ Nulla alia creatura poterat pꝛo hoie ſatiſfacẽ. qꝛ ſci dicũt ꝙ magis ẽ ð ipio fa cere pꝛu q; creare celũ ⁊ terrã.ſʒ per pec catum hõ factꝰerat ĩpius.ſʒ maioꝛ actio iſta non poterat venire niſ a vᷣnte crea toꝛis.igit. T Wico 4 ꝙ neqʒ deꝰde po tẽtia oꝛdinãta porat ſołꝰhoc facere.tũqꝛ ipſe nõ poterat pati:tů qꝛ nõ in eadẽ nã̃ ſaiſfeciſſet. Aenit ergo deꝰ⁊ icarnatꝰẽ Vt inqᷓ;ũ hõ pateret᷑.⁊ inqᷓᷓtũ dens ſatiſ lacẽ poſſet.⁊ hõ qui debebat reqderet. ⁊ ðs g potat ſatifacẽ ſatiſſacẽt cñ er inſti tia ðig pctõ ſatiffactõ fieri vbuiſiʒ. jr tas rõnesð iſta mã põut Aler. ð̃ ales vl tra iſtas qjs dimitto cã bꝛenitat. TWõ clo ⁊ꝰtalis ẽ.ꝙ aduẽtꝰ iemn xpᷣi ĩcarne tresals hũano gſivtilitatef ꝓlit. na np eẽ inimici captinatio.nã diabolũ g bũano generiterribiiter inimicabatur captiuauit. vñ abacuc.ʒ.aj faciẽ cwibit moꝛs.i.diabolus ligatus ⁊ vinctus ſicut
—
nrinbi pwr mige npin im ſu ni.iðti unan ibe ilbo. ib. rgio iudcdu. vi geni cur 4. engnötw iches de g ßledẽt in 5. Viqdape nilas tvu üeni vu rů můdũt v oẽs ſupe perꝰ nirpy loppwbat — s opp iTHbece n;pi

Aen elsz z6 öperpait vitziticniiini o. ioẽspen peccauerit qꝙ re.ꝙ lus 5 ſe vd. Prtenate potubencnz 4deo honon ſuen iwpbnin — à)
ic hoſes non Ibůiẽtũnõpe i angli:ichttnit thc angehiceh. phoie ſithõgn oad boirepngnat area n iſſet per w ngelad ſu whoizdeno iſunſjac din rhriu ſuuuctio eccaut. ¶ Vicoz poreratpro hoſe magis ẽd ipio fa terr.ß perpec ius. ſ maiot actio re niſ a vmecrea neq; deꝰde po olhoc facere. vq q nõ in eadẽ nʒ gd de icarnai i.n inqᷓ;tů dens ſan idebebatredderlt. ẽ ſanllackt ců erii c ieri dwu. ipöt Wer. öolesn ocdrnan. C dutuſu vpiich luac ↄli.u punuo. n dilbi ndüuer wimt uc 3i ltch gst Nls
Sermo. IMI.
in triumphis ſolẽt vlcti ire añ victoꝛc. Qpoc.⁊o. Appᷣhendit draconẽ ſerpẽtẽ antiquũ ꝗ ẽ diabolns ⁊ ſathanas:? liga nit cũ ꝑãnos mille.i.vſqʒ ad ipᷣs aixpl.
qʒtũc reſumet violentã ptãtẽ ⁊ crict pel affinentẽ malignitatẽ vt mittat pphni
erroꝛẽ.⁊ iõ tũc di ſolui. ⁊ vtilitas e u carccrati liberatio.ſ.giis hũani qð erdt in libo.ibi.n.ſatelles auarns quos iterl⸗ mere gladio culpe nõ poterat ppctuo i⸗ cludebat.vñ Iſa.iꝙ. Winctis eius non apernit carcerè: pp hoc doꝰpẽ ait ad fi⸗ liũ Iſa. 4⁊ Vedi te in fcans pph? iiu cem gentiũ: vt aperires oculos cecox⁊ cduccres de ꝓclone vinctũ ð domo ¶ar⸗ ceris ſedẽtẽ in tenebꝛis. vñ ipſe ait vob
S. Wũgd aperte ſũt tibi poꝛie moꝛtis ⁊ hoſtia tenebꝛoſa vidiſti..ſicut ego! 3 vtilitas ẽ viatoꝛibꝰ vie demõtratio.oñ dit eni qj via deberẽt hoiĩes per hũc mi⸗ ſerũ můdũ trãſire.vñ Wreg. Studebãt aũt oẽs ſuperbi de adã ſtirpe.ꝓgeniti ꝓ⸗ ſpera vite pñtis appetẽ.aduerſa deuita re.oppꝛobꝛia fugere ſeg gloꝛiã.venit ut eos icarnatꝰdñs aduerſã appetès ꝓſpe ra ſpernẽès.oppꝛobna ãplectẽs.gliaʒ fu
giẽt. K Sʒ hic querẽdũ ẽ qre potꝰfiliꝰe ncarnatꝰ qᷓ; pĩ aut ſpũs ſcũs. Ad qð rñ
det᷑ ßʒ doctrinã alerãdri.i.ʒ.q.S.⁊ Wo.
e.li.di.ß̃“.q.z ſchiq̃ſiti.ꝙ multis rõhi⸗
pus ↄneniẽtiꝰfuit filiũ icarnari qᷓ; patrẽ ant ſpũʒ ſctm̃.tũ ex parte dei.tũ ex parte pois. ſꝛia rõ ẽ qꝛ ſiqͥlibet alia pſõa a fi lio icarnata eẽt ſit di Anſel. lib.⁊.cnr vðs bõ.cꝰ.⁊cẽnt duo filij ĩtrinitate.ſ.fi Uꝰ dei q añ icarnatõcʒ eratfiliꝰ.⁊ iſte q p icarnatõeʒ fnit filiꝰvᷣginiſ:⁊ eẽt in pſo nis iequalitas ßᷣm dignitatẽ nauuitatũ. ¶ tẽ idẽ illeꝓ quo erat oꝛaturus?⁊ dia bolꝰ quẽ erat expugnaturꝰ ambo falſaʒ Rldinẽ dei ꝓpꝛia volũtate pᷣſũpſerãt. ñ ſpãlr q̃ſi aduerſus filiũ peccauerãt q va ſiũtudo piis credt᷑.ille igit cui ſpãl ſit ininria ↄucniõtiꝰattribuit culpe vidi eta autindulgẽtia. N Bʒ ſolerter intuẽ⸗
14.
duʒ eſt qð hic dů qʒ ita h ſi igen⸗ ſ militudinẽ dei appetieft. Nã ꝗᷓꝛlũ aug. ſup gj. videt dicẽ.ſʒ hec vᷣba diſcretuʒ lectoꝛẽ efflagitãt vt per hoicʒ ſolã mulie rẽ itelligãt. niſi foꝛte nõ vacet quod per Aug. ibidẽ di cua.ſ.⁊ adã ipari ſexu.ſed pari fauſtu peccauet.qi vtq; ſe excuſa- nit:eua p ppẽtẽ:hõ p mulierẽ.ſʒ adãve nialr peccart ſe credidit:? ne ſociã ꝓi⸗ ſtarʒ peccauit. vtẽ idèẽ Anßi eodẽ. Wõõ neniẽtiꝰ ſonat filiũ pii ſupplicare qᷓ; akiã pſonã.g' magis ↄuenit icarnatio filio. Ftẽ hug.ð ſcõ victoꝛeĩ liꝰð ſacra. Qui ſtutia viccrat inſtũ fuit vt ñ foꝛtitudine ſʒ pꝛudẽtiavicerct:vtĩi coð quo ſe victoꝛ erexit victꝰflernerct᷑. Jut̃ illð Job.⁊6. Mꝛudẽtia eipcuſſit ſupbũ.ſʒ pꝛndentia aitribuit᷑ ᷓlio.igi. Hic ẽt ivbis hug. nõ ꝙ k ſapia filio attribuai ne rudes cũ pp vocabulũ iſciũ moꝛc iuuenũ putaſſẽt.tñ vna ẽ ſapia i tribꝰpſonis ſiẽ IMagj diẽ di.34.. Rez aug.i li.ð tri. Lõueniẽs ñ erat vt pĩ ab. mittẽt᷑ qui ab aliqꝰ nõ erat.ꝓueniès ãt ſuit vt p mitteret fi liꝰ qa ſoio pie ẽ.deide ſps ſcũs. ꝗqẽ a pie ⁊ſiſio.pᷣmũ filiꝰ venitvt hoies liberarẽt deide ſpũs ſcũs vt biificarent. Cũ ergo ex ſua bõitate deꝰ volnit hoieʒ a diaboli ßuitute libare ueniẽtiꝰ voluit filiũ icar nari. Vec de ⁊? pte ſufficiãt. C Cõclo 3*ẽ talis.ꝙ aduẽtꝰ in carnc ieſũ xpitres vtilitates pᷣter ſup̃dictas hũano gni ↄꝓtu
lit. Quaꝝ pᷣ' ẽ repatriandi viatoꝛibus
auxiliatio. qꝛ per pctm̃ hũanũ genꝰdebi le erat ad bi agẽdũ.ſʒ aduẽtꝰxp̃i fuit cã ↄſoꝛtatõis.vñ Ber. Triplici moꝛbo mi ſerabilit laboꝛamꝰ.nã ⁊ faciles ſumus ad ſeducẽduʒ.⁊ debiles ad operanduʒ ⁊ fragiles ad reſiſtendũ.ſʒ ſi diſcernere vo lumꝰ int bonuʒ ⁊ malũ decipimur. Bi tentamꝰ facẽ bonum deficimꝰ.ſi cona-⸗ mur reſiſtere maloſuperamur.necePi⸗ de fuit faluatoꝛꝭ aduẽtꝰvtĩ noð is p ficẽ hitans et nobicũ manẽs adiuuet infir⸗ mitatẽ ñaʒ.illuminet cecitatè hraz.⁊ P

Be aduè. xp̃i ĩcarns.
nobis ſtans fragilitatẽ nraʒ ꝓtegat ⁊ꝓ⸗ pugnet. Scða vtilitas ẽ itineris regni patefactio i die aſcẽſiis aſcẽdẽs cũ mul titudine angelox.vñ Ai.⁊. Wt aſcen⸗ det panqẽs iter añ cos.⁊ ob hoc ipſe ait Fo.i4. Wado parare vobis locũ. Ter tia viilitas ẽ paclti miſſio ne ð abſentia eiꝰ ↄq̃reremur. Et pꝛio ĩ pꝛiuilegiũ ad- optõis.vñ ad gal. 4. Miſit deꝰſpʒ filij ſuii coꝛdavfa. Vcdo ilolatõeʒ tribula ticis. vñ ait vo. 14. Kgo rogabo pieʒ? aliũ peracliũ dabit vobis.ʒ in adinto- riũ ifirmitatꝭ. vñ ad o.S. Spũs adiu nat ifirmitatẽ nr̃aʒ. pignꝰ cterne ſa
intis. vñ ad coꝛ. pꝛio.c. Wedit pignꝰps i
coꝛdibꝰvris. C Sʒ poſtiq; dirinꝰð iſtis tilitatibꝰ ꝓuchiẽtibꝰ cx aduẽtu xp̃i pꝛo fatiſfactõe pcti ade. Querẽdũ ẽ ſi adã nõ peccaſſet an xpᷣs icarnatꝰ fniſſet. Adqð rñidẽdo notãdũ ꝙ ð iſta mã ſũt due opi⸗ niones ſicut recitat mag petrꝰde agia i ſuoz. C Vna opio ẽ ſci thome ⁊ mlto rũ alioꝝ pte.z.q.j. ar.ʒ. Ne ñ bð nõ pec⸗ caſſet ðᷣs ĩ fuiſſct icarnatꝰ.qꝛ circa factũ incarnatõis debemꝰtenere qð ſcriptura dicit ⁊ doctoꝛes ſcti.ſʒ doctoꝛes ⁊ ſcriptu
ra dicũt ꝙ ſi adã nõ peccaſſet non ſuiſſet
deꝰ icarnatꝰ. NWã apls dicit ad gal.4. Ahiſit deꝰſiliũ ſuũ vt eos ꝗ ſð lege erãt redimeret.ſʒ ſi nõ ſuiſiet pctm̃ nõ miſſet redẽptio.igit. Itt᷑ aug. lib. ð vᷣbis dñi dicit. ꝙ ſi hõ nõ peccaſſet xpᷣs ĩ mũdũ nõ veniſſetꝭ Itẽ glo.i epla ad thimo. Wul la cã vcniẽdi fuit i xpᷣo dño nño niſi pec catoꝛes ſaluos facere.tolle moꝛbos tolle vulnera ⁊ nulla ẽcã medicinc. Itẽ an
ſelmꝰin lib. ð icarnatiõe vbi. Wue erat
cã icarnatõis niſi vt caro q̃ peccanerat redimeret᷑. Ftẽ leo papa in mone. Si hõ nõ peccaſſet creatoꝛ creatura nõ fuiſ ſet. Wꝛeterea ſi deꝰ ſniſſet incarnatꝰañ peccatũ ade aut hoc fniſſet pp dignitatẽ aut pp neceſſitatẽ.ñ pp dignitatẽ qꝛ no⸗ bilioꝛẽ nã angelica. nõ ꝓp neceſſitatẽ qꝛ ſi nõ fuiſſet pctm̃ nuila fuinẽt mißia nec
—————————
neceſſitas. ¶ lia ẽ opio ſcoti ꝙ ſi adas nõ peccaſſet adhuc deꝰincarnaiꝰ iuiſſet.
Eñtti nõndũ ꝙ de icarnatõe poflumꝰ log duplr vel q;tũ ad ſubaʒ ĩcarnatõis. vel q;tũ ad finẽ icarnatõis qͥ ẽ redẽptio. vñ ſi adã nõ peccaſſet deꝰtñ icarnatꝰtuil ſet loquẽdo de ſuba icarnatõis lʒ nõ fuiſ ſct icarnatꝰvt redẽptoꝛ.qð ꝓbat᷑ſic. Cir ca fuctũ icarnatõis ſtãdũ ẽ deis ſcõx.ſed ſcti dicũt ꝙ ſi hõ nõ peccaſſet deꝰicar- natꝰ fuiſſet. Naz glo. Ver.ſup id Fone pᷣ. Mropt᷑ me oꝛta ẽtẽpeſtas hec. diẽ. Diabolꝰ vidit nãʒ hũanã debẽ aſſumi a deo.? ex iuidia icitauit hoicʒ ad peccã dũ ne ſaltẽ deꝰcarnẽ vitio iſectã aſume ret. Kt ang.i lib. de trinitate dicit ꝙ cũ multi eẽut modi redimẽdugenꝰ hanũ: voluit uñ redimerc iſto mõ vt magis illi ceret hoieʒ ad amoꝛẽ ſui.ſʒ magis illice- bat ad ſui amoꝛẽ ſi fuiſſet aſtũptꝰĩ ſtatu ſue inocẽtie. ig. ꝛeterea ſũmũ bonũ ĩ nãj nõ dʒ cẽ occaſònatũ.ſʒ icarnatio fi lij deiẽ fũmũ bonũ i nã hũana.ergo nð dʒ eẽ occaſonata.ſʒ fuiſſet occaſiõata ſi fuiſſet ſcã pp pccũ igit. Itẽ hõ ↄpõit ex dnplici ſuba.ſ.itellectuali ⁊ ſenſibili:⁊
Em vtrãq; ẽ btificabilis.ſʒ nõ põt jʒ ptẽ
ſenſibilẽ btificariividẽdo diuinã eẽntiã. ergo btificat ðʒ hãc ptẽ ĩ vidẽdo xpᷣi hu manitatẽ.ergo li deꝰnõ fuiſſet icarnatꝰ ho ij fuiſſet q;tũ ad ptẽ pfcẽ btũs.⁊ hoc ẽað die aug.i li. ð ſpũ? aia. pꝛoptea deꝰ fetũs ẽ hõ vt totů hoieʒ ĩ ſe btifica- rel.? paſcna iueniret itꝰ⁊ foꝛas. Intus i⸗ diuinitate redẽptoꝛis.ſoꝛas ĩ carne ſalna toꝛis. CIſte ſunt due opiones recitateꝑ me· neqʒ mea itereſt tãtaʒ rẽ diindicare. Acgeſco eni eoꝝ ſnijs ꝗ ſapiẽtioꝛes hir. Nů ji qs vellet tenẽ opionẽ doctoꝛis ſub tilis ſic ad obiccta põt rñde.pꝛio ad oẽs Auẽtes qᷓ negãt deũ fuiſſe icarnatũ vt re dẽptoꝛẽ.qð ꝓcedẽdũ ẽ ſi nõ ſuiſet pctm̃.
tñ nõ negãt deñ fuiſſe icarnatũ loquõdo
de icarnatõei ſe. CIdrõnẽ diq dens aſſũpſiſſet nãʒ hũdnãnõ pp nechubte
————————
nin n F umi ſbabiirmi 46 iu Mc ngoum hab Wicaiſaoe ungolem
R qdicc ſcr ine noti jenpñim biilest nec Bſa ſonimd Sia cariau Bra ſayiea
(Dico pioꝙ
e mil iens m
ucſarutʒ ali buderis uis igit. vña inedocrs v ndt oman imt
uus. R ueſamãa ür

NElẽpeſas b
bůunã detõaſin ut hiczau Nuio iſec alum tate dicu pc nedigenꝰ půdni: omövtmagiili ſui. S magisillce⸗ ue alipwi ſam veiwübonßi atü. icamaoſi hiuna ergo no uie occaſõaa ſ it. Jte ho ↄpõit duali? ſenũbii:⁊ is.ſ nö pfʒpit cdo duinã cẽmiã. iti vidẽdo xpᷣihu nö fuiſſet icarna pfcẽ büs.i hoc püt aia. pꝛopiea üweiczi ſe büfca⸗ it foras. Jnnsi⸗ ſasi care ſa xopiones recitauꝝ t rẽ dindican sgſapittiores bij opiont docoisſi irdci. po o feiſcicarat wn ütſnöſwiſi pu eicama ii Cvarönẽ dig W Invöppncu
Scrmo. V.
miſerie. vt in arguis.q̃ eſt ex pctõ. ß ꝑp neceſſitatẽ pfc( btitudis vt oñdebat ter⸗ tia rõ. Et ſi di ꝙ nõ fuiſſet medicꝰ.vex eſt ifirmitatẽ ſanãs.ſʒ fuiſſct medicꝰpꝛe⸗ ßuãs ab ifirmitate ⁊ largiẽs ꝑſectã felici tatcʒ. Et ſic expedite ſũt hꝰfructus pies agnifice dñe ⁊ cines cariſimi quã obſecro bi ↄſiderate vt hic gaʒ ⁊ ĩ fuiu ro gloꝛiam habeatis. Amen. CBſica ifra octanã natiuuatis dii de diuina gia ſermo qntus ⁊ pulcherrimꝰ. * R ät Soſeph? maria mrie 1 ſu admirãtes ſup his e 3ñ dicebãt᷑ ðillo Xuc.⁊. C Dꝛo hꝰ ſacri? ſci euãgelij hiſtotiali ðclarãte notãdũ ꝙ cuilibet volẽti bñ⁊ pfecte in pñti mũdo vinere tres gie ſũt ſibi vtiles ⁊ neceſſarie.vʒ.. Wr̃a foꝛtitudis ad aduerſis reſiſtẽdũ. Bia caritatis ad deũ diligendũ. & Sa ſapie ad cũcta diſcernendum. C Pico pꝛio ꝙ cuilibet volẽti bñ ⁊ pfc& viuere vtilis ⁊ neẽia ẽ gra foꝛtitudis ad aduerſis reſiſtẽdũ. Et rõ ẽ. Illudẽ vtile ⁊ neceſſariuʒ alicui quo bona ſna cuſto⸗ dit ⁊ ab aduerſis met.ſed hmõiẽ ga foꝛ titudis igit. vñ ambꝛoſiꝰi li. ð officijs. Mõ mediocris vtutis aĩ foꝛtiudo qᷓ ſo⸗ la defendit onamẽta viriutum oiuʒ? luſticiã cuſtodit.⁊q̃ iexpugnabili pᷣlio ad nerſus oĩa vitia decertat. iuicta ad labo res.foꝛtis ad pericnla.rigidioꝛ aduer⸗ ſus voluptates. Mãc gaʒ herũt ſocij danielis ne ſtatuã adeiarẽt? ne ignẽ tre merẽt. Dãi.ſ.c. CMi? ꝙ volẽti bñ vinẽ vtil ⁊ neẽia ẽ gra caritalis ad deü diligẽdũ ⁊ ad bñ opãdũ. Et rõẽ.llð ẽ vtile ⁊ neẽ̃iũ volẽti pfcẽ viner᷑ quo re⸗ cte viue ad oĩa valet.ſʒ hiꝰẽ caritas.igẽ. vñ ang. Caritasẽ actio rectitudis ocu- los ſp recte hiĩs ad deũ: glutinũ aiaruʒ. ſocietas fideliũ.actio nõ frigida.actio nõ fracta.nõ fugar. nõ audar. hõ pᷣceps·In iſta caritate fuit btũs paulus q oia cũ ca ritate faciẽs in ipſa ſe ꝑſcẽ fundauit.vt
i. hi.i.ad coꝛ.iʒ ¶ Diri tertio ꝙ volenti pſcẽ viuere vtilis ẽ ⁊ nec̃ia ga ſapie ad cũcta diſcernẽdũ vt eligat bona a malis Et rõ ẽ.lludẽ neceſſariũ volẽti pfcẽvi ucre quo ad dia rcddi᷑ ꝓbus ⁊ bonꝰ.ſed hmöõi eſt gra ſapie.igit᷑.vñ gre.exponẽs ilð ob. i⁊.c. Weridet iuſti ſimplicitas vicit. Iuſtoꝝ ſapia ẽ nil p oſtẽtatõeʒ fin gere.ſenſũ verbis apire.vera vt ſũt di⸗ ligere.falſa deuitare.bona gratis exhi⸗ bere. mala libẽtiꝰ tolerare q; facerc.nul lã ininrie vltionẽ q̃rere.ꝓ veritate Au meliã pati lucrũ putare.hec iuftoꝝ ſim⸗ plicitas deridet᷑.⁊ a mũdi ſapiẽtibꝰ fauui tas reputat᷑. qd.n.i hoc mundo ſiultiꝰqᷓ; amiſſa nõ q̃rere.poſſeſſa rapiẽtibꝰ rcla⸗ rare.nullã ꝓ acceptis iniuris vltionem reddere.imo adiũctis alijs patiẽtiã pᷣbe re. Mec oĩa fuerũt ĩ biõ Job. C We cõ⸗ cluſiões magniſice dñe ⁊ ciues cariſimi iſacro enãgelio hodierno denotant qð in tres ptes dinidi᷑.qm̃ ĩ pᷣma pte decla rat pᷣmã ↄclonẽ fuiſſe i btã virgie oñdẽ do eã hůiſſe foꝛtitudinẽ ad oĩa qͥ dicebãt̃ de ieſu.⁊ marxie a inſto ſimeõe. In ſcða pte declarat᷑ ſcõaʒ ↄclonẽ fuiſſeĩ ãna ꝓ phetiſſa q̃ caritate fuccẽſa dño ßᷣuiebati vidnitate.⁊ ieſu ieſtimoniũ reddebat.ibi Et eratãna ⁊c̃. In tertia pte declarat᷑ tertiã ↄclonẽ ſiſſe pãlri puero ieſu. iʒ gnãlx oes pfectiſime i eo erãt ibi.dner dit. Etvt clariꝰhecpateãtvideamꝰhiſto riã. CMeclarate hiſtoꝛie fructꝰ ẽ gpa di uina de q̃ loquẽdo tres ↄclones cũtribꝰ dubijs moꝛe ſolito declarabimꝰ. Quaꝝ pꝛima erit de ſua diffinitione. Secunda de ſua dimſione. Tertia de ſua acgh- tiõe. C Cõclo igit᷑ pꝛia ẽ ꝙ ga.i.mõis põt dẽclarari ⁊ difjiniri ßʒ. eiꝰvarias ↄhideratões. Wꝛimã ↄſidcrationeʒ hzʒ gra ad ſuũ pᷣncipiũ.i.ad deũ⁊ tũc deſcri bi ſc m Vñð. Wra ẽ diuic mie donũ pqð bone volũtatis ẽ exiꝰ. Scðaz cõ ſideratõeʒ hʒ gra ad ſuũ ſubmiĩ quo ẽ.⁊ ſc diffini᷑ ſʒ quãdã glo. Ba ẽ ꝗdã ni⸗

————
Be dinina gratia
vꝛ aie ad ꝓciliãaũ ſem̃ amoꝛẽ. Tertiã ↄderatõeʒ hʒ gra ad ſuũ oppoſitũ.⁊ ſic diffinitur vʒ quãdã glo.ſup eplas pau. Wſaẽ inſtificatio ⁊ rẽiſio pctõx. Quar tz ↄñiderationẽ hʒ gra ad fuũ effectũ. et ſic diffini᷑ a Criſo. Pf̃aẽ ſanitas men tis ⁊ ðlectatio coꝛdis. Quitã ↄñderatio nẽ hʒ ga ad ſuũ pᷣmiũ ⁊ dif̃nit iſto mõ. MBſqẽ ſilitudo git. Et ad ↄplectẽdũ dẽs diffõnes dat iſta magfalis ꝓut põit dñs bõauẽmura i⁊? di. io. Sa ẽ fonma gra Lis q deo data ſine meritis.gratũ faciẽs hntẽ.⁊ bonopꝰeiꝰreddẽs. ¶ Bʒ hic põt ijri quõ iſta gra ẽ i hoic. vt diquo ſigno cognoſcat ſe hie graʒ. Ad qð dicẽdũ ꝙ gẽ i hoie. p.ð. bificia ſibi collata fʒ.j. diffõnes ſupiꝰpoſitas qᷓ ſůt. Bona nãilia bona tpalia.tẽpus pnic. largitas mie. Lt ſpes glie. Wona nãlia ſũt quc ↄtulit ðs hoii ipſa creatõe.¶.coꝛpꝰcũ ſenſibꝰqð Puilegiat itribꝰ. In ſtatura.iloq̃iaĩ ſẽſu Staturã hoi deqit rectã vt monẽt cũ ter rena deſpicẽ ⁊ amare celcſtia. Acq̃lã de dit ad laudandũ deũ ediicãdũ ꝓximũ.⁊ ad accuſãdũ ſe ip̃ʒ. riſůj ðᷣdit i ñgjũ affabi litatis ⁊ hylaritatis.vñ ecc.zj. In oĩ da 10 hilarẽ facito vnituʒ tuũ.⁊ꝰ ad coꝛ.9. Milarẽ datoꝛẽ diligit ðs. õtnlit quoqʒ uiaʒ cũ viribꝰſuis.ſ.viʒ dicernendi int bonů ⁊ malũ.appetẽdi bonũ ⁊ deteſãdi malum. Dedit libeꝝ arbitriũvt libere ⁊ nnllo cogẽte declinaret a malo ⁊ faceret bonum.⁊ p hoc regnũ merct᷑ eternũ.vñ ecce.iʒ. Appoſui tibi aquã ⁊ ignem ad qð volueris cxtẽde manũ tuã. Et ĩ hoc eſt maria ↄmẽdatio hois.qꝛ potuit facẽ mala⁊ nõ fecit.¶ Wona tpalia ſůt ſani
tas coꝛpoꝝ. tranqiitas tẽpoꝝ ⁊ fertilitas
neꝝ.ſʒ miſer hõ ſanitate abntit ĩ lururia vñ Balomõ ꝓucr.j. Me des aliẽis.i.ð monibꝰhongꝛẽ tunz. Trãqllitate abutit᷑ iupbia. vñ Job.z. Vuz tßs fucrit ĩ altũ alas erigit.i.cogitatiões occultas ſup- eiedo. Jertilitate abutit i auaritia. vñ
———————————————————————————
di Amos.S. Qñ trãſibit meſſis e venů
dabimꝰ merces. ⁊ apiemꝰfrum̃tũ ut im
minamꝰmẽſurã:?augcamꝰſicũ quo.ſ. bciũ ſolu nobis:⁊ ſupponamꝰ ſtateras doloſas.qbꝰ.ſ.decipiamꝰ ſimplices.vt poſſideamꝰi argẽto egenos ⁊ paupes ꝓ
calciam̃tis i qbꝰeis frum̃ta vẽdqmꝰ.hoc
totũ faciũt mercatoꝛeſ.ſʒ ſequit᷑. Jurauit dñs i ſnpbiã F̃acob.ſ.mercatoꝝ.ſi obli⸗ tus fuero vſqʒ in finẽ oĩa opa eoꝝ nũqᷓ; ſup hoc ñ ↄꝓmonebii tra ⁊ iugebit habi tatoꝛ eiꝰ. ¶ Tÿs pnie ẽ ths pñtis vite co pᷣcioñꝰquo bꝛeuins.de quo Apo. Ecce nũt ip̃s acceptabilc. Manc graʒ ĩ vauũ recipiũt q de die i diẽ diffe· ũt. Et ð illo q ſic agit dr̃ Job.⁊. Medit ei dis locũ pnie ⁊ ipſe abutit᷑ eoĩ ſupbia. Et apoc.
2. Deiilitpᷣs vt pniaʒ ageret ⁊ non vult penitcre a foꝛnicatione ſna. Mxem
plo illius auariqcũ demones volebant cũ in inferno pottare clamabat magna
voce quaũ infirmus eẽt.expectate vſqʒ
as mane.⁊ ſic miſer ipſe moꝛtuus eſi. ¶Margitas mie eſt peccatoꝝ remiſ-
ſio.gic infuſio virtutũ collatio.q̃ notan
tur in pabola.de filio pꝛodigo Auc.is.
CVBpes gloꝛie eſt erpectatiò iloꝝ quc pᷣ
pauit dcus diligẽtibus ſe ð qua di ꝓucr. 10. Wxpectatio inſtoꝝ letitia q̃ͥ ĩ vilione.
Bilectione ⁊ fyuitiõe dei cõpietur. qꝛ vi debũt dileciũ viñiõe maniſfeſta. diligẽt eñ
dilectõe piena. fruentur viſo ⁊ dilecto frnitiõe ſempiterna.vnde ſapie.z. Oui ↄidunt in illů intelligẽt vitatẽ.⁊ fideles in dilectiõe acquieſcent illi. ac gratia abutũtur g ſine merttis eterna pᷣmia ſe bituros confidũt. Vnde dis de illis ait ec. 3 4. Vana ſpes ⁊ mendaciũ viro in⸗
ſenſato. ¶ t notandũ ꝙ gratia dei oc cultãda? celanda ẽ iurtũ poſſe pptria. imo pꝛopter inſidias diaboli. vnde
MWat. ð. Jures effodiũt? furantur. Kt Bre. depᷣdari deſideratqthoſauꝝ ĩ via publice poꝛtat. Et Iſa ʒo.dici᷑. Ncce
uwütu ſrinunzu inin vicc manitipe rijiäctan hchngab iugelics mrei dien wlic vrat uſipgœ na nelat . Ltihoc icanagh. ii. ki.1. Co ikthocdeß'p wijoneac mu
g vurijs me
tiwanjs plon ioſderatòeʒ hoc ydi did Multas pẽsp ſÿa dyõ bn litz. Bi diniutjw ugucena ösnloqno wcltt vela adaliqus ai öis.ſ. pi tu. Frig ant oꝛdinab

Mncgiaz i ediffe ü. Ftöil Mediter dis loc ſupbia. ꝙt 2po. iez ageret? non auone ſua. KWrem dewonesvolebant
damiu nagna
schcpeun; ripemomus ei. peccuwx remiſ⸗ collano.qͥ notan pꝛodigo Auc.i. ccauio iloꝝ qucp sſedqua dipuc. leaq iviſone. dei cõoletur. q vi anileſta. diligẽtc mur viſo? dilecto nae ſapie. z. Qui gů vunẽ.⁊ fideles cuih. Mac grati aus ceriapmia i Unde dis de ilis mmndacũ voi⸗ nůcꝙ grauid deile mpoſeppn⸗
ſouin ahcraqwc t 3h 30 di. Le
—
Sermo. v.
dies veniũt ⁊ auferẽt᷑ oĩa q̃ĩ domo tna ſůt ⁊ q̃ theſauriʒauerũt pies mi. ⁊ pp offenſã dei.vñ ecc.⁊.di. Qui dennqat archana amici pdit fidẽ.i.fidelẽ amici tiã dei ⁊ ji inẽiet amicũ ad ainʒ ſuũ tho⸗ iz⁊. Saciz regis abſcõdẽ bonũẽ.&t hoc nõ itelligi dʒ ſi qs aliꝗd boni vel oñonis vlalteriꝰ rei dixerit altiex caritate cũ ti moꝛe iñ.qꝛ vt it Apo. Caritas malũ ñ opat.ſiẽ paulꝰg ꝙ caritate motꝰ ſe vidiſ ſe archana reuelat. ʒ? pp elationẽ coꝛ⸗ dis ꝓpꝛij. Et ĩ hoc ſtat totũ vt aliqd nõ dicat᷑ exvana glia.⁊ ex iactãtia.qꝛ pp ia ctãtiã efũdit B̃a.vñ ec.⁊o.gie fatuoꝝ effüdẽt. Et.⁊i. Coꝛ fatui q̃ſi vas ↄfra ctũ. Et hoc de pᷣ pte. C Wonclo ⁊qᷓẽ de diuiſione ac multiplicatõe gfax:talis eſt. ꝙ gra varijs modis diuidit᷑ ⁊ multi plicat ĩ varijs pſonis p̃ʒ varietatè ⁊mul tiplicẽ ↄideratõeʒ ſuperiꝰafignatã. Nt gra ob hoc põt dici ꝙ ẽ genꝰctũ poſtea ad multas ſpẽs p varias diias. MWazʒ ſiẽ
öt hii a dnõ bõauẽtura.i.⁊.di.⁊. ar. pᷣmo. ſup liaʒ. Bia inqᷓ;tũ ↄpat ad ſuũ pᷣncipiũ diuidit ĩ graʒpᷣdeſtinatõis.quia multi ex gra pᷣdeſinant a deo.ſed de cã pᷣdeſtinatõis nõ loquoꝛ i piiti. Dinidit ẽt
in graʒ vocatõis vel ad fidẽ vel ad reli
gionẽ vel ad aliquẽ aliũ bonũ ſtatũ. Et ĩ giaʒ inſtificatõis.ſ.a pctis vel purgãdo vel defendẽdo. t ĩ gp̃aʒ magnificatõis ant ĩ ſtatu tpali oꝛdinabili marie ad bo⸗ nñ.aut i ſtatu ſpũali. Mꝛimo.n.deꝰ gaʒ pᷣparat.ſcðo offert.tertio ꝓfert. q̃rto cõ⸗ plet. Et ⁊m hoc attendit pᷣdcã diuiſio q̃ ſumit de co qð di Apo.ad Ro.s.vbi dicit. Qnos pᷣſcinit ⁊ pᷣdeſtinauit hos ⁊ vocanit.quos vocauit hos ⁊ inſtificauit quos autẽ iuſtificauit illos⁊ magnifica nt. Scðm aũt ꝙ ↄpat̃ ad ſuũ ſubʒ ſic diuidit᷑ in giaʒ cogitatõis.volũtatis ⁊ ꝓ
ſectiõis ſm triplicẽ potẽtiã eiꝰ ſube ĩq̃ ẽ gratia.ſ.itcllectiuã ad cogitãdum affecti nam ad volendum.⁊ operatiuam.ad
perficienqnm. Et hec diuiſio ponitur
i6.
4 WBernardo libꝛo de libero arbitrio. Schm auteʒ ꝙ ↄpat᷑ ad ſuũ oppoſirũ ſic ẽ illa diuiſio ge.ſ.giaꝝ alia ꝓtectiis ad defendẽdũ a malo. Vlia libatõis ad liberãdũ a malo. Et alia ſaluatiõis. Et ſüit hec dinio ſʒ ꝙ gra adiuuat ʒ m pler malum.ſ.malũ tẽtatõis ſine pugne malũ pſecutõis ſine mißie.malũ cipe.⁊ malũ ſeqͥle. K pᷣꝰ ꝓtegit.a ⁊ libat.a 3? abſtrahit. a q̃rto ſaluat. Et hec diuiſio ſumit᷑ ꝓ co qð di Iſa.zi. ¶ Dꝛoteget dñs exercituũ hierls ꝓtegẽſ ⁊ liberãs trãſiẽs ⁊ ſalnãs. Scðʒ ꝓparatõʒ ad effectũad quẽ ẽ diuidit i pᷣueniẽtẽ ⁊ ſubſequentẽ.ſi ne operãtẽ ⁊ coopantẽ q̃ ſt diie gre m
effecꝰquos hʒ iipſã volũtnẽ. din. g̃a
3—
pᷣueniẽs inqᷓ;tũ ip̃aʒ volũtatẽ fae bonã ⁊ 1õ pᷣuenit q nõẽ a ſibero arbitrio. ß po
tiinfũait ab ipſo deo. cœoperãs vo ſiue ſubſeq̃ns di inqᷓ;tũ adinuãt ii. ar. reſpe⸗
ctu boni opis eliciẽdi. CEt nõnduʒ ꝙ ßʒ ꝙ nomẽ gie diuerſimõe accipit᷑ ſic ẽt ⁊ iſic due diie pᷣueniẽs ⁊ ſubſeqnẽs. Ac cipit᷑.n.gp̃a vno mõ largiſſime ⁊ ſic cõ⸗ pᷣhẽdit dõa nã̃lia ⁊ dõa gratuita.vtraqʒ eni deſurſũ ſũt.⁊ hoc mõ gr̃a hʒ diuidi i pᷣneniẽtẽ ⁊ ſubſequẽtẽ ita ꝙ pᷣueniẽs vo cat᷑ dona nãlia.gratuita vo vocat᷑ ſubſe quẽs.⁊ ſic accipit Vreg.imo. Accipit alio mõ grãminus cõiter.⁊ ſic ꝓphengit gratiã̃ gratis datã ⁊ gratũ faciẽtem. Et tũc diuidẽ gpaʒ ĩ pᷣueniẽtẽ ⁊ ſubſequẽteʒ nõ eſt alind qᷓ; diuidẽ gratiã ĩ gratis da tã ⁊ gratũ facientẽ.⁊ ſic diuidit Ber.cũ diẽ ꝙ q̃dãẽſtgf̃a qͥ ſeminat cogitaum. ⁊ vocat hãcgratiã pᷣnenientẽ.qda qᷓ per ſicit bonũ.⁊ hãc dicit gratiã ſubſequẽtẽ ait eni ſic ĩ libꝛo de libero arbitrio.jMec tria operat᷑ ĩ nobis deus.ſ.cogitare vel⸗ le.⁊ perficere.dꝛimũ ſine nobis operat᷑ mn nobiſcũ.znper nos. Accipitẽt gia ſtricte ⁊ ſic comp̃henpit giaʒ gratũ faciẽ teʒ 7 gloꝛiã.⁊ tũc diuidẽ gratiã in pᷣueniẽ tem? ſubſcquentẽ non eſt qliudqᷓ; dim⸗ dere in gratiã ⁊ gloꝛiam. t ſic dinidit
* 6.

———— —
Be diuina gratia.
Ang.i libꝛo de natura⁊ gra cũ ait. Bia pꝛerenit vt pie viuamꝰ.ſubſequit vt cũ illo ſp vinamꝰ. nunc pꝛeuẽnit vt voce mur· tũc ſequit vt gloꝛificemur. Accipit etiã grati:magis ſtricte ⁊ tunc noiat ſolũ gratiã gratũ faciẽtẽ.⁊ tũc diuidere eã in pꝛeneniẽtẽ ⁊ ſubſequẽtẽ hoc ẽ ſcõᷣm du⸗ plicẽ effectũ gratie q põt diſtingni tripli vel ita ꝙ vnꝰeffectꝰſit ꝓtra maluʒ ⁊ alt ad bonũj. vel ita ꝙ vterqʒ ſit ad bohũ · ſʒ vnus ↄpetat gie m qð iſoꝛmat alt ſcðʒ qð monet. vel ita ꝙ vterq; attribnatur gie mouẽti ſʒ vnꝰin igreſſu alt i ꝓfectu. ⁊ſic triplr erponit᷑ ab anguſtio i libꝛo ð
natura⁊ gra. Vno mõſic. Wia pꝛcue⸗
niẽs d iquãtũ volũtatẽ liberat ⁊ pꝛepat
ſubſequès vero iquãtũ eandẽ adiuuat.
Scðo mõ ſic.gia pꝛeueniẽès pꝛeuenit vo lnntatẽ vt ſanemur.⁊ ſubſeqnit vt ſana ti vegetemur. Vertio mõ ſic. Vra pᷣue⸗ nit volũtatem vt velit ⁊ ſubſequitur ne fruſtra velit. Wt hec de ſcða ↄclone ſuf ſiciãt. CVñ quã monei qõ adnõ btõ bonauẽtura in.⁊. di.io.ar.i. Mrũ gia
dei aliquid ponat circa gratificatũ. Vd
qð rñdet. ꝙ ſic. Et rõ eſt iſta. quia diui na volũtas in acceptando nõ afficitur. ⁊ dinina veritas i appꝛobãdo nõ falli. ⁊ neutra earũ in gratiicando mutatur. Cuz ergo nulla cadat mutatio ex parte dei acceptãtis vel appꝛobãtis cuʒ aliqd de nono incipit apꝛobari vel acceptari ab eo neceſſe eſt ꝙ cadat aliqᷓ mutatio ex pte acceptati ⁊ appꝛobati.ſed hoc nð ẽ quia aliquid ei aufertur.ergo eſt quia aliquid a deo ſibi ↄfert. Et ſic pʒ ꝙ ga alqd ponit circa gratificatũ.¶ Woncld tertia eſt iſta.ꝙ ad bonũ gratiẽ ſcõᷣm qð habetur in cõpendio theologie non põt quis pꝑ ſe venre cum hoc nõ ſit ßʒ vir⸗ tutes nature ſed ᷣm infiuentiã largita⸗ tis dinine.ſicut enim creaturaʒ ſua de⸗ bilitate ſemp indiget ſuo pꝛincipio vt ſp ſit in eſſe nature.ſic idẽ pꝛincipiũ ꝓ ſua bonitate infinere non ceſſat creature rõ
————————————
nali in ſpãli vt bene ſtei in eſſe gratlẽ. quã habere non põt niſi deo largitoꝛe. Verũtñ inercuſabilis eſt homoñ gra⸗
tiã gratũ tacientẽ non recipit.quia gra
tia gratis data ſemp pꝛeſio eft.li.ar·exci tare ⁊ cõmonere cuꝰ admonitiõi dʒ hõ Aentire. Et hoc eſt qð ĩ ſeeſt facẽ. quo facto poterit homo gratiã gratũ facien⸗ teʒ habere.⁊ qᷓ;uis dei gratia habeatur ipſo dono dei efficiẽte nõ tñ hne li. ar.cõ ſentiente. quia ſicut ait aug. Qui creauit te ſine te nõ ſaluabit te ſine te. Igit gra gratũ faciẽs a tribꝰẽ. aliter ⁊ alr. Eſ.n. à deo efficiẽte.a gra gratis data monẽ te ⁊ a.li. ar. ꝓſentiẽte. C Ande notandũ ꝙ qᷓ;uis liberũ arbitriũ uõ poſſit gratiã efficere in hoĩe.põt tñ ſe humiliare? p⸗ petrare ꝙ bhabeat.v.gratia.ſicut aliqs non põtiluminare domnzʒ.põt tñ apire feneſtrã quo facto ſol intrat.quod auteʒ dicitur de li.ar. cõſentiente intelligii de adultis. quia ĩ paruulis.ſufficit fides pa rentũ ⁊ facramentũ ecclie⁊ merituʒ xp̃i. Et notandũ ꝙ gratia nõ dat̃ niſi ei g ſe
ad gratiã habilitat. Et ð hoc habemꝰ?
exẽpla.pᷣmo in illo g manũ ad largien⸗ tẽ nõ extendit. In illo qui oculos ꝓtra lumẽ claudit. In illo q ad fontẽ ſunduʒ vaſis ſurſuʒ ponit. In illo g domũ ſuã cingit ſpinis ne ingrediatur amicus. In illo qui ʒiʒaniã de agro ſuo nõ extirpat. Jo illo qligna igni ſubtrahit. In illoq os ad ſum̃qũ cibũ apire negligit. In illo
g tpe pugne armaꝓijcit. In illoꝗ rẽos
nõ mouet tpe tẽpeſtatis In illo ꝗ exñs
in infirmitate medico Idicit. nam dens i
quantũ eſt de ſe cuilibet daretgratiã.vñ Vng. Weꝰ ingẽti liberalitate atqʒ uber tate recipit oẽs creaturas.iõ ſaluatoꝛ di cebat. ſtote miſericoꝛdes ſicut ⁊ pater veſter miſericoꝛs ẽ: qui ſolẽ ſuũ facit oꝛi ri ſup bonos ⁊ malos Lnc̃. 4. Et hec de ꝓclone ſufficiãt. Cßũ quã moncẽii terrogatio ꝑmodũ qõnis. Qui ſũt effe⸗ ctus gratie. Ad qð rñdet᷑ ᷣm ꝓpẽdiuʒ
——
mic inml
Famne wrinſanctn untqs endi Mſuscito ihtumi.. wnasq he pieucan g npunm(
dittcus d.

Sermo vI.
7
eeüteiin eße 3 weologie. ꝙ effectus gratie eñ miipler. bodierno tinẽtur qð in wes partes di· deo lurgt grſꝛimo iar. excitat ad bñ cogitandũ. niqit. Mã in pᷣma parte ponitur circa is elponoj n ⁊ Aſſectũ boni ducit ad actum. liter hõ inpſteriũ icarnatiõis angelica diligẽtia.
toru“ nö bene operat. Vn Angu. ſup epla ad mppuſo cihah⸗ Fo.Womo tũc tpis vicit dũ fuisviribꝰ aßanoniieſ nte vinere conat ne adintoꝛio liberan teiciiß tis gratie veiglSrboveüpol recõcilia.
nogrutigrzi xapeccato liberat.⁊ penã etermãi tẽpo hec pateant
is dei grai hikn
25 irca humanitatis obſeqm ponit pois obediẽtia.ibi. Qui ↄſurgens. 3* einſqẽ myſterij pdit i ereqndoꝓnidẽtis ibi. Et ãmonitus in ſõnis. Et vt meh
uccictevideamus hiſtoꝛiã.
, vals cõmutat. Et ideo de datoꝛẽ mari CBeclarateẽ piſioꝛie fructꝰ eſt patiẽtia
urnötiſnin e diligere vebemꝰ· vñ Aug. ſup W. Tů ſat ciare ex hiſtoꝛia euãgelij paiedi
aua aug Quicen bitte ine te.
b.alier talt. kin ritoꝛia facit. ꝓꝰ bonap pctm̃ g
8. Wraz ideo tſoi vedit de. q gratis de⸗ dit grat ama. ertio gid opd nd me- miſſa re
a idun Fi. ſiſa regs eterni. ⁊ tẽplũ ſpůs ſancti. fuit patiẽia
e. C Inde nomi
. leu u e nnai oblecro mentes p̃pardre: vtin Wlina quodah ria valeatis habitare. Amẽ.
Senulig u C ñica poſt octauaʒ natiuitaiis di
nls hfufdes pa patientia. Sermo.
bini reʒ meniẽ deo aſſimilat.? ſpũali cibo in— ⁊folatio cibat. Etſic magniſice dñe ⁊ c n et nes p̃ſtantiſſmi expedite ſunt partes hu
Rut ais instructus gratie. quã ad recipiẽdũ voð
etna glo
tius ad ñaʒ i gationẽ tres ↄclones cuʒ tribus dubijs moꝛe ſolito declarabimus. Quar pꝛi⸗ ma ſit talis in oꝛdine.vʒ· ¶ patiẽtia al diffinit ab anguſtino. alt à Sregorio⸗ alr a tulio.vt notat in z*2 ſci Tho.q. izõ. ar.pᷣmo.⁊ in ſůma de vtutibꝰ. Ung? dicit ꝙ patiẽtia eſt q̃ mala equd aio to⸗
magniſice dĩe ⁊ ciuẽs optimi qᷓ;tas iri⸗ bnlatões paſſi ſũt ieſns.ioſeph. maria. in eũdo ⁊ redeũdo de egypto · in qbꝰ tri⸗ ſtitnit. Itẽ per graʒ ois aia ejficit põſa bulanõibus ſatis ſupq; latis oppoꝛtunà
idcirco de ipᷣa loquèẽdo po⸗
itructionẽ qᷓ; ad eoꝝ cõmẽ
wecclet men 1 perode ec leramꝰ:ne aio iniano bona deſeramus. datuiſ ei q d KE uncto e appa pã ad melioꝛa pueniamꝰ hoc in libꝛo nts hochabu uitei angeins vit. Mat⸗ de vaiẽtia. Wregoꝰ ãt dicit. atiẽtia? oqman ad largin— CMo itroductiõe huius ſa⸗ radix ⁊ cuſtos vᷣtutũ. Tullius vero dicit. o qui ocos gm cri? ſci enãgelij notandũ ꝙ i quocũq; Manẽtia e poncſtatis autytilitat cãreꝝ
ilo qad jon ſon negocio alicnihs dii⁊ cinis moꝛalis tria
Arduaꝝ⁊tr
iiliũ volũtaria ac dinturn
k. ilogdom bꝛeniter negrunt᷑: que ꝓtinẽtur in his tri ppeſſio. poneſtatis cã eſt cũiã ꝙ fide
grediamr amics bus ↄcluſionibüs. V
3. Nagro ſuonöcniru mine niſericoꝛiie pᷣcedens iuocatio gniſbrapi. Mi nms obediẽtie reſpõdẽs executio iaie negigi. E Wuunſlibet obnoxij in eo remotio mapict. In ilogi Cim 2cloꝓpatp Ulud pᷣmi Begũ ſpeſnis In ilogo 5. vbi dict:ꝙ filij irt pngnaturi phi melco Züictnann iiſteos vuerüt Samneii. Ne ceſſes dla⸗
echildevartgra mare ad deſvt falnet nos. N
gin lberalune ay a p illud að ſcribit ad Philwpẽſes 2 de ieſu q facus eſt obediens vſqʒ ad miricles ſichi monẽ ⁊c·&t acmã. Mectrꝰ dirit obe⸗ cost: mlol ſi dire oz deo magis q; voibus. C Tertia emos Ln. ↄcloꝓbat per iucanuq dict. VempP no xuit differre paratis. ¶ We ↄcluſiohes
Scaras iö ſand
Cßcuinm fferre paraus⸗G. e accli ü Gu magniſice dñe ⁊cines dileci in euãgelio
dqönis. Au Päch mc in
— — —
potiꝰ eligit qs moꝛi qᷓ; ne tã ſud. vtilitatis vo cã eſt cñ qs ꝓ ſaluie gregis moꝛi eligit. De pmo cxẽplũ hẽ⸗ mus Wene.⁊2. vbi di ꝙ abꝛaã patient ſuſtinebat monẽ ſilij potiꝰ qᷓ; nõ obedire deo. Erẽpiũ ſcði hẽmꝰ a dño leſu xpoq totiens ſuit deluſu „cluſio ſni patiẽter ſuſtinuit lio. Wicit̃ n. ꝓpe victꝰ pati nõ hʒ Detri. 4.c. Remo nicida aut fur au maledicns etiã dinturna ppeſſio: qꝛ ad N tientie ptinet patiendo pſeuerarc. t de
gãdo ſalnarevi
s ⁊ oia ꝙ ſalutt gregis vt notat in euange ſſio volũtaria:qꝛq aio aucẽ. ideo dicit. Pma n. nis patiat q̃ſi ho .CDicitur irtutẽ pa⸗
poc exẽplum habemus de elcaʒaro qui 6

—
———————
Vepatient
mira ꝓſtantia ⁊ patiẽtia in toꝛmẽtis ma qꝛ nulla virtus reperitur in malis.qꝛvir
gis elegit grauiſſima moꝛte perimi qᷓ; 3
legẽ carnes poꝛcinas comedere.vt noia aſiqʒ in malis hoibꝰrepit ſicut pʒ in aua tur. ⁊. acha. o.⁊.. de matre cum fi⸗ ris q multa mala patiunt᷑ ⁊ patient᷑ tole lijs. Mactãtius quoqʒ de quo Miero. ad rãt ym illud Pccie.ʒ. Cũctis diebꝰ vi⸗ vrbis maguum oꝛatoꝛẽ ſcribens ita di- geſ he comedit in tenebris ⁊ curis multis cit. Seprẽ ſibꝛos adnerſus getes Arno- ⁊i erũna atqʒ triſtitia. ergo. dꝛopterea
bius edidit.totidẽ diſcipulus eiꝰ Xactã⸗
rñdet ad ila. Pt pᷣmo ad pᷣmũ.dicendo
tins:q de ira quoqʒ ⁊ de opificio dei duo ꝙ vtutes morales nõ remanẽt pᷣm eũdẽ
—
Volumina ꝓdidit.que ſi legere volueris actũin pña quẽ hat in via.ſ.p cõpara⸗ dialogũ ciceronis reperies.Ille igiẽli.y.
ſta dicit. Natiẽtia eit maloꝝ que iferunt bũt ĩ pñia.ſʒ pcõ Autaccidunt cum equammitate platio. in pria.ſicuti ¶Et notanqũ ꝙʒ hoc nomen patientie emptiões ⁊ vẽd quãdoqʒ ſumit large.quãdoq; ſumitur ſtricte. large ſumit᷑ ↄtra omne difficie I oẽʒ tẽptationẽ.vñ dici᷑. Ia.pᷣmo. Btüs Vir qui ſuffert tẽptationẽ ⁊c̃.ſtricte vero
tionẽ ad bona pitis viteqͥ nõ remane⸗ parationẽ ad finẽ ꝗ erit
vitã pnñtẽ.ſʒ in hoc qð ẽ mbditũ cẽ deo. Silr actꝰpatiẽtie iĩ pria nõẽ in ſuſtinẽdo
aliqᷓ.ſß i fruitõe bonoꝝ in quã volebamꝰ Velire patiendo. vñ Angꝰ dicit. in i4.
ſumit᷑ circa paſones extriſecus illatas. de ci.dei. ꝙ in pñia nõ eſt ipa patiẽtia:qꝛ actꝰ vero patiẽtie eſt recipe paſionẽ ita neẽia nõ e
ꝙ qins nõ ſuccũbat neqʒ vindictã ĩferẽ⸗ tis appetat.⁊ hec de ↄꝓcidne. C Int quã mouet᷑ qͥſtio a ſcõ Thoma dẽ aqnoĩ⁊⸗ b. Atꝝ patientia ſit vrus. d qð ridet ꝙ ſic. ꝓbando auẽte ⁊ rõne⁊ exẽ⸗ plo. MWrimo ſic. Virtutes moꝛales oꝛdi nant ad bonũj inq;tũ aßuãt bonũ rõis 3 ipetus paſſionũ. Int᷑ t alias paſones triſtitia eificax eſt ad ipediẽdũ bonũ rõis
kʒ illud.⁊. ad Woꝛ.S. Becli triſtitia moꝛ tẽ operat.⁊ Ecclc.z. Mnltos occidit tri ſtitia.⁊ nõ eſt vtilitas vila. Vnde neẽe en hfe aliqᷓ; vrutẽ p quã bonñ rõnis ʒßuet 3triſtitiãne rõtriſtitie ſucchbat. hoc gůt dcu patiẽtia:vñ manifeſtũj ẽ patiẽtiã ex hoc cẽytnẽ. Auẽte ꝓbat p Ingnſtinũ in libꝛo de patiẽtia vbi dicit. Virtꝰ ani.
miqͥ patiẽtia dñ tã magnũ dei donũẽ vt
etiã ipiꝰg nobis eã lurgit᷑ patiẽtna pᷣdicet
Mec valẽt aliq̃ rõnes q̃i contrarii pñt
fieri. · qꝛ aliqs viceret tutes pfectiſime ſũt in piia ꝓ Augnſtnũ.i4. deci. dei.ſed ibi nõeſt patiẽtia.qꝛ nulla ſunt mala ibi
oleranda Apoca.zi. Mon eſuriẽt neqʒ
litiẽt ampliꝰ.ergo. tẽ patiẽtia nõ ẽ yꝰ
niſi vbi tolerãda ſũt mala. ßʒ etnũ eſt id quo p patiõtiã pucni᷑ Ad alud dicẽdũ ꝙ ñẽ Augꝰdicit. in libꝛo de patiẽtia. ſdatiẽtes ꝓpꝛie dicunt g mala malũt nõ ↄmittẽdo ferre:qᷓ; nõ ſerendo
cõmittere. Vn illis aũt q mala uſlinẽtyt
mala faciãt: nec mirãdã nec laudãda eñ patiẽtia qᷓ nulla eſt: ſʒ mirãda duricia ne gãda patientia. Et hec de.q.ſufficiant. ¶ Lõcluſio ⁊ꝙ duo ꝑ patiẽtiã debem⸗ ferre.ſ dei coꝛreptionẽ? demonũ tẽpta⸗ tohẽ. He pꝛimo hi Job.j. Btüs vir corribit᷑ a ðo. Coꝛreptio añt aliqů fit ad patiẽtiã. vt in Job. liqn ad cuſtodiã. Vt in Maulo.⁊ꝰ ad Poꝛ.iz. Me magni indo reuelationij extollat me. liqñ d coꝛrigẽda pctã vt lepꝛa marie. Mumeri =. Rlign ad gliaʒ dei vt in ceco nato. 3o.o. Et laʒaro moꝛtno vt hñ in eode li.c.xj Aliqñ ad initiũ pene vt herodi. lẽptatione demonis hi in eñ.ʒ. ⁊ in Zob.⁊. t iſta ſufficiãt de ↄclone ⁊ ut᷑. quã mouct᷑ qõ a docioꝛe irrefra gbili Vier de ales in z.q.Si. arep̃mo. V ininria ſit ſemp Ppuiſãda. Ad qð rñdet ꝙ iiuria aut eñpionalis ⁊ buata.
tus e qᷓ bonũ facit hoiĩeʒ hiitẽ.ſʒ patiẽtia
————
ntitia non eit in piia circa itiones ⁊ alia qͥ ꝑptinẽt ad
buvpln um publ duDi —
iduo wngnu is m

emnn nu, sboih dinr
cqð enbuin cn eiprundeinſtit noxi nirocn MAngodict ni inöelhn patiu wivldzſüt m pnẽn pucnit᷑ KAugctinlibrod le Ppi daniq malt ilo ſyrqᷓpw rqmala linẽn nradq nec laudãdai z mirida durician ithec de. g huffician Wo p patiẽtià deben tionẽ? demontiyn reptio añt alq it ob. Aliqi ad cuſodi ad Toꝛix. e mg mollat me. licß nlepu marie. Nune lu deivtin ceco n o momo vthi ine dinn pent vt heni demonis hi in Meij uſufñciit de ↄcldu⸗ uck qöa docin ales in. q.Si ar tſnp ꝓpulilu. ſl au enpſonals tiuu
Sermo. VI.
ant puvlica. Sieſt pnblica ꝓpmandaẽ iuſſu pᷣncipis? manu militis ad Ro.iz.
Mõ ſine cã gladiũ poꝛtat.dei.n.miniſter
eſtvider in irã ei g malũ agit.⁊ pᷣncipi⁊ militibꝰ detminant᷑ ftipẽdia A uẽ.z. ð
tẽti eſtote ſtipẽdijs vris. Ideo di Mat. i⁊ Reddite ergo qͥ ſunt ceſart ceſari.⁊q̃ ſunt dei deo. Sʒ nõ nin ꝓpt defenſionẽ rei publice qͥ ſine repuliatiõe iniurie ho⸗
imn ſtilis fieri nõ põt. dzeterea Angꝰ. j. de deci.dei exponẽs illud pᷣceptũ:non occi
des. dicit. Mon 3 hoc pᷣceptũ feceruntq
i deo auctoꝛe bella geſſerũt.⁊ ßʒ leges ſce leratos punierunt. Et iter Vngꝰ dicit.
Foꝛtitudo q̃ a barbaris defendit pẽiaʒ. aut domi deſẽdit ifirmos. vel a latroni⸗ bus ſocios plena inſtitia eſt: Wx qbus pʒ ꝙ iniuria pnblica eſt repellẽda ab coq Ad hoc oꝛdinatus eſt etiã cuʒ armis. Bi
aũt eſt pſonalis ⁊ pᷣuata tũc eſt faciẽqũvt
di Mat.. Dico vobis nõ reſiſtere ma lo. ti cũ diſtinctione:qꝛ pſonalis ininria põt repelli duobꝰ modis.ant ipediendo. uut repngnãdo. Impediẽdo ſicut pan⸗ lus munitus militibꝰ ĩpediuit iudeos ne ei iferrẽt iniuriã.hoc mõ licet oĩbꝰ iniu⸗ riaʒ repellere:nec hoc ꝓhibet᷑ AMat.. poc. n. ꝓpꝛie nõ df reſiſtere. Repugnã⸗ do repeilit iniuria dupl.cogẽte neceſſi tatc.⁊vlciſcẽdi libidine.cogẽte neceſſita te cũ alias nõ põt vitari leſio nec ꝑ fugã nec per ipedimẽtũ abſolntũ. Mt iũc etiã aahuc diſtiguit᷑: qꝛ aut repellit᷑ ininriavi pꝛinata vt ſine armis.⁊ hoc mõ pmitit clerico ⁊ layco iiuriã repellere.⁊ hoc fia grãte malefico cũ moderamine iculpa- te tutelc. Ct ſic itelligit᷑ illa lex ciuilis ca noniʒata.vivi repeſiere licet. ⁊ hoc i iſtã ti:qꝛ ſcõ internallo neqᷓ;qᷓ;. Aut repellit vi publica ⁊ cũ armis. Et hoc modo nð pmintit᷑ ciericis.ſed laycis. Et hoc ſicut dictũ eſt flagrãte iniuria:⁊ cũ modera- mine ⁊ in iſtanti: õ eſſet aũt modera- men ſiyõ ipeteret᷑ armis ⁊ ipeteret ar⸗
mis. Ii vero repellit᷑ iniuria vlciſce⸗
di libidine ſic nulli licet iniuriã repellere vel reſiſtere malo. Et ſic intelligit ulud ad Ro.iæ. Nõ reddẽtes malũ ꝓ malo. Et illud pfalmi. Si reddidi retribnen⸗ tibus mihi mala ⁊?c. Micẽduz ergo.ꝙ
repellere iniuriaʒ ſiue reſiſtere malo aſo
vlciſcẽdi oibus eſt ꝓhibitum.vnde illnd qð dicit apoſtolus ad Wo.iz.Mð voſ⸗
met ipſos deiendentes cariſſimi: itelligit
er libidine vindicte.vñ ſtatim ſubiũgit: ſed date locũ ire.ſcriptũ eſt.n. AMihivi⸗ dictã ⁊ ego retribuaʒ. Nepellere vero ipediẽdo nõ repugnãdo oibus ↄceſſum eſt.vel etiã argnẽdo vbis vt djis:vnde glo.ſup Fo. is. jup illud. editei alapã oſidit pᷣcepta patiẽtie nõet ciẽda.põt.n⸗
poꝛis:ſʒ p̃paratiõe coꝛdis fa qs mariilã viſibilr pᷣbere iratus. melius vero ridet vere placatꝰ ⁊ ad ferẽda gra
nioꝛa trangllo aio paratus·⁊ ſc iteligit᷑
illud Mat. Sigs te pcuſſerit in der⸗
tera marxilla pᷣbe ei alterã. hoc eſt.para- tus ſis aliã ſuſtinere patiẽter. Mepelle⸗ revero cogẽte neceſſitate iniuriã vi pu⸗ blica armis:in ꝓhibitiõe eſt clericis.in⸗ cõſilio laycis. Repellere vero vi p̃ᷣuata ſine armis in ꝓſilio eſt clericis. Et ſic pʒ quõ hoc qð dicit᷑.nõ reſiſtere.differẽter itellectũ in ꝓſilio ⁊ in p̃cepto eſt.&t hoc ſufficiat de qõne. C Bed hic nõĩmerito qͥri põt vtx patiẽter ſuppoꝛtãda ſit anga ria opex. Ad qð dicit ꝙ ſic.vñ AMat. ʒ.ſcriptũ eſt. Siqs te angariauerit mille paſſus vade cũ illo alia duo. Et vt de⸗ clarat Aleran.in.z. ulchre dijs dirit mille paſſus.qꝛ tãte pfectõnis cſt patiẽ⸗ tia vt iter totũ ſabbati ⁊ vltra ꝓpt᷑ ipſaʒ ambulandũ ſit licet iuite: Vñ ʒ Aug in ßmone diiin mõte. ſſderfectio patiẽ tie in tribꝰ ↄſiſtit.coꝛpoꝛe.ſ.voluntate.⁊
rõne. vt ſi quis arctat ad coꝛpoꝛale ob⸗
ſequiuʒ:qð per mille paſſus denotat᷑ſit
etiã illud obſequiũ rõnale ⁊ voluntariũ
que ſunt alia duo milia.vnde apoſtolus
ad Ro.iz. De pꝛimo dicit rationabile * 1

Be patientia obſequiũ vfm. Et de ßo · fe.ad coꝛ. ↄ. di Ecce agricola erpectat pꝛecioſum ſu.
cit. Mylarem.n.datoꝛẽ. Muiꝰ quoq; rei erempiũ vob pᷣꝰ ponitur.vbi dicilur Erant iili tria milia cameloꝝ. In came lo tria ſunt. foꝛtitudo.ſ.quo ad onus.ſup poꝛtatio oneris volũtaria:⁊ diſcretio:q per vngulã firam ſignificatur.que tria ſupꝛadicta ipoꝛtant. Secũdo queritur vtruʒ ſit licitum repetere pꝛopꝛia.an pa tientia dimittẽda. Ad qð reſpondetur ꝙ pſfecti poſſunt ſna repetere nõ pꝛopꝑter Ppꝛiam vnlitatẽ: ſed pꝛopter còeʒ. Vñ Wꝛe. Wö ſolũ cura debet eſſe ne noſtra ſubtrahãt:ſed ne rapientes nõ ſua ſemet ipſos pdaut Wõe ergo bonñ triplex ẽ. üreienatio. eccle pacificatio.⁊ i⸗ firmoꝝ cõſolatio. Me ergo ecclia diſſipe tur:nec infirmi tribulẽtur? paupes:nec malis detur occaſio. repetenda ſunt aliqua. Nude Job.⁊o. onterebã molas iniqui.⁊ de.dẽ.il.au.pᷣ. De ipfe ctis vo dicitur: ꝙ triplici modo poſſunt ſua repetere: cupiditate ſ.⁊ hoc modo nõ licet. elo inſtitie.⁊ timoꝛe caſus.⁊ h? modo licet pacifice tamẽ ⁊ nõ contẽtioſe qꝛ ꝑ cõtẽtionẽ. vt ait Sꝛe. pax ſcindit. Et ſiquis dixerit ꝙ ne ioꝛte ꝓximꝰſcan daliʒetur ꝓpter hoc:qui magis eit qᷓ; tẽ⸗ poꝛalia bona. Wicendũ ꝙ magis vita ri debet ſcandalum ꝓpꝛiũ vel cõe qᷓ; al⸗ terius.⁊ iõ pfecti ſi timent de ſcandalo cði repetere poſſunt. ſi non dimittere. IFmpfecti ſi timent de ꝓpꝛio faciant ſi⸗ militer.ſi nõ ſcãdaliʒatur raptoꝛ ſemper poſſunt repetere mõ quo dictuʒ eſt.hec alex. in.3“. CCöõcluſio tertia.ad patien tiaʒ nos inducit pꝛimo ſcriptura ſacra. vñ ſcribitur ad ephe.4. Obſecrovos in dño vt digne ãbuletis vocatione qna vocati eſtis cũ omni humilitate ⁊ patiẽ tia. Et ad the. 4*. Matientes eſtote ad oẽs. t.i.petri..c. Mec ẽ enĩgfa ſi pꝛo pter ↄſciam dei ſuſtinet quis triſtitiã pa tiens iniuſte. Wt Faco.y Patiẽtes.igi tur eſtote fratres vſqʒ ad aduentuz dñi.
—————————————————
——————————
„ 3
ctum terre patienter ferens donẽc acci⸗ piat temnpoꝛaneum ⁊ ſerotinũ. Et infra Patientes eſtote ⁊ vos ⁊ confirmaie coꝛda veſtra quouiã aduẽtus dfii appꝛo pinquabit. Wt ad Ro.i⁊.cꝰ. In tribu jatione patientes. Etabachuc.p. Vo ciferabo ad te vim panẽs.Et Iſa.4⁊. Tacui ſemp ſilui patiẽs fui. Kt eccli.i. Aſq; i tempoꝛe ſuſtinebit patiens. ⁊ po ſtea reqditio iocũditatis. Wt ifra. V.ca. Altiſſimus.n.eſt patiès redditoꝛ. Et in⸗ fra.is. Quid eſt hõ: ⁊ que gratia iliꝰ.⁊ quid bonñ aut quid neqᷓ; illius.numerus dieꝝ hominũ vt multũ centũ anni. quaũ gutte aque maris deputati ſunt. ⁊ ſi cal culus arene ſic exigui anniĩ die eui.pꝛo⸗ pter hoc patiens eſt dñs i illis. ⁊ effũdit ſup eos miſericoꝛdiã ſuã. Et ſap̃.is. In es aũt deus noſter ſuauis ⁊ verus es pa tiens ⁊ in miſericoꝛdia diſponens oœia. ⁊ eccli.ꝰ. Melioꝛ eſt patiens arrogante. Et pꝛouer.iy. Melioꝛ ẽ patiens viro foꝛti. Et.i4..ca. Qni patiẽs ẽ multa gu⸗ bernatur ſapientia. Et ĩp̃s. Qui cuſio⸗ dit veritatem in ſeculũ facit iudiciumi- iuriam patientibus. Et alibi. Paraſtii conſpectu meo menſam aduerſus eos tribulant me. ¶ Secũdo inducit nos a patientiam triũphus eius. Nã ip̃a ha⸗ bet triũphũ in cunctis cuʒ hõ patientia vincat pſfecutoꝛes.demões. ſeißʒ. De perſecutoꝛibus pʒ in beato vincentio q multa patientia dirit datiano. Videbis me plns poſſe dñ toꝛqoꝛ qᷓ; poſſis ipe qui toꝛques. De demonibus patet de quo dã ſene mõacho heremita quẽ cũ qdaʒ demoniachꝰ percuſſiſſet ĩ maxilam ille ſtati alterã pᷣbuit ⁊ demõ ↄfuſus receſſit. Dhomo vincat ſeip̃m patiẽtia pʒ p quendã vſificatoꝛẽ dicit. AMaria vnn tũ patiẽtia pugnat inermis. Armatoſqʒ ſolet vincere ſepe viros. N Tertio idu⸗ cit nos ad patiẽtiã ſua vtiſitas. Nam er ia decẽ vtilitates nobis eucniũt. Qua
ſde vin ul
i ſupc
tnar.di kEin
hbe
b.Por
UwoIne ſoſcndei Sem Docrina
ibr.
euvn

vmul cen Mnich n deputan ſint.tji engnianniĩ dieuin eldisiills. ⁊ei wuiäſuä. Etſß i kuns? venst Adiponensoi ieſpnns aogan 7. Heloꝛ ipaiwsv aupnt nuut n Etiſs. Quici in ſecu uct indicn omenſamadueriuse CSecido inducis pbus eins. Vä ncncis cuʒ bõpi os demöes. ſeißz.i s pʒ in beato vinc i dirit datiano V edi wꝛoꝛ q; poſſsij Xdononibus paucl ho beremita quẽ d peruſſiſet i marls uttdenözſnen vinca ſepm pali ſicut q dici. 1. at inerwis· I e. Fimi titt u vn in iuus nopun b
Sermo. V.
rů pꝛimaẽ ai magnimdo. Ande ſeneca.
agni animiẽ ininrias in ſumma pa
nentia pati. Secũda eſt celi acqniſitio.
vnde Mieroꝰ. õ niſ ꝑ patientiã iplet jlud.regnũ celoꝝ vim patitur⁊ violẽti
rapinnt illud Jdeo vñs dicit Mah. j Weati qui perſecunonẽ patiunt᷑ ꝓpler
inſicam qm̃ wſoꝝ eſt regnũ celoꝛum⸗
Pertia ẽ odoꝛis reſpiratio de qus dicit
Bee.i moꝛa. Sicut aromata odoꝛẽ ſunʒ
cñ incenduntur expẽdũt. ita ſancti viri
oẽ qð de virmtibꝰ redolẽt in tribulatio mbꝰ inoteſcũt.
Quarta ẽ mẽtis pfectio vñ glo. ſuper illud Zob. 4*. Perſectio viaꝝ tnax. dicit. De patiẽtia pfectio na
ſcitur. Quita ẽ hniꝰ exilij aſolatio apo
tali.iʒ. Nec ẽ patiẽtia? fides ſãctoꝝ St
ad he.io. atiẽtia vobis neceſſaria eſt.
⁊ad ro.o· In oibus exhibeatis vomẽt ipſos ſicut dei miniſtros in multa patiẽ tia. Sexta ẽ patiẽtie Smõſtratio ꝓner. jo. Moctrina viri ꝑ patiẽtiam noſcitur. Vã Bꝛe. Dãto qs oſteudit minꝰ do⸗ ctus quãto minꝰ pariẽs cõcutit. cũ dens q ſapientiſimns ẽ. ſit patientiimns iti ne můdi iniurias ſuas vindicatur. Se ptma eſt miraculoꝛũ opatio. vñ Wi. go vᷣtutẽ patiemie ſignis? miraculis miioꝛẽ pnto. Si patiẽtiã his aligs moꝛ tiſex qu biberit nõ ei nocebit. Valismi raculoꝛũ opatio facta cſt in tribus pne⸗ ris danielis. z. Octaua eſt xõi imitatio Pma.petri.⁊ ca. Ap̃s paſſus ẽꝓ nobis vobis relinquẽs erẽplum Vt ſequamini veſtigia eius. Mona ire mitigatio pꝛo⸗ ner.2. lenitur pꝛinceps.et Puer. is. r iniquus ꝓuocat riras:qui añt panens ẽ mitigat furoꝛẽ. Becima eſt bonitans ꝓbaiio.vñ aug. Sicut ſub no igne aurum rutilat. palca fumat.?⁊ vbi palee cõminuſitur frumẽta purgan xur.ita vna eadẽq; vis irruès bonos ꝓ⸗ bat purificat. ditgt: malos dãnat. vd⸗ ſtat. erterminat. Vñ icadẽ affliciiõe ma ldeñ deteſtãt.⁊ blaſphemãt. boni
19 pcantur? laudãt. Quere de iſta mate- ria ſi eã amplioꝛi niodo vis habere in ſũma de vicijs ⁊ vᷣutibus. C Qnartũ ⁊ vltimũ pncipale qð nos idicit ad patiẽ tiã ẽ veiis ⁊ noni tcſtam̃i erẽplificatio. NMã pᷣmo Fſaac patiẽter ſerẽbat cũ pa
ter ſuus eũ imolare vellet. gei.⁊⁊. Se
cũdo ioſeph facinus qð cõmiſerũt ĩenz fratres ei ⁊ patiẽter tulit ⁊ clemẽter in⸗ dulſit. Beñ.37. Murmurauerat poph
lus 3 moyſen ⁊ aarõ dicens. Vos iter⸗
ſeciſiis popnlũ diñi.⁊ cũ iratus dñs po⸗ pulũ ſuũ penteret diritmoyſes ad adrõ. Merge cito ad populũ vt oꝛes ꝓ cis.⁊ ſeqtur ꝙ plaga ccſſauit. Mumeri.io. Fi lij effraym ſurgẽtes 3 gedeonẽ ſedati ſt ꝓpter eiꝰ mãſuerã reſpõſionẽ. Judi.S.
Noluit ſuſtinere faui ꝙ occiderẽtur q detraxerãt ei.pᷣmi regũ.. Wauid auteʒ pluries potuit occidere ſaulẽ ip̃m acua liter pſequẽtẽ. qñ pᷣmo inenit eũ doꝛmiẽ tẽ.i. Megũ.⁊S. Et qĩ abſcidit oꝛã cla⸗ midis. pᷣmni reg.ʒ4· Btcecatus thobias mirã patiẽtiã oñdit. in dñi flagellis.⁊ ir riſone cũctoꝝ.⁊ vroꝛis thobie. Vob pa⸗ tiens fuit pdẽdo ſua:⁊ ſuos.⁊ quaſi ſeip̃ʒ
⁊q remãſerqt plus ei flagelli itulerũt vt
pʒ de vroꝛe. Job.⁊. MWãpatiẽtiã ha buerũt.?.illi fratres cũ matre.⁊. AMa⸗ cha.. AMirã patiẽtiã habuit ſtephan⸗ qñ oꝛanit ꝓ lapidãtibꝰ vt pʒ in actibus apoſtoloꝛum. Veniamus ad dñm nim q toto tpe mirã patiẽtiã oſtendiſſet:tñ tpe paſſiõis pluries eã nobis ierẽplum donanit. ⁊ pᷣ ĩ oꝛto cũ iude oſculũ ſuſti⸗ nuit.⁊ in domo ãne ců alapã accepiſſet. xĩdomo cayphe cũ viri ꝗ eñ tenebant illudebãt ci dicẽtes ꝓphetiʒa ⁊c̃. Et p totã noctẽĩ eadẽ domo icolũna ligatꝰcũ tã graues iniurias ſuſtinuiſſet. Eti do⸗ mo pilati etiã icolũna.⁊ poſt ſniam.⁊ in mõte caluario.⁊ poſt monẽ.qꝛ fuit repu tatus ſeductoꝛ ille. Math. ⁊. Et iſta ſuſticiant de iſta concluſione. IJut᷑ quã
deñ moucf᷑ qõ a ſancio thoma. de aquino in

tia poſſit haberi ſine gratia. Ad qð re⸗ põdet m aug ili. de patiẽtia. dicẽdo vid deſiderioꝝ facit kolerãtiã laboꝛũ doloꝝ. Et hmuſmodi rõ eſt qa triſti⸗
nã? doloꝛẽ ſm ſe abhonet animus.vñi
nũqᷓ; eligeret eã pati ꝓpter ſe: ſßʒ ſolum Ppier finẽ. gh opz ꝙ iſiud bonũ ꝓpter qð aliquis vult pati mala.ſit magis vo litũ ⁊ amatũ q; ilud bonũ qð ppuatio- nẽ igerit doloꝛẽ quẽ patiẽter toleramꝰ. D aũt aliqs pᷣferat donñ ge oibus na turalibus bonis ex quoꝝ amiſſiõe doloꝛ põt canſari:ptinet ad caritateʒ que dili⸗ git deñ ſup oia. Vñ maniſeſtim ẽ ꝙ pa tientia m ꝙ ẽ vtus a caritate cauſat᷑ hm illud.i.ad coꝛ.iz. aritas patiẽs eſt. Manifeſtũ ẽ aũt ꝙ caritas nõ põt ha⸗
beri niſi pgr̃am Em illnd ad Ro.. a CP
ritas dei diffuſa ẽ in coꝛdibus nf̃is p ſpi ritũ ſanctũ qui datus eſt nobis.vñ pʒ ꝙ pauẽtia nõ põt haberi ſine auxilio gre.⁊ cõfirmat anctoꝛtate pᷣs. Ab ipo.ſ.A deo patientia mea. ¶ Et ſi aliqs obijceret ſic. Vlud ad quod rõ magis iclinari po teſt magis põt iplere rõnabilis creatura ſ magis eſt tolerabile ꝙ aliqs patiat mala ꝓpter bonũ q; ꝓpter mãlũ.⁊ mul ti patiũtur mala ꝓpter mala ꝓpꝛia vᷣtn te ⁊ ſine gra pᷣm aug qui dicit ĩ lib. de patiẽtia. ꝙ multa ĩ laboꝛibꝰ⁊ doloꝛibus ſuſtinẽt hoies ꝓpter ea q̃ vitioſe diligũt. ergo multo magis hõ ꝓpter bonũ põt mla ſuſtinere pter auxiſũge. Adqð dicẽdũ ꝙ nã hujmana ñi eẽt itegra pᷣna⸗ leret iciatio rõnis.ſʒ in nã conpta pᷣ⸗ nalet iclinatio cõcupiſcẽtie q in hoie do minat. ⁊ ꝓnioꝛ eit hõ ad ſuſtinẽdum al iqubꝰ cõcupiſcentia delectat pꝛe ſenttaliter: q; tolerare mala Ppter bo na futura q̃ ᷣm rõnẽ appetuntur qð pti net ad verã patiẽtiã. Et hoc de qͥſtiõe ſufficiat.&t ſic expedite ſunt huifructꝰ patientie tres partes vt in pᷣncipio ꝓpo ſui quẽ ad recipiẽdũ ðᷣnote obſecro vos
———————————
————————————
Sie
SBe ignoꝛantia
ka ſe.q.j6 qrticulo tertio. Etrũ patien mẽtes p̃parart: vt valeatis habitare in 3 vitã eternd · Adquã pducat dñs Amẽ. ¶ Miiica pꝛima poſt octauã epiphanie
de vitio ignoꝛãtie. Sermo. VII.
Cꝛo hnins ſacri? ſcti enã gelij hyſtoꝛiali declaratione notandũ m ꝙ er ſacra ſcri⸗
pmura ſimul et ꝓpheticg colligit doctri na iuſtitia videt᷑ eẽ vtutũ marima.quia oꝛdinat hoiem reipectu oĩum. Hñ tres ↄcluſiones er ip̃a glibet dñs in ſuo do⸗ minio ⁊ ciuis moꝛalis in ſua ciuitate te⸗ net᷑ habere que ſunt videlicet.
CEfficacia legis agẽdoꝝ cũ integritate.
irigẽtia pſebis primoꝝ cũ vcitate. Fbedientia legis genitoꝝ cũ hõlitate. cuſio ꝓbatür qꝛ inſns nõẽ qui legis iuſſa itegre nõ obſernat. Sñ Fa⸗ co·⁊. Muii vno offendit factꝰ ẽ oium reus. Vñ anſel. ii cut deꝰ hõ diffiniẽ⸗ do iuſtitiã dicit. Juſtitia ẽ ai libertas tri buẽs vnicniqʒ ᷣm ꝓpꝛiã dignitatẽ ma⸗ loꝛi reuerẽtiã.pari concordiã. minoꝛi di ſciplinã. deo obedietiã.ſibi ſãctimoniaʒ inimico patiẽtiã. egeno opoſaʒ mißicoꝛ diã. Vii danid hac requirẽdo dicebat. NBa mihi itellectũ.ſ.illumiatũ ꝑ iuſtiti ⁊ ſcrutaboꝛ legẽ nã⁊ cuſtodiã illã itoto coꝛde meo. WSecũda ↄcinſio ꝓbat p ilua Fob. 4 Ecce docniſti piurimos ⁊man? laſſas roboꝛaſti.vacillãtes ↄjir maucrũt hmones tui.⁊ genna tremẽtia ortaſti. Tertia ꝓcluſio ꝓbat pilð pan. ad ephe.&. Filij obedite patribꝰve ſris. Iᷓ dicit ecretis.di.io. vbi dicit terins. Quis añt leges pᷣncipũ aut pa- trũ regulas aut admonitiões patnas di cat debere cõtẽniniũg ipnnitũ tm̃ eriſi met trãſire cõmiſſuʒ? CMe cõciuñões magniſice dñe ⁊ ciues optimi ĩ hodier- no euãgelio cõtinẽtur. quod diuidit in tres partes ſᷣm has rõcinũões. Wam in pma pit ponitur qũo Feius fuit ple⸗
——
N eſſet Jeſus annoꝝ. m iz. Lnuce ſecundo.

e ſun vicice . Ageloꝝ cjingn thnnochin n itie ꝛinnnspit Se nöobſeruut. b o ofndt ſucẽo Uihuiwohönin n nbgiuin urlcohroni min bedietiz. ibiſicimon . egeno opolaʒmift hůc requirẽdo dictj e iluminüpiti gemän cuſtodüiliſn Hecda ↄdußo ꝓhi Ecet docuiſipimn s rodonſti. vacilit Onesmi. ⁊ gennatmi Venin ↄdluſio ꝓbeij . hiij obedir pam c ldois di io. w is aüt eges pncipůl amadmonites pꝛin chitniniſigipnnitin diez ces opum in o chrnttmr. qwol i shn as cbuſie ſ ponin qotn
doauẽtura in ßo di.⁊⁊. articulo= ptis diſtinctiõis. Nix ignoꝛãtia ĩ aliquo
Sermo. VII. nns obiernatoꝛ in exeanẽdo legalia. ivi ẽcognitio aliquoꝝ que nec ẽ neceſſaria
Vuz factus eẽt Jeſus qnoum. iz⸗In ſe cũda parte ponit᷑ qũo Zeſus fuit clarus rcieratoꝛi docendo magnalia ibi remã ſit puer Jeſus. In ttio poniur qũo fuit pius veñeratoꝛ in offerẽdo ſernitia ibi. deſcẽdit cũ eis. Etvt hec melius pa teant videamꝰ hyſtoꝛiã. C Meclarate hyſtoꝛie fruchꝰ eſt ignoꝛãtid. ⁊ rõ hnieſt
quia ců in ip̃o enãgelio de legis obpᷣna⸗
tione vtip̃ma parte.⁊ de eiꝰ ſcia⁊ no⸗ tione vt in a parte: ⁊ de honoꝛis erga parentes exhibitione vt in tertia parte tangitur.materia in quibus ſatisſupq; ſatis offendit᷑ eſt ignoꝛantia. Quia ſtatu tis facere cõtraria nõ eſt intelligere ſed ignoꝛare ſᷣm beatũ Ambꝛo. ſuper beati imaculati. Meergo ignoꝛãtia ipſa cã ſit tãti mali vt ip̃dictis offendamꝰ de ipſa hodie ſuccincte loqͥmur tres ꝓcluſiones cũtribus dubijs more ſolito ponendo. Quaꝝ iit pᷣma talis ꝙ ignoꝛãtia ꝓp̃ nõ dicit erroꝛẽ. CMaic ꝓcluſionẽ m magiſtrũ fratrẽ durãdũ iñ parte ßᷣa ſue jüme rõne ⁊ auctoꝛitate ꝓbo. rõne ſic. Mã ignoꝛãtia dicit ſimplict᷑ neſciaʒ ſi⸗
ne ſcie pnationẽ. rroꝛ güt dicit neſciẽ
riaʒ cũ opinione ſcie. Mã ille nõ di erra re ꝗ neſcit: ß q ꝓ vo appellat falſuʒ qð erroueũ ẽ.dterea anẽtateꝓbat. i de⸗ crets di. zð.ca. qᷓ;uis. vbi di tex. Qnã⸗ uis errare quanta poſſumꝰ cura cauen dů ſit nõ fol in maioꝛibꝰ veꝝ ẽt in mi⸗ noꝛibus rebꝰ.nec niſi reꝝ ignoꝛãtia poſ⸗ ſit errari: nõ tñ ꝓſequès eſt vt continno erret gĩgs aligd neſcit.ſed eriſtiat ſe ſcire quod neſcit. ꝓ vero qppe appꝛobat fal ſů qð erroꝛis ẽ ꝓpꝛũ· Et iſta ſufficiant ð ʒclnſiõe. C Iñ quã mouet qõa dño £
2
hoie poſſit eẽ ine culpa. Ad qð ip̃e re ſpõdet dicẽs ꝙ cũ pᷣnatiões cognoſcant
„
habims. cognitio ignoꝛãtie habet᷑ ex cognitiõe ſcie. Auẽdẽdũ aũt ꝙ quedaʒ
20.
ad vᷣtutem:nec eſt neceſſaria ad faluteʒ. ſicut eſt artiũ mechanicarũ ⁊ liberaliuʒ ⁊talis cognitio:nec ẽ vtus nec eſt de eẽ vtutis. ⁊ iſla ignoꝛãtia qͥ eſt reſpeciu hu⸗ ins cognitionis p̃uatio cnipa nõ eſt.ine ſit ignoꝛãtia negatiõis ſiue diſpoſitiõis. ſine etiam ſit voiuntaria ſiue nõ. Alia ẽ cognitio credibiliũ ⁊ opabiliũ qͥ ad ſalu⸗ tẽ neceſſaria ẽ in adulto. Et hec eſt co⸗ gnitio fidei ⁊ pmdẽtie.⁊ ad hanccogni⸗ tionẽ habẽdaʒ tenemur. qa ſine hac hul lus põt recte viuere. Muiꝰ aũt cognitio nõis pᷣuatio põt in nobis eẽ: aut mancie tẽtiõ: aut nõ manẽte. Si manẽte tẽtio⸗ ne tůc eſi ibi culpa.qnia cũ quis tenetur ad aliquid ⁊ illud nõ iplet ex hocipe cul patur ⁊ dignus eſt pena. Si aũti nobis ſit Pnatio nõ manẽte tentiõe: Vpotẽ cũ nõ põt ſcire.⁊ ipotẽtia excuſat ab obliga tiõe.ſic pᷣuatio huiꝰ cognitiõis culpa nõ eſt.ſicnti furioſis. Etp hoc ignoꝛãtia q̃ dicitpuationẽ cognitiõis ad ſalntẽne- ceſſarie vno modo eſt peccatum. aho mõ non. Aliter põt dici ⁊ quaſi redit ad idẽ. q pᷣuatio cognitioniʒ ad falutẽ ne⸗ ceſlarie dupliciter põt eẽ. Aut ita g eſti nobis: ſed nõ a nobis.⁊ hoc modo cul⸗ pa nõ eſt ſed magis pena:? cũ nõ ſimns eius pꝛincipium in ipſa: nec merem? nec demeremur. Aut ita ꝙ eſi in nobis ⁊ a nobis.⁊ ſic eſt culpa. hoc autem po teſi eſſe tripliciter: vei cum in via veri⸗ tatis exiſtentes voluntarie ab ea recedi
mus.⁊ in erroꝛis foueam nos pꝛecipita
mus: ⁊ hec ignoꝛantia ꝑoteſt dici erro⸗
nea que eſt in hereticis. Acl cum ad vi⸗ am veritatis valentes pertingere cupi mus in tenebꝛis ambulare. Et hec po⸗ teſt dici ignoꝛantia affectata. Aut gaer quadam pigritia vel negligentia nõ cn⸗ ramus veritatem adiſcere.et hec dici⸗ tur ignoꝛantia craſſa? ſupina. ⁊ quelibʒ iſtarum eſt culpa:licet pꝛima maioꝛ;
x⁊ſecunda maioꝛ q;3. Mec omnia

DBe ignoꝛantia
eonſirmantur rõnibns ſimnl cũ auctoꝛi
tatibꝰ. primo ꝓbat᷑ p ill pau.i.ad coꝛ. 14. Zgnoꝛãs ignoꝛabitur.? nullus igno⸗ ratur niſi p cuipã.igit᷑. Jteʒ ſup illð p̃s. Voluit intelligere. gſo. dicit. Ignoꝛãtia in his qui inteiligẽ nolũt eſt pctm. Iteʒ ſit pctm̃per iſtã rõnem pʒ. nò facere ea d hõ tenct facẽ ẽ pcim̃.ſilr nõ amare.ſilr nõ dicere. ergo ſilt neſci re qð tenetur ſcire eſt pctm̃.ſed multi ſũt qui ignoꝛãt ea que tenẽtur ſcire.vtpote ea ſine quibus ſalnari nõ pnt. ergo in ta libus ignoꝛantia eſt culpa. Pꝛeierea co gnoſcere credẽda ⁊ opanda eſt actꝰvir⸗ tntis.ſ.fidei⁊ pꝛndẽtiẽ. her igitur ignoꝛa re eſt virtutibꝰpᷣuari.ſed pᷣnarões virtu tũ ſunt vitia.ergo aliqj ignoꝛart ẽ culpa C Etñ aliqs diceret ꝙ ignoꝛãtia nul⸗ lo mõ eſt pcim̃.qꝛ aug. in ench.dicit. In flicta eſt nobis ignoꝛãntia rex.iʒ nuliuʒ pctm̃ ẽ nobis iflictũ. ergo ⁊c̃.iRñdeo ꝙ ignoꝛãtia, ꝓut eſt nobis inflicta ẽ pena ⁊ nõ culpa.ꝓut tñvolſitas nr̃a aliqno m deoꝛdinatur circa illa ſñcut pᷓus dem̃ eſt incipit eẽ cuipa.ſicut paſſiones ſctis mar tiribus illate pene erãt ↄſidera:e Fᷣm ſe. tompate tñ ad volũtatẽ ſcõx libent eas pferẽtiũ ꝓ amoꝛe rpi erãt eis meritoꝛie Et hec de iſta qõne ſufficiãt. ¶ Cõclo ⁊ẽ iſta ꝙ ignoꝛãtia eſt Fi hu mano appetitui ⁊ etã itellectui.ſta ⸗ Pꝓbatur m bonanẽturòi loco ſupins al legato i dubitatõibꝰcirca laʒ. ꝑ iſas rõ nes? anctoꝛitates.pmo ſic. ſiẽ ſe habet ſciẽtia ad intellectum ſic ſe habet pax ad affectum:ſed nullus ẽ qui non appctat ſicut dic aug. ꝓp pacẽ beliãtur vles ots qcũq; bellant᷑. ergo ſilt vi ꝙ nullus ẽg ñ appetat ſciaʒ.⁊ p ↄñs igno rãtiã reſpuat. ꝛetea vẽ nãle appeti- ms deſiderat:⁊ Zium expellit. ſed icia en nãle appetitui vt dicit Zriſtote. in pᷣmo metha. Oẽs hoſes nãſr ſcire deſiderãt. igit. idco Cõmẽtatoꝛ dicit pᷣmo phyſico rů g in ſcia eſt pfectio inteilectꝰ nii. Et
——————————————
Salomon vt dicit q̃dã glo. Won aurnz non diuitias nõ terrenã gloꝛiã a deo pe tijt. ſed vt ſciat pplin dei regere⁊ indica re. Et hec de ꝓclonc ſufficiãt. ¶ nxta hãc ꝓclonẽ mouei qõ a diio bonauẽm ra i eodẽ loco circa aʒ. Si glibet nãlit inclinatur ad ſciaʒ. Et vĩ ꝙ ĩ.qꝛ magt ſniarum in loco ſupius allegato.di ꝙ ẽ ignoꝛãtia coꝝg ſcire nolũt cuʒ poſſuit. ergo videtur g nõð glibet inciinat nãlit ad ſciam. Ad qð ipſe rñdet ꝙ ſicut ꝓtin git aliquid noſce in vli ⁊ ignoꝛaꝛe in pn⸗ culari.ſic ꝓtingit aligd appetere in vñ⁊ condẽnare in pticulari.⁊ hoc pʒ.oĩs eni hõ appetit beatitudinẽ.tñ illã̃ beatitudi⸗ nẽ quã xp̃iani expectãt multi aſpnãtur ⁊ recuſant. Et pᷣmus quidẽ appetitus ẽ a volũtate nqᷓli.⁊ꝰ a volũtate electina. Etp bũc moqũ ẽ i ꝓpoſito.⁊ſi enĩ oẽs hoies nõliter ſcire deſiderãt ⁊ vclint eſſe ſcintes.ſciam tñ mãdatoꝝ dei plurimi recuſant. Et hec de iſta qõne bꝛenit᷑ ſut ſiciãt. ¶ Concio ʒeſt iſta. ꝙ multa ma la pꝛocedunt er ignoꝛantia. Quoꝛum pᷣmum eſt falſitas. ⁊n eſt dubietas. de gbus duobus dicit Ang. de verbis diji. Meſſime matris ignoꝛãtie peſime itidẽ due filie ſunt.i.falũtas ⁊ dubictas. Illa miſerioꝛ.Iſta miſerabilioꝛ: Illa pnicio⸗ ſioꝛ. Iſta molcſtioꝛ. ʒn maiũ qð oꝛitur ꝙ ignoꝛantia eſt fractio ſtatutoꝝ.vnde Ambꝛoſiꝰſup Bti imac nlati. ꝛdinis ignoꝛãtia ꝓxurbat negocioꝝ nãm:ſum mãq; meritoꝝ.ſtatutis facere contraria non eſt itelligere ſed ignoꝛare. 4 n mn lum eſt inductio tenedꝛax. jñ Gre. n moꝛ. Qui eni lnct videt ſcit quiq dete⸗ nebis extimat. Wam qui candoꝛẽ lucis
ignoꝛat ẽt obſcura ꝓ lucidis appꝛobat.
malũ è qꝛignorãtia ipſaẽ Zria ſaln ti· vnde Wer. ſup cantic. Vtriuſc; co⸗ gnirio dei.ſ.⁊ tu tbi eſt nec̃ia ad ſalmẽ. Sdeo nentra carẽ vales ad ſuiutẽ vci ců ſalnte. quia ſicut ex notitia ni venitite
tunoꝛ dei. atqʒ ex dei notitia itidẽ amo.
——————————————
——
ktnl nin Vbil ᷓneun. wiacit ma dig lineno dic ſiu dicun icredi ſecuuum xoꝛe me Ue. S*½ we hiero ſiashbii neno ecci s nõ rei u Cu vfeduran jnu. vrüi
nde
ns. Igne
v ulieni. bpum rei i
ghounnut inrſbiqᷓ chnöe um hcütems ut
n Runes no hint

vmnetnntt ind vpornn Abocpzobn mdine itlzbezin weczmult ahnin Mus quiqẽ aypetnsi a voliut eiecin ippoſio. ⁊ſeni iz erc
Mn dei plurim
le deiſa un ſut oznn gmnun nount. Quoun . veſt dubitas d i Ang de verbis dii ſrn ne pellme iti Mätas? dubictas. ſerabilioꝛ Jlla pnich, d. 3* Walü qð oin fracio ſtamtox. wi i imacuat. Qin Anegocior näntlin ſunns facere conn tkdignoure. 4*n encur. Vi Gn uct vide ſcit quid d Vunqui candoꝛb un puciis appn gnorialat zrul upcan. Vnin⸗ mdicſtnetia alſh vales ad ſuni vi u voitiu nwit
Sermo. VMI.
ſic e ve ignoꝛantia tul ſuperbia.ac de ignoꝛãtia venit deſpatio. om malũ eſt miſerabiliter vinere. vñ Sene.i ꝓuer. Tolerabilioꝛ eſt pena poſſe non viuere q; neſcire. y maluz eſt inductio pcti. Vnde adã ⁊ eua er ignoꝛãtia peccauerũt tum qꝛ di geñ.z⸗. Serpens ſeduxit mc.qᷓ ſeducto dicit puationẽ ſcie.iñ etiã quia ſut dicut magiſter niaruʒ in.⁊. di.⁊⁊. Adã credidit ven ialiter peccare? tamẽ peccauit moꝛtaliter.tũ etiaʒ qꝛ ena dixit ne foꝛte moꝛiamur dubitatine ⁊ nõ aſſer tine. Smn ⁊ vltimũ eſtqꝛẽ nociua ecclie. Vnde hiero. ad paulinũ. Scã quippe ru ſticitas ſibi ſolũ ꝓdeſt.⁊ qᷓ;tů edificat vite merito eccliaʒ xp̃i ũ nocetſi deſtruenti bns nõ reſiſtat. t hec de ↄclone ſuffi⸗ ciant. ¶ Furta quã monet᷑ qõ a docto⸗ re fie durando in parte.y? ſue ſũme.di. pᷣma. vtrũ ignoꝛãtia excuſet a pctõ. Ad ðrñdet ꝙ ignoꝛantia cſt dupier.ſ.ſcix iuris. Ignoꝛantia ſci eſt duplex.. Pꝓpꝛij Vel alieni. Si pꝛopꝛij aut ergo qs dedit opam rei illcite. ant licite. Si iſiicite ñc ignoꝛantia nõ ercuſat niſi a tãto qꝛipn tantur ſibi qͥ er ſcõ illicito ꝓuemũt. ñ lamech nõ excuſatur ab Pomicidio:ga occidit cayn credẽs ſe ferã occidere.qꝛ cũcẽt cecus venari nõ debuit. Tamen i diligentiã debitã exhibnit pietas ipm
ab irregularitate excuſat.e.de homici-
dio. Tua nos.vbi habet ꝙœ monachus apuit tumoꝛẽ gutturis cniuſdã.ſ.mulie- rs? phibuit ne ventus intraret:queve to itrãte expirauit.⁊ dicitur ibi.licetmo nachꝰdeliquerit cirurgiã exercẽs. tamẽ ſi pitus iuit in illa arte:⁊ cã pictatis non cupiditatis fecit ⁊ debitã diligẽtiã adhi buit non fit irregularia. Si o qs dedit opam rei licue. aut ergo diligeniiã debi taʒ adhibnit aut nõ:ſiadhibnit ſic igno rantia excuſat atoto. Vñ cecus excuſa- tur ab adulterio ii cognoſcat aliam cre dens cognoſcere vrxoꝛẽ ſnã ſicut Jacob ab adulterio cũ ſuppoſita fuit lia. Etiaʒ
zi ſi pulfat qs cãpanam ⁊ vacillus cadens aliquẽ occidi. Si debitã diligentiã non adhibnit ſic ignoꝛantia non excuſat a to to ſeda tãto. vt ſi ſecat arboꝛẽ iuxta viã poſitã:⁊ occidit hoiem non clamans ſn ge.Si eſt ignoꝛãtia facti alicni aut ergo ignoꝛantia erit pꝛobabilis. aut craſſa. ſi Pbabilis ſic excuſat a toto. Ad hoc gůt ꝙ dicatur quis ꝓbabiliter ignoꝛare nõ requiritur ꝙ quis ſit minus diligens in inquirendo. hec etiã ꝙ ſit ngigene iec medio mõ ſe hñs.ff. de iu ⁊ ſci igno. Siẽignoꝰcraſſa ⁊ ſuppia hec nõ excn ſat. vt quãdo qnis dicit ſe ignoꝛare ea publice coꝛã pplo facta ſunt. CIgno tia iuris diſtinguitur quia aliqua eſt in⸗ nincibilis: aliqua vincibilis. Inuincibi⸗ lis vt in his ꝗ carent vfu rõnis. ut er go eſt in nobis cauſata per culpã pᷣam⸗ bulam:aut ſine culpa nia.ſi per culpas pꝛeambulãt ant ergo vſum ronis pꝛinat aut obnubilat:ſi oĩo pꝛinat vſum rõnis vtĩ furioſo qui ex cuipa ſua incidit in i riam. Hec ſᷣm quoſdã excuſat a tãto nð aloto. Alij ꝓbabiliter dicnnt ꝙ nnlaʒ culpã cõtrahit furioſus ⁊ ſi er culpa ſua incidit in furiam.tamen ſitales curani qui ex culpa ſna in furiam incidunt dzʒ eis penitentia imponi ſi homicidiũ vel aliquod malum i furia ppetrauerit pP ambignũ duplicitatis. Idẽ ẽ de ebꝛio p⸗ fecte.ſi vſum rõnis obnubilat vt ĩebꝛio qui aliquid habet diſcretionis her nõ eꝝ cuſat a tanto.vnde dicit Ariſto.ʒ⸗ cthi. ꝙ ebuus duplices maledictiones me⸗ retur. C Si autem in nobis cauſata eſ ignoꝛantia ſine culpa noſtra. Ant vfnz rationis pꝛinat.ant obnnbilat. Si omnino pꝛinat hec excuſata toto.vndt Ver. de li. ar. Infantibꝰ⁊ ſurioſis ⁊ doꝛ mientibus nibil quod facinnt imputa- tur. Si ſenſum rationis obnnbilat.vt in pueris qui aliquo mõ ſunt doli capaces hec ercuſat a tanto. Si ignoꝛantia in⸗ ris eſt vincibilis qui ſůt adulti ⁊ diſcreti

——————. ————— —————
ris naturalis ſine diuini.aut quaſi natu⸗ ralis. ant cinilis ſine canonici. Si natu ralis ſiue diuini hec non excuſat a toto. vnde apo. Si quis ignoꝛat ignoꝛabitur
Siſt ignoꝛantia q;ſi iuris naturalis· hec
non ercuſat: vt in his que fiũt ꝓtra rõnẽ
naturalem.autᷓ publicãvtililatẽ. tra
rõnem quidẽ naturalẽ:vt ſi ſeruus vocat in ins diim vel dñaʒ vel liberos eoꝛum non petita licentia nulla ruſticitate ipſuʒ excuiante condẽnatur in. xl.anreis.quia ratio naturalis dictat his pſonis reue⸗ rentiã exhibendaʒ. C. de in ius vo. l.⁊. Ftẽ ignoꝛantia quaſi iuris naturalis nõ
excuiat in his que fiunt 5 publicã vtili
tateʒ. C.de falſa monetã.l.j. vbi punit᷑
djjs in cnius domo adulterina moneta
ercitata eſt pp eiꝰ negligentiã ⁊ incuriã. ertra.ð reſcrip.ex litteris. ¶ Si ſit igno rãtia inris cinilis ſine canonici.aut ergo quis ꝓtẽdit de dãno vitãdo. aut de lucro captãndo.ſi de dãno vitando.ſic ignoꝛã
tia non nocet. vt ſi ſoluã indebitũ iu na urali ac cinili per ignoꝛantiã iuris re⸗
petere poſſuʒ. vt ſi tenebar tibi in.c.per inſtrumentũ.ſi tu mihi feciſti pactum de
non petendo vel inraſti non petere 7
reddidiſti inſtrumentũ ſoluta eſt obliga
tio naturalis per pactũ vel inſtrumen- nm. Item ſointa eſt obligatio cinilis pꝑ redditionem inſtrumẽti in hoc caſu qua q; ignoꝛantia ſoluat quis indebitum rrepetere poteſt. ſed ſi ſciens ſoluit non repetit. quia donaſſe videtur. ft· de ↄdi.
inde.l.j. vnde regnla eſt ꝙ ignoꝛahtia
inris poſitini non pꝛodeſt acquirere vo
lentibus.ſnum vero petentibus non no
tet. ff. de inr.⁊ ſac.igno.l.iuris ignoꝛã. Poc tamen fallit in his que introducta ſunt ad rigoꝛem inris ſeruandum. vt in tempoꝛalibns pꝛeſcriptionibus.vtin pᷣ⸗ ſcriptiõe. zo. vel.⁊o.vel.io.vel riũãno rum.ſi tacni his ſpatijs non repetam rem meam neſciẽs mihi hoc piudicare
Be ignoꝛantia nie diſingne. Ant enimeſt ignoꝛantia in
ꝓptera poſtea i aamittar. Itẽ vt ipſcri ptione inuẽtarij qð ifra. z0. dies inchoa ri debet a moꝛte teſtatoꝛis ⁊ ifra annum debet pfici ſi res ſint remote. qð ſi heres nõ ſecerit piudicat ſibi licet ignoꝛauerit. Ftem in pᷣſcriptione biẽm canon non ſolnto de quo dictum eſt fupꝛa. Scðo poc ſallit in illis qui innadunt poſſeſio- nes rerum apnd alios conſtitutaruʒ ſine auctoꝛitate iudicis:qui nõ tantũ reſtiuet poſſeſſionẽ ablatã.ſed etiam exiſtimatio nẽ illaꝝ rerũ dare debẽt nulla ignoꝛãtia ipſos excuſante.i.q.4.. vlio. Ter⸗ tio hoc fallit in his qui ẽmunt contra le gnm interdicta vt qui emit rem eccleſie ilicite in caſibus non conceſſis. qui rem cum fructibus reſtituet. nec actioneʒ ha bebit contra eccleſiam ſed contra alienã tem nulla ignoꝛatia ipſuzʒ excuſante. aui ſi ſoluẽdo non ſit.tenetur eccleſia ſi locu pletioꝛ eſt facta. C. de ſacro ſanc. eccle- autẽ. que res.in tex.⁊ ĩ glo. Item q emit cenſitos vel aſcripticios vel oꝛiginarios ſine terra.vbi emptoꝛ perdit pꝛeciũ licet ius ignoꝛauerit. C. de agrico. quẽadmo dũ. di autẽ cenſitus qui obligatus ẽ ad certam rem.i.ad certos coꝛbes. Qnar to hoc fallit in debito iure cinili quod nõ repetitur licet ignoꝛanter ſit ſoluum.dũ modo naturaliter debeatur: verbi gra⸗ tia.fui tibi obligatus naturaliter. ſed per ſententiam ſui abſolutus.poſtea autem recurrens ad cõſcientiam ſolui indebi tum iure ciuili.hoc repetere non poſſũ. quia naturaliter obligatus fui.Idco ſen tentia que ð iure ciuili eſt nõ poteſt tolle re ea que ſunt de iure naturali.ff. de cõ⸗ di.inde. iuder. Si vero quis contendit de lucro captando.aut ergo potuit con ſulere pitioꝛes aut non. ſi potuit ſie igno rãtia iuris nocet. vt ñi emã rem apupil⸗ lo quẽ ſciebam eſſe pupillum credẽs ꝙ poſſet res ſuas adminitrare ſine tuioꝛs auctoꝛitate non poſſum rem illam acg- rere per vſucapionem.quia erroꝛ iuris
wliw ſunio ſon urd iurn ſ vbic niwr aut quſubl cimen u tum iuri nutrimo Aopo uſamr nahalpe ſdeahl kguisẽc dos. ⁊ ex wberui nenitur ci io. nc dire cog mreiſiſo let iyum quodolui bu ꝙ d iuna düteo kcim unbns. Mrſinmn Kinlj. 1 mt inft Finn iinit ihmnn ahmt ilqum ticisti uvan
duwcin Adeporn la

duumeſ fuyn. Sch u waduntpoſeſ, dalios cohlümtunzſ squinõtuntineijti A. ſdeiumerint debit nulaigiu 4..4.5. vli. T, 16 quemuntconnt v qui emit rem eccit Non cohceſſis. quim ei. nec actioneʒhi iam ſed contra alci waiyſuz erchſante qui Kwr eceſia ſi loc C. delaoo nc. ecc. er.tigo. Jun gant pncios vel onginanis npoꝛperditpꝛeciũle C.de agrico. quẽadm us qui obligamsẽi cenos coes. Om uo mre ciili quoin noanter ſi ſoluumi debearr: verbigt ns naralter.Kih iolums. poſtea aun cðcientiam ſolui in boc nyclere nonp wobigmsſu.iu ncuicinporl denenamrali f0 Si vero quis c0M ndo aut ergopou sm non pouuſ vſemäreni eſt puyilunu uürare ineu s adminitrar Mu o enni „ uuem caone
—
nulli pꝛodeſt acquirere volenti.ff. pꝛo öpt.l.2. ſi pnpillo. niſi ſint milites ru
ſtici. mioꝛes. mulieres. ſlos enĩ excuſat ignoꝛantia iuris vbi de lucro contendi tur ſcd differẽter. quia mulierious ſub⸗ uenitur tm̃ in lucro.vbi erpᷣſſe innenit. ſed vbi expſſe non inuenitur nõ. Subue nitur autem mulieribus ñi fideinſſerint. quia ſubleuanturper velleianũ.Item ñi crimen inceſtus cõmittat per ignoꝛan⸗ am iuris ciuilis mulier. puta. cõtrahit matrimonium filia adoptiua cum pfe doptiuo ꝑ ignoꝛantiã iuris cinilis.unc excuſatur mulier a pena legali.ſecꝰ ñ cõ ahat per ignorautiam iuris naturalis ff. de adulte. Si adulterinm. Mena aũt legalis ẽ cõfiſcatio omniũ bonoꝛů etiaʒ dotis.⁊ exilium.et cingnli pꝛiuatio. ⁊ verberatio ſi eſt pſona vilis. Item ſub⸗ nenitur eiſiſatiſdedit pꝛo aliquo indi- cio. tunc enim non tenetur.ff. qui ſatiſ-
dare cogqtur.de die. j. Item ſubneni
turei ſi ſolnit indebitum.quia non opoꝛ
tet ipfam pꝛobare ꝙ indebitum ſnerit quod ſoluit. ſed creditoꝛi incumbet pꝛo⸗
batio ꝙ debitum fuerit ſibi ſolutum. licet in alijs perſonis ſecus ſit. quia qui
dicit ſe ſoluiſſe indebitum debet pꝛoba⸗ re indebitum fniſſe quod ſoluit. f. de ꝓ⸗
bationibns.cum indebito. Item ſubue⸗
nitur ſi in indicio actionem non edit.ff. de eden.l.j.. vltimo. Jtem ſi ſtipnla- ur nonam vðotem de bono debitoꝛe ad
inopem.ff. ſoln.mat.ſi cum dotem.s. Si cnm mulier. Item ji legatum ſibi fi
lio aſcribit vel aſcribi pꝛocurauit matre
iubente excuſatur per ignoꝛantiam in⸗
is à pena legis coꝛnelequa puniuntur
illi qui cum aiterins teſtamẽtum vel co
dicillos ſcrivunt legatum ſibi ſua mann kulſo aſcripſerunt.. ad.. coꝛne de fal. dinus claudius.. O eſt depoꝛtatio.⁊ iñ ſeruo vlumum ſup- ꝑlicinʒ. f. ad..coꝛ. de jal.j.. ji. pli
ueritur.pena hec
r. tibus vero. minoꝛibns ⁊ rufticis vbiqʒ ſubuenitur niſi vbi inuenitur expꝛeſum P non ſit eis ſubueniendum.ff. de iur.⁊ fac. igno.l.iuris. Si autem non otuit quis cõſulere peritio·es ſic pꝛodeſt igno rãtia.hec accipiũt᷑.ff. ð iuris ⁊ fac.igno. regula.x.l. vſtima.⁊ Fo.j.q. 4.. no tandum. Sed quia iſta reſponſio dif⸗ icilis e puris theoiogis. dco reſpon- detur hm dominum bonãuenturam ad itam qõnẽ qui dicit. ꝙ eſt ignoꝛantia fa cti ⁊ eſtignoꝛantia iuris. Ignoꝛantia ſa⸗ cti.dupler poteſt eſe. m adhhibita debi ta diligentig. aut nõ. Si adhibita:excu- ſata toto. Si non adhibita non ercuſat 4 tolo ſed a tanto. Si autem ſit ignoꝛð tia iuris põt eẽ dupliciter. aut eñ vincibi lis aut inicibilis. Si vicibilis tẽẽ culpa. St hoc autẽet ↄſenſu vero.vt eñ igno rãtia affectata.⁊ iſta ſic ex vna parte ex⸗ cuſat ꝙ er alia magis aggrauat. Tnt ẽ ex negligentia ⁊ ignauiã ſicut ignoꝛãtia craſſa ⁊ ſuppina. ⁊ iſta ſi aliquo modo ercuſat non tamen ita ꝙxcuſat vt ſempi.- terno igne non ardeat ſicut vicit Aungu. ? magilter in litera. Si autes ſit igno-⸗ rantia inincibilis hoc poteſt eſſe dupli- cier. aut illa ignoꝛantia eit in nobis in⸗ troducta per culpam pꝛcambulam.ant
pꝛeter omnem culpã. Si pꝛeter omnem culpã.aut ſimpliciter puuat cognitionò iuris ñcuti infantibus ⁊ furioſis. qui oĩo carent vfu ratiõis.⁊ hec excuſat d toto. Vnde dicit Ber.ꝙ pneris infantibus ⁊ doꝛmientibus nihil quod factunt impu tatur. Aut non tollit omnino vſum ra- tiõis ᷣm plenũ.⁊ tc nõ excuſat a toto. ß a tãto · ſicut ẽ i his qui nõ ſůtpſene ſ rioſi.ſed habent aliquo modo lucida i-⸗ terualla.? in pneris qui aliquo modo
ſunt capaces pꝛecepti licet nõ plene. Si
añt ignoꝛantia itroducta cſt p culpã ſiẽ
eſtĩ ebꝛio ⁊ furioſo quoꝝ vterqʒ ſe pᷣcipi
tauit in hoc ꝑ culpã ꝓpꝛiã ſic nõ ercu-

DBe matrimonio.
fat a toto:ſed a tanto.qꝛ ſicut dicit phũs. Ebꝛiꝰ habebit duplices maledictòes.ſ. maledictionẽ ꝓ euipa pᷣcedenti.⁊ maledi ctionẽ ꝓ culpa ſublequẽti. Scðm autẽè ⁊ qualiter excuſet ſequẽtẽ culpaʒ dinerſi⸗ mode quidaʒ determinãt. Quidã eniʒ dicũt ꝙʒ nec ebꝛius nec furioſus qui vſu rationis caret cõmittit nouã culpaʒ.ſed ex inoꝛdinatiõe aggrauatur culpa.poteſt eniʒ culpa aggrauari ex ſequẽti euentu. Alijs aũtvidet᷑ ꝙ nec ſic excuſet qn com mittat nouã culpã.nõ tñ eſt adeo grauis hcut ſi illã facerct er certa ſcia. ᷣmus tñ modus ꝓbavilioꝛ eẽ videt. Er hoc pʒ gꝙ loth nõ excuſat᷑ a culpa inceſtus cũ co nonit filias ſuaſ.pᷣmũ quideʒ qꝛ nõ juit eo plena ignoꝛantia.licet.n.dicatur i ter. ꝙ nõ ſoſerit qñ filie accubuerũt.hoc dicii quia nõ diſcreuit. Scðo vcro qꝛi illã ignoꝛantiã pucnit p ebꝛictatẽ quam debuiſſet emtare.? iõ ſcti dicũt euʒ fuiſſe cnlpabilẽ licet er alia parte dicãt eñ fuiſ⸗ ſe aliqual ercuſabilẽ. Vñ ſnia illins do ctoꝛis eſt ꝙ dis ignoꝛantia aliaualr ercu fat qꝛ minuit de rõne volũtatis ⁊ de roe cõtemptus. Et ſic expedite ſunt tres par tes hnius fructꝰ euãgelij magniſice dñe ⁊ dilecti cines quaʒ obſecro vos euitarẽ. Ad hoc vt hic gratiã ⁊ in futuro gloriã a ſũma ſapiẽtia habeatiſ. Amen. Cñica ſcða poſt epiphaniaʒ de ſacfo matrimonij Serm VIII. tie ſcẽ ſt ĩ chanaga lilee ⁊c̃. Jo.. Cio huius ſacri ⁊ ſcti euã gelij hiſtoꝛiali declaratiõe no tmnduʒ.ꝙ tria amicus inter glia ipẽdere dz amico ſuo:qͥi his ↄciuſiõibꝰ ꝓtinent. Monoꝛem dignificuz ſocialis collegij. Dulcoꝛẽ gratiſicũ fraternalis fubſidij. ¶ Valoꝛem clarificuʒ ſingularis indicij. ¶ſꝛima ↄ pʒ ex hoc. quig amicitia nð dnrat inter illos: quoꝝ vnꝰ nõ facit ho⸗ noꝛem alteri. Vñ.Hieronymꝰ ad helio doꝛum ſcribẽs.ait. Vbi hohoꝛ nõ eſt:ibi
cõtẽpr. vbl jo ꝓtẽpt di freqns iinria⸗
vbi aũt frequẽs ininria: ibi indignatio vbi indignatio:ibi qes nulla. vbiges ho eſt:ibi mens a pꝛopõſito ſepe veijc. Vn de h̃.⁊. Re.z. Qꝛ abſalõ ñ ſecit hoho⸗ rem patri⁊ eñ de regno voluit expellerẽ male ei ceſſu CScda ↄcuſio pʒ P ci⸗ ſoſtomũ ĩ tractatu de ſymbolo. vbi dicit Veteri celebꝛat ꝓnẽbio.qꝛvacue manꝰ temeraria peritio eſt. Ad hãc cognitio⸗ nẽ iuitat ſaß·cc.ooco. vbi dicit. S poſſi des amicũ: i tẽptatõe poſſide illũ. Et ifra rephendit ꝗ Iꝛiũ faciũt dicẽs. Eſt amicꝰ ß̃m tpᷣs ſuũ:⁊ nõ pmanebitĩ die tribuiati onis vłli die neceſſitatis:⁊ iõ dici. Ami co fideli nulla eſt cõpatio.⁊ nõ cſt digna ponderatio auri ⁊ ãrgenti 5 bonitatẽ fi dei illius. C Tertia ↄ pʒ ex hoc qꝛ cum amicũ amicus laudat.ſc ipſuʒ cõmẽdat. Vi aug. ſup Zo. Bonũ laudare nõ lan dato ßʒ laudãtibꝰ pꝛodeſt. Et caſſiodo- rus li.⁊ eplarũ. Inſtum eſt vt bene gerẽè tibꝰ laudis tribnas aſcẽſus. Mã ñ equo rum curſus hominũ clamoꝛibꝰ incitaẽ. ⁊ in ſonãtiũ manibus agit᷑ vt mutis aia libus velocitas appetatur. qᷓ;tũ inde ho mines ſtimulari poſſe credimꝰ quos ad laudis auiditateʒ Rngulares inuenimꝰ caneat tamen landatoꝛ ne nimis laudct qꝛ dicit ſeñ.in quadaʒ epla. X auda par ce vitupera parcius. Sił enim repꝛe⸗ henſibilis eit nimia laudatio: vt imode⸗ rata vituperatio.illa ſi quidem adulatio ne.iſta malignitate ſuſpecta eñ: teſtimo⸗ nium veritati non inimicitie reddas. Caneat etiaʒ laudatꝰ ne inani gloꝛia ex tollatur.qꝛ: Ang. dicit in quodam ſermo ne. Mec valde gaudere debemus: quan do laudamur.nec tontriſtati quando vi tuperamur.quia nec damnare ininria: nec coꝛonare poteſt laus falſa. Pt he cõ cluſiones magniſice diñe ⁊ cines dilecti ſatis clare denotant in enangeiio hodi⸗ erno. quod in tres partes diuidit. qꝛi pꝛi ma parte ponit honoꝛ digniũcus ſocia
ku n ii. S 4690l Etud ſurinct fucnsc qoloqu mimoni ſmmeci mduncʒ můicati ſit eni. q 1Ric. di mumtm ne vnus plures vi Rr.ſAiot ungmi len indi hoccRq vcöt ſeaum ſanß m ꝙdict i minonio inlepo hunn Ine potila ſo depin ergẽ. imrsn wrsc Mnnanr ofſcnpu ofcunv n Oeph ſeſſ in acnit
ſequint
ſ qum i ſyuo

Aehrinin bukb ineiguit diqmlaVigge ſo edeijai g U ablalöſectho⸗ egno volhit erodlen Seda ↄduſo pzpa ar ſmbob. ſidit edio. vacemen oe. Zabiccoglt oCi dict. Sipo ͤe poſiueili. Lij hcüt dics. Eun auchuiciemtun ucs: ið dicn. In opato. ⁊ nõcſ digu argenui bonititj 12 pz erhoc qcun di ſ ipſuʒ cõmẽd. ülaudare nõln p. Eicaſiodo⸗ mwwegert s aſcſus. Wo inð dumoꝛibꝰ inciti. bus agi v mutis a petuur. qtü inde h oſt ꝙrciimꝰ qnos a ngnlares inucnum daloꝛ ne nimis laui dcpla. Landip ns. Silr enim neyt ukndatio: viind laſ qudem ad e hulpecta eſt: eſim on imicine reddi m ne inani goi diutin qodam ulnt debemu net damnarei lnsiu. Sn ncdſet be antermo ibonwd
Sermo VIII.
lis collegij In ⁊ parte pðitur duicoꝛ gratificꝰ fraternalis mbſidij. Inʒpar te ponitur valoꝛ clarificns nngularis in dicij. Scða pars eſt ibi. Implete hidri as aqua ⁊c̃. Tertia ibi. ⁊jocat ſpõſũ ⁊c̃. Et vt clarius hec oĩa pateant videamꝰ ſuccincte hiſtoꝛiaʒ. ¶ Declarate hiſtoꝛie
fructus eſt nnptie vel matrimonium.de
quo loquendo ſit hec pᷣmaↄꝰ. Cma⸗ trimoniũ eſt ᷣm hoſti.? duran. maris ⁊ fenune cõiunctio indiuiduã vite conſue- mdinezʒ retinẽs.dinini⁊ hũani iuris cõ⸗ mũicatio er̃.de pᷣſůp.illð.⁊ 27.q.z.. i.
ſůt eni. quã difinitionẽ exponens hoſti.
⁊ Ric. dicit. AMaris ⁊ femine.⁊ nõ viro rum ⁊ mulierũ.nec viri ⁊ mulieris.quia nec vnus vir ples vxoꝛes.nec vna vxoꝛ plures viros hie poteſt. Cõiunctio dici
r. ſ. aioꝛnzʒ. inde ercudunt aialia qꝛ cõ iungunt coꝛpoꝛe ⁊ nõ aio.⁊ matrimonia
lem indiuidue vite ↄſuetudinẽ retinens. hoc eſt ꝙ neuter abſqʒ cõſenſu alteriꝰpo teſt cõtinẽtiã ꝓfiteri.vt.q.⁊.in fine.nec
ſe alteri copuiare:ſed ſibi inuicẽ in necei
ſarijs vt poſiunt ſubnentionẽ pᷣbere. Et ꝙ dicit᷑ inciniduã ⁊c̃. Intelligi de ma⸗
trimonio cõſũmatop carnalẽ copulam qꝛ ante põt ſeparari in caſu. Sitñ expo
nitur. Indimduã ⁊c.i.apta nata retine re.põt illa diffinitio itelligi de matrimo nio de piti.⁊ exponitur retinẽs.i.retinen do erigẽs. Dicitur aũt matrimoniũ.qᷓ ſi maris muniũ.i.officiũ quia dat mu⸗ keribus eſſt matres. Et ideo magis de
nomimnatur a matre qᷓ; a patre.quia einſ
officinʒ pius apparet in matrimonio qᷓ;
officium viri.mulier enim plura onera
matrimonij ſuſtinet q; vir. Eſt enim in cõceptu grauida in partu doloꝛoſa. poſ ſeſſio autẽ patrimonij dicitur a patre.qꝛ
in acqniſtione ⁊ gubernatiõe eius plus Teduiritur opns viri qᷓ; mulieris pʒ hi⸗ Kdon. CEt nõ ꝙ matrimoniũ ᷣm ho
ſtiẽ. quatmuoꝛ noibus nuncupatur.⁊ ſunt noia ſruonuna. Mꝛimo dicuntur nu⸗
ptie:a nubendo:qð ꝓpꝛium en nlteris Nel vt ait hifidorus ub obnnbẽdo.i.a ve lando:quia nuptavelata debet incedere 33.d.. hec imago.velantur aßt femine ldeo vt nouerint ſe viris ſemp joꝛe ſubdi 138.33.q..feminc. vel dicunur nuptie a nube. nam ſicut nubes ipᷣs objuſcat? ur bidum reddit:ñic nuptie debent obfuſca re nuptã. vt quo ad geſtus laſciuos ⁊ ta⸗ cus coꝛpoꝛales ptinet:omnibus redda⸗ tur obſcura ⁊ turbida pꝛeterqᷓ; viro ſuo Cönnbium autẽ dicitur qᷓñ ſimul nu⸗ pinm. Coningium dicitur quaſi coi ſenſu inncum.? hoc de ↄclone ſnfficit. ¶ Iuxta quam mouetur queſtio a do⸗ ctoꝛe noſtro fratre durando quare ma- trimoniuz fuit inſtiuũ. Ad qð rñdet ꝙ Ppter quatuoꝛ rões fuit inſtitutum in le ge voteri. Pꝛimo in legis obſequium quia tunc debuit ſuſcitari ſemen fratris decedentis vrhabetur dentro.⁊;.c. In infirmitatis remediũ. pᷣma ad coꝛin.y. Mꝛopter foꝛnicationẽ vnuſqſqʒ vxoꝛem ſuamhabeat. Tertio in ꝓcũrande ꝓlis officiuʒ. geneſis.i. Creſcite ⁊ multiplica
mini. Qnarta in humanitatis ſoiaciũ
vt eis ſeruiatur in ſuis neceffitatibꝰ. Tẽ poꝛe noue legis fnit inſtiutum tantuz in vltima tria.⁊y.q.⁊.nnptiaruʒ. Von cuſio ⁊ẽ ꝙ triplexẽ matrimõũ. ſeꝛi mum eſt carnale inter virum ⁊ vxoꝛem ⁊ debet habere conditiones duas.ſ.mn tuazʒ dilectionẽ: amqꝛiſq; diſcretionem. Mꝛimo debet eſſe inter ipſos mutua di lectio: quod oſtenditur auctoꝛitate.qꝛ ſcri bitur eccleſia.⁊.In tribꝰ bene placimʒ eſt ſpiritui meo que ſunt pꝛobata coꝛam deo ⁊ hoibus.concoꝛdia fratrum.amoꝛ pꝛorimoꝛum.vir ⁊ mulier ñibi conſentiẽ tes bene:Moc ẽt pꝛobatur ratione.ma- ioꝛis enim ad minoꝛem debet eſſe coꝛre⸗ ctio cum diſciplina. AMinoꝛis autem ad maioꝛem debet eſſe obedientia cuʒ reue rentia.equalis ad equalem amicitia mu
ma. Cũ ergo mulier ſit facta non de ca-

vite hominis ſed de coſa.vt ſtſocia ſe· quitur ꝙʒ inter eos debet eſſe mutna dile
ctio. Tertio oſtenditur per ſignificatio
nem anuli. Nam anulus debet eſſe aure ns.rotundus et in quarto digito poſi⸗
tns.aurum ſignificat excellentiam ſicut
enim aurum exctilit omnia metalla:ita amoꝛ viri? vroꝛis debet ſupare omnes amoꝛes.vñ dicitur geneß.⁊. Os ð oſſi bus meis. ⁊ caro de carne mea.qᷓ;obꝛeʒ relinquet homo patrem ſuum ⁊ matreʒ ſuam ⁊ adherebit vxoꝛi ſue. Anulus en etiam rotundus ⁊ ſignificat ꝙ amoꝛille debet finiri non niſi per moꝛtem aut car nalem aut tẽpoꝛalem que fitper ingreſ⸗ ſum religionis nõ confũmato matiimo nio vel couſũmato de conſenſu vtriuſqʒ ptis circũſtãtijs adhibitiſ. Et vtinã om nes ſic facerent.qꝛ in religione homovi nit purins.cadit rarius.reſurgit velociꝰ icedit cautiꝰ. quieſcit ſecuriꝰ.irroꝛat᷑ fre quentius.purgatur citius.moꝛitur fidẽ⸗ tius. pꝛemiatur copioſiuſ.hec ber. Eti quarto digito põi. ⁊ ſigniſicat ꝙ amoꝛ ille debet eſſe pꝛecoꝛdialiſ.quia a coꝛdeꝓ cedit vena quedaʒ q̃ rñdet in quarto di⸗ gito.vnde im̃ ponit᷑ a ſponſovt oñdatur amoꝛis ſingnlaritas. ¶ Scða cõditio ẽ ꝙ inter virũ ⁊ vxoꝛem debet eſſe diſcre⸗ tus ʒelns? eſt triplex ʒelns.ſ.nimiuſ.tepi dus.⁊ diſcretus. ʒelus nimius repꝛehẽ ſibilis eſt. vnde refert Mieronymns in li.cõtra Zoninianũ.ꝙ quidã nobil Ro manus vroꝛẽ habebat a foꝛis gratioſaʒ ſed intus erat nimis litigioſa. quia ʒeloti pa.quã vir a ſe expnlit:cũq; repᷣhendere tur ꝙ vxoꝛẽ ſic gratioſam expuliſſet ile pedẽ pꝛotendit dicens. videtis hoc calcia mentũꝰa foꝛis quidẽ multum pnichꝛum eſt. ⁊ tñ intꝰeſt qð me pᷣmit. Igit᷑. eſert ſeneca ꝙ ſocrates duas habuerit vro⸗ res nimis ʒelotipas ⁊ adeo contentioſas ꝙ quadam die cũ impetu in terrã deiece runt eũ.vna iliarũ quadã vice cũ multa
Be matrimonio.
in eñ remliſſtt tonitrua cominationnʒ ii le diſſimulans abijt ⁊ iurta murũ ſedere cepit. ila vero aquam immundaʒ deſu per caput eius fudit.ſed ſocrates nihil ex
hoc eraſperatus caput tergere cepit di⸗
cens.ſciebam ꝙ poſt tonitrua pluuia ſe⸗ querei. Vuz autẽ amici eins conſi ulerẽt eas erpellere:rñdit. diſco ĩ domo qualis ſim in foꝛo. Scðs zelus tepidus eſt quã do.ſ.vxoꝛ ſcit virum ſuum foꝛnicantem ? tamen diſſimulat ⁊ tacet.⁊ talis eſt no⸗ cinꝰ. dẽbent enim vroꝛes viros ſuoſ: vt dicit Aug.q̃tuoꝛ modis coercere. Pꝛi mo eos admonendo. Scðo obiurgan⸗ do. Tertio interpcllando.i.auxilium ec cleſie.ſ.ep̃i ſpecialiter contra peccatum. Quarto ad ſanctos viros ⁊ ad oꝛationẽ cõfugere. WMec viros ꝓpter verbera ti⸗ mere debent.qꝛ plus debent timere deũ. Tertius ʒelus eſt oꝛdinatus ⁊ diſcretꝰ.ſ. quando vir ⁊ vroꝛ oꝛdinate ſe diligunt. ad ephe.j. Viri diligitevroꝛes vcſtras ſicut et chꝛiſtus eccleſiam. Et ſicut xpᷣus peccatoꝛeʒ recipit. ita vir vxoꝛẽ.⁊ vxoꝛ virum ad miſericoꝛdiam recipere debʒ poſt peccatũ. ¶ Scðm matrimonium
eſt ſpirimale quod eſt inter deum ⁊ ani⸗
mam qð initiatur.radicatur ⁊ conſum⸗ matur. Initiatur in baptiſmo per ñidẽ ad renuncianduʒ diaboio ⁊ pompis ei ⁊ chꝛiſtus animam mnc ſuſcipit in ſpon fam.oſee ⁊. Sponſabo te mihi in ſide. Scðo matrimonium radicatur que ra- dicatio fit per penitentiam per verba de pꝛeſenti. qð eit cõtra ꝓcraſtinanteſ.Dꝛo ner.zo. Me dicas amico mo.i.chꝛiſio re nertere ⁊ cras dabo tibi. Tertio matri monium confũmatur per gratiam perfe cam.⁊ ſicut in matrimonio carnali con ſummato eſt bonum fidei.pꝛolis.⁊ ſacra meẽti. ſic in iſto matrimonio ſpirituali de bet eſe bonum ſidei.ne anima diabolũ Vnq; ſuſcipiat.contra quod contrarium facientes repꝛehendunt per ʒſaiaʒ. Iſa.
ſcoopem pinu
nn
wnuaur ius. Ni muuo mhanecot
—.——
†
N
—
n ichar. molecũde nconüm unnekgiõ potetſo coꝛpon inconug nnionem. nohiriual iſonz inn mad vinc in ſiri s xmu heſtchw gelum au ſhpem umcai ſunfande unſs. Sia Niyla poſſt viuloyr tneninm iltcan ißd Amterai uut
inngo
üncn uut list
ſüngn inigoin uthei iumn Ulare. pl Mura

conra poccnn osraounnt ppler ver berati⸗ dobenttimere dei. tdinretꝰ.j. nauſedligunt. Msvras eian Ltians uiam recper detz m matimoninm ſtiner demsani⸗ adicamr ⁊ conlum⸗ nbaptimo per ſt iabolo ⁊ pompisc wnc ſuſcipit in ſpon nabote mihiin fü. um radicatur quen unam perverbad —, micomo.i.chꝛiſol donbi. Tertio mi unper graampo arimonio carnalò um fici xlis. in animonio dci ne anima dil — quod connun
cmi per n
eins petitionẽ.nẽc eamoꝛna cogitur aa religionem reuerti. VMterius ti nõ po-
7.Juxta me.i.me ſciente ⁊ vidente di⸗ ſcooperniſtite.i.voluntateʒ tnam ⁊ ſuſce piſti adulterum.i.diabolum. ¶ Tertiũ matrimonium eſt inter denmn ⁊ huma⸗ nam haturam? iſud eſt factum per ca- ritateʒ. Hiere.ʒi. In caritate ppetua di lexi te ideo attraxi te miſerans tui. ¶In ra hanc cõcluſionẽ mouei qneſtio a fra tre Richar. i quarto. di.⁊y. articulo vl timo ſecũde partis. Mrum matrimoni- um conſũmatum poſſit diſſolui per ĩgreſ
um religiõi. Ad qð.rñdet. ꝙ nullo mo
do poteſt ſoluiqᷓ;tum ad viſiculum niſ per coꝛpoꝛalem moꝛtem.iam enim facti ſunt comuges vna caro per carnaleʒ cõ mixtionem.⁊ ideo per moꝛtem qua ho⸗ mo ſpiritualiter moꝛitur mũdo.i.per ꝓ
ſeſſioneʒ in religione ſolui non poteſt qᷓ;⸗
lum ad vinculum.quia illa non eit con- iunctio ſiritualis tantum:ſed etiam car nalis. ex mutuo tamen conſenſu diſſolui poteſt q;tum ad thoꝛũ per religionis in⸗ greſſum altero remanente in ſeculo ſi nõ ſit ſuſpectus de incontinentia Ita tñ ꝙ Votum caſtitatis emittat anteq; alter ꝓ ſiteat extra de conuerſione coniugatoꝛuʒ cum ſis. Si aũt mulier eſt ita iuuenis ꝙ de ipſa poſſit oꝛiri ſuſpitio ſi remaneret in ſeculo vir· ꝓfiteri nõ vebet niſ ipſa re ligionem intret q;tumcũq; remaneẽs in ſeculo velit caſtitateʒ vonere.vt habetur i decretali pᷣdicta ⁊.ifra.e.ti. ex parte ab batis.in tex.⁊ ĩ glo. Si tñvir de licentia Vroꝛis caſtitatem non vouentis ꝓjeſſio nem in religione fecerit:poſtea ad ipſaʒ ſerit reuocatus eo ꝙ quando dedit licẽ tiam credebat ſe poſſe in ſecnlo remane- re. quia ius ignoꝛabat. alias.n.cõpulſa fniſſet religionẽ intrare ea moꝛtua tenei ad religionhẽ reuerti.vnde dicitur in de⸗ cretali pᷣdicta ꝙ ea ſublata de medio vo tum ſue volnntatis ſine periculo nõ po⸗ terit violare. Si autem cõtra volnntatẽ Vroꝛis ꝓfeſſionẽ in religione faciat ꝓfitẽ do peccat.⁊ ad mulierẽ renocabitur ad
terit vroꝛẽ recipere.ꝓmiſit eni ſe nõ exi gere debitnʒ quod in eius poteſtate erat. Et ideo quo ad hoc votuʒ tenuit. nõ red dere autem non erat in ei.ſed in mulie-
ris poteſtate.extra.de conuerſione cohiu
gatoꝛum. quidam intrauit. ſimiliter di⸗ co de nuliere intrante religionem Ara Voluntatẽ viri.vnde de muliere que cre dens virum moꝛtunz habitũ religionis aſumpſi ⁊ pꝛoſeſſioneʒ fecit·⁊ poſtea re uerſo viro fuitad eum reuocata. Bici⸗ tur in pᷣdicta decretali.— ꝙqᷓ;uis moꝛtuo vtro conſultum iit ei ad ſàlntem vt ad monaſterium redeat. tamen ſi ad hoc induci non poterit dominus papa ipſam innitam credit non cogendam. Et vt ibi dicitur licet votuʒ eius vſque quaqʒ non tenuerit eatenus tamen juit obligatoꝛinm quatenus ſe potnit obliga re.pꝛomiſittamen intrando monaſteri um ſe non exacturam carnis debimʒ qð erat in poteſtate ipſiꝰ.ex quo patet ꝙ qᷓ;
P q us rcuocata tenetur reddere debitiʒ pe
tenti. ſibi tamen petere non liccbit. n⸗
de vlterius virum non poteſt ducere vt patet in pꝛedicta decretali.ec etiam re ſponſio cõfirmat᷑ per apljn.i.aq̃ coꝛin. 7. Vt dicit iſte doctoꝛ. qui apoſtolus dicit coniugatis. Nolite frandare innicem ni ſi foꝛte ex conſenſn ad tempus vt vace⸗ tis oꝛationi. Et hec de iſta queſtione ſuf ficiãt ad pꝛeſẽs. ¶ Woncluiio 3* eſt iſta ꝙ in matrirnonio multa funt ante aſpi⸗ ciẽdaq̃ lunt quinqʒ p oꝛdinẽ. Quoꝝ pñ mũ eſt qualiter vroꝛ ſit ducenda. ⁊n eſt qualiter vror bona ſit cognoſcenda. 32 eſt. qualiter vxoꝛ ſit diligenda. 4* eſt. qualiter vxoꝛ ſit cuſtodiẽda. In eſt.qua liter vxoꝛ ſit caſtigãda. Dirca pꝛimum notandũ ꝙ illoꝝ qu vroꝛẽ accepturi ſt quidã ſunt laſcini ⁊ vani.quidã cupidi⁊
Mari.quidam ſapientes ⁊ diſcreti. La
ſciui ⁊ vani nõq̃rũt in vxoꝛe niſi puichi

ndint que vana eſt. ꝓner. vltimo. Fal⸗ largia ⁊vana eſt puichꝛitudo. Cue⸗ rit areolns phũs pꝛout refert Miero. Fouinianũ. Si vir debeat ducere vxoꝛẽ pulchꝛã:vel turpẽ. Et rñdet.ſpulchꝛa cito adamat᷑ feda facile ↄtẽnit. difficile ẽ cnſtodire qð oẽs amãt.moleſtũ eſt poſſi dere qð nemo dignatur habere.minoꝛe tĩ miſeria defoꝛmis habetur q; foꝛmoſa ßuei. Legit Heſter.⁊.ꝙ ipſa roſco co loꝛe cũ micãtibus oculis volẽs ad ſe icli re regẽ ad eũ acceſſit. qui ex hoc turbatꝰ eſt:ſʒ regina timẽs pallida facta eſt. quã iteꝝ rex videns irã depoſuit.per qð dat
intelligi ꝙ mulieres que ſe coloꝛant deo
diſplicẽt. que per abſtinẽtiã pallide ſunt deo placent. hinc Miero. ad aſellã dicit.
Mulla fuit rome alia matronaꝝ qᷓ meaz
poſſet edomare mentẽ niſi lugẽès atqʒ ie iunãs.ſqualẽs ſoꝛdibus.fletibus pene ce cata.quã ↄtinuis pꝛecibꝰ dñi miſcricoꝛ- diã depꝛecantẽ ſol ſepe dep̃hendit. cuius canticũ pſalmi ſunt.ſermo euãgeliũ. de⸗ licie tinentia. vita ieiunium. nulla me potuit alia delectare niſi ila quã nunqᷓ; mãducantẽ vidi. Hec ile.Mec nãqʒ de panla loqtur Hiero. Vnpidi aũt? aua ri nð q̃rũt in vxoꝛẽ niſi diuitias. quos dicit Criſoꝰſuper Mat. Tu iuuenis qñ vroꝛẽ ducere vis.noli qͥrere diuitẽ.ſed bene morigeratã.qꝛ boni moꝛes diuiti⸗ as freqnẽter acgrunt. dinitie aũt bonos moꝛes nunqᷓ; fecerũt.⁊ gloꝛioſioꝛ eſt pau pertas ſideliũ qᷓ; dinitie peccatoꝝ.Int᷑⸗ roganit aũt quidã temiſtoclẽ phm̃ cui li bentins filiã nam traderet in vxoꝛẽ an panperi:ſed ſciẽtia ⁊ moꝛibus oꝛnato:an jocupleti paꝝ ꝓbato. Cui reſpõdit.ma⸗ lo ingt hominem idigentem pecunia.qᷓ; pecuniam indigentem viro. vñ Salo. Pner.⁊ait. Melins eſt ducere vxroꝛem panperẽ? paciſicã qᷓ; diuitẽ ⁊ litigioſaʒ.
Sapiẽtes aũt querũt in vrxoꝛe ſapiẽtiã bonitatẽ ꝓner.iꝗ. Sapiẽs mulier edi
icat ſibi domũ ſuaʒ.⁊ Eccleſiaſtiu.æs.
———
Be matrimonio AMulieris bone beatus vir · Et non di⸗ rit mulieris pulchꝛe vel dinitis. C Sccũ do aſpiciendũ eſt qualiter vxoꝛ bona ſit
cognoſcẽda.qð oſtẽdit Criſoſtomusſu pꝛa Ahat.ꝙ ille qui vult vrorẽ ducere debet ↄſiderare ſi habet ambos parẽtes bonos.vel ambos malos · vel vnũ bo⸗ num ⁊ alteꝝ maluz. Si ambo ſunt boni ſecure eaʒ accipiat. Si ambo mali oino eam dimittat. Si vero tantũ vnus bo⸗
nus quid facturus ſit videat.tamẽ ſi pa⸗
ter bonus eſt⁊ mater mala magis time re debet. Si vero econuerſo nuhus. Et
ratio qꝛ puelle magis cõſueucrũt imita
ri moꝛes matris qᷓ; patris. ¶ Vertio aſ⸗ piciendũ eſt qualiter vxoꝛ ſit diligenda. Hauẽdus eſt enim amoꝛ nimis ioꝛdina⸗ ms.vnde Seneca. Amoꝛ foꝛme mulie⸗ ris rationis obliuio eſt.⁊ iſanie ꝓrximus. turbat ↄſilia.altos ⁊ generoſos ſpiritus frãgit.⁊ a magnis cogitatiõibus ad hu⸗ millimas deirahit: vnde Scxtus in ſen tẽtijs dicit. Nihil turpius qᷓ; amarevxo rem tanq;; adulterã. Quarto viden⸗ dum eſtqualiter vxoꝛ ſit cuſtodiẽda. Ad qð reſpõdit areolus philoſophus ꝗd ꝓ⸗ deſt cuſtodire cũ ſeruari iyudica nõ poſ⸗ ſit.pndica nõ debeat:certũ eſt ꝙvxoꝛ pu dica nõ indiget cuſtodia. ReſertHiero. cõtra iouinianũ ꝙ duelius qui pꝛimus
rome nanali certamine triũphauit cum
iaʒ ſener eſſet audiuit expꝛobꝛari ſibi os fetidũ ⁊ cum vxoꝛi ↄqueſtus eſſet quars nõ monniſſet vt mederet᷑.feciſſem iquit iſta niſi putaſſem oibus ſic olere hoibꝰꝛ vnde tam honeſta erat ꝙ nunqᷓ; appo pianit alicui homini tam ꝓpe vt diſcer nere poſſet flatus odoꝛẽ. Exemplũ etiaʒ habemus de Lucretia quc violata per Sertũ tarquinũ regis ſiliũ coꝛã marito ſe iterfecit vt narrat Auguſtinus ii.i.de
ciuitate dei. Impndica vero licet poſſit
ipediri: cuſtodiri tamẽ nõ poteſt. ¶ Qni to autẽ videndũ eſt qualiter ſit caſtigan da.Iſtud docet Criſoſtomꝰ ſup Mat.
——
Frs il grucl de Sul rinm writu wl nin l uunl ſmi zmipol in Lic ſinonion qhüulis:i wimülo negit in 6 ile ſoin ſec unctn puobciz ſilicime inlis cxx ſlco. Et kierpcoiu ncob tiiguosb ſwogori: Niurn Wguai. V ſhs benl iieſie ionewiü . Mun Bhein (Si n (Swgu ſSiwg (pama uinÿs. idine wetperc iwiof

Sermo IX.
kye a n Tribus inquit modis vxoꝛ male moꝛi⸗ uler vroꝛ bußn gerata caſtigari debet. pꝛimo vocẽdo fʒ tCri deũ. Si aũt timoꝛẽ dei nõð ſentit ipꝛope⸗
wn vrorẽ du rãdo. yt vel hoies erubeſcat. Si aũt de berambos pgt verecũdia non curat caſtigãdo.iuſtũ eſt nalos. vej vnß ſe vt caſtigei tanqᷓ; ancilla que neſcit eru⸗ Siamboſunt beſcere vt libera. Et hec de concluſione Siantomal ol ſufficiãt. C urta quã mouct᷑ queſtioa
l oil icar. i eodẽ loco.vtꝝ matrimoniũ nõ
—— bo ↄſumatũ poſſit ſolui per religionis igrer nnmeib fum. Adqð reſpodet ꝑ ſic.gerqudin onenonns u mfimonio nõſumatonõ eſtniſ 2iun⸗ ts cõſuene— ctio ſpũalis:ideo per moꝛteʒ qua homo n(Lun moꝛit mũdo ſpũaiiter põt But.t be vrit diguc ratio tãgit in decretali de ↄuerſione Zi nit, vnacaro ſleffccu. porcitvnꝰ a deütrã rnul ſire alio in ſeculoremanẽte. nec dicũ ſal Aianeprmm natoꝛis eſt ꝓtrariũ. Mat.io. Nõ licetvi Knerolos puim ro niſi ob cãʒ foꝛnicatiõis dimittere vxo Wuibusat ré ſuã:qꝛ intelligit qů eſt iter eos copula Mu Sumsbh carnalis. extra. de connerſione qiuga ex Pw publico. Et ſic magnifice die ⁊ cies di Qnwſ jecti erpeqite ſunt huius fructus partes alodi quẽ fructũ obſecro nõ ligatos nõ ꝓba⸗ bloſophusg, re.⁊ ligatos bñ ſernare vt hic gr̃am ⁊ in nipudcang futuro gloriã ↄſequantur.
en eſ ꝙx ¶ica tertia poſt epiphaniaʒ vapas
in generali. Sermo. IX. elins quipim. ſetiphanum c 3 deſcẽdiſſet erpꝛobuari ſbis ieſus de mõte. ſecute ſũt eũ tur⸗ uefus eſſet qun be mlte AMat.S.c. C Mꝛo hu erei.ecilem i ius ſacri ⁊ ſci enãgelij hiſtoꝛiali declara⸗
us ſcolet bo tione notãdũ cxñ aliqs petẽs auritiũ in nun ſua necitate vuitexraudiri tres ↄclones ium ppe vn dʒ hfe in ſna petitione qͥ ſunt iſte. vz. ot. Eremyi ¶ Si rogabit dari cum miſericoꝛdia. ia ue v ¶ St rogabit cũ ſpe dãtẽ ⁊ fide indubia s ſiicem ¶Si rogatꝰ ſit plenꝰ mlta miſericoꝛdia. ugn rima ↄcuſio ꝓbat. qꝛ iſto mõ petiſt lica von dauid in ps.I.qui ſtatim exauditꝰ eſt: vñ mnöhlUu ſtatiz dirit ei nathã er parte dei. Trãſla gun tum eſt peccatũ tuũ ſecũdi IRe.i⁊. Iſto etiã modo fnit exaudita illa panpercula
gatoꝝ.c.veꝝ vbi dicit. ꝙ cũ nð ſuiſſent
27 vidua rome a traiano imperatoꝛe petẽs cũ miſericoꝛdia ſatiſfactionẽ de ſilio ſuo
iterẽpto: Cui cum iperatoꝛ diceret:cum
rediero tibi inſtitiã faciã:qꝛ in cquo ꝓce⸗ debat. Illa dixit. Quid ſinõ redieris? Et ille. Succeſſoꝛ meus faciet. Et illa inqt. Quid tibi ſi aliꝰ benefecerit mihi? Qui ſtatim deſcẽdit:⁊ iuſtitiã ei fecit. Cæꝰ cõ cluſio ꝓbat per beatũ Wregoꝛiũ dicẽtẽ. Fiduciã hie poterimus duʒ aliqd a deo petimus qð ſi in fide poſtulauerimus ſoꝛ tiemnr.Jacobꝰetiã pᷣmo.c. Poſtulet in fide nihil heſitãs. Ideo Sene.in ſua tra gedia iquit. Qnui timide rogat docetne⸗ gare. ¶z' Acluſio pʒ.qꝛ miſericoꝛdia eſt virtus nãliter ĩclinatina ad releuandas miſerias: Ita fuerunt exauditi illi. io.le⸗ pꝛoſi clamãdo dicẽtes. Jeſu pᷣceptoꝛ mi ſerere noſtri. Luce. i. CEe cõclones magniſice die ⁊ ciucs dilecti in euãge⸗ lio hodierno declarant᷑.qð in tres par⸗ tes dinidit᷑. Mã in pᷣma parte denotat᷑ pᷣma ↄcluſio.qꝛ ponit᷑ lepꝛoſi depꝛecatio cũ miſericoꝛdia in pᷣncipio. In ⁊ par te ponit cẽturionis ſupplicatio cuʒ fidu⸗ cia ibi. ñ añt itroiſſet. In z? parte po nitur ſaluatoꝛis ampla miſericoꝛdia ibi. Vade ⁊ ſiẽ credidiſti fiat tibi. Nt vt hec
melins pateãt videamꝰhiſtoꝛiã. ¶De⸗
clarate hiſtoꝛie fructus erit peccatũ.cum in toto euangelio fiat mentio de lepꝛa.?⁊ paraliſi que ifirmitates ſignificãt pecca- tum in generali ſᷣm glo.qꝛ ſicut iſte peſſi me ifirmitates aggtauãt totũ coꝛpus.ita peccatũ in generali aggrauat totã aiaʒ. de qua materia loquẽdo tres ꝓcluſiones cum tribus dubijs moꝛe ſolito declarabi mus. Quarũ pᷣma ſit talis in oꝛdine.vʒ. Qe peccatũ varie ⁊ multipliciter diffini tur a ſanctis pront dicit.? declarat dñs Bonauẽtura in ſecũdo ſnpꝛa ſentẽtias di.ʒ.articulo vltimo.ſupꝛa litterã.que ↄcluſio ſic declarat.qꝛ de peccato eſt lo⸗ g fonmaliter.⁊ eſt loqui materailiter.ſ. rõc ſubtracti. Et qꝛ foꝛmaliter

Sepctõin gall
pꝛiuatio eſt. materialiter vero loquendo ad deñ quẽ offedit ſi eſttripler. QOuay ſubſternit ſibi actũ.ideo aliqñ diffinit p vna accipit ab Aug in libꝛo ꝓtra ma⸗ Pnationeʒ. aliqi per poſitionẽ.qꝛ qͥdam nicheos. Peccatũ eſtĩ veritatis pᷣceptis
ſunt fonnales diffinitiões. qdã mãles.⁊ vtrcq; muitipir. Si.n.ꝓhderemns pec catũ ym qð dicit pᷣuationẽ hoc poteſt eẽ triplt. Aut inqᷓ;tũ dicit ſimpl receſſuʒ a bono. Aut inq́;tů dicit receſſum a re ctitudine nature. Zut inq́;tũ dicit receſ ſum ab ois boꝛn cõplemẽto ⁊ pfectione. CPꝛimo mõ ſumit diffinitio tripir que omnes idẽ circũloqunnt᷑ dinerſis vbis. Qnaꝝ pᷣma ſumit in libꝛo de ci.dei.⁊ẽ hec. eccatũ ẽ aſſiſtẽtia mali vbi bonũ debet eſſe. Scða de libꝛo de vera reli⸗ gione. Peccatũ nõ eſt appetitio malar nãx. ſʒ deſertio melioꝝ. Tertia de libꝛo de nã boni. Peccatů eſt coꝛruptio mo⸗ di ſpẽi ⁊ oꝛdmis.¶Cꝰ mõ ꝓut peccatuʒ dicit receſſũ a rectitudine nature iueniũ tur tres diffinitõcs que idẽ circũloquunt᷑ qᷓ;nis alr ⁊ alr. Quaꝝ vna eſt Dam̃.qᷓ̃ eſt. ſdeccatũ eſt ab eo qð eſt ßm nẽm in id qð eſt pᷣter naturaʒ auerſio. Wt alia eſt Anſelmi. eccatũ eſt carẽtia debite iuſtitie. Tertia eſt Augu. ſeccatũ eſt defectus qdã a luce veritatis nãʒ nõ pe⸗ rimèẽs:ſed obſcurãs. ¶ Tcrtiovcro mõ vʒ. ꝓnt dicit receſſuʒ a boni cõplemẽto ⁊ pfectione ſic reperit᷑ triplex diſfinitio q̃ differt ſolo dicẽdi mõ. Qnaꝝ pᷣma ſu⸗ mi ab Aug' i li de li. ar. Maiũ ẽ auer ſio a bono incõmutabili. Zltera vero ab codẽ in libꝛo de vera religione. ec catũ eſt carcre bonis icõmutabilibꝰ qbꝰ fruẽdũ ẽ. Tertia ſumt ab eodè Aũg⸗ Meccatũ eſt tenebꝛa itelligibilis.hoc.n. dictũ eſt inq;;tũ pᷣuat aviſione lucis et̃ne. He dẽs ſunt notificatiòes peccati qjñ foꝛ
vel in ipfa vᷣitate errare. Alia ab Am bꝛoſio in libꝛo de paradiſo. Meccatů eſ pꝛeuaricatio legis dinine ⁊ celeſtiũ iobe⸗
diẽtia mãdatoꝝ. Tertia ab eodẽ Aug'
ↄtra legẽ dei.¶ Secũdo modo.ſ.per cõ
⁊pabei a magiſtro fententiaꝝ in.zv. di. Pectatũ eſt dictũ vel factũ velↄcupitũ.
parationẽ ad virtuteʒ quã exciudit ⁊ ſic reperitur triplex diſinitio. Ouaꝝ vna ſumpta eſt a Baſilio. Peccatũ eſt diſpo ſitio anime ʒtrarie ſe habẽs ad virtutẽ. Secũda ab Augꝰ in libꝛo de duabꝰ ani mabus. Peccatũj eſt volůtas retinendi vel aſicquẽdi qð iuſtitia vetat.accipitur n. inſtitia ibi generaliter ꝓut omnem virtutẽ cõplectit. Tertia ab eodẽ Aug⸗ ilibꝛo de vera religione.eccatũ eſt ap petere que chꝛiſtus ꝓtẽpſitvel ꝓtẽnereqͥ
—
xpᷣs appetijt: nã xpᷣs ois virtutis fuit ſpe cuũ ⁊ exẽplar. ¶ Tertio modo.¶.per cõ parationẽ ad bonũ qð pꝛetẽdit ſimiliter
iuenit tripler aſignatio re ↄueniẽs licet differat modo dicendi. Quaꝝ vna cſt Augu in libꝛo de ci.dei.ſeccatum eſt male vti bono. Scða vero in libꝛo de de trinitatc. ctm̃ eſt vti fruẽdis ⁊ frui vtẽdis.⁊ ſimiliter in libꝛo.Sz. q. Tertia eſt eiuſcẽ Augn. in libꝛo de libero arbi⸗ trio. Neccatũ eſt ſpꝛetis incõmutabilib⸗ rebus cõmutabilibus adperere. Foꝛtaſ- ſis ⁊ alie diffinitiões abiſtis.is. põterunt reperiri.nã due alie ſũt que vident circũ loqui peccatũ ᷣm vtrãq; ſignificationẽ vt eſt ila. Peccatum eſi acius icidẽs ex defectn boii. Et illa. Peccatũ eſt meri⸗ tum pene eterne.⁊ ſic in vniuerſo.⁊o.
males. ¶ Sůt ⁊ alie notificatões q̃ ↄcer ¶ Sed iurta.hãc ↄcluſionẽ ſic aſignatã mouet qͥſtio a dñoMohnauẽtura in loco bailegato paulo ante. Vtt peccat vni⸗ noc& pdicetur de moꝛtali actuali.oꝛigi⸗ nali.⁊ vcniali. Ad qð ridet ipſe ꝙ pec⸗ caiũ ꝓut dicit de oꝛiginali:actuali: moꝛ
nnnt actũ ſubſtrauũ:⁊ iſic variani ðᷓʒ tri plicẽ ↄſiderationẽ peccati quã habet ſub hac ratione.aut.vʒ.ad deũ quẽ offendit Aut advtutẽ quẽ ercludit. Aut ad bonũj vt nũc qð pᷣtendit. ¶ Si in cõparatione
mew dino au tÿu un uwlt dyul ſn unidcl iwtip b jintoius: gnqu uumon net?u he woboni. vludic de nutad w ſriſtuꝙ ſiqha. ß Abpbat a uur di. lMog. m dumagal liner ipſůf wiipen.
geiun
upañ ſlonytot
inbei
Iuc igijno( Faßie indo ſü hn kan giunuj maqi ſi. pf ſevinch Sczer ermih lin aae wſtper be Ahico W a

rirpe
5 3 S
eſnton tal⁊ veniali. nec dicit oĩnovninoce. nec
mant i dicit oĩno equoce.ſed quaſi medio mõ.. 0 ₰ W 3
aöto. Per analogice. Ratio. n.culpabilitatis pᷣmo
S— —
e pncipalr reperiẽ i peccato actuali moꝛ ei n ʒſcquẽter in oꝛiginali.⁊ poſtremo imn in venia. Pt ideo notiſicatiscs q̃ vant luun de peccaro ſimpli potiſime referunt᷑ ad chuelech peccai aciuale moꝛtalc.qð eſt peccatuʒ
vmodoe nimplr.⁊ p hoc pʒ reſpoſio. Et ideo ſi „ acudtt q̃ntvhcrius:vrx poſſit vna rõcðis aſi⸗ b. Qunn gnariqᷓ ↄueniat taʒ peccato oꝛiginali qᷓ; Pecidt acmai mottal.⁊ ctiaʒ veniali.rñdet ꝙ habisa vrm reperi ⁊ ꝓuenit eis ſm pus ⁊ poſtcrius iho N dubꝰn ⁊cſt talis. Peccatũ eſt merituʒ pene.vel wiitas retinen pᷣuatio boni. Et hoc ſuficit in iſta par- avun acchin te. icet dici debear ꝙ pᷣdicatio analoga ur pur omng reductt ad vninocationẽ. ¶ Conciuſio ia abeodẽ u ſcha eſt iſta. ꝙ pcum̃ nõ eil ubfiantia vel Lideccaclt regaliqua. ſ veiectꝰ⁊ coruptela.ec ie aẽnen clo ꝓbat᷑ auctoꝛitate ⁊ rõne ᷓᷣm magiʒ Wsſnrh ſentẽiar di.36.ſchi libꝛi. Et ſʒ cõpẽdiũ onotnac theologic. malũ ſue pctm̃eſt nihil. dcʒ optẽdit ſmii dicit mag̃ allegãdo Zug ſup Foãnẽ. lor gueniis oia per ipfů facta ſunt⁊ ſine ipſo ſcm̃ eſt i. Quar vn nihil.i.pcum̃. ompendiũ vero theolo i. Neccauni gie aſgnat tres rõnes ad hoc. Mꝛima Neroinibw eſt quia pcum̃ nõ et res aliqua poſitine N ſinẽdis cn ſed coꝛruptio boni. Secũda eſt. q pcũ o.8 g. Ten annibilat hoies ⁊ ðficere facit avero cẽ. o delbero a ¶Tertia eſt q pcim̃ vilẽ facit hoieʒ ⁊ in sinchmurabi dignüpmio. ¶ Vnde er oibus iſtis colli aderere. Jon git᷑ ꝙ pctm̃ ẽ coꝛruptela q̃dã. Et de hoc biſis 8 poun Pabemus vno crẽpla. Qnoꝝ pᷣmũ po uquevenc nit Aug' de abſtmẽtia ſicnt.n. abſtinen c igniſth tia nulla ſubſtätia eñ: ⁊tñ ex ea coꝛpus lã caaus ici gnet. ita pct̃ licet nõ ſit ſubſiãtia:ſj coꝛ⸗ Peccaüchm Tuptcla q̃dã:eo iñ nã aie quodãmõ coꝛ⸗ cinvmnn rüpit᷑. qꝛp ipᷣm gra dinina pᷣnat᷑ q̃ ipñus uRonẽ ſt h aie vita eſt. ſed ſemper delct per gratiã. Bonauim Scðʒ crẽplũ eſt trũcatio mẽbꝛi. qꝛ coꝛ⸗ u. Unpin pus er mẽbꝛi alicuins trũcatione macu- nonali miag lattita aia ex trũcatõe gratie:vt ita dicã: örnnte ne fit per pctm̃.qʒ oĩa ipſo pctõ macu- igalum
lnt: St idco peccatũ mlia noĩa habet. Vocat macula inq́;tũ aiam defoꝛmat.
Sermo. H.
rcams inqᷓ;tum adeternam penam obli gat. pollutio q;tum ad ↄtagioneʒ Atra- ctã a terrena delectatione. ſena inqᷓ;⸗ tum reſpicit peccatũ ᷣmi hois in quo na tura fuit coꝛrupta.delictũ inq́;tũ eſt receſ ſus a dignitate gratie ha bite.cnlpa ꝓnt reſpicit penã.offenſa inqᷓ;tum deñ offen dit.pᷣuaricatio inq;tũ mãdatũ dei reſpi⸗ cit.vitiũ inqᷓ;tũ cauſat defectũ bonoxna turaliũ. eccatũ inqᷓ;tuʒ eſt cõuerſio ad bonũ cõmutabile.ſceius ꝓpter ininriam dei magnã. nefas ꝓut eſi illicitũ perſone ppetrãti.crimẽ ꝓut eſt dignũ accufatiõe ? pena. C Et notãdũ ꝙ coꝛruptela pec⸗ cativna dicit maioꝛ alia muſtis modis. Mꝛimo cãltatevt pctm̃ luciferi. Se⸗ cũdo gůjalitatevt pcim̃ ade. Tertio de⸗ foꝛmitate vt pcim̃ iude. Quarto difficl tate remittẽdi vt pctm̃ in ſpñ ſcõ. Quin to piculo vt pctm̃ ignoꝛãtic. Serto iſe- parabiluate vt pctm̃ cupiditatis. Septi mo ꝓPhitate vt pctm̃ carnis. Octano offenſione vt peccatů idolatrie. Wono expngnãdi difficnitate vt pctm̃ ſupbie. Decimo cecitattvt pcĩ ire. Et hec de cluſione ſufficiãt. ¶ Vuxta quã monet᷑ queſtio a dño Bonanẽtura in⁊ di.zj. articulo.j. Erquo peccatumvt dem̃ eſt: eſt coꝛruptela vtx habcat aliqð bonum coꝛrũpere. Ad qð rñdet ꝙ abſqʒ dubio ſicut Tugꝰ in pluribus locis dicit.pec- catũ coꝛrũpit ⁊ aliquo bono puat.cuʒ.n. per peccatũ fiat anime deſoꝛmatio ⁊ ob⸗ ſcuratio.nec poſſititelligi aliquid defoꝛ⸗ mari vel obſcurari ſine amiſſione alicu ius luminis ⁊ pulchꝛitudinis. neceſſe eit itelligi per peccatũ aliqð bonũ in nobis coꝛrũpi. Adqð itelligendũ. Notanduʒ eſt ꝙ Meccatũnõ eſt qualiſcũq; pᷣnatio nec cuiuſcũq; boninec in qualibet crea⸗ turd reperta.ſed peccatũ eſtpᷣuatio inſti⸗ tie: Juſtitia aũt vt dicit Anſel.eñt recti⸗ iudo volũtatis: volũtas aũt eſt in ſolara tionali creatura. Et ñẽ inſtitiu eſtvolũta tis rectitudo.dc culpa q̃ͥ eſt iniuſtitia eit

Be pctõĩgᷓali
wuin
volũtatis obliquatio. Sicut igi᷑ p obli ex timoꝛe male humiliante. Noc eñ qʒ pwinu
quationeʒ ſit declinatio a rectitudine⁊? potius vuit hõ peccatum cõmitere q; nn 1 q̃dam rectitudinis extermiatio.ſic ĩ cu amoꝛe carere vcl maluʒ pcne ſuſtinene ſowiin 1 pe cõmiſſõe fit in aĩa quedã rectitudinis quã timet in terris. Sumũtur ẽt pec jn
coꝛuptio. t eſt attenqẽaũ ꝙ cũ ad re catoꝛuʒ diniſones ſᷣm cãm mãlem ᷣm nui ctiudinẽ volũtatis tria concurrant. vʒ quã ſun pᷣmo modo hec diuiſio. Pec nni ipa potẽtia rectificabilis.⁊ ipe habitꝰ re catũ aliud coꝛdis. aliud oꝛis. aliud opis. nilud ctitudinis. ipa habilitas media:peca: ¶ Itẽ hec alia. eccatũ aliud cogitaio u tũ nõ coxũpit ipᷣam potẽtiã ᷣm ꝙ potẽ nis. aliud locutiõis.aliud operationis. ſupucl tia eſt:nec ſimpiiciter:nec ßᷣmqdiᷣmve Secũdo modo ſumitur hec. peccautʒ n ro ha itũ rectiudinis ſimpliciter tollut. alinaẽ in deũ. aliud in ſemetipᷣm. alius iiliaci ip̃am vero habiltatẽ mediã quodãmo in ꝓximũ. Itẽ ideũ diuidit᷑ ſic.ſnmo eit 1 do coꝛũpit ⁊ quodãmodo relinquit. gꝰ modo.aliud in patrè.aliud in filiũ.aliud dnmüd potẽtiã nec diminnit nec aufert.iuſtiiã in ſpiritũ ſanctũ. Qhijs tribns modis pi ſimpli tollit. babilitatẽ vero mediã di⸗ peccatů eit in deũſ· ꝑ infidelitatẽ de deo nhury muuit. dũ hõ ppeccatũ minns ⁊ minus male ſcntiẽdo. Rẽ blaſphemãdo. Iit u. redditur ad rectitudinẽ iuſtitie habilis. ſacramẽta indigne tractãdo. Aliomo cpe 1 m ꝙ linea que magis ⁊ magis curuat᷑ do peccat qs in deũ.ſ.ipm tentãdo. Nt ihob minus eſt habilis ad diſpoſitionẽ recti hoc fit tripicit᷑. qꝛ qñq; tẽptat qs deipo jn ci tudinis. Hoc ẽt cõfirmat᷑ p dictũ Ang. tẽtiã vt cũ ſigna petit:qñqʒ dei inſtit. zilin in ome. ꝗ ait. Ideo malũ conuptio? na vt cũp cãdẽs ferrũ vel duellũ vel ſimi⸗ ide ture quiq eã qᷓjlicũq; pᷣuat bono. Item lia indiciũ querit:quq; dei miſericoꝛdiʒ kc qu cõfirmat duabꝰ rõnibꝰ. Quaxꝝ pꝛima
vt cũ qʒs dei bonitatẽ attẽdẽs cõmittitt iſt. eſt iſta. ſicnt ſe hñt vitia coꝛpoꝝ ad coꝛ⸗ ſtuitis piculis. In ſeipᷣm peccat qs ſ jüeoloe poꝛãita ſe hiñt vitia aiarũ ad aias.ſʒ vi tribus modis vʒ. Neceſſaria ſbi ſubru jjimu tia coꝛpor ledũt? aliquo modo conum- hẽdo. Itẽ ſupfiua ſumẽdo. Itẽ vltr zalmoni pũt coꝛpoꝛq. ergo vitia aie aliquid coꝛ- vires quippiã aggrediendo. In pꝛori mapev
rũpũt circa ᷣamn aiam.talia vicia ſunt mũ peccatẽt quis tripliciter. Dꝛio ſua ſiniem
peccata. ergo. Sccunda ẽqñ gs peccat auferẽdo. Itẽ ſua ineceſſitate nõ cõm ſing. ert
aut ꝓdit aliquid boni aut nihil: ſi nihil. nicãdo. Itẽ malo exẽplo ipᷣm in pecca piuie
1 ergo ita bon? ẽ poſt peccatũ ſicut ante. tũ trahendo. C Sumũtur ẽt diuiſiones ſnnine ergo ita bonꝰ ẽ q peccat ſicut illequi nõ peccatoꝝ fᷣm cãm foꝛmalẽ ⁊ hoc tribus niiüt peccat. ergo ita debet placere deo vnus modis vel ᷣm qnalitatẽ. vel ᷣm quãti- tiin
1 ſicut alter. qð eſt maniſeſte falſuʒ. reſtat tatẽ · vel ſecũdũ relatiõem. Secũdũqjli tyig ergo ꝙaligd bon pdit. ſed illud bonuʒ tatẽ ſumit᷑ hec diiſio. Meccatũ ancõ ßh qð pditur conũpitur per peccatũ.ergo miſſi: aliud delicti. quoꝝ pᷣmũẽ puarica iaim eſtalicnins boni coꝛuptio. et iſta ſuffi. tio pceptox negatiuoꝝ. Aliud parica⸗ Gißt ciãt de iſta queſtione. Cõcluꝰ tertia ẽ tio p̃ceptoꝝ affirmatinoꝝ. vtẽ pᷣdictuz diui iſta pᷣm cõpendiũ theologie. diuiño pec- dupler peccatũ ẽ ʒᷓ duas ptes inſtitieqͥ hi. Pt catoꝝ eſt muitipler. Nã qͥdam eſtÿm ſunt declinare a malo ⁊ facere bonnm. wäper cãm cfficicnẽ ſᷣm ſevt hic. Neccatũ et ¶ Itẽ alia diniſio ſunnt᷑ ſecũdũ q̃litatem zuz aliud er potẽtia. aliud ẽ er ignoꝛãtia. ali ſic. peccatoꝝ qͥdã ſunt carnalia. quedaʒ wr ud er maitia. Alia ſumi ᷣm cãm effi ſpirituaiia.ſed carnalia maioꝛis ſi infa⸗ i cicbtẽ rõhe anneri.? hec eſt. Mdeccatuʒ mie. ſpiritualia maioꝛis culpe. Secun l
liud ex amote male inflãmante. Aliud dũ quãtitatẽ ſumit hec diuiſio. ecca-
1
————

inn. h cum cint altz pene i Sumini Fncinni odoherdiiſ oWahi aranach
Sandoperh munr h. pe duutſ. udufüd Sls mbys m etide
= S—=
id. lot
gtptat qʒ de wiq; dei inſti Wdul vclin iq;deniicc ancscömin ſcßᷣnpetcarq; eceſlarua ſbiſh umdo. Jn cdiendo. Inp ipliciter. Pio neceſitate nõc riplo minp můmrẽi diiſu dmalthocm hu. velhmg nöem. Secit o. Mecca or hmct nor. Aluäfu mor. Jiſt duas pis nalo faccnh ſum ſuiiju ſuncmh ainmi
„
Sermo. HN.
tox.aliud moꝛtale: aliud veniale. quoꝛũ pᷣmũ dicit᷑ peruerſoꝛ:ſecũdũ vero ioꝛdi- natio.qm̃ moꝛtale peccatũ ẽ totalis auer ſio ab icõmutabili bono ⁊ cõuerſio tota lis ad cõmutabile bonũ.ſed peccatũ ve⸗ niale ẽ amoꝛ voiuptatis in creamra ci⸗ tra deũ tãtũ. Secũdũ relationẽ vo ſu⸗
mit hec diuo. peccatoꝝ aliud oꝛigina
le.aliud actualc. Vltio ſumũtur diuiſio nes peccatoꝝ ᷣm cãm finalẽ.⁊ hoc du- pliciter. qꝛ vel ſecũdũ ipᷣm appetibile. vl ſecũdũ actũ hoĩs appetẽtis.ſecùdũ ipm appetibile ſumitur hec diniſio. Oẽ qð eſt in mũdo aut ẽ cõcupiſcentia carnis. aut cõcupiſcentia oculoꝝ:aut ſupb ia vi te. Quoꝝ pꝛimꝰ eſt appetitus delitiaꝝ? voluptatũ.ſecũdus eſt appetiiꝰ diuitiaꝝ. ternꝰ ẽ appetitus honoꝝ. ¶ Secũdum ctũ hoĩs appetẽtis diuidii peccatũ i.ÿ. vitia capitalia.ſ.ſupbiã. inuidiã.iram. accidiã.anaritiã.gulã. lururiã. Et hec ſufficiãt de iſta ↄcluſione. ¶ Sed iu. hanc ꝓcluſionẽ põt q̃ri quot mala pec⸗ catũ fãcit. Ad qð rñderi põt ᷣm cõpen⸗ diſi theologie ꝙ dinerſis tẽpoꝛibꝰ pecca tů facit muita mala hommi.ſ.añ moꝛtẽ ⁊ poſt moꝛtẽ. Añ moꝛtẽ naturaliavulne rat.ad peioꝛa trabit. fallẽdo decipit. ſtul tũ homiem demoõſtrat.vacuũ homineʒ relingt. ex homie iſernũ facit. Mꝛimũ pʒ p ilud erẽplũ qð ſcribii Vuce.io. de ſamaritano ꝗ deſcẽdẽs ab hierlm i hie⸗ rico icidit in iatrones ⁊c̃. Quia p pecca tů obſcurat᷑ itellectus i cognitiõe veri et tepeſcit affectꝰ iopatiðe boni. Secun⸗ dũ pʒ ꝙ dicit᷑ ꝙ veniale peccatũ diſpo⸗ nit aã moꝛiẽ.moꝛtalis vero ifert moꝛtẽ. Vñ W. cccatũ quod p penitẽtiam nõ diluit mor ſuo põdere ad aliud tra⸗ bit. Et ꝙ hoc ſit vexꝝ pʒ perperiẽtã ꝙ vnũ pectatũ iducat aliud icipiẽdo a ſu⸗ pbia q̃ vnlt oẽs excellere.⁊ iõ dolet ñ qs vult ei adcꝗjri. Et ſic ex ea naſci᷑ inui
dia. Inuidia vero ga de facili iraſci ei
cui iuidet.iõ ex ea naſci ira.ſed iratus
— 7 cũ nõ põt vindicare triſtat.Jõ ex ea na⸗ ſcit accidia. Accidia ꝓſolatiõem querẽs facit auarũ. Quaritia aũt qa tẽpoꝛalibꝰ abundat põt magis cxercere gulã. Su la vo ꝓpter vẽtris repletioneʒ de facili ſpumat.⁊ ita giat luxuriã. Et ita patet qũo vnũ peccatũ aliud adducu. Xer- tiũ pʒ qa peccatũ reddit hoiem inſenhi⸗ bilẽ ⁊ ſic eũ fallit geñ.⁊o. Loth locutus ẽ ad generos ſuos ꝗ accepturi erãt ñli⸗ as ſuas? dixit. Surgite ⁊ egredimini ð loco iſto qꝛ delebit dñs ciuitãtẽ hãc. Et videbat eis qᷓhi lndẽs log. Fallit ẽt ho· minẽ peccatũ deducẽdo ad moꝛtẽ. Vñ ſanl cecus ſuo peccato irruit i gladium ſuũ.i. Regũ.⁊i. Quartuz ẽt pʒ ex hoc
qm̃ ad pcioꝛa ſemp peccatoꝛ deuenit.? tãqᷓ; iſipiẽs neſcit quo tendit. vt hi geñ. 34. Dina filia iacob ppetrãs peccatuʒ inobediẽtie 3 patrẽ ⁊ fratres egrediens
de domo vᷣginitatẽ amiſit. Dauid etiaʒ homicidiũ cõiunxit adulterio.ſecnundi re gů.ii. Et de hoc habet᷑ exẽplũ. Quidã habebat curã de filia regis ⁊ de vno ca ne.tĩ curauit de cane:⁊ tã paꝝ de filia regis.ꝙ canis eaʒ iugulauit. Sic miſer peccatòꝛ vt ſtultus ꝓ coꝛpoꝛe aĩaʒ occi dit. Vñ Wer. Optimi extimatoꝛes rerũ g de minimis maximaz. ⁊ de maximis minimã curã gerũt. Quintuʒ pʒ ga ſe vacnãt vtutibꝰ ⁊ iplent vitijs q nihil ſt. de qbꝰ dicit aug. Si tales ſe ſignãt cru⸗ ce.icludũt ĩ ſe potius diabolum qᷓ; exclu dãt.qui iã i eis ꝑ effectũ habitat geñ. pᷣ⸗ mo. Lerra.i.peccatoꝛ ga ſimilis ẽ terre
aride.erat inanis ⁊ vacua. Sextũ ⁊ vl
timũ pʒ.ga i peccatoꝛe ẽ ignis auaritie.
fetoꝛ luxrurie.tenebꝛe ignoꝛãtie.vᷣmis cõ⸗ ſciẽtie.ſitis cõcupiſcẽtie. In moꝛte pec catũ multa mala facit. Nã pᷣmo ip̃ʒ ho
minẽ grauat. ⁊ꝰ ipm terrct. 3? ißm a
ſigno educit. Brauat p? viſibilibꝰqñ
ipſe hõ videt ꝙq̃ dilerit ſecũ ferre non
põt q us peccãta cõmiſit. vnde vociſe-
rat. O amici.o res mee.o vxoꝛ mea.o d 5

filij mei ꝓpter vos pdidi aiam meas? iſus moꝛioꝛ. Trãſijt eſtas. finita ẽ meſſis Zeremie.o. Demũ er viſione diaboli terretur. Vitio extraducit a ſigno quia qaia erit de coꝛpe cũ peccato nõ habʒ arma abus ſe defender valcat.¶ Poſt moꝛtẽ nocet ꝓpter ↄꝓfnſionẽ: Pꝓpter er⸗ pꝛobꝛationẽ ꝓpter deſpationẽ. dꝰ cõ fuſionẽ habebũt peccatoꝛes.qa oĩg ma- la apparebũt. Tj ꝓpheta. Reuclabo pudẽda tua in facie tua. Secũdo vpᷣs xpꝛobꝛabit oĩa vt legitur. einrini ⁊c̃. ʒ⸗ tũc deſpabũt peccatoꝛes audientes. Re maledicti iignẽ cternũ. Etſic magniice dnie erpcdite ſunt huius peſſimi fructus tres partes. quẽ obſecro vos deſcrer vt bonũ fructum erne vite habere valea- tis Z men. ¶ Miica quarta poſt epipaniam ð pe nitentia. Sermo. J. — E- Scendente nauiculaz ſecuti ſunt eũ di⸗ ſcipuli eius AMMath. S. C MDꝛo huius ſacri ⁊ ſancti enangelij hyſotiali declaratione notan dũ ꝙ tres ꝓditiõcs requirũtur ad hoc ꝙ aliqs penitẽtiaʒ bene agat de peccatẽ actis un pᷣterito ⁊ vitã ducat moꝛalem ⁊ honeſtã in futuro. NMã ſine iſtis cõditio- nibꝰ difficiliter qdã ad poꝛtũ ſalutꝭ põt attingere.⁊ ſůt iſte.vʒ. Dʒ ille mũdum ſpncre penitẽtie nauẽ aſcẽdẽdo. In cũ. ctiſqʒ tõptationibꝰ iubſidiũ adeo ſperan do. fultiſq; oonibꝰ hoc aſſidne ⁊ de⸗ nolc petendo. dꝰ ↄcluſio pʒ er hoqꝛ marimi piculi ẽ manere iter mũdanos ? vitã moꝛalẽ ⁊ vp̃o placẽtẽ ducei. Tñ ad dioſcoꝝ ſcribẽs augꝰ ait. Qnndus iſte piculoſioꝛ en blandus qᷓ; moleſtus.⁊ magis cauẽdus cũ ſe illicit diligiqᷓ; cum admonet cogitqʒ cõtẽpni. Ideo diccbat MBer. ui xps icipit dulcefcere. neceſſe ẽ amareſcere mũdũ. Vnde gplane p⸗ cipi põt ꝙ gcũq; vult moꝛaiiter vinere
Be penttentia
⁊ deo ſeruire dʒ ſe a cũctis illecebꝛis m di abſiinere. Vñ habet in decreto.. q· vltio. ð. Pt ſũt vba theodoꝛi. ij dus dicit ei moꝛtuus quẽ ſuis illeccbiis nõ aſtringit.⁊ ille phibet mũdo eẽ moꝛ⸗ us qui nihil mũdi cõcupiſcit. Moc an tẽpeccatoꝛ facere nõ põt niſi p peniten· tiãq̃ ſᷣm beatũi Mieronẽ ßa tabula poſt naufragiũ. ¶ Secũda ↄcluꝰ pʒ er hoc qa cũ homo icipit bñfacere nati eueniũt ſibi tẽptationes. Vñ dicit fapiens ecck. 2. Fil accedẽs ad ßᷣuitutẽ dei ſta ĩiu⸗ ſtita ⁊ timoꝛe ⁊ pᷣpara aiaʒ tuã ad tẽpta tionẽ. Ideo neceſſe eit hie fidẽ firmã in deo qʒ liberabit te a tẽptatiõe. Mã dicit beatꝰ augꝰ ſup Jo. Sicut in radice ar⸗ boꝛis nuſla pꝛoꝛſus apparet pnichꝛitudi nis ſpẽs.⁊ tñ qcqd eñ in arboꝛe pulchii tudinis vel decoꝛis ex illa pꝛocedit.ſic ex
fidei humilitate quicqd meriti: cquid
beatitudinis aia ſuſcepꝛura eſt:ex fideifũ pcedit. ñ Bcr. dicebat.pc
damẽto,
Fides ẽ q̃ vincit mũdũ. Eti decreto.i.
q.S. Sciſcitãtibus. Oia ĩñde vpi purgi tur. Et ſides ẽ q̃ vincit mũdum.¶ Ter tia? vltia ꝓclnſio pʒ ex hoc qnia oĩone ſᷣuus dei cõſernat᷑ i bono. Sj habet᷑ in ero. · Qe dñ moyſes oꝛabat popniꝰdei vincebat? ↄſeruabat᷑ ab hoſſibꝰ. Ideʒ habet᷑ j vecreto. zo. di. Siquis vuit. et oꝛonbꝰabꝛahe dñs ſaluanit abimclech.
ac domũ ip̃ins. gen.o.⁊ habet᷑i decre
to.33.. i. ſi p ſoꝛtiarias. CHe ↄcluſio nes magnifice dñe ⁊ ciues diſecii deno⸗ tantur in facro euangelio hodiernoqð dinidit᷑ in tres parte te oſtẽdirur qũo xpᷣs ad eremplũ noſtri cũ ſuis diſcivulis reliquit turbas ⁊ aſcen dit in nanicnlã q̃ moꝛaliter ſignificat pe nitetiã. In ⁊ pte ibi. t acceſſeit. oñ⸗ ditur qño adueniente tẽpeſtate diſcipuli tinuerũt nõ habẽdo fidem:quos vps re darguit dicendo. Modice fidei ⁊cc. In tertia parte ibi. Tunc ſurgẽs impauit. Oſtẽdit qũo diſcipuli meruerũt habere
Mã ipꝛima par
ni
meln
V
wnuhl
hontis
Omili
nnnV ſyli yigbis unbula ſihocen no con i necupe uldayn mindui cyeii piycnẽ iuio un mihwl lilbo. ns cx Uucha imal lurrnð gln E puchnde Phn.l
pues
fus Unu iljwin ſemſun iwchn ui pho ſceini cůpin terionn eneri ierioꝛ niſv. tna rep ſuen ſs inſ lunbe

Acis ne Abet in ibathec 8 qus ſuß lin bibet miivein lchuſiiu F tonipei
parctpuichn arboꝛepulch lapoccct. ſc 1merti: qcqu Aucterjichi M ubt.o0 ü. Etidtuuie uifieripug mdum. CP boec guidcig o. Vi babc nabarpopnhn ab hoſtivꝰ. d Siquis vul. uauit abimcle .habetide s. Chexhu ues dileci dey elio odiene Wäipim cxemplů ni quit wrbas?u
nliter ſignifch
di. Et aceſſil
x iẽpeſtardin
fidem: j
Hodice fit
me ſungbim.
uli menuinn
Sermo. X.
adiutoꝛiũ. qꝛ olone clamanuerunt. t vt
melius hoc pateat videamus hyſtoꝛiã. ¶Beclarate hyſtoꝛie fructꝰ ẽ penitẽtia de qna ioquẽdo tres ꝓcluſones cuʒ tri⸗ bus dubijs moꝛe ſolito declarabimus. Quarũ ſit pꝛima talis in oꝛdine. Q pe⸗ nitentia vdrie a muitis diffinit᷑. Magi
ſer ſentẽtiaꝝ diffinit eã in 4 di.iꝗ.ca.
p cx vᷣbis Hieronymi:ſc. Menitentia ẽ ßa tabula poſt naufragiũ. vt ñiqs ve⸗ ſtẽ inocentie in baptiſmo perceptã pec⸗ cando coꝛꝛnperit eam penitentie reme⸗ dio recuperare poteſt. Nãpꝛima tabu la eſt baptiſmus vbi deponitur vetꝰ ho mo ⁊ induitur nouns. Secnnda tabula eſt penitẽtia quia lapſi poſt baptiſmũ p ſolã penitẽtiã renocari valẽt. Et iſta no tificatio ſumit ab efſectu penitẽtie.iõ eſt multũ ipꝛopꝛia. Dãtur tñ alie due ab eo dẽ.libꝛo.⁊ ca.annotatis magis ꝓpꝛie ⁊ magis expꝛimẽtes eſſentiam penitẽtie. Vna eſt ambꝛoſij. que talis eſt. enitẽ⸗ tia ẽ mala pꝛeterita plangere ⁊ plangen da iter nõ cõmittere. Alia eſt Sꝛe.? au guſtini. Et hec eſt. enitẽtia ẽ añ acta peccata defiere ⁊ flenda nõ cõmittere.
In his. n. notificatiõibus expiicatur du pler actus i quolibet vo pemtente requi ſims. Vnus eſt reſpectu peccati ppetra⸗ ti.ſ.pᷣterita mala plangere. Alter eſt re⸗ ſpectu futuri non ꝑpetrati.ſ.plangenda iex nõ cõmittere. ꝛimꝰ ẽi actn effe ctualiter Secdus eit in ꝓpoſito vt.ſ. qꝛ ꝓponit talia ampliꝰ nõ cõmittere et ſic eſi optia. C Et nõ.ꝙ flere vel fletus
capitur hic large tã ꝓ interioꝛi q; ꝓex⸗
terioꝛi.nõ.n.ſemp ĩvera penitẽtia fictus erterioꝛ neceſſario requirit.ſed iufficit iterioꝛ.ſ.doloꝛ coꝛdialis de peccato cõ⸗ miſſo. Aulte alie diffinitiones de peni tẽtia reperiũtur.vt illa auguſtini. eni tẽtia eſt quedam dolentis vindictã pu⸗ niès in ſe qnod cõmiſiſſe ſe dolet. Et il- la ambꝛoſij. Menitẽtia ẽ doloꝛ coꝛdis ct
z8. amaritudo aĩe ꝓ malis q̃ quis cõmiſit. Et iſte ⁊ oẽs alie reduci poſſunt ad illas duas. Et dicit penitentia a puniendo: quaſi puniẽtia de illicitis cõmiſſis. Et hoc ſufficit de ↄcluſiòe. ¶ Iu quã mo ueri qð põt ſᷣm dim bonauẽturã in 4⸗ di. iꝙ. Mtrũ penitẽtia reſtiuat in pꝛiſti nũ ſtatum. Ad quod dicit ip̃e ꝙ peniten tia pfecta poteſt conſiderari dupliciter. Anut qᷓ;tum ad durationẽ. aut qnãtũ ad durationem ⁊ feruoꝛem.ſi q;tũ ad dura tionem vt.ſ. Jeiunet quãdiu iponitur ⁊ cõpleat quod Rbi iponiur ſecunduʒ re⸗ ctam tarationẽ ſacerdotis non eſt necet ſe reſtitni in ſtatum pꝛiſtinum.qꝛ ita ne⸗ gligenter poteſt exequi quod non pꝛeps rat ſe ad tantam gratiaʒ qᷓ;tam amiſit. Si aũt ſit perfecta quãtum ad duratio⸗ nẽ ⁊ fernorẽ. ſic dicit doctoꝛ ꝙ ſi ita fer⸗ nenter penitet ⁊ dolet de culpa ſecundũ ꝙ cõgruit ei q de tanto ſtam ceridit.cre dit doctoꝛ ꝙ ꝑ hanc rediti pꝛiſtinã gra⸗ tiã? fanitatẽ. ¶ Intelligẽdũ ꝙ duplici- ter eſt loqui de ſanitate. Tnt quanc ad ſubſtantiã habituũ gratie ⁊ habilitatem naturaliũ. Wt ſic reſtitnit. Aut quãtum ad aliqnẽ ſtatum? itegritatem vcl deco rẽ accidentalẽ. Et quãtum ad hoc non eſt neceſſe. Et hoc confirmatur per au⸗ guſtinumili.vꝰ.inonationũ.d. Menitẽ iia eſt res quedaʒ optima ⁊ perfecta oœẽs defecius renocans ad perfectum. Iteʒ confirmatur ratione.qꝛ peccatoꝛ deum offendit non tantum quia contra eius imperinm facit. ſed etium quia imagi- nem ſuam deſoꝛmat ⁊ peioꝛem reddit. ergo non poteſt perſecte reconciliariqᷓ; diu manet aliquid minus beneqᷓ; ante. qʒ non tm̃ deo reſtituit quãtuʒ abſtulit. Rem perfecius medicus perfectũ iar⸗ gitur antidotum. ſed perſecium antido tum non eſt niſ pꝛiſunã reſtituat ſani⸗ tatẽ. Sʒ cũ dñs ſit pfectꝰ? medicus giaꝝ gꝰ ꝛc̃. Itẽ cũ dñs ſanatĩ coꝛpe„

Be penitentia
perfectaʒ ſanitatẽ.ergo ſilr cum ſanat in oꝛe ꝓfe. In ope tota hu. hec eſt enim fru aia.igit. ¶ Sed hic põt obijci de virgi- ctuferg pnia. Et hec ſufficiãt de Aclone nitatẽ q̃ nũq; põt reſtitui. Ad qð diꝙ re=. ¶ Sura quã mouct qõim durãdũ ſtituitur qᷓ;tũ ad merituʒ velqᷓ;tũ ad foꝛ⸗ iſuma que ſunt ipedimẽta pnic. Adqð male ⁊ nõ q;tũ ad mãle. ¶ ᷓtẽ potẽtioꝛ ipſe rñdit ꝙ duo ſunt gencra impedimẽ eſt baptiſmus ⁊ tñ baptim nũq; repat toꝛum: Quedã enim mpediũt quia re⸗ oẽs defectꝰꝑ oꝛigiale icurſos. Dicẽdi ꝙ trabunt hominẽ vt nõ incipiat pniam vex ẽ.qꝛ baptiſmꝰ ſanattm̃ pjon.⁊ oꝛi ginale ificit nãʒ ⁊ xſonã.ſed pnia ſanat tm̃ pſonã in qua tm̃ deſectũ innenit. St hoc ſufficit de qõne. Conclo ⁊ ẽtq. lis ꝙ ſpẽs pnie ᷣm anſelmũ ⁊ durandũ 7cõiter ßʒ iuriſtas ⁊ theologos ſũttres. .ſolẽnis.pᷣuata ⁊ publica. Solenis ẽ que ſit in capite q̃drageſime cñ ſolẽnita teq̃ hi.l.di.in capite. Mec aũt imponit᷑ ab ep̃o tĩ vel iponit᷑ de mãdato eiꝰg ſa cerdote.⁊ imponẽda eſt ꝓ crie publico ⁊ Vulgatiſſimo qð totã ↄmoueritvꝛbẽ vel etiã aliũ locũ.i.q.ð.c.vlti. enitẽtia publica vicit qũgʒ illa qͥ upꝛadictaẽ nõ tñpꝛie. Sʒ pnia publica ꝓpe di illa ſit in facie ecclie nõ cũ pdicta ſolẽnitate vt cũ iniũgitur pegrinatio p mũdũ cuʒ baculo cubitali.⁊ veſte aliqua ad hoc cõ ſueta ⁊ hanc iponere põt qubet ſacerdos ſuo parrochiano.⁊ multò foꝛtiꝰ pniarij ep̃oꝝ gnãles.qꝛ nõ inuenit. xhibitũ eis. NMec ðz iponi niſ pꝛo enoꝛmi crimine ⁊ manifeſio de pnia. di.v.ſacerdos. e
diſtrahnnt a pnia inchoata. Mꝛima pꝛt cipue quattuoꝛ fñt.ſ.pudoꝛ.timoꝛ.ſpes. 7 deſpatio.udoꝛ enim multos ⁊ pꝛe⸗ cipue ypocritas ⁊ ſupbos retrabit. ↄꝓtra
deratio rõnis naturalis. Sicut ñj ernbui ſti facere. ita non debes erubeſcere con ſiteri qð inntile fuit facere. vnde Ber. Oinſania nimia hominum.pudet ab⸗ lui: ⁊ non pndet inquinari. pudet ſoꝛ⸗ des abſtrahere.⁊ noi pudct cõtrabert. Eremediũ eſt. virtus diuine viſiõis od. n. apta ſũt oculis eius.ad hebꝛ.4. 3 eſt copatio future ꝓfuſionis. aũ 3.Reuelabo pudẽda tua ⁊ oſtendã gen tibus nuditatẽ nã ⁊ ignominiam tuaʒ. Exipecimentũ eſttimoꝛ.ſ. fatiſtaciẽ diᷓ quẽ ẽ tripler remediũ.ꝛimũ ẽ vi⸗ te modicitas.pnie lenitas.⁊ mom̃tanea bꝛeuitas. Ex oppoſito vero future pene
nitentia Puata ẽ qͥ ingnlariter fit qnoti⸗ die cũ qs pctã ſua ꝓfitetur ſecrete ꝓpꝛio
lis acerbitas.⁊ iterminabilis etcrnitas. NPat.⁊ le maledicti in ignẽ eterni. 4 Fob. b. Quitimet pꝛuinã. i.penã tẽpoꝛa ſacerdoti. ¶ Et notandũ ꝙ quelibet ha lem jrruet ſuper cun nir.i.pena eterna. rũ ſpẽxꝝ tribus ptibus integratur ꝓut di Czn impedimentũ et ſpes ⁊ eſt tripler. cit ẽt Richar.in. 40 di.i4. ⁊ cõiter oẽs Mꝛima diu vinendi. Vontra hauc di theologiqᷓ ſunt coꝛais Atritio.oꝛis cõfe- ciinr Job.xj. Homo natus ⁊c. zeſt. ſio.⁊ ſatiſtactio opis.q̃ẽt hʒtres partes diuitias muitas acquirẽdi. anc refre ſtm ꝙ hõtriplt fatiſfacit ꝓpc. aʒ nat dis duens diniti Auce.i⁊.⁊ Job Aq Atiltae pieiuniũʒ gulã ⁊ ururiz. ⁊ Miucs cum doꝛmierit. nihil ſccum Aliqñ per oionẽ ʒᷓ ſupbiam irã inuidiã
⁊ accidiã. aliqn p helemoſinã furtum ⁊ rapinã. Et iſta ↄfirmant ꝑ dictuʒ de⸗ creti.de pe.di.j. pfecta. vbi dicit Jo.os aurcũ. erfecta pnia cogit hominẽ. oia ſufferre libenter. in coꝛde eni cõtritio. Fn
37 ſpes ei miam conſequẽqi ꝗ nemniẽ vult pire. Contra hoc dicit Brego. Zd agham iuſtitiam indicantis ꝓtinet. Vt nüq; careant fupplicio qui in hac vi ta noinernnt carere peccato. vimpe
agere. Quedam aũt impediũt qꝛ mẽtem
quẽ eſttriplex remedium. Mꝛimũ cõſi-
incompabilis magnitudo. Intollerab
aufert.apiet oculos ſuos ⁊ nihil ineniet.
imn chm pn une m guin zm vuime ſl. gl. nyist ſconſ naquoe ndie c pics. qi daump ſine umc zhoch noiam perüth wemwi nulor urprte vauten ſin vem
n c ni
c
qnn kuni lalenſ cat oſ ipoſ. fum der dibol. pcitns

genera ini npui ſo ihchugi pecügmin dwu.inn pucor. n m muls tyt b ſralun m. Mamich . Sicutjenh Bewbeſcerech re. vnde We nm pudeta ari. pudet ſo ct cᷓrahen ð dine viſß dd hebꝛ.. ghons ſai toſenh gy nommmm moꝛ. ſatiſ iö.ſeimüty . mom̃tan ro fuwrepo do. Imoller abiliscternitn tinignẽ cem ä i.penã tẽpa a.pena cem pest eſt miyh
Lona ham
naus. 2 edi. Panct Auct. ix4 verit nibil iu 1057 ncquẽdi gm — Bwit wccan. oion tpucu M
Sermo. T.
dimentũ eſt deſpatio ⁊ ẽ dnpler. Pria eſtveniã optinẽdi ⁊ hanc inducunt tria. Pꝛimum conſideratio qᷓ;titatis. ſicut cain. gen.ꝙ Maioꝛẽ inigtas mea qᷓ; vteniã mercar. Woñ.hocẽ paſſio xßi que foꝛtioꝛ eſt ad ſoluendũ qᷓ; pcim̃ ad li gandum. Job 6*. Atinã appenderent pciã mea ⁊ calamitas quã patioꝛ in ſtate ra. glo.ſ.crucis ⁊ paſſiõis xpᷣi.qjñ arena maris het granioꝛ appareret. Scðᷣm eſt conſideratio frequentationis pcti.cõ⸗ tra quod ẽ dictũ ſalo. ꝓner.⁊. Septies in die cadit inſtus ⁊ ſurgit. de pe.di.z. ſe ptics. Tertiũ eſt. ꝓſideratio diuturnita tis.ſ.qñ conſderat ꝙ diu ſtetit.qᷓ hoc eſt dictum pᷣs. Miſericoꝛdia dñi ab eterno vſq; in erernuʒ. Scða ẽ deſpatio poſt veniam obtentã in bono perſeuerandi 3 hoc ſunt tria remedia. ꝛimũ ẽ me moꝛia moꝛtis. eccle.rj. Si annis multis vixerit homo.⁊ in oibus his leins fueri meminiſſe dz tenebꝛoſi tẽpoꝛis ⁊ dieruʒ multoꝝ qui cũ vcnerit vanitatis arguẽ tur pꝛeterita. Nam omne quod eſt ĩmũ do.aut eſt concupiſcia carnis que datur eſca vermibꝰ.aut ꝓcupiſcentia oculoꝝ ⁊ nihil ſecum afferet.aut ſupbia vite. ⁊ tñ ſupbus in terra conculcabitur pedibꝰ in ſepulchꝛo. Sctm remediũ ẽ hoſtiũ debilitas. Vnde Criſo. Debilis eſt ho ſtis qui non poteſt vincere niſivolenteʒ. imo nec legio potuit intrare gregẽ poꝛ⸗ coꝛum niſ permiſſa a dño. Tertinʒ re mediũ eſt hoiĩs foꝛtindo que cauſatur er quaituoꝛ. ꝛimo ex depoſitiõe pcti ⁊ letitia ſpũali ꝓner.iy. Animns gaudẽs ttatem fioꝛidã facit.ſpũs autẽ triſis deſic cat oſſa.⁊ꝰ ex aſſumptiõe armature.vñ apoſt. ad ephe.o. Induitevos armatu-
Tam deivt poſſitis ſtare aduerſus iſidias
diaboli. z er ſocietate inſtoꝛnʒ. vñtalis ſocictas dicit ̃s. Particeps ſů ego oinʒ umentiũ te. 4 er dei illuminatiõe. vñ in pᷣs. Vominus illuminatio mea? ſa⸗
hmea quẽ timebo.vñ Job.iy. Niberg
me dñe ⁊ pone me iuxta te ⁊ cũius vig manus ⁊c. xt aq IRo.. Si deus ꝓ no bis quis ʒ nos. Me impedimẽtis aũt poſt inchoationẽ pnie habet de pe.di. F.que dimitto cã bꝛenitatis.qͥte ibi. Et Poc ſufficit de qõne.
C Conclo ʒ? hec eſt. ꝙ ad pniam nos in uitant exrempla ⁊ auẽics ſacre ſcripture. Ipꝛobatur. Mam hi pᷣmo gen. 4.c. qꝛ cayn deſpatꝰeſt de pnia repꝛohatus.⁊* hi Leui..quõ dñs pᷣcepit nilijs iſrł vt agerẽt pniaʒ de pciis.ʒꝰ hi hũeri.i.ꝙ maria nunqᷓ; reuerſa eſt in caſtris qus- uſq; non egit pnĩam de pctõ. Et ĩeodẽ loco habetur ꝙ pplus dei andiẽs ꝙ ira tus eſſet deus ꝓpter pct̃ murmuratio
nis in mane iuxit nimis:filij url direrũt peccaiumus ⁊ pꝛoieceruntydola ⁊ deus miſertus eſt eis. Zudc. io. Vito penituit dauid? inuenit gr̃aʒ.ſcʒi Re.iæ. Zcab miſerrim ꝰquia indutus eſt cilitio inne- nit graʒ.itij regũ.⁊i. Manaſes rer egit pniam ⁊ ds reduxit euʒ de babylonia iregnũ ſuũ.ſcði pal.ʒʒ. pp pniaʒ hierk euaſit ptãtẽ holofernis.Iu.iʒ. Nininite
egerunt pniam ad pᷣdicationẽ Jone⁊ i⸗ neneruntgam.oſ.z⸗Jo. baptiſta in Vero matris ſanctificatus tã· magnam in cibo ⁊ potu ſecit pniaʒ. Mat.zꝰ. Let addit M nar.in veſtibus quia pili ca meloꝛũ nõ eſt veſtis humana. Zpnia incepit pᷣdicatio wi. Mat. ꝰ. niam agile? appꝛopinquabit in nos regnum
dei: Item ad hoc aſſerit ſe veniſſe.inc.j.
Exemplũ habemus de maria.de Qa theo.de ʒacbeo.de petro. de paulo. de dragma pdita. de filio ꝓdigo.de mulie re in aduiterio dep̃henſa. o.S. Itẽ que rentibus quidem indeis coꝛde ↄpunctis quid faciemus ait petrus penitentiã agi
te. actuũ ſcðo. ¶ Sed iuxta hanc cõclũ-
ſionem moueri põt qo im dim ſanctũ 20. in 4 di. i4. Vtrũ oĩs agens peni titiã ſup cupã inneniat veniã etiaʒ qᷓ;tũ
cuq; peccauerit. Ad qð doctoꝛ rñdet g

8
agere penitemiã ſine dolere de culpa cð miſſa eſt dupli. Aut ꝓp leũonẽ ne. aut ꝓpter offenſaʒ diuine maieſtatis ⁊ ipſiꝰ
tuſtitie. ꝛimã pniaʒ ſup culpa cõmiſſa
hre põt qms ex ſola natura fine aliqᷓ gra tia.ſicut enim homo naturalit ſe diligit ita etiã odit oð pꝛopter quod malũ icur- rit. Et hec penitẽtia eſt ĩ malis ⁊ ĩ dãna tis.⁊ erit aliqñ ĩ angelis malis cũ abſoꝛti erũt a penis.ſed in eis ide viuit ⁊ regnat mala voluntas cũ ſit ꝓpꝛij boni amica. Idco deꝰeã nõ acceptat nec ſic penitẽs inuenit gratiã̃ vel veniã. Alia eſt pnia q qnis penitet ꝓpter dei offenſam paratꝰ ei facere emendam. Et hec nõ eſt ſine duuna gratia gratũ faciente vel gratis data.ſt hec adeo diſponit ad gratiã ꝙ nullus eſt ſic penitẽs qui nõ ineniat gra tiam ⁊ veniam. Et ideo deus nulli eam dat niñ cũ quo ꝓponit facere mĩaʒ. Et qm̃ hanc diabolus hĩe non põt:nõ pdt obtinere veniã.ſed ſi ꝑ impoſſibile eam haberct inneniret gratiã. Et ſic magni
ſice dñe ⁊ ciues icliti. Expedite ſũt huiꝰ
fructus tres ptes quẽ obſecro vos habe re vt ð pctis veſtris veniã hẽatis Amẽ.
¶Diica 5? poſt epiphaniã de vitio de
tractionis. Sermo. — eſt regnũ celoꝝ J m ile homini q ſemi nauit bonů ſemẽ in agro ſuo. Mat.iz. CMꝛo huiꝰ ſacri? fancti enangelij hiñoꝛiali decaratione. Notandũ ꝙ tres ꝓclones ſũt neceſſarie cuilibet patrifa in ſuis negocijs fami⸗ liaribus videlicet. ¶ ſit pꝛudẽs ⁊ diſcretꝰ cũcta miſtrãdo ¶ ſit patiẽs ⁊ foꝛtis mala tollerando. ¶ ſit equus ⁊ diſcretus iuſta tribuẽdo. ¶ꝛimã ↄclones ꝓbat Seneca in li. de quatioꝛ virmutibꝰ vbi dicit. Si pꝛudẽs eſſe cupis in futura ꝓſpectuʒ intẽde. et qᷓ pñt aio ino cũcta ꝓpone.nihil tibi ſubi tũ ſit. ſed totũ añꝓſpicias. Mãg pꝛndẽs eſ non dicit nõ pntaui hoc fieri.qꝛ non
Se detractione
dubitat ſed erpectat. ñ ſuſpicai cauet. Et ideʒ eodem loco. Si pꝛudẽs eſt aius
tuus.tribus opibus diſpẽſetur.pntia Oꝛ⸗ dia. futura puide. pterita rccoꝛdare. Mã qui nil ð pꝛeteritis cogitat viã pdit. qui
nil de futuro pᷣmeditaturĩ oia icautꝰice dit. Jõ dicebat iꝓuer.granius nocet qð cnnqʒ inexptũ accidit. Et ibidẽ.Meli? eſt pꝛecauere q; pauere.vtiliue ẽ eiube ſcere qᷓ; paueſcere. Ideo tulliꝰ ⁊ rheto. deſcribens pꝛudentiã auebat. Pꝛoniden tia eſt pñs notio futuroꝝ ptractans euẽ⸗ tum.C⁊ ꝓclo ꝓbatur per eũdẽ Sene. 7x⁊.epſa.vbi ſic inquit.magnanimꝰſtat rectus ſub quolibet pondere:nulla iliuʒ res minoꝛẽ facit nil illi coꝝ que ferenda ſunt diſplieet. quicquid cadere in homi⸗ ne põt in ſe cecidiſſe nonqueritur.vires ſuas voꝛat vincit virtute foꝛunã. Et ð hoc habemus excmplũ de rege antigo⸗
no:qui ců ſemel eẽt in tabernaculo ſuo?
quidã familiares eius acriter ð eo mur murarẽt leuiter amota coꝛtina dirit eis Diſcedite longins ne rex vos audiat. ¶3* ⁊ vltima ↄcloꝓbatur ꝑ amdꝛo.li. pᷣmo de officijs. vbi laudãdo iuſtitiã ſic inquit. Juſtitia eſt que nil alienũ rapitq̃ cnilibet dat quod ſuũ eſt:que negligit ꝓ
pꝛiam vtilitatẽ vt ſeruet omnẽ equitatẽ
Pt pꝛima eſt in deum.ſcða in patriam. Tertia eſt in parẽtes. Quarta ĩ omnes Et caſſiodomus ſuper pᷣs. Zuſtitia nõ no uit patrẽ neqʒ matrẽ.veritatẽ nouit.pſo ſonam non accipit.dñm imitatur. Exẽ plum habemus de danid qui conſtituit vt equa eſſet pars deſcendentis ad pᷣliũ ⁊ remanẽtis ad farcinas pꝛimi. egũ zo. Hanc equitatem ponunt mediam iuriſte inter rigoꝛem ⁊ diſpenſationẽ. C. de iudi.placnit.¶ Me concluſiones ma gnifice domine ⁊ dilectiſſimi ciues de⸗ notantur in euangelio hodierno quod i tres partes diuiditur. Maʒ in pꝛima po
nitur. pꝛudentia ⁊ diſcretio ſeminãtis.ſ.
dei.tũc enim dis ſeminauit bonũ ſemẽ
ſ ndh idin lnu iypor cib. noiyli Lolig nilam nepeſi bisme mmnüt nchan cyone n qui mlusn temn puifcot b.CS ſuteria iüma wa ÿl ise Pin er dup ſrpina rila wupa viduyl Alew vis Rniy ufin la Nin pion Occulyn pendn inſenh huciilo de ilo; pautꝙ dobis. diendi hum 90

bicatzcn dsetit eur yfig. ſecde ſj unäplug dia icauni nusnoc tibit. eh Nulue eene he, ba. Prnic Ptradans er cdt Se, nin ela il he ſerend erein homi⸗ riur. vits omna. Ptð vegt antigo⸗ oſuo nur duwur ina drites t vos audiau pamdꝛo.. ido iltitiz ſe aenů rapiq e negligit x mn equiat a inpatiam. varta i omnes Juſtinanöno ſünt noui x mur.Ei dquiconſu nons ai vonM mel dipenianoil conduſion wi dhn opodhemom nnm ſeretolens
Sermo. N.
in agro ſuo quando cũcta bona creanit. 7 diſpoſuit cũcta bona in cccha ſua. In ſcða pte põitur patiẽtia ⁊ foꝛtitudo ipſiꝰ ſtminantis inimicũ ſeminantẽ ʒipaniaʒ ſuppoꝛtando.ibi. Accedentes autẽ fui eius. In tertia parte vero ponit cqui- tas ipſius ſeminãtis in recolligẽdo ibi. Colligite ⁊c̃.ut vt clarius hec pateant videamus hiſtoꝛiã. ¶ Declarãte hiſto rie peſſimꝰ fructꝰẽ ſructꝰ detractiõis.de qᷓloquẽdo tres ꝓcluſones cuʒ tribus du bijs moꝛe ſolito declarabimus.nec mi⸗ rum de tali materia in piiti loquoꝛ cuʒ in cuangelio tangat mã de ʒiʒania qnã exponedo aug. in ome. ponit cã pꝛo he reſi quã ſeminat nõ ſolũ hereticꝰ.ſed et malus vp̃ianns detrahendoꝓrimo ſuo ⁊ ſeminãdo hereñm.i.diſcoꝛdiam inter pacificos accipiendo hereſim largo mo do. ¶ Sic ergo pꝛima ↄtlnſio ſit de tali materia.vʒ. ꝙ detractio eſt ᷣm durãdũ in ſũma.parte tertia. aliene fame per oc culta vba denigratio. ꝛo declaratiõe huius conclonis ſunt aliqua notanda. C Pꝛimuʒ ꝙ ſicut facto poteſt quis no cere dupir pꝛoximo ſno.i.manifeſe vt in rapina vel alia quacũqʒ violentia pa tenter illata:⁊ occulte.vt in furto vel do loſa pcuſſionc.Ita ⁊ verbo ledit qs ꝓri mũ duplr. manifeſte. vʒ. vtĩↄtumca: oeculte vt in detractione. Ex hoc autcʒ ꝙ aliquis manifeſte pꝛoſert verba Atra Primũ videtur eum paruipendere? ex hoc ipſum inhonoꝛat. Pt ideo Aume- lia detrimentũ inſcrt honoꝛi ilius ĩ què pꝛoſert. ed qui vba 5ᷓ aliquẽ pfert in occulto magis videtur renereri qᷓ; pui⸗ pehdere.vnde non directe detrimentuʒ infert honori ſed fame.qꝛ qᷓ;tů in ipſo ẽ facit illos qui andiunt malã opinionem de illo tra quẽ loquitur habere.vnde paict ꝙ cõtumclia differt a detractiõe i duobns. Vno modoqᷓ;tum ad moduʒ Pferendiverba.qua continelioſus lo- quit᷑ manifeſte. detractoꝛ occuite. Alio⸗ tum ad finẽ intentum ſiue nocumẽtũ
30. illatum.qnia ↄtumelioſus derogat ho⸗ hoꝛi detractoꝛ fame. Ideo in deſcriptõe pdicta dicutur ꝙ detractio eſt denigra- tio aliene fame ⁊c̃. ¶otanqũ z*peo qð additur p occultã vcrba ꝙ vba de⸗ tractionis dicuntur occnitu non ſimpli
citer ſed per compationẽ ad eum ð quo dicuntur. vnde ñ aliquis male loquatur de aliquo coꝛam muitis co abte detra ctio eſt:ſi autem eo ſolo piite contume-⸗ lia eſt.q;nis etiam ñi quis vni ſoli loqua tur male dcaliquo abite conũpit famã eius non in toto ſed in parte. ¶ NMotan dum tertio ꝙ boteſt aliquid diminui.⁊ tamen nihil diminuitur de Velitatc.qa . verum eſt quod diciur. C Notanãũ quarto ꝙ fama alicuius denigratur du pliciter: directe.ſ.⁊ indirecte. Birecte autemn. 4. modis: vno mõ qñ falſum imponitur alteri.⁊ quando detractoꝛ peccatũ adanget verbis ſuis.z? quãdo occultum eſt ⁊ renclat.ꝗꝰ quando diẽ mala intentione fuiſe factũ id quod bo num eñ in ſuo genere. Indirete vcro de nigrat aliquis famam alterius vel negã do bonũ.vel ex malitia reticẽdo. CSʒ iurta hanc cõclnñonẽmouet qõ ſeu du bitatio quot ſunt ſpecies detractõis. Ad quod reſpondet pꝛedictus doctoꝛi ũma vbi.ð.ꝙ ſpẽs detractiõis ſůt duc. Vna eſt qñ alig hude ⁊ irreuerẽter vti in buc caʒ venerit venenũ enomũt detractõis Aliaẽ qñ glig vt diẽ ber. ſup cãti.ᷣmo. 24.quodã ſimulato vecundie ſuco ↄce ptã malitiaʒ quã retinẽ ij pñt obũbꝛare conãt:pᷣmittũt alta iuſpiria ⁊ cñ granita le? tarditatevnitn meſto. demiſis ſupci lijs.voce plãgẽtis emittũt maledictõʒ.⁊ tãto pſuaſibiioꝛẽ qᷓ;to credi ab his g audiũt coꝛde iuito dici:⁊ mag ↄdolẽtis affectu qᷓ; malicioſc ꝓferri. Solco iquut detractor vchementer pꝛo eo ꝙ diligo eum ſatis ⁊ nunq; potui eum coꝛige- re de hac re.ſed per me nunq; inno⸗ tuiſſet. at quoniam per alterum res patefacta eſt veritatem negare non

„ 3
——
———————————————————————
De detractione.
poſſum.⁊ dolens dico. re vera ita eſt.⁊ addit grande dãnuz eſt. naz in pluribus valet. in hoc deficit.vtraqʒ tñ iſtar ſpẽrũ eſt duplex. qucaã eniʒ fit vbo ſiue dicto. quedam ſcripto.⁊ hec dupler.ſiue.n.exp mit inientionẽ ſuã puta cũ littcras alicui ſcribit ſuo noie expꝛeſſo.ſiue nõ. vt cum pijcit kbellũ vel cednlam ⁊c̃. Et hec de queſtionc ſufficiant. C oncluſio ⁊ eſt talis.qꝙ detractio aliquãdo eſt pcim̃ moꝛ tale.⁊ aliqnãdo non. ꝛo quo nõnduʒ ꝙ peccata verboꝝ manne ſunt iudican
da ex intentiõc dicentis: detractio autem
pᷣm ſuam rationẽ oꝛdinatur ad famam alterius denigrandã. vnde ille pꝛopꝛie? per ſe loquendo detrahit.qui hac inten⸗ tione de aliquo obloquitur ee abũte:vt eius famã diminuat.vłcoꝛrũpat. Amit tere aũt alicui famã ſuam eſt vaide gra ne. quia inter res tpales fama videtur eſſe pꝛecioſioꝛ. per cnins defectũ homo a mults bonis agendis:optinẽdis: vel ac⸗ quirendis ipeditur: ꝓpter qð dici eccle. ꝓiꝰ. Curã habe de bono nomie. hoc.n. tibi magis permanebit qᷓ; mille theſauri magni:⁊ pꝛecioſi.vnde.o.q.i. ſcriptum eſt deterioꝛes ſunt qui doctoꝛũ.vitã mo⸗ reſqʒ coꝛrũpunt his. qui ſubſtantias alio rum pꝛediaqʒ diripiũt.⁊ idem dicitur in cꝰ.ex merito.niſi ꝙ mutatur iſtud ver⸗ bum doctox.? dicit ibi bonoꝝ.ſt in. c. ſũma.ſcriptũ eſt. Sũma iniquitas eſi fra tres detrabere.⁊ accuſare. vnde ſcriptũ eſt. Ois qui detrahit fratri ſuo homici- da eſt:⁊ ois homicida non hʒ partem in regno xp̃i ⁊ dei. Et ideo detractio per ſe loquendo eſt moꝛtale pctm̃. ¶ Cõningit
tamen ꝙ aliqs qũqʒ aliqᷓ vba ꝓfert.vñ
diminuit famã aiicuins:iʒ huius vᷣba ꝓ ſerens nõ intendat diffamarc.vel famã ledere.ſed aliqd aliud vñ ꝑ intẽtionẽ di⸗ centis nõ ſequit᷑ diminutio fame eius de quo vba dicunt᷑. hoc aũt nõ eſt detrahe- re pſe ⁊ foꝛmaliter loquẽdo:ſed mãliter
⁊ paccidẽs.⁊ ſi quidẽ vba ꝑque leditur
alicuiꝰ fama ꝓſert aligs ꝓpter aligð bo num:⁊ neccſarijs debitis circũſtantijs obſeruatis nõ eſt pctm̃.neq; detrãctio de bet dici. Si aũt verba ꝓſerat ex Li leui tate ꝓpter aliqð nõ neceſſariũ no e Pcm moꝛtale: niſi foꝛte verbũ qð di ſit adeo grane ꝙ notabilit᷑ leat famã alteriꝰ in his pᷣcife que ad vite pertinet honeſtateʒ Moc quia ex ipᷣo genere boꝛum hz ra⸗ tioneʒ peccati moꝛtalis. Et tenet homo ad reſitutionẽ.ſicut ⁊ cuiuſcũq; rei abla te tpalis. Si quis gpeccatũ.vel malam cõditionẽ alicnius occultã reuelãs.⁊ nõ intendẽs diffamare:ſed ꝓpter eius emẽ dationẽ enũciat ei qui pꝛodeſſe põt⁊ de⸗ bet.vel ꝓpter bonũ publice iuſtitie. accu ſet eñ denunciet: vel reuelet:hoc non ẽ de trahere:tum qꝛ ſtultoruʒ infinitus ẽ nu⸗ merus.pauci vero ſunt qui viaʒ falutis ambulant.tum etiã qꝛ paucivcl nulli ſũt qui non aliqũ vba ꝓſferant ex auimi le⸗ nitate p que fama alicuiꝰ quoquo modo minoꝛatur ſaltẽ lcuiter. Ideo ſuper iſto vbo. ꝛouer.iꝗ. Wũ detractoꝛibus nõ cõmiſcearis dicit glo. Moc ſpecialit vi⸗ tio piclitatur penc totum genus huma- num.hinc eſtꝙʒ in decretis.ʒ.q.ꝓ. dicit Detractoꝛes diuina auctoꝛitate eradicã di ſt. ¶ NMotandũ circa.hoc ꝙ in verbo detractionis ↄſieranda ſunt quattuoꝛ.ſ. que dicantur.vtrum.ſ.ea que famam le dant ⁊ auferam. qualia dicantur.vtruʒ ſcilicet verg vel falſa: nota vel occulta. Cui dicant᷑.vtrũ.ſ.ei qui pꝛeſcinit antea aliquid vel nõ Quare dicant᷑.vtrũ.ſ.in tentione infamãdi.vel coꝛrigẽdi: vel dã nificandivel in rebʒ.vel in perſona. De trahens ergo aut dicit ea qͥ famã titulãt vel ſigillant.ſed nõ auferunt hoc nõ cſt peccatũ:niſi intenderet ſibi auferre gran de beneficium quod poſſet cõſequi. Ant dicit qͥ famã auferũt. Ettunc diſtingue qꝛ eaq̃ dicit ſũt nota. vel occulta.ſi nota ſic nõ eſt moꝛtale vel nullũ peccatũẽ.dũ modo dicat aio cõpatiendi.⁊ deteſtandi.
—z—————— — 5
poh oun tun ii ilsql ghuc nund Zhun hitpo berau aut ai velin poliis vemn zppe ſiner ünpl giur in rucſi eox pa micde
ooues
ni. qꝛ hi pa dilho 6 de d ſigene ſberde Me di aſo ſuſe iic günd uiſ iu Hln
lach vll bili hoen be quihn np ſump k

bhter ali lis cdi e denactod pircrain lar nöepn qð diſt a ſami ampn het bonciu evbonm lzn Ettenethon uſcüc; nich (4. vlmahn reuclis. ti pler euseni ueſe põtt de⸗ e iuſtitie. accn hoc nonde nnimsẽnu⸗ viaʒ ſalutis vl unllſüt Mimi le⸗ ocwodo ſuco jupe h onbusn ſpecialit vi genus hum oꝛtae eradici oe g in verbe untquamot ue famamt dicanwr. vMy a vel occulu iprſcinnan dicant. vnð. ngtdtM npaſm eadfamit ſemm. oeni ſwi aufeng oſuchthu Einncdii ipuui uni
Sermol.
non congratulandi vel approbãdi. Si occulta aut dicit illis qui ſcihnt ⁊ quos ip ſe ſci ſcie.ſic nõ eſi peccatũ. dũmodo di cat aio cõdolendi:⁊ deteſtandi. Tut dicit
illis qui ignoꝛãt ant ignoꝛare credit.⁊ tũc
adhuc diſtingne: aut hoc facit cã infa⸗ mandi:aut dãnificandi:aut coꝛrigendi. Animo infamandi puta dicit ilis qui hit poteſtatcʒ ſup ilis. Sic ſi eſt x deli⸗ beratione ⁊ pꝛopoſito eſt pcm̃ detractõis aut aio dãmficandi.⁊ hoc vel in rebus vel in pſona. Si in rebus talis eſt pꝛedo potius q; detractoꝛ:⁊ tenet᷑ ad reſtitutio- nem reiñi ille ex hoc ꝓdit res.qꝛ volũtas
pꝛopolituʒ diſtingnũt maleficia.e.de
ſnia ercõ.cũ voluntate. Si aio dãnificã
di in pſona talis eſt homicida. Vnde le⸗
gitur in epka clemẽtis ſic. Homicidaruʒ tria eſſe gencra diccbat petrus.⁊ penam eoꝝ pareʒ eè manifeſtabat. Sicut eni ho micidas interfectoꝛes fratꝝ ita etiã detra
ctoꝛes eoꝛũqʒ odienes homicidas eẽ di
rit. qꝛ qui fratrem ſuũodit ⁊ qui ei detra- hit pari pena digni et᷑ merentur.de pe.
di.i.homicidarum:liet hoc poſſit intelli
gi de detractione volente auferre vitaʒ tñ generaliter hoc poteſt intelligi de quo hbet detractoꝛe volente auferre famam vnde dicit.ber. N ingna datractons ẽ vi
pera foꝛtiſſima que ſetaliter tres inficit flatn ſuo.ſ.detrahentem.⁊ eũ cui detra- hit.? eum qui ðdetractiõe delectatur.nũ quid nõ lancea eit lingua iſta? ꝓfecto eſt acutiſſima q̃ tres penetrat ictu vno. gla dius equidẽ auceps imo ⁊ triceps eſt lin
gua detractoꝛis. Item aio coꝛrigendi pu ta cũ dicit üli q pꝛodeſt.ſ.ſibi vel pꝛelato vel amico.vnde ber. Si qua rep̃henſi⸗ bilia vt emẽdent᷑ amicis meis inadeo:
hoc non eſt detractio.ſed accuſatio. Et
Hieronymusiepla ad nepotianũ. Ve qui ſiniſtrũ addendo alind joqui pᷣumat niſi ꝓpter cius emendationẽ hot faciat.
ʒi.
la detegere ꝓpter emendationẽ qui per me met ipfum nequco emendarc.⁊ hoc ſufficit de iſta ꝓcluñõe. C Sʒ iut᷑ hanc cõcluñionẽ moletur qõ ſᷣm eundẽ docto reʒ. quod eſt grauius pctm̃ detractiovcl homicidium. vel adulteriũ. vel furtuʒ ⁊ rapina.Ad hoc reſpõdet᷑ bꝛeuit ꝙ pctã potiſſime ſunt penſanda ᷣm nocumenta que ꝓrimo inferuntur. qꝛ ex hoc hit ra tionẽ culpe. Tanto aũt eit maius nocu- mentũ qᷓ;to maius bonũ anſertur. cum antem triplex ſit bonũ hois.ſ.bonũ aie.⁊ coꝛpoꝛis.? bonũ exterarũ reruʒ. Vonũ aie quod eſt maximuzʒ non poteſt ab ali⸗ quo tolli niſ occaſionaliter. puta p ſua ſionem q̃ͥ neceſſitatem nõ inſert: ſed bo⸗ num coꝛpoꝛis.⁊ bonũ exterioꝝ rerũ po⸗ teſt violenter auferri.qꝛ aũt bonum coꝛ⸗
poꝛis pꝛeeminet bono exterioꝝ rerum:
ideo grauioꝛa/ſunt pctã qubus inſertur coꝛpoꝛi nocumemũ qᷓ; qbus infertur no cumentũ bonoꝝ exterioꝝ reruʒ.vnde in ter cetera pctã q̃ cõmittuntur in ꝓximuʒ
grauius eſt homicidium ꝓ quod tollitnr
vita Primi:cõſequenter autem adulteri um qð eſt contra debitů oꝛdinem genera tionis hnmane per quẽ puenitur ad vi⸗ tam.cõſequenter aũt bona exterioꝛa:in⸗ ter qͥ peminet famaꝓ co ꝙ ſpũalibus bo nis eſt ꝓpinquioꝛ.vnde Pꝛoncr.⁊⁊. di citur. AMelins eſt bonũ nomẽ q; diuitie multe. Ideo detractio ſm genns ſuum eſt grauius pcm̃ qᷓ; furtuʒ.iñ minus gra ne qᷓ; homicidiũ vel adulteriũ. Poteſt ti inter iſta eẽ alius oꝛdo ꝓpter circũſtan tias aggrauantes vel diminnentes p ac cidens. Aut attẽditur grauitas pci ex parte pctõꝛis:qui graniꝰ peccat ſi peccet er deliberatione qᷓ; ñ peccet er ſurreptio ne vel er infirmitate.⁊ ſm hoc pctã lo⸗ cutionis qͥ ex lapſu lingue ꝓneniunt leui tatem quandam habent reſpectu illoꝛũ que ſunt ex pꝛemeditatione.
nam p̃lato aut illi quẽ puto poſſe conſu· ¶ Cõcluſio 3ẽ talis in oꝛdine.ꝙ.io.ma
ere ⁊ vulnera mederi debeo alteriꝰ ma ſa vel punitiões dedit dens ſpũaliter ho

————
minibus ꝓ peccato detractionis.quarũ punitionũ pᷣmna eñ iſta. Naz legitur.nn. 14. ꝙ cũ maria locuta eſſet ↄtra moyſen ſtatim effecta cſt lepꝛoſa. Scða punitio eſt iũa.legitur etiã nume.iꝗ.ꝙ quia ſilij iſrael detraxerunt dño:⁊ terre ꝓmiſſõis ideo nõ intranerũt in terrã illaʒ: ſcd moꝛ tui ſũt in deſerto. Vñ dicit dis. Omnes qu numcrati eſtis a.⁊o.ãnis.⁊ ſup̃ ⁊c̃. Nertia pũito eſt iſta.legiꝭ ſecũdi regũ.i. ꝙ dauid iuit adoleſcentẽ detrahentem ſauli moꝛtuo itcriici. Quarta pũitio eſt iſta.legitur etiã ſcðᷣi regum.i.qꝙ abſaiõ detrahenti pacri ſuo:⁊ dicenti.hiiti nego tium coꝛã rege non eſt qui te andiat.ma lum ſecntũ eit. Qumnta punitio eſt iſta. legit᷑ ẽt heſtcr.⁊. ⁊ deiceps ꝙ qꝛ aman
detraxit coꝛã̃ rege mardocheò ⁊ filijs i
rael moꝛtẽ aſecutꝰ eſt. Sexta punitio ẽ ina. Legitur Miercmie.ʒS.ꝙ quia pꝛin cipes ſedechie detraxerũt Hiercmie co rã rege dicendo. ꝙœ Micremias nð q̃re⸗ bat pacẽ:peſſima ab inimiciſ receperũt. Septima punitio eſt iſta.legitur etiã da⸗ nielzꝰ ꝙ caldei igne iurta fomacẽ moꝛ⸗ tui ſũt qꝛ detraxerũt Manieli coꝛã rege nabuchodonoſoꝛ. Octaua pũitioẽ iſta. legitur etiã dañ.S.qꝙ ſatrape darij regis perſarũ a ieonibus denoꝛati ſũt. quia de traxerũt danieli. Mona punitio eſt iſta. Legitur etiã dañ.iʒ.ꝙ iudices ſenes tur
piter interfecti ũt eo ꝙ detrarerunt ino⸗
centi uſãne. Decima punitio cſt iſta.le gitur etiã p totů quaſi tex. euangelij. quõ indei pluries detraxerunt dño Jeſu xp̃o: ob quã cãm habnerũt tribulationẽ tpalẽ q tito.⁊ eternalem.quia repꝛobati ſůt co⸗ ram dfio. t hec ſufficiant de ↄcluſiõe.
CJuxta quã mouetur qõ m durandum
Vtrum peccet detractiões audiẽès nẽc re ſiſtens. Ad qð rñdet. Fᷣm qð dicit apoſto lns ad ro.i.digni int moꝛte nõ ſolnʒ qui faciũt peccatũ:ſed etiã q cõſentiũt facien⸗ tibus. Conſentire aũt cõtingit dupliciter Vno mõ directe qñ.¶.aliquis inducit ali
De detractione nm ad peccãdũ.vłqñ placet ei peccatũ.
Zlio mõð idirecte qu.ſ.nõ reſiſit cũ poſ ſit. Et hoc qqʒ ↄtingit nõ quia pccca- tum placcat.ſed ꝓpter aliquẽ bumanuz timoꝛẽ. Dicẽdũ ergo. g ſi aliquis de⸗ tractiones audit.nec reſiſtat videt deira ctoꝛi conſentire:⁊ ideo fit particeps pci cius. Et ſñiquidẽ inducat aliũ ad detrahẽ dum: vel ſaltẽ placeat ei detractio ꝓpter odiũ eius cui detrahitur non peccat mi⸗ nus qᷓ; detrabẽs.ſcd qũq;ʒ magis. vnde Ber. dicit. Velle detrahere an detrahẽ tem audire.quid hoꝛũ dãnabilins ſit nõ facile dixerim. Sivero pctm̃ nõ placeat audicnti:ſed ex timoꝛe vel negligẽtia. vł etiã ex verecũdia quadã omittit repelle⸗ re detrahentẽ peccat:ſed multo minus. q detrahens:? qñq; peccat vcnialiter. qndʒ vero poteſt eẽ pctĩ moꝛtale. vel qꝛ illi incũbit ex officio coꝛripe detrahẽtem vel ꝓpter piculũ inde ſequẽs. vel pp ra dicẽ. qua timoꝛ hũanꝰ põt eẽ pctm̃ moꝛ⸗ tale. puta ſi er timoꝛe reſugit aliquid qð eſt vhibitũ.talis timoꝛ eſt pcu moꝛtale. C Et nota ꝙ ſi ille cui detrahitur aljs re
ferentibus audiat detractiões de ſe ipſo
dictas ſi patiẽter ſuſtinet eiꝰ patiẽtia lau
dabilis eſt:⁊ merctur.nã ſui eſt detrimen tum ſuc fame paii. Miſi hoc vertat in pi
cuiũ alioꝝ. Sʒ nõ eſt ſui arbitrij detrimẽ
tũ fame alterins ſuſtinere.Jõ in cuipã ei
vertitur ſi nõ reſiſtat ſi poſſit. in hoc eniʒ
eius patientia nõ eẽt laudabilis. qꝛ quiſi
bet tenct᷑ famã alterius ſernare:⁊ eq̃ ledẽ tibꝰ obuiare ſi põt. vel deleſione dolere. Et ſi aũt iſte cui detrahitur vtilitatẽ ſuã inde faciat.qꝛ patiẽtia acgrit meritũ apð deũ.hoc li nõ eſt de itentiõe detrahentis ſed er dei oꝛdinatiõe qui volnit ex malis bonũ elicete. t ideo eſt detractoꝛibꝰ ob niãdũ ſicut oppᷣſſoꝛibꝰalioꝝ:qᷓ;ʒuis er hoc ſpoliatis vei oppᷣſſis quq; mcritũ angca tur. Et nõndũ ꝙ aliqs poſſet dicereqð remediũ erit buic ifirimitati tã peſimc er quo ẽ ita inata hoibꝰ?Ad qð rderi põt
gn dun mn nu nt i ſhit mmohe ma nleri atpoꝛ derracl Etie vj Bi b verſ 3. Or igevui Te Nleck. i mit tbi aſ iomoꝛc Sic det dleie nals j heüi. qꝛ nücder iEue wbu Wer nan mwi Uunn ſing 1ßp. hinh tuco mile lm. v egone tu. ſipim ku. inin

Muc eipet no reiincin unö quaperc, Aguebumm Pialiquste ſiut vic ten itpantps gi aladdnh deraci x non peccat, B magis wi⸗ Nre an denhi bilins ſin m nõpjacen neglget.y ulto minns. N venialer. Wde. veſqꝛ Adrahitem teWora teepanw⸗ gt glquidqd pcnmmottal. huuraljsre öes de ſe ipſo patiẽria lau eſt detrimen vertatinpi bir dermẽ Pin cupäei ſitin boc eni avilis. q qui ware:⁊ eã i
leſone dolet.
nr vnluaẽi grumerig n& derahe volit cxmß waw kor:qᷓ;wisn poſn duni minntipeine urnſ
gSermo.c
ꝙ verecundia res quedã potiſima ẽ ad
detinendũ hoc pctm̃. Nã detractoꝛ ↄpa
tur peſſimis rebuſp ſcripturã. Vt er hoc debet glibʒ verecũdari.pᷣmo compatur cani eccle.⁊ g. Sagitta ifixa femoꝛi cãis ſic vᷣbñ in coꝛde ſtulti.i.detractoꝛis. a nis hs ſagittã infirã nõ quieſcit donec nemonerit. Mec ſtultꝰ quieſcerc põt do nec malũ vbů qð de ꝓrio auidinit alijs retulerit. Scdo compatur poꝛco. nã ſi⸗
ut poꝛcus nõ parcii cuicũq; imũditie.ſic
delractoꝛ cniq; vbo imundo os uũ p̃ſtat Et ideo ſicut poꝛci expellendi ſũt a mẽſa. vnñ Mtũs Zugu. ꝓpter detractoꝛes du⸗ os verſus dicit hůiſe ſcriptos ĩ mẽſa ſua vʒ. Quiſquis amat dictis abſentuʒ ro- dere vitã. Iãc mẽſã idignã nouerit cẽ ñ bi. Tertio detractoꝛ coinpatur ſerpẽti. vn eccle.iꝗ. Si moꝛdeat ſerpẽs i ſilentio nihil minns eo hʒ qui occulte detrahit. ⁊ bñ aſſimilatur ſerpenti. Nã ſerpẽès ſilẽ tio moꝛdet.toꝛtuoſc icedit.terrã comedit. Sic detractoꝛ moꝛdet ſolũ abſẽtes.⁊ fran dulẽti ⁊ tortuoſo mõ a laude icipiẽdo.⁊ i malis finẽ faciendo logtur:terrã etiã co
medit.qꝛ ſemp detractoꝛ fimũ.i.vbũů im
mũdũ de oꝛe ſuo ꝓtulit.vnde Pieremie 8. Ecce ego miuã ivobis ſerpentes peſſi mos:qbus nõ cſt incãtatio: ⁊ moꝛdebũt vos. Menera his ſerpẽtibus nõ eſt incã tatio.qꝛ nũq; coꝛrigunt᷑ eccle.⁊ʒ. Homo aſuetꝰ vbis impꝛopij oĩibus diebus vi⸗ ic ſue non erudiet. Qnarto aſſimilatur mõſtro ꝗ bʒ gladiũ in oꝛe. vñ Proner. 3.Pſt gencratio q̃ꝓ dẽtib⸗ gladios hʒ.
— pulchꝛo patenti.vñj ſetoꝛ eralat. ps. Sepulchꝛũ patens eſt gutur cox. Ser to detractot aſſimilat mulieri pᷣgnãti:qᷓ cũ doloꝛe conatur ad emiſſionẽ ptꝰ. Sic detractoꝛ conatur ad dicẽdũ maſũ qð an diuit. vñ eccl. io. facie vbi pturit fatu tãc; gemitus ptꝰ infantis. y detractoꝛ aſilitur oꝛi diaboli qð eit plenũ maledi ctibe. in pᷣs. Cuiꝰmaiedictiðe os pleuũ ⁊ amaritudine? dolo ⁊c. Soaſſiiatur in ri. vñ ⁊lmbꝛo. Tolcrabiljoꝛes ft fures qui veſtes ⁊ alia bona diripiunt qᷓ; fures Qmãnaʒ lacerant. qꝛ meliusẽ bonuʒ noine q; dinitie mlte. detractoꝛẽ da pifer diaboli: carncs hñanas comede ICappöitrouer. ⁊ʒ. Woli cẽ igninija pciõũ. heci cõmcſſatõibꝰ coꝝ q carnes ad neſcẽdũ ↄferũt. glo. Varnes ad neſcẽ qũ aferre ẽ ĩcollocutiõe detrabere. Ve cimo mõ detractoꝛ eſt falſus teſtis ſic ſo⸗ quẽs de ꝓrio tuo ſcitote P eo vel 3 teſti⸗ monũ dicere. pᷣs. Iuſurrererũt in ne te⸗ ſes inig ⁊c̃. gt iõ di. ꝙ detractoꝛ come- di carnes iq̃drageſma. Vñqdã abbas dicebat i nitis patrũ. Aeliꝰe comedere carnes.⁊ bibere vinũ.qᷓ; comedere car- nes fratris.⁊ qdã alius abbas vt recitat Fo.climachus expulit mõachũ detracto rẽ a monaſterio. ncc ipſuʒ miſericoꝛdiaʒ petẽtẽ ipicto monaſterio recipe voluit
ſ miſit cũ ĩ carcerẽ. t ſic magnifice co mes ⁊ ciues eugubini mei erpedite ſẽ hꝰ fructꝰtres ptes quẽ obſecro vos deſere⸗ re vt hic gratiam.⁊ in futuro gloꝛiã ha⸗ beatis. Imen.
7 in pᷣs. Filij hoium dẽtes eoꝝ arma? ja ¶ Bominicai ſeptuageſima.de anima?
gitte lingna coꝝ gladius acutꝰ. Vnde de tractoꝛ ſignificai p beſtiã illã dañ.y.q̃ſi milis erat vꝛſo.⁊ hiñjs tres oꝛdines denti nmn:veſus ⁊ ſi hoi ſimilis ſit:iñ hõ nd eſt. ergo lec detractoꝛ cũ hois ſanguine pa ſcat. In tribꝰ vero oꝛdinibꝰdentiũ ſigna ri pit tres modi qbus detractoꝛ Primnz lacerat.bona minuẽdo. occulta negãdo crimina iponẽdo. Quinto aſimiat ſe
us creatione ⁊ imnjoꝛtalitate. Sermo XII. eſt regnũ cclorũ 8 Imile hoi ienne qcxijt pᷣmãc ⁊c̃. Rpat.⁊.cꝰ. CMꝛo hꝰ ſacri ⁊ ſãcti cuãge lij hiſtoꝛiali declaratione notãdũ qꝙ tres cõcluſiones ſüt neceſſarie cuiiibet patri⸗ fami.in ſuis negocijs fgmiliaribus. Vʒ

Cq ſit debite ſollicitus iua diſponendo. ¶ Q ſit debite gratiſicꝰ cũcta pꝛemiãdo. ¶ ſit debite beneiicꝰpariter donando- ¶ ꝛimã ↄclonẽ ꝓbat Iſidoꝛus li ethi
mo. ponendo ethymologiã ſolliciti vbi dicit. Sollicitꝰqjſi ſollerciꝰ:inqᷓ;tũ.ſ.ali
gs ex qjdã ſollertia animi velor eſt ad ꝓ⸗ fequendũ ea qᷓ ſůt agẽda. Sʒ aduertẽ⸗ dũ ꝙœ Salomõ poptime iſtã ↄꝓclonẽ ꝓ⸗ bat ꝛouer.o.vbi dicit. Vade ad joꝛ⸗ micã.o piger ⁊ ↄſidera ſemitas eiꝰ.⁊ di ſce ſapiẽtiã.q̃ cũ nõ habeat ducẽ nec pᷣce
ptoꝛẽ nec pᷣncipẽ: parat eſtate cibuʒ ſibi:
⁊ agregat in meſſe qð comedal Viq;⸗ quo piger doꝛmies?qũ ↄſurges a ſõno tuo: Paululũ doꝛmies:paululũ doꝛmi⸗
tabis: paululũ cõſeres manꝰ tuas vt do mias ⁊ venict tibi quaſi viatoꝛ egeſtas ⁊
pauperies q̃ſi vir armatꝰ. Si vero ipi⸗ ger fueris veniet vt fons meſſis tuaet egeſtas fugiet a te. Sene.ad lucillũ. Mul us mihi ꝑ ociũ dies fuit:partẽ noctiũ ſiu dijs vedico:nõ vaco ſono:ſʒ ſuccũbo:⁊ oculos vigilia fatigatos cadẽteſqʒ ĩ ope detineo. Et L ncanus. Fac aliud. vanã ſemp dãt ocia mẽtẽ. Et Virgiliꝰ. Tũc
Varie venere artes. laboꝛ via vicit Im⸗ pꝛobꝰ.⁊ duris vrgeẽs in rebꝰegeſtas. Et
Saluſtins. Vigilãdo. agẽdo. bene ↄſu⸗
lẽdo. pꝛoſpera oia cedũt. Sed talis ſol⸗
licitudo dʒ eẽ nõ ſolũ coꝛpoꝛalis:ſed etiã mẽtalis. vñ Brego.is. mo. Quire bus tpalibus occupant᷑.tũc bñ exterioꝛa diſponũt cũ ſollicite ad iterioꝛa refugiũt. cũ nequaq; foꝛas pturbationũ ſtrepitus diligũt:ſʒ apud ſeinet ipſos itus in tran⸗ gllitatis ſinu regeſcũt. x ꝓclo. ꝓbat p Caſſi.li.4. epiaꝝ vbi ſic ait. Speʒ de futuris recipit qui trãſacta bñſicia reco⸗
gnoſcit. Et ſene. S⁊cpla. Sapiens oia
cxaminabit ſecũ.qᷓ;tũ accepit.aquo.⁊ qñ
vbi. qnẽadmoqũ.ita ꝙ negamus quẽqᷓ; ſcire gram referre niſi fapientẽ. Et.ðz.
Credamus nil eſſe grato aio honeſtius
Omnes hoc vrbes oẽs etiã ex barbaris
De ĩmortalitate aie
regionibus gentes ↄꝓclamabnnt in oĩnʒ indeoꝝ diuerſitate referẽdã bene merẽ⸗ tibus gratã oẽs vno oꝛe affirmabũt. In his diſcoꝛs turba ↄſentiet. Czꝰ culo ꝓbat᷑.per Ber. in quadã epiſtola. dicẽ⸗ tem. S clemẽtiſſima pietas que nõ deſi nit ſua largi beneficia.nõ ſolũvbi nul⸗ lum inuenit xitũ:ſed etiã plerũq; vbi totũ ↄtrariũ.¶ Sed notandũ ꝙ pictas. debet ſuperare aliq inſtitiã.⁊ hoc cũ dil cretionẽ. vnde Brego.li.j. mo. Mulla eſt ſciẽtia ſi vtilitatẽ pietatis nõ habet:⁊ valde iutilis eſt pietas ſi ſciẽtie diſcretiõc caret. Hoc ⁊ re vera ſic eſt. Naʒ ſi ideo pietateʒ eo ꝙ bene merirꝰeſt tribuit ſibi laboꝛãti hm pactũ. errat:cũ hoc ſit iuſti⸗ cie:⁊ nõ pietatis.ſed tribuere debet ᷣm idigentiã. Cle ↄcluſiones magnifice comes:⁊ eugubini mei dilecti in ſacro euãgelio hodierno denotant᷑.qð qdẽ in tres partes diuidit. Mã in pᷣma parie ponit᷑ altiſſimi ſollicitudo cũcta diſponẽ tis. In ⁊ parte ponit᷑ ipſius remune- ratio grate pᷣmiantis.ibi. Cũ ſero. In 3* parte ponit᷑ pietatis oblatio equaliter tribuẽtẽ.ibi. Qt ille vni ex.⁊c. Et vt me liꝰ hec pateãt videamꝰ hiſtoꝛiã. De⸗ clarate hiſtoꝛie fructus eſt dignitas ani. me.cum ᷣm Ber. Vinea iſta de qua fit mẽtio in iſto euãgelio ſit anima vel con ſciẽtia noſtra.loquẽdo igi᷑ de anima ho die tres ↄcluſiones cũ tribus dubijs mo re ſolito declarabimus. Quaꝝ ſit pᷣma talis in oꝛdine. ¶ Võcluſio pᷣma cſt iſta. ꝙ anima diffinit: alt vt ſpũs.alr vt ani ma:al vt ſpũs ⁊ anima. Mt ſpũs diffi nit ab Vriſtotele in libꝛo de motu coꝛ⸗ dis iſto modo. Anima eſt ſubſtãtia ĩcoꝛ⸗ poꝛea intellectualis illuminationis ap̃? vltima reuelatiõe perceptina. Erhat diffinitiõe cognoſcimus qꝙʒ ſpiritus hu⸗ manus g eſt anima iter omnes creatu- ras imediate poſt angelos illnminatio⸗ tionis diuine ſit particeps. Inq;tum aia diffint᷑ ab Ariſtotele in libꝛo de anima
ii
ſiun i hun w anii iſn ſüai ipor usg Iqᷓ ſ. ia iparu ſadſu
üüt
zinta ſulisa ihaus. ieaſin lfinſe mpliat ſiratio ʒ diue ſcu.di.
uMq ſnt ſigenn wöpp lmün uodh ſugin oh
o
Su ft.A
irczh
fmel hmie kusßn mnsm ſemn Wheis üpu

amabnnt ititurn F ginba Masqeni
öſolüyhin, dnãpirigy otahdcp ſn.hocnt o) mo. ul s nõ ho ſuitie dinei e. Maz ſit
ireſttribnitit
cñ hoc rinſt⸗ uert debet jn nes magniſic
decti in ſacro
ant. q qœẽ in
hnapane
dcavſyonẽ pſus remwe⸗ blarioequalier
.c. Ptvmt
Moiä. CM digntas ani a iſta de quaſi anima vel con i de anima he
Qvar ſupm
Uſo pmachi tlpůs. a Nd
bo de mong
eſtſabſtätai
umationt
cepuua. Ei
us ſpni ſer omn l⸗ gelos in nceps. ldonin
afumabi
Sermo NII.
vbi dicit. Anima ẽ endelechia coꝛpoꝛis plici oꝛganici potẽtia vitã htis.nde
lechia hic di actus pᷣmꝰnue pfectio. Mx
hac diffinitiõe habet᷑ ꝙ aiĩa vnibilis eſt coꝛpoꝛi:⁊ nõ omni:ſ; ſoli oꝛganico.vt in diffinitiõe pʒ.⁊ phiſico.i.ad ſuſceptionẽ gie rõnalis diſpoſito. Et iſto etiã mõ dif tinit a Memigio ſic. Anima eſt ſubſtãtia icoꝛpoꝛea regẽs coꝛpus. Et ex hoc habe mus ꝙ aia ẽ q̃ſi motoꝛ⁊ rectoꝛ coꝛpoꝛis
Inqᷓ;tũ ſpũs ⁊ aia diffinit ſil ab ug
ſic. Aia eſt oiuʒ ſilitudo. Et hec dat per
cõparationẽ ad creaturas. ia.n.ex ſui nã̃ ad ſuſcipiẽdas oinʒ reꝝ coꝛpoꝛaliũ ⁊ ſpũaliũ ſilitudines eſt apta. Et eodẽ mõ diffinit a Seneca. Anima eſt ſpũs itelle ciualis ad btitudinẽ in ſe⁊ in coꝛpoꝛe oꝛ dinatus.ſec deſcriptio dat in relatiõe aie ad finẽ:eo ꝙ nõ ſolũ ſeparata beatifi cat̃ in ſe cut angelus:ſed ipſius btiudo ampliat᷑ ĩ coꝛpoꝛe. ¶ Et ad maioꝛẽ de⸗ clarationẽ huius ↄclonis. Notandũ ꝙ aia diuerſimode noĩat ſʒ ſua diuerſa of ſicia.d̃.n.aia inqᷓ;tuʒ aiat ſine viuiſicat
coꝛpꝰ. Mens inqᷓ;tũ recolit.aius dum
vuit. Matio dñ rectũ inudicat:ſpũs dũ ſpi rat.vel qꝛ ſpũalem naturã habet.ſenſus dů ſentit: memoꝛia dũ recoꝛdat᷑.volũtas dñ ↄſentit.Necvero noiĩa a ſe ſunt diuer
ſa nõ ꝓpt᷑ eſſentie pluralitatẽ:ſed ꝓpter
eſfectuũ multiplicitatẽ. Dicit᷑ aũit aĩa ab a.ꝙʒ eſt ſine ⁊ mene ꝙ eſt ſanguis.i.ſine ſanguine. vel ameneʒ qð eſt tribuere eo ꝙ coꝛpoꝛi vitã tribuit. Sʒ iuxta hoc mouet᷑ q̃ſtio ᷣm důʒ Wonanenturã.in 2 di.is. Vtꝝ oẽs aie ſimul ꝓducte fue⸗ růt. Ad quod reſpõdendo. Motandũ ꝙ circa hocẽtripler modus dicẽdi. Vnꝰ ßm eſtimationem aliquoꝝ phox. Alter m iuentionẽ quoꝛũdã hereticoꝝ. Ter
tins ſᷣm iſtructionẽ ſcõꝝ doctoꝝ. ¶ ꝛi⸗
mus modus dicendi ꝙ aie ſimul create fnerunt ⁊ poſt foꝛmatis coꝛpoꝛibus ſibi idoneis ad hec coꝛpoꝛa viuificãda deſcẽ důt p lacteũ celũ⁊ alios oꝛbes planetaꝝ:
33 ⁊ poſtmodum coꝛruptis coꝛpoꝛibus illuc reuertunt᷑:⁊ poſtmodũ ſuo loco ⁊ ſuo tẽ⸗ poꝛe itexꝝ deicẽdunt:⁊ cũ deſcẽdunt non recoꝛdant᷑.imo obliuiſcunt᷑ pꝛius cogni⸗ toꝝ:⁊ cum aſcẽdunt obliuiſcuni pᷣus ma loꝝ que in coꝛpoꝛe habuerũt. Hec autẽ poſitio fnit platonis ⁊ eũ ſequẽtiũ.⁊ eãni tit᷑ ꝓbare AMacrobins explanãs ſonuz ſcipionis. Sed vere iſta poñtio plus eſt ſomniũ qᷓ; aliqð dem̃ auctẽticum. Mꝛi mũ qdẽ:qꝛ talis modus nullã habet cer titudinẽ:cum nemo poſſt hoc ↄuincere rõcinãdo. Memo eiiã ſit qui poſſit dice re ſe taliũ recoꝛdari. Scðo vero.qꝛ ma nifeſtã ↄtinet abſurditatem.qꝛ ponit ꝙœ gia nõ ſit vera coꝛpoꝛis pfectio: cũꝓpriꝰ actꝰin ꝓpꝛia materia habcat fieri. o nit etiã ꝙ nulla poſſit eẽ btitudo:cuz illa nõ ſit niſi vbi eſt perpetuitas ⁊ certitudo ſicut oñdit Augꝰ.iꝗ.de trinitate. ¶ Se cundus modus eſt ꝙ aie humane ſimul create fuerũt in celo cum angelis vtpo⸗ te:qꝛ ſunt einſdẽ nature ⁊ poſtmoduz ad ſuggeſtionẽ vel deceptionẽ dei tenebꝛaꝝ peccauerũt:⁊ merito illius peccati in coꝛ poꝛa ſunt detruſa tanqᷓ; in carceres:vt ibi purgeni ⁊ cũ purgate fucrit ſtatiʒ ad celeſtẽ piiam renocent᷑.Hec aũt poſitio eſt manicheoꝝ.⁊ nõ ſolũ eſt ꝓtra fidẽ ca tholicã.ſed etiã tra phiaʒ.⁊ ʒ ſenſibilẽ experientiã. Cõtra ſidẽ catholicã eſt.cũ
ponat aias ante peccaſſe qᷓ; coꝛpoꝛibus
eſſent mixte. c dicat aplus de Jacob.⁊ ſau.ad MRo.o. Anteqᷓ; aliquid boni? mali egiſſent. Ponat ctiã nuliã aiaʒ dã⸗ nari finaliter.et ita timoꝛẽ dei auferat a coꝛde. Cõtra philoſophiã eſt.duz ponit aias circuire diuerſa coꝛpoꝛa.cumꝓpꝛia foꝛma ĩ ꝓpꝛia materia habeat fieri. Mũ etiã ponit ꝙ coꝛpus cõparat᷑ ad aiaʒ nõ ſicut pfectibile:ſed ſicut carcer. qð ñi vex eſt. homo non eſt vera ſpẽs cũ ex aia et coꝛpoꝛe nõð fiat vnñ. Wõtra rõnẽ ⁊ ſen⸗ ſibilẽ experientiã eſt. qꝛ videmus anim qᷓ;tũcũc bonaz nolle a coꝛpoꝛe ſeparari E

8 Se ĩmoꝛtalitate aie— bᷣm qʒ dicit Aplus. Nolumus erpolia coꝛpoꝛi vniatur creata eñ non oꝛdine tẽ ri:ſʒ ſupneſtiri.qð mixꝝ eſſet ſi ad coꝛpus poꝛis:ſednature. Hoc gfirmat᷑ aucto- naturalẽ aptitudinẽ ⁊ iclinationẽ nõ ha ritatibus ⁊ rõnibus. ꝛimo ſic. in pᷣs. beret ſicut ad ſuũ ſodalẽ nõ ſicut ad carce Qui finxitũgillatiʒ coꝛda eoꝝ.glo. expo rẽ. Videmus etiã ꝙ nihil nouimus niſi nit.i.aias. Itẽ Augꝰ in libꝛo de eccle- ea qͥ poſtqᷓ; nati ſumns didicimꝰ:qð nð ſiaſticis dogmaribꝰ. Tenẽdũ ẽ ꝙ aie nð eẽtvex ſi aie nie a pᷣmoꝛdio create fuiſſẽt ſunt ſimul create:qꝛ ſi ſunt ſil create:ant
2in celo peccaſſent.multa.n.alia ſcirẽt volũt veniread coꝛpus.aut nõ.ſivolũt. N ſi dicas mole coꝛpoꝛis oppᷣſſe oblini- cũ coꝛpoꝛa ſint iſecta ⁊ penalia.ergo ſůt ſcunt· Quero tũc qjre ꝓceſſu ipis nõ re· ſtulte cũ veniãt volũtarie ad ↄtrabẽdaʒ coꝛdãtur aliqᷓ. ¶ ertius modus eſt ꝑ penã.ſi nolůt ⁊ miuunt᷑.ergo cũ ſint ino gie nõ ſimnl ſunt crcate:iʒ ſucccſſiue ꝓ cẽtes ſit cis iinria.ergo nõ eſt dicẽdũ ꝙ ducũtur in ſus coꝛpoꝛibus. Et in hoc tõ fuerit ſimul create. Itẽ aia qᷓ;din eit iů
ſenſert omnes catholici tractatoꝛes. Et coꝛpoꝛe mole coꝛpoꝛis granat᷑.ergo me⸗ adco certũ eſt ꝙ nõ licet alicui vubitare lius eſt ei⁊ pſfectius eſſe ertra carnẽ qᷓ; in de aiabus alioꝝ hoinm ab adã. Deaia carne. Sedqꝛ nõ eſt oꝛdo:ſed puerũo ꝓ⸗ vo ade viet dubitaſſe Aug.ſup Ben. cedere ad ſtatũ minus pfectũ a ſtatn ma- ad lraʒ. vtx ſnerit ante coꝛpꝰ vel in coꝛ⸗ gis pfecto. Si dens⁊ natura oꝛdinate fa oꝛe creata. De iſtisaũt nð dubitat. imo cit ꝗcqd facit nec oꝛdini nature nec diui- pꝛobat ꝙ ante coꝛpus ꝓducte fuerit du ne ꝓnidẽtie decet fimul aias creari. Et plici rõne monente circa aias aliox ho hec ſufficiãt de qõne pᷣſenn ⁊c.¶ Con⸗ min: q̃x nulla reperit in aia ade. ꝛi cinſio ſecũda eſt talis in oꝛdine.qꝙ aia ra ma eſt ꝙ aie cũ coꝛpoꝛibꝰ vniunt᷑ ongi· tionalis eſt imoꝛtalis.iſta cõcluſio ꝓbat naiẽ culpã ꝓtrabunt.ita q nullã culpã qᷓdruplr ꝓut eã ꝓbat btũs Bonauẽtu⸗ habẽt aciualẽ. ergo in eis nec meritũ nec ra in. ⁊. di. io. Nt pᷣmo ex ↄſideratiõe ji deineritũ potuit pᷣcedere nec liberi arbi⸗ nis. hũc modũ pᷣcipne appꝛobat T ugꝰ i trij vſus:nec delberatio veniẽdi vel nõ libꝛo. i⁊. de trinitatc ⁊ de ei.dei.nec im⸗ veniẽdi ad coꝛpus. Alia vero rõeſt: q merito. qꝛ finis imponit neceſſitatẽ his qᷓ uie nie a ſua pᷣmq oꝛigine ſũt ignoꝛãtes: ſunt ad ſinem. Moc igi pᷣmo ſupponẽ- nec nouerũt iſa e p ſenſus adiſcũt. Non dum eſt tanqᷓ; vex.q aia rõnalis facta nadiſcere eſ remihiſci vt ꝓbãt ſancti? ſit ad percipiendũ ſummã beatitudinẽ. phi. Et iõ aie nie hac duplici de cã non Et hoc adeo certũ eſt ex clamoꝛe ois ap pſñt dici ante coꝛpoꝛa ꝓducte. tuʒ ꝓpter petitꝰ naturalis ꝙ nullus de co dubitat: ignoꝛantiã. cñ ꝓpter oꝛiginalẽ culpã:qx nil cuiꝰ ratio eſi oino ſubuerſa. Certiſſi- nentra fuit in aia ade qñ in coꝛpoꝛe fuit mũ eſt. n. nobis q oẽs volumuscẽ bea⸗ miſſa. Etiõ magis de illa dubitauit q; ti.ñ igit btüs eſſe nõ poteſt qui bonũ qð de iſis. Mꝛobabiliue ti eſt viccreꝙ fue habct poteſi amittert. qꝛ hoc ipſo iã ha rit creatã in coꝛpoꝛc. Ve iſtis aũt ð ſo⸗ bet vnde timeat.⁊ vndt doleat. ⁊ ita vñ lum debemns opinari:ß ctiã credere co miſer exiſtat. necene igit᷑. ꝙ ſi auima fa⸗ gimur ꝙ ante coꝛpoꝛa create nõ fuerũt. cta eſt capax beatitudinis ꝙ ipſa ſit per Et hoc oes catholici ſeintiũt tractatores naturã imoꝛtalis. Lt ſic colligitur eius
Ethic quãdo iuenit eox auctoꝛitqs qͥ vi imoꝛtalitas ex parte cauſe finalis. Coll
deat oppoſitũtrſonare pieitelligẽdaeſt. gitur etã nibiominus ↄſequẽter er par qꝛ vel loquunt fmaiior opiniohẽ:velſi ke cauſe ſoꝛmalis. qꝛ entfacta eſi ad par
hᷣni ꝓpꝛiã loquunt itel igũt ꝙ aĩa pᷣuſq; ticipãdũ bcatitudinẽ que ʒñſtit in ſum⸗

elnono o girmat au digtor geh nlbbdet iunſtcutn us au n jn penauepi aeaznit Mergochln Wainänc graat. egon acamqᷓi oKapuerio tcaanm urd oinaten he nec diui⸗ sgean. Pt wCKon⸗ on ara a cõcuio ꝓw s Bonann, er ↄliderauiõe j ppꝛoba Aug ci. dii. in eceſuat b tpmo ſuppoi ia rönalis fuch mã beaimdi xclamoꝛ o⸗ ns de co dubi olmnsceh e doleat.i gü. g ſi aum hns ꝙʒ ipſal
canſe fpast⸗ us ſcin eniſauta ncn ns
—— S
mo ſolo bono.facta ẽ capar dei:⁊ ita ad ipſius imaginẽ? fimilitudinem.ſed ñ eſt imago dei expꝛeſſe aſſimilat᷑ ei.boc autẽ nõ eſſet ſi moꝛtis termino clauderetur. Cum ergo de natura ſua dei imago ſit. mouis tmino claudi nõ poteſt. Ex hoc etiã habet ratio ex parte materie.qꝛ eniʒ ipſum quo eſt anima ſine foꝛma tãte di⸗ gnitatis eſtvt ipſã animã reddat dei ima gine iſignitã que eit ꝓditio nobiliſima. materia que hnuc foꝛme vni᷑ tãto appe⸗ tim ci Ziungitur ⁊ ita eins appetitus in ipſa terminat ꝙ nullatenus queat aliaʒ foꝛmã appeterẽ cũ optima coiligãtia inn gant adinicẽ.gt quoniã qð bona rõne mnncſũ eſt diſolui velle non eñt dei. hinc eſi ꝙ deus qni fuit anime auctoꝛ:eit ↄti nuns auime cõſernatoꝛ. Et ſic patet rõ imoꝛtalitatis aie ex q̃drupſici genere can
fax. ¶ Sed inxta hãc ꝓcluſionẽ mone⸗
na remanent irremunerata ⁊ miſt ma la ĩpunita in pꝛeſenti vita igitur aliavi. tã eſt in qua hoc adiplebitur.ſed hoc nð eſſet niũ anima eẽt ĩmoꝛtalis.igi. C Si tu dicas ꝙ hon cogit: qꝛ ſicnt juſcitabi- tur coꝛpus.ita gia poſſet ſnſcitari.joc non valet.cuʒ enim anima ſit ex nihilo
creata ſi coꝛrũperet᷑ tenderet in nihilnʒ.
ergo non ſuſcitaretur.ſed alia de nono crearetur. C Ertertia añderatiõe oſtẽ⸗ ditur ſic. Remoto vitimo fine qui pꝛin⸗ cipaliter monet. oẽs alij fines caſſi ſunt ⁊ Vani.ſed finis vltimus ois operatio- nis rationalis eſt beatitudo pecta. ergo ſiiſta non eſt: oia quecũqʒ facit anima fa cit fruſtra.ſi ergo hoc eii inconneniens neceſſe eit illũ finẽ ponere.ſed beatitndo eſt ſatus omniũ bonoꝝ Agregatione p- fectus. vbi autem hoc eñ. neceſſe ei eſſe imoꝛtalitatẽ.igitur anma eſt imoꝛtalis.
ri poteſt q̃ſtio pᷣm dim Bonanẽturã in C Er quarta conſderatione argnit᷑ ſic.
eodẽ loco. Vtꝝ anime imoꝛtalitas poſ ſit ꝓbari per alias rõnesqᷓ; per genera cauſax. Ad qð reſpõdet᷑ ꝙ ſic.ſꝛo quo
MVotandũ:ꝙ aia habet ↄñderari in dꝛ⸗
dine.⁊ habet ↄſidcrari in ſe.⁊ in oꝛdine. reſpectu vninerſe creature:vel reſpecm
diuine inſtirie. vel reſpecm finisq cõpe⸗ tit ꝓpꝛie nature.⁊ in ſe q;ũ ad virtutẽ.
qᷓ;tũ ad actũ.⁊ qᷓ;tum ad obiectũ.⁊ ſic ſer
modis ↄſiderari habet. Cꝛima ↄſide
ratio eſt ᷣm oꝛdinẽ quẽ habet iter crea⸗ ras vninerſi. Et ym hãc oſtẽdit᷑ eius imoꝛtalitas er duplici ratione. Pꝛima eſt hec. In oꝛdine creatnraꝝ vnierſi re perimus pꝛimã materiam? vltimã foꝛ⸗ mam:⁊ eque vel magis eſt de cõplemẽ to vninerſi vltima foꝛma ſicut ⁊ pꝛima materia:ſi ergo pᷣma materia eſt icoꝛru- Ptibilis:ergo ⁊ vitima foꝛma.⁊ hec ẽ aĩa
ratiõalis.igitur. Secũda ratio dimittit
caula bꝛcuitatis. ¶Er ↄſderatione di nine muſtitie oſtẽdit᷑ ſc. Nullum bonñ en
irremuneratũ.⁊ nullũ malũ eſt ipunituʒ
apnd eum qui inſte indicat.ſed multa bo
NMulla virtus materialis ⁊ coꝛruptibi- lis nata eſt ſuper ſe refiecti.anima yqtid⸗ nalis ʒ actũ pꝛopꝛiũ eñ huinmodi.iã nata eñ ſuper ſe reflecti cognoſcendo ſe ? amãdo ſe. ergo vnrtus eius nõ eſi coꝛ⸗ ruptibilis? materialis. ergo ⁊ ſubſtãtia eiꝰ eſtimãlis⁊ icoꝛruptibiis. ¶ r gn ta aſideratiõe arguit ſc. Vuiuijibet ſicb ſãtic coꝛruptibiſis operatioantiquat ⁊ ſeneſcit in tẽpoꝛe:ſed anime rõnalis ope ratlo potiꝰ umeneſcit. vt ſapiẽtia ⁊ pꝛn⸗ dẽtia in antigs. igi᷑. ¶Er ſexta cõſce⸗ ratione urgui ſic. Wecejfe eſt Ppoꝛtionẽ eſſe cognoſcẽtis ad cogniti:ſiie potentie adobiectũ. Sed anima rõnalis nata eſi telligere veritatẽ: veritas añt eſt incoꝛ. ruptibilis.ficut ꝓbat Aug.in ſoliloquijs cũ ſit talis nature ꝙ ipfa negatio vcrita lis veritatẽ pohat. ergo aia rõnalis que ſibi ꝓpoꝛtionat eſt imoꝛtalis. t hec de iſta q̃ſtione ſuficiãt.qᷓqᷓ; plures alie ra- tiones poſſint adduci ᷣm iſij doctoꝛẽ:qᷓ canſa bꝛeuitatis omittunt᷑. ¶ Võciuſio tertia eſt talis. ꝙ aiaʒ eẽ imo:taſẽ Pbari e 2

DBe imoꝛtalitate aĩe
pot auctoꝛitatibus noui⁊ veteris teſta- mẽti. dꝰ ſic.geñ. pꝛimo. Faciamus hominẽ ad imaginẽ ⁊ ſimilitudinẽ no⸗ ſtrã.cũ dens locutus ſit de aia.⁊ ipe eſt imoꝛtalis. ergo ⁊ aia. ꝑt ſapiẽtie ſecun do. Juſtoꝝ aie ĩ mann dei ſunt ⁊c̃. Iteʒ ibidẽ. Spes illoꝝ imoꝛtalitate plena eſt. ¶tẽ luce.io. MMoꝛtuus eſt dines ⁊ ſe⸗ pultus eſt in inferno ſed nõ ßᷣm coꝛpus. ergo ᷣm aiam.tẽ Fo.6. Qui mandu⸗ cat meã carnẽ ⁊ bibit meũ ſanguinẽ ha bet vitaʒ eternã. Itẽ ꝓbat p Wego.lo quẽdo de malis iſerni. Ibi moꝛs ſem⸗ per viuit. finis ſemp incipit.⁊ defectus deſicere neſcit. ᷓtẽ ꝓpter curioſos ponẽ tur auctoꝛitates philoſophoꝛuʒ. Socra tes ille magnus philoſophus ⁊ ſcripſit ⁊ docuit aĩam imoꝛtalẽ eiſe q̃ ſolo ſũmo bono poterit eſſe beata. Et quia ſciebat deũ nõ poſſe videri niſi a purgatiſimis mentibꝰ.⁊ mentẽ purgari nõ poſſe niſi optimis moꝛibus:oẽm philoſophiã tra rit ad moꝛes. Itẽ plato de imoꝛtalita te aie libꝛũ fecit eã ꝓbans eẽ imoꝛtaleʒ. qᷓ; cũ theobꝛotus philoſophꝰ legiſſet ab alto ſe ꝓiecit vt fieret ĩmoꝛtalis. Et tul lins. Nõ ẽ lugenda moꝛs quã ĩmoꝛtali⸗
tas cõſequitur. ¶ Iteʒ ariſto. vt recitat
theophraſtus phũs dũ eſſet ĩ moꝛt arti culo ĩ hec ꝓrupit vba. Vu qui ſuſcipis alioꝝ aias philoſophoꝝ ſuſcipe animaʒ iſtã· Itẽ anaxagoꝛas dů i extremis labo rabat iterrogatus:vbi tumulari vellet. an vbi erat alienigena: an coꝛpus vel⸗ let deferri ad patriam.reſpondit. Nihil intereſt. Sundi eni ad inferos m̃dẽvn⸗ diqʒ eſt via. ¶ tẽ criſippus phũs dñ ĩ pũcto eſſet moꝛtis ſollicitudinẽ ſui diſci⸗ puli redarguẽs erga ſanitatẽ ſuã. ſic ait Sicut in hanc vitã nõ noſtravenimus volũtate. Ita rurſus ex hoc coꝛpoꝛis do micilio quo eũdũ nobis aſſignatũ eſt.nã eiuſdẽ iuſſu recedẽdũ eſt qui nos i hꝰ coꝛ us iduxit tãdiu habitaturos donec in eat emitti. Nẽ Diogenesvt recitat
adultera ⁊
tullius i tuſculanis qonibus moꝛiens iui ſit coꝛpus ihnmatũ relinqui i deſpectio nẽ huius vite. ⁊ ꝑ ꝓſequẽs i argumẽtuʒ future vite. C Itẽ Macrobius de ſõ⸗ no ſcipionis ait. Certũ eſt cẽ in celo dif⸗ finitũ locũ vbi beati ſempiterno euo fru unt᷑. Et poeta vulgaris. El loꝛ cimite- ro da queſta parte hãno Vũ epicuro⁊ tutti iſoi ſequaci. Vhe lanima col coꝛpo moꝛta fanno. Et hoc ſuſficit de qͥſtione. CJut̃ hãc ꝓcluſionẽ monct᷑ dubitatio. An ꝑ exẽpla ſacre ſcripture ꝓbari poſ⸗ ſit aiam eẽ imoꝛtalẽ. Ad qð reſpõdetur ꝙ ſic. Et pꝛimo habet.geñ.⁊j· de abꝛa am vbi dicit. Võgregatus ẽ ad populũ ſuũ. vbi oſtẽdit ꝙ ĩ alio ſeculo habebat populũ.ſ.hoĩes qui bene vixerãt ſicut ⁊ ipſe. Similit habet᷑ de vſaac. Appoſit? ẽ populo ſuo.genñiʒj. Cum crederet ia- cob moꝛtuũ eſſe ioſeph deſcẽdã inqt ad filiũ meũ luges in ifernũ.geñ.ʒy. Vnde credebat eñ ibi eẽ ᷣm ſpiritum. Appa rens dñs moyſi dixit. Ego ſů deꝰ abꝛa am.dens yſaae ⁊ dens iacob. Vñ ſalua toꝛ Math. ⁊z. Deus ẽ viuoꝝ ⁊ nõ moꝛ tuox. Mirantibus ſernis dauid ꝙ ipſe P. moꝛtuo paruulo non plangeret ingt ſecũdi reg.i⁊. Ego vadã ad eũ. Vũ fu⸗ ſpenſus ⁊ tribus lanceis ↄfoſſus abſalõ interiſſet dauid eum lachꝛymabiliter planxit. ſecũdi reg.is.ſup quo angꝰ.ʒ.ð doctrina xpiana ait. Mõ oꝛbitatem filij doluit.ſed ga nouerat in quas penas tã dricidalis aia rapere᷑. Wã alio pꝛins filio qui inocẽs erat pꝛo quo egrotante affligebat.moꝛiente letatus ẽ ſecũdi reg.ix. Oꝛanit helyas ꝓ ſuſcita tione filij hoſpite ſuo dicens.ʒ. reg.iy. Dſie deus meus reuertat queſo anima pueri hutꝰĩ viſcera eius. Thobias ſe cũdo icrepãs ſtultitiã ꝓpinquoꝝ⁊ oſten dès ꝙ gia viuat poſt ſepationẽ a coꝛpo re. Filij iquit ſanctoꝝ ſumns:⁊ vitã illã expectamus quã dens daturus eſt hisq
—
ſidẽ ſuã nũq; mutãt ab eo. Et in oĩone
ug ſur iuo giuei wci mui winr ln ſih qöw hich ſmi non c rogot hanc ns.
0

brsmori
uune iagnin dacris üeiciinchtt mpiemoah ls. Elint. Ao Lchiunt ehanm cloy lufiudeſſun ouc dubui, nre phanp 4qð npůtu use adpopui ſechlo hatebn ylrerãt ſicnt ſauc. Ippoſi mederetia ducij inqt ad günde irimm. Wn ego ſide adu acob. Vi ſalu viuoꝝ ⁊nõmo is dauid ꝙipe plangere ing a ad cũ. Cüſ⸗ gfoſſus abſi achꝛymabiliu up quo ang'z öobitatemfi in quas penst dig raperẽ. I s erat pot moꝛiente lun ubelyas ꝓl wrat qheiod eins. Thot ippnquoru Mlepauoi or ſumus N as dund jabw. Ein
Sermo · II.
dixit hob.z. Dñe km volůtatẽ tuã fac mecũ ⁊ pꝛecipe recipi ſpiritũ meũ. ddi dit dñs oĩa qͥ fuerãt iob duplicia.tñ non dedit.y.filios ⁊ tres filias ſicnt pᷣus: vt hi ꝗ iã extincti fuerant vinere demoſtra rẽtur ᷣm Be.Job.4⁊. Valde expꝛeſ⸗ ſe dicit falon in fine eccleſiaſtes. Reuer tatur puluis in terrã ſuã vñj erat:⁊ ſpũs redeat ad deũ qui dedit illũ. Pleaʒarus dicit ſecũdi AMacha.o.c. Et ſi ipniti tẽ poꝛe ſupplicijs eripiar hoinm.ſed ma- nus oipotẽtis neqʒ vinus neqʒ moꝛtuus fugiã. Dnñis dixit ĩ euãgelio AMath.io. NMolite timere cos ꝗ occidũt coꝛpus. Et apꝰad phi.i. Tnpio diſſolui ⁊ eẽ cũxpᷣo. Et ſic magniſice comes ⁊ ciues engu⸗ bini mei expedite ſunt huius fructꝰ par tes qbus clare cõſpicimus ꝙ aia rõna- lis nõ parũ appꝛecianda eſt. Vñ excla- mat Ber.ſic. O aia iſignita dei imagi ne. decoꝛata ſimilitudine. deſponſata in fide. dotata in ſpũ.redẽpta ſanguine.de putata cũ angelis.capax beatitudinis. heres bonitatis.rõnis particeps.qd tibi cũ carne:? Mũqᷓ; vilius ſterqmiũ iueni⸗ ſti. Et ſeneca in ꝓner. Nihil magnũ in rebus niſi aius magna deſpiciens. Wt augꝰ ſup gei. ſicut deꝰ oẽʒ creaturam. ſic aia oẽʒ creaturã coꝛpoꝛalẽ nature di gnitate pᷣcellit. Idcirco eã nõ deſpicia- mus quia dicit Gꝛe. in ome. Si magne mercedis eſt a moꝛte eripei carneʒ qᷓ;qᷓ; moꝛiturã.quanti ẽ meriti a moꝛte aĩam liberare in celeſti patria ſine fine victu- rã Etaugꝰ ĩ quodã ſermone. Quid eſt qð velis habere malũ Dices mihi ni hil oĩo.nõvxoꝛem. nõ filiũ nõ filiã. non ſeruũ.nõ ancillaʒ. nõ tunicã. poſtremo non caligaʒ. Et tu vis hie malã vitaʒ: rogo te pꝛepone aiam tuam calige tue. Manc igitur amemusvt vitam habea mus. Amen. 8 C Bominica in ſexageſima de verbo dei. Sermo. XIII.
3 A m turba plurima cð 1 neniret ⁊ de cini- tatibus pꝛoperarent ad eñ. dixit per ſimiitudineʒ. n ce.S. C ꝛo hnins ſacri et ſancti enangelij hyſtoꝛiali declaratione notandum ꝙ tres concluſiones requi- rũt ad hoc vt vnꝰ cinis bñ loquat ⁊ ſũt iſte.videlicet. CQ⸗ fit fructuoſa locutio ⁊ inſtructiua coꝛdium. Ge ſit valoꝛoſa afirmatio ⁊ recta men Cſit radioſa Sclaratio ⁊ diſtictina ſta tuũ. ¶ ꝓcluſiõeʒ ꝓbat ãbꝛoꝰi li. ð officijs vbi ingt. Ingũ litvᷣbis tuis ⁊ ſta tera atqʒ mẽſura.vt ſit grauitas i ſenſu. iſermõe põdus.atqʒ ĩ vᷣbis modꝰ. Hoc bꝛoſiꝰ. Si aliter hõ logtur inanit loqt: ⁊ ex vana locutiòe vanꝰ hõ tenet᷑. ñ hug. li. de aia. dic. Vanꝰ ſermo ve Aſcie ẽ. Inde ẽ ꝙ moꝛes hois lingna pã dit. ⁊ q̃lis ſermo oſidit talis aius appꝛo bat. qm̃ ex abundãtia coꝛdis os logtur. Sermo vanꝰnon erit abſq; indicio: qa ab oi ſtatu altitudinis depiunt: ꝗ p vba vana dilabunt᷑. hec ille. CCõchuſio⁊ Pbat ga expimẽtalit videt᷑ ꝙ ſapiẽtes viri pus cogitãt ſi poſſũt ↄfirmare q̃ d ct. Qnñ We. z⁊.li. moꝛalinʒ.Ille mihi videt eẽ ſapiẽs q pauca qdẽ dẽ vtute cõ ingũ:⁊ꝓloquit firmiter i nis actibꝰatqʒ opibꝰ:? fidẽ vbi opeꝝ ſuoꝝ aſtipulatie firmat. Et pictagoꝛicꝰ in ſuis pᷣceptis ait. Quidã a pictagoꝛa q̃rẽs qũo iter ſa piẽtes diſcipuios cõpntari poſſet. reſpõ dit. Serna ſilentiũ donec neceſſariũ ſit tibi log.ſi nihil dixeris niſi ꝙ bñ ſcieris ſ geſſeris optia.⁊ locuus fneris pauca. nã ſiletiũ ſignũ eſt ſapie.⁊ loqᷓcitas ñgnũ ſtultitie. e leſtines rñdere donec fue⸗ rit finis introgãtis. nec qſtionẽ in cõnẽ tu ſoluere tẽtes cũ ſapiẽtioꝛẽ te eẽ ibi con
ſpexeris. ¶ Tertia ↄclu?ꝓbat᷑ ga locu-

15 7
tio velor ⁊ obſcura vel vᷣbis vel ſenten tijs ãmirationẽ ducit ⁊ nõ claritatẽ. ñ hieroꝰ ad neß̃. Verba voluer ⁊ apð ipe ritũ vulgus admirationẽ ſui facere ido ctoꝛũ hoiumẽ. Mipil. n.tã facile qᷓ; vilẽ plebẽ ⁊ idoctã volubilitate lingue deci⸗ pere: qͥ quicqd nõ intelligit plus mirat᷑. Oz ergo. vt ait cicero ĩ pᷣmo rhetoꝛicoꝝ vt ſermo ſiue narratio ſit dilucida. Zit ſeneca i.o.epla. Quẽadmodũ ſapiẽti viro iceſſus modeſtioꝛ ꝓuenit. Ita oꝛa⸗ tio pꝛcſſa nec audax.i.q ſit cũ mãſuetu⸗ dine ⁊ claritate vboꝝ. ¶Me ↄcluſiões magnifice dñe comes ⁊ eugubini meii hoc lacro euãgelio hodierno denotant᷑. NMã i pᷣma parte ponit fructuoſa locu- tio xpi inſtruẽtia. In ⁊ parte valoꝛo⸗ ſa cõfirmatio xp̃iclamãtis ibi. Mec di⸗ cens clamabat. Inz? parte ponit᷑ ra dioſa ðclaratio xpi reſpõdẽtis ibi. Inter rogabant el diſcipuli eius. Et vt meliꝰ hec pateant videamꝰ hyſtoꝛiã. C De⸗ clarate hyſtoꝛie fructus ſit vbũ dei ſecũ⸗ qũ expoſitionẽ Zeſuxp̃iĩi pꝛeſenti enãge lio.ð quo vbo loquẽdo tres ↄꝓcluſiões cũ tribus dubijs moꝛe ſolito declarabimꝰ. ¶Pima pars erit de verbo. ¶Secunda de pꝛoferẽte verbum. ¶Vertia de audiente verbum. Concluſio pꝛima eſt ꝙ verbuz dei ac cipiendo verbum pꝛo pꝛedicatione di⸗ citur ſemẽ pp tria. ꝓpter virtutẽ caleia
ctiuã:nutritinã:generatinã.qᷓ ſecũdũ na
turales repiũtur in quolʒ ſemine bono. De pᷣmo logtur dauid ip̃s. Ignitum eloquiũ tuũ vehemẽter. Dezꝰ loqtur Math. 4. õ in ſolo pane vinit ho⸗ mo:ꝛſed in oĩ verbo qð ꝓcedu de ore ði.
Deʒ loqtur Ja.pᷣmo. Volũtarie eni gennit nos vbo itatis. C Et notãduʒ ꝙ gncnplexct gůatio q̃ nõ põt fierimũ p vbñ. ꝛim eſt nlis q̃ yabet fierip carnis ꝓpagationẽ. Nuiꝰ.n.filius põt fieri legittimꝰ niſi ꝓ vbũ.i.niſi inter ge⸗ nerãtes pᷣus iterneniat cõſenſus vᷣbi. vt
Be verbo dei
cũ dicit vir. Accipio te ĩmeaʒ.⁊ mulier
cũ dicit. Accipio teĩ meũ ⁊c̃. Sccũdaẽ legalis q aligs fit filius p adoptionem
tẽpoꝛaliter pꝑ iperiũ vel reſcriptum.ſpiri tualit᷑ ꝑverbũ dei.ad coꝛ. 4 In vpo. n. Rſu p euãgeliũ ipſe nos genuit. 3 eſt ſpiritualis qͥ fit p baptiſmi regeneratio- nẽt fit ꝑvbũ cũ di. ego te baptiʒo⁊c̃.vñ augꝰ. Accedit vᷣbũ ad elm ⁊ fit ſacramẽ t. 4 eſt ſacramẽtalis qñ trãſubſtãtia tur panis ĩ corpus xp̃i.cũ di. Moc ẽ coꝛ⸗ pus meũ. Vñ euſebiꝰ. Inuiſibilis ſacer
dos viſibiles crcaturas vᷣbo dei ſacra⸗
tas poteſtate cõmutat. yẽ ſupſubſtan tialis qua filiꝰ dei gijat᷑ a pr̃e. Et iſta ſit
p verbũ cũ di in pᷣs. Eructauit coꝛmeñ bũ bonũ. Tũc deus eructauit vbũ bo⸗ uñ qñ filiũ de ſua ſubſtãtia generauit.ct
ſic pʒ ↄcluſio. C ut̃ quã mouct᷑ qõ ßᷣm ſententiaʒ qᷓ;plurimoꝝ doctoꝝ.qucvtili tates ꝓcedũt de vbo dei capiẽdo vbum dei ꝓ p̃dicatiõe. Ad qð rñdet ꝙ multa boha facit andiẽtia vᷣbi dei. I mnẽtẽ ſatiat. Vñ angꝰ ĩ quodã ßᷣmone. Quiſ⸗ qʒ vbo xp̃i paſcit᷑ terrenũ pabulũ nõ re⸗ quirit. Wec eni põt panẽ ſeculi cupe qui
pane reficit ſaluatoꝛis. Wegligit famẽ coꝛpoꝛis g pabulũ lectiõis itendit. Mec
ventris curã hie poterit: g alimẽtũ ver bi celeſtis acquirit. Ipa enim oium reſe
ctio q̃ ſatiat diam qͥ purgat viſcera cuʒ de diuinis ſcripturis cibũ eloquij perẽ⸗
nis accepimus. Et Bie. omc.6. ſſplus
ẽ verbi dei pabulo victurã ĩ ppetuũ mẽ
—
tẽ reficere:q; vẽtrẽ moꝛiture carnis ter
reno ſatiare. ⁊ ab amaritudſe aiaʒ cu
rat. Vñ ãbꝛoſiꝰ ſup Beati imacuſati. Qũo poſſunt vba dei dulcia cẽ in fauci bus tuis:iĩ quibus eſt amaritudo negtie?
3 aiam ad bi opandũ: ad bñ credẽdũ ad bů itelligẽdũ jancit. Eñ ꝓſper li. pꝛ⸗ mo de vita ↄtẽplatiua. Fides ex anditu.
andirꝰaũt ꝑ vᷣbũ xp̃i.oñdit apꝰ. Si ergo
a ſine pᷣdicãte nõ andit. ſine anditu nõ credit. ſine fide nõ itelligit. ſine inteilecu
———————
vli byi in hil im r wic nipſ Leüi ſbunt. pric (Aa (Ha (Ma (Neÿ ipica iinu ug'il Wlabe ilere pietan NMd ſpᷣus uced doleu dlo bia tſ. Nyer ic ub in Pr biii hci 44d koec hatiẽ dept dar idoſ lchh

Nchdi. Horic . Juille s jbo dili Fe ſupluin Apre. Etiuj uctaui coꝛme Ntauit vbübo⸗ la generauiu imonctqõſn dor. qucntii cyido vbum dmiägmut⸗ dei. nit lißmone. Qul pabul nön⸗ eſecui peq NMeglgit fm is ſendit. V i: qalimẽw enim ciumſt urgat viſcrac cibů eloquij yei Sx. omc.b. ſ inrãippenin noꝛiture carnjst maritudie ain Beati imac ei dulciactin amaritdon n adbicn cu. Vñ ꝓho un. Fitui iojoitay S ant. iMta icigiineun
nõ vñ agit. Verbũ dei pᷣdicãdũẽ van⸗
giẽs credat. credẽs itelligat.? intelligẽs bonñ opus pſenerãter exhibeat. 4 v⸗ pñ dei aĩam foꝛtẽ ⁊ conſtãtẽ facit. Vnde Bꝛe. Venerio ep̃o ſcribitvt habet i de creto.ʒð.q.io. Eſt aũt verbũ dei validũ ⁊ foꝛte ⁊ durabile ẽ ⁊ pſeuerabile ⁊ imu tabile:nõ momẽtaneũ nõ trãſitoꝛiũ. ait enip ſeip̃aʒ veritas q̃ deꝰẽ ⁊ vbũ dei eit: Velũ ⁊ trã trãſibũt vba aũt mea nõtrã ſibunt. C Wõckuſio=ẽ iſta. ꝙ ad bonũ pꝛedicatoꝛem tria requiruntur.
¶ Magna diligentia.
¶Magna peritia.
CAhagna ꝓnidẽtia⁊ paticntia.
¶He ÿmo ſic clare poſſumꝰ dicer ꝙ ni ſi pᷣdicatoꝛ laboꝛet multũ ꝓ ſe⁊ ſuis au⸗ diẽtibus i oĩione:paꝝ ꝓdeſſe põt. Vnde augꝰ.i libꝛo de doctria xp̃iana. ꝛedica
toꝛlaboꝛet vt itelligẽter.vt libẽt᷑. vt obe
diẽter audiat.⁊ hſe poſſe magis oĩon pietate qᷓ; oꝛatoꝛis facultate nõ dubitet.
vt oꝛãdo ꝓ ſe ac ꝓ tllis quos allocuturꝰ
ſit pus oꝛatoꝛ añqᷓ; doctoꝛ:⁊ in ipa hoꝛa accedẽs pᷣnſq; ereãt pꝛoferẽtẽ linguã ad deũ leuet aĩam ſitiẽtẽ: vt ructct qð bibe rit:vel qð iplenit fundat. Moc ẽt ꝓbat exẽplo xpii enãgelio hodierno cũ dicit. Erijt q ieminat. Vñ ipe magiſter vita⸗ tis fni.q exijt pᷣmo de ſinu piis. demuʒ de vtero vᷣginis. de mũdo.⁊ abijt in ce
iũ. CDe*. ipᷣdicatoꝛe ſit miagna
puia log.hieroꝰad nep̃. dicẽs. Sermo bſviteriſcripturaꝝ lectiõe ꝓditus ſit. Et Gr. ig.mõ. Qui ad vere pdicatiõis vᷣ⸗ ha ſe p̃parat nec̃e eñt vt cãꝝ oꝛigenes a ſacris paginis ſumat.vt omne qð logt ad diuie ãnẽ̃tats ſũdam̃tũ reuocei.atq; i
eo edißci ſne locntiõis firmet. Dez
ſ. ꝙ ip̃dcatoꝛe ſit magna ꝓuidentia ⁊ patiẽtia mltiplicit loquũt doctoꝛes. ⁊ p⸗ de ꝓnidẽètia.qͥ dʒ cẽ in multis. Mꝛioyt doctrina dei in fabulas nõ deducat. Vñ adbꝛoſiꝰ ſup lucã. Mõ mediocre piculũ ẽ
ůũ cũ habeai tãta eloga dei.ſ.pᷣicatoꝛet
opa q̃ ſecit illis pᷣtermiſtis loquat q̃ ſci
ſunt. ⁊ vt nõq̃rãt cõplacere adulato-⸗ rie.ſʒ recte ᷣm itatẽ loqjtur. Idẽ ãbꝛo?
ſup ilnd luce.o. Wihil tuleritꝭ ivia.ait.
Qnalis dʒ eẽq euãgeliʒat regnů ði pꝛe cepn euãgelicis deñgnat᷑. hoc ẽ vt ſubſi dij ſecnlaris adminicula non regrat:fi⸗ deiq; totꝰ inherẽs putet quo minꝰiſta re quiret magis poft ſuppetere.⁊ iõi cũcij tribnlatiõibꝰ dz cẽ patiẽs. qã edang do peccata nõ põt bie graʒ petõꝛũ. Añ ãbꝛoꝰ.ibe eni? ſine adulatiõe vitateʒ pᷣdicãtes.⁊ geſta pᷣue vite argnẽtes graʒ nõ hiit apð hoies.⁊ het de iſta acluſiõe ſufficiãt. ¶ Jũ quã monet᷑ qõð. vtx gia pᷣdicãdi detur ex meritis. Ad qð rñdet alexã. de ales in.3. dicẽdo. Q meritũ dẽ duplr. ꝓpꝛie. ⁊ iterp̃tatiue. Pꝛop̃e me ritum ẽ ßuitiũ cni debet᷑ aliqð pᷣmiũ. et hoc modo nnlla gratia datur ex merito irõne ge. nã j ex merito nõ eẽt gra.ſie oſtendit apoꝰ. ad ro.⁊z. Interptatine dĩ meritũ cõgruitas ad diuinũ donũ. et hoc mõ gr̃a ſermonis dicit dari ex meri tis. ⁊ ẽt ſubtrahi. ꝛo auditoꝛis nanq; gr̃a dat᷑ bonis ⁊ malis ßᷣmo doctoꝛibus ũcut potnerũt phariſeis vba ſuppetere pᷣdicatiõis de qbꝰ ſcriptũ ẽ AMath.⁊z. Oia ergo qͥcũq; dixerint vobis facite.ſe cũdũ vo opera eoꝝ nolite facere. Pꝛo pter auditoꝝ repꝛobationẽ bonis ẽt do⸗ ctoꝛibꝰ ſubtrahit᷑ ſcut ad eʒechielẽ.z.c. ezechi. Ziſrael di.x ignã mã adbere fa ciã palato tno:⁊ eris mutꝰ nec quaſivir obiurgãs:qa domꝰeraſpans ẽ. Zli aũt ſermo pᷣdicatiõis ꝓpvtroſqʒ dat.alũ pp vtroſq; ſubtrahit᷑. pp vtroſq;.n. dat ſiẽ̃ dinia voce paulo apð coꝛihios di. Wo li timere.ſʒ loq̃re.⁊ paulo pꝰ. opulus multꝰ ẽ mihi ĩ hac ciuitate ariuum.is. ꝛoptvtroſqʒ vo ſnbtrahit. ſiẽ heli ſa cerdos ⁊ p̃uã filioꝝ cognonit actionẽ· et dignã icrepatiõis nð exercut vocẽ. nz ꝓfecto futuꝝ eẽtvt ĩ moꝛ ſuppli? iſtos reatꝰ flagitij⁊ illũ ſilẽtij pẽa mulctaſet. e 4₰

8 3 50
Et iſta ſnia cõfirmatur p Wreg.ĩ moʒ. dicentẽ: Sepe doctoꝛi verbli a dño pꝛo gra tribuitur auditoꝛis.⁊ ſepe pp audito ris culpã ſubtrahitur ſermo doctoꝛi.Itẽ idẽ ibidẽ. Wum platus non agit bona q̃ loquitur ei ſermo ſubtrahitur ne loq au deat que nõ opatur.ſicut ꝓpheta dicit. Meccatoꝛi aũt dicit deus.quare tu enar ras inſtitiaſ meas: Et hoc ſufficit ð iſta piti dubitatione. C Woncloʒ eſt iſta ꝙ andientes ſunt duobus modis diniſi Miqui ſũt boni.aliqui ſunt mali. MMali ſunt tripliciter diuiſ. Aliqui aſſimilant᷑ terre ſecns viã̃ poſite vt ſunt luxurioſ. quia ſicut via nullã habet clauiuram ita ipſi nullam clauſuram habent va nitatibꝰ mundi ⁊ voluptatibꝰcarnis.de quo dicit Breg. in moꝛalibus. Mx quo lururia ſemel mentẽ alicuius occupaue rit vix ei bona deſideria deſiderare per mittit. Snnt eni eins viſcoſa deſideria. quia ex ſuggeſtiõe oꝛitur cogitatio.⁊ er cogitatione affectio.⁊ ex affectõe delecta tio.⁊ ex delectatione conſenſus.⁊ ex con ſenſu opatio.⁊ ex opatione conſuetudo. ⁊ ex conſuetudine deſpatio.⁊ ex deſpera tione pcti defenſio.ex deſenſiõe gloꝛia⸗ tio. ⁊ ex gloꝛiatione dãnatio. Pt ið luru rioſi audiendo pᷣdicationẽ eã nõ retinẽt. veniũt enim volucres.i.demones⁊ ma le cogitationes.⁊ a coꝛde eoꝛum eã auje⸗ rũt. Aliqui aſſimilantur terre petroſe. Et hi ſunt ſupbi.qꝛ lapis naturaliter eſt ponderoſus. Ita ſupbi qui ſemp põde rant ⁊ exiſtimãt eoꝝ facta. t iõ femper ad trã deſcẽdũt.Xuc.io. Videbã fathã quaſi fulgur de celo cadentẽ. Et iõp̃di⸗ tatio penetrare nõ põt coꝛda upboꝛuʒ
Ppter duritiã. De hoc ponit eremplũ C Criſo. de aqua. Licet eni balneat lapi
dẽ extra.ti intꝰ penetrare nõ põt. Ali⸗ qui aſſimilant terre inoſe. Et hi ſunt auari qui pũcti ⁊ ſutfocati ſpinis auari-
tie ſuffocant verbũi coꝛdibꝰcoꝝ. Exſiti K
tni auaritie ſemp cogitãs auarus quõ ac
Se celebꝛatõe miſſe
quirere poſſit timet ne pdat qð acglinit.
multiplicat.qꝛ cũ ea que appetit adepiꝰ fucrit ad adipiſcẽdnʒ alia ãpliꝰanhelat terra ſi quidẽ bona fructũ affert i patiẽ tia. ¶ Sed iuxta hãc ↄclonẽ q̃rii qs ſit fructus huins terre. Ad qð bꝛeuit rñde tur.ꝙʒ triplex cſt fructꝰhuterre. Vnꝰ? eſt triceſimus. Et hůc tribuũt incipien⸗
tes qui habent fidem ⁊ ſeruãt pꝛccepta decẽ legis. Aliꝰ eſt ſexageſimꝰ. Et hũc
tribuũt ꝓficientes qui nõ tñ̃ ſerudt.io.
pꝛecepta in fide. ſed etiã exhibent.y.opa
miĩe. Alius ẽ cẽteſimꝰ. Pt hůc tribuũt pfecti qui nõ t̃ faciunt pᷣcepta.ſed etiã ſeruant enangelica ↄſilia tanq; pᷣcepta. St boc tangit᷑. AMat. ꝓ vbi di. Tcrra
fructificat pꝛimũ herbã. demũ ſpicã. dei
de plenũ frumentũ:qð exponẽs Breg. ſuper Ezech.ait. Cũ deñderia bõa cð cipimus ſemen in terra mittimꝰ. Dũvo oh rcc incipimus.herba ſumꝰ. Vuʒ ad perfectũ boni opis creſcimꝰ.cum in eiuſdẽ opationis pfectionẽ:plenũ iructũ de ſpica ꝓferimꝰ. Vel 6ʒ aug.i qõnibꝰ euãgelij. Triceñmꝰfructꝰptinet ad Ziu
gatos. nã ⁊ ipſa digitoꝝ ↄiũctio molli ſe oſculo ↄplectẽs federãs maritũ pigt?
—
ingẽ. Sexrageſimꝰad viduas:qͥitribu⸗
latõe ⁊ anguſtia poſite ſũt. ñ ců iferio
ri digito 2ꝛimunt. ẽteſimꝰ ad vgies qnerus ð ſiniſtra trãfens ad dexterã ⁊
crcuũ faciẽs expᷣmit ⁊ vᷣginitatis coꝛo⸗ nd. Et ſic maguifice comes ⁊ ciues dile cierpedite ſũt hꝰfructꝰptes quẽ obſecro libent audire vter illo ali fructũ ſilem deo reddẽtes vitã habcatis. men. Miica in qnquageſima. Sermo de
excellẽtiſimã ceiebꝛatõe diici facramẽ
ti. Sermo. XIIII.
ſcipnlos ſuos ſecrcto ⁊ git il⸗
niſü Zdeo dic hiero. Wos ardemus audritia Et Wrego. Omnis auarus er potu ſui
ionenn unm gium ¶Smm (Wimt
Gin
m mſ umu miignüm milu. Er mel hoi ſiln dul iclog vtt hrni uitgmnder vſeeoq hwribẽt Demiciia wuiz u uneicia un Cꝛc
idie
1s. Luc.id. C Nꝛo huiusſa
tubdie
ibode 2ſ
ſunusqᷓ; ſaoho Or pnſt den alili e erlcſ Brzin piecilst
e
cjenng ur. vjuh ſiurgi Bonünon Ltiti
iß gr ende
tickusn nichrah ſdehoc

epdn 89 uum uu cri ⁊ ſanctieuangelij hiſtoꝛiali declara-
Munserpohſ tione notandũ ꝙ tria ſunt q̃ marimi ſũt ue appentan tunaminis ad ↄſeruãdã dilectionẽ erga
Auiput gliquem dominum. cafſeni zi ¶Secretoꝝ reuelatio cuʒ multa fiducia chntchig e iſero ſubleuatio cũ mlta ciemẽtia
Idq tenin plxꝝ landatio cũ muita letitia. bubrem. Cima ↄ pʒ er hoc qꝛ manifeſtũ ap enbuituch, Parethoic ſp appetere aliquẽ amicum tmit qu vi ſecretã ſua reuelet·⁊i hoc oñdit ma⸗ ugim Pit rimũ ſignũ anicilie. vfi tullius ilibꝛo 5 vönß ſnh amicitia. Ercepta ſapia nibil meli⸗da⸗ ſerhber tum eſt hoĩ a dijs imoꝛtalibꝰ amicitia. as ſic log vt tecũ Quis eẽt tanꝰfructꝰi nᷓß— ꝓſpis rebꝰniſi hies amicuʒ g illis eqͥ vt whp i iu iſe ganderet?Zduerſa ferre diffici. ze eẽt ſine eo ꝗ eas grauiꝰqᷓ; tu ipe ferret
Xmð picz. dei ſor 13410 S goncs Brg. Huiꝰrei hẽmꝰcxemplnʒ pꝛimi reg.is.
(deuböa c5 um ißo
eum. Cæ cõclo pʒ ex hoc qꝛ nulla res npleiunn valerad vilectionꝰ alicuiꝰoñi æſeruãdã pitnüftua erga ſubditos ſi clem̃tia deſt.vñ boeti⸗ ʒaug.ianib' in jibꝛo de ↄſoiatõe loquẽs ð nerone ait pine ad ↄu ouimus q;tas dederit ruinas c. Et aciomolit j alio loco. Quãuis te.⁊c̃. t ideo cõ. aru pigli paſſio vel clemẽtia nobis neceſſaria eſt iuas qin ad ↄſeruãdã erga nos dilectionẽ q̃ tãte ü. Vchirn exceilentie eſt vt faciat hoieʒ pfectũ. vñ um ad g Wreg.i mo. Tanto qſqʒ pfectus ẽ qᷓ;to es ad deruri piectius ſemit doloꝛes aiienos.Cʒꝰ⁊ vl itatis tima ↄclo per hec ꝓbatur.qꝛ tũc dñs ali omes ⁊ ciues d qs efficitur gloꝛioſus qñ ab alijs lauda prs qut obin tur.vñ caſſioꝰ.li.⁊eplax. Vbi cogno⸗ al ucſin ſcitur qſqs fama teſte laudatur. Et ifra rais. Ume Wonũ nomen repetitũ ſp efficit gloꝛio ma. Sermo ſuz. Pt idẽi eodẽ loco. Gloꝛioſis qppe
fecit aĩaʒ ſuã qᷓñ aĩam dð.⁊ ex hoc indi⸗
öe dñici ſaun dñis gratioꝛa ſũt pᷣconia qᷓ; tributa.qa
Xlll ſtipendiũ ⁊ tyrãno impẽditur. pᷣdicatio ſit* alt ⁊ lans non niſi bono pꝛincipi deber. npill Hec ille. Er hoc eniʒ bono noie vt nos rwtu rimũ cõtrahitur bona amicitia. E SCPohus pluz de hoc habemus pᷣmi macha.io.
Quid.n.dulciꝰq; hie cũ quo oia aude-
De amicitia dõ ⁊ Fonate.ꝗ ionathas
cabat ei oĩa q̃ pĩ ſuus ſaul oꝛdinabat 35
vbi dicitur ꝙ alexãder audito nomine Jonate contraxit ſecũ amicitias. Qe concluſiones magniſice dñe ⁊ ciues di⸗ lectiſſimi denotantur in ſacro euãgclio hodierno:quod diuiditur in tres ptes. Quoniaz i pꝛia pte põit xp̃i clemẽtia ad diſcipulos cũ multa fiducia. In ſecunda parte ponitur ipſius ad cecũ ſublenatio cũ multa clementia.ibi. Jactũ ẽ auteʒ. Inz* parte ponitur pploꝛum landatio cũ muita letitia ibi. Et omnis plebs. Et vt clarius hec pateant videamus hiſto riam. ¶ Declarate hiſtoꝛe fructus eſt celebꝛatio miſſe in qua fit memoꝛia pai ſionis xp̃i per quã mens ceca pctis acq⸗ rit gratiam ⁊ illumiatur.atqʒ p ipſam dens in ſuis ſctis laudatur. Loquendo igitur hodie de miſſa tres ↄclones cum tribus dubijs moꝛe ſolito declarabimꝰ. quarum ſit pma talis in oꝛdine nio.vʒ. CWonclo pꝛima ꝙ miſſa pꝛopꝛie dicit᷑ enchariſtie cõſecratio. de.cõ.di.⁊. Mtx. Dicitur ãt miſſa ſicut dicit mag miarũ li.4 di.iz.eo ꝙ miſſus.i.angls adue- niat ad ↄſecrãdũ. nõ vt ipſe cõſecret ſed vt ſacerdoti ↄſecrãti aſſiſtat.vñ ꝓſecran dũ impſonaliter legi dʒ. nec eſt intelligẽ dũ ꝙ tiñ̃ vnꝰ angls mittamr. ð magna mititudo mittitur anglox. B ẽt mifſa ßʒ hugo. li.⁊.de ſacramẽtis.p.s.c.4 eo ꝙ fidelis ppls per miniſteriũ ſacer-⸗ dotis pꝛeces oblatiões ⁊ vota deo mitit. Vel dicitur miſſa.quiaper trãſlarionem panis? vini in xp̃i carnẽ ⁊ ſangumem icipit totꝰ pᷣs eẽ ſub vtraqʒ ſpecie qᷓñ de nono miſſus eſſet. ¶ Fuxta hãc ↄclonẽ q̃rit᷑. vtrũ oĩ die debeai celebꝛari miſſa Ad qð reſpondetur ſᷣm iſtũ doctoꝛẽ pꝛe allegatuʒ.ꝙ..de cauſis miſſa quotidie celebꝛatur. Mꝛimoqʒ opoꝛtet ſemp pa ratam eſſe medicinã 3 quottidiana pccã vt lignuʒ vite ſit in medio paradiſi ſemp.3ꝰ vt nobis quottidie xpᷣs vniatur ſacramẽtaliter.⁊ nos ei ſpñalr. vt ſit apud nos ingis memoꝛia paſſõis pi

.
4 3 5
5* t vero agno loco tipici quottidie vtamur adveſperã:quẽ indei adveſpaʒ uertẽdi eſuriẽt ßᷣm iliud pᷣs. Vonuertẽ⸗ tur adveſpaʒ ⁊c̃. Et iõ di iiudi decreto de ↄſe.di.⁊ Iteratur aũt hec oblatio lʒ vp ſemel paſſus ñt:qga quotidie pecca-
mus pciis ſine quibus moꝛtalis infirmi
tas viuere nõ põt. Et ideo qꝛ quottidie
labimur quottidie xpᷣs ꝓ nobis imolat᷑.
CWoncld z eſt iſta ꝙ aliter clerici alit laici ad audiẽdũ miſſaʒ obligantur ꝓnt notat ĩ ſůma durandi.pte pᷣ de miſſa. Maz layci? clerici.? cõiter oẽs tenẽtur in diebus feſtinis ⁊ dijicis audire totam miſſam. Etſi nõ audierint niſi cogente neceſſitate moꝛtalit peccãt. Et iſtð ꝓba tur p illud de ↄſe.di.j. Omnes fideles. Cierici vũt ⁊ maxic religioſi tenẽtur oĩ die audire miſſã niñ magna neceſitas i pediat. Et notandũ ꝙ quidã dicunt ꝙ clerici⁊ maxime religioũ tenẽtur andi⸗ re miſſam diei.qꝛ cnʒ teneant᷑ ad hoꝛas diei etiã tenentur ad miſſam e.de cele. miſ. Quidã. Onrãdus vero dicit ꝙ nðõ qꝛ miffa nõ eſt ð hoꝛis canonicis.ſʒ ſup hoꝛas canonicas. Miſſa tñ de die ẽ cõ nentualiter celebꝛanda cũ ſacramẽto cõ munionis.ſed non eſt pᷣceptũ ꝙ in eccle⸗ ſija nõ uentualibꝰſp celebꝛct.vbi.ð.c. Vũ creatura.in ñne. Vñ ſi ↄuentꝰ taleʒ miſſaʒ negiigeret peccaret grauiter ma rime p̃lati.licet alij nõ teneant ad miſſaʒ diei niſi de bono ⁊ equo. ¶ Etad maio rẽ declarationẽ lꝰ ↄclonis.q̃ri᷑ q̃ miſſa debeat celebꝛari.vtrũ de die vel de ali⸗ quo ſctõ vel ð moꝛtuis. Ad qð rñdet du randus.ꝙ pp miſſam pcculiaꝛẽ.i.ſpãlẽ non dʒ quis dimittere qn audiat miſſaʒ de die.ei de cele.miſ.c.⁊. Sʒ hoc ẽ itel
ligendũ qñ dics hz miſſam ꝓpꝛiaʒ.⁊ de
ilis qni eo die tenent andire miſſaʒ.vñ illi qui poſtq; celebꝛaucrũt de btã virgie
vel pꝛo moꝛtnis audiũt introitũ miſſe ð
die:tales nõ audiũt miſſam de die:quia miſſa appellatur officiũ cum canone vt
De celebꝛatõe miſſe
habetur e. de cele. mil. c.⁊. Sunt autʒ verba decretalis iſta. ¶ Quidã laycoꝛũ habẽt in ↄſuetudinẽ:vt ꝑ ſiugulos dics audiant enangeliũ in pᷣncipio erat vbi. ⁊miſſas peculiares hoc eſt de ſancta tri nitate ⁊ de ſancto michaele:⁊ ſancitũ c in conſilio tribunẽſi vt vlterius hoc nõ ſiat nõ ſuo tẽpoꝛe:⁊ in aligs voluerit pp reuerẽtiã ſcẽ trinitauis vel pꝛo alia dend tione audire.ſed ſi nolnerit vt miſſe ſibi rantẽtur de eadeʒ die miſſas audiant ꝓ ſalnie viuoꝝ? defůctoꝝ. Addũt᷑ ims duo dicta. Pꝛimũ ꝙ qui audit miſſuʒ accipiat bñdictionẽ.de ʒſe. di.j.miſſas. x⁊n ꝙ qui die ſolẽni pꝛetermiſſo ecche conuentu ad ſpectacula vadit dʒ excõi⸗ cari.de conſe.di. j. qui dic. CEt nõ.ꝙ diebus feſtinis ⁊ dñicis.interrogare dʒ plebanus ſi ibi ſit qui contẽpto pᷣſbyterò audire ibi nolit. Etſi inuenuus fucrit ſ tiʒ ab eccleſia eijciatur:ẽ.ð pochijs.c 2. Verum hoc eſt derogatum hodie. CConclozꝰ eſt iſta ꝙ ea que requiruji ad celebꝛationeʒ miſſe repꝛeſentant nit redẽptionis myſteriu ꝓut notatur iꝗ Ricardi.di.iz. qꝛ ipſum miſterium ſüt inchoatũ in incarnatõe.⁊ in pᷣdicationt Pmotũ.? in paſſione completuʒ. Etið quedã repſtant ptinẽtia ad incãrnatõ. quedã ad natinitatẽ. quedam ad chrii paonẽ. qucdam ad xpi pꝛedicationqʒ. quedam ad reſurrectionẽ. C Sacerdo⸗ tis cnim calciatio incarnationis eſt rep̃ ſentario. In pſona enim filij dei diciur in pᷣs. In ydumeã extendam calciamẽ⸗ tum.i.hnmanã naturã quã aſſumã.vñ ſacerdos cũxp̃m repꝛeſentet miſſam nõ debet direre diſcalciatus. Amictus ica⸗ pite repᷣſentat dininitatẽ amictã huma⸗ nitate. caput enim vp̃i deus. Alba noni tateʒ vite quã xpᷣs habnit. ⁊ docuit.?tri buiti baptiſmo.ʒona xpi inſtitiã. Imta
Fla.z Erit iuſtitia cinguũ lůboꝛum eius. Manipnlus poſitus in lena ſgui⸗ ſcat quia xßs in via bꝛauiũ obtinebat.
imii pon ſinph cry ꝓlut ieih rn tinicu. clhuroi mnmil ſeri inmiſe is qot kuñtit inadu pnir ieniſren tod dic Su polbec ſi ſunnd ſodio a ahgel dus cõci ſichange
iitcc.
ſiunoic hitiſut Ligioleg ſilaan hni himpüc ſhoim guncih quaecn biegu lemaſt (onsth
onene
(nqume lin. icano bomg uSwp
—
———————
———————————————————————

nerit vt miſt miſas zuu .CAdi qiahdit mi
e Zſe. di. j.miſ
pꝛetermiſioet a vadi dʒ ui s interrogar onpto pſpy Mauns ſueri vpochijz Wogn hodi kwi iſe repꝛeſmtin itz putnotan ſum miſeriun Aöe.⁊ inpdicai comylewz.1 ntia adincam .quedamaüt ad xßi pꝛedici ecion. CSun neamationist acnim filij den iemendamc amrä quäaſt neyrſentu ni Acams. i nnitat awici nwi dus. shbnram onawii ia chgi Unspoſn l
Sermo. XIIII.
er manipnlũ enim bꝛauiũ delignatur
iurta iludps. Venient cum erultatione gu poꝛtantes manipulos ſuos. Mer lenaʒ ita pnñs intelligitur. Stola q̃ͥ in collo ſa cerdotis põitur obiaʒ ſignificat: quã xps
ꝓpter falutẽ hnmanigeneris ſubijt ja. ctus obediens vſqʒ ad montẽ. Caſula q
alijs veſtimentis ſupponitur vpicarita tẽ ſigniſicat. que oẽs alias virintes er⸗
cellit. Introitus ſacerdotis ad altare ad nentum xpi ſignificat. Et introitus mii ſe deñderiũ aquẽtus eius ſignificat. t
ideo in miſſa ſolẽni non debet intrare ſa cerdos quouſqʒ inceptus ſit introiiꝰ miſ
ſe.qꝛ añ fuit xpᷣs deſideratus qᷓ; veniret. Et q in aduentu xpi fuit tẽpus mie. poſt introitũ ſeqtur kyriel qð interp̃tat dñe miſerere. Vt nonies dici ꝓputãdo ter quod dicitur xp̃el.vt ꝑ miĩaʒ xpi no uem aſſociemur oꝛdinibus angeloꝛum. Poſt hec ſubiũgitur Bloꝛia i er. ad re pꝛeſentandũ ieſns quẽ angeli paſtoꝛibꝰ nato diio cecinerũt:quẽ ſacerdos icho⸗ at. qꝛ angelũ magni Zilij repᷣſentat. t choms cõcinendo ꝓſequit.qꝛ ſubito fcã ſnit cũ angelo multitudo militie celeſtis
laudãtiũ ⁊c̃. Oꝛationes aũt q̃ ſubſequũt
repftant oĩones quas xpᷣs poſt natiui- tatẽ ſnã fectt ꝓ ppio. Epla q̃ Pmittitur
enãgelio legẽ ſignificat q̃ gratiã pᷣcncur
rit. fen pᷣcurſoꝛis xp̃i pᷣdicatõeʒ. Bradua le lamentũ pnie ſigniſicat. quia Zoãnes pniam pᷣdicabat. t qꝛ luctũ ſequit᷑ cõ⸗ ſolatio. iurta iilud AMat.. Vati glu⸗ gent qm̃ ipſi ↄſolabunt. Ideo poſt gra⸗ quale cantamr.alia.qð ſigniñcat ineffa bile gaudiũ angeloꝛum ⁊ pominum in
eterna ſclicitate deum laudantiũ. Da
conus ſuſcipiens codicẽ euãgelij benedi
ctionem a ſacerdote poſtnlat ad ſignifi⸗
candum ꝙ nullus debet pꝛedicare niſi
mitatur. Lectio enim euangelij chꝛiſii pꝛedicationem ſignificat.⁊ debet legi in
joco magis eminenti qᷓ; epiſtola iurta nd. Supꝛa montem excclſum aſcendè
tu qui enangeliʒas ſyon.ad ſgnifican⸗
dum excellentiã legis gratie fuper legẽ
ſcriptã. Et habet legens euangeliuʒ fa⸗ ciem verfam ad aquilonẽ ad ſignifican dũ pꝛedicationẽ xp̃i eſſe ʒ illum g dixit. Monam ſedem meam ad aquilonem? ero ſimilis aitiſimo. Et quia coꝛde cræ⸗
ditur ad iuſtitiam oꝛe anteʒ confeſſio fit ad ſalutem.vt oſtendat eccleſia ꝙ cuan gelij verbum recipit:mox poſt euange⸗
ſium ſidei ſymbolum oꝛe decantat qð
tamen ſacerdos incipit vt ñgnificet œꝙ chꝛiſtus oꝛe pꝛopꝛio xpianam ſidem do cuit. ORertoꝛium quod cantatur ſigni⸗
ſicat ſacerdotem oblaturum ſacriſicin
laudis ꝗ anteq; dicat. Oꝛemus.pᷣmittit Dñs vobiſcum: ad ſignificandum ꝙ niſi dominus fit nobiſcũ ad ſalutem no ſtram oꝛare non poſſumus. Silentium tamen quod ſequitur repñtat iliud ipᷣ
quo chꝛiſtus non ambulavat palã inter
Iudeos cum eum interficere cogitarẽt. Quia tamen appꝛopinquame dies pai ſionis icſus iterum palam ambulauit: ad hoc ſignificandũ exciamat ſaeerdos. Mer omnia ſecula ſeculoꝛum ⁊c̃. Mꝛe⸗ fatio aũt eſt quedamn gratiarum actio ⁊ dinine laudis conteſſio repꝛeſentãs illã gratiarum actioneʒ quã ſancti reddunt xpᷣo·⁊ laudem qua laudatus ſuit in cõu uio in quo maria vnxit eum vnguen⸗ to. Sanctus repꝛeſentat laudem quam ſibi cecinerũt pneri hebꝛeoꝛnʒ dominica in ramis palmaꝝ.Ad ſigniicandũ aũt ꝙ pater tradidit vp̃ʒ moꝛ er dono.i.ex imera gratia. Judas pꝛo munere pecu⸗ nie.⁊ ꝙ xpᷣs fuit ſacrificinm illibatuʒ ſa cerdos facit tres cruces ſuper oblata.
vnam cum dicit. Hec dona.aliã cñ di⸗
cit. Hec munera.aliam cum dicit. Hec ſancta ſacriſicia illibata. Et qꝛ illa ven ditio fnit maledicta. ꝓſcripta. irrita.irrg tiõabilis ⁊ deteſtabil. ad hoc ſignificãdũ diẽ ſacerdos i canone hãc oblatõeʒ fucẽ digneris bñdictã aicriptã ratã rõnabileʒ
.

⁊ acceptabilem.elenatio coꝛpoꝛis ſentat elenationẽ xp̃ᷣiĩ cruce. demiſſio de poſitionẽ eins de cruce.poſitio ſup pallã inuolutionẽ eins in ſindone můda.palla eniz ſyndonẽ rep̃ſentat. Et iõ dicitur de cõ̃ſecratõe di.i.conſulto. Põſtituimusvt ſacrificiũ altaris nõ in ſerico pãno aut in tincto quiſqᷓ; celebꝛare pᷣſumat: ſed in pu ro linteo ab ep̃o cõſecrato terreno.ſ.lino Pereato atqʒ ↄterto:ſicut coꝛpus dñi nñ̃i Zeſu vpi in ſyndone linea munda ſepul⸗ tum fuit. Tuz aqtſacerdos dicit. Nobis quoqʒ peccatoꝛibus:repᷣſentat contritio- hem.? cõfeſſionẽ latrõis alterũ increpã tis:⁊ ꝙ centurio ⁊ qui cũ eo erant reuer- tebant pcutiẽtes pectoꝛa na. Pxclama tio aũt ſacerdotis. voce elenata. pi nñ qui es in celiſ.eſt reductio ad memoꝛiã illins clamoꝛis:quẽ emiſit xpᷣs in hoꝛa moꝛtis dicẽs. ater In manus. Altare cruceʒ ſignificat. Calir ſepulchx. atena lapi dem quo fuit clauſum. Wũ autẽ dicit ſa-
3
Et quia tunc dedit eis ptãtẽ remittendi
ter repetit ad ñgnificandũ ꝙ petimꝰ no bis remitii pctã cogitationis. locutõis.⁊ operationis. x quoꝛũ remiſſionẽ venie⸗ mus ad eternã pacẽ. Rep̃ſẽtatio ergo qeſtp cantũ agnus dei ptinet ad reſurre ctiõis gaudiũ. Moſtcõmunio ctiã aplo⸗ rum gaudiũ de xp̃i reſurrectione ñgnifi cat. Ite miſſa eſt repꝛeſentat illud qð di⸗ ctũ eſt aplis ſtatim poſt aſcenſionẽ chꝛi⸗ ſi in celuʒ.ſ.hic Zeſns. deo gratias:rep̃ſentat aplos regreſſos in hierufalem cũ gaudio magho vnanimi ter pſeuerãtes in oione. Et ꝙ ꝓbificio redemptionis nie cuiꝰ miſteriũ. vt dictj eſt repᷣſentat in miſſa dcbemꝰ eẽ in cõti⸗ nua grãruʒ actione. Et hec ſufficiãt de iſta ↄcluſione. ¶ urta quã mouetur q5 Vtruʒ melioꝛ ſit miſſa boni ſacerdotis qᷓ; mali. Adquod dubi. rñdet dñs· Beatꝰ
11 1 1
5 B
—————————————————————
Be temptatione. m̃ireß bona.in 4 di.iz. ꝙ de miſſa eſt loq du
cerdos Mar vñi iinnat ꝙ yna fub. ¶ Vominica pᷣma quadrageſine ein batoꝛũ ſtetit Fceſus in medio diſcipuloꝛũ. tatione.
pctã. Jõ choꝛus erclamat agnus dei:qð dA
4.
ci enangelij hiſtoꝛiali declaratiõe notqn dum ꝙ tres ↄꝓcluſiones militi ſpãali· vt bene reſiſtere poſſit qbui
cũqʒ tẽ lo. aut a mũdo:aut a carne ꝓpꝛia.vz. E Localis ſolitudoꝓpter ꝓiẽplatioriim. chi ¶ ibalis artitudo ꝓpter macerationẽ. Lhoꝛus rñdens ¶pentalis foꝛritudo ꝓp ipngnationeʒ. Cꝛimã ↄcluſionẽ ꝓbat caſſiodoꝛus di cens. Solitudo nonit emendatis moꝛib conemplationẽ puriſimã reſerare:⁊ in tuitu ſinceriſſimo ſpũaliũ facramen ſciẽtiã renelare. Et ſeneca epla. S. Ani⸗ malia quedam gia ſua circa ipſum cubile cõfundũt. dẽ tibi faciendũ eſt: alioquin non deeruntq berſcquentur: Multi aperta tranſeunt:
pliciter. Mꝛimo q;tũ ad ſubſtantiaieq eſt ibi:? hoc rſt ↄfectio coꝛpoꝛis ⁊ ſãgni⸗ nis dii: ⁊ q;tũ ad hoc eqᷓlitas eſt in omni bus quia vnũ ⁊ idẽ ab oibus fit. Scðo modo eſt loqui q;tů adaliqua circũadij centia:ſicut petitiões oĩones obſecratio nes? deuotus modus.⁊ effectus:⁊ qᷓ;uʒ ad boc melins valet miſſa boni ſacerd tis quia magis ꝓnocat ad denotionem. ⁊ſi quis libentius audiat miſſã deuoti⸗ ris ſacerdotis credo ꝙ bñ fac. tñ credq ipſum nõ ſup excedere in ſubſtantiali pe catoꝛẽ.alioquin piculoſe erraret.vñ An gu in li.de coꝛpoꝛe xp̃i loquẽs de ſubſiã tiali ait. In inyſterio coꝛpoꝛis ⁊ ſangui⸗ his dii nihil a bono maiꝰ.nihil a mal minus pficitur ſacerdote.⁊ ſic magniſiu coines ⁊ engubini mei expedite ſunt hů ius fructus partes: quem obſecro deuot dudire vt hic ex ipſo gratiam innenien⸗ tes in futnro gloꝛiam pabeatis. Tmẽ.
Sermo.
Actus
vt tẽptaret᷑ a
XV. eſt Jeſus in de⸗ ſertuʒ a ſpirin diabolo. APat. CMꝛo huius ſacri ⁊ ſn
ſũtvtiles ſtrenno
ptatiõibus aut eueniant a diabo⸗
ne inueniri poſſint vei
conlin u B inw dmwm nwinnꝰ gwiu iwäl mrtc umin igunosd ſrs ot talupion veſeh vlosen — vnsquib Kn mcäm nScha vurcxi ſururia ntcumi ſiioadiun iingitur ſnéad nuudicyl netn Püba ahun doeibtsne Cnn ſphnmisſ iescin Inbſ ioisce itomam yicat badperi rs. vte ſundme itzit u ſr

pdeminn, Wauſubim 5 nocopo condita ⁊ obtruſa rimantur. Furẽ ſigna Xcjitusen ta ſollicitant. vile videtur quodciq;ʒ pa⸗ aboittsſt ter. Katonẽ aſignat ve boc Wrego.3. adalia tic l· mo. vbi ait. Si carni quod libet abſci oiontsobt dimns⸗morin ſpũ quod delectat inueni .7 cinn mus. intentiõi quippe aie ſi exterio? ena S u naz quo e ſe ſpgi ꝓpter diſciplinã mẽs dutm non poteiſco iip le incederepꝓucciu ꝙbiſus ul poteſ· qc in alꝭ creſcere arbotcogitur einſibſ— q̃ p ramos diffundi ꝓhibetur: Et cuʒ ri oenul nos ſonus obtruimus finmentſurge⸗ iſoquis re ad ſupioꝛa ꝓnocamus. Eremplum cont e depoc ſere hãbemusab omibꝰjeruie nab nih dei quos enumerare longũeſt. Sed de or nlat multis vnumreferz. xcatus Hiero⸗ ſerpen imus qui häctalẽc vitã duccbat:elio nele ſn dotoſic atebat. Infinita heremivaſttas obſecro de terret: ſed tu paradiſuʒ mente deambu nnmn la C.Scda paterp pilcorij ü. li⸗ nm ioquior qui ait. iomm ſunruas car agve nis luxuriam ſuſcitat: ⁊ edacitatis vicio creſcit carnis tentatio: ſaturitati ſemper 8 elgeusn libido adiuncta eſt·ac etiã ieiunio libido twamwaſß cantringitur. Zeiunio ururia ſedaur: aduboio. Iationẽ ad hoc aſignat Hieronymns obuus ſagi in quadã epla qui ait. Mater ſaniatis ẽ li decarauõen abſiinentia:mater egritudinis voluptas es ſiryulsij rempiũ habemus de moyſe exo.⁊4. ereſiſere poſi qui accepturus legem quadragita diebꝰ encnianan ⁊ noctibus non manducauit neq; bibit. acare ꝓynu ¶ Tertia ⁊ vltia ʒ declarat᷑ ſic. Nam pper xẽplun ipſa mentis foꝛtitdo eſt que omnes vir ppter macn tutes ab impugnatiõibns deſendit. vñ o ppipugs Ambꝛoſus li.io.de officijs. Non me⸗ ̃pbancaſih diocris eit animi foꝛtitndò q̃ ſola defen⸗ vi emendu dit oꝛnamenta virtutum oium. iuſtitiaʒ nſimärein cuſtodit: ⁊ q̃ iexpugnabili plio aduerſus půali ſann oia vic ia dimicat: iuicta ad laboꝛes.foꝛ- ſenecachul tis ad pericula. rigidioꝛ aduerſus volu⸗ inuenir hin ptates. vt anaritiam fugiat tanqᷓ; labem mbiecin quandam que virtutẽ effemmnat. hec il⸗ lioqinnmn le. Etiaʒ ipſa animi foꝛtitudo oĩa aduer Punaeum ſa poꝛtat. vnde Mieronymꝰſuper Zoel. Inſi ⁊ foꝛtis virieſt nec aduerſis frangi
.
gatio clauditur:iterioꝛ acceſſus aperitur.
nec ꝓſpis leuari:ſed in vtroqʒ;i eſſe mo⸗ deratus. Et i quada epla de ſoꝛti milite vpi loquens ait.per bonam ⁊ malam fa maʒ a dertris ⁊ a ſiniſtris xpi miles gra
dit᷑.nec laude extollitur nec vituperatiõe
frangitur. nec dinitijs tumet. nec confuu ditur paupertate.⁊ leta ↄtemnit⁊ triſtia. Che conclußones magnifice dñe ⁊ ci nes dilecti denotant in ſacro euangelio hodicrno quod in tres partes diuiditur Quoniã in pᷣma parte ponitur xpᷣi loca⸗ lis ſolitudo ꝓpter cõtẽplationẽ ibi. Du ctus eſt Zeſus in deſertũ ⁊c̃. In.⁊.par⸗ te ponitur ipſius cibalis artitudo ꝓpter macerationẽ ibi. Wů ieinnaſſet ⁊c. In ʒ ponitur ipſius mentalis foꝛtitndo pꝛo pter impugnationẽ ibi. Accedens tenta toꝛ. Etvt clarins hec pateãtvideamꝰ hi ſtoꝛiam. ¶ Meclarate hiſtoꝛie fructus eſt temptatio: cũ i toto enangelio de ipſa tẽ
ptatione xpi fiat mentio: de qna loquẽdo
tres ↄclufiões cũ tribꝰ dubijs moꝛe ſolito declarabimus. C õclnſio ꝑꝛima ſit ta lis in oꝛdine ꝙ..modis poteſt euenire tẽ ptatio cuiqʒ.pꝛont notat dñs bonauẽtu⸗ ra.li.⁊.di.⁊i.iuxta liam vʒ. Quandoqʒ pꝛouenit ex cã motina.⁊ hoc dupliciter. aut generaliter. aut ſpãliter. Si gialiter
ſic diniditur tẽtatio in eaʒ q̃ eſt ab hoſte.
a carne.⁊ a můdo:vt dicitur in quadam ſeqnentia. Qũdus caro demonia diuer ſa mouent pꝛelia. Si ſpecialiter vt dicat cauſa motiua q̃ ſe oflert nõ ſolũ ꝑ modũ obiecti:ſed etiã q̃ inducit⁊ excitat p mo⸗ dum ipulſini.ſic eſt illa diniſio quã ponit magiſter ſniarũ in ⁊.di.⁊i. Temptatio alia eſt ab hoſte:alia eſt a carne: quoum vtrũqʒ bʒ ad malũ tendere. Qiq; pꝛo nenit temptatio ex cã inſtrumentatiua. ⁊hoc dupliciter:ant generaliter. aut ſpe tialiter. Si generaliter ſic eſt diniſio illa Brego.ꝙ demptatio quedam eſt pervi tia: quedam per flagella. Si ſpetialiter
ſic eſi illa diuiſio temptationis quam po
nit gio. ſuper illnd pᷣs. Omnes eſcaʒ ab⸗

hominata eit anima ⁊̃. Vbi dicitur ꝙ mulptiplex eſt temptatio. Quarũ pᷣma eſterroꝛ ſiue neſciẽtiã veritatiſ. Sða⸗ difficultas vincendi ↄcupiſcenias. 3 eit tegiuʒ boni. Quafta tempeſtas ſecu R. Qůq; ꝓuenit tentatio ex cauſa effecii na.⁊ hoc duplicit.aut generalit᷑. aut ſpe cialiter. Si generaliter ſic eſt ila duuiſio q̃ ponitur in glo.ſup illud.i.ad coꝛin. i. Leẽptatio vos non appᷣhendat. vbi dicit in gio.ꝙ temptatio alta ẽ diabolica alià hũana. Et differũt ſicut ibidẽ diciiuſ. qꝛ diabolica tẽptatio malũ bʒ exitũ⁊ termi nat ad moꝛtalc pcim̃.tẽptatio vero hůa⸗ na dicitur que eritũ piculoſum nð bʒ. qꝛ vel eit ibi pcũ veniale vel nnlla eſt ibi culpa. ym quod onditur in glo.vbi dici⸗ tur ꝙ tribꝰ modis hʒ fieri tẽptatio hũa⸗ na. Si ſecialitcr. ſic et illa diuiſio Au⸗ guſtini de doctrina vpiana. ꝙ diabꝰtem ptat aut vexando carnẽ. aut vnlnerãdo nãlia. aut expoliando gratuita. Hic eniʒ onũtur ſpãliter effecius tẽptarionis dia police. C Qñq; temptatio euenit ex na tura gradus.⁊ hoc dupliciter aut gencra liter aut ſpãliter. Si gencraliter ſic eſt il⸗ la quã ponit magiſter ſniarũ in ⁊. di.⁊i. Tentatio alia erterioꝛ.alia interio?. Si ſpãliter ſic eit ila quã ponit Vrego· ⁊ hi in glo.ſup ulnd. Jac.i. Qnniquiſaʒ tem⸗ ptãtur a cõcupiſcentia ſua: ꝙ temptatio tripliciter pficitur.ſuggeſtiõc.delectatiòe ⁊ conſenſu · vbi notãtur gradus in ꝓceſ⸗ ſu temptationis explicite:qui ponebãtur in dimone pꝛius habita iplicite. ꝑ tenia tionẽ eniʒ exterioꝛẽ intelligimꝰ ſuggeſtio nem ꝑ interioꝛẽ inteiligumus illaʒ in qua ẽ delectatio vel cõſẽſus. Si aũtqnto m cõſideratur.i.ex cã modali:vel vt clariꝰ itelligatur ex modo: hoc etiã erit duplici ter? aut generaliter: aut ſpãliter. Si gene raliter: Et hoc vupliciter: aut erplicite: aut ĩplicite. Si implicite ſicẽ ilaq̃ poni
tur in glo· ſup pᷣs. Qui habitat in adin
toꝛio ⁊c. Vbi dicitur. ꝙ quedã eſt tenta⸗
De temptatione.
tio leuis ⁊ occulta. quedã granis ⁊ geci ta.quedam lenis ⁊ maniſeſta.quedã gra
uis ⁊ manifeſla. Si aũtexplicite ſic eſt i-
la quã ponit Ver.p ſeptem membꝛa. Quarũ pꝛima eſt ipoꝛtuna.ſ.que ꝓcaci- ter inſiſtit.⁊ dubia.ſ.q̃ aĩam dubictatis nebula inuoluit. Tertia eſt ſubita..que iudiciũ rõnis pᷣuenit. Qnarta occulta.. que deliberationis oꝛdinem p̃terfugit. Quinta violenta que vires noſtras trã ſcendit. Sexta fraudulenta.ſ.qͥ aiam ſe
ducit. Septima pplera que varijs vi
cijs impedit. Si autẽ conſidcres ſpãliter pꝛout Zhitur ad temptationẽ diaboli:ſic modi eius duplicit᷑ pnt aſſignari. vel im plicite. ⁊ ſic diuidit Augu.in quodã ler⸗ mone. Diabolus tentat vt leo.tẽptat vt draco: vel explicite. et ſic eſt ila diuiſio Brego.ſup Job.4. vbi ſic dicit. Fideli famuio dñs cunctas hoſtis calidi machi nationes inſinnat.ſ.ꝙ oppꝛimendo ra⸗ pit. inſidiãdo circũnenit.minãdo terret.
ſuadendo blanditur.deſpando frãgit. p
mittendo decipit. In hac aũt diniſiõe qj plicãtur modi quos Angu.clanſerat ſub his duobus ꝙʒ tentat vt leo.tẽtat vt dra co. Et ſic pʒ ꝓcluſio pᷣma. ¶ Iuxa quiʒ mouet qõ. Mtrũ oẽs iſte ſpẽs tentationis habeant vnã deſcriptionẽ cõmunẽ. Qd
quod rñdei bm doctrinã dii btiona. in ⁊.di.⁊1. ꝙ tentare hᷣm ꝓpꝛiã ſignij cationẽ ꝓbare eſt. Vñ tẽtatio dici polcſt
quidã tactus quo illud quod tangitur ꝓ
batur.ſicut cecus dicitur tẽtare qñ ſuo i ctu vuit aliquã certitudinẽ ð aliq̃ re quã tangit habcre.p hũc modũ in ſpũalibus
tẽtatio dicit qdã tactus ad ꝓbandũ oꝛdi⸗ natus. Hoc aũt põt eſſe quadrupliciter: Aut qꝛ ille qui pulſat itendit ꝓbare ⁊ ap pꝛobare ſine ꝓbatũ onñdere. Et hocmð tẽtat dens.ᷣm qð dicitur ſap̃.ʒ?. Deꝰtẽ tauit illos ⁊ innenit illos dignos ſe. Am ille g pulſat intẽdit ꝓbare ⁊ repꝛobareſ ne repꝛobum faccre.⁊ ſic tentat diabolus ſcðʒ ilð aciu.j. Vur tẽptauit ſathanas
—
ninn
ſini dir Cnlis nn giinln ſiz ub Pigco. tjſupimde inabür ſenmisco ingimr:cit vu ppar? ſupanr 74
döude ictuls
chfictdecõ
fame
ſirins quid
ecaudec
is conai ſlha vane iſcendq
hecies. a iumus. ie ſc iucöch
pmct dühröctſu Pinenun
(Enum Lnsde Pum
Pimn cSntn CPinnn zumt ſincaien tcum
hounm lhoſisſcn
ſequi.
den
Lſeci
eihö

Semo.W
ng coꝛ tuũ mẽtiri pũi ſctõ? Aut ille g— in aüterp u tẽdit ſolũ ꝓba? expimentũ ſmere eo p icit qð ẽihoie.⁊ ſic tẽtãt hõ caurꝰ. Et ð hoc en en nu di. ec.ʒ. Ex mltis loqlis tẽtabit te ⁊ ſubꝛi eulte des ſerrogabit te ð abſcõduis tuis. Aut dum duin qꝛ⁊ ſi pulſãs nihil itẽdit ad eiꝰti pulſatio eacküttu ne eal appꝛobano vl repꝛobatio hois. Qnanon Et ſic tẽat caroi.carnalis ↄcupiſcẽtia: ouinen huri de qj Fa. piimo. Vnuſqſqʒ tẽtai a cõcupi ue vires ſoin ſcẽtta ſua abſtractꝰ ⁊ iſiectus: a carne.n. dulena Rue„carnis concupiſcentia hõ pulſat⁊ era que vj qſi tangitur:cui tactui ſiue pulſatiõi ſicõ conidensi ſentiat ꝓbatur ⁊ repꝛobatur: ſi vero diſ atonẽ di ſẽtiat ꝓbatur ⁊ appꝛobat. Et his dictis itaſignari pcipi võt quidẽ tẽtatio:⁊ quõ illis ſpẽbꝰ ugu. quoi fupꝛadictis talis deſcriptio cõneniat. Et at vtleo tiu hoc ſufficit de qõe ſcire:que oĩa intelligẽs ſccſtila di ille doctoꝛ facundus hugo de ſctõ victoꝛe vbiſic dict. dedarans quid eſt tẽptatio aiebat. Ten wohiscalic tatio eſt calide experiri ⁊ quaſ quibuſdã oinend blandis conatibus ꝓbarc.? hec oid poſi eh minüdoten ta in iſta parte pᷣma ſermẽõis ſufficiãt ad depando ſtiz clare ſciendũ quid eſt tẽtatio.ĩ quot ſunt ha aütdiii eius ſpecies. amodo de tentatione mala Augu canſen kocuturi ſumus. ¶ Cõclufio⁊ eſtiſtaꝙ tvtleo ut y tẽtatio licet ſit cauenda:non tñ eſt ſatis ti bma. CJuti mẽda. Iſta cõcluſio hʒ.· partes. pꝛima ieſpesienn pars dicit ꝙ tẽtatioeſtcauenda.⁊ pars ptionẽ cõnuni dicit ꝙ nõ eſt latistimenda. Mꝛima ps mini dibin Pat· ar tentatio cauenda eſt co ꝙ.
re ſm ppꝛi¶ Eſt maloꝛum pululatina
Uitẽtatio di G Eſt mentis deceptiua
ndqno in QEſt contemplationis deſtructiua
inr tinte ¶ Elt impugnationis continuatina indẽ ðal C Eſi modoꝛum vdrietatiua
icmodünt ¶ imo dico ꝙ tentatio eſt malorpulu unsad phul katina. Vnde Wrego in mo. Sitentatio teſt cuim niin coꝛde naſcenti feſtine nonreſiſtitur linicnätp eadẽ qua nutritur moꝛa roboꝛatur. Et gioſder Microumin 3dã epla ridet. Dũpu⸗ on en hoſiis iterſice. vt nequitia clidatur in dcunſii, mle. quaſ. d. Siipſiiemptarioni non refiſtitur de minoꝛi malo ad peinsdiſcur
crt. ſcmu
Lni* qꝛ qũhõ nõ p̃cauet ſibi tũc tẽptatiões
ritur. Mſt etiam tẽtatio mentis decepti
40 veniunt.⁊ cũ ſe ad reſiſtẽduʒ parat tunc ipᷣe recedũt.vñ Wrego.⁊4. mo. Moſtis noſter q;to magis nosſibi rebellare con ſpicit tãto ampliꝰ expugnare ↄtẽdit. eos eni pulſare negligit:quos quiẽto inre ſe poſſidẽ ſẽtit. Eſtẽt tẽptatio cõtẽplatiõis deſtructiua.qꝛ qᷓ;to magis aliqſ appꝛopi quat deo p ʒꝓtẽplationẽ:tanto ampliꝰ ne ertollatur a deo tẽtari permittitur. vnde Brego.ome.ſca. lerũq; qui plus in contemplatione rapitur contingit vt am plius in tentatiõe fatigetur. ſicut quibus dam ſepe contingere benefaciẽtibus ſo⸗ let: quoꝛum mentem dum aut ↄpunctio mentis.aut contemplatio ſup iemetipſã rapit ſtaum ⁊ tentatio ſequitur ne de his ad que rapta eſt extollatur.exempinʒ de paulo. Eſt etiã temptatio impugnatõis continuatiua.vnde leo papa in quoaaʒ ſermõe.õ deſinit hoſtis tẽptatõis laq̃⸗ os vbiq; pᷣtẽderevt quoquo mõ ſidẽ cre dẽtiũ valeat coꝛrũpe.nouit.n.cui illece⸗ bꝛas carnis igerat:cui virꝰ inidie ifũdat: cui incitãmenta lururie apponat: nouit etiaʒ quẽ meroꝛe conturbet:quẽ gandio fallat:queʒ metu oppꝛimat:quẽ admira tione ſeducat:oĩum diſcutit moꝛes.oĩium curas ventillat: oĩinz ſcrutat᷑ affectꝰ ⁊ ibi q̃rit cauſas nocendi vbi vnůũquẽqʒ vide rit diligẽtius occupari.eſt etiq tẽtatio mo doꝛũ varietatiua.qꝛ nõ codẽ mõ ꝓuenit. vnde Brego.li.io.mo. Qntiquꝰ hoſtis ex pꝛopꝛio certamine dũ ſe ſuccũbẽ videt alia tẽtationum bella reſtanrat. ¶=ps ↄclonis diẽ ꝙ tẽtatio nõ ẽ ſatis timẽda eoꝙ ipſa eſt bonoꝛũ exercitatiua.bono ſecuratiua.bonoꝛũ appꝛobatina bonoꝛñ coꝛonatiua de pꝛimo ait. Angu.ſup pᷣ. 6i. Vji dimittitur diabolus tẽtare qᷓ;tuʒ tibi pꝛodefie poteſt.vt exerccaris.vt pꝛo⸗ beris vt qui te neſciebas a teipſo inenia ris. Et oꝛigenes ſup li.nũcri. Sit᷑ caro ſi ſale nõ aſpgatur qᷓ;uis ſit magna ⁊ pꝛec pua coꝛrũpitur. ita ⁊ aia niſi tẽtatõibꝰ a ſiduis ſolidetur continno reſoluitur⁊ re⸗

relaxamr. We ſecundo dici per Ber* ſermone.ʒ? oteſt mimicus excitare tẽ — tationis motũ.ſed in te eſt ſvolueris da
4 re ſen negare ↄſenſum. Wetertio dicit lco ſermone.ʒ· Mulla ſunt ſine tenta⸗ tionũ experimẽtis opera virtutis. We
quarto ait Angꝰ ſuper pᷣs.6o. Nita no⸗
ſine peccuto:ſine tẽtatione. qꝛꝓfectus no ſter per tẽptationem noſtrã fit.nec ſibi
ſius in quadã epiſtola. Dens ipſe oium
. men mũ expectat.tibiqʒ ↄtra dyaboluʒ vimicauti parat eternitatis coꝛonã. Wt hec ſufficiãt de ↄclone. CNũquã mo⸗ uet᷑ petitio q̃ ſũt remedia atq; adiumẽta ad reſiſtẽdũ tẽtationibus.rñdet᷑ hic bꝛe⸗ niter ꝙ pᷣcipna remedia ſunt..vʒ.
CWomninice paſionis recoꝛdatio.
¶ Warnis mottificatio.
Wtilis exercitatio.
¶ HPeccandi declinatio.
LGccaſionum conculcatio.
¶ He pᷣma ait Brego.in quadaʒ ome. Wilil adeo graue ꝙ non eqᷓnimiter to leret ſi xp̃i paſo ad memoꝛiaʒ reducat.
De ⁊iic argnit. Caro ⁊ ſpũs ꝗᷓꝛia ſũt. i Qui vuit igi᷑ ſpm̃ ↄfoꝛtare vt valeat tẽ tationibus reſiſtere debet carnẽ ſnã ma- cerationibus debilitare. vnde Augꝰ ſu⸗ per vo. Spũs deſicit vbi caro regeſcit.
6 vt enim caro mollibus:ſic aĩa duris nu
trit:illã blãda refouẽt hãc aſpera excer⸗ cent. Detertio loquit Mieroꝰ in quo⸗ dam ſermone dicẽs. Sẽper aliquid bo⸗ ni facito vt diabolus te iueniat occupa⸗ tum. Won enim facile capit᷑ a diaboio
bono vacat excercitio. De q̃rto ſic ag Mã nemo poteſt habere pac a diabolo niſi pᷣus a malis ceſſaucrit. Vnde dauid ipᷣs. Beclina a malo ⁊ fac bonũ. Et ſe⸗
rectoꝛ ac dñs cuʒ angeloꝝ militia certa
De vitio blaſppemie
qui finẽ ipſe dicẽdo iquire pacẽ ⁊ ſc̃rt
cam. De qnto ſc agit᷑. Mã ſi nõ remo nent ligna ab igne ſemper in cis ſuũ offi ciũ exercet. niſi aliqð ipedimẽtũ habeat.
Fdeo eſt ſententia philoſophi.remota cauſa vel deficiẽte cauſa remonet᷑ efe⸗ ctus. Et hec ſufficiãt pꝛo ſecũda parte ſira ĩ peregrinatione habita nõ poten eẽ C Cõcluſio ʒ eſt iſta ꝙ deꝰ dat tẽtatiões
etiam iuſtis pꝛopter tria vel pꝛopler tri⸗ plicem medicinam.vʒ ·
quiiq; inoleſcit niſi tẽtatus.nec poteſt co& Medicnam purgatiuam. ronari niñ viceri. nec poteñt vincere ni& Medicinam pꝛeſerlatiuam ſi certauerit:nec poteſt certare niſi inimi ꝛopter medicinam conſolidatiuam
—
6 cum ⁊ tẽtationes habuerit. Et Ambꝛo- E ꝛimo dãt ad purgandũ ʒ Mꝛimo
J. offenñiones purgant tẽtationibus cõ nemo ſit qui aliquo modo non peccei V dicit᷑.i.Jo.i.c. Si dixerimus q peccaũ nõ habemus ipñi nos ſeducimus ⁊ veri⸗ tas in nobis nõ eſt. Mittit ergo dcus bo nis tẽtatiões vt purgent᷑ vdeo Wieroꝰ ait. Rubigo peccati ſine igne toꝛmẽticʒ ſumi nõ põt. Ct Wreg. iquit. Qð lima ferro. foꝛnax auro.flagella grano. hot facit tribulatio inſto. Dant᷑ ſccũdotẽ⸗ tationes ad purgãdum affectiones qut
iherẽtſepe in tẽpoꝛali.gaudio: doioꝛei⸗
moꝛe:ſpe:amoꝛe odio:⁊ deſiderio.vnde pᷣs. Argentũ igne eraminatũ purgatum terrei.a terrg ſeptupium ꝓpter pᷣdictas affectiones. Want᷑ tertio ad purgan⸗ dum malas cõſuetudines. De talibꝰſci ptũ eſt Apoca.y. Hi ſunt qui venerũ de magna tribulatione. ¶ Becũdo pn⸗ cipaliter dant᷑ tẽtationes ꝓ medicina p⸗ ſeruatiua. Et hec ex triplici cauſa. Pꝛi
mo qꝛ remonẽt peccandi occaſiones.q
tẽtationes tenẽt locũ aridũ. in loco arido ⁊tribulato diabolus nõ poteſt regeſcer Mat.⁊. Wũ immũdus ſpũs. Seck⸗ do tẽtationes dãt mẽtales occupatiðes. Veo ſcribit Eccle. xi. Maltia.i.affli⸗ ctio vnins hoꝛe oblinionẽ facit lururie marime. Erxẽplũ ponit Hieroꝰ de iune
ne monacho tẽtato. Tertio tẽtationes ſunt iuſtoꝝ defenſiones. vnde Exo.ia
zunnt ſiſiuale
innb
nnnouo viuſc rsicn pilſui3uh unidifici indiaboll
veyticama diabolus nscſt auſ Fitintellig inhecnca nithi inne qu piinni ya woiumn diwcire tininiis. ſes uiya Woign wpt int ſtiüfti Fückdet unnbi mag Wcd
—

iuten
ugt.n Rane erãt lilijs ifrael ꝓ muroa dertris ſnpainch.4ꝓſpis aqꝰ mli ſubmergunt᷑. ⁊aſ⸗ teintn niſtris.i.ab aduerſis. ʒ pᷣncipaltr dant pbioiophin aduerſa? tẽtatiões ctiã inſtis ꝓmedici- uſa tem na„ſolidatiua. Wöſolidãt. n. iẽtatiões ictpv ſuit Ppter recollectionẽ: qꝛ ců aliqs tẽtat in udomi ferecoligit icuttraiheme. Schop⸗ ruwup pier roboꝛationeʒ: vñ Bene.in libꝛo de
n.vz. pꝛudẽtia. Mõ eſt arboꝛ foꝛtis niñ quãſre gaum nes vẽns ichrſat. Tertio ꝓpt expul⸗ m one..ſui tij q cũ hö ttañeſt fapiẽs um conl vitat nocina? ᷓꝛia. Et hec ſufficiant de urgmiz i 2elone. C Zurta quã monet. dubitatio uz talis. cui difficilins ẽ reſiſtere tẽtatiõi: car nt tetaton — nolpu doctrinã dñi bti Vonanuẽ.in ſcðo ſuper ls qpu fnias vi.⁊i.ꝙ hec iterrogatio dupl põt
m itelligi. Ant relpectu einſdeʒ pcti. aut re- tergo du ſpecin alteriꝰ. Si reſpecu eiuſdẽ pcivt oM pote pcti carnalis. ad qð iſtigat caro iſti
rrumi gat ⁊ diabolus:tũc rñdendũ eſt ꝙ tẽta⸗ g itio carnis eit difficiioꝛ ꝓpt᷑ Zinnctionẽ.
Suln carni⸗ ad ſpm̃ ob quã magt ichrnat aiaʒ ¶ Altã potentiã magnoꝝ patratinam. . Dat eril Si añt intelligat cõparatio reſpectu di ¶ Hulcem clementiam inoꝝ lenatiuam. ons nerſaꝝ pctõꝝ vtpote tẽtatio carnis itelli ¶ Mentem humiẽ factoꝝ occultatiuã. ¶ ꝛimã ↄcldnẽ ꝓbat Ricar.pᷣmo de
agcla
um afcu .guudio dolo gat᷑ reſpectu carnaliũ:⁊ tẽtatio hoſtis re otdeſerioipectu pctõꝝ ſpũaliũ.ſic ſe hijt vt excedè minaũ purgtia ⁊ excena.quidã.n. hoies fũt ꝗ magis pum ꝓpier p ꝓni ſunt ad pctã carnalia qᷓ; ad ſpũalia neru adpu vtpote ad luxuriã qᷓ; ad fuperbiã.⁊ his ines. Vetu ditficilius eſt reliſtere tẽtationi carnis qᷓ; di ſun gui v tẽtationi hoſtis. Quidã aũt ſunt q ꝓnio one. C Hecil res ſunt ad pctã ſpũalia qᷓ; ad carnalia iones ꝓmeli vtpote illi q mãgis deſiderãt honoꝛesqᷓ; eniplici cu voluptates. ⁊ his difficiliꝰeſt reũſtere tẽ ecandi occu tationi hoſtis qᷓ; tẽtationi carnis. Si qs carisũ in aũt ſit idifferẽs ad vtrũq; ⁊ equait ꝓn⸗? us nõ porin qᷓ;tũ eſt de ſe quodãmõ tẽtatio carnis eſt mödus po difficlioꝛ: quodãmõtẽtatio hoſtis. Tẽta mẽules v tio carnis difficilioꝛ eit ꝓpt᷑ magis itrin dei. Ma ſecã? magis ꝓtinuã adherẽtiã. Tẽtatio winii ipu iigantis fallaciã ſicut Brego.oñdit in noh nh o. Voſtis antiquus multa que ſunt vi
Sermo xvI.
* 6
tia hm veritatem palliat ſub ſpecie vir⸗ tutũ. ¶ Si igit᷑ q̃rat que iſtaꝝ tẽtationuʒ difficilioꝛ ſit ad vicendũ. ſi reſpectu eiuſ⸗ dẽ pcti itelligat. rñdendũ eſt ꝙ tentatio carnis.ſi reſpectu dinerſoꝝ ſe Pabẽt ſjcut ercedẽtia ⁊ exceſſa ſcut oſtẽſuʒ eſt/ Si q̃rat qͥ eaꝝ magis excedat alterã: dicẽdũ qꝛ hoies ꝓ maioꝛi parte carnales ſunt: difficiliꝰ eſt reſiſtere tentationi carnis qᷓ; hoſtis. Et ſic magnificc comes ⁊ engu⸗ bini mei expedite ſũt huiꝰ fructꝰ partes: cni obſecro vos totis viribꝰ reſiſiere ⁊ in cũctis patiẽtiã he.vt hic graz ⁊ in futu⸗ ro gliaʒ habeatis. Tmen.
nis an diaboli: Ad qð bꝛeuit᷑ ridet ᷣm ¶ſica ſca q̃drageũme ßᷣmo de—
dotibꝰ coꝛpoꝝ btõx.— — leius pe⸗ 4 S ſumpſit tx iacobũ ioannẽ xẽ. MWat. i. CPo
huius ſacri?⁊ ſci euãgelij hiſto
riali declaratiòe notãdũ ꝙ glioſus diis tria debet habere.vʒ.
trihitate.c.⁊.ſic inquiẽs. lle veraciter diis dĩ cuiꝰ ptãs nulla ptãte pᷣmit: nulla ipoſſibilitate pᷣpedit. Veraciter aũt dici dñs nõ poterit ꝗ alienc volũtati ĩinitꝰ ce dit. Vnde Angꝰ ponẽs exẽplum de hoc aiebat. Pꝛinceps eſt qͥdã in tris diuine maieſtatis imago. Hoc eiiã ad am ꝓ⸗ bãs Ambꝛoꝰ cxameron li.o.c.dicebat. Fta debet dñis in ſuo dñio oibꝰ pᷣeſſe di⸗ gnitatibꝰ ⁊ pſonis vt eins libertas nulla ptãte pᷣmai.nulla ptãte arctet᷑: vt facere
oſſit qcqd in re publica ſua ſbi libueri
aciẽdũ:exiſtẽs ſue rei publice oinʒ regi⸗ mẽ mẽbꝛoꝝ:potẽs ſe ſolo facere qœgd ſin gula facerẽt eiꝰ ⁊ vltra mẽbꝛa ſil iuncta.
hoſtis eſt difficilioꝛ ꝓpter maioꝛeʒ boni ¶ Loncinſio ſecũda pzʒ ꝓcxẽplũ leonis g ꝓmiſſi apparentiã.⁊ꝓpter latentioꝛem exiſtẽs dñs ⁊ caput aialiũ apud miſeròs
clemẽs eſt. Iueo dñi debẽt eẽ erga iqigẽ- tes clemẽtes.⁊ tãto magis qᷓ;to 5

—— ————————————
leones in ratione. Inde ſolinus in libꝛo de memoꝛabilibꝰ mũdi ait. Veonñ cle⸗ mẽtie indicia multa ſũt.ꝓſtratis parcũt. in viros potius qᷓ; in feminas ſeniũt. in⸗ fãtes nõ niſi ex magna fame pimũt· nec agmina ſeparãt. Tullius li.j. de officijs c.⁊⁊. Mihil iquit landabilius in magno pᷣclaroqʒ viro placabilitate atqʒ clem̃tia. Et Seni.li.j. de clem̃tia. Mullũ bonũ ex oibꝰ magẽ q; clem̃tia ĩgẽ ⁊ pᷣncipẽ ðcct. nec ꝗcqᷓ; eit qð melins pᷣucipẽ cõmẽdet gẽtibus qᷓ; pietas ⁊ clemẽtia. Cõclu⸗ o 3 ꝓbat per exẽplũ xp̃i qui in cõpara
tione celi ⁊ t̃re ſemp humilitatem oñdit.
Vnde caſſiodoꝛus ſuper p̃s. Erubeſcãt elati. Vbi credũt locũ he ſupbiã:cũ ce⸗ lũ⁊ trã ab humilitate videãt an MHe ↄclones magniſice diie ⁊ ciues dil
2
Se dotipycoꝛpoꝝ btõꝝ
poſterius ad beatitndinem increatã que eſt finis ſatians vt obiectũ:⁊ ad creatã q̃ eſt finis ſatiãs vt ifoꝛmãs:⁊ ꝑ p̃ᷣus di de btitudine jcreata:poſterius de creata qꝛ nõ ſatiat ifluẽtia obiecti niſi ꝓpt᷑ obiectũ ¶ Miffinit ſcðᷣo ipſa btitudo a Boetio in libꝛo de ↄſolatõe ſic. Meatitudo eſtſta tus oiuʒ bohoꝝ ꝓgregatiõe pfectꝰ:q̃ dil finitio bʒ dñʒ Monanẽ.itelligit ꝙʒ bti⸗ do ꝓtinet oia bona. Et iſta ↄtinẽtia põt itelligi dupir.vel ſᷣm veritatẽ:vel equa lentiã. ᷣm veritatem nõ debet itelligi:qꝛ hoc nõ eẽt vexꝝ:nã btitudo nõ ꝓtinet bo· na ſoꝛtune:qʒ ibi non reperiunt᷑:ſʒ debet itelligi ᷣm egualentiã:qʒ ipſa ꝓtinet im̃
bonũ.qð ↄſiderãs Prego.in ome. dice
bat. Si ahderemus fratres cariſſimiq̃⁊
qᷓ;ta ſunt qͥ nobis ꝓmittunt᷑ in celis vi⸗
cti vnotãt i ſacro euãgelio hodierno qð leſcũt aĩo oĩa q̃ habent᷑ in tris. ¶ Tertio
itres ptes didit. In pᷣma pte ponit xp̃i alta potẽtia magnoꝝ patratiua. In?? pte põit dulcꝭ clem̃tia ſuoꝝ leuatiua ibi. Et acceſſit ⁊ tetigit eos. In 3·pte ponit mẽtꝭ humilitas fcõx occultatina ibi. Et deſcẽtibꝰ illis de mõte pᷣcepit ieſus dicẽs Memini ⁊c̃. t vt clarins hec pateãtvi deamus hiſtoꝛiã. ¶ Declarats hiſtoꝛie fructus eſt vita etna.ſ.ipſa nĩa btitudo cũ in iſto ſacro enãgelio habeat q̃lr dñs leſus xp̃s in ſua mirabili trãſfiguratione oſderit inis diſcipnlis ghaʒ ſuã: de ipſa igit loquẽdo moꝛe ſolito tres ꝓckones cñ tribꝰ dubijs declarabimus. ¶ Cõclu⸗ ſio pᷣma talis eſt.ꝙ btitudo multipir dif finit. Oñis Bona in. · diffiniẽs ꝗd ſit btitudo ſic ait. Veatitudo eſt finis iati- ans nim appetitũ. ¶ Nꝛo declaratione cuius diffinitiõis notandũ ꝙ ſatiãs niʒ appetitũ eſt duplex.ſ.vt obiectij.⁊ vtin foꝛmatiuũ. Satiãs ãt appetitũ niʒ vt ob iectũ vel ſicut obiectũ qð idẽ ẽ.ſolus deꝰ di:ad quẽ capiẽdũ humana aia oꝛdinat Satiãs aũt ſicut inſoꝛmãs eſt ipſa iflnẽ tia dei in aia q̃ eſt ipſa dci ſatietas.⁊ ᷣm hoc nomen btütudinis cõc eſt ᷣm pᷣus ⁊
——
diffinitur ipſa biitudo magiſtrãliter ſic. WBtitudo ẽ finis vltimꝰ vitra quẽ nõ ẽji
nis alius. Et iſio mõ debet iteliigi ꝙ oĩa nieg
opera nf̃a ad hũc finẽ opari debemꝰ vt pneniamus ad btitudinem. Et p iſtas tres ditfinitiões repꝛobant᷑ tres alie opi⸗ niones de btitudine. Mer pᷣmã repio⸗ pꝛobari põt opinio peripatheticoꝝ g di⸗ cebãt btitudinẽ eẽ in cognitiõe veritatis. qꝛ aut illi volebant itelligere de veritate icreata: ant ð creata. Si de creata plane falſů eſt cũ res crcata nõ poſit eſſe obie· ciũ fruitiõis oꝛdinate.ſicht declarat do⸗ ctoꝛ facũdus Franciſcus de maronis: e multi alij. ꝑ iſtã rõnẽ:qʒ illud debet eſſe oblectũ oꝛdinate fruitionis in quo volũ⸗ tas nra põt pfectiſſime geſcere.ſʒ in nul⸗ la re creata volũtas nñũ põt pfectiſime geſcere. igit cũ veritas creata non poſſu eiſe obiecium volũtatis noſtre:ſequinr P in coghitione ipñiꝰ nõ põt eẽ btitudo. Si volebãt itelligere de veritate icreata adhuc minime biñj dicebãt. qꝛ btitudo ſ⸗ ue actꝰ btitudinis nõ cõſiſiit in cognitiðe ſcdi fruitione veritatis icreate.frnitiove ro kõ dicit ſolũ cognitionẽ:; dilectionẽ
uni in wr de pun wi juis0 hmcn vuhludoe wiz. jurgdic .V jinus icc zn. Ett
ſenpitiſm zün qbus ubir oi tiuiamſ iuqũcũ. lhpecät hitmẽnot
ßerit dolan nictſ
Rin cöpo n eri de ſuius pa is Eimp ghröne. iideßme ſiſinzhe
niz Mur cxi nconyn Inmiln juici au Nauitar i deßmi ius. hoct hpſubtii
biun
vgpt

ähen ien bierza a ſa dincd i. Wennit gte pichi nt. keligt phi tiſa 2ihẽi eritartẽ:ve n debet iult imdo nõunt eperiunt irila aun ego.in ome Aes carifin ut in cels Kintris. CTe Owagitraliter wmgnz
ödeoiig
Sermo.CVl.
aue cognitionem pꝛeſupponit. Mer ſe⸗ cundã diffinitionẽ repꝛobat opinio epi⸗
cureoꝝ:qui dicebãt btitudinẽ eſſe in volu ptate:qꝛ voluptas tantũmõ ↄcernit de⸗ jectatões coꝛpoꝛales ⁊ trãſitoꝛias.in qbꝰ beatitudo eẽ nõ põt: cũ ſit etna.⁊ er ipᷣa
vel in ipſa docet᷑ homo quo ad coꝛpus? quo ad aiaʒ. Mer ttiã repꝛobat᷑ opinio Roicoꝝ ꝗ dicebãt btitudinẽ in virtute aie Zliſtere.qꝛ virtutes non ſunt finis noſter
vltimus.licct knt oꝛdinate ad finẽ cõſe quendũ. Let hec ſufficiãt ꝓ iſta ↄcluſio⸗ ne.¶ Viſo ꝗd ſit btitudo videnqũ eſt ho
die in pniti ßᷣmone de iſta btitudine ⁊ vi⸗ ta btã in qbus ↄſiſtit erga btõs. Et cum
gla btõx ꝓſiſtat in glia ſabſtãtiali.ſub⸗ ſtãtiali.⁊ accidentaſi.qꝛ q̃dã gandia ſpe⸗ ctãt ad aĩam ſolũ.qͥdã ad coꝛpus ſolũ.q̃· dã ad ↄiũctũ.ſolũmõ tangã in pñi gau⸗
dia q̃ͥ ſpectãt ad coꝛpns:qꝛ in pñti euãge
lio ſit mẽtio de glorificatõe coꝛpoꝛis vp̃i.
h opar v ¶ Queri ergo pᷣmo qbus dotibus coꝛpꝰ
nem. Etpi . nes 5
Pmà ſ eripatheticort cognitidever elligere devn Si de c tauꝝj anõpoſſcſtt u Kent dechn cicus de man ere illud dt wiüonis inqu ſime geſcere.h ʒ via pot pin tas creata tis noſnt yonð půi gere de veni di diccü ghü snö cöſfüh einmsiatuh
niʒ erit dotatũ in glia. ⁊d qð dubiũ bꝛe⸗
niter rñdet ᷣm doctrinã alexãdri ꝓnt re perimn cõpendio.⁊ etiã ſᷣm alios. ꝙ coꝛ
pus nñz erit dotatũ qtuoꝛ dotibꝰ qͥ dotes ſůt.claritas.paſſibiitas.agilitas.⁊ ſub⸗ tilitas. Et tripſr pꝛobat auctoꝛitate ſpãli ⁊giali.⁊ rõne. Auctoꝛitate ſpãli ꝓbat ſic. Nã de pᷣmo di Sap̃.z. Julgebũt in ſi ſie ſol in ↄſpectn dei. Et iter ibi. Ful⸗
ebũt tanqᷓ; ſcitille. Et ad phi.ʒ. Et tũc
oꝛpꝰ meũ ↄfigurabit᷑ coꝛpon claritatis ſue. De ſecũda dẽ.i.ad Woꝛ.is. Semi
natur coꝛpus in coꝛruptiõe:reſurget in
mncoꝛruptione. De ttio diciur Sap̃.
· In arũdineto diſcurrẽt.qꝛ p arundinẽ
ſignificat agilitas. Ne q̃rto ⁊ oœĩbus ſil auctoꝛitate generali loqtur Angꝰ. ⁊2. de auitate dei. berit coꝛpoꝛibus nfis ois defoꝛmitas.⁊ hoc pclaritatẽ.oĩs tar
itas.? hoc ꝑ agilitatẽ. ois infirmitas.⁊ Pocꝑ ſubtilitatẽ. ois moꝛtalitas.⁊ hoc ꝑ paſſibilitatẽ. CRõne ꝓbat q̃druplici.
Piio ex ꝑte cauſe ſinaiis hoc mõ. Coꝛ
pchreſurget dionit⸗ dotar ppt gio
riã aieqͥ ꝓſiſtit iĩ perfecra cognitiòe cogni tiuẽ.? vnione affectiuc. Ad cognitionẽ aut duo regrunt.ſ.ſpũalitas ⁊ lmminoſi⸗ tas:qꝛ cognoſcẽs dz eſſe ſpũale:⁊ dʒ hie lumẽ. Et iõ ꝓpt᷑ cognitionẽ aie eſti coꝛ⸗ pore ſubtilitas? claritas. Vnio aũt amo ris ẽ liberalis ⁊ foꝛtis:foꝛtis. n.ẽ vt moꝛ dilectio. ꝛopt᷑ libtatẽ dʒ eẽ coꝛpꝰ agi
le. Mꝛopt foꝛtitudinẽ ⁊ indiſſolnbilitatẽ dzeẽ coꝛpꝰ ipaſſibile. gt ſic pʒ pᷣma rõ. E rõ ſumit᷑ ʒcãʒ efficiẽtẽ. dotes hu- iuſmodi in coꝛpoꝛe aſumant᷑⁊ pfectũ eẽ hyñt ab ifinẽtia aie ĩ coꝛpꝰ.q̃ iliuit ĩ coꝛpꝰ duplr.ſ.vt pfectio ⁊ vt motoꝛ: vt pfectio aia glioſa ifinitvinificãdo vita ĩmoꝛtali.
Vl motoꝛ mouendo motn infatigabili.
alioqn nõ cẽi glioſa niſ exciuderet mõtẽ ⁊ penã. Qꝛ ergo viniſicat vita iõ nece ẽ i coꝛpoꝛe diſpoſitio ad vitã:⁊ hec ẽ lucis abũdãtia ⁊ claritas: qꝛ vero vita imoꝛ- tali neceſſe eſt hie diſpoſinonẽ ad imoꝛ⸗ talitatẽ:? ita eſt ipaſibilitas. qꝛ vero mo tu ifatigabili mouet:ideo oʒ ꝙ nihil re⸗ ſiſtat:⁊ ita ſubtilitas ẽ in coꝛpoꝛc.oʒ ẽt
nihil retardet ⁊ ſic eſt agilitas. ¶ Ecrtia
rõ ſumit᷑ ſm cãʒ foꝛmlẽ vt aiũt ꝗdam.
in coꝛpoꝛe noſtro eſt nã celcſtis ↄciliãs? elemẽtaris. ſed mododfat᷑ elenientaris. poſtea dñabit nã celeſtis q eſt namra u- cis. dec erit ſicut foꝛmalis ⁊ cõplectina coꝛpoꝛis. Et qꝛ lux habet iſtas qjmoꝛ ꝓ⸗ pnelates ſicut pʒ in radio.ſ.claritatẽ: qꝛ iluminat. ipaſſibilitste.qꝛ nihil ip̃ʒ coꝛ- rũpit. agilitatẽ:qꝛ ſubito vadit.penetra- bilitatẽ.qꝛ coꝛpoꝛa diafana ſine cox coꝛ- ruptione pertrãſit. Ita coꝛpus gioꝛioſnʒ in quo dominat nã̃ lucis illas.4. habet dotes. ¶ Quarta rõ accipi ſᷣm caufam materialẽ ſic. Voꝛpus nim eſ cõpoſitũ ex qtuoꝛ clemẽtis. t qꝛ elemẽta ſůtiper ſecta quadruplicẽ h ab cis defectibili. tatẽ. Ab aqua qne eſt eicmentũ humidũ ? paſſibile:habet paſſionẽ ⁊ coꝛruptio⸗ nem· vndc humidum aque vt coꝛpus f 2

Se dotibꝰ coꝛ. btõꝝ
coꝛũipat. A tra vero hʒ obſcuritatẽ qꝛ ẽ elemẽtũ opacũ. Ab igne aialitatem.qa caloꝛ cõſumit cõtinne. iõ cõtinue idiget alimonia ciboꝝ. Ab aere vero hzʒ infir mitateʒ. Ver.n.facillime imntat ⁊ cedit cuilibet ipellẽti. QOm̃ igitur iſti q̃ttuoꝛ de ſectus debẽt ꝑ bona oppoſita remoneri ad hoc ꝙ coꝛpus ſit pfectũ pfectiõe cõ⸗ pleta.iõ qjttuoꝛ ſunt eius dotes.ʒ coꝛn- ptioneʒ impaſſibilitas. obſcuritatem daritas. aialitatẽ ſpñalitas.Zifirmita tẽ virtus ſen penetrabilitas. Et ſicꝓba tů eſt coꝛpus gloꝛificatũ q̃ttuoꝛ iſtas do⸗ tes habere. ¶ Cõclnꝰ ßa ẽ videre qũio iſe dotes ſunt in coꝛpoꝛe gloꝛificato ⁊c̃. Hic ſunt duo vigẽda. timo.n.viden dũ eſt gq ſit dos. Secũdo ad ꝓpoſitum. CQuãtũ ad pᷣmũ dicẽdũ eſt ꝙ de dote poſſumꝰloqui duplicit᷑.aut de dote aie. ⁊ tũc dĩ ꝙ dos aie eſt illud qð imediate ⁊ pᷣmo aiaʒ deo iungit. vt ẽ viſio. dile⸗ ctio ⁊ cõpꝛchenſio. Anut de dote coꝛpoꝛis ⁊ tunc dici pot ꝙ dos coꝛpoꝛis ẽ diſpoſi tio quedã p quã melius ala diſponit᷑ ad fruendũ deo. ¶ Quãtũ ad ſechdũ di p⸗ de pᷣma dote que eſt coꝛpoꝛis claritas ꝙ erit ſicut claritas ſolis: ⁊ iſta eſt qualitas hme dotis. Sʒ aduertẽdũ ꝙ illa clari tas nõ erit ſiẽ claritas q̃ͥ nũc ẽ in ſole.ſed ſicut illa qͥ tunc.ſ.poſt indiciũ erit in ſo⸗ le. ſʒ ſol tunc ſepties ampliꝰerit clarus. igitur. de quibus oibus loquit᷑. Iſa. 30. Erit lur lune ſicut lur ſolis⁊ luꝝ ſolis ji cut lux ſeptẽ diex. De ſecnnda dote qᷓ erit ipaſſibilitas.⁊ iſta reſultabit er vtute aie ſuũ coꝛpns potenter cõtinent ita vt a hullo erterioꝛi agente valeat imutari ga quãuis coꝛpa ſint cõpoſita ex contra riis elementis.tñ illa Zrietas ad oĩimo⸗ dã equalitatẽ ⁊ ↄcoꝛdiã erit redacta. Et hoc eit illud qð ſcribitur apoca.y.on eſurient neq; ſitient ampiiꝰ neqʒ cadet ſup illos ſol neqʒ vllus eſtus. ꝙ tm̃ ẽ di cere ꝙ coꝛpa beatoꝝ erunt ipaſſibilia.
ſubtilitas ẽ qͥ aufert groſſiuinẽ tãtam ex mãlitate elemẽtoꝝ. Et notãdũ ꝙ du pler ẽ ſubtilitas. Vna.ſ. ex raritate par tiũ ſtãtiũ nõꝓpinq;. ⁊ ex tali in btilitate efficitur coꝛpus facile diuiſibile. ⁊ talis nõ erit ĩcoꝛpoꝛibꝰ gloꝛificatis. Alia eñ er perfecta victoꝛia foꝛme ſup materia. ⁊huiꝰ ſubtilitatis eſt vnire.ſic celuz di⸗ citur ſubtile:⁊ hoc mõ ernnt coꝛpa nña
ſubtilia:ꝓ quod poteſt dici ilð qð ſcribit
Math ·.Erũt ſicut angeli dei. coꝛ⸗ poꝛa beatoꝝ: qꝛ ſicut angeli vᷣm diſpoſ
tionẽ diuinã aſſumunt aliqũ huiuſmõi
coꝛpoꝛa.Ita ⁊ nos ſi bii erimus habebi
mꝰhuinſmodi coꝛpoꝛa. ¶ Quarta dos coꝛpoꝛis ẽ agilitas que tanta erit ꝙ vbi volet ſpũs ꝓtinus erit ⁊ coꝛpus. Sed ti notãdũ ꝙ in coꝛpoꝛe eſt duplex motoꝛ.ſ. hatura elemẽti pᷣdeſtinãs nũc.⁊ iõ nnnc tarda ſunt corpoꝛa nia.qꝛ tra naturalit᷑ trahit deoꝛſuʒ.⁊ eſt aliꝰ motoꝛ ſ.volun⸗ tas aie qͥ mouet indifferenter. Et qʒtũc nã erit ſubdita totaliter voluntati ⁊ mo nebicur coꝛpus ad impiũ ſpiritus.iõ erit agile. qð intelligẽs angꝰ.aicbat. ꝛoti⸗ nus vbi volet ſpiritꝰ erit ⁊ coꝛpꝰ.¶Sʒ Zut̃ hãc ꝓcluſionẽ mouet᷑ talis qõ. vtrj dotes coꝛpoꝛis equaliter ſint ĩ omnibꝰ. Ad ið bꝛeuit᷑ rñdetur ſecundum doctri hã. xʒeati dñi bona.in. 4. di.ſo. nð imo ſunt in eis ſecunduʒ magis ⁊ minꝰ 7 pfectiꝰ ⁊ minꝰ perfectum in dinerſis. CAd cuiꝰ intelligẽtiã notãduʒ ꝙ q̃daʒ recipiunt magis⁊ minꝰ p contrarij ad⸗ mirtionẽ. vtputa qji vtrũq; Irioꝝẽ ali qud natura vt albuʒ ⁊ nigrũ. Quedam recipiũt magis ⁊ minꝰp acceſſuʒ ad cõ plementũ ut ſunt illa quoꝝ oppoſita ſůt puanões vt bonũ?⁊ lucidũj. Bicitur er⸗ go ꝙ dotes coꝛpoꝛis recipiunt magis ⁊ minus p acceſſũ ad cõplementũ ſecũdũ mdioꝛẽ beatitudinẽ aie.qͥ nõ ẽ ex parte obiecti.ſed ex parte fruentis aie.⁊ nõp
ipaſſibilia. imirtioneʒ Irij. quare ⁊c. ¶ Doncinio CVicũt ſecundo loco de tertia dotcqᷓ̃ 3⸗
ei tals iñ oidine ꝙ gioꝛia coꝛpoꝛum
S — —
ohwdc lutei binſon nijů achſi xuie iue ſuuicowu wůcoloꝛan gliustq;ců ſyoſo on yiůiuẽso jüpſuireſo uMrcm iiz ai. jnuim deln lumiitatie innis ſue. 7 ſurſ ad di nö ẽco pa.e ſcpz rö. qrel nqð dicũ kopired irumglaai Nu nei ch iimm.4. tutuißic luin Liriin wicinrt tudußuſc icüupi ſminyiuh weipuetht ibic iui wathurini ſefn Anceisẽj zinpft co nwnöſi ur. C Sec uun c npin

groſſimdn i &. Etnotiti nlæxrarit rtaliſubit iediubit.n zdificatis, Ii ſomelpn twmrictch wöerutch diciilsqt qh angeldeie Langel ſmdi M aliqi huu büerinus . CQuam tantaertg t coꝛpus. ſt dupler mon nisnũc.? in M. qira natur womvoln iſerem Ht ier voluntai t npi pirins. ugꝰ.aicbut. ertt copꝰ. ¶ oucitaiscö. litet ſintiomn ur ſecundumd nunz magisnn nuum in dir notädtzgi 4 nigrü. n patcij lucot itcic. Bu onsrecipiun n fnei⸗ qun( ggn
beatoꝝ parti erit a deo. part erit ab aia. Iſta ↄciuſio ꝓbatur ſecũdũ dñm bona. in. 4· di. ꝙ. Eſt log de dotibꝰ coꝛpoꝛũ ſanctoꝝ vel quãtũ ad diſpoſitiõeʒ. ſic di⸗ co ꝙ dotes dicũtur diſpoſitiõesq̃ ſt q̃li tates abſolute ip̃ius coꝛpoꝛis qͥ dãtur ſi bi adeoi refoꝛmatiõe iiliꝰ. Vel ſecũdo mõqᷓ;tũ ad cõſumationẽ.ſic dico ꝙ ſůt A gloꝛia aie ſine ab aia gloꝛioſa. Vn ſiẽ i pñti dia ĩ coꝛpus ifiuit:⁊ ꝑ illã iflucntiaʒ coꝛpꝰ ẽ coloꝛatius durabiliꝰ virtuoſins ⁊agilius:q; cũ aĩa ſepatur ab eo.ſic dã ĩ pꝛopoſito ſuo mõ ꝙ aia gloꝛioſa in coꝛ⸗ pꝰ ſuũ ifiuẽs oẽs iſſas doles atqʒ diſpo- ſitiões p ſui refoꝛmationẽ pſicit ⁊ conſu- mat. Be refoꝛmatiõe coꝛpis apoſtolns Ad phili.z. git. Sainatoꝛẽ expectamus diim nim Jeſum vpᷣm ꝗ refoꝛmabit coꝛ pus humilitatis nie ꝓfiguratuʒ coꝛpoꝛi caritatis ſue. De ifiuẽtia aie ĩ coꝛpꝰſuũ dionyñꝰ ad dioſcoꝝ ſcribẽs ait. Veati tudo nõ ẽcoꝛpoꝝ.ſʒ ab aiabꝰ redundat ĩcoꝛpa.⁊ ſic pʒ ꝓcluſio. ¶ Fut̃ quã mo netur qð. qjre ſancti ĩ coꝛpoꝛe pᷣmiabun tur. Ad qð dicẽdum ꝙ lʒ he qttuoꝛ do⸗ tes coꝛpis redũdẽt ex fubſtantiali gloꝛia aiax. atq; glia aiaꝝ pꝛincipaliter detur Ppter meritũ theologicaꝝ vtutũ.tñqꝛ iuſti fuerũt in. ꝓ. vtutibus cardinalibus erercitati. iõp̃dictas.ꝗ. dotes merito cõ ſequẽtur. Vardinales aũt vtutes heq̃t⸗
tnoꝛ nũcupãtur:tẽperãtia:pꝛudẽtia:foꝛ⸗
titudo. atqʒ iſticia. ¶ ꝛimo qdẽ vᷣtus tẽperãtie hoieʒ pfecte manifeſtat lumio ſum in pnñtivita.in abñdãtia illũ refrenã do ⁊ ĩ pꝛoſperis humiliãdo. Jũ qð dñs ad hãc vᷣtutẽ iducẽs. Aath..ait. Sic luceat lur vfa coꝛã hominibꝰ vt viqeãt opa veſtra bona ⁊ gloꝛiſicẽt patrẽ vñm qui in celis ẽ.Jõ ꝓpter hãc virtutẽ ha bitaʒ in pñiti: coꝛpus in futuro exoꝛnabi tur quodãmõ ſũma luce: qᷓ claritas nñ⸗ cupatur. ¶ Secũdo virtꝰ pꝛudẽtic mul tã ſubtilitatẽ in ope opamr. Nam pᷣmo oĩbꝰ tribꝰ tpibꝰ mentẽ iliꝰ ſubtiliãdo di
2. 43 latat.vt de p̃terito doleat de pſiti oꝛdiet. ? de futuro diſponat. ui dinine volun tatis noꝛmã ſecũdũ ꝙ dñs MMat.io.c. dit. Eſtote pꝛudẽtes ſicut ſerpẽtes ⁊ ſim plices ſc colũbe. Secũdo mẽtẽ ſubtili librate diſponit oĩa tẽpoꝛalia bona pꝛn dẽter diſpẽſando trãſitoꝛia pꝛo eternis. Inↄſili vpi. MMath.. Theſauriʒate vob theſauros in celo. ʒ? ſubtiſit coꝛ⸗ pus regit ſibi ſola necearia miniſtran- do. ut᷑ xi monitioneʒ.q Lnuce.⁊i.qit. Attẽdite aũt vobis ne foꝛte grauent᷑coꝛ da vra crapula.⁊ ebꝛietate. ⁊ curis huiꝰ vite. Quarto ſubtiliter mẽtalcs cogita tiões diſponit ꝓ bnficijs iã receptis ti⸗ mẽdo diuinã iuſticiz. ⁊ ſperãdo in diuia miſericoꝛdia. Iuivᷣbũ ꝓphete g ait. De clina a malo ꝓpter dei timoꝛẽ⁊ fac do nũ ꝓpter dei ſpẽ. vñ talis pꝛudẽtia ĩ taii bꝰ ſubtiliter cxercitata coꝛpoꝛi ppetuam ſubtilitatẽ acgrit. ¶ Tertio aũt virtꝰfoꝛ titudinis volũtate ⁊ ope ſe exercet ꝓpter diuinũ amoꝛẽ ſuſtinere laboꝛes. ſiẽ apo ſtolis dictũ ẽ. Eſtote foꝛtes ĩ bello ⁊ pu gnate cũantiquo ſerpẽte ⁊ accipietis re gnũ etnũ. ꝛopterea digne meret᷑ acg rere coꝛpi foꝛtitudinẽ imoralẽ q̃ impaf⸗ ſibilitas nominat᷑. ¶ Quarto aũt iuſti- tia in homie exercitata vnicuiqʒ tribuit ſua. ꝛimo deo dilectionẽ: obediẽtiã: gloꝛiãt⁊ honoꝛẽ. ſic Math.⁊xſcriptũõ eſt. Biliges dim deñ tuũ ⁊c̃. Secũdo reddit ipi homini odiũ ⁊ deſpectionem ſicut dis Jo.i⁊.ait. Oni oditanimam ſuã in h mundo in vitã etnaʒ cuſtodit ea. Tertio ꝓximo ſicut ſibi ip̃i dilectio nẽ. ſicnt dñs pᷣcepit. Luce.io. Diliges Primũ tunz ſicut te im. Quarto cuilʒ alteri creature delectationẽ teſte ꝓphe⸗ ta. Belectaſti me dñe i factura tua. Pt qui talia agit iuſius dici põt ⁊ dʒ:ex qua iuſtitia omnia debite diſponit ita ꝙ ſibi nihil remanet quod granare poſſit ip̃;. ⁊agilis ex hoc mundo recedẽs ſumma agiiitate remunerat᷑. ¶ Ex iaʒ
5

Be contritione
dicn liquide appʒ qd it dos glorificati
coꝛpoꝛis:⁊ q̃ ſint ipfe dotes ⁊ qᷓ;titates ⁊ q̃litates ipaꝝ: ⁊ qũo ſint ĩ coꝛpoꝛe gloꝛifi cato · C Sʒ ad maioꝛẽ ↄfirmationẽ ha⸗ bẽtur dno exẽpla de vpᷣo. Vnũ cxẽplů ẽ ꝙ ipſe ſeparati ⁊ dinerſis vicibꝰ ane paſſionẽ oãdit hfe iſtas qtmoꝛ dotes ꝓ⸗ ut dicu hugo. de ſcõ victoꝛe. claritatem oſtẽdit in trãſſignratõe de qua facit men tionẽ euangelũ hodiernũ. Agilitatẽ qñ ãbulanit ſupꝛa mare. ſubtilitãtẽ ĩ natiui talc. qꝛ ſalua virginali itegritate natꝰ fu it. Impaſſibilitatẽ ĩ cena qn coꝛpus ſuuʒ dedit ad mãducandũ. Zliud exẽplũ de hoc oſidit poſt reſurrectionẽ de quo hii euangelio Foannis in multis locis. Et ſic magnifice dñe ⁊ ciues mei dilecti ex⸗ pedite ſunt hniꝰ fructus ptes. ꝛo quo acqrendo obſecro vos laboꝛare: vt ſic coꝛpoꝛe ⁊ aia felices in eterna patria va lcatis habitare. Amen. ¶CMnica z?qdrageſime. Sermo de cõ⸗ tritionc peccatoꝝ. Incipit. XVII. 1 Igt Zeſus cijciẽs ðmo Ndliiũc iundcratmn tũ. uce.io. ¶ꝛo huiꝰſa cri⁊ ſcii euãgelij hyſtoꝛiali declaratiõe. nõnduʒ ꝙ do⸗ ctrina alicuiꝰ moꝛalis doctoꝛis app̃ꝛoba tur q ↄtinct᷑ ĩ his tribꝰ ↄcluñionibꝰ.vʒ. Doctrina dʒ appꝛobari bonis opibꝰ. FS. 7 ipa confirmari inſtis rationibꝰ. ¶Mec nõ ⁊ ipᷣa cõmẽdari honeſtis lau- dib. ¶ Pꝛimã cõcluſionẽ cõſiderans. Mieroꝰ ad nepotianũ ſcribẽs dicebat. Võ cõſundant opa ſermonẽ tuũ ne cũi ecclia loq;ris tacitꝰqiʒ rñdeat. Cur g⸗ hec dicis q̃ ipe nõ facis.delicatus ma⸗ giſter ẽ vẽtre pleno de ieinnijs diſpu⸗ tat.iõ augꝰ in li. de doctria xp̃iana hoc ↄfirmãs dicebat. Oʒ dininaꝝ ſcriptu- raꝝ? doctoꝛ fidei ac debellatoꝛ erroꝛis ⁊ bona docere⁊ mala dedocere:⁊ h ope ⁊ ſermone:cõciliare aduerſos:remiſſos trigere:necientibꝰqð agit ꝗd ex ſpecta-
„
re debeant intimare. ¶ Birii⸗ ʒcin⸗ ſione ꝙ doctia dʒ ꝓbari rõnibus. Vñ
glo.ſup illud ecck.⁊. ſic de ſenioꝛibus
dicit. Qui ↄgrna diſciplina vnũquẽqʒ arguit:eruditũ ſe ⁊ ꝓbabilẽ doctoꝛemi
6 t. rua do⸗ n cõſpectu oiuʒ oſtẽdit. Quidẽ ↄgru nun c
ctrina niſ iia qͥ aptjs rõnibꝰ ꝓbari bo teſt? vð Mieroꝰ ad demetriadẽ virginẽ ſcribès dicebat. Qð de ſcripturis ſacris auctoꝛitatẽ nõ hʒ eadẽ faciitate cõtẽnit qᷓ ꝓbat. ¶ Dixizꝰ.ꝙ doctria dʒ cõmẽ dari honeſtis laudibꝰ. Iſta ꝓcluſio ap⸗ paret ad oculnʒ. Mã qñ aliqs bñ pꝛedi cat aut bonꝰ effectꝰ a ſua doctrina ꝓce dit: laudat᷑ nimis. IMoc vult intellige⸗ re glo. quedã qͥ ſic ait ſup illud.thy.⁊. Que nf̃a ſpes. Pꝛoſectꝰ diſcipuloꝛum: gandiũ ⁊ coꝛona magiſtroꝝ cit. fructus eni magiſtri obediẽtiò ciꝰ diſcipuliẽ.e eiꝰ bona ꝓuerſatio coꝛonã dat magio. CMHe ↄduſiões magnifice die ⁊ciues
mei denotãtur ĩ ſacro euãgelio hodier⸗
no qð itres partes dinidi᷑ Qm̃ipᷣma parte ponit xpᷣ doctrina opibꝰ appꝛo⸗ bata. I
data ibi. Factũ ẽ aũt.⁊ vt melius hec pa
teant videamꝰ hyſtoꝛiaʒ. ¶ Declarate
hyſtoꝛie fructꝰerit ꝓtritio.qꝛ in piti eni gelio fit mẽtio de expulſione demonis: doptime hoc loco a nobis ꝓ ↄtritioneʒ
erponit᷑. De hac ig in pnñtiᷣmone lo⸗
quẽdo tres ↄcluſiões cuʒ tribus dubijs
moꝛe ſolno declarabimꝰ. CConciuio pPmaẽ talis in oꝛdine.ꝙ cõtritio ẽ doloꝛ
volũtarie aſũptus ꝓ peccatis cũ ꝓpofi to ↄfitẽdi⁊ ſatiffaci ndi. Iſta diffinitio declarat᷑ ſic ſecũdũ Ricar.in. ꝓdi.i.
Qui ponit iſtã diffinitionẽ. Burũ di in
rebus materialibꝰquod nõ cedit tactui.
frãgit quod dinidit᷑ in.⁊. ptes. vel ſaltẽ
vt darius dicat. frangit að dinigitur in pies magnas.· cᷣminnit qð dinidit ipar
tes paruas. Ita ꝑ quãuã ſilitudinẽ ipi
at. In ⁊pte ponit xpi doctria iutis rõibus ↄfirmata ibi. Oẽ regnũj. Inz? parte ponit xpᷣi doctria landibꝰ cõᷣmen
edo
iln cnuti wwilih jui cimwaht
nhucref iuyei ſen upt pdityl niipliccnti neroꝛu.? ſiſvolũun ſite hoc imnis tq volüt Mdebono. Miudiplch ſinns. ⁊qp ſütövteſ cramẽti itẽci⁊ ſar rpcipipe monẽ. q2
u dichur in Sar Btſrpdi ünwitii vinidepe puicinon ſülinni gmiuim unihißl ſi dylon Faſlnm ſununie ſ.lonbhe elcʒnin ſCEtini
o jn wwi diplic oe dec
. pĩaet

(Diri
Pbun rnbn 4r.ſ de ſen
diplina vnä Pdabilt dochh tQuẽggn ronib'ptn dmana w ödeſerpt uuui „Pdocniadii be Iu gcn qalipti Aſun docnin Hor vut i irſup illud. hy
ſectꝰ diſcipuloꝝ
girorci. in uchdiſtipuhi Mi dat maz
Sermo. XVII.
ritualibns. Voꝛ hois dĩ durũqᷓ; din di⸗ nine iſpiratiõi ſe tangenti non cedit. ſed obuiat pſiſtẽdo in affectu peccati. frãgi vero dĩ qñ a peccato recedere incipit. qᷓ;uis nõdũ plene ad dñm cõuerſus ſit:
u cõteri vero qñ ĩ eo totaliter deſtruit affe
ctus pectati.qð ẽ plene reſilire a pecca-
to. Hec aũt refilitio qdã doloꝛ ẽ: nõ paſ ſo appetitꝰ ſenſibilis.ſʒ ſecũdũ ꝙ doloꝛ
accipit ꝓ diſplicẽtia voluntatis. Etqa hec diſplicentia que eſt genus cõtritiõis
eſtmeritoꝛia. ⁊ nnliũ bonũ ẽmeritoꝛiuʒ
niſi ſit volũtariũ. iõ ponit poſtea i iſia
diffinitiõe hoc ꝙ ẽaſſuptus volũtarie. tq detminãs diſplicẽtiã ad genꝰ mo⸗
ris. It qꝛ volũtaria diſplicẽtia eẽt ma laſi eẽt de bono.õ di ꝓ— hoc iila diſplicẽtia determinatur ad bo nũ moris.⁊ qꝛpᷣdicta diffinitio da ð cõ tritiõe nõ vt eſt actꝰ vtutis tm̃: ſed vt eſt
gfec pars facramẽti.iõ ſubiũgitur. cñ ꝓpo⸗ co ngitoqi ſito ꝓſitẽdi ⁊ ſauſjaciẽdi. ¶Ex iſtà diffi dinict. Qſh nitione pcipi põtq̃ ſit diia iter ↄtritionẽ aiha opib' g ⁊ attritionẽ. qa attritio dicit acceſſuʒ ad ni hi docrim pſectã tritionẽ. Vñ ſiẽ iã dictũ ẽ in coꝛ . Oẽ regnũ. poꝛalibꝰ dicũtur attrita qͥ ſunt trita. ſed ia laudi ch nõ pfecte. Sʒ atrita dicktur qn oðs par
. wtmehns h tes trite ſi ſil ꝑ diniſioneʒ ad minia. t
ſCPu 2rino. q; inpi yulſone den nobis pemn igi in pñißmn &es cuʒ mibr abim. CL s p peccaisi undi. Iu 4 Ricar in iniione. D d'auoduöci idüin.«. p i hangichu cmnipm upilitlu
iõ attritio ĩ ſpiritualbꝰ ſignificat quãdã diſplicentiã de peccatꝭ cõmiſſis. ſed non pfectã. Cõtritio aũt pfectã dicit diſplicẽ
tiã. Vñ iter ↄꝓtritionẽ ⁊ attritionem aſſi
gnatur diia q̃ẽ inter fidẽ foꝛmãtã ⁊ iſoꝛ mẽ:qa ↄtritio di ñłlcũ gr̃a tritio. t hec ſit duplr. Vno mõp cõmitationeʒ quia gf̃a aſſociat᷑ motui exiſtẽti ĩ aia ⁊ ilũ in⸗ foꝛmat qᷓ;uis nõ eliciat qꝛ ipᷣm i aia ĩue⸗ nit. Alio modo pcãm.qꝛ mõ a gramo tꝰelicit.pᷣ mõ attritio fit ↄtritio.⁊mõ nõ. ¶ Et ẽ notãdũ ẽt ꝙ i cõtritione du plerẽ doloꝛ ſicut iã tactũ ẽ aliquo mõ ſn
periꝰ. Vnꝰẽ volũtatis ꝗ non ẽ aliudqᷓ;; dicta diſplicẽtia ſiue doioꝛ. Aliꝰ ẽ ſenñ
ilis. pꝛioꝛ ẽ de eſſentia ꝓtritionis.ſecun qꝰẽ de pieciiðe ⁊ nõ de ieceſiuate. De
ſue habei Jere.6.x netum vu ac tibi planctũ amax:qbus verbið vult Pppheta nobis oſtẽdere ꝙ er rõne magt nolẽdũ ẽ peccaſſe qᷓ; vnigenitũ nõ viue re.qꝛ carioꝛ eẽ dʒ qᷓ; vnigenitꝰ aia q̃ ex pctõ iã moꝛi. Et hec ſufficiãt ꝓ illa cõ cuñõe. Juð quã monet᷑ qõ. vñ.ſ.nõĩat᷑ i.q̃re dolor pcti noiatur ꝓtritio. Adq rñdet ᷣʒ diʒ bona.i 4. di.iõ. Qæ ið do loꝛ ſiue diſplicẽtia pcti vocatnur ʒtritio. qꝛ ſi vnguẽtũ ſanatiuũ ꝓſicitur ex mul tis herbis ĩ moꝛtario ↄtriꝭ.ſic vnguẽtñ 2puctiõis ↄficitur ex herbis peccatoꝝ q̃ nateſt ĩ tra nñ̃a dũ ↄterũtur ĩ moꝛtario- loſcie. Ita vr er.ſi cãti. dice.ſʒ tũc nõ diceret hð ʒtritꝰ ſʒ ↄterẽs.õ addẽ⸗ dũ ẽ ꝙ ĩ hac ꝓtritiõe tria ſt attẽdẽda.ſcʒ qd cõterit᷑.quo terit.⁊ ad qð ꝓtritio ter minat᷑. Quid teritur ẽ coꝛ peccatoꝛis qð ẽ tãq; vas fictile ⁊ plenũveneno pec cati. uĩ illnd. Dent᷑.zx. Fel dꝛaconũ vinũ eoꝝ. Quo ↄterit᷑ẽ dnplex mola. vna ſupius ſurſũ elenãs.⁊ hecẽ ſpes ve nie ex ↄlideratiõe mie. Alia mola ðoꝛſũ
depmẽs ẽ tioꝛ pene veniẽs exↄſideratõe
diuie iuſtitie. ⁊ de his molis di Beute. z4.. Mõ accipies loco pignoꝛis nferio rem vłſupioꝛẽ molã. Iſiudvas ad h? cõterit vt emolleſcat.qꝛ duꝝ ẽ.vñ eccli. 3. Coꝛ durũ male hẽbit i noniſſimo.vel melius vt peccati delectatio totair effũ⸗ datur. Ideo dicit᷑ cõtritio non fractio.qꝛ fractio ẽ ĩ maioꝛes ꝑtes.i fractiõe ſapoꝛ aliquo mõ remanet. Nt aũt nõ remãeat nec ſapoꝛ nec vnitas.iõ ĩ ptes minimas cõterit᷑. ⁊ delectatio hic tòtali᷑ remonet᷑ p penã etnã.⁊ remouei p gam.⁊ ideo vtrobiqʒ; cõtritio eſt ßᷣʒ illð eccli.⁊. Et cõ̃terei cũ delinquẽte delictũ.ſ.iĩ pẽa⁊ in gra.ſed alit᷑ ⁊ alit.quia ĩpulnere conteri tur ĩ penis nõ vt aliud vas fiat. aꝛ deim pijs dẽ in pᷣs. Mon ſic ipij nõ ſic. ſʒ tãqᷓ; pulnis quẽ ꝓijcit vẽtus a jacie terre. Sʒ icõtritõe gratie ẽ cõtritio ad generãdũ
—
vas nouũ ⁊ ſoliqũ per humoꝛẽ Fe la⸗

———
DSe coᷣntritiòne
chꝛymax qð deꝰamat.qꝛ ſcriptũẽ ip̃s. quennt declarare:ſed ſciat ſe culpabilit Voꝛ contritũ ⁊ humiliatũ deus nõ deſpi durũ qui defiet dãna tẽpoꝛis vel moꝛtẽ cies. Ided dicitur contritio qꝛ partiũ tri amici?⁊ doloꝛẽ pcti nõ oñdit lachꝛymis. tarnm eſt. Exemplũ de panlog pꝛimo Er hoc ſumit᷑ argumentũ ꝙ non iit ye tritus eſt in icrra. deinde dictũ eſtð ipſo tritꝰ ꝗ defiet tẽpoꝛalia ⁊ nõ defiet pec⸗ actuũ.o. Vas electiõis erit iſte. Etiz catũ. Sed rideri põt ꝙ talis hie poteſt ad thi.⁊ c.aplus ait. Si quis emunda coutritioneʒ. qꝛ oculus carnalis faciius nerit ſe ab his erit vas in honoꝛe ſancti monetur ad obiectuʒ coꝛpoꝛale quodè ſicatũ ⁊ vtilc diñjo ad oẽ opꝰ bonũ para- eius ꝓpꝛiũ obiectũ.qᷓ; ad obiectũ ſpũa⸗ tũ. Vt hec ſufficiãt de iſta qõne. le:qð nõẽ eiꝰobiectũ.vnde qð Wrego.
vmümi ic ilpec mß ar
Conclo=ẽ de qlitate ꝓtritiõis. poſt dicit ꝙ eſt culpabiliter durus.hoc àd eimo
q; ſupins dictũ eſt de ꝗditate ipfius.in q̃ dicitur ꝙ ↄtritio duo pncipalit᷑ dʒ hie vnñ ð neceſſitate.ſ.diſpiicẽtiã ĩvolũtate. ⁊ aliud de pfectione.ſ.doloꝛem in ſenſu. ꝛima pars ſicꝓbatur m durandũ in ſũma. ꝓut habet c.ð reg. iur.c.j. Et ſũt vba criſoſtomi. Vnũquodqʒ p quas cãs naſcitur per eaſdẽ diſfoluitur. Cnʒ ergo pctm̃ ſufficienẽ pactũvolũtate poſ⸗ ſit naſci ſufficienter ꝑ ſolũ actũ volunta tis a pte nra põt diſſolui cũ dei gratia. deus eni non regrit ab hoie nin qð eſt i ptãte eins. Cum ergo he doloꝛẽ.i.pcti diſplicentiaʒ ſemp ſiti hois ptãte. ideo talẽ doloꝛẽ dʒ hie de cõgruo ⁊ neceſſita- te.= pars ſicꝙbat᷑. doloꝛ ſenſibilis nõ eſt in ptãte nia.iõ ꝓut dicit dns bona.i 4. di. io. Won eſt neceſſemagis dolere de pctõ:qᷓ; ð re tẽpoꝛali. Talis.n. doloꝛ non ↄſequit amoꝛẽ.·ſcd cõſequit ipſam habeant. Iteʒ alij iunt qui pꝛo re ſphali afectiouè. ⁊ affectio erpimentalè cogni flere poſſint non pꝛo tẽpoꝛali. pi debẽ tionẽ· Et qꝛ õ oẽs hit expientiã diuie multum gauderc? ſpera re.quia ſignuʒ delectationis. ideo nõ oẽs ita ſenſibilit eſt contritionis perfecte. Sʒ ñ aliquibus dolẽt de prꝛis q; de aliquo vãno· hic er- repuguat ſenſualitas nõ eſi multu timẽ. go doloꝛ eſt perfectõis ⁊ nõ neceſſitatis. qum důmodo ſit bene diſpoſitꝰ licet nõ ſed doloꝛ mẽtis neceſſariꝰẽ. Etita cõclu habeat lachꝛymas. quia ſcriptum eſt. dit ꝙ penitẽs dʒ hie lachtymas mẽtis pat.ib. Spüs quidem pꝛomptus cſt. ðneẽte ⁊ lachꝛymas carnis ð pſectõe.ðᷣ caro autem infirma. Er qbus elici põt pe. di. z. ð ſed qð ci. vbi dicit tex. Pnia g er quo contritio ſtatin doloꝛe mentis ad baptiſmi puritatẽ conat ducce penf ⁊ mens ſeu voluntas eſt in poteſta⸗ tẽtẽ. Recte eni penitẽtʒ gcgi ſoꝛdis poſt te noſtra. faciliter eam habere poſſn⸗ puriſicatòʒ baptiſmi Zxit: oʒ ꝙ abinat mus. Ideo ſcribitur eccle.js. Ante ho ſaltẽ lachꝛymis mentis.ſed talis durus minem moꝛs ⁊ vita. ie cl cuius mentis dolorẽ oculi carnis ne ſalis cx mentis doloꝛt pꝛocedat: tamẽ
nerbium culpabiliter non ſignificat cul pam ſed culpe ſequelã. Namq pꝛonus eſt ad fiendũ pꝛo tẽpoꝛalibus ſed nõ pꝛo peccatis dicitur culpabiliter durus.vel quia eſt ſequela culpe pꝛeterite quia con ſueuit pꝛo tempoꝛalibus fiere. vel eſt ne gligentia diſcuſſionis culpe pitis.quia peccdtum nõ diſcutit vt debet. vel dicit culpabiliter durus.quia ſe debet cuipa⸗ bilẽ reputare. C Vnde notandũ ꝙʒ ſůt aliqui qui nullo modo poſſunt flere nec oempoꝛalibus nec pꝛo ſpũalbus pp multaʒ ſiccitatem capitis. Mos non oʒ mu tum tumere nec deſperare. Itẽ alij pꝛo vtriſqʒ bene flere poſſunt. Hos nð opoꝛtet multũ ſperare. Itẽ alijꝓ re tem poꝛali bene pñt.ſʒ nõꝓ ſpũali. hi debt multum timere:quia ſignum cſt ꝙ non habeant contritionẽ vel ꝙ imperfectaʒ
wintiuen baparcc mnn iyn vut xwranr co ſen dolo ↄt urgquand vhfict con
ncoc andöin
mito gene
perinor
io volun
veñ igoꝛ
ſualscr wonrcquin luctignon ſauſcat Wneper cc whntati winq niunsaſ iſnr luuu Unnmic n inm . dumn lianẽ nun Siim cops miong icpet

ſiutſe un Upois pen 5 onirlachy nicpoht owo u qnechſi 4. wuraB
mnhi Non icnifc
walim
ahluer urts pnene gu dus fere. vut
debet vel
Paledebet bu namſ g döo poſun feret hepophw tapis. Posn cdeſperare. N e. Ne aipr uſignumcto vel impet quipror potpoꝛali. h erare. qat mce. Sz ſalg dent dipoſ .ia ſcipt npron
oſtat in doen ntas ci Un e tam ben dirr eccſb Nin. Pilm doon ſn
ſi enm cötritus nõ haberet maxime er⸗ ceſfinũ non refert. Et hec ſufficiant de iſta ↄclone. C uxta quã mouet᷑ qõtal loquẽdo adhuc de qualitate ↄtritõis bi de qnibus diceret aliquis debet eſſe con tritio? Reſpõdetur ad hanc.q.⁊ petitio⸗ nem Pᷣm ſniam durandi ꝙ in omni pec cato moꝛtali eſt actualis auerſio a deo ⁊ ↄuerſio ad peccatum. Ideo eñ cõtraria contrarijs curent᷑: opoꝛtet ꝙi omni re miſſiòe pcti moꝛtalis ſit actual auerſio a pctõ.⁊ cõuerſio ad deũ.Hec aũt auer ſio appellatur contritio.duritia eni vo⸗ luntatis manẽtis in peccato non tollit niſi per volũtatis omnimodã fractionẽ que vocatur contirtio. ¶ Sed quõ põt haberi doloꝛ ↄtritionis de oblitis reſpõ detur ꝙ quando homo totaliter eſt obli tus ſufficit contritio generalis: qnando vero recoꝛdat᷑ in parte debet conari ad vecoꝛdandũ in ſpãli.ſed ñi nõ põt ſuſicit contritio generalis. Similiter dic ð his que per ignoꝛantiam cõmittũtur ꝙ du plex eſt ignoꝛantia. Quedazʒ eſtq̃ tollit
omnino voluntatẽ ñcut in furioſo ⁊ doꝛ
miente.talis excuſat a toto. Ideo de tali bus non requiritur contritio ſpecialis.
Alia eſt ignoꝛantia que non oino tollit voluntarium.⁊ talis non excuſat a toto qᷓ;uis excuſet a tanto. Eodeʒ mõ dicas de his que per coactionẽ fiunt cũ diſpli centia voluntatis.eſt eni coactio quedaʒ
violentans:ita ꝙ nullo modo eſt ibi ali⸗
quis volũtatis aſſenſus.ſicut ſiquis vio lenter cõpellatur ydolis imolare. Alia eſt coaetio inducẽs.⁊ talia licet ſint inno
luntaria ſimpliciter:tiñ ſunt voluntaria
ßᷣm quid voln ntate compata nõ abioln ta. Q aũt de omnibus pctis opoꝛteat cõ teri dicitur ð pe.di.z. ſed ꝙ ei. Nũqᷓ; aliqnẽ ſanauit dñs quẽ nõ oĩio liberauit Totũ eni homineʒ ſanauit in ſabbato. quia coꝛpus ab infirmitate:⁊ animã ab
omni contagione liberauit:indicans pe
nitẽtẽ opoꝛtẽ ſimul dolere de oĩcrimie
oꝛto ĩ aĩa ⁊ oꝛto ĩ coꝛpe. Et ifra. Quedã impietas infidelitatis eſt ab eo ꝗ inſtus eſt? inſtitia eſt dimidiã ſperare veniaʒ. Vnde penitens debet de omnibus pctis conteri:de cõſe.di.j. Mec ſolum de pciis opoꝛtet conteri vexꝝ etiã de circũſtãtijs omnibus aggrauãtibus:de quibus hñt hi verſus. Quis.quid.vbi.pquos.quo tiẽs. cur.quõ. qn Quilibet obſeruet me dicinã aie dando. Quis querit de quali tate ꝑſone.ſ.maſculus vel femina.nobi bilis vel p̃latꝰ ⁊c̃. Quid.ſ.cõmiſerit q̃rit de conditionepcti. Vbi querit de loco. Per quos qᷓrit de illis q ſũt pticipes pec cati.ſ.mediatoꝛes ⁊c̃. Quotiẽs iteraſti.ſ. pctm̃ quia ⁊ vulnus iteratũ tardiꝰ ſa nat. de pe. di.ʒ. Cur.ſ.fecit pcu. Quð querit de modo agẽdi vel patiendi. Qñ q̃rit de tpe.ſ.ieiunij vel diei feſti ⁊c. 3
circũſtãtie aggrauãtes pctmĩ graniꝰtãgũ
tur ꝑ aug. in decret. de pe.di.j.c. ᷣmo
qð capitulũ ĩſnĩa reducitur ad hosvſus Aggranat oꝛdo:locꝰ: pſona:ſcia: tẽpꝰ: Etas: cõditio nũerus:moꝛa:copia:cã: Eſt modus ĩ culpa.ſtatus altꝰ.lucta pu
ſilla. Oꝛdo vtrũ ſit diaconus vel ſacer-
dos. Locus: vtrũdſ.ſit ſacer velꝓfanꝰ. Merſona: vtrũ pſona cuʒ qua peccanit
ſit liba vel ʒiũcta. Scia.vtxſit ſimplex vel ſapiẽs. Tÿp̃s. vtrũ i tpe ſacro vel nõ
ſacro. Etas.vtrũ ſit pubes vel adultꝰ. Võditio. vtrũ nobilis. Mũerꝰ. quotiẽs fecerit vel recidinauerit. Moꝛa.qᷓ;to tẽ poꝛe ſteteriti pctõ. Vopia.qᷓ;tũ abſiule rit.vtx mitũ pcnſſerit vel pax. Vã.i.ex q̃ cã comederit carnes i ꝓ. Modꝰi
culpa.vtx occulte vł mãieſte. Statꝰal- tꝰ.vel Platꝰ vel religioſus. Lucta puſil la.vtrů.ſ.tẽtatio fuerit magna vel pna.
Et ſic vijũ ẽ quõ de oibꝰpctis⁊ circũſtã
tijs coxdolẽdũ eſt. ¶ Sʒ poſſet q̃ri vtx
de hngulis pctis regratur ↄꝓtritio ſpãlis. Ad qð rñdet᷑ ꝙ ðs nõ regrit ab hoie in poſſibile. vñ ſi põt hii ſpãlis ↄtritio tũc regrit᷑.inõ.tũc fufficit gnãlis. Naʒ põ

Be contritione
teſt ho teri.ſed nõi momẽto recoꝛdari ſigillatim:ſed poſtca ſi hʒ tpns dʒ de eis ACri. Sʒ caneat penitus ne de magnis Pctis ſit ꝓtritꝰ.⁊ ð paruis minime.qꝛ ta lis ꝓtritio nõ cẽt fufticiẽs. t ſic fit finis huius qõnis. onclo 3*qͥ tractabit de qᷓ;titate ↄtritionis talis eſt. ꝙ licet cõ tritio mẽtis nimia cſſe nõ poſſit.ti doloꝛ ſenſibilis metas trãſcẽdere pot. Mecↄ⸗ dnas hʒ ples.ꝛia ẽ ꝓtritio mẽtis.i.di ſplicẽtia qͥ ẽ in mẽte de pctis ꝓmiſſis illa non põt eſſe nimia. Ratio hniꝰ eſt m durãqũ in ſũma.qꝛ ſicut amoꝛ caritatis dei intẽſus non põt eẽ nimins ita diſpli centia 3ᷓ pctm̃ inq;tũ eit offenſa dei pn⸗ cipaliter nõ põt cẽ nimia.⁊ iſte talis do loꝛ.i.diſplicẽtia pcii ĩ rõne poſita eſt de eſſentia ↄtritionis. ⁊ pars ꝓclonis di cit ꝙ doloꝛ ſenſualis põt trãſcẽdere me tas. Iſta particnla ſic declarat ᷣm du⸗ randũ ⁊ bona.in 4ꝰ.di.io. qꝛ doloꝛ ſen⸗ ſualis eſt paſſio rcſultãs in ſenſualitateʒ er illo diſſenſu p quẽ ꝓꝛũpit hõĩ lachꝛy mas.⁊ talis paſſio vocat᷑ effectꝰilliꝰ dif ſenſus ꝓ quo hõ affligit aliqũ lachry⸗ mis ⁊ ieiunijs ũ ꝙ trãſcẽdit metas ſue potẽtie. ⁊ tũc tẽperandusẽ talis. Iuxta illud apo.ad ro.iæ. Rõnabile obſequiũ vm · Si gũt nõ tẽperaret᷑ vel p aſfectio nẽ gaudij vlꝓ ↄſolationẽ ſpeitũc trãſcẽ deret metas:ſʒ paucis. dicit bõa. hoc cðõ ſiliũ eſt neceſariũ. Et ad meliꝰdeciarã dũ. Notãdũ m bona.in loco pᷣallega to ꝙ diſplicẽtia rõnis mẽſurat ſicnt cia re ſupius tactũ ẽ pᷣm oꝛdineʒ caritatis ⁊ eius qᷓ;titatẽ. Quãtitas aũt caritatis du plicit᷑ põt accipi.velĩ ſe velĩ compatòe ad alios amoꝛes i ſe ſic dico ꝙ ẽ pna.⁊ maioꝛ.⁊ marima.i compatiõẽ ad alios dico ꝙ ſemp vendicat ſibi dñiũ ⁊ ptãtẽ in coꝛde qᷓ;din eñt.nec vnq; ibi eſt niſi ſit dña. Vnde ad hoc ꝙ aliqs habeat cari tatẽ neceſſe eſt ꝙ diligat deñ ſup oĩa ita PP nullo dãno vel comodo vclit offen dere deðᷣ·ſic intelligendũ ẽ de diſplicẽtia
rðnis. vñ pectm̃ dʒ im̃ diſplicere rõni nullo pacto velit ĩ ipſuʒ ↄſemtire vel c ſenſiſſem̃ volũtas qͥer aliqj cã in petm̃ Aentit iuſta nõ eſt. vñ ſicnt nõ oʒ hijteʒ caritatẽ moꝛiꝓ xp̃o ſed ĩ caſu in quo oʒ ipᷣm caritatẽ vel vitã amittere oʒ potiꝰ vitã amittere. ſic in ꝓpoſito inteiigẽdũ eſt. ꝙ nõ teneoꝛꝓ ſatiſfactõe pcti moꝛtis penãſuſtinẽ.qꝛ deus nõ erigit: nii eſſem in tali caſu ĩ quo vel deñ moꝛtalit offen⸗ derẽ vel vitã pderẽ. Igit ꝓclndit ex his oibus ꝙ doloꝛ mẽtis eicedere dʒ. ſed do loꝛ ſenſus nõ trãſcẽdere dʒ metas viriũ. e doloꝛe mẽtis ioqt augu.z⁊i.de cini. dei· Neceſſe ẽ vt tmñ vꝛat doloꝛ qᷓ;tuʒ he ſit amoꝛ. De ⁊ſ.ð doloꝛe ſenſus ꝓphe ta in pᷣs.ii. logtur ſic dicens. Laſtiga uit me dñs ⁊ moꝛti nõ tradidit me.i.dñs
dedit mihi gratiã vtꝓ meis pctis pniaʒ 2gele. qꝛ nemo dicit dñe niß in ſpũ ſctõ.
ſed dedit mihi vt intelligerẽ me in pnia
nõ debẽ interſicẽ. hinc apoſt. paulus ⁊*
ad cœꝛ.6.ait. t caſtigati ⁊ j moꝛtifica ti· Et hec ſufficiãt de ↄclone. C Iurta iã ↄcſonẽ mouet᷑ talis dubitatioñ̃ ĩcõ tuione regrit magis dojoꝛ devno pctõ q; de alio. Ad qðriidet ÿᷣm durãduʒ ꝙ dupler eſt doloꝛ ꝓtritõis. Qundã giialis quie imediata diſpoſitio aq inſtificatio- nẽ gẽ de oibꝰpctis inqᷓ;tů ſũt of̃enſa ði. hoc doloꝛe magis dolet quis de maioꝛi
pciõ hitualiter nõ actualiter. Qlius eſt
doloꝛ ſpãlis.⁊ hic ẽ duplex. Quiaã ſpũa
lis. hic dz eẽ maioꝛ ð maioꝛi pctõ eo
hʒ maioꝛẽ rõnẽ dolẽdi. Ilter ſenſibilis
hic etiã aueniẽs eſt vt ſit maioꝛ de maio ri pctõ: qꝛ maioꝛi offenſe maioꝛ pena ẽt ſenſbilis debetur. ſed ti nõ eſt neceſſe
ſit maioꝛ. qꝛ ſine ea põt eſſe va ↄtritio:q̃ tritio ᷣm hug. de ſcið victoꝛe dʒ dura re ſemp.ſaltẽ in hitu.qꝛ licet dis abſol⸗ nerit hominẽ a vincuio pcti pↄtritionẽ ⁊gfeſſionẽ ⁊ ſatiſactionẽ.ti ligat eũ vin cnlo ppetue deteſtationis eius. vt ſemp
hcut dictũ eſ pctõꝛ ſit ſaltẽ in hitn maie
Mric e tuqua ij iufitia ſiqmor hgrabit vmilar zibönß itiuſicia jcadit iep ꝓher.ca ſuiuerſs. pie amis wonis ſtir concuyiſc nawrp nani fabꝛ ſlufflant
Udemon
Iusſecl ſosnouit dicumab ſwage.n vgea dnagnt wuic Jiobe denin Zunich esküm parit üẽtn cognole ?rötriuo l dieebe alisme ume

idipuerr
Boenn 2 Kaichina
um
anencn poſio inigit ubepcint oaiginiicin Wmoltofy. g gcndth rededzſih ed merisnii augu.⁊1. decij 1 dolorqnzk eſcnipn icens. Daig adidit me.i.dj nis peris pniz tüuſpů ſui Wimin pnü (opusz“ A j monhn Alone. CJum dubitano.ſi ici Vo devnopci Fn duräduzg s.Quidã gai oad uſtißcan ů ſüt offenſai quis de mii aluer. Blist e. Quidäthi maioꝛ pctõ ed ü. uer ſenſ limaioꝛ den anie maidꝛ peni rinöcſtnc dele da ↄnt að vicoꝛ dn n.cetdjsi o pcipa cionẽ.iilgu0n wonis us M ſtlult uhun
Sermo. NVII.
enmns ve pctõ cõmiſſo. Cñ nõndũ g diabolus qᷓttuoꝛ modis conatur illos ꝗ dolẽt cõmiliſſe pctã ipedire.quos mo⸗ dos reduco ad qjituoꝛ picula. pᷣmũ pi⸗ culũ eſt vẽtus diabolice aduerſitatis. de qno veno ſcribii Joãnis.o. Erat eniz ventꝰᷓꝛins eis.ſ.aduerſitatis de quo dẽ Fob.j.c. Vẽtꝰ vchemeẽs irruit a regiõe deſerti ⁊ ↄcuſſit q̃utnoꝛ angulos domꝰg ſunt quaituoꝛ virtutes anime. pꝛnden tia inſtitia tempantia ⁊ foꝛtuudo. Vũc iſti ̃ttnoꝛ angli ↄꝓcutiũt⁊ domꝰcadit.qñ
tritiõe hie vt poliꝰdebeatvelle eẽi infer no qᷓ; peccare. Vñ anſelmꝰ i libꝛo ð ſili tudibus ait. Aliqs dʒ magis eligẽ eẽ in iferno ſine culpa qᷓ;ĩ paradiſo cũ culpa. qꝛ inocèsi iferno nõ ſentiret penã.⁊ per catoꝛĩ paradio ñj gauderct de glia. Sʒ hõ nõ tenet᷑ deſcẽdẽ ad illas pticulares penas.nec cõfeſſoꝛ ð hoc iterrogare dzʒ⸗ Et ſic mggniſice die ⁊ ciues iciti expe dite ſůt hꝰfructꝰ ptes ꝓpoſite. quẽ fructũ obſecro ꝓ vis pctis accipe vt ĩ futuro ad gloꝛiã valeatis ptingere Amen.
õ graui tẽtatõ aduerſitatũ pᷣſſus nõ hz ¶ Hſica 4 quadrageſime de demoſy
vſum iſtaꝝ virtutũ. Wã cadit pꝛndentia qi hõ nõ pᷣcauet a fururis piculis. Va⸗ dit inſticia qñ nõ ſatiſfacit ð culpis pᷣteri tis cadit teperantia qů itempant vtuur ꝓſperis.cadit foꝛtitudo qi ñ hʒ patiẽtiã ijaduerſis. ⁊n periculũ eſt ſtimulatio ꝓ pꝛie carnis q̃ ſtimulo ⁊ impulſione de⸗ monis ſtimulat aĩam.ad gal.yꝰ. Caro
na incipit. Sermo XVII⸗ B tin⸗ trãl mare ga⸗ i lilee qð ẽ tyberia⸗ dis.⁊ ſeqbat cũ multitudo ma gna. Jo. 6C ꝛo huiꝰ ſa⸗ cri ⁊ ſci euãgelij hiſtoꝛial dedaraiòe no tandũ ꝙ tria debẽt incẽ cuilibet volenti moꝛaliter viuere. 5
concupiſcit aduerſus ſpm̃.qꝛ caro inflã ¶ Virtus pietatis erga indigentes. matur p iram. Iſa.4. Ecce ego cre- ¶ Virtus hũilitatis erga ↄnerſautes. mani ſabꝛũ ſufantem in igne.i.demo- ¶ Virtus grainitatis erga bnifacientes. nẽ ſufflantẽ ĩ carne. ʒn piculũ ¶ Dixi pᷣmo ꝙ ꝗ vult moꝛal viuere dð
ta a demone aduerſitas mundi. Augu. Amas ſeclm: abſoꝛbebit te: amatoꝛes ſuos nouit voꝛare: nõ poꝛtare. Ex quo dð clamabat. Non me demergat tẽpe⸗ ſtas aque.neq; abſoꝛbeat meꝓfundum neqʒ vꝛgeat ſup me putens os ſuũ. lli vemergunt᷑ a ſeculo tẽpeſtuoſo g cadũt iĩmoꝛtalẽ culpã:ſʒ ti pñit adhuc liberari Illi abſoꝛbent aꝓfundo ꝗ plongã ↄſue tudinẽ ſũt ꝓfundatiĩ pctõ. Et iſti maxia dei mia liberãt. pᷣs. Mirit dñs.ex baſã Aucrtã cõnertã i ꝓfůũdũ mart. Sʒ puteꝰ os ſuũ munc vꝛget ⁊ claudit qũ ꝓfůũditas pctõrũ aiaʒ i deſpatõʒ deijcit. ꝓpicu lũẽ ſtatꝰ pſitis miſerie ꝑ quã mala vra cognoſcere nõ poſſumꝰ: vnde doleamnꝰ ⁊ cõtritionẽ habeamus.Ideo dð ꝓphe ta dicebat. Delicta qs itclligit? ab oc⸗ cultis meis mũda me. ũ ergo tot ſint
impedimenta dʒ pciõꝛ rantã vim in cõ
eſſt pius:qꝛ ſine pietate politicũ viuere ↄſeruari ñ pᷣt:qð ꝓbat.qꝛ politicũ ⁊ mo rale vinẽ ſtat circã virtutes:qᷓ ↄdimẽt imo ſpẽʒ ⁊ pulchꝛitudinẽ a iuſtitia poſſi dent in ſniaʒ hieronymi ꝗ ad Deme⸗ triadẽ ſic ingt. O ẽs virtutũ ſpẽs vno inſtitie voto cõtinẽtur.ſʒ inſtitia ſine pie tate crudelitas reputatur ᷣm ſniam au gnſtini in quodã ſermone qui att. Equi tas ſine honitate ſeuitia eſt. Et inſtitia ſi ne pietate crudelitas reputatur. Iguur reſtat ꝙ ad moꝛale imo ad omne bonũ
pietas neceflaria tenetur:quã ambꝛoſi?
ſup. Bti imaculatl laudando dicebat. Pietas amica parentibus. grata deo diñʒ cõciliat. neceſſiudies fouet.dei cnl tura.merces parẽtũ.filioꝝ ſtipẽdiũ.pie
tas iqᷓ; iuſtoꝝ tribũal. egenoꝝ parꝰ.mi ſeroꝝ ſuffragatõ. inqulgẽtia petõx. bec
ile. Exẽplũ hi in 4 volumie regũ 4

Seelemof yna.
euõ heliſens pie cõpaſſus juit vidue genti er cõpaſiõe ꝓpter deñ. In q̃ dit⸗ debitis obligate.⁊ angmentauit ei modi ſinitõe 2pꝛehẽdunt᷑ tres pfectiões eiyne cũoleũ quod habebat. ¶ Bixi⁊ꝙ qui pma ipfiꝰpfectio eſ radicatio caritatiua Nult moꝛaliter vinere dʒ hẽte humilita Scdaẽ radicatio inſtificatiua. Tertiaẽ tẽ. qꝛ viuere moꝛaliter nõ poteſt niſi vit radicatio ſacriſicatina. Mꝛma pſectio tures ↄſeruet: q̃ hũilitate dẽpta minime ſic ꝓbat. Dare einã eſt actꝰ miſericoꝛ- cõſeruari pñt.vñ Mieronymus ſuper die: miſericoꝛdia eñ actꝰcaritatis.ex ↄñti Mat. 9. Müilitas ſola ẽ obſernatrir cn a pꝛimo ad vltimũ dare elynaz eſt acius Roſqʒ virtutũ.⁊ nihil eñ qð ita deo gratũ caritatis. Hoc volẽs explicare Brego. faciat ⁊ hoibus:q; ſi vite merito nõ ma moꝛa.dicebat. Ille pfecte tribuit qui cũ
gni:ſed hñilitate infimi videamur:quaʒ eoqð tribuit vei poꝛrigit afflicti quoqʒ Virtutẽ Angn in libꝛo de vbis dñi jan- animũ in ſe ſumit.vt pᷣmũ in ſe dolentis dãs giebat. O medicinã oibus cõſulentẽ paſſionẽ trãſferat.⁊ tũc ʒᷓ doloꝛẽ illins p
oia inmetia ↄpꝛimentẽ. via reficientem miſteriũ cõcurrat. Scha pfectio ſice oñ
oĩa ſupfiua reiecantẽ.oĩa depꝛauata coꝛ rigentẽ. O.q̃ ſupbia ſanari poteſt ſi hñili tate filij dei nõ fanatur? hec illc. rem- plũhẽ. Jo ⁊.c.de Jo. b.qui cũ tante ex titiſet ſãctitatis vocẽ ſe dignatus eſt ap pellare. ¶ Diri 3 ꝙ quivnlt moꝛaliter vinere dʒeẽ gratꝰ.vñj ſeñ. Nnllũ officiũ eẽ referenda grã magis neceſſariũ. Et ĩ fra. Quid debemꝰface ꝓuocati biſicio! Imitari agros fertiles q mlio plus red- dunt qᷓ; acceperũt. Erẽplũ hi dañ.⁊? gq cũ accepiſſet grãm interp̃tandi ſõniũj na buchodonoſoꝛ regis landanit deũ dicẽs. Sit nomẽ dii bñdictũ.qꝛ ſapia ⁊ foꝛtin do eiꝰſůt. e ↄnes magniſice dñie ⁊ cines renerẽqi in facro euãgelio hodier no denotani.qð in tres ptes diniditur. Qm̃ in pᷣma parte ponit xpi pietas erga idigẽtes. In ſecũda pte põit᷑ vpᷣi hũilitãs erga Auerſantes.ibi. Wirit aq philippũ Inz parte põit ppl gratnitas erga bñ faciẽtes ibi.Illi ergo. Et vt clarius hec pateãt videamꝰ hiſtoꝛiã. ¶ Mecarate hiſtoꝛie fructus eſt opus mie. Et cum oia opera mie reducant᷑ ad herynã ↄñs eſtvt de ipſa in pñti ſermõe mentionẽ fa ciamuſ.de qna loquẽdo tres ↄclones cũ tribus dubijs moꝛe ſolito declarabimꝰ quaꝝ ſit pᷣma talis. ¶ Wõcluſio pᷣmaq̃ẽ de qditate elemoſine talis ẽ. ꝙ clyna ßʒ durandũ eſt opus quo dat᷑ aliquid indi⸗
ditur.qꝛ miſeratio iqᷓ;tũ oꝛdinatur in de⸗ fectũ patientis ad ſatiſtaciẽdũ.ꝓ culpa ſic eſt actus iuſtitie.⁊ inter opa ſatiſtactoꝛia. comnputatur. vnde ſcribit dañ.ꝗ pecca tã tua elcmoſynis redime. ʒꝰ aũt pfectõ eſt radicatio ſacrificatiua qꝛ elyna inqᷓ;tũ oꝛdiat᷑ ad placãdũ deũ hʒ rõnẽ ſacrificij. Inde apls MPaulꝰ ad heb. ſcribens git ificẽtie et coĩonis nolite obliniſci.tali bꝰeni hoſtijs ꝓmeretur deꝰ. Et hec ſuf ſiciant ve ↄciuſione. ¶ Juxta quã mone tur qõ.vtꝝ elynã darecadat ſub pᷣcepto Rnidet ſcdʒ mniaʒ pᷣdicti doctoꝛis durãdi ꝙ elxnã dare pꝛimo eſtſub pᷣcepto legis nMure.qꝛ lex nature dictat ſubneniendũ Primo in neceſitate. Itẽ ⁊ẽ ſub pᷣce pto legis diuine que hanc omittentẽ in⸗ dicat eternaliter pũiẽaũ. Mat.. Pſu riui? nõ dediſtis mibi manducare. Srʒ ehi dilectio ꝓrimi ſit in pᷣcepto:neceſfe eſt omnia ila cadere fab pꝛecepto ſine 9 bus dilectio ꝓriminõ obſernainr. Zd dilectionẽ aũt ꝓrimi ptinetvt ei nõ ſoiũ velimꝰ bonũ. fed etiã opemur ſcðᷣm illð ap.Jo.z Mõ diligamus vbo neq; lin⸗ gua:ſed ope ⁊ vitate. d hoc ꝙ velimꝰ Zohemnr bonũ alicui regritur ꝙ eiꝰ ne ceſſitati ſubueniamus. vñ etiã Jo.z. qui vidcrit ffem ſuũ necemitatẽ pẽrẽ ⁊ ciquſe ritviſcera ina ab eo: quõ caritas dei na het inillo: Itẽ eſt ſub pᷣcepto iuris cano
ninit n puni
un znu p gunEt ſlicoꝛ wineulse tjcholc
vlgtpoln
npniüeoſc ucluſonẽ aliuer iuẽvnch itgjr ſwius rogi ſpemſnipſ̃ iiuenamet ior quor
c
ſricũbi rde
j de reſdue
.
Etdam nimilvd nhnꝙ phn
ueneceſun
nedeingl tuſtie ſicheinen hgneaio Erpan inuſin Sim oichalict un
guuheyct cu hlimcuudin Heimnn Sieg lin beep trnanerſt rcichſ. ſtodanm Mcurſ

iqᷓt oꝛdinqi nuciun ner opaſutſ eſcibi i edime. zuin jcanaqchn iwci hʒronẽſu adhebi ſnben s nlirohlinfti uur de⸗ Pthec CNnaquäm Urecadat ſub per Uicii docois dy 0 eſuopceptot re dican ſubucn u. Jriſt e pun omm důd. Ma mibimandncmni mi ſtinpeepwu den lubpecppt minö obſemaun wniptinctvteini iepemuric gumus bon
tu. Jdboc yn
um nxm
nectunhiri
boöcin
cludpcym
Sermo. XVIII.
nici di.Sð. nõ ſatis.⁊.c.paſce.vbi di. Si enim paſcẽdo hoieʒ ſeruare poteris ſi nõ paneris occidiſti. Et.y.q.i.ois.⁊ ſũt ver ba pelagijvbi di. Qui negãtmiĩaʒ faciẽ qã neceſſitatẽ patiẽtibꝰ ipſuʒ xpᷣm negãt
qui eſt mia. Et in his concoꝛdat Ricar.
Cõcluſio ⁊ qᷓ eſt etiã de neceſſitate e⸗ kemoſine talis eſt. ꝙ kʒ elemoſina cadat
ſub pᷣcepto.ti qꝛ pᷣceptũ eſt affirmatinũ?
de lege poſitiua:licet obliget ſẽp:tñ nõꝓ
ſemp:⁊ ideo ſcðm durãdũ a quo accepi
talẽ ↄcluſionẽ vidẽda ſt aliqj ex parte dã
tis.⁊ aliqua ex parte illius cui elemoſina
dãda ẽ: vt meliꝰ ↄ declarct. Ex pte ꝗ dẽ dãtis ↄñderãdũ eſt vt id qð eſtin hele moſinas erogãdũ ſit ei ſupfiuũ nõ ſoluʒ
reſpectu ſui ipñꝰ.qð eſt ſup̃ id qðẽ de ne ceſſitate nature feu vite ꝓpꝛie.ſʒ etiã reſpe ctu alioꝝ quoꝝ ſibi cura icũbit. qꝛ pꝛiꝰ oʒ ꝙ vnuſuſq; fibi ꝓnideat ⁊ his quoꝝ ſibi cura icũbit rõe quoꝝ di neceſſarinʒ.⁊ po ſtea de reſiduo alioꝝ neceſſitatibꝰ ſubue niat. Et datur exẽplũvt meliꝰ itelligatur mã. Wã illud d̃ eẽ neceſſariũ alicui pſo ne ᷣm ꝙ pſona dignitatem optinet. qꝛ alind ẽ neceſſariũ vni pᷣncipi aliud mili⸗ ti:⁊ ſic de ſingulis. ſicnt nã pꝛimo accipit ſbi ad ſuſtẽtatõeʒ ꝓp̃j coꝛpis p vtutẽ nu tritinã qð eſt neceſſarij.ſupfiuũvero ero gat ad generationẽ alteriꝰ p vᷣtutẽ gene⸗ ratinã. Ex parte vero recipientis reg⸗ ritur ꝙ neceſſitatẽ habeat.alioquin non eẽt rõ q;re daretur ſibi helemoſina. Sitñ nõ poſſit ab aliquo vno oibus neceſſita
tẽ hfitibus ſubneniri: non ois neceſſitas
obligat ad pᷣceptũ.ſʒ illa ſola ců is qui ne ceſſitatẽ patitur ſuſtentari nõ põt. In illo enim caſu locũ hʒ quod dicit Ambꝛoſiꝰ aſce fame moꝛiẽtẽ ſi nõ pauiſti occidi⸗
i. Sit᷑ ergo dare elemoſinã de ſupfiuis eſt in p̃cepto. Ita dare elemoſinã eigẽi ertrema neceſſitate alias aũt elemoſinas dare ẽĩ cõſilio: ſicut ⁊ de quolibet melio ri bono dantur cõſilia: ⁊ dico ꝙ ſupfina de neceſſitate pᷣcepti ſit eroganda.qꝛ ⁊ ſi
47
iſtius ſůt qᷓ;tũ ad ꝓpꝛietatẽ. tñ etiã alioꝝ ſůt quo ad vfũ illa bõa ſi g ex eis ſuſtẽtari pit.vnde baſiliꝰ. Si fateriſ ea diuinitus tibi ꝓneniſſe.ſ.tpalia bona: an miuſtꝰ ẽ dens ineqͥliter res nobis diſtribuẽſCur tu abundas ille vero mẽdicat? niſi vt tu bone diſpẽſatiõis merita cõſequaris.ille vero patientie coꝛona decoꝛetur. Eſt fa melici pãis:quẽ tu tenes:nndi iũica:quã in ↄꝓclaui ↄſeruaſ: diſcalciati calctus qui penes te marceſcit.indigentis argentum qð poſſides humatũ: quocirca tot facis iniurias quot dare vales. Mec oʒ ꝙ cõ⸗ ſideret hõ oẽs cãus qui poſſent ↄꝓtingere in futurũ. Hoc eni eẽt de craſtino cogita re:qð dñs ꝓhibet. Mat.o.ſʒ debet iudi cari neceſfariũ ⁊ ſupfluũ ßᷣʒ ea q̃ ꝓbabilt ⁊ vt in pluribus occurrũt. ¶ Ita etiã in telligendus eſt caſus ertreme neceſitatis qñ apparẽt ſigna ꝓbabilia extme necei ſitatis future. niñ ei ſnbneniatur.nec ex⸗ pectãda eſt vltima neceſſitas.qꝛ tũc foꝛ⸗ te nõ poſſet innari nã cũ fame cẽt ꝓſũpta vñ Fo.criſo. Mõ oʒ pauperẽ vlulãtẽ de ceptoꝛẽ vocare: ꝗd dicis o homoꝰ ꝓptẽ᷑ vnũ panẽ deceptioneʒ qs cõplicat.vt n dicis? Quocirca hec oia q̃ͥ dicta ſůt ĩ? ne ⁊ in qõne notãt helemoſine ꝗditatem atq; neceſſitatẽ.¶¶ Sʒ tñ ꝓ maioꝛi decla ratiõe mouet᷑ in hãc ꝓcluſionẽ talis qõ. vtrũ de quolibʒ bono ſit elemoſina faciẽ da. Qd qð bꝛeni rñdet ʒ doctoꝛis nĩi Ricar.ſuiaʒ ꝙ bonoꝝ tria ſũt genera.ſ. aie.coꝛpis ⁊ bona erterioꝛa. Be bonis aie põt fieri elemoſina vt cũ aliquis oꝛat pꝛo alio: vel pcccãti in ſe parcit ex coꝛde quod eſt marima elemoſina.vñ Angu. ienche. ʒ.c. Ea clemoſina nihil maius qua ex coꝛde dimittimꝰqð i nos gſqʒ pec canit. De bonis coꝛpis etiã vt cũ aligs ſernit ifirmis.de quo xpᷣs i indicio dicet bõis. Infirmꝰ fui ⁊ viſitaſtis me. De bo nis aũt exterioꝛibus diſtinguendũ.qꝛ aut ſunt male acqũita.aut bene. Si male. aut licitum eſt ei qui acquiſiuu eam re retins

—
re.ant non. Si ic. de illis poteſt fieri ele moſyna. vnde meretrir de pecunia quã per meretritiũ acgſiuit poteſtelemoſynã facere:⁊ iind quod ſic acquirit licite tene
Te poteſt.q;nis in eo qꝛ meretricatur tur⸗
piter agat:⁊ ꝓtra legem dei.quapꝛopter iſtud quod accipit turpe lucrum vocutur tãmen in accipiendo pecuniaz pꝛo coꝙ damniſicata ꝓtra legeʒ dei non facit.vññ 14.q..c. Cui habetis. dicit Augu. Sʒ de pctõ aliqua nonnũqᷓ; acquirũtur que Paupibus mſte erogãtur. De acquiſito ni per meretrieiũ nõ ſit facrificinʒ vel ob latio ad altare ꝓpter ſcandalũ⁊ reneren tiaʒ ſacramẽti.vñ dẽ. deuteronomij.⁊ʒ. Won offeres mercedẽ ꝓſtibuli in domo dñi dei tui. Si aũt nõ eſt licitũ ea retine re aut illis a quibꝰ acccpta ſũt ↄpetit ius illa repetendi q̃lia ſũt bona acquiſita per Vſurã. vel furtũvłrapinã de talibꝰnõ de
bet fieri elyna ßʒ reſtitutio.eÿ.de iure iurã
do. Etate vbi dicit ꝙ onus non remittit᷑ ed augetur:cũ cuicã ipꝛouide ſolni qð alij er debito eſt pᷣſtandũ. Sic etiã itelli⸗ gitur qð̃ dicit᷑.i.q.i.nõ eſt.vbi dicit᷑. WMõ eſt putanda elyna ſi paupibus erogetur Vel diſpenſetur quod ex illicitis rebus ac quiritur. Et.i4.q.v. Molite.⁊ ſunt ver⸗ ba Angu.in ii.de verbis dñi. in ſermõe. 3. añ mediũ vbi dicit. Molite velle ele moſinas facere de fenoꝛe ⁊ vſuris. Aut nõ competit ius illa repetẽdi.quale ẽ bo⸗
SBe elemoſyna.
rinʒ intrare voluerit alijs panpibꝰ ero⸗
ganda eſt. De bn aũt acquiſitis diſtin
guendũ eſt:qꝛ aut ſůt neceſſaria illi qui ac quiſiuit ad ſuſtentationẽ nature:am non Si ſic de illis nõ debet elxnaʒ facere.qꝛ magis tenet ſibi ſᷣm legẽ caritatis qᷓ; alj niſi foꝛte in caſu in quo ſubtrahendo ſbi ipſi daret alicni ſolẽni pſone de cuius re- motione imineret notabile detrimemtuʒ reipublice:⁊ ꝓſectui aiaꝝ:⁊ tunc nõ eẽt neceſſitatis ſed pfectionis. Si nõ. aut ſũt neceſſaria ſibi ad decentiã ſui ſtatus. aut non. Si nõ.tenct᷑ de ilis elynam facere etiã paupibus non cõſtitutis in pcriculo neceſſitatis extreme. Si ſic. non tenet de illis face elemoſynã p quã redderet ſe i potentẽ ad viuendũ ſm decentiã ſui ſtatꝰ niſi panpibns in tanta indigentia ↄſtitu tiõ ꝙ appareant ꝓbabilia ſigna extreme neceſſitatis quaſi pitis vel de ꝓrimo im minentis. Alijs vero panpibus tenetur loco ⁊ tpe facere elynas nð derogantes notabili modo viuendi ᷓᷣm decentiã ſui ſtamus. Talis enim decentia in indiuiſbi li nõcõſiſtu.iʒ hʒ magnã latiudinẽ. t hec ſufficiãt de pᷣdictã qõne. ¶ õcluſio lertia qͥ erit de ↄditionibns eſemoſineta lisẽ.ꝙ clemoſyna tria debet habere ad hoc ꝙ ſit bene conditionata.vʒ.
C Debitam aptitudinẽ ex parte dantis.
Debitaʒ aptirudinẽ er parte recipiẽtis Mebitã aptuudiem modi dandi.
num acauiſitũp fymoniã: quod bonũil- ¶ꝛima pars ßʒ doctrinã doctoꝛis irre
le qui acquiſinit retinere nõ põt.e¾̃ de ſy⸗ mõia. De hoc aũt. qꝛ ʒ legẽ accepit. nec
qui dedit poteſt repetere.qꝛ 3 iuſliciaʒ de
dit.⁊ talis pecunia in elynis debet eroga ri. Sed ſi datur ſoli p̃lato ita ꝙ coitas nõ eſti culpa debet dari eccke ĩ cuiꝰ ignomi hiã data fuit. vt h.c.pᷣdicto.i tex. ⁊ĩglo. Si aũt coitas eſt in culpa pecuniaʒ debet feſtituere alteri monaſterio:ſi iie qui de⸗ dit intrauit: in allcuationẽ monaſterij. Et ſic intelligi põt iliud qð dicitur cł̃. de
ixmonia venens. Si aũt nullũ monaſie
fragabitis Alcrandri de ales in ʒ? ⁊etiã doctrinã. Ricar. de media vilai.⸗ di.is.ſic declaratur.ꝙ donũ elemoſyne bꝛeuiter duobus modis cõſidcrari põt.
Eſt. n. donũ muneris ⁊ elemoſync a ma nu.itelligẽdo p tale donũ id qð datur ma nu bõis erterioꝛibns ſubucniẽdo:amn vi ribus coꝛpoꝛalibus ſerniẽdo. Eſt eriã do num elyne qð dicitur donũ ꝓpaſonis. a coꝛde. Vel pot dici⁊ clarius quoq eſt do num muneris a manu.donũ ↄpaſſionis ⁊ coꝛde. donũ ʒſolationis ab oꝛe. donum
3
n iai huil ndie d nm. dau ninaman vrdonover jus kerpre iurer ſbiectionẽ ſu iuur gene ſid honbi vapii
De? ſert
—————
ipere Ero. ßruelb iheuabsche
bionolaotij
ſne ardo;
würsq; dar pciur
vnõoẽs itieo vi pi. Pimon dibennon
gbbanol
hußiytni nonſer ninbu
kützpponi nudhent tntun be pulunnoch

nupappe ſaichutsn iueeſar iih Annauneann weclrna en nigtcnn oloſubnahe npſneteu uuble dnn tcuicimauni onis Sini n decenii uſu cõhmns inpri Sihc. noni
—
pqreicen
m decent ſil nl ndjgenta lafgnacm Wvdde prim Vopapins tene elynisnd w uendifm deci deccntia inini magn latundini aqõne. CCi monibus eemo a ia debehah ndionata.w.
wänẽ erpimn ndinet pam ni em mod ʒ doemnãdoc anindeaesn; icr. de media Ml amrꝙ donů in s modis cſden merstciemoy n donů ilediu ubns ubucnit dos ſcitt b dicmn doniꝗ dotcis amnmn in htonun
Sermo. XvI
oblequij ab ope. Iſta diſtinctiõe pꝛemiſ⸗ ſa di ꝙ nãlis oꝛdo hoc exigit vt inferio ra a ſupioꝛibus regulentur. Et ideo iliq ſunt ſub aliena poteſtate cõſtituti. de eis
in quibus alijs fubijcuntur oꝛdinare nõ debent aliter qᷓ; a ſuperioꝛibus fuerit cõ
miſſum· oquendo igitur pꝛimo de dono můeris a mann:⁊ dono obſequij ab ope
re? dono verbi conſolationis ab oꝛe om
nibus liret pꝛecipiatur generaliter:tñ par ticulariter exceptio fit de aliquibus ꝓpt ſubiectionẽ ſicut dictum eſt. Q omnibꝰ pipiatur generaliter ꝓbat᷑. Mã de pᷣmo dono ſcribit deutronomij.ijc. ꝛeci⸗ ꝑo nbi vt apias manũ tuã egeno ⁊ pau
pi. De ſcribitur.ſ.de dono obſequij
jopere. Exo.⁊⁊. Wũ videris aſinũ odiẽ tis te iacere iub onere non pertrãßvis:ſʒ ſublenabis cũ eo. Deʒꝰ ſ.de dono ver
bi conſolatoꝛij ab oꝛe ſcribitur eccle.⁊s.
Mõne ardoꝛẽ refrigerabit ros?ſic ⁊ vbů melins qᷓ; datũ. Ecce quõ generalit᷑ om nibꝰ pᷣcipitur vt tales elemoſynas faci⸗ ant.tñ nõ oẽs ꝓpter ſubiectionẽ pit obe dire.ideo videamns qui ſũt illi qui non
pꝓñt. Pꝛimo monachꝰ.qꝛ ꝓpꝛiũ nõ hʒ
de bõis exterioꝛibus nõ poteſt elynã face re ſine abbatis licentia expꝛeſſa vel ꝓba biliter pᷣſũpta.niſi diſpenſatio aliqnoꝛum bonoꝝ monaſterij ſit ſibi ab abbate com miſſa. de illis eni põt elynã facere.mode rate tñ pᷣʒ ꝓpoꝛtionẽ bonoꝝ qͥ ſũt ſibi cõ⸗ miſſa ad diſpenſandũj. Quia etiã vir eſt adminiſtratoꝛ bonoꝝ tãqᷓ; mulieris ca⸗ put.ideo non debet dare mulier elynas ſine cõſenſu viri expᷣſſo vel pᷣſumpto.ex⸗ ceptis coibus elynis ⁊ paruis p cõpatio nẽ ad poſſeſſiões coꝝ.miſi pᷣter dotẽ q̃ oꝛ⸗ dinat ad ſnſtẽtanda mimonij onera ha beat resalias vel ex ꝓpꝛio lucro vel per aliũ licitũ modũ.tůc eni de ilis irregũto aſtenin mariti põt facere elemoſinas mo deratas. Filij etiã familias ꝓpᷣas poſ⸗ ſeſſiðes nð hntes. Nec ẽt ſerni.imo ſerui ſůt poſſeſſio dñoꝝ.⁊ iõ facere elynas nõ
debent.niſi foꝛte aliquas moaiciede q- bus poſſunt pꝛeſumere ꝙ patri vel dño placeat.niſi aliquoꝝ bonoꝝ eẽt eis a pa⸗ tribus vel dñis diſpenſatio ↄmiſſa. Om nes tñ pꝛedicti licite pñt ⁊ debent in caſn neceſſitatis extreme indigẽtibꝰſubnenire etiã cõſenſu ſupioꝛũ nõ habitovel pᷣſũpto Et ſic pʒ de bis tribus elynis qui poffũt ⁊ qui nõ. Sʒ loquẽdo de alijs elynis.ſ. coꝛdis oĩbus pᷣcipitur ſine aliq exceptiõe vt hi in decreto di. 4y. Nõ ſatis. t ſũt vba Ambꝛo in li. de officijs dicẽtif· Nð ſatis eſt bñ velle:ſʒ etiã bencfaccre:neq;ʒ ſatis eſt iter bifacere niſ id ex bono fõte Pcedat:hoc ẽ ex bona volũtate ꝓficica tur. Et in eadẽ di. in ſingulis quoqʒ. hoc cariꝰ declarat᷑.⁊ ſtẽt vᷣba Ambꝛoũj ſup lucaʒ dicẽtis. AMißicoꝛdie eſt cois vſns. Ideo cõe pᷣceptũ eſt. oibus etatibꝰ.oĩbꝰof ſicijs neceſſaria.⁊ ab oibꝰ deſerẽda. Mõ publicanꝰ.nõ miles excipit.i agricola. vłlvꝛbanꝰ.diues ⁊ paup oẽs i cõe admo nent̃.vtſerãt ñ hitibꝰ. MMia.n. vtutũ plenitudo ẽ. Et ẽt ibidẽ Hiero.ait. Qui clemẽtiã nõ hʒ nec ĩdutꝰẽ viſcera mie⁊ lachrimaꝝ.qᷓ;nis ſpũalſit ñj adiplet legẽ vpi. Et Tug. i quodã ſermẽe diẽ. de dili gẽdis inimicis. Wemo vnq; ſe poterit ex cuſare. qꝛ de coꝛde hãc elynã iplere inbe mur. Et ſicpʒ pᷣma ps hꝰ ttie ↄꝓclonis. ¶o ps ꝓclonis diẽ aptiudinẽ er pte recipiẽtis vbividẽdũẽ cni ſit dãda elyna Ad qð bꝛeuit di. ᷣm Ale.⁊ Ricar. in lo co pallegato ꝙ elemoſyna oibus eſt faci enda i caſu neceſſiratis.in ilind luce. Omni petẽti te tribue.⁊ ibidem. Eſtote miſericoꝛdes ſicut ⁊ pater veſter miſeri coꝛs eſt: qui ſolẽ jnñ oꝛiri facit ſup bonos ⁊malos:? pluit ſuper inſtos ⁊ iniuſtos Et AMat.y xÿfacite his qni oderunt vos. Vum ergo odientes ꝓximuʒ mali ſint:⁊ illis dis inbeat nos beneſacere er go non t̃ bonis.⁊ pↄꝓñs omnibus:Tñ malis alio mõ q; bonis faciẽda ẽ elyna: quia in hoie malo dno cõderari pñt.i.

1
————“
ntura que ex caritate diligenda eſt.? vi tiũ qð debemns habere in odiũ. ¶ ut̃. üiud Angn. Sic diligendi ſunt hoies vt eoꝝ nõ diligant᷑ erroꝛes.qꝛ aliud eſt ama re qð facti ſunt:aliud eſt odiſſe qð faciũt. Sic itaqʒ debet per elemoſinã ſubueniri idigenti jne nature.vt ꝑ hoc malitia nõ foneat᷑.ſicut habet.y.q.;. Mõ ois.⁊ ſũ⸗ ptũ ẽ ab Ang in epiſtola ad vicẽtiũ.nõ multũ lõge poſt pᷣncipiũ vbi dicit. Quia vtiliꝰ eſuriẽti panis tolliẽ ſi de cibo ſecu⸗ rns iuſtitiam negligat:qᷓ; eſuriẽti panis frãgatur vt ininſticie ſeductus acgeſcat. Tñ in caſu neceſſitatisvt natura inſtẽtet ſemper debet dari elina. ¶ Tertia pars ꝓcluſionis dicit ꝙ ſit modus in dãdo.in quo modo tres ↄiderationes debẽt eẽ. Mꝛima er parte dãtis. Scða ex par⸗ te dati. Tertia ex pte recipiẽtis. Ex parte dãtis pᷣma ↄſideratio multas re⸗ tinet ↄditiones. Pꝛima eſtvt in dãte ſit cõpaſſio ꝓximi Iſa.8. Qnʒ effuderis eſuriẽti aĩaʒ tuã ⁊c. Scða eſt vt in dan te ſit benignitas verbi. Eccle.⁊S. Nõne ardoꝛẽ refrigerabit ros:ſic ⁊ melius ver bum qᷓ; datũ. Tertia eſt vt in dante ſit hilaritas facti.ſecũde ad Coꝛ.o. Mõ ex triſtitia ant ex neceſitate. hylarem.n.da toꝛeʒ diligit dens. Quarta eſt diſcretio dãdi. Eccle.i⁊. Des iuſto ⁊ ne dederis peccatoꝛi. Qninta eſt recta intẽtio ani⸗ mi Ahat.b. Cũ facis elemoſinã neſciat
ſniſtra tua ꝗq faciat dextera tua. Sex-
ta eſt vtin dãte ſit pietas coꝛdis. pᷣme ad Thi.4. Exercitatio coꝛpoꝛs ad modi⸗ cum valet. ſſpietas aũt valet ad omnia.
¶Ex parte dati ſcða ↄſideratio multas
alias retinet ↄꝓditiones. ꝛima eſt abũ dãtia dati. Tho.4. Si multum affuerit multũ tribue. vel abũdãter tribne. Vn⸗ de ſecũde ad Woꝛ.o. Qni parce ſeminat parce ⁊ metet. Secũda eſt diſtributio da ti vt ita det ꝙ alter habere poſſit. in pᷣs. Diſperſit dedit pauperibus. Tertia eſt oꝛdo dandi vt homo.ſ.ſibi ipfi elemoſi-
————
BSeelemoſyna naliter ꝓuideat ſpũaliter circa animaz.
Eccle.zo. AMiſerere anime tue placens
deo.⁊ poſtea ꝓrimioꝛbus.maxime at
ßᷣm ſentẽtiaʒ pauli ad domeſticos fidei. Quarta ẽ hnmilitas dati. ꝛouer.⁊g. OQni deſpicit depᷣcãtẽ ſuſtinebit penuriã. Quinta eſt acceleratio dati ꝛoner. z. Me dicas amico tno vade ⁊ cras dabo tibi.cum ſtatim poſſis dare. Sexta eñt Ppꝛietas rei.i.q.i. Nõ eſt putãda clemo⸗ ſina ſi pauperibꝰ diſpẽſet qð ſymomia⸗ ce er illicitis rebus acqrit:qꝛ qui hac itẽ⸗ tione maie accipit yt bene dipẽſet:gra⸗ nat potius qᷓ; inuet. ¶ Erx parte recipiẽ tis.tertia conſideratio multas alias reti net ↄditiones. ꝛima eſt locus recipiẽ tis vt.ſ.in neceſſitatc:qꝛ diuiti non eſt fa ciẽda elemoſyna. Secunda eſtetas.ſ.ſi recipiẽs eſt ſenex qui nõ poſſit ñibi acgre re victũ. Tertia eſt verecũdi vt ſi reci⸗ piẽs eſt verecũdus.qꝛ magis ſibi tũc de⸗
bet fieri elyna. Et hec ſufficiãt de iſta cõ
duſione. ¶ Sed iuxta hãc ꝓcluſionem mouet᷑ qͥſtio vtxelyna ſit magis ſatiſſa⸗
ctoꝛia oĩibus alijs partibus ſatiſfactiõis.
Ad qð bꝛeniter rñdet᷑ pᷣm ſniaʒ Ricar. in. 4. di.i. Mã ſicut iſte doctoꝛ narrat. Aliqui dixerũt volẽdo iſtã dubitationeʒ decidere ꝙ in ſatiffactione tria ſunt.ſ.vi tatio culpe ad quã maxime valet oꝛatio. Zugmentũ gratie. ad quã maxime va⸗ let elemoſyna. Solutio pene ad quã ma
rime valet ieiuniũ. Et qꝛ augmentũ ge
nobilius eſt q; vitatio cuipe:qꝛ nõ vitat malũ niſi ꝓpter bonũ ⁊ qðlibet iſtoꝝ me lius eſt qᷓ; ſolutio pene. ideo inter partes ſatiſiactionis vtilioꝛ eſt clemoſyna oꝛa⸗ tione.⁊ oĩo qᷓ; ieinniũ.ſõt tñ ⁊ iſta du⸗ bitatio aliter declarari iſo mõ. Eyna n. debita itentione facta aliquo mõ vir tutẽ ↄtinet oĩonis ⁊ iciunij.nã elemoſy⸗ na eñ cui dat obligat ad oꝛãdũ⁊ ieiunan dũ:⁊ alia bona faciendũ ſi adeſt facultas P dãte:clemoſyna etiã inq;tũ dat ꝓpter deũ eſ q̃ſi q̃dã oblatio deo facta:⁊ ideo
voumn ni inim nil ſunool unt whckuni luun ußiu ſicun⸗ hiohẽ?ii vua eri in j nncniau kThob.E nEticmag mnpeti giints. ut us dare v imhabeauis. Miica deya ſo blalyhen · Whwl k. idec ſwipytni ist inr wonchor Clnun (mon ſhmt Cduwot 64 Piu iAuon dmiiinui
3——————————
Bühbnu
nünn
mienin ppbenn ſö dicht doe

uncheran chaann ranineme pu Mrim Adomeſichs ſ
Sdul dwu
ſukincdit heni
o dai ſo 0 vadc Mis dare. San Föcipuilan ipiſicð nn rit:quihu Abene diping (Erparen
o multas alis
aeltjochs rech q dihiti nonch eunda eſtetas nö poſſi ſibi ach Wech vtſ rei waſitüc d ec ot ra hic ↄcuſo na ſimagis ſuil
nnibus ſaiſa m iniaz
k iſte docoꝛ nn cdo iſtůduviui ackone mi ſin maxune valucu e.adqxmam oluno pene adqi ü. Piq augni uao alpe: nöt donütlibe iſ pent iuco iner io— unPöttitil — mö. neicaaln suwinl ianad düiiti nacininin ourodwiu⸗
Sermo XIX.
alic; vim habet oꝛationis. inqᷓ;tũ etiam bona cxterioꝛa ſunt ad ſuſtentationẽ coꝛ⸗ poꝛs de qbus fit elemoſina ideo aliquo mõ ↄtinet vim ieiunij. Dio ctiã virtute unet ieiuniũ aliquo inõ:qꝛ in oĩione aia regimini coꝛpoꝛs mitius itendit:⁊ ex cðõ⸗ ſequẽti coꝛpus debilitat. Sicui crgovir⸗ tuoſioꝛ eſt aia itellectiua q; ſenſitiua qᷓ; ve getatiua:qꝛ ↄtinet eins virtutẽ ⁊ ampliꝰ. ñc magis eſt ſatiffactoꝛia elyna qᷓ; oꝛoꝛĩ oĩo q; ieiunũ.qᷓ; uis elyna non tñ exce· dat oĩonẽ ⁊ icinũ ĩ eẽ moꝛis qᷓ;tũ aia i⸗ tellectiua ercedit ſeſitiuã ⁊vegetatiuã in eẽ nature. ñ Salomð Eccle.z. Ignẽ ardentẽ extiguit aqj:⁊ elyna reſitit pctis. t Thob.z. Plemoſyna a motte libe rat. Et ſic magnifice comes ⁊ ciues di⸗ lecti expedite ſũt huiꝰ frucms partes q̃s ꝓmiſimus.quẽ obſecrovos deuote pau peribus dare.vt hic graʒ ⁊ in fumuro glo riam habcatis. Qmen. ¶Pnica de paſſione.ſermo de
Vitio blaſphemie w XIX. er vobis arguet me q Ais pns. or
huiꝰ ſacri ⁊ ſci cuãgelij hiſtoꝛia 1i declaratiõe notandũ ꝙ blaſ⸗ phemi ꝓpt tria dñis ſuis iter alias blaſ phemias ⁊ iniurias faciũt q̃ ꝓtineni in tribus concluſionibus.vʒ. ¶ontemptum virtuoſe inſtructionis. ¶ Erceſſum contuemlioſe obiectionis. ¶ Et aggreſſum male operationis. ſHSico pᷣmo ꝙ peſſimi hoies blaſphe⸗ mi ↄẽnũt pᷣcepta dei ⁊ alioꝝ eos redar
guẽtij de qbus Salomon git. Wecle. j.
Peruerſ.blaſphemi diſficile coꝛrigũ tur. Tales qꝛ coꝛrigi nõ poſſunt in tanã demẽtiã deueniũt vt xpᷣʒ iter crucifigãt: de qbus Augꝰ ſup illud vbñ AMat.⁊b. Biaſphemauit. õð minꝰ peccãt ꝗ blal phemãt xpᷣʒ regnantẽ in celis:qᷓ; ꝗ cruci ſixerũt ambulantẽ in tris. ¶ Bixi ſcðo ꝙ blaſphemi poſt ↄtẽptũ doctrine iniu⸗ ſias dicunt doctoꝛibꝰ.ſine a deo coꝛripi
peſimo.
— 40 antur ſine ab hominibns:neſcientes mi ſeri ꝙ tũc ſemetipñs faciũt iiuriã. ¶ Zu rta.iniaʒ ſenece i Mꝛouer. dicẽtis. Iniu ria iniuſte irrogatã ifamia eit ciq fecit. Sʒ demẽtes idqð Saß.⁊ſcribit dicut adiuicẽ. Cõumeclia ⁊ tonnẽto iterroge⸗ mus illũ.fnos redarguẽtẽ. Ideo ſcribit᷑ ifra. Ercecauit.n.illos malitia eoꝛum. ¶ Diri ttio ꝙ blaſphemi poſt cõtume⸗ ſias irrogatis eos redarguẽtibꝰ adhuc operibꝰ Zriantur.ſicut ſcribit Sap̃.⁊. Circũneniamꝰ igit iuſtũ. qm̃ inntilis eſt nobis:⁊ Zꝛius operibꝰ nñis.⁊ ipꝛoperat nobis pctã legis ⁊ diffamat in nos pciã diſcipline nie. Et qꝛ tales ita mali ſunt: pᷣmo cogitatiõe:ſcðo vbo:ttio ope ma⸗ io redargnẽtes offendere conant᷑:iõ ſa- tis difficile ẽ eos redarguere. ð Hiero⸗ aiebat. Int᷑ cetera mãdata:peccãtes poſ ſe arguẽre maxime libertats eſt. C Ie ↄclones magnifice dije ⁊ cines dilecti in hoc ſacro euãgelio ↄtinentur.qð in tres partes diuidii. Quoniã in pᷣma pie po nitur ꝓtẽptus vtuoſe iſtructionis. quã.. rb. iudeis faciebãt. Vnde ipe dicebat· Quis ex vobis arguet me de pciõ? In ⁊ pte ponitur erceflus ↄꝓmmelioſe obie ctiõis.ſ.iudeoꝝ ibi. Wõne bi dicimꝰnos qꝛ ſamaritanꝰ es tu ⁊e. Inz? parte po nitur aggreſſus malitioſe opationis.ibi Tnlcrũt ergo lapides. Et vt clariꝰ hec pateãt videamus hiſtoꝛiã. C Beclara- te hiſtoꝛie ſructꝰ eſt blaſphemia:q̃ pꝛaui inden: vt ↄtinetur in pᷣdicto euãgelio de quo talis hiſioꝛia vifa eſt. vpʒ offendũt. de qua loquẽdo tres ↄclones cũ tribꝰ du bijs moꝛe ſolito declarabimꝰ. ¶ Coõclu ſio pᷣma q̃ eſt de qditate blaſphemic ta⸗ lis eſt. ꝙ blaſphemia m Angn eſt cuʒ aliqj mala dichtur de deo vel de ſanctis⸗ Mec aũt hʒ durãdũ in ſũma põt fieri.ꝗ modis. Et iõ blaſphemia eſt q̃trnplex.ſ. coꝛdis. oꝛis.ſcripture.⁊ opis. ¶ima ergo blaſphemia eſt q̃ in ſola coꝛdis co⸗ gitatione ʒſiſtit de qua di

Be blaſppemi
coꝛde exeunt cogitationes male blaſphe Blaſphemare ſeciſti inimicos nomen zſyii 1 mie. Quicũq;.n.negat de ðo qð ꝓnẽit. dñiꝓpt᷑ vᷣbñ.ſ.ꝓpt᷑ pctm̃ ꝓditis ⁊ adul ai vel aſſerit de deoqð ei non ↄuenitdero terij·? ſic pʒ ꝓciõ. ¶ Inria quã 2cone; ii gat diuine bonitati: qð qdẽ põt ↄtingere poſſet q̃ri an alijs modis blaſphemet. ijig „ duplr. Vno mõ ÿm ſolã opinionẽ itel· ¶ Ad qð bꝛenit᷑ rñdet᷑ ᷣm durãdũ ꝙ ſũtᷓ icmnu lectꝰ. Alio mõadiũcta q̃dã deteſtatiõe tuoꝛ modi vulgares blaſphemiẽ nimis m affectꝰ.ſicut ecõtrgrio.fides de ðo pdi apnd hoies aſſueti. ꝛimꝰẽ paſſiʒ ſine mu
lectionẽ ipſiꝰpiicit. Huinſmodigꝰ dero cã deñ negare:qð ad ingula ⁊ qjſi ꝓn it gatlo dinine bonitatis:velÿm itellectũ· hilo fit a irãte. ⁊ẽ diabolo ſe reddere utbenia vel ʒ affectũ:ſi ↄſiſtit ñ in coꝛde eſt coꝛ ſic in iurãdo. 37 ẽ turpit᷑ aſſumere ſacra 1 dis blaſpemia. C Scðaẽ blaſphemia mẽbꝛa qxpᷣs ꝓ nf̃a redẽptione ſuſcepit. ſnuß Aus oꝛis ꝗ ex coꝛde ꝓgreditivᷣba ↄtumelioſa ip̃ʒqʒ q̃ſi mẽbꝛati enoꝛmit laccrare. 4 ½ nmvhn Hiere.3. di. Verbis ſupbie eſt actů illuʒ fediſſimũ deo attribnere. œ müc blaſphemaſti⸗Et Mat.⁊. Wlaſphe“ nefandiſimũ iuramẽtũ multũ eſt aſſuetũ zuide a mabãt eũ monẽtes capita ſua. Itẽ Xnẽ̃. apnd mltos hoies. Iſtis quatuoꝛ modis iz Negun 23. Anꝰ de his g pẽdẽbãt latronibꝰblal biaſphemie maxia pars rpianitatis hor iEtn
. phemabateñ. ¶ Tertia eſt blaſphemia ribiir ẽ coꝛrupta.jn beũs Jo.apoc.in.
6 ſcripture.vt in libꝛis hercticox? ialcho de hoc loquẽs ait. Vidi mulierẽ ſedẽteʒ Sim — 3 rano machometi⁊c.ð qbus Iſa. io. d ſup beſtiã coccineã plenã noibꝰ blaſphe uneðo Ve vobis ꝗ ꝓditꝭ leges iniqᷓs. Et hocẽt mie. pulier iſta ẽ mũdi malitia q̃ ſedet
ht dici ð his ꝗ bꝛenes ʒᷓ febꝛes faciũt ⁊c̃. ſup diabolũ ifernalẽ.qꝛtuʒ ex mũdi.tũex— Et bhec yidit Jo. apoca.iʒ· vbi di. ꝙ be diaboli malitia fere oẽs iſtis q̃tuoꝛ mo⸗ ip ſtt ſtia aſcẽdebat ð marip quã hereſis ſigni dis blaſphemie ſũt repleti. Et hec ſuffi- mnup ficat᷑.⁊ hẽbat.y.capita ĩqbꝰ erãt ſcripta ciãt de iſta pᷣma parte. C Woncluſio?? iobbuph * nola blaſphemie. p.7. capita ſignificat᷑ deqᷓlitate huiꝰ peti blaſphemie talis qi. iyactne . hereſũ vniuerſitas ⁊ diuerſitas.qͥ ſcribũt ꝙ blaſphemia diuerſimode cõſiderata liuphe ⁊tedũt blaſphemoſade deo blaſphemo dñqʒ eit pctm̃ moꝛtale. qñq; nõ. ꝓ cuins ſitpänʒi ſs libꝛis ⁊ ſcriptis. ¶ Qnarta ẽ blaſphe clonis declaratiõe pono vnũ pᷣſuppoſ ei mia opis· qñ aligsvfurpat ſibi qð ſoiius i pqð declarat᷑ qã ẽ pcñ moꝛtale vbi ib deiẽ. vt cũ facit ſe tanq; deũ adoꝛari: vel di. pctĩ moꝛtale vt dicit durãdust j uu vſurpat ibi bonoꝛes vininosvt abu. Tho e pqð hõ ſepat a primo pᷣncipio n qpecpit holofernivt oẽs deos tre erimi ſpũjalis vite qð eſt caritas. jñ qcũq;te inm Sdi naretvt ipſe ſolus deꝰ dicerei. Judithʒ. pugnãt caritati ſũt pctã moꝛtalia. Ito dgu Et herodes agrippa cui acclamabant pluppoſito veclarato dĩ ꝙ blaſphemia n a hoies deivoces non bois: qpcuſſus ab łʒ genꝰ ſuũ repngnat caritati dei. de. pi ee „àgelo ymes ſcaturiẽs erpirauit. Act. ic. rògat vdinine bonitatiqͥ etobʒ qriat:? mnii Ztẽ blaſphemia opis eſt. cñ aliqs aliũ ad iõ blaſphemia ex ſuo gieẽ pcũ mora dennul idola colẽda incuat vel cõpellit. vt a- e:vñ ei iponit pena q̃nõ iponi᷑ ni pœõ iiji 4. buch· aſſ.ʒ. Ite blalphemia opisẽ qñ moꝛtali. Leuit. ⁊4 vbi dʒ. Qni blapbe uit A aiqsaliqð fem̃ fac turpe poballjs dar mancrit nomen dñ motte motiat/õt i occaſionẽ ruine ⁊ colloquẽdi ʒ deuʒ vel tñ ↄtigere ꝙ qʒ abſq; deliberatiõe pfe⸗ i i 5 bonos. vt cũgs apoſtatat afide vela rat verba blaſphemie. t poc dupt. reun bonis moꝛibꝰ p cniꝰ erẽplũ alij cãdali Vno mð qñ nõ aduertit id qð dici cẽ Löc zant 3 de au bonos obloquũur. vt blaſphemiã. puta qů ſubito ex aliqj paſ⸗ vnbi dauid in caſu ſuo: de auo di.⁊.iRe. i⁊. ſione ꝓꝛůpiti ᷣba imaginatiua nõↄſ a
1
—————————
—.—————————————————

diöttat deräs ſignificationẽ pbox.?tůc ẽ venia quä ↄchn le pcũ ⁊ nõ bʒ ꝓpl nomẽ blaſphemie biaphens lio“ qiiſcit? aduertit boc es blaſphe icüpiü miã:igniſicationẽ vbor Aſiderãs:⁊ tũc hemie ninß hö excuſat᷑ a pctõ monali. maxime ſi ex vepaſzil 2ſuemqine peſſimaimo execrabili coꝛ⸗ lasijſpu ruptela in huinſmodipba ſine delibera- oloſenin tiõe ꝓꝛüpit. ¶ Sz inxia hoc põt q̃ri vtx ſumereſu ois biaphemiaſit3 deũ. Adqð bꝛenit uoneſugt rfaekt ſniaz Alerädri? durãdi. ꝙ blal lacetart 1 phemia Aug ẽtriplex. affirmatiua auribnen negatina.⁊ vſurpatina. Affirmatiua eſt ultictaſt cñ do attribit qð ei nõ ↄuenit. Etihoc namon nu Alerä. de ales laudat falſitas qðẽ pianiisn miaz. Megatina è cid deo remouet᷑ qð sJo aporh ei auenit. Et in hoc vitupat vitas qð ẽ nulierẽ ſetit 3 inſtitiã. QMurpatina eſt ch creature at⸗ noidsbla tribnii qð deiẽ. Etiboc falſo attribuit mita qſet rreature að ſoliꝰ eſt creatoꝛis:qð ẽ ma wunüdii keſtatẽ diuinã. õt ergo dici ꝙ ois blal Sinorm phemia aut ſcõs aut delʒ ſemppõt M inf reduci ꝙ ſit 3 deũ.qꝛ cũ ſcũs aliqs blaſ⸗ CEon phemat᷑: blaſphemat etiã deꝰ:g eſtieis upbentut 2 ſicois blaſphemiaeſ ʒ deũ. Motãdũ imode Gi ä.p ʒclone:clonis qᷓ; qõnis huiꝰꝙ e gichnöp0 licet ois blalphemia ſit ʒ deñ.iñ qñqʒꝓ⸗ owowiſh kert« ſit ſpair ꝗᷓ deũ. nqʒ 3 ſcõs. Siẽ pono uhh de ſcistaut ergo ſit ex certa malitia ſic ẽ he pct̃ moꝛtale. Aut ex ifirmitate ⁊ pꝛeter evdic vit electionẽ. puta ey ipetu ire vel triſticie ſ⸗ piapinoji ne deliberatiõe. ſic ẽ veniale vt expᷣſſũ eſt arusii ſuperiꝰ. Si blaſphemia eſt de deo aut puinn aiigʒ boc jacit er ifirmitate.⁊ ſi eſtblaſ⸗ v ig buht phemia piis.qʒ eſt pcim̃ 3 appꝛopꝛiatũ uidi piis qð ẽ potẽtia. Aut ex ignoꝛãtia. vtq nihclobzun direrüti betzebub pncipe ðᷣmöior eiſcit bogitpain demonia. ſicẽ pcum̃ in filiũ. q appꝛop̃a⸗ winöipont tñ filij eit ſapia· Aut er certa malitia ſicẽ iri Qut pctm̃ in pm̃ ſem̃.⁊ eſt idẽ q finalisipe⸗
imon nu nitẽtia. An Augꝰ ð vbis dñi.c. i⁊. Qui de vebeni blaſphemauerit in ſpĩ ſcm̃ nõ remittet denk.Etbß eize. C Cöcuſio 3 ẽ deq;titate hniꝰ ail peccati hoꝛribilis blaſphemie talisẽ. ꝙ ugiſwat petm̃ blaſphemie tãte malignitatis ẽꝙꝙ gn er eo ſlt ſemel hö offendit ſe iʒ. ofen⸗
Sermo. A.
S0. dit pꝛoximuʒ.⁊ ofſendit denm.¶ Bico pᷣmo qð hõ blaſphemꝰoffendit ſeiß̃ʒ:qꝛ ꝓpt᷑ blaſphemiã efficit infidelis. Vnde Paulus ad thi.⁊.ait. ꝛiꝰ fui blaſphe
mus? pſecutoꝛ. oſtcã ſubdit. Ignoꝛãs
feci in icredulitaie: Ex q̃ auẽte cõpꝛehẽ⸗ pẽdit. ꝙ blaſphemia opponit ↄfeſſioni fidei. ¶ Dixi ⁊ ꝙ blaſphemia offendit ꝓrimũ.tũ ex malo exẽplo.tum ex mala obligatiõe. qꝛ audiẽs blaſphemias tenet reſiſtere.tũ etiã:qꝛ ſub aliqᷓ ↄditione gra⸗ nius pctĩ eſt blaſphemiq qᷓ; aliað alind pctm̃. Vi glo. ſup illud Iſa⁊ð. dic. Oẽ pctm̃ blaſphemie ↄparatũ leuiꝰẽ.nã tã⸗ te vt dicimꝰ malignitatis ẽ blaſphemia vt piuriũi cõparatiõe ſui minus ſit. Vñ glo. jup illð. Blaſphemia tollat a vob. ad Ephe.ꝓ. dicit. eiꝰẽ blaſphemare qᷓ; piurare.cũ p piuriũ tot mala eneniãt. Võſiderãdũ ẽ g ꝙ graue ſit pctm̃ blaſ⸗ phemie. ¶ Bixiz ꝙ blaſphẽia offẽdit deñ. nã doctoꝛes ãtig.ſ.athanaſꝰhyla⸗ riꝰ. hiero. ambꝛoꝰ.⁊c̃.dñt eẽ pctm̃ i ſpm̃ ſem̃ qñ ad liaʒ aliquod blaſphema di 3 ſpm̃ feʒ:ſine.ſ.ſcũs accipiat;ʒ qð ẽ nom̃ dẽntie ↄueniẽs toti trinitati:cꝰ qͥlʒ pſona ẽ ſpũs ſcũs.ſiue ꝓutẽ nom̃ pſonalt vniꝰ in trinitate pſone. Et ſᷣm hoc diſtiguit pat.iz. Blaſphemia:in ſpm̃.ſ.ʒ blal phemiã i filiũ. vp̃s.n.opatꝰ ẽ q̃dã huma nitꝰ.ſ.comedẽdo bibẽdo ⁊ alia hiꝰfaciẽ⸗ do:⁊ opatꝰ ẽ q̃dã diuinitꝰ. ᷣmones.ſ.eij ciẽdo. moꝛmos ſuſcitãdo.q̃ qdẽ faciebat ⁊ p vtutẽ dininitatꝭ ⁊ ꝑ opationẽ ſpũs ſci quo ᷣm humanitatẽ erat repletꝰ.Iudei ãt pᷣꝰ direrũt blaſphemiã i filiũ hoĩs.cũ dicebãt eñ voꝛacẽ.potatoꝛẽ vini.publi⸗ canoꝝ amatoꝛẽ.vt hi Mat.⁊⁊. oſt⸗ modũ blaſphemanerũti.ſ.ſem̃ dũ opa q̃ ipᷣe opabat vtute ꝓpe dinitat ⁊ ꝑ opatio nẽ.ſſci attribuebãt pᷣncipi demonioꝝ:? ꝓpt᷑ hoc dñr i ſpm̃.ſ.blaſphemaſſe. Vñ ex his clare pcipi põt qᷓ; grauiterer tali pctõ deꝰ offendat.cũ ex pctõ in.ſ.ſcm̃ ſe⸗ quãtur tot mala.ſ.finalis ipnia.qð qdẽ ẽ 8*
—,

Seblaſphemia
Peccati in.ſ.ſ.m angn in li ð verbis vindicte- Ad að bꝛeuit rñdetur ꝙſ. utuhin di. iõ Zeſus Math.iæ. admonnit in- nam legitur leuit᷑. ⁊ʒ. x filins muſiers ignin deos ne taliter blaſphemãtes ad hec ve iſraelitidis peepto dii lapidarꝰfuitide. ihutsſe hirent vt finaliter in.ſ.ſ. peccãtes eſſent ſerto ꝓeo ꝙ nomẽ dñi blaſphemaſ. nulrn finalit ipenttetes. Brit. n.iitert. Ge 2egitur ét..reg.=. gꝙ nathã ꝓphe 1 1 peccatũ⁊ blaſphemia reminet᷑ hoibus. tã miñ exggeranit peccatũ danid. ey mulwi ſpũs aũt blaſphemic nõ remitet. Sed blaſphemar ſecit inimicos nom̃ di. iunum 4 negs diceret ꝙ c hoc tex. põt pcipi blal ¶ Eñ dirit ei nathan..reg.caꝰ.i. Qñ inuin phemiaz nõ eẽ peccatũ in ſpũm ſanctuʒ blaſphemare ſeciſti nome dfi pp ybuz zuhign
ſed ſpũm blaſphemie. iõ videndũ ẽ qũo hoc.filius g natus eit tibi moꝛte mort⸗ uurfühſen
blaſplemta ẽ peccatũ in ſpiritũ ſanctũ. tur. Legitur ẽt in ttio reg. volumie c. zithus ino
o nö. 13ͥviiaẽ int blaſphemiam? 29. vnus vir dei virit ad regẽ ira zjſub
piñj blaſphemie. quod decaratur m ga direri ſyrij dens monti eſt dise tinab dominũ bim̃ bona. ĩ⁊ di. 4. vbi ſic nõ valliũ dabo oẽm multitudinẽ hauci ſredicen iquit. Alaſphemia ſicut diri hugo quã manu tua. Legitur ẽti qrto reg. voh 3— iüe de ſe nec ẽ peccatũi.
Lo, euiour
.nec nõ. ß eit mie.ca.i. ʒ pueri ſcuacherib regisaf nn
idifferens. Zlj eni blaphemãt ex infir ſyrioꝝ blaſphemauerũt deũ iſrael: au wucchn
t coactide: ⁊ hi peccant in patrẽ᷑ obꝛẽ dirit deꝰ ꝑ iſaiã. Ecce ego imitaz zcurdie
4 V dictũẽ. Alij er deceptione: 7hipec ci ſpm̃? audiet nůciũ ⁊ renerteiur itrů wupes iu nt in filinʒ. Alij er certa malitia ⁊ hi ſuã
deijciã eñ gladio.⁊ bñ aud uit nů⸗ lhtuppon
heccaht in..ſ. ⁊ hoc eſtſceleratiſimum ciů qꝛ angelus dñi in nocte percuſſitde iönutct a
genus peccati in vitupijs dei delectari. erercitu ſuo. isʒ. milia:⁊ ipfe reuerſsi ſpeiẽt Et poſt ſubiũgit. quideſi ſpũs blaſphe- trã ſuj in tẽplo.ſ. ninine ciuitatis af-
mie niſi affectus ⁊ deſderiũ vitupatio
gtſus.i ue hiſi affe tio liſs ſuis in tẽplo bcuſſus eſt. Quia nabu nis diuine Spũs. n. blaſphemie ic i chodonoſoꝛ blaiphemanit deũ dicens
7 Iut ad odiũ dei. ñcut.ſ.ſ.ad amoꝛeʒ dei.
— qõ e deus g eripiat vos de mann meg⸗ n Sñ ergo dicit᷑q blaſpbemat in. ſf. ⁊̃. cõuerſus ẽ in beſtiaʒ dan.z. Obſidente un zo.i Qath. ix. nõ intelligi de quacũqʒ.ſed iuda machabeo quodqã pᷣſidiuʒ: quidi ſiuv b de ſpñ blaſphemie. vnde nõ dicit. q blaf gentiles itus eriſtẽtes vᷣba blaſphema: K
pbemat.ſ.ſ. ſ q blaſphemat in.ſ.f Pec nephãda iactabant ꝗ cito cõcremati MMnn¶ cando in.Iſ.⁊ ꝑ hoc patet rñſio ad ſter⸗
mnacha.io. Judei acriter g vo ſt rephi—
ogatd. Sʒ pöt dici id qð dictũẽ upe ſiqꝛicũ blaphemanerit. Kuce.i.e⸗ criitqg
4 rius.ſ.ꝙ oĩs blaſphemia aut de ſanctis: atus Ve. ili. dialogoꝝ ponit erẽplũ de uun
aut de deo ẽ in deũ:qꝛ cũ ſancti blaſphe puero dñi blaſphemãte: g de mann pa* mãtur ẽt blaſphemat᷑ deus qui eſti eis.
u tris arreptꝰẽ a dyabolo. Ecce qð vindi ? lũc vltra cũ dicit eſt peccatũ i.ſ.ſ.acci- ctas tribiles ꝓpter peccatũ blaſphemie— pitur homen. ſ..eſſentialiter ꝓut cõue⸗ in pniti ſeculo deꝰ onñdit. Wt plnres alie ſun 3 nittoti trinitati. Vel meliꝰc Pblaſphe in facra biblia reperiũtur qs longuzʒ eẽt j un 3 miã hd põt deuenire in finalẽ ipeniten enarrare. Quã ergo vindictã ialioſe d. eecca in.. Et ic it ñinis hꝰ culo ondet de e talipeccarorcenrier hin Zeluſionis. C Iut quã monctur qõ vel ribilẽ. Letiblatt rõnabile cẽt vtt pa· Mepeui
pelitio cũ mloties imo fere vtplurimũ tres matres q; ſpiritnales ⁊ topoꝛales vemn
blaſnhm. toꝛes Poler hcgtià dñoꝝ et Flati ſup hoc vigilarẽt. Vã antiquius ngiin
ſuoꝝ oflici aliũ nõ coꝛigãtur. nũad de multi punitoꝛes fuerũt ſup hoc oꝛdiati. Lgurin
nõ oitẽdit in piiti ſeculo aliquod ſignum Nꝛimꝰ⁊ legalis pnnitoꝛ. vñ lenit.4. uunn
.

ubtm—— ſlnsu Educ blaſphemũc caſtra.⁊ iponenti ilapidai hg andicrüt manꝰ ſnas ſup caput eiꝰ et
i blaſpe lapiget eñ ois populus. Secũdꝰ ẽipe. p nalhiz riatis pnnitoꝛ. nãhm leges decapiãdꝰ peccatũdi ẽ: vthabet᷑ĩ auẽ · vi nõ luxu.ʒ naʒ. rca
imicosnu meciũ. Ternꝰe ſprüualis c. de male 8.reg c dic. cap. ſatnimꝰ. vbi di. Statuimꝰ vt nomẽ dfipy ſquis ᷓ deũ vel aliquè ſcõx ſuoꝝ⁊ ma⸗ ſtiimoun rime 3 btãz vginẽ linguã i blaſphemi io reg. voun relarare pſůpſerit. p epm ſuũ pene ſub⸗ idirtadtec dat infer ius ãnotate. vʒ vt ſeptẽ diebus smon cij dicis p foꝛibꝰecclic. i mãifeſio dũ agůt muldnt miſſar ſolenia blaſphemusexiſtẽsvltio rötiqroſeg illor die dñice palliũ? calciamẽta non ſtnachenbn pabeat.ligatꝰcoꝛꝛigia circa collũ:ſeptẽ- erüt de itu q; pᷣcedẽtibꝰ.7 ferijs in pane ieiunet? . Eccecgot 3quaecceſiã nullaten igreſurus quo cütrenerten libet pᷣdictoꝝ dier tres ſi polerit. alioqu o bñandi duos paupes ſiut vnuz reſiciat:⁊ ſi nec Mce perc ad hoc ſuppetũt facnltates id in penam wie reu aliã cõmutet᷑: cuiẽt ſirenuerit recipe ac Pagere peniẽtiã ſup̃dictã ecchie iterdica paſseu tur igreſſus. ⁊ ĩobim ecccſaſtica careat ipbemain ſepultura. p wpalẽ plerea plãtẽ coactiòe: iu vosenn heceſſe fnerit epi vioceſani adiibita 3 ſuz dai eñ · Saſphemus ſi vines fuerit. ꝓ0.ſoli vqnodtifii doꝝ alioqn 3o.iue.⁊o. vel ſi ad id non iesitibli ſuficiat. v. ſolidoꝝ vſualis monete pe- angccin 14 mulctetur. nullã in hoc miſericoꝛdiã caunu biturus. Quartꝰ eſt infidelis· dan. z0. denneri lu Vabuch. viſo miraculotriũ pueroꝝ de duugrput cretũediditcꝙ qœks locntus fuiſſet blaſ uphmirg phemiã 3 de coꝝ diſpiret.⁊ domꝰ ei aooLut deuaſtaremr. Idẽ habetmr.o. di.ca. ꝗ⸗ eni cüch. Wachoinectoérinſdeliiimocã- g nis ſuo alcoꝛano pᷣcepit. ꝙ ꝗcũq; deũ et od oii. E xpᷣm 7 beatã virginẽ blaſphemaret me bun dius vinidereur. Quint⸗ huts peccar MiagoW punitoꝛ ẽ dininalis qa deꝰ tribiliter pn Ndetipe nit tale peccatũ. ecc.⁊o. Qui maledire stönbli rit pii vel matri.patri.i.xpᷣo ⁊ deo.ma 5 phitzt tri.i.virgini marie vel glie triũphanti. glu ſi exingneiur iumen eins in medijs tene⸗ wseph brs. i. in puncto moꝛtis. Sertus puni eglsii wrei iſernalis. nã in mundo iſto viabo
Sermo · V.
ꝰ fecit punitionẽ deiſto peccato. Vnde miles ꝗdã ĩ dioceſi remenſi cũ qjdã die ĩ cena lndẽdo blaſphemarct deũ ſtati p⸗ cuſſus cãduco moꝛbo coꝛã aſtantibꝰ ca- dẽs ꝓ totã ſequẽtẽ diẽ hoꝛꝛibilit ſe diſcer pẽs ⁊ ad terrã allidens ⁊ ex oꝛe ſpumaʒ enomẽs miſerã aiaʒ erpirando diabo⸗ lo cõmẽdauit. Ita ẽt ⁊ nauta qdã q deñ in nãtãdo blaſphemauit ſubito ſubmer ſus eſt: quẽ frater eiꝰ innenit aunlſa lin⸗ gua. vut̃ illud ſap̃. ii.ca. Per qqs pec⸗ caueritp hec ⁊ toꝛqᷓtur. Aliꝰ beatã vir ginẽ blaſphemãs iſelicẽ aiam in man? diaboli expiranit. Et ſic magnifice do mine ⁊ ciues dilecti expedite unt huius fructꝰ ptes tres quẽ tructũ vos obſecro deteſtari vt hic gram ⁊ ĩ futuro gloꝛiam habeatis. men. CDñica i ramis palmaꝝ. Sermo ð vi tio peſſimo ſupbie Incipit. 5 — Em appꝛopinquaſſet Jeſus hicroſoiy⸗ mis 7 veniſſet betphage ad mõtẽ oliueti ⁊c̃. Math. i. C ꝛo huiꝰ ſacri ⁊ ſcti enãgelij hyſtoꝛiali declaratiõe nõnduʒ ꝙ ad hꝰ ꝙʒ aliqʒ ciuis poſſit moꝛalit vi üere ⁊ enitare vitiũ peſſimũ ſupbie tria dʒ hie que i his ↄcluſõibꝰ ꝓtinet᷑.vʒ. Carnis moꝛtificationẽ vt vicijs do⸗ minctur. ¶ Mẽtt clariſicationẽ vt vilia opetur. ¶Ahũdi viliſicationẽ ne nimis glietur. ¶ꝛima cõcluſio põt p rõnẽ ꝓbari. nã cũ coꝛpꝰ ĩ delitijs viuit minime põt mo ralit vinere. Vi Bte li.i. moꝛa. Ii frequẽter maioꝛes tribulatiões carnis ſuſcipiũt q carnis voluptatibꝰ delectan tur. Pt ãbꝛoꝰi q̃dã epla. Quicũq; a pue ritia dedcrit ſe delitijs manebit in uim te:vt vinẽs monuꝰ ſit. Relinqtur ergo ꝙ caro dʒ opp̃mi? moꝛificari.ga dicit augꝰ ð diffinitiõibus carnis. Afflictioẽ p quã laſciue mẽit ſemiaria caſtigatiõe diſcreta cõpꝛimũtur. Mec ille. Que ſũt 8 5

Be ſuperbia
volnptates oẽs niſ ſeminaria carnis. altitudies celi⁊ terre ſuſtollitur quieisʒ wſn Vñ ſene. oðepla hoc cõſiderãs aiebat. ip̃a q̃ alta ⁊gloꝛioſa pñtis vidẽtur ſecu Haioꝛ ſũ ⁊ ad maioꝛa genitꝰ qᷓ; vt mã li.ꝓ mentis deſpectũ calcat. Exẽplũha ſ
cipiũ ſim coꝛpoꝛis mei:cõtẽpt⸗ coꝛpoꝛis ſui certa libtas ẽ.⁊ ne videamur tĩ poe n e eo tica dicere ſumamꝰ exẽplum a ſacra bi xerit.⁊ tñ ad tã altitudin
blia exo.⁊4. AMoyſes accepturꝰ rcue⸗ uenerüt. ¶ He cõcluñões magniſiceco latiões dinias⁊ legeʒ.ꝓo.diebꝰ ⁊ nocti mes 4
bemꝰde beato Frãciſco. dñico.⁊ aiijs
ſeculi huius viſitate eoxꝝ honoꝛes dipe pii Smagnaste⸗
Di
mn rinrau
tqʒ amãtiſſimi cines in facrocj nn
bꝰĩ mõte ieinnanit.¶ Miri.g hõ dʒ gelio hodierno denotãtur. Qm̃ inpi ichl pr
hre mẽtis clarificationeʒ vt viia opct᷑
i. vt cognoſcẽdo ſeipm ⁊ inã cõditionẽ cijs pdeſtinãs: qð notatur p hocꝙ
ſtatuꝓpꝛio pꝓmaneat.⁊ ne altioꝛa qrat: ſup aſinã aſcẽdit:aſina.n.ẽcaro nfa.ſj
ma pte ponitur carnis mortiſicatio ji jnun rs ſin. De
jmo. Vid
qð ꝓbatur ſic rõne. Nã ſi hõẽ diſcretꝰ pꝛa quã aſcendimꝰ cũ eã rõni ſubijum noc
dʒ hfe itra ſe. cuins filius ſu egoquã ar
⁊ eã̃ montificamus. In ßa pte poniur ju tmli
tẽcxercuit pr meꝰ.g fuit faber. nũquid mẽtis clarificatio vilia eooperansibi. inhiln
go debeo q̃rere regni dñium Moc nõ lij ramos. vbi oſditur ẽ veriſimile nij ex gia ſpãli.ſi legit de batur ßʒ cõditionẽ ſnã. dauid in pʒ. Vepoſt fetãtes accepit eñ. hoc volebat dicere augꝰ iꝓemio q̃rti li nitatẽ flenit ſup illã
P quitz opa- uxnun itionẽ ſuã. Zirz pte poni nichln. tur můdi vilificatio ibi. Vidẽs Jelusd jwaſalon
6 atẽ fien q̃ſi volẽs expꝛimere huupi u bꝛi de trinitate g ſic ait. xandabilioꝛ eit mũdi cõtẽptusvt d
aius cni nota eñ infirmitas Ppꝛia: q; q cõſequens huic en
i Luce.io.g terusẽ heis. P
itas P cenãgelio. Et vt melns ſieritiu eq nõ reſpecta menia mũdi:vias ſydex. hec pateant videamꝰ h
fũdam̃ta trax.⁊ faſtigia celoꝛũ ſcxutat. clarate hyſtoꝛie fructꝰ e 15 Ber. ſcribẽs ad engeniũ ait. Spiri- ſupbie:quã hoies tnalis hõ oẽ opus ſuũ tna q̃dã ahdera hfe: qð viciũ xps hodie ad nñʒ erẽplun tiõe pᷣueniet.pᷣus ꝗdẽ an liceat: deide an deteſtatus fuit ſup aſinã aſcendẽdo non deceat. poſtremo an erpediat. Erẽpluʒ in currn aureo ve equo magno. vt di hi de dauid. Qui ne ipbiret nec ſe itel criſoo. tinter honoꝛes fiẽdo. ⁊nont ligere affirmabat qͥ gia ſpũs ſcti ꝓpꝛio ertollendo: de quo tres cõcluſões cůtr⸗ ꝛe o lobatur. vñ dicebar in pᷣ. Wa bus dubijs moꝛe ſolito declarabimus. mibi itellectũ ⁊ ſcrutaboꝛ mãdata tua. C õcluſio pᷣmaẽ degditate ſupbieu⸗ C Biriz q hõ dʒ hie mũdi Vilitica lis. ꝙ ſupbiaẽ appetitus puerſe celſiu⸗ tionẽ ſpãli reſpectu honoꝝ ios nõ qrẽ diis m aug. Er hac deſcriptiõe ſu⸗ do nec in ipis ſe gloꝛiãdo:qð et rõne ꝓ⸗ pbie tria mala appʒ hoiem oparip ſu⸗ batur. Si hõẽ virtuoſus fiati bonoꝛes pbiã. offenſione uiipius. offenſionẽ ꝓ⸗ ðmn ſequũtur: quosſi ipᷣe q̃rerethec ha ximi⁊ offeniont dei. Nꝛimũ notat cũ beret foꝛtaſſe. ⁊ ſe vitioſũ ⁊ ſupbũ oſten
Moꝛiã. CMe⸗ Dez au ri vinũ peſime in piosi Ppter honoꝛez ſolet wint. h
pilnig; ag ſytigainin (i dinpictw cni. tuchiuo tunni pinn Qnip ſizio gltn.
di upbia.ſ.i malo rubiecto. Secũdum NWiw deret. Hinc angꝰ.y lib. de ciui. dei ait.
u dei notaturcũ di appetitꝰ.ſ.ʒ ꝓxin. Ter Wloꝛiã ⁊ honoꝛẽ nõ oʒ ſequi vtꝰ:ſᷓ ipſã niů 2
Sloiä 21 bl ü notatur cñj d pnerſe ceiituais.ſ con Nntẽ · Sñ honoꝛes quos multi expetũt tra deũ. ¶ Circapᷣmũ notãdũꝙꝙ ſuper cato petere nõ debuit.ſʒ eos cunctos ob
e peterE nö debuit. ſʒ eos cm bia tria nocumẽta peſſima dat iubiecto eiꝰ rurẽ nõ petẽti accidiſſe dicũtur. Er ipam hñti.iflationẽ ĩ vite Pncipio. iſe quibꝰ elicitur moꝛales honoꝛes hꝰ můn ki
di vbere deſpicere.cũ ßᷣm rectũ iudicinʒ tc eraltẽtur. Vñ Gte.iregiſtro. Sup
ſcitatẽ ĩ vite medio.cecitatẽ in vite mi auod peina eñ adoleſcentes. velqð dete
6
no. Quãti nocumentiſit vt iunenes vel
huiin nei Lohyi vlech
Mhuman Meibooi
Mareima Siluiq;

tainancm
wcheirhit ls. Inſ ovli eohe didnr
t ſuã. n 3 p
obi. cjät
iqi volẽser
di Luce. igt . tyin
Kw
es ppuerhon
hodie aune up aſnzaſcni vel equo magn honoꝛes fliio⸗ vo tres cõcuſi ſolito deckn naẽ degditai petus puet Erx hac dein appʒ hoiemoh uchius ofn ontdei. Pini en i 30 n cj rclpm noii min peſimm anonẽi ytt melo.cccuin nocmmiſtn cadoleimn
e
———
Sermo. Xx.
nins en preri int iupbi oñduur p ſalo
monẽ.ſap.4· qui ait. Biſrũpet dñs i⸗ flatos.ſ.g tã cito erexerũt ceruicẽ 3 me. Dat ẽt ſupbia infelicitatẽ ĩ vite medio: ga cũ aliqs in pᷣnciꝑio icipit fupbire.cũ pnenerit ad maioꝛẽ etatẽ er mala cõſue tndine vix a tali vitio poterit ſe abſtine re.vix erit vt ex vitijs nõ ſupbiat ſuis.⁊ de hoc dicebat Wꝛe. ifficile eſtvalde vitare peccatuʒ.qð de victoꝛia naſcitur vitioꝝ. ¶ Datẽt ſupbia cecitatẽ in vite tmino. Vi de eo põt dici illud qð ſcribi tur Apoca.z. Dicis ga dines ſũ ⁊ locu pletatꝰ ⁊ nulliꝰ egeo.⁊ neſcis qa miℳ es ⁊ mißabilis nudꝰ ⁊ paup? cecꝰ. ¶ Vir ca ⁊ notandũ ꝙ ſupbus offendit ꝓxi⸗ mũ tripliciter. vʒ coꝛde.oꝛe.⁊ ope. De Pmo ait ſalon ꝓner.⁊z. Arma ⁊ gladij i via ſupbi: cuſtos aũt aie ſue lõge rece⸗ dit ab eis. De ßo ait ſalon ꝓner.⁊x. Di fnerit ſupbia ibi erit ⁊ contumelia. Dez ait. Ber. Mec ſolũ ſupbi mole⸗ ſtant ꝓxios immo ſi occaſio vt ab alijs moleſtent. Hinc dicebat dauid. pᷣs. Su perbi iniq; agebãt. Et itex. õſundãt
mpbi ga ininſte inigtatẽ fecerũt in me.
¶Circa ttiũ notãdũ ꝙ ſupbus offẽdit
deñ triplicit vt pꝛicipiaioꝛẽ.vt rectoꝛẽ.⁊
cõſumatoꝛẽ. De pᷣmo notãdũ ꝙ dens ẽ pꝛincipiatoꝛ oinʒ bonoꝝ. Ipi aũt ſup- bi attribnunt oia opa eoꝝ ſibi ipis dicẽ⸗ tes illnd qð ſcribit in p̃s. Linguã niam magnificabimus labia nña a nob ſi ⁊?c.
Oiendit ſupbus deñ vt rectoꝛẽ ga ðs regit ⁊ gnbᷣnat oĩa: dẽpto ſupbo g ſe re⸗ git ad ſuũ velle.⁊ nõ ſolũ nõ vnlt regi a deo:imo ſe opponit ðo. Vñ angꝰ. Su⸗ pbia iſdiat bonis opibꝰ.ſ.factis a deo vt pereãt. Et Bee.clarius h erplicat. Vũ oia vicia fugiant a deoꝛſola ſupbia
deo ſe opponit. Offendit ſupbus denʒ
vt cõſumatoꝛẽ.quia ðs vellet oia cõſn⸗ mare i bono fine.ſʒ ſupbi vellent gia cõ nmare ĩ malo ſint.ſ.ad ſupbiã. Vi de eis dĩ ilnd q ſcribitur Math.⁊ʒ· Oia
opa ſua faciũt vt videãtur ab hoĩbus
Et ita viſũ ẽ ꝙ ſupbia offẽdit ſubieciũ
ꝓpꝛiũ. offendit ꝓrimũ. offendit deum.
ji cũ tãte malignitatꝭ ſit ſicut apparet er ſua deſcriptiõt bñ merito põt dici de ea illndeccli.io. Initiũ ois peccati ſup⸗ bia.quia p eã nã hnmana de paradiſo eiecta ẽ:natura angelica a celo diſſipa⸗ ta eſt.nã dinina ab iſtis cõtẽpta ẽ. Et iðõ cuncta vitia a ſupbia pꝛocedunt. Hinc tob. ꝓꝰ.dicebat fuio ſuo. Supbiã nũqᷓ; in tuo ſenſu aut ĩtuo vbo dñari permit tas. De iſta cõcluſiõe ſatis dirimus.ſed moneamus qõnem vt cã̃ melius decla remus.¶ Iut ergo iſtã cõcluſionẽ petii an talis offenſio qᷓ ꝑ ſuperbiã fit ſemper ſit peccatũ mõtale. Ad qð bꝛenit᷑ rñdet᷑. Q⸗ cũ ſupbus appetatercellẽtiã ſeu celſi mdinẽ hoc põt duplr eẽ Fʒ ſniaʒ ſancti tho.⁊ durandi. Aut.n. appetit aliquis celſitudinẽ ſub deo cũ ti iliaʒ nollet niſi mõ licito.vel cũ gloꝛiat de honoꝛibꝰ:nõ tñ vt a ſe habit.ſ; ſicut a deo.nec tamẽ deſpicit cetos. cũ talis motꝰ ſit iperfectꝰ tale peccatũ eſt veniale. Aut appetit cei
ſiudinẽ 3 deũ: cuʒ quis p fas ⁊ nephas
honoꝛẽ vellet obtinere ⁊ tũc eſt peccaiũ moꝛtale:⁊ ratio huins ẽ quia humilitas q̃ contrariatur ſuperbie reſpicit ſubie⸗ ctionem hominis ad deñ: ſupbia vero eius oppoſita huius ſubiectiõis reſpicit defectum.quia per ipᷣaʒ quis extollitur ſupꝛa id quod eſt ſibi pꝛefixum a dinia regula 3ᷓ id quod apoꝰ dicit ⁊ ad coꝛ. io. Mos aũt non ĩi immẽſuz gloꝛiamur. Et ideo dicitur ecc.io. Initinʒ ſupbie hominis eſt apoſtatare a deo. Apoſta- tatur quippe inperbus a deo. quia ẽ cõ
trarius caritati dinine per ſupbiam de
qua dicebat angꝰin ſecundo cõfeſſionũ. Snpbia celſitudinẽ imitat᷑. Et hec ſuf⸗ ficiãti pñti pte. Nũc ſupeſt vt trãſeamꝰ ad aliã. ¶ Wõcluſio ⁊? que ẽ de qualita te huins peccati talis ẽ. ꝙ ſupbia ex ſua malignitatetres hz peſimas q̃

vitia capitalia.accipiẽdo ſpãlt ſupbiaʒ
DBe ſuperbia
EMima ẽ ſupbia alioꝝ maloꝝ gñatia. vitij eſt inpatio in malů oiuʒ vitioꝝ. nã ¶⁊ eſt ſupbia oinʒ vitioꝝ diñiatiua. p nullũ vitiũ ia offendit᷑· deus ſicut per 37 eſt ſupbia oiuz vitioꝝ ſupatiua. ſupbiã.qꝛ i alijs vitijs hõ a deo aucrtit Q ãt ſupbia generet alia vitia duobꝰ
möis pʒ. p erẽplũ.⁊ ꝑ auctoꝛitatẽ.ſder vel ꝓptẽr deſideriũ cuiuſcuᷣq; alteriꝰbo
ereplũ ſic. Nãſi qʒ eñ ſupbus nvultvi ni.ß; ſupbia hʒ auerſonẽ a deo er hoc
dere parẽ quẽ cũ hʒ ei inidet. Ey inui ipſo ꝙ nõ vuli deo ⁊ eiꝰ regule ſubijci. dia naſcitur poſtea ira.⁊ cũ cſt iratꝰeffi ¶ Ideo dicit Faco.⁊*. Supbis dens reſi⸗ citur accidioſus:cũ eſt accidiolus vellet ſtit. Et clarius hoc dicit aqucdã glo.ſup hie aliquã cõſolationẽ.⁊ tũc delectaturĩ pᷣ. Supbi inique agebãt ⁊c̃.qͥ dic̃. Aa comedẽdo? luxuriãdo.⁊ ſic efficitur gu
bat ſapiẽs eccle.io. Inttiũ oĩs pᷣctiẽ ſup Id quã.q.bꝛenit rñdet᷑ ᷣm durãdũ i ſů bia. Et certe ita ẽ.qꝛ cũ alia vitia hẽant ma ſic dicentẽ. Q btũs Wer. ponit.i⁊. vutes oppoſitas viſtribntine. ipſa ſola gradus ſupbie in lib. de.i⁊.gradibꝰhu⸗ ſupbia oibus ſimul opponitur. Vñ diẽ̃ mnilitatis. Mꝛimus.n.gradus hũilita hugo.in 4 libꝛo de aia. Vetera vitia tis eſt coꝛde ⁊ coꝛpe ſemp oñdere hũilita ſolas illas virtutes ipediũt qbus ipfa de tem defiris in terrã aſpectibꝰ.cui oppo ſtruũmr.vt luxruria pudicitiã. ira patien
tia.ſola vo ſupbia 3 oẽs virtutes ſe eri- oꝛdinate circũſpicit. ⁊ꝰ gradus hůili⸗
git.? quaſi gialis ac peſtifer inoꝛbꝰocs tatis ẽ vt panca vᷣba ⁊ rõnabilia locjtur coꝛrũpit. C q̃litas mala hoꝰvitj ẽ. ꝙꝛ aliqs nõ camoſa voce.cui opponit le⸗ diaur ⁊ cſt caput alioꝝ vitioꝝ.nã teſte
ior. ſe nitas mẽtis p quã aliqs leuiter 2 ſupbe yſidoꝛo ⁊ caſſiano. Supbia dñatur int᷑ ſe bʒ in vᷣbo. talia. accipiẽdo ſpã vt nõ ſit faciis i riſu.cni opponit᷑ ĩepta 2pö vll put bʒ influẽtiãi oia peccata. letitia. gradus hůitatis eſt taciur Verbi gia accipiẽdo ſupbiam ꝓ Acptu nitas vſq; ad interrogationẽ:cui oppo dei· q iſto repitur ſupbiai oi pciõ. q in nitur iact ãtia. v gradus hůilitatis et oipctõ repit ↄtẽprus dei.ſʒ vxẽ diſtict̃ tenẽ qð iʒregula monaſterij cui oppo ab alijs. ſicutloqtur aug. n libꝛo de nã nitur ſingilaritas p quã vuit aliqs ſan ⁊ gr̃a dicẽs. Q uerat h5ö 7Mehiet Pʒ lege ctioꝛ apparere. o5 gradꝰ hñilitatis eſt dei ſupbiã ee pctm̃ multũ diſtincus ab credere ⁊ ꝓnũciare ſe oibus vilioꝛẽ. cui alijs vitijs. Et de hoc datur exẽplũ.nã opponitur arrogantia p quã hõſe pᷣert ſigs incideret pedẽ alicuius hois adhuc alijs. 5 gradus humilitatis cſtad oĩa ile talis viuere poſſet. ſilſ de manu.ſed ſe inntiis cõfiteri cui opponitur pſůptio ſiqʒ incideret caput nõ amplꝰ cẽt vita perquã.ſ.ho reputat ſe ſufficiècẽ ad ma eius. Aa mõſilr ſiqʒ inciceret uuaritiã ioꝛa. 8?gradus eit confeſſio pctõx cuj vahnc perãcapnt abcrẽt.ũlupbia i opponiur pctõx delenſio. 2 graans eidit cetera vitia nð raput hient. nde hilitalis eñ in duris ⁊ alptris patiẽtiã Wreg. in noꝛ. Vitc ſupbie ab ipſa ra amplecti. cni opponii ſilata conteiiop dice ſecandũẽ. vt cũ larenter oritur tũc quã.ſ.aligs nð vult ſubire pniaʒ ꝓ pec vigilanter abſcidatur. ne ꝓfectn vigcat carisgſilate confiteur. io gradus eſt ne vſu roboꝛet. Cz qjlitas huiꝰpeſſimi obia.cui opponit᷑ rebelluo. iꝰ gradus
vel pp ignoꝛãtiã. vel ꝓpter ifirmitatez.
rimũ pcim̃ in hoie eit inpbia. Et ita pʒ loſus ⁊ luxurioſus. Etqꝛ pecunie defi- iſta 2* 2. ¶u quã monet᷑ qõ vłpeti ciũt: efficitur auarus. Et ita pʒ ꝙ er ſup no quedaʒ q̃ talis eſt. Quot ſũt gradus bia alia capitalia pctã ꝓcedii.õ dice⸗ huiꝰpeſſime qualitatis. q̃ ſupbia noiat.
nitur cnrioſitas p quã aligs curioſe ⁊i⸗
3 eſt gradus hñilitatis
pice iem diiwi w vuhel nidu Wt yrwüch nh isgul indecisuö jumoſudl spil pau (Debnog firzwnh imis hois iszüt vbic s vaglurc iipilas. mntert pee ſopons we jüuenaaſ müi cni guc on hitigi iſozp guſiors miuialsq unori ſmugun iünipcrin ſihmdüne imr Nunvm mhin tzunn Mzu puſe Mp weun wspan igguti ſienon ththni ſiöwane 2
utit

ccic; al i regue ſh Subon dic quicht gbicc hdeg ſupbu kiin ämouckqn Quorſit gu nsqlupbij mi d in duriii is Mer. poyit de. i⁊. gradib) Mgradus hil mp oſdere höl abꝰcu op dhaiqnoſen . s hü atrna
wc. cui opponi
iqs leniert in .cni opponüi plluauis eſt u rogationẽ:cin gradus hüilt monaſteri 3 hul vukalg
grad ůiuu et cidus vlih nup quiböt bumlatischt iopponunjt uuſe ſufſciit clconielio vui us Ayeß ſi poni ſluun wu ſpir ih⸗ tur. iWg i nu i
Sermo. N.
hůilitatis eſt ꝙ hõ nõð delectetur facere ꝓpꝛiã volũtatẽ. cuiopponiim libertas peccãdi. ꝑquã võ delectatur facere qð vult inꝰ gradus humilitatis eſt timoꝛ dei cu opponitur peccãdi cõſuetudo.qᷓ multiplicat dri cõtempiũ. In his vero gradibꝰ bꝛenit cõtinẽtar oẽs filie ſpẽſqʒ ſupbie. vt ñi quis vcllet de ſupbia ꝑ oꝛdi nẽ tractart⁊ ꝑuiculariter: poſſet ſatis bñ p inos gradus incedere:ſed nũc pticula riter de eis nõ intẽdo tractare cũ pᷣſens pᷣdicatio ſit ð ſupbia ĩ gijali.tñ iſtos gra dus ſpãl p aliqnas auctoꝛitates ꝓbabo ¶ De pᷣmo gradu loquẽs Ber.in ope pailegato rephendẽs ſic ait. Ex motibꝰ exterioꝛis hois interioꝛẽ agnoſcas. Qu- rioius aũt vbicũqʒ ſtat. ambulat. ſedet. ochs vagatur caput ereciũ ⁊ aures poꝛ tat ſuſpẽſas. Vir quoq; puerſus ãnuit ochio.terit pede.digito logiur.ex inſolẽ ti coꝛpoꝛis motu moꝛbꝰ aie dephendit᷑. qᷓ;diu eni ad ſui circũſpectõeʒ toꝛpeſcit ĩ curiã ſui curioſam in alijs facit. ¶ De = gradu logtur Ber. vbi ſupꝛa. dicẽs. Qui ſui negigens eſt alios circũſpicit. dů quoſdã ſuſpicit ſupioꝛes.quoſdã de⸗ ſpicit inferioꝛes in alijs quidẽ videt qð inuidet.i alijs qð irridet.inde fit vt mo bilitate oculoꝝ leuigatꝰains nulla vtiq; ſui cura agitur mõ p ſupbiam ad alta ſe erigit:mõ per inuidiã ĩ ima ſe demergit nũc ꝑ innidiã negter tabeſcit: nũc ꝑ extol lentiã puerititer bylareſcitĩ altero ncqᷓ; In altero vanus vtrobiq; ſuperbus
eriſtit. qꝛ ⁊ ꝙ ſupari ſe dolet.⁊ ꝙ ſupare
ſe gaudet. amoꝛ pꝛope ercellẽtie facit.
¶ Dez gradu loquitur Ber. vbi ſu pꝛa ſic dicẽs. ſpꝛopꝛiũ eſt ſuperboꝝ leta ſemp appetere.triſtia deuitare:duz eniĩ ſupbus pcurioſitatẽ ad ai lenitatẽ pue⸗ nit. qꝛ gaudtũ qð ſemp appetit frequẽti videt ſterpolaritriſtitia quã de bonis al teriꝰhit ipatiẽs ſne hũiliatõis ſugit ad cõſiliũj vane ↄſolatiõs. Pt idco bñ dici tur inepta letitia.cõditões q̃ttuoꝛ habẽs
pp qs vocat᷑ inepta hec.n.letitia ãnexrã
hʒ fatuitatẽ.ſociã ĩpuritatẽ admixtã an rictatẽ adiũctã puerſitatẽ.offuſcat fatui tas. deturpat ipuritas.pturbat ãrictas. ferm̃tat ipietaſ. ¶ De 4 gradu logẽgl. Puer.io. Quicũqʒ tribuitũbi bonũ qð facit.ſi nihil mali videatur mambꝰopa ri coꝛdis inocentiã pdit in qno largitoꝛi bonoꝝ ſe pꝛetulit. Et iõtaleʒ aboĩatur deus. C De 5? gradu auBer.vbi ſu Turpe eſt ei g ſẽ ſup cũctos iactat ſi nõ plus ceteris agat pqð vltra ceteros ap
pareat. Et infra de tali etiã loquẽs ait.
Singularis plus ſibi blanduur de vno ieiunio qð ceteris pꝛãdẽtibus facit q; ſi cũ cetis ſeptẽ dies iemnanuerit.melioꝛ ſi bi videturvna oꝛatiũculq̃ peculiaris qᷓ; tota pſalmodia vnnoctis. ad oĩa ſua ſtrenuus.ad cõia piger.vigilat in lecto. doꝛmit in choꝛo. hic omnes iudicat.bic
oiuz ſcã coꝛrodit. Inde pᷣs. Signlart fe
rus depaſtus eſt eã.ſ.vincã. C De6? gradu loqtur btũs Breg. ⁊b.mo.c.b“. dicẽs Quattuoꝛ ſůt ſpẽs qbꝰ ois tumoꝛ rrogãtiũ demat:cũ bonũ aut a ſe ipis hãe cxifiumãt. aut dũ ſibi datũ deſup cre düt: pꝛo ſuis hoc ſe accepiſſe meritis pu tãt. aut cũ iactãt ſe hie qð nõ hñt. am cũ deſpectis ceteris ſingularit᷑ videri appe tũt hie qð nõhnt. ¶ De gradu vict Zudith.õ.ꝛeſumientes de ſe ⁊ de ſia virtute gloꝛiãtes hũtias. CBe.S?gra du loquitur Wer.vbi ſupꝛa ſic dicens. Multas faciũt alig excuſatiões ĩ pciis. Aut n.dic ꝗ excuſat ſe. non feci.aut feci qdẽ ßʒ bſifeci.aut ſi male ñ muitũ male. nõ mala intẽtde feci. Si aũt de illo ſicut adã ⁊ ena ↄuincit ⁊ aliena excuſatiõe ſe excuſare nititur.de quo ẽt dicebat Gre. zz.mo. Vñtatũ humani giiis ẽ vitiuʒ ⁊ ludẽdo pctm̃ cõmittẽ ⁊ cõmiſſuʒ negã do abſcõdere.⁊ cõuictũ defendedo mul tiplicare. De o? gradu loquii Wer. vbi ſupꝛa ſic dicẽs. Periculoſioꝛ eſt fal⸗ lax ⁊ ſuperba cõfeſſio.qᷓ; ꝑtinax ⁊ obſii⸗
————————

½
——
nata confeſſio. De io.gradu loquitur moyſes numeri.o.ſic dicẽs. Nolite re⸗ belies eẽ deũ. Et c. ia qͥ ꝑ ſupbiã aliqd pcti fecerit. qm̃ rebellis fuit ʒ deũ pibit de pplo. Exemplũ euidentiſſimũ habemꝰnumeri.io. de choꝛe dathan?7 abyrõ ꝓ crimmibꝰ ſynagoge quos ter ra deglutinit ⁊ viui deſcẽderũt ĩ ifernũ. De.ii.gradu loqt Job.⁊2.c. Vir va nusĩ ſupbiã erigitur.⁊ q̃ſi pnllũ onagri ſe liberũ natũ putat. Be i⁊gradu lo tur Ber.vbi ſupꝛa dicẽs ꝙ poſiq; terri bili dei iudicio pᷣma flagitia ipũitas ſeg tur: expta voluptas cito repetitur. repe tita blanditur:cõcupiſcetia reniniſcẽte. ſopitur rõ.ligatur ↄſuetudo.trahitur mi ſer in ꝓfundũ maloxꝝ.traditur tyrãnidi peſſimoꝝ.ita vt carnaliũvoꝛagine peſſi moꝝ deſiderioꝝ abſoꝛtus.ſue rõnis di⸗ niniqʒ timoꝛis oblitus dicat ĩſipiẽs i coꝛ de ſno nõẽ deus:iã idifferẽter libitis ꝓ li citis vtitur.iã ab illicitis excogitãdis ꝓ⸗ petrãdis ⁊ inneſtigãdis aius manꝰ ⁊ pe des mie retrahunt. Et ſic ſit finis huiꝰ ↄclonis. ¶ Conclo ʒ? que ẽ de qᷓ;titate hniꝰpcti talis ẽ.ꝙ vitiũ ſupbie ita ĩ ma⸗ lo intẽditur ꝙ ex ipſo tres offenſiones graues ſequãtur.qᷓʒuis tales offenſiões alio mõ ex ſua diffõne ſupius tetigimꝰ. vʒ offenſio dei.offenſio ꝓximi.⁊ offen ſio ſubiecti. Offenditur.n.tripliciter dens ex ſupbia.ſ.vſurpatiõe glie. vſur⸗ patione figure.vſurpatõe gratie. Offen ditur aũt deus pᷣmo vſurpatõe glie. In bonis opibꝰ nĩis duo ſũt.ſ.honoꝛ ⁊ vti⸗ litas. Honoꝛ dʒ deo attribni.ſivolumꝰ vt ipſe nobis tribnat vtilitateʒ. Viñ ipſe dicit ꝑ Iſa.⁊. Bloꝛiã meã alteri non dabo. Offenditur deus ⁊ per ſupbiaʒ vſurpatõc figure. Wã ſupbus ponit ſi⸗
gnũ diabolii aia ſna:qð ſuperbia ẽꝓpt᷑
quã tollitur ſignũ dei qð eſt ga hũilita- tis. Jõ dicit pᷣma petri.v.c. Superbis
dens reſiſtit.hũilibus aũt dat gratiam.
Oſfenditur dens z per ſuperbiã̃ vſur
Se ſuperbia
parione gre. qꝛ ſupbus eredit ꝑ nã vir tutẽ oĩa obtinere ⁊ nõ vpi gra 3ᷓ illð apl i. ad coꝛ. ij. c. Bratia dei ſũ id qð ſum. Eæ offenſo eſt offenſio xpᷣi. ã offen ditur ꝓxinns er ſupbia triplr.ſ.coangn ſtauiõe: depᷣmitione: vitupatione. Be pᷣmo pz rõ.nã cnʒ aliqs vnlt ſe dilatare coanguſtatꝓximũteſtante ſalomone ꝓ uer.x4.⁊ dicẽte. Qui ſe ſupꝛa modum ertulerit pᷣmere ac depꝛimere alios vide tur De iſtis ſnpbis loq̃bat ieſus Mat. SRtnſ teria na. He⁊ pʒ rõ.qꝛ ſupbi volũt ſupeſſe ceteris.vñ de vno ſupbo tale dicitur ꝓnerbiũ. ſte ſe⸗ det mihi ſuꝑ collũ. Bez? logtur ſaß. Puer.⁊4. Qui ſe iactat? dilatat iurgis 2citat. Cʒ oſſenſio ẽ offenſo ſubiecti que triplex ẽ. Expulſio boni:pᷣnatio bo ni.⁊ inquatio boni.nã vitij ſupbie bo⸗ naq̃ ſunti ſubiecto erpellit. vñ Wrego. Sicut hũilitas oĩa vitia enernat.ſic up bia oẽs vᷣtutes deſtruit ⁊ enernat. Eti ſupbia bona itrare in ſubo non pmũtt. Vñ dicebat Ber. Supbia ſiue exũs ſiue õ: ſp ẽ cã ſubtracte gratie. Ptiã ſup⸗ bia panca bona q̃ expellere non põt de ſubiecto coĩgnat. Vñ qdã poeta. Ing nat egregios adiũcta ſuperbia moꝛes. Ethec ſufficiant de iſta conciuſione. Curta hãc ↄꝓcloneʒ põt q̃ri qs puni⸗ tiones legimꝰa deo datas ꝓpt peccatũ ſupbie. Zd qð bꝛeuiter rñdetur. ꝙ licet deꝰ oſideri varias pnnitiones e pctõ ſupbie tñ ad pñs.o. enumerabo ⁊ non plus cã bꝛenitatis. Quaꝝ ſit pᷣma talis in oꝛdine. Vucifer pᷣmus angelus ꝓpt᷑ ſupbiã de celo deiectusẽ.⁊ cũ fniſſet in pPmo oꝛdine pꝛimus ſi ſtetiſſet:infimus poſtea factus eſt. de qno loqtur Iſa.iꝗ. Qnõ cecidiſti luciferq mane oꝛiebaris Et luc. io. Videbã ſathanã qjñ fulgur ð celo cadentẽ. ⁊ punitio factaẽ ĩ hoie qui volẽs eẽ ſciẽsvt deus:ẽ factus iſcius vt pecus.yfñi Ber. uto bꝛuta iumen ta dicerẽt ſi log fas cẽt. Vece adã facꝰẽ
jimt i nij mn picli bipbis ſubdt nipieci
mo ſ
můg nm digi iihn waidii hiilanẽ ptnbur imappl drg noqv ioregnit i. o*p ius fupbi c dis yl punito ſ miſuph ſeyulubot ſne3t ijdisge vßul.

al? dilgtatin ẽ offenio ſuhi ſo boni nan viti ſuppieh Wollvñ Preg Wanemat.ſci
utc. t (inubonopn Supbia ſueci ce gratc. Piüt
non pů qãpoeu.
la ſuperbia m de iſta condin Mez pol qriq;h datas ꝓpt u wer rideurq z punitionese umerabon sQuax ſi pn erpmus angl ceas.⁊cůfu mus ſi ſtenſſcii de uo loqur) ciu qmaneui bäſaiit punu jui heu
Sermo. L.
qᷓ vner nobis. Et dõ ip̃s. Homo cũ in honoꝛe eẽt nõ itellexit ⁊c̃. 3ꝰ punitio facta ẽi ſaule:q cũ hũilis eẽt ſubliniatꝰẽ
in regẽ.vñ pᷣmi regũ.is. Mõne cũ puulꝰ
eẽs i oculis tuis capnt ĩ tribubꝰirłfactꝰ es ſupbus aũt factꝰa regno deiectus ẽ. vñ ſubdit ibidẽ. Qꝛ ꝓieciſti fᷣmonẽ do⸗ mini ꝓiecit te dñs ne ñs rex ſup iſri. 4⸗ punitio fcã ẽĩ roboã filio ſalomonis ʒ. regũ.in qĩ ſupbia poſitꝰdirit pplo. Api nimꝰdigitus meus groſſioꝛ ẽ doꝛſo piis
mei.pã meus aggrauauit ingũvr̃m.ego M
Vo addã iugo vño.⁊ reliqᷓ:ex qᷓ fupbia ſic hũiliatꝰẽ.qꝛ cũ mifiſſet Adurã g erat in ꝑ tributa ad pplin poſt iſtã rñſionẽ lapi datꝰ? a pplo:⁊ moꝛtuꝰẽ.iRex ãt fugit ⁊ p didit regnũ. Ipũitio fcã ẽ ĩ nabuchodo noſoꝛ q vt legit᷑ Dani.j. depoſitꝰẽ ð ſo noregni⁊ cõuerſus i beſtiã ꝓpt᷑ ſupbiã ſnã. o* punitio fcã ẽ in antiocho ð cu ius ſupbia legit.z. mach.⁊o.vñ pcuſſit eũ dñs plaga iſanabili ⁊ hũiliatꝰ ẽ. punitio fcã̃ eit in pplo iudaico q ꝓpt᷑ ni miã ſupbiã gentiẽ ppim qjñ ſtiilã ſitnle reputabat. Iſa.ꝓo. Ecce gẽtes qjñi ſtilla ſitule.⁊ q̃ſi momẽtũ ſtatere reputate ſũt. ⁊ tñ dis gentilẽ pplin indaico pplo ſup bo ptulit. 3“ punitio fcã ẽ ĩ upbo pha⸗ riſeo ꝗ vt hi luc.ioꝰ ꝓpt᷑ ſupbiã ſuã di cebat. Bfas tibi ago diie qꝛ nõ ſů ſicut ceteri hoĩes ⁊c̃.quapꝛopt᷑ deus pᷣtulit ei publicanũ pctõꝛẽ. opunitio facta eſt in petro ꝗ pᷣ ceteris pᷣſũpſit dicẽs. Mat. z6. Et ſi omnes icandaliʒati fuerint: quapꝛopter plus ceteris cecidit cum ad Vocem vnius ancille ter deum neganit. õ danid i pᷣs ait. Oculos ſuperboꝛum Pumiliabis. Et ſic magniſice comes ac dilectiſſimi cines expedite ſunt hniꝰ fru ctus partes quas ꝓmiſimꝰ:quẽ obſecro vos deſerere vt hic gratiaʒ ⁊ in ſuturo gloꝛiam habeatis Zmen: ¶Mominica reſurrectionis dii noſtri elu chꝛiſti. Sermo de reſurrectione.
74 magdalene? ms m Aria ria lacobi⁊ ſalo⸗ ₰ me emerũt aromata Ahar. 16.c. Mꝛo huiꝰ ſacri? ſancti euangelij hiſtoꝛili declaratòe nõnduʒ ꝙ qui moꝛaliter ⁊ ſpũaliter vinere q̃rũt
poſt moꝛtem ſuoꝛum tria debent eis im
pendere. vʒ. ¶Obſequiũ honoꝛificũ ve pietatis.
¶ ndicium directinũ ſne voluntatis.
¶Teſtimoniũ nũciatinũ ſue qlitatis.
ixi pᷣ ꝙ moꝛalr vinẽtes debẽt ſuis poſt moꝛtẽ honoꝛẽ ipẽdẽ ſepulture.hoc vẽ rõnabile apnd oẽs ꝓ viam nde. imo odio hẽ ille g pie vel mie moꝛtuo vel ꝓ ximo moꝛuo ij fat eis ↄdecẽtẽ honorẽ. Vñ hr̃in ⁊ volumie Paralipomenõ. ꝙ iterfecto amaſia rege inde repoꝛtaue rũt eũ up equos ⁊ ſepelieit eũ cũ piib⸗ ſuis ĩ ciuitate dõ. Aduc vltra rõnẽꝓ⸗ bat erẽplo hoc eẽ nõ ſolũ rõnabile ſed ⁊ opꝰmie. n legit i livꝛo thob. quõ ⁊ q;;⸗ tñ ipſe ſollicitꝰ erat ad ſepeliẽdũ moꝛin os qᷓ;nis arguerct a ſuis. õ hic ambꝛo. nobis pſuadẽs i libꝛo de viduis aiebat. NVeceſſitudini giis dinine religiõis me⸗ tus aſifert. Nulla eiꝰ merces deo me⸗ lioꝛ qᷓ; ea q̃ hʒ pietatis munera. C Diri ⁊ꝙ moꝛaliter imo ſpñaliter vilentes debent adiplere de directo indiciũ vo⸗ luntatis ſuoꝝ defunctoꝝ ponẽdo iexecu tionẽ teſtm̃ per ipſos factũ. Jð heredes a nõ adiplẽt voſũtatẽ teſtatoꝛis.ſ.defun cti tota hẽditate pᷣuari debẽt.licet legiti⸗ ma reſernet.e.de voto.licet. Añ pan⸗ ins ad hebẽ.ſcribẽs ifra. eodẽ. dicebat. Teim̃ ĩ moꝛuis cõfirmatũ è.Zia talis auctoꝛitas ſic põt intelligi.ꝙꝙ teſtĩ poſt moꝛtẽ cõfirmatur per erecitionẽ. Etið dð dat nobis erẽplũ in pᷣs.vt.ſ.ſcũs ip̃ʒ docebat ſic dicens. Diſpoſui teſtamẽt electis meis.ſ.i qbus fiduciaʒ hẽbat. v erecutioni ipſuʒ mãdarẽt. Viriʒ? ꝙ volẽtes ᷣm moꝛes imo m deñ viuerẽ
ſuis moꝛuis debẽt ᷣm qualitatẽ redde⸗

re teſtimoninm:potiſime heredes qui te
nẽt ſatiſfacere in omnibꝰ ꝓ deſũctis c̃.
de vſura.tua.in tex.et in glo.vñ beatus
Ambꝛoſius ad id ꝓpoſitũ in quodã ſer
moõe diccbat. xauda poſt vitã magnifi⸗
c poſt ↄſũmationẽ. duplici.n.ex cã vti
hus ẽ hõi magis laudẽ darc memoꝛie q;
Vite:⁊ ilio potiiſimnnʒ tpe extollas meria ſanctitatſ:qñ nec laudãtẽ adulatio notet nec landatũ tentet elatio:tñ tcſtimoniũ dʒ eẽ verũ.vt ſaitẽ certis ſignis apparẽtibꝰ qð dicitur ꝓbari poſſit. qꝛ aliter teſtimo nium nõ eſt ↄdecẽs ⁊ venit in verecũdiã dicentis ⁊ dofũcti.vñ caſiodoꝛus ſuper pᷣs. Beati immaculati.ait. Sepe ꝓma⸗ lis bonũ tenimoniũ damus ⁊ de bonis mala dicimus neſciẽtes ⁊ neceſſc eſt vt verecũdiã icurrat q ignoꝛãter aliqd aſ⸗ ſerit. C e ↄclones magnifice dñe ci⸗ neſqʒ oꝛnatiſſimi in hoc ſacro euangelio hodierno denotãtur:qð in tres ptes diui dit. Qm̃ in pᷣma pte ponitur obſegũ ho noꝛificnmvere pietatis.ſ. Marie MMag dalene ⁊ aliarũ dñarũ q̃ tã denoto ⁊ fer⸗ nẽti aĩo queſiuerũt aromata vt vngerẽt
gloꝛioſum coꝛpns eaꝛnʒ magiſtri oiumq;
dñi. In ſecũda pte põitur iudicinʒ dire ciuũ ſ ne volũtatis.ſ.diji nñi Jeſu xpᷣiq pᷣdirerat ſnã reſurrectionẽ poſt paſſoneʒ fiendã ⁊ q̃rendã ab iſtis mulieribꝰ;ʒ vo lũtatẽ ipſiꝰ ibi. Et ꝓſpiciẽtes. In tertia pte põitur teſtimoniũ nũciatinũ ſue q̃lita tis.ſ. dñi reſurrectiòis quã pᷣdicãdã ⁊ ãnů
ciandã dirit Jeſus ſuturã ꝙ ſctõs diſcipu
os ibi qñ dĩ p ãgelũ. Ite dicite diſcipul leiꝰ ⁊ etro. Et vt hec clariꝰ pateãt vi deamꝰ hiſtoꝛiã. ¶ Veclarate hiſtoꝛie fru ctus erit reſurrectio dñi.de qua loquẽdo tres ↄclones cũ tribus dubijs moꝛe ſoli⸗ to declarabimꝰ.i Cõclo pᷣma aueẽ de gqditate reſurrectiõis talis ẽ.ꝙ de reſurre ctione quattuoꝛ aſſignãtur diffinitões va
rie atqʒ viſtincte ᷣm Zle. de ales in.z.
Qnarũ pᷣmaẽ ↄmũiſima. Scða ẽ ꝓ⸗
pꝛia. 3*e appiopata. 4 ẽ pticukriʒa
Se reſurrectione.
——
ta dñi.ꝛia ↄmuniſſima ẽ iſta. Reſurre
ctio eñi coꝛpis ⁊ aie iterata copulatio.hec rõ auenit ſuſcitatõi ſicut Xaʒaro ſuſcita
to advitã moꝛtalẽ qͥ nullo mõ ↄuenit xpo q ãpliꝰ nõ ẽ moꝛiturꝰ. ũ ilind ad Ro. bꝰ Eps reſurgẽs ex moꝛtuis 1ã nõ moꝛit ⁊ moꝛs illi vltra non dñabit. Mꝛopꝛia vero talis eſt. Reſurrectio eius eſt quod cecidit.i.quod moꝛtuũ ẽ ⁊ diſſolumum eſt aial⁊ꝰrefnrrectio.⁊ appellat᷑ hic caſus moꝛs que conſcquitur ad pctm̃.nec ſtare poteſt cũ natura recta. hot mõ oẽs reſur gemus. diſſolutio hic capitur pꝛo inci⸗
neratione. ⁊*ponitur ad differẽtiã ſu⸗
ſcitatoꝛũ per miracula.illa eniʒ dicit pꝛi ma.qꝛ eſt reſurrectio ad coꝛpus coꝛrupti
bile? iterũ caſurũ ⁊ moꝛiturum. Pt pꝛo
pter iſtas.⁊.particulas talis diffinitio ñi conuenit xpo quia coꝛpus xpi non pote⸗
rat incinerari.vnde Dauid in ps. Mon
dabis ſanctum tuũ videre coꝛruptionẽ. Appꝛopꝛiata vero diffinitio talis Me ſurrectio eſt eius quod cecidit ⁊ꝰ reſurre ctio:⁊ hoc poteſt cõuenire Beate virgi⸗ ni pᷣm quod de ſe creditur a quibuſdã ꝙ iam ſurrexerit:nec ponit ibi diſſolutũ.qꝛ nihil de coꝛpoꝛe eins inuenit᷑:vñ non cre ditur incineratuʒ:ſed bñ ponit caſus qui rcfertur ad moꝛtẽ. Et⁊? ponit᷑ eodẽ mõ ſicut ſuperius. Marticularis ⁊ pꝛopꝛia dñi talis eſt. Reſurrectio eſt coꝛpoꝛis ſa cti incoꝛrupti.i.impaſſibilis iterata vnio Mec ponitur ibi caſus.qꝛ moꝛs xp̃i nõ ſu t caſus oppoſitus nature recte.i.ꝙ xp̃s non eſt moꝛtuus ꝓpter obligationẽ pehe Ppꝛie cõſecute ex pctõ ade.ſed ꝓpter nos cũ ip̃e fuerit ↄceptꝰ de ſpũ ſctõ. he oẽs viſfinitões a doctoꝛe irrefragabili Tlerã dro de ales in 3? poſite ſũt oꝛigialiter da maſceni 4.li. Et p iſtas diffinitõeſ appa ret qᷓ ſit dꝛĩ inter nam reſurrectionem?
xi. Et hec ſufficiãtde iſta ↄclone.Iun rta hãc ꝓclonẽ querit᷑. an reſurrectio fpᷣi
fuerit neceſaria. Ad 95 bꝛeniter Rnidẽ⸗ dũ ʒ Ale. de ales in z* ꝙ reſurrcctio ṽi
ſinu
vim ſnnn chu gonh njen
e
uunlu ſiupſe riab inuti lc lz neccſt daulude i ſcibůt eurgenea ſurchme ſirnucqun unpſt iun
bölanann lm:Etið
gnairp ſeurgere.
orrech
m. vjap numert hurtpre n C
nn
nop
icaiaie
vilgin
iEt
tin
uun he mMhn p n) ſ pleü
himiu
aplun
lche ſaſipti Wafiohe

iu. Rein Ucopulato Lazaro ſuſch onögumnti ut Undad Mispömoi weinscqni itdiſounn vpclai picciit au pam̃ necſn hor mo oisni apur po in, differẽtüſt ila eniz dici pi coꝛpus coni iunm. Pth talis diffinitoj uswinon pote⸗ Midinps. Won
den gnytionẽ.
dious e
lauiu um nir Bea v
ur a quibulii
ibi diſoluii
nuenit: vñ none
bñ poni cas
t⁊poni coi nicularis 3prht ewo eſ cowot
Mis iteram vsmoꝛs wili
nut rece iꝗ urobiganon dõ ve. ſed ꝓp de půſas. N xmeragitiis olur ſin oigiu us diffn ſamrtum idiu ochul
uri an rm
glcbnii uoum
Sermo. XNlI.
uit neceſſaria tripliciter vʒ. uperioꝛibꝰ.
viatoꝛbus.? phẽſoꝛidꝰ. ¶ eimo.n. reſurrecto xpi fuit neceſſaria jupioꝛibus ⁊ hoc pp tria. ꝛimo reſpectu pſcientie
Scðo reſpectu ſubſitẽtie. Tertio reſpe
cu eſicientie. Reſpectu pᷣſciẽtie. Nam ſicut ipe Ale.dicit: neceitas ẽ duplex ʒ cauſam ſupioꝛẽ.ſ.pᷣſcientie ⁊ inſticie. We ceſſitate pᷣſcientie reſurrectio xÿi fuit ne⸗ ceſaria ab eterno.qꝛ abeterno ita fuit oꝛ dinatũ.licet neceſitate inſticie fuerit ſo⸗ luz neceſſaria poſt pctm̃. Et iõ hic põt dici ilud quoq ſcribitur. Jo.⁊z. Nondũ eni ſciebãt ſcripturã:qnià opoꝛteret eum reſurgere a moꝛtuis Scðo fuit neceſſa ria reſurrectio xp̃i ſupioꝛibꝰ reipectu ſub ſiſtenuc qꝛ nõ decebat carnẽ quã xpᷣs aſ ſumpſit icmerari iuxta illnd pÿᷣs. õ da⸗
bis ſanctum tu.i.xpᷣm videre coꝛruptio
nem: Pt i auia deus ⁊ homo vna erat pſona i xpᷣo neceſſarium erat coꝛpus eiꝰ
reſurgere. Tertio reſpectu efficientie q reſurrectioxp̃i fuit initinʒ reſurrectionis
nit. vñ apls Paulꝰ.i.ad coꝛi.is. Si xpᷣs reſurrexit ⁊ nos reſurgemus. Et ita ap⸗ paret ꝙ reſurrectio xpi ſnit ſupioꝛibꝰ ne ceſſaria. CScðo reſurrectio xpi fnit ne⸗ ceſſaria viatoꝛibꝰ.⁊ maxime ꝓpter tria. Mꝛimo pp iuſtificationẽ. Scðoꝓpter
recõcialiationẽ. Tertio ꝓpter amplia⸗
tionẽ.ſ.grãruʒ. De pꝛimo ait aplus ad
o. 4.c. Reſurrexit ꝓpter iuſtificatio⸗
nẽ nf̃ãʒ. Et iteꝝ.j.c. git. Nos ſaluati ſu mus ab ira pipſũ Scðo reſurrexi pp recõciliauonẽ. vñ ad hebi.o.c.apls ait. ps itroiuit in ipſũ celũ vt appareatvul tui dei ꝓ nobis.ſ.cũ coꝛpoꝛe ⁊ aĩa vt oꝛet patremꝓ nobis ꝓpterea qdã dicunt ꝙ ipſe qnodã mõ cã meritoꝛid ẽ vt oipotẽs
pi mißeat ni. Tertio reſurrerit ꝓpter ampliationẽ grärũ. ꝓpterea aduertẽdũ
eſt ꝙ ivſa hũana natura copioſioꝛẽ grati am ſuſcipere põt nũc qᷓ; ãgelica. qꝛĩ car nis aſſůptiõc hmõi diſpoſiionẽ accepit. In paſſionevᷣd maioꝛẽ diſpoſuionẽ acce
bit. ſʒ i reſurrectiõe etiã amplioꝛẽ recepit Et hoc ꝓbat᷑ p eremplũ vt habeĩ apo calipſis.io. Vñ.n.loquẽtẽ ãgelũ vᷣoãnes Vellet adoꝛare ait angelus ei: Vide ne feceris. ſeruꝰ tuꝰ ſũ ⁊ fratrũ moꝝ hñtiũ teftimoniũ Jemn. Minc ẽ ꝙĩnã humana diſpõð gijalis amplioꝛ eſt ad granã ex nã eiuſdẽ ſpecieiqᷓ reſurrexit in ip̃o.eo ꝙ fa cta eſt gratioſioꝛ deo. ſpꝛeterea icredẽte eſt diſpõ perſonalis ſʒ ꝙ aplhs.c.4. ad Ro. ait. Meſurrexit ꝓpter inſtificationẽ nam. moꝛtnꝰ eſt ꝓpter delicta nr̃a. qð quidẽ ꝓpter fidẽ atqʒ dilectionẽ. dictũ ẽ. Intelligendũ tñ ꝙ reſurrectio iuſuficat. fimiliter ⁊ paſſio.iʒ pafio imtificat iadul tis ſolũ p fidem ⁊ amoꝛẽ. hoc eſt vt credi ta? dilecta.quia exigiur hoc vt habea tur iuſtificationis effectuſ.vnde ſufficiẽs cã iuſtificationis eſt paſſio.iʒ efficiens nõ niſi eredatur etiã deus paſſus ad quod g dem marie reſurrectio opatur.vñ ſnper ilud ꝓphete. Que vtilitas in ſanguine meo.glo.ait Si ſtatim nõ reſurgo coꝛru ptũq; ſuerit coꝛpus meñ.nemim ãnũcia bo.nullũj lucraboꝛ.⁊ ita pibit cõfeſſio.i.te ſtimoniũ diuinitaus.⁊ dicitur Actꝭ.⁊v. Quẽ deus ſuſcitauit ſolutis doloꝛibus in ferni.gl. aſſertio ẽ reſurrectõis hꝰ⁊ ſic ne
cſſaria eſt reſurrectio viatoꝛibus. Cʒ? reſurrectio fuit necenaria apᷣhenſoꝛibns marime vt tribꝰ accreſcat gla. Pꝛi⸗
mo beatis angelis.⁊ꝰ btis giabꝰ.tertio btis coꝛpoꝛibus. ꝛimo inqᷓ; vt creſcat maioꝛ gloꝛia btis qngelis.etiq̃ in pñti.qꝛ gloꝛificata hũanuitate xpi in eo dupler de lectatio repuur.vna i ↄiẽplatie diuini-
tatis. alia in ↄtemplatione hũanitatis in
quã deſiderant angeli ꝓſpicere vt dici. pᷣma petri.i.c. Scðo vi creſcat maioꝛ gloꝛia btis diabus ſicut de angelis dictũ eſt. ʒ vt creſcat maioꝛ gloꝛia beatis coꝛ poꝛibus. nã ad reinrrectionẽ coꝛpoꝛũ iua reſurrectio erit cã future reſurrectiòis.⁊ hoc in futuro.vñ ips. Ad veſperum de moꝛabitur fletus ⁊ ad matutinum letitia

—
vbi glo. Dis mane refurrexit idem no bis pꝛomittens per ſnã reurrectionem qͥ eſt efficiens cã nñe reſurrectionis: ⁊ aie⁊ coꝛpoꝛis. ambo.n.delectabuntur in glia
Feſu xpi.ſicut Jo.io.c.ip̃e ait. Ego ſũ ho
Rinʒ. per me ſi quis introierit ſalnabi.ſ. in gloꝛiaſempuerna ⁊ ingredietur.ſ.ad fruendum gloꝛia que erit in anima mea cum dininitate cõiuncta.⁊ egredietur.i. ad contemplandum humanitatem meã ⁊ paſcua inneniet. i.delectationes immẽ las reperiet in vtriſqʒ.⁊ ſic ſoluta eſtpũs dubitatio vna cũ ↄꝓciuſione pᷣma. CCõ
cluſio⁊ queẽ de quãtitate.ſ.tẽporis hu
ins reſurrections talis eſt ꝙ iſta gloꝛioſa reſurrectio fuit tempoꝛaliter poptime di ſpoſita. t hoc ꝓpter tria.ſᷣm.n. Alexã. de ales iʒꝰ.ip̃s reſurrectõis fuit optie diſ poſitũ reipcũ reſidẽtie.reſpcũ feſtinãtie.⁊ reſpcũ ↄdecẽtie. pᷣꝰ refpcũ reũidẽtic.uãvo juit duſciſ Jeſus tribꝰrõnibꝰ vſqʒ ĩ diẽ ter tiũ expectare ⁊ ñ ſtati reſurgẽ.pᷣmoꝓpter ngnijcationẽ. ⁊ ꝓpter ꝓbationẽ. 3⸗ ꝓpter oñiſionẽ. pᷣmo dico ꝓpter ſignifi cationẽ.vñ ſup ilð luce.⁊4. Opoꝛtebat reſurgẽ a moꝛuis ttio die glo.ait. Ae rito vna die ⁊ duabꝰ noctibꝰĩ ſepulchꝛo iacuit. qꝛ lucẽ. i.gratiã ſue moꝛtis: q̃uñi carne erat: tenebꝛis nñe duple moꝛtis:qͥ i carne ⁊ aia erat:oppoſuit.⁊ hoc ad ſigni ſicãdũ ꝙ lux fue moꝛtis duplã nr̃aʒ moꝛ⸗ tẽ curauit. ⁊ ꝓpter ꝓbationẽ. qꝛ ſicuti dnoꝛũ vel triũ teſtiũ ſtat omnevbum:ita in tribus diebus experitur omne factum AMatis. hec rõ titteralis.ſ.vtꝓbaret ve ram montẽ tangitur ſʒ glo. pꝛedictã. 3⸗ ꝓpter oñſionẽ.i.ſue magnifice ptãns.nã j ſtarim reſurrexiſſet nd videret habere ptãtem reſumendi aiam ſuã ſicnt ⁊ ponẽ di ſicut ipſe vo.io.c.ait. tãtem habeo
ponendi aias meã? iterũ umẽdi eã. Et
hec rõ tangitur in glo.i.ad coꝛin.ij. QOm̃ xpᷣs moꝛtuns eſt⁊c. Ideo inquit de moꝛte pᷣmittitur vt ſicut vera moꝛs oditur ita vcra reſurrectio oſtendatur. ¶ Fuit etiã
Be reſurrectione.
iſta gloꝛiofa reiurrectio optime diſpoſita reſpectu feſtinãtie nõ.n.cõuentẽs fuit re⸗ ſurrectionem ſuã xpᷣm vſqʒ ad generaleʒ reſurrectionem oium coꝛpoꝛũ retardare ꝓpter tria. pᷣmo ppter coꝛpoꝛis digni⸗ tatem. ⁊ꝓpter fidei firmitatem. 3P pter nñ̃e reſurrectionis exemplaritatem. pꝛimo ꝓpter coꝛpoꝛis dignitateʒ. Vum enim illud coꝛpus eſſet digniſſimuz ex eo ꝙ erat dininitati vnitũ nõ fuit decens vt tam din ſepultũ iaceret · Ideo Mauid in ſpiritu.ſ.i p̃s.dicit. Surge domine in re quieʒ tuã tu ⁊ archaſanctificationis tue. ⁊ Vvocatur archa ſanctificationis coꝛpus quod fuit cõtentiuum dininitatis. ⁊ꝓ⸗ pter ſidei firmitatem.ſi eniʒtũc nõ reſur reriſſet:fides piſſet:nec verũ deum aliqs eum credidiſſei: quod pʒ ex hoc qꝛin paſ ſiõe excepta virgine oẽs fidẽ amiſerunt. ſed cognita reſurrectione ipſam recupa⸗ nerunt.i.ad coꝛin.is. Sixpᷣs nõ reſurre riſſetvana eẽt fides nra. 3ꝰ ꝓpter nie re ſurrectionis exemplaritatẽ que exempla ritas cõſiſtit in duobus.ſ.in ſpe.⁊ in cari tate.pᷣmo de ſpe.qꝛ raro inneniretur qui reſurrectionem futurã ſperaret niſi iam pꝛeceſſiſſe videretur. Et ꝓpter hoc diẽ. apls ꝙ ſixpᷣs reſurrexit⁊ nos reſurgemꝰ Et Gꝛego. Erẽplo dñs mõſtrauit qð ꝓ miſit in pᷣmio: vtſicut ipſum reſurrexiſſe fideles cognoſcerent ita in ſe ipſis in fine mundi pᷣmia reſurrectionis ſperarẽt. ⁊⸗ de carirate non.n.poſſemus ita allici ad amoꝛeʒ gloꝛie ſempiterne niſi daretur no bis ſoꝛma ⁊ exemplar reſurrectionis nie vñ.i.ad coꝛ.ij. Pꝛimitie xp̃s. ¶z? reſpe cin ↄdecentie quia ex hoc ꝙ reſurrectio xpi ante nraʒ facta fuit tres vtilitates no bis aduenerũt. pᷣma eſt nonitas moꝛum de qua aplus ad Ro.4.ſic dicit. Sicut
vps reſurrexita moꝛtuis per gloꝛiaʒ piis
ita nos in nouitate vite ambuſemus.=
eſt ablutio pctõmum.ad Ro. 4. Tradiꝰ
eſt ꝓpter delicta ña. ʒreſt ſpes remune
randoꝛum.pꝛia pet᷑.i.c. Qui ᷣm magnð
nimt ſma imui twnſch inin punibm ginuige uiidol inpl niunoc.p unuch ſig. bho ainum nmer. nvüeig e umn. Süa müanoc. wiüqöbzr. ungisſch oaismed uies cũppl in diminet wliſonisi i Sion zurine ſun iweipoſbu mſspon ginne icim iniolt und ofiünnin gaumg ipyait mnnin Suu iah Spti icj dict o uit lech lginri

voptmedi cöhentis adgenenz OWo reurin Ccoꝛpoꝛs digi fiminen. screnplarinn Ohiatez. Py digniſimtzeth ünöſuit dechsu cüco Daili urge dominehn enficaionsu iſcanniscyt Anihitats. 2), ieniztc nõ ni verũ deum alg Re hocqinpl siic amiſemn Milamrecupe Ssröreſum i. Punſen uu d us npene raroinnenmnt räſperara niſn r. Pt pper hoei nxis nos reurg odis moſnuij wuyumchm muinſhit mecion poſuns inli pureum fmnis( ſuns wlt cnoris Roltn m. iht i hen waiedin
gSermo.xcæx
mĩam ſuã regenerauit nos in ſpẽ vinã.
C¶Sʒqʒi iſta ↄckone mẽtio ſcãẽ ð tpe re
ſurrectòis merito hic q̃ri poſſet de hoꝛa reſurrectõis⁊ quõ verũ ſit xpᷣm fuiſſe tri bus diebꝰi ſepuichꝛo. Ad quã iterroga tionẽ rñdeo;ᷣm doctrinã Ale.de alpᷣnci paliter iſto mõ. Et pᷣmo ad pÿᷣmũ de hoꝛa qi ſacri enãgelij ter. nihil de hoꝛa tãgit Jeo ſacri doctoꝛes varie opinant᷑. Qui dã.n.dicũt qꝙ ſurrexit ĩ auroꝛa: qdã vo in media nocte.pᷣme opiniõis fuit Ang.ſup pꝛio macha.3ꝰ. Elegit liſias Ptolemeũ vbi gl. Ab hoꝛa moꝛtis xpi viqʒ ad dilu culũ reſurrectõis ↄſtãt hoꝛe. 4o.ſi ipᷣa no na numeret.cũ g dicit ibi ꝙ ſurrerit di iuculo.videt ꝙ nõ ſurrexerit añ lucẽ.⁊ꝓ hoc mulctũ facit ꝙ ecclia cãtat laudes in auroꝛa. Sůt alij g dicũt xp̃ʒ reſurrexiſſe in media nocte.⁊ ꝓ his plurimũ facit.pꝛi mo id qð hʒ traditio ãtiquoꝝ.vzʒ ꝙ apli in vigilijs ſctĩ paſce xp̃ianũ populũ vſq; ad noctis mediũ retinentes:⁊ illa.ſ.hoꝛa iaudes cũ ppio iubilantes: poſt adꝓpꝛia pplm dimittebant. ⁊ cũ hoe ↄcoꝛdat ñi gura ſãſonis indicũ ⁊.vbi dicit ꝙ doꝛ⸗ miuit Sãſon vſq; ad mediũ noctis.ſ.in gaza.? inde ſurgens appᷣhendit ambas ſoꝛes cũ poſtibus ſnis ⁊ ſera.ipoſitiſqʒ hu meris ſuis poꝛtauit adverticẽ mõtis: vbi glo. Sãſon media nocte nõ ſolũ exiuit.ſʒ ⁊ poꝛtas ſecũ tulit.qꝛredẽptoꝛ noſter non ſolũ de ĩſerno liber exinit:ſed ⁊ de jferni clauſtro poꝛtas deſtruxit. Et ad hoc fat
officiũ ſerotinũ vbi fit mentio de nocte eo
ꝙ antiquitus celebꝛatur de nocte.ſicut fu
it ꝓphctatũ. Mor ſicut dies illuminabi-
ur. ⁊ nox illumiatio meaĩ delicijs meis. Etiã ad hoc facit exiꝰindeoꝝ dẽ egypto Lxo.ii.¶. AMedia nocte egrediat egiptũ Sʒ hoc faciliter bm Zle.poteſt ↄcoꝛdari nã qi dicit᷑ ꝙ añ lucẽ ſurrexit reſpicit il⸗ ind quod Jo.⁊.c.ingt. Vna aũt ſabbati. QMaria Ahagdalene venit mane cũ ad huc eẽnt tenebie ad monumentũ. ſic quo q; intelligitur ilud quod luce.⁊4.c.dici᷑
16.
AValde dilucnlo.i.anteqᷓ; dies cẽt clara. Et ſic apparet ꝙ dñis reſurrexit ĩter me diã nocteʒ ⁊ clarã dieʒ. Et hoc mõ vtra qʒ opio eſt vera. Quõ aũt verũ ſit xpᷣm ſtetiſſe tribꝰ diebꝰ ĩ ſepulchꝛo. Notãd ꝙ tribꝰ diebꝰ⁊ tribꝰ noctibꝰi ſepulchꝛo fuiſſe dicit ʒ Augn.per ſynodochẽ. vt pꝛima dies accipiatur vᷣm partem ſuam poſtremã. ⁊ dies ſᷣm ſe torã ⁊ itegraʒ. 3* Fm partẽ ſui pᷣmã:⁊ ſic erũt tres dics. ⁊qlibet haꝛũ dieꝝ ſuã noctẽ habuit pꝛe⸗ cedentẽ. Tũc eniʒ ᷣm bedã mutatꝰ ẽ oꝛ do ⁊ curſus dierũ ac noctiuʒ.antea enim dies pᷣcedebãt ⁊ noctes ſequebantur.poſt paſſionẽ aũt hic oꝛdo mutatus eſt. ita ꝙ noctes p̃cedũt ⁊ dies ſequũtur:⁊ hoc mi⸗ ſterio congrnit:qm̃ homo pꝛimo de die gie cecidit in noctẽ culpe:pxpᷣi aũt paſſio nẽ⁊ reſurrectionẽ de nocke culpe redijt. ad diẽ gratie. Et hec ſufficiant ꝓ decla⸗ ratione ſcðe ptis. ¶ Cõcluño ʒꝰ ⁊vltia qͥ eſt de q̃litate reſurrectòis talis ẽ.ꝙ xp̃s F.q̃litates nobiles in ina reſurrectiòe ha buit quibus redditur excellẽtiſima:quaꝝ pꝛima talis eſt. Dñis Jeſus reſurrexit pᷣmo potẽter. qnia virtute ꝓpꝛia ⁊ nõ al terius.hic Zo.io.c.ipe ait. Poteſtatẽ ha beo ponendi aiam meã ⁊ itẽrũ ſumendi cam.ꝗtẽ Jo.⁊. Soluite templů hoc⁊ in tribus diebꝰ excitabo illud. Dñs Jeſus ⁊ reſurrexit feliciter. quia depofita omni miſeria.Jo.⁊6. Poſtq; aũt reſurrexero pᷣcedã vos i galiled.galilea iterptat trãſ⸗ migratio. ergo xpᷣs qñ reſurrexit ĩ galileã pPceſſit. qꝛ de miſeria ad gloꝛiã.⁊ de coꝛru ptione ad incoꝛrnptionẽ trãſiuit. Vñ leo papa ſic inquit.oſt paſſionẽ xpi ruptis vinculis moꝛtis ifirmitas i virtutẽ.ꝓtu⸗ melia trãſinit in gliã. Dñs Feſusreſur rexit z vtiliter qꝛ capta pꝛeda. Hiere. ⸗ Aſcendit leo de cubili ſuo⁊pꝛedo gẽtiuʒ ſe lenauit. tẽ Jo.i⁊. Ego ſieraitatus ſuero a terra aiaʒ meã.ſ.ẽdncẽdo ð lim bo.coꝛpus ð ſepulchꝛo oia trahã ad me ipſũ. Dñs Feſus reſurrerit.4 mira

bilit. vʒ. remanẽte clauſo ſepulchꝛo.ſi cut.I. exiſtẽte mis vtero clauſo exiuit. 7d diſcipulos ianuis clanſis itrauit.ſic nimiꝝ criſtẽte clauſo ſepulchꝛo ide exire
Potuit. Dñs ieſus reſurrexit.veracit᷑
i.imoꝛtaiter:qꝛ nunqᷓ; de cetero moꝛi⸗ turus. Vñ ad Ro.o. aplus ait. ÿs re⸗ ſurgẽs er moꝛtnis iam nõ moꝛitur neqʒ mols illivltra dñabit. ¶ Sed inrta hãc conẽ põt moneri tals ↄditiõalis dubi tatio quõ ꝓbari poſſet xpʒ vere reſurre- riſſe. Ad qʒ bꝛeuiter reſpõderi põt ꝙ ſex modis vere xpm reſurrcxiſſe ꝓbari põt. Pꝛimo p angeiũ q nõ mẽtit᷑ vt habet Rat. vltimo. nus aũt angelus dirit mulieribus nolite timere vos.s.n.q.y. g.c. eſt. q.n.eſt hic.s. eniʒ.ſ.d. Scðoꝓ⸗ pter comeſtionẽ.ꝑ qð.ꝓbauit ꝙ nõ arte magica.Jo.⁊o. Tertio per palpatio- nè. Jo.i.per qð ꝓbauit ꝙ in vero coꝛ poꝛe. Quarto per cicatricũ oſtenſionẽ Fo.⁊i.per qð ꝓbauit ꝙ in eodẽ coꝛpoꝛe in quo moꝛtuus ſuit. Quito per domꝰ ianuis clauſis igreſſionẽ. Jo.⁊i.per qð oſidit ꝙ gliſicatus ſurrerit. Sexto per frequẽtẽ apparuionẽ. Mã in ipſo die re
ſurrectioms qnq; vicibꝰ apparuit.pᷣmo
marie magdalene quc tipũ gerit penitẽ- tiũ. Voluit aũt pᷣmo magdalehe ap- parere.ʒ.de cauſis. ꝛimo qꝛ ardẽtiꝰ diligebat uce.o. Dimiſſa ſunt ei pctã multa:qꝛ dilexit multũ. Scðovt oñde⸗ ret ſe moꝛtuũ ꝓ pctõꝛibus. har.o.Mõ veni vo. iu.ſed pe.ad pe. Tertio qꝛ me
retrices pᷣcedunt ſapiẽtes in regno celoꝝ
Rat.ni. Amen dico vobis:qꝛ publi.? pe.pꝛe.v.in regnũ dei. Quarto vt ſicnt mulier fuit nũcia moꝛtiv.ita eẽt nuncia vite pᷣʒ glo. Quito vt vbi abũdauit de⸗
lictũ ſupabũdauit ⁊ gr̃a ſicut dẽ ad o.
. C Scðo apparuit mulieribꝰredeun-
Be reſurrectione
m rõne effectus. qꝛ tenuerũt pedes eins. CTertio apparuit ſymoni:ſʒ vbi aut qñ neſcit᷑ niſi foꝛte añ redibat a monumẽio cũ ioãne.potuit enim eẽ ꝙ petrꝰ a iwãnt alicubi dinertit:⁊ ibi dñs ſibi apparuit. Auce vltimo. etrus aũt iterpᷣtat obe⸗ diẽs ⁊ gerit typũ obediẽtiũ qbus dis ap paret. Quarto apparnit diſcpuls cũ tibns in emaus:qð iterpᷣtat deſideriũ cð filij:⁊ ñignicat pauperes xßi qui volũt illud ꝓſiliũ adiplere.vade ⁊ vendẽ oiaq hẽs? da pau.? ſe. me. Mat.⁊i. CQui to apparuit diſcipulis ↄgregatis in vnũj ⁊ ſignificat religioſos. cũ fonbus quqne ſenſnũ clauſis. Jo.o. lle.. appari⸗ tiones ipſa die reſurrcctionis facte ſunt: ⁊ has rep̃ſentat ecclia ſacerdoſq; i miſſa anges ſe vertẽs ad populũ.ſed ttia rep⸗ ſentatio eſt cũ ſilẽtio qͥ ſigniſicat ttiã ap⸗ paritionẽ factã petro que neſcit vbi vel quando facta ſuerit. ¶ Scxto appami octauo die diſcipulis ↄgreaatis pꝛeſente thoma qui dirit ſe nõ credere niſi vide⸗ ret.⁊ ſignificat heſitantes i ñide. Jo.⁊c. ¶ Septimo diſcipulis piſcãtibns.Jo.vl⸗ timo ⁊ ſignificat pᷣdicãtes qui ſunt piſca⸗ toꝛes hoiuʒ. ¶ Octauo diſcipulis in mo te taboꝛ AMat. vltimo.⁊ ſignificat ↄtem plationes:qꝛ in pᷣdicto mõte trãifigurauꝰ fuit. Q Mono vndecim diſcipulis cenã⸗ tibus in ccnaculo vbi icredulitatẽ eox? duritiam coꝛdis erpꝛobꝛauit. Mat.vli mo.per quos itelligimus pctõꝛes in vn⸗ denario trãſgreſſionis poſitos quos ali⸗ quãdo miſericoꝛditer viſitat. ¶ Wecimo ⁊ vltimo anparnuit diſcipulis exiſtẽtibus in mote oliueti. Euc. vltimo.xer quos ſignificauur miſericoꝛdes ⁊ miſericoꝛdie oleũ diligẽtes de hoc loco aſcẽdere in ce lũ:qꝛ pietas ad oĩia valet ꝓmiſſionẽ hñs vite que nũc eſt ⁊ future.j.ad thimo.
tibꝰa monumto qñ diru eis auete q̃ ac. CSʒ x alie tres apparitiones ſnnt qͥ re⸗
ceſſerũt ⁊ tenuerũt pedes eius Mat. vlti mo. Quc tipũ gerũt humiliũ: qbus dñs apparet.tũ rõ̃ne ſexus.inʒ rõne reuitus.
ferunt in ipſa die reſurrectionis facte:ß he er ter. nõ habent᷑. ꝛima apparuit Faco.iuſto.i.iacobo alphei de q̃ habet
niu dicti glwu jonlle prum uily junini ſMrce ſckmn nintund nscujs ntl nertß i uwürt mbituc ictum p ſMogoſa uttj iit m wyiditsc htqʒuis merio de de relurn dolnint neai wusſuc nichſ hithgn ſuhaeun (Diunoc um ftilsp wun
ie noit icti iera (hcsjn hrs na useyn nog

ppanidin biruin errigin re. yades wüt M. rii ulsogegmin os ciſnbsg 0. M. ſh rectionis fact lu ſacerdoſʒin popu.ſed tün dqſgniſcat i voaM necit v mCSwo appt uszguus pre ſenöcey heſitantesiſde. ults piſcichms bdictes quiſn Ntauo diſcipuls timo.? ignfc dico mõt rit necim diſcipus ovbi u pobauit. dugmus pai onis voſiosg nrviſtat.(N mudicipwism .Au. vuimo necoꝛdesni dehoc locodlil vu vepni itſmeit en di nuntau uboip
Sermo II.
in legenda ina. Secunda qua ipſa die dicit᷑ apparuiſſe Joſeph ſicut legit ĩ cuã⸗
gelio nichodemi. Tertia eſt q̃ ante cete
ros virgini glioſe apparniſie credit licet hoc ab enangeliſtis taceat᷑:hoc romana eccliu ꝓbare videt᷑ co ꝙ ſtatim ipſa die j ſanctã mariã maioꝛẽ celebꝛat ſtationẽ. ſi.n. hoc idco nõ credit:qꝛ nullus euãge⸗ liſta teſtatur ↄſequẽs eſt vt poſt reſurre- ctionẽ nunq; ſibi apparuit: qꝛ vbivel qij nulius euãgcliſta ediſſerit:iʒ abſit vt talẽ
matrẽ talis ſiliꝰ tali negligẽtia dehono⸗
rauerit:ſʒ iõ foꝛſitan hoc euãgeliſte ſub⸗ ticuerũt:qꝛ eoꝝ ſuit officiũ ſolũmõ reſur recuõis iducere teſtes. Matrẽ aũt ad te⸗ ſtificãdum pꝛo filio idncere eis nõ licuit. NMoc ergo ſcribere nolnerũt:ſʒ ꝓ Aſtanti reliq̃runt:tñ Tmbꝛoꝰ.in ii.z. de vᷣginibꝰ git. Vidit maria reſurrectionẽ dñi ⁊ pᷣ⸗
ma vidit ⁊ credidit.vidit maria magda
lena:qᷓ;uis adhhuc iſta uutarct.hec ille. ⁊ merito. debuit eniʒ matrẽ pius letiiica re de reſurrectiõe quã ampliꝰ ceteris cõ⸗ ſtat dolniſſe de moꝛte. Et ſic magniũce comes atqʒciues mei dilecti ẽ⁊pedite ſůũt huius fructꝰ ſacre dñii reſurrectiõis par- tes. quà obſecro diutius pꝛemeditari vt hic ex ipᷣa gandium:in futuro vero glo⸗ riam habeatis. Amen.
¶ Diica in octaua paſce ſermo
iſidelitatis Incipit. eſſet ſero die ilovna
Em ſabbatoꝛum et foꝛes
eſſent clauſe vbi erãt diſcipuli Igregati ꝓpt᷑ metũ indeoꝝve⸗ nit ieins ⁊ ſient ĩ medio diſcipnloꝝ ſuoꝝ ? ait illis par vobis ⁊c. Jo.⁊0. ꝛo huiꝰ ſacri⁊ ſc euãgelij hiſtoꝛiaii decia⸗ ratiõe notãdũ ꝙ ꝗ vuit moꝛałr viuerc ⁊ bonã ſidẽ alior mẽtibus ſue vite gñare tria iter alia debet hre.vʒ. Pacis foꝛtitudinem vitijs reſiſtendo Macis rectitudinem iuſte miniſtrando Pacis aptitudinem pꝛudẽter operãdo Dixipᷣmoꝙ qui vnlt moꝛal vinere⁊
—————————
37 bonam fidem luc vile Mioꝝ mẽtibus ge⸗
nerare debet eſſc loꝛtis vitijs reſiſtẽdo.⁊
vocqt foꝛtiudo pacis:qꝛ qui foꝛis repu- gat vitijs itus in pace reqeſcit.IMec rõ ſirmat p dem̃ xpi Luc.xi.vbi ai. Vñũ f. ar, cu.a. ſ.in pa.ſ.oĩa qͥ poſſidet. De hac vtute Augꝰ ſcribẽs ad IMicro* ſie ait. Qui vera virtute foꝛtis eſt nec teme re audet. nec ĩcòlulte timet.Huiꝰmagne vtutis exẽpluʒ habemus de milite virilt dmicãte:qui q;tũcũq; ĩ pugna a dextris ⁊ ſiniſtris pcutiat iñ viribꝰ cũctis reñ⸗ ſtit. hic Mieroꝰ in epla qjdã ait.ſper bo nam ⁊ malã famã a dextris ⁊ a ſiniſtris
vpᷣi miles gradit: nec iaade ertolliturinec vituperatiõe frãgi. nec dinitijs tumet.
nec ↄfundit pauptatc.⁊ leta ꝓtẽnit ⁊ tri⸗
ſtia. hec ile. ec virtus marime valet ad reſiſtẽdũ vitio iſidelitatis. Wiriʒ
ꝙ qui vult moꝛaliter viuere⁊ bonã fidẽ fue vite alioꝝ mẽtibus generare debet eẽ rectus ⁊ iuſtus in miniſtrãdo.hecvirtus inſtitie vocat᷑ iuſtitia pacis. Ratio huuꝰ eſt: qꝛ cuz iuſtitia ſit reddere vnicuiq; qð ſuũ eſi:⁊ cũ ex oppoſito ſequat diſcòꝛdia ⁊odinzʒ. ergo ex ipſa ſeqtur par? amoꝛ,
De pac virtute Tullius in lbꝛo de offi
cijs ait. uſtitia virtutis ſplẽdoꝛ cſt mari mus er qua viri honi noianẽ. Mxõplũ
huiꝰ vtutis habemus in Dauid.j. iRe.
⁊5.quivt inſtus nolẽs ponere manũ ſuã
ſuper ſaulẽ xp̃ʒ dñi dirit ci.dñs rctribnet
vnicniq; pʒ iuſtiiã ſuã. Vixiftio ꝙ ꝗ vnlt moꝛalr viugre ⁊ bonã fidẽ ſue vite alioꝝ mẽtibꝰ generare debet hie aptitu- dinẽ tẽperantie ⁊ pꝛudẽtic in operãdo
vocant᷑ virtutes pacis.MRatio huius eſ qm̃ qui tẽperatus eſt in ſus operibꝰ ilo quẽdo.i.in cõuerſando in comedẽdo in bibẽdo ⁊c̃. atqʒ qui pꝛudẽter operat᷑ oia recte coꝛpus ⁊ aiaz ĩ pace poſſidere pðt. ⁊ idco voco tẽperãtie virtutẽ aptitudin? quandã:qꝛ qui tẽperatus eſt aptus ⁊ pii poſitꝰ bene agere ad oĩa valet. De hat
vnte tẽpcrãtic loqui Po.

6
Atemplatina vbi ſic ait. Temperãtia fa cit abſtinentẽ:parcũ:ſobꝛiuʒ: moderatũ: pndicũ:tacitũ:⁊ verecũdũ: hec virtus fii
aio habitat lbidines frenat:affectus iẽ⸗
perat: deſdcria ſcã mluplicat: vitioſa ca ſtigat. oia itra nos ↄfnſa oꝛdinat:cogita⸗ ttones pꝛauas rcmonet.ſcãs ĩſerit.ignẽ li
bidinoſe volnptatis extiguit.mentẽ taci-
ta trãquillitate cõponit.⁊ totaʒ ab omni iſup poteſtate vitioꝝ repellit. De vtute ꝓ nidẽtie ait Sene. in libꝛo de q̃moꝛ virtu tibꝰ. Si pꝛudẽtiã amplecteris vbiqʒ idẽ
eris ⁊ ꝓut reꝝ ac tpis varictas exigiuſic
te accõmodes tẽpoꝛi:nec te in aligbꝰmnu tes:ſed potius aptes.ſicut manus q̃ eadẽ eſt cũ in palmã extendiur ⁊ cũ in pugnũ aſtrigit. De his dnabus vtutibus ſimul exẽplum habemus Bene.3z. vbi di ꝙ
iacob volẽs obmare fratri ſuo irato nõ vt intẽperatus: ſʒ vt pꝛudẽs miſit e mu
nera ⁊ res minꝰ dilectas maioꝛi cxpoſu- it periculo. Mt tth Re. z. habet. ꝙ Sa⸗ lomon pꝛudẽter iudicauit iter mulieres devnico filio ↄtendẽtes. ¶ Heↄclones magnifice dñc ⁊ ciues iclti in ſacro euã
gelio hodierno denotant᷑:qð in tres par
tes diuidit. Quoniã in pᷣma parte po⸗
nit᷑ pacis foꝛtitudo vitijs reſiſtẽdo:qꝛ xp̃s
per foꝛtitudinẽ pacis maximã reſitentiã fecit vttio icredulitatis diſcipuloꝝcũ ia- nuis clauſis venit ⁊ ſtetit iter eos oſten⸗ dẽs eis manus ⁊ latus.pacẽ etiã cis an. nũciãdo foꝛtindinẽ in iide iſup eam do⸗ nãdo. In ſcða parte ponit pacis recti- tudo iuſtitiã miniſtrans:qꝛ xpᷣs vidẽs ꝙœ thomas qui durioꝛ ad credendũ ceteris erat. non erat cũ diſcipnlis qñ pᷣma vice venit:cui.ſ.thome debebat maioꝛ rõnis certitudo:iteꝝ poſt dies octo venit oſtẽ⸗ dẽs ipi thomc cicatrices quas palpanuit. ⁊ in hoc ipſe rpᷣs oñdit virtutẽ iuſtitie:qꝛ vbi eſt maius periculũ ibi debct hᷣm in⸗ ſtitiã mains remediuʒ. In tertia parte poni pacis aptitudo pꝛudẽter operans
accipiẽdo aptituainẽ pꝛo tẽperantia ſi⸗
Se infidelitate
dut iam expoſitum cſi.quia enãgeliſta v pꝛudẽs ⁊ tẽperatus tot teſtes reſurrectio-
nis poſuit quot ſufficiebãt ad fidẽ niaʒ:
reliquos quos mũdus totus capere non poſſet dimittẽdo. Scða pars cñt ibi. Nt poſt dies octo. Tertia pars ibi. Aul
t qdẽ ⁊c̃. t vt melius hec pateãt vi⸗
deamus hiſioꝛiã. ¶ Declarate hiſtoꝛie fructus erit vitiũ ifidelitatis cui xpᷣs reſti tit multis apparitionibus ꝓut in euãge⸗
lio ↄtiuct vt ipſa peſſima intidelitate di⸗
miſia certius credat ſua reſurrectio ſcii
ma: de qua infidelitate loquẽdo tres cõ⸗ cluones cũ tribꝰ dubijs moꝛe ſolito de⸗ darabimus. Quaꝝ pᷣma erit de Cãlitate
Scða de qᷓlitate. Tertia de qᷓ;titate
puius peſſimi vitij. ¶ Conciuſiò pᷣma eſt talis in oꝛdine. ꝙ nouẽ ſunt ipedimẽ-
ta fidei q̃ ↄſcquẽter cãnt iidelitatẽ: quoꝝ tria ptinẽt ad itellectũ:tria ptinẽt ad vo⸗
tatẽ:tria vcro ptinẽt ad memoꝛiã. Et iſta pncipalr⁊ ꝓ maioꝛi parte notantur in ſũma de vitijs ⁊ virtutibꝰ in tractatu
de fide. Tria qͥ ptinẽt ad itellẽʒ ſũt illa.ſ.
ignoꝛãtia.malitia vel auerſio ipſiꝰ itelle
ctꝰ.⁊ curioſitas. ꝛimũ ergo cãtiuũ
huius vitij eſt ignoꝛãtia tapacitatis itel⸗ lectus humani. Qui.n.credit inteliectũ humanũ eſſe capacẽ oinʒ nõ credit ilnd
qð ab co nõ rapit. Siqʒ crederet circu lũ ſolis oĩa ↄtinere ipſe crederet illa non
eſe qᷓ ifra circnlũ nõ ↄtinent. Silis crro: eſt in ilis qui nõ credũt nõ poſſe eẽ ſciam
de magniindine ſolis ⁊ lune ⁊ ſtellar:qꝛ
non habent eã. Hec igit cauſa eſt ꝓpter
quã quicquid itellectus eoꝝ nõ capit non
eſſe credũt: ecus.n.eſt itellectus noſter reſpectu ſuperioꝝ:qꝛ ſicut oculus veſp⸗ tilionis ad lucẽ ſolis:ita ſtellectus n ad marimũ itelligibile. ex ⁊ inctaphyſice.
Et idco.iuxta illud Mat.ij c. Cecus ſi
co ducatũ pꝛeſet amboĩ foncã cadũt. Ad hoꝝ igt ignoꝛantiaʒ ⁊fundendam
Eccie.ii.c. Quõignoꝛas qᷓ ſit mã ſpũs ⁊ qua rõne cõpingant᷑ oſſa in vẽtre pᷣguã⸗
t ni ihn iju amwin nt int uniu icog ſwꝛohe uyndent nedeſhe ſile viden un. n nicligen hcirev ſnyureluc polem Npfund nr ſalute uſuiu icyrioſua ſjpanet uerraui ſenmp ntmir e cutqne inc Meai iipſin ipefn ſuſt hſts pochinn djunqn hüti hyhiau ainnii cdiean ſ ſhelan ſranno lurchp wiman t

cuuetig
ttenes ucdät adſiin ust n olhs capen Schaparschit a pars bi h
iuman bus puinc mainfideit ua reſuneci Ar oquẽdonsi biſs morſlw acrit de Tenta de qi (Loncnſio jů ouẽſunt ipcdn AMiidelitatẽ:u upintady zünit. naoiput virnin nan nẽtaditelcʒſiii vdl auerſo ippyi 1 Quin.cet un ac eiuʒ nõ cuh i. Siq;aens reipſecredtiln övögnci. Si editnöpoſecii cſosthnet il Peigtcaei clems tornöc as ncticlecls ſottua jeluan lee me lu Mnilcl
duamboihn“
noni zin⸗ võgwoiin ngnioſunß
Sermo. CcII.
tis. ſic neſcis opera dei qui fabꝛicatoꝛ eſt omnũ. nãitellectus eſt imitatus. Vnde in pᷣs.d. Terminũ poſuiſti ⁊c̃. ¶ Secũ dũ cauſatiuũ huius vitij eſt maſitia vel auerſio intellectus a credendis:⁊ ab his que poſſunt hominẽ iducere ad creden- dum ⁊ Auerſio ad erroꝛes. Quidã eniʒ ſic amãt ſuos erroꝛes vt ↄꝓtraria eis non velint cogitare vel audire:ve quibus ha bet ſdꝛouer.⁊s.Mõ recipit finltus ver⸗
ba pꝛudentie niſi ea dixeris que verſant᷑
in coꝛde ſuo. Mõ enim hominibus datũ eſt ſe videre per terguʒ:neq; videre ſine ituim. Ande hi ſunt de qbus pᷣs.ait.o luit itelligere vt bene ageret. Nolunt ta- les audire vel credere dictis ſanctoꝝ vel ſcripture ſacre. O ifelix malitiai⁊ ceci- tas pꝛoterua.a ceco devia credit᷑ catulo. ⁊ de ꝓfunditate finuij baculo.⁊ de ani⸗ maꝝ ſalute non credi oꝛ¶ Tertium cauſatiuũ huins vitij reſpectu itellectus ẽ curioſitas. dicit enim Ingo de.ſ.vic. li.j.parte tertia.ꝙ circa credẽda:quedã ſunt ex ratione vt neceſſaria:quedã ßᷣm rònem vt pꝛobabilia.quedã ſupꝛa ratio- nem vt mirabitia: quedã ↄtra rationeʒ vt incredibilia. Duo ertrema fidẽ non capiunt:que.n.ſunt er ratione omnino nota ſunt.⁊ credi nõ poſſunt:quoniã ſci⸗ untur:que aũt ſunt ꝓtra rationẽ ſilr cre⸗ di nõ poſſunt:qʒ eis ratio non acquieſcit. ergo que ſᷣm rationẽ ſunt⁊ ſupꝛa tantũ⸗ modo ſidẽ ſuſcipiũt. Et in pꝛimo quidẽ genere fides adiunat᷑ ratione:nam ſide
percipit quoniã hᷣm rationẽ ſunt que cre ſi
qũtur: quoꝝveritatẽ ⁊ ſi ratio non cõpꝛe
hendit:fidei tamen illoꝝ non ↄtradicit. In his autẽ que ſupꝛa rationẽ ſunt non adituat fides ratione vlla. quoniã non
capit ea ratio que fides credit:ſed er diui
na rcuelatiõe ꝓdita ſũt.Mec ile. Cis
igitur annotatis animaduertendũ eſi ꝙ aliter curioſe querere pꝛobationes ipeãi
mentũ marimnm ad fidẽ pꝛeſtat. Tales nm pꝛobationes veluti ſcala ſuntqui-
bus attingitur ad pꝛobata. Qui vcro ad ea qͥ fidei ſunt ſcala huiuſmodi nõ perti⸗
gunt:⁊ ideo credere nolũt:errant.qꝛ ᷣm
Mamaſce.li 4.c.z. Fides eſt non iqui- ſitus vel ſcrutatus conſenſus. Et datur exemplũ. Sicut enim ſol.non ſolus ipſe in lumine ſuo videt᷑:ſed ⁊ ois alia res. ſine lnmine ſuo videri nõ poteſt. Ita ſol
iuſtitie videri nõ poteſt ñ lumine ſnonõ
illuminet ipſum? ea que pertinẽt ad fi⸗ dem ſuã videre volẽtes:⁊ mayima dif⸗ ferẽtia reperit iter iſta. Wã ſol materia
lis bonis ⁊ malis diffũditur.ita ⁊ ignis.
Sol autem iuſtitie non miſ bonis:⁊ iqco nunq; curioſis difſunditur quoꝝ oculus curioſitate obũbꝛatur. imo ſere obceca- tur. Sed de his ſatis diximns. Tria vero fidei ipedimenta⁊ infidelitatis cau ſatiua iſta ſunt pertinentia ad volunta- tem. vʒ. Affectio inoꝛdinata. Inſamia depꝛauata. Megligẽtia opinata. Mꝛi mum eſt affectio moꝛdinata.cũ enim po mines veneniũt ad ſtatũ de quo Bauid. in ps · ait. Tranſierũt in affectuʒ coꝛdis. tantũmodo credunt ad que tranſit affe⸗ ctus eox. i quidem ſeptem affectioni bus ad cõtraria nature fidei plurimum attrahuntur.vʒ. amoꝛe:odio: deſiderio. ſpe:timoꝛe:gaudio:⁊ doloꝛe. Pꝛima af ſectio e amoꝛ inoꝛdinatus huius ſecu- li. cut eſt amoꝛ diuitiarnm volnptatũ. ⁊ magnitudinum.qui quidem cecat vt non videant peccatoꝛes peccata que fa⸗ ciunt per auaritiaʒ:per juxruriam.⁊ per uperbiam.immo non credant dicta et facta ſanctoꝛum his peccatis contraria:
totum hoc pꝛocedit per affectionem
inoꝛdinatam. De his omnibus dicimr. Mꝛouer.zi.x ncerna impiomm pecca tum eſt. ſcilicet anaritie. luxurie.⁊ ſuper- bie. Et hi omnes ſunt de quibus in p̃s. dicitur. Oculos ſnos ſtatuerunt declina re in terram.⁊ Jo.S. Quomodo crede- re poteritis qni gloꝛiam abinnicẽ recipi- tis; Secunda affectio eſt )—

Se infidelitate
faciũt popnli qui cõtra pꝛclatos ⁊ dños videre ſiue de coloꝛib⸗ indicare ſine oen
peccata coꝝ põdcrãdo ⁊ ꝓpꝛia leuiãdo lis. parifoꝛmiter de his q volunt ſcre et ⁊ in eis poteſtatẽ dei illis datã minime aliter nolũt credere ea que ſunt ſup itel⸗
aduertendo. ſicut de eis ſcribit ere.ʒ? lectũ. ¶ Tertiũ cauſatiu ifideiitauꝭ ꝓti
ca. Juſtificanit aĩam ſua auerſatrix iirl nẽs ad volũtatẽ eſt negligentia opina-
in cõpatiõc pᷣnaricatricis inude. ʒaffe- ta. Nã vt di de con.di.. Wfa nõcſt
ctio eſt deſderiũ.facie. n. vbi deſideriũ liberi arbitrij m̃. donũ vci: ſ. n. fides regnat credit ⁊ ſperat hõ qð optat: qẽ naturalis eẽt. eadẽeẽt apnd oẽs: qᷓ;obꝛẽ Velnt vrfus. Sed ei dicit.pᷣs. Beſideriũ debet homo eſſe ſollicitus ad petenduʒ eoꝛũ attulit eis. ꝓ aſfectio eſi ſpes cõ a deo. Jũ illud Math.y.⁊ Luce.⁊⁊. modi tẽpoꝛalis. lucroꝝ. diu vinendi. et Metite ⁊ dabit᷑ vobis. ſicnt ẽt faciebat Vane obtinẽdi. Nã ili g ſic ſpant ſunt ðᷣ ile qui Nath.. ad diim ait. Vredo quibꝰ pᷣs. ait. Ecce hog nõ poſuit denʒz dñe adinna incredulitatẽ meã. hinc ad Adiutoꝛẽ ſuũ. ʒaffectio ẽ timoꝛ:ſic mul ephe.ʒ. apoꝰ git. Bia ſaluati eſſis pfi⸗ te mulieres nõ abijciũt põpas ⁊ vanita dẽ:⁊ hoc nõ ex vobis. dei.n.donnm eſ. tes timẽtes deſpici a maritis. Sʒ in ſe Qui ergo negligẽs eſt ad petendũ:meri tentiã ãbꝛoſij. Dů metunt maritale in to dei indicio iumẽ diuine gie nõigre⸗ diciũ pdidere ſuũ. ſicnt iudeiq timoꝛe ſy dit ſuo clauſo hoſtio itellectus coꝛ ipſiꝰ.
nagoge vt Zo..dicit. Molebãt credeẽ ¶Tria vᷣo alia cãtina iſidelitatꝭ ad me
wo. Vñ Jo.v. Dedi vobis ſenſũ vt co moꝛiã ptinentia iſta ſunt. reꝝ ſubtilitas. gnoſcatꝭ vex deũ. Et ſap̃.i. In ſimplici diſtãtia a credendis.peccati obſaculuʒ. tate coꝛdis q̃rite ilũ qm iuenii ab his q CPꝛimũ ẽ reꝝ fubtilitas. ꝗ urdidũ hʒ nbtẽptant illũ. Zjudiẽdi ſuntig pᷣdica viſtiʒ pilũ q ab alijs videt᷑ nõ videt. nee toꝛc? doctoꝛes? eis dʒ credi. ga ad ro. iõ cõtẽdere dʒ ibi eñ nõ eẽ:nõ videt vi⸗ io. Apoſtolꝰ ait. Fides ex auditu:anditꝰ ſus humanns qcquid videt aqlinus: et aũt ꝑ vᷣbũ xpi. Ei hiere.j.di. Qucrite ſi ið ſine contentione boies credere debẽt. iueniatꝭ virũ q̃rentẽ fidem ⁊ ꝓpitiꝰcro Pinc Iſa.git. Niſi credideritꝭ nõ intel ei. o* affectio ẽ gaudiũ.ſ.tẽpoꝛaliũ q- ligetis. hinc ẽt.⁊4.q.i. Wõ turbat᷑.i fi⸗ bus in tãtũ afficit mens humana vt ſe- nẽ di. Licet mens diuina nequeat hu⸗ pe nõ credat aliã eſſe vitã: ⁊ ex hoc pñs mana plene rõnis iueſtigatiõe cõpꝛehẽ ſeculũ ſibi cõſtiuat paradiſũ. Et iui dere:fidci tñ plenitudo cõplectit᷑: ga.ſ. lud Job.⁊i. Tenẽt tympanũ ⁊ cytharã ip̃a ſupplet qð humana rõ nõ cõpꝛehẽ⸗ ⁊ gaudẽt ad ſonũ oꝛgani:⁊ ducũt in bo- dit. ¶ Secũdũ ẽ diſtãtia a credendis.i. nis dies ſuos:⁊ in pũcto ad inferna de- longinqtas mẽtis:⁊ ẽ iperitia ⁊ iexerci ſcẽdũt. y affectio eſt doloꝛ.ſ.infirmita tatioĩ eiſdẽ.ã ſiẽ ariſto.teũtat:ipiti vz t malaꝝ? hꝰmõi. ⁊ iõ recurrũt ad icã luti longe diſtãtes ſpeculãtur. diſtant ðo tatrices ⁊ ad ariolos ſcripturis ſacris ñi ſatis a lõge qui tĩ pmanent in iſtis ſen credẽtes.iõ cos ꝓuer. zo. Oculumg ſibilibꝰ. vt qð ſupta tectũ ẽ nõ viceant⸗ ſubſanat patrẽ.i. deñ.⁊ deſpicit ptũ mã iõad ñdẽ ſunt quaſi ceci. Hinc Ber in tris ſue⁊ det minatiões eccũe:effodiant per canti.ait. Guo lur in caſſ circũfũ cũ coꝛui de toꝛẽtibꝰ.i.demones iferna- git oculos clauſos vel cecos.ſic aialis les.? comeẽt eñ filij agle. i.poſt pꝛeſen hõ nõ pcipit ea q̃ ſunt ſpiritus dei. Et tẽ vitã a demonibꝰ etnalit᷑ punientur. dugꝰ. Deus lur eſt non coꝛpoꝝ.ſʒ men ¶Secũdũ cauſatiuũ ptinẽs ad volũta tiũ. hanc aũt lucẽ g nõ videt ẽ quaſice⸗ tẽ eñ inſania.gqa magla iſania eſt velle cusĩ ſole. Ende Bte.z4.q.i.c. Quia
vn dubiſ byn iui it ine Aug n ſobiua bil q iiSu wẽ. U i. Tun nuaſ EtBr.
sö vi
ohlucul woganat xUbigl
biaſa Br. Te ondſel
Suppia cd. din. noisſ ie pedi dẽwedi vChr wuls i(Ji witit d0ihſ Wonoo htuus Fimi 6 inn pugun Fnill horijd
ſimrröi
ieltasn lalsi hnipar ſe. n ſqte

dinlicare ſu Sqvolunin eLque ſunrſßit luriuß icenn nohlgg di. 4. Piit donüdinit apncis llicius ad punt ub.Auun . ſcun äci dim a. n litatẽ mez. hi fuſaluanciisyj del.n. donnmni adpeendn ine gie nõigt lccus coꝛipſ⸗ waihietan adn wiiit SMchucultz bilius qmwih videi n vilen nöctnö vilen uid videt aqins hoies tredendi creciderinyön x.qa.Nöuriii s dinanehun is iuetigmöecht wimdo chpiectu umanaronöciyn wrttipera tin no euti heulin viin mñ pmnenii wuucitröni daccc. PincK Rolurn cict Swuwl qſun piub⸗ rcinon uworit cnö vin ePtil
Sermo.CII.
dirit. Miſi quis ſoliditatẽ fidei tenuerit
dininã penitentiã nõ agnoſcit. Et in li bꝛo dialogoꝝ ait. Quiſqs in credulitate inniſibiliñ ſolidus nõ ẽ debet maioꝝ di⸗ ctis fidẽ pᷣbere. Et põit ibi exẽpluʒ de⸗
pnero incarcerato: qui matri de luce nõ
credit eo ꝙ iße non niſ tenebꝛas noutt. Tertiũ ⁊ vitimũ cauſatiunʒ ifidelitatis
eſt obſtaculũ peccati.⁊ marie peccati ſu
perbie qua.ſ.hõ non vult credere ni bi. Supbia iterioꝛis faciei quidam tu
moꝛẽ. Vñ augꝰ.y.cõſeſſionũ de ſeipſo
ait. Tumoꝛe meo ſepabar a te ⁊ nimis inflata facies claudebat oculos meos. Et Ber.ſup canti. Supbo oculo veri tas nõ videt᷑. Et Bꝛe. Vnmoꝛmentis obſtaculũ eſt veritatis.⁊ Fere.4. Ar⸗ rogantia tua? ſupbia coꝛdis tuidecepit
te. Qbi glo. Ois hereticus arrogãs:ga upbia facit hereticũ nõ ignoꝛahtia. t Wee. Tãto a dei luce lõge ſunt quanto
apnd ſe humiles non ſunt. Etaugꝰ ait. Supbia meret᷑ illudi. Et abacuch.⁊. ca.dicu. Qũo vinũ potãtem decipit.ſic erit ois fupbꝰ. Mec tria ſupꝛadicta val de ipediunt memoꝛiã hois vt nõ recoꝛ det credẽdis. Et hec ſufficiãt de ↄcluſio ne. C Iuxta quam mouci qõ vl dubita
tio talis: vix quelibʒ ifidelitas ſit pecca
tũ. ¶ Qd iſtã̃ petitionẽ reſpõdeo ᷣm do
ctrinã ſci thome in z“2q. io. vbi di⸗
cit. Q infidelitas duplicit accipi poteſt. vno modo ſᷣm purã negatiuã vt dicat infidelitas ex hoc ſolo ꝙ nõ hʒ fidem. Alio modo põt intelligi iſidelitas ſecun dũ cõtrarietatẽ ad fidẽ quia.ſ.aligæ e⸗ pugnat auditui fidei vel ẽt ip̃m cõtẽnit
Fm illud Ja.yo. Quis credidit auditui niorqjli dicat nullus.⁊ in hoc ꝓpꝛie pfi citur rõ ifidelitatis. ¶ ꝛimo modo iſi
delitas nõ eſt peccatũ.ſʒ potiꝰ eſt pena. ga talis ignoꝛantia diuinoꝛũ ex peccato
pᷣni parẽtis eſt cõſecuta:quod patet tali
rõne. Mullꝰ peccat ĩi eo quod vitare nõ
põt. qꝛ teſte aug omne peccatũ ẽ volun
diſpliccat deo patet hoc
tariũ.ſed nõ ẽ in poteſtate 12 ꝙ ĩſide⸗ litatẽ vitet quã vitare nõ põt niſi fidẽ ha bẽdo.dicit aũt apoꝰ ad ro.io. Qũo cre- dẽt ei quẽ non audierũt.qũo aũt audiẽt ſine pᷣdicatione.gꝰ talis ifidelitas nõ vi detur eẽ peccatũ. Et ſi arguerei ſic. ifi deles dãnantergo talis ifidelitas ẽ pec⸗ catũ. IRñdet᷑ ꝙ nõ dãnãtur ꝓpter infi⸗ delitatis peccatuʒ. Vñ dis dicit Jo.i. Si nõ veniſſeʒ ⁊ locutus eis nõ fuiſſem peccatũ nõ haberẽt:qð exponens augꝰ ait. Q logtur de illo peccato quo nõ cre diderũt in xp̃ʒ. Secũdo modo iſidelitas ẽ peccatũ qa cõtrariatur fidei.nã oœc pec catũ fonnaliter cõſiſtit ĩ auerſiõe a deo. vii tãto aliqð peccatũ ẽ grauius quanto p ipᷣm hõ magis a deo ſepatur.pꝑ inſide litatẽ aũt maxime homo a deo clongat: qꝛ nec verã dei cognitionẽ hʒ.ꝑ falſam aũt cognitionẽ ipſius nõ appꝛopinquat ei.ſed magis ab eo elongatur. Mec põt eẽ ꝙ quãtũ ad ꝗd deũ cognoſcat qui fal ſam opinionẽ de ip̃o hʒ: ga id quod ip̃e opinatur nõ eſt dcus. Vñ manifeſtũ eſt ꝙ infidelitas nõ ſolũ ẽ peccatũ.ſ; ẽ ma- ximũ peccatoꝝ oĩum quc continguntin puerſitate moꝛũ. hinc eſt ꝙꝙ infidelis pꝛo peccato ifidelitatis grauius punitur qᷓ; alius peccatoꝛ ꝓ quocũqʒ alio peccato cõſiderato peccati genere.lʒ ꝓ alio pec cato puta ꝓ aduiterio ſi cõmittatur a fi⸗
deli ⁊ ab infideli ceteris paribus grauiꝰ
peccat fidelis q;inſidelis.tum ꝓpter no ficien veritatis ex fide.tů ẽt ꝓpter ſa⸗ cramẽta ſidei qbus ẽ imbutꝰ;quibꝰ pec cando contumeliã facit. Vñ ad hebꝛe. io.apoꝰ ait. Qnãto magis putatis dete rioꝛa mereri ſupplicia qui filiũ dei con⸗ culcancrit ⁊ ſanguinẽ teſtamẽti polłutũ duxerit in quo ſanctiſicatus eſt! et het ſufficiant de pꝛima pie. ¶ õcluſio⁊⸗ que ẽ de qualitate huins peccati talis t. ꝙ inſidelitas deo diſplicet. diabolo pla⸗ cet. ꝓpꝛio ſubiecto nocet. Q ifidelitas
5
6

ℳ
fides multũ deo placet. eccli.i. xzenepla citut deo fides ⁊ manſuetudo. Et apoꝰ ad hebꝛe.ii. Sine fide impoſſibile ẽ pla
ere deo. ergo p locũ a cõtrario infideli
tas multũ deo diſplicet. Itẽ ßo.infideli tas diabolo multũ placet. ga ſides ei di⸗
plicet. quia cũ diabolꝰ videt aliqð vas
ſignatũ fide nõ audet euʒ tangere. ⁊ ſibi mnultũ diſplicet. Erẽplũ habet᷑ de iudeo ui de nocte pmanens in quodã tẽpio idoloꝝ⁊ ſe muniès ſigno crucis audinit diabolũ ſic dicentẽ. Vas vacuñ eſt. ſed
ſignat. Hinc Mer. ait. NMullus demo nü ꝓpe ſtarc poterat. ergo p locũa con
trario infidelitas multum ůᷣbi placet. Vortio infidelitas pꝛopꝛio ſubiecto no
cet.qꝛ cũ oẽ peccatũ mõtale tollat a gra
⁊ infidelitas ſit quodãmodo graue pec-
catũ moꝛtale. ergo tollit a gra. Vnde ad ro. i4. apoait. Oẽ að nõeſ ex fide pec catũ eſt.⁊ glo. ſup uind vᷣbũ ait. Ois in-
fideliũ vita eſt peccatum.⁊ ſic pʒ ↄclnꝰ.
Cu iſtã ꝓcluſionẽ poteſt q̃ri qnòtmo⸗
dis hõ tali vitio põt offendere deũ place
re diabolo nocere ſibi ip̃i. Ad qð ridet km doctrinã ſancti iho.in ⁊2eq. io.
qᷓubet vtus cõſiſtitĩ hoc ꝙ attingit re
multa vitia opponũtur: diuerſitas aũt
vitioꝛũ qᷓͥ vnicuiq; virtuti opponit᷑ põt
cõñderari dupliciter. Vno modo ſʒ di uerſã habitudinẽ ad virtutẽ: ⁊ Pᷣm hoc
determinate ſunt quedã ſpẽs vitioꝛnʒ qᷓ opponũtur virtuti moꝛali. Opponin. vnũ vitiũ pᷣm exceſſum ad virtutem. ⁊ aliud vitiũ ſᷣm defectnʒ a virtute. Alio modo põt conſiderari dinerſitas vitio- rũ oppoſitoꝛũ vni virtuti Fᷣm conuptio
nẽ diuerſoꝝ q̃ ad vᷣtutẽ requirũtur.⁊ ß̃ʒ
hoc vni virtuti puta tẽperãtie vcl foꝛti
tudini opponũtur ifinita vitia ſm ꝙ ifi nitus modis dinerſas circũſtantias coꝛũj
DBe infidelitate
quia ſuſcepunteiꝰ figurã in veteri lege
pi contingit vta rectitudine virtutis re⸗ cedatur. ñ? pittagoꝛici mal polueit infinitũ. Sic igitur ad ppoſitũ dicendũ eſt ꝙſi infidelitas attendatur ſᷣm cõp tionẽ ad fidẽ dinerſe ſunt i fidcliratis ſpe cies numero determinate.cũ.n.pecca- tũ infidelitatis conſiſtat in renitendo ſi ei. hoc põt contingere duplicitcr. quia aut reniiẽ fidei nõqũ ſuſcepte.⁊ talis eſt infidelitas paganoꝝ ſiue gentiliuʒ. aut renitii fidei xp̃iane ſuſceptẽ. vel in fign⸗ ra.? ſic eſt infidelitas indeoxꝝ.vel in ipſa manifeſtatione veritat.⁊ ſic ẽ inſideli- tas herericoꝛũ. Vñ ſic ĩgenerali poſſũt aſſignari tres pᷣdicte ſpẽs infidelitatis q ſunt iſte.ſ. nfidelitas paganoꝝ vel gen tilũ. infidelitas indeoꝝ. 7 ifidelitas vp̃ia nox nõ pfecte credẽtiũ.⁊ iſto modo pᷣdi⸗ cto ifideiitas tribꝰ pᷣdictis modis diſpli⸗ cEt deo. placet diabolo.⁊ nocet ſubiecto Phꝛio. Si vero diſtinguant᷑ iſidelitatis pẽs hm erroꝛẽ in dinerũs qͥ ad fidẽ pti⸗ hent ſic nõ ſunt determinate iſidelitatis ſpẽs.poſſunt. n.erroꝛes in infinitũ mul⸗ tiplicari. vt pʒ p augi li.de hereſibus. ẽ tali mõ ifidelitas jfinitis modis diſpli
hoc cet ðo.placet diabolo.⁊ nocet ſubiecto. gulã aliquã cognitiis vel opatiõis hu C mane. Attingerc aũt regulã ẽ vno mo⸗ do.circa vnã vtutẽ. ſeda regula denia- re contingit multipliciter.⁊ iõ vni vtuti
Sed ſi qs vlterius peteret. qs magis. velvt coͤgrnẽtius dicat᷑:quis grauiꝰdeñ offendit. diabolo placet. ſubiecto Ppꝛio
hocct. paganꝰ: an iudeꝰ: an hereticꝰ et
icreduius xpᷣianus: Ad hoc bꝛeuit re ſponderi põt ᷣm enndẽ doctoꝛẽ in loco
pallegato ꝙ ĩ infidelitate duo cõſidera⸗
ripoſſunt ſicut iã ſupius dictũ ẽ:quoꝛuʒ Vnũ ẽ cõpatio eius aq fidẽ: ⁊ ex hac pte aliqs grauius ʒᷓ ſidẽ peccat: g fidei reni titur quã ſuſcepit: qᷓ; qui renitiẽ fidei nõ qũ ſuſcepte: ſicnt grauius peccat quinõ iplet qnod ꝓmiſit qᷓ; ſi nõ ſpleat qð nũ⸗ qᷓ; ꝓmiſit.? ᷣm hoc infidelitas hereti⸗ coxq ꝓſitẽtur fidẽ enãgelij⁊ ei renitun
ir coꝛũpentes pam grauiꝰ peccantqᷓ; iudei: qui fidẽ enãgelij nõ ſucepunt. Sʒ
qlg ul ſun 4 in ni. mréce iinbo icit us 9 nicom̃ ceoc gent
jrnie
deltas h
iceſ
Ferhoe
nivüe nviſ eticopi
püicauc
net pil nft inf
ſail
eegi
niß kdo

epes ineiut paganoꝝ vlg p. 7fideliusij uü.⁊ ito modoßi iuis moats diy Wa nocet ſubie Wngmiiicn duisänſcept veminucin moues in ininin aug il dehecu s iſinitis modisd dolo.⁊ nocuſthn us pe;n s dicat: risgu oplceſinꝝ an inde: anben nus? Id hocbu mmdt docin uſiurei tütpus dictn eins afide:tahr Filepercut: gi
guispeunt
niſcinöhin
m boe inſdelisn
ſdt uigüht—
ungm
imigie⸗
uciw
Sermo. LII.
„
n mne iterptãtes conũpũt. Jõẽt iboꝝ eſt graniꝰ peccatũ qᷓ; infidelitãs gentiliũ g nullo modo fideʒ euãgelij ſuſceperũt.
Zlind nõ ſonat id qð petrus ĩ⁊ cano. 42ca.ait. AMelius erat iliis nõ cogno ſccre viã iuſtitie qᷓ; poſt cognitã retroꝛſů conuerti. Alind qð i infidelitate cõlide
ratur ẽ coꝛꝛuptio eoꝝ q̃ ad ſidẽ ptinent. ⁊m hoc cũ ĩpluribꝰ errent gẽtiles.qᷓ; iudei: ⁊ iudei q; heretici grauioꝛ ẽ mfide litas gentiliũ q; indeoꝝ.⁊ indooꝛů qᷓ; he
reticòꝛũ: niñi foꝛte quonũdam puta mani cheoꝛũ qui ẽt circa credibilia plus errãt
gentiles. Hapꝝ tñ duaxꝝ grauitatũ p⸗ pponderat quãtũ ad rõnẽ culpe qa infi
delitas hʒ rònẽ culpe moꝛtalis vt ſupꝛa
dictũ eſt: magis ex hoc ꝙ renititur fidei qᷓʒ ex hoc ꝙ ñð habet eã q̃ fidei fũt· hoc
eni videtur magis ad rõnẽ pene ptine⸗
re.vñ ſimplicit᷑ ſoquendo infidelitas he
reticoꝝ ẽ peſſima. Et ꝑ hoc pʒ ha pars
pdicationis. ¶ Cõclnſio ttin q̃ ẽ de quã
titate ⁊ magnitudine punitionũ hꝰ pec
cati qjs deus inſte dedit icrednlis talis?: inſtus deꝰ terribiles punitiones miſit inflirit bhumane gencratiõi ꝓpter pec cat infidelitatꝭ indeis gentilibꝰ⁊ xpia⸗ nis.añ legẽ.⁊ poſt legẽ.tpe legis ſcripte
⁊ tpe legis gratie. Mꝛima punitio in⸗
flicta ẽ pᷣmis pareniibus ꝗ nolẽtes cre
dere deo comedentes de fructu vetito incurrerunt maledictionẽ. Vñ dicit eis deus ⁊ potiſſime ade.geñ.z. Quna audi ſi vocẽ vxoꝛis tue ⁊ comediſti de ligno
er quo p̃ceperã tibi ne comederes male dicta tra in ope tno. in laboꝛibus come des ex ea cunctis diebus vite tue.ſpinas 4tribulos germinabit tibi. ⁊ comedes
herbas terfe. in ſudoꝛe vultus tui veſce
ris pane tuo. donec renertaris in terrã de qua ſũiptus es. quia puluis es ⁊ i pul⸗ nerem reuerteris. Secũda punitioĩ⸗ flicta ẽ vxoꝛi loth jj quia nõ credidit in ſtatnaʒ ſalis cõuerſa eſt. geñ. io. Ter⸗ ia pnnitio inflicta eſt moyſi g non cre-
60.
didit deo totaliter. ſ aliqualiter heſita⸗ nit.⁊ quãuis cẽt tã ſãctꝰhõ.iñ ꝓpter par nã infidelitatẽ ſuã quã oñdit ſalteʒ vbis dixit ei deꝰ. Mnme ri.⁊o. Quia nõ cre didiſtis mibi vt ſanctificaretis me toꝛaʒ filijs i ael non introducetis hos popu los in trã quã dabo cis. Quarta pu⸗
nuio inflicta eſt ʒacharie L uce pꝛimo.
Viñ dixit ei angelus gabꝛiel Xucc.i.ca.
Ecce eris tacens ⁊ nõ poteris loꝗ vſq;
in diẽ quo hec fiant ꝓ co ꝙ nõ credidi⸗
ſii meis verbis. Qnintã punitio jfli⸗ cta eit petro qui ambulans ſupꝛa mare ſtatim cepit mergi vt cepit dubitare.
Math. iꝗ. C MMerito? nõ p̃ter ꝓpoſi tů quis dubitare pi ex quo tot ⁊ tantas punitiões ꝓpter infidelitatem hoibus dat deꝰ.ſiꝑ fideles cogẽdus ſit infidelis ad fidẽ.ſiue ſit gentilis. ſiue indeus.ſiue vpianus. Qd qð bꝛeuit᷑ rñdetur ᷣm do⸗ ctrinã doctoꝛis pᷣallegati. Q infidelium
quidã ſunt qui nũqᷓ; fidẽ ſuſcepunt ſicut
entiles? indei: ⁊ tales nullo mõð ſůt ad idẽ cõpellendi vt ipſi credant: ⁊ hoc pʒ rõne ⁊ auctoꝛitate. Rõne ſic. Credere ẽ volũtatis. ſʒ voluntas nõ poteſt cogi.i⸗ mo dens ipſam non cogit.qꝛ ſemp di⸗ mittit libertatem liberi arbitrij. igitur. Hinc augꝰ dicit. Vetera poteſt homo nolens. credere non niſi volens. Et in NMathei enangelio.iz. ca. habetur. Q⸗ cũ ſeminata fuiſſet ʒania in medio tri⸗ tici.ſerui dii illius ipſunmn interrogaue- runt. vis imus ⁊ colligimus eam? Qui reſpondit. Non. ne joꝛte colligentes ʒi ʒaniam cradicetis ſimul⁊ triticum.ſxwbi dicit criſono. ec dicit dñs pꝛohibens occiſiones ſieri. nec enim opoꝛtet inter- ficere hereticũ.quia ji eos occideritis ne ceſſe eſt multos ſauctoꝛũ fimul ſummit- ti. Etin decre.di.ꝗ. Qui ſincera.ſic di citur. Qui ſincera intentione extrancos a xpiana religione ad fidem eupiunt ad ducere blandimentis ꝭdebẽt non aſpita tibus ſnadere.nã qu icũq;
4

x hoc alt ꝙ indei ritꝰ ſnos obſernãt i quibus oli pᷣfigurabatur vitas ſidei.vt de agno aſſo ⁊c̃.quã fidẽ nñc tenemns
heèmꝰab hoſtibꝰ.? qᷓſi ĩ figura nobis re bſentat᷑ qð credimꝰ ⁊ ið in ſuis rinbus
lů vel diſcidiũ qð ex hoc poſſet ꝓnenire
lic magis qᷓ; dei ꝓbãtur cãs attẽdere. Süt tñ cpellẽqi a fidelibus ſi facuſtas adñit vt fiẽ j ipediãt. vel blaſphemijs vel mahs piuaſionibꝰ. vel ẽt aptis pſe⸗ cutiohibꝰ. Et pp hoc fidcles xpi irequè terʒᷓ ifidels beliũ mouẽt:nõ qdevt cos ad credẽuũ cogãt.qꝛ ſiẽt eos viciſſent ⁊ Captiuos hienti eoꝝ libertate relinque rent an credẽ veliẽt.ſʒ ꝓpter hoc vt cõ⸗ pellãt ne ficẽ xpᷣi ipediãt. Ilij vo ſunt infidcles qcunq; ñidẽ habuerůt ſicuthe retici vei qcũq; apoſtate.⁊ tales ſůt etiã coꝛpoꝛaliter cõpellèdi vt iplcãt qð ꝓmi erũt.? teneãt qð ſemel iſceperũt iuxta iliud luc.iꝙ. Exiĩ vias ⁊ ſepes ⁊ cõpel le itrare vt ipleatur domꝰ mea. Domꝰ dei ẽ ecclia.vbi iſti urare debẽt pfidẽ.
Et hoc ẽt hẽ in decre.di.4j. de iudeis. ¶ Bominica
¶ Sʒ qͥri põt vltra. vtrũ riius eaꝝ ſint
tolerandi. Ad qð bꝛeuiter dici põt Em
eũdẽ doctoꝛẽ g hlianũ regnũ deriuatur
2 deo ⁊ ipm dʒ imitari deũ:deꝰ ãt qᷓ;uis
ſit omp̃s ⁊ ſũme bonꝰpmittit ti aliq̃ ma la fierii vniuerſo qͥ ꝓhibẽ poſſet ne eis ſublatis maioꝛa bona tollerẽtur. velẽt maioꝛa mala ſequerẽtur. Sic igitur⁊
Be officio paſtoꝛis
vel imbedimentũ falutis eoꝝ ꝗ paulai ic tolerati cõnertuntur ad ſdẽ. ꝓpter hot enim hereticeꝝ ⁊ paganc ꝛuz ritus Ai ecclia tolerauit qñ erat magnai⸗ fidelium multitudo. Et hec oia ↄrmã tur per iliud q habetur in decretis. di.
I.¶· Qui fincera.vbi dicit Srego. de
iudeis. Omnes feſtiuitates ſuas ſicut ha
enus ipñ ⁊ patres eoꝝ ꝑ longa colẽtes tcpoꝛa tenuerũt iiberã hẽaut obſuandi celebꝛãdiaʒ licentiã.ec qdẽ dicta ſuſji cant de tertia parte pᷣdicationis. ſic
magnifice dñe cineſqʒ dilect erptdie ſunt huius fructus peſſimi tres ptes qjs
Pmiſimꝰ.quẽ fructũ hoꝛtoꝛ vos deteſta Iivt hic gratiam ⁊ in futuro gloꝛã ha
beatis Amen. pꝛima poſt octanã pafce.
Sermo de ofjicio paſtoꝛis ſpũalis ⁊ tẽ⸗
poꝛalis ⁊ de cõditionibus familie eis cõ miſſe incipit XXIII.
Co huiꝰ ſacri⁊ ſct cuan
gelij hiſtoꝛiali declaratione holnʒ q bonꝰpaſtoꝛ⁊ pᷣſidens alicuiꝰ
i regimine hliano illi qp̃ſunt recte aliq famili
ü ntre e tres conditòes habere dʒ vt mo mala tolerãt ne aliqj boha ipediãtur:et ralite
Aliej ipedi Aicr necnò⁊ ſpũaliter talẽ familiã ſibi ne aliq mala peioꝛa incnrrãt: ſic augu. cõmi
dicit. ⁊ufer meretrices de rcbus huma ¶ Pꝛeſidere dz v nis turbaueris oĩn libidinibꝰ. Sic igitur ¶
ſſum regere valcat.vʒ.
is ubaueris oiq libidi reſicẽ dʒ exẽplo p vite iſoꝛnatõcʒ. qᷓ;uis inſideles i ſuis ritibꝰ peccent tole Eꝛeſidẽ dʒ
rari pnt. vel ꝓpt᷑ aliqð bonũ qũ ex eis C
Penit. vel ppter aliqð malũ qð vitat.
hoc bonũ.ꝓuenit ꝙ teſtimoniũ fidei nñe
tolerãtur. Alioꝝ vo infideliũ ritus qui nibil veriatis aut vtilitatis afferũt: nõ ſunt aliqugliter tolerãdi:niñ fone ad ali
ſubndio p vite ſuſtẽtatõeʒ.
mo. in. epla.⁊ ⁊c.ſcribens apꝰait. quod maivitandũ.ſ.ad vitãdũ ſcanda Arguc obſecra ioi paientia? doininã
Voni en ſunt obſecrãdi. mali argucdi
paſtoꝛ bo⸗ Bo ſum nus. Jo. io.
bo p bonã iſtructiõeʒ.
Bii pᷣmo ꝙ bonus paſtoꝛ? pꝛeñdẽs Alicuꝰfamilie dz ipſam familiã iſrucre vbo.i.ſana doctrina. Minc dicit deus per hieremiã. zo.c. Dabo vobis paſto rem iurta coꝛ meũ qui paſcet vos ſcia ⁊ doctrina. MRõ huclonis talis põtcẽ
qꝛ ſi pſidẽs domus inhoneſte loquitur:
vel ctiã nõ arguit cũ oppoꝛtunuz fucrit. mnc familialin peioꝛa ijcedit ⁊ paulati panlatim ad peioꝛa vadit. Minc adthi
tili tyi Abth „N vpſuhl ujie e wubone wa los. i.V youlbust inn bone voneſer gunſu imecc ſusqᷓ 4 ctpit hiſt ere ce ſio bu juohaic nre eygo i Pepan webstei iCtgn lhegnet hitgin linipy pumſe aenuS, qhiwih manin iosbn fnecuſ entſen tdeinqᷓi uonvin onnm Inonth minech rar
(Dir wlcs

bi
ibomwr vosdu
fuuro gozih doſ ogaui pꝛit
Mos pnis?
dus umute etzci LXIII
pah bo⸗ ſ m n.d
vheitſuitun
uli dechruin vrplidens alin shaberedz vmo er ult iamih i Ku.vz. iomn iop vi ſufitx nspaoꝛpxii vumſmiiihn na. Hinc dict du .Dado vobis yt cupaſcetvii vcouis uls fü sinhonele— chopponunt conihci tu un vat. Pinit toeni cipaentui ieridwul
Sermo. CCIII. 8
⁊ increpandi. Omnes añt ch diſcretiòe ⁊ patiẽtia tolerandi.xemplum huius ꝓclonis habemꝰ in epla pauli ad hebẽ. .vbi di ꝙʒ in archa teſti erãt manna. virga ⁊fabuie teſti.vbi ſignificatur ꝙĩ pᷣlato ⁊ pᷣſideme alicuiꝰ famiie q eſt ar⸗ cha dei dʒ eẽ mãna dulcis exhoꝛtatõis quo ad bonos.⁊ virga ſeuere coꝛreptio nis quo ad duros.⁊ tabule diſcretiõis. quo ad oẽs. Zlind exemplũ hẽ ẽt teriij regũ..c.vbi di ꝙ ſalomon ſecit ſculpi in baſibus tẽpli boues ⁊ leones ⁊ cheru
bin. in boue mãſuetudo ſiue maturitas
in leone ferocitas.in cherubin ſcia deſi gnatur ꝛelatꝰeni ꝗ dz eẽ baſis.i.ſuſte tamcntũ ecclie dʒ eẽ qᷓ;tũ ad bonos mã ſuctus.qᷓ;tũ ad malos ſeuerus.qᷓ;tum ad oẽs ſapiẽs ⁊ diſcretus. ¶ Mixi ⁊ꝙ bo nus paſtoꝛ ⁊ pᷣſidens alicuins familie dʒ pꝛeſidere cremplo pꝑ vite infoꝛmationeʒ Matio hniꝰ ꝓclonis talis eſt. qꝛ ſubditi qᷓlia opa ĩ capite vidẽt talia conãtur ex- ercere.ergo ſi pᷣſidẽtes bona ipñ opa fa ciũt ⁊ oñdũt.ſubditi paria facẽ conãtur. Minc paulus ad titũ ⁊v.c.ſcribens ait.
In oibus te ipfum pᷣbe exẽplũ bonoꝛnʒ
operũ. Et greg. Non dʒ hoiuz ducatũ
luſcipe:g neſcit hoies bij vinendo pire.
Erẽplũ legitur pᷣmi regũ.io.ꝙ ſanl fuit altioꝛ oĩ ppſo ab humcro ⁊ ſurſum.qa pᷣlatus ſicut eminet officio ſic dʒ eminẽ cxemplo. Sʒ ꝓdoloꝛ.qꝛ multi ſũt hodie q ht vocẽ iacob ꝑ bonã doctrinaʒ.ſed manus eſau per opationẽ malã. De ta libus loqtur Job. ꝓi. Oſla beemoth qjſi fiſtule cris.ſůt eni oſla diaboli in qᷓ;tů ca rent ſenſu bñ vinẽdi.ſ; vidẽtur eẽ finu- le dei inqᷓ;tũ hit ſonũ bene docẽdi. Ta⸗ les non vinificãt aias.fed occidũt hinc hieronymꝰ ad nepotianũ ſcribens git. Von coniundãt opera ſermonẽ tuũ ne tum in ecclia loqueris tacitus quilibet rſideat.cur ergo hec dicis que ipſe non facis¶ Miriʒꝙ bonus paſtoꝛ⁊ pꝛeſi
dens allcuins familie debet pᷣidcre ſub⸗
idio per vite ſuſlentationẽ. Ratio hui ꝓclonis talis põt cẽ.qꝛ ſubditi aut ſubiy⸗ ciuntur quo ad ſpũalia ⁊ tẽpoꝛalia.aut quo ad ſpũalia ſolũ. Si ad vtrũq; ſic ð iure paſtoꝛ alere tenei. Si ad ſpũalia ſo⸗ lũ quo ad ſpũalia tenetur de iure ⁊ quo ad tpalia reſpecm pietat. Nic aug.ait. Talis debet eẽ rectoꝛ ꝙ ꝓponat verbũ doctrine ignoꝛãtibus.⁊ menſam ſuam cõicet indigentibus. libenter andit eius linguã loquẽtẽ cuius expectat dextcraʒ poꝛꝛigentẽ.Et Wreg. Qui nõ dat pꝛo onibus ſubam ſuã q pꝛo his daturus eſt aĩam ſuam: Sʒ muiti ſut qui ina ſub ditis non tribuunt ſed potius ab eis bo na ſua anſcrunt. Tales vident eſſe dia⸗ bolo peioꝛes cũ.n.hõ habeat tria.ſ.res tempoꝛales coꝛpus ⁊ aiaʒ. diabolus nõ curat de rebus nec de coꝛpoꝛe.ſed tm̃ de gia occidẽda. Vñ diabolns ait. Da mi·
hi aias cetera tolle tibi.qᷓ;uis aũt aliqũ
res anferat.⁊ coꝛpus pᷣmo ledat.hecñ facit niſ ꝓpter aiaʒ.vt.i.p rerũ ablatio nẽ? coꝛpoꝛis leſionẽ aiaʒ trahati deſpa tionẽ. ſꝛeſidẽs ãt auarus ⁊ res aufert indebite rapiẽdo eʒechie.ʒ4. M paſto. ribus qui paſcebãt femetipfos. t coꝛ⸗ pus ledit iniuſte oppꝛimendo vt er tali oppꝛeſũone poſſint pecuniã extoꝛquerc. Miche.ʒ. Si qs nõ dederit ĩ oꝛe coꝛuʒ quippiã ſanctificant ſqp eos pᷣlium. ꝑt gias occidũt pꝛanũ exemplũ pꝛebendo. Zacha.ii. MPaſce pecoꝛa occiſiõis.glo. Quicũqʒ doctoꝛes minimos ſcundali ʒt ipſi pecoꝛa occiſiõis nutriũt. Ce ↄclones magniſice die ⁊ ciues diſectiſi
mii ſacro enãgelio hedicrno denotant
qð in tres partes diuidliur. Qm̃ ipᷣma parte ponitur pꝛeſidẽtia paſtoꝛis.ſ.Ipi p bonã iſtructionẽ. In ⁊ parte ponitur pᷣidẽtia paſtoꝛis.ſ.xp̃i p vite ifoꝛmatio nẽ.i.qᷓ mercenartũ ibi. Mercenariꝰãt Inz* pte põitur pᷣñidẽtia paſtoꝛis.ſ.xp̃i ꝑ vite ſuſtẽtatõʒ ibi.go ſũ paſtoꝛ bo nus. Et vt meliꝰhec pateãt videamns

erit officiũ paſtoꝛis fpũalis ⁊ tẽpoꝛalis ⁊ obligatio eiꝰ familie circa ipſuʒ de quo mõ loquẽdo tres ↄclones cũ tribus du
bijs moꝛe ſolito declarabimꝰ. Quarũ Fpma erit ð qualitate paſtoꝛis circa ſc ip̃ꝛ
⁊ erit de qualitate paſtoꝛis circa famni liã. 3 erit ð qualitate familie circa pa ſtoꝛẽ. Sit igitur pᷣma ↄcluſio talis i oꝛdi
ne. vʒ. ¶ Concld pᷣma ſit talis.ꝙ bonꝰ paſtoꝛ ⁊ pꝛeſidens alicuius familie tã in
ſpũali qᷓ; i tẽpoꝛali ↄditione tribꝰ excel⸗
ẽtijs dʒ vigẽ q̃ ñi deſuerint nũqᷓ; bon?
paſtoꝛ vel pᷣſidẽs erit.ſ.ſplo ſe cõem?
amabilẽ reddẽ. mReʒ publicã dʒ ʒelare.
Leges qs cõdidit dz ſernare. Be pmo ait ſalomõ eccle.ʒx. Rectoꝛẽ te poſueit
noli extolli.eſto in illis qᷓñ vnus er illis.
ñ dii policrato ꝙ iulius ceſar nunqᷓ; dixit militibus ſuis. Ite:ſed venite vtſe ſociũ nõ dñm eis oñderet. Hic ſene.õ eſt opꝰregi altas edes nec muris ⁊ turri
bus ſeſe munire: inerpugnabile. nmu nicipiũ eſ amoꝛ ciuium. De ⁊ꝰ ait ſeñ.
in lnidc anguſti ceſaris.ex quo ceſar oꝛ⸗ bi terrarũ ſe dedicauit ſe ſibi eripuit:⁊ ſydeꝝ moꝛe q̃ curſus ſuos ſemp explicãt nũqᷓ; ſibi licebat ſubſiſtere:nec qcqᷓ; ſunʒ facere. oinʒ vomos illius vigilia defen
dit. oĩnʒ ociũ illius laboꝛ.oium delitias illius induſiria. oĩum vacationes illins
occupatio. In tãtũ ẽt rẽpnblicã dʒ ʒela re ꝙꝓ ea ſaluãda moꝛti ſe dʒ erponere. vñ refert valeriꝰ ꝙ cũ codrus rex athe niẽſium ab hoſtibus vrgeret᷑ accepit ab apollinc rñſum ꝙ exercitus ſuꝰ victoꝛiã obtineret ſi ab hoſtibꝰſuis ſe occidi per⸗ mitteret. qð rñtũ cũ ẽt hoſtibꝰ inotuiſſet ſtatuerũt ne qs codrũ tangeret: tunc ille mutato hitu ad hoſtes ꝓceſſit⁊ quẽdã ibi militẽ falce pcuſlit. q pcuſſus mox in eũ rnit ⁊ oecidit.cognito vo coꝛpe codri
cõtinno hoſtes oꝛaculi memoꝛes territi
ſugerunt. In tãtuz res publica dʒ ʒelari
xnec fiius pii dʒ parcẽ videteũʒ rẽ
De officio paſtoꝛis hinoꝛlaʒ. Declarate hiſioꝛie fructus
publicã aligd agere. Vñ tullius inlibw de officijs ingrit.ſi pĩ patriã vultꝓdere vtrũ filius dʒ ſilere. Et rñdit ꝙ filꝰdʒ patrẽ rogare vt deñſtat.⁊ ſiñ vult pᷣces audire dʒ minas addẽ ꝙ ipſuz pplo pu blicabit.ſi nec pᷣces nec minas vult reci pere.dʒ ſalutẽ patrie ſaluti piis añponẽ Dezꝰ dicitur exemplum qð ponit va lerius:ꝙ cũ Seleucus pᷣnceps legẽ ſta tuiſſet ꝙ qcũqʒ thoꝝ altcriꝰviolaret am bos oculos ꝓderct.t cũ filiꝰeiꝰin adul terio dep̃henſus fuiſſet pĩ ⁊ legẽ ſetuare voluit ⁊ nihilominꝰ filio cõdolebat. ſed innenit remediũ p quẽ ⁊ legẽ ſeruauit ⁊ ſilio viſũ religt. ã ſibi vnũ ⁊ filio alij erni fecit. Et hec ſufficlãt de conclone. ¶ Fuxta qnã poſſet q̃ri quot ſũt q̃ faciũt pᷣſidẽteʒ ⁊ rectoꝛẽ hec que dicta ſũt hie.
Ad qð bꝛeuiter rñdet᷑ ꝙ ſunt tria inter
alia.vʒ ſides foꝛmata: ſcia cognitiua.
Et erereitatio actina. De pꝛimo hic emplũa Romanis.vñ cũ qdã ab an⸗ bale captꝰ romã venire fuiſſet pmiſus ⁊ iuraſſet ſe rediturũ ſi pᷣciũ hẽe ij poſit ⁊ vlterꝰ redire nollet: ſenatus eũ ↄpr⸗ hẽdi fecit ⁊ ad carcerẽ anibalis deſiina⸗ ri. Sic fides paſtoꝛis erga ſubditos dʒ eſſe cũ caritate vt ſubueniat in coꝝnecci ſitatibus.ideo di.i.o.ʒꝰ. Qui habueri ſubam huius mũdi⁊ viderit fratrẽ ſuů neceſſitatem hẽe ⁊ clauſerit viſcera ſua quõ caritas xp̃i eſt in eo: Dez. de ſcia di. eccle.z4. Dir in mnitis expiꝰco gitabit multa.⁊ q multa didicit enarra bit intellectũ. Jõ in euangelio hodierno chꝛiſtus dicit ego cognoſco oues meas.
¶ Dez? dicitur Iudic.ʒꝰ dereligt vs
gẽtes vt erudiret i eis iſrahelẽ:⁊ poſtea diſcerent filij eoꝝ certare cũ hoſtibus.⁊ habere ꝓſuetudinẽ pꝛeliãdi. Et hec ſuj ficiant ꝓ pᷣma parte pᷣdicatõis. Con cuſio ⁊ꝰ eſt de qualitate paſtoꝛis circa familiã poſtq; diciũ eſt de qualitate pa ſtoꝛs circa ſeipſuʒ.que talis eſt ꝙ bon
paſtoꝛ tria iter alia dz hfe circã regni
unt wal miii nnw Pße inl M.n. wigi. nnv ſi itbol i peciſu nhck. none ſcut uiac plcue que oeomö ſinurwt ſsvbiſic a ſyaulus: lnguine o Momin ndser deiſijt Unigepa Mdabot ppaſt änlsa — hei Liun niuiſm biin deſnin nemolpo ci teſnin ſbins doscze hiiusn iaöye plst wiadi pyon

etnm ſiipmin iergtrictoi luſim aldeg pizn snechinn bani ſani ſistj
ucs hneni
Bioramn d. Stcifpu sſulſaitii
ib ch Lquẽ e legiim Nahbi n 1 ſufſiclitde cn rqriquotſüi hecque dicſi rüdei ꝙ ſuntn
acia. Deynmol
unis vjciqab venire jiſt yn
rertanibals dei
ſois erga ſubdiot
tſubueniaineoy
ie1daulerit viſc
i cneoDe 4Ur inmits
gmula diduit Jömeuangelobi egocognolcou ur Nüic3 lnticsirahci
jcor cnnih
mnẽ pxii⸗ mpanpüc
uMuu auos plus iuſto foꝛte coꝛripitis qᷓ;ta be⸗
niuolẽtia diligatis. C Vixiz? ꝙ. dſpꝓponẽ ſubditis ſuis honeſia hã ſp
ſc; dioüciu chißanet
ñs paulus dicit.
anguine oiuʒvfum. non. n.ſubterfugi Iwnir quo minꝰãnũciarẽ vobis oẽ cõſiliũ dei. wrnpaühieiy viler ſenansc
Sermo. NXIII. ſuoꝝ ſnbditor. vʒ. ſolliciudinẽ coꝛꝛigẽdi ta lupo.i.a diabolo pꝛndẽter caueat. auẽtẽ dñjandi ne vilis appareat.hõefta⸗ tem pꝛeponendi ne inhoneſta ꝓponat. Mꝛimo dʒ eſſe ſollicitus in conꝛeptione ne familia a lupo.i.a dia bolo decipiat᷑.
Legitur.n. ꝙ Inpus aliqũ latratum ca nuz fingit. Qiquando voces humanas emittit vt ſic paſtoꝛes ⁊ ones decipiat. Sic diabolus aliquãdo ſuggeſionẽ im mittit qͥ bʒ ſpẽm boni:vt ñc Poĩes deci⸗ piat. Hinc paulus ⁊ꝰ aqd coꝛ.io.ca.ait. Fpſe eni ſathanas trãſfigurat ſe ange lum lucis. Et iõ dicit ibiẽ paulus. Ti⸗ meo ne ſicut ſerpens enam ſedurit aftu⸗ na ſua.ita coꝛrũpãtur ſenſus vr̃i a ſim⸗ plicitate que in xp̃o ieſueſt. Jõ paſtoꝛ dʒ uoquomõ coꝛrigere⁊ admonẽ ne deci piantur vt hi in decretis. z. di. Mphe u:ſcacognu ſis
Vbi ſic ait greg. enãtio ep̃o. ephe⸗ düde ſũt manꝰmee a
mundus ergo a ſanguine eoꝛnʒ nõ eẽtſi eis dei ꝓſiliũj ꝓnũciare nolniffet.qꝛ etiã cum icrepare delinquẽtes voluerit eos ꝓcul dubio tacẽdo paſtoꝛ occidit. Q Di
co i⁊*ꝙ paſtoꝛ dʒ hie auctoꝛitatẽ dñan⸗ üdis videri ftan
di ne vilis appareat maxime in ſcia.qꝛ
nõ excuſatur pꝛelatus ſi lupus comedit
ouẽ⁊ ipſe ignoꝛat. er᷑. de re. in. c.qᷓ;uis. Siã ſi alio mõ pꝛelati nimiũ ſeruãt hu militatẽ frangnnt regẽdi auctoꝛitatẽ vt
hi in decretis.6. di.c.qji. vbi diẽ aug. de vita clericoꝝ. Qiñ neceſſitas diſcipii ne moꝛibꝰcoercendis dicere vos dura do ba cõpellit ſi ẽt ipſi modũ vos exceſſiſ⸗ e ſentitis:nõ a vobis exigitur vt vos ſubditis veniaʒ poſtuletis.ne apnd eos auos oʒ eẽ ſubiectos:dů nimiũ ßnatur hilitas regẽdi frãgatur auctoꝛitas.⁊ tñ
petẽda è venia ab oinʒ dijo ꝗ nouit eos platꝰ
6*
Pbi viri ampliꝰ qͥrũt honeſtatẽ qᷓ; vtili tatẽ. vñ narrat Ambꝛo.in lb.ð officijs ꝙ ch macedones 5ᷓ atheniẽſes magnã caſſem direriſſent. venit qdã de exerci⸗ tu ad eos dicẽs.ꝙʒ clãculo ſi claſſẽ adi- rẽt totã icẽdẽ poſſent:ſʒ illi nullatenꝰ ac geſcẽ voluerũt dicẽtes. hmõi victoꝛia ⁊ ſieẽt vtills ñ tij eẽt hõeſte q̃ſita. Vñ diẽ Ambꝛo. Malueñt minꝰpoſſe hõeſte qᷓ; plus turpit᷑. Necitat ẽt ambꝛoi li.ð offi cijs. ꝙ cũ medicꝰpyrri regis ad fabꝛiciũ ducẽ rõanoꝝvẽiſſet aſſerẽs ꝙ pyrro me dicinã toricatã daret.⁊ ſic rège moꝛtuo ipſe victoꝛiã obtineret. inſſit cũ fabꝛici? ligari⁊ ad dñʒ ſnũ remitti. Vñ di am bꝛo. iRe vᷣa pclarũ: vt ꝗ vᷣtntis certamẽ ſuſeepat nollet fraude vicẽ: Tẽ pyrrꝰdi riſſe fert. lle ẽ fabꝛiciꝰg difficiliꝰa legali tate qᷓ; ſol a ſuo curſu auert poſß. Et ſic cũ eo ad libitũ ↄpoſuit. Et hec ſufficiãt ð ↄclone. ¶ Sʒ int has ꝓclones poſſʒ q̃ri an malꝰp̃latꝰpoſſit coꝛigẽ ⁊ iudicare in ſte ſubditos ſuos. Qd iſtã.q. rñdet᷑ Fᷣm doctrinã uii irrefragabil doctoꝛis. alex. de. A.i.3 vbi ipſe aſignat iſtã pulchrã mſionẽ. Q iudicare ⁊ coꝛrigẽ dupir ac cipi p̃t. vʒ. ẽ iudicare ⁊ coꝛrigẽ ð officio ptãtis. ⁊ ẽ coꝛrigẽ ⁊ indicare ð idonei- tate ⁊ merito ptãtis. Mꝛioꝰ mali plati ⁊ paſtoꝛes pñt ſ bditos indica ⁊ coꝛrigẽ qð ꝓbat mliplr.pᷣꝰ qꝛ cũ ſanl eẽt repꝛo batꝰði pplz indicabat:⁊ eiꝰindiciũ vni⸗ uerſus ppł erpectabat. Vñ dixit dð p? repꝛobatòʒ ꝓfitẽs ip̃ʒ eẽ iudicẽ a dnõ. ꝓ piciꝰſit mibi diis nõ extẽdã mauũ meãi xpᷣʒ dñi.i.regũ.⁊4. Itẽ dð ců eẽt adult höicida introgatꝰa ꝓphã ſniaʒ ĩ diui tẽ dedit g ouẽ paupis rapuit:dicẽs: Ju diciũ moꝛtis ẽ viro huic:⁊ onẽ reddet in q̃druplũ. ẽ ſalomõ cũ amoꝛe mulierũ ðos gẽtiliũ colẽt vt hi.z. Re.c.⁊.tñvni nerſus iſrł ad eiꝰindiciũ ꝓfiuebat.ᷓteʒ. mat.⁊ʒ. di ð marp̃latꝭ inðoꝝ dis. Qð cũ̃q; direritvob facite. rẽ.i.petri.c. Serni ſbdui eſtoteĩ oiti. dñis.ĩ im̃ bõis

? modeſtis:ſed etiã diſcolis. ⁊ mõ non pnt qð ꝓbat᷑ etiã multiplt. ꝛimo ſic btũs Ambꝛo. ſup pᷣs. Bii imacnlati.ait. Zudicet ille de aiterius erroꝛe q nõ hʒ qð in ſe ipᷣo ↄdẽnet. Iudicet ille ꝗ hõ agit ea dẽ q̃ in alo putauerit punienda.ne cũ de Alio indicat in ſe ferat fniaʒ.Itẽ Wꝛego. i mo. exponeẽs illnd Fo.q ſine pctõẽ pᷣmꝰ ineã lapids mittat.ait. Id aliena quippe pctã puniẽda ibant:⁊ ſua reliq̃rant.Re⸗ nocantur itaq; ad ↄſcĩaʒ vt pꝛius ꝓpꝛia coꝛrigant ⁊ tũc aliena rephendant pꝛimũ igit ſine ⁊ dãnabile eſtiudicanti.tamen ſalubꝛe eſt ſubdito obtemperãti. Et hec quidem ſufficiant de ⁊ parte pꝛedicatio nis. Woncluſio tertia que eit de quali
tate ſubditoꝛũ ⁊ familit talis eſt. ꝙ in quo
libet ſubdito debẽt eſſe ra q̃ͥ ſũt in oue cui aſſimiatur in euangelio.vʒ.
¶ ura ſimplicitas.
¶ Peccati alicnitas.
¶ Boni fecunditas.
¶ Obedientie pꝛonitas.
¶Modeſtia? ſobꝛietas.
¶Quietudo ⁊ ſinceritas.
¶ Diri pꝛimo ꝙ in quolibet ſubdito ad modũ onis dʒ eſe pura ſimplicitas: quã ſimplicitatẽ quilibet bonus dʒ hie.alr ſi ne ipſa homo fraudulentus ⁊ pꝛauns re putatur.Iſtã dñs rõnẽ cõfirmat RMat. io.dicẽs. Eſtote pꝛndẽtes ſic ſer.⁊ ſimp. ſicut colũbe qð dictůj eti declarãs ana
ſtaꝰ papa dicit.vt hi in decretis.6.q.i. Erx merito. Habeãt oẽs ſimplicitatẽ co lumbe ne cniq; machinẽtur dolos ⁊ ſer pentis aſtutiã ne alioꝛũ ſupplantentur in ſidijs. Moc etiã declarat Hicronymꝰ ad heliodoꝝ.⁊ allegat ĩ vecretis.iõ.q.i. Si
cupis. vbi ipſe ſic ait.Mabeto ſimplicita
teʒ colũbe ne cuiq; machineris dolos.⁊ ſerpẽtis aſtutiã ne alioꝛũ ſupplãteris iſ dijs. non multũ diſtat a vitio vel decipe vel decipi poſſe. bec implicitas tribus modis dʒ oñdi.aſpectu.affectn X actu. vel coꝛde.oꝛe.⁊ ope.pÿᷣmo aſpectũ deo da
De officio paſtoꝛis.
re:itelligẽdo ꝑ aſpect ſenſus exterioꝛes. de quo dñs loqiur. AMat.is. Si oculus tuꝰ ſcã.te.e.cũ⁊ ꝓi.abs te. Quod diai decarans ñ doctoꝛ Ale.de A. inʒ? di cit. Nullũ mẽdꝛũ erui pᷣcipitur ſicut hiin glo. Mat.S. Sed pcipit dñs remouere occaſionẽ peccãdi qͥ occaſio põt cẽ er no bis duobꝰmodis.aut cũ bona itẽtõe.ant cũ mala itẽtõe. Si cũ bona itẽtionẽ:⁊ tůc
ſi eſt occlus vel manꝰ vl pes vel itẽtioſt per vocat᷑ pars dextra.vbi gra.ſi oclus
cogitatiõis vellet pſcrutari pctã carnis. vtĩ cõfeſõe jacilins videat? iterim ſcau daliʒat᷑qꝛ cũ bona itẽtiõe fit vocat᷑ tunc oculus derter: de ꝗbus oculis dicit in ps. Dcfecerũt oculi mei ĩ eloqũ tuũ. Et Job. 39. Oculi eiꝰ longe ꝓſpiciũt. Itezů fit cũ mala intẽtiõe tũc vocat᷑ oculus vMl manꝰ.⁊ ſic de alijs membꝛis ſiniſter de quo oculo Rniſtro põt dici ilind qð ſcri⸗ bit᷑ Job. 4i. Mũc oculus videt te me. Mot eẽ occaſio peccandi ex alio.⁊ hocu conſiliario ꝗ dicit oculus vel ab amico vel adiutoꝛe ꝗ dicit manus.i.ad coꝛ.iꝛ. Mon poteñt dicere oculus manui operz tua nõ idigeo:hoc aũt certũẽ. qꝛ ſinetei le prtm̃ non põt fieri Ideo amouẽda? abijciẽda ẽ pars illa q̃ͥ te ſolo aut alioad iuuame ſcandaliʒat. Mic xp̃s Mat.io. NMõveni pa. mit.ſʒ gla. Veni.n.ſepareſi liũ aduerſus pĩeʒ ſuũ ⁊ filiã aduerſus ma trẽ ſuã:⁊ nurũ aduerſus ſocꝝ ſuã. Et ini mici hois domeſticieꝰ. In oibus ti his caſibus diſcernendũ eſt viciũ a natun. Vitũ aũt mẽbꝛi cuiuſcũqʒ abijcienqum p diſciplinã ⁊ cõtinẽtiã.qꝛ ßᷣm oꝛdinẽ ca⸗ ritatis nullns debet hie pᷣcioſius coꝛpus ſuũ q; aĩam:ſeruanda vero eſt ipſa nãq bona ẽæ nullo mõ abſcidenda: vt habet in decretis di.j. Si quis. Et hi etiaʒ in canonibus aploꝝ.vhi dicit tex. Si qhi abſciderit ſemetipſũ.i.ſiqs ãputaueri ſ⸗ bi mẽbꝛa nõ fiet clericns.qꝛ ſui ẽ homic da? dei aditõi inimicus. Que aũt legů tur in Zriů ĩ vitis patrũ nõ debẽt imita⸗
ſighil n Iu iit imi e růmnuon inum mydche ßitilu. inoec0 jmplc ilc inplicie wim lecon i hht ntoildi Fmu ſlcineti Mimibu utnön ſjwſurri ih. Snbr bona: iucicbis rinouiſ püii dsjigt utubit pie eni vane vni n peitsiu wrich Ettiſun ſitden i abyſit ßuü pphe cute Mcinſ ihini lubbno mede intpe

SMcübonaiüj Scuu nuMpnii demtitiguie pſenun peimn us videntii ite ftwi gbus ocis di i meiiclogini oug ppiui
Sermo CcM.
ri qʒ ſpů ſctõ ipirãte fecerũt ficut ait Au gu. li. de cini.dei. de Sanſoneq ſe occi- ditiudic.⁊b. Et ideo exrcuſant᷑ oẽs ꝗ ipũ ſctõ latenter ipirãte talia fecerũt. Sʒ qui talia vellẽt er ſe imitari qᷓ;qᷓ; poſieaviue rẽt m canones irregulares eẽnt. Jam nũc redeamꝰ ad ꝓpꝛia vbi i pᷣncipio di⸗
rimꝰꝙ debemꝰ hie i aſpectu fimplicita⸗
teʒ int᷑ ilud. Mat.o. Si oculus tuꝰ ſue ritſim.to.coꝛ. tu.In. erit. ¶⁊ dẽbemus hie ſimplicitatẽ ĩ affectu vt fimplici coꝛ⸗
de nð duplici ꝓximũ diligamꝰ.i.petri.i.
c. Simplici ex coꝛde inuicẽ diligite attcn tius. Iſtã̃ ſimplicitatẽ nõ hñit illi quiĩ oꝛe hñt dilectionẽ.ſᷓ icoꝛde ſeruãt rancoꝛem eccl.i⁊. In labijs ſuis idulcat inimicꝰ:⁊ i
Ktcweatomu coꝛde no ifidiat vt fubnertat te i foneaʒ. wenbis ſnit Cʒ debemus hie fimplicitatẽ in actu vt opöwiuiludo ſimplici intẽtiõe ꝓrimo ſeruiamꝰ.ad ro. Koolusvüet te n iæ. Qui tribuit in ſmplicitate.Iſtã ſim⸗ petcandxao⁊h plicitatẽ nõ hñt illi q iõ alqbus tribuunt gloculus W aliqᷓ vt ſurripiant ſua.vt dicit ſalon ec⸗ mnusi.alm cle.iz. Subridens ſpeʒ dabit narrãs ti⸗ roculns manni bi oia bona ⁊ dicet qd opus ẽ tibi! Et cõ atcenẽ. qꝛly ſũdet ie i cibis ſuiſ.donec te exinaniat bis iei Jdcoamonẽ ⁊ter:⁊ĩ nouiſſimo · derideat te. ¶ Scðʒ aqu ioo aua qð eẽ dʒ i fbdito ẽ pcti aliẽitas ad modũ Mi vs l ouis q̃ fagit iupũ iut᷑ ilð eccle.i Quaſi gaVeini a facie coiubꝛi fuge pctm̃. Et hoc ꝓpter üfäae 3*. eimo qꝛ peins eſt cũctis q ſũt ifra vers ſocpſü terrã. 2 qʒꝛ peins eſt cũctis e ſunt ſuper ncc. noht terrä. 3* qʒ peiꝰ ẽ cũctis q̃ ſũt i gere. ã ni e vic un peins infra terrã eſt ſerpẽs.peiꝰqͥ ſt ſup vicuſcüch ai terrã coluber. peiꝰq̃ ſüt in aere eſt dꝛaco cnginn Ettůiſtatria inducunt a ꝓphetavt lan deda bieheh dẽt demn. landate ingt dim dꝛacones? ennia vodt oes abyſſi. Etifra. Ser.? vo. pen. Nuſ onbblh q aüt Ppheta dicit vt pctñ laudet denʒ Sicus E ergo ſequit ꝙ pctm̃ ẽ oibꝰ his pei. nec worvlu mirũ qꝛ infernꝰ laudat dei inſticiã. terra Wr dei potẽtiã. aer laudat dei ſapiam.ſᷓ pec
ſe ſenusqt tatoꝛ ſolꝰ nomẽ dei blaſphemat.ad ro. ohe6 d 2.Momẽ del p vos blaphematnr. po⸗ wnnuz tiſſime p ſuperbos anaros ⁊ luxurioios. iv hec eniʒ vitia totũ můdũ maculãt. Mic
63. democritꝰphũsvt narrat Aulus gellius oculos ſibi eruit.⁊ huꝰcã triplex ab alijs
phis afignatur. Pꝛimo qꝛ viſus pſuʒ a meditatiõibꝰ interioꝛibꝰ ĩpediebat.⁊ꝰ. qꝛ mulieres ſine ꝓcupiſcetia videre non poterat. 3? qꝛ malos floꝛes nümis ipatiẽ ter videbat.⁊ ſic a ſua phi.eũ ipcdiebat viſio rerũ ſenſibiliũ. viſio rerũ delectabi linʒ. viſio rerũ ſublimiũ. Modẽ mõ ipe⸗ ditur qs ne oculos ſubleuet ad de. ꝛi mo qñ nimis occupatur circa ſẽbilia.i. terrena.iut̃ illud pᷣs. Oculos ſuos ſta⸗ tuerũt declinare in terrs. ⁊qñ occupa- tur circa delectabilia.i.circa delitias car nales.qꝛ tũc oculus excecatur igne ↄꝓcnpi ſcentie.pᷣs. Supcecidit ignis? nõ vide⸗ rũt ſolẽ. ʒ? qñ occnpatur circa ſublimia id ẽ circa ambitiões mũdanas.qꝛ tũc ocu lus occupat᷑ fumo ſupbie. Apoc.o. Aſcè dit fumꝰ putei abyſ ⁊ obſcuratus ẽ ſol? ger ⁊ de fumo putei erierũt iocuſte. Iſte fumus ifernalis eſt ſupbia q̃ pᷣmo aſcẽdit in celũ ⁊ ibi obſcurauit ſolẽ.i.angelũ: de inde deſcendit in aerẽ.i.i paradiſũ terre ſtrẽ.⁊ ibi obſcurauit pᷣmos parẽteſ. Acr eniʒ ßʒ hiſidoꝝ ptiʒ ad celeſtẽ.pꝓtiʒ ad na turã terrenã ptiet.ſic paradiſus treſtris medius eſt iter celeſtẽ ⁊ terreſtrẽ regionẽ Neinde ipſe fumꝰ ſupbie deſcẽdit de pa radiſo terreſtri ⁊ venit ĩ mũdũ:⁊ ibi giia nit locnſtas.i.õgas haſtas.i.ſupbos qui non ſolũ de ꝓpe ſed etiã de longe feriũt. ¶Er his oibꝰclare pcipi poteſ ꝙ pct̃ relinquendũ eſt marime cũ iuucat moꝛ⸗ tem.int̃ illiud Eʒe.is. Zia qͥ pecca.ipſa mo. Et hoc idẽ hẽtur in decretis.i.q.4. Jã itaq;.¶ Dixiz? ꝙ in quolibet ſnbd to ad modũ ouis debet eẽ boni fecũditas iut̃ ulud apli ad gal.vltimo. Mum tpᷣs habemus operemur bonũ ad oẽs maxi me aũt ad domeſticos fidei. In tribꝰ qᷓ; marime debemus operarivel opus mm in tribus debet cõſiſtere.ſ.in dei bonoꝛe in pꝛorimi edificatione. ⁊ in noſtra gra⸗ ſicatione. De honoꝛe dei habemr.

„
De officio paſtoꝛis
Wroner.z. Monoꝛa. d. de t. ã. t ha rius hoc qð ageret virtus eſſet. qᷓ;to etur in decretis.i.q.i. Non eſt putãda. bono ceſſans auctoꝛi ſuo ſe ſubditũ. ⁊ hy Be ꝓrimi edificatiõe ait dñs. NMat.. nileʒ exhiberet. hec Bꝛego. C Dii. Si oſſers munus tnů ad altare x. Vbi in quolibet ſubdito ad moduz ouis dʒ oñdit ꝙ plus placet ſibi cdificatio ꝓrimi eſſe modeſtia ⁊ ſobꝛietas qͥ in trbꝰ q́;m q; honoꝛ ſui hm Bꝛego.iõ dic. AMat.i. rime debet cõſiſtere. In coꝛde quo ad zj Khceat. lu.v.c.ho.vt vi.o. vE. bo.⁊ gl. kfectũ. In oꝛe quo ad vbñ. In ope quo ad pa. Ve. gi ce.eſt. De nr̃a gratificatione actum ꝛimo dico ꝙ modeſtia debe ⁊vtilitatc ait Jo. baptiſta. Mat. z. Fa⸗ eẽ in coꝛde quo ad affectum vt homo nõ cite ergo fructꝰ di.pnic. C Bixi pi deſideret ſuperfiua nociua.quia animus quoliber ſubdito dʒeẽ obeqiẽtie ꝓnitas diſtentꝰ in multa multis laceret curis ne dobediẽtia ym durãa in ſůma in tribus ceſſt eſt. Nempe immoderata ertenſio er cõliſtit. In reuerẽtia. indicio⁊ pꝛeccpto. tenuationeʒ.⁊ extenuatio nimia ſciſio⸗ Renerẽtia debet᷑ ei quipᷣcedit oꝛdinevei nez facit. Idco ait falomon. Pꝛoner.i. antiqtate. Inferioꝛ.n.i talibꝰ dʒ ſupioꝛi Ante ruinam eraitatur coꝛ. ⁊⸗ debetet renerẽtiã vt aſurgat.ccdat ei dando pꝛi modeſtia in oꝛe quo ad vbum. Eſt enim mũ locũ in choꝛoĩ mẽſa.in cũdo.in ſedẽ modeſtia temperantie virtus q̃ ponitmo do. dicebat ſalon eccle.z? Qui honoꝛat dum in dictis ⁊ factis. Ideo homo dei pfeʒ·ſ.aut rõne antigtatis. Aut rõne ho moderate loqui. Hic git Bcr. Teneme noꝛis. Aut rõne cure.aut rõne geniture dium ſi hon vis pdere modũ. Mamm iocundabit ĩ filijs.et in die oꝛonis ſnecr multiloquio nõ deeſtpeccatũ teſte Sal audiet. Qui honoꝛat pñem ſuñ vita vi monc. ʒꝰ debet eſſe modeſtia in opequo ue longioꝛe.⁊ qui obedit pii refrigerabu ad actũ.vt actus ſint bene moꝛigerati ad matreʒ. ionoꝛa patrẽ tuũ vt ſupueniat phocvt quilibet ſit bene edificatus. Minc tibi bencdictio a deo.⁊ benedictio iliꝰin git Maulꝰ ad phi. ꝗ. QModeſtia.vno. noniſſimo mãet. t leui.ia. Voꝛã ca. ca ſit omnibus ho. C Diri.o? ꝙ in quoli⸗ pite aſurge ⁊ ho. ꝑ.ſe. Woſiſtit ⁊.obedi bet ſubdito ſicut one debetcẽ quietudo? entia i inuicio ſupioꝛis jẽ ĩ gradu ecclia ſinceritas. Iſta quietudo debet eẽ jtriꝰ ſtico. vt h ĩ decretis di.⁊vplectis. 30cõ Fn honoꝛibus querendis. In diuitijs ac ſiſtit obediẽtia ipᷣcepto.qꝛ ſudditi tenẽtur grendis. In iniurijs deſiſtendo. i⸗ obedire pᷣlato ſuo ĩ oĩbus his i quibꝰ ſnb aunẽ illi⁊ nõ ſũt ʒᷓ deñ vel ſuperioꝛẽ pꝛe noꝛibus deſiderandis. quia dens talibus latuʒ. vt hick.de app.⁊ in glo.⁊ intex.? Zaicit. vñ Grego.in regiſtro. Veieciſi in decretis.ii.q.ʒ. Quid ergo mirũ ſ pec eos dů allenarentur:cũ alleuatur deijcit catoꝛ homo obedientie in pñtis vite bꝛe qui honoꝛibus pꝛoficit ⁊ moꝛibus cadi. uitate ſe ſubijcit. qjj hanc mediatoꝛ dei ⁊ iRe vera mirum ꝙ hð querat honoꝛes hoium etiam cuʒ obedientes remnnerat
mo dico ꝙ homo debet qnieſcere abho ku
guit Seiceuenres remnnerat ⁊ non repitiatinas miſerias: quas irc· ¶on nou reliquit? Sciendũ tamẽ eſtnunqᷓ; y ſpiceret honoꝛes non q̃reret. hinc etæ irt obedientiam debere malum firi. Aliqũ
b ee maiun Innocẽtiꝰduʒ hlane cõditionis modm aüt dz p ohediẽtiã bonũ qð agitur inter reſpicicbat lacrimabiliter aichat. Quts mitti.eqʒ.n.malai paradiſo arboꝛ erſti
det mi fonẽ lacrimarũ vt fieã miſeru ſispan tit· quã deus hoi ne contingeret iterdixit bilem hu mani generis cõditõis igreſũ ſed vt in meliꝰ p obediẽtie meritũ homa dãnabilem hãane diſoiutionis egreſũ“ bi cõditus creſceret dignũ fuerat vt etiã Vonſidercmus igitur cus lachꝛymis de bono pꝛohiberetur quatenus tanto ve
duo factus eit homo.quid facturꝰſi bo

us leo hom MaBer. La doen woii. U deeſpetteſeg eſe moictaep ſut bene moign bene cicans. L4.Moutiu. (Diri b pinq ou debecẽ qic quudo dehu ci eendis. n dit wurijs deeno. mo dede quiccen crandis quia dast wego n regino.D nemrdalleum pfict ⁊ mord mn bö que
atſuas mieruem
osnon qruu.n cʒ bůmne chhn imabiluc ict vucimunii angwersct düane diſoni mis gnci sdMuni
Sermo. CCIIII
manatus ad penã. agit pꝛaua q̃ nõ licẽt. turpiaqᷓ non decent. vana q̃ non expedi unt. Ex his oibus clare videre poteſt q lbet ſilicet hoi inſupbire ⁊ honoꝛes que- rere. 2 dico ꝙ homo debet eſſe quie⸗
tus in diuuijs acquirendis.licut ait dis
Jo. iy. Mec locuius ſnʒ vobis vt in me pacem habeatis.in mũdo pꝛeſſuram ha bebitis. hinc Brego. Quid quietuns qᷓ; nil in boc mundo appetere. quid laboꝛio ſius q; terrenis deſiderijs eſtuare:Ninc diccbat Tugn. Dinitias inneniſt.requiẽ
perdidiſti.cũ vigilas de his cogitas cn doꝛmis latrones ſõnias.in die ſollicitus. d in nocte pauidus.ſemper mendicus. 3 dico ꝙ homo debet cẽ quietus ad non fa ciendum alteri iniurias nec facto necver
bo.ꝙ ſi ad cõtumeliã venit quis iniuriã fecit. Hinc caſſiodoꝛus ait. Bꝛauiſſimũ
genus iniurie eſt vſqʒ ad pedẽ cõtumcſie
puenire. Tales rep̃hẽdit tullins in li. de amicitia dicens. Wurpe eſt maxime hoi
64
diſciplinam vite ⁊ curã domeſticaʒ:⁊ ic
de alijs. Et fic masniſice dñe ⁊ ciues in vo cariſſimi expedite ſunt hnius ſructꝰ tres ptes quas ꝓmiſimꝰ:quẽ fructũvos hoꝛtoꝛ bene ß̃ʒ gradꝰ veſtros operarivt hic gratiam ⁊ in futuro gloꝛiam habea⸗ tis. Zmen.
¶ ica ⁊ poſt octauã paſce Sermo ð
excellẽti vtnte ſpei Incipit. NIIII. d icu ẽ nõ videbi⸗ 3 tis me ⁊ iteꝝ modicũ? videbitis me.qꝛ va do ad pfeʒ Jo. is. CPꝛo hu ius ſacri? ſcti euãgelij hiſtoꝛiaſi declatio ne notãdũ ꝙ lʒ aliqs in hoc mũdo ſit tri bulatꝰ ⁊ anguſtiatꝰ.iñ ne ĩ via mox deñ ciat ⁊ viã ſalntis amittat dʒ ſpei vtuti ſẽ⸗ p adherere cũ ex ipſa tres effectꝰ ↄꝓfoꝛta tini ⁊ i ſolidiuate fũdati ꝓcedãt:oẽm ſpũ tribulatũ ⁊ amaricatũ ↄꝓfoꝛtare ⁊ in dñd roboꝛare valentes.qui in his tribus con cluſionibus continentur.vʒ.
— 2
irtuoſo recitare iniurias. Et hec ſuffi ¶ Eſt vtutũ anchoꝛa ſpes valde ſecura.
ciant de concluſic. ¶ Iui hanc cõclonẽ ¶ Spondẽès nobis pᷣmia ſũme regnatura põt q̃ri ji filij tenent obedi patri pᷣcipiẽti ¶ Vertitqʒ ĩ gaudia doloꝛes cũ pꝛeſſura. de matrimonio Zhendo: vel de virgi· ¶ Wiri pꝛimo ꝙ ſpes eſt ſecura virtutuʒ
nitate. aut aliquo hmõi. Ad qð nRñdet
ſm ſniaz ſcti Tbo.⁊ duran.ꝙ non. Rõ
huiꝰẽ.quia in his q̃ ptinẽt·ad imerioꝛeʒ motũ volũtatis nõ tenet hõ obedire hoi:
ſed in his qͥ exterins p coꝛpus ſũt agẽda.
Minc ſeneca i.ʒ. de bijficijs git. Errai ſ quis extimat ſeruitutẽ in totũ hoieʒ deſcẽ
dere:iñ adiũgitur ꝙ in hisq̃ ſũt ad nãm
coꝛpoꝛis homo hoi non tenct obedire.ſ ſolũ deo:quia oẽs hoies natura ſũt pares Ideo de matrimonio Zhendo vel de v⸗
ginitate ſernãda ⁊ hmõi filiꝰ nõ tenctur
obedire pii.ſʒ in his que ptinẽt ad diſpo
ſitionẽ actuũ ⁊ rerũ hůanarũ tenei nõ i
filius patri.ſʒ etiã ſubditus ſuo ſuperioꝛi
obedire ᷣm rõnẽ ſupioꝛitatis:ſicut miles
duci exercitus in his q̃ ptinẽt ad belluʒ.
ſeruus dño ĩhus q̃ ptinẽt aq ſernilia opa cxercenda. filius pii in his q ptinent ad
anchoꝛa:quod oñditur ſic rõne:ſicut au MBeatus Wonauẽtura in.z. di.⁊ʒ. Naz ſicut fides facit aſſentire pᷣme veritati ⁊ caritas facit adherere pꝛime bonitati. Ita ſpes facit aĩam vacillanteʒ ſperare ſumme poteſtati. inc aplus ad Ro.S. git. Spe ſalui facti ſumus. Et dauiqdi ps dicebat. Beneplacitũ ẽ dño ſup timẽ tes eũ.⁊ ĩ eis qui ſperãt ſup miaciꝰ. Iſtã anchoꝛã ſpei habebat ille ſpmcon inſtus ⁊ timoꝛatus qui ſpabat redẽptionẽ iſrael luce.⁊. Moc ꝓfirmãs Bꝛego. li..mo.
ait. Spes i eternitatẽ animã figit ⁊ idcir
connlla mala exterius q̃ toller at ſentit. ¶ Biri ⁊ꝙ ſpes ſpondet nobis pᷣmia in eternumregnatura. Ratio hniꝰ eſt quaz ponit dñis Wonanen in loco pᷣallato.q ſpes hʒ certitudinẽ pᷣmij vite ctne nõ ſalũ eã quã vẽdicat a ſide.ſed etiʒ ꝓpꝛiã que

Be virtute ſj pei
ditingulur acertitudine ſidei. que diſi- vigebat. Spe bonoꝝ quicquid indignua ctio cognoſci põt per dupliceʒ driaʒ. vʒ. tis iponit᷑ ferre auenit.remediuʒ maloꝝ rõe obiecti circa qð hʒ illa certituqo ver ſuturg ſpes eſt:nec inocentẽ debilitat co
ſari:⁊ rõne oppoiiti: cui hʒ Zꝛiari. ꝛi ſciemia cũ in adnerſis ſolati eſt nõ me⸗
mo rõne obiecti:qꝛ fides ⁊ ciꝰ certitudo ruiſſe q̃ patit.foꝛtuna inocentem deſerit
fert ſupꝛa ipſam coplexionẽ.rõne totalis ſepe:at bona ſpes nunqᷓ;. Mec ille. Exè
cõpoſitiõis.eſt. n.circa vexꝝ ⁊falſuʒ.?vex plũ hr in libꝛo Job. Qut afflictus coꝛpo cſt ciren cõpoſiioneʒ vt dicit phũs.ſpes fe.oꝛbat filijs. deriſus ab amcis.tñ ſci aü ⁊ ciꝰ gertitudo nõ eſt circa cõplerionẽ ens ꝙ ſui doloꝛes in gaudia vert debe⸗
rõne totiꝰ:ſed rõne rei attribute. vñ cum bant: diccbat Job.iʒ. tiaʒ ſi occiderit
dr ſpero me habituꝝ vitã etnã:nõ ſpe- me in ipo ſperabo ¶ Me clones ma⸗ rat᷑ ibi boc dictũ totale.ſ ſperat᷑ vita et· gniſice dñe cineſq; cariſũmiin ſacro euã no ita certitudo ſpei reſpicit ipſã attri· gelio hodierno denotant: qð in tres par butionẽ vel rẽ attribuã. ſed certitudo ſi tes diniqit. Quoniã in pᷣma parte po⸗ dei ipſaʒ cõplexionẽ. Rone etiã oppon nitur quõ vpᷣs ſuis ſacris diſcipulis dedi ti cui hʒ Zꝛiari cadit ibi diſtinctio:nã cer ſpes ſuc reſurrectiõis in qua qjſi in ancho titudo fidei repugnat erroꝛi ⁊ dubitatiõi ra vtutũ tenebãtur⁊ regebãtur in multa certitudo aũt ſpei repugnat diffidentie ⁊ triſtitia ꝓpt receſſuʒ eoꝝ magi poſiti ne heñitationi.licet aũt iſte due certitudines deſpcrarẽt. hic dicit eis. AModicũ ⁊ nõ ſnt diuerſe ti ĩ hoc cõicãt: ꝙ vtrũq;ẽ fir videbnis me.⁊ iteꝝ modicuʒ ⁊ vidcbitis mitas q̃dã. Jirmat.n. itellectũ ißᷣa fides me:qꝛ vado ad patrẽ ⁊c. In ſcða par ne diſcredat:ſpes autẽ firmat aſfectũ ne te ponit᷑ quõ xpᷣs eis ꝓmiſit ſpeʒ de futu diffidat. Et ſic upparet p iſtã rõnem ꝙ ris bonis ibi. Amẽ dico vobis rõ. In ſpes ſpdet pᷣmni in etnũ regnatura:hic tertia parte ponit quòõ mala pſitis vite PMau. ad Ro.ð. dicebat. Certus ſuʒ ꝙœꝙ vertütur pe mediãte in gaudia alterins neqʒ moꝛs neq; vita neq; creatura aliqᷓ vitc. ibi. AMulier cũ parit ⁊c̃. gtvt ine⸗ poterit nos ſcparare a caritate dei.Iſta liꝰ hec patcãt videamꝰ hiſtoꝛiã. ¶ De⸗ certitudo erat exrpectationis ⁊ non com- clarate hiſtoꝛie fructꝰ crit ſpes. de qu o pꝛeheſionis.iinc etiã mag ſniaꝝ in.z. quendo tres ↄclones cum tribus dubijs ait. Spes ẽ expectato future btitudinis moꝛr ſolito declarabimus: quarum eri Erẽpluʒ habes in libꝛo Thob.⁊.c.vbi ꝛima de qditate ſpei. Scða de qᷓ;ti⸗ diciẽ ꝙ parẽtibꝰ thobie irridẽtibus eũ⁊ tate. Tertia de q̃litate ſpci. C Wõcluſio picetibꝰ vbi eſt ſpes tua ꝓqua elynas ⁊ pma ſit talis in oꝛdine. vʒ. q fpes inqᷓ ſepulturas faciebas. ipſe thobias ſpem eſt nomẽ virtutis ⁊ noſat habitũ virtn⸗ firmãtenẽs de bonis etnis aiebat. Wo tis tripir poteſt diffiniri ſicht clare ondit lite ita log.qm̃ filij ſcõx ſumus.? vitã il⸗ diñs Vonauentura in ttio ſniax.di.⁊b. kãerpectamus quã daturus eſt de his ſup ſia. ꝛimo mõ diffinitur pacum q ſidem ſuã nunq; mutãt ab co. ¶ Diri ſuũ inqᷓᷓtũ cõparatur ad obʒ.ſic diffinit ttio ꝙ ſpes vtit in gaudia doloꝛes cũp̃ſ cã mag fniaꝝ in eodẽ libꝛo ⁊ in cadẽ di⸗ fura. Ratio huiꝰ eſt· qꝛ cũ deus ſit inſins ſtinctiõe.ſic dicẽdo. Spes eſ virtusqu
remuneratoꝛ nõ permittit in ſe ſperãtes ſpiritualia.⁊ cterna bon ſperantur. hic
aliquo mõ decipi. ergo ꝗ mala patiunt N.accipitur ſpes ꝓ re vel obiecto.i.deo ꝓpter vpʒ? ſperãt hie gliaʒ cũ vᷣo non quem ſperamus videre ſicuti eſt. Jurta decipiunt᷑.⁊ p is vertunt᷑ in gandia do illnd Mauli ad titũ.⁊. Expectãtes btãʒ loꝛes cũ pᷣſura. Mic Señi in Mꝛoner. ſpem ⁊ aduentũ glie magni dei. Scðo
Aberaſ fütvel ꝓ
vtu ſreomit ſſit
inu ꝓt
nininẽ ſiperbon üituſine phesnd tmiis
hömdac unqᷓm
cyionẽ vrhmium nithz .
niit tni
mt
mioh, ?vih difinip lecũh 43ug ſaqʒi nit tt wnend ſutqu

wn LMocenẽ deh eris ui Uuinocnn
Mochne Bcnifimin 6 Wolant:qiun E nÿma pun acsdſuptts Pinquaqjſinan ſegebäur iun Wct mogfipoſt
Mocicn moduzt vicch ank. Nſca ct ꝓmiſt hehn
edico vobs c. qumal pijtst jein glndia au üparc. Ptwn um biſä. CI nües dec wes cm widus d hadimus qunn ne ſpei. Schun iunſpei. CLii oun.w. ꝙſyti us inoinhabtin wiii icuht nniniio ſiri nroi
ckio. Syelm
pes pſe nigunit
Sermo XXIIII.
modo diſfinitur per actum ſunʒ inqᷓ; cðparat᷑ ad obieciuʒ ⁊ ad pᷣncipium.ſ. a quo pᷣn ꝓcedit talis actꝰ⁊ ſic diffnitab paymonẽ. Spes eit certa expectatio ſu⸗ turebtimdinis veniẽs er gra⁊ merilis. do qua diffinitiõe notandũ ꝙ ſpes ali qͥñ noiat habitũ vtutis. aliqn actũ: i⸗ qñ ſtatũ: aliqũ tminũ ſiue obiectũ. Se⸗ cundũ aũt ꝙ ſpes noĩat habitũ virtutis. ſic nõ hʒ oꝛtũ ex meritis: ſed potius meri ta habẽt oꝛũ ex ea. Scðm añt ꝙ noiat actũ.ſic oꝛiri hʒ ex meritoꝝ ituitu. nullus n.ſperat rectè etnã btitudinẽ niſ ꝗ deo ßuit vel ꝓponit deo buire. Scõm aũt ꝙ noiat ſiatũ. ſic oꝛũ hʒ ex meritis pᷣcedẽ tibꝰ⁊ comitãtibꝰ.⁊ hoc modo accipit ad Ro.j. Tribulatio operat patientiã: pa⸗ tientia ꝓbationẽ: ꝓbatio ſpeʒ.i.ſʒ glo. certitudinẽ ipei. ad̃ quã certitudinẽ ꝑue-
ſcere.ſperare quodãmodo eſt tendere in rẽ ſperatã. ergo male diffinit ipes per⸗ pectationẽ. A hocrñdet m Bona- nẽturã in loco juperiꝰ allegto. ꝙ uis expectatio lit ges coꝛpoꝛið tñ eſt qdã ſol⸗ licitatio mẽtis: qui eniʒ erpectãt aduetũ deſiderat expectati. expectatio vero vn qʒ pont᷑ in diffinitiõe ſpei non eſterpe⸗ ctatio coꝛpoꝛalis:ſed magis mẽtalis q̃ eſt q̃dã iuaſo⁊ ꝓtenſio reſpect finis aſſe⸗ quẽdi. Et ſic pʒ riſio ad obiectũ.Et eſt hic finis pꝛime partis ſermonis. CWõ⸗ cuſio ſecũda que eſt de qᷓ;titate ſpẽi talis eſi: ꝙ iſta virtus tãte eſt ercellentie ver ipſa tres vtiliſſimi fructus ſequant᷑:⁊ ſũt hi infraſcripti.vʒ-
¶ Beiendit vt galea ſpes nos ĩ aduerlis. ¶ Hic dat nobis gandia in rebꝰ iocũcis. Eſiq; vt ianna in rebus fruendis.
ni per bona merita? maxime ꝑ toierã ¶ Siripᷣmo ꝙ ſpes eſtvt galea. vteit ge
tiã ⁊ ſuſtinentiã tribulationũ. Scðʒ aũt ꝙꝙ ſpes noiat ipſaʒ rẽ ſperatã ſic otũ hʒ ex meritis pᷣcedẽtibns.Et ſic pʒ ꝙ ſpes ſʒ pᷣmã acceptionẽ ſimplr pᷣcedit meri- ta tanqᷓ;; meritoꝝ p̃ncipiũ· Scðʒ vltimã
acceptionẽ ſimpli ſequitur tanqᷓ; meri⸗
toꝝ pᷣmium. Scðʒ duas medias medio mõ ſe hʒ · qꝛ quodãmodo p̃cedit.nã ſpes ꝓut noiatmotuʒ ſpei ꝓcedit er meritoꝝ imim:⁊ hmn veritatẽ eit pᷣncipium meri⸗ toꝝ ſequẽtiũ. Nꝛout aũt ſpes di qjdã cer titudo ⁊ fiatus ſic m veritatem ex meri tis hʒ oꝛtů.⁊ eſt nihilominus adminicu⸗ jum ad pſectius merendũ. Illa. n. certi- mdo ipei ↄlurgit er pᷣmðe tribulationũ: ⁊ vehemẽier ʒrmat ⁊ ſoꝛtat Vt à tri⸗ bulationũiſizia nð reccdat. VTertiomõ diffinit p actũ ſuũ inqᷓ;tũ cõparat ad ob⸗ lectũ ⁊ habitũ pambulnʒ. Et ſic diffinit eã Angꝰ inli. de ci. dei. Spes eſt virtus qna qs ſe ad illnd qðᷓ credit puentuꝝ pᷣſn mit. Et ſic pʒ dclnſio. C Iurta quã põt moncri dnbiatio.vʒ. cʒ phũs dicãt ꝙ peccat qui diffinit qð eſtin moup id qð iũ in geie ⁊ econnerſo.⁊ expectarẽ eſt ge⸗
ſea defendit caput exterins: ita ſpes del dit capnt iterius.i.itentionẽ illefaʒ.Hic pauius ad ephe.ð.ait. Baleãſaluti⸗ al⸗ fumite.i.ſpem. De hoc habetur in libꝛo Re.i.c. io. de Bauid qui armatura tali armatus ↄfidẽter dirit philiſco. Tu ve nis ad me cũ gladio ⁊ clipeo:ego aũtve⸗ nio ad te in ndie dñi. Hinc Ber.tali ga lea armatus dicebat. Si mibi pᷣmia ꝓ⸗ mittunt per te obtinẽda ſperabo·l iur⸗ gůt aduerfum me plia:ſi ſcuiat mũdus. ñ fremat malignꝰ. ſi pmat caro:q̃ aduer ſus ſpirituʒ ↄcupiſcit:in te ego ſperabo. ¶ Biri ſco ꝙ ſpes iocũde nobis da gau qia in hoc mũdo. Hic ſalomð ouer. io.ait. Expectatio inſti letitia. Et pa. ad o.i⁊. dicit. Spe gaudẽtes. Si aũt gliqs ita tribulatꝰeẽt ꝙ gaudere nõ poſ⸗ ſet faltẽ ſpe ↄſolari poſſet. ꝛo quo no tanqũ ꝙ; gaudiũ ⁊ ſolatio nõ un oĩno idẽ:qui.n. ſolat nõ ex tolo eſt immnnis gtriſtitia:ſed quaſi mixturã in ſe palitul dñ mala coꝛ eius nůc pungůt nũc bona vngůt. ſicut aut Salommõ ꝛohere Vnguento ⁊ varijs odoꝛibůs delectau
—————————.

lunus de iſtis virtutibns loqui ſolũ q; rea nullus
nis.⁊ iſto modo habent ſimultatẽ:⁊ vna
1. Be vftute ſpei
coꝛ f pꝛopter ſpem. Premplũ huius cõ ſi credat.nec amare poteſt niſi ſperet:ic
ſolationis habet᷑ T añ.iʒ. De ſuſanna ergo nullus põt caritatẽ habere ſine ſpe.
que cũ eẽt iniquoꝝ pſbyteroꝝ teſimonio Si aũt volumus loqui de iſtis viriutibꝰ
qenaia attamẽ ꝓyter ſpem ʒſolabat. qᷓ;tů ad habitus in cõparatiõe ad actus
Vnde ibi dictt᷑. Erat coꝛeius fiduciã ha ſic habet iter ſe oꝛdinẽ: qꝛ actꝰ vnius pᷣ
bes in vño. ¶ Mixi tiio ⁊ vltimo pyir⸗ parat ⁊ diſponit ad actũ alteriꝰ:⁊ pᷣparũ
tus ſpei eſt vt ianua ĩ rebꝰ fruẽdis. Ideo do ⁊ diſponẽdo eit quodãmodo eins pᷣn
ꝛigo.⁊ rõne talis pᷣparanonis 3 quonmaʒ ergo actus at? diſponitad actũ cqritatis titich cõ 1 diligit aliqð bohum beat dno.ſ.coꝛpus ⁊ animã ⁊ coꝛhoꝛe ir Ppt ſe ⁊ ſup pia niñ ſperet ſe ad iliud bo
dicebat Wregoꝰ ſpes eñt in pentitpe qᷓñ cipiũ ⁊ o qᷓdã vigilia ſolẽntatis einc. non iciunatt oꝛiginis eñt ibi oꝛdo: ſed qͥſi iuge ↄniniũ celebꝛat cũſeguritate ſpei p̃par t pᷣus oñſum eſt. Q autẽ ipſa ſitvt ia- tanq; ad piectionẽ ⁊ ſpũalis edi nua oſiẽdit tali rõne.nã cum homo ha⸗ plementũ.nemno.n
hatur ad iima.aĩa ſubleuetur aq ſůma. iũ puentur. Hinc eſt ꝙ ſᷣm oꝛdiuẽ na⸗
hece eſt vt dnas virtutes habeat. vnã q̃ ture acius ſpei pᷣceqit actuʒ caritatis. Et
P tã pᷣm habitus qᷓ; ctiã ʒ
ſublenetur ad ſũma.ne cõculcetur.⁊ iſta ideo dicendũ dʒ eſſe ſpes que dat itroitů in rcbus fruẽ actꝰ carit dis. Alterã qua ad yma detrabatur ne ↄfirmationẽ huiꝰ adducitur auctoꝛitas nimis ſperet:⁊ ſit pᷣůptuoſus:⁊ iſta erit 2Mat.i.Z bꝛaã genuit ſaac.pſaac ge⸗ timoꝛ. nc habetur deutronomij.õ nuit iacob.glo. Fides gennit ſpem.ſpes accipies loco pignoꝛis ifcrioꝛẽ vclſupe- añt genuit caritãtem. Adhuc alia rõne rioꝛẽ molã: ſup quo verbo dicit Brego. põt ꝓbari ꝙ caritas nõ poſſit haberi ſi- Superioꝛ? inferioꝛ mola ſpes ⁊ tunoꝛ: ne ſpe. qꝛ ↄſtructio edi ſpes ad alta ſumpſit:timoꝛpᷣmit coꝛ ife⸗ cdificio mãi.ſed in edificio mãli nõ ſol rins: vna ſine altera iutiliter habetur.in fundamentũ pᷣcedit cdificij cõplementũ: peccatoꝛe ſemper debent ſpes? foꝛmi- ſed etiã paries m rectũ oꝛdinem pᷣcedit do Atũgi:qꝛ in caſſum miſericoꝛdiã ſpe- ipm lectũ. Sic ergo ſides aſimilat ipi rat ſi intitiã nõtimet.⁊ in caſſum metnit fundamẽto: teſte Angꝰ Fides eſt funda qui nõ ↄſidit. rẽplũ habemns in Da mentũ oiuz bonox.funqamentũ dico ſu nid qui habẽs illas. virtutes docendo ſtentans ⁊ ſpes aſmilat parieti erigẽi. nos dicebat. Zb altitudine diei timebo: ⁊caritas tccto Aſumãti.ergo caritas nõ ecce timoꝛ:ego vero inte perabo.ecce poteſt haberi ſue ſpe. ieterea nullus ſpes. Et ſic patet Aclnſio. ¶ Sed qꝛ hic poleſt habere i perfectione gradũ ſupla⸗ locuti ſumus de frnctibus ſpei.q̃ri poteſt tinũ ſine poſitiuo ⁊ cõparatiuo.ſed cari⸗ vlxꝝ aliqs poſſit haberc caritatẽ ſine ſpe tas in ſtatu pfectionis tenet gradũ ſupla⸗ Zdqnã. q. rñdeo ᷣm doctrinã dii bea tin reſpectu ficei ⁊ ſpei. Jurta ilud ad ti Bona.in.3. ⁊i diſtinctione ſuperiꝰal⸗ Coꝛ.iʒ. MMaioꝛ hoꝝ eſt caritas.ergo ca legata ꝙ nõ. Matio huins eſt: qꝛ antvo- ſitas nõ poteſt haberi ſine pe. Prte⸗ büs loq poteſt amare pꝛopter ſe⁊ ſup ĩ ad habitus in ſe.i.inqᷓʒtũ virtutes iſte oia bonſi ad qð nõ ſperat poſſe ſe pueni ſun in anima noſtra ſine acin operatio- le·chin ergo caritas diligit deñ ppter ſe 6.? ſuper oia opoꝛtet ꝙ pᷣſupponat acum nõ poteſt ſine altera cſſe:qꝛ oce virtutes ſpei. t ſic 2here apparet q;te vtilitatis gratũite ſimul iunauntur. potiſime ite ⁊ fructus ſit ipſa ſpes cũ non ſolũ illa bo⸗ vms thcologice:n nulius ſperat ni naque uperius teligimus homini faci-·
2s non põt haberi ine ſpe. Ad
ficij ſpũalis ñlis ¶
necnn diicn
wn ein ba ſuiui (i ir pl (dcopn woſer im nos iun Chſicion (Ifrion CPinai ghudhis. ſRoöb juadco v k der malnos mginẽ i omon ſuqnt: ſwiecö hnas hintiv miahst Pit cnti mant deo din rain ſciowe matn ſlide inhoc mi ospd deys ſ wiſlee örse hieS uh

hubenſneht aduucur nu ſuc. n Put pem
Ichrc u snöhoſtaben dich püiis vtidomil ni uchena oꝛdinem pc ſdes aſimit i ug' Jides ciſun ndhmen di mai varienen min. go cni e. Puum ercuone gaci ocöyarauoſa onbthegraiſt ei thei. uriu porccarusap ben ſnehe. amanpoyti dnöperupoſtin ms diigdcp mpiupheh e ues cnonbüb wicugnub
Sermo.CxIII.
at. vexꝝ etiam ad perfectioneʒ amoꝛis ſi⸗ ne quõ deus videri nd poteſt niſi p ipſaʒ pᷣdictꝰ hõ puenire nõ valet. Et hic lit fi⸗ nis ſche parts ᷣmonis. ¶ Cõclnſio3? q eſt de qualitate huiꝰ virtutis talis eſt.ꝙ
virtus ſpei tribus adiutoꝛijs roboꝛari?
foꝛtificari poteſt.ſ. 88 ¶Dei erga nos affectiõis ꝓnideratione. ¶ Ipiꝰbificioꝝ gñaliũ ⁊ ptictariũ colatõe ¶Scõꝝ ꝓ nobis gratiaꝝ imperratione. ¶ ico pᷣmo ꝙ vnnſqſq; hie põt ſpeʒ in
deo ↄſiderãdo affectionẽ ſnã erga nos.
nã benignus deus tribus affectionibus erga nos afficitur.vʒ.
¶Aſſectione creationis.
¶ Aſfectionc dominationis.
¶ Affectione miſerationis.
¶ ꝛima igit᷑ affectio vocatur affectio
crcationis.nã deus inqᷓ;tũ creatoꝛ amat nos.iRõ huiꝰ eſt:qꝛ artifex amat opera ſua adeo vt vix poſſit andire ꝙ eis der⸗ hat᷑:ſʒ dens eſt artifex ⁊ creatoꝛ ñ. ergo qmat nos vt opera ſna g creanit nos ad imaginè ſuã Weſj.⁊. Iſia rõ ↄfirmat᷑. p ſaſomonẽ · Saß.ii. dicẽtẽ. Miligis.n.
dia q̃ ſunt ⁊ nihil odiſti eoꝝ q̃ͥ ieciſti.u-
ius dilectiõis erẽplũ hẽmꝰ Beñ.7.vbi hi ꝙ deus volẽs mũdũ pdere ꝓpt᷑ pctã hoium tñ vi amoꝛis volnit: vt ex oi gſie maſculns ⁊ femina pᷣnarei. Añ dic᷑ noe Beñi.b. Ex cũctis aiantibus vninerſe carnis bina iduces in arcã vt vinãt tecũ maſculini ſerꝰ⁊ feminini. Spare ergo ð deo debemꝰ ꝗ dedit nobis vt ſimꝰ.ꝙ pa ratꝰ ſit nobis dare vt bñ fimꝰ.= af⸗ ſectio vocat᷑ dñatiõis:nã deꝰ inqᷓ;tũ dñs amat nos.Rõð huiꝰ eſt:qꝛ regimẽ huius ſeculi derinat a regimine alteriꝰ ſeculi:ſʒ in hoc mũdo dñi diligunt ßᷣuos ſuos ⁊& quos pdit gandẽt de eoꝝ recupatiòe.g cũ deus ſit ñ dñs multomagis diligit ⁊ veriſile eft ꝙ velit ßuare eos ꝗ boni ſũt ⁊pctõꝛes quos amiſit velit recuperare.
Pinc Salomõ hoc ↄfirmãs Sap xi.di
abat. Parck oibꝰ q tua ſũt dñe qaias
66. amas. Mniꝰ amoꝛis erẽpiũ habemus Beñ.is. ꝙ qᷓ;qᷓ; ſodomite eẽnt ita peſſi mi tñ dis benigne rñdit abꝛae ꝓ eis ro⸗ gãti.ſic aũt dicit diñs. Si inuenero in ſo
domis qnquagita inſtos in medio ciui⸗
tatis dimittã oĩ loco ꝓpt᷑ cos. Et ita nõ delebo ꝓpt decẽ. ꝰaffectio eſt miſe⸗ ratiõis. Rõð hniꝰ eſt:qꝛ deꝰ eſt ſůme bo⸗
nus ſũme mißicoꝛs.ergo ſibi placẽèt dere
liquẽtes malũ ⁊ adherentes bono.ergo
veriſile eſt: ꝙ velit eos iunare.⁊ ꝑ ↄnñĩs
tales debẽt in eo ſperare. Hic Salomõ hoc ↄfirmãs ait. Qni ↄfi.icogi.ſuis ipie agit. Qui vero bonus eſt hauriet a dño gram. Hniꝰ exẽplũ habemus jRc.⁊.de
auid.g qᷓ;uis grauit peccaſſet:iñ ſpe⸗ rãs in miſericoꝛdia dei dixit. AM.m.d. ſ.m. m.t. Et ſtati mernit audire a Na⸗
thã ex parte dei. Re.⁊ ix.c. Oñis quo⸗ q; trãſtulit pcim̃ tuũ. ¶ Mixi.⁊ ꝙœxvnuſ⸗
gqſqʒ põt in deo ſperare cõñderãdo biſfi⸗ cia ipſiꝰ gijalr ⁊ particulariter nobis coi lata. Nã benignꝰ deꝰ ꝓtulit nobis buſi⸗ cia tribus modis.pᷣmo ↄtulit nobis bifi cia gjialia ſpũalia.⁊ particularia ſpũa
lia.3? bijficia coꝛpalia ⁊ ſpũalia.¶ꝛi⸗
mo ergo debemus in deo ſperare ꝓpter bñficia gñalia ſpũalia.in huiꝰ qꝛ in eo maxime debemꝰ ſperare q ꝓpter nam ſalntẽ filio Iuo moꝛtẽ nõ parceret.ſ; dee nõ pepercit filio ſuo ꝓpt᷑ nos.igit.Hinc
Manuins ad Mo.ð.ait. Qui etiã filio nõ pepcit:ſʒ ꝓ nobis oibꝰ tradidit ilũ.quõ nõ etiã cñ illo oĩa nobis donanit: Et iſtõ exẽpluz dici de filio ſatis pulchꝛum eſt.
Cæ debemꝰ in deo ſperare ꝓpt᷑ bůficia
particularia.Rõ huiꝰ. Qui vni inimi⸗ co ſtatim petẽti graʒ donat meliꝰqð bʒ. q;to magis amico qui ſempi eo ſperat? ſed deꝰ donanit paradiſ latroni ſuo ini mico cũ dirit:memẽto mei die.d.ve.in rt. dicens ei.h.m.e.in pa.ergo a foꝛtioꝛi nobis donabit regnũ ſuũ ſi in eo ſperabi mus. Hic Ber. ponit qᷓ;plura exẽpla ſił cñ anẽ̃te dicẽs. Oino ꝓpt᷑ —

De virtute ſpei que in te pꝛedicatur diie Jeſu cnrrimus tiã facere ſemp eſfectus iuſtitie ꝓduc. poſt te audicntes ꝙ nõ ſpnas pauperẽ. niſi aliquod ipedimẽtũ ſt cx parte inſti
peccatoꝛẽ nõ hoꝛtas. 1iõ hoꝛnifii cõfi ciandi vel er alia parte. Btã virgo er
tentẽ latronẽ. nð lachꝛymantẽ peccatri officio eſt nĩa aduocata. Hinc cantatec cEꝛnõ cananeã ſupplicantẽ.M depꝛe- clia. Eya ergo aduocata nf̃a. St pot henſã in adulterio. hon ſedentẽ in thelo tale officiũ erercere ꝙꝛ ad hoc fuit elect neo:nõ ſupplicantẽ publicanũ. ið ne. a deo. Vñj de ea di. Mediatrix dei⁊ ho gantẽ diſcipulũ.nõ pſecutoꝛeʒ diſcipulo minũ. Et vult. qa vt cantat ecclia mat
rũ.non ip̃os cruciſixoꝛes tuos. in oqoꝛẽ eſt mie⁊ clemẽtic. Vi ſemp erit exandi
hoꝝ vnguẽtoꝝ currimꝰ. ¶ Tertio ⁊ vl ta ni aliqð ipedimẽtũ ſit ex parte ilius timo debemꝰ in deo ſpare Ppter bene pquo gfa petit. maxie ſi ille talis non ſicia coꝛpoꝛalia ⁊ ſpiritualia. Rõhnius Paberet irmã ſpẽ in deo ⁊ in ipᷣa. Minc e. quitribuit avundãter nõ ſiñ faiutẽ denotꝰ doctoꝛ Mer. dit. Securũ habes coꝛpoꝛis yex ẽt? aie:ſats in eo ſpes po acceſſũ o hõ aq deñ vbi habes ſiliũ aie nẽda eſt. ſed deꝰ tribnit hniuſmõi.ergo. patrẽ.⁊ ante filiũ matrẽ.filius oidit pa
Minc Ber. Dñe quid ẽ hõ qꝛ inotuiſti tri cicatrices ⁊ vulnera:⁊ mater oñdit
ei? Deniq; mittis ei angelũ tnñ imittis lio pectꝰ⁊ vbera.gnulla pot es repulſa ſpm̃ tuũ.⁊ꝓmintis ẽtvuitũ tuũ.⁊ nequid vbi tot occurrũt caritan inñignia.heci Vacet in celeſtibꝰ ab ope ſollicitudis no le.niꝰ rei ſi exẽpla ponerem vir vite ſire ẽt ilos quos bonos fack pp nos mit mee? multoꝝ tẽpoꝛa aũ ſcribẽqũ ſuffice
tis ĩ miniſteriũ. De his oibus crempluz rent. ſ vnñ ex pluribꝰ referã. legi
habemus de egroto iacẽte ĩ pꝛobatica pi iratus dens ſemel ꝓpter muita peccata ſcina. deniq; ibi deus mittebat angel populi ſtatuit mũqů pdere.⁊ ecce virgo ad aquam monẽdã. mittebat ſpiritum gloꝛioſa ꝓ mißo mũdo affectuoſe filinʒ i. virtutẽ ad egros ſanãdũ.vltimo oſtẽ oꝛans. fiimi aiebat. Inneniã in můdo dit vulũ ſuñdicẽs egroto. vis ſanus ſie dnos Ppter quoꝛũ merita ꝓdere nõ de⸗ ri! At ille. hoieʒ nõ habeo ⁊c̃. Et Feſus bes.⁊ oñdẽs duo lnminaria mũdi fran volẽs pᷣmo ipſũ coꝛpoꝛalit᷑ liberare a it ciſcũ ⁊ dfiicũ:dei mitigatꝰ ẽ furoꝛ. ⁊ mñj illi. Surge.tol. graba.t. et am. Poſtea do pepcit: ex quo colligit btãʒ virgincʒ vero iuent iðmitõpio ⁊ volens ipᷣm ſpi ſemp ꝓ nobis itercedere ⁊ apnd deñ p⸗ rimaliter libera dirit ei. Ecce ſal.fa. es ces effundere. hoc Ber.cõſiderans di⸗ iã no.pe.ne. deterius tibi aliquid cõtin cebat. Mos quiaẽ in ceteris virtutibus gat. ¶ iri tertio ꝙ vnuſquiſqʒ põt et o btã vgo ꝓgandemꝰ tibi.ſed i mia ta dʒ ĩdeo ſpare ꝓptef ſanctoꝛ ſufragia potius nobis ipis. landamꝰ virginitatẽ. ⁊ ſpecialrppter tria. Pꝛimo Ppter ſuf ß miĩa mißis ſapit dulciꝰ. hanc ample⸗ fragia brẽ vᷣginis.⁊ ꝓpter ſuffragia an ctimur carins.recoꝛdamur ſepius.cre⸗ gelor.ʒ ppter ſnffragia bti franciſciet bꝛins inocamus.hec.n.ẽ q̃ totiꝰ mũdi oĩum ſanctoꝛũ. Mꝛim̃o dico ꝙ vnuf⸗ repationẽ obtinuit. ſalutẽ oĩum ipetra- quiſqʒ põt? dʒ i dco ſpare ꝓpter ſuffra nit. Võðſtat. n.ꝓ vninerſo genere huma gia blẽ virginis. Rö huisẽ.qqñ aligs no es ſollicitũ eni dict E. Ne timeas ma ex officio aligd hʒ iniũctũ qð põt ⁊ vnit ria ineniſti gram quã q̃rebas. Qnis cni facere ſfemper tali iniũcto effectus ducit miĩetue o bndicta lõgitudinẽ latiudinẽ hiſi aliqᷓ circũſtantia ipediat illudtalei ſublimitatẽ:? pfundũ queat iueſtigare⸗ iunctũ..g. de inſtitid erequẽda q iponi Mã lõgitudo eins vſq; in diẽ nouimũ tur poteſtati.ſi poteſtas põt ⁊ vult inſti⸗ inuocãtibꝰ eã ſubneniet vninerſis. lati⸗
—
— — —
iit ph wAuc m. V dulg. niisſita beflio ch ugv Fdicog ſuppi iediũ. tigiboc phute in par ntorpt Nush troryin ſihumo doſhut bnopisft micwle douio im bt S knaniſ Suränn ämn pwi ſüe line Sacr unvirn inaus ſwita iuhon

merit pdcrent —— wuig ẽſm.n dgivüzvig de ayuddi Ber. cöſder id in curis vin bö hndam virgh api dac.huen ſerodmur ſpi us bet.n.kqͥtot —
delegat.
Sermo.CXCIIII.
tudo replot oꝛbẽ trarũi vt tna quoq; mi Kricoꝛdia ſit plena ois tra.ſic ⁊ ſublimi⸗ tas eius ſupne ciuitatis inenit reſtaura tionẽ.et ꝓſundũ eiꝰ ſedẽtibus i tenebꝛis ⁊ vmbꝛa moꝛtis obtinuit redẽptionẽ.ꝑ te.n.celũ ipletur. infernꝰ enachat᷑.ĩſtau ratur rnina celeſtis hierlin. expectanti- bꝰ mitis vita pdita datur. ⁊ꝰ dico ꝙ vnnſaſqʒ põt ⁊ dz ĩ deo ſpare ꝓpter ſu fragia angelox. Rò huius eſt. viſimile ẽ vt ꝓ nobis itercedãt ꝗ de noſtra ſalu⸗ te exultãt. Sed angeli de nĩa ſalnte exul tãt. igr ꝓ nobis itercedunt. Hinc ſalna toꝛ. Xucc.ij. Wau.ẽ.an. dei.ſ.v.p.p. agente. Vñ hieroꝰ. AMagna cit dig. a. Vt. v. queqʒ ha.ad cu.ſ.ab oꝛm na.an. xẽplũ habemꝰ i thobia cni miſſus ſuit angelus raphael.q dixit tho bie& filio.thobie.i⁊. Ego ſum̃ raphael
angelꝰ: vnꝰ er ſeptẽ gaſtamꝰ añ denʒ.
3 dico ꝙ vnuſquiſq; põt ⁊ dʒ in deo
are ꝓpt᷑ ſuffragia bti Frãciſci ⁊ oinz
ſanctoꝛũ.iRð huius ẽ. gãviſimile eft q
ſetigihoc mũdo tm̃ amanerũt pcœCõꝛes ꝙ ꝓ ſalute eoꝛũ moꝛti ſe erpoſuerũt. ml⸗
tů ſint parati adiuuare eos in his q̃ ad ſalutẽ eoꝝ ptinẽt. gꝰ multũ poſſumus et debemus hie fiduciã in eis maxie ĩ illis quor pietatis plnra argum̃ta habemꝰ. MNMã hi admodũ ꝓceſſionis oꝛdiate coꝛã deo fiducialit ꝓ nobis orant. Stat eniʒ pᷣmo btũs franciſcus ſignifer ſtigmatuʒ xi cũ vexillo crucis cũ btõ anthonio.lu douico. ⁊ multitudine einſdẽ ꝓfeſſionis btõꝛũ. Siat ibi ſcã clara cũ multitudine ſanctarũ vᷣginñ ad itercedẽdũ ꝓ nobis. Stat ẽt multitudo martyrũ fratrũ qui apud marochiũ ⁊ alias infideliũ partes
oun Pwi ſide ⁊ ꝓ exẽplo alioꝛũ tãta inppli
cia ſuſtinnerũt. Minc de his cãtat eccle
Ra. Sacra franciſci germina nos mu⸗
niant virtutibus. ludouicus.anthoniꝰ. ⁊dara juis pᷣcibꝰ. Vñ Wer. Wõ ãbigo apli ⁊ aplici viri tanto in moꝛe po
im tins ſponſaz.i.aiam ꝓtegant ⁊ cuno⸗
.
diant quãto in ipa.ſ.moꝛte ãplius cõſoꝛ tatꝰ eſt pᷣncipatus eoꝛũ. Exẽpluʒ habe⸗ mus de hoc de aplico viro trãciſcho et de ſuis ſeqnacibusq vere aplici appella ri poſſunt.cũ ip̃i vitã euangelicã 7apo⸗ ſtolicã elegerit:ſicut i pᷣncipio regnle cõ tinek. vita ⁊ regula jratrũ minoꝛnʒ hec eñ.· dñi nfi Jeſuxpi ſanccũ euangeiinʒ obpᷣuare.qᷓ regnla a tot ſũmis pontiſici bus appꝛobatã ẽ.nã ſemel ſůmus pon⸗ tifer vidit in ſõnis lateranẽſem baßlicã ruinare quã quidã paupculus ⁊ deſpe⸗ qus Ppꝛio doꝛſo ſuſtẽtabat. Mane aũt facto itellexit pᷣdictus ſummꝰ põtiſer ꝙ ille panpculꝰ ꝗ retroacto die petierat re gulã appꝛobari eẽt ꝗ totã ecckam ⁊ ſidẽ
—
wianã ſue vite merito ⁊ cxẽplo deberet
ſuſtentare: ⁊ extũc erga ſanctũ frãciſchũ
magnã denotioneʒ his copioſius gras miniſtrabat. Vñ credẽdũ ẽ ꝙ talis vi⸗ ſio pfecta ſit in celis ga ibi mis pꝛecibns nos miſos ihoc exilio poſitos ꝓtegit et gubernat. Dictum ẽ ergo ꝙ ꝓpt᷑ mul⸗ ta in deo ſpandũ eſt. ¶ Nũc ↄfequẽter dri põt vtrũ in ſolo deo ſit ſperandũ an ẽt in creaturis. Ad qð bꝛeuiter reſpõdet Fᷣm ſniam ſcti thoꝰ⁊ alioꝝ ꝙ aliqd põt ſpari tripliciter. vno mõ ſub rõne cãe fi nalis. Alio inodo ſub rõne ſuffragij et cãe efficientis. ⁊jlio mõ ub rõne cãe foꝛ malis. ¶ Bico pᷣmo ꝙ aliqd ſpandũ ẽ ſub rõne cãe finalis ⁊ ijnd ẽ vita eterna que cõliſtit in frnitione ipſius dei.Et ꝙ hoc ſit ſperandũ a deoꝓbatur tali rõnẽ. Nõ.n. 4 deo minus ſperandũ eſt qᷓ; ſit ipe ch nõ ſit minoꝛ eius bonitas ꝑ quaʒ bona nature cõicat qᷓ; eins eſſẽtia. ergo Ppꝛiũ ⁊ pꝛincipale qð hõ dʒ ſperare eſt ipſa beatitudo. Hinc ẽ ꝙ aplis ad he⸗ bꝛe.ð.dicit. Habemns ſpẽ incedẽtẽ.i. cedere facientẽ ad interioꝛa velaminis i.ad beatimdinẽ celeſtẽ vt exponit glo. ibidẽ. Minc ẽt pꝛopheta danid ip̃s.dice bat. In te vnie ſperaui. ſupple.⁊ nõ ĩalio ⁊ iõ nõ cõfundar in eternũ. CDni.

36
ꝙ aliqd ſperãdũ ẽ ſub rõne cãe eſficien s? ſuffragij ⁊ hoc mõ ſpare poſſumꝰ ĩſanctis ⁊ ĩ ſeruis dei ſicut ecclia cantat. Oes ſãcti mi queſumus dñie nos nbiqʒ adiunent: qð ꝓbat tali rõne. Oꝛdo regi
minis iſtius mũdi deriuatur ab oꝛdine
regiminis alteriꝰ mũdi.ſʒ in hoc mũdo ſunt aduocati apud dños tẽpoꝛales. g⸗
foꝛtioꝛi ⁊ ĩ alio mũdo ſunt apð deñ ad-
nocuti in qbꝰ ſpare poſſumus vt ꝓ no⸗
bis deũ exoꝛem. Erẽplũ habemꝰ quoti die de hoc. vñ cãtat ecclia. Sãcti dei.v.
interce. di. ꝓ.n. o.q; ſa. Dixi tertio ꝙ aligd perandũ ẽ ſub rõne cãe foꝛmalis
.qñ ſperamus i aliquibꝰ nõ vt interce
dãt ad deũ ꝓ nob.nõvt adiunẽt nos re⸗ bus tpalibus.ſʒ vt doceãt nos vitã bo⸗ nã.i.bonũ modũ viuẽdi.⁊ qualit᷑ in deo ſperare debemns.Iſti tales dicũtur pa tres ſpirituales:pᷣdicatoꝛes: ↄfeſſoꝛes et huiuſmõi. Et ꝙ i iſtis ſit ſpandũ ꝓbat tali rõne: quia ſi cecus ſpẽ ponit in catu lo vt ipᷣm p rectũ iter ducat.gꝰ a ſoꝛtio⸗
ri⁊ hoies ignari qui in via dei ſunt ceci
ſpare debent iu illis qui ſciũt ⁊ poſſunt exẽplum cũ auctoꝛitate oñdere.vt habe
tur ĩ apiis qui ſpantes i xpᷣo dixerũt do
ce nos oꝛare uce.⁊i. ¶ Sʒ circa boc notãdũ ꝙ aliqñ ſpes eſt deteſtabil. Zli⸗ qñ cõmẽdabilis. deteſtabilis eſt tripler
FPma eſt maledicta? pᷣſumptuoſa.⁊? cſt
vana? defectuoſa.ʒ? ẽ falſa? mẽdacio
ſa. Mimaẽ maledicta ⁊ pᷣſumptuoſa. ſcʒ qii aliqs pᷣſumit de diuina mia.⁊ iõ
peccat. Et ꝙ illa dici debeat maledicta
apte appaſẽt tali rõne. Sicut ille q hu⸗
milit in dio ſpat a dñio bidici. ta qui ſupbe? pᷣſumptuoſe.peccãs ſpat in dñio maledicit ab illo.ergo talis ſpes male- dicta? pᷣſumpmoſa nomiari dʒ. In iſta ſpe peccant auari.ſupbi.⁊ luxurioſi qni nimis ſperãtes nolũt bñifaccre ⁊ emẽda ri. Hinc Ber. dicit. Infidelis fiducia ſo
lius vtiqʒ maledictionis capar cũ in ſpe
peccamꝰ. Secũda ẽ vana ⁊ defectnoſa
e virtute ſpei
⁊ iſta ẽqñaliqs totalit ⁊ finaliter pati hoie:q̃ ſpes merito vana dici d. Ratio hniꝰ.qcquid nõ duratvanũ ẽ.ßʒ hõ nõ eſt durabit: g' eſt vanus. ⁊ p cõſcquens ſpes i eo poſita vana noiari dʒ. Erem- plũ habemꝰ in his qni totã eoꝝ ſpẽ infi lijs ⁊ in parẽtibꝰ ponũt. qui ant litigio: ant moꝛte decipiũtur. Hinc dauidips. AMale. ho. qui cõ.in ho.? bñ merito qa deꝰ cetera aialia aliqua armatura mů⸗ nita creauit.t̃ modo hoĩem nõ ſoꝛteʒ. ſed debilẽ fecit. Vñ criſoꝰ ſup Nath. Oeẽʒ creaturã ſenſibilẽ deꝰarmatã crea nit. Zlios veloci pedũ curſu.alios vn⸗ guibꝰ.alios pẽnis. alios coꝛnibus. ho⸗ minẽ ſolů ſic diſpoſuit vt virtus illꝰſi ipe dens.⁊ in eo ꝙʒ infirmioꝛẽ eñ fecit in ipſo foꝛtioꝛẽ eẽ voluit. vt neceſſtate ijr mitatẽ coactus ſemp neceſſariũ habeat dñm ſuũ regrere. Tertia ẽ falſa ⁊ mẽ⸗ dacioſa qii.f.aliqs ꝓmittit ñbi quodiu⸗ turũ nõ ẽ.ſ.lõgã vitã. dinitias.⁊ homõi. Merito añt talis ſpes mendacioſa no⸗ minari dʒ. qꝛſicut mẽdacio hõ hoieʒ de cipit ita ꝗ talẽ ſpẽ hʒ ſeip̃m decipit.ſ hieroꝰ li.z. ſup amos zit. Nihil fuga⸗ cins ſeculo rebuſq; ſeculi qnas dũ tene⸗ mus amittimus.⁊ p infantiã.pueritiʒ. iuuẽtutẽ.ac virilẽ.⁊ ingraueſcenteʒ ac maturã ctatẽ annoſqʒ vitios ſeneciutis vtiq; ſeptẽ ſpacio filo vitã deſcribit hů manã. mutamur ⁊ currimus.⁊ neſcien⸗ tes ad moꝛtis k᷑minos puenimꝰ. Quaʒ falſa q; miſera ſit vita nra Angꝰ erpi⸗ cat dicens. Vita hec eit vita dubia. vi⸗ ta ceca.vita erũnoſa. quaʒ hũoꝛes umi dãt. doloꝛes ertennant.ardoꝛes ericcit. Acra moꝛbidãt. eſce inflant. ieinnia ma cerant. ioci oluũt. triſticie cõſumũt.ſol tudo coartat ſecuritas ebetat. dinitie i ctant. pauptas deijcit. Junẽtus ertollit. ſenectus incurnat: ifirmitas frangit:me roꝛ dep̃mit.⁊ pꝰ hec oia moꝛs inicrimit ⁊Vnierſis gandijs finẽ ĩpõit. ita vt ců
eẽ deñerit nẽc ſuiſe putẽtur. Exẽplum
M zioc imn en h inc
imb B wboa ſwpol hen kiscyů ſünßine ndich ſue dci huhaben auinp us dic hibit. C hise ade ſömerit
wal
hes.opz Pic M iröl hinitn wiriup Wrpinc in moi mgnn wiin nide Auihes boln bub Whne liqct eſtaiat wipn vZy es katneb
ſng

apechn. iß s. alos conit boſuit vt vimi
pinmioxẽeii u. vtneceſin
enpneeihi e Tenntſuh pnimſbiqn
ii duish lspes menl amdaciohõhe
lſn dechi mos a. Wihi i 1; ſeculichas důt
Ipman xxen i. ingacſc Woſc; wos ſut acio fio vii di urtcrimsn
simnospuenm naiviunfa huh Unbecvum
ino. quezbi
eunnant. dn l cit infmi
oüt. iſicec
— dec.
sgandßs weh nuieint
Sermo.xC.
hulbabet vluite multa ſipi vona ↄgre gãte cui dictũ ẽ. Luce.i⁊. Stulte hac no
cte rapiet᷑ aia tua. Commẽdabilis ſpes
Striplex. pᷣma ẽi ðᷣbito obiecto poſita.⁊?
debito pᷣncipio deriuata.ʒꝰ i bono fũ⸗
dameto collocata. C Dixip̃ ꝙ pᷣ'ſpes
rõmendabilis eſt i debito obiecto poſita i deo. Rõ ẽ huiꝰ.jeo ſolo ſpanduz ẽ a uo ſolo adiutoꝛiũ hre poſſibile ẽ.ſʒ a ſo
o deo poſſumꝰhie adintoꝛũ. gi ip̃o ſo lo ſpandũ ẽ.õ danidꝓpheta. hoc ꝓſi⸗ derãs ſpũ ſcõ repletus dicebat. Adiuto-
riũ niʒ i noie dñi.hic Wꝛe. li.⁊9. Mo⸗
raliũ dicebat. De ſpeĩ caſů pᷣſumit gti⸗ mere deũ i ſuis operibꝰ renuit. Exẽplũ
huiꝰhabetur heſter. iq. ca. Que petens xaudiri ꝓ tribnlatiõe indeoꝝ tĩ i dño pans dicit. exaudivocẽ eoꝝ qunllã aliã
ſpẽ ht.¶ Bixi ßo ꝙ alia ſpes comẽda bilis ẽ a debito pncipio derinata.ſ.a in
ſis meritis. IRõ hniꝰẽ.ga ſi vnus ſpan do malũ ageret potius ct pᷣumptio qᷓ; pes· opz g
aliqua merita pᷣcedant. MHinc Wer. ait. Integra ecchie ↄſolatio cũ nõ ſolũ vñj ſibi ſit expectãdũ.ſʒ vñ ſit pᷣſumẽdũ nouerit. Exẽplũ huius habe⸗
mꝰ i vita patrum de btõ hylarione qui
appꝛopinquans moꝛti?⁊ ex ſenſualitate timẽs moꝛi.victus tñ rõne aie ſue dixit. ocmmaginta ⁊ q̃ttuoꝛ annis deo ſerniti ⁊ moꝛi times? In hoc firmam ſpẽ ex ſuis meritisi deo hfe oñidebat. CMixiʒ? ꝙ
aliaẽ ſpes cõmẽdabilis i bono fñdamẽ to collocata.i.i caritate: q̃ mediãte ĩ tri
bulatiõibꝰnõ deficiat.iRõ hꝰẽ qꝛ domꝰ Ituto fũdamẽto collocata qᷓ;qᷓ; a ventis
ndiq; pcutiat firmati permanet.g a liqᷓ;qᷓ; ſpes qᷓi tuto fũdam̃to.i.i carita
te ſita ẽ a tribulatonũ ventis pcutiat fir ma tñ pmãet. hic Wer. dicebat. Tues patiẽtia mea.ſi tribulatio iferi p te ſupa bo. Tu es ſpes mea.ſi pmia ꝓmittant᷑ ꝑ
te obtinebo. ñ iſurgat hoſtis nõ niſiite pabo. Erẽplum hꝰ habet᷑ in btõ Job. Qui qᷓ;qᷓ; a tribulationibus tam foꝛtuer
5
68. pcuteret. tñ ſirmus in ſpe dñi dicebat. ẽt ſi occiderit me in ipio ſperabo. Et ſic magniſice dñe ⁊ cines cariſimiexpedite ſunt huiꝰ fructꝰ tres ptes q̃s ſupius ꝓ⸗ miſimus in quo hoꝛtoꝛ vos firmiter p⸗ manere vt hic gram ⁊ in fnuro gliam habcatis. Emen. CMiiica tertia poſt octauaʒ paſce. De excellẽti vmte caritan Sermo. XXV. Ado ad eũ qui me mi 6 ſit ⁊ nemo ex vo N bis interrogat me quo va dis. Jo.iõ. ¶ Dꝛo huins ſa cri? ſancti euãgelij hyſtoꝛia li declaratiõe notãdů ꝙ c aliquis i ve⸗ ra caritate viligit amicũ ſuũ tres effectꝰ caritatiuos qui in his ſubſcriptis ꝓclu⸗ ſionibns ↄtinentur ſibi oſtendit. vzñ Cõſolat᷑ĩ aduerſis ne triſti? fuccũbat. Mephẽdit i pnerũs ne pctm̃ retineat. Docet etiã i exptis ne falſitatẽ credat. ¶ Diri pᷣmo ꝙ qniivera caritate diligit amicum ſuum oſtendit ſñbi vnñ effectũ caritatis perſfecte qui eſt conſolari affli⸗ ctos. Ratio huius effectus ꝓcedit per vim pꝛecepti legis ⁊ nature.lex pꝛecipit Diliges pꝛoximumt.ſ.t.i. Math.z2. Sed qui in caritate fundatꝰ eſt tenetur obſeruare pꝛecepta.ergo tenetur dilige re amicum ⁊ pꝛorimum ſnů ſicut ſeip̃ʒ. Tũc vltra.q diligit ꝓ.ſuũ ſicut ſeipiuʒ vult pꝛoximo ſicut pꝛo ſe. ſed cum ipſe tribulatur vellet conſolari.ergo opoꝛtct ꝙ cõſolãdo monefaciat amicũ ⁊ pꝛoxi⸗ mñ ne triſtitia ſuccumbat. Minc Gꝛe. in paſtoꝛali git. Tũc ad alta caritas mi⸗ rabiliter ſurgit cum ad ima pꝛoximoꝛũ ſe miſericoꝛditer attraiit.ſ.eos conſolã⸗ do.⁊ que benigne deſcẽdit aq inſima va lenter recurrit ad ſumma. Huius cxem plum dedit nobis dñs. Joſue pꝛimo ca. vbi dicitur. Q moꝛno moyſe ne ioſue triſtaretur tum de moꝛte moyſi tum de diuiſione populi dominus apparuit ei dicẽs.nõ dimittã te nec Zſoꝛta
—— ——ͤ——

te renorobunns. Vii⁊⸗ ꝙ gin vaca ritate diligit amicũ ſuũ oñdit ſibi ᷣm ef⸗ fectum caritatis qni eſt repꝛehẽdere ip̃ʒ in peruerſis ne peccatũ retineat. Ratio hnins eſt. tanto res eſt magis diligẽda qᷓ;o pꝛecioſiꝰſt extimãda.ſʒ aia multo Pcioſioꝛ ẽ ipſo coꝛpoꝛe.ergo multo pius eſt diligenda. Cum igitur amicus ex ca ritate teneatur amicũ ſuũ cõſolãdo ad⸗ monere ne triſtitie ſuccũbat:que potius deſiccat oſſa ⁊ coꝛpus.potius qᷓ; aie no ceat.licet qñqʒ vtrũq; faciat.ergo multo magis ex caritate tenetur ipſum cũ pec catarguere ne aia dãnctur pᷣncipaliter: licet ſecũdario peccatum noceat coꝛpoꝛi ſicnt triſtitia aĩe. Hinc Gre. dicebat i quadã omeli. Caritatis cũ ſit ꝓpꝛinʒ nu trire concoꝛdiã.ſernare cõpoſita. cõiun gere diſſociata. dirigẽ pꝛana.⁊ virtu⸗ tes ceteras pfectionis ſue munimine ſo lidare.quiſqs in eiꝰ radice ſe inſerit nec a viriditate deficit nec a fructu inane⸗ ſcit. Nnins exẽplũ caritatis oñdit loth ſodomis:cũ angelos pncros hoies cogi tantes ſupponere vellẽt: dicẽs eis gene. 2o. Molite queſo fratres mei.nolite ma iñ hoc facẽ.habeo duas filias q̃ nec dũ cognouerũt vix:educam eas ad vos ⁊ abntimini eis ſiẽ vobis placnerit: dũmõ viris iſtis nihil faciatis mali.qꝛ ingreſſi funt ſub ũbꝛa culminis mei. Dixiz? ꝙ g in va caritate diligit amicũ ſu oñdit Rbi tertiũ effectũ caritatis pfecte qui eſt docẽ ipſum i erptis ne falſitatẽ credat. Rö huius eſt. Varitas requtrit amicũ ⁊pximũ a quocũq; nociuo retrahere.iʒ maximũ nociuũ aĩe ⁊ coꝛpis eſt ipſa fal ſitas aie.qꝛ obſcurat intellectũ ne viea tẽ credat.coꝛpoꝛis qꝛ ipſuʒ ad multauo ciua iducit ergo pᷣm oꝛdineʒ caritatis dʒ amicus amicũ a falſitate retrahẽ. Hic ang. ſuper epla Jo.c.y. Si nõ vultis in iſta hereſi moꝛi.i.i falſitate. bibite carita tem quã ſupple docebitis ꝓrimũ ne falſi tate cadat. Et ſegiur.ſons ẽ quẽ volnit
De caritate
dens ponere ne deſiciamus ⁊ abundan tius hibamus eũg eſt veritas.ſupple cũ ad piiaʒ venerimꝰ. Muiꝰ cxeplũ habe mus in Iſa.g ſe ipᷣm repᷣhendẽs qꝛ non arguebat ppim poſt viſionezʒ dicit. Ve mihi.qꝛ tacui. Ideo dis pᷣcepit vt doct ret ppl nei falſitatẽ vcnirct dicẽs. la ma ne ceſſes q̃ſi tuba cxaita vocẽ uaʒ ⁊ annũcia pplo meo ſcelera eox. CEe conclones magniſice diñe ⁊ ciues cariſi mi in ſacro enãgelio hodierno denotã tur qð in tres ptes diuidit. Qm̃ i pᷣma parte ponitur xp̃i cõſolatio i aduerſs.i. in triſiitia diſcipuloꝝ ne triſtitia ſuccũbe rent. In? parte ponitur rep̃henßo ſpũs ſcti de pctõ ne můũdus ip̃ʒ retineat. Inz' pte ponitur doctrina ſpůs ſcũin diſcipulos ne falſitate decipentur.ſcqᷓa eſt ibi. Vũ venerit ille.z eſt ibi. Vñ añt. Et vt clariꝰ hec pateãt videamꝰ hiſo⸗ riã. CDeccdarate hiſtoꝛie fructꝰerit alii
ſimavirtꝰcaritatis:de q̃ loquẽdo tres cõ
cluſiões cũtribꝰdubijs moꝛe ſolito decl
rabimꝰ. Quaꝝ pꝛia ẽrit ð ꝗditate.⁊ de qᷓ;titãte. 3“ ð qjlitate hꝰerceilẽtiſſimevtn
tis. ¶ Cõclop̃ꝰ ſit talis i oꝛdie ʒ bona. in. z· di.⁊ꝙ hecvirtꝰeſt triplr diffin⸗ bilis. pᷣmo ꝑ reſpectũ ad obiectũ.⁊ꝰp
reſpectũ ad ꝓpꝛium actũ. ʒ ꝑ reſpeci quodãmò ad pᷣncipiuʒz. Mꝛimoꝰ diſi
nit eã mag̃ ſniax.in.ʒ. di.⁊y.ſic dicẽs
Karitas eſtdilectio qua diligitur dens
Ppter ſe? ꝓrimus ꝓpter deum vel in deo. hec hʒ duo mandata:vnũ ptinens ad dilectionẽ dei qð eſt mandatũi lege marimum ſicut dicitur AMath.⁊x. Pt altex pertinẽs ad diligendũ ꝓrimũ ili ſimile. Mꝛimũ eſt. diliges dñim deñ mů ex toto coꝛde tuo⁊ ex tota mẽte ⁊ ex toia aia.qð ſcriptũ eſt in libꝛo dentronomij. oC. Scðʒ eſt. diliges ꝓrimũ tuũ ſicut
teipſum. In bis duobns tota lex pẽdet
7Ppphete Mat.⁊⁊. Hinc pan.ad thi⸗
mo.i. inis pꝛecepti ẽ caritas. Et notã
duin quia cum magiſter dicit cgritasẽ
dun ml gn ni hunm Iwil
jjnat
munts unn
Lonn
mn ſch
Su
vwr muma
iindn
ſudiige qluit. ſicendo
Aug di ſemim Lbiam niiand
nen
. 25
guwin mnchan anprin dehüta
psar
ioush füwia qlobe Prch poſiq deem navtp v;ad hech o.la Uins infa

is duii. Qij icäbln Mox nenihtut Ne poniur rn ſ mdusʒ ran ur doanna pisi
un decpennrt
ulezcibi. Lüt auhnieamꝰh ——
deijdiione dubjsmoe n irgdun ubrclitiſim ſttulis ionce fz be cvweſmbdi pecü alcviccü. umacüg pich vcuz. Pimot iat M.zdi.7 ii kcio qua diigun nrs ppier dun vomdunwin daccmnd audcu Maht ku viigen x mi cidiigs dfjn noterwuni i cin do dem cldig pini
Sermo. VV.
dilectio ⁊c̃. ponlt diſtinctionẽ int᷑ amo⸗ rem dei ⁊ ꝓximi.nam deus diligit. ꝓpt ſe ex caritate:qð tantũ eſt dicere ꝙ cari⸗ tas faciat circa ipſuʒ dilectũ deũ ponere affectionẽ ⁊ finẽ. Pꝛoximus autẽ ſi bo nus eit diligitur in deo.i.deſiderãdo ſi⸗
bi ummũ bonũ.⁊ velle ſibi bꝛeuiter qð
ꝓſe vult ponẽdo in eo affectionem.ſ nõ finalẽ.⁊ i hoc grauiter peccãt pies. ⁊ matres ⁊ alij qui ita diligit ſuos filios ⁊ parentes vt in eis ſpẽ finalẽ ponant.
ontra quos aug. de vtilitate credẽdi
loquitur dicẽs. Soꝛdes animi ſũt amoꝛ qnarũcũqʒ reꝝ pꝛeter aiam? deum:q bus ſoꝛdibus qᷓ;to quiſqʒ ẽ purgatioꝛt
to vcrũ facilius intuetur. Si aũt ꝓxmꝰ
malum agit ⁊ malns et non ꝓpter hoc
odiendus eſt:licet vitiaſint deteſtanda.
ſed diligendus eſt ꝓpter deum qui eum creauit.ſemp in omnibus in deò finem faciendo. Ad hunc amoꝛeʒ ammonet.
Aug. dicẽs. Ima amoꝛẽ illiꝰqui amo⸗
re tui amoꝛis deſcendit i vteꝝ virginis
x⁊bi amoꝛẽ ſnũ amoꝛi tno copnlauit hu
miliando ſe.ſublimando te.cõiungẽdo lumen ſue eternitatis limo tne moꝛtalita tis..per reſpectũ ad ꝓpꝛiũ actuʒ geſt vnire ⁊ adherere ⁊ copulareaman iem cũ amato.i.affectũ noſtrũ cnʒ deo⁊ cum ꝓximo. Sic diffinit eã angu.i lüno de ſpũ?aĩa dicens. Caritas eſt vita co
pulans amantẽ cũ amato. Met diffini⸗
tio ſatis habuit expientiã i incaratie ſilij dei cum i illa amans.ſ.dininitas cõ ſuncta eſt cũ amata.i.cuʒ hũanitate de quo loquẽs hugo de laude caritatis ait. Meſcio ſi in laude tua quid mains dicẽ poſſũ qᷓ; vt deli de celo traheres ⁊ hoieʒ de terra ad celuʒ elenares. magna virtꝰ
ta vt ꝑte vſqʒ ad hoc hñiliaretur deꝰ:⁊
vſqʒ ad illud exaltaretur bõ. 3.per
——— 3„
reſpectum quodãmõ ad pᷣncipiũ diffinit
apo. i.ad timo.i.ſic dicẽſ. Finis pᷣceptiẽ caritas de coꝛde puro.ꝓſcia bona.⁊ fide non ſicta.iſta diffinitio pʒ.qꝛ cũ caritas
— 2 teneat pᷣncipatum inter virtutes theolo gicas hm illð apo. Pᷣme.ad coꝛ.. Ma ioꝛ hoꝝ eſt caritas. Ideo mouet eas ⁊i⸗ foꝛmat ⁊ terminat ſine ↄꝓſumat.? ex hoc dicitur finis pꝛecepti.Nã nõſolũẽ finis
pᷣcepti:imo ẽ p̃ncipiũ mediũ ⁊ finis cuini cũq; bone opationis.ꝛincipiũ quias deo.mediũ.qꝛ ꝑ deuʒ. vel aliter pncipiũ quia mouet ad id. Vñ Breg. Caritas opatur magna ſẽ. AMedium qʒ ſicut di ri ñidẽ ⁊ ſpẽ infoꝛmat. Mic paulus.i.ad coꝛ.iʒ. qit. Varitas oia credit oĩa ſperat. Et ſup̃ oñdit ꝙ ſine caritate fides nihil ꝓdeſt. dicẽs. Si habuero oẽʒ fidẽ ita vt montes trãſferã.ſine caritate ſupple.ni- hil ſuʒ. Dicit finis qꝛ opa dirigit ⁊ ad ñi nẽ debiũ pducit. Et hec nobis iſinnat Breg. i omel. Vt mlti arboꝛis rami ex vna radice ꝓdeunt.ſic multe virtutes ex vna caritate generantur. Vec hʒ aligd vitriditatis ramus boni opis:ſi non ma net in radice caritatis. Idcirco ĩ pᷣdicta diffinitiõe addũtur tres particule. pᷣma eſt ꝙ caritas eſt ð coꝛde puro. Et ꝑ hoc tangitur conqitio ipñius caritatis cuius eſt depurare affectũ coꝛdis ab omni ter⸗ renitate. Scða eſt de conſcia bona.⁊ ꝑ boc tangitur cõditio ſpei. Tertia eſt de cõditione fidei cũ dicitur. Fide nõ ficta. Mas omnes viffinitiones Aug.cõſide- rans in ſui lande omnia que diximꝰ q̃ſi cõnectit dicens. In caritate panper di⸗ ues ẽ.ſine caritate omnis dines panpẽ. hec in adnerſitatibus tolerat:i ꝓſperita tibus tenipat.i duris paſſionibus ſoꝛtis eſt: in bonis operibus hilaris eſt. in tem poꝛalibus ditiſſima.in hoſpitalitate latiſ ſima:inter bonos fratres letiſſima.int filios patientiſima.In abel per ſacrifi⸗ cium lata. in noe per diluniũ ſecura.in abꝛahe pegrinatõe fideliſſima.in mox- ſe iter iniurias leuiſima.in dauid tribu⸗ lationibus mitiſſima. in tribns pucris blandos ignes innocenter ſpectat.ima- chabeis ſenos ignes foꝛtiter tolerat.
————

——
Laſtai fuſanna ſupꝛa virũ. In maria Preter virum. In ãna poſt virũ: libera ĩ
paulo ad arguendum: humilis in petro
ad obediendũ humana in jp̃ianis ad cõ
ktendum: dinina in chꝛiſto ad ignoſcen-
dum. Quid dicã de caritate? Si lingnis hominũ loquar ⁊ angeloꝛum:caritatem
autem nõ habeã:nihil ſum. Ipſa eſt eni
ia litterarũ.ꝓphetie virtus:ſacramen
toꝛum ſalus.ſcientie ſtabilimentuʒ.fidei
fructus diuitie pauperum.vitg moꝛien⸗
tium. Hec ile. Et hec ſufficiant ꝓcari⸗
tatis ditfinitiõe. ¶ Seã hic poſſei queri
declarãdo ãplins qditatẽ caritatisvtx ca ritas ſit amicitia virtnalis i aĩa creata. Ad iſtam petitionẽ rñdendo tria mẽbꝛa faciemꝰvel tres articulos declarabimꝰ
Pꝛimus articulns erit videre ⁊ decla- rare ſieſi amicitia. Scbus articulus erit videre ñ eſtvirtꝰ. Tertius articulus erit
videre ñ eſtvirtus creata. ¶ Quãtũ ad
pᷣmum articnlum dicitur ſᷣm ſanctũ tho mã in ſcda ſcðe.q.⁊ʒ. articulo.j. ꝙ 5ᷣm phũm in.S.ethi. Non quilibet amoꝛ eſt amoꝛ amicitie.ſed amoꝛ qui ẽ cũ benino lentia. quãdo.ſ.ſic amamus aliquẽvt el bonũ velimus.ſi autẽ rebus amatis nõ bonũ volumꝰ.ſed ipſum eoꝝ bonumve
limus pꝛo nobis.ſicht dicimꝰ amare vi
nuz aut equũ aut aliquid huiuſmodi nõ eſt amoꝛ amicitie: ſed cuiuſdã cõcupiſcẽ tie. ridicnlum eſt enim dicere ꝙ aliquis
habeat amicitiam ad vinũ vel ad equũ
Sed nec beninolentia ſuſficit ad rõnem
amicitie.ſed requiritur quedam mutua
amatio. quia amicus eſt amico amicus. talis autem iutua beninolentia funda- tur ſuper aliqua cõicatione: Cuz igitur
ht aliqua cõicatio hois gd deum ᷓᷣm ꝙœ
nobis ſuam beatitudinẽ cõicat iup hac
cdicatione oponet aliquã amicitiã fun⸗ dari. de qua quideʒ cõicatione dicitur.i. ad coꝛ. j Fidelis dens per quẽ vocati
eſtis in ſocietatem ſilij eins. Et ita talis
amoꝛeſt caritas que eſt amicitia. Hinc
Jo. i. dicimr. Jam non dicam vos ſer⸗ uos ſed amicos:ſed hoc non dicebatur niſi ratione caritatis igitur eſt amicitia. ¶Qnantũ ad ſcðm articulũ dicitur m iſtum doctoꝛem in loco pꝛeallegato ꝙ ta lis amicitia eſt virtus. Ratio Puins eſt. quia humani actus bonitatẽ habent ßʒ ꝙ regnlantur debita regula? menſurg. ? ideo humana virtus que eſt pᷣncipinʒ omnium humanoꝛum actuũ bonoꝛum
conſiſtit in attingendo regniã humano⸗ rum actuũ que eſt duplex.ſ.humana ra tio:? ipſe deus. attngere autem deũ eſt de ratione virtutis. vnde cũ caritas gtti git deum? coniungit nos deo ſicut ait Qngu. in libꝛo de moꝛibus eccle.ſic di⸗ cens. Luritas eſtvirtus que cum noſtra rectiſſima affectio eſt coniungit nos deo qua eum diligimus ergo talis amici⸗ tia cgritatiua eſt virtus. ¶ Qnantnʒ ad tertiũ articulum dicimr ᷣm noſtrum do
ctoꝛem magiſtrum petrũ de aquia ꝙ eſt donũ⁊ virtus creata. qð ꝓbaiur ſic· de non acceptat peccatoꝛem ad vitam eter nam niſi poſt conuerſionẽ:ſic ergo opoꝛ tet ꝙ ſit ibi aliqna alietas qꝛ nunc acce⸗ ptatur:? pꝛius non acceptabatur. Mec autem alietas non poteſt aſſignari er parte dei:quia eſt immutabilis. ergo er pan peccatoꝛis. ſed hoc nõ eñt ratione dei vel ſpei. quia iſta erant in peccato re ante conuerſionem.ergo eſt ratione caritatis create que iheret nunc: ⁊ puns non inherebat. Mꝛeterea ſic.nihil dici tur foꝛmaliter agere aliqua actiõe quod non eſt in actu joꝛmali:ideſt quod nõ ha bet foꝛmaliter illud quod eſt pꝛoxima ra tio agendi.ſed aſtiſtentia ſpiritus ſancti non dat anime actum foꝛmalem.ergo ꝑ aſſiſtentiam ſpiritus ſancti anima non agit opera meritoꝛia.ſʒ anima agit iſta opera foꝛmaliter. ergo pᷣncipinʒ eñ in ea foꝛmalier. ſed hec eñ caritas. ergo cari- tas eſt aliquid creatum in aia. Naioꝛ
patet per phũm iſcdo de anima.p hoc
dinh oil n
( u au Lü ſmbl vniung
oan at mot
dewo qiulst qms do
pe
ivit
(qq odili
As ct hme Je
adeo ſuhm.e
edebe
kein o44 t.i
tdate d.Etn usyen dunni gben qöne ritt ꝙen huis mulh
iintco
hi avith ſqu ldulc he.

ngunos doſc nonbys ece.ſci usquecumnoi oniungtt nos us Ugo dis ant WsCQnanmzi dic fmvoumd mpeniunkge kau. qð ppanr ſin (aꝛem ad viamu uenonẽicergooh dlietus qꝛ nunc acu nacccytabaur. on poich aſigni wwwab eg Kwocvöc tu ſa erantin pe honem. ugo ci mi uiherannci 1. Puta ſc.n agtilinnacii ſomulticetqnon rUnlquodcpom 4uenna ſpirinst nam ſoma inms ſancan uhnn 5 uer apjchm ercichiun ni qmnu pimiſcodeuu
Sermo. NNV.
enim ꝙ ala eſt qua vinimꝰ inſert phũs
ꝙ aiã ineſt foꝛmalit coꝛpoꝛi. Et hec ſuf⸗ cian de iſta pᷣma parte pꝛedicationis. ¶ Concluſio ſcða de q;titate excellemie hnins virtutis talis eſt. ꝙ ex tali virtute 9. vtilitates ꝓcedunt que in tribus con⸗
cluſionibus continentur ſubſcriptis.vʒ. Cuſtodit legẽ:peccatũ expellit. mentem
virtutibus oꝛnat. In pfectiõe trãſit. deo
soninngit.ſecurus vadit:famam religt:
gloꝛiam tribuit:ſemper cõregnat.Haꝝ vtilitatum tres donat in vita. Tres
in motte.tres poſt moꝛtem. Dicendum
eſt ergo de tribns pꝛimis vtilitatibus ꝗjð caritas donat in vita.ſcdo de illis tribꝰ
qnas donat in moꝛte.tertio de illis quas
donat poſt moꝛtez. ¶ Mixi pᷣmo ꝙ cari tas i vita facit ſernare legẽ. Ratio huiꝰ
eſt. qꝛ qm aliquẽ diligit timet ne faciat quod illi diſpliceat.ſed ex caritate diligẽ dns eſt dens atq; pꝛoximus ſicut dicitur
pᷣme Jo.q c. Hoc mãdatum habem?
deo vt qui diligit deñ diligat⁊ fratrẽ ſnuum..ergo timendũ eſt ne deo quẽ ama
re debemus diſpliceamus.⁊ ideo ex cari
tate eins pꝛecepta obſeruari debẽt. Mic
apo. ad Ro.iz. Qui diligit igt legẽ iple⸗ nit. Et.i.ᷓo.Ic.ait.Mec eſt caritas dei
t.mã.e.c. Eremplũ habemns ð moy
ſe. deutronomij.ioꝰ.c.qui dixit populo dei. Et nnnc iſrael quid dominus deus tuns petit a te niſi vt timeas dominum deum tuũ:⁊ ambules in vijs eins:? dili⸗ gas enm. In his verbis innuit moyſes quõ per caritatem dens timetur? diligi tur ⁊ eins mãdata ſeruantur. ¶ Bixi⁊ ꝙ caritas in vita expellit peccatuʒ. Rõ
huius eſt. quia duo coutraria non pñt ſi mul Kare.cum ergo caritas? peccaium int contraria. ergo non poſſunt ſtare ſil. HPic Rabanꝰait. Si vis pfecie purgari a vitijs accende in te ignem diuini amo
ris quẽ ſi perfecte guſtaneris de tẽpoꝛa⸗
i dulcedine non curabis. exemplum h uce.7. de maria magdalena que cuʒ di
0 ligerel multum.multa peccata 3 ca er⸗ pulia fuerunt. Vnde dictũẽ ei. imiſſ .e. p.m.q.d.m. ¶ PBirxi tertio ꝙ cari⸗ tas in vita mentem virtutibꝰoꝛnat. Ra tio huius eſt qꝛ qui caritatẽ habet qͥ ſup omnes virtntes eſt:cſequẽs videt:imo neceſſarium: vt ⁊ minoꝛes virtutes poſſi deat.⁊ ꝓpter amoꝛẽtimẽs offendẽ denʒ 2 primũ omnia recte agit. Ninc apo.i. ad coꝛ.iz. Varitas patiẽs eſt benignaẽ. Caritas nõ emulatur.non agit ꝑperaʒ. non inflatur.non eſt ambitioſa.nõ que⸗ rit que ſua ſunt:nõ irritatur:non cogitat
malũ.non gandet ſuper iniquitate ↄgau
det aũtveritati:oĩa ſuffert oia credit.oĩa ſperat:oĩa ſnſtinet. Exẽplũ hĩz? li. regũ 3 c.de ſalomõe cui caritas oꝛnauit mẽ- tem virtutibus.Et ideo ibi de eodẽ vici tr. Dilexit autẽ ſalomõ drim ambulãs in pᷣceptis dð pĩis ſui. ¶ Poſtq; dictuʒ eſt de vtilitatibus caritatis quas donat in vita.dicendũ eſt nũc de illis qs donat in moꝛte. ꝛima eſt ꝙ caritas in pfe ctione trãſit.qꝛ qð amat ⁊ ex amoꝛe deſi⸗ derat i moꝛte ſibi ſubuenit vt melioꝛẽ viã pambulet. Hic apo.ait. Adhnc excellẽ tioꝛẽ viã̃ vobis demonſtro.qꝛ cũ in iſto mũdo ſtet ĩ pciis inolutus ipſa caritas in moꝛte ẽ oium criminũ moꝛs ⁊ ↄfoꝛtatvt ipſe talis i caritate exñs cõfitcant᷑ ⁊ bene diſponat facta jna vt ꝑſectioꝛi modo ad aliã vuã trãſeat.hĩc caſſiodoꝛus ait.Va ritas ẽ moꝛs crimmũ.virtus pugnãtiũ? palmavictoꝝ:cõcoꝛdia mentiůj: ſocietas electoꝛnʒ:quã fides cõcipit:ad quã ſpes currit:cui pꝛofectus onniũ bonoꝛũ ſer⸗ nit. Secũda vtilitas in moꝛte eſt quia deo coniungit. hinc Fo.i canouica ſua pma.4. ait. Dens caritas eſt? q manct in caritate ĩ deo manet ⁊ ðs in eo. Cz⸗ vtilitas in moꝛte eſt quia ſecuritateʒ do nat quia qᷓ;uis in ertremis aĩapp demo nuʒ multitudinẽ timeat. tñ ipſa caritas ſi comes ſuerit omnes demones ⁊ om⸗ nes tentationes ſuperat. hinc Angn. de

Doctrina xiana ait. Sola caritas ẽ que incit oĩa ⁊qᷓ vbicunq; iuerit trahit ad 11 ſ omna. CMũc reſtat dicerc de vtilita
tibus que ipſa caritas donat poſt moꝛtẽ. Quarus pꝛima eſt fama bona. Quis.n. ignoꝛat ꝙ ſicut homo œx odio ⁊ crudelita
E cãritate relinquat bonam famã. Mic Angu.de lande caritatis dicebat. Non numeroſitas operſi.nõ diuturnitas tepo rů.ſupple bonã famã relinquit.ſʒ maioꝛ caritas mclioꝛẽ reddit. rxẽplũ huins h li thobie. qui famoſus vſq; ad hodiernũ diẽ cxtitit ex caritate q̃ coꝛpa ſuoꝝ defũcto rũ ſepelicbat.¶⁊ꝰ vtilitas pꝰmoꝛtẽ ipſi⸗ꝰ caritatis eſt tribntio gloꝛie. Wemini dn⸗ biũẽ nuliũ er̃ cgritatẽ ſalnteʒ poſſe ↄſeg. ergo p cõ̃trariũ in ſtatu caritatis ipoſſidi le eſt aliquẽ poſte dãnari. Pic Jo.iꝗ.t. ait. Si quiſ.d.m.ſ.m.ſeruabit ⁊ pr̃.m.d. e.? ad.e.v.⁊ man.ap̃.e.fa. Magnum ſignũ ſalmis reliquit nobis ille monach?ꝰ de quo loquitur climachus.qui eriſtens factoꝛ mõaſterij ex miia ſua caritate auã circa monaſteriũ ⁊ quẽcũq; habebat: cũ moꝛtuꝰ ⁊ ſepultus eẽt magnum ⁊ immẽ ſum odoꝛeʒ ſui pedes reſpirabant.vnde illi pedes emanabant vngnennm ſicnt ⁊ abbas? monachi tandemviderunt.q Ppier odoꝛem immenſuz neſciẽtes vnde veniret vel exiret.coꝛpns inhumanerũt
3 vſi ex caritate ſua. qua ſuis pedibus am bulanit toto tpe vite illud ꝓcedere itelle rerunt. Czꝰ ⁊ vltima vtilitas caritatis. poſt moꝛtem videtur eẽ in gloꝛia ppetui tas. in hoc enieſt dria inter gandiũ hniꝰ 3 4 mmidi ⁊ altcrins regni:quia hnius mun
di gaudiũ cito trãſit.ſed gandiũ alterius regni ſemp durat:vñ quiſquis ꝓpter ca ritatem ſemel illud intrauerit nůqᷓ; exide
ab illo exibit. Hoc oñidẽs Jeſus Jo.iꝗ. dicebat wacẽ.m.do.v.pa.re.vo.nõ.q. m. d. ego do. vobis. Pt clarins hoc idẽ inſinnat. Jo.io. Iterũ inquitvidebo vos ⁊ gac.vĩ g.V.No. vobis. ¶ Sed in
———————————————
———————
DSe caritate.
le relinquit malum nomen.ita ecõtrario
xta hanc ꝓcluſionẽ qͥri poteſt er quo cari tas eſt tante vtilitatis vt ſupꝛa dictum eſt ꝙ ſine ea eterna ſalns nullo modo cõſeg
põt. vtrũ aliqua virtus poſſit hii ſine cã ritate. Ad qðrndetur bꝛeniter hʒ doctri
nam ſcti Thome in ⁊*2*q.⁊3. articulo
penultimo.ſic dicẽtis. ꝙ virius oꝛdinat ad bonũ. Bonũ aũt pᷣncipaliter eſt finis.
Et idcirco ea q̃ ſũt ad finẽ nõ dicunt᷑ bo na niſ ioꝛdine ad finẽ.ſit g dupler ẽ ſi⸗ nis. vnꝰ vltimꝰ.⁊ aliꝰ ꝓrimꝰ ⁊ ad pᷣmnʒ
oꝛdinatꝰ.ita etiã ẽ duplex bonũ vnñ qdẽ
vltimũ.⁊ alið ꝓximũ⁊ pticulare.vltimũ qdẽ ⁊ pᷣncipale bonũ hois ẽ dei frnitio ʒ
illud pᷣs.¶Mihi adherere deo bonũeſt. Et ad hoc oꝛdinat᷑ homop caritatem. MBonũ aũt huic ꝓximũ vel ſecũdariũ po
teſt eẽ duplcx. Anũ qdẽ qð eſt vere boni
vtpott oꝛdinabile qᷓtů ẽ in ſe ad pᷣncipa le bonũ qð eſt vltimꝰ finis. Aliud ẽ bo
nũ apparẽs ⁊ nõ verũ.qꝛ abducit a fina
li bono. Er hoc pʒ ꝙ vtus vera impli⸗ citer eſt illa q̃ oꝛdinat ad pᷣncipale bonu hois: vt dicit phũs in.S.phyſicoꝝ. Vir⸗
tus ẽ diſpoſitio ꝓfecti ad optimũ.⁊ ſic nul la vera vtus põt eẽ ſine caritate. ñ diẽ apls.i.ad coꝛ. iz. Si diſtriduero oẽs fack tates meas in cibos panperũ.⁊ ſi tradi dero coꝛpus meum ita vt ardeã:caritatꝭ
aũt non habeã nihil mibi ꝓdeſt.cũergo
virtutes ꝓſint ſᷣm illud ſap.S. Sobꝛieta
teʒ ⁊ iuſticiã docet ſapia ⁊ virtutẽ:quibꝰ
in vita nihil eſt vtilꝰ hominibus. ergo ſine caritate vera virtus eſſe non pote. Sed ſi accipiatur virtus ᷓᷣm qð eit in oꝛ dine ad aliquẽ particnlarẽ finẽ ſic poteñ dici aliqua virtus ſine caritate inqᷓ;tũ oꝛ dinatur ad aliquod particnlare bonum Sed ñi illud particulare bonñ nõð ſitverũ
bonñ.ſed apparens virtus etiã qͥ ad hoc
bonũ oꝛdinatur nõ eſt vera virtus.; fal ſa ſimilitndo virtutis.ſicut pꝛudẽtia ana rorum qua ercogitant dinerſa genera ln croꝛum. Et eoꝛum foꝛtitudo de quibꝰ ait oꝛalius. Ner mare panperiem fugiuntp
my vyiin nun
lin
or
nurino
vera imn
ſur. 3“ Nimũin ietpolh diiur ſoen tpturin Jo Im
vim
iioꝛg ohusaliſ ſmnsi b deß at tmagc
jlesa
ingerp vyl ade gindch nodis gumnini euin huym uctael

iunpain kuſzoan uicwai idupierboni vit uhrpunn M Mbos edeifnii berere do boi bomop criun in vlſecidni 6 rerd Pünſeadpnch wfus. Zünd 4 Wiüh iuctafn usninpl Mafnchwn sinShyichr. liadopumi. ſen necanute. jd i diſribuero oesſu
Spauperi. ⁊ſnað
hawardcicai uwhi pichce nihnäſah8. Sobt uſapu s vimẽ v vominibus i avinnscſe nohp mnsfma dn paninifnẽ y punicl nin nus vmnsciiqi nyö cwam nnshpult⸗ dgingn vunſomn npuen
Sermo.CNV.
fara per ignes. Si vero illnd particulare bonũ ſit verũ bonnm puta cðſernatio ci nitatis vel aliquid hiꝰ: erit tũc veravir tus ſed impfecta niſi referatur ad finale bonũ. Vnde diei poteſt ꝙtriplex eſt vir tus. Vna ſalſa que virtus dici vere nõ
chᷓ qui hʒ ſpm̃ ſanctũ hʒ.⁊ ñi nð habnerit ſine ſpů ſctõ ẽrit. t ſicut coꝛpus monnũ eſt ſine aia ſic ⁊ aĩa moꝛtua eſt ſine carita te. Conclufio 3 de qualitate hniꝰ vir tutis talis eſt.ꝙ tria requiruntur ad qua litatis pſectionẽ hnins virtutis.vʒ.
dʒ ſed ſimiitudo falſa virtutis.vt pꝛndẽ ¶ ſit vera ſine ſictione. tia auaroꝝ. Et hoc poteſt haberi ſine ca C ſit recta ſine abuſione.
ritate imo cum caritate non poteſt ſtare. C
Alia vcra.ſed non pfecta niſi referatur ad vitimnz finẽ.⁊ iſta põ̃t haderi ſine ca ritate. ʒꝰ pfecta que hʒ oꝛdineʒ rectũ ad vltimũ finẽ.⁊ iſta nuilo modo: ſicut ꝓba tũ eſt põt haberi ſine caritate. ⁊ ꝓ tanto dicitur foꝛma aliarũ virtummqꝛ virtu- tes ꝑ caritatem oꝛdinãtur advltimũ finẽ Ideo Ambꝛoſius ait. aritas eſt forma virtutũ.imo quod mains eſt caritas ẽ ex cellentioꝛ glijs virtutibꝰ theologicis.que oibus alijs ſũt exceliẽtioꝛes.qꝛ inter ipas virtutes theologicas illa eſt potioꝛq̃ ma⸗ gis del attingit. ſemper aũt id quod eſp ſe magis eſt vel mains eſt eo qð eſt ꝑ aii⸗ nd. fides aũt ⁊ ſpes attingunt quidẽ deñ ſm ꝙgex ipſo ꝓuenit nobis vel cognitio verivl adeptio boni.ſed caritas attingit ipſum deũ vt in ipſo ſiſtat nõ vt ex eo ali quid nobis ꝓneniat. Et ideo caritas eſt excelientioꝛ fide ⁊ ſpe.⁊ ꝑ ↄſequẽs omni⸗ bus alijs virtutibus. Exempluʒ de hoc hr in virtutibus moꝛalibus. Mã pꝛuden tia eſt excellentioꝛ qᷓ; alie virtutes moꝛa⸗ les.qꝛ attingit rõneʒ ſᷣm ſe. Alie vero at tingũt rõnem ᷣm ꝙ ex ea mediũ conſti⸗ tnit in opationibus hũanis vel paſſiõi bus. Q aůt ſit excellentioꝛ alijs virtuti⸗ bus theologicis adhnc Pau.explicat.i. ad coꝛin.iz. dicẽs. MMaioꝛ hoꝛnz eſt cari tas. Et hec ſufficiant de ſcðᷣa parte pᷣdi- catiõis. Cõcludendo qualiter caritas vti lioꝛ eſt nobis ceteris alijs virtutibus ſicut oſium eſt. Et etiã dare oñdi egregiꝰ do ctoꝛ Augn.in quadã glo. dicens. Atten⸗ de inquit qᷓ;ta eſ caritas que ñ deſit fru⸗ ra hiitur cetera.q̃ ſi adſit hñtur oĩa. quã
ſit firma ſine titubatione. EMꝛmo dico ꝙ caritas debet eẽ vera i ne fictiõe. in᷑ iniam apli Jo.z.c.p epſe dicentis. Filioli diligamus nõ verbo ne qʒ lingua.ſed ope ⁊ veritate. ſupple deñ ? Primũ. qꝛ dilectio eſt pꝛopꝛius actus ca ritatis.ficut ſperare eñ actus ſpei.⁊ crede reieft actus fidei. Talis veritas caritatis in.j.ſignis cõſiſtit quibus cognoſcitur qů caritas eſt. 5 fignñ eſt patientia que cuſtos eſt oĩum virtutũ ſecũduʒ iliud Lucezi. In pa v. p.a.v.i.cũ patiẽtia eritis poſſeſſoꝛes ⁊ dñi aiarum vrarum. que patientia tũc vera eſt qñ eſt ñgnum caritatis.i.qñ eſt cũ caritate. Hinc Sꝛe go.ait. Vera patientia eſt q̃ ipſum amat quem poꝛtat. Nã tolerare ⁊ odiſſe nõ eſt virtus mãſuetudinis ſedvelamẽ furoꝛis hoc ſignũ caritatis Panlus.i.ad coꝛin. dicẽs. Caritas patiẽs eſt. ⁊m ignñ eſt benignitas.quia malũ pꝛo ma⸗ lo nõ reddit:imo bonũ pꝛo malo retribu it. ſicut dñs ait at.o. Wiifacite his g oderũtvos. Et pꝛoner.⁊;. Salomõ ait Sieſnrierit inimicns tnꝰ.ci.illũ.ſi.ſ.da. ei.a.bi.pꝛunas.n.cõgregabis ſup caput eins.i.bſiſicia ex foꝛnace amoꝛis ꝓceden tia que coꝛ eins imſãment ad diligendũ vtcarbo viuus accendit carbonẽ moꝛ⸗ mnm. Ideo caritas dicit᷑ benigna. Hoc ſignũ caritatis panlus oñdit ibidẽvt ſupi
us dirimus dicens. Caritas benignaẽ.
Tertiũ ſignum eſt dilectio boni alterius. q eam caritatem non contriſtat felicitas aliena.ſed ipſa amat bonum alterius ſi⸗ cut ſuũ. Juxta hoc dauid in pᷣs.ait.Par
ticeps ego.ſ.o.t.t.⁊.c.mt. Hinc Augn.

Katur. Diri? 9
ai. Tolle imidiam ⁊ tuum eſt bonũ qð habeo. Hoc ſignũ oſtendit Paulus ibi dem dicens. Curitas nõ emulatur. 4n ſignum eſt directio opcris ad bonum ſi⸗ nem qui finis eſt debite poſitus ad ſũmũ bonũ. Mic eñt oculus dexter qui ſemper reſpicit dilectum.qnia vbi amoꝛ ibi ocn lus. Vuide canti.ꝗ. Vulneraſti coꝛ meũ in vno oculoꝛum tuoꝛum.i.i dilectione.
Alius enim oculus eſt cognitio. Hoc ſi⸗
gnum oſidit MPaulus ibidem dicẽs. La ritas non agit perperaʒ.i.perucrſe. Im ſignum eſt in operidus bonis humilia⸗ tio. quia in ipſis operibus repꝛimit inper biam. vnde. i.coꝛ.S. Scicntia inflat:cari tas aũt edificat. Minc dicit Ber. Sũt qui ſcire voluntvt ſciant᷑. Turpis vani tas eſt.⁊ ſunt qui ſcjre volunt vt lucrent᷑ ⁊ turpis qucſtus eſt. Et ſunt qui ſcirevo lnnt vt edificent ⁊ caritas eſt. Et nntq ſcire volunt vt ediſicent ⁊ pꝛudentia eſi: Hoꝛum oium ſolũ vltimi duo non inue ninntur in abuſione ſcic. hoc ſignum oſtẽ dit aulus ibidem dicens caritas nõ in
p caritas debet eſſe re cta ſine abuſione. Vnde Pau.aplns ad Ro.iz. Odientes malũ ſupple in quocũ q; ſit amico vel inimico.quia iu dictuʒ Pphete. Qui.d. ini. qui.o.a.ſ.⁊ ſequit aplus. Adherenies bono diligere eni bo
nnm primi ⁊ odire eins malũ eſt perfe⸗
cta dilectio? pfectũ odiũ que duo er eo⸗ dẽ fonte caritatis ꝓcedũt.hinc ꝓpheta i p̃s.Iniquos odio habni. Et in alio loco pfecto odio oderã ilos. Vnde glo. er fectũ odiũ eſt ꝓximi diligere nãm ⁊ odi⸗ re culpã. ¶ Iſta rectitudo caritatis.vſi⸗ gnis oñiditur. Mꝛimũ ſignũ ẽ amoꝛ ſub iectiõis. quia pꝛeeſſe nõ appetit: ſed ſub⸗ eſſe.vnde Augn. Ociũ fanctũ q̃rit cari- tas vitatis. negociũ ſctm̃ ſuſcipit neceſſi tas caritatis. quã ſurcinã ſi nullꝰ ipõit p cipiende atq; intuende vacandũ elt veri tati.ſi aũt imponit ſuſcipienda eſt ꝓpter caritatis neceſtateʒ. humc amoꝛẽſubie-
Se caritate
ctionis xpᷣs Jeſus appetijt quando ho⸗ noꝛari noluit: vt habetur. Jo.6.ne rex cõ ſtitucretur in mõtẽ fugit. hoc ſignuʒ ca⸗
ritatis oñdit anlus.i.ad coꝛ. iʒ. d. Ca ritas hon eſt ambitioſa. ⁊m ſignum eſt
ſtudiũ coĩs vtilitatis.qꝛ caritas non reg⸗
rit ꝓpꝛia de qua Augu.ait. Voœia ꝓpꝛijs nõ ꝓpꝛia coibus antepomi.cõtra qð de
quibuſdã apls ait. Oẽs enim qᷓ ſua ſunt querunt nõ que Feſu xp̃i. hoc ſignuz oſtẽ dit· Paulus ibidẽ dicẽs. Caritas nõqᷓ· rit qͥ na ſũt. zn ſignũ eſt mãſuetudo.qꝛ in tribulationibus nõ irritatur.int᷑ inias
tre.ʒ. Mabit pcmienti ſe maxillaʒ. nãvt dicit ſaß̃. ꝛoucr.i⁊. Qui increpatiões odit inſipics ẽ. Moc ſignũ paulus oñdij ibidẽ.d. Laritas nõ irrritat. 4 v ſignð
ẽ inocentia.vñ nõ cogitat malũ in coꝛde.
ne dum ꝙ noceat ope. vñ ʒacharic 4?
Vnuſqſq; ʒ amicũ jn.nõ cogi.in coꝛ.v.
hoc ſighũ onñdit· Paulus ididẽ dic. a ritas nõ cogitat malũ. ʒn ſignũẽ voloꝛ de lapſu ꝓrimi iũ niaʒ Mieremie 4 di
centis. np contritiõe filie ppli meicon tritus ſũ ⁊ ꝓtriſtatus. Hoc ſignnʒ oñdi.
Paulus ibidẽ dicẽs. Paritas nõ gaudg ſup inigtatẽ. ¶ Dirizꝰ ꝙ caritas dʒ e firma ſine titnbatiõe ſicnt hĩ p̃ pci.zc.
Eſtote benigni fraternitatis amatoꝛis.⁊ dicit eſtote ne foꝛte tpe tẽptatiovis a cari⸗ tate recedant. Adhuc tals firma cari tas.ſ. alijs ſignis oñdit᷑. Quoꝛũ pꝛimũ eſt gaudiũ de ꝓfectu alterius ſicut o.ʒ⸗ canonica ait. Afaioꝛẽ hoꝛum nõð habeo gratiã qᷓ; vt andiã filios meos in verita te ambulãtes. Wt ad thi.ʒ. Vinimus ſi
vos ſtatis in dño. Hoc ſiguũ oñdit pau⸗
lus ibidè.d. Lõgandet ãt veritati. ⁊n ſi
gnũẽ ſufferentia aduerſoꝛũ.vñ Paulus ad ro.ꝓ. Quis nos ſepabit a caritate vpi
⁊ dei? fames ⁊c̃. Hoc ſignũ ondit ipſe idi dẽ dicẽs. Ccaritas oia inffert. ʒ ſignũ eſt pfectio credendoꝝ.qꝛ p caritatẽ fides
implaur. hinc paulus ibiaẽ ait. Taritas oia credit. ꝓ n ſignium eſt expectatio ꝓ
pi
ßa
knb
ri
ſuni. bon
Nilerum ſPloſi ſieo. vie hia ſen znf. liczriun eöi iicʒ doc ninʒ. d ſii. ſ gusperſe igudi. irneyt ſqco hi Etde iltpiy cuigoni viin ich n.. unn uub ſin ai diin e iwic Aiusic Noe opin pusni wtopt ng uugnisa hnep jwie

Sermo.cxV
Schet unh miſſomm. vnde paulus adro.j. Spes Pn non coufundu. quia caritas dei diffufa ẽ igthe igt in coratbus noſtris. Hoc ſignum Pau uusiat hd lus ondit ibidem dicens. Laritas omnia duch. ſg erat. 7 ſignum eit longanimitas ꝑ- Ms A tenerantie. qua ꝓpter nulla deſitit ab i ugai.Loi chato bono.inc ſap̃. eccle.⁊.ait. Ve Saenicin ipſis qu ſuſtinentiam perdiderunt: quia L.Oamii perdiderunt coꝛonã: Ideo Fo.apoca.⁊. umi hor ſo ait. Eſto fidelis viq; ad moꝛtem ⁊ dabo d dicis. Luisi tibico. vite. hoc ſignum Paulus ibideʒ nſciniumt öndi. d. Caritas bia ſuſtiet. ¶ Wů mul shöhrianrii ta in iſta ↄclnſione dicta ſint que nõ ad nieniſemanlz nheceſſitatem.ſed ad perſectionẽ ſalutis re Qui mnp htrunt.ſatis vtiliter q̃ri poſſet. vtrũ per ign punust Lectã caritatem hñtes teneamtur ea q ſůt nöinnuk. 4i Perſectiöis iplere. Adquod dubi MRñ bogumzüinc detſcðʒ doctrinã doctoꝛis noſtri btio ohevizachunt lan. in.3.di. z0. ꝙ nõ tenent᷑ po tiſime wüſunöricin c ad oĩa. eꝛo quo notandũ ꝙ multiplex ẽ Puinch. Senus perfectionis:⁊ multiplex eſt genus
i. ſgütde obligandi. Quiqʒ. n. perſectionis genera ip Slenerii diftingui. Vnaẽ pfectio ſuf meieppl m kiciens qᷓ conſiſtit in ajapletione manda-
Pciguzoi koel Et de hac dicit Math.. Bſtote u.Pol z perf. pi vi perfectus e. ⁊rci perie &Larusn g ctio religionis que conſiſtit in obſeruan- dui wenn na añiir.c de hac dicit Qath.ig. Si beictiß ä vis peri eſie vg.7 ven. oĩa ⁊ da. pan ⁊ ianiuams„ſem. 3 perfectio eſt platioms que cõ Wtpuolbu gigt in regiminc ſubdioꝝ.⁊ de hac dicit᷑ CRMuuls fm luce, o. Perfectus ois eritũi ſit ſicu ma. ofü. Quüt giſe cis. 4 eſt perfectio comparatio lwusſui nis q̃ conſiſtit in oniſione erẽploꝛũ. t de ipoumi hac dicitur gn.o. Noe vir iuſtus atq; p nſlosmh fect⸗ in gijatidibꝰ ſuis. y eſt pſectio trã ulti d gllitgtis qchſttin cõmatiöe diſjiut ioPehglüoi moꝛü? optimorũ.i.Jo.ʒ. Perſecta cari LnuAl tas foꝛas mittit timoẽ. ⁊phũs dic. Mer au uuerv viß fecta vtꝰ optimoꝛũ ẽ operatina. C Simi vs nos ſcabuac liter intelligenduʒ eſt ꝙ. 5.modis obliga Poegc turaliqnis ad aliquid. Pꝛimũ genns ob uscunfn ligationis Sppter mãdãtũ dininũ.⁊weſt ahnbgp Ppter vot emiſſũ. zn eſt ꝓpter offici wnni* ſuſceptũ. 4 E ꝓpter vitãdũ ſcandalũ.
4
72. In pꝛopter conſcientie indicium. Tum ergo queritur vtrũ homo in perfectaca ritate eriſtẽs teneatur ad opera perſecuio
nis. Dicenduʒ ꝙœ ñ perfectio accipigtur Hꝛiino mõ vʒ. ꝓ perſectione iuſttie d̃ cõ ſiiit in completione mãdatoꝝ ſic obligat
ad illã perfectionẽ ſicut⁊ alij.⁊ eo magis
de bono ⁊ equo quo magis percepit do⸗ nin per quod poſit impiere dimnũ mã
datum. Si aũt loquimur.de alijs generi
bus perfectionis.dicendũ ꝙ nõ obligat
homo exſs i perfecta cariiãte ad illa q5
tů eſt ex obligatiõe diuini mãdati.nec ali ter obligatur niſ interueniat aliquodvin cnũ ſcquens.vʒ votũ per quod obliget
ad perfectionẽ religiõis.pᷣlatuõis officinʒ
—
ſuſceptũ:per qð obligetur ad perfectionẽ
pᷣlatiõis.vel ſcãdalũ:per qð oblige ad p
fectionẽ opatiis. vel ↄſcie dictamen p qð obligat ad pfectionem trãquillitatis. His.n.iterneniẽtibus ſuperinducitur no
na obligatio ad hiꝰ genera pfectionũßᷣdi
ctarũ. ſʒ ſtatꝰ caritatis qᷓ;tũ ẽ de ſe neceſ⸗ fariã obligationẽ nõ adãucit Et ſic ma
gnifice dñe ciueſqʒ dilecti expedite ſũt hꝰ
fructꝰ tres ptes qjs ſupiꝰ ꝓmiimꝰ:q;s ob
ſecro vos pfecte hie.vz hic gratiamz in
ſuturo gloꝛiam habeatis. Zmen. C Mjica poſt octauas paſct. De em̃ cacivtute oĩonis S — dico vbis.ſi qui 4 Ahen petieritis pieʒ in noie meo dabitvobis. Jo i. CPꝛo hꝰ ſacri? ſcti euãgelij
bioꝛiali veldratione norancũnm aliquid petens cupit erandiri tria in ſua
Petitione debet habere. vz. ¶ Canſe dignitatẽ inſig petendo.
ernoꝛis oppoꝛtnnitatẽ iuſte moꝛãdo.
¶ Qnerentis idoneitateʒ inſte vinendo.
¶ Birxi pᷣmo ꝙ ñ quis in ſng petitõe exrau diri cupit digna ⁊ inſta petere debet. Ra tio huius efi.qꝛ tãtum illa petenda ſunt
aue ſint vel ad falutem ꝓpꝛiã vel cõeʒ. iniuſta neqʒ ad pꝛopꝛiam neq; ad coẽEm
————

falutis.qſi dicat.ſi xpᷣs diciti noĩe ſno q
Be oꝛatione
falutem pꝛoiciũt. imo quod peius eſt cõ⸗ traria ſunt. ergo nõ niñ iuſta ⁊ digna qͥri debent. PHinc Qngꝰ ait. Mõ petitur in noie ſaluatoꝛis qcqd petit ↄtra ranoneʒ
eſt nomẽ inſtitie eẽ petendũ:ergo qui in⸗ inſte petit nõ petit in noie ſuo. huius exẽ plũ ponit Valerius maximus de ſocra- te dicẽs. Socrates nihilvlta dijs imoꝛ⸗ talibus petendũ dixit q; vt bona tribne⸗ rent. ¶ Wixi ſcðᷣoꝙ ſi qs in ſua petitiõe craudiri cupit feruòꝛis oppoꝛtunitatẽ dz tenere.nã in oĩone ⁊ in petitione dzʒ fieri pᷣncipiũ mediocriter:mediũ fernẽter. fi⸗ nis pſenerãter. hoc volebat innere Sa⸗ lomõ Eccle.y. Aelioꝛ eſt finis odonis qᷓ; pᷣncipinʒ. Et iſta dicii recte oppoꝛtu⸗ nitas.i.qꝙ ſit recte oꝛdinata in pꝛincipio medio ⁊ fine:vel ꝙ ſi aſſidua in feruo- re vt dicit Jacobus vltimo.c. Anitũ enim valet deßᷣcatio iuſti aſſidua. Hinc Angꝰait. AMulti in nouitate ↄuerſionis ſue fernẽter oꝛãt.poſtea langnide.poſtea vero frigide. quaſi ſecuri fiãt. ſed tñ cuʒ videris dep̃cationẽ tuã nðõ amotamate ſecurus eſto:qꝛ non eſt amota miſericoꝛ dia eins a te. Et de iſtis qui nõ obſeruãt tpis oppoꝛtunitatẽ in ſuis petitionibꝰ eo modo quo dictũ eſt dat exẽplũ chimere
cnius caput eſt leo qð eſt aial callidũ.me
diũ eſt canis qð eſt aial tẽperatum. Ji⸗ nis eſt ſerpẽs qð eſt animal frigidũ.hinc Wre.li.33. mo. ait. Virtutis põdus oio nõ hẽt quã nequaqᷓ; pſeuerãtia cotinni amoꝛis tenet.veraciter oꝛare eſt amario res cõpunctione gemitus⁊ nð copoſita verba reſonare. ¶ Dixi ttio ꝙ ſiqs in ſna petitione erandiri cupit debet hie iu
ſtitiqᷓ vite. Matio hnius eſt.Nã xp̃ns in
ß̃lenti enãgelio dicit. ſi gd petieritis picʒ qnaſi dicai.illi qui petũt debẽt filij dei eẽ
ſe gratiã:⁊ nõ filij diaboli perculpam.
Pinc falnatoꝛ ait AMat. j. Eſtote pfecti ſicut ⁊ pater veſter ce. xfec.eſt. q alr deꝰ nõ erandit.⁊ Io.. Scimus qʒ deus pec
catoꝛes nõ eraudit. Hinc Criſoꝰ ſuper
Mat.ait.õ voce clamoſa pulſandus eit dens:ſed ↄſcientia recta placãdns. q nõ eſi vocis. ſed coꝛdis anditoꝛ. Huiꝰ erẽ
ð plũ habet Exo. i7. vbi dicit ꝙ in bello
qð habuerũt filij irl. amalcch plus ſe cit AMMoyſes oꝛãdo qᷓ; Joſue pugnãdo. Ce ↄclones magnifice dñe ⁊ cines cà riſſimi in ſacro enãgelio hodierno deno
tant᷑: qð dinidit in tres partes. Quoniã
in pᷣma parte ponit cauſe dignitas vt iu ſtum petat᷑. cum dicit Amẽ dico vobis ſi q petieritis.cũ dicit qd. Ponit aliquod
eẽntiale. per qð bonũ? iuſtũ vebetielli⸗ gi. In ſcða parte ponit. tpis oppoꝛtu⸗ nitas vt aſſidue petat ibi. Vſq; mõ non
petiſtis qcqᷓ; ⁊c. In ttia parte poni pe tẽtis vdoncitas vt a iuſto. vel ſiab iniu⸗ ſto. vt ꝙ iuſto querat.ibi. ec in pꝛoner bijs ⁊c̃. Et vt darius hec pateãt videq⸗ mus hiſtoꝛiã. ¶ Declarate hiſtoꝛie ſru⸗ ctus erit oꝛatio per quã homo celũ pene⸗ trat. de qua loquẽdo tres ↄclones cini bus dubijs motꝛe ſolito deciarabimꝰ: qᷓ pᷣma erit de qditate. Scða de qjlitat᷑.
Tertia de qᷓ;titate ipſius oꝛationis gh declaratis erit finis. Cõcluſio igi ð⸗ ma ſit talis ĩ oꝛdine.ꝙ oꝛatio eſt pius mẽ
tis affectus in deum tendẽs ⁊ plerũq; ne
animus pigritet᷑ in vocẽ ꝓꝛumpẽs. Nec hoſti. ſꝛo dedaratione huius diffi⸗ nitionis notandũ ꝙ hic tãgi debita pᷣpa ratio oĩonis q̃ in tribus cõſiſtit ᷣm tres particulas in diffinitõe poſitas. In co dis ab exterioꝛibꝰ renocatõe.In ſui ipſꝰ
pfecta ↄſideratiõe. In oĩonis debita er⸗
hibitione. ꝛimũ notat cũ dicit᷑. oꝛatio
eſt mẽtis.per qð notat᷑ intriſeca reuoca⸗
tio mẽtis 5ᷣm illud AMat. o. Tu aũt cum oꝛaueris intra.cu.tu.⁊.c.ho.o.p.Mum⸗
Scðm vero cũ dicit pius affectus per qð notat᷑ ꝙ affectus oꝛãtis nõ vebet eſe crudelis ⁊ fuperbus. Jurta illud Sccl&.
3. Oꝛatio humiliantis ſe celũ penetrat.
Tertiũ notal cũ dicit tendẽs in deum.
1
%
l
ſili
uju bn bun iinb
i. U tchräpl bis ndarid minari ſipbons or
hnc ſidom me
icho
girima jncſtoio. Jhicites lum. Ei: nago dei drgcis ſeiina wqbſi ucichſe huled nmig
ai ke 9lt hoſſtitcin Erh. ne i diniſ delicui
wätn isbas ineopn
hero
in 2 wangel ideg l

Dur Ci
Mmoli n Munc puin 0js doꝛ Hi dicig ie
ltP ihte ithamſch o chpit
ß Joſur gl
enigeooüemn intspans Gu vnkcaneigint dict Ami dion üdiaqu ponu bonð. deui e ponit.tpisoyyn eat bi. i; mi In iiapare pon Kao veißabi veri bi. Pec inpn qusetparit vil Deuauie per quibomocipt qudones ↄconest xſliv decurabin uu. Scha de qji tueiplus outionis nis CKöcbo ic hwe.ꝙooi domundis: i
vid punp C
delnuion hli mgpicgidi inecn
mgniic diet it⸗
Furta ſlud nce.xi. Oum oꝛatis dicite pi nñ ges in celis ⁊c.ꝛima pars debi⸗ te pᷣparatiõis ad oꝛandũ eſt ab erterioꝛi⸗ bus coꝛdis renocatio qᷓ reuocatio in tri⸗ bus aſiſtit in loco.tpe.⁊ geſtis. Pꝛimo in— tẽplũ in quo tẽplo eſt oꝛãdũ ꝓpter.s.
Ppier ſigniſicationẽ:qꝛ locꝰille ihne coꝛ fidele. Añ Paulus.i.ad coꝛ.ʒ. Me⸗ ſcitis qꝛ tẽplſj dei eſtis ⁊ ſpũs dei habitat in vobis.qꝛ ſicut tẽplũ mãle mũdat.ilu- minat̃.oꝛnat.thurificat᷑. Ita fidelis aĩa mundari dʒ.vʒ. p ↄtritionẽ ⁊ ↄfeſſionẽ. illuminari p lectionẽ ⁊ pᷣdicationẽ.oꝛna ripꝑ bonã operationeʒ.turificarip oĩo⸗ ne. Hinc Wanid in p̃s. Dñie dileri deco rẽ domꝰ tue ⁊ lo.hag.t.Scho eſt oꝛã dũ in tẽplo ꝓpter deuotionẽ.qꝛ ibi ituitu grucifixi maioꝛ excitat᷑ denotio ⁊ feruen⸗ tioꝛ eſt oĩo. Vñ Paulus ad Hebꝛe.iz. Zſpiciẽtes in anctoꝛẽ fidei ⁊ ꝓſumatoꝛẽ
ieſum. Et Ber. Cum aſtat oꝛanti ſacra
imago dei ant naſcẽtis aut moꝛiẽtis aut reſurgẽtis ant aſcẽdẽtis. vt aſtrigat nece eſt aiuʒ in amoꝛe vntũj.¶ ertio ꝓpter vtutẽ.qꝛbidictio ⁊ oĩo epalis maioꝛem efficaciã cõfert oĩoni ad ipetrandũ. Vñ in collecta dr̃. Quiiqs hoc tẽplũ biificia petiturns igredit᷑ cuncta ſe ipetraſſe letet. 6 pter fideliũ ſocietatem quoꝝ vota Zneniũt ad ipetrãdũ. Joelis.⁊. Vo cate cetũ ↄgregate ppłm. Et Angꝰ. Im poſſibile ee ꝛeces nõ exandiri.
Et Mꝛoner.⁊. Frater g adinnat᷑ a fra tre quaſi ciuitas firma.¶ Quito ꝓpter dininã ihabitationẽ:qꝛ deus domũ ſibi dedicatã ⁊ oꝛantes in ea quadã g̃a ſpãli
cuſtodit ⁊ viſitat. Vnde ait Eʒe. 43. Fili
hois locus ſolij mei ⁊ locns veſtigioꝝ pe dũ meoꝝ vbi habito in medio filioꝝ iſrk.
¶Serto ꝓpt᷑ ffequẽtiã angeloꝝ ⁊ effuga
tionẽ demonũj.qꝛ locũ bñdictũ ⁊ oꝛantes in eo angeli fonẽt.⁊ demones abhoꝛrẽt. Vnde de angelis ait p̃s. Nꝛenenerũt pᷣn eipes ʒilicti pſallẽtibꝰ.ait er. Oqᷓ; fe⸗
imo.
gerinoxxV.
3. lir eſſes ſi ſpũalibus oculis ſemel E
poſſes quõ pᷣueniũt pᷣnceps ↄiũcti pſallẽ⸗ tibus. videres ꝓcul dubio qua cura quo tripudio iterſunt cantãtibus.aſſiſtũt oꝛã⸗ tibus. aſſunt meditãtibus. Hos atẽpla-⸗ bat Danid.d. In ↄſpectu angeloꝝ pſal. tibi. De demonijs ait Chꝛiſoꝰ. Mõ au dẽt accedere vbi reponiturcoꝛpus xp̃i⁊ celebꝛant dinina myſteria.Hinc demo⸗ nes de tali loco dicunt illud Bene.⁊s. Quã tribilis eſt locus iſte. vere nõ eſt hic alind niſi domꝰ dei ⁊ poꝛta celi. Cõſi ſiſtit ſecũdo reuocatio coꝛdis ab exterio⸗ ribus in tpe.qð tp̃s triplł poteſt ↄꝓſidera⸗ ri. Aut ᷣm cauſaʒ oĩonis. Aut Pm ipſaʒ oĩonem. Aut ſᷣm ꝓgruentioꝛẽ hoꝛã oĩo⸗ nis. Wanſa otonis eſt deſideriũ carita⸗ tis ex qna ꝓcedit oĩo:⁊ ſᷣm iſtud deſide⸗ riũ opoꝛtet ſemp hie mentẽ vel actu vel vtute. De hoc deſiderio logtur Paulus taliter.i.ad the.j. Sine itermiſſione oꝛa te.7 Luce.is. Opoꝛtet.ſ.oꝛ.et nũ.defi. Minc Ber. aiebat. Caritas tot modisĩ oĩone vel grax actiõe in deñ ſe iugit᷑ re⸗ fundit quot in ſuis neceſſitatibus vel cõ⸗ ſolatiõibus ꝓximi vel cõpaſſionibusvel
cõgratulationibus iuenit affectus. Sed
ipſa oĩo pm ſe ↄſiderata non poteſt eſſe aſſidua vt diẽ ſcũs Tho.qʒ opoꝛtet alijs operibus occupari.ſed debet eſſe bꝛenis ⁊ dẽſa. Vnde Augꝰ. Dicunt᷑ fratres in egypto crebꝛas qdẽ hĩe oĩones.ſed eas bꝛeniſſimas ⁊ raptim quodã modo iacu latas.ne illa vigilãter erecta qͥ oꝛanti plu rimũ neẽia eſt p ꝓductioꝛes moꝛas eua⸗ neſcat atq; hebetet intẽtio. Sʒ hoꝛa cõ gruentioꝛ oĩonis a Pnn aſignat qui ſeptẽ hoꝛas aſſignat. Añ in pᷣs. Septies in. d. l.d. tihq In qbꝰ hoꝛis dñs magna myſteria operatus eſt potiſſime paſſio⸗ nis. Sed quia nõ omnes hec facere poi
ſunt:ideo Ber.tres hoꝛas ↄgrnẽtioꝛes
ad reuocandũ mẽtes ab exterioꝛibus aſſi gnat. ꝛimo mane bʒ ꝙ Mauid in p̃s. att. AMane aſtabo tibi ei vde
———————

————
De oꝛatione
mea eraminando. quoniã non deus vo
lens inigtateʒ tu es. Exẽplo xp̃i ꝗ vt ſcri bitur AMar.i.c.diluculo valde ſurgens egreſſus abiytin dehtũ locũ ibiq; oꝛabat. Moc tpᷣs ſatis ad reuocãdũ mẽtẽ ↄgrnũ eſt:qꝛ a curis exterioꝛibus adhuc ſumus ieinni. Scdo hoꝛa veſptina:qꝛ ab ipe dimẽtis inenimur digeſti. Exẽplo xpiq hoꝛa veſptina dimiſſa turba aſcendit in mõtẽ ſolus oꝛare. Mat. iq. Et in eodẽ loco di. Veſpere aũt facto ſolus erat ibi.
Tertio hoꝛa medie noctis:qꝛ tũc eſt ho ra maximi ſilentij. Vnde Danuid in pᷣs. Aedia nocte ſurgebã ad ↄfitendũ tibi. t Job. 8. Si diluculo cõſurrexeris ad deũ.⁊ oĩpotentẽ depᷣcatus fueris.ſi mun dus ⁊ rectus iceſſeris ſtatiʒ enigilabit ad te ⁊ placatũ reddet habitaculũ iuſtitie tue in tantũ vt p̃ora tua ſuerint parna ⁊ no niſſuna tua multiplicent᷑ nunis. Exẽplũ habet᷑ de mana qð colligebãt iudei me⸗ dia nocte. Ero.ib.qðᷓ ſignificat gratiaʒ ſpũs ſci qͥ tali hoꝛa ipetrãda eſt. Mĩic Sa lomõ Sap̃.io. Opoꝛtet pᷣuenire ſoleʒ ad benedictionẽ nã. Sed qꝛ foꝛte ſunt alig qmſtis occupatiõibꝰ ipediti his tribꝰ ho ris mentẽ reuocare nõ poſſunt vel nolũt ideo ecclia ſcõ tanq; diſcretiõis ⁊ pieta⸗ tis mñ tria tpa oꝛdinanit ↄgruentioꝛa in anno. ſ.ip̃s paſſionis:qꝛtũc homo dʒ eẽ bñ diſpoſitus ad renocandũ a mũdanis. tũ qꝛ xp̃ᷣs dedit regnũ latroni ⁊ coꝛpus:⁊ aĩaʒ in redẽptionẽ humano generi.tum qꝛ ecckia illo die ꝓ oibꝰoꝛat.ipᷣs aſcenſio⸗ nis.iũ ꝓpter ꝓccſſiones.iũ qꝛ aduocatꝰ noſter in celũ ad ĩpetrandũ ꝓ nobis ac⸗ ceſſit. Et tpᷣs aduẽtus ſpũs.ſ.ꝗ gras no⸗ bis donabi. Sed ſiqui ſũt q talibꝰ tẽpo ribus nollẽt mentẽ renocaꝝe ſaltẽ in pᷣn cipio cuinſlibet toꝝ operatõis dicãt dñi⸗
cam oĩoneʒ ⁊ ſignẽt ſe ſigno crucis.ſicut
Miero· ad paulam ſcribit.d. In pᷣncipio cuinſlibet operis pᷣmitic diicas oĩonem ⁊ ſgnũ crucis in frõte.qꝛ ipſe etiam ait.
ſcut militeʒ ine armis ad beilum ire nõ
Auenit ita homini chꝛiſtiano pꝛocedere
quolibet ſine oꝛatione. Si tamẽillis ho⸗ ris ſuperius dictis.vel tribꝰ ſaltẽ illis tẽ⸗
poꝛibus ꝓgruẽtia nõ eſſet cius mẽteʒ ab exterioꝛibus reuocare ſupeſt vt ſaltẽ vna
dici hoꝛa detminata ſit dignũ? 2gruuz mentem reuocare ⁊ oꝛare.ſicut Mieroꝰ git. Si foꝛte aliquo tẽpoꝛe decepti ſneri
mus ipſum tẽpus.ſ.determinatũ nos ad
oꝛãdum moueat. ¶ Võſiſtit tertio reno⸗
catio coꝛdis ab exterioꝛibus in geſtis:nã
moꝛe Meſter fidelis anima oionis tẽpo re in tribꝰ dʒ geſta mutare. Pꝛimo de ſtimentoꝝ oꝛnatũ deponere:⁊ habitũ pe nitẽtialẽ aſſumere ſicut Heſter ſeciſte je⸗ git.qꝛ habitus ſuperbꝰ nõ ĩpetrat nec re cta de ſe facit tredi. Hinc eſt ꝙ xpᷣs.ꝓtra bene idutos foꝛis ⁊ itus machlatos ſoꝛ⸗ dibus ait. Mat.⁊ʒ. Ve vobis g eſtis j⸗ miles ſepulchꝛis dealbatis que afoꝛis pa rẽt hoibns pᷣcioſa:intus vero plena ſint oſſibus moꝛtuoꝝ ⁊ omni ipurcitia. Se⸗ cundo debet caput cinere ſupaſpergert
in memoꝛia Ppꝛic inigtatis ꝓ vnguẽto quo vane mulieres vtuntur: de quo Jſa. V. c.it. Oꝛnaſti te regio vngnẽto ⁊ ml⸗
tiplicaſi pigmenta tud. Nt Sap̃.is. di. Vmbra picture laboꝛ ſine fruciu.eiigi⸗ es ſculpta per varios coloꝛes.cuiꝰ aſpe⸗ ctus inſenſato dat ↄcupiſcentiã ⁊ viligit moꝛtue imaginis effigiem ſine aia.i.ſine deo qui eñt vita aie. his minat᷑ dens per Sʒe.iz. c. dicẽs. Wõplebo indignationẽ meã in pariete ⁊i his qui liniũt eñ abſq; tẽperamẽto. paries eñt caro qui in aquis deliciaꝝ reſoluit: ſed ad ſolẽ atictionis ſolidat᷑. hũc abſq; tẽperamento liniũtg immoderate ⁊ inhonente facies ſuas cõ⸗ ponũr. atra quos dicit Act.⁊ʒ.Mercu⸗ tiet te deus parics dealbate. Tertio de⸗ bet ieiuniũ ⁊ elemoſinã aſſumere. Iurta illud Chob.iz. Mona eſt oꝛatio ců jein⸗ nio? elemoſina. ñ Augꝰ. Si vis oꝛa⸗ tionẽ tuã ad denʒ volare.jacias ei dnas alas.ſ.iciuniũ ⁊ elemoſinã:⁊ aſcenct ce
int
ieh iun ginbo imub vuc Aluis
imo
inen ns in
pileria auici .gu ſa
ſ. Sah ſchlha.
as Inno
ityohẽs
Nvlna eſſen ih labo kſone di
eüle qxẽ loquar de elca
iſtil
vnin vul wonöſt riut E inotme. niin ſn bor tocivm Johai. ſnige Mnnno i. u updte heↄlden tpely hycS
iin pu
Somõ unin dhuat

ucln u l.Siumeilz wntſilii nöcſucus niß
wſpeiwi
Muu ſtdignc⸗n Aet un
atnit
unn ACLöffümnn bemntwnge ucisenm cint umun. ſn 1ocponerenbihi ſeſcn Heler ſ herbonöipermn dicctꝙrs⸗
s maculatos 3 A vobisgeit vdelduis que aſi Ouswophknat oromni. uciner ſupahe par inuis ꝓvng nmrdego huregiovngwe Maa. EiSop. cuboſu ſmang vanos cest du qyicmttn mscgenſnecu i hs nini da cs. Löplcdo ingu uxtibs aulnin anscicoqit iladolt at it;ipame ntbonch ſucst unsdckAdt punes dealbl. W ittemolnäaſn oß Boncont win U Aug al doʒwolnt 5.
Sermo.CV.
eriter ⁊ eraudietur. Hec oia fecit Helier icht in eins libꝛo legit᷑. Wõſiſtit ſecũdo
Pncipaliter oĩonis pyaratio in ſui ipſius pfecta añderationc. Mã certe ſi pomo ſe ſum bene cõſiderat: vilem ⁊ humilem ſe reputabit pꝛopter tria.vʒ. qʒ eſt limus in ſua creatione. vmbꝛa in ſua vuratio- ne. xuluis ⁊ cinis in ſua diſſolnnõe. Bi co pꝛimo ꝙ ſi homo bene conſiderat cõ ditonem ſuã tenebit ſe vilem eo ꝙ ñſit li mus in ſua creatione. Vnde Inijo. de miſeria conditionis humane dit. Cõſi⸗ deraui cũ lachrymis de quo factꝰ ſit ho mo.ꝗd faciat homo:quid facturus ſit ho mo. Sane foꝛmatus eſt de terra.ꝓceptꝰ
in culpa natus ad penaʒ. Vnde iepdi ctus Inno.talia ↄſiderans in eodẽ libꝛo
ait. vonẽs exẽplũ Job. ꝗ dicebat. Qnare de vuina eduxiſti me:qui vtinã ↄſum⸗
ptus eſſem ne oculus me videret. vt vi⸗ derẽ laboꝛẽ ⁊ doloꝛẽ: vt ↄſumerent in cõ
fuſione dies mei. Sitalia locutus eſt de ſe iile quẽ dis ſanctificanit in vtero.q̃lia loquar de me queʒ mater mea genuit in peccato:Men me dixeriʒ mater quid ge nuiſtifiliũ amaritudinis ⁊ doloꝛis.quare non in vulua moꝛtuns ſum.egreſſus de vtero nõ ſtatim perij?hec etiã ꝓfirmant᷑
74. fauille ⁊ cineri. Etquidam Sapiès ait. Intuitus ſum vt viderem cadauer We- ſaris in ſepulchꝛo ⁊ vidi eum linido co⸗ loꝛe oꝛnatum.putredine circũdatum.al⸗ uum cius diruptum.caterne vermiũ per illud tranſeuntes diſcurrebant. duo fa⸗ melici angues paſcebãtur in foueis ocu loꝛum.crines non adherebãt capiti. dẽ⸗ tes patebant labijs ꝓfumptis.⁊ diri. vbf eſt nam nunc Ceſar choꝛus pnellarum: AMagnitudo dinitiaꝝ: acies mulituʒ?ca terua baronum: vbi lunt canes venan- tes· Equi veloces! ues rapaces?tha- lamus depictus:ectus eburneus? anreñ atrium: vbi ſunt mutatoꝛia veſtimenta? diuerſa cibaria:canticum lire!oꝛganoꝛ̃ ſonus?odoꝛ onaticus:te verebanur homines.timebant pꝛincipes. colebant reges. vbi eſt tanta potẽtia ⁊ tam pꝛecla- ra maghificentia: Et reſpondit.ec oĩa mihi defecerũt quando in me deſfecit ſpi ritus meus.et dereliquerunt me in hoc miſero ſepuichꝛo circumnolutum putre dine carnis mee. hec ille. ¶ VCõſiſtit ter tio pꝛincipaliter oꝛationis pꝛeparatio in ipſius oꝛationis debita exhibitione. naʒ pꝛincipaliter deo dirigẽda eſt tribus cir⸗
⸗
cũſtantijs adhibitis. vʒ.
per illnd Pene.i. Fecit deus hoiem de ¶um volũtate ʒtrita⁊ bens diſpoſta. Ppteralindniſ vrin h. CEum bonitate ignita verbo appoſta. militate ſtaret. ¶ Viri ſchoꝙ ſi homo ¶. Cum dignitate inita opere cõpoſita.
bene ↄſideret ↄditionẽ ſuã tenebit ſe vilẽ ¶ ꝛimo oꝛatio eit dirigẽda deo cumvo
co ꝙ eſt vmbꝛa in ſua duratione. Vnde Job.iz. ait. Homo na.d.mu. b. u.t.re. m. mi. qui.q.f. egre.⁊ conte.⁊ fu.ve.v.⁊ nnnqᷓ; in eodẽ ſtatu permanet. Et.iꝗ.c. ait. Bꝛeues dies hominis ſunt.n.m.eiꝰ apnd tc eſt. ¶ Diri tertio ꝙ ſi homo be⸗ ne añderet aditionẽ ſuã tenebit ſe vilem roꝙ eſt puluis ⁊ cinis in ſua diſolntiõe. Minc Danid ꝓpheta dicchat. Bloꝛiã meã in puluereʒ deducat. Et filius ſnu⸗ Salomõ Eccle. iæ. Meuertatur pulnis in terrã ſuã vbi erat. Mic Job.zo.dicit. Cõparatus ſum Into ⁊ aſimilatus ſum
luntate contrita ⁊ bene dipolita:q per ipſam deus acceptat oꝛationem. nqe Wrego. Ante dei oculos nunquã eit va cua manus a munere ſi ara coꝛdis ple⸗ na eſt bona voluntate.nil quippe offer. turdco rarius bona volnntate. Enñ Da nid in pᷣs. n me ſunt deus vota tua que reddam landationes tibi ⁊c̃. Iſia volun tas inoꝛatione debet eſſe contrita.inc DVrnid in pᷣs. Sacriſicinm deo ſpiritus tri. ¶ Seckdo oꝛatio eſt vco dirigenda c bonitate ignita verbo appoſita vt 1065 deů verbis noſtris landemus.oĩa quidẽ
——

A
Se oꝛatione
verba oꝛãtis debẽt eẽ in landẽ dei ⁊ nõ inlaudè ſui. Jut̃ illnd hebꝛe. vlti. Offe⸗ ramꝰ hoſtiã laudis ſemp dño.i.fructuʒ labioꝝ cõfitentiũ nomini eiꝰ.ʒ0 oĩo eſt deo dirigẽda cũ dignitate inita ope cd⸗ poſita.i.q opa cõreſpõdeãt vᷣbis.⁊ oĩa mẽbꝛaĩ vnũ ſacrificiuʒ oĩonis bi apta
ta. ñ pau.ad ro.i⁊. Obſecro vos ies miam dei vt exhibeatis coꝛpoꝛa ve ⸗
ra hoſtiã vinentẽ ſanctã deo placentẽ
rõnabile obſequiũ veſtrũ. Tũc.n.rõna
bilis erit oĩo qñ ſenſus interioꝛes ⁊ exte rioꝛes erũt cõcoꝛdes. Et hec ſnfficiant de pharatione oĩonis. CSʒ iut᷑ hanc ↄcluſionẽ põtq̃ri vtrů oĩo ſemp ſit diri genda ad deũ vel ẽt ad ſanctos. Ad qð bꝛeuiter reſpõdet᷑ ᷣm durãdũ noſtrũ in ma. ꝙ oĩo põt poꝛigi alicui duplicit. Vno modo qᷓſip ip̃m iplenda. Aliomo do ſicut p ip̃m ipetranda. ꝛimo qdẽ mõ ſoli deo oĩonẽ ponigimꝰ.qꝛ oẽs dio nes nie oꝛdinari debẽtad gram ⁊ gliaʒ cõſequẽdã quã ſolus dens dat m iind. ps. Sam? gloꝛiã dabit dñs. ⁊ mõ oĩonẽ poꝛigimꝰ ſanctis ⁊ angelis ⁊ ho minibꝰ non vt deꝰ ꝓ eos oĩones nr̃as cognoſcat.ſʒ vt eoꝝ meritꝭ ⁊ p̃cibus oꝛa tiones nie ſoꝛtiãtur effectũ. Pt iõ dicit᷑. apoca.y. Aſcendit fumꝰaromat.i.oĩo nes ſctõꝝ de manu angeli coꝛã dño. Pt
hoc ẽtpʒ ex ip̃o modo quo ecclia vti ĩ
oꝛando. nã a ſancta trinitate petimꝰ vt nñi mißeat. Ab alijs aũt ſctis petimꝰvt oꝛent ꝓ nobis. St qᷓ;uis moꝛtul ex ſua nãli cõditiõe nõ cognoſcant ea qͥ in hoc mũdo agũtur.⁊ ſic nec aie ſãctoꝝ oꝛatio nes noſtras videãt vel cognoſcant.pᷣci pue iterioꝛes motꝰ coꝛdis. tñ bonis deo manifeſtante note ſunt. ſiẽ Sꝛe.iz. mo raliũ dicit. Noꝛũ aũt.ſ.ſanctoꝝ itelligen uã marie decet vt petitiones ad eos vel voce vel coꝛde directas in oꝛãdo cogno ſcant.⁊ ið petitiones quas ad eos diri- gimus deo manifeſtante cognoſcũt.hec ẽt ponit fanctus tho. et Ricar. de me⸗
dia villa in.4. di. 45.in fi. Voclufie xẽ de qualitate oĩonis ĩ qua ẽ amodo vidẽdũ pᷣmo qũo ſit oꝛãdũ:qͥ acluſio ſic foꝛmat᷑:oꝛãdũ ẽ pᷣmo humiliter.⁊ ſide liter. ʒ fernẽter. 4 patiẽter. vocali
vñ danuid ꝓpheta in p̃s. Rel.i oĩonem humiliũ ⁊ nõ.ſpꝛe.pꝛe. coxꝝ. Erxẽplo cen turiõis dicẽtis Math.S. Dñe hõ ſum dignus vt intres ſub tectũ meum.ſʒ ĩ dic verbo ⁊ ſanabit᷑ puer meus: qua de cã a xo dictũ ẽ ei.ſicut credidiſti fiat ti bi. Et erẽplo publicani. Euce.is. Qui nõ andebat oculos ad celũ lenare. Vñ de eo dictũ ẽ. Deſcendit hic iuſtificatꝰ in domũ ſuã. Et exẽplo filij ꝓdigi. Ln ce.ij. Qui humiliter patrẽ inũ oꝛans di cebat. Pater pecd.c.⁊.c.te ⁊ iã nõ ſum di. vo.ſ.tu.ſʒ fac me ſi.v.ð mer.tu. Vñ
70
ter. ꝰ mentaliter. Sicohmo oꝛãdũ
ẽ humiliter qꝛ deꝰ tales oꝛãtes exaudit.
inn io ſwt n ui ſin ſuu
jair
ij ipat
g de
pñ ſtati itulit.Cito ꝓferte ſtolã mam?
date anulũ i manu eins ⁊c. CMuißo.
ꝙ oꝛandũ ẽ fideliter ne ipediamur a pu ſillanimitate ſpũs ⁊ timoꝛe ĩmoderato dũ cogitamꝰ ꝓpꝛiã idignitatẽ.imo cõſi derare debemꝰ dñi pietatẽ. Vñ aco.i cano.ait. Poſtuleti fide nihil heſitans. Erẽplo dauid ꝗipᷣs.dicebat. Ahi.m. d. qꝛ ĩte ↄfidit ala mea.⁊ exẽplo apoſto
loꝝ ꝗcũ fide pſenerãtes in oĩone merme
6 3.
rũt accipe.ſ.ſan.actuũ i.cꝰ. ixiz ꝙ oꝛandũ ẽ feruent᷑ qꝛ tepida oĩo lãgůe ſcit ⁊ deficit. Vñ angꝰ ait.lerũqʒ hoc negociũ plus gemitibꝰ ⁊ fletn qᷓ; pᷣmoni bus agitur. Exẽplo danid in p̃s. In me
ditatiõe mea exardeſcet ignis. Etialio
pᷣs. ipſe dicebat. Auribus perci. lacri. meas. Erẽplo eʒechie regis qui i oio⸗ ne ſua uerſus ad parietẽ.fletu magno
⁊ fernẽter oꝛauit. Vi dixit ei deus per
Fſa. 4. reg.ca.zo. Audini oĩonẽ mã et—
vidi lachtymas tuas. ¶ BPixiq̃rto. ꝙ
oꝛandũ ẽ patiẽter qꝛqᷓ;uis aliqñ nõerau diat deus tñ ꝓ melioꝛi ſemp facit. ñ augꝰ ait. Si uligd qð oꝛamꝰ accide-
da con fala au keſcũ.f t. vret tire h fiidan qyem ilspe habean Pach
laſuiſe cütei.
Aibi
di. V
l. dñoj Fnec do iicho c5 Npanẽ ſuqjñ
iräſe
oüliv xidicht qhheön ums anii VMan u din auẽth ga als offerid töcʒ u bꝛö ice. ho ntic

nnCxi — griee atq qcuj Nobumiic. 2ſt aur. pw (Domai uesotis aups. Kelicinn br. x.Sliyoc „ ubs. Perit lbucimem i bpurnman cutccddij inn s ad cel lcun. i ſcendi hic iuſtßc rplo ſii pigi. epanẽ nñoun etinöhn le.mer. m. inrtolman nersDuift u neeummiy tmor tnooern üiügn. m i pieut. j Jct am. ipay
Sermo. XMVI.
rit patiẽter ferendo ⁊ ĩ oibus g̃as agen do hoc potius oppoꝛtuiſſe qð dei nõ qð nfa volnntas habnit minime dubitare debemus. Si ergo dura non abſtulerit
nõ ið nos negligi extimemꝰ ß potiꝰ pia
patiẽtia maloꝛũ maioꝛa ãplioꝝ ſpemꝰ. MWönullis.n. qð petebant ꝓceſſit iratns
ſicut ifracliticis: quoꝝ expleta cõcupiſcẽ
tia ipatiẽtia eſt graniter caſtigata. Iteʒ
angꝰ de hoc ait. Si aliqñ diis tardius dat comẽdat dona nõ negat. din deſide rata auidius obtinẽ̃tur.cito aũt data ui leſcũt. pᷣnat tibi dens ꝙ nõ vult cito da⸗
re.vt ⁊ tn diſcas magna magne deſide-
rarc. Mis dnabus anctoꝛitatibus augu kini datur itelligi ꝙ dens aliqũ non dat
q̃ petũur vel qꝛ nõ ſunt bona.velvt aui
dius petãtnr.iñ i oĩbus vult ꝙ patiẽtiaʒ
habeamus.exẽplo chananee vt habct
Aath.i;. Qne licet repulſa ⁊ ininria-
ta fuiſſet: tñ ſemp cõſtãter petijt. Vñ di
ctũ ẽ ei. Mulier magna eſt fides tua.fi at tibi ſicnt vis. Añ criſo? ſup hec vba
ait. Vide mulieris patiẽtiã? humilita tẽ. dñs filios vocat inudeos: 7 illã canẽ:
tñ nec doluit ĩ alioꝝ landibꝰnec moleſta
ẽi ſno cõnicio. qᷓſi diceret ſi nõ ſũ digna
vt panẽ itegrũ des ſaltẽ filie mec da ſa⸗ nitatẽ qᷓj micã i ↄpatiõe bonoxvlbene ſicioꝝ q̃ feciſti indeis. ¶ Dixi qunto oꝛãdũ ẽ vocalit Iut̃ ſniaʒ augůſtini.a
ꝓbã dicẽtis. Mobis vba neceſſaria ſũt qbns cõmoneamur? iſpiciamus ad pe tamus. nõ qbus deũ ſen docẽdũ ſen fle⸗ ctendũ eẽ credamus. Et dauid ĩ pᷣs.ait. Voce mea ad dñm clamaui: voce mea ad dññim dep̃catus ſũ. Mã oĩo aut ẽ cõis ant ẽ ſingnularis. Siẽ cõis dz eſſe vocal ga talis oĩo fit p miſtros ecclie ⁊ ꝑipᷣos offert deo ĩ pſona totius populi fidelis. 150 4 innoteſcat toti popnlo ꝓ quo oſfert.qð nõ poſſet eẽ niſi oĩo eẽ̃t voca⸗ lis.⁊ iõ rõnabilit iſtiuuũ ẽ vt miniſtri ec cleſie.hꝰ oĩones alta voce ꝓnunciẽt vt ad noticiã poſſint ꝓuenire. Iut̃ illð pᷣs.
Tantemus dño gloꝛioſe.⁊ alibi in ß. K audate eũ ĩtympano ⁊choꝛo. Si gůt
oĩo ẽ hiꝰ dʒ tm̃ ꝓlongari ficut oꝛdinatũ
ẽ ab ecclia. Sʒñi oio ẽ ſingularis que deo offert a ſingnlari ꝑſona aut pꝛo ſe aut ꝓ alijs oꝛãte de neceſſitate nõ requi ritur ꝙ ſit vocalis.ſʒ de cõgruo: qꝛtali oĩoni lingulari adiũgit᷑ vox triplici rõ⸗ ne. mo quidẽ ad excitãdã interio- rẽ deuotionẽ qua mens oꝛãtis elena in deũ. qꝛ ꝑerterioꝛa ſigna ſine vocuz ſine aliquoꝛũ factoꝝ monet᷑ mẽs hois ᷣm ap pꝛehenſionẽ:⁊ ꝑ ↄſequẽs pʒ affectionẽ. Vñ dicitangꝰ ad ꝓbaʒ. q bis ⁊ alijs ſignis ad augẽdũ ſanciũ deſideriuʒ nos ipos acrius excitamus. Secũdo adiũ⸗ git vox tali oĩoni ad redditioneʒ debiti vt.ſ.homo deo ßᷣuiat ſᷣm totuz iliud qð ex deo hzʒ.i.nõ ſolũ mẽte.;ʒ ẽt coꝛpoꝛe. qðp̃cipue cõpetit oĩoni q̃ẽ ſatiſfactoꝛia. Vnñ di oſee vltio. Dẽm anfer iniquita⸗ tẽ ⁊ accipe bonũ.⁊ reddemꝰ viunlos la⸗ bioꝝ noſtroꝝ. Tertio tali oꝛationivox adiũgitur ex qjdã redundãtia aie ad coꝛ pus ex vehemẽti affectiõe ᷣm illud ps. Letatũ ẽ coꝛ meũ? exultauit ligua mea. MHis tribus rõnibus vtẽdũ ẽ his ſignis joĩone. Tamẽ ſciẽdũ ẽ ꝙ tm̃ facienda ẽvocalis oĩoquãtũ ꝓficit ad excitaudã iterius mẽtẽ.cũ mens pꝑ hoc diſtrahitur aut aliqualit ipeditur: a talibns ceſſãdi è.qð pᷣcipue cõtingit in illis quoꝝ mens ſine hiꝰ ſignis ẽ ſufficienter ad denotio⸗ nẽ parata. Vñ danid dicebat i p̃s. Tibi dixit coꝛ meũ exqui.te.fa.me. exẽplum de hoc habet᷑.i.reg.i.ca.vbi dã. ãna loq̃batur i coꝛde ſuo. Tamẽ ſi er voto vel ex pnie ipoſitiõe aliqs ad oĩonẽ vo⸗ calẽ obligatur: tũc ſi bene ipediret mẽtẽ facienda ẽ. Oĩo vocalis ẽ qñ dicuntur
plalmi. Sine credo i de.ſine p ñ.ſine
aue maria. In iſtis qᷓttnoꝛ ſtat effica-
cioꝛi modo oĩo vocalis: Wã pſalmoꝛnʒ
recitatio oia neceſſaria ad aĩam ꝓtinet.
Credo i deum g eſt ſymbolꝰ 3

—
De oꝛatione
fidẽ oꝛthodorã ſineqna ſalus nõẽ com ſtratiachnymas. ⁊ pec cogitatio pãpliꝰ plectitur. Oĩo dñica pr ñ. ſeptẽ petitio mentẽ humiliat. Minc Bee. ait. Nibil hes heceſſarias aie dilucidat.q̃ aũt ita- adeo graue ꝙ nõ equanimit tolleret᷑ ſi rũ oĩonũ eficacioꝛ ſit iferius declarabi xpi paſſio ad memoꝛiã reducat᷑. Quar tur. ¶ Diriſerto ꝙ oꝛandũ ẽ mẽtalit᷑: ta pars eſt cogitatio celeſtis patrie hie⸗ qꝛ talis oão hoĩem de mũdo trahit. Nã ruſalẽ:quãta pace delectatiõe vita ſalu plena ẽ purgatiõe.cõfeſſione. humilia- te dinitijs ſpiritnalibns gaudio curitate tione. cõſolatiõe. ⁊ diuina pᷣguſtatione. ſancioꝛũ angeloꝝ? hominũ ſocietate et alẽ oꝛationẽ dens qͥrit ſicut ſcribitur icoꝛuptibilitate ppemitate:q̃ via ĩ vilio Zo. 4. Wã pater tales qͥritgadoꝛẽt cuʒ ne dinina cõſiſũt fuit᷑. Minc augꝰ ait. in ſpũ ⁊ vᷣitate.qa ⁊ ipe ſpũs ẽ:⁊multitu Incõpabiliter ſupna ciuitas claraẽvbi dine vboꝛum nõ flectitur ß ſuſpirioꝛũ ⁊ victoꝛia veritas: vbi dignitas ſãctitas: gemituũ? ſingultuũ. hic danid ꝓpheta. vbi vita ⁊ etnitas. ¶ Alio aũt oꝛdie tal Clamanii toto coꝛde meo.ex.me d. ga oio fieri põt pᷣm oꝛdinẽ quẽ ponit paulꝰ qui ſolũ vᷣbo oꝛant a xp̃o redarguũtur. in eplapma ad thi.z⁊.c.dicks. Obſecro Bhath.y. Popnins hic la bijs me ho igf pᷣmo oinm fieri obſecratiões oꝛatio noꝛat.coꝛ gůt eoꝝ lõge eſt a me.qꝛ tales nes. poſtulatiões.grar actiões. Obſe⸗ ſunt de nã ranarnʒ q̃ clamant oꝛe. ſed cratio.n.adiuratio ẽ ꝓ remonẽdis ma⸗ ti ſunt in palnde imũdicie. In tali oĩo- lis.ſicut cũ ßuus offendit dñm nõ ander ne duplici mð oꝛantes icedere poſſunt. ꝑ ſe accedere ad rogãdũ.ſʒ ꝓ mediatoꝛẽ. pmo modo p q̃ttnoꝛ ptes. Qnarũ pꝛi Ita peccatoꝛ obſecrare dʒ deñ Pamo⸗ ma eſt cogitatio de peccatis cõmiſſis ⁊ ſione ſue culpenõꝑ ſe.ſ ꝑ ſãctos cũ di⸗ omiſſis bonis.ac facere cartulaʒ pfun- cit.ſctẽ petre.ſãcte frãciſce oꝛg P hobis. ctoꝛie trãſcurrẽdo in mẽte minime.ſed ita ẽt ꝑpaſſionẽ ⁊ crucẽ ⁊ huiꝰ. S5 moꝛoſe:q̃ ifra vnã ſeptimanã cõpleat᷑. tales peccatoꝛes dicere poſſũt cũ dauid. 2Pquolibet peccato marime mottali Zmplins lauam d. ab iniuſti. m. ⁊9 dicẽdo cuipã dinina mentaliter iploꝛet᷑ de.m.m.me. Erẽplũ ponit Ber. de la clemẽtia dicẽdo cũ eʒechia in pᷣs. Reco trone. Qui vieinꝰ ſuſpẽdio nec ineniẽs gitabo·t. o. 3. m. ig.. mee. Pt hec me in ſe vñ miam p̃cetur: extẽdit pᷣees per ditatio ĩ humilirate fundata timoꝛẽ icu Ip̃i paſſionẽ vt circũſtãtes ad pietatem tit. ⁊ lachꝛymas adminiſtrat.⁊ ſupbiaʒ moueat. Nam dauid poſtqᷓ; ꝓpetrauit pellit.ẽt mũdũ odire facit. ⁊ abſtinentiã adulteriũ nõ ꝑ ſe pᷣcatusẽ.ſʒ P mißicoꝛ⸗ Pnocat. ⁊ pars eſt cogitatio iſenſnvi diam dei dicẽs. Ahi.m.d. m.m.m. l. rili moꝛtis indicij tribilis ⁊ etnarũpena Oio eſi de bonis dandis in via.ſ.virtu rũ.q̃ cogitatio cũ viſione peccatoꝝ facit tibꝰ ⁊ bonis opibꝰ:ga ꝗ ẽ debilis idiget aiam ãñ deſperare.ſʒ tñ pmarxie vtilis ſuſtentatiõe. ita iã illiq obſecrat ſum ꝓ eſt. qꝛ lachꝛymas muſtiplicat ⁊ timoꝛẽ·x remonẽdis malis cñ ab illis p dei miſe⸗ oia indicia ꝓrimi pellit de aia:⁊ mentẽ ricoꝛdiã purgati ſůt oꝛare debẽt ꝓacgrẽ ⁊coꝛpus moꝛtificat: ⁊ ad faciẽdã penitẽ dis vᷣntibus abꝰ ſuſtẽtari valeant ſiem tiã fortificat vt euadat illã gehẽne ppe⸗ ſapi. eccli.ʒ. docet. d. ili ĩtua ſirmita tuã penitẽtiã criminũ minime purgati- te ne deſpicias te ip̃m. ſed oꝛa ad dñm? nã. punitinã. ʒ pars eſt icarnatiõis. ide curabit te.auerte a delicto.⁊ dirige liq poſt uer nẽs ſcribit philipẽſibꝰ. oſſũ in eo ꝗme ꝓfoꝛtat.
paſſionis:⁊ totius rpi ↄnerſatiõis medi manustuas. Exẽplo pan tatio. q iflãmat aiam ad amoꝛẽ⁊ foꝛtifi- ſionẽ oꝛãs ⁊ opti cat ad crucẽ dñicã baiulãdã.⁊ ſubmini.· ca.d. Dia p

hecogtn 1 Hin Lrauh equanimit tolen wiärcducat. Gu ces panieht eu vuſ usgaho cnit tbomüſcinet ſeutni iul u. Picugi v duitusckntii ybi dgnins ſicis CAlio añtmii uin quẽponnpu .0. dicts. Ohlech ioblecruões om Friaciões. Obt
ENoſtulatio eſt de bonis dãdis in pa⸗ tria qꝛq a peccatis purgarꝰẽ? virtuti- vꝰ adoꝛnatus gloꝛiã tãdẽ petere dʒ tãqᷓ;
ioſone fundatꝰ ficut docun xps. Xuce.
iz.d. Dicatis adneniat regnũ tuũ. Exẽ plo marie ⁊ marthe ſoꝛoꝛis eius dicẽtes ⁊ poſtnlantes ꝓ fratre ſuo. Fo.xi Ecce quẽ amas ifirmat. Bratiaꝝ actio eſt
germo.xVl.
6. ſupioꝛibꝰ mẽtionẽ fecimꝰ de vn oꝛa tione q̃ri ſatis cõueniẽter ab aliquo poſ ſet ſi oĩo dñica int alias oĩones ſit effi⸗ cacioꝛ. Qd q volẽs rñdere bꝛenit dicit ßm ſniam nii doctoꝛis Ricar. de me⸗ dia villai ꝰ di.ij. Qe ñc ⁊ hoc pꝛopler tria.vʒ.
¶ Pꝛimo ꝓpter ſuam dignitatem.
ꝓ bonis ↄlirmatis. nã ꝓſcquẽs videtur ¶ Secundo ꝓpter ſuam bꝛeuitatem.
xt ꝗ a malis ſunt purgati ⁊ i bonis po⸗ ſiti reipectu virtumũ atqʒ ad bona gloꝛie pᷣdeſtinati. Talia cũ placito aĩo⁊ mẽte ſerena cõtẽplãtes gram creatoꝛi referãt. ã alit faciẽtes deberent dicere cũ ber ardo. auollo iã ocnlos ad ũ tã boni pamis tã malus filiꝰ? Mu det indigna geſſiſſe giji meo. pudet tãto
dip wnnitism pie viriſſe degener. exitus aquaꝝ dedu
Adinnõ aude tnrn důpamo⸗ öpfe. ßplidsddi —— pro uct thu. ii u d. ab ininſi. mt typonu er. dl w ſupẽdionecjuci en ii pen cciues adpium di poſ pyn pensbpmiin s. Mi. ndhmnhl wniznuin op ggẽdci müigobſecanbt nls cipilspden guoun důp wnnn do d.fiin wußm. lona taur uiwin s Euyognl
opnẽs ſig⸗ wüunn
cãt oculi mei. opiat cõfuſio faciẽ meaʒ. vntũ meũ pudoꝛ ſuffũdat. occupet ine caligo.deſiciat in doloꝛe vita mea:? àmn
meiĩ gemitibꝰ. Ex his pʒ ꝙ obſecratio ¶
4
cõpetit peccatoꝛidꝰ. oĩo purgatis peritio firmatis.gratiaꝝ actio Atẽplatinis. Et hoc figuratũẽ p illa q̃tinoꝛ atriaq fecit
ieri ſalon ĩ tẽplo ſicnt legitur in.3. Teg.
volumie. Mꝛimũ a longe i quo oꝛabãt gentiles ⁊ imũdi. m magis ꝓpe in quo oꝛabãt mulieres. tertinʒ magis ꝓpe in quo oꝛabant viri. quartum pᷣnciale in quo altare erat ereũ ⁊ lanatoꝛiũ in quo oꝛabãt ſacerdotes. hinc de iſtis ſacerdo⸗ tibꝰ Iſa.vi.ait. Vos ſacerdotes dei vo rabimini. miniſtri dei noſtri dicetur Vo vis. Mꝛeter iſtas ofonis ſpẽs ẽ⁊ lia qͥ upnãlis vocatur.de hac qdẽè nõ loquoꝛ qm̃ talis nõ ẽ ĩ hoie vllo inõ. ſʒ diuina a ſingulari habet᷑. Qni hãc oonẽ bʒ gnldri dei pᷣuilegio. nõ ẽ de hoc mnn do.ſʒ i celeſtibꝰ habitat ⁊ factꝰ ẽ in pace locꝰ eius. Sʒ bonũ ẽ pmanereĩ vocali potiſſime iem̃cacioꝛi.ſi p̃nñ ⁊ in ipo co gitare ⁊ demũ venire ad pᷣmã regulam mẽtalis q ẽ cogitare de peccatis.⁊ exide expectare ꝗd faciat dis deꝰ. CSqW
¶ Tertio pp ſuã vtilitatẽ. C Vico pꝰ ꝙ
oĩo dñica ẽ efficacioꝛ cũctis alijs oñoni⸗ bꝰ pp ſuã dignitatẽ. Rõ hꝰẽ.ille effect? ẽ nodilioꝛ ⁊ efficacioꝛ cetis alijs qano⸗ bilioꝛi cã ꝓcedit.ſʒ oĩo.pat᷑ n. ꝓceſſit nobiliſſiwa oium cauſaꝝ.ſ.axpo· ergo nõ ſolũ ẽ efficacio:—. imo ẽ efficaciſi ma. Oa xpᷣo ꝓcedat habet᷑. Math·&⸗
vbi dicit. x xps diſcipulis dicit. Sic er
go vos onbioat ges in celis ⁊c. Cecit aũ Ipᷣtal oionẽ oꝛe pꝛopꝛio tribüs de eeeiſſns.vz. 3 E gis talis oio honoꝛaretur ¶Mtiea maioꝛ diligẽtia haberetur. Et in ea maioꝛ conſidentia ponerct. ¶Bico pᷣmo ꝙ xs oꝛe ꝓpꝛio ſecit talẽ oionẽ: vt magis talis oĩo honoꝛaretur. Rõ huins ẽ qa teſte ariſtotele in pꝛimo poſterioꝛũ. Si de quo minꝰ vÿ̃ ieẽ ⁊ inẽ g ⁊ de quo magis.ſ ſi qs poſſet habere vpi veſtẽ eam ſatis ponoꝛaret.gꝰ multo magis honoꝛari dʒ ſuns ꝓpꝛius ſermo. hinc augꝰ ĩquodã pmonẽ dit. Quid vo bis plus eẽ videt᷑ vᷣbů dei ↄut coꝛpꝰ xpᷣi⸗ Si vultis vex reſpõdere hoc vtiq; di⸗ cere debet. ꝙ non ſit minus reus q ver bũ dei negiigẽter audit qᷓ; ille qui coꝛp? vi ĩ terrã negligentia ſua cadere pmi- ſit. De hoc habemus erẽplum de bea⸗ to franciſcho q tanto honoꝛe verba dei honoꝛabat. S ⁊ ĩi teſtam̃o ſuo ſiibꝰ di rit. Volo ꝙ vbichaʒ iueniũtur eiꝰ noid ſcripta colligãt᷑ ⁊ ĩ houeſto loco collocẽ tnr. ¶ Biri⁊ ꝙ xps ſecit talẽ oĩonem Oꝛe pꝛopꝛio vt in ea maioꝛ diligenta baberetur. Ratio dus. iaſti debes 4

₰ 5
6
¶At facilius per intellectũ caperetir. ¶Mt habilius ꝑ volũtatẽ guſtaretur. ¶EEt melins p memoꝛiã recoꝛdaretur. ¶ Piri pᷣmo ꝙ xps fecit iſtã oꝛationẽ bꝛe hẽ vt facilins per intellectuʒ caperetur. Dnde aug. ꝓñderans dicebat. bſit in oꝛatione multa locutio intellectũ habet offuſcare.ſed multa pᷣcatio hʒ aiaʒ erci⸗ Arel. Et ið multa locutio eſt cauẽda.ſed
xps fecit iſtã oꝛonẽ bꝛeuẽ vt habiliꝰ per Voluntatẽ guſtarct.vñ dð in pᷣs dicebat Sicut adipe ⁊ piguedine repleat anima mea.ſin iſta oꝛatõe. ⁊ labijs exultatiõis laudabit os meũ. C Mixi z ꝙ xps ſecit iſtam oioneʒ vt melius ꝑ memoꝛiã te⸗
Atribni maioꝛ diligẽtia vbi repitur ma ioꝛ fapia.ſed in tali oĩone repitur ſapia vpi que ẽ maioꝛ ceteris. ergo dʒ attribni maioꝛ diligẽtia. Hinc ang. adꝓbã ſcri⸗ bens aicbat. Si recte ⁊ ↄgruent᷑ oꝛamꝰ nihil aliud dicere poſſumꝰ qᷓ; qð in iſta oĩone vñica poſituʒ eñ. Hinc eſt ꝙ btũs franciſcus dando eremplũ? regniaʒ de ſapia que in iſta oĩone cõtinetur:dixit ſo cio ſuo ꝙ ab aſſiſio vſqʒ pnſiũ nõ dire rat niſ ſemel pater noſer. ¶ Bixiz? ꝙ xps fecit talẽ oꝛonem oꝛe ꝓpꝛio vt in ea maioꝛ ꝓfidentia ponẽtur.Rð huius eſt. ibi fides eſt ponẽda a quo ſcia pfecta hãi põt. qꝛ aliter nullus aliqd addiſcere vale ret.qꝛ teſte ariſtotele. Oʒ addiſcentẽ cre⸗ dere. Sed in xpo eſt pfecta ſcia ⁊ piis ſa piẽtia. ergo in eo:⁊ ꝑ ↄñs i ſuis dictis fi
des eſt ponẽda. Jaco.i.c.ait. Siqs ſ
autẽ vfum indiget apia pofiulet a deo qui dat oibꝰafflnenter ⁊ nõ ipꝛoperat:⁊ dabitur ei.poſtulet aũt in fide nihil heſi
tans. Eremplo dð qui oꝛando dicebat CMei b
.m. d.q. i.t.cõ.a.m. C Scðo oꝛatio ¶ ũc dñica eſt efficacioꝛ ceteris alijs ꝓp ſuam ¶ ũc bꝛeuitatẽ. iſt eſt illa bꝛeuis oꝛatio de qua ¶
Ppheta logt dicẽs. Verbuz abbꝛeniatũ
fecit dñs ſup terrã. Fecit aũt xpᷣs iſtã oĩo C
nem bꝛenẽ pp tria valde notãda.vʒ.
muta pᷣcatio eſt habẽda. ¶ Dixi⁊?
Se oꝛatione neretur. Mlc dõ in ps dicebat. Memo.
riam.f.m. ſ.m.⁊ m. d.qʒ in iſta ſacratiſſi ma oꝛatione vt in ſequẽtibus demõſtrg⸗ bitur noſtre ſalntis neceſſaria cõtinẽtur.
Eiõ oʒ ꝙ vires potentiaꝝ gie in ipñ ererceantur. Hinc Ver. potiſime ð ia oĩone dicebat. In oibus actibꝰnfis ⁊ob
ſernãtijs multa opus eit ai vigilantia.;
peipue in oĩonc. zꝰ dio dñica eſt cfi
cacioꝛ ⁊ excellentioꝛ cunctis alijs pp ſuã
Vtilitatẽ.nã tante excellẽtie eſt vt hilido nus de ſũmo bono.li.i.c.⁊x⁊.de ipfa di⸗ cat. Fidei ſimbolꝰ⁊ diiita oĩoꝓ tota ſe⸗ ge parunlis eccle ad celoꝝ regna ſufficit caheſſeda. Pt ang. ench. 4c. dic᷑. De quotidianis bꝛeuibuſq; pclis ſine quiꝰ hec vita nõ ducitur quotidiana oĩo ſide lium ſatiffacit. coꝝ eniẽ dicere pẽ nñ ⁊c̃. ed cũ vir lingua humana buiꝰ oonis fructus erpᷣmere poſſet:ti bꝛenitatis cã tres vtilitates in ſua cõtinẽtia pmanen⸗ les ſuccincte diſponã que ſunt. emuolentie captatio. toꝝ bonoꝝ adeptio. cloꝝ maloxꝝ remotio. Bico pᷣ ꝙiiſta oione ſacratinima dei ptatur beniuolẽtia.⁊hoc tribꝰ moqis. ꝛimo er perſona auditoꝛis.
E Sodo ex perſona oꝛatoꝛis. ¶ Tertio er rebusipſis. CMãß⸗ capta
tur heninolentia er pſona anditoꝛis ci
dicitur pater. nã deus eſt pt noſter tri modis.ſ.percreationẽ:per redẽptionẽ ⁊
ber gloꝛificationèẽ. Be p̃mo ait aulus ad hebꝛ.z. Qui
Hic dicitur deutronomij. z⁊ c. Wont ipſe ent pater tuus qui fecit ⁊ creauit te.
creauit oĩa dens eſ.
Be ⁊ ait Fo.ʒ.c. dicẽs. Sic deus ti.
mü. vt. f.ſ.daret vt. o.q.c.in eñnõ per. ſed ba.vi. eter. Be tertio ioqtur dõin ps dicẽs. Gloꝛia ⁊ dinitie in domo eins Ccaptatur beninolentia er perſona oꝛatoꝛis cum dicitur. N
oſter: qmia nõ de einus dicere mens. quia ſolns yhũs di
ccre põt meus ꝑ naturã. nos jo dicimꝰ
n ſ ſhe ne qut nsdickt . nge inodur Uus din neaude mnesf denspii diyin a o odi hcaan. poinec ſrUd s hum. hins volene les ange ꝙnost iure rõn futrcsa wait. C lidnine hidði nfunit hnsdie tyonl hineO ſongte Män cücuc w
chn
sic
ene umſe Fvinih de inci indei de

döinfodic oAſdicha. . Mdqin h
M. Czodiodjin euioꝛcuncis M ercelitiecin no.ltc. dehi boh diia oiopu ceadcclr regna ſij aug. ch. ꝙ c. di. uibuln pcis ine q Murquotidiana ojof ritvicerepinf Ja bunaucig
nere poſſertjhenitati
Sin achinitapnan diponi auu Mnnecapnto.
ox adeplo. orrmot. ſoione ſaraiſima
olna apocwmoi
ꝙona audos. ronaomis. ssCWäß't cna ex plona audi
dni das etpinoſn
ergeuionẽper rediy caonẽ. Deßmo aip Quu geui cinu ur damnomij un usiicii geu u ſoʒcdicẽs Sicn mwneit n. Mwo Brat diuitind
punn bennoat
nn mus gůh nnsnmi M
Sermo. NCVI.
noſter. et eni pater noſter. Ratione nature creature ſpũalis. Ratione nature creature rõnalis.
¶ Ratione nature creature ſenſualis ⁊
coꝛpoꝛalis. C Dico pᷣmo ꝙ nos debe⸗ mus dicere pater n rõnecreature ſpũa lis.i.angelice.qʒ angeli ſũt filij dei quẽ⸗ admodum et nos. Vñ Job.38.c. ait. Quis dimiſit lapidẽ angularẽ eius cum me laudarẽt aſtra matutina? ubilarẽt omnes filij dei. lapis ãgularis xps ẽ.quẽ dens pĩ ĩ mundũ miſit vt parietẽ nature diuine angelice:? hnmane cõiügeret de quo dð in p̃s ait. Wapi.quẽ re.e.h.f. eſt in.ca.an. Adño.ſ.ẽ.i.⁊ẽ̃.m.ioc.n.er⸗ go ſine cuipa exites ſumꝰ fratresange⸗ jox. Vñ dicit angls ioãni.apocvl. Cõð ſeruus tuus ego ſum ⁊ fratrũ tuoꝝꝓphe
tarum.⁊ eoꝛnm qui ſeruãt vᷣba ꝓphetie
huins. Vnde ex hoc oꝛitur magnha beni
nolentia cũ nos miſericoꝛditer deus eqᷓ⸗
les angelis facẽ ſit dignatꝰ. C Bixi ⁊ ꝙ nos debemus dicere noſter rõne crea ture rõnalis.qꝛ ſcriptura omnes hoies fratres appellat. Vnde.Jo.⁊c.ſue ca no.ait. Qui.d.fſ.iĩ lumine permanet:⁊ ſcãda.in eo nõẽ.⁊ ifra. Qui.o.f.ſ.h.eſt. Mic dð in pᷣs dicebat. Narrabo nomẽ tuũ fratribꝰ meis. Dixi ʒ ꝙ nos de bemus dicere ñ rõne creature ſenſualis ⁊ coꝛpoꝛalis. Vñ boetius in libꝛo de ↄſo latione. Omne hoium genus ſimiliĩ ter ris ſurgit ab oꝛtn. Vnus enim ẽpẽ rerũ vnns cũcta miniſtrat. Exẽplo bi fran⸗ ciſci qui cũctas creaturas fratres ⁊ ſoꝛd res vocabat. Et ex his oĩbus beniuolẽ⸗
tia captatur ex rebus ipſis cũ dicit. Qni
es ĩ celis. Mã in tribus celis habitat deꝰ vʒ.in empireo.criſtallino ⁊ ſtellato.pꝛi⸗ mum ſignificat eminẽtiã:ſʒ ſulgẽtiam: zwinfinentiã. Pꝛimũ ſignificat dei po tentiã de qua dð in pᷣs ait Ma. d.? lan. ni. in cini.d. n.i mõ.ſ.eius. Scðʒ ſigni ficat dei ſapiam que fulget i cũctis crea
uris de qua apo. Jac. pꝛimo.c.ait. Oẽ
6
d. op.? o.d. pfe.de ſ.eſt. diſcclgens 4
patre luminũ. Tertiũ ſigniſicat ði dile ctionem que in nos amoꝛẽ influit ð qua ei. Jo. 4*c.ait. Deus.c.eſt⁊ qui ma.i ca.in deo manet ⁊ deus in eo. Et hec ð veniuolentia. C Bixi? pᷣncipalit ꝙĩ iſta ſacratiſſima oĩone ↄtinetur ſecunãa vtilitas que vocatur cũctoꝛuʒ bonoꝛum adeptio.quia oĩia bona que per nos ſpe rari pnñt: aut ſunt bona gloꝛie: aut bo⸗ na gratie:aut bona nature. Wt iſta bõa reduci poſſunt ad duo. quia omnia bo⸗ na mũdi aut ſunt ad finem:aut reſpectu eoꝝ q̃ ſũt ad finẽ. Gt in iſta ſacratiſſima oꝛatione ponũtur quaituoꝛ pᷣme petitio nes quibus petuntur bona gloꝛie. bona gratie.⁊ bola nature.⁊ petuntur bona que ſunt ad finẽ ⁊ bona que ſũt reſpectu eoꝛum que ſunt ad finẽ. Pꝛima iſtarũ petitionũ quattuoꝛ ẽ. Sanctifice᷑ nomẽ tuum.in qua petitur finis vel bonũ glo rie quiẽ finis noſter.petitur enim vt no men dei ab oibꝰ habeaturvt ſanctũ.m quod dicit aug.⁊ꝰ libꝛo de ſermone dñii in monte.inquiens. Qum dicimus.ſan ctificetur nomen tuum.nos admonemꝰ deſiderare vt nomẽ eius quod ſemper ſanctuz eſt:ẽt apud hoies ſanctũ hẽatur. hoc ẽ nõ contẽnatur.qð nõ deo ſed ho minibus ꝓdeſt. Scða petitioẽ. due⸗ niat regnũ mũ.iq̃ peti finis ⁊ bonũ gio rie. Vnde augu.vbi pᷣus ait. Deſideriũ noſtrum ad illud regnum excitamus vt nobis veniat atqʒ regnare in eo merea mur. Vñ per pꝛimã petitionẽ petimꝰvt ab omnibus gloꝛificetur contra blaſphe mantes ⁊ incantatoꝛes.per ſcdaʒ vt ad dei gloꝛiam veniamns 3 guloſos aua⸗
ros luxurioſos ⁊ epicuros. t ſie habe⸗
mus duas petitiones reſpectu finis ⁊ bo
ni gloꝛie. Vertia petitio eſt. Fiat volũ
tas tua ſickt in celo ⁊ in terra:in qua pe
titur id quod eſt ad finẽ.ſ.bonum gratie
qꝛ petitur meritũ quo beatitudinẽ mere
mur.quod cõſiſtit in obediendo diuinis

mandatis. Vnde angn. de ſermone dñi in monte. Vnz dicit᷑. ſiat voluntas tna. recte intelligitur vt obediatur pꝛeceptis mis. ſicut in celo⁊ in terra.i.icut ab an gelis ita ab bominibus. Et in epla ad Pbã. Pum di. Fiat volũtas tua ⁊c̃.no⸗ bis ab ipſo pᷣcamur ipſam obedientiaʒ. Vt ſic a nobis fiat volũtas eiꝰ quẽadmo dnnmn fit in celeſtibꝰab angelis eius. 4“ petitio eſt.anẽ noſtrũ quotidianũ da nobis hodie. in qua petitur bonũ namre anod eſt ad finem.qꝛ petitur id quo tãqᷓ; iuſtio pofiumꝰ nos inuare ad merendũ . victus quotidtanus ad ſuſtentationẽ coꝛpoꝛis neceſſarius ſtimulatos erga extremã pniazʒ. vel victus anime.i.eu⸗ chariſtie ſacramentũ. Vñ ang.⁊ꝰ libꝛo de ſermone dñi in monte. Manis quoti
dianus aut ꝓ his oibus dictus ẽ qᷓ huiꝰ
vite neceſſitatẽ ſuſtentãt.autꝓ ſacramẽ⸗
to coꝛpoꝛis xpi quod quotidie accipimꝰ.
Et hoc dictuʒ eſt de petitonibꝰ bonox. ¶ Biriz? pᷣncipalit ꝙ i iſta ſacratiſſima oꝛatione cõtinctur tertia vtilitas qͥ voca tur cũctoꝝ maloꝝ remotio. Naz tria ſůt mala. vʒ. pᷣteritũ qð eſt culpa.pis qð eſt pliũ. furx qð eſt peccatũ. Et in iſta oꝛa⸗ tione ponũtur tres alie petitiõis qbus ab iſtis malis petimus liberari. Quarum petitionũ Hꝛima eſt. Dimitte nobis.d. n.ſ.?.n.d.d. n.ĩ qua petitur remotio cul pe. Vñ augn. vbi ſupꝛa. Debita noſtra: pctã dici manijeſtum eſt. Et in epla ad ꝓbã. ſoer id. ſit ⁊ nos di. de.noſtris. ad monemns ꝗd ſaciamꝰ vt accipe merca
mur. ſ.rcmiſſionẽ pœtõꝝ niox. Alia pe titio eſt. Et ne nos iducas in tẽptationẽ
in qua petitur remotio pᷣlij inclinãtis ad culpã.qð nec ſic intelligendũ eſt vt non pmittat nos tẽptari.qꝛ qucq; tẽptatõe hõ pꝛobatur ad bonũ ſuũ· de quibꝰ tẽptatio nibus dicitur Ia.pᷣmo. Omne gaudiuʒ exiſtimate fratres cariſſimi cũ in tẽptatio nibns varijs incideritis. Nã hõ in tẽpta
tionibus humiliat:⁊ ad denz reuerti qᷓſi
—
DSe oꝛatione
pelli. quapꝛopt᷑ nõ remotit xpᷣs tẽtatio
nẽ ab apid q; cito apius remoueri peti⸗
uit. ſed ſñibi dixit ⁊ ad coꝛ.⁊x. Suſficit tibi gra mca. Sed pᷣdicta petitio ſic itel⸗ ligẽda eſt vt nõ deſerti diuino adiutoꝛio
alicui tẽptationi vel ↄſentiamus decepti
vei cedamꝰafflicti.vt dicit ang. ĩ epla ad
ꝓbã. Ex quo pʒ ꝙ nõ idẽ ẽtẽptari⁊itẽ
ptationẽ induci. Qlia petitio eſt. Sʒ li⸗
bera nos a malo.in qua petitur remotio
mali futuri.nã in iſta petitõe ᷣm aug.ad ꝓbã admonemꝰ nos cogitare nõdum nos eſſe ĩ eo bono vbi nullum patiemur mal. ¶ Et ſic ĩ totũ ſũt.y.petitões ĩ iſta oĩone:in qbus ꝓtinẽtur.y. virtutes. In pᷣmis tribus tinẽtur tres virtutes theo logice. In. ꝓ. religs ↄtinentur.ꝗ. virtu tes cardinales.¶ In pᷓ petitiõe cũ dicit Sanctificetur ⁊c̃.cõtinetur fides.qꝛ tũc nomẽ dei in nobis fanctificatur qñ noti tiã ipſius hijtes cũ opatione optima opa mur.quia augu.dicit. vides ſine opere moꝛtua eſt. ¶ In ſcða cum dicitur. Ad⸗ ueniat regnũ tuũ ⁊c̃.continetur ipes qua ad illnd regnũ peruenire ſpamus.quia ſpes eſt quaſi pes ad vitã. Vñ hiſidoꝛns Spes vocata eſt ꝙ ſit pes ꝓgrediẽdi qᷓſi pes. C Inz'cũ di. Fiatvolũtas tua ⁊c̃. cõ̃tinetur caritas.qũ per amoꝛẽ ⁊ carita tẽ fit voluntas deiĩ celis:qna petitur ſic
ſieriiterris, de qua Breg. ait. Oqᷓ; bõa
eſt carutas q̃ abntia ꝑ imaginẽ pᷣſentia ĩ bimet ipᷣis erhibet p amoꝛẽ.diuerſaynit cõfuſa oꝛdinat:inequalia ſociat. ipſecta
conſumit. ¶ In 4 petitione cũ diciur.
Panẽ noſirũ ⁊c̃ continetur tẽperantia que hzʒ modificare ⁊ recte diſponẽ appe tituʒ noſtruʒ vt ſolum neceſſaria deſide remus. Vñ ꝓlſper.li. z? de vita cõtẽpla tiua ait. Temperantia facit abſtinentẽ. parcũ:ſobꝛiũ: moderatuʒ:pudicũ:tacitũ: verecũdum.ſHec virtus ñ in aĩo habi⸗ tat libidines frenat affectus temperat. Beſideria ſancta multiplicat:vitioſa ca ftigat: omnia intra nos cõſuſa oꝛdinat
oni iglt
onby ſyiiur un nnitñ znse vlniur. n deben nüar ietän vuſcdint wyog cöf
ten
ni. 40 nhenob ius petit aſepec hheſene. ſerpet ius pieta icbushe niisfqẽ. witue iQui ſuzün i pen ſhrpn ibnlns d titie pwinn iym nſun insm uo n

7.pelithes iiſ⸗ 7. vies. In
e6 Vnunstheo Mennr. 4. vinn
öe cü dicit nutſües g ſc
umnoi uineoumcpa t. Jides ineoyen
chm dicr. A⸗ Mnneur esq ire ſpamus. quia tã;. Vñ hiſdoꝛns pes pgrediẽdiqji avolũtas ina⁊. e amo ⁊ cariu is qun peimſ öregau. Oq;bö magint pſen o diuerſuyn uluſoca. ipſu paione ců dicn iner tperen rece diſpohei) un neccſna i3* di viuciij na faci ain canʒ yuiitu vins imabti x aſſecns un muliplic w nanoo clu
cogitationes pꝛauas remonet:ſcãs iſerit ignẽ libidinoſe voluptatis extignit men tem tacita trãgllitate ↄponit:⁊ ipſaʒ ab omni ſp ptãte vitioꝝ defendit. Hãc peti tionẽ faciebat ſapiẽs ꝓner.ʒꝰ ſic ingẽs. Medicitatẽ ⁊ diuitias ne dederꝭ mihi. ſʒ victui im̃ meo tribne neceſſaria. Et bñ in ÿbis expᷣmitur petitio tẽpantie. qa poſt veinrnne noſtrũ.ergo non alie num debemꝰquerere. ⁊ dicitur.da. ad tollendũ arrogãtiã. qꝛ nõ debemns hie ↄſidentiã neq; in nobis neqʒ in hoie ali quoꝛſed in deo.ſicut dõi pᷣs. Aaledictꝰ homog cõfi.in hoie. ʒdicit.nobis.ad tollendũ tenacitatẽ.qꝛ ꝓ te ſolũ nõ debes querẽ. 4 dicitur. hodie. ad tollenaũ in finitatẽ.¶ In.?petitõe cũ dicitur. Wt dimitte nobis ⁊c̃.cõtinetur iuſtitia.qꝛ ſic aliquis petit ↄditionalr vt ji ipſe nð idul get in ſe peccãtibꝰdeus nõ miſereat᷑ ei. inc ſene. loquendo de iuſtitia ait. Ab alio expectes qð alij fecerẽ.pᷣſtabis parẽ tibus pictatẽ.cognatis dilectionẽ.paceʒ cũ oibus habebis.bellů cũvitijs.pᷣſtabis amicis fidẽ.oĩbus egtatem. Be hac ipſfe met virtute in li.de.ꝓ. virtutibꝰ loqtur dicẽs. Quiquis inſtitiã ſectari deſideras pᷣus denz time ⁊ ama vt ameris. ¶ In 6*quidẽ petitõe cũ dicit. Et ne nos ⁊c̃: Ztinetur pꝛudentia p quã valeat hõ atẽ tationibus defendi qbus ſine adiutoꝛio pꝛndẽtie ſuccũberemꝰ. Minc hiero.ait. Mꝛndentia dei oia gubernãtur:⁊ q̃ puta iur pena medicina eſt. Mer iſtã pꝛnden⸗ tiã ſicut ait pictagoꝛas · ercludenda ſunt oibus modis langoꝛa coꝛpoꝛe. impitia ab aio.luxuria a vẽtre. a ciuitate ſeditio a domo diſcoꝛdia. a cũctis rebus ĩtẽpan tia. ¶ In.y? petitõe cũ dẽ.ſʒ libera nos a malo ꝓtinetur foꝛtitudo qᷓ hõ defendi poſſit ab oĩ malo ſupneniẽti.nã p foꝛti⸗ mdinẽ liberat᷑ hõ a q̃cunq; via nociua. vñ hiero.ait. Foꝛtitudo atqʒ ↄſtãtia via regia eſt: a q̃ declinat ad derterãꝗ teme⸗ rarius eit ⁊ audax:ad ſiniſtram ꝗ foꝛmi-
Sermo. NxI.
doloſus eſt ⁊ pauidus. De hac etiam 1o quitur Ambꝛo.in libꝛo de officijs. Foꝛ⸗ titudo inuicta eñ ad laboꝛes.ſoꝛtis àd pi cula.rigidioꝛ aduerſus voluptates. dura aduerſus illecebꝛas. Et hec ſufficiant ð iſta concluũone. ¶ Woncluſio tertia eſt de quãtitate huins ſacratiſſime virtutis oꝛationis.vbi videndum eſt: quot fructꝰ? ab oꝛatione pꝛocedant.ꝓ qlð dicitur ꝙ nonem fructus inter alios ab oꝛatione pꝛocedunt qui ſunt maxime erccllentie. Quoꝛum pꝛimns eſt coꝛpoꝛalis infirmi Lats liberatio. Secũdus eſt vite coꝛpo-⸗ ralis ꝓlongatio. Tertiꝰeſt a moꝛtis peri culo liberatio. Et iſti tres fructus iunt reſpectu bonoꝛum coꝛpoꝛalinʒ. Tres
alij ſunt reſpectu bonoꝛum exterioꝛum.
Quoꝛum pꝛimus eſt bonoꝝ tempoꝛaliũ impetratio.ſcðs eſt amicoꝝ acquiſitio.
Tertius eſt inimicoꝝ liberatio. Tres alij ſunt reſpecin bonoꝛum anime. pᷣmꝰ? eſt mentis illuminatio. Scðs eſt grarnʒ
ipetratio. Tertiꝰeſt mẽtis u bonñũ ſupᷣ⸗
mũ infiãmatio. ¶ Vicamꝰigi pᷣ ðᷣ pꝛi
mis tribꝰ vᷣm rectũ oꝛdinẽ.ſ.de fructib? reſpectu bonoꝝexterioxꝝ. Quoꝝ pᷣmꝰ ẽ bonoꝝ tempoꝛaliũ ipetratio.qꝛ qs re-⸗ bus tẽpoꝛalibꝰidiget ⁊ eas a deo ĩ oĩone erpetit. ſi ꝛia aie jaluti vel coꝛpis nõ ſũt obtinet ↄñdent petedo. jjaug ait. Fi deliter ſupplicãs ðᷣoꝓ neceſſitatibꝰ hriꝰ vite ⁊ miſericoꝛdit᷑ andii ⁊ miſericoꝛdit᷑ nõ andi. qd eni infirmo ſit vtile magis nonit medicus qᷓ; egrorꝰ. Minc ad me⸗ lioꝛẽ ↄfirmatõeʒ di Mat.⁊z. Quecũqʒ petierit i oĩone credẽtes accipietis. ergo petẽdo tpalia qs eraudit ſi ĩ eis finẽ iĩ ponit.ſʒ tanqᷓ; necia petit. Sic aug. ili⸗
de pᷣmone dei ĩ mõte ait. ꝛio q̃rendũ
eſ regnũ dei.qꝛ hoc tpale bonů poſteri?
querenqũ ẽ nõ tpe ſed dignitate· iudtã
qᷓ; bonũ meũ hoc tãqᷓ; neceſſariũ ñuʒ:
Exẽplo ſapiẽtꝭ ꝓuer.zo. dicẽtis. Victui
meo t̃ tribue neceſſaria. Cxꝰ fruct?ꝰ amicoꝝ acgitio nã pfecta amicitia con⸗
.

DBe oꝛatione.
Nſtit in actn caritatis in qua oro dz ſida ri.cũ ergo ex quolibet efſectu caritatis de biec oꝛdinato reſpcũ inbi ⁊ obiecti acqr tur amicicia.qᷓ eſt amoꝛ beninolentie ⁊ ñð concupiſcentie mutue vtilitatis ⁊ non ſo lins.⁊ oo ſit effectꝰ caritatis: ſequitur ꝙ acquirat amicos.loc intelligens Faco bus apls.ʒ.c.ait. Oꝛate pꝛo iiceʒ vt ſal nemi. Vnde xpᷣs nobis inſinnans ꝙ per oĩonem acquiruntur amici ait Maih. Biligite inimicos.v.b. h. qui.o. ver o.pꝛo perſe.⁊ calum.v. Czꝰ fructns eſt inimicoꝛũ liberatio.quia per oronem vi tam tranquillam cum oibus ducere qſqʒ poleſt. vnde aulus.i.ad thi.⁊.c. Obſe cro pᷣmo oĩnm fieri obſecrationes.poſtu latiões.oñones. grãrũ actões ꝓ oĩbꝰ hoi bus.ꝓ regibꝰ:⁊ oibus qui in ſublimitate ſunt. vt quietã ⁊ trãquillã vitam agamꝰ HMoc eccieſia iſinnauit qñj oꝛanit pꝛo pe⸗ tro.vt liberaret a manibus herodis.vn de dicitur act᷑.i⁊. Petrus quidem ſerua bat in carcef:⁊ orð fiebat ab eccleſia ſine intermiſſione ad deũ pꝛo eo. Erẽplũ hẽ Pmacha.io.vbi dicit᷑ ꝙ Jonathas.vi dens ſe derclictũ in manibus inimicoꝛnʒ ſcidit veſtimẽta:⁊ oꝛauit:⁊ ſic obtinuit vi ctoꝛiã.⁊ ab inimicis liberatusẽ. ¶ Tres alij fructus ſůt reſpectu bonoꝛũ coꝛpaliũ ¶Quor pᷣmus ẽ.infirmitatis liberatio vñ Ja. vlt. Ofo fidei ſaluabit ifirmum. Minc ſalomõ eccle.is.ait. Fili in tna ifir mitate vel tpe ifirmitatis tůe oñide cõner ſionẽ tuaʒ non impediaris oꝛare ſemper Exemplũ habet᷑ in. ꝰ regum volumie *.c. vbi dicitur. ꝙ eʒechias oꝛatione icã certificat᷑ de ſanitate ſua. ¶fructus ẽ vite coꝛpoꝛalis ꝓlongatio. Vñ Jſa.zs. Audini.o.t. 7 vi.la.t. Pcce ego adij.ſ. d.t. quideci annos. Sic mediante oꝛõne ex conſilio Raphaelis angeli fuit ꝓlon⸗ gata vita Thobie ne a demone interfi⸗ ceretur thobie.ð. Caꝰ fructus eſt a moꝛ⸗ tis ꝑiculo liberatio vt pʒ de ſuſãna dañ. iz. Sic paulus cũ eſſet in pericnlo ꝓpter
————————————————————————
tſuu infideleès ſcribit ad Ro.i.c.dicẽs. Ob. v. fr. per. d. n.y.x.⁊ per caritatẽ ſpůs ſul qin vt adiu. me in. o.v. ꝓme ad denm:vtli e. beret ab infide. qui ſůt in iudea. ¶ Tres nin alij ſunt reſpectu bonoꝝ ſpůaliũ. Quoñ aun pᷣmꝰ eſt mẽtis illuminatio.vñ Angu.ſen M
tiensq;tů egregie mens oꝛatiõe iinmina lun tur dicebat. Oꝛatiõe melius ſolunnẽ du Me biaq; igtiõe alia. Erẽplo iliꝰ gvaca ni bat adeo lectiõi ꝙ oronẽ dimittebat.vñ nx ſu apparuit ei dñs dicẽs. Quis tibi põt me uurßv lius ſolnere dubia magiſer an diſcipus vtoe ⁊ qui cõpoſuerũt libꝛos nõne fuerũt mei iet. d diſcipuli:⁊ ſic eñ increpando pꝛecepuꝙ gil oꝛationi vacaret.Cæseſt gratiarnmim liipa petratio.naʒ p oꝛationẽ homo poteſtob ino tinere iſtã gratiã.ſ.vt liberet ab hoſibꝰ deh ſpũalibus. vnde hiſidoꝛus. Hoc eſt reme inli diũ ei qui vitioꝝ tentamẽtis eſatvtquo ion tiẽs quolibet tangitur vitio totiens ſcul unen oꝛationẽ ſubdat.qꝛ fernẽs oꝛatio vitioxi nr gi pngnatiõeʒ extinguit.ſiẽ.n.hẽtur Rpat. ũtp . oꝛatio expellit demões.vñ dicit eſs ſ. diſcipulis ſuis. oc genus demonmouz Mind nõ eijcitur niſ ꝑoꝛatiõeʒ ⁊ ieinniũ. vñde urn mones clamabãt biõ Bartholomeodi unega cẽtes. Tholomee apſe deiicẽdũt noson jmi tiões iue. Etiã tante gratie ẽ ipſa oion iuwon deñi ptãte ſua teneat.vñj dirit deꝰ moyn iſwn
ero.ʒ⁊. Dimitte me vt iraſcat furoꝛme luia us 3ᷓ eoschic Bꝛego.git. Quid eſt ſeuo nmn dicet dimitic me niſi ñdutiã depᷣcãdißbe nih re. qſi diceret.pẽſa qᷓ;tũ apud me vallas alid ⁊ cognoſce.qꝛ obtinere poteris gcglpo dip ppſo oꝛas. ʒꝰ fructus eſt mentis udto Ig nuz ſuppꝛemũ inflãmatio. vnde ad hoc cbo
denotandum dicitur. quarti Regũ.ioc. ſe ꝙ ad oĩonẽ helie ignis deſcendit dececlo h
qui ſignificat inflãmationẽ oĩonis q̃ con bnign foꝛtat ſeruos dei ad bona ſupᷣma optinẽ᷑ rce da. hinc Ber.ad fratres de mõte dei at. honi Ad amoꝛem dei oꝛatio illuminat? con⸗ uir foꝛtat. vnde maximas conſolatões rec iaj piunt amici dei in oꝛatione.ſicut ait ſaß̃.
eccle.z8. Qui adoꝛat deum in oblectano

— Boedih citn jů Jmead denn hiſütin uu bonor püuqᷓ minato.vj Zug mensontiöeiin ubemelus ſuji 4. Priybilsqn Poronẽ dimina
sOutsttigit Mugifer an dih — nõne fueri . creuvgn
Mone homopon Mliberckab hol idom Pocein Mneſnatyte Suvio wiienst glewisunovitt gui..nhiu U demes.vj dici e genns demon vutiõeʒ ⁊ itinni. y biõ Bartholom ayle deiickdiune ne grateẽipſci eal. vj dixit de'n me wiraſcai in go t. Quidel nifitädehc uqapudnen dincrepottris q ninao. wi⸗ icnr. qari Ri enis veü maioniim daldons ſu alfransdeni deomviun nrmus w einduln uunmnin
ne ſuſcipiet ⁊ depꝛecatio illiꝰvſq; ad nu⸗ bes pꝛopinquabu. ¶ Sed int᷑ ꝓcluſionẽ q̃ritur vtrũ oĩo ſctã cũ oĩbus circhſtãtijs de quibus mentionẽ fecimus ſnpius i⁊
parte ſermõis ſemp recipiat iſtos fructꝰ ⁊ erandiatur. Ad qð MRñdetur. ſᷣm Ri car noſtrũ in. 4.di.ij. ꝙ oĩo debito mo⸗ do facta ſemp exauditur.lʒ nõ ſemp ſtai ꝓ illo tpe quo dinina mia ꝓſpicit exau
ditionẽ vtilioꝛẽ ec.vñ Augu.omelcen
Sermo CVII.
22
Sermo. XXVII.
venerit paraclit? qus
1 ego mittã vobis a pie
ſpm̃ veritatis qui a patre ꝓce
dit ille teſtimoniũ phibebit de
me. Jo.ij.¶ ꝛo huiꝰ ſacri ⁊ ſãcti enã
gelij·hiſtoꝛiali declaratione notandum
ꝙ quicunq; vult eſſe foꝛtitudinis virtute adoꝛnatus.tria inter alia debet hie.vʒ.
¶ BSradũ pſeucrãtie ne a vitate recedat.
teſima ⁊ ſup Joãnẽ ait. Quedã nõ ne· ¶ Bradũ patiẽtie ne iniurijs ſuccũbat.
gantur:ſʒ vt ↄgruo dentur tpe vifferun ¶ Vradũ cõiidentie vt magnifice duret. tur. Et hoc ẽ qð dicit xp̃s. QMat.y. Dis ¶ Bico pꝛimo ꝙ quicũq; vult eẽ foꝛtitu- qui petit.ſ.debito modo accipit. nã ſaltẽ opoꝛtet ꝙ in oꝛãte ſint iſta quattuoꝛ.vʒ.
ꝙ iſte qui petit petat hũuliter. feruẽter. do na intentione.⁊ pſeneranter. Tailes ſic
petentes deum timent ⁊ ideo exauditur Vñ dauid i p̃s. Volũtatẽ timẽtiũ ſe faciet
⁊ depᷣcationẽ eoꝛum exaudiet. Et ſi pec⸗ catoꝛ faceret oĩonẽ iſto mõ adhuc exau⸗
diretur.qꝛ in pctõꝛe duo ſunt cõſiderãda
hm ſctm̃ tho.⁊ duran.ſ.nã quam diligit
deus.⁊ cuipa quã odit. ſi ergo ꝑctõꝛ petit aligd hm cnlpã.i.ſm deñderiũ pcti non exauditur niſi ad vindictã peioꝛẽ.qꝛ de⸗ aliqua negat ꝓpitius qᷓ ↄcedit iratꝰ: Sic intelligitur illud dictũ Jo.o. Scimus qꝛ
ptõꝛes veꝰnõ exaudit: qð dictũ ↄſonat ei qð di Pꝛoner.S. Qui.d. aurei.ſ.ye. a.
le.o.e.E.execrabilis. Sʒ oĩonẽ pctõꝛis ex
bono nature deſiderio pꝛocedentẽ deus audit.vñ Augn.ſup Joãneʒ. Si pctõꝛes nõ exandit.d.frnſtra publicanus dixiſſet dne ꝓpitiꝰe.mihi pctõꝛi. Et ipſe etiam Augn. dicit. Dionẽ vero pctõꝛis deꝰ au du ex bono natnre deſiderio pꝛocedentẽ:
nõqnaſier iuffitia. q petõ hoc nonme⸗
reur Per ipſa Wiaſdetite ergo io mo do vt gaudiũ vim ſit plennz magniſice dñe ⁊ ciues dilecti vt hic oĩone his tribꝰ cõclnſionibns oꝛdinata denote facta gra tiã acquiratis ⁊ in futuro gloꝛiã. Imẽ.
¶ ſica ĩfra octanã aſcẽiõis dñi noſtri
Feſu xpi. De virtute ioꝛtundinis.
dinis virtute adoꝛnatus dʒ hie gradum pſenerantie ne a veritate recedat. Ra- tio hnius eſt.quia vere ite foꝛtis dici dẽ⸗ bet qni a bono inchoato nõ recedit.vn⸗ de Brego. in mo. In caſſum bonũ agit ſi ante vite terminũ deſerat᷑.qꝛ fruſtrave lociter currit qui pꝛius qᷓ; ad metas pue⸗ nerit deficit.ſʒ hoc facit pſenerantia que pars eſt ipſius fortitudinis.nã ipſa ẽ vir tus in ratione boni ſtabilis ⁊ ppetna per mãſio.ergo opoꝛiet ad hoc vt aliqnis ſẽ per inveritate pmaneat ꝙ ſit pſeneran⸗ tia adoꝛnatus.hinc Brego. in quadam epla ait.perſenerantia eſt vnca filia ſũ⸗ mi regis. finis virtutũ earq; conſerua- tio.totiuſqʒ boni repoſitoriũ ⁊ virtꝰ ſine qua nemo videbit deñ.qꝛ vt ipſe dicit in quodã ſermone. Bonã vitam ego puto mala pati ⁊ bona facere. ⁊ ſicpſenerare vſq; ad moꝛtem.cxemplnz de hoc habe mus de illo ceco nato. Jo..c.qui qᷓ;uis luries a iudeis iterrogaretur an a dño eſu fuiſſet iluminatus conſtanter pſene ranit veritatem confitendo ⁊ defendẽdo vt ibi patet. ¶ Dirxi ⁊ ꝙ qnicũq; vult eſfe foꝛtitudinis virtute adoꝛnatus debet habere gradũ patientie ne ininrijs ſuccũ bat. Ratio hnins eſt. quia ille vere foꝛtis dici debet qui aduerſa valenter ⁊ ſine tur batione ſuſtinet.vnde Augu.in epla ad pꝛobã. Facile eſt veſtem contemptã hu berc. inclinato capite incedere. veluʒ ſuꝑ

Be foꝛtitudine
oculos dimittere. Sed verum humilem Patientia oñdit iniurie. ergo oʒ ad hoc P aliqus non ſuccũbat ininrijs peccan do ꝙ habcat gradũ patientie. hinc Wre go. li.⁊o.moꝛa.ait. Nulins perfectus eſt qui inter mala ꝓximoꝛũ patiens non eſt: qui enim equanimiter aliena malg nõ to lerat ipſe ſibi ꝓ impatientiã teſtis eſt. qꝛ a boni plenimdine longe diſtat. Ot ponit erẽplũ Sꝛego. ſic dicẽs. Abel quippe cẽ renuit auẽ cayn malitia nõ exercet.ſic in trimra arce in paleis grana pᷣmuntur.ſic floꝛes inter ſpmnas ꝓdeunt.⁊ roſa qᷓ redo let creſcit cũ ſpina q̃ pungit. Et hoc ma⸗ nifeſtat tulliꝰin rhetoꝛica veteri dicẽs.pa tientia eſt honeſtatis ac vtilitatis cã rerũ arduarũ ac difficiluũ volũtaria ac diuur na ppeſſio. C Birizeꝙ quicũqʒ vult eẽ foꝛtitudmis virtute adoꝛnatus: dʒ hic ↄ2 dentiã atqʒ magniſficẽtiã vt perieuerare poſſit in bono. Ratio huiꝰ eſt. qʒ ille ve⸗ re foꝛtis vici debet g in magnis rebus te net ainz firmũ ex ſpe certa. Vnde ait tui lins. Vonfidentia eſt certa ſ pes animip ducendi ad finẽ rem inchoatã. ergo oʒ ꝙœ qui vult in magnis rebus durarẽ ꝙ ha⸗ beat ↄfidentiã:talis añt ꝓfidentia non dʒ et in viribus ꝓpꝛijs.ſed in deo.vnde caſ ſiodoꝛus ſup illud pᷣs. Quoniã humiliãta eſt in pluere. a.n. Magna 3 diabolum arma ſunt in ſuis viribꝰ fidutiã non hic. ſed deũ rogare qui adnerſariũ poſſit op⸗ pꝛimere. Talẽ cõfidentiã cũ magnanimi tate habuit illa mulier vidua indith cuʒ caput holoferni amputanit. vñ tũc bi in ea fuitmagnificentia.qͥ;ᷣm tulliũ eſt ma⸗ gnarũ? excelſarũ rerũ c ampla quadaʒ auimi appoſitõe cogitatio atqʒ admiſirg tio. Hinc ſeñ.in li.de quattuoꝛ virtutibꝰ cardinalibus ait. Si magnanimꝰ fueris nũqᷓ; iudicabis tibi cõtumeliã ſieri.de ini mico dices nõ nocnit mihi:ſed aĩum no cendi hũit.? cũ in pꝛãte tua videris:vin⸗ dictã putabis vindicare potuiſſe.ſcito.n. magnũ ⁊ honeſiũ vindicte eẽ genus igno
ſcere.hec ille. CMe ↄclones magniſce
die ciueſq; dilecti in hodierno ſacro cij gelio denotant᷑ quod in tres partes diy ditur: QOm̃ in pᷣma parte põit gradusp ſeuerãtie diſcipuloꝛũ in teſimoniũ redi dum veritatis.⁊ hoc ga ſpũs ſcti medii te. In 2* parte ponit gradꝰ patiẽtie di ſcipnloꝛũ ne iniurijs ſuccũberẽt ibi. Hec locutus ſum vobis vt non ſcandaliʒemi ni abſq; ſpnagogis ⁊c̃.
ghifice durarent in doctrina viratis ibi Mec faciẽt vobis ⁊c̃. Et vtclarius hec patcant videamns hiſtoꝛiam. ¶ Dec rate hiſtoꝛie fructus erit virtus foꝛtitndi⸗ nis quam xps ꝓmittit aplis eos conſotti per aduentũ ſpñs ſcti.de qua virtijte lo⸗
quendo tres ꝓclones cum tribus dubijs
moe ſolito declarabimꝰ. Onarum pᷣma
erit de ſua quiditate.⁊ de ſua qᷓiitateʒ de ſua qᷓ;titate. Võcinſio pꝛima eſt iſa ꝙ accipiendo foꝛtimdinem ꝓ virtute po litica.i.ꝓ foꝛtitudine animi.⁊ nõ poten tiã coꝛpoꝛali facie agendi? difficile ac trario patiendi:tripiiciter habet declara ri. Vno mõ generaliter:pꝛout eſt renſ tia 3 quodlibet vitiũ. vt cõtinentig ʒ xuriʒ. ⁊ ſic de alijs. de qua dicituro uẽr. Vlt. Accinrit foꝛtitudine lumbos ſu os. Et iſto mõ diffinit eã Vpacrobins de ſomno ſcipionis ſic dicẽs. Foꝛtitudoi animũ ſupꝛa piculi metũ ageie. nilq; ni turpia metucre.ꝓſpera vel adnerſu ſoꝛ titer tolerare. Iſto mõ poteſt eẽ in quoli⸗ bet homine ne quid minus ſit in omnib arduis. ſicut temperatus non dz eſſe ni⸗ mis in omnibus pꝛoſperis. ⁊ jnodo 5z declarari non ita generaliter. ſicut pꝛius ſed magis ſricte.ſ.ꝓut eñ reñiſtentia 2a paſſiões interioꝛes ⁊ erterioꝛes. Exterio res paſſiones ſunt cõtumelia. dãna rerð. 7moleſtie coꝛpoꝛis ab aliquo illate.a ſiones interioꝛes ſunt ille contra quas cer tamen habet temperantia vt fapoꝛes gu ſtui. De his paſſionibus dicit phũs g
gogis 7c. In 3* partepõi tur gradus cõfidentie diſcipuloꝝ vt mig⸗
ijds hiſni gitil qblun 70 vVol muh
Mbo iuſee dmaten iunl vra chſi
mipñ. ntreüle rnon diintinq jmunson mott klniei ißeype iſori glat. Jo ipoier rboqhri
ut
porãu daqbr ſudins unqore
ih vi E
iieicur
uſtuson wgere Et ſiopei hsume dum muui beco
hapmp
p
vfones ii
— Ah mus qu Bnobtt
mlareſo tinen
uns. wdt
.
ück

intaplscosch deqnz vinn Ms umgibs di un⸗Qumn A.v deſun qjlitg Locuſ ſun c Amdnem pvnn iueaninityöpyt eagende dici vlarerhabedet Miurpuntenn im. vtctinentia s.de qua dici
ſouimdine lumbe fnu ei Wac Sſic dicẽs. Fonn meſ agere. plperavel adnen owõporcẽ nq niüminus ſtinen weunsnon 8e whis. m put eſrefn⸗ ustenein ſ n chnmehti us ab aligtollu s unile mpeanii vhi aſontus uſt
difficiles ſunt etiã temperatevite. De ta
i foꝛtitudine q̃ his paſſionibus reſiſtit lo⸗
quii ſap̃. ꝛoner.vit᷑. Mulierẽ foꝛtem quis inueniet? AMnlier foꝛtis eſt eccleſia. Taia denota que ꝓ amoꝛe leta cõtemnit ⁊triſta. Et iſto modo diffinit eam Au⸗ gu. in libꝛo de libero arbitrio.d. Joꝛtitu
do eit affectio anime qᷓ oĩa incõnioda:⁊
damna rerum non in ptãte noſtra altitu tarum ↄtemnimus.Mes aũt nõ in ptãte noſtra cõſtitute ſũt ea qͥ nobis inuitis auf
erri pñt. 3 mõ hʒ declarari ſtrictiꝰ.ſ.ꝓ
nt eſt reſiſtentia ſolũ 3 paſſiones exterio⸗
res ⁊ non comphendit tempamiã. Et ſic
diffini in quadã glo. Foꝛtitudoẽ animi ſirmitas ↄtra moleſtias ſeculi.&t Aug. uit. Amoꝛ ule de quo loquimur quem tu
ta ſanitate inflãmatũ opoꝛtet eẽ in deum
in nõ appetendis iſtis tẽpoꝛalibꝰ ⁊ amit⸗ tendis foꝛtis. hec omnia cõſiderans An⸗ gu. ait. Foꝛtitudo eſt amoꝛ ſacilc tolerãs ia ꝓpter id quod amat. ¶ Sʒ ſup hoc verbo q̃ri põt an ꝓpter amoꝛẽ dei facile ſnppoꝛtãdo aduerſa ſit actus foꝛtitudinis Ad qð bꝛeniter. Rndet᷑ ꝙœ ad virtutem ſoꝛtitudinis pertinet remouere impedimẽ tum quo retrahitur volũtas a ſequela ra tionis. vñ ꝛego.v.mo. ait. Inſtoꝛũ foꝛ titudo eit carnem vincere:pꝛopꝛijs voln ptatibus ↄtra delectationẽ pfitis vite ex⸗ tinguere. Etiã ad foꝛtindinẽ ptiet ſuſce⸗ ptio pcriculoꝝ ⁊ ppeſſio laboꝛ vt ait tul lius in rhetoꝛica. Et hec oĩa finaliter de bent pati amoꝛe dei:licet etiã ÿm viã mo rũ talia ſuſtinentur non tñ finaliter. Et
pec oia ſuſtinere etiã̃ eſt actus fidei ſᷣm il
lud pᷣme etri vlt cꝰ dicentis. Reſiſti⸗ te foꝛtes i fide. Et eſt actus ſpei bm illud auli ad hebꝛe. o. Foꝛtiſſimũ ſolatiũ ha⸗
emus qui cõfugimus ad tenẽdã ꝓpoſi⸗ taz nobis ſpeʒ. glo. Que nos in omhi ad uerſitate ſoꝛtes faciet volentes ad hoꝛam pativt in eternt regnemus. Etiã ẽ actus caritatis.i.ad coꝛin.iʒ. Caritas oĩa ſuſti net.etiã eſt acius timons.vnde Job. 4
Sermo. CXVII
So. Vbi eſt timoꝛ tuus.vbi eſt ſoꝛtitudo tna? glo. Has virtutes congruo oꝛdine ponit ſicut in via ſeculi audacia ſoꝛtitudinem. timoꝛ debilitatem.ita in via dei timoꝛ foꝛ titudineʒ. St ſic ſunt.ꝗ.alia que hñt ſup poꝛtare aduerſa ꝓpter amoꝛẽ dei.iñ gli⸗ ter ⁊ aliter.quia foꝛtitudo facit hoieʒ foꝛ⸗ tẽ actualiter ⁊ foꝛmaliter.ſʒ illa qᷓmoꝛ fa ciũt hoieʒ foꝛtẽ oꝛigin aliter.qꝛ ab illis mo netur hõ ad poꝛtandũ ardua.ſicut qñ in⸗ certamine mũdano ponit bꝛaniij: vt duʒ
videt a certantibus virilius certent. Ita pmium eternũ per ſidẽ aſpicit.per ſpem
ſpcratur.⁊ per caritatẽ deſiderat᷑. Et iſta ſunt oꝛiginalia foꝛtitudinis. Sʒ ipſa foꝛti tudo actualiter ⁊ foꝛmaliter facit hoĩcm
ſoꝛtẽ.vñ Ambꝛoſius ſup lucã. Joꝛiitudo
ainʒ coꝛpnſq; ↄfirmat nec ꝓtuqbari ſinit timoꝛ aliquo vel doloꝛe. Timoꝛ ãt filiał cuꝰ cã ẽ amoꝛ dů timet ſepari a deo quẽ
amat foꝛtis ẽ.⁊ ex hoc ipſe plus deo ꝓiun
git᷑? foꝛtins ei adheret· ¶ Er his dictis põt nõri ꝙ.ʒ.ſũt qᷓ faciũt hoĩeʒ aduerſis
reſiſtei. Et hec ſuificiãtꝓpᷣ ꝑie. Cð
cluſio ⁊ꝰ ẽ talis ĩ oꝛdie ꝙ q̃litas hꝰ vᷣtu⸗ tis ĩ.ycõſiſtit. pᷣmo ĩ aggreſſiõe arduoꝛũ. z icõtẽptu terrenoꝝ. ʒꝰ ĩ ſuſtinẽtia tri- bulationũ. 4 iipugnatiõe vitioꝛũ.y ĩ reſiſtẽtia tentationũ.i¶ Dico pᷣmo ꝙ ſoꝛ
titudo cõſiſtit ĩ aggreſſiõe arduoꝛũ.qꝛ qui
vere foꝛtis eſt in amoꝛe nulla res ita ar- dua eſſe poteſt quã non aggrediat. Mã ßʒ Mieron ſnp Johelẽ. Juſti ⁊ foꝛtisviri ẽ neci aduerſis frangi nec in ꝓſpis letari
ſed in vtroq; eẽ moderatus. d hãc viri
litatẽ dauid initat foꝛtẽ in pᷣs. d. Viriliter 4.7.c5.0c.k.x ſu. d. ¶ Bixi ⁊? ꝙʒ foꝛtitu⸗ do conñiſtit in cõtẽpiu terrenoꝛũ. Waʒ vt
git Ambꝛoſus in li.de officijs. foꝛtitudo
ſpectatur animivt crterioꝛa coꝛpoꝛis pꝛo mimis habeat ⁊ quañ ſuperfina deſpiciẽ
da magis qᷓ; expectanda vucat.⁊ qui ali
ter faciunt eoꝛum foꝛtitudo repꝛobavocg tur. vnde Bꝛego. li.y. mo. Repꝛoboꝛũ ſoniundo eſt tranſitoꝛia ſine ceſſatione

De foꝛtitudine
vlligere. contra flagella conditoꝛis inſen
Rbiſiter perdurare.ab amoꝛe reꝝ tẽpo⸗ raliũ nõ er aduerſitate geſcere.ad ianem gloꝛiã etiã cum vite detrimẽto pnenire. malitie augmẽta exqrere.bonoꝝ vitam nõ ſolũ verbis ac moꝛibus:ſed etiã gla⸗ dijs ipugnare. in ſemetipſis ſpem pone re.iniqtateʒ quottidie ſine vllo deſiderij defectu ppetrare.¶ Diri ttio ꝙ foꝛtitu- do ↄliſtit in ſuſtinẽtia tribulationũ. Mic aſſiodoꝛus ſup pᷣs. Vir vocat a viri⸗ bus qui neſcit in tolerãdo deficere. ñ ſegtur ꝙ homo ꝓpter tribulationes non debet terreri. Vnde Sene.yo. epla ait.
Qucadmodũ hoſtis eſt pnicioſioꝛ fugiẽ ¶ Tertiũ adiutoꝛiũ eſt erercitatio. Ande
tibꝰ.ſic omne foꝛtuitũ incõmodũ magis iſtat cecẽti.⁊ adnerſo parata eſ tibi par. ſ ſi in aliquo certamine debellata eſt foꝛ tuna coꝛpns Qualitudo tenet ñ nõ aium. Hãc foꝛtitudinẽ habnit moyſes qui po⸗ tius voluit affligi cũ populo dei qᷓ; fiiuʒ filie Pharaonis appellari. ¶ Bixiq̃r⸗ to ꝙ foꝛtitudo ꝓſiſtit in ipugnatione vi⸗ tiox: nã cũ vita humana ſit ſemp i hoc mũdo in ↄtinna militia teſte Job.yc. di cẽte. Militia eſt vita hois ſup terrã.ide ſemp homo debeteſſe paratus ad reſiſtẽ dũ demoni?⁊ carni.hic Hieroꝰ.ait. Ni- hil eo foꝛtins qui vicit diabolũ:nihil ibe cilliꝰ q; qui a carne ſuperat. ¶ Biri qn⸗ to ꝙ foꝛtitudo ↄſiſtit in rèſiſtẽtia tẽtatio nũ:qꝛ cũvita nña teſte Zng ſup pᷣs.Mõ poſſit trãſire ſine tẽtatiõe:oʒ ꝙ ſimꝰ foꝛ⸗ tes ad reliſtendũ ad hoc vt pcipiamꝰ co ronã. Mic aplus ad Thi.⁊ Non coꝛo⸗ nabit᷑ niſi qui legitime certanerit. Vnde Angꝰ in ßmone. Belectat mẽtẽ magni tudo pᷣmioꝝ:ſed nõ treat certamẽ laboꝝ. ¶ Sʒ cũ iſta 3ᷓ que hʒ foꝛtitudo pᷣliare ar⸗ dua ſint:⁊ fragilitas humana ſatis deſi⸗ ciat in tali vtute:petẽdũ eẽt qbus adiuto rijs poſſit adinnari. Ijd qð bꝛeuit᷑ rii⸗ det᷑ ꝙꝛiz.ſunt q̃ inuãt hoieʒ ad hãc qna- litatẽ foꝛtitudinis habẽdã. ¶ eſt ßᷣmonũ exhoꝛtatio. Vñ legit ðuterono-
———————————
mij.⁊o.qꝙ appꝛopinquãte p̃lio ſtabat
cerdos añ aciẽ ⁊ ſic locutꝰẽ ad ppl. Au⸗ di irl.vos hodie 3 inimicos nios pꝑu- gnã cõmittitis.nõ ptimeſcat coꝛvfʒ. Sic Mopeius ſuos 3 Weſarẽ allocurꝰeſt:vi pʒ per lucanũ dicemẽ.õ mea yos tre at etas. Sic legit᷑ de iuda machabeo qui nõ clipeis armauit ſocios ſuos:ſʒ ᷣmo⸗ nibus optimis.¶ Scðʒ adiutoꝛiũ eſt erẽ pla robuſtox. Nazʒ hoc de ſanſone legi
hoc de eleaʒaro.zmachabeoxꝝ.o.q ſit dicebat adoleſcẽtibꝰ. Erẽplũ aũt foꝛte re
liquã ſi ꝓmpto aio ac foꝛti grauiſſimis ⁊ ſciſſimis fegibꝰ honeſta moꝛte pfungar.
Ber· ad frẽs de mõte dei. Ruſticns du ros hʒ neruos.foꝛtes lacertos:exercita- tio hoc fecit:ſine ea molieſcit:volũtas fa
cit vſum: vſus cxercitiũ. exercitiũ viresi
oi laboꝛe ſubminiſtrat. CQuartij adiu⸗ toꝛiñ ẽ fides mercedẽ operi nño oñidẽdo.
vñ hẽ.⁊. aralipomenò.v. Põfoꝛtami
ni⁊ nõ diſſoluant᷑ manꝰ vie. erit. n.mer ces operi vio.Quintũ adintoꝛiũ eſtti moꝛ. Añ Salomon · Pꝛouer.iꝗ. Imti⸗ moꝛe dñi fiducia foꝛtitudinis. t huins rõ eſt:qꝛ expellt ꝑ qð eſt timẽdũ.i.pctij. Sccle.. Timot dñi expellit pctm̃.ideo reddit hoieʒ ſecu.qꝛ cũ timoꝛ pene ſaci⸗ at hoiem in ſe deſicere ideo opoꝛtet ꝙin deo roboꝛet ꝑ foꝛtitudinẽ. Vñ Wer.ait. Optata ifirmitas que xpivirtute cõpen⸗ ſat. qs dabit mihi nõ ſolũ infirmari:ſed penitꝰdeſtitni ⁊ deſicere a me ipſovt dii Itnte ſtabilia ¶ Sertũ adintoꝛiũ ẽſpes ſa.zo. In ſilẽtio ⁊ ſpe erit foꝛtitudovia. Et ꝙ ſpes foꝛtẽ faciat audi.pan.ad phi. 4 diceutẽ. ia poſſũ in coq me cõfoꝛ⸗ tat. ¶ Septimũ adintoꝛinʒ eit caritas qᷓ adiuuat duplici modo. Mꝛimo mõ ꝓ⸗ rimo adiutoꝛiũ dãdo oner.is. Frat qui adiunat a fratre qjñ cinitas fima. Et Mccle.ꝗ. Meliꝰ eſt dnos ſir eſſe qᷓ; Vnũ. hnit. n. molumentũ ſocietatis ſuc ñ vnus ceciderit ab altero fulcieẽ. Scdo
nb Quw iunn itent nih uwimt ſuiionu
uibacv
ſüptine iadſ niecopo debiiat ſbliaot initünon itbon
hs.Ei
lieckynů uvu i ſſcu po imich un n Hi vnnmde Ew.2. nibuiſ ſthwubd iheideqᷓ tunodi üQufn oßöhn kpoit vdehut pniti ſiſumns poluot utriseſ
dze
ſur. v mneß ſndin

erirzt
urttahhe
3 uimicosnio
nelcurtoryß6 delurt locnc n.ö men vos Kiuda chabeo
Schzalmtirig
boe deſnſni
achabeor 6
vPripü ut ſorigrauiſin ea mor ping ſ eert. i l dei. Ruſichsn lacertos:exerci olſcit voltus i wcitũ virt nuCQuniai M opurinio oñdẽd omenö.Cöan nanꝰ vie unn nin adutnc nPner. i. Int nidinis. Pt hui dci imẽdũ pai ſierpelit pam̃i cimoꝛpene ſ ereiäeoopotag mäni. Uñ Wer. quwivirmte c ð ſinfirmmn ctamtipon Sadimor iheerit ſouimin ucuaudi panaj woſi incoquti⸗ cicn modo. Minjl dilo Pnſ ſam qj cuisi Hobcluwtü wuniſnt tehuuwiui 5
ſocos ſuosth
modo vnitatẽ miniſtrãdo. Vñ Vrego. Qui vnitati iheret vanitati nullo modo fůccũbit· qꝛ dů ſoꝛti pede cogitatiðis itus itentionẽ firerit omne qð foꝛas mutabit oĩone mẽtis ꝓtingat.¶ Octauũ adiuto- riũ eſt ſapia Mꝛouer.⁊. Abi ſapia ſoꝛ titudo eſt. Hinc Brego. ait. Valde foꝛti⸗ tudo deſtrnit niſi ꝑ ↄliliũ fulciat. Mo nũ adiutoꝛiũ eſt tẽperãtia que in ꝓſperis ßnat. Bre. Mulla aduerſitas ðijcit quã
SermoNVII.
loquẽs de ſoꝛntudine qua martires vi
Si.
cerũt hoſtes ait. Foꝛtes fci ſunt ſci.carnẽ domãt. ſpm̃ roboꝛãt. vᷣtutibꝰ coꝛruſcãt: krena deſpiciũt.celemia appetunt.occidi pñt flecti aũt nequeũt.nec ſuſtincre fal⸗ ſa p ifirmitatẽ metuũt.nec leſivnqᷓ; a ve ritate ꝓticeſcũt. Erxẽplũ habemꝰ in Ba nid.⁊. Re.⁊2⁊. g lberatꝰ de manu ſanl dio vicebat. Acciriſti me foꝛtuudinẽ ad pliũ:icuruaſti reſiſtẽtes mihi ſubtus me.
ꝓſperitas nulla coꝛruperit. Et idẽ. Cdui Czꝰ fructꝰ eſt bonoꝝ ↄßuatio. Vñ ſalna⸗
nuila ĩ hac vita ꝓſpera appetit nulla ad- nerſa ptimeſcit.ÿᷣmum pꝑtinet ad tẽverã tiã.⁊n ad foꝛtitudinẽ.¶ Decimũ adiu- toꝛiũ ẽ coꝛpoꝛis diſciplina qͥ hoſtẽ dome ſucũ debilitat. ñ Bcr. Quid mixꝝ ſi ho ſte vᷣbilitato tu foꝛtioꝛ efficer: ¶ Vnde
toꝛ Mnuce.⁊⁊. dicit. ũ foꝛtis armatꝰ cu ſtodit atriũ ſuũ in pa.ſ.o.q̃.p.Cꝰ fru⸗ ctꝰ ẽ hois ditatio. Vñ ſalomõ ꝛouer. ꝛ0.ait. AManꝰtoꝛtiũ diuitias parat. Et ii.c.ait. Robuſi hẽbũt dinitias. Et.ʒi. git. Vogitationes robuſii in abnndãtia.
cimũ adiutoꝛiũẽ elyna.ꝛõner.⁊x. Vi ¶ꝰ fructꝰ eſt hois glificatio.ſ. in hoc mũ
ctoꝛiã ⁊ honoꝛẽ acgret q dat munera.i.
elynas. Et Eecli.⁊9.de elyna di. Co⸗ clude elynã in coꝛde paupis ⁊ hec pꝛo le croꝛabit ⁊ liberabit ab oĩ malo. Et ita ſu per ſcutũ potentis ⁊ ſup lanceã aduerſus inimicũ tuuʒ pugnabit. C uodecimũ
adiutoꝛiũ eft oĩo qᷓ multũ valet ad foꝛti-
tudinẽ. Hic AMacha.i.di.⁊z.c. De ce⸗ lo.n.foꝛtimdo eſt. Abi ſupple oio aſcẽdit Pt Ero.⁊z. dr. Dñ lenuret manꝰ moy ſes vicebat iſrl. Et hec ſufficiant ꝓ ſcða pte ßmonis ve foritudine. CConciuſio ttia q̃ eſt de q;titate huiꝰ vtutis talis e.ꝙ er hac nobiliſſima vtute ſex fructus ꝓce dũt. Qnoꝝ pᷣmus eſt humane vite auxi⸗ liatio.Rõ hniꝰ ẽ.qꝛ mñdns iſte ẽ mũdus laboꝛis ⁊ certaminis. ergo in vita pᷣſenti valde neia eſt foꝛtiudo. Mic Ber.ait. In můdo iſto qᷓᷓĩ ſtadio certaminis po⸗ ſiti ſumus. Et Fob. AMilitia eſt vita hois ſup trã. Eẽplũ habemꝰ in ecclia in tris eſt q̃ vocat᷑ ecclia militãs cuius decot dz eſſe foꝛtiudo. Vnde Salomon Pꝛouer. vltimo dicit. Joꝛtitudo ⁊ decoꝛ idumẽtũ eiꝰ. Et Jſa.j⁊.dicebat. Indue
re foꝛtitudine ma ſyõ.¶ꝰ fructꝰ eſt ho
ſ triũphatio. Añ Breg. in q̃dã ome.
do:qꝛ ſicnt ignauia hoieʒ viliſicat ita foꝛ titndo ip̃ʒ gl 2i. Mauns foꝛtiũ diabit:q̃ aũt remiſſa eſt tributis huiet.i.ꝗ nõ roboꝛat᷑ foꝛtiudi ne 5ᷓ pctã ßᷣuiet pcis.qꝛ Jo.g.c.di. Qui f.p.ÿe.p.Coꝰ fructus eſt regni celoꝛuʒ violẽtatio:qꝛ ꝗ foꝛtitudine a pctis pᷣteri⸗ tis recedit ⁊ futuris reñſtit vi regnũ celoꝝ capit.⁊ hoc eſt qð di Mat.ii. Regnnʒ
celoꝝ vim patitur ⁊ violẽti rapiũt ilud- CSʒ hic põt q̃ri.an ad humanũ recũvi
nere ᷣm deñũ ⁊ ſᷣm iſtũ mũdũ regrat᷑ foꝛ⸗
titudo. Ad qð bꝛeniter rñdet pᷣm doctri⸗
nã ſci Tho.in ſcða ſche.q.i⁊ʒ.ꝙ rectuʒ vinere nĩm eſt viuere ᷣm bonum rõnis qð eſt bonũ hois ᷣm Mionvñũ.4c.de dininis noihꝰ: Hoc aũt qᷓ̃tuoꝛ modis dil ponit ᷣm virtutes.qꝛ. ¶C eſt boni rationis retentina. ¶ Iuſtitia eſt bom rationis operatiua. ¶ Foꝛtitudo eſt boni rationis defenſiua. ¶ Nẽperãtia eſt boni rõnis ↄꝓernatiua.
¶ Dico pᷣmo ꝙ pꝛudenta eſt boni rõnis
retẽtina.iRõ Dniꝰ eſt:qꝛßᷣm Iſidoꝝ in li. ethimologiaꝝ. ꝛudens dr qjñ ꝓuidẽès: pſpicax.n.eſt ⁊ icertoꝝ videt caſus. engo pmqẽtia pꝛopꝛe eſt in ratione ⁊a pu
—.————————————— ——————
ſicat. Vñ ſalomõ Pꝛoner.

ognitinam pertinct. Hinc ei ꝙ Aug? C
appetẽdaꝝ? iugiendax. Biriſchog iuſtitia eſt boni rõnis opatiua.MRõ huiꝰ?
vt oꝛdinet hoiez in his que ſũt ad altex.—
Be ſpiritu ſancto
+ v— ominica pethecoſtes de pirim tn. 3ʒ · qõnũ ait. ꝛudentia eſcognitio rex cto. Sermo. XXVIiI. J. diligit me ßᷣmo⸗ nẽ meũ ßuabt. Jo. i4. C ꝛo huiꝰ ſacri ⁊ id ũt euãgelij hiſtoꝛiali declaratione ipoꝛat.n.cqᷓlit tẽ qnandã vtipᷣm nomẽ notandũ ꝙ tria debẽt ineſſe alicnigim
eſt:qꝛ inſtitie ꝓpꝛiũ eſt iter alias virtutes—
demõſtrat. dicit.n.vulgaris ea queade/ ſpůs ſcivolẽti recipere q̃ in his ʒclonib
quãtur inſtari. ergo opcrat᷑ iuſtitia vt bo gtinent᷑. C⸗ ſit in amoꝛe dei fündap minẽ oꝛdinet n bonũ rõis·⁊ hoc eſt qð pᷣceptoꝝ obuationeʒ. C⸗ ſit in amoꝛ phũs dicit. in ethicoꝝ. Oẽs talẽ habi ꝓrimi donatꝰ p pietatis erhibitionem.
tũvdlůt dicere iuſtitiã a quo operatini iu ¶ ſit in amoꝛe jui ditatus p furoꝛis re⸗
motionẽ. ¶ Dico pᷣmo ꝙ ꝗ vult gratii
ñ apls.?.ad coꝛ. i⁊. Virtꝰ.ſ.foꝛtitu⸗ dinis in ifirmitate pficit. ¶ Biriq̃rto ꝙ tẽperantia eſt boni rõnis ↄßᷣuatiua.Rõ hniꝰ eſt:qꝛ dicit Tulliꝰ in ſua rhetoꝛica. ꝙ tõperãtia eſt rõnis in libidinẽ atqʒ in
derata dñatio. ergo ↄſuat bonũ rõis ne
————
tſt qð dicit Imbꝛoſꝰ in pᷣmo de officijs
rantiã ptinet ois ſedatio prurbationũ ai ⁊ren modus.Et Iſido.diciti libꝛo ethi- mol. Teperãtia eit qua libido ꝓcupiſcẽ⸗ 3 tiaq; refrenat᷑. Et his dictis oibꝰ pʒ ꝙ ſoꝛtitudo regrit ad humanũ rectũ viue⸗ 1 re.⁊ ad reſſiendũ paſſionibus eſt maioꝛ 1 inter alias vtntes.i.melioꝛ. qꝛᷣm Ang 1 in. 6. de trinitate. i his qͥ nðõ mole magna 4 ſunt iqẽ eſ eẽ maiꝰqð meliꝰ. Et hoc vo . jnit direre Ambꝛoſiꝰ in libꝛo pᷣmo deof ficijs. Eſt foꝛtitudo velut ceteris excellẽ tioꝛ. t ſic magnifice dñe ⁊ ciues inciti erpedite ſunt tres partesfoꝛtitudinis s ſuperiꝰ ꝓmiſimꝰ:quãᷣtut Pcoꝛ ilatere erucifixi vos a dño poſtulare:qᷓ vioꝝ ini micoꝝ tribulatiõibꝰ valeatis reñiere. vt pic gfai vño valeai vinere?i futuro in po ⁊ cũ ipᷣo glioſe valeaiꝭ geſcerc. Amẽ.
ſoꝝ funt. ¶ Viri itio ꝙ foꝛtitudo eit bo⸗
mi rõnis defenſiua.iRõ huiꝰ eſt: qꝛ fori⸗ tudo facit hoieʒ fᷣm rõnẽ ꝓcedere tollẽ⸗ do ipedimẽta qbꝰ volũtas a rõne denia⸗ re põt. ergo ↄß̃nat ⁊ defẽdit bonũ ronis.
alios nõ rectos ipetꝰ animi firma⁊ mo⸗ p aliquẽ moqũ a vitijs ↄculcct᷑. Et hoc
P Tullis in pᷣmo deonicijs. Ad tẽpe⸗
ſpũs ſci recipere dz eẽ in amoꝛe dei ſun datus ꝑ pᷣceptoꝝ obßuationè.õ huius eſt. Nemiui deus donat gaʒ niſi bij dil poſito in eiꝰ amoꝛe p iuguʒ humilitas. Jurta illud.⁊ Metri.y.c. Deus ſupbis re. b. a.dat.g. ß in tali ingo hnmilitatis oẽs ꝑmanere debẽt ppᷣcẽptoꝝ obſerua- tionẽ. Jurta illud pᷣs. Mumiliaſti mevt diſcã mãdata tua.alr oẽs ſunt maledici a dño. urta illud pᷣs. aledicti. q.d. 4. m. tuergo qvuit recipe gram ſpũs ſti opoꝛtet ꝙ ſit fundatꝰ in humilitate pp̃ce ptoꝝ obbuationẽ. Vñ leo papa in appa ritiõe dñi ait. Mihil arduũ humilibꝰ: m⸗ hil aſpeꝝ mitibꝰ. Et facile oia ßᷣceptave niñt in effectũ qũ ⁊ gia pᷣtendit anxiliů:e obediẽtia mollit iperiũ. nec dura ibi ne⸗
ceſſitate ui. Erẽpluʒ habemns in itis
apiis qnequaq; ſpm̃.i.recepiſſent:ſi i dei mãdatis nõ ſtetiſſent. Hinc xp diri eis. Jo. iꝗ. Si gs.d. me.ſ.m. ß.⁊ pim. d. e.⁊ ad.e.v.? mã.a.e.fa. ¶ Diri ſcdo pq vult ſpũs.ſ.gram recipere dʒ eſſe in amoꝛe ꝓrimi fundatꝰ p pietatis erlubi⸗ tionẽ. Rõ huiꝰeſt. ur? tenebꝛe ʒꝛia ſũt. ß q nõð qmat iratrẽ ⁊ ꝓximũ ſuñ eſt inte nebꝛis. IJurta illud.i.Jo.⁊ Qui.o.ſ.ſ.n tenebꝛis eſt. Et gr̃a ſpũs ſci eſ totali lu⸗
minoſa.ergo opoꝛtet de neẽ̃itate ad giaz
ſũs ſci recipiẽdã ꝙ ꝓrximi dilectio exer ceat P pietaiis dilectionẽ. Et hoc ñigni-
ficat p oluã in qj regeuit coſũba per hoe
m gi co mu piic Pd ſelig uöt ube punc nRedg niẽsi iirn C whared
ſeire
oql inos ſis g niueme on ſiiſot wht gitin wen i.! psti tsi ionöit Wlat beile biion wl ſtdiui ſwem Mari

oiaidec
irinſealcn pecöinbs hamaxde i i
uh eCOſnn
piuans hbitn
ſui diamsp foz
mogwt zcein buanon. Nh donatgjaʒ niſbi pingtz bumiin Wi.Deusſth nlſug bumin pepnr obien
fo. Pumiſi m
isunmai d is. leiitig ſecpegumſi Wihbuminep Viopapa na larduũ pumil Ltfache ciaßcepn gapiendit au wer Nec durati yirzhabemnsi
recepiſſe
ſeiſen. Hinc Pdmeſ.m. h.hi viat. CDin gimreciperedi wawppiuaia clurs tuebuſt mt prmůlit ud Jo. Cul igiais itu Wonc dntitni diꝙ ꝓnn di sdiecmi kinß nöngum
———————————
Sermo. CCVII.
entra archam miſta. Beñ. S. olumba gniſicat ſom̃ ſcm̃ ꝗ miſſus eſt ub ſpecie
colũbe. Oliua ſignificat miaʒ.qð nõ eſt
glind dicere niſi ꝙ colũba.i.ſpũs ſcũs ve
nit in eos qui ſunt erga ꝓximos miſeri⸗
coꝛdes⸗Et hot ſignificat in verbis ſiis
PBreg. dicẽs. Amoꝛ dei operat magna
ſieſt. i.gia ſpũs.ſ. Si aũt operari renuit
amoꝛ õ eſt. Exẽpiũ pabemus in beato Maulo qui ante aduentũ gre ſpůs ſcĩ in
cũ xpianos pſeq̃bat᷑:q;tũcũqʒ cẽnt ei ꝓxi
mi.ſed gratia ſpůs ſci adueniẽte dicebat bulliẽs in caritate. Quis infirmat? ego
nõ inſirmoꝛquis ſcandaliʒai⁊ ego non
vroꝛ ¶ Viri ttio ꝙ g vult graʒ ſpũs.. recipere debet eſſe in amoꝛe ſui ditatus ꝑ
uroꝛis remotionẽ. Matio huiꝰ eſ. Mã ſuemdo ⁊ par ꝛia eſt diſcoꝛdi ⁊ furoꝛi. Sed ſpũs ſcüs eſt ſpũs pacis. ergo non
dignat᷑ venire in illis qui ſunt furoꝛe re-
pleti. Hinc Iſa.g.c.ait. Super quẽ rege
ſcet ſpũs meus: niſi ſuper humilẽ.i.man
etũ ⁊ pacificũ Exẽplum habemus in
panlo qui dum fuit furoꝛe repletus ↄtra
pianos vt lupus rapax nunqᷓ; meruit ſpñs.ſ.gratiã recipere.ſed effectꝰ agnus
mãſuetus ſtati ipſam meruit hie. ¶ Ee ↄcluſiones magnifict dñe ⁊ ciues dile⸗ cii in iſto ſacro cuãgelio hodierno ↄtinẽ
tur. Quoniaz in pᷣma parte ponit᷑ quõ
qui vult ſpũs.ſ.gratiaʒ recipere oportet
gſt jundatus in amoꝛe dei per pᷣceptoꝝ
obſernationẽ.ibi in pᷣncipio. Si qs dili⸗
it ⁊c̃. In ſcða parie ponit quõ ꝗ vult
pũs ſci gratiã recipere opoꝛtet ꝙ ſit do⸗
natus in amoꝛe ꝓrimip pietatis erhibi⸗ tionẽ ibi. Paraclitus añt ⁊c̃. qui iterp̃tat 2ſolatoꝛ.⁊ ſignificat ꝓſolationẽ quã de⸗ bet ille talis ꝓximo ſuo oſtẽdere p exhi⸗
bitionẽ operis. In ᷑tia parte ponit᷑ quõ
vult gratiã ſpũs ſci recipere opoꝛtet ꝙ
ſit ditatus in amoꝛe ſui per furoꝛis remo
tionem ibi. Non turbet coꝛ vim ⁊c̃. Et t darius hec pateãtvideamns hiſtoꝛiã. ¶Declarate hiſtoꝛie fructus erit declara
——————
tio viſionis ⁊ miſſionis viſibilis ſpũs.i. hodierna die celebꝛate ſolẽniter ab eccle ſia.de qua loquẽdo tres ↄcluſiones cum tribus dubijs moꝛe ſolito declarabimꝰ. Qnaꝝ pᷓma erit de mõ ⁊ qualitate miſ⸗ fionis. Scða eſt de tpe miſſionis. Ter tia eſt de ſine miſſionis.qbus declaratis erit finis. Cöõcluſio pᷣma eit talis ĩ oꝛ⸗ dine ꝙ hodie ſpũs.ſ.ſub triplici ſpẽ mil⸗ ſus eſt.vʒ.ſub ſpẽ tonitrni ſonãus. Se⸗ cũdo ſub ſpẽ ignis ardentis. Tcrtio ſub ſpẽ ligue loquẽtis.¶ Vico pᷣmo ꝙ ho⸗ die ſpũs.ſ.miſſus eſt ſub ſpẽ tonitrui ſo⸗ nãt:⁊ hoc ꝓpter rõnẽ plenitudinis quã plenitudineʒ dedit aplis. Vnde ipſi apli habnerũt tria ſigna plenitudinis. Pꝛi⸗ mũ ſignũ plenitudinis ſuit in aplis nõ re ſonare.ſ.p ipatientiã vel furoꝛẽ. Job.o. dici. Nunquid mugiet. b.cũ antep̃.p.ſ. quaſi dicat enʒ pᷣſepe coꝛdis plenitudinẽ habet gratie locũ nõ hz mugitus impa- tiẽtie. Exẽplũ pʒ in dolio qð cũ plenũ eſt nõ reſonat:hoc ſignũ ſuit in apoſtolis:qꝛ iter tribulatões nõ reſonabãt per impa- tiẽtiã imo gaudebãt. Juxta illud Act.s. Ibãt apoſtoli gan.a.cõ.con.qm̃ di. ha. ſ.ꝓ.n.y.cõ.pa. Scðz ſignũ eſt nõ plus recipe vł ſatietatẽ hie.qu.n.vas aliquo liquoꝛe plenũ ẽ alind recipere nõ poteſt. ſimiliter homo ſatur nð appetit ampli⸗ ns.ſic ſancti apoſtoli qui habẽt plenim- dinẽ ſpũs.ſ.nõ poſſunt recipere aliquẽ li quoꝛẽ delectationis terrene. Vñ Angꝰ. Qui biberit de flunio paradiſi cuiꝰ gut ta maioꝛ eſt oceano reſtatvt in eo ſitis hu ius mũdi exterminata ſit. Hoc ſignũ de⸗ möſtrauerũt apoſtoli.qꝛ nihil ꝓpꝛinʒ vo lebãt hie. Tertiũ ſignũ plenitudinis in apoſtolis ſuit ſuperefſluere ad modũ fiu minis iundantis:vt Petrus ſolus cepit efflnere ⁊ tria milia hominum cõnertit.
¶ Secũdo pꝛicipaliter miſſus eſt ſub ſpe⸗
cie ignis ardẽtis triplici rõne. Mꝛima eſt rone grane. Secda eſt rõne ercel⸗ lentie. Tertia eſt ratione
—————————— —————

—
De ſpiritu ſãcto u8
efficacie. Vico pᷣmo ꝙ.ſ.ſcũg. miſſus ẽ minivᷣtute er alto. ¶ Tertio miſſus iuit(mðl ſub ſpẽ ignis rõnc gie. ipũs.mad modũñ ſpñs ſanctus pꝛopter tria ſub ſpẽ lingge isi ignis..gratias donat. ꝛio alta hu⸗ loquẽtis.pᷣmo ad linguã coꝛigendz.? g miliat ꝑ donũ timoꝛis de quo dauid in ad linguã dirigendã.zꝰ ad linguã iiam vu pᷣs. dicit. Timoꝛ dñit initiũ fapiẽ.ſ.ad hu mãdg. Mꝛimo miſſus ẽ ad linguã coꝛ⸗ ipi miliãdũ coꝛ ſupbũ. ⁊ mollit dura per rigẽdã q̃ pꝛeceteris membꝛis diſconec piswi donũ pietatis qua homines eficiuntur erat. Faco.z“ ait. Ois eniʒ natura lpiln bti. nde Math.y. Meati mi. qm̃ ipi beſtiaꝝ? voluctũ? ſpẽtiũ ⁊ ceteroꝝ do nili miſicoꝛdiã cõſequẽtur. Tertio illumi mãtur? domita ſũt a nã humana. Lin iMi nat obſcura pꝑ ſciẽtiã qua cuſtodiri vale guã aũt nullus hominũ domare poteſt. ſine dut mãdata dei. Hãc ſciẽtiã petebat da Secũdo miſſus eſt ad lingnã dirigedà w M uidipᷣs. dicens. Da mihi itellec. vt di. potiſime ꝓ pᷣdicatoꝛibꝰ vt pᷣdicarẽt fer pttn m.t. Quarto reſtringit fluida p ↄſiliũ. nẽter. ñ xcr. vjenit ſpůs ſanctꝰ ſup nnð ilð ↄſiliũ petebat dauidi pᷣs. dicẽs. Ve diſcipulos i linguis igneis vt ꝓba ignea 1Mii Beß pohe m. d. v. iu. u.? ex.e.ſ. Quito loq̃rentur:⁊ legẽ igneã linguc ignee pᷣi ilſn cõſolidat mollia p foꝛitudinẽ. joc vo earent cõfidẽter. Actuß q̃rto. Repletiſt iinw lebat erplicare ſalon ꝓuer.⁊ d. Vir o.ſ.ſan. ⁊ ce. o.cůſi.y. dei. intelligit de klhe ſapiẽs.ſ.ꝑtimoꝛẽ deꝛi quo ſtat pᷣncipinʒ hoc illud Ia.6⁊. Spũs dii ſup meco co ſapiẽte foꝛtis ẽ. quia mediãte timoꝛe hʒ ꝙ vnxeritime. Tertio miſſusẽ ad li in donũ foꝛtuudinis. Serto clarificat me guã iflãmãdã vt cũ caritate loq̃ret quiu ſutbe talia rubigiẽ toilẽdo p donũ itellectus. vt git paulus ad coꝛ.iʒ. Si lin. ho.lo.⁊ zpſec quẽ itellectũ pctebat dauid dicens. Da an. ca. a.non ha. fuctus.ſ.ve.es.ſ.ant ner mihi intel.⁊ ſcrut.l.t. y ſurſů tendit p ci.ti. C Sz int hec dicta põt dubitaria niſo. vonũ ſapiẽtie.ſapiẽtie. y.dicẽs. Iuno- quo ſpũs ſauctꝰ miſſus ẽ. Ad qð bꝛeui⸗ ſs en caui? venit in me ſpůs ſapiẽtie ⁊ intelle ter rñdetur m doctrinã nñi doctoꝛis pe jpieen ctus ⁊c. ¶ Secũdo pᷣncipaliter fuit miſ tri de aqla qui in ſuo pᷣmo ſup ſnias di. iſdal ſus ſub ſpẽ ignis rõne ercellẽtie. Ignis i.duas de hoc opi. narrat? dimittitvr iisi exccllit oĩa elemẽta tribus modis.ſ.ſpẽ. timã tenẽdo ſe cũ pᷣma q̃ eſt opinio ma⸗ jmin oꝛdine. vtute. Specie rõne pulchritudi- giſtri dicẽtis. Q.eſan. miſſusẽ a pane in his i luce. oꝛdie rõne ſublimitatis in ſiu. a filio ⁊ ſeipᷣo. Et rõ huiꝰ eſt. qꝛ cũ da ſipheeiſ vtute rõne vigoꝛoſitatis i actiõe. Sic et tio ſiue donatio J. ſci ſit opatio dei.et ipiciow ſpůs ſãctus ĩ his oĩa excedit. Pꝛopt᷑ pꝛi opa trinitatis ÿm ang ſunt idiniſa ſeg ph. Pe mů di ſpũs incoinqnatus.ꝓpter ⁊m dʒ tur q talis ab oĩibus tribꝰ ꝓſonis pꝛoct ſusihe ſpůs icõpꝛehẽſibilis.ꝓpter ttinʒ di ſpũs dat. Q pcedat a pie haber Fo. i4. Pa niſ juincibilis. ¶ Tertio ſuit miſſus ſub ſpẽ raclitus aũt pũs ſan. quẽ mittet pfino nen ignis rõne multiplicis efficacie.nã ꝓpt᷑ mine meo. ꝓcedata filio habei Jo. umtci triplicẽ efficaciã ñc miſius eſt. Pꝛimo io Sait abiero mittã euʒ ad vos· g ſitecci ga pfectos ſpiritualesviros illumiat aq talis miſio ẽt ꝓcedata ſeipo ſpũſciõ ha ydic cognitioneʒ veritatis. Jo.io. Bocebit bet. Jo. io. Vi añt Vencrit ille ſpũs ve irem vos oeʒ vitatẽ. Secũdo qꝛiflãmat ad ritatis ⁊c.oc iſinuat leo papaitmo⸗ hit amoꝛẽ caritatꝭ ad ro.x. Caritas dei dif ne hnis feſtinitatis dicẽs. Btẽ trinitatt ieran fuſa eſ in coꝛdibus nñis p ſpm̃ fanctũ icõmutabilis dininitas. vna ẽĩſubſtan ie datus cſ nobis. Tertio conſolidat ad tia. idiuiſa iope. cõcoꝛs ĩ volũtate. par ſiecz amoꝛẽ ⁊ tolerãtiã paſſionis. Luce vlti ipotẽtia. equalisi gloꝛia. Wt augꝰi.is. hiii mo. Seacte ĩciuitate quoaduſq; idua libꝛo de trinitate dicit. ſpũs ſan.ſeiß;

o.(Tenoni unh ſub haui coꝛigeii ſdi ad iguij nseadngti Smembs dicon A. Osentzuu piuũ icer anibumm onindomatepu ctadlngidii Lonb'ytpäichi Qu pisſumi Sgneis vtÿbaig Medlinguc igne auüqr. ey ſdi. ineilgi Sos diiſupme oniſitiadi
uväri q coriz. Siinho. .ſaens.ves. er dic böt dubin une qobu annãnfi douons 0 pmo ſup ſniasi nara? dimit maqctopinion n miſusẽapa urbuc.gch A ſi opalio de naug ntidiuiſ busnbpſonisn piebabci do i zun. qu minetyi iuaflio bab omuäcalm cluaſcßo hiu vnerilehn inullepuuh usdicks. Bir unis. miſt e.ccowiwiuſ⸗
gigo⸗ Luyi iviglo.& 1
*
ud. Wſi
Sermo cœxMMI.
dat. Et ponit exẽplů illnd. Sicut coꝛpꝰ carnis nihil eſt alind qᷓ; caro.ſic donum ſpũs ſãcti nihil aliud ẽqᷓ; ſpũs ſanctꝰ.in tñ ergo donũ dei eſt i qᷓ;tũ datur eis qui bꝰ datur. apnd ſe aũt deus eſt.Nð.n. di ci põt nõ eẽ ſue poteſtatꝭ de quo dictũ ẽ. ſpũs vbi vult ſpirat.nec mirũ ẽ ꝙ dicit J.ꝙ.ſ.ſan. miſſus ẽ.ſ.tẽpoꝛalit. ga pat miſit filiũ iut᷑ illð apli. AMiſit de filinʒ ſuũ. AMiſit ſpm̃ ſanct.iu᷑. Jo.iõ. Spi ritus ſanctꝰ quem mittet p in nomine meo. MMiſit ſeipm. Iut̃ ilud ere.23. Celũ ⁊ terram ego impleo.hec ſatis no bis demõſtrant ſuam miĩam. Vñ angꝰ ait. AMiſit nobis filiũ ſuũ i pᷣciũ nñe redẽ ptiõis.ſ.ſan. in p̃uilegiſi nr̃e adoptiòis. ⁊ ſeip̃m totũ ſeruat in hereditatẽ adopta tis. Et hec ſufficiant ꝓ pꝛima pte ᷣmo nis. Cõcluſio ſecũda eſt talis i oꝛdine ꝙ ſpũs ſan.datus? miſſus eſt.jo.die a paſca.⁊ hoc ꝓpter tria. pmo qꝛ ab eo ẽ legis pfectio. Secũdo qʒ ab eo eſt etna remuneratio.tertio qꝛ ab eoẽ peccatoꝝ remiſſio.¶ Dico pᷣmo ꝙ ſpũs ſanctus
miſſus eſt. o. die poſt paſca eo ꝙ eſt
legis pfectio.nã pᷣʒ glo.a die agni imola ti jo. data eſt ler ĩ ſublimi montis loco. ſpůs ſctũs in igne. lex ĩ mõte ſinay.ſpũs ſanctus ĩ monte ſyõ. lex ĩ ſublimi mõtis loco.ſpiritus ſanctus datur in cenaculo.
vñ ꝑhoc iſinnatur ꝙ ipe ſpiriius ſãctus
ẽ pfectio totius legis. Minc ait apoꝰ ad ro.iz. Plenitudo legis ẽ dilectio.ſ.ſpi ritus ſauctꝰ. Dirxi ſecũdo ꝙ ſpũs ian cius miſſus ẽ hodie. qꝛ ab eo eſt etna re muneratio. Vñ glo.4o.dies qbus poſt reſurrectionẽ cũ diſcipnlis cõuerſatus ẽ pñtẽ eccleſiã deſiguant.Ita qnquageſi⸗ mꝰ dies quo ſpũs ſanciꝰ dat denarium eine remuneratiõis expꝛimit. ¶ Dirxiʒ? ꝙ ſpũs ſanctꝰ.o.die datus ẽ qa ab eo tñ peccatoꝝ remiſſio. Vñ glo.ibidẽ. õ in.o.qꝛ idulgẽtia ficbat ĩ inbileo.⁊ per ſpm̃ peccata remitrũtur. Et ſequit ifra. In ſpiriuuali iubileo rei moꝛt ſolnũmr.
—————
———————————————————————
— 3. debita dimittũtur exules ĩ patriã reuo- cantur. hereditas reddit amiſia.ßui.i. hoĩes peccato venũdati a ßᷣnituts ingo liberãtur. De pᷣmo.ſ.rei moꝛtis ſoluũt᷑ ai pau.ad ro.S. De ßo ait petrꝰ.ꝓ.ca. ſue pᷣme canonice. Caritas opit multi⸗ tudiuẽ peccatoꝝ. De ttio ait dauidi ps. Spũs.t. de. me iter. re. De qjrto ait pan lus ad ro.S. Ipe ſpũs reddit teſtimoniũ ſpũi nro ꝙ ſumꝰ filij dei.ſi aũt ſilij⁊ he redes. e.j. ait pau.ad coꝛ.ᷓrto. Vbi ſpũs ði ibi libertas. ¶ Sʒ int hec vᷣba ſatis ꝓueniẽter q̃ri põt qua hoꝛa huius ſcratiſſime diei ſpůs ſcůs miſſus ẽ. Ad qð bꝛeuiter rñdet ſʒ doctrinã nii docto ris frãciſci de maro. Q hoꝛa ttia miſſus ẽ. Et hoc ꝓpter tres rõnes. tio rõ ne ꝑfectiõis. Secũdo rõne ſiludinis. Tertio rõne erẽplificatiõis. ¶ Dico pmo ꝙ hoꝛa itia fuit cõueniẽs miſſioni ſpũs ſãcti rõne pfectiðis.nã in ſacra ſcri ptura iuenit triplex ſtatus. Pꝛimꝰẽ na ture.⁊ iſte fuit bonꝰ⁊ durauit vſq; moy ſen. Secũdꝰ ẽ legis ſcripte:⁊ iſteẽ me lioꝛ ⁊ duranit vſqʒ ad vpᷣm. Tertiꝰẽ le gis gie? iſieẽ pfectus ⁊ durabit vſe; ad iudiciũ. Et qꝛ ſpũs ſcũs venitĩ terno ſta tu gẽ pfectionis.ð hoꝛa tertia fuit cõ⸗ ueniẽs hoꝛa miſſiõis. Diri ßo ꝙ ho⸗ ra tertia fuit ↄueniẽs miſſioni ſpũs ſãcti rõne ſilitudis. Nãi btiſſima trinitate re periuntur tres actus ad ſimilitudinẽ ſo⸗ lis.⁊ iſti actꝰ dicũtur actus hierarchici. Quoꝝpᷣmusẽ purgare: ⁊ pertinet ad pſonã piis. Secũdꝰ ẽ illumiare ⁊ pti⸗ net ad pſonã filij. Tertiꝰ ẽ iflãmare et ptinet ad pſonã ſpũs jancti. Et quia ſol in ma hoꝛa purgat vapoꝛes eos reſol- nẽdo. In= ilumiat. In z* iflãmat. ið aueniẽs juit ipi ſpiritm ſancto 3* hoꝛa mitti. ¶ Diri tertio ꝙ hoꝛa tertia fuit cõueniens miſſioni ſpũs ſancti rõnc exẽ pliticatiõis.ſ.vt doceret nos reddere bo na ꝓ malis. Mam hoꝛa tertia pᷣs baiu làãs hibi crucẽ de ciuitate fuit 3

De ſpiritu ſõcto
Nero hoꝛa tertia miſt in cinitatẽ ſpirir Cq ſt vere fundatus p verã hũilitatẽ. v lanctũ. Mis tribꝰrõnibꝰ hoꝛa tertia ta ſit vere oꝛnatus pverã oĩonem. um li miſſioni fuit ↄueniẽs. Et hec ſufficiãt ¶ ſit iluminatus ꝑ verã pᷣdicationt. v¶ Pæpte. C Võcluſo ttiaẽ talisi oꝛdie qᷓq ſit getarus ꝑ verã paciſicationẽ. nsu ꝙ ſpũs ſãctus miſſus cſt ꝓpter ſex cãsq̃ ¶ ſit eleuatus p verã contẽplatonẽ. q notãturi hac aucioꝛitate. aracliꝰaũt ¶ Bico pᷣmo ꝙ ꝗ vut gratiã ſpũs.re n ſpůs ſcũs ⁊c. Cꝛimo ad ↄſolãdũ me cipere dʒ eẽ mundatus verã ↄſeſio⸗ usi ſios. qð norat cũ dẽ. Haraciiꝰ. qð idẽẽ nẽ.iRõ huiꝰẽ.duo ꝗᷓria nõ poſſunteſ: ig qð cõſolatoꝛ. Vñ Zſd.oi.ait. Spũs dñi ſñimnl in eodẽ ſubiecto. ſᷓ gratia ⁊ pecc muit ſup me ⁊c.⁊ ſequit i fine.⁊ ponerẽ cõſo⸗ tũ ſunt ʒria p̃ᷣnatiue.genõ poſſunt cẽ ůt lationẽ lugentibus ſyon. hinc Bꝛe. ait. mul ieodẽ ſubiecto.⁊ p ↄñs opʒ ꝙ illnd ua Võſolatoꝛ ſpũs di ꝗ de peccati ppctra- peccaũ purgetur ab iliò taliq vut gra(V
tione merẽtibus dů ſpẽ venie pꝛeparat tiã recipe ad hoc ꝙ illa gra in illo. vg chere
ab afflictiõe triſutie mentẽ leuat. CSe leat habitare.qð nõ põt fieri nipcon⸗ in. i cũdo ad vinicãdũ moꝛtuos. qð notat ſeſſionẽ. Hinc abꝛoſius ſup Beati imna v cũ di. Spũs.qꝛ ſpũs eſt g viuificat. Vñ culari ait. Qui ſe accuſat⁊ ñ peccatoꝛſt ſis 0 Iſa.37. it. Qſſa arida audite vbñ dñi inſtus eẽ icipit. Et angꝰili.de pnia. Lõ u ⁊̃̃. Et infra. Ecce cgo mittãi voð ſpm̃ ſeſſio eit falus aĩaꝝ. diſiipatrix vicioꝛn. Sct. ⁊vinetis. ¶ Lertio ad ſanctificandum reſtauratrix vtutũ.oppugnatrix demo⸗ lba imũdos.qð notat cũ di. Sãctꝰ.ſicut.n. nů.qd plura?obſtruit ĩſerni poꝛtas ape ololo di ſpũs qa viuiſicat.ita ſctũs qui tancti rit pdradiſi. Erẽplũ habetur de hocij he. ficat ⁊ mũdat. Vñ fanctus idẽ ẽ qð mũ⸗ actibꝰ apoſtoloꝝ.yca.vbi di. Qapo iv dus. Hinc dauidipᷣs.dicit. Ilnmis ipe lolis iponẽtibus manus accipiebãtipĩ cnan tus.i.inundãs ⁊ abũdãs gya ſpũs.letiſi ritũ ſanctũ.qð ſignũ eſt abſolutiõis qᷓñt quiue cat cinitatẽ dei.i.eccliaʒ dei. Et pillud i confeſione. C Dixißo ꝙ ꝗ vnlt gra⸗ ne fiumẽ ſancificauittabernacuiũ ſuũ altil tiã.ſ.ſan. recipere dʒ eſe fundatus pve hgn ſimus. ¶ Quarto ad cõfirmandũ amo ram humilitatẽ.iõ hꝰẽ quia nemoi in rẽ iter diſcoꝛdes ⁊ odioſos. quod notat bẽter manet in domo ſuoꝝ inimicox; ne cũ dicitur. Mater. Mñ eni deus ẽ ꝗ na- ſuperbus eſt domns dia boli.g eſtinim inni turaliter diligu nos. Vñ di. Zo.iꝗ. Ipᷣe cus.ſ.ſan. ergo in mente ſuperbi graia iti eni pater amat nos. ſi p ⁊ nos filij eius ſpůs ſancti nõ dignatur deſcendeſe.et p nini ⁊ fratres adinuick.⁊ iter fratres pfecta Zriů in mente humilis dignat deſcenit kdte cõcoꝛdia pſcnerat. ¶ Quinto ad ſaluan re.inc dauid ꝓpheta dicebat in ps. munt dũ iuſtos qð notatur cũ di. In noic meo Qui emittit joniẽ in cõnallibus.i.gram mch qð& Jeſus. ⁊ ſalus iterptat. In nomine Iſan. donat humilibus. Nrẽpli babe nich ig Jeſu i.ſalntꝭ pater miſit ſpm̃ vt oſtẽ mus i apoſtolis vr diĩ achus erãtſe⸗ igie dat ꝙ ad ſaluandas gẽtes venit. CSe dẽtes. ⁊ ꝑ hoc ſignificatur ꝙ erantbu⸗· a no ad docẽdũ ignaros qð hotatico qð miles. ¶ Virittioꝙ g vnlt recipe gra⸗ nn dẽ. Ale vos docebit oia ⁊c. CSʒ in. tiã.ſ.ſan. dʒ eẽ oꝛnãtus p verã oonez. m her dictã ſatis ↄueniẽter q̃ri põtq̃ ðᷣbẽ̃t õ huius ẽ qꝛ cũ ienãgelio dicaturpe uigi ineſſe alicui vt gram ſpũs ſancti a qᷓ tot tite ⁊ accipietis. ergo ꝗ in oĩone denote ere bona ꝓcedũt valeat habere. Ad quod petit talẽ gratiã ßᷣm ſniam euãgelij opti cht. bꝛeniter rñdet. ꝙ requirũtur iſta inferiꝰ hebit ip̃aʒ. Hinc ſaron ſapiẽ.yait. In⸗ i
ſubſcripta.vʒ.
nocaui? v.im.ſ.ſapientie ⁊ intellectus.
d
„„„
cci vermůcanopuers zont. ẽtli dehotbabcur mapoilog k
„
1 —

up bitu Sbweräoſohe sperä pcic eri pauicaii eri nplau vul graij ſpüs Ausp verz 2i o zrunöpofint
.ppis opʒo abllo uig gllginto opötſerinpe vius jup Bei (uſurüpecu ung ilt de pnul dilpatrir vicin
rOohlghätirden
iicwipoms güvunden 7 vidi. manus acchichi chabwunöst
Qnfopow
dieſendhusp gõht quia nem mo ſuoꝝ inimice s diavoli. geſtiſ
men ſuperbign
ant deſcenden miis digna de poben diccbai inchuallbus iz mibus. Erẽpl qvdiiacbuse gucuur pan nopgvourch anusp wiſ cüieuigei dun nrgo ginci zim ſnimeit elnſpiu npiin ocbeharun⸗
v vicitur in actibus erãt vnanimit pſe nerantes in oĩone. C Virxi q̃rto ꝙ qui vuit gĩam ſpũs.ſ.recipere dʒeẽ illumia tus per verã pᷣdicationẽ. IRõ huius eſt quiq ignoꝛãtia ⁊ ſciẽtia nõ poſſunt ſimł᷑ ſtare in eodẽ.ſʒ ſine pᷣdicationecõiter ho
mies efficerẽtur ignari.⁊ gratia ſpũs.ſ.
eit gratia ſciẽtie. ergo nõ dignabitur ve nirẽ ad ignoꝛantẽ. hinc dii actibus apo ſtoloꝛũ ⁊ẽ pulchꝛũ exẽplũ actuũ.io. Ad
huc loquente petro cecidit ſpüs ſanctꝰ.
¶Mixi qnto ꝙ qui vult gram ſpũs.. recipere dʒ eẽ quietatus p verã pacifica tionẽ. Ratio hnius ẽ.gratia pacis non vadit vbiẽ guerra⁊ diſcoꝛdia.ſʒ gratia ſpũs.ſ.en gra pacis. ergo nð vadit liti⸗ gantibus.ſʒ quieſcentibus. Hinc Ja. o6.ait. Super quẽ reqnieſcet ſpũs meꝰ niſi.¶ h.⁊ quie. Exẽplũ habetur i actibꝰ apoſtoloꝛũ.vbi di. Dũ cõplerẽtur dies penthe.i.dies requictiõis. Dixi ſexto
ꝙ qui vult gratiã.ſ.ſan. recipere dz eſſe
tienatus ꝑ verã cõtẽplationẽ. Rõ hn ẽ.quia quivult capere celeſtia dʒ deſere re terreſtria. qð nõ fit niſi per ↄtẽplatio nẽ.ſʒ gratia ſpũs.ſ.eſt celeſtiale donnz. igitur. Hocexplicat Wꝛe.li.j. mꝛa. d. qMes noſtra ad ꝓtẽplandũ deũ nõ du⸗ citur niſi ab alijs qͥ exterius iplicant ſtu⸗
Sermo. XXIX.
34 ipſa mea conſideratiõe deſicio. ʒulet — ſpũs.ſ. gratia cytharedũ ⁊ pſalmi ſtã facit. Implet abſtnẽtẽ puerũ?⁊ indi cẽ ſenũ facit. JImplet paſtoꝛẽ armẽtariũ ⁊ ꝓphetã facit. Implet piſcatoꝛẽ ⁊ pꝛin cipẽ apoſtoloꝛũ facit. Implet perſecuto
—
rem? doctoꝛẽ gẽtiũ facit. mpiet publi
canũ⁊ euangeliſtã facit. q; ergo inſani ſumꝰ qui hũt ſpm̃ nõ qͥrimꝰ. t lic ma
gnilice vñe ⁊ cines amantiſſimi erpe⸗ dite ſunt hꝰ fructꝰ tres partes quas ſupe rius ꝓmiſimus.qnẽ obſecro vos deuo
te contẽplari vt hic ſci ſpũs gratia eru⸗ diti in futuro ad gloꝛiã valcatis pertin⸗
gere. Amen.
¶ Sominica pᷣma poſt pente. de miſeri XXIX
coꝛdia. Sermo. XIX.
— mibicoꝛdes ſi⸗ ( Stoten ⁊ pater ve
e nier milericoꝛs ẽ. Luce.ð.
Cꝛo hꝰ ſacri ⁊ ſãcti euã gelij byſtoꝛiali declaratiòe
effectꝰ ehicacit᷑ dirigit ⁊ oltendit.vʒ.
¶Coꝛpiũ nõ iudicãdo nec ꝓtẽnendo. ¶ Rerum oium copiã ſubucnitdo ⁊ tri⸗
bnendo.
C Erẽplũ bonũ mala pᷣmoa ſe tollẽdo. ¶Bico pᷣmo ꝙ ille di eẽ mißicoꝛs ger⸗
ga primũ hʒ coꝛ piũ:nec eũ indicat nec
dioſe ſubtrahatur.mẽs noſtra nullo mõ ga ꝓp
ad vim itime cõtèplationis rapitur niſi ſiudioſe pꝛins a terrenoꝛũ deſiderioꝛũ tu multu ſopiatur. Erxẽplũ de hoc habe tur in aplis qui acceperũt ſpũs.ſ.in ſupe rioꝛi cenaculo.vt in actibus legitur. ad ſigniſicãdum altitudinẽ cõtemplatiõis.
Merito igitur hec oia ad noſtrã pᷣpa rationẽ facere debemus cuʒ oia bona. oia melioꝛa.oĩa optia cũ tali gratia? ex
taligr̃a nobis cõmnnicẽtur. Vñ We.
ſuper eʒechielẽ. talẽ gratiã cõſiderãs di cebat. Conſidero pies noui.⁊.v.teſt. et
dauid.danielẽ.amos.petrũ.panlũ. ma theß. apertis oclis fidei innieoꝛ⁊ ſãctꝰ ſpůs qjlis ſit artifex ꝓſiderare volo.ſʒ in
—————
———————————————————————— —————————
eñ dãnat. Rõ hꝰ ẽqꝛ nullꝰ mißicoꝛs pu tari dʒ q3 motũ nãe.ꝗᷓ ꝓrimũagit. hec natura hominũ ꝓna eſt ad clemẽtiã ʒ beatũ hieron. Erge nullꝰ mißicoꝛs pu
tari debet niſi erga pꝛorimum coꝛ piuʒ
⁊ clemens erbibeat? oſtendat. Hinc au guſtinns nono de cinitate dei ait. Mi⸗
ſericoꝛdia eit aliene miſerie in noſtro coꝛ de compafo. Et ſi viderit ꝓrimum
panperem infirmum ⁊ alias miſerias habentem non debetille talis qui mi⸗
ſericoꝛs eſſe vult eum indicarẽ ꝙpꝛo pter ſuos deſectus in hoc deuenit ⁊ con
tra ipium deſpicere: et ei non ſnbue⸗
nire. Sed totis vridus dmeet 8
notãnꝙ mißicoꝛs ille di ꝗ prio ſuo tres
—
——

Se miſericoꝛqia
1 tia in eo ſunt gbus ad miſerias deuenit tiò duiciter iubueniẽdo ibi. AMẽſurã bo
ait in euãgelio hodierno. Eſtote. mi.ſi.⁊ ni erẽpli erhibitio malũ remonẽdo ibi. p.u.mi.eſt. Wolite iudicare ⁊ nõ indica⸗ Micebat añt illis ⁊c̃. t vt clurius hec
taus erga pctõꝛeʒ ſic ipſi dicebat. Wum te hiſtoꝛie fructꝰ crit mia ꝓrini ad quã efuderis eſuriẽn ſupple vl fame coꝛpis inuitat nos hodie falnato? noſter peuã⸗
1 ſi eſſe miſericoꝛs qui ꝓrimo ſüo indigenti aditate. Scð erit ð ſn qᷓlitate. Zeui coplã rex. i. hm indigentiã primi? poſſi erit de ſuq;titate. quibus declaraus erũ bilitatem ſui ſubminiſtrat.igõ huins eſt ſinis. VWonciuno pᷣma ſit talis in oꝛdi
coꝛde. Et hoc intelligitur ſi põt. t hoc afflictoꝛum monetur.ec diffinitio ct 3 plicabat aug. in libꝛo de diffinitionib magiſtralis.vcl ſic ᷣm augu. in libꝛo.9.
dicens. Mia eſt animi ↄdolẽtis affectꝰ de dii. dei. AMĩa eſt aliene miſerie ĩ no
mur pꝛoxio ⁊ largiamnr. de ꝓrimo erẽ iſtud ſonant ꝙ miſericoꝛs eſt qui miſeꝝ
plo thobie vti lib. ino mãifeſiũẽ ꝗcoꝛde habet coꝛ in qlienis miſerijs. Mam m
1 7 ope ꝓrimis ſuis cõpatiebat. ¶ Viri hiſidoꝛum iſtud vocabnlnm ſc appella
3* p ille dicitur eſſe miſtricoꝛs etiam tum eſ.quia mia miſerum facit coꝛ de bonum eremplũ donat ꝓrimo ꝑ bonaʒ alicna miſeria. Et ſic funttres diffinitio
vitam.? malũ qðagit aggrauando alte nes hᷣm ꝙʒ ſunt tres motus nos inducen
rius malum minoꝛando. Ratio huiꝰ eſt tes ad hanc mĩam habendã. MMotꝰ..
2operis erbibitione. q; etiã in vitioꝛum nalis. Motꝰ nature beſialis. CMico
platione: quod melins miſericoꝛditer pᷣmo ꝙ ad miaʒ habendaz indtcit nos ſieri nõ põt q; per bonũ exẽplũſʒ exhi motus hature diuinalis. Mam natura bitionẽ mie. inc Rabanꝰ ſup Aat. diuina innitat nos ad miaʒ habendam
ait. Aia conſiſtit in elemoſynis largiẽ- tripliciter. Mõne. auctoꝛitate. ⁊ exẽplo dis. in malis tolerandis. in cõuitijs re. pꝛimo rõne ſic. Filius dʒ imitari ve⸗ mittendis veliniurijs.⁊ cõuitijs caſtigã ſigia patris.ſed ego ſuʒ pater rõne crea 3 dis. Bremplũ habetur gene. io.de loth tionis:rõne gubernatiõis:rõne adoptio qui mia ⁊ pietate motꝰ dicebat ſodomi nis ⁊ſum miſericoꝛs ergo ⁊ vos debetis tis? vno eremplo vt ab illo peccato de cẽ miſericoꝛdes. Auctoꝛitate ſic. luc. o. ſiſterent. ¶e concluſiones magnifice c. Eſtote miſericoꝛdes.ſ.⁊.p.v.m.eſ.
benignus deus
3 dñe ⁊ ciues cariſ mi in hodierno ſacro Rremplo ic. nam ipſe
— euangelio venotant᷑: quod itres partes ſeptẽ mias nobis oſidit qbus iducimur diuidiur. Mam in pma parte ponitur ad ipluʒ imitãcũ.t iſtaꝝ ſeptẽ. ꝛia erga ꝓrimũ coꝛdis miſeratio nõ iudican eſi longanimis expectatio pctõꝛis.vud:
kenare dãmodo in malis opibus eñ nõ do nec cõdẽnando. In ſcha pte ponit foneat. ſic diſcrete vt n ↄſeruel.⁊ ſi vi⸗ erga ꝓximũ rex ommũ abũdans dong⸗
Phpler taie auxiliũ non foueant᷑. Vñ vpᷣs nam xc̃. In 3* pte pontt᷑ ergaꝓximũ bo
bimini. exẽplo Iſa. y8.qui tali mia inci pateant videamꝰhiſtoꝛiaʒ.¶ Declara
vel aic: aiaʒ tuã? giaʒ afflictã repleuert gelicã lectionẽ de qua loquẽdo tres con Oꝛet itenchꝛis lux a? tenebꝛe tue erũt cluſiones cuʒ tribus dubijs moꝛe ſolilo ſicut meridies. ¶ Pixi ⁊ꝰ ꝙ ille dicitur declarabimꝰ. Quaꝝ pꝛma crit de mie
q vana ẽ pictas coꝛdis ſi ipſij coꝛreſpõ ne ꝙ mia ᷣm damaſcenũeſt triſtitia ĩ ad det erhibitio opis. ergo oʒ ꝙ ille talis g nerůtatibus bonoꝝ: vel ſic. Mia ẽ vir⸗ 4 vult eſſe miſericoꝛs onñidat ope qð hʒ in tus per quã animus ſuper calamitate
cum additamento bencficij vt cõpatia- ſtro coꝛde cõnexio. jhe oẽs diffinitiões
quia mia nõ ũ cõſiſtit m coꝛdis pietate nature diuinalis. Aotus nature hũa
—z————
N. fül 3i ſinn mM pi ip ui ubo. kbo. kiob neque ntate ciar cpor iger jnoret
pydic
bspo nentũ
hicise
interp perõ (Te I6q b percato ame vleri (n dehu! ieai linay iohe
omni aih cüq laß.
oſ
tiinp dint ins Won h

mia ꝓrinia Unaoinoſter pu ui oxẽlong s dudis morijt rpuma cidenj lu qat. Uu bus deckralsg Maſittaisuot ccnclmtuit vſc. MPiacy ſuper caamin Madifinot maguldo. Raien minriein Meoisdijnitit incotciqu nin smiſerjs Wamſn bulun ſe appul erm hcicon cſunttres difſinit nous nos induc nbendä. Mor Honsnature bi ebeſlais. CM mls. Namnn anit babent ucu.⁊ Fius dʒimium nösröne ah o6 ergo Voð N Auaoꝛue fi h dlts.t.ynt mipeblhnn ojdt qus iu iEiiit apunpcu
Ia.z0. ait. ectat dñs vt miſereat nii. Ve autẽ illi q diuitias tãte bonitatis atẽnit. angeluʒ peccãtẽ nõ expectauit.ſʒ ſtatim ð celo pᷣcipitauit.pᷣmos quoqʒ pa rentes de paradiſo ſtatim eiecit.⁊ pecca toꝛẽ expectare diſpõit. t qᷓ;tũ expectat idẽ ꝓpheta.6.oñdit dicẽs. Vſq; ad ſe nectã ego ipſe ⁊ vſqʒ ad canos ego poꝛ⸗ tabo.ego ſeci:⁊ ego feram. 7ego poꝛ⸗ kabo.⁊ ego ſalnabo. ¶ Scða miaẽ col
latio bonitpalis.cũ pctõꝛ ſit indignꝰ pa-
ne quo veſcitur.ti deus ex ſua mera bo nitate hoſtẽ ſibi rebellem paſcit? potat. Vn Wreg. ait. Dens tribuit pctõꝛi ieli citatẽ reꝝtrãqllitatẽ tempoꝝ: ſanitateʒ coꝛpox. panẽ ad veſcẽdũ:lucẽ ad vidẽ⸗ qũ. aerẽ ad ſpirandum.⁊ hec ingratis. imo retribuemibꝰ malaʒ bonis:⁊ odiũ P dilectõe. Hinc ↄquerit deus de tali- bus poſee.xc.dicẽs. Ego dedi eis frn mentũ vinũ ⁊ oleñ ⁊ argentũ multiplica ui eis argentuʒ ⁊ auꝝ qᷓ fecerũt baal: qui interp̃tatur denoꝛatoꝛ.qꝛ bonis tpalibus pctõꝛ abutit᷑ in vanitate vel voluptate.
¶ Tertia mia eſt ↄnerſio pꝛaue volũta
tis. qꝛ benignus deus inſpirãdo ſua gia peccatoꝛẽ ↄnertit in bonũ:ipſum reuocã do a malo in quo erat:de quo ſalomon Puer. iz. ait. Verte impios⁊ nõ erunt. ¶4 mia eſt remiſſio totiꝰiniquitatis. de qua Ber.ait. Sic ex toto indulſit.tã liberaliter donauit oẽʒ iniuriã. vt iã nõ dãnet viciſcẽdo:nec cõfundat ipꝛoperan
do.nec minus diligat iputando. Eteʒe.
is.c.ait. C duacſiq hoꝛa pctõꝛ ĩgemuerit omniũ inigtatũ eiꝰ nõ recoꝛdaboꝛ. Mon ait ſi biẽnio vel triẽnio añ moꝛtẽ.ſ; qua cũq; hoꝛa. nec ait.io.vl. ioo.ſʒ oiuzʒ inig tatũ. Ecce qᷓ; multũ deus eſt benignꝰ ad ignoſcendũ. Mec tñ ꝓpter hoc moꝛãdũ eit in pctõ. quia maledictus hõ ois ꝗ pec cat in ſpe. Vñ augn.ait. ge pniaʒ duʒ ſanus es.ſi vis agere pniaʒ qñ iã pecca re non potes:peccata dimiſerũt te nõ tu ila. Hinc ſalomon eccle..ait. Viuus
Sermo. CoCIX.
85 ſanus confiteberis? laudabis deũ ⁊ glo
rificaberis in miſerationibus ilꝰ. CS. mia ẽ adintoꝛiũ noſtre fragilitatis ad ſa“—
tifaciendũ ad ſuſtinẽdum ad reſiſendũ Vnde apo.ait. Omnia poſſum in eoq me ↄfoꝛ.ad phi..⁊ ad Ro.S. Si de pꝛo nobis qʒ 3ᷓ nos: vbi dicit crpoſitoꝛ.
Põt mũdꝰiſte ſeuire ſʒ hoc erit ſernire. potitvꝛẽ tũdẽ diſſecare:ſʒ hoc erit coro nas fabꝛicare.ðs.n.ẽꝓpngnatoꝛ potẽs.
gubernatoꝛ pꝛudẽs.olatoꝛ clemẽs: re muneratoꝛ affluens.ſecurus i cũ ꝓijcio omnẽ ſollicitudinẽ cuiꝰnec potẽtia vinci
nec ſapia falli:nec beniuolẽtia poterit ſa
tigari. Coꝰ mĩa eſt ꝓſolatio eterne iocũ ꝓ ditatis que eſt ara quedã ſpũs ſcti. vnde⸗
eccle.⁊. ait. Spũs meus ſup mel dul⸗ cis. quia denotio ſpũalis ercedit omneʒ delectationẽ gandij carnalis. de q B. at. Hec eſt virtus ex alto que andream
fecit amplecti crucẽ. Laurètiũ deridere
carnificem.ſtephanũ pꝛo lapidantibꝰfle ctere genua ad oĩonẽ. ¶ Vitima mia s collatio regni celeſtis.qꝛ ꝓpter nra me⸗ rita paꝝ tenetur nobis.imo de cõdigno nibil. Mam ſi quid boni facimꝰ plus tñ debemus deo.Item qꝛ bonũ qð facimꝰ nõ eſt puxꝝ.Itẽ qꝛũeſſet bonũ ⁊ puꝝ non tñ nobis ſed deo eſt tribnendũ. vñ Iſa. 6. Omnia opa noſtra opatus es ĩ no⸗ bis dñe. Et Ber. ait. Si nati eſſemus er quo factus eſt hõ ſuper terrã.⁊ vſq; ad centum milia annoꝝ vita noſtra ex⸗ tenderetur non eſſet tñ ↄdigna paſſio tẽ
poꝛis hnins ad futurã gioꝛiã que re.ino
bis. hecmia plena oium miarum con⸗ tentiua de qua hiere.v.ait. Aetuamꝰ drim qui dat nobis pluuiã tẽpoꝛaneam ⁊ſerotinaʒ.i.gratiã pꝛcnenientẽ ⁊ ſnbſe quentẽ. que conſiſtit in.o.pꝛedictis mo⸗ dis.⁊ plenitudinẽ anime meſſis cuſtodi enteʒ nobis.ſ.vitã eternã in qua eſt ple nitudo gaudioxꝝ.fertilitas omniũ bonoꝝ ¶DBirxi ⁊ꝰ ꝙ ad mĩam nos inducit mo
us natmure humaualis.nã ler nature cx

————————
Se miſericoꝛdia
pꝛeſſe tenebat ilind fieri debere p vnum homneʒ alteri homini qð ſibi optabat fieri.ſʒ quilibet optat ſibi miazʒ fieri.igii. Mꝛeterea mẽbꝛa nqᷓlia cõpatiunt᷑ adin⸗ nicem ergo a foꝛnoꝛi ⁊ tota coꝛpoꝛa quo
rum ſunt mẽbꝛa debẽt adinuicẽ cõpati.
Hinc paulus.i.ad coꝛ.ix.ait. Si ꝗd pa
ntur mẽbꝛũ vnũ ↄpatiuntur oĩia mẽbꝛa.
¶Diriz? ꝙ ad mĩam habendã mdu⸗
cit nos motus nature beſtialis.nã tanta
mia ⁊ pietate monuẽtur adinuicẽ aues?
beſtie quod folũmõ calamo explicare ſa
tis videtur. Nam anes vt dicit i libꝛo ð
natura aialium hñit iſtã miam ꝙ nunqᷓ; vna einſdẽ ſpẽi comederet aliã eiuſdem
ſpẽi. Dicitur etiã de leonibus ꝙ parcũt Pſtratis etiã hoibus coꝛã cis. Vñ mcri⸗ to de iſtis beſtijs dici põt illð p̃s.ertrã ſibũt.ſ.p mĩaʒ oẽs beſtie ſiiuc. ¶ Sʒ hic poſſet q̃ri vtruʒ ſint alij motus pᷣter iſtos hoies erga ꝓximos ad miam monctes.
Ad að vꝛeuit rdet᷑ ꝙʒ pᷣter iſtos ſup̃dcðõs
ſi ⁊ aiij tres miro mõ ad ipſã miaʒ monẽ tes. vʒ. Amoꝛis maghitudo. patiẽ is ho bilitas patiẽtꝭ benignitas. Bico pᷣ ꝙ ad miĩazʒ hñdã mohet hoies amoꝛis ma gnitudo.qꝛ inter fratres marimus amoꝛ devet eiſe. cuʒ ergo omnes hoies ſint fra tres in hoc mũdo. qꝛ jnnt filij dei? filij ade.ergo debẽt habere maximũ amoꝛẽ. ⁊ per ñs adinuicem cõpati.iuxta ilud dentronomij.ij. Si vnus de fratribus mis qui moꝛatur intra poꝛtas cinitatis tne in terra quã dis deꝰtuus daturus ẽ tibi ad pauptatẽ venerit: nõ obdurabis coꝛ tuũ:nec Zhcs manũ.ſʒ apies eã pan peri ⁊ dabis mutuũ quo eũ indigẽ pſpe xeris.hec cã fuit in btã virgine cum pp magnum amoꝛẽ quẽ habebat ad filiuʒ ſuũ gladiũ ptranſinit aias eius. Luc. i⁊ ¶Dixi ⁊ꝙ ad miam habẽdã monet
hoies patiẽtis nobilitas. Maioꝛ dolo:
debet eſſe qñ pdit vel deſtruit vna res pni minime valoꝛis. ſedpᷣcioſa nimis:q;
quãdo ꝓditur vel deſtruitur res alicuiꝰ
parni? modici valoꝛis.⁊ p ↄñs maioꝛ cõpaſſio debetur illi rei ita magni valo ris. Cum homo igitur ſit tam pꝛecioſi valoꝛis.quia factus cſt ad imaginẽ dei. ad frnendum deo.redẽptus pꝛecioſo ſan guine ſilij ſni. Igitur cum in neccſſtate venerit debet᷑ ei maioꝛ ↄpaſſio. ¶ Dixi 3p ad miam habẽdã mouet hoies pa⸗ tientis benignitas vel innocentia. AMa gis eni ſolẽt homines cõpati alicuiq be⸗ nigne vel innocẽter ſuſtiet q; ecõtrario. t hoc ẽ qð ambꝛoſins in libꝛo de offi⸗ cijs ait. tãm vitã efficinnt tranquilli tas conſcie.i.benignitas. ⁊ ſecuritas ino centie. Et hec ſufficiant ꝓ pᷣma parte.
CConcluſio ſca ſit talis i oꝛdine ꝙꝓĩ
mia.y.ꝑ oꝛdinẽ ſt attẽdẽda.vʒ mã. pſo na. modus.intẽtio.⁊ oꝛdo. ¶ ꝛimo di co ꝙ in mia querenda vel attendenda ẽ
mã vt.ſ.fiant elemoſyne ðᷣꝓpꝛia ſuba
non de rapina vel de vfnra.qꝛ illa non
droganda ſũt. Vñ ſalomõ eccle.3 4. ait.
Dona iniquoꝝ nõ ꝓbat aitiſſimns.nec
reſpicit in oblationibus iniquoꝝ:nec in muititudine ſacrificioꝝ eoꝛum ꝓpiciabi tur peccatis. Qui offert ſacrificiũ erſba paupis quaſi qui victimat filiũ in ↄſpe⸗ ctu patris ſni. Vñ mirũ eſt de vſurarijs
qui ita parati ſunt erogare ⁊ nunqᷓ; vo⸗ lunt reſtimere. ¶ Scðo dico ꝙ in mia
attendenda eſt perſona cui danda ſit qa
indigenti.nõ diuiti.nõ hiſtrioni. Vñ la
lomõ eccle. ꝗ*. Fiji elemoſynã paupis
ne defraudes.⁊ oculos tuos ne tranſuer tas a paupere.aiaʒ eſnrientẽ ne deſpere
ris.⁊ nõ eraſperes pauperẽ inopia ſua.
coꝛ iopis ne afflixeris.⁊ neꝓtrahas da
tum anguſtiati:rogationẽ cõtribulatine
abijcias:⁊ ne auertas faciẽ tuã ab egeno
Mic Breg. ait. Non nulli huius müdi
dinites cum fame crucientur xpi paupe res ꝓfuſis largitatibus nutriunt hiſtrio⸗ nes.elemoſyna eni ad modũ ſeminiscõ mittenda eſt bone terre.i.inſtis pauperi bus. Salomon ad hanc iniam ait ecci
irl m dy jil v0 ſMot uin iwpi Nein s. quui. hob. rnit
hen
mnẽle pofuh r ppt Neci
ſuis o atene ruͤs d gene. mun ſauta
bom
niſeri ſuom hucen Pre. cher ßa tmis vü üsv lsen ten hegi poi duſ ni 7au beui uſcd h

6apois mn iumn ſtum prci A mgnsdei vsprcioſoſtn umin neccſtat Wiſſ. Ci ouchoispe, ocenta. p öpmalmigbt uetch ecörar, ſiciuntrancili . 7ſechriasio Mppma par. us jouine gi dea. vʒ.mã. pſo o C Nimo di wannendae ne dppin ſuba twur. ilanon lomõ ecck zxai batanſimhs. ne us iniquor:nec in vcom ꝓpiabi tlacrißcierſba matfiiüin ae⸗ f eſ de vſurari gnunc v⸗ do dio ꝙin mů naidandaſig növinioyi. Vit denoſfnãpa los mos ne wanlu cunenne deht puperẽ noput nepnahis vnẽ cnſbuli usſctmäthc onnlbuis cncurmih n niaumin zvmcnini
ix. Bifac iuſto ⁊ innenies retributionè magnã.⁊ fi nõ ab ipſo:certe a deo. Cz⸗ dico ꝙ in mia attendẽdus eſt modus.ſ. qᷓ;tũ ſit dãdũ. Hoc determinat apo.⁊. ad coꝛ.S.dicens. Mon vt alijs ſit remiſ ſio nobis aũt tribulatio.ſedvt ex cquali- tate in piiti tpe vra abundantia illoꝛum inopiã ſuppleat.vt⁊ illoꝛnʒ abũdantia
vfe inopie ſit ſupplemẽtũ vt fiat equa-
ltas.ſicut ſcripi eſt. Qui multũ nðõ abů dauit.⁊ q modicũ non minoꝛanuit. Hinc thob. 4. ait. Si multũ fuerit tibi abũdã ter tribue ſi exiguũ fuerit tibi ẽt exigunʒ ipartiri ſtude libẽter. C4 dico ꝙ ĩ mia attẽdenda eſt intẽtio vt nõ fiat ꝓ huma no fanoꝛe vel pꝛo tpali retribunõe.ſʒ pn re ꝓpter deũ. Hinc dis QMath.ð.ait.
Meſciat finiſtra tua ꝗd faciat ðxtera tua i. ñ ſe ãmiſceat appetitꝰhũane laudis cũ
facis opus virtutis. ¶ dico ꝙ in mia attendẽdus eſt oꝛdo vt pᷣmo te ipſuʒ offe ras deo ⁊ demũ mnnera:ſiẽ abel: ð quo
gene.4. dicit. Reſpexit dñs ad abel⁊ ad
munera eiꝰ. Vñ eccle.ʒj.di. Sacrificiũ
ſalutaris eſt attẽdere a mãdatis ⁊ diſce. ab omni iniqui. Pꝛimo ergo dz hõ eẽ
miſericoꝛs in ſe ipſo deinde in alio.vnde ſalomon eccli.zo.ait. Miſerere aie tue placens deo.pᷣmo aie.⁊ coꝛpoꝛi. Vnde Bre. ait. Non eſt mia ſʒ crudelitas. nð eſt caritas ſed iniquitas.nõ eſt diſcretio. ß afuſio ſterilẽ que non parit paſcere.i. carnis inutilis cõcupiſcẽtijs deſeruire:⁊
vidue nihil boni facere.i.aie.vʒ. cxcolẽ
dis virtutibus nullã opam dare. Qua-
lis eni mĩa ancillã reficere ⁊ dñaʒ ierfi cere?qualis caritas carnẽ amare ⁊ ſpʒ
negligere:qualis diſcretio totũ dare coꝛ
poꝛi? aie nihil? Et hec ſufficiãt de con
clnſiõe. ¶ Iut quã poſſet dubitari vtrũ
mia in ſui qualitate dicat actũvirtuoſuʒ ⁊ laudabileʒ ⁊ nõ contra iuſtitiã. Adqð
bꝛeuiter rñdetur m doctrinã ſci Tho.
in ſca ſcðe.q.zoꝰꝙ mia põt tripliciter
conſiderari.qꝛ cũ ſii ipſa mia compaſſio
Sermo. MMI.
quedam aliene miſerie vt dictum en in pᷣma concluſione:aut dicit motũ appe⸗ titus ſenſitiui.? m hec mia dicit paſio nem ⁊ nõ virtutẽ. puta cũ aliqs patitur
ꝓpter malũ alterius.aut dicit motũ ap
petitus intellectiui ᷣm ꝙ alicui diſplicet
malũ alterius. t iſte talis motus aut ẽ
rõne regulams.ant nõ. Si i.ſic mia nõ dicit virtutẽ.de qua mia au Salnſtius.
omnes homines ꝗ de rebus dubiſs con ſultant ab ira ⁊ miſericoꝛdia vacuos e decet. Non enim aius facile vernzʒ ꝓui
det vbi iſta afficiunt. Si ille motus ap⸗
petitus intellectini eſt rõne reguleus.v dicit Augn.o.de cini.dei ꝙ iſte motus a nimi.ſ.miſericoꝛdia ſeruit rationi q ita pᷣbet mia vt inſtitia cõſerueĩ ſine cu ſubnenitur indigenti.ſiue cũ ignoſcit pe nitẽti.⁊ tũc dicit iſte talis motus virtutẽ. Et de tali mĩa loqtur ſainatoꝛ Aath. i⁊. Miaz ingens volo ⁊ nõ ſacrificinʒ
Et paulus.i.ad thimo.4ꝰ ait. ietas
ad oĩa vtilis eſt ꝓmiſſiones hñs vite ᷓñ nunc eſt ⁊ future:ſupꝛa que vᷣba ait am⸗ bꝛoſins. Omnis ſũma xpiane diſciplie ĩ mia ⁊ pietate eſt. Et ſic pʒ quõ mia er ſui qualitate dicit virtutẽ. Concluſio tertia que eſt de qᷓ;titate mie talis eſt. œ
opa mie ſunt.iꝗ. quoꝝ.ſeptẽ ſũt coꝛpo⸗ ralia.⁊.yſpũalia. Coꝛpoꝛalia ſũt hoſpi
tari pegrinos. potare ſitibũdos.cibare famelicos. Redimere captinos:veſtire nndos: viſitare infirmos: ſepelire mo
tuos. Et hec continentur in hoc verſu.
Caligo:poto: cibo. Redimo:tego:vi⸗ ſito: ↄdo. Spũalia opa mie ſũt. Conſu⸗ lere ignoꝛãtes. Repꝛehendere pꝛanos. Lonſolari afflictos. Indulgere peccan tibus: patienter ferre iniurias:oꝛare pꝛo omnibus.⁊ continentur in hoc veriu. Wõſule:caſtiga:ſolare:remitte.ſer.oꝛa. ¶Sed iuxta hec dicta dubitare aliquis
poſſet cum in his operibus exequendis
magnus laboꝛ ſit qᷓ;ta eſt merces q ꝓp̃* bechiipoſt. Id aß buuit ridetꝙ e
—
————

Be miſerioꝛdia
miſericoꝛdia tr es mirabiles vtilitates ꝓ cedunt.ſ.pᷣma vtilitas cſt diuine maie⸗ ſtatis amicitia.⁊ꝰ cit diaboli diſplicẽtia 3 ẽ aie rõnalis cõplacentia. ¶ ico pᷣ ꝙ ex mia ꝓcedit vna vtilitas q̃ eſt diuine maicſtatis amicitia. Mã mia deo tĩ pia cct ꝙ ꝓpter ipſaʒ efficit nobis amicus. placet.n.mia deo ꝓpter tria. Mꝛlo qꝛ p eam ſibi creature aſſmilant. ⁊ qꝛ p eã creature ſuſtentant᷑. 3? quia ꝑ eam ſibi munera dant.¶ Dico pᷣmo ꝙ mia pla cet deo.qꝛ ꝑ eãſibi creature aſſimilãtur. nã deus ẽ ſũme miſericoꝛs. Vñ de eo di in p̃s. Miſerationes eins ſup oia opera eius. Minc dicitur luce.o. Eſtote.m.ſ.? P.v.mi. eſt. qꝛ ſuple ſi ita eritis ipſi deo ſi miles effect eritis. C Dixi ſcðᷣo ꝙ miſe⸗ ricoꝛdia placet deo.qꝛ ꝓpter eã creature ſuſtentani.vñ ſi mĩa nõ eẽt que creatura eſſet cũ per miam deus mũdũ creauerit regat ⁊ cũcta gnbernet: Quõ etiã creatu- ra ſubuen iret alteri creature ñ mia non eẽt: Hinc ad laudẽ ſui leo papa in quo⸗ dã ſermõe ſic au. Mie vᷣtns tãta eſt vt ſi ne illa cetere etiã ſi int pꝛodeſſe nõ pñt.qᷓ; nis eni fidelis ſit ⁊ P ⁊ ſobꝛius ⁊ alijs maioꝛihns adoꝛnatus inſignibus ſimiſe ricoꝛs tñ non eſt miam nõ merei. ¶ Di xizꝰ ꝙ mia placet deo qꝛ per eã. ñbi mu nera dantur. Nazʒ cũ aliquis ꝓximo ſuo miaz facit deus talẽ miaʒ ſibi a ppꝛopat. vnde etrus rauẽnas in quodã ſermõe
erpones iliud AMat.z. Eſurini ⁊c̃.ait.
In regno celi coꝛã angelis in ↄuentu re⸗ ſurgentiũ ꝙ abel paſſus ſit. ꝙœ mũdũ noe ſaluauit.q abꝛaã fidẽ ſeruauit. ꝙ moy- ſes legẽ tulit.ꝙ petrus crucem reſupinus aſcendit deꝰ tacet. Et clamat ſolũ ꝙ pan per comedit dicẽs. eſuriui ⁊ dediſtis mihi manducare. C Dico ⁊ ꝙ er mia ꝓce⸗ dit ⁊? vtilitas que eſt diaboli diſplicentia diſplicet enim mĩa diabolo ꝓpter tria. MPꝛimo quia p eã a ſuis manibꝰ pciõꝛeri pit. ⁊ qʒ ꝑ eã ipſe ſupbus vincitur. 3⸗ qꝛp eã domus eiꝰ deſtruit. Mꝛimo di
co ꝙ mia diſplicet diaboloquia ꝑ eã pec catoꝛ q ſuis manibus eripit.ſicut pʒ de fi lio ꝓdigo qui q̃ʒuis ſernus eiꝰ eẽt effectꝰ
tñ dei mia a ſua ptãte ſuit liberatus.vn⸗
deNe. ra. in quodã ſermõe ait. Ite ꝓfer te ſolã pᷣmaz. Mõ dirit vnde venis.vbi fuiſti. vbi ſunt qͥ tuliſti. qꝛ tantã gloꝛiaʒ in
tantam turpitudinẽ cõmutaſti.ſedꝓferte
ſtolã ⁊ induite ilũ. Videtis qꝛ delicia nõ videt vis amoꝛis.et tanta mia pater de⸗ licta neſcit. ⁊ꝰ dico ꝙ mia diſplicʒ dia
bolo.quia per eam ipſẽ ſupbus vinciur vnde qͥdam glo.at. De nullo ſic vincit
diabolus ſic de mĩa Cz dico ꝙ mia di ſplicet diavolo.quia per eam domns eiꝰ deſtruit. Mã domus diaboli.i.infernus multũ deſtruit per contritionẽ. multuʒ ꝑ deuotionẽ.ſed magis p miĩam.vñ xer. ait. Bonũ eſt vnguentũ cõtritiõis qð cõ ficit᷑ de cognitiõe pctõx.melius denotio⸗ nis qð cõficit᷑ de recoꝛdatòe bñſicioꝝ dei. vtrũq; vicit vnctio pietatis. ¶ Dicoʒ⸗ pᷣncipir ꝙ ex mia ꝓcedit alia 3? vtilitas que ẽ aie rõnalis cõplacẽtia.cõplacet.n. mia ipſi hoiꝓpter tria. ꝛimo qꝛ peã mũdus a pciis efficii. ⁊ qꝛ ꝑeã in hac
vita tpalibus rebus abunde pqucit᷑. 3 quiap(am in grã future glie ſub ſpe cõ
ducit. ¶ Bico pᷣmop miĩam homo mũ dus a pctis efficitur.vñ ſalon eccie.ʒ.
Ignẽ ardentem extinguit aqua ⁊ ele.re.
pctis. Dico ⁊ ꝙ ꝑmiĩaʒ hõ tẽpoꝛali bus bõis abũde pducit.vñ Bꝛego Ter rene ſube per hoc ꝙ paupib? diſtribuũ⸗ tur:multiplicant᷑.vñ legitur ð quodã bo nifacio epᷣo i li. dyalogoꝝ ꝙ cũ eſſet pner oꝛreũ matris in vfũ pauperũ cõſũmanit
qð cũ mater ppendiſſet ſiatiʒ eũ increpã
do pugnis faciẽ ſuã pcutiebat.ofone aðt a bonifacio facta oꝛreũ plenũ inuẽtumẽ.
¶Dico 3 ꝙ p miaz hõ in g̃a future grie
conducitur.vñ dicitur cccl.ʒ9. Helyna
viri q̃ſi ſacculus cũ ipſo.⁊ gratiã hois qjñ
pnpiilã cõſeruabit. Et poſiea reſurget ⁊
retributioneʒ retribuet. Jõ paulus i.ad
pi. on gii yn hen unt nri (Dor ſu.S
n nde fiup
(Dobe (Do Dicc geſtp ſonẽ. won ni vechi qod ſi ſiann lan ſenone boſ, ufn ſinio iz vüpai uit pzerh liehoi Ndait ſs di ſur. un. g ußſt ſn le

d yens. vhi amägiazin Mu eupin
sdelcan M miapaerde. iadipliczdi upbns vincin eullo ic viſci dicoꝙ mi eam domnsch boli. inſerns ion. mulnzp Mum yi xzer. chuöis qö c5 Weinsdenotio⸗ uöebiſcor dei. uuis. C Dioy Atalaz' wiluns citu.cᷣplarern, Pmoqpei peäin hac nde pduci᷑. 3˙ egle ſublpe c⸗ niam homomi iſalon c4 acuatele.w. mitz ho tẽponi iv Biego T up viribni egur ðauodid grpcücſet ner cöömn ſuiurze inan
bz. oionti cplnuinn ien md M poaginii Eipount u. Phu⸗
thi.4' vt ſupꝛadictũ eñt ait. Mietas ad omnia valet ⁊c̃. t ſic expedite ſũt ma gniſice comes ⁊ ciues denoti huiꝰ fructꝰ partes quas ſupius enumerauimꝰ.quem obſecro erga paupes vos hfe: vt hic gra tiam? in ſuturo gioꝛiam valeatis a deo muſericoꝛditer optinere. S ¶ Mominica ſecunda poſt pent᷑. Ve inſti cia. Sermo.. quidaʒ fecit cen b/— mo magnã ⁊ voca⸗ uit mltos Xuc.iꝗ.¶ꝛo hꝰ 6 ſacri? ſcti enangelij hiſtoꝛiali declaratione notãdũ ꝙ ille vere inſtꝰ vo cari debet qui tres actus virtuoſos a in⸗ ſticia pꝛocedenies operatur ⁊ continẽtur in his tribus concuſiõibus.vʒ. C Debet eẽ inſtꝰ ad ſe per pcti remotõeʒ. ¶Debet eẽ iuſtꝰ ad ꝓximũ p ai ↄpaſſiõʒ ¶ Debet eẽ inſtꝰ ad deñ ꝑ verã dilectiõʒ. ¶ Bico pꝛimo ꝙ ille debet vocari iufius g eſt pᷣmo inſtꝰ quo ad ſe p peccati remo tionẽ. Ratio huius eſt.qꝛ ille eſt inſtus q non niñ ſna retinet cuʒ ᷣm mĩam phi in zethicoꝝ. Inſticie ſit reddere vnicuiq; quod ſuũ eſt. ſed pctm̃ ſemper dʒ eẽ alie⸗ nũ a natura hois.quia eſt depꝛauatio ipſi us nature.ergo qui vult eẽ iuſtus dʒ a ſe remonere pcim̃. Et ꝙ pctm̃ ſit alienũ a nã hois ꝓbat.qꝛ oĩa q̃ ſũt in hois nã fecit deus hm ſniam Iſa.⁊b. Bicẽtis oia ope ra nra operatus es die.⁊ Jo.pᷣmo. Oia p ipſuʒ fctã ſũt.ſed nũqᷓ; deꝰ fecit vel crea nit pcim̃ vt etiã dr̃ o.pᷣmo. Pt ſine ip̃o factũ ẽ nihil.i.pcim̃ ᷣm Zngn. igit apte pʒ ex his omnibus ꝙ ad act pꝛimũ inſii cie hois ptinet remouere pcum̃: Et hoc ẽ qð ait · Pauins.i.ad coꝛ.ii. Si noſmetip ſos diiudicarcmus non vtiq; iudicare- mur.ſa dnõ. qꝛ apud eũ inuentieſſemꝰ iuſti. xẽplũ hy in dauid qui cognoſcẽs pcũ ſuũ volens ipſum expellere ⁊ ſein⸗ ſtificare dicebat in pᷣs. Tmpliꝰ.la. md. abi.m. ⁊ a.pe.m. mũ.m. ¶ Biri ſcõo ꝙ ille debet vocari iuſtns g eſt ſecũdo iui
——————————————————————————
Sermo.XCMX.
§7
ad ꝓrimũ p ai cõpaffionẽ.iRatio huius eſt. qnia qui inſius eſt debʒ hie miſericdꝛ diã in affectu ⁊ largitatẽ in efeciu. ſed
talia hʒ vt darũ ẽ ꝓximo cõpatitur.igit᷑. v dauid in pᷣs. Mntuabitur pciõꝛ ⁊ nð ſolnet. ſcʒ anarus q quaſi mutuum negat cum dinitias ſibi datas neceſſitatis tem poꝛe non coicat. uſins aũt miſcretur:⁊ tribuet per largitatis etfect. d hoc eti am inducit ſapiẽs eccle.ꝗ dicẽs. Decli na pauperi fine triſticia aurẽ tuã ⁊ redde debitũ. E xemplũ ponit Ber.de vinea dicẽs. Wona vinca luſti.imo bonavinea inſtus.cuins virtus vitis. cuius actio pal mes.cuiꝰ vinuz teſtimoniũ ↄſciẽne.cuiꝰ lingna toꝛcular expꝛeſſionis ⁊ lachꝛyme pie cõtribulatoꝛũ. Et alibi ait. QOuecũq;
terrena ſunt terrigenis coicanda iunt.
filijs hoium quibus vnam oibus terraʒ
dedit ab initio dens. Moꝛro ſpũalia eis
ſolũ mõ coĩcanda ſũt cũ quibus eit ſocie⸗ tas ſpũs.vt gratiã quã accepimus in al terutrũ miniſtremns:ſi quis.n.inoteſcers certiſſime nobis alienꝰ abhac gratia nec oꝛandum nec pꝛedicandum ei nec quicqᷓ; gratie ſpñalis eẽt impertiẽdũ.qð pie cõ⸗ ſiderantibus ⁊ amoꝛem fraternitatis ⁊ le
tam quandam fiduciaʒ pararet.dum ele
cioꝛum oium oia ſunt nec interim merita
⁊ pᷣmia nihilominus in futuro. CSiri
3* g ille debet vocari inſtus qni eſt ter⸗ tio iuſtus quo ad denm per diiectioneʒ. Ratio huius eſt. Ad verũ iuſtũ pertinet ſequi viã nature.ſed via nãli filius debʒ
diligere piem.⁊ deus eſt noſter pĩ crea⸗
tione.redẽptione.⁊ gloꝛificatiõe.ergo ad verum iuſtũ ptinet deñ diligere. Vnde ſeneca in li. de.. virtutibus cardinalibꝰ ait. Quiſauis miſericoꝛdiã ſectari deſide ras pꝛius deumtime⁊ ama vt ameris a deo. amabis enim deñ ji in hoc ilũ imi- taberis vt velis oihus pꝛodeſſe nulli no⸗ cere.⁊ tunc te virnz inſtum appellabunt oẽs.ſequentur venerabuntur? diligent. iuſtus enĩ vt ſis non ſolum non noccbis:

——————
Se iuſticia
ſed etiam nocentes pꝛohibebis. Erem plum habctur in illa peccatrice Aaria AMagdalena que iuſtificata fuit nimia dilectione dei.vndc de ea dicitur luce.S. Dimiſſa.ſ.e.p. m. qꝛ. d.m. ¶ Sʒ aduer tendum ꝙ hec iuſticia aliq eſt erilis.ali q ſuſficicns: aliqũ abũdans. De exili Bit Balr. Si peccata ma cognoſcendo tm̃ ⁊ cõfitendo tibi reddideris.ſi ꝓximis de abundantia terrene ſube qſ micas tantũ extolli timueris modica eſt iuſticia 2⁊ monens ad purgatoꝛia loca tranſibis. De ſufficienti ait. Si dignos feceris pe⸗
nitenne fructus.ſi neccſſitate cõtentus ex
duabus mnicis altcrã dederis non haiti. de iſtis ñmiliter ſeceris:ſi gloꝛiaʒ dñi in omnibus pᷣtuleris.ſufficiens eſt iuſticia ⁊ moniens mox tranſibis ad locum refrige rrij ⁊ quietis. De hac dicitur in p̃s. Inſti cia tua ſicut montes dei. De abundan- ti ait. Si iuſticias tuas putabis velutpã
num meſtruate. ⁊ inutilem ſeruum te re putans arguis ⁊ caſtigas.ſi de tuã tibi eti um ſubtrahas neceſſitate ⁊ vnã̃ tunicam partiaris exẽplo bti Martini.ſi nullam reputans gloꝛiã tnã vel iniuriã ne gloꝛi⸗ um ⁊ inuriaʒ dei pʒ tibi regnů celoꝛum.
CThe cõcluſiones magnifice dñe ⁊ ciues
dilecti in hoc ſacro euãgelio denotantur qð in tres partes diuiditur. Quoniam in pᷣma parte ponit᷑ munificentie largi⸗ tas ad expeilendũ anaritiã. ců dicit. Ho
mo quidã ⁊c̃.Mã iſte talis homo habuit
pᷣmumn actũ inſticie in ſe.qꝛ fecit cenã ma gnam ad hoc vt in eo nõ eẽt peccatũ aua FTicie. In 2 parte ponit inſticie erga ꝓ ximos ſuauitas ibi. Et vocauit multos. In 3? parte ponitur inſticic erga deum ſinceritas ibi. Amen amen ⁊c̃. Et vt cla rins hec pateant videamus hiſtoꝛiam. ¶Declarate hiſtoꝛie fructus erit inſticia quaʒ demonſtrauit iſie talis hõ in ſua ce na.tũ ex parte ſui.iũ ex parte ꝓrimi. iũ ex parte dei: de qua oquẽdo mes ꝓcloncs ũ tribꝰ dubijs moꝛe ſolito declarabimꝰ
—————————————
Quarum pꝛima erit de inſticie quiditate
⁊ de inſticie qualitate. 3ꝰ de iuſticie qᷓ; titate. quibus declaratis ẽrit finis. Cõð cuũio Pᷣma ſit talis ĩ oꝛdine.ꝙ iuſticia ʒ triplicem eius acceptionem triplr hʒ dij finiri. Pꝛimo mõ iuſticia accipitur lar- ge.ſ.pꝛo quacũqʒ bonitate ſicnt ſumitur. Math.o. Querite pᷣmñ re.dei? iuſticiã eius.glo. uſticia regni ẽ oĩa qͥ xpᷣs docu
it obſernare.vñ de talibus obſeruãtibus
ait Aath.iz. Juſti ful.ſicnt ſol in re.pa. e.⁊ tali inſticte ꝓ bonitate accepte põt at tribui diffinitio illa hiſidoꝛi ſic dicẽtꝭ.Iu ſticia eſt oꝛdo ⁊ cquitas qua hõ cũ vnaqᷓ qʒ re bñj oꝛdinatur. Et põt etiam attribui diffinitio ſenece dicentis. Juſticia diuina ler eſt ⁊ vinculũ ſocietatis humane. 2* mõ accipit᷑ iuſticia minus large.ſ.ꝓ vir tute reddẽte vnicuiqʒ qð ſuũ ẽ. Et ſic ſub iuſticia pietas videtur ꝓtineri.⁊ iſti inſti cie põt attribui diffinitio ciceronisquam ponit in rhetorica veteri dicens. Juſu- cia ẽ habitꝰ aĩ coi vtilitate cõſeruata ſuã cuiqʒ tribuẽs dig itatẽ. Et Aug. ait In
ſticiã quid dicã eẽ niſivirtutẽ qna ſua cui
q; tribuũtur? Et gio.ſup illud Mat.. bti qni eſuriũt ⁊ ſitiũt iuſticiã ait. Juſticia eſt ſua cuiqʒ tribucre ſibi. ꝓximo.⁊ deo. 3* mõ ſumitur iuſticia ſtricie ꝓ inflictiõe penarũ ᷣm qð accipit Ber.qui ait. Nul lum nomẽ dei eſt ꝙ nõ ſonet aut inſticiaʒ aut pietatem.⁊ iſti inſticie poteſt attribui diffinitio vel deſcriptio quedã tulij inli. de officijs dicentis. uſticia equitas eſtq̃
tribuit patienti ⁊ ſi nolit quod eins meri
to debetur.In iſto vero ſermone non lo quimur de iuſticia pꝛimo mõ accepta.qꝛ non loqmur de quacũqʒ bonitate puta de Jeiũio helemoſyna oone⁊ ſic ð alijs bonitatibꝰ ĩ particulari.neq; etiam log⸗ mur de inſticia vltimo mõ accepta.qinð loqmur de vindicta ⁊ pena tribuẽda ma lis.ſed loquimur de iuſticia pꝛout eſt vir tus moꝛalis que eſt virtꝰ generalis quo adimperium.poteſt enim imperare ope
—
cuvit
crbis o smo no. d. ẽtia ſ
ſrucn
ke ſuſ vepa nidabt nis. lube pinoci vern
im ſadal po Pe dönin
deiid n
llöin pũuli ſel.7d imi con inelo in lom ſüen

k. z de uicii scit i CE ine Pinficuß oontriplrbzii Mdcciyuurlg, uakſcthmin. Wr deit ufiti ciaqrsden Abusobſerittt u. ſauſolin reya late acceyt pitu idon ſc dii quahõ cwi põlciam amd ſ. Juſticia diun us bumane.? nslunge ſ.ꝓv zo wüt.Etſicſi u ei.tiſiini niiociccwisquan vridicens. Juſ uiurchtmai ſvirw quaſuac ſupilui Ma. uſciiai. uſic uiau ſ. öſuautiuſic ntporſt am ſipwoqeli nlij wcte ſwuwtcsr
vi genb⸗ mmn
ra ceterarum virtutů licet non poſſit ea
elicere vładexecntionẽ ponere.ſicut pꝛu dentia el virtusigeneralis ad dirigẽduʒ
opera ceterurũ virruiũ. ¶ Sed hic aligs põt dubitar ſi juſticia iſto mõ acceptavc re ſit virtus. Ad quod bꝛeutter rñderi po teſt. ßm ſcti Tho.inz2“.q.8. ꝙ ſic. Ratuo hnius eſt. qꝛ virtus humana eſt q̃ bonũ reddi actum humanũ.⁊ ipſum ho
minẽ bonũ facit. ſed hoc cõuenit initicie.
igit᷑. Et ꝙ hoc cõueniat inſticie ꝓbatur.
NMäã actus hois ideo bonus reddit᷑ inqᷓ;tũ
attingit regulã rõnis ᷣm quã hũani actꝰ rectificautur.ſed iuſticia operationes hu manas recificat.vnde tulliꝰ in pᷣmo de oſficijs ait. iuſticia pᷣcipne viri boni nommatur. Et ibidẽ ait. In ea añt inſii cia virtutis ſplõẽdoꝛ eſt maximus. Igitur ex his oĩbus deducitur g inſticia ſit vir- tus moꝛalis. Moc ꝓfirmat Gꝛego.in ⁊? mo. d. Q in. 4. virtutibꝰ.ſ.tpantia.pꝛu dẽtia foꝛtitudine ⁊ iuſticia.tota boni opis
Rructura conſurgit. Pt hec de pᷣma par
te ſufficiant. C õcko⁊ ſi talis in oꝛdi ncꝙ qualitas huiꝰ vtutis tripliciter ẽ cõ
Sermo. MCN
88. liter reperit. vñ Augn. ait Furtũ certe punit lex tua dije ⁊ lex ſcripta in coꝛdibus hominum quã nec ipſa quideʒ delet ini quitas. Qus enim fur equo ammo fu- rem patitur:Hinc tullius ait. IJuſticia ẽ q natura perfecta: deinde quedam in cõ ſuetudinem er vtiltatis rõne venerũt. po ſtea res ⁊ a natura perfectas ⁊ a conſue- tudinc pꝛobatas legum metus ⁊ religio ſanxit. Mer naturam bꝛutalem oſtendi tur.quia a natura bꝛutis animalibus in⸗ dita ſunt quedam que ad iuſticiam perti⸗ hent: vt pictas cõcoꝛdia ⁊ hec ſimilia.vñi Solinꝰ de memorabilibꝰmũdi ait. eo num clemẽtie indicia multa ſunt. pꝛoſtra tis parcunt. in viros potius qᷓ; in femias ſeniunt. infantes non nii magna fame perimunt. C Bixi ⁊? ꝙʒ iuſticia cõmen⸗ dabilis eſt ratione ſcripture. t hoc etiã tripliciter.pꝛimo ſub ratione ãmonitiõis = ſub ratione dilectionis. ʒſub ratiõe
beatificationiſ.de pꝛimo ait danid in pᷣs.
Sacrificate.ſ.iu.⁊ ſpe.i.d. De⁊ ſaß̃.i. Diligite in. qui in.terrã. Be 30 habe⸗ tur ath.. Beati qui cſuriunt ⁊ ſi.iu.
mẽdabilis. rõne nẽ.rõne ſcripture.⁊ rõe ¶ Biriz? ꝙ inſticia cõmendabilis eſt ra-
oꝛdinis. ¶ Mico pꝛimoꝙ inſticia cõmẽ dabilis eſt rõnc nature.? Pot tripliciter. pꝛimo cõmẽdabilis eſt ꝑ namrã coꝛpalẽ
= per nãz ſpũalẽ. 3? ꝑ naturã bꝛutalẽ.
Mꝛima duo ſüt q;tũ ad hoiem. znEqᷓ;. tũ ad qlia aialia. ꝑnãm coꝛpaẽ ſic oñdi per Wer.ſup cant᷑.qui ait. Rectus dis deꝰ nñ rectũ hoieʒ fecit. Et idẽ. Staturã
decdit deus hoi rectã: foꝛſitã vt iſta coꝛpo ea rectiudo erterioꝛiſq; figmenti hoies illũ interioꝛẽ qui ad imaginẽ dei factus ẽ
ſpũalis ſue ſeruãde rectitudinis admone
ret. ⁊ degoꝛij coꝛpꝰ defoꝛmitatẽ argueret
animi. Quid eni indecentius qᷓ; curnũ re
o coꝛpoꝛe gerere aium: De iſta rectitu- dine loq̃bat ſalon ecce.ꝰ.d. Hoc iueni ſecerit deus hoieʒ rectũ ⁊ ipſe ſe in ifi
nitis miſcuerit qõnibus. der natnram
půalem ſic. Mã inſticia in aia hois nã
——
tione oꝛdinis.iuſticia enim vt ſinis alia- rum virtutum cardinalium dicitur nobi lioꝛ ĩ oꝛdine triplici de cã. ꝛimo quia eſt pꝛopinquioꝛ mercedi. Scðo qʒ eſt ꝓP
pinquioꝛ ſaluti. ʒ? qꝛ eſt pꝛopinquioꝛ co
rone. De pꝛimo ait dauid in ps. Remi buet mihi hm iu.me. Non dirit ſmpꝛn⸗ dentiam non ſecũdũ foꝛtitudinem: ſed ſʒ iuſticiaã. De ⁊ ait ſalon eccli.ʒo. Salꝰ
anime in ſanctitate iuſticie. Bezꝰ att.
Maulus in ⁊ ad thimo.ꝗ. In reliquo repoſita eſt mihi coꝛona inſticie quã red det mihi dñis in illa vie. n his tribus vi inſticia eẽ dignioꝛi oꝛdine alijs vtutibus cardinalibus. ¶ Sʒ hic poſſet dub itari er quo iſta Vtus eſt ita commẽdabis ſi gcũqʒ facit ʒ ipſaʒ peccat moꝛalr. d qð bi rñdet m ſanctũ tho. in ⁊2cq. 9 · altichlovl.g ſic. Matio huiꝰ ẽpcu
——————————————————

Be temperantia
moꝛtale vt doctoꝛes dicht eſt illud quod Zꝛiat caritati p quaʒ eſt vita aie. Omne aũt nocumentũ alteri illatũ ex ſe caritati repngnat quẽadmodũ ad nolendũ bonũ alteriꝰ.⁊ ideo cũ iniuſtitia ſemp ↄſiſtat in nocumẽto alteriꝰſegtur clare ꝙʒ facere 3 iuſtitiã ex gůe ino eit pctm̃ moꝛtale.ſſpꝛe⸗ terea qcũqʒ facit ʒ legẽ dei peccat moꝛ⸗ taliter. Sed ꝗcũqʒ facit inſtitiaʒ facit 3 legẽ dei:qꝛ vel reducit aq furtũ vel adui teriũvłhomicidiũ vel aliud huiuſmodi. igit. Et hec de ſcõa parte. Loncluſio tertia eſt talis in oꝛdine ꝙʒ ex iuſtitia tres fructꝰ iter alios mire qᷓ;titatis ⁊ magni⸗ tudinis ꝓcedũt.vʒ. ꝛimns eſt diuine dilectionis poſitio. ⁊ꝰ eſt cũctoꝝ maloꝝ remotio. ʒꝰ eſt cunctoꝝ bonoꝝ adeptio.
CMBico pᷣmo ꝙ iuſtitia ponit hoieʒ in di
nina dilectiõc ·⁊ hoc ꝓbat᷑ tribꝰ auctoꝛi- tatibꝰ. ꝛima cſt Salomo. ꝛouer.is.
Qui ſeqtur iuſtitiã diliguur a diio.⁊ꝰ eſt
Dauid in p̃s.dicẽtis. Iuſtus.d.⁊ iu.di⸗ lerit.z? eſtetiã ipñiꝰ anid dicẽtis. Hñs d. iu. Mirxi inſtitia remonet ab hoie cũcta mala. ã tripler eſt malũ.ſ. malũ pene.malũ culpe.⁊ malũ damni:? ab his oibꝰ remonet hoiem ipſa iuſtitia.
Mꝛimo liberat hoieʒ a malo culpeꝓpt
qd vocat᷑ loꝛica ipſa inſtitia. Mic an.
illis exultabit.ſicut Manid i pᷣs.canit. Ju ſtusvt palma floꝛebit.ſ.in bonis nature. ⁊ Rcut ce.li. mul. Tertio vonat bonum ge. quapꝛopt᷑ Bauid aitĩpᷣs. Oculi diji ſup inſtos.ſ.ad ifundendũ graʒ imo etiã deus donat inſtis bonũ glie. Añ Mauid in pᷣs. ait. etabit᷑ iuſtꝰ in dño ⁊c. Ecce igit qᷓ;ti fructꝰ qᷓᷓteqʒ vtilitatis eñt ipſa in ſtitia. Sed iurta hecdicta q̃rerc poſſet aliqs erquo tot bona ex ipſa iuſtitia ꝓce dũt: qbꝰ remedijs qbuſue adintoꝛijs eã acgrere potero. Adqð rñdet ꝙ tria iter alia ſunt adiutoꝛia inſtitie.i.fides. hnmi- litas.⁊ oĩo. De pꝛimo ait apoſtolus ad Bala.ttio. Vredidit abꝛaã deo:? repn⸗ tatũ eſt ei ad inſtitiàã. De ſcðᷣo ait ſaiua- toꝛ. Mat.z. Sic.n.decet nos iplere oẽm iuſtitiã.glo.Perfecta iuſtitia cſt ſubdere
ſe minoꝛi in eruditiõe. De ttio ait Da-
nid in pᷣs. Clama.in.⁊.d.ex.eos. Et ſic
erpedite ſunt partes huiꝰ fructꝰ magniſi ce diie ⁊ ciues dilecti quas ſuperius ꝓmi ſimus declarãdas:quẽ fructum obſecro
vos hye vt hit graʒ in futuroqʒ gliaʒva leatis percipere. Amen.
CMñica ftia poſt pẽthe. De Vtute tẽpe⸗
rqutie. Sermo. XXI.
aũt appꝛopiquan- e Rant a Feſ publi-
cani ⁊ pctõꝛes vt audirẽt illum
ad ephe.o.ait. State iduti loꝛica iuſtitie.—
2 liberat iuſttia hoieʒ a malo pene.ſi⸗ Luce.iß. ¶ ſdꝛo huiꝰ ſacri?
cut pʒ in danicle vt babet Bai.6. vbi ſci enãgelij hiſtoꝛiali declaratiõe notãdũ d. Lõcluſit dñs oꝛa leonũ ⁊ nõ.no.mi ꝙ ille tẽperatꝰ vocari põt g eſt oꝛnatus
pi:qꝛ coꝛã eo.iu. inuẽta eſt in me. ʒꝰ li- pis tribꝰ rebꝰ ſubſcriptis. berat inſtitia hoĩeʒ a malo dãni. Mã ma ¶ Opoꝛtet illũ ĩ ßᷣmone oꝛnari modeſtia.
rimũ iter alia dãnũ eſt moꝛs.⁊ tñ ab ipſa ¶Opoꝛtet illũ in furoꝛe oꝛnari ↄꝓtinẽtia.
liberat hoieʒ inſtitia. Vñ ſap̃. ſpꝛoner. ¶ Opoꝛtet illũ i dulcoꝛe oꝛnari clemẽtia.
io. Iuſtitia vo liberabit a moꝛte. ¶ Di⸗ ri ktio ꝙ inſtitia donat hoĩ cnncta bona. nã tripier eſt bonũ in hoc mũdo.ſ.bonũ ſoꝛtune:bonũ nature:⁊ bonuz gie:⁊ oĩia iſta bona ipſa inſtitia donat hoi. ſpꝛi⸗ mo donat bonuz foꝛtune. Vñ ait Saßp̃. Pꝛouer.⁊ 4. Juſtitia eleuat egentẽ. ⁊⸗ donat bonũ nature.vñ illis gaudebit ⁊ ĩ
———z——————
¶ DBico pᷣmo ꝙ tẽperatꝰdebet eſſe oꝛna⸗
tus in ßmone modeſtia. Rõ buꝰ:qꝛ ᷣm Tulliũ in pᷣma rhetoꝛica. AModeſtia eſt pquã pudoꝛ honeſtatis purã ⁊ ſtabilem cõparat auctoꝛitatẽ:ſʒ talis pudoꝛ hone⸗ ſtatis marime ↄſiſtit in ßᷣmone.igit. Vñ
Ambꝛoſius in libꝛo de officijs ait. Ser⸗
mones ꝓferam?ꝰ libꝛa inſtitie examina⸗
pö ius beh qn iu iniß ſni itb nhod eman lsdze ſõhui
ptiſup be
ſmari
innd
ſ0uo nen ec ſwusc lliudic Dm uraſſe ſret. ait opulũ eſauit. atns ſi. Ran ſude alic ſiſeinet iipera tſeci di
ſmms dabus kiin riusoi nin kgit ſe dmit idi.⸗ iſphe ride ſos il Whac

Allls anz ntonnm
eoponabon
d Aulps. Oclij nig imci wg. DiPui Windio Bhanseihht budiaqerpſt Acripſa uſitn ga quſu ahnußi 1qðmctmit uſtiie fat hn mo ait apoſolust duabnädeonmy z. Deſcho auhu, ett nosiplncin aiin ciitin de. Deiioa Du .. der.eos.Eiſi s hu ſucmgi njquas ſuperus yu que ßuemm obien iniwrglizn
TX.
ppohinn
xs ad deſů pubi es Naudirẽtilun Cſo pu ſici decaraöe notii — pögeſt ona onan moli
ſwtonmi ↄin
e onmi dn hourdebaeſto icuBöbu penu. Mol
neſons pwritt
mißuispuiah iſun tot iodeoſißu
pibunicn“
he. De imetpe⸗
tos: vt ſit granitas in ſenſu.i ſermone põ dus. atq; in verbis modus. Exẽplũ ha ber pᷣmi mRe.⁊c.vbi dã ꝙ ꝓeo ꝙ abi
ail vxoꝛ nabal carmeli modeſte locuta
uit coꝛã dauid irato 3 pᷣdictum ſuũ vix: inenit graʒ coꝛã eo ⁊ obtinuit ꝙ vir ſuus nõ iterficerei. Vñ dicit ei dauid. Vñdi⸗ ctũ eloquiũ tunʒ ⁊ bñdicta tuq̃ ꝓhibuiſti me hodie ne irẽ ad ſanguinẽ:⁊ vlciſcerer me manu mea. ¶ Biri ſcðo ꝙ tẽpera- tus dʒ eſſe oꝛn ams ꝓtinẽtia ne ↄturbet᷑. Rõ huius eſt. qꝛ ꝓtinẽtia eſt ᷣm Tulliũ vbi ſupꝛa virtus. per quã cupiditas ↄñ lij gnbernatiõe regit᷑.ſed talis guberna⸗ tio inarime eſt neceſſaria tẽperato ad mi tigandũ furoꝛẽ.igit. Vnñ Brego.in mo. ait. Quotiẽſcũqʒ ita aĩum inadit.ſ.furoꝛ mentẽ edoma.vice te ip̃m. differ tẽpus furons.cũ tranquillia mẽs ſuerit qð pla tet indica. Wrẽplnʒ habet᷑ Mumeri.io. c. De moyſe:qqᷓ;uis ↄtra eũ pplus mur muraſſet ti cũ iratus dens populũ pcu- teret. ait fratri ſuo aaron. Perge cito ad populũ vt oꝛes ꝓ eis. Et ſeqtur ꝙ plaga ceſſauit.¶ Pirxi ttio ꝙ tẽperatꝰ debet eẽ oꝛnatus cſemẽtia vt dulciter in oibꝰ ope ret᷑. Ratio huius eſt. qꝛ ᷣm Tulliuʒ vbi ſupꝛa.clemẽtia eſtvirtus per quã aius in odiũ alicuins ꝓcitatus temere benignita tẽ retinet.ſʒ hhinſmodi benignitas dʒ gẽ in tẽperato.igit᷑ ᷣm hoc benignitas dʒ eſſe cũ diſcretione. Vnde ait Wrego. in
mo. Is ꝗ pꝛceſt ea ſe circa ſubuitos men
ſura moderet quatenus ⁊ arridẽs timeri
dabeat.⁊ iratus amari.vt eñ nec nimia
letitia vilẽ reddat.nec immoderata ſeue⸗ ritas odioſum. Erxẽplũ habet Beñ.4.
In ioſeph qui fratres ſnos nihil mali
egit. ſed facinus qð ↄtra eum cõmiſerãt clemẽter idulſt. nec tñ ira cito cemẽtiam oñdit.ſed cũ opus fuit dixit eis. ego ſum ioſephꝰ adhnc pater meꝰ vinit.nec pote⸗ rãt rñdere frẽs nimio troꝛe pterriti. Ad quos ille clemẽter. Accedite inqt ad me. cũq; acceſſiſſent ꝓpe:ego ſuʒ inqt ioſeph
—————————————————————
Sermo NCCI.
89. frater veſter qnem vẽdidiſtis in egyptũ. nolite pauere.nec duꝝ vobis eſſe videat᷑
ꝙ vẽdidiſtis me in his regionibus. p ſa
lute enim veſtra miſit me dñs ante vos ĩ egyptũ 7c. Ce„ciuſiones magnifice dne ⁊ cines denoti.in enãgelio hodierno
declarant᷑:quod in tres partes diuiditur.
Quoniã in pᷣma parie ponit᷑ ſaluatoꝛis modeſtia:qꝛ ita erat modeſtus ſermo ſu⸗ us ꝙ peccatoꝛes accedebãt valde libẽter ad audieudũ eũ. In ſcða parte ponitur faluatoꝛis cõtinẽtia: quia qᷓ;uis murmurarẽt tñ nõ fuit ↄturbatꝰ ibi. Et murmurabant ⁊c̃. In ktia parte ponit᷑ faluatorẽ clemẽtia:qꝛ eos benigne cepit p exẽpla? ſiliudines docere ibi. Et ait ad illos. Et vt clarius hec pateãtvidea- mus hiſtoꝛiã.¶ Declarate hiſtoꝛie iru⸗ ctus erit temperãtia de qua loquẽdo tres ↄcluſiones cũ tribus dubijs moꝛe ſolito
declarabimus. Quaꝝ pᷣma crit de gdita
te. Scða de q̃litate. Et tertia de qᷓ;titate ipſins. ¶ Cõcluſio pᷣma ſit talis in oꝛdi⸗ ne ꝙ tẽperãtia ſᷣm triplicẽ eiꝰ acceptio⸗ neʒ triplrpõt diffiniri.Cꝛimo mõtẽ⸗ perãtia accipit large ⁊ vocattẽperantia gñalis. ad eã ptinet cauere oẽ opus vᷣtu⸗ ſis ne ꝗd paꝝvel minus fiat. ad eam etid ptinet moderare opus virtutis. Illo mõ qno loqtur Hoꝛatius. Eſt modus in re⸗ bus ſunt certi deniq; fines. Vltra quos citraqʒ neqt ↄſiſtere reciũ. Ad hũc ſen⸗ ſum videt᷑ log Ber.de temperãti dicẽs. Teẽperãtis eſi nõ ſolũ iuſtitie:ſed ⁊ foꝛtiu dini ⁊ pꝛudẽtie modũ iponere. Et ita lar ge ⁊ gfialr accipiẽdo tẽperantiã ei poteſt aſſignari diffinitie Anguſliniin li. de li⸗
bero arbitrio dicẽtis. Tẽperantiaẽ affe
ctio coercens ⁊ cohibẽs appetitũ ab his rebus qͥ turpiter appetunt᷑.¶ Iſta talis affectio ⁊ modus in rebꝰ triplex põt eſſe.
Pꝛimꝰ modus huiꝰ affectiõis? mode ratiõis eſt reſtrictio appetitꝰ vcl in vi cõ⸗ cupiſcibili q̃ ꝓna eſt ad ↄcupiſcẽdũ dele⸗ ctabile tpale.vel invi iraſcibiliq ĩpetuo⸗
m
—————

ſaeſt ad repellendum nociunʒ vel eoꝛrũ
pes. ⁊ modus aſiderationis ↄſiſtit in Puatiõe eiꝰ qð eſt nimis ⁊ pax. 3ꝰ i hoc
ꝙ opus debitis circũſtantijs iduat᷑.?põt eſſe ꝓ qui cſt modeſtia. ¶ Scðo modo aecipit᷑ tẽperãtia nõ ita large qͥ eſt virtus animi ipetus nõ rectos cohibẽs. Et iſto mõ poteſt aſſignari diffinitio Tullij in pᷣma rhetoꝛica dicẽtis. Tẽperãtia eſt rõ⸗ his in libidinẽ atqʒ alios animi ipetꝰ nõ rectos firma⁊ moderata dijatio: ibi⸗ do hic itelligit᷑ cnpiditas carnalis dele⸗ ctatiõis. Alij ipetus ſũt cupiditas hidi. vel ꝓximo nocẽdi. His cupiditatibꝰ rõ dñatur.nõ ꝙ in eis nõ ſurgãt:ſed cũ iſur gůt nõ fit ꝓceſſus ad ꝓſenſum. Et no⸗ tãdũ ßʒ Tulliũ ꝙ duplex eſtvis aie.vna eſt rõ.altera appetitusq̃ aium rapit.rõ⸗ nis eit dñari.appetitus obtẽperare. Cʒ⸗
mõ accipit tẽperãtia ꝓut eſt virtus ani
miregẽs delectationes carnales. qnque ſenſnuʒ. Et iſto mõ hʒ diffiniri ᷣm gio. ſup Aat. dicẽtẽ. Tẽperãtia eſt refrena- tio cupiditatis ab his que tpalr delectãt. Et Tugꝰ ait. Tẽperãtia eſt in coercen- dis delectationibus pꝛauis. Et hec acce ptio eit ſtricta. Oibꝰiſtis modis virtꝰmo ralis eft. ſed iñ magis ꝓpꝛie pᷣmo mõac cepta. ¶ Sed iuxta hec dicta põt q̃ri an hec tẽperantia tali mõ accepta ſit virtus diſticta ab alijs virtutibꝰ cardinalibꝰ.⁊ ſi eſt diſticta ad qd iuuat humanũ vinere vltra iſtas alias. Ad quã dubitationeʒ reſpõdeo ſᷣm doctrinã ſci Thome in ⁊⸗ z*q.i4i.articulo.⁊. Et etiã ᷣm aliũ do ctoꝛeʒ. Q pᷣm ↄſuetudinẽ humane locu. tionis aliq noĩa coĩa reſtringunt᷑ ad ea qᷓ
Betemperantia
manis operationibus ⁊ paſſionibus qð eſt cõe in oi vtute moꝛali· Viffert tali rõ⸗ ne temperãtia a foꝛtitudine etiam ᷣm ꝙ vtraq; ſumit vt vtus cois. Mã tẽperan tia retrahitab his qͥ rõnalẽ uppetitũ al⸗ liciũt. Voꝛtitudo aũt ipellit ad ea ſuſtinẽ da vel aggrediẽda ꝓpt q̃ bð refugit bo⸗ nũ rõnis. Si vero ahtonomaſice capit᷑
tẽperãtia ᷣm ꝙ refrenat appetitũ ab his
q̃ marime allciũt hoieʒ ſic eſt ſpãlis vt. Mpote hiis ſpãleʒ mãz ſicut ⁊ ſoꝛtitudo.
? ſicaccipit᷑ in pᷣmo mẽbꝛo ꝓclonis po to. Hic dicit phũs in.⁊.⁊.4·ethicopꝝ ꝙ tẽpcrãtia eſt ſpãlis vtus:q̃ vtus circa hu
manũviuere iuuat ſatis ac ſatis ad reire nandãvanã voluptatẽ hois.q̃· i⁊. dãna itulit hoi. ¶oꝛimũ eſt:qꝛvolnptas mn totiẽs eſt coꝛpoꝛi actio moꝛtis. Vnde ait Sene. Voluptatibus maioꝛ pars perijt coꝛpox.Idẽ coꝛpus ſuggerit vanas vo⸗ lnptates bꝛeues penitendas ac niſi ma⸗ gna moderãtia tẽperent᷑ in cõtrariũ ha⸗ bituras. ¶mn dãnũ cſt:qꝛ voluptas ho minẽ in uitutẽ ponit. Vñ Sei. Quivo luptatibꝰ ſe immergũtgbus in ↄſuetudi nẽ deductis carere non pñt:⁊ ob hocmi ſerrimi ſunt. voluptas amãtibꝰ ſe.ʒ.in⸗ 4ſupponit.ſ.ↄſuetudinẽ delectationũq̃ unt hmn qnque ſenſus. Cz'n dãnñ eſt ꝙ er voluptate coꝛpus 3 ſpm̃ ꝓtumax red⸗ ditur. Nꝛoucr.⁊9. CAui delicate nunita pueritia pᷣuũ ſuũ poſtea ſentiet illum ↄꝓtn macẽ. ¶ dãnũ eſt nutrimentũ iirini tatis. Vñ Srego.in mo. Ipm medica-
mẽ in vulnus reijcit: qꝛ ergito remedio
panulo diutiꝰ iherẽtes ex eo graniꝰ deñ⸗
cimus ꝙ ꝓinde ad refectionẽ paramus.
funt pᷣcipna iter alia q̃ ſub tali coitate ↄti vn dãnñ eſt ipedimentũ ſalutis.nam in
nent ſicht nomenvꝛbis accipit antono⸗ maſice ꝓ roma. Sic igiẽ ad ꝓpoſitũ no mẽ tõperãtie dnplr accipi poteſt. Vno mõ hm coitatẽ ſignificatõis ſic tẽperan tia nõ eſt vᷣtus ſpecialis.ſed generalis:qꝛ
nomẽ tẽperãtie ſignificat quandã tẽpe· ¶
rieʒ i.moderationẽ quã rõ ponit in hu⸗
ipſa eſtq̃ foꝛte germinũ. nce.iꝗ. Vxo rẽ duxi:⁊ iõ nõ poſſuʒ venire. Hec vxoꝛ eſtvoluptas carnis. o dãnũ cſt obli⸗ uio boni Ecci.ʒ. Mõ ſat recoꝛdat dieꝝ vite ſue eo ꝙ deꝰ occnpet delitijs coꝛ eiꝰ Zdãnũ eſt ipedimentũ ſapiẽtis. Vnde btũs Job.z.dit. Sapia nõ iuenitin kra
n ſeriiu ibibu vii im im nidi ne 1 ſitnor Nitui ſami imei
b
ſicat bicpa nn ipiute wpln mß in irea
ſutibt paron
upin jiſns ã oc ſine ſrtit ſuns ſ hwe ſeunius Main gusie wit jupan fulsm k. ttiisei vpors * T
cohn ſiwi ſps. kun

r paſionh Aiinnt 8.ſüthet
it pi WMn xclyßyn MCchj
s nsch a aalſt t wis t encwu cc maus i
Ms apas n Sſogget vanmß uendes gniin peincömnih chg voltph ni O Sei. Qun ghus ingten nonpiittob porn us aminb ſe.j.i nink dekcaoyi Cz“ dänñ eſi c gmatn Quidelcate nun uenis ilum ichmnmenin nmeit jctgcrquo rem uriecion parun niien⸗ win. Nn is Convuitt lnnuir upaht cmniſir
Swn
S—
— —
Sermo. Cc.
ſuaniter vinentinm. S damnum eſt ſterilitas bonoꝝ opex. ſa.48. Venient tibi hec duo ſubito in die vna.ſterilitas ⁊ viduitas. Won dãnũ eſt loquacitas ⁊ multitudo verboꝝ.ſpꝛouer.ʒi. Nullũ ſecretũ eſt vbi regnat ebꝛietas. CMeci⸗ mũ dãnũ eſt crudelitas ſicut pʒ in diuite epulone Xuce.io.¶ Vndecimũ dãnuʒ eſt bonoꝝ ſpũalium p̃natio. nde Ber. Delicata eſt diuina ſolatio ⁊ nõ datur niſi admittẽtibꝰ alienã.CMuodecimũ dãnnz eſt pene eterne cõmntatio xuce. 16. Remeẽto qꝛ re.bo.in vi.t.⁊ la.ſi.ma. Půc aũt hic cõſolatur tu vero cruciaris Et ſic patet quomodo tẽperantia maxi⸗ me valet ad hnmanũ viuere. Vnde di⸗
ci g ſuit quidã pꝛclatus qui cuʒ viueret
ſatis ſplendide ex nimia ſna volnptate multis infirmitatibns occnpatus ſuit.⁊ volẽs ire ad balnea vt a pꝛedictis ſnis i⸗ firmitatibus liberaret᷑ capius ab aliqui- bus latronibns fnit. quoꝝ vnus eoꝝ du⸗ ctoꝛ ⁊ pꝛinceps tanqᷓ;; expertus in malo curã iſtins p̃lati accepit:⁊ ponẽs enm in quodã loco vinet panẽ ⁊ aquã dichus plurimis ei miniſtranit.deide paululum fabbaꝝ:? ita ille pauper pꝛelauus fame cruciatus ſanitate coꝛpoꝛis dines eit effe ctus.vnde aſſignãs pᷣdicto latronũ pᷣnci⸗ pi pecunias quas ad balnea pꝛo expẽſis poꝛtabat inrauit vt quoſcnnqʒ pꝛelatos egrotos iueniret ad ipſum latronẽ ꝓ re⸗ cnperãda ſanitate mitteret. Et hec pꝛo pma parte iufficiãt. Wõcluſio ſecũda eſt talis in oꝛdine ꝙ qualitas huins vir⸗ tutis triplicuer eſt cõmẽdabilis.via natu r.via ſcripture.via totins vel ois crea⸗ ture. ¶ Dico pᷣmo ꝙ hecvirtus cõmen dabilis eſtvia hature.⁊ hoc tripir. ꝛi mo pꝑ oꝛis parcitatẽ. Scðo p olen bꝛe nitatẽ. Tertio per cibi coꝛruptibilitatẽ. Dico pᷣmo ꝙ oꝛis modicitas ſnadet no bis tẽperãtiã ⁊ modicitatẽ ⁊ ſobrietatẽ ci di⁊ pomus. Wã vt dicit Ariſtoteles in li beo de natura aialiũ homo rõne ſui coꝛ⸗
eo. poꝛis parni oꝛis eſt. Hinc ait oꝛis vero Vnitate natura ſnadet nobis raritateʒ in ſumẽdo cibũ ⁊ potum.vnũ os habemus cum duos oculos ⁊ duas aures habea⸗ mus. Bico ſecundo ꝙ ſolatij bꝛenitas nadet nobis tẽperantiã ⁊ ſobiietateʒ.qꝛ ſolatiũ nõ habet᷑ niſi in trãſitu cibi. Vn⸗ de Ber.ait. IMuius tã modice partis.ſ. gutturis tã exigua delectatioqᷓ;ta parat᷑ ſollicitudine.qᷓ;tam deide moleſtiã parit. Mic etiã moꝛbi varij generant᷑.⁊ alibi. Vobis ẽ coꝛruptio cibi ⁊ potꝰ q̃ fit poit⸗ qᷓ; in fomacũ deſcẽderint. Non ſic e in alijs ſenſibus. Hinc Foel pᷣmo ait. Qn late qui bibitis vinũ in duicedine qm̃ pe rijt de oꝛe veſtro. Dico itio ꝙ cibi coꝛ⸗ ruptibilitas ſuadet nobis tẽperãtiã ſicut oñſum eſt ſuperius ꝑ dem̃ Ber.dicẽtẽ. NMobis eſt coꝛruptio cibi ⁊ potms que ſit poſtq; in ftomachũ deſcẽderũt. Q Diri =Pncipalr ꝙ hec vᷣtus cõmẽdabilis eſt via ſcripture.nã ipſa ſacra ſcriptura tri plicit nobis cõmẽdat tẽperãtiã ⁊ ſobꝛieta tẽ.ſ.regula ãmonitiõe:⁊ erẽplo.regula ꝓ pau. ad theſa.y. Vgilemꝰ inqt ⁊ ſobꝛij ſimus. Admonitiõe. i. Metri.. Sobꝛij eſtote ⁊ vi. Exẽplo Baũid.i.de ip̃o ⁊ de bro nicholao g ſemel in die alebat᷑ 4⁊ 6 ſeria. Biriz p̃ncipalr ꝙœ hec vt⸗ cõmẽdabilis e via ois creature.qꝛ in ol creatura eſt modus ⁊ menſura. Sap̃.ii. Dia ĩ mẽſura ⁊ numero ⁊ põdere diſpo ſuiſti. Et hec de ꝓcſone ſuficiant. ¶; hic merito aligs poſſʒ q̃rere quot ſůt illa qͥ nobis pñt ſufficiẽter pinadere tẽperã- tiã⁊ diſuadere voluptatẽ. Ad qð bꝛe- uit᷑ rñdeo ꝙ ſunt.i⁊. Qnoꝝ pÿmů eſt locꝰ in qno ſumus.qꝛ in valle miſerie in qᷓ nð ẽ nobis licir ſacere paradiſũ. Vnñ Zug⸗ ait. Neſcimus quo ſine claudunt᷑ in hoe erilio. deꝰ non eiecit hoiem de paradiſo vt hic faceret alinʒ. ¶ ⁊n eſt ipᷣß in quo
ſumꝰ. Vita ſiue tpᷣs pᷣſens vigilia q̃dã ei
ſolẽnitatis magne et eterni ſabbati qpᷣ
ſolamur. Migilia hon en tempus de⸗ m2
.

„— ——
7
⸗ —
E
N 7 „. 2
Betemperãtia
liclarũ ñ feſtũ. ¶ Tertiũ ẽ exẽplñ x̃i et Aioꝝ ſanctoꝝ. Vñ Ber. Eÿpᷣs qni nõ fal litur elegu qð coꝛpoꝛi moleſtins eſt. Id ergo melius id vtilius id magis eligen⸗ dnʒ. Et quiſquis aliud docet vel ſuadet
b eo tãqᷓ; a ſeductoꝛe cauendũ ẽ. Minc
aulꝰ ⁊ ad coꝛ.ii.ait. In fame ⁊ ſiti in ieiunijs multis. Quartũ ẽ exẽplũ co⸗ rũ quibus amoꝛ voluptatis nocuit, vt exẽplũ matris noſtre eue de qua geñ.z⸗ di. Vidit muliẽ ꝙ bonũ eẽt lignũ ad ve ſcendũ. ¶ Quintũ eſt ſumptus deliciaꝝ i acquirẽdo. AMultotiẽs.n.acquirũtur cũ multis peccatꝭꝰ aut ꝑ moꝛtẽ ꝓpꝛiã aut per moꝛtẽ alterius. Vnde dauid nolnit aquã bibere quã viri foꝛtes cũ eoꝝ peri culo attulerãt dicẽs ſecũdi reg.⁊ʒ. cap. Mꝛopitius ſit mihi dis ne fãciã hocvt ſanguinẽ hominũ iſtoꝝ qui ꝓſecti ſůtet aiarũ piculũ bibã. ¶ Sextũẽ laboꝛ qni ẽipᷣparãdo. Vñ epicurus cũ ſuis ſeqᷓci bus qui tantã i pꝛeparandis cibis curã habuerũt ad marimã demẽtiã deuene⸗ rũt vt aiam cũ coꝛpoꝛe interimi indica- rẽt.⁊ iõ ad inferna deſcenderũt. Vñ poe ta vuigaris de ipis ait. El rotto cimite
o da dſta parte hãno cpicuto⁊ tutti ſoi
Mo. ¶ Septimũ eſt voluptatũ bꝛeuitas
2ſauaet4gla ci0 ctpomonafan⸗
quia huiuſmodivoluptates pax durãt.
Vñ ſeneca. Voluptas iquit fragilis ẽ et bꝛeuis faſtidio obiecta quo auidius han
ſta eſt citius ĩ cõtrariũ recidẽs. ¶ Octa uũ ẽ eoꝛũ idignitas. Vñ ſene. In voln
ptate nihilẽ magniſicũ autꝙ nãm pꝛo
ximã deo veceat.õ ẽ aĩ virilis.ſʒ pue rilis voluptates carnales amat̃. ¶ Mo nũẽ penuria fratrũ noſtroꝛũ⁊ filioꝛũ ði. Woõ decet xpᷣianũ delicias q̃rere cũ ſciat vm i tot mẽbꝛis ſuis neceſſaria nõ ha⸗ bere. Vñ Ber.ait. Clamant nudi.cla
mant famelici⁊ conquerũtur.nobis fa⸗
me⁊ frigoꝛe mibabiliter laboꝛantibꝰꝗd conferũt tot mutatoꝛia vel extenſa iĩ pa⸗
rietes. vel plicata i mãticis. noſtrũ ẽ qð
— ———————
effunditis. nobis crndeliter ſubtrahitur qð inutiliter expẽditꝭ Añ iniqua ẽ par titio iter filios dei vt alij ſuperfiua ha⸗ bcant alij neceſſarijs idigeant. Et ideo idẽ Ver.ait. Inneniũt curioſi quo dele ctẽtur.⁊ nõ iueniũt iſirmi quo ſuſtenten tur. C Decimũ eſtvoluptatis ipuritas. voluptates.n.habent multã amaruudi nẽãnexã. Vñ boetiꝰ ait. Dulcedo vili⸗ tatis humane multis amaritudinibꝰeſt imixta. C Vndecimũ ẽ voluptatũ vani tas.Iõ hieroꝰ ait. Voluptas habita fa⸗ mẽ ñ ſatietatẽ parit. õſalon eccli.ʒ.ait. Adoleſcentia ⁊ voluptas vana ſunt. CMnodecimũ ẽ noxietas de qbus ſat diximꝰ ſupius.quere ibi. ¶ Concluſio tertia ẽ talis ĩ oꝛdie ĩ qua tractat᷑ de quã titate vtilitatꝭ iſtiꝰ vtutis quot ex iſtavir tute vtilitates adueniũt volẽtibꝰ eam?
bene ⁊ recte ꝓ poſſe ſequi: quaꝝ tres ſůt
ipſiꝰ aie. vʒ. vna ⁊ pᷣma ẽ vani appeti tus circũciſio.⁊ꝰ ẽ ſui domicilij doma⸗ tio. 3 maieſtati diuine ſui ipfiꝰ donatio. ¶Dico pᷣmo ꝙ ip̃a tẽperantia circũci dit vanos appetitus.ita ꝙ aia ab ipſis nõ eſt ita tribulata ⁊ tẽtata. Hinc ſene. in liꝰ de qᷓttuoꝛ virtutibus ait. Wõtinen
tiã.i.tẽperãtiã ſi diligis circũcide ſuper⸗
flua. Hinc di tẽperato. Vircũcidet dñs coꝛ tuũ.deuteronomij.ʒ. ¶ Dixi ſoꝙ̃ tẽperãtia domat ſuũ domiciliũ:qa ip̃a ẽ frenũ quo coꝛpꝰ humanũ a ſpiritu regi tur ſine quo ſpũs piculoſe pᷣſidet coꝛpoli. ſicut aliqs piculoſe iſidet equo ſine frẽo ⁊idomito.⁊ alicui piculo ꝓpiquo. Nic ſene.ait. Pꝛepone cõcupiſcentie ue fre⸗ nũ.¶ Brri ttio ꝙ ip̃a tẽperãtia donat giam ipi deo quia vt ait ſalon ſapiẽ.b.
Inconuptio facit aium ꝓrximũ deo.ſed
tẽperãtie ẽ vt amoꝛi deo iconuptꝰ atq; iteger cuſtodiat.qꝛ ßᷣm augmin ji.ð mo ribus ecclie.ipᷣa deo Fuat integrũ coꝛꝙ nil aliud deus regrit.ꝓuer.⁊ʒ. Filip̃be coꝛ tuũ mihi.ergo. Hinc ait ſenẽ.in lib⸗ de q̃ttuoꝛ vtutibꝰ ca.de ꝓtinentia. Deſi
dem nri purd
hM
in
cyl min ¶Uio qhoil nut. nbulãt nbi ilinps lait. niis fa ſtiucoꝛp lihn ſiticun ſitite ſiopt iat ꝙ upla 4 ce uio ve virut oi p jnis ſucldi hiiaſt vwupt Wy, niispi u ſu( ſan
ſiphn iphen
ſnani nn i Mq;a ſnaſt ticea inr wihs

Qniclteri uji u Mal upeijun ſisuigean Lit ehütcuroſc — quoſih piatisipy tantian ai. Puluin
nt voupuin olupnsbetiut ri. Jölhbneczt ouptas wnain. Nortas deghist ere ibi. CConc cicuaract dej putisquoteriſn nenüt volitb'ean Wui garnes Wipwwiayy vilidonicwon iduneſuifhdon ꝙ a tiperauuc dins.iugaut laat tituu. Nict vnunusau iwligscricit iperno. Ciiiu nonomij3. CPut nuüdonigi bumniahin pautfüun aut utuin aiuippin
capiſcenien gu ni bll lciun punin umnioviun uigfuugu
„ —
u.* nn ub unmꝰ
wp ipeiu
deria tua praua redime.qa boc uñ cu- rare debes vt deſinãt atq; ita qjſi ad exẽ plar diuinũ cõpoſitus a coꝛpoꝛe ad ſpm̃ g potes adducere. ¶ Tres alie vtilita tes hominũ ex iſta vtute adueniẽtes ſũt coꝛpoꝛis.qͥ ſũt honoꝛis exhibitio. debili tatis foꝛtificatio:⁊ vaſis ſanctificatio. C Bico pᷣmo ꝙ tẽperãtia donat et fac coꝛpoꝛi humano honoꝛẽ qa ſine ipᷣa eſt bꝛutale. ñ hieroꝰ ait. Qui poſt carneʒ ambulãt ĩ ventrẽ ⁊ libidinẽ ꝓni qjñ irra tionabilia iumẽta reputãtur. Hinc da⸗ nid in pᷣs.ait. Homo cũi honoꝛe eẽt nõ itellerit. cõparatꝰẽ iumẽtis iſipiẽubus? ſimilis factꝰ eſt illis. CMiri⁊ ꝙ tẽpe rãtia coꝛpꝰ humanũ iea pte ĩ qua debi⸗
le ẽ foꝛnficat.ſ.reſpectn ſenſuũ vtĩ vanũ
nõ diſcurrat. Añ ſene.ait. Si ꝓtinẽs es ⁊4itui? coꝛpoꝛis motꝰ obſerua. CMi⸗ xiftio ꝙ tẽperantia coꝛpꝰ humannʒ ſã⸗ ctificat ꝙ non ſinet ipm coingnari: qð multũ placet deo.Iu illud.pau.adthe. 447 ca.d. Hec eſtvolũtas dei fancti ſicatio veſtra. ¶ Tres alie vtilitates ex iᷣa virtute tẽperãtie ꝓcedũtqͥ taʒ aie q; coꝛpoꝛi ꝓſunt veniẽtes a rebus exterio ribus quas bꝛeniſſime tãgo. ¶ Quaruʒ pma eſt diabolice fraudis expulſio quia tẽperãtia facit hoiem aridũ humiditati bus voluptatũ.⁊ loca arida ſůt inimica demonibꝰ. Pic ait dñs AMath.iz. Cũ
SermoCxxn.
9l. perãtie eſt exuere veterẽ hoiem ⁊ in deo renohari. Et iſto modo ſũt nonẽ vtilita tes. CSʒ hic merito aligs poſſet q̃rere exquo tãte eſt excellẽtie ipᷣa vᷣtus tẽperã tie volo ꝓ poſſe eã ſeg.ſʒ peto an regula iins ſit ſumẽda hm jeceſſitatẽ pitis vi te.i. ſi licẽt tẽpato accipere cõgrue necef ſitatẽ ſuã vel minꝰ. Ad qð reſpõdet ßᷣʒ ſanctũ thomã in ⁊? zq. 4i. articulo 6. Q ſic· Rõ huiꝰ eſt. quia bonũ virtut moꝛalis pcipne confiſtiti oꝛdie rõnis. ẽt bonðj homis eſt m rõnẽ cẽ: vt dicit dio nyiꝰ q̃rto ca.de diuinis noibꝰ. Sz pꝛe⸗ cipuus oꝛdo rõnis cõſiſtit oĩa oꝛdinarei finẽ qui oꝛdo ẽ bonñ rõnis.qꝛ bonnʒ hʒ rõnẽ finis⁊ iÿe finis ẽ regula eoxꝝqͥ funt ad ſinẽ. via q̃ veniuntivſũ hominis oꝛ⸗ dinãtur ad aliquã vite huꝰ neceſſitateʒ ſicut regula iloꝝ quibus hoies vtuntur 7pfirmat p aug in li. de moꝛibus ec⸗ ce q ſic ait. Habet vim tãperans in re bus hꝰ vite regulaʒ vtroq; teſimonio
Airmatã vt eoꝝ nihil diligat nihil pſe appetẽdũ putet.ſʒ quid vite huius atq; officioꝛũ neceſitatẽ quãtũ ſatis eſi vſur⸗ pet vtẽtis modeſtia nõ amãtis affecm. Et ſic expedite ſunt huius fructus ptes declarande magniſice dñc ⁊ cines cãrit ſimi quẽ obſecro vos incunctis tenere.
vt hic gratiam ⁊ in ſuturo gloꝛiam ha beatis. men.
imũdus ſpũs erierit ab hoie ambulat p ¶ Vominica quarta poſt pẽte. Sermo
loca arida ⁊ inaquoſa querẽs requieʒ et nõ iuenit. C Secũda ẽ foꝛtune fraudis aſſecuratio.qꝛ tunc foꝛtuna decipere põt qñ ẽ ꝓſpa.ſʒ tũc tẽperãtia mitigat frau⸗
dẽ ꝓſperitatis. Vnñ h ea vtens ab ipſa
foꝛuna nõ decipit᷑.õðõ Gꝛe.ait. Oũ oĩs ſoꝛtuna timẽda ſit magis timẽda ꝓſpe⸗ ra eſt qᷓ; aduerſa. Mec eni ſeniendo ern dit. lla blandiẽdo decipit. ¶ Tertia eſt peccati aſſecuratio qnod ẽ ẽ nos ga de⸗ꝰ
de virtute pꝛudentie. XXAII. m turbe irruerentin
X2 Jeſuz vt andirẽt c verbh dei. ⁊ ipſe ſtabat ſec⸗ ſtagnũ geneʒareth Lnce.j. * ¶ꝛo huius ſacri? ſcieuã gelij hyſtoꝛiali declaratione. notãdũ ꝙ ille qui vult eſſe pꝛudens debet eſſe oꝛna tus his tribus que in ſubſcriptis concln ſionibus continentur.
cũ nõ creauit in nobis. Etꝙ ꝑtẽperan C Nꝛeclara itelligẽtia ad alta capiẽdũ.
tiã erpietur oſtẽdit᷑ auctoꝛitate augyſtini ¶
de moꝛibus ecckie dicẽtis. Dẽ officiũ tẽ⸗
dandum. m 3
ofunda memoꝛia ad pꝛeterita reco:

——————————
DBe pꝛudentia
Chentalis pꝛouidentia ad futura pꝛo
nidendum.
CEt hec ſunt tres partes ſecũdũ tuliuʒ
Ipſiꝰ pꝛndẽtie. C Dico pᷣmo ꝙ ꝗ vult eẽ̃ pꝛudens dʒ habere pꝛeclaram itelli⸗ gentiam ad alta capiendũ. Ratio hniꝰ eſt qꝛ ᷣm tulliũ in ſccũda rhetoꝛica. In⸗ telligẽtia eſt pquã aius ꝓſpicit ea q ſůt. ſed hoc ptinet ad pꝛudẽtẽ. ergo pꝛudens dʒ cſſe oꝛnatns itclligentia. Vñ pittago. ipᷣceptis ſuis loquẽdo de agendis p pꝛn dẽtẽ iter alia ꝓnumerat itelligẽtiã dicẽs. Excludẽda ſunt oibus modis langoꝛa
coꝛpoꝛe. Impitia ab aio. Xnxuria a vẽ̃
tre.a cinitaic ſeditio.a domo diſcoꝛdia. a cũctis rebus intẽperãtia.duoꝝ tẽpoꝝ marie habẽda eſt cura mane ⁊ veſpi.in altcro gerẽda pꝛoſpice.i altero q̃ geſſiſti exẽplo danid. Qui cõſiderãs i pſentibꝰ vt pꝛudẽs petijt ꝓ melioꝛi ⁊ ad melioꝛa facienda itelligẽtiã i pᷣs.d. Da mihiitel. ⁊ ſcru.le.t. Jõ e. i moꝛa. ait. In hoc mũdo dů vinimus tũc pfecte qͥ ſcienda ſunt ſcimus cũ ꝓficiẽtes p itelligẽtiã ni hil nos pfecte ſcire cognoſcimus. Ideo dauid. Nt dictũ ẽ a ðo petijt itellectum. ¶ Diri ⁊ ꝙ g vult eẽ pꝛudẽs dʒ hahe re ꝓfundã memoꝛiã ad p̃terita recoꝛdã dũ.IRõ huins eſt. qꝛ m inlliũ. Memo ria ẽ pquã repetit quis ea q̃ fuernnt.ſed hoc ẽt ptiet ad pꝛudẽteʒ.qꝛ nõ ſufficit ei ſcire ſolũ pꝛeſentia.ſʒ ẽt dʒ recoꝛdari pᷣte rita.ig pꝛudẽs dʒ habere memoꝛiaʒ ad pterita recoꝛdãdũ.q̃ fuit ↄclnſio noſtra. Hic diccbat ſene. Qui nil de pᷣteritꝭ co⸗ gitat vitã pdit. Et de hoc dat nobis exẽ plum angꝰi libꝛo de trinitate.d. Aihi vtile eſt vt meminerim viarij mearum fratreſqʒ meos admonẽs vt meminerit ſuarũ: ne vltra qᷓ; tutũ ſit ꝓgrediat hu⸗ mana ifirmitas. ¶ Miri ttio ꝙ ꝗ vult eẽ pꝛudẽs dʒ heꝓuidẽtiã.ad futuraꝓ- uidẽ v. 1Rõ hꝰẽ q ʒ tulliũvbi ſupꝛa ꝓ⸗ uidẽtia ẽ vtus p quã videi aligd fnturũ anteq; factũ ſit.ſʒ hec ꝑtinet ad pꝛuden⸗
tẽ.ergo.qꝛ pmdẽs nõ ſolum dz ilelligere pñitia ⁊ recoꝛdari pꝛeterita: ſed ẽt futura Pꝓuidere. Hinc ait ſene.i libꝛo de qjttuoꝛ vtutibꝰ. Si pꝛudẽs eſt aius tuns tribꝰ tẽ poꝛibꝰ diſpẽſct.pñtia oꝛdina:ſutura pᷣui de:pꝛeterita recoꝛdare. nã q nil de pteri
tis cogitat vitã ꝓdit.q nil de futuro pꝛe⸗
meditat᷑ i oĩa incantus icidit. Exẽpium habet᷑ in patriarcha Jacob q jentiens furoꝛem fratris ſui munera pꝛndẽter ei miſit.⁊ res minus dilectas maioꝛi expo nẽs piculo ab alijs multũ dilectis diui⸗ ſit. quaſi ꝑꝛudẽs cõſiderãs fumra dicẽs geni.z⁊. Si pcuſſerit ꝛc. Ob hanc càm git ſene.i loco ſupius allegato. Si pm- dẽs eẽ cupis ĩ futura ꝓſpectũ itende ⁊ q enenire poſſunt aio tuo cũcta ꝓpone.ni hil tibi ſubitũ ſit. ſʒ totũ añ ꝓſpicias.naʒ qui pꝛudẽs eſt nõ dicit nõ putaui hec fe ri.qꝛ nõ dubitat.ſʒ expectat.nõ ſuſpicai. ſʒ cauet. CEe concluſiones magniſice dñe ⁊ ciues cariſſimi in ſacro euangelio hodierno denotãtur qð ĩ tres partes di nidit. QOm̃ ĩ pᷣma pte ponit ſalnatons itelligentia in vtili modo docendi. In ſecunda parte ponitur petri memoꝛiai ↄnderatione vp̃i ⁊ ſui ibi hec oia iciudũ tur. Et ait ad ſpmonẽ vſqʒ ibi ⁊ vltra. Erxi a me qa homo peccatoꝛ ſũ. Inter tia parte ponitur ſaluatoꝛis pꝛonidentia in admirabili modo attrahendi.ſ.apo⸗ ſtolos ad pꝛedicationẽ ſuturã ⁊ ẽ ibi. t ait ad ſymonem. Et vt clarins hec pa⸗ teantvideamus hyſtoꝛiam.¶ Decra te hyſtoꝛie fructus eſt virtus pꝛudentie. de qua loquendo tres cõcluſiones cũtri bus dubijs mote ſolito declarabimus. quarũ pᷣma erit de quiditate.⁊ꝰ de qᷓlita te.z? de quãtitate ipſius pꝛudentie.⁊ ſic erit finis. Wõcluſio pᷣma ſit talis ĩ oꝛ⸗ dine.ꝙ pꝛudẽtia tripliciter eſt difinibi⸗ lis ſᷣm triplicẽ eins variã acceptionem. Mã aliquãdo ſumitur large pꝛo cogni tione oium rerum.ſ.bonaꝝ⁊ malarum
in generali.Et iſto modo deſcribit eam
m qlh hl u nh
au iili iua uisa ſ. de is. im imipl pupie ſpisc iu lpt Nnibi jict yail rent is ibi inis ſent ſüd dim imim wpoſ Wn u6 isiy dicini üni l.) vrpe lerabi inẽto ifit pulu ipm ſme Mbi Rnt

snöblumd unn ſ
ſdd
tſenejibw Sckausnnsn noicin ſnn re ngnidet dranldefinnn Aniciii. Echi cda Rebgii umunen puiin rini mul ditest cõſderis mnn ent c Obbauc Musallegao. ip
plpec ſen
iowo ccta ꝓpon Bwlaßphichs: dicunöpiani her ndnsmagt imiin aotung vimrqdimes pam ma pre ponit ſun ul moch doxnd. oyimr penri memo tſui bihecoiaic mont vcq; ii? v mopeccaioꝛſũ. Ninauiis puilt nodo atrabendiſ cuni uritẽi m. Eidarius briam. CDr unsd virs pui no nis cduſons⸗
nor ſo dedun
nieunet uur Wius uin Cödnio naſu iuniplcmn cis vn
o umurg
rn nnitn
tllius in rhetoꝛica ſic dicens. pꝛudẽtia eſt bonaꝝ ⁊ malarum ⁊ vtrarũqʒ ſcia. qꝛ pꝛndẽtia diſcernit bona a malis ⁊ bo na adinnicẽ.oſtẽdendo qð ſit melius.⁊ mala adinuicẽ oſtendẽdo qð ſit peins.qʒ aliquãdo tali pꝛndẽtia vtůtur homies i maiũ.⁊ tũc incongrue di pꝛudẽtia ſicnt
qñ aligs valde aſtuns in agibilibus mũ
di ad acquirendũ q̃ carnis funt tunc illa talis aſtutia apparet eſſe pꝛudentia ⁊ nò eſt. de qua loquitur panlus ad ro.ð. di⸗ cẽs. ꝛudẽtia carnis moꝛs ẽ.glo. Mꝛu denmtiã carnis hʒ qui ců ſtudio qᷓ carnis ſunt iplet. Aliquãdo ſumit᷑ pꝛudentia ꝓ ſapientia. Vñ ſalon ꝓner.io.it. Qni ſapiẽs coꝛde appellabitur pꝛudens. Et iſta ſapientia ſen pꝛudentia ſic accepta deſcribitur a tullio in li.de officijs.ꝛu dẽtia eſt appetẽdarũ fngiendarũq;icien tia. Adhuc iſta pꝛudẽètia põt eẽ cũ pecca to qʒ illa aliquãdo capit᷑ ꝓ ſapientia ap parenti.i.pꝛo ſapientia curnis de qᷓ pan ius ibidem vbi diximns ait. Sapientia carnis inimica eſt deo. Et ad coꝛ.ʒ. Sa pientia huius mundi ſtultitia en apnd deũ. Et aliquãdo capit᷑ ꝓ cognitione et ſciẽtia diuinarũ ⁊ humanaꝝ rerũ q̃ ſcia diniditur in moꝛalem. naturalẽ.⁊ rõna jem hᷣm tulliũ ⁊ ſene. Et aliquãdo capi-
tur pꝛo ſapida ſciẽtia ſen ſcientia ſapoꝛe
virtutum condita. de qua loqtur falon eccli.. Sapientia doctrine m nomen eins ſapida en.ſic nomen eins a ſapoꝛe
dictũ videtur. Et de hac ſapientia vtn-
tů videt᷑ loqui Ber.in ſermonibus vbi ait. Inneniſti plane ſapientias ſi pꝛioꝛis
vite peccata defleas.ſi huins ſeculi deũ derabilia puipendas.ſi eternã beatitu- dinẽ toto deñderio concupiicas. Inne⸗
niſti fapientiã ñi tibi hoxꝝ ſingnla ſapiũt ꝓut ſunt. Tertio ⁊ vltimo modo ſumi tur pꝛndentia pꝛont compꝛehendit oẽs virtutes cognitinas cuʒ opatione. Sic deſcribit eam Tnullins. d. orudentia ẽ rerum dininarum ⁊ humanaꝝ ci rõne
Sermo.CII.
bene viuendi certa cognitio.⁊ m opti ma pꝛudentia qᷓ conſiſtit in cognitione ⁊ opatione: qᷓ;qᷓ; ⁊ ſecũda vltimo mõ.i.ꝓ bona operatione accepta bona ſit:quia beatus hicroꝰ ĩ ꝓlogo biblie ait. Sãcta quippe ruſticitas ſibi ſolũj ꝓdeſt ⁊ quãtũ edificat ex vite merito eccleſiam xp̃i tã⸗ tum nocet ſi deſtrnentibus non reſiſtit. ¶Sed hic merito poſſet aliquis dubi⸗ tare cũ pꝛudentia ꝰm deſcriptiones ſu⸗ perius aſſignatas dicatur eſſe ſciẽtia q̃ri tur qũo eſt virtus.⁊ poſito ꝙ ſit virus qũo eſt virtus moꝛalis. dqð rñdetur ſᷣm ſniam plurium mayime ſancti tho⸗ mein*2.g. 47. articulo*. O v di illa q̃ bonũ facit habentẽ ⁊ opus eins
bonum reddit. Sed bonum poteſt dic
tripliciter. Vno modo materialiter.ſ.ꝙ
in ſe eñi bonum.ſicut actus aliquis ꝗ ita
eſt bonus ꝙ nõ põt eẽ malꝰ.ſicut ẽ obie cum appetitiue virtutis. Alio mõ bo nñ dicitur foꝛmaliter.i.ilnd bonumqð ẽ bonſi ßᷣm rõnẽ.ga ſi nõ eẽt factũ cũ bo na volũtate ⁊ cũ bona itentiene nõ eſſet bonũ ſicut ieinnium. Nã in tantum eſt bona abſtinentia inquantum ſit cũ bo⸗ na intentione. quia ſi vna mulier eſſet apta ad pingnedinẽ? ieinnaret ad hoe vt pulchꝛioꝛ appareret tunc non eſſet ſi⸗ bi meritoꝛiũ. Alio mõ bonñ di qð ẽ bo
num materialit᷑⁊ foꝛmalit᷑ ita ꝙ ẽbo⸗
numiſe.⁊ hm rõneʒ boni.⁊ iſto modo bonũ eſt in melioꝛi gradu ſicut pʒ. AMo do ad ꝓpoſitum.pmdentia iſtis tribus modis põt ↄhderari. Vno mõ iquãtũ en cognitio quedã qͥ hʒ diſcernere bona a malis:? ſic eñ virtus itellectualis.⁊ ſic poteſt dici ꝙ pꝛudẽtia ẽ bona mãliter.
Secũdo mð iquãtũ dicit applicationèẽ
recte rõnis ad opꝰ.⁊ ſie ẽ vtꝰ moꝛalis:⁊ ẽ dãia tãta iter vnã⁊ aliã quãta ẽ iter co gnitionẽ quã hʒ aligs legẽs muſicã i ſco is ⁊ neſciẽs applicare artẽ advſũ ⁊ cãta re vnñ rñſoꝛiũ.⁊ cognitionẽ quã hʒ ali- gs ex pꝛactica.⁊ nõ er theo 3

Se pꝛudentia
dicit vtrũqʒ. Ct notandũ ꝙ aliqs nõ dʒ dici pꝛudẽs eo g hʒ habitũ pꝛudẽtie in intellectu.qꝛ põt eiſe vnus fatuus ⁊ cẽ Valens homo. Sed dʒ dici pꝛudens qñ eſt pꝛudẽs pfecte in intellectu q hʒ ſciaʒ ?cognitionẽ.⁊ in affectu qꝛ appetit ap- plicare ſciaʒ ad vſum.⁊ in opeqꝛ opat᷑. NMam cognitio quã habẽt mali monua ⁊ innalida eſt ad mouendũ voluntatẽ vt bono ↄſentiat.ſed cognitio bonoꝝ vir⸗ tus ẽ gratuita ⁊ radiis viuns a vᷣo ſole Pcedeus nõ ſolũ illuminãs intellectum fatalẽ faciẽs affectuʒ.qꝛ nõ ſolum oñdit ad añ ⁊ qualiter ſit agenduʒ.ſed etiã mo
net volutatẽ vt appetat bonũ poſt indi cium ⁊ fugiat malũ.⁊ ſic opetur. Vnde
paulus ad Ro.S.pꝛudentia aũt ſpũs vi ta ⁊ pax. Et idco dicit phũs in.b ethi.
ſ eſt bene poſſe cõſiuari. Vonſi ium autẽ eit de his que ſunt p nos agẽ
da in oꝛdine ab fineʒ aliquẽ. Rõ antem eoꝛum que ſunt agenda regrit theoꝛicz. pmo.⁊ voluntatẽ directã ad pꝛaxim.⁊ 3 ipſaz pꝛacticã. Et ſic pʒ quõ ipſa pꝛu
dentia eſt virtus itellectualis ⁊ moꝛalis.
Et hec de pᷣma parte ſufficiãt. Con cuſio ſcha ſit talis in oꝛdine que eſt de qᷓ litate huius virtutis pꝛudẽtie ꝙ tũc pꝛu dentie qualitas laudãda ẽ qñ eſt ſepata ⁊impmixta a můdi aſtutia.a carnis mol
licia. a diaboli vſutia.⁊ eſt oꝛnata ſiitu- b dine ſerpentina. ¶ Dico pᷣmo ꝙ pꝛudẽ tia laudãda eſt qñ nõ eſt mũdanã qpu
dentia mũdi cſi aſtutis acgrẽdi tẽpoꝛalia quocũq; mõ:⁊ delectãdi iñ eis. Vnñ dicit iſtud poetich. Vẽde niaʒ lucro.mercare atq; ercute ſolers Omne latꝰmũdi. nec ſit p̃ſtãtioꝛ alter. In huiꝰſcola maledicta ſunt mercatoꝛes. vſurarij cãbiatoꝛes.? paupeꝝ oppſſoꝛeb: de qbꝰ di baruch.ʒ. Filij agar qͥ iterptat ſolẽnitas vigiliaꝝ. qꝛi hac vita qucẽ qjſi vigilia ſolẽnitatis eterne volũt ipſi ſolẽniʒare.g exqierũt pꝛndentiã qͥ dẽ terra ẽ.⁊ negociatòꝛes ter re themã qʒ iterp̃tat hauſter ꝓſperita⸗
tis. tpalis: fabnlatoꝛes: fabꝛicatoꝛes t exgſitoꝛes itelligẽtie.viaʒ ſapie neſcierũt
heqʒ ꝓmemoꝛati ſunt ſemitas eius. De
iſtis di ſap̃.ij. Extimanerũt uerſatõeʒ vite cõpoſitã ad lucrũ ⁊ opoꝛtẽ vñcũq; etiã er malo acgrere. Vñ dicunt ſap̃.⁊⸗ Oppᷣmamꝰ pauperẽ iuſtũ.⁊ nõ parca- mꝰ vidue nec veterano. nec vereamur canos multi tpis.ſit autem foꝛtitudo nia
lex iuſtitie.ſ foꝛtuudine ꝓ lege vtamur. De iſtis talibꝰ maledictis ⁊ deo odioſis
dicitur luc. ⁊6. Filij hnius ſecli pꝛudẽtio
res ſunt filijs lucis i gatione ſua.ſ.ſol⸗
licitiꝰ ⁊ ardentius querunt iſta tpalia qᷓ; illi eterna. C Diri ⁊ꝰ ꝙʒ pꝛudentia tunc
laudãda eſt qñ nõ eſ carnis.qꝛ pꝛudẽtia crnis ẽ electio carnaliũvoluptatum.vt
delicate comedere.molliter iacẽ. pᷣcioſis veſtibus indui.ioto tpe ociari. ñ ð illo qui ſicviuit loqi ſapiẽs ꝓner.y. Interui funibns lectũ meũ.vt maioꝛẽ iolliciem
habeat.ſtraui tapetibꝰ B ex egypto. Vt pulcher appeat.aſp
cubile meũ mir rha ⁊ aloe ⁊ cinamomo.vt odoꝛẽ ſpgat Ponit duas ſpẽs amaras ⁊ vnã dulcẽ qui in ope carnali plus eſt amaritudis q; delectatõis. Veni iebꝛiemur vberivꝰ i.abũdant delectationibus ⁊ipleamur ⁊fruamur cupitis ampleribus. t ſegi de ſeducto Junene.ſtatim eaʒ ſeqtur qſi o8 ductus ad victimaʒ.⁊ quaſi agnus laſciniens.⁊ neſcit ꝙ ad vincula ſiuittra Parur.donec ſagitta.i.acuta ſnia indicis
trãſſigat iecur eius. velnt ñj auis feiinet ad laqueũ.⁊ heſcit qꝛ de piculo aie eius
agitur. De iſta pꝛudentia dicebat apo.
d Ro. S.ꝛudetia carnis moꝛs eſ. In
huins ſchola ſunt luxurioſi: guloſi ebiio ſig findent calicibus potandis Ppner.zo. Vnde dicunt ſap̃.ſcdo. enite frnamur
bona nõ erũt. ⁊ vtamur creatura tãqᷓ; iuuentute celeriter vino pᷣcioſo ⁊ vnguẽ
„
tis ⁊ electuarijs nos impleamus.non
pꝛetereat nos flos tempoꝛis.i.inuenns
p ſu hi ih h jiu l ſeoel ia ima
idi
ſies hcin miuct anihi noin cinti müt ſyerſu ai
it ꝓ nguin
es fuſt
ient
an.ie
imus
tuntp dniunt mabeis zhomni
debemt
uüie
iawi.
ißſit eolC
dpiisc
pbe
Sic ven
bonis que ſunt.ſ.tẽpoꝛalibus. quia alia mln
iran ania huteſe twoni

o:ſhi „eabiiczto eviz pinu Auniseits nerit erſt dtä itoyorẽ vjc uidanſh⸗ etulüanöparc ew aunſonmn nhpig br Acddistdeo cih ihbuusiciguiit 6i giatone iah qentiiapuu 12 gpäcnum cicamis. qpniit wälüwouptamm tMolleruck. poo Noweocar. Wöl ſaypurr- Ju c. Mnainmolin i wcgh .Aphcubit mein womo. vodozt pe amurast ynã dui lplus qtamanm niiebꝛiemur vberi tionibus ipleam moienbus. Eti um esʒ ſequri cmez quaſi agn galvnculaſu niacn ſiiaitüt us veh ſiauisjc ich depiculo üieb nientia dicca Ktucmismot mmmoſtgolt chusyounds n co unn tiponln u swnm n
s pos inpum
ſos wnpo
Sermo. CCCII.
64 S in qua floꝛet homo. Voꝛonemus nos ro ſis anteq; marceſcãt nulũpꝛatũ ſit quod nõ pertrãſeat luxuria nfa. ¶ Dixiz ꝙ tũc pꝛudẽtia laudãda ẽ qñ nõẽ diabolica Mꝛudẽta diaboli eſt ſeducẽdi humanũ genns. Vñ di gene.z. Serpens erat cal lidioꝛ cũctis aiantibꝰ terre. Vñ paulus plenus caritate dicebat⁊ꝰ ad coꝛ.ii. Ti⸗ meo eni ne ſicut ſerpẽs enã ſeduxit aſn⸗ tia ſua ita coꝛrũpantur ſenſus vii ⁊ exci⸗ dant a ſimplicitate ſua que eſt in xpᷣo icſu vbi dicit Bꝰ. Mon ẽ ꝙ nobis timeamꝰ fratres nñ̃ia viribus ſathane ⁊ ſatelliti bus eius cũ nonerim illius foꝛtitudiniem traductã p vulnera ſaluatoꝛis ⁊ deductã ad nihilũ. A verſutijs ⁊ aſiutijs eins ti⸗ meo.in qbus ptim ſubtilitate nature.pti expientia tẽpoꝝ ſub tot annoꝛuʒ milibus eruditꝰ fragilitatẽ humane nature qᷓ;qᷓ; ſe verſum vertere nõ ignoꝛat. In huins ſcolaſunt iracũdi.ipatiẽtes.⁊ inuidi qui dit ꝓuer.z. Veni nobiſcũ inſidiemur ſanguini abſcondamꝰ tendiculas ʒ ĩſon tes fruſtra. deglntiamus eũ ſicut iernus viuentẽ ⁊ integrũ quaſi deſcẽdentẽ in la cum.pᷣcioſam ſubam eius rapiemꝰ. im piebimus domos nias ſpolijs. Iſti tales faciunt ꝓut ſcribitur ꝓner.ꝗ. Won.n. doꝛmiunt niſi malũ feccrint: et nec capi tur ab eis ſomnus nili ſupplãtauerint. Ab omnibus malis iſtis pꝛudẽtijs caue re debemus. ¶ Dirxi ꝙ tũc pꝛudẽtia laudãda eſt qů eſt oꝛnata ſilitudine ſerpẽ tina. veri.n.pꝛudẽtes oꝛnant qnqʒ aſtu⸗ tijs ſerpẽtinis qꝛ diẽ dñs AMat.io. Eſto te.p.ſ. C ꝛima ergo aſtutia ſerpẽtis ẽ capitis cuſtodia. vñ nõ curat ſi reñdunʒ coꝛpis ei erueret dũmõ caput cõſernet. Sic veri pꝛudẽtes ꝓ xp̃o geſt caput eoꝝ le ⁊ ſua exponere timere nõ debẽt.qꝛ tũc iuſti ſunt ꝓuer.i⁊. Qui negiigit damnũ Ppter amicũ inſtus ẽ.qᷓ;to mãgis ꝓxp̃o q eſt amicus ⁊ caput nñm ad phi.ʒ. Tpᷣs caput eſt ecclie. Et nec miꝝ ſiveri pꝛudẽ tes exponũt oĩaꝓxpᷣo.qʒ eo ſaluo oĩaſal⸗
93 us ſunt. QMat.io. Tapilli capitis veſtri
oẽs nůerati ſũt. Scða aſtutia ſerpẽtis
eſt loci tutela.q in tã arto foꝛamie ie po
nit vt pellẽ ventris qᷓ;pluries deponat. Sicveri pꝛudẽtes in arta via q̃ ducit ad patriã ſe locare debẽt.q̃ via ẽ pnie. Jut̃ ſiliũ pauli ad ephe.4ꝰ dicentis. De⸗ ponite vos Fᷣm pÿſtinã auerſationẽ vete rẽ hoieʒ qui coꝛũpitur ſᷣm deſideria er roꝛis. Renouamini aũt ſpũ mẽtis vñe ⁊ induite nouũ hoieʒ q ſm deũ creatꝰeſti inſtitia ⁊ ſcititate vitatis. ¶ t notãdũ ꝙ duo requirunt ad hoc ꝙʒ ſerpẽs pellẽ deponat in foꝛamine.ſ.foꝛaminis ſtabi⸗
litas.⁊ anguſtia.qʒ ſi latũ eẽt in trãſeũdo
pellẽ nõ deponeret.⁊ ſi nõ eẽt foꝛamen ſtablle.ſecũ poꝛtaret.pellẽqʒ nõ depone rei. Sic pellẽ vcteris ↄſuetudinis nõ de ponũt i clauſtro vel ĩ via pnie qꝗi eadeʒ libertate volũt vinẽ qᷓ viuebãt:⁊ q ma⸗ nẽtes in ſeculo nullã hit.ꝓpoſiti fimita tẽ i penitẽtijs q̃s agũt de facili ſecũ diſpẽ ſant. ¶ Tertia aſtutia pᷣpentis ẽ aurium
obturatio.qꝛ vnã terra aliã cauda obtu
rat.vt dð ipᷣs canit. Sicut aſpi.ſur.⁊ ob tu.au.ſuas vt nõ. au.vo. incan. Sic vi pꝛudẽtes aurẽ vnã clanqũt mẽoꝛia moꝛ tis.⁊ aliã ꝓſideratõe ꝓpe fragilitatis:ne ſuggeſtioni diaboli acgeſcant. Iũ illud ecch.y. Qoꝛare noniſſima tua ⁊ ĩeter
num nõ pec. C Quarta aſtutia ſerpẽtis
eſt calcanei mulieris inſidiatio. Sicveri pꝛudẽtes mulieribꝰ inſidiant᷑ dicẽtes cũ iob.ii. Qnaſi vna de ſtultie mulieribus locnta es. Et de delitijs carnis dit ang. Delitie carnis hic nõ ſatiant.⁊ ĩ funo damnãt.¶ Quinta aſtntia ſerpentis eſt deſerti habitatio.qꝛ ꝓpt inimicitias q̃s habet cũ hoie fugit. Sic vi pꝛudẽtes co⸗ gnoſcẽtes huiꝰ mũdi inimicitias debẽt ipſum fugere. Vñ Jo.iʒ. ait. Nolite mi rari ſi můdus vos odit ⁊c̃. ¶ Sed me lioꝛi declaratõe ⁊ ad hoc vt intelligatur huius ſupꝛadicte ꝓclonis fundamentuʒ Querit᷑ vtꝝ pꝛudẽtia poſſit eẽ i pctõꝛibꝰ

—
——
Ad qð rider pᷣm ſanctũ Thomãiloco ſupiꝰ allegato.⁊ articulo.ij ·ꝙ pꝛudẽlid dicit᷑ tripůciter. Eſi eni auedã pꝛndẽtid falſa vei ꝑ ſilundinẽ dicta: cũ pidẽs ſit g bñ diſponit ea q̃ͥ ſũt agẽda ꝓht aliquẽ bonũ finẽ. lle q pp aliquẽ maluʒ fineʒ aliqua diſponit agrnentia illi fini hʒ fal ſam pꝛudẽètiũ inq;iũ ilud qð accipit pꝛo fine nõ eſt ve bonũ.ſed ᷣm ſiluudinẽ ſic dicit aligs bonꝰ latro. hoc.n.mõð põt hʒ ſilitudinem dici pꝛudẽs latro ꝗ ꝓueniẽ⸗ tes vias adiuenit ad latrocinãdum. Et pec eſt pꝛudẽtia:ð q̃ dicit apo. ad Ro.8. vt allegatũ eli upius. ꝛudẽtia carmis moꝛs ẽ.qꝛ.ſ.finẽ vluimũi carnis delecta- tione ↄſtituit. ⁊? aũt pꝛudẽtia eſt va qꝛ adiuenitvias accõmodatas ad finẽ nãe vonũ:ſʒ ẽ impſecta duplici rõne. Ano. illud bonũ qð accipit ꝓ fine nõ ẽ cõis nis totius hũane vite. fed alicniꝰ ſpãlis negocij. puta cũ aliqs adiuenit vids ac⸗ cõmodatas ad negociandũ vel ad naui zdũ dicit pꝛudẽs negociatoꝛ vel nauta Qlioꝰ qꝛ deſicit ĩ ᷣncipali actu pꝛudẽètie. puta cũ aligs bñ cõſiliat᷑⁊ recte indicat etiã de his q ptinẽt ad totã vitã ſed non efficaciter pᷣcipit. 3 pꝛudentia ẽ bona? piecta qͥ ad bonũ finẽ totiꝰ vite recte ↄſi liatur indicat ⁊ pᷣcipit:⁊ hec ſola d pꝛu⸗ dentia ſimpl q̃ĩ petõꝛibꝰeẽ nõ põt. ma aüt pꝛdẽtia ẽ ĩ ſolis pctõꝛibꝰ.ſcð ẽ cõis bõis ⁊ malis. maxie illa q̃ ẽ iperfecta pp ſinẽ pticularẽ.nã illa que iperfecta ẽ pp deſectuʒ pᷣucipalis actus ẽt nõ eſt niſi in malis? eſt ſolů in bonis. ꝛ virtus eſt q bonum facit habentẽ. Et phũs dicit in 6.ethi. Impoſſbileẽ pꝛndẽtè eẽ nõ niſ vonñ.intelligẽdo de iſta 3“ pꝛudẽtia. Et pec ſufſiciant de ſcda parte. ¶ Vonc ʒ cit talis in ordine. x virtus pꝛudẽtie tx ſua qᷓ;titate virtutis triplt eſt cõmen⸗ dabilis licet ad totalem eius commen⸗ dationem vix ſufficcret hec ſcriptura.
ꝛimo eit ↄmendabilis ꝑ viã ſpũalẽ.
Ck ct cõmendabilis p viã virmalem.
De pꝛudentia
ʒo eſt cõmendabilis per viã cõmodalẽ. ¶ Sico pᷣmo ꝙ ñ bñ cõſiderat᷑ q;titas huins virtutis cõmẽdabilis eſt per viaʒ ſpũalẽ. Nam triplex ſpůs repit.i.diuinꝰ angelicus.? hnmanꝰ. Mꝛimo pꝛudẽtia cõmendat p ſpũm dininum. vñ ait ſap̃. ꝓuer. ſcðo. Sñs dat ſapiaʒ ⁊ ex oꝛe ci⸗ pꝛudẽtia. Hinc eſt ꝙ xpᷣð Mat.io. dicit ⁊pꝛudẽtia ↄmẽdat ꝑ ſpũʒ Pic di ꝓuer.v. Scia ſctõꝝ.ſ. detia. Nonne ſatis ↄmẽdat ipſaʒ pꝛudentiã: qñ di ꝙ eoꝝ ſcia ẽ pꝛudẽtia? Nec miꝝ qñ ðs crea uit eos ðdit eis oꝛnatũ pꝛudẽtie marie bo ſirmatõe. Vñ pᷣt dici illð qð ſcribi io. Deꝰpꝛudẽtia ſua extẽdit ce los.i.angelos. 30 pꝛudẽtia ꝓmẽdabilis anũ.qꝛ ipſa ẽ pfectio no ſpũs humani. ã iipſo humano ſpũ tres potẽtie ſũt.vᷣma ẽrõ⸗ nalis.ſca ẽ ↄcupiſcibilis. ʒ⸗ eſt iraſcivi lis. Et haxꝝ nobilioꝛ ẽ rõnalis cui poten tie aſfignat᷑ pꝛudẽtia.cũ cõrnpiſcibili aſi etur tẽperantia.⁊ iraſcibili foꝛtitudo. ni merito dicebat ſapiẽs ꝓner.iõ. Acg qꝛ pᷣcioſioꝛ ẽ argento. ꝓuer. 4*Attẽdite vt ſciatis pꝛudẽtiã. C 2 ꝙ ſi bñ cõſideratur qᷓ;titas non mol ſed virtutis pꝛndentie cõmendabilis eſt per viãvirmalem.⁊ hoc tripliciter. via pꝛioꝛitatis. ⁊ via regularitatis. ꝛimo mendatur iter omnes virtutes via pꝛio⸗ ritatis. nã ipſa eſt pꝛioꝛ ceteris virtutibꝰ. Ratio eſt quia virtus cognitiua pꝛioꝛ? virtute actina. Vnde ang. Sicut maius eſt volũtatẽ dei facere qᷓ; noſſe. Ita pᷣus eſt noſſe qᷓ; facere.ſed pꝛndẽtia ptinet ad pſa ẽ pᷣoꝛ oĩbꝰſ. Inde dicit aug. Initium obediẽtie eſt quid pᷣcipiatur velle cogno ſcere.⁊ pars ẽ obſequij didiciſſe qd facidt ipſa pꝛudentia que eſt in dirigit opus. quia ſui eſt dirige⸗ es. ¶ Scðo ymdẽtia cõmenda
ſpũs angelichs
eſt p ſpũm hun vilioꝛis potẽtie
via ſublimitatis. 3
mm m il in zus iu vun meo unc de ußun.e in virtut njalin jnendau ſulariat Nniñ vin iEſdiſ ſtvun unemo weri. L voequat nio cöſe tit ⁊ cu rauci fi umadt ll piude deum uplerũ wumuli irego. vüiſcre ninter ſneade — Unra wein usen
guſon
Rduſ
u bienn cmoi untbe uZn

kpenizcönall. bi cider n itiscpe wh in umopndit duin. mauh
Wiez erot s noit uaznilphi buer.o. Scaſcht. Konnelusgniu pudentgie Vemirgidsge Wpendtiemareh be dic iqð ſen unaſuaendte dleia ↄmẽdabil iplaẽpſeco no isdunan ſ iipſ spoeſ hmaiſ piſcbijsz'calch liẽrönisci po a. ci ccnpiſcbiin .7 ratibiliſwnini Nupiẽs puer.i. olorẽ argen. ꝓut ais pudẽiã. CD anrqᷓlas non m eniecõmendabilst mavocnipliciter. vvuliblimitais. sChnopdti mnes vmevup ciyners vm ims ogiiuahi Vndang. Sicli aſutqᷓoſſ.
wur inter virtutes via ſublimitatis. Rð eſt quia dignius eſt continẽs qᷓ; cõtentũ. ſed pꝛudentia continet omnes alias vir tutes cardinales.quia qui hʒ pꝛudentiaʒ hʒ alias.igitur.gt huius ſignũ eſt. qꝛ ad hoc ſunt virtutes cardinales vt vita no ſtra recte oꝛdinetur.⁊ ꝙ homo nec deci⸗ piat nec decipiatur.ſed hec facit pꝛuden tia.igitur. Vnde ſene.in libꝛo. 4 pᷣncipa ium virtutuʒ ait. Pꝛudens fallere non
vlt.falli nõ poterit. ¶ Tertio pꝛudẽtia
cõmendatur inter omnes virtutes via regularitatis quia eſt regula? magiſtra
omniũ virtutum. Vnde Ber.ſup cant᷑.
git. Eſt diſcretio nõ tãvirtus qᷓ; modera trix virtutum ⁊ auriga oꝛdinatrirqʒ affe cuum ⁊ moꝝ doctrix:tolle hanc ⁊ virtꝰ non erit. Ad ipſam pertinet illa diſcre⸗ tio de qua dicit Sanctus antonins. Mi ſcretio cõſeruat omnes virtutes.⁊ fit ge nitrix ⁊ cuſtos ⁊ moderatrix virtutuʒ.⁊ perducit fixo gradu intrepidum mona⸗ chum ad dominum.quia ipſa diſcretio vel pꝛudentia docet monachum fratrẽ vel etiam ſecularem quid agere debeat. quia pierũqʒ opus qð vno tempoꝛc erit bonum ulio tempoꝛe crit malum.Hinc aut Vrego.in moꝛa. ſolerũqʒ cum vir⸗ tus indiſcrete tenetur amittitur.cnm di⸗ ſcrete intermittiturplus tenetur. Et idẽ. Von eadem ſemper eſt res virtus.quia
per momẽta tempoꝛum ſepe merita im
mutantur actionum.vnde ſit vt cuʒ qd bene agimus pierũq; ab eius actiðe ceſ⸗ ſemus.⁊ laudabilius ad tempns deſerat ꝙ in fuo tempoꝛe mens laudabiliter te⸗ nebat. C Diritertio ⁊ vltimo ꝙ pꝛudè tia cõmendabuis eſt per viam cõmoda bilem.nam ex ipſa pꝛudentia tria ſpãlia cõmoda ſequũtur. Wona iſta ⁊ cõmoda ſunt hec.pꝛimũ bonoꝛũ nature multipli catio. Scðʒ bonoꝛũ foꝛtune accumula-
tio. Tertinʒ eſt bonoꝝ gratie donatio.
¶CDico ꝙ pꝛimũ cõmodum ipñꝰpmdẽ
Sermo..
94 tie eñ bonoꝛum nature multiplicatio.qx
facit ſapientem in aduerſis ꝓnidum ⁊ in Plſperis temperatũ. hinc ſalomõ ꝓuer. i7.ait. In facie pꝛudentis relucet ſapien tia.quia vt ipſe aiteccli.⁊. Ex viſu co gnoſcitur vir ⁊ ab occurſu faciei cogno⸗ ſcitur ſenſatus. ¶ Diri ſecũdo ꝙ ⁊cð modum eſt bonoꝛum foꝛtune accumula tio.quia pꝛndẽs bene diſpenſat negocia ſua. Vnde de ipſo dicitur Math.⁊4. Quis putas ẽ fidelis ßᷣuus ⁊ pꝛudẽès quẽ cõſtituit dominus ſup familiaʒ ſuam vt det illis cidũ in tẽpoꝛe?vt luc.i⁊. Qnis putas eſt fidelis viſpenſatoꝛ ⁊ pudens Vnde ſalomon ſap̃.j. Melioꝛ eſt ſapiẽ tia qᷓ; vires.? pꝛudens qᷓ; foꝛtis.ſ.ad acq rendum bona tẽpoꝛalia. ¶ Dirxi tertio ꝙ tertinum cõmoduz ipfins pnudentie eſt bonoꝛum gratie donatio. nam pꝛudẽtes habent gratiã doctrine. Vnde ſalomon eccli.⁊i. Oꝛnamentum aureum pꝛuden ti doctrina. Habent etiã gratiam ipſam doctrinam pꝛonũciandi. Vnde ſapiens ibidem. Os pꝛudentis queritur in ecclis ⁊ verba illius cogitabũt ĩ coꝛdibus ſuis. Mabent gratiaʒ etiã ſe perducendi per viam ſalutis. quia ſine pꝛndẽtia omnis ſcientia vana eſt. Vnde Anguſti.ait in⸗ per illud.i.ad coꝛin. ð. Scientia inflat. Pꝛepondẽa eſt pmdentia ſcientie. Vbi vult dicere ꝙ melioꝛ eſt pꝛudentia per quà homo cognoſcit ſeipſum qᷓ; ſcien.⸗ tia p quã cognoſcit curſus ſidex. Sed hic põt qͥri vtrů aliqs nõ conãs ſt ad ha bendaʒ pꝛudentiã peccet. Adqðᷓ bꝛeuit᷑ rñdetur ꝙ aliquẽ nõ hie pꝛudẽtiã triplr põt mo negatine. Scðo mõ p̃uatiue. Vertio mõ ʒᷓꝛie. Negatine antẽ dicitur inqᷓ;tum impoꝛtat ſolam ca rentiam pꝛudemtie.⁊ hoc poteſt eſſe ſine peccato.puta in pueris.aut infantibns. vel in fatuis non ꝓpter defectum ꝑꝛo⸗ pꝛiuʒ ad fatuitatem venientibus. Mꝛi⸗ natine dicitur inquãtum aliquis caret

DBe ira pꝛndentia qnẽ nactus eſt ⁊ dʒ habere. iraz vel aliud malũ 3 ꝓrimũ aio t mð ⁊m hoc non hfe pꝛudentiã eſtpeccatus factum nõ eẽ pctm̃.ad quod faciendũ iut rõnenegligentie qua quis nð adhibet ſin ſniam ſalnatoꝛis tria ſunt neceſſaria que dium ad pꝛudentiam bñdam. Vontra in his ↄcluſionibꝰ ↄꝓtinentur ſubſcriptis.
rie vero diciur ſcõᷣm ꝙ ratio contrario ¶ Eoꝛdis mitigatio ira ſedata.
—
modo mouetur vel agit. 3 pꝛudentiam. ¶ Oꝛis reſponſio dulcis ⁊ grata.
puta ſi recta ratio pꝛndentie agit conſiliã do.⁊ impꝛudens conſilium ſpernit:⁊ ſic de alijs que in actu pꝛudentis conferuan da ſunt.⁊ hoc mõ impudentia eit pecca- tũ hᷣm rationẽ ꝓpꝛiam impꝛudentie.Wõ eni poteſt hoc contingere ꝙ ho 3ᷓ pindẽ tiam agat niſi dinertẽs ſe a regulis quibꝰ ratio pꝛndentie rectijicatur. vnde ſi hoc contingit per anerſioneʒ a regulis diui nis eſt pctm̃ moꝛtale.cũ quis quaſicõtem nẽs ⁊ repudiãs diuina documenta pᷣcipi tãter agit. Si vero pꝛeter eas agat abſqʒ cõtemptu ⁊ abſqʒ detrimento eoꝛũ q̃ͥ ſũt de neceſſitate ſalntis eſt peccatũ veniale. Fta ꝙ ĩ ſumma ↄcluditur ꝙ pꝛeter pᷣmã ipꝛudentiam que.ſ.eſt ex defectu nẽqueli bet alia eſt cũ aliquo pctõ:quod etiã onñdi poteſt per illud Pꝛouer.zi. Theſanrus deſiderabilis ⁊ oleũ in habitaculo iuſti⁊ homo impꝛudens diſſipabit illud. Et ſic expedite ſunt magniſice domine ⁊ ciues optimi partes quas ſuperius pꝛomiſimꝰ huius fructus pꝛndentie.quem in omni⸗ bus obſecro vos habere vt cũ gratia mo raliter viuere ⁊ in futuro cum gioꝛia eter naliter valeatis. Amen. Cominicas.poſt pentecoſten. De vi⸗ cio ire. Sermo. XXAIII. ſi abũdanuerit inſticia ve ſtra pluſq; ſcribaruʒ ⁊ phariſeoꝛum nõ intrabitis in regnũ celoꝛũ. AMath.y.ꝛo puins ſacri ⁊ ſancti enãgelij hiſtoꝛiaii de claratione notanduʒ ꝙ iuſticia pꝛontvir
p
tus eſt generalis regulãs homines in om
nibus agendis ⁊ declinandis requirit ne⸗ ceſſario ꝙ homo nõ iraſcatur ʒ ꝓrimũ neqʒ aio neqʒ ſigno exterioꝛi.ꝗᷓ iuſticiam ſcribarum ⁊ phariſeoum qui dicebant.
¶ Operis exhibitio beneſicio ſociata.
CPico pᷣmo ꝙ qui vult perfectãinſticiã erga ꝓximũ ſeruare ⁊ ipſũ nõ cõturbare vel ji conturbatus eſt ipſũ mitigare debʒ hie coꝛdis mirigationẽ ſedata ira. Ratio huius eſt qꝛ qui ſine ratione ⁊ generali iu
ſticia eſt ſe ipſum foꝛis refrenare non põt
vt aliqð ſignũ ꝑturbatiõis nõ demõſtret. quod maxime hʒ ꝓrimũ cõturbare: ſed coꝛdis furoꝛ pᷣuat hoiem tali iuſticia ⁊ rõ ne. Igitur ⁊c. Pinc Wꝛego. li..mo. ait. Mer irã iuſticia relinquitur. quia dũ per turbata mens iudiciũ ñine ratiõe exaſpat omne quod furoꝛ ſuggerit rectũ putat.pꝑ iram grã vite focialis amittitur:qꝛ qui ſe exr humana röne nõ tempat neceſſe ẽ vt beſtialiter vinat. Mer iram manſuetudo amittitur.ꝑ irã cõcoꝛdia rũpitur.p iram lux veritatis amittitur.qꝛ cũ mẽti iracun dia confuſiõis tenebꝛas incutit: hinc deꝰ radiũ cognitionis abſcondit.exẽplũ hẽ.i. NReg.⁊ c.vbi dicit ꝙ cũ Jonathas pꝛo dauid locutus eẽt coꝛam ſaule pie ſno ira tus eſt ſaul ʒ filium ſuũ:⁊ in tantũ obce⸗ catum erat coꝛ eins vt lanceaʒ acciperet ad interficiendũ eũ:⁊ hoc quia pꝛiuatus erat inſticia ⁊ rõne.hinc dicit Angu.in qᷓ daʒ epla. Sicnt acetũ coꝛrũpit vas ſi din tius ibi fuerit. Sic ira coꝛrumpit coꝛſi in animo din durauerit. C Dii⁊ ꝙ qui vult pfectã inſticiã erga ꝓximũ ſeruare. ⁊ ipſum nõ cõturbare vel ſi conturbatus fuerit ipſuʒ mitigare debet he oꝛis riſio nem dulcem ⁊ gratam. Ratio huins eit. Qnia ſicut durus ſermo accendit ſuroꝛẽ. Fta a contrario dulcis ſermo furoꝛem ex tinguit.vñ ſapiẽs ſPꝛouer.is.ait ol lis reſponſio frangit iram: ſermo durns ſuſcitat furoꝛem.vnde legitur in vitis pa
nn
zh
i
im w vun h M niu ſülat hutat vidz vpla ſſucer im.? ſlſec wmu ntc ſütir mi. w ſibitu ſtultic mih gumn wiyl tio nsen net nir. ichne — bidon ſaid
mn
ibemn ſhan Mmalt adu eq opo Nan oun u n

Jhinbzotin 4wo auaui — qu ur ſubſcipis uiu, cbtgan. aeicioſoc. u pertciinic tnö cmtn ſip niigrd ſeiauin gui Aonetguei seftearenopi Mötsnö demöſne můcumware:ſi ntaliuficia ⁊n Bugoi.j.mogl. iur ia düper üfneröecraſpa ggncüpunt sminmnciſt öenpa neceſein eram manſu vniu růpiur.piran nr.cmt irach s jncnnt: hinc de ſcondt.eripl hi.. c Jonathas pr
mſuulepieſnoin wintan obc⸗
hncʒ acciper poc quia piuans hindiu Auguhi wüoripi vas ſidi uomnpit cii
er.(Diriz ꝙ
zegprimſemn conure debuvie oism um. Ruio bitt dulcsſemoſn s pwuni. uch ngiun em egur
Sermo. XIII.
trum de abbate MMachario qui cuz iret ad quendam locum: diſcipulus eius pꝛe⸗ cedens ipſum obuiauit cuidam idoloꝛuʒ ſacerdoti poꝛtanti lignum grande:cui di xit diſcipulus machaꝛij. Quo vadis de⸗ mon! At ille iratus percuſſit eum ⁊ ſere moꝛtuum reliquit. Cni poſtea obnians AMacharius qit. Salneris laboꝛatoꝛ ſal neris. At ille. Quid i me boni vidiſti vt me ita ſalutares:cui macharius.quia te vidi laboꝛantẽ: cni ſacerdos.⁊ ego ex tna ſalutatione cognoui te ſeruũ mãgni dei. quidã monachus me male ſalutãnit quẽ ego plagis affeci: ſtatimqʒ compunctus
ett ſacerdos idoloꝛum petijtq; miſericoꝛ-
qdiam.? duxit vulneratum viq; ad cellaʒ ⁊ effectus eſt monachns.vnde dicit. Hie ronymus. vide quid lenitas ſermonis fe cerit ⁊ quid auſteritas. Ita ꝙ ꝗ male lo quii? irato animo aſſimilatur olle bul⸗ lienti. vnde de eodem dicitur illnd quod ſcribitur. Nꝛouer.ij. Os fůtnoꝛum ebin
lit ſtulticiam. C Bir 3? ꝙ qui vult perſe
ctam inſticiam erga pꝛoximum ſeruare ⁊ ipſum non conturbare vel ji conturbatꝰ knerit ipſuʒ mitigare debet habere opis erhibitionem beneſicio ſociatam.iãtio huius eſt.qꝛ cõtrarium per alind cõtrari um debet expelli.ſed beneficium eſt cõtra rium ire. Igit. vnde ſaß̃. Pꝛouer.⁊.ait Si eſurierit inimicꝰ.t.ci.ii.ſi ſitit. d.a.bi. — enim ſuper caput eins congrega is ⁊ dominus reddet tibi. Exempiuʒ hi gſi. ꝗi.de Joſeph. E tiam legitur in vitis patrum de quodazʒ heremita qui ĩegyp ti heremo moꝛabatur cui latrones auſe⸗ rebant panes.ipſe vero volens beneſici um aliquod eis impendere pꝛecepit dno bus dꝛaconibus vt cuſtodirent hoſtiũ cel le ſue quiveniẽtes moꝛe ſolito timoꝛe ma gno percuſſi ſunt:quos heremita dei vir tule a timoꝛe liberauit:? illi pꝛo beneſicio compuncti conuerſ ſunt ad dominuʒ.qꝛ beneficium ligat hominem ⁊ compellit
mimicum reconciliari.vnde ait ſeñ li. o,
9 de beneſicijs. Errat ſiquis beneficiuʒ ac cipit libentins qᷓ; reddit.hilarioꝛ eſſe de⸗ bet qui ſoluit qᷓ; qui mutuat.⁊ letioꝛ eẽ de bet quiere alieno accepti beneßici exone ratur q; qui obligat. IMe coucluones magnifice domine ⁊ ciues dilecti ĩ ſacro euangelio hodierno denotanmur. Quo niam in pꝛima parte ponit pꝛeceptuʒ in ſticie de coꝛdis mitigatione. In ⁊ par te ponitur preceptum iuſticie de oꝛis locn tione ibi. Qui auteʒ dixerit fratri ino ra cha. In 3* parte poniur pꝛeceptum iu ſticie de operis exhibitione.qꝛ qui in ali⸗ quo fratrem ſuum oſlendit debet ipũ re conciliari vel exhibitiõe beneſicih ſi of⸗ ſendit ipſum in rebus.vel exhibitiõe ver
bi ſi ipſum oſfendit in vbo ibi. Si offers
⁊c. Et vt melius hec pateant videamus hiſtioꝛiam. ¶ Beclarate hiſtoꝛie fructus
erit vicium ire dequo hic intendimus lo
qui cum in ſerie euangelij de tali tanga- tur ſpecialis materia.de qua ira moꝛe ſo lito tres concluſiones cum tribus dubijs declarabimus. Quarum pꝛima erit deꝗ ditate. ⁊ de qualitate. 3? erit de qᷓ;titã te ipſius. Concluſio pꝛima ſit taiis in
oꝛdine ꝙ ira tripliciter habet diffiniri ßʒ
triplicem cius variã acceptionẽ. Vnò modo ira poteſt conſiderari in ſe vel ᷣm verba Alexandri de ales in ⁊ ſccũduʒ eſſe nature.⁊ iſto mõ ei poteſt attribni dit finitio aſignata a durando in ſũma quã recolligit ipſeex verbis phi in ⁊ rhetoꝛi coꝛum dicentis. Ira eſ motus potentie iraſcibilis ex aſcenñione ſanguinis circa coꝛ factus ab apparenti paruipenſione Ppter appetitum pene in vindictam.⁊ aliquãdo nõ tm̃ ꝓcedit ira vſqʒ ad vindi ctam.⁊ tũc debet dimitti vltima particu la.⁊ iſta ira eſt pena nõ culpa ſecũdũ ſe lo
quendo.= mõ ira poteſt ↄniderari ßᷣʒ
ꝙ puipẽſio ꝓpter quã hõ iraſcitur ẽ dei. ⁊ iſta vocatur ira ꝓpter pctiᷓ qꝛ iratus iraſciẽ ꝓpter petĩ.ſicut Moyſes cõtra idolatras exo.32. Et Helias. ſacerdo

tes daal.ʒ. Neg.is. Etetiam xpᷣs 5ᷓ vẽ dentes ⁊ emẽtes. Mat.⁊i.hec ira q pꝛo pꝛie vocatur ira per ʒelũ nõ ꝓhibctur cũ ſit virtus qua vindicatur iniuria dei: ti ſi nõ eſt ꝓpꝛijs terminis ꝓtẽta:ſed pꝛocedit ad vindictam tũc eſt diſtinguẽduʒ. qꝛ aut iraſcens eſt Iudex ad quẽ ſpectat penam infligere.aut non. Si ſic. debet coꝛrigere. qʒ vt hñ di.ʒ. Erroꝛ. Negligere cũ pol ſit perturbare puerſos nihil alind ẽ qᷓ; fa
Be ira
ſcibiiis ex accenſione ſanguinis circa coꝛ factus ab apparenti puipenſione ꝓpter appetitũ pene in vindictam hois.Et de iſta logtur aplus ad ephe.. dicens Sol non occidat ſup iracundiam vram. De
iſta quidẽ erit ſermo pns quã ctiã duran
dus melius ſic diffinit. Ira eſt motus po tentic traſcibilis ex accenſione ſanguinis circa coꝛ factus ex apparenti ꝑuipenſiõe ꝓpter appetitũ pene iĩ vindictã ꝓpꝛiaʒ.
nere. Nec caret ſcrupulo ſocietatis occul ¶ Se qua loquẽdo pᷣmo qrit qñ eſt pcĩ
te qni mãiſeſto facinoꝛi deſinit obuiare. Si non eſt index ſic peccat infligendo pe nam.quia pena non debet infligi niſi p indiceʒ.33..⁊.. in hoc c·. vbi dicitur Penã nulli inferenda eſt niſi per iudicẽ: tamen hoc eit intelligendum generaliter quia in aliquibus caſibus licet: quos ta⸗ ceo.tum quia non pertinent ad pꝛeſentẽ mãm muitum.tum qʒ piculoſum ẽ nar⸗ rare populoꝛcũ pauci ſint hodie qui ha⸗ beãt irã p ʒelũ. Mec ſic hʒ diffiniri ᷣʒ du rãdũi ſůma.Ira ꝑ ʒelũ eſt motus poten tie iraſcibilis ex accenſione ſanguis circd coꝛ factus ab apparenti paruipẽèſie dei ꝓPpter appetitum pene i vindictam dei. e iſta iogtur ſapiẽs eccl.y. Melioꝛẽ tra riſu.qꝛ p triſticiã vnltus coꝛrigit ani⸗ mus delinquẽtis.z? mõð ira põt cõſide rari vm ꝙ pnipẽno ꝑ quã homo iraſci eſt hois ⁊ nõ dei.⁊ iſta eſt ira p viciũ.vn de Brego.imo.li.;. ait Vltaeſt ira quã ſpatientia ercitat.alia quã zeins foꝛmat. Iſta ex vicio hec ex · virtute generat᷑. Ira per viciũ oculos mentis excecat.ira per ʒelũ turbat.vñ aũt mens turbatur ne vi⸗ deat.inde ꝓficit vt advidendum verins clareſcat. Sicut infirmanti oculo cũ col lirium iminitur lur pᷣmitus negat. ſed in de eñ poſt paululũ veraciter recipit vn· de hãt ad tps ſalubꝛiter amittit. Mec dif finitur a glo. ſuper euangeliũ hodiernusʒ vbi dicitur.Ird eſt omnis mains moins animi ad nocendũ. Vel ñc ᷣm verba du
moꝛtale.⁊ qij veniale. Qd qð reſponde
tur m mniam durandi ꝙ ira per vitium eſt duplex. vna que cito trauſit ⁊ vocatur
pꝛopaſſio. Alia que din retinei᷑⁊ dicitur
paſſio. Ira pꝛopaſſio culpa venialis ẽ.qꝛ ſicutetiaʒ dicit Alexan. pᷣmi motus non ſunt in ptãte noſtra. Et ideo pꝛimi motꝰ in ira ⁊ in alijs pctis nõ ſunt pctã moꝛta lia: ſed tñ vchialia. Et hoc tangit dauid in pᷣs.d. raſcimini⁊ nolite peccare.glo. Denialis ẽ ira que non perducit adeffe ctum. Et ulia glo. Quod conſuetudinis eſt permittit qð vero vitij pꝛobibet. Itẽ ira paſſio duplex eſt. Aut eniʒ quis non appetit ſe vindicari.aut appetit. Si non appetit:ſed tantũ perturbationeʒ animi
patitur ex cõmotione colere que non cito
ceſſat ſic veniale eſt. vel nullũ peccatum aliqũ:ſed pcna.vt qñ aliquis impatiens eſi ⁊ Katim poſtea penitet. nichilominus tamen adhuc ſentit perturbationem ani mi ꝓpter accenſionem ſanguinis q non dum refrignit. Si aũt appetit ſe vindica re.aut vidicta leni ſic veniale eſt.aut gra ui.ſic moꝛtale cſt ſi fiat ex deliberatione ⁊ conſẽſu. Vnde Augu. dicit ꝙ ira din re tenta moꝛtale eſt. Et ideo dicit idẽ Ang. ꝙ melioꝛ eit ille qui qᷓ;uis ira ſepe tentet᷑ tñ impetrare feſtinat vt ſibi dimittat cnʒ ſe feciſſe imuriam agnoſcit.qᷓ;; qui tardi⸗ ns iraſcitur ⁊ adveniaʒ petendam tardi us inclinat. Qui aũt nunqᷓ; petit ñine cã eſt in monaſterio ⁊ñ non inde ꝓijciat.
raudi. Ira ꝑ viciũ eſt motus potentir ira CEt notandũ ꝙ ſicui ebꝛictas ei pecca-
un“ ſü. lcum nõin cin zwn ſelu dinis dunb udet hc ual übie oſuo waſot nenai b. N ſſiones icw. vn iman lſodo ſictir
ioqir
ia be aun oſo mth zusei
t
iunt ney Noai. inEtc ihw kümi Prg peiurv lncſcii maie. ſam n i ſilo

ungins cuun pulpenſone w dum hoß. Nid Phe. dicsc Mum vin. e vmqu cidurn . hch mons Kcinione angut vpaenpuipenſi eivndcippin bohrigiciya le. Zuqonpnt digraper vin lonauſtt vocm din renneit diim paenilstq A. pmimomsno Eieopimimot svöunpomon⸗ Eibocungudui itnolupeccu g. enonperuci aic pwbet. quis non nuninontz anin tcolere que non ci vunlũ peccaun ſainonn ei. nichiomins uumaunn oeninguinisgu tümutvii uicule eſAug ſuanun Bi 2 inuwſci dw chun nigi 6. n
tum:⁊ tñ peccatð in ebꝛietate· cõmiſſũ mi nuit ſic ira licet ſit delicum:tamen de⸗ lictum in ira cõmiſſum minuit. Vndeq nõ iratus percutit peioꝛ ẽ qᷓ; ſiiratus per⸗ cutiat:qud.n.faciat in paſſione cxiſiens ignoꝛat.y.ethicoꝛum. C oncluſio ⁊*. q̃ ei de deteſtatione qualitatis huins pec cati talis eñt.ꝙ qualitas huius peccati eſt deteſtabilis ꝓpter tria. ſpꝛimo qꝛẽ ſub iecti deſtructiua. ⁊ qꝛ eſiꝓximo nociua
3' qꝛ eſt deo diſplicitiua. ¶ Dico pꝛimo
ꝙ qualitas huius pcii eſt deteſtabiſis.qꝛ eſt ſubiecti deſtructiua.oceteni ira ſub ieco ſuo.ſ.irato tribus modis. ꝛmo bona foꝛtune auferendo. ⁊* bona natu re denadando. ʒ bona gratie maculã do. Mꝛio ira aufert bona foꝛtune.i.pof ſeſſiones pꝛedia pecunias ⁊ hiꝰ a ſuo inb iecto. vnde eccli.⁊o.ait. Obiurgatio ⁊ in iuria anullabunt ſubſtãtiam.inc en ꝙ caſſiodoꝛus ſuperpᷣs.ait. Melioꝛ eſt qui vincit iram qᷓ; quicapitcinitatem.⁊ me. rito qꝛ iratus in vna hoꝛa poteſt amitte- re oĩa bona ſna ſi eam non vincit. ¶=⸗ lra aufert ⁊ denaſtat bonanature in ſub. iecto ſuo quia aufert janitatem ſoꝛtuudi hem ⁊ hiꝰ. vnde ſapiens ecciʒo. ait Zelns? iracũdia minnent dies. ¶ʒꝰ ira maculat? diſſipat bona gratie in fubie⸗ cto ſuo.nam deſtruit ⁊ diſipat inſticiam anime. vnde Jaco.in ſua canonica. pꝛi
mo.c.ait. Ira viri inſticiam dei non pa er
tur. Et caſſiodoꝛꝰ ſup pᷣs.aut: Vbi eſt
nida vindicta nõ eit temperata inſticia. Etiam ira diſſipat ſapicntiam aie. Sjñ Vꝛego. li..mo.ait. er iram ſapiẽtia pditur vt quid quo vł oꝛdine agendum ſit neſciatur. Etiam diſſipat miſericoꝛdi- am aie. vi ſap. Nꝛoner.⁊. Ira non hʒ miĩam nec erũpens ſuroꝛ: etiã giam ce⸗ cat. Vnde Fob.⁊.ait. Caligauit ad idi gnationẽ oculus mens. Pt dauid in ps. dit. Supcecidit ignis ⁊ non viderũt ſolẽ. Etin beui ira oia mala infert aie bona diſſipãdo.vñ ſuper illud. ꝛouer.⁊.c.
Sermo. VcCn
Bir iracundus pꝛonocat riras. dicit glo.
Janua omninz vitioꝛum iracundia:qua clauſa virtutibus intrinſecns dabitur re quies: qua aperta ad omne facinꝰ arma bitur animꝰ.¶ Dꝛri ſecũdo ꝙʒ qualitas huiꝰ peccati eñ deteſtabilis. quiã eſt pꝛo rimo nocina pꝛopter tria.ſ.pꝛopter ami-
citie diſolutionẽ. ⁊ pꝛopter inimicitie pꝛouocationè. ʒ? pꝛopter maloꝛum de
ductionem. ¶ ſꝛimo ira nocet ꝓximo
Phter amicitie diſſolutionẽ quia per irã
marxime amicitie diſſolnuntur. qꝛ cũ ali qui adinnicẽ turbãtur: quilibet credit ſe bie ius:⁊ nolũt ob hanc canſam adiuui cem paciſicari:⁊ ſic amicitie diſſolutur. Vnde Zugu.ad dyoſcoꝛuz au. Nmli na ſcenti ira ſua videtur eẽ ininſta. t ideo
ſap̃. dirit. Pꝛouer.⁊⁊. Noli eie amicus
homini iracũdo.quia.ſ.non conſeruant᷑ amicitie. ¶⁊ ira nocet pꝛoximo ꝓpter inimicitie ꝓuocationẽ. qꝛ iracũdus ſemp qrit inimicitias.vñ ſapiens.ꝛouer.z0. Ait. Vir iracũdus ꝓnocat rrras. qui an⸗ teʒ paties eſt mitigat ſuſcitatas.¶ 3* ira nocer Primo quia multa mala ei iidncit Vnde malaq̃ ira ꝓrimo iducit ſapiẽscõ ſiderando Pꝛoner.⁊.diẽ̃. Sꝛaue ẽ ſa uz? oneroſa ẽ arena:ſʒ ira ſulti vtroqʒ grauioꝛ. Et ecch.⁊z att. Qrenam? ſalẽ ⁊ maſſam ferri faciliꝰ ẽ poꝛtare qᷓ; hoie⸗ impꝛudenteʒ ⁊ fatuum? impinm. que quideʒ i irato reperiunt᷑. Nã iratus fatu⸗ Zimpindens ⁊ ipius efficitur. Q Bixiz⸗ ꝙ qualitas huius pcti eſt deteſtabilis.qꝛ deo eſt diſpliciuua. Mã ira diſplicet deo Ppter tria. Iꝛio qꝛẽ ſne imagis cxticti ua. ⁊ qʒ ſui hoſpitij ẽ deſtructia. ʒ⸗ qꝛ ſue pſõe ẽ ꝓtẽptina. Cꝛio ira eri it maginez dei.vñ ſup ülud Job.. Virũ ſultů iterficit iracũdia. dic Bꝛego.hã ſuetudoi nobis imaginẽ dei ſeruat.ſᷓ ira dimipat que multis virtutibꝰ pꝛiuat. Et Ad. n.r. Merito iquit imaginẽ ipſoꝛum ad nihilũ rediges dens pp celeſtẽ cinitatẽ
⸗—————————————————

DBe ira
quia ipn.ſ.irati ĩ ſna terreſtri cinitate ad nihilũ redegerũt. tqᷓ;um malũ ſit hoc facere puta p hoc exẽèplũvt ſi qʒ in ecclia imaginem crucifixi deſtrueret ⁊ poneret ibi imaginẽ diaboli. C Scðo ira deſtru it hoſpiuũ dei. ñ aulus ad epbe.. git. Wiolite cõtriſtari ſpm̃ ſẽ Wregoꝰ. Dů ira aiuʒ pulſat ſcõ ſpũi habitationẽ ſuã turbat. imo qq; ira? ſpũ. ſ. de ho⸗ ſpitio ſuo expeilit? diabolũ itroducit.qꝛ ſicut in pace factus eſt locus dei ſic in ira jocus diaboli.¶ Tertia ira ↄtẽnit deñ: vii ad hoicmn iratũ vĩ ptinere illud Job is.c. Tetẽdit aduerſun deũ manũ ſnã? ↄtra oipotẽtẽ roboꝛatus elt. cucurrit ad- uerſum eñ erecto collo ⁊ pigui ceruice ar matus eſt. t hec de ↄclone ſufficiant. ¶Sed ex quo ira eſt itamala? deteſtabi ſis qꝙ nõ ſolũ nocet irato:ſed etiã ꝓximo aliqs q in tali pctõ eẽt defectuoſus ⁊ er⸗ cuſire ſe vellet ꝙ ab alio eſt ꝓnocaꝰpol ſet q̃rere qs plus peccet. an ille qui ad irã pnocat àn ille q ꝓuocat. Adꝙ rñdet pᷣm durandũ cũ diſtictionc.qꝛ aut q P⸗ nocat aliũ prer itentioneʒ. xuta aliqd fa⸗ cit ſimplici aĩo vel dicit. vñ ille talis ira- ſtitur. ſic nõ peccat ꝓuocãs.qꝛ eſt magis actio accepta q; data. niſi foꝛte dictũ vel ſcm̃ de genere actus eẽt minꝰ rectũ · Aut qs ꝓuocat alũ ex itentione:? tunc magis peccat ꝓnocãs qᷓ; iraſcẽs. q ſicut dicitut ethicoꝝ..Ille ꝗ aligd agit ex ira Non dꝛ ex electiðe facere:ſed er ipetu paſſionuʒ.
ñ magt videt peccare ꝓuocãs aliũ ad
irã qᷓ; ille q ꝓnocat᷑. Añ ſi ꝓuocãs ꝓba⸗ bilr pᷣumit ip̃ʒ eẽ cõmouendũ leuiter. ic puocãs peccat veniali etiã ſi ꝓuocaius nõ ↄtintat averbere. Si aũt ꝓuocãs ꝓ⸗ babilr pᷣnmit ipm cõmouendũ grauiter nõ tanũ ad vᷣba ↄuitij:ſed etiã advbera ſic ꝓnocãs ipᷣm er deliveratione peccat mottalr.qꝛ ſicut dicit Ber. Quãtũ malũ intsdis tantũ malũ facis. Et hec de ſcða parte ſuſficiant.& Mõcluſio ttia q̃ eſt de qtitate huius pcii talis eſt. ꝙ ex maledi
eto peccato ire.iz. mala ſcquuntur.ſ.ici⸗ gnatio. mentis tumoꝛ.ipatiẽtia.camot. litigium. tumelia. maledictio. blaſphe⸗ mia. rira. crudejitas. ſeuitia bellum ho micidinʒ. ¶ Bico pmo ꝙ ex ira ꝓcedit idignatio q̃ ʒ durandũ ef diſplicẽtia qͥ⸗ dã cũiflatiõe coꝛdis elati. Ande dicũut hoies idignati vel idignãtes qbus viaq fit ab alijs diſpliceni.et mhi quod fiat ab alijs reputãt bñſactũ. Et qᷓ;ũ maln ſit hec pʒ.qꝛ iudei ꝓpter hoc pcum̃ iſurrt rerũt ʒ vpᷣm. Vñ di Mat.i· Videntes aũt pᷣncipes ſacerdotũ ⁊ ſcribe mirabilia q̃ fecit ⁊ pueros clamãtes in tẽplo ⁊ dicẽ tes oſanna filio dauid idignati nnt? vi⸗ rerunt ci. Andis qdiſtivicũt Et iind eſt pᷣmũ maluʒ. ¶ Siriſco ꝙ ex ira ꝓce⸗ dittumoꝛ mẽiis q eſt deputatio ꝓpꝛie ꝑ⸗ ſone cũ iftatõe ſpůs:⁊ de tali tumoꝛe. ſter. io.loqiur dicẽs. Tãtũ arrogãtie ſue tumoꝛe ſublatꝰ eſt.ſ.aman vt nos regno ßuare niteret. Ecce ergo qᷓ;uʒ malũ eſt tumoꝛ mẽtis. Et ideo dicebat Aug' ſup iliud dictũ. Beati panperes ſpũ. aupe res ſpũ ſunt vel dicũtur humiles hõ hñ⸗ tes iflatũ ſpm̃. ¶ Dirittio ꝙ ex iraꝓce dit impatiẽtia q̃ eſt puatio q̃dã vtutis pa tiẽtie ſcẽ. qua bõ non poteſt tolerare. Et qᷓ;tů malũ ſit Sap. ꝛouer.S. oñdit di⸗ cẽs. Qui ipatiẽs eit exaltat ſtultitiã ſuã.
¶ Diri qjrto ꝙ ex ira camoꝛ ꝓcedit q eſt
qů bomo ex aio pturbato ꝓꝛũpit in vo⸗ cẽ ↄfuſam ⁊ clamoꝛoſã ſicut ait Vrego. 5.mo. Ire ſue ſtimulis accẽſum.coꝛ pal⸗ pitat. coꝛpꝰ tremit. igna pꝛepediẽ. facies igneſcit. exaſperãtur oculi.? nequaq; re⸗ cognoſcũtur noti. oꝛe qdẽ clainoꝛe foꝛ- mat:ſʒ ſenſus qd loquat᷑ ignoꝛat. Et qᷓ;tñ malũ ſit apras cogitãs ad ephe.· dice⸗ bat. Dis dlamoꝛ tollat a vobis. ¶ Biri qnto ꝙʒ ex ira ꝓcedit litigins qð̃ ↄſiſtit in verbis pᷣm ꝙ qliqs vbis alterius Zdicit. Viñ phũs. ethicoꝝ dicit ꝙ iliq Zniä⸗ tur ad oia diſcoli ⁊ litigioſi vocãtur. Et qᷓ;tũ malũ ſit.⁊b. Nꝛoher. ſapiẽs dñdu.
is ſ puii
ſula uliec nolu in⸗ ſümu i. e dieb kiiz. (nte wwhcim wind int mifm ſefſicer nurz ſtn ſüt. M o3 dic jdulcis
bet po
io hois itblaſpl urde dec tor.70
lppn hte den:
wüinir
luspon
ant
odhau Irm gerin ſtpz pe luntmrt peditc; lenẽtis
s P
tPun

ſnmt
tüuio vluh. ſuiabelhn woerinzu icidihictn eui Un dii üges qwi aenbichoii Pier borpußit Wkrben ites intcyon diclgnaumn ſidieütEtiu
ſcöo perira
deyutatio ꝓpn Nulmmor.) Tiümogite
Lmwre
ugö wl
ideo dicebn Il
panperes ü. ſcnrbumit Diritliopei ſtuatoqͥdz noupoi p.Mou ii s vicriu ſ dwadunnpi oprrbuo piü mowiiſct ſmsuiume eni uprei rin di. Mel nil sluino Azume mooliaw puilugn tdirnut⸗ ditug ſuꝛ6.P
6
Sermo NMCIII.
vicẽs. Jracdus icendit litẽ. ¶ Dixi.6
ger ira ꝓcedit ↄtumclia q̃eſt ihonoꝛa⸗ ſio alicuius cum p̃natione dignitatis vel ercellètie que fit vbis ĩ. Vñ Iſidoꝛꝰli. ethimol.ait. Vontumelioſus dicit aliqs qñ ꝓnus ⁊ velox tumet vᷣbis iniurie. Et qᷓ;tů malũ ſit audi ſapientẽ Ecck.is.di⸗
centẽ.Momo aſſuetꝰin vbis impꝛoperij
oipꝰ diebꝰ vite ue nõ erudiet᷑. Ideo idẽ Ecli.z2. dicit. Verba ipꝛopij nõ dicas.
CWiri ſeptimo ꝙ ex ira ꝓcedit maledi⸗
„
ctio qͥ eſt malũ ʒꝓtra aliquẽ referre vel ꝑ verba indicare qð ꝓpꝛie ptinet ad male⸗ dicentẽ.⁊ cũ mala itentiõe:qꝛ ſi aliqs op⸗ taret ifirmitatẽ alicui malo pctõꝛivt bo⸗ nus efficeret nõ eẽt maledictio. Et qᷓ;tů
maluzʒ ſit maledictio audi Mauid in pᷣs.
dicẽtẽ. Qpta fiãt labia doloſa. Et Ja
co.ʒ.c. dicit. Ex eodem fonte nõ ꝓcedũt aq dulcis ⁊ amara. Sic nec ex eodeʒ Oꝛ
debet ꝓcedere benedictio dei:⁊ maledi- ctio hois. ¶ Biri octauo ꝙ ex ira ꝓce⸗
dit blaſphemia q̃ eſt maloꝝ ꝓnnnciatio.
aut de deo ant de ſcis que poteſt fieri.coꝛ de.oꝛe.⁊ opcre.⁊ ſcriptura. Et qᷓ;tũ ma⸗ lů ſit pʒ ꝑ multa exẽpla.pᷣmo de goliath. qꝛ ipfe denz blaſphemauit ⁊ foꝛtes iſrł. a dauid in frõte percuſius eſt.⁊ ipñi danid multũ iputatũ fuit caſn ſuo pctm̃ blaſphe mie. V dem̃ eſt ei.⁊. e.iz. Quoniazʒ blaſphemare ſeciſt inimicos nomẽ dei. ꝓpter vbũ hoe. filins q natꝰ eſt ibi moꝛ te moꝛiei. ¶ Miri nono ꝙ ex ira ꝓcedit rira que eſ qðᷣdã pᷣuatũ bellũ qð iter pᷣ⸗ uatas pſonas agiẽ ⁊ nõ ex aliqua publi⸗ ca auctoꝛitate.ſed er mala voluntate ⁊ i⸗ oꝛdinata. Vñ glo. ſup illud pau.ad gal. Ire. rixe. diſſenſiones. dicit. Rire ſunt qſ ex ira ſe inicẽ pcutiunt. t qᷓ;tli malũ ſit pʒ per erẽplũ:qꝛ multotiẽs p eã iterfi⸗ ciuntur hoies. ¶ Biri decimo ꝙ ex ira ꝓcedit credulitas q̃ ᷣm Sene. in libꝛo de
clemẽtia eſt atrocitas animiin erigendis penis. Et qᷓ;tũ malũ ſit audiamꝰ Sap̃.
ſx. Mꝛoner. dicentẽ. Qui crudelis eſt ꝓ⸗
—.—.——
————————
* 97. pinquos abijcit. Dixi.ix ꝙ er ira ꝓ⸗ cedit ſeuitia qͥ eſt ᷣm duran.qñ aliqs i pe nis iſerẽdis nõ ↄſiderat aliquã culpã eiꝰ qpunit:ſʒ ſolũ qð delectat in hoiuʒ cru⸗ ciatu:vñ ↄtinet ſub beſtialitate. Erx ipſa n.multa iniqtas ſeqtur. Et qᷓ;tũ maluʒ ſit pʒ.qꝛ ꝓpꝛie per illaʒ hoies cõparãtur bꝛutis. iã beſtiaꝝ ꝓpe eſt ſeuire. CBi⸗ ri.iʒ. ꝙ ex ira ꝓcedit bellũ:⁊ ide homici diũ que ſil vadũt: qꝛ vtplurimũ in bello ſterficiũtur hoies:⁊ homicidiũ nihil ali⸗ ud eſt qᷓ; hois ceſio. Et qᷓ;tũ malũ ſit bel lů oſtẽdit dis AMat.⁊6.dicẽs. Oẽs qui acceperit gladiũ.ſ.in beilo gladio pibit. in abꝰ verbis poteſt attẽdi pena homici dij. Ecce igi quot ⁊ qᷓ;ta mala ꝓueniũt ab ira que mala fuperiꝰerplicata noian tur filie ire. Sʒ inrta hec dicta poteſt q̃ri vtx ira ſit cã dinʒ maloꝝ.Ad qð rii⸗ det᷑ ßʒ doctrinã doctoꝛis irrefragabilis Zle. qꝙ ira eſt ianna oiuʒvitioꝝ ᷣm glo. ſup illud Pꝛouer. Vir iracũdus ꝓuo.ri. que glo. dicit. Janna oiuz vitioꝝ eſt ira⸗ cũdia: qua clauſa vᷣtutibus itriſecus da⸗ bit via.cũ vero eſt apta ad omne facinꝰ armabit᷑ ains. Sed ᷣm doc. pᷣdictũ hoe eſt itelligẽdũ cũ dupiici adiñctone: vna qʒ itelligit de ira qͥ hʒ ꝓgreſium ad actũ: qꝛ tůc eſt ianua aperta. Alia eſt:qꝛ itel⸗ ligit᷑ ꝙ ſit ianua illoꝝ vitiox que ꝓcedũt in nocumẽtum ꝓrimi: q̃ vitia nominat aplus ad ephe.4.⁊ eoꝝ oppoſita cũ di⸗ cit. Ois amaritudo ⁊ ira? indignatio ⁊ clamoꝛ? blaſphemia tollãt a nobis cnʒ omni malitia. Vſtote aũt inuicẽ benigni miſericoꝛdes.donãtes iuicẽ. ſcut ⁊ deꝰin vpᷣo donanit nobis. Nec ovſtat ꝙ ſnper⸗ bia ſit mater omninʒ vitiox.qꝛ uperbia eſt mater generaliter:ira ſpecialiter. Et qꝛ tam peſſimũ eſt hoc vitiũ multas pu⸗ nitiones deus humano generi ꝓpter ip̃ʒ dedit. Quaxꝝ er multis vna eſt:qꝛ cavn iratns eſt ↄtra fratrẽ ſuũ ⁊ occidit cñtre⸗ pꝛobarus ⁊ maledictꝰ eſta vño ad deſpe rationẽ venit Weñ.ꝙ. Alia ẽqꝛ
———————— ——————

Be ieiunio
amicus Job.tratus eſt ↄtra ipſum:iniu⸗ ſtus appcllatus eſt. Alia eſt. qꝛ pꝛincipes tude cum coꝝ rege ſecechia.qʒ irati ſunt ↄtra hiercmiam ⁊ eum ꝙꝝ ira poſuerunt in carcerem:traditi ſunt in capliuitate in manus regis babylonie. Et ic magnifi ce comes ⁊ ciues egregij erpedite ſunt hu ius fructus tres partes quas ſuperiusꝓ⸗ miimꝰta quo cauere vos obſccrovt hic gratiam ⁊ in futuro gloꝛiam habcre va ſeatis. men. 8 ¶Siica ſexta poſt pẽthe. De ſacro ieiu nio ſeruando. Seh — turva plurima cẽt cũ t Am ieſu nec haberent qð manducarent conuocatis diſci pulis aitillis. Miſercoꝛ ſuper trbam. Mar.S.c. C ꝛo huins ſacri ⁊ ſancti enangelij huloꝛniali declaratione notandum g qui eſt vere ieinnus tam ci bi qᷓ; vitij tres ſpeciales gratias à domi⸗ no recipit que continentur in his ſubſcri ptis conclufionibus.Vʒ. onſoꝛtiũ dignificũ dinine maieſtatis. ¶ Subſdium mirificum diuine pictatis. ¶Reſugium clariſienʒ diuine bonitatis. ¶ Bico pᷣmo ꝙ homo ex virtute ieiunij facri a domino conſonium dignificum ſne maieſtatis diuine recipit. Matio hu⸗ ins eſt:qꝛ ille habet conſoꝛtium diuinum qui mentem habet eleuatam ab iſtis re- bus terrenis purgatam carnique domi- nantẽ.ſed hoc facit ieinnium.igitur. An de Angꝰ in ſermone de ieiuniò ait. Jeiu ninm purgat mentem.ſubleuat ſenſum. carnem ſpũi ſubijcit.coꝛ facit contritum ⁊ humiltatuʒ.cupiſcentie nebulas ſpar git. libidinum ardoꝛes extiguit. caſtitatis verum lumen accẽdit. Exo.⁊4. datur exremplum de moyic qui. 4o. diebus et noctibus non mauducauit neq; bibit dů eſſet in monte cum domino ad denotan dum viriutem ieiunij · Exemplum etiaʒ babetur Hañ. xj. ꝙ per tres bebdoma⸗ das panem dendcrabiem non comcdit
⁊caro⁊ vinum non itroierit in os eiss. ⁊ tunc ei dominus viſionem mirabilem
ſecum loquendo oſtendit. Dirxi ſecũdo ꝙ homo ex virtute ieiunij ſuſcipit ſnbſi.- qium mirificum dinine pietatis. Ratio
huius eſt:qʒ ille habet ⁊ ſuſcipit adiuto⸗ rium ⁊ ſubſidium a deo qui ſi eſt in ſtam
ſalutis mediante dei gratia in ipſo pma neat.ſi antem non eſt in ipſo veniat per cxcidium dclictoꝝ ⁊ moꝛtẽ culpe.ſed hee
facit ieiunium.igitur. Vnde Ambꝛoſius
loquens de elemoſpna ait. Zeiunium eſt moꝛs culpe:excidium delictoꝝ:remcdiũ ſalutis:radix gratie: fundamẽtum caſtita tis.Hoc gradn citius ad denz pernenit᷑. Anteqᷓ; currit helias aſcẽdit. Exemplũ habct᷑ pꝛimi Re.y.c.vbi dicit ꝙ poſtq;
filiy iſrael debellati fnerant a philiſteis?
archam domini perdiderãt ieiunauerũt vno die ⁊ ſtatim habuerũt ſubſidium di nine pietatis. Vnde dicitur in eodẽ capi tulo. Intonuit dominus fragoꝛe magno die illa ſuper philiſtijm ⁊ exterruit eos ⁊
ceſ ſũt a filijs iſrael. ¶ Vixi tertio ꝙ ho
mo ex virtuie iciunij recipit a dominore ſugium clarificum diuine bonitatis. Ra
tio huius eſt:quia illud donat nobis re-
fugium quo paſſiones coꝛpoꝛis ⁊ mentis peccata pelluntur.ſed hoc facit ieiuniuʒ. igit. De pꝛimo.ſ.ꝙ ieiunio coꝛpoꝛis paſ ſiones pellantur ait Hiero.ſuper marcũ Jeiunio paſſiones coꝛpoꝛis.oꝛatione pe ſtes ſanande ſunt mentis. De ſecundo ſ.ꝙ ieiunio mẽtis peccata pellãtur ait. Ber. Wonum et ſalutare ieiunium quo redimuntur eterna ſupplicia: qno redi- muntur peccata:non ſolum autem ablu tio eſt peccatoꝛum:ſed extirpatio vitiox. nõ ſolum delet peccata pꝛeterita que cõ⸗ miſimus.ſed etiam repellit futura que cõ mittere poteramus. Exemplum habcẽ. 3. Re. i9.c. de helia qui afflictus laboꝛe ⁊
paſſione coꝛpoꝛis pꝛopter iter:⁊ paſſio⸗
ne mentis pꝛopter timoꝛem.cum a faciẽ ieʒabcl fugeret:quia ieiunns habuit refu
qmdub nib m miin i ſlus ſubein (knd oieciin onia i n diun unpopt nanduc pvbidun Miere ynponin ſonias thel paa nae bi uundeq bcumtri kmmp deſuaq .C Lo ine. ꝙie ihmpl nEenim tſcpo ncnenn ſnumno uinits vir Mmnin ichin ſe inumeni uEſal iushſs
Bünc
ohem he
Munſ

iin oset chmirabien COuicit ſcpi ſh. uus. Ba ucht aün Miſci untoyn owint heiit i Unboi A. nnt Xlicopti damimme derz peni ceiu. Erni di dict ꝙpeij an aphili deriticunu erüt ſbſlunn cmrineodichi sfugormgu met numogh ita dommore bohitats. Ra onatnobisrt⸗ wois menis cjact icni id cpors pi goper mar soope i ſeani cun yclãtri unwniumq wpcanom ſumanmni pubn upenucl cpoluiuumi Prenyunt ꝙafinstu i momnm giumnn
Sermo. CcCIII.
gium dinine bonitatis.quia ſibi doꝛmi⸗ enti ſub vmbꝛa inniperi dixit ã̃gelus do mini.ſurge ⁊ comede. Erat auteʒ ad ca put eins ſubcineritius panis ⁊ vas aquc.
CHe concluſiones magnifice domine ⁊
cines dilecii in ſacro enangelio hodierno
deuotantur.quod in tres partes diuidi⸗
tur. Quoniam in pꝛima parte ponitur cõſoꝛtium dinine maieſtatis.ſ.chꝛiſti qui erat cum populo ieinno ⁊ non habente quod manducaret. In ſecũda parte po nitur ſubñidium mirificum diuine pieta tis ibi. Miſereoꝛ ſuper turbam. In ter tia parte ponitur refugiuʒ clarificum di uine bonitatis ibi. Et accipiens. Et vt rius hec pateant videamus hiſtoꝛiam.
¶Declarate hiſtoꝛie fructus erit facrum
ieiunium de quo loquendo tres concu ſiones cum tribus dubijs declarabimus Quarum pᷣma erit de quiditate. Se⸗ cũda de ſua qualitate. Tertia de ſua qᷓ;⸗ titate. ¶ Concluſio igiturpꝛima ſit talis in oꝛdine.ꝙ ieinnium tripliciter eſt diffi⸗ nibile ᷣm triplicem eins variq̃ acceptio⸗ nem Eſt enim quoddam ieiunium natu re.⁊ iſtud ſic poteſt deſcribi. Jeiuniuʒ na ture eſt carentia omnis cibi ⁊ potus. Ta le ieinnium non eſt virtutis abſtinentie nec alterius virtutis. Ratio huins eſt.qꝛ quod cõmuniter cõuenit bonis ⁊ malis nõ eſtvirtus.ſed huiuſmodi eſt tale iein- ninm.nam quilibet eſt ieinnus anteqᷓ; co medat. Eſt alind ieinninm abſtinẽtie qð eſt actus ipſius virtutis abſtinentie. Sic eniz ieiunare eſt refrenare delectationes quantũ ad cibum ⁊ potum ᷣm regulam rationis.ſiue homo pluries in die come dat ſiue non. Et ad hocienuniuz omnes tenentur. Tale iciunium diffinit Iſido⸗ rus dicens. Zeinnium eſt parſimonia vi cius abſtinentiaque ciboꝛum. Eſt tertiuʒ ieinninm inſtitntum ab eccleſia ad fatiſ⸗ tactionem peccatoꝛum in quo requiri dur ꝙ non ſolum quis abſtineat ab illici-
—————————
tis verum etiam ab illis quibus alias li⸗ cite poſſet vti. Vnde qui commiſit illici⸗ ta in ſatiſfaciendo debet etiam a licitis abſtinere. Et ſicieiunium eccieſie acum virtutis ipoꝛtat. t addit quendam mo dum abſtinentie ſpecialem. ꝛimum licet vocetur icinnium naure non tamẽ eſt de pꝛecepto nature:licet tale ieinnium ad communionem requiratur:quia coꝛ- pus chꝛiſti a ieiunis ðᷣbet umi.y.q.i. Mi hil.⁊ de ↄſe. di.⁊.liquido. Secundum ⁊tertium inquantum dicunt neceſſita- tem cohibitionis peccati vel ſatiſſactio⸗ nis in penitentia vel eleuationis mentis ad ſpiritualia ſic in communi eit in pꝛe⸗ cepto legis nature:ſed determinatio tem poꝛis ⁊ modi ieiunãdo cadit fub pᷣcepto legis poſitine. qua ab eccleſia.i.q pꝛela- tis eccleſie ſic eſt conſtituum. Mec tamẽ quilibet tranſgrediens peccat moꝛtaliter ſicut clarius declarabitur inferius. De tgli ieiunio põt aſignari hec deſcriptio. Feiunium eccleſie eſt regularis abſimen tia cibi ⁊ potusad ſatiſfaciẽdum pro pec catis cadens ſub pꝛecepto. ¶ Motandn ꝙ triplex ieiunium eſt.videlicet coꝛpo⸗ ris a cibo materiali. Afflictionis a gau⸗ dio tempoꝛali. voluptatis a peccato moꝛ tali. Pꝛimum dominns inſtimit in pa radiſo:ſed poſtea ſanctificauit in deſertd Mat. 4.7 Luc.4. ¶ Sed iurta hecq̃· ritur. virnʒ ad ieinnium eccleſie omns teneantur. Ad quod reſpondetur m ri cardum noſtrum in. 4. di.is.⁊ ßᷣm du⸗ randum in ſumma.ꝙ non:quia inten⸗ tio legiſtatoꝛis eſſe non debet obligare homines ad obſeruationem alicnius in⸗ ris babentes legittimam et rationalem canſam non obſeruandi illud. Vnde er⸗ tra.de obſernationeieiunioꝛnm.conſli⸗ um.dicitur.qꝙ legi non ſubiacet neceſſi⸗ tas. Sunt autem plures perſone haben
tes cauſam legittimam quare melius eſt
eas non obligari ad iciunium qᷓ; obli⸗ —
——————————————————————

Se ieinnio
gart.ſ.pncri: mulieres: pᷣgnantes egro tãtes:nimiũ ſenes:cũ graui laboꝛe victũ neceſſariũ lucrãtes.⁊ aqd loca ſancta pe⸗ regrinãtes.⁊ victũ neceſlariũ hoſtiatim mẽdicãtes. ueri non tenent᷑ ꝓpter
qttuoꝛ rõnes. Vna ẽ ĩ eis caloꝛis magni
tudo qui multũ conſumit. Alia ſua hu⸗ miditas quãuis mala ſit ſpiſutudis defe ctus ꝓpter qð facilius cõſumptibilis ẽ. Alia quia nutrimẽtũ eſt ĩ eis mã opera tionis duplicis vtut.ſ.jnntritiue ⁊ ang⸗ mentatiue. ꝗ qꝛ nõẽi eis ſicut ĩ ꝓnecit neceſſaria cõpꝛeſſio vicioꝝ ad quã ma⸗ xime conſtitutũ eſt ieinniũ. Muiuſmodi etas eſtvſqʒ ad finẽ tertij ſeptẽnarij hoc eſt.⁊i.ãni:ga vſq; ad hãc etatẽ vtiplu ribus eſt ſtatus augmẽti. Addit ad hoc durãdus ꝙʒ cõneniẽs eſt vt ẽti hoc tẽpo re ſe ad iciunãdũ exerceant plus vel mi nus ßm moduʒ etatis ſue: qñq; magna
tribulatiõc iminẽte ĩ ſignũ pnie artioꝛis
⁊ pueris icinnia iponũtur ſicut ẽt legitur de iumẽtis Jon. 3. Et homies ⁊ iumẽ ta nõ guſtent quicqᷓ; nec aquã bibãt. A zi. g' ano ⁊ vltra cõpellendi ſunt ad ie⸗ iuniũ.quia tenentur.nec tñ oẽs: qa aliq ſunt debilioꝛes i.⁊iꝰ.vcl.⁊⁊ ãno q; ali quii.ioꝰ ſʒ hoc dʒ eẽ ad arbitriũ boni vi ri.Mnlieres pᷣgnãtes nõ tenẽturꝓ⸗ pter duas rõnes. Vna.qꝛ oʒ cas accipe re cibũ nõ tĩ ꝓ ſe.ſed etiã ꝓ ſuſtentatio ne ſeius. Alia ẽ qa pᷣgnantes ↄſueuerũt habere varia ⁊ inoꝛdinata deſid ria di uerſoꝛũ ciboꝝ: ⁊ qſiqʒ ita intenſa ꝙ niſi aliquo mõ poſſent appetitui ſatiſſacere oſſet eſſe piculum pictitationis fetus. C Egrotãtes nõ tenẽtur gai eis natura debilis eſt. Et iõ ſi daretur eis ſimul to⸗ tũ qð eſt neceſſariũ ſuſtẽtatiõi nature gra naret᷑ ⁊ ſi dat᷑ pluribus vicibꝰ ↄfoꝛtatur natura.⁊ iõ ĩ iilis ifirmitatibꝰ ĩ quibꝰ cõ fert abſtinẽtia ẽt ad ieiuniũ non tenẽtur qꝛ ⁊ ſi ↄſerat abſtinẽtia a multo cibo.nð tñ cõfert eis totũ qð accipe debẽt ſume⸗ re imul.ſʒ magis pluribꝰ vicibus. Pt
pꝛeterea qũqʒ ꝓpter inoꝛdinationẽ ne valde parũ poſſunt accipere vna hoꝛa ⁊ reſiduũ ſufficiẽtie alia hoꝛa. ꝛo quã ta aũt ĩfirmitate poſſit ſoiui iciuniũ arbi
trio boni viri ẽt credo cũ cõſilio medici
potins limitãdũ eſſe qᷓ; ꝑaliquã doctri⸗ nã generalẽ. Id ẽt dĩ de vðᷣbilibꝰ. ¶ Ni miů ſenes nõ tenẽtur.quia in eis caloꝛ⁊ virtus debilis ẽ.⁊ quãuis ſint ſicci ſcci⸗ tate oppoſita humiditati naturali.ſupa bundat tñ in eis humiditas accidẽtalis ex indigeſtione cãta. Vñ ſi totus cibus quẽ eoꝝ natura regrit ꝓ die naturaii ab eis ſumeret᷑ vna vice: nimiũ obtũderet ieis ⁊ grauaretur naturalis caloꝛ.⁊ hò poſſent cõueniẽter cibũ digerere. C Cũ graui laboꝛe victũ neceſſariũ lucrantes. ga in talibus magna fit humidi cõſum⸗ ptio nec cũ ieiunio poſſent efficacit᷑ opa ri.⁊ iõ nõ tcnẽtur. Debẽt tñ ſi adſit fa⸗ cultas a ſuo ſacerdote petere dilpẽiatio nẽ.⁊ ille dʒ eis ↄcedere. Qui tñ oparios ↄducere nolũt diebꝰ ieinnij niſi ſub hac cõditione ꝙ nõ ieinnent nõ excuſantur a peccato. Si ãt victů neccſſariũ poſſũt acgrere cũ laboꝛe. quẽ ↄueniẽter exerce re pofũt cũ ieinnio.tũc a fracto ieiunio nõ excuſantur. Addit ad hec durãdꝰ ꝙ
ẽt ſerui vel villani colẽtes pꝛedia dñoꝝ ſuoꝛũ vel alia grauia facientes ⁊ aliter
nõ poſſent viucre.nõ tenẽtur pariſoꝛmi ter. qa dicit Bꝛe. vt habet de. cõ.di.j. eiuniũ 4o eſt ſoluẽdũ vbi neceſſitas vel infirmitas cogit. Addit ctiã ad hoc
ſctũs tho.ſi er parte opantis eſt inẽ⸗ tio maioꝛis lucri nõ neceſſarij non ercu
ſatur. ¶ Ad loca ſancta peregrinantes nõ tenẽtur.tñ ſi fit talis pegrinatio qͥ cõ⸗ mode differri nõ poſſet vltra vei anti⸗ cipare.⁊ tanti ſit laboꝛis ꝙ cũ illo com⸗ mode ieiunare nõ poſſint. Addit ad hec duran.ꝙilli ꝗ cõpellũtur erularevel ire in exerciuʒ vel ad pꝛeceptum ecclie ire vltra mare tẽpoꝛe paſſagij iminente et curſoꝛes etiã dñoꝝ qui nõ pofſunt curre
ntiinn gütonlh i u vin vewin nitis ninefnn viiimn huhnte vv mußis ihoiuti mb ſubon cor nie vf̃c
—
—— —
uicu ſinien ſiuer rel luſtare wi der dẽs iſti i.icet pꝛ cõmeſi uniſu. E im
zeinenibꝰ inipoin ſindein ir'gẽt ſiinütm inoznn zinibsnt
6 w. 5 Nucict ¶Do aimt dllſlu mih Arüſu

hlmn
Acpere vnn
uiu bon. Pu
ſouii
u
haiätn
nidepe
i uinet
Mäusinrichi
inmt
milusit
1. Viſnt pdenm ice: nimichin namrasu abů dignn¶ neceſarũhem na fi humict poſenefc Yrbit ji or petere dhhi der⸗Quitichn nh nut nõcriuin neceſiüpo gnenieter ere ca fractoici iad bec durit coletes pꝛeciat aſſcientes 3u öunur pan wpubc de. c ütü vi n . Allu ciic anopansd öneecſuriſl nenpog tuls vegil poſt nt bois pül⸗ öpoſnd iln
niſe
Sermo I.
re⁊ ieimare oẽs iſti excuſãtur. Si quis aũt contra pᷣdictã foꝛmã licet peccet iter aggrediẽdo. tñ dů eſt in via ſi ex cã ſol uat ieinniũ non peccat licet ex culpa ſua venerit.tenẽtur tůj alio tẽpoꝛe recõpen ſare ⁊ alias ſatiſfacere ad cõſiliũ ecclie. marxime frangere poſſunt poſtqᷓ; i itine re ſint ſi iminẽt dies feſti indulgentie ad quã vadunt.qʒ nõ eſt itentio eccle ſtatuẽ is ieiuniũ vt ꝑ hoc ĩpediãtur pie ⁊ alie cauſe magis neceſſarie. ¶ Victũ neceſ⸗ ſartũ hoſtiatim mendicãtes nõ tenẽtur. qñ ſimul u habere nõ poſſũt de elemo ſyna hoꝛa comeſtionis ꝙ ad victů diei cõmode ſufficiat vel ex pᷣcedenti inedia debilitati ieiuninm ſufferre nõ poſſunt. ¶ De ſeruientibꝰ ad menſam.⁊ de legẽ tibus inter religioſos.⁊ de illis qui ha⸗ bent p̃guſtare ferculũ ⁊ alia añ dños cã veneni:⁊ de medicis pᷣguſtãtibus medi cinas.oẽs iſti ᷣm durandũ nõ ſoluũt ie inniũ.ſicet parũ tẽpoꝛis illi pᷣmi interpo nãt ĩ cõmeſtione qa totũ dʒ cõputari ꝓ
vna mẽſa. Et iſti alij ꝓpter paruitateʒ
cibi ⁊ ꝓpter ꝓſuetudinẽ. Idẽ indiciũ eſt de coquis ꝗ pᷣgnſtant carnes ⁊ alia. Ali ter iñ eẽt dicẽdũ ſi vellent cõicare ⁊ anxe cõmunionem hoc facerẽt. C De noui- cijs ⁊ inxenibꝰ inter religioſos faciẽduʒ ẽ im diſpoſitionẽ ſuoꝝ p̃latox. Et hec ſufficiant de iſta qõne ⁊pᷣma pte. CCõ cluſio ⁊ꝰ que ẽ de qualitate ieiunij.i.qᷓle dz cẽ ieiuniũ talis ẽ.ꝙ ĩ recto⁊ oꝛdinato iciunio ſᷣm ritũ ecclie tria debẽt eẽ q̃ cõ tinẽtur ĩ his tribus cõcluſiõibus.
¶ Debet eẽ ieiuniũ vna cõtẽtũ refectiõ̃e.
CDebeiq; ⁊ ip̃m ꝓtendi quaſi ad hoꝛaʒ
¶ Debet eẽ ciboꝝ ⁊ potꝰ moderate an⸗ none. ¶ Dico pᷣmo ꝙ ieinniũ debet eẽ vna ↄtentũ refectione.qꝛ ieiuninʒ ab ec clia inſtuutũ eſt ad cõcupiſcẽtiam refre⸗ nãdã.ita ꝙ ſaluetur natura. Et ad hoc videtur ſufficere vna comeſtio ꝓquam ſciunãs põ ſatiſfacere nature.⁊ tñ ali⸗
99 quid detrahit concupiſcentie. Xicet au tẽ ud cõcnpiſcentiã refrenãcã tm̃ valeat moderatio quãtitatis cibi ſicut comeſio nis numerꝰ.iñ eadẽ cibi quãtitas nõ po tuit oibus tarari ꝓpter diuerſas coꝛpo⸗ rum complexiones ex qbus cõtingit ꝙ vnus maioꝛi.alius minoꝛi quãtitate ci- bi noſcitur idigere. ſed vtplurimuz oẽs ꝑ vnã comeſtonẽ poſſunt ſatiſfacere ſu ſtentationi nature. Nam pꝛima etas ſe mnel t̃ oitẽpoꝛe comedebat ĩ dic. Hic boetins in libꝛo de ↄſolatione dicit. Fe⸗ lir nimiũ pꝛioꝛ etas cõtenta fidelibꝰ ur⸗ uis.nec incrti perdita luru. faciliqʒ ſole bat ſera ieiunia ſoluere glande. Tñ idi- gentes in ſero facere poſſunt collationẽ. dů mõ no faciant ꝓ gula: qͥ ſolnit iein⸗ niũ. poſſunt facere nõ accipientes panẽ ſed tantũ potũ.⁊ ad plꝰ aliquod eleciua riũ.qa potꝰ nõẽ ad ſuſtẽtationẽ nature nec ẽt electnariũ. ſed ad digeſtionẽ cibo rum. tñ ſi nimis acciperentĩ fraudẽ ie⸗ innũ ſolunnt. quia vt ait angꝰ ſuper ep ſtolam Joan.⁊ habet᷑ di.ꝗꝙ. Delicie ẽ̃t viles cibi appetẽtis accepti ipediũt ꝓfe ctum abſtinentie. ¶ Dixi ⁊? ꝙʒ ieinni dz pꝛotendi vſq; ad hoꝛam none.⁊ hoc Ppter tres rõhes. Quarum pꝛima quia ſicut dictum ẽ ieiuniũ oꝛdinat ad deletionẽ culpe ⁊ cohibitionẽ cius. gi tur opʒ ꝙ aligd ſupaddat ſuꝑꝛs cõem conſuetudinem.ita tñ ꝙ per hoc natu- ra nõ multum grauetur.ẽ debita ⁊ cõis coniuetudo edendi hominibus circa ho ram.o.iũ quia videtur eẽ completa di⸗ geſtio nocturno tẽpoꝛe naturaii caloꝛe interius reuocato pꝛopter frigus noctis circũſtans ⁊ facta diffuſio humoꝛis per mẽbꝛa coopante ad hoc caloꝛedicivſq; ad ſummum ſolis aſcenſum.tum etiam qꝛ tunc pꝛecipue natura coꝛpoꝛis huma ni indiget iuuari ʒᷓ extcrioꝛein aeris ca⸗ loꝛem.ne humoꝛes interius adutanmr Et iõ vt ieiunans aliqnã afictionem ſentiat ꝓ culpe latiſſactione cõucniens n 5

De ieiunio
hoꝛa comedẽdi taxatur ieiunãtibus cir⸗ ca nonã.nec oʒ ſtricte accipe illã hoꝛaʒ. qꝛ nõ multũ reſert ñi ꝓpter ifirmitatem vel aliã rõnabileʒ cãm pᷣueniat aliquã⸗ tulũilla hoꝛa. ⁊ rõ ẽ qa iſta hoꝛa ꝓue⸗ nit myſterio paſſonis xp̃i que completa fnit quãdo icmato capite tradidit ſpm̃. Feinnãtes.n. dum ſuam carnẽ affligũt paſſiõ xpi cõfoꝛmãtur ſᷣm illud ad gal· 5. Qui piſunt carnem ſuam crucifigũt cum vicijs ⁊ cõcupiſcẽtijs. 3 rõ eſt qa ita fuit oꝛdinatũ a cõcilio calidonẽſe qð cõciliũ dicit. i quadrageſima nulli credẽ di ſunt ieiunare qui ante mãducauerũt qᷓ; veſpertinũ cclebꝛet᷑ officum.qð qua drageſimali tẽxoꝛe poſt nonam di. Gt ita cſt de cõſnetudie ẽt ꝙ circa boꝛaʒ no ne vel tũc ꝓpꝛic pꝛo ieinnio mãducetur. ¶Diri ʒ? ꝙ ieiunium debet eſſe cibi et potꝰ moderate ãnonc.i tali moderatio ne ʒnone..modis peccari poteſt gi his verſibus cõtinẽtur. Et habet᷑ de cõ.di⸗ 5. Quiq; modis gula dãnat edacẽ. Qui nimiũ comedit. vel edẽdi pꝛeucnit ho⸗ ram. Querit delicias.vel parat delicio ſa. Vel ſumit cupide quod nõ eſt delicio ſum. C Pꝛimo pcccat in ieiunio qui ni miũ comedit. Vnñ di. C.de iegi.l.nõ du biũ. Mõ dubiũ ẽ in legẽ cõmittere euʒ q vba legis amplexus 3 legis nitit᷑ volun tatẽ.ſʒ ille q diebus ieinnalibꝰ ſemel tĩ comedit.⁊ tñ tantũ qᷓ;tũ comederet vua bus vicibꝰ:qᷓ;uis ſcrnet lam ſtatuti qa nõ comedit niñ ſemel.nõ tñ pᷣuat ſtatuti mentẽ que eſt viciũ carnis repꝛimere.er go talis peccat 5 ſtatutũ. Hinc dicit᷑ de con. di.y. Sint tibi. Nihil ꝓdeſt tibi bi duo vel triduo trãſmiſſo vacuũ poꝛtare ventrẽ ſi parit᷑ obſtruat᷑. Sʒ tñ neceſſa- riũ ſumẽdum eſt quod ptinet ad conſer⸗ nandã valitudinẽ coꝛpoꝛis. CEtqꝛ in hoc debet eſſe magna diſcretio. Jð no⸗ tandũ qꝙ valitudo ĩ triplici ſtatu põ̃t con ſiderari. ꝛimo ÿm ſufficientiã habi⸗ to reſpectu ad ea q̃ͥ incũbũt ex officio vel ſocietate iloꝝ ad quos ↄueninnt neceſſa
rio agenda. Et tale neceſſarium ſubtra hi nõ debet.qʒ eſſet de rapina hoſtiã ie⸗ iunij offerre ſi aliqs ꝓpter ieiuniũ ab il lis ipediretur ad qͥ alias obligat. Vnde hiero.de rapina.Molocauſtuʒ offerte vel ciboꝛũ nimia egeſtate vel manducã di vel ſoni penuria imoderate coꝛpꝰaf⸗ fligit. Secũdo põt conſiderari valiu- do p̃m ſufficiẽtiã habito reſpectu ad vri lioꝛa q̃ ieiunãs facere poſſet qᷓ;nis ad ea nõ teneat᷑ er neceſſitate qꝛ oppoſitũ facc re indiſcretũ ẽ ieiuniũ.⁊ ſi nõ ſit illiciũ. Dñ hieroꝰ dicit. Rõnalis homis digni tatẽ amittit qui iciuniũ caritati vel vigi lias ſenſus itegritati pᷣſert. Tertio mõ accipitur valitudo coꝛpoꝛis ſᷣm optimã diſpoſitionẽ coꝛpoꝛis. Et qa caro in ſuo roboꝛe cõſiſtens diſficiliꝰ ipũi ſubdit.iõ neceffariũ ad valitudinẽ ſic acceptã ct ſi licite poſſit accipi.iñj landabititer ſubtra hi põt.nec p hoc moꝛs actelcratur quia ex abnndantia plures moꝛiuntur q; ex deiectu. C Secũdo peccat in ieiuno g pᷣnenit hoꝛã. Noc dʒ inteltigi notabilit ſicut dictũ ẽ. Qnaſi oia hec duran.põit kʒ alio oꝛdine.¶ Tertio peccati iemnio qui qucrit delicias vel parat delicioſa. NMã hᷣm icar.in 4* di.i. Jeiumum abſtinẽtie a voluptatibus ⁊ iniquitatibꝰ ſeculi frangitur ꝑ quodcũqʒ peccatum moꝛtale. Tlind ieiunium qð eft actꝰvir tutis abſtinẽtie frangitur per gulaʒ q̃ eſt peccatum moꝛtale. Aliud ieiunium iſti⸗ tutũ ab eccleſia de quo in pꝛeſenti loqui⸗ mur frangitur p quãlibet gulã. ꝛimo per illaʒ que eſt peccatũ moꝛtale inquan tum tale ieiunium icludit ilind qð ẽ vm tis abſtinẽtie.⁊ꝰ p gulã qͥ eſt ĩ comcden⸗ do pluſq; ſemel. vel in comedẽdo cibos qui iterdicũtur. in oibus ieiunijs.i.cu⸗ tuſlibet tẽpoꝛis interdicitur eius earniũ qa magis delectabilis eſt ⁊ ad humoꝛes jururie magis ceteris coopatur. Qua et oĩa lacticinia i.ꝗoꝰ.iterdicuntur. Sʒ in alijs diebus ieinnabilibus faciendũ ẽ ſe cundũ ðiſpoſitionẽ ⁊ conſuetudinẽ pa⸗
Vu ubäf mit minb goſugin woib ietertus nL
dü n h uiev Pelc. euntp umes cor biibus mci ſtmitati ſoſte lul m. gr opibne nt pah vodevw idubitu wineup
niüq
wirpe uluim wiete ns del tnenb ſucsa Siücch bricun
om ſuiſch
ſumn dunm niaden làvnn lmenn umivi
Msvil

eſrimt pinaboſi uer eiunit uniʒofn hewmi wäancop niicran büochemat epoſa qu Aqoppoſit l. tſyo ſin shomisn urini veln bſen. Temo wois m opn Piqucroih c pürſbt Mn ſc accpi nhniadimtt osacteur ures moiumn o pecathim zinuiigi ut hinber dum emopeccarlien vl parn diliq i. J hrstii denoicic pu eunimcc ngurperg AAutinin dennpuuit pabeglü pari nouti niuitinit pguliqciich vhcom cibrs ieih zinerüchrc⸗ biscitn
¶Qnarto offendit in jeimnio qu
trie. Vi hieroꝰ loquẽs de ieiunio dicit. Vnaqueq; pꝛouincia abůdat in ſuo ſen
ſu. Et ẽt frãgit ꝑ imoderatã potationeʒ
vini.Vñ habetur in decretis. di.4. Vi
nm ita bibere pmittimur vt ebꝛietateʒ
oio fugiamꝰ.alioquin reſtat vt oĩa que coꝛpoꝛibꝰ libent ſimiliter faciamꝰ. Et hic textus loquitur de tẽpoꝛe ieiunij vt ibi pʒ. Wũ ergo. ad ꝓpoſitum querere
Sermo. CACXIIII.
tionis. Secũdus ramus vtilitatis vo⸗ catur ramꝰ foꝛtatiis. Tertiꝰ ramꝰ
ioo.
vtilitan vocat᷑ ramꝰadoꝛnatiòis. ¶ Di co pᷣmo ꝙ ex radice aliarũ virtutũ q̃ eſt ſacrum ieinnium ꝓcedit ramus quidaʒ vtilitatis qni vocatur ramus ſublena- tionis. Mam ieinnium ſublenat homi⸗ nem a quocunq; malo.⁊ ideo in talira mo. 4. fructus inueniuntur.
delicias vel delicioſe parare ptineat ad ¶ Pꝛimus vocatur refrenatio.
gulã. igitur ꝑ hec offenditur in ieiunio. ¶ Secundus vocatur declinatio.
iſumit ¶ Tertius vocatur placatio.
cupide.vnde dicitur in decretis. di. 4i. ¶ Quartus vocatur ſatiffactio.
Delicie. Viles cibi appetentis accepti ipediunt pꝛofectũ abſtinentie. dauid.n. aquã maie concupitã effudit. Et helias rarnes comedit. Vñ inferius dicitur de
nobilibus. Mon cogantur diuites pau⸗
perum cibis veſci:vtantur cõſuetudine ſſirmitatis ſue: ſed doleant ſe aliter non poſſe fuſtentari: ſi conſuetudinem mu⸗ tant. egrotant.vtantur ſuperfluis. dent inopibus neceſſaria: vtantur pꝛecioſis. dent pauperibus vilia. IHec augꝰ in li⸗
bꝛo de verbis dñi. ¶ Sed hic aliqs pof
ſet dubitare cum aliquis magis delecte⸗ tur in eſu piſciũ qᷓ; carniũ:qᷓre potiꝰeſus carniũ qᷓ; piſciuʒ frangit ieumium. Ad quod reſpondetur f̃m Micar.⁊ tho. Qe ecclia ieiunium iſtituens intendit ad id quod eſt cõius. eſns aũt carniũ cõiter ẽ magis delectabilis qᷓ; efus piſcinʒ.quã- uis in quibuſdam aliter ſe baheat. ꝓpte rea eſus carnium eit maioꝛis nutrimẽti. Et iõ ecclia magis ieiunantibus pꝛohi buit eſum carnium qᷓ; piſcium. ¶ Con
duſio tertia qne eſt de quãtitate fructuũ
ſacri ieinnij talis eſt. ꝙ cũ ieinnius ſit nõ ſolum virtus.ſed fundamentuʒ ⁊ radix gliarum virtutum teſte hieroꝰ ad deme triadem dicente. Jeinnium nõ ſolnʒ pfe cta virtus.ſed ceterarum virtutum fun
damentum eſt. Ideo ex iſta radice tres
rami vtilitatis pꝛocedunt. Mꝛimus ra mus vtilitatis vocatur ramus ſublena
¶ Pꝛimns fructus vocatur reſtenatio.
Vam homo infirmus per peccatum habet coꝛpus diſſolutum ita ꝙ leuiter i
quocunq; peccato cadit.ſi ergo vult ſub
leuari a tali infirmitate opoꝛtet ꝙ refre
net coꝛpus ſiue carnem fuam. Exem- plo pauli pꝛime ad coꝛin. capld dicẽ⸗
tis. Kaſtigo coꝛpus meum? in ſernim,
re.ne cum alijs pꝛedicauero iple repꝛo⸗ bus efficiar. Talis refrenatio ⁊ caſtiga tio carnis ſiuc coꝛpoꝛis maxime ſacro ie iunio ſit. Ad quod pꝛincipaliter eccieſia ipfum inſtituit. Hinc hieronymus ait,
einnio paſſiones coꝛpoꝛis oꝛatione fa nande ſunt peſtes mentis. Vnde chꝛiſtꝰ
volens oſtẽdere ꝙ ſolo ieiunio caro vin
citur.⁊ fola oĩone qᷓ; marime mens ad deum elenatur: AMar.o.ca.dicit. Hoe genus i nullo poteſt erire niſiĩ oꝛatione ⁊ ieiunio. Hinc dñs i pꝛincipio qjdrage ſime que eſt tempus mactratiõis ⁊ refre nationis carnis ait, nos inuitando per iohelẽ ꝓphetã ĩ⁊ ca.ine ꝓpletie dicẽ tem. Conuertimini ad me in.t.c, ve.in ieiunio. Pt infra.ad pfectionem ieinnij ait. Egrediat᷑ ſponla de cu.ſ.⁊.ſ.de.th.
.qs.. eſt ita iuxurioſus ꝗ per ieiuniũ
noñ efficiatur caſtus?quis ita ſnperbus g per ieiunium non efficiatur humi-⸗ jis? Jut̃ dictum fapiẽtis ꝓucr.⁊v.dicẽ tis. Vum deſecerint ligna extingui- tur ignis. quia cum delecerit cibi

Ne lelunio
⁊ poius caro nõ erit ita andar ⁊ ſupba. ¶ Scðs fructꝰ vocatur decliatio· nã cũ mens hũana ſit nimis ſupba i cogitãdo nocina.i appetẽdo pꝛana tãq; febꝛicitãs opʒ ipſaʒ ob hãc cãàm humiliari: quod opiime fit per ſacrũ ieiuniũ. uxta crem ſ ꝓphete danid dicẽtis in ps. Hũlia
äiieinnio⸗a.m. De talipurgatõe ⁊ hu miliatione mentis ait aug in fermone ð ieinnio.Seiuniũ purgat mentẽ.ſubleuat ſenſũ. carnẽ ſpůi inbiſcit.coꝛ facit cõtritũ ⁊ humiliatũ. ¶ Tertius fructꝰ vocatur placatio. nã ſi quis deũ per pctũm offen git:⁊ ad ſuroꝛẽ cõcitauit ſi cũ vult placa re opoꝛtet vpfaciat cũ ieiunio. Exemplo ninine ciuitatis ſup quã cuzʒ iratus eſſet dens ꝓpter popnli multitudineʒ pctõꝝ ⁊ vellet caʒ ſubmergẽ ieinnio placata ẽ ira eins. nàm ex hac cã fecit edictum rex niniue ſic dicẽs. Joñ.z. Moies umẽt a ⁊ bones ⁊ pecoꝛa nõ guſtent ꝗcq;. C fructus vocatur ſatiſfactio. Nam ſatiſſa ctio tribus modis fit ſicut cõiter ponunt doctoꝛes.oĩone elemoſyna.⁊ ieiunio.vt pabet i decretis. de pnia di.b. Et ꝙ iein niũ ſit pars fatiffactõis pʒ ꝑ rõnẽ quãdã quã aſſignat Ricar.in ue rõ ſumit tum ex parte bonoꝝ.iuʒ ex pte maloꝝ? cauſarns pcti. Bona eni de qbus oʒ ſa⸗ tiſtacere deo ⁊ꝓximo tria iũt ᷣm phũm pᷣꝰ ethi. bona foꝛmne. bona coꝛpis.⁊ bo na aic. De bonis foꝛtune.i.de bonis ex terioꝛibus ſatiſfacimꝰp eiemoſynã ſub qᷓ ↄphenditur totũ qð ĩpẽdit ad ꝓximoꝛuʒ Vtilitatẽ. De bonis coꝛpoꝛis ſatiſſacimꝰ p ieiuniũ ſub quo ↄphenditur qcqd pti⸗ net ad coꝛpis aflictioneʒ. De bonis aie ſatiſfacimꝰꝑ oĩonẽ ſub qua ↄphenditur
quicqd deo exhibetur p latrie virtutem.
¶Eauſe maloꝝ fůt tres qs põit ioãnes in pᷣma cano.⁊c.d. Oẽ qð eſt in mũdo aut ẽ cõcupiſcẽtia carnis.ant cõcupiſcia ocnlox.aut ſupbia vite.ʒ pᷣmã cãm eſt iciumũ. ſcðazẽ demoi
oio. Pt ita pʒ ꝙ ieiuniũ ẽ pars ſatiſfacti
na 5 tertiã ẽ
onis. Vñ. Ber.ſermoe.z8.ſup canti.ait
Dignũ reoꝛ aliquatenꝰexponẽ quo fru⸗ ctu ⁊ quẽadmodum opoꝛtcat ieiunare.
Mꝛimũ quidẽ ꝓ eo ꝙ ab ipſis quoq; li⸗ citis abſiinemꝰea nobis que pꝛiꝰ cõmi- ſimꝰ illicita cõdonãtur.qdẽ cõdonari cõ miſſa niſi iciunio bꝛeui ieinnia redim⸗ ſcmpitna? ¶ Mri ſcðo ꝙ ex radice alia rũ virtutũ que eſt ſacrũ ieiuniũ ꝓcedit ra mus qdã aliꝰ vtilitatis q vocatur ramꝰ cõfoꝛtationis.nã cũ caro humana ſit pe⸗ ſtis grauiſſima ⁊ ifirmitas moꝛtal qͥ bʒ nimiũ debilitare hoiez ſi non aliquo re⸗ medio adiuuatur: nulla medela ita ẽ cõ⸗ ueniẽs huic infirmitati ſiẽ ſacrũ iciuniuʒ AVnde oẽs g ſentiũt ſimulũ carnis ſi n habẽt vroꝛẽ occaſione tenent᷑ ieiunarc. Vñ puclla que hʒ.iz. ãnos:⁊ hʒ ſtimulũ carnis dʒ ieiunare.qꝛ ulud ſacrũ icinniũ cõfoꝛtat multũ ſcntiẽtes tẽtationẽ carnis Vñ ex illo ſcðᷣo ramo ſũt.ꝗ:fructꝰ. Mꝛi mus vocatur clarificatio.ſcðs vocatur cibatio.ʒꝰ vocatur ſanatio.ꝰ vocatur foꝛtificatio. ¶ꝛimus frucius hniꝰ ra mi vocatur clarificatio. Hic habetur ſa tis manifeſtum exemplum. Videtur eni q ad ſpeculandum intellectus nõ eſt ita
cſarus dũ homo comedit ſicut añ. IMinc
dicebat hiero. MModicus ac tẽperatꝰ ci
bus ⁊ carni ⁊ anime vtilis eſt. ¶ Scðᷣus
fructus eſt huius rami cibatio.nam be⸗ nignus deus cibat eos quos ſuo amoꝛe
maceratos ieiunio conſpicit. Vnde btã
virgo maria hoc in ipũ cõſiderans ait. AMagnificat anima mea dominuz. Et infra. Exuriẽtes imple. bonis. Et hoc patet exemplo vp̃i.qui cũ ieiunaſſet.o.
diebus ⁊ noctibus ⁊ poſiea eſuriens ſa⸗
tatus eſt per manus angelox. AMat. 4. ¶ Tertius fructus eſt ſanatio. Namqui
ieinnat coꝛpoꝛis ſanitatem acgrit:⁊ econ
tra.qni gloꝛiã ſuã ponit in gula ⁊ ſatieta te:infirmitatibꝰ ſtatim plenus erit. Vñ fapiens ecck.ʒ.dicit. Nꝛopter crapulã multi pierũt: qui autẽ abſiiuẽs ẽ adijciet
turnin uligißb iill chl
bber ilel us abl ſumame p va ſpirr uniu ſu weu viqo ito mrimt UCſ wnaml mancco dum po adem
ere u
hio die
n
nigiqt ſuseſtue iyrzidun nunodo Uwwo. ſwuinen in Vha ſmohu nunth. 1Cyjn ſumnibl ubovi näum

pema Wgoſt lut icunn. phsqoczi⸗ Uepw cm lchtonanic hia nüm, Paradcral müpatun voeaurm buah Amonih Noh aliquon eocamich ninnin l camis ſiyi weni icunan, dsihʒſtini ul ſarichni Kuionẽ um 4 ucſ io. ſcs vocin Mo.4 woeun fuaus hun Hi babemr n. Uidemr en ecus nõcſa icai Min sac ſyera sch. CSchl ciwaüo Manbe os ſuo am nict Une pcöhderms meꝛ domintt e bonis. th icüiciunaſ⸗ poſtaciris qnglor. M⸗ ſſnaio ſn uemaciil ouingſt implen
ci pwnm u han
vitã. C4ꝰfructꝰ ẽ huius rami foꝛtifica
Sermo. XXXV. 8 vocatur gloꝛificatio. Nazʒ vt eccleſia ca tio:⁊ deẽ hoc habetur exemplũ de quodã uu. Tempus ieiunij apit ianuas padiſ abbate infirmo g cuʒ iret ad balnea pu Vnde Wrego. ait. Qui a paradiſi gau⸗ teoli gdaʒ pᷣnccps latronũq vocabatur dijs per cibum cecidimus ad hoc inqᷓ;tũ ghinãs.cuins filius fuit frater nr̃ cepit poſſumus per abſtinentiã reſurgamus. cũ ⁊ ſciens a pᷣdicto abbate cãm ſui itine C Sed audiens hoc quedã deuota domi ris pᷣcepit vt nõ darctur neqʒ manduca na habens virũꝓhibentẽ ipſam iciuna re neqʒ bibere per tres dies:⁊ poſtea pa re ſtatim petit. vtrum mulier ꝓpt ꝓhi⸗ rum:⁊ ſic fecit foꝛteʒ ⁊ fanů ilum ita vt bitionem viri debeat dimittere ieiunia pꝛedicius abbas ꝓmitteret iſto pꝛedicto indicta ab eccleſa.rñdetur ᷣm durãdũ jatronum pᷣncipi vt quotegrotos inue- ꝙ non.ſed ieiunia volũtaria ſoluere dʒ niret maxime pꝛelatos ad ipſum eos de Ratio pꝛimi talis eſt. qꝛ non debet obe⸗ ſtinaret ꝓ valitudie recipiẽda. C Diri dire minoꝛi contrarium pꝛecipienti ma tertio ꝙ ex radice aliaꝝ virtutũ qͥ eſt ſa ioꝛi.Mõ ſci cſt. quia vir in ommbus eſt crum ieiunium ꝓcedit ramus 3ꝰ vtilita tis qui vocatur ramus adoꝛnationis in quo ſũt q̃ttuoꝛ fructus. i vocatur eradicatio.⁊ꝰ vocatur iatiſtactio.z? vo catur triumphato. ꝰ vocatur gloꝛifi⸗ catio. Cꝛimus fructusvocatur eradi catio.nam ſi quis conſiderat fragilitatẽ humane conditionis qᷓ;; ꝓna ſit ad pec- candum poteſt dicere ꝙ ſecuris poſita ẽ ad radicem arboꝛis. Vnde non ſufficit abſtinere tm̃ ab illicitis.ſed etiã a licitis. Et ideo dicebat Breg. Solus i illicitis non cadit qui ſe aliquãdo ⁊ a licitis cau- te reſtrigit. qð deniq; facit ieinniũ. ¶⁊ꝰ fructus eſt facrificato. Nam antiquitus ad purgãdum peccata ſacrificabãt ani
Et ideo vota abſtinentie põt muliervo uere viro permittẽte que tñ nõ põt iple⸗
voluiſſe legem feminaʒ ſubeſſe viro vt nulla eins vota que abſtinentie cãvoue rit reddãt᷑ ab ea niſi auctoꝛitas viri fue
viri pertinere voluerit lex ſi pꝛius pmiſe
dixit vt faciat mulier qð vouerat. Et ſic expedite ſunt partes huius ſacri fructus ieinnij magnifice comes cineſqʒ dilecti
re.vt hic eccleñe ſancte pᷣceptis obedien malia.modo noſmet debemnsſacrifica tes gratiã acgratis ⁊ in futuro gloꝛiam re per duo.i.per doloꝛem peccatoꝛuʒ. ⁊ habeatis. per abſtinentiam ne ad alia peccata ca· C Dominica.poſt pente. De peceato damꝰ. Vnde deo ſatis placet coꝛ habẽs iſta dno. Hinc dauid i pᷣs. dicit. Coꝛ cõ tritum ⁊ hu.ſ.per ieinniũ deus nõ deſpi cit. Cʒꝰ fructus vocatur triumphatio. g Mam nihil ita vigoꝛoſe triumphat de diabolo ſicut ieiunium.quia facit coꝛpꝰ ratione notandũ ꝙ ille hõ eſt recte hipo aridum in quo diabolus habitare non cita et ſimulatoꝛ qui. poteſ. iuxta illnd AMat.i⁊. Lum imun CEſt falſus i ope ſubveſte hůilittatis. dus ſpũs exicrit ab homine ambulat p ¶ Eit falſus in oꝛe ſub vbo janctitatis. loca arida querens requiem ⁊ non inue ¶ Eſt falſus i coꝛde ſub p̃uitate volũtatis nit. Exemplo xp̃i qui cõpleto ſuo ſacro ¶ Bico pᷣꝰ ꝙ hypocrita eſt falſus ĩ ope
Ttendite ꝛ
⁊ ſci euangelij hiſtoꝛiali decla
ieiunio vicit diabolum. C4ꝰ⁊ vltimꝰ ſub veſte humilitatis. Ratio huius ẽ.;
caput mulieris excepto debito coningij.
re eo ꝓhibente.qꝛ viro in omnibus de bet ſubeſſe.z3. q.. MManifeſtum cſt ita
rit pmittendo. nam cũ ad peccatũ eiuſdẽ
rit: ⁊ poſtea ꝓhibnerit.tamen hec non
quẽ obſecro tẽpoꝛibus debitis obſerua
bypocriie. Sermo. XXXV.
Qat.y. Cꝛo huins facri

De hypocriſia
ille eſt falſus in ope ſub veſte hůilitatis q ſub ſpẽ vilis vefiis malũ conat᷑ opari.ſʒ hmöõi eſt hypocrita.igitur. Vñ Ambꝛo. in quodam ſermone ait. Latet plerũqʒ ſub triſti amiciu laſcinia:⁊ ðfoꝛmis hoꝛ roꝛ tali veſte obtegit᷑ vt ſecreta petulan tiũ tegant᷑ aioꝝ.t Breg. in moꝛ.ſuper illud. Won induas veſteʒ ex lana linoq; contextã dicit. Veſtẽ ex lino lanaq; con⸗ textam.induit qui in locutione vel actio ne qna vtitur intus fubtilitatem mali⸗ tie cooperit ⁊ ſimplicitatẽ foꝛis innocen tie oñdit. Huius rei habetur exempluʒ.
. regũ.i.c.vbi dicit᷑ ꝙ vxoꝛ hieroboã mutato habitu. venit ad achiam ꝓphaʒ cui ille dixit.quare te aliã eſſe ſimulas? ¶Biri ⁊ꝰ ꝙ hypocrita eſt falius in oꝛe ſub vbo ſanctitatis. IRõ hꝰqʒ ille ẽ fal⸗ ſus in oꝛe qui quod loquitur mente ipu- gnat.ß; huiumodi ẽ hypocrita.de quibꝰ dns ait. Math.i;. Populus hic labijs me honoꝛat coꝛ auieʒ coꝛum longe eſt a me. Vnñ i die iudicij tales dicẽ poterunt illud dem̃ Breg.i regiſtro. Quid dictu- ri ſumꝰg iniqj opibꝰ vocemꝰ? ſola voce q ſůt inſta ptẽdimꝰ: Oſſa ieiunijs atterũ tur ⁊ mente turgemus.coꝛpus deſpectis veſtibus tegitur.⁊ elatione coꝛdis purpu rã ſupamꝰ. Huiꝰhi exẽplũ ſcði MRe.iz. vbi dicit᷑ ꝙ aman filius dð voce ſimula bat infirmitatẽ vt poſſet decipe thamar foꝛoꝛẽ ſuã quã libidinoſe adamabat.qua de cauſa nioꝛtuus eſt ab abſalon ſie ſuo CBiriz? ꝙ hypocrita eſt falſus i coꝛde ſub pꝛanitate volũtatis. Et huiꝰ rõ eſt. qꝛ ille ẽ falſus in coꝛde ꝗ eũ nõ dirigit †ʒ volũtatẽ dei.ſed hinði eſt hypocrita.igit Vñ criſo.loquẽs ð hypocritis ait. Mul la res ſic exterminat bonuz ſicut ſilatio. Mam malũ ſub ſpẽ boni celatũ duʒ nõ cognoſcitur nõ cauetur. Eremplũ huiꝰ
hi in phariſeis de quibus ipſe criſo.ait.
Phariſeoꝝ iuſtitia erat ĩ oñtatione opis nõ in rectitudine intentiõis. CHe ↄclo nes magnifice dñe ⁊ ciues cariſſimi i ſa
cro enangelio denotant᷑ qð in tres ptes diniditur.qm̃ in pᷣma parte ponitur hy pocritarum falſitas ĩ veſte humilitatis. In ſcð ponitur bypocritarũ falſitas i vbo ſcitatis. In tertia pte ponit᷑ hypo critarum falſitas in pꝛauitate volũtatis Pꝛima ipᷣncipio.⁊ꝰ ibi. Non ois ꝗ diẽ diie.ʒ? ibi. Qui facit volũtatẽ. Etvt cla rius hec pateant vidcamus hiſtoꝛiam. ¶ Declarate hiſtoꝛie fructꝰ eſt peſfimũ vitium hypocriſie. de quo peccato facit mentionem ſacrum euangelium hodier num in generali:de quo loquendo tres concluſiones cuz tribus dubiys declara bimus. Quarum pꝛima erit de ſua diffi nitione. ſcða de ſua deteſtatiõe.tertia de ſua ſimilitudine ⁊ conditione.⁊ ſic erit fi nis. ¶ Cõcluſio p̃ma cſt talis in oꝛdine ꝙ hypocriſis eſt ſimulatio boi quod nõ eſt ſub vmbꝛa qð notandũ pᷣm alcx.de ales in ſcðᷣo.⁊ durã dũ. in ſũma.qꝙʒ talis hypocriſisvel ſimu- latio.4. modis põt fieri. C Pꝛimo mõ quando aliquis ſimulat ſe babcre quod non habet ⁊ facere quod non facit ſieut illi qui facies ſuas exierminãt palloꝛe ali quo vt appareant hominibus ieiunãtes cum tamen non ieiunẽt.de quo pau.ad thimo.in pᷣma epla ſua.4?c.dicit. In nouiſſumis tẽpoꝛibus diſcedent quidam a fide attendẽtes ſpiritibus erroꝛis ⁊ do ctrinis demonioꝛum in hypocriſi loquẽ tium mendacium. ¶ Scðo mõ quando aliquis bonñ facit.ſed eum fedat malai⸗
tentione ⁊ coꝛrupta dequo dominus ait
VMat.b. Qum facis elemoſinã noli tu⸗ ba cancre ante te ſicut bypocrite faciũt. ¶ Tertio modo quando aliquis bonis obũbꝛationibus mala ſua depingit ꝓtra quos dominꝰait Mat.is. Ve.v. hypo critis qui ſimiles eſtis ſepnlchꝛis deal⸗ batis. Et hmõi ſunt qui ſumũt habituʒ fanctitatis ⁊ non actnʒ. Quarto mõ qñ aliqs ſimulat ſevelle occultare bona ſua
cũ i deſideret ea eẽ maniſeſta vt melioꝛ
vd jnuh riſun ideib ii. uus h c unstf ut d ntale buwqð ſtthoib ſhh.*4 imcql Erbi ßerhb
uione.
buäbp imhyl uigun nnaoſit
fagobil pocriſsa mlnm
min
wurre ſun ſen ete unüpr
zipn lingo uuuit Nzicn dchö

ufobinne n n vonun wle huniu auur fuin Aptpon h puuue wün bi. ongh u tn dans bin efuceigt deqvopecripi ahgeium u o ochenion us dubhs de nacit deſuan ucitõ.eni iione ſiceri citlsin o ao böicuo pon. rhn aes inſcogd pogiſswin ſ CPimn Mt ehabereh od onuct ſ minätpalꝛe mindusicuni decopah. ſua. 4 Cid. dieclentqu wbus moir minbrpocni CScomön Kdemſeium udeguo donin escemoſnj ſatbpoc aladit cs cyui ſmnnit num veledmmn dinni
Sermo. MXNV.
appeat hoſp⸗ 3 qnos dñs ait. AMat.6.
Zmant hypocrite oꝛart in angulis pla⸗
tearũ ſtantes in plateis vt appareãt. Et
quaſi de oibꝰ iſtis logtur Preg.iz. moꝛ.
c.. di. Mypocrita ꝗ latie di ſimulatoꝛ mſtus nõ cẽ appetit ſed videri.⁊ idcirco
auarus ⁊ raptoꝛ eſt ꝗ duz iniqua agit de
ſanctitate deñidcrãs venerari:laudẽ vi⸗ te rapit alienc. hypocritaꝝ vo ſtudiũ eſſe ſoler vt qð ſunt ſuppꝛimãt: ⁊ qð nõ ſunt eſſe ſe hoĩbus inoteſcant. refugiũt videri qð ſunt.⁊ añ oculos hoium ſupinducta innocẽtie quadã honeſtate ſe veſtiũt.hec ile. Ex his oibus ↄcludi põt ꝙ hypocri ſis ex his hʒ oꝛiginem.vʒ.p̃ꝰ ex pꝛaua ſi mulatione.qꝛ idẽ ẽ ſimulatio ⁊ hypocri ſs.nã hypocrita grece latine di ſimula
toꝛ. m hyſi.⁊ ex ſupba intentiõe.z“ ex maligna maloꝝ oblibꝛatione. Et 4 er
vana oſtẽtatione. ¶¶ Sed ad declaratio nem eoꝝ que dicta iunt queri põt. vtruʒ bypocriſis ſit peccatuʒ moꝛtale. Ad qð rñdetur ſm ſauctũ Tho.⁊ doctoꝛẽ irre⸗ tragabilem. Alex. de ales in ſcðo ꝙ hy
pocriſis aliqũ dicit ſimulationẽ cũ defe⸗ ctn ſanctitatis ⁊ bonitatis.ſicut qñ hypo
crita ſi curat ſanctitatẽ hẽe.ſed ſolůj ſctũs
apparere ſic cõſueuit accipi in ſacra ſcri
ptura.ſic manifeſtũ eſt ꝙ eſt pctm̃ moꝛta le. Wö eſt. qꝛ nullus pᷣuãtur oimoda ſcii⸗ tate niſi p pctm̃ moꝛtale.de quibꝰait iob 3*. Simulatoꝛes ⁊ calidi ꝓuocãt irã dei. q nihil ꝓnocat irã ði niſi pcim̃ moꝛtale. Vi ang. oñdens ꝙ hypocriſis hoc mõ accepta ſit peccatuʒ moꝛtale ait in libꝛo de ↄflictu vitioꝝ ⁊ virtutũ. Oñdere hõi⸗ bus qp nõẽ quid aliud ẽ qᷓ; dãnatio? ſed
dãnatio nð vatur niſi p peccatũ moꝛtale
Igitur. Aliqũ vero hypocriſisẽ imula tio veloijtatio fanctitatis nõ cũ oimoda
carentia.ſed ab ea deficit ꝑ peccatũ moꝛ tale.tunc qᷓ;nis talis ſit ĩ pctõ moꝛtaliex
quo pᷣuatur fanctitate:nõ ti ſp ipſa ſimu latio ẽ peccatũ moꝛtale.ſʒ aliqũveniale.
ð diſcernẽunʒ eſt e int. qſi repugnat
——————————————— ————————
curitati dei vel ꝓximi erit pcũ moꝛta- tale.puta cũ ſimulat ſanctitatẽ vt falſaʒ doctrinam diſſeminetvel vt acquirat ec cleſiaſticã dignitatem indignus.vel que cunq; alia tempoꝛa bona i quibus finẽ conſtituit. ¶ Si vo finis intẽtꝰ nõ repu gnet caritati erit peccatum veniale:pu⸗ ta cum aliquis in ipſa fictiõe delectatur de quo phhůs dicit 4 ethi. Q magis vi detur vanus q; maius.cadem enim rõẽ de mendacio ⁊ ſimulatione. Et hec de pꝛima parte ſufficiant. CConcluſio⁊? eſt talis in oꝛdine ꝙ boc peccatũ eſt de⸗ teſtabile ꝓpter tria.pꝛimo pꝛopter ↄuer ſionis tardationem.⁊? pꝛopter fatuita- tis occaſionem.ʒ?ꝓpter vindicte impo ſitionem. ¶ Dico pꝛimo ꝙ hypocriſis eſt deteſtabilis pp cõnerſiõis tardatio⸗ nem.nã hypocrita tarde ↄuertit᷑ ꝓpter tria. ꝛimo pp ſpůs ſci fugationẽ. Vñ ſapie pᷣmo ſcribitur. Spũs icũs diſciplie fugiet fictũ.i.hpocritã ꝗ.ſ.fingit ſe ami cum dei cum non ſit. Scðdo pp diabo⸗ li inhabitationẽ. Nã diabolus habitat i hypocritꝭ.imo doꝛmit ⁊ geſcit ĩ eis. Vñ de eis põ dici iliud qð ſcribit Job.4i. Sub vmbꝛa doꝛmit iſecreto calami in locis humẽtibus. Et recte ſic ẽ.qꝛ qd eſt aliud hypocrita q; vmbꝛaq̃ nõ repntat rẽ.ſed ſiliudinẽ rei.ſcut hypocrita ꝗ nõ eſt virtuoſus ⁊ demõſtrat ſe virtuoſum Stat etiã in ſecreto calami.i.i ſecretò cð ſcientie ſne que eſt locus plenns humo⸗ ribus vane gloꝛie. 3* pp ſui indenotio nem. Maz ita ſe reputãt ꝙ ſe cõmẽdare bonis viris nolũt. quoꝝ oĩonibus adiu- nentur:⁊ ipſi licet aliqð bonũ faciant.qa nõ ad laudẽ dei faciũt ñ ꝓdeſt. Añ Ber. fructũ:ſʒ nõ ſuũ hypocrite:q cuʒ vmone cyreneo crucẽ ferũt:ſed nõ ſuã: qui amoꝛẽ gloꝛie quod non amãt facers cõpelluntur. ¶ Diri ſcõo ꝙ hypocriis eſt deteſtabilis pp fatnitatis occaſioneʒ. nã ſpãliter tres fatuitates faciũt hypo⸗ critc. Pꝛima vana ẽ eoꝝ coꝛpoꝝ ma⸗

Be impꝛudentia
ceratio nam carne ⁊ fangnine ꝓpꝛio paſ
cunt ocnlos hoium. Vnqde dicitur de eis AMat.o. Mrterminant.n. facics ſuas vt appareant hoibus ieiunãtes. ⁊*ẽ alio rũ vulner ⁊ nõ ꝓpꝛoꝝ medicatio.vnde rep̃hendit eos dns Mat.. dicẽs. hypo crita eijcc pᷣmũ trabẽ ð oculo tno ⁊c̃.ʒ ẽ aiarũ ⁊ nõ ſuarũ ſaluatio. Mã ipſi funt ad modũ lucerne ſeu candele qͥ ſe ipſã cõ minuit ⁊ conſumit:⁊ alijs lumen tribuit. Vnñ btůs Job deſperans de ſalute eoꝝ ait Job.ð.c. Spes hypocrite pibit. Dirxi 3 ꝙ hypocriſis ẽ deteſtabilis ꝓptervin
—
dicte ipoſitionẽ.ã iter alias vindictas
tres ſpales l1 gunt. Quarũ pꝛima ẽ dei maledictio. vñ dñs maledicẽdo eos ait. Mat.⁊ 3. Ve vobis ſcribe ⁊ phariſeiq clauditis regnũ celoꝝ añ hoĩes. vos aũt nõ intratis nec introeuntes ſinitis itrare. ẽ coꝛpalis occiſio. Mã ſicut ſupius ta- ctuʒ eſt: Amon p hypocriſim fallẽs ſoꝛo rem ſuã interfectꝰ eſt ab abſalon fie ſno. 3* eſt ſpũalis dãnatio qꝛ hypocrita nũqᷓ; videbit deũ.vñ Job.iz.ait. Mõ veniet i
cõſpectu eins oĩs hypocrita. Et ideo dã
tes alloqẽ quoſdã i.⁊ʒ.c.iferni quos ibi⸗
dẽ inenit hypocritas dicẽs. Mavni che ſete a cui tanto diſtilla. Qnãto yo vegio
doloꝛ ſopꝛa le guance. E che pena e in
voy che ſe ſfanilla. E luno riſpoſe a me le capperãce. Sono de pumbo ſi groſſo
che loꝛ peſ Fãno coſi cigulare le loꝛ balã ce. CSʒ hic põt qͥri vtrũ aliquis hypo⸗ crita poſſit eẽ nõ contradicendo veritati. Ad quod reſpõdet᷑ ᷣm ſcim̃ Tho.ꝙ nð quia hypocriſis eſt oino Zꝛia veritati.qꝛ
pi fetide ⁊ doloſe iurta illud.eʒe.iz. Qna ſi vulpes in deſerto pplus tuꝰ iſraci erat 3 coparatur arũdini.qꝛ hypocrita pul⸗ cher cſi foꝛis. intꝰ vero omni virtute va cuus. Mat. xi. Quid eriſtis in deſerum videre?arũdinẽ a vento agitatã.i.hypo critã. C Sʒ hic poteſt queriqꝛ cõmunit᷑ hoc vuium potius tribnitur religioſis qᷓ; alijs. vtrum religioſus non obſernãs ſta tum ſuuz ſit hypocrita. d qð rñdetur ʒ duran.ꝙ ſi religioſus aſſumpſit hituʒ intendens ſe ad ſtatũ pertfectiõis tranſfer re:ſi poſtea per ifirmitatẽ deſiciat ab ope ribus que tenct᷑ facere ᷣm habitum queʒ aſſũpſit nõ eſt hypocrita.qꝛ non tenetur maniteſtare pctm̃ ſuũ habitů illũ vel cle ricatum vel alterius religionis deponen do. Si aũt aſſumeret vt ſe inſtů oñderet. vel vt ꝓpter hoc meliꝰ lucrari poſſit. vl aliqð maluʒ ſubvmbra illius habitus cõ mittere valeat.hypocrita eſt. Etñic ma⸗ gnifice diñe ⁊ ciues dilecti expedite fũt hꝰ fructꝰ ptes quas ꝓmiſimus: quẽ obſecro
totis viribus euitare vt hic gratiã ⁊ in f
turo gloꝛiam habere valeatis. C Vomimnica octana poſt pentecoſten.
De impꝛudẽtia. Sermo. XXXVI. quidã erat diues 5— mo qui habebat vil⸗
licũ ⁊ hic diffamatus eſt apud
illũ Xuce.is. CMꝛo huiꝰ ſa⸗ cri⁊ ſancti euangelij hiſtoꝛiali deciaratio ne notandũ ꝙ in homine ipꝛudente ſtul titie tres reperinnt q̃ ſũt cauſa efficar ſue damnationis ⁊ continentur in his cõclu ſionibus ſubſcriptis.vʒ.
omnis bypocriſs eſtmẽdaciũ cũ demon C Incautela ad pꝛouidendũ ꝓfuturis.
ſtret id quod nõ eſt:ſed omne mẽdacium ¶ mpꝛouidentia ad reſpiciẽdũ ĩ fnturis. eſt cõtrariũ veritati. Igitur. Et ſic pʒ ⁊ ¶ Incircũſpectio ad eligenduʒ de ſnturis. pars ſermõis huius.¶ VCõcluſio 3* ẽ ta CPico pꝛimo ꝙ icautus eſt ipꝛudens ad
lis ꝙ hypocriſis tribus peſſimis rebꝰ cõ paratur.ꝓnt pꝛobatur ꝑ ſacram ſcriptu⸗ raʒ. Mꝛimo.n.compatur lupo iurta il lud S Et eſt pꝛincipiũ huius ſer monis. Antendite ⁊c. ⁊ cõparatur vul
puidendum deſuturis. Ratio huꝰẽ qꝛ ipꝛudens hʒ mentem obtenebꝛatã ⁊ igno rantia plenam. Mam vt dicit tullius ⁊ rbeto. Impꝛudentia eſt obtenebꝛatio mẽ tis qua quis minꝰ ꝓnidus eñt i pꝛouiden
un citin jüw Oms nnegi ſiumſc iPüc. Mapcri aqu ſunsic pipmdt u ii ſwiic düine. cc pucin ſyisck. ſtdiſcipl ſicitin wrium. öſequis ſtẽtjs idstcau vnemo ſVirm wynund ſe.c ſupuid iſens ſui. C pins echi tchor ninen giſtca iwähht
Auern. Pen agsſ ieſei eihne
iusjle Merſeci Checc

Mcze wiſa woinh ivmtn
ſbin derun
euit hy ic chnu urrelgois Wobſemzt cqʒ rjin saunibi icös unſ edefunab babinq qenon nnem i lüveck⸗ Wnis deponen tihüondcret. weraripoſſt N
iiushivinsc
Uci. Eticm, lwecheſih ustqut obſcn
gratcin
pemeroſen,
XXXV.
idä erai diues
babebuvi
was ctayut CPovul iuli decura ne ipudene ſu eulefſicarſu cur in his c
end pſur
picii ifun gnrzde iun usciiynin s.Ruowi obwcuich ndinl:
dtotuchmn
iins ciſ
Sermo. LcxCVl.
da pꝛeteritavel futura.ſed ex ignoꝛãtia ꝓ cedit icauicla iguur. vñ Micronymus in li·vel tractatu de homine perfecto git. Omnes ſumus ⁊ i mimis cauti ⁊ ĩ maxi mis negligẽtes.Ioc itaqʒ fit qnia vtraʒ vitamn ſic ignoꝛamus.Huiꝰ rei exempiũ hi Joſue.io.vbi dicitur. Et pꝛedicari po teſt aperte ipꝛudentia adoniſcdech regis ex qua ſuit icautus ad ꝓuidenduz ne per manns ioſue moꝛeretur ſicut ꝓuidere ga baonite ſibi.ſicut hi ioſue.o. ¶ Mixi. ꝙ ipꝛudens eſt etiam ipꝛonidus ad reipi ciendũ ĩ futuriſ.& t iſta eſt ratio quare nð pꝛouidet ſibi qͥ concluſio debet eẽ pᷣma in oꝛdine.ſed ꝓpter cõcoꝛdantiã enangelij poſita ẽ in ⁊ loco. Ratio hnius cõclu⸗ ſionis eit.qꝛ teſte phð contrarioꝛũ cadem eſt diſciplina ſʒ p ſolã pꝛonidentiaʒ quis reſpicit in rebus futurus. ergo p ſuũ con trarinm.ſ.p ĩpꝛudentiam nõ reſpicit ⁊ ꝑ cõſequẽès eſt ĩpꝛonidus.vñj ſocrates i ſuis
ſentẽtijs ait.pꝛndentis eſt ne quẽ caſns in
cidat cauere.⁊ ſi quod foꝛte acciderit foꝛti ter nemo poteſt iudicare niſi pꝛudens ſue
rrit. Virtus.n.ſine ſapia temeritas piculo
ſa pntanda eſt.exemplum huius hi pᷣmi
regũ.⁊.c.de nabal qui vt ipꝛudens nõ
fuit ꝓuidus ad donãdũ quod petierat da nid:ſciens ꝙ regnare deberet ſup iſrael ĩ
ſuturũ. C Biri 3“ ꝙ ipꝛudens eſt icircũ⸗
ſpectus ad eligendũ de futuris.Ratio hu ius eſt. q ille qui non conſiderat qualita tes tẽpoꝝ? pᷣcauet ſibi.⁊ eligit tutioꝛẽ par tem incirchſpectus eſt, ſed hiꝰ eſt ipꝛudẽs igit ideo aut Bꝛeg. Wũ oiĩs foꝛtuna nobis timẽda ſit magis timenda ſunt ꝓſpa qᷓ; aduerſa. vñ ſi homo nð eſt pꝛudens tpe ꝓſperitatis ⁊ reſpicit qͥ ſihi pofſũt obeſſe
magis ſibi caſus jnopinatus nocebit.vn
de ſeñ. in Mꝛoner.ait. Brauiꝰ nocet qð
cq inerptum accidit. Ita fuit icircũſpe
ctus jlle miſerabilis cato cenſoꝛinus qui neſciens eligere tutioꝛem partẽ ſeipſum
interfecit ne deneniret in manus ceſaris. CNe cõcluſiones magniſice dñe⁊ ciues
—————————————————————————————————— —.—————*.
cariſſimi in ſacro euangelio hodicrno de notantur qð in tres ꝑes diuidiur. Qm̃ in pᷣma parte põit icautela villici ꝓpter qnod ſuit diffamatus. In= parte po⸗ nit᷑ ipꝛonidentia villici.quia nõ didicerat aliquã artẽ qua vinere poſſet ibi. Quid ſaciã ⁊c̃. Inz? parte põit ĩcircũſpectio vi lici qꝛ pꝛudens fuit circa coꝛpus ⁊ non circa aiam.⁊ vt darius hec patcant vi⸗ deamus hiſtoꝛiaʒ. Veclarate hiſtoꝛie fructus erit viciũj ipꝛudẽtie: de quo loquẽ do tres concluſiones ců tribus dubiſs de
clarabimus. Qnarũ pᷣma eſt de ina qui-
ditate. ⁊ erit de ſua canſalitate. 3* crit
de ſua malignitate. ¶ Woncluſio igitur
pᷣma ſit talis ĩ oꝛdine ꝙ ipꝛudentia tripli
citer põt accipi.vno modo negatiue.alio mõ pᷣuatine.ʒꝰ mõ cõtrarie. Megatine aũt dicit iq;tum ipoꝛtat ſojam carentiam pꝛudentie.⁊ hec põt eſſe ſine peccato vt ĩ pueris autĩ furioũs ⁊ fatnis nõ ꝓpter de fectum pꝛopꝛium ad fatuitatẽ vcniẽtibꝰ. Pꝛinatine vero dicit inqᷓ;mnzʒ aliquis ca ret pꝛudentia quam natus eſt ⁊ debet hie ⁊ Em hoc nõ hre pꝛudentiam eſt pctm̃ rõ
ne negligẽtie qua aliquis nõ adhibet ſin
dium ad pꝛudeutiã hñdam. Vontrarie quidẽ accipit impꝛudentia m ꝙ rõ con trario mõ monet᷑ vel agit pꝛudentie.pu ta ſi recta rõ pꝛudentie agit conſitiando ? ipꝛudens cöſilium ſpernit.? ſic de alijs que in actu pꝛudentis conſernanda ſunt. ⁊ hoc modo eſt grauius peccatum.quia ẽ peccatum ſᷣm rõnem pꝛopiiam impmudè tie. Sed hic ſtatim aliquis poteſt inter- rogare vtrum ſit peccatum moꝛtale. Ad quod reſpondetur ᷣm doctrinam ſancti
Tho in 2*2g. 53. ꝙ hocvltimo modo
poteſt eſſe peccatuʒ moꝛtale. quia homo non poteſt contra pidentiam agere niſi dinertens a regulis quibꝰ ratio pꝛndẽtie rectiñcatur. Vnde ſi hoc contingat per auerſionem a regnlis diuinis eſt peccatũ mottale. puta cum quis quaſ cõtemnẽs ⁊ repudians diuina documenta precipi

Be impꝛudentia
tanter agit.? ꝙ hoc mõ ſit peccatuz moꝛ tale oñditur tali ratione.ſpũalis ihelau⸗ rus gratie non tollitur niſi per peccatum moꝛtale.ſed hiꝰ theſaurus tollitur peri⸗ pꝛudẽtiã.vñ ſaß. Pꝛoner.⁊i.dicit. The ſaurns deſiderabilis ⁊ oleũ in habitaculo iuſti.i.gratia ⁊ mia.⁊ homo impmdens diſſipabit ilud. Si vero impꝛudẽs agit contra pꝛudentiam abſqʒ contẽptu in de trimento coruz que ſunt de neceſſitate ja lntis eſt pcccatum veniale. CConcluſio = eſt talis.ꝙ tria potiſſime faciũt hoicʒ ipꝛndentẽ vel cauſant ipꝛudentiã.ſ.igno rantia.pᷣſumptio.⁊ inoꝛdinata concupi- ſcentia.¶ Mico pꝛimo ꝙ ignoꝛãtia. t Zugu.d.ſt aũt ignoꝛantia vitioſa ſi ad ſit affectio neſciẽdi que agenda ſunt vel vitanda vel negligenda ſciẽdi. EEt Ber. de.iz.gradibus humilitatis ait. Iruſtra ſibi de ifirmitate vel ignoꝛãtia blandiun tur qui vt liberius peccẽt libẽter ignoꝛãt vel ĩfirmant. Gt Brego.i mo. ait. Ne⸗ ſcire ignorãtia eſt: ſcire noluiſſe ſupbia. CDiri ⁊ ꝙ pᷣſůptio cauſat ipꝛudentiaʒ. vñ Angu. ſupra illud apl. dicentes ſceẽ ſapiẽtes ſtuiti facti ſũt.ad ro.ʒ.ait. Si di⸗ cendo te ſapiẽtem ſtultus factus es: dic te ſtultum? ſapiẽs cris. inc ſap̃. ꝛouer. z6. it. Viiſti hoiem ſapientem ſibi vi⸗ deri.magis illo ſpẽ habebit ſiult?. Et ꝙ magis his oibus eſt:ſaluatoꝛ MMat.ix⁊. ait. Confitcoꝛ tibi dñe pater celi⁊ terre q abſcondiſti hec a ſapientibus ⁊ pꝛudenti- bus ⁊ reuclaſti ca paruulis. ¶ Dixiʒ? ꝙ concupiſcentia inoꝛdinata cãi impꝛuden tiam ⁊ facit hoĩem impmudentẽ vñ Au gn. i libꝛo ↄfeſſionũ ait. Spargis dñe pe nales cicatrices 3j illicitas cupiditates.qꝛ quando deus reſpicit hoies deſiderãtes ipꝛudentiaʒ in voluptatibus facit cos ce cos ⁊ impꝛudentes ſicut danid in pᷣs.di⸗ cit. Snpcecidit ignis ⁊ non vi.ſo. maxi meſi ille talis qui eſt voluptatibus dona tus habeat ſocietatem inſipientiuʒ.vnde ſap̃. ꝛoner.iʒ.ait. Qui cum ſapientibꝰ
graditur fapiens erit amicus autẽ ſtulto toꝛum efficietur ſimul. vnde ſeñ. in epiſto lis ſuis ait.em facillimam ratio exigit kEm naturam ſuam viuere.ſed hanc difi cilẽ facit cõis infania.cois iſania vocari pot quando plures impꝛudentes ſimul ai ſociantur. ¶ Sed hic merito ⁊ non pꝛe⸗ ter pꝛopoſitum queri poteſt qð iſoꝛuʒ ni um eſt magis continuum impꝛudentie.i.
per quod homo magis efficitur impꝛn
dens.aut per ignoꝛantiam.aut per pꝛeſũ
ptioneʒ. aut per voluptatem. Adqð re
ſpondetur ſm doctrinaʒ ſancti Thome in loco ſuperius allegato ꝙ per volupta tem citius amittitur pꝛudentia qᷓ; p igno rantiam aut per pꝛeſumptioncm. Ma- tio huius eſt qꝛ pfectio pꝛudentie ⁊ cuiuſi bet intellectualis virtus conſiſtit in abſtra ctione a ſenſibilibus.ſed voluptas ⁊ ma- xime illa delectatio que eſt in nenereis ñ⸗ cut dicit philoſophus in.o.ethicoꝛũ coꝛ rumpit exiſtimationem pꝛudentie. totã animam abſoꝛbet ⁊ trahit ad ſenſibilem delcctationẽ. Igit. Hinc Bꝛego.zi.mo. ponit impꝛudentiam ⁊ vitia que oꝛiun tur ex ipa oꝛiri ex luxuria. Mꝛeterea pꝛu dentia maxime conſiſtit in vſu rationis. ſed delectatio ⁊ voluptas carnis lõge ab ducunt quencunq; a ratione. Igitur.vn de ſap̃. Pꝛoner.xo.dicit. Quichnq; his delectatur non erit ſapiẽs. Et hec de ⁊⸗ parte ſufficiant. Q Concluſio zꝰ eſt talis ꝙ huius vitij tria mala inter alia pꝛoce dunt.vʒ.pꝛecipitatio. incõſideratio.⁊ in conſtantia. Dico pꝛimo ꝙ ex impꝛudẽ
tia pꝛocedit pꝛecipitatio. Matio huins eſt
qꝛ pꝛecipitatio in actibꝰ anime metapho rice dicitur per Rmiliudinem a coꝛpoꝛa- li motu acceptam. dicitur autem pꝛecipi tari ᷣm coꝛpoꝛalem motum ꝙ a ſuperio
ri in ima perucnit ᷣm impetum quendã
motus pꝛopꝛij vel alicuiꝰ impellentis nõ ꝛdinate incedendo per gradus. Sum⸗
mum vero anime eſt ipſa ratio.imnʒ an
tem̃ eſt operatio per coꝛpꝰ exercitata.gra
sumn rdiu mig anns wonel nulus ls kun miuur uis vel mütus ünatio ſuman verim ola.h tioper mio. B udebee ſus qui vad mpt iwitec Mgreſi ſgirpe iapo ſgeinp hohui ueſun wi. I mbta itneli ſralge iſence Wyerdeie pcnpt ſu cu haſmn ineiph ſonfim ſuchee Niuom hn icenu me

Musautſt uijic
Kihncdf Witnig uienimu Wotyonpe ouchiſolhr minpnimt sefjcur in anpe pu Am. Zaczn ſunc Thon per voluyn ſenin q; pign Honcm. Ma, wäentes wiuſ couhiinabſn wouptstm cinuenercst, M.o. ehicoucu paudenne.wi ad ſenbien Pgo ji mo ina que oihn⸗ Muereapu nin raonis. scawijs öge i iont. Ignr c. Qricnh its. Pthecde onduſoʒ'eint Aamner al pu jeöſideraio ino garinyu iMnohut dimemen mincnaunn cir auten u monnꝙiln mimpnu nn g e ciiyunm upnui
dns autem medij per quos opoꝛtet oꝛdi⸗ nate deſcendere ſunt memoꝛia pꝛeterito⸗ rum.intelligentia pꝛeſentium. ſolertia in conſiderandis futuris cuentibus. ratoci natio conferens vnum alteri.docilitas p quam aliquis acquieſcit ſententijs maio rum.per quos quideʒ gradus alia vis oꝛ dinatẽ deſcendit recte conſiliando. Si qs autem ſer atur ad agendum per impetuʒ voluntatis vel paſſionis pertrauſitis hu ius gradibus erit pꝛecipitatio. Lum er⸗ go inoꝛdinatio conſilij ad impꝛudentiaʒ pertineat manifeſium eſt vitium pꝛecipi tarionis ex impꝛudentia oꝛiri. vnde ſap̃.
qjrto dicit. Vna impioꝛum.i.impꝛuden
tũ tenebꝛoſa.neſciunt vbi coꝛuunt. ¶ Di xi ſecũdo ꝙʒ ex impꝛudentia pꝛocedit incõ ſiderantio. Mõ hnius eſt. in homine pꝛu dente debet eſſe cõſideratio. ⁊ inquiſitio veritatis qui eſt actꝰ intellectus.vnde di citur ad impꝛudentem illud Pꝛouer.ʒ Oculi tui recta vidcant ⁊ paipebꝛe tue p̃ cedant greſſus mos. Sʒ contrarium hu ins agitur per impꝛudentem.ergo cx im pdentia pꝛocedit incõideratio. ¶ Di riz? ꝙ ex impꝛudentia pꝛocedit inconſtã
tia. Natio huius eſt quia incõſtantia im C ica.o.poſt pent᷑. De gratia fleus
poꝛtat receſſum quẽdam abono pꝛopoſi to diftinito. Muius autem receſſus pᷣn⸗ cipium habet a vi appetitina. Mon eniʒ aliquis recedit a poꝛi bonopꝛopoſito ni⸗
ſi pꝛopter aligd quod ſibi inoꝛdinate pla
cet.ſed iſte receſſus non conſummatur ni ſipꝛopter defectum rationis quc fallitur. in hoc ꝙ repudiat id quod recte accepta nerat.? quia cum poſſit reſiſtere impul⸗
Sermo.ccxV
pꝛcipitatio eſt ex detectu cirea acum cõ ſilij. ⁊ inconſideratio circa actum iudici
ita inconſtantia circa actum pꝛecepti.ex
hoc enim dieitur eſſe aliquis inconſtans ꝙ ratio deſicit in pꝛecipiendo ea que ſunt
conſiliata ⁊ indicata. CEx nunt poteſt queri vtrum negligentia oꝛatur er im⸗ pꝛudentia. Qd qð reſpondetur ſm ſan⸗
cium Tho. in ⁊zq. 4.ꝙ licet nxgli gentia non directe oꝛiatur ex impꝛudẽtia
tamen aliquo modo cx ipſa pꝛocedit. Et
ratio eſt quia negligẽtia ð directo oppõi
tur ſollicitndini.ſollicundo autem ad ra
tionem pertinet. Et hoc enaz ex ipſo no
mine apparet qꝛ ſicut iidoꝛus dici in li. ethimolo. Megligẽs dicit q̃ſi nec eligẽs eiectio autẽ lecta eoꝛum que ſunt ad finẽ
ad pꝛndentiam pertinet.vnde negligẽtia
pertinet ad impꝛudentiam. Hinc dicit ſa piens ecch.⁊ꝰ. Laſciuus ⁊ impꝛudẽs nõ obſeruat tp̃s. Et ſic expedite ſunt huius fructus tres partes quas ſupcriꝰ pꝛomi ſimꝰ declarãdas magniſice domine ⁊ ci ues dilecti quem obſecro vos deſcrerevt hic gratiam ⁊ in futuro gloꝛiam valeatis babere. Tmen.
vel lachkymarũ. Sermo. XXXVII.
appꝛopinqᷓret Jeſus c Am Hieruialẽ vidẽès ci⸗
nitatẽ fleuit ſup illã.d. qꝛ ſi co gnouiſſes ⁊c. luce. io. C Mꝛo hniꝰ ſacri? ſcti euangelij hiſtoriali decla
ratiõe notandum ꝑ ſunt que habent ipedire gratiam lachtymarũ⁊ fletusqͥ in his cõciuſionibus tribus continent᷑.vʒ.
ſui paſſionum ſi non reſiſtit hoc eſt ex de ¶Ignorantia cum peccati amplificatõe.
bilitate ipſius que non tenctſe firmiter in ¶ Superbia cum pictatis abnegatione. ſuiconfirmationem:pertinet ad defectuʒ ¶ Auaritia cum nimia occupatione. rationis.ſed ſicut omnis rectiudo ratio ¶ Dico pꝛio ꝙ ignoꝛantia ⁊ amplificatio
nis pꝛactice pertinet aliqualiter ad pꝛudẽ tiam.ita omnes defectus einſdem perti⸗ net adĩpꝛudentiaʒ. St ideo incõſtantia hᷣm ſui conſummationem ad impꝛuden- tiam pertinet ⁊ ex ipſa pꝛocedit. Et ſicut
ſuple fleres. e ⁊0.ſ.de pcti magniudie
pcti ſen magnitudo ipediũt fletũ.ſ.ne bõ aliq̃ bona rõne lach:ymas fůũdat. De pᷣmo.ſ.de ignoꝛãtia ait dijs i enãgelio ho dierno luce.io. Si cognoniſſcs? tu.7c.

Be gratia lachꝛymaꝝ
quo peccatoꝛ obcecatur. ⁊ induratur ait Wer. Si doles ↄdoleo:ſrnon: doleo tm̃. ⁊ maxime ſciens a ſalute lõgius abſiſtere mẽbꝛũ qð obſtupnit:⁊ egrũ ſe nõ ſentiẽtẽ piculoſius laboꝛare. Et Brego.loquẽs de magnitudine pcti illiꝰ phariſei qxpᷣm iuitauerat:? ꝓpter magdalene tactus de ipo murmuranuerat ait. Int duos egros jnedicns aderat:ſed vnus eger i febꝛe ite grũ ſenſũ tenebat:alter vero in febꝛe ſen⸗ ſum pdiderat:q hoc ip̃m qð a ſalute lõge eſſet ignoꝛabat.¶ Wixi ſcðo ꝙ ſupbia ⁊ ipietas ipediunt ne aliqua bona rõne la chꝛyme füdãtur. De p̃mo.ſ.de ſupbia que eſt ñicut terra que eſt ñine aliqua hu⸗ miditate.ait Vauid de ſe ipſo q̃rimoniã faciẽdo. A.m.ſ.t.ſ.aqua. De ſecũdo.ſ. de ipietate habct illud qð ſcribit᷑ Bene. z. Os eius.ſ.pntci grãdi lapide claude batur.qð eſt qñ homo claudit pietatis vi ſcera fratri ſuo.vnde ꝓpter talẽ lapideʒ er eo aqua nõ poteſt hauriri.qꝛ q nõ ha bet pietatẽ ad ꝓximũ nõ iuenit ſibi dñm miſericoꝛdẽ:g idurat ꝓpter vindictã coꝛ ipij ⁊ lachꝛyme aliquo modo nõ poffunt erire. Hic ait ſcũs Job.iz.c. Si ↄtinue rit aquas oĩa ſiccabũtur.q ſi deꝰꝓtinue⸗ rit gram lachꝛymaꝝ nec vna poterit exi re.qꝙ non faciet niſi ĩipijs.¶ Mirxi tertio ꝙ amoꝛ terrcnoꝝ vel auaritia ⁊ nimia occupatio ipediũt lachꝛymas. De pꝛi⸗ mo.ſ.de amoꝛe terrenoꝝ dat᷑ ſigura ta⸗ lis. Cayn occidit abel fratrẽ ſuũ:cayni⸗ terptat poſſeſſoꝛ ꝗ ignificare põt quẽli bet habentẽ amoꝛẽ terrenoꝝ.abel ſignifi cat luctũ. Vnde cayn occidit abel:qꝛ qui amat terrena ojno extiguit luctum. De ſecũdo.ſ.de occupatiõihus multis poteſt vici illud quod ſcribit᷑ Iſa.⁊x. Recedite a me amare fiebo.qꝛ niñ varie occupa- tiones a coꝛde recedãt ip̃m coꝛ ad deno⸗ tonẽ lachꝛymaꝝ nõ põt p̃parari.¶ Ee ↄcluſiones magnifice dñe ⁊ cines cariſſi mi in ſacro enãgelio hodierno denotan⸗ tur qð in tres partes dinidit. Quoniaʒ
in pꝛima parte ponitur ſcribaꝝ ⁊ phari- ſeoꝝ ignoꝛãtia:⁊ magnitudo pcti:nã xpo eoꝝ cõpaſſione fiẽte ianqᷓ; ceci? magni⸗ tudine pcii idurati nõ ficbant. Ideo dicit ieſus. Si cognouiſſes ⁊ tn 7c̃. In ſcda parte ponit ſcribax ⁊ phariſeoꝝ ipictas ⁊ſupbia qua cecati erãt.⁊ ideo nõ fum⸗ rã eoꝝ miſeriã aduertebãt ibi. Quiave niẽt dies ⁊c. In tertia parte poni ſcri⸗ baꝝ?⁊ phariſeoꝝ anaritia ⁊ ſollertia quã redarguit dñs dũ vẽdentes ⁊ emẽies cie cit de tẽplo ibi.Et ĩgreſſus in tẽpluʒ. Ei vt clarius pateãt videamns hiioꝛiam. CDeclarate hiſtoꝛie fructꝰerit btitudo lu ctus.quã xpᷣs ſuo ſacratiſſimo verbo ꝓ⸗ nunciauit dicẽdo. Mti ꝗ lugent qm̃ ſ. Ahat..⁊ opere adipleuit ſicut patet in euãgelio hodierno:qꝛ que pᷣdicabat ope adiplebat. Juxta illud Act᷑.i. Vepit vpᷣs facere ⁊ docere: De q biitudine ⁊ de quo luctu loquèẽdo tres ꝓcluſiones cũ tribus dubijs moꝛe ſolito declarabimꝰ. Qua- rum pᷣma erit de ſua qditate. Scða de ſua varietate ⁊ qualitate. Tertia de ſua quantitate vel vtilitate.⁊ ſic erit finis. ¶Cõcluſio pᷣma ſit talis ꝙ luctus quo lu gẽtes efficiũtur bti eſt gra vehemẽter do ſẽdi de malo qð accidit vel de bono qð deficit. Et iuxta hãc diffinitionẽ ma⸗ giſtraliterwatã ſunt tria notãda. Mii⸗ mo notãdũ ꝙ luctus lic ſumptus nõ põt eſſe in his:q in pctõ moꝛtali ſunt. Vnde Brego. ait. Miſi a reatu culpe quo nos ligauimꝰ miſericoꝛditer dimittamurp⸗ ſecte flere nõ poſſumus qð in nobis ipis ↄtra nos metipſos dolemus. Scðz no tandũ ꝙ malũ ĩ deſcriptione poſita nõi⸗ telligit ꝓ illo malo qð malũ vocat mun dus.ſ.ꝓ pena tẽpoꝛali qͥ medicinalis eſ. ſed itelligit᷑ ꝓ vero malo.ſ.cnlpe 7 ꝓpe na futura que eſt eins ſeqͥla. Tertiũ no⸗ tandũ ꝙ bonũ ĩ deſcriptione etiã poſituʒ nõ itelligit ꝓ bono periculoſo vt eſt bo⸗ nñ coꝛpoꝛis vel foꝛtune.ſʒ debet itelligi ꝓ bono gie vel glie. doloꝛ huius ſignnʒ eſt
dici ſs. iran ſue uhrof
ſone
ſutõe
is. 3ß hodier utraqt ciꝰ en peces: tch umenn feen hi yi ſige Kemi niu⸗ct itwiett Nooun beſni ibgru thünee

ſinnſribtin
gnt i
tuncccient
oicdutich
ltuc.
Kiphairi
ugügiüeont
uncini, 0
upi nutſieni ienstenin greusucht deamns hi e fuchribin ſcſimom Bi qlugeni aplun jm oepiee UntAckikn. Mibümdintur 6 gcnſonescin declubim. diate. S6 iute. Tenn jart. 7ſe enit in Alis ꝙ luctus qu igia vehemẽt didu vel de bon pãc diffioni tni noda. uslc umpus! ömli n zreum culpe ql cüitr dimiuun umns q;inn es doemus. 3 uiptonpot oad mali wo poihnckut womablah ſers eu In ideond o wur imnhwi ohn
ſalutis. Vnde Brego. argumẽtũ ſalntis eſtvis doloꝛis. ¶ Sʒ hic nõ curioſe imo ſatis vtilr q̃ri põt iurta tex. euãgelij cum vps flere nõ potuit flein malo neq; intili
Sermd XxxvII. 6
tas angit timoꝛ contrahit:meroꝛ conſu⸗
mit. Vnde Brego. Hec via diligitur in qua etiã qs grauiime gradi.ſepiſſime labit᷑.iedit.⁊ caſſat᷑.miſera vita qͥ ſic ꝓ⸗
ſeu idifſerẽti.ſ.necq; bono neqʒ malo: de dit ſic ꝓcedi q̃ ſi oꝛt ſic ꝓcedi· hec ille. qbꝰdicet ifra. Meq; etiã flere potui ꝓpt ¶ In ſcðo fietu monet nos dolere moꝛe
malũ culpe qð in eo nõ erat.neqʒ ꝓpter
bonum gſe vel glie:qꝛ ſibi nõ deficiebat imo erat plenns gra. Jo.i. Qnare ergo enit. Adqð ſciendũ notare debemꝰꝙ
—
xps qnges fleuit ñicuti facra ſcripinra le⸗
git. ſdꝛimo in die natiuitatis ſicut alij
naſcẽtes pneri. Vnñ Salomõ ſap̃.y. i ſui
pſona dicit. Pꝛimãvocẽ ſimilẽ oĩbꝰemi ſi ploꝛãs. Inde eſt ꝙ canit ecclia vagiti⸗ fans iter arta ꝓditꝰ pᷣſepia. Vnde Ber. Mloꝛat xpᷣs:ſʒ nõſicut ceteri.in alijs ſen ſus.in xpᷣo pᷣualebat affectus.illi ingẽt ex
paſſione. xpᷣs ex cõpaſſione. ⁊ fieuit in uſcitatiõe jaʒari Jo.i⁊. ⁊ lachryĩãeſt ieſus. 3* flenit ſup hierls vt pʒ in euãge lio hodierno. 4 flenit ĩ oĩone in nocte
qua traditꝰ fuit. y flenit in cruce btãm
giaʒ eiꝰ emiſſurꝰ. Vñ paulus ad hebꝛe.
Dꝛeces? ſupplicatiões cũ clamoꝛeva ido ⁊ lachꝛymis oſſerẽs exanditꝰ eſt ꝓ ſua reuerentia. ¶ In p̃mo flein inſtituit
nos flere miſeriã ↄditiõis humane quã
miſeriã ↄñderans Sap̃. Eccli.4o. ait. Fngũ graue ſup filios adã a die exitꝰ de vẽtre mñis eoꝝ viq; in dieʒ ſepulture in matrẽ oiuʒ.vbi dicit Balfre.quẽ nð hu miliet ↄceptꝰ in pᷣncipio ⁊ lugubꝛis oxꝰ. aut vnde ei gaudiũ in vita ſua gĩcipit a meroꝛe.naſcit᷑ ad laboꝛẽ.dnra oĩino ꝓdi⸗ tio qñqnidẽ nõ eſt nobis excutere a cerui cibꝰ graue ingũ donec igrediamur ſepul chꝛů. nec enadere huiꝰ vite laboꝛẽ niñ ꝑ moꝛtis hoꝛroꝛẽ. Et hoc ingo nobis imi⸗ net fames.? ſitis. ardoꝛ febꝛiũ· ⁊ doloꝛvi⸗ ſceꝝ ⁊ multipliciũ egritudinũ. ide hõ inſi⸗ piẽter extollit.ipatiẽter atterit ide ſuccẽ⸗ dit ira:tabeſcit inuidia:ebꝛietate mergit: trapnla ſuffocat:ingnai luxuria:anari⸗ tia famulat.ide volnptas illicit. curioſi-
gie noſtre. Lazarꝰ.n.qᷓ̃triduanꝰ iacẽs in monumẽto.ligatus iſtitis.ſudario oper tus.iapide ſuperpoſiro pꝛeſſus ſignificat aiaʒ in pciõ moꝛtuã q̃ iacet in ergaſtulo ↄſciẽtie.ligata vicnlis pctõx.de quo vin culo logtũr ſapiès Mꝛoner.. Funibus pctõꝝ ſtoꝝ qſq; ↄſtringit. opta deñiderio tpalinʒ de quo deſiderio logtur Job.iſ. Operuit faciẽ craſſiudo.operit.n.faciẽ craſſitudo cñ deſiderata reꝝ abundantia ocnlos mẽtis pᷣmit.iacet etiã pᷣſia põde⸗ re obſtinationis. Vñ Fob.ʒð.loquẽs de pctõꝛibus ait. In ſiliendine lapidis aque durãtur. ⁊lque ſunt pctõꝛes ꝗ de pctõ in pcim̃ ruũt. Quatuoꝛ dies ſunt cogitatio⸗ nis locutiõis operatiõis ⁊ pꝛaue ↄſuetu⸗ dinis qbus dis renocat dicẽs Cant.ð. Renertere. re.ſu.re. C Quiq; ãt ſeciſſe dfis legitur in ſuſcitatione laʒari.fremuit ſpũ.turbauit ſeip̃ʒ. lachꝛymaꝰ eſt.patri gratiasegit.⁊ magna voceclamanit. In qbꝰ notant᷑.neceſſaria penitẽtie. Mꝛi mo.n.dz fremere ↄtritiõe pctõꝛ:qꝛ offen dit deũ creatoꝛẽ ſuũj ⁊ bfifactoꝛẽ ſuũ. Añ de eo põt dici illud qð ſcribit Eecli.zo. Sicnt fremitꝰleonis ita ⁊ ira regis.Rex eſt glibet q hʒ regere aĩaʒ ſnã:cuiꝰ fremi tus dz eẽ ücut fremitꝰ leonis:qꝛ ſicut ad freminm leonis ſiſũt gradũ oia aialia. ita ad cõpunctioueʒ penitẽtis motꝰ car⸗ nales. ⁊penitẽs dʒ turbari iʒfeſſione. Vñ Ecch.zo. Sup oẽmvocẽ turbabũ⸗ tur viſcera eiꝰ. 30 dz lachꝛymas funde⸗ re ĩ oĩonc.qʒ ſicut ait Augꝰ plerũq; hoc negociů plus gemitibꝰ ⁊ fietu qᷓ; pᷣmoni⸗ bus agit. 4 debet grãs agere ꝑ coꝛdis denotionẽ:ne tepeſcat a fernoꝛc denotio nis:ſicut illi qbꝰ ait aplus ad gal.z. Sic ſulti eſtis vt cuʒ ſpů ceperitis curne au⸗

Be gratia lachꝛ Fmaꝝ
mamini. v debet magna voce clama- re.i.itenſo affectu ſeipᷣmn ad exercitia bo⸗ noꝝ opeꝝ excitare dicẽs. Laʒareveni fo ras.ſ.ad faciẽdũ bona opa.Io.ii. C In ttio fletu de quo habei in hoc euangelio docet nos fiere mala pꝛauitatis aliene. V Eze.o.di ꝙʒ pᷣcepit dis ſex viris ad iterficiẽdũ paratis ꝙ trãſirẽt ꝑ mediã ci nitatẽ hieris ⁊ iterficerẽt vẽʒ viꝝ ſup quẽ nõ iuenirẽt. T.ſ.tau.q erat ſignũ gemẽ tiũ ⁊ dolẽtiũ ſup cũctis abominationibus g fiebãt in medio eiꝰ:ex quo dat intelligi ꝙ qni ꝓ alienis pctis nõ dolet ſpũaliter ſerficit Hʒe.z. Qãſi.y.diebꝰ merẽs in medio eoꝝ. Vñ Dauid in p̃s. Vidi pᷣua ricãtes ⁊ tabe.⁊c̃.¶ In qjrto fletu monet nos flere 3 hoꝛroꝛẽ gehẽne. Vñ pot di⸗ ci illud Zaco.4. Miſeri eſtote ⁊ lu.ri.v. in. iu.conucr.⁊ gau.in me. Vnde Ber. Contremiſco a dẽtibꝰ beſſie iſernalis.a vẽtre iferi.a rugiẽtibꝰ pᷣparatis ad eſcã. hoꝛreo vermẽ rodentẽ.ignẽ toꝛrentẽ.fu mũ ⁊ vapoꝛẽ ſulphureũ ⁊ ſpm̃ ꝓcellaꝝ. hoꝛreo tencbꝛas exterioꝛes:qs dabit ca-
piti meo aquã ⁊ oculis meis fontem la
chꝛymaꝝ vt pᷣueniã fletibꝰ fletũ:⁊ ſtrido
rẽ dẽtiũ:⁊ põdus cathenau pᷣmentiũ ſtri dẽtiũ vꝛẽtiũ ⁊ nõ ↄſumotiũ. heu me ma⸗ ter mea vt qu mẽ genuiſti filiũ doloꝛis f
liũ amaritudinis ⁊ idignationis ⁊ ploꝛa⸗ tionis ctne: Cur exceptꝰ genibꝰ:cur la⸗ ciatus vberibꝰ:natus i cõbnſtionẽ ⁊ cibũi ignis Hinc ait důs Xuce.i. Vigilate omni tpe oꝛãtes. vt digni habeamini fu⸗ gere oĩa iſta q̃ ſutnra ſunt ⁊ ſtare ante ſi⸗ ſiũ hoĩs. ¶ In qnto fletn docet nos flere ꝓ dilatiõe pẽie ſicut Hanid qui diccbat. Qnãdo veniã ⁊ apparebo añ faciẽ dei ijſi dicat. cupio diſſolni ⁊ eẽ cũ xpᷣo. vt di cit Ricar. de ſcõ victoꝛe. O qᷓ;tus amoꝛ. quãta fiducia.amoꝛ pulchꝛitucinis diui ne.fiducia ſoꝛme ꝓpꝛie. Sciebat.n.aia illa caſta:qꝛ omne genus gd ſuũ ſile auer tit.ſi.n.oĩs hõ ſilem ſibi q̃rit:⁊ deꝰ ꝓ ſcð ſuã ſimilitudinẽ diligit. Vis ⁊ tn diligi a
deotnoꝛ repara in te imagineʒ? ſimllimn dinẽ ſuã ⁊ ꝓcupiſcet rex decoꝛẽ tuũ.qꝛ ve ro iteriʒ ſpes etni boni diſſert aia deſide rãtis affligit. Vñ ſubdit. Fuerũt mihi la chꝛyme mee panes die ac nocte dñ dicit mihi quottidie.ſ.ab ipijs iſultãtibꝰ. vbi eſt deꝰ tuus.ſicnt ⁊ Thobie cognati eius irridẽtes dicebãt. Vbi eſt ſpes iua ꝓ qua elynas ⁊ ſeplchꝛa faciehas Thobie.⁊. Laclꝛyme vero ad modũ bainei lanãt aiam celeſtis regis eubiculũ igreſuram. Vñ ſequur. Trãſibo ad locum taber.⁊c̃. Et ſic er oibꝰ dictis apparet ꝙ xpᷣs plo⸗ rauit ad demõſtrãdũ exẽplũ ⁊ nõ ad ſuã neceſſitatẽ. Et hec de pᷣma parte. ¶ Wõ clnſio ſcða eſt talis ꝙ luctꝰ gñal ſub tri⸗ plici ſpecie vinidi pot nã aliqs iuctus eſt bonꝰ aliqs malus.aliqs idifferẽs. C Di xipᷣmo ꝙ aliqs luctꝰ eſt bonꝰ.⁊ iſte luctꝰ eſt tripler.nã aliqs luctꝰ eſt bonꝰ vt luctꝰ ex timoꝛe iferni ꝓcedẽs ſi caritate fucrit aſſociat al nõ. Verus ergo luctus ʒtri tionis ⁊ bonꝰ eſt luctꝰ ſcũs ex ↄſideratiõe pctõxꝝ inqᷓ;tũ p ipſa pctã offenſus eſt de? ⁊ de tali luctu aia recipit pacẽ ⁊ ↄſolatio- nẽ exẽplo petri ⁊ marie magdalcne qui ploꝛãtes hoc mõ receperũtveniã ⁊ gaʒ. Et ideo dicit Ver. Alas lachxmas in vinũ mutari dixeri:q̃ fraterne cõpaſſio⸗ nis affectu in feruoꝛem ꝓdeũt caritatis.
ſi aliꝰ luciꝰ bonus q vocat᷑ inctꝰ cõ⸗ paſſonis maxime qñ qs hʒ cõpaſſioneʒ de miſerijs que ſpũalr occurrunt alicui. Ad hůc luctũ ſapiẽs iuitat Eccl.⁊ d. Supꝛa moꝛtuũ ploꝛa.defecit.n.lur eins.
⁊ ſuꝑ fatuum ploꝛa.defeci.n.ſenſn. Sic
ploꝛabat Mieremias vt habet᷑.iz.c.ſqne pphetie. d. ſploꝛans ploꝛabit aia mea? deancẽt ocuii mei lachꝛymã:qꝛ capꝰ eſt grer dñi. Vñ.iꝙc. lachꝛymas petendo dicebat. Deducãt oculi mei lachꝛymas p diẽ ⁊ noctem ⁊ nõ taceãt qm̃ ↄtritione magna ꝗtrita eſt vᷣgo filia ppli mei. Sic
ploꝛabat btũs Ambꝛoſiꝰ audiẽs pctã ꝓ.
ximoꝝ in ↄſeſſione vt illos ad ꝓtritionẽ
jnisqů. uineſwo k Noßn xino di niape paſſi ne dido ichirre Wvian ins. T dr.Sdi i(Dr jjuer ſundt izdez. n ſe ſritüe bif [Shih gitü ſuuatn b. iod 2o. P hiti ſcu o. ſ. ſle jsfenit wsqd
ör

ncinezein
gunnn idiſutaſt di üFuümihi Lunoaediti isiutitd' Wucogac iciesunge bzhei. dntin abiuiigein — oumun waugi ieihür eÿmapm(t iu nialq kunt iiüifrs( ebowiſti uccſbow nn Wisſi cartu in nsergo han,
ſcserꝓſen
iofinſusen ipact? lun ie magialme q ertwen? gia las lachymas aee cöpaſi n plct cnin s qvoeai uch qshz cöpaſſ roccununt ai s itu Eech. deieti.nMü deit nni usw becß ploubitun hchmic chdwmsſe owlima kin tigo flil lhe ruin
vipãnceret. ꝛo tali luctu ↄſolatio jue nit marime q fit ex cõpaſſione paſſio-
nis vp̃i. Et de tali luctu bono ſic diniſo ĩ
luctũ ↄtritiõis ⁊ cõpaſſionis dedit exẽplũ xp̃s: de pᷣmo qñ pctã nr̃a ploꝛauit in cru ce.de ⁊ qñ ploꝛanit ſup̃ hierl;. Adhuc eſt ttiꝰ luctus bonꝰꝗ vocat lucꝰ deno⸗ tionis qñ aia ex deſiderio ſpõ iã pᷣguſta ti deflet eiꝰ abſtinẽtiã. Qi Angꝰ. Mo⸗ dũ vis hie lachꝛymaꝝ meaꝝ cũ miſerioꝛ mee modũ nõ videã ipatiẽs ẽ amoꝛi det qð amat̃. Iliq aia hʒ lachꝛymas deno tionis qñ.ſ.pᷣ magnitudine gandij ex viſi tatione ſpõſi ploꝛat. ¶ Biri⁊ ꝙ inenit vnꝰ luctꝰ malus ⁊ iutilis.⁊ iſte eft luctꝰtri plex. Vnꝰ cupiditatis.aliꝰ luciꝰ ioꝛdina- te cõpaſſionis. Zliꝰ luctꝰ et̃ne dãnatiis
Dico pᷣmo ꝙ eſt vnꝰ luctꝰ cupiditatis de quo dicit verſus.loꝛat᷑ lachꝛymis amiſſa pecunia veris. De⁊ lnctn fal⸗ ſe cõpaſſionis ait Augꝰ. Cogebar plo⸗ rare didonẽ moꝛtuã qᷓ occidit ſe ob amo⸗ rẽ cũ iterea me ip̃ʒ in his a te moꝛiẽtẽ deꝰ meꝰvita mea ſiccis oculis nõ flerẽ miß⸗ rimus. Deʒ? luctu dãnatiõis ait dñs Ahat.S.dicẽs. Ibi erit fletꝰ ⁊ ſtridoꝛ dẽ tiũ.¶ Biri ttio ꝙ eſt vnꝰ luctꝰ idifferẽs
qñ aliqs ex amoꝛe ⁊ teneritudine carnali
ploꝛat vel cõmodũ vel dãn alteriꝰ.nõ tñ 3 denʒ. Et de iſto fletu dẽ Thob.⁊⁊. Teperunt fiere p̃ gaudio. Et Weñ. 43. di de Joſeph ꝙ cum vidiſſet beniamin fratrẽ ſuũ erũpebãt lachꝛyme ⁊ itroiẽs in cubiculũ flenit. Et ſic pʒ tota clo ſcðᷣa.
¶Sʒ hic põt q̃ri qð eſtpᷣmiũ biĩ ⁊ vtiliter
jugẽtiũ. Ad qð bꝛeniter rñdef ſᷣm ſniam ſalhatoꝛis Mat.s.⁊ Lnce.o.ꝙʒ eſt btitu do. ip̃o dicẽte. Beati qni.in.quoniã ipfi 2ſo. Et ſunt bii lugẽtes ꝓpt tria etiã in pñti ſeculo licet biimdo ꝓmittat᷑ eis in fu turo. Pꝛimo qꝛ pᷣuidẽt claritatem dei. Vnde Bregoꝰ. Fit plerunqʒ vt in ipſis pijs fietibus gandij claritas erumpat et mens qᷓ delcta iacuerat ad inſpectionem
ſnigoꝛis vegetata ꝓualeſcat. Scdo ſi
Sermo.CCcvn.
beati:qꝛ ſunt quaſi imnnes a triſiti
ins ſeculi. Vñ Ber.in operibꝰ S moꝛare nohiſima tua.moꝛtis hoꝛroꝛẽ. iudicij tremẽdi valde diſcrimẽ.ardentis gehẽne metus ab oculis coꝛdis tui elõga
ri nullatenus patiaris.cogita peregrina
tionis tue miſeriã. recogita annos tnos
in amaritudine aie tue.⁊ cogita huma-
ne vite pericula.cogita fragilitatẽ ꝓpꝛiã. ⁊ĩ buiuſmodi cogitatiõe ſi pſeneraueris dico tibi ꝙ pꝛx ſenties quicquid foꝛasvi det eſſe moleſtũ cum totò coꝛde circa mo leltiã iterioꝛem occuparis:ſed nec patiet᷑ dns ſine ↄſolatione te eſſe. qꝛ pater miſe⸗
ricoꝛdiaꝝ eſt:⁊ deus totius ↄſolationis.⁊
cõplebit oino qð pollicet veritas.ſ.bea⸗
ti qui lugent. Tertio ſunt beati lngẽtes
etiã in pꝛeſenti ꝓpter ſatietatẽ mentalẽ. Vñ Wrego. Luctu ſuo aia. paſcitẽ cũ ad ſuperna gaudia flẽdo ſublenat. on⸗ cluſio tertia eſt talis. ꝙ luctus.ʒ.funttri- umphi. Nꝛimꝰ triũphus vocat demo nialis. Scðns vocat humanalis. Ter tius vocatur diuinals. C Dico pᷣmoꝙ pᷣmus triũphus vocat demonialis.naʒ luctus eſt tãte virtutis ꝙ triumphat de demonio ipſum ſubmergẽdo:quia ſicut
aque maris rubꝛi ſubmerſerũt pharao⸗
nẽ ita lachꝛyme ſubmergũt demonem:
DBetali triũpho luctus loqtur Dauid.ĩ ps · d. ploꝛãti. Tõtribulaſti capita dꝛaco nis in aqnis. Draco iſte demon eſt:q hʒ
multa capita.i.multas maneries ad tẽ⸗ tandũ.⁊ illa capita vel iſte mneries icn
tationũ lachꝛymis ſubmergun᷑. CMi
ri ſcðo ꝙ ſchus triũphus luctꝰ vocat hu manalis.nã luctꝰmẽti humane tresvti⸗
litates donat. Mꝛmo ipſaʒ mũdat. n caſſiodoꝛns ſup illnd pᷣs. Fuerũt mihi la
chꝛyme mec ꝛc. Flerꝰcibus eſt aiax. coꝛ⸗ roboꝛatio ſenſuũ. abintio pctõx.reſectio mẽtiũ:lauacrũ culpax. Secũdo mentẽ clarificat. Vnde Wrego. AMẽs lachꝛy⸗ mis baptiʒata in tẽplatiõe videt limpi ius. Tertio mentẽ humiliat. Vñ ſap̃.
o 2

ſißho
DSe inani gloꝛia n Pner. iz. eroꝛi coꝛdeviri humiliat la vis ſecnli ab amoꝛe eñ ſegregat xp̃i. ie ülũ. Et Ber. Equũ idomituʒ flagella ſed vt figura q̃dã iter hoies verſarivide o n domãt. aiam imitẽ ꝓtritio ſpũs ⁊ aſſidui tur ⁊ tota eius cogitatio de ceieſtibꝰ itel⸗ n i tas lachymax. Et vt bꝛeuit᷑ dicat᷑ oẽm ligiturimoꝛs illi pñs dulcioꝛ eſt qᷓ; ipa vi piritnalẽ ifirmitatẽ luct ſanat. Vñ de ta. cupit diſfolui⁊ eẽ cũxpᷣoꝛquẽ ĩcarne luctu põt dici illud qð ſcribit᷑ Fob..ca. viuens in t᷑ra ſuũ poꝛtauerat tẽplũ. Vi FM Hherẽtes erigit ſoipitate. ¶ Biri itio de ergo quãtũ lucrũ afferãt fletus ac a⸗ h. ꝙ tertius triũphus luctus vtilis vocat᷑ chꝛyme ⁊ quãtã pniciẽ pᷣparẽt riſus ⁊ io diuinalis. nã luctꝰtria jacit deo. ſeꝛi· cns. Qnẽ. n. ridere delectat poſmodus ii⸗ 4 mo deñ inebꝛiat. Vjnde Iſu.ʒʒ.ait vño. fiebit amare. Qui auẽ lugere voluert iii Adipe victimaꝝ tuaꝝ.achtymaꝝ nõ gandebit i poſiex. Et ſic erpedite ſũt hu o inebꝛiaſti.nec imerito qʒ lachtyme ſũt ins fructus ptes quas ꝓmiſimꝰ dedarã ð⸗ vinũ quo nõ tñ dens imo ⁊ angeli ine das magniſice die ⁊ ciues dilectiqueim M bꝛiãtur. Vn er. ſup canti.dicit. La⸗ obſecro vos toto conatu hĩe vt bic gra giu chꝛyme penitẽtiũ vinũ ẽ angeloꝝ.ga in tiã ⁊ in futuro gloꝛiã habeatis. Amen. ſli illis odoꝛvite. ſapoꝛ gie. guſius ⁊ idulgẽ ¶ Viica.io. poſt pente. Be vicio ianis u tie.ſanitas redeũtis inocẽtie.recõciliatio gloꝛie. Dermo. XXXLVIII. hn nis iocunditas:⁊ ſerenate conſcie ſuaui it Jeſus ad quoſda; gond tas. ⁊ lucins deñ pungit. Vñ ſupillud L giſe ↄfidebãttãq; thob.z. Tüc thob ingemnit. dicit glo. d inſti. Luce. is. ¶ Dꝛo huiꝰ mo. Di deũ leuitlachxma xogit. heg vn⸗ ſacri ⁊ fancti enãgelij hyſto ireue ZBit. illa pũgit. 3? luctus deo violẽtiam rriali declaratiõe notãdũ ꝙ o ve quodõ mõ ifert. Vñ ſup illud pᷣs. Zuri vane gloꝛioſus ille ẽ ꝗ hec tria facit. igmo bus pci.la.m.ait augꝰ. Violẽte ſunt in ¶ In ſeip̃m conſidit mentis elatione. ihab pcibꝰ lachꝛyme. Inde hieroꝰ de lachꝛy ¶ Seqʒ ipm oſtendit oꝛis laudatione. wogol ma loquẽès i q̃dã epla ait. O lachꝛyma ¶ Suos actꝰ pᷣtẽdit cũ.ꝓximi vilipẽſiõe. bi humilis tna ẽ potẽtia tuũ regnũ.tribũal ¶ Mico pᷣmo ꝙ vane gloſus ↄſidit in ſe hp iudicis nõ vereris. amicoꝝ tuoꝝ accuſa ipᷣm metis elauõe. Rõ hniꝰ ẽ gaille ↄañi hii toꝛibꝰ ſilẽtiũ iponis.nõ ẽ qui te accedere dẽtiã hʒ ĩ ſeip̃m qui ex mẽtis elatiõe im̃ ſidjoe vetet.ſi ſola itras vacua nõ redibis.ma ſe exiſtimat ꝙ ſe ſibi ſufficere putat. ſed poa b gis crucias diabolũ qᷓ; pena ifernalis. huiuſmodi ẽ vahe gloꝛioſus. Igit. Vñ viqjic qd plnra? vincis innincibilẽ.ligas oipo oꝛigenes ome.i?.ſuper eʒe.ait ᷓ talem. mt tetẽ. iclinas filiũ virgis. Hec ille. CSʒ Quid ſupbit tra ⁊ cinis vt homo arro⸗ omet hic qͥri põt vtrũ ad pfectionẽ pietatis re gãtia ſubleuetur oblitꝰ quid crit ⁊ qᷓ; fra iuni quirãtur lachryme. Ad qð bꝛeuit᷑ rũde gili vaſculo ↄꝓtineatur ⁊ qbꝰ erroꝛibꝰ im ain tur q ſic.qꝛ in eis oñdit viſceroſa dile merſus ſit⁊ qualia ſemp purgamẽta de baub ctio. Añ baſiliꝰarchiepiſcopus capado ſua carne pꝛoijciat? Vnde de hoc exem lauic cie ĩ quadã ſua admonitiõe ð lachꝛymis plũ datur de nabuchodonoſoꝛ qui poſt tiſin loquẽs ait. Vbi fuerit lachꝛyme ibi ſpi victoꝛiã arphaxat regis medoꝝ tãqᷓ; iſa ſoꝙ ritmalis ignis accẽdit᷑: gſecreta mentis nus ⁊ vane gloꝛioſus i ſeißʒ babnit idu rat illnminat⁊ vitia cũcta exurit. tũc auidi· ciã ⁊ elenatũ ẽ coꝛ eins in ſupbiã quade ai tate celeſti aius fiagrans copulatur chꝛi cã eiectus eſt de regno ſuo. Vñ de eo di let ſi amoꝛi⁊ in terris degens meditatur dan.j. Wũ aũt eleuatũ ẽ coꝛ eiꝰ⁊ iri deg ingiter de ſupnis.calcat ſeculi dignita- illiꝰ obfirmarꝰ eſt ad ſupbiã depoſitus? tes:⁊ ad pꝛemia futura ſe extẽdit.necvl⸗ de ſolio regni ſui ⁊glia eiꝰablata ẽ da

uchtguzz itin uowecccihit dntichihn ecoic wuauu bafwüfaec cißprüi edetauyon iauẽuge Mun Etirepeirin As pniimni hes ditciqn naun hie nhi ãhabeats. Iu . Ve vſchin NA t Jensaigu ugiſezſitit Luc is CPh ncimigjy curanòe noüti ighernufu menu elauone. ois ludanone. primi vilpẽſi güolus gücitin Rowup iquile wis cniöe iſſic pun egoioſts. i. ſuper ʒeaithul tanswbonon bü id cü emrtcemi uſnppurgm udiediwn buchodonoſu ungsmir ioſtsiß ht uusnit negole ſin eic ctuiimt nrgucu⸗
filijs hoinʒ eiectꝰ ẽ.ſʒ ⁊ ch beſtijs coꝛ ei poſitũ ẽ:⁊ cũ onagris erat habitatio il⸗ jius. ¶ iri ⁊ ꝙ vane gloꝛiolus ſeip̃ʒ oſtẽdit oꝛis laudatiõe.nec miruʒ ga qui mentẽ hʒ cleuatã vba ꝓfert elatiõis cũ
—„*
voces ſint ſigna eaꝝ paſionũ qᷓ ſũtĩ aia
teſie ariſto.in pꝛoemio libꝛienũciatiõis. ß vane gloꝛioſus hʒ mentẽ elatã vt di⸗ ciů ẽ.ig. Jõ venerabilis hugo in libꝛo
pmo de aĩa cõdẽnqᷓ;s illos g ſe laudaue⸗
rũt.⁊ tñ ad iferna deſcẽderũt ait. Quid ꝓfuit iliis ianis gloꝛia. bꝛeuis leticia. mũ di potentia.carnis voluptas.falſe dini- ne. magna familia: ⁊ mala cõcupiſcen
tia. vbi riſus.vbi iocꝰ.vbi iactãtia.vbi
arrogãtia.de tãta leticia quãta triſtitia. poſttãtã volnptatẽ qᷓ; grauis mißia.de illa craitatiõe ceciderũt ĩ magnã ruinaʒ ⁊magna toꝛmẽta? Et deĩde dicit adva
ne gloꝛioſũ. Qð illis accidit tibi accide-
re põt. qa ho es. homo de humo.limus de limo. de terra es ⁊ de tra viuis ⁊i ler
rã renerteris. qñ veniei dies vltia qͥ ſu⸗
bito venit ⁊ foꝛſitan hodie erit qa certũ ẽ q moꝛieris.Hic ille. Exemplum hu ins habet̃ pᷣmi reg.iy. De illo vane glo rioſo goliath philiſteo ꝗ dũ ſe iactabat erpꝛobꝛãs exercitni iſrael occiſus eſt ab humili puero dauid. ꝗ nõ ↄfidiu vt go⸗ lath iviribus ꝓpꝛijs. ſʒ ſidẽ ⁊ cõfiden⸗ tiã ĩ dño cũ humilitate habuit. Vnde ð ipᷣo ait beatiſſimꝰ hieroꝰ ad aug ĩepi ſiolã qͥ icipit.tres ſimul eplas. Mis ↄdã
telis rex dauid ad pꝛeliũ 7.. lapides de
tonente accipiẽs lenigatos armatꝰ ꝓce
Sermo XXXVIII.
nõppter aliud facit vane gloꝛioſus nin vt appareat můdo quẽ diligit iĩ quo reci pit mercedẽ uoꝝ opuz nõ aduertẽs qd augꝰ dicat. Inanis gloꝛia huiꝰſeculi fal laxẽ ſnauitas.⁊ ifructuoſus laboꝛ. ⁊ p⸗ petuꝰ timoꝛ. Vñ tali vane gloꝛioſo hu⸗ go li de aia ponit exẽplũ de amatoꝛibꝰ ſeculi.d. Vic mihi vbi ſunt amatoꝛes mũdiqaſ pauca tpa nobiſcũ erant.ni⸗ hil ex eis remanſit niſi cinis ⁊ vmes. at tẽde diligẽter qd ſunt vel ſuerũt.homi⸗ nes fuerũt ſicut tu. comederũt biberunt riſerũt i bonis dies ſuos duxerũt.⁊ ĩpũ⸗ cto ad iferna deſcẽderũt. hic caro coꝛuʒ vmibꝰ.⁊ illic aĩa ignibꝰ deputai.donec rurſns iſelici collegio colligati ſempiter nis iuoluãtur incendijs. q ſocij fuerunt i vitijs ſocij erũt ĩ penis. Pec ilie. CMe ↄclußiones magmſice dñe ⁊ cines dile⸗ cti denotãtur i ſacro cuãgelio hodierno qð itres partes dinidit. Quoniã ĩ pꝛia parte poni᷑ vane gloꝛioſi ↄfidẽtia cum mẽtis elatiõe. In ⁊? pte ponit vane gloꝛioſi operũ demõſtratio cũ ꝓrximi vi ſificatiõe ibi. Dno homies. In 3? pte ponitur vane gloꝛioſi iactãtia ⁊ cũ oꝛis laudatiõe.ibi. Jeinno bis i ſabbato. Et vt clarius hec pateãt videamus hyſto riã. C Declarate hyſtoꝛie fructꝰ crit vi ciũ ianis glie qð viciũ hodie ĩ euãgelio dñi ſnia dãnatur dicentis qui ſe exaltat humiliabitur. De quo vicio loquendo tres ꝓcluſiões cũ tribus dubiyjs declara bimꝰ. ¶ Quaꝝ pᷣma erit de ſua quidita te.⁊ de ſua qᷓlitate: ʒ? de ſua quãtitate.
debat.nihil aſpitatis ⁊ ſoꝛdiũ iter huiꝰſe C Cõcuſio igi pᷣma ſit talis in oꝛdine
culiurbines in ſenſibꝰ ſuis cẽ monſtra bat bibẽs de toꝛẽte in via. idcirco exal- tanit caput.⁊ ſupbiſſimũ goliath ſuopo
tẽtiſſimo mucrone trũcauit. Qixi ter
ʒio ꝙ vane gloꝛioſus ſuos acius demõ ſtrat ⁊ pᷣtendit cũꝓximi vilipẽñõe ʒj illð qð ait Wꝛe.li..mo. d. Cuz bene viuit valde timẽdũ ẽ ne mens deſpectis cet⸗ ris de gloꝛioſa ſingnlaritate eleuei.hec
inanis glia Fᷣm hieroĩ quadã epla ei
ioꝛdinatus ai motus quo aliquis pꝛo⸗ pꝛiã deſiderat exceliẽtiã vt alios hono⸗ re pᷣcellat. Pꝛo dedaratione huiꝰ diffi nitionis tria ſũt notãda. ꝛimũ notan dũ qꝙ appetitus gle de ſe nõ eñt aliquid vicioſũ. Mã gloꝛia claritatẽ quãdã ſigni ſicat. Vñ giòꝛificari idẽ ẽ ꝙ clariſicari. Minc angꝰ ſupꝑ Jo.ait. Claritas aũt et

Se inani gloꝛia
decoꝛẽ quẽdã hʒ ⁊ maniſeſtatiõem.⁊ i5 nomẽ gioꝛie ꝓpꝛie ipoꝛtat manifeſtatio nẽ alichiꝰqð apud hoies decoꝛ videtur. ſue illð ſit bonũ coꝛpoꝛale. ſiue ſpiritua le. Etqꝛ ilnd qð clarũ eſt a multis Aſpi cipõt? a remotis.iõ ꝓpꝛie ꝑ nomẽ gio rie deſignat ꝙ nomẽ alicniꝰ ⁊ bonũ de⸗ ueniat ĩ multoꝝ noticiã ⁊ appꝛobatieʒ. ⁊m iſtů modũ gloꝛiari ad vnũ nõ eſt. iargiꝰ n accepto noie gloꝛie nõ ſolũ con ſiſtit ĩ multuudis cognitiõe.ſʒĩ paucoꝛũ el vniꝰ aut ſui ſolius:dñ.ſ.qs ꝓpꝛium honũ cõſiderat.ꝙ aũt qs bonũ ſuum co gnoſcat ⁊ appꝛobet nõẽ peccatũ qa pan lus pᷣme ad coꝛ.⁊.dicit. Nõ aũt ſpm̃ hꝰ mũdi accepimus.ſʒ ſpm̃ q eſt ex deo vt ſciamꝰ qͥ adeo donata ſunt nobis.ſʒ etiã nõ eit peccatũ ꝙ aliqs velit bona ſua ab alijs appꝛobari.di. n. math.y. Luceat lumẽ vñm co.ho. Et iõ appetitꝰ gloꝛie nõ dicit aligd vicioſj.ſed qñ ioꝛdinatur talis appetutꝰ.tũc illa gloꝛia circa quã ap petitꝰioꝛdinat᷑ vocat᷑ vana? dicit aligd Vicioſũ. iõ vii diffinitiõe poſita ꝙ glo⸗ ria vana eſt ioꝛdinatus motus. ¶ Põt aãt triplicit᷑ inoꝛdinari appetims circa gloꝛiã. Vno mõ ex parte rei de q̃ qnis qͥrit gloꝛiã. puta cũ quis q̃rit gloꝛiã ð eo qð nõẽ. vel ð eo qð nõẽ glia dignũ.ſi⸗ cut de aiiqua re fragili ⁊ caduca. Secũ do mõ er parte eiꝰ q quo g gloꝛiã q̃rit. puta hois: cuins indiciũ nõ ẽ certũ. 3⸗ modo ex pte ip̃ius qui gloꝛiaʒ appetit q vʒ appetitũ glie ſue nõ refert ĩ debitñ ſi⸗ nẽ puta ad honoꝛẽ dei vel ꝓrimi ſalntẽ. Illis vero ꝗ talẽ inoꝛdinatũ appetitum habẽt ait Dauid ꝓpheta. Filij hoium vtqd diligitis vanlitatẽ ⁊ qᷓritis menda ciũ.i.gloꝛiã vanã q̃ nõ eſt gla.¶ Eſt ẽt notãdũ ꝙ iter vanã gloꝛiã ⁊ fupbiaʒ hoc intereſt. qa vtriqʒ ẽ appetitus ꝓpꝛie ercellẽtie.tñ ſupbus apparet ſibi magis itra.ſʒ vane gloꝛioſus ĩ oꝛe alioꝝ appet Ppter laudẽ e. ¶Eſt aũt? ʒ notãduʒ P alig dit vanã gliam eẽ peccatũ capi
tale aliqui vero nð. Qui dicũt ꝙ vana gloꝛia nõ ẽ i numero vicioꝝ capitalinʒ talẽ rõnẽ facere poſſunt. Mtiũ qð ſem⸗ per ex altero oꝛitur nõẽ capitale.ſʒ va⸗ na gloꝛia oꝛit ſemp ex inpbia. ig̃. Qui dñt oppoſiũ ſicut Wꝛe. habẽt rõnẽ ta⸗ ẽ.ſoctõꝝ actualiũ.vnñ ẽ initiũ. duplcx radix.triplcx fomentũ. Initinʒ ẽ ſupbia ini᷑ iliud. Initinʒ ois pẽccati eſt fupbia. duplex vero radir ẽ.timoꝛ male humi⸗ liãs. ⁊ amoꝛ male accẽdẽs. iñ oĩs timoꝛ oꝛtũ hʒ ab amoꝛe. nullns.n.timet aliqd pdere niſ qui amat id he. Tripler fo⸗ mẽtũ ſůt tria q̃ ſunt ĩ mũdo.i.cõcupiſcẽ⸗ tia carnis.cõcupiſcẽtia oculoꝝ.xt ſup⸗ bia vite. Vnde cũ ſupbia ſit initũ oĩium
peccatoꝝ dñt illi tales ꝙ ẽ viciũ gñale:
ga oĩa vicia aliquo mõ oꝛdinq̃tur ĩ finẽ ſupbie. õ dicit Gꝛe. ſupbia ẽ regia oium vicioꝝ.ʒi.mo. Vna gla verd q̃ ẽ excellẽtia qͥdã quã marie deſiderãt ho mines ponit᷑ viciũj capitale. ⁊ ſic de eo ĩ tẽdo loqui nõ de ea tãq; ſpãliſilia quper bie. ¶ Sʒ mõvidẽdũ ẽ qñ vana gloꝛia ẽ peccatũ moꝛtale.⁊ qñ veniale. Idqð vicẽdũ ᷣm tho. et durancũ j fũma ꝙ ex hoc iudicat᷑ aliqð peccatnʒ mottale qð Zriat caritati.peccatũ aũt inanis gloꝛie Fᷣm ſe cõſideratũ nõ videt carirati ria riquãtũ ad dilectionẽ ꝓximi. QOnãtum aũt ad dilectionẽ dei põt Zriari duplici ter. Vno mõ rõne materie de qua gio⸗ riat qs · puta cuʒ gloꝛiat de aliqno falſo qð riat dinine renerẽtie ſᷣm ülnd eʒe.
28. Elenatũ ẽ coꝛ tuũ ⁊ vixiſti. Deꝰego ſũ. Et pᷣme ad coꝛ.ꝗ. Quid habes qð
nõ accepiſtiñ aũt accepiſti quid gloꝛia-
ris q̃i nõ accepis? vel ẽtcuʒ quis aliqð bonñ tpale hʒ de quo gloꝛiat ⁊ pᷣfert il⸗
lud deo: qð ꝓhibet᷑ Fere.o. Mõ gloꝛiet᷑
ſa.in ſa.ſua.nec foꝛ.ĩ foꝛ. qna nec diues ĩ diui. ſuis. Sʒi hoc gloꝛietur qui gloꝛia
tur ſcire ⁊ noſſe me. vel ẽt cñ quisteſti⸗ moniũ hominũ pᷣfert teſtimonio dei ſi
cõtra quoſdã di.Jo.i⁊. Qui dilererunt
o Pu cist pah Eii pecct tan li qu lcch hes v bonð

iIurziſt shetczich un umgehm cidis ſjci in uusn in 4 ühie. Tii üdo ichyii ocnr. bt biaſtintcn Spẽ vicũgjt möodinimiſt 9 upbut ſj Umghmi marie dejini iale. ſcden ß wälſlſe ieoi nnag uujſimge utz monaq airinanisgoi deicriniʒi xi uün örhtin duyit ami de qua u dealiqnofi rine fm ilnde itnii. Pot 6. Qid vabw eyiſi quid gon wgüktien tiſunte Nüc t en ünnnl
magis gloꝛlã hominſi qᷓ; gloꝛiam dei. Alio mõ peccatũ inanis gloꝛie Zriatur
caritati dei er pte ipſius gioꝛiãtis qui in
tẽtionẽ ſuõ refert ad gloꝛiã tãqᷓ; ad finẽ vltimũ ad quãẽt oꝛdinat opa vᷣut:ꝓꝑ quo aſcquẽdo nd pᷣtermittit facere e funt ʒ deũ.⁊ ſic ẽ peccatũ moꝛale. Vñ angꝰ..de ci.dei dicit. hoc vicinʒ.ſ. pnmane laudis tã inimicnʒ eſi pie fidei vt maioꝛ ſit ĩ coꝛde cnpiditas gile qᷓ; ti⸗ moꝛ vel amoꝛ dei vt dñs dicit. Jo.ʒ. Qũo poteſtis credere gloꝛiã adinuiceʒ ſpectãtes ⁊ gloꝛiã que a ſolo deo eſt non q̃rentes: Si aũt appetit? vel amoꝛ hu⸗ mane glie quãuis inanis non repugnet caritati quãtũ ad id de quo eſt glia. neqʒ qnãtũ ad itẽtionẽ ipᷣins q̃rẽtis gloꝛiã nð eſt peecatũ moꝛtale.ſʒ veniale. vñ dicit criſoã qnp ⁊Mat. d cetera vicia locũ pabeãt ĩ nis diaboli.inanis glia locuʒ hʒ ẽti ßuis dei.i ſanctis.n.opibꝰ habẽt frequẽter aliquos motus vane glie cuʒ ti nnllo mõ vellẽt aligd cogitare vel fa cere 5 deij. Et hec de pᷣma pte. CCõ- ciuſio ⁊ it talis ĩ oꝛdie ꝙ qualitas? cõ ditio huiꝰ peccati deteſtabilis eſt ꝓpter tria. ꝛio ꝓpter peccati abſcõſionẽ.⁊ ꝓpter anginẽtationẽ peccati. ʒ pꝛopler dei imaginis deſtructionẽ. ¶ Bico pꝛi⸗ mo ꝙ vana gloꝛia ẽ deteſtabilis ꝓpter peccãti abſcõſionẽ.nã multi ſuntqui pe tẽtes habere nomẽ ⁊ gloꝛiãi hoe mũdo oſtẽdũt ſe bonos a foꝛis: intus vo ſůt lu⸗ irapaces.⁊ hoc per ipocriſã: qẽ filia mo foꝛoꝛ vane glie: faciũt.ꝗ quos dñs Math.⁊3. dici. Ve vobis qui ſimiles eſtis iepnſchꝛis dealbatis qͥ a foꝛis ap⸗ pa. ho.ſpe. intus vo ple.ſ. oſſibꝰ moꝛ. t ita vana gloꝛia ẽ occaſio abſcõſiõis
peccatoꝝ.ẽn quot ſunt hodie qui pec
tata ſua nolũt cõfiteri ne appareãt ma- li.quot ſunt hoies ꝗ vadũt quotidie ad ecclias ad pᷣdicatiões ⁊ ad alias deuotio nes vt melins poſſint lncrari vt habeãt bonũ nomẽ quo eis detur fides. Jõ dñs
Sermoxxxvm.„
nõ imerito dirit. Attẽdite a falſis ꝓphe tis ⁊c. Birxi ⁊? ꝙ vana gloꝛiaẽ dete ſtabilis ꝓpter peccati augmẽtationem. Puiuſmõi ẽ vana gloꝛia illoꝝ qui lau⸗ dãt ſe cũ male fecerũt peccata ſua iactã- do.⁊ iſta ꝓpꝛie ẽ vana glia diabolica.ð quibꝰ ſapiẽs ꝓuer.i. Cetãtur cuʒ male fecerit ⁊ erultãt ĩ rebus peſſimis.quoꝛnʒ vie puerſe⁊ ifames greſius:ᷓ hniumo di faciẽtẽ danid i pᷣs. dic̃. Quid ẽ gllaris ĩmalitia qui po. es iniquitate? ¶ Dirxi ʒ* ꝙ vana glia ẽ deteſtabilis ꝓpter dei imaginis deſtructionẽ. imoꝓpter dei il lnionẽ. Mã viri ⁊ mulieres oꝛnate ice⸗ dẽtes ꝓp vanã gliaʒ non ſolũ deſtrunnt imaginẽ ði.vcꝝ ẽt deludit imaginẽ cru ciixi q nudꝰ ꝓ nobis maneticruce pẽ⸗ dẽs.maxie cũ tales veniũt ad oꝛãdũ ĩec⸗ clia. dcirco paulꝰ thi.ſcribens i.⁊.c. Mnlieres cũ verecũdia ⁊ ſobꝛietatẽ oꝛ nãtes ſe ĩ habitn oꝛnato nõ i toꝛi crini- bꝰ aut auro ant margaritꝭvł veſte pᷣcio ſa.ſʒ qð decet mulieres ꝓmittẽtes pieta
tẽ popa bona.qᷓ;to magl viri nõ vᷣbẽt ſe omare.maxie pueri q poſtmodũ mul
tstiẽs veniũt ad abhomiationẽ ppetrã tes ⁊ faciẽtes peccatũ ʒ nãm. Jõ pies et matres nõ debẽt eos nimis omare. etſi ii qrerẽt eos ðᷣbẽt vberare. vt ſiulticia cadat de coꝛde eoꝝ.qa di ſapiẽs ꝓuer. =.Stulticia colligata ẽ ĩ coꝛde pneri? vga diſciplie purgabit eã. Et ſic pʒ qjre deteſtabilis ẽ vann glia. ¶ Sed iu hec dicta q̃ri põt q mag peccãt ivana glia religioſi aut feculares. Adqð rñdet 63
doctrinã doctoꝛis irrcfragabilis alcx.ð ales i ſuo ⁊. Q motꝰ vãe glie tribꝰmo dis ſurgere põti boibꝰ. Nãvnomðmo ius vãe glie furgit ex ſpũalibꝰ bonis pu
ta er ſcia⁊ vᷣtntibꝰ. ⁊ mõ ſurgit ex ex⸗ terioꝛibꝰ ⁊ coꝛpalibꝰ bonis. puta ex diui
tijs ⁊ potẽtia⁊ pulchꝛitudie? huiuſino
di. 3 mö er dnobꝰ ſil. Tũc ad q̃ſtionẽ qñ di quis magis peccat ivan glia ſe
chlaris vel religioſus dicit᷑ ꝙpcccare

Be vana gloꝛia
mn vana gloꝛia duobus modis dici põt
vel pluribꝰ modis peccare:ð quo qᷓrit᷑. Vel magis peccare duobus modis acci pi põt.vel ex maioꝛi cã. vel qꝛ minus hʒ excuſationis. Si de pluribus modis vo lumus log. dico ꝙ pluribꝰmodis pecca r põt ſecularis.qꝛ hʒ plura bona q̃ nð habet religioſus.puta diuitias dñatões coꝛpoꝛis oꝛnamentuʒ.⁊ hiꝰ. Si volum? loq de maioꝛitate canſe.dico ꝙ ex maio ri cã plus peccare põt ẽt ſecularis.qꝛ piu res põt hie cãs. Si ð excuſatõe loqmur plus peccat religioſus.qꝛ minus excuſat᷑ qꝛ ĩ perfectioꝛi fatu. Et iõ ſi de tali ſtatu vane gloꝛietur magis peccat. Minc ait Ber. Quid facit ſupbia ſub pãnis hůili tatis ieſu:qjſi dicat multũ malũ. Et hec
de ſcða parte. C Concluſio tertia ẽ iſta ꝙex iſto vitio vane gloꝛie.ymala ꝓce dũt que ſũt iactãtia: pᷣſumptio nonitatũ: hypocriis: ptinacia: diſcoꝛdia:ↄtentio: inobediẽtia:⁊ iſta mala dicũtur filie va⸗ ne gloꝛie. Mt rõ eſt qꝛ illavitia q̃ de ſe na ta ſůt oꝛdiuari ad finẽ alicnius vitij capi talis dicũtur filie eiꝰ.ſʒ oia iſta vitia ſup dicta oꝛdinãtur ad finẽ vane gloꝛie q̃ eſ maniſeſtatio ꝓpᷣe exceilẽtie.igit᷑. C Dico igitur pᷣmo ꝙ ex vana glia ꝓcedit iactã tia.⁊ rõc.qꝛad maniſeſtatõeʒ ꝓpe excel⸗ lentie duobꝰmodis põt deueniri.ſ.vᷣbis 7 opibns.⁊ ĩ vbis pᷣncipalr ponit iactã- tia qua manifeſtãtur bona ꝓp̃a. hec ꝗ⸗
deʒ inimica ẽ bonis.quia vt dicit greg.
Inſti bona ſua nũqᷓ; detegũt niſi ant eo⸗ rum ꝓrimoꝝ vtilitas aut nimia cogat neceſſitas.vt ĩ iob q iter flagela dei phn mana verba deß̃ſſus dũ mẽtem ſuã ad deſpatiõis foneã ↄſpexit ipelli bona ſua enumerat dicẽs. Oenlus fui ceco ⁊c̃.qui
iã cadere poterat niſi aq memoꝛiaʒ ſua bene acta reuocaſſet. C Diri ſcðᷣo ꝙ ex
vana gloꝛia ꝓcedit pᷣſumptio nouitatũ. quod viciũ etiã i vbis ponitur.q tali vi⸗ tio occnpantur de ſe dicerep̃ſumunt va
nitates ⁊ ea que ad effectum ducere nõ
poſſunt: de quibus di Zudith.s. ꝛeſn mentes de ſe⁊ de ſua virtute gloꝛiantes humilias. C Bixiz? ꝙ ex vãna gloꝛia Pccdit hypocriſia quod vitinʒ pon i.ſ. cuʒ quis aliquid oꝛe dicit aliud opere fa cit. quia hypocrita latine dicitur ſimula toꝛ contra iſtudvitium loquitur dominꝰ AMath.6. Cum facis elemoſynas noli tuba canere. Tuba canẽ. ẽ vt diẽ criſo. pompã vane landis appetere. C Diri 4 ꝙ ex vana gloꝛia ꝓcedit pertinacia. t rõ eſt. qꝛ aliqs non ſoluʒ verbis per iſtos tres ſupꝛadictos modos niti poteſt oſtendere ꝓpꝛiã excellentiã. ſʒ etiã operi bus oſtendendo ſe non eſſe aſiquo mino rez. Et hoc q̃druplr. Pꝛimo? qᷓ;tũ ad intellecmm.⁊ ſic eſt iſud vitiuʒ quod vo cat ptinacia ꝑ quã qʒ nimis initit ꝓpe ſuie nolens credere fentẽtie melioꝛi.ytra quos hugo de ſctõ vic. loquitur.d. Sũt quidã i ↄgregatõe obſtinati in ſno ſenſu ſapiẽtes in oculis ſnis hi q̃ nõ receperũt er rõne deſenqũt nec ſe alijs ſʒ ſibi alios applicari cõtendunt.⁊ ſi viderint nõ ob tempari ſtatiʒ ↄmonent᷑ atqʒ alios per. turbant. Jõ dicit ſene. Mobilis eſto nõ leuis conſtaus non ptinar. Hoc vitinʒ deteſtabile eſt quia quilibet debet adhe⸗ rere ſuijs ſapientuʒ ⁊ nõ inſipientũ ſicut roboã.tertij Re.i⁊. nec letari in pꝛop̃a ſnia.ſicut dicit fapiens ꝓner.ij. Vetatur homo i ſnia oꝛis ſui. Be alijs tribꝰmo⸗ dis dice in iſtis ſubſequentibꝰ. C Miri 1.ꝙ er vana gloꝛia ꝓcedit diſcoꝛdia.qa
qui ope vult oñidere ꝓpꝛiã excellentiam
vult faccre ꝓpꝛiã voiũtatẽ. vnde oꝛitur diſcoꝛdia. Et ſi quis er inentõe a bono Primi diſcoꝛdat peccat moꝛtaſr.¶ Di⸗ ri. ð. ꝙ ex vana glia ꝓcedit ↄtẽno.⁊ hoc vitiũ licet ptineat ad vᷣba tñ ẽt ſit opere ſicnt qñ gs vult defendẽ aligd litigando nõ ſequẽdo rõneʒ.⁊ hoc folů facit nõ pp re multotiẽs.ſed vt ne videatur pdere q̃ nõ eſt ad defenſionẽ rõnis vt diẽ tulli in rethoꝛica. Contentio eſt oio agẽs ad
dienie ſcß isg⸗ cim uuir ſibos? znhie zlienn zjinter ſonk.
ioai
ſſñ
edeſ
io ve
ju7“7
iobe⸗
jüus
d vbedi
uufno
ſinent
ſiipote ttema ßer hie s bõe is vell tenſod leöbr ſiwmäg ictſ iem ſis di uzef pichog ßüdean uins io vnäm vsyeye ſdicch wote rie viqu hufn cean ur

Be confeſſione
angeli cantauerßit dictes. glia i excelſis ded. ¶Sn ⁊ vltimũ remediuʒ eſt gloꝛie eterne adeptõis dilectio. Vñ fatuus qui pnins mũdi gloꝛiã q̃reret⁊ ſupnã exide gmitteret dicẽte grego. Vileſcũt tẽpoꝛa⸗ lia cũſiderant eterna. Et ita ſpũair vi leſcit vana gloꝛia ſi ↄnderat eternd. Et idẽ ĩ omel. Si ↄſidẽmꝰſes cariſſimi?e. t ſic expedite ſũt huiꝰ fruct ptes quas ſupius ꝓmiſimꝰ declarãdas magnifice die ⁊ ciues dilecti q̃ obſecro vos ſugere vt hic graʒ ⁊ ĩ futuroverã gloꝛiã hẽatis. CSſiica iꝰ poſt pen. de ſacra ↄfefiont Sermo S oc ielus de finib⸗ e Eienscn venit pſy donẽ ad mare galilee int me⸗ “ dios fines decapolcos. ⁊ ad⸗ ducũt ei ſurdum ⁊ mutum. Qhar. c. Cꝛo hnꝰ ſacri? ſcieuãgeli hiſtoꝛiali declaratõe notãdũ ꝙ cuilibet confeſſoꝛi tria ſůt neceſſaria que i his cõcluſionibꝰ continentur. C Aſectio bona cũ vite honeſtate. ¶ Vognuio clara cũ ſcie claritat᷑ẽ. ¶ Erecutio recta cum clauis ptãte. Bicopᷣmo ꝙ in cõeſſione dʒ eſſe affe ctio bona cũ vite honeſtate.i.cõfeſioꝛ dʒ eſſe bone vite. IRõ huius eſt. Ille dʒ eſſe vone vite cnius miniſterio ſanctificant ipij.recõeiliantur rei.curantur infirmi. ii itãtur monni. Ille ẽt dʒ eſſe bone Vi te ꝗ vicẽ xp̃i gerit ĩterris. ꝗ arbiter ⁊ me qius eriſtit iter pctõꝛes ⁊ deũ.ĩ qcqdi fo ro pnie ꝓnũciat claue nõ errãte ve ipſe in celi cõſiſtoꝛio auctoꝛitate ſuà cõfirmat dicẽte dño Mat. b. Qnodcũq; ligaue ris.ſ.t. e.li.⁊ i.c. Et quodcũq;Lſ.t· e.ſo ⁊in.c.ſed hmði eſt aſeſſoꝛ. ergo dʒ eẽ bo ne vite nõ ſolũ in apparẽtia. qꝛ tũc eſſet hypocriſis.ſed in affectõe. Jõ diẽ angu. 4 hi de pe. di. ð.ca.i. Sacerdos cni dis pctõꝛoffertur ⁊ añ quẽ ois lãguoꝛ ſtatui tur ĩ nullo eoꝝ iudicãdus ſit q̃ in alijs in dicare eſtꝓmptꝰ. Zudicãs n.ali ꝗ indi
canaus eſt. ſe ipſũ cõdẽnat. Vognoſcat igitur ⁊ purgeti ſe qð alios videt ſibi af⸗ ferre.caueai vt a ſe ꝓijciat qcqd in alio dãnoſum repit. Et hmõi datur exꝰ. ſiẽ hi in eodẽ loco decreti de phariſeis qui ſũmã ſapiam ſuis iſiqijs cape cupientes
cũ mulierẽ adulterã adduriſſent ad ieſũ Fo.ð. dirit eis ieus. Qui ſinc peccato ei
vim.pꝛimus in eam.la. mi. Et oẽs reco gnonerũt ſeipſos in pciõ eẽ.⁊ iõ nullus eã lapidare pᷣſũpſit. Igitur ex hoc exẽplo datur itelligi ꝙ q vůlt aliũ conigere ⁊ei pnĩaʒ iponere. dʒ eẽ ſine pctõ.qꝛ ſi ↄleſ⸗ ſoꝛ audit cõſeſſiones ĩ moꝛtali pctõ exis. motꝛtaliter peccat ſi nõ eſtĩ ꝓpoſito peni tendi. ¶ Bii ſcho ꝙ ĩ conſeſſoꝛe dʒ eſſe cognitio clara cũ ſcie daritate.i.i cõfeſſo re dʒ eõ tãta ſcia ꝙ ſciat ligare ⁊ ſoluere. Ratio huieſt. Nullus pſumere dz artẽ aliquã aliquẽ vocere niſ pᷣus ipᷣe didice rit.ſe ars regẽdi aĩas ẽ cũctis difficili⸗ oꝛ. ergo nullus dʒpᷣſumẽ eã exercere niſi ſuerit ſuſiciẽter inſtructꝰ. Vñ dicit gre. li.i.paſtor.c.i. Wulla ars doceri pᷣſumat niſi p̃us intẽta meditatõe diſcatur.ab im pitis ergo paſtoꝛale ma giſteriũ qᷓ̃ temeri tate ſuſcipitur qñ ẽ ars artiũ regimẽ aia⸗ rũ? Wt ponitur i hoc exẽplũ de arte me⸗ dicie que nõ dʒ exerceri niſi a pitis. quia aliter eſt piculuʒ in egrotis. Si ergò als medicãdi coꝛpoꝛa að iperitis nõ põt ex⸗ erceri ſine piculo coꝛpoꝝ qᷓ;to magis ars medicandi animas non poterit exerceni ſine periculo animarũ tam cõfeſſoꝛuʒ qᷓ; cõſitentiũ? Vñ greg. vbi ſupꝛa. Quis ꝙ gitationũ vulnẽra occhltio?a eẽ neſciat vulneribus viſcerum? Et tů ſepe q pee pta ſpũalia nequaqᷓ; cognouerũt:coꝛdis ſe medicos ꝓſfiteri nõ nietuunt. dum qui pigmentoꝛuʒ ſen confectionum vim ne⸗ ſciunt videri medici carnis erubeſcunt. Bebet igitur confeſſoꝛ eſſe ſufficiẽter i⸗ ſiructꝰ vt ſciat diſcernẽ iter lepꝛã? lepꝛd et int pctm̃ ⁊ peccatũ.vtfaciebãt ſacerdo tes in veterilege. Vñ durãdus ponitiſi⸗
. — —
hehniſt ſünckn ith unor Cui ſnpen ſoinſo yoi nis m iandt op Maß duig

ün Lagn dahes mu Pit qcglingt mödiure u de phunſisq iciscae cpien Anſenaiit s Quinpech mhni gozt pcöeitiön l. Igure hoeuch alogn c inepas giz Mesimoulpci ſinöetipyelup oiconitſunt ſcie darituiict ꝙſciat ligariſi Rulluspſumerd oeniſhusſed uaust cctst dbſumöczemn innwViti uluas docenß eiue dicunrd enagiirn iawanngini oceripdean erapis⸗
negrots. Sicg
ubuisnöpi ocwor omis masnon potic winniuncö igrz Wihu non ntuc
vumnEtüt
5 ennn ogou nit manun zſe wun incliuns n aucuct* u diel
Sermo. cx.
ma ꝙ ſacerdos inq;tum depntatus eſt ad diuinum officiũ celebꝛanqũ tm̃ ſcire
debet degrammatica ꝙ ſciat congrue verba ꝓferre? P intelligat ſaltẽ jaliter ra que legit. Inqᷓ;tum vẽro miniſter eit
cramentoꝛũ tenetur ſcire que ſit debita
matcria vel foꝛma cuiuſlibet facramẽti ⁊modum diſpenſandi. Inqᷓ;tl ẽ doctoꝛ tenetur ſcire fidei rudimenta ſaltem.inqᷓ; tʒ vero iuder eſt in foꝛo conſciẽtie tene tur ſcire diſcernere inter jepꝛã ⁊ nõ lepꝛã ? inter lepꝛã ⁊ lepꝛã.ſaltẽ in his peccatis que ſunt omnibus notioꝛa. In alijs ve⸗ o de quibus etiam ſapientes dubi⸗ tant fimpler ſacerdos debet tantam di retionem habere vt ſciat de eis dnbi tarc. Que autẽ ſint qne ad minns teneat ſcire ſacerdos ponũtur.di.ʒ.vbi dicit. Sacerdos debet ſcire libꝛũ ſacramento rum lectionariũ⁊ miſſaleʒ. antiphona- rium baptiſterinm cõputũ.pſaiterium. omelias per circulũ anni dominicis die bus ⁊ ſingulis feſtinitatibns aptas ⁊ ca- nones penitentiales.de quibus omnib⸗ ſ vnum deſnerit ſacerdotis nomẽ vix in eo conliſtit.c.que ipſis.¶ Biri tertio ꝙ in confeſſoꝛe debet eſſe execntio recta cum clauis poteſtate.i.ſacerdos cõfeſſio nes audire volens debet habere ptãteʒ ligandi⁊ ſolnendi. hec enim non poteſt cxequi nin qui habet clanes ecceſie ⁊ ea rũdem claninʒ executionem liberã. jñ ad abſolnẽdum in joꝛo pnie tria requirũ iur.vʒ. ꝙ habeat anctoꝛitatem clauinʒ. lanis iſta ᷣm maximũ ĩ ſermone aplo um petri⁊ pauli non eſt moꝛtalis artifi cis aptata manu.ſed eſt a xpo data pote ſtas in foꝛo penitẽrie indicãdi. Vnde me thaplhoꝛice dicitur clauis ad ſilttudineʒ
clanis mãlis que.vʒ. eſt inſtrumentum
ad elaudẽdum ⁊ aperiendum humano
ingenio pꝛeparatum. Sed de hoc alias
NMnnc aũt ſcire ſufficit ꝙ clanis eſt ptãs indicãdi aĩaꝝ nõ coꝛpoxꝝi foꝛo pnic. quã
ptãtẽ hʒ glibet ſacerdos qᷓ;t aq oꝛdina-
ↄclones magniſice dñe ⁊ cines cariimi
in ſcõ euãgelio hodierno denotant᷑ ꝙ in
tres ptes diuidiur. Qm̃ in pᷣma parte
ponitur benignitas pueniẽtis.ſ.xpᷣi cum affectatõe bõã erga idigẽtes nõſine vite honeſtate. In ſcða pafte ponit pñtatio
indigẽtis cũ ipñꝰ ſideratõe fcã cũ cogni⸗
tiõis ſcie claritate ibi. Et adducũt et᷑ ſur
qum ⁊mutũ ⁊c. Inz? pte ponit vita- tio medẽtis cũ ipſius cõmendatiõe pꝛo⸗
cedensex recta poteſtate vt ibi. Et pᷣce⸗ pit ⁊c. Et vt cariꝰ hec pateant videa mus hiſtoꝛiã.¶ Meclarate hiſtoꝛie frn cins erit ſacra confeſſio ꝓ quã aꝑitur os muti.ſ.pctõꝛis ad loqnenãnʒ ⁊ auris ad udiendum vt poſtea declarabitur in ꝓ ceſiu.de qua loquẽdo tres concluſiones cum tribus dubijs moꝛe ſolito declara.
bimus. Quaruni pꝛima erit de ſua qui- ditate.ſecunda de ſua quaiitate.tertia de
ſua vtilitate. quibus declaratis erit ins. C Conclnłio igitur pꝛima ſit talis ĩ oꝛdi⸗ ne ꝙ cõfeſſio bᷣm ang. eſt per quã moꝛ
bus latẽs ſpe venie apitur. Ad cuius eni dentiam notandum Em noſtrũ doctoꝛẽ
vurandũi mma ꝙ conſeſſio ſit triplr. Aut in foꝛo pnie. Zut in joꝛo cõtentõis. Aut in foꝛo cõſcic. Q Vico pᷣmo ꝙ cõ-
feſſio aliqñ fit ĩ foꝛo cõſcie. pnta cum gs8
in cõſcia ſna facit cxaiationẽ ſnoꝝ pœtõx acuſando ſe deo ſolũ.Muiꝰexemplũ de
dit Zſa. ꝓphã dicens. Recogitabo tibi
O.4.m. in amaritudine. a.m Iſta con⸗ feſſio licet ſt fatisvtilis marinie ſi omni die fit cum denotione ⁊ cum lachꝛymis in quo erercitio laboꝛabat dauid in ps. d· Xaboꝛaui in gemitu meo. lau. p ſin. noct. leceme.lachty. meis ſtratum meñ rigabo.tamen talis confeſſio non eſt in
lege euangelica ſufficiens ad ſalntẽ. 9
tionẽ nõqᷓ;tũ ad erecutõeʒ.⁊nẽ ꝙ hẽat executionẽ ipſaꝝ claniũ.zn eſt ꝙ execu⸗ tio ſit libera nõ ligata.hec duran. Ce

Be confeſſione
peccatum latens non aperitur licet accu let ſe pciõꝛ coꝛã deo ⁊ cõſcia ꝓppꝛia. Naz deo ⁊ cõſcie ꝓpꝛie ꝑ pᷣus notũ erat pœtm ſt tů iſta cõſeiſio diſpoſuio quedaʒ bõ aũ cõfeſſionẽ neceſſariã faciendã. CMi co ⁊ ꝙ aliq cõfeſſio fit ĩ foro ꝓtetionis vʒ.coꝛã indice.⁊i iſta licet qñqʒ vi toꝛmẽ toꝝ qũq; vi teſtimonioꝝ.aũq; voluntate ꝓpꝛia ne cõfitẽs ad peioꝛa veniat Peim apiat᷑: nõ tñ ſpe venie a deo acquirende. Bt iõ adhuc talis confeſſio nõ eſꝓficua vel ſuſficiens ad ſalutẽ. ¶ Dico 3“ pali qñ cõteifio ſit in foꝛo pnie. Nã foꝛus ö lo cus exercendaꝝ litiũ a fando dictus ſine a
Ad hec volẽs reſpondere tres articulos declarabo pᷣmus declarabit qs tenetur et quo iure. ſecũdꝰ declarabit cui ſi cõfitẽ dum.zꝰ declarabit quando ſi couẽdum. CQuãtũ ad pᷣmũ reſpõdet᷑ vᷣʒ doctrinã duran.in ſũma ꝙʒ ↄleſſio eſt triplex ꝛi ma eſt mẽtalis q̃ fit ſoli deo.⁊ eſt voca⸗ lis generalis ⁊ idiſticta. ʒꝰ eſt vocalis ſpe tiaiis ⁊ diſtincta. CConfeſſio mẽtalis q fit ſoli deo eſt de inre nãli.⁊ ad illã tenebã tur oẽs hoies ante omnẽ legem ſcriptaʒ. Panc mẽtalẽ cõfeſionẽ hãbuit cayn cũ occidiſſet abel fratrem ſuũ. ſed nõ perie⸗ ctam.imo nec bonã. quia deipatione eaʒ
foronco rege qui pumꝰ grecis legẽ dedit compleuit gñ. d. Apaioꝛ eſt iniquitas
vt hi ertrã de v.ſig. foꝛus. Et q in cõtei ſione erercitatur coꝛã indice i.coꝛam co⸗ ſeſſoꝛe lis aic que deber iuſtificari per con ſeſonem. hinc eſt ꝙ dicitur in joꝛo pnie. In iſia vero ↄfeſſiõe q̃ neceſſaria ẽ ad ſu ſutem pctĩ apitur ſpe venie:⁊ de iſta cõ ſeſſione mentioneʒ facit diffinitio fupius aſſignata. in qua tria pꝛincipaliter ad de clarationẽ ⁊ diffinitionẽ cõſeſſionis tan gůtur p que deſcribitur ſatis bñ confeſſio facramentalis. Mꝛimo tangit᷑ moꝛbus latẽs.i.pctm̃ quodeſt occuiũ itus i ↄſcia. 2 tangii apitio. ſ.ipſiꝰ pcti. ʒ? tãgit᷑ fi nisg ei ſpes venie ↄleqnde. ꝛimũqð tãgitur ẽ mã ↄfeſſiõðis qꝛ cõfeſſio de pec catis tanqᷓ; de mã. ⁊qð tãgit ẽ actus ⁊ſonna cõfeſtionis que foꝛma ⁊ qui actꝰ eſt ipſa apitio:⁊ in hoc ſtat totũ quaſi con ſeſſionis vt bñ apiat pcimᷓ. 3 quod tã gi vt iam dictũ eſt vocat finis cõſeſſio⸗ nis qui eſt ſpes venie.nã non Ppler ali⸗ quod penitẽs pctã ſua pãdit niſi vt veni am cõſequat. Et licet pctm̃ eſſet notũ ſa cerdoti cõſeſſionẽ audiẽti non iñ erat no tum vt dei vicario.cui ſic pctĩ panditur vt ipſi tanqᷓ; homini claudatur ſub coſfeſ ſonis ſigillo. ¶ Sed hie nõ immerito po teſt q̃ri vtrũ oĩs teneant᷑ ad talem apcri- tionẽ pcii.⁊ ſi tenent᷑.quo iure tenemnur: ⁊ cui facere tenent᷑.⁊ qñ facere ieneniur.
—
mea qᷓ; vt veniã merear. C Confeſſio vero vocalis ⁊ indiſticta in qua gentra⸗ liter peccata conſitebant᷑ aliquo mõerat de lege moſayca.ſ.p determinationeʒ ſa crificioꝛũ ſicut pʒ in leuitico vbi di. Aia q per ignoꝛãtiã pec. Et aia q per ſupbiam pec.vel ſi peccauerit p̃nceps.vñ Em ge⸗ nera peccatoꝝ erãt determinata giia ſa⸗ crificioꝝ:⁊ ſicin offerendo quodam mõ cõfitebat᷑ peccatũ inũ. Iteʒ ꝑ emiſſioneʒ hyrcicmiſſarij facerdos cõfitebat᷑ pecca ta totius ppli in vniuerſali nõ ſingularii perſonarũ in particulari. ¶ Cõfeſſio au teʒ vocalis ⁊ diſtincta ⁊ in particulari de terminata.ſacerdoti facienda eſt ve iuſe dinino ⁊ in lege euangelica pꝛomuigato. Et rõ eſt. qꝛ in omni iudicio bñ oꝛdinato oʒ alũ eſſe reũ.alium indicem.in pniave ro quodãmodo iudiciũ eſt. ideo oʒ alium eſſe reũ aliũ iudicẽ. Iudiciũ autem 3ᷓ reũ ꝓcedit aut p ꝓbationes 3 inuitũ. aut p cõfeſſiones pꝛopꝛias iponte factas. Vuʒ ergo iudiciũ pnie ſit ſpontaneũ opoꝛet ꝓ cedere ex cõfeſionibus rei.non ex ꝓba⸗ tiõibns alijs. In indicio vero eſt iuder pᷣn cipalis qui poteſt abſoluere ⁊ ligare.ið iudiciũ cõfemionis ſolũ deo cõpetu pᷣnci⸗ paliter qui ſolus põtpctã relaxare. ißev toqʒ deus erat ⁊ nõ hõ ſuſiciebat cimẽ talis cõieſſio vſqʒ ad ſuſceptioneʒ hñane
paur“ qnn ſanbi nwis ſybocà uiicuri cit tno ßicit ilepꝛo hubꝰ
ttſci ii inc leẽnec ſlalner darat ſecpap iſerjne an
ſiütp dn ter inpzj nst ſo oi N niſa bſuren nilos llecu 82 luiig

dr ps nun
dubt gua ctt nanre tñc vocgẽ cůlemontqᷓůthoire woſin tn ab poie. tqipſe i o 6 hiczwon auirit ab hoie⸗Etqꝛipſe in forma ba⸗ touni na nobiſcũ pis eẽ nõ põt vicarios cõſti⸗ n mitboies:db debem aſeſſionẽ facere. F iudiciariã ligãdi⁊ ſoluẽdi. Jo.⁊o.cñ dic. ni— Accipite ſpiñ ſantum quoꝝ re.pec.re. miins cs qnor re retenta ſüt tefonẽ eis tan witi qᷓ; indicibꝰ fieri iinnat. Et ꝙ debeat fie nni du riſacerdotirpᷣs hoc pcipiti ſigura ch di⸗ — e— cit lepꝛoſo mundato. Sjade oſde te facer udchu otibꝰ. Mat.g. Hinc Faco.i canonica c ſna.. c.dicit. Inſirmat quis ex vobis.in deu CUt ducathyteros ecclie. Pt mbilgitpo⸗ atnqugn— ſea. Pöfitemini alterntꝝ pctã vrd.⁊ oꝛa dukali te pinſck vr ſainemini in qnsvbis pꝛꝓ dden ut dicit ricardus in ꝙ itellerit cõſeñio icwi nees faciẽdã ſacerdotibus ĩ hoc ꝙ pᷣmo Eradpei dirit. idncat p̃ſpyteros ecclie.⁊ ꝙ itellexit nßneepsvifn eã eẽ necefſariã ad falutẽ p hoc ꝙ dixit. h deneneeebtreit⸗ indo declarabit.ei. de.pe.⁊.re.ois 3. . z pemii Mec papa poteſt diſpenſare cũ aliquo ꝙ oscöimat pu cöſiteri nõteneat.qꝛ pp ſacramẽtoꝝ ne⸗ eruinöing ceſſitatè nõ põt tollere nec imponere no i CCẽicho na..ſacramẽta iſtiuẽdo.qꝛ facramẽta ſi utupmu poſita er iſtimtõe diuina.ſ diſpẽtare põt Wwactv de tpe differẽdo. Mx abns dictis pʒ ꝙ ugapom oes cõfiteri tenent. Et ꝙ ilege ge tenẽn wüico vjou tur iure dinino in euangelio pꝛomulga⸗ unuäemp ko. ¶ articulus declarabit cui ſit cõn⸗ cheiwe itedũ: ⁊ hic nõ querit᷑ de ſacerdote. qꝛ id dJucaun declaratũ ẽ inpꝛa ꝙ qlibʒ tenet᷑ ↄſiteri ſa un im erdoter infdinio. C. Sz hic qrit cui ſi inin cölitcndſacerdoti. Ad qð rñdei ßʒ dn eutonic; ran. ꝙ ↄfitendieſt ꝓpꝛio facerdon. ꝛo bisnnc Peins at ſacerdos. vi hi ẽ. de pe.⁊ re. in od glo. ois vtrinſq;.ẽ qhʒ cãm iliꝰ ale oꝛdi püuertin nariã ſicnt papa.ep̃s dioceſanns ⁊ ꝓpꝛi eüwe ns ſacerdos parrochialiſ. St addũt theo uſnnu logi illos q hit iuriſditionẽ delegatã ſiẽ spöpl ſu eñ ille cui aliqs pᷣdictoꝝ cõmittit auctoꝛita tötiti t audiẽdicõtem̃õcs. abſolnẽdi.pel peni ſihuu tentias iungẽdi. Hor etiã dicit hoſlien.
Piiuilẽgiaii ait pñt andire cõſeſiones.
Sermo. cœx.
Et licet añ nõ poſſent andire ↄfeniones ſine licentia ꝓpꝛij ſacerdotis tñ Alexan. papa? cemẽs determinãt ꝙ ffes pdica loꝛes? minoꝛes pfñt andire cõfeſſiões ex cõmiſſione epi irrequiſitis ꝓpꝛijs facer⸗ dotibus.⁊ illi qui ↄfitent eis eodẽ ãno illa pctã nõ tenẽtur cõfiteri pꝛopꝛio ſacerdoti parrochiali. Et rõ eſt qꝛ epᷣs hʒ oꝛdinari Am iuriſditionẽ ſup ſubditos ſacerdotuʒ. Alud aũt qð conncnit alicni er oꝛdinaria inriſdictõe ipſe põt cõmittere alij hiti oꝛ dinẽ cõueniẽtẽ ad ilnd officiũ exequẽdũ ek. de cõſe. ecclie.aqua. lli ergo quicõ fitẽtur hñti anctoꝛitatẽ epi⁊ abſoluuntur ab eodẽ vere ſunt abſolnti.nec cadẽ pctã numero tenẽtur ſuis pᷣſbyteris prochia lbus cõſiteri.ij ipſi pᷣuilegiati debẽt ad monere penitẽtes qtenꝰ ſe adminꝰoñdãt Ppꝛijs ſacerdotibus marxie ſi ſunt ppetui paſtoꝛès ſaltẽ igiialivtſint ſecuri de ↄſciẽ tijs illoxꝝ quibꝰ debẽt miniſtrare ſacrãmẽ ta. Et itelligitur ſi ſacerdos voluerit. Se cus eẽtñi ſacerdotes eẽnt cõducti ad tpᷣus qꝛ tñc nõ opoꝛteret.Si tiñ penitentes no luerint. pᷣuilegiati pñt eos abſolnẽ.ſſeeni tẽtes vo debẽt hoc mõ rõnabili faccre.ſ. pmo cõſiteri ꝓpꝛio ſacerdoti parrochia li ⁊ poſtea iread pꝛiuilegiatos qui hoc ſa cere vellent.ꝙ ſi nolũt vel ꝓpter ignoꝛã tiã vel ꝓpter aliã rõnabilẽ cãʒ debẽt pe tere licentiaʒ⁊ obtinere vt hi de pe.⁊ re. Ois. vbi ita dicitur. Si aũt qs ſuple alie no ſacerdoti cõfiteri volnerit iuſta cã:pe tat licentiã a ꝓpꝛio ſacerdote ⁊ obtineat. cũ aliter ille nõ poſſet ipſũ nec ligare nec ſoluere.⁊ſi ſacerdos malicioſe denegat li centiã tũc penitẽs ine licentia põt ite ad aliosvel ad ſuũ ſupioꝛẽ vt ipſuʒ cõpellat Et ſi diceret ſacerdos volo ꝙ vadatis ad talem: vel pp inidiã:vel alia de cã: dici⸗ tur ꝙ nõ poteſt. qꝛ par ĩparẽ aut minoꝛł maioꝛẽ nõ hʒ imperium. Et tñ ſecurioꝛ via? ſine ſcãdalo eſſet ꝙ penitẽtes ſemel in ãno oſtenderent ſe ſacerdotibꝰ ꝓpꝛijs ſaltem in generali ſi non eſſet maxruna cã
Voin

De confeſſione
pꝛopter quam ad ipſum ire nollent.tum ꝓpter ulnd quod hi de pe. di. cã. pla- cuit vbi dicnur. ſlacuit vt deiceps nul li ſacerdotũ liccat quẽlibet cõmiſſum alte ri ſacerdoti ad pnĩam ſuſcipere ſine eius cõſenſu cui ſe pꝛiꝰ cõmiſit niſi ꝓ illiꝰ igno rantiã. cui penitẽs pꝛius cõfeſſus ẽ. Qui vo 3ᷓ hoc ſtatmta facere tẽptauerit gra⸗ dqus ſin piculo ſubiacebit. uʒ etiã qꝛ hoc videt᷑ iuſtũ ꝑ rõnem.qʒ ille parrochialis ſacerdos tenet᷑ miniſtrare ſibi ſacramen ta in quoꝝ collatione vtit ſibi in piculuʒ niſi faciat poſſe ſuũ vt ſciat cui debet:⁊ ie netur de eo reddere rõnem. Et iõ dicitur Pꝛoner.⁊. Diligenter agnoſce vultuʒ peccatoꝛis iui.⁊ hoc dicitur ſacerdoti qui debet agnoſcere vultũ ↄſcie illius cui mi niſtrat facramẽta.qꝛ de tali tenetur red⸗ dere rõnem. C Quãtũ ad ʒn articuluʒ di ᷣm iicar.qʒ qlibet tenetur ad minus ſemel ĩãno poſiqᷓ; fuerit etatis legitie. qð ſi nõ fecerit parrochianꝰ vel gialius lo⸗ quẽdo ꝓpuꝰ ſacerdos iuꝰ põt punire ip̃
talẽ nolentẽ cõſiteri:pena q̃ taratur et᷑.de
pe.⁊ re. Dis vtriuſq;. vbi ſic dã. Disvtri nſqʒ ſexus fidelis poſtq; ad ãnos diſcre⸗ tionis puenerit oia ſua ſolus pctã ſemeli ãno fidelier aſitearur ꝓpꝛio ſacerdoti.⁊ iniunctã ſibi yniam ꝓ viribꝰſtudeat ad⸗
iplere.ſuſcipiẽs ad minꝰipaſca eucha.ſa
cramẽtũ.niſi foꝛte de ꝓpꝛij ſacerdotis cõ ſilio ꝓpter aliquã rationabilẽ cãʒ ad ipᷣs ab eiꝰ pceptõe duxerit abſtinẽdũ.alioqn ⁊ vincns ab igreſſu ecchie arceatur ⁊ mo riẽs xpiana careat ſepultura. Et hec de bma parte. C Cõclufio ⁊ eſt talis ꝙ cõ eſſio debet hre.io.cõditiones ad hoc ꝙ it qualificata ⁊ cõitionata.q̃ continen⸗ tur in his vᷣſibus ifraſcriptis.vʒ. Sit ſim pler hñilis cfeſſio. pura. fidelis. Atq; ſre quẽs. nnda. diſcreta.libẽs.verecũda.inte gra.ſecreta lachꝛymabil. accelerata.ſoꝛ⸗ tis.⁊ acckſãs.? ſit parere parata. ¶ Di co pᷣmo ꝙ confeſſio debet cẽ ſimplex vt nsc plus alios accuſando nec minꝰ ſe er
cuſando dicat penitẽs i cõfeſſione.net de bet cẽ ſimplex ſimplicitate aſinina:quaʒ hÿt aliqui rudes qui ſcinnt pctã cõmitte re.⁊ excuſant ſe neſcire cõfiteri. nec etiaʒ
dʒ ec ſimplex ſimplicitate vulpina qua
hůt pleni malicia mũdi ꝗi cõfeſſiõe mul tos decipiũt vel pctã alijs iponendo.vel occultando.vel ꝑcõfeſſionẽ aliud intẽdẽ do. Szʒ iſti miſeri dũ putant cõſeſſoꝛes il⸗ ludere ſe ipſos illudũt. vñ de eis poteſ di ci illudqð ſcribitur oſce.iz. Abſcondiũ eſt pcim̃ eius.ſ.illius qui ſic agit. doloꝛes vt parturiẽtis adueniẽte ei. qꝛexquo pec catũ nõ vult cõfiteri vel cõfeſſoꝛẽ imo ſe ipſuʒ decipiendo addit pctm̃ ſup pctm̃. habebit tanto grauioꝛẽ pnnitionẽ q;to ⁊ granuins facit ſuũ pcũ:⁊ ipſemet iliudit ſe ipſuʒ quia credit ſe eẽ ſapiẽtẽ dum dici tur ei in codem ca.Ipſe filiꝰ nõ ſapiens.
¶Dirxi ⁊ꝰ ꝙʒ cõfeſſio debet eſſe hůilis vt
peccatoꝛ pctã hůiliter dicat ⁊ nõ iactãter cõfiteatur.imo ſe ifirmũ ⁊ miſerũ oñdat. ſacerdoti ſuo.qð ſcribit᷑ eccli.ð. Pꝛeſby⸗ tero humilia aiam mam C Wiriz ꝙ cõfeſſio debet cẽ pura. i.vt ſir recta cõfit
tis itentio.nõ ad laudẽ hoĩum facta.nec ex cõſuetudine q̃ſii ea nõ ſit cõtritio.ſʒ po tius debet ꝓcedere cõfeſſio ex doloꝛe pec catoꝝ ſicut dauid i pᷣs dicit. Mecogitabo tibi.o.ã.m.i.a.aie mee. C Diri 4“. ꝙ cõfeſtio dʒ eẽ fidelis ⁊ fůdata i fide catho kica ⁊ ᷣm doctrinã ecclie.⁊ ſub ſpe vcuie eligendo cõſeſſoꝛẽ fidelẽ ⁊ bonũ ſicut hii decretis de pe.di.6.vbi di. Qui vult cõ fiteri pctã ſna q̃rat ſacerdotezʒ ſcientẽ liga re ⁊ ſoluere.ſit etiã fidelis ⁊ penitẽs ne fa ciat ſiẽ ille qui cõfitebatur vt iciderci bur ſam ſacerdotis quã viderat ante pecu⸗ nijs plenã. ¶ Dixi Vꝙ debet eẽ freqͥns hoc iñ ẽ de biñ eſſe. qꝛ tm̃ ſemel in ãno de debito fieri debet vt dictum eſt. Sed cer te ſiquis vnlt bene cõfiteri frequenter cð ſiteri debet.aliter nõ recoꝛdabitur ita be⸗ ne ſnoꝛum pctõꝛũ. ¶ Diri6?.ꝙ cofeſſio
debei cẽ nuda nõ palliata verbis obſcu⸗
jvld
r
iſil yil 18i op nns d pelt dil iſicht ſenäc ſiont upem vůifica uigr in.. ſiitnece ſbonon ilbi.( ſſodebe itünõt wer ve ꝓpie itẽs n ini ya uirs ſecẽ( gnpe ſipei 3dbe qniu
mien Cioſo nblicũ.

Sicheſionn dae nn uupci cnn uchui. gec iue Nuhiact äciſüen üaisonen ocontauiini üpuncheſtn yi decpa olez.hini s qui icagud ieei enn
nve cöſeſpiin
ddt pcſtyni
io prnitntc afrtipſenuit
ris vel dubijs. Hinc dicit fapiens. ꝛo
uer.⁊. Qui abſcõdit ſcelera ſna non di
rigetur: qui aũt ea confeſſus fuerit ⁊ reii- querit illa miaʒ ↄſequẽtur.ſt Voeꝰdi cit. Si opa mcdicantis expectas oʒ vt vnlnns detegas. ¶ Mixi 7 ꝙ cõſeſſio dʒ eſe diſcreta. ꝛimo j electiõe ſacer- dotis ſicut. dictũ eſt ſupius. ⁊ in ſollicitu dine nã quilibʒ pciõt debet cẽ ſollicitꝰad
ſeſſionẽ faciendã.vñ in pᷣs dicitur. ꝛe
occupemus faciẽ eius ĩ cõfeſſione. in modificatiõe.dicendo pctã lenia leniter. grauia grauiter. mediocria mediocriter. ¶ iri.S.qꝙʒ confeſſio debet eſſe libens vt nõ ſit neceſſitate coacta vel infirmitatis vel honoꝛis ⁊ hiꝰ.nã talis confeſſio pax ꝓdeſt.Iic dauid ips dicit. Volũtarie ſa
ſetlpit uns— cri. tibi.? cõfiteboꝛ ⁊c̃.¶ Biri o?.ꝙ con
Iplefins pu ſo debaeſt piln iur diuttyõ ich
teech. j. Pu nam. ¶ Biriʒ Al.vtſtreca ců d hoium ſaca anö ſuchnioh chichoet dolor podic. Pecog . CDint is tfülaiſidec ecche. ſub ſew ſhettbon iu ibNidi. Qin xuniotez ſin iiſcrist peit⸗ zirburvichm qui viern un ngui c. gmſenu⸗
feſſio debet eſſe verecũda vt ꝓpter vere cũdiã nõ dimitat penitẽs pctã. vel meliꝰ Ppter verecũdiã nõ excuſet ſe ſi non ex ſe ſed ꝓpter aliũ feciſſet pctm̃.vel meliꝰ vt penitẽs nõ iactet ſe de pctis ꝓpter aliquã ſecui vanitatẽ. quẽ dicitur Mieremie. 3 · Jacies meretricis facta ẽ tibi noluiſti erubeſcẽ. ¶ Biri ioꝰ. ꝙ ↄfeſſio dʒ eẽ ite gra vt penitẽs ñ dimittat aliquod pctm̃ vñ penitẽtem admonendo ſapiẽs ecc.
— 28. d. Ab oi delicto.m.coꝛ.t. Nec mali-
cia dinidat cõfeſſionẽ pluribꝰſacerdotibꝰ ideo dicit Aug. Waneat penitẽs ne ve⸗ recũdia ductus diuidat cõfeſſionẽ. ¶ Di xi.ii.ꝙœ cõfeſſio debet eẽ ſecreta.pꝛmo ⁊ Pncipaliter qno ad audientem.qui ñ re⸗ nelaret cõfeſſionem ea pᷣuaretur.⁊ agere deberet pniam oibus diebus vite ſue vł pegrinãdo vel clauſus ĩ monaſterio deo ſeruiendo.⁊ quo ad penitentẽ. vnde diẽ Cſiſoſtomꝰ.õ dico tibi vt te pꝛodas i publicũ. nã etiã de maniſeſtis cõfeſſio fa cta ſub ſigillo clauditur in ſecreto. Di xi.ixqꝙ ↄfeſſio dʒ eẽ lachꝛymabiiis vñ
wecin Micremie ʒi. Statue tibi ſpeculã. põe ti
bi amaritudines.d.coꝛtt.in viã rectam.
¶Diri.ij⸗ ꝙ afeſſio dʒ eẽ accelerata.vn
Sermo. Vœcſæ
ir de ſapiẽs eccli.. Ne tardes conuerti ad
dim. nè differas de die ĩ diẽ. fubito.n. Vehit ira illius ⁊ in tpe vindicte diſpdet te. ant factũẽ illi diniti cui dictũ eſt iuce
i=. Stulte hac nocte rapietur aia tua.q
ſicut dicit Ambꝛoſius.õ ſũt hois q̃ ſe⸗ cuʒ ferre non poteſt. C Biri.iꝙꝙ con feſio debet eẽ fonis ʒtra tẽptatiões. Exẽ
plo Marie Apagdalene que non ern⸗
buit ire iter conuiuas. ¶ Biriiyꝰ.ꝙ cõ feſio debet eẽ accuſans ſui ipñns.vñ ſa- piens Mꝛouer.is. Juſtus accuſatoꝛẽ ſui ⁊ Job.7.c.dicit Mõ parcam oꝛi meo.lo quar i tribulanone ſpiritus mei.cõfabu
laboꝛ cũ amaritudine aie mee. Et dauid in p̃s. Reuela dño cãm tuã. Et iqẽ. Be lictũ meum co.ti.ſe. Mirxi.ioꝰ.ꝙ cõfef ſio debet eẽ parata parere.vt vere peni
tẽs cũ danid dicere poſſit. Paratus ſum
Znõ ſum turbatus. Et cuʒ panlo act.. Dnñe quidme vis facere:Minc ẽqð Zu gu dicit vrhẽ de pe.di.y.ſonat ſe peni nitẽs in ptãte iudicis ⁊ iudicio facerdotis nihil ſibi reſeruans ſui.C Sed iuxta hec dicta queritur an ad integritatem ↄſeſſio nis requiritur ꝙ penitens dicat oẽs circũ ſtantias peccatoꝛum. Ad qð rñdetur m voſtiẽ. ⁊ duran. ꝙ penitẽs tenetur ꝓfiteri plene oĩa que pctĩ agrauãt ⁊ que decla⸗ rãt criminis q̃litatẽ. ireñ.o. ffũde ſie aquã coꝛ tuũ.nã poſteffuionẽ aque nec coloꝛ nec ſapoꝛ nec etiam odoꝛ remanet. ¶ Acd videndum que ſũt circũſtantie ĩ cõ feſſione dicende ⁊ que nõ. Votandũ ꝙ quedã ſůt circũſtantie alleuiantes.⁊ que- dã ſůt aggrauãtes in alind genꝰ pcii non trahẽtes. Etqdã ſůtaggrauãtes ⁊ ialið genꝰ pcti trahẽtes. Circũſtãtias vᷣo al⸗
leuiãtes nõ oʒ ↄfiteri niſi ↄfeſſoꝛ iquirat
Vel hiſi fiat ꝓpter hoc vt pᷣcaneamr ſcan dalũ ↄfeſſoꝛis.vt ſi ꝓfitens timeret eũ ꝓ·
pter hoc iclinariaq caſũ. vel niñ im̃ er⸗
plicat vt ſint in genere venialiũ vt come dere carnes in quadrageſima pꝛopter in
firmitateʒ. ircũſtantias vero trahẽtẽs
———

Be confeſſione
in alind genus peccati dʒ homo neceſſa rio ꝓſiteri vt cognoſcere ↄingatã vel cð ſfanguineã.tenet᷑.n.ꝓfitẽs genus pci ex⸗ — ⁊maxime etiã circũſtãtias nota⸗ bilner aggrauãtes. Circũſtãtie vero no tabilt aggrauãtes ꝑ hos vſus deſignant ʒ. Aggrauat.oꝛdo.locꝰ. ꝑſona ſcia.iẽ⸗ pus. Btas.ditio. numerꝰ.moꝛa.copia. cã. Eſt modus in culpa.ſtatꝰ altus.lucta puſilla. Oꝛdo.ſ.ſi ſit diaconusvel ſacer⸗ dos ⁊c̃.⁊ ita de alijs q̃ per ſe itelligi pñt. oẽs has circũſtantias tãgit Augꝰ de pe. di.v.c.i.dicẽs. Tõſideret penitẽs q̃litatẽ criminis.in loco.tpe.pſenerãtia.in va⸗ rietate pſone.⁊ quali hoc fecerit tẽtatiðe. ⁊ ipfius vitij multiplici executiõe.opoꝛ- tet.n.penitere foꝛnicãtẽ pᷣm excellẽtiq i ſtatus.ant officij.⁊ hʒ modũ meretricis ⁊ in modo ſui operis.? qualiter turpitu- nẽſuã peregerit.ſi in loco ſacro.ſi in tpe oĩoni ſtatuto:vt i feſtinitatibue ſcõꝝ ⁊ tẽ poꝛe ieiunij. ↄſideret q;tũ perſeneranerit ꝛ defleat ꝙ pſeueranter peccanit.⁊ qᷓ;ta virtꝰfuerit ĩpngnatiõe. quãta victus fu⸗ it tentatione. Sũt.n.q nõ ſolũ nõ vicunt ſed vltro ſe pctõ offerũt.nõ erpectãt tẽta tionẽ:ſed pᷣueniũt voluptatẽ. Et ita ois a varietas ↄfitẽda eſt ⁊ deflẽda. In co gnoſcẽdo augmẽtũ pcti ꝓſideret cuiꝰ eta tis ſit:cuius ſapiẽtie. cuins oꝛdinis.dolẽ⸗ qů eſt nõ ſolũ:qꝛ peccauit:ſʒ etiã qꝛ ſe vir tute pꝛinauit.ec Angꝰ. Lircũſtantias aũt aggrauãtes q̃ nõ trahũt in aliud ge⸗ nus pcti nõ tenet homo ꝓfiteri niſi de bo no ⁊ equo ſᷣm ſcm̃ Tho.⁊ bim̃ Bona. Et het de ſcða parte ſufficiãt. N Cõclu ſio tertia ⁊ vltima eſt iſta ꝙ effectus pꝛi⸗ cipales confeſſionis ſuntires.vʒ. purifi catio.iuſtificatio: et alleniatio. ¶ Dico pmo ꝙʒ ↄſeſſio hʒ vnñ mirabilẽ ⁊ vtileʒ effectũ qui dicit purificatio. Tria.n.pn rificat ipſa ↄſfeſſio.itellectũ. volũtatem.⁊ memoꝛiã. ꝛimo.n.purificat itellectũ ipſuʒ illnminãdo qui pᷣus pctõꝝ vias co gitãs itellexerat ſe ipſuʒ obcecãdo. Vnde
cum peccatoꝛ peccata ina confeſſus fue⸗ rit ſtatim de eo poterit dici illud pᷣs. Cõ⸗ ſeſſionẽ ⁊ decoꝛẽ idniſti amictus lumine ſicut veſtimẽto. Scðo purificat ↄſeſſio volũtatẽ q̃ ſoꝛdibus erat plena ↄſentiẽdo pciis.Hec ꝓhiderãs Dan. in pᷣs.dicebat Wt refloꝛuit caro mea:⁊ exvo.m.ↄfi.il⸗ li. Waro hic appellari poteſt ↄſenſus car nalis qui in pꝛana voluntate jundat.iũc certe caro.i.ↄſenſus carnalis fioꝛet cum miſerijs ⁊ pctis ceſſat ↄſentre.ſed fios q illuminationẽ ſignificare videt nõ pma net in ea niſi ↄſeſſio ſubſequatur. Minc eſt ꝙœ Dauid in pᷣs. pᷣallegato dirit. Et ex volũñ.m.fite.illi.ſ.deo qui talẽ fioꝛeʒ .illuminationẽ hʒ donare. Tertio cõ feſſio purificat memnoꝛiã q̃ dedita erat ad memoꝛãdum vana qᷓ fecerat.poſtea per
ipſam ʒſeſſionẽ diſponit ad fãciẽdã re⸗
coꝛdationem maloꝝ pᷣteritoꝝ.vt fieri ſic meditata valcãt.ſic recoꝛdabat Vañ. in p̃s.d. IMemoꝛ ſui.d. a. ¶ Diri ſcðo ꝙ ↄſeſſio hʒ vnñ m effecn qui vocai iu ſiificatio. ꝓfeſſio.n.iuſtificat pctõꝛt᷑ tripli citer. ꝛimo ꝓ ivſo veniam ipetrãdo. Vnñ leo in quodã ßᷣmone. Venia dignus ẽ qui de pctõ excuſationẽ nõ q̃rit: vbi.n.
eſt ↄſeſſio ibi eſt remiſſio. qꝛ ꝓximũ tenet
inocẽtic locũ verecunda pci ↄfeſſio. Vñ Zmbꝛoſiꝰ ſuper Bii imacnlati. Qui ſe accuſat ⁊ ñi pciõꝛ ſit iuſiꝰeẽ ĩcipit. Et Iſi⸗ doꝛus aſſignãdo deſcriptionẽ ↄfeſſionis ait. Lõfeſſio eſt per quõ aĩe moꝛbꝰ latẽs ſpe cõſequẽde venie in dei laudẽ aperi
Scpo inſtificat ↄſeſſio pctõꝛẽ ip̃ʒ humi liãdo. nã magnũ ſignũ humilitatis eſtcõ feſſio pctõxꝝ. Jurta ſniam Wrego. li.⁊⁊. mo.ſic dicẽtis. ec ſunt vere humilita⸗ tis iſignia inigtatẽ ſuã quẽqᷓ; cognoſcere ⁊ coghitã voce ↄſeſſionis aperire. hůc in ↄleſſone oſtẽdit humilitatẽ fanctus Zob de quo ait beauns Grego.⁊xmo. Mi⸗ rẽtur in beato Job qni volunt caſtitatis 2tinẽtiã:mirẽtur itegritatẽ inſtitie:mirẽ⸗
tur viſcera pietatis:ego in eo nõ minus
nimni zui
i.Un uned Bdolo iic Liſod pẽda ſicere t ud n poſum enitẽt patrir vamir en ge
eqh bbeuta
upcö
půrile
ſipcör iha Eic (Dio unc ſuin gſte iguor cꝛãt Beue sg

ſnconſtſt
Adiiiud i ſimunsjnn Gopunic Ali pnnſit iſdich Mnomof iporigini Wnuniniit s misfong ſtſonne i fi. ſcre vilciß
iſdeo iuiſt zdone. Tn nduiq delian ahſrcupofu iponadſiijſ xpburior. wfeit crecoedabai Di d¶ Dinſch eñecnz qui wel wiiſcat petn d venim ipatrã one. Ueni dign donẽ nõ qvbi d. prmin napcigieſſol Bi imaai Q ſuſpetichi. E denyuonẽ ʒiſt e eniait mob mie indulult ſopcbiß igrübmut na ſm Bng peſmehm ſticu og sett buniniin Snwn od uiw huti
duita
miroꝛ ↄſeſſionẽ humillimam peccatoꝝ. qᷓ; tot ſublimia vᷣtutũ. Tertio inſtificat cõſeſſio peccatoꝛẽ ꝓ eoxp̃ᷣm aduocatũ fa ciẽdo. Vñ caſſiodo.ſup pᷣs.ait. Illis non iuder:ſed aduocatus eſt xp̃s qui ſe ꝓpꝛia
ↄſeſſione dãnarũt. ¶ Bixi tuo ꝙ ↄſcſſio
hʒ vnũ̃ ttiũ effectũ qui vocat alleuiatio.
Prꝛimo.n.ↄfeſſio alleniat penã. Vndẽ Zmbꝛoſius in libꝛo de ioſeph ait. lu- rimũ ſuffragat reo verecũda ꝓfeſſio ⁊ pe nã quã defenſione enitare nõ poſſumus pudoꝛe releuamus. Scdo ↄfeſſio dolo⸗ rem alleniat. Vñ Brego. in paſto.c.ʒ8.
Sermo C.
tur infeipſo⁊ coͤpungitur. nec tamen pꝛe erubeſcẽtia dimittit ↄfiteri. Nec addu- cit gratiã in pꝛeſenti ⁊ gloꝛiã in futuro: qꝛ ipſa erubeſcẽtia maxima pars penitẽtie eſt. vt ait Augꝰ. Pꝛimã erubeſcẽtiã ha⸗ buit karolus:de quo legitur ꝙ cũ ſuiſſet cõſeſſus beato engidio qðdã peccatũ no
luit reuelare qð erat ſatis enoꝛme.ſed bea
to engidio celebꝛãte ꝓ eo in altari aure⸗ lianẽſ angelus dii attulit ei in quadã ce dula ſcriptũ peccatũ karoli.at ille accer⸗ ſito rege notificauit ei:qui mox humilis eſſus eſt. qð nunqᷓ; ꝓpoſuerat cõfiteri.
ait. Vnlnera dauſa pluscruciãt.nã cum C Biri ſcdo ꝙ eſt aliud ipedimẽtũ qð vo
putredo que iterius fernet eijcit᷑ ad ſalu⸗ teʒ doloꝛ aperit. Tertio ꝓfeſſio alleniat timoꝛẽ.ĩducẽdo ſalutis ſecuritatẽ. Vnde Waſſiodo. ſup p̃s.ait. MMira cõpẽſatio. ſupẽda viciſſitudo.dñjo ſuo ꝓpꝛia mala vicere ⁊ ab codẽ pᷣmia ſalutis accipere. Qnid.n.de ↄfeſſione ad ſui landẽ dicere
poſſumus Nã ſicut ait Angꝰin libꝛo de penitẽtia. Conſeſſio eſt falus aĩaꝝ.diſſi- patrix vitioꝝ.reſtauratrix virtutũ.oppu
gnatrix demonioꝝ:qd plura?obſtruit os iferni.poꝛtas aperit paradiſi. ¶ Sed hic
poteſt qͥri ne tale remediũ pctõx noſtroꝝꝑ
habeat aliqð ipedimẽtũ:que ſunt iſta per que pctõꝛ nõ bñ ↄfitetur. Adqð bꝛeuiter pot rñderi ꝙ.y.ſũt que ipediũt cõfeſſio nẽ pctõx que in hisvſibꝰ ꝓtinẽtur. Pn⸗ doꝛ.atq; timoꝛ.ſpes. deſperatio. faſtus.
Et eſt cõſuemdoò pcti:eſtque voluptas.
C ico pᷣmo ꝙ pudoꝛ eſt vnũ ipedimẽ⸗ tum cõfeſſionis.ſ.renelãdipctã.qᷓ magis fatuitas eſt. ꝙ erubeſcit reuelare deo qð deo vidẽte nõ erubnit cõmittere. De hac erubeſcẽtia di Eccli.4. Eſt cõfuſio ad⸗ ducẽs pctm̃.ſ.qũ qs pᷣverecũdia nõ vult
2ſiteri pctã ſua.iʒ adducii pcim̃ in pniti?
iguominiã in fururo:quando ↄfitebit᷑ ea
coꝛã toto mũdo.ſicut dñs ait. Naum.ʒ.
Reuelabo pudẽda tua in facie tua. St eſt ↄfeſſio adducẽs gliaʒ ⁊ gr̃aʒ.ſ.quãdo
quis ↄꝓſiderans peccata que ſeci ↄfundi
cat᷑ timoꝛ.ſ.ſatiſtaciẽdi qui ſpecialiter ipe dit vſurarios ⁊ raptoꝛes. de qbꝰ ſa. ʒð. ait. Venerũt filij vſqʒ ad partuʒ. qꝛ tales ſepe ↄcipiũt ꝓpoſitũ ↄñitkdi ⁊ reſtituẽdi: ⁊ppe eſt vt pariãt fructũ ſalutis.ſedmõ habet vires parturiẽs qui ꝓpter puſilla
nimitatẽ metuit ſnã ⁊ ſuoꝝ cgeſtatẽ.⁊ ita
ipediẽ bonũ ꝓpoſitũ ipſius. Sed ji cogi⸗ taret ſibi reſtiui bona ſpũalia ⁊ eterna ſi ipſe reſtituit aliena ꝓculdubio poſſet re⸗ ſumere vires.ſicut iegit᷑ de quodã tuſco qui ſe in hoſpitali nudũ duci pᷣcepit:⁊ oia que habebat panperibꝰ dedit:⁊ reſtituit que erant de vſura. ¶ Diri tertio ꝙ eſt tertiũ ipedimentũ qð vocat ſpes diu vi⸗ nẽdi que marime ipeditviros in tẽpoꝛa⸗ libus ꝓſperãtes:ↄtra quos dicit Eccl. 27. Ne demoꝛeris in erroꝛe ipioꝝ.qui.ſ. errãt longã vitã ſperãdo.ita ꝙ vix pol⸗ ſunt venire ad medietatẽ tẽpoꝛis ſibi p̃fi xi·Vnde ait Iſa.zs. Mꝛeciſa eſt velut a texeme vita mea.dum adhuc.oꝛ.ſue. me ⁊c̃. Suũ remediũ ↄtra hoc eſt moꝛ⸗ tis icertitudo. Vñ deus Lnuce.i⁊. Eſto⸗ te patati: qꝛ qua hoꝛa non putatis filius hois veniet. ¶ ixi quarto ꝙ e quar⸗ tum ipedimentũ qð vocat deſperatio.. abſtinẽdi a peccatis que maxime ipedit illos qui peccãdi ↄſnetudine detinentur. Iñ ꝛouer.is. dicitur. Impius cnmi
pfundum vicioꝝ venerit contemnit.ſed
3

Se dilectione dei
ſequetur eum ignominia ⁊ oppꝛobꝛium: tra qð oꝛat Mauid in p̃ᷣs. dicens. Non claudat.i.me pu.os ſuũ. utens cit pec catuʒ de quo Job.zo. Saluabit te de oꝛe unguſto latiſime.qꝛ facilis eſt ingreſſus: ſed nõ ita egreſſus.⁊nõ habẽte fundamẽ tũ ſubter ſe. ꝓpter voꝛaginẽ gehẽne.¶u teus ille tamẽ nõ clandetiuper te os ſuũ. ſi nõ tu cauſeris tuũ. CMui quto ꝙœ qn tum ipedimemũ eſt faſtus.i.ſupbia latẽs que maxime ipedit ypochꝛitas ſicut dicit Pꝛouer.⁊ S. Qui abſcõderit ſcelera ſua nõ dirigetur. CDmiſerto qð eſt on ipe dimentũ qð vocatur ꝓſuetudo peccandi que eſt maxime ↄtra recidinãtes. Vnde tales dicũt illud Eccli.z4. Qui baptza tur a moꝛtuo.i.a peccato:ã itex tãgi eũ: recidinãdo:ꝗd ꝓſuit lauatie illius Sed dis ñ ſolũ vimitut ſepties.iʒ vſqʒ ſep.ſe. ¶ DBiri ſeptimo ⁊ vltimo ꝙ eſt ſeptimuʒ ipedimẽtum qð vocamr voluptas pec⸗ cãdi que maxime ipedit luxurioſos.hoc eſt frenũ diaboli quo durit ros ad gquaʒ iſerni.ſicut dñs ait Iſa.zo. Auferã frenũ erroꝛis quod erat in mariliis coxꝝ.quod fit quãdo icipiũt delectari in ſeruitio dei IFſa.48. L aude mea infrenabo te ne in⸗ tereas. Et ſic expedite ſũt hnius fructus partes quas ſuperius pꝛomiſimus deca randas magniſice domine ⁊ ciues tariſ- ſimi: quem obſecro vos deuote in effe⸗ ctũ ponere vt hic gratiã ⁊ in fuiuro gio⸗ riam habeatis. CMnica.i⁊ poſt penche. De dilectione dei. Sermo. L. „7 oculi qui vident que io. C ſpꝛo huuus facri? ſancti enãgelij hiſtoꝛiali declaratione notandum ꝙ pꝛopter tria nos debemus deum amare.vz. ¶ꝛopter bona naturk nos incitantia. ¶ꝛopter bona gratie nos ſtringẽtia. ¶ Mꝛopter bona gloꝛie nos delectantia. CHico peimo ꝙ hos debemus deñ dili⸗
gere pꝛopter bona nature. Ratio hnins eſt. Illud ſolet ⁊ debet diligi per naturã in quo reperitur itima attinẽtia.delitiaꝝ abũdantia⁊ bnficioꝝ ſufficiẽtia.ſed hec oia reperiũtur in deo.igit. ꝛimo eniʒ reperit in deo itima attinẽtia reſpectu no ſtri:qꝛ eſt noſter pater per creationẽ:⁊ eñ frater noſter per icarnationẽ. Qæ ſit pater noſter ꝓbat per dictũ ſaluatoꝛis AMat. ⁊3. vbi dicit. ſPatrẽ nolite vocare vo⸗ bis in terra.vnus eſt.n.pater noſter ce⸗ leſtis qui in cclis ẽ. Et ꝙʒ ſit frater noſter audiamus Iſa.o. Parnulns natꝰ eſt no bis ⁊ filius datus eit nobis. Sed de filio icarnato nõ hoc loco pᷣdicat᷑. Magnus dis ⁊ laudabilis nimis.ſʒ paruus dñs ⁊ amabilis nimis.paruulus vtiqʒ qui na⸗ tus eſt nobis. Et clariꝰ danuid hoc decla⸗ rãs in pſona xpi ait. Mũciabo nomẽ tuũ fratribus meis in medio eccleſie landa- dabo te.imo ipſe xpᷣus bñdictus Jo.⁊o. dirit magdalene. Vade ad fratres meos ⁊ dic eis.aſcẽdo ad patrẽ meũ ⁊c̃. Se⸗ cũdo reperit in deo delitiaꝝ abũdantia. Vnde Dauid in pᷣs. dicit. Velectatiòes in dertera tua vſq; in finẽ. Tertio repe rii i deo bificioꝝ ſufficiẽtia:qꝛ oĩa nobis neceſtaria cõmnnicanit:etiã leip̃ʒ nobis dare volnit. Vnde Ber.ait. Aultũ me ruit nobis deus qui? in multis ſe ip̃ʒ de⸗ dit nobis. Aerito ergo p rõnem bonoꝝ nature.imo pꝑ exẽplũ nos natura idncit ad deũ amandũ.qꝛ ſi filius patrẽ ſuũ car
nalẽ diligit. etiã ſi nihil pᷣter geniturã ab eo recipi.⁊ ſi frater carnalis ſuũ fratreʒ
carnalẽ amat.etiã ſi nullũ bficiũ ab eo ſuſcipit:qᷓ;to magis ⁊ nos deum amare debemus qui ſnã paternitatẽ fraternita- tẽqʒ tãtis bificijs nobis exhibuit: Vnde Ber. arũ ne tibi videt homo.cogita qualẽ te fecit. nẽpe hm coꝛpus egregiuʒ: ſʒ aiaʒ magis:magine creatoꝛis iñgnẽ. rðnis participeʒ. btituuinis eterne cãpa- cẽ. oꝛro ambo coherere ſibi fecit inc
pꝛehẽſibili artificio.apiẽtia ineſtigabii.
tch de
b
audi raui bone Nvi niat Unit

rs vichcnin Pddhocdech ſicubononiti ecio eccehe kui sbicicns J hdeaiffamnen purẽme. J. dlnux abidinm dici. Velciann jne. Tenor ctu: oianodu itciz ſeiß nobi Nrau. Mlön wusſeißde goprönembone
nos namra iin
äfüpanlis ilu genini amals ſuů fen ſinlübifcc c isos damann amiut run ods abibuU i vili bomo emohusig ugntti dimenenn openrſiuti viniu iri
nec ante ꝓmerniſti: nee ſpes retributio⸗ nis fuit: quoniã bonoꝝ noſroꝝ nõ eget. ¶ Dirxi ſcdo ꝙ debemus amare deũ ꝓ⸗ pter bona gie. Ratio huins eſt. Illũ de⸗ bemus amare quitribuit oĩa neceſſaria idigẽtie nñe:ſed hic eſt deus.igit. mã ip̃e benignus deus tribnit nobis fpũalt tres gras qbus idigebat nᷓ humana. Quaꝝ pᷣma eſt culpe grauiſime remiſſio. Se⸗ cũda eſt peneetne mitigatio. Tertia eſt multaꝝ virtutuʒ collatio. ¶ Mꝛima ga apparuit in icarnatiõe ꝓ eo ꝙ donquit nobis oẽʒ ininriã ⁊ vniuit ſe nobis cũ pa ce. Vñ i ſigno huins angeli in natinitate cãtauerũt · Blia in ercel. deo. Et in ter. p. h. Luce.⁊. ¶ Scða gfa apparuit in paſſione in qua filiꝰ dei ſoluit penã moꝛ tis ꝓ nobis debitoꝛibus moꝛtis.⁊ fecit vt pena nña eẽttpalis que erat etna:⁊ eam mitigauit ſua moꝛte quã paſſus eſꝓ nul lo delicto ſuo. Eñ ipe dicit illudpᷣs. Qne nõ rapui inimico exoluebam. IMic ſap̃. Ecc.⁊o. dicit. Bratiaʒ fideinſſoꝛis ne
obliniſcaris.dedit enim ꝓ te animã ſuã.
¶Tertia ga apparnit in reſurrecuõe qñ in diſcipulos inſufſlauit ⁊ dixit. Accipite ſpm̃.ſ. Qñ pau. ad Ro.. dicit. aritas dei diffuſa eſt in coꝛdibꝰ nfis pꝑ ſpũʒ.ſ.q datꝰ eſt nobis. Vbi.d. Bregoꝰ. Sonũ dedit qð marimũ erat non ceũ⁊ terrã⁊ mare:ſed qð his oibus erat honoꝛabiliꝰ angelos ex hoibus ⁊ filios ac fratres
ip̃paranit. C Biri tertio ꝙ debemus
amare deũ ꝓpter bona glie. Rõ huins eſt: qꝛ gratitudinis via regrit vt illuʒ de⸗ beamꝰ amare a quo marimũ bonũ reci⸗ imus:ſed deus creauit nos vt daret no is tale ⁊ uñ bonũ:qð vt ait aplus pᷣme ad Coꝛ.⁊. Mec oculus vidit nec auris andinit nec in coꝛ hois aſcẽdit ea q̃ pᷣpa⸗ rauit dens his q diligũt eñ. igi. De hoc bono:imo de iſtis bonis glie:qꝛ plura ſũt vt videbit iraloquèẽs Mer. ait. Qñ ve⸗ niet tp̃s vt perẽnibus gaudijs in ip̃o di⸗ ninitatis fonte ꝓfůdius imergamurvbi
nuda nudatur ſine itercapedine ⁊ iterpel latiõe ꝓtinnet: Qñ veniam ⁊ apparebo ante faciẽ dii:qñ trãſ.in lo.ta.vf. ad do. dei quãdo ſicut audimmus ſicvidebimꝰ iciuitate dñi Abi gaudiũ plenũ di ilina Ppter plenã felicitatẽ coꝛpoꝛis ⁊ anime. Erit. n. ibi triplex ſpũale bonũ. Pꝛimũ erit gaudij incõpꝛehenſibilitas. Scðm erit gaudij ipermirtibilitas. Tertiů erit gaudij iterminabilitas. Dicopÿᷣmo ꝙœ bi erit vnũ bonũ qð dici᷑ gaudij incom pꝛehẽſibilitas. nde Angnſtinns ſuper iliud Mat.iʒ. Intra in gaudiuʒ dñi tui. dicit ſic. Saudebũt.ſ.bti toto coꝛde tota aiu.vt totũ coꝛ tota aia non ſufficiat ple⸗ nitudini gaudij. Et alibi. Si ſingula bo na delectabilia ſůt cogita ĩ mẽte q; vlecta bile ſit illnd bonũ qð ꝓtinet iocũditatem oinʒ bonoꝝ:⁊ nõqᷓẽ in creaturis ſumus expti:ſed tãto differentẽ qᷓ;to differt crea toꝛ a creatura. Si.n.bona eſt vita creata qᷓ; bona eſt vita creatrix: Si bona ⁊ io⸗ cũda eſt falus facta:qᷓ; iocũda eſt ſalus q̃ fecit oẽʒ ſalntẽ Si amabilis eſt fapiẽtia in cognitõe ꝓditaꝝ reꝝ qᷓ; amabilis eſi ſa piẽtia que ex nihilo ꝓdidit oĩa? deniq; ñi multe ⁊ magne delectatiões ſuntin rebꝰ delectabilibꝰ qᷓ;ta delectatio eſt in eo gfe cit delectabilia ¶ Diri ſecũdo ꝙ ibi erit vn= gaudiũ qð dici᷑ gandij ipermi⸗
rtibilitas: qꝛ gaudiũ ilind erit pux. Ene
Iſa.⁊9. dicit. Faciet dis exercituũi mð te hoc ꝓniniũ piguiũ oibus populis oiuʒ medullatoꝝ:niniũ videmie defecate.j. iocũditatis puriſime.ic di ꝓpoc.⁊i. Abſter. d. o.la. ab ocnlis ſcõꝝ ⁊c̃. ¶ Mi⸗ rittioꝙ ibi erit vnũ tertiũ bonũ qð dicit
gaudij terminabilitas. Vñ Jo. is dicit
Waucinm viʒ nemo tolleta vobis. Et Ber.in quodã ßᷣmone. Illnd eñ vex ac ſummũ gaudiũ qð nõ de creatura:ſʒ de creatoꝛe ꝓcipit᷑.qð ců accepis nemo tol⸗ let a te.cui alicũde cõpata ois iocłditas meroꝛ eſt.oĩs ſuauitas doloꝛ eſt.os dul⸗ ce amax.omne decoꝛũ fedum eſt.omne 2

DBe dilectione dei poſtremo quod delectare poteſt moleſtũ oꝛdinari.iõ adiũgit er oĩb⸗ virib? tnis.
et. Erẽplo huiꝰ gaudij:cuidã fratri cla ranalẽſi ad extrema deducto apparuit angelꝰ dixitqʒ ci merito deſideratꝭ vos pᷣſentiã dei.ſi cui mñ innotuiſſet qᷓ;tũ vos ipe diligat q; deſiderant᷑ expectet longe eruẽtioꝛi ad eius amoꝛẽ ꝓperaret affe ctn. Merito ergo tã ꝓpt bona nature qᷓ; ge ⁊ gloꝛie deum debemus amare. CMHe ↄcluñones magniſice diie ⁊ ciues dilecti ĩ ſacro euãgelio hodierno deno⸗ tãtur.qð i tres partes diuidit. Qm̃ipů parte põit᷑ affectio boni ↄſiderati pñtia- liter ꝑ viſũj oculoꝝ:p quos.ſ.bona natu re vidẽtur:qbus ad amandũ deũ induci mus: bti oculi ꝛc. In ßa pte ponit᷑ affe ctio pᷣmij deſiderati apparẽter ꝑ amoꝛẽ pᷣceptoꝝ p que.¶.bona gratie acquirunt᷑ abus ad amãdũ deũ iducimur ibi. Et ecce qdã ⁊c. In 3 pte ponit perſectio
Debet ergo dens amari a nobis iſtis tribꝰ modis Fᷣm iſtã expoſitionẽ. ᷣm po tẽtiã vegetatiuã. ſᷣm potẽtiã ſenſitiuam. hᷣm potẽtiã itellectinã. ita vt oia q̃ ſtĩ coꝛ de hois dẽtur ip̃i deo. Erẽplo dauid di centis ĩ pᷣs.In toto coꝛde.mex.te ne.re. me'a man.tuis. Vñ legit ꝙ ſemel qdaʒ a diabolo veratꝰ dirit cuidã ip̃m iterro gãti ꝙ magis oibus placent deo tria.ſ. Luna vacha.ſol.? manicũ rote.q cum iſte nõ itelligeret qd erpoſtiõe poꝛtarẽt adiurãdo iterũ iterroganit de expoſitio- ne. Et ille dirit. Lnna vacua ẽ vt vnũ .ſol ẽ ſicut ynũ. o. Manicuʒ rote ẽ ſiẽ r. Iſte tres littere ſunul iuncte efficiunt illã dictionẽ coꝛ. Et hoc eſt qð deo ma⸗ gis placet. vñj ip̃e vicit ꝓner.iʒ. Fili mi bᷣbe coꝛ tuũ mihi. Sic faciebat danid di cẽs ip̃s. Coꝛ meũ ⁊ ca.m.ex.i.d.vinũ.
mãdati cõſeruati vtiliter.ſ.p quod dan CSecũdo mõ põt exponi hoc pᷣceptũ ſic
tur bona gloꝛie qbus ad amãdũ deñ in⸗ ducimur ibi. At ille dixit. Et vt clarius hec pateãt videamꝰ hyſtoꝛiã. ecla rate hyſtoꝛie fructꝰerit amoꝛ dei.de quo amoꝛe loquẽdo tres ꝓcluſiones cuʒ tri⸗ bus dubijs declarabimꝰ. Quarũ pꝛima declarabit hꝰ pᷣcepti diiaʒ.⁊ declara- bit huiꝰ ſufficiẽtiã.ʒꝰ declarabit huiꝰpo tentiã. His tribus declaratis erit finis. C Cõcluſio ig pᷣma ſit talis in oꝛdine ꝙ hoc pᷣceptũ triplicit põt exponi hᷣm trẽs varias expoſitiões ſicut bene declarant Zler. de. A.⁊ Jaco. ð alexãdria. Vno mõ c. IMð ꝓpter gradũ nobilẽ quẽ te⸗ net i rebus hʒ ide vnutẽ vegetatiuq que ꝓhꝛie viget ĩ coꝛde. vtutẽ ſenſitiuã q̃ vi⸗ eti aia. Vñ aiatũ ab aiato ꝓpe digno cit ſenſu.hʒ ẽt vtutẽ rõnalẽ ⁊ itellectiuã qͥ viget in mente.⁊ qm̃ quicqd viuimns qcqd ſentimus qcqd itelligimus ad dei amoꝛẽ oꝛdinare?⁊ referre debemꝰ.ideo dicitur. Diliges d. d.t.ex.t.c.t.⁊ ex.t.a. t.⁊ exto. menic t. Verum qm̃ oœẽs iſte vmtes ſilcollecte debẽt virilit ad denʒ
vt p totũ coꝛ penes qð reſidet appetitus rei deſiderabilis itelligatur deꝰ ſic ama⸗ ri ab hoie vtĩ eo ñ remaneat amoꝛ aua ricie ad res tẽpoꝛales. Mer totam aiaʒ apud quã reſidet Zcupiſcibilis virtꝰ ad delectabilia itelligat᷑ dei amoꝛ ſic occu-⸗ pare aiam vt nulli pꝛaue delectatiõi re linquatur locus. er totã mentẽ apud quã reſidet quedã elenatio hois ſup ſe i⸗ telligatur dei amoꝛ ſic deſiderari ab ho mie vt in ip̃o ſolo totaliter gloꝛietur vt ſic ꝑ totũ coꝛ excludat anaricia amando deũ ſup oẽs res tẽpoꝛales.ſſder totã ani mã cõcupiſcẽtia carnis amãdo deũ ſup oẽs creaturas. er totã mẽ̃tẽ ſupbia ⁊ vana gloꝛia amãdo deũ ſup oẽs hono⸗ res. Et hec expoſitio iſinuatur in dictis ſctĩ maximi ep̃i ſub his vᷣbis. um bac igitur itẽtiõe trinã ad deñ dilectionẽ lex ptractat vt euellat nos a terrena mundi habitudine qua reſpicitur ad poſſeſſio⸗ nes.ad gloꝛiã.⁊ ad voluptates.in qbus
⁊ tẽtatus eſt xp̃s. qꝛ ᷣm apoſtolũ Jo.⁊⸗
ca. Oẽ qð ẽ ĩmũdo cõcupiſcẽtia carnis

Manobts it oiüſnitum. unäſtic odnin Au chidjᷣmitn Pucendenin Woſtöepomit gauit deerpolii, vMatwmi Aiaz wriſi u unce efſcihn mu⸗ pu. Jiimi Cſlcichai dauidd — hocheeptſt öreidctappetns gaur de lcam⸗ Perwiam aiz piſcibils vin ad vi amoꝛ ſic occu⸗ aue delecaübire wäwet ayud vauo Hois ſüpſei⸗ edehderanabho uler goien üaaridaaman uules. Perwinn mismido deſ wimtt ſupbun o deſu oes bon doiinnumr in dii b i.Lumhe ʒl dei diecini nes aun picr aioli wuh ufnoüſ
eſt ⁊ cõcupiſcẽtia.oculoꝝ ⁊ ſupbia vite.
¶ Tertio mõ põt exponi illud pᷣceptum
ſic. Ex toto coꝛde.i.toto itellectu ſine er roꝛc.ex tota aia.i.ex tota voluntate ſine Idictione.ex tota mẽte.i. ex tota memo ria ſine obliuione. Ex oibus aũt viribꝰ
additur ad expꝛimẽdũ vniuerſalẽ cona
tũ quo ⁊ iterius ⁊ exteriꝰ ðᷣbemꝰad amo rẽ dei ferri.gꝰ tribꝰ nris potẽtijs diligẽ⸗ dus ẽ deus vʒ itellectu.volũtate. ⁊ me⸗ moꝛia. qbus deſignãtur tres noſtre affe ctiones. er pᷣmã affectionẽ itellectus debemꝰ ſubingari fidei ad credẽduʒ oia q̃ dicũtur de deo in ſcripiura. Mer ß̃aʒ affectionẽ volũtatis debenꝰ velle oia qᷓ vult deꝰ ⁊ cõtẽtari ĩ oibꝰ q̃ deus facit· Per tertiã affectionẽ memoꝛie debemꝰ habere memoꝛiã oinʒ opnz dñi. Et iſta expoſitio trahitur ex verbis anguſtini.
CSʒ iu hãc ꝓcluſionẽ ĩ qua viſa ẽ diia
expolitiõis huiꝰ pᷣcepti q̃rit᷑ g ſunt q ſpi⸗ ritualit ʒ hoc p̃ceptũ peccant? Adqð re ſpõdetur ꝙ tres maneries hominũ re⸗
periũtur q3ᷓ hoc pᷣceptũ faciũt. Quorũ vna pars ſeu maneries peccat pᷣmaʒ
ptẽ hniꝰ pᷣcepti q̃ eſt. Diligere deũ ex 10
to coꝛde. Alia 3 ßᷣam ptẽq̃ eſt. Biligere deñũ ex tota aia. Zlia ʒ tertiã ptẽ que ẽ. Biligere deñ ex tota mẽte. C Cõtra pii mã ptẽ faciũt peſſimi icãtatoꝛes ⁊ peſſi⸗ me icãtatrices ꝗ toto itellectu ſoꝛtilegijs ⁊icãtationibus itendũt q̃ ᷣm aug fieri nõ poſſunt.cũ aliqð pactũ cũ diabolo cd trahãt. Vñ apoꝰ pᷣme ad coꝛ. io. Wolo vos fieri ſocios demonioꝛũ. Et etiã iſã ptẽ huiꝰ pᷣcepti faciũt q obſeruãt ſi⸗ gna. ⁊ ꝗ ponãt cartas i collo.⁊ ꝗobſer⸗ hant lunã plenã ⁊ hniuſmodi. Oẽsq ta lia faciũt peccant moꝛtaliter ᷓ quos di⸗
cit apoꝰ ad collo.ʒ. Oẽ quodcũqʒ faci
tis ĩ verbo aut ĩ ope. oĩa in noie dñi nñi Jeſu xpi facite. g̃as agentes deo pri per ipᷣm. ¶õtra ßam partẽ peccãt auari. vſurari.raptoꝛes.⁊ lninſmodi.qui to⸗ tã volũtatẽ ⁊ totũ amoꝛẽ ponũt circa pe
SermoAL.
cuniã qʒ tales efficiũtur potius amato⸗
res idoloꝛũ qᷓ; dei:ga auaritia Fm apo-⸗
ad colo.ʒꝰeſt idoloꝝ ſeruitus.3ᷓ quos di
cit augꝰ. Video vos ſic amare pecuniã vt inbẽte amoꝛe pecnnie laboꝛes ſuſci⸗
piatis. Jeinnia tolcretis.mare trãſeatis. ventis ⁊ fluctibꝰ vos expõatis. Et In⸗
no.de mißia cõditiõis humane loquẽs hoc viciũ dãnãs ait. Quã muitos ſedu xit cupiditas.qᷓ;plures ꝓdidit auaritia. Pꝛimo balaã aſella redarguit. ⁊ pedeʒ ſedẽtis attrinit.qꝛ captus cupidie ꝓmiſ⸗ ſoꝛũ diſpoſuerat maledicere iſraeli. A- chã populꝰ lapidanit qa mulit argentũ ⁊
anrũ de anathemate iericho. Waboth
interẽptus eſt vt achab eius vineã poſ ſideret. Wiezʒi lepꝛa pfunditur quia pe⸗ tijt ⁊ recepit veſtes ſub noie heliſei. Ju das laqueo ſe Inſpẽdit. qꝛ tradidit pᷣm. Ananiã ⁊ ſaphirã ſubitanea moꝛs ex⸗ tinrit qꝛ de pᷣcio agri defraudaueft apo ſtolũ. Ndiſicanit cyrus munitionẽ ſuã ⁊ coaceruauit aurũ ⁊ argẽtũ quaſi lutum platearũ.ſʒ ecce dñs poſſedit eũ ⁊ pcuſſit foꝛtitudinẽ eiꝰ. eccãt ẽtĩ hoc qui co lũt dños ſuos tãqᷓ; deos. ⁊ amãt vxoꝛeʒ
⁊ filios ⁊ parentes vltra moduʒ:ᷓ quos
loquitur apoꝰ ad ro z. Mutauerũt glo riã ĩcoꝛꝛuptibilis dei i ſilitudinẽ imagis
conuptibilis hoĩs ⁊ volncrũ? quadiu pedũ⁊ ſerpẽtũ. ꝓpter qð tradidit illos dens i deſideria coꝛdis eoꝝ i imũditiãvt
cõtumelijs afficiãt coꝛpoꝛa ſna ĩ ſemet
ipᷣis. Qui cõmutanerũt gloꝛiã̃ dei ĩimen daciũ ⁊ coluerũt? ſeruierũt creature po tins qᷓ; creatoꝛi qui ẽ deus bnidictus ĩ ſe⸗ cula amẽ.õ ergo ſic faciendũ ẽ.ſð ob ſequiũ noſtrũ ⁊ amoꝛ noſter erga deum ſemp dirigat.ſicut rõ dictat. ic pan. ad ro.i⁊ dicit.Rõnabile obſequiũ vrz. ¶Cõtra ttiã partẽ huius pᷣcepti faciunt
g nolunt recoꝛdari pᷣteritoꝛũ peccatoꝝ?
futuroꝝ ſupplicioꝝ.ſ tota eoꝝ cogitatio
cõſnmitur ĩ eoꝛũ amoꝛe ꝓpꝛio. nõ ſolnʒ
amãtes patrẽ ⁊ matrẽ ⁊ alios attinẽtes
P 3

Se dilectione dei
vltra debitũ:cõtra quos dñs dic̃ ¶Mat. io. Qui amat patrẽ ⁊c̃. vñ iſti tales nõ ſunt digni vt diligãtur a dño.qꝛ ſiẽ ipſe dicit APath. io. Qni nõ accipit cruceʒ wã ſequitur me nõ eſt me dignus. ſcd ſunt tales digni moꝛte. Vñ pau.ad ro. 8. Si hm carnem vixeritis moꝛiemini. Et hec de pᷣma parte ſuſficiãt. Won cnſio ⁊ fit talis. ꝙ hoc pᷣceptũ eñ ſuffi ciẽs ad verã caritatẽ habẽdã. IRõ hui eſt. qꝛ illa ſola ſunt ex caritate diligenda q̃ poſſunt participare ſelicitatẽ etẽrnaʒ. vel ipaʒ habere p eſſentiã.cuiꝰrõ ad pᷣ⸗ ſens põt reddi ex hoc qð dicitur ab apo ſtolo pme ad coꝛ.iʒ. Caritas nũqᷓ; exci dit. Si aũt habitus ẽ ꝓpetuns ⁊ fauoꝛa bilis rõ eoꝝ reſpectu quoꝝ ẽ habitus dʒ te ppetua.qa ergo caritas ppetuitatem hʒ:⁊ diligibilia ex ip̃a debẽt hoc hie ꝙœ oꝛdinabilia ſint ad etnitatẽ ĩ qua poſſint pcipe illud bonũ qð pᷣmo caritas reſpi cit ficut rõ̃nẽ pᷣmã diligibilis.talia anteʒ nõ ſunt niñtria.ſ.deꝰ ꝗ hʒ bonñ iludp eſſentiã. ⁊ ipe hõ qui diligit. ⁊ quãtũ ad aiaʒ pncipaliter. ⁊ ðindẽ qᷓ;tũ ad coꝛpꝰ qñ erit factũ icoꝛꝛuptibile.ʒꝰ ille q poteſt participare cũeo illud bonũ.i.ꝓłimus. Et qm̃ ſub p̃cepto dilectiõis dei eſt ſuffi ciens rõ ad caritatẽ habẽdã. hinc eſt qð di dath. ⁊2. Biliges. d. d.t. ex to.c. t.⁊ ex.to. men.t ⁊ ex.i. a.t. Moc ẽ̃ maxi mũ ⁊ pᷣmũ mãdatũ.⁊ vãt ſile ẽ hnic. Di liges ꝓrimũ tuũ.ſ.t.i.In his duobꝰmã datis tota ler pẽdet ⁊ꝓphete. ¶ Sʒ hic vidẽdũ ẽ qũo oꝛdinentur oia pᷣcepta ad
dilectionẽ dei ⁊ ꝓximi. Ad quod ſcien-
dũ ꝙ pᷣcepta decalogi ſunt decẽ: quoꝛuʒ tria qͥĩ pᷣma tabula cõtinẽtur ptinẽt ad dilectionẽ dei ⁊ ifoꝛmãt ad fidẽ qua ðᷣcã dicũtur excellẽtioꝛa. ¶ Et iſtoꝝ triũ pꝛi mũ ẽ nõ habebis deos alienos.i.me ſo⸗ lũ habebis vuʒ.⁊ iſtud pꝛcceptũ expꝛimi tur per pᷣmã particulã poſitã ipᷣcepto ð dilectione ði.. Er toto coꝛde.oc pꝛe ceptũ trãſgreditur quiſquis aligd diligit
pluſq; duz. Vnde hieroꝰ. Quod eniꝗ q; colit et veneratur: hoc illi pꝛo ðᷣo eſt.
Vnde ⁊ auarus pecuniaʒ et luxurioſus carnis delectationẽ.⁊ guloſus ventrem cõſtiuũt ſibi deũ. Hinc paulꝰ de iſts lo quit ad philipẽſes.c.z. Quoꝛũ deꝰ vẽ ter eſt. Et Ber. ait. qᷓ; deñ diligit ipius ac idolatra eẽ cõuin cit. colens ⁊ ßᷣuiẽs creature potiꝰ qᷓ; crea toꝛi.¶ Secũdũ pᷣceptũ eſt. õ aſſumes nomẽè dei tui ĩ vanũ. Moc pᷣceptũ obli⸗ gat oẽs ⁊ retrahit a mẽdacio ⁊ piurio et blaſphemia. Vñ rñdet ⁊ mõ diligẽdi quodẽ.Ex tota aia. Et põt ſic exponi. Võ aſſumes ⁊c̃. Mõð vilipẽdas dei fili ad te miſſũ ⁊ ꝓ ſalute tua ꝓpꝛia icarna- tũ. quaſi dicat ſicut adoꝛas deũ pꝛo eo ꝙ catus es.ita adoꝛaꝓ eo ꝙ redẽptꝰ es. Nõð. n.minꝰꝓtulit:cuʒ redemit.qᷓ; cum creauit. Prauiter.n.peccãt heretici fal ſa ſentiẽdo de filio dei ⁊ ẽt blaſphemi ſi⸗ cut dictũ ẽ. Vñ augꝰ. Peius ẽ blaſphe
mare qᷓ;; pinrare.qa periurãdo falſe rci
adhibetur teſtis deus. blaſphemãdo de ipᷣo falſa dicũtur. ¶ Tertiũ pᷣceptuʒ eſt. memẽto vt diẽ ſabbati ſanctiſices.quod rñdet 3? parti.ſ.ex tota mẽte.i quo pꝛeci pitur ges ab opibus malis. Sabbata ergo ſanctificat qui a ſeruitute peccati
vacat. magis aũt ꝗ amoꝛe cõtẽplatiis
quieſcit ab erercitio opis ⁊ actionis exte rioꝛis. hoc ẽ ſabbatũ peccatoꝛis p quod pueni ad ſabbatũ eternitatis. nde ad hebꝛe. 4 dicitur. Relinquit᷑ ſabbatiſſi⸗ mus populo dei. Augꝰ. Sabbatiſſimꝰ plene quietis functio ⁊ iocũditas.di eni pfecte vacabimus gr̃a maioꝛe refecti? deo pleni.? ſciemus pfecte ga ipe ẽ deꝰ. ibi vacabimus ⁊ videbimus.amabimꝰ ⁊ laudabimꝰ. videbimꝰ ad cognitionẽ imutabilis veritatis amabimꝰ aq dile⸗ ctionẽ ſumme bonitatis.laudabimꝰ ad appꝛehenſionẽ ineffabilis eternitatis. ¶ Septẽ alia pᷣcepta ſunt ſecũde tabule
ꝑtinentia ad dilectionẽ ꝓximi. Etᷣmũ
niſqs plꝰ mũdnʒ

iiuchꝛpinc
42 m digi
pö iceuponi.
upedus da jiů
Ppiuicma⸗ s deüpocog opredippes. ndemt. qᷓ;m eecitheriſa
tädaphemii⸗ Pausẽdlaphe
criurido falen buphemitode
mpnzci.
niſces quod
nit. iquoprci is. Sabbau wiwe peccai
o cöiipiöis
S* aconis ne ecdispquod nius Wnea inqui ſbbaiſi⸗
F. Sbbuiſim ſochius. di eni
amat rejcit
bimusamabin“
m ulcognint amadim aq dil⸗ dis. Uulabim'd
ncieutu
wiprini Lln
piinet ad patrẽ earnalẽ ſicutĩ pꝛima ta⸗ dula pꝛimũ ad deũ patrem.vt pꝛincipij dignitas honoꝛetur.vñ dicitur ero.⁊o. Honoꝛa pa.t.⁊ ma.t.ſ.obediẽdo.⁊ re⸗ uerentiaʒ erhibendo.e quãtuʒ facultas ſuppetit adinuãdo. Iũ ilud. Mat.y.
SDia q̃cũqʒ vnltis vt faciant vobis ho⸗
mies:⁊vos facite illis. Etp patrẽ? ma trẽ itelligũtur oẽts illi qbus honoꝛẽ? be⸗ neficiũ tenemur ipẽdere. Et obſeruãti⸗ bus hoc pᷣceptũ ꝓmittit᷑ ꝑ pau.i.ad thi, qjrto. dnplex bonũ ſic dicẽteʒ. Pietas ad cia vtilis ẽ ꝓmiſſiones habẽs vite que nũc eſt ⁊ future. Nõ obſernãtibus vero cõminat᷑ diis deutero.⁊i.d. Si genne rit hõ filiũ cõtumacẽ ⁊ ꝓteruũ q nõ au⸗
diat patris ac matris iperiũ ⁊ coercitus
obedire cõtẽpſerit.appꝛehẽdent eñũ ⁊ du cent ad fenioꝛes ciuitaris illiꝰ et dicent. Filius nñ iſte ꝓteruus et cõtnmar ẽ.mo
nita nr̃a audire cõtẽnit.comeſſationibꝰ
vacat et luxurie atq; cõuiuijs. lapidibꝰ
eñ obꝛnet populus ciuitatis ⁊ moꝛietur.
Eᷓ di bonis. honoꝛa patrem tuñũ? ma trẽ tuã vt ſis lõgenns ſup tram.ibidẽ.j. ca.¶ Secũdũ pᷣceptũ ẽ. Mõ occides.ſ. mann vel coꝛde odiendo ſine cõſentiẽ do:ſub quo pᷣcepto ẽt intelligit iſontima nů violentã nõ iſeras. nec vite anxilinʒ
ſubtrahas:cui potes ⁊ debes dare. Ju⸗
der, n. qů inſte occidit nõ occidit iple:G
lex q pᷣcipit ero.⁊x. AMaleficos nõ pa- tieris viuere ad ro.⁊. Mõ ſine cã gladiũ
poꝛtat. Silr qui vi vim repellit vt dʒ? licet. qð tñ nõ eſt pfectoꝛũ: qbus dicitur.
Qui pcuſſerit te ⁊c̃. Sʒ gia defenſionis
vel cõmunitionis poflmit offẽdere. Cð grue fatis pᷣceptũ hoc ad pᷣcedens ſcquit vt cui longa vita ꝓmittit alienã vitam extingnerẽ vereatur. ¶ Tertiũ p̃ceptũ ẽ non mechaberis.i.nõ miſcearis alicui excepto federe eõingali. Vñ thob. 4 di citur. Attende tibi fili mi ab oi foꝛnica tione. ⁊ pᷣter vroꝛẽ tuã nñqᷓ; patiaris cri men ſcire. Hoc pᷣceptum ptinet ad coꝛ⸗
Sermo. XI.
ti6. reptionẽ vite ꝓpꝛie. iuftũ ẽ vt in bacvi ta coꝛuptionẽ ſibi caueat ꝗi patria vi⸗ tã inconnptã expectat.ſapiẽ.⁊ Incoꝛ⸗ ruptio facitte eſſt ꝓrimũ deo. Qnar tů pᷣcepiũ ẽ. Mõ furtũ facues in quo etiã pꝛohibetur rapina.hoc pertinet ad inte gritatem pꝛorimi vt ex ſuperisi mãda- to vitam illius per actã violentiam nõ oppꝛimit ita p hor per fraudem occul⸗ tam in his que ad vſum viuendi data ſunt ei non noceat⁊ ji nocnit reſtiuat. Vnde ʒachens dicit Lnce.io. Et ſi ali
quid defraudani reddo quadruplum. ¶ Quintum pꝛeceptum eſt. Mõ falſuʒ te ſtimonium dices.i.nocentibus?⁊ nocere
volentibus atteſtatione firmamentum
pꝛeſtare non audeas. pꝛouer.i9. Falſns teſtis non erit ipunitus. in atteſtatione falſa multa mala occurrunt. Pꝛimuʒ
eſt mendacium ſapiẽ.i. Os qui menti
occidit aiam. Secũcũ ẽ conuptio veri tatis. Vnde anſelmus. Mequaq; poteſt velle mentiri voluntas niſ iqua coꝛu-⸗
pta eſt veritas. Tertium eſt qꝛ nomen
dei adducit in teſtimonium falſitatis. Qnartum qa iudicem decipit. Quin tum quia pꝛoximum ledit.¶ Sextũ pꝛe ceptum ẽ.Wõ concupiſces vxoꝛem pꝛo ximi tui.i.vt non habeas voluntatem
mechandi. ¶ Septimuʒ pꝛeceptum eſt- non concupiſces rẽ pꝛorimi tni. In his duobus ſpecialibꝰ pꝛeceptis cohibetu
volnntas.quia dinitie ⁊ luxuria delecta biles ſnnt nature conupte.⁊ ideo valde
alliciunt appetitum. Secus eſt de bomi cidio quod honẽdum eſt hnmane natu⸗ re.⁊ ideo nõ ini neceſſe volnntatem oc
cidendi pꝛohibere. Ex hoc patet quo⸗
modo omnia pꝛecepta continentur in dilectione dei ⁊ pꝛoximi: de qua eſt ſer⸗
mo pꝛeſens. Et hec ſufficiant ve ſecun
da parte huius ſermonis. C Concluſio tertia ſit talis ꝙ licet hoc pꝛecepiũipꝛe ſenti vita habeat inchoationem in ali
vunbadebi icionẽ. Cſ hut

De dilectione dei
concluſionis intelligẽtia notandũ.qꝛv impoſſibile ꝙ ſic hõ feratur ĩ deũ.ſ.toto coꝛde ⁊ẽ. Et iõ hoe tripliciter põt decla rari. ſſpꝛimo mõqꝛ aliqd pᷣcipit᷑ vt qñ pᷣcipitur ipleatur.aliqi vt deſideret bõ eſſe in fratu in quo iliud poſſit implere.⁊ ſic eſt de iſto pꝛecepto: Scðo mõð põt ſic declarari. Wã aligd pᷣcipit᷑ vt oi tẽpoꝛe obſeruetur.ſicut ſunt ea que pᷣcipiuntur in pᷣceptis negatiuis.aliud aũt pᷣcipitur vt ꝓ loco ⁊ tẽpoꝛe obſeruetur: ſicut ea que pᷣcipiũtur i pᷣceptis affirmatinis.qꝛ ergo hoc p̃ceptũ eſt affirmatiuũ.ideo eiꝰ obſernãtia dz ſic itelligi.ſ.vt ꝓ oĩ eo qð põt cogitare.vel aia deſiderare.vłmẽs recoꝛdarivel vires opari dei dilectio nõ deſeratur. Tertio mõ ſic p̃t declarari. vt homo hic conetur inchoatine ipſum pficere.⁊ ea que impediũt eins ipletionẽ ſtudeat a ſe abdicare.⁊ adintoꝛia ꝓ poſ ſe habere ꝓcurare. ¶ Sed hic querẽdũ eſt que ſunt adintoꝛia vtilia ad talẽ amo rem habendũ. Ad qð rñdetur ꝙʒ ſex ſůt in deo que monent nos ad ipſuʒ diligẽ duz. C ꝛimũ eſt pulchꝛũ. Mã F̃m dio nyſium. Omnia pulchũ ⁊ bonñ deſide rant. In vpᷣo aũt eſt ſũma pulchꝛitudo.⁊ ideo ei ſůme diligendus. Vñ vauid in p̃s. Specioſus foꝛ.pᷣ filijs ho.⁊ ſap̃.o.di Candoꝛ lucis eterne: ⁊ ſpeculũ ñine ma cula:⁊ imago bonitatis illiꝰ. Et aug.ili. de libero arbi. Tanta ẽ pulchꝛitudo in ſtitic.tanta iucunditas lucis eterne.vt ſi nõ liceret in ea amplius vinere qᷓ; vnius diei mora.pp hoc ſolũ inumerabiles an ni huiꝰ vite pleni delitijs ⁊ circũfluentia bonoꝝ tẽpoꝛaliũ recte meritoq; ↄtẽne⸗ rẽtur. C Scðʒ quod mouet nos aq dili⸗ gẽdũ deñ ẽ.bonũj. Tug.de trinitate. Cũ iſta nõ diligãtur niſi quia bona ſunt:pn deat iliis inherendo non amare bonnʒ ipſum vnde bõa ſũt. Et dama.ait. Mo nus?⁊ oĩbonus: ⁊ ſupbonns dominus ⁊ totum ens bonitatis ꝓp ſupabũdãtes diuitias ſue bonitatis nõ ſuſtinnit ſe ſolũ
eſe bonnm.i.ſii ipſius namraʒ a nulio
participatã. Iſta auctoꝛitas eſt cũ diligẽ tia erponẽda.hõ ſanctus ẽ bonꝰ.ſed nõ omnibonꝰ.i.ex oĩ pte.qꝛ mltos hʒ deſe ctus. Angelus ẽ bonꝰ: ⁊ oibonꝰ.ſed nõ ſupbonus.qꝛ hʒ ſupꝛa ſe bonitatẽ dini⸗ nã. oies ⁊ angeli ſũt boni.ſed nõ ſunt totũ ens bõitatis. qꝛ nõ ſũt bõi p eẽntiã. nã eoꝝ bonitas ẽ accidẽtals.qꝛ pñt eaʒ
amittẽ.⁊ ti ip̃i erũt bõitate ĩ eis ñ exñte.
in deo eſt bonitas eſſentialuer. Cʒ qð monet ad diligendũ deñ eſi honeſtum. Eſt enĩ honeſtũ qð nos ſua vi attrahu ⁊ ſua delectatõe nos allicit. Sic deus qẽ ſfũme honeſtꝰ ſap̃.y. Innumerabilis ho
neſtas ꝑ manꝰillius trahit nos ſub tripli ci exemplo ᷣm ang. Mꝛimo ſicut ouis
trahitur ad oñſionẽ rami viridis. vnde dauid i pᷣs. Sitinit aĩa mea ad deũ. ⁊⸗ ſicut puer trahitur ad onſionẽ nucis.ſic deus trahit ad dulcedinem gle celeſtis. Mux hʒ duꝝ coꝛticẽ.intus vo ẽ nucleus
Ita patria celeſtis duꝝ hz er̃ coꝛticẽ pe⸗
nitẽtie. Hinc di Mat. 4. igite pniaʒ.
ecce coꝛtex.intus vo eſt nucleus viſionis
dei. Hinc eſt ꝙ di poſt. Appꝛopinqᷓbit eni re.ce. 3ꝰ trahit ſicut pelliparius tra hit emptoꝛẽ p oñſionẽ pelliũ. ñ danid inps. Extẽdens celũ ſicut pellẽ. CM qð mouet nos ad diligẽdũ deñ eſt imui tudo.eccli.iz. Oẽ aial appetit ſibi ſile. Inter nos? deuz ẽ maxima ſilitudo.qa
carnẽ aſſumpſit ad phi.⁊ꝰ. In ſiluudinẽ
hoinzʒ facius.ixp̃o ⁊ i nobis ẽ imago dei ſed aliter ⁊ aliter. imago eni regis aliter eſt in filio ⁊ aliter in nůmo.ynqð monct nos ad diligẽdũ deñ eſt vtile. hõ diligit amicũ pp vtile.a vpᷣo nos recipimꝰvtili tatẽ ſemp nos enſtodit. Vñ dauid in pᷣs
Vuſtodit dñs.o.dſ. Con ⁊ vltimnʒ qð
mouet nos ad diligẽdum deñ ẽ delecta bile qð figuratur inz? Re.iy. vbi dicit
ꝙ deus paſcebat helyã̃ mittẽs ei carnes
veſpe? mane:⁊ bibebat de toꝛẽte.tãdẽ deus ſubtraxit ꝙ vix potuit hie panem
nicht ſunme ſet Lois Vic eis Dicf bwoh en zöhn ß cie unt thnt ſben. hch iii

5
wisunr
uch waitowi bugnlosh ohteidow leih ihn ſt boniun dil Aübniſin⸗ i nöüöp ehi
nuiltusgi 3
tichjai, scuum n docihwncn gdhosn vin oqlic. Sudc 7.nnumenbish Strabinositn 6. Prmoſcho eamviriis w ameaad dei. 2 rad ofſonkmci ünemgie ui cinns winnc durtzeiconiſe⸗
Pu3grpi C
ve nuceusvjons o. Ippwpinb ſtpeliparis tra pelli. U dari ühmpcl. C igich dech imi v appaſpiſit. mamaſldog 1ooi.Jhhlmän tinobbeimagn mago uiregisain nnino. qön dcůctvi. ho di roesrcpim dI.Co*VMn
ginntut ruz'Rhwi
Sermo. XLI.
ii vaquã. Habẽt igi hoies ſpũales cõſola ſicantẽ g̃aß ſcidit veſtimenta ud p do⸗ tiones iperfectas.qꝛ veſpe⁊ mane:⁊ nõ loꝛem coꝛdis. bonoꝝ operũ amiſſio. vñ in meridie. In meridie eni eſt pfectio lu Fob audita moꝛte filiox p Ventuz tẽpta s? caloꝛis⁊ ſignificat gliaʒ btõx. Nr̃a iionis qirruit a regione deſerti.i. diabo at ꝓſolatio eſt ĩ veſpe? mane in quibꝰ li.⁊ pcnſſit. ꝗ angulos domus.i. virtn- ccaloꝛ⁊ lur iperſecta. pꝛime ad cor. iʒ. tes cardinales? opp̃ſſit eos ſcidit veſti Vum venerit qð pfect eſt euacuabitur mẽta ſua.dãnatio gehẽne..4. e. qðer pte eñt. bʒ ẽt folatiũ ſpũaliũ in hoc ⁊x· Vun audiſſet ioſias vᷣba legis dñi mũdo admixtionẽ a coꝛpoꝛis coꝛruptõe ſcidit veſtimenta ſua ⁊ ait. Magna ira boc ignificat qꝛ hetyas bibebat de toꝛ⸗ dei ſuccẽſa cõtra nos.ſ.pena etnãà. er rẽte. Iſa.i. Vinum tuñ mirtũ eſt aqua. cõtritionẽ vo innenuur gra.recuperant᷑ z hʒ interruptionẽ ſolatiũ ſpũalium in bona pdita.? mitigat dei ira. Nñ greg. boc mũdo.qʒ ſepe ſubtrahutur.vt qha i.moꝛ. Spe toꝛpẽtes latnit fletibus bebat humilietur magis ⁊ feruẽtiꝰ deſi- innoteſcit. ⁊ aficta mens certins inenit dereiur.⁊ cantiꝰ cõſefuetur. Ethoc ſi· maũ qð ſecerit:⁊ reatũ ſunʒ cuiꝰ ſecura gnificatur. qꝛ dens ſubtraxit cibũ helye nõ meminit hůc in ſe cõmota depᷣhẽdit ꝙ Vix habebat panẽ ⁊ aquã. Pt ſic ex- qui neſcit lugẽ qð grauat neſcit ꝓferre pedite ſunt huiꝰ fructꝰ ptes quas ꝓmiſi qð ſublenat.vis cõpũctõis poꝛos coꝛdis mus declarãdas magnifice dñe ⁊ cines apit.⁊ pẽnas virtutũ funditcũq; ſe u dilecti quẽ obſecro qᷓ;ů in vobis erit gie dioſa mẽs de bigra vetuſtate redarguit adimplere.vt hic feruẽter bona opera alacri nouitate iuneneſcit. Exẽplũ non cum ipſo agatis.⁊ in futuro gloꝛiam ba pono.qꝛ ſunt tria ſupius poſita. C Miri beatis Amen. 2 g erſti in pctõ moꝛtaii ji ab cõ vult MMica. iz.poſt pente. ð purgatõe pci mũdariẽ neceſſaria oꝛis cõfeſſio que dʒ moꝛtalis. Sermo. XLI. ſieri cũ fletu vt ſit acceptioꝛ deo. Ratio ingrederetur ieſns huiꝰeſt. Alud eſt neceſfarium pctõꝛi ſine mðcz caſtellũ occur quo nõ põt hie veniã pctõx nec mitiga⸗ c rerũt ei decẽ viri lepꝛoſi. Ln re indicẽ iratũ.iʒ hmði eſt cõfeſſio. Igi. c·iy. Cꝛo hyꝰ ſacri ⁊ ſctĩ ¶ ñ ſeñ. epla.⁊9. Initiũ ſalutis notitia enãgeliy hiſtoꝛiali declaratõe notãdũ ꝙœ pcti.nam g peccare ſe neſcit coꝛꝛigi non tria remedia ſũt neceſſaria pfecte ſanan vult. õ qᷓ;iũ potes teipſů argue ingre tia exitẽ in pctõ moꝛtali.vʒ. le. qccuſatoꝛis pᷣmũ ptibus fůngẽ. deide ¶Coꝛdis cõtritio veniã petẽs gemitn. iudicis. noniſſime dep̃catoꝛis. xẽplnʒ ¶Oꝛis cõfeſſio cũ magno fletꝰſtrepitu. huius ponit i ſcðᷣo Re. voluminc. vbi ¶ Mefas ſolutio cũ lachtymarꝝ eritn. dicitur.iæ c.ꝙ cũ danid reß̃henſuscẽt
CBico pᷓᷣmo ꝙ exſitiiĩ pctõ moꝛtaliſi ab a hathã ꝓphã ſup exceſſum quẽ cõmiſe
eo Vult mũdarieſt nec̃ia coꝛdis cõtritio ratin vꝛiã? in vxoꝛẽ eins pcum̃ ſuuʒ hu qua emittẽs gemitꝰpetit veniã pctõꝛuʒ. militer recognoſcẽs cõfeſſus eſt.⁊ dimit Rõ huiꝰeſt. Ibi dʒ eẽ cõtritio vbi ſe plu ſum eſt ei cum diceret peccaui domino. res cãe dolẽdi.ſed in erñte in pctõ moꝛ⸗ ¶ Diri z? ꝙ erñti ĩpctðõ moꝛtali ſiab co tali ſunt tres cãe dolẽdi. Igitur. Me tres vnt mundari eſt neẽia nefas ſolutio.i. cãe ſunt defectꝰgre. ñ iegitur gen. 37. ſatiſfactio. IRõ huins eſ. Illudẽ necena
eimusun Rüben i. penites g interptatur filinsvi rium erſtiin pcrõ moꝛtali ꝑ quod eixpi
pwrpontlip
ſionis cõſiderãdo ꝓctã ſua venit ad pu- ciatur dens.pctã redimũtur.? totacõcu keñ coꝛdis ſin.⁊ nõ iueniẽs ioſeph ſigni- piſcẽtia carnisertiguit.ſed hmõien ſa

De purgatiõe pcti
tiſtactio. que cõſiſtit in ribus.ſ.i oĩone: ieinnio: ⁊ elemoſyna: qbus illa tria bo⸗ na dicta efficiũtur.igiur. Vñ leo pabã in ſermone de ieinnio dicit. Oione ꝓpi⸗ ciatio dei queritur. Zeiunio cõcupiſcen tia carnis ertingnik. Plemoſynis pctã redimũtur.ſilqʒ p oĩa dei imago reuocð tur in nobis. Srempl huiꝰ hi in ſcõo palipomenon.vbi dicitur in.33. c· P cũ manaſſes rex iuda feciſſet fatſfactioneʒ: pniaʒ muitã faciẽdo pꝛo pctõ ydolatri᷑. cum eẽt cathenis vinctus in babylonia dimiſſum eſt ei pctm̃.⁊ dis reſtiuit ſibi regnũ. ¶ Me cõcluſiões magnifice dñe ⁊ ciues cariſſimi denotant in iacro euã gelio hodierno.qð itres ples diuiditur. Qm̃ in pᷣma pte ponitur lepꝛoſoꝝ con tritio.lepꝛe.i.pcti veniã petẽdo cũ mag“ gemitu. In ſcða pte ponitur lepꝛoſoꝛũ dꝛis cõfeſſio:lepꝛã.i.pcim̃ ſacerdotibꝰ ꝓ⸗ poſito oñdẽdo ibi. Oñdite ⁊c. In tertia pte ponitur lepꝛoſi nephas ſolo debitas gias ꝑ oionẽ referẽdo ibi. An? autẽ ex üilis. Et vt clarius hec pateãt videamꝰ piſtoꝛiaʒ. ¶ Declarate hiſtoꝛie fructus erit můdatio ⁊ purgatio moꝛtalis pcii.ð qua purgatõe loquẽdo tres ↄclones cũ tribus dubijs moie ſolito declarabimꝰ. Quaꝝ pᷣmã tres rõnes declarabit Ppt
quas ꝗcũqʒ pctõ vʒ q pcið moꝛtali pur⸗
gari. Scða declarãbit alias tres.ʒ ſilt lias tres.⁊ ſic erũt rõnes nonẽ. quibus i
pctõ monali erñs debʒ ab ipſo purgari.
C Condo igitur pᷣma ſit talis in oꝛdine ꝙ exñs ipctõ moꝛtali dz ab ipſo purga⸗
ri: ꝓpter oium bonoꝝ amiſſionẽ. ꝓpter
eterne pene icurſioneʒ. pp ipſꝰpene c
s ols decoꝛ re⸗ ceſſit a te:eo gp pctm̃ ocs vtutes amniſi ſti.q eccli.g. dã Qui ivno peccauerit.ii moꝛtali pctõ. mima bona pdit.i.oẽsvir⸗ tutes. ¶ Dixi ⁊ꝙ exñs in pctõ moꝛtali dʒ ab ipſo purgari pp cterne pene icur⸗ ſionẽ. Vñ ipſe põt dicẽ illndtrenox p.
las.q.d. ita es ſcã vllis
Decdit me dñs i mann ð q nõ poteroſur
gere. qꝛ moꝛtale pcim̃ obligat ad pen à3 etnã. ¶ Diriz?ꝙ exñs i pctõ moꝛtali dʒ ſe ab ipſo purgare pp ipſiꝰpene cõmuta tionẽ.qꝛ cũ pciõꝛ ſuũ reatũ ꝓfitetur ſacer doti.ſacerdos ᷣm ſuã ptãtẽ cõmutat pe⸗
nã eternã cni obligatus eratĩ penã tẽpo
ralẽ.nã hᷣm indiciũ ſacerdotis taxãda eſt pnia delinquẽtis vt notatdentronomi. ⁊Fc.vbi di. Nꝛo mẽſura pci crit ⁊ pla gax modꝰ.⁊ talis ptãs dat᷑ ſacerdoti ex
Itute clani. Jut᷑ ið Jo.⁊0. quoꝝ remi
ſerit pctã re. eis. ⁊ quoꝝ re.re.ſt. GCSʒ aliquis poſſet hic obijcẽ dicẽdo ꝙ petõ moꝛtali jj debet eina pᷣena.q q;titas pe
ne dʒ rñcẽ qᷓ;titati culpe hm qð ocm̃eſt ſupiꝰ ðutronomij.⁊ Mꝛomẽſura pc
eri ⁊plagaꝝ modꝰ.Iʒ actio ⁊ culpa moꝛ
talis pctiẽ ipalis.ergo ꝓ actiõe tpali nõ debet᷑ etna pena inſte. Ad qð rñdetur
yᷣm noſtrum docto. alex. i⁊* 967q. ꝙ
circũſtãtia nõ fac vt pctm̃ eternaliter pu niat.ſʒ circhſtãtia iliꝰ in quẽ peccat: qui cũ ſit eternꝰ iplentibus mãdata ꝓmittit bõa etna: trãſgreſſoꝛibꝰ vo cõminat pe nã eternã vt qĩ juo eterno eternũ iudic offenderũt ĩ eieterno eternalt crucient. pt hec de p pte. Cõclo ⁊ſit talis ꝙ
etis ĩmoꝛali pctõ dʒ ſe ab ißo purga. ¶ Pꝛopter diuine gie infuſionẽ.
mntationẽ.¶ Mico pᷣmo ꝙ eris i pctõ ¶ Mꝛopter mẽtis fupbe humilitatẽ.
monali dʒ ab ipſo purgaripp oium bo noꝛů amiſſionẽ. Vñ trenoꝝ pᷣ ſcribit᷑. Egreſſus ẽ a filia ſyon ois decoꝛ eins. iia fpon eſtaia cuinſcũq; xpiani q cuʒ ꝛdidata moꝛtali pctð. ois decoꝛ eins ab eaegredit᷑. Jõ di eip hiere.. Quã vi⸗ ls facta esñimis iterãs vias tnas.ſ.ma
¶ꝛopter ipſiꝰ mẽtis iã cece illuiatõeʒ.
¶ Hico pᷣmo ꝙ exũs in moꝛtali pœõ dʒ ab ipſo purgaripp diuine gie ifuſionẽ. dom̃ eſt. n. ꝙ dno ꝗꝛia non pñit ſtare ſil. Oi igit aliqs ẽ i moꝛtali culpa.i põt eẽ
in eo gra q̃ eit culpe Zꝛia.õ dẽ ꝓuer.]⸗
NMe dimittas legẽ miis tne.i.legis diuie
vut iui uug WVMs znin pa ujia nirpt ulbüi esi ome p
znbe irge
Naſes
jnve

ls gotz dunn
um̃ ois isu dimitt
vei eccle.ſupple ꝑ pctmᷓ
wopeccani pitituo. qꝛ danid ipʒ dicit. on pnabis udächn ros bonis gambn.iinno. ¶ Miriz g anpaön erñs in pciõ moꝛtali dʒ ab ipfo purgari boeuepaein pp mẽns ſupbe hñiliaiionẽ. Mã vt ait duiludnenj Zug. ad hoc deus erigit cõſeſſionsvt ſa
uutznöpanit neth mobligaa ſu puliãt
ẽ.ad hoc dãnãt non ꝓfitentẽ. vt ſupbientẽ. Vi ſcði Ke.i⁊. quia
gsipamau dauid hũſliamsè. dicumè eia nathan pppinecn Ppbãe Miis trãſtulit pctm̃tuũ. C Biri ünagimi 3 g exnsi pctõ moꝛali dʒ ab ipfo pur- äptitcnun gari pp mẽtis illuminationẽ.nã̃ pctõꝛ ẽ
Aus eratipnih
cecus ſpũaſr loquẽdo.qꝛ ñ cognoſcit cul
cerdoisui pã ſuã.ſʒ cũ ſurgit a culpa ꝑ cõfeſſioneʒ
tnorutoennu ſacerdotis facit im cognoſcẽ q̃liter⁊q;
nurapcict tum deligt. Hint dicit Len.iz. Indiciũ
is dak ſueerue lepꝛe.i. äs dat ſaunint petebat dauid ip̃s dicẽs. Illu
Jo.⁊0.qorm
cti ad ſacerdotẽ ptinet. Hãc illu
quor re n ſC ila oculos meos ne vnqᷓ; obdoꝛmiãi
obickdiciioyyt olte.i
i moꝛtali pctõ. ¶ Sʒ hic aligs
tuet poſſet dnbitare an effectꝰmottalis cuipe apena qqᷓti enree i cupeimqdoeit ſt ſepare hoiem a quacũqʒ gra. Ad qð
omöſrant einr Fantcpah o pocöe palit
ꝙ effectus ois pcti moꝛtalis ᷣm
aiex. de aſes ĩ loco ſupius allegato. ẽ tri⸗ pler. pᷣmꝰ vocat᷑ boni coꝛruptio.⁊ꝰvoca tur a deo ſepatio.zꝰvocatur a deo elon De pᷣmo ait Jac.j. ctm̃ cũ fa
er. ie 96 9 crifucrit aggranat aiaʒ coꝛtũpendo bo
pom̃ cemalier
nnʒ gfe. We z ait Iſa.⁊9. ctã vña
dnaupeccdiniſert iter vos ⁊ deß. Be⸗ hicr.⁊. us mädaa in Eöganeit 4 me:⁊ ãbnlaneft pꝰ vditatẽ iocönu viifcicht. c g⸗ adꝓpoſit ad rectiu
emo eemü dinẽ vol
moeemal u ßm diim bona.i⁊
ũtatis tria ꝓcurrũtvti ea ſit gia di.z37.ſ.potẽtia. ha
CCůch? ſuc bitas.⁊ hius. pcnj vo coꝛrũpit hituʒ ⁊ ʒeibibohu qnodãmõ hilitatẽ:licet i totai.ſ nũqᷓ;
gie inluon.
potentiã. Toꝛrũpit ergo bonũ.i.hitum
ſupde pumilu ge.⁊ ſepat nos a deo coꝛrũpẽdo habili- nitsiccceiliꝭ ue ad acgrendã gyaʒ. ⁊ qᷓ;to magis talẽ uisumouil pabilratein amitimꝰtãto magis a deo dpouegitit dongamnr. et hec de ſcha pte. ¶ ð ozunoſi duſo tertiaẽ qia ꝙ exis imoraii pctð gare ab ipſo vp tria. pꝛopt᷑ an⸗ cõſolationẽ. pꝛopter creatoꝛis
imon uil dʒ ſe pur e zu i geloꝛum .
——
118 tĩ moꝛtale. qꝛ alit paciſficationẽ. pp creasoꝛis gloꝛificatiõ iñpõt. Et ſegt. t addat᷑ gra ca ¶
Bico pᷣmog iã eriis in pctõ moꝛtaſi dzʒ e purgare pp angldx ↄſola- tionẽ. Jagnã letitiaʒ ſci angli pcipiũt— qi petòꝛ ad pnlam cõᷣuertuur. ñ falna toꝛ luce.iy. dicit. Bandiũj eſt angtis dei ſup vno pctõᷣe pniam agente. ¶ Bico ſcðo ꝙꝙ erñs in pctõ moꝛtali dʒ ſe ab ip̃o purgare pp creatoꝛis pacificationẽ. cuʒ enim ei hõ efficiatur inimicns dei ecõtra ꝑ purgationẽ ipſins efficitur amicus.quia ſcriptũ eſt ꝓuer.iʒ. Quiti met p̃ceptuz in pace verfabitur. quia.. non offendet in aliquo peccato. ¶ Bixi tertio ⁊ vltimo ꝙ exñs ĩpci mottali dʒ ſe ab ipſo purgare ꝓpt᷑ deigloꝛificatio⸗ nem. Nam cum peccatoꝛ pcim̃ ſuũ cõfi tetur dens vtiqʒ gloꝛificatur. Mic ſcribi tur Foſue.. Wa gioꝛiaʒ deo ⁊ confitere quid feceris. Sed hic poteſt q̃ri. vtruz eris in moꝛtali culpa põtbi mereri pꝛi mãgfaʒ. Ad qð riuet᷑ ꝙ non. ꝓp qᷓttuoꝛ rõnes. ¶ Pꝛima ẽ idignitas ſtatꝰ.qꝛ ille
aei moꝛtii ẽ idignꝰoĩ bono ⁊ pane quo
veſcitur ſiẽ diẽ aug.⁊ ſiẽ diẽ iob. ʒo. Ipßᷣa vita putatur idignꝰ. ſicnt miles ꝗ dene⸗
gat ſeruitiũ regi ſuo.⁊ qð peins ẽ trãſu
git ad aduerſariũ regis nõ ſolñ eit dign ſpoliari omnibꝰ bonis.ſed etiã plecti ca pite. ¶ Scða rõ eſt qꝛ ille geñt in moꝛta li oꝛdinatur ad penã eternam.vñ mere tur traʒ.⁊ nõ poteſt per ñs mereri gra tiaʒ. Vnde ad Ro.⁊. ra ⁊ indignatio— tribulatio ⁊ anguſtia in omnẽ animam operãtis malum.]Hinc ſap̃.ij. di. Ma loꝝ amatoꝛes digni ſt moꝛte. ¶ Tertia
rõ eſ qꝛ nõ hʒ radicẽ merẽdi.ſ.caritatẽ. AMeritũ eni ẽ ſeruitiũ gratis ⁊ cñ dſcre⸗ tione ipenſum.ſʒ dñ homo ſernit digbo lo nõ b ſeruire deo:nec hie opua meri toꝛia. nde Math.y. di. Non poteſtis deo ſeruire ⁊ mãmone. Qnarta rõẽ. quia non eſt dignus per ſe venire ante faciẽ regis quẽ offendit.ſʒ ꝑ mediatoẽ põt ei recõciliari, ſict abſalð recõcilia
e
—

Se ouaritia
tus eñ dauid mediãte Joab.⁊regũ. iꝗ. c.Sic ergo pctõꝛi neceſſaria eſt oꝛo alicu
ins iuſti ſicnt factũ eſt in ſuſcitatiõe puelle
CSominica.iꝗ·poſt pentecoſten. XLII
CCCũ? auaritia
Qhath.o.qñ pater ꝓ ea rogauit. debet ergo pctõꝛ denote auquẽ ſctm̃ oꝛare vel aliquẽ bonũ exoꝛare.vt ꝓ eo apud deuʒ intercedãt. Et ſic expedite ſũt huins fru⸗ ctus partes quas ſupius pꝛomiſimus de darandas magniſice dñe ⁊ ciues dilecti quem obſecro vos ita habere in mẽte Vi a peccato purgati hic cnʒ gratia viuatis ⁊ in futuro gloꝛiam habeatis. 8
auaricia. Sermo. eri — põt duobus diis Emo ſeruire. QMath. o. cuãgelij hiſtoꝛiali declaralio
ne notãdũ ꝙ quicũq; vult ipũaliter⁊ eti am moꝛaliter viuere ꝓpter tria dz aua⸗ ritie viciũ ſpnere. ſit dei contemptiua.
¶Mec nõ⁊ ꝓrximo peſſime nociua EEtſubo ꝓpꝛio eſt derogatina. C Dico
pꝛimo ꝙ quicũq; vult ſpũaliter? moꝛali ter viuere dʒ auaricie viciuʒ ſpernere. qꝛ ipſa eſt dei ꝓtẽptina. Ratio huius ẽ. Il ind eſt ↄtẽpiinũ dei ⁊ ſibi Zꝛium quod nõð tribnit ſibi ea q̃ ſibi rõne debẽtur. imo vi talia aufert.ſeq hiꝰ eſt auaricia.igit. Nã tria debentur deo ab hominibus.ſ.fides. ſpes.⁊ amoꝛ.que p anariciã ipi hoies de negãt. De ſide poteſt hoc ſatis oñdi.qꝛ auari magis credũt diuitijs ſuis qᷓ; deo · vnde ꝓpꝛie dens auaroꝛũ ſunt diuitie pʒ apluʒ ad colo.z. Auaricia eſt idoloꝛũ ſer nitus. De ſpe etiã pʒ. qꝛ auari veſpan⸗
tes de deo.in pecunijs ſpem collocãt.vñ
Augu. de deo deſpare eſt ipem in creatu ris ponere. Amoꝛẽ inſuper a deo anari trahentes diuitijs quas plus amant Ulnʒ donãt. Hinc dicit Angu. hoc ab hoie co
litur quod pꝛe ceteris nnen
dens nos diſpenſatoꝛes terrenar
c.Q ꝛo huius ſacri? ſancti C Biri⁊.ꝙ quicũq; vult ſpũaliter viue i
rerum
nos exiſtimet hõ vt miniſtros xpi⁊ diſpe ſatoꝛes miniſterioꝝ dei. Sʒ ſᷣm ⁊ ꝓdite res auari eas ꝓditioſe ſibi appꝛopꝛiãt de um cõtẽnendo. Et de hoc loco exẽplipo nemꝰ quãdã auctoꝛitatẽ xer.ſup cant. ſermone.ʒ9.in qua erplicat᷑ pulchꝛa ſimi litudo auari q̃ talis eſt. Anaricia rotisvt hitur.ꝓ. vitioꝝ.q̃ ſunt puſillanimitas. in ⸗
pũanitas.contẽptus dei.moꝛtis oblinio. icd poꝛro inmẽta trahentia.tenacitas. ⁊ra⸗ ſ t pacitas. ⁊ his vnus auriga qui bobusp̃⸗ M. ſidet. hrii ardoꝛ. ſola quideʒ auaricia. Vgu cõducere plures nõ patitur vno conten- i l ta eſt ſeruitoꝛc. Hinc eſt qð dicit Angu. Qnarꝰ velut infernus oia denoꝛãs velle nuilum hoiem eẽvt oia ſolns poſſideret.
ſb piorei drecin ilude ti M od
uer
re ⁊ moꝛaſitèr debet auaricie vitiů ſpne· pt re. quia ipſa eſt pꝛorimo peſſime nocius. ſi vl Ratio huins. Illud eſt nociuũ ꝓximo qð lcbde ei anſert vſqʒ àd vitam.ſed hiꝰ eſt auari Ml cia. Igitur. Nã anaricia tria nocumẽn äßr ifert ꝓximo. ſua anſerẽdo. ⁊. Ms ipfum icarcerãdo. 3⸗ ipſuʒ occidendo. ſiver anaricia aufert bona ꝓri. Audi Pie au ronymũ in epla ad ruſticũ monachũ di⸗ jdiiq centẽ. Mil alind eſt anarus qᷓ; burſa pᷣn kuic cipũ.celariũ latronũ.rixa parentũ.i ybiꝰ g hoiuʒ. pꝛinceps eni ↄfreauẽter anfertpe u cunias ſubditoꝝ ⁊ eas reponit in burſap it pꝛia.ſimiliter ⁊ latro aliena furatur ꝓlẽ. Nyn Fta ⁊ anarꝰ oia conatur vrfurto aut vio po ſentia aut rira ꝓ ſe hie. Q auaricia cupi iun ditate occupet ꝓrimũ ipſuʒ incarcerãdo mic multotiẽs viſuʒ eſt ꝑ exemplũ de ꝓximo grn rõnali: ſed de irrationali pꝛoximo mulle hurjẽ fũt auctoꝛitates. vñ Jaco.dr̃. Diniie lier a vfe putrefacte ſũt.⁊ veſtimẽta veſtra à ti iceur neis comeſta ſůt. argentũ ⁊ aurũ vim emu ſe ginauit. ⁊ eoꝛnum erugo eritvobis in teſi wöind moniũ ⁊ manducabit carnes vfas qual tnirq ignis. ⁊ multotiẽs auarus icarceratvrdꝛ r⸗ Ifilios ne ad eoꝛũ petitionẽ manducare hnoc poſſint. Q auaricia occidat pʒ? ſatis da. 2
cõſtituit. ñ aplus.i.coꝛin. 4 dicit. Sic re oñdi poteſt ꝙ multi reperiunt aua⸗ An de

zwmhniſone or dei. Sʒ wn dinoſeſbi appryl Etdeboc looe outatt xzer qerlicztpuch As dzu Alumpuſilunint pus dei monqᷓ ahenna nnit us aurigaqi vla quidʒ un öpatiur won Hinc ciqð diih emusoia denoih ẽrtoia wlnspoſt
icũq; vult ſpũait
bet auarice viti
rimo peimen Und chnocupn
dvitam.ſed hidi
anaricia ria no
dimo ſua auſerit
do. 3* pltzoc
bona pri. Au
d miic monac ctanarusqᷓ; bun n rira paremj miireahiter
areponitinh
ano aena furn
cona vn pſebie. primüipluʒ ic eiperemplt
irrationaipom
ino.6 indicetur idolatra. q duo grana thuris
tlüt.e veſimn
8 ſeghi—— i ſiagn nie nõ indicet idolatra qui totů ſeruitium
um augo erin
nncücums“ ottsaumin“
eo peinit uh
ei ꝙ nuli n
dare eſurienti pauperi. vi
Sermo.CLII.
ri qui hit hoꝛrea frumẽtoplena.ccllaria vino redũdantia.⁊ iñ nolũt paruã elynã
j iſtis poteſt di
ci illnd eccli.ʒ 4. Panis egẽtiũ vita pau
perũ.qui defraudatcũ homo ſangunis eſ. Jdeo dicit. Paſce fame eſurienteʒ: ſi nõ paueris occidiſti.ipfi. n.miſeri auari nõ curãt de panpibus. ſed tm̃vt multa cõ gregẽt ⁊ cõgregata ꝓſeruent. vñi Breg. ij. moꝛa. Auarꝰ pꝛius anhelat cõcupita Cohgregare:⁊ cũ qjſi in quodã vẽtre aua ricie nlta ꝓgeſſerit:ſatiat᷑: artat᷑.qꝛ dũ an xiatur qualter acgſita cuſtodiat.ipſa eni ſatietas anguſtat:ens auari q̃ pꝛis er abundãtia requiẽ q̃fierat poſtea ad cuſto diã grauius laboꝛat.¶ Biriʒꝰ ꝙ quicũ q; vult ſplaliter viuere ac moꝛaliter dʒ guaricie vitil ſpnere quia ipſa eſt ꝓpꝛio ſubiecto derogatiua.õ huiꝰẽ.ꝓliud eſt derogatiuũ ſubiecti ꝓpꝛij qð reddit ipſũ iniquũ.ſʒ hiꝰeſt auaricia.igit᷑.iniquns.n.
eſt auarus ſibi ipſi tripliciter. ꝛimo qꝛ
ſe ipiũ vendit: vñ ſap eccl.io. de ipſo diẽ
Mic.ſ.auarus aiam ſuaʒ venalẽ hʒ imo
aiaʒ dñi quia xpᷣs aĩas redemit. vñ apo.
pᷣme ad coꝛ.o. Empti.n. eſtis pᷣcio ma⸗
gno. 2qʒꝛ ſe ſceleratũ oſidit.vñ di eccli. 9Quaro nihil ẽ ſceleſtius. 30. qꝛ ſe ſer num idoloꝛũ vt ſupꝛadictũ eſt facit. vnde Mieronymꝰad ruſticũ mõachũ. Eſtima to male pondere pctõꝛnʒ lenius alicni vi det᷑ peccare auarus qᷓ; idolatra.ſʒ nõ me
diocriter errat. Nõ.n.grauiꝰ peccat qui
duo grana thuris pꝛoijcit ſuper altare mercurij q; qui anare pecuniã cupide ⁊ iutiliter ꝓgregat. ridiculũ videt ꝙ aliqs
offert creature:que deo debuit offerre.⁊
ſue vite quod deo debuit offerre offert creature. Ad ↄfirmationem oinz dicto r Innocentiꝰ de miſeria ↄditionis hũa ne dicit. Auarus nec patiẽtibus cõpatit᷑.
hec miſeris ſubuenit vel miſeretur.ſʒ oſ⸗
fendit deñ ⁊ ꝓrimũ⁊ ſeipſũ. Nã deo de
5 tinet debita.ꝓximo denegat necenaria.ſi bi ſubtrahit oppoꝛtuna.deo igratns.pꝛo rimo impius.ſibi crudelis. viro cupido ⁊ tenaciſimo ſine rõne ẽ ſuba.⁊ hominili nido ad quid aurũ Qui ſibi neqᷓ; eſt cui bonus erit: Mõ. u.ꝓrimũ ſuũ diligit ſi⸗ cut ſe ipſuʒ quẽ inedia pimit.egeſtas con ſumit. nec deñ diligit up oia ꝗ deo pꝛe⸗ fert aurũ argentũ. CMe ↄcluſio nes magnifice dñe? cines dilecti i ſacro enangelio hodierno denotant᷑:qð in tres partes diuidiur. Qm̃ in pᷣma parte po nit auariciã eẽ cõtẽptiuã dei⁊ ſibi Z̃ꝛiaʒ. hinc eſt qð dicit. Wemo poteſt duobus dominis ſeruire. In ⁊ parte põ aua riciã eẽ ꝓximo nociuaʒ. qꝛ anarus eſt ita ſollicitus ne ſibi deficiat ꝙ nõ curat deꝓ rimo. hanc ſolliciudinẽ repᷣhendit euan geliũ vbi dicit. Ideo dico vobis ⁊c. In 3* parte ponit᷑ auariciã eẽ ſubiecto pio⸗ pꝛio nociuã ⁊ derogatiuã.qꝛ faẽ xpᷣianos eſtici paganos. Wolite ergo ſolliciti eẽ di centes quid mãducabimꝰ aut quid bibe mus aut quo opiemur.hec.n.oĩa gentes inquirũt. Et vt clariꝰ hec pateãt videa mus hiſtoꝛiã. ¶ Declarate hiſtoꝛie fru⸗ ctus eſt ad pñs vitiũ auaricie. ꝓ deteſta- tiõe cnius loquẽdo tres ꝓcluſiones ců tri bus dubijs moꝛe ſolito declarabimus. Quarũpᷣma erit de ſua gditate. ⁊ de ſua qualitate. ʒ? de ſua q́;titate. Et his declaratis erit finis. ¶ oncinſio igitur pꝛima ſit talis in oꝛdine ꝙ anaricia m tulli eſt imoderatus amoꝛ hñdi vel imo deratus amoꝛ pecunie. ¶Pꝛo cuins itel ligentia notandũ ꝙ talis imoderatio vel inoꝛdinatio dupliciter põt fieri vel acci pi.vno mõ bʒ qð opponitur inſticie.⁊ ſic
ex genere ſuo eſt peccatj moꝛtale.⁊ ſice ad
auariciã ꝑtinet ꝙ aliqnis iniuſte capiat vel retineat res ꝗlienas:qð ptinet ad ra⸗ pinã vljurtũ q̃ ſũt pctã moꝛtalia. In hoc ti auaricie genere ꝓtingit eẽ veniale pec catũ pp ipfectionẽ actꝰ. Alio mõ põt ac
cipi auarcia ᷣm qð opponi liberalitati.

Be auaricia
⁊ßm hoc ipoꝛtat ioꝛdinatũ amoꝛẽ dini⸗
tiaꝝ. Si ergo im̃ amoꝛ dinitiax creſcat
gperat᷑ caritati.vt ji pp diuitiarũ amo
—— ⸗
jẽ aligs nõ vereat facert 3 amoꝛeʒ dei⁊ primi.ſic eſt auaricia pctm̃ mottale. Si apt joꝛdinatio amoꝛis ihoc ʒſiſtat vt.. põ qᷓʒuis diuitias amet fupflue.nõ tñ eaꝝ amoꝛẽ pᷣfert amoꝛi diuino. vt.ſ.pꝑ diuiti
as velit aligd facer᷑ qð ſit ᷓ deñ ⁊ ꝓximũ:
ſic auarici nõ ẽ pcim̃ moꝛtale. vñ ſupil Ind.i.aq coꝛ.ʒ. Si qʒ ſupedificat ſuper hoc fũdamẽtũ lignũ fenũ ⁊ ſtipulã ⁊c̃· di
cit glo. ignñ fenũ? ſupulã ediſicat ile
gcogitat q̃ mũdi lũt qũo placeat mundo.
qð ptinet ad pctm̃ auaricie.ſʒ illt nõð pec
cat mottaliter ſed venialiter. ꝛ de codi. Mic tñ ſaluꝰ erit ſic ñ qjñ p ignẽ. ¶ Sed
qʒ hic fit mẽtio de ioꝛdinatide amons di
nitiaꝝ põt q̃ri. vtrũ diligere diuitias ⁊ q⸗ cũq;ʒ tpalia ſit pctm̃. id qð bꝛeuier ri⸗ det᷑ m ale. de. A. in ⁊*.q.ioo. ꝙ diligere tpalia triplicit᷑ põt accipi. Vno mõ m neceſſitatẽ.⁊ ſic nõẽ mulũ.imo bonũ va rijs reſpectibꝰ.ſic ſaß. Pꝛouer.0.pctit dicẽs Mẽdicitatẽ ⁊ diuitias ne dederis mihi.tribne tm̃ victui meo neceſſaria.ne
onte latiatus illiciar ad negãdũ ⁊ dicã qs
es dñs:⁊ egeſtate cõpulſus furer ⁊ piureʒ nomen dei mei. Alio mõ diligere tpalia põt accipi ſᷣm volũtatẽ vt in eis maxia? inoꝛdinata habeat vilectio. vñ Hiero⸗ nymꝰ ad nebꝛidiũ ſcribẽs ait. Oẽs diui tie de inigtate deſcẽdũt.⁊ niſi alter pdide
rit: alter ñiõ põt inenire.vñ ⁊ illa ſublata
Imniavidet mihi eẽ vᷣiſimile. diues aut ini quꝰ ant inig heres ẽ. Qð cũ legis doctoꝛ andiſſet ⁊ ferre nõ poſſet qꝛhẽbat multas dinirias. conuerſus dñs ad diſcipulos ait qᷓ; difficile diuites itrare pñt regna celoꝝ
nõ dixit ipoſſibile ſʒ difficile.licet erẽpluʒ
poſuerit ipoſſibilitatis. z mõ hm ſuper ſinitatẽ. vt ſi appetitus ſit inoꝛdinatꝰ cir ca illa. Et iſtis duobus modis eſt malũ. Et ſic itelligitur illud Zo.i.canonice.⁊ t. Molite diligere mũdũ neq; eaqͥ inmũ
do ſũt..i eis finẽ vltimũ iponẽdo:tů dij ſicile ẽ muſtũ dirit Alerã. diliger tpalia
ſine pciõ ſaltẽ veniali. Pt hec dicta de
pᷣma pte ſufficiant. C Cõcluſio ⁊ẽ de
q̃litate hniꝰ vitij q̃ taſis eſt. ꝙ hoc vitiʒ
ex ſua qualitate eſt grauiſſimũ ꝓpter.ð.
rõnes. ¶ ſoꝛima rõ eſt ꝓpter imitn diuturnitatẽ. due ſũt cãe quare iſirmitas hec eſt diuturna. Pꝛima eſt abñdantia
materie ⁊ durabilitas. Mã hniꝰ ifirmi tatis eſt ferc totus mũdus.vñ cũ difficn tate magna euacuat.⁊ durabilioꝛ eſt qᷓᷓ
mã lurnrie. Apulier. n. quã aligs amat põt vel moꝛi vel defoꝛmis fieri.⁊ ſic ceſã te cã ceſſat effectus luxurie. Sʒ terra quã amat auarus plus durabitq; ipe. hincẽ ꝙ Pieronymꝰi quadã epla dicit. Cũ ch cta vitia ſeneſcẽte hoie ſenefcãt:ſola aua ricia iuueneſcit. ¶⁊ ro eſt ꝓpter ifirmi tatis ↄtinnitatẽ.foꝛnicatoꝛ.ſemel ĩ menſe auarꝰ vero q̃ſi cõtinne laboꝛat. vñj eccl. 4. Vnns eſt ⁊ ⁊ nonhz nõ filiũ. nõ fra trẽ:⁊ tñ nõ ceſſat laboꝛare.nec ſatiantur ocnli eiꝰ dinitijs. nec recogitat dicens cni laboꝛo ⁊ fraudo aĩam meã bonis. Et⁊⸗ c.dicit. Cũcti dies eius laboꝛibus ⁊ iein⸗ nijs pleni ſunt. G 3* rõ eſt ꝓpter afflictio nem acerbã huiꝰ ifirmitaiis: affligit eniʒ nimis in hac infirmitate ſollicitudo inac quirendo.in cõſeruando.⁊ in amittendo vñ paulus.i.ad thimo.6. Qui volůt di nites feri incidunti tẽtationẽ ⁊ in laquei diaboli ⁊ deſideria multa ⁊ inutilia ⁊ no
ciua que mergunt hoies in interitum?p ditionem. Radix enim oium maloꝛum eſt cupiditas quaʒ quidã appetentes erra nerunt a fide. ⁊ inſernerunt ſe doloꝛibus multis. ¶ Quarta rõ eſt ꝓpter huins in firmitatis vninerſitatẽ.hoc.n.vitiũ nemi ni parci.nõ ſenibus.non iunenibus.non litteratis ⁊ hiꝰ. imo nec pueris. qꝛ ſeptẽ⸗ nis ⁊ minoꝛ furatur pecunias matri.vñ de poteſt dici illud qʒ ſcribit᷑ Hieremie 6. A maioꝛevſqʒ ad minoꝛẽ oẽs auaricie ſudent:⁊ apꝛopheta vſqʒ ad ſacerdotez
ncitui
erc M
s di btiemm num be irn intr
hdis d
ſcrc. jimit ſirmita na cce ech na is luto. i nſor nThob ſieconb
„ d iq iutun woculoe Mocnlo Supc rinim tpſcb idequ iat wilu Vn vybdic Mn vilet Rnnan z hirnm ſtnn mnmi umam ſcereccl ſtamen
ltase licim nluſo ws. nitrop iwpico

d. Pamacigh
bilius hi— 6 midus.vjcipi cua. t durint uler n. qu aip deſoꝛmis jieri j lumnte. Szten s durabitq;he. quadi epladicit.
Khoie ſenefcär o
Cxröct ꝓpiri foꝛnicawꝛ.ſemelin
cötinne laboꝛat vjt nonhz nöflün labozure. ner ſun het nogitatdim jum mei bonis. lius laboꝛibus:
röeſ ꝓpier af
iirmials: affig
miau ſoliciui ando ian wno6. Qum mitbutonẽ tiſt amnatinu unboiesininn rchim oium n ilappar tſewemnſt mröet ppn ibus nonin monetyu⸗
raurpemi d
nd cs inih wnt opeu i
Sermo.xLn
izo dncti facinnt dolũ. Cuinta ratio etp Inflationẽ poſumns reſtrre ad ſupbtã Pler celeſtis medici deteſtationem. vnde qne comitatur diuitias. vnde Panlus.i. Math. io. dixit. Amen dico vobis ꝙ di ad thimo.o.dicit. Dinitibus huius ſecu nes difficile intrabit regnum celoꝛum. li pꝛecipe nõ ſublime ſape. Vbi glo. Ver Et iterum dico vobis ꝙ facilius eſt ca mis diuitiarum ſupbia eſt. Acl iſtam ifia melum per foꝛamen acus tranſire qᷓ; di tionẽ poſſumus reſerre ad ventris iglu hitem intrare in Nglum celoꝛum. Hinc niez. qͥ interdũ dinitias comitatur.uli.n. pſe dñs dixit. Math.. Bti pau.ſ.qm̃ cu ſufficiebat vnum ferculuʒ cũ pauper 1p. cſt. r. ce. ¶ Serta rõeſt ꝓpter huiꝰ vi erat nõ ſuficiunt tria quando factus eſt tij ifirmitatũ dwerſitatẽ.nã varie ⁊ diner diues. Fetoꝛẽ vero anhelitus poſſumꝰ ſe ifirmitates oꝛiunt᷑ er tali vito: quarnʒ referre ad conſilia coꝛrupta que dãt ana vnã ef cecitas.vñ djs volens illumina ri familiaribns ſuis. Be ſiti vero anari re cecũ natnʒ vt hi.o.g. liniuit ocnlos plannm eſt ꝙ eſt inſatiabilis. vnde ſap. eius lnto.inſinnans eſſe cãm cecitatis lu Mꝛoner.zꝰ. Sanguiſuge due ſunt filie tum iſtoꝛ tpalium. Hoc fit figuratum dicentes. affer. affef. Sangniſuga diabo in li. Thobie.⁊.c.vbĩh ꝙ thob. cecatꝰ lus eſt ſangnineʒ peccati ſemp ſugẽs.cui eſt ſtercoꝛibꝰ irundinis calidis. Mirũüdo ſunt due filie auaricia ⁊ juxuria dicentes arula ⁊ depicta ſñgniſicat huius mũdi aſfer. affer. qꝛ ſunt inſatiabiles. vnde de ullaciaʒ que eſt quadã pulchritucine de auaricia eccledaſtici.4. Znarus non im picta ⁊ tumſuoſa.qͥ calida ſtercoꝛa ꝓijcit plebitur pecnnia. C Sed qʒ in piiti fa- ſup oculos coꝛdis.i.iſta tpalia aue exce- cta eſt mentio de inſatiabilitate auari q⸗ cantoculos hoium anaròꝛ.vñ danid in ri poſſet que eñ cauſa ꝙ anarus eſt inſa-
pᷣs. Supcecidit ignis? nõ viderũt ſoleʒ. tiabilis. Ad qð reſpondet ꝙ ſunt ratio ⁊infirmitas eii febꝛis que figurata põt nes quinq; re auarns eſt infatiabilis. eſſe ꝓ febꝛem a qua dis curauit filium re
Pꝛima rõ eſt aie capacitas vnde dicũt. guli de qua legitur Fo. 4. Auarus febꝛi⸗ Aiam dei capacẽ nihil põt iplere.qm̃ vt K anrietatẽ patitur. cnius tremoꝛẽ hz cũ ait ſap̃.ii. Tanqᷓ; momen tũ ſtatere ſic en trepidat vnde tremendũ nõ eẽt. vñ ſen. Ante deũ oꝛbis terrarũ.⁊ tãqᷓ; gutta roꝛis de ipſo dicit. Videt regẽ ⁊ extimat pꝛedo idcirco Aleran.conſiderans talem ani- nem.videt panpeʒ ⁊ extimat furẽ. Hinc me capacitatem dicebat: mundum non Iſa.minatur ſibi.⁊. dicẽs. Foꝛmido ⁊ ſufficere homini. ⁊ rõ eſ cupiditatis laqueus ⁊ fouea ſupie qui hitatoꝛ es terre infinitas. vnde ſeñ. Maturalia deſideria
3 infirmitas eſt incurnatio ad partem infinita ſunt ⁊falfa opiniõe veſcẽtia vbi q̃figurata fnit in muliere que nõ poterat deſinãt non habẽt. Ideo boetins dicebat ſurſum reſpicere. luce.iʒ. Sic anarus eſt in libꝛo ⁊* de cõſolatione. metro ⁊. Si incuruatus ad tẽpoꝛalia vt non poſſit re qᷓ;tas rapidis flatibꝰ incitus pontus ver ſpicere celeſtia.vñj danid ipᷣs. Oculos ſu os ſtatuerũt declinare in terram. 4* in
ſat urẽgs: Ant quot ſtelliferis edita nocti 1bus celo ſydera fhlget: Tãtas fũdat opes
firmitas eſt ſuffocatio. vnde Hat.iz. di
Sollicitudo iſtius ſecnli⁊ fallacia dititia
necretrahat manum pleno copia coꝛnn
Hnmanuz miſeras haud ideo genns cei Tum ſuffocat verbum. infirmitas eſt ſat fiere qnerelas. Tertia ratio eſt boni idropiſis.de qua luce.iq. Ecce homo q
vachitas. Wã bonum quodacquirit aua am idropicus erat ante ilum. Triaſũt rus ſemp habet aliquid vacuitatis vn⸗
in idropico que reperiuntur in anaro. in de cum anro? àrgenlo venit defecus flatio.ſ.ſetoꝛ anhelitus. iſatiabilis ſitis clauis⁊ ſere. vined requirit cellarium.?
1

Be auaritia
toꝛcular.⁊ ita de alijs. Minc dicit Eccle ſiaſtes.j. Vbi multe opes ⁊ multi qui co medũt eas. Et ſeñ. Aitera cupiditas ex ſine alteriꝰtrabit᷑. Et glo.qͥdã dicit. Qui pecnniã appetit cupere cupit. Quarta rõ eſt diſſimilitudinis. Cupiditas.n.aie eſt appetitus ſpũalis.pecunia eſt res coꝛ poꝛalis. nã ſicut archa nõ poteſt ipleri ſa piẽtia ita nec aia pecunia. Quita ⁊ vlti ma rõ eſt pecunie vanitas. Hic Mauid dicebat. Filij hoium vt qd diligitis va nitatẽ ⁊ q̃ritis mendaciũ Et Tulliꝰ ait. Si ꝓpt auiditatẽ pecunie quottidie deci pis.poſcis.eripis.ſunt hec ſigna abũdã tis an egẽtis?Hinc Pauid in pᷣ. Diui⸗
tes eguernnt ꝛ eſurierunt ⁊c̃. vbi Ber.
Zuarus trena eſurit vt mẽdicꝰ. Fidelis ↄtẽnit vt dñs. Et hec de ſecunda parte. C õciuſio ttia qͥ eſñ de qᷓ;titate huiꝰ vi⸗ tij talis eſt. ꝙ ex auaritia.y.mala ꝓcedũt q̃ dicũtur ipſius filie ᷣm Brego.⁊i.mo. Et ſunt iſta ꝑ oꝛdinẽ ꝓditio. fraus.falla cia.pinriũ. ingetudo. violẽtia.⁊ ↄtra mi fericoꝛdiã obduratio. ¶ ico pꝛimo ꝙ er auaritia ꝓcedit ꝓditio:qꝛ cayn ꝓdidit fratrẽſuß ꝓpter anaritiam. Iudas vñm nr̃z. Vñ ſꝛoner.j. Fili mi ſi e lactaue- rint pctõꝛes nõ acgeſcas eis. Si dixerint veni nobiſcũ iſidiemur ſanguini.abſcõ⸗ damus tendiculas 3 inlontẽ fruſtra. de⸗ glutiamꝰ eñ ſicut iferuus viuẽtẽ? itegrũ qjñ deſcẽdentẽ in lacũ.oẽʒ pᷣcioſaʒ ſubſtã tiã rapiemus iplebimus domos noſtras wolijs. ſoꝛtẽ mitte nobiſcũ.marſupiũ ſit vnũ oiuʒ noſtrũ.fili mi nõ ambules cum eis. Ecce quõ ꝓpt hñida ſpolia tot mala facere ꝓminũt ꝓditoꝛie. ¶ Biri ſcðo ꝙ er auaritia ꝓcedit fraus ſicut auari agri cole illi fraudẽ fecerũt dño vinee nõ red- dẽtes fructũ dicentes Luce.⁊o. Pic eſt heres venite occidamus eũ.⁊ habebimꝰ hereditatẽ eiꝰ. Ideo dicebat leo papa in quodã pᷣmone. Mullum eſt iuſtitie in illo coꝛde veſtigiũ ĩ quo ſibi auaritia fecit ha bitaculũ. Idcirco notandũ eſt vnũ dem̃
valde pulchum quod ponit ngo. l. ⁊.de clanſtro aie dicẽs. Duo ſunt q illi⸗ cite ſolẽt acgrere.i.ſupbia:⁊ cupiditas:⁊ duo ſunt q̃ male fruuntur acgſitis. gula? luxuria.duo ſunt q̃ male poſſidere volũt ſ.ꝓdigns ⁊ auarꝰ.vnus vt cõgreget: a ter vt diſſipet.⁊ duoqͥ poſſeſſa defendũt itemperãtia ⁊ pꝛndẽtia mũdi:ſupbia dia bolo clauſit ceiũ:gula pᷣmo parẽti abſtu lit paradiſum: auaritia diuiti aperuit ifer nũ.itemperãtia adhuc coꝛrũpit mundũ. C Diri ttio ꝙœœx anaritia ꝓccdi qua auarus decipit amicũ ſuũ. Vñ ſaß̃. ꝛouer· i. Semite dis auari aias poſſi dẽtiũ rapiũt. Et Eecck.i.di auaro. Eoꝛ tuũ plenũ eſt dolo ⁊ fallacia. ¶ Mirxi q̃r⸗ to ꝙ ex auaritia ꝓcedit piuriũ cũ auarus ꝓ vno obolo piurabit nomẽ dei cẽties. imo qð peius eſt:xpᷣs ꝑ eã blaſphemat᷑ ⁊ vẽdit᷑. Vnde rabanns ſuper AMat. O peſtis maligna auaritie ſemper bohis ais deteſtãda.qd illeſum.qd incõcuſſũ di mittis.tu genꝰ hoinzʒ ↄfudiſti.tu diſcipu lũ comitẽ xpᷣi ab apoſtolatu pᷣcipitaſti in milites cuſtodiẽtes ſepuichꝛũ captiuaſti: nũquid bene diciũ eſt.pecunie obediunt
oĩa? ¶ Vixi qnto ꝙ ex auaritia pꝛocedit
ingetudo.nã ex ipſa ꝓcedũt bella ⁊ lites. Vnde Jaco.j.di. Vj in vobis bella? li tes niſi ex ↄcupiſcentijs viis. Et Sene. Quietiſſime viuerent hoies.ſi hec duo ꝓnoia tollerẽtur meũ ⁊ uũ. Ex ipſaꝓcẽ dit imoderatus laboꝛ in mercãtijs ⁊ cun ctis negocijs ⁊ laboꝛibꝰ multis nð gau⸗ dent auari. Vnde Eccli.v.dicit. Quid ꝓdeſt ei qð laboꝛauit ĩ vẽtũ.ſ.auaro cũ⸗ ctis diebus vite ſue comedet in tenebꝛis: ⁊ in curis multis ⁊ in erũna atqʒ triſtitiq. ¶Diri ſexto ꝙ ex auaritia ꝓcedit viol⸗ tia. Nã miſeri auari cũnõ poſſunt pau⸗ peres defrandare ⁊ decipere.vi volunt coꝝ res accipere. Vnde dicit᷑ Ecci.ij. Venatio leonis onager in heremo:ſic paſcna diuitum pauperes. C Biri ſepti mo ⁊ vltimo ꝙ ex auaritia ꝓcedit ↄirà
t fallacia
löſolü lucgi wch

od pontthren
ſupb unnracgitsg
apofilet swc n
oäpoſtſden uln pmopaniit rit duinaeni huc coriyunn
urita ꝓccii il
tamich ſui.j 3
ois auan is
cclii.di aun
alucu. CPu cdupiunciun
vi nomẽ deiit bsp ei blaphn Ans ſtper qul aritie ſempenbn eſum.qdincuſi 1 viſt. mdith
Molam Fᷣcipiu
puiche captiu pechnie obcoh auaritia prct
pcedtbellasl
wodis bell üis vis. Et S nt boies iber cümü. Etiyl 0 inmercitßit oib mulisyöʒ
Eecli. dici. uit jvẽtũun omedet n nerina acʒi waritia pclün nicinö polult edecper i cnugn i m
uanCN 1undui⸗
ontug ves. Dyo ut t pii
miſericoꝛdiaʒ obduratio vt nnllo modo miſeri auari velit audirevoces paupeꝝ. Vnde Zmbꝛoſiꝰ in quodã hmone dicit.
Mõ minoꝛis eſt criminis habẽti toliere.
qᷓ; ꝙ poſſis idigẽtibus denegare. Eſu- riẽtiũ panis ẽ quẽ tu detines nudoꝝ idu mentũ qð tu recludis, miſcroꝝ redẽptio ⁊ abſolutio pecnnia quã tn in t᷑ra fodis. tantoꝝ te ſcias inadere bona qᷓ;tũ poſſis pᷣſtare.nõ ſunt bona hois qͥ ſecũ ierre nõ poſſunt.ſola miſericoꝛdia comes eſt de⸗ functoꝝ.¶Sʒ hic põtq̃ͥri q̃re ipntat᷑ ad malũ alicui ſi nõ vult donare aitẽri pha pauperi ea q̃ ꝓ ſe acgſiuit. imo qð peius eſt talis reputat anarus. Ad qð rñdet ꝙ ꝓpter tria. Mꝛimo ꝓpter diſpẽſationẽ cõmif:qꝛ dñs ait.Luce.io. Quare non dediſti meã pecuniã ad mẽſaʒ. Scðo ꝓ⸗ pter ↄtẽptũ ꝓmiſſi. Luce.. Bate? da⸗ bit vobis. Tertio ꝓpt trãſgreſionẽ p⸗ cepti. Iſa.yð. Frãge eſuriẽti panem mũ. Et Eccl.4o.iopt᷑ mandatũ aſtume panperẽ. Et ſic expedite ſunt huiꝰfruct? partes q̃s ſuperiꝰ ꝓmniſimꝰ declarãdas: magnifice dñe ⁊ ciues dilectiſimi: quem
obſecro vos oino deſerere vt bic graz?
in futuro gloꝛiam habeatis.
CMnica.is. poſt pẽthe. De. i⁊.· ſultitij
peccãtiũ moitalr. XLIII.
ar ieſus in ciuitatẽ q̃ vo Bat cai naym ⁊ ibãt cum illo diſcipuli eiꝰ ⁊ turba copio-
ſa. Luc.y ¶ ꝛo hnius ſacji
⁊ ſci euãgelij hiſtoꝛiali declaratiõe notã⸗ qů ꝙ exitẽs in pctõ moꝛtali tria dʒ face·— delpꝛezato. Animame per ſalire. fome
req̃ in his ꝓclynibꝰ denotant᷑.vʒ ·
CSʒſe a petis erigere qbꝰ eſt captiuatꝰ. ¶Sebet ⁊ ipſa deſerere qbꝰ eſt depᷣuatꝰ,
¶ Bcbet vᷣtutes iquirere qbꝰ fuit oꝛnaꝰ.
¶ Bico pᷣmo ꝙʒ eriſtẽs in pctõ moitali dz
ſe ab ipio erigere quo eſt captiuatꝰ.IRõ
huiꝰ eſt.nã pctõꝛ ab eo dz ſe erigere auo nõ ſolũ eſt ligatus ⁊ captiuatꝰ⁊ huc atqʒ illuc ꝓductuis. ſed etiã moꝛtung. ſʒ buiuſ⸗ modi eſt pcuj mottale. igi. ¶ñ paulus
Sermo XLII. izi.
ad Ephe..Surge qui doꝛmis ⁊ exur⸗ ge a moꝛtuis. Exẽplũ in dauid g in pſo⸗ na hit pctm̃ montale ait. Miſerere mei d. q. inkir.ſ.vſqʒ ad moꝛtẽ. ¶ Miri ſcdo ꝙ eriſtẽs in moꝛsli pciõ dʒ ipʒ oino de⸗ ſerere.iRõ hniꝰ eſt. Jllud pctõꝛ dz deſe⸗ rere quo iacet depꝛanat ꝰomni vtilitate. ſed hoc eſt pcũ moꝛtale igit. Et ꝙ moꝛ tali pctõ homo im̃ depꝛauet audiamus Ricar.de differẽtijs moꝛtalis ⁊venialis pcti. Moꝛtale pctñ qᷓʒtů mihi videęt tri⸗ plici recte rõc diſignit.moꝛtale eſtqð 4 quonis nõ põt cõmitti ſine grandi coꝛh ptione ſui.ſine graui leſione ꝓximi.⁊ ſi⸗ ne magno ꝓtẽptu dei. Huius erẽplũ ha bet᷑ ĩ maria que cũ cõmiſiſſet pcũ detra
ctionis vt habet᷑ in Exo.ſtati depꝛaua-
ta fnit lepꝛa. ¶ Diri teruio ꝙ exiſtens in
moztali pctõ debet vtutes iquirere qbus
fuit omnatus.ſ.ante pœim̃.ð huius eſt. llud debet iquirere pctõꝛ ſine quo non
poteſt hie finẽ optatũ.ſ.viie etue.ſʒ ſine
Juute nemo poteſt optinere reguũ einũ. igiẽ. Vñ Ambꝛoſius ſup Beati imach⸗ lati. Qui deficit ſibi vt virtuti adhereat amittit qð ſuũ eſt accipere.ſ.qð etnũ eñ. Et merito poſt ↄfeſſionem vitioꝝ debet jquirere virtutes:qꝛ ſicut dicit Zngꝰ in quodã ſermone. Meẽs nõ poteſt habere rEgnũvirtutũ niſi pᷣus excuſſerit ingũ vi⸗ tioꝝ. De hoc dat nobis erẽplũ btũs Ja tobus de muderto in quadã laude de hu⸗ militate loqnẽdo dicens. Queſto era vn rgmicello. parcame moito pouerello. Hnmilitate era el ſigello.de qͥfio ramo
decto non venire. Se nõ te bꝛigi de par tire. de omni moꝛtale peccato.Me cð cluſiones magnifice dñe ⁊ ciues cariſũ- mii facro enãgelio denotãtur:qð in tres partes diuidit. Quoniã in pꝛima parie ponit᷑ quomodo homo captiuat᷑ p pcu moꝛtale ⁊ ducit᷑ ad nutũ:qð denotat per hoc:qꝛ defunctꝰ.ſ. ꝑ pcũ moꝛali loqu⸗ do eflerebat. In Kða parte%

De ſtultitia peccãtiũ
homo debet ipſuʒ deſerere eo ꝙ ab ipſo depꝛanat᷑.qð denotat per hoc. quia vpᷣs moꝛtuo imperauit vt ab eo ſurgeret.ibi. adoleſcẽs tibi dico ſurge. In ttia parte ponit᷑ quð pctõꝛ debet poſtvtutes iquire- re:qð deñgnat per hoc.qꝛ moꝛtuns reſe dit qð eſt iteꝝ ſedere in ſede virtutuʒ.ibi. Et reſedit. Et vt clarius hæcc pateãt vi⸗ deamꝰhiſtonã.¶ Meclarate hiſtoꝛie fru ctus erit ſtultitia peccãtiũ moꝛtalr de qua loquendo tres ↄclones cũ tribus dubijs declarabimus. In pᷣma quaꝝ ponemꝰ quatuoꝛ ſtultitias. In ſcða alias.4. In tertia alias.. Et his declaratis erit fi⸗ nis. Cõclnſio igit pᷣma ſit talis in oꝛdi neꝙ. 4.ſtultitias facit q moꝛtai peccat.
Scða ꝓpꝛie excecationis. Vertia ꝓ⸗ pꝛioꝝ bonoꝝ diſſipatiõis. Quarta aꝓ⸗ pꝛio dño receſſionis. ¶ Mico pᷣmoꝙ ꝗ peccat moꝛtalr cõmittit vnã ſtultitiã que vocat ſiultitia ꝓpꝛie flagellationis.qʒꝛ ip̃e iſanus effectus in ſeipʒ manus ponit ifli⸗ gẽdo ſibi vulnus iſanabile. Mã ſicut lco lacerat carnes aliaꝝ beſtiaꝝ:ita pctm̃ la⸗ cerat aiaʒ pctõꝛis. Vnde Eccli.⁊i.dicit᷑ de pciõ. Vẽtes leonis dẽtes ipſius iterfi ciẽtes aias hoium. Vñ pctm̃ moꝛtale d vel qꝛ eſt moꝛs anime. ñ Qngꝰ. Vera moꝛs eſt quam hoies nõ timẽt ſeparatio gie a deo: ꝗ eſt btã vita aiax.vel qꝛ au⸗ fert vtilitatẽ vite ⁊ pñitis ⁊ pterite. Vnde Mer. ſup cant. Quam mitiꝰme pᷣuares amara moꝛs vite vſu qᷓ; fructu. Mãvita ſine fructu grauioꝛ moꝛte ẽ.deniq;ʒ duo mala parant᷑ arboꝛi ifructnoſe ſecuris ⁊ ignis. ¶ Birxi ſcdo ꝙ qui peccat moꝛta- kiter cõmittit ſtultitiã ſcðᷣaʒ qͥ vocat ſtul- titia ꝓpꝛie excecatõis:qꝛ ipſemet ſe exce cat. Hic eſt q di Sap̃.⁊. Vxcecauit cos malitia eoꝝ.Et Bregoꝰ. Oculos quos cuipa claudit pena aperit. ¶ Mirxi tẽrtio ꝙ qui moꝛtal peccat facit ttiã ſtultitiã q̃ vocgk ꝓpꝛioꝝ bonoꝝ diſſipatiõis: qꝛ ꝓ⸗ pꝛia bona ianiter ꝓiſcu. Hic di Oſec.y.
Pꝛoiecit irael bonnm.Nam per moꝛ⸗ tale pctm̃ oĩa bona qᷓ fecerat amittit:⁊ bo naq̃ agit in ſtatu illo nã bona nõſunt:q nõſunt ſibi ad vitã eternã meritoꝛia.qui moꝛtale pcum̃ agit q̃i ignẽ in pꝛopꝛia do
mo ponit. Vñ de ipſo dicit᷑ ſſpꝛouer. io. Vir ipius fodit malũ ⁊ in labijs eiꝰignis erardeſcit. ¶ Diri q̃rto ꝙ ꝗ peccat moꝛ taliter cõmitit q̃xtã ſtultitiã q̃ vocat ꝓ⸗ pꝛij dii vnibjis.qꝛ peccatoꝛ cuʒ pctm̃ agit deũ g eſt ꝓpꝛius dis relingt. ñ nõ
eſt mix ſi malũ ei enenit relinqt bonuʒ ine quo nõ poteſt eẽ aliqð bonũ. Vnde Angꝰ. Tale bonũ eſt deꝰ vt nemini de⸗ ſerẽti bñ ſit. Hinc eſt ꝙ ipſe dicit p oſeaʒ Pphetam.y.c. Ve eisg receſſerũt a me. Qua pᷣma voca ꝓpꝛie flageliatiõis. ¶ Sʒ hic põtq̃ri qnare pcim̃ quo tot ma la eueniũt dr moꝛtale ad hoc vt melins itelligat᷑ vis vocabuli. Ad qð rñdet᷑ ᷣm doctrinã Alexã. in.⁊. q.oõ. vbi dicit ꝙ motꝛtale peccatũ ideo dicit moꝛtale:qꝛ in⸗ ducit triplick moꝛtẽ.nature.gratie.⁊ glo
rie. in qbꝰↄſiſtit oĩs vita.vita nature de⸗ ſticuit per pcim̃.ſ.p oꝛiginale.vita gratit deſtituit p pcim̃ moꝛtale:qꝛ qui facit pec-
catũ moꝛtale ſtati icurrit moꝛtẽ culpc.qðᷣ
denotat p illud qð di Bene.⁊. In quo⸗
Vita gloꝛie deſtitui᷑ per moꝛtale peccaiũ
ſi ab co per ↄfeſſionẽ nõ recedit. ñ qui
in peccato moꝛtali eſt ſi oia bona mũdi te ciſſet nihil ci ꝓſunt qᷓ;ů ad vitã: qꝛ ſtatiʒ icurrit moꝛtem gehẽne.qꝛ vbi te ĩuenero ibi te.in. diẽ deꝰ. Et Ecck..dr. Iudi⸗ cabo te iuxta vias tuas. Pt hec de pᷣma parie. CCõcuſio ſecũda eſt talis.ꝙ
eſt facti ſeruitij pditionis. ¶ Bico pᷣmo ꝙ qui pcccat moꝛtaliter cõmmittit vnaʒ ſtultitiã que vocat᷑ ſtultitia pᷣumptionis
—
tra deũ:qꝛ miſer pctõꝛ niti
cũqʒ die comederis cx eo moꝛte inoꝛiert.
qui peccat moꝛtaliter..alias ſtultitias ope rat᷑. ꝛima ſtultitia eſt ꝓtra deũ pᷣſum ptionis. Scða eſt ſuimet captiuatiõis. Tertia eſt ſui ipſiꝰ vẽditiõis. Quarta
6 4. t facere atra deũ ⁊ magna ſtultitia eſt: qʒ ſi aliud nõſa
chüdel nem hnmil mynt ii cuii dil
hercoö hr
nenor.· npi. (ulita nucapi diabolo
ipiö we mol nultud deß griri L victniũ knus umbi nüi fi oidit ꝙ deoꝛlum nonul ſiipius ſum ſeju. Bruis d.Cot voeni uüſult tonscq hrieüd oſſenſo Uusg torqbi bi vii e i kedio

ic moꝛalt:j Mure. gat.t gh d. via naune
inale. vingm
iſactpe
ou cpe
ene.. Jqho
morr moꝛer, nouak pecca eced. Qich ia vonamüdt ad viti: q ſut q vbite iuenen cc.7.di. Jul Ethec deÿn acttals. ꝙ s ſiultitias ra deßin net captiaiis iöis. Oun
s. CDicon
cömminin
a piumpts ni ſay
tglauli
teret deus contra peccatoꝛes niſi aufer⸗ re manũ miſericoꝛdie ſue eſſent ſtatiʒ cõ⸗ ſumpti.non ꝓpter alind pctõꝛes nõ ↄſu⸗ munẽ ſtatim acto pctõ niſi ꝓpter miſeri⸗ coꝛdiã dñi.ſ.vel vt emẽdent᷑ vel vt boni per eos pꝛudẽter erercitent᷑. Idco diciur trenor.z. AMiſericoꝛdia dii:qꝛ nõ ſumꝰ ↄſumpti. ¶ Dico ſcho ꝙ ꝗ moꝛtal pec cat facit aliã ſtultitiã qͥ vocat᷑ ſtultitia ſui met captinationis. qꝛ miſer pctõ̃ꝛ ſeißᷣm diabolo illaq̃at. Vñ Job. is. Qni miſit
Sermo · M.
malnm vtĩpellant homines in cupam
⁊deide in gehennã. Qñ Wrego. ihil ſe feciſſe extimat cũaias nõ ſauciat. ergo
plackt vitia demonibus licet nõ placẽtur vt aias poſſint ad pditioneʒ trahere. Et
hec de ſcha parte. ¶õcluſio ttia eſſda lis ꝙ qui peccat moꝛtaliter. ꝗ. alias ſiul- titias operat. Quaꝝ pᷣma eſt ꝓpꝛij ſub⸗ iectitoꝛmentationis. Scða eſcarceris Pparationis. Tertia eſt vite ꝓditionis.
Quarta eſt vidẽtis ⁊ ſciẽtis ꝓditionis.
in rete pedẽ ſuũ nð cũ volnerit eijcit:ſicq ¶ Dico pᷣmo ꝙ qui peccat moꝛtaliter cõ
in pctis ſe deijcit nõ mox cũvolnerit ſur⸗ git. Et ꝛoner.j.di. Inigtates ſue capi untipiũ ⁊ funibus pctõꝝ ſuoꝝ ↄſtringit᷑. ipſe moꝛier᷑:qꝛ nõ habuit diſcipiinã.⁊ in multitudine ſtultitie decipiet᷑. Mec poteſt dicere ego tẽtationibus inimici peccaui: qʒ dixit Brego. Debilis eſt hoſtis g non vicit niñ volentẽ. Huius rei exẽplũ ha⸗ bemus AMat. 4.qꝛ demon nõ p̃cipitauit ieſum bſidictũ de pinnaculo tẽpli:ſed di⸗
xit ſi filiꝰ.d.es m.t.d.glo. In hoc ifirmꝰ oſidit᷑ ꝙ nulli nocere poſſit niſi pᷣus ille ſe
deoꝛſum miſerit. ¶ Mixi ttio ꝙ q peccat moꝛtalr facit vnã ttiã ſtultitiã q vocatur ſui ipſius venditionis:qꝛ pctõꝛ dũ peccat ſeipſum viliſſime vendit. Vnde ipſe dñs per Iſa.⁊.peccatoꝛibus logtur dicens. Bratis venũdati eſtis. Et Pꝛoner. io. dr. Coꝛ aũt ipioꝝ ꝓ nihilo. Dirxi q̃r- to ꝙ qui peccat moꝛtaliter cõmittit vnã
aliã ſtultitiã q̃ vocatur facti uitij perdi tionis.qꝛ ſi toto tẽpoꝛe vite ſue peccatoꝛ
ßuierit diabolo nõ minus pene ei dabit. Vñ Brego. Stultũ eit ſernire diabolo
offenſo deo g nullo placat᷑ obſego.qᷓ;to plus qs ei ᷣuierit tãto amplius ipſe eum torqͥbit. Sʒ hic q̃rit᷑ ex quo demones nõ placãtur pctis videt᷑ ꝙ nõ placeãt ſi⸗
bi vitia. Ad qð dicendũ ꝙʒ vitia et pctã
multũ placẽt demonibns.qð oſtẽdit per
hoc ꝙ aſſidue tẽtant. Vñ dicit Wrego. Iſſidua tẽtatione tẽtat diabolus.vt ſal⸗ tẽ edio vicat.ſed ipſi nõ plasãtur niſ in
mittit vnã ſtultitiã que vocat᷑ ꝓpꝛij ſub⸗ iecti toꝛmentationis.ſoctõꝛ. n. affligit in coꝛde ſuo Hiere.⁊. Scito ⁊ vide.qꝛ ma
lum ⁊ amaꝝ eſt religſe te dim deñ iuũ:⁊
nõeſſe timoꝛẽ eius apud te dicit diĩs deꝰ exercituũ. Maz qui peccat quan ſarcinã ſup ſe poꝛtat qua in pᷣſenti graneẽ⁊ in in turo in ifernũ pᷣcipitei. Ande Angꝰ.qd eſt moꝛs. Vepoſitio ſarcine granis.ſed ſi alia ſarcina nõ poꝛtetur qua aia in gehe nã pcipitetur? ¶ Biri ſco ꝙ qui peccat moꝛtaliter cõmittit aliã ſinltitiã que vo⸗ catur carceris pᷣparationis:qꝛ peccatoꝛ dů peccatis ſuis gaudet voluptnoſe tunc parat ſibiviã iferni. Vnde Fob.z⁊i. u cũt in bonis dies ſuos ⁊ in pñcto ad iſer na deſcẽdunt. Et ifra de peccatoꝛibus di cit. Erũt ſicut palee ante faciẽ venti ⁊ ſi⸗ cut fauilla qnã turbo diſpergit. Dixi ktio ꝙ qm moꝛtaliter peccat cõmittit aliã ſtultitiã que vocatur vite perditionis:qꝛ
peccatoꝛ pꝛo nililo quaſi amittit paradi ſum ad modũeſau qui pꝛo lẽticnla vẽdi dit ius pᷣmogeniture ſue Bene.⁊. Hic Ber. ait. M.ve. vapoꝛ eſt ad modicum parẽs qui eterne felicitatis aditũ iterciu
dit. CSiri quarto ⁊ vltimo ꝙ qui pec⸗
cat moꝛtaliter cõmittit vnãſtuititã qͥ vo
catur ſtultitia vidẽtis ⁊ ſciẽtis perditiõis: qꝛ pctõꝛvolendo volnnate ꝓpꝛia perdit animã ſnam ⁊ gandia paradiſi:⁊ in hoc oſtendit magnã fautatẽ. Vnde Eccle⸗
iaſtici. o. dicitur. Quid hẽt plus ſapiens
9—

Se vſura
ulto ⁊ qd pauper niſi vt ꝓgat illuc vbi eſt vita.¶ Sed hic põt aliquis qucrere qui eẽt groſſus ⁊ vellet habere aliquã re 65 gencralẽ ad enitãdũ peccatũ moꝛta
e generalter loquẽdo. Ad qð rñdetur Fm Aler. de. A.in zq.o4.Q peccatũ veniale ẽ voluptas ſiue libido in creauu ra citra deũ. Moꝛtaleveroẽ libido ſine Voluptas vltra vel ſupᷓ deñ vel eq̃ deo.
exẽpli cã. Siquis hʒ aliquẽ amoꝛẽ ĩoꝛdi
natũ circa aliquã rẽ nõ mꝓpter hocvel veniale. Si qũt hʒ voluptatem ꝛdinatã circa iliã rẽ ſup̃ deũ ita ꝙ qᷓ; q; offendit deus nõ curat.ẽt ſi tmñ dilige ret rẽ illã qᷓ;tũ deñ moꝛtalit peccat. To⸗ ta ergo vis cõſiſtit ĩ amoꝛe vt nõ ſit ioꝛ⸗ dinains circa aliquã rẽ cũ offenſiðe dei. ſñ dicit angꝰ in libꝛo.Sʒ.q. Hoc tomʒ ⁊ ſolũ hois malũ ẽ frni vtẽdis ⁊ vti fruẽ dis. Et ſic erpedite ſunt huiꝰ fructꝰ par tes quas ſupius ꝓmiſimus declarãdas magniſice dñe ⁊ cines cariſſimi quẽ ob⸗ ſecro vos oio deſerere vt hic gam ⁊ in futuro gloꝛiam habeatis a dñd. CPniica.io.poſt pente. De— vi
cio vſure. Sermo. IIII. Am intraret Zeſus in — domũ cuiuſdam C pᷣncipis phariſeoꝝ ſabbato
mãducare panẽ ⁊ ipñi ob
nabãt eũ. uce.o. Cꝛd huiꝰ ſacri? ſancti euãgelij hyſtoꝛiaii de claratione notãdũ ꝙ anarꝰ ⁊ miſer vſu rarius hʒ tria ĩ toto curſuvite ſue. vʒ.
¶ Litigioſã ⁊ inamoꝛoſã anuerſationeʒ.
¶ Tonnoſam ⁊ vicioſam opationem.
¶ Fraudulẽtã ⁊ ſophiſticã locntionem. ¶Bico p? ꝙ auarus ⁊ miß vſurariꝰhʒ litigioſã ⁊ inamoꝛoſã ↄuerſationẽ. Rð hyꝰe.lle hʒ litigioſã? iamoꝛoſã ↄnerſa tionẽq ſemp leges aliena ant luigio vel fraude:ant alquo alio mõ conat᷑ ꝓ ſerecipe. ſ huinſmõi ẽ vſurarius.igit᷑. Etꝙ vſurariꝰ hoc taciat pʒꝑ illud qð
let offendere deũ:illa talis inoꝛdinatio ẽ
pᷣcipit ero.⁊⁊.vbi dĩ. Si pecuniã dede ris mutuo populo meo pauperi ꝗ habi tat tecũ nõ vrgebis e quaſi exactòꝛ. nec vſuris oppꝛimes. Et lenitici.⁊;. dicit. Mecuniã tuã nd dabis ad vſurã fratri tuo: ⁊ ab co ſuperãbũdãtiaʒ nõ exiges. Et ꝙẽt vſurdrins faciat legẽ diuinã põt oſtẽdi ꝑ exẽplũ eſure facerdotis qui pᷣcepit pophlo dicẽs. Mnras a fratribꝰ Vis nõ erigatis. iri⁊ꝙ auarus ⁊ miſer vſurariꝰ hʒ frandulẽtiã ⁊ ſophiſti cã locutionẽ.iõ hꝰ eſt. qꝛ dat intellige- re ſuis vᷣbis ꝙ ſernit amico ⁊ tj ipʒ deci pit res ſuas in fine auferẽdo. Vñ de tali frande loquẽs criſoꝰup Aat. Aſſimi lat pecuniã vſurarij veneno aſpidis di cẽs. Similis eſt pecunia vſurarij moꝛ⸗ ſui aſpidis. Percuſius.n.ab aſpide qñi delectatus vadit ĩ ſoͤnũ ⁊ p ſuauitatẽ ſo⸗ poꝛis moꝛitur quia venenũ latenter per oĩa mẽbꝛa decurrit. Sic ꝗ ſub vſura ac cipit ſub tẽpoꝛe:quaſi biiſiciũ ſentit.ſed vſura p oẽs eiꝰ facultates decurrit ⁊ to tũ ↄnertit ĩ debitũ. ¶ Mixi ⁊ꝰ ꝙ miß et anarns vſurariꝰ hʒ toꝛtnoſã ⁊ vicioſaʒ opationẽ qa ſemp opat malũ.vñ pᷣnan tur oĩi bono hic qꝛ nõ diligũtur ꝓpter eo rũ malas opatiões. ⁊ poſt moꝛtẽ pᷣuant᷑ requie vite btẽ. Vñ danid in p̃s. dicit. Dnie quis habitabit in.t.t.a.q.r.i.m.ſ. t.⁊ ifert. q pecuniã ſnã nõ dedit ad vſu⸗ rã. ¶He ↄcluſiones magniſice dñe et ciues dilecti i ſacro euãgelio hodierno denotãt.qð itres ptes diuiditur. Quo niã i pᷣma parte repꝛehẽdit᷑ vſurarij liti gioſa ⁊ iamoꝛoſa Querſatio ꝓpter ↄner ſationẽ humilẽ ipfꝰ xp̃i ꝗ humilit᷑ itra⸗ nitĩ do. pᷣn. ꝓha. inimicabãtur ei. In ß̃a parte rep̃hendit᷑ vfurarij toꝛtuoſã et vicioſa opatio ꝑ mirabilẽ ⁊ virtuoſam opationẽ xpi ibi. Ecce gdã idropicus. In ttia pie repꝛehẽditur vſurarij frau dulẽta ⁊ ſophiſtica locutio ꝓ vtilẽ ⁊ fru⸗ ctuoſã pᷣdicationẽ xp̃i ibi. dicebat ad ini
tatos ⁊c. Et vt clarius hec pateant vi
zun' ſuc ſöc bin quip tivlu 4 4 Lödu vnari Ihm vlurai re. q nbi bshoi i eun ſuius ntzm wir wnomi qo idic dis ioi vbi di hauts. nicano. vnibus onin ihca 407 ulza hige ugil bpt kdüci higern Mech du inm ſjpien lah 30 õihi inmy Mon zindo

Spemn uuperg ui rn Ayſuri 3nö erig, ulegt un ſeſucrdoisqt muin ⁊ pauant wätſoyhi emide o. iden Mat. Ifn no aſpids di vſuranjmo⸗ Walpide qſ dauita ſo⸗ aunet per (qübvhnaa ſücüſemi. s deumitt ui oniße moſir vlt mu vinen ginrpir Amonumi idinps dici. Arim. ö— v nagnie diet gelo boden winr. Ow vrar ii upnn amitin ubinrci. ſ nnon — qiropi mni tiop viiit i. dichui bepuun
SermoCM.
deamꝰ hyſtoꝛiã. C Declarate hyſtoꝛie fructus è vlura de q loquẽdo tres ꝓclu ſiões cũ tribꝰ dubijs moꝛe ſolito decara bimꝰſʒ triplicẽ maledicuonẽ vſurarij: quaꝝ i pᷣma declarabitur vna maledi- ctio vſurarij q̃ eſt maledictio fatuitatis. Zn 2 alia maledictio q̃ di iniquitatis. In 3* alia maledictio q̃ di penalitatis. CCõcluñio igitur pᷣma ẽ talis i oꝛdie ꝙ
urarius miſer tres ſtulticias cõmittit. Cꝛima ẽ legũ diſſipatio. diſſipat eniʒ
vſurarius oẽm legẽ. Mꝛimo legẽ na⸗ ture. ga facit ʒ iſiud pᷣccptũ qð Mat. Z.ſcribit. Quecũqʒ vultis vt ſaciãt vo⸗ bis hoies ⁊ vos eadẽ facite illis:quã le⸗ gẽ etiam inanimata iplere vidẽtur. nã kuuius dů trãſit replet foneã quã inue⸗ nit. ſʒ miſer auarus nõ vult ipiere ven⸗
trẽ vnius paupis. ⁊ auarꝰvſurarius
—„„—
facit ʒ legẽ moſaycã.qꝛ pᷣcipit᷑ ibi dente ronomij.⁊ʒ. Fratri tuo abſqʒ vſura id quo idiget accõmodabis vt bñdicat tibi dis ĩ oĩ ope tno. ʒ facit ʒ euãgelicam vbi di Luce:6. AMutuũ date nihil ide ſpantes. ¶ Secũda ſtulticia ẽ oium ini⸗ micatio.nã ipſe miſervſurarius iniuria tur tribus naturis. Pꝛimo nã̃e diui⸗ ne contẽnẽdo oẽs ſuas leges ſicnt dictũ ẽ. Hinc alex.zo. er̃.de vſuris.c. Qm̃. di cit. Qm̃ nõ ſolũ viris ecciaſticis: fed ẽt gbuſlibʒ alijs piculoſũ eſt vſuraꝝ lucris intẽdere:auctoꝛitate pitiũ duximus in⸗ iungẽdũ:vt cos g de poſſeſſionibꝰvłar boꝛibꝰqs tenere ĩ pignoꝛe noſcũtur ſi ſoꝛ tẽ deductis expenſis receperint ad eadẽ pignera reitituẽda ſine vſurarũ exactio ne ecckaſtica diſtrictiõe cõpellas. Pt.c. ſe. dicit. Qꝛ in oibus fere locis ita crimẽ vſurarum inualuit vt multi alijs nego cijs ptermiſſis quaſi licite vſuras exer⸗ ceant.⁊ qualit vtriuſqʒ teſtamẽti pagia cõdẽnẽtur nequaqᷓ; attẽdãt. Ideoq; cõ⸗ ſnimꝰ vt vſurarij mãifeſti nec adcõ⸗ munionẽ admittãtur altaris. nec xpia⸗ nã:ſi in hoc peccato deceſſerint:accipiãt
i ſepulturã. ſed nec oblatiões eocuc accipiat. Qui aũt acceperit: aut xpiane tradiderit ſepulture ⁊ q̃ accepit reddere cõpellat: ⁊ donec ad arbitriũ ſuiep̃i ſa⸗ tiſfaciat ab officij ſui mancat executiõe ſuſpẽſus. ⁊ nature angelice qꝛcũ an⸗ geli dignẽtur pauperes cuſtodire penõ
vult de vno denario eis ſubnenire. ʒ⸗
nature bumane nõ volẽs cũ eis labo⸗ rare.ſed de laboꝛibus eoꝝ vinere. Vñi dauid de eis dicit in pᷣs. In laboꝛe homi nũ nð ſunt ⁊ cũ oibus inimicitiã habe⸗ bũt. inc ẽ quod de eo di illud gen.iõ. Manꝰ eiꝰ 3 oẽs. ⁊ ma. o.ᷓ cũ. Ter tia ſtulticia vſurarij eſt maloꝝ aſimila⸗ tio.nã vſurarius ꝓ eis qͥ rctinere nõ va let. i. ꝓ dinitijs quas ꝓgregat ⁊ ſecũ ĩfi⸗ ne poꝛtare nõ poterit. int̃ ilud Job.⁊o. Diuitias quas deuoꝛauit enomet ⁊ de ventre il ius extrahet eas deus. facit ſe ſimilẽ tribus peſſimis rebꝰ. ꝛimo ſe facit ſimilẽ latroni.ſtati.n.cũ quis facit vſuram appellatur latro.ſicut dñis fecit cũ dis itraniti tẽplo iueniẽs vſurarios accomodãtes nummos euertès eoxꝑca⸗ thedras dicit. Mat.i. Scriptũ eſt. do mus m. d.o. vo.vos autezʒ fe.il.ſpe.la. Ecce qũo dñs appellauit vſurarios la⸗ trones. imo intm̃ vſurarius eſt latrone deterioꝛ inquãtũ eſt familiaris inimicꝰ. Et ᷓm ſniam boetij. Mulla peſtis effi cacioꝛ eſt ad nocendũ qᷓ; familiaris ini⸗ micus. ⁊ vſurarius ſe facit ñmilẽ ho micide ga pauperibus aufert vitã. Vñ ecc.ʒ4. di. Panis egentiũ vita panpe ris eſt. qui defrandat illũ homo ſanguis eſt. 3 vſurarins ſe ſimilẽ facit diabolo. qꝛ ſicut diabolns ſemp opatur malum. ita vſurarius de die de nocte diebus fe⸗ ſtiuis diebus ferialibus ſemp opat ma lum.q facit vſurã ẽt voꝛmindo. Vnde dis minatur ſibi dicens. u vẽdis ps. ⁊ ego dico ꝓ danid ꝓphetã tibi. Qũac cepero tpᷣs ego inſticias iudicabo. qꝛtũc videbo quãtũ tẽpoꝛis vendidiſti.gꝰ vſu

Be vſura
rariꝰ facit ſe ſimilẽ diabolo. qꝛ ſicut dia bolus nõ doꝛmit ſic ibe nõ voꝛmit. Añ vſura ſibi dicere põt ilud Zob.iʒ. Qui me comedũt nõ doꝛmiũt. C Sʒ hic põt q̃ri an ꝓ pecunia mutuata poſſit aliqs aliquã cõmoditatẽ expetere. Ad quod rñdetur hᷣm ſcim̃ cho.⁊ duran.ꝙ łʒ phi loſophũ in.4 ethicoꝝ. Oẽ illud pꝛo pe⸗ cunia habei cuiꝰp̃ciũ pecunia mẽſurat. Et iõ ſi aliquis ꝓ pecunia mutuata vl quacũqʒ alia re qͥ ex ip̃o vſu cõſumit pe cuniã accipit ex pacto tacito vel expꝛeſ⸗ ſo quodcũq; aliud acceperit cuiꝰ pᷣcium poſſit pecunia menſurari:peccatũ incur rit. Sivero accipiat alind hoc nõ qua- i cxigens vcl quaſi ex obligatiõe tacita vel expꝛeſſa: ſʒ ſicut gratnitũ donum nð peccat.qa etiã anteq́; pecuniã mutuaſ⸗ ſet licite poterat aliqð donũ gratis reci⸗ perc.nec peioꝛis cõditionis efficitur per hoc qð mutuauit.recõpenſationẽ eoꝝq pecunia nõ mẽſurãtur licetꝓ mutuo eri gere. puta beninolẽtiã? amoꝛẽ eins cui mntuauit vel aliquid hiꝰ. Etꝙ pᷣmnʒ nõſit licitũ pʒ p eʒe.is. dicẽtẽ. Inter alia q̃ advirũ inſiũ regruntur vſurã ⁊ ſuper- abũdãtiã nõ accipere. C Cõcluſio⁊?ẽ talis.ꝙ miſer vſurariꝰ tres iniquitates cõmittit. Quax pᷣma ẽ ſui nois exur- patio. qꝛ ipe mier nõ audet nomen ſuũ coꝛã hoibus ſiteri.imo verecũdat᷑ qñ dicitur ei ꝙʒ facit vſurã.⁊ ſi nomẽ aliqð dʒ eiiponi videtur ꝙ ex ſuo effectu vo⸗ catur canis cõtagioſus.Vñ in pᷣs. Scru tetur.f. o.ſ.eius. Et ẽ cõtagioſus qaval de piculoſum eſt ab vſnrario aliꝗd acci pere. niñ in qmbuſdam caſibꝰ.Vi hie⸗ roꝰ. auẽdũ nobis eſt ⁊ marime ne ab his accipiamus munera quos nouim? viuere de lachꝛymis pauper. Ve dicat nobis.ſi videbas furẽ ⁊c. Vñ legitur in vita beati ſulci. Qx cũ ipᷣe moꝛtuns eſſet obiecit ei diabolus ꝙ veſtẽ a quodãvſu rario accepiſſet.⁊ reſtituit eum diĩs vite ⁊ cũ illũ coꝛꝛigeret:diabolꝰſic eũ pcuſſu
vt toto tpe vite ſue aliquod veſtigiũ p⸗ cufſionis apparerct. Antiquitus raro ĩ Vna ciuitate ineniebatur vnns fenera⸗ toꝛ.⁊ ſiille nõ fenerabatur niſi data fide
vocabatur domus eius domns diabo⸗
liſi vſuraʒ accepiſſet.⁊ oſculũ pacis nõ dabatur ei i miſſa ⁊ ignis ant cinis. nec
e vocabãt noie ſuo.ſ; digito eñ oſtẽde⸗ bãt.qꝛ eis põt cõuẽire illud p̃s. Vocaue rũt.n..ſ.iter.ſuis. Et illð eʒe.ꝗ. Nomẽ ipiorũ delebit. ita vt apð oẽs ſint igno minioſi.vt dicat᷑ ꝑ eos vel ſup eos ilud Fere.⁊3. Dabo vos ĩ oppꝛobꝛiũ ſempi ternũ ⁊ ignominiã qͥ nũq; obliuiðe dele bitur. ¶ Secũda inigtas eſt mutuatio- nis inoꝛdinatio:qͥ inoꝛdinatio tripliciter
fit. Vno mõ qxmiſer vſurarius nõ vult
deo aligd mutuare.ſicut homim.a quo maius pᷣmiũ haberet. Vñ angꝰ. AMiſer ho cur feneraris homini: ſenerare deo
⁊ centuplũ accipies ⁊ vi.etcr.poſſi. ⁊
modo vſurarius facit inoꝛdinationẽ in mutmatione.ga accipit pecuniã cum ea nõ egeat ſup pignus melins qð habʒ.i. ſupꝛa aĩam ſuã.Vñ in p̃s. Er vſuris ⁊ inigtate redimet aias coꝝ ⁊c̃. 3? mo⸗ do facit inoꝛdinationẽ vſurariꝰqꝛ nũqᷓ; vult cõtractus ſnos malos i bonos cõ⸗ mutare ⁊ reſtimere.⁊ ſic male motetur. Vñ põt dici de eo illud Zere.im. Wt in nouiſſimo ſuo erit iipiens. Vñ raro ac cidit ꝙ vſurarius reſtiuat: vel qꝛ pꝛodi gus ⁊ tm̃ erpẽdit ꝙ reſtituere nõ poteſt. velga auarus ⁊ reſtituere nonvult. vel aliq ſi reſtituere vult nð reſtituit cui dʒ ſʒ ipe de bõis alienis vult facere elemo
ſynas.⁊ iõ nũqᷓ; bñ facit.ſicut dicit Se⸗ neca. Auarns nũqᷓ;; biñ facit niſi cũ mo⸗ ritur.ſed de hoc alias.¶¶ Tertia iniqui
tas eſt ſui ipſius⁊ filioꝝ dãnatio. Nam
vſurarius dãnat᷑ ꝓpter vſurã:filij quo⸗
q; ſui dãnãtur qꝛ nõ poſſunt ſplẽdide vi nere ſine vſuris.⁊ iõ oẽs ad iſeros deſcẽ dẽt. Tũc pater dicet filijs. maledicami ni filij mei.qꝛ vtvos diuites diminereʒ
ſli.ꝗů Uo pali mush. luſiu. ijcẽ. E ure dau wuchto dimo ſuc preſput ßẽtia nmſa vep pe ſici ine niatur. ipq̃ů mcõlur wröpe mipſa. thoc ipo bus jiquis i it ſeoꝛ⸗ ſbis. vñj mifeſe ſulicici niumpe wigre vcvſu ütcua junisd ubEt ſiz(on diun iiod un Per ho ſudo vhůin.
cipalin liendae is pec ſuctio napr iiem

nod wg quinsnn vnns ſene
domnsdiahe, ompacini Aucinjs. ne toeigſii, ud ps. pcn 066.4.ſni Vois inige
Upeosit
obnüſnn oblinöe der emumano, ano triplicier arits nõ vnit dominaco
iang. gir
ſſcherare deo eitr.poſſ. 2 dinatoniin emnm nsqðhatz.. Er vlnst . 3 mo⸗ rariqnc ibonos cö⸗ amoten, ere.i. Eih s. Urarda vel qproi erenö por nonwul. w reſtimitcui tiacerela cu diuS citni cim⸗
Teria in
inatio. n
ſuri:ſlſ un pläüun adir i s. muliun ues dinis
Sermo. XILI.
hic ſů. Filijðᷣo.ecõtra dickt. maledicart ?uo pater. qꝛ ꝓpter tuas vſnras noð ſumus hic. Vñ ieis tũc verificatur ilud eccliaſtici. ꝓ⁊. e pie ipio cõquerũtur filij ⁊c. CSed hic aliquis poſſet q̃rere quare dãnãtur qui accipiũt vſurã ꝓ pe cia cũ tot puitia multotiens faciat qs Primo ſuo ꝓ tali pecunia mutuãda.i- mo reſpublica non poſſet conſeruari ſi
nõeẽttalis accõmodatio. Zd hoc rñde
tur ſᷣm ſanctũ tho.⁊ duran. Q aligd ac
cipe ꝓ pecunia mutnata vſnraẽ? ʒ ſe niuſtũ.qꝛ vẽdit illud qð nõ eſt: pqð ma nifeſe inequalitas iſtiuitur q̃ inſticie cõ trariatur. ¶ Ad cuins enidentiã ſciẽdũ eſt ꝙ qͥdã res ſunt quarũ vſus ẽ ipfaruʒ rerũ cõſumptio vt vinũ ⁊ panis.⁊i tali
bus nõ poteſt ſeoꝛſuʒ cõputari vſus rei qre ipſd. ßʒ cuicũqʒ conceditur vſus rei er hoc ipᷣo cõceditur ei res.⁊ ꝓpter hoc
ltalibus pmutũtrãſfertur domininʒ. Siquis igiturſeoꝛſum vellet venderevi
nũ ⁊ ſeoꝛſum vſuʒ vini vẽderet eandeʒ
rẽ bis. vñ venderet id qð nõẽ ꝓpter qð
manifeſte ꝑ ininſticiã peccaret.ſij rõne
iniuſticiã cõmittit q mutuãs vinnʒ vel
triticum petit fibi duas recõpẽſationes.
vnã qdè reſtitutionẽ equalis rei.aliã ve ro pᷣciũ vſus qð dicit᷑ vſura. Qnedã vo
res ſũt quarũ vſus nõ eſt rei cõſumptio ſicutvſus domus eſt inhabitatio nð diſ ſipatio. Pt ideo in talibꝰſeorſum poteſt vtrũq; concedi.puta cũ aliquis tradit al teri dñium domns retento ſibi vſn ad
aliquod t̃s. vel ecõuerſo cli qs cõcedit alteri vſum domus retento ſibi dñio. ⁊
Ppter hoc licite põt hic accipe pꝛecinʒ P vſu domus. Mecunia aũt ᷣm philo ſophũ in.y.ethicoꝛuʒ ⁊ in pᷣmo pollutice pᷣncipaliter eit innenta ad cõmutatiões faciendas.⁊ ita ꝓpꝛius ⁊ pꝛincipaliter vſus pecnnie eſt ipfius cõſumptio ſine diſtractio m quẽ icõmutationes expẽ ditur.⁊ ꝓpter hoc hʒ ſe eſt illicitũ ꝓ vſu
vecunie mutuate adcipe pciñ qð divſ
24 I.i. vſus ert. i. vſns pechnie.ſuſficit.n. Accipe eqnalẽs ei qð mutuauit. Etſiali quid ſupꝛa recipit iniquũ eſt⁊ tenetur re
ſituere. ¶ Cöõcluño tertia ẽ talis ꝙmi⸗ ſer vſurariꝰ tres penalitates hʒ. Qug
rũ. ᷣmaẽ a tyrãnis ſpoliatio.quia ñcut ihi ſpoliãt pauperes ita ⁊ tyrãni ſpoliãt
os.⁊ eſt mirabilis res: vt totuʒ qð ipſi paulatim multa angnſtia acquiſiuerũt ſemel amittant inſto iudicio dei. Hinc Iſa.ʒ3. de eis loquẽs. Ve qpdaris.nõ⸗ ne? ipſe pᷣdaberis: t hieroꝰ ait. Fecit
diuitias? nõi indicio.⁊ ĩ medio diertʒ ſuoꝛum derelinquẽteas. ¶ Secũda pe na eſt parua trãſitio quia ñ pur nõacci
piũtur eiꝰ.ſ.vſurarij diuitie a tyrãms.
tñ de eis nõ gaudebit tertius heres. Vñ de hoc dicitur eccliaſtici.⁊i. Qui ediſi- cat vomñ ſuam in pꝛedijs alienis: quaſi qui colligit lapides in hyeme. edificinʒ
quod fi in hyeme cito connit ſic diuitie male acquiſite cito dilabuntur.hinc di⸗
citur eccli.i. Filioꝛũ peccatoꝛns periet
hereditas? cum̃ ſemine eoꝛum amñdui- ts oppꝛobꝛij. ¶ Tertia pena eſt eterna dãnatio. vnde dicitur cze.⁊x. Murã ⁊
ſuperabũdantiam accepiſti Zanare pꝛo ximos mos calũniaſti meiqʒ oblita es di
cit dis deus. ecce cõploſi manus me⸗*
as ſuper anariciam tuam quaʒ feciſti⁊
ſuper fanguinem qui effuſus eit ĩ medio
tui.? non habebit vſurarius tẽpus emẽ
dandi vt tale ſupplicium euadat.qꝛ ſie
diciur eʒe.ꝰ. Qui vendidit ad i. ſ.ad tẽpus qð vendidit nõ reuertetur. Sʒ hic queri põt vtrũ ꝓ pecunia mutuata
poſſit homo erigere mꝰa lingna vel
abobſequio. Adquod reſpondẽtur ym duran. V ſicut munus a mann non li⸗ cet expectari vel exigi pacto tacito vel
expꝛeſſo pꝛo mutuata pecunia.ita nec
munus a lingna vel ab obſequio.quia vtrunq; pecunia extimari poteſt.vt pa tet ĩ his qui locãt operas ſuas: quas ma nu vel lingua exercẽt. Si vo munus a
d 4
——————————

De inuidia
lingua vel ab obſego nõ q̃ſier obligatõe rei erhibeat.ſed ex beniuolẽtia que ſub extimatione pecume nõ cadit:tũc lʒ hoc exigere:accipe:⁊ expectare. Et ſic expe⸗ dite ſunt buiꝰfructꝰptes quas ꝓmiſimꝰ declarare magniſice dñe ⁊ ciuts cariſſi mi queʒ obiecro vos oio euitare vt hic gratiam? in futuro gloꝛiaʒ vale atis ca ptare. Amcn. C Bomiica.iy. poſt pente. de inuidia NXLV.
Sermo⸗ LLN Cceſſerunt n
ag Phariſei ⁊ interrogauit eum n er eis legiſpitus. MMat. =zE. ꝛo huius facri? ſcti euãgelij piſtoꝛiaii declaratõe notãdũ ꝙ inuidioſi hnñt tres malas ↄditiones. ¶Sut mente excecati ad malũ pꝛoximi cogitandum. nnt ſenſu dep̃nati ad malũ pꝛoximi loquendum. 5 ¶Sunt totaliter dicati ud malũ pꝛorimi operandum.. ¶ Bico pᷣmo ꝙ inuidioſi ſůt mente ercẽ cati ad malũ primi cogitãdũ. IRõ hꝰẽ. Illð hʒ mẽtẽ excecare qð eã pᷣnat rõne. qꝛtũc ẽ mẽs ceca qñ pᷣuatur rõne.ſ jui⸗ dia pᷣnat ipfam mẽtẽ rõnc. Igitur. Vñ caſiodoꝛus ſup pᷣs. Ira? imdia recto iu dicio carẽt.rõniſq; oculũ opp̃munt. Et alanus de cõplanctu nãe dicit. Fnuidia gd mõſtrnoſins mõſtrũt quid vãnoſins dãnũtqͥ culpabilioꝛ culpa?q̃ penalioꝛ pe nahec eſt erroncececitatis abiſus hu⸗ mane mẽtis ifernus.tẽptiõis ſtirnulus coꝛrectõis aculeus. Qui ſũt innidie mo⸗ tus niſi hũane trãgllitatis hoſtes. mũda ne dep̃datiòis ſateilitcs.ai laboꝛãtis vi⸗ gilie Hoſtiles aliene felicitatis ercubie. Btemplũ huiꝰ pʒ geñ. 4. quõ cayn ob cẽcatus innidia? pᷣiaꝰront occidit iñeʒ ſuñ abel. Diri⁊? ꝙʒ inidioſi ũt ſenſu
depnati ad malũ ꝓrimi loquẽdũ.⁊ rõ eſt
maniſcſta· qſic vñt mẽtem infectã ia⁊
vba q̃ ſũt nõ ⁊ ſigna paſſionũ mẽtis. ſit
diẽ phũs i li. enũciationũ.hic ſap̃. ꝓucr. ⁊3. dicit. We comedas cũ hoic inuido:? ne deſicẽs cibos eiꝰ.qm̃ i ñilitudie arioli ⁊ cõiectoꝛis extiat qð ignoꝛat. E cce quõ cogitat malũ de ꝓxio. Nt ſegt · Comcde ⁊ bibe dicet tibi.⁊ eiꝰmẽs nõ ẽ tecũ.cibos quos comederas euomes.ſ.ꝑ os inidi ⁊non per osꝓpꝛium.qꝛ ille poſtea dicct malũ alatere. Ita fuit ſeſu deÿuata mã⸗ ria:qͥ:vt hi nñeri.iæ. mota iuidia ʒ ſieʒ
ſuũ moyſẽ pp quẽ magnũ honoꝛẽ? bñ⸗
ficiũ recepat: dirit malc loquẽdo dẽ ro⸗ NMon pſolũ moyſen locutꝰ ẽ dñs· ¶ Di
riʒ? ꝙ iuidioſi ſůt total dicati ad malõ
prinii opandũʒᷓ oẽs. aꝛ agůt malũ con tra maioꝛes ſiẽ Ieqᷓles ⁊ minoꝛes. Vñ Ang· Innidia eſt odiũ aliene felicitatis
reipectu iferioꝝ ne ſibi equẽtur. reſpecu
ſupioꝝ qꝛeisnõ equãtur. Vñ cayn inni dit abel ꝓſpitati.rachel lye fecunditati: faul dauid felicitati.p innidiã ꝓcreatꝰeſt lapfus mundi ⁊ moꝛs xp̃i.Iſta peſſima opatione moti fuerũt iuidioſi ſatrape ⁊
pᷣncipes babylõie ʒᷓ dãtelẽ. vt hi Mai.
6Achitophel ſeiplũ opatus ẽ̃ malnz ſe tuſpẽdẽs i domo lua ꝑ inuidiã. qꝛ non factũ fuit ſᷣm ↄſiliũ ſuũ.ſed magis ſm cõ ſiliũ chuſ.ſchi Re.iy. Ce Acluſiones magniſice dñe ⁊ ciues cariſſimi in ſacro
euãgelio hodierno denotant᷑. qð in tres
ptes diuidit᷑. Qm̃ in pᷣ pte veclarat᷑ iu deoꝝ inidia qᷓ malũ 3 xpᷣʒ cogitaucfunt. ueneft ivnũ i ↄſilio ad deliberaàdũ quõ poſſent allqd ʒᷓ xpᷣm hie ex quo ſaducei erãt ꝓfuſi.⁊ ĩ hoc oſideft inidiã ꝑ cogita
tionẽ. In ſcða pte declarat᷑ ipoꝝ iudeo
rũ innidia qua malũ ʒ xpᷣm direrunt.qꝛ
ad bonũ finẽ.ſʒ ad ipᷣm tentandũ dlcẽs. mag ⁊c̃. In 3ꝰ pte declaratur ipſoꝛuʒ indeoꝝ inuidia qua malũ ꝗ oœẽs operdti ſunt. qꝛ pplin regebant ⁊ legẽ ignoꝛabãt neſcientes parue qõni quã xps eis impo ſuit ridere ibi. Vongregatis aũt ⁊c. Et
d
wiuri iiap ali iar
mume lentie niden amãt
phůs
eſt la bonis
hub
s bisin Didi ſuri qnin
ſü en Ziho bonis: vnus ꝓ oibns vt dicit criſo.locntꝰeſt: ðõ
Aici
his 1 eſein epie himi Jul

opänt nü bic ſuß
cihoie u
miüluucem Wo. Ecut Liſc. Lont isvötucich Meslep diu Rile poſen nol iuilu jj gnh bonoit Cloquẽdodeu edis C dicati ad mi agöt malün wihoꝛes. Aicne iciciu cqumr. rehe w. Uicammn ellpe ſemndu nuicäpoent i. Iſa peſin ndoſ Uua e. vh Di oputus Emat inidiä n cdmagis in MPe gcuſt cariſimini notuntqi 5pre dechni cogiunn deliberzü ie er qolu tinidtäp cata ſw zwn dic cio urt decnumi nüßchu mili iito
.
t clarius hrec pateãt videamꝰhiſtoꝛiã.
CPeclarate hiſtoꝛie fructꝰeſt innidie vi tiũ de quo ꝓP extirpatõe eiꝰ loquẽdo tres ¶
Aclones cũ tribus dubijs declarabimꝰ. Quaꝝ pᷣma erit de ſua qditate. ſcða de ſua qualitate.ʒ erit de ina qᷓ;titate. Et ſic erit finis. CConclo igit pᷣma ſit ta⸗ lis in oꝛdine.ꝙ inuidia hʒ damaſce.li.⁊. eſt triſtitia de alienis bonis. Sed talẽ tri ſitiã põt qs hie triplici modo. Vno mð qñ aliqs triſtatur de bono alteriꝰinqᷓ;tũ ex eo iminet ſibi piculũ alicuiꝰnocumen ti.ſie qñ triſtatur aliqs de exaltatõe ini⸗
mici ſui timẽs ne ꝑ eũ dãnũ leſionẽ vel
ininriã patiatur.⁊ talis triſtitia nõ ẽ ini⸗
dia ꝓp̃e ſed effectꝰ timoꝛis. Scðo mõ
a aliqs triſtatur de bono alteriꝰ inqᷓ;tũ extĩauur illud bonũ vt malũꝓpꝛiuʒ inqᷓ;
tum eſt diminutinũ glie ꝓpꝛie vel excel
lentie.⁊ iõ pᷣcipue de illis bonis hoies in nident i qbus eſt glia:⁊ ĩ qbus homines amãt honoꝛari? in opinione eẽ vt dicit phũs.ſcðᷣo rheto. Sed iſta adhuc poteſt eſſe laudabilis.puta qñ aliqs triſtatur ð bonis maloꝝ inqᷓ;tũ ſũt inimici ecclevel reipublice vt ſunt heretici ⁊ pᷣdones ⁊ la trones. Tertio mõ qñ aliqs triſtatur ð bonis alioꝝ.ſ.bonoꝝ. Et iſta eſt vitupa bilis inuidia:⁊ tales dicũtur iuidi ꝓpꝛie. Iñ dicit yhũs i topicis. Inuidus ẽgtri ſtatur i bonoꝝ ꝓſpitatibus.Rep̃henſoꝛ q triſtatur ĩ maloꝝ ꝓſpitatibus.ſupple inqᷓ;tũ mali ſũt. Sed hic aliqs poſſet querere.vtrũ inuidia ſit pctm̃ moꝛale. Ad hoc rñdetur pᷣm ſanctũ tho. ĩ⁊ q.36. Vuz inuidia ſit triſtitia de alienis bonis:hec triſtitia põt ↄtingẽ.4. modis ¶Vno qdẽ mõ qñ aliqs dolet ð bonis
aſicuins inqᷓ;tũ ex eo timet᷑ nocnmentuʒ
vt dictũ ẽ ĩ ↄclone vel ſibi vel ĩalijs bo nis ⁊ talis triſtitia nõ eſt inuidia.qꝛ põt eſſe ſine pctõ. Vñ greg.⁊i.moꝛ. Eueni⸗
re plerũqʒ ſolet vt non amiſſa caritate ⁊
inimici nos ruina letificet.⁊ rurſuʒ eins glia ſine iuidie clpa ↄtriſtet.cũ ⁊ rnẽte eo
Sermo. xLV.
i=
quoſdã bñ erigi credimus.⁊ꝓñiciẽte ilo
pleroſqʒ ininſie oppꝛimi foꝛmidamus. Scðo mõ põt aliqs triſtari ð bono
alteriꝰnõ ex co ꝙ ipſe hz bonũ ſed ex eo ꝙ ſibi deeſt bonũ qð ipſe hʒ. Et hic ꝓ⸗ pꝛie eſt ʒelus.vt phũs diẽ i ⁊ rhetoꝛice. Etñi iſte ʒelus ſit circa bõa honeſta lau⸗ dabilis eſt ᷣm illnd ⁊ ad coꝛ.i4. Emun lamini ſpũalia.⁊ de iſto ʒelo loqt hiero. ad athletã de inſtructõe filie dicẽs.Ha⸗ beat ſocias cũ qbus adiſcat.quibus inui deat.quaꝝ laudibus moꝛdeat᷑.ſed ſi iſte ʒelus eſt de bonis tẽpoꝛalibꝰpõt eẽ cum pctõ puta ſi ẽ inoꝛdinatꝰ. ¶ Tertio mõ
aliqs triſtatur de bono alteriꝰinqᷓ;tũ ille
cni accidit bonũ eſt eo indignꝰ.q̃ quideʒ triſtitia nõ põt oꝛiri ex bonis honeſtis ex abus aliqs inſtus effici.ſed ſiẽ phũs diẽ in= rheto.de dinitijs.⁊ de talibus que poſſũt ꝓnenire indignis ⁊ dignis.t;ʒ ipſnʒ phũm vocatur hec triſiitia neme⸗ ſis ⁊ ptinet ad bonos moꝛes. Sʒ hoc ið dicit. qꝛ cõſiderabat ipſa bona tpalia ʒ ſe. ꝓut pñt magna videri nõ reſpiciẽtibꝰ ad eterna.ſed ßʒ doctrinã fidei tẽpoꝛalia bona que indignis ꝓueniũt ex inſta dei oꝛdinatione diſponũtur vel ad eoꝝ coꝛ- rectionẽ vel ad eoꝝ dãnationem.⁊ hec. bona qᷓſi nihil ſunt in ꝓparatione ad bo
na ſutura que ſeruant bonis. Wtiõ hec
triſtitia ꝓhibetur in ſcriptura ſacra ᷓᷣm illud pᷣs. Noli emulari in malignãtibus neq; ʒelauerꝭ faciẽtes inigtatẽ.ecci.io. Von ʒeles gliaʒ ⁊ opes pctõꝛis.nõ eni ſcis q̃ futura ſit. t alibi i p̃s.ſpene ef- fuſi ſunt greſſus mei.qʒ ʒelaui fup inimi cos pacẽ pctõꝝ videns. C aliqs tri⸗ ſtatur de bonis alienis inqᷓ;tũ alt᷑ exce⸗ dit ip̃m i bonis. Et hoc ꝓpe ẽ inuidia:⁊ ilð ſemp ẽ pꝛanũ.vt dicit phũs ĩ ⁊rhe toꝛice. qꝛ dolet de quo eſt gaudenqũ.ſ. de bonoꝓrimi. Vi paulus ad gal.j. di cit. õ efficiamur ianis glie cupidi ini cẽꝓnocãtes inuicẽ innidẽtes.;t iſta er giie ſuo ẽ pctmĩ moꝛtale.qꝛ Zꝛiat᷑ caritati

Be inuidi
per quã ẽ vita ſpũalis aie ᷣm illud pᷣme Jo.z. Nos ſcimꝰ.qm̃ trãſlati ſumus de motte ad vitã qm̃ diligimꝰes. Nã cari tas gaudet de bono ꝓrimi. Inuidia vo
de eodẽtriſtat. õ ex ſe ẽ pctm̃ moꝛtale. In illõ Jo.. Paruulũ occidit iuidia.
qʒ nihi occidit ſpũai niſi pctĩ moꝛtale
hinc dit ang. Vidi ego ⁊ exptus ſũ ʒelã⸗
tẽ puer nõdũ loquebatur ⁊ ituebat᷑ palli dus amaro aſpectu collactaneũ ſuũ. Sʒ
ncut dicit duran. Si talis triſtitia cito re
pellitur ita ꝙ ſit motꝰ iperfectꝰex ſenſua litate ꝓcedẽs ſic vocatur inidia ꝓpaſſio. ⁊ eſt pcum̃ veniale. Sʒ ñi din retinet ⁊ tñ diſplicet pp grauitatẽ cõplexionis ⁊ a ſe
ita cito remouere nõ põt ſic adhuc ẽ ve
niale pcim̃. Sʒ j placet ⁊ dolet de bono ſpũali ex deliberatõe ẽ pctm̃ in.ſ.ſ.? vo
catur inidẽtia fraterne gie. Si eſt de bo
no tpali ſic eſt pctm̃ moꝛtale ⁊ eſt de.y. capitalibus niñ foꝛte eẽt inimicus eccle vt dictũ eſt. ¶ Conclo ſcða eſt iſta ꝙvi tiũ innidie eſt abhoiabile.⁊ iõ deteſtabi⸗
le pp tria.pᷣmo rõne infectiõis.⁊ rõne
curatiõis.ʒꝰ rõne compatiõis. ¶ Bico pᷣ ꝙʒ vitiũ inuidie ex ſua mala qᷓlitate ẽ abboiabile. ⁊ p ꝓñis deteſtabile rõne ife. ciiõis ſuo ſubo.ſ.iuido. pᷣ dat ifectiõcʒ auptatis.qꝛ g inidꝰẽ ſtati efficit paup. ñ ſapᷣ. ꝓuer.⁊. dic. Vir g feſtiat dita ri⁊ alijs iuidet ignoꝛat ꝙ egeſtas ſupne niet ei. Hic ẽt di eccli.o.Impꝛoperiũ ⁊
2umeliã malus hereditabit.⁊ ois pctõꝛ
innidns ⁊ biliguis. ⁊ dat ifectõeʒ fatui tatis.qꝛ inidia faẽ hoĩeʒ fatuũ. Vñ ſap̃. 6. di. Neq; cũinidia tabeſcẽte iter habe bo.qm̃ tal hõ nõ erit pticeps ſapie. Nã lumẽ ſapie abſcõdit᷑ ab inidis. 3 dati ſe
ctionẽ ifidelitatis.qꝛ inidia fac hoieʒ ꝓdi
toꝛẽ. Vñ ꝓner.⁊ʒ. di. Me comedas cuʒ hoie inido ⁊ ne deſideres cibos eiꝰ.am̃ i ſilitndine arioli ⁊ coniectoꝛis extimat qð ignoꝛat:comede ⁊ bibe dicet tibi.⁊ mẽs einðõ eſt tecũ. ¶ Bixi ⁊? ꝙ vitiũ iuidie
ex ſua malaqᷓlitate eit abhoiabile.⁊ per
ↄñs deteſtabile rone curatõis. Nã iſn
vitiũ qñ multũ ieſtalicni difficiłẽ curatio
nis pptria. Mꝛio pp iiocatõʒ. Wã ẽ ſiẽ ignis grecus ꝗ aqs gpaꝝ accẽditur qꝛ ex quno hoc vttiũ coꝛ alicuiꝰ oppmit nullnʒ ſceius abhoꝛet. Vñ homicidiuʒ pax ilii videbit cũ cayn ñi pepcerit abei tri ſuo ĩ nocẽti.gen.z. Saul nõ pepcit dauid qui erat ei valde vtilis. Filij iacob ñ pepce rũt fi ſuo ioſeph. Vñ cyp̃anꝰſup illð ad gal.. Nöõ efficiamur ianis glie cupidi.
ait. Jelns iſte modũ nõ hʒ pmanẽs iugi
ter ſine fine:cũ alia ſcelera finiãt:qᷓ;toqʒ ille cui innidet᷑ ſucceſſu melioꝛe ꝓſecerit tãto inidus ĩ mains icẽdiũ liuoꝛis ignibꝰ inardeſcit. Mec miꝝ ſi vix curatur:cũ ſit pctm̃ i ſpũm ſctm̃.ignis grecus q nõ ð fa
cili extiguitur. ¶ Scðo eſt difficilis cn⸗
rationis pp occupationẽ. Mã iſtud vitiũ ita occupat ꝙ qᷓſi ad oĩa mẽbꝛa exterio⸗ ra ſe crtẽdi. Vñ cyp̃anus loquẽs de iui do dicit.Huic.ſ.inido vulꝰminar.toꝛ⸗
uns aſpectus. paloꝛ in facie.in labijs tre
moꝛ.in dentibus ſtridoꝛ. vᷣba rabida ⁊ e frenata cõuitia.⁊ manꝰ ad vidictã ꝓm- ta.iuxta illð poete. aloꝛi oꝛe ſedet.ma cies in coꝛpoꝛe toto: Muſq; recta acies.li nẽt rubigine dentes. ectoꝛa felle virẽt lingua ẽ ſuffuſa veneno. Viſus abeſt ni ſi quẽ viſi fecẽ doloꝛes. Nec fruitur ſom
no mens iugibus excita curis. Cz?ẽ di
ficilis curationis ꝓpter venenationeʒ. Vnde angu. Sciendũ ẽ ꝙ cum p omne vitiuʒ ab antiquo hoſte virus humano coꝛdi effundat᷑ in ʒelo iuidie tota viſcera ſua ſerpens cõcutit:⁊ in hac impᷣmenda quañ peſtẽ vomit. ¶ Diriz? ⁊ vltio ꝙ vitium inuidie eſt abhominabile rõne compatiõis. Nam hoc vitium tribꝰpel ſimis rebꝰcompatur. Pꝛimo compat᷑ ⁊ aſſimilatur ciconie.qꝛ ſicut ciconia ve ſcitur venenoſis aialibns ⁊ vermibꝰ:ita ⁊ inuidus cum magno veneno comedit carnes bonoꝛum hoiuz. Vnde poeta de ſcribit innidiam carnes vipcrcas come
enn
iobloq rerſid conpt viyrrat a vehil quere pobi axi ſitinit pefim vocun omni uon cuiu nuer la iun
lileri
Nc jt ſin. huii ſipu ſigu emu o ſumu dehi mon pu pn delt . is käh Nea av iap 6* ßde ſ.

Acdtur qe hmtni uiürzpaii iadeßi ſ pu duili wpid sgie api
pnahes i
Mä qᷓto;
uratur:cũ ſit
sqnöðf
difſclis c⸗ Ninvi edn een⸗ oques deii minar. w y labhs ne
Arabidatel
vſipm⸗ e ſedet. ma ecaaces.i ſclle virit us abeltni ftuiur ſon ris Cz'tdi Wenationeʒ
mpome
nshuman ttota viſn
cimpᷣme
3*1vlidh inabile rin ium mdy imo conp ciconn tvem nenocon hdepoun gacl M
iob loquens de inuidis 3?.c. dicit. Fra- ter fui drachonũ⁊ ſocius ſtructionũ. ʒ onpatur vipere. AMat.z. Pꝛogenies Vierax quis demonſtrabit vobis jngẽ
a veltura ira? ¶ Sed hic aliquis poſet querere ꝙ marime nocinũ eſt ꝓximo ſu
perbia añ inudia. Ad hoc rñdetur ſᷣm alcx. in ſcdo.q.iis.ꝙꝙ licet ſupbia giialit
ſit initium omnis mali.qꝛ in ſe⁊ alijs ẽ
peſſimũ vitũ. tamen reſpectu maloꝛuʒ
Vocumentoꝛum ꝓrximi inuidia ẽ mater
omnium vitioꝝ? maloꝝ. V dicit criſ. in ome.;5. Fera venenola eſt inuidia ne
quitia excuſatione pᷣnata omniũ cauſa?⁊ mater maloꝝ. ¶ Voncluſio tertia eſt ta
lis. ꝙ ex inudia.8.mala pꝛocedunt que
dicuntur ipſns filie ſicut dicit grego. zi. moꝛ. ht ſunt iſta ꝓ oꝛdinẽ. Wxuſtatio i
aduerſis. ꝓrimi triſtitia ð pꝛoſperis eiꝰ.
Detractio. ſuſurratid. deriſo: temera- riũ indiciũ. falſa ſuſpitio. falſum teſimo nium.? odiũ.¶ Bico pᷣmo ꝙ er iuidia
pꝛocedit exultatio in aduerſis ꝓximi qð eſt peccat cõtra naturã: cum naturalit᷑ ſit gaudẽdũ de bono ꝓximi. Vñ ſi talis exultatio ſit ex deliberatõe eſt peccatum moꝛtale.quia adeo graue eſt ac ſi intliſ
ſet mala illa pꝛoximo de quibꝰquis gan
det.hinc eſt quod dicitur ecck.S. Moſi ð
moo inimico mo gaudẽ. C Biri?“
ꝙ ex inuidia pꝛocedit triſtitia de ꝓſperis pꝛoximi. Et hoc vt dictũ ẽ ſupꝛa ſi fit ex deliberatõe inq;tũ qs excedit i bonis eſt pctm̃ moꝛtale cũ nãir ſit triſtãdũ de ma⸗ lis ꝓrimi. Et hec triſtitia magis nocet eã hñti qᷓ; alii. Vñ di ꝓner.⁊. Sicntti
nea veſtimẽto.⁊ vermis ligno.Ita triſti
tia viri nocet coꝛdi. ¶ Bixiz? ꝙ ex iui⸗ dia ꝓcedit detractio qͥ eſt graue pctm̃ita ꝙ ſi fit ex deliberatione? de nobili cã ia is detractio q̃ eſt aliene fame pocculta vba denigratio:vt declarati fuit dñica ʒ.pꝰ epiphaniã:ẽ pctm̃ moꝛtale.ðqᷓ dð Ipᷣs. Detrahẽtẽ ſecretoꝓxio ſuo hũc ꝑ⸗
Sermo. NLV.
dentem. Scðo cõpatur draconi. dj
ſcqbar. ¶ Biri 4. ꝙ er inidia ꝓcedit
ſuſurratioqͥ icẽ ẽ cũ dractõe ĩmã ⁊ ĩſoꝛ
ma.ß dint quo ad finẽ. qꝛ detractoꝛ itẽ dit denigrare famã. Suſurro vo intẽdit
diuidẽ amicitiã. vñ ꝓner.⁊o.di ſuſurro
ne ſubtracto iurgia cõgeſcunt. Et ecc. 28. di de eo. Löturbabit amicos ⁊ ime
dio pacẽ hitiũ põit inimicuiã. Hoc vi tiũ ſi fit eodẽ mõ ſiẽ dictũ ẽ ðᷣ detractiõe ẽ peccatũ moꝛtale. Et iõ di eccũ.ʒ. Mð CDBiri
apbelleris ſuſurro? detractoꝛ. ¶ ʒ.ꝙ Ex iuidia ꝓcedit deriſio:q̃ͥ ſi fit de no
tabili pſona ⁊ de re graui adco grauit᷑
põt fieri ꝙ erit pctm̃ moꝛtale.⁊ erit pe⸗ ioꝛ q;; ↄꝓtumelia:m ſanctis ſuis ⁊ de ſernis ſus facta.qꝛ tunc eſſet nimis grauis.etiã ſi eſſet de patre ⁊ de matre. Vñ dicitur ꝓner.ʒo. Oculuʒ qui ſubſanat patrẽ⁊ deſpicit partũ ma⸗
tris ſue effodiant eũ coꝛui de tonentibus
⁊ comedãt eñ filij aquile. ¶ Biri.õ.ꝙ
ex innidia ꝓcedit temerariũ indiciuʒ qð
en qñ qʒ aliũ ſibi nõ ſubditũ vel ad juaʒ iuriditionem nõ ptinentẽ temẽ iudicare
pᷣſumit: aut de occultis: ant de eis q̃ pñit bene⁊ male fieri accipiendo i deterioꝛe; ptẽ. qð vitiũ ꝓhibet dñs AMat.y.⁊ luce 6. Wolite indicare ⁊ jj iudicabimini. Nt Zac.4Qui indicat ſeʒ detrabit legi.
Et eſt grane vitiũ. quoniã vix repit vn⸗ g totalr fit alienus ab ipſo. ſed ſi hð coſi
deraret ↄditionẽ ſuã nõ ita facilit᷑ indica
ret. Hinc paulus ad ro.iʒ. ait. Tu qui
es g iudicas alienũ ſernũ?¶ Miri.y⸗ 4 er iuidia ꝓcedit falſũ teſtimoniũ. ꝙ po
qᷓ; qs male ſnſpicatur de ꝓrimo temera rium iudiciũ faciendo reddit ex hoc fal⸗ ſuʒ teſtimoniũ de ipſo:qðꝓhibetur exo. zo.ẽ dentronomij..vbi di. Mõ loq̃ris
„—
dia ꝓcedit odiũ.qꝛ multi ſunt ꝗ pꝛopter
hoc peccatũ odiunt deñ.ꝗ bifacit oĩbus
quia vellet iuidioſus ꝙ nemo pter im hiet bonũ.⁊ illnd odiũ multum diſplicet
deo. quia viq; ndͥcelum aſcendi. inc
axime ſieẽt de deo. de
3 primũ tunʒ. f.t. ¶ Bixi..ꝙ er inui-

———— S—————
——
5 . 5— 3 3
*
Be luxuria
dicitur in pᷣs. Supbia coꝛũ quite oderũt aſcendit ſemper. Ex hoc oꝛi odiun Pri⸗ moꝛum qð etiaʒ nimis diſplicet deo qui vult vt non ſolũ amicòs diligamus ſed
notãduʒ ꝙ tria debet hre qui vnlt a pctõ
luxurie vel a quocunq; alio peccaio pur
gari videlicct.
8 ſed ¶ Crucis ⁊ paſſionis meditationem. etiã inimicos.vñ dicit Aat.. Diligite C Bonoꝛnm oꝛationum ſuffragationez.
inimicos vños.¶ Sed cõſiderans giiqs ¶ Chꝛiſtiane fidei confirmationem.
tot mala ꝓccndentia ex hoc vitio qᷣrere põt ſi qs vellet hoc malũ euitare q reme⸗ dia debet accipe. Ad qð rñdet ꝙ ad mi nus.y·remedia ſũt ad cxtinguẽdã inuidi am. Quoꝝ pᷣmũ eſt huꝰpcti nequitia.qͥ qᷓ;ra ſit ſupiꝰ hii põt. vñ di eccũ.iꝗ. Me
q; eſt ocuius inuidi. ⁊ dñs ad iuidioſum.
Ahat.⁊d.dic. Tn oculus tuꝰ neq; eſt. qꝛ ego bonus ſũ. ⁊n remediũ eſt ↄtẽptꝰ ꝓ pꝛie cxcellẽtie.qꝛ ex ꝓpꝛia excellẽtia naſci tur.vñ hõ põt ſibi ipñi dicere quid ſupbis terra ⁊ ciuis.eccli.io. Et memẽto homo qꝛ pul.es⁊ in pul.re. ʒ remediũ eſt fra ternitas naturalis quia nãliter ſumꝰ ab vno pie ⁊ abvna matre.vnde Boetius
Omne hominũ genns iterris ſimili ſur
git ab oꝛtu. vnus n. rerum pẽeſt. 4 remediũ eſt fraternitas ſpũalis.qꝛ oẽs ſu mus vp̃iani filij vniꝰ ecce.membꝛa xp̃ᷣi. vñ ad IRo.⁊x. AMnlti vnum coꝛpus ſu mus in xpᷣo. Et ideo vnnſquiſqʒ partici pat de bono alterius ſicut dauid dicit in p̃s. Particeps ego ſum omnũ timẽtiũ te ⁊ cuſtodientinʒ mandata ma. vn reme
dium eſt regni eterni dilectio. vñ Bꝛeg.
Qui facibus inuidie carere veſiderat illã pereditatem appetat quã nnmerꝰ poſſi dẽtiũ nõ angnſtat. Et ſic erpedite ſi hui⸗ fructus partes quas pꝛomiſimus decla⸗ rare magnifice dñe ⁊ ciues cariſſimi quẽ obſecro vos enitare vt hic gratiam.⁊ in futuro gloꝛiam vãlcatis captarc. CMominica.is.poſt pentecoſten. Be vi tio luxurie. Sermo. XIVI.
„ Scendens ue
lam trãifretauit ⁊ venit in ciui tatẽ ſuã Mat.. C ꝛo hui? ſacri⁊ ſeti enãgelij hiſtoꝛiali deciaratione
¶Mico pꝛimo ꝙ qui vnlt a pcõ luxnrie vel ab alio purgari debet in ſe hre crucis
paſſionis meditationẽ. Ratio huꝰ eſt- qꝛg eſt in aliqua afflictõe pcii illud dz pꝛe
meditari cuꝰ eflectu oĩa pctã ſanantur.
ſed hiꝰ eſt crux ⁊ paiio xpᷣi.Igitur. vnde
Angn.inp oãnẽ. Frẽès vt peccato ſane mur xpᷣm crucifixũ intueamur.qũo ꝗ in tuebantur ſerpẽtẽ encũ i deſcrto nõ pibãt moꝛſibus ſerpentiũ.ſic ꝗ intuent᷑ fide xp̃i moꝛtẽ ſanant a moꝛſibus peccatoꝛ. Mic ⁊ipſe Augu. in li.de virginitate dici. In ſpice vulnera pendentis.ſanguinem mo rientis. pꝛeciũ redimentis.cicatrices reſur gentis caput hzʒ inclinatũ ad oſcnlandũ.
coꝛ apertũ ad diligendũ.bꝛachia extenſa
ad amplexandũ.totuʒ coꝛpus expoſitum ad redimendũ.hec qᷓ;ta ſint cogitate:het
in ſtatera coꝛdis veſtri appẽdite.vt totus
vobis figatur in coꝛde qui tot?pꝛo vobis firus fuit ĩ cruce.hic quoq; nec vnñ exẽ⸗ plũ ponemꝰ.cũ oẽs creature nos ad hoc initẽt. vñ Mieronymus ſup Mat. Ois creatura ↄpatit xpᷣo moꝛiẽti.ſol obſcura tur.terra mouet᷑.petre ſcindunt᷑.velũ tẽ⸗ pli diuiditur.ſepnlchꝛa apiunẽ. ſolns mi ſer hõ non cõpatit᷑ pꝛo quo ſolns xpᷣs pa titur. ¶ Dixi ⁊ ꝙ qni vult a peccato ln
rurie vel a quocunqʒ alio purgari dziſe
habere bonoꝝ oñonum ſuffragationem. Matio huius ẽ ilios ꝓ nobis orãtes de bemus hie qui in caritate füdati valeant petitiões impetrare ab oꝛato ⁊ exaudiri. ß hiꝰ ſũt boni.qꝛ pctõꝛes dens nõ audit. eſt ꝙ Wꝛego.i paſto rali ait. Calis requirẽòus eſt ad eroꝛãdũ qui ſit idonens ad placãdũ.qꝛ cũ is qui di ſplicet ad itercedẽdũ mittit iratianimꝰad deterioꝛa ꝓnocat. Hũs oꝛatoꝛẽ deſcribit
ve veri purisſ ns nibu ſis egne nobshi
cöppl
gartrüt remedi gCI
ie vel
abert Faio daref ſiuef tech eraui g Ag qlipls ſrümu
xtmli chihe ſiwu insp ſup ib ſi lun horm dun quzd bi. lie deba ſemin ſucit ief Lonſ perſid halis pilean pat
inbu

eimun o peuun
dtnionen uftagati Wationem. apcð m unſebiemg Ratio hyd ailutn puſanaim piccaomn unur. qüogi ſronöpidi nent fideꝝj eccatoꝛj. Rate dicit.) angunemm licatriccsnih ad oſchunij chu el us erpoſnn Ncogiaru cu. vt iom orpꝛ vobi necwtri ens adh u. lol obſn dunt. veli nt. ſousn ſolus mh lt a peccau urgari dj
fragaim
bis oric füdai win Monun dens
icitu
m awiei
Sermo.CLVI.
ipſe Biꝛego. i.⁊ mo.vbi dicit. Ille deo pꝛima erit de ſna quiditate. ⁊ de ſuaj verã ofonẽ exhibet qui ſemetipſuʒ quia iitate. 3⸗ de ſua qᷓ;titate. Et his declarg puluis ſit humiliter videt. q nil ſibi virtu tis erit finis. Concluſio pꝛima ſit talis nð tribnit. bona q̃agiteẽ de mia ↄdito ioꝛdine. ꝙ luxuria eſt libiqmoſe volnpta ris agnoſcit. Et ꝙʒ debeãt boni oꝛare ꝓP lis appelitus.t hic intelligitur appeti-
nobis hr p erẽplũ nñeri.⁊i.vbi dicitm ꝙ tus qui eſt ex conſenſu rõnis.quia talis ẽ
cũpplus dei aftiictus eẽt a ſerpẽtibus ro petm̃ moꝛale vt inferins declarabit.vel gauert morſen vtꝓ eis oꝛäret.? ſice per magis generaliter ſic. K uxuria eſt ex im remedium moyſ a deo datũ ceſſanit pla mundis deſiderijs veniens lubꝛica men
ga. C Biriz?. ꝙ qui vult a peccato luru tis?
coꝛpis ꝓſtitutio. ¶ Sʒ nõ ummerito
e vel a quocũq; alio pctõ purgari debʒ videndũ eſt ſi quelibet urtria ſit pecca- habere in ſe xpiane fidei confirmationeʒ tů. Abi ſciendũ hm ſanctũ Tho. m.⁊ Ratio huius eſt. in eo debet homo ſe fũ⸗=9. i53. g pctm̃ in hñanis actibus ẽ qð
dare ſine quo non poteſt placere deo.ſed eſt
oꝛdinẽ rõnis. hʒ aũt hoc rõnis oꝛdo
ſine fide impoſſibiie eñ piacere deo.teſtã vt qlibet oꝛdinet ↄuenienter in ſuñ fineʒ. te aplo ad hebꝛe. iæ. igit ſi peccatoꝛ vuſt Et ideo nõẽ pctm̃ ſi ꝑ rõnẽ hõ vtatur ſe traudiri in fide debet ſe firmare. Hincẽ bus aliqbus ad finẽ ad quem ſunt modo ꝙ Angn. ait. Ille apud deñ plus hʒ loci:· cõuenieini dũ mõ ille finis ſit aliquod ve
qui plus atiulit non argenti jed fidti, hiꝰ re bonðſicut ãt ẽvere bonũ ꝙ conſeruet fuit mulier illa chananea.vnde xps eidi coꝛpoꝛalis nq̃ vnins indiuidui.ita etiam xit. mulier. m.ẽ.f.t. Math. i. Ce cõ⸗ eſt quoddã bonñ ercellens ꝙ ↄſernetur cuſiones magnifice die ⁊ cines dilectii nã ſpeciei hũane ſicut aũt ad cõſeruatio
ſacro enangelio hodierno denotãtur qð nem
vite vnius hoĩs oꝛdinat᷑ vſns cibo⸗
in tres parſes diniditur. Qm̃ in pꝛima rũtita ad cõernationẽ totiꝰ hũauigene-
Parte ponitur? declaramr effectus dñi- ris vſus venereoꝝ. vnde Vugn. dicit in ce paſſionis in quo debet eſſe peccatoꝛis libꝛo de bono cõingali. Qðẽ cibus ad ſa
affectio ⁊ deuotio ibi. ⁊ſcendens Ieſus i lutem hois: hoc ei concubitus ad ſalutẽ nauiculam.que nanicula moꝛaliter ſigni generis. Et ideo ſicut vſus ciboꝛum põt
ſicat eruceʒ:in qua Jeſus tranſfretau ex eſſe ine pctõ ſi fiat debito modo ⁊ oꝛdine
hoc mundo ad patrem. In ⁊ parte de ſᷣm qð competit ſaluti coꝛpoꝛis. Ita etiã claratur bonoꝛum oꝛationũ ſuffragatio ⁊ vſus venereoꝝ põt eſſe abſq; omni pec quaʒ debet hre peccatoꝛ pꝛo ſuo ſubſidio cato:ji fiat debito modo ⁊ oꝛdine ᷣm qð ẽ
ibi. Et ccce efferebat ⁊c̃. In qua ptemo cõueniens ad finẽ giiatiõis hñane. Talis raliter declaratur qũo petitio peccatoꝛis modns licius eſt coitus cõiugalis qui ʒ
debet offerri deo per manꝰ in caritate exi theol ſentium, Inz* parte ponitur xp̃iane alius
ogoseſt triplex. vnus vocat᷑ licitus fragilis.⁊ alius ipetuoſus. x icitus
ſicei ſariſſactio ⁊ firmatio in qua debet tripliciter poteſt fieri.vel cã ꝓlis ad cultũ eſe? fundari peccatoꝛis ſupplicatio ibi. dei. vel cã reddẽdi debitũ. vel cã foꝛnica Conſide fili per quã partẽ oſtendi qũo tionis vitãde nõ in ſe ſʒ in cõinge. Pꝛi⸗ per ſides paralitico vongta eſt ſanitas tàñ mus eſt pietatis. ⁊ inſticie. ʒꝰ cautele ſphalis q; coꝛpoꝛalis. Et vt melins hec ⁊ in his hullũ d petm̃ eẽ. Fragilis ẽg cã pateant videamus hiltoꝛiã. ¶ Meclara delectatiõs.⁊ tũc diftingui᷑ qꝛĩ amoꝛ il tebiſioꝛie fnctus eſt vitiũ lururie ad cuiꝰ ius delectationis pᷣponit᷑ deo ẽ moꝛtale trtirpationem loquendotres acluſiones pctm̃.ſi vo poſtponit᷑ veniale. Impetuo
cũtribus dnbijs declarabimus. Qnarũ ſus eſt qui ſit er iola ſbidine⁊ metas ho⸗

Se luxuria
neſtatis ⁊ rõnis trãſcenditqfit.. modis imo cã ſatiande kbidinis per mereii tias blanditias. ⁊ cũfit ʒᷓ namral mo duʒ. ʒ cñ ꝓhibito tpe fit. 4 cũ fit tpe mẽſiruo. y ch accedit᷑ ad pᷣgnãtem vel cinaʒ partni:qͥ eit in fiuxu mẽſtrno. ergo de lururia amodo locuturi dicemꝰde illi cita generali. C Concluſio ⁊ꝰ ẽ talis. ꝙ juxurie vitiũ deteſtabiie ẽ ꝓpter tria.pꝛi mo quia placet diabolo nocet homini.di ſplicet deo. ¶ Mico pꝛimo ꝙ vitiũ luru- rie placet diabolo.qð põt oſtendi per illð ob 4 Sub vmbꝛa doꝛmiti ſecreto cà mi ⁊ in locis hnmentibus. loci humen tes ſunt luxurioſ. Hoc etiã poteſt oſtendi per quandã gio.ſuper leui. vbi dicitur ꝙ cum de mones ve omni pctõ gaudeãt pᷣ⸗ cipue tñ de foꝛnicatione ⁊ idoiatria.quia in iſus maculatur aia ⁊ coꝛpus.hoc etiaʒ
poteſt oſtẽdi rõne.( ꝙ vitiũ uxurie pia⸗ Ceat diabolo.qʒ pꝛo puruo pꝛetio lucratur
duas aias: cũ in alijs pctis vnã ⁊ maioꝛi laboꝛe. vñ hic poteit dici illud Mꝛoner- 6. ꝛetiũ ſconivir eſt vniꝰpanis. mulier auiem viri pꝛecioſam aiam capit.pꝛetiũ ſcoꝛti eſſe vicitur vix vnius pauis.quia nus panis dintius ſedat ardoꝛem appe titus qᷓ; delectatio huiꝰ pci fatua muii⸗ er illo pᷣcio dat aiaʒ ⁊ ꝓti ⁊ ſuã diaboio.
¶ Biri⁊ ꝙ iuxurie vitiũ nocet bomini
pꝛoptio ſubo ſuo tripliciter. Mꝛimo qꝛ auſert ſibi bona tpalia.vñ dicitur. ꝛo⸗ ner.⁊. Qui nutrit ſcoꝛtũ perdit jubam.
= quia aufert ſibi bona ſpũalia. vnde Mieroꝰ ait. Flãmigere igni pcutit muli er cõſciẽtiã. ʒꝰ aufert ſe ipũum ſubiectus ꝓpꝛũ quia ipſũ ↄſumit. vnde Zob. ʒi. di citur. Ignis eſt viq; ad cõſumptioneʒ de noꝛãs ⁊ dia eradicans germina. ⁊*no⸗ cet ꝓrimo.qꝛ pꝛimo aüſert ei nõ ſolũ ſua ſeipſ. vñ Pꝛoner.ð. dicitur.õ grã qis eſt culpe cũ quis furatus fuerit. fura-
tur enim vt eſurientẽ impleat aiam. deß̃
henſus quoq; reddet ieptuplum.⁊ oẽm
6
aũt adulter eſt ꝓpter coꝛdis inopii.i.vi
litatẽ perdet aĩam ſuã.qꝛ miſer adulter ſu
bijcit ſe mulieri fatue qͥ nõ ũ aufert ſua viro ſed ſe ipſuʒ. ⁊ nocet ꝓximo quia fidẽ nõ ſeruat. vñ ſchi regũ. xi.c· leguur de Dauid q ſidelẽ ſuũ militem vriamꝓ
vxoꝛe illius berſabee occidi fecit. Amon
etiam ſoꝛoꝛc ſuã thamar coꝛr¶pit. ꝓdito rie. vt hi in eodem li iz.c. ʒꝰ hoc pcĩ nocetꝓximo qꝛ aufert hereditatẽ ſicut le git᷑ de filio ꝓdigo luce.is.⁊ eccli.⁊ʒ.di. NMulier reinquẽs virũ ſuũ peccabit ſia tuens hereditatẽ ſuã ex alieno matrimo nio. Dixiz? ꝙq vitiũ luxurie diſplicet
deo.? hoc ꝓpter tria. Mꝛimoꝓpier vi
litatẽ ſue creature. Mã nimis vilcʒ facit creaturã hũanã vitiũ lururie.vnde dicit
Hieronymꝰ. Mihil viliꝰ q; a carne vin
ci il glorioſiꝰ qᷓ; carneʒ vincere. ⁊ diſplicet deo ꝓpter huiꝰpcii immũditiãæ
fetoꝛt. vñ ieñ. In voluptate nihil eſtma
gnificũ:nihil ꝙ nãʒ deo ꝓrimã deceat:
membꝛoꝛũ turpiũ ac vilium miſterio eri
tn feda.iſta feditas eſt inquinatio coꝛpo⸗ ris. Et paul.i.ad coꝛ.o. Omne peum̃ að
cũq; fectrit homo extra coꝛpꝰ eſt.q autes
foꝛnicat᷑ in coꝛpꝰ ſuũ peccat. vbi gio. Ce
tera pcœ tã tĩ giam maculãt.foꝛnicatio àt non t̃ giam ſed coꝛpus etiã cõtamiuat.
vñ vicht magfiꝙ aiig vemones verent tẽptare de luxuria.vñ demon nõ tẽpta⸗
uit xpᷣm de luxuria. Maledicti ſuntego luxrurioſi ad igneʒ.vñ dicit oſee.y. DOẽs
adulterantes qᷓſi clibanus ſuccẽius a co⸗ quẽte. Cʒ diſplicct hoc pcim̃ deo ꝓpter ſni verecũdiam.qu ſi verecũdia ẽ iponſo
moꝛali qůj ſua ſpõſa aduiterai. qᷓ;toma⸗ gis ſponſo celeiti fit verecundia qñ tale
pctm̃ cõmittit quclibet aia xiana: qua deſpoſanit aq̃ lateris ſui? ſãgnie redemit vñ d̃. oner.. ʒelus viri.ſ.xpᷣi par
cet ĩ die vidicte.nẽc acgeſcet cuinſq; pᷣci⸗
bꝰnec ſuſcipiet ꝓ redẽptiõe dõa plurima. vñ glo.expõit iſta verba deſpõſo celeſti.
domus iue ſubamtrad? liberabit ſe. q CSʒ bic põtq̃ri qũo peccari põti lururis

Adqðrſdet p.s. modis. Pſiniplicẽ foꝛnicatõeʒ rũ.meretricũ.⁊
Mꝛio peccat
Arijs. 2 peccat᷑ ginũ defioꝛatio. Pabile qñvᷣgine
ma cuſtodiã.ne qñ venire inimicis. 3⸗ qð ẽ ᷣm qð nomẽ ſo nũ thoꝝ:qð ẽ graue pa dit. Qudi oibꝰpctis a us: Et talipctõ
peccat p adulterii: nat: acceſſus ad alie vñ clemẽs pa duiterio graui iponit᷑ pena moꝛtis. vñ Si mechatꝰqs fuerit cũvxo ppetrauerit cũvxoꝛe Primi ſui:moꝛte mo
Sermo. XLVI
aidʒ. vñ Pꝛoucr.6. P coꝛdis inopiã pdit
dʒta inigtas qᷓ;taq; Wus ſangnine ſu s quiſq; momẽti vniꝰ diabolo ac tradat.
is hoc vitiũ aufert e abuſus vidua dr̃. Quiaduiter eit Achbinax. de q Paulus
(miſceamini foꝛni ꝑſiupꝛũ qð? illicitav- Et id potĩ ẽ magt vitu
tſub cnſtodia parẽtũ. ¶
aiaʒ ſuã. Et Zug. G puerſitas vt aiaʒ quã redemit lururioſu lectatione vend
Cʒ malũ eſt coꝛpoꝛ
foꝛmicarijs aĩ
niat.⁊ mechꝰx adul⸗ tatẽ tuã. Cyn
tera eadẽ pena pũi
en pũiant. 4 peccatur pi ceſtũ ꝗ ẽ ꝓſãguinco
Zlguincoꝝ ⁊ affiniũ abuſus.g tale pctĩ fecerit traditur ſathane vtait
vn Mroner. s ?ignominiã.f.
apſs ad coꝛ.j. et pᷣma epla. ⁊ilenit᷑ ipõi nifeli fiet oib
tur pena moꝛtis. vñ dr ibi.⁊ fecerit de abhoiatiõi
peccatur ꝑ õ ſacra lurn ctĩ vñ de? ciẽte dicẽs ꝑ da maledixiſſct mi Etiſtud pctm̃ ẽ ma dicit Hierõymꝰ. cteris. aut alijs ẽ t8. De g ambulãticarnẽ.deo placere velle pᷣſumũt.⁊ ficiãt. ¶ Cõcluſioʒꝰq̃ẽ̃ dovelemne belleʒe et pur adterra mira.
pctõꝛ quot mala ſib nlant querit que⁊ g libidiuem innare p
placere nõ pñt ⁊ hec de ⁊ꝰ pte ſu de qᷓ;titate huiꝰcrimis talis a inter alia pꝛocedunt de luxuria. ꝛimũ eſt ablatio coꝛdis. aufert coꝛ hois. catio vinũ ⁊ ebꝛi
ſit ad pnis ꝙœ uri C qꝛ hoc pctĩ vñ oſee. dr. Foꝛni⸗
qꝛ iã coꝛ amiſerat vt
habe me excuſatuʒ oꝛ an hMath.⁊x. Cxn malũẽ aie ablatio
o. Ois aiaq̃ pene tpalis ifiictio. ibꝰ his pibit de me- peccatur ꝑraptũ gèẽqi luxuriã quoq; mũdus ſubmerſusẽ di er de domopfis abducitur uio.⁊.j.cinitates crem t poſtea coꝛrupta ivxoꝛẽ ducatur.⁊ hoc
ẽ pcum̃ qð moꝛte punitur. o? ſacrilegiũ qð ẽ qñſacer cũn riatur.⁊ iudẽ grauiſumũ p cõqͥritur de hiꝰ nefario fa uid ĩ pᷣs. Si inimicꝰ meꝰ hiſuſtinuiſſemvtiq;. ximũ ſcãdalũ ppli.v Cilericꝰ aut hõeſtioꝛ ẽ
vhlgaris dicit. che:lamo Mel
is ablatio. quia hoc b filã lururioſã ꝓfir pcum̃ aufert coꝛpns membꝛa aciat te ĩ oppꝛobriuʒ ſenſus hebetãdo.?⁊ aq infirmit meras diſponẽdo.x nrurioſus.n. ſuum diabolo ſicut ſcti deo.vñ dñs ait demo lias ꝓphis baal.z. reg bonẽ vnũ:⁊ ego faciã lů eſt ſenſus alenatio.
viri ĩmolant illud ſibꝰ ſicut dixit jHe um.is. Vos facite alterũ. Cn ma⸗ vñecch.9. Ne des m tuã ne pdas te ⁊ here malũ ẽ quia aufert famã. Lurpitudineʒ.ſ.quo ad je Primũ congregat delebitur.q.ſ.ma usĩ indicio. Tonmalũeſt quotidie eni ſanguis lteria cõdẽnãtur.pꝑ
ſibi.⁊ oppꝛobꝛiũ eiꝰnð
mechoꝝ fũdit ⁊ adu
ate ſt dinio icẽdio. etne pene punitio.
s Vł clibanũ ignis. igne lururie iandẽ e. Et de his oibus pꝰ.ſenſnʒ cũ no⸗ pena feda libido p eſca de qna poeta ꝛendete leſca i pẽte aſeve tira. ẽo oñchião. Chia ve ſe gira. Mõſtrã 1e. E lochio voſtro ¶ Vidẽs ergo miſer ip libidinis pcĩene not ad enitandã ipſa oſſunt. Zd quod re⸗ etas aufert coꝛ. vñille ſpõdet ꝙ a ſacristheologis ſex remedia qvocatꝰ ẽ ad cenã dirit ſe vroꝛẽ duxiſſe. danẽ q̃ fãtis inuarepiit ita dicetur libido ab hoie. opationẽ. Cꝛimũ
Cnx vltimũ malũẽ vñ i p̃s.d. Mones eo . vt quinũc ſũt pleni ipleantur igne gehẽn Ait. xer. oꝛ. ãlaʒ. c mine tollit. Et duplici mit.⁊ iſta libido ejj illa
tpo pocove vale fr ma ve cielo in toꝛno
ꝙ penitus era ſultẽ quo ad ilicitã eñ occaſões fugere

busenmi. win (insm
o penhe. ALVII. unccox ici ſecit n ituigij üiut iodehini
naniin
Cepü obei rach nin. pfecediu. vo decn eptis obeün ſiſenionbts echr obeijn.
cũ rsMu
t oponet de icie obedien abeta Ber/' ioꝛe vt ſiea ʒ lavit reum tein bap
wiuwän
cuẽs plenen inabit.Pu ſo. Etho chocꝙ auh nitau qu Luröcſ o gi Ui n ſir cſoz mſaeini
gi nw ücicici
ſinm dei dirt. Ecce ancilla dñi. CDi rittio ꝙ g cupit xp̃o deſpõſari dʒ carita- te qua ipʒ pfecte diligat adoꝛnari. Et rõ eſt.qꝛ nemo pfecte niſi in vtutibns exer⸗ cetur. Sʒ hoc nõ ſit niſ caritate.igitur. Vnde Brego. in mo. Caritas ad cũcta virtutl facta dilatatur:q̃ a duobus pᷣce⸗ ptis icipit: ʒ ſe adinumera extẽdit. u⸗ ius caritatis initiũ eſt dilectio dei⁊ pꝛori mi:qꝛ pamoꝛeʒ dei amoꝛ ꝓximi gigni. ⁊pamoꝛẽ ꝓximi amoꝛ dei nutri᷑. Nã q deũ amare negligit ꝓfecto ꝓximuʒ dili gere neſcit. Exẽplo pauliq ad Voꝛ.i=. die. Si lignis ho.lo.⁊ an.cd.ãt nõ ha· fa ct ꝰſuʒ ve.es ſo.a.cymn.tini. Me ↄcko⸗ nes magniſice dñe ⁊ cines amantiſſimi denotant in ſacro enãgelio hodierno qð in tres partes diniditur. Quoniã in pᷣma parte ponit᷑ q̃lt deo placeat obediẽtia 3 ilos ꝗ nolnerũt venire ad nuptias. In ſcða parte declarat᷑ quõ deo placeat hu⸗ militas 3ᷓ ilios ꝗ eoꝝ ſupbia irritanerunt deũ.ibi. Mex aũt cũ audiſſet. In tertia parte declaratur quõ deo placeat caritas 3 illũ q nõ erat veſtitꝰ veſte nuptial:q̃ve
ſtis moꝛalr ſignificat caritatẽ.ibi. Intra-
nit aũt. t vt clariꝰ hec pateãt videamꝰ hiſtoꝛiã. ¶ Medarate hiſtoꝛie fructꝰ eſt virtus vᷣginitatis:qᷓ ſola aĩa effici᷑ ſpõſa vi de qna ioquẽdo tres ꝓclones cũ tribꝰ dubijs moꝛe ſolito declarabimꝰ. Qua- rũ pᷣma erit de ſua ꝗditate. Scða de ſua qᷓtitate. Tertia de ſua qᷓ;titate. Mis de⸗ claratis erit finis. ¶ Wõclnſio igit᷑ pᷣma ſit talis in oꝛdine ꝙ virginitas tripir põt declarari ßʒ triplicẽ eiꝰ variã acceptio- nẽ. Vno mõ vᷣginitas capit᷑ ꝓ vᷣginita⸗ te coꝛpoꝛis ſine itegritate mentis. Et de tali Angꝰin pᷣmo de ci.dei.dat diſtictio⸗ nẽ dicẽs. ndicitia eſt res mẽtis. vᷣgini⸗ tas coꝛpoꝛis. Scðo mõ vᷣginitas capit᷑ P itegritate mẽtis ſine itegritate coꝛpoꝛis ſic hũiſſet vᷣginitatẽ Nncta ji fuiſſet vio⸗
luta vi. qꝛ vᷣginitas mẽtis eit illa q̃ acce⸗ pta eſt deo ſicut iſeriꝰ declarabit᷑. Vude
bitad coꝛonã.ſʒ p̃hat᷑ anulo aureo:q d
Sermo xVII.
i29 Angꝰ ſuper p̃s. dicit. Quid pꝛodeſt ite⸗ gra caro mete coꝛrupta?quaſi dicat ni⸗ hil. Tertio mõ capit vginitas ꝓ itegri tatẽ coꝛpoꝛis ⁊ mẽtis.⁊ iſtis dnobꝰ pmis modis nõ itẽdo log in pti hmone.ſʒ ma gis de vitimo mõ. Et iſto mõ accepta ſic
deſcribit. Virginitas eſt in carne coꝛru⸗
ptibili ppetua icoꝛruptiõis meditatio.ſi⸗ cut ait Angꝰ in libꝛo de nuptijs. Taro hic accipit᷑ fiue caro q̃ nec̃io coꝛrũpit in ſtatu pcti.ſiue caro q̃ poſſibilis erat coꝛrũ pi ſicut caro ade i ſtatu ĩnocẽtie. Vel al põt declarari vginitatis qditas etiã tripli cimð. Vno mõ gñalr ꝓ icoꝛruptiõe fi⸗ Ni de qua auius.⁊. ad Voꝛ.ii. dicit. Deſpõſaui.n.vos vni viro vᷣginẽ caſtã erhibere xp̃o.vbi glo. Virginitas coꝛdis fides eſt icoꝛrupta. Et Augꝰſup pᷣs.⁊. Queeſt vginitas mẽtis:itegra ſides.ſo⸗ lida ſpes. ſincera caritas, ⁊ mõ magis ſtricte ꝓ qᷓlibet ꝓtinẽtia ſiue ↄiugali ſue viduali. 3? mõ ſtrictiꝰ ꝓ ꝓtinẽtia vᷣging li de quo mõ data eſt deſcriptio ſuperiꝰ.
Sʒ hic oꝛit vnñ dubiũ viꝝ pᷣnare vᷣgi⸗ nitatẽ ſit ſingularis virtꝰ. Qd qð rñdet᷑ m ſcm̃ Tho.in ⁊2*g. iz. ꝙ in vᷣgi⸗ nitate ſicut ſuperiꝰdem̃ eſt: duo pñt ↄſide rari. Mꝛimũ eſt aligãcõpletinum ⁊ foꝛ⸗ male.i.itegritas mẽtis.vel ꝓpoſitũ ꝓpe tuo abſtinẽdi a delectatione venerea qð gdẽ landabile eſt er fine inqᷓ;tũ hoc ſit ad
vacãdũ rebꝰ viuinis. ⁊ qð ↄſideratur
in vᷣginitate eſt mãle.i.integritas carnis abſq; omni experimẽto veneree delecta- tiõis ⁊ iſta eſt landabilis virtꝰ.ſi eſt cũlꝓ⸗ poſito mẽtis adeqta ⁊ ↄiũcta. Et rõeſt: qꝛ ſicut pecunia eſtmã munificentie q̃eſt virtꝰ alia a liberaiitate:ita ⁊ ſtegritas coꝛ poꝛis eſt mã ad vᷣginitatẽ mẽtis aptata: quã ñiqs amiſerit pᷣter mẽtis itegritatẽ nð pꝛinat᷑ aureola. Vñ btã Lucia dirit. Si initã me violauerꝭ caſtitas mihi duplicq ſpõlis vp̃i in ecclia militanti. Nñ Zugꝰ. Virgines q̃ coꝛrupte ſũt emdi.nð aude⸗ †

Be virginitate
ant ſe virginibꝰ facris adequare. Etleo papa. Famule deiq̃ oppᷣſſione barbari- ca itegritatẽ amiſeruntpudoꝛis landabi lioꝛes erunt ſi ſe icontaminatis vᷣginibus nõ audeãt cõparare.IRõ huius eſt:qꝛ in militãti eccłia operamur vᷣm indiciũ hu⸗ manũ qʒ eſt ſᷣm id qð apparet.In triũ⸗ phanti vero ᷣm dininũ. Dens aũt imet᷑ coꝛ.i. Reg.ib. Coꝛruptio ergo carnis er
macula turpioꝛeſt iveſte alba qᷓ; in glia. Virginitas eſt veſtis albiſſima. Vnde Mꝛoutr.vltimo cõparat᷑ byſſo vbi dr̃. Biſſus ⁊ purpura idumentũ eius.ſ.mn⸗ lieris virginis. Vñ Micro. Pꝛeclara eſt vginitas ⁊ pudicitie virtus ſi nõ alijs ma culaꝝ lapſibus infirmct. Et idẽ ait. lla vᷣginitas hoſtia vpi eit. cuius nec mentẽ cogitatio.nec carnem libido cõmaculat.
volůtate motis veniẽs ſiue cim culpa vt ¶ Quarto vᷣginitas dʒ cẽ remotaa diui⸗
extra mmnoninʒ. ſiue in mimonio ſine culpa: pᷣuat anulo aureo i pñti⁊ aurcola in futuro. Loꝛruptio vero mẽtis ſi ppe nitẽtiam ſuerit reparata? finaleꝓpoſitũ ßuãdi itegritatẽ carnis affuerit non pᷣuat unulo aurco in pñti nec aureola in futu⸗ ro. Integritas vero carnis in ea qͥ ophs cariis appetit nõ eſt digna aureola. Añ ieroꝰ nihil ꝓdeſt carnẽ hie vᷣginem ſi mẽte qʒ nupſerit. Et hec de pᷣma parte. ¶Concluno ſcðᷣa eſt talis ꝙ vᷣginitas ad poc ꝙ ſi bene qualificata in aliquo dz eſſe remota a qnq; ¶ ꝛimo a ſupbia. Vñ Angꝰ. Wõ ſolũ pᷣdicãda eſt vᷣginitas vt amet᷑.veꝝ etiã moncnda eſt ne inflet. Et Ber. iõ mediocriter placet deo il⸗ la aia in qua hnmiluas cõmẽdat vgini⸗ tatẽ:⁊ vginitas eroꝛnat humilitatẽ. o teſt placẽre pumilitas q̃ vginitatẽ deplo rat amiſſam. Sine humilitate audeo di⸗ cere nec vᷣginitas marie placuiſſet. Ma ria ſe vginẽ oblita gliat᷑ de humilitate.? tn negligẽdo humilitatẽ blãdiris tibi de vginitate? ¶ Scðo dʒ eẽ remo ta a fatuitatẽ.⁊ itelligit hic fatuitas deſe⸗ ctus caritatis:ſicut fecerũt ille fatue vgi⸗ nes de qꝰ di. Mat.iʒ·q̃ habuerũtvgi⸗ nitatẽ ſine caritate. qꝛ ꝑvanã laudẽ glo⸗ riã ꝓpꝛiaʒ dilererũt:⁊ nõ dei.⁊ ides der̃ eſteis. Amẽ dico vobis neſcio vos. Vñ Ber. Caſtitas fine caritate lãpas eſt ſi⸗ ne oleo.ſubtrabe oleũ lapas nõ luctt. tol le caritatẽ caſtitas non placet ¶ Terto ginitas debei cẽ remota a pcti macula:
ſone coꝛdis. i. vt coꝛvginis nõ ſit dimũ: aliũ amãdo pᷣter xpᷣm ipõſum. Hic eſt ꝙ dicit Augꝰ. Totus vobis figat᷑ in coꝛde qꝙ nobis fixus eſt i cruce. Et Brego. Vemo põt ĩ vna eadẽqʒ re vipotẽti deo atqʒ cius hoſtibꝰ grams exiſtere:nã deo amicũſe vnegat g eiꝰplacet inimico. Et Ber. Volẽs placere hoibꝰo nõ places ſiñ places placas. Et idẽ. Vecoꝛq cũve ſte iduit᷑ ⁊ cũ veſic deponit veſtis ꝓculdu bio eſt:nõ veſtii. Tu ergo noli cmulari in vanitatibus ⁊ mẽdicãtibus pulchuu- dinẽ alienã vbi pdiderunt ſuã. Indign tibi iudica foꝛmã a pellibus muriũ? ope ribus vᷣmiũ vẽdicari ma cui ſufficiat. i⸗ le eit verus ꝓpꝛius cninſq; rei decoꝛ qui nulla iteriacẽte mã pꝑ ſe ineſt.⁊ vltra. Vi des nẽpe auro argẽio lapidibꝰ pᷣcioſis ⁊ omni deniqʒ cultu regio nõ tã oꝛnatas qᷓ; oneratas:vides poſt ſe longas trahentes fimbꝛias ⁊ dẽpſas pulneris nubes erciã tes in aera.nõ ſunt ſua qͥ poꝛtãt:⁊ cuz ite⸗ rierit nõ ſumũt.oia mũdus cninſcũq; illis exiſtẽtibꝰ retinebit.¶ Quito virginitas debet eſſe remota ab iperſeuerantia. Vñ Augꝰ. Seqmini aguũ tenẽdo pſeneran ter qð voniſtis. ardẽter facite qð petiſtis ne vginitas a vobis pereat cũ facere non poteſtis vt redeat.Mã amiſſa quo ad ite
gritatè nõ redit. ¶ Sʒ aligs poſſet obij⸗
cere dicẽdo ꝙ nõ ſit licitũ ſernare virgi⸗
nitatẽ cum mimoniũ ſit excellẽtius ipſa
virginitate. Ad qð reſpõdendo dicenda ſũt tria. Pimo ꝙ licitũẽ fuareÿgiuies

gnoie E Grg.
wot deo
ere:nã deo imico. t onõplaces Acoqcüve cis peuldu oli cmular sphlchum⸗ ä. nigi nurüt ope hciat 3⸗ E Vn. O pcioſist omalas q abentes ubes ctcuã zrnazüe⸗ inſchq; Uis ginites trana. vj 4o pienan ucð peit c ſactntn ſa quoai Bpoſſeo ſemat uclius ſ
mo d ẽfuan
tẽ. Secũdo ꝙ virginitas excellẽttoꝛ eſt
nimonio. Certio ridere ad q̃dã obie⸗
cta.¶ Qnantũ ad pᷣmum dico ſᷣm ſcm̃
Tbo. in 2* 2. q. iy⁊. ꝙ in humanis ac⸗ tibus illud eſt vitioſum qð eſt p̃ter rectaʒ
rationẽ. IHabet autẽ hec recta rõ vt his qᷓ ſunt ad finẽ vtat qs ᷓᷣm eã mẽſurã que gruit fini.eſt antẽ triplex hois bonũ: vt dicitur in pᷣmo ethicoꝝ.vnũ qdẽ qð ↄſi ſit in exterioꝛibꝰ.puta dinitijs. Alind qð ſiſtit in bonis coꝛpoꝛis.ʒv aũt qð cõſi⸗ Rit in honis anime:iter que ⁊ bona ↄꝓtem Platiue vite ſunt potioꝛa bonis vite acti⸗ he.vt philoſophus ꝓbat in.io.ethicoꝝ. ⁊ dñis uce.io. Maria optimam partẽ elegit. Quoꝝ bonoꝝ exterioꝛa ꝗdeʒ oꝛdi- nãtur ad ea que ſunt anime:⁊ ea que ſũt vite actiue ad ea que ſũt vite ↄtẽplatiue. Mertinet igitur ad rectiudinẽ rõnis vt Aliqsvtat exterioꝛibus bonis fᷣm eã mẽ⸗
ſurã que cõpetit coꝛpoꝛi:⁊ ſimilt de alijs.
Vnde ſi quis abſtineat ab aliquibus poſ Rdẽdis qne alias eſſet bonũ poſſidere vt Aſulat ſaluti coꝛpoꝛali:vel etiã ↄtẽplatio⸗ hi veritatis:nõ eſſet hoc vitioſum ſᷣm ra tionẽ rectã.⁊ ſimiliter ſiquis abſtineat a Delectationibus ⁊ maxime venereis vt li berius vacet ↄꝓtẽplationi veritatis.per⸗
tinet hoc ad rectitudinẽ rationis.ad hoc
antẽ pia virginitas ab omni delectatio- ne venerea abſtineat vt liberius diuine Ztẽplatiõi vacet. dicit.n.apoſtolus pᷣme Ad Loꝛ.y. Qfulier innupta ⁊ virgo co gitat que dii ſunt vt ſit ſancta coꝛpoꝛe ⁊ ſpiritu: que aũt nnpta eſt cogitat que ſunt mũdi quomodo placeat viro ſuo. Vnde relinquit᷑ qʒ virginitas non eſt gligd vi⸗ tioſum:ſʒ potius laudabile. ¶ Qnãtũ ad = dico ßᷣm eũdẽ doctoꝛẽ:ꝙ ſ̃ʒ Miero
in libꝛo 5 iouinianũ.hic erroꝛ fnit ipſius iouiniani qui poſuit virginitatẽ non eſſe
matrimonio pᷣferendã:qui qdẽ erroꝛpᷣci
pne deſtruit᷑ exẽèplo xpᷣi qui⁊ matrẽ vir⸗ ginẽ elegit ⁊ ipſe virginitatẽ ſeruauit. Et
ex doctrina apoſtoli qui pᷣme ad Voꝛ.7.
Sermo. XLVII.
—— tanq; melius bonum virginitatem con⸗
ſuluu vicẽs. Be virginibus pꝛeceptũ dñi nð habeo. ſiliũ aũt do tanqᷓ; miſericoꝛ⸗ diã aſecuius a deo. Et etiã rõne.tum qꝛ bonũ diuinũ eſt potius bono humano.
tũ qꝛ bonũ anune pᷣfert bono coꝛpoꝛis.tũ
etiã qꝛ bonũ ꝓtẽpiatiue vne pꝛeſcrtur bo no actiue. Virginitas vero oꝛdinatur ad bonũ anime pᷣm vitaʒ Atẽplatiuã:qð eſt cogitare ea que ſunt dei. Cõingiũ aũt oꝛ dinat᷑ ad bonũ coꝛpoꝛis qð eſt multipli⸗ catio coꝛpoꝛalis generis humani:⁊ pti⸗ net ad vitã actiuã. qꝛ vir ⁊ mulier in ma rimonio viuẽtes neceſſe habẽt cogitare que mũdi ſũt vt patet per apoſtolũ.pᷣme ad coꝛ. 7. Minc eſt ꝙ dicit Augꝰ. Pirca rationẽ? ſcãꝝ ſcripturaꝝ auctoꝛitatẽ nec
peccatũ eſſe nuptias inuenimus.nec eas
bono vel virginalis ꝗtinẽtie vel etiam vidualis equamus. ¶ Quantũ aq tertiũ eſt reipõdendũ ad quedã obiecta. Quoꝝ pꝛimũ eſt. Dicit. n. Augꝰ.in libꝛo de bo⸗ o ↄingali. Mõ ipar meritũ ꝓtinentie eh in ioãne qui nulias erptus eſt nuptias ⁊ in abꝛaã qui filios generauit:ſed maio⸗ ris virtutꝭ maius eſt pᷣmiũ. ergo virgini⸗ tas nõ eſt potioꝛ matrimonio.d qð di ꝙ meritũ nõſolũ penſat ex genere actus ſed magis ex animo operãtis.habuit ve ro abꝛaã animũ ſic diſpoſitũ vt paratus eſſet virginitatẽ ſeruareſi ſuiſet ↄgruus pꝛo tẽpoꝛe ilo. Vnde dicit Augsin libꝛo de bono coniugali.ꝙ ioãnis cẽlibatus ⁊ abꝛae ꝓnubium pꝛo tẽpoxꝝ diſtributione vo militauerunt. Scðm obiectum eſt:
qꝛ bonñũ cõmnne debet p̃poni bono par⸗
ticulari.per Ariſtotelẽ pᷣmo ethicoꝝ.ſed iugiũ oꝛdinat ad bonũ cõmune. virgi⸗ nitas ad bonũ particulare.ig. Adqð di citur ꝙ bonũ cõe potius eit bono pᷣuato ſi ſint einſdẽ generis:ſed poteſt eſe ꝙ bo nuʒ pᷣuatũ ſi melius ſᷣm ſu genus ſicut eſt virginitas. Vnde dicit Augꝰ in libꝛo de virginitate:ꝙ fecũditas carnis ⁊ illar qͥ in hoc tẽpoꝛe nihil aludi coniugio qᷓ;
—

Be accidia
Pplem requirũt etiã ſi mancipent xp̃o F amiſſa virginitate compẽſari nõ poſſe credenda ẽ.¶ Lõcuſio ttia eſt iſta. ꝙ JPncipaliter bona cx virginitate pꝛoce dũt. Pins ẽ mũditia. nã de virgini- bus di apoca.i. Siie.n.macula ſunt . virgines ante thꝛonũ dei. Vñ virgo dicere põt illud qð ſcribitur eccli.⁊. In habitatione.ſ.c.ipſo mi.¶ Secũdũ eſtp̃cioſitas. nã virginitasẽ gẽma. Vñ angꝰ. Virginitas ẽ gẽma p̃cioſa ⁊ com patur theſauro. AMat.iz. Sile ẽ re.ce. the.ab.i ag. Et Ber. Mec ſola in hoc moꝛtalitatis loco ⁊ tpe quẽdã ſtatũ imoꝛ talis glie repꝛeſentat.iſtar odoꝛiferi bal⸗ ſami quo cõdita cadauera icoꝛꝛupta ſer nantur.ſenſus ⁊ artus cõtinet ⁊ cõſtrin⸗ git. ¶ Tertiũ ẽ iterioꝛ foꝛmoſitas: quaʒ requirit dñs ĩ ſpõſa ſua. Vñ ip̃e xpᷣs di⸗ cit ſponſe ſue illnd canti.⁊. Oſtẽde fa ciẽ mãque mihi placet. Et beda ſuper Lucã. Sicut xp̃ᷣsi ſumma pace natꝰ cſt vt ſe pacẽ oſtẽderet diligere. ita de vir⸗ gine natꝰ ẽ vt ſe virgincũ decus dilige⸗ re demõſtraret. ¶ Qnartũ ẽ angeloꝛnʒ cõfoꝛmitas. Vñ diñs dicit Mat.⁊i.In reſurrectione neqʒ nubẽt neq; nubẽtur. ſed erunt ſicut angeli dei. Et ambꝛoſiꝰ ſup.s.dicit. Virginitas ſupat conditio nẽ humane nature panã hoĩes angelis aſſimilãtur. Et hieroꝰ. In carne pꝛet᷑ carnẽ viuere nõ terrena vita ẽ.ſed cele ſis.¶ Quintũ eſt dei familiaritas. Vñj Jo. euangeliſta. pꝛopter virginitatẽ di fuiſſe familiaris xp̃i. Joſeph ẽt di fniſ⸗ ſe virgo. Hinc ĩpᷣs. Ambulãs i via im ma. hic mihi miniſtrabat. ¶ Sed hic q̃ritur quia naturaẽ fragilis qᷓ ſunt illa q̃ habent cõſeruare virginitatẽ. Tdqð
roꝛis tue ſodome ſupbia faturitas panis 7 abundãtia vini ⁊ ociũ ipfius ⁊ filiarnʒ eiue. ¶ Tertiũ ẽ habitus aſper ⁊ humi⸗ lis. ñ Ber. Mõ etateʒ teneram oꝛdis aſpitas terreat.memẽto ꝙ aſperioꝛ car dus pãnũ facit lenioꝛẽ. Vnñ filij iſracl foꝛ nicati ſunt cũ moabitis q̃ ſe oꝛnanerũt numeri.⁊. ¶ Quartũ ẽ cuſtodia ſenſu um ⁊ maxie oculoꝛũ. Vnde dina ſilia ia cob quia egreſſa eſt vt videret mulieres regionis illius conupta eſt a ſichen ſilio emoꝛge.34. ¶ Quintũ ẽ modeſtia ſer monis. Hinc ait ſene. Z verbis turpi⸗ bꝰ abſtine ga licentia eoꝛũ ipudẽtiã nu⸗ trit. Et pau.pᷣme ad coꝛ. io. Voꝛũpũt moꝛes bonos confabnlatiões peſſime. Et hieroꝰ. Sit ſermo virginis pꝛudèẽs modeſtus ⁊ rarus.nec tã eloquẽtia pᷣcio ſus q; pudoꝛe. ¶ Sextũ fuga occaũõis peccandi. Virgo dz eſſe aliquaniulũ ſil neſtris. nã ſilueſtria aialia hit pulchꝛio rẽ pellẽ domeicis. Oppoꝛtunitas ẽvia ad luxuriã.vt pʒ de thamar q̃ fuit conn pta ab amon fratre ſuo.qa ſola cnz ſolo ſuit in thalamo.z⁊.reg.iz. Et ſic expedi te ſunt huius fructus partes quas ꝓmi ſimus declarare magniſice dñe ⁊ cines amãtiſſimi.quẽ obſecro pſecte diligere Vt hic gratiã ⁊ in futuro gloꝛiaʒ habea tis ab iilo ꝗ vinit ⁊ regnat. Amen.
C Dſiiica.⁊o.poſt pente. De vicio accꝭ
n quidã regulꝰ:cuiꝰ? at filiꝰ ifirmabatur e capharnaũ.Jo.4. CMꝛo
huins ſacri ⁊ ſancti euange ij hyſioꝛiali declaratiõe no tandũ ꝙ tria ſunt remedia valde vtilia contra accidiam.vʒ.
die. Sermo.
rñdetur ꝙ ſuntſex. ¶— eſt ſobꝛie ¶ Pꝛoficit accidioſo exercitatõ coꝛpalis.
tas. Mã cibus ⁊ potus ſu
Luxurioſa res ẽ vinũ.¶ Secũdũ ẽ la⸗
boꝛ. Vñ cʒe.io.di. Nec fuit inigtas ſo⸗
nt q̃dam ſpine ¶ ad ignem lururie. ñ ioth inebꝛiatꝰcõ C miſit iceſtũ geñ.io. Hinc di pꝛoner.⁊o.
ꝛoficit accidioſo exercitatio ſpũalis. roficit accidioſo fides gratialis.
¶Bico pᷣ ꝙ accidioſo pꝛoficit exercita
tio coꝛpoꝛalis.⁊ rõ ẽ.qa tale viciũ nõ ſu perat c quiete.ſʒ ců ſollicitudie. Vnde

ſin
homi, m oꝛs ſio car ſaelſoz
Nuerit
aſnſ ſiiaia uleres Wſlio ſeſtaſer supi⸗ ſünn⸗ npũt ſime. ms vpcio caſõis lüſi chio ivu it conn c ſoho pedi spmi — ſigere pabea cio acci LVII. nu abamr CPo cuange Aibe no
i vilu
otpäls ſpalis.
us. erc cünöb Un
epu,
caſſiodoꝛns li.io.de inſtituns monacho- rũ dicit. Expimẽto ꝓbatũẽ accidie ĩpu gnationẽ nõ declinãdo fugiendã. ſʒ reſi Rẽdo ſupandã. Vñ legit᷑ ꝙ btũs antho. tẽtatꝰ ſpũ accidie ⁊ reñdẽs i heremo di⸗ cebat. Oñie ſaluari deſidero.ſʒ vane co gitatiões nõ pmittũt me.qd faciã dignã ter oſtẽde. ⁊ reſpiciẽs vidit quẽdã aſtãtẽ toꝛquẽtẽ funicnlũ.deinde ex ope ſurgen
Sermo XLVIII.
tzi.
am ego ꝓtectoꝛ tuus ⁊ merces iuama⸗
ga nimis. Vi i vitis patrũ legitur ꝙ
qdã frater iterrogauit abbatẽ achillẽ di
cẽs. Vur ſedẽs in cella mea patioꝛ acci
diã Vui ſenex ait. Quia nõdũvidiſti re quiẽ quã ſpamꝰ.nqqʒ toꝛmẽta que time
mus.ſi eni ea iſpiceres diligẽter etiaʒ ſi
vermibꝰ eẽt plena cella tna vſqʒ ad fů⸗
mũi ip̃is pmanẽs ſine accidia iaceres.
tẽ ⁊ oꝛãtẽ. deide ſedẽtẽ ⁊ pleciã faciẽiẽ ðᷣ Ce ↄcuſiones magniſice dñc ⁊ cines
pamis. ⁊ rurſus ad oĩonem ſurgẽtem. Erat aũt iſte angelus dñi ⁊ ait.ʒta?⁊ fa ciẽs tu anthoni falnaberis. ¶ Dixi⁊? ꝙ accidioſo pꝛoficit exercitatio ſpũalis. Vñ hieroꝰ dicit. Wũ te accidia vłtedio affici ſentis noli ꝓpterea diffidere atq; ðjſiſter a ſiudio ſpũali. Sʒ cũ ʒᷓ nos plia tur accidia.tũc dʒ recipi exẽpiũ moyſiq vt ſcribit exo.iÿ. ugnãte ioſue cõtra amalech oꝛabat leuãs manus ad denz: cuiꝰ manꝰ erãt graues.ſʒ vr?⁊ aarð ſu⸗ ſtẽtabãt eas ex vtraq; parte.p quos ⸗ gniticãtur duo giia hominũ quoꝝ ſocie tas amãda.ꝑ vr g iterp̃tat lumẽ ſignifi cat ile q mõſtrat lumẽ doctrine. ꝑ aarõ g iterpꝛetat mõs foꝛis ſignificat oĩo q̃ ẽ foꝛtis 5ᷓ tẽptatiões vt mõs. vt ĩpᷣs · da nid dicit. Le.oc.m.ad.m.Illi g'q ha⸗ bẽt manus graues ex accidia.oʒ ꝙ ha⸗ beãtvr.i.lectionẽ ſacre ſcripture vel pdi cationẽ. ⁊ adron.i.feruentẽ⁊ foꝛtẽ oꝛo⸗ nẽ. Et iſta eſt exercitatio ſpñalis quia vt
dicit ſene.i ꝓner.ſuis. Mihil agere ſem
per ifelicis ẽ.optimũvbi ſtudiũ ẽ. Mi xi z ꝙ accidioſo ꝓficit fides gratialis: ⁊ iſta ẽ fides q̃ ex gfa habet᷑.⁊ iõ di gra⸗ tialis. Mã ĩ canti.pᷣmo.di. Trahe me poſtte. dicit. iger ga ex ſe ſurgere non valet dʒ reſpicere duo.ſꝑ fidẽ. vz pẽas inferni ⁊ gloꝛiã eternã. ꝛio accidioſus dʒ reſpicere p ſidẽ penas iferniq̃ ꝓmit tũtur ſuis ſilibꝰ.⁊dʒ reſpicere pᷣmiũ vi te. Vñ augꝰ. Laboꝛte terretvide merce dẽ. Pt geñ.ij.di. Qe factus fuit ßmo ad
abꝛaã ꝑ viſionẽ dicẽs. Woli timere abꝛa
*
cariſſimii ſacro euangelio hodierno de notãtur. Qm̃ ĩ pᷣma parte põitur ⁊ de caratur pꝛimnʒ remediũ accidie ꝑquã moꝛalit loquẽdo iirmꝰeratvſqʒ ad mõ tẽ filiꝰ reguli.i.aĩa cuiuſtʒ xpᷣiani.q̃ ẽre gulꝰ qdã ſui ipius. Et remediũ fnit exer citatio coꝛpoꝛalis qa diĩ pᷣncipio cuãge lij. hic.ſ.regulus cũj audiſſet qꝛ xpᷣs veni ret a iudea ĩ galileã abijt ad eũ. Et iſte acceſſus fuit exercitatio coꝛpoꝛalis ſcã̃ ad exẽplũ alioꝛũj qui petũt filiũ.i.aiaʒ cn raria peccato accidie. In ⁊pte vᷣcla- ratur ßʒ remediũ accidie qð ẽ exercita⸗ tio ſpũalis.qð ſignificatur p illud ꝙ re⸗ gulus rogabat Jeſũ vt deſcẽderct⁊ ſa⸗ naret filiũ cius:q̃ rogatio ſigniſicat oꝛa tionẽ eẽ neceſſariã ad curãdũ h? viciũ. In z* pte declaratur ttũ remediũ qð ẽ fides gratialis q̃ a deo donatur qð ſi⸗ gnificatur pꝑ illud qð di ifra. Vredidit hõ ßmoni ⁊c. Et vt clariꝰ hec pateant videamꝰ hyſtoꝛiq. ¶ Declarate hyſto rie frucius ẽ vicij accidie.ad deteſtatio- nẽ cuius loquẽdo tres ↄcluñões cũ tri⸗ bus dnbijs moꝛe ſolito declarabimꝰqᷓx. pᷣma ẽ de ſua qditate.⁊ꝰ erit de ſuaqᷓii⸗ tate. ʒꝰ de ſua quãtitate. Cõcinſio igi tur pᷣma ſit talis in oꝛdine ꝙ accidia ᷣm damaſcenũ.eſt q̃daʒ triſtitia aggranãs q.ſ.ita dep̃mit aium hominis vt nihil agere libeat.⁊ iõ accidiaipoꝛtat quoddã tediũ opãdi.vt pʒ x hoc qð dii glo. ſup iilð pᷣs. Oẽʒ eſcã aboiata ẽ gia cox. Et WVer. dicit. Accidia ẽqdã ai toꝛpoꝛquo gs negligit aliq̃ bona faſti⸗

Be accidia
dit pficere. Et hoc viciũ ſᷣm ſctm̃ tho. iz*2.q.35.4 ᷣm durãdũ noſtrũi ſum ma.ẽ peccatũ moꝛtale ʒ ſe qa Zriat᷑ ca ritati. Nã ꝓpꝛꝰ effectꝰ caritatꝭ ẽ gan⸗ diũ de deo. Accidia aũt ẽ triſtitia de bo no ſpũali.hinc ẽ ꝙ ait apoꝰ.⁊. ad coꝛ. . Triftitia ſcli moꝛtẽ opatur. Tñ ⁊ ſiſe cũdũ ſe ẽ peccatũ moꝛtale: ſi nõvenit ad ↄſenſuʒ rõnis ẽ veniale.ſicut cõcupiſcẽ tia ſi ſi ſol i ſenſualitate eſt peccatũ ve niale. ſi puenit vſqʒ ad còſenſũ rõnis ẽ peccatũ moꝛtale. ¶ Sʒ hic põt q̃rivtrũ ſacra ſcriptura nimis deteſtet hoc pec⸗ catũ. Ad qð rñdetur ꝙ ſic.qa maxime nocet ad bñ opandũ.pᷣmo deteſtatur in ſacra ſcriptura.geñ. ꝗ.qñ deꝰ dixitade In ſudoꝛe vultus tui ve. pa.t. Et ecch. 7. di. Me oderis laboꝛioſa opa.?⁊ ruſti⸗ cationẽ ab altiſſimo creatã. Et eccles. ii.di. Mane ſemia ſemen. ⁊ veſpe non ceſſet manꝰ ta. Pt apoꝰ.⁊. ad the.z. Si qs nõ vult opari nð mãducet.et.⁊. ad thimo.. In oibꝰ laboꝛa. opus fac ⁊ẽ. Et ad gal.6. Bonũ faciẽtes nõ defi ciamus.⁊ hec de pᷣma parte ſufficiant. ¶Cõcluſio ⁊ꝰ ẽ iſta ꝙ peccatũ accidieẽ aboĩabile. ⁊ ꝑ ↄñs deteſtabile ꝓpt᷑ tria q̃ ifert hoi. nã pᷣmo ifert malů pene.⁊? malů culpe.z? malũ dãni. Dico pꝛi⸗ mo ꝙ accidia ifert homini malnz pene qð malũ ẽ tripler.vʒ panptas.vilitas. ⁊ afflictio ſine doloꝛ. ꝛimo accidio- ſo euẽit panptas. Vñ puer.io.di. Ege ſtatẽ opata ẽ manus remiſſa.manꝰ aũt foꝛtium diuitias parat. Et.⁊s.di. Qui opatur terrã ſuã ſaturabitur panibus. qui vo ſectatur ociũ replebitur egeſtate. xZ euenit accidioſo vilitas.vnde eccũ. z2.di. In lapide luteo lapidabitur pi⸗ ger.⁊ oẽs loquẽtur ſup aſpnatiõeʒ eins. de ſtercoꝛe bonz lapidatꝰ ẽ piger.⁊ oĩis q tetigerit eũ ercutiet manꝰ. Tũc piger lapide luteo lapidat qñ icrepatiòe dura ⁊Znicijs plena icrepat᷑. Ois ꝗ eũ tãgit manus excutit qꝛ oneroſus eſt oibus ⁊li
bẽter oẽs ſe erpedit de ilo. Hic putr.
io. Qui ↄgregat i meſſe filiꝰſfapiẽs eſt.q
aũt ſtertit.i.doꝛmit naribꝰreſonãdo.eſta te:filiꝰ ꝓfuſionis ẽ. ʒꝰ accidioſo euenu afflictio. Vñ ꝓuer.⁊i.di. Deſideria oct cidũt pigrũ.nolnerit.n.quicq; operari manꝰ eius.tota die cõcupiſcit ⁊ deſide⸗ rat.? ga piger ſempẽi egeſtate hʒ quã- dã triſtitiã qͥ ad modũ vermis ip̃m cono dit. Vñ ꝓuer.⁊.di. Sicut tinea veſti- mẽto ⁊ vermis ligno.ſic triſticia coꝛdi nocet.ſ.accidioſi. Et ſene. dicit. Tradi tione bonaꝝ artiũ occupãdi ſumꝰ quo⸗ tiẽs male hʒ inertia ipatiens ſui. ¶ Di xi⁊ ꝙ accidia ifert hoĩ malum culpe. Moc aũt põt oſtẽdi tripliciter. Pꝛimo er illo vbo ꝓuer.⁊4. Mer agrũ hemis pigri trãſini ⁊ p vineã viri ſiulti.⁊ ecc totũ repleuerant vrtice.⁊ opnerãt ſup- ficiẽ eiꝰ ſpine.⁊ maceria lapidũ eius de. ſtructa erat: quod cũ vidiſſeʒ poſui ĩ coꝛ de meo? exẽplo didici diſciplinã. Viq; quo piger doꝛmis.vſqʒquo de ſõno cò⸗ ſurges.pax inqᷓ; doꝛmies. modicũ doꝛ⸗ mitabis. pauxillũ manꝰ ↄſeres vt quie ſcas ⁊ veniet tibi quaſi curſoꝛ egeſta 8⸗7 mẽdicitas quaſi vir armatus. Sit agri Pferũt ſpinas ⁊ tribilos ⁊ cetera inuti- lia niſi vtilibus ſeminati fuerint.ſi hõ ſpinas ⁊ tribulos vicioꝝ germinat. niñ vtilibus occupationibꝰſe repleuerit.vñ Mer. ait. Hic ẽ maledictio ade ⁊ iterra laboꝛis ni ⁊ in agro coꝛdis ⁊ coꝛpis ñi vt noxia?⁊ inutilia gratuito paſſim pꝛo⸗ neniãt vtilia vo ⁊ neceſſaria cũ laboꝛe. Mõtẽt hoc oſtẽdi ⁊ exẽplo.coꝛꝛũpitur eni aq̃ q̃ ſtati quiete. vñ poeta. Pt capi unt viciũ ni moneãtur aque. Ita ẽt aeci dit hoĩ pigro. Coũpit.n.dinerſis ifir⸗ mitatibus. Vñ ꝓuer.⁊⁊. Manns ſoꝛ⸗ tiũ diiabit᷑.q̃ aũt remiſſa eſt tributis ſer⸗ niet.ſ.ifirmitatũ. 3 oſtẽdit hoc exẽplo vinee. nã vinea niſi putata fuerit cõſu⸗ mit᷑. ta niſi hõ multo exercitio ſpũali?
tẽpoꝛali putatus fuerit aia ſua cõſumit᷑.

Sermo. VI.VIII. Vi Ber.fup lund canti.⁊. Tps pnta⸗
tionis aduenit. Qnis ita ad vnguẽ oia ate ſupflua reſecauit vt nibil te habere putes putatiõe dignũ Credite mihiet putata repuliulãt: ⁊ effugata redeunt.⁊ rcaccẽdũtur extincta.⁊ ſopita deuno ex⸗ citãtur. varũ eit ergo ſemel putaſſe. ſept putãdũ ẽ.imo ſi fieri poſſet ſemp. C Vi riʒ ꝙ accidia ifert homini malũ dãni. ⁊ licet hoc ex dictis põt bũ itelligi.tamẽ hoc declarabo tripliciter ꝓ melioꝛi itel⸗
ligẽtia. Nimo hõ ꝓpter accidiã effici tur peioe vel deterioꝛ creatura iſenſbi⸗
n.vtputa ip̃o ſole. nã ſol ꝓſequit᷑ ſollici te pᷣceptũ ſibi ipoſitũ tã ieſtate q; hyeme
Vñ quãuis vno die multum laboꝛaue rit curſũ ſuũ faciẽdo iñ alio die ſummo mane ſurgit. ⁊ tñ talẽ qualẽ erpectat mi
ſer hõ nõ expectat mercedẽ. Minc ẽ qð
vicit angꝰ. Indecens ẽxplano: ſi radiꝰ olis i lecto ineniat eñ. Moſſet eni dicere
ol.ſi poteſtatẽ haberei loquẽdi.ampliꝰ laboꝛani qᷓ; tu.⁊ cũ ego iã ſurrexerim tu adhuc doꝛmis. Silf poſſumus dicere ve arboꝛibus ⁊ de herbis qm̃ hyeme ap purẽt cõſumpte.⁊ tñ in veris tpe labo růt vti eſtate fructũ ꝓferãt. Vn pot di ciillud HMath.. Cðſiderate lilia agri qũio creſcũt ⁊c̃. ⁊0 hõð ꝓpter accidiã ef ſicit deterioꝛ creatura ſenſibili.ſʒ irratio nali vtputa ſoꝛmica. Vñ ſalo. ꝓuer.o. nit. Vade ad foꝛmicã o piger ⁊ ↄſidera vias eius ⁊ diſce ſapiẽtiã:qͥ cũ nõ habe⸗ at vncẽ. nec p̃ceptoꝛẽ nec pꝛicipt᷑ parat eſtate cibũ ſibi:⁊ ꝓgregat i meſſe qð co⸗ medat. Vquequo piger doꝛmies quã⸗ do cõſurges a ſono tud.paululũ doꝛmi⸗
es. pauliiũ doꝛmitabis. paululũ ↄſeres man?ꝰ tnas vt doꝛmias.⁊ veniet tibi q̃ſi
viatoꝛ egeſtas. ⁊ paupies qᷓſi vir arma ms. 3* põ ꝓpter accidiã etficitur dete⸗ rioꝛ hoie mũdũ ni⸗ mis ẽ ſollicitꝰ ad acgrẽdũ q můdi ſunt:
tz hõ mið nõ curat tũc ð aia. augꝰ. O ipoſſemus excitare hoies ⁊ cũ iplis
——————————————
pariter excitari vt tales eſſemꝰ amato-
res vite pmanẽtis q̃les ſũt hoies ama-
toꝛes vite fugiẽtis. qs nõ vt viueret ʒti nuo ꝓuidere vellet. vñ viueret ⁊ elige⸗
re vitã mẽdicãtẽ potiꝰ qᷓ; celerẽ moꝛteʒ:
NMui dictũ ẽ. Maniga ne mergaris? di ſulit:cui dictũ eſt laboꝛa ne moꝛiaris et piger fnit? Xeuia inbet deꝰ vt in eternũ vinamns? obedire negligimus. Vñ le
gitur ĩ viis patrũ de quodã ſãcto pate
qui cũ vidiſſet oꝛnamẽtũ euiuſdã mulie ris flens iquit. Ignoſce mihi oipotens deus. quia vnius diei meretricis huins
natus ſuperanit totius vite mee indu ſtrie omamẽta. Mon piger fuit. apoꝰ q dicit. lus oibus laboꝛaui. Et chꝛiſtus quotidie ꝓ ſalute noſtra laboꝛabat.vñ di Fo.. Jelus fatigatus ex itinere ſe⸗ debat ſic ſupꝛa foutem. Vñ dicit Ber. Qnãdin vixero memoꝛ ero laboꝝ quos xpᷣs ſuſtinuit i pdicãdo.fatigationum in diſcurrendo.tẽtationũ i ieinnãdo. vigi⸗ liaꝝ in oꝛãdo.lachꝛymaꝝi cõpatiendo. Recoꝛdaboꝛ etiam doloꝝ.ꝓuicioꝝ.ſpu toꝝ.colaphoꝝ.irriſonum. expꝛobꝛatio num.⁊ clanoꝝ. hoꝛũq; ſimiiũ. Alioqn requiretur a me ſanguis iuſtus qui ef⸗
fuſus eſt ſuper terram. Abꝛaam non fu
it piger vt legitur ge.is. quando vidit tres ad ſe venientes ad pꝛeparandum eis. Vnde oꝛige.ait. Senex currit.ſarra
accelerat.puer feſtinat nulls piger in nenitur in domo ſapientis. ¶ Sed hic
reſtat declarare vnum dubium. a qui- bus bonis accidia pꝛinat hominem. Zd quod reſpondetur ꝙ atribus.vide licet.a bonis naturc.a bonis gratie. ⁊ 4 bonis gloꝛie.⁊ per ↄſequẽs ab omnibꝰ. Prꝛimo accidia ꝑꝛinat hominem a bo
nis natnre. Vñ ad ꝓpoſitũ põt dici illð
qð legitur Luce.io. de ſeruo pigro. Au ferte ab illo mnam. Et ſubduur. Dico vobis quia oĩ habenti dabitur.⁊ abnn dabit. ab eo aũt qui nõ habet? quod hʒ anſeret᷑ ab co.q ab eo ꝗ nõ hʒ volũtatẽ

De accidia
operãdi tollitur dinia diſpõne pmittẽte facultas opandi bonum. Scðdo accidia Fuat hoieʒ bonis ge.pʒ.qꝛ ꝗ hʒ gratiaʒ ſpũs ſcti nõ põt eſſe ocioſus. Vñ Breg. Munq; eſt amoꝛ dei ocioſus. opat᷑ enim magna ſi eſt.ſi antẽ opari negligit amoꝛ dei nõ eſt. Tertio accidia pꝛiuat hoiczʒ bonis glie. quia bonũ glie ſolũ vigilan⸗ tibus? ſtrenns ꝓmittitur. Vñ luce.i⁊. di. Bti ſerni illi quos cum venerit dñs inueneritvigilãtes.vbi glo. Brãdis vio lentia eſt in terra naſci⁊ celum capere.⁊ habere per virtutẽ qð per nãʒ nõ poſſu mus. Et hec de ſecunda parte. ¶ Lon cluſio tertia eſt iſta. ꝙ ex accidia.o.mala ꝓcedũt.que vᷣm btům greg.zi.moꝛ.diñr rius filie. Et ſunt malitia:rancoꝛ. puſil- lanimitas.deſpatio.toꝛpoꝛ circa pᷣcepta. vagatio mẽtis circa illicita. ¶¶ Dico pꝛi mo ꝙ ex accidia ꝓcedit rancoꝛ.qꝛ namu ralit᷑ fugit ceteros.⁊ quos fugit hʒ odio. qꝛ malũ de eis cogitat:ſicut dictũ ẽ. Hic eſt ꝙ eccli.⁊ð.di. Omnis plaga triſtitia coꝛdis. Et infra. Omne obductũ ⁊ non obductũ odientiũ. Dirxi ſcðo ꝙ ex ac⸗ cidia pꝛocedit malitia.qꝛ ſapᷣ.ait. Deſi⸗ deria occidũt pigrũ. ¶ Mixi tertio ꝙ er accidia ꝓcedit puſillanimitas qᷓ ẽ nimia ſui deiectio. Vñ ꝓner.is.dicit. Migrus deiſcit timoꝛ.hãc diſſuadet ſapᷣ eccli.y. dicẽs. Moli eſſe puſillanimus i aio tno. Wt Iſa.zi. Dicite puſillanimes cõſoꝛ.⁊ no.ti. ¶ Birxi quarto ꝙ ex accidia ꝓce⸗ dit deſpatio que eſt falſa opinio ꝙ dens denegat ſalutẽ penitẽti. qð ait eʒe.is. Vino ego diẽ dñs. Molo moꝛtẽ pctõꝛis ſed vt magis ↄnertatur ⁊ vinat. Et ideo glo.quedã ſup illud ꝓuer.⁊4. Si deſpa neris lapſus i die anguſtie minuetur foꝛ titudo tua.dicit. Nihil execrabiliꝰdeſpa tione. ¶ Siri qnto ꝙ ex accidiaꝓcedit toꝛpoꝛ circa pcepta.qui reddit hoieʒ im potẽtẽ ad bene opandũ. Ettalis ifirmi⸗ tas poſſumus dicere ꝙ ſuit in filio hniꝰ reguli.⁊ jn puero centurionis. Qat.S.
DSñe puer mens iacet in vomo paralii cus? male toꝛquetur. Mec ifirmitas fa⸗ cit hominẽ fetidũ ⁊ abhoiabilẽ coꝛã deo ⁊ poibus. Vñ in pᷣs di. Connpti ſunt ⁊ abhoiabiles facti funt ⁊c̃. ¶ Viri.o.ꝙ ex accidiaꝓcedit vagatio mẽtis cirea i⸗ licita. qꝛ gccidioſus nõ ꝓſiſtit in feipſo in ↄſcia ſpũalia meditãdo.ſed ſᷣm coꝛ ſnuʒ hinc inde diſcurrit ᷣm illud Iſa. Abijt vagus in via coꝛdis ſui.hanc incõſtãtiã multotiẽs ſennũt viriſpũales velint no lint. Vñ Wer. in ſuis meditationibꝰdiẽ. Mihil ẽ fugacius coꝛde meo.qð quotiẽs me deſerit.⁊ per pᷣuas cogitatões effiuit totiẽsdeũ oipotẽtẽ offẽdit.coꝛ meũ vanũ ⁊ vagũ ⁊ iſcrutabile nõ põt in ſe pñſtere.
ſed omni mobili mobiliꝰp ifinita diſtra
„
hit. Et ſegt ifra. vult⁊ nð vult:⁊ nũqᷓ; ĩ
eodẽ ſtatu pmanet. ¶ Sʒ hic põt queri quis magis diſplicet deo accidioſus vłF diſſolutus. Ad qð dicitur ꝙ accidioius dinerſo reſpectu magis diſplicet multis de cauſis. Dꝛio põt oñdi ꝑ illnd vᷣbuʒ apoc.ʒ. Minã frigidus eẽs aut calidꝰ.; quia tepidus es icipiã te euomere ex oꝛe mco. Calidus eſt g feruẽs ẽ ad bonñfri gidus eſt q ſimpliciter deſiſtit a bono.te⸗ pidus eſt q mediomõ ſe hʒ. Etẽ maioꝛ ſpes de frigidis qᷓʒ ð tepidis:cniꝰrei hec eſt rõ.qꝛ tepidi quãdã ſiduciã ⁊ ſecnrita-
tẽ accipiũt ꝓ eo ꝙ aliqd boni faciũt. Et
ideo nõ ſe coꝛrigunt. Tepidus vo de oꝛe dei euomitur.vel qꝛ in deterioꝛa pᷣcipita tur vel qꝛ ipenitens fit. Et hoc põt oñdi per illud verbũ luce.ij. Saudiũ ẽ ange lis dei luper vno pctõꝛe pniaʒ agente qᷓ; ſup. 9. iuſtis. glo. Loq ð inſtis illis q ſerioſe je hůt⁊ feruent᷑ ad pniaʒ. Scðo põt oñdi ꝙ hoc peccatuʒ ſatis ac magis diſplicet deo.qꝛ multum placet inimico ſuo.ſ.diabolo qð põt oñdi per ilð qð je gitur AMat. i⁊. de imũdo ſpũ qui inne⸗ niens domũ vacãtẽ a qua exierat vadi
⁊ aſſumit alios ſeptẽ nequioꝛes ſe
intrãtes habitãt ivi. Vñ. c. Job di.
„—

„
Sermo ALL.
vemonem doꝛmire in fecreto calami.ca iamus vacuus ſignificat hoĩeʒ vacãtẽ ⁊ ocioſum in quo diabolns geſcit ⁊doꝛmit
Tertio põt oñdi ꝙ hoc pttm̃ ſatꝭ diſpli
cet deoꝛq ledit puſchꝛioꝛẽ partẽ ecclie.i. oꝛãtes? legẽtes ⁊ pᷣdicãtes. Vñ Augꝰ in
libꝛo de ꝓflictu vitioꝝ ⁊ vᷣtutũ dicit. Toꝛ
poꝛ? ignauia dicnnt.ſi lectioni ꝓtinuato ftudio ſemp iſinis oculoꝝ caliginẽ icurrẽ. ſi ideñnens lachꝛymas fundis ipſos etiũ ocnlos gmittis.ſi ꝓtellatis vigilijs pſal moꝝ cẽſuʒ pſolnis iſaniã capitis acgris. ſi quottidiano laboꝛe te cõficis aq opus ſpñale qñ ↄſurgisEt ſic expedite ſũt hu ius fructꝰ partes qjs ꝓmiſimꝰ in pᷣncipio
declarare magnifice die ⁊ cines dilecti. C
quẽ obſecro totis viribusnos euitare vt ſiudioſi in erercitio ſpñali? tẽpoꝛali hic faz 7 i futuro gliaz etnalt hẽan. Imẽ. & Bominica.⁊i.poſt pẽthe. De ſatiſſa- ctione. Incipit in nomine idiuidue trini⸗ tatis. Amen. o eſt regnum celo⸗ Imile m regi q Voluit rõnẽ ponere cũ ßᷣnis fuis AMat.is.c. 12 huiꝰſacri⁊ ſc enangelij Piſioꝛiali declara- tione notãdũ ꝙ volẽti facere fatiffactio- nẽ ꝓ pctis trid ſũt valde necia.vʒ. ¶ Petitio venie cum humilitate. ¶ Retentio iuſtitie renocate. ¶ Solutio malitie perpetrate. ¶ Bico pᷣmo ꝙ volẽti ſatiſfacere p pctis eſt valde necia petitio venie cũ humilita te. Et rò eſt:qꝛ illud dʒ pctõꝛ petere ꝑqð remittuntur pctã. igitnr. Vñ Brego.in paſto. ctõꝛes g opex peccata deploꝛãt debẽt pᷣumere de mißicoꝛdia ſiue venia qnã poſtulãt. Wõ. n.pie diis añ deliquẽ⸗ tiũ oclos flẽda pctã apponeret ſi p ſemet ipm ea diſtricte ferire volniſſet. He hoc erẽplũ ꝓponit nobis Manid ip̃s.dicẽs. Venite ado.? ꝓ. an. d.p.c.d. q.f.n.q.i. e.d. d. n. Et in his declarat Sanid op-
S 133. cipit.n. pᷣmoꝓ fundamẽto humiliatio⸗ nẽ cũ dicit. a.⁊ pꝛo.a.d. Accipit ſcðo P comite ↄfeſionẽlachymoſaʒ cũ ſub⸗ dit.p.c.d. Accipit ttio oblationẽ ꝙ iſert q fecit nos. ¶ Mirxi ſcho ꝙ volẽti ſatiſia cere ꝓ pctis eit valde vtilis ⁊ neceſſarig retẽtio inſtitie renocate. Et rõqꝛ in hoc ſtatvis pnie vt pcim̃ ſemeſbene ↄjeſſum
iter iurta poſſe in gia nõ redeat.iHic ait Ambꝛo. Penitẽtia eit cõmiſſa mala plã
gere ⁊ plãgẽda iteꝝ nõ cõmittere.Hniꝰ crẽplũ hẽmꝰ Jo.j.vbi hi ꝙʒ xpᷣs ineni⸗ ens egrotũ quẽ ſanuʒ ſeceratĩ pꝛobatica piſcina dirit ei. Ecce iã fanꝰ ſcũs es iam noli peccare ne deteriꝰ aligd tibi tigat.
iri ttio ꝙ volenti ſatiſiacere ꝓ pctis eſ valde vtiiis ⁊ neceſſaria ſolntio ma⸗ litie ppetrate.t rõ eſt:qꝛ impoſſibile eſt alr eſſe qᷓ; id qð ꝑ dininã inſtitiã oꝛdina-
tum eſt. ʒ hᷣm dei iuſtitiã pcũ dʒ puniri
aut in pfiti ant in fuuuro.igit. inceſtꝙ Angꝰ de vtilitate agende penitentie ai. Qꝛ ipunitũ nõ dʒeẽ pet̃:puniat a te ne
tu puniaris ꝓ illo.pctm̃ tuũ iudicẽ te ha
beat nõ patronũ.Iłniꝰ rei ponit exẽplũ
Wrego. de redditoꝛe dicẽs. Iltiſſimꝰ.n. eſt patiẽs redditoꝛ. Patiens redditoꝛ di⸗ qꝛ pctã hoinʒ ⁊ patitur ⁊ reddit.nã quos
dinvt uertãtur tolerat:nõ ↄuerſos du⸗ rius damnat.¶e ↄclones magnifice die ⁊ cines cariſſimi in ſacro enangelio hodierno denotãtur. Quoniã in pᷣma
parte declarat᷑ quõ ſatiſſacere volẽti ne⸗
ceſſaria eſt petitio venie cũ humilitate. in bncipio cũ di. ꝙ ponẽs rex rõnẽ cũßᷣnis oblatꝰ eſt vnus:ꝗ ꝓcidẽs rogabat eñ di⸗ cẽs.patientiã in me habe. Inſſcða pte declarat quõ ſatiſfacere volẽti necia eſt retẽtio iuſtitierenocate 3ᷓ id qʒ fecit ier⸗
oñd o lutio malitie ppetrate.ibi.Et irarꝰ dis tradidit enʒ toꝛtoꝛibꝰ quoaduſqʒ ⁊c̃. Et vt meliꝰ hec pateãt videamus hiſtoꝛiã.
timam foꝛmam veniam poſtulandi.ac· C Declarate hiſtoꝛie fructus
————————————
—————————
uns 2 egreſſus foꝛas 7c. In tertia parte i quõ ſatiſfacere volẽti nec̃ia eñ ſo⸗

pars pnie de qua loquẽdo tres
Be ſatiſfactione
ↄclones cũ tribꝰ dubijs moꝛe iolito declarabimꝰ.
Quaꝝ pᷣma erit de ſua ꝗditate. Scða de ſua qualitate. Tertia de ſua qᷓʒtitate. Et ſic erit finis. ¶ Voncluſio igitur pᷣ⸗ ma ſi ᷣm Qug de eccliaſticis dogma tibus hec. nia eſt cãs pctõꝝ excidere? ear ſuggeſtionibus aditũ non idulgere. Itẽ dicit Anſel. in libꝛo cur deꝰ hõ. Sa⸗ tiſfacere eſt deo honoꝛẽ debitũ reddere.
Moc erponiẽ ſic. ꝙ inſtitia nõ tñ prendu ¶ õcluſio ſcðᷣadeſt
ad hoc vtpᷣcedeniẽ icqᷓlitatẽ auferat:cul
pã p̃teritã puniẽdo.ſʒvt in futuꝝ eqᷓlitatẽ
cnſiodiat:culpã futuraʒ canẽdo. Vñ Fm phm̃ i libꝛo ethicoꝝ. Mene q̃dã medici-
ne ſũt. ꝓpt᷑ qð ⁊ ſatiſfactio qͥ eit actꝰiuſti
tie penã iſerẽtis eſt medicina curãs pctã hterita recõpẽſando.⁊ pᷣſeruãs a futuris cauẽdo. Et iõ p actũ ipſiꝰ pᷣmuz diffini ab Inſel.ſ. Honoꝛẽ debitũ deo reddere. debitũ ĩquaʒ nõ rõne biiſicij accepti.ſed pcii cõmiſſi. er actũ ſᷣm diffinitur ab Qugꝰ qꝛꝑ cãꝝ moꝛbi abiciſionẽ fit pᷣſer natio a fumra infirmitate. Vocat autem Angꝰ cãs itriſecas pctõꝝ radices ꝓrias .libidinẽ ex actu malo vel cõſucmdine relictã ⁊ pcii religas.ſ.difficultatẽ ad bo nũ. Et hic ſuggeſtionẽ vocat oppoꝛtuni- tates extriſecas vt ipᷣs ⁊ locum ⁊ hmõi.
CSzhic qͥrit vꝝ hõ poſſit fatiſfacere ðo
pculpa. Ad qð dicẽdũ ᷣm Ricar.i.4· di. is. Q hoieʒ poſſe ſatiſſacere dupſ po teſt ĩtelligi. Zut cũ alteriꝰadiutoꝛio. Aut ſine. ꝛimo mõ dico ꝙ hõ põt fatiſta- cere deo in vᷣtute.ſ.meriti xpᷣi.cniꝰ parti- ceps en hõ p verã fidẽ. Scðdo antẽ mðõ nõ põt ſatijacere deo. Añ ᷣm Ang in enche. vſus ſinẽ. Wec antiquoꝝ qcũqʒ iu
oxꝝ pꝛeter xp̃i fidẽ ſalutẽ potuit iuenire.
Homo.n.ꝑ ſe non põt deo eqᷓle reddere: nec hoc ab eo erigit:ſʒ ñi fecerit famulan do ilud qð põt pius ab eo nõ regrit.nã ß̃m phim̃ in libꝛo ethicoꝝ. In his hono⸗ ribꝰg fůt ad deos ⁊ ad parẽtes nõ tenet hõa egualẽs:ſʒ ad poſſibile. C Tamẽ
notandum ꝙ fatiſtactio debet reſponde⸗ re culpe quo ad tria. In numerovi quot vicibꝰ peccauit hõ tot defleat. Vñ Wa⸗ nid ĩß̃s. Lanuabo per ſingulas noc. m. In põdere. Añ Zugꝰ. Libẽter dʒ face⸗ te imoꝛtalis futurꝰ qͥcũqʒ faceret ꝓ diffe rẽda moꝛte moꝛiturns. In menſura. ñ Brego.tãto tpe debetqʒ eẽ in penitẽtiã qᷓ;to fuit in culpa.ſta tiia regrunt in pe nitẽtia m ʒueniẽtiã nõ fᷣm neceſſitatẽ. de qualitaie ſatiſta- ctionis talis eſt. ꝙ ſatiſfactio ſcðʒ debitã aneniẽtiã vt dem̃ eſtdʒ hie numeꝝ me⸗ furã.⁊ põdus.ſʒ qʒ iſta ſunt difficilia ꝑe⸗ nitẽti: ideo dʒ.. ꝓßderatiõcs ſocias hie.
Quaxꝝ pᷣma eſt ꝓſideratio moꝛtis ꝗj re⸗ pẽtine adueniẽs debitã penitentiã ſubri pit. Hic eñ qð dñ Eccli.o. Reſcit hõ fi⸗ nẽ ſuũ:ſed ſicut piſces capiũmur hamo. ſicut aues còpꝛehẽdunt᷑ laqueo:ſic capi⸗ unt᷑ hoies tpe malo cñ eis ertẽpio ſup⸗ nenerit. Scða cõſideratio eſt diſtricti examinis. Vñ paulus ad hebꝛe.io.dicit. Hoꝛrendũ eſt icidere in manus dei viuẽ tis. Et ſaß̃. Ecch.⁊S. Si penitẽtiã non egerimꝰ icidemꝰ in manꝰ dei⁊ nõ ĩ ma⸗ nus hoium. Pꝛoide ↄſulit Ecck.is.di⸗ cẽs. Ante indiciũ para iuſtitiã tibi. 3 ↄſideratio eñ etne dãnatiõis. vbi nõ eſt ſoeꝰ penitẽtie:ſʒ pene.nec locꝰ agẽdi:ſed patiẽdi. Vñ Eccli..d̃. Qðcũq; poteſt manus tua iſtanter operare:qꝛ nec opus nec rõ nec ſapiẽtia nec ſcia erit apud iſe⸗ ros quo tu ꝓperas.¶ Quarta eſt ↄꝓſide⸗ ratio piculi:qꝛ ſicut nõ differẽda eſt me⸗ dicina ne moꝛbus inaleſcat ita nec peni- tẽtia differẽda eſt ne culpa p dinturnita tẽ creſcat.qꝛ ſicut ait Bꝛego. ctĩ qðp penitentiã cito nõ delci ſuo põdere mor ad aliud trahit. Et Eccl..d̃. We tar⸗ des ↄuerti ad diz ⁊ ne differas de die in diẽ. Qnita eſt ↄſideratio cõmodi. Si
n ifirmus ꝓpter recuperandã ſanitatẽ
ſubijcit ſe 2ÿlio medici. multo foꝛtiꝰ pec catoꝛ ꝓpter recuperandã gratiam debet

oMn ocdn., dzi p diß a. i eittia niinpe eſſiatẽ. tſiſſz⸗ de ni⸗ ciupe las hie. isqre⸗ ä ſubri thöſ⸗ hamot bio ſup⸗ diſni i0. dicit. devi iäne ö im i.is. di biCz“ in gediſei poct ec opts „ M et pi nmmi chc er n E im ſu n n
Sermo L.
ſelubijcere eõſilio facerdotis ꝓ faciẽda ſatiſfactõe. Hinc dicit cccli.⁊s. Fili in tma infirmitate ne deſpicias te ipſuʒ. Et
ang. Ponat ſe pᷣmo pctꝛ ĩ iudicio ſacer
dotis ⁊ ptãte. nihil reßnãs ſibi vt oĩa eo inbẽte paratus ſit facẽ ꝓ recupanda vi⸗ ta aie qͥ faceret ꝓ euitãda coꝛpis moꝛte. ⁊boc cũ deſiderio.qꝛ vitã recupat ifini⸗
tã. Cũ gaudio.n.facere dz imoꝛtalis fu⸗
turus qᷓ faceret differẽda moꝛte moꝛi⸗ turus. Et ſi iſta ꝓderantur qᷓ;qᷓ; q̃litas ſatiſfactiõis ſit difficilis.iñ leuiter adim plebitur. ¶ Sʒ hic põt qͥri vtrũ flagella que dens imittit vel enenire ꝓmittit ſup penitẽtes ſint ſatiſfactoꝛia. Ad quod rñ⸗ detur ᷣm Ricar.i.ꝗ.di.is.ꝙ ſuſtinens flagella fine imiſſa ꝑ opationẽ iuſtã: cu juſmodi ſůt oĩa que deus ifligit.ſine per cniuſmodi ſũt aliqᷓ q̃ ðs
fequẽter pctõꝛibꝰinſte infligi pmittit nõ fatiffacit ea ſuſtinẽdo qꝛ patiẽs tm̃.quia ſicvolũtas ſuſtinẽtis nullo mõ opat᷑ ad ea vt actiunʒ pᷣncipiũ. Oʒ añt ꝙ meriti
ſit actinũ pᷣncipiũ volũtas illius q mere
tur. Inqᷓ;tů tñ volũtas ſuſtinentis ea pa tienter ſuſtinet intentiõe remiſſõis pene ſbi debite ꝙ ſuis pctis ſũt ſuſtinẽti jauiſfa ctionis mã. Et foꝛmalr ipſa fatiſfactio in actu volũtatis cõſiſtit. flagellatñ que ipſe deus imittit maioꝛẽ efficaciã hit in ciinãdi volũtatẽ ad bonũ qᷓ; q̃ nõ imitit ßʒ imitti pmittit. Añ ang. pᷣ de ci. dei.c. 3. dicit. Cũ me deꝰaduerſis exagitat aut
merita exaiat aut pctã caſtigat. Et hec
de ſcða pte ſufficiãt. C Conclo ttia q̃ẽ de qᷓ;titate ſatiſfactõis talis eſt ꝙ ptes ſa tiſtactõis pᷣncipalioꝛes ⁊ itegrales ſt tres J. Jeiunium:oĩo:⁊ elemoſyna. St hec ſufficientia põt oñdi tribꝰmodis. Vno ex pte mã̃e. nã Fm phũm.j. ethi·tria ha bemus bona.ſ.bona foꝛtune q̊ Vocãtur vona erteriꝰ:⁊ bona coꝛpoꝛis:⁊ bõa aie.
De bonis exterioꝛibꝰ fatiſtacimus p elemoſynã ſub qus comphenditur totũ
qð expenditur i ꝓximoꝝ vtilitatẽ. De
—————————————
——
bonis coꝛpoꝛis fatiffacimus p cinnmm ſub quo ↄpꝛehẽditur qœqd ptinet ad coꝛ poꝛis afflictionẽ. De bonis aie ſatiſfa- cimus per oꝛationẽ ſub qua cõpꝛehendi tur qcd deo exhibetur p latrie virtutẽ. Cx oñditur † he ꝑtes ſufficiãt ad ſa tiſtactõʒ ex pte finis. Nã hᷣm dictũ Joã nis in Pᷣma canonica ſua. ⁊ c. Omne qð eſti mũdo ꝓcupiſcẽtia carnis ẽ.⁊ ↄcu piſcẽtia oculoꝝ:⁊ ſupbia vite. Iſta ſunt vitia mũdo dñantia.ſ.lururia auaritia ⁊ſupbia. Per ieinniũ ergo renocamur a cõcupiſcẽtia carnis.⁊ ſic ſubmittimus luxuriã.p elemoſynã reuocamur a ↄcu piſcẽtia oculoꝝ.⁊ ſic ſubmittimꝰauaritiã Mer oꝛationẽ reuocamur a ſupbiavite. ⁊ ſic ſubmittimꝰſupbiaʒ. Cʒꝰꝰ oñdit᷑ ꝙ he ſunt ſufficiẽtes ptes ex pte opatõis of fenſionis. Wã tribus modis cõtin git hoieʒ peccare. Mꝛimo ð ſeißm. 23 Primũ. 3* deũ. er ieiuniũ hõ opat᷑ bñ in ſe. Per elemoſynã iꝓrimũ. Per oꝛationẽ i deũ.¶ Sed hic põt q̃ri.vtrũ ſatiſfactio debeat fieri popa pẽalia vbi gra.petrus ieiunat ti aut vſu ant nq̃ uõ eſt ſibi penaieiuniũ.qͥrit᷑ ſi ieiuniũ qð faẽ petrus ſine pena valeat ad ſatiſfactionẽ ſuoꝝ pctõx. Ad qð rñdetur ᷣm Ricar. vbi ſupꝛa.ꝙ opꝰ pcnale duplicit poteſt intelligi. aut ratione opis.aut ratione opãtis.loquẽdo de ope penali pᷣmo mõð. ſatiſfaciendũ eſt ꝓ pctõ p opa penalia.⁊ ꝓpter emẽdationẽ culpe pᷣterite: ⁊ ꝓpt᷑ pᷣſeruationẽ a futura.culpe eni debei pe na.pene ẽt ᷣm phũm ſcðo ethi.c.ʒ.me⸗ dicine ſůt nõ im̃ curatiue ſedẽt pᷣſeruati⸗ ne. Loquẽdo ð ope penali ſcðo modo. nõ oʒ. qꝛ frequent opa qᷓ;tũ ẽ ex ſuo gfe penalia ſůt.ſed rõne feruẽtis caritatis in opante ſunt delcctabilia. ¶ Tñ ſciendũ ꝙ nouẽ modis remittũtur pctã in qbus modis fit aliqᷓ ſatiſfactio. ¶ Mꝛimo mõ p baptiſmũ in quo fit ſatiſfactio pcti oꝛi⸗
ginalis p meritũ paſſionis xpi. Vñ eʒe.
ʒ6. dicit. Effundã ſup vos aquã

De tentatione.
72 můdabimini ab oibꝰinqnam̃tis vris.
Et Ahar. vlt. di. Qni crediderit ⁊ bap
tiʒatus ſuerit ſalnꝰ erit. xpꝓfeſſio⸗ ne in qua lanãtur hoies a pctis. Et hoc eſt ſatiffactio verecũdie. Vude Iſa.ꝗ⁊. NMarra ſi ꝗd habes vt iuſtificeris.ſ.ĩ cõ feſſione. Et alia lia hʒ. Narra inigtates tuas. t ĩp̃s dicit. Diri.cõ.aduer.m.i. m. do.⁊.t.re.⁊c̃.¶zꝰꝰp caritatis feruo reẽ qua ſit ſatiſfactio elemoſyne aut com
paſſionis:aut donatõis:aut dilectiõis in deũ ⁊ i ꝓximũ. Vñ luce..di. Remit.e. p.m.q.di.m. Et Zaco.vlti. dicii. Cari
ſecro pꝛo peccatis veſtris vos facere vt in futuro exiſtentes vitam habeatis eter nam Zmen.* ¶Dominica.⁊x⁊.poſt pẽte.de remedijs teinptationũ demonis. S. 5₰ phariſei Beun tes conſilinʒ inierunt vt caperent ieſum i ſermone. AMath.⁊z.c.capi. Cꝛo huus ſacri ⁊ ſaucti enãgelii hi⸗ ſtoꝛiali declaratione notandũ ꝙ ꝗ vult demonis tẽptationem euadere tria dz facere.vʒ.
4
tas opit multitudinẽ pcõx. C4 ꝑ ele CMalitiã deuincere hoſtis infernalis. moſynaxꝝ largitõeʒ. Vñ dai.q ctã ¶ Figuram inſpicere regis ſupnalis.
tua elemoſynis redime ⁊ inigtates tuas ¶& Menſurã recte reddẽ legis eternalis. miſericoꝛdijs paupeꝝ. Eteccli.z. Ignez ¶ Bico pᷣꝰ ꝙ ꝗ vult demonis tẽptatõeʒ
ardentẽ ertingnit aqua.⁊ elemoſyna ex⸗ tiguit pct̃.¶ ꝑ iuriaꝝ remiſſionẽ. Et hoc ẽt fit ſatiſſactio elemoſyne. Vñ eccli.⁊S. Relinque ꝓximo tuo nocẽti te ⁊ tũc dep̃cãti tibi pctã ſoluẽt᷑. Et QMat. 6. Si dimiſeritis hoibus.p.e.x.p.v.ce. di. vo.p. u. vel. d. v. 6 p errätis cð nerſionẽ. Vñ aco.vlt. di. Qui cõnerti fecerit pctõꝛeʒ ab erroꝛe vie ſue ſaluabit giaʒ ſuã a moꝛte.⁊ opit multitudinẽ pec catoꝝ. Et hoc ẽt eſt elemoſyna. Cp carnis maceratonẽ. Añ Joel ⁊Lon nertimini ad me ĩ toto coꝛde vfo in ie.⁊ fle.⁊ plã.⁊c̃. ¶Sꝰ ꝑ deuotã oĩonẽ. Vñ QMat.9. Moc genꝰdemo.i nilo p̃t exire niſi in oĩone ⁊ ieiunio. Vbi diẽ glo. Oꝛa tione ſanantur peſtes mẽtis.iciunio pe ſtes coꝛpis. Et Fac.vlt. Qultũ eni va⸗ let depꝛecatio iuſti aſſidua. ¶?? per martyrij paſſioneʒ. Vnde apoc.⁊o. Ni ſunt qui venerunt de tribulatione ma- gna? lauerunt ſtolas ſuas? dealbane. runt eas in ſanguine agni. Omnia iſta reducuntur ad illas tres partẽs pᷣncipa es ſatiſfactionis quas ſuperius ſcripſi⸗ mus. Et ſic erpedite ſunt huius fructus partes quas pꝛomiſimus declarare ma gnifice domine ⁊ ciues cariſſimi:quẽ ob
euadẽ dʒ malitiã deuicẽ hoſtis ifernal. Et rõẽ.qꝛ demonis nã ẽ vt j ſemel ali quẽ vicerit 5 eñ foꝛtiꝰ agit. ſed q;to na- gis ei reſiſti᷑ tãto magis debilitat. Vñ criſo.ſup Mat. Pꝛimus grauis ⁊ iſuf ſeribilis eſt impetus diaboli quẽ ſi quis ſoꝛti aĩo ſuſtinnerit eñ in ⁊ inuenict in⸗
firmioꝛs.qᷓ;to.n.plus pcuſſus fuerit ma
gis refrigeſcit ⁊ deficit. Erẽplo cuiuſdã latronis ꝗ vt di ſtans abſcõſus ⁊ ſentiẽs trãſeũtem exibat dicens illi velle ipſum depᷣdari.ſed ſi ille dicebat velle ſe defen dere minime apud eũ accedebat.ſed tm̃ a lõge dicebat redde te mihi.ꝙ cum ille rñdebat ꝙ nolebat:ſtatim latro dicebat nec mõ nec vnqᷓ;:⁊ ſic recedebat. Di xi ⁊ ꝙ ꝗ vnlt demõis tẽptatiõeʒ euadẽ dʒ figurã inſpicẽ regis ſupnalis.ſ.xpᷣi in cruce pendẽtis. Et rõẽ.qꝛ nãir appa- ret ꝙ ſi miles viderit dñm ſuũ ⁊ regem
eẽ i plio vulneratũ magis ac magis ad vincenduz ad vindictã petenduʒ.ad foꝛ
tius pᷣliandum aiatur.ſed xps rex oium in pᷣlio ſue paſſiõis fnit ita grauiter vui
neratus ꝙ mẽbꝛñ ſanũ vel ſine pena in
conõ remanũt. ergo ſi xp̃ianus eũ deuo
te iſpexerit foꝛtioꝛ ad vincenduʒ demo nem eri. De ſuis vulneribꝰandi Ber.

hen tibun
mei
0
urit
z cum
aw nut
—
—,
malu.
Mis.
halis. atbez ernal mel ul
o
i. Vj
st iu
ſeus
hietin⸗
di ens
pum deſen
*
tit umile cu
in
4pa — g
Aiſ oin er W eu üw
Sermo. L.
dicentẽ. Caput angelicis ſpiritibꝰtreme bůdũ coꝛona ſpinaꝝ pungit. facies pul⸗ chꝛa pꝛe ſilijs hoium ſpůtis iudeoꝝ de⸗ turpatur. ocuii lucidioꝛes ſole velant᷑.et ĩ moꝛte caligãtur. Aures q̃ audiũt ãgeli cos cãtus audiũt peccatoxꝝ iſultus. os qð docet angelos felle ⁊ acero potat᷑.pcdes quoꝝ ſcabellũ adoꝛat᷑ qm̃ ſanctũ ẽ cruci cauis affigũtur manꝰqᷓ foꝛmauerũt ce los ſunt i cruce ertẽſe:⁊ ciauis afixe. coꝛ pus vberat. latꝰ lãcea pfoꝛat᷑.⁊ ꝗd plꝰ? nõ remãſit i eo niſ lingua vt pꝛo cruci firoꝛibꝰ cxoꝛaret.⁊ matreʒ diſcipnlo cõ⸗ mẽdaret. Et de hoc dgt̃ exẽplũʒꝰ ma⸗ cha..vbi di ꝙ elephãtibus oſisderũt
ſanguinẽ vue? moꝛi ſerni regis anthio
chi vt aiarẽt eos ad pliũ. C Siriz?ꝙ q Vult demonis tẽptatiões enadere de⸗ bet menſurã recte reddere legis etnalis
i. dz pfecte ſernare legẽ dei.⁊ rõ eſt quia ꝑ legẽ datur gfa. ⁊ p gram tẽtatio vinci lur. Vi angꝰ de ſpñ? lia.Ner dei cari-
tas ẽ.lex data ẽvt gra quereret g̃a data eſt vt lex ĩpteretur. Hinc ð ꝙ xs qui le
gẽ pſecte feruauit demonis tẽptationeʒ
vicit. Mat. ꝙ Ce ꝓclones magni fice dñe ⁊ ciues diiecti ĩ iacro euangelio hodierno vᷣclarãt᷑. In pᷣma pteðciurat qũo malicia eoꝝg tẽptanerãt diʒ vt ca perẽt Zeſuʒ ĩ pᷣmõe fuit cõfuſa.ibii pᷣnci pio. Abeũtes ꝛc̃. In ⁊pte declarat fi⸗ gure regis viſio q̃ moꝛalit᷑ denotat iſpe⸗ ctionẽ xpiĩ cruce valere 3ᷓ tẽptationem ibi. Oñdite mihi ⁊c. In ttia pte decla ratur mẽſura reddẽda legis etnalis ibi. Reddite ergo ⁊c̃. Et vt ciarius hec pa- teant videamꝰ hyſtoꝛiaʒ. ¶ Declarate byſtoꝛie fructꝰẽ tẽptationum remedia. De qbus loquẽdo tres ꝓclnſiones cũ tri bus dubijs moꝛe ſolito declarabimus. Quaꝝ pꝛima q̃tmoꝛ remedia cõtinebit. = q̃ttuoꝛ alia.3 qᷓttuoꝛ alia. Et ſic p oꝛ dinẽ erunt remedia. i⁊. ⁊ his declaratis erit finis. C Võclu igpᷣ ſit talis ꝙpad tẽptatõibꝰ fcſiſtẽdũ.. remedia pᷣncipa
—————————
——————
1 lia ſũt. apitꝭ ↄtritio. Tani mace ratio. Vera humiliatio. Sapiẽticdi lectio. ¶ Dico pᷣmo ꝙ pᷣmñũ remediũ 3 tõtatões ẽ capitis ʒtritio.i.vt nõ pmũ lat tentatio ĩ coꝛde ꝑpmanere qnia diffi· cilit poſtea expiat. ñ In.li.tertio de ſů mo bono dicit. Diabolꝰ ßᷣpẽs eit lubꝛi- cus:cuiꝰ ſi capiti.i.pᷣme ſuggenioni nðõ reſiſtitur totꝰi itima coꝛdis abit. Hoc remediũ docuit dñs geñ.z. Xoquẽs de muliereqᷓ tipũ tenet ecclie:ad ſerpentẽ.
Ipa ingt qteret caput tuũ. Hic ẽꝙ ſer pẽs pᷣ ceters mẽbꝛis caput cuſtodit. Mã nõẽ caput nequius ſup caput colnbꝛi ec cli.⁊. Jõ debemns conari ad eins cõ⸗ tritionẽ.nã ẽt videmns perpientiaʒ ꝙ qñ aliqs aſſuefit alicuivicio demon irã⸗ hit ip̃ʒ de illo ad alind: ⁊ ita de ſingulis. ⁊jñ non poteſt ſe deſendere. quia vide mꝰ ꝙ virga indurata nõ poteſt plicari. ? equus antiquus nõ põt bene iduci ad ambulãdũ. Mincẽ ꝙœ Bre. dicit ĩimo, Sitentationi in coꝛde naſcẽti feſtine nõ reſiſtitur. haceadem qua nutritur moꝛa roboꝛatur. CVixi? ꝙ ßʒ remediũ demonis tẽptationẽ eſt carnis macera- tio.naʒ nemo põt oculos ad celũ leuare vt auxiliũ petat.nemo ẽt ſpũi põt intẽde re ad ip̃m foꝛtificãdũ niſipꝛius carnẽ ꝓ⸗ pꝛiã caſtigãdo maceret. Eñ IRicar.in li bꝛo de cõtẽplatione. Nũqᷓ; affectus no ſter ad deſideriũ eternoꝝ pfecte accẽdit. nec itellectus ad celeſtiũ ↄtẽplationẽ pfe cte acuitur niſi cura carnis ẽtillicitis ⁊ ne ceſſarijs frequẽter ⁊ foꝛtiter repellatur.
¶ Diriz? 4 tertiũ remediũ 3 demonis
tẽptatiões ẽ vera humiliatio. qa ſicut ſu perbia ẽ vᷣncipiũ oĩs noſtre ruiĩe ⁊ offen ſionis. ita humilitas ẽ pꝛincipiũ ois no⸗ ſtre victoꝛie ⁊ pacificatiõis. ñ beatꝰan thonius retinlit ſe vidiſſe oẽs laqueos iuimici extenſos adterrã ⁊ cũ ſuſpirans diriſſet?qs bos poterit tranſire. audiuit vocẽ dicentẽ· ſola humilitas. inc ẽꝙ Bie. ait. Quottidie tela tẽptationũ e
—.—————————————

Be tentatione
J. demonis accipimꝰ.ſᷓ nos 3 illũ iacn⸗ la mittimus ſi ↄfeſi i tribulationibꝰ hu milia rñdemꝰ. Mumilitas ergo muliũ valʒ 3 tẽptatiões. Vñ iacobi ttio cã. D. Snpbis deꝰ reſiſtit hu. aũt dat gratidʒ· ¶ Biri 4 ꝙ ãrtũ remediũ 3 tẽptatiões eſt fapiẽtie dilectio cũ ipa maria aſtutia ipngnet. Hic ẽ qð di ſapiẽ.y. AMelioꝛ ẽ ſapiẽtia qᷓ; vires. Añ qdã frater re qui ſiuit abbatẽ Iſaac cur demões ita time rẽt eũ. Qui reſpõdit. ideo me timẽt.qꝛ ex quo factus ſum monachus gra dei me⸗ diãte ſtatui vt ſapiens Ne iracundia mea extra guttur meũ pcederet. Hic ẽ qð di citur ſãpiẽ.ð. Sapiẽtiã non vincit mali tia· attingit vero a fine vſq; ad finẽ foꝛti ter. ⁊ diſponu oĩa ſuaniter. CSʒ dliqʒ põt obiſcere dicendo ꝙ nol Op oia iſta habere ʒtẽptatiões demonis.cũipe dia volns nõ tẽptet hoies. ſʒ nie tẽptationes ſunt humane. Ad qð bꝛeniter rñdeiur ꝙ in multis locis ſcripture ſacre põt oſtẽ di ꝙ diabolus multis ipngnationibꝰ tẽ tet oies. ſꝛimo habet geñ.z.ca. Q diabolus decepit mulierẽ? ꝓpter illud qð ibi inbditur p os dñi. inimicitias po nã iter te ⁊ mulierẽ ⁊c̃. ꝑ að oſtẽditur ꝙ erit mimicitia durabilis. ⁊ oſtdiu h ilud Job.i..⁊ ca. Vbi ſathan petiſt à dño vt pmitteret eum tẽtare. Hinc ẽ ꝙ ipe iob dicit. y.ca. Militia ẽ vita hois ſup terrã. ʒ oſtẽditurꝑ illud AMat. 4· Buctus ẽ Jeſus in deſertũ a ſpi · Vt ten. n dia. Et ve muitis ſanctis q fuerunt tẽ tati. Et augꝰ dicit. ꝛemonitos Vos eẽ volo neminẽ ſup terrã ſine tẽtatione vi cturũ.vt cui foꝛte tollitur aliqua.aliã ſe⸗ curus expectet. Et hec depᷣ pte. ¶ Cõ cluſio ſecũda eſt iſta.ꝙ ad tẽtationibꝰ de monũ reüſtẽdũ ſunt ãiia q̃ttuoꝛ remedia Inca ſctepecſ. oio· ¶ Bico pᷣmo ꝙ fidesẽ vtilis val⸗ de 3 tẽtationes. Nic apo dicit ad ephe. y. In oibus ſumẽtes ſcutũ fidei in quo poſſilis oia tela neauiſſimi ignea extigue
⁊galeã ſalutis aſſumite. Stpꝛima peri Sca. Dui re. foꝛ. ifide. Fides oſtẽdi iria militibus xpi ꝑq̃ͥ poſſuiit tẽtationes eua dere.pᷣmo oſtẽdit fanguinẽ xpi.vt ficmi lites animẽtur ad pliãdũ vt factũ eſ ele· phãtibus.i. Macha..c. Fides oſtẽdit penã paratã illis g erunt quieti. ñ adã fanctus pater erat maxie fame.⁊ qͥdam ipudica mulier recitantibus alijs ſancti famã ip̃ins poſuit pignus cũ a liquibꝰꝙ ſua pꝛauitate iduceret illũ ſanctũ hoiem ad peccandũ.⁊ de nocie veniens ad ipm ſua ipoꝛtunitate itrauit in cellã illins ſan cti viri:maxime ga allegabat ꝙ perdide rat viam rectan cinitaiis.⁊ dirit eẽ de⸗ noꝛandam a fcris ſinõ intraret in ſuam cellã.⁊ lentiẽs ſctũs tẽtationẽ ex ſua pꝛe⸗ ſentia recoꝛdatꝰ penaꝝ iferni poſuit vnũ digitũ in lucerneigne quã tenebat.dicẽs ſiviipn. ꝛoba? vide ſi potes poꝛtare penã q̃ ꝓmittitur in iferno faciẽtibus ta ſe facinus. Et ſic cõſumpſit oẽs digitos manus. anteqᷓ; tentatio recederet.qð vi dens iunenis ipudica expirauit.quã ma ne ſacto coꝛã iilis iunenibus qu require bant eã volẽtes ſcire qualiter feceratvir fanctus ſuis oĩonibus reſuſcitauit.⁊ cõ⸗ uerſa eſt ad dñm. Ecce qũo iſte ſanctus hõp ſidem penaꝝ iſerni euaſi a pericu lo peccati. Hinc ẽ qð dicit Gꝛe. ĩ moꝛd. Sollicite vigilãdum ẽ vt cũ culpa blãdi riichoat ad quẽ intitũ mẽs trahat agno ſcat. Zides ẽt oſtẽdit vincẽtibus coꝛonã paraiã. Vñ apoca.x di. NVincẽti dabo edere de ligno qð eſt in medio paradiſi.
¶ Diri ⁊ ꝙʒ ſpes eit vtile remediũ atra
—
tetationes. Vñ exo.⁊. di. Ds pugna bit ꝓ nobis ⁊ vos tacebitis. Et ad ro.ð. Sideꝰ ꝓ nobis quis 5 nos? ¶ Biri 5
curitãs ẽ vtile remediũ ʒ tẽptatiões.
ñ anguſtinꝰ ſup epiſtolã o.ca.? di- cit. Si nð vultis i iſta hereſi moꝛi biblie caritatẽ. fons ẽ quẽ ⁊ volnit deꝰ ponert ne deficiamus ſ.i tẽptationibus. C Bi xi q̃rto ꝙ oꝛatio ẽ vtile remediũ 3 tem⸗

Sermo. L.
tationes.vñ AMat.⁊6. dicit. Vigilate ⁊
o. ne intre.in temp. Et Gꝛego. in moꝛa. ait. Quãto granuioꝛi tumultu cogitationũ carnaliũ pᷣmimur tanto oꝛationi debemꝰ inſiſtere ardentiꝰ.nõ ſumꝰ eraditoꝛes co⸗ gitationũ ſed luctatoꝛes. CSʒ circa hec dicta q̃rendũ eſt de modis quos demon tenet ad nos tẽptandũ. Ad quod ſciẽdũ ꝙ demõ hʒ quaſi modos infinitos ad tẽ ptãdũ hoies.vñ Angu.paulinoep̃o.Mo ſtis nr cuʒ mille artes nocendi habeattã varijs expugnandus eſt telis qᷓ; ipngnat
inſidijs. ni cã bꝛenitatis dicemus ad pñs de. 4. modis quos ponit Rcr. declaran
do vſuz iſtũ. Scuto circũdabit te ⁊c̃.vſqʒ Merambulãte i tenebꝛis. in his vbis ſũt 4·emptatiões quibꝰ vndiqʒ circũdati ne ceſſe habemꝰ ſcuto dñi circundari ante ⁊
retro a ðxtris ⁊ a ſiniſtris.pᷣma tẽptatio ẽ
timoꝛ nocturnus.i.timoꝛ afflictiõis pnie ⁊ plane tenebꝛoſus eſt:qꝛ abſcõdit ab ocn lis illud apũ.ad ro.d.Mõ ſũt ↄdigne paſ Rones huiꝰ ſchi ad futurã gloꝛiã que reue labitur in nobis.ſʒ facilc hãc radius ve⸗ ritatis que eſt ſcutũ meñ extingnit oñdens
oculis coꝛdis nñc pctã q̃ fecimus.nũc eter
na ſupplicia.nũc eterna pᷣmia. nũc ea q ꝓ nobis xpᷣs tulit. Et ſi quis iſta bñ cõſi⸗
derat facile tẽptationẽ iſtam vincere po
teſt. Sed demon dũvidet ꝙ itam ꝓdidit ſtatim ad aliã ꝓcedit. que eſt.a ſagitta vo
lantei die. Iſta fagitta in die volans ẽ va
na gio.q̃ͥ licet in terra volat.tñ grauier p cutit. vñ Ber. Quid cſt taʒ contrarium veritati. Deinde ſubdit.pꝛimo a ſiniſtris pulſat diabolus puſillanimitate. Dein⸗ de a ðxtris hũanis laudibus. Sʒ a tali tẽ ptatione ſcutũ veritatis nos deſendit oñ dendo nobis nr̃a mala ⁊ pericula quibus potius debemꝰ timere qᷓ; vana gioꝛia ex tolli. Sʒ n demon per iſtam temptationẽ vincere nõ poteſt tũc vadit ad aliã que ẽ negociũ perambulans in tenebꝛis.i.am bitio. vñ Wer. Megocium pambulans
eſtambitio.ſubtile maluz.ſecretũ vrus.
—————————
—.—————————————
136 peſtis occulta. doli artifer. mater ipocri- ſis.linoꝛis parẽs.vitioꝛum oꝛigo.crimi-
num fomes.veritatũ erngo. tinea ſaneti
tatis. Contẽpſit ait.ſ.demon vanã glo⸗ riam qm̃ vana eſt.ſoꝛte aliquid ſolidꝰ af fectaſſet.ſoꝛte honoꝛes.ſoꝛte dinitias.⁊ ſic demon ambitionẽ honoꝛis vel diuitias añponit. Sʒ lividerit demõ ſic ſe eẽ delu ſuʒ ⁊ victuʒ: adhuc indncit aliã tentatio- nem que eſ.ab incurſu ⁊ demonio meri diano.i.qñ demon ſub ſpecie boni deci⸗ pit hoĩies. vñ Ber. Möõ reſtat callidꝰ ini micus 3ᷓ eos quos videt oimode diligere inſtitiã ⁊ odiſſe iniquitatẽ:niſi vt iniquita tẽ palliet virturũ imagine.quos.n.pfecte nouit bõi amatoꝛes malũ eis ſub ſpẽ bo⸗ ni nõ mediocribus ſed piectis ſuadere co natur vt facile qui currit incurrat. Mmc pan.ad coꝛ.ii.dicit. Ipſe ſathanas trãſfi gurat ſei angelũ lucis. Et vi dicit. Ber. Sola veritas eſt que palliatã detegit fal ſitatem. Et de iſtis. 4 ẽptationibus dat exẽplũ er.i ſtatu ecclie militãtis dicẽs. Nöõne timoꝛ nocturnꝰ turbauit novellã eccleñiaʒ qñ oĩs ꝗ occidebat ſeruos deiar
bitrabat obſequiũ ſe pᷣſtare deo.deide ꝑp
ſccutione ceſſante? die reddita turbanit eã grauius ⁊ affixit fagitta volaus.quo⸗ niam exierũt de ecclia aliqni inflato ſpůũ
carnis ſue inanis ⁊ volatilis gloꝛie cupi
di.⁊ volẽtes ſibi facere linguas ſnas ma gnificando diuerſa ⁊ peruerſa dogmata pᷣdicarũt.at quidem a paganis? hereti⸗ cis ſʒ nõ eſt pax a filijs ſaiſis. oẽs xp̃ia⸗ ni ſere q̃ͥ ſna ſunt querũt non q̃ Zeſuxp̃i. Iha quoqʒ eccleſiaſtice dignitatis officia in turpẽ queſtũ ⁊ tenebꝛaꝝ negocia trãſie runt.nec in his aiarũ ſalus ſʒ luxus qͥrit᷑
diuitiarũ.ſupeſt vt iam reueletur hnins
peccati filius pditionis añxpᷣs demoniuʒ
nõ modo diurnñ ſed ⁊ meridianũ.qui nðõ
ſolũ tranſfigurat ſe in angelũlucis:ſed ex tollit inpꝛa oinne quod dicit. aut gð co lit deꝰnimiũ iſidiatus calcaneo ecche aq̃
caput ſnũ debnit cẽ cõrium. Szab hoc

Be tentatione
anoq; incurſu ecclam electoꝛůveritas li- ta qꝛ niſ tentaremur negligẽtes eſſemꝰ.
berabit ꝓpter cos bꝛeuians dics? demo niũ meridian deſtrnens illuſtratione ad ncnus ſui.Et hec de ⁊ parte ſufficiant ¶ õcluſio ztalis ẽ.ꝙ adhuc. 4.alia re media tentatioms demonis inueniũtur. C Pꝛimnz remediũ eſt Timoꝛ diii.vnde eccli.zi. dicit. Timenti deñ non occurrẽt mala.ſed in tẽptatione deus illũ cõſernat ⁊ liberabit illum a malis.quia timoꝛ dñi negligentiam expellit que eſt cã mulie tẽ ptationis. Hinc eſt ꝙ eccli.y.dicit. Qui timet dñim non negligit.timoꝛ dñi indu⸗ cit fapientiã. qua homo cuftodit ·ſe ne ca dat in tẽptationẽ. vnde p̃s. Initũ ſapien tic timoꝛ dñi.¶⁊ remediũ eſt angeloꝛũ cuſtodia. vnde hñ exremplum de raphae le qui ligaut demonẽi deſerto. Tho.S⸗ 4. regum.. dicit Heliſiens ad miniſtrũ
Cꝰ vtilitas ẽ virtutũ additio. vnde ſeñ. AMultum addicit ſibivirtꝰ laceſſita.i.ꝓ nocata vel coꝛrepta. ¶ vtilitas eſtĩ bo no conſeruatio.vñ Bꝛego. ſup illud ps. Pba me⁊c̃.dicit. Wiſ p tribulationes ſe melius ſernari noſſet nõ diceret ꝓba me 7 lenta me. Idem in moꝛa. Cũ ꝑ tempta tionem humilitas pficitur ꝓſpera eſt ip̃ᷣa aduerſitas que mẽtẽ ab elatione cuſtodit.
Et idẽ in moꝛa. Tũc iterius bene cuſtodi
mur cũ p diſpenſationẽ deitolerabiliter tentamur exteriꝰ.aliqu vitijs. aliqñ pᷣſſu ris. nec tẽptatio exterioꝛ culpã pficit.qꝛĩ terioꝛ itẽtio ſurſuʒ trahu.nec rurſũ iterioꝛ itẽtio ſurſũtrahit ſurſů i ſupbiã eleuat.qꝛ tẽptatio exterioꝛ hũiliat.⁊ ſic magno oꝛdi ne cognoſcimus in interioꝛi ꝓfectu quid accipimus.in exterioꝛi defectu qd ſimus
ſuũ. Noli timere. plures.n. nobiſcum ſũt ¶s? vtilitas eſt dei gloꝛificatio. vñ in pᷣs.
q; cum illis. Cʒn remedium eſt diuina cõfoꝛtatio qͥ multum valet ad cõfoꝛtãduʒ hoiem ad tẽptationibus reſiſtendũ.vnde deus videt᷑ dicere cuilibet volenti tẽpta⸗ tionibus reſñiſtere ilud dañ.io. Nolitime re vir deñderioꝝ.pax tibi.foꝛtare ⁊ eſto robuſtus. C nxvltimũ remediũ eſt di⸗ uina. ꝓtectio.qꝛ ipſe bemgnus deus non mõ cõfoꝛtat imo defendit.vñ Iſa.43. di⸗ cimr. Cũ trãſieris per aquas que ſignifi⸗ cant tribulatiões ⁊ tẽptationes:tecũ ero. ⁊ flumina nõ opientte. ¶ Sʒ hic poteſt q̃ ri quot ſũt effectus tẽptationũ. Ad quod reſpõder᷑ ꝙ effecius ⁊ vtilitates tẽptatio- nũ ſunt nonẽ. ¶ ꝛima vtilitas eſt erudi tio vñ ecci.z4. dicitur. Qui nõ eſt tẽpta tus quid ſcit: quaſi dicat parum. Et ideo dicit ifra. Qui nõ eſt expertus pauca re⸗ cognoſcit. ¶2ꝰ vtilitas eſt hůiliatio. vñ Bꝛego. Dum vitia nos tentãt ꝓficiẽtes in nobis virtutes hůiliant. Et idẽ. Jebu ſeum iſrael tolerat vt hũana mens de ſe hůilia ſentiat dñ minima nõ ſupat. ¶z⸗ vtilitas ẽ neglie expiatio.vñ glo ſup iið. Pꝛoba me dñe ⁊ tẽpta me. Ideo diẽ tẽ⸗
Ernã te ⁊ gloꝛificabis me. vtilitas ẽ ppli edificatio.vñ Thob.⁊o.di. Hãc tẽptationeʒ iõ pmiſit deus euenire illi vt poſteris daret exẽplum patiẽtie eiꝰ ſicut ⁊ ſctĩ iob. ¶Sꝰ vtilitas eſt in piiti honoꝛiſi catio.vñ legit de beato Antonio qui cuʒ quadã nocte a ðᷣmonibus eſſet laceratus ſubito quidam radius lucis ⁊ demones ⁊ tenebꝛas effugauit.ſtatimqʒ ſanatus xpᷣʒ pꝛeſentẽ intelligens dixit. Vbi eras Zeſu bone. vbi eras?quare a pꝛncipio nõn af fuiſti:vt curares vlnera mea: Etvor ad eum ait. Antoni hic eram: ſed expecta⸗ bam videre certamentunm.nunc anteʒ quia viriliter dimicaſti in toto oꝛbe te fa⸗ ciam nominari.¶oꝰ vtilitas eſt in fum⸗ ro coꝛonatio.vnde pau.⁊.ad thi.⁊. Mð coꝛonabitur niſi qui legitime certauerit.
Et Facobi.i. Beatus vir qui inffert ⁊c̃.
Et thoh.z. Hoc pꝛo certo hʒ ois qni to lerat te:quia vita eins ſi in ꝓbatione ſue rit coꝛonabitur. Et ſic expedite ſunt hni? fructus partes quas pꝛomiſimꝰ declara⸗ re:cui obſecro reſiſtentiam facere.vt hie gratiam ⁊ in ſuturo gloꝛiã habeatis.

Sermo. LI.
CMñica.⁊ʒ. poſt pente. ð vitio penimo
—
gule. Sermo.
LL. Beo ieſu ad tur⸗
. Dquẽte bas ecce pᷣn ceps vnꝰ acceſſit ⁊ adoꝛabat enm. Mat.o. CNꝛo huins
ſacri? ſcti euãgelij hiſtoõꝛiali declaratiõe notanduʒ ꝙ qui vuit a gule pctõ vel ab
Alia maculã liberari ⁊? p hoc gratiã ipe
trare.tria dʒ ſpãliter hie. ¶Solliciudinẽ multã inquirendo. ¶ Fidẽ magnã in graʒ optinẽdo. ¶ Bratitudinè debitã in gras referẽdo. C Bico pᷣmo ꝙ q vuit aliquã graʒ obti nere dʒ he ſollicimdinẽ multã ingrẽdo Et rõ et qꝛ ſi de quo minꝰvidetur ineẽ ⁊ eſt. ergo ⁊ de quo magis.ſed ad acq
rẽdas huiꝰſeculi dinitias regritur mnl-
ta ſollicitudo.ergo a foꝛtioꝛi ad acgren⸗ das diuitias ſpũales. Sed puerſi hoies totũ oppoſitũ faciũt. qꝛ ꝓp tẽpoꝛalia mul tos laboꝛes ſuſtinẽt. ſed ꝓpter ſpũalia nõ Vna boꝛa laboꝛarẽt. Et hoc cõſiderans Brego. in moꝛa. dicit. Quid per po⸗ ros? cepas expᷣmiturq̃ plurimiꝗ come dunt lachꝛymas emittũt. niſi difficultas vite pñtis que a dilectoꝛibus ſuis ⁊ ſi nõ ſine luctu agitur:cũ lachꝛymis tñ amat? AMãna igitur deſerẽtes cũ peponibꝰ ac carnibꝰpoꝛros cepaſqʒ queſierũt.qꝛ.vʒ. peruerſe mẽtes dulcia per g̃aʒ getis do na deſpiciunt. ⁊ꝓ carnalibus volnptati bus laboꝛioſa huiꝰ mũdi itinera etiã cũ lachꝛymis plena cõcupiſcũt. atẽnũt hie vbi ſpũaliter gaudeãt.⁊ deſiderant᷑ ap⸗ petunt vbi carnaliter gemãt. Mixi⸗ qui vult aliquã graʒ obtinẽ dʒ hie ſi dn magnã in graz obtinẽdo. Et rõ eſt q opationes diuine nõpijt rõne ↄpᷣhen di. Et iõ ĩ petẽte gaʒ q;tũcũq; diicilẽ oʒ w habeat᷑ fides. Vñ greg. omel.⁊ß. iuina opatio ſi rõne app̃henditur nõ eſt admirabilis. nec fides hʒ meritũ cui hũana rõ pᷣbet expimẽtũ Minc ẽ gðxßs diẽ archiſynagogo marci.j.c. Noli ti⸗
. mẽ.ſʒtñmõ crede. C Diri vnlt
aliquã graʒ obtinõ dʒ pie gratiudinem debitã in gras referẽdo. Mic eſt ꝙ ſeñi.
cpla.ðʒ. dicit. Vredamꝰ itaq; nil cẽ gra to aĩo honeſtius. Omnnes hoc vꝛbes oeð etiã ex barbaris regionibꝰgentes cõca- mabnnt. in omni iudicioꝝ diuerſitate re ferendaʒ bñ merentibns gam.oẽs vno oꝛ affirmabũt. In his diſcoꝛs turba cõ ſentiet. He ↄclones magniſice dñe ⁊ ciues cariſſimi in ſacro enãgelio hodier no delotantur. Qm̃ in pᷣma pte poni tur vel declaratur ſollicitudo pᷣncipis P recipanda fanitate filie ſue. In ⁊ pie declaratur fides magna mulicris iã.ix. annis infirme.qꝛ ſi tetigero dicebat ſim bꝛiã. In 3“ parte decaratur gratiudo debita recipientiũ biificia:qꝛ ieſũ lauda ban.inceſt qð di. Et exijt fama⁊ẽ. Et vt darius hec pateãt videamꝰhiſto riam. ¶ Beclarate hiſtoꝛie fructus erit viiũ gule quo infirmata fuerat filia pᷣn
cipis.i.aia cniuſlibet xpiani moꝛalit᷑ io⸗
quendo:⁊ etiã mulier q̃ͥ paſſa erat fiuxus ſangumis. iz. annis qͥ ſigniſicat aciũ pci diu retenũ. ad huius vitij iginr extirpa tionẽ loquẽdo tres ʒclones cum tribus dubijs moꝛe ſolito declarabimus. Qna rum pᷣma erit de ſua qditate. ſcða ð ſua
qlitate.tertia de ſua q;titate. Wonclo
igitur pᷣma ſit talis in oꝛdine ꝙ gula di duplr.ſ.ꝓpꝛie.⁊ ſic gula e imoderatus appetitꝰ edẽdi ſicut dicit hugo.ð ſacra. li.⁊.pte.iz. ⁊ ſic nõ eſt vitiũ capitale. ſed ſpes eius que eſt crapula. lio mõ dici- tur cõiter.⁊ ſic gula ẽ imoderatus appe- tins edendi ⁊ bibendi:ſic eſt vitinʒ capi tale ↄpᷣhendens crapulã ⁊ cbꝛietatẽ. Et ex hoc pʒ ꝙ due ſũt ſpẽs gule.ſ.crapnia qᷓ ſiſtit in imoderato appetitu edendi.⁊ ebꝛietas q̃ ꝓſiſtit in imoderato appeti
bibendi. Sic loquendo de gula in gijali
queritur an ſit peccatũ mottale. Ad qðᷓ rũdetur ᷣmſanctũtho. in ⁊⁊g.i48. ꝙ vitium gule ſit põt accipi ex ſuperius
—————
————

Se gula
dictis ↄnſtit in cõcnpiſcẽtia inoꝛdinala. Otdo aũt rõnis ↄcnpiſcentiã oꝛdinãtis dupſ põt tolli. Vno mõqᷓ;tũ ad ca que ſunt ad finẽ ꝓun..nõ ſũt ita cõmenſura a vt ſint ꝓportionata fini. Slio mõ q;⸗ tñ ad ipſum ſinẽ ꝓnt.ſ.ꝓcupiſcentia ho⸗ minẽ auertit a fine debito. Si ergo ioꝛ⸗ dinatio cõcupiſcentie accipitur ĩgula ſʒ anerſionẽ a fine vltimo:ſic gula erit pec catũ moꝛtale:qð quidẽ contingit qñ dele ctationi gule inheret hõ tanqᷓ; fini ꝓht quã delectationẽ deũ ↄtẽnit paratus.ſ. 3 pᷣcepta dei agere vt delectatões huins aſſequatur. Ei ſic itelligitur illnd greg. in paſto. Dũ venter in ĩgluuiẽ tẽdit vir tntes aie per luxuriã deſtruũtur· Eti.z0. moꝛa. diẽ. Diante gule vitio omne qð hoies foꝛtiter egerũt ꝓdunt.? dũ venter nõ reſtringit᷑ ſimmn cũcte virtutes obꝛuũ tur. Si vero i vitio gnle intelligatur ioꝛ dinatio cõcupiſcẽtie uñ hᷣm ea qͥ ſũt ad fi nẽ vtpote.qꝛ nimis ↄcupiſcit delectatio nes ciboꝝ:nõ tñ ita ꝙ pp eas aligd facẽt 3 legẽ dei ſic eñt pcim̃ veniale. Et hecð pmã pte. C Conclo ſcda ẽ iſta ꝙ vitiũ Fule eſt deteſtabile? abhoiabile pp tria. p reſpectu ſubi ꝓpꝛij ſcðo reſpectu ꝓri mi.3? reſpectu dei. ¶ Dico p̃ꝙ vitiuʒ gnle ẽ aboiabile reſpeclu ſubiecti ꝓpꝛ. qꝛtres vilitates ifert ſubo i quo ẽ. Mii
ma eſt. qꝛ ipm facit vdolatrã. Nã ydola
tria guloſoꝝ eſt pcioꝛ qᷓ; vdolatria paga noꝝ. qꝛ ili auro ⁊ argento? marmoreis lapidibus honoꝛes diuinos ipẽdũt: ſed guloñ vẽtrẽ ſtercoꝛe plenũ ꝓ deo lenent iuxta illndapi adphi.⁊ Quoꝝ deꝰ ven ter eſt. Vbi dicit ang. Moc ab hoiẽ coli tur q p ceteris diligitur. Scða vilitas eſt qi coꝛpus iui ſubi faci eẽ coquinã:cũ in eo tot cibos ponit ꝙ nõ coquerentur in vna coqna vniꝰrẽgis: qð coꝛpꝰdebe ret eẽtẽplũ.i.i. Añ.⁊ d coꝛ.ð·di. Vos
eſtis tẽpi dei viui. Mic eſt ꝙ deus fecit
hoi os paruũ. ã vt dii libꝛo de aſali- bus iter aialia magnoꝝ coꝛpoꝝ nullum
gial repitur qð hẽat tã paruũ os ſẽ hõ. ad ſigniſicãdũ ꝙœ dʒ eẽ tẽpatꝰ. Tertia vilitas eſt qð deſtruit ymaginẽ dei. Añ in oibus q laboꝛãt vitio iſio ipletur illð verbũ hiẽre.ꝓphete. Denigrata eſt fa⸗
cies eoꝝ ſup carbones. Vñ hiero. Nibll adeo obꝛnit itelligentiaʒ vt comeſſatio⁊?
ebꝛictas. ¶ Biriſcðo ꝙxitiũ guleẽ ab⸗ poiabile reſpectu ꝓrimi.qꝛ tres iiurias
facit gnloſus ꝓrio ſuo. Mia ininriavo
cat᷑ conuptio.qʒ ip̃ʒ coꝛrũpit duobꝰmo⸗ dis fetoꝛe. Ejñ in ps. Sepulchrũ patẽs ẽ guttur eoxꝝ. ad Kaʒ. homo q fe inchtia nit veſpe os fetidũ hʒ ſequenti mane ad moqů ſepulchꝛi. Scðo mõ coꝛũpit ꝓri mů malo erẽplo.vñ paulus ad Ro.iz· Si pp cibũ tuũ frater tuns ʒtriſtat iã nõ ßᷣm cdritatẽ ambulas. Woli cibo tuo ilũ pdere ꝓquo xpᷣs moꝛtuns eſt. Etĩ epla iude.⁊c.di ð gnloſis. Ni ſt ĩ epnlis ſuis ninãtes nõ ſolnʒ ſũt maculati imo ſunt macule alios mãculãtes ſuo erẽplo. ⁊ ininria vocatur defraudatio.qꝛ guloſus
ð t̃ꝓ gula ſna expendit ꝙ multi pauves
ex pecunia illa vincrẽt. Nã ſi qs multũ hʒ tenetur paupibꝰ ð illis erogare. Vñ Ber. Moli putare gratuitũ qð ipendis ꝓrimo.velis nobis debitoꝛ es. Tertia
iniuria eſt vberatio.qꝛ ebꝛiſ ⁊ varijs re⸗
pleti ſerculis ſolẽt inferre.pᷣmo vᷣba iniu rioſa:poſtea vᷣbera. Minc ẽ qð di ꝓuer. zo. L nxurioſa res eſt vinũ: ⁊ tumultuo ſa ebꝛietas. gcunq; his delectat non erit ſapiẽs. ¶ Birizꝰ ꝙ vitiũ gule ẽ abho⸗ minabile reſpectu dei. Mã gula triplicit facit ʒᷓ deũ. pᷣmo inducit obliuionẽ ſui. Minc eſt qð dicitur oſee.iz. Pt ad iple ti ſũt ⁊ ſamrati eleuauerũt coꝛ ſuũ ⁊ obli ti ſunt mei. Scðo inducit elongationẽ. Vñ dauid in pᷣs dicebat In cha.⁊ fre· ma.e.cõ.q nõ appꝛo.ad te. Hi nõ appꝛe ximãtes deo ſůt guloſi: qbꝰ dauid optat magis ac magis marillas eoꝝ cõſtrigi.i. pcius victualia dari: vt ſic ſaltẽ neceſſi⸗ tate cogãtur deo appꝛoxiare. z induci
——— m

*„
—
Sermo. I.
blaſphemationẽ. qꝛ guloſi poſt crapnlã Zebꝛietatẽ deũ blaſpiemãt ʒᷓ illud quod pau. ſcribit. j·ad coꝛ. io. Sile comeda- tis ſiue bibalis oĩa ad gloꝛiaʒ dei facite. ſup qno Aug. Siqð manducas⁊ bibis ad refectionẽ coꝛpoꝛis ſumas ſuſtẽtatio- nẽmʒ mbꝛoꝝ:gras agẽs deogtibi moꝛ tali tribuit ſupplementoꝝ ſolatia cibns ius laudat denm. Et hiero.ait Valde abſurdũ? nimia ſaturitate adoꝛare mar tirẽ quẽ ſcimus placuiſſe deo p ieinninʒ C Sed ſi q quereret abolatões ⁊ igno⸗ mniasd in ſacra ſcriptura enumerãtur de boc vitio gule inneniret vtq; q̃ mul
ta libꝛoꝝ volumina iplerẽt.iʒ de multis
enumerabo. io. maxima mala q̃ ꝓpter vitiũ gule oꝛta ſÿt. Nã pᷓmo vitio gule deuicta totiꝰ hüani giis mie pᷣma totaʒ ſuã poſteritatẽ regno pᷣuauit eterno. inu merabilibꝰ miſerijs ⁊ calamitatibꝰ eã ⁊ moꝛte icuitabili veſtiẽdo. gen.z. Scðo Vitio gule noe iebꝛiatꝰ ignominioſe nn datus doꝛminit.⁊ a filio deriſus chanaã maledixit ⁊ ſemieiꝰ gen.o. 30 x oth vi tio gule iebꝛiatus cũ dnabꝰ ſuis filiabus dupler cõmiſit iceſtuʒ.genñ.io. 4? vitio gule iacob volẽs delicate comedẽ pᷣna⸗ nit eſau pᷣmogenitum ſna pᷣmogenitura gen.⁊. v pharao vitio gule: dñ facẽt grãde ↄuiuiũ ſuſpẽdit magiſtrũ piſtoꝛnʒ i.faciẽtiũ panẽ pharaon geñ.ꝙo. 5? Aitio gule. pplus iſrłirã dei icurrit. pᷣs. Adhuc eſce eoxꝝ erãt i oꝛe ipſoꝝ ⁊ ira dei incubuit ſup eos. 7 Abſalon faciens grãde Zuimũ iterfecit fieʒ ſuũ.⁊. e.i⁊. 8 Molofernes cũ eẽt vino repletus de
capitatꝰẽ a iudith Judith.ii. dũ filij
iob biberẽt vinũi domo fris eor pmo⸗ geniti moꝛtui ſunt Job.j. io' Joannes baptiſta Innocẽs i cõniuio decapitatus
eſt. Mat.6. Et hec de ſcða pte. Cõ⸗
duſioʒ /eſt talis. ꝙ ex vitio gule.mala Pcedũt que vm greg. zi. moꝛ.eiꝰ filie no minant᷑.i.inepta letitia.ſcurilitas. imũ⸗
dicia.multiloquiũ.ebetudo ſenſuscirca
———————
nõ deeſt peccatũ. ¶ M
——————————
i3 8
intelligentiaʒ. ¶ Dico ðmo gir vitio guleꝓcedit iepta lentia. Nãq guloſus pp vẽtris pleniudinẽ capnt erigit i ſnp⸗ biã leta qͥrit ⁊ triſtitiã fugit. Añ Ber.ꝙ pꝛiũ ẽ ſupboꝛũ leta ſp appetẽ triſtia deni tare. C Bixi ⁊ ꝙ ex vitio gule ꝓcedit ſcurilitas de q̃ diẽ Ver. Verbũ ſcurile turpe ⁊ ioculare nõ ſufficit pegrinari ab oꝛe ꝓcul.ſʒ ẽt ab aure relegãqũ ẽ.õ diẽ ſeñ. Non erit tibi ſcurilis.qʒ grata vꝛba nitas. Nã repᷣhẽſibilis ẽ riſus ſi ẽ imode ratꝰ⁊ pueriliter effuſus.ſi muliebꝛit᷑ fra ctus.⁊ odibilẽ facit hoieʒ. Et de tali leti tia log ſapiẽs eccii.ꝝ.cũ dic. Coꝛ ſapiẽ ti vbi triſtitia ẽ.coꝛ ſtultoꝝ vbi letitia e
Et ifra. Sicut ſonitꝰ ſpinaꝝ ardẽtiũ ſub
olla ũc riſus ſtulti. ¶ Biri zꝰ ꝙ ex vitio gule ꝓcedit imũdicia.quia ois imũdicia můdi ꝓñſtit qſii iſtis duobꝰ vitijs.ſ.i gů la? lururia qᷓ̃ naſc er gula. ñ hiero. Venter ⁊ genitalta ſibimet ipũs ſůt vici na:⁊ ex itimitate mobꝛoꝝ ↄſederatio itel
ligatur vitioꝝ. ¶ Diri 4 ꝙ ex vitio gu
le ꝓcedit multiloquiũ. Vñ videmꝰ ꝙin
Auiuijs ſolet loquacitas abůdare. Ende
dines epulo dicebat ſe cruciarii lingna. quia vł dicitur ꝓuer. io. In multiloquio
guleꝓcedit hebetudo ſẽſus circa itelligẽ tiã.i.groſſities itellectus circa ſpũalia qᷓ; naſcit ex crapnla.qꝛ dicit Ber.i ßmðe. qᷓ;to magis cibi ventrẽ paſcũt:tãto am plius ſenſũ mẽtis obtũũt. ¶ Sʒ erquo ex gula tot mala ꝓcedũt merito q̃ri põt que ſũt ⁊ quot ſũt remedia ʒj ipſaʒ. Ad.
qð rñdet ꝙ remedia.y.ſũt. vʒ. ¶ Pꝛi
mã remediũẽ ᷣmo diuinꝰ. Et iſud do cet dñs RMat.ꝗ. vbi dic diabolo iß̃ʒ tẽ
tãtið vitio gule. Mõĩ ſo.pa.vi.h.ſʒ ĩo.
v.qðꝓ. ð oꝛe dei. Mã frequẽs ſůpiio cʒ bi ſpũalis interdũ inducit contẽptũ cibi coꝛpalis. ¶ Scðʒ remediũẽ moderata occupatio.hoc iũinuat ſalon ꝓuer.⁊i.di cẽs. Deſideria occidũt pigx. nolũt qcq; operari manꝰeins.tota die acupiſcit ⁊æ
——————————————
ixi 5? ꝙ ex vitio.

— „———
deſiderat. hð ocioſus patii famem vni⸗ nerſalẽ.aures eius eſuriũt rumoꝛes.ocn li vanitates.gula cibos.⁊ ſic de ſingulis. ¶* remediũ eſt ciboꝝ clõgatio. vñ ecc. ⁊i. dicitur. Qnaſi a facie colubꝛi fuge pec catũ.⁊ ſi acceſſeris ad ea ſuſcipiẽt te. Et licet hoc generaliter dicatur de oĩpcið:tiñ põt ſpãliter referri ad iſta i qbus ẽ volu⸗ ptas vel ſuauitas: Hinc ẽ ꝙ mulier pec⸗ cauit. qꝛ vidit. vñ genñ.z. Vidit lignũ mn lier ꝙ bonũ eẽt ad veſcẽdũ ⁊ pulchxꝝ ocu lis: ad vidẽdũ ſuple. Et Bꝛeg. dicit. licet imeri qð nõ licet cõcupiſci. C re mediũ ẽ carnis future coꝛruptiõis cõſide ratio. vñ Wꝛego. Mihil adeo valet ad domãda carnis deſideria ſicut cogitart q̃ lis futura ſit moꝛitura. C remediũ eſt penaꝝ xp̃i meditatio vñtre.ʒ · dñ. Recoꝛ dare pauptatis ince ⁊ trãſgreſſiõis ⁊ ab⸗ ſinthij ⁊ feliis. Co remediũ ẽ eterne ce ne expectatio.vñ Wrego.iĩome. Si cõñ deremus ſies cariſſmi q ⁊ qᷓ;ta ſůt qͥ no⸗ bis ꝓmittũtur i celis vileſcũt oĩaqͥ hůtur iterris. Cn ⁊ vltimũ remediũẽ dei gre auxiliatio.vñ q hoc vitio laboꝛãt debent deñ iſtãter rogar᷑ vt ipẽdat eis grãz libe ratiõis. quã qui hiñt ſecuri ſt.vñ Joãnis 4 dicitur. Qui bibit ex aq̃ quã ego da⸗ bo ei nõ ſinet ĩ eternũ. Et ſic expedite ſůt hy iructꝰ partes qs ꝓmiſimꝰ declarare magniſice dñe ⁊ ciues dilecti quẽ obſecro vos pꝛudẽter fugere vt hic gratiã⁊ i futu ro gloꝛiã feliciter habeatis. Amen. CBominica.⁊4. poſt pentecoſten. De antechꝛiſto. Sermo. LM. m videritis abhoiatio 3 nẽ deſolationis qͥ di ctaẽ a Maniele pꝛopheta: fů teʒ ĩ loco ſancto qui legit itelli gat. Mat.⁊4. ¶ Mꝛo hꝰ ſacri? ſci euã gelij hiſtoꝛiali declaratie notãdũ ꝙ tria ſůt vtilia vt hõ poſſit bñ trãſire ⁊ ſine pi culo qwodcũq; arduum negocium vz. CSacre ſcripture lectio qua doceatur. ¶ Sacra ⁊ deuota oꝛatio qj illuminetur.
Be antixß̃o
E Nꝛndentie qublimatio qua dirigamr. ¶ico pᷣmo ꝙ hoi volẽti ſine piculo trã ſire quodcũq; arauũ negociũ vtilis eſtle⸗ ctio ſacre ſcripture. vñ Criſoſtomꝰ ſup Mat. dicit. Quicgd terribile ẽ i ſcriptu⸗ ris vſu vileſcit. Vã ꝑ diuias ſcripiuras hõ venit multũ ad cognitionẽ: q̊ cogui⸗ tio ſatis vtilis ẽ ad ſupandũ quodcũqʒ ar duũ. vñ Wꝛeg. li.⁊. mo.c.i.In ſcripinra ſacra mẽtis oculis qᷓſi ſpeculũ quoddã op ponit᷑ vt ibi iterna facies nr̃a videat· ibi eni feda ibi plſchꝛa nia cõſpicimꝰ.ibi ſen⸗ timus qᷓ;tũ ꝓficimꝰ qᷓ;tũue a pꝛofectu lõ ge diſtamꝰ. ¶ Dixi⁊ꝰ ꝙ hoivolẽti fine piclo trãſire quodcũqʒ arduũ negociũvii jis eſi ſacra ⁊ denota dĩo.qꝛ dicu Angu. Oio oꝛãti ẽ ſubidiũ. deo ſacrificiũ.demo nibus aũt flagellũ. Et caſſiodoꝰ ſuppᷣs. dicit. Oĩo poſua ẽ ꝑ anã ira dei iuſpẽdi᷑. venia ꝓcurat᷑.pena refugit᷑.⁊ pᷣnioꝝ lar gitas ipetrat.cũ diio loqiur.cũ indice ja bulat᷑.pñtẽ ſibi facit quẽ videre nõ pᷣua⸗ let. ad penetralia indicis pᷣcatoꝛ admuti. ⁊ nullus inde reſpuitur niſiq ĩ ea tepidus
iuenitur. Et de iſtis duobꝰ ſimnl hẽmus
exẽplũ a Nieronymo.vñ ipſe ſcribẽs ad demetriadẽ ait. Xectionẽ frequẽter iter⸗ rũpat oĩo ⁊ aiaʒ ingit᷑ adherẽtẽ deo gra ta viciſſitudo ſcti opis accendat. ¶ Wixi 3. ꝙ hoi volẽti ſine piculo tranſire quod cũq; arduũ negociũ vtilis eſt pꝛudentia.
Vñ dicit. Tngu.i li.de ſingularuate cle ricoꝝ. Vbicũqʒ fuerit pꝛudẽtia:frnſtrãtur vniuerſa ʒᷓꝛia: vbi ãt pꝛudẽtia negligimr oia Zꝛia dnñiantur. Hac pꝛudẽtia vſd fuit abigail dauid iratũ ʒ nabal viꝝ ſuũ.i. regũ.⁊. CMe ↄcluſiões magnifice dñe ⁊ cines dilecti ĩ ſacro euãgelio hodierno denotãtur:qð i tres ptes diuidit. ¶ Qm̃ ipᷣma põitur vel declaratur qũo xpᷣs nos iducit ad facre ſcripture lectionẽ vt cau- tius trãſeamus i aduentn anxp̃i. Inz
parte declaratur qũo xp̃ nos iduciiad ſa
crã oĩonẽ ibi. Oꝛate vt nõ fiat⁊c. Inʒ
parte declarauur qũo xpᷣs nos induci ad

loddzc ⸗ viait iecn voldi ſi egocin
uSug
vſüpß. iſuiti bmorh öindei enößu⸗ aümii eaupit ubmn ſtribisu ⸗ äeri
larti negg ia w vi irdi i(0 i i ſꝛ“ ſ t ſ utit
ſi,
Sermo. LI.
pmdentie ſublimationẽ ſbi. Surgẽt eniʒ
hlendo ꝓpbete c̃. Et vt ciarius hec pa
teãt videamus hiſtoꝛiã. ¶ Declarate hi
ſioꝛie frucus erit loqui de axpᷣo. de quo
es Acluſiones cũ tribus dubijs declara bimus. Quarũ pᷣma erit de ſua natiuita te. ⁊ de ſue vite qualitate. 3 de ſua
moꝛtalitate. ¶ Cõciuſio igit pꝛima talis
M. ꝙ aſxpᷣs ex parentũ ſeminibꝰ ↄcipiet ſed poſt ↄceptũ deſcendet ſpůs maiignus imatris cius vterũ cuiꝰ opatiõe deiceps puer naſcetur ⁊ adolebit̃. Maſce᷑ ãt ĩba bilone ex tribu dan.ſicut dicit q̃dã glo. ꝓ pler quodtribus illa nõnœiaturĩ iume⸗ roſignatox Apoc.y. ¶Sʒ hic poteñqᷓ n de eius varietate noinʒ.nã gnãliter vo tauur drixps ſicut in pluribus locis ĩ ſua canonica Zoãnes dicit aſſimilando ſedu coꝛes afirpo. Eti hoc enãgelio noiatur abhoiatio deſolatiõis. Ab aplo verovo ctur.⁊.the.⁊.Iõ pcti ⁊ ſilius ꝓditiõis. gt ita. 4. denominatiõibus deſignatur. CMꝛo ciius rei notitia ſciẽdũ ꝙ pᷣmo dr aſixp̃s ab anti qð eſt ʒ qnaſi Zꝛius xpo. q ſicut apls ait vbi ſupꝛa. Wleuabitur 2 ertolletur ſupꝛa omne qð̃ d dens aut qð colitur. ita vt in tẽplo dei ſedeat oñdens ſe tanq; ſit deus. hoc idẽ ſnialiter h dañ. i=. 2dicitur abhoiatio deſolatiõis.qꝛ pipſnʒ qui abhoiabilis erit deſolabitur ecclia.deſtrnet.n.oẽʒ cultũ eccleſiaſlicuʒ ⁊ reſtituet cultũ iudaicũ.ita vt cogatho⸗ mines circũcidi ⁊ ſabbatũ obſeruare.ſc infra patebit. 3 diciur hõ pci⁊ plenus pciõ qꝛ ſicnt in xpo fuit vis pienimudo ge ita ⁊ i ipſo erit ois pieniudo malitie. 4⸗
dicitur filius ꝓditionis.i.diaboli nõ ſicut
alij mali ſedſpãli modo ũcut dictů eſt ſu⸗ pꝛa.¶ Sʒ ſi quis vlterius in hac ↄꝓcluſio ne queret an aſfixpᷣs habebit angelnʒ bo⸗ nů in ſui cuſtodia deputatũ. Ad hoc bꝛe⸗ kiter rñdetur ᷣm dñm petruʒ aureoli.ꝙ arixp̃s ant erit obſtinatus.⁊ ſic nõ habe⸗ bit angelũ ad cuſtodiã ſm. Aut nõ erit ob ſinatus ⁊ ſic habebit: Sʒ ũ quis ma⸗
—————
gis determinate vellet woh dſcere poſ⸗ ſet ꝙ angelus pᷣmo deputabit ad cuũodi am ſui.ſed qñ ua obſtinabit᷑ in pctõ ꝙ di cet eſſe deum tunc deſeret eñ angeins ex toto· nec habebit eum poſtmodum ad pꝛotectioneʒ:ſed ad accuſationẽ. Et hec de prima parte ſufficiant. C Concluſio ⁊ eſt iſta ꝙ antexpi vita erit tribus pᷣn⸗ cipalioribus vitijs deturpata.ſ.ſupbia
luxuria.⁊ auaricia. Q Dico primo ꝙœxñ
ta anterp̃i erit ſupbia deturpta.nam̃ ita erit ſupbus ꝙ conſurget 3 pᷣncipẽ pᷣnci⸗ pum. i·5 dehm ſecundum dañ. y.c. Et hoc oñdet tribꝰ modis. ꝛio quia leges ⁊cerimonias mutare conabit᷑. ⁊ quis pntabit a deo nõ eſſe puniendus. 3 qp mittet ſe adoꝛar? ꝓpter ſuã ſupbiã erit ſpocrita vt facilins decipe poſit. CSi co⁊ꝙ vita anterpi erit iuxuria detur pata.qꝛ nimis dabit ſe concupiſcentijs fe minax. vt hri dañ.i⁊ vbi dicit. Et crit in cõcupiſcẽtijs feminarũ nec quẽqᷓ; deo rũcurabit: qꝛ aduerſuʒ vninerſa ↄſurget ¶ Biri z? ꝙ vita anterp̃i erit auaricia deturpata ſicnt pʒ dañ.i⁊.vbi di. Abun dantes ⁊ vberes vrbes ingredietur⁊ fa ciet qͥ nõ fecerũt pres eins.i.diaboli ⁊ pa tres eiꝰ.i.pᷣncipes demonioꝛũ.quia illi tẽ ptanerũt ad congregandũ iſe ad diſper gendũ. vñ ſequit᷑ ibi. Rapinas ⁊ pꝛedaʒ ⁊ diuitias eoꝛũ diſſpabit. De ſna male dicta ſupbia i pluribꝰ locis ſcribit᷑. vnde apoca.iʒ. dicit᷑. Faciet vt quicunqʒ non adoꝛauerit imaginẽ beſtie occidat.¶Sʒ hic poteſt queri quis erit modus ipñꝰ ꝓ cedendi ad habendũ creditũ ⁊ ad hñdã ſe quelaz. Qd qð rñdet᷑ ꝙ ipſa maledicta beſtia. ꝗ.modos ĩ pplòs ſubuertẽdo ha bebit qui declarãtur p illa verba gñ.4. Jiat dan coluber in via.ceraſtes in ſemi ta. qui eſt ſerpens coꝛnutus.qꝛ.4. coꝛnibꝰ armabitur amxp̃s.q̃ ſignificant iſios.4⸗
modos. Pꝛimꝰmodus erit calida ꝑſua ſo. pꝛedicabit.n.legem nonaʒ⁊ legẽ ṽᷣi pꝛanã eſſe dicet:⁊ pꝛo poſſe ipſã deſiruet.
——————————————

pꝛedicatoꝛes quoq; ſui diſcurrẽt ꝓvniner
las partes můdi? ipediẽt ne ſcripiuaʒ Veritaiẽ expõat᷑ a catholicis doctoꝛibꝰ:⁊
a fidelibꝰ audiat᷑. Aat.⁊4· Surgẽt. u.
pſendo xpi ⁊ pſeudo ꝓpheie? dabũt ſi⸗ gna magna? ꝓcigia ita vt ierroꝛẽ idu cãtur ſi fieri põt etiã elecu.ecce pᷣdixi vo⸗
bis. ¶⁊ꝰ modus erit falſoꝝ miraculoꝛ opatio.qꝛ ꝑ magicã artẽ faciet oia ilia mi racula.vñ gio.qͥdã ſup apoc.ij · diẽ Ma
gica arte faciet ſtamã loq ⁊ ſumra pᷣdice-
re. Et alia glo. dicit. Spũm malignũ fa ciet ſup ſuos deſcendere vt loquãtur va⸗ riſs lunguia.⁊ hoc coꝛã hoibus. vñ iacta půt ſe eẽ melioꝛes aplis ꝗ ſpũʒ acceperii iↄclani. Itẽ ꝑ artẽ magicã ſilabit ſe eſſt
oꝛiuũ ⁊ ſcretur a vemoibꝰ in verea qᷓſi aſcẽderet celũ.⁊ ſic putabit qb oibꝰ reſur rrexiſſe q pᷣus moꝛuꝰp triduũ putabatur:
⁊ tũc admirabũtur ppl ⁊ adoꝛabũt eum.
Behoc mo decipiẽdi di ĩp̃s. Inſidiatur iabſcõdito qji lco i ſpelũca ſua.qꝛi eo vis ⁊ dolus opatur. vis.n.ꝑ leoneʒ. dolns p
„——
pelũcã itelligimr.vñ Bꝛego. dicit. Nen ſemꝰ qͥ eru bũane mẽtis ilia tẽptatio qũ piꝰ martyr ⁊ coꝛpꝰ toꝛmẽtis ſubiacebit ⁊ ti toxoꝛ añ oculos eius miracula faciet.
ii dicit qͥdã gl. ſup apoc.iʒ.ſup illud v
pnm. Et plaga monis ciꝰ curata ẽ. Arte
magica aſcẽdet aſxpᷣs i aera ferẽtibꝰ euʒ demõibꝰ.iacict quoqʒ arboꝛes floꝛereci⸗ to ⁊ areſcẽ. mare turbari.moꝛmos etiãi cõſpectu hoiuz ſuſcitabit. dañ.ii. Et dñja bit᷑ theſauroꝝ auri? argẽti? oibꝰ pᷣcioſis egypti Cʒ decipiet b můera.ip̃e nãq; irps ineniet thefauros abſcõditos per
quos ad ſequẽdũ ſe iclinabit pplos.dita⸗
pit.n.dinites hoies huiꝰ ſcli.⁊ tũc eoꝝ tal ſaʒ fclicitatẽ ad decipiẽdum alios oñdet.
MMat. ⁊ 4. Prit. n.tůc tribulato magna
ſi nõ fnit ab initio mũdi vſq; mõ neq; et. ⁊ niſi bꝛeuiati juiſſẽt dies eiꝰ jñ fieret ſaiua ois caro.ſʒ pp electos bꝛeuiabũtur dies illi. Cꝓ cõpellet pminas ⁊ toꝛmẽ⸗
ta quos aſiter vlucere nð poterit.iãtapo
Se antixßo
ſicut ait dñs tũc erit tribulatio vt ĩerroꝛẽ iducant᷑ etiã j fieri põt electi. Et iõ dici in apoc.i.c.ꝙ pedes tiꝰſiles erãt aurical co ſicut i camino ardẽtup pedes vltima xpi mẽbꝛa.p caminũ triblatio vchẽmẽs deſignat᷑.exhibebit. n. cũcta q̃i pᷣcedẽtibꝰ martyribꝰ ſũt toꝛmẽtoꝝ giia.ſᷓ iů lis regiõibꝰ tũc fideles vehemẽtiꝰ ſũt ve⸗ rãdi vbi fuit dñs.crucifirus. Et ſicut di⸗ xit haymo ſup apoc. Ala tẽtatio nõ ꝑtes ßʒ totũ ſimul cxaiabit mũdũ. Soluent.n. demones q mõ ligati ſũt. ſideles tũc non bdicabũt. qꝛ tãq; excoicati habebũt᷑· pter Nnoch ⁊ Heliã qui pᷣdicabũt ſicut dicit EMala. vlt᷑ Et auertèt coꝛda patruʒ ad filios. glo. ad inſtructionẽ poſterioꝝ de fi de faluatoꝛis i quã ⁊ ipi credidet. De iſtij duobꝰ di apoc.ii. Habo duobꝰ teſtibꝰ ſcilicet helie ⁊ enoch.⁊ ꝓphetabũt.i.pᷣdi⸗ cabũt diebꝰ mille ducẽtis ſexagita.glo.i. tribꝰ ãnis ſi ipſe xpᷣs pᷣdicauit amicti ſac cis. gio. pᷣdicãtes pniaʒ ⁊ exẽplũ oñdẽtes
hi ſůt due oline.i.ipũ ſctõvncti ⁊ duo cã-
delabꝛa.glo.i. dantes lumẽ alijs. Tandẽ anxpᷣs occidet eos i Hieruſalẽ ⁊ vetabũt coꝛpoꝛa eoꝝ ſepelliri ꝓp metũ añxpi. Oc ciſoꝛes aũt eoꝛũ leti erũt poſt moꝛtẽ eoꝛnʒ. Mon dies tres ⁊ dimidiũ reſurgẽt:⁊ occi oꝛes eoꝛũ audientvoceʒ talem.Helias? euoch aſcẽdite huc.⁊ aſcẽdẽtĩcelũ i nube Anxpᷣs vo regnabit. ꝗ· diebꝰ poſt morẽ. Mꝛedictis aũt.4. modis aixp̃s multos attrahet. vñ apoc.iz⁊.dr̃. Vauda eiꝰ tra hebat tertiã partẽ ſtellarũ celi.⁊ miſit eas iterrã.trahet aũt malos per munera.bo nos p toꝛmẽta.ſimplices ppᷣdicationẽ⁊ miracula.hẽbit ſecũ magos ⁊ maleficos ⁊ pꝛncipes. vij apoca.ij· deſcribit beftiã id ẽ añxpʒ htẽ capita.y.i.pᷣncipes vni⸗ nerſos.⁊ coꝛnua.io.i.eos qipugnẽt deca logũ. ¶ Et notãdũ ꝙ oꝛdo ꝓcedendi an texpᷣitalis erit. Mã pꝛimo vcniet cũ beni· gnuate ficta.i.cũ miraculoꝝ opatione.⁊ tãc a indeis ſuſcipietur ꝗ ei ſpãliter adhi⸗ rebũt. Ad quoꝛũ auerſiont᷑ helias veni
—

giug tamicih oiit iidoi s. Ln wui aitih c rgttut Pe
et? enoch de qbꝰdictũ è.⁊ tũc aſxp̃s ĩap
tã plecutionẽ ↄſurget. CEt notãdũ ꝙœꝙg
dã dicũt de gog.⁊ magog.eẽ decẽ tribus
vltra mõtes caſpios ciauſos ꝗ bñ poſſent
crire ſi ꝑmitterẽtur a regina amaʒonum
ſub cuiꝰ ipio viuñt. has dicũt indei i fine
ſcli erituraſ i hieruſalẽ vẽturas ⁊ cũ ſuo meſſia.i.aſixpᷣo ſuã ecclam ꝓſtrucuras.
C Al dicũt ꝙ ꝑ gog ⁊ magog itelligitur
airpi exercitꝰ qĩ fine ſccuuveniet expn- gnare eccham. er gog. pm glo.itelligũ tur illi ꝑ quos lateter diaboluð pſcq̃tur fi deles. p Magog aũt illi ꝓ quos aperte
diabolus pſectnr vcl qʒ tpe añrp̃i pꝛius
occle ⁊ poſtmodũ apie ecclaʒ pſcq̃ntur. Fm Angu. gog refertur ad gẽtcs. Ma C Expliciunt ſermones dñicales ptotum
gog ad diabolũ.qꝛ gog iterptatur oculta tio. magog detẽno. Ehec de ⁊ pte ſuf⸗ ficiãt vbi viſa ẽ aſixpi vita. CWõcinſio 3 q̃ẽ de monte talis ẽ.qꝙ añxpᷣs ſicut dicit go.ſup apoc.ignabit exquo icipiet pfecn tionẽ facere tribus ãnis cuʒ dimidio.vñ dañ.ix.dr. Jurauit angelns p vinẽtẽ in
cternũqꝛ itpe.i.vniꝰ ãni.⁊ tpa.ſ.duoꝛnʒ
znoꝛũ.⁊ dimidiũ tpis.i.dimidiũ ãni.glo. Moc ſpatio duratura ẽ deſolatio ſub an
Wo. niſi aũt vt di in enangelio hodierno
bꝛeniati fuiſſent dies illi non ſicret falna ois caro.vñ Sꝛego. Quia.n.⁊ ſupbos ⁊ ifirmos aſpicit deus.dies quos ſingulari ter malos intulit miſercoꝛditer bꝛeuiatos
dicit. Et glo. ſup AMat. Mec tribulatio
qᷓ;to ceteris grauioꝛ tãto bꝛenitate mode ratioꝛ. ſptãte ſua tũc occidet deus anxp̃ʒ ſit dicii glo.ſup apo.ſine ꝑ ſe ſine p Api chaelẽ.occidet᷑ ãt ĩ mõte olinenĩ ſolio ſuo ĩloco circa.quẽ aſcẽditrpᷣs.¶¶ Sʒ tunc q̃
ritur an ſubito poſt hec erit indicinʒ. Ad
qð ridetur ꝙ nõ.qʒ iterfecto anxpᷣo ᷣm quãdã glo.ſup dañ ↄcedẽtur.is. dies ad
refrigeriũ ſctõꝛũ ⁊ ad pniaʒ ſubuerſoꝛũ.
Qnãtũj autẽ ſpatiuʒ ſit iter illos.iʒ. dies ⁊ ſinẽ mundi nemo ſcit. Ahiſtri vo añxp̃i
poſt moꝛtẽ ilius gandebunt ducẽtcs vro es ⁊ dicẽtes licet it monuꝰn pᷣuceps:ti
Sermo. LI
140
habemꝰ pacẽ ⁊ fecuritatẽ.⁊ cnʒ di⸗ rerint repẽtinus eis ſupueniet interims. iudei unc reuertẽtur ad fidẽ.⁊ ſctã ecclia vſcʒ ad ſinẽ mundi paciſicata gritet:⁊ ex tunc fraudulẽtia ⁊ ſcnitia diaboli penit deficiet. Et ſic erpedite ſunt huiꝰfructus pies qs ꝓmiſimꝰ declarare magniſice co mes? ciues honoꝛãdi:quo pertẽrriti obſe
cro vos p ſangninẽ crucifixi oꝛare ſimul
ſaluatoꝛis mĩaʒ vt ꝑ dignos pnietructus
venturã irã cõcedat vobis enadere.⁊ ad regnus claritatis ppetne pᷣuenire ipſo pꝛe ſtãte gẽ deꝰbidictꝰ i ſcla ſclox. Amẽ.
ãn circulũ Reuerendiſimi piis:fratris Antonij de Bitonto:oꝛdinis fratruʒ mi nor de obſuãtia. Diligẽter eraminati p venerabilem pieʒ eins oꝛdinis: fratrem Mhilippum de rhotingo. ad honoꝛẽ oĩ⸗ potentis dei.? ſue beatiſſime matris.nec nõ ⁊cius mirifici cõfeſſoꝛis ſacri ſeraphi- ci ꝑatris noſtri Franciſci. Qmen.
CQnibus ipꝛimẽdis ingentẽ ſollicitudinẽ
adhibnit Wonetus locatellꝰ bergomẽſis iuſſu ⁊ expenſis ꝓbatiſimi viri Micolai de Franchſoꝛdia. Znno domini. . CCCCXCII. XV. Thalẽdas Septembꝛes.
Megiſtrum.
Lx quibus.A.eſt medius quaternus.r. veroeſt ſexternus. reliqui aůt quaterni.
Patri nato paraclito Sit ſempiternagloꝛia. Qui vitam ſine termino Wobis donet in patria.
zagn.

⁰

1 it i 8 i ſi
ii
i 3 .