„ 2. 5 lentie * e 8 3₰ ⸗ £ — 8S — — . 7 ſap * opertu ⸗ cmn hne onn⸗s V per libꝛos Ppus pꝛecariſſi mũ eximij dñi magi roperti holgot theolo gie moraliſſimi atqʒ doctiſſimi ꝓfeſſoꝛis oꝛdinis fratrũ pᷣdicatoꝝ ſuꝑ ſapiam ſalo⸗ monis: quã philo diſertiſſimꝰcollegit Cõ/% tinens poſtillã accurate ac ſumma enuclia tiõe elaboꝛatã Cum ſingularibꝰ queſtioni⸗ bus ad oœẽm materiãtam ſcolaſticũ atʒ diſ⸗ putabilẽ ·q; ad pplin pᷣdicabilẽ vtiliſſimis Atqʒ ſolennes nõ modo diuinaꝝ litterarũ verũ? philoſophoꝝ atqʒ famoſoꝝ poetaꝝ ad eaſdem materias ↄgruenterapplicatas ncipit feliciter. Pminus pe bur meñ:ij. Re xxij. Artes ?⁊ ſcie hũanis ſtudijs adinuẽ te ꝑ occaſionem quadruplicẽ. materiã glo ⸗ rie ſibi ſumunt Artes nanqʒ quedã glioſe vident᷑ex auctoꝝ impꝑialinobilitate Due⸗ dam ex pᷣncipioꝝ naturali ſbtilitate: queð ex occultoꝝ materiali difficultate. quedaʒ ex officioꝝ generali vtilitate. Pꝛime ãt ſũt artes ciuiles ſiue politice. Scðe ſunt arteſ pueriles ⁊ mathematice. Tercie ſunt artes ſubtiles ⁊ phice. Quarte ſunt artes ſerui les ⁊ mechanice ₰ a Sʒſacre ſcripture ſptilitas hoĩbꝰ inſpirata diuinitus · ꝑcuiuſ dã p̃rogatiue pᷣulegium ſingulare quattu oꝛ iſtas cauſas honoꝛis ⁊ głie ſibi vendicat merito ſuꝑ omẽs.vtpote cuiꝰauctoꝛenihil ſublimiꝰ.qꝛ dñs. Luiꝰ tenoꝛe nihil ſolidiꝰ qꝛ petra. Cuiꝰ vigoꝛe nihil potentiꝰ.qꝛ ro/ bur. Cuiꝰ valoꝛe nihil locupletiꝰ.qͥa mea⁊ meũ.vt ſic ſoli ſacre ſcripture ↄueniat meri to dicere verba thematis p̃aſſumpri A ¶ Dñs petra mea⁊ robur meũ In quibus quoad quattuoꝛ eiꝰcãs efficientẽ⁊ materi alẽ foꝛmalẽ⁊ finalẽ. quattuoꝛ dignificant eã et extollunt vicz Munimentũ maieſta⸗ tis. Fundamentũ firmitatis.cõplementũ poreſtatis et emolimentũ ꝓpꝛietatis Pꝛi⸗ mũ magnificat Scðm ratificat. Tercium foꝛtificat Et quartũ dignificat. Munimẽ tũ maieſtatis quoad cauſam efficientẽ no⸗ Lectio pꝛima tatcũp̃mittjt dñs De quoin ꝓõ. Voꝝ dñi ſuꝑ aquas deus maieſtatis intonuit dñs ſuꝑ aquas multas fundamentũ firmitatꝭ quo ad materiã ſubiacentẽ notat᷑ in petra. Ecci.xxvi.Fundamẽta eterna ſupꝛa petrã ſolidã ⁊mandata deiin coꝛde mulieris ſctẽ id eſt militãtis eccleſie ßᷣm glo. Tõplemen ⸗ tů ptãtis quo ad foꝛmã relucentẽimpoꝛtat robur vt deea digne verificet᷑illò Jla.xxx Dat laſſo virtutẽ et his qui non ſunt foꝛti⸗ tudinẽ ⁊ robur multiplicat. Emolimentũ ꝓprietatis quo ad finẽↄſequentẽ deſignat᷑ in duplici ꝓnoĩe poſſeſſiuo mea⁊ meum vt digne dicat illud deutro.xxxij Concreſcat vt pluuia doctrina mea.fiuat vt ros eloqui um meũ Dñs inqᷓ; petra mea⁊ robur meuz a Circa primũ aduertendũ ꝙ auctoꝛ egregiꝰhuiꝰ ſacratiſſime facultatis in ipis auditoꝛibꝰ quattuoꝛ diſpoſitões virtuoſas requirit.ſcʒ intentõis ſimplicitatẽ. eſtima⸗ tionis humilitatẽ.cõmunicatiõis liberali⸗ tatem.et oꝑatõis ↄfoꝛmitatẽ. Primo dico requirit intentõis ſimplicitatem Juxta il⸗ lud ſapie:pᷣmo. Sentite de dño in bonita⸗ te⁊ in ſimplicitate coꝛdis querite illũ. ã ſicut nemo põt duobꝰ dñis ſeruire Aut em̃ vnũ odio habebit:⁊ alteꝝ diliget Aut vnũ ſuſtinebit⁊ alteꝝ ↄtemnet. Math.viIta nemo poteſt diſtinctis facultatibꝰ vtiliter applicari Et ideo ſicut dicit Mathei.iij. Drim deũ tuũ adoꝛabis et illi ſoli ſeruies eius ſcripturis totaliter intendẽdo: Scdo requirit ſpũſſanctus in auditoꝛe ſcripture. eſtimationis humilitatẽ. vt ſiue doctoꝛ ſiue diſcipulus humiliter ſentiat ð ſeip̃o Juxta pꝛincipalis mg exemplũ Johã.xiij. Vos vocatis me magiſter ⁊ dñe et bñ dicitꝭ· ſuʒ etem̃.ſiego laui veſtros pedes dñs ⁊ mgr̃ ⁊ vos debetis alter alterius lauare pedes Exemplů em̃ dedit igr̃ noſter in ſeio reß mens inflatõem⁊ ad alios in dignatõeʒ eo ꝙſcĩa inflat ſicaritas nõ aſſiſtat. Etĩ młta ſapia ſit multa indignatio. Ecci.pᷣmo. De ſta materia loqui?᷑ Berñ. ſuꝑ canti.fmõe. xli.Et dicit ſic. Veqͥ bene de deo⁊ aſſenti⸗ re⁊ eloqͥ acceperunt ſi queſtũ eſtimauerũt ietatem ſi ↄuertant ad inanẽgliam qð ad ucrum deiacceperũt erogandum · ſialta ſ 4 ientes humilibꝰ non ↄſentiãt Paueãtil⸗ ud qð in ꝓpheta legit᷑ dicente dño. Dedi 4 3 eis aurũ meũꝛ argentũ. ipiaũt de argento meo⁊ auro meo oꝑati ſunt baal PHec berñ. Tercõ requirit auctoꝛ ſcriptureſacreinan — ditoꝛe ipiꝰcõ̃icatõis liberalitatẽ vt qð ſine 7 auaꝝ dedignãs poiſeſſoꝛẽ q̃ cñ ſit diſtribu/ recipit incrementũ ſeu augmentum Et augꝰ de doctrina xpianac.v. Diĩs res q̃ dã do nõdeficit dũ haber᷑⁊ nõ dat᷑:nõdũ habe tur qũo hrda ſit Eſt em̃ officiũ ſapiẽtis ru dioꝛes inſtruere⁊ minꝰ infoꝛmatos curia⸗ lirer ſuppoꝛtare iuxta illud yſi.l. Dñs de/ dit mihilinguã eruditã vt ſciam ſuſtẽtare illũqͥ lapfus ẽ verbo. Quarto reqͥrit opatõ nis ↄfoꝛmitatẽ · Nõ em̃ decet ſubtiliter ſa⸗ Pere⁊ fuiliter viuere qꝛ ꝓuer · ix. Pꝛicipiũ Kpie timoꝛ dñi⁊ ſcia ſctõꝝ prudẽtia Pru dẽtia em̃ẽrecta ratõ agibiliũ ſiẽ dicit areſ. vi. ethi. Siẽ em̃ auctoꝛ ſacrepagine deus ſciaꝝ dñis eſt Ita ſacra ſcripturnoim facul tatũ dña dici dẽt ⁊ nõilla vana meth.quã deã ſciaꝝ ⁊ dñam Areſt. vocat ſeu eſtimat pᷣmo metha.c.iij. Iſtiem̃ dñe miniſterijs reuerẽdis. artes et ſcie liberales tenent᷑in ⸗ rẽdere·ſicut oculi ancille in manibo dñe ſue qꝛ ſic diẽ glo. quedãinterline · Leui.ij. oẽg urtes phice eofine diſtinguunt᷑ vt per eas qᷓſi quodã nouo inſtrumento theologia ſa⸗ crariſſima ꝓferat᷑ B Deiſta dña theo logia figuratie ſeribi?᷑ Peſter.xvx. ꝙaſſum ⸗ pſit duas fumulas? ſuꝑ vnã quedã ĩmitte bat̃qͥſipᷣ delicijs ⁊ nimiã teneritatecoꝛpus ſuũ ferꝛe nõ ſuſtinens.altera aũt famularũ ſequebat᷑ dñam · deflnentia in humũ indu⸗ menta ſuſtentãs. Moꝛaliter pᷣma iſtaruʒ famulaxꝝ eſt ſapia phoꝝ Scða eſt lex põti ficũ⁊ imꝑatoꝝ Super pᷣmã ſacra theolo⸗ ga cũſit ſibilpr ſufficiẽs et robuſta pꝛe de⸗ licijs tñ ſilat ſe inniti q̃ſi dictisꝛ modis eo rũ. loquẽdo opponẽdo. Tfitendo. ꝓbãdv·⁊ re pꝛobando. nonꝙ neceſſitate:ſed p̃ delicijs vti᷑ſicut placet Scða vᷣo ſeʒ lex pontificũ ⁊ impatoꝝ dñam ſequi debet et eiꝰ indu⸗ menta in terꝛã defluentia.i· iura de deeĩs ⁊ oblatõibus⁊ alijs tꝑalibꝰ quib ad tps inueſtit eccia ſuſtentare Et ſignanterð⁊ꝙ iſta famula dñam ſequebat᷑. nimis eñ̃ pi⸗ culoſum ẽ⁊ incõueniẽs ⁊ abſurdũ ꝙ cũ ſna bna paripaſſu incedat ꝙ ip̃a de fidei articꝝ Lectio ctõe didiẽſine inuſdia cõicʒ·ſaß. vij· Stẽ em̃ dic Sene. Sapiaẽ nobil ani poiſeffio. lis de eccleſie ſactis. de viſiõe btõx vlpõ⸗ dere pctõxꝝ determiet.iuxta vᷣba legůiter renis negocijs vſitata. hec em̃ catholicos in ſciſmaticos et infideles ⁊ doctoꝛes ĩ ad ulatoꝛes ↄuertit ſicut recẽter vobis occur rit⁊ nuꝑ exꝑimenro vidiſtis · Hec em̃ fa⸗ cultas eſt ilia ancilla agar de quaſ cribit᷑in figura Beñ. xxi.ꝙ ↄcepiſſe ſe vidẽs ↄtem pſit dñam ſuã⁊ afilicta dñam ſuã fugitfu giẽs ſb his vᷣbis ab angelo reuocati b Reuertere ad dñam tuã⁊ hiliare ſub m nibus erꝰ. Leges em̃⁊ canones iſtis tꝑibꝰ mirabiliter fecunde ↄcipiũt diuitias⁊ ꝑi unt dignitates Et ideo ſacra ſcripturaqè oĩm ſciaꝝ dña derelicta eſt⁊ ad illas ↄfiu⸗ it quaſi teta multitudoſcolariũ his diebus ⁊ fiebil adimplet᷑ lamentatõ. Piere:treñ. pᷣmo. Facta ẽqſi vidua dña gentiũ. Hecẽ etiã cã quare nõſolũ illa ĩimo ancilla ſuap⸗ ma phia vicz a paucis reſpectie modernis tꝑibus frequentat ſicut plangit ouidiꝰ de vetula li.pᷣ ſic dicẽs Dmẽs declinãt ad eã ̃ lucra miſtrat Vt qʒſciãt diſcunt pauci. plures vt abũdent. Sic te ꝓſtituũt o vᷣgo ſcia ſic te venalẽ faciũt caſtis amplexiboap tãNõ te ppter te querẽtes ſed lucra perte Ditariqʒ volũt potiꝰ q; philoſophari. Et infra ſic. Exiliũ pati ⁊ philo pecunia reg⸗ nat Sed caueant ſibi ne dñam hãc ↄtem ⸗ nant qꝛ ad eã oꝑtet oẽs finaliter reuerti et ſub manibꝰ ip̃iꝰ hůiliari ſitñ velint ſalua⸗ riNõ em̃ de legib illis. ſð iſta ſola dici? ꝑpõ. Btũs hõ quẽtu erudieris dñe ⁊ ð̃ le getua docueris eũ Sic ergo declaratum ẽ munimentũ maieſtatis ſacre ſcripture ſcĩa rũ vñe qð eſt pᷣncipiũ pᷣncipale in themate lectõis · Secundũ qð ſcripturãſacrã ↄmẽ dat in vᷣbis iſtis ẽ fundamentũ firmitatis quo ad materiã ſubiacentẽ cũ dicit petra. Pecẽem̃ petra aquoſa ad potandũ petra melloſa ad cibandũ. petra olei ꝑfoꝛata ad lenimentum penitentiũ Petra ſcandalt de ſtinata ad derrimentũ diſcredentiũ Primo dico ꝙ ſacra ſcriptura eſt petra aquoſa ad potandũm. De qua p̃.coꝛin.x. Bibebãtãt omeẽs de ſpiritali ↄſequente eos petra. Et ſapie.xi. Sitierũt ⁊ inuocauerũt te domi⸗ neet data eſt illis aq̃ ð petra altiſſima Eſt em̃ petra altiſſima ꝓpter eiꝰ ſublimitateʒ dulciſſima ꝓpter eiꝰ ſuauitatẽ. durſſſima —— ——.— S———„„—„e———— en er — S g——————.— deut eiruie Aa hecej flutnn cut techerin o vidiſts d nh ileſen iicti diniitn eomut mt ülnitn eaitn Xocipi uun oolunſnn 6 mudoſchnihd. —— ila— liu t audß — tqſcũtdiuny ictum nereresſedunn ptiohnt ſbnedintin üliun ſitininiu illis höihſin imeninit pũhncaum fundamrimir bucnicidie nn adpumipr ü penuuzfnn nnnü pen cn midimin mdpan Pꝛima ꝓpter eius difficnltatẽ vt merito poſſit dr cere illud Iſa:l· Poſui faciẽmeã vt petrã duriſſimã? ſeio qm̃ nõ ↄfundar Faciẽidẽ noticiã ſenſuũ diuerſoꝝ In facieem̃ natu⸗ raliter patẽt ſenſus ⁊ ſcio qm̃ nõ ↄfundar licet em̃ hereſes ſemꝑ manebũt in mðo vſ⸗ qʒad finẽ mundiſiẽ dicit quedãglo.yſa. vij. vel iij. Lontra eos tñ ſemꝑ erunt qui — dã ſpũales doctoꝛes in eccia ſicut diẽ alia glo. Exo. xxvi. Et ideoſignãter dicit ſcrip tura ſcio qm̃ nõ ↄfundar nec mirũ.edifica ta ẽem̃ ſupra firmã petrã Deqᷓ pᷣ:coꝛin. x Petra aũt erat xp̃c cui nullꝰ hereticus nec phs ↄpꝑat᷑ſiẽ in p̃g. Abſoꝛptiſunt iũcti pe⸗ tre iudices eoꝝ Blo · Judices eoꝝ ſunt po tentes ⁊ doctoꝛes qui de moꝛibꝰ iudicabãt Plato.pitagoꝛas ⁊ areſ. abſoꝛpti ſunt pe tre iuncti.i.ↄpatixpo ſp ſe vident᷑ aliquid dicere:ſed iũge ⁊ ↄpa eos xp̃o⁊ nihil funt moꝛtui iacent.ſtulta eſt ſapia eoꝝ hec glo. Scðo iſta petra eſt melloſa ad cibandum de qua põ. Cibauit eos ex adipe fru.⁊ð pe. melle ſaturauit eos. Uñ hugo ĩ didaſco ⸗ lon li.iiij. c.iiij. Diuina eloquia aptiſſime fauo ↄꝑant᷑que etiã ꝓpter ſimplicitatẽ ſer monis arida apparent exterius ⁊ intꝰ?dul cedine plena ſunt. ſic em̃ lac m medicos melius nutrit ſi ſugat b Itamel ſacre ſcriprure ſi ſugat᷑ ꝑ ſtudiũ ⁊ deuotõeʒ multo melius nntrit q; ſi ꝑ breuẽ auditõʒ faciliter capiat᷑. Et iðᷣo de deuoto theologo vꝛ:deu.xxxij. Conſtituit eũ ſuꝑ excelſaʒ ter rã vt comederet fructus agroꝝ vt ſugeret mel ð petra. Cõueniẽter aũt ſacre ſcriptu ⸗ re difficultati dulcis⁊ vtilis ſuauitas eſt Z̃nexa. Quia fm̃ oꝛatiũ in poetria ſua⁊ eſt. ad ꝓpoſitũ Omẽtulit punctũ qui miſcuit vtile dulci Vmẽtulit.i.poeta qui in libꝛo ſuo appꝛobatõeʒ⁊ fauoꝛem habuit omniũ romanoꝝ. Populꝰ em̃ romanꝰ in qͥnqʒ oꝛ ⸗ dines erat diſtinetus. Erãt em̃ p̃es ↄſcri pti · ſenatoꝛes. ordinarij: eqͥtes.ꝓlebs. Si ergo poeta quicũq; opꝰ nobile edidiſſet co rãpplopublice legebat᷑.ſi vnuſquiſqʒ oꝛdo vnũ punctũ appoluitĩ fi⸗ neſcripti⁊ tůũc carmẽ illð deinceps auten/ tius habebat᷑.⁊ ideo docet oꝛatiꝰ ꝙ qui vult opus ſuũ vĩbus placere videat ꝙopꝰſuum babeat illa duo · ſcʒꝙ ſit delectabile⁊ vtile q oẽtulit punctũ qͥ miſeuit vtile dulci. h aũt maxie facit ſacra ſcriptura. Vñ augꝰ⸗ de vera inngcentia.c. lxvi. Bone inquit in ſcripturi que ob hoc tegunt᷑ne vileſcant: ob hoc que runt᷑ vt exerceant: ob hoc aperiunt vt pate⸗ ant:eſt igit hec ſacra ſcriptura petra mello ſa adcibandũ. Tercio ſacra ſcripturaẽpe tra olei ꝑfoꝛata ad lenimentũ penitentiuʒ de qua Job · xxix. Petra fundebat mihi ri⸗ uos olei Perfoꝛat᷑ aũt ꝑ acutas?⁊ ſubtiles erpoſitõnes vt aĩa deuota intrinſecꝰ intro⸗ greſſa inxp̃i amplexibo delectet᷑ cij ſponſa. de qua Lanti.ij. Colũba mea in foꝛamibꝰ petre. hec ſunt foꝛamiĩa domũcule ſiue caſe in quibo iuxta ↄgnoĩs mei ↄſenſum uer⸗ ſari debeo.ſic᷑ em̃ nomẽ a roboꝛe deriuatũ. ita cognomen habeo a foꝛamie caſe datum et iõ ſic nomen meũ ropertus in roboꝛeita holgot cognomen intueoꝛ infoꝛamine pe ⸗ tre igitur facre ſcripture foꝛamen ingreſ⸗ ſus rogabocum moyſe. Exodi.xxxix: Dñe oſtende mihi gloꝛiam tuam et ipe dignabi tur mihi reſpõdere: Tu inueniiti gratiam coꝛam me ⁊ temetipᷣm noui ex nomine ego oſtendam omne bonum tibi Ecce eſt locus apud me⁊ ſtabilis ſupra petram Lůũqʒtrã ſibit gloꝛia mea ponam tein foꝛamine pe⸗ tre⁊ ꝓtegam te dextera mea.¶ Quartoſa⸗ cra ſcriptura eſt petra ſcãdali deſtinata ad detrimentum diſtredentiũ de qua.pᷣ: Pe.ij Non credentibo autẽ lapis quem repꝛoba⸗ uerunt edificantes hic factus eſt in caput anguli⁊ lapis offenſionis ⁊ petra ſcandali his qͥoffendunt verbo nec credunt in quo ⁊ poſiti ſunt. Terciũ qð ſacraʒſcripturam pꝛincipaliter cõmendat eſt complementũ ptãtis quo ad foꝛmam relucentẽqꝛ robur Robur nanq;ʒ ſciarũ ſeculariũ non excedit prãtem rõis humane.ſed certe robur ſacra tiſſime theologieẽpꝛime veritatis aucto⸗ ritas que cuiuſ libet ingenij vim ercedit.⁊ 1õ hec vnũquẽqʒ theologũ ↄſolar᷑⁊ admo⸗ net dicens illud deu. xxxiiij:Coyfoꝛtareet eſto robuſtus quaſi diceret. Eſto robuſtus ad expugnandum ad ſuppoꝛtandum ad alleuiandũ⁊ tolerandũ Ad expugnandũ erꝛoꝛes ⁊ vicia ⁊ ſuppoꝛtandũ honoꝛes et officia Ad alleuiãdũ dolores ⁊ ſupplicia: ad toleranð terꝛoꝛes ꝓ iuſticia Pꝛiotenet᷑ doctoꝛ catholicꝰ realiter eẽ robuſtus ad ex a iij s lanctis miterioꝝ ꝓfunditates „ ——— ——— 3 Lectio pugnandũ erꝛdꝛes⁊ vicia iupta ʒelũ ſctõꝝ patz qui nos in eccleſia pᷣceſſerunt talis fu it helias ſicut.iiij: Reg:patet Qut robuſtꝰ dnatoꝛ interp̃tatur Talis fuit dauid ſicut ij· Reg. patet qui manu foꝛtis interp̃tatur Talis fuit boos de quo ruth.iiij.quiſimilt interp̃tatur robuſtꝰ. Talis fuit oʒa qͥ achã declinantẽ manu voluit erexiſſe:ij. Re.vi. quiſimir interp̃tatur robuſtus. Et multi alij de quib verificat᷑ illud Judi.ij. Dẽs robuſtiſſimi pugnatoꝛ Scvotenet᷑ eſſe robuſtus ad ſuppoꝛtandũ honores et officia vt ſit quaſi columna ad ſuppoꝛtan dum eccleſiam militantem In cuifigurã ſalomon in poꝛticu templi der duas colů⸗ nas collocauit q̃x vnã võuit iachim qð eſt firmitas etalterã boos qð ſonat robur vl i robore.iij. Reg:vij. Poꝛticus tẽpli dei.i. celiẽeccia militãs cuiꝰ gloria creatur⁊ cre ſcir ſi eius honoꝛes ⁊ onera deferant᷑ſapiẽ/ tibus ⁊ robuſtis iuxta illud ꝓuer:xi:mlier gratioſ id eſt militans eccleſia inuenit glo riam⁊ robuſti habebunt diuitias. qꝛ ſicut ſcribit ꝓuer:xxitij. Vir ſapiens foꝛtis ⁊vir doctus robuſtus ⁊ validꝰ. Terciotenet᷑ doctoꝛ catholicus eſſe robuſtus ad alleuii⸗ dum doloꝛes ⁊ ſupplicia que interdũ in u⸗ ſte innocentibus inferunt᷑ Juxta illud yſa. xrxw· Confoꝛtate manus diſſolutas et ge⸗ nua ᷣbilia roboꝛate.vt ſibi merito dict poſ ſit illð ob.itij. Ecce dcuiſtiplinoo ⁊ ma nus laſſas roboꝛaſti · vacillantes cõfirma⸗ nerunt ſermões tui.⁊ genua debilia ↄfoꝛta ſu. Quarto tenet᷑ theologꝰ eſſe robuſtꝰ ad tolerandũ terꝛoꝛes ꝓ iuſticia⁊ veritate ſa ne doctrine qꝛ m Bꝛego:xxvi.moꝛal ca. xrix. exponens illud Job · xxxvi pro robu/ ſiis populi aſcen dant Robuſti ſunt illi qut ꝙ veritate quã detinẽt. deſpici nõ timeſcũt robuſtr ſunt illi qutad vincendũ huiꝰ mði deſideria ↄualeſcũt ſed ꝓ robuſtis populi tũc aſcendũtſiꝝꝑ negligentiãagit᷑vt docto rũ⁊ foꝛtiũ loca indoctiac debiles ſoꝛtiãtur hec gre:De talib nãqʒ vᷣificatillð Piere · li. Deuoꝛatũ ẽ robur eoꝝ facti ſunt qᷓſi mu⸗ heres. nõ ſic viritheologt qͥbus ꝓ veritate defendẽda diſtricte ðꝛ. Joſue x. Nolite ti⸗ merenec paueatis.ↄfoꝛtami et eſtote robu ſi. Quartũ? vltimũ qð ſacrã ſcripturã extollit eſt emolimentũ ꝓprietatis quoad finẽ cõſequentẽ qð notatcum dicit᷑. mea et meũ. Cum em̃ ſit ſcĩaꝝ dña ſicut ſuperius eſt ꝓbatum.iuſte ſibi cõuenit ꝓnominibus iſtis vti Jpſa em̃ eſt que ſingulariter dicit ꝓuer. viij. Meñ eſt conſiliũ ⁊ mea eſt equi⸗ tas. mea eſt prudentia:mea eſt foꝛtitudo: vbi q̃ttuor ſibi appꝛopꝛiat vᷣtutes inſignes Lonſiliũ diſcernẽdo · equitatem exequendo ꝛudentiã in p̃cauendis⁊ foꝛtitudinẽin ſu ſtinendis. Ut aũt per ſtudiũ ſacre ſcriptu⸗ re has virtutes diuinitus ↄſequamur: di⸗ cam iam in ſine lectõnis illud quod ſcribit Laſſiodoꝛꝰ li.ſuoinſtitutionũ diuinaxꝝ lit teraꝝ c.vl. Preſta domine legentibo ꝓle⸗ ctum legem tuam querentib remiſſionem omniũ peccatoꝝ vt qͥ deſiderio magno ad lumen ſtripturarũ tuarum peruenire cupi mus.nullis peccatis caligantibus obſcure mur⁊ trahe nos ad te virtute omnipoten ⸗ tie tue ⁊ hon relinquas ſua voluntate vaga ri quos pcioſo ſanguine redemiſti. Quod nobis concedat ꝛ? Lapitulum primũ. Lectio ſecunda Iligite iuſtici am qui iudicatis terꝛãſ Circa lbnum iſtum qui liber ſapiẽtie nũcupatur ſunt in pꝛincipiotria notanda. Primũ eſt de eius nomine Secundũ de ei? auctore:Terciũ ð eius fine ¶ Lirca nomẽ huius libri dico ꝙ iſte eſt titulus ſapientia et eſt ſciendum ꝙtripliciter accipitura di uerſis Nam pꝛimo apð ꝑypotheticos di⸗ cit᷑ vna virtus intellectuãlis ⁊ ſpeculatiua inter omnes virtutes intellectuales nobi⸗ liſſima Et ſic de ea tractat areſvi.ethico c.vi. Et p̃. metha ·c.v.vbi diſcriptõnem ſa pientis inueſtigat talem. Sapiens eſt qui ſcit omnia⁊ difficilia ꝓpter certitudineʒ et cauſam ipſum ſcire pꝛopter ſe querens Et alios oꝛdinans et perſuadens Etiam ibi dem dicit ꝙ ſapiens debeat non ſolum ſci⸗ re per cauſas.ſed etiam peraltiſſimas cau ſas; Poc autem nomen ſpiens in latino. ſophos in grecointerpretatur Unde anti quitus ante tempoꝛa pitagoꝛe omnes qui ſe ſtudioſapiemanciparũt. ſophi dicebant᷑ ſecunda tandem pitagoꝛas ille famoſus quitãtefu it auctoꝛitatis in populo ꝙ de eius ſentẽtia nulli licuit diſputare iudicans ꝙp̃ſumptu oſum eſſet ſic vocari cũ interꝛogaret᷑ quid ſeꝓfiteretur · non ſapientẽſed philoſophuʒ ideſt amatoꝛem ſapientie ſe vocauit eo ꝙſe ſapientem ꝓfiteri arꝛogantiſſimũ videbat᷑ Ex quo patet ꝙ auctoꝛ huiꝰ libri philoſo ⸗ phus dici poteit Secũdo apud theologos accipitur ſapientia pꝛo dono ſupnaturali ſiueinfuſo per quod homo noticium habet diuinoꝛum ⁊ humanoꝝ ex inſpiratõe ſpeci ali.vel ex quadã vicinitate grutioſa ad deñ ſicut dicit dyoni.c.vꝛde diuinis nemiby · ꝙ cheroteꝰ patiendo diuina didicit Siẽautẽ ſapientia adquiſita que vocatur naturalis perfectioꝛ eſt ſcientia⁊ intellectum etiã pᷣn cipioꝛum cõpꝛehendit ſicut patet.viethi⸗ coꝝ.quia hec ſola contra negantes pᷣncipia arguit ſicut · iij.meth. dicit᷑ Ita hoc donũ fidem pꝛeſupponit⁊ defendit. de hac ſapiẽ tia dicitur Iſa:xi · Requieſcet ſuper eũ ſpi⸗ ritus domini.ſpiritus ſapientie Tercõ mo do accipitur ſapientia apud ſtoycos ⁊ mo ⸗ rales phrlo ophos ſicut fuerũt ſocrates.ſe⸗ neca⁊ boecius qui nihil aliud vocãt ſapien tiam qᷓ; collectõem virtutum intellectuali um ⁊ moꝛalium ⁊ illo mõ ſapiens eſt idem perfecte virtuoſus Vnde de ſapiente ſic accepto dicit Seneca ĩ libro quodã quiin titulat᷑ ð tranquillitate animi.ꝙ in ſapien ⸗ tem non cadit iniuria in quo libro pbatꝙ ſapiens non poteſt offendi⁊ ꝙ ſapiẽtis ani mus ſemꝑ eſt in trãquillitate⁊ ꝙ coꝛ ſapiẽ tis eſt ſicut adamas ⁊ multa talia de quibꝰ alias erat ßmo. Sic etiã loqui᷑ Lactãtius i.iiij. Virtus cũ ſcia ↄiunctaẽ ſapia TNa ⸗ ruram eĩ hoĩs deꝰ hanc eſſe voluit vt dua rů rerũ cupidus et appetens eſſet. ſapiẽtie ſcʒ ⁊ religiõis ⁊ hoĩes ideo fallant᷑qꝛ aut re ligionẽ ſuſcipiũt omiſſa ſapĩa aut ſapie ſo⸗ liſtudent religiõe omiſſa cũ alteꝝ ſine alte ro eẽ nõ poſſit Et ſie mihi videt᷑ꝙaccipit ſa pientiã auctoꝛ huiꝰ libri. Cuiꝰ ratio eſt qa nomẽ libricõiter accipit᷑ a materia de qua tractat᷑ NHam in hoc libro nõ tractatpꝛeci⸗ pue nec pᷣncipalr de aliqua vᷣtuteintellectu li vel moꝛali ſed de omĩ vᷣtute Et ideo no men ſpie non hic poniꝓ dono ſuꝑnatura ————. linecp virtute intellectuali.ſed ꝓſumma vᷣtutũ torali Qõ aũt dicit Hiero. in ꝓlogo ꝙpinde libsr ſapientie noĩatur qꝛ in eoxp̃i aduentus ⁊ eius paſſio euidenter expᷣmit᷑ que eſt ſapia dei patris videt᷑eſſe quedam aptatõ modalis vel ↄgruẽtia:magis q; de⸗ Pientem ptiren arogantifi debat noiatio litteral ¶ Scðo ſciendũ de huiꝰ li ſicut dicit Augꝰ.viij. de ciuitate dei.c.ij. ꝙ bri auctoꝛe.ſunt eĩ apud ſctõs varie opĩo nes qͥs auctoꝛ fuerit huiꝰ libri.videtur em̃ Pie. dicere ꝙ philo quidã iudeus ĩ lingua greca diſertiſſimus librũ iſtum qui ſapien tia inſcribit᷑ex multis ſentẽtijs editis a ſa⸗ lomone.ↄpilauit. Unde philonis hunc li⸗ brum dicit eſſe non ſalomonis nec haberi apud hebꝛeos nec inter ſcripturas ſacras cõputari debere Sed ↄtra iſtam ſentẽtiaʒ ſunt euidentia argumenta Pꝛimo ꝙꝛĩ·iij. li.eccleſiaſtice hyſto.dicitſic. Egeſippus et Ereneus omniũ antiquoꝝ choꝛus librum qui intitulat ſapientia.ſalomonis eſſe di⸗ xerũt Itẽ Math. xxvij. glo.pꝛedictũ erat in libro ſapientie. Moꝛte turpiſſima ↄdẽ nemus eum ergo ante paſſionem xpifuit liber editusHon ᷓa floꝛuit tꝑe aploꝝ Item libri philonis eiuſdẽ in eccle⸗ ſiaſticis hyſtoꝛijs numerant᷑ vbi nõ ponit᷑ liber iſte Jtẽinfra c.ix.dicit᷑ſic Tu elegiſti me regem pplo tuo.⁊ iudicem filioꝝ tuoꝝ qð philoni non cõuenit qui fuit iudeꝰ aleꝝ andrinꝰin egipto. ſᷣm Piero:li. de hebꝛai cis noĩbus Itẽambꝛoſius li:ſuꝑ tres que ſtiones halomonis dicit. Sapientiſſimus omnium hominum ſalomõ ꝓpheta tria ꝓ⸗ poſuit impoſſibilia Et infra ſic ip̃e in libꝛo ſapientie ſue ſe dominum omnipotentẽ de pꝛecatũ fuiſſe ↄmemoꝛat dicens Da mihi domine ſedium tuarum aſſiſtricem ſapiẽ⸗ tiam ergo vult ꝙ ſalomon ſit auctoꝛ huiꝰ libri. Item beatus Auguſtinus fuit ali⸗ quando iſtius opinionis ꝙ ieſus filius ſi⸗ rach fecit librum ſapientie ſicut et eccleſia⸗ ſticum. Dicit nanqʒ ſic. Illi duo libri vnꝰ qui ſapientia.alius qui eccleſiaſticꝰ inſcri bitur de quadam ſimilitudine ſalomonis eſſe dicuntur. Nam ieſus filius ſirach eos conſeripſiſſe conſtantiſſime perhibetur. Hãc autem ſentẽtiam retractauit Augu⸗ ſtinus.ij. retractionum.ca.quarto.ſub his verbis. De auctoꝛe libri q̃ʒ plures vocant ſapiam ſalomonis ꝙ ⁊ ip̃m ſic eccleſiaſticũ a iij —.———————— 2 3 2 3 4 1 5 1 1 3 . 6 6 ½ 3 5 3 3 36 3 6 1 * 3 3 3 3 41 1 * 3 3 1 1 6 3 § ———— —————— leſus filius ſirach ſcripſit nec ita conſtare ſi tuta me dictum eſt poſtea didici Et iðᷣoꝓ babilius comperi non eſſe hung eius aucto rem Ex quibus videtur ꝙ beatus auguſti nus dubitauerit quis fuerit auctoꝛ huiꝰli bri vel ꝙ ſenſerit ſalomonem fuiſſe huiꝰ au ctoꝛem Itẽferia quarta in ebdomada pen lijs iſrael Diligite iuſticiam qut iudicatis terꝛam. Lonſtat ꝙeccleſia nec dubium nec falſum aſſerere vult in miſſa. ¶ Pꝛopter iſtas ſeptem rationes tenendas apparet ꝙ ſalomon fuit auctoꝛ iſtius libri pricipalis Poſſibile eſt autem ꝙ iudeus ille philoqͥ multum fuit peritus in lingua greca libꝝ ſalomonis vel libri ſentẽtias quòõcunqʒ cõ ⸗ rentas in greco ediderit⁊ ꝙde greco tranſ⸗ latus ſit liber ſuus in latinum⁊ pꝛo tanto ipſius auctoꝛ dicatur quantũ aũt ad Pie⸗ thecoſten legiturin miſſa Dixit ſalomon fi& ro Verum eſt ꝙ non aſſerit librũ iſtum phi lonis fui ſſe ſed dicit ꝙ iudei librum iſtum cuiuſdam philonis fiſſe affirmãt. Vnde Rabanus in glo.fuper pꝛincipiũ iſtius li⸗ bri: Male hoc imponit᷑ Hier. qꝛ Pieroni mus nõaſſerit ſed recitatiue ſcribit Quod autẽ inter ſacras ſcripturas debeat nũerari expreſſe dicit Augꝰde ductrina xp̃inna vbi pius oẽs libros canonis ⁊ biblie ↄſequen/ ter enumerãs de ſapientia.⁊ Ecẽt.ſic dicit: Aukqm̃ in auctoꝛitatem recipi meruerũt inter ꝓpheticos em̃ enumerandiſunt. Ex iſtis ptʒ ꝙ iſte liber inter ſtripturas canon cas apud eccleſiam ↄputatur Et ꝙeius au ctoꝛ ſalomõ fuiſſe dicendꝰẽ Licet a judeis oppoſitum ſentiat᷑ Vnð damaſcenꝰ.iiij.li. ſententiax ſuaxꝝ.c.ix. vbi libros ſacre ſcrip/ ture enumerat dicit ſic. Panathecos hocẽ liber ſapiẽtie ſalomonis.⁊ ſapientia ieſu.i. eccleſiaſticus. virtuoſi quidem ⁊ boni ß nõ numerantur neqʒ iacebunt in arca.hec ille ⁊ ideo licet apud iudeos non numerantur apud fideles tamẽmagne auctoꝛitatis ha bẽtur B Patet ergo pᷣmo de huß li.noĩe Scdo ð huiꝰ libri auctoꝛe. Tercio reſtat videre de huius libri fine Vbi ſcien dum ꝙfinis ſapientie que in hoc libro tra⸗ diteſt hoĩem diſponere⁊ dignificare ſpẽa⸗ liter quo ad tria. Pꝛimoad gubernanduʒ ciuilemcõmunitatem. Pꝛincipiũ enim le ⸗ ges cõdendi⁊ humanam policiam ſtatuen Lectio di fuit ſapientia ꝑ eloquentiam oꝛdinata ſicut narꝛar. Tulius in pꝛologo rethorice ita dicens fuit quondã tempus cũ in agris homines paſſi beſtiarum moꝛe vagabãtur ſibi⁊ victu ferino vitam ꝓpagabant nec ra tione animi quicq; ſed pleraqʒ viribus coꝛ poꝛis adminiſtrabant. necdũ diuine religi onis.nõ humani officij rõ colebatur.nemo nuprias legitimas viderat. non certos qͥl⸗ q; conſpexerat liberos non ius equale quid vtilitatis haberet acceꝑat Ita ꝓpter erꝛo⸗ rẽatqʒ inſticiam ceca atqʒ temeraria. dna trix cupiditas. ad ſe explenda viribus coꝛ⸗ poris abutebat ꝑnicioſiſſ imis ſirellitibus quo temꝑe inquit tulius vir quidã magn ⁊ ſapiens cognouit q̃ materia eſſet etqᷓnta opoꝛtunitas ad maximas res animis ineſ ſet hoĩm ſi quis eam poſſet elicere ⁊ pꝛeci⸗ piendo melioꝛẽ Seſ iſpſos hoĩes in agros ⁊ in terꝛis ſilueſtribꝰ abditos ratõe quadam ↄpulit⁊ ad vnum locum ↄgꝛega uit⁊ eos in vnãq; qʒ rem reducens vtilẽet honeſtam Pꝛimum ꝓpter inſolentiam re⸗ clamantes Deinde ꝓpter rationũet oratio num ſtudioſius audientes ex feris ⁊ ĩmani bus mites reddidit⁊ mãſuetos ⁊ hoc qui⸗ dem non tacita videt nec inops dicẽdi ſapi⸗ entia ꝑficere potuiſſe hec ille b Poc idẽpoete ſignare volebãt qui fabulã de oꝛ⸗ pheo fecerũt quitã ſubtilis extitit cithare⸗ dus ꝙ fiumina ſtare.ſiluas ᷓ̃curꝛere coegit ceruam ↄiũxit leoni⁊ lepoꝛẽ cani⁊ in infer naliby furijs cãuit pietatẽſicut recitat Bo ecius.iij. de ↄſo. Dꝛpheꝰ in rei veritateſa ⸗ piẽtes deſignat quoꝝ ẽ hoĩes vicioſos et a ſe inuicem ꝑ paſſiões varias diſcoꝛdãtes in vnã ciuilitatẽ recolligere⁊ eos ꝑ leges ⁊ ra tiones ſapie caſtigare ꝓpter ꝙ ſignãter ðꝛ ſapie.vi. Si delectamini ĩ ſedibo ⁊ ſceptris o reges populi diligite ſaprentiam vtin ꝑ⸗ petuum regnetis · vᷣꝰ. Regna beata foꝛent ſi vel ↄtingeret eſſe. Phos reges.vel reges phari Boecius in deↄ ſo. li.p̃.ꝓſa.iij: At qui tu hanc ſententiam platonis oꝛe ſanxi ſii.beatas foꝛe res publicas ſieas vel ſtudi oſi ſapientie regerent vel earũ rectoꝛes ſtu dere ſapiẽtie contigiſſet tu eiuſdem viri ore pine capeſcendi reipublice cau ⸗ ſam eſſeneceſſariam monuiſti ne impꝛobis flagicioſiſqʒciuibo vꝛbium relicta guberma oiſins u us rquging natencſe cj nus res nini olleclcnet h hnn tn bct y num ocum 29e m reducus vilt prerinſoeninn der rationicnꝝ tesctfenstin niſuews thu c inops dicſn er 1 b ãt qui fubulit nlis ertint chn s ſcurt pot canitnn ẽſicut rectrb inri wnn vies vusuii us dilordiu —— ꝙſignu aibelm pentm nu s nges. n hplih3 ltonsar int en nunresſn em nn mipublic cu⸗ uineinpch nliꝛiien Tercia cula:peſtẽ bonis ac pniciem ferꝛẽt Secũdv cõuenit huic ſcie hominẽ diſponere ac dig nficare ad expugnandum hoſtilem aduer ſitatem. Eccs:ir · Ciuitas pua?⁊ pauciĩen vlri. venit contra eam rex magnus et valla uit eam extruritqʒ munitiones per girum ⁊ facta eſt obſidio. inuentus eſtin eꝛ vir ſa piens et pauper liberauit ciuitatem ꝑ ſa⸗ pientiam ſuam Et quna inantiquis eſt fnpt entia Job duodecimo:⁊ annoꝝ multitudv vcet ſapientiam Job · vxxij: Ideo alexãder magnus nullum in exercitu ſuo ducem ha/ buit miſi ſexagenarium:vt magis ſenatoꝛes qᷓ milites viderent᷑ Sciuit em̃ ꝙ quantũ ⸗ cunqʒ homo ſit foꝛtis viribus et honeſtus coꝛpoꝛe:ſiſapientia careat nihil valet ꝓ re⸗ ge vel duce Vndeßᷣm Areſtotilẽ · Sapien tis eſt regere⁊ oꝛdinare.ſed foꝛtium eñ ob ſeruare⁊ miniſtrare Et hoc eſt ꝙ dici? Sa pientie. vi. Melioꝛ eſt ſapientia qᷓ; vires et vir prudens magis qᷓ; vir foꝛtis. Tercio conuenit huic ſcientie hoĩem diſponere⁊ di gnificare ad caſtigandũ puerilem fatuita⸗ remꝓuerbio.xxix. Virga atqʒ coꝛrectõtri buet ſapientiam Puerautem qui dimittit᷑ voluntati ſue ↄfundet matrem ſuam Eri⸗ mus igitur apti per noticiam huiꝰ libꝛi ad gubernandum ciuilem cõmunitatem Ad expugnandum hoſtilem aduerſitatem⁊ad caſtigandum puerilem fatuitatem Et ideo ſirut ſctibitur ꝓuerbio.viij. Audite diſci⸗ plinam ⁊ eſtote ſapientes et nolite abijcere tam Lectio tercia Fligite iuſtici am qui iudicatis terꝛã] Actu mus de ſapia ſapientiſſimꝰſalo⸗ mdnin hoc libro vt ad eam auditoꝛes alli⸗ ciat ſic ꝓcedit Primo em̃ determinat ip⸗ ſius ſapientie nobilitatẽ ⁊ ↄmendationem ¶ Secundo eius vrilitatẽ⁊ opatõem:capᷣ. ix. Deus patrũ noſtroꝝ et domine miſeri/- coꝛdie.⁊c̃ Nam perſapiẽtiam ſanati ſunt quicunqʒ placuerunt tibi dñe. Sequitur Tirca primum pꝛimo oſtendit qũo hõ poſ ſit ſapientiam adquirere Secũdo qũoad uiſita poſſit hominẽpficere infa ca.ſexto 2Melioꝛ eſt ſapientia. Tirca pri⸗ m primo oſtendit ꝙ pꝛo ſapientia adqui⸗ renda opoꝛtet hominem iuſticiam habere. ¶Secundo excludit opinionem.iuſtice⁊ pientie contrariam.capi.ij. Direrunt im pij ¶ Circa primum duo facit Pꝛim opro ponit ꝙad habendam ſapientiam opoꝛtet amare iuſticiam Secundo oſtendit ꝙhec iuſticia diuidit ſetripharium Ibi Sentite Dicit ergo pꝛimo ſic. Diligitẽ inſſiciam ͥ iudicatis terꝛam. R¶ Notandum autem ꝙ in generatione animalis natura non incipit a digito vel a pede ſeda corde. pulmone et capite⁊ membris principalibꝰ Sic huius libri auctoꝛ. volens infoꝛmare coꝛpus eccleſie in virtutibus moꝛalib in⸗ cipit a dominis et prelatis quibus incum⸗ bit oꝛdinare et iudicare Extendit enim ſe hec doctrina moꝛalis generaliter ad omẽs ¶onuerſatione autẽ ſemper plebs dños imitat᷑⁊ ſuperioꝛes. ðo ſalomon afflatus ſpirituſancto in principio ſue ductrine ag⸗ gredit infoꝛmare prelatos et iudices.ſeiẽs quoniam ſiilli fuerit virtuoſi: homies ſub/ lecti vicioſi eſſe non poterunt Ecẽi x ·¶ In dex ſapiens iudicabit populum ſuũet prin ⸗ cipatus ſenſutt ſtabilis erit: m iudicẽpo⸗ puliſicet miniſtrieius ⁊ qualis rectoꝛ ciui⸗ tatis.tales ⁊ habitãtes in ea¶ Totandum eſt ſcðoꝙ nõeſt mirabile ſipopulus ſui pn cipem imitet᷑ Coꝛpoꝛa enim celeſtia que cõ tinentur ſub pᷣmo mobiliomnia habẽt mo⸗ tum ᷣm motum illius. Mabent tamen ni⸗ hilominus ſuos motus pꝛopꝛios.ſit quali tercunqʒ:opoꝛtet ꝙ populi ſuo principi ſe confpꝛment iuxta ilud Poete Nobilmu tatur ſemper cum pꝛincipe vulgus Luius ratioeſt · quia pꝛincipes ſe habent ad popu los ſicut caput ad membra quia ipſi ſũt mi noꝛũ capita.fontes et exẽplaria. Modoa capite coꝛpus recipit regimẽ Riuulus afõ te capit aquam et abexemplari ſcriptoꝛ ac cipit hocqð ſcribit. Vnde ſi exemplare ſit coꝛruptũ? falſum ſcriptoꝛ ſufficiẽter excu ſatur licet ſcripſerit falſum librum Et iðo ſolet medicus curare pꝛecipue ꝙcaput ſit ſanum. quiaſicaput infirmũ.cetera mem ⸗ bra dolent Facientes artificia liter aquedu ctus curant principaliter ꝙ fons ſit clarus 1„ i 1 1 1 — ——— Etſtationarij ſolent eẽſoliciti vt exẽplaria ſint coꝛrecta de quibus ſcriptoꝛihus copia miniſtratur. Iſto modo per omnia auctor huius libri volens per totum coꝛpus eccle ſie virtutes moꝛales tranſfundere incipit a indicibus. pꝛincipibus ⁊ pꝛelatis dicens Diligite iuſticiam.¶ Notandum eſt terch ypꝛincipaliter intentio ſalomonis eſt do⸗ cere ſapientiam Medium autem ad adqͥ⸗ rendum ſapientiam eſt iuſticia. Juxta illð Eccleſiaſ.iij. Fili concupiſcens ſapientiam ſerua iuſticiam et dominus prebebit tibiil lam pꝛopter quod pꝛo medio tanqᷓ; necel⸗ rioad ſapientiam dicit iudicibus princi⸗ pibus et prelatis Diligite inſticiam Vide inus enim ꝙ illud qʒ eſt precioſum carum vel amatum a pꝛincipe in oꝛnatu geſtu vl victu illud trahirur ad conſequentiã a ſub vitis ⁊ ſiue ſit vtile ſiue inutile.ſaltem nobi le negocium reputatur effigiare principem in his que ab ipo diligi cognoſcunt᷑ Vnde ſiindices domini et pꝛelati vellẽt amare iu⸗ ſticiam.non eſt dubiũ quin eã ſubditi ama rent nec mirum:qui eĩ poteſt de ſecta gis ⁊ roba de eodem vel conſimili panno indu bene habet materiam gaudij roba autẽpᷣn cipis ⁊ prelati iudicis debet eſſe inſticia ᷣm illuc Job.xxix. Juſticia indutus ſum ⁊ ve ſtiu me ſicut veſtimento Et in põ. Sacer dotes tui induãtur iuſticia · Sed reuera tã ſacerdotes qᷓ; alij ſcolares? laici nunqᷓ; ſibi ita parauerunt indumenta ſicut modernis tempoꝛibus iam videmus⁊ certe ſicutẽ de veſte coꝛpoꝛis ita de veſtitu mentis ⁊ õ ne⸗ ceſſe eſt de eis dicere. Diligite iuſticiam: ¶ Vbi breuiter eos docet tria videlicetqᷓli ter ſint affecti · diligite iuſticiam.ad qͥd ſint electi.quia ad iudicandũ:⁊ qui ſunt eis ſp iecti quia terꝛã id eſt homines terꝛenos et terꝛenis deſide rijs inherẽtes Ad hocꝙ hõ ſit iuſtus non ſufficit iuſta facere.ſed requi ritur ꝙ iuſtefaciat iuſta. ᷣm Areſtotilẽ.ij· ⁊.v.ethico. Unde qui ſuſpendit furem ʒe ⸗ lo vindicte pꝛopter grauamen perſonale. facit quidem iuſtum ſed non iuſte ſedad b ꝙ homo ſit iuſtus requiritur ꝙiuſta faciat amoꝛe iuſticie. Et ideo dicit Anfhelmus de libero arbitrio· c.iij. ꝙ iuſticia eſt rectitu w voluntatis ꝓpter ſe ſeruata et Deu.xvi. Inſteqð iuſtum eſt exequere Ex quib pa ectio 5 tet ꝙ quattuò genera hominũ ſunt quiiu⸗ ſticiam quodãmodo faciunt et tamen eam non diligunt vicz · Appetiui honoꝛis⁊ re⸗ uerentie. vindicatiui rancoꝝ⁊ impacientie Lucratiui munerũ et diſſimulatiui ſceleꝝ Sunt em̃ primo quidam quilicet iuſticiã enon diligant volunt tamen videriiuſti.ar guunt delinquentes vitugant vici docẽt virtutes punũt ſine miſericoꝛdia et tamen cum omnintentione coꝛrupta. quia nõ ob aliud mii honoꝛificent᷑ ab hoĩbus ⁊ vocent᷑ iuſiicie ʒelatoꝛes ·rales fuerũt ſ cribe⁊ pha riſeið quibus Math:v. iſiabundaueit iuſticia veſtra plus q; ſcribaruʒ⁊ phariſeo num non intrabitis in regnum celoꝝ ¶ Se cundo vindicatiui rancoꝛum et impatien⸗ tie pꝛetendunt ſe eſſeamatoꝛes iuſticie et non ſunt:ſicut enim iuſticia vult vindicare delicta.ſic etira. Unde iratus ante vindic⸗ tam dulet quaſipatiens aliquod imulium. Sed quando punit delectatur ſicut dicit᷑. f̃j.ethic. cꝛxxij.tales fuerunt illi duo ſenes iudices qui ſuſannam adiudicauerãt moꝛ ti quia eoꝛum libidinoſum amoꝛem ↄtem⸗ pſit. ſicut dicitur Daniel xiij Inter enim paſſiones malas quein iudice eſſe poſſunt Ira eſt vna de peioꝛibus nam ira impedit animũ ne poſſit cernere verum.ſicut dicit Catho. Ira excogitat cauſas calumniandi ⁊vbiculpa non ſubeſtira ĩpenis neſcit mo dum tenere: Vnde Seneca in li.pᷣ· de ira ad nouatũ. de iudice quodã malo dicit ꝙfu roꝛe accẽſus ↄdemnauit ad moꝛtẽ tres mi lites innocentes per hunc modum. vnum iuſſit dccidi quia de via redierat ſine ſocio commilitone. imponens eiꝙcum interfice ret. Precepitqʒ ſtatim cuidam militi aſtã⸗ tiꝙ eum duceret ad locum ſupplicij vbi moꝛte plecteretur: cum autem eſſet eductꝰ redijt commilito ſanus et incolumis pro quo alius moꝛte plectendus ducebatur. Uidens autem hoc tercius miles quipri⸗ mum ducebat verſus ſupplicium redijt ad iudicem et ambos coram illo milites p ſentauit. quos vt vidit tyrannus furoꝛe accenſus iudicium dedit tale. Primo · dix⸗ it te iubeo occidi quia iuſſus es occidere et imꝑatoꝛi non obediſti: Scðo teinquitiu⸗ beo interfici:qꝛ damnatꝰes.⁊ tercõ teinqͥt ſimiliter iubeo interfici qꝛ cauſa ↄmilitoni 6 uiin, nem sire cientie ſeer uſticij uti ar doch tantn 4 nõob vocent erpha lauet hariſco CSe patien/ ſticieet ndicare vindic/ tullum. ut dict. o ſenes rit moꝛ notem/ erenim poſſunt mpedit cut dicit nnindi eſcit mo pdein Acitpfu tres mi 1.vnum ine ſoc interfic iitaſti ich. vi educ mis py ccbant. squipn m roht militesy s furot mo dir⸗ cidertt nqutin⸗ öunt . — — Tercia amnatõis fuiſti Et ſubdit Seneca ibidẽ. Mq; ſolers eſt iracũdia ad fingendũ cau⸗ ſas furoꝛis.treg em̃ibipunitiſunt ob vn⸗ innocentiam Excogitatiſte quemadmodũ acerer crimina cũ nullũinueniret. habʒ eñj — 5 iracũdia hoc malũpnon vnitregi·ſſi p̃i veritati iraſcitur ſicontra voluntatem eius? aliquid faciet Hec Seneca. Et iõ ſignãter dicitur Jac · p̃. Sit añt oĩs homo veloxad nudienduʒturdus ad iram Iraeij viriiu elamn dei non opatur. ¶ Tercio lucratiui ner prendũt ſe inſticãm diligere ßʒ mẽ⸗ tuntomnino.diligũteñ pecuniã et ꝓpter pecuniam faciũt inſticiam. Iſti nõ diligũt 3— uſticiũ miſiſicut veneficus venenũ ⁊ indas xpmad vendendũ: Iſtiem̃ ſunt mercato⸗ res iuſticie⁊ non amãtores Et ſicut merca⸗ toꝛ non curat cui vendat merces ſuas niſi ꝙ ille habeat quiplusoffert de pecunia ta ra les iudiciũ ſuũ vendũt indir.iuſto⁊ iiuſto Dũmodville poti habeat quiplusð pecu⸗ ind eis donat quibo deus merito maledixit ſu.v. Ve qui iuſtificatis impiũ ꝓ muneri us ⁊ iuſticiãiuſti aufertis ab eol Quarto diſſimulatiui ſcelexꝝ non ſint iuſticie dilec toꝛes. habet em̃ iuſiicia ꝙculpe coꝛreſpon deat pena ſicut moꝛbo medicina.⁊ idee ta/ lis pietas vel cõpaſſio falſa eſt⁊ iniuſta ſi⸗ em mater quadvq; non ſuſtinet filiũ verbe⸗ rart vt coꝛrgatur.necfiliam aduriut ſanet᷑ Et cõtra tales loquens Augꝰ in quadam epiſtola dicit Moleſtus eſt medicus furẽ⸗ tifrenetico⁊ pater idiſciplinatofilio ille li⸗ gandiſte cedendo.ſiaũt illos negligant et perire ꝑmittant · iſta potiꝰ falſa mãſuetudu ercredulitas eſt. Etideo ſignanter dicitin phalmo Beati qutcuſtodiũt iudiciũ erfa⸗ ciit iuſticiã t math.v · Beati quteſuriũt et ſitiũt⁊c. Vnde nota m Anßhelmũdech coꝛdia ꝙ duplexeſtaffectio anime quedam ↄmodi⁊ quedãiuſti. Pꝛimaẽaffectõ a vo⸗ luntate inſeꝑabilis Scða eſt ſepabilis ſub pꝛima cadit affectiocibi et potus et hmõt ſicut igitomn die renouatin nobis eſuries et ſitis ita affectio iuſticie in erimibus coꝛ⸗· nigendis ſemꝑ debeteſſein nobis recens et inſeꝑabilis · Et ideo dicit Bti quieſuri ⁊c Blo. Amatoribus veri boni non ſatis ẽꝙ luſti ſunt · ſed ſemper ſitiunt opera iuſtice vt de quolibet tali veriicetillõ Zpoœ&:xxij. iuſtus iuſtificabitur adhue dicit igi?᷑ Dili gite iuſtiaam · ¶ Eſt autẽ bic primo dubiũ quare principibus et pꝛelatis potius dicit᷑ diligite iuſticiam qᷓ; diligite prudentiã vel aliquam aliam virtutẽ moꝛalem. Ad hoc diciẽ ꝙ huius duplex eſt cauſa Vna qꝛ ha bita iuſticia in pꝛelaris habentur ↄmüiter omnes virtutes.et hoc eſt quod dicit Am broſius in exame. Vbiinquiteſt prudẽtia ibtinterdum eſt malicia: vbifoꝛtitudoibi iracundia.vbi temperantia ibiimpaciẽtia. pleraqʒalia vicia. Vbi autem iuſticia ibiẽ concoꝛdia virtutum ceterarũ Secũda cau ſa eſt quia ſineiuſticia non poſſunt reges ⁊ principes eſſe domini:et iceo multum dili gere debent illud ſine quo domint eſſe non poſſimt · Amota enim inſticia fiunt reges tyranni Unde Augꝰ · iij de ciuitate deic. quarto. remota iuſticia quid ſunt regna ni ſimagna latrocinia ⁊ latrocinia quid ſunt niſi parua regna Zid quod oſtendendũ in⸗ ducit Auguſtinꝰ hiſtoriã ð alexãdro mag. et quodaʒpirata qui vocabatur dyonides que tamen plenius narꝛatur.politiẽ.li.iij. Vbi diciturꝙ cum pirata cõpꝛehenſusel⸗ ſet⁊ eum alexander interꝛogaret ꝓpterqͥd mare haberet infeſtum · reſpõdit libera vo ce tu ꝓpter quid oꝛbẽterꝛarum Sed quia ego facio illud paruo nauigio. latro vocoꝛ tu autem qꝛ magna claſſe facis diceris im⸗ peratoꝛ.ſi ſolus captus fuerit alexander la tro erit. nam ſi ad nutum dyonidis popu⸗ li famlarent᷑erit dyonides impatoꝛ nã qn⸗ tumad cauſam non differunt niſi qꝛ dete⸗ rioꝛ eſt qui rapit ĩmpꝛobiꝰ qui iuſticiã deſi erit abiectius quimanifeſtiꝰ impugnatle⸗ ges.quas ego fugio tu ꝑſequeris ego vtrũ vereo? tu ↄtemnis. me foꝛtune iniqͥtas et rei familiaris anguſtia.te faſtus intole⸗ rabilis ⁊ inexplicabilis auaricia furem fa⸗ cit.ſi foꝛtuna mãſueſceret fierem foꝛte me⸗ lioꝛ⁊ tu qui foꝛtunatioꝛ· nequio eris Mi ratus alexander ↄſtantiã hominis cum in/ creparet᷑iuſte et merito argueretur. Expe⸗ riar inquit an futurus ſis melioꝛ:foꝛtunaʒ mutabo ne tuncalicui qð deliquiſti:ſed tu is moꝛibus aſſcribatur. eumq;ʒ fieri iuſſit militem vt poſſet ex inde ſaluis legibꝰ mi⸗ litare. Ex iſto ſequitꝙ ſine iuſticia non pof ſunt reges iuſte regnare. ¶ Scðm põt eſſe ——.— — 2———— — —— — —— dubiũ que eſt magis neceſſaria rei publice vel iuſticia vel amicicia. Et videtur ꝙiuſti cia. quia.v.ethi.c.viij. in quadã ꝓpoꝛtõe ꝑ manet ciuitas ſed hoc pertinet ad iuſticiaʒ Itẽ.c.ij. Juſticia eſt preclariſſima pᷣtutum et eſt virtꝰꝑfecta ⁊ neq; veſperus neqʒ lu⸗ cifer ẽita admirabil· Ad oppoſitũ arguiꝑ Tuliũ ð amicicia Eſteĩ amicicia m eũoĩm Diuinarũ humanarũqʒ rerum cum beniuo lentia⁊ caritate conſenſio.ſe ed illa eſt mari me neceſſaria reipublice ʒᷓ ·⁊c̃.Et addit ꝙ Homnes homines eſſent amicinon indige/ remus iuſticia:ſed quantũcunq; homines eſſent iuſti adhuc indigeremus amicicia. Et ideo dicit Areſtotiles ꝙamiciciaẽma ⸗ gis neceſſaria qᷓ; inſticia Dicendũ ꝙ ſic are⸗ ſto. dic. ij. ethicoꝛũ: Juſticia eſt duplex.ſcʒ luſticia legalis que eſt omnes virtutes⁊ nõ eſt pars virtutis ſed eſt tota virtus. Aliaẽ virtus particularis que m eum diuiditur in cõmutatiuam et diſtributiuam. Siigit᷑ Nueritur. An iuſticia ſit magis neceſſaria reipublice vel amicicia:et fiat queſtiode iu/ ſticia generali. Dicendum ꝙ illa eſt magis neceſſaria ſicut rotum eſt melius ſua parte · Si vero de iuſticia particulari Dicendum wamicicia eſt magis neceſſaria et hoc ſatis innuit Areſtotiles ſexto ethicoꝝ ca pᷣ.vbi dicit᷑ ꝙ amicicia continet et conſeruat ciu⸗ tates.⁊ legis poſitoꝛes magis circa eã ami riciam ſiudent.qᷓ; circa eam iuſticiũ. Ad argumentũ in oppoſitum verum eſt ꝙpꝑ iu/ ſiciam ꝑmanet ciuitas magisqᷓ; per amici ciam. Qð ãt dicit᷑ ꝙ iuſticia eſt preclariſſi ma virtutum.loquitur ibi de iuſticia lega ⸗ Ii.non de iuſticia particulari. Sequitur ¶ Qui iudicatis terꝛam. ¶Et iſta littera tripliciter exponitur. Pꝛimo modo ſic ter ram id eſt homines Beneraliter em̃ homi⸗ nes poſſunt vocariterꝛa · Tum quia de ter ra ſunt oꝛiginẽ ducentes. Ecẽi.xxxiij. Dm nes homines ð ſolo et terꝛa ſunt VUndecre atus eſt adam vt terꝛam inhabitet Unde põ. Incola ego ſum interꝛa. Tum quia ex terꝛa ſunt exiſtentes Ecci.xxiij. Dmnis ho mo terꝛa⁊ cinis Tum quia in terꝛam reuer tentur Ecci:quarto. Quide terꝛa ſuntĩter ram reuertentur: Vnde in hocꝙ dicit ter⸗ ram reprimit ſuperbiam iudicum et prela⸗ toꝛum Terza enim vilis eſt⁊ infimũ omni ectio 6 um coꝛpoꝛũ Vnde Ecci.tiiij dicit Quid ſuperbis terꝛa etcinis debent ergo iudices ⁊ pꝛelati conſiderare iudicando. ꝙipſinon ſunt celeſtes ſed terꝛeni ſunt homines alijs ſimiles in conditionis fragilitate · alijs cõ⸗ uertibiles ĩ coꝛruptibilitate · alijs equales in nature vilitate quia terꝛa. Nã̃m philo⸗ ſophũ terꝛa eſt mater omniũ coꝛpoꝝ. vñ et ip̃t ſunt filij matris noſtre generalis queẽ terꝛa et etiam ipſi ſunt filij patris noſtri ge neralis qui eſt terꝛa fex⁊ putredo omniuʒ elemẽtoꝛum. QDuod ↄſiderans btũs Job. xvij:c. Ip̃i terꝛe dixit.pater meus es⁊ ma⸗ ter meãſ¶ Secũdo modo exponitur iſta lit tera de terꝛa id eſt de eccleſiaꝓpter tres cõ⸗ ditões terꝛe. que eccleſie conueniunt. vide licet humilitatẽſtabilitatem et fertilitatẽ: Unde Berñ.ſuꝑ cantica de eccleſia ſic ex⸗ clamat O humilitgs et ſplimitas ⁊ taber naculum cedaret ſãnctuarium dei terꝛenũ habitaculuʒ⁊ celeſte palaciũ domus lutea et aula regia⁊ thoꝛus moꝛtis ⁊ templum lucis.et deſpectio ſuperbis.⁊ ſponſa xÿi et ſtabilimentum ſane doctrine fertilitas fi⸗ dei rpiane:quaſi diceret Multa bona in te relucent.ſi bene fuerint iudicata¶ Tercio modo exponitur illa littera de terꝛa idẽ de carne noſtra⁊ coꝛꝑe noſtro ꝙ debet iuſte iu dicare vt eius obſequium rationabile fiat et deo placeat. Unde gꝛego. in moꝛal· dñ carnalis vita coꝛrigitur ⁊ vſqʒad abſtinẽ⸗ tie ſtudium a pꝛoficientibus peruenit᷑ q̃ſi in altari iam coꝛpus noſtrum vel caro no ⸗ ſtra incenditur vel offertur vt inde in con ſpectu omnipotentis ſacrificium placeat vnde prius cilpa diſplicebat Qui ergo di ligitis iuſticiã ſic iudicate terꝛam Lectio quarta Entite de do mino in bonitate et in ſimplici⸗ tate coꝛdis querite illũ qm̃ in ⸗ uenit abhis qͥ ñ tentãt illũ. Appet aũt eis qͥfidẽ hñt in illũ) QDꝛꝓpoſuit ſalomon ———— . Duid udices inn galijs isch⸗ Males philo⸗ .wiet 8 uet oltge mnüz Job, 7 ma/ iſtalit res ch/ t. vide llitat: ſicex ⁊taber eren s luteꝛ mplum arpiet litsſi nainte Tercio idede iuſtein ile fit oꝛal dů btind en qſi zrono/ in con/ placeat ergodi Quarta wad inquirendam ſapientium de qua intẽ tio eſt ꝑpꝛincipalis hurꝰ libri neceſſaria ẽiu ſticiaꝗ Poſtq; pꝛemiſit. hic de ip̃a iuſticia pꝛoſeqͥtur ↄſeq̃nter Et qꝛ inſticia acultu veiincipit. Ideopꝛimooſtendit quomodo hõ deber oꝛdinari ad deũin mente. Scdo goin ſermõeibl benignus eſt ef̃. etterch generaliter qũo in tota cõuerſatõe ibinoli⸗ te celare. Circa pꝛimũ oñdit primo qũode — us per virtuoſas cogitatões— k.ſecũdo e qũoper vicioſas ab homine jeparatur.ibi peruerſe eñi A ¶ Cinca primũẽſciẽ dum ꝙ mens humana oꝛdinaturad deum per tria Per fidei integritatẽ. Per coꝛdis caritatem.⁊ perſpei firmitatẽ. Et hectria in tertu iſto notãtur Pꝛimo qꝛſine fide im poſſibile eſt placere deo.ᷣmittit fiderinte ⸗ gritatẽ dicẽs Sentiteð dño ⁊c̃. De dño:i. ea q̃ ſunt de dño reuelata qᷓſi diceret facraʒ ? ſtudioſe legite⁊ intelligite:⁊ que nõ po⸗ ſcripturãꝑ quã deꝰ ↄgnoſcitpie⁊ hůtliter teſtis de deo ꝓbare: pie credite quia ſicut *pner. xxv. ꝗᷓ ſcrutatoꝛ ẽ maieſtatis opp̃⸗ metur a gloꝛia Scdo qꝛ fides nõ ſaluat ſi⸗ ne caritate qꝛ ſi habuero oẽm fidem ita vt montes trãsferã.cgritatẽ aũt nõ habeã ni⸗ hil ſum.pᷣ.coꝛin:xiij. Ideo poſtq; mens hu mana eſt pᷣmo illuminata ꝑ fidẽ opoꝛtet ꝙ ſcðᷣo ſit inflamata per caritatẽ Et ið ſubdit᷑ in ſimplicitate coꝛdis querite illũ. querit em̃ ꝑ amoꝛẽ? dilectõem Juxta illð Lant. iij. Queſiui quẽ diligit aĩ mea Berñ: fuꝑ cantica ſermone.xxNMõ abduci blan dicijs nec frangi iniurijsnec ſeduci fla gicijs to⸗ tochꝛde tota anima tota vᷣtute diligere eſt Et vt bꝛeuiter dich toto coꝛ de diligere eſt om̃e qð blandit ð ꝓpꝛia carne velur illici⸗ ta reſpuereſʒ quia iam nemo q̃rit efficaci⸗ ter qð non ſperat:ideo poſt fidei integrita tẽ? amoꝛis caritatem ſpditſpei firmitateʒ dicẽs Quoniã inuenit᷑ab his qui nõ tẽtant illum Blo.ſuper ills Math.ij.Fõ ten⸗ tabis dñm deũ tuũ Dicit ſic Hemotenta re debet trum qñ ex hůana ratõe habet qͥd faciat. Ille em̃ tentat deum qui ↄmittit ſe piculo qñ ex humana ratõe ptʒ euaſio ⁊ i xpc dirit Math. x Lũ vos ꝑſecuti fuerit in vna ciuitate fugite in aliam ſicut ipe ið hugit ⁊ latuit ꝓuulus in egipto Math:ij. Et poſtea iã factus vir idẽfecit Johẽ:vij: Sic paulus dimiſſus in ſpoꝛta euaſit: ij⸗ coꝛin. ij. ſed ſicut dicit glo. vbi pus poſtq; hũana ratõ defecerit ↄmendet ſe homo deo non tentando ſed deuore ↄfitendo ꝓpriam infirmitatẽ: ij: ꝑalip.xxiij. Lũignoremꝰ quid agere debemꝰ hoc ſolum habemꝰ reſi⸗ dui vt oclos ños dirigamꝰad te Itẽglo. ſupꝛa põ. lxxxi.vl·lxxxtj. Tentareeſtcůj in verbis ẽſimplicitas et in coꝛte eſt malicia. Ettales non querũt deũ in ſimplicitate coꝛ dis⁊ ideo non inuenit᷑ ab eis qui tentat eñ Apparet aũt eis qur habent fidẽ in illum Pic eſt notandũpaliquttentãt dei clemẽ tiam qui negligẽter oꝛant ſine deuotõe ſiẽ ſialiquis tentaret ſi homo doꝛmiat vel nõ Ecẽi.xviij. Añ oꝛatõʒ p̃para aĩam tuãtno li eſſe quaſi qui deum tentat Aliqut tentãt dipaciam qui ꝑſeuerãt in peccatis. in ꝓẽ̃. Tentauerũt ⁊ exacerbauerunt deñ excelſũ et teſtimonia eius non cuſtodierunt Aliqᷓ tentant der iuſticiam qui oꝛant vindictam Luẽ ir. Tis dicamus vt deſcendat ignis de celo. Aliqui tentant dei potentiam vtte merarij ꝑiculis Judit · viij. Dun eſtis vos qui tentaſtis dñm. Loquit᷑ ↄtra ſacerdu ⸗ tes qui ſtatuerũt vt deus eos liberaret in ⸗ fra aliquos dies Duidam ten tant ſapien tiã dei qui exponunt ſe ſine ſtudio ad docen dũ ⁊ pᷣmeditatõne põ · Tentauerunt&um in coꝛdibus ſuis vt peterent eſcas aĩabus ſuis Iõſolum aũt inuenit᷑ab his qui non tentant illum.ſed apparet ·i.ſponte ſe eis oſtendit non tamen adhuc ſtatim pꝑ ſpeciẽ ſed ꝑ fidem pᷣmo⁊ poſt ꝑ ſpem⁊ iõſ ubdit⸗ Appet ãt his qͥ hnt fidẽi illũ.i.fidẽtẽden tẽin illũꝑ dilectõʒ. Sic& has tres vᷣtutes theologicas oꝛdinantes mentem in deum. homint iuſto eſſe neceſſarias ptʒ manifeſte a ¶ Pꝛimo põt eſſe dubij hic vtrũ pꝛeter vᷣtutes moꝛales adquiſitas neceſſe ſit ponere theologicas. Et videturꝙ nõqꝛ de omnibus yirtutibus neceſſarijs ad feli⸗ citatem vel beatitudinẽ determinat I re⸗ ſtotiles ſufficienter in moꝛalibus ſuis ⁊ nõ facit mentionem niſi de naturalibus vl ad quiſibilibus aut conſimilibus ergoille ſole ſufficiunti Pꝛeterea homo poteſtex natu ralibus ſuis aſſentite his que fides pdicat ð deoſi bñ iſtruat᷑. Silr de ↄgnitũ ptama re ſuꝑ oĩa ⁊ ſpare ꝙ ðs dabit ſibi vit im⸗ ———— moꝛtalẽ ergo ad illos actꝰ nõẽ neceſſe po nere hitus infuſos Añcedẽs pth qꝛ aliter homo infidelis nõ foꝛet vitupandus ſi nõ crederet ad pᷣdicatõem doctoꝝ catholicoꝝ Pꝛeterea ſitles hitus infuſifoꝛentĩ nobis homo poſſet ſcire⁊ exꝑiri eos ꝑ eoꝝ oꝑatio nes⁊ ſic poſſet homo de lege ↄmuniſcire ſe eſſe in caritate. ↄñs falſũ. ↄña prʒ qꝛ incõ⸗ ueniens eſt nobiliſſimos hitus eſſe ĩ nobis ⁊ latere nos. Ad õaplus ·i.Coꝝ iijNũc aũt manẽt fides ſpes caritas tria ec. Ad iſtud dubiũ dicẽda ſunt duo Pri mũ eſt ꝙ ſic reuelatũ eſt ſctis pribus ſic ſco⸗ la catholica tener⁊ eccia tradit: ratõ eſt qͥa duplexẽ hois felicitas B Natural? ſuꝑnat᷑al Pꝛiaẽꝓpoꝛcõnata nature hla ne ad quãpt ꝑtigere ꝑ pꝛicipia nature ſue Alia exceditã ad illã nõ põt ꝑtinginiſi di uina vᷣtute ᷣm quandã diuinitatis ꝑticipa tõem. Et ideo ad illãↄ ſequendã oportet ꝙ homiĩ ſupaddant᷑ vtutes theologice. que iõ theologice dicunt᷑qꝛ a ſolo deo infundũt᷑ ⁊ ſola diuina reuelatõe ĩ ſacra ſcriptura no bis tradunt᷑ Ad pᷣmã. ariſ.nõ tradit niſið virtutibꝰ oꝛdinantibꝰ hoĩem ad felicitatẽ hũanam. Ad ſcðᷣm ptz ꝙ hocnõ põt hõ fa tere meritoꝛie ex naturalibꝰ. Ad terciũ nõ ſimpliciter latent ſed credimꝰ nos tles ha bitus habere Verbũ aũt phi dʒintelligið hitibo naturalibꝰ. In ſimplicitate coꝛdis querite illũ. Lirca qð nota ꝙin hoc q̃ttuoꝛ innuunt᷑que vitam bonixpᷣiani faciũt meri toꝛtã in pniti Rectitudo ſancteↄuerſatõis. in ſimplicitate Bratitudo pie deuotionis. cordis Solicitudo diſcrete inqſitõis Que rite.⁊ altitudo quiete ↄtemplatõis Illum Simplicitas aũt illa dzeſſe cũ prudentia ſicut ðꝛ. Math. x.eſtote prudentes ſic ·⁊c̃. Tñ geñ:xxxv.dicit᷑de iacobꝙ vir ſimplex pitabat in tabernaculis⁊ tñ qᷓ;te prudentie fuit erga fratrẽſuũ eſau in emendo pᷣmoge nita ſua.erga patrẽin ſurꝛipiendo bñ dictõ nem erga auũculũ in cuſtodiendo greges erga vxoꝛes pacifice eas regendo⁊ in mul⸗ tis alijs ptzʒin geñ. diffuſe ⁊ ideo ſimplici⸗ tas aſinina non eſt ↄmendabilis ſed colũ⸗ bna Po. xvi. Volo vos ſaprẽtes eſſe in bo no. ſimplices aũtin malo Et deber hecſim plicitas eſſe Sine plica vane intentõis Si neruga falſeopionis.ſine tegumento palia Aec ℳ t0 te fictionis b Primã ſimplicitatẽnõ hnit que faciũt opa de genere bonoꝝ inten/ tõne hũane laudis vel lucritempalis et nò ꝓpter veritatẽ⁊ honorẽ dei ↄtra quos ðꝛ· Math · vi · Sioculus tuus fuerit ſimplex — totũ corpꝰtuũ lucidũ erit Qð erponẽs he⸗ augꝰli.ij. deß:d.in monte Dicit oclus ðꝛ intentio qua quilibʒ in oꝑe ſuo finẽ intuet᷑: Coꝛpus vero ↄgeries oꝑm intelligit᷑ Tůc aũt oculus eſt ſimplex qñ intentio ſolũmòꝰ in deum dirigit⁊ qñ ſiceſt tunc tota cõge⸗ ries opm luce iuſticie corã deo reſplendet· vñ Breg.ſupꝑ Ezech.li.p.o.vij ·ſi noſtra in tentio apud deũ fuerit ſimplex eius iudic noſtra actõ tenebroſa nõ erit Scðaʒ ſimpli citatẽnõ hñt hereticiqͥ veris ſententijs fiði xpᷣiane ↄmiſcẽt erꝛoꝛes falſaꝝ opinionum: nde hi nõ ſunt ſimplices coꝛde et lingua imo duplices? bilingues ↄtra quos ꝓuer. xviij. Verba bilinguis quaſi ſimplicia⁊ ꝑ ueniũt vſqʒad interioꝛa ventris ⁊ Ecẽi.ij. ve duplicicoꝛde⁊ labijs ſceleratis ⁊ mani⸗ bus malefacientibꝰ?⁊ pctõri ingrediẽti ter⸗ ram duabo vijs Terciã ſimplicitatẽ nõ ha bent ꝓditoꝛes ⁊ doloſi. qui ptendunt vnu in ore⁊ aliud habent in corde. De quib in 5.labia doloſa in coꝛde⁊ coꝛde locuti ſũt. e quibus verificat᷑ illud Jaẽ:p̃. Vir du lex animo inconſtãs eſt in omiĩtð vijs ſuis Hrt areſto.xviij. de aĩaliboc.iiij. ꝙ in aiali nõ eſt niſicoꝛ vnũ aĩa vna. Secũdo dẽt hõ habere gratitudinẽpie deuotõnis ⁊ ideo ðꝛ coꝛde. Vbi notandũ ꝙ deꝰ exigit coꝛ huma nũ ſibi daritriplr ſcʒ.liberaliter integralr. ⁊ ppetualiter Primo vult deꝰ ꝙtu des ſi bi libere cor tuũ nõ ꝙ mutues nõ ꝙ vendas Sed ꝙ dones. Mutuãt qui ſibi ſeruiũt ꝓ temꝑaliꝓſperitate ↄ ſequẽda⁊ añ eis ſub⸗ trahitur pꝛoſperitas ſubtrabũt et illi coꝛa ðo pð. Cöfitebittibi cũ bñ feceris eiIlliãt — vendũt quieũ diligunt ꝓ mercede quitĩ S cogitãt quantũ i ab io ſe percepiſſe cognoſcunt Primiem̃mu h ſub ſptſunvmodt.ſdſſtt vendůũt iã ꝓ mercede accepta de quibo dicit ppls& labijs me honoꝛat coꝛ aũteoꝝ longe ẽa me Illiaũt coꝛ ſuũ deo dvnãt qͥ merã deiboni⸗ tatẽ⁊ bñficia ſpũalia cogitãt.nec nõ⁊ amo receleſtis patrie coꝛ ſuũ cuſtodiendũ ⁊ re⸗ gendũin manib dei ponunt Etiſtũm gdũ — — tatin Anten⸗ setn 0od. uoe imet: Tic ſolümd cöge, endet. Mrin iudich zinpi tijofii wonum: lingn s puer. icatp Ecii) man dien ter⸗ t nöh utwmitz quiin cunſt. Uirdu vijs ſuis odẽthõ ideodꝛ nhuma tegrlt. tudesſi vends nü eis ſ illics — —— quinta erigit ſibi dens Vñ ſignanter dicirpuerb. riðj· Pꝛebe filimicoꝛ tuũ mihi quai dice⸗ ret filimiꝑ creatõem:fili miꝑin foꝛmatõʒ fili miper fedemptõem prebe per donatio nem.coꝛ per dilectõem.tuum per poſſeſſio nem:mihi per deuotionem. Ljuln ergo pꝛi mo ꝙ des ſibi coꝛ tuum liberaliter Secun voꝙ des eicoꝛ ruum integraliter.· Mathei xxij. Diliges dñm deum ex toto coꝛdetuo ⁊ extota aĩma tua:Eſt em̃ deus ſicut homo zelotipus qui non permittit vxoꝛiſue ali⸗ vs diligere Exodi.xxiiij-Holtadoꝛarede um alienum. Deus eĩ ʒelotes nomen ei dominus et emulator nec mirũ quia ſolus redemit te. Auis generoſa cũ diu volaue⸗ nit ſe fatigauerit et pꝛedam ſiaʒ ceperit. requirit coꝛ pꝛede ſue ꝓ mercede · Sicxp̃c generoſus ille falco qui pꝛo te ſua pꝛeda capienda volauit de celo in vi rginis vte⸗ rum er de virginis vtero ad patibulum de patibulo ad infernũ de inferno in mun dum: de mundo ad celum et ideo merito ſibi vendicat totũ coꝛ parare g debemꝰcoꝛ nm ei dare ſic auipᷣdali parat᷑coꝛ pde ſue pᷣmo extrahit᷑lauatur⁊ cõpꝛimit᷑.⁊ anguiſ *niger expꝛimitur⁊ in ꝑtes deſcindit᷑. Sic moꝛaliter. extrahamus coꝛ noſtrů p pctõ ⸗ rum occultoꝝ recoꝛdatõem in pã:Efjundi te coꝛã illo coꝛda veſtra Lauet᷑ꝑ lacrima/ rũ ſupꝛa infuſionẽ Hiere.iij. Lauaa ma⸗ licia coꝛ tuũ vt ſaluus fias. Tompꝛimatꝑ contritõem⁊ ſanguis id eſt peccatũ expri⸗ mat ꝑↄfeſſionem. tandẽ deſcinda t per pe noſam ſatiſfactõem ⁊ tunc debet ſibi totali ter dariꝑ deuotõem vñ Joelis.ij. Lonuer timini ad me in toto coꝛde veſtro. Terci vult deus ꝙ des ſibicoꝛ tuum perpetuali⸗ ter Solent eĩ homines qñ volunt ſimpli citer? ꝑpetuo aliquic dare alicui.facere ſi bi bonãcartam et bene ſcriptãæ poſtea illã ſignant ſigillo⁊ tandẽ ponunteã in poſſeſ⸗ ſionẽ⁊ tunc eſt ſecurusꝓ ppetuo: Iſtomõ vt deñꝙ aĩabo noſtris aſſecuremus ꝓppe ⸗ tuo · faciamꝰ ſibi cartãð coꝛde nio ſcribẽdo in illo mãdata⁊ p̃cepta ſua ꝓuer.vij. Scri be illã.i.legem dei in tabulis coꝛdis tu⁊pꝰ ea ſignet᷑ ſigillo hũanitatis xp̃i qð ſculptũ kuit multis l̃is hoc eſt in paſſione. applice mus ꝑ deuotã ↄtemplatõem menti nie me moꝛiã illipaſſionis.viij canti. Poneme ſicut ſignaculũ ſuꝑ coꝛ tuũ⁊ tunc ponem⸗ eum in poſſtiſionẽ. xt in mente nraꝑ gram inhabitare dignet᷑. Eph.iij. Det vodis de⸗ ßᷣm diuitias gloꝛie ſue virtutẽ coꝛroboꝛari ꝑ ſpũm in interioꝛi hoĩe habitarexpᷣm ꝑſi⸗ dem in coꝛdibo veſtris Et ſic in ſimplicita⸗ te coꝛdis q̃rite ilũ. Vbi notat᷑ ſolicitudo diſcrete inquiſitõis Et ideo pᷣmo querere debemus deũ ſapienter cũ tribus magis de quibus Math.ij.Illiem̃ queſiernnt ſtel⸗ la duce Et nos ducente maria que eſt ſtella maris. Vñ berñ:ſupmiſſus ẽ omel·ij. Si inſurgunt ventt tentationũ ſi incurꝛis ſce pulos tribulatõnis.reſpice ſtellam inuoca mariam. Queramus.ij. dolenter cũ maria ⁊ioſephde qbus Luce.ij. Dolentes quere bamuste Illiꝑ triduũ queſierunt xpm et poſt triduũ inuenerũt · Tercio queramus xpᷣm diligenter Lu:xv. Due mulier habẽs dragmas.x.⁊c̃ · Quartoꝑmanẽter Mat. vij. petite⁊ accipietis querite et inuenietis Auartũ qð vitam xp̃ianam rectificat ẽal⸗ ritudo quiete ↄtemplatõis.quia illũ Inil⸗ loem̃⁊ nõ in alio quietat᷑ noſtre ↄtem̃pla⸗ tionis intentõ · Un auguſti.pᷣ.l·ↄfeſ. Tu domine feciſti nos veniread te. Et inquie⸗ tum eſt coꝛ donec requieſcat in te In ſimplicitate igit᷑coꝛdis querite illum ð Lectio quinta Euerſe enim cogitatõnes ſeꝑanta deo.ꝓbata aũt virtus coꝛripit inſipientes quohiã in maliuolã aĩam non introibit ſa⸗ pientia nec habitabit in coꝛꝑe ſubdito pec⸗ catis) ¶ Poſtq; determinatũ eſt quali⸗ ter homo cõuenienter ad ſñpiam pcipien ⸗ dam diſponitur. ¶ Pic oſtendit per quid homoa ſapia pᷣncipaliter impedit᷑. Impe⸗ ditur autẽ ſpũs ſapie ne hominẽinhabiter ſpũaliter. ꝓpter dupler obſtaculũ. Primũ eſt mentalis malicia Scʒm coꝛpꝑalis ĩmũ⸗ dicia. Ctfm hoc lectioiſta diuiditin duas partes. Nam pꝛimo docet vitare malici⸗ am mentis Secundo vitare immundiciã coꝛpoꝛis ibi. nec habitabit. Dicit ergo pri⸗ mo Peruerſe cogitatõnes ſeparant a deo: ¶ Et notandum ꝙ non accipiunt᷑hic cogi⸗ tatões diſtinguendo cogitatõeʒ ꝓtra actũ — ——— Lectio voluntatis. Sed includẽda tam actũ vo⸗ luntatis qᷓ; intellectus.quia ſic ſunt cogita tiones peccata.nulla em̃ res peccatũ niſi ac rus elicitus a voluntate vel imperat? Vñ auguſtinꝰ. Peccatũ adeo eſt voluntariũ ꝙ ſi non ſit voluntariũ non eſt peccatũ Alias homo peccaret nolens. Et ſic puniret᷑vbi noluiſſet delinquere qð non eſt ratõnabile ꝓpter hoc. illa beata agnes dixit tyranno. Tu aũt ſi me inuitam feceris ſcortari ca⸗ ſtitas mihi duplicabit᷑ ad coꝛonã. Eſt igit᷑ ſenſus · Primũ qð a deo ſepat eſt peruerſa cogitatõ.id eſt affectio cogitationis.ꝑ quã deus nõ diligit᷑nec adoꝛat᷑nec in eum credi tur. ꝓbata aũt virtus:id eſt fides operans per dilectõem coꝛripit inſipientes id ẽar⸗ guendo ↄ ſcĩam de erꝛoꝛe⁊ ingratitudine erga deum. Et ſic coꝛripiendo ſuadet ama⸗ re⁊ timere deum qð eſt vera ſapia. Lauſa añũt quare cogitatões infidelitatis ſeparãt a deoeſt quia tales hoĩes ſunt in mente ma licioſi.⁊ in coꝛꝑe voluptuoſi⁊ in illos non poteſt ſapĩa introire · ſapia id eſt verbũ dei Ecci.pᷣ. Fons ſapie verbum dei inexcelſis. Uel ſapia id eſt collectio virtutum moꝛa⸗ lium⁊intellectualium quia ſi vnũ cõtrario rmn fuerit in ſummonihil ſecum ↄpatitur de ſuo ↄtrario Deus autẽ eſt ſumma boni tas⁊ ideo nullomodo cohabitat cũ malicia Et ideo in maliuolã aĩam nõ introibit ſa⸗ pienria. Et nota ꝙ dicit in maliuolãaĩam nõ ſolũ nõ inhabitabit ſed non introibit in eamde coꝛpoꝛe aũt ſubdito peccatis. dicit ꝙiniſto nõ inhabitabit. quin tñ aliqñ itro eat in eam non negat a Pui dicti ratio põt eẽ vt oñdat differentiã inter pec⸗ cata carnalia⁊ ſpũalia·⁊ marime malicie peccata cuiuſmodi ſunt ira inuidia⁊ hmõ qꝛ iſta funt minoꝛis verecũdie⁊ maioris culpe fᷣm gre.ecõtra vero carnalia ſunt ma ioꝛis verecũdie⁊ minoris culpe ⁊ ideo vt cõiter facilius ↄterunt᷑ homies de peccato carnali⁊ cum maioꝛe verecũdin ſatiſ faci⸗ unt qᷓ; de pctĩs ſpũalibus Unde pctã ſpũa lia ſicut odiũ.inuidia.ſuꝑbia. magis in ho minibus ↄtinuant᷑qᷓ; peccata carnis⁊ iðo dicit ꝙ in maliuolã aĩam.⁊c̃. Sed in pctõ⸗ res ⁊ reos peccatoꝝ carnaliũ bene ĩtrat ali⸗ qñ. ſed tñ non inhabitat in eis Vñ grego dicit Maliuola aĩa eſt que in coꝛde odium per multas ſi renet vel rancoꝛẽ Loꝛpus añt ſubiectũ pec catis eſt qð fm aplm foꝛnicationi.nõ dño feruit Sunt aũt quattuoꝛ genera malarũ cogitatõm malicioſe ã̃bicioſe voluptuoſe ⁊ infrnctuoſe Cogitatõ malichſa eſt 3 ꝓcedit ex aĩo offendendi vel nocẽdi cui tradicit põ. Quid gliaris in malicia qui otens es iniquitate tota die iniuſticiã co⸗ itauit lingua tua Talis fuit cogitatõ ſau ſis ↄtra dauid.pᷣ· reg. xvij: Saul cogita⸗ nit tradere dauid in manus philiſtinorũ Et cogitatiofratrũ ↄtra Joleph Beſi.xxx vij. Quicum vidiſſent eü ꝓcul anteqᷓ; acce deret ad eos cogitauerũt euʒ occidere No ta de malicia ipius qui cocodellũ adduxit vt germanũ ſuũ deuoꝛaſſet.⁊ ideo de teſte malicioſo dedit deus legem talionis Deu. xix. Reddet ei ſiẽ fratriſuo cogitauit De cogitatõe ambicioſa ſcribit᷑ Luce.ix. In⸗ trauit cogitatio in eos quis eoꝝ maioꝛ eet Ubinotandũꝙ ambicõ eſt ſi⸗ mia caritatis ſicut dicit petrus bleſenſis in quadã epla ad clericos ð capella regi hein rici dircã Ambicõ dicit ip̃eẽ quedã ſimia caritatis Caritas eñ patiens eſt ꝓ eternis ambicio patit᷑ oĩa pꝛo caducis Caritas be nigna eſt pauꝑibꝰ Ambitio vero diuitibꝰ Caritas oĩa ſuffert ꝓ veritate Ambitiop vanitate Vtraqʒ oia credit oĩa ſpar.ſʒ lõ⸗ ge diſſimili mõ hec ad gliam huiꝰ vite. illa ad głiam ſine fine Et infra. Dmẽs qui mi⸗ litant in caſtris ambiciõis capti ſunt a na⸗ as amonita. Dextroſqʒ oculos amiſerunt. Pꝛoſpicientes eĩ ſunt in adquiſitõe tꝑa⸗ liů.iacturam vero vite que pᷣterit ⁊ immi⸗ nentia moꝛtis eterne ſupplicia non atten/ dunt. Et parũ ſupra in eadẽ epla· ꝓ vaniſſi ma vanitate militant hodie noſtricuriales in laboꝛe in erũna in vigilijs multꝭ⁊ ꝑicul⸗ magnis ꝑicul maris. ꝑicul fluminũ.ꝑicuł põtiũ. ꝑiculis mõtiũ. ꝑicul in falſis fratri⸗ bus.in moꝛtibus frequenter.in ↄfractõns in laſſitudine coꝛꝑis atqʒ ĩ alijs vite diſcri minibus in quibus gliam martirij mererẽ tur ſi hec ꝓ xp̃inomie ſuſtinerent nunc aũt martires ſunt mundi.ſeculiꝓfeſſoꝛes. diſ⸗ cipuli curie.milites vel armigeri herleconi uidtribulationes intrãt in ſtiin regnũ celoꝝ Mi aũt per multas tribn lationes ꝓmerent infemũl Terciũ genus Zlenſ tixs ſes v tijta rent᷑. ſis ci dyab cipel bris. oßit ſiiig malni mlicſicſ lwcdi ch Amalcuch miuſticc⸗ n ſu Mul cogt in bBein lameac occidere ſo dlů addut ideodeteſe lionis de. gtauit de Luctt Jy or maiorct ambiceltſ s bleſenſsin llareg ben quedã ſinu eſt petems Laritnsk vero diuih eInbity üpu h bur vieilu ms quini tiſuntan samiſemn. uiſice tyo tent ⁊ imn non at r mni ſtnanis nultepu umini d folſsfm nfncn ntedl ririj mu ent nun u ſiſns di⸗ enentch unnl ulumn * ib quinta 5 malaꝝ eogi tuoſe Beñ · viij. Sẽſus em̃ ⁊ cogitatõ hũa⸗ ni coꝛdis ꝓni ſunt ad malũ ab adoleſcẽtia ſua.ex quo coꝛrupta fuit in pᷣmis parẽtibꝰ crte modicũ melioꝛata ẽin ſuis poſteris. Zlbertus in tractatu ſco.ij ·lib. de cauſis Ppꝛietatũ elemẽtoꝝ c:ij· diẽ ꝙ ſi uꝑ carbo vẽcandele extincte nõ tñ ſic oĩno moꝛtifica te qui ibi aliq̃lis ignis remaneat ſuppꝛoij⸗ ciat᷑tenuis pulurs ſulphuris cãdela reaccẽ di Moꝛaliter.qᷓ;tumcũqʒ hõ in ſe flamas voluptatis extinxerit:ſemꝑ tñ manet igni⸗ culus nõ moꝛtificatꝰ.hoc eſt fomes carnal ↄcupiſcentie q̃ in vita iſta totaliter extigui nõ põt Etideo ſumope cauendũ eſt neꝓij ciat᷑ ſuꝑ talẽ ſcintillulam tenuis puluis ſu phuris.ſulphur eſt calidꝰ fetidꝰ⁊ tenax et deſignat luxuriũ Etpuluis tenuis huiꝰ ſul Peee cogitatio moꝛoſa de circũſtãcijs n Vactus ⁊ delectatõibo eiuſdẽ. Uñ gre. ſuꝑ illud Job.xviij. Aſpergat᷑in taberna⸗ culo eius ſulphur. Dicit ſulphur.ſic igneʒ nutrit vt in ſe ſit grauiſſime fetoꝛis ideo in eo peccatũ carnis intelligimꝰqð dum per⸗ uerſis cogitatõibus quaſi fetoꝛib mentem implet:eterna incendia fouet Uñ dñs ĩ ſo⸗ domã pluit ignem ⁊ ſulphur b La nendũ eſt igit᷑ cuicũqʒ penitenti de p̃teritꝭ ne de eiſdem cogitatõnes recoꝛdatiuas ac mittat qꝛ ᷣm Brego.iij. moꝛalc.v: Sepe mens ita in culpe recoꝛdatõe ↄcutit᷑vt ad ppetratõem illius longe grauius q; pꝛius rapta fuerat vrgeat᷑. Et Wo ſignãter dicit᷑ Deutro. xv. Laue ne ſubrepat tibiĩpia co⸗ gitatõ Si em̃ ꝑuus latrũculꝰ ꝑ feneſtraʒ mittit᷑ vt maioꝛibo latronibo ſeras apꝑiat. ita dyabolꝰꝑuas cogitatões ĩmittit.⁊ ſiille ꝑ negligentiã admittant᷑trahũt mentẽ ad Sſenſum Uñ ſertus Juliꝰ ſtragelis li.iiij c.ix:dicit põpeiꝰ cũ ſuſpectos hret haucen⸗ ſes vłtretẽſea? vᷣeretne pſidiũ recipent.pe tijt abeis vt egros interi apd ſe reficipate⸗ rent᷑.foꝛtiſſimis deinð hitu lãgnentiũ miſ⸗ ſis ciuitatẽoccupauit.ↄtigirqʒ Iſto modo dyabolꝰ ꝓpẽdẽs aliqᷓͥs viros ſctõs nolle re/ ciꝑe ſuggeſtiões ĩ groſſa materiaſiẽ inope exterioꝛi: ſuadet eis ſaltẽcogitare de illece⸗ bris. fingẽs ñ eẽꝑiclm ĩ debilibo cogitatõi⸗ bus. Sed certe mendax eſt qꝛ ſb infirmis cogitatõib.foꝛtiſſimas delectatões ĩmit⸗ 4 tationũ ſunt cogitatões volup⸗ tit. et ſie mentẽ ad ↄſenſum deducit. Etiõ ſtatim ſumma vigilãtia ⁊ prudẽtia exami nanda eſt cogitatio que occurait et ſi eſt no⸗ xiavel ĩimunda expellenda eſt a coꝛde⁊ pꝛe ueniẽda eſt ne fiat moꝛoſa ꝓpter qð deñig⸗ nãter dicit Piere:iij. Lſqʒ;quo moꝛabůt᷑ in te cogitatões noxie. QDuã auctoꝛitatẽꝑ⸗ tractans btũs Bꝛeg · xxij. moꝛalc.x. dicit ſic Non rep̃hendit cur veniũt ſed cur mo ⸗ rant᷑.etem̃ in bona coꝛda cogitatões illicite vemũt ſed moꝛariꝓhibẽt̃. Uñ Piero.ad euſtochiũ. dum ꝑuus eſt hoſtis interfice vt eius nequicia elidat᷑in ſemĩe.ille pdicatur btũs quiſtatim vt ceperit cogitare interfi⸗ cit cogitatus eius ⁊ allidit ad petrã Et cal ſiodoꝛꝰ exponens illð põ. Filia babilõis mi ſera ⁊c̃.filia inqᷓ; babilonis ẽcaroqꝛ ↄfuſio nẽ pctõꝝ ingerit cui digna ↄpenſatõ datur vt ſicut ↄcitat ad vicia.ita repꝛeſſa ſubdat᷑ virtutib. Uñ ſubdit Btůs qui retribuet tibi retri'tu. quã re.no.quã carnẽ retribue⸗ re bonoꝝ eſt. qui etiaʒ ꝑuulos qͥ ex carne na ſcunt᷑.id ẽ malos motus añq; creſcãt reti⸗ nent. ne ſint liberi⁊ allidunt ad petrã xpÿm vt ↄfracti diſpeant.i.cogitatões faciliꝰ vin cunt cũ parue ſunt E ¶Et notanð ꝙ nõ ſolũ apud catholicos ĩmo apud genti les mũdicia mẽtis vᷣginitati coꝛꝑis jfere⸗ bat̃in t̃ ꝙ vbicũqʒ potuer̃t hoc ꝑpendere ꝙaliqua vᷣgo ↄſecrata coꝛrupta erat mẽte ipam repulerũt a ſacerdocio ac ſacrificio- Narꝛat Seneca li.vi.declamationũ.decla matõe viij. de vᷣgie veſtali qꝛ ſcripſit hunc ſuʒ. Felices nupte moꝛtar vbi nubere duł ce eſt Et ob hãc cãm voluerũt eã ſacerdotio pᷣuaſſe Iſa.pᷣ. Auferte malum cogitatõnũ vraꝝ ab oculis meis dicit dñs. Et yſa:lvꝛ Derelinquat impiꝰ viñ ſuã ⁊ vir iniquꝰco⸗ gitarões ſuas.¶ Quartũ genus malarum cogitationũ ſunt cogitationes infructuoſe et vane q̃ ſine fructu⁊ vtilitate ſunt.de qͥb in põ̃: Deus ſcit cogitatõnes hoĩm qm̃ va⸗ ne ſunt Et alibi. In illa die id ẽ in die moꝛ⸗ tis peribunt oẽs cogitatõnes eox c ¶ Vbi notandũꝙ oĩs cogitatio Veleſt de terꝛenoꝛum puidentia.vl eſtð differenda penitentia et certe vtraqʒ iſta/ rum cogitationuʒ perit in moꝛte vel in die mortis.qualiter autem perit prima cogita tiopatet Luce. xij. de diuite qutcogtibat ———— — ——————————————————— — 1 1 2 1 —— — 1 hoꝛrea ſua dilatare · qualiter añt cogitatio ſcða perit expꝛeſſe narꝛat᷑itij. eg:xxi.de amonfilio manaſſe quivitã malã pris ſui cogitãs ⁊ miſericoꝛdiã dei ſibi finaliter cõ⸗ ceſſ am.deliberauit ꝙ in peccatis moꝛe pr̃is iuuentutẽ ſuã duceret poſtea finaliter ſicut pater fecerat peniteret. ſd illa cogitatõ pe nMt qꝛ in medio malicie ſue a ꝓprijs ſeruis interfectꝰ eſt De talibo pᷣſumptuoſis ðꝛ in põ. QDuomã declinauerũt in te. mala cogi⸗ tauerũt ↄſilia que non potuerunt ſtabilire ceſt ꝑmitrente qꝛ maliciam ↄceperũt tua bonitate ⁊ miſcdia.⁊ ſic mala ſua inte declinauerunt iõ iuſtotuoiudicõ cogitaue riit ↄſilia que non potuerũt ſtablire Cogi tatioßm gre.ↄꝑat᷑radici.xij. moꝛa.c. xviij. q qð radir arboꝛi. hoc vnicuiq; homi ſua cogitatõ ẽ Ratõẽqꝛ ſiẽ radiꝝ occltat᷑ſß ter ra ſed in planta ſup terꝛã manifeſtat. Sic cogiratõ latet ſubterꝛa coꝛꝑis in pñti. ſed in opatõe patet Et in futuro erit ſiẽ in coꝛ⸗ poꝛe vitreo Nunc aũt eſt in coꝛpꝑe luteo. xv moꝛa.c xxriiij. qñ autẽ radix deſiccatur totã plãta deficit jm gre.xiiij. moꝛa.c:viij. vbi diã Omis iniquus prius in cogitatio⸗ nibus areſcit · ⁊ poſtea a bonis actibꝰ defiẽ: Erideo ſicut ille qͥ vult arboꝛẽ habere bñ creſckntem ⁊ fructiferam ſummecurare de betꝙ rad x nõareſeat ꝑ ſiccitatẽ: ita qͥ vult Jemerip̃m fructiferũ reddere in opibo vᷣtu⸗ oſis:curet oĩno ꝙ non ſit aridus in cogitatt onibus ſuis.qꝛ nihil ita ſeruat hoĩem ĩ mẽ te nec ieiuniũ nec ciliciũ nec vigilie·ſic ſan⸗ cta ↄtemplatio vel cogitatõ cõtemplatiua ? ſicut illa duo maxime humectant radicẽ ne arefiat.ſcʒfimus et ſanguis humanns. ſicalidus apponat᷑ita duplex cogitatõ vicʒ demoꝛte noſtra ⁊ de xp̃ipaſſione p̃cipueĩ omnibꝰ opibus nos fecundat.p:pe.itij. xp̃o in carne paſſo ⁊ vos eadem cogitatõe arma mini. Itẽ ecẽs:vij. Meliꝰeſtire ad domũ luctus qᷓ; ad domũ ↄuiuij Inilla eñ cũcto rů finis ãmonet᷑hoĩm ⁊ viiens cogitat qͥd futuꝝ ſit. Scða cogitatõ ↄparat᷑tinee. m eundẽ.ij. moꝛa:c.xxi.qꝛ ſicut tinea ſine ſoni tu penetrat veſtimentũ.ita cogitatõ trans igit mentẽanteq; ppendat᷑ Job.xiij. quaſi putredo ↄ ſumendus ſum ⁊ qᷓſi veſtimentũ qð5 medit᷑a tinea. Tercõ ↄpat᷑ oꝛi.moꝛa. tvc.iij. Os quippe cogitãtio coꝛdis eſt — * Aectio omĩs homo nittit habere os ſuum mundũ ⁊ ſumme cauet aliquid ponere fetidũ ioꝛe ſuo.ꝓner.xx: Abominatõ dñi cogitatiões male Quarto pilis carnis cõparat᷑.v.mo⸗ raliũ. xxviij: Pilicarnis ſunt vite veteris cogitatões. Unde beneꝑ moyſen dicitur. — Numeri:viij. Leuite radant omnes pilos carnis ſue. qꝛ is quiin diuinum obſequiuʒ aſſumit debet ante dei oculos a cunctis car nis cogitationibus mũdus apparere Vti nam ſic eſſet modernis tꝑibus Sed notan dum qᷓ;ta eſt fragilitas noſtra ſi compare⸗ mur apoſtolis qͥin pꝛimitiua eccleſia fuert Apoſtolꝰ eĩ querit quaſi ꝓ mira bili Ro⸗ vi. Duis nos ſeꝑabit a caritate xp̃i⁊c̃ Et reuera tles clerici qui ſucceſſerunt in locũ eoꝝ poſſunt reſpondere Non moꝛs nõgla dius ſed peruerſe⁊ voluptuoſe cogitatões ſepant nos a deo⁊ ſeruiunt hodie ieccleſia tales pꝛeſpri de quibus dicit Daniel:xiij. Venerunt duo pꝛeſbiteri pleni iniqua co⸗ gitatione aduerſus ſuſannam qꝛ noluerat eis cõmiſteri: Vos enim non ſic cariſſimi ſed iuxta cõſiliũ Hiere ·xxxv · Reuertat᷑ vnꝰ quiſqʒa via ſun mala⁊ a cogitatiõi ſuis peſſimis ¶ De ſecũdo aũt principali qð vt pꝛemiſſum eſt tangit᷑ ibi ¶Nec habitabit in coꝛpoꝛe ſubdito peccatis Quãuis ſedes dei⁊ per ↄſequens ſanctiſpũs ſit pꝛincipa liter anima tamen etiaʒ in coꝛpoꝛe dicitur habitare.quia coꝛpus accipit᷑ ꝓ toto cõpoſi to ſepius in ſcripturis ſanctis vt cum dix⸗ it chriſtus hoceſt coꝛpus meũ Aut cum di cihomo eſt coꝛpꝰ ſenſitiuũ ·⁊ ſic de ſimili⸗ bus. Et eſt ſimilis rõ huiꝰ ſicut pᷣmt. Nam oppoſita non ſunt in eodem. Et marime b appa ret in opatõibus coꝛꝑalibo ſiẽ patʒ in peruerſis cogitatõib Nam ſicut ignis in ſi nu non abſcondit᷑Et ex vultu animꝰ homi nis cognoſcit᷑. Ita qualiſcunqʒ quis eſt ſic loquit᷑ iudicat⁊ opat᷑ ꝓbatio em̃ d lectõis id eſt amoꝛis qui ſpũs eſt exhibitõ eſtoꝑis teſte Bre.in omel penthe. Aſſit ergo mũ⸗ dicia coꝛꝑis.i.vitemus pctã carnalia lcoꝛ palia Et nõ regnet in cogitatu.pᷣnoĩata mł tiplex malicia Et remota ſunt a nobis duo ſapientie diuine obſtacula: Lectioſetta v — noluert cnſſim ertatvn Wiboſuls aliqöw jnis ſeds tpꝛincpa dicitu rocöpoſ cum dir/ tcum di de ſimili⸗ m. Namn nrime i patzu gnismnſ m heni mckſe d lec eſtopö gomb liakw inn bido Bexta ſunctus diſcipline effugiet fictuʒ ⁊auferet ſe a cogitatiòibꝰ q̃ ſunt ſine intellectu.⁊ coꝛripiet᷑a ſupuemẽte ini⸗. quitate ¶¶ Poſtqᷓ; oñſum eſt ꝙꝑ duplicẽin diſpoſitõem homo impedit᷑ ne pientiam ↄſequatur videlicet ꝑ mentis maliciã⁊car nis immundiciã In iſta parte vtriuſqʒ ra⸗ tionẽ aſſignat oſtendendoꝙ peccatũ duo mala homi facit. Nã aufert gram et affert penam⁊ ſic in iſta lectiõe tria facit. Pꝛimo oſtendit qũo peccatoꝛ quodãmodo neceſſi tat deum ad eum relinquendũ Scðo oſtẽ⸗ dit ꝙ hoc non eſt ſimpliciter ſentiendũ ĩmo deus iuſte⁊ ſine ↄpulſiõe ſe ſbtrahit pctõꝛi ibi. Et aufert ſe. Ettercõ ſubiungit ꝙ hõꝑ peccatũ velit nolit obligat ſe finaliter puni endum.ibi: Et coꝛ ripiet᷑ Dicit pꝛimoſic. Spũs eĩ ſctũs diſcipline effugiet fictum Iſta lña dupliciter legi᷑ Vnomõ vt ille ge nitiuꝰ diſcipline ↄſtruatcũ eo qð pᷣcedit fic ſpũſſctũs diſcipline id ẽ datoꝛ vel inſpira⸗ toꝛ diſcipline.effugiet fictũ.i.ypochritã qᷓ bonũ ptendit exteriꝰ⁊ maliciã gerit interi⸗ Vñ nõ eſt miꝝ ſi ſapia in maliuolã aĩaʒ nõ introibit qꝛ ſpũſſctũs qui eſt auctoꝛ et da ⸗ toꝛ ſapie effugiet talẽfictũ Et ſic in iſto aſſi gnat̃ratõ quare in maliuolq̃ aĩam nõ intro ibit ſapia. Conſeq̃nter ſßdit rõnem q̃re nec hitabit in coꝛꝑe ſpdito peccatis qꝛ aufert ſea cogitationibo libidinoſis ⁊ beſtialibus cũ ſit ſpũs mundicie ⁊ honeſtatis. Vñ qa ſpůs veritatis effugiet fictões. ſʒ qꝛẽ ſpũs honeſtatis effugiet beſtiales cogitationes. Et hoc eſt ꝙ dicit Aufert ſe a cogitatõnibo que ſunt ſine intellectu Aliter expomit᷑iſta ia vr ille genitiuꝰ diſcipline ↄſtruatcuʒ h ꝙ ðꝛ fictum Eteſt ſenſus Spũs enim ſan⸗ ctus effugiet fictum diſcipline id eſt illum qui fingit ſe habere diſciplinã cum non ha beat Sed pᷣmus modus legendi cõcordat cũ glo.ſieergo nemo poteſt deoimponere ꝙ. ip̃e ſponte hominẽ derelinquat. imoꝑ ma liciam fugatur ab eo Etideo dicit.ſpũ ſſan ctus ⁊c̃. Neciterũ põt homo imponere deo ꝙ conſentit⁊ fauet voluptatibus beſtiali⸗ bus ⁊ repugnantibus rationi.quia ſtatĩ au fert ſe a cogitatõbus que ſunt ſine intelle/ ctu Cum ẽ intellectus ſit homis natura⸗ Prtritus enim lis ꝑfectõ⁊ ſup̃ma nobilitas ꝑ quẽ ↄpeſce re debet motus irꝛatõnabiles carnis qñ ita eſt ꝙ aliquis carnalibus cogitationibꝰ ẽſb⸗ ditus.talis cogitationes habet ſine intelle ctu.totaliter ſenſuales ⁊ beſtiales Contra quales loquitur põ. Nolite fieri ſicut equꝰ ⁊ mulus quib non eit intellectus.qꝛ a tali bus ſe aufert ſpũs ſapie Z Notan dũ eſt ᷣm Areſtotilẽ.vij.ethico.c · iij. Tres ſunt ſpecies fugiende circa moꝛes. vicʒ in⸗ cõtinentia malicia ⁊ beſtialitas Incõtinen tia eſt m Areſtotilẽ qñ ita eſt ꝙaliquis ha bet rectã eſtimatõem ⁊ ſufficientẽinfoꝛma⸗ tõem quid deberet facere⁊ quid vitare · paſ ſio tñ tentatõnis eſt ita vehemens in appe⸗ titu ſenſitiuo ꝙ ipe ſuccumbit paſſioni⁊ re⸗ cedit a ſententia ſui iudicij ⁊ ꝓpꝛie ↄ ſcĩe.ſa ciẽdo illud qʒð ſeit ſibi eſſeꝓhibitũ. et ideo vocatur incõtinens qꝛ nõ ↄtinet ſe infra li⸗ mites ꝓpꝛie ↄ ſcie ſʒ ꝓpt᷑paſſiõeʒ regredit᷑ ⁊ recedit a iudiciocõſcie. Et hec eſt prima ſpecies fugienda circa mores. Secũda eſt malicia.⁊ eſt ᷣm eum habitus malus gene⸗ ratus ex aſſuefactione ſequendi paſſiones per quem malum habitum recta eſtimatio ſiue bona conſcientia iam eſt coꝛrupta ĩtan tum ꝙindicat omne illð eſſe bonum? per⸗ ſequendum ad quod appetitus ſenſitiuus inclinat. Et ideo talis iam ex electione et non ex paſſione operatur ꝑuerſa.⁊ iſte mul to peioꝛ eſt qᷓ; incontinens: Vñ talis apud Areſtotilem vocatur intemperatus·ſicut patet capᷣ.x.eiuſdem libri. Unde Seneca de copia verboꝛũ pene ante finem. Tunc eſt cõummata infelicitas vbi turpia nõ ſo⸗ lum delectant ſed etiam placent et deſinit eſſe remedio locus. vbi que fuerant vicia. moꝛes ſunt. Tercia ſpecies fugiendoꝝ cir ca moꝛes vocatur beſtialitas. Sicut autẽ malicia ercedit incõtinentiam ita beſtiali⸗ tas excedit maliciam. Vnde qñ malicia ẽ tanta ꝙ excedit limites humane affectiõis circa materiam ire vel libidinis vel cuiuſ⸗ cunqʒ peccati:tunc dicitur talis hõ beſtia⸗ lis ⁊ malicia ſua vocat᷑ beſtialitas.ſicut em̃ quandoaffectõnes ꝑtis intellectiue ·aſſimi lantur in claritate ⁊ honeſtate cogitationi⸗ bus ⁊ affectõibus intelligentiarũ ſiue ange loꝛuʒ vocat᷑ virtus diuina ſiue heroyca ita per oppoſitũ quandoper ꝑtis 3 1 3 S—— —e S— b.——— ⸗— —— ſenſitiuecoꝛrumpunt᷑⁊ depꝛimunt᷑ad ſili⸗ tudinẽ beſtiarum. malicia talis perſone vo catur beſtialitas. Pomoem̃ in quodã me⸗ dio confinio conſtituitur inter ſubſtãtias diuinas ⁊ beſtias ·⁊ ideo ſi ſapiat naturam alterius extremi abillo denomĩatur Etiõ viri excellentes in cõtemplatione⁊ honeſta te vocantur diuini viri⁊ excedentes in ma licia vocant᷑beſtiales.ſicut ibidẽ dic Areſ. ⁊a talibꝰcogiratiõibo tam incõtinentie qᷓ; malicie ⁊ beſtialitatis qufert ſe ſpũſſanctꝰ et eas diligentem pꝛoijcit in infernum Cõ tra quod ſignanter petit põ · ne pijcias me a facie tua⁊ ſprritũſunctũ tuum ne auferaſ ume Sequitur in littera Et coꝛripiet᷑a ſu⸗ Perueniente iniquitate.id eſt fictus talis qͥ; per ſuam maliciaʒ fugat a ſe ſpiritũſanetũ certe non euadit finaliter impune.ĩmo coꝛ id eſt per ratiõem iuſte damnabitur ⁊ hoc a ſuꝑueniente iniquitate id eſt ꝓpter tniquitatem que eius cõſcientiã oppꝛimet ſicut onꝰ graue iuxta illð põ. Iniquitates mee ſupgreſſe ſunt caput meum ⁊ ſiẽ on graue grauate ſunt ſupꝑ me. Et nota ꝙali⸗ rer coꝛripitur penitens de peccato⁊ aliter impenitens. nam in coꝛreptione penitẽtis ſuperueniet manſuetudo ⁊ miſericoꝛdia ꝑ uã peccatum dimittitur⁊ homo deo rec ciliatur Vnð põ Quoniam ſupuenit mã⸗ ſuetudo⁊ coꝛripiemur Sed certein coꝛre ptione impenitentis finaliter ſuperueniet ira dei æx vna parte ⁊ ꝓpꝛia inqtas ex alia parte Barutb.iiij. Ignis em ſuperueniet ubetero in longirurnis diebus a ¶ Dubitatio poteſt eſſe. an ſpñſſanctus de teſtetur⁊ fugiat omnẽfictionem · Etꝓbat᷑ ꝙ non Qui Luce vlti. dicit de chriſto ꝙ longius ſe finxit ire⁊ tamen ꝓpoſuit cũ eis manere ergo ſimulabat vnum exterius et aliud intendebat interius Pꝛeterea Luc. ix.legi᷑.⁊ Mat ·xvij:ꝙxp̃o trãsfiguratoco ram diſcipulis apparuerunt Moyſes et helias Duero ergo an apparnerunt ibi ve re.aut ymaginarie.ſi ymaginarie tunc fuit fictio. Si vere tune Moyſes fuit ibi ſuſci tatus et helias de paradiſo tranſlatꝰſed h non apparet verum.quia beatus Auguſti nus habet pꝛo incõuenienti ꝙamma mun elis fuit reiuſcitatu quando ſamuel moꝛtu ⸗ us videbatur apparere ſauliEt dicit ꝙfu ⸗ Vectio it luſio ymaginaria vyaboli⁊ non ſpũs ſa muelis a requie ſua ſuſcitatus · Preterea. Blo. Luc.ix.ſuꝑ illud Apparuerũt moy ſes? helias dicit Sciend um eſt non coꝛꝑa vel animas moiſi⁊ helie ibi apparniſſe jed in ſubiecta creatura illa coꝛpoꝛa fuiſſe foꝛ⸗ mata.pꝓõt etiam credi ꝙ angelico miniſte⸗ rio factũ ſit vt angeli eoꝛum perſonas aſſu merent. ¶ Preterea illa elaritas transfi⸗ gurationis aut fuit vera ⁊ in vp̃i coꝛꝑe rea⸗ liter. vel ymaginarie tantum. Si ſcðm ha ⸗ betpꝛopoſitum Si pꝛimum Contra. Coꝛ pus chriſtiin rei veritate fuit opacũ ⁊ ter⸗ minatũ et coloꝛatum Blo. Beð. Luce.ix. ſuper illud. non guſtabunt moꝛtem donec viderint regnum dei.id eſt gloꝛificatõem coꝛpoꝛis in ymaginaria repſentatõne ergo illa claritas fuit ymaginaria tantum Pꝛe⸗ terea in coꝛpoꝛe chriſti poſt reſurꝛectõem apparuerunt cicatrices ĩmo diſcõtinuatio carnis qa thomas miſit manũ in latꝰ chri⸗ ſti.quero ergo aut apparuit ymaginarie tã tũ ⁊ ſic fuerunt apoſtoli deluſi⁊ non fuit ꝓ batio reſurꝛectionis vera vel fuit illa aper⸗ tura vulneꝝ vera?⁊ realis ⁊ ſi ſic Contra · in coꝛꝑe glioſo nullus manebit defectꝰ natu⸗ re.vel coꝛruptõ vl defoꝛmitas.ſed circatri ces aperture · vel diſcõtinuatio ꝑtiũ coꝛꝑis xpᷣi fuit defoꝛmitas ⁊ defectus nature ergo nihil tale ibi fuit quia coꝛpus xp̃i fuit tunc ita glioſum ſicut eſtmõ Ad oppoſitũẽ ſcri ptura ſacra hic: Itẽ Bꝛeg.in omel· Nhil per duplicitatẽ ſimpler veritas fecit.ſed ta lem ſe foꝛis exhibuiteis in coꝛꝑe qualerat eis in mente Pocem̃ egit foris dñs in ocu lis coꝛꝑis qð apud illos agebat᷑in oculmẽ tis ·apud ſemetipſos intus eum amabãt et vubitabãt Et dns eis pñs aderat ꝓpter h gamabãt ſed aberat ꝓpter b ꝙ dubitabãt. ¶ Acd iſtã queſtionẽaliter reſpondendum eſt fm vſum loquendi modernoꝛum ⁊ali⸗ ter fm modum loquendiſanctoꝛũ. Apud modernos nanqʒ excõmuni vſu loquendi ſte terminus fictio impoꝛtat deoꝛdinatõ nem ⁊ falſitatem et f̃m hoc manifeſtum eſt ꝙ ſpirituſſanctus effugiet omnem fictio ⸗ nem Sed ſᷣm modum loquendi ſanctoruʒ iſte terminus fictio non neceſſario impoꝛ⸗ tat ſiue cõnotat falſitatẽ ſiue deoꝛdinatõeʒ ſed poſſibile eſt gfictio ſignificet ſicut eſt: — uſpioſ Prr. ntmo ncnpt miſe ed ſuiſſeſn, o miniſe ohas aſſ 4 Stransſi⸗ operer⸗ ſ hu⸗ t. Loꝛ ſc ⁊ter/ Lucei. en donec fictõen töneergo um Pꝛe nectõem tinuatio atꝰ chr uneti nfut ꝓ⸗ llaaper/ ontrain cꝰ natu/ circatn ücopis urergo uirtunc iũẽſcn Mihil it.ſed ta unkerat s inocu ocul mi nabäte prer bitabit. endun m?all In quend dinuꝰ un ſic⸗ vtorj impo m cl Bexta ⁊ tuncfictio non eſtfalſum: Vnde Augꝰ. in libꝛo de queſtiombꝰ euangelij. õ omẽ qð fingimꝰ mẽdaciũ eſtſed qů illud fingi⸗ mus qð nihil ſignificat tunc mendaciũ eſt Tum aũt fictõ noſtra referat᷑ad aliquã ſig nificatõem non eſt mendaciũ ſed aliquafi⸗? gura veritatis ſicem̃ dñs finxit ſe longius ire quia ↄpofuit motum ſuum quẽ volens ire ad aliquid ſignificandum Itẽ Damaſ: iiij.ſniaꝝ · c x. Eoꝛum q̃ poſt reſurꝛectõem xpoinfuerumt modi ſunt diuerſi. nam her quidem nature ſed non ſm naturam fed Em diſpenſationẽad certificandũj vel credi faciendum quoniã ipᷣm qð paſſum eſt coꝛ⸗ pus reſurꝛexit vt cicatrices: ꝓotatio cibatõ Poſt reſurꝛectõnem Alia autem vere ⁊ m naturam vt tranſire de loco ad locum infa ⸗ rigabiliter⁊ ꝑ clauſas ianuas intrare Alia autem fm fictõem vtillud finxit ſe longiꝰ ire. Ex iſtis patet ꝙnon omnis fictõ conuol nit ſecum maliciam vel deoꝛdinatõem Et dicendum eſt ad queſtionem ꝙ ſpirituſſan ctus quamlibet fictionem deoꝛdinatam deteſtatur et non aliam.¶ Per hocad pri⸗ mũargumentum ꝙ illa non fuit deoꝛdina/ ta Sed fuit figura ſignificans quales fue ⸗ runt illi diſcipuli amando⁊ dubitando m Brego. Ad ſcõm dicendũꝙ in tꝛanſfigu⸗ ratõe domin moyſes ⁊ Melias vere reali⸗ teret perſonaliter apparuerũt ibi.ſicut do ⸗ cet Anguſtinꝰ de mirabilibus diuinaruʒ ſcripturarũca.ix. B(¶ Circa quo⸗ rum apparitionem notãda ſunt quattuoꝛ Primũ ꝙ in ſuis veris coꝛpoꝛiby ibi fuert. Scm ꝙ in moyſe non fuit finaliter reſur rectio complera ſed coꝛpus ſuum iteratoĩ rerꝛam ſeu puluerem eſt reuerſum Terciũ eſt ꝙ coꝛpoꝛa ſanctoꝛum iſtoꝝ non perfecte ſed ſimilitudinaꝛie habnerunt reſurꝛectio nis future gloꝛiam pꝛo tunc vnde Luc.ix. dicit᷑. ꝙ Moyſes ⁊ Pelias viſi erantĩ ma⸗ ieſtate ⁊ gloꝛia Qnantũ ad hoc dicit ſanc ⸗ tus Thomas ·ꝙ claritas in moyſe ⁊ helya non fuit eiuſdem generis cum claritate coꝛ? oum in patria ſicut claritas chꝛiſti funt. ſed fuit quedã claritas ſic ſe habens ad il⸗ lam ſicut fides in via ad viſionẽ in patria⁊ ideo aſpectũ apoſtoloꝛum non offendebat quod non fuit de claritate chriſti. Et huĩꝰ ratio eſt quia anima chriſtigloꝛificata fuit non autem̃ anima moyſi. Et ideo coꝛpoꝛ eius potuit conuenienter attribui claritas gloꝛioſa non autem coꝛpoꝛi moyſi ne pꝛius eſſet gloꝛia in coꝛpoꝛe q; in anima:⁊ hoc vi detur mihi rationabiliter dictum. Duar⸗ tum eſt ꝙ aliter fuit de apparitione ſamue lis. quia ibi fuit vnum coꝛpus foꝛmatũ ex aere quod appanut eſſe coꝛpus ſamuelis per opus dyaboli¶ Ad ſecundũ argumẽ⸗ tum aliter reſpondet ſctũs Thomas ſuper iij.ſenten. xvi. queſtiõe.iiij. arti.v.ibi dicit ꝙ gloſa que allegatur in tercio argumento eſt a magiſtris impunctata vel ſuſpecta et ſubdit Vnde dicendum eſt ꝙ vterqʒ illoꝝ ibi apparuit · ſed Pelias in coꝛpoꝛe ⁊ ania Moyſes in anima tantum q̃ apparere po ⸗ tuit vel percoꝛpus aſſumptum ſicut ange li apparent yel poterat anima ſpeciem cau⸗ ſare in oculis videntium repreſentantẽ ho minem cuius erat illa anima. Sed hec re⸗ ſponſio videtur dici oppoſitũ. Nam dicit ꝙ moyſes et helyas ibi vere apparuerunt⁊ tñ tm̃ fuit ibialter eoꝛum Et ſimiliter Au guſtinus dicit oppoſitum de mirabilibꝰ di uinarũ ſcripturarũ.c.ix. Et textus euange⸗ lij idem ſonat. Et ſimiliter dicit Albertus ſuper luc. cap̃.ix · ꝙibi moyſes appauit in pꝛopꝛia perſona quia alitereius teſtimoni um parum valuiſſet et tamen nullus erat ibi in ꝓpꝛio coꝛpoꝛe ſedĩ coꝛpoꝛe ſibi ab an gelis aptato nec eſt credendum ꝙ coꝛpus ſuum putridũ reſurꝛexit ad hanc viſioneʒ peragendã · anima tamen ſua de limbo ve⸗ nit. Penam tamen videlicet carentiam di uine viſionis non amiſit: Unus venit ð in ⸗ ferno alius de paradiſo vnus de moꝛtuis alter de viuis vt ille oſtẽderet᷑ de quo ſapie rvi: Tu es domine qͥ vite et moꝛtis habes poteſtatem Sed tam Albertus q ſanctꝰ thomas vident᷑ ſic dicere diminuteſine pꝛe iudicio Textus em̃ dicit Luce:ix.expꝛeſſe ꝙ duo viri loquebantur cum illo Erãt aũt WMoyſes ⁊ Pelias viſi in maieſtate Item Chꝛiſoſtomꝰ dicit ꝙ vnus ð moꝛtuis aliꝰ de viuis adductiſunt ad teſtificandũ. Et ſatis credibile⁊ rationabile eſt ꝙ coꝛpus moyſi reſuſcitatũ fuit ꝓpter idem teſtimo⸗ nium peragendũ ſicut multialij reſurꝛexe runt xp̃o reſurgente qui poſtea obierũt fm aug. de mirabilibus diuinarũ ſcripturarũ ſ 17 7 8 5 4 1 * . 1 5 †* 3 * — — . F————— Nectio vbiſupra. Ad terciũ argumentů dicendũ eſt ꝙ Bloſa illa eſt ſuſpecta et ab antiquis magiſtris negata Ad quartũ declaritate faciei dñi in transfiguratõe dicendũ ꝙ fu⸗ it in ea vere⁊ realiter:tñ per miraculũ⁊ nõ per aliquã foꝛmã ĩmanentem coꝛpixp̃i ſiẽ erit in coꝛpoꝛibus gloꝛiſicatis poſi reſur⸗ rectõem.et fuit ille vulgur eiuſdem ſpeciei cum fulgoꝛe coꝛpoꝝ gliſicatoꝝ non tñ ita pfectꝰ ſic claritas vie aſſimilatclaritati pa trie. non tamen fuit in totoꝓfundo coꝛꝑis ſed in ſupficie tantũ.⁊ ſic non eſt impoſfibi le idem coꝛpus foꝛe opacũ intrinſecus⁊ lu cidum in ſupficie Dð aũt dicit glo. Bede ꝙ fuit ymaginaria rep̃ſentatõ: dicit ꝓ tãto quia fiit ymago⁊ figura glificatõnis futu re. Ad quintũ de vulneribus ⁊ cicatricibꝰ in coꝛperp̃i poſt reſurꝛectiõem dicendum paliud ẽ loqui de cicatricibo ⁊ aliud ð vul⸗ neribus ſiue de diſcõtinuatõe carnis in coꝛ poꝛe xp̃i.nam ꝙfuerunt cicatrices omnes doctoꝛes cõcedunt Sed de vulneribus vl diſcõtinuatõe plane hoc negat Albertus. imo hoc repugnaret gloꝛificatõni que non erit ſine integritate nature Neceſtcreden/ dum ꝙ thomas miſerit manus ſuas intra latus vp̃iqꝛ hoc fuiſſet temerarium in aplo er infirmů in dño ſed verũ eſt ꝙ latus teti⸗ git ⁊ cicatrices vidit vnð ad aſpectũ vlneꝝ credidit et nõ ad tactum ⁊ ideo dictum eſt ei quia vidiſti me⁊ẽ̃. Et addit albertꝰꝙ ci⸗ catrix non affert diffoꝛmitatẽ niſi ꝙ můtat ſitum vel figuram membris.ſed cicatrices in xpᷣo fuerunt ita ſubtiles ꝙ hoc non ſecet Vñ ᷣm Auguſtinũ vl. ð ci.dei:c:xix · huiꝰ modicicatrices vulneꝝ manebũt in marti ribus ſine quacunqʒ diffoꝛmitate. ĩmoad decoꝛem quaſi quedã inſignia victoꝛie ſue: Et ſic ꝓbabiliter tenetur ꝙ cicatrices ſunt ⁊ ſemper manebunt in coꝛꝑe xpi ſicut dicit ſctũs Thomas ſuꝑ terciũ ſententiaꝝ diſt: xri.articulo penul.ꝙ autẽ vulnera ibi nõ fu erunt dicit beatus Augꝰ li.vi.queſtionuʒ ↄtra pelagianos Sciant inquit qui has qᷓ ſtiones ꝓpoſuerunt. xpᷣm non vulnera.ſed ſigna vulneꝝ cicatrices diſcipulis demon ⸗ ſtraſſe que tunc falſe eſſent. ſinulla vulne ra pꝛeceſſiſſent Sctũs thomas ſupꝛa q̃ꝙrto queſtione xxiiij:articlo aũt vltimo in ſolu tione ſcdiargumẽtitenet. ꝙ in xp̃ofuitaꝑ⸗ tura vulnerum⁊ ſolutio ↄtinuitatis recõ ⸗ penſata per maioꝛem decoꝛem gloꝛie et ꝙ thomas tetigit vulnera Lectio ſeptima— enim ſ pũs ſpiez non liberabit maledictũ a labijs ſuis qm̃ re⸗ num illius teſtis eſt deus ⁊ coꝛdis illiꝰſcru tatoꝛ eſt verus.⁊ lingue illiꝰ auditoꝛ. Om̃ ſpũs domini repleuit oꝛbẽterꝛaꝝ et hoc qð ↄtinet omĩa ſciam habet vocis) ¶ Puc uſqʒ docuit ſapiens qualiter hõ virtuoſus oꝛdinare debet in deum ſuas affectões Hic aũt exequit infoꝛmare qũo debet in deũ oꝛ⸗ dinare ſuas locutões. Et circa hoc ſicꝓce⸗ dit. Pꝛimo docet vitare maliciã loquendi in generaliſ Scðo quedã vicia loquendi diſuadet in ſpecili.ibi. Cuſtodite igit᷑ vos Tirca pꝛimũ duo facit Pꝛimo oñdit ꝙ ma liloquꝰ nõp̃t euaðre ipunitꝰĩ iudicõꝑcul pe ſue tergiuerſionẽ. Scðᷣo ꝙ non põt eua/ dere impunitus per culpe ſue occultatõem ibi. ꝓpter hoc qui loqui ¶ Circa primum duo facit Pꝛimo oſtendit ꝙ iudeꝝ ſuus ha bet de eo plenariã cognitõem. Secũdo ſue tante noticie aſſignat ratõem ibi. Quoniã ſpũs dñi.⁊c̃. ¶ Circa primũ adhuc duo fa NMam primo oſtendit ꝙ iudex pctõꝛis mali loqui habet ad bonos ſummã pietatẽ: Se⸗ cundo ꝙ ſeruat ad malos iuſtam equitateʒ ibi.et non liberabit maledictum. Dicit er/ gopᷣmo ſic. Benignus eſt ſpũs ſapieet põt ly ſpũs accipi dupliciter notionaliter ꝓſpi rituſancto iuxta illud Joh · xx. Spiritus veritatis qui a patre ꝓcedit ille teſtimonũ phibebit ð me · eẽntialrp tota trinitate que eſt deus iuxta illud.iiij. Spũs eſt deꝰ ⁊ eos qui adoꝛant eum in ſpũ? veritate opoꝛtet adoꝛare. Et ſiue vno mõ accipiat᷑ ſiue alio modo.benignus eſt ſpũs ſapie A Eſt em̃ bemgnus iuſtos exaudiẽdo.malos reducendo.cũctos recte regendo de pꝛimo in ꝑſalmo. Exaudi me dñe qm̃ benigna eſt miſericoꝛdia tua. Eſt etiam benignus ma/ los reducendo. Juxta illud Roma:ij. Ig. noꝛas ꝙ benignitas dei ad penitentiam te adducit De tercio Lu.vi. Benignus ẽſu⸗ per ingratos ⁊ malos Et Mat. v.ſolẽ ſuũ tis rech, Rie et g benbit 0mre thocq; ¶hic olus es Pic de o⸗ ſic pce⸗ uendi uendi igit᷑vos irꝙma cöpcul t eua/ tuöem wimum ſuus ha üdoſ e oni cduof is mali tẽ Se⸗ uitateʒ icit er ieetpöt erpſy pintus monil ute qhe Gtc oporrt ſe ali Z malos pꝛin gudt m J6 umte sſu⸗ u ſeptima dꝛiri facit ſuꝑ bonos ⁊ malos Sic igiẽſte ſapie ſpũs babet ad bonos ſummã pletatẽ ⁊tnnõideopᷣſumat peccatoꝛ maliloquus quiſe finaliter nõ emendat ꝙ ſit euaſurus impune quia nõ liberabit maledictũ.i.ma/ ledicentẽ vel detractoꝛem a labijs ſuis id ẽ apena ſibi debitaꝓ pctĩs labioꝝ ſuoꝝ ope⸗ riet eos vſqʒ vir linguoſus Et qꝛ poſſetali quis querere qũopuniet ſpũſſanctꝰ malos homnies cum non oſtendat ſe modo noſſe eox peccata. Ideo ↄſequenter oñdit ꝙiu ⸗ dex ille oim petõx plenariam haber cogni⸗ tionem Et ſubdit qm̃ renum illius teſtis ẽ deus¶ Triaem̃ ſunt que vellet pctõꝛ maxi me latere· vicz delectatõem ſue voluptatis cogitatõem concepte vanitatis locutiõem ↄmunicate ꝑuerſitatis ⁊ tñ omiĩa iſta deus nude videt: Iſta aũt tria tangit ſapiens ꝑ tria coꝛꝑis oꝛgana videlicʒ.renes:coꝛ⁊ lin guam In renib viget voluptas:in coꝛde vaniras. ⁊ in lingua ꝑuerſitas:¶ Et reſpe⸗ ctu iſtoꝝ trium tres actus deoattribuit nã reſpectu voluptatis ipe eſt teſtis. reſ pectu vanitatis ipe ẽſcrutatoꝛ Scrutari em̃ ẽad interioꝛa ⁊ latẽtia penetrare.in põ.ſcrutãs coꝛda et renes deus.ſed reſpectu ꝑuerſita⸗ tis ſeu falſitatis ipe eſt auditoꝛ ergo habe ⸗ mus ꝙ deꝰ poteſt eſſe iudex⁊ teſtis. Teſtis qꝛ videt⁊ audit.iudex qꝛ ſcrutatoꝛ et inue ſtigatoꝛ eſt coꝛdis Piere.xxix. Ego ſum iu dex et teſtis dicit dñs ergo patet cum ſit ſũ meiuſtus. non liberabit maledictũa labijs ſuis: Sed qꝛ poſſet eſſe dubiũ vnde habet ille ſpũs ſapientie ꝙ videat ⁊ audiat? ſcru tet᷑ omĩa:iõↄſequenter aſſignat ſue cogniti onis ratõem Eſt aũt ratio qꝛ ſpũs illeẽ vbi qʒ pꝛeſentialiter ⁊ potentialiter.⁊ eſſentia liter. ⁊ hoc ẽqð ſubdit · qm̃ ſpũs dñt reple⸗ uit oꝛbẽ terꝛaꝝ Et põt legi ly dñi vel intrã ſitiuevt ſit ſenſus ſpũs dñiid eſt ſpũs qͥ eſt dominus.vel tranſitiue id eſt ſpũs qui eſt a deo patre⁊ a deofilio iſte repleuit oꝛbem terꝛaꝝ Piere. xxiij. Eelũ⁊ terꝛam egoim/ pleo Et augꝰ vbiqʒ eſt deus inter oĩa nõ in/ cluſus extra omia non excluſus:ſuꝑ omnia non elatus. infra oĩa nõ depreſſus Et h qð ↄtinet omnia id eſt idem ſpiritus qͥomnia tinet.id eſt gubernat ⁊ ſeruat omia ſciam habet vocis id eſt noticiãoĩm que ab homi ne dici poſſunt quacunqʒ vtat᷑ lingua: Et ideo cauere debemus in qubus delectemur que meditemur.⁊ qualia loquamur qꝛ iu⸗ dex noſter videt⁊ audit quidqd hõ cogitat vel dicit: Et hoc eſt qð ↄcludit Boeciꝰ vl· li.ↄſo.ſuaꝝ. Auerſamini inquit vicia.coli te virtutes ad rectas ſpẽs animũ ſubleua⸗ te. Pumiles preces in excelſa poꝛrigite. a Magna nobis ſi diſſimulare nõ vul tis indicta eſt neceſſitas ꝓbitatis cum oĩa ante oculos agitis iudicis cuncta cernentꝭ ¶ Notandũ ꝙ hic tangit ſapiens tria coꝛ⸗ poꝛis oꝛgana que difficilimũ eſt regere rõe Renes.coꝛ.⁊ linguam:nam in renibo volu pras.in coꝛde vanitas.ĩ lingua falſitas do ⸗ minat Et ideo difficilimũ eſt etiam ſunctis ꝙſe regnent pꝑfecte in delectationibꝰ que ꝑ renes ſignantur.in cogitationibꝰ que ꝑ coꝛ in locutionibo que per linguã notant᷑ · dicit Areſto. xiij. de aia libus. infirmitas renũ in homĩe eſt difficilis curatiomis Moꝛali ter qꝛĩ renib dñat᷑ voluptas ideo infirmi tas renũ camalem noĩat ↄcupiam que vo ⸗ cat languoꝛ nature. Inꝓõ. Miſerere mei deus qm̃ infirmus ſum: hec infirmitas eſt difficilis curationis ſicut patuit in paulo⁊ in alijs ſunctis Vnde mitigari poteſptolli non poteſt citra moꝛtem oĩno ᷣm Auguſti nũ de ꝑfectõe iuſticie hũane Et berñ: Siue velimus ſiue nolimus iebuſeus iſte in fini⸗ bus noſtris habitat ſupprimi põt extingui non poteſt Vnde narꝛat Bꝛego.iiij. dyalo goꝝ.c.·xiij · de vrſiõ.pꝛeſbitero qui ſic cõui⸗ xerat ſue pꝛeſbitere tanq; frater cum ſoꝛoꝛe ↄtinens a tꝑe oꝛdinatõis ſue. ille cum eſſet ↄfectus etate⁊ iaceret infirmatus ad moꝛ tem.⁊ intantũ inualuiſſet infirmitas ꝙ du bitabant aliqui an ſpũs exiuiſſet an nõ:ac ceſſit ad eum pꝛeſpitera ſua⁊ naribus ſuis auꝛes appoſuit vt ſciret ſicoꝛꝑi ſuo aliqͥs vitalis ſpũs ineſſet qð ille iam ſemimoꝛtu us ſentiẽs recollectis viribo quas habebat erupuit in vocem:⁊ ait. Recede a memuli er adhuc igniculus viuit. tolle paleam.Et cito pꝰ vementib ad ſe petroꝛ panloapłis ſicut ſibi videbat ſpiritũ exalabat. Ille po⸗ tuit deo regratiari⁊ dicere cum põ. Bene/ dicam dñim quitribuit mihi intellectũ in⸗ ſuper vſqʒad noctem increpuerunt me re⸗ nes mei id eſt vſqʒ ad moꝛtẽ ᷣm gloſam.in crepueruntid eſt arguerũt vel tentauerunt —— — * „ 1 13 1 4 1 1 1 3* 1 3 3 5 4 * 6 k 18 Nectio me renes mei Dicitẽ cõiter ginfirmitas enũ eſt difficilis curatõis que non recipit curam ſine aduſtiõe.talis eſt fomes carnis ꝓpter qð petijt pſal. ſignanter Pꝛoba me dne⁊ tenta me vre renes meos ⁊ coꝛ meñ. Bloſu. ꝓba me id eſt iudica me eſſe ꝓbatũ non tibi qui omĩa noſtiſed mihi⁊ hoibus ne quid delicti maneat. Ideo dicit tentat me qꝛ niſi tentares negligentes eſſemꝰ Et vre igne tribulatõis renes meos ⁊ coꝛ me ⸗ um:id eſt adhibe medicinalẽpurgatõʒ tri⸗ bulationis delectatõib meis ne quid mali delectet me.⁊ cogitatõnibus ne quid mali cogitem Coꝛ nanqʒp cogitatõib.renesꝓ delectationibo poſuit hec gloſa.¶ Scðᷣm vꝛganũ coꝛꝑis qð nimis eſt difficile rege/ ve rõne eſt coꝛ vnde B re.iiij:moꝛaliũ. fact le eſt puerſa oꝑa vitare Sed nimis diffici leeſt abillicita cogitatõne coꝛrigere Duia ſicut Berñ.dicit in meditatõib ſuis Ni⸗ hil ĩ me coꝛde meo fugaciꝰ. qð qᷓtiens me deſerit ⁊ ꝑ pꝛauas cogitatões deſuit.toti⸗ ens deũ offendit Toꝛ meũ coꝛ vagů inſta/ bile dum ſuo ducit᷑ arbitrio ⁊ diuinocaret ↄſilio. in ſemetip̃o nõ põt ↄſiſtere.ſed omni mobili moblliꝰ ꝑ infinita diſtrahi᷑. Etiðo ſignõter dicipuer · iij. Omnicuſtodia ſer ua coꝛ tuũ qꝛ ex ip̃o vita ꝓcedit: Eſtaũt de coꝛde humano ſicut ð argento viuo qð eſt ſempꝑ in motu:ſiſti᷑ tñ aliqualiter⁊ moꝛti⸗ ficatꝑ odoꝛem hoc eſt ꝑ fumũ ſulphuris ſi cut docet Areſto.iij.metheoro. Moꝛalr Siſiſtere⁊ domare velimus coꝛ ñm a va ⸗ gis motibo ſup bie ⁊ elationis adhibeamꝰ ei odoꝛem ſulphuris id eſt ymaginatõnem pene eternal vłgehennalis cuiꝰ vna poꝛtõ dictteſſeſulphurt v B Jurta illð Ig⸗ nis ſulphur ſpũs ꝓcellarũ pars calicis eoꝝ et Apoœẽ. xxi.ꝓs illoꝝ erit in ſtagno ardẽte ⁊ſulphure⁊ ſtatim ↄcipiemus timoꝛẽet ꝑ timoꝛem ↄtinebimꝰ⁊ ↄgregabimꝰ coꝛ no⸗ rů Ecci.xxx:Contine⁊ ↄgrega coꝛ tuũin ſnctitate eius ⁊ triſticiã longe expelle ate. Refert Biraldus cambrenſis in libro ſjo de topographia hibemie ꝙ quondã in ma⸗ riꝓpe hiberniã apparuit ſubito quedã in ⸗ ſula.uuenes vero de hibernia aſcendẽtes ſcaphas ⁊ naues nitebantad iſtam inſulaʒ applicare Cũ aũtita ꝓpe inſulam nauis er ſet ꝙeoꝝ iudic ponere poſſent pedes ſuos — 7 deſcendẽdo ſtati inſula ab eis fugit ⁊ ſe ad aliũ locum mouit cũ ergo hoc mirabile fre⸗ quenter tentaſſent⁊ ſemꝑ mõ pᷣdicto delu⸗ ſi fuiſſent tandẽ dixit eis vnus ſenex Audi ni inquit ꝙignis valet contra fantaſmata Accipiat ergoaliquis ſagittamignitam⁊ ſagittet in inſulã⁊ ſtatim fantaſmata ceſſa bunt.⁊ factũ eſt iuxta ↄſiliũ eiuſdem ſenis ⁊ inſula ſtabilita eſt que ꝓpter ſue mirabi⸗ lem fugam vocata eſt deinceps inſula fugi tiua Inſula iſta fantaſtica⁊ fugitiua coꝛ de ſignãt humanũ· qꝛ ſemꝑ mutabile varijs fantaſijs fatigat᷑niſi diuina gratia ſtabilia turEcẽs.xxxiij.ſicut ꝑturiens coꝛ tuũ fan taſias patit niſi ab altiſſimo miſſa fuerit vi ſitatioſtabili᷑aũt ꝑ ignitã ſagittam verbi dei. de qua in põ. Sagitte potentis acute cũ carbonibus deſolatoꝛijs.⁊ alibi Ignitũ eloqutũ tuũ vehementer. Et iſtud eſtopti⸗ mũ ſtabilimentũ hũami coꝛdis Juxta illud Pebre.xiij:optimũ em̃ eſt gra ſtabilire coꝛ Bꝛeg. xxviij:moꝛa.c.xviij. Quidẽinquit mare niſi coꝛ noſtrũ furoꝛe turbidum.rixis amaꝝ elatiõe ſuꝑbie tumidũ:fraude mali⸗ cie obſcuꝝ Quod mare qᷓ;tum ſeuiat atten dat quiſqʒ in ſe⁊ occultas tentatõm cogita tiões intelliget ¶ Terciũ oꝛganũ coꝛpoꝛis qʒ difficile eſt regere eſt lingua de qua Ja cobi.iij. Lingua modicũ membrũ eſt⁊ ma gna exaltat Et cito poſt. lingua ↄſtitui᷑in membris que maculat totũ coꝛpus et infia mat rotã natiuitatis nr̃e inflamata a gehẽ⸗ na. Et infra Linguã aũt nullus hõ doma⸗ re poteſt Duã auctoꝛitatem ꝑtractãs Au guſtinus de natura⁊ gratia dicit · Non ait linguã nullus domare põt ſed nullus hoĩ⸗ nũ vt cum domat diuino adiutoꝛio et gra fieri fateamur Vñ non eſt expreſſio impoſ ſibilitatis ſed magne difficultatis In cuiꝰ figurã natura oꝛdinauit circa linguã ꝙ dit plici muro clauderet᷑.oſſeo⁊ carneoad do⸗ cẽdũ ꝙ duplex examinatio fieri debet añqᷓ; lingua ſuum opus exerceat Pꝛimo enim debet ↄſiderari an ſit licitũ Secũdo an ſit expediens et iſte ſunt vie ſermo de bet tranſire:de quibus põ̃: Dixi coſtodiã vi as meas vt non delinquã in lingua mea Poſuioꝛi meo cuſtodiã:⁊c̃. Vnde abbas Paphꝰſicut narꝛat᷑lib.ix. hiſtoꝛie triptite cum eſſet ſine litteris.acceſſit ad quendam Kſead lefte, odelh, Auc nnn ntam? tactſſq nſcis nirabi, kfugi cod varijs abilia nüfan entvi verbi ache gnitü kopti aillud irecoꝛ nuit nris mali uten ogita poꝛis n mn ukin ſchö oma E nat tg DPctaua vt addiſceret⁊ cũ deueniſſet ad iſtũ verſum Dixi cuſtodiã vias ⁊c. dixit ſe ſatis didiciſ ſenec opoꝛteret vlteriꝰaddiſcere.ſi iſtã lec⸗ tionẽ poſſet bene ſcire Ecci.xxv. Beatꝰ vir qui habitat cũ muliere ſenſata ⁊ qui in lin⸗ gua ſua nõ eſt lapſus.Et licetiuſtus aliqñ coꝛripiat habet tñ mel⁊ lac ſ̃ lingua berñ. Mala lingua eſt que aut peruerſa laudat aut recta reprehendit. Lectio octaua. Ropter hoc qui loquit᷑ iniqua nõ põt latere nec pteriet illum coꝛripiens iu/ diciũ.in cogitationibo impij interꝛogatio erit.ſermonũ aũt illius audicio ad deñũ ve⸗ niet.⁊ ad coꝛreptõem iniquitatũ illius. qm̃ auris ʒeli audit omĩa⁊ tumultꝰ murmura tionũ non abſtondet᷑) Poſtqᷓ; ſapiẽs de ⸗ clarauit ꝙ vicõſa locutio non tranſibit im ⸗ punita per aliquã tergiuerſionẽ vel cauilla tõem Mic ↄſequẽteroſtendit ꝙ nec in indi⸗ cio poterit impunita tranſire ꝑ occultatõeʒ Et circa hoc duo facit. Pꝛimo ꝓponit qð intendit Scðᷣoillud ꝓbat ibi.in cogitatio nibus: Lirca primũ duo facit Pꝛimũ eſt ꝙ maliloquus non poterit ſe in iudicio occul tare Scm eſt ꝙ et iudeꝝ nolet circa eum diſſimulare ibi. Necp̃terit Dicit ergo pri⸗ mo quaſi ↄcludens ex pᷣcedentibo ꝓpter h ſcʒ ꝙ ſpũs dñi repleuit orbem terꝛaꝝ⁊ exi⸗ ſtit vbiqʒ pñtialiter potẽtialiter? eſſentia⸗ liter. Ideo ↄueniens eſt ꝙ ille qͥ loquitur iniqua quecunqʒ ſecꝛeta q;tumcunqʒ occl⸗ te.non poterit latere finaliter etiã homies. Deũ veronec ad tꝑs poteſt late re Luc.xij. Que in tenebris dixiſtis in lu⸗ mine dicent᷑Et qð in aure locutt eſtis in cu biculis.pꝛedicabit᷑in tectis Puꝰ exemplũ habemus de dauid expᷣſſe quitã adulteriũ 5 homicidiũ occultiſſime ꝑpetrauit cũ ber ſabee vxoꝛe vrie⁊ ſtatim miſit ad eũ dñs phetam nathan. ij. Reg.rij. di. Tu ſeciſti abſcondite ego vᷣo faciã vᷣbũ iſtð ĩ ↄ ſpectu vis iſrł⁊ ĩ ↄſpectu ſolis huius ⁊ ſic ꝑ penã maifeſtã declarabo culpãtuã Et ſic; re nõ manifeſta culpa detegit᷑. qũocunqʒ in pñti lateat peccatoꝛ.ſaltem ĩiudicio non poteſt — latere iniquus Vnde Anßhelmꝰ in medi tatõibo ſuis Latere erit impoſſi ibile. appa⸗ rere intolerabile:hoc eſt pᷣmũ qð pꝛoponit Scðm eſtꝙ iudex noletcirca eum diſſimu lare tideo dicit: nec p̃terit illũcoꝛripiens iudiciũ Ecẽs · vl.in fine Cuncta q̃ fiunt ad ducet deus in iudiciũ ſiue bonũ ſit ſiue ma lum Conſequẽter ibi. In cogitationibus. Pꝛobat iſta duo que ꝓpoſuit Et pᷣmo pri⸗ mũ Scðo ſcõᷣmibi Qm̃ auris ʒei Pꝛimũ ſie Latentioꝛes ſunt cogitatõnes qᷓ; verba Sed in iudicio cogitatiões diſcutien᷑⁊ ꝓu nientur ergo a multo foꝛtioꝛi ſermões et eſt qð dicit. In cogitationib impij inter⸗ rogatio erit ideſt inquiſitio ⁊ diſc u ſſio Et exponit᷑ ſic l̃a ꝙ interꝛogatõ fiet a dñoĩ co gitationibo hoceit de cogitatõnib iuxta il⸗ lud põ. Dñs interꝛogat iuſtum⁊ impium vel ꝙ interꝛogatio fiet ſibijpᷣis a ſeip̃is Sic eñi dꝛ infra c:v. Impij in iudicõ querent a ſeip̃is Quid nobis pfuit ſuꝑbia aut diuiti arum iactantia qͥd ↄtulit nobis Ad ro.ij. Teſtimoniũ reddente illis ↄſcia ip̃oxꝝ.aut etiam inter ſeinuicem cogitationũ accuſan tiũ⁊ defendentiũ ſermonũ · Poſito aũt añ⸗ cedente ponit᷑ ↄñs ꝙ auditio ſermonũ ad deñ veniet ex quo cogitatões veniẽt ad no ⸗ ticiam dei Et qũo.certe nõ ad appꝛobatõʒ ſed ad punitõem ⁊ vltõem Et ideo ſubdit. Et ad coꝛreptõem iniquitatũ illius Panc coꝛreptõem timuit pð.cũ dixit. Dñe ne in⸗ furoꝛe.⁊c̃. Tonſequẽter tbi. Qm̃ auris.ꝓ ⸗ bat ſcʒm qð ſupꝛa ꝓpoſuit vicʒ ꝙiudex in iudicionõ ꝑcet nec diſſimulabit ·⁊ ꝓbat ſic Judex quiſumme ʒelat ꝓ obſeruatione le⸗ gis ſue. non pᷣtenbit in indic quin puniet tranſgreſſoꝛes ſed deus eſt talis iudex qui ſumme ʒelat ꝓ lege ſua:igit᷑:⁊c̃. Et hec ratõ innuit᷑cũ dicit᷑ qm̃ auris ʒeli id eſt dei ʒelã tis audit omia⁊ tumultus murmuratõnũ non abſconder᷑ a zelus in ſacra ſcri ptura accipit quinqʒ modis. Pꝛimo pro inuidia et ſic accipitur Ecci.iij Qui docet filiũ in ʒelũ hoc eſt in inuidiã nutrit inimi⸗ cũ et in eodem.ʒelus etiracundia minuent dies Scðᷣoaccipit᷑p ira.ꝓõ. Accendet᷑ ve⸗ lut ignis ʒelus tuus · Tercio accipiꝓ imi⸗ tatõe.in põ. Noli emulari in malignanti⸗ bus neqʒ ʒelaueris facientes iniquitatem. id eſtimitatus fueris. Quartoaccipiẽpꝛo rigoꝛe iuſta affeetione vlciſſuendi. ꝓner/ bio. vi. ʒelus⁊ furoꝛ viri non parcet in die vindicte Et ſapie.v. Accipiet armaturam ʒelus illius ⁊ armabit creaturã ad vltiõem inimicoꝝ · Et ſic accipithic. Quinto vocat᷑ feruens amoꝛ Vnde ʒelotipus ⁊ ʒelotes di? cih ile quiferuenteramat⁊taliter vult re/ adamari Exoð.rrxitij. Dñs ʒelotes nomẽ eius ¶ Dubitatõ lralis eſſe põt: Vtx pctã p pnĩam ↄdonata.ſint reuelãda in iudicio generali.vider̃ꝙ non. qꝛ qð tectũ eſt vide/ ri non poteſt ſec petã ꝑ pniam condonata: ſunt tecta ſicut dicit glo: ſuꝑ illud põ. Be ati quoꝝ re. ſunt imq.⁊ q.te. ſunt pctã. Itẽ tiij. nĩax. di · xliij.c.vij. Nõirꝛatõnabiliter putari põt pctã hic per pnĩam tecta ⁊ dele⸗ ta.illic etiã tegialijs.ergo. Itẽ Jac.v. Lari tas operit multitudinẽ peccatoꝝ Sed hoc non eſt dictum quo ad homies qꝛ operiun turapud homies occulta ſine caritate ergo in cõſpectu dei.⁊ ꝑ ↄſequens multomagis in ↄſpectu oĩm hominũ in iudicõ Ac op poſitum eſt glo. ſuꝑ illud p · Loꝛin.iſij.ma nifeſtabit ↄ ſilia coꝛdiũ dicens. ꝙgeſta⁊ co gitata bona ⁊ mala nota tunc erunt omni⸗ bus homibus Itẽ btůs Berñ.tractãs idẽ verbũ dicit Cunctaqʒ cunctoꝝ cunctis ar⸗ cana patebunt Ad iſtud ↄcoꝛdat Anßpel mus de ſilitudinib.c.vi. Et textꝰaplicuʒ Flo · ſctũs thomas ⁊ alij multt catholicite nent ꝙ ſic · quia omnia tam bona qᷓ; mala nota erunt omnibo: Ratio eſt ad manifeſtã equitatem iudicij declarandaʒ qꝛ oſtenſio maloxꝝ in bonis eſt ad manifeſtatõem miſe ricoꝛdie prius impenſe:oſtenſio vero bono Tum ad manifeſtatõem inſticie et ecõnerſo in malis erit oſtenſio maloꝝ ad manifeſta⸗ tionem inſticie ditunc punientis oñſio pᷣo bonoꝝ ad mamfeſtatõem diuine miſericoꝛ die pᷣcedentis. Hec tñ oñſio nõ cedit in in⸗ famiã nec in verecundiũ ſed ad gr̃ax actio/ nem in bonis ⁊ ad deigłiam ſaluãtis ⁊ libe rantis ⁊ ſie verificat᷑illud apli:ij: Coꝛin.v Dmnes em̃ nos opoꝛtet manifeſtariañ tri bunal chriſti vt reſerat vnuſquiſqʒ pꝛopꝛia coꝛꝑis ꝓut geſſit ſiue bonum ſinemalum· ¶ Ad pꝛimũ peccata dicunt᷑tecta quantũ ad erubeſcentiã non quantũ ad ſcam⁊ qᷓn tum ad punitõᷣem nõ quantũ ad cognitõeʒ CAd ſcm demgr̃opatzꝑ idem Vel di⸗ Lectio cendum g fuit illiꝰ opionis et inhoc nõte⸗ neturſ Ad terciũ peridem quia non reue labunt᷑ad penam ſed ad diuine miſericoꝛ⸗ die et iuſticie euidentiã. Iſtud perſuadet quidaʒ doctoꝛ ſic. Sirex remiſiſſet tibicẽ⸗ tum libras ꝓ vno obulo.nõne ſi gratus eẽs narꝛares beneficiũ regis omĩbus amic tu⸗ is ⁊ diceres eis. Regꝛatiamiregi ꝓmein⸗ tanto ſibi tenebar ⁊ ꝓ tãto mihi remiſit Cũ ergo ꝓ pctõ moꝛtali merebaris penã eter⸗ nam ⁊ remiſit tibi deus ꝓ pena tꝑali qͥ nul⸗ lam ꝓpoꝛtõem ad penam eternã hzʒ multo magis debes illud bñficiũ velle manileſta- ri Item exquo quilibet bonus gaudebit ð liberatõe ſua ⁊ ꝓximi.magna materia bo⸗ nis gaudij ſubtraheret ſi ignoꝛaꝛent gram ſibifactam nec opoꝛtet ð erubeſcẽtia ꝑtime ſcere qꝛ ſicut deus poteſt ignẽfacere appꝛo⸗ xĩare cõbuſtibili ſine ↄbuſtione ſic põt face⸗ re noticiam peccatoꝝ ſine verecũdia ĩalijs Et ꝙtu illud ſcias ſine erubeſcẽtia qꝛ qua⸗ litates rerũ ſuſpendit qñ vult Item ſi noti cia multoꝝ hoim cauſaretite erubel centiã ergo noticia vnius cauſaret in te ſiliter ali⸗ quantã Sed ↄſtat ꝙ deus ⁊ aĩa xpi⁊ ange⸗ lus qui fuit cuſtos tuus ſcient pctã tua er⸗ go noticia peccatoꝝ tuoꝝ cauſaret in celis erubeſcentiã.ñs falſum igit᷑añcedens. B Notandũ eſt ſuꝑ illud qð in lit tera dicit᷑yĩ iudicio ĩ cogitatõibus impij interꝛogatio erit. ꝙ deus tunc interꝛogatõ⸗ nes tibi faciet de tribus. maximeſifueris do minus ſiue platus:vel in honoꝛe vel digni tate ↄſtitutus Interꝛogabit te qualitertu vixeris.qualiter ſubiectos rexeris.⁊ quali ter bona tibi ↄceſſa expenderis qꝛ ipe eſt a quo nulla põtfieri appellatõ · qꝛ altiſſimꝰ Loꝛam eo nulla põt fieri aduocatio.qꝛ iu⸗ ſtiſſimus Et nulla recipiet ercuſatõ. qꝛ ſa⸗ pientiſſimꝰ ·nulla ſumet᷑ dilatio.qꝛ ſtrictiſ mus. nulla ꝓſone vel muneris acceptatio. qꝛ fideliſſimus Igit᷑interꝛogabit te Pꝛi mo qualiter vixerisſapie vi.pꝛebete aures veſtras vos qui ↄtinetis multitudines er placetis vobis in turbis nationũ quoniam data eſt vobis poteſtas a domino ⁊ virtus ab altiſſimo qui interꝛogabit opa vña⁊co⸗ gitatões ſcrutabit¶ Interꝛogabit ſecũdo qualiter ſubditos rexeris) am malicia ſß iectoꝝ verte?᷑ꝓ magna ꝑtein caput maloꝝ —————— „——— w—— ——.—————„„„—— —— S—„—+ ſ ochö te onteue erico, under ttibich, uuseis michtu mein⸗ utci eter⸗ qnul⸗ multo ifeſta⸗ debitʒ ra bo/ gfam ptime ppꝛo öt ſaco ialijs ui ſnoti centij erali⸗ ange/ er⸗ ncelis ens. zinlit impj gato ns do digni tertu quali ecta ſim q qrb noil at. Pi un es e um 15 co 300 1 b dñoꝝ Vnde Sapie.iiij. Ex iniquis enim omnes filij qui naſcenturteſtes ſunt nequi cie aduerſus parentes in interꝛogatõe ſua · id eſt tam ĩ interꝛogatõe parentum qᷓ; filio rũ id eſt ſubiectoꝝ⁊ pꝛelatoꝝ. Et ideo no ⸗ tabiliter beatꝰ Augꝰnõ ſolũ prelatos ſed dños laicos monet curare vᷣtuoſe de ſubie⸗ ctis in quadam eplaad comitẽ Bonifaciũ ita dicens Queſo mi frater queſo omĩbus ſubiectis ⁊ bone voluntatis in domo tua a maioꝛe vſqʒ ad minimũ · amoꝛẽ⁊ dulcedi⸗ nem regniceleſtis.amaritudinẽ⁊ timoꝛem gehenne annũcies⁊ de eoꝛum ſalute ſolici tus ac vigil exiſtas qꝛ ꝓ omibo tibi ſbiect; qui in domo tua ſunt ratõem dño reddes hecillel Interꝛogabit etiam deus tercõqᷓ liter tua expenderis Lu.xxi:de villico diß famato apud dñim ſuum · quaſi diſſipaſſet bona ſua. Quid inquit hoc audioð te red de ratõem villicatõnis tue v b Etiðᷣo ꝓuidendum eſt nobis diligenter ↄtra iſtũ computũ quẽ reddemus:qꝛ Job.ix. Si re⸗ pente interꝛoget. quis reſpondebit eiDua ſi diceret nullus De equitate iudicis⁊ dya boliↄtra nos allegatõnibus.deuote ſcribit btũs Augꝰad comitem ſupꝛa dictũ Expe ctaturinquit dies iudicij. Aderit equiſſi⸗ mus iudex qui nullius potentis perſonam accipiet cuiꝰ palatiũ auro argentoqʒ nullꝰ epiſcopꝰ nec abbas nec comes coꝛrumpere põt Aſtabunt omẽs aĩe vt referat vnaque qʒ ſm illud qð in coꝛpe geſſit ſiue bonũ ſi⸗ ue malum.pꝛeſto etiam erit dyabolus ad/ uerſarius ⁊recitabunt᷑ verba ꝓfeſſionis no ſtre⁊ obijciet nobis in faciem qua die pec⸗ cauimus ⁊ quo loco⁊ quid boni oꝑis tunc tpis facere debebamus ⁊ ſitales innẽtifue⸗ rimus exultabit ille aduerſariꝰ in ↄſpectu pijſſimi iudicis ſuꝑioꝛem ſe eſſe nobis cla⸗ mans agens talem cauſam apud talẽiudi⸗ cem. habet em̃ tunc dicere ipe dyabolꝰ Eqͥſ ſime iudex · iudica iuſtũ eſſe meũ ob culpaʒ qꝛ tuus noluit eẽ ꝑ gr̃am.tuus eſt ꝑ natu⸗ ram:meus ꝑ miſeriũ·tuus ob paſſionẽmeꝰ ob ſuaſionẽ:tibi inobediens mihi obediens a te accepit ĩmoꝛtalitatis ſtolã a me pãno⸗ ſum qua indutus eſt tunicã.tuam veſtẽami ſit cũ ea veſte hic aduenit.qͥd apud eum im pudicicia faciebat qͥd intempantia qͥdaua ricia. qd ira qͥd ſuꝑbia.qͥd cetera mẽbꝛa vl Pctaua vicia.dimiſiʒte.confugiũ fecit ad me⁊ me as ſoꝛores video comitari cum illo. Equi ſime iudex iudica illum qꝛiuſticia⁊ iudi⸗ ciũ preparatõ ſedis tue.iudicaillum eẽme um?⁊ mecum eſſe damnandũ hec omnia ue huc attulit mea eſſe ↄgnoſco meus eſſe voluit⁊ mea cõcupiuit.ideo mecum puni⸗ ri debet. hec Augꝰ. Igit᷑non pᷣteriet illum coꝛripiens iudiciũ ¶ Totandũ ꝙ iudiciuʒ iſtud cõparat arcui ſicut dicit glo · ſup illð plal. Dediſti metuentibo te ſignifitatõem vr fugianta facie arcus: Primo qꝛ anteqᷓ; feriattimoꝛemincutit. Unde glo. Arcus meus ertenſus iam minat᷑ ſed nondů ferit qꝛ iudiciũ nos terꝛet ſed nondum damnat In põ. A iudicijs em̃ tuis timui Tota de illo qͥ fuit terꝛitus per ſomnium in iudicõ. Nota quoqʒ ꝙ duo milites ex deuotõe iue ⸗ runt vltra mare viſitare loca ſancta. Acci⸗ dit ꝙintrauerunt vallem ioſaphat VUnus autem er ſolatõ poſuit⁊ adaptauit vnũ ma gnů ſilicẽ ⁊ait ſocio ſuo.volo mihi parareſe dem p iudicio. Et volens ꝓbare ſi bene eẽt actus ſeſſiõe.poſuit ſe ad jedendũ.ſedit et ad celum vbi dñs debet appareꝛe aſpexit. Cui ſubito tantus timoꝛ⁊ tremoꝛ in mem. bris eius miſſus eſt ꝙ vix ꝑ ſocium ſupo⸗ tuit inde leuari atqʒ abduci: Aſſeruit po⸗ ſtea ꝙex tunc in antea nunq; fuit ꝙ audito iudicio nomiari tremoꝛ in oſſibus eius nõ irꝛueret.¶ Secũdo compꝑatur iudiciũ ar⸗ cui qꝛ coꝛda arcus qᷓ;tomagis retrahit᷑ tã⸗ to grauius ꝑcuſſus ledit᷑.ſic certe qᷓ;tumiu dicium legis differt᷑ a pctõꝛe ⁊ quãto diuti us expectat᷑tanto durius feriet. Ro.ij ᷓᷣm duritiam tuam⁊ coꝛ impenitens theſauri ʒas tibi iram in die ire⁊ reuelatõis iuſti iu⸗ dicij dei. Et ſicut videmus ꝙ tentio arcus reflexio eſt a ſua naturali habitudine ⁊ rec⸗ titudine ita xpc in iudicõ cũ ſit naturaliter miſericors qʒ filius matris mißicoꝛdie ex vna ꝑte et filius patris mĩaꝝ ex alia:ij. ad coꝛin. pᷣ: Flectetquodamõ per arcum rigo ris ⁊ iuſticie⁊ emittet ſagittas dire ſenten tie Ite maledicti inignem eternum Mat. xxv:¶ Tercio compatur iudiciũ arcui Ar cus ſᷣm yſideꝝ. xvij· ethimologiaꝝ.c.ix. di cit: qꝛ curuatur. arcius vt arceat hoſtẽ Sic fiet in iudicio · Vñ anßhelmꝰ in meditatio nibus ſuis O anguſtie. hinc erũt ꝓctãaccu⸗ 4 1 . 17 . 3 6 3 13 ½ 1 * ——— —— ——— ————— ——————————— 8—— Lectio ſntia Inde.terꝛens iuſticia.ſuhditos hoꝛ rendum chaos infernipatens deſuper in dex iratus.intus ↄſcĩa vrens foꝛis mundꝰ ardens.pctõꝛ ſic dep̃henſus in quã parteʒ ſe pꝛemet cõſtrictꝰ vbi latebit. Hec ibi:Et ideo anteiudiciũ para iuſticiã.ecci.xviij. Lectio.nona Mſtodite er govos a murmuratõe que nihil ꝓdeſt) ¶ Poſtq; ſapiens diſ ſuaſit omnem locutionis maliciã generali⸗ ter Pic particulariter deſcendendo diſſua vet quaſdam lingue malicias ſpecialr. Et ſunt tria mumuratio.detractio⁊ mendaci um Et fm hoc lectio diuidit᷑in tres ꝑtes ſi cut patet intuenti.dicit qᷓ inferens cõcluſio naliter ex pᷣcedentibo. Ex quo ſic eſt ꝙ pec⸗ catoꝛ maliloquus nullomodopõt euadere impunitus ſed iudicabit᷑⁊ coꝛripiet᷑a deo. ergo cuſtod ite vos a murmuratõne que eſt ſpẽs vna locutõis que multum deum offẽ⸗ dit ⁊ non ſolum cauenda eſtꝓpter dei iud: Dicantis ſeueritatem ĩmoꝓpter ſui inutili tatem.et ideo ſubdit que nihil prodeſt. A ¶Et eſt notandũ circa iſtð vi ⸗ ciũ qͥd ſit ⁊ quante grauitatis apud deum Eſt em̃ murmuratõ querela cũ impaciẽtia in his que homo debet ferꝛe patienter vl ſu ſtinere Et cõmittit᷑ qñqʒ contra deum ꝑdi ſplicentiã.qñqʒ contra pꝛelatũ per inobedi entibm.quandoqʒ ↄtraꝓximũ per inuidẽ tiam Pꝛimo em̃ inueniunt᷑quidã quimur murant cõtra deũ per diſplicentiã quã hñt de ſuo regimine ⁊ adminiſtratõe quã facit circa homĩes:¶ Et hoc eſt multũ irꝛatõna⸗ bile Vñ Seneca Optimũ eſt pati qð emẽ dare non poſſis ⁊ deum a quo auctoꝛe cun cta ꝓueniunt ſine murmuratõne comitari. WMalus em̃ miles eſt qui imperatoꝛem ge mens ſequit᷑ Seneca in epla xiiij. vbi nul⸗ la prudentia eſt.ſubtiles artifices multuʒ indignant᷑:⁊ merito.qñ coꝛripiunt᷑⁊ inſtru unt̃ab in ſcijs ⁊ ignaris artis ſue. Certe de mundi regimine nos ſumus ignari: Deus aũt ſolus ſcit quid omnibo expediat. Etiõ quicunqʒ contra diuinas oꝛdinatões? diſ poſitões murmurat oſtendit ſe eſſe fatun ⁊ indiſciplinatũ Ecẽi.x. Vir prudens ⁊ di ſciplinatus non murmurat¶ Murmurãt tñ mundiales contra deũ ꝓpter quattuoꝛ: Pꝛimo de hoc ꝙ temperiem et tempeſtates nõ tribuit eis ſꝑ ſcdm eoꝝ voluntates ¶ Sco de hoc ꝙpſperitatem ⁊ aduerſita tem nõtribuit in vita iſta iuxta merita⁊ de⸗ merita hoĩm¶ Tercõ de hoc ꝙ deus eis fre quenter immittit tribulatõnes ⁊ infirmita tes.¶ Quarto ſpẽalr murmurant paupes inuolũtarij ↄtra deum de eo ꝙ non ita abũ⸗ dantertribuit eis ſicut quibuſdam diuiti⸗ bus¶ Primt hoĩes multũ faciunt ↄtra ſe⸗ ip̃os qꝛ impediunt ꝓpꝛiam tranquilitateʒ ⁊pacem.nõ ↄfoꝛmando ſe diuine volun ta ti:ĩmoſiſic eſſet ſicut vellent mundꝰ perirʒ qꝛ talis temꝑies qualẽ vnus homo vellet ꝓ oleribo ſuis velꝓ agro ſuo diſpliceret vek noceret vicino ſuoĩmo ſibijp̃i diſplicerʒ vł noceret poſtea quia homo neſcit quid ſibi vel ſuis expedit · Tales vident᷑ ↄſilis affec tionis qualis fuit pheton m fabulas deqͥ; ouidiꝰ.ij. methamõ. Qui fuit filius phe⸗ bi. qui peijt a parre ꝙ poſſet regere curꝛu ſolis Rerit igit᷑ iſte puer inſcius ⁊ inexper⸗ tus aliqñ duxit ſolem itaꝓcula terꝛa ꝙ oĩa ꝑ frigus ↄgelabant᷑ Aliqñ ita ꝓpeterꝛaʒ ꝙ omia ↄburebant᷑ꝓpter qð a ioue fulmia tus interijt Ita ↄtingeretiſtis fatuis ⁊ pꝛe ſumptuoſis qui de diuina gubernatõe mur murant Sed ſi fm eos fieret gubernatõ to ta mũdi machina ſolueret᷑. Vñ narꝛat᷑ de quodam heremita qui ſemnauerat olera ⁊ petiuit pluuiam a deo⁊ optinuit · Poſtea ſerenitatem ⁊ optinuit Iterũ pluuiãet ha⸗ buit⁊ quale txs voluit deus dedit⁊ tamen nec vnñ olus excreuit. cogitauit ergo here⸗ mita ꝙeſſet vniuerſalis defectus oleꝝ ĩto⸗ to mundo⁊ patienter ſuſtinuit Laſu tamẽ ↄtingente diuertit ad locum alteriushere mite et vidit ibiolera pulcerꝛima. Dño in⸗ quit habes tu olera ita pulcra ego ſemina⸗ niolera ⁊ pluuiam a ðopoſtulaui ſicut mi hi videbat᷑ expedire⁊ optinui⁊ tamen ni⸗ hil habeo. Lerte reſpondit alius. hoc iuſte ⁊ ratõnabiliter tibi accidit.putabas te ſa⸗ pientioꝛem deo. ⁊ ip̃etibi oſtendit fatuita⸗ tem tuã Vñ etiã de quodã agricolanarꝛat᷑ uicõ̃iter habuit iu agrls in vineis ⁊ paſcu is vberiozes fructꝰ et herbas q̃ᷓ; viciniſui. SSSS.—SED — traſe⸗ llitueʒ oun ta vellet eret vel icerzvt uid ſibi isaffec s deq sphe⸗ urtz cxper/ aꝙ oia teraz fulmi ispe öemun natõ nat de oler boſten ietha tameh ohe cin utum usher Noin/ aum nenh ruſte tr ſu miti ant uſn iſui⸗ ir Rrequiſitꝰ aũt quare Rñditꝙ ſemp habu it talẽ temperiẽ qualẽ volebat Requiſitus quare Rfidit. ego nunqᷓ; aliud tꝑs appeto deus dat. Uñ murmuratoꝛes ex cũ tali Er ſiles gayo ceſari De quo narꝛat Sene ca. li.p̃.ð tra in fine ⁊ Sueto in li. ð vita xij reſa. Iſte gayꝰ oꝛdiauit hacer e ſolẽniſſimũ* feſtum ſuis nobilibo Contigit ð ip̃o diefe⸗ ſt tonitrua fulmia⁊ pliuias maxias fiert Rex fatuꝰ indignatꝰindixit bellũ ↄtra io⸗ nẽx iuſſit baliſtiarios ſuos ⁊ ſagittarios et mgr̃os machinaꝝ ſuaꝝ ſagittas ⁊ tela iace eↄtra iouẽiſti fatui obediẽtes ſuo pꝛinci⸗ prſagittauerũt tela⁊ iecerũt lapides ↄtra relũ q̃ oĩa in pplin deſcẽdentia magnã ptẽ pplipemerunt Reuera ſic eſt de illis qͥ mur murant de diuinis diſpoſitõib.iaciũt ver ba impacientie cõtra deum que deo nocere non poſſunt.ſed pꝛeciſe in damnũ ꝓpꝛium retoꝛquẽtur. Sic murmurauerũt filij iſra el in deſerto contra deum⁊ perierunt.necin trare potuerũt in terꝛam ꝓmiſſionis VUnð Nume ·xij Omnes qui numeratt eſiis a vigintiannis⁊ ſupra murmuraſtis cõtra me. nõ intrabitis terꝛã ſuꝑ quã leuaui ma⸗ num meaz vt habitare voð facerem pꝛeter ralephfilium iephone⁊ ioſue filiũ num Et ideo ſignãter dicit᷑.pᷣ. Coꝛint. xeqʒ mur muraueritis ſicut quidam eoꝛum murmu ⸗ rauerũt⁊ perierũt ab extermĩatoꝛe Z ¶ Secundo iuueniuntur homies qui mur murant contra deum eo ꝙpꝛoſperitatem ⁊ aduerſitatem non diſtribuit in vita preſen ri.iuxta merita ⁊ demerita perſonarum et hec eſt antiquiſſima querela gẽtilium phi⸗ loſophoꝝ contra deum.⁊ cauſuꝓpter quaʒ pleriqʒ dixerũt mundũ non regia deoſed a caſu Juxta illud Claudiani in pꝛimo ma· ſuein pꝛincipio Sepe mihi dubiam traxit ſentẽtia mentẽ Curarent ſupert terꝛas ant nullus ineſſet Rectoꝛ ⁊ incerto fluerẽt mo⸗ ralia caſu Et Boeciꝰ in de conſo li.pᷣ.me⸗ tro ·v. D ſtellifer conditoꝛ oꝛbis.⁊ poſtea circa mediũ metr. Omĩa certo fine guber/ nans hoĩiem ſolus reſpuis aptus. Merito rectoꝛ cohibere modo. nam curtantas lu⸗ brica verſat foꝛtuna vices pꝛemit inſontes debita ſceleri noxia pena Acꝑuerſt reſicet celſo. moꝛes ſolio ſanctaqʒ calcãt iniuſta vr te colla nocentes. Latet obſeuris condita virtus Tlara tenebris iuſtuſqʒ tulit erimẽ iniqui.nilxiuria.nil nocet ip̃is fraus men dacij. compta coloꝛe⁊c̃. Sed poſito ſiẽ ve⸗ ritas ſe habet ꝙ deus regit mundũ tunca paret magis mirabile quare mali repoꝛtãt pꝛemia iuſtoꝛũſ⁊ ſancti aliquãdo luunt et uniunt᷑ loco maloꝛum Uñ dicit Boetiꝰ oquens ad phꝛloſophiã pſa.v.li · iij: Lur ergo hec viceuerſa mutent᷑ ſceleroſoꝝ ſup⸗ licia bonos pꝛemant Pꝛemia virtutũ ma trapient vehementer ammiroꝛ.q̃ tam in⸗ iuſte confuſionis ratio videat᷑.ex te ſcire de ſidero · minus em̃ mirarer ſi miſceri omnia foꝛtuitis caſibus crederem. nunc ſtupoꝛeʒ meum deus rectoꝛ exaggerat qui cum ſepe bonis iocunda.malis aſpera.contraqʒ bo⸗ nis dura tribuat. malis optata concedat. niſi cauſa depꝛehendat᷑: quid eſt qðᷣ a foꝛ⸗ tuitis caſibus differꝛi videat᷑·¶ Nõ ſolum aũt gettiles philoſopbi.ſed ſancti deipꝛo⸗ phete videntur de hoe murmuraſſe ſed nõ murmurauerunt.ſed potius ãmirantes ex clamauerũt qualiter incõpꝛehenſibilia ſũt iudicia der ⁊ inueſtigabiles vie eius. Ad romanos. xi. VUnde Job xxi.quare impij viuunt ſublimati ſunt confoꝛtatiqʒ in diui tijs. et Piere. xij. quare via impioꝝꝓſpera tur. bene eſt omibo qui pᷣuaricant᷑? isque agunt Itẽpõ. Vſqʒquo domine pctõꝛes vſqʒquo peccatoꝛes gloꝛiabunt᷑ Itẽ Aba⸗ cuckᷣmo. Quare nõ reſpicis ſuper conten tatos.⁊ taces conculcante impioiuſtioꝛem ſe. Sed certe iſtud murmur eſt irꝛationa/ bileſi cauſa penſetur. Medicus prudens ⁊ fidelis egro de quo deſperat omnia indif ferenter concedit quecũqʒ deſiderat: Egro vero de cuiꝰ ſalute ſpem habet multa ne⸗ gat. dietas ⁊ abſtinentias oꝛdinat⁊ ama⸗ ras potiones.tñ ſalubres ei pꝛopinat Iſto modo deus repꝛobis in hac vita abundan tiam tempoꝛalium bonoꝛum tribuit vtꝓ paucis bonis operibus paucis diebꝰĩ hac vita premientur. Et hoc eſt ꝙ dicit beatus Bregoꝛius:viceſimopꝛimo moꝛalium.ca pitulo quarto ſuper illud Job · triceſimopᷣ⸗ mo. Nunquid non eſt perditio iniquo. Dicit Bregoꝛius. Iniuſtus ad debitum moꝛtis curꝛens effrenatis voluptatibus vtitur quia et vituli qut mactandi ſunt in vberioꝛibv paſcuis relinquunt᷑. At contra veri — 1 1 * . 13 j. 7 3 . 2 4 luſtus a delectatõis tranſtroꝛie.iocundita ⸗ te reſtringitqꝛ⁊ nimiꝝ vitulus ad laboꝛis vſum vite deputatus ſub iugo detinet᷑:Et ↄſequenter ponit exemplů de egro deſpe⸗ ratoEt de iſta materia loquit᷑idem Bꝛeg. vi.moꝛalc.iij. quaſiꝑ amena prata ĩcarce Nectio rem venit quiꝑ pñtis vite ꝓſpera ad inte ntumtenditi Tercõ inueniunt᷑quidã mũ diales. murmurãtes ↄtra deum quãdoeos flagellat vel per tribulatões vel ꝑ infirmi⸗ tates.⁊ hoc fatuũ eſt⁊ irꝛatõnabile · cuʒ fre quenter infirmitas ſit vtilioꝛ homini q; ſa⸗ mitas Vñ in vitas patrũ legit᷑.ꝙ cum qui⸗ dam petijt liberariaterciana a iohãne here mita.reſpondit.rem tibi neceſſariaʒ cupis abijcere Dicit eĩ Areſtotiles.iij topicoꝝ Illud qʒ eſt effectiuũ beatitudinis mag eſt eligendum qᷓ; quod ſanitatis ſed tale eſt frequenter infirmitas Vnde Ecẽs:xxxi Infirmitas grauis ſobriam facit animam fagella etiam ⁊ tribulationes ⁊ tedia faci⸗ unt nos fugere ad deum. Et ideo conſide ⸗ rato ꝙ pater noſter ẽqui nos flagellat⁊ ver berat · et ꝙ nobis hereditatẽ ſeruat pacien ⸗ rer debemꝰ ſuſtinere quidquid nobis irꝛo⸗ gat Uñ grego.vi.moꝛaliũ:iij.c. Quidam tuncꝓſperitatem deſpiciunt cũ malum ei⸗ exitum cernunt ſed ꝑfecti econuerſo Unð tunceſt ꝓſperitas penſanda qᷓ; nihil ſit. cñ ſeſe ſupꝛa ceteros.ſucceſſibꝰextollit Nar⸗ rat Seneca.vi. declamatõnũc.pᷣmo.ꝙ qui dã abdicauit filiũ ſuũ. ad quem frater ſuꝰ acceſſit rogãs ꝙ patri ſuo nullomõ dure re ſpõderet:ſed abdicatõeʒ pacienter ſuſtine ret ſub quo pacto cyrographũ ſuum ſibi de dit. ꝓmittens ſe daturũ ſibi dimidiam par tem hereditatis ſue.ille tacuit ⁊ frater aliꝰ abdicatur· tůc declamatõne facta ſupꝑ caſuʒ frater ille gratꝰ dieit germano ſuo In oẽm me foꝛtunam frater tibi iungam comitem. ſimilitandũ eſt vna militabimꝰ ſiꝑegꝛinã dum vna peregrinabimur:ſi quotidianam rogauero ſtipem illam tecũ diuidaʒ, nolui recẽtem patris iram exagitare: malui vt ta cendo patrem vincerem mee partis heres ero tue cuſtos Moꝛaliter loquendo. Fra⸗ ter iſte cariſſimꝰ xp̃m ſignificat qui nos fra tres ſuos vocat Ad hebreos.v. Non ↄfun Dditur fratres eos vocare pater noſter deus Deutro.xxxij Nunquid non ipe eſt pr̃tu⸗ — — 4 Iſte pater vnũquema; de nobis totiẽs ab⸗ dicat quotiens eum aduerſitate flagellat⸗ Duid igit dicit xp̃c frater noſter tali homt nia deo tribulato. Certe ſic dicit ille frater gratiſſimus · ſuſtineas pacienter ⁊ prinro nihil dure reſpõdeas ⁊ dabotibi medieta⸗ tem hereditatis mee·⁊ ſimulcũ hoc in omt foꝛtuna ſtabo tecuʒ.nec te ðᷣſerã:nec dimit tamdũmodo hoc vnum ↄcedas ꝙprnon remurmures Et ideo Treno.iij. ſcribitur Duid murmurabit homo viuẽs niſiꝓ pec⸗ catis ſuis: Scrutemur vias noſtras⁊ que ramus ⁊ reuertamurad dñm. quia Sꝛeg⸗ v.moꝛaliũ.c.xiij.ꝙ qui in penis murmurat iuſticiam ferientis accuſat ⁊ deum poltpo⸗ nit Uñ Areſtotiles dicit. vi.topicoꝝ ꝙp⸗ terue reſpõdens ẽ cã q̃re frequẽter nõ bene diſputat᷑. Et.ij.elencoꝝ. dicit ꝙſi reſpõdẽs contra argumentetcũ debeat ſoluere. pec⸗ cat ↄtra leges bñ rñdendi Moꝛalr.diſpu tatõ eſt inter deũ ⁊ hoĩem Deꝰ hʒ oppone⸗ re⁊ arguere Apoẽ:iij. Ego qͥs amo caſtigo ⁊ arguo.⁊ hoĩs ẽin iſta diſputatõe rñdere- Job. xxx:diſputare cũ deo cupio.ſi ergo ille rñdens ꝓterue⁊ ↄtra argumentandoꝝ⁊ re⸗ murmurãdo rñdeat Reuera nõ bñ diſputa bitur a ꝑte ſua:ſed ſi pacient᷑ ſuſtinet⁊ gra tias agit deo. diſpuratõ bñ finiet ſic rñdert ſãcti martires De qͥbo canit eccia Võ mur⸗ mur reſonat nõ querimonia.etẽ ambroſij ¶ Qnartũ genus muꝛmurantiũ ↄtra deũ ſunt paupꝑes innoluntarij qui nõ vᷣtute ſed neceſſitate ad pauptatẽ cogunt᷑.⁊ iſti ſunt valde fatui qꝛ ſi de ſua neceſſitate pᷣtutẽ fa⸗ cerent:indubitanter eligerent᷑ ad regnũce loꝝ Jac.ij. Nonne deus elegit pauꝑes in mundo.diuites ĩ fide⁊ heredes regni.mut tos tamen iuuat pauꝑtas ad vitam eternã ↄſeqnendam:ſcitis ꝙ pauper ſcolaris defi⸗ ciẽtibo victualibns ſuis plus appetit repa⸗ triari qᷓ; ille qui abũdat. Et peregrinꝰĩter ra extranea deficientibꝰ expenſis facit ma⸗ iores dietas. Et falco famelicus auidius volat ad predam Et reuera iſtomodo paut peres multi qui ſunt in iſta vita ſicut ſco⸗ lares · quibus victualia quotidie deficiũt ſicut peregrini qui paruas expenſas habẽt et ſicut falco famelicus. multo auidius de⸗ fiderant celeſtem patriã et verſus eã ꝑegꝛi nant᷑qᷓ; diuites impinguati⁊ abũdantes in —— ——— tüab, agella u1— lefrater prino nediet⸗ inont et dimt Pprinon enbinr iipper 237 0)e Beeg⸗ murat popo⸗ oxp⸗ nõbene eſpõdis ere. per .dipu oppone⸗ ocaſtigo mndere. goile do re dipun eti gn rñdeit ömun⸗ nbwſij. tn deñ uteed tiſimt mtẽfa⸗ gnüce pesin mi mn etemi is deß inp iter rrm ndihs do pu ctſo⸗ et de geg ſeculo Ethiceſtnõtandũꝙ hoꝛroꝛ pauper tatis volũtarie quã ita deteſtant᷑ homines his diebus ꝓcedit ex defectu ſidei qꝛ nõ cre dunt deũ velle ſufficienter ſubuenire his qͥ fiunt pauꝑes ꝓ amoꝛe ſuo.Et nõ aduertũt fatui ꝙpater hñs mltos filios plus de illo ſolicitat᷑qui ſeip̃m iuuare et cui⸗ eſt vnde poſſit viuere:et mater plus ſolicitat᷑ circa vnum filium in ⸗ firmum qᷓ;circa multos ſanos. Ita deꝰcir ca pauꝑes voluntarios qꝓ amoꝛe ſuo ſunt pauges plꝰ ſolicitatur qᷓ; circa diuites. vñ in põ: Ego veroegenus:⁊ pau.ſum ſol.eſt mi · De iſtis pauꝑibus murmurantibodicit põ. Ipi diſpergent᷑ad manducandũ ſi ve⸗ nondum ꝓuiſum ro non fuerint ſaturati. murmurabũt.non ſic vos cariſſimi ſed ſicut ad Phil: ſeribit᷑: Omnia facite ſine murmuratõe Lectio decima Ta detracti nepartit e lingue qm̃ ſermo ob ⸗ ſcurꝰ inuacuũ non ibit idẽ in ob ſcuro vel in occulto ꝓlatus.id eſtimpunitꝰ Poſtq; ſapiens diſſuaſit pᷣmũ genus puerſe locutõis qʒ fit directe cõtra deũ vi⸗ delicet murmuratõem. Pic diſſuadet ᷣm genꝰ ꝑuerſe locutõis qð ↄmittit᷑cõtra ꝓxi⸗ mũ vicz detractõem. Etcirca hoc duo facit Nam pᷣmo ponit ꝑſuaſionẽ ad vitandũ ð rractõem Scðᷣoañ ignar ꝑſuaſionis ratõʒ ibi qm̃ ſermo obſcurꝰ Dicit ſic a detractio ne partite lingue quaſi diceret laboꝛioſum eſtjſi bñ rexeritis linguam in detractõe A Omẽqð ẽinnaturale⁊ violentũ exercetcũ laboꝛe⁊ fatigatõe.mõ lingua da ta eſt homini ad duoofficia⁊ ſoli homĩ iux ra illud.ij. de aĩa lingua ↄgruitĩ duo oꝑa ſcʒ guſtum⁊ loquelã In guſtum ꝓpter eſſe aialis Inlocutõem ꝓpter bene eiſe homis Eſt eñ̃ hõ anial politicũ hoc ẽ ciuile cõica/ tiuũ naturalr. cõceptuũ⁊ affectionũ ſuarũ et deſiderãs amare ⁊ amari Etideo ad iſtð bene eſſe? ad iſtum bonũ effectũ qurẽama re ⁊ amari:dedit deꝰ linguã homi In cuiẽ etiam figuram ſpũſſanctus quiẽ amoꝛ pa⸗ tris⁊ filij in talis oꝛgan effigie voluit ap⸗ arere non in ſpecie manꝰ nec auris nec ocn heg apparuerunt aplis diſpertite lingue tanqᷓ; ignis ⁊c̃. Actuũ.ij· Et ideo.natura le officiũ lingus eſt multiplicare amorẽ⁊be niuolentiẽ iter hoĩes Et hoc ẽꝙ ðꝛ ecẽi.vi. vᷣbũ dulce mltiplicat aĩcos et mitigat in⸗ micos? ligua eucharis.i:gr̃oſaĩ bono hoĩe abũdabit: Pſitatus eſt auis quedã que p̃r doceri ad loquendũ vocib humanis Et ð iſta dicũt doctoꝛes ꝙ nihil nouit naturalit᷑ loqui niſi verbũ ſalutandi Vñ imꝑatoꝛem dicit naturalr ſalutare iuxta illud marcia/ lis epigramaton.xiij. Pſitatus a nobis ali oꝝ noia diſcam Poc didici ꝑ me dicere ce ſur. aue. Uñ in hyſtoꝛia karoli magni nar⸗ ratꝙ cũ erꝛa ſſet per deſerta grecie obuie ei fuerunt aues que pſitati nuncupantur que atim eum lingu greca ſalutauerunt cla/ mantes cherkaiar anichos hoc ẽ dictũ aue ceſar inuicte. que fuit pᷣmaꝓphetia ſibi fac ta de imperio. Iã cũ tũc non foꝛet niſi rex francie factꝰe ſt poſtea impatoꝛ Iſtud ali⸗ qualiter figurat᷑ꝙꝓpꝛiũ et naturale offici⸗ um ẽlinge loqui bona ⁊ amicabilia Et qꝛ.ĩ naturale fit cum laboꝛe ⁊ fatigatione · ideo innuit ſapiens ꝙ homo maledicẽdo detra⸗ hendo cõtendendo laborat⁊ innaturaliter vexat liguam.iuxta põ. Cuiꝰ maledictiõe os plenũ eſt.ſub lingua eius labor et doloꝛ Dicit ꝙaues habẽtes linguas partitas nũ⸗ qᷓ; bene loquuntur:⁊ bleſi dicunt᷑ habere li⸗ guas partitas.etiõ male loquunt᷑. Eideo cauendum eſt ſumme a detractione partite lingne Alia littera habet partite lingueid eſt diuiſe vel duplicis lingue. Eteſt fenſus Tuſtodite vos à detractiõe partite lingue a Omnis em̃ detractoꝛ partit᷑ lin⸗ guam ſnam Tum qꝛ in eadem narꝛatione verboꝛum.de eadem perſona dicit bonaqᷓ dam et quedam mala. Mala autem pro⸗ fert per ſe et principaliter Bona ꝑ accidẽs et ſecundario vt mala cõnexa veriſimilio⸗ ra videantur Tum qnia cõmuniter omnis detractoꝛ eſt adulatoꝛ:blanditur in pꝛeſẽ⸗ tia et moꝛdet in abſentia et ideo de eorum liguis notabiliter dicitin pſal. Sepulcruʒ atens eſt guttur eorum linguis ſuis dolo ſe agebant Ille qui in ludo ſcacorum no ⸗ uit bene ludos partitos de facili circumue nire poteſt ſocium ſuum? mattare · Reue⸗ ra ita iſti doloſi detractoꝛes atergo etadu latores in facie facilime circumueniũt etiã prudentem. Iſti poꝛtant partitam— 4, 2 Nectio dyaboli cuius vna· medietas deadulatiõe ⁊ alia de detractione eſt: Pec fuit roba quã dyabolus induit qñ euã decepit. Beñ.iij. Nequaqᷓ; moꝛiemini ſcit ẽ deus ꝙ in qua cũq; die comederitis ex eo aꝑient᷑oculi ve ſtri⁊ eritis ſicut dij ſcientes bonũ⁊ maluʒ: Ecce roba partita cuiꝰ vna medietas eſt de tractiocõtra deũ imponens ſibi inuidiam⁊ alia adulatõ mulieri ꝓmittens impunita tem ⁊ omnũ ſcientiã yſaie.vi.ꝓ confuſione veſtra duplici⁊ roboꝛe laudabunt partem eoꝝ Iſtifigurant᷑per amon regem amoni⸗ tarũ De quo.ij. Reg.x. qui tulit ſeruos da uid⁊ raſit dimidiam ꝑtem barbe eoꝝ etpᷓ⸗ ſcidit veſtes eoꝝ vſqʒ àd nates⁊ dimiſit cõ fuſos turpiter valde. Iſto modo detracto⸗ res vnã partem radũt ꝑ adulatões ſuaues ⁊ aliam dimittunt reſeruantes ĩ memoꝛia ⁊ veſtes pꝛeſcindunt vſqʒ ad nates veſtis hominis eſt eius bona fama ⁊ honeſta · Iſtã veſtem pᷣſcindunt vſqʒad nates id eſt vſqʒ ad denudatõem illoꝝ de quibus homo ha⸗ bet verecundari⁊ confundi. Et ideo ſatis cõueniẽter deſcribit eos põ. dicẽs · ſepulcrũ patẽs ⁊c̃ Vbi deſcribit eos eſſe receptiuos immũdicie. quia ſepulcx patẽs effectiuos iniuſtcie.qꝛ linguis ſuis dloſe agebant et infectiuos omis nequicie. qꝛ venenũaſpi⸗ dum ſub labijs eoxf ¶ De primo videtis ꝙ ſepulcꝝ patens recipit indifferẽ⸗ ter coꝛpus moꝛtuũ cuiuſcũqʒ ⁊ nõ eſt clau/ ſum ideo fetoꝛes ⁊ humoꝛes illius qð reci pit omnibus oſtendit⁊ omnes accedentes inficit et coꝛrumpit Iſto mõ quidam ſunt erploꝛatoꝛes criminũ ⁊ defectuum ꝓximo rũ ſuoꝝ.et eoꝛum que eis ↄuiuunt quorũ cunqʒſiue iuſti ſiue iniuſti qꝛ nemo ſine cri⸗ mine viuit Defectus quos notauerũt.omi bus publicant vbipoſſunt nocere Et qꝛ ca⸗ rent operculo nil poſſunt celare: Vñ in le⸗ ge vereri Vas qð caruerat opculoimmun dum fuitNume. xix.Et ꝑoppoſitũ viriſã cti⁊ electideſectus fratrũ ſuoꝝ quantũ bo⸗ na ↄſcia ꝑmittit ſepeliunt ⁊ occultant. ap/ ponentes mirꝛam compaſſionis ⁊ inuoluẽ⸗ tes illð ſindone caritatis qꝛ caritas operit multitudinem peccatoꝝ. Jacobi.v.⁊ inun gentes illð balſamo honeſte excuſatõis qᷓn tum bona ↄſcia ꝑmittit Beñ. xxij. Inele⸗ 5 ctis ſepulcris tuis ſepeli moꝛtuum tuum. ¶ Scᷣo ſunt effectiui iniuſticie ꝙꝛ linguis fuis doloſe agebãt qꝛ cõmuniter ſub ſpecie ietatis ⁊ cõpaſſiõis ꝓponunt venenũ ma⸗ ſt intentõis Vñ de illis dicit põ. Ds tuũ abundauit malicia.⁊c̃.¶ Tercio:ſunt infectiui omis nequicie qꝛ venenũ aſpiduʒ ſub labijs eoꝛum. Iſtud venenũ eſt valde nociuũ qꝛ ſicintoxicat ꝙ nullo remedio ſa⸗ naripõt. homo nanqʒin fama vix vlcũ dit ficultate ſanat᷑. Deutro.xxxij: venenũ aſpi⸗ dum inſanabile b] ¶ Totandũꝙde⸗ tractoꝛ aſſimilat᷑ vrſo qui ꝑ illã beſtiq figu⸗ rat᷑ quã vidit daniel que ſimilis erat vrſo ⁊tres oꝛdines dentiũ erant in oꝛe eiꝰ et di⸗ ctum eſt ei Surge comede carnes plimas Danielvij: In trib oꝛdinibo dentiũ figu rant᷑ tres modi artificialiter detrahendi Primus modꝰẽ bona que hõ facit diminu ere vl male exponeretanqᷓ; corrupta inten⸗ tione ſit factũ. vel ex cõparatõe ad aliũ oſtẽ⸗ dere ꝙ nõ ſit vᷣtuoſe factũ vl excellẽter ſicut decebat Scðus modꝰ eſt defectꝰ occultꝰtñ ⁊ de lege caritatis celãdos publicare ⁊ꝓpo nere ſub intentõe ledendi famã. Terciꝰmo dus ẽpeſſimꝰ qui ẽfalſa crimia ↄfingereet innocentib imponere. Iſtiſunt tres oꝛdi⸗ nes dentiũq̃ in qͥbuſdã abundãt Cõtra qͥs petrꝰĩ canonica ſua pᷣma.c.ij. Deponentes oẽm maliciã ⁊ oẽm dolũ ⁊ ſilatões ⁊ inuidi as ⁊ oẽs detractões quaſi mõ geniti infãtes ratõnabiles ſine dolo lac ↄcupiſcite: Sig ⸗ nãter docet primo deponere cẽs detractões id ẽtres modos pᷣdictos qꝛ omẽ⁊ totũ ſuꝑ tria ponimꝰ Que deſignant᷑ꝑ tres oꝛdines dentiũ in oꝛe vrſi Et ↄſequẽter illis dẽtibh depoſitis malicõſis.eſſe debemꝰ ſicut infan tes qui carentes dentib moꝛdere nõ pñt. ? lac dulcis ⁊ ſuauis affabilitatis ſine dolo deſiderare vt ð vno quoqʒ noſtrũ verificet᷑ illud Canti.iij. Fauus diſtillans labia tua mel⁊ lac ſub lingua tuaſ Sed notandum ꝙ cõtra iſtud vicium debemꝰ nos diſponere tripliciter virtuoſe vicʒ contra detractõem. Primo ne eam aliqualiter faciamus. Se ⸗ cuudo ne eam faciliter audiamus. Tercio ne eam puſillanimiter timeamus. Depri⸗ mo Jacobi.iiij. Nolite detrahere alterut? fratres Unde Hieronimꝰ epla.xiij. Nul⸗ li detrahas nec in eo te ſanctũ putes ſi cete⸗ ros lates accuſamꝰ ſepe qð facimꝰ Et ↄtra nolinetip̃os diſtrictiin vicia nra inuehimꝰ uli de eloquentibo indicantes: De rſtis detractoꝛiby loquit᷑ Berñ:ſuꝑ cantica ſer⸗ ohe. xxrij· Dmis qurdetrapit hic primũ dẽ fip̃m ꝓdit vacuũ a curitate. demũ qͥd aliud detrahendo intendit niſi vt his qur⸗ bus detrahit veniat in odiũ ſiue cõtemptũ et ipis apud quos detrahit᷑.Ferit igit᷑cari⸗ tatem in omibus qui ſe audiũt lingua ma⸗ ledicta.⁊qᷓ;tum inſe eſtnecat funditꝰ⁊ ex⸗ tingurt Et infra vnus loquit᷑ vnũ verbũ di tit velꝓfert⁊ tñillud vnũ verbum in vno momento audientiũ aures inficit aias in/ terficit Hec berñ. Omnes em di ſcoꝛdie li⸗ tes⁊ odia que ſuntin mundo fere hñt oꝛi⸗ ginẽ vel ad minus augmentũ ꝑ detractões velpꝑ terciam linguã. Incui⸗ figuram fin/ glnt poete ꝙ cardiuus rex grecoꝝ ſemina⸗ uit interea dentes ſerpentinos ex qurbo ſuc creuerit milites armati.qui ſtatim ĩſeinui ceniruentes acerꝛime ↄfixerunt et ſemu tuo ꝑemerũt Hec ouidiꝰ meth. li.iij. Iſto mo detractoꝛ ſeminat dentes ſerpentinos.i. verba venenoſe detractõis.interillos q de⸗ benteſſe amici. qui quidẽtentes ſtatim cre ſcũt ĩ milites armatos. qꝛ vᷣba detractoris ↄcepta in coꝛdibo hoĩm ad effectꝰ hoſtili⸗ tais⁊ inimicicie pcedũt qñqʒ ad pugnã. e ſeminatoꝛ ẽſeptimꝰ eoꝝ quos odit de us qͥ vicʒſeminat diſcoꝛdias interfrẽs pꝛo ker· vi. Et de iſtis dentibo rn armatos pug⸗ natores creſcentibo ðꝛ in põ. Dẽtes eoxar ma⁊ ſagitte. Nec legimꝰ ꝙ ðð aliqð vrciũ expſſiꝰ odiat vel ꝑſequat᷑q; detractõʒ Vñ Ad Ro. pᷣ· Detractoꝛes deoodibiles Etðs tpe mer in p. Detrahentẽſecrete pxioſuo hůc ꝑſequebar De hoc vic B ꝛego. ix. mo⸗ ral. ſuꝑ illðᷣ Job.xx: Quare pſequemi me ſicut ðs ⁊ carnibo meis ſaturami Sciendũ inquitẽꝙ hi quialiene vite detractõne paf cunt᷑.alienis ꝓculdubiocarnib ſ tiantur. Undeꝑ ſalomonẽ ðꝛ Foli eſſein ↄuiuijs potatoꝝ hecↄmedas cũeis qͥ carnes ad ve Kendũ ↄferũt. Carnes qͥppe ad veſc cenduʒ ↄferꝛe eſt in collocutõne derogatõnis viciſ* ſim ꝓximoꝝ vicia dicere De quoꝛum pena mox ſubdit᷑qꝛ vacãtes potibo ⁊ dãtes ſim/ bola cõſument᷑ Potibus vacant quid op⸗ pꝛobꝛio aliene vite ſe inebriant. Simbofũ vero dare eſt ſiut vnuſquiſqʒſoletꝓ parte † ſun cibug ad veſcendũ.ita incõfabula tõe de tractionis verba conferꝛe. Sed vacantes potibus ⁊ dantes ſimbola conſument᷑ quia ſicut ſeriptũeſt Vmnis detractoꝛ eradica- bit᷑ Hec grego. ¶ Secundo ꝓuidendũ ẽne detratõem facilitet audiamus. vñ Berñ. ſuper cantica ſermõe.lxtij. Poꝛro detrahe re aut detrahentem audire quid eoꝛũ dam⸗ nabilius ſit non facile dixerim. Abomina⸗ bile eſt audire vel conferꝛe cum pomine ci ius dentes ſunt coꝛrupti vel ſtomachus re pletus fetidis humoꝛibus. Quia talis ha bet anhelitum fetidum nimis grauẽ Et di cunt naturales ꝙoẽs beſtie veſcentes cru⸗ dis carnibo habent oꝛa fetida⁊ abominabi lia Et certe multo magis moꝛaliter deberẽt nobis eſſe fetentia ⁊ abominabilia oꝛa ðtra hentium.iuxta illud: ꝓuer. xxiij. Cogita⸗ tio ſtultipeccatũ eſt⁊ abominatõ poĩm de⸗ tractoꝛ. ¶ Tercio cauendũ eſt nobis ne de⸗ tractõem puſillanimitertimeamus Mul⸗ ti em̃ ꝓpter obloquia detractoꝝa bono ꝓpo ſito retardant᷑. ⁊ hoceſt valdefatuum mo hm doctrinã ꝛeg. vi.moꝛa.c. xvij. Detra ctiones hominũ deſpicendo ⁊ cõtemnendo ſuꝑare debemus c ¶Expedit enm nobis ſcire ꝙaliqui nobis detrahunt Unð inter hecſci endum ne ĩmoderatis laudibꝰ efferamur plerumqʒ miro rectoꝛis noſtri moderami e ⁊ detractõibus lacerari pmittimur vtcum nos vor laudantes eleuãt, lingua detrapẽ⸗ tis hũiliat. Et eadem ſententia ponitur in cano. vi. q. b.ſunt plurimt. Vñ Boeciꝰ.pᷣꝛ de conſola. Pro.iij. aſſignat cauſam quare omnes philoſophi veri et etiam apparẽtes pſecutõem a repꝛobis paſſiſi unt. quos inqͥt nihil aliud in cladẽ detraxit niſi ꝙnoſtris moꝛibus inſtitutiſtudijs repꝛoboꝛum diſ⸗ ſimilimi videbantur Ita mihil eſt qð admi retis ſi in huius vite ſalocircũflãtibus agi⸗ temur pꝛocellis quibus hoc maxime pꝛo⸗ poſitum eſt peſſimis diſplicere Item Se⸗ neca de copia verboꝛum: Sit tibi tam tri⸗ ſte laudarta turpibusq; laudariob turpia Letioꝛ eſto quotiẽs diſplices malis.⁊ ma⸗ lorum te exiſtimatõnes malas veram tibi laudationem aſſcribe: Et põ. Detrahebãt mihi qm̃ ſeqᷓ bar bonitatẽ Iſtiſ unttõſoꝛes vel fallarij monete legalis.] npeie c Nectio legati regalis Exhumatoꝛes cadaueris fra ternalis Eſtem̃ ꝑſona clarefams ſicut mo neta legalis quã nullus põt refutare ſed ſi fuerit defoꝛmata vel attonſata perdit pon dus ⁊ ymaginẽ? iã non recipit loco precij ſicut priꝰ Eodem mõ detractoꝛes nitũtur ↄfundere bonos viros diffamãdo eoꝝ me⸗ rita ꝑ deprauatõem?⁊ attenuando circũſtã⸗ tias.⁊ attonſando ꝑ diminutõem vt opus eox non appereat vᷣtuoſe factũ ſicut circũ⸗ ſtantieſignant Et ideotales poſſunt voca ri tonſoꝛes monete legalis. Muſce ſicut dicit Areſto.iiij. de aialibo.c.p̃.hñt aculeũ loco armoꝝ ꝑ quẽ extrahunt languinẽ Eo⸗ dem nõ ſim plices homũculi quantũcunqʒ ſint ꝑui valoris detrahere bñ ſciũt ⁊ extra⸗ here ſanguinẽ cooꝑtũ id ẽdefectꝰ occultos neſcientib diuulgare Exodi.v.venit muſ ca grauiſſima in domo pharaonis. Scðo. ſunt impeditoꝛes legati regalis. Rex em̃ xpᷣc moꝛiturꝰ ſtatuit xp̃ianis oĩbus teſtam̃ tũ pacis dicens Pacẽ relinquo vobis pacẽ meam do vobis Joh.xiiij · hoc teſtamentuʒ impediunt potiſſime detractoꝛes Tercio: ſunt erhũatoꝛes cadaueris fr̃nal Dicit em̃ Areſt:vij de aialib.c.iiij. ꝙ hyena eſt aĩal multũ ferox ſimile lupo in ti diligens car nes hñanas.ꝙ frãgit interdũ ſepulcra moꝛ tuoꝝiet expumat coꝛꝑa vt eoꝝ cadaueribꝰ ſaturet᷑ Iſta beſtia aꝑtiſſime gerit figuraʒ detractoꝝ.homo ꝑ peccatũ moꝛtale morit᷑ ſepelit᷑a bonis.qñ qᷓ;tum iuſticia permittit eius pꝓctᷓ̃ occultant᷑? corrigit᷑ꝰ ſcia fama in tegra ꝑmanente Sed quid facit detractoꝛ violat ſepulturã⁊ ideoẽ infamis ſm iura vi.q.pᷣ.c. Infamis.extrahit carnes fetidas ⁊comedit⁊ alijs ad comedendũ diſtribuit cũ defectꝰ occultos ⁊ lapſos a memoꝛia ad mentẽ eis reducit De talib dicit᷑ Piere x ij: ᷓᷣm aliã trãſlatõem Nũquid ſpelũca hye ne hereditas mea mihi. Et ᷓᷣmittitpaꝝ añ Facta eſt mihi hereditas mea qᷓſi leom ſpe lunca dedit ↄtra me vocem ſuaʒ.iðᷣo odiui eãñ Mereditas xp̃i ſunt gẽtes xpiane ꝓð.da bo tibi gentes hereditatẽ tuã. ſed hec here ⸗ ditas dat vocem cõtra xpᷣm ⁊ fit qᷓſi hyena ꝑ detractõem ſicutſuperius expoſitum eſt⸗ Lectio vndecima Paÿt quod mentit᷑ occidit aĩſa;) ¶ Poſt q; ſapiẽs diſſuaſit duo peſſima vicia loquendi.vicʒ murmuratõnem cõtra deũ.⁊ detractõem ↄtra ꝓximũ Pic ↄſequẽ ter diſſuadet terciũ quo hõ peccat ſpeãliter ↄtra ſeip̃m.vicz mendaciũ Eſt em̃ mentiri ↄtra mentẽ dicere Hõ ẽquodãmõ intellec tus m Areſto.hoc eſt · intellectus eſt nobi liſſimũet digniſſimũ qð poſſit in homine reperiri Et ideo hõ quiↄtra mentẽ diẽ·fa⸗ cit ↄtra ſeip̃mEt iſtud viciũ diſſuadet tali ratõne Illud ep aĩaʒ occidit ſpũaliter hoc eſt ad moꝛtẽeternã adducit⁊ gratia pᷣuat que eſt vita aĩe.illud oĩnoeſt cauendũ. ſed tale eſt mendaciũ ᷓ.⁊c̃. Z ¶ Notã dum eſt hic ꝙ monſtruoſum ⁊ innaturaleẽ gos ſit cã inſtrumẽtalis vl occaſio occiſio⸗ nis aie.qꝛ illud inſtrumentũ p̃ciſe oꝛdinat a natuta ad ↄſeruandũ vitãaie ſicut in oꝑi bus ſuis patet:nãꝑ os expiramus ⁊ inſpi⸗ ramus ſine qua oꝑatõe vita aĩe in coꝛpore nõ ſaluat᷑ Per os alimentũ recipimꝰ maſti⸗ camꝰ⁊ trahicimꝰ. Per os affectões aĩe exp mimꝰ.ꝑos pacẽ aĩe.amiciciã⁊ beniuolẽtiã in ocul ſine macla deſignamꝰ Eſtᷓ mirabi liter ꝓdicõſũ ⁊ ↄtra naturã ꝙos aĩam occi dat Etiõ ſignãterðꝛꝓuer.x. Vena vite oſ iuſti.os ãtĩpioꝝ opat᷑iniqͥtatẽ: Etꝓuer· xxi qͥ cuſtodit os ſuũ⁊ linguã ſuã:cuſtodit ab anguſtijs aĩaʒſuãt a Nõndũ ꝙmenda ciũ dedecet hoĩem ꝓptertria ſpẽalr Eſt em̃ hõ detrõnalidago. Filialig ꝓpago. dei na⸗ turalymago Eſt pᷣmo hõ ðirõnal indago hocẽ inueſtigatõ⁊ inqͥſitio⁊ ꝓpter hãc cau ſam factus ẽintelligibilis a ðo Et iõ ſibi re pugnat falſitas mendacij. Lũem̃ veritas ſit bonũ intellectꝰ.ↄſtat ꝙ falſitas eſt eius malũ ⁊ eius coꝛruptõ Uñ Augꝰ:i Enche ridion. xxiij: Vis natural refugit naturali ter falſitatẽ⁊ qᷓ;tũ põt deuitat erꝛorẽ Unð et falli nolt etiã qͥ amãt fallere. hec Augꝰ. Et ideo ſicut oĩs creatura rõnal appetit ve vritatem et ſcientiã naturaliter.ita oĩs crea tura rõnal deteſtari dẽt mẽdaciũ In cuius figuram legimus Benet᷑.iij:ꝙ qñ dyabolꝰ mentiri primo cogitauit. noluit in aliqua effigie rationalis creature apparere vel ꝓ⸗ pinqua effigie. quaſi nobilitati ſue nature. — — ꝓ quãtò ratõnalis erat · mendaciũ diſplice ret· ſed beſtie talis foꝛmã accepit que natu re hũane magis inimicat᷑⁊ repugnat In ſi⸗ In ꝙ mendaciũ eſt venenũ hũane nature. Sicut ẽ venenũcoꝛpus occidit.ita men⸗ Daciũ aĩam vt ptz hic in lia ⁊ qᷓto aĩa nobi⸗ lioꝛ eſt coꝛꝑe ranto videt᷑ deterioꝛ mendaꝝ venefico Et iðo rõnabiliter ſil ↄbinabunt in die tudicij⁊ a ſociate dei⁊ ſctõxꝝ expellẽt Apoẽ.xxij. ⁊ vlti.foꝛis canes ⁊ veneſici.et omnis qui amat⁊ facit mendaciũ Foꝛis in quit canes. Nuncij vel alij quicunqʒ mo/ rantes in curia papeꝓ negocijs expedien/ dis accedũt ad palaciũ⁊ iter foꝛes ſeu poꝛ tas expectant donec poſſint ad camerãitro duci ad papã. ſed qñ pulſatforis cũ campa na pape · omẽs recedunt triſtes ⁊ certiꝙ ꝓ illo die papecolloquiũ non habebũt:⁊ 1o ſtatim egrediuntpalaciũ ⁊ ad hoſpicia ſua vacui reuertunt᷑ Sũmus pontifex xp̃cẽ. ad Pebre · ix: Chriſtꝰ aſſiſtens põtifex futuro rũ bonoꝝ Ad huiꝰcuriã venũt in die iudi cij omẽs hoĩes.ij. Loꝛin. v: Dẽs nos optet añ tribunal xp̃i manifeſtari⁊ tunc certe di⸗ cetaliquibus ꝙ intrent ad tpᷣm Nã vnicui qʒ iuſto dicet᷑ Intra ĩ gaudiũ dñitui mat. xxv. Et cito poſt intrabunt hi in vitã eter⸗ nã.ſ; alijs cãpana pulſante:hoc ẽtuba ſonã̃ teclamabitꝑ angelos Math.xiij. Exibũt angeli⁊ ſeparabũt malos de medioiuſtorũ ⁊ mittenteos in caminum ignis ibierit fle⸗ tus ⁊ ſtridoꝛ dentiũ Et ibidem.malos aũt foꝛas miſerunt.ſic erit in ↄſummatõe ſecu/ liExibunt⁊c. Et nõ mixꝝ ſi mendax eijciet a xpo qꝛ naturaliter vnũ ↄtrarioꝝ expellit reliquũ Modo xp̃c eſt veritas Johã.xiiij. Ego ſuʒ via veritas ⁊ vita:ergoneceſſario homo falſus ⁊ mendax eijciet᷑a xpᷣo Mat. xxv. Inutilẽ ſeruũ eijcite in tenebras exte rioꝛes Dicit᷑ꝙſifiat circulꝰ de terꝛa hiber⸗ nica.tante potentie ẽteꝛꝛa illa ꝙ nullũ aĩal venenoſum poterit illů circulũ intrare.vel ſifuerit incluſum nõ poteritexire niſi aliun de violenter eijciat᷑ Terꝛa iſta veritatẽ deſi gnat in põ. Veritas de terꝛa oꝛtaẽ Iſta vg ritas potentiſſima circuit⁊ munit vndiqʒ rpᷣm in põ· Potẽs es dñe⁊ veritas tua ĩcir cuitu tuo: Modo vſqʒ ad diẽ iudicij homi nes interfecti veneno mẽdacij cõtinẽt᷑a di⸗ uina veritate.ſie ꝙ impoſſibile eſt eos eua ⸗ ir dere.cũ ſit nemoqͥ de manueius poſſit erue re Job. x. Sz certe tunc iudicabunt᷑⁊ eijci⸗ unt᷑extrꝰcirculũ iſtũ⁊ tradentpaſſionibus etemi ignis Ro.pᷣ. Mutauerũt veritatem deiin mendaciũppterea traddidit eos ðs in paſſiões ⁊c̃· ¶. Scðᷣoẽhomo dei finalis ꝓpago:p̃. Jo.iij. Videte qualẽ caritatẽde⸗ dit nobis deꝰ vt filij dei noĩaremuret ſimus Ergo ſumus generoſi valde. Dei em̃ gen⸗ ſumꝰ ſicut actuũ · xvij. dicit Jpᷣꝰem̃ et ge⸗ nus ſumꝰ Si vᷣoita ↄtingeret. ꝙ filiꝰ nobi liſſimi regis cuipᷣparata eẽt honeſtiſſima virgo⁊ nobiliſſimi generis in ſponſam.il⸗ lam repudiaret⁊ viliſſimi ribaldifiliã ac⸗ ciꝑet.in vxoꝛẽ. ipe fatue eligeret ⁊ turpiter de generaret⁊ tam ſe qᷓ; ſuũ genus mirabili ter dehoneſtaret Sʒ homoxpianꝰeſtilleq́ genus deiꝑ fidẽ⁊ baptiſmũ intrauit Joh. p · Dedit eis ꝓtãtem filios dei fieri Iſſi pꝛe parata eſt veritas ſeu ſapia in vxoꝛẽ natu⸗ raliter. qꝛ oẽs hoĩes natura ſcire deſiderãt pᷣ· Metba.⁊ ſapie.viij. dicit᷑ de vita ⁊ ꝑſo⸗ na nature hũane hanc amaui⁊ exquiſiuia iuuentute mea ⁊ queſiui eaʒ mihi aſſumere ſpõſaʒ⁊ amatoꝛ factꝰſũ foꝛme illi ₰ ¶ Iſta pᷣitas ẽfilia ði ſm berñ · Mẽdaciuʒ vofilia dyaboli Jo · viij medaxẽ ⁊ p̃eius glo.i.mẽdacij Si ð hõ relicta vᷣirate deifi lia copulet ſibiĩ vxorẽ mẽdaciũ filiã dyabo liturpiter ðgenerat⁊ magnã verecũdiã ſi bijpi faẽ Etiõ ſignãter amoꝛ iſtiꝰ ſpõſeno⸗ bis interdicit᷑. Ecci.vij. Noli amare mẽda ciũ aduerſꝰ frẽm tuũneqʒ ĩ amicũ ſilr faci⸗ as Scit! ꝙ deiure cõi diſpar cultꝰĩter ↄtra hẽtes impedit m̃imoniũ ↄtrahẽdi⁊ diri⸗ mit iam ↄtractũ.mõ hõ⁊ oĩs ratõnal crea⸗ tura colere dʒ deñ Anßhelmꝰ.c.ij. Lur deꝰ hõ in pᷣncipio dicit rõnalẽcreaturãa ðo fa⸗ ctã eſſe iuſtã vt illo fruẽdo btãe ſſet dubita re nõ debemus Et catho. Sideus ẽ animꝰ „ vt no.⁊c̃. hic tibip̃cipue ⁊c̃ Sed conſtat ꝙ mendacũ colit dyabolũ ſicut filia patrem qꝛ pr̃em ſequit᷑ſua ꝓles ⁊ ideo de iure mi⸗ momũ tenere non debet Tñ ſi defacto tene⸗ at quid cõtiget:ſine dubio qui accipit filiã a pre deber⁊ dotẽcõſequẽter acciꝑe ab eoð ⁊cerre dos quã dyabolus dat cũ filia ſuaẽ ifern Apoc. xxi. Dibꝰ mẽdacibꝰ ꝑs illoꝝ eſtĩſtagno ignis Oſee.x.feriet/ fedꝰ cũ mẽ datõ⁊ germiabit q̃ſi amaritudoiudiciũ.et c iij ——— Lectio iotales poſſůt dicere Illud Iſaie.rviij. Percuſſimꝰ fedus cuʒ moꝛte ⁊ cũ inferno fecimꝰpactũ Scitis ꝙ de iure cõi ↄtrahit pꝛimo cũ vna.et poſtea cũ alia vocat᷑ biga/ mus ⁊ afficit᷑talis corã iudice ſiagatcõtra eum ad moꝛtem qᷓ;tumcũqʒ ſit liatus non euadit Sicxp̃ianꝰpmo cõtrahit cum veri⸗ tate filia dei Pſee.ij. ſponſabo te mihli iu dicõ⁊ iuſticia Et infra ſponſabote mihi in fide.ſi poſtea cõtrahit cum mendatõ efficit bigamꝰ⁊ in iudicio generali euadere non poterit Hota ꝙ poſſet ꝓbabiliter dicið iſta ſpõnſa que eſt veritas ꝙ ſatis eſt foꝛmoſa⁊ amabilis in tñ̃ ꝙ veritas ꝑ ſe odiri nõ po⸗ terit non tñ eſt bñ fecunda qꝛ non parit bo/ nam ꝓlem Nam ſm Saluſtiũ veritas odi um parit ⁊ ideo dimittunt homies verita⸗ tem cõiter.qꝛ per eam incurꝛerent odium. ſed illud non eſt rationabile ĩmo amico ſo⸗ crate ⁊ amica veritate ſetm̃ eſt ̃honoꝛare veritatem · vt dicit᷑in ethic;. Sed menda/ ciũ multo peioꝛem geuerat ꝓlem qꝛ mẽda ciũ eſt peccatũ⁊ petm̃ cũ ↄ ſummatũ fuerit generat moꝛtem. Jac.pᷣ. Moꝛs aũt infer⸗ nalis eſt peior ꝓles qᷓ; odium maloꝝ hoĩm Siliter non ↄſiderant tales ꝙ eſt de verita te ſiẽ fuit de rebecca Beñ. xxv.q̃ habuit ge⸗ minos in vtero Jacob⁊ Eſau ·ſic veritas duos filios ſimul parit ſcʒ dilectõem deĩ et odiũ maloꝝ hominũ Malach.pᷣ. Jacob di lexi eſau odio Pabui Lu.vi. Beati eritꝭ cũ vos oderint hoĩes Et ideo deponẽtes men dacium loquimini veritatem vnuſquiſqʒ cum ꝓximo ſuo ad Ephe.iiij. ¶ Tercio eſt homo · dei naturalis ymago Vnde Zugꝰ xiiij: de trinitate:c.xv. Eo qujppe mẽs yma go dei eſt quo etiam capax eſt eiuſqʒ parti⸗ ceps eſſe põt ⁊ ideo ſicut in trinitate pater/ na memoꝛia gignit verbů qð ẽ veritas.ita mens humana nullů aliud verbũ gignere debet niſi verax Ecci:xxxvij. Ante oña ver⸗ bũ verax pᷣcedat tel Perſone diuerſoꝝ reg noꝝ et diuerſaꝝ terꝛaꝝ facilier ab inuiceʒ diſcernunt᷑ꝑ diuerſitatem ydeomatũ ⁊ lin guarũ vt cõiter:qꝛ qui gallicũ loquit᷑galli cus eſt vel eſtimat᷑.⁊ qui anglicũ. anglicus ſic em̃ arguebat᷑ cõtra petx ꝙ eſſet gallileꝰ et r̃ diſcipulus. Math. xxvi. Vereet tu er illis es nam et loquela tua manifeſtuʒ te lacitt b ¶ Sunt aũt mozaliter loq̃n & do duo regna adinuicem in hac vita ↄmix⸗ ta. vicʒ regnũ dei⁊ regnũ mundi. regnumn rpi⁊ regnuʒ dyaboli.regnũ celeſte ⁊ regnũ terꝛeſtre Etſicut iſta diſtant in regibo et le gibus ita in ydeomate nõ concoꝛ dant 1lã ydeoma regni celeſtisẽ veritas in põ · Dñe in celo miſericoꝛdia tua?⁊ veritas⁊c. ydeo ma vero regni terꝛeſtris ſiue mundi eſtj al ſitas Dſee.iiij. Iõ eſt veritas nõ mißcðia non eſt ſcia dei in terꝛa.maledictũ⁊ mẽda⸗ ciũj. homicidiũ⁊ furtũ·⁊ adulteriũ inunda nerunt. Siergo homo velit perpẽdere ad qð regnuʒ ꝑtineat. videat cui regno ĩydeo⸗ mate cõcoꝛdet Nartant hiſtoꝛie ꝙ cũwil⸗ helmus dux noꝛmanoꝝ regnũ anglie con⸗ queſiuiſſet. deliberauit qũo linguã ſaxoni⸗ cam poſſet deſtruere.⁊ angliã⁊ noꝛmãniaʒ in ydeomate cõcoꝛdare.⁊ iðᷣo oꝛdinauit ꝙ nullus in curia regis placitaretjniſi in gal⸗ lico ⁊ iteꝝ ꝙ puer quilibet ponendus ad lit teras addiſceret gallicũ⁊ ꝑ gallicũ latinũ que duo vſqʒ hodie obſeruant᷑ Iſto modo moꝛaliter pᷣnceps huiꝰ mundi dyabolꝰ eſt Jo.rvi.pᷣnceps huiꝰ mundiiam iudicat?ẽ Sed verum eſt ꝙ pᷣncipatum ſuum in mů⸗ do non haber hereditaria ſucceſſiõe.ſʒ vio⸗ lenta oppꝛeſſione ⁊ ideo non eſt heres ſed ↄquiſitoꝛ ydeoma vero ſuum ꝓpriũ in pꝛo uincia infernali:eſt mendaciũ Jo.vij. Cuʒ loquit᷑ mendaciũ ex ꝓprijs loqui ⁊ iðᷣo vt ↄcoꝛdet mundũ cum ꝓuincia infemaliin ydecmate oꝛ dinauit ꝙo miĩa ſecularia incõ nentõnibus ⁊ mercationibo ⁊ ↄmutationi bus vtant mendacijs ⁊ ſicut ꝑuer docendꝰ in ſcola f mo addiſcit gallicũ ita iuuenis ſe culo applicandꝰ cũ ſiudio ⁊ laboꝛe addiſ⸗ cit loqui mendaciũ Hiere.ix.docuerũt lin⸗ guam ſuam loqui mendaciũ Vñ Bꝛego: xij.moꝛg.exponẽs illnd Job.xv. Terꝛebit eum trib ulatio.⁊ anguſtia vallabit eũ.pꝛo bat ꝙ omne illud qð malus homo ꝑpetrat relicta veꝛitate vallat᷑tribulatiõib⁊ angu ſtijs ⁊ laboꝛe Et hoc ꝓbat ſpẽaliter de mẽ⸗ dace ſic Mendax relicta veritate mentiri deliberat vt audientiũ animũ fallat. Sed uantꝰ laboꝛ eſt ſo licite cuſtodire ne ipa ei us fallacia dep hendi queat. Ponit quippe ante ocu los quid ſibia ſciẽtibꝰ veritate re⸗ ſponderi poſſit⁊ cum magno conatu per⸗ tractat qũo ꝑ argumẽtũ falſitati docum̃ta *— — 2 ————— —₰—— inpꝛo . U opt maliin inch ationi vendꝰ cis ſe ddiß üt lin⸗ ꝛego: erꝛebit eü po petrit angh de mẽ nentin eiua e nerr/ per“ um veritatis exuperet Hincinde dicta circůte⸗ git:⁊ cõtra hoc v bi dep̃hẽdi poterit verita⸗ ti ſimilẽreſponſionẽ querit ſi vellet verũ di cere ytiqʒ ſine labore potuiſſer Plana nan qʒ eſt veritatis via. ⁊ graueeſt iter menda cij Vñ ꝑ ꝓphetam dicit Doruerũt linguã ſum loqui mend aciũ. hec Bꝛego. Et no⸗ tandũ q;uis bonimentitoꝛes pſit ſe argue⸗ reſeu iactareingenioſos non tñ ſapientes. NMam duplex eſt oꝑatio ſcientis et fapiẽtis ſicutðꝛ:pᷣ. Elen. vicʒnon mentiri de quib nouit:⁊ mentientẽpoſſe manifeſtare.⁊ qui cunqʒ mentit᷑arguit ſe non eſſe ſapientem. Et ideo ecẽi.vij. Nolt velle mentiri omne mẽdaciũ Aſſiduitas ẽ illiꝰnõ ẽ bona zc̃. Lectio duodecima Plite ʒelare moꝛtem n jerꝛoꝛe vite veſtre ne gʒ adquiratis ꝑditõem in oꝑi⸗ bus manuũ veſtraxꝝ · qm̃ deꝰ non fecit moꝛ tẽ nec delectat᷑in ꝑditiõe viuoꝝ ¶ Poſt qᷓ; ſpũſſanctus declarauit qualiter hõ tenet᷑ ordinare virtuoſe ſuas affectõnes Primo cogitando Scðdo ſuas locutões ſermocio⸗ nando Picvlterius docet qũo homo de⸗ bet ordinare ſuas oꝑatões peccatũ deteſtã do Et circa hoc duo facit Nam pᷣmo ſua⸗ det homini deteſtaripeccatũ terꝛẽdo ꝑ viã timoris Scðoſuadet illud alliciẽdo vi⸗ um amoris ibi Creauit em̃ deus. Lircꝭ pꝛi mũ duo facit Duia primo diſſuadet pecca tũꝓpter pene cõſequentis acerbitatẽ Se⸗ cundo ꝓpter dei ꝓhibentis voluntatẽibi. Qm̃ deus nõ fecit moꝛtem¶ Dicit em̃ pꝛi mo ſic·Nolite ʒelare.i.diligere. moꝛtem id eſt peccatũ moꝛtale qð eſt cauſa moꝛtis Ja co:pᷣ · Peccatũcum ↄſummatũ fuerit gene rat moꝛtemſ¶ In erꝛoꝛe vite veſtre i.erꝛo⸗ nee contra dei p̃cepta viuendo· ꝓuer.xiiij. Erꝛant qui oꝑant᷑ malũ Augꝰ. Enche.v. Non nullus erꝛaſſe ꝓfuit aliqñ ſed in via pedis non in via mox Zi(¶Et ecce primũ motiuũ quare non debemus amare peccatũ eſt pene ſequentis acerbitas queẽ infernalis pena Ipa ſola vocat᷑ꝓprie perdi tio Prouer. vv Infernus⁊ pqitio corã do minoqᷓ;tomagis coꝛda filiorũ hominũ. vñ e v6 F * dicit · Neqʒ adquiratis ꝓdiriõem in opib manuũ— quaſi diceret niſi ꝑ op̃era Pbria adquiſieritis nunq; incurꝛetis ꝑdi⸗ tionem. vitam non poſſumus habereniſi deum.ſed perditõem adquirere poſſumꝰ per opera manuũ noſtraꝝ nde ſignanter dicit᷑ Vſee ·xiij. Perditò tua rfrael ex te tã⸗ tum in me auriliũ tuum ¶ Scðᷣm motiuũ uare non debemus amade peccatũ. eſt dei hrbentis voluntas Vm̃ deus moꝛtẽnon ecit id eſt nõ oꝛdinauit nos ad moetẽeter⸗ nam ſed magis ad vitam qui vult oẽs ho⸗ mines ſaluos fieri hoc eſt. leges dedit ꝑ qᷓs omnis hõ ſaluari põt ſi velit. Vel ſic Deus moꝛtem non fecit. id eſt peccatanõ appꝛo ⸗ bat nec diligit De quo ti dicit Vhil odi⸗ ſti eoꝝ que feciſti· Nec letat᷑in pditõe viuo⸗ rum id eſt non oꝛdinat pᷣmo et pᷣncipalrꝙ hoĩes ꝑdant᷑ ſed ipiꝑ maliciã pdunt ſeip⸗ ſos Jo xij· Qutamat aĩam ſuam ꝑdet eaʒ. Tuce ix. filius homis non venit aias per dere ſed ſaluare Nolite ergo ʒelare moꝛteʒ a ¶Notandũ ꝙ methaphoꝛice lo⸗ quendo peccatũ ſaris ↄuenienter vocatur moꝛs ꝑpter tres rões.vicʒ · ꝓpt᷑ſileʒ ðfectũ ꝓptↄſileʒ effectũ:⁊ ꝓpt᷑ ↄſileʒ apectũ De pꝛioq? moꝛiẽte coꝛꝑetal ẽ pceſſꝰindefici? do · Pꝛimo coꝛpus diſtꝑarur ⁊ diſcraſiat᷑. Scðo infirmat᷑ Terch moꝛit Vuurto:poꝛ tatur extra domũ Quintoſepelit᷑. Serxto 4 vermi ↄſumit᷑ Iſtomõ anĩa pꝛimo diſ tꝑat᷑ diſcraſiatꝑ tẽtatõʒ⁊cogitatõʒð pctõ Scðoinfirmatpꝑ ↄcomitantẽ delectatõem Tercio— ↄenſum Quarto aſpoꝛta turð domo⁊ elongat᷑ab hominibꝰꝑ culpe ſue abomiatõem apud pomies Duto ſepe li ꝑ malaʒ ↄſuetudinẽſicut ei terꝛa vlla⸗ pis ſuppoſitus onerat ⁊ opprimit coꝛpꝰ ne reſurgat eriam ſi poſſet. Ita mala ↄſuetu⸗ doeſt quaſi quedam moles grauiſſi imeop primens⁊ neceſſitans hoĩem ad peccandũ Vñaugꝰ. viij. ↄfeß.v.c. Lex peccatiẽ vio. lentia ↄſuetudinis qua trahit⁊ ten et᷑etia; inuitus animuseo merito quo in eã volẽs illabat᷑. Et in eodem:c.citopoſtprimũ lo⸗ quens ð ſeip̃op ſtatu peccatt añ baptiſmũ ſuum Inſpirabq̃ inquit ligatus non ferꝛo alieno.ſed mea ferꝛea voluntate. velle me⸗ um tenebat inimicus ⁊ inde mihi cathenã fecerat ⁊ ↄſtrinxerat me. qͥppe ex voluntate 3 Lecti— ꝑuerſ facta eſt libido ⁊ dum ſeruit᷑ libidi⸗ nifacta eſt ↄſuetudo.⁊ dum conſuetudini non reſiſtit᷑ facta eſt neceſſitas Mecaug. Et hec ↄſuetudo peccãdi cõparat᷑ laʒari ſepul ture. ßᷣm eundẽin ſermõe dñi in monte li.pᷣ. c. xiij. Et ſicut videtis ꝙ magnis ⁊ nohucks de alijs honeſtis lapidibv.ſeu lingnis cũ fů guris ⁊ picturis que ſimul oꝛnant ⁊onerãt ⁊ honeſtant Ita magnis ⁊ potentibꝰ moꝛ⸗ tus ꝑ pctñ faciũt adulatoꝛes ſepulcra de⸗ albata⁊ depicta pingentes ⁊ palliãtes: di⸗ minuentes vel excuſantes ĩmo cõmendan ⸗ tes pctã potentiũ.qꝛ laudat᷑peccatoꝛ in de ſiderijs aĩe ſue⁊ iniquꝰ bñdici ⁊ iſti vidẽt᷑ eos honoꝛare.⁊ oꝛnare Etita faciũt.ſed tñ ſimul cũ hoc onerant ⁊ oppꝛimũt miſeros ne reſurgant ꝑ pniam de peccatis Vñ nar rat grego.iiij:moꝛa.c.xix:ꝙxpc tres moꝛtu os ſuſcirauit · puellam in domo.iuuenem in porta.laʒaꝝ in ſepulcro.quartũ vero moꝛ/ tuũ diſcipulo nunciante cognoſcit:ſed tñ non ſuſcitat qꝛ valde difficile eſt vt is queʒ oſt vſum male ↄſuetudinis: adulantium ingue excipiunt.a mentis ſue moꝛte reuo⸗ cetur. de quo benedici᷑ Sinite moꝛtuos ſe pelire moꝛtuos ſuos Moꝛtui em̃ moꝛtuoſ ſuos ſepeltũt cũ pctõꝛes fauoꝛibꝰ premũt peccatoꝛes Erat aũt laʒarus moꝛtuus.ſed non a moꝛtuis ſepultus.ſed a fidelibꝰ mu ⸗ lieribus cum pietate ſepultus Sexto cor⸗ pus moꝛtuũa vermib cõſumi ⁊ ſic mens prinata vita gratiea vermibo ↄſcie deſpe ratõis ⁊ finalis impenitẽtie coꝛrodit᷑⁊ moꝛ der̃. Sic igit᷑ↄuenienter peccatũ ðꝛ moꝛs ꝓpter ſimilem defectũ vel ꝓceſſum defici⸗ endi.ſic em̃ intrat in aĩam ſicut moꝛs ĩcoꝛ⸗ pus ad Ro·v · petñ intrat in mun dũ ⁊ per petĩ moꝛs¶ Scðo vocat̃peccatũ moꝛsp prer ↄſimilẽ effectũ. moꝛs hanqʒ facit coĩ⸗ pus rigidũ⁊ frigidũ.fetidũ⁊ putridũ.hoꝛ ridum ⁊ terꝛeum ⁊ ponderoſum. Iſto mðõ moꝛalr peccatũ facit aĩam rigidam ꝑ ſup⸗ biam ⁊ inobedientiã ad deum ꝓuer:xvij cũ obſecrationibo loquipauper ⁊ diues ef fabit᷑rigide. diues id eſt ſuperb fm glo. et efficit aĩam frigidã ꝑ inuidiã quã vocat. pheta maliciã Piere.vi:ſicut frigidam fa⸗ tit ciſterna aquam ſuam.ſic frigidam fecit malicia aĩam ſuam Fetidã ꝑ luxuri yſaie + — abraam Terꝛeam.ꝑ auariciã qꝛ nihil ſapit niſi terꝛenũ vt dicat᷑tali anĩe ſicut talꝑe di⸗ xit natura⁊ deus ſerpenti Beñ:iij. Terꝛã comedes cunctis diebus vite tue Pigram ꝑaccidiaʒ qua homo nihil boni opatpuer. xiij. vult⁊ nõ vult piger. aĩa aũt operantiũ impinguabit᷑. ¶ Et cõuemiẽter ꝓctm̃ vocat moꝛs ꝓpter cõſimilẽeffectum Ad Ro · vij⸗ pctĩ vt appareat peccatum per bonũ oꝑa tum eſt mihi moꝛtem vt fiat ſupra moduʒ peccans pctñ per mãdatũ:¶ Tercòꝓpter ↄſilem aſpectum quãtumcunqʒ em̃ fuerit homoamabilis ⁊ pulcer⁊ delicatus ſtatim pel moꝛtem eſt hoꝛribilis turpis ⁊ aboĩna ilis ⁊ a cõmunione hoĩm ſequeſtrabil⁊ ſe parandus.ſic anĩa ante pctm̃ pulcerꝛima? foꝛmoſa videt᷑ Juxta illud Canti.iiij. To⸗ ta pulcra es amica mea ⁊ macula non eſt in te Per pctm̃ vero ſpoliat᷑ gratuitis ⁊ vul⸗ nerat᷑in naturalibus.fit feda⁊ abominabi⸗ lis coꝛam deo vt dicat ei deus illud Eʒech⸗ xvi: Ad omne caput vie edificaſti ſignum pſtitutõis tue ⁊ abominabilẽ feciſti decoꝛẽ tuum Et tunc per pct̃ ania miſera ſepara tura cõmunione fideliũ⁊ amicicia dei⁊ an geloꝛum bonoꝛum.ꝓuerbioꝝ. xiiij.in fine: Miſeros facit populos pctm̃. Fatuiſſimꝰ operarius eſt ilie qui difficilimis laboꝛiby ſe fatigat⁊ tñ nihil ſtipendij lmercedis re poꝛtatĩfine Duot laboꝛib difficultatibꝰ ⁊ periculis ſe exponunt hoĩies ꝓ pctõ.iſtiꝙp voluptatib.iſtiꝓ cupiditatibꝰ:iſtiꝓ vani tatib: inexplicabile dictu⁊ qð erit itipen ⸗ dium. CLerte moꝛtis diſpendium⁊ inferna le ſuſpendium ad Ro:vi.in fine:ſtipendia peccati moꝛs.Et ideo poſtqᷓ; pꝛemiſit ſapi ens nolite ʒelare moꝛtem nn ſub ⸗ iungit neqʒ adquiratis pditõem in opibo manuum vr̃aꝝ quaſi diceret · nullũ alið lu⸗ crum habebitis ꝑ peccarũ Et quia manus eſt oꝛganum oꝛganoꝝ homis ſicut ðꝛ.iij⸗ de ania Ideo male opatões quecunqʒ poſ⸗ ſunt exerceri.per oꝑa manuũ ꝓhibentur trtiij. De cadaueribus eoꝝ aſcendet feto? Putridam.ꝑ guleĩmoderantiã ꝑ quã ſen⸗ ſus et ratio ſepeliunt᷑ ⁊ operiunt? homoin aſinũ cõmutat᷑. Hie. xxij · Sepultura aſini ſepeliet᷑putrefactꝰ⁊ ꝓiectus extra poꝛtas hieruſalem Poꝛrida.ꝑ iracundiam Beñ. fiũt fepulcra honeſtiſſima:de marmoꝛe. vl xv. Poꝛroꝛ magnus ⁊ tenebroſus inuaſit — 5 — B 8 SSSg Laboina abilaſ enimn ü. To⸗ on eſtin 4vul minabi“ Ezech⸗ ſignum ſti decoꝛẽ aſepan de an infine: niſimꝰ aboꝛib edis re tatih t5 Mp wmn 1in ipeni nſtſp —. in op al⸗ mns , ih⸗ pol atit W—— — v 6 4 ₰— 3—+„—T2 1 e 5 N B CScho notandũgdetripli⸗ ci moꝛte legimꝰ in ſcriptura. Eſt em̃ moꝛs rlauſtralis cõuerſatõis.moꝛs carnalis reſo lutõis.⁊ moꝛs infernalis cruciatiõis Pri⸗ ma moꝛs eſt voluntarie venerãda. Scðaẽ multipharie meditanda.ettercia eſt quoti die deteſtanda De prima ſancta religio vo catur moꝛs figuratiue. Vñ vulgariter re ⸗ gulares dicunt᷑ moꝛtui.⁊ſeculares viuẽtes Ettamen malus ſecularis vere moꝛtuus ẽ ⁊ bonus regularis vere viuens · nam malo ſecularidicit᷑ Apoc.iij. Nomẽ habes vt vi nas? moꝛtuus es Et de ſanctis dicit᷑.ij.ad coꝛin. vi · Quaſi moꝛientes ⁊ ecce viuimus Moꝛtui em̃ſunt peccato.viuentes autem deo Juxtaillud ad Ro.vi. Exiſtimate vos 7 quidẽmoꝛtuos eſſe peccato viuẽtes autem deo in xpᷣo ieſu Quare aũt religtoſi moꝛtui dicunt᷑pñt alique ↄgruetates adduci Pꝛi mo em̃ moꝛiturꝰ ↄdit teſtam̃tũ ſuũ in quo legat aĩam ſuã deo⁊ coꝛpus tumulo· facul⸗ tates amicis ⁊ ſuꝑ his executoꝛes aſſignat ⁊ ↄſtituit Iſto mo religioſus ꝓfitendo dat animã ſuã deo.coꝛpus aſſignat monaſterio facultates hĩtas ⁊ habendas reſignat mů ⸗ do Executoꝛes illius teſtamenti ↄſtituit p̃latos ſuos. quoꝝ cuſtodie tam coꝛpus qᷓ; animã ſuã tradit Itẽ moriturꝰincipit amit tere caloꝛẽ naturalẽ poſtea ſenſuum vſů ex⸗ terioꝝ.ſicut viſus auditꝰ?⁊ hmõi: tandẽ vl⸗ timo motũ ſuũ ꝓpriũ ita ꝙſi moueri debeat de loco ad locũ.opoꝛtebit ꝙ hoc fiat ꝑ alios nõpꝑ ſeip̃m Deinde amittit loquelã.pãnus ei tribuit᷑ breuis ⁊ in certa menſura⁊ ſicfi⸗ naliter abſcondit᷑in ſepultura Iſto mõ mo raliter ing rediens religionẽ Pꝛimo amit ⸗ tit caloꝛẽ. hoc eſt oẽm caloꝛem camalem vel mundialõamicoꝝ vl parentũ quo poſſet a mundi ↄtemptu ⁊ ſancta ↄtemplatõne re ⸗ tardari Scðoamittit qᷓſi vſum ſenſuũ erte rvx ꝑ honeſtã⁊ religioſam cuſtodiã.viſꝰ. auditus ⁊ guſtus Tercio ꝓdit qᷓſi loquelã ꝑ ſilentiũ locis ⁊ tꝑib cõueniẽter ſeruatũ Silentiũ nanq; multũ iuuat ad mentis re collectõem ⁊ gr̃am ↄſequendã. In cuiꝰfi/· gurã zacharias mutꝰ genuit iohãnẽ.i.gꝛa tiã Lu.pᷣ · Quarto ꝑdit motů.pꝛo priãvolũtatẽ qꝛ nũq; ſe mouet fvadit niſi ꝑĩobediẽtiã vl licentiã pᷣlatoꝝ Quintotri buitſibi pannus modicus qꝛ habitus vilis ad neceſſitatem nõ ad ſuꝑſfluitatem Etſex⸗ to tandem abſconditin ciauſtro q̃ſiĩ ſepul cro ſuo · ne ꝑ ſeculi tumultꝰa ſanctis occu⸗ patõibo ꝑturbet᷑ Vñ iſtis ſi moꝛtuis dicit᷑ ad Colo.iij. ĩpᷣncipio Moꝛtui em̃ eſtis et vita veſtra abſcondita ẽcũ xp̃ov b. ¶Scða moꝛs eſt carnalis reſolutõis ⁊hec eſt multipharie meditanda.ecẽi.xiiij: Me moꝛ eſto qm̃ mors nõ tardabit Et ſicut ið cibus eſt infirmo amarus⁊ ſano ſuauis · ita meõria moꝛtis ſctis ⁊ virtuoſis hoĩby ẽ val de delectabilis.ſic impijs aũt ⁊ pctõribus mirabiliter amaraEcci·xli.in principioO moꝛs q; amara ẽ meõꝛia tua homi iniuſto ⁊pacẽ hñti in ſubſtantijs.id eſt diuitijs ſu is Et infra D moꝛs qᷓ; bonũ eſt iudiciũ tu um homiĩ indigẽti⁊ qͥ minoꝛat᷑ viribꝰ. Iſta meditatõfacit můũdũ ↄtemnere Hero. ad paulinũ. Facile ↄtemnit omĩa qͥ cogitat ſe quotidie eſſe moꝛiturũ. Facit hoĩem carni reſiſtere iuxta illud:p.Iõ aliter meliꝰ po ⸗ terit caro vicia domari. Moꝛtua q̃lis erit q; ſemꝑ pᷣmeditari Item facit hoĩem pctã vitare Ecẽi:vij.ĩ fine In oĩbo oꝑibus meõ rare nouiſſima tua⁊ in eternum non pecca bis De hac meditatõe Seneca de copia · vᷣ⸗ bo. Cũ rerum natura delibera.hoc medita re quotidie vt poſſis equo anĩo vitam reli⸗ quere Tercia moꝛs eſt infernals crucia⸗ tionis:⁊ heceſt quotidie deteſtanda.de q̃ĩ põ̃. Quaſi oues in infernopoſiti ſunt moꝛs depaſcet eos Quis eſt ſtolidiſſimũ pecꝰ et inter alias ↄditões hoc habet ꝙyſi ſit in do ⸗ mo accẽſa non exit ab igne ſed magis inge⸗ rit ſe igni ſie damnato in inferno.ita ſunt ef fecti ſtolidi⁊ ꝑ maliciã obſtinati ꝙ de infer noquieſt eis quaſi domus accenſa nũq; exi bunt. Et hec eſt moꝛs ſcða de qua Apoca. xxi. Et de hoc in põ Mors peccatoꝝ peſſi ma. huic ↄtrariat᷑illa vita de qua loquens Ambroſiꝰ.ita ait Eſt vita ſine moꝛte.cer⸗ te ſine ſoꝛte. dies ſine nocte. gaudiũ ſine me roꝛe.tranquillitas ſine laboꝛe. foꝛtitudo ſi ne debilitate.rectitudo ſine ꝑuerſitate· puł critudo ſine defoꝛmitate. veritas ſine falſi⸗ tate.caritas ſine inuidia.felicitas ſine miſe ria · hanc nobis concedat.⁊c. Lectio decimatercia Lectio — Reauit enim deus vt eſſẽt omĩa⁊ ſanabiles fecit nationes oꝛbis terꝛaꝝ. nõ eññ eſtillis medicamentũ exterminij necin feroꝝ regnum in terꝛa] ¶ Poſtq; ſpũſ⸗ ſanctus diſſuaſit peccatũ inique opatiõis diſſuadet id idẽ allicendoꝝ amoꝛẽrecitã⸗ do diuina beneficia que pomĩ ↄferunt᷑. Et circa hoc duo facit. nam pᷣmo declarat qua/ les deus fecit homiĩes qᷓ;tum ad naturalin. Scðo ercludit tria ꝑ que hoĩes ſe excuſant a peccatis qᷓ;tum ad moꝛtalia.ibi. nõ em̃ ẽ illis. Circa pᷣmũ duo factt quia pᷣmo oñdit qualiter deus creauit oia generaliter- Se⸗ rũdo quale fecit genus humanũ ſpẽalribi. ⁊ſanabiles fecitiuantũ ad pᷣmũↄtinnãe ſe ad pᷣcedentia dicit ſic. Jdeo deus non fe⸗ cit moꝛtem id eſt peccatũ qð ducit ad moꝛ tem. qꝛ deus creauit vt eſſent omia mors aut? peccatũ facit hoĩem non eſſe Trenoꝝ in·patres noſtri peccauerũt⁊ non funt Et P. ad Loꝛin.xijj: Stlinguis hoĩm loquoꝛ caritatẽ aũt nõ habuero nihil fum⁊ Augꝰ ſuꝑ Johannẽ Peccatũ nihil eſt⁊ nrhil fiũt mies dum peccant: Ex quoergo ðs nõ ſolum creauit homnies vt eſſent ſed etium omes res vt eſſent. vnaqueqʒ in ſua natura manifeſtũeſt ꝙdeus non fecit peccatũ:⁊ iõ nõ appꝛobat peccatũꝑ qð peccantes a pfe⸗ ctione ſuenature deficiunt Dicit.Trea⸗ uit em deus vt eſſent omĩa.creauit ſeʒ ppo tentiã. omia in ſapia pð. omia in ſapĩa feci⸗ ſti. vt ent Ecce bonitas ſiue clemẽtia Iu⸗ guſtinꝰ.xi.de ciui.dei c. xxi.tria maxie ſciẽ⸗ da ſunt decreatura. quis eam fecit. ꝑ quid eam fecit.⁊ qugre eam fecerit S Z Ex hec tria inſinuat riptura cum dicit. di rit deus.fiat lux.et faetn eſt lux⁊ vidit deꝰ lucem Feſſet bona Siergo querimꝰ qͥs fe cerit ðᷣs ẽſi ꝑ qͥd fecerit dirit fiat⁊ fetãẽ.ſi qre fecerit qꝛ bonus ẽhecille ñ dma ſce nus li.ij.c.ij:qꝛ bonus ⁊ ſupbonꝰ eß deus non eſt ↄtentus ſuij pᷣius ↄtemplatise. ſed ſupabundantia bonitatis. acceptauit gene rare quedã quibo bene faceret⁊ participa- ta ſua bonitate ex non eſſead eſſe deduxit ⁊ cõdidit vniuerſa Et Plato in thimeo opti mis erat ab optimo poꝛroinnidia religata incutiendorimoꝛẽꝑ penã que ſequit᷑. Hic eſt Jtaqʒ ↄꝰſequenter ſui ſimilia cuncta pꝛo ut cuiuſqʒ natura capax beatitudinis eẽ po terat effici voluit. quã quidẽ voluntatẽ deꝛ oꝛiginem rerũ certiſſimãſi quis ponat. re⸗ cte eum putare cõſentiã hec Plato Ex qui bus foꝛmaturtalis ratõ. Amoꝛ⁊ gratitu⸗ do compellunt homiĩem cauere offenſaʒ bñ factoꝝ ⁊ amicoꝝ. Sed deus eſt benefactoꝛ Zamicus hoĩm p̃cipuus quicreauit hoĩem ⁊ alia omiĩa ꝓpter hoiem ergo oĩs hõ vita/ re tener᷑ne eum offendat.⁊ hec ratio innuit᷑ in lẽa Creauit deus vt eſſent oĩaſ Lõſequẽ ter poſt beneficiũ creatõis ſubiungit bene⸗ ficiũ ſcreatõis ſeu refoꝛmatõnis Et diẽꝙ nõ ſolum deus creauit homiĩes inter omĩa alia ĩmo fecit eos tales ꝙſi laberent᷑ in pec⸗ catũ ſanari poſſunt ꝑ ſua ſacramenta Et eſt ꝙ dicit Et ſanabiſes fecit natõnes oꝛbis terꝛaꝝ.hoceſt homies qui naſcunt de terꝛa Et hoc eſt ſpẽale bñficiũ qð ſolis homibus eit collatum Angelt em̃ inſanabiliter pec⸗ cauerunt. Vñ damaſcenꝰ li.ij.c:iij: Scire opoꝛtet qm̃ qð homibus eſt moꝛs bocẽan gelis caſus ⁊ per ↄ ſequens ſicut hõ moꝛtu us eſt inſanabilis naturã ita angelꝰ p? caſum. ſed homieſt hoc collatũ ꝙlicet mul totiens infirmet᷑ꝑ peccatũ:ſemgꝑ tñ manet ſanabilis citra moꝛtem ⁊ hocẽq; deuote re⸗ colit põ. Benedic aĩma mea dño ·⁊ noli ob liuiſci omẽs retributões eius Quiꝓpiciat᷑ oĩbꝰ iniqͥtatibo tuis qͥ ſanat oẽs infirmita- tes tuas Exiſtis recolligit tlis ratõ. amoꝛ et gratitudo compellunt hoĩem vitare offẽ ſam illius qui ſanat ⁊ curat oẽs infirmita⸗ tes ſuas.ſed deus hoc facit homiĩſi velit. ⁊c·Et hec ratõ innuit᷑in hac lia Et ſanabi⸗ les fecit natões oꝛbis terꝛaꝝ Non natõnes celoꝝ videlicet angelos · ſed ſpecialr natio ⸗ nes Lp̃ianoꝝ in põ. Mon fecit taliter omn natiõl· Nobis aũt iã in noua lege pꝛouidit de tot remedijs.tot ſacramentis tot induł gentijs quib ſanari poſſumus ſi velimus Sed heu Hieremie li. dicit᷑Curauimꝰ ba⸗ bilonem ct non eſt ſanatat Tonſe⸗ quenter cum dicit Non em̃ eſtillis ⁊c̃. Ex⸗ cludit triplicem excuſatõem quã etiã ſolẽt Peccatoꝛes allegare. Ad excuſandas excu ſatões in peccatis. Dicũt em̃ ꝙ ſpecioſitas ? bonitas rerum creaturarũallicit hominẽ ⁊incitat hoĩem ad ↄcupiam oculoꝝ ↄtra le gem dei Scdoaddunt⁊ dicunt camis fra vErqu 7 6 ratitu anzbi bencflapr luthoiem ohöin, do innut Löſ bit ben⸗ Et dicꝙ ter omia inpec⸗ nta Eth es oꝛbig de ter omibn nmaner notere⸗ noliob ippicut tirmita⸗ b. amoꝛ ure offe inmita/ velit h. hnabi⸗ atönes natio er omni ꝛouidit t indul climus im b Lonſe⸗ tc. Ey ſolẽ er oltus vnint e isf xii gilitatem neceſſitare hoĩem ad peccatum. Tercõdicunt ꝙ demones hoĩes decipiunt ⁊Peccarefaciũt quadã violentia extrinſeca Sod iſtas tres excuſatõnes irꝛatõnabiles tollir ſpũſſctũs ꝑ duas negatiuas. Primo duas. pꝛimas ſimul ꝑ iſtã negatiuã. nõ eſt em illis medicamentũ exterminij Illis.i. creatuns omibus quas deus poſuit in mũ do· non eſt refectioad cauſandũ peccatum Terciã vero excuſatõem tollitꝑ ſeðam ne⸗ gatõnem ibi nec inferoꝛum regnũin terꝛa. Contra duas pᷣmas ergo dicit᷑ nõ eit illis: ideſt oĩbus rebus.quas creauit deus.i.q̃s oſuit in mundũ.medicamẽtũ exterminij. * eſt neceſſaria immutatõ vel infectõ ad cauſandũ extermimũ id eſt peccatũ ꝓpter ð homo ertermiat.incurtit exterininiũ eternũ vel exterminatid eſt extra terminoſ eccleſie vtriuſqʒ ponit᷑. Et eſt methaphori⸗ cus modus loquendi quaſi medicus dice⸗ ret infirmo oñdendoſibr aliquẽ cibũ extra neũ.comedas ſecure de iſto.moderate tam̃ qꝛ nihil ꝑiculi.nihil malt in eo eſt. niſitu fa cias exceſſum Et vult dicere ꝙ bnullomõ eſt imputandũ bonitati reꝝ vłſpeciei lfoꝛ me ꝙ homies in amoꝛe mundanoꝝ contra amorẽ dei fingunt᷑. ſed tantũmõ ꝑuerſitati hominũ qui male vtunt᷑rebus bi creat:et ſic tollitur pᷣma excuſatõ. Vñ augꝰ. de pa religiõe c:xxxviij· Nec aqua malũ nec aial qð in aere viuit Nam iſte ſubſtantie ſunt. ſed malũeſt volũtaria pcipitatõin aquam ⁊ſuffocatio quã merſus patitur Stilꝰ fer reus alia parte qua ſcribamus.alia qua de leamus fabricatus eſtin ſuo genere pulcer ⁊ad vſum nñ̃m accomodatꝰ et ſi quiſq; ea ꝑte ſcriberet qua deletæ ea velit delere qua ſribit. nullomõ ſtilũ malũ fecerit ſed ipſũ factum iure vituperaret Pecaugꝰ. Sca excuſatio pctõꝝ q̃ dicunt fragilitatẽ carnis ad peccandũimpellere:excludit᷑ꝑ illð idẽ. Nonem̃ eſt illis medicamentũ exterminij hoc eſt ↄcupia neceſſitans vel exterminãs. ſed excitans tiñ quã homo peccãdo hr̃e me ruit⁊ de qua ſi velit ꝓficit ſi reſiſtit. VUnde grego.ix.moꝛa.c. xxxvi. Supna diſpenſa⸗ tio idcirco nos tota ſibi intentõe ſeruiẽteg Caruem nr̃am ꝑmittit impugnatõibo cõcu ri.nemens nñ̃ audeat in ſuꝑbiã pꝛeſump⸗ tioneſue ſecuritatis eleuari vt dum pulla⸗ ta trepidiewin ſolo auctoꝛis adiutoꝛi pe⸗ dem robuſtiꝰ ſpei figat Itẽtbidẽ li. ix.c.iij. dicir ſic. Ad yma qͥppe trahit caro ne extol lat ſpũs.⁊ ad ſũmatrahit ſ pũs ne ꝓſternat᷑ — caro. ſpũs leuat ne iaceamus in ymis. caro aggrauat ne extollamur ex ſummis: Et ſic ᷣm Bꝛeg. quodãcerto moderamine fit vt carne depᷣmente ſed non ꝓſternente. hõ de ſperatõis lapſum caueat ⁊ ſpũ eleuante et tamẽtentatões ſentiente ſupbie caſuʒ eua⸗ dat.⁊ ſic dum ſpũs ſurſum trahit ⁊ caro re trahit ſubtiliſſimo interni iudicij modera/ mineinfra ſumma et ſupꝛa infima in quo/ dam medio aia liberat᷑ Et ſic patet ꝙ nõ eſt in homine medicamentũ exterminij Sapi ens.et deus creauit hoĩiem inexterminabils ⁊ad ymaginẽ ſimilitudinis ſue fecit illum ¶ Tercia excuſatio pctõꝝ eſt ꝓpter demo⸗ nũ infeſtatões ſed excuſatõ iſta excludit᷑ꝑ terciam negatiuã que eſt iſtaNec inferoꝛũ tegnum in terꝛa id eſt regnum vl dñim.in fernoꝝ id eſt demonũ non eſt in terꝛaid eſt in hoĩbus viuentib in terꝛa et de terꝛa exi ſtentibo ⁊ ideo licet hoĩbus poſſint maluʒ ſuggere ⁊ tentare ſed nullomõ violentare permittunt hoĩem ⁊ ideo domimũ non hñt in homie niſi homo ſponte per liberũ arbi⸗ trũ eis ſubdi velit Vñ Berñ:ſuper cañ: ſer. lxxxvi. Impulſoꝛ homis dyabolus eſt. Impulſoꝛ mundꝰ. impulſoꝛ bõ Duis iſte hõ ſit queris. quiſqʒ hõ ſut. noli mirari vſ⸗ q;a ðoimpullor ſibi eſtꝛſuimerpcipitatoꝛ vt nõ ſit qð in altero impulſare foꝛmidas. ſiip̃e ad te ꝓpꝛias ↄtineas manus. manus tua cõſenſns tuus B ¶ Nota ſuꝑ illud Creauit deus vt eſſent omĩa ꝙↄſide⸗ ratio creaturarũ ꝓpter hoĩem factaꝝ mo⸗ net Poĩem erga deum ad qͥnqʒ laudabiles diſpoſitões mouet em̃ hoĩem ad amoꝛẽ ad honoꝛem.ad ſtupoꝛem.ad timoꝛem.et ad laboꝛem: Dep: Augꝰ.x:cõfeß.c.xxiij. Le⸗ lum ⁊ terꝛa⁊ omĩa que in eis ſunt ecce vn⸗ diqʒ mihi dicunt vt te amẽ. nec ceſſant di⸗ cere omibus vt ſint inexcuſabiles Et infra c·vij· Duid aũt amo ců te amo.nõ ſpeciem coꝛꝑis nõ decus tꝑis neccandoꝛẽ lucis.nec dulces melodias cantilenaꝝ: nõ floꝝ ⁊ vn ⸗ guentoꝝ ⁊ aromatũ ſuauitatem.non mãna ⁊ mella.nõ mẽbꝛa acceptabilia carnis am⸗ plexibus:nõ hec amo cũ amo deũ meũ.⁊ tñ amo quãdã lucẽ⁊ q̃ndã vocẽ⁊ quẽdã odo⸗ rẽ⁊ quẽdã cibũ et quendã ãplerũ ĩterioꝛis hominis mei. vbi fulget animo meoqð nõ capit locꝰ⁊ vbi ſonat qð nõ capit tps⁊ ybl olet qð nõ ſpargit flatus. ⁊ vbiſapit qð nõ minuit edacitas ⁊ vbi heret qð nð diuellit ſacietas hoc eſt qð amo cũ deũ meũ amo. De iſto amoꝛe Pugo de arꝛa aĩe loquens anie ſue dicit: Magno debito obligata es anĩa mea ⁊ multũ accepiſti vel habuiſtiet ꝓ bis omĩbus non habes quid ftribuas ni i vt tantũ diligas Nam qð ꝑ dilectõeʒ da tum eſt non meltꝰ nec decentiꝰ qᷓ; ꝑ dilectõ nem rependipõt Sapie.xi.in fine diligis omniaque ſunt⁊ nihil odiſti eoꝝ que feci ſti. Ex quo ergo ꝓpter dilectõem hominis omĩa fecit. ratõnabile eſt ꝙ ſuꝑ omiĩa ab ho mine diligat᷑ ĩmo ſicut a deo per amoꝛẽꝓce důt ita ꝑ amoꝛẽ regunt᷑⁊ per amoꝛẽin deü redeunt quantũ pñt fᷣm boetiũ.iiij.de con⸗ ſola:metro.vi. Uñ omiĩs res nitit᷑facere oꝛ bem ſuiid ẽcirculũ. Vñ dicit. hic eſt cũctꝭ Hmũis amoꝛ. Scða ↄſideratõcreaturarũ monet hoĩem ad honoꝛẽ debitů deo impen dendũ. omĩs eñ creaturaꝙ ſue nature po⸗ tentia deñ nitit᷑ honoꝛare neceſt aliqua res coꝛpoꝛea que ſuis legib nitit obuiare VUñ Boetiꝰ.ij:ð ↄſolatõe ꝓſa.xxij. ꝓbat ꝙ oẽs res a deo quaſi volůtarie regunt᷑ſeqʒ ad diſ ponentis nutum cõuemẽter ⁊ cõtemperate cõuertunt. nec bonũ regimẽfoꝛet ſi foꝛet iu gů detractantiũ nõ obtempꝑantiũ ſalus.iõ ↄcludit ꝙ nihil naturã ſeruans deo contra riari conatur⁊ hoc eſt qð dicit᷑ Sap̃:vij.in pᷣncipio Attingens a fine vſqʒ ad finẽ foꝛ⸗ titer ⁊ diſponẽs omĩa ſuauiter. De iſto ho ⸗ noꝛe loquit᷑ Anßhelmꝰ pᷣmocur. deꝰ homo e.xij:ſic. omnis volůtas ratõnalis creature ſubiecta debet eſſe voluntati dei.⁊ hocẽde bitum qð debet angelꝰ⁊ homo deo.qð ſol nendo nullus peccat⁊ qð omĩs qui nõ ſolꝰ uit peccat Hec eſt inſticia ſiue rectitudo vo luntatis que iuſtos facit ſiue rectos coꝛde id eſt voluntate. hic eſt ſolus honoꝛ ⁊ totus. quem debemns deo⁊ a nobis exigit deus. ec Anßhelmꝰ Panc cõſideratõem crea ⸗ turaꝝ. habuerunt illi tres pueri in foꝛnace qui oẽs creaturas ſingillatim ad deũ lau ⸗ dandũ ⁊ honoꝛandũ? inuocandũ iuduxe⸗ runt Danieliij. Benedicite omia oꝑa dñi Neetio dño.p pe.ſij indmibus honoꝛificetveus⸗ ¶ Tercia conſideratõ creaturaꝝ monetad& ſtupoꝛem Non em̃ eſt ram puacreaturain boe mundocuiꝰ naturã ↄpoſitõem ⁊virti tem poſſit ↄpꝛehendere intellectꝰ. ſed ma gis ſtupere⁊ mirari Piere.· vi fine ſtupoꝛ ⁊ mirabilia facta ſunt in terꝛa.ecci. xt. mird bilia opa altiſſimi ſolius ⁊ glioſaꝝ abſcon dita⁊ nmenſ oꝑa illius Quarta ↄſide⸗ ratio creature monet hoĩeʒ ad timoꝛẽ is eñ̃ creatura triplici voce alloquit᷑ hoĩem ſi cut dicit Pugo de arca noe. In hoc ein ge nere cõtemplatõis audiuimꝰ oẽmcreatura tribus vocibo nobis loquentem. Pꝛima vox dicit ·accipe. Scda dicit red⸗ de Tercia. fuge. Accipe bñficiũ. redde de bitũ fuge ſuppliciũ. Prima vox eſt famu⸗ lantis. Scðaeſt ammonentis. tercia ↄmi⸗ nãtis Vox famulãtis eſt Celum dicit ego miniſtro tibi lucem in die vt vigiles ·tene⸗ bras in nocte vt pauſes · ego adoblectatio⸗ nes tuas ʒᷓtas tꝑm viciſſitudies paro⁊ tẽ⸗ penẽ veris.⁊ eſtatis fernoꝛẽ autũni pleni⸗ tudinẽ.algoꝛem hyemis ⁊ ego alternanti⸗ bus incrementis dieꝝ ⁊ noxiũ ſpacia ſimili rõe diſſiliter extendo.vt⁊ varietas tollat faſtidiũ ⁊ noua oblatio pareat oblectamẽ tũ Aer dicit. vtilem tibi pᷣbeo flatum⁊ om ne genꝰ aialiũ ad tuũ mitto obſequiũ. Aq dicit potum tibipᷣbeo ſoꝛdes purgo arẽtia rigoã diuerſa genera piſciũ ad tuum vſuʒ miniſtro Terꝛa dicit egote poꝛto.pane cõ⸗ foꝛto:vino letifico. omẽ genere fructuũob⸗ lecto · diuerſis aĩalib menſas tuas impleo Scða vox admomentis eſt:mundus dicit vide amo qũo amauit te qͥꝓptet tefecit me ſermotibi qꝛ factus ſum ꝓpterte. vt tu ſer⸗ uies illi qui fecit te⁊ me ꝓpter te.teꝓpter ſe.ſi ſentis bñficiũ redde ðᷣbitũ Accipis be nignitatem redde caritatẽ hoc tribuit de⸗ hoc exigit deus Tercia vox cõminantis eſt ignis dicit a mecõbureris. aqua dicit ĩme ſubmergeris.terꝛa dicit a me abſoꝛber · in fernꝰa me deglutieris. qꝛ omĩs creatura ſi cut ex cõditõe homini famulat᷑ ſic etiã pec⸗ catoꝛibꝓ maloꝝ ſuoꝝ ↄſcia cõminat᷑ vt in ſingulis creaturis ſe punre timeant qð ſe meruiſſe cognoſcũt.hecille. Et ideo ſignã⸗ ter dicit᷑ Ecẽi.xxv.timoꝛ dñi ſuꝑ omnia ſe ſuꝑpoſuit.qꝛ ex omni creatura homo debet ————„„—————„— e—.— e.—. —— e—————. 1 edeus⸗„„—„ nonte cðheiperetimðꝛẽ deiſ Quintaoſivermtio ſetintuſticir pꝛecedẽs. nunqᷓ ſuiſſet mõꝛs Aturin treaturaꝝ ſeu vniuerſi. monet hominẽ ad ſubſecuta gc Roꝛv. Peccatum intrauit in nn laboꝛẽ Vmnis em̃ creata natura habet ali mundũ⁊pᷓ pctm̃ moꝛs Nunquid pfit dice ſedm B ↄmentator ·ir: re impij ꝙ deus fecit eos iniuſtos Pꝛobatũ Mupor S au er eſt em̃ in lectõne pcedente ꝙnulla creatura ixmin laboꝛẽna ſc Job⸗ Se alia a voluntate põt facere voluntatẽ inin⸗ abſcn neoet oſu. ih be uetſt ſtam ⁊ cõſtat ꝙ facta eſt iniuſta ergo relinq; naſde. 3 rogand tur ꝙ vła deo vel a ſeipa facta ſit iiuſta Cõ⸗ oꝛt Oi quo ſcrbityſute. 02 ₰ i6net. dꝛtpeede ſequenter ibi Impij Soluit iſtam dubita⸗ hoiemſi n 7 be Snnia oa nra ope tõem Et in ſoluendo dicit tna. Primũẽꝙ oceß̃ge 1nobis domine pꝛimi parentes ſpontanee peccauerũt Se ceituri Lectioxůij. cũdoꝙ erꝛonee iudicauerunt Tercio ꝙſuã 5 b kul⸗ plem er pactõe damnauerũt. Dicit& pᷣmo icit xcd/ 3 8 ſic Impij aũt id eſt pᷣmiparentes a pietate rddede MW ſti cia enim queeſt cultus det recedentes manib id eſt iſnn— oꝑibo comedendo pomũ vetidum? verbis — ppetua eſt ⁊ ĩmoꝛtalis. inuſti colloquendo ſerpenti accerſierũtillãid eſt vn 2 cia aũt moꝛtis adquiſitio. Im/ iniuſticiã et eſtimantes illam ſcilicet inin dictego pij aũt manibo ⁊ verbis accerſierũt illam⁊ ſticiam vltranſgreſſionẽ diuini pᷣcepti ami les ten⸗ eſtimãtes · illam amicã defluxerũt.ſponſio/ cam id eſt vtilẽ? t eis.qꝛ putaue⸗ blecntio nes poſuerũt ad illã. qm̃ moꝛte digni ſunt. runt ꝙ iuxta ꝓmiſſionem facti fuiſſent ſciẽ⸗ pawrtð u ſunt ex parte illius) ¶ Poſtqᷓ; ſpũs tes ſicut dij. Señ.iij. Defluxerunt.i.ſpõte nipleni ſanctus ratõnabiliter reprobauit tripliceʒ pcipitauerunt in illaʒ tranigreſſioyẽſiue in temun tniuſtoꝝ hoĩm excuſatõeʒ In iſta parte ſol/ luſticiã. vel defluxerũt id eſt xdigrüt ſta⸗ cuſmili nit quadã incidentẽ dubitatõem'⁊ incidit bilitatẽ iuſticie oꝛiginalis Et ſpoſiones id as tollat dubitatõ ex ĩmediate pᷣdictis · Nam decla/ eſt pacta vel ꝓmiſſiones ſeu federa poſuert lectamẽ ratũ eſt · ꝙ pctõres ſe non pñt excuſare ꝑre adillam.ſcʒ iniuſticiã ⁊ moꝛtẽ Et quale pa tumtom rum ſenſibiliũ delectatões necꝑ carnis in/ ctũ eſt Certe tale: qm̃ digni ſunt moꝛte qui uiü. 23 clinatões nec ꝑ demonũ extrinſecas ſugge ſ unt a ꝑte illius id eſt omẽs qui de illis pꝛi go ardu ſtiones⁊ certum eſt ꝙ deus abinitõ creauit mis parentibobligatis iniuſticie deſcõde⸗ um vliz hoĩem iuſtum in ſtatu innocẽtie Z runt Adam em̃ ↄmiſit crimẽ leſe maieſtatꝭ punech Eſt ergo dubitatõ. Vñ pᷣmoꝓueniat inin ideopuniri debuit tam in ſeqᷓ; in ſuis filijs 3 cmũob⸗ ſicia in genere humanoex quo creatus eſt ad Eph.ij· Eramꝰfilij iret a ¶ Pic s implo iuſtus et ſe potuiſſer ſi voluiſſet in inſticia aũt incidit duplex dubiratõ lialis Pꝛima dus dick cõſeruaſſe. Et circa hanc dubitatõem ſicꝙ eſt vtrũ pᷣtutes cardinales manebuntĩ pa tefecitm cœdit. Pꝛimo em̃ pꝛemittit quid dubitatò tria ſt⸗ m queſti onẽ pertractat btũs Au 1 vtuſ ſupponit. Scðdo dubitatõem ſc oluit. ibi.im guſtinꝰ xiij:de trini.c.ix. De magnis vbi rppu · Pꝛemittit duo Pꝛimum eſt ꝙ inſticia recitat opionem Tulij in hoꝛdenſio dicen⸗ 3 cpi omiĩs qᷓ;tum in ſe eſt velfuit. potuit fuiſſe tis · vᷣtutes quattuoꝛ cardinales non mane burd ppetna · qꝛ deus nõ potuit eam ſepare a vo re poſt hanc vitam: Si aũt eſſet ꝙpꝰhanc * luntate ipa nolente ᷣm Aug. de libero ar; vitam imoꝛtaliter liceret viuere in inſulis 3 inn bitrio.c.viij: Sülr iuſticia eſt ꝑpetua⁊ im ſanctoxꝝ vt fabule referunt Quid em̃ indi⸗ moꝛtalis effectiue.qꝛ facit homiĩes ꝑpetu/ geremus foꝛtitudine.cũ nullus laboꝛ futu orbel os⁊ imoꝛtales Sap ·v. Juſti aũt in perpe/ rus ſit vel ꝑiculum vel de quo ſeruiret iuſti. gumn tuum viuent Ininſticia veroeſt adquiſitõ· cia cũ nullus appetet alienũ. Ad qͥd tem ⸗ ketipee moꝛtis qꝛ inp. Virũ iniuſtũ mala capiẽt perãtia.qñ nulla eſt libido.ſic qͥd eſſet pꝛu ninini in interitu. Eſt ergo dubitatõ. Vñꝓnenit d entia.cum nulla ſit electio boni vel mali. ſ un lt iniuſticia⁊ moꝛs in genere humano ex quo Unde ſubdit Si ſic viueremꝰeſſemꝰ bea⸗ 0roion creatus fuit homo iuſtus vel ſine iniuſticta ti.ſola cognitõe nature qua nihil eſt meliꝰ mt ac amabilius. Sed hanc viam nontenet hñ immoʒtalitatẽ in ſua ptãte qʒ niſifuiſ * 1 5 * . — ———————— 8 ectlo Augꝰ. ſed plane dicit ꝙ iuſticia manebit · de alijs. ꝙ foꝛtaſſis manebũt. Sed tãiuſti eia qᷓ; pꝛudenria habebunt alios actus 5 u modo hñt: Qõ em̃ nũcagit iuſticia inſ ueniẽdis miſeris · qð pꝛudentia in pᷣcauen ⸗ dis inſidijs. qð foꝛtitudo in ꝑferendis mo leſtijs:qð tꝑantia in cohercẽdis delectatio/ nibo pꝛauis Nõ ibi erit oĩno vbinihil oĩno malierit Sed tunc erit opus prudẽtie nul lũ bonũ deop̃ponere vel equare foꝛtitudi nis ei foꝛtiſſime coherere Temperãtie nul/ lo noxio delectari Juſticie ſubiectũ eſſe deo Pec eſt ſententia Aug. Aliter dicitſctũs Thomas ſcðᷣa.ij:q.vi.ar:vij Dicit em̃ ꝙĩ ſtis vᷣtutiby aliquid eſt materiale et aliqͥd foꝛmale Materiale eſt quedam inclinatõ partis appetitiue ad paſſiones vel operati ones ᷣm aliquẽ modũ Foꝛmale aũt eſt oꝛdo ratõis determinans modũ illůũ Dicit ergo ꝙ virtutes iſte non manebunt quantuz ad ſuum materiale:quantũ autem ad ſuũ foꝛ male manebũt · Sed iſte modus dicẽdi nõ apparet clarus. Tum.qꝛ virtus eſt babit? ſimplex nec poteſt componi ex inclinatione in appetitu?⁊ alio exiſtente in ratõe.⁊ maxi me fᷣm eum.qꝛ ponit ꝙ foꝛtitudo⁊ rempe⸗ rantia ſint incõcupiſcibili⁊ iraſcibiliquas ponit potentias irꝛatõnales affixas oꝛga⸗ his coꝛpoꝛeis · prudentiã ponit in rõe et in ⸗ ſticiãin voluntate. Ratio aůt fm eů differt ab appetitu ſenſitiuo ⁊ ꝑ cõſequens ẽyma⸗ ginabile ꝙ aliqͥs habit? ↄponatex reexiſten te in ratõe⁊ ex re exiſtente in apꝑpetitu ſenſi⸗ tiuo Vñ faciliꝰ videt᷑dicendũ ꝙ manebůt bt habitus illi ſed habebũt alios actꝰ? Ju⸗ ſticia aũt plenius manebit qᷓ alie. qꝛ pᷣnci⸗ palioꝛem actũ habebit qᷓ; nunc. ſcʒ reddere vnicuiqʒ qð ſuum eſt · deo amoꝛẽ ſupꝑ omĩa 2primo ſm menſurã volũtatis diuine ⁊ iõ de eo ſignanter dicit᷑ geſt ꝓpetua ⁊ immoꝛ talis. Poteſt tñ ſaluart dictũ ſancti Tho⸗ me vt ſtʒ dicar nõ intelligere de ↄpoſitione eali alicuius virtutis de numeroiſtarum. ſed de ↄnotatõe termini qꝛ iſte terminꝰtẽ perantia foꝛmaliter eſt habitus cõpeſciuꝰ 5. ionůj guſtus tactus ⁊ ſic in recto di ha bitum ⁊ in obliquo paſſiones⁊ ſic de alijs. B ¶ Scða dubitatõ lalis eſt an 6 iuſticia oꝛiginalis includat aliqð donum ſupnaturale. Et dicendũ g ſiiuſticiaozigi aureũ Illa videns pomũ ditertit d ſtadio nalis dicat perfectam anime ad deum ſub⸗ iectõem ⁊ coꝛpoꝛis ad aĩam cũ aĩa ſine gr̃a pꝑfecte nõ poſſit ſubdi.patet ꝙ ſic Sed ſip̃⸗ cipue coꝛꝑis ad aĩam ſic non opoꝛtet · Sic em̃ vocat̃naturalis rectitudo. el iuſticia qua aia coꝛꝑe ꝑficiebatin ſtatu innocentie. iuxta illud Iuſticia em̃ ꝑpetua eſt Iotan dũ ꝙiuſticia eſt munimentũpreliantis.oꝛ⸗ namentũ triumphãtis ⁊ inſtrumentũ iudi cantis Pꝛopter pᷣmũↄparat᷑loꝛice ad eph· vi.⁊ vltimo ſtate induti loꝛica iuſticie ⁊c̃⸗ Eſt em̃ lorica genus armoꝛũ defenſiuoꝛũ⁊ non inuaſiuoꝝ⁊ diſponit ip̃m hoĩem ad ſu ſtinendũ inuaſiones alioꝝ ſine leſione vul⸗ neris. Iſtomodo iuſticia munit hoĩem in⸗ ter ꝑſecutões vt nihil ei noceant ſiiuſticiaʒ habeat Math · v. Beati qͥ ꝑſecutõem pati unt᷑ꝓpteriuſticiã Iſta loꝛica debʒ hõ indui vt omne opus ſuũ iuſticia regulet᷑ ſicut ar⸗ ma loꝛice valent ad caput tibias⁊ pedes ⁊ ad totum coꝛpus ſic iuſticia Et ideo ſignã⸗ ter dicit de iuſto Indutus eſt iuſticia vt lo⸗ rica ⁊ galea ſalutis incapiteeius · ¶ Scðo iuſticia eſt oꝛnamentũ triumphantis:⁊ ido ↄparat᷑coꝛone in ludis agoniſticis ſicut in paleſtra vel curſu preponit᷑ brauiũ in fine ſtadij⁊ illud eſt pꝛemiũ certantis ſicut tan git. Aplus.p̃.ad Loꝛin. ix. Stadiũĩ quo curꝛimꝰeſt vita pñs cuiꝰterminꝰ eſt mors in iſto termino reponit᷑merces noſtra final iuxta illð Ecẽ̃i.iiijꝓpefinẽ Vſqʒ ad moꝛ⸗ tem certaꝓ iuſticia · Sed certe ↄtingit ho⸗ minib impedimẽtũ in curꝛendoꝓpter qð deficiũt a tiiumpho.ſicut ↄtigit atthalante virginiꝑ ypomenẽ · De qua narꝛat ouidiꝰ. r. Wet ha. ꝓpe finem quetante agilitatis fuit in curꝛendo ꝙa nullo viuẽte vinci po⸗ tuit nec aliquẽ vix dignabat᷑ habere niſiqͥ; eam pꝛimo curſu viciſſet ⁊ ſimul cum fu⸗ it tante venuſtatis ⁊ pulcritudinis ꝙab oĩ⸗ bus nobilibꝰ amabat᷑ ⁊ curꝛebant multiei us nuptias affectãtes ſed omẽs defecerunt ⁊ capitibo plectebant᷑:Tandem iuuenis qͥ· dam infoꝛmatus a venere nuptias eius po ſtulauit⁊ athalanta offert ſe certami· Lui iuueni venus tria poma aurea dedit vt ea iuxta ſtadiuʒ ꝓijceret ⁊ a curſu ſuo faceret virginẽ deuiare. Curꝛunt agillime hincin⸗ de incipit ypomenes fatigaripiecit pomuʒ — icradch finſuoꝛit emad ſ ione vul. hoiemin/ ot ck ſicutar⸗ pedest ideoſign⸗ ſtica vrlo/ ido is ſicht in u in fine s ſicut tan tadiiq eſtmon noltnfinak qʒad mo⸗ ingit ho⸗ opprerqð tthalante ut oui agilituts e vinapo bere nii lcumb nis gaba mt muln deſeremnt niuueniq lus cius po umi Lu 1y vpomenes pꝛeterijt eam⁊ pᷣcucurꝛit.illade uiatõem velocitate cõpenlans celeriter euʒ artingebat piecit ſecundũ de quo cõſilr ſe⸗ cit·ille tandem cũeſſent ꝓpe metam foꝛti⸗ rer Piecit tercium?⁊ longius a ſtadioq́; pꝛi us fecerat illa cupiditate allecta cucurꝛit ud pomũ⁊ interim ypomenes metã attigit ⁊ſic de virgine victoꝛiã repoꝛtanit Virgo iſta velociſfima eſt ani a humana queẽ mi⸗ re venuſtatis quia creata ad dei ymaginẽ⁊ nimie agilitatis quiaaffectõibo ⁊ cogitatõ nibus. nunc ẽrome. nũceſt pariſiꝰ · nũcĩcelo nũcĩterꝛa.nũc in inferno. Iſta hʒcurꝛere ꝑ ſtadium vite pñtis ad brauiũ finalis iuſit⸗ cie. Sed vnus agillimꝰ qui ſimul cum ea conatur curꝛere vicʒ dyabolꝰ qui curſoꝛ ve lociſi imꝰ eſt. Job.xvꝛ Lurꝛit aduerſus deꝰ um erecto collo.iſte videt ꝙ virtute⁊ velo citate non poteſt eam vincere⁊ i cautelis vtip virtute. Pabet tria poma aureaidẽ tres peccatoꝝ delectatões quas pijcit iurta vlam huiꝰ vite Vnam quaſicito poſt pꝛin cipiũ Scðam in medio Terciã ꝓpe metaʒ Pꝛimã iuuenibꝰ Scðam viris Terciã ſe⸗ nibus Pꝛimũ pomũ eſt delectatio laſciuie Scm ſupbie Terciũ auaricie Et ſichtin⸗ gat ꝙaliqͥs nõ impediat pꝛimis duob vix terciũ euadere poterit⁊ ſic ꝑdit᷑ coꝛona iu⸗ ſticie finalis Et ideo neceſſe habemꝰ certa re viriliter⁊ ꝑ virtuoſam cõtinentiã a tali⸗ bus abſtinere Juxta illud apli ·pᷣ. ad Loꝛi. ix. Omnis qui in agone ↄtendit ab omibh ſe abſtinet. ſupple iſtis tribus. Etecẽ. xv. qͥcõtinens ẽinſticie appꝛehendet illã. Sic em̃ certauerat⁊ cucurꝛerat paulus ſicutip ſemet recitat.ij. ad Thi.iij: dicens Bonũ certamen certaui curſum cõſumaui fidem ſeruaui. de reliquo repoſita eſtmihicoꝛona iuſticiel Tercio iuſticia eſt inſtrumentum iudicantis Sine eñ iuſticia nullus ſuperi oꝛ iudicat nec bene diſponit⁊ ideo ↄparat᷑ regule Sicut em̃ latomus lapidẽ cedẽs et cõplanans duo ſemper habet in ꝓmpto · vi delicet regulam? martellũ⁊ cũ martelloꝝ cutit · cum regula dirigit⁊ exainat planiciã Ita bonus iudeꝝ vl platus quicunqʒ. duo debet habere in manibus Malleũ ad coꝛ⸗ rigendum delicta·⁊ regulam legis ⁊ iuſti⸗ tie.nefiat exceſſus in vindicta: yſa:xxviij. — Ponãiudicium in pondere et iuſticiam in menſura. Bꝛego.lix. mõꝛa.e.xi.Ille iuſt cia ſicut veßimẽto veſtit᷑. qui ſe vñdiqʒ bo⸗ no opere ꝓtegit ⁊ nullam ꝑtem actiõis ſue nudam relinquit Nam qut in aliquib acti onibus eſt iuſtus in aliquibo iniuſtus:non eſt ꝑfecte veſtitus Job:xxix. Juſticia indu tus ſum veſtiui me ſicut veſtimento. Tapitulum Scm Lectio decimaquinta Frerũt umpii cogitantes apud ſe nõ recte Exi guũ⁊ cum tedio eſt tꝑs vite no ſtre.⁊ nõ eſt refrigeriũ in fine homiĩs ⁊ non eſt qui agnitus ſit reuerſus abinferis ¶ Poſtquã ſpũſſanctus capitulo pᷣcedenti perſuaſit homibus ſeruare iuſtici tanquã mediũ neceſſarium ad adqurendã ſapien⸗ tiã Juxta illud Ecẽ.pᷣ Filt ↄcupiſcens ſa⸗ pientiam ſerua iuſticiam ⁊ deus prebebit ti brillam In hoc ij.c:repꝛobat quandã dete ſtabilẽ opinionẽ tam iuſticie qᷓ; ſapie cõtra⸗ riã Et circa hocſic ꝓcedit Pꝛimoponit re⸗ pꝛoboꝝ erꝛoneã opinionẽ Scðᷣo opinionis oꝛiginẽ? occaſiõʒ.ibi.hec cogitauerunt Lir ca pᷣmũ duo facit Pꝛimo ponit maloꝝ pꝛa uam opinionẽ Scðo deſcribit iuxta illãtllo rũ ↄuerſarõem.ibi.venite. Tirca pᷣmũ ad⸗ huc duo facit:qꝛ pꝛimo opinio ponit᷑:ſcdo opiniõis ꝓbatio.ibi.qꝛ ex nihilo nati ſumꝰ 2 ¶ Lirca primũ ſcienqũ ꝙ opioẽ iſta breuiter y vira iſta coꝛꝑali fintta nulla reſtat ali nec in glia nec in pena.ſed ſiẽ be⸗ ſtie moꝛiunt᷑totaliterin coꝛꝑe⁊ aia.ita po⸗ nit hec opinio de homibus ꝙ penitus moꝛi untur VUnde hec opinio negat immoꝛtali⸗ tatem anime⁊ penas ⁊ pᷣmia poſt hanc vi⸗ tam durare Sic dicit Dixerunt umpij id eſt cogitauerũt occulte ⁊ verba mentis di⸗ rerunt credendo ⁊gſſerendo.in põ: Dirit inſipiens incoꝛde ſuo:nõ eſt deus Et nõ recte qꝛ falſum eſt in rei veritate⁊ ſimiliter hominibo pꝛecipit᷑credere cõtrariũ Sʒqͥd dixerunt. Exiguum? cũ tedio ꝛc. Etnora ꝙ imp tres ꝓpoſitões dicũt quaripᷣmaẽ vera et due que ſequunt᷑ſunt falſe qꝛ nulla doctrina eſtqᷓ nõ aliqᷓ vera habeat admirta Omnis ꝓditoꝛ ⁊ deceptoꝛ — ſuã aliquo coloꝛe⁊ ðpinione bont ſicut ile qui vultꝓpinare venenũ non exhibet illud in ꝓpꝛia foꝛma nec cum aliquoamaro. ſed magis cũaliqͥ dulci⁊ delectabili iuxta illð metricũ · Sepe veneficiũ ſolet inter dulcia poni Vt lateat viciũ ꝓximitate boni Et ſie iſti impij tres ꝓpoſitões ꝓponũt quarum pꝛimn eſt veriſſima et certiſſima. Secũda falſiſſima. Tercia eſtfalſa ſed nõ ita mani⸗ feſte falſa: Pꝛima ꝓpoſitõ eſt hecExiguũ⁊? cũ tedio eſt tempꝰ vite noſtre. ¶ Scdaẽ ꝙ poſt moꝛtẽ non eſt tꝑs pᷣmij ⁊ quietis: Vñ dicũt ſic Et nõẽrefrigerũifine boĩs Hoc eſt qᷓ;tũcunqʒ hõ bñ vixerit⁊ iuſte ⁊ a dele⸗ ctatõibo irꝛatõnabilib ſe abſtinuerit nihil ſibi poſt moꝛtẽtribuer᷑ꝓ merito. qꝛ nõ ẽre⸗ frigenũ in fine.i:quies poſt moꝛtẽ Et iſtud eſt falſum qꝛ dicit᷑ Hie. vi. Ambulate ĩ via bonaz inuenietis requiẽ anĩabus vris. Et hiere. vij. Ambulate in omn via qu man daui vobis vt bñ ſit vobis.⁊ Sap̃.iiij. Iu ſtus ſiin moꝛte p̃oecupatꝰ fuerit in refrige⸗ rrio erit Item põ. Tranſiuimꝰꝑ ignẽ ⁊ aqᷓ; ⁊ induxiſti nos in refrigeriũſ Terciaꝓpo ſitio dicit ꝙ poſt moꝛtẽ homis nullus erit locus toꝛmenti vel pene Vñ dicũt nõ eſt qͥ agnitus ſit reuerſus ab inferis. quaſi dice⸗ rent ſi eſſet aliqͥs talis locus toꝛmentoꝝ illi qui ſunt ibipuniti accederẽt aliqñ ad nos ⁊ nobis de ſuis penis nũciarẽt Sed iſti fa⸗ tue⁊ falſe loquunt᷑. Fatue.nõ aduertentes illud Luẽ. xvi. Chaos magnũ firmatũ eſt inter nos ⁊ vos ⁊ qui volũt trãſire hinc ad vos nõ poſſunt neqʒ inde huc tranſineare ⁊ hoc de lege cõt. Falſe loqununt᷑quia ⁊ xp̃c ab inferis reſurꝛexit Jo.xx.⁊ Laʒarus ſili⸗ ter Jo· xi. a ¶ Circa iſtã lram ſunt duo querenda Pꝛimũ Vtxꝝ anĩa ſit ĩmoꝛ talis.⁊ ſcðo.datoꝙ ſic. An hoc poſſit ꝓba ri euidenter ratõe naturali: Quantũad pꝛimũ eſt ſciendũ panimã humanãimoꝛ⸗ talem eſſe a potiſſimis phis eſtimatũ eſt. a ſcriptoꝛibus catholicis pᷣdicat᷑⁊ quaſi inſi⸗ nitis miraculis appꝛobat᷑ Pꝛimũ patʒ per phiam platonis in thrme.c.iij. Vbiinter multa erꝛonea que de anĩa dicit hũana hoc vnum verũ interſerit ꝙ ania eſt immoꝛta ⸗ lis et fm ꝙ paſſiones vicerit vel ab eiſdem victa fuerit pᷣmiabit᷑ vel puniet᷑poſt moꝛtẽ Vnde ponit ꝙ ſiaia exñs in corꝑe vinlivñ Aectio cata coꝛpis paſſionib poſt ſepatõʒa cõpe virili in coꝛpus muliebꝛe mittet᷑ ⁊ ſi ſe ibið male habuerit in coꝛpus pecoꝛis tranſibit poſt moꝛtẽ in penã.⁊ fᷣm ꝙ male vel peiꝰ ſe habene in deterius pecus vertet᷑: finaliter tñ oẽs redibũt ad oꝛiginalẽ innocẽtiã et di gnitatẽ cum fuerint ꝑ penãſufficienter ex⸗ piate Item in libro quẽ de aia ↄpolſuit⁊ fe donis vel fredronis nomĩe intitulauit.ra⸗ tiones adducit ad ĩmoꝛtalitatẽ aĩe ↄꝓbã⸗ dam vbi plane dicit. ꝙ ſuꝑueniente nece in hoĩem qð moꝛtaleẽipius defungit᷑ qð ðᷣo imoꝛtale integrũ⁊ kmoꝛtale euolat abiens cedenſqʒ loco. De quo fm eum heſitare nõ cõuenit alicui mentẽ hñti vbi etiã ponit ꝙ qñ homies defungunt᷑ ducunt᷑in chaos et qui ſctẽ deguerũt pᷣmiant᷑q veroini uſte pu⸗ nrũtur imo hocait. O viri uſtumẽintelli⸗ gere qm̃quidẽſiaĩa mmoꝛtalis eſt ſolici⸗ tudie indiget nõpꝑ iſtotꝑe ſolũ ĩqͥ vtiaʒ vo camꝰ viuẽ verũ ꝓ vniuerſo.ſiaĩe eẽt moꝛs vniuerſi liberatio · inuentio eſſet malis cer⸗ te moꝛiẽtibus a corꝑe pariter liberare⁊ ab ipſorũ malicia cum aĩa nunc ſanequoniam immoꝛtal apparet eẽ nulla ꝓfecto erit ip̃i⸗ alia fuga maloꝝ neqʒ ſaluatò qᷓ; vtoptima atqʒ pꝛudẽtiſſima fiat.⁊ infra dicit maloꝝ aĩas ingreſſuras tartarũ vñ nůũqᷓ; egrediẽt᷑ ⁊ hoc eſt ↄtrariũ illi dicto ſuperius in Thi meo.ſcðo ptʒ hoc idẽꝑ pitagoꝛam qð reci⸗ tat Duidius quito xMethamoꝛfoſios vbi dicit ſic Moꝛte carent anime ſemꝑqʒ pri⸗ oꝛe relicta · Sic de nouis domibo viuũt ha bitantqʒ recepte ¶ Sed melius dicit pita goras in verſib aureis ſicut allegat calci⸗ dius in ↄmento thimeiplatonis · vbi dicit. Toꝛpe depoſito cum liber ad ethera ꝑges. Euades hominẽ factus deus etheris alti. Item bermes triſmegeſtus ad aſclepium ꝓpe pꝛincipiũ O aſclepi omnis hũana aĩa immoꝛtalis eſt:ſed non vnifoꝛmiter cũcte ſed alie alio moꝛe Et infra poſt medium li bri Cum fuerit aĩme ecoꝛpoꝛeegreſſio tůc examen meritiqʒ eius arbitriumqʒ trãſiet in ſummi demonis poteſtatem.ſicq; eam. cum piam iuſtamqʒ ꝓuiderit in ſibicõpe⸗ tentibus locis manere ꝑmittit Staũt de⸗ lictoꝝ illã macul vicijſqʒ obligatã viderit deſuper ad yma deturbãs pꝛocellis aeris ignis ⁊ aque ſepe diſcoꝛdãtibo tradet;; ſi mẽintelli/ eſt ſolic⸗ äwczw e cätmoꝛs tmalscen berezab ehuohim coentißi woptim icit— q; egr ns in Thi am qð nch rfoſiosvti npozpn v viußt hi dicit pit egat calci bi dic. herapßs aſclepiun shnnit mitercin meunl jot c; A nſicpe n Fv inter celum⁊ terꝛã mundanis fluctibus in diuerſa ſemp eternis penis agitata rapta/ bit̃. Unð in oc anime obſit eternitas ꝙ ſit immoꝛtali ſnĩa eterno ſupplicio ſubiugata Ad idẽ eſt Areſto.xvi:d aĩalib.c.iij· In rellectus ſolus eſt ab extrinſico⁊ ſolus ha⸗ bet eẽ dininũ Item ſcdo de aĩa Vbi dicit ꝙ aĩn intellectina eſtalteꝝgenus aĩe a vegeta tiua? ſenſitiua ⁊ ꝙip̃am ſolã contiget ſepa raria coꝛpe ſict ꝑpetuũ a coꝛruptibili ð in libro de pomo. Item Seneca epla:lxxi. moꝛs quã ꝑtimeſeimus ⁊ recuſamꝰ inter⸗ mittit viram nõ eripit. veniet iteꝝ qui nos in lucem reponet dies Itẽ epla.xiiij · qᷓ̃ tñ cõiter nõ habet qꝛ ego inueni.vxxvi.eplas Preter illas. lxxxvtij.q̃ cõmũiterhabentur. Dicit em̃ ſic vbi vᷣpꝛa Juuabit de aĩan eter nitate aliquid querere ĩmo credere Erede bam me em̃ facilẽopiniõib magnoꝝ vroꝝ remgratiſſimam magis ꝓmittentiũ qᷓ; x⸗ bantium dabam me ſpei tante¶ Duod ãt hec ſancta fides ſit catholicis demulgata⁊ multis muraculis pdicata ꝓbare nõopoꝛ/ tet qꝛ ſatis ↄſtat Scðoꝑſuadeturilud ad pñs tripliciter. Primo ex diuina boni⸗ tate ſic Cũ deus ſit bonus ſingulariter.ma xime tñ bonus eſt amicis ſuis.ſed amicoꝝ ꝙꝓpꝛie eſt ↄuiuere. viij. ethi.⁊ amicꝰ faluar vitam amiciſi põt ergo deus cõ̃fert amicis ſuis immoꝛtalitatẽ · pᷣ:ad Coꝛin. xxv: Siin hac vita tantũ ſperantes eſſemꝰ miſerabili oꝛes eſſemus omibus hoĩbus. ¶ Scðᷣoex dei equitate Juſticia em̃ dei requirit ꝙ om nibus reddat᷑ fm merita ſua et demerita. Premiũ:ꝓ meritis. pena.ꝓ demeritis ſed hoc non fit in vita iſta in qua mali letᷓtur ⁊pſperant᷑. boni deprimunt᷑⁊ tribulantur ergo neceſſe eſt vt hoc fiat in futuro¶ Ter cio patʒ idem ex diuina veritate:qꝛ deꝰnul lů fallit:ſed ꝓmiſit nobis vitã eternã ſi bñ fecerimꝰ⁊ penã eternã ſi male.ergo ita fiet Et licet foꝛſitan non poſſit naturali ratiõe ꝓbari. ſicut patʒ ſatis ꝑ debilitatẽ rationũ que ad hoc tã a ſanctis qᷓ; a phis ad ducun xur Summe tñ ↄuenit hoccredere ſit mul ta alia ſunt vera q̃pbare neſcimus: Alteꝝ em̃ iſtoꝝ eſt verum mundus incepit eſſe vl mundus nõ incepit eſſe:tñ neutx iſtoꝝ po⸗ teſt ꝓbari demõſtratiue fm Areſto.iij. tho pico. Similiter quadratura circulicertaẽ —— tamẽ eius d monſtratõ tpẽ areſtotilis innẽ ta nõ fuinſicut ip̃e met dicit in pᷣdicamẽtis c· de ad aliquid. Et nihilominꝰ ſciuit are⸗ ſtotiles ꝙ hoc ſcibile fuit Vñ ↄueniẽter di cit de quodam religioſo qui quendaz phm redarguit de eo ꝙ negauit aĩam eſſe ĩmoꝛ⸗ talem Quero inquit a te aut ania eſt moꝛ⸗ talis aut ĩmoꝛtalis Si moꝛtalis nullũ in⸗ cõmodũ infligetcredentibo eameſſe ĩimoꝛ⸗ talem ſiimmoꝛtalis ⁊ eam credimus eſſe mortalem aliqð incõmodũ inde ſequit᷑: er⸗ go melius eſt credere aĩam eſſe immoꝛtalẽ qᷓ; moꝛtalẽꝭ bũ qð impij in ſua opin ſcʒ Eriguum? cum tedioerit tempus vite noſtre.eſt ſciendũ geſt veriſſimũ. In quo vita noſtra a tribꝰ deſcribit᷑a breuitate ſue duratõis.exiguum · a penalitate grauis aß flictõis.cũ tedio.abinſtabilitate ſeu labili⸗ tate cõtinue mutatõis.tempus vite noſtre De quo Sapie.ix. Pomo infirmꝰ⁊ exigui tꝑis De ſcðo Job.c.x. Tedet aĩam meã vi temee · Detercio Ecẽ. xxiij: De mane vſqʒ ad veſperã immutabit᷑ tꝑs. Iſtã breuitatẽ vite hũane ſilcum ꝑenalitate pertractans. Seneca epla.ij. diẽ ſic. ꝓpone tꝑis ꝓfundt vaſtitatẽ⁊ vniuerſũ ↄplectere. dein qð eta tẽ vocamꝰhũanã cõꝑa vniuerſo ⁊ videbis ꝙ exiguũ ſit qð optemꝰ qð expendimꝰ.⁊ h tã lacrimeq; ſolicitudines oœcupãt.qᷓ;tum mors anq; optata veniat.qᷓ;tũ valitudo.qᷓ; tum timoꝛ.qᷓ;tũ tenẽt inutiles ãni.dimidiũ er bedoꝛmit:adijce laboꝛes. luctꝰ ꝑicka er intelliges in longiſſima vita minimũ eẽqðᷣ viuit¶ Ex iſtis tribv patet triplex fatuitas hoĩm mundanoꝝ.pᷣſumentiũ longitudinẽ non obſtãte brenitate. diligentiũ àmaritu/ dinẽnõ obſtãte penalitate · differentiũ moꝝ rectitudinẽ nõ obſtãte tꝑis labilitateſCð tra iſtos vltios Senecaepla. lxxxviij:Iul lus vita erpectat in craſtinum quid hoc ſit mali queris ·intermini. Nonenim vinunt ſed victuri ſunt. omnia differunt. Et ſiat⸗ tenderimus cum nos vita pꝛecurꝛeret. nũc vero cunctantes id eſt moꝛantes quaſi alie na tranſcurꝛit et vltimo die finitur omni tempoꝛe perit · Et ideo iuxta conſiliũ apo⸗ ſtoli ad Bala.ſexto et vltimo. Dum tem⸗ pus habemus operemur bonum ad omẽs maxime autẽad domeſticos 8 ¶ Circa primũ verꝰ one ꝓponũt.iſtud —————— 8 * ——— ——————— —.—— debiles: impõtentes. nõ hñt tempus ſed ha bentn tempe Infirmi⁊ grauiterpacientes non habent tempꝰcũ nõ ſint ſui compotes: Moꝛtuitranſierũt tempus ſuũ⁊ ideo nec ſenectus nec moꝛbo nec moꝛs expectande ſunt ad bene viuendum. ſed ſtatim incipiẽ dum eſt dũ tempus noſtrũ eſt. Sed qð plã gendũ eſt multi inueniunt ⁊ cõmũiter oẽg de quoꝝ quolibet verificat᷑illðᷣ Job. xxiiij Dedit eis tempus pnie⁊ ip̃i abutunt᷑eo ad ſuperbiã Et pð. Tempus faciendi domiĩe diſſipauerunt legem tuam · Auguſtinꝰ de diſciplina xp̃iana Peruerſe plꝰ amas moꝛ tem qᷓ; vitam Abſit inquit. quis eſt hõ qui plus amat moꝛtem qᷓ; vitam· Foꝛte cõuin⸗ co te ꝙplus amas moꝛtem qᷓ; vitam · Ecce vndete cõuinco.tu amas tunicam tuã · bo⸗ nam eam vis. ainas villam tuã. bon eam vis · amas filium tuũ.bonũ eum vis. amas domum tuam bonam eaz vis · Quid eſt ꝙ etiã bonam vis habere moꝛtem. bonã moꝛ tem dicis det mihi deus.etiã auertat a me malam moꝛtem plus ergo amas moꝛtem tuam q;vitam tuam.male moꝛitimes.ma le viuere non times.coꝛrige male viuereti me male mori.ſed noli timere. Non po⸗ teſt male moꝛi qui bene vixerit. hec ille · vñ Virgilius · in Eneydoꝝ lix.introducens. MWMezentiũ contra Eneam et verbis et fac/ to reſiſtentem ſic inquit Nec moꝛtem hoꝛ⸗ remus nec diuum parcimꝰ vlli. Et concur/ runt ad eandem ſententiã eiuſdẽpoete ver ſus.ex ſexto Enei. vᷣ.dicit facil ſenſus auer ni Noctes atqʒ dies patet atri ianua ditis Sed reuocare gradum.ſuperaſqʒ euadere d auras Poc opus hic laboꝛ eſt Pauci qͥs equus⁊ẽ:Ille aũt qui põt dicere.tantũ vi⸗ xi⁊ tantũ viuam de futurofeliciſſimus eſt. Vnð Seneca epla xlvij Ille beatiſſimꝰ et ſecurus ſui poſſeſſoꝛ eſt quicraſtinũ ſine ſolicitudine expectat qͥſquis dixit vixi quo tidie ad lucrum ſurgit Talis ſententie fu it quidam religioſus qui qᷓ;tum vixiſſet in terꝛogatus a quodam.nihil reſpondit ei ni ſi vixi fuit em̃ in religione.xvij:annis ⁊ cũ alius diceret quero nõ an vixiſti.ſed qᷓ;tum reſpondit Dum dixi vixi qᷓ;tum vixitibi di xi Voluit eĩ dicere ꝙ ꝑ tantũ tempus vi⸗ xerat qᷓ;tum ſignificant littere numerales in hac dictione vixi et ille ſignificant · xvij Iectio annos ſicut pats · Vnde marcialis epigra⸗ maton ſeuthegon eſt crede mihi ſa⸗ pientis dicere viuã.ſera nimis eſt vita cra⸗ ſina. viue hodie Et hoc eſt qð docuit aug. de verbis dñi omel· xx. Age ſemꝑ eſto coꝛ rectus.longe quidẽeſt dies iudicij. ſed vni uſeuiuſqʒ dies vltima longe eſſe nõ põt qꝛ breuis eñ vita ⁊ ipᷣa breuitas ſempꝑ incerta res ipa eſtqͥ młtos occidit dum dicũt cras cras.⁊ ſubito hoſtiũ claudit. mãſit cũ voce coꝛuina. qꝛ nõ hũit gemitũ colũbinũ Hec ile Eſt ʒ fũma ſtulticia iuuentutem vłtꝑs pñs expenderein peccatis et de tꝑe futuro qð non eſt nr̃m ſperare Et ideo ſignanter dicit Ecẽ̃t:vij. Ie impie agas multũ.⁊ no leſſe ſtultus ne moꝛiris intꝑe nõ tuo Et ad Bala. vi.⁊ vlti. Bonũ aũt facientes nõ deficiamꝰ:tꝑe em̃ ſuo metẽꝰ non deficiẽtes qꝛ vita breuis caſus leuis nec ſpes remean di Quãta ſeres hinc tanta feres ſit cura pa randi. Plura ſeras vt plura feras ne non ſeruiſſe Peiteat dũnil valeat tã penituiſſe Lectio.xvi. MWigex nihilo nati ſumus⁊ poſt hecerimꝰtã⸗ quã ſi nõ fuerimꝰ. q̃ fumus a flatus eſt in narib noſtris ⁊ ſermo ſcintil⸗ le ad ↄmouendũcoꝛ nr̃m.qꝛ extinct?cinis erit coꝛpus nr̃m ſpũs diffundet᷑tanq; mol lis aer ¶ Poſita erꝛonea opinione Hic erequit᷑de eiꝰ inſufficienti ꝓbatõe Et eſtꝓ batio talis Nulla res q̃ moꝛiendo perit et ᷓ̃nihilat᷑ pᷣmiat᷑ vel punit᷑poſt moꝛtẽ. oĩs hõẽtalis ð ⁊c̃. ſtius ratõis ſolum poĩit mi norem et pꝛobãt eam · vicʒ ꝙ poſt hec ſcʒ vi tã pñtem erimus tanqᷓ; nõ fuerimꝰ idẽnec coꝛpus viuet necaĩma:et ita hõ moꝛiendo perit totaliterſ Lircaꝓbationẽiſtiꝰ mino ⸗ ris duo facit. Pꝛimo ꝓbat ꝙ homo totali⸗ ter peribit ᷣm rem. Scðᷣoꝓbat ꝙ ᷓᷣm nomẽ ibi. Et nomen noſtrum. ¶ Circa primum Duo facit: quia primo perſuadetur hec opi⸗ nio naturaliter et ꝓhiloſophice. Secundo exemplariter et rethorice:ibi. Tranſiet ¶ Circa primũ duo facit Primo pꝛobath exhominis ꝓductione Scðo ex hominis re ſolutione ibi Extinctꝰ? ¶ Lirca primũ duo — probat hoc ex parte terminia quo cho ex ꝑte termini ad quẽꝓductõis twi humane:ibi. Qi fumꝰ. Eſt ergopᷣma ratõ talis Productio⁊ coꝛruptioſunt můjtatõ/ nes oppoſite ⁊ inter terminos oppoſitos.ſʒ pductio noſtra eſt ex nihilo ſicut a termino uquo⁊ ad eſſe ſicut ad terminũ ad quẽ.er⸗ go coꝛruptõ ẽad nihil ſicut ad terminũ ad uẽx abeſſe ſicut a termioa quo Dicit ꝗᷓ qꝛ ex nihilo nati ſumus.iõ ↄñs eſt⁊ liqꝛ ſtat bi cõſecutiue q̃ſi innuerẽt iſtam ↄñam Ex nihilo nati ſumus.ꝗ poſt hec erimus quaſi non fuerimus:ſed iſta rationihil valet. qꝛ ꝓductio anie eſt ex nihilo. ſed ꝓduetiocoꝛ⸗ poꝛis ex aliquoeſt.ſcʒex ſemine viri ⁊ mlie ris. Ania verocoꝛrumpi nõ põt.ſed ſicoꝛ⸗ rumperet᷑ coꝛrũꝑet᷑ ĩnihil coꝛpꝰ vᷣocoꝛrů⸗ pit̃in illa ex quibus generatur vel cõponit᷑ ⁊ideo hec eſtfalſa.ꝓductõ homis eſt ex ni⸗ hilo: qꝛ coꝛpus a parentibus ꝓpagaẽ? aĩa adeocreatur⁊ infundit᷑ Et ideoin coꝛrup tione homis coꝛpus reſoluit᷑⁊ anĩa ſeꝑata viuit Cõſequẽter:ibi. Qm̃ fumus · Ponit ſcham ratõem ad iſtam falſam opinionem ⁊ ſumitiſta ex parte termini ad quẽ in pro⸗ ductione homis terminus ad quem eh hõ viuens In iſto aũt termino quattuoꝛ ſunt in quibus videt᷑ vita ꝑpendi.vicʒ reſpiratõ ⁊ inſpiratõ.ſenſus caloꝛ ⁊ motus Vnð aĩa nihil aliudeſt niſialiq iſtoꝝ ſm eos · ſ qð libet iſtoꝛum annihilatur ergo⁊ aĩn Quan tum ad pꝛimũ dicit Qm̃ fumꝰ.⁊ flatus eſt in naribꝰ noſtris.i.in coꝛpoꝛe nro ⁊ ponit᷑ ꝑs ꝓ roto.qꝛ ibl patet ſenſibiliter egreſſio ſpũs de coꝛꝑe Quantũ ad ſcõm vicz qᷓ;tuʒ ad ſenſum dicit Et ſermo Sermoem̃ non eſt ſine ymaginatõe.nec ymaginatõ ſine ſẽſi bus Sicut ptʒ.ij. de ania.ſed ↄſtat ꝙ ſenſ? perit coꝛꝑe moꝛtuol Quantũ ad tercium dicit Scintille.i.caloꝛ naturalis qꝛ caloꝛ ſi militer perit:¶ Quantũ ad motũ dicit ad ↄmouendũ coꝛ ñm:i.caloꝛem qui ẽin coꝛ porenoſtroad miniſtrandũ motum in coꝛ⸗ poꝛe noſtro qui motus deriuat᷑ a coꝛde ſiẽ Docet Areſto. in de motu coꝛdis ⁊ ſic tãgit q̃ttuoꝛ falſas opiones de anĩa.q̃s repꝛobat Areſto. p. de aĩa Pꝛia fuit Eracliti quipo- ſuit aĩam eẽ vaporẽquẽimpij vocãt fumuʒ vel flatũ. Scða fuit dyogenis qut poſuit nĩaʒ eẽ aerẽ quẽaerẽ impij vocant ſermonẽ qꝛ ſermo eſt vor ſignificatiua articulata et vox ẽ aer ꝑcuſſus fm pꝛiſtianũ Tercia fiit —————— quorũdam antiquoꝝ ꝙ nĩa eſtignis quem impij voent ſcintillã. Quarta fuit Mel⸗ liſiytalici ꝙaia eſt quoddã motiuũ coꝛpo ris ⁊ illa tangit᷑ cũ ðꝛ ad ↄmouendum coꝛ ñm Conſequẽter ibi. Quia extinctꝰcinis bant ꝙ homo totaliter moꝛitex hois reſo⸗ utõe Et qꝛ inter poſitões que ponũt aſam eſſe de natura alicurꝰ elemẽti ille ſũt ꝓbabi lioꝛes que ponũt eã eſſe de natura ignis vłl aeris De natura em̃ terꝛe nullus ſimplici⸗ ter ponit ꝓpter eius groſſiciẽ nec de natura aque niſi valde groſſi phi: Siẽ diẽ Areſt. b. de aia Et ideo tm̃ duas has opiniões ex⸗ eq̃tlEtarguitpᷣmo ſic ᷣm pᷣmã opinionẽ⸗ tẽ eĩ qñignis extinguit᷑nihil remanet ni ſicinis extinctꝰ ita qñ anĩa moꝛit᷑ nihil re⸗ manet niſi extinctꝰcinis. Et ſicut cinis to ⸗ taltter extinctꝰnõ accendit᷑iteꝝ.ita nec coꝛ pus ñm iteꝝ accendiiꝑ viuificgtõeʒ et re⸗ ſurꝛectõem ſᷣm iſtos¶ Juxta ſcðᷣam opini⸗ onem arguct᷑ ſic Duando vas repletũaere euacuat ab aere nihil ᷣmanet ibi hiſi vas re pletũ aliquo alio Sic qñ hõ moꝛitaer acoꝛ ꝑe erpellitet nulla alia vita manet. Etſũt iſte rarões ſtolide ĩnitentes totaliter ſen ſui nec aliquã rẽcredũt tales eẽniſiqᷓ poſſit videri vel tangi Scða rõ tangitcũ ſub⸗ dĩ. Et ſpũs.i.aĩa diffundet:i.in nihilů de facile reſoluet᷑ta nqᷓ; mollis aer.i.tenuis vł humidꝰ qꝛ ðꝛ in ſa ꝙcoꝛpꝰ hũanũẽ cinis extinct? Et vident᷑innuere iſtiimpij ꝙ bec eſt general ↄditio hůũani generis Fcoꝛpus reſoluat᷑in cineres · vñ põt eſſe dubium A ¶ Vtx oœẽ coꝛpꝰ hũanũ ſit ð le ge cõt in cineres redigendũ. Et vider̃ꝙnõ qꝛ aliqͥ hoĩes moꝛient᷑imediate añ iudiciũ ⁊ añ reſurꝛectõʒ · ſʒ coꝛpꝰhoiĩs nõ incinera?᷑ niſi ꝑ magnũ tꝑs poſt moꝛtẽ:ergo ſaltẽ coꝛ pa taliũ nõ incinerabunt᷑. Et de aliquibus ðꝛ ꝙ ſimul rapient᷑in nubibo obuiaʒ xp̃oin gera p. ad Theſſal:iiij. pᷣterea ſioĩa coꝛꝑœæ redigerent᷑ in cineres.tũc nõ foꝛet maioꝛ in cinatio in cineribus petri ad animã petrẽ qᷓ; pauli.ↄſequentꝛa patʒ qꝛ omẽs cineres iſtoꝛum coꝛpoꝝ ſunt eiuſdẽratõis.ſ; ↄñs falſum. quiaſi nulla inclinatio foꝛet in il lis cineribus ad animãpetri.nulla differẽ tia foꝛet er quibus cineribus corpus petri foꝛmaret᷑. ſʒ hẽfalſum. qꝛ ſi nõ foꝛet ið hõ qui bᷣus · ꝓp̃: Si ſictunc omĩa 5 hoim —— — 2——— — —————* — 1 3 7 † —— Aectio eſſent ↄbuſta aut cõbußenda.ſed boe eſt fal ſum. ↄña pater qꝛ nibil reſoluit in cineres niſiꝝ cõbuſtionẽ Pꝛeterea de multis ſã⸗ ctis legit᷑ quoꝝ coꝛpa nõ incinerant᷑ quoꝛũ reliquie hñtur Ad oppoſitũ eſt qð dicit haymoꝙ omẽs natos ĩ oꝛiginali tenet hec ſia terꝛq es?⁊ interꝛã ibis Et geñ.iij. Pul uis es⁊ in puluerẽ reuerteris Pꝛo iſtodu ⸗ bio notanda ſunt tria Pꝛimũ eſt pad vᷣtu tem vocis loquendo coꝛpa hũana non ſunt in cineres redigenda Scʒm eſtꝙad intõ tõeʒ ſctõꝝ loquendo. hec eſt ſnĩa generalis, ꝙcoꝛpa de lege ↄmũi ſunt in pulueres vel cineres redigẽda. Terciũ eſt quare vtũtur fancti iſto mõ loquẽdi Primũ ptʒ breuiter ex tercio argumento· qꝛ cineres non vocan tur niſi cõbuſta ꝑignem Scᷣm ptzſic. ſen tentia lata a deoꝓ pctõ oꝛiginalicirca penã coꝛpis tenebit de lege cõmũi vſqʒ ad reſur rectõem.ſed Illa ſnia nõ fuit ſolum de mor⸗ te ſed etiam ð reſolutõe in elemẽta B eñ.iij Puluis es ⁊in puluerẽ reuerteris ergo il⸗ la tenebit ſicut illa de moꝛte:ſed ſnĩa moꝛ⸗ tis tranſit in omẽs in quos tranſit pcti oꝛi ginale. ergo⁊ ſnia in cineratõis ad Heb.ix Statutũeſt homĩbus ſemel moꝛi Etpᷣ· ad Voꝛi.xv. In adã oẽs moꝛiũt᷑ De tercò hec eſt ratõ quare reſolutõ coꝛpis hũani inilla ex quibo cõponit᷑ vocatincineratõ apð ſan ⸗ ctos. Primo ꝓpter antiquã ↄ ſuetudinem Nua hijana corpa ↄburebant᷑.⁊ maxime no bilium ne in elementa vilioꝛa reuerterẽtur ⁊ poſtea cineres cõſeruabant᷑in memoꝛiam in vrnis⁊ iðo mos inoleuit dicere ꝙ illa in ue reſoluit᷑ coꝛpꝰ humanũ dicant᷑cineres. Scðo ꝓpter cauſam reſolutõis coꝛpis pu mani que ẽignis ↄcupiſcẽtie camalis que vocat᷑fomes que de lege cõmuni coꝛpꝰhũa nñ continue accendit ꝓpter quem fomiteʒ roꝛpus humanũ in elemẽta reſoluit᷑ aq hů ius infectõis purgatõem Illud aũt qð per accenſionem ignisreſoluiſi cõbuſtũ fuert diciẽin cineres reſolui Ad pꝛimũ dicoꝙ tales reſoluentur per ignẽqui mundũ ante fudiciũ ↄcremahit: ⁊ ſic reſoluẽ?⁊ cito repa buntur Ad ſcðᷣm dico ꝙ nulla eſt natura lis inclinãtõ in cinerib petriad aĩaʒ petri. ſed oꝛdo ꝓnidẽtie diuine hoc facietꝙillici neres magis vnient᷑ anie petri qᷓ; alteri vt idẽ homo reſurgat ¶ Adterciũ dicog ſcr prura loquiẽfiguratiue vtiam dictũẽ · Ee is patet ꝙ coꝛpus vᷣginis benedicte reſ ol⸗ uendum non fuit. quia in eo fomes extict extitit Similiter eſt de alijs ſi quialij ſunt hmõi ꝙeis eſt cõceſſum ex pꝛiuilegio ſpẽa⸗ li Idem ẽde reliquijs dicendũ ſctõꝝ ꝙð le ge cõmuni ante reſurꝛectõem cõmunẽ inci⸗ nerabunt᷑ vel ſi non hoc eis erit cõceſſum ex ꝛiuilegio ſpẽali.— a ¶ otandũ eſt 3 contra materiã vane glie de aliq̃ cui delectatio mouet in pñti valde expedit pᷣco⸗ E gitare quid de illo delectabili eueniet in fu turo ſicut legimꝰ in diuerſis tractatibꝰ Et ĩ vita beati Johis elemoſinarij hẽt ꝙ mos erat antiquitus apud grecos ꝙſtatim im⸗ atoꝛe electo ⁊ coꝛonato edificatoꝛes mo⸗ numentoꝝ. quattuoꝛ genera marmoꝝ eiat ferentes ſibi dicerent itomõ De quali mar moꝛe iubet imperiũ tuũ ſibi fieri monumẽ⸗ tum.ne ꝑ gliam imꝑialis dignitatis in va⸗ nam gliam efferꝛet᷑ Siliter dicit᷑fierii con ſecratõe papali ſtuppa coꝛam oculis eiꝰac⸗ cẽdit᷑⁊ ↄburit᷑⁊ ſic ſibi dicit Sic trãſit glo⸗ ria mundi Siliter legit in hyſtorijs roma noꝝ ꝙtriumphanti ĩcurꝛu aſſidebat qui⸗ dam ribaldus qui ei impune cõuiciabat᷑et interdum colaphizabat ne exceſſus hono ⸗ ris illo die ſunt collati: eum ſuꝑ homines tranſmutarent Sũmũ vero accenſiuũ va⸗ ne gloꝛie eſt nobilitas iuuentutis humani coꝛꝑis cõtra qð ⁊ ad qð repꝛimendũ me⸗ trice dicit᷑ Foꝛma genꝰ moꝛes ſapiẽtia vis ⁊ honoꝛes NMon retinent hoiem quin redit in cinerẽ Unð ſatis admiratiue ðꝛ Ecci.x Quid ſuꝑbis cinis ⁊ terꝛa Etideocui vnt cuiqʒ noſix expedit ↄmemoꝛari pluries h verbũ Extinctꝰcinis erit coꝛpus noſtrum- Poteſt etiam hoe verbum dicidelicate⁊ ſũ pruoſe nutrientibo coꝛpus ſuũ ·nũccalidis ſpẽbus. nunc electiſſimis carnib tam do⸗ meſticis qᷓ; ferinis. nũc veſtibꝰ moliſſimis ⁊ ſuauibus.ac ſi putarent ꝙ caloꝛem ⁊ ignẽ vite naturalis ꝓpetuare poſſentſed valde decipiunt᷑qꝛ Job · xxxiiij. Dmis caro defi⸗ ciet⁊ homoin cinerem cõuenet᷑: Item hoc patet de pigris remiſſis ⁊ ocioſis qͥ ſua coꝛ poꝛa tantũ appꝛeciant᷑ꝙ nulli penitẽtie ſe volunt exponere⁊ tamẽ poſt modicũ nihi aliud erit q; extinct? cinis/⁊ ideo in ſignuʒ iſto;um dicit᷑ vnicuiqʒ noſtʒ in die cinerũ cit ge ereſol, es extict ſunt oß yöle unẽinc⸗ eſumet andüch rſ niet inf anb Et dꝙmos atimim odes mo⸗ mor eia ualmr noun Misinw kfieric ulischa triſtglo s roma ebat qui⸗ ncabatet ſus hono⸗ homines enſiuũvw s humani endũ me prti vi uin dit d Ecci.x cocuivni pluresð noſtun licateſi ũccalids o tam do noliſins em 2M ſed wt cur deh⸗ Itenb cntiſe dir nbil dunn Hi in capite ieiunij a ſacedote Memento hõ ꝙcinis es⁊ in cinerẽ reuerteris. Dicamꝰ 5 ⁊ mente ſentiamus.qꝛ extinctus cinis erit coꝛpus noſtrũ.duoſunt in quibo laus coꝛ⸗ Poꝛalis cõſiſtit:ſcʒ pulcritudo ⁊ foꝛtitudo Pulcritudoↄſiſtit in quadã ꝓpoꝛtõnabili claritate bone ↄplexionis ⁊ ideo vere pul⸗ rri deſiderant eſſe in lumine vt videant᷑ ab homibus Unde coꝛpus aialiũeſt quaſi q̃⸗ dam lucerna que non eſt pulcra niſtaĩa lucẽ re⁊ ip̃m viuificante refuiget Et ideo mali hoies qñ moꝛiuntpulcritudinem totam g dunt. ꝓuer.xiij· Lucerna impioꝝertingue tur Scðo fpꝛtitudoↄſiſtit in quadã natu⸗ raliptãte facilis oꝑatõnis:hec aũt ptãs re/ ſultat ex ſolida ⁊ cõpacta cõnectione oſſiuʒ ⁊ neruoꝝ Sed hec foꝛtitudo qᷓ;tumcunq; fuerit valida finaliter diſſoluet᷑æ erit cinis Iſa. xxxiij. Erunt populi quaſi de incen ⸗ dio cinis. Sitergo recoꝛdatio noſtra fre ⸗ quens ⁊ aſſidua pertinctꝰcinis erit coꝛpꝰ noſtrũ· B CEteſt notandũ ꝙ iſte cinis intenſe recogitãtꝰ:fugat tentatõnem. ſeruat deuotionem oꝛnat oꝛationem ¶ Primo dico. fugat tentatõem Experi tum eſſe dicit ⁊ imponi᷑ Alberto libꝛo ſuo de vegetabilib ꝙ ſi coꝛuus nidificaueritĩ urboꝛe⁊ oua poſuerit ꝑ talẽ cautelã põt fa⸗ ciliter impediri ne deonis va—3 treare Accipiatcinis vitri⁊ ponat᷑ſubtili⸗ ter inter lignum? coꝛtices arboꝛis poꝛtan tis nidũ⁊ qᷓ;diu cinis ibi durauit coꝛnꝰ nũ ðᷓ pullificabit Coruus dyabolũ ſignat the odolus Loꝛuũpfidie damnant aialia que qʒ Mõ eſt moꝛaliter arboꝛ.ſicut dic Sal natoꝛ Math. vij. Arboꝛ bona fructus bo⸗ nos facit In iſta arboꝛe dyabolꝰꝑ tentati vnem nitit᷑ nidificare: oua ponere et poſtea pullos ꝓducere· Nidos facit de ramuſcuł᷑ diuerſaꝝ cogitatõnũ.oua ponit de munuſ⸗ enlia ꝑuerſaꝝ delectatõnũ. ſed pullos ꝓdu eit ꝑconfenſum Si ergo iſtum coꝛuũ impe dire velimꝰ ꝛetiã ſi nidũ fecerit ꝑ aduentici as cogitatões.etiam ſi oua poſuerit ꝑ ſurꝛe pricias delectatões. ne pullos ꝓducat ꝑaſ⸗ ſenſiuã electõem.accipiamus cineres vitri VUitrũ qð eſt fragile.eſt caro nr̃a quefrãgi tur omĩ ictu Cinis hunꝰvitri eſt memoria ſtatus quem caroꝝi habebit poſt moꝛtem ui erit ad lam ſtatꝰcineris Job.xiij Me „ moꝛia nra Sparabekeineri Potamns ergð itũ cinerẽjub coꝛtice.id eſt ſub noſtra exte⸗ rioꝛiↄnerſatõe ꝑ pꝛiuatas⁊ occultas me⸗ ditatões moꝛtis⁊ infallibilirer nunqᷓ; ↄſen tiemus ſuggeſtiõibodyabolt ꝑ cogitatiões ⁊delectatõnes cõceptas Et hoceſt qʒ dicit Ecẽi.vij. Meõare nouiſfima tua⁊ in cter⸗ nũ non peccabis Iſte eſt cinis vacce ĩmola⸗ te id eſt carnis moꝛtificate velĩ foꝛma moꝛ tis recogitate quẽ vir mũdus colligere iu⸗ bet⁊ in loco můdiſſimo ponet᷑. Tume.xix: De quo apls etiã ad Hebre.ix. Cinis vitu le aſperſus iniqnatos ſanctificat ad emun⸗ datõnem carnis¶ Scðo cinis iſte ↄſeruat deuotõem Ignis em̃ cineribꝰ cooptus op⸗ time ſeruatmaxime iuniperi.di.ij. Iſi:xxij ethimo.c·vij:ꝙ Juniperus arboꝛ ſic vocat᷑ ideo qꝛ gignens pir.i.ignem qꝛ cõceptũ ig nem adeo diu ↄſeruat ꝙ ſi prune ex eius ci⸗ neribo fuerint cooperte.vſq; ad annũ pdu rant Juniperus quaſi gignens pir.i.igneʒ debet eſſe homo moꝛaliter quiignem feruẽ tis ⁊ deuote deuotõnis in altari ſui coꝛdis iugiter cõſeruare tenet᷑ Juxta illud Leuit. vi. Ignis in altari meo ſemꝑ ardebit Si iſtum ignẽ denotõis ⁊ dilectõis dei ꝑ totuʒ annũ vite noſtre ſeruare velimus innolua⸗ mus eum in cineribus carnis noſtre In al⸗ tiſſimis montib inueniunt᷑ cineres ĩncon⸗ uulſe ꝑ annũ ſic in mentibo ſctõꝝ iugis eſt memoꝛia moꝛtis cũ deuotõe⁊ pnĩa⁊ repꝛe henſione ſuoꝝ vicioꝝ Exemplo Jobqͥ dix ⸗ it Meipᷣm rep̃hendo⁊ ago pnĩam in fauit la⁊ cinere. Job.xlij. ¶ Tercõ iſte cinis or/ nat oꝛatõẽm Quanto em̃ pauꝑ ſe mag hu miliat⁊ neceſſitates ſuas declarat tanto fa cilius impetrat qð imploꝛat. Sic nos qñ fragilitatem nr̃am coꝛã deo fatemur facit⸗ terexpedimus. Eremplũ habemꝰ de abra am · Sen. rviij. Qut dño ſupplicare ꝓpo nens pꝛemiſit. ſoquarad dñm meũ cũ ſim puluis ⁊ cinis Etin huiꝰfigurãiudei deũ oꝛare volẽtes capita ſua cinerio ↄparſert Sicut in multis locis ſcripture ſacre dicit vñſi ſi fecerimꝰ dabit nobis coꝛona* cine re Sicut drit᷑ yſa:lxi.vñ vᷣſus Dic homo vas cinerũ quid confert flos facierũ Lopia quid rerũ moꝛs vltima metha diex. Flos eſt marceſces candens in moꝛte nigreſces. Audis ſoꝛdeſſces foꝛmides nullapaueß Lectio ces · Hec lege lecta tene lacrimis laxentur habene Me pateant pene tibi ienua rꝑece⸗ ne. Foꝛma genus moꝛes ſi apĩa vis ⁊ hono ⸗ res Non retinent hoĩem quin redit in cine rem Item oꝛtus cuncta ſuos repetũt meʒ q; requirunt Et redit in nihilũ q fuit an nihil. Lectio ·xxij Ttranſiet vi ta noſtra tanqᷓ; veſtigiũ nubis ⁊ ſicut nebula diſſoluet᷑que fuga⸗ ta eſt a radijs ſolis ⁊ a caloꝛe illius aggra ⸗ nata) ¶ Poſtqᷓ; ſapiens poſuit opimõeʒ impioꝝ ⁊ totaliter ꝓctõ deditoꝛuʒ de moꝛte hois que opinio poſuit hoĩem ſicut brutum oĩno reſolui in elemẽta. Poſuit etiq ad hoc ꝓbandũ ratões quibusrguunt naturalr et phiſice. Hic ↄnr ponit ratões quibo hoc ꝑſuadent exemplariter ⁊ rethorice. Et ſu⸗ muntiſta tria exempla de quibuſdam im⸗ preſſionibo que generant᷑inſublimi vicz de nube et de nebulat ZA Eſt aũt gene⸗ ratio nubis de vapoꝛe eleuato ð aquis⁊ ter ra vſqʒ ad mediũ interſticiũ aeris vbiẽlo/ cus frigidus. Eleuat᷑em̃ talis materia nu⸗ biũ vᷣtute ſolis ⁊ coꝛpoꝝ celeſtiũ ĩmiſſo va ⸗ pori quodam caloꝛe accñtali ꝑ quem aſcẽ⸗ dit Cum aũt ꝑuenerit ad mediũ interſtici⸗ um aeris vbi eſt locus valð frigidus.tum ꝓpter diſtantiãa reflectiõe radioꝝ ſolarinʒ a terꝛa que reflectõ calefacit aerem quẽ nos inhabitamus.tum ꝓpter ↄſilem diſtantiã a coꝛꝑibo celeſtibus? ſpera ignis caloꝛ ĩcõ pactus nubi p quẽaſcendebat deficit ⁊ coꝛ rumpiꝑ circũſtantem frigidatẽt perit nu bes ⁊ reſoluit᷑ in pluuiã vl in niues ſeu gꝛã dines ſᷣm ptõtem ⁊ foꝛtitudinem frigoris cõprimentis Sic igit᷑generat᷑ nubes de va poꝛe⁊ coꝛrumpit᷑ꝑ reſolutõem Nebula ãt fm ꝙ dicit Areſto.ij. metheo. Eſt reliquie nubis vel nubiũ reſolutaꝝ aqua pluente et ideo nebula ſignat ſerenitatem. Lõpant ᷓ vitam noſtrã veſtigio nubis qð eſt nebula f̃m areſto · Et ſic ly. ⁊ tenet᷑ expoſitiue ꝓ.i. Uel veſtigiũ nubis dicit᷑ꝑ cõtrariũ.qᷓſi di⸗ ceret nullůũẽ veſtigiũ nubis.ſed tota diſpa ret Sic nulla erit noſtra memoꝛia ſed om nino peribimꝰin coꝛꝑe⁊ animaſ Sed hic ſunt due dubitatões lales Pꝛima eſt qůũo dicũt ꝙ nubes ſiue nebula ꝑ calorẽ ſolis ag grauat᷑.cum caloꝛ non ſit cauſa grauitatis nec deſcenſus ſed magis cauſa leuitatis er aſcenſus ſicut.i.⁊ ij· methe:ſatis patet Ad hanc dubitatõem rñdere poſſumus multi pliciter Pꝛimo quia mali⁊ impij loquũ tur et non eſt incõueniens ꝙa phia aberꝛẽt qꝛ euanuerunt in cogitatõibo ſuis ⁊ obſcu⸗ ratum eſt inſipiens coꝛ eoꝝ. dicentes eñ ſe eſſe ſapientes ſtulti facti ſunt Ro.p̃: Item infine iſtiꝰ capituli Hec cogitauerũt⁊ erꝛa uerunt excecauit eĩ eos malicia eox¶ Se cundo põt dici ſic ꝙcum nubes fuerit eleua ta ad mediũ ĩterſticiũ aeris caloꝛe ſolis re⸗ cedente.nõ accendẽte⁊ radijs nõ agentibꝰ ſed deficientibꝰ nubes aggrauant᷑ ꝑfngi⸗ ditatem circũſtantẽ⁊ ſic deſcendit rediens ad naturam aque de q̃ fiebat⁊ ſic volũt di⸗ cere ꝙ nubes fugat᷑radijs ſolis deficiẽtib ⁊ aggrauat᷑caloꝛe illius deficienteſ Tercõ põt dici ꝙ nubes vl nebula qñqʒa radijs ⁊ g caloꝛe ſolis rareſcit:⁊ qñ eſt rarioꝛ tůc fri⸗ gus circumſtans eam magis penetrat⁊ in⸗ frigidat ⁊ facit redire ad naturã ꝓpriã qꝛ omnis vapoꝛ eſt eſſentialr frigidus cũ oĩs vapoꝛ ſit aqueꝰ vel terꝛeus a ¶Se cũda dubitatõ eſt de modo loquẽdi impio rũ qꝛ viderꝙ ſacra ſeriptura eodem mõ lo ⸗ quendi vtattanqᷓ; vita coꝛꝑis humani nõ ſit denuo reparanda? arguit᷑ hoc multipli⸗ citer pᷣmo ſic in ꝓõ. Remitte mihi vt refri⸗ gerer ßᷣusqᷓ; abeam ⁊ ampliꝰ non ero Se⸗ cũdo ſic Job:vij. Sicut ↄſuminubes⁊ꝑ tranſit ſic qui deſcendit ad infernũ nõ aſcꝰ det vt reuertat᷑vltra in domũ ſuam. Item Job.x. Uadam? nõ reuertarad terꝛam te nebroſam.⁊ oꝑ moꝛ.ca. Item.ij. Reg.xij. Uadam ad illũ ille pᷣo non reuerte ad me Item Ecẽi.iij. Unus eſt interitꝰ? homis ⁊ iumentoꝝ ⁊ equa vtriuſqʒ ↄditio ſiẽ moꝛit᷑ homo ſic et illa moꝛiunt tẽin ꝓõ. Sepul⸗ cra eoꝝ domus illoꝝ in etemũ tẽſũp̃.xvi⸗ Pomo quidam ꝑ maliciã occidit aĩaʒ ſuã Et cum exierit ſpũs non reuertet᷑ nec reno⸗ cabit aĩam que recepta eſt tem.ij. Re.xiiij Dmnes moꝛimur? quaſi aque vilabimut in terꝛam que vltra non reuertet᷑ Itẽ Alga ʒel. vꝛmetha. ſue.c.iiij · dicitꝙaĩa q̃eſt exꝑs lcientiaꝝ et ſoꝛdidaꝓpter conſuetudinein tel Ter Bandijst notüc i netrrzin⸗ Appniq dus cũois 4Se ndiimpio dem molo — Xmultpli hi vref ne Se⸗ knubesap mü nöaſch am Jten dtenamte j. Reg 1j ertetdn itꝰhonis: hrin dir inii n.Rei edibbimu injdahe icunn voluptatůcruciatur qꝛ amiſſum eſt nſtru mentũ ſcʒ coꝛpus ſine quo non põt cõſequi illud ad qð eam reuocat cõcupia. Et dicit ibidem.ꝙ illa eſt maxima peni eterna. ſed eterma non foꝛet ſi coꝛpus eſſet reparandũ Item.pᷣ. Lorin. vv. Laro et ſanguis regnũ Dei non poſſidebũt In oppoſitum eſt illud Job.xix. Scio ꝙ redemptoꝛ meus viuit et in nouiſſimo die de terꝛã ſurꝛecturus ſum ⁊rurſũcircũdaboꝛ pelle mea⁊ĩcarne mea videbo deum ſaluatoꝛem meũ. Itẽ Eʒech. xxxvij. Ego aperiã tumulos veſtros ⁊ ad/ ducam vos de ſepulcris veſtris ⁊ ibi diẽ do minꝰ oſſibo aridis · dabo vobis ſpiritũ er viuetis Itẽ Danie. xij:Et yſa. xxxl. Etmł᷑ tis locis ſcripture ſacre Ad queſtionem redendũ eſt et aſſerenduʒ omĩno ꝙ vita hũana eſt denuo reparanda Anima e bu mana naturalem habet inclinatõem ad coꝛ pus ſuũ erernaliter adminiſtrandũfatu⸗ ralis aũt inclinatõ nõ eſt fruſtra ꝗᷓ cũ cõſtet vẽs mori neceſſe ẽponere coꝛꝑa eoꝝ qñqʒ nd vitam reditura Ad primã auctoꝛita⸗ rem ð pð.ſic exponit glo. Remitte mihr pec cata mea vt refrigerer ꝑ miſericoꝛdiam ab eſtu vicioꝝ prius qᷓ; abeam ⁊ amplius non ero.i.ſi non dimittis ibo de hac vita⁊ am/ pliꝰ nõ ero in vero eſſe qð eſt eſſe cum deo. ¶Ad ſcðm dicen dũ eſt ꝙ Job loquiẽde re nerſione ad vitam iſtam mõꝛtalẽſ Et eoð modo dicitad terciũ⁊ ad quartũſ Adqͥn tum dico ꝙ Ecẽ:loquit᷑ moꝛe cõcionatoris nuncin ꝑſona fatui.nunc in ꝑſona ſapien/ tis Vel equa vel equalis eſt quantũadap parentiam exterioꝛẽ ¶ Ad ſextũ reſpõdet Bloſa. in eternñ huiꝰ ſeculi. vel in eternuʒ Fᷣm opinionẽeoꝝ falſam ¶ Ad ſeptimũ lo⸗ uit de reuerſiõe ad vitam pꝛeſentẽ¶ Ad octauũ ſil itudo eſt. VUnde ſicut aque ſuũt in terꝛam?⁊ reuertent᷑ad mare vt iterũ flu ⸗ ant:ſiẽ ðꝛ Ecẽ̃ p̃. ta coꝛꝑa redeũt ad ter ram⁊ reſoluunt᷑vt iterũ virtute diuina re/ ſurgant. ¶ Ad nonũ Bloſ exponit ſic ca/ roet ſanguis ꝛc.id eſt homĩes dediti vicijs ue ex carne⁊ ſanguine oꝛiunt᷑¶ Ad deci⸗ mũnegandus eſt quia infidelis nec pꝛobat qð dicit Et Auicẽna magt̃ ſuꝰ dicit oppo ſitum Dicit em̃.ir. metha.ca.vij· ꝙ aĩa ha⸗ bebit coꝛpus apud reſurꝛectõem · Trãſiet vita noſtra B ¶ Notandũpſcrp tura ſacra vitam hũanam eompat multis rebus.ſed nin vel raro alicui rei perma⸗ nenti vel ſtãbiliſed ſemꝑ rebus caducis et tranſeuntibꝰ Lompat᷑aũt qñqʒ vita hũa⸗ na herbe. qñqʒ floꝛi qñqʒcurſoꝛt nubi qñ q; rori quãdoqʒ hoſpiti qñqʒ curſoꝛi Dia aũt iſta tranſitoꝛia funt ⁊ momentanea et caduca Pꝛimo mõ loquit᷑de homĩe ⁊ ð vi⸗ ta hũana. põ. Mane ſicut herba trãſiet ma he floꝛeat ⁊ tranſiet. veſpere decidat et are⸗ ſcat ⁊ induret In iſto vᷣſu ſic dicit Blo. Vi tam humanã inter tria tpa diuidit ſcʒ pue⸗ riciãũ. adoleſcẽtiã⁊ ſenectutẽ. Tpꝑe puericie ↄpathomo herbe nondũ floꝛentt in adole⸗ ſcentia comparatur herbe floꝛẽti · Unde ſic vulgariter dicit᷑ homĩ: ꝙ eſt in floribo ſuis ꝓpter pᷣmas duas etates Dicit em̃ pẽ ·bis. mane. Tercium vero tempꝰ qð eſt ſenectꝰ vocat veſpere Dicit ᷓ mane.i.in puericia ſi cut herba tranſeat.mane.i.in adoleſcentia ſua floꝛeat? trãſeat.ſed veſpe.i.in ſenectu te decidat vel infirmitate induret ꝑ moꝛtẽ areſcat ꝝ reſolutõem in pulueremif Tercõ vita noſtra ↄpat̃nubi.ſicut habet᷑ Job.vij. Sicut nubes ꝑtranſit ⁊ ↄſumit᷑.ſic qui de ⸗ ſcendit ad infernum non aſcendet. Sicut em̃ nubes de inferioꝛibus eleuat᷑ caloꝛe ce⸗ leſti⁊ aſcendit volatq; in altũ ad tempus ⁊ qñqʒ in ſua altitudine circũfert᷑ ⁊ agitat᷑ ↄtinue ſine quiete ⁊ tandẽiterato in terꝛaʒ reſoluta deſcendit. ita homiĩes in vita pñti oriunẽde terꝛa eleuant᷑ad dignitates ⁊ ho ⸗ noꝛes vbicircũagitant⁊ fatigant᷑⁊ inquie tant⁊ tandẽde dignitatibo decidũt ⁊ con ⸗ uertunt᷑ in terꝛã Job.iij. Abſtulit quaſi vẽ tus deſideriũ meũ·⁊ velut nubes ꝑtranſijt ſalus mea. Qualiter vero in nullo ſtatu.in nullo gradu vel dignitate eſt quies pfecta⸗ pulcre determĩat Boetiꝰ:ij. de ↄſo.ꝓſa.iiij Quis eſt inquit tam copioſe felicitatis vt non ex aliqua ꝑte cũ ſtatus ſui qualitate ri⸗ retur Anxia em̃ res eſt hũandꝝ ↄ dicio bo noꝝ⁊ que vel nunqᷓ; pueniat vel nunqᷓ; ꝑ⸗ petua ſubſiſtat. hincſenſus exuberat ⁊ẽpu doꝛe degener.ſanguis hunc notů facit:ſʒ an guſtia rei familiaris incluſus eſſe mallet et ignotus:ille vtroqʒ circũfluus vitã celibeʒ deflet.ille nuptijs felix.oꝛbatꝰ liberis alie⸗ no cenſu nutrit heredes. Aliꝰple letatꝰfi⸗ lij filieue delictis meſtis illacrimat᷑ Jdcir⸗ —————— 8 —— 13 * * 1 3 1 6 14 18 1 3 cofacile nemõ ců foꝛtuhe ſue ↄditõe cõcoꝛ⸗ dat Ineſt em̃ ſingulis qð ineꝝpertꝰ neſciat et expertus hoꝛreat · hecille:¶¶ Quarto cõ⸗ parat᷑roꝛi vita ña. Dſee · viij. de vita nr̃a. Quaſi nubes matutina ⁊ qᷓſi ros mane per rranſiens Areſto.ij. metheroꝝ.dicit · ꝙ per manentia roꝛis nõ eſt niſi vniꝰ dieiſ Qui⸗ to cõparat hoſpiti Ecẽ.xxix. Trãſi hoſpes et oꝛna menſam et que in mann habes ci⸗ ba ceteros.quilibet enim noſtrũ ſtat in vita iſta.ſicut in hoſpicio nõ ſicut in domo Vnð Tulliꝰde ſenectute Sapiẽs de hac vita di⸗ ſcedit tanq; ex hoſpicõ.nõ ex domo.cõmoꝛã diem̃ diuerſoꝛiũ natura nobis dedit nõ ha bitandi locũ.receptꝰ in hoſpicõ vſum habʒ domꝰ:lecti.vaſoꝝ⁊ hmõi. ſed nõ dominiũ UVnde nihil ſecũ auferet.ſed emit libere et expendit⁊ tandem in fine ꝓ omibus tenet᷑ cõputare Sic eſt de nobis in vita iſta ſumꝰ in hoſpicio mundi:vſum mundanoꝝ habe re poſſumꝰ ſed nihil aſpoꝛtare nobiſcum in moꝛte Unde Job' xxvij. Diues cum doꝛ⸗ mierit nihil ſecum aufert. ¶ Uñ mundus ſilis Buliridi.de quo referũt fabule ꝙ ho ⸗ mies ſolebat recipe ſub ſpecie pietatis ⁊ po ea exploꝛata opoꝛtunitate eoſdem occide re. Iſto mõ mundus ſub ſpecie fauoꝛis et amicicie ad mittit⁊ aduocat hoĩes ad diui tias ⁊ dignitates vt eos ꝑ gulas libidines ⁊ cõcupiſcẽtias occidat: ¶ Sexto vita nr̃a cõparat᷑curſoꝛi Job.ix. Dies mei velocio⸗ res fuerunt curſoꝛe tranſierunt ⁊ nõ vide⸗ runt bonum Sic ergo patet qũo vita nr̃a rebus tranſitorijs cõparat᷑ iuxta reſponſio nem quã cuidam flentipalaciũ ðꝛ reſpon⸗ diſſe Vñ Areſto. in poetria inducitfabu⸗ lam cuiuſdam poete qð dam palaciũ deſer rum deploꝛãtis in his verbis Domꝰegre gia cõpungoꝛ ad lacrimas.tuam inſpiciãs ſolitucdinẽ. At illa ↄtremuit ↄpaſſa mihi ꝓppter lacrimaꝝ multitudinẽ · Cui inquio Ubi queſo ſunt qui quõdã in te habitaue runt?⁊ iocundã vitã cũ ſecuritate⁊ tempꝑis umenitate duxerunt At illa Temporales inquit exñtes:rpaliter tranſierũt cũ tꝑeer me quoqʒ ſub ſoꝛte tꝑis tranſiturã dimiſe runt. res nanq;ʒ nulle ſtabiles que cũ fluxu huiꝰ tꝑis fluxibiles fluunt Pec rñſio huiꝰ palacij Nota ꝙ vulpecula tranſitura gla⸗ Lectio tiemmullo mõdſidit in illa glacie.ſiaudit aquam curꝛentem ⁊ fluentem foꝛtiter ſub glacie timens ꝙſit nimis tenuis ad poꝛtã⸗ dam eã Iſta cautela debemus nos vti Slo ria mundt eſt quaſi quedã pulcra ⁊ ſplen⸗ dens glacies. qꝛ delectabile eſt honoꝛuri ab hoĩbus paſci. potari.⁊ veſtiri delicate·⁊ha bere magnã familiã cui ꝑoſſit imꝑari.ſed cauendũ eſt qꝛ glacies iſta eſt valde fragi⸗ lis Auſculta diligenter⁊ audies murmur aquaꝝ tranſeuntiũ ſub iſta glacie Apoca- xvij. Aque multe: ꝓplimulti. Aduertas ⁊ audies.qꝛ mõ trãſiuit vnus rex in moꝛtẽ modo vnꝰ comes.mõ epũs.mõ miles et ſic de alijs Et ideo de iſta glacie nõ eſt ↄfiden dũ Rabanꝰ in legẽda de oĩbus ſctis tranſe⸗ unt cuncta que tpaliter feſtiue celebrãtur. qꝛ mũdus tranſit ⁊ ↄcupĩa eius Dð expo nens augꝰ dicit ſic Ecce inquit mundꝰtrã ſit⁊ ↄcupia eius.quid vis ergo vtx amare tꝑalia ⁊ tranſire cũ tꝑe.an xpᷣm amareet in eternũ viuere. Rerũ tꝑaliũ fluuius tranſit ſed tanqᷓ; iuxta fluuiũ arboꝛ nata eſt dñs ie ſus xp̃s. raperis imp̃ceps tene lignum.voł uit te amoꝛ mũditene xpᷣm. ꝙ ſi amatis iſtã vitã miſerã? fluidaʒ vbi cũ laboꝛe viuitis qᷓ;tomagis amare debetis iſtã vitam eternã vbi nullum laboꝛem ſuſtinebitis Lectio.xviij. Tnomen no ſtrũ obliuionẽ accipiet ⁊ tps et nemo habebit meõꝛiã opeꝝ nro⸗ rũů ¶ Poſtqᷓ; impij declarauerũt ꝙto⸗ tũ genus humanũ perit poſt moꝛtem qᷓ;tũ ad coꝛpus⁊ qᷓ;tum ad aĩam ita ꝙ nihil ho⸗ mis manebit ᷣm rem. Picintendunt ꝓba⸗ re vlteriꝰ ꝙ totũ genus humanũ pꝑibit etiã ßᷣm opinionẽ.ita ꝙ oĩs homo peribit nõ ſo⸗ lum m ꝑſonã ſed etiã fm famã. Circa iſtã queſtionẽ duo facit:qꝛ pᷣmo ponitiſeðo bat᷑.ibi Vmbretranſitus Z(¶Lir ca primũ eſt ſciendũ ꝙ fama homis duplici ter diuulgat᷑ad multos.vno mõꝑ altitudi nem magnoxꝝ ſtatuũ Alio mõ ꝑ magnitu⸗ dinẽ bonoꝝ opeꝝ. Pꝛopter primũ reges et pᷣncipes ⁊ omnes generaliter potentes ma gis ſunt notiqᷓ; ꝑſone pᷣuate.ꝓpterſcᷣm le gimus apud veteres Fꝑlone quemagnat — —— t mn amarettin uius tranſt taeſt dsi lignum vl amansili oe vihitis ttamctern 18 iet ttpoet ioper no⸗ merit h. wrtem 1 nb⸗ ndurg nü pbuc endit n i. Lin ce xiii mira fecerunt vel multů vtilia reipublice. ſuce ſſoꝛes eoꝝ non ſolũ memoꝛie ↄmẽda/ nerunt · imo ſicut deos colere in eterna meõ ria ſtatuerunt Sicut Dioniſius qꝛ pᷣmo vi tẽcolere docuit. pater vini appellatus eſtet apud grecos deificatus eſt Sic minerua. pᷣmo docuit vſum oleiſicut docet Augꝰ rvij. de ciui: dei.c.xiiij Sic yſis ⁊ ſarapis apud egiptios colebant᷑: ſicut ptʒ·c.vi.e.et eiuſdem libri Sic hercules ⁊ vlixes aiax⁊ hectoꝛ⁊ multi coꝛꝑe ſtrennui nomen etfa⸗ mãper oꝑa bellica perpetuare conati ſunr. Sic etiã poete metris ⁊ carmibus tam ſe qᷓ alios in eterna memoria apud homines ↄmendare ſatagerunt:vnð Duidiꝰin fine metha. dicit ſic: Jamqʒopus exegiqð nec iouis ira nec ignis Necpoterit ferꝛum nec edax abolere vetuſtas ů volet illa dies q̃ nl habʒ coꝛpis huius haber incertiſpa cium mihifiniateui. Parte tñ melioꝛe mei ſuꝑ alta pennis. Iſtra ferar nomẽqʒ inde libile nm QDuaqʒ patet domitis romana potentia terꝛis Dꝛe legar ꝓpliperqʒomĩa ſecula fuma Si quid hñt vert vatum pᷣſa⸗ gia viuã Vult dicereꝙtale⁊ t̃ opus ego ↄpleui ꝑ qð habeo eternã memoꝛlã in oꝛe hominũ qꝛ opus iſtud nec fulmẽnec ignis nec ferꝛuʒ in bello nec obliuio tpis poterit abo lere ⁊ ideo veniat moꝛs qñ ſibi placue⸗ rit qꝛ non curo de eaꝓpter duo. Pꝛimo qꝛ nõ habet ius niſi in coꝛpus meũ ego factus ſum ꝑennis fᷣm aĩam que eſt ꝑs melioꝛ mei ferar ſuꝑ aſtra in celũ empireuʒ quo nulla moꝛs põt attingere Scðo quia licet moꝛs poſſit delere ⁊ deſtruere corpus meũ nomẽ tñ meũ ð lere ñ poterit qꝛ ꝑ totũ mũdũ vbi viget hůũana potentia legaroꝛe ppli ⁊ ſic li cet nõ coꝛꝑe viuam tñ in noĩe⁊ fama. Iſte fuit in hoc bone ſpei? ſane opinionis ꝓ ꝑte Sed nõ ſic iſtiimpij qͥ ſũme deſiderauerũt eternitatem ſui noĩs ⁊ memoꝛiã ſuoꝝ ope⸗ rũ.⁊ tñ deſperantes direrũt Et nomen no⸗ ſtrů nõ obſtãte ſtatu ⁊ dignitate quã habui mus obliuionẽ accipiet ꝑ tps.i.pꝑ lapſum tpis omia em̃ tabeſcũt⁊ coꝛrumpunt᷑ĩtpe ⁊ obliuio fit ꝓpter tempꝰ:iiij.phi.c.de tpe a Eſt etiã in iſta lectõne notandũꝙ circa noĩs celebritatẽ⁊ famã diuerſimode ſe diſponunt homĩes in pñti Quidãenim nomẽ ſuũ ambicioſe magnificant ad oſten/ ——— tatõem uidã nomen ſuũ ſcandaloſe vili⸗ ficant in deteatõem Et quidam nomẽ ſuũ virtuoſe dignificant ad edificatõem. Pri⸗ mi nomen ſuũ⁊ famãercellenter appꝛeciã⸗ tur Secũdi nomen ſuũ negligenter aſper⸗ nant᷑ Tercij nomen ſuũ ↄuementer venerã tur Primi ſunt homies vani⁊ mundaniq; nihil aliud in ſuis oꝑatõibus appetunt nec intendunt. niſi ꝙ ſint magm noĩs ⁊ famoſe opinionis apud hoĩes ⁊ itiſcribũt nomĩa ſua in cineribo hoc eſt ĩ vanis memoꝛijs ho minũ que nõ ſunt niſi terꝛa⁊ cinis Ecẽ.vij in fine Omis homo terꝛa⁊ cinis De quibꝰ loquibtũs Sꝛego.ij. moꝛa.c.xxvij. Om̃s qui huic ſeculo cogitãtõe terꝛena ↄfoꝛman tur per omne qð agunt huic mũdo relique re ſui nomis memoꝛiã conant᷑. Alij belloꝝ titulis Alij edificioꝝ menið altis Alij di ſertis doctrinaꝝ leculariũ libris inſtanter elaboꝛant ſibiqʒ memoꝛie nomẽ edificant⸗ Pec ille. Et ꝙ fatue hoc fiat oſtendit pau ⸗ lo poſt ſubdens quantũlibet inde qͥſqʒ pꝛo facienda glin ſin noĩs laboꝛauit memoꝛiaʒ ſuã quaſi cinerẽ poſuit.qꝛ hanc citius ven⸗ tus moꝛtalitatis rapit Et ecõtra de iuſtis dicit᷑ In memoꝛia eterna erit iuſtus Ton. tra tales quiſic nimis appꝛeciant᷑tanq; ſũ mũ negociũ fame gliam ⁊ noĩs celebritatẽ Arguit Boeciꝰ de ↄſo.li.ij. ꝓſa.vij· Decla rans fame vanitatẽꝑ quinqʒ rões. ¶ Pri⸗ mo exterꝛeni ſpacij ꝑuitate ſic. Tota terꝛa nõ habet niſi ratõeʒ vnius puncti reſpectu celi ſicut ꝓbat ptholomeꝰ. in ſua almageſti diſtinctõe.pᷣ.c:ix. Et Alphoꝛabiꝰ de diffe rentijs aſtroꝝ differẽtia.iij Sed de ſuper⸗ ficie terꝛe tĩ quarta ꝑs eſt habitabilis nec tñ illa tota. Tũ ꝓpter ꝑtes appꝛopinquas equinoxiali ex vna parte nimiꝰ caloꝛ tü ꝓpter partes ꝓpiquas polo artico exrꝑ⸗ te. lvbt 2 ſ magnũ eſt dato etiã ꝙ hõ ꝑ totũ mundũqᷓ nõ eſt niſi pars puneti poſſit nomẽ ſuum di uulgare Job. x. Baudiũ ypochꝛite adin ſtar puncti. Scðo ſic Impoſſibile eſt ꝙ di⸗ uulget᷑ nomen ſuũ vbiqʒ per mundũ? hoc ꝓpter difficultatẽ itineris ⁊ defectũ cõicatõ nis⁊ victus qꝛ non omẽs homies ſibijnui⸗ cem cõicant.¶ Tercõ qꝛ datoꝙpoſſent:nõ ꝓcederet vbiq; ad gloꝛiaʒ qꝛ illud qð vna gens appꝛobat⁊ ↄmendat alia deridet et . 1 damnat Quarto qꝛ homies moꝛient⁊ me moꝛia noĩs eoꝝ ꝑibit Vñ digt. quis habʒ vel bruti.iacent vtiqʒ nomia eoꝝ in paucu lis lis neccũ legimꝰlias per las habem? mõ memoꝛiã fidelis fabricij vel cathonis noticiã ꝑ ſonax Quintoſic Ille qui iutẽ dit viuere in noie ſuo in memoꝛijs hominũ facit ſibi duas moꝛtes. vnã coꝛꝑis⁊ aliam poſtea ſui nominis qꝛ neceſſario a memo ⸗ rijs hoĩm cadet. Ad idem adducit duas — ratõnes.li.iij ꝓſa:viij. Pꝛimo ſic. qð falſa opinione ꝓfer nõ debet eſſe deiure magn ponderis apud hominẽ. ſed pleriqʒ nomẽ falſum vulgiopimõibo obtulerũt Scðo ſic Illud qð falſoiudic dat᷑ vel ſiÿo indi ciodet᷑ non diu perſeuerat non debet eẽmag niponderis apud animũ virtuoli hoĩs.ſed fauoꝛ popularis nunqᷓ; peruenit ſcdm bo⸗ num iudiciũ. Vel ſi ꝑuemiat fm bonũ iudi ciũ non diu ꝑſeuerat in vno ſed qð iſtipla cet alteri diſplicet:ergo fauoꝛ pplinon de ⸗ bet hominẽ multũ mouere Patẽt 5 vaitas hominũ qui nomẽ ſuumambicioſe magnft cant adoſtentatõem Et de talib inuenimꝰ ſcrptũ Beñ.xi.de filijs noe poſt diluuiũqͥ dixerunt Telebremꝰ nomen hm anteq; di uidamur in vniuerſas terꝛas et ceperunt edificare tureim cuiꝰculmen attingeret ad celum Et quid accidit Certe volebant ſibi facere nomẽ honoris.⁊ fecerunt ſibinomen fuſionis Et idcirco vocatũ eſt nomẽ eius babel:i.cõfuſio De talib eti habemus er emplũ:pᷣ. Machabeoxꝝ.v. ꝙ loſephꝰ⁊ aʒa⸗ rias pᷣncipes iudeoꝝ dixerũt faciamꝰ⁊ ip̃i nobis nomen.⁊ eamus pugnare cõtra gen⸗ tes Et ſequit᷑ Et ceciderunrilla die ð pplo ad duo milia vtroꝝ. ¶ Scðo ſun taliq qui Fandaloſe nomen ſuum vllificant. nomen ſuũ negligenrer aſpernãt. hmõt ſuntiſti no toꝛij peccatoꝛes qͥ ꝓerdita verecũdia inge⸗ runt alijs exemplũ male viuendi et peccãt ſine freno.⁊ iſtippꝛie loquẽdo ſcãdaliſant eccleſiã dei.pᷣbentes infirmis occaſionẽ pec candi⁊ ruine ꝑuerſo exemplo. Naturaleẽ em̃ homiĩ cũ ſit animal politicũ ↄfoꝛmare ſe nioꝛiby eoꝝ cũ quibꝰ ↄuerſat᷑? viuit Vnð de ralib cõ̃querit᷑ Jacobo in cano:ſua c.ij. nõne ipiblaphemant nomẽbonũ qð inuo catũ eſt ſuꝑ nos Bonũ em̃ nomẽqʒð vocatũ eſt ſuꝑ nos ·eſt nomẽieſuxpi¶ Tercio ſuut Lectio aliqui qui nomẽ ſuũ virtuoſe digniſicãt að edificatõem.⁊ ſunt tales qui honeſte ⁊ lau⸗ dabiliterin exterioꝛe homie ↄuerſant᷑. dan tes alijs ſctm̃ exemplũ viuendi.de quoꝝ libet dici põt illud Heſt.ix. Fama noĩs ei creſcebat quotidie B ¶ Noraꝙẽ de fama hois ſicut de paritura piri vl pomi illa paritura ſideleat᷑a pomo paucũ valet ⁊ aqitñ eſt cũ pomo bene ↄſeruat pomum ·et qñ aufert᷑. pomũ ſtatim coꝛrũpit᷑. Iſtomõ eſt de fama qᷓ;diu hõ habet famã integrãco hibet᷑⁊ p̃ſeruatꝑ eam a multis pctis Sed reuera ꝑdita fama homiĩs vnũ ð maximis frenatis a pctõ.eſt perditũ. ⁊ ex tunc ꝑſona putreſcit ↄtinue ſicut pomũ putreſcit coꝛti ce denudatũ:ꝓpuer.x. Memoꝛia iuſti cum laudib et nomen impioꝝ putreſ etl lo⸗ ta ꝙ inter illud qð ſcribitin celatura dom? Etillud qð ſcribit᷑in pauimẽto magna dit ferẽtia eſt. qꝛ illud qð ſcribit᷑ in pauimento de terꝛa ↄculcat᷑ ⁊ delet᷑ de facili ſiliter non pẽõt videri niſia paucis⁊ nõ abomnibo qui ſunt in domo.qð autẽin celatura ſcribit᷑ab omibo ſimul videri poteſt Moꝛaliter cela tura mundi eſt celum:et pauimentũ eſtter ra. In hoc pauimento hoies mũdami.quo⸗ rũ quilibet põt dicere Adheſit pauimento anima mea.ſcribunt nomia ſua ⁊ ꝑpetuare conant᷑ Juxta illud ꝓð. Vocauerũt nomia ſua in terꝛis ſuis ⁊ Piere.xvij. Recedẽtes ateĩterꝛa ſcribenf᷑Et certe dupliciter frau dant᷑ab intentõe ſua. Tum qꝛ pauci legũt famã noĩs eoꝝ qꝛ vicini? ↄtempoꝛanei eo⸗ rũ:tũ qꝛ illi quipceſſerunt⁊ multi qui ſuc cedent nihil ſcient de eis Item ex alia parte hiſtriones ⁊ diuites ⁊ raptoꝛes quibꝰ dede runt bona ſua vt multiplicarent nomẽeoꝝ moꝛient⁊ ꝑ ↄñs nomẽ eoꝝ delebi᷑ In pſal. Nomen eoxꝝ deleſtiin etemũ ⁊ in ſeculũ ſe⸗ culi. Sed viri ſancti ſcribunt noĩa eoxꝝ ĩce latura mundi:hoceſt in celo vbi eſt liber vi te Et ſicut celum eſt incoꝛruptibile ita no⸗ men indelibile Apoca.iij. Ton delebo no ⸗ men eius de libro vite · vñ abomiby videbit᷑ in die iudicij⁊ ideo ſignanter dicit᷑ Luc.x. Baudete ⁊ exultate qꝛ noĩa vñ̃a fcripta ſũt in celis. Figura ãad hoc ꝙxpc narꝛans hy⸗ ſtoꝛtã de laʒaro⁊ diuite Lu · xxvi. Homẽ di⸗ uitis noluit memoꝛari.in ſignum ꝙfuit de letũ In põ. Nec memoʒ ero noim eoꝝ per ethu, duakdu fm wiuch Cnot npnt paucũwle: arpommt o. Jtnni ntegrio epeioh iönurnis tunc pſona ke auſticm reſcet No⸗ atur dom omagnadif npauimen lli ſiliternen omnibn m ſenbitab oꝛalitercela nentüeſtter ũdani. quo tpauimento aippenn ralia pane quib der t nomẽern bnpll in lht win eri bieſtlben on deledoho⸗ ni vdi dic Lut. v„6 rwii labia mea. nomẽaũt paupis ſignanter exp̃ ſit Ecẽ. xx. noĩe eterno hereditauit illum b ¶ Tercio nõndũ ꝙ nomẽ cuiuſſi⸗ bet viꝛtuoſttria debet hre. vicʒ honoꝛe ho⸗ neſtatis.tenoꝛẽ veritatis ⁊ fa noꝛẽ pietatis ¶ Pꝛimo vt fama nf̃a ſit honeſta⁊ munda Scðo ꝙ ſit vera vt nomẽcõcoꝛdet cũ rezju kta illud põ: fmn nomen tuũ ſit⁊ laus tu. Sed timendũ ẽꝙ multi magnũ nomẽ hñt er nihil de re. imo hñt noĩa ꝑantifraſim ſic bos niger vocat̃cignus? ſicut quidã appel lantpaſtoꝛes⁊ ſunt lupi: diſpenſatoꝛes ap pellãt ⁊ fint raptoꝛes· appellant᷑rectoꝛes. ⁊ ſůt deſtructoꝛes de quoꝝ qͥlibet ðꝛ Apo ca.iij. Nomẽhabes ꝙ viuis ⁊ moꝛtuus es. Piſunt ſiles pomisq̃ naſcunt᷑ iuxta mare moꝛtuũ quo vſqʒ ad maturitatem coloꝛis honeſti.ſʒ ſiea matura incidas nihil intus innenies niſicineres ⁊ faullas. ita quidaʒ nomẽ hñt ĩ ſtatu ⁊ fama.ſʒſi intrin ſecꝰapi⸗ antturpibo⁊ vilib abomiatõtb ſũt reple⸗ ti. Vñtalis caret tenoꝛe pᷣitatis ĩ noĩe ſuo ⁊ verificat de eoqð ſcripſit quidãclericus de abbatia que vocat᷑ vallis dei.cũ clericus quidãfuiſſet ibi exiliter hoſpitatꝰ fummo mane recedẽs ſcripſit hos vᷣlus ĩ poꝛta.val lis dicta dei domꝰeſt mire ſpã Magnum nomẽei gr̃a nulla rei.¶ Tercõ dʒ vᷣtuoſus ꝓuidereꝙ nomẽ ſuũ habeat fauoꝛẽ pietat nã ſi fama hoĩs ↄſpfaſit crudelitati ⁊ im mia ncẽio erit odioſus.⁊ꝑ oppoſitũ ſifama pietati dealiqᷓ diuulget᷑fiet d ligibilis vnt herſis. Tãti.pᷣ. Ungentũ effuſũ nomẽtuñ iõ adoleſcẽtule.i.ꝑ ſone ꝓficiẽtes ⁊ honeſte dilexerũt tenimis ¶ Dubitatõ p̃t eẽ Vtrũ ſit hoĩ vᷣtuoſũ negligere famã ſuã. Qʒ ſic videt᷑: qꝛ fama hoĩs ẽde bonis foꝛtune.ſiẽ ptz ꝑ Boe. ij.⁊.iij: de ↄſo. ſʒ bona foꝛtuna⸗ lia videt᷑ eẽ vᷣtuoſũ ↄtemnere.ſic faciũt ſctĩ qui oĩa ꝓpterrpm relinquũtſ Pꝛetereati lud ẽↄtemnendũcuiꝰ ↄtemptꝰ ducitadꝑ fectõʒ. ſed tale ẽ nomẽvl fama Vñ Mat: v. Beati eritis cũ vos oderit.⁊c̃.⁊ eiecerit nomẽ vñm tanqᷓ; malũ ꝛc.qᷓ infamia noĩs f rit btñ eẽ Pꝛeterea.ij:ad coꝛin. vi. In oĩ bus erhibeamꝰ nos ſiẽ dei miſtros ⁊c̃ĩ⁊ in⸗ fra ꝑ infamiã⁊ bonã famã. Blo. Exhibea⸗ mus nos deo vt nec bona eſt/matõe ſupbia mus nec de mala doleamꝰqᷓ ſinõ debemꝰdu lere de infamia nec debemꝰ curare de fama: CAd oppoſitũðꝛ Ect.ili.Turãbabe de bono noie. oc em̃ magis ꝑꝓmanebit tibi q; mille theſauri magni? peloſi Etꝓuer. xxij Meliꝰ eſt nomẽ bonum qᷓ; diuitie multe⸗ ¶Rñſio ꝙſicut diẽ augꝰ de cõt vita clerico rũ Et ſunt audiẽde · Et rij:q.pᷣ. Nolo Due res ſunt conſcia ⁊fama Lonſcia eſt nobis ncẽia ꝓpter nos. fama ꝓ prerꝓximos.et ideo ↄtemnere ꝓpꝛiã fam pctm̃ moꝛtale ẽ.⁊ negligere eſt petm̃ vl ve⸗ niale vel moꝛtale ᷣm ꝙ negligẽtia ẽ maioꝛł minoꝛ. Luiꝰ rõ eſtqꝛ ẽdirecte ↄtra carita⸗ tẽ cuiꝰeſt ꝓximũ edificare ꝑ bonã edificati oneʒ vel bonãuerſatõem Vñ omis hõtri plex teſtimoniũ tenet᷑he.vicʒ A ſi uperioꝛe ubinterioꝛe⁊ ab exterioꝛe. A ſupioꝛe ſcʒa deo. ad Ro.viij. Ip̃e aũt ſpũs teſtimoniũ reddit ſpůtnoſtroꝙ ſumꝰfilij dei Abinte⸗ rioꝛe ſcʒↄſcia nr̃a.ij. ad Coꝛin.pᷣ: Blia nr̃a heceſtteſtimomũ ↄſcie noſtre kib exterio⸗ re ſcʒꝓximo:pᷣ. ad Thi.iij. Opoꝛtet antẽ ſanctos teſtimoniũ hre ab his qui foꝛis ſũt Duo pᷣma teſtimonia nec̃ia ſunt ad ſalutẽ. Terciũ eſt vtile:tñ ſine hocẽſalus Ad pꝛi mũ dico ꝙ bona foꝛtunalia nõ ſunt negligẽ da niſi ꝓ q;to dãt impedimentũ pᷣtuti Vo nadit fama nõ impedit ñ̃ magis ꝓmouet ad virtutẽ. amoꝛ tñ ſiue cupiditas bonefa me põt eẽ nimia· ſicut amor cibi vl potꝰvel veſtis q;uis vtrũqʒ ſit neceſſariũ ad vitam ¶ Acd ſecundũ dicendum ꝙ benedictio il⸗ lius beatitudinis refert᷑ ac pacientiã infa⸗ mie iniuſteillate. nõ aũtad negligentiã bo⸗ ne fame· ſẽ ſiocult hoĩs eruerẽꝓpterxpᷣm lau dabilis eſſet pacientta ·⁊ tamen neg igẽ tia paciendi vel cuſtodiendi oculũ in nui⸗ lo debet ↄmendari Immo iſte terminꝰne⸗ gligentia expꝛeſſe impoꝛtat defectũ vᷣtntis Vnde in nulla materia eſt negligentia bo⸗ nal Ad terciũ dicendũ ꝙ gloſa vult dice⸗ re ꝙ de infamia ð nobis iniuſte ſuſcitata nõ dolere debemus ſed pacienter ſuſtinerenuł lo rñ modo occaſionem dare debemꝰꝙ de nobis fama mala inſte valeat ſuſcitari: Lectio.decimanona „ e 1 ————————————————*. „ bre tranſi tus eſt tempus nr̃m ⁊ nðeſt re⸗ uerſiofinis noſtri qm̃ ↄſignata eſt⁊ nemo reuertiẽſ In ꝑte pᷣcedentiꝓpo/ ſita eſt vna cõcluſio ꝓbanda pᷣm opinionem impioꝝ et eſt cõcluſio iſta ꝙtotum genꝰ hu manũ annihilabit᷑. deſtruet᷑⁊ ꝑibit.nõ ſolũ Fm rem.ſed etiã m nomen ⁊ memoꝛiã alio tum.ita ꝙ nec hõ ert in re nec in opione ¶Poſita aũt hac opimone in lectione ho/ dierna.ſubiungitur eius ꝓbatio que ralis eſt Inter omnia que ſenſu diſtinguimꝰillð qð minus ĩmanet memoꝛie nre eſt vmbra coꝛpꝑis moti ↄtinue nã talis vmbra ↄtinue variatſed vita nr̃a eſt ſilis per omia tli vm bꝛe.ergo omĩno neceſſe eſt ꝙ eius memoꝛia omnino deleat¶ Poſſet ad queſtionẽ reſpõ deri ꝙ licet pereat memoꝛia iſtoꝝ hominuʒ pꝛocerto tempoꝛe.alias tamen renouabit᷑ Per coꝛpoꝛis reſurꝛectõeʒ Et iõ hãc reſpõſi onem chſequenter impij excludunt per mo dumiſtum.¶ Illud quod eſt ꝓhibitum et quaſi per cõſignatõem nature firmatũ. nõ poteſt mutari.quia curſus nature eſt ĩmu⸗ tabilis in hoc ꝙa pꝛiuatione inhabitũ ĩpoſ ſibilis eſt regreſſio. ſed reuerſio poſt moꝛtẽ que eſt finis noſter eſt a naturaꝓhibita⁊ qᷓ⸗ ſiper ſignationem nature firmata.quia na⸗ tura non vtitur iſto mõ ꝓducendi vl repa/ randi hoĩes ꝙ eos de moꝛte reducat ad vi⸗ tam.ſed curſus vite noſtre eſt talis ꝙ de nõ eſſe ꝓducit᷑ad eſſe.et iterũ poſt vitaʒ ad nõ eſſe ducitur poſt mortẽ.et de iſto gradu nũ qᷓ; reducitper naturam ad eſſe. ⁊ hec eſt ſen tentia littere Z Circa iſtam lectio⸗ nem q̃ro iſtam queſtionem Vtrũ reſurꝛec/ tio omniũ generaliter ſit futura.exceptotñ a titulo queſtiõis xp̃o et ſua matre benedi⸗ cta de qua pie credit eccleſia ꝙ ſit ĩea reſur rectio eompleta. Et arguo ad queſtionem ꝙ non.ꝓꝛimoper illud Daniel· xij. Multi de his qui doꝛmierunt ĩ puluere terꝛe em⸗ gilabunt Iſta locutio partitõeʒ qᷓ;dam im ⸗ poꝛtat. ergo non omẽs reſurgent. Item in põ. Non reſurgunt impij in iudicio.ſʒ om ⸗ nes qui reſurgent ad iudicium reſurgent: ergo impij non reſurgent Item Job.xitij · Homo cũ doꝛmierit nõ reſurget donec at⸗ teratur celum.ſed hoc nunq; erit IJtem illi ectio quicum fp̃oreſurgente reſurꝛeperũt ſimul cum xp̃o aſcenderunt in coꝛpoꝛe et ania. ð in eis eſt reſurꝛectio completa Añs patz ꝑ Rabanũ et habet᷑ in glo. cõi Qui reſurgen ⸗ te dño reſurꝛerer̃t a moꝛtuis etiam aſcen⸗ dẽte ad celos ſimul aſcendiſſe credendi ſũt c vlla ratione eoꝝ temeritati fides acco⸗ odanda eſt qui eos poſtea reuerſuros in cinerem ac denuo in monumentis · quetrl⸗ duo patefacta ſunt abeis quibus pauloañ apparuerunt viui.moꝛe moꝛtuoꝛü putant eſſe cõuerſos Pec ille. Item ſiiterum mo⸗ riebant᷑. cum ania non ſeparet᷑a corpoꝛe ſi⸗ ne pena bis paſſi ſunt penam moꝛtis.ſed h eſt iniuſtũ.quia ad Hebꝛe.ix · Statutũ eſt hominibus ſemel moꝛi et ꝑↄñs per vnam moꝛtem eſſe debitum pene ſolutum. Item ipſi reſurꝛexerunt vteſſent ſocij ⁊ teſtes re⸗ ſurꝛectionis chꝛiſti:ſed chꝛiſtꝰ reſurgẽs ex moꝛtuis iam non moꝛit᷑:quia eius reſurꝛe⸗ ctio fuit ad vitam eternamergo et eoꝝ cõ⸗ ſimiliter alias non erant teſtes ſufficientes per totum. ¶ Ad oppoſitũ ſunt verba ſal⸗ uatoꝛis Joh.v. Dmnes qui in monumẽtis ſunt audient vocem filij dei:et qui audie rint viuent. Item pᷣ. ad Loꝛint. xx · Dẽs quidẽreſurgemꝰ Itẽ ait apls ad Ro.v.qa ſipctĩ⁊ moꝛs ꝑtranſijt in oẽs homies per vnũ ſiue ꝓpter culpã oꝛiginalẽergo multo magis reſurꝛectõ ad vitã dabit᷑ a xpoĩ oẽs hoĩes¶ Ad iſtã queſtionẽ ſine ſcrupulo eſt dicendũ ꝙ ſic. ſicut euãgeliũ⁊ aplica doc⸗ trina teſtattã in locis ad oppoſitũ allegatꝭ qᷓ; in multis alijs Ratõem iſtiꝰ reſurꝛectio nis aſſignat ſctũs thomas ſupꝑ.iiij.ſniarũ. diſt. vlij ar.pᷣ.⁊ ij.talẽ. Omẽs hoĩes appe tũt beatitudinẽ ſte appetitus nõ cõplet᷑in vita iſta nec in vita alia põt impleri in ſola anima ergo neceſſe eſt ꝙ ↄpleat᷑in vita alia vbi anima coꝛpoꝛiſit coniuncta Sed cum doctoꝛis reuerentia hec ratio nihil facit ꝓ reſurꝛectione damnatoꝛum in quibꝰopoꝛ tet cõcedere ꝙ appetitus beatitudinis fru ſtrabit᷑ ineternum Et ideo alij aſſignant aliam ratõem.ſicut Richardꝰ ð media vil⸗ la diſ.pallegata Que talis ẽ: Nulla natu⸗ ralis inclinatõ ẽ fruſtra.ſed omnis anima rationalis habet naturalem inclinationem ad regẽdumet gubernandũ coꝛpus.ꝗoĩs aia rationalis coꝛpozi vniet̃. Sed nec iſta reſungbct eius relunt goet corch⸗ s ſufficients unt verba ſil nmonumdts et quiaudie nth xwO zad Ro.vqj s homiespe — axpoicð etrpuloc taplica doo tüallegar nſurꝛec ij. ſniuri s hoies apht snõcõpleli nplen inſoh in vitnul ta Sedan nihi futp inqub'enn niudinsfn ahaſiqun mcdun Nuluutu omnin — apn boi Su xir ratio cogit intellectũ ad aſſenſuʒ qꝛ natura lis inclinatio volũtatis oĩm hoĩm ẽad bñ viuendũ fᷣm Aug.xiij. de trini.⁊ ĩmultis ulijs locis.⁊ tñ cõſtat im fidem ꝙ appetitꝰ fruſtrabit᷑ in multis · qꝛ multi ſunt vocati vᷣo electi Et ideotenendũ eſt ꝙ ſic qꝛ oc ſonat ſacra ſcriptura expᷣſſe. hoc etiã eſt ſanctis patribo reuelatum ⁊ quaſiinfintis ntraculis declaratũ.inter que ẽillð de ſep tẽ doꝛmientibo. vtptʒ in legẽda ſanctoꝛũ. ¶ Ad pꝛimũ põt dici ꝙad lraʒ auctoꝛitas põt exponi de pueris damnatis in limboqꝛ illiꝓpꝛie nõ euigilabunt.qꝛ cũ vigilia ſit ꝓ pꝛie reſolutio⁊ vſus ſenſuũ.⁊ ip̃inõ reſur⸗ gent ad ſentiendũ penã vel gliam Ideo p̃t iy multi teneriibidem ꝑtitiue Aliter expo nit Augꝰ multi.id eſt omẽs Sic em̃ loqͥt ſcriptura frequẽter Ad ſcðm dicendum ꝙ impij nõ reſurgent in iudicio.i.ad iudi⸗ candů ſicut ſancti vt iudicent ſed reſurgẽt vt iudicen? Ad terciũ ſenſus ẽ donec at⸗ terat᷑celum:i.donec a celo ꝑ quietem aufe⸗ ratur motus ·ꝑ quem quidẽ motũ celũ cau ſat generatõem ⁊ coꝛruptõem in iſtis inferi oꝛib¶ Ad q̃rtũ qð ẽð illis reſurgẽtibo cũ xpᷣo⁊c̃. Pꝛio videndũẽqͥd dicat Piero. ꝓo ſtea qd mgr̃ in hiſtoꝛijs · Tercõ qͥd ſentiat augꝰ. De pmo Piero.in ſer. Logitis me o aula ⁊c̃.dic ſic Duos ců dño reſurꝛextſſe egimus vtrũ rediert in puluerẽcertũ non habemꝰ Welius eſt deo totũ cõmittere q aliqd temere diffinire.⁊ hec ſnia miht pla⸗ cet Eadẽ eſt ſĩa mg̃i in hiſtoꝛijs ſuꝑ euan geliũ Recitat tñ ꝙ quidã opinant᷑ ꝙ aliqͥ de illis q cũ xp̃o reſurꝛererũt ſepulti ſũt in hie ruſalẽ Snia vᷣo beati aug. de mirabilib di „ uine ſcripture.pplane diffinit ꝙ iteꝝ moꝛtut ſint.ix.c.⁊ eſtꝓpe finẽlibri Sic eij in reſu⸗ ſcitatis moꝛtuis ſilitudo tm̃ non moꝛs cõ⸗ tinua fieri cermt᷑.ita⁊ in his ſilitudo reſur⸗ rectionisnõ ipa reſurꝛectio oñdit᷑ de cõti⸗ nua em̃ moꝛte nullus ad vitã indecediuaʒ miſi dñs vſq;ʒ in diẽ nouiſſimũ reuerti᷑ ñ dicendũẽ m mentẽ aug.apparet ꝓbabi le in hac pte.ꝙ illi quicũ xp̃o ſurꝛexet iteꝝ* moꝛtui ſũt quoꝝ coꝛꝑa iteꝝ ad monumẽta reuertebannã? veriſileẽꝙ inter eos fuſſe debebãt ſcti pf̃es · Moyſes ⁊ dauid⁊ quið alij quoꝝ fidẽ marimã ↄmendat aplus ad Mob.xi.⁊ infine ſubiũgit Pi oẽs teſtimo nio fidei ꝓbati inuẽtt ſunt. accepert repꝛo⸗ miſſiosẽ. Seoꝓ nobis aliqͥd meli puidẽte ne ſine nobis ↄſũmarent᷑. Et hec ròmouet. aug. ad ſie dicendũ Zd Rabanũ dicit᷑ꝙ nõ bñ ↄſiderauit aplm necetiãaug.q fatis eñ pᷣceſſit ¶ Zd quintũ nõ cõſtatꝙ moꝛiebãt᷑ ſicut de iohe euãgeliſta ðᷣꝛ ꝙ doloꝛẽ in mo⸗ riendonõ ſenſit Vñ nõ ſequit᷑ſi iteꝝ mo⸗ riebant. moꝛiebantcũ pena vl fentirẽt etiaʒ enã:potens ẽem̃ ðs ⁊ cũ ſtatu:o cõt diſpẽ⸗ are? eis ꝓ penagliam recõpenſare.¶ Ad — ſextũ dicendũ ꝙ ſur: exerũt ꝓ teſtimonio re ſurꝛectioni ꝑhibẽdo abſolute ⁊ nõqᷓ;tů ad oẽs reſurꝛectõis circũſtãtias Vmbꝛe trã ſitus a ¶ Nõndũꝙ vita nr̃a valde ↄueniẽter vmbꝛe cõparat᷑ Eſt ẽĩ vmbꝛa indigẽtia lumis Aſſuſtẽtia frigoꝛis et ap⸗ parentia coꝛꝑis Pꝛio dicoꝙin vmbꝛaẽin digẽtia lumis qꝛ in vmbra ẽlumẽ diminu⸗ tů Iſto mõ licʒiiſta vita ſir alið lumẽcog⸗ nitõis natural⁊ etiã fdeið deo.iſta tñ cog nitio nõ ẽniſi vmbra reſpectu illiꝰↄgnitio nis ⁊ ſcie quã ſumꝰ in patria habituri Siẽ em̃ lex antiqᷓ̃ vmbra fuit fideiqᷓ nunc eſt ad Heb x.Ita fides moderna nõ eſt niſi vm⸗ bꝛa reſpectu noticie btõx cũ qͥdã deſiderio btitudinis Canti:ij ſub vmbra illiꝰ quã de ſiderabã ſedi. Iſta aũt vmbꝛa fidei⁊ noti⸗ cie ſcripturaꝝ tãte eſt vᷣtutis ꝙ purgat mẽ⸗ tẽabinfirmitatib hocẽa vicijs ⁊ pctis In cuiꝰ figurãlegimꝰ Actu.v.ꝙ vmbꝛa petri ſanauit infirmos Virtute etiã vmbꝛe fiðt xpᷣm ſpůaliter ↄcipimꝰſicut fecit vᷣgo bñdi cta carnalr Lu.pᷣ.ſpůſſctũs ſupueniet in te ⁊ virtꝰaltiſſimi obumbꝛabit tibi.¶ Scðo vita pñs cõꝑat̃ vmbꝛe ꝓpter aſſiſtentiãfri goꝛis Eſt ei frigidiꝰi vmbꝛa qᷓ; extra Iſto mõ in pñti vita ẽ toꝛpoꝛ⁊ carẽtia caritatis ⁊ ſicut vmbꝛe ſunt logioꝛes et frigidiores vᷣſus veſperãq; in meridie ita defectꝰcari⸗ tatis coꝛdiũ humanoꝝ verſus finẽ mundi augebit qm̃ ſuꝑabundabit iniqᷓtas refrige ſcet caritas Math. xxiiij.⁊ Piere.vi. Ve vobis qm̃ declinauit dies et longioꝛes fa⸗ cte vmbre veſpere.¶ Tercio cõparatur vi⸗ ta noſtra vmbre. In vmbꝛa em̃eſt apparen tia coꝛpꝑis et nõ exiſtentia ita in pñti vita eſt apparentia ſoliditatis in diuitijs dignita tibus et honoꝛibus et non exiſtentia ꝓmit⸗ tůt ſcietatẽ⁊ afferunt — 3 1 1 beatitudinẽ⁊ afferunt ſolicitudinẽ.⁊ ideo mentiunturnobis iſte vmbꝛe⁊ hos fallunt Ecẽ. xxxiiij. in pᷣncipio Quaſi qͥ appꝛehen⸗ dit vmbrã? ꝑſequit᷑ ventum ſic qͥ attendit ad viſa mẽdacia Et ſicut videtis qñ hõ ha bet ſolem p̃ oculis ⁊ añ faciẽſuaʒ tũc ꝓijcit vmbꝛamà tergo. qñ autẽ ſolẽatergotunc habet vmbꝛã ſuã̃ ante⁊ coꝛã oculis ſuis ita y ſol ⁊ vmbra nõ ↄpatiunt᷑ ſeex vna parte, Iſto mõ eſt moꝛaliter ð delectatõibo tꝑali⸗ bus huiꝰ vite qᷓ ſunt qᷓſi vmbra? de ſole iu ſticie quieſt xpᷣc.nãille qͥ habet xpᷣm coꝛam oculis coꝛdis ſui pñtem illuminantẽ ꝑfi⸗ dem ⁊ inflamantẽꝑ amoꝛẽ·talis indubitan ter ꝓijcit vmbꝛã ã tergoid eſt reſpuit⁊ cõ⸗ temnit ⁊ ꝑuipedit illecebꝛas huiꝰ vite. ſed certe hoĩes mũdani qͥxp̃m tradiderũt obli uioni⁊ꝓiecerũt.ip̃i hñt vmbꝛas in cõſpec⸗ tu ſuo.⁊qᷓ;to xp̃c magis diſtat ⁊ elongatut ab eis:tãto eis vmbra vanitatis mundane maioꝛ apparet cũ mhil ſit. ¶ Lauſaq̃re lu⸗ na eclipſat᷑ in veritate eſt. qꝛ intrat vmbrã terꝛe.ſol vᷣo nunqᷓ; intrat vmbrã terꝛe ideo nunqᷓ; eclipſat᷑realiter ſed apparenter tan⸗ tum ſic homines ſeruientes mundo ĩimer⸗ gunt ſe vanitati mundane:ideo neceſſe eſt vt pꝛiuent᷑ lumine gratie per peccatũ moꝛ⸗ tale Job.iij. Obſcurẽt eum tenebre⁊ vm ⸗ brait XLectio viceſima Enite ergo et fruamur bonis que ſunt et vta⸗ mur creatura tanq; in iunentu⸗ te celeriter ¶ Poſita ĩpioꝝ erꝛonea opi⸗ mone. Hic ↄſequenter agit᷑ de eoꝝ vicioſa ↄuerſatione Qnales em̃ opiniones habẽt hoĩes in moꝛalibo tales ſunt electões eoꝛũ in moꝛibus Electio em̃ ſequit᷑pᷣcõſiliatõem vt patet.iij: Ethi:c.vi. vij·⁊ ideo iniquum cõſilium ⁊ ſuper falſis pᷣncipijs fundatum ſeu radicatum.ſequitur vicioſa electio⁊ ꝑ uerſa ⁊ ideo in parte iſta poni cõcluſio toti us negocij pᷣcedentis.et eſt practica ⁊ valde mala m quã impij ducunt vitam ſuaʒ. Et eſt iſta concluſio vna cõſpiratiua ↄuocatio Fᷣm quã impij alliciunt?⁊ inuitant ſeinuicẽ ad peccandum Et diuiditur iſta concluſio in multas partes · quia eſt vna copulatiua Lectio er multis partibus aggregata. Vndepri⸗ mo animant ſeip̃os ad pctã laſciuie coꝛꝑa⸗ lis Secundo ad peccata iniuſticie genera⸗ lis ii. oppꝛimamꝰ ¶ Tirca pꝛimũtria fa⸗ cit Pꝛimoſe exhoꝛtant᷑ ad peccandü inge nere Scðo materiã delectatõnũ enumerãt inductiue.ibi: vino p̃cioſo: Tercõ ꝙhoc er⸗ pediar. ↄfirmãt ratõe. bi. qm̃ hec eſt ꝑs no ſra 21 ¶Dicunti bmoſic klen⸗ te ã⁊ fruamur bonis que ſunt qᷓſi dicerent exquo ſic ẽꝙ non reſtat homĩ poſt hãe vitã nec pena nec premiũ ſed omis homo ꝓ ſuo ppetuo coꝛrůpit᷑ in moꝛte ſicut ſm eos ſu⸗ periꝰeſt ꝓbatum · ergo venite id eſt ſociali⸗ ter⁊ a pari ↄueniamus ⁊ fruamur bonis qᷓ ſunt id ẽ iſtis bonis tꝑalibo qꝛ alia ſperare nõ poſſum poſt hãc vitã⁊ vtamur ſic nob placet creatura.i.omĩ re creata tanq; Intu⸗ uentute.i.tẽpeſtiue ⁊ ſine freno auide⁊ vo⸗ luptuoſe⁊ hoc celeriter.i.ſtatĩ qꝛ txs bꝛe⸗ neeſt Hec ẽↄcluſio. cũ nõ ſit pᷣmiũ pꝰ hanc vitamꝓ bonis oꝑibꝰ nec— ꝓ malis.in⸗ dulgendũ eſtomi ei qð ĩ hac vita delectat. ¶ Deiſta cõcluſione pᷣmo videndũ eſt de cõ ſequentia ⁊ ſine dubio videt᷑ bona ⁊ ſat cõ ſulte⁊ prudenter illata. qꝛ ſi in hac vitatã tů ſperantes eſſemꝰ miſerabilioꝛes omiby pomibo eſſemus vel ſumus ·ſicut dit apls pᷣ ad Loꝛin:xv · Uñ dato ꝙ nõ foꝛet pena futura vel pᷣmiũ non video quin fruendũ eſſet illecebris ⁊ de lectatõibo huiꝰ vite.ſed hoc añs ẽfalſũ⁊ dato vno incõueniẽti mul⸗ ta fequunt᷑ ſicnt diẽ Areſt. p. ꝓhiſi. Sʒqꝛ infatuati fuerůt in añcedente illiꝰ ↄſequen tie vicʒ imponẽdo aĩe hũane moꝛtalitatem ſdeo multa incõuenientia conce ſſerunt ⁊ẽ illa pars cõeluſionis plena fatuitatibus ¶ Primo in hoe ꝙ dicunt ꝙ debeamꝰ frui tgalibus Nam ſicut dicit augꝰ.p.de doctri nã xp̃iana.c.vij: Ille res quibus fruen duʒ eſt nos beatos faciũt qð nõ pñt facere tꝑa⸗ lia.¶ Scðoqꝛ fritioẽ inherere alicui rei ꝓpter ſeipᷣamn Sʒ omne tꝑale factũẽppter aliud ſcʒ ꝓpter deũ ꝓuer. xvi. Vniuerſaꝑ⸗ pter ſeip̃m operatus eſt dñs Fatue ergo di cunt Fruamur bonis q̃ ſunt ſcʒ tꝑaliter et nõ pmanẽter Ettñ hec ↄſequẽter aliauoꝝ maloꝝ hoĩm ſnia eſt· hic ſcimꝰ quid habe⸗ mus. neſcimus qͥd habebim ꝰ in futuro⁊ iðducam letos dicol Terciofatue dicit hec eſt gno ni u olthie ni vmo pho fmeooſu⸗ eſt ſcinli⸗ ur bonis iaſperart nur ſic nob tanq; inin⸗ auide⁊ vo qꝛtpo bꝛe⸗ mů phen pmalis in itn delectat, eſtdec maſurc hacvitati oꝛes omih cur dic apls õfpretpen un fwendi u vir ſed enmul⸗ iſ. Szqꝛ dſequen ntalitatem ſſerunt a litatibus beam in h. de don frnendi wip Uniuenip tue e aube 4 nhno. dict in Ix ꝛ immediate poſt pꝛimã ꝓpoſitõem ↄceß ſam ↄcedunt eiꝰ ↄtrariã qñ dicunt. Uta⸗ nurcreatura: Nam vtieit aliqͥd diligẽdo referꝛe in deũſicut in finẽ. et ideo nullo mõ ſtat ꝙ homo eadem re ſimul vtat⁊ fruatur ſicut ptʒ. p:ſenten. di p. Vñin hoc ꝙ dicũt reſpectu eiuſdem fruamur⁊ vtamut dicũt ↄtradicthem implicite Quarto fatue lo quunt᷑in poc ꝙſe determinant a iuuentute talibo mãcipare. qꝛ hoc nihil aliud eſt niſi in petis ꝑſeuerare Tuiꝰ ratõ eſt qꝛ ilið qð hõ aſſueſeit in iuuẽtute nõ põt faciliter de⸗ ſerere.⁊ iõ dicit Aꝛeſt.pᷣ. Ethi.ꝙ nõ differt parũ ſic velſc ex iuuẽtute aſſuefieri Et cõ mentatoꝛ ſupꝑꝓlogũ.iij. ꝓhiſicoꝝ Conſue⸗ tudo habet maximã vim q̃ a iunentute con trabit Etꝓuer.xxi. Adoleſcens iuxta viã̃ ſuam etiam cum ſenuerit non recedet ab ea Qnde concluſio eoꝛum plena eſt fatuitate a ¶ Super iſtã liam põt eẽ dubiũ. Qtx hõ ex caritate teneat᷑ plus drligere de umqᷓ; ſeipſum. Dð non videt. qꝛ diligit ſe Prum poteſt. ergo non põt deñ plus dili⸗ gere qᷓ; ſe. ergoad hoc non tenet. Dð autẽ omo diligit ſe qᷓ;tum põt pater qꝛ diligit ſe naturalr:ſed natura agit ſ̃m vltimũ po⸗ tentie ſue.qꝛ natura agit libere ꝗᷓ ſi diligit le naturalr diligirſe qᷓ;tũ põt: pᷣterea Illð ð ẽrõ diligẽdtalteꝝ plꝰ diligit᷑illoaſtero qꝛ ꝓpter qð vnũqðᷣqʒ⁊ illð magis.pᷣ.po⸗ ſterioꝝ. Sed rõ q̃re ðs debet ab hoĩe diligi eſt. qꝛ ẽ bonũ ſuũ ꝓpꝛiũ.ꝗᷓ diligit fe magis. Itẽ·ir. Ethi.c.iiij. Amicabiliaqᷓ ſũt adal⸗ tex veniũt ex amicabilibꝰ q̃ ſunt ad ſeip̃m: Irem augꝰ r. ↄfeß. Duicunqʒ aliqͥd amat qð nõ ꝓpter te amat minꝰte amat. ſqͥ mi⸗ nus amat xñ amat deñ. cñ amoꝛe dei ſtat vſus dei¶ Ad oppoſitũẽ augꝰ.ij.ð doctri na xpiana.e.vij. Teipm ꝓptertenon debes diligere vel amare ſed ꝓpter ip̃m ꝗ dilectõ nis tue rectiſſimꝰ finis eſt. ſed vnũqðᷣqʒꝓ⸗ pter qð ⁊c̃.qᷓ tenet᷑magis diligere deũ q; ſe ipᷣm · d queſtionẽ dicendũg ſi Ratioeſt qꝛ deꝰ eſt britudo nõ ſolũ ꝓpꝛia vniꝰ hois. ſed qð dam totiꝰcõitatis ᷣius ⁊ ideo dilt⸗ gi debet ꝓpter ſetm̃ ⁊ ꝑ ↄñs maxie¶ Pꝛo pter rões eſt nõndũ ꝙ dilectio qua hõ dili⸗ git aliq̃d penſat᷑ex duobyEx feruoꝛe ſeu in tentione actus ⁊ ex qualitate boni voliti il⸗ kus quem diligit. qñ ergo dicitꝙ homote net̃ drligere deñ plus qᷓ; ſe. nõ habet hoc in/ telligide iñtenſione velferuoꝛe actus ſed ð titate boni voliti.nam debeo deo velleſ ũ mũ honoꝛẽx ſummã beatitudinẽ.non autẽ hoc mihi Aliud eſt notandũ ꝙ in hoĩe ẽdu pler dilectio Vlaturalis q̃ nõelicikltbere a volũtate ſed natuialr.⁊ eit ſp in voluntate liaẽ ratõnalis ↄ ſequens ratõem⁊ ð hac dilectione habet intelligi queſtio.⁊ nõ pꝛi⸗ ma. ꝑ boc ad rões. ¶ Ad pꝛimã. minoꝛne⸗ gat̃ ⁊ eſt falſa. penſando dilectõem ex bono volito⁊ loquendo de dilectione rationali. Vnñplus boni poſſet hõ velle ſibr qᷓ; facit ſi ratõnabiliter diligit ſe. nam poſſet appete⸗ re bonů infiniiũ. Ratio vᷣo ↄeludit de drle⸗ ctione naturali.¶ Ad ſcm minoꝛ negat᷑. nõ em̃ qui rõnabiliter diligit. deñ diligitpᷣ ciſe qꝛ bonum ꝓpꝛiũ ſed qꝛ bonum ↄmune eſt totius vniuerſi ¶ Acd terciũ intelligen/ dum eſtillud de bonis que ſunt bona ꝑticu laria⁊ ð illo qð̃ eſt bonum oĩm¶ Ad quar tum dicendũ ꝙ peccans moꝛtaliter deum amat noh tamen virtuoſe.qꝛ vult eum eſſe deum ſed non ſic amat deum ꝙſeruat eius pꝛecepta:nec omnis qui amat deum eſtĩca⸗ rate.qꝛ qui diligit deum ꝓpter ſe amat de um et tamen peccat moꝛtatiter. ¶ Venite ergo⁊ fruamur bonis.in actu ſiue belli ſiue pacis gerende: Animatio ducis multũ iu⸗ uat qꝛ hm verba ſua ⁊ conſilia totus ererci⸗ tus regulatur.⁊ ideoomnis ductoꝛ ſibiꝓ⸗ uidet de aliquo inuitatorio ſuis com plici⸗ bus faciẽdo. B ¶ Quadupl ex igit᷑ inuitatoꝛiũ inuemoin ſtriptura ſacraaqͥt⸗ tuo generibus cantoꝛũ cantatum. Pꝛimũ cantant voluptuoſi Scðm malicioſi Ter⸗ ciũ ambicioſi⁊ Quartũ ſctĩ⁊ religioſi. Et tres pꝛimi cantant in choꝛo dyaboli. Eär⸗ ti ſolũmodo in choꝛo chꝛiſtt Inuitatoꝛium voluptuoſoꝛum ponituribi.· Venite frna⸗ mur⁊ẽ quãdo ſic eſt ꝙ homo intrateccleſi am cathedraleʒ vt audiat matutinas ð ali⸗ quo ſanctoſtatim ꝑ inuitatoꝛmũ põt diſcer⸗ nere in q;ta veneratõe ſctũs ille habet᷑ ibið quia in ferialibus diebus ſufficit tantum vnus ⁊ quanro feſtum celebratur ſolenniꝰ tanto plures inniratoꝛio deputantur. Mo raliter. Inter nos in vita pꝛeſenti dij mul⸗ ticoluntur. Acd coꝛin. viij. Siquidem dij multi⁊ domini mlti mundꝰcaro. emõi 6 veus Videamus ergo quis iſtoꝝ habeatĩ choꝛo plures ad cantandũ inuitatoꝛiũ ⁊in nueniemus ꝙy deus habet paucioꝛes Om̃es alij habent inuitatoꝛes in magna copia Si loquamur de mundo. Nonne ſenes ⁊ iuue nes⁊ pueri a cunabilis ſuis extracti ſtatim alliciunt᷑.ſtatim inuitant⁊ animant᷑ ad co⸗ lẽdũ mũdij:iſte vt fiat mercatoꝛ iſte vt ſiat miles. alius vt fiat diues rectoꝛ. Et ſic de alijs qui omẽs vna voce dicunt Venite et fruamur bonis q̃ ſuntæ ſicut illi quiſũt ma gis vicini cantoꝛibꝰ magis excitant᷑ ad cã⸗ tandum: ita homĩbo accidit qͥ familiariter magis tractant cum mundialibꝰ vel carna libus ꝙ nullo modo poſſunt euadere quin eis in moꝛibus ↄ foꝛment᷑. Unde yſido.iij: de ſummo bono Rarum eſt inquit vt quiſ⸗ quis inter ſecult voluptates poſitus ·a vi⸗ cijs maneat illibatus.in qͥbus et ſi non cito implicet᷑.aliquãdo tñ attrahit᷑ nec diu põt eſſe ſecurus qui periculo fuerit pꝛorimus. Quot ſunt qui his diebo inuitant homĩes ad mundicontemptũ.ad ꝓpꝛia relinquen⸗ dum ac ſe ꝓ ſuis peccatis totaliter cõtem ⸗ nendum Lerte vel nulli.vel pauci ĩmo tan tus ſtrepitꝰ eſt cantoꝝ můdi.ꝙilli qͥ dicũt inuitatoꝛiũ xpᷣi vix in aliquo pñt audiri ¶ Scᷣm iuuitatoꝛiũ cantant malicõſi vt ſcribit᷑ Hiere · xxiij. Venite cogitemꝰↄtra Pieremiã cogitatões. nõ em̃ ꝑibit lex a ſa⸗ cerdote:neqʒcõſiiũ a ſapiente neqʒ ſermo ꝓpheta Et notate quales hoĩes malicio⸗ ſi ponũt ꝓ parte ſua vicz ſacerdotes ſapien tes ⁊ꝓphetas Sacerdotes ſunt magnip̃⸗ lati moꝛaliter.ſapientes iuſticiarij. ꝓphete funt religioſi Et hũqᷓ; vide bitis in republi ca magnã iniuſticiã ſen maliciũ fieri.niſi vł ab ominbo iſtis.vel ab aliquo iſtoꝝ ꝓcedat Uñ iſti tres ꝑfecte cantãt inuitatoꝛiũ ma⸗ licioſoꝛum.⁊ iti ſciunt facere cõſpiratõem cõtra optimũ hoĩem dicentes illud Piere. xviij: Venite ꝓcutiamus eum lingua⁊ nõ attendamꝰ ad vniuerſos fmones eiꝰ Per/ cutere doĩem lingua/ãp̃cludere ei viam re ſpõdendi vt nihil poſſit dicere ꝓ ſeipßo Vl ꝑcutere hoiem lingua eſt falſuʒ conſpirare falſum teſtimoniũ cõtra hoĩem perhibere: ¶Et nota g iſti malicioſi triplex hñt inui⸗ tatoꝛiñ ſcʒ ꝓpriũ.quo ſeinuicʒ ad maliciaʒ anmtcfligan⸗ Pꝛimo em̃ ſe colligũt Aectio ad cõſpirandũ ſubtiliter. vicktes ills Pie. xviij · Qenite cogitemus cõtra Pieremiã cogitatões Scðᷣo recolligunt ſead accuſã dum ciuiliter⁊ ſubiuris coloꝛe dicentes ił lud Piere:xviij. ↄſequẽter Venite ꝑcutia mus eum lingua⁊ non attendamꝰ ad vni⸗ uerſos ſermões eius. Tercio Recolligunt ſe ad occidẽdũ hoſtiliter · dicẽtes illð mar. xxi. Venite ⁊ occida mꝰeũet nr̃a erit here/ ditas Et hec eſt cõcluſio malicie vltima ¶ Terciũ inuitatoꝛiũ qð pomt᷑ in eriptu⸗ rã:cantant iſti ambicioſi⁊ ſcribit᷑ Beñ.xi. Venitefaciamꝰ nobis ciuitatẽ⁊ turꝛim cu ius culmen ꝑtingat ad celũ et celebremus nomẽnoſtrůũ b ¶Et notandũ ꝙ om nes ambicioſi exponunt ſe maximis ꝑiclis ⁊ laboꝛibus ꝓ honoribo cõſequendis in tã tum.ꝙſi terciã ꝑtem laborum facerẽt pꝛo⸗ prer deum maximi meriti eſſent Vnð iſti ad edificandũ.ad fodiendum⁊ ↄſtruendũ ſe applicant et exponunt Quantam eſtima tis vexatõem ſuſtinent. qui curijs pape.re⸗ gum et ep̃oꝝ ſe mancipant Dant munera. diſſimulãt.adulantur.mentiunt᷑⁊ ſe nequi ter humiliant quibuſcunqʒ Vnde Inno⸗ centius de vilitate hũane cõditionis ſic di cit Ambicioſus ſemꝑ ẽ pauidꝰ ſempꝑ attẽ tus ne dicat qð diſpliceat⁊ hũilitatẽ ſimu⸗ lat. honeſtatẽmentit᷑ affabilitatẽexhibʒ. be nignitatẽ oñdit ſubſequi ⁊ obſequit᷑.cun⸗ ctos honoꝛat. vniuerſis inclinat. frequen⸗ tat curias.viſitat optimates.aſſurgit⁊ am plexat᷑. applaudit ⁊ adulat᷑. ⁊ bñ nouit illð poeticũ ouidij de arte amãdipꝛimo. Et ſi nullus erit puluis tñ excute illum hec ille Et ideo talib curialibꝰ qui caſtra regũ ſe⸗ quunt᷑ dixit quidam Sunt. non dicunẽmi ſeri qui caſtra ſequun᷑ Quartum inuita torium quod ponitur in ſacra ſcripturacã⸗ tant boni xpᷣiani⁊ religioſi⁊ ponit in pſal⸗ Venite exultemus dño iubilemus ⁊c̃.et iſtud inuitatoꝛium cantãt valde ferialiter his diebo imo tantus eſt ſtrepitus in choꝛo mundigiſiud inuitatoꝛiũ non auditurin choꝛo xp̃i qð dolendum eſt. Sed qualiter iſti ĩuitatoꝛes ſe expediunt ſatis declara⸗ tur Mathei.xxij. Vbi habetur de homine rege qui fecit nuptias filio ſuo et miſit ſer⸗ uos ſuos dicere inuitatis omnia ſunt pa⸗ rata venite ad nuptias · qð cũ factũ fuilſet ———„ 8 am adw Reclign tesild mu. went hen, vltim nſnpt uen urinc celebremus tandühom imis pidis endis inti facerẽt pꝛo nt Undiſi omendi ntameſtim ryspape antmunen, nkrſenequi Inde Inno⸗ tionis ſi di ſempatt iltateſim arerhibz be blequ. an ut. frequen ſurgirt am mnonitild imo Etſi um hec ill tn regöle n dicunim tumin ſcripturiꝰ onitni lemus?d de ſerln utus— naudin Sed quli tis dein⸗ ur debnn etnit ſ nn iitls Inuitati totaliter negleÿerůt⁊ abierunt alt us in villam ſuam.alius ad negociatõnem ſuam Sed caueãt ſibi. contingit aũt aliqũ ꝙyfaciens feſtũ magnũ inuitat multos: diu ante oꝛdinat vt illis oꝛdinate ſeruiat᷑ ſine preſſura. habet foꝛtes cuſtodes iningreſſu Poꝛtaꝝ qͥ deuote recipiit inuitatos qꝓmi⸗ 1 ſerunt venire qͥ ſunt amicifacientis feſtum et alios nõ inuitatos excludant Iſto modu facit xpᷣc Modo mittit ſeruos ſũos pᷣdica⸗ toꝛes ad inuitandũ ad cenã agni.ſed in die iudicij ſoli illi recipient᷑qui ſuã inuitatõeʒ admittunt⁊ alij excludent᷑ dicente dño bo nis illuq dulce inuitatoꝛiũ Venite benedi ctipatris merpcipite regnuʒqð vobis pa⸗ ratim eſt ab origine mundi Et dicit repꝛo bis Ite maledietiin ignẽeternũ qui para⸗ tus eſt dyabolo ⁊ angelis eius.⁊ ideo dum tempus habemus venite adoꝛemus⁊ pꝛo ridamns ante deũ ploꝛemus coꝛam dño fecit nosin põ. Lectio viceſimapꝛima Ino pꝛecioſo ⁊ynguentis nos impleamns ⁊ nõ ptereat nos flos tꝑis ¶ Po ſita inuitatõe q̃ impꝛobi ſeinuicẽalliciũt ad fruendũ illecebris in generali. Pic incipi⸗ unt enũerare in ſpẽali. Et circa hoc tria fa⸗ ciũt qꝛ pᷣmo enũerant excitamẽta gule Se cũdo oſtenſiua ſupbie.ibi.Coꝛonemꝰ nos. Tercio ↄtentiua luxurie. ibi.nullũ pratũ. Pꝛimog enũerat delectabilia guſtui cõfe⸗ rentia Scðotactui ↄferentia Tercõ olfac tuiↄferẽtia Vinũ em̃ delectat guſtũ Vn⸗ guentũ emollit ad tactũ et flos redoletad olfactũ Dicit ergo. Vino pᷣcioſo ⁊ vnguen tis nos impleamus. In quo duplicẽ exceſ⸗ ſum exprimũt euidẽter in ſuoappetitu Zp petũt in vino maxie raritatẽ ⁊ menſi ure m⸗ mie q;titatẽ Z ¶ Pꝛo pᷣmo dicunt vino IIõ quolibet. ſed pᷣcioſo.i.care empto Dmẽ raꝝ carũ. Scðo addũt Impleamꝰ nõ ſufficit intẽperatis?⁊ guloſis dicere vinũ pcioſum. nec abſolute. vinũ bibamꝰſeg vi⸗ bo p̃cioſo nos impleamꝰ. cũ tñ natura hůa⸗ na in modicoſit ↄtenta. Vñ Boeciꝰ.ij. de ↄſopſa:v. Paucis minimiſq; natura con ⸗ renta eſt ꝙiꝰ ſacietatẽſiſuꝑfluis vrgere ve 5 lis aut iniocundum qð ſi upereffuderis fiet aut horium?⁊.p· ad Thi.vi: Pabentes alt⸗ menta his ↄtenti ſimus ⁊ quibꝰ tegamur. ¶ Secundo ad vinum addunt vngẽta id eſtelectuaria ad iocunde bibendum ⁊ſe ecũ⸗ dum hoc vnguentũ pertinet tam ad guſtů tis ad vnguendum coꝛpoꝛa ⁊ facies vt ma gis reſplendeant et ſuauius redoleant et molliꝰ tangi poſſint. ⁊ ſic pertinent ad delt cias tam viſus q; tactus Tercio quãtum ad olfactum ſubinferunt Et non pꝛetereat nos flos tempoꝛis.quin de foꝛibns ſingul' iuxta tempus ſuum noſtras delicias habe⸗ amus. Aliter flos tempoꝛis vocat᷑ fos iu⸗ uentutis noſtre.⁊ tunc eſtſenſus Hon pꝛe⸗ tereat nos fios.id eſt tempus iuuentut no ſtre nuin fruamur qᷓ;tum poſſible eſt omi gene voluptatis ¶ Hic ẽ vna dubiratõ lit⸗ teralis Vtrum vfus vin ſit bomini licitꝰ: Et videtur ꝙ nõ Ecẽ:ij.cogitauia vino ab ſtrahere anmã meam vt transferꝛem eam ad ſapientiam: Sed ſine ſapiẽtia homo nõ poteſt ſaluari.quia Sapie.pᷣ. ſleminẽdilt git deus niſiqui cum ſapientia inhabitat: et ideo neceſſarũ eſt homĩ ꝙanĩa ſua a vi⸗ noabſtrahat Scoquia ad Roma.xuij. dici Bonum eſtnõ maducare carnẽ ⁊ non bibere vinũ. ſed ceſſare a bono pᷣrutis eſt vi cioſum et illicitũ Tercioqꝛ Piero. dicit Fvinumcum carnibpoſt diluuiũ eſt dedi catum · pc aut venit in fine ſeculoꝝ et extre mitatem retraxit ad pᷣncipiũ ergo tꝑe legt xp̃reſt illicitus vſus vini Acd oppoſitum ẽ aplus ad Thi.v. Noli adpucaquam bibe re. ſed modico vino vtere. ꝓpterſtomachũ tuum et frequentes infirmitates. ¶ Item Ecẽi.xxi. Exultatio anime et coꝛqis vñ⸗ num temperate potatum.¶ Ad queſtionẽ ſiue dubitatõem dicendumqꝙ per ſe loquẽ⸗ do vſus vini eſt homini licitus Poteſt tñ —— accidens palicui hominiſit illicitus Vel ex conditione bibẽtis.qꝛ foꝛ⸗ te alij ex ſuo facto ſcandaliʒarent᷑. vel foꝛte quia vino de facili leditur. ⁊ perdit caput linguam ⁊ pedes · vl quia per votuza vino ſe abſtinere aſtruxit ¶ Ad primũ dicendũ ꝙlicet hoc ſit ꝑfectionis et conſilij.nonta⸗ men eſt vſijs viniideoillicitus Alter põt e iij adtactum Aliterexponitur de vnguen⸗ ———— viciꝙ ſapientia eſt duplet Vna quea deo infunditur. alia que doctrinam et ſtudiũ adquiritEt certe reipectu pᷣme diſpoĩt ab⸗ ſtinẽtia a vino. nõ aũt reſpectu ſecunde ita quin liceat vinum biberel Acd ſcðm dicit Filla auctoꝛitas allegataẽtruncate. qꝛ in⸗ tentio apli eſt ꝑſuadere romanis conuerſis adfidẽ neccarnib nec vino vtant᷑ ĩſcan⸗ dalum xp̃ianoꝝ de nono ↄuerſoꝝ Vñ ſub⸗ di neqʒ in quo frater tuus offendit aut ſcã daliſat᷑ Zid terciũ dicendũqꝙ hiero:vult di cere ꝙ xpc a vino retraxit ſe tanqᷓ; ab impe⸗ dimento pfectionis ſi exceſſiue ſumatur E ¶ Lirca pᷣmũ notãdũ ꝙ vſus im moderatus vini multipliciter nocet homi Eſt em̃ detrimentũ libertatis. Attramen⸗ tum honeſtatis. cõplementũ voluptatis et expimentũ fatuitatis: Eſt em̃ detrimentũ libertatis Vñ pᷣma radiꝝ ſeruitutis ⁊ igno bilitatis fuit ꝑ vinũ. legimus in Beñ.ix. ꝙ noe pᷣmo plantauit vineam Ham ante di⸗ luuũ vinum nõ fuit in vſu nec homies vi⸗ nũ habebant bibens ergo vinů inebriatꝰeſt ⁊ doꝛmiens iacuit in tabernaculo poſterio/ ra nudatus Acceſſit filius ſuus cham? pa tris verenda nuda ↄſpiciens deriſit eũ nũ ciatum eſt hoc poſtea patri⁊ filium ſeruitu te damnauit⁊ hec fuit pᷣma oꝛigo ſeruitutꝭ ſiẽ di Augꝰ.xir: de ciui.dei.c.xxf B In hãt ſatꝭ innuũt᷑ q̃ttuor malaq̃ ebrietas ſolet homibus inferꝛe: Pꝛimo nanoʒ pᷣuat hominẽ vſu ſenſus ⁊ ratõis ⁊ facit eů dete⸗ rioꝛẽ beſtia ⁊ hoc ſignificat Noe inebriatio Scðo ſpoliat hoĩem diuicijs ſurs Vñ fre⸗ quenter magni potatoꝛes fiunt paupes fi⸗ naliter.qꝛ qui amat vinum ⁊ pinguia non ditabi᷑Et hoc ſignificat noe denudatõ Ter cio reddit hoĩem deriſibilem non ſolum ini micis ĩmo amicis.⁊ hoc ſignificat ꝙ filiꝰ de riſit eum. Qnarto ꝙ noe punit filiũ ſuũ ſig nificat ꝙ potatoꝛes filios ſuos ⁊ pꝛolẽ ſuaʒ mendicitati⁊ ſeruituti exponunt frequẽter ¶ Scðᷣo vinũ immoderate ſumptũẽattra mentum honeſtatis. cõfũdit ẽ ⁊ deturpat hoĩs honeſtatẽ⁊ nobilitatem tam coꝛpisqᷓ; anie Vñ Innocentiꝰ de vilitate ↄditionis humane. Quid turpiꝰ ebrioſocui fetoꝛ in oꝛe:tremoꝛĩ coꝛꝑe ꝓmit ſtulta. ꝓdit occul ta·cui mens alienat᷑.facies tranſfoꝛmatur Nullum em̃ ſecretũ. vbi regnat ebrietas· ectio — Lñ Seneca epla.xij Non eſt aimꝰ in ſua poteſtate deuictus ebrietate. quẽad modũ muſto dolia ip̃a rumpunt᷑ et quiqͥd inymo iacet in ſummũ vis caloꝛis eructat Sic vi no eſtuante quidquid in coꝛde latet abdi⸗ tum.effert᷑⁊ ꝓdit in mediũ Et infra diẽ· ꝙ turpeſit ſibiplus ingerere; venter capiat et ſtomachtnõ eſſe menſurã· qð multiebrij faciũt de quibus ſobꝛij erubeſcunt. Vnde dicit nihil aliud eſſe ebꝛietatem qᷓ; volunta rã infamiaʒ:extende in plures dies illum ebrij habitů. nunc quidem de furoꝛe dubi⸗ tabis nũc quoqʒ nõ minoꝛ ſed breuioꝛ Re⸗ fert alexan · macedonis exemplũ quicliᷓtu⸗ lũ ſibi cariſſimũac fideliſſimũ iter epulas trãsfodit ⁊ intellectofacinoꝛe moꝛi voluit Pec Seneca Fingit᷑a quodam ymagineʒ ebrietatis ſi fuiſſe depictã vt ymago pue⸗ rilis coꝛnu habens in manu ⁊ in capite co⸗ ronam de vitro. Puer erat in ſignũ ꝙ facit hoĩem elinguẽ inſenſatũ moꝛe pueri.coꝛnn habebat in manu in ſignũ ꝙ nullũ celat ſe⸗ cretũ ſed clamãdo⁊ clangendo reuelat.co ronam habet vitream qꝛ reputat ſe gloꝛio⸗ ſum ⁊ diuitem qui eſt ebrius cũ nihil habe⸗ at b Et ideo inuenimꝰ vinũ fuiſſe ꝓhibitũ tribus. ſcʒ vᷣginibus.ſi acerdotibꝰ ⁊ regibo.ꝓuer.xx. Luxurioſa res eſt vinũ⁊ tumultuoſa ebrietas Piero.epla: lxxxxv⸗ Si erptocredithoc pꝛimũ moneo vt ſpon ſa xp̃i vinũ fugiat ꝓ veneno Vñ apud anti quos vinũ vocabat᷑ venenũ Leui.x. Sacer dotibus ingreſſuris tabernaculũ ꝓhibituʒ erat ne biberent vinũ Regiby etiũ erat pꝛo hibitũ. ꝓuer. xxxi: Noli dare regib vinũ o lamuel· Vale:li:ij:c.pᷣ. Vſus vin romaĩs feminis erat ignotus ¶ Tercio vinů eſt cõ⸗ lementũ voluptatis Verecundia nanqʒ ona multos cohiber a peccatis.⁊ ideo vbi illa ꝑ vinũ aufert᷑.voluptas que latuitĩ coꝛ de ſine pudoꝛe ſe detegit. vñ Sene.in epla moc. Vbi ſupra Plures pudoꝛe peccandi qᷓ; bona volũtate ꝓhibitiſunt a ſcelere. vbi aũt poſſedit aĩm nimia vis vini. quidqd mali latebat emergit:Et ideo ad Ephe.v. ſcri bi Nolite inebriari vino in quo eſt lu⸗ xuria.ſcʒ effectiue. Exemplũ de loth. Beñ. xix.⁊ Ecẽs. rxxi: Multos em̃ exterminauit vinumſ Quarto vinũ ẽex ꝑimentũ fatui⸗ tatis qꝛ homo fit diſpoſitus ad qðcunqʒ — iwinſn nadmodü dnyno luttbd ufndüh entercht ri volunn dies ilum roꝛe dubt⸗ euioꝛ Re⸗ quiclittu, er epulas oi volyit ymginez magopue ncapite co⸗ gnl ꝙfct wen coꝛn Möcelarſe reuelat. t ſegloꝛio⸗ nhi habe vinů fuiſe ſacerdoth eſtvinit neoſpen pndanti u.t. Sacer iphibinz ierat pꝛo bo vinßo imromas vinů eſtch dianun Lideow latitit ane iel peuni ſele v E p. quicl⸗ vihe. rmnmn nüfumi⸗ ang rrii nalů in ebrietate. põt de eo capt erpimen/ tũ Ecẽs. xxxi. Vinum coꝛdaſ uperboꝝ ar⸗ guit⁊ oſtendit⁊ pꝛodit Lectio.viceſimaſecunda Pꝛon emus nos roſis anteqᷓ; marceſcant nullũ pratũ ſit qð nõ pertrã ſeat luxuria. Nemo nrm er⸗ pers ſit luxurie nñe Vbiqʒ relinquamꝰſig ha leticie. qm̃ hec eſt ꝑs noſtra? heceſt ſoꝛs noſtra ¶ Poſita inuitatõne qua repꝛobi E inuicem inuitant ad potus ebrietatẽ.hic ponit᷑inuitatio qua ſe alliciũt ad ſuꝑbie va nitatem?⁊ ad carnis volupruoſitatẽ Etin hoc textu tria fiunt Nam pᷣmoſe inuitant nd ſupbie vanitatem Scðᷣoad luxurie vo⸗ lupratem. Tercio vtriuſqʒ ponunt liberta tẽ Scða ibi.nullũ pratũ. Tercia ibi. Dm̃ hec eſt pars noſtra. Pꝛimo ergo aĩmant ſe inuicem ad oꝛnatũ ſupꝑbie⁊ luxurie dicen⸗ tes CToꝛonemus nos fota ꝙ repꝛobi in pñti coꝛonant᷑ coꝛona laſciuie ſedin futu/ rocoꝛonubunt᷑ccu⸗ miſerie Vñ cuiqʒ eo rũ dicer᷑ j ſa.xxij. Coꝛonãs coꝛonabit te tri bulatõe⁊ tunc lugebunt⁊ plangent de eoð quo mõ rident dicentes illud. Treno: iiij. Defecit gaudiũ coꝛdis noſtri:verſus eſt in luctũ choꝛus noſter.cecidit coꝛona ca pitĩs noſtri.ve nobis qꝛ peccauimus. Et ideo cõ uementer dicũt.ꝙ volũt coꝛonart roſis ad ſciendũ ꝙ omĩs mundi laſciuia breuis eſt et tranſitoꝛia v Z ¶ Boſa em̃ habet odoꝛis iocunditatẽ. decoꝛis ſpecioſitutẽ · et viroꝛis breuitatem. Inter ſpinas creſcit et ſic laſciuia mundi.nõeſt ſine punctura con/ ſciẽtie Licet em̃ gaudentes in odoribo ro⸗ ſarũ non dicamꝰ intemperatos ſicut dicit Areſto.iij:ethi·c.xiij. Tamen delicate oꝛ⸗ natus ſatis indicat mẽtis laſciuiã Ecẽ. xix Smictus coꝛꝑis⁊ riſus dentiũa ingreſſus hoĩs annũciant deillo. Vñ Senecg epla lrxxviij. Omnũ rerum ſi obſeruent᷑ indi⸗ cia ſunt in argumenta moꝝex minimis li⸗ cet caꝑe impudicũ?⁊ inceſſus oñdit et ma⸗ nus mota? interdum vnũ reſponſum ⁊ re/ latus ad caput digi tꝰ.refierus oculoꝛũ im pꝛobum. riſus inlanũ vultus habituſqʒ de monſtrabis Illieñ in apertumn ꝑ hotas et cunt qualis quilibet ſit faies ſi quẽndmodũ laudes aſpereris Deſctõ Lodoguico legi mus ꝙſerta de roſis ſen alios capillos pꝛo hibuit ſue pꝛoli oꝛtari ferijs ſextis ꝓprer caꝛonam impoſitã ſpineã tali die capiti ſal natoꝛis Sequit᷑nullũ pratũ⁊ẽ. Qbi ſe in⸗ uitant ad luxurie voluptatem: Manc autẽ voluptatem integrare nitunt᷑er tribus cau ſis ſeu circũſtancijs videlicet ex locali ame nitate ex ſociali cõitate qꝛ nulliꝰſine ſocio iocunda eſt poſſe ſſio et diſſoluta tocũdita te. Quantũ ad pꝛimũ dicunt nullum pra⸗ tum ſit id eſt nullꝰ locus ſit delectabilts in quo nõ luxuriemur vt amenitas loci confe rat delectatõem. Quantũ ad ſcðᷣm dicunt nemo exſoꝛs id eſt expers ſit luxurie. quaſi dicerent luxuria noitra cõis ſit omiby itaꝙ ſit libertas⁊ licentia generalis peccandi⁊ alios ad peccatũtrabendi Ilota ꝙ luxu⸗ ri eſt quaſi moꝛbus ↄtagioſus ſicut lepra vel ſcabies. Si homo mul:ũ tractat cũ le⸗ pꝛolo de facile infici᷑ ⁊ ideo ſolent lepꝛoſi erpelli de ciuitatib Siceſtde libidinoſis ſi fuerit vnus talis in vna ſocietate vel fami⸗ lia ip̃e ſolus deceʒalios attrahit ad peccatũ Quantũ ad terciũ vicʒ diſſolutam ocũdi tatem dicũt vbiqʒ relinquamꝰſigna leticie noſtre. vicʒ in cantu tripudio feſtis ⁊ ludis Vltimo ſubiungit cauſam huiꝰ libertatis eccãdi vicʒ qꝛ hõ non põt plus habere in c vita nec reſtat aliqua alia in futuro Et norate ꝙiſti ſunt pſeudo pdicatoꝛes et deo cõtrarij NMam ſicut dicit᷑yſa.xxi.vocat dñs ad fletum⁊ ad planctũ⁊ ad caluicia etcin gulum ſcciæ⁊ iſti ꝑ cõtrariũ vocant ad leti ciam diſſolutõem deoꝛdinatum ludum. S 4 ¶ Dubitatia l̃alis Vtꝝ foꝛnica tioſimplex ſit peccatũ moꝛtale videtꝙnõ Peccatũ moꝛtale non cadit ſub dñico p̃ce⸗ pto · ed foꝛnicatio cadit ſub dñico pꝛecep⸗ to.qꝛ Oſee.pᷣ · pꝛecepti fuit ꝓphete Vade ⁊ ſumetibi vxoꝛem foꝛnicariã. Pꝛeterea antiqui patres hoc fecerũt ſine repᷣhenſione Beñ xxi. Abraam ingreſſus ẽad agaran⸗ cillam ſuam Jacobad ancillas vroꝛũ ſua⸗ rũ balam ⁊ celfam Et Señixxxviij. Judas acceſſit ad thamar quãeſtimabat meretri⸗ cem. Pꝛeterea ſuꝝ illud Deu. vxiij. Non erit meretrix defiliabo iſrael Blo. dicit ad Nectio eas ꝓhibet accedere quarũ eſt venialis tur pitudo ergo foꝛnicatio non eſtꝰiſi venialis turpitudo. Pꝛeterea:ſuꝑ illud:p ·ad thi: iiij. Exerce te ad pietatẽ dicit glo. Ambro⸗ ij. omis ſumma diſcipline xpiane in miſeri roꝛdia ⁊ pietate eſt quã ſi aliquis ſequẽs lu bricũ carnis patint᷑ ſine dubio vapulabit ſʒ non ꝑibit¶ Ad oppoſitũ ẽaplus ad Bat. v. Manifeſta ſunt opa carnis que ſunt foꝛ hicatio⁊ᷓ̃.qui talia agunt regnũ dei nõ poſ ſidebunt ſed nihil excludita regno deiniſi peccatũ moꝛtale. ¶ Pꝛeterea. Deu.xxxiij. Non erit foꝛnicatoꝛ de filijs iſrael ¶ Pre terea.xxxij:q·iij. foꝛnicatõ enumerat᷑inter vicia crimialia Item ad Peb. xiij. Foꝛnica koꝛes ⁊ adulteꝛos iudicabit deus. Blo:in iudiciogeneralt eterne dãnatõis Acd que ⸗ ionẽ dicendũg ſic qꝛ ꝓhibet᷑ ſub vitatiõe pene eterne ſicut iam allegatũ eſt Ratõ q̃re deber inhiberiẽqꝛ cõtrariatbono finis po/ tentie generatiue collate homi a deo. Bo/ num em̃ generarõis hůane eſt duplex Coꝛ⸗ pale⁊ ſpũale. Coꝛpale eſt ↄſeruatõ ſpeciei ſicut dici᷑. ij. de aĩa Spũale eſt impletionn meri electoꝝ Ad primũ requirit᷑ coꝛꝑalis educatio filioꝝ Acd ſchm infoꝛmatio in fi⸗ de⁊ in bonis morib et illud eſt bonũ ꝓlis ð cõnumerat᷑ ad ſummũ bonũ matrimo/ nij Modo tam ad educatõem coꝛꝑaleʒqᷓ; ad infoꝛmatõem moꝛalẽ. duo requirũt᷑ cer ta cognitioꝓlis. que haberi non poſſet niſi mulier eſſet appꝛopriata vni viro vel ſaltẽ nullo moco habere poſſet ita bene. Indiui ſu cohabitatõ ad quãreq uiriinſepabil vi⸗ ricõiunctio⁊ mulieris Ideo lex matrimo ⸗ nij requiritin homibus ad ↄfequen dů de ⸗ bitů finẽ generationis humane.⁊ i Augꝰ dicit ꝙ cõcubitus cõtra caritatem eſt.quas homo debet ꝓli generande ¶ Ad pꝛimũ ð ꝓpheta ꝙ diſpenſatio dei fecit non eſſe pee catũ oð alias pctñ fuiſſet. ſicut de homici dio qð Abraam in filio ſuo voluiſſet ↄm ſiſſe Ad ſcðᷣm dicendũ ꝙ abraam ⁊ Jacob plures habuerunt vroꝛes vnde nõ fuit foꝛ nicatõ Vocabant᷑tñ ↄcubine.qꝛ cum duo ↄueniant in vxoꝛe vicʒ inſepabilis coniun/ ctio ⁊ familiaris coadminiſtratio inqᷓ;tum eſt ſocia Pꝛimã habuerunt cõeubine⁊ ſecũ dam non Pꝛima faciebat mimoniũ. ſcða non Vñ fuerunt vxoꝛes quoad thoꝝ non — quo ad fegimẽ familie. ᷣm ꝙ ṽoꝛes hr̃as matresfamilias vocamus De iuda vero eoncedendũ eſt ꝙ peccauit moꝛtaliter. Ad terciũ dicendum ꝙ vera l̃a eſt venalis non venialis ita etiam. xxxij.q.iiij Meretrices Ad quartum dicendũ ꝙ pietas iuuat ho⸗ minẽ vt liberet᷑a moꝛte eterna ſitñ deſiſtar et peniteat B ¶ õndũẽhicꝙñõ ſolũↄſenſꝰ in actů petĩ mõꝛlisẽ pcti moꝛ tale ſʒ etiã ↄſenſus ĩ delectatõʒ pcti moꝛta lis eſt petĩ moꝛtale⁊ ideo oſcula amplex? et tactus quefiunt ꝓpter delectatòeʒ inoꝛ⸗ dinatam ſunt peecata moꝛtalia et vocãtur oſcula libidinoſa vel tactꝰ libidinis E ¶ Lirca materiam pñtis lectionis queẽto ta de voluptate carnali eſt notandũ breui⸗ ter ꝙ ipᷣa eſt multipliciter nociuaſ Nãip̃a eſt effeminatiua vigoꝛis porẽtie militaris. accumulatiua doloꝛis ⁊ diſplicentie ſingu laris offuſcatiua decoꝛis ⁊ ſapie ſalutaris. ¶ Pꝛimo eſt effeminariua vigoris⁊ poten tie militaris In cuiꝰ figurã ſampſon dum doꝛmiuit in ſinu dalide ſtrẽnuitate ſolita extitit ſpoliatus Judic̃.xxi. Perſona que⸗ cunqʒ doꝛmit in ſinu dalide que ſe negligẽ ter ↄfert voluptuoſe vite.ſpoliatur vigoꝛe foꝛtitudinis. Unde fingit Duidius xx. WMeth. de fonte ſalmatõ ꝙ talis erat pᷣtu⸗ tis ꝙ ſexũ abſtulit viro: qui ſe balnearet in eo Iſto mõ euenit de voluptate Nam ſihõ militaris ſe balneet in delicijs voluptatis effeminabit⁊molliet᷑.⁊animoſitatem amit tit Vñ narꝛat valeriꝰ li.pᷣ:ꝙcoꝛ nelius ſci pio miſſus in hiſpaniã eo momento quo ca ſtra intrauit.edixit vt omia que voluptatꝰ cauſa ↄpata erant auferꝛent᷑.⁊ ſubmouerẽt vnde ſimul duo milia ſcurtoꝝ legůt᷑ abiſſe ab exercitu romanoꝝ Et notandũ ꝙ nobi⸗ liſſimi pꝛincipes qui nec bellis nec armis vinci potuerũt ꝑ luxuriã ceciderũt ſic nar⸗ rat Valeri.li.ix. cip̃. de Panibali duce car thaginẽſi quẽmulierꝓdicioſe romanis tra didit occidendum.campana inquit luxu ria ſua inuictum hanibalẽarmis ſuis illece bris amplexata vincendum romano milt⸗ titradidit Vñfingit Ouidiꝰ de arte amã di.li.ij ꝙ Marsqᷓ deus eſt bellantium ca⸗ eſt cũ venere vxoꝛe vulcani inuiſibiliu us cathenis ligatus ⁊ omib dijs celeſti⸗ bus in deriſionem oſtenſus eſt Ciihiſtoꝛie ————— erſona que/ ue ſenegligt utur vigoꝛe uidius y. ls erat n⸗ balneunttin te Namſihð s voluptuts ſtutem ami vnelius ſci entoquoc e voluptu abiſt ndüynob is nec ams derütſimn⸗ bali duul eromansin nqurhw nts ius lt omanoni 7demn. llminc dalt xxiii iludens Valerꝰ ad Ruſinũ de vroꝛe non Ducenda dicit ſic Mars quteſt bellantiuʒ demeruit triumphoꝝ familiarifrequentia in quibus expedit maxime pꝛompta ſtren ⸗ nuitas nil ſibi metuens a vulcano ligatus eſt cum venere inuiſibilibo cathenis fenſibi libus tamen hoc aũt⁊ ad applauſum ſati⸗ roꝛum? deriſum celeſtis curie Vult dice⸗ re ꝙ vulcanus fecit cathenas inuiſibiles et poſuiteas in lecto veneris in qͥbo dũ mars intraſſet lectũ veneris captus et detentus donec tota celeſtis curia e ↄpexiſſet Exẽ⸗ plum de holoferne Judith xij. De talibus dicit Job. xxxvi. Moꝛietin tempeſtate aſa vita eoꝝ inter effeminatos. ¶ Scðo voluptas eſt accumulatiua doloꝛũ velme⸗ roꝛis? diſplicentie qꝛ naturaliter poſt vo⸗ luptatem ſequit᷑ diſplicentia Vnde Boe. ¹. de ↄſo. ꝓſa. vij. Quid aũt de coꝛꝑis vo⸗ luptatibꝰ loquar quaꝝ appetentia quideʒ plenaeſt anxietatibo ſacietas vero pnĩa qᷓ;/ tos ille moꝛbos qᷓ; intolerabiles doloꝛes qᷓ ſi quendã fructũ nequicie fruentiũ ſolẽtin⸗ ferꝛe coꝛꝑibus.quorũ motus quid habeat locunditatis ignoro.triſtes vero eſſe volu ptatũ exitus.quiſquis reminiſci volet libi⸗ dinũ ſuaꝝ intelliget que ſi beatos explica⸗ reid eſt efficere poſſunt nihil cauſe eſt quin pecudes quoqʒ beate eſſe dicant᷑quaꝝ oĩs ad explendam coꝛꝑaleʒ laſciuiã feſtinat in ⸗ tentio.hec ille Et infra metro ſequenti cõ⸗ parat voluptatem apique eſt in eodẽ loco. pᷣmo fundit mel ſedendo.et infigit aculenʒ recedendo Vñ dicit. habet hoc omnis vo⸗ luptas ſtimulis agit feruentes apiũq;ʒ per nolantinm Ubi grata mella fudit ⁊ nimis tenaciferit ictu coꝛda moꝛſu Pec pruden ⸗ ter aduerterat. Demoſtenes ille phus fa⸗ moſus a quo tays ſolẽnis meretrixꝝ ð coꝛin tho centũ talenta petijt ꝓ vnocõcubitu At ille in celum ſuſpiciens ait. Mon emotan tipenitere id eſt pꝛo tanto ꝑꝛecio non emo penitere qð tamẽ neceſſariũ foꝛet ſitua fru erer voluptate. In cuꝰfigurãfingit Oui, dius methe. li.x:ꝙ vᷣgo quedã nomĩe mir/ ta patris deſiderauit inceſtũ ⁊ deſideratuʒ impetrauit adiuuante nutricetandem cũ eſſet pceptum fugat᷑ a patre⁊ in tantamtri ſticiam incidit ꝙ fletu ſuſpirijs ⁊ gemitibo alterata cõuerſa eſt in arboꝛem ſit nomis que adhuc guttas amariſſimas quaſi lacri mas de ſe fůndit in ſignũ ꝙ voluptatemil licitam coꝛꝑis ꝑpetuus ſequit᷑ doloꝛ men ⸗ tis¶ Tercio voluptas carnalis eſt offuſca⸗ tiua decoꝛis⁊ ſapie ſalutaris huiꝰ exemplũ habemꝰ in ſalomõe rege qui femoꝛa ſuain⸗ curuauit mulieriboꝛ poſuit maculam ĩglo ria ſua Cui hiſtoꝛie Ealer ad Rufinum ſic alludit Sol hoĩm ſalomon theſaurꝰ de liciaꝝ donũ ſapie ſingulare domiciliũ.craf ſo tenebrarũ fuſcatus attramento.lucẽ aĩe ſue.odoꝛẽ fame ſue · gliam domus ſie.amo re mulieris amiſit.⁊ incuruatus coꝛam baalym et eccleſiaſtico dono muta tus eſt in membrũ ʒabuli.i.ex concionatoꝛe dei mutatus eſt in membrũ dyaboli. Lectio · xxiij. Ppꝛimamus pauꝑem iuſtũ et non parcamus vidue nec veterano nec reuerea mur canos multi tpis.ſit aũt foꝛtitudo no ſtra lex iuſticie. Qð em̃ infirmũ eſt inutile inuenit᷑ ¶ Poſita ĩuitatõe ꝑ quã reprobi et peruerſi alliciũt ⁊ ꝓuocant ſeip̃os ad pec cata laſciuie coꝛꝑalis Pic ponit᷑eoꝝ inuita tio qua ſeinuicem animant⁊ inuitãt ad pec cata iniuſticie fraterna lis Et circa hoc duo fiunt·Nam pᷣmo loquũt᷑impij generaliter Scðocrucifixoꝛes rp̃i ſpecialiter ibi. Tir⸗ cũueniamus. Lirca pᷣmũ duo fiunt. Nam pꝛimo ſe hoꝛtant᷑ad iuſtoꝝ oppꝛeſſionem. Scðo legem quãfaciũt ſtatuunt ad ſui de⸗ fenſionem.ibi. Sit aũt foꝛtitudo noſtra A ¶ Circa pꝛimũ ſciendũ ꝙ quat tuoꝛ generib hoĩm ſolent homiĩes parcere etiã valde mali.vicʒ Pauꝑib ꝓpter impo tentiã uſtis ꝓpter innocentia Tidiis ꝓ pter clementiã. Et ſenib ꝓpter reuerẽtia. Mec em̃ oœĩa dictat ratio naturalis ↄpaſſio nis.ſed iſti viliſſimi homĩes cõtra tales in⸗ tra ſecõſpirant Vnde dicunt. Opprima/ mus pauꝑem quantũ ad pꝛimũ. Juſtum quantũ ad ſecundũ: Et nõ parcamꝰ vidue quantum ad terciũ. nec reuereamur canos multitꝑis quantũ ad quartum. Sit autẽ foꝛtitudo noſtra lex iuſticie Poꝝ oppoſita docet taʒ ratioqᷓ; ſcriptura yſa:p · Querite — indiciũ ſubuenite oppꝛeſſoiudicate paupe rem defendite viduam Quaꝝtũ ad quar⸗ tũ Leui:xix. Loꝛam canocapite aſſurge et honoꝛa ꝑſonam ſenis Vñ poœeta Magna fuit quondam homis reuerẽtia cani Ieqʒ ſuop̃cio ruga ſenilis erat Nõ ſic ſenſit Dui Dius de arte amãdi quidicit li.ijj. de caluis Turpe pecus mutulũturpis ſine gramine campus Et ſine frõde frutex ⁊ ſine crine ca put Unde notandũ ꝙ ſignanter in textu ↄnectit paupꝑem?⁊ iuſtũ. qꝛ raro inuenitur aliqͥs diues quin aliquomõ ſit iniuſtꝰ: Vñ diligẽter notandũ an hec ſit ſnĩa hoĩm mo ⸗ dernoꝛum q̃ nec paupenbus nec iuſtis nec viduis nec ſenibus vllis parcunt. Amo ⸗ nent a ſe homies můdani viſcera cõpaſſio/ nis oĩno⁊ induunt ſe viſcera crudelitatis vt nulli parcant de cuiꝰ damno lucxꝝ expe⸗ ctant. dicit Ouidius.xvx. Metha eſt fiu uius quidã cuꝰ aqua bibita reddit viſcera bibẽtis ſaxea ⁊ quidqd intingit᷑ ĩ illa aqua fit lapideum Vñ dicit Flumẽ hñt citones ð potũ ſaxea reddit Viſceraqʒtactis in⸗ ducit marmoꝛa rebus Fluuiꝰ iſteeſt cupidi tas deoꝛdinata diuitiaꝝ.cuꝰ affectões pꝛi uant miſericoꝛdia.caritate ⁊ pietate. Vti⸗ nãde talibo verificaret illud. Ezʒech.xxxvi. Auferam coꝛ lapideũ de carne veſtra et da bo vobis coꝛ carneũ. Lõſequenter ibi Sit aũt foꝛtitudo noſtra Statuũt illi iniqui le gem ad ſuam defenſionẽ dicẽtes Sicõtin ⸗ gat ꝙobijciat nobis abalijs ꝙ facimus cõ⸗ tra legem benefiet. qꝛ ſit loco legis foꝛtitu/ do noſtra.ita vomnes nobis oppugnãtes vppꝛimamꝰ necaliã legem habcamꝰ. quia omnis legiſta debet habere coloꝛem iuſticie Et ideo ſubiungũt Qʒ em̃ infirmů eſt. in ntile inuenit᷑ad nr̃am ſcʒ laſciuiã pꝛouocã⸗ dam Et nota ꝙilli qui non ſunt vtiles per oblatões ⁊ munera abiſtis maioꝛibo cõmu niter oppꝛĩmunt᷑qᷓ;tumcũqʒ ſint iuſti Iſti aũt qui ſunt vtiles etiam ſi ſint inuſti ſup⸗ poꝛtant᷑ Vñ nota ꝙ opprimunt tyrãni per potentiã⁊ ꝑ violentiã Jacobi:xx: Nõne di uites oppꝛimũt ꝑ potentiã Oppꝛimũt ad nacati per ſapiam Erxo.pᷣ · Venite ſapiẽter oppꝛimamus eum.⁊ yſa.x. Scribẽtes iniu ſticias ſcripſerunt vt oppꝛimerent in iudi⸗ eio pauperes Dppꝛimũt pꝛelati per negli genriã: iij. Reg.iij· Dormiens quippe op⸗ Lectio „ preſſit eum v a ¶ Dubitatõ põt eſſe An liceat ꝑ potentiã oppꝛimere ꝓpximum Videt᷑ꝙ ſic Licet pꝛedari⁊ rapere ab ho⸗ ſtiby ergo licet eos oppꝛimere Tõſequẽtig pttet · qꝛ rapere abaliquo ſubſtautiam vnd viuit hoc eit eů oppꝛimere Antecedẽs ptʒ per Ambꝛoſiũ libro ſuo de patriarchis.⁊ꝑ cõmunem vſum belloꝝ Pꝛeterea infideles ꝓrimi ſunt. qꝛ omiĩs homo primus eſt m illud mandatũ Diliges ꝓrimũ tuũ.ſed fᷣm Auguſtinũ in epla ad Vincentiu donati⸗ ſtam Res inquit falſo appellatis vñ̃as.qs nec iuſte poſſidetis Et fm legem terꝛenoꝝ regum amittere iuſſi eſtis.ergo ab infideli bus poteſt homo iuſte rapere: ¶ Pꝛeterea dñi? pꝛmcipes a ſubditis ſuis multa vio⸗ lenterertoꝛquent. qð ad oppꝛeſſionem ꝑti net. Sed non eſt credendũ ꝙ tam nobiles erꝛent ergo eſt licitũ Pꝛererea verberare hoĩem ꝑtinet ad oppꝛeſſionẽ. ſed hoc licet dñis ꝛqꝛ licet eos verberare ſeruos ſuos.er go licet homĩ oppꝛimere hominẽl Zdop poſitũ eſt ilud Leui. xix. Non facias calũ⸗ niã primo tuo ¶ Ad queſtionẽ dicendũ ꝙ oppꝛimereeſt aliquẽ ↄtra vires ⁊ volunta⸗ tẽ pᷣmerel Moc aůt fieri põt duplr: Vno mõ ᷣm oꝛdinẽ iuris ſicut pater oppꝛimit?⁊ verberat filios ſuos quibꝰ tenet᷑ caſtigatõʒ Alio mõ cõtra oꝛdinem iuris: ſicut tyrãni oppꝛimũt ſubiectos.⁊ hoc eſt ꝓpꝛie oppꝛi⸗ mere aliquẽ ↄtra oꝛdinem iuris.debilitare vel in rebus vel in ꝑſona:⁊ hoc qʒ eſt cõtra caritatẽ eſt illicitũf Ad pᷣmũ qð ẽ de hoſti bus aut eſt iuſtũ bellů aut iniuſtũ.ſieſtiu⸗ ſtum ea que ꝑ bellů adquirunt᷑eoꝝ efficiũ tur nee ad reſtitutõeʒ tenẽt᷑¶ Ad ſcðᷣm di⸗ cendũ ꝙ bona infideliũ nõ licet pꝛiuatis au ferꝛe.ſecus eſt de his que publica auctoꝛi⸗ tate fungunt᷑.ſubdunt᷑eĩ legibo pᷣncipum ter:enoxꝝ Ad terciũ dicen dũ ꝙ vel pᷣnci⸗ pes extoꝛquẽt qð eſt neee ſſariũ reipublice defendẽte⁊ tũc licet ſubditiiniuſte ſolnãt ipi nõ ſunt in ꝑiculo Aut extoꝛquent qð ñ eſt neceſſariũ.tunc ſunt oppꝛeſſoꝛes ⁊ rap⸗ toꝛes qꝛ 5ᷣmota iuſticia mag gna nõ ſũt ni ſi magna latrociniaſi ut dicit Augꝰ.iij. de ciu.dei Vnð ad reſtitutõem tenent᷑. hoc caueant ↄfeſſoꝛes dñoꝝꝛqꝛ longe aliter et aliudẽ loqui de regib ⁊ de dñis iſtis puis ¶ Ad quartũ dicendũ ꝙ nulli licet aliquẽ õ icictutn bsfinsa wplunn nn Uñp. nitpugen ij damien undictl. nbutne pd vurfurii pon qucñ gpechclſe ulimmtq Siduct imnenſ nolliiudt tisnlisſte — tuihumn ke Mlüne ſemunni nb bnn penſitnt indijn ndmneege iupes eſt ſeitaſcci müpiz — polimil. tificrult kuy viuen pſondi aiuc Punm⸗ derabho, uum tecedi uchap Ainfde muscſtfn nuifn donat vfs, nterreno abinſideli Preteten multavb⸗ lonempti am nobiles verbere ed hoclict nos ſuoog nẽl Idop ucscili deendüg ⁊ rolunta⸗ uplr: Uno opprimir: caſtigu ſicut tin ppꝛiecpp .xbilinr chꝛelt cõm edeboſt utü. ſieſti ne efic Zdſchndi pꝛiunisu lica auc do pneinn vquentqd ſoꝛes ⁊ na nölin Aug il⸗ ntenot nge ime itspuls cin — vberare niſiſit eius iuriſdictioni ſubditus vr eum inſtruat.ſed im leges licet eum in⸗ ſtrui.⁊ ſideficiat licet eũꝑ verberatõem ad legem reducere⁊ idem dẽ filto põt pater B ¶ De pauptate eſt ſciendũ ꝙtrt plex in hoĩbus reperitpauꝑtas Eſt em̃ pau pertas egeſtatis.paupertas honeſtatis:et pauptas vanitatis Pꝛima miſerabilis.qꝛ voluntati cõtraria. Scða cõmendabil qͥa virtuoſa ⁊ voluntaria Tercia eſt vitupera⸗ bilis⁊ nulli neceſſaria.et talis fuit pauper tas quorũdã phox tꝑe Johãnis euangeli⸗ ſte qͥ ꝓ vana gloꝛia mundi gẽmas pᷣcioſas fregerunt in ſignũ mundanicõtempt?ꝰ ſed de his non plus modo¶ Pꝛimã pauptatẽ que vocat᷑ egeſtas ſuſtinent iſti qͥ inuolunta rie ſunt paupes.qͥ ſi poſſent libenter habe⸗ rent diuitias.iſti deü accuſant de iniquita ebrins de tenacitate. foꝛtunam ſuam de infelicitate.⁊ hi ſunt pleni murmurationi⸗ bus furtis et mendacijs ⁊ licet vicioſi ſint vt plurimũ:tñ pium ẽeoꝝ defectibꝰ ſubue⸗ nire Vñ põ. Beatus quiintelligit ſup ege nũ⁊ pauꝑem.⁊ Blo · Hiero. ſuꝑ illð Ect. xij. Da miſericoꝛdi⁊ ne ſuſcipias peccato⸗ rem Dicit ſic. Qui indigenti miſericoꝛdiã tribuit nec ꝓ delicto ſpernit miſericoꝛdiaʒ vere facit/ jatura em̃ reſpicienda eſt er nõ ꝑſona. qui em̃ indigenti dat peccatoꝛi.nõ qꝛ pctõꝛ eſt ſed qꝛ homoeſt non pctõreʒ ſed iuſiũ nutrit qꝛ nõ delictũ diligit ſʒ naturã. ¶ Secũda eſt pauptas honeſtatis et eſt vo lũtarie aſſumpta ꝓpter xpᷣm qᷓ non ſolũ ho ⸗ mo ſollicitudineʒ ſeculi deſerit imo indigẽ⸗ tijs mltis ſe exponit.⁊ iſti triplicem ſecuri tatẽ hñt.nam ſunt xp̃o ſimilioꝛes in ↄuerſa tõe validioꝛes in temptatõe. beatioꝛes in gemuneratiõe. ZAugꝰ. vᷣeccleſiaſticꝭ dogma⸗ tibꝰ Bonum eſt paupꝑibꝰ facultates cũ diſ penſarione erogare. melius eſt ꝓ ĩtentione ſequẽdi xp̃m inſil donare et abſolutũ ſollici⸗ tudie egere cuʒxp̃o. Vñ · Berñ. Sũt qui pauꝑes eſſe volunt eo tñ pacto ut nihil eis deſit. ⁊ ſie diligũt pauꝑtateʒ vt nullã pati⸗ ant᷑inopiaʒ. Sůt igit voluntarij pauperes xpᷣo ſimilioꝛes in ↄuerfatiõeqꝛ ipe realiter et᷑ effectualiter.effectus eſt pauperꝓ nobis Pauꝝ viuendo. docendo. moꝛiẽdo. In cu ius ꝑſona dicit põ. Pauꝑ egoſum et in la⸗ boꝛib a inuentute mea Vñ iſti pñt dicere 5„ 5 ii xp̃o Dñe ſi deceptiſumus.tu decepiſti nos ſic viuendo.Ac docẽdo. Venit ad ſuſcipiẽ⸗ dam paꝑtatem homibo odioſam vt eãno⸗ bis redderet gratioſam dicẽs illud Mat. xix: S vis ꝑfectus eſſe vade ⁊ vẽde omia que habes ⁊ da pauꝑib ⁊ veni ſequere me ¶ Scðᷣo ſunt paupes validioꝛes in tenra⸗ tione · Si duo hoĩes adinuicẽ colluctent᷑.⁊ alter ſit totus farcitus pannis alius nudꝰ ille qui eſt nudus bñ foꝛtaſſis habet vere⸗ cundiã: ſed tñ abilioꝛ eſt ad luctam nã non habet in ſe vnde a ſocio teneat᷑ Vita noſtra colluctatio eſt cũ dyabolo Ad eph.vi.nõ eſt nobis colluctatio aduerſus carnẽ ⁊ ſang ninẽ tantũ.ſed aduerſus pᷣncipes⁊ ptãtes et rectoꝛes tenebraꝝ hax. Ip̃e aũt qͥ de di⸗ uitijs nõ curat eſt nudus.diuites aũt veſti ti ſunt ex omni parte⁊ iðᷣo dyabolꝰ põt eos tenere ex omĩ parte ⁊ꝓſternere in tentatõe Paupes aũt qꝛ nudi ſunt. ideo euadunt. Vñ Sꝛeg. Nudi cũ nudo luctari debemꝰ Faciliꝰ em̃ ad terꝛam trahit᷑.qui habet in ſe vnde teneat᷑. Serpens ſicut dicit mg̃in hiſtorijs hoĩem nudũ fugit⁊ inſilit in veſti tum Sic dyabolus qui eſt ſerpẽs antiquꝰ: auꝑes fugit. in diuites inſilit · qꝛ qui vo⸗ unt diuides fieri incidũt in tentatõem ⁊ in laqueum dyaboli.pᷣ.ad thi.vi.⁊ Ecẽi.xxx. Melioꝛ eſt pauper foꝛtis qᷓ; diues.imbecil lis ⁊ flagellatꝰ maliciaſ Tercio ſunt pau/ peres beatioꝛes in remuneratõe: Erunt eñ̃ indicis aſſeſſoꝛes in iudicioMat · xix. In reſurꝛectione vel regeneratione cũ ſederit filius homis in ſede maieſtatis ſue ſedebi tis ⁊ vos iudicantes ⁊ Job.xxxxi. Judiciũ paupibus tribuet Nota ꝙ ſunt tria gene ra hoim.qui licet nihil habeant.tñ nõ repu tãtur paupes ſcʒ electi⁊ vocati ad magnaʒ dignitatem Pabẽtes in de poſito ſecuro di⸗ uitias ⁊ theſaurũ et heredes eh Et hectria inueniunt᷑in pauꝑib ſpũ Vñ Ja cobi.ijNõne pauꝑes elegit dens in b mů⸗ do Ecce pꝛimũ.diuites in fide. Ecce ſcõm et hereces regni Ecceterciũ Uñ pauptas voluntaria cõfert mundiciã.noticiã:⁊ leti⸗ ciam De pᷣmo Seneca⁊ ob hoc marie amã daẽ paupꝑtas qꝛ ex quo amet᷑oñdit QDuip⸗ pend habet adulatõem comitẽ ſibifoꝛtunã et non ꝑſonam amantẽ. qꝛ iſta reſpicit Pie ronimꝰĩ epla Pauꝑes deiſũt.q⁊ mũdana ſupbia derelicta: humilitati ſe ꝑ omniatra dderunt. Nam ⁊ pauper ſiſitperbiat · non eſt deipauper. ⁊ locuples ſi humilitatẽ di⸗ ligat.non eſt ſeculi diues Volũtates eñ̃ ta bũ ſunt inſpiciende nõ nomĩa:hec CLaſſio. ſuꝑillud põ: Edent pauꝑes ⁊ ſiturabunt᷑. vñ Miero.in epla Difficilius grꝛogãtia qᷓ; Auro vel gẽmis caremꝰ Pis eĩ abiectis.in terdum gloꝛioſi ſoꝛdib tumemꝰ⁊ venera bilem paupꝑtatem pplari auroofferimus. Plus eſt animũqᷓ; cultũ depoſuiſſe · hecil le Löfert ergo volũtarta pauptas noticiã. leticiam ⁊ mundiciã ¶ Tercia eſt paupꝑtas vanitatis Et talis fuit quoꝛundam phoꝝ remꝑe Johis euãgeliſte quiꝓ vanagloꝛia mundi.gẽmas pᷣcioſas fregerunt in ſignuʒ mundani contemptus. — Lectio · xxiij. Frcumuema mus ergo iuſtũ.qm̃ inutilis eſt nobis ⁊ ↄtrarius eſt opibus no ſtris:⁊ impꝛoperat nobis pctã legis.⁊ di⸗ famar ĩ nos pctã diſcipline noſtre Pꝛomit rit ſe ſciam dei he⁊ filiũ dei ſe nominat ¶ Poſtq; ſpũſſctũs poſuit verba repꝛobo⸗ rũ cõſpirantiũ cõtra iuſtos in generali Pic ponit verba iudeoꝝ repꝛoboꝝ ↄſpirantius ↄtra xp̃m in ſpeciali Etcirca hoc duo fiunt Pmo tractant de xp̃o decipiendo Scdo de codem occidendo:ibi.videamus:¶ Lirca pꝛimũ duo fiunt Nam pꝛimo cõſpirant ad circũueniendũ Scðoinducunt cauſam qᷓre hoc eſt facien dũ.ibi. Qm̃ inutilis eſt. Di⸗ cunt ergo pꝛimo per modů cõcluſiõis Tir⸗ cuueniamꝰergo iuſtũ antonomatice:i.xpᷣm pl⸗ ↄſpiratio adimpleta fuit Jo.xi. Lol⸗ egerunt pᷣncipes ⁊ phariſei conciliũ ⁊ dice bant:qꝛ hic homo multa ſigna facit. qͥd fa⸗ cimus Si dimittimꝰ eum ſic ⁊c̃. Lõſequẽ ⸗ rer inducunt cauſam huiꝰ circũuentiõis fa ciende⁊ accuſant xpᷣm de multis. A. Pꝛoponunt em̃ cõtra eum duodecim accu ſatões. vicʒ de fructuoſa oecupatione Etð malicioſa ꝑturbatõe. Deimpꝛoperioſa in⸗ tentione ⁊ de iniurioſa diffamatõe De ambi cioſa pꝛeſumpſiõe⁊ ſuꝑſticioſa blaſphema kione De ſecreti reuelatõe.⁊ de diſcoʒdicõ Lectio nerſatione Decriminali ꝑuipenſione vlir riſione De parciali diuiſione Bep̃iudicia⸗ liↄpatõe et de ſuꝑnaturali vſurpatõe. De iſtis articulis ſex ponunt᷑in textu iſto. quo⸗ rů pꝛimũ eſt de infructuoſa oꝑatõe. que no⸗ tat᷑ vbi dicunt. qm̃ inutilis eſt nobis. Ar⸗ boꝛ que inutilis ⁊ infructuoſa eſt meret᷑ex⸗ cidi Lu.iij: Omiĩs arboꝛ que nõ facit fruc⸗ tum bonum excidet᷑ Eodem mõ eſt de ciui⸗ litate hũana ꝙ nullus ocioſus debet admit tiin republica ſicut docent omẽs legiſlato⸗ res nam ratio etiã hoc ſuadet que vnicuiqʒ reiꝓpꝛiam actõem aſſignat ⁊ tribuit. Ita qui negat ꝓpꝛias actões vl oꝑatões negat a rebus ꝓpꝛias eſſentias ſicut docer Zuer⸗ rois.ir. Metha.cõmento.vij. ſed ipſe xpᷣcẽ ocioſus in vita⁊ nullumfructũ reipublice affert ergoiuſtum eſt ⁊ licituʒ ꝑ quãcunq; viam eũ circũuenire.et deſtruere Hecẽeo⸗ rum pᷣma accuſatio Sed iſti accuſatiõi di⸗ cẽdum eſt ꝙ falſum accipit vel aſſumit xp̃c em̃ fuit lur mundi Joh · viij: Ego ſum lux mundi.vpᷣc fuit lignũ vite afferens fructus duodecim ꝑ ſingulos menſes. Apoc.xxij. id eſt docens ⁊ infoꝛmans duodecim aplos rectã fidem cõtinere: Nihil aũt eſt vtilius mundo qᷓ; lux que totũ mundũilluminat⁊ viuificat. ꝙ aũt inutilis eis fuit.culpa eoꝝ fuit qui ſe per odiũ a xpi lumine diuiſerunt p. Jo.ij Quiodit fratrem ſuũ in tenebris eſtet in tenebris ambulat ¶ Scða accuſa⸗ tio fuit de maliciola ꝑturbatõe Et arguũt ſic Bonũ totius ciuilitatis hũane eſt pax& qui ꝑturbat pacem cõitatis. dignꝰ eſt deit la cõitate expelli.ſed iſte eſt ꝑturbatoꝛ pa⸗ cis cõis oĩm.ergoiuſiũ eſt eum de ciuilita/ te cõmuni expelii⁊ hec accuſatio notat᷑ cuʒ dicit᷑ Contrariꝰ eſt oꝑibus noſtris. Et iſts accuſatio de ꝑturbatõe pacis potiſſime de bet mouere pꝛincipẽ: Regem ⁊ imperatoꝛẽ ⁊ generaliter quẽlibet reipublice rectoꝛem qꝛ finis opationis pᷣncipis eſt pax ſubdito ⸗ rũ. Uñ Caſſio:variaꝝ foꝛmaꝝ epla.ij: De cet regalis apicis curam generaliter cuſto dire cõcoꝛdiã qm̃ ad laudẽ regnantis tra⸗ hit.ſi ab homibo pax amet᷑.quid eſt em̃ qð pꝛincipẽ melius pdicet qᷓ; quietꝰꝓpls.con coꝛs ſenatꝰ:⁊ tota reſpublica moꝝ honeſta te veſtita. hec ille Sed ad hancaccuſatõeʒ rñdendũ ẽꝙxpᷣe fuit ſummꝰ amatoꝛ pacis ocet Auer⸗ edpſexpct repudlic ꝑqununq; ere Peciw ccuſatiidi laſſumixjt Egoſum lut — Apoc.trij decim aplos teſtvtilius — uit. culpa t ne diuiſenn u intench Scaacuſ e— neepn c urtatußt m deciuin atio notꝛa wſns. Eih * * potiſinn nimper blict nenn mulgauit naſeendo Luẽ.ij. In terꝛa par omibꝰ bone voluntatis. Pacem pdicauit docẽdo Luce.x. Inqᷓ;cũqʒ domũintraue ritis pᷣmum dicite par huic dwmui. Pacem legauit teſtamẽtuʒ ↄdendo dicẽs. paceʒ re⸗ linquo vobis paceʒ meã do vob. Jopã xiiij ſed qꝛ pax vera eſt ↄcoꝛdiã he cum bonis moꝛibꝰet litigare cũ vicijs ſchm Taſſioð. ſuꝑ illud põ. Factꝰeſt inpace locus eius.et cũ ipſi hũerunt moꝛes peſſimos neceſſariũ fuit ꝙ vleis ↄtrarꝰfuit vl ↄfoꝛmiter cum eis malus.pacẽem̃ malaʒ nullꝰ dẽt fouere: nam phis marie ꝓpoſitũ ẽ peſſimis diſpli⸗ cere. Boe.pᷣ. de cõfo. ꝓſu.iij. ergo culpa con trarietatꝭ ex eoxꝝculpa caufabat᷑. Tercia ac ⸗ cuſatio eſt de impꝛoperioſa cõtentiõe.et fpꝛ mat̃ſic. Impꝛoperare alicui petm̃ ſuuʒ vici vſumeſt ⁊ pac ꝑturbatiuũ ſed hoc rpᷣus fa cit nobis · g dẽt extirpari.hecaccuſatò nota⸗ rurinhis vᷣbis. Et impꝛoperat nobis pctã legiſ· Dccaſio huꝰ accuſãtõispõt h quia xpc dixit Jo.vij Nonne moyſes dedit vob legeʒ et nemoex vobis facit legeʒ. Sʒad ß dicẽduʒẽꝙcaret ſerupulo ſocietatj occul⸗ te qͥ manifeſto facinoꝛi non deſinit obuiare. Maifeſtuʒ aũt fuit facinꝰ eoꝝ ⁊ inde meri to debuit eos increpare. ſʒ qꝛ obſequiũ ami⸗ cus.⁊veritas odiũ parit ideo factꝰeſt accu/ ſantibus odioſus: ¶ Quarta accuſatio eſt de iniurioſa diffamatõe ⁊ hoc ſpecialiter in doctrina Et foꝛrmat᷑ſic. quicunqʒ in docen do ſeducit vel abducit hoĩes a bonis moꝛi⸗ bus publice vel occulte dignus eſt erpelli de cõitate ⁊ deſtrui.⁊ qͥcunqʒ imponit ali⸗ cui niſi ꝓbet · dignus eſt pena taliomis.ſed xpᷣc publice dixit ꝙ nos iudei falſa⁊ friuo⸗ la docemus ⁊ legem diſſoluimꝰet hoc non ꝓbar ergo dignꝰeſt a nr̃a cõitate ertermĩa⸗ Materia huiꝰ accuſatõis accipit᷑ de ver boſaluatoꝛis Mat. xv. Iraitũ feciſtis mã datũ deiꝓpter rraditões vñ̃as Et notat᷑ac cuſativin his vᷣbis Et diffamat in nos pec cata diſciplineñe Sed ad id rñdendũ eſt ꝙfalſis infoꝛmationib reſiſtendũ eſt⁊ pci uea veris Sʒp̃c fult mgr̃ verar ſiẽ ipiꝑ henerit teſtimoniũ Mat. xxij. Magiſter ſcimus qꝛ verax es et viam det in ventate doces Sed amico ſocrate.⁊ amica verita⸗ te. ſctm̃ eſt p̃honoꝛare veritatẽ. ideo cũxp̃c eſſet ip̃a veritas iuſtũ fuit eos redarguere 5 rriiii — de falſirate hoetrine:nec fuit diffamatõ qa falſa eoꝝ doctrina fuit notoꝛia: Vñ ip̃i ſe diffamauerunt. ¶ Quinta eſt accuſatio de ambicioſa pᷣſumptione ⁊ accuſanteum ſic⸗ Quicunqʒ ſibt equalitatem ſcĩe detarꝛo⸗ gat quaſi pctm̃ pꝛimi parentis replicat xp̃e aũt hoc fecit: qꝛ dixit bo vij. A meip̃o nõ veni ſed verax eſt qui miſit me quẽ vos ne⸗ ſcitis:ego aũt ſcio eü⁊ qun ſcit eum ꝑfecteẽ equalis ei in ſcla Puic dicendũ eſt ꝙ nõfu it pꝛeſumptio.ſed humilis notificatõ⁊ per experimẽta ꝓbatio.ſm illud Jo.xxi · 1ũc ſcimꝰqꝛ ſcis omia ⁊ non eſt tibi opus vt 6 te interꝛoget Hec accuſatio notat᷑cũ dicũt ꝓmittit ſe ſcientiã̃ dei habere:id eſt iactat ẽ ſciam dei habere ¶ Sexta accuſutõ eſt de ſupſticioſa blaſphematõe⁊ foꝛmat᷑ſic Dui cũqʒ diẽ ſe filiũ ðᷣinaturalẽꝛ exigit ſibi cuł tũ fieri ſuꝑſticioſũ blaſphemat deũ. Sʒ de blaſphemo ſcribi᷑· xiij Leui.quicũqʒ blaſ phemauerit nomen dñt moꝛte moꝛiat᷑et h fecit xpᷣc Jo.v. Tos dicitis qꝛ blaſphemo qꝛ dixi filius dei ſum Sed hec accuſatio re fellitur. quia nõ fuit blaſphemia ſed pᷣa an nunciatõ ſicut opera manifeſtauerunt et ꝓ bauerunt cecos illuminando.moꝛtuos ſů ⸗ ſcitando.lepꝛoſos mundando.⁊ omẽs in/ firmos curando.qð ↄuenit ſoli deo Unde Math. xxvij. cõpunctus centurio dixit ita Vere filius dei erat iſte Mec accuſatio no ⸗ taturin lia cum diciẽfilium deiſe nomiat. Licet omẽs xpiani filij deinominent᷑⁊ ſunt pᷣ. Jo.iij. Uidete qualem caritatẽ dedit no bis pater vtfilij deinominemur⁊ ſimus.⁊ Joꝛp̃· Dedit eis prãtem filios deifieri Vñ viri ecẽiaſtici⁊ aĩaꝝ curati dicunt᷑ filij dei ſignanter cõputati Sapie.vi. Lomputati ſunt interfilios dei⁊ inter ſctõs ſoꝛs illoꝝ eſt. qꝛ filij patri aſſimilant᷑ · qꝛ ſᷣm aug. filiꝰ dicit᷑qꝛ fit vt ille Deus aũt incõmutabilis in potentia Ineffabilis in ſapia:indicibilis inclementi Debet igit᷑ in eis apparere pa tris potentia.ꝑ carnis moꝛtificatõem filij ſapia ꝑ ſanctã infoꝛmatõem Et ſpũſſcti cle mẽtia ꝑ iniuriarũ remiſſionẽt a De pꝛimo dici᷑. p̃. Machab.iij: Accingimini et eſtote filij potentes. Accingimini per continentiã carnalis voluptatis Dueacci ctura quattuoꝛ ʒonas habet iuxta quattu⸗ oz exempla in ſcriptura Vnam ad pectus aliam ad ventrem Unãad renes ⁊ vnam ad lumbos Ad pectꝰ dicit᷑eſe ʒona aurea Ad ventrẽʒona linea, Ad renes ʒona fu⸗ nea.⁊ ad lumbos ʒona pellicea ʒona aurea eſt mundicia mentalis puritatis ⁊ hec de/ bet poni ad pectus cõtra immũdas cogita⸗ tiones. ʒona linea eſt tpantia nimie ſupfiui atis ⁊ hec debet poni ad ventrem ↄtrã ſuꝑ fuas cõmeſſatõnes ʒona funea eſt ꝓnĩa ri⸗ gida⁊ auſtera.⁊ hec debet poni ad renes cõ tra libidinis titillatões. Et ʒona pellicea ẽ reminiſcẽtia noſtre moꝛtalitatis ⁊ hec de⸗ bet poni ad lumbos cõtra voluptatis dele ctationes ¶ De pꝛima ʒona dicit᷑ Apoc. pᷣ. de iohãne qui vidit ꝑſonam ſilem filio ho⸗ minis veſtitũ podeꝛe ꝑꝛecinctũ ad mamil ⸗ las ʒona aured De.ij. Jo.xiij. p̃c precinx⸗ ir ſe lintheo ⁊ cepit lauare pedes diſcipulo/ rũ. Detercia Job.xij. Balteũ regũ diſſol⸗ nit⁊ pᷣcinxit fune renes eoꝛum. De quarta Mat.iij: J ohãnes habebat ʒonã pelliceã circa lũbos ſuos. Duiautẽ ſi unt accincti poſſunt eſſe filij dei potentes ꝑ carnis moꝛ tificatõem ec Referũt tabule ⁊ ribt tur in libꝛo eplax ouidij. Epla penultima de alcimena hercule nato Juno vxoꝛ iouis voluit herculem interficere Et miſit ad pu erum iacentẽin cunis duas angues vt pue rum interficerẽt qui eas manibꝰ ↄſtrictas occidit⁊ in hoc compertum eſt ipᷣm eẽ filiũ iouis. Percules eſt quilibet lr̃atus qui na⸗ ſit ſpũali generatõne generoſus qñ cura ſi biↄmittit᷑ aĩaxꝝ.ſic em̃ poteſt hõ naſci cũ ſit ſenex Joh. iij. Nutrit delicate⁊ ponit᷑ in cu nis qñ veſtit᷑ delicijs diuitijs decimis⁊ ob latiõibo eccleſiaſticis debitis pr̃imonĩo cru cifixi.ſed quid euenit. foꝛte dum eſſet pau⸗ per ſolaris.vixit ſatis caſte⁊ ſatis dure Jã cũ eſt in cunis veſtit᷑ mollibo ⁊ epulat᷑quo/ tidie ſplẽdice.ſtatĩ iuno:i.ſẽſualitas:duas angues mittit vt ſic occidat᷑filiꝰiſte Jouis vicʒ. ꝑ gulazʒ⁊ luxuriã qꝛ ſtatim ex delicijs et honoꝛib.carnis tentatões oꝛtunt᷑. Sed ſivelit oſtendere ꝙ ſit filius iouis. manibus id eſt potenti cuſtodia ⁊ reſiſtẽtia rõis ⁊ vo luntatis.angues tentatõis oceidit⁊ ſic ſe fi liũ iouis id eſt xp̃i oñdit. vt dicere poſſit de eo xp̃c illud Math.iij. Pic eſt filiꝰ meꝰ di⸗ lectus in quo mihi complacui Sed reuera timendũe qd de iſtis filijs ↄquerixp̃c di⸗ Nectio cens illud yſate.p. Filios enutriui et efaltà uiipi aũt ſpreuerunt me Quiem̃ deberent eſſe filij xp̃l. ſunt hoſtes xpi.⁊ qͥ deberẽt eſſe filij porẽtes. ſunt totaliter imbecilles. Vi⸗ nunt pompis ⁊ vanitatib.in delicijs et vo luptatibus.⁊ carni ſue ſuccumbũt nec con⸗ tra eam:ſed cõtra xpᷣm pugnant · De quib loquit᷑ Berñ. ſup cantica fmo.· vxxiij:et ad clerum in vemenſicõcilio Miniſtri inquit xp̃i ſunt:⁊ ſeruiunt antixpᷣo. honoꝛatiince⸗ dunt. de bonis dñi.cui honoꝛem nð deferũt inde eſteis. quẽ quotidie vides meretrics nitoꝛ hiſtrionicus habitꝰ. regius apparat inde aurum infrenis in ſellis in calcarib plus calcaria qᷓ; altaria fulgent Indemen ſe ſplendide cibis ⁊ ciphis.inde meſſ atio nes ⁊ ebꝛietates.indecithara? lira.inde re dundantia toꝛcularia⁊ ꝓmptuaria plena eructantia ex hocĩ illud. Pꝛo hmõi volũt eſſe⁊ ſunt ecciaꝝ pꝛepoſiti. decani. archidi aconi⁊ ep̃i hec ille Lõtra iſtos malos filios loquit in eodem ſic dicens Olim pꝛedictũ eſt⁊ nunc tempus adimpletionis aduenit Ecce in paceamaritudo mea amariſſ ima; Amara pꝛius in nece martiꝝ Amarioꝛ p in cõflictu hereticoꝝ.amariſſima nũcĩ mo⸗ ribus domeſticoꝝ. Non fugare. nõ fugere eos põt.ita inualuerunt ⁊ multiplicatiſũt ſupꝛa numexꝝ.inteſtinalis ⁊ inſanabilis eſt plaga eccleſie ⁊ ideo in pace eius amaritu⸗ do amariſſima Sed in qua pace Pax⁊ nõ eſt pax Parx a paganis: pax abhereticis.ſʒ nõ par Pꝛofectoa filijs vox plangentis ec cleſie in tꝑe iſto Filios enutriui.⁊c.ſpꝛeue⸗ runt ⁊ maculauerunt. A turpi vita.a tur⸗ pi queſiu.a turpi cõmertio.a negocio deni⸗ qʒ pambulante in tenebris:ſupereſt vt iaʒ de mediofiat demoniũ meridianũ Peeille Iſtimalifilij non ſunt filij dei nõ ſunt po⸗ tentes accincti ſed imbecilles ⁊ debiles⁊ fi lij ſue carnis ad Ro.ix. Võ qui filij carnis hi filij deiſunt:ſed qui filij ꝓmiſſionis Cᷓ ticoꝝ.pᷣ: Filij matris mee pugnauerunt con tra me Non vos ſic cariſſimi.ſed appareat in vobis potentia patris noſtri.ad Eph.v. Eſtote ymitatoꝛes dei ſicut filij cariſſimi ¶ Scðo debet iſtis filijs id eſt ꝑſonis eccle ſiaſticis appꝑere:filij ſapiaꝑ ſctãminfoꝛma tionẽ eis em̃ dicit᷑. pᷣ. ad Theß ·v. Dẽs vog filij lucis eſtis ⁊ filij diei. Ex quo ſuſcepert es meretnc iusappam s incalcanh nt Indemen de ↄmeſſati — pmana ꝛohmöi wlit detani archdi smalosflis Mimpꝛedici Wonis aduenit damanſſims. Amariop ima nücimo gur. nöfugot nultipliatiſi inſanabilisc eius amanin puce Parti abbereticisſ plangentst uin.ꝛeu vita. atun n ſupereſt vtiz dianũ Pecil dei nõ ſimpn es* debilsꝛij —,—— vEv docendi officiũ illuminare dñt luce ſapien tie coꝛda ſubiectoꝝ. Sed reuera timendũ eſt ꝙ de filijs iſtis iã verificat᷑qð ð filijs he lilegit᷑. pᷣ. Reg.ij. Poꝛrofilij helifilij beli⸗ al. Neſcientes dñm neqʒ officiũ ſacerdotũ ad pplm qͥ tñ lucis claritate lucere dẽrent ad Eph. v. Utfilij lucis ambulate ¶ Ter cio debet in eis apparere ſpůſſctĩ clemẽtia ꝑiniuriarũ remiſſionẽ ⁊ hoceſt maxime ꝓ ⸗ priũ ꝑð filij xp̃i diſcerni pñt ãrp̃opꝛo priũ eſt miſereri⁊ iðo nobis dicit Luce.v Erritis filij altiſſimi qꝛ ipe bemgnus ẽſuꝑ ingratos ⁊ malos Eſtote gᷓ miſericoꝛdes ſi cut⁊ pater veſter miſericoꝛs eſt ———— Lectio. xxv. bis in traductõʒ cogitationum grauis ẽ nobis etiã ad videndũ qñ diſſimilis eſt alijs vita illiꝰ⁊ ĩmutate ſunt vieilliꝰ ¶ Pꝛopoſitis ĩtextu pᷣcedẽ ti ſex accuſatõibo iudeoꝝ ↄtra xpᷣm In iſto textu addũtdue alie ↄtra eundẽ. Etfm h a iſta diuidit in duas ꝑtes Iã pᷣmoaccu ſant xp̃mn ð ſecreti reuelãtõe Scðoð diſcoꝛ di ↄuerſatõe ibi.q̃uis ẽ nobis · Accuſant ᷓ pmo ſic Ille qocculta cõſilia reuelat ꝓditò ſus eſt⁊ fraudulentꝰ m illð ꝓuer · ij. Qui ambulat fraudulẽter reuelat arcana.ſ; oĩg ꝓdicioſus⁊ fraudulentꝰ eſt a cõitate exſtir pandus.talis aũt eſt xpᷣc ᷓ⁊c̃. Cauſã⁊ ma teriã huiꝰ accuſatõis acceperũt Math · ix. Tũ vidiſſet ieſus cogitatõnes eoꝝ dixit. vt ejd cogitatis mala in coꝛdibo vr̃is. Et loq̃⸗ bat᷑ iudeis murmurantibo de hoc ꝙ paliti⸗ copctã dimiſit. ſed fatui excecati fuerunt. Ex h em̃ ↄcluſiſſe debebãt ꝙ veraciter fuit deus qͥſolꝰ cogitatões hoĩm videre põt In pð. Dñs ſcit cogitatões hoĩm qm̃ vãne fůt Arguũt aũt ↄtra xÿp̃m ſic: Maxia ſecreta hois ſunt cogitatões. Et ideo qͥ reuelat co ⸗ gitatões hoim maxime eos ↄfundit.⁊ẽno ciuus in cõitate ð licet illũ ꝑ circũuentõem deſtruere. hec accuſatio ponitin his verbis Factꝰẽnobis in traductõem.i.ꝓpalatõem ſm grecimũ Eſt em̃ traducere fin gꝛeciſ⸗ mũ exemplare vel ꝓpalare quod fuit occul tum⁊ cegit ad dehoneſtatõem alicuiꝰ et ſic 5 accipitur traducere Math.p. Joſephaũt cum eſſer iuſias ⁊ nollet eam trãducere vo luit occulte dimittere eam: Traducereidẽ eſt ꝙꝓpalare ad dehoneſtatiõem virginis coꝛam iudice ſ Secũda accuſatioẽ de diſ⸗ coꝛdi conuerſatõne Et foꝛmatur ſic. Dui cunqʒ ſtudet ſingulari vite ⁊ diſſimilialio⸗ rũ cõiter viuentiũ videt᷑ eſſe ſciſmaticus in republica quia recedit a cõmuni vnitateet confoꝛmitate: ſed talis eſt iſte chriſtus:er⸗ go eſt ſciſmaticus in republica qꝛ recedita cõmuni vnitate.⁊ habens etiam diſcoꝛdeʒ conuerſationem ab alijs talis eſt periculo⸗ ſus in republica ergo ⁊c̃. Ad iſtam accuſa⸗ tionem dicendũ cõcedendo ꝙ fuit diſſimi⸗ lis eis · quia ipſi fuerunt mali Diſſimil ſu⸗ it quia ſine peccato conceptus ⁊ natus.ſine pctõ ſemꝑ ↄuerſatus Uñ malis fuit diſſi⸗ milis ⁊ bonis fuit ſilis Hec accuſatõ nota tur in his vᷣbis Bꝛauis ẽ nobis ad viden⸗ dum · qm̃ diſſimilis eſt alijs vita illiꝰet im mutate ſunt vie illius id eſt variate ſunt a nobis vieid eſt opera eius. Iſte modus lo⸗ quendi oſtendit eos fuiſſe valde inuidos. Non dicunt quia grauis fuit eis ad conur uendũ vel conueſcendum vel ad viuendũ fub eo vel ad eum audiẽdum Sed grauis fuit eis ad videndum Viſus em̃ eſt de ſen ⸗ ſibus qui magis ſpũaliter immutantur:ſi⸗ cut patet · ij· de aĩa.ſed ſpiritualis immuta tio minus grauat qᷓ; coꝛꝑalis etideo inui⸗ dia fecit eos valde teneros:qui bonum ho⸗ minem ſine leſione videre nõ poſſent Ecẽ⸗ xiiij Nequãeſt oculus liuidi:⁊ Math xx. An oculus tuus neqᷓ; ẽqꝛego bonꝰ ſuʒ Fu⸗ it de iſtis ſicut ð bubone⁊ veſpertiliõe quo rũ oculi nõ ſuſtinent lumen ſolis · qui ocu⸗ lis egris od ioſa eſt lux.que puris eſt amabi lis ſicut dicit Augꝰ:in li.confeſſionũ Et Seneca Vtinam inuidi oculos centuʒ ha berent in omnibꝰciuitatibus vt de omniũ felicitatibꝰ toꝛquerent᷑ Nam quãta feliciũ ſunt gaudia tãta ſunt innidoꝝ detrimenta Pec em̃ accuſatõ in caput eoꝝ refellit᷑ſiiu ſte iudicentur Mec eſt ſententia textus H Z ¶ Dubitatio lralis ſuꝑ materiã pᷣme accuſatõis q̃ eſt de ſecreti reuelatione põt elie talis¶ Ltrũ aliquis teneat exꝑpꝛe cepto ſui iudicis reuelare ſecretũ fidei ſue cmiſſuʒ Ctaruttmoꝓl⸗dobedi opoꝛtet deo magis qᷓ; homibus Actuũ. iiij Sed iuder pᷣcipit vice dei.eromagl eſt ſi⸗ bi obediendũ qᷓ; homini qui cõmiſit ilð ſe⸗ cretũſ Pꝛeterea fuiẽtes iurãt cõiter dñis ſuis ꝙ mhil nocumẽti ꝑcipient quin eis re/. uelent Ponamꝰꝙ vnꝰ feruiẽs ↄmittat fiðt alteri?ꝙ damnificauit dům ſuũ in quodã facto Nuerit᷑ an alius debeat ſeruare ſecre⸗ tum. ſiſic.eſt ꝑiurus erga dñm ſi non.eſt in fidelis contra ſociũſ Pꝛeteren aliquiscõ⸗ mittit fidei mee crimen qð cõmiſit extracõ teſſionẽ: poſtea cõtingit ꝙ eſt de eodem cri⸗ mine infamia iudex inquirit ⁊ excõmunicat P veritate dicenda.querit nunquid teneoꝛ reuelare iudic. Videt᷑ ꝙ ſic. qꝛ non teneoꝛ magis celare qᷓ; ideʒqͥ cõmſſit ex oꝛd ne ca⸗ ritatis:ſʒ ille tenet᷑ dicere exquo laboꝛat in famia. Videt᷑ꝙ nõ qꝛ tunc faceret cõtra fi⸗ dem.⁊ꝓpter nullius pꝛeceptũ debet pec⸗ careſ Ad oppoſitũ Vitare fraudem ⁊ ſer nare fidelitatẽ ſunrde iure nature Sʒ nul⸗ lns iudex põt cõpelleread illud quodẽcõ⸗ tra ius nature.ergo nullus iudex poteſt ho minem per pꝛeceprum compellere ad reue landum fidet ſue cõmiſſum Ad queſtio/ nem dicendũ ꝙ ſecretũ poteſt eſſe dupler: Veleſt tale ꝙ hõ poteſt celari ſine pctõ Vł poteſt celari ſine peccato. Iu pꝛimo caſice lare tenetur quiſub ſecreto recipit ⁊ nõte⸗ netur pꝛelato pꝛecipienti dicere. quãdo aũt non poteſt celare ſine peccato quia foꝛte eſt de aliquo perpetrando in nocumentũ alio rum ſicut ſialiquis cõmittit mihi ſub ſecre⸗ to ꝙ ipſe interficiet tali nocte talem virum vel comburet domum.illud non teneoꝛ ce lare. quia qð pꝛo caritate inſtitutum eſt cõ tra caritatem non debet miltrare ſicut dicit Berñ.li.de pꝛecepto⁊ diſpenſatione Et ta le ſecretum ad preceptum indicis homo re uelare poteſt Eſſet enim contra it:ſticie bo⸗ num quiſecretum vellet ſeruare ſiad effec/ tum talem drduceretur ſecretum Seceſt de ſigillo cõfeſſioms qꝛ ſi quis ſub ⁊ feſſiõe recepiſſet nullo mõ etĩ pꝛo moꝛte renelare deberet Vndeſciendũ ꝙ quãdo dicunt foꝛ te laice ꝑſone vel quicũqʒ.dico tibi hoc ſub ſigillo confeſſionis ⁊ non confitetur.nec eſt confeſſio facramentalis.ibi non eſt ſigilluʒ cõfeſſionis.ſed tantum ſigil lum ſecreti. Unde talis ſic recipiens ſecretũ et poſtea Nectio lans peccat moꝛtaliter. ſed tamen non cõfeſſionis quia nulla ↄfeſſio ſacramẽtalis ibifuit Vnde per canoneʒſi⸗ gillum ſecretippꝛie eſt quando homo dicit dico tihi iſtud ſb ſecreto.placet tibi admit ⸗ tere. Et alius admittit:ſitunc reuelet pec⸗ cat moꝛtaliter⁊ crimen proditionis incur⸗ rit¶ Ad primũ verumẽ. Et quia pꝛecipit homini ſeruare fidelitatem vblillud nõ re dundat in damnum pꝛoximi ideo non tene turſ Ad ſecundũ.talis ſeruiens non debʒ admittere ſecretum quia eſſet contra iura⸗ mentum.ſed ſtatim debʒ dicere domio ſuo vel aliunde cauere de damno domini Ali⸗ ter dicit᷑ad illud ſcõᷣm: datoꝙ pꝛomiſit ſe ſeruare ſecretum.tenet᷑ tamen illud domio reuelare pꝛopter iuramentum ſeruãdum⁊ punierur de illicita pꝛomiſſione Jurta i ſuq Iſido· in malis pꝛmiſſiõibo reſcinde fi dem. Et in turpivoto muta decretum hec eſt ſentẽtia beati Thome:pᷣmo q́tlibeto· q. xv. Sed dubium eſt quomõ liceat eis ſic iu rare dominis de reuelando ſecreto cum vi⸗ dratur eſſe contra pꝛeceptum de coꝛrectiõe fraterna Math · xviij. Si peccauerit in te frater tuus ⁊c̃. Lredo ꝙ iuramentũ debet intelligi ſaluo illo pꝛecepto⁊ ꝑ ↄſequẽs te net coꝛripere ↄſeruũ ſi perat euʒ ꝑ hoc coꝛ rigere⁊ mouere ad reſtitutõem ſi opoꝛteat ⁊ poſtea poterit cũ eñ ſepiꝰ dep̃henderit do ⸗ mino intimare non aũt ꝓ pꝛima vice ſiſibi cõſtiterit ꝓprer preceptum chriſti Math. vbi ſupꝛa Ex triplici ergo cauſa poteſt con tingere ꝙ homo teneat᷑ celare illud qð vo⸗ uit Primo ex hoc ꝙ ipe ſolus ſcit et nondũ ſeruauitoꝛdinem coꝛrectionis fraterne ¶ Secũdo ex cõmiſſione ſub ſigillo ſecreto rũ Et tercio ex confeſſione qð erit maximũ Ad terciũ credo ꝙ non Unde pꝛecepta iu dicis et inramenta que exigunt᷑ de veritate ſempꝑ intelligunt᷑ fieri a toto oꝛdine iuris. ⁊oꝛdine caritat? Bꝛauis ẽnobis ꝛc ¶Votandum yi vita pꝛeſenti multa gꝛa uia ſunt peccatoꝛibus que non ſunt graui viris bonis ⁊ iuſtis. Sunt em̃ quattuoꝛ 5 grauia ſũt ꝑuerſis:onera pctõꝝ. oꝑa man ⸗ datoꝛum.vicinum benefitium. diuinuʒ iu dicium Pꝛopꝛimo dicit in eoꝛum perſona põ. Iniquitates mee ſuꝑgreſſe ſunt caput meũt ſicut onꝰ gnue grauate ſũt ſuꝑme⸗ — vbiluc ün ¹ deono che lens nondtz tcontra iun ere domio ſio y pꝛomilt ſe nillud doni mſemidum onel Jurul id reſeindeſ decretum her moqlibeton licent eis ſcu ſecretocumv ndecoꝛrectie eccauertinn mentũ debe poſcqun tetz phocc em ſiopoꝛten nben mn viceiſ chnMah mſapoteſtcn eillud qdw s ſcit et nondi nis frateme bſigilloſccn ertmrn ndepꝛeccpll to odine ins nobis:c1 ſentimuli non ſunt gu eñ̃ qunnn cit. gun um duinju MV Quanto aliquid eſt grauius tanto velotiꝰ diuidit mediũ et diſcedit ad centrum ter ⸗ reſi poſſit. quia omne graue appetit ꝙ me⸗ dium ſuum ſit mediũ mundiſicut patʒ.irij de celo⁊ mundo. Et ſieſſet aliqð graue qð in inſtanti⁊ fubito deſcẽderet. diceret᷑ꝙil⸗ lud foret infinite grauitatis. quia ſine pꝛo ⸗ poꝛtione velotius deſcẽderet quocũqʒ gra/ ui qð in temꝑoꝛe moneret᷑ ſicut patet.iiij. Phi.c.vi. Sed ſic eſt ꝙ peccatoꝛ moriens deſcendit ad mediũ terꝛe ſubito⁊ in inſtan⸗ ti. qꝛ infernus eſt in medio terꝛe. Job.Ixi. Ducunt in bonis dies ſos⁊ in pũncto ad inferna deſcendunt In pũcto hoc eſt in in ſtantiqꝛ quod punctus eſt in magnitudie hoc eſt inſtans in tempe:ergo peccatum eſt onus graue ĩmo infinite grauitatis: Et ß eſt ymaginandum ꝙ ſi ſerꝛũ magnum vna rum magnete ponat᷑in vno appendulo eqͥ⸗ libris non erit ſibimetipi graue hoceſt ſua grauitas in nullo ꝓmonebit deſcenſum ſu⸗ um ſed tantů deſcendet quantũ permiſerit grauitas magnetis Cuiꝰcauſa eſt qꝛ mag nes naturaliter attrahit feranʒ ad ſeꝑ mo⸗ dů finis vel ꝑ moqũefficientis. VUnde nõ plus ponderabit ferꝛũ cũ magnete qᷓ; mag nes ſolus. ferꝛũ durum ⁊ad diuidendum difficile eſt homo vtens ratõe⁊ arbitrij ⸗ bertate que licet difficultari poteſt. vinci non poteſt Eᷣm Angu.de libero arbt. Ma⸗ gnes aũt deus eſt quoniã deus magnus do ⸗ minꝰ in pſal:Iſte magnes naturaltter tra⸗ hit ferꝛum ic eſt homine quia ſummi boni cupiditas homint natuꝛaliter inſerta eſt ſi eut dicit Boetiꝰ.iij. de ↄſo. pꝛo.ij.⁊ Jo.v Nemo poteſt veniread me niſi pater meus qui miſit me traxerit eum.qᷓ;diu ergo deus et homo ſe tenent ſimnl ⁊ cõiungunt᷑ in foꝛ⸗ tuna huins vite pergratium⁊ caritatẽ. ho ⸗ mo non eſt ſibijpſi grauis.ſed deus eum cõ̃⸗ foꝛtat ⁊ ſuppoꝛtat. VUnde apls ad philip. iiij. Omnia poſſum in eo qui mecõfoꝛtat. Sed ſi ſeparet᷑ a deo et ponitur in cõtrario appẽdulo libꝛe per peccatũ moꝛtale ſtatim fit homo ſibi grauis intantũ ꝙſi moꝛiatur ſtatim ad infernum deſcendit. ⁊ hoceſt ꝙ ſi gnanter dicit. Job. vij · Poſuiſtt me cõtra riũtibi⁊ factꝰ ſum mihimetipſi quis Dua re non tollis peccatum meum.et quare non aufers iniquitatem meam. Quaſi diceret * Aufer iniqitatem meã ⁊ſtatim ero jali appendulo equilibris et nullo mõ ero mihi metipſi grauis ĩmotunc ponas quidquid volueris in parte cõtrari et ego qᷓ;diu tibi adheſero nõ curabo Et hoc eſt ꝙ dicit:xvxij ca.pone me iuxta te ⁊cuius vis manus pug net contra me In cuius figurã vidit ʒacha rias mulierẽ quandam in anphoꝛa haben⸗ tem in oꝛe ſuo maſſam plumbi et dictumẽ pꝛophete hec eſt impietas. ʒacharie.v.in ſi⸗ gnum ꝙ omnis iniquitas opilabit os ſunʒ. 3 et ꝙ omnis iniquitas grauis eſt. quia Ecẽ⸗ rrij. ꝑplumbũ quid grauabitur. Etido per iniquitatẽ populꝰ ad ve etemum deſcẽ det:ſiſe hic non coꝛrexerit penitendo Et h eſt ꝙ dicitur Jſa.pᷣ: cõminando. Ve genti peccatriciin populo graui iniquitate ſemi ni nequã filijs ſceleratisſ Secũdo viden tur homibus opera mandatoꝝ gꝛauia⁊ in hoc decipiunt᷑quia.pᷣ. Johã.v. Mandata eius grauia non ſunt: Brauitas enim rei nunquã bene perpẽdit᷑ per vnum homineʒ impotentẽ ſed per foꝛtem Similiter iudi⸗ cium in virtutibus et vicijs nunquã debet accipi fm falſum opinionem erꝛantis Sed ſᷣm rectam rationẽ ſapientis.ſicut patʒ.iiij Ethicoꝝ.Et ideo qð malis apparet graue nõ ideo dicendũ eſt gꝛaue qꝛ ſunt intirmi⸗ põ. Infirmati ſunt ⁊ ceciderunt Scitis ignis ẽtotaliter lenis ⁊ terꝛa totaliter gꝛa uis qꝛ eſt gꝛaue ſimplex Mixtũ vero ex ter ra⁊igne erit partim gꝛaue ⁊ partim leue. Etſiterꝛa pᷣdomtnetur mixtum tale de ſcẽ⸗ det. iignis aſcendet. Terꝛa eſt anima hũa na grauis per peccatum ꝑ cõcupiſcentiam oꝛiginalem Ecci.xl. Jugum graue ſuꝑ ſi⸗ lios ade a die exitus de ventre matris eius vſqʒ in diem ſepulture Unde in pſal. Ani ma meg ſicutterꝛa ſine aqua tibi. Laritas eſt ignis Luce:xij. Ignem veni mi ratur a caritate fit ſimpliciterterꝛa ſimplex ⁊ gꝛauis. deoꝛſuʒ fertur de peccatoinpecca tum. Ecẽi.iij. Loꝛ nequã grauabitur dolo⸗ ribus⁊ peccatoꝛ adijciet ad peccandum.et tunc deſcendet eius delectatio tantũmodo ad terꝛena et vana huiꝰ vite ⁊ fit tota gra⸗ uis ꝓpter qð acute arguit eos· ꝓõ: filij bo minũ vſqʒquograui coꝛde vt qͥd diligitis vanitatem⁊ queritis ni mitterein terꝛ:am Quãdoigirur ita eſt ꝙanima ſepa eum depelleret manua linen caſus ipſead terꝛena ſunt mendaciũ.qꝛ nõn faciũt qð ꝓ mittunt Sed certeſi fiat cõmittõ caritatis ad aĩam ·ania ꝓdit de ſua grauitate. quãtũ em̃ intenditcaritas.tãto minuit᷑ cupiditas m Aguſtinũq̃ ẽanie grauitas ꝓpter quã non poteſt eiꝰ amoꝛ ferꝛi ſurſum pꝑfecte ſiẽ deberet er in tantũ poteſt iſta caritas auge ri⁊ intendi ꝙfiet anĩa magis leuis id ẽten dens verſus ſuperiꝰ per dilectõem qᷓ; gra⸗ uis ad iſta tꝑalia. Que ſurſum ſunt fapite non que ſuper terꝛã ad Colocenß.iij: Etſi ſic leues eſſemus videremꝰ omĩa mandata deieẽfacilimaſ Terciũ qð malis graue vi det̃eſt vicinũ beneſiciũ. Diſplicet em̃ mal⸗ ꝙ boni qui viuũt e vicino iuxta eos bene fa ciũt ⁊ bene viuunt⁊ tales ſunt ꝓpꝛie inui⸗ di qui loquunt᷑in ꝓpoſito de viro bono di⸗ centes Brauis eſt nobis etiã ad videndũ. ¶ Quartũ qð malis videtur graue eſt di⸗ ninũ iudiciũ ⁊ ita eſt ſine erꝛoꝛe De illo em̃ iudicio tremẽdo dicit᷑. Jſa:xx:Ecce nomẽ dñi venit de longinquo ardens furoꝛ eiꝰet grauis ad poꝛtandũ quanto graue ab altio ri deſcẽderit tãto grauius ledit ſed chriſt? decelo empireo ad iudiciũ venit in ꝓõ. A ſũmo celo egreſſio eius tã ad incarnatõʒ qᷓ; ad iudicij diffinitõem Impij aũt cadũt de oꝛſum inꝓfundo⁊ ideograuiſſima ſnĩa il⸗ la ſuꝑ eos cadeti Nota ꝙexquo maligra/ ues ſunt⁊ põderoſi magna erit ↄpꝛeſſioin inferno poſt diem iudicij qꝛ eoꝝcorꝑa erũt mirabiliter grauia ⁊ quod libet m vltimũ potentie ſue conabit᷑ verſus centrũ Maxi⸗ ma ergo pꝛeſſura ibiftet Et tamen cõuenit hic imaginari quandã miſericordiã ex iu/ ſticia ꝓcedentem quia licet quilibet eẽt dig nus centro.gꝛauioꝛes tñ loca centralia oc⸗ cupabunt ⁊ minus graues loca exterioꝛa⁊ ſic erit minoꝛ pꝛeſſura qᷓ; ſi fieret econuerſo B Notanda ẽcauſa q̃re quantum cunqʒ homoſit grauus⁊ ponderoſus ꝑ pec cata⁊ ↄtinue deſcẽdat cadẽdo nunq; tñ eſt de eo finaliter deſperandũ Ratio huius eſt Sialiqð gꝛaue cadat ab alto quantũa ſů⸗ mo ceciderit.ſipoſſet ante caſum ad terꝛã. repellia linea caſus nõ cadet grauiꝰqᷓ ſice cidiſſet a loco in quoa linea caſus eſt expul ſum Uñſi homo caderet a tecto domus.et dum eẽt in cadendo aliꝰſupꝛa terꝛã ſtans Lectio cadens non plns lederet᷑qᷓ ſialoco — a linea 6 ſus tantũmõ cecediſ⸗ „— 7— t ſet ita ꝙ totũ nocumentũ caſus qᷓ pᷣceſſeri ꝑillã Iim depulſionsĩpedit. ¶ Moꝛali⸗ itcõti n pctõ ſᷣm li⸗ ter bomo cadit cõtinue qñ eſt in pœtõ m li⸗ — verſus centrůterꝛe qð eſtinfer s Sed ſunt hoies ſtantes non cadentes — viriin eccia qui eum vel pꝛedi catõem vel ꝑ or̃œes vel ꝑ penitẽtie ſacramẽ tũa linea ſui caſus depellunt. et tunc non cadit vt cõiter omĩs homo vicz ꝑ moꝛtem ſed ania de caſu non ledit nec aliquã penaʒ ſentit ꝓ caſu ſi pcti in hac vita remittatur Lectio. xxvi. Anquã nuga ces eſtimati ſumus abillo⁊ ab⸗ ſtinet ſe a vijs ñis tanqᷓ; ab im ⸗ mundicijs et pꝛefert nouiſſima iuſtoꝛũ et gloꝛiat᷑ ſe deũ patrẽ habere ¶ Poſitis oc⸗ to accuſatõibꝰ quib iudei accuſabant xp̃m in lectiõe hodierna ſuꝑaddunt᷑qᷓttuoꝛ alie cõtra eũ ⁊ ᷣm hoc hec lectõ diuidit᷑in quat⸗ tuoꝛ ꝑtes Nã pᷣmo accuſat᷑ de crimiali de⸗ riſiõe Scðo de ꝑtiali diuiſione Tercõ dep̃ iudicialicõꝑatòe: Quarto de ſuꝑnaturali vſurpatõe Scða ꝑs ibi.abſtinet e. Tercia ibi.⁊ pᷣfert Duarta ibi Et gloꝛiat᷑. Pꝛia ð accuſatõ foꝛmat᷑ſic:Illeqͥ ſecũ cõuiuentes ↄtẽnit⁊ ꝑuipendit pacẽꝑturbat⁊ per ↄñs debet a cõitate repelli · mſi ſit ſpes de bona coꝛrectõe Sed xps nos iudeos totaliter ꝑ⸗ uipendit:⁊c̃:hec accuſatõ ponit᷑ in his vᷣ⸗ bis Tãquã nugaces eſtimati ſumus abeo Nugax acis.omnis generis eſt. et dicit᷑ho/ mo mendax qui totaliter et ſuperfiue dat ſe trufis ⁊ inutilibus Similiter hic ⁊ hec? hoc nugas cuius vltima littera eſts etẽno men hebꝛeũ⁊ idẽſigmificat qð nugax.ſedẽ indeclinabile: Et ponitur ʒophonie.ʒ. nu⸗ gas quia lege receſſerãt congꝛegabo Blo. exponit ſic ugas id eſt vanos Dicunt er/ goꝙ fuerunt cõtemptia xpo et eſtimatiab eo tanquã nugaces id eſt homines trufato res vani et inutiles. ſed in hac accuſatio ⸗ ne magis accuſant ſeipſos: nam tales fue ⸗ runt in rei veritate: nec ipſe qui veritas fu it potuit de eis aliter eſtimare. Secunda xrvii accuſatio ⁊ decima in vniuerſoeſt de partia l diuiſiõe Et foꝛmat᷑ſic Duicũqʒ diuidit ſe a vita cõmuni trahẽs alios ſecũ ad ↄuen ticulas ⁊ partiales cõfederatões eſt nociuꝰ in republica ſed talis eſt xp̃c. Abſtinet ẽ ſe nobis.· trahit ad ſe diſeipulos⁊ cõfederat cõtra legem nam ergoipe eſt noſtre cõitati nociuus Et pont᷑hec accuſatõ in his vᷣbis Et abſtinet jea vijs nris tanqᷓ; imundicijs Sed ad iſtã accuſatõem dicendũ ꝙxpc eox legem ꝑ totum feruauit⁊ impleuit⁊ ꝑ fectioꝛem docuit que m eoꝝ ꝓphetas poſt legem eoꝝ ſucceſſura fut legi eoꝝ Un ip̃e legem illam diuulgauit ⁊ bonis ⁊ ſanctisil lam recipientibus ſecõiunxit ⁊ a malis ho minibus deo inobedientibus ſe abſtraxit ſi ne ſubtraxit:¶ Tercia accuſatio eſt de piu/ diciali comparatõe etfoꝛmatur ſie Compa rationes ſunt odioſe⁊ quando fiunt cõmu miter generãt diſcoꝛdiam Sed chriſtus ta les compꝑatões fecit. pꝛefert iuſtos gẽtiles non habentes legem nobis iudeis qui legẽ dei habemus ergo in pᷣiudiciũ ñm facit ta⸗ les cõparatõnes Et hoc dicunt in his ver⸗ bis Et pꝛefert nouiſſima iuſtoꝝ id eſt p̃fert vite ſen ima id eſt finale pꝛemium iuſtoꝛum gentilium non obſtante e nr̃a. Et hoc dixit chriſt? Math:xij. vbi dixit ꝙ viri niniuite qui egerunt pnĩam ad pꝛedi⸗ catõem Jone Et regina anſtri que Pla fa⸗ ma audita ſalomonis venit vt infoꝛmaret᷑. ab eo. Surgent in iudicio ⁊ condemnabũt generatõem iudeoꝛum qui contempſerunt credere chriſto qui fuit maioꝛ Salomone et iona Iſta accuſatio refelliturin ſemetip⸗ ſos nam iuſte fecit in hoc ꝙ iuſtos pᷣtulit ip ſis malis. Quarta accuſatio⁊ dnodecima in numero eſt eadem ců ſerta in pᷣtute. Vñ accuſant eum de ſupernaturali vſurpatiõe nature diuine Vnde iſte due cauſe Filium dei ſe nominat Et gloriatpatrem ſe habere deum.idem dicunt realiter Et replicat᷑ bis eadem accuſatio quia eſt de grauiſſima ma teria vtpote de blaſphemia atqʒ vſurpatõe honoꝛis diuini ſed vt dictũ eſt cum de ſerta accuſatione ageret᷑. non nomen vſurpauit ſed naturã diuinã ſe habere ꝑ maxima mi⸗ racula demonſtrauit⁊ ideo merito gloria⸗ batur ſe deum patrem habere nõ falſa glia ſed vern quia vere ſic erat teſtante voce pa tris. Mat.iij. ic eſt filius meus dilectꝰ in quomihi dene cõplacui ipᷣm audite Blo riatſe deum patrẽ habere Z ¶ No tandũ ꝙ eſt magna gloꝛia veraciter habe⸗ re deum patrẽet poſſe cum ſana cõſcientia ſibi dicere quotidie Pater noſter quies in celis. Mat. vi. Sloꝛiant᷑em̃ quidã deꝓge nitoꝝ nobilitate nobiliꝰ nihil vo eſſe poteſt De quo ſingulariter dici?᷑ Luc.rix. Pomo quidã nobilis abijt in regioneʒ longinquã. accipere regnũ et reuerti Duidam depge⸗ nitoꝝ dignitate. Deus totius vniuerũ rex eſt⁊ imꝑatoꝛ in põ. Deus autẽ rex nt̃ ante ſecula. Quidã de ꝓgenitoꝛũ diuicijs.⁊ de eo ſcribiturin ꝓõ: Sloꝛia⁊ diuitie in domo eius. Quidã de pꝛogenitoꝛũ militijs atqʒ deus ipe eſt dominꝰ exercituũ:pᷣnceps mi⸗ licie et belli:de quo Job · xxv. Nunquid eſt numerus militũ eius: Ergocõfidenter glo riemur deum nos habere patrem.qꝛ Ecẽi. ij. Sloꝛin hominis eſt honoꝛ patris ſui et dedecus filij pater ſine honoꝛe. Inueme⸗ mus autẽin iſto patre libertatem jufficien⸗ tis exhihitionis ſiei ſeruiamus. Regulari⸗ tatem cõuemientis caſtigatõis ne delinqua⸗ mus Milaritatem allicientis recõciliatõis ſiad eum redeamus ¶ De pꝛimo facit nob xpᷣc dulciſſimũ argumentum ꝙ deus nullo mõ nobis deficiet ſiei ſeruierimꝰ Luce.xi: Quis inquit xp̃c de hominibo petita patre ſuo panẽ nunquid lapidẽ dabit ei. Aut pr⸗ ſcẽ.nunqͥd ꝑ piſce ſerpentẽ dabit illi Aut ſi petierit ouũ nunquid poꝛriget illi ſcoꝛpio⸗ nẽ Quaſi diceret non. Et tunc arguit rp̃ca multofoꝛtiori. Stergo vos hoĩes cum ſitt mali noſtis bona data darefilijs veſtris 56 tomagis pater veſter celeſtis dabit ſpiritũ bonũ petentibus ſe. Et ideo nullus timeat mundũ cõtemnere⁊ paupertatem pꝛoxp̃o bire qꝛ deus omnibus ſibi ſeruientib ſuꝰ eienter pꝛouidebit S a ¶Lum ma giſter noſtri oꝛdinis ſcilicerfrater Joꝛda⸗ nus in quadam abbatia ciſtercienſiũ.recep tus fuiſſʒ conuenerunt circa eum monacht ſecum amicabiliter conferentes queſierũt ab eo. WMagiſter quomodo poreſt ordo veſter durare cum nihil habeatis vnde v natis. Licet mundus ſit modo denotus tamen ſcriptum eſt in euangelio ꝙ refri⸗ geſcet caritas multoꝛuz.⁊ cũ 3 — elemoſinas delicietis Reſpõdit aũt magi⸗ ſter manſuete Si vobis videt᷑vra ratioꝓ bat ꝙ vos citius deficietis qm̃ vbi vos alle gatis vt pmittit᷑qm̃ ſuꝑabundabit iniqui⸗ tas. refrigeſcet caritas Sed qm̃ ſuꝑabun dabit iniquitas.iniqui hoĩes pꝛedones et raptoꝛes auferent bona veſtra⁊ cũ vos mẽ dicare neſciatis deficietis ⁊ ip̃i nobis de bo ⸗ nis veſtris ↄferent abundanter. Scitis ꝙ pater qui habet multos filios mitten dos ad ſcolas tres vel quattuoꝛ ſenioꝛi dat pe⸗ cuniã ꝓ omibus non qm̃ plus eum diligat qꝛ foꝛtaſſis plus diligit iunioꝛẽ. ſed qꝛ ſe⸗ nioꝛ plus eſt expertus de ſeculo Iſto mõ de us dat glicui diuitias huiꝰ můũdinõꝙ ſeip/ ſotantũ.ſed ꝓ ſuis pauꝑib quoꝝ diſpẽla⸗ toꝛẽ vel ſenaicallũ facit talem ⁊ niſieis ero gauerit grauiter finaliter arguet Uñ vos diuites rectoꝛes poꝛtatis cões paupeꝝ fra trũ burſas. ſed cqueat ſibi quilibet ꝙ nõ ſit iudas Judas em̃ loculos habebat⁊ ea que xpc oꝛdinauit ꝓ kuni aſpoꝛtauit ⁊ĩ vſ⸗ ꝓpꝛios ↄuertit. Sic mõ diuites qͥdã qͥ poꝛ tant loculos paupeꝝ.ſed magis in volup⸗ tatibo⁊ vanitatib huiꝰ vite ↄſumunt B Mualiter aũt dens diuitiby dat diuitias ratõe paupeꝝ docet Augꝰßᷣmone xxiij. Diues inquit ⁊ pauꝑ duo ſunt ſibiin nicẽ ↄtraria Sed iteꝝ duo ſibijnuicem ſũt. neceſſaria Nullus incigeret ſi inuicẽſe poꝛ tarent? nemo laboꝛaret ſi ambo ſe iuuarẽt diues ꝓpter pauperẽ pauper ꝓpter diui⸗ tem factus eit Pauperis eit orare. diuitis erogare. deip paruis magna repenſare.de mia eius ꝑua.magna naſẽit᷑ copia. Fecũdꝰ eſt agerꝑaupeꝝ cito reddit donantib fru ctum. Via celt eſt pauꝑ per quã venit᷑ ad fem. Hec ZugꝰEt rationabiliter inhi⸗ uit rpc volũtarie paupibo ſolicitudinẽex⸗ ceſſiuã circa victũſuum Exquoei pcipit diuitib ꝙ ſint ſoliciti circa pauꝑes ſuſten⸗ tandos deſuis elemoſinis · ſuꝑſuũ eſſet ꝙ pauperes foꝛent etiam ſoliciti circa idẽ et ideo ↄ uenienter dixit diſcipulis ſuis mat. vi. Reſpicite volatilia celi qm̃ non ſerũt ne q; metunt nec ↄgregant in hoꝛrea ⁊ pater veſter celeſtis paſcit illa Et infra Nolite ſoliciti eſſe dicentes. Duid manducemus aut quid bibemꝰ aut quo operiemur. Hec em̃ omia gentes inquirũt ſcit em̃ pater ve⸗ Lectio ſter qꝛ his omibo indigetis Querire ð pꝛi⸗ mo regnum dei ⁊ iuſticiam eius ⁊ hec om̃ia adijcicent᷑ vobis Hec eſt aũt ſpes ⁊ regula aupeꝝ firmiſſima ꝙ ſi bene ſeruierint deo omia adijcient᷑eis.⁊ ſinon tiñ;tum de oꝛdinate appetunt tñ qᷓ;tum indigentie eſt ¶ Scoinuenimꝰ in ito patre quideus eſt regularitatẽ ↄuenientis caſtigatõis.inter tria que pater dat filio ᷣm phm.viij ethi. ponit diſciplina Dat em̃ ꝑãter filio ꝑꝛimo nutrimentũ? diſciplinã Et dicit᷑ vulgari⸗ ter Melioꝛ eſt puer non natꝰ qᷓ; non diſci⸗ plinatus ſeu infoꝛmatꝰ. ad heb. xij. Quis eſtfilius quẽ nõ coꝛripit pater. Nobilis hõ qui habet filios ſibi caros.facit eos diligen ter caſtigari. coꝛripia flagellari ꝓ omi defe ctu vbi grationes ⁊ famuli dimittũt᷑ſibijp ſis. ideo dicit apls ad Balla.iij. Quanto tꝑe heres ꝑuulꝰ eſt nihil differt a ſeruo cuʒ ſit dñs omniũ ſubtutoꝛib ⁊ actoꝛibꝰ eſt vf q;ad p̃finitũ tempꝰa patre Iſto mõ deꝰ re pꝛobos ⁊ finaliter dãnandos dimittit ſue volũtati filios aũt ſuos coꝛripit ⁊ caſtigat nunc ꝑ infirmitates nunc per aduerſitates nunc ꝑ ſubtractõem bonoꝝ tꝑaliũ nůcꝑ de tractõem maloꝝ hoĩm que omia ſunt tole⸗ rabiliter ſuſtinẽda ſi cogitem?ꝰ qꝛ pater eſt qui infert. ⁊ ꝙhereditatẽ nobis ſeruat. Et hoc eſt qʒ dicit Sap̃· xi.hos quidẽid eſtfi⸗ lios tanqᷓ; pater monensꝙꝓbaſti · illos autẽ reprobos tanq; durus reꝝ interꝛogans con demnaſti Et ideo Ecci.iij. Judiciũ patris audite filij ⁊ ſic facite vt ſalui ſitis ¶ Ter⸗ cio inuenimꝰ in iſto patre hilaritatem alli⸗ cientis ↄſolationis ſi ad eum redeamꝰquo tienſcũqʒ peccauerimus. figurã habemꝰex pꝛeſſam ad hoc Luc ·xx. de filio ꝓdigo qui cum a patre paternam ſuam poꝛtionẽpeti⸗ uiſſet⁊ illam in regiõe longinqua viuendu luxurioſe expendiſſet cũ meretricibꝰ ⁊ tan dem cõpulſus miſeria ad patrẽrediſſet:cũ adhuc lõge eſſet occurꝛit ei pater Et cũdi⸗ riſſet.pater peccaui in celũ⁊ coꝛam te⁊ nõ ſum dignus vocari filiꝰtuus irꝛuẽs pater in oſcula ⁊ amplexus dixit ſeruis ſuis · i⸗ to ꝓferte ſtolam pꝛimã ⁊c̃. Dicamꝰ⁊ ergo nos iſti patriſicut filius dixit patriſuo. m Valeriũ.li.v.ca.iij. queſo vt meus ergate amoꝛ eo ſit melioꝛ quoa pueritia oꝛi᷑: Ita dixit filius patn quem grauiter offende⸗ equidus töis, inter rfilo pꝛim vnlgm non diſc⸗ h Duis Nobilis hõ cos dilgen ipomidefe ninütſbip i. Dun taſemoc; toꝛideſty ſtomõ don — pit caſtigt adverſittes aliü nicp de in ſunt— q pater is ſemat. Et quidiiqcij aſti ·illos aui terrogmnoc ndiuũ puns iſtis ¶Te ntatemall redeam qu ri habent lo pdioht poꝛtinipo nqun viun retrich im trẽndiſcũ Etcd tcweam keih s innẽspul xxpii rat et reconciliatus eſt patri ſuo. Hec ille. Lectio.xxvij. Ideamus er go ſi ßmones illiꝰ veri ſint⁊ ten temus que futura ſint illi⁊ ſcie mus que erunt nouiſſima illiꝰ ſi em̃ verus eſt filius dei ſuſcipiet illũ⁊ liberabit illum de manibo ↄtrarioꝝ ¶ Poſtq; ſpũſſctũs poſuit ↄſpiratõem iudeoꝝ ↄtra xpᷣm et ad xpm arcũueniendũ Micponit eoꝛundẽcõ⸗ ſpiratõem ad rÿm occidendũ Et circa hoc duo fiunr. Nã pꝛimo tracrãt de emolimen to qd ipſi de moꝛte eius ꝑcipient · Scðode toꝛmento quoxpᷣm ad moꝛtẽaffligent.ſecũ da pars ibi· Lõtumelia Z ¶ Lir⸗ ca pꝛimũ notandũ ꝙ nihil boni ſciuerũt vi dere qð poſſet eis de moꝛte xp̃i ꝓuenireni⸗ ſivna certitudo experientie an eſſet verus filius dei vel nõ:⁊ hec fuit crudelis curioſi tas ſciendiꝙ volebant eũoccidere vt expe⸗ nirent᷑an eſſet filius dei Narrat Boetiꝰet alij de Nerone ꝙ motus crudeli curioſita⸗ te ſciendi qualiter in vtero matris ſue iacu erat matrem ꝓpꝛiã pulcerꝛimã dñam fecit occidi⁊ aperirinec cõſiderandofunus ma ⸗ tris ſue lacrimãdo vel gemẽdoqðᷣcunqʒſi⸗ gnũ cõpaſſionis oñdit Et hecfuit cõſiliter crudelis curioſitas Enũerãt ergo quattu⸗ oꝛ de xp̃o que per eius moꝛtẽ innoteſcẽt:ſci emus inquiunt de vp̃o an ſit infallibilis ve ritatis: an ſit impaſſibilis ptãtis.an infini⸗ bilis eternitatis · an ſit inuincibilis diuini⸗ tatis¶ Pꝛimo iudicant ſe ſcituros an xp̃c ſit infallibilis veritatis Et quantũ ad hoc dicunt: VUideamꝰ an ſermones illius vert ſunt Conſtat ꝙ veri fuerunt Ham ip̃emet fuit veritas. ¶ Scðo iudicant ꝙſcient an fuerit impaſſibilis ptãtis Et quantum ad hoc dicunt Tentemus id eſt erperiamurq̃ ventura ſint illi ſi eũ affligamus⁊ toꝛquea mus ⁊ hic fuerunt decepti. ꝓutãtes ꝙ non potuit ſimul eſſe paſſibilis⁊ deifilius ꝑ na turã⁊ hoc falſum fuit:habuit em̃ duas na/ turas⁊ ᷣm vnam impaſſibilis extitit ſcdaʒ altã vicʒ humanã potuit vere patiſ Tercõ iudicauerunt ꝙexperirent᷑an eſſet infinibi liseternitatis Et in hoc decipiebant᷑qꝛ qñ finitus fuit per moꝛtem tpis eſtimauerunt eũ nullatenꝰ veſurꝛecturũ. Vnde putabãt moꝛteln coꝛꝑis nouiſſima ſua eſſe Et quan tum ad hoc dicunt Et ſciemus que ſint no uiſſimaillius ¶ Quarto iudicauerũt ꝙex⸗ perirent an eſtet inuincibilis diuinitatis et arguebant ſic Si deus ꝑmittat eũ cruciari ⁊ affligi ꝑ nos ⁊ liberauerit eum de mam⸗ bus noſtris cõſtat ꝙ non eſt filiꝰ dei. Etin hoc decipiebant᷑oĩno Venerat eĩ moꝛiet ſic litrerã tota plana eſt vᷣ a ¶ Dubi tatio l̃alis in ꝑſecutoꝛes xp̃i cognouerũt eum eſſe deũ Et vider᷑ꝙ ſic Hãpᷣncipes ſci⸗ uerũt eum eẽillũ quifuerat ꝓmiſſus in le⸗ ge fm Augu · in libꝛo queſtionũ noui⁊ ve⸗ teris teſtamenti.ſed ᷣm ꝓphetas debuit eẽ deus ergo ſciueruntip̃m eſſe deũ ¶ Pꝛete/ rea ſicut amare ſic odire pꝛeſupponit cogni tõem.ſed odiebãt eum quatinꝰfuit deꝰer/ go ſciuerũt eum eẽ deũ.minoꝛ patet Jo · xxꝛ Nunc? viderũt ⁊ oderunt me⁊ pr̃em meũ ¶Ad oppoſitũ eſt Aplus.p̃.ad Loꝛin.ij. Si cognouiſſent nunqᷓ; regẽ glie crucifixii ſent qð exponit᷑im glo·tam de demonibus ſuggerentib moꝛtem xp̃i q; etiã de iudeis Itẽxp̃c dixit Tuc.xxiij. Pater ignoſceeis qꝛ neſciunt qͥd faciũt Item Actuũ.iij. di xit petrus iudeis Scio qꝛ ꝑ ignoꝛantiã fe⸗ ciſtis ſicut ⁊ pᷣncipes veſtriſ Ad dubitatõ nem dicendũ ꝙ nõ. neqʒ eĩ demones. neqʒ pᷣncipes. neqʒ ſimplices cognouerũt eũ eſſe deũ In hoc tñ eſt differẽtia ꝙ pᷣncipes ⁊ ma ioꝛes inſtructi in lege ſciebãt eũ eſſe meſſiã ſed nõ ſciuerunt eum eẽ deũ. Minoꝛes vᷣo ⁊ ſimplices necſciuerũt eum eſſe ꝓmiſſum in legenecfiliũ dei Sʒↄtra Lu.ij. Demo/ nes clamabãt qͥd nobis ⁊ tibi ieſu fili dei. Pꝛeterea Pꝛigenes ſuꝑ illud Math xxi. PHic eſt heres venite occidamꝰ eum Diẽ ſic hoc in illis impletum eſt qui vidẽtes xÿᷣm ⁊ cogne ſcẽtes filiũ nibilominꝰ crucifixerũt eum Pꝛeterea Bedaſuꝑ illud Lu. xxiij. Paterignoſce illis.⁊c̃.S B Notan⸗ dů inquit ꝙ nõꝓp eis oꝛat qui eũ filiũ dei ve —— re intellexerũt.⁊ crucifigere qᷓ; ↄfiteri ma⸗ luerũt Ad hec dicit ſctũs Thg debʒ ſic intelligi. cognouerũt cum eſſe filiũ deinõꝑ naturãſed per quandã gr̃e ſinglaris excel⸗ lentiãqᷓ;tum ad iudeos ¶ Ad ſcõm de de monibus dixeruntillud ex ſuppoſitione et ſuſpitõne nõ et certa cognitõne ſicut ponit glo·pᷣ. ad Coꝛin · ij. Sicognoniſſent Ad pᷣmũ pꝛincipale dicendũ ꝙ licet ſcirent euʒ ꝑ facta ⁊ ſigna que fecit eſſeꝓmiſſum in le⸗ ge nõ tamẽ omẽs ꝓpꝛietates ſciuerũt quas de deo pᷣdixerũt ꝓphete ſed tantũ hoc ſciue runt ꝙ fuit meſſias¶ Ad ſcdm dicendũ ꝙ cognouerũt filiũ dei.non tñ cognouerũt eu eſſefiliũ dei ad odium dei hoc ſufficit odire xpm Uideam?¶ Notandũ ꝙ humane cõ ⸗ Ditiõis ↄſideratio ad quattuoꝛ ſe debet ex⸗ tendere in pñti ad hoc ꝙ vita nr̃a virtuoſe regat᷑. Opoꝛtet em̃ videre quid ſupra nos patet. quid infra nos latet. quid circa nos cernit᷑.⁊ quid ſub nobis ſterni᷑ Cideamus ergo ſupernã pꝛemioꝝ affluentiã. U idea⸗ mus internã cõmiſſoꝝ ↄſciam Videamus fraternã ꝓximoꝝ indigentiã. Videamus eternã toꝛmentoꝝ vehemẽtiã ¶ Videam? pᷣmo ſupnam pꝛemioꝝ affluentiã recogitã Do iocũditatẽ illiꝰ beatitudinis que nobis ꝓmittit᷑ in celis ⁊ ſtatim vileſcit quidquid pcioſum inuenimus in terꝛis ⁊ de iſta viſio ne dicit.põ. Uidebo celos tuos oꝑa digito rũ tuoꝝ lunaʒ ⁊ſtellas que tu fundaſti Sʒ notandũ ꝙ ille quieſt in ꝓfundo puteo cir⸗ ca meridiẽ videt ſtellas vbi ille qui ſtatin Fupficie terꝛe in lumine nullã videt ſtellam Eodem mõ ille qui ponit᷑ in ꝓfundo humi liatõis tribulatõnis ⁊ anguſtie ſuſpirat ad celũ ⁊ clamat ad deũ.qui vero ſtat in lumĩe mundi? claritate mũdane ↄ uerſatõis ⁊ la⸗ ſciuie ſtellas videre nõ põt Eſt etiã erꝑimẽ tum ꝙ ſi denariꝰ ponat᷑in ſcutellã vacuam. recedat᷑qʒ a ſcutella donec denariꝰ deſinat videriſi aqua ſuꝑinfundat᷑:ſtante oculoin eadem diſtãtia denariꝰ iterũ apparebit ꝓ⸗ ter aquam ſuꝑfuſam denario? Noꝛaliter enarius vitã deſignat eternã Math.xx. Nõne ex denario diurno cõueniſti mecum. Iſte denarius nõ apparebit quibuſdã hoi bus in hac vita dũ in dignitatibo. volupta tibus ⁊ honoꝛibo elongãt̃a deo quales fue runt illi duo ſacerdotes peſſimi.de quibus Daniel. xiij. Declinauerũt oculos ſuos ne viderent celũ neqʒ recoꝛdarent᷑ iudicioruʒ iuſtoꝝ. Sed ſi ponant᷑tales in infirmitate tribulatõe ⁊ ꝑſecutõe bñ recoꝛdabũt᷑ ð deo ⁊ te celo ad qð facti ſunt. S b Nota ꝙ veſptiliones debiles ſint oculis Cauſa elt Nectio qꝛ humoꝛ criſtallinus qui neceſſariꝰẽoclo ad videndũ tranſiuit in ſpam alaꝝ Unde habent alas coꝛeales? ſic pꝛopter volatum amiſerunt viſum quia ſubtractum eſt ocu⸗ lis qð ponit᷑in alis Hifigurãt ſuꝑbos qui qᷓ;ro magis volare nitunt᷑ tanto gra diuini lumis magis pꝛiuant᷑ qꝛ tota intentio eox que deberet eſſe in cõſiderãdo celeſtia tran ⸗ ſiuit in pẽnas ambicioſas qꝛ tota eoꝝ cogi tatio eſt qũo poſſint gradatim aſcendere ð dignitate in dignitatẽ. Lauſa aũt quareq celeſtibo pmijs nõ laboꝛamus eſt · qꝛ ea nõ videmus ſicut homo qui trãſit in nũdinis ꝑ mercimonia cooperta que nõ põt videre non tentat᷑ inde emere.ſed in nundinis qñ plane videt ea diſcoopta ſtatim inclinatur ad emendũ ex ꝑteiſta. Uñ Act:vij. Ste⸗ phanꝰ vidit celos apertos et ſtatim voluit emere. Dñe inquit ieſu ſuſcipe ſpm̃ meum ecce ſtatim obtulit denariũ ſuũ. ꝓuer.xxxi. conſiderauit agrũ⁊ ſtatim emit illũ ⁊ infra guſtauit ⁊ vidit qꝛ bona eſt negociatõ eius Sed de multis euenit ſicut de moyſe qͥ aſcẽ dens in montẽ bene vidit terꝛã ꝓmiſſionis ſed nũqᷓ; intrauit in eã ſic quidã liati vidẽt celeſtia.ꝑ ſacram ſcripturã.ſed nũq; intrãt in eam ꝑ cõtemplatõem ¶ Scðo videamꝰ internã ↄmiſſoꝝ ↄſciam Diſcutiamꝰfacta noſtra cogitatões ⁊ verba Scriptoꝛ ſi ocu⸗ los ſuos auertat a libꝛo turpem liam faci⸗ et qꝛ bona ſcriptura diligentiſſimã viſiõʒ requirit Libꝛi noſtri ſunr ↄſcie noſtre Da niel. vij. Judiciũ ſedit?⁊ libri aperti ſunt cõ ſciaꝝ fm glo. Et apoc.xx. Judicati ſũt moꝛ tui er his que ſcripta erant in libroßᷣm oꝑa eoꝝ Videamꝰ ergo quid ſcribamꝰ. Dui liber eſt infieri ⁊ qð falſum eſt coꝛrigamus et abradamus dũ poſſumus ꝑ pniam Sʒ hec eſt cõditio oculiqð optime videt aliaa ſe que ſibi e directo opponuut᷑: ſed ſeipſum nullo mõ videre poteſt.ſed indiget ſpeclo repñtante ſe. Et ita de nobis alienos defec⸗ tus ↄptime notamus.ꝓpꝛios non videmꝰ niſi foꝛteꝑ ſpeculũ hoc eſt ꝑ coꝛreptõeʒ ali cuius ſctĩ viri.pᷣ.ad Coꝛi.xitj. videmꝰnũc ꝑ ſpeculũ Et talẽ quemlibet arguit ſalua⸗ toꝛ Mat. vij. quid vides feſtucam in ocło fratris tui⁊ trabem que in oculotuoeſtnõ cõſideras.ypochꝛita eijce pꝛimũ trabem de oculotuo⁊ tunc veni⁊ eijce ſeſtuc de ocla —— ſuo u Unde wlmm mſtoc, hgbna togfdiun intentio — mn uſne aütquar . q— innidinis pot videre undinis ci ninclinanr ctvij. Ste latim volut eſpñman ü. puer xxi. itillũ ⁊infn egocittõeins moyſe aſt ãpmiſſionis iluti vidẽt nũchinttit chovidem — otoꝛſicc — fuch niſſimã viſ enoſtre di pert ſuntch icutiſt moꝛ lbro fmopi bam'.Dun tcoꝛrigums ppnim S e— k: ſed ſeiplun ndiget ſpclb liowdcl nnrün fratris tui Vnð pꝛoſper de vita ↄtẽplatia l.ij: Tam diu qͥs pecc ata ſuaqᷓ noſſe⁊ fle⸗ re deberet ignoꝛat qᷓ; diu aliena curioſe cõ⸗ ſiderat ꝙ ſi moꝛes ſuos ad ſeip̃m cõuerſus cõſiderat nõ requiret qð in alijs repꝛehen ⸗ dat ſed qð in ſeip̃o lugeat Et ideo ſignãter dicit ſaluatoꝛ noſter Mar.xiij:videte vos metip̃os Baſilius exameron lib.iij:recitat ꝙ oĩm creaturaꝝ difficilimũ eſt cognoſcere ſeipᷣm Non em̃ ſolus oculus que exteriꝰ ha bent᷑inſpiciẽs · ſemetip̃m non valet intueri Sz? mẽs pa ſatj acute aliena delicta cõtẽ plans.tardioꝛ eſt erga ſuoꝝ cognitõem vi⸗ cioꝛũ. Et ideo ſignanter dicit᷑ vnicuiqʒno ſtrumillud Hiere. ij. Vide qꝛ malũ⁊ ama rum eſt reliquiſſete dũm deum tuumte in quit non alios ¶¶ Tercio videamꝰfraternã primoꝝ indigenti Beñ. xxxvij. vide ſicũ ctapſpera ſint erga fratres tuos Sed rene ra multi vidẽt fratres ſuos indigentes ſic ſacerdos⁊ leuita viderunt ſamaritanũ ſau ciatũ Luc:x. Leuita cũ eſſet ſecus locum⁊ videret eũ ꝑtranſijt De vnoquoqʒ tali ðꝛ p · Jo.iij. Dui habuerit ſtam hui můdiet viderit fratrẽ ſuũ neceſſe habere⁊ clauſerit viſcera ſua ab eo.qũo caritas der manet in illo.quaſi diceret nullo mõ: Sed videamꝰ nos paupeꝝ indigentiã ſicut ſamaritanus fecit qui vulnera alligauit⁊ inſtabulũ ſecũ duxit Luc.x. Uidebo vos ⁊ gaudebit coꝛ vr̃m Joh. xxi:¶ Quarto videnmus eternã toꝛmentoꝝ vehementiã Homoq non dili⸗ gẽter pᷣuidet ſibi de fouea ⁊ puteo faciliter cadit in eũ.ſic quinõ ꝓfunde ⁊ frequenter ymaginat de pena putei infernalis non be ⸗ ne cauet ſibi ideo p.ait Oculis tuis cõſi⸗ derabis.⁊ retributõem pctõxꝝ videbis. Et uicunqʒ hec videret infuilibiliter retrahe rer ſe a pctõ Nañ.iij. Omiĩs qui viderit te reſiliet a te. Uñ Hugo de ſctõ victoꝛe lib. ſuo de ania Infernꝰ lacus eſt ſine menſura ꝓfundus ſine fundo.plenus ardoꝛe incom pabili.plenus fetoꝛe intolerabili.ꝓlenꝰ do ſoꝛe inumerabili ibi miſerie.ibi tenebre. ibi nullus oꝛdo.ibi hoꝛroꝛ eternus.ibinul la ſpes boni.nulla deſperatio mali hec Pu go Et ideo videte vigilate ⁊ oꝛate Mar. xiij. Et ad Eph · v. videte itaqʒfratres qũo caute ambuletis nõ quaſi inſipiẽtes ſvtſa pientes redimẽtes tꝑs q dies maliſunt. rwiii Lectio.viceſimaoctaua Dntumelia? toꝛmentis interꝛogemus eũ vt ſciamus reuerentiã eius et pꝛo bemus pacientiam illius moꝛte turpiſſima cõdemnemꝰeũ.erit em̃ reſpectꝰ ex ſermonibillius ¶ Poſita ↄſpiratiõe iudeoꝝ ad xpᷣm occidendũ. Hic exequitur de ſue ↄſpiratõnis executione ad ſuũ flagi⸗ tiũ efficaciter adimplendũ: Dꝛdinant aũt ꝙmoꝛs xp̃i duas habet circũſtãtias/penali tati vicʒ ꝙ ſit ſũme moleſta ꝑ amaritudinẽ acerbitatj. ⁊ fũme inhoneſta ꝑ turpitudi- nem vilitatis.ibi Moꝛte. Circa pꝛimũ ſci endũ ꝙ oĩs pena homi infligenda in duobo ↄſiſtit ſcʒ in verbis ⁊ in factis.ꝑ verba ↄui ciatiua hõ dehoneſtat᷑.⁊ ꝑ factã cruciatiua homo debilitat᷑.Et ideo iſtas duas penas dicunt ſe velle inferꝛe 1o Unñ dicunt Con tumelia⁊ toꝛmentis Cõtumeliaqᷓ;tum ad verboꝝ dehoneſtatõem Toꝛmentis qᷓ;tum ad ſenſibilẽ paſſionẽ · ¶ Quantũ ad primũ ſciendũ ꝙ ſeptem ſunt vicia loquendi qui⸗ bus homo ꝓximo ſuo iniuriat᷑ vicʒ cõuiciũ ↄtumelia. impꝛoperiũ.detractio.ſuſurꝛatõ deriſio. ↄtentio. Sunt em̃ quattuoꝛ bona in homie que alius homo iniurioſe nititur diminuere vel auferꝛe vicʒ veritas honoꝛ fama ⁊ amicicia Cõtra veritatem eſt cõten tio que eſt quedã inoꝛdinata ↄtrarietas in verbis ꝑ quam homo intendit oidenent mũ ſuũ dicere falſum Cõtra honoꝛẽſunt quattuoꝛ.conuiciũ cõtumelia impꝛoperiũ et deriſio. Conuiciũ eſt verbo qũolibet ho⸗ minem dehoneſtare ſiue expꝛimatur vici⸗ um culpe vel pene. Sed ↄtumelia nunqᷓ; eſt niſi qñ homo iniurioſe dehoneſtat᷑ ver⸗ bo expꝛimente culpam Vñ ſi dicam te ſca/ bioſum vel cecuʒ ↄuiciũ eſt vel ſidicã ꝙ fur es vel latro cõtumelia⁊ omĩs ↄtumelia eſt conuiciũ ſed nõ ecõtra Impꝛoperiũeſt iniu rioſe recitare homĩs indigentiũ pᷣcedentẽſi cut qñ aliquis iniurioſe ⁊ ↄtra caritatẽre ducit alicui ad memoꝛiã auxiliũ ſibi factũ tempꝑe ſue indigẽtie⁊ hoc coꝛã multis et b cedit in diminutõem ſui honoꝛis: Deriſio aũt eſt viciũ ludendi⁊ intendit erubeſcen ⸗ tiãꝓ fine Vñ deriſoꝛ ſub ſpecie ludiꝓpo ⸗ nit id ꝑ qð facit hoieʒ timere dehone atio nem ⁊ põt in caſu eſſe petñ moꝛtale Lõtra fmẽ homis eſt detractio que ñihil aliud eſt niſi dicere verba iniurioſa ⁊ latenter de ali⸗ quo cum intentione diminuendi famãſuã. vñ ↄtumelioſus ſe habet ad famã ⁊ hono ⸗ rem ſicut raptoꝛ ad bona exterioꝛa Sed de tractoꝛ eſt fur fame qꝛ de ratõe detractõnis eſt ꝙ occulte dicat᷑ Lontra amiciciã aũt eſt ſuſurꝛatio cuius finis eſt ſeꝑare amiciciaʒ occulte⁊ ſemtnare diſcoꝛdiã⁊ hee eſt peſſi⸗ ma locutio. Luꝰ ratõ eſt qꝛ amicicia eſt de honis exterioꝛib optimũ: eſt em̃ melioꝛ qᷓ; fama vel honoꝛ vel ſciẽtia queẽ in veritate indicandi de rebus in quibo ſine culpa ho ⸗ mo poteſt decipi⁊ ideo ſuſurꝛatio eſt peioꝛ detractõe⁊ ↄtumelia Siliter ſicut rapina peioꝛ eſt q; furtũ.ſic detractio peioꝛ ẽqᷓ;cõ uiciũ que non eſt ↄtumelia.⁊ peioꝛ deriſiõe ⁊impꝛoperio⁊ etiam cõtentõne;tum ẽep genere pctõꝝ iudicando ¶ Rixa vero non cõſiſtit ꝓpꝛie in verbis Sed in factis vñ ri xa eſt ꝓꝛiuatũ bellum inter ꝑſonas pᷣuatas ſine publica auctoꝛitate:⁊ ſic patʒ quid ſit cõtumelia vicʒ publice imponere homi pes catũ ad diminutõeʒ ſui honoꝛis ⁊ hoc iniu⸗ ſte ¶ Per ↄtumeliã aũt ꝓbathomis humi litas Et per toꝛmenta hoiĩs pacia⁊ ideo vt barẽt xp̃i hůilitatẽ volebãt ei inferꝛe ↄtu ⸗ melias ⁊ vtꝓbarẽt eꝰ paciaʒ volueft ſibi in ferꝛe toꝛmẽtoꝝ moleſtias dicůt ꝗᷓ ſic Cõtu⸗ melia⁊ toꝛmẽtis interꝛogemus eñ vt ſcia ⸗ mus reuerentiã eius id eſt hůilitatẽ ⁊ pꝛo ⸗ bemus paciam illius per toꝛmenta Conſe⸗ quẽter ibi. Moꝛte turpiſſima. Dꝛdinant ꝙ moꝛs ſua ſit inhoneſta ⁊ hoc ꝑ turpitudi nem vilitaris vñ dicũt Moꝛte turpiſſima cõdemnemꝰeum.id eſt moꝛte crucis cũ cir cũſtantijs turpiſſimis Erit em̃ reſpect?⁊c id ẽ defenſiõʒ⁊ excuſatõʒ hẽbimꝰex fmõib illiꝰ quibo dixit Joh.ij. Soluite templum hoc ⁊ ĩtribo diebus ercitabo illud quaſidi cerent Videbimꝰ ſi poſt moꝛtem reſurgat a(¶ Dubitatõ ſ̃alis An xp̃cfuerit violenter occiſus Duod nõ.patet quia fuit· volũtarie occiſus.ꝗᷓ; nõ volenter Añs ptʒ Iſa.xx. Dblatus eſt qʒ ip̃e voluit ergo vo⸗ luntarie Et augꝰ.iiij. de trini.c.xxviij.ð ꝑ⸗ uis.⁊.xi.de magnis Spũs inquit xp̃i non deſeruit carnẽ inuitus.ſed qꝛ voluit et qñ Nectio voluit ⁊ qũo voluit· ↄña ptʒ qꝛ violẽter fa ctů pom venotat ꝙ fiat cõtra eius volun⸗ tatem.¶ Pꝛeterea Joh. x. Dixit rp̃c nemo tollat a me aĩam meã ſed ego pono eda me ipᷣoꝛſed ille dicitaliquẽ occidereq́ tollit ani mãſuam ergo xp̃e non fuit ab alio occiſus. ſed a ſeipo. ¶ Pꝛeterea xp̃c fuit oprime cð⸗ plexionatus⁊ tñ citius fuit moꝛtuus.; la⸗ trones qui in cõſilipena fuerunt. Vñ pila⸗ tus mirabat᷑ſiiaʒ obijſſet. Mar. xx. ſed nõ fuiſſet ſibi mixꝝ ſipꝑ pene violentiã fuiſſet oc ciſus.ergo moꝛtnjs eſt volũtarie tantum⸗ ¶ Pꝛeterea in moꝛientib ꝑ violentiã natu rã debilitatpaulatim ⁊ tůc defieit ſed ĩxpo natura fuit foꝛtis qñ moꝛiebat᷑ ſicut patet⸗ Mat. xxvij. Llamans voce magna emiſit ſpiritũſ Pꝛeterea moꝛs ſua fuit oblatõ do patrip nobis.ſed xp̃c obtnlit ſemetip̃m.ſic dicit aplus ad Hebꝛe.ixꝑ ſpiritũſetm̃ ob tulit ſemetipᷣm ꝓ nobis ĩmaculatũ deo.ꝗᷓſi⸗ bijp̃i mortem intulit. ¶ Pꝛeterea ſamplon in moꝛte ſua occidendo ſemetip̃m cũphili⸗ ſteis pᷣfigurauit paſſionem xpᷣi IJudic. xvi. ſed ip̃e moꝛtem intulit ſibijpi ergo⁊ xpe vt veritas ſic coꝛreſpondeat figure ¶ Ad op poſitů eſtſpůſſctůs in lña iſta ꝙ toꝛmẽtis et moꝛte turpiſſima ↄdemnauerũt eũ et Tu⸗ xviij. poſtqᷓ; flagellauerant occiderũt eum ergo occiſus fuit ab illis ⁊ non a ſemetipſo. ¶ Ad queſtionẽ dicendũ ꝙ xpᷣc fuit violen ter occiſus ⁊ voluntarie moꝛiebat¶ Violẽ ter ꝓ tãto qꝛ pſecutoꝛes xp̃iintulerũt cau⸗ ſum ſufficientẽ moꝛtis ab extrinſecol Uñ moꝛs xp̃i quantũ fut er parte iudeoꝝ fuit malicioſe violenta. Ip̃tem̃ credebãt ꝙ nuł lo mõ volũtarie acceptaſſet Voluntarie tñ vicit᷑occiſus qꝛ ꝑꝓmiſit naturã ſuccumbere lli nocumentocñj poſſet ſi voluiſſet eidẽno cumento reſtitiſſe Vñ qꝛ aĩa xp̃iex vnione ad verbũ habuit vim cõſeruandi naturam ſuam a quacunqʒ leſionex nõ pᷣſeruauit ſed ꝑmiſit naturã pati qᷓ;tum potuit ⁊ õ dicit ⁊ volũtarie moꝛtuꝰ⁊ violẽter occiſus VUñ volũtas xp̃i cauſa fuit moꝛtis ſue indirecte ſed leſio abextrinſeco ꝑſe⁊ directe Adpꝛi mů dirẽdũ ꝙ Areſto.iij. ethi.c.pᷣ.dic. Vio lentũ eſt illud cinꝰ pꝛincipiũ eſt extraĩ quo nihil ↄfert oꝑans paſſo⁊ qꝛ pᷣncipiũ effecti unm ſue moꝛtis fuit abextra necpaſſũ coꝛ⸗ pus ſuũ aliqͥd coopabat᷑. ideo funt violentũ ꝑſe· qꝛ tñxpc nõimpediuitcũpotuit idco ——.——.——— ₰ n m. Ujſl⸗ nrifuiſſet trietannn. olentünan iatſcdixpo ſicht patet. nagna emiſit itoblatödo ſemetißm ſe iritlet ob ulatü doſh tereaſampon eißn. p ndip ergotpen gure(Idop toꝛmktist trütcũet L dctiderit un on aſemen. 7refuni piinnlerta crrinſrol Ui one uder ſ cndchyn et Uolunmi uri ſucanin wuiſucl xxwiii dicitmoꝛtuꝰ volũtarie Ad ſcðm nemo tollit ⁊c̃.ſubitelligit᷑me inuito qꝛ illð pꝛo⸗ pꝛie dicit᷑ tolli qð aufertabĩuitoq reſitere nõ põt. ſed pono eaʒa meip̃o pmiſſiue. Ad tercium dicit btũs Thomas de xpᷣo:q.xvij. ar. ꝙillud fuit miraculoſuʒ qꝛ videiicʒet cus alys moꝛtuus eſt volũtate pmittẽteꝙ ſubito natura coꝛꝑis cederet nocumẽto il lato. ¶ Ad quartũſilr ꝙfuit miracloſ um ꝙnarurãſuaʒↄ ſeruauit foꝛtẽ vſqʒad vltt⸗ muz⁊ tũc ſubito ꝑmiſit naturã coꝛpꝑis cede Ne hocumento Ad quintũ dicẽduʒ ꝙ ob⸗ tulit ſemetip̃m ſuſtinẽdo et nõ agendo ac ceprãdo nõcoopando: ¶ Ad ſertũ dicenð ꝙ figura dẽtintelliginõ in omitn coꝛreſpõ dere ſicut nec ſilitudu. Figura autẽeſtĩ hoc ꝙlampſon moꝛiẽdo inimicosſuos deſtruxit ⁊ita fecit chꝛiſtus nõ aũt in poc ꝙmoꝛtem ſibijpſi intulit effectiue Moꝛte turpiſſima cõdemnemꝰeumts B Iſta verba a ludeis malicioſ plaraxpi paffionẽ ſpecia⸗ liter deſcribũt quo ad tria Juit em̃ penalis ⁊ doloꝛoſa Incurialis⁊ ignomioſ. a. piudi⸗ cialis ⁊ iniurioſa¶Fuit pᷣmo penalis et do loꝛoſa.tũ qꝛ illa paſio eius fuit per totum coꝛpus extenſa · tũ qꝛ fuit ad moꝛteuter⸗ minata vñ pꝛemittũt Moꝛte⁊̃ ad phil. ij. Humiliquit ſemetipᷣm factus obediens vſqʒ ad moꝛtem moꝛtẽaũt crucis Fuit aũt iſtud genus moꝛtis longũ ⁊ doloꝛoſum ni mis.vñ Augꝰ· de trin. Longa moꝛte cru ciabant᷑ligno ſuſpenſi De iſtwꝰdoloris mag nitudine exclamatxp̃c pꝓphetam. Treñ. pᷣ. O vos omẽs quitrãſitis ꝑ viam attẽdi⸗ te⁊ videte ſi eſt doloꝛ ſilis ſicut doloꝛ meꝰ. Narꝛat Augꝰ.xviij. de ciui·c.xix:⁊ valert us li.v.c.itij. de Cocꝛo rege attheniẽſi ꝙ cũ regio ſua ⁊ ciuitas ingenti hoſtiũ bello de⸗ bilitata eſſet humantauxilij diffidentia ad oꝛaculũ appollinis cõfugit ac ꝑ legatos ſu ſcitatus eſt qũo taʒ graue bellů diſcuti poſ ſet. Rñdir illa ei ita finẽ ſoꝛtit᷑ ſi ie hoſtili manu cecidiſſet. qð cũ ad caſtra hoſtiũ per neniſſet ↄꝛdinauerũt ꝙnullo mõ regemat/ thenienſem interficerent Videns ergo To drus ꝙ nullomõ ciuitas ſua poſſet pacẽ ha bere niſiipe ab hoſtibo interficeret᷑deponit regis inſignia habitumqʒ paupis iuduit⁊ caſtra hoſtiũ ingreſſus ab eis interfectusẽ poſt cuiꝰ moꝛtem pars ſia ⁊ patri trium phꝛuit Spüliter illo tarũ ei fuit deo poꝛdinãte ꝙciuitas hũani gnis nunqᷓ; tri us ab hoſtibo foꝛet orciſus. ⁊ iðo cum xpᷣm deifiliũ nullus alius vellet aut poſſet occi dere · idem det filꝰ amoꝛe humam generis liberandifoꝛmã ſerui accepit ⁊ ſponte ſe oc cidi ꝑmiſit:habitu inuentus vt hõ. ad phil h. De hac moꝛte Berñ in quodã ſermone O bone ieſu quid tibi⁊ moꝛti. Nos debui mus ⁊ tu ſoluiſti. nos peccauimꝰ⁊ tu luiſit opus ſine eremplo:graͤtia ſine merito cari⸗ tãs ſine modoſ· Scðᷣofuit paſſioxprincu⸗ rialis ⁊ ignominioſa mirabiſiter:vn ſubiũ⸗ gunt turpiſſima ſcʒ ex genere ex tꝑe ex ſocio ex loco Ex genere.nam nullũ genus ſuppli cumagis ignominioſũ fuit q; crucis Vnð erñ. Q bone leſu qᷓ; duraq; aſpa ꝓ hoi⸗ bus pa ſſus es dura verba: durioda verbe⸗ ra. duriſſima ⁊ hoꝛrenda crucis ſupplicia. Idẽin quodam ſermõe dicit ſic Laput an ⸗ gelicis tremebundũ ſpiritibꝰ denſitate ſpi⸗ narũ cõpungit᷑ · facies pulcra pᷣfilijs homi⸗ nũ ſputis indeoꝝ deturpat᷑ Bculi lucidio⸗ res Jole:caligant in moꝛte Aures que au⸗ dierunt angelicos cantus audiunt pecca⸗ toꝝ inſultus Os qð dret angelos felie er acero potat᷑. Pedes quoꝝ ſcabellũ adoꝛat᷑ cruciclauoaffigunt᷑?anus que foꝛmaue runt celos ſüt in cruceertẽſe⁊ affire Loꝛpꝰ vulnerat᷑:latꝰlãcea ꝑforat᷑.⁊ qͥd pla Nõre manſit in eo niſi lingua vtꝓ peccutoꝛibo ex oꝛaret ⁊ mñ̃em diſcipulocõmendaret Pec erſi· Item augꝰde q̃ttuoꝛ virtuti car⸗ dinali. filiꝰinquit dei ad crucẽ ducit᷑. ex/ palmat᷑quiẽ vera palma victoꝛie Spinis coꝛonat qui pctõꝝ ſpinas venit ↄfringere. Ligat᷑qui ſoluit cõpeditos. ſuſpendit lig⸗ noqui erigit eliſos. Aceto porat᷑fons vite diſciplina cedit᷑ ſalus vulnerat᷑. vita moꝛi᷑ occidit ad tempus vitaʒ mors vt a vita in perpetuum occideretur mors Pecille fu 5 5 t etiam moꝛs chriſti ignominioſu ex tem ⸗ poꝛe: Nam tũc tempis celebrauerũt indei paſcha ſuũ.⁊ fuit ſolenniſſimũ feſtũ totius anni⁊ maioꝛis ſanctitatis Etideo maximꝰ pplus confiuxerar ad ciuitatem de iudeis. Bꝛauiꝰ eſt aũt affligi tempꝑe quo alij gau⸗ dent⁊ lerantcᷓmuniter qᷓ; qñeſttempꝰpe⸗ nitentie quoalij ↄmuniteraffugunt teꝝ mõ fuit de xp̃oꝓphe ũpharet donec rex eiꝰ deifili 1 1 1½ * 5 . 5 2 „ 3 * 6 † 1 ————*r—— ꝗᷓtum ad tempus: Illõ tꝑe a iudeis patit rjno eos ex egipto liberauit.illo die expira⸗ nit. quo animã homini inſpirauit. Ex par⸗ te loci fuit altus in monte qui videripote⸗ rat a longe Zbominabilis· ꝓpter cadaue⸗ ra mortuoꝝ.ꝓpe ciuitatem: vt abomibvi Deri poſſet. Ex parte ſocietatis qꝛ inter la⸗ trones inter cognatos⁊ in pñtia matris et ideo moꝛts turpiſſima vt de eo exponat᷑il⸗ ludij. Macha.xi. Ipſe lyſias turpiter fu⸗ giens euaſit. Lyſias interp̃tatgenitus ⁊ſi⸗ Bnificat xp̃m a patre genitũ eternaliter eta matre tꝑaliter ¶ Tercio fuit paſſio xpi pꝛe iudicialis⁊ iniurioſa qꝛ nec ↄfeſſum nec le gittime cõuictum ad moꝛtẽ damnauerunt kcut de eis ꝑ dauid fuit ꝓphetatũ Capta/ bunt in aĩam̃ iuſti:⁊ ſanguinem innocentẽ condemnabunt. Lectio. xix Ec cogitauerũt et erꝛauerũt excecauit em̃ eos mali cia eoꝝ ⁊ neſcierũt ſacramenta dei neqʒ ſpe⸗ rauerunt mercedem iuſticie.neqʒ iudicaue runt honoꝛẽaĩaꝝ ſanctaꝝ ¶ Poſtq; ſpi⸗ rituſſanctꝰ poſuit repꝛoboꝝ erꝛoneã opio⸗ nem Pic ponit erꝛoꝛis eoꝝ fontalẽ ocaſio nem Et circa hoc tria facitHam pᷣmo po⸗ nit᷑erꝛoꝛis recapitulatõ. Scðocauſe erꝛan di manifeſtatio.ibi. Excecauit eĩ illos ⁊c̃. Et tercio erꝛantiũ tripler deceptio.ibi.Et neſcierũt Dicit ergo ſpũſſctũs pᷣmo ſic Hec cogitauerũt. hec.i.anime rationalis moꝛta litatem ⁊ vite carnalis voluptatem ⁊ inſti cie ꝑuerſitatem ⁊ moꝛtis xp̃i crudelitatem Togitauerũt ĩpij ⁊ erꝛauerũt cogitauert ꝑ malã ðliberatõʒ⁊ erꝛauer̃t ꝑ vicioſã electi onem Scðo ibi Excecauit em̃ eos. Ponit᷑ cauſe erꝛãdi manifeſtatõ R ¶ Ubi notandũ ꝙ nunq eſt erꝛo⁊ pᷣmũ peccatũ ac tuale hoĩs qꝛ ſi hoĩem ↄtingat erꝛare aut ẽ erꝛoꝛ vicibilis aut fuincibil Siinuincibil ercuſat᷑qꝛ vᷣs non exigit ab hoĩe niſi qð hõ pᷣt bñfacere Sieſt erꝛoꝛ vincibilis qᷓ hõ de beret talem erꝛorẽ p̃cauiſſe ⁊ cum non vita nit. ſequmt᷑aliquã maliciã ſiue viciũ aliqð pᷣ ceſſiſſe Precedit aũt qñqʒ eꝛrorem homis negligẽtia qñ homo nõ deſiderat ſcireeaãᷓ Lectio —— deberet ſcire nee adhibʒ ſolicitudinẽ ad ſci⸗ endum ea que cõueniunt ſtatuiſuo · Et hec ignorantia eſt petm̃ graue Et eſt ignorãtia affectata interptatiue. licet nõ exp̃ſſe. Sed eſt alia ignoꝛãtia affectata exp̃ſſe⁊ eſt talis quã homo non ſolũ nõ deſiderat ſcireĩmo deliderat neſeire Et talis non ſolũ negligit ſcire ĩmo ↄtemnit ſeire⁊ hec eſt innaturalis malicia qꝛ omnis natura ſcire deſiderat. ex talis malicia facit hoĩem in diſponere ſead ſciendũæ facit hoĩem ſe dare talib que ſe ad ſciendũ indiſponũt. He aũt ſunt mari⸗ me voluptates⁊ iniuſticie⁊ libertates⁊ rã lis malicia fuit cauſa ignoꝛantie iudeoꝛũ⸗ Excecauit em̃ eos malicia eoꝝ id eſt cõtẽp⸗ tus ſciendt cũ volũtate male viuendi quia in maliuolam aĩam non intrabit ſapia nec pabitabit in coꝛꝑe ſubdito peccatis Suß̃⸗ p. Tercio ibi:Et neſcierũt. Ponikerꝛantiũ tripiex deceptio Decipiebantem̃ iſti mali de tribus de quibo in iſto caplo eſt determina⸗ tũ Pꝛimoqᷓ;tum ad ea que tenemus ſuper naturali reuelatõe Scðo qᷓ;tum ad ea que tenemus morali infoꝛmatõe ¶ Tercio quã tũ ad illa que ſequunt᷑ex vtriuſqʒ declara⸗ trone. Duantũ ad pꝛimũ dicit᷑ ꝙneſcierũt facramẽta dei id eſt miſterium incarnatio⸗ nis et paſſionis ⁊c̃ que per dluinã reuelati onẽ ſunt homi neceſſariu ad ſalurẽ: Et hec eſt cauſa quare nondũ gentes mlte ſunt in⸗ foꝛ mate in fide xp̃i Viuũt em̃ ita male⁊ vi cioſe cõtra legẽ nature ꝙ non ſunt digni ha bere gr̃am Lex em̃ grep̃ſupponit legem na ture in adulto¶ Scðo decipiebant᷑iſti quã tum ad ea que tenemus moꝛali infoꝛmatõ neDmnes em̃ leges ratõnales pᷣſupponũt iuſticiã eſſe ᷣmiandaʒ hoc Platoin li.ſuo de republica ſupponit.qꝛ ſupponit ↄſerua toꝛes inſticie ĩmoꝛtaliter pᷣmiandos ⁊ trã greſſoꝛes eternaliter puniendos Idẽ ſup⸗ ponit Tulius de ſomnio Scipiõis⁊ Ma crobius cõmentatoꝛ eiuſdem Et in hoc ſe⸗ cundo,iſtoꝝ malicia excecauit eos. Vñ ðᷣꝛ eqʒ em̃ ſperauerunt mercedem iuſti ie⸗ Poc eſt neqʒ pꝛemia danda bonis neqʒ pe nas dandas malis. Sperauerũt.ſicut ſu⸗ perius in iſto capitulo determinatum fuir. Tercio decipiebantiſti quantũ ad illa que ſequunt᷑ ex fidei ⁊ꝓphetie declaratõe vicʒ ganime ſancte yilentes ĩ pñti qtůcunq; — 8 aſt S plercſttali lerntſcteino ſoli ngligt ſtinanniz .— ponere ſecd talio queſe it ſunt mar benntes?tn tie iudeoꝛũ⸗ id eſtchtip⸗ vigendi quu bitſapine eccatis Sp oniterani keiſtmalid etdetemin tenemus ſipe maden (¶Terioqui iuſc; decn icik ꝙnelcini umincamanꝰ duinrn dſalu: Ehe tes mlteſint ẽtumlen — pponit legenn oal les pſuphe Pln ſuppont/ hnen rw ſint plus in tribulatione vel anguſtijs. ho⸗ noꝛabilioꝛes erunt poſt moꝛtem Uũſubdi tur de eis ſic Nec iudicauerũt honoꝛẽanĩa rũ ſanctaꝝ a ¶ Dubitatio litteral Vtrũ aliqua credendã ſupernaturalia fue runt homini reuelanda neceſſario ad ſalu⸗ tem.Et videt᷑ꝙ nõ.natura nõ deſicit in ne⸗ ceſſarijs nec abundat in ſuꝑfluis vt ðꝛ.iij. de ania ᷓ per ratõem naturalem põt hõ ad uirere oẽm noticiã neceſſariq ad ſalutẽ er⸗ go nulla noticia requirit᷑ ſuꝑnaturaliter re nelandaſ Pꝛeterea negarè ratõem eſt vi⸗ tuꝑerabile. Sed qui credit ea que ratõi nõ cõſonant negat ratõem ergo credere taliaẽ vituperabile Sed fides ſuadet credereta kia que rationi repugnant ſicut videt de ſa⸗ tramento altaris ⁊ incarnarõne filij deiet de mltis talib ergoet ceteraſ Zd oppo⸗ ſirũ eſt apls ad Pe.ij. Fides eſtſperandaꝝ rerũ ſba argumẽtũ ñ appꝑentiũ ſcʒ naturali ter. ſeq fine fide impoſſibile eſt placere deo neceſſariũeſt ergo haberefidem de non ap parentibus ꝑ ratõem Ad queſtionẽ dicen ⸗ dum ꝙ ſic Et ratio eſt quia finis ſiue beati⸗ tudo humana eſt felicitas ſupnaturalis iu⸗ rta illud pᷣ. ad coꝛĩ.ij. qð ocuius non vidit nec auris audiuit nec in coꝛ homiĩs aſcẽdit nue pꝛeparauit deus his qu diligũt illum ergo cum vltimus finis ſit ſupernaturalis ideo neceſfe ſuit vt homo haberet media ſu pernaturalia ad illum finem et hmõi ſunt Rides.ſpes caritas.et ſacramẽta eccleſie no⸗ bis reuelata⁊ ideo omnia talia ſunt neceſ ſaria ad ſalutem. Ad pꝛimũ dicendũ ꝙ in iſtaꝓpõne natura ſupponit ꝓ deo Illeem̃ eſt qui omĩa naturalia oꝛdinat ſ̃m benepla eitum ſue voluntatis ⁊ cõcedendũ eſt ꝙ nõ deficit in neceſſarijsHam ſi homo facit qðᷣ in ſe eſt ſatis infoꝛmabit᷑de illis que ſũt ne ⸗ ceſſaria ad ſalutem ſuam Vnde Johã xvi Spũs veritatis docebit vos omnẽ verita/ tem glo. neceſſariã ad ſalutẽſ Ad ſecũdũ qñ arguitꝙ negare ratõem eſt vituperabi⸗ lecõcedo Sed dico ꝙ ratõ cuiuſlibet hoĩs experiturſe eſſe defectuoſum qꝛ experimẽ⸗ to ꝓbamus ꝙ fm quẽlibet ſenſum faciliter decipimur et ideo veriſimile eſt ꝙ regulari debemus ſ̃m ratõem ſuperioꝛem Unde h eſt pꝛincipium chꝛiſtiant adulti qui vult eẽ fidelis.captiuare non ſolum ſenſum in ob/ — ſquiumchriſti. qꝛ hoc facũt layci.ſedeti intellectunt et hoc eſt valde difficile ·⁊ ideo multo plus meretur bonus theologus qut videt ⁊ audit hereticos cõtra fidem ⁊ tamẽ aſſentit fidei qᷓ; layct moderni tempꝑis qui putant theologos habere ſcientiam ſubal⸗ ternantẽ ad fidem eoꝝ quaſi poſſent doce/ re illa et demonſtrare que ip̃rtantũmõ fide tenent Dicendũ ergoad foꝛmam. negãdo ꝓbatõem minoꝛis vicʒillam ꝙ fides jundʒ credere illa que rationi repugnant.ſic vicʒ ꝙ nulli rationi conſentit ſed tantum credu litati quia ſine diſcurſu rationis et percep⸗ tione voluntaria veritatis fides non habe/ tur Vnde hugo de ſacramentis · Fides eſt voluntaria certitudo abſentiũ ſupꝛa opĩo nem et infra ſcientiam cõſtitutoꝝ Et Tuli us.ij. rethoꝛice ſue Fides eſt perceptõ veri tatis cũ firma aſſertione creditoꝝ ſine cau/ ſarum cognitione et ergo ad credulitatem etfidẽ rõ requiritur⁊ non repugnat. Exce/ cauit enim illos malicia eorum f ¶ Motandũ ꝙ omne peccatum natum ẽex⸗ cecare ſpiritualiter iuxta illud ʒophonie.p Ambulabunt vt ceci quia dñopeccauerũt Vnde ſeptem vicia capitalia ſeptem infe⸗ runt cecitates m Males quibus coꝛreſpon dent cecitates copoꝛales que in ſacra ſerip tura nominantur Pꝛimo em̃ excecat ſuper bia pꝛe ſui nimna claritate Ecci:xliij. Sol ſuis radijs effulgens excecat oculos.ſoleſt pompa gloꝛie müdialis⁊ figuratur ꝑ pau li cecitatem de quo dicit᷑ Actuũ · ix.ꝙ circũ fulſit eum lux de celo⁊ cadens in terꝛam ni hil videbat De hac cecitate põt expontillðᷣ nd Roma · xi:cecitas ex ꝑte contigit in iſra⸗ el Iſrael interpꝛetat videns deum ⁊ ſigni⸗ ficat hominẽ donis nature⁊ foꝛtune pᷣuen/ tum cuiuſmodi ſunt homies ingen ioſiſpe⸗ cioſi foꝛtes et diuites Hec enim omnia ſũt ſuperbie materia: Vnde augꝰ in quadam epla Vicia cetera ĩpctiĩs.ſuperbia vᷣo etiaʒ in rectis factis timenda eſt. ne illa que lau⸗ dabiliterfacta ſunt ip̃ius laudis cupidita te amittantur. Scripſit Sene. ad Lucil⸗ lum epla.lrrxix. ꝙ vxoꝛ ſua quandã famu ⸗ lam habuit que ſubito facta ceca videre de ſijt. incredibilem rem tibt narꝛo ſed ve⸗ ram. neſcit ſe eſſe cecam ſed ſemper rogauit pedagogũ ſuuz vt recedat de domoin qus 8 1 1 1 1 3 1 3 1 3 3 5 1 1 4 5. eſt Dicit em̃ domůtenebroſam eſſe Et ſub⸗ dit Seneca Hoc em̃ qð in illa didemꝰ no ⸗ bis accidit. nemoſe auarũ eſſe intelligit ne mo cupidum Ceci ducem querunt nos ſi⸗ ne duce erꝛamus ⁊ dicimus Non ego am ⸗ bicioſus ſum ſed vrbs mea magnas exigit impenſas. non eſt meum viciũ ꝙiracundꝰ ſum quia nondum cõſtitui certum genꝰ vi⸗ te:adoleſcentia facit Duid nos ipᷣos deci⸗ pimus Non eſt extrinſicũ.malum noſtruz- inrra nos eſt. in viſceribo ſedet Et ideo dif ficulter ad ſanitatem peruenimꝰ quia nos egrotare neſeimus hec ille Pec fuit cecitas ep̃i laodicijcui ðꝛ Apoca.iij: Dicis qꝛ di⸗ ues ſum⁊ ſocuples ⁊ hullius egeo⁊ nõ ſcis qꝛ tu es miſer? miſerabilis.paupꝑ cecus er nudus Scða cecitas eſt inuidia Et hec fi⸗ guratur per cecitatem heliſacerdotis De muo.p: Reg.iijlegimus ꝙ caligauerãt ocu li eius ⁊ videre nõ poterat lucernam domĩ anteq; extinguebat foꝛte ſine leſione ocloꝝ ſuoꝛum non poterat conſiderare lucernam ardentem. Sed qñ fuerat extincta de die tunc potuit bene videreſ Iſto modo eſt de iuuido Nam lucernam añdentem hocẽꝑ⸗ ſonam gratioſe viuentem ⁊ pꝛoſpere coꝛãʒ deo⁊ bonis bomibus merito appꝛobandã videre non põt quin ledat᷑ coꝛde ꝑ inuidiã NMarꝛat᷑de quodã cupido⁊ inuidoinſimul tter agẽtibus ꝙ vox de celo venit ad eos di⸗ cens Petat vnus veſtrum quidquid volu erit ⁊ habebit. ſie tamen ꝙ ſocius eius habe bit duplum jit cõtrauerſia quis eoꝝ pꝛi peteret Tandẽ inuidus Peto inquit vt eru utur mihi alter oculus Deillis põt expom illud Iſa, lix. Palpamꝰ ſicut ceci parieteʒ et quaſi abſqʒ oculis attractauimus impe gimus in meridie quaſiin tenebris ¶ Ter⸗ cia cecitas eſi iracundia in ꝓð. Turbatꝰ eſt a furoꝛeoculus meus ⁊c̃. Et catpo Ira im/ pedit animũ ne poſſ it cernere verum. Hec figurat᷑per cecitatem Lamech qui habens arcum voluit ſagittare putans occiderefe/ ram occidit hoĩem ſeʒ cayn ſicut narꝛat ma⸗ giſter in hiſtoꝛijs ſuꝑ.iijca. Señ taeſtð udicibus excecatis per iram ↄtrã perſonã accuſatam Putant em̃ ſe oceidere ferã idẽ vindicare peccatum et ira impediente occi dunt perſonam De talibus ſcribit᷑ ad eph. nij. Ignoꝛantia eſt in illis ꝓpter cecitatem ectio coꝛdis eoꝛum· Duarta cecitas eſt accidia et figuratur per cecitatem Thobie qui doꝛ miendo cecitatem incurꝛit. Thobie.ij⸗ ¶ Quinta cecitas eſt cupiditas que fac ho mines ſimiles talpis fodiẽtibus ſemperin terꝛis⁊hec eſt cecitas que facit hominẽ pau erem et mendicum Unde figuratur ꝑce citatem mendici qui ſedebat ſecus viam ꝓ pe hierichoꝝꝛ mendicabat a turba pꝛetereũ te Luc · xxiij. Seneca epiſtola · vxxvij · Nõ qui parum habzſed qui plus cupit pauper eſt Duc refert quantum illi in arca quan tum iu hoꝛreis iacet quantũ preſtet paſcat aut feneretur ſi alieno imminet ſi adquiren da computet Quis ſit dinitiarum modus queris.pꝛimus habere qð neceſſe eſt. pꝛoxi mus quod ſatis ẽ¶ Sexta cecitas eſt gula que frequenter excecat hominem et ſpiritu aliter et coꝛrpoꝛaliter. ꝓuerbio ·xxiij. Tui ve cuius patri ve cui rixe cui fouee. cui ſine cauſa vulnera.cuiſuffoſſio oculorum Nõ⸗ ne bis qui moꝛantur in vino⁊ ſtudent cal⸗ cibus epotandis Mec deſignatur per ceci⸗ tatem ceci nati De quo narꝛatur Johã.ix. ¶ Septima cecitas eſt luxuria et amoꝛ vo luptuoſus qui aufert homini iudicium ra⸗ tionis quia omnis amoꝛ cecus non ẽamor arbiter equus Nam defoꝛme pecus iudi⸗ cat eſſe decus. Unde fm Bꝛego.xxxi.mo⸗ raliũ Cecitas mentis eſt pꝛima filia luxu ⸗ rie Unde dicitur metrice: Mẽs excecatur que luxurie famulatur Hecſiguificaturꝑ cecitatem ſamſonis Judicũ.xvi:quem da⸗ lida amieg decepit ⁊ phileſteis tradidit ex⸗ cecandum Figuratur etiam per cecitatem a qua percuſſi fuerunt ʒodomite Beñ.xix. cum vim fecerunt Loth vt angelis fuiſſẽt abuſi qui iu foꝛma hominum extiterũt apð Loth hoſpitati · Abiſtis cecitatibus nos cuſtodire debemꝰ qui ſumus viri eccleſia⸗ ſtici et literati quoꝛum vnicuiqʒ dicit᷑ Iſa⸗ xlij. Dedi te in lucem populi in fedus gen ⸗ tium vt aperies oculos cecoꝛum vt educe res de concluſione vinctum de domo carce ris ſedentem in tenebris — tſiadquiren ſum modus eſſeeſt,prott citus elghh emttſyinn io ri. Lu ſouer. ciſn vulorum ſö ſtudentcil nturperceci uctum w iiudicumn us non tamo me pecus iud zego.. w tima filalm Mes cruun cſiguificun .xvi:quend icomdi m per cclu omite Benn⸗ tungtl fuſt mettirrin cccitatibus ð us vñi cui icuic; dici)“ uliufunſe wrun ni ndedu tatis qᷓ;tum ad aĩam z⸗— Lectio triceſima Bomaz deus creauit hoĩem inexterminabilẽ et ad ymaginẽſilitudinis ſue fe cit illum Inuidia aũt dyaboli mors intra/ nit in oꝛbem terꝛaxꝝ.imitant᷑aũt illũ qͥ ſunt ex parte illius ¶ Poſtq; ſpũſſctũs poſu it recapitulando erꝛorẽ ponentiũj aĩe hũa⸗ ne coꝛruptibilitatẽ Hic incipitoñdere eiuf dem erꝛoris falſitatem Et primo facit hoc in generali oñdendo aĩe ratõnalis natura⸗ lem nobilitatẽ Scðᷣo oñdit in ſpẽali idem ꝑaie ratõnalis moꝛalẽ bonitatem.c.iij. ibi⸗ Juſtoꝝ aie in manu dei ſuntſ Lirca primũ duo facit.nã pᷣmo oñdit ꝙ hõa deo fãctꝰ eſt immortalisĩ arbitrio ſue volũtatis Scðo ondit pꝛimoꝛdiũ nr̃e moꝛtalitatis ibi.In⸗ uidia aũt In pᷣma ꝑte duas ponit hoĩspre rogatiuas ſpẽales vicz · valitudinẽimoꝛta⸗ litatis quantũ ad coꝛpus filitudinẽ diuini icit ergo pᷣmo ſic:ꝙ erꝛoꝛ repꝛoboꝝ qui negauerũt mercedẽ iu ſticie⁊ honorẽ fetãrũ anĩaxꝝ poſt hanc vitaʒ ex iſtis duoboſtendit᷑ falſus pꝛimo qꝛ deꝰ creauit hoĩem inexterminabileʒ in quo dif⸗ fert a brutis ⁊ generaliter a quibuſdã elem̃ tis ⁊ elemẽtatis. Scðᷣo qꝛ creauit eum ad ymaginem?⁊ ſimilitudinẽ ſuam in quo dit⸗ fert a coꝛpoꝛibo celeſtibus que licet ſint coꝛ ꝑalia tñ ſunt inanimata Z(¶ Cir⸗ ca pꝛimũ ſciendũ ꝙpꝛimus parens in ſta⸗ tu innocentie habuit poſſe moꝛi ſi peccaret ⁊habuit poſſe nõ moꝛi ſi peccatum vitaret Et ideo qᷓ;ᷓtum fuit ex parte det creauit ho/ minẽ inexterminabilem ᷣm coꝛpus ⁊ ð hoc tractat᷑.ij. ſen. diſtin:xix.¶ Lirca ſcð m ſciẽ dum ꝙ cetere cꝛeature alie ab homine veſti gium dei habent id eſt quandã obſcurã no tificatõnem ſed ſolus homo inter coꝛꝑeas creaturas ymaginem det habet que cõſiſtit in intelligentia:memoꝛia ⁊ volũtateĩ quo eſt ꝓceſſio verbia meõꝛia dei patris ⁊ amo ris ꝓceſſio ab intelligentia⁊ volũtate. Vñ memoꝛia coꝛrñdet patri:intelligẽtia ⁊ ver hum filio. volũtas ſiue amor ſpirituiſancto De hac ymagine tractat btůs augꝰ ir:x.xi. xiiij. vv de trinitate Diffuſe Et mg̃·ſentẽ. liꝛiij. diſti. xxi.per totůũ Sunt ergo hic due ratões cõtra anime coꝛruptibilitatẽ Quia poteſt be anime coꝛruptibilitate vuplict/ rer dici Eno modog non eſſet coꝛruptibi lis perſe ſed per aacidens ad coꝛruptõnem coꝛꝑis Scðo etiam ꝙ in ſe ex natura coꝛru tibilis eſſet De pꝛimo arguit ſic Talis de eret homo eſſenaturaliter qualis eſta deo creatus ᷣm coꝛpus.ſedfuit creatꝰ inexter⸗ minabilis ᷣm coꝛpus.ergo.⁊c̃. Secundo ſic Anima humana eſtcreata ad ymaginẽ ⁊ ſimilitudinem dei.ſed dei nobiliſſima cõ⸗ ditio eſt immoꝛtalitas et incoꝛruptibilitas ergo anima humana eſt immortalis ⁊ ĩcor⸗ ruptibilis Conſequenter ibi Inuidia autẽ dyaboli moꝛs intrauit in orbem terꝛarũ: Oſtendit ſpirituſſanctus primordiũ nie moꝛtalitat Et circa hoc duo facit Primo oſtendit quomodo intrauit moꝛs coꝛpoꝛa ⸗ lis Secũdo quomodo perſeuerat mors ſpi ritualis.ibi.imitantur: Primo ergo dicit ſic Dyabolus poſt caſum ſuum videns ho ⸗ minem ad eternam vitam creatum.ad quã ipe ab eterno creabatur ⁊ per ſuperbiamꝑ didit.homini inuidit et ipſum konn peccandum tentauit. ſicut patet. Beñ.iij. Pomo autem habens pᷣceptum:et ꝙſi pec⸗ caret moꝛeretur. peccauit et peccatum to to ſuogenere conquiſiuit:quia ſub illa lege pꝛohibitionem acceperat ligni vetiti. Se⸗ cundo de moꝛte ſpirituali quare anime ad inferna deſcendunt Mec eſt cauſa:imitatio videlicet dyaboli in peccando Vnde qͥ nõ peccant non ſunt obnoxij moꝛtis Et hec eſt ſententia textus licet ſit plenꝰ dubitatõibo B ¶ Queritur tamen vtrũ coꝛ⸗ pus primi homis fuiſſet incoꝛruptibile da⸗ to ꝙ in ſtatu innocentie perſtitiſſet ¶ Et vi detur ꝙ non:quia omne cõpoſitum ex cõtra rijs ẽ de neceſſitate materie coꝛruptibile ij Phiſi.ſed corpus hominis in ſtatu innocẽ tie fuit compoſitum ex contrarijs ſicut nũc eſt et eiuſdem ſpeciet per omnia ergo⁊ẽ̃. ¶ Pꝛeterea ĩ ſtatu innocentie fuit nutritõ generatio⁊ augmentatio. et per conſequẽs deperditio nature.quia alias nõfuiſſet ne⸗ ceſſe ꝙ adam ſaltem cõmediſſet.quia fuit creatus in ſufficienti quantitate et ideo fru ſtra comediſſet.necꝓpter nutritionem ⁊ge nerationem que in Puulis eſſe conſtat pꝛo⸗ prer ſolidatõʒ ma ſſe corpoꝛee vel carnis in diguiſſẽt nutrim̃to qꝛp i et augmehtatõe ac generatõe. ergohabuiſ Ent coꝛpa coꝛruptibilia qð ei ꝓpoſitum. ¶ Pꝛeterea ponamꝰꝙgladius vel ſecuris cũ bonoimpetu attigiſſet collũ vnꝰinſta⸗ ru innocetie certũẽꝙ habuiſſet coꝛꝑa mol/ lioꝛa q; ſit ferꝛũ.ſifuiſſetcaro vnita cůfer⸗ ro· ergo collũ ceſſiſſet. qꝛ naturaliter molle cedit duro.et maxime duro acute figure.ʒ ⁊c⁊ tunc potuit vnus aliũ occidiſſe:vl hõ potuit a beſtia ka caſu fuiſſe occiſus Pꝛe⸗ terea hec eſt diffinitõ homiĩs ꝙſit anial ra/ tionale moꝛtale. viij. meth.ſed in ſtatu ĩno/ centie fuiſſet homo vniuoce ꝗᷓ ⁊c̃. ¶ Pꝛete rea caloꝛ naturalis agit in humidũ radica le ↄtinue etillud humidi nõ põt reſtaura/ re deperditũ ſicut fuit vel ita puꝝ.ꝗᷓperad mixtionẽ humidi nutrimentialiqn ðficiet naturaliter. cum tunc fuiſſet deꝑditio hu midi radicalis fuiſſet finaliter coꝛruptus. Ad oppoſitũ eſt apls ad Ro. vi.in fine. Stipendiũpeccgti moꝛs ſi hõ nonpeccaſ ſet moꝛtuꝰ ñ fuiſſet ¶ Pꝛeteren pena ñ p̃ce dit culpaʒ ergoañ peccatũ nõ fuiſſet moꝛs igitaẽ:Ad queſtionẽ dicẽdũgſic n tamen notanda ſunt duo Pꝛimũ eſt ꝙ im ⸗ moꝛtalitatẽnõ habuiſſet a natura ſed a di uina gratia qꝛ fm dyoniſi. de diuinis noĩbo c. iiij. Naturalia em̃ data demoniby nõ pe rierũt ꝓpter pegcarũ · Et ſimiliter moꝛtale non eſt differẽria eſſentialis homiĩs vt argu kum eſt¶ Scðm eſt ꝙ homifuiſſet ex ſpẽn⸗ lig̃a ↄditoris ĩmoꝛtalitas coꝛꝓꝑis cõceſſa. Tuiꝰratio qꝛ homo fuiſſet oꝛdinatꝰ ad fi⸗ nem ſupꝛa naturã ſuã coꝛpoꝛeãergo decuit ꝙin ißa inſtitutõe aliquid ſibieſſet collatũ upꝛã facultatẽ pꝛincipioꝝ naturaliũ. que ſunt aĩa⁊ coꝛpus Mabuitergoaĩam ꝑ do⸗ num gre ſuꝑnaturalis ꝙ quãdiu oꝛdinem obediẽtie ſeruaret ad deñ · coꝛpꝰ viuificare poſſer in perpetuũ ·⁊ ideo coꝛꝓus hominis ſi hõ non peccaſſet coꝛruptũ non fuiſſet de hoc vide ſanctũ Thomã.ij. ſen. diſtin. xix. b ¶ Tercio ſciendũ ꝙ in rebus coꝛ poꝛalibus quadruplex modus inuenitur. Vnus eſt generalis ꝙ videlicet omẽs res habent ſue duratõis peryodũ ſicut dicitur iij. de generatõe Secũdus eſt ꝓpter pᷣdomi nũerceſſiuum vnius cõtraroꝝet hoc dũ⸗ tarat in mirtis dum illa armonia pꝛedicta ſoluitquã foꝛma ſubſtãtialis requirit Ter Lectio cius eſt ꝙ caloꝛ qui eſt inſtrumentũ anie ve getatiue ↄſumit humidũ in qð agit⁊ cũ nõ poſſitillud humidũ reſtaurart naruraliter nn ſua puritate ſemꝑ admiſcet᷑cũ humido utribilt⁊ ſiefit impuri ſicut vinũ mixtuʒ debilius ⁊ rantũ miſceri poteſtꝙ fi at aqua ſicut dicit᷑pᷣmo de generatione in ft ne:ita humidů radicale ↄſumit᷑ finaliter et ammal moꝛitur.Et ſimiliter fit de planta deficiente illa reſtauratione⁊ hec eſt moꝛs naturalis Quartꝰ modꝰ coꝛruptõnis eſt ꝑ violentiã ab extrinſeco agẽte vt gla⸗ dio igne vel huiuſmodi. Modo cõtra du⸗ os pꝛimos modos datũ fuit aĩe ꝙ ᷣm cõdi⸗ tionẽ ſue immortalitatis coꝛpus ꝑficeret⁊ perpetuam equalitatem complerionis cõ⸗ ferꝛet¶ Lontra tercium modũ coꝛruptõis habuit homoillð donum ꝙpꝑeſum lignoꝝ de paradiſo conceſſoꝝ fiebat reſtauratõ de perditiad certum tempꝰ ⁊ qꝛ illa reſtaura tio eſt cum admixitõne humidi extraneide bilitantis humiduʒ radicale magis ac ma gis. Ideo homo habuit lignum vite cuius virtus erat alimentum taliter aſſumptum in perfectam aſſimilatõnẽadducere et face re humidum radicale totum ita recens ſiẽ fuit in pꝛincipio nature condite.¶ Contra quartũ modum coꝛruptionis quſeſt ꝑ vio lentiam conſeruabatur homo per diummam puidentiam et ꝓpꝛiam pꝛudentiam vt ab ertrinſico nihil potuit pati coꝛruptiuum. ¶Acd pꝛimũ dicendũ ꝙ concluditq coꝛpꝰ hominis fuiſſet coꝛruptibile ꝓpter cõpoſiti onem ex contrarijs niſi fuiſſet diuinitus ᷓ⸗ ſeruatum ab extrinſico ꝑ ſubſidiũ diuinep uidentie⁊ ab intrinſico ꝑ gr̃am oꝛiginalis iuſticie Ad ſecundů patet qũo fuiſſet fac⸗ ta reſtauratio deperditi cõmuniter ꝑeſum lignoꝛum paradiſi⁊ quando neceſſe furſſet ꝑeſum ligni vite qð nunqᷓ; fuiſſet neceſſa rium niſiin ſenſibili debilitate natureꝓre creatione recuperanda ſicut ſuperiꝰ dictuʒ fuit ¶ Ad terciũ qð eſt de extrinſico nocu⸗ mẽto dictũ eſt ꝙꝑ ꝓpꝛiã prudentiã et diut nam ꝓuidentiã nihil hoĩ extrinſicũ nocuiſ ſet nec molle duro ceſſiſſet niſi ſicut aĩe pla⸗ cuiſſet ſinõ peccaſſet ¶ Ad quartũ pʒꝙfu it anial ratõnale moꝛtale.i.natũ moꝛr natu naliter ſic tñfuit oꝛdiatũ a ðogilla aptitu domoꝛiendi nũqᷓ; fuiſſet in actim deducta. oagẽte vtglu odochtradu Aeꝙfmcõdi pus pficeret: npletionis ch, düchꝛrupti peſumligner t reſturnd qꝛ illarſtun nidi ertraneid e mugis acm um vitecuius eraſſumptum dducereet ſace n itarecens ſi dite ¶ Lonn nis quieſtpv mo per diuun i coꝛruptiun ncluditycr) leppwopi ſetdiiniu ubſidiüdin gñam oꝛigins E— muniterpin Conecſefult ſuiſe ncl itate naturyn utſuperdu e miwit⸗ 1dquni imim opil nacunti vl putredo ſani „„ rrri niſi homð peccaſſet Et ideo hõ habuit ĩſua poteſtate moꝛi⁊ nõ moꝛipoſſe moꝛi ⁊ non poſſe moꝛi ſtante lege data ⁊ ideo fuit moꝛ talis ꝑ naturã⁊ ĩmortalꝑ gram Ad qͥn ⸗ tũ de actõe calidi naturalis ĩ humidũ radi⸗ cale dictũ eſt ꝙ ꝑfecta reſtauratio illiꝰ hu⸗ midi fuiſſet factaꝑ eſum ligni vite Poctñ nota ꝙ lignũ vite nõ habuit ex ſua vᷣtute na turali dare homĩ ꝑpetuitatẽ viuendi.quia cũ eſſet res creata virtꝰſua finita fuit ĩ du ⸗ ralitate Et ideonõ cõtulit foꝛtitudinẽ hu ⸗ midi radicalis niſi adcertũ tempꝰ quo lap ſo homo iteꝝ comediſſe debuit ii ita diuꝑ titiſſet nõ aſſumptus ad celũ integraliter Sed cõtra arguit ꝑ illud Beñ.ij. Ve fpꝛ te ſumat de ligno vite et viuat in eternum. Dicen dů ꝙ ly in eternũ accipit᷑ibiꝓeo qð ẽ diutiꝰqᷓ; deberet fm naturaʒ coꝛꝑi hũano ↄceſſam · vł a pᷣncipijs intrinſecisꝓceden/ tẽ. Inuidia aũt:¶ De iuuidianõndũ ꝙ in ⸗ uidiaẽ toxicũ caritatꝭ niſiẽ inuidia eẽtq libet de bono alteriꝰgauderet⁊ de malo al⸗ teriꝰdoleret qꝛ hẽꝓpꝛiũ caritatj vñ Aug. ſuꝑ Jo. Tolle inuidiã et tuũ eſt qð habeo. tolle inuidiã⁊ meũ eſt qð hẽs: glo.ſuꝝ illð yſa.xlv. Ego dñs foꝛmans luck ⁊ creãs te⸗ nebras Qõð eſt vita ſerpẽtis moꝛs eſt hoĩs ſicut venenũ.⁊ econtra humoꝛ aqueꝰ.i:ſali na eſt vita hoĩs ⁊ eſt moꝛs ſerpẽtis Iſtomõ qðẽ vita vᷣtuoſi⁊ boni hoĩis eſt moꝛs inui⸗ Do · et qð in bono viro moꝛs vel damnũ eſt eſtinuido vital Scðᷣoeſt hoſtiũ iniqᷓtatis ꝑ hanc em̃ moꝛs intrauit in mundũ ſic ðꝛ hi Per hãcocciſus ẽ abel a cayn. iacob tri⸗ bulatus abeſau Joſeph venditus a fratri⸗ bus Dauid ꝑſecutus a ſaule. xpc traditus a iudeis Mat · xxvij. Sciebat em̃ ꝙꝑ inni diã tradidiſſent eũ Iſtud hoſtiũ fete nullꝰ põt vitare Seneca li.ſuo de moꝛib. Et fi hullos inimicos tibifecit iniuria. mltos tñ fecit iuidia Ecẽs.iiij. Induſtrias aĩaduer ti patere inuidie ꝓximi. ¶ Tercio eſt viciũ pu tatis: ꝓuer. xiiij. Vita car⸗ niũ ſanitas coꝛdis:putredo oſſiũ inuidia. hoc tñ eſt iuſtiſſimũ viciũ qꝛ eſt in ſui aucto rẽrecipꝛocũ.vn Pugo deſctõ victoꝛe. Ju⸗ ſtinuidianihiliqꝛ ꝓtinus ip̃m auctoꝛẽpu nit coꝛ cruciatqʒ ſuũ Vñ baſiliꝰ Sicut ru⸗ bigo ferꝛũ ſic inuidia aiam de qua naſeitur coꝛrumpit Ctideo maximã iniuriã faceret veꝰinuidio ſi pohereteñ incelo. ꝙꝛ irẽſũ⸗ ma fecilicies in ꝓximo ⁊ ꝑↄñs ſũmũno⸗ cumentũ eſſet inuido.⁊ ideo erit in inferno vbi nihil videbit cui ĩuidere poterit.pᷣ.pe. ij. Deponẽtes oẽm maliciã et oẽm dolũ⁊ſi mulatõem ⁊ inuidias ⁊ oẽs ðᷣtractões qua ſimõ genitiinfãtes rõnabiles ſine dolo lac cõcupiſcite ſcilicet caritatis Capitulũ terciũ Lectio.xxxi Wſtoꝛum am me in manu dei ſunt ⁊ nõ tãget illos rormentũ malicie. viſifůt oculis inſipientiũ moꝛiet eſtimata eſt affi ctio exitꝰilloꝝ ⁊ ab itinere iuſto abierũt in exterminũ⁊ qd in nobis eſt iter exterminij illi aũt ſunt in pace ¶ Poſita ⁊ enarꝛata opinione repꝛoboꝝ in caplo ſcðo ꝑ totum. Pic cõſequẽter agit᷑de illius opinonis re⸗ probatõe Sicut em̃ opinio ꝑtrãctatapᷣmo Pſuaſit anie moꝛtalitãtẽ⁊ poſtea oẽs hoĩes inuitauit ad vite voluptatẽ⁊ ad iniuſticiaʒ ſine timore pene exercendã Ita hic ſacroſã- cta fides catholica Z Pꝛio ꝑſuadʒaie pꝰ hãc vitã iuſtã remũeratõem Scðoinui⸗ tat ad iuſticie dilectõem.ibi: Audite nunc reges Pꝛia ꝑs ſic oꝛdinat᷑ꝙ mixtim viciſ⸗ ſim ⁊ alternatim Nũc agit de remũeratõne iuſtoꝝ pꝰ moꝛtẽ. Nũc de punitione maloꝝ et diuertit ſe mõad iſtos. modo ad illos vt oñndat ꝙ ſiue in pᷣmio ſiue in pena ĩmoꝛtali ter aĩe ſp viuũt Pꝛocedit ꝗᷓ ſic Pꝛio ꝓpoĩt qͥd iuſtipcipiẽt in futuro finaliter. Scðo qͥd ſuſtinẽt in pñtitꝑaliter ibi. Etſicoꝛam hoĩb¶ Lirca pᷣmũlectio hodierna diuidi tur in duas ꝑtes Nã pᷣmooñdit qͥd cõtigit aĩabus iuſtoꝝ. Scð ooñdit qͥd de eis indt⸗ cat᷑ßm fatuitatẽ mũdanoꝝ ibi. Viſi ſũt ocu lis ⁊c. Dicit& pꝛimoſic Impij dixerunt ꝙ non eſt refrigeriũ in fine homis.⁊ ꝙ homis ſiue iuſtꝰ fuerit ſiue malus nulla erit drña qꝛ aĩa cũ coꝛꝑe moꝛiet ſiue coꝛrůpe᷑Sʒcer te hoceſt falſum Nam iuſtorũ animein ma nu dei ſunt id eſt in deiptectõe ⁊ guberna/ tione Verum gꝙiuſtoꝛum coꝛpoꝛa tamin vita qᷓ; in moꝛte in poteſtare hominũ ſunt: Sed certe iuſtoꝛũ aĩe nec in moꝛte necĩ vi⸗ ta ſũt in manu hoim nec dyaboli.ſed tantũ 6 mm —— peĩ Vñ Job:ij· Dixit dñs ad ſathan Ecce in manu tua eſt. verũtamẽ aiain illius ſer/ na. glo.in ipa inſticia ꝓmiſſiõis miſcet᷑que dã libera pletas qꝛ ſitotũ deſereret hõ qͥd eſſet Serua inquit. non ꝙyipe ſeruet ſed ne audeat irꝛũpere ne tentando ſuperet VUnð Boetiꝰ:ij. de cõſo. ꝓ.vi.ꝓbans ꝙ dignitas nõ põt hoĩem facere felicẽ deridendo hoĩm moꝛtaliũ dignitatẽ Dicit ꝙaĩo homis niſi hõ velit nullus põt dñari: Nunqͥd libero impꝑabit aĩo· unqͥd mentẽfirma ratõe ſi⸗ biherentẽð ſtatu ꝓpꝛie quietis amonebit. Quaſi d.nõ. ꝗ: iuſtoꝝ aie in manu dei ſũt tam in vita qᷓ; in moꝛte Sapie. vij· Inma⸗ nu dei ſumus er nos⁊ ſermones noſtri. Et ideo ↄñs eſt ꝙ nõ tanget illos toꝛmentum moꝛtis Dr̃a eſt inter tactũ naturalẽ.⁊ tac⸗ tũ mathematitũ Tactus naturalis eſt cum paſſione · qꝛ quidqͥd tangit᷑ patit. ſicut ptʒ ʒj · de aia.⁊ pᷣmo de generatõe Tactus autẽ mathematicus non eſt niſi iuxtapoſitõ coꝛ⸗ poꝝ quorũ vltima ſunt ſil ſicut coꝛꝑa cele⸗ ſtia tangũt ſe Vult ᷓ dicere ꝙ iuſtos ĩ moꝛ teſua nõ tãget toꝛmentũ moꝛtis tactu vicʒ naturali.qui fit cũ paſſiõe ⁊ afflictõe qͥ iniu ſtttangent᷑ frequẽter Noc aũt toꝛmentum moꝛtis ↄſiſtit in trib. ᷓᷣm Berñ· Eſt em̃ in moꝛte maloꝝ doloꝛ in exitu. hoꝛroꝛ intrã⸗ itu. pudoꝛ in deicõſpectu Sed certe iſta ñ erũt in moꝛte iuſtoꝝ imo pᷣcioſa in ↄſpectu dñt moꝛs ſctõꝝ eius Vnde dicit quidam ſctũs.moꝛs nihil aliud eſt qᷓ; exitus anĩe de rarcere. finis exilij.laboꝛis conſumatio.ad tis grauiſſimi depoſitio. deequo furioſo de ſcenſio. de domo ruinoſa liberatio. oĩm egri tudinũ terminatõ. oĩm ꝑiculoꝝ euaſio.om nũ maloꝝ ↄſumptio. oim vinculoꝝ dirup tio. debiti nature ſolutio.reditus in patriã ingreſſus in gloꝛiã. De qua dicit᷑ Ecẽs.pᷣ. Welioꝛ eſt dies moꝛtis die natiuitat? Et ꝓuerb. xiij. Juſtus ſperat in morte ſua.et ideofatuũ eſt et irꝛationabile ꝓpꝛiam moꝛ tem nimis timere⁊ moꝛteʒalterius mmis dolere: De prima fatuitate loquitur Cipꝛi anus Et ponitur in canone. xiij:q.ij. qᷓ; pꝛe⸗ poſterum eſt quãqʒ peruerſum vt cũ dei vo lunratem fieri poſtulamus · quando domi⸗ nus euocat nos ⁊ accerſit ð h můdo ñ ſtati volũtatis eius imperioparemꝰ obnitimur Lectio poꝛtũ applicatio peregrinatõis finitõ. one et reluctamur⁊ iðꝛe ſeruoꝝ ad conſpectů dñicũ triſticia⁊ meroꝛe ꝑducimur.exeun ⸗ tes hic neceſſitatis vinculo non volũtatis obſequio.⁊ volumus a deo pꝛemijs celeſti⸗ bus honoꝛariad quẽ venimꝰ inuiti hec ille Defatuirate ꝓ moꝛte amicoꝝ nimis dolẽ⸗ tiũ loquit᷑ Augꝰde vera religione:c · xxij. Vui ꝑfecte inquit deñ diligit non affligit᷑ moꝛtẽ cuiuſqᷓ; qm̃ qui toto aĩo deum dili⸗ git nouit nec ſibi perire qð deo nõ perit. de⸗ aũt eſt dñs viuoꝝ ⁊ moꝛtuoꝝ hec ille. x quo patet ſimplicitas illoꝝ qͥ ꝓ moꝛte bo⸗ noxꝝ irꝛationabtliter contriſtant᷑. Sed pro quoꝛũ moꝛte nos dolere ↄuenit docet yſi⸗ doꝛꝰli.iij. deſũmo bono Illtinquit deplo⸗ randi ſunt in morte. quos miſeros infernꝰ ex hac vita recipit nõ celeſtis aula letifican dos includit Tuliꝰ de paradoxis. Moꝛs eſt terꝛibilis his quoꝝ cũ vita omiĩa merita extinguũt᷑ non his quoꝝ laus emoꝛi nõ p̃t Et de talibus dicit᷑ ꝙ non tanget jllos taꝛ/ mentum moꝛtis. Poo figuratũ eſt in tribo pueris Daniel. iij. Illos autẽ non tetigit ignis neqʒ conſtritauit nec quicq; moleſtie intulit CLonſequenter ibi. Viſi iunt oculis inſipientiũ Vſtendit quid de iuſtis afflictꝭ ꝙ iuſticia in hac vita iudicat᷑ ᷣm mũdanoꝝ fatuitatẽ Et circa h duo facit Duia pꝛimo poni? eoꝝ eſtimatõem Scᷣo ponit eoꝝ de⸗ ceprõem.ibi. Illi aũt ſunt in pace Dicitꝗᷓ. Zuſti pꝛecedẽtes nos viſi ſuñt oculis inſi⸗ plentium In pſal. Dixit inſipiens in coꝛde ſuo nõẽ deus.moꝛi totaliter in coꝛpe et aĩa gðfalſum eſtcũ moꝛs iuſtoꝝ nõ ſit niſi reqͥ⸗ es a laboꝛe Apoẽ:xiiij. mmõ iã diẽ ſpũs vt requieſcãt a laboꝛibus ſuis Eſtimata eſt afiictio exitus illoꝛum pꝛeciſe nihil aliud. vnde non iudicauerunt ꝙ fuit ingreſſus in vitã eternãſed tm̃ fuit afftictio Sed paulꝰ fuit alterius opinionis qui dirit ad Phil⸗ p. Cupio diſſoluiet eſſe cum chriſto Secũ do vlteriꝰ iudicatũ eſt ꝙab itinere iuſtoab ierunt in exterminiũ id eſtin annihilatõeʒ et nullů alium fructum inſticie receperunt Pec tñ clauſula ᷣm Rabanũ non eſt ð tex ⸗ tü Sed antiquiet moderni eam hñt Vexꝝ eſt ꝙineccleſia in epla de martinbus trãſi⸗ litur Tercio vlteriꝰiudicatum eſt ꝙ moꝛs iuſtoꝛum non ſolum eſt afflictioĩmo qð eſt iterexterminij a nobis idẽ de nobis qſinõ 3 autẽ gontetg quß noleſ Ui untoculi deinſtis affc A fmmũdu ait Dnupin choponit cxde rin puce dictꝭ ſunt oulsu niponncn iter incpeti ſtoꝝ nõſtyiit mmöüdilſi ſuis Elimt neae nhliu ꝙfutngrſu ſictio Seipt ui ditnp ſit aliud moꝛs qᷓ; iter nðs etterminans idẽ extra ternhoharane vite ponens Vlti mo ibi Illiaũt ſunt in pace. Dndit iſtorũ inſipientium deceptionem nam vbiputa⸗ nt iuſtos exterminari affligi ⁊ annihila⸗ riiuſti eripiunt᷑de hoc ſeculo neqᷓ; ⁊ ſunt in Iſa. xxxij. Sedebit populus meꝰ in pulcri F ubitatio lalis Vtxꝝ aĩe de functoꝝ habeãt diſtincta receptacnla poſt hãc vitam ſibi diuinitꝰ deputata Et vide ꝙnõ qꝛ tunc aie tales vłꝓñt ab illis recep⸗ taculis recedere vl nõ.ſi ſic ergo aĩe dãnate et aie exſites in purgatoꝛiopoſſent minue⸗ re pena.⁊ anie exñtes in celo poſſent minue re gaudiũ ſuũ. ↄña ptʒ qꝛ loca penalia an⸗ gẽt penã.⁊ loca leticie augẽt gaudiũ: aliter fruſtra talia loca deputarent᷑⁊ ꝑ ↄñs relin quendo loca ſua diminuerẽt de fuo gaudio ſi eſſent beate ⁊ minuerent ſuam penãſi eſ⸗ ſent non beate Si dicat᷑ꝙanime defuncto⸗ rũ nõ pſit pꝛo libitu ſuo loca illa dimittere Lötrã hoc eſt qð ꝓbat Augꝰ libro ſuo de curaꝓ moꝛtuis agenda inter mediũ⁊ finẽ paliqui ex moꝛtuis mittant᷑ ad viuos per hoc ꝙ Mat.xvij · Moyſes in transfigura tõne dñiapparuiſſe legicum helya⁊ tñ cõã ſtat moiſen ante fuiſſe defunctũ Itẽ Piero. redarguit vigilantiũ ſuꝑ hoc ꝙ dixit anĩas nr̃as non poſſe adeſſe tumulis ſuis qñ vel⸗ lent ꝑ hoc ꝙ ſequunt᷑agnũ quocũqʒ ierit.ſʒ agnus eſt vbiqʒ. Item demones totooꝛbe mira celeritate vagant᷑ ergo incõueniẽs eſt dicere aĩas alicubi eſſe incluſas vſqʒ ad diẽ indicij Jtẽgrego.iiij. dyalo · narꝛat ð mul⸗ tis moꝛtuis qui viuis apparuerũt ¶ Pꝛe⸗ terea ad queſtionẽ.ſi ſic tũc ſinus abꝛge fo⸗ ret vnũ de illis receptaculis ↄña patʒ quia eecleſia oꝛat in officio ſepulture ſinꝰ abꝛae eã fuſcipiat: ſed falſitas ↄ ſequẽtis ptʒ.qꝛ ẽ in inferno vel qꝛ fuit limbus patx vbi nul⸗ la aĩa mõ recipitpoſt xp̃i paſſionẽ¶ Pꝛete ⸗ rea ſi ſic purgatoꝛiũ foꝛet vnũ receptaculũ ↄñs falſum.qꝛ aĩe decedẽtes in caritate va dunt ad purgatoꝛiũ ſi habrãt culpã venia lem vel obligatõeʒ ad penã · Sed purgato rium eſt vnus locus inferm ſub limbo pa⸗ trum.alias aĩe patx purgande fuiſſe in lo⸗ co ſuperioꝛi viderent᷑.tam añ purgatõeʒ qᷓ; peſt Ad oppoſitũ eſt ZAugꝰ. Ench.c.iij. ⁊c⁊ in requie opulenta diuerſa loca.ſicut ptʒ. C *„ xſttpa qð inter mortẽhois⁊ reſurꝛectòe; vltimd aias abditis receptacul tenet ꝓut vnaqueqʒ dignaẽ vel requie vel erũna Itẽ gloꝛſuꝑ illð p. ad Theſſa.iijj.ſi rapiemur ⁊c. Dicit ꝙoẽs aĩe que de ſeculo exierũt hit diuerſas receptiones Ad queſtionẽ dicen dũ ꝙſic. qꝛ ſicut grauitas in coꝛꝑibo reqͥrit iij. de celoita meritũ ⁊ dmeritũ diuerſ reqͥrit locap aĩab. QU qʒ eſt coꝛꝑi leuitas hoc eſtaie meritũ.⁊ qð eſt coꝛꝑi grauitas · hoc eſtaĩe demeritũũ ⁊ ſicut ß̃uia qñ generant᷑ ſtatim ad loca ſua mouent. niſi impediant᷑ ſicut ptʒ. viij ꝓhi· ?.iij. de celo:ita aie ſtati qñ a coꝛꝑe ſeꝑan tur ad loca mouent᷑.malead infernum. bo⸗ ne ad celũ niſi inueniant aliqð impediens per culpam venialem⁊ reatũ pene non ſo⸗ lutum habent igit᷑ diſtincta receptacula ¶ Eſt ergonotãdũ ꝙ de iſtis receptaculis aniaꝝ poſt earũ ſepatõem loqui poſſumus dupliciter Pꝛimo mõ de lege cõt aliomõ de diſpenſatõe ſpeciali Pꝛimo loquendo ſũt quattuoꝛ receptacula animaꝝ vicʒ. Infer⸗ nus damnatoꝛũ Limbus pneroꝛũꝓ oꝛigi nali.purgatoꝛiũ ꝓ veniali.⁊ celum ꝓ ꝑfe⸗ ete bonis. Quintũ receptaculũ ante chriſt a ſſionem fuit limbus patx qui tunc dice⸗ atur ſinus abꝛge hoc de lege cõ De diſpen ſatione ſpeciali habent aie receptacula alia inter homies in quibus purgant᷑ad infoꝛ⸗ matõem ⁊ ad eoꝝ celerioꝛem redemptõem et ita diuerſimode deputant᷑ſicut ip̃is viuẽ tibus expedit ¶ Scðo notandum ꝙ ſpaci⸗ um infernale in quattuoꝛ poꝛtiones diſtin ⸗ guitur In infima ſunt damnatipꝛopecca⸗ to actuali moꝛtali. In ſecunda damnatiꝓ pctõ oꝛiginali In tercia anĩe que purgan᷑᷑ de lege cõmuni In quarta fuerunt aniepa trum antiquoꝛum vſqʒ ad reſurꝛectionem xpᷣil Ad pꝛimũ argumentũ dicẽdũ ꝙ ani⸗ mas a ſuis receptaculis ſcedere dupliciter põt intelligi Vel ſimpliciter vel ad tempꝰ Simpliciter ſic ꝙ nunqᷓ; redeant.ſic nulla recedet que eſt in inferno vel purgatoꝛio. Ad tꝑs dupliciter vel ex lege nature⁊ ſice non. vel ex oꝛdine diuine ꝓuidentie ⁊ ſi cõ cedendum eſt. ꝙ redeunt interdum ad vi⸗ nentes ſicut docet Angꝰ in libro ſuo de cu⸗ ra pꝛo moꝛtuis agenda Poc tamẽintereſt ganie ſanctoꝝ poſſunt cum volũt viuẽtib 8 üj intereſſe. Alie aie non ſed ſolũ diuina per⸗ miſſione Etiã damnatiapparusrũt viuen/ tibus ad viuoꝝ pᷣmunitõem.¶ Ad ſecũdũ de ſinu abrae Dicendũ eſt f̃m Aug. xij:ſu⸗ per Beñ: Sinus abrae dicit᷑ requies ſctõ⸗ rũ qui olim fuit limbus nunc veroeſtceluʒ ſic oꝛat ecclia Ad terciũ dicendů ꝙ tenet᷑ ꝓbabiliter ex dictis ſanctoꝝ ꝙ locus purga toꝛij eſt locus vicinus inferno De legecõi. Juſtoꝛũ aĩme in manu dei ſunt K ¶ Notandũ ꝙ inter iuſtũ⁊ impiũ inuenio quadruplicẽ dram in ſcriptura Differunt em̃ viuendo moꝛiãdo patiendo ⁊ penitẽda Viuendo qꝛ iuſti viuũt in pace ⁊ trãquil⸗ litate Impij in diſcoꝛdia ⁊ cõtrarietate In põ. Pax multa diligentibo legẽtuã De im pijs vero dicit᷑ ſa. ixviij.in fineNõẽpax impijs dicit dñs ſignanter dicit ꝓõ. Pax multa diligentib legem tuã Non ſic dili⸗ gentib legem müdi b Illi ſüt ſem per in ↄtentõiby in diſcoꝛdijs ⁊ rebelliõibo Vnus qͥ audiuit iuraꝑ ſex annos vel ſeptè faciet maioꝛem bꝛigam in vna cõmũitiua. qᷓ;.xviij ſapientiſſimi elerici Chꝛiſtꝰ em̃ iu ſtis legauit pacem Joh · xiiij. Pacem relin quo vobis.⁊ Eccs.xlv: Statuit illis teſta⸗ mentů pacis ¶ Scðo differũt moꝛiẽdo qꝛ moꝛs iuſti eſt eius ſpes ⁊ ↄ ſolatio · moꝛs ãt iniuſti eſt deſperatõ. ꝓuer.xitij. In malicia expellitur impius.ſperat iuſtꝰ in motꝛe ſua ſed ꝓuerb:ri. Moꝛtuo homie impio vltra nulla erit ſpes. Si omnes fratres ⁊ ſacer⸗ dotes mundi celebrarẽtꝓ aĩa ſua.ſi moꝛtu us eſt ſine penitẽtia fruſtra fieret vñ Aug. xij. de ciui.ði.c.ij· Side aliquibo malis ita cõſtaret ꝙ ſunt damnati ſicut nunc conſtat de demonibo.eccleſia non plus oꝛaret ꝓ eis q; ꝓ dyabolo Et a multo foꝛtioꝛe Non eſt ſpes impio modo defuncto⁊ hoc loquendu de lege modo cõiter vſitatal Tercõ differt iuſius⁊ impius in paciẽdo qꝛ iuſtus ſuſti⸗ nendo aduerſa ſe erhilaret Iniuſtus ſuſti⸗ nendo ſemꝑ remurmurgt De iuſtoꝓuerb. xij Non ↄtriſtabit iuſtũ quidquid ei acci⸗ derit Item ꝓuer.x'in fine Labia iuſticõſi⸗ derant beneplacita.⁊ os impioꝝ peruerũ. ¶ Quarto differũt penitẽdo.qꝛ iuſius ĩ be ne viuendo ſemꝑ ſe accuſat ·impiꝰ male vi uendo ſempꝑ ſe excuſat De iuſto ꝓuer.xviij. Juſtus pꝛioꝛ accuſatoꝛ eſt ſui. Et in eodeʒ Vectio Impins cũinꝓfundum pctõx venerit co⸗ A Item ibidẽ. x. Os impioꝝ operiet iniqtatemv c Cotandũanieiu⸗ ſtoꝝ in pñti in manu dei multiplt ſũt Süt em̃ in mann dei ſuppoꝛtantis In manu ði cõfoꝛtantis In manu dei caſtigãtis Inma nu dei cõſeruãtis Pꝛimo ſunt in manu del ſuppoꝛtantis Nutrix em̃ pueꝝ inciplente incedere continet inter manus ⁊ ex ea par⸗ te qua cadere credit ſupportat manũ ſup⸗ ponendone cadens ledat᷑ Ehꝛiſtꝰ eſt nutri cius noſter ʒee.xi · Eroem̃ nutricꝰeffra ym⁊ bꝛachijs meis poꝛtabo eos. Effraym interpꝛetat᷑creſcens ⁊ ſignificat nos viato⸗ res qui creſcere debemus de virtute in vᷣtu tem Due manus ð̃i iuſticia⁊ miſericodia in pð. In manus tuas ↄmẽdo ſpiritũ meũ Juſticia dirigit vt bene incedamus · miſeri coꝛdia ſubleuat ne nimis ledamur In ps· Lũceciderit iuſtus non collidet᷑ qꝛ domi⸗ nus ſupponit manũ ſuam ¶ Scðo ſunt in mann dei cõfoꝛtantis Ezʒech.iij. Manꝰem̃ dñi erat mecũ cõfoꝛtans me falco nobilis paſcitur⁊ recreatmanu dñi ſui Alias ſici bum haberet in ſuo regimine auolaret a do mino ſuo Ideo deꝰ ſic eos paſcit beneſicijs ꝙ ſempeos tenet in manu ſua quã manum qñ vult claudit⁊ patimur egeſtateʒ · at qñ vult aperit⁊ habemus copiq largitatẽ. In põ: Oculi oĩm in te ſperãt dñe ⁊ tu das eſ⸗ cam illoꝝ in tꝑe opoꝛtuno. Aperis tu ma ⸗ nũ tuam⁊ imples omne aĩal benedictione Et iterũ in põ. Aperiente te manũ tuã oĩa implebunt᷑bonitate Alias em̃ a deo auola rẽt Oʒee.ix. Effraym quaſi auis euolauit. Sic quinimis abundant terꝛenis auolant a ðo ſicut falco a dño ſuo qñ nimis ſatiatur ¶ Tercio ſunt iuſtoꝝ aĩe in manu dei caſti⸗ gantis Dñ em̃ medicus manu ſua pꝛopi⸗ nat infirmo⁊ pretentat bibendo faciens ſi⸗ bi credentiã licet medicina ſit valde acuta tñ infirmus acceptat Chriſtꝰ medicꝰẽ⁊ ca licem pꝛeguſtauit tribulatõis.quẽ nobis ꝓ remedio infirmitatis peccati ꝓpinat inp⸗ ſenti. Et id eo caſtigatõnes ſuas füliali be⸗ nignitate ſuſcipiamus.in põ. hůc humiliat ⁊ hunc exaltat.qꝛ calix ĩ manu dñt vini me ri plenus mixto:¶ Quarto ſunt iuſtoꝝ aĩe in mann deicõſeruantis. Vñ illud qʒ ho ⸗ mo continue in manu tenet illud bñ cõſer⸗ ————————————. + hepeinn nutrictfn s. Effuyn tnos vinto⸗ vinutein pr tmiſericoꝛdiu o ſpiritũ mi damus miſn damur Inßẽ. lidct qdoni [Schoſunn Maneñ e fulco nobils ſu Zlüsſic eauolarttado uſit beneficis uaquimaun egeſtutʒ ·vqi ilurgitu.j die tm disc Zpensm ial ain tt manðtuii s em̃a deon anis tuohu mimis ſu arnte manu ſupij bendoficmi a ſit vdei nt' med iu xrrüi nat p̃c aũt in manibo ſuis nos ſeruat So let etia hõ dicere qñ hʒ nomẽalteriꝰſ cnp⸗ tũ in libro ſuo habeoillũ in libꝛo meoFps aũt nos in manibo ſuis ſcripſitita ꝙnð põt noſtx obliuiſci.Iſa xlix. Uunqud põt mu lier obliuiſci infantem ſuũ vt non miſereat᷑ filio vteri ſui. Etſi illa oblita fuerit ego tñ non obliuiſcar tuiecce in manibꝰ meis de⸗ ſerpſite. ¶ Sed tamẽaliter habetaĩas tu⸗ ſtox et aliter aĩas peccatoꝝ qñ em̃ita eſt ꝙ aliquis eſt dñs alicuiꝰ manerij ⁊ dimittit illud in aliena cuſtodia ita ꝙalij ad certuʒ terminũ capiunt fructũ illiꝰ. dicimꝰꝙ licet maneriũ ſit talis dñt nõtñ eſt in manu ſua ſed tunc ꝓpꝛie qñinhabitat⁊ recipit fruc tũ ⁊ vſum tunc dicimus eſſeim manu ſua. Modo dñs bene eſt dñs peccatoꝝ⁊ tamẽ non inhabitat eos per gr̃am. nec recipit fru ctus abeis et ideo nõanime peccatezũ ſed anime iuſtoꝝ in manu deiſunt Lectio.xxxij: Tſi coꝛaʒ ho minibo toꝛmẽta pa ffi ſunt ſpes illoꝝ immoꝛtalitate plena e t. in Paucis vexati.in multis bene di ſponentur uoniã deus rentauit illos ⁊ inuenit illos dignos ſe ¶ Poſtq; ſpũſſctũs declarauit quid iuſti hoies ꝑcipient in futuro eternali ter Hic cõſequenter oñdit quid ſuſtinẽt in pñtitpaliter.⁊ qꝛ pene qͥ; ſuſtinẽt et pmia ꝗᷓ ꝑcipient ſunt ↄtraria ideo faciẽs quãdaʒ cõpacionẽ vtit quodãcoloꝛe rethorico qui dicit᷑ antitheſis.q̃ſi cõtrapoſitio vł anthiti⸗ ton vel cõtentõ m Tuliũ.v. rethoꝛice ſue 2 Etẽ figura talis qña liqͥs inlo/⸗ cutõe ↄtraria ʒᷓrijs cõtrapoit ſicut facit ap plus.p. ad Toꝛin. vi.ꝑ infamiaʒ et bonam famã a dextris et a ſiniſtris.et. Eccs.xxxiij. Tontra bonũ maluʒ⁊ ↄtravitã moꝛs. Sic cõtra virũ iuſtuʒ ꝑeccatoꝛ. Iſto genere elo/ quentie vti ſpũſſctũs ĩ iſtotertu oſtẽdens ꝙilla q̃ ſancti paciũturi pñtinõ ſunt eqᷓlia ulis q̃ ꝑeiprũt in futuro ꝓpᷣmio. Etponũt̃ tres antitheſes cõſequẽter. Sactiem ĩpñ⸗ titribulãtur vexant᷑? tentant᷑.tribulantur inpenis.verant᷑ in vᷣbis.et tentantur in di ninis ꝓmiſſionib Sed ↄtra tribulatiões penaxꝝ hñt ſpem ĩmoꝛtalitatis Cõ̃tra vera tionẽ ↄtumsliaꝝ hñt ſpem eterne trãquilli tatis Et cõtra diuinã tentatõem hñt ſpem cipue dignitatis. ¶ Dicit ergo pꝛimo po⸗ nens pꝛimã cõtrarietatem Et ſtcoꝛã homi nibus toꝛmenta paſſi ſunt oꝛã hoĩbo qui tm̃ exterioꝛa vident.pᷣ. Reg.xvi: Pomo vi der ea que parent. Toꝛmenta paſſiſunt in coꝛꝑe ſuſtinendo. ſpes illoꝝ imoꝛtalitate plena eſt. hoc eſt dictũ. ſperauerũta dñoꝓ ſua iuſticia pꝛemiari.etilla ſpes eſt plena? non vacua ſicut maloꝝ de qua infri in iſto capitulo: vacua ſpes illoꝝ vnde ſpes illoꝝ non cõfunditad Ro · v· ¶ Scða antitheſis eſt talis ſancti ſunt in pftt vexati verbis cõ tumelijs ⁊ iniurijs tamẽhec ſunt pauca in reſpectu illoꝝ que ad ſuam beatitudinẽ ag gregabunt᷑. qꝛ ᷣm Boetiũ. beatitudoẽſta- tus omniũ bonoꝝ gregcenſene Pr ideo dicit. in paucis vexatt in mltis bñ dĩ ponent᷑ Multũ et paucũ ſicut magnũ⁊pꝑ⸗ uum ſunt relatiua ſicut patet in pᷣdicamen ⸗ tis:c. de quãtitate Vñ ſiilla que patimur in pñti ↄparent᷑ad ea que bonis dabuntin futuroꝓ mercede licet ſint in ſe valde mul⸗ ta. vident᷑tñ ĩ ↄꝑatõe illoꝝ valde pauca ad „„ Ro · viij. Ilon ſunt ↄdigne paſſiones hur tpis ad futurã gliam que reuelabit᷑ inno/ bis¶ Tercia antitheſis eſt talis Deus ten ⸗ tat ſanctos in pñtr.ſed nõ ad eoꝝ detrimẽ⸗ tum et deiecrõem. ſed ad eoꝝ emolimentuʒ et ꝓmotõem. Uñ dicit ꝙ deus tentauitil⸗ los et inuenit dignos ſeid eſt ſua ſocietate et dilectione a ¶ Et notandũg dif ficile⁊ virtuoſum eſt ꝙ pomofiat dignꝰðo Ad hoc em̃ requirit᷑ꝑfectus mundi ↄtẽp⸗ tus Vñ xp̃c dixit Mat.x. Qui amat prem vel matrẽplus qᷓ; me non eſtme dignus.et qui amatfiliũ vel filiã plus qᷓ; me nõ eſt me dignus.et qui non accipit crucem ſuã et ſe⸗ quit᷑ me non eſt me dignus ergo quicunqʒ vult dignus eſſexp̃o optet ꝙ ſeip̃m det pꝛo xpᷣo. Nuiꝰpbatio eſt qꝛ demonſtratoquo⸗ cunq; hoie ↄtingit ſic arguere · aut iſte dili gitxp̃ᷣm plus qᷓ; filios ⁊ filias ⁊ ſemetipſuʒ — vel non Si nõ. nõ eſt dignꝰ xp̃o. Siſic dat ſep rp̃o. qꝛ qui nõ accipit crucẽ ſuam⁊ ſeq⸗ tur xpᷣm non eſt eo dignus Notandum ꝙ tentare impꝛopꝛie ↄuenit deo qꝛ tentarep pꝛie ẽaliqͥd experiri vt habeat eiꝰcognitòʒ —————— —— ſieut homo tental vinů⁊ iigt̃ diſcipulum. ¶ Aliter dicit᷑ tentare expertri aliquẽ cum intentione manifeſtandi cõditões ei⸗ alijs Pꝛimo deus tẽtare non põt. Sed ſcbomõ Vñ Beñxxij. Tẽtauit deꝰ abꝛaam¶ Ter rio mõ dicit tentare callide acciꝑe exꝑien⸗ tiã alicuiꝰ homis cum intentione decipien di.⁊ ſic ꝓpꝛie ↄuenit dyabolo⁊ nullomodo deo.qꝛ Ja. pᷣ dici᷑·Nemocũ tentatur dicat Quia a deo tentoꝛ Deus eĩ intẽtatoꝛ ẽma loꝝ Iße em̃ neminẽtentat: Blo.deus tẽtat non ſeducendo ad malũ. ſed exercendo ad meritũ Aliter põt erponi ſic:deus tentat u los id ẽtentari pmiſit B ¶ Et no⸗ tandũ ꝙ deus electos ſuos tentari ꝑmittit ſpẽaliter ꝓpter tria, Pꝛimoad erercendũ noſtre nature ꝓbitatẽqui habemꝰ vſum li⸗ beri arbitrij ꝑ gram infoꝛmati ſi velimus. St rex dediſjet arma⁊ equũ nobiliſſimuʒ alicui militi.ille ꝓbiter ⁊ viriliter in bello ꝓ honore regis ſeexponeret. rex ñ abĩmeri to eum accipet Chꝛiſtus rex dedit nobis ar ma liberi arbitrij cum equo coꝛꝑis noſtri⁊ ſunt quaſi ſimilia armis dei qꝛ ad ymaginẽ et ſilitudinẽ ſuam fecit hoĩem Beñ.pᷣ.⁊ ad eph. vi. Induite vos armaturã dei vt poſſi tis reſiſtere aduerſus inſidias dyaboli.er⸗ go nos ꝓ honoꝛe regis noſtri viriliter expo namus alioquin noſmetipos decipimus et dãnamꝰ Job. vij. Tentatõ ẽ vita hoĩs ſup terꝛam ſic deus tentauit abraam de ĩmola⸗ rione filij ſui vnigeniti Beñ · xxij. Sic etiã omẽs ſuos amicos tentari ꝑmitit Thobie xij Qui acceptus eras deo neceſſe fuit vt deus tentaret te. Eõſtantinus imꝑatoꝛ vo⸗ luit ꝓbare qui de familia ſua eſſẽt virixp̃ia⸗ mi⁊ fideles ⁊c̃. ta xp̃e ꝑmittit viros catho licos a mundo tentari⁊ qui mundanã glo⸗ riã que eſt quaſi ydolũ adoꝛant de ſuo expel lit ſeruitio.qꝛ nemo põt duobo dñis ſerui⸗ re.qui ydolũ adoꝛare ↄtemnit in ſuo retinʒ famulatu Et omis xp̃o ſeruiens neceſſario pabet tentari ꝓpter qð ſignanter ðꝛ Ecẽs: ij. Fili accedens ad fuitutem deiſta in iuſti eia⁊ timoꝛe⁊ pᷣpara aĩam tuam ad tentati onẽ Scðᷣo ꝑmittit nos deus tentari recẽ ⸗ ſendů noſtre cenſure vanitatem: niſi em̃ ten taremur nimis ꝓpter defectũ noſtre cogni⸗ tõis et experientie de nobiſipſis ſupbiremꝰ Et ideo clementer ꝑmittit ſanctos ſuos ð ſua carnetẽtari ficut d paulo patuit ij. ad Loꝛin.xij. ne magnituco reuelatòni extol⸗ ſat me datus eſt mihi ſtimulus carnis mee angelus ſathane qui me colaphizet Deboc loquens Bꝛego:ix. moꝛa · · xxxvi: dic: Su perna diſpenſatõ idcirco nos tota intentõe ſeruientes carnis noſtre tentationibꝰ ꝑmit tit ↄcuti.ne mens noſtra in ſuperbiã aude⸗ at pᷣſumptõne ſue ſ ecuritatis eleuarivt dl pulſata trepidati ſolo auctoꝛis adiutoꝛio fidem robuſtiꝰ ſpei figat Et:ix:moꝛdc⸗ Exponens illð apli ad Ro. vij: Videoaltã legem in mẽbꝛis ineis repugnante legimẽ ⸗ tis mee⁊ captiuũ me ducentẽin legem pec⸗ cati queeſt in membꝛis meis Dicit ſic Ad yma trahit caro ne extollat᷑ ſpũs Etad ſü⸗ ma trahit ſpũs neꝓſternatcaro. Spũs le⸗ uat ne iaceqmus in infimis. caro aggrauat ne extollamur ex ſummis Sicqʒ m Brꝛe. quodam certo moderamine fit ·vt came ð pꝛimente.ſed non ꝓſternẽte hõ deſperatio⸗ nis lapſuʒ caueat?⁊ ſpũ eleuãte ⁊ tentatòes ſenciẽte ſuꝑbie caſum euadat Ct ſic dů ſpi⸗ ritus trahit caro retrahit ſptiliſſimo inter⸗ ni iudicij moderamine infra ſummaz infü ma in quodã medio aĩa liberat᷑. hec Bꝛeg. Et iðo ſignãter petiuit põ. Pꝛoba me dñe ⁊tenta me vre renes meos ⁊ coꝛ meũ Blo. ꝓba me id eſtiudica me eſſeꝓbatũnon tibi qui oĩa noſti.ſed mihi et homibus Miſi em̃ tentares negligẽtes eſſemꝰ. Notat ibiglo. ꝙalitertentat deus:aliter homo · aliter dya bolus Deus vt erudiat. homo vt ſciat. dya bolus vt ſeducat Vñ ðꝛ metrice Dat tria tentare ſeducere Nota de puel⸗ la de qua narꝛat eſariꝰ In eius fine Jðo ſignanter dicit apls pᷣme ad Coꝛin. x. Tẽ⸗ tatio non appꝛehendat vos niſi humana ¶ Tercio deus nos tentari ꝑmittit ad ꝓꝛò merendũ vite future felicitatẽ Ja.pᷣ: Bea⸗ tus vir qui ſuffert tentatõem q̃ cũ ꝓbat? fuerit accipiet coꝛonã vite Et qᷓ; uis dyabo ⸗ lus omnes tentet, aduerſus tamẽ ꝑfectos pꝛelatos ⁊ religioſos maxime excandeſcit. Vñ petrꝰ Rauanenſis in quadã eplaMũ dus aduerſus deſertoꝛes ſuos foꝛtius pug nat⁊ egredientes vite ſecularis illecebꝛas gꝛauioꝛ cõcurſus expectat. Nam et in exi⸗ tu iſrael de egipto pharao vehementius ex canduit⁊ ſathanað egʒediens ab hoĩ quẽ ——„— i iad kaum mer doha tionynt ſipenbud Selenarindi io adutoi itmoꝛni v Uideoali untlegim in legenpec sDicitic Id ſpůs Etadſi caro. Spisle cawaggrun Sichfm Bn. nefit. vtcm bönpau nite tentates lat Ctſcdůlph htiliſimointen m ſummas inf en. hec Bꝛi Pobamtdi s coꝛ mel 5h ſepborinmtt bonidus c mNotutiigi pomo alitd pomonſuld memi dun are. ſodp ed Loint mripn mpnt diuine dilcõn Fiii abinfancia tenuerat im grauꝰ in egreſſu diſcerpit b Etiido Hugoð clau⸗ ſtro aie li.p. religioſos inſtruit que ſũt cau ſetentatõnũ Pꝛima eſt loci amenitas vtci uitas⁊ opida que nõtantũ ex ſitu loci amc⸗ niratem recipiunt.ſed ex habitantiũ g7 a C Scða cauſa eſt locus diuitiaꝝ vbrem̃ di uitie ibi periculũ Tercia vero cauſa eſt pꝛe cioſus oꝛnatus.equoꝝ⁊ pinguiũ cura⁊ ve ſtimentoꝝ erquiſite varietates.¶ Duarta aurẽmulieꝝ ſpẽs quaꝝ vox blandit᷑ aurib et facies oculis Iſtas occaſiões viriliter ca ueamus qꝛ tentatio nõ ledit niſtobediamꝰ et hoceſt qð metrice dicit Poſtis non ledit niſi cum tentatus obedit. Eſt leoſiceditſi⸗ ſtat quaſimuſca recedit Et hoceſt qð pꝛo ⸗ mittit apls.pᷣ. ad Coꝛ:x · Fidelis deus qui non pmittit vos tentari ſuꝑ illud qð pote ſtis ſed faciet cũtentatõeetiam puenũvt poſſitis ſuſtinere ⁊c̃. 3 Lectio. ixxiij. Inquã aurj in foꝛngce ꝓbauit illos et quaſi olocauſti holtiã accepit illos et intpe erit reſpectus illoꝝ ¶ Declaratoꝙ iuſtiĩpfiti multipliciter tribulentur. Pic oñdit qᷓ krerg tribulacõnuʒ tolerãtiã a ðo acceprant: ꝓ circa hoc duofacit qꝛ pꝛimo oñdit ꝙ pena iuſtoꝝ ẽ vehemẽs a rgumẽtuz is. Secũdoꝙei coꝛreſpõdet euidens emolimentũ remuneratõis ibi. In tempoꝛe Penãigit᷑iuſtoꝝ deoeſſe acceptaʒ quãdo ex caritate⁊ ꝓ ſuo amoꝛe ſuſtinetur oñdit per duo exempla quoꝝ pᷣmuʒcõſiſtit in artificio naturali Secundũ in quodam ſacrificio legaliibi. Etquaſi holocauſti ⁊c̃. Pꝛimũexẽpluʒeſt tle: quãtoaurũ frequen cius liqueſcit ⁊ trãſit per ignẽ tãto fit cari us puriꝰ er acceprabiliꝰ. Sedtribulatõ vi⸗ tepntis eſt ſicut foꝛnax vel caminus in quo etiam homines depurantur Ecẽo.ij. Inig ne prꝛobatargentũ ⁊ aurũ homies vero re⸗ cepribiles ĩcamino humiliatõis ·ergo iuſti quãto plus ꝓp̃otribulant᷑tãto ſunt mag Feioſi⁊ melioꝛes Er hoe eſt ꝙdicit tanquã urũ in foꝛnace ꝓbauitillos· ¶ Scðᷣm ex⸗ emplũẽin qͥdã lacriſicio legallqð dicebat 5 5 ₰ vlocauſtũ 2 Cxbnorsdũgin⸗ ter ſacrificiaqᷓ deo offerebantp̃cipuum erat olocauſtũ⁊ fiebat de armẽtis echdibus et auibus: Et de iſto ſacrifitõ nihil hůit ſacer⸗ dos qu abtulit ꝓ parte ſua.ſed totũ creme bat dño⁊ io dicebatolocauſti ab olon gre ce qð eſttotũ latine ⁊cauma incendiũ inde olocauſtũquaſi totũ incendiũ qꝛin alijs ſa crificijs ſacerdos qnqʒtollebat ſibiparteʒ ⁊qnqʒ dabat partem offerenti ad comeden dum · ſed in olocauſta totũ coꝛpus ſiue eſſʒ vitulus ouis vel hedus incẽdebat᷑. pellem n potuit ſacerdos vendicare ſibi ßn legẽ. Ticet omne genꝰ ſacrificij deo foꝛet accep⸗ tum nullũ tñ ſicut olocauſtũ qꝛ illud totũ offerebatin honoꝛem dei ex integro Et iſto mõ ſancti martires ĩmolati ſunt deo ſic ho ⸗ ſtia olocauſti Sacerdos occidẽs mattifes eſt mundus Jo. xx. Mundus vos odit.et ad Roma.viij. Eſtimati ſumus vt oues oc ciſionis.ſed certe ſacerdos nihil habuit ni⸗ ſipellem vicʒ gloriam ſecularẽ Jobtbdet lem ꝓpelle⁊ cuncta que haberpð dabit aĩa ſuã Ergoſicut olocauſtũeſt optimũĩ& crificijs ſic martiriũ in actibus meritoꝛijs Ethoc eſt qð ſpũſſanctꝰ dicit Et quaſt olo cauſti hoſtiã accepit illos. ¶ Conſequẽter declarat ꝙ eſt emolimentũ remuneratõis coꝛreſpondens iuſtoꝝ ꝑſecutõibus in pñti Et dicit ꝙ cõtra momentaneũ enalitatis accipient pꝛemiũ ſempiterne felicitatis Et vt oſtendat ꝙtribulationis ad pꝛemiũ nul laeſt ꝓpoꝛti ſupponit eoꝝ penam quaſiin ſtantanee bꝛeuitatis et eoꝝ pꝛemiũ tempo ⸗ ranee quãtitatisModo notũ eſt ꝙtempis ad inſtans nulla eſtꝓpoꝛtio ſicut nec půcti ad lineam. yſa.liiij. Ad punctũ in modico dereliqui te⁊ in miſeratòibus maximis cõ gregabote In momento indignatõnis ab/ ſcondi faciẽmeãparumꝑ ateꝛ ĩmiſericoꝛ⸗ dia ſempiterna miſertus ſumtui Vndeſu⸗ pꝛa modũ merces excedit laboꝛem Et hoc eſt qð dicit ꝙintpꝑeerit reſpectus eoꝝ qua ſi diceret in puncto.i.in modicoinſtãti paſ⸗ ſiſunt ſed in tempeꝓliro⁊ longo hoc eitin eteritate erit relpectus eoꝝ id eſt pꝛemia⸗ tio Vnde ſolet dici cuʒ dñs remumerat ali quẽ liberaliter ſibi ſeruientẽ dandoſibrali⸗ qð magnũ ꝙipe bene reſpexit eum Et certe deus bene reſpexit eos qñ ſupꝛa modumz 2rnenneebee uxta illð.ij. ad Coꝛi.iiij. Illud em̃ qð in hñti eſt mom̃ taneũ ⁊ leue tribulatõis noſtre. ſupꝛa moð et ſublimitate eternũ gloꝛie pondus opat᷑ in nobis a ¶Et notandũ ꝙ electus nuilibza xp̃o mltipliciter ꝓbat᷑ ſicut clericꝰ ante ꝓmotõem ſicut nouictꝰ ante ꝓfeſſionẽ x ſicut baccalariꝰ ante inceptõem ⁊ ſicut de narius ante ſolutõem Clericus oꝛdinandꝰ ⁊ recepturus coꝛonam pꝛius examinatur? quanto altioꝛem oꝛdinẽeſt recepturus tan to difficiliꝰexamina᷑ Dmẽs nos ꝓmouen⸗ di ſumus ad oꝛdines qꝛ in futuro omnes erimus ſacerdotes. Apoœẽ.v. c Feciſti nos deo noſtroregnũ⁊ ſacerdotes Wagnus fa noꝛ fieret clerico ſi poſſet pꝛemuniri in quo paſſu⁊ de qua materia deberet examinari Nꝛ tune poſſet ſibiꝓꝓuidere.⁊ tunc foꝛet ſibi magna verecũdia deficere Iſte fauoꝛ fit no s · Dꝛdines fiunt in reſurꝛectõe generali in die iudicij S merita noſtra ad oꝛ⸗ dines angeloꝝ recipiemur.vt dicat᷑ vnicui qʒ ñm illud põ: Tu es ſacerdos in eternũ ßᷣm oꝛdinẽ melchiſẽdech.⁊ mõ ſumꝰ ᷣmuj⸗ niti de quo examinabimur certe nõ de diffi⸗ cili:ſec de cõmunibv de donato ſcʒ⁊ ꝑtibus noſtris. hoc eſt de oꝑibus pietatis.ſicut ptʒ Math. xxv. Eſuriui⁊ dediſtis mihi man ⸗ ducare Totũ eſt de donato ⁊ ideo illi qͥ in⸗ nenient᷑neſciuiſſe donatũ deficient de oꝛdi nibus ⁊ repellent᷑ſicut layci ⁊ ponentur ibi vbi eſt vmbra moꝛtis ⁊ nullus oꝛdo Job.x Muando dicet᷑his Ite maledicti in ignem eternũ Sʒ boni? electi qui bñ rñdere pol⸗ ſunt certiſſimi erunt de coꝛona Thobie.iij. Poc habet ꝓ certo omĩs qui colit te.ꝙ vi⸗ ra eiꝰ ſiin ꝓbathe fuerit coꝛonabit᷑ Et Jac. pᷣ. Cũ ꝓbatus fuerit accipiet coꝛanam vite ¶ Scðo examinat᷑ electus ſicut ꝓbat᷑ noui cius anteꝓfeſſionẽ. Uñ tempꝰ nouiciatus eſt tempus ꝓbatõis ſm iura Licet aũt noui cius interdum gerat habitũ ꝓfeſſoꝝ Tamẽ in volůtate ſua eſt ꝓijcere habitũ infra tꝑs batõis qncunq; ſibi placuerit ⁊ iðᷣo nõ hʒ habitũ inſepabiliter Pabitus et oꝛnatꝰ aĩe eſt gratia · vita pñs eſt tempus nouiciatꝰet tꝑs ꝓbatõis ad Ro · xij. Renouami in noui tate ſenſus veſtri vt ꝓbetis que ſit volũtas dei bona ⁊ beneplacens ⁊ pfecta Ticet igit᷑ nos geramꝰ habitũpfeſſoꝝ hoc eſt beatoꝝ Lectio que eſt g cſůmata nð tñ iðoꝓfeſſiſum⸗ xpᷣc in ſuis nouicijs req uirit. totus datus ſeruicijs m cijs et honoꝛibo cõſequendis. ĩ hac vita.et ſi ſicnõ ſʒñumꝰ in tgeꝓbationis Q po ſumus ha bitũꝓijcere? peccare Nouicij aüt interfra tres pdicatoꝛes examinant᷑ de moꝛibo dili genter Et generaliter de quinq; cauendis n eis iam ab vnoquoqʒ requirit᷑. Zn ſit ſeruilis ↄditionis Zn alterius ꝓfeſſionis an muliericiugatus an racõcinijs obliga⸗ tus. an occultã habeat infirmitatẽ aliquaʒ · Sivero aliquẽ iſtoꝝ deſectuũ habuerit et ſciatur.aꝓfeiſione repellit Lerte bec qͥnaʒ 5 2imo an ſit ſeruilis ↄditionis viczan ſit ijs mundi ꝓ diuicijs et admitttit eũ Math.vi.ðꝛ Nemo põt duo bus dñis futre Phs quidãaſſurgere noln it Snapl veniẽti alijs eũ honoꝛãtibꝰ aſſur⸗ gẽdo Et cauſam reddidit Serlit inq́t ſer⸗ uomeo non ↄtemnendo mundũ et mundꝰ mihi ſeruit⁊ ipe ſeruit ei quare ei nõ aſſur, go,iſte non fuit ſeruilis cõditiõis ſed valð nobilis.¶ Scðo requirit an homo ſit alte ⸗ rius ꝓfeſſionis vndeille quieſt radicatꝰer habituatus in aliqua mala cõſuetudine vi uendiin pctis ipe eſt alterius ꝓfeſſionis cg neat ſibi qꝛ licʒ recipi poſſʒ a xpotñ cũ diffi cultate Terc requiritan ſit mulieriↄis gatus.i.ãn ſit opibus carnis datus qꝛ ſeit gtalis nõ venit ad eũ ꝑfecta volũtate: Lu ce.xiiij. Vxoꝛem duxi? ideo non poſſũ ve⸗ nireſ Quarto an ſit racõcinijs obligatus põ eſt obligatus ad cõputũ?⁊ reſtitutõemſi fuit vſurariꝰet de pecunia vſuraria fuit di⸗ tatus ⁊ non vult reſtituere. xp̃c nõcurat de eo qꝛ ip̃e ratiocinijs obli gat̃ Siclericus ſi moniace intrauit ecciaʒ occupauerat bona ꝑamicos.⁊ non eſt paratꝰ reſignare⁊ reſti/ tuere.ipe eſt obligatus ratiocinijs Chꝛiſt? aũt eũ ad ꝓfeſſionẽ donec ſoluerit non ad ⸗ mittit Si ſpoliaſti pauperẽperpotentiam vel ꝑ falſum iudiciũ velteſtimoniũ ꝑhibi⸗ tum contra eum ·⁊ non feciſti reſtitutõeʒ.tu es obligatus ratiocinijs ⁊ talem obligatũũ xpᷣc non admittit. in põ: Declinãtes aůt in obligatões adducet dñs cũ operantib ini quitatem Quinto querit an habeat aliq; infirmitatẽoccultã. Vñ ſicõmiſiſti pecca⸗ tũ vile de quo non es ↄfeſſus.celas ⁊ occut tas tu habes infirmitatem occultam rpete —.„ er—— G—„„———„ ndi p diucijs e u vita etſiſicn Nemopitdu diaſſurgtrew b'aſun tSemitinit mundů etmun quaretinõ aſn chditiõis ſedw nanhomo ſtin equieſtrduwt ala chſerudiun trius ꝓfeſinin Pitotic nkanſit mulin carnis datus q ferte mihi denariũ ſis talibꝰ impedimentis vnuqniſqʒ vñm curerſe pbabilem erhibere ne a pfeſſione cõfuſibiliter repellat.ijad Thi.i Lurate metipm ꝓbabilem exhibere opanũincõfu⸗ ſibilem. et quttalis inuentus ſuerit faciet uampfeſſionem infinali indicio. Dicens lud deutro:xxvi. Pꝛofiteoꝛ hodie coꝛam dno deoꝙ ingreſſus ſum terꝛã ꝓ qua iura⸗ unit patribo noſtris ¶ Tercio exuminat᷑ele⸗ ctus ſicut baccalarius ante inceptõnem ſeu magiſtratõem Iſte em̃ anteqᷓ; incipiat pꝛo batin tribus.in legendo opponẽdo rñden⸗ do Pabet em̃ neceſſe legere ali⸗ qð volumẽ ad minus facultatis ſue Etcer tenos legere debemus ꝑcõfeſſionẽ vojumẽ cõſcie noſtre Stolidus clericus eſt qͥ neſcit legere ſcripturãſuam?⁊ opus ꝓpꝛium.ad gala. vi· Opus aũt ſuũ vnuſquiqʒ pꝛobet ⁊ ſic in ſemetip̃o gliam habebit Scðo habe mꝰopponere hoc eſt arguerep inſtam coꝛ⸗ reptem ꝓximoꝝ ⁊ hoc pᷣncipaliter ꝑtinet ad pᷣlatos ⁊ in caſu ad omnes Mat. xviij. Si peccauerit in te frater tuus vadeet coꝛ rpe illum in terte⁊ ipᷣm ſolum Sap. pᷣ:ꝓ⸗ bata virtus coꝛripit inſipientes ⁊pꝛelatis dictt᷑ Piere.vi. ꝓbatoꝛẽin populis dedite Tercio habemus rñdere ꝑ grax actõnem ad Theſſa. v. In omibus gras agite. ⁊q ccõpleuerit dignus eſt gradu magiſtra⸗ li Exemplo thobie qur in ſe hec oĩa foꝛmali ter? denote cõpleuit peccata cõfitẽdo. vxo⸗ rem coꝛripiendo · et deo ꝓ cecitatis flagel⸗ log̃as agendo. ⁊ ideo ſibi dictů fuit qꝛ ac⸗ ceptus eras deo neceſſefuit vttentatò ꝓba ret te ¶ Duarto ꝓbat᷑electus vt denaſius ante ſolutõem Tiñ qui alteri mutuat dena riũ diligenter cõſiderat ante ſolutõem quã titatẽ pondus·⁊ ymaginẽ.ſonũ. et materiã qꝛ ſi in aliquo iſtoꝝ defecerit nõ eſt legalis moneta nec recipi debet Quãtitas eſt equi tas · pondus eſt caritas · ymago eſt inſticia. —. ſonuseſt veritas ad omẽs ⁊ ad ad ſeipſum. Vnuſquiſqʒ nr̃m a xp̃o recepit denariũ i nĩam ratõnalẽ habentẽ ymaginẽ regis et in die moꝛtis eſt tꝑs ſolutõnis⁊ tunc opoꝛtet reddere denariũ⁊ roofferee Mar.xij. af⸗ Et certe niſi habeat qui p̃dicta. quantitatẽ.pondus ymaginem ſonum et materi repꝛobabit᷑ Piere · vi.in F5PR xxxiiii nõadmittit niſite curaueris Ideo obmiſ⸗ fine Argẽtum repꝛobũ voeate eos qꝛ dñs Plecit eos: Si veroilla predicta habuerit dicet nobisxp̃c illud Beñ. xliij. Pecuniã quã dediſti mihi pbatãego habeo Etð no ſtro denario verificatillud põ. Argentum igne examinatũ ꝓbatũ terꝛe purgatũ ſep⸗ tuplũ Examinatũigne caritatis pbatũ ter reid eſt a terꝛa nihil hñs terꝛene vanitatis Purgatũ ſeptuplũa ſeptem capitalibus vi⸗ cijs que ſunt radices vnmerſe iniqͥtatis. Lectio.xxxiiij: Blgebunt in ſti⁊ tanq; ſcintille in arundine⸗ to diſcurꝛent ¶ Poſtq; ſpũs ſctũs poſuit vnam ꝓmiſſionem generalem de futura remuneratione ſctõꝝ ꝓ tribulati onibo quas ſuſtinent in pfiti In ꝑte iſta eã⸗ dem remuneratõeʒ explicat ⁊ diſiinguit in ſpeciali Et circa hoc duo facit. qꝛ pᷣmooſtẽ dit qñ iuſti liberaliter reſpicient᷑ Scðo qñ iniuſti rationa biliter iudicent᷑: ibi. Impij· Tirca primũ tãgit excellentias futuras in remuneratõe Erunt em̃ tam in toꝛꝑe qᷓ; in aĩa glie poſſeſſoꝛes in vita eternali Erunt em̃ iudicis aſſeſſoꝛes in iudicio generali.et ideo pᷣmo deſcribit qlis eſt eoꝝ excellentia vel erit. que eſt glia coꝛpalis Scho qualis erit eis ↄceſſa aſſidentiã iudicialis ibi. Ju dicabunt ſcti Tercioqᷓlis erit brõxꝝ in anĩa glia ſpũalis ibi.qͥↄfidunt in illũſ Lirca pᷣ mů ſciendũ ꝙin iſtotextu q̃ttuoꝛ votes coꝛ poꝛis glioſi latenter innuunt᷑ que ſunt cla⸗ ritas. impaſſibilitas ſubtilitas ⁊ agilitas. Cuiꝰ rõẽqꝛ aĩa hũana ꝑfectũ tũc hẽbit do⸗ miniũ coꝛꝑis ſui⁊ in quantũ for̃a ⁊ inqᷓ;tũ motoꝛ⁊ inqᷓ;tũ btã⁊ deo ↄiũcta Inquantũ btã glia aĩe redundans in coꝛpiis cauſabit in coꝛꝑe claritatẽ⁊ hocẽ qð dꝛ Math.xiij Fulgebũt iuſti ſicut ſol in regno p̃is eorũ. Perfectũaũt regimẽcauſabit in coꝛꝑeim/ paſſibilitatẽ Omẽem̃ coꝛpus qð patit᷑paſ ſione ꝓpꝛie dicta xdit dominiũ foꝛme ſuꝑ matertã ſuam Aliter eñ paſſiotalis nõfo ret ad coꝛruprõem foꝛme pacientis vel ſal tem ſepatõem a materia Et ideo aĩa incoꝛ⸗ ruptibiliter ⁊ ꝑfecte cõtinebit corpus ſuuʒ nullo mõ poterit victoꝛia anie ſupꝛa coꝛꝑꝰ — diminui Seeus aũtfuit in ſtatu innocẽtie qñ licet aĩa ꝑfectũ habebat domimũ pote rat illud dom imũ ꝑꝓdere qꝛ ſe a deo poterat auertere per pctm̃.tũc aũt nu nq; auertipo terit ⁊ iðᷣo domimũ ſuũ ſiue victoꝛia ſua ſu⸗ per materiã ſuã nunqᷓ; poterit diminui⁊ iõ nunqᷓ; poterit ꝓpꝛie loquendo pati ⁊ 10 coꝛ⁊ pus ſuum erit impaſſibilel Terciocũ ania non ſit ſolum foꝛma coꝛꝑis ſed etiã motoꝛ ſicut patet·iij:de aĩa⁊ li.de motu aialiũ.mo nebit coꝛpus ꝑ voluntatẽ⁊ qꝛ habebit ꝑfe⸗ ctũ dñiuin ſuꝑ illud ideoaĩa gloꝛioſa inq; tũ btã mouebit oĩno ſicut volet coꝛpus ⁊ iõ erunt coꝛꝑa agilia Duartocum aia poſſet rationabiiter velle ꝙ coꝛpus ſuũ ſit in eodẽ loco vbieſt aliud coꝛpus ſine amotõe alte⸗ rius coꝛꝑis⁊ aĩa poterit regere coꝛpꝰ ſunʒ ſicut volet.ſequit᷑ꝙ aĩa poterit poneſe coĩ⸗ us ſuũ in loco vbl eſt aliud coꝛpꝰ⁊ iſta vir us vocat᷑ſubtilitas:ſic igit᷑erit coꝛpus glo rioſum claꝝ impaſſibile lubtile⁊ agile. Et iſta pᷣuilegia vocant᷑ a doctoꝛibꝰ quattuoꝛ dotes coꝛpis ꝑ quandã figuratiuã locutio⸗ nem qꝛ ſicut dos dat̃in ſignũ ꝑpetue ↄfede ratõis ⁊ amicicie inter vix⁊ mulierẽita iſte dotes dabunt᷑ hoĩbus gloꝛificatis ꝓ ſemꝑ. Iſte aũt dotes ponunt᷑ꝰtũctim p̃. ad Loꝛi. xv:vbi facit aplus ↄꝑatõem inter moꝛtem humanã⁊ reſurꝛectõem humanã? dicit ſic Seminat᷑in coꝛruptõe reſurget in incoꝛru ptione idẽ incoꝛruptibile⁊ impaſſibile.ſe⸗ minat᷑in ignobrlitate.i.in obſcuritate moꝛ tis reſurget in gloꝛia hoc eſt in claritate.ſe⸗ minat᷑in infirmitate. ſurget in virtute hoc eſt agilitate ſeminat᷑coꝛpus aĩale reſurget coꝛpus ſpůale id eſt ſubtile ad modũ ſpũs Spũs eĩ põt ſilis eſſe cum coꝛpe ſicut ptʒ de aĩa que eſt tota in toto⁊ tota in qualibet parte⁊ ſic poterit coꝛpus glioſum ꝑ virtu⸗ tem ſubtilitatis eẽ ſil cũ coꝛꝑe nõ glorioſo quis hoc placeat ſctõ T ho·ij. ſen. ð. xliiij q.v.in ſolutione argumenti pᷣmi⁊ ſcði vbi expꝛeſſe dicit. ꝙ hoc non habet coꝛpus glo⸗ rioſum ex dote ſubtilitat ſed ex oꝑatõe vir tutis diuine¶ Deſcendendo ergo ad l̃am Iſte quattuoꝛ dotes in hac l̃a expꝛimunt vm iſtũ oꝛdinem Pꝛimo em̃ notatclaritas cũ dicitfulgebũt: Scðo impaſſibilitas qꝛ iuſti Saß̃.p. qꝛ iuſticia ꝑpetua eſt⁊ ĩmoꝛ⸗ talis Tercio ſubtilitas qꝛ tanq; ſcintille. Leetio 8 Quarts agilitas cum dicit diſcurꝛent. Et qꝛ cõpletoꝛiũ qð ðꝛ infine diex Pꝛemiũ noſtrũfinale figurat ideo tũc quattuo? p& dicimꝰ tantũ. ad illas q̃ttuoꝛ dotes ſignifi candas.ſed de appꝛopꝛiatõne ꝑtranſeoad ſis. ¶ Pꝛo lra nota grũdinetũ eſt locus vbicreſcũt arũdines ñ ſicut ſcintille mo uent᷑ſine diff icultate inter arundines et ſi⸗ ne reſiſtentia Ita ſancti ſine reſiſtentia coꝛ⸗ poꝛa mouebunt Fulgebũtiuſti Nota ꝙ vi⸗ riiuſti merito ſe exponere debentꝓ xpoac⸗ tibus virtuoſis in pñti ⁊ ſieis tribulatiões occurꝛant illas equanimiter ſuſtinere⁊ hoc habita ↄſideratõe ad pꝛemiũ qð ſequitur⸗ f a ¶ Armigeri qui ſeruiũt magnis dñis ꝓ diuerſis tꝑibus anni couuenientes robas accipiũt. vnamꝓ hyeme. aliãꝓeſta⸗ te Illa que dat᷑ ꝓ hyemeeſt de groſſo pãno caijſa eſt qꝛ debet exponi mõ pluuijs. mõ ventis.modo niui.modo igni ſed roba que dat ꝓ eſtate oꝛdinat᷑ de ſubtili pannoet de⸗ licatoex eo qꝛ ſeruiet homini ꝓ tꝑe grati⸗ oſo vicʒ in eſtate Iſto mõ deus ꝓuidet boĩ viris Vita pñseſt hyems Vitafutura eſt eſtas Coꝛpus eſt aĩe roba Job·x. pelle⁊car ne veſtiſti me Quia igit᷑in pñti eſttꝑstri⸗ bulatõis ⁊ anguſtie ⁊ pnĩe. igitcoꝛpus pꝛo nunc eſt ſicut roba de groſſo⁊ rudipanno. ſed tempus futurũ viteeterne eſt tempus eſtatis glie⁊ honoꝛis. Et ideo tũc habebit aĩa robã valde glioſam qñ coꝛpus erit cla⸗ rius ſole. impaſſibile.agibile:⁊ ſubtile. Et ideo ſicut bonus armiger ſperans eſſe cer⸗ tus de roba eſtiuali lacerat deſtruit ⁊ expen dit robã hiemalẽ in ſeruitio dñi ſui ⁊ noꝑ⸗ cit pluuie.nec niui.necigni Ita iuſtꝰ in pñ ti.coꝛꝑi ſuo non ꝑcit ab oꝑibus pnie. ſßſp ſe exponit ad honoꝛẽ dñi ſui qᷓ;tum põt ſci⸗ ens Qm̃ fulgebunt iuſti⁊ẽ:¶ Refert ſcri⸗ ptoꝛ quidam de naturis rerũ ꝙ papa alexã der habuit veſtimentũ qð dam de pilis ſa ⸗ lamãdre qð quidẽ veſtimentũ qñ ablui de buit ad honeſtatem non lauabat᷑ in aqua⸗ ſed ꝓijciebat᷑in ignem⁊ non ↄburebat.ſed fulgentius reddebat᷑. Sic coꝛꝑa ſctõꝝ non in aquis carnaliũ delectationũ lauari debẽt vt fulgeant ſed magis in igne tribulatiõis Et ideo Ecẽ.ij. ðᷣꝛ In igneꝓbat᷑ argentũ⁊ aurũ. hoĩes vero in camino humiliationis. B ¶ Scðo notandũ ꝙ iuſtifulgere ——————.——.——.————— unat gt Xqutun pʒ wnuſgi Mprneod dinttũcſ ſurſcnlen amndinescſi erſſtenucn uſtrſonyn ebentpion is trbulites rltnererhe 4 qſequitur, entmagnis mcounenientes — cſu d groſſo igniſed roaqu btili pannocd min ptpe gu Uitafmnd Jobreleu in pñtictyn iegitwpup oſſon mdipum eeteme qtm kriiwici qicoꝛpusatt ie n er ſpennsiin unt dolmtic ninodilunn ign Jn i b opibe pii Funhe ſictan rigſ icnui⸗ ſtimenti lubi 5* rru debent in pñtitripliciclaritate. Videlicet fame. vite.⁊ doctrine. vt fama referat᷑ad ex traneos: vita ad noſinetip̃os. doctria ad ſp ditos ⁊ ꝓpinquos: Et hec triplex claritas eſt maxie neceſſaria viris eccleſiaſtic;. Pꝛi⸗ mo vt fulgeãt bona fama ·q; diu em̃ cãdela ardetet fulget. delectabilenegociũẽ⁊ vtile ſed qñ extinguit᷑ relinqͥt locuʒ circũſtãtem tenebꝛoſuʒet fetet. ⁊ ſicut dicit Ariſ.vij. de gialkbus. Ille fetoꝛ ẽ valde nociuꝰ pꝛegnã ti mulieri ꝙyſi ſit vehemẽs facit eaʒaboꝛtire ⁊occidit fetũ. Iſtomõ ẽ de quolibʒ viꝛoecc ⸗ leſiaſtico qui q̃ſicãdela ardens erlucens in eeckia cõſtituit᷑. qᷓ;diu ẽ bone fame delecta/ bilis eſt⁊ vtilis dando bonũ exemplũ alijs Dñ aũt extinguit᷑ vento tentatõis:⁊ cõmit tit aliqð notoꝛiũ peccatũ ⁊ publicuſtatĩ re⸗ linquit circa ſe locum tenebꝛoſum ⁊ fetet ꝑinfamiã Iſte fetoꝛ nocet ꝑſonis in ꝓpoſi⸗ to exiſtentibus ſancte viuendi Sanctũ em̃ ꝓpoſitũ eſt conceptꝰ velfetus mentis et cer tefrequenter bone ꝑſone ſic cõcipiũt a ſprri tuſancto ſed ꝑ fetoꝛem ſcandaloſi pcti ſuf⸗ focatconceptus iſte Et locus vicinus effict turtenebꝛoſus qꝛ ſtatus eccleſiaſticus ꝑta les cõtemptibilis reddit᷑⁊ deriſibilis iudi cat᷑ qui qñ habet ꝑſonas luminoſas ⁊ fulgẽ tes a laicis notabiliter ⁊ ratõnabiliter ho ⸗ noꝛat᷑ Thobie. xiij. Luce ſplendida fulgẽs et oẽs fines terꝛe adoꝛabũt te ¶ Scðoful⸗ gere debemns in vita pñti quo ad noſip̃os intrinſecus in cõſcientijs vt deuʒ timeamꝰ ⁊ luceamus moꝛe ſolis non moꝛe lune Sol em̃ ſic lucet ꝙ habet ſibi lucem incoꝛꝑatam per totum Luna aũt non ſic Et ideo ſemꝑ apparet macula quedam in luna Et quaſi vmbra homiĩs poꝛtantis faſciculũſpinarũ vt vetule fabulant᷑. Iſtomõ boni viri in ec⸗ cleſia fulgent moꝛe ſolis qꝛ fulgẽt in fama fulgent in cõſcia de quoꝝ quolibet ðᷣꝛ Ecc̃. l. Quaſi ſol effulgens ſic ilie effulſit intem plo dei.et Mat:xiij: Fulgebunt inſtrſicut ſol Mali verofulgebunt ſicut luna qʒ licʒ ſint clare fame ſũt tñ vmbroſi in cõſcia vbi interioꝛ homo impoꝛtat faſciculũ ſpinaruʒ id eſtpungentiũ peccatoꝝ Baruth.vi.Ii ſi aliquis exterſerit rubiginem non fulge/ bit Tercio debemus fulgere ꝑ doetrinaʒ Daniel·xij: Qui docti fuerint fulgebũt ſiẽ ſplendoʒ firmamenti⁊ qui ad iuſticiã eru⸗ diunt multos tanqᷓ; ſtelle in ppetuns eter⸗ nitatesſ Dubitatò ſralis Tjtꝝ coꝛpꝰ glo⸗ rioſum iſtis quattuoꝛ dotiby ſit dotandus Pꝛobat pꝛimog non. quia nõ erit coꝛpus impaſſibile quia erit coꝛpus mixtũ ex quat tuoꝛ elementis ⁊ quattuoꝛ humoꝛib et ꝑ cõſequens cõtraria erunt ibi appꝛoximatã et agent ⁊ pacient᷑ adinuicem ꝗᷓcoꝛpuserit paſſibile Scðo mõ ſic Sentire eſt pati:ij. de aĩa.ſed illa coꝛpora erunt ſenſibitia⁊ ſẽ⸗ tient in actu videndo audiendo tangendo ⁊ſic de alijs qꝛ alias vita foret magis ſom/ nus q; vita ⁊ ꝑ cõſequens vita imperfecta ſicut dicit Areſto.v.ethi.ꝙ ſomnus ẽ dimi dia vita ergo erunt paſſibilia ¶ Tercio ar⸗ guit᷑ ꝙ coꝛpus gloꝛioſum non erit clarũqꝛ coloꝛ eſt extremitas perſpicui incoꝛꝑeter⸗ minato Lux aũt eſt qualitas coꝛꝑis perſpi cui interminati ᷣm Augu.xix.de ciui · dei. Pulcritudocoꝛꝑis eſt ↄuenientia partiuʒ cum quadam coloꝛis ſuauitate igit erit coꝛ pus coloꝛatũ non ergo lucidũ ſiue clarum. ¶ Quarto ꝙ coꝛpus glioſum non erit ſub⸗ tile qꝛ tunc poſſet eſſe in eodem lococũ coꝛ poꝛe nõ gloꝛioſo⁊ eadem ratõe cum infini⸗ tis ſicut arguit Areſt:iiij. ꝓhicoꝝ Sic duo coꝛpora pñt eſſe ſimulet infinita.¶ Quin⸗ to ꝙ coꝛpus glorioſum non erit illo modo agile ꝙpoſſit moueri ad voluntatem aĩe qꝛ tũc poſſet moueri in inſtanti: conſequentia patet qꝛ voluntas põt hoc velle. am vo⸗ luntas eſt impoſſibiliũ ſicut ptʒ.iij. ethico: ¶ Acd oppoſitũ eſt fides xpᷣiana⁊ habet̃.pᷣ. coꝛĩ. vxv·⁊ inlra iſta. ¶ Ad q̃ſtionẽ dicendũ ꝙ ſic Nam ſicut coꝛpus humanũ eſt inſtru⸗ mentũ ad merendi ſic iuſtũ eſt ꝙ pꝛemiet᷑ ſicut inſtrumentũ anime ad bene viuendũ ſed ad hoc habendũ requirit᷑ꝙ defectꝰ coꝛ/ poꝛis omnino tollant Nam ſi defectꝰcoꝛ⸗ poꝛis ꝑmanerent nullo modo foꝛet anima beata ſiue homo beatus qui compoſitus eſt er coꝛꝑe⁊ anima. defectus aũt coꝛꝑis ma⸗ nifeſte ſunt penoſi⁊ ꝓpter peccatũ pᷣmi ho minis inflicti ſicut nunc ſuppono: ergoilli defectus dñt in futura btitudine ſuppleri ꝑ gr̃as ↄceſſas illis defectib ʒrias ¶ Ad pꝛimũ dicendum ꝙ reſurꝛectõ corpoꝝi fu turo miraculola erit⁊ comꝑandoſtatũ glo rioſum ad ſtatum naturalẽ totũ erit mira⸗ culoſum quidquid ſuꝑnaturaliter tũc fiet Woicabũt ſan agant. fieri ꝓõt virtute dihina ⁊ nulla alia ſicut fuit de tribus pueris Dañ:iij.⁊ ſicfi⸗ etibi:tamen ſi dabitſanctis aliqð donũin/ creatũ ſiue inherens anie ſiue coꝛporiꝑ qð ꝓpoꝛtio elementoꝛum ſiue humoxꝝ vnifoꝛ⸗ miter conſeruabit᷑ vel non:nõ eſt nobis ſuf⸗ kicienter reuelatũ:⁊ poſito ꝙ hoc fieret. poſ ſet tamen dici miraculũ ſed hoc tenendum eſt quocũqʒ mõ hoc fiat ꝙ ſaltem fiet ꝙ ele⸗ menta non agant adinuicem in coꝛꝑe glo ⸗ rificato nec quitenet᷑ credere ↄñs tenetur ⁊ añis Ad ſcðᷣm dicẽdũ ꝙ paſſio eſt duplex Materialis ſicut qñ ignis agit in aquam: Et intentionalis ſicut qñ coloꝛatuʒ agit in oculũ Prima paſſio non erit in coꝛꝑib be atis Scða erit Et iðo erũt omẽs ſenſus in ſuis opationibus · et tñ tantũ ꝓpter immu tatõem ſpũalem ſenſus homis erit recepti- nuus ſpecieꝝ ſine materia:ij. deanĩa ¶Ad terciũ ꝙ anime poterunt ſua coꝛpoꝛa oſten dere clara ſicut volent Coꝛpus aũt claꝝ po teſt apparere coloꝛatum Et ideo erunt cla⸗ ra ⁊ colorata q;tum ad apparentiã ſicut hõ volet ¶ Ad quartũ ↄcedendũ eſtꝙcoꝛpꝰ gloꝛioſum cum finitis coꝛꝑibo eſſe põt ſed non poſſet eſſe cum infinitis coꝛꝑibꝰ qꝛ nec poſſent eſſe infinita corꝑa ſimul.licet infim ta coꝛ ꝑa poſſent eẽ Vñ ad phm non eſtar/ gumentũ niſia latente impoſſibili ad mini mũñ impoſſibile vel apud multos putatum ¶ Ad quintum de agilitate ꝙ poſſet moue ri in inſtanti neganda eſt ↄ ſequẽtia qꝛ vo⸗ luntas beata non poteſt velle impoſſibile. neſcio tñ defendere.quin vltra omnẽ velo/ citatem datã põt ſe homo mouere gloꝛifica tus Sempꝑ tñ habebit velocitatem finitaʒ ſicut xpc in aſcendendopꝛefixit ſibi veloci⸗ tatem quã voluit ſed tñ ſucceſſiue aſcẽdit. Lectio.xxxv „ ctinatõnes et dñabunt᷑ppl regnabit dñs illoꝝ in ꝑpetuum ¶Poſtq; ſpũſſanctꝰ ðᷣclarauit qualerit iuſtoꝝ poſt iudiciũ excellentia glie coꝛpa⸗ lis Pic oſtendit qualis erit eoꝝ in indicio aſſidentia ꝑſonalis de qua habetMathei Aecno modo ꝙcõtraria ſunt appꝛoimata et non iset xir: Vos qui ſecuti eſtis me in regeneratõe cũ ſederit filius homĩs in ſede maieſtatis ſue.ſedebitꝭ ⁊ vos ſuꝑ ſedes iudicãtes duo decim tribus iſtael Erit em̃ magnꝰ honoꝛ ſanctis qñilloꝛum erũt iudices quos paꝝx ante habuerũt ꝑſecutoꝛes. ⁊ tñ iuſtum eſt ꝙ eos recte iudicent a quibo iniuſte iudicabã tur Sed qꝛ aliqñ contingit ꝙ homo ſit aſ⸗ ſeſſoꝛ iudicis ꝓ vna die ⁊ poſtea nullaʒiu⸗ riſdictiõem in illos habet quos pꝛius iudi cauit Ideo ne hoceſtimer᷑de ſanctis xp̃iaſ⸗ ſeſſoꝛibo in iudicio Tria facit ſpũſſanctus in hoc textu Nam iſta ſe habent fm oꝛdinẽ iudex dis et rex. qꝛ non omis iudexeſt dñs nec oĩs dñs eſt rex Sed econtra bene cõuer titqꝛ omĩs rex eſt dñs ⁊ omis dñs eſtiuder Incipiendohᷓa ſuꝑioꝛi ad inferius Pꝛimo attribuit iudiciũ anctis tanq; aſſeſſoꝛibꝰ Scðo dominiũ tanqᷓ; poſſeſſoꝛibꝰ Etter⸗ cio regnum tanqᷓ; cõregnantibo.ij. ad thi. ij. Siſuſtinemus ⁊ ↄregnabimꝰ Scða ꝑs ibi Et dñabunt᷑ Tercia ibi Et regnabit Z Et ſictriplex pꝛerogatiua tangi tur quã ſancti habebũt in futuro iudicõge nerali.⁊ deinceps Ip̃i em̃ habebüt ptãtem iudicandi.dñandi⁊ regnandi In iudican Do eſt vel erit rectitudo ſententie que nun ⸗ q; reuocabit᷑. qꝛ iudicabunt ſanctinationes ndñando magnitudo potentie. que nun ⸗ q; coartabit᷑qꝛ dñabunt᷑pplis In regnan⸗ do certitudo ꝑmanentie que nõ terminabi tur qꝛ regnabit dñs illoꝝ in perpetuũ Di⸗ cit ergo Judicabunt ſancti natiòes id ẽma los qui tales ꝑmanſeruntid eſt ſine gꝛatia quales noĩati ſunt infra infine capituli Ta tiones imque dire ſunt cõſũmatõisEt dña bunt᷑ pplis quibo pꝛius ſubijciebant᷑in põ. Subiecit pplos nobis ⁊ gentes ſub pedi⸗ bus noſtris Sed contra in iudicio cellabit omiĩs pꝛelatõ⁊ dñium creature ſuꝑ creatu ram Juxta illud pᷣ.ad Coꝛin.xv. Deind fi⸗ nis cum tradiderit deo regnum et pri:cuʒ euacuauerit omnẽ ptãtem pꝛincipatũ⁊ vir tutem ⁊ dñatõem Vbi haymo in glo. Tlc ceſſabit omnis creature pꝛelatõ in angelis et homibus ceſſabit timoꝛ.ᷣgnabit caritas necerit ĩter pꝛeſidẽtes⁊ ſubditos vlla diſ⸗ ſenſiol Dicendũ ꝙ ad dñium ꝑtinet potẽ⸗ tia cohercendi rebelles ⁊ caſtigandi. Etiõ qꝛ ſancti habebũt damnatos in ſio carcerẽ .— 4 ncldeſinansji ufuctſpſ hunfna nomisiudereſtd leconttabenc ꝛomis dñs eltig iad inrius pn cis tanqaſſſu egnanti.j mi regnbimSe — tpꝛeroßnum ütifmvu eftubeüp regund jiu udo ſentent un tudo poteni n bunkpplo)n entit quen loꝛnpe⸗ m ſnnnioit ufninfnechl ns nbotſeni cmni iumcemnie — donmnch „ ₰ rõᷣmum cohercenhdos⁊ pumiendosde eoꝝ iuſta punitõe gaudebunt⁊ jm quendã mo dũ eis dñari dici poſſunt ¶ Sequit᷑ Et re⸗ gnabit dñs illoꝝ in perpetuũ Votandũ ꝙ ſecuꝝeſt ſeruire illi dño qui in perpetuum regnabit Serutẽtes dfis moꝛtaliby ꝓnci⸗ pibus ⁊ regib er nobilibus ſunt in magno periculo qñ dñi ſii moꝛiunt᷑non ſolũ qꝛſer uitiũ ſuum perdunt.imoqꝛ frequẽter con ⸗ tingit ꝙillos uos magis familiares habu 5 it ipe. filius magis habebit odioſos.ſic hi⸗ ſtoꝛie multe docent. ſed certe ſeruire ðo re uiunt ſibi in ꝑpetuũ regnabũt apoc.v. Re⸗ demiſti nos in ſanguine tuo⁊ feciſti nos ðo noſtro regnũ.⁊ Saß̃ · vi Diligite ſapiamet in ꝑpetuũ regnetis. ¶ Judicabũt ſcti natt ones. Malefactoꝛes ⁊ reicriminoſi extri⸗ plicicauſa ſolẽt cõfidere ſeeuaſuros impu⸗ ne Pꝛimo qꝛ ſꝑantꝙ poſſunt declinare et euitare rigoꝛẽiudicij vt ſine examinatõe iu diciali fiat emenda ꝑ mediatõnem amico⸗ rũ.¶ Scðo ſperãt ſe rei ꝓbabiliter euaſu⸗ ros licet nõ oĩno impune ſipoſſint ſubire iu diciũ.ſic tamen ꝙ habeãt iudices ⁊ aſſeſſo⸗ res fauoꝛabiles eis Tercõ ꝑ trãſlatõnem perſonaꝝ ſuaꝝ.qꝛ reus in vno regno poteſt impune cõſeruarii alioſed certe nullo iſto rũ modoꝝ pñt euadere ꝑctõꝛes qꝛ iudica⸗ bunt ſancti natões. nõ em̃ declinabũt rigo⸗ rẽindicij qꝛ iudicabunt · nõ impetrabũtiu dices qun ſunt eis ꝓpicij qꝛ iudicabũt ſctĩ. nec ſe alienabũt a loco ſupplicij qꝛ nõ iudi/ cabũt vnã gentẽ ti ſed oẽs natões Inpõ. iudicabũt in natõibus. Judicabũt ĩgit᷑ vt aſſeſſoꝛes ſancti.xp̃iimiatoꝛes natides id eſt prtõres B ¶ De pᷣmo nota ꝙ du rũ eſt reo iudicãdo iudiciałr.ſi iudex ſit ſibi extraneus quiſibi in nullo penitꝰ teneatur Secðoſiſit talis ꝙa iuris regula nullatenꝰ abducat᷑ Tecio ſiſit talis de cnius iniuria reus accuſqt Mõ ſancti in indicio recdent ſe peccaroꝛibꝰ valð extraneos · quoniãetiã ip̃e xpᷣc dic Amen dicos vobis·Hleſcio vos Mat. xxv.⁊ v.¶ Scðo nullomõ declina⸗ bunt ã regulis iuris qꝛ ſancti iudicabunt⁊ Janctitas eſt iuſticia maxima Erunt em̃ in duri nouũ hominẽ qui fm deũ creatus eſti iuſticia⁊ ſanctitate veritatis Ad eph.iij. Tercioip̃i erũt hoſtes impioꝝ quos impij gnare eſt⁊ quia deus eſt immoꝛtalis.qͥſer⸗ in hac vita vðeulcauerũt Abaene.ʒ. Vua/ re taces a cõculcãte impio iuſtio ⸗ rem ſe Et ideo ip̃t tunc verſa vicẽ eos calca bunt Malach ·vl· Cõuertimini⁊ videbit quid ſit inter impiũ ⁊ iuſtũ.inter ſeruientẽ deo⁊ non ſeruientẽei Et cito pꝰEgredimi ⁊ ſalietis ſicut vitulus de armento ⁊ calca⸗ bitis impios cũ fuerint cinis ſubplãta pe/ dñ veſtroꝝ De iſtoiudicio indeſinẽter cogt gitare debemus. Vñ Bꝛego.xxxix.omel⸗ Preſentis i talis ſit leticia vt nunqu amaritudo futuri iudicij recedat a meõꝛia Itẽ B erñ. ſuꝑ pẽ · Dui habitat Quid taʒ pauendũ.quid tam plenũ anxietate⁊ vehe mentiſſime ſolicitudinis excogitari põtqᷓ; iudicãdũ aſtareilli tãterrifico⁊ deifico tri⸗ bunali⁊ incertam adhuc ſubitamqʒ ſub di ſtrictoiudice expectare ſnĩam vbi iudeꝝ te⸗ ſte non indiget vbi veritas diſcutit intenti ones Et in quadã epla ad Robertũ mona chũ Venit qui male iudicata iudicabit.il⸗ licite iurata cõfutabit qui faciet iudiciuʒ iniuriam pacientib Veniet inqᷓ; dies inqᷓ ꝑlus pura corda qᷓ; aſtuta vᷣba ⁊ ↄſcia bona q; marſubia plend quoni iudex non fallet᷑ vbis nec flectet᷑ donis b ¶ Dubita tio lalis Vtxꝝ ſcti homies in iudicõ gene⸗ rali participabũt aliquo mõ actũ iudican di Quod nõ videjo.v. Omne iudicium dedit filio gᷓ nullus aliꝰ habebitiudicium. Scðo ſic. In nullo indicio põt eſſe accuſa- toꝛ ⁊ iudex eadem ꝑſona.ſed ſancti viri er̃t accuſutoꝛes maloꝛum Sapie:v. Stabunt iuſtiin magna ↄſtantia aduerſus eos ᷓ ⁊c̃⸗ Tercio ſic Poc potiſſime intelligendũ fo⸗ ret de pauperibꝰ voluntarie de quibus di⸗ cit Job.xxxvi. Judicium pauperibꝰtribu⸗ it.ſed hoc eſt falſumꝓpter tria quia hoc ſo⸗ lum aplis eſt ꝓmiſſum Math.xix. Sede/ bitis ſuꝑ ſedes iudicantes duodecim tri⸗ bus iſrael· ſed nõ omẽs pauꝑes voluntarie ſunt apli Scðo qꝛ martires ⁊ vᷣgines offe⸗ runt deo de coꝛpoꝛe ſuo ſubſtantiã coꝛpo⸗ ralem.ergo eis magis debet᷑poteſtas iudi⸗ candiq; pauperibus qui offerunt ſubſtan⸗ tiam ſecularem. Tercio qꝛ inferioꝛ non iu dicabit ſuperioꝛem.ſed multi diuites erüt ſuperioꝛes in celo quibuſdam pauperibus ergo⁊ẽ. ¶ Ad oppoſitũ eſtilludMat.xi Sedebitis ſug thronũ . veniet cũ ſenioꝛibꝰ ppli E ¶Ad ueſtionẽ dicendũꝙ actus iudicãdii iudi cio generali diuerſis diuerſimode attribui tur ſcʒ quinqʒ modis in ſcriptura vicʒ oꝛdi nata maieſtate. delegata poteſtate. aſſeſſo⸗ ria dignitate. appꝛobatiua cõfoꝛmitate · et compꝑatiua diuerſitate Pꝛimo mõ vicʒ oꝛ⸗ dinata maieſtate ſolus deus iudicabit. p. Regũ ij. Dñs iudicabit fines terꝛe Scðo Delegata poteſtate iudicabit hũanitas xpᷣi ſicut tactũ fuit in pᷣmoargumento Johv. Dmne iudiciũ dedit filio. nullus em̃ habʒ ptãtem delegati niſixp̃c inqᷓ;tum hõ. Ter⸗ tioaſſeſſoꝛia dignitate ⁊ ſic iudicabunt vo lũtarie pauperes iuxta illud in tercio argu mento tactu Job: xxxvi.iudiciũ pauperibꝰ tribuit⁊ hoc eſt cõueniens ꝓpter duo Pꝛi⸗ mogꝛ ad iudicandũ ſe magis diſpoſuerũt Vñerunt magis ydonei Pauptas em̃ vo luntaria non eſt niſi eoꝝ qui ſolixp̃o inheſe runt⁊ ꝓpter eum omnia cõtempſerunt ſe⸗ cularia negocia.⁊ ideo in eis nihil debʒ eſſe ð iudiciũ poſſit ꝑuertere Scðᷣo quia iudi care magis meruerunt Cuiꝰ cauſa eſt quia humilitati coꝛreſpondet exaltatio ꝑ modũ exaltabit᷑ · modo inter omiĩa que hominẽ de⸗ ſpectũ faciũt eſt pauꝑtas Vnde illi qͥ apð homines magis apparent pauꝑes vident᷑ eſſe magis deſpecti:⁊ ideo qui volunt pau pertatem ſu oñdere excogitant quantum poſſunt vilitatem veſtimentoꝝ vt homies per hoc ad paſſionem ꝓuocent qꝛ igit᷑ veri pauperes faciunt ſe contemptibiles ꝓpter chriſtũ iuſte merent᷑excellentiam aſſeſſoꝛie dignitatis ¶ Quarto modoattribuit᷑ actꝰ iudicandi in iudicio quibuſdam tantũ ap⸗ pꝛobatiua confoꝛmitate et ſic iudicabunt omẽs electi qꝛ omẽs tam angeliqᷓ; homĩes appꝛobabũt ſententiã iudicis id eſt chriſtꝭ Apoc.xix.ĩ pᷣncipio Audiui vocẽ turbarũ dicentiũ in celo. Alla laus⁊ vᷣtus ⁊ gloꝛia Deo noſtro qꝛ vera ⁊ iuſta iudicia eiꝰ ſunt. Quintoattribuit᷑ actus iudicandi quibus dam ex quadã compatiua diuerſitate⁊ iſte modus iudicandi laudabilis non eſt qꝛ ſic minus mali dicunt᷑ iudicare magis malos ſm illð Lu.xi. Viri miniuite ſurgẽt cũ ge⸗ neratiõe hacx ↄdemnabũt e:Ex iſtis ptʒ 1kectio tribus iſrael Item yſa.iij. Dñs ad iudiciũ ad queſtionẽ ꝙ fancti ꝑticipabũt actũiudi⸗ candi oẽs generalr. quarto mõ ꝑ appꝛoba tõem qð ẽ latis imppꝛie⁊ trãſumpriue dic tñ Sic em̃ oẽs exñtes in loco iudicij etap⸗ bantes iudiciũ pñt dici iudicare Et iõ di cũt doetoꝛes ꝙ ſpẽaliter ꝑaupes participa bũt actũ iudicandiſiẽ aiſeſſoꝛes ꝓpter ra⸗ tiões ſupius adductas ⁊ auctoꝛitates ſcri⸗ pture que ad hoc ſonãt Vñ glo.ſu ꝑillud Math. xix: Vos qui reliquitis omiaxc. Vut reliquert oĩa ⁊ ſecuti lunt dñm hiiu⸗ dices erũt Dui licita hñtes recte vſi ſůt hi iudicabunt Bꝛego:tñ vi.moꝛal· exponens illud ꝓuer.vl. nobilis in portꝭ vlr eiꝰ qñ ſe derit ců ſenatoꝛiby:dicit ꝙ xp̃c cũ ſenatoꝛi⸗ bus terꝛe reſidet qꝛ iudicij fnĩam cũeiſdeʒ eccleſie pᷣdicatoꝛib? diſcernit vbi doctoꝛi⸗ bus attribuit actũiudicandi ſed bñ ſtant ſi mul ꝙ ſint paupes ⁊ pᷣdicatoꝛes. Zd pᷣmũ prʒ ꝑdicta.que auctoꝛitas intelligit᷑ ð po⸗ teſtate delegata Ad ſcõᷣm dicendu ꝙ iniu dicio hũano vbi iudexꝝ non habet ꝙ ꝓcedat niſi ex pꝛobatis ⁊ allegatis nõ debet eẽ idè iuder ⁊ accuſatoꝛ. ſed in iudicõ diuino vbi iudex non habet infoꝛmari ſed oĩno nouit cauſam idẽ põt eẽ accuſatoꝛ ⁊ iudex: ſiliter reus nõ negabitſʒ ↄfitebit᷑ velit nolit. Ad terciũ qñ arguit᷑ ꝙ ſi aliquibꝰ ſanctis ↄpete ret iudicare maxie ↄpeteret pauperibꝰ ↄce dendũ eſt ꝙ eis ↄpetit ptãs aſſeſſoꝛia nõ vt iudici ↄſulant ſʒ vt honoꝛent⁊ ſiliter ↄſie eoꝝ erunt qᷓſi libꝛi in quibo decreta iudicis xpᷣi potert planelegil Ad pᷣmũ in oppoſi tũ de.xij:aplis rñdit Aug:ijde ciui: dei.c. vi.ꝙꝑ illũ numerũ duodenariũ nõ nũerus tal ad lam intelligit᷑ ſʒ ꝑ nũerũ miſteriuʒ deſignat᷑ Alias cũ mathias loco iude fue⸗ rit electuspaulꝰ ſine throno relinqueret᷑ni ſi duo ſederẽt ſil·Et iõ ꝑ nũerũ duodenariũ qui eſt numerꝰ ꝑfectiòis vniuerſa paupeꝝ mltitudo ꝑfeetoꝝ deſignat᷑⁊ ſimiliter vni⸗ nerſitas iudicandoꝝ cũ dicit duodecim tri bus iſrael Ad ſcðᷣm de martirib⁊ vᷣgini⸗ bus ðr ꝙ iſti nõ ſunt de coꝛde vbt reponut᷑ decreta diuineiuſticie ſicut pauꝑtas. nam pauptas directe cõtrariat᷑ ſolicitudini di⸗ uitiaꝝ que ſuffocat verbũ Luc.viij:¶ Ad tercium dicendũ ꝙↄcedit᷑ ꝑfectis pauperi bus ꝙ iudicabunt ſe melioꝛes nõ auctoꝛita te pꝛopria ſed auctoʒitate ſuperioris cuiꝰ uu nni luu 49 — tn e8 ſuhnch pn, Uiguſiu quts onin. luntdin hin —— pon vrcoqit — chſnian cüciſis andi ſed bi uni icatoꝛes. Adni ns intlliglip dn dicendugu nonhabaypai zutis nõdedati in iudic dui mur ſed ciwn aoꝛ ⁊iude: ſu tebit vlumI liuiſns eenee tptioſ vun oecnlt ſlin erunt aſſeſſoꝛes ſicut aliqñ iuder delegat? eſt multo inferiorqᷓ; ille quẽiudicat. ectio.xxxvi. MWi cõfidunt in illum intelligent veritatem⁊ fideles in dilectõe adquieſcent iiqĩ donũ⁊ pax eſt electis dei ¶ Poſt Pſpůſſanctꝰ declarauit qualis erit eiecto⸗ rũ remũeratio Pꝛimo qᷓ;tum ad honeſtatẽ coꝛꝑalem in illa ſ̃a fulgebũt inſti. Scðo q;tů ad ptãtem iudicialẽ Inilla · indicabũt krĩ ¶ Hic terc declarat q̃lis erit eoꝝ 7mu neratio q;tũ ad felicitatẽ vl gliam ſpũaleʒ in eoꝝ aiabus ¶ Ubi notandũ ꝙ tribꝰ pᷣtu tibus theologicis indigemꝰ in pñti ad hoc yĩ finẽſuꝑnaturalẽↄneniẽter oꝛdinemur vicʒ fide · pe.⁊ caritate De quið loquitur apls pᷣ· ad Coꝛin.xiij Nunc aũt manẽt fi⸗ des ſpes ⁊ caritas hec tria Sʒ qꝛ fides ẽcũ obſcura ↄgnitõe ſiue expectatõe Spes cuʒ dinturna dilatõe. Taritas cũ tepida dile ⸗ ctione.ideo iſtitres habitꝰ in futura beati⸗ tudine ꝑmanere nõpñt in qua nipilẽimg fectũ nihil diminutu.ideo manẽte caritate ⁊ ꝑfectõꝛem actũ hñte fides ⁊ ſpes euacua bunt᷑ Cũ em̃ venerit qð ꝑfectũ eſt enacua⸗ bit᷑qð ex ꝑte eſt. p̃.ad Coꝛin. xiij.fð Succedent q in aĩabus electoꝝ dotes anie qᷓs ꝑ noĩa opationũ deſignamꝰqʒ fidei ſuc cedet viſio⁊ ſpei ↄpꝛehenſio ſiue ſecuritas Caritati autẽnihil ſuccedet.ſed ip̃a mane⸗ bit ꝑfectioꝛ qᷓ; nunc ẽ Et vocat᷑ dilectõ ſie fruitio Sunt hᷓ tres dotes gĩe viſio. dilectõ tentio ſine ↄpꝛehenſio Sic em̃ erit aĩa ſum me btã vidẽs tenẽs diligens ſummũ bonñ in quẽcredidit in quẽ era uit ⁊ꝓ poſſe di lexit. Et de iſtis dotibꝰ determinat᷑ in iſta lectione ⁊ docet ꝙ ſctĩ viri ⁊electi dei quiin pñti vita tribulatiõib varijs ꝓ ſuis bonis opibus exponũt᷑. deũ můdo viſu agnoſcẽt diligenter ⁊ totaliter ei adquieſcent VUnde dicit ſie Qui cõfidunt in illũ.i.quiſidẽſpẽ et caritatẽ in illum habuerũt intelligẽt nu de⁊ clarep̃. Jo.iij. Videbimꝰ eů ſicuti eſt. Veritatẽ id eſt deũ qui eſt pꝛima et ſũma veritas Joh.xiiij. Ego ſum via veritas et· vita Et fideles ĩ dilectõe id eſtfideliter di⸗ ligentes ⁊ ꝑſeueranter. adquieſcẽt illi idẽ perpetuoadherebũt illi qʒ in futuro a ſocie S tate eius augli non poterunt qui eum hie per fidem ⁊ ſpem tenuerãt Et quia poſſet aliquis credere ꝙiſta remuneratio fiet ſan ctis ꝓpter valoꝛẽſuoꝝ operũ quaſi oꝑa no ſtra ex ſuiconditione forent cõdigna tanta remũeratõe Ideo hoc excludens dicit ꝙp̃⸗ dicta pꝛemiatõ fiet ſanctis ex ði liberaltic ceptatõe quoniã donum et par eſtelectj der quaſi diceret. pax eterne beatitud inis que eſt futura electis eſt donum dei liberaliter et ſuper cõdignitatem paſſionũ pꝛeſentiuʒ pꝛemiantis ad Ro.viij Non ſunt ↄdigne paſſiones huiꝰ tempoꝛis adfuturã gioꝛiqᷓ. a ¶ Dubitatio litteralis Vtrum homo adiutus gratia poſſit mereri vitam eternam ex condigno Videtur ꝙ non Pꝛi moꝑ auctoꝛitatẽ allegatã ad Ro.vrij Iõ ſunt condigne paſſiones ⁊c̃.ſed ſanctoꝛum iones ſunt maxime meritorie. ergo nut a opera homis ſunt condigna ad vitãeter⸗ nam¶ Pꝛeterea qui reddit alicui debituʒ qð ei debet nihil meretur apud euʒ ſed qd quid poſſumus pꝛo deo facere deo debemꝰ etadpuc amplius deberemus ſi amplius poſſemus ſiẽ di. Areſt. viij. ethi.c.p̃ · impoſ ſibile eſt nobis retribuere dignos honoꝛes dijs ⁊parentibus qui eoꝝ beneficia ſemper excedãt⁊ Luce.xvij: Lů oĩa bene feceritis dicite qꝛ ſerui inutiles ſumꝰqð debuimus facere fecimꝰ Pꝛeterea quicunqʒ meret᷑ali qᷓd abaliqͥ ↄſtituit illũ debitoꝛẽfuũ ſed ðs nulli eſt debitoꝛ nec eẽ põt ʒᷓ nibil poſſumꝰ apud eũ mereri Ad oppoſitũ ẽillðᷣ Hie⸗ re rxxi. Erit merces oꝑituo ſʒ merces que datꝓ oꝑe coꝛrñdet dignitati oꝑis ꝗᷓ cũ vi⸗ taeterna ſit merces oꝑis homĩs eriſtẽtis in gr̃a põt talis homoer cõdigno vitam eter⸗ nam ꝓmereri Preterea.ij. ad Thimo. iiij. De repoſita eſt mihi coꝛona iuſticie quã reddet mihi dñs in illo die iuſtus iu/ dex. ſed qð reddit᷑m iuſtũ iudiciũ eſt mer ces ↄdigna.qᷓ homo põt ꝓmerericoꝛonam iuſtã⁊ ↄdignã ſed illa eſt vita eterna ꝗ⁊c̃. ¶ Ad queſtionẽ dicendum ꝙ hoĩem adiu/ tũ gꝛatia ꝓmereri vitã eternãex condigno poteſt intelligi dupliciter · Vnomõꝙ me⸗ ritũ hominis tantũ valeat naturaliter pu⸗ ta ꝙ tanta ſit bonitas in natura ſiueſi ubſtan tia meriti ꝙei debeat᷑ vita etetna Alio mõ Ptantũ valeat legaliterex legis ſicut ꝑua pecia cupꝛtepnatura ſua ſiue na turali vigoꝛe non valet tm̃ ſict vnꝰ panis ſeder inſtitutõe pᷣncipis tantũ valet Iſto pPmo moopꝑa noſtra ex ſua naturali bonita⸗ tenõ merent᷑vitam eternãde cõdignoſʒ de cogruo tantũqꝛ cõgruũ eſt ꝙ homĩ facien/ tifm potentrã ſuam finitam. deus retribu at ᷣm potentiãſuam infinitam. Sed ſcðo modopolſumꝰ dicere ꝙ oꝑa noſtra ſunt cõ digna vite eterne ex gratiã nõ ex ſubſtantia actus:ſtatuit em̃ deus ꝙ beneoꝑans ĩgra⸗ tia habebit vitam eternã⁊ ergo per leßem et gr̃am p̃ncipis noſtri xp̃i meremur decon digno viram eternã ¶ Ad primũ dicendũ non ſunt cõdigne paſſiones naturaliter ſed legaliter vt dictũ eſt ¶ Acd ſcðm dicẽ di ꝙ meremur faciendo qð debemus deo. ipo ſic ſtatuente et oꝛdinante ſed non abſo⸗ lute ex natura redditionis ſicut argumen ⸗ rũ ꝓceciit ¶ Ad terciũ g deus ↄſtituit᷑de ⸗ bitoꝛ ex natura ſui ꝓmiſſinõ ex natura no⸗ ſtri ↄmiſſiſicut diẽ igñ̃li. ð. dil. xliij c.iij. Quicõfidunt? B(¶ Notandum ꝙ ſpes ⁊ cõfidentia eſt tribus generib hoĩm maxie neceſſaria Dimictibꝰ Nauigãtib Et egrotantibus Hee verotres cõditiões nobis ↄueniunt ſi vitam ⁊ ſtatum nñm pẽ⸗ ſemus Sumꝰ em̃ dimicãtes ⁊ cõtra bolfer 2tinue pꝛeliantes in põ. Multibellantes aduerſũ me pᷣ. Macha.iij. Nðõ cõcupiſca tis ſpolia quia bellũↄtra nos eſt Scutũ no ſtrůeſt fides nr̃a ad eph.vi In omib ſumẽ tes ſcutũ fidei in quo poſſitisoĩa tela neqͥſ· ſimiignea ertinguere. In hiſtoꝛia bꝛitonũ Eribikð archturo rege ᷓ iinteroꝛiꝑte ſcu⸗ tiſuiymaginẽ vᷣginis glioſe depictã habu ⸗ it quã quotiens in bello fatigatus aſperit ſpem recuperauit⁊ vires Iſtomõ nos ſiin bello vitepñtis triũphare velimꝰ.infra ſcu tů fidet nñe ymaginẽ vᷣginis cũ filio depoꝛ⸗ temus.hanc reſpiciamus ⁊ in ea cõfidamꝰ R abe vires ⁊ pᷣtutes recipiemꝰ Ambꝛo ſius ð ſcrã vᷣginitate ſit nobis tanqᷓ; ĩyma⸗ gine depicta vita marie.ex qua velut ex ſpe culo refulget ſpecies caſtitatis ⁊ foꝛma vir tutis Pinc ſumatis exempla viuendi vbi tqᷓ; ĩ exẽplari magiſteria exp̃ſſa ſũt ꝓ bitatꝭ qͥd coꝛrigere qͥd effugere. d tenere debea tis oñdit Narꝛat marbodꝰ de natura lapi⸗ dů:c. xxv. ꝙeſt vna gẽma qus vocat Ethi⸗ 1 Aectio tes habens in ſe naturaliter moꝛe pꝛegnan tis vnam aliã gemmã Iſtam gemmã natu ra ſuggerente aquila cognoſcit.⁊ eam in ni do ſuo cũ hũerit pullos collocat iter eos et qᷓ;diuĩ nidofuerit pullis nihil diffoꝛtunei acciðrept Bẽma iſta Mari fcat que lapi dem angularẽin ſe oꝑe ſancti ſpiritꝰ conce pit Pater vero celeſtis nos tanq; pullos in nido militantis eccleſie modo fouet.ſed ne ꝑ inimicos noſtros aliquod nocumentũer trinſecus nobis inſerat᷑ gemmã iſtas Ma riã in medio noſtrũ poſuit qui ſieam deuo⸗ te inſpexerimꝰ⁊ dilexerimꝰ ab hoſtib nos defendet. Et ideonon in armis noſtrarum virtutũ ↄfidamꝰ ſed in iſtius vᷣginis gra⸗ tia ·in qua eſt omnis ſpes vite⁊ vᷣtutꝭ Ect. xxiiij. De qua exponi põt. Illud Ecẽi.uij. Eos qui diligunt eam diliget deus.et qui audit illam iudicat gentes ⁊ qui intuctillã ꝑmanebit cõfidens Scðo indigemus con fidentia ſpe ⁊ animoſitate qꝛ ſumus naui⸗ gantes in giculoſo mari huiꝰ mundi Vnð naute ſi nocte ſtellã maris viderint ſciũt di rigere iter ſuum.ſed quãdo eſt ita ꝙ nec lu⸗ nam nec ſtellas videre poſſunt de jalute de ſperant. actuũ.xxvij. Neqʒ ſole neqʒ ſideri⸗ bus apparentibus 6. plures dies ablata erat ſpes ſalutis Moꝛaliter ſi vitam nñaʒ dirigere velimus ad poꝛtum ſalutis eter⸗ ne: ſtellam maris.id eſt mariam attenda⸗ mus cõtinue oculis ſpei noſtre Vnð bem ⸗ ardus ſuꝑ miſſus eſtome.ij:ꝓpe finẽ Ma ria eſt pꝛeclara et eximia maris ſtella ſuper hoc mare magnum et ſpacioſum neceſſario ſubleuata micans meritis illuſtrans exem ⸗ plis D quiſquis te intelligis in huiꝰ ſecu/ li pꝛofluuio magis inter ꝓcellas et tempe⸗ ſtates fluctuare qᷓ; per terꝛam ambulare ne auertas ocłos a fulgoꝛe huius ſideris ſinõ vis obruiꝓcellis:ſi inſurgũt ventt tentati⸗ onum:ſi incurꝛis ſcopulos tribulationũ.re ſpice ſtellam.inuoca mariam.ſi iactaris ſu perbie vndis.ſi ambitionis.ſi detractionis ſi emulationis.reſpice ſtellam inuoca mari am Siiracundia.aut auaricta: aut carnis illecebra nauiculam concu ſſerit mentis.re ſpice ſtellam reſpice ad mariam Poꝛriga ⸗ mus ergo ei preces noſtras cum fiducia di centes illud yſaie qdꝛageſimoſeptio Au ⸗ dihec ðlicata que habitas ↄfidẽter Et licʒ t. lud c, ij diliget das gi us qu ntuili Woindigen att q ſumusm nihu mnd U nidoeſtinqu epoſlunt den ſlcq;ſolentzin plurts dis ün oꝛaliter ſwnij virgogloꝛioſaꝓ nobis oꝛet cõtinue non tñ maris labores⁊ ꝑicula ſtatim euadimus: Nam xp̃c quarta vigilia noctis la boꝛanti⸗ bus diſeipulis venit et dixit Lõfiditeego ſum nolite timere Mar. vi ¶ Tercio confi dentia bona eſt nobis ncẽia qm̃ fumꝰ egꝛo⸗ tantes. Multũ em̃ ↄfert laboꝛantib aliqᷓ infirmitate ſperare⁊ ↄfidere in medicoſ uo et diligere medicũ.ſperareetiam ſalutẽſi uã F ſpes ⁊ cõfidentia de ſalute futura ſit in⸗ firmo neẽia patet ꝑ illud metricũ Speret q metuit. moꝛituros vinere vidi Spe du ⸗ cti victuros: ſpe moꝛtẽte moꝛi ꝙ pᷣamoꝛ⁊ ſpeo de medico multũ ↄferant egroto. ptʒ ꝑ quandã narꝛatõem quã ponit Sene.iiij declamationũc.v:vbi ponittalis caſ us.qͥ⸗ dam abdicatꝰa pe ſuo ſtuduit medicie cõ tigit pñem grauiter infirmari⁊ a medic ſa us eiꝰ deſperari redijt ergofilius i factꝰ medicꝰ⁊ curauit prem.facta cura reconſili atur pi.accidit poſtea vt vxoꝛ pfis ⁊ no⸗ uerca filij. cõſimili infirmitate laboꝛaretqᷓ̃ pꝛius pater laboꝛauerat Jubet᷑filiꝰg atre curare nouercᷓ nolens abdicat᷑ſcdo Pater igitaccuſatfiliũ de eoꝙ noluit cuz ſciret et poſſet curare nouercã ꝙ aũt ſeiuit ⁊ potuit per hocꝓbat ꝙſe curauerat de moꝛbo conſi mili.filius rñdit ꝙ neſciret an poſſet eãcu⸗ rare vei non:licet moꝛbo ↄſimili laboꝛaret nã alteriꝰ ſpei⁊ amoꝛis eſt pater ad filium qᷓ nouerca· Spes eñ pris de filio fuitfoꝛ⸗ taſſis magna cauſa cure. Vñſubdit nihil magis ꝓdeſt egrotis qᷓ; abeo curaria quo volunt ¶ Ad ꝓpoſitũ cũ ſumus peccatis languidiſumme nobis eſt ncẽia ſpes et con fidentia tam de habenda ſanitate qᷓ; de me dicixp̃i bonitate Nãqᷓ;tůcunqʒſit infirmi⸗ 8 tas magna de facili curabit᷑ſiſperemꝰetcõ fidamus In cuꝰfigurãſignanter dirit xpᷣc cuidã paralitico Math:ix. Lonfidefilire⸗ mittunt᷑tibi peccata tua Pꝛopter defectũ aũt huiꝰ ſpeiſiue cõfidentie Cayn et indas incurabiles extiterunt peccantes peccatũ ĩ ſpiritũſanctũ qð neqʒ remittit᷑ in cſecu/ lo neqʒ in futuro Math. xij. Et ſiquis foꝛ taſſis a filio terꝛeat᷑qꝛ iudex eſt matrẽintu atur due medicina eſt. vñ Caſſioð. in qua dam epla Tu patrona humani generistu affictis reis medicia ſingularis Vuis tno non egeat munere cum ſit peccarecde Item — rrxwi Berñ.ſupmiſſus eſtomelia. ij. ꝓpe finem? Sicrimihũ immanitateturbatus·ↄſcie ſe ditate cõfuſus iudicij hoꝛroꝛe ꝑterꝛit? ba ratro incipias abſoꝛberi triſticie deſperatõ nis abiſſo cogita mariãin ꝑiculis in angu⸗ ſtijs in rebus dubijs cogita mariã: inuoca mariã. maria non recedat ab oꝛe · nõ recedat acoꝛde Et vt impetres eius õonis ſuffra⸗ giumne deſeras cõuerſatõis exempiũ ipſů ſequens non deuias ·ipᷣam rogans non de⸗ ſperas.ip̃am cogitans nõ erꝛas.ip̃a tenente non coꝛruis.·ipſaꝓtegente nõ metuis.ipſ duce nõ fatigaris: ipᷣaꝓpicia peruenis ⁊ ſic in temetipo experiris qᷓ; merito dictů ſitet nomen virginis mara Ex his ptʒꝙ meri⸗ to ſibi dici poteſt illud Danie. xiij. on eſt cõfuſio ↄſidentibus inte F Lectio.xxxvij 8 Rpi autem ſcqm que cogitauerunt coꝛrep⸗ tionem habehunt qui neglerefr iuſtum et a domino receſſerunt Sapientiã etem̃ et diſciplinã qui abijcit infelix eſt CSicut dictum fuit ſuperus i pꝛincipio uiꝰ capituli Spũſſctũs in hoc lihꝛo agit nunc deiuſtis nunc de impijs alternatim: ¶ Poſtqᷓ; igit᷑ ſpirituſſanctꝰ declarauit ꝙ iuſti non carebunt mercede Pic diuertẽdo ſe ad impios oſtendit ꝙ nec impij trãſibũt impune Fuit autẽ opinio eoꝛum ſicut in pᷣn cipio ſecundi capituli 6 tuit ꝙ nulla peni⸗ tus eſtiuſticie vel iniuiticie retributõin fu⸗ turo Duia igit᷑ iam declarauit oppoſitum de electis oñdendo ꝙpmiabůteternaliter. Picoñdit ꝙ etiãimpij iuxta eoꝝ demerita punient᷑ꝓpoꝛtõnabrliter Et cirẽa hoc duo facit. qꝛ pᷣmo oñdit ꝙtales infideles nullã aliã vitã expectãtes in futuro crutiantur. ¶ Scðo ꝙ in pñtia ſuo deſiderio defrau⸗ dant᷑ Scða ꝑs ibi Et vacua ſpes ¶ Cinca primũ duo facit ·Ham pꝛimo pena impijs debita applicatur Secũdo cauſa pene ra tionabiliter explicatur Secunda pars ibi qui neglererunt iuſtum. Dicit ergo pꝛimo ſic. Impij autem id eſt infideles deum ne gantes etnullam aliam vitam eſtimantes 46 De quibus dictum eſt in capitulo pertotum ibi Dixerunt aũt inpij⁊c̃. tales inq; impij habebunt coꝛreprõem idẽpenã eos coꝛripientem⁊ hociuſtiſſimã qꝛ eoꝛuʒ malicie coꝛreſpondentẽ Vñ dicit imque. id eſt m illa que cogitauerunt qꝛ omẽ ma⸗ lum a cogitatõe ꝓcedit ideo ſi cogitatõnes puniant conſtat ꝙ tam locutiones qᷓ; oꝑati ones punient Lõſequenter cum dicit Qui neglexerunt iuſtũ Cauſaʒ punitõis maloꝝ explicat A ¶ Vbi nõnũ ꝙpᷣmoꝛ dialis cauſa pene tam in angelo qᷓ; in hoĩe fuit negligentia Si em̃ homo vel angelus a deo creatus in gratia benefuiſſet vſus na turalib ⁊ gratuitis ſibi datis nunqᷓ; appa⸗ ruiſſet angelo cõueniens aliqð deoꝛdinatũ vel deiexcellentiã appetiuiſſe nec vnq; ho⸗ mo iudicaſſet dictis ⁊ ꝑſuaſionibo ſerpẽtis adquieuiſſe.ſed gee uti gratijs ſi bi datis ꝑmiſſi ſunt cadere in erꝛorem pꝛo pter peccatũ negligentie⁊ de erꝛoꝛe in pec⸗ catumn ſuꝑbie⁊ inobediẽtie Et ideo tãgen ⸗ do radicem culpe pctõxꝝ dicit Qui neglexe runt iuſtum id eſt iuſticiã. Juſtum em̃ fuit et eſt ꝙ omnis creatura rationalis ꝑ gras a deoaccepras ſolicite ⁊ diligenter deũ ho noꝛet qui eſt earundem gratiaruʒ largitoꝛ Michee. vi. Indicabotibio homo quid ſit bonum ⁊ quid dñs deus tunus querat ate. vtiqʒ facere iudiciũ⁊ diligere iuſticiã⁊ ſo⸗ licite ambulare cũ dño deo tuo Et quia ne gligentia parit contemptũ Ideo ſubiũgit ꝙnon ſolum neglexerunt iuſtum:ĩimo a do mino receſſerunt quia.xvij. ꝓuer.ðᷣꝛ Im ⸗ pius cum in ꝓſundum peccatoꝝ veneritcõ temnit. ¶¶ Et nota ꝙ iſte eſt modus caden ⸗ di ſeu oꝛdo in homine. quantũcunqʒ fuerit in ſtatu perfecto vicz pᷣmo negligere modi⸗ ca:loqui ocioſa raro cõfiteri parum dicere diuinũ officiũ. hec vident᷑eſſe modica pctã Et ex iſtis diabolus inducit in grauiſfima peccata Lirca doleũ ſunt magni circuliqͥ⸗ bus aſſeres dolei colligant.⁊ illi magmin ſuis extremitatib colligant᷑ cůj ꝑuis vimi⸗ bus ſolutis ergo ꝑuis ſoluunt᷑ magniet ſo⸗ lutis magnis totuʒ decidit Sic moꝛaliter eſt qͥ ſpernit modica paulatim decidit Ecc. xix.in pꝛincipio.⁊ ſic non ſolũ nõ curauerũt iſti impij ſcire que dei ſunt ſed abijcierunt ſciam dei:vnð ſubdit Sapiam et diſcipli nam qui abijcit infelix eſt:id e ſtfidemð ſu Lectio pernaturalibo. homibus reuelatis diuini⸗ tus ad Ro · xi. O altitudo diuitiaꝝ ſapie⁊ ſcientie dei q; incompꝛehenſibilia⁊c: Cel diſciplinas id eſt diuinas coꝛreptões ⁊mo nitiones quas ꝑ pphetas ſuos mðooñdit Pꝛouer:xv. Quabijcit diſciplinã deſpiẽ giam ſuam⁊ ꝑ ↄſequens eſt infelix 4 Juxta illud inetricũ Tres infelices in mũ do dicimus eſſe Infelix qui pauca ſapit ſp nitqʒ doceri. Infelix qui multa ſapit ſper⸗ nitqʒ docere Vleglexerunt iuſtum Notaꝙ clericus peccatoꝛ ſilis eſtargo Argus fuit ſicut refert Vuidiꝰ Metho. · circa finem quidam paſtoꝛ qui habuit centũ oclos⁊ ta men nõ habuit niſi vnam vaccam nuꝑtrãs foꝛmatã de virgine ad cuſtodiendã Mer⸗ curius vero finxit ſe cuſtodem ⁊ paſtoꝛẽca⸗ prarum? acceſſit ad locum vbi argus iſte vaccam paſcebat Mercurius fiſtulabat ita iocunde et ita gꝛatioſe ꝙ argus eum roga⸗ uit ꝙ placeret ſibi moꝛari cum capris ſuis in paſcuis illis ſecum Alius annuit qꝛ id⸗ circo venit:ſederunt ᷓ ſimul Mercuriꝰ de nouo incepit fiſtulare ita gratioſe paliqui oculiipſius argi inceperũt doꝛmitarealijs adhuc ad vaccam reſpicientibus tandẽita ineſtimabiliter bene fiſtulauit ꝙ omẽs cen ⸗ tum oculi dormitauerunt ⁊ ſtatim ſurꝛexit mercurius ⁊ caput cum oculis amputauit et ſic vaccam ſecum duxit Moꝛaliter cle⸗ ricus latus eſt quaſi argus centum habẽs oculos vicʒ conſideratões multas id ẽcau⸗ telas ⁊ non habet niſi vnam vaccã cuſtodi⸗ reid eſt vnam beſtialem conſciam Iſta fuit virgo dummodo retinuit innocentie puri⸗ tatem Hec trãs foꝛmata eſt in vaccã beſtia/ lem cõcupiam?⁊ voluptatẽ yſa:vij. Nutri⸗ et homo vaccã Oʒee.liij. Sicut vacca laſci uiens declarauit iſrael Mercuriꝰ id ẽme/ dius curꝛens dyabolus eſt qui circuit que rens quẽ defoꝛet pᷣ.pe.v. Iſte fiſtulauit ita dulciter per ſtrepitũ laſciuie mundialis ꝑ adulatões amicoꝝ ꝙ iſte argus obdoꝛmit per negligentiã vſqʒ ad moꝛtem. Ettune aufert ſibi caput qꝛ ſeparat abeoxpᷣm quiẽ caput eccleſie ⁊ miſeram vaccã ducit in ge⸗ hennam Et ideo eis dicit᷑. Nolite neglige⸗ re nolite ceſſare a cuſtodia et cõcuſſione cõ⸗ ſciẽtie ꝓpꝛie Judiẽ. xxiij B ¶ In hominibus mũdo deditis quadruplex his ———————— m ——————— vdiin, inue U ninrrt nn imnipißt untiuſun ſo 60 Z1 dohcufun — vaccamnpti uſnche lodem:paſwig cum vbiurgusi curiusfituubun yargus eumyg an cumcapns ſiu Aluoamutqꝛi inu Mermd gratioſe alic rüt doꝛmitꝛrealt cicntibus tundiu kulauit ꝙ omic —— m oculis ampum e upis anntii tᷣes multniiu mconſcan Jut muit mocenſ rrxvi diebus negligentia inuenitur Sunt enim negligentes in addiſcendo moꝛum ſanctita tem In diſcutiendo ꝓpꝛiam ꝑuerſitatem. In reuerendo dei maieſtatem Et in ſufferẽ doꝓximi neceſſitatẽ.¶ Pꝛimo ſunt negli⸗ gentes in addiſcendo moꝝ ſanctitatẽ Be ⸗ ne inueniunt᷑ quidam aſſidui ad diſcendũ artiuʒ ſubtilia ꝓpter curioſitateʒ. Jura ci⸗ ulia pꝛopter vtilitatẽ. arteʒ bellãdi ꝓpter ſtrẽnuitatẽ. Artem negociãdicõtra pauꝑ⸗ tatem.⁊ ſi deſingłis que ad vite p̃ſentj pro motõnem⁊ adminiſtrationem ſpectãt. ſed ad diſcendũ artem bene viuẽdi.deoſeruiẽ⸗ di arteʒ peccata vitandi.omnes q̃ſiſe exhi⸗ bent negligentes Uñ mundus inuitat ad erꝛoꝛes ⁊ ineptias ⁊ omnes obediunt Deꝰ vocat ad honoꝛes et nuptias et omnes ne⸗ gligunt Math.ij. Illi neglexerunt ⁊ abie⸗ runt:alius ad villam ſuã.alius ad negocia tionẽ ſuam⁊ tamẽ hec ſumma philoſc ophia eſt:ſcire bene viuere.cuicõtinue ⁊ ſemꝑ in ⸗ ſiſtendũẽ.⁊ vacandũ ab alijs vt huic inſer/ niat Non ſicut multi quicitius omĩa volũt facere q; oꝛdinem bene viuendiaddiſcere. Lõtra quos Seneca epla.cix. ſubtrabe ᷣm cõmunes libros xxxvi. Non cum vacaue ⸗ ris philoſophandũ eſt ſed omĩa alia negli⸗ genda ſunt vt huic aſſideamus cum nullũ tempus ſatis magnũeſt.etiam ſia puericia vſaʒ ad humani eui terminos vita ꝓducat᷑ Sed hic eſt vna negligentia cõmuniterĩiu nenibo qui ideo negligunt ꝑtem addiſcere qꝛ nõ pñt totum adquirere Ideo nihil vo lunt ſcire qꝛ non pñt alios excellere et hec negligẽtia filia eſt ſuꝑbie. quas bñ deridet Mꝛatiꝰ li: eplaꝝ eplã.pᷣ. non poteris oculo q;tum cõtendere linces nõ tamẽ idcirco cõ temnas lippus inungi. Vult dicere ponat᷑ ꝙyſis lippus ⁊ diffidas adquirere tantũ vi⸗ fus acumen ꝙ poſſis ſicut linces ꝑ muros penetrare viuendo.non ideo cõtemnas vti collirioet aqua iuuante ad acumen oculo/ rũ Fatuũ eſt em̃ partem cõtemnere qꝛ totũ non potes habere. Talibo aptis ad diſcen⸗ dum dicit᷑.pᷣ:ad thimo.iij Noli negligere gr̃am quein teeſt Figurat᷑illud Beñ.xlij. audiens Jacob ꝙ alimenta venderent᷑ egi pto dixit filijs ſuis Quare negligitis:audi uiꝙtriticũ venũdet᷑ ĩ egipto vult ſignifica reg vbiqʒ ſunt alimenta venalia ſczalimẽ ta aĩe ꝓpter kullam difficultateʒ debet ho⸗ mo ea negligere Et reuera ſcientia ſalutis non eſt niſiin egipto ĩd eſt in obſcura⁊ tene broſa theologia qꝛ tenebꝛoſa aqua in nubi bus aeris in põ.glo.id eſt obſcura doctrina in ꝓphetis ⁊ p̃dicatoꝛib ¶ Scðo ſunt ho⸗ mines negligentes in diſcutiendoꝓpꝛiam Puerſitatem. Quẽdã nout quifuit optimꝰ ſeneſcallus oꝛdinando familiã aliena etiaʒ magnoꝝ dñoꝝ ⁊ peſſime ſciuit oꝛdinare ð regimine domus ſue Tales ſunt pleriqʒq́ diligenter alios emẽdant ⁊ tñ ſemꝑ negli⸗ gunt ſeipos. Duantas ſolicitudines hemꝰ ad diſcutiendas ↄſcias alienas:ꝓ quibo nõ babemus reſpondere niſifuerimꝰ eoꝝ p̃la⸗ ti: quantam pigritiam ad diſcutiendas ꝓ prias cõſcias.deus nouit Cõſcias em̃ pꝛo⸗ prias diſcutimus vno die aut dimidio vix in:xl · Lonſciẽtias aũt alioꝛum per multos annos ⁊ tñ nobis ðᷣꝛ ꝙ inceſſanter nos diſ⸗ cutiamꝰ Judiẽ. xviij. Nolite negligere no⸗ lite ceſſare ¶ Tercio ſunt homĩes negligẽ⸗ tes in reuerendo dei maieſtatẽ ⁊ hoc habẽt timere curati ſpealiter ⁊ pꝛelati⁊ quicunqʒ alij dediti miniſterio dei titulo ſpecialicu⸗ iuſmodi ſunt omnes clerici infra ſacros oꝛ dines.⁊ religioſi quicunqʒ Et tñ ſi bñ cõſi deramus hi ſunt qui negligentiꝰ agũt:ij. paral· xxiiij. Poꝛro leuite egere negligenti us Quibus tñ precipit᷑ Deutro.viij Vb/ ſerua ⁊ caue neqñ obliuiſcaris dñi deitui⁊ negligas mandata eius ⁊ iudicia ¶ Negli gentiam jn iſtis cauſat nimia frequentia aſ⸗ ſiſtendi do Quia nimia familiaritas parit contemptũ Et tñ contra tales ðꝛ · j. paral- xrix. Filij mei nolite negligere.vos elegit deus vt ſtetis coꝛam eo Nota extra de cele bratione miſſe dolẽtes ¶ Quarto ſunt ho/ mines negligentes in ſufferendoꝓximine/ ceſſitãtẽ xxij De omi re fratris tui ſiꝑierit?⁊ inueneris eam nõ negligas quaſi alienã. Res fratris ꝑijt ſi inciditi latrones ſieſt depauperatꝰ foꝛtuna.ſiĩdiget aliquo ꝓ amoꝛe xpi Vñ nullo mõtales negligere debemus ſi poſſumus tales iunare · Secu lares rñdent poſſem talem iuuare ſed non ſine damno Sed nunquid deus poterit re cõpenſare damnũ Conſtat ꝙ ſic qꝛ iuſtusẽ ⁊ꝓuer.xij· ꝓpefinem Qui negligit damnũ ꝓpter amicũ iuſtus eſt.ergo talem inſtũðs neceſſario remunerabit b Dubitatõ ̃alis Vtrũomnis negligentia ſit peccatũ moꝛtale. qð ſic ecẽi.vn. Duitimet deũm⸗ hil negligit ergo quicunqʒ in aliquo negli⸗ git ꝓdit timoꝛẽ dei.ſed hoceſt peccare moꝛ taliter Pꝛetereaꝓuer · xix. Dui cuſtodit mandata cuſtodit aĩam ſuam.qui autẽne⸗ gligit vias ſuas moꝛtificabi?᷑? loquitur de moꝛtificatione gehenne que non eſt niſi per peccatũ moꝛtale ¶ Pꝛeterea Piere. xlviij. Maledictus homo qui facit opus ðifrau Dulẽter ſed maledictioin feriptura nõ fert: miſiꝓ peccato moꝛtali Ad oppoſitũ eſt ii lud Ecẽi.vij: De negligentia purga te cuʒ Paucis dicit glo.qᷓ;uis oblatio ꝑua ſit tamẽ multoꝝ delietoꝝ purgat negligentias Sʒ ꝑ Pauca non purgabit᷑ peccatum moꝛtale: ¶d queſtionem dicendũ ꝙ negligẽtia ni hil aliud eſt qᷓ; defectꝰ debite ſolicitudinis circa actum vᷣtuoſum faciendũ ꝓueniẽs ex remnſſione feruoꝛis in volũtate õtigitur negligẽtia eſſe circa actũ vel circa circũſtã⸗ tiãs actus· qui actus vel circũſtantiaeſt d neceſſitate ſalutis ⁊ talis negligentia ẽpec catum moꝛtale/ſicut ſi negligã dare elemo ſinam tꝑe extreme neceſſitatis ꝓximo indi genti negligoactũ cadentem ſub pꝛecepto de neceſ itate ſalutis Siliter ſi dem elemo ſinã⁊ non ex caritate vel non in caritate pec co moꝛtaliter. omittendo circũſtantiã que deber eſſe in omniactu virtuoſo de neceſſi⸗ tate ſalutis pᷣ:ad coꝛin:vl. Dmĩa opa vñ̃n in caritate fiant. aliter põt ↄtingere negli⸗ gentia circa actum vel cincũſtantiam actus tñ actus vel circũſtantia non eſt de neceſ⸗ itate ſalutis ſicut ſi negligaʒ dicere ſaluta/ tionẽ virginis marie tranſeundo coꝛã vma gine ſua vel cuʒ audio lectionẽcogitoð im/ pertinentibus ex remiſſiõe volũtatis⁊ tũc eſt peccatum veniale ¶ Ad pꝛimũcũ dieit Duitimet de nihil negligit. verũẽcadẽs ſubpꝛecepto qꝛ om̃e tale eſt de neceſſitate falutis ¶ Ad ſcðm patzʒꝑ idem ¶ Adter cium dicendũ ꝙ maledictio infert᷑ ꝓ negli⸗ gentia reſpectu circũſtantie debite ¶Ad lam loquitpꝛopheta de nabuchodonoſoꝛ quem deus fecit inſtrumẽtum ſuum ad fla gellandũ pplm ſuũiſrael. ſtud aũt opus fuit dei ſie oꝛdinantis ⁊ cõmittentis ſʒiſtð Lecto nabuchodonoſor attribuit potentie ſue fa⸗ ciens el odioꝑſonaxꝝ id qð facere debuiſſ⸗ ex obedientia tantũ⁊ ideo peccauit moꝛta 2 liter ꝓpter qð dicit maledictus hõ qui faẽ opus deifraudulenter Malidictus quiꝓ hibet gladiũ ſuum a ſanguineid eſt qui ꝑ⸗ cit iniuſteꝙ vltione quã deus pᷣcepit infligi Ad argumentu in oppoſitũ vel loquit᷑de negligentia veniali vel moꝛtali Si ð moꝛ tali tůc verum eſt ꝙ purgat᷑in pñti per pau cos reſpectu eoꝝ quibo in futuro etemali⸗ ter punire„ Lectio.xxxviij- TC vacua eſt ſpes illoꝝ et laboꝛes ſine fru ctu⁊ inhabitabilia opa eoꝝ. Mulieres eoꝝ inſenſate et nequiſſimifilij eoꝝ maledicta creaturaeo/ rum ¶ Poſtqᷓ; ſpũſſctũs declarauit qua liter infideles ſolam voluptatem eſtiman ⸗ tes finem hoĩs.in futuro cruciabunt¶ Pic oſtendit qualiter in pñti etiam multiplici⸗ ter affligent᷑ꝑ falſitatẽin intellectu.volun/ tatẽin affectu⁊ vanitatem in effectu Vnde in hodierna lectiõe ſex miſerias manifeſtat iſtam ſectam ſequentes ᷓ Z Sunt em̃ defraudati in falſis eſtimationib · fati gatiin vanis occupationibꝰ Vilificatiĩ ab ominationib effeminati in delectationib damnificati in ꝓpagationibo et excõmũica tiꝓ adinuentionibo.¶ Pꝛima igiteoꝝ pe ⸗ na eſt ꝙ decipiuntur⁊ a veritate elongãtur in ſuis iudicijs Et hec eſt magna miſeria. qꝛ naturaliter homo appetit non falli · etiñ illi qui diliguntfallere fᷣm aug:Ip̃tautem euaſiſſe omnẽ penaʒ omẽ iudiciu ꝓ ſuis fia gicijs ſperauerũt.cum tñ modo ſint in in ⸗ ferno damnati.hanc penam deceptiõis et damnationis tangit cũ dicit. Et vacua eſt ſpes illoꝝ Iſa.xxviij. Poſuimus menda ciũ ſpẽ noſtrã⁊ mencatioꝓrectiſumus Pr notã ꝙcõtrarie ſpũſſanctꝰinducit ſpem in⸗ ſtoꝛum ⁊ ſpem improꝝ Deillis dixit ſupꝛa iſtocapitulo ſpes illoꝝ ĩmoꝛtalitate plena eſt De iſtis aüt ꝙ vacua eſt ſpes illox ij.ad Toꝛin. vi. Poꝛtamur vos neinuacuũgru tiã dei recipiatis ¶ Scða pena iſtoꝝ inpñ tieſt ꝙfatigant᷑ in vanis occupationibus. Vanũeſtqðᷣnonalſegutt finem ad quem rxxviii oꝛdinat᷑ ij. ꝓhi.c.x. Omis laboꝛ hũanꝰ oꝛ⸗ dinat᷑ ad aliquẽ fructũ ꝑcipiendũ qꝛ igitur homines ſupꝛa tacti laboꝛant ꝓ voluptati bus in bellis in pacein terꝛa et mari nocte dieqʒ⁊ nullũfructũ bonũ inde ꝑcipiẽt. me⸗ nito dicitꝙ laboꝛes eoꝝ ſunt ſinefructu:op poſitũ dicit infra de iuſtis ꝙ bonoxꝝ laborũ gloꝛioſus eſt fructus pſimet etiã recogno ſcuntin dieiudicij tm ilud qð ſerbtinfra cv· Laſſati ſumus in via iniquitatis etꝑ dirions ⁊ ambulauimꝰ vinm difficilẽ vx¶⸗ um aut drii ignoꝛauimꝰ Fructus ĩmaturiſi comedant᷑generãt vermes in ventre dele⸗ ctationes autem vite pñtis ſunt fructꝰim⸗ maturiinfra:c.irij: Fructus eoꝝ inutiles ⁊ acerbiad manducandũ quem ergo fructũ pabuiſtis in illia in quibus nũc erubeſ citꝭ ad Ro. viij.⁊ boeriꝰ de voluptatib iij· de conſo. ꝓſa ·vij: Quantos illeſcʒ volupta⸗ tes moꝛhos q; intolerabrles doloꝛes quaſi quendã fructũ nequicie fruentiũ ſolent af⸗ ferꝛe coꝛꝑibus ¶ Tercia iuſtoꝛum pena in Priti eſt ꝙ vilificantin abominatõib Ma gna miſeria eſt homini qñ oꝑa ſua ſunt ita vilia ita monſtruoſa ita repugnãtia ratõni ꝙhomo nõ põt ea manifeſte defendere nec excuſare Er certe quicunqʒſolam volupta⸗ tem ꝓſequunt᷑ talia opera faciũt que comu ni rationi repugnant ⁊ abominabilia deo fr tnt ⁊ angelis.nec humane cohabitatõnicõ⸗ gruũt ſed repugnãt Et hoc eſt qʒ dicit Et inhabitabili opera eox id ẽcõuentui⁊ ha⸗ bitationi naturali repugnant⁊ Pꝓpagatiõni cõceſſe nature. imo deus iÿe qul omẽs inha bitare dignar᷑ꝑ opera talia ab inhabitatio⸗ neciuitatis humane erpellit᷑ ð qua Piere. 1Non habitabit ibi vir nec incolet eamfi⸗ lius homis Sed verbũ caro factũ eſter ha bitabit in nobis Johan.pᷣ.¶ Quarta pena eſtꝙ effeminant᷑ẽn delectatõtbus Pomies em̃ voluptuoſi⁊ priuant mulieres ſenſu et a mulieribus ſenſu pꝛiuant᷑ Lanis amens vbicunqʒ momoꝛderit hoĩem eũ facit amẽ tem Et eodem mõ̃ mulier fatua facit virũ rabidũ et adoleſcẽs fatuns mulierẽ facit in ſenſatã et qñ mulieres ſunt inſenſate tunc viri ſunt effeminati imoinaiatipuerbio:vi Mulier aũt pᷣcioſam aĩam viri rapit ui aũt eſt ſine anima inſenſatus efficit Et hoc iſtibene fatent᷑infrac:v. Nos aũt inſenſutt vitam illoꝝ eſtimabamus inſaniã qꝛ Ecẽi. xix. Mulieres apoſtotare faciunt ſapiẽtes et arguunt ſenſaros Et hanc penam tãgit cum dicit Mulieres eoꝝ inſenſate ¶ Ad lram mulieres inoꝑatõe libidinis plus de lectan᷑ qᷓ; viri Vn Treſias dixitfeminas habere decem vncias luxurie Viros auteʒ niſi quattuoꝛ Fuerat em̃ iſte Treſias vtri⸗ uſqʒ ſexus ᷣm fabulas ſucceſſiue Ideo fac⸗ tus eſtiudex in hac cauſa.⁊ ideocõſequens eſt ꝙ in hac ſecta que voluptatem hahʒ pꝛo fine ſi viri ſint fatui erunt mulieres inſenſa te Et ideo ſignanter ðꝛ Ecẽ̃i · xxvx. Beatus qui habitat cum muliere ſenfta ¶ Quin ⸗ ta miſeria iſtoꝝ infideliũ eſt ꝙ damnifican turin ꝓpagatõibus Viſubdit Nequiſſi⸗ mifilij eoꝝ Deus em̃ in homie potentiã ge nerandi⁊ certum modũ inſtituit⁊ eſt talis vr fiat etiam infra limites cõiugij ꝓlis pꝛo pagatia ad laudem Illi aũt holes quipꝛo lem gignunt⁊ eam peruerſis infoꝛmationi bus et exemplis coꝛrumpũt bonũ naturale pꝛolis amittunt et in hoc ſeip̃os ↄfundunt Quia ſemg mala pꝛoles finaliter inſurgit in parentes Et bene dicit ꝙ nequiſſimifilij eoꝝ Lauſa eſt qꝛ mulieres ſunt inſenſate⁊ viri impij⁊ filij imitatoꝛꝛs eoꝝ ergo erunt neceſſario peioꝛes.iij. Reg.xxi Operatus eſt iniquitatẽ ſuꝑ omẽs qui erant ante illũ ¶ Serta pena eoxꝝ eſt ꝙexcõmunicati ſunt in adinuentionib ſuis ⁊ hancſubdit cũ di cit maledicta c reatura eoꝝ illud qð homo excogitat? adinueit ⁊ ꝓmouet põt dici cre atura ſua tales aũt impij in omi genere pec cati tam luxurie qᷓ; iniuſticie muita adinue niunt que poſſunt dicicreature eoꝝ ⁊ ſicut omiĩa oꝑa deiſunt benedicta ⁊ appꝛobata. Beñ·pᷣ.⁊ p̃.ad thimo.iij. Omis creatura der bona eſt ita iſta mõſtruoſa figmẽta pec⸗ catoꝝ ſunt exchicata a ðo⁊ maledicta cc. xrxvij· O pꝛeſumptio nequiſſima vñ crea ta es Mulieres eoꝝ inſenſatet a S ¶ Notandũ ꝙ familiare conſe oꝛtiũ malarũ mulieꝝ eſt omĩ homĩ deteſtandũ marie tñ viris religioſis ⁊ ꝑſonis eccleſiaſticis qui⸗ buſcunqʒ Sunt em̃ mlieres libidinoſein alliciendo:malicioſe in cõuiuendo Litigio ſe in colloquẽdo.ꝓditioſe in ↄſulendo Pꝛi mo igit᷑ ſunt libidinoſe in alliciendo ſicut em̃ plꝰ in libidine delectant qᷓ; maſculi:ita Vectio in òmni ſenſu magis alliciunt. forma. facie geſtu⁊ voce Et q;ʒuis ſint frigidioꝛis ↄple⸗ xionis ſunt tñ feruentioꝛis libidinis Vnde Duidiꝰ pᷣmo de arte amãdi Partioꝛ in no bis nec tum furioſa libido Legittimũ finẽ flama virilis habʒ. vult dicere ꝙ libido mu lieris eſt infinita. valde em̃ nociuũ ẽqð ſiñ nocumento videri non põt⁊ tñ nobis dicit Ecẽ.ix. Auerte faciem tuã a muliere cõpta ⁊ netibicõſpicias ſpeciẽ alienam Propter ſpẽm mulieris multi perierũt? ex hoc con/ cupiſcẽtia quaſi ignis exardeſcet Iſtũ ignẽ ſatis ꝑtimuit iſte ſanctus monachus q ma⸗ tris ſue tibias nudas tangere noluit cũ eaʒ vltra aquam poꝛtare debuit ſicut in vitas patxꝝ habet᷑. Iſtũ ignem ſatis timuit ſacer⸗ dos ille qui in hoꝛa moꝛtis mulieri auſcuł tanti an ſpiritũ exalaſſet dixit.igniculꝰ vi⸗ nit paleam tolle:iiij. dyalo. Iſtũ igneʒ etiã ſatis 6 tgrat metricus ille qui dixit fe mina fal ſãthane fetẽs roſa dulce venenũ. Senꝑ prona rei que ꝓhibet᷑ei Urit em vhltu viſu riſucute cultu Puꝰ ab inſult ᷓtum potes eſtoꝓcultu. Illũignẽ cõſide/ rauit ſctũs thomas de aqͥnoquicũ in turꝛt cuſtod tret᷑ in carcere et cũ ad eũ honeſta iu nencula ſola intromiſſa fuiſſet in cameram Ille ardente tliõie de camino arꝛepto eaʒ celerꝛime fugauit ſic ꝙ de ea verificari poj ſet illð põ. Ignis in ↄſpectu eius ardeſcet et Ecẽi.xlij. de veſtimento ꝓcedet tinea et a muliere iniquitas viri.⁊ ideo ſuꝑ omnia renendů eſt conſiliũ apli.pᷣ.ad Coꝛin.vij. Bonũ eſt homĩ mulierẽ non tangere Sed hic reſpondebit᷑ excuſando ꝙ vl muliereſt ſancta vel religioſa.vl qꝛ vtraqʒ ꝑſona eſt ſenex ⁊ frigida. Sed reuera hoc nihil eſt Quia qͥd frigidiꝰ ſilice vel ferꝛo⁊ calibe et tñ ex eoꝝ ↄtactu facilime exilit ignis. Si⸗ militer terꝛa ẽ bona ⁊ pluuia ẽ bona de celo deſcendẽs ⁊ tñ eoꝝ cõmixtio non eſt niſi lu⸗ tum. Uñ dici᷑metrice Res tam diuerſe ſi vtraq;ſit ſe Siſint ꝑuerſe iuncte e pdunt pariter ſe Et ideo valde ſtricte cleri coꝝ ⁊ mulieꝝ cohabitatõ ꝓhibet᷑. Extra de cohabitatione clericoꝝ ⁊ mulieꝝ ꝓ totũ et in cano · diſ.xxxij. Poſpiciolũ. Et funt vᷣba Piero. Poſpiciolum tuũ aut raro aut nun quã mulierũ pedes terant. qꝛ non põt toto coꝛde habitare cum deo qui feminaꝝ acceſ ſibus copulat᷑ Femina cõſciam ſecũ panites habitantis exurit Indeẽꝙ monachi⁊ mo nache nullo modo cohabitare ꝑmittütur? eodem monaſterio ſicut. xxiij.q.ij. In nul⸗ lo loco ꝑmittimus. Et eodem moñaſterio vbi dicit Monaſteria puel larũ longius a monaſterio monachoꝝ aut ꝓpter inſidias dyaboli aut ꝓpter oblocutiões hoim collo/ cent᷑ Et ideo ſignanter alloquitclericos be atus Piero.in epla.xi. Quid tibi et femĩis quiad altare cũ deo fabularis Feminaxcũ ciericis nullo pacto ſit cõunotio ⁊ peipue cõuerſatio Janua dyaboli · via iniquitatis ſcoꝛpionis percuſſio nociuum genus eſt fe mina cũ ꝓximat ad ſtipulã accendit ignem flamigeroigne percutit femina ↄſciam pa riter habitantis ¶ Ego iudicoſi cum viris femine habitent non deeſſe viſcariũ dyabo li¶ Ex his aucupatũ eſt ab initio peccatũ. mentes ferꝛeas domat libido. hec Hiero · Ecc̃i.xlij. In mediomulieꝝ nolite cõmoꝛa ri Sic igipatz pᷣmo ꝙ mulieres ſunt libi ⸗ dinoſe in alliciendo ¶ Scðo ſunt malicio⸗ ſe in cõuiuendo Ecẽ.xxv. Bꝛeuis eſt omĩs malicia ſuꝑ maliciã mulieꝝ: ſoꝛs peccatoꝝ cadit ſuꝑ illaʒ De qua loquẽs Thri.in ß. quẽfecit de muliere mala dicit ſie O mali⸗ cioſum ⁊ acutiſſimũ telum dyaboli mulier Per mulierẽ dyabolus ab initio adamĩ pa radiſo ꝓſtrauit Per mulierẽ mitiſſimũ da uid in homicidiũ ⁊ adulteriũ deſtinauit. ꝑ mulierẽ ſapientiſſimũ ſalomonẽ in ſacrile⸗ giũ precipitauit Per mulierẽ foꝛtiſſimum fanſonẽ raſum cecauitEt caſtiſſimũ ioſeph vinculis ⁊ carceri mancipauit. Per mulie rem mundilucernã Johem baptiſtã capite rruncauit hec Chrißᷣ. Panc aũt maliciam mulieꝝ quãta ſit in duabꝰ mulieribꝰ decla⸗ rat. vicʒ in vxoꝛe Job⁊ dalida amica ſanſo nis De pᷣma loquens ſic dicit · Nec videns viꝝ ſuũ vlceribus ignitũ. ardentẽ doloꝛibꝰ inuolutũ vermibꝰ.in ſterquilinio reſidentẽ cineribus coopertũ.nõ eſt recoꝛdata nobili tatis regie. non dilectiõnis priſtine quã ad eã habuerat: nõ diuitiaꝝ bonoꝝ ꝓlis quã per eum ſuſcepat nec miſericoꝛdia mota eſt Sed contra vix iuſtũ. demonis ꝑtem a ſſũ pſit et ait Benedic deo⁊ moꝛere non ſuffi⸗ ciebat illi ꝙ penas ſuſtinuit tgales ſed ſuꝑ addere peccatũ tentauit ⁊ etemas De ſcda — — —————— S—. i ſo des dinc ülnn ns fmmi ncipc vinquitns umgenscij accenditigm nina ↄſcn dicoſiamu nitio pecui x nolitechn lieres ſnt lů joſuntmali emscſt oni ſoꝛs peccam s Chrißini cit ic Dmi dyaboli ml initioadmnin ri mitiſinin nů deliu omonẽ inſm ierifntinn caſtiſiniuj ant. Pem mbapeilic nc nitmlc mulienb d alidamiu ictTe ardcntẽ do⸗ dicit ſi Da mihi illam dalidã⁊ eius mali⸗ ciam cõtra ſanſonẽ penſemꝰ hecillũ quem pꝛidie in cubiculis ſuis cõiugẽpelegit cin blandimẽtis ⁊ luſibus amplexibus?⁊ riſibꝰ blandita fuerat hodie deriſit raſit ⁊ abiecit ac vinctũ tradidit ꝓhiliſteis. Videamus eñ̃ quid ei diſplicere potuit in viro marito Si foꝛtitudo diligit᷑ robuſtiſſimus fuit qͥ; leonem quaſi hedum diſcerpſerat inermis Si pulcritudo ſpecioſiſſimꝰextitit naʒare us Si ſanctitas⁊ boni moꝛes talis fuit qꝛ ad eins pᷣces dum ſitiret deus de moꝛtua mandibula fontem eduxit Siſtrennuitas amari debet hic in mandibula aſini mille gratitudo.defectus u in eo non lfuit niſi ꝙeaʒ nimis dilexit. Ergo cũ nulla cauſa odij in eo valuit inueniri ſo ⸗ la malicia ſuffecit ꝓ cauſa. hec Chriß⸗Etið ſignãter dicit Ecẽt:xxv: Dmiĩs plaga triſti ria coꝛdis eſt⁊ omis malicia nequicia mu ⸗ lieris Et infra non eſt caput nequiꝰ ſuꝑ ca put colubri⁊ non eſt ira ſupꝑ ram mulieris Lõmoꝛari draconi⁊ leoni placebit qᷓ; habi tare cum muliere neqᷓ; hanc auctoꝛitatem etiã ꝓbat Chꝛiſoſtomꝰ optime ſermõe pᷣal ⸗ legato ſed pertranſeo vſqʒ ad alia ¶ Ter⸗ cio inueniunt᷑ mulieres litigioſe in colloq̃n do⁊ illa eſt magna afflictio alligari vl viro rixoſo vel mulieri litigioſe ⁊ ideo bñ dicit᷑: ꝓuer.xix Tecta iugiter ꝑſtillãtia litigioſa mulier.ſi tectũ domus ingiter ſtillaret aqᷓ; homo vbiqʒ in ea nullam haberet quietem ſed neceſſario haberet eam dimittere Et iõ ſolet dici ꝙ tria genera ſunt que hoĩem de domo ſua expellunt vicz fumus ·ſtillicdiũ et vxoꝛ mala Innocentiꝰ de vilitate cõdi⸗ tionis humanec · xxi Fuit em̃ mulier de co ⸗ ſta curua foꝛmata⁊ iõ ſemꝑ cõtrariat᷑ viro ſuo Lota deillo qui vxoꝛem ſubmerſãq̃ſi⸗ uit cõtra curſum aque et cũ a quodã quere ⸗ ret᷑quare eãſic quereret rñdit qꝛ ſibi ſemp cõtraria fuiſſet Refert Agiliꝰ libro noctiũ acthicaꝝ deſocrate ꝙ cũ altipiades ab eo 4 ſiuiſſet quare vxoꝛem ſuã antipem mulie rẽplenã iurgijs ⁊ litigijs. moleſtiſſimã vi⸗ ro non fugaret de domo Rñdit cũtalem do mi ꝑpetioꝛ. aſſueſco ⁊ exerceoꝛ vt ceteroꝝ ue loꝛis ſunt imurias facilius feram. De eodẽ narꝛat Pieronimꝰ contra Jouianũ ꝙ habuit duas vroꝛeo: quecum ſenellitiga rent ꝓ viro deriſit eas eõ ꝙtam ꝓ fedo hoĩe certarẽt.ſtatim ſimul cõcoꝛdate in tantũ ei maledixerũt ꝙ eum a domo fugere compu lerunt Iſte ſemel poſt infinita litigia abal tera illaꝝ perpeſſa ꝑfuſus fint vrina. ꝓiec⸗ ta delocoſuꝑioꝛi ſuꝑ eum per vnam earũ nec tñ quicq; aliud rñdit Sciebã inqͥt poſt iſta tonitrua ymbꝛẽſecutuꝝ Et ideo bonuʒ conſiliũ dat᷑puer.xxi Melius eſtſedere in angulo domatis qᷓ; cuʒ muliere litigioſa in domoↄuiuij Talerꝰ ad Rufinũ Lõtume lia viriẽ vxoꝛ inobediẽs qꝛ Ecẽi.xxx Mu lier ſi pꝛimatũ habeat cõtraria eſt viro ſuo ¶ Quarta cõditio malaꝝ mulieꝝ eſt ꝙ ſũt ꝓditioſe in ↄſulendo ſicut in dalida ſat/ pa tuit.⁊ iðᷣo metrice dicit᷑ Poma miricas ede re dicas melle acutas Cum mlieres edere ſperes res tibi tutas Unde his tribo ſicut vulgariter dicit᷑nõ debet homo adhibere fi dem denticanis fidei mulieris⁊ pedi equi Vnde metrice dici᷑ In fide.dẽte.pede mu lieris equi canisqʒ fraus eſt.teſte Babione qui in fine comedie ſue diẽ ſic Babio teſtis adeſt hec vltima verba tenete ſunt incredi biles vxoꝛ alumna cliens Lõcludam ergo finalite r cũ valerio Et dico det vobis omĩ — deus femineis fallacijs nõ falli etil luminet coꝛ vr̃m ne tendatis quotimeo Lectio.xxxi MWomaz felir eſtſterilis ⁊ incoinquinata que neſciuit thorũ in delicto. habe ⸗ bit fructũ in reſpectiõe aĩaꝝ ſanctaꝝ ¶ Fre quẽter ⁊ ↄtinue quaſi optet ad memoꝛiam reducere opinionẽimpioꝝ hoĩm que poſita fuit diffuſe c.ij:huiꝰ que quideʒ opinio ad duo reduci põt in ſũma Pꝛimũẽꝙ nulla vita erit pꝰ vitãiſtã quã coꝛꝑaliter viuimꝰ Scm eſt ꝙ felicitas homis eſt frui corpo⸗ reis voluptatibꝰ in pñti Et iſtud ſcõm im ꝓbat ſpũſſanctꝰ ſpẽaliter a penultima lecti one.ſ. Impij aũt ß̃: que cogitauerunt vſqʒ ad finẽ huð capituli incluſiue ꝑ cõtrarium Dnia igit᷑in parte pᷣcedentiimmediate de clarauit ꝙ multa incõuemientia ⁊ damnoſe verecũdie ſequunt᷑ voluptatẽ Picoſtendit directe per cõtrarium ꝙmulte p̃eminentie Etcirca hoc duo facit Pꝛimooñdit ꝙ vir⸗ ginalis caſtitas eſt apud deũ meritoꝛia.li⸗ cet ſit tꝑaliter infecũda. Scðo ꝙ beſtialis voluptas eſt ſimplicitertranſitoꝛia ↄfuſibi lis et verecũda Secunda ibi: Filij autem adulteroum Lirca pꝛimum tria facit. quia pꝛimocõmendat caſtitatem in ſexufe mineo Scðᷣo in ſexu maſculino. Tercõ aſ ſignat cauſam quare vtraqʒ eſt ↄmendabi lis taʒ humano iudicio qᷓ; diuino Scða ibi Et ſpado Tercia ibi:bonoꝝ laboꝝ ¶ Cir⸗ ca primũ eſt aduertendũ ꝙ in vita voluptu oſa nhil boni põt ↄſiderari niſi fecunditas ꝓlis Sed iam oſtenſum eſt ꝙilla fecũditas eſt mala qꝛ nequiſſimifilij iniquoꝝ inueni⸗ unt᷑ ꝓpter malam imitatõem filioꝝ ⁊ malã infoꝛmatõnem parentũ ergo multo magis prinet ad felicitatem ꝙ mulier viuat caſte cũ ſterilirate qᷓ; voluptuoſe cum tali ꝑuer⸗ ſa fecundate.tũ qꝛ euadit verecundiã tꝑa⸗ lem in pꝛolis peruerſitate tum qꝛ habebit mercedem eternalem in futura iocundita⸗ te. Pec aũt iocũditas eſt infinicies melioꝛ qᷓ; quecunqʒ coꝛꝑalis fecunditas ſicut ptʒ Dicit ergo ſic Felix eſt ſterilis ⁊ incoinqui⸗ nata id eſt felix eſt illa in qua eſt ſterilitasꝓ lis cũ můdicia coꝛdis qꝛ ſieſſet coꝛdis im/ mũdicia nihil ↄferꝛet vᷣginalis integꝛitas Vñ vult dicere Felix eſt illa que habet car nis ⁊ mentis integritatẽ. Camis integrita tem vocat ſterilitatẽ qꝛ naturaliter oĩs in/ tegra ſterilis eſt id ẽ ſine actualifetu ſed coꝛ dis mundiciã vocat incoinqͥnatõeʒ De coꝛ de eñ̃ exeunt que coinquinãt hoĩem Mat. rvQue neſciuit thoꝝ in delicto id eſtq̃ nõ eſt exꝑta appꝛobandofactũ vel cõcubitum illicite voluptatis Et quare felix Certe qꝛ licet nõ habeat ꝓ nunc fructũ ventris habe bit tñ fructũ in reſpectiõe aĩaxꝝ ſctãrũ id eſt in tpe illo quo deus aias reſpiciet ꝓ opib virtuoſis que in hac vita fecerũt ad Ro.vi infine Pabetis fructũ vr̃m in ſanctificatõ nem.finem vero vitã eternam Et canti.iiij Ueniat dilectus meus in oꝛtũ ſuum vt co medat fructũ pomoꝝ ſuoꝝ v a ¶ Du bitatõ lialis Vtx⁊ virginitas ſit virtꝰmo ⸗ ralis ꝙ non. videtprimo ſic. nulla virtꝰ in eſt nobis a natura.ij: Ethi.ſed virginitas ineſt nobis a natura igit⁊c. Schoſic is bignitates ⁊ honeſtates ſequunt᷑ caſtitatẽ. tas carnio⁊ ſic oĩs mulier naſcitÿgo Vñ vrtus moꝛalis generareßetiwj ethico Virginitas aũt ñ generat᷑ex actib igit⁊ ¶ Tercio ſic nulla vᷣtus aufert᷑ inuolũtarie vlrginitas aufert᷑innolũtarie ſicut patzin oppꝛeſſis igit᷑ ⁊̃¶ Quarto ſi nullã virt? pdit᷑ſine peccato ⁊ meritoꝛie ſed vᷣginitas perdit᷑ſine peccatoet meritoꝛie ꝑ matrimo —— peccat vᷣgo ſinubat ¶ Quinto ſic omis virtus amiſſa pot ꝑpe⸗ nitentiã reſtitui ſed virginitas amiſſa nun qᷓ põt reſtitui ergo ⁊c̃. ¶ Sexto ſie Nulla vera virtus eſt in infidelius · ſicut pꝛobat Anugꝰ cõtra Julianũ li.iij. abſit inquit vti aliquo ſit vera virtꝰ niſi ſit iuſtus.abſit aũt vt vere iuſtus ſit niſi viuat ex fide S vir⸗ ginitas eſt in infideliby ſicut patuit de vir⸗ ginibus dee veſte ſacratis.quaꝝ vna aquã de tiberi poꝛtauit in cribro in ſignũ vᷣgini⸗ tatis ſicut recitat augꝰ in deciui.ðili. xxiij c.rviij.⁊ Valeriꝰ:viij.c.viij. Septimo ſic Omne qð recedita medio virtutis eſt vi⸗ cioſum ſed virginitas eſt hmõi Pꝛobatio. dicit eñ phs.ij.ethi.qͥ omni valuptate po/ tit nec ab vna recedit eſt intꝑatus.qui autẽ omnes fugit agreſtis ⁊ inſenſibil ſed virgi⸗ nitas recedit ab omĩbo voluptatibo venere is ergo ⁊c̃¶ Octauo ſic quidqͥd eſt contra pᷣceptũ legis diuine eſt vicioſum.ſed virgi nitas eſt hmõi qꝛ pꝛeceptũ eſt Beñ.pᷣ. Cre ſcite et multiplicami ⁊ replete terꝛã Lõſir⸗ mat᷑ qꝛ ſicut pᷣceptũ de cõſeruatõne indiui⸗ dui eſt de pᷣceptis legis nature ita pᷣceptum de cõſeruatione ſpeciei h ſicut peccaret qu abſtineret ab omhi cibo ⁊ potu ita peccat qͥ̃ ab omiĩ actu generatõis abſtinet Nono ſic. nulla virtus indiget ſacrificijs expiari.ſed plato legit᷑ ſuam perpetuã ↄtinentiã expiaſ ſe⁊ ſacrificaſſe nature ꝓ eiuſdem cõtinẽtie vicio abolendo m Aug. de vera religione c.iij. ¶ Decimo qui habet vnam virtutẽ ha bet omnes.ſed quicaret virginitate aliqñ habet alias virtutes ergo vᷣginitasnõẽ vir tus Ad oppoſitũ eſt ambro.li.ſuo de virgi nitate Dicit em̃ ſic Principalis vᷣtus ẽ vir ginitas ¶ Pꝛeterea ſoli ʒtuti debetpᷣmiuʒ ſed vᷣginitati debet᷑ fruetꝰ centeſimꝰ ſiẽ ptʒ ex glo. Mat. xiij ¶ Ad queſtionẽdicendũ diſtinguendo de vᷣginitate. accipit᷑ eñ eqͥ uoce apud doctoꝛes Vno mõ vocat᷑integꝛi natura.ſicut arguit᷑ in pᷣncipali argumẽto⸗ tů qꝛ talis vᷣginitas nõ eſt niſi in ſexu fem, neo.tů qꝛ virginitas q̃ eſt virtꝰ ſtat cũ carẽ tia illiꝰ integritatis · tů qꝛ integꝛitas talis haberi pt in coꝛꝑe ſine virginitate Secũdo mõ accipit᷑ vᷣginitas ꝓ inexpientia cuiuſcũ qʒ veneree ðlectatõis ⁊ ſic ẽ vᷣginitas termi nus pᷣuatiuꝰ negãs talẽ expientiã in ꝑſona nata expiri Tercio mõ accipit᷑ virginitasp habitu cõtinendi abomni venerea volupta te cũ negatõe voluntarie exꝑientie de pᷣteri toſ Quarto modo accipit vᷣginitas ꝓ ha ⸗ bitu cõtinendi ab omni venerea voluptate cum negatione voluntarie exꝑientie cuiuſ⸗ cunqʒ veneree voluptatis defuturoꝓpter deum ·et ſic deintranea ratõe virginitatis ẽ votũ cõtinentie in futurũ? ſic loquiaugꝰ. de ſancta virginitate Vbi dicit ꝙ virgini⸗ tas eſt cõtinẽtia qua integritas carnis crea tori carnis ⁊ anĩe vouet᷑ conſecrat᷑⁊ conſer/ nat᷑. Pꝛimo mõ accipiẽdo virginitatẽ vicʒ ꝓ carnis integritate notum eſt ꝙ nonẽ vir⸗ tus ſicut ſuperius dictũ eſt.cum omis vir/ tus ſit in anima ſubiectiue. nulla in carne: Nec ſecundo modo eſt virtus cum ſit ante annos diſcretionis Sʒ tercio ⁊ quartomo ꝑ vis ẽ virtꝰ cuiꝰ rõ eſt qꝛ oĩs talis vᷣginitas ẽↄtinẽtia · oĩs ↄtinẽtia ẽ virtꝰ ſicut notum eſt¶ Notãdũ aũt ꝙy ſic ſe habet virginitas ad ↄtinentiã vel caſtitatem ſicut magnifi⸗ centia ad liberalitatem. Liberalitas enim habet ꝓ materia generaliter quoſcũqʒſum ptus.?⁊ vſum ꝑecunie in dando. ſicut patet iiij. ethicoꝝ Sed magnificentia habet ma teriã ſpẽalem in qua eſt maioꝛ difficultas. ſcʒmagnos ſi Eodem mõ pertinet ud continenti abſtinere ab omni expꝑimen ⸗ ro veneree voluptatis illicite que eſt ↄtra leges matrimonij Sed ad virginitatem ꝑ rinet cõſeruare pſonã immunẽ ab omni ex⸗ ꝓimento cuiuſcunqʒ veneree voluptatis li cite vl illicite Ex iſtis patẽt quattuoꝛ Pꝛi mũ ꝙ virginitas carnis non eſt virtus ß ſo⸗ la virginitas mentis NMam omis virtus eſt habitus mentis ¶ Scðᷣm ꝙaliqua mulier põt naturaliter eſſe mater? virgo loquen/ do de virginitate que eſt virtus Terciũ et quartũ ꝙ mulier põt oppꝛimi ⁊ impꝛegna ri violenter manente quocunqʒ habitu vir iſta vᷣginitas non eſt virtus. tum qꝛineſta. tutis in mẽre ſyn vnifoꝛmiter. et ſe loqu᷑ btüs Augꝰ.p. decr·deic.xvij⁊ xix. vbi di⸗ cit expᷣſſe ꝙ ſi violẽter oppꝛeſſis ꝑiret pudi cicia nõ eſſet virtus aĩmi nec ꝑtinebit ad i la bona quibo bene viuit᷑.ſed in bonis coꝛ⸗ poꝛis anũerabit᷑ cuiuſmodi ſunt vires.pul critudo ſanitas et hmõi Et ponit exẽpluʒ qũo quedã obſtetrix virginitatẽ cuiuſdã ex ploꝛans.ſiue malinolentia ſiue inſipientia ſiuecaſu fregit et ꝑdidit eius virginitatẽ.ſi aũt eſt ſicut dicit Augꝰcõiter fatuũ eſt di⸗ cere aut quid pudicicie piſſe. Tercioelici᷑ yin vtroq; ſexu ꝑ ſolã volũtariã exꝑientiã voluptatis fit coꝛruptõ pginitatis que eſt virtus Dico voluntariã ad excludendã ex⸗ pientiã ꝑ coactõnem vel per ſomniatõnem Quarto ſequit᷑ꝙ deꝰ põt virginitatẽamiſ⸗ ſam denuo reꝑare ſicut põt quãcunqʒ aliã diſcontinuationẽ vel vulnus coꝛꝑis reno⸗ uare⁊ hoc accipiendo virginitatẽpᷣmomõ De dicto Piero. Dicendũ eſt ꝙaccipit vir/ ginitatẽ Scðo mõp inexꝑientia veneree ð lectatõis.modo coꝛruptã hoc eſt expertam nõ põt deus reꝑare vt fiat inexperta Et lo ⸗ quit de coꝛruptõe voluntaria. Ad pꝛimũ C⸗ qñ arguit᷑ ꝙ virginitas ineſt a natura patʒ pꝛedicta Ad ſcðm dicendũ ꝙ habitꝰ tal virtuoſus reſpuẽdi oõs venereqs volnꝑta⸗ tes põt ſatis bñ generariex actibo et etiãau gmentariq;uis mihi videat᷑ꝙ Pholitioaſ⸗ ſumpta ſit falſa nõ em̃ oĩs virtꝰ generatex actibꝰ qꝛ pauꝑ põt hr̃e liberalitatis habi⸗ tũ ſᷣm quẽ oparet̃ſi ſubeſſet materia ex ſola doctrina Areſto ·⁊ inexpientia expendẽdi ß Areſt · vult dicere ꝙ ois virtꝰ ſmn ſpecieʒ nata eſt generarier actibꝰ Aliter nõ poſſet paup eſſe magnificus nec liberalis necfoꝛ tis niſiꝑ exercitiũ corpaliũ timoꝝ qð non eſt vex Itẽ in xpo fuerũt iſte virtutes ante act? ¶ Ad terciũ patʒ ꝙ virginitas queeſt vtus nunqᷓ; aufert᷑inuolũtarie ſicut dictũ ẽ ¶ Ad quartũ ſi diceret᷑ ꝙ notũ eſſet de ra/ tione vᷣginitatis que eſt virtꝰſicut yidetur Aug. dicere tũc nõ põt ꝑꝓdiſine petõ Ali ter põt dici ꝙeſt vᷣtus tanta ꝙad eã nullꝰ obligatur ſub pꝛecepto niſi voluerit iõ põt amitti ſine peccato hicnõ dico płꝰad pñs ¶ Ad quintũ ꝙ ðᷣginitas q̃ eſt virt? põt re pari ſeu recuꝑari ꝑ penitentiã quantuʒzad habitũmentis ⁊ tůc dicet᷑ↄtinẽtia⁊ nõ vir — — tis · ſʒ vtx talis ꝑſona habitůra ſit aureolã patebit in ꝓxia lectõe ¶ Id ſextũ cõcedit uugꝰ. ꝙin fidelibus nullaẽ pa virtꝰ.qꝛ nõ referũt ad debitů finẽ ⁊ ꝑ ↄñs deficit cir⸗ cũſtantiafinis q̃ẽ maxima ¶ Ad ſeptimũ irginitas nõ recedit a medio recte ratio nis.ſicut nec magnificus Recedere autem a medio recte rationis eſt omittere aliqͥd eoꝝ ue oꝑtetfieri fᷣm dictamẽ recte ratõis Si militer vᷣgo nõ abſtinet abomĩ delectatiõe qꝛ tunc foꝛet inſenſibilis vel agreſtis ſʒ ab ſtinet ſolũ a delectatõe venerea.⁊ p̃ter has multas alias experiri põt.nam ſpeculatio Veritatis habet in ſe mirabiles delectatões ſicut dicit᷑ xethi.¶ Ad octauũ dicendũ ꝙ multitudini datp̃ceptũ diuerſimode Ali⸗ qñ ſic dar̃ꝙ qulibet de multitndine ad id obligat᷑. Aliqñ dat᷑ſicꝙ ſufficit ꝙaliqᷓs vl aliqui de multitudie hocfaciãt ſic alicui ↄnẽtui pcipitꝙ miſſa vna dicat᷑ꝙ vno hoĩe ⁊ hoc ſufficit ꝙ vnus de conuentu celebret. Primo mõ dat̃p̃ceptũ comedenditoti hu ⸗ mane ſpeciei.qð ꝑtinet ad cõſeruatõem in diuidui Et ſcðo inõ dat᷑ pᷣceptũ generandi Et ſic pᷣceptũ generãdiſtat ad multitudinẽ hoĩm.⁊ tñ cuilibet illoꝝ ſaltẽ ſoluto a mñi⸗ monioↄtrauenire licet Et hec põt eſſe ma/ teria argumenti¶ Zd nonũ de platone fa tue fecit ſacrificando⁊ vt cõfoꝛmaret ſe ri⸗ tuiinfidelium. ¶ Ac decimũ dicendũꝙq habet virtutẽ vnã habet aliqj mõ oẽs. nð tñ ꝑfecte.ſʒ qꝛ habet rectã rõem q̃ ↄſtituit me diũ in omi vᷣtute.nõ em̃ quilibʒ liberal ha⸗ bet pfecte magnificentiã nec oĩs ↄtinẽs ha bet ꝓfecte ſtatuʒ vᷣginitatis ſed participat aliquo mõ qꝛꝓmpte et faciliter deteſtatur delectatões illicitas. 3 Lectio quadrageſima ſpado qu non opatus eſt ꝑ manꝰ ſuas in utatem. nec cogitauit aduer⸗ ſus deñ nequiſſima Dabit᷑em̃ illi fidei do/ nũelectũa ſoꝛs in templo dei acceptiſſima ¶ Poſtq; ſpũſſctũs ↄmẽdauit excellentiaʒ caſtitatis in ſexu fragilioꝛi ſeʒfemineo · hic ↄſequenter cõmẽdat caſtitatem in ſexu foꝛ tiori ſeʒ maſculino. Et cirea hoe duo facit. Pꝛimo excludit ea que repugnant ſancte Lectio ginitas ꝓpter cõnotanti epientiepᷣceden virginitati Et ſcðᷣo ſubdit ea que dabunt᷑ ꝑfecte caſtitati ibi. Dabitem̃ ¶ Lirca pri⸗ mũ excludit duo Pꝛimo innaturales dele ctatões que cõſiſtunt in actu Scðᷣo carna⸗ les cogitatões que fiũt in cogitatu ibi·Nec cogitauit Dicit ergo ꝑꝛimo ſic N on ſolum mulier habebit fructũ ĩ reſpectiõe aĩaꝝ ſan ctarum.imo⁊ ſpadoid eſt eunuchus velca ſtus quicũqʒ virtuoſus. vocat᷑ em̃ caſtrat? ſpado qꝛ cũ ſpata aliqñcaſtrant᷑ Itẽ vocat᷑ eunuchus quaſi bñ vicens. ab eu qðẽ bonũ ⁊ nuchus victoꝛia A Diſtinguũt tamẽgrãmatici iteriſtos tres termĩios Eu nuchus.ſpado.caſtratus Vñ caſtratꝰ dici tur quaſicaſtus natus ſicut naturalrfrigi⸗ diꝛ impotentes ad generandũ Spado di citquiinuitꝰ caſtrat᷑ Eunuchus qui volũ/ tarie ſe caſtrari permittit vᷣſus. Caſtratuʒ natura facit violenta ſpadonẽ Efficitimp bitas eunuchum ſola volũtas Sed iſta di cta parũ aut nihil valent. qꝛ gẽtiles abanti quo eunuchos fecerunt pueros ꝓptertres ratões Pꝛimo vt diu in eis vox puerilis ꝑ maneret Secũdo vt eſſent apti ad cuſtodi endas dñas.quia ex tũc filios vel filias he redes facere nõ potuerũt Tercio vt eis mo re ʒzodomitico ſacrilegi abuterent᷑ diutius qꝛ ex tunc ſemꝑ manebãt inbarbes Caſtra ti em̃ in iuuentute nunq; barbeſcũt Accipi tur aũt ſpado in ꝓpoſito generaliterꝓ quo cunqʒ virtuoſo abſtinẽte abactu venereoqᷓ licunqʒ voluntate ⁊ virtuoſe.ſicut ſterilem accepit ſuperiꝰꝓ quacunqʒ virtuoſa et effe ctualiter non fecũda. Et iſto mõ homopo/ tens generare⁊ caſte viuens amoꝛe dei.põt vocari ſpado.qꝛ ſibi potiſſime debet᷑ mer⸗ ces virginitatis.cuiuſiodtiſunt viri eccle ſiaſtici⁊ religioſi. De quibus loquit᷑ Sal⸗ natoꝛ Math.xix. Sũt eunucht qui caſtra uerunt ſeipos ꝓpter regnũ dei De iſtis ðꝛ yſaie.lvi Dicit dominus deus eunuchis qᷓ; cuſtodieruntſabbata mea et elegerũt que ego volui et tenuerunt fedus meum.dabo eis in domo mea⁊ in muris meis locumet nomen melius afilijs et filiabust A ¶ Dubitatur vtx liceat alicur ſeip̃m caſtra re ꝓpter continentiã ſeruandã Videtꝙ ſie q? Matb · v.⁊.xxiij.ſimiliter. Sipes tus aut manus tua aut oculꝰtuꝰ ſcãdaliſatte abſcide⁊ẽ.ſcãdaliſareẽ dare occaſõʒ ruine aShe N nheteiteeencbelochſeuetälicet ter ibi. Et dabit᷑illi eocn pter pᷣtute re:ergo a multo foꝛtioꝛip bus virgi adit᷑illi. Excluſis re Pebeneelenen iale rena, beoriehnluifgt uls uſt nes legi t⁊c̃. ¶ Pꝛetered Dꝛige te caſtitati Et dicit ꝙ dabitilli vr ur eſeche n egit᷑hocfeciſſe de ſeipſe ge“ ſio fidei donn cit ꝙ dabitilli viro ca o non ꝓpter cõ idonum electum Electum id eſt vi icnni ſeruandã cõtinentiã 5 Pbrerco kaeternainc ectumid eſt vi ia famiã et mal ſed ꝓpter vltandã in ontemplatõe diuinitatis q̃ fi woleic alam ſuſpitõem vt poſſet li dei ſuccedet et omibo fideli itatis q̃ fi⸗ e in occulto pᷣdi vt poſſet libere Rpoca.ij ibo fidelibus ꝓmittitur in icare tam mulierib qᷓ; viri dſtoſichelis vſn nre iw ſicut legit᷑li.vi. Ecẽiaſti erib q; viris: dabo tibi elis vſqʒ ad moꝛt sabeugi rlegieli. vi. Ecciaſtice hiltori abo tibi coꝛonam vite: Etn ztemet iini cutõis eccleſie Se orie tꝑe ꝑſe/ dabit᷑et ſors in tẽ e:Et non ſolũ bĩ A diug mõ leſie Sped ad oppoſit abit᷑ei ſors in tẽplo der olü b imo eſt faciendũ haber̃ẽi poſitum ꝙnullo aureola ſi plo dei acceptiſſima id eſt tresnnin a abet᷑ĩ cano. diſ. lv. Siq ureola ſingularis pre † cider it vbi ſic ð 2» 1g8 ris ſt rogatiua virginita⸗ Uictnn bi vrili ic ðꝛ Si qͥs amputauerit ſiꝰr q eſt conditio nobiliſſi ſ vrilia non fiat cleric t ſiꝰma in celo. quia eſt cõ iſſima et acceptiſſi utntri da? dei cõditiõis eſt i us qꝛ ſii eſt homici lo. quia eſt cõditõ xp̃iet eſt inimic et omniũ angeloꝛũ rpl et matris ſue micn ricus fueri us Siqͥs cũcle⸗ ngeloꝛũ Eſt em̃ virginitas vi . it abſcideret ſemetipᷣm oĩno dã tus angelica m Pieroni irginitas vir⸗ nuchus net etipm oino da⸗ im Pieroni tiſ ui homicida ehoeeſtfectttaleqe Vbitatio l̃alis Litnvi ₰ .Lln FAa homicidiũ poſſet furſſe n beat᷑ aureola Dõ nõ vide Dl ione ſed noĩe aureolq.led ꝑfecta virgini „— oꝛ1is n artiũ coꝛ ta vlrginitas . alliciant eciales vel neceſſarij⁊ erũt in cõtinendo ⁊ percõ — ſunt aß„ S n eis nneh podt õſequẽti neganda eſt 7 ginitatis ilos velfiin cõſequẽtia qꝛ ſalutem aureola in quibus ti votr non debetur lium abſciſi mentis non poſſzta ni quibus tñ potiſſime fuit virgi Tercotein abſciſio pꝛeſtare imo magi nitas ergo nulli alterirõe vᷣgini i vigi⸗ meritum ſiꝑ ratõ magis preſtant aureol lialteri rõe vᷣginitatj deber᷑ buterenk din d ꝑratõem paſſiones e ureola ¶ Preterea mai 20 deber ri omenk. ¶ Ad terciũ ſimili ox pᷣtuoſe in abſti maioꝛem difficultatẽ tinbardes li ¶Ad quãrtũ erciũ ſimtliter eſt dicendũ bſtinendoa venereis ſuſti — ¶ Ad quartũ de oꝛigene.mi ndũů ʒgines ꝗᷓ maioꝛẽ pabebũ uſtinent vidue qᷓ; barbeſct I actus fuit nec fui e.mire deuotiõi naioꝛẽ habebũt victoꝛiã ſi bñ vi . ec fuit ꝓpter hoci otiõis nant. ſed eis nõ toꝛlã ſi bñ vi⸗ ogenenlimg eſſet ſacerd ꝓpter hoc impeditus n nõ debet᷑ aureola . os oꝛdinatus. ſi e bus Aſſumptũ reola. ꝗᷓ nec vᷣgini⸗ teabacuwtr di. lv. Stqui icnt ntattlo nod ee V. is abſciderit.ſed ſuũ factũ a tis de viduis et dicẽtis.ꝙœq̃nte iero. loquẽ⸗ nuoſe ſutln etraßenbüt 5 ſed ſuũ factũ nõ fi is et dicẽtis. ꝙ q̃nto maioꝛ ẽdi — t dũ in cõſequentiã · ctũ nõ ficultas ex parte quõ q̃nto maioꝛ ẽdif᷑ n; vrlct piunt᷑in facto ſuoet tales em̃ deciꝰ cebris abſti e quõdam voluptatis ill Etitonihm peccãdiin deſ nt neceſſitatẽ re a eſt pꝛemium Et iucns mutdi 5 ſwado erit felixt vidte a eetürceeenf une ranernnobenng ele renewscnſ opoꝛter q e PꝛeTantimeriti ẽcaſti modiſuntunt vichs catentãg poevt ſeer S ſicut virginitas ſed eriti ẽcaſtitas ↄiugal pfectam irginitateʒ caſtitati coningal ubushui viczcõtactu manuali ⁊ libidine debetur aureola.qᷓ⁊c niugalt non teunnchino ad ꝓuocandũ delectatõem illud Aug'de d tu mentali vol nioz cogita gatmgr ono cõiugali.c.xl. Etalle⸗ egnöde deb uptuoſo ad excitandũy gat mg̃ſententiaꝝ · xl. diſerxxiij natõem coꝛdis V ũyma cut non eſti Z xl. diſ. rxxiij c.vi. Si⸗ us das an— is Unde dicit ꝙ felir ẽ B non eſt imparme cV. D ui non eſt o Pfelir éſpa quipaſſi pe me nigt e topatus per manus ſuas iniq́ paſſus eſt et in iohanne qui em quantũ ad pe us ſuas iniq ſic non eſti annequt paſſuonõẽ ℳ gitauit aduerſus de mum necco hanne qui neritũ continentie inio nursnes w tumns eum nequiſſima qui nullas expertus eſt nuptias⁊in m Exquo ima. quan abraam quifilios genui eſt nuptias⁊in elu dici· ſunt pec patet ꝙ tactus imon aam qui filios genuit¶ Pꝛe un moroſe tre. pondet e tmandi oꝛdinate nequiſſi rnalr munt naturaliter impotẽtes ad 1½ 30 nequiſſima ſcʒ in gene generandů ·ſiẽ frigidi⁊ c Potetes 4 imiltn.5 nalis. Ecẽi. xvij. in fi ner malicar Zenne ir caealtratt ininuentr lrl 95 ci.xvij. in fine Duid nequius qᷓ; gin illis virginitas non meret᷑aureolan em Bercogitauit caro⁊ ſunguis Conſcudn J en fancta gatü fuitĩ qͥſtiõe pᷣcedẽti Virginitas eſt 2. 2 TxI 7i ——— eõtinentia qua camis integritas ip̃ creato ri carnis ⁊ anie vouet ⁊ ↄſecrat᷑⁊ cõſeruat᷑qᷓ nulla meret᷑aureolam.niſiqᷓ cadit ſub voto vt videt Pꝛeterea ponam⸗ ꝙ aliq̃ virgo nubat tñ ante copulã carnalem moꝛiat᷑.q̃ roan iſta virgo habebit aureolã virginita/ ris:an nõ Si nõ Lõtra qui ↄtraheret cũ ta linõ foret bigamꝰ diſ. xxxiij · Valentino. ð cõtraheret cũ virgine.qꝛ omis ↄtraheẽs ma trimoniũ cũ vidua vel coꝛrupta eſt biga⸗ mus diſ:xxxiiij. Maritũ Et extra de biga mis Nupꝑ Si habebit aureolã Cõtra nõ eſt vᷣgo mẽte. qꝛ ᷣm augu de nuptijs Vir⸗ ginitas ẽin carne coꝛruptibili incoꝛruptõ ꝑpetua meditatõ.ſ ip̃ fuit ĩꝓpoſito ſoluẽ di virginitatẽ ð ꝓdidit virginitatẽ Pre⸗ terea ponamꝰꝙ aliquis voueat vᷣginitateʒ ⁊ poſtea coꝛrumpat᷑ mente qꝛ vult oĩno ex deliberatõne ↄmittere actũ luxurie.iſte eſt coꝛrupt?ꝰ mente ꝗᷓ nõ habebit aureolã ¶ Eõ tra eſt integra carne⁊ poſtea penituit.qᷓ re⸗ cupꝑauit virginitatẽ.qᷓ hẽbit aureolã Itẽ ha beat aliquis voluntatẽ nubendi ⁊ ſic dece⸗ vat · querit᷑ an hẽbit aureolã ¶ Ad oppoſi tũ ſunt ↄmuniter doctoꝛes ¶ Ad queſtio⸗ nẽ dicenð ꝙ ſic Ad cuiꝰeuidentiũ nota qͥn ⸗ qʒ b Primũ ꝙp̃miũ duplex dabĩ beatis vicʒ eſſentiale⁊ accidẽtale Pꝛemiũ eſſentiale conſiſtit in fruitõe eſſentie diuine clare viſe Pꝛemiũ accidẽtale vocat᷑ qðᷣcun qʒ gaudiũ qð nõ ẽ de deo clare viſo.ſed de creatura Scðo nota ꝙ pꝛemiũ accidentale dreit᷑ duplr Pꝛimo dicigaudiũ ſpẽalr de aliquo actu aĩe impoꝛtãte excellentẽ victo/ riã habitũ meritoꝛie in pñti Alio mõ dicit᷑ cõmũiter gaudium de quacunqʒ re creata. ¶ Tercionota ꝙ actus excellentis victoꝛie in pñti põt eſſe in materia triplici fᷣm ꝙtri⸗ plicẽ pugnã habemꝰ vicz ↄtra carnẽ.cõtra mundũ ⁊ cõtra dyabolũ Contra carnem ex cellentiſſima victoria eſt virginitas que ẽ virtꝰNã vᷣtuoſe reſpuit oẽs venereas dele ctatões tñ licitas qᷓ; illicitas ſicut in pᷣcedẽ tilectõe dictũ eſt Lontra mundů.i.contra malos hoĩes mũdanos qͥ bonos ꝑſequunt᷑ et ↄtemnunt. ꝑfectiſſima victoꝛia eſt mar⸗ tiriũ ꝓpterxpᷣm · Lontra dyabolũ qui fal⸗ ſa nos ſuggeſtiõne conatſeducere ꝑfectiſſi ma victoꝛia eſt pᷣdicatio ſiue doctrina qᷓ hõ Lectio ᷣginibo. martiri ſemetipᷣm nõſolů bñ regit. ſed ⁊ alios coꝛri git⁊ inſtruit · Et iſtis trib generibo hoim bo.7 dacnttresautee le deputant᷑ꝓptertres actꝰ excellẽtes ⁊ pꝛe eeLnano nõnð ꝙ beatitu⸗ do eſfential vocat᷑ methafoꝛice coꝛona lau⸗ rea Beatitudo vero vel gaudiũ accidẽtale debitũ opi excellentis victoꝛie vocataurea la Et hocꝓ tãto qꝛ oœẽ gaudiũ eſſentialeeſt de deo Sed gaudiũ accidentale in beatis eſt de creatura ⁊ minus qᷓ; eſſentiale gaudi um.et iõ ꝑterminũ diminutiuũ oꝑtuit de⸗ notari ¶ Quinto nõndũ ꝙ cũ ome gaudiũ ſit actꝰ? aĩe.ſicut aurea eſt in aĩa.ita etiaaure ola.redũdabit tñ in coꝛpus ꝑ aliqð ſignuʒ euidẽs illi coꝛrñdens qð q̃le erit nõ eſt mi hi notũ¶ Ad pꝛimũ in oppoſitũ de vᷣgine glioſa tenet ſanctꝰ? Thomas ꝙ aureolã ha⸗ buit et tñ nullã pugnãa carne ſed ab hoſte habuit tentatões de carne. Dexp̃o pᷣo dicit ꝙ nõ habuit aureolã ſub noĩie aureole qꝛ au reola ĩpoꝛtat victoꝛiã ꝑticipatã abaliquo qð xp̃o nõ ↄuenit in quo eſt plenitudo vic⸗ toꝛie Et ſil iter impoꝛtat ꝙ aureola apᷣnci⸗ pe ↄferat᷑. ꝓõt tñ aliter diciꝙ iſte terminus victoꝛia dicit dñium rõis ſupꝑ carnẽ ⁊ ↄno tat reſiſtentiã que nonfuit in xp̃o nec in m̃e ſed qꝛ fuit plenũ dñium ratõis ideo habẽt aureolã ex alia cauſa debitã eis qᷓ; nobis: ¶Ad ſcðᷣm dicendũ ꝙ ſi attendamꝰiſtam vnã actõʒ tentatõis carnis qᷓ ẽ recoꝛdatõ ex ꝑte voluptatꝭ cõſtat ꝙ hecẽ in viduis et nõ in vᷣginibo Eſt tñ in eis ymaginatioquedã ex parte laſciuie cũ iſtis tribꝰ circũſtantijs q̃ ſunt deſideriũ exꝑiendiex curioſitate. ſiẽ homo magis deſiderat videre modicuʒ ne⸗ gotiũ qð nũq; vidit q; vnũ magnũ mona⸗ ſteriũ Scðo ẽeſtimatõ maiorj delectatõis ᷓ ſit ĩ rei vitate. Terc ignoꝛãtia incõmo⸗ doꝝ ⁊ turpitudis ↄcomitãtis ⁊ iõ ſimplr loquẽdo pugna vᷣginũẽ difficilioꝛ qᷓ; vidu⸗ arũ¶ Ad terciũ dicendů ꝙ non ð dat vᷣgi⸗ ni aureola qꝛ ẽ maioꝛis meritiß qꝛ ẽ diſtin ctiua ſinglaris victoꝛie vl dñij ſupꝑ carneʒ⸗ vñ btã katherina hʒ aureolã pᷣginitatj.ma/ gdalena nõ.⁊ tñẽ maioꝛis meriti · cũ caſti⸗ tas ↄiugal⁊caſtitasʒ tꝑe gie nõequipant᷑ ſed caſtitas ↄiugal ahtiquoꝝ pᷣt equipari caſtitati nouelegis⁊ excedere⁊ excedi ſnõ ſequit.iſte due ꝑſone equipant᷑i merito ð ſi vna habeat aureolã.⁊ alia Id quartum ameſed bol . Derßojot it ureclegu icipati abal ſt plenindon paureola ajn mietemin upcumẽ ⁊ↄn inrponecinm —4 ideohüi citis qᷓnobs imendanlu isqẽrecndtit ecẽin vidustt mginnogu i cnin dietanm vdert nimj mü magr m ignori mitiris 6in twificun⸗ diymön sminiſgi pe⸗ ubnen pe a tiqhot u iul corie mii rli vicendũ vłtales naturalrcaſti ↄfoꝛmẽt ſuũꝓpoſitũ ſue neceſſitati et tũc habebunt aut nõ ſecſunt mente coꝛrupti⁊ tũcnõ ha⸗ bebůt ¶ Ad quintũ de dicto aug · dicendũ Waureola vᷣginitatis competit cuilibet ha/ benti ꝓpoſitũ abſtinẽdi a venerea volupta te.ſi illudꝓpoſitũ nũqᷓ; fuerit effectualiter interꝛuptũ ꝑ exꝑientiã oppoſitam vſqʒad moꝛtem Si vero fuerit interꝛuptum effec⸗ tualiter nõ habebit Aut ſifuerit ruptũper poſitũ cõtrariũ ſine effectu ſicut foꝛte per ona cõſentit ex deliberatõe in actũ venereũ diſtinguendũeſt. quia vel poſtea penitet de iſto ↄſenſu quẽ nullũ opus ſequebat⁊ tunc adhuc habebit aureolã qꝛ vᷣginitas que eſt virtus ꝑ penitentiã reſtitui᷑. vel non peni⸗ tetcitra moꝛtem⁊ tunc nunqᷓ; habebit. da⸗ to etiam ꝙ ſalue᷑ Ad ſextũ dicendũ eodẽ modogꝛ illudꝓpoſitum carnalis ꝑmixtio nis abluit ꝑ penitentiã dolens ꝙ diſconti⸗ nuauit ꝓpoſitum cõtinendi vel non Siſic habebit.ſi non. nequaqᷓ;.⁊ ſic iohãnes enan/ geliſta vᷣginitatem perditã recuperauit qñ rpc eum de nuptijs volentẽnubere reuoca⸗ uit fm Piero.Et vltraꝓ argumento nota ꝙ coꝛruptio inducens bigamiaʒ eſt ſolutio integritatis camis non coꝛruptio mentis. ¶ Ad ſeptimũ ꝑ idẽ¶ Ad octauũ ſimili⸗ ter ex dictis patʒ ꝙ multe virgines carebũt in celo aureola virginitatis.ſicut qui moꝛi unt᷑ cũ ꝓpoſitonubendi.multe etiã coꝛrup te fm carnem cũꝓpoſito ↄtinendi.ſicut pa tet de oppꝛeſſis a barbaris habebũt aureo lam De pueris infra etatẽ.vtriuſqʒ ſexꝰnõ video cauſam quare aureolã habere dñt · in quibus nec fuit vᷣginitas que eſt virtus nec victoꝛia aliqua ſuper carnem. Lectio xli. Pnoꝛũ enim laboꝝ glioſus eſt fructꝰ⁊ qᷓ non ↄcitat radix ſapie ¶ Poſtq; fpi rituſſctũs declarauit ꝙ ↄtinentia vᷣgina⸗ lis hẽbit in futuro triũphalẽ remũeratõem Pic aſſignat tante remũeratõis ratõnem. Ponit ait hãc remũeratõʒĩ duplici exẽplo Pꝛimũẽ inopabilibꝰ Scpᷣmi naturalibꝰ Primũ eſttale In omi genere operabiliuʒ — Ecc̃i.pᷣ. Ra a De quadruplici bonofructu r⸗ Feo laboꝛ elł grauioꝛ tants merces coꝛre⸗ Pondẽs erit maioꝛ Patet in agricultura.ĩ militia.in edificio.⁊in omĩarte.ſed militia ↄrra carnẽeſt optimꝰ laboꝛ. ⁊ optima agri culturaẽcolere terꝛãcarnisx laboꝛioſũ edi ficiũ eſtſtatuere in carne templũ xp̃i.ꝗᷓ tali milicie agriculture vel edificiomerces op⸗ tima coꝛrñdet· ⁊ hec omia facit virginitas. A Et hoc innuit qñ dicit Bono⸗ rũ laboxꝝ glioſus eſt fructꝰ. qſi diceret. Siẽ minoris laboꝛis eſt ↄiugiũ qᷓ; viduitas et viduitas q; virginitas:ita fructus glioſi⸗ oꝛ vᷣginitatiqᷓ; viduitati⁊ viduitatiqᷓ;cõ⸗ iugio deputat᷑ Et heſt qð dicit᷑ Ruce:viij. Semẽ cecidit in terꝛã bonã⁊ oꝛtũ. fecitfri ctũ centuplũ Et Mat.xiij. Dederũt fruc⸗ tũ alið cẽteſimũ aliud ſexageſimũ · alið tri⸗ ceſimũ Et ↄueniẽter fructꝰcenteſimꝰ debet᷑ vginib Sůt e centũ decies decẽqͥẽnũerꝰ q̃dratꝰip̃ius.x: Pabemꝰẽ qͥnqʒ ſenſꝰex⸗ terioꝛes ⁊ qͥnq;ʒ potẽtias ſenſitiuas interio⸗ res ſicut ptʒ.ij. de aĩa In iſtis aũt ſenſibus viget ꝓnitas ↄcupie⁊ fomitis carnis Jux ta illud Beñ.viij. Senſus eñ⁊ cogitatio nes hũani coꝛdis ꝓni ſunt ad malũ abado⸗ leſcentia ſua. qꝛ ꝗᷓ vᷣgines iſtas decẽ poren ⸗ tias cognoſcitiuas⁊ ſenſitiuas ducůt in de cem mãdata decalogi ꝑfecte eas iuxta illa regulãdo merito eis fructus centeſimus coꝛrñdet:et iðᷣo bonoꝝ laboꝝ glioſusẽ fru ctus Scm exemplũ ẽmn naturalibꝰ Et eſt tale In oĩ arboꝛe⁊ planta⁊ herba.bonitas fructus ſurgit multũ ex bonitate radicis.⁊ eodẽ mõ eſt in moꝛalib. qꝛ radix in moꝛali bus ẽcaritas Juxta illð ad eph.iij. In ca⸗ ritate radicati⁊ fundati.qᷓ;to aũt iſtaẽma ior tãto meritũ ẽ maioꝛis acceptõis apð de um.ſʒ vᷣginitas ex maioꝛicaritate ꝓcedit& ſibi coꝛrñdet melioꝛ fruct? Et hẽqð dicit Etã̃ nõ ↄcitat radix ſapie. hẽboni laboꝛes q ſunt in victoꝛia paſſionũ carnaliũ iðo ba bent bonos ⁊ gloꝛioſos fructꝰqꝛ ꝓcedũta radice ſapie§ eſt caritas ſiue timoꝛ filialis Radix ſapie eſttimere deum. Et iſta radix nunqᷓ; ↄcitat qꝛ ſequit᷑ibidem.r mi eis longeui⁊ ideo gloꝛioſus eſt fruct? mꝰ Eſt eñj fructꝰ vᷣginalis fecditatis fn ctus moꝛalis ſanctitatis· fructus doctrina lis fertilitatꝭ.fructus eternalis. — „ — —,— 3 3 7 Pꝛimꝰ igitfructus eſt virginalis fecũdita tis Wenen bñdicte de qua ⁊ de quo Lu.p.ðᷣꝛ Venedicta tu in mulieribus ⁊ bñdictus fructus vẽtris tui Bñdicta tu inqjt inter mulieres Tu es apis mellificãs vitis letificans·tellus ſanctificans.⁊ ficus foꝛtificans apis dulcoꝛis. vitis odoꝛis. tel lus honoꝛis ⁊ ficus vigoꝛis Pꝛimoinquã tu es apis dulcoris mellificãs Ecc̃.xi Bre uis in volatibus apis ⁊ initium dulcoꝛis habet fructꝰ illiꝰ Zipis breuisẽ maria hu ⸗ milis Tu es vitis odoꝛis fructificans In cuius ꝑſona dicitEcẽi ·xxiiij. Ego quaſi vi tis fructificaui ſuauitatẽ odoꝛis Tu es tel lus ſanctificans de qua põ. pcinit. Dñs da bit benignitatẽ⁊ terꝛa noſtra dabit fructũ ſuũ. Tu es ficus vigoꝛis foꝛtifics Johel ij · Lignũ attulit fructũ vinea⁊ ficus dede⸗ runt virtutem ſuam Narꝛat Pliniꝰ li.xij. c.vi.ꝙ in india creſcit ficus mirabili modo fructificãs ⁊ in fructibo ita onuſta ꝙß̃ pon dere rami depꝛimunt᷑ad terꝛã⁊ rurſus de terꝛa recreſcunt. folia habet ita lata ꝙ extẽ⸗ dunt in modũ pelte Vñ ſub his folijs lati⸗ tant homies ⁊ iumenta ſub vmbꝛa iocun/ diſſima.habet poma ita dulciaꝙpᷓ dulcedit neꝓ miraculoa ↄmedentibus reputantur vel depoꝛtantur Moꝛaliter Iſta ficꝰ para bola virginis benedicte Math.xxiiij. Ab arboꝛe fici diſcite ꝑabolã. hec em̃ habet ra ⸗ moxꝝ longitudinem.folioꝝ amplitudinem ⁊ pomoꝝ dulcedinem Ramiin homie ſunt otentie anĩe · memoꝛia.intelligentia⁊ vo/ untas cum potentijs ſenſitiuis. Iſtirami erant pleni fructibus in maria Memoꝛia deuorione. intelligentia: contemplatione. voluntas dilectõe.ſenſus cõpaſſione In tã tum fuerunt onuſti rami iſti virtutibꝰ gra⸗ tijs ⁊ meritis.ꝙ vſqʒ ad terꝛam ſe inclina uerunt ꝑ humilitatẽ qñ dixit Ecce ancilla dñi Lu.pᷣ. Scðo iſta ficꝰ hʒ folioꝝ ampli⸗ tudinẽ tiñ ꝙ ad modũ pelte ꝓtegere p̃t ho⸗ minẽetiã vnů foliũ. Certe moꝛalr vᷣgoiſta tantã hʒ vᷣboxꝝ potẽtiã ⁊ gram ĩ curia ſũmi regis.ꝙtã hoiem viuentẽ rõnabilr qᷓ; iumẽ tů.i.hoĩem viuentẽ beſtialrꝓtegit ⁊ defen⸗ dit ſiad eiꝰ p̃ociniũ velit hie refugiũ Mi chee.iiij. Seðbit vir ſubrꝰ ficũ ſuã Tercio hz ficꝰ iſta ĩ pomo ſuo tantã dulcedinẽꝙ eiꝰ ſuauitas acdomedentibꝓ miraclo reputa Lectio turnã filio ſuo in eterna cena fruentib in lẽcõfert dulcedinẽ vt dicat vnaqueqʒ uete Cant.ij. Sub vmbꝛa illiꝰ quẽ deſideraui ſedi⁊ fructꝰ eiꝰ dulcis gutturi meo j bñdicta tu ĩter mlieres⁊?brdict fru ctus ventris tui Nãfructꝰtuusẽ fruct? li cis. fructus crucis.fructus ducis⁊ fruct nucis Fructus lucis ꝑ puritatẽ.ꝓuerb.ij⸗ Pꝛimi⁊ puriſſimi fructus eiꝰ et ad Eph. v. Fructus lucis eſt in omĩ bonitate et iuſti cig ⁊ pᷣitate Fructus crucis ꝑ paſſibilitatẽ puer.xi.Fructꝰ iuſtilignũ vite Fructꝰ du ⸗ cis ꝓpter nobilitatẽſicut dicimꝰ. ꝙaliquis fructꝰ eſt regal·Ecẽi.xxiiij. Floꝛes mei fru⸗ tus honoꝛis ⁊ honeſtatis Fructus nucꝭꝓ⸗ pter cõitatem Eſtem̃ maximũ foꝝ de ꝑuis nucibo ⁊ a ꝑuis pueris valde diligunt᷑⁊ſũt eis p̃cioſe.⁊ certe iſto mõxp̃c eſt facilimipᷓ⸗ cij·⁊ apud hũiles valde pᷣcioſus Canti.vi· Deſcendi in oꝛtũ nucũ.ſᷣm vnã liaʒ⁊ Cãti. viij. Vir affertꝓ fructu eiꝰ mille argẽteos Ergo cariſſimiſi velitis guſtare iſtũ fruc⸗ tů diſcatꝭ amare iſtã ficum.qꝛ ꝓuer. xxvij. Quiſeruat ficũ comedet fruetꝰeiꝰ Iſteẽs pꝛimꝰ fruct? B ¶ Scðs bonꝰ fru ctus de q́ legimꝰ in ſcriptura ſacraẽ fruct? moral ſctitatꝭ qui ↄſiſtit in oꝑibus iuſticie pnie ⁊ cultus dei Mat. vij. Dis arboꝛ que non facit fructũ bonũ excidet᷑⁊ in ignẽ mit/ ter᷑ Et Lu.iij. Facite fructus dignos pnie. Eſt aũt de merito hoĩs ⁊ de oꝑibus pnie et elemoſine.ſiẽ de fructu palme. Dicit᷑em̃ de palma ꝙ eiꝰ fructꝰ non ẽ vtilis donec fherit centenariꝰ Uñ narꝛat᷑ꝙ milites alexandri ↄmedentes dactilos palmaxꝝ iuuenũ moꝛ/ tui ſunt inuẽti Moꝛalriuſtꝰ ↄpat̃palme. in põ. Juſtus vt palma floꝛebit Ppa ꝗiu ⸗ ſti nõ apparẽt dulcia vſqʒ pꝰcentũãnos.i. pe finẽ vite pñtis Ecẽt.xvrij.Nũerꝰ dierũ oĩs vt multũ centũãni⁊ iõ oꝑtet inteim paciẽter expectare Jaco.v. Paciẽtes eſtote fratres vſqʒ ad aduentũ dñi:ecceagricola erpectat p̃cioſumfructum terꝛe pacienter ferens donec accipiat tempoꝛaneũ ⁊ ſeroti nũ Sed dolendũ eſt de multis.ſicut deilla ficulnea de qua narꝛat Math.xxi.ꝙxpc re nertens in hieruſalem eſurijt et videns fi⸗ cum iuxta viam diuertit ad eam ⁊ cũnõin neniſſet in ea niſi folia t̃.maledixitficu⁊? ait Nunqᷓ; ex te naſcat᷑fructꝰ in lmpiternũ ppaſtit vite dein'pi .florcnn con timũfor denu de dilgunti tpeeſtfuclin doſus Cuntit wilit li milleurgin gullureiſi fu n. ꝛ puer twi unjſe Schsbow'fn n ſemfr n opibus inſtu 9Visartg idckrinigin —. de opibus 1. be vils douin milteslut mar inn riuſ opipi ſchödn cpctntiin ahrin iöemn .v. Pici 6 üdn uum xli etſtatimaruit. Iſta ficus deſgnat diuites uos quos cum deus ditauit vtfructifi⸗ carent ꝑ elemoſinas p̃ceſurit quociẽſcũ⸗ pauper eſurit ſicut ip̃eerpomit Mathei txv Eſurinix non dediſtis. ⁊c. Tenitad ficulneã. qñ pauꝑ venit ad diuiteʒ nihil in nenitibi niſi folia qꝛ nihilibi paupꝑ recipit niſiamara verba indubitãtertalt ficui de/ us in die iudicij maledicet qñ eicum alijs dicet Ite maledicti inignem eternum qui hꝛeparatus eſt dya.⁊c. Et ideoſignãter dꝛ Ecc̃s.vQui amat diuitias nõ recipier fru ctum ex eis non dicit Dut habet ve quidi ſpen ſat. ſed qui amatad ſeruandñ Namð illo. adueniente moꝛte dicet d yabolꝰillud damiel. iiij. Succidite arboꝛẽ vos cõtrarij humoꝛes.⁊ diſpergite fructus eius.vos ex ecutoꝛes Ham humoꝛes repugnãtes ĩ coꝛ poꝛe faciunt carnis coꝛ ruptõem.⁊ executo res oꝛdinantes de funere. facient opũ diſp ſionem ⁊ſegregatõem⁊ tunc pꝛimo expien tur ꝙ qui amat diuitias fructũj non capiet ex eis Dicit areſt.ij. de vegetabilib ꝙ arbo res quedãplantate in diſtpatis locis faci- unt pꝛimofructus acidos poſtea dulces et tandemamaros ⁊ fructus talis prramidat᷑ in vtraqʒ extremitate⁊ in medio habʒ ſigu ram latam Moꝛaliter homo pauper datꝰ vino mundo⁊ totam intentõem ſuam ertẽ⸗ dens ad hocꝙ tempꝑaliter fiat diues facit fructũin pꝛincipio valde acid um⁊ acutuʒ leiunat vigilat parce viuit laboꝛat ⁊ſe eruit nihil dulcedinis eſt ꝓ tunc in oꝑibus ſuis. ſed poſtea cum fuerit diues factus ad tps ludit erpendit iocundat᷑ ſolenniter et tunc eſt fructꝰ ſuus dulcis · ſed hec dulcedo non durat Ham ſtatim tendit ad moꝛtẽ ⁊ tũc opoꝛtet diſponere deteſtamento et relinqᷓ/ re alienis diuitias ſuas:⁊ iſtefructꝰnec ap paret ſibi acidus nec dulcis. ſec amariſſi᷑ mus quando debet dimittere terꝛã quãco luit. pꝛoleʒ quã genuit. domos et cameras quas curioſe edificauit. filios ⁊ filias⁊ vxo rem quas amauit Et de talibus verificatil lud Sapie.iij. Vacuaẽ ſpes illoꝝ et labo⸗ res ſine fructuſ Tercius bonus fructꝰ eſt doctrinalis fertilitatis.iſtum fructum exi⸗ git dominus a doctoꝛibus pꝛedicatoꝛibus et pꝛelatis quibus dicitur Johan. xv. Po⸗ ſui vos ut eatis⁊ fructum afferatis ꝛ⁊ iru/ ctus veſter maneat xt Sapie.vi. õna tiuitatis fructus paſcunt homines ſed ſer⸗ mo tuus hos qui in te crediderunt con ſer⸗ uatſ Ded de iſtis arboꝛibus dolendũ eſt ꝙquedam areſcunt pꝛopter nimiam ſicci⸗ tatem quia non habent humoꝛem deuotio/ nis. nec ʒelum animaꝝ Pſe ee.ix. Radir eo⸗ rum exiccata eſt nequaqᷓ; faciẽtfructũ ũc fuit ſic de pᷣmis pꝛedicatoꝛilo plãtatis in eccleſia. imo erant rigati pergratiam ⁊ cõ⸗ templatõem Ecẽ̃i· xxiij Dirtrigabo oꝛtuʒ plantationum ⁊ inebriabopartus melfiu⸗ ctus¶ Secũdo Alij fruteſcunt per curio ſitatem Unde quando paruiſi urculi parui frutices creſcuut circumq uaqʒ circa arbo⸗ rem.tunc trahunt abea hu moꝛem. Ita eſt ſimiliter quando in ſtudio curioſa ei ſubti⸗ lia circũponuntur menti hominis ſubtra⸗ hunt ab eo deuotionem pꝛedicandi verbuz dei Her oppoſitum de bonis Vzee.x. ĩpᷣn⸗ cipio Vitis frondoſa iſraelfructꝰadequa⸗ tus eſt ei. ¶ Tercio quidam marceſcunt ꝑ venti vrentis malignitatem.⁊ ſunt tales q dimittunt pꝛedicare ꝓpter obloquia detra ctiones et odia. Et hi vocantur nubes ſiue pluuia que a ventis circumferunt᷑. Arbo⸗ res autũnales ifructuoſe ð b ¶ Quar tus bonus fructus ⁊ gloꝛioſus eſt fructus eternalis felicitatis.qui percipiet᷑qñ chri⸗ ſtus dicet anime de coꝛpoꝛe recedenti illð Pꝛouerb. xxxi. Date illi defructu manuũ ſuarum⁊ laudent eũ in poꝛtis opera eius. Iſtos fuctus cõtemplãdo guſtare debemꝰ ſpꝛoipſis habendis pugnare velimꝰ. In figuram cuius malogranata ficus ⁊ vuẽ fi lijs ilrael oſtenſe fuerunt etallati fructus de terꝛa pꝛomiſſionis antequã intrarẽteã. Numeri. xiij. quia alias terꝛam tante diſi cultatis parum deſideraſſent. Iſtomõqꝛ ſanctus andreas fructuũ celeſtiũ dulceqi⸗ nem prius guſtauerat · ideotantũ ad illos anhelabat. ꝙ per arboꝛem crucis quaſi per ſcalam ad eos accipiendos aſcendit dicẽs illud Canti.vij. Aſcendãin palmã et app̃ hendam fructus eius.ſciens quoniã bono⸗ rum loboꝝ gloꝛioſus eſt fructus. 4 Lectio.xlij Le 6 Fli auteʒ ad ulteroꝛũin ↄſummatõe erũt et abiniquo thoro ſemen extermi⸗ nabit᷑.⁊ ſiquidem longe vite erunt in nihi lũ ↄputabũt᷑⁊ ſine honoꝛe erit nouiſſima ſe nectus eoꝝ ¶ inis potentie generatiue m Areſto. ij. de aĩa.eſt cõtinuatio ſpeciei ineſſe. qꝛ em̃ res ſunt naturaliter coꝛrupti⸗ biles nec poſſunt ꝑmanere ꝑpetuo fm indi uiduum. voluit benignitas creatoꝛis rebꝰ abeocreatis imptiri⁊ cõmunicare·poten tiamꝓducendiſibi ſimilia in ſpẽ Vñ ↄmẽ tatoꝛ.ij· de ania. ↄmẽto. xxxv. Solicitudo diuina cũ non potuit facere creatõem ꝑma ⸗ nere fm indiuiduũ miſerta eſt eius dando ei virtutem qua põt ꝑmanere in ſpecie.⁊ in hoe non eſt dubiũ quin melius eſt in ſuo eẽ vt habeat hanc virtutẽ qᷓ; vt nõ habeat Panc aũt potentiã generãdiin natura rationalicoꝛpoꝛea id eſt homie ſub duabus legibus honeſtatis ſine quibo non poſſet ↄuenienter ꝓpagatio fieriad cultuʒ del.ſicut ſup.ij. c. dictů fuit. deus cõſtrixit ſcribens hoi ſexũ⁊ numerũ.ſexũ vt ſit mu ier.numerũ vt vna in matrimonio indiui⸗ dualiter ↄiũcta Eſt em̃ matrimoniũ viri⁊ mulieris legittima cõiunctio iudiuiduã vi te cõſuetudinem retinens · xxvij·q.ij. Seqᷓ⸗ tur. Et qꝛ iſtas leges tranſgrediunt᷑impij ponentes hoĩes ſimiles beſtijs ⁊ finem ho/ mis voluptatẽ fidem ↄiugij non ſeruãtes ideo eos ſpũſſctũs in hac ꝑte ſpẽalr redar⸗ gnit quicunqʒ ſunt illi qui caſtitatem vio ⸗ lant cõiugalem Et circa hoc duo facit quia pᷣmo oñdit impudite generatõis ignobli⸗ tatem Scðo honeſte generatõis nobilita⸗ tem Scða ꝑs.c.ij. D qᷓ; pulcra. ¶ Circa pꝛimũ duo facit. qꝛ pᷣmo oſtendit ꝙtal ge⸗ neratio pun ꝑ ↄfuſionẽtꝑalẽ. Scðoꝙ ꝑ ↄdemnatõem eternalẽibi. Et ſi celauerint ¶ Circa pᷣmũ duo facit. qꝛ pᷣmo oñdit ꝙxt cõiter talis generatio nõ eſt durabilis Se cũdo ꝙ ſi cõtinget vt duret nõ eſt finaliter honoꝛabilis ibi Et ſiquidẽ Dicit ergo pꝛi⸗ mo ſic Filij aũt adulteroꝝ id eſt filij geniti in adulterio ſiue ex parte viri ſiue ex parte mulieris.in cõſumatiõe erunt id eſt in ſuo fine hoc eſt non diu durabunt · ſicut necil lud din durat qʒ eſt in ſuo fine Etab iniqj Lectio thdꝛo emen erterninabit᷑. Iniquus thor? eſt lectus illiciti cõcubitꝰ.⁊ qꝛ aliqũ cõtin⸗ git licet in pautioꝛib ꝙ homines ſic geniti ſint diuturne vite IJdeocõſequenter oſten ⸗ dit ꝙ talis generatio non eſt finaliter hono rabilis Et intelligenda ſunt hec omia ð ge neratione tali que eſtimitatrix ſcelerꝝ pa⸗ ternoꝝ.ſicut taliter generati ſolẽt cõitereẽ vel cõfueuerunt eſſe non tñ eſt impoſſibile ꝙ tales qui patiũt᷑defectũ nataliũ fiãt mo⸗ rigerati⁊ boni Augꝰ de bono 2iugali ca⸗ iij:⁊ ponit. xxxv.q.iiij. Sicut ſancti Un cunqʒ naſcãt᷑hoies ſi parentũ vicia nõ ſectẽ tur ⁊ deum recte colant honeſti⁊ ſalui erũt Semen em̃ ex qualicunqʒ hoie. deicreatu/ ra eſtet eo male vtenti male erit Filius em̃ non poꝛtabit iniquitatẽ pr̃is Eʒech. xviij⸗ et ideo ſciendũ eſt ꝙ cuiuicunqʒ hoĩs fuerit pomo filius.ſiue ſacerdotꝭ ſiue adulteri.ſi⸗ ue foꝛnicatoris.ſiue ↄiugati virtuoſus eſſe poteſt.ſi ratiõe⁊ liberoarbitrio vti volue⸗ rit vᷣtuoſe Sed ꝙ accidit oppoſitũ frequẽ⸗ ter. mala educatioeſt in cauſa et imitatio ſcelerum paternoꝝ Eſt em̃ homini ↄnatu rale illos imitari a quibus infoꝛmatõem ⁊ educatõem accipit De imitatõe ergo ſceleꝝ paternoꝝ dicit Et ſiquidẽ longe vite erũt in mhilũ cõputabunt᷑id eſt datoꝙ deꝰ con ceſſerit eis longã vitam in pñti in nihilum id eſt inter peccatoꝛes cõputabunt᷑qꝛ pec⸗ catũ nihil eſt.⁊ nihil fiunt hoĩes cũ peccãt ßm Aug. Contrariũ aũt degeneratõneiu⸗ ſtoꝝ infra.c.v. Lomputati ſunt inter filios dei⁊ inter ſanctos ſoꝛs illoꝝ eſt.⁊ non ſolũ hec·generationi inique ꝓuenient.ſed et ſine honoꝛe erit nouiſi ima jenectus eox.et hoc eſt rationabile qꝛ honoꝛ eſt premiũ virtutꝭ et attribuit tantũ bonis.iiij.ethi.c.itij. Cũ 3 nõ fuerit vᷣtuoſi in pᷣncipio etatis ſue nec in medio.irꝛationabile foꝛet ꝙ in ſenectute honoꝛeʒ ↄſequerent᷑ Et iſtud eſt ↄtra quoſ dam qui ſibi vendicant honores ex ſolo la⸗ pſu tpis qꝛ ſenes ſunt et nihil in iuuentute valuerunt. nec vnq; aliqͥd magni virtuoſe fecerunt. ſed ꝓpter ſenectutem vendicant ſibi honoꝛem cum dicat᷑infra.c.v. Etas ſe⸗ nectutis vita ĩmaculata, Et ideo iuuenis bñ viuens merito debet habere honoꝛẽſe⸗ nectutis⁊ ſener male viuens.verecundias ſine honoꝛe Et hec ẽtercia ſpẽs eoꝝ q̃ odit auſu et imitu hominionan informatöem tmõrgoſcit longt vitee ſduoꝙde' w npätiinnihln öpurabunienp nt hoics clpcd de genentin miintin⸗ llor ct ami enetcß wecus ccn fwetyn a iuicm⸗ u r a hibene e gonhöt rlii dens ſenef fatuus ⁊ inſenſatus · Ecẽi· xxx. mpncipio a ¶ Dubitatio litteralis Vtx filij debeãt aliqð damnũ ꝓpter defe ctũ nataliũ repoꝛtare D nõpbat᷑ Eʒech: xviij. Filiꝰ nõ poꝛtabit ⁊c̃.ſed qͥdquid ma/ lieſt in coitu illegittimo eſt peccatũ paren/ tum ¶ Pꝛeterea deus largitur bona natu/ ralia equaliterillegittimis ſicut legittimis ſicut videmus ꝙᷓ tales ſunt aliqñ ita ingeni oſi⁊ foꝛtes ⁊ ſic de alijs: ergo ius humanũ nihil debet abeis ſubtrahere in humanis. ¶ Pꝛeterea ponat᷑ ꝙ due ꝑſone cõtrahant quibo ſiconſtat de impedimẽto. cõtrapũt tñ in facie eccleſte Queroan filij ſint legitti an non ſi ſicCõtra non ſunt genitiin matri monio:ergo non ſunt legittimi Si nõ Cõ̃⸗ tra. Filius legittimus eit qui gemtꝰ eſt de matrimonio legittimo vel de eo qð in facie eccleſie legittimeputat ¶ Ad oppoſitum ſint iura canonica et ciuilia qꝛ iñ eccĩa filij illegittimi repellunt᷑ ab oꝛdimby et e cijs eccleſiaſticis⁊ m iura repellunt᷑ ab he reditatechſequendaſ Ad queſtionẽ dicẽ⸗ dum vyaliquis dicttdamnũ incurꝛere du⸗ Feaßein mõꝓpꝛie.ꝑ hocꝙ ſubtra⸗ tei qð ſuũ eſt vel qð etdebitũẽ. Aliomõ impꝛopꝛie per hoc qð aliqͥd non eſt ſibr de⸗ bitũ qð aliter in caſu poteꝛat fuiſſe ſibi de⸗ bitũ Pꝛimo ·filio illegittimo nõ irꝛogatdã nũ Sed ſcdo modo infert᷑ſibi dupler dam num Vno mõ ꝙ nõ admittit᷑ad actꝰ legit/ timos· ſicut ad officia ⁊ dignitates que ho neſtatẽ requirũt in his qui ea exercẽt Al ꝙ non ſuccedit in paterna hereditate. Per tinet tñ ad ſolicitudinẽ ep̃i ↄpellere paren⸗ tes ad ſuſtentatõem raliũ qꝛ de lege natu/ re tenetfilioin educatõe:viij·ethi. ¶ Ad p mũ dicendũ ꝙ incurꝛere damnũ Scðᷣomõ hoc non eſt ꝓpꝛie pena · ſicut non dicimꝰꝙ ſit pena alicui ꝙ non ſuccedat in regno ꝑ ꝙn on eſt filius regis:⁊ ſic non eſt pena ali⸗ cui ꝑ hoc ꝙᷓ non eſt legittimꝰ nec debeant᷑ei ea que debent᷑legittimis Ad ſcðm negã da eſt cõſequenria · cauet᷑em̃ in iure huma/ noꝓpter matrimoniũ melius ſeruandum Un qꝛ homo naturaliter diligit ꝓlem per hoc ꝙ lex cauer ne illegittimicõſequant᷑di⸗ gnitates vel alia que debent᷑legittimis:hõ erpenam talẽquantũ eſt ex pte legis ̃tra br adulterio et foꝛnicatõe Ad terciũ di — adultera Bꝛauis pena eſt qua ꝑſo⸗ cendũ ꝙtales iudicãt᷑ legittimi apud eccle ſiam donec cõſtet deo poſito Sed nunqͥd licet viro ſuam vxoꝛẽocciere in adulterio actu dep̃henſam VUidet᷑ ꝙ ſic qꝛ tale homicidiũ iura ciuilia non puniũt. ſed ꝑmittũt vt dicit᷑in E: Sed apparet ꝙ non qꝛ vxoꝛicidiũ grauiꝰ punit᷑ qᷓ; matrici⸗ diü.qꝛ vxoꝛicida ꝓhibet᷑ a matrimonio in eternũ ᷣm cano: Dicendũ ꝙ nullo mõ licet viro vxoꝛem occidere vel interficere nec in actu nec poſt actũ niſi foꝛte agẽdo ciuiliter coꝛam iudice ↄtra eam vel eo mõ quo accu ſatoꝛ vel iudex dicit᷑reũ occidere. nec eccle⸗ ſia appꝛobatillã legẽſialiquatalis ſit Lex tñ hůana hũit quãdã cõſideratõeʒ ad cãm et incitamentũ maxime qð vir habet qñ de pᷣhendit vxoꝛem actualiter adulterantem. ¶ NMotandũ ꝙ vxoꝛicidiũ non eſt grauius q; mñicidiũ.ſed grauius punit᷑pm leges ec cleſie ad cohibẽdũ ꝓnitatẽ hoĩm ne vxoꝛes occidant ad qð ſunt valde ꝓni:xxxiij·q.ij Inter hec ſunctitas ij. c. admonere in gloꝛ Filij autẽadulteroꝝ⁊c. b ¶Lirca crimen adulterij ẽnotandũ ꝙ huiꝰ vicij pe riculũ⁊ magnitudoptʒ extnb. Exlegis antique graui ꝑunitõe.ex ꝓlis ꝑuerſe ꝓcre atione.ex data fidei violatione. De primo Leui · vx: Si mechatus fuerit aliquis cum vxoꝛe alterius et adulteriũ ꝑpetrauerit cũ vxoꝛe pximi ſui moꝛte moꝛiant mechus et na moꝛteafficit᷑ Eadem pena punit᷑ bpec⸗ catũ ſm leges mundanas nec recipit᷑ aliqᷓ redemptio:licet eccleſia illis legibꝰ nõ vta tur Item Jo:viij Scribe⁊ phariſeiaddu xerunt adxp̃m mulierem in adulterio dep̃ henſam dicentes. mg̃ hec mulier mõ dep ⸗ henſa eſt in adulterioin lege mandauit no bis moyſes hmõi lapidare Patet etiam qᷓ; grauiter punitur hoc ꝓctm̃ a dño.ij. Reg. rij. Lũ dauid adulteratus eſſet cuʒ vxoꝛe vrie.non recedet ait. gladius de domo tua vſq; in ſempiternũ eo ꝙ deſpexeris me⁊ tu leris vxoꝛeʒ vrie ethei In huiꝰ peccati gꝛa uitatẽaſſignandã ꝓhibitioadulterij in de calogo ponitimmediate poſt ꝓhibitõeʒ ho mieidij ⁊ ante ꝓhibitõem furti vñ Tlemẽs papa quid in omibus pctis adulterio gra⸗ uius Scðm em̃ in penis tener locũ⁊ in ꝓ⸗ hibitide quodãmodo homicidio aſſilatur ndulteriũ:cũeñ̃ vir⁊ mulier ſint vna caro ui aufert vxoꝛem alicui ideſtacſi ſeip̃m ſibiauferꝛet ſicut fit in moꝛte Vñ grauius vider᷑q; ſi hominẽ mutilaret. Exupat autẽ omne furtum qꝛ qð aufertcum ſit creatura rationalis melius eſt qᷓ; terꝛena ſubſtantia Puer · vi · Non grauis culpa eſt cũ quis fu⸗ ſatus fuerit Furat᷑eñ vt eſurientẽ repleat aiam.qui aũt adulterat᷑ ꝓpter coꝛdis ino⸗ piam ꝑdet aĩaʒſuãſ Scðoptʒ huiꝰ crimi nis periculũ ex ꝓlis ꝑuerſeꝓcreatõne q̃ ſo⸗ let eſſefrequenter mala⁊ inhoneſta Tum ꝓpter parentũ imitatõem · tum ꝓpter defe ctũ caſtigatõis qꝛ tales puen vel dimittũt᷑ cũ matre que nõ caſtigat filiũ: vel cũ ertra⸗ neis ꝑſonis qui de moꝛib pueri nihil cu/ rant. vñ fiunt inſoltes:ingrati.degeneres et vicioſi Et hoc eſt ꝙ anglicis cõminatur. Bonifaciꝰ martir ſcribens regi angloꝛum Et ponit᷑ in cano.ð:lvi Sigẽs.ſicut ꝑ iſtã ꝓuinciã diuulgatũ eſt et nobis in frantia⁊ initalia impꝛoperat᷑⁊ ab ipis paganisĩim Pperiũ nob obijcit᷑ ſpꝛetj legalib nuptijs adulterandoꝛluxuriãdo ad modũ ʒodomi tice gentis fedã vitam duxerit De tali com mixtione meretricũ exiſtimandũ ẽ eſſe dege heres pplos ⁊ furentes libidine et ignobi⸗ les foꝛe ꝓcreandos ⁊ ad extremũ vniuerſi plebem ad deterioꝛa⁊ ignobilioꝛa vergen tem ⁊ nouiſſime nec in bello foꝛtem.necin fide ſtabilẽ nec honorabilẽ hoĩbus. nec deo amabilẽeſſe venturãſicut alijs gentiby hi⸗ Wanie ꝓuincie⁊ burgundionũ pplis conti git. que ſic a deo recedentes foꝛnicati ſunt. Iſtud viciũ deteſtant᷑aues que ſuos cõpa⸗ res non dimittunt ¶ Tercio patʒ huicri⸗ minis magnitudo ex date fidei violatione violat em̃ fides data cõiugi in ſacramento röiugij Vñ mulier adultera peccat in deñ violando ſacramentũ peccat in viꝝ dupli· citer. fidem ſibifrangendoꝛ fal ſos peredes ſubſtituen do:peccat eti in ꝓlem quã dam⸗ mficat reddens eam ignobilẽad eccleſiaſt: cas dignitatesꝓeccat etiã⁊ in ꝓximũ quẽ admittit. nam frequenter de adulterio na ſeit homicidiũ⁊ membꝛoꝝ mutilatõ ⁊ hu ⸗ inſmodi ñ dauid cũ in adulteriũcecidiſ ſet pᷣcepit occidifideliſſimũ militem ſuum I. Reg.xi.c. Ecẽ.xxiij Omis mulier relin/ Auens viꝝ ſuũ peccabit⁊ ſtatuens heredi⸗ Nectto tatem e alieno matrimonio Pꝛimð eñ in lege altiſſimi incredibilis fuit. Scðo virũ ſuũ dereliquit Tercio in adulterio foꝛnica ta eſt et ex alio viroſtatuit ſibifilios. Lectio.xliij. defuncti fuerint non habebunt ſpem.nec in die agnitõis allocu tionem Natões em̃ inique dire ſunt ↄſum matõis ¶ Poſtqᷓ; ſpůſſctũs oñdit ꝙad⸗ ulterine generatõnes ꝓgenitoꝝ ſuoꝝ veſti gijs inherentes puniunt᷑per tꝑalem deiec⸗ tõem in pñti.ſi tñ diuturna vita eis conce⸗ dat Hic oſtendit ꝙ punienteternaliter ſivi te diuturnitatem minime ↄſequãt Etcir ca hoc duo facit.pᷣmoꝓponit ſuam intentõ nem Scðoaſſignat intenti ratõem ibi.na⸗ tiones Zl ¶ Circa primũ ꝓponitꝙ duo mala hoĩem occupant in die moꝛti.ſcʒ cõſcie deſperatio qᷓ;tum ad ſeip̃m.⁊ ſnie re⸗ batio quo ad deũ.et vere durũ eſt hoĩ qñ iudex eũ repꝛobat et ip̃emet deſpat Aliq; tula cõſolatio eſt reo damnãdo ꝙ ſperet ſa⸗ lutem etiã ſi debeat damnari Erꝛaſſe aliqñ in via ꝓfuit.ſicut dicit augꝰ Enche.ij. Sʒ qñ vtrunqʒ occurꝛit ex parte rei deſperatõ et ex parte iudicis repꝛobatio tũc eſt oĩmo da deſolatio Sed ſic eſt in moꝛte inuſti ho minis ꝙ in ictu oculiiudeꝝ oñdit ſu ſnĩiam et reus ſuam ↄſciam Judex ſentẽtiat ⁊ reꝰ deſperat Et hoc eſt qð dicit Etſi celeriꝰin iuuentute vicʒ defuncti fuerint nõ habebũt ſpem.ecce deſperatio erga ſeip̃os neceſt mi rũ. qꝛ ſpes eſt certa expectatio future bea ⸗ titudinis veniens ex dei gr̃a⁊ meritis pre cedentibv.iij. ſen:diſ. xxvi.c:pᷣ. In iniuſtis aũt vel nulla fuerũt merita ſi fuerũt infide les. vel moꝛtificata fuerunt ꝑ mala oꝑaſe⸗ quentia, ſi fideles fuerunt ⁊ poſtea peccaue runt. Vnde nulla eſt in eis ſpes quando moꝛiuntur quia ſperare. ſine meritis non eſt ſperare ſed preſumere Non ſolũ aũt de ſperabunt ſed ⁊ iudex eos repꝛobabit. Vt ſubdit᷑in la Nec in die agnitõis allocutio nem ſupple habebũt Dies iudicij vocatur dies agnitõnis quia in illo die erit general cognitio oĩm gſonaꝝ ⁊ oim cõditionũ tam ue din ſin)jn ſcriooiitgt — ertpulnu ma vttsn enketrmlmii ouilku onit ſuminmi tirteniin apnmppon nt in ad ſcipm ⁊ſiin er durcthei ner deſput Ali midoq ſere nr Eruſeii punm du obario tüccii dct oñdiſiiiis uder ſuttun dict Krüc fuenntnhi uub jut ei gfn F n2 bonoꝝ q; maloꝝ w ui ſunt. qut fuerũt et erunt Et ibiquere᷑ O eſtagni⸗ tio pᷣme declinatõis ſcðe et tercie.quarte et quinte Dañ. vij. Judiciũ ſedit libriaperti ſunt Dicitetiã dies agnitõis qꝛ tunc xp̃cil⸗ los agnoſcet quos mõ ĩgnoꝛare videt᷑.quia tunc liber vite plenarie oſtendet᷑cẽi.xxiiij Pec omĩa liber vite ⁊ teſtimoniũ altiſſimi agnitõ veritatis. In illa añt dienon habe/ bunt mali allocutõem hoc eſt excuſarõnem ſeu defenſionem de pctis ſuis Vel allocuti onẽid eſt ↄflatõem de ſperãda liberatiõe Sap̃· viij· Erit allocutõ cagitatõis ⁊ ted mei Vel allocutõʒ.i.libatõʒNulla erit tũc ſnĩa interlocutoꝛia.nulla appellatio qꝛ tũc nõ valebit medela appellationis neccaute la dilationis. quia ſtatim dabitur ſenten⸗ tia et ſtatim fiet executõ Patet ergo ꝙ iſta duo iniuſtum hominem occupant in moꝛte vicʒ ↄſcie deſperatio⁊ iudicts repꝛo batio Sed de iuſto dicit oppoſitũ ꝓuerbi. iuſtus in moꝛte ſua Sch af ſignat iſtoꝝ ratõem dicens Natões ei in que dire ſunt ↄſũmatõis quaſi diceret Int quitas erit cauſa quaretales generatõnes ſiue narões habebunt dirãid eſt crudelẽcõ⸗ ſummatõnem nõ qꝛ fuerũt ð iniquo thoꝛo generati ſed qꝛ fuerunt nequiter cõuerſati ideo erunt dire cõſummatõnis Ecẽi.ij. Re ſpicitefilij natõnes hoĩm qꝛ nullꝰſperauit in dño⁊ fuſus eſt. ꝑmanſit in mandatj eiꝰ et derelictus eſt De dira ↄſummatõe to⸗ tius mundi ꝓ pctis exceptis octo aĩabꝰ pa tet Beñ.vij· De dira ↄſummatõe qnqʒ ci⸗ uitatũ ꝓ vicio ↄtra naturã patet Beñ.xix. De dira ↄſummatõe ſeptem gentiũ coꝛam filijs iſrael ptʒ Joſu.v⁊ deinceps de dira ↄfũmatõe natõis iudeoꝝ ptʒ tꝑe Titi⁊ ve ſpa. Uñ ſatis ↄſtat ꝙ natõnes inique dire ſunt ↄſummatõis Nota ꝙ motus natural intenditin fine Vñ debilioꝛ eſt in pᷣncipio ⁊ in medioqᷓ; ſit in fine mõ cõſuetudo eſt al tera natura.⁊ iðᷣomala ↄſuetudo deducta ꝑ parentes in filios quanto diuturnioꝛ tã⸗ to intentioꝛ erit donec eos dei pacientia no/ luerit vlteriꝰ tolerare Et ideothobias ſen oꝛ poſtqᷓ;filiopdixerat deiteritu ninine:et eum adiurauerat ꝙ poſt moꝛtem ſuã⁊ vxo ris ſue nullomõ ĩniniue moꝛarẽt ſubrũxit cauſam Video inquit giniqͥtas citiꝰ fineʒ — xlii dabit ei Thobie.xilij. Intquitas eñ gẽtis abbreuiat eius duratõem frequenter. ñ ſicut notat mg̃ in ſcolaſticis hiſtoꝛijs un illud Beñ. vi.c. Non ꝑmanebit ſ pũs me in hoie in eternũ qꝛ caro eſt eruntqʒ dies il loxcentũ annoꝝ Iſte numerus nõeſt men ⸗ ſura vite hoĩs.cijm etiã poſt diluuiũ hoĩes multi iſtũ numeꝝ viuẽdo exceſſerunt ſʒiſie numerus annoꝝ fuit tꝑgs qñ deꝰ dedit hoi⸗ bus tunc peccatoꝛibꝰ vt peniterẽt antequã diluuio delerent᷑Et hoc fuit dictũ eodẽan no quo icepit arca edificariʒ arca fuitĩedi icatõe qntũannishm ſirabũ qꝛcigenns 2 humanũ illotꝑe dato ſibt ad pninreha turtotaliter ad pctijabbꝛeuiati ſunt vigi tianni ꝓmiſſione diuinaſ centeſimo anno deleti ſunt et eſt multũrationabile Job. xx tiij. Dedit ei deus locũ pnĩeſ Uleaburit᷑ i⸗ loin ſuperbiapᷣ. Pe:iiij. Suifficit em̃ pᷣteꝛi⸗ tũ tempus ad voluntatẽ gentiũ ↄſumman dã qui ambulãtĩ luxurijs ¶ Et qꝛ tota iſta lectio⁊ pᷣcedens ſil itereſt de malis filijs malos parentes in ſuis ſceleribꝰ imitantur dicit emi Et ſicelerius defuncti fuerint non habebũt ſpẽ Ideo de defunctis eſt notanð *. Inter defunctos ralis inuenit᷑ drña. aliqui remſſpe lucrant᷑ aliquſ ſpeꝛrepꝛiuant᷑· aliq; ſub ſpejrem p̃ſtolant᷑ Pꝛimi ũt illi qui ab omni peccatoimmunes ⁊ ad nullam penã tpalem obnoxij moꝛiunt᷑ Detalibꝰ dicitur Puer:ritij. Juſtus ſperat in moꝛteſua. Et ilud Ecci.p̃. Timenti deñ bene erit in ex⸗ tremis ⁊ in die defunctõis ſue benedicetur Aliqui ſunt qui ſpeꝛ re ꝑꝛiuant᷑ſicut illiq in peccato moꝛtali decedunt De quibꝰꝓ⸗ ner. xi. Moꝛtuo homie impio nulla erit vl tra ſpes Et ſapie.xiij. Infelices ſünt et in ter moꝛtuos ſpes illoxꝝEt ſic defunct?põt dicere illud ij.Macha.vi Manũ omiĩpo ⸗ tentis dei neqʒ viueneneq; defunctus effu giam manũ ſcʒ dei punientis. Tercij ſunt qui ſub ſpejrem p̃ſtolant᷑:⁊ hiſunt quicum peccato veniali. velcũ pnĩa incõpleta diſce dunt.⁊ ideo ad locũ purgatõis mittuntur De quoꝝ ſpe põt exponi illud ꝓuerbi. xij. Spes que differtaffligit aĩam Et ſicð de⸗ functis ðꝛ. ij. Macha.xij. Sãcta ergo ⁊ſa lubris eſt cogitatio ꝓ defunctis exoꝛarevt 8 apeccatis ſoluãtEt iſtas iuuare ſuffragijs elemoſinis et oꝑibꝰpietatis mirabiliter ꝑi quattuoꝛ ratões Pena qua puniunt᷑ Ben nolentia qua digni ſciunt᷑ Indigentia qua oppꝛimunt᷑et Confidentia qua recõpenſa turicredunt᷑. Pꝛimo mouere nos debet ad eos iuuandos pena qua puniunt᷑ que ẽ val de magna Excedit eñ oẽm penã ſenſibileʒ huꝰ vite fm beatũ auguſti.Iſti queſtiona⸗ rij qui poꝛtant indulgentias ⁊ ꝓ domibus hoſpitaliũ mendicãt per mundũ narꝛant⁊ exponũt ꝓplo quor cecos quot paraliticos quot igne infernali percuſſos ſuſtentat do⸗ mus ꝓ qua mendicãt.⁊ quantũ hoꝛribilio res defectus nominãt tanto magis pꝛouo⸗ cant auditoꝛes ad ſubueniendũ Eſt eĩ ra tionabile ꝙ magis indigenti ceteris parib? citiꝰſubueniat̃nulli aũt viuentes tm̃ indi⸗ gent quãtũ defuncti. Igit cũ ſuccurit viuẽ tr non tam meritoꝛiũẽvt cũ ſuccurꝛit᷑ defũ ctis Scðo mouet nos ad hoc beniuolentia qua digni ſciunt᷑ Cũ eĩ ſunt ĩ purgatoꝛio cõſtat ꝙa deo diligunt᷑ finaliter de homini bus in dubiũ eſt an amoꝛe an odio dig ni ſint Tercio mouet ad hocindigẽtia qua oppꝛimunt᷑. Ipi em̃ in nullo ſe prit iuuare qꝛ nec poſſunt a nobis mendicare nec labo rare nec pñt abalijs mutuare. In pñti qͥ& feip̃m quantũ ſit peccatoꝛ põt iuuare ⁊per ſeet ꝑ aiios multis vijs Quarto debet ad hoc nos mouere ↄfidentia qua ſibi gratis benefacientibꝰ recõpenſaturi credunt᷑ He ⸗ redes nobiliũ qui ſunt infra etatẽ⁊ ſunt in cuſtodijs dñoꝝ ſuorum non habent ſemg ad votů neceſſãria ſicut vellent qᷓ;diu ſunt infra etatem Vñ tũc tꝑis ſi aliquis eos iu⸗ uet dando vl mutuando mirabilr põt eoꝛ amorẽ captare⁊ hr̃e de eis amicos maxios cũ ad hereditatẽ venerit ⁊ poſſint reb ꝓꝛo pꝛijs dñari Sic eſt in ꝓpoſito iſti ſpũs con tribulati in purgatoꝛio ſunt heredes deiet coheredes xp̃i.ad Titũ.iii. Juſtificatig̃a ip̃ius heredes ſumus ſᷣm ſpem vite eterne. ⁊ideo ſi eos modo iuuerimus nõ eſt dubiũ quinefficaciter recõpenſabũr cũ ſua heredi tate gauiſifuerint cum effectu. Et ideo bñ Ddicit auctoꝛitas allegata ꝙ non ſolum ſan⸗ cta ſed ſalubris eſt cogitatioꝓ defunct/ ex oꝛare vt ſupꝛa Sed reuera timeo ꝙ iſti he ⸗ redes regniceleſtis ab hereditate cũq̃dam iuſta dilatione elongatichqueripñt graui Lectio um eſt B ¶ Acd qð nouere debẽt 8. ter de triby generiby hoim vicʒ de falſis er, ecutoꝛibus · ꝑuerſis eccleſiaſticis etingra tis heredibꝰ quia iſti tres cõiter inter ſe di⸗ uidunt bona moꝛientis¶ Pꝛimo cõdueri tur de falſis executoꝛibus Nam maloꝝ ex: ecutoꝝ. quidam differũt⁊ ꝓlongant lega⸗ ta. quidã minuũt et defalcant. quidãtota/ liter auferunt⁊ vſibus ſuis appꝛopꝛiant? ꝑmittunt miſeros ⁊ incarcerãtos ſpüs eiu⸗ lare in purgatoꝛiodum ipi tripudiãt ⁊ can tant in ↄuiuio Uñ põt eſſe planctus defu⸗ ctoꝝ illud yſa· xxvii · Poſuimꝰ mendaciũ ſpem nr̃am.⁊ illud trenoxꝝ·lil Perijt ſpes mea⁊ finis meꝰ¶ Scðocõquerunt᷑de ma lis eccleſiaſticis quiiſtis defunctis nocent tripliciter Pꝛimo eos defraudant debitis oꝛationibꝰ Sco abutũt᷑eoꝝ legati⁊ obla tõibꝰ Terc male viuẽdo faciũt ſe ĩdignos diumis ⁊ ſctõꝝ exanditionibꝰ Jo.ix.ſcimꝰ qĩ deus pctõꝛes nõ exaudit ſed ſi quis dei cultoꝛ eſtã voluntatẽ eius facit hunc exau⸗ dit Vñ iſtipñt dicere illud yſa. xx· heccine erat ſpes noſtra ad quos cõfugimꝰ in auxi⸗ liũ vt liberarent nos ¶ Tercioↄquertur de beredibus ingratis qui eoꝝ bona perla boꝛes ⁊ tedia ↄquiſita iam oceupant in io⸗ cunditate filijs fratribꝰ vxoꝛibus filiabus ⁊chſanguineis vel extraneis a ſſignantes qͥ omẽs illos tradiderunt obliuioni ac ſieoꝝ bona nunq; vidiſſent quoꝝ aliqui bona pa rentũ expendunt in luxurijs. aliqᷓ eos iuuãt Sed de vilioꝛibꝰ⁊ de minimis dant foꝛte vnũ fruſtũ nigri panis in ebdomada Ali⸗ qui ſunt peſſimi qui nec eos hñt in memo⸗ ria.vñ de iſtis defunctis ſic dolentibꝰ ⁊ de ceptis exponi poteſt illud ʒacharie.ix. Do⸗ lebit mimis acharon qĩ ↄfuſa eſt ſpes eius Acharon interp̃tat᷑ tribulatio et deſignat aĩas in purgatoꝛio exñtes.ſpes quã habue⸗ runt de amicis carnalibꝰ cõfuſa eſt.et ideo beatus homo cuꝰ eſt nomẽ dñiſpes eiꝰ nec ſperauit in pecnnie theſauris quos ꝑ ma⸗ nus amicoꝝ reliquerunt diſpergendos p moꝛtem Oteſt hic dubitatio eſſe talis Vtx filius teneatper omiĩa parentibꝰobe dire · ¶ Qð ſic deutro.xxi. St quis genue rit filiũ ↄtumacẽ. ꝓteruũ qui nõ andiat pa tris aut matris imperiũ lapidibꝰeũ obruet omis pplus ciuitatis.ſed pena moʒtis non 5£ N xliii infügitniſi p peccato moꝛtali.ʒ moꝛtaliter peccatfilius ſiin omibꝰꝑentib nõ obediat ¶ Pꝛeterea ad Colocent.iij. Filij obedite — ꝑomia ¶ Pꝛeterea inobediens uꝑioꝛi iuo facit ſibi irꝛenerentiã.ſed nul⸗ „ ſuis. qꝛ habet pᷣceptũ de oppoſito Honoꝛa Patretuiũ⁊ matrem tuã ¶ Ad oppoſitum. magis tenent᷑ſubditipatrib ſpialibus q; filij patrib anne ptzper aplm ud Pebꝛe.xij. Patfes quidẽcarnis habui mnus eruditoꝛes ⁊ reuerebamur eos. nõne multomagis obtpabimus patr ſpũalt et vinemꝰ Sed ſubditi vel religioſi non tenẽ rur obedire patribo ſpůalibo in omib ſed pꝛecipue in illis q̃ expꝛimunt᷑in eoxꝝ ſtatut pnta in regula vel cõſtitutõtbo quas ꝓfitẽ ⸗ tur ym Berñ ·li.·ſuo de p̃cepto.⁊ diſpenſu.⁊ x cõſequens nõĩ indifferentibo.ꝗᷓ mltomt⸗ nus tenekfilius carnali patri in omibo obe dire ¶ Acd hanc queſtionẽrñdʒ ſctijs tho. 5. quotli.q.ix. Et dicitꝙ tm̃ ad illa ſe ex⸗ tẽdit ᷣbitũ obedie ad q̃ ſe extẽdit ius pᷣlati onio. qꝛ obedientia non miſi ailicui pꝛclato debet large loquendodep̃lato Pater autẽ habet ius ſuperfilios in duobp Pꝛimo qᷓ;⸗ tum ad domeſticã cõuerſatõem quia pater⸗ familias eſtin domo ſicut rex in regno ⁊ 15 ſicut ſubditi regis tenẽt᷑ obedire regi ĩhis ue ſpectant ad gubernatõem regnt᷑.ita fi⸗ kij et alij domeſtict tenẽtpatrifamilias obe dire in his que pertinẽt ad diſpenſatõnem domus. Scðo pater habet ins ſup filinʒ pᷣlarõis ĩ his que pertinẽt ad moꝛñ diſcipli nã Debet em̃ paterfilio diſciplinã.ſiẽ docʒ Areſto.viij.ethi. Et ideo in iſtis duobo te⸗ net᷑ filius patriobedire⁊ non in alijs¶ Sʒ ↄtra hãc rñſionẽ arguit ſic.aut loqit᷑ doc⸗ toꝛ de debito honeſtatis.aut ð debito necef ſitatis. Si de debito honeſtatis videt᷑ ꝙ in ennltis alijs tenet filius obedire patncar⸗ naliq; in adminiſtratõe familie domus vel diſciplina moꝝ Nam ſiĩ aliquo ſit inobeci ens patriin quibuſcunqʒ licitis ⁊ honeſtis etiam in indifferentibo videt pñem inhono rareqð nõ eit licitũ ſibi Si vero inteliigat doctoꝛ de— neceſſitatis · nõ videt᷑ꝙ fi⸗ lius in moꝛalib teneat᷑ſempꝑ obedire patri qꝛ tunc filij haberẽt excuſatõem de peccato ꝑpᷣceptũ maloꝝ patx qð eſt falſum ¶ Pꝛe lam irꝛeuerentiã licet filio facere ꝑentibus terea ſi tenełṽi obedire vider ꝙ fil moꝛ⸗ taliter peccet non ſedendo vbipater pᷣcipit vel nõ vtendo veſte qua pater precipit euz vti qð videtdurum Pꝛeterea ponamus Fpater vel m̃p̃cipiat filio ꝙvoueat virgi nitatem vel ꝙintret religiõem Iſtud ſpe⸗ ctat ad diſciplinã moꝝ.⁊ tñ nullus dicit ꝙ in his filiꝰ teneat᷑obedire. ergo nectenetu in omibus que ſpectant ad diſciplinã mo⸗ rumſ Pꝛeterea ponamꝰpaliquis religio ſus habeat in ſua regula talem clauſulam Fratres in omnib platis obediant. Tunc arguit᷑ſic Iſte tenet᷑ad obedientiã m regu lam.ergoin omnibo· ↄña ptʒꝑ particulam regule pᷣpoſitam Iſtis non obſtantib dicẽ dů eſt ſicut dicit ſctũs thomas c Uñ notandũ ꝙauctoꝛitas patris in filios dupłrmenſurat᷑ Vno mõ fm iuriſdictõeʒ quãpater habet Alio modyex materia ſue turiſdictõis Quantũ ad ſcðm dicit doctoꝛ ſufficienter qꝛ ĩ materia in qua põt pater fi lio pꝛeciꝑe · vel eſt de bonis moꝛib vel am/ miniſtratõe familie Sed quantũ ad mẽſu ram iuris opoꝛtet aduertere ꝙ pater nihil poteſt filio pcipere niſi qð cadit fub diuino pcepro.et hoc eſt qꝛ nulla regula datur fimn quã filius põt obedire patri in his que per tinent ad gubermatõem domus vel mores niſi cõmunia pꝛecepta decalogi Uñ vełte⸗ nerad omia honeſta vel licita que pater vel let dicere ſibi vel ad nulla.nõ ad omiĩa con ſtat ᷓ. ¶Ad primũ cõtra doctoꝛem dicenð ꝙloquit᷑ de pᷣcepto neceſſitatis qð tñeſt pꝛe ceptũ honeſtatis qꝛ membra diuiſiõis ĩ ca⸗ ſu bñ coincidunt Et qñ arguit᷑.tůc filij ha berent excnſatõem de peccatis ꝓpter pꝛece pta parentũ. patet ꝙ nihil valet qꝛ omis iu riſdictio ſuꝑioꝛis intelligit de licitis ⁊ ho/ neſtis Et doctoꝛ eti ſatis expꝛimit ad vᷣtu tem vocũ ꝙfilius nõtenet᷑pãtri in omnibꝰ obedire Et qñ arguit᷑ꝙ ſifilius ſit inobedi ens patriin indifferentibꝰ facit ſibi irꝛeue⸗ rentiã hoc eſt negandũ qꝛ nunqᷓ; fit homini irꝛeuerentia niſi obmittẽdo aliqd in qͥ de⸗ bet᷑ reuerentia qð eſſenõ poteſt in indifferẽ tibo quia tunc foꝛet indifferẽtia ſicut ꝑ ipa vocabula ſatis patet ¶ Zd ſcm ptʒ ꝙ füt us nõ peccat moꝛtaliter nõ ſedendoin loco vbi pater pcipit niſi ex aliq̃ alia circũſtãtia hoccõtingat quia nec deus pcepit ꝙ in tali⸗ bus patrineceſſario obediat. ¶ Adterciũ patet ꝙ pater nõ põt pᷣcipere omĩa que ſpe ⸗ ctant ad bonos moꝛes ſed tñ̃ illa que pci/ pit i ſuis teneant ⁊ un laz nouã religiõʒ poteſt pater pᷣciꝑe filijs ſuis: ¶LAd. clauſula apponeret᷑in regula indiſcreta foꝛet quan ⸗ tũ ad virtuteʒ vocis ⁊ poſſet ratõnabiliter gloſariſic in omnibo licitis ⁊ honeſtis ⁊ſic ip̃a excluderetur cum non ſit licital Sed contra ponamus ꝙſit talis clauſulai regu la quibus frater tenet᷑obedire in omnibus licitis ⁊ honeſtis pᷣlato ſuoiſta clauſula ap⸗ ꝑet licita tũcẽ arguĩtũ Dicenð ꝙhec clau ſula ñẽ licita qꝛ poneret hoĩem in nimiã ꝑ plexitatem.vnde ille regule que ꝓfitentur nimis generalem obedientiã vel multa ge⸗ neralia pᷣcepta faciũt ſuos ꝓfeſſoꝛes viuere in perplexitate⁊ in indigentia diſpenſatio nis ⁊ variarũ expoſitionũ ſuꝑ talem regu ⸗ lam abundare.qð nullo mõ foꝛet iocundi⸗ tas ſanctis cõſcientijs ¶ Ad pꝛimũ pꝛinci pale dicendũ ꝙ auctoꝛitas ſoluit ſemetip⸗ ſam nam cõſequenter ſubiungi᷑qm̃ filius ille cõmeſſationibo vacet luxurie atqʒ con uiuijs ¶ Ad ſcᷣm de apload colo.iij. Fi⸗ lij obedite per omĩa parentibꝰ. textus ſol⸗ uit ſeip̃m quia ſequitur Poc em̃ placitum eſt ĩ dño id eſt m p̃cepta diuina dumtaxat ¶ Ad terciũ dicendi ꝙ nulla irꝛeuerentia fit patriſi in illis ſibi non obediat᷑ in quibꝰ ius pꝛelarõis non habet Tredo tñ ꝙ filius ventaliter põt peccare de facili nõ obedien do patri·et in indifferẽtibo ex genere ſuo.ſ venialibo peccatis menſurã preſgere ĩ hac materia eſt mihiimpoſſibile Capitulũ quartũ Lectio.xluij. Quaʒpulcra eſt caſta generatio cuʒ claritate imoꝛtalis eſt em̃ memoꝛia illiꝰ quia nd deũ nota eſt et apud homines. ¶Po ſim agit. mõ de iuſtis. modo de impijs vt ex ↄtrarioꝝ ↄxatõ vtrinſqʒ natur reluceat ectio q; ſpũſſctũs ꝓbauit adulterine ge⸗ neratõnis feditatẽ. Pic cõmendat caſte ge⸗ neratõis honeſtatẽ.et qꝛ alternatim⁊ vici Ideo pᷣmopñdit caſte generatõis honeſta⸗ tem Et ſcðᷣo iterato adulterine generatõiꝰ replicat vilitatem ibi.multigena. Circa p⸗ mũ tria facit m ꝙtres nobiles cõmendati ones caſtitatitribuit ↄiugali vicz triplici⸗ tatẽgłie in ꝓpagatõe.eternitarẽ meõꝛie in appꝛobatõe.ſolennitatẽ victoꝛiein retribu tione Scða ꝑs ibi:immoꝛtalis Tercia ꝑs ibi · cum pñs eſt A ¶ Lirca ꝑꝛimũ eſt aduertendũ ꝙ ad hoc ꝙ caſtitas cõiuga⸗ lis debito modoſeruet᷑tria requirit vicz ſa⸗ cramentalẽ ſanctificatõem q̃ ↄferat ſpecio⸗ ſitatem.⁊ coꝛꝑalem cohabitatõem que ſer⸗ uet caſtitatẽ.et quãtũ ad hoc dicit.caſta ge neratio.⁊ ꝓlis moꝛalẽ educatõem que ↄfe⸗ rat ſanctitatem.⁊ quantũ ad hoc dicit cum claritate⁊ coꝛrñdent iſtis tribus tria bona que ſuut in matrimonio vicz fides ꝓles et ſacramentũ Fides eſt fidelitas mutua ĩcõ municatõe coꝛpoꝝ.ꝓlis educatio bona fili⸗ orũ⁊ filiaꝝ adcultũ dei Sacramentũ eſt re pñtatio inſegabilis iunctõis eccleſiezxpi Ad hoꝝ euidentiã eſt notandũ ꝙ nullꝰna⸗ turalis appetitus eſtin hoĩe cuiꝰeffectꝰ nõ poſſit virtuoſe impleri Cuiꝰ cauſa eſt quia natura inſtituta eita deo Vñ ſi natura ad actũ inclinaret qui actꝰ nullo mõ abſqʒ pec cato poſſet exerceri homo atali inclinatiõe foꝛet inculpabilis ꝓpter naturaleʒ inclina tõem.⁊ ſil cum hoc culpabilis. ꝓpter actus deoꝛdinatõem que duo ſimul ſtare nõ pñit Nec põt diciꝙ natura humana hoc haber ex peccato ꝙ inclinat ad talem actũ. qꝛ tal inclinatio fuiſſet in ſtatu innocentie q;uis non pᷣueniſſet ratõem ante actũ nec ratõem abſoꝛbuiſſet in actu.⁊ ideo qꝛ natura ad b inclinat optet dicere ꝙ hec inclinatõ a deo eſt.⁊ ꝑ cõſequẽs ꝙ poſſit fieri vᷣtuoſe ſi ho ⸗ mo velit qꝛ cõtradictio eſt dicere ꝙ hõ incli net̃ ad aliquid faciendũ a deo inclinatione nature⁊ etiam ratõis et non poſſetillð fuce re virtuoſe Vñ tenendũ eſt ꝙ actus generã di vᷣtuoſe ⁊ meritoꝛie exerceri põt infra li⸗ mites cõiugij ¶ Scðᷣo notandũ circa bona matrimonij ſupra dicta que dicunt᷑ actum carnalẽ excuſare⁊ honeſtare que ſunt iſta. fides ꝓles ⁊ ſacramentũ ꝙ fides in ꝓpoſito non eſt virtus theologica De qua dicit᷑.fi⸗ den eſt ſperandaꝝ reꝝ ſpa argumentũ non apparentiũ ad Pebre· xi.⁊ p̃ ad cojjn · xii⸗ 6 N rliiii Nune manent ſdes ſpes ⁊ caritas tria hec Sed eſt quedã virtus moralis ↄtenta ſub iuſticia ꝑ quã homo impletefficaciter illð eruandã requiritꝙneuter altericoꝛpꝰde/ neget necalieno concedat ad opus carnale iuxta ponſionẽ quã in facie eccleſie cõtrare runt Bonũ aũtꝓlis addit ſcʒ ꝓlis educa⸗ tionẽad cultũ dei Vnð quihabet multos et male educatos ꝓlem habet ⁊ nõbon ũꝓ·⸗ lis Siliteriſtud intentõe ſufficienter excu ſat mimoniũ et honeſtat dato etiãq nũq; habeatꝓles in effectu.ſicut iter ſteriles pa tet quimutuo reddendo ſibi debitũ nõ ne⸗ ceſfario peccant Et generaliter in omibus Dicendů ꝙ intentio bone plis eſt bon pꝛo lis et ante ꝓlem Bonũ aüt ſacramentiẽin ſeꝑabilitas ꝑſonarũ m̃imonio ↄiunctarũ repñtans inle epe eccie De ergocaſtitate exponi põt lia iſti lectio caſta generatio. D fm peiſtianũin malori volumine vbiagit de interiectione. qñqʒ ẽ omen qnqʒ eſt interiectio et qñqʒ aduer/ biũ Qñeſt nomeneſt nomẽle que vocat᷑o Interiectioqñ ſignificat ammiratõeʒ Ad nerbiũ qñ eſt nota optandi vel vocãdi Vñ greciſta D ſtupeto dubitat vocat indigna tur et optat. Clamat⁊ querit᷑ velut exem ⸗ plis reꝑit. Eſt ergo inꝓpoſito nota ̃mtra⸗ tionis in ſignũ laudis ⁊ cõmendarõnis D ʒ pulcra ⁊ id eſt honeſta caſtitas cõiuga lis ꝑ mutuã amiciciã⁊ adiutoꝛiũ viri⁊mu lieris inuicem cõiunctoꝝ · Viraũt et muli⸗ er habitant ad innicem nõ ſolũ gr̃a ꝓcrea⸗ tionis filioꝝ.ſed eoꝝ que cõferunt ad vitaʒ actinã Naturalrem̃ in regimtne domꝰ ope ratões viri⁊ mulieris diſtinguunt᷑ Vñnõ ſufficienter ſunt iuncti adinuicẽmiſteoꝛum oꝑa cõicent ᷣm Areſto.viij · Ethico.c xij. et Señ:ij· Faciamus ei adiutoꝛiũ ſile ſibi. Laſta generatõẽ qñ ↄinges adinuicẽ ↄmi ſcẽt vł cãfidei ſeruande vel cã ꝓlis ꝓcrean de velꝓpter vtrũqʒ ad Titů.ij: Adoleſcẽ tulas vt viros ſuos diligant prudentes ſo brias caſtas ⁊c. Beneratio põt accipi acti⸗ ne vel paſſine Actiue ſiqᷓt oꝑarõem generã tis. Paſſiua generatio dicitur ꝓles gene ⸗ rata er ſic cõiter capit᷑in ſcriptura Deutro. frrij · Seneratio ꝓꝛaua atqʒ ꝑuerſa hec re. nðᷣꝓmiſit Uñad fidem iſtãinter cõiuges do po.ſtulte? inſplẽs: B Et vtro⸗ bʒ modo põt in ꝓpoſito. ſed mag cõ uenienter accipit Scðo modo Beneratio inq; cum claritate id eſtcũ ſapiẽtt ꝓlis edu catione pꝛad Coꝛin. vij. Bñdictioet clari⸗ tas et ſapia honoꝛ virtus et foꝛ. dꝛn.⁊fapie vi· lara eſt⁊que nunqᷓ; marceſcit ſůpien⸗ tia Berñ · tñ exponit cũ caritate Sed anti⸗ que biblie⁊ Raba.exponũt cum cjaritate⁊ hanc lam teneo verioꝛẽ. Scðo iniſta lia ponit ſcðam ↄmendatõem caſtitatis ciu⸗ galis que eſt eternitas ⁊ memoꝛia in app⸗ batione Vñ dicit Immoꝛtalis eſi eij me⸗ moꝛiaillius qm̃ ap̃ud deũ nota eſt ⁊ aꝑud homies id eſt appꝛobata Fam deus chiu⸗ grũ inſtituit in paradiſoante peccatũ Vñ notant doctoꝛes ꝙ cõiugiũ inſtitutũ eſt ĩ of ficiũ ⁊ remedium In oficiũ nature vt fiat ꝓpagatio ſpeciei In remediũ ↄcupie vt cõ ſulat᷑infirmitati? vitet culpa Prima inſti tutio fuit in ſtatu innocentie tm. In ſtatu verohature lapſe fuit m̃imoniũ inſtitutũ et in officiũ et in remediũ.⁊ ideo apud deũ ſtatus Ziugalis eſt appꝛobatꝰ⁊ ſctũs. Eſt etiam ĩmoꝛtalis apud omines ꝓ tanto qꝛ de bonis parentib educant᷑boni filij.⁊ per illos filij filioxꝝ⁊ ſic deinceps Juxta illud Ecẽi. xxx · Moꝛtuus eſt pater illiꝰ⁊ quaſi non eſt moꝛtuus ſimilẽem̃ reliquit ſibi p⸗ ſe Vñ apud hoĩes eſt caſta generatio ĩmoꝛ talis. qꝛ vſqʒ ad finem mundi nunqᷓ; defi⸗ cient boniin eccleſia dei Juxtaillud Luc. xxij. Symon ecce ſathan expetiuit vos vt cribraret ſicut triticũ ego autẽ rogaui ꝓ te vt non deficiat fides tuat S b Utrum actus mf̃imonialis fieri poſſet virtnoſẽ. vi der̃ꝙ nõ · qꝛ Exo e vtꝑ tri⸗ duũ non appꝛopinquarẽt ad vxoꝛes fuas qñ legem erãt accepturi. ſed ſi poſſent hoc feciſſe virtuoſe non fuiſſet impedimentuʒ a ſanctitate ¶ Pꝛeterea ↄcupia carnalis ſ ue curnis inobediẽtia ſempꝑ eſt turpis ᷓ nõ põt fieri ſine pctõ. ſed actus mimonialſine tali ↄcupia fieri nõ p̃tqᷓ⁊c̃. ¶ Pꝛererea il⸗ lud qð coꝛrumpitin homie actů ratõis nul lo mõfit vᷣtuoſe. qꝛ oĩs actus pᷣtutis deter minat᷑a recta ratõe ſapiẽtis.iij. ethi. Sed delectatio actus carnalis coꝛrumpit actuʒ ratõis:qꝛ impoſſibile eſt in illa delectatiõe aliqͥd intelligere ſicut ðꝛ ·vi. Ethico ergo impoſſibile eſt ꝙ ille actus fiar virtuoſe ¶ Pꝛeterea dimittere illud qð eſt merito⸗ riũ non eſt laudabile ſed dimittere actũ car nalis copule eſt meritoꝛiũ ergo exercere ta⸗ lem actũ non eſt laudabile ergo nec vᷣtuo ⸗ ſum¶ Pꝛeterea.xxxij.q.ij. cõnubia Legit tima cõnubia caret peccatonon tñ illotem⸗ poꝛe quo cõiugalis actꝰ gerit᷑. pñtia ſpiri⸗ tuſſancti dabit᷑. Hnullꝰẽact? meritoꝛiꝰ ni⸗ ſꝑ pñtiam ſpũſſcti.igi᷑⁊c̃. ¶ Ad oppoſi⸗ rũarguit᷑ Actus quo implet᷑pꝛeceptũẽme ritoꝛiꝰ.ſed actus mimonialis eſt hmõi pʒ per h qð ðꝛpᷣ· ad Coꝛi.vij Vxoꝛi vir debi tum reddat? ſiliter vxoꝛ viro ¶ Pꝛeterea uidqd fieripᷣt ſine ꝓctõ põt fieri virtuoſe ſed ſine peccato poteſt vir vel mulier nube re⁊ ꝑↄnis tali actui obligari qꝛ pᷣ.ad coꝛĩ. vij. Virgo non peccat ſi nubatſ Pꝛeterea nipil cadit ſub ↄ ſilio diuino. ꝑſone qᷓ;tum cunqʒ infime.niſi qð poteſt fieri vᷣtuoſe:ſʒ ſub cõſilio dicit ꝑſonis infimis que virgini ratem ſeruare nõ pñt pᷣ:ad Thimo.v: Vo lo iuniores viduas nubere. filios ꝓcreare. matres familias eſſeſ Ad queſtionẽ dicẽ⸗ dũ ꝙ ſic Ad cuꝰeuidentiã dicen da ſũt ſex Pꝛimoꝙactꝰ matrimonialis põt fieri ſine peccato.ptʒiſta cõcluſio ꝑ ratòes ad oppo⸗ ſitũ Siliter dicere aliquẽ ſtatum in eccle/ ſia auctenticũ ꝑ ſacramentũ cuius act?nõ poſſit fieri vᷣtuoſe nihil aliud eſt qᷓ; damna re ſacramentũ eccleſie Item inclinatõ na/ turalis ⁊ recta ratio dictat ꝙfaciẽda ſit hu⸗ mani generis ꝓpagatio.donec deus reuela uerit oppoſitũ.qꝛ cõſtat ꝙfuit pᷣceptũ⁊ ad huc eſt · non quidem multiplicami ꝓq̃ᷓlibʒ ꝑſona.ſʒ multiplicami ꝓ aliqua łaliquibꝰ Pſonis ergo oꝑtet dicere ꝙaliq̃ ꝑſone poſ ſint illð pceptũ ſine pctõ iplere Scða ↄclo ꝙ talis actus põt fieri meritoꝛie.illud pꝛo bat᷑ſi Ouidqd poteſt fieriðᷣtuoſe põtfieri meritorie ab exñte in gya.qꝛ nihil plus req rit᷑ ad actum matrimonij niſi ꝙ homo exñs in gr̃a operetſeruando circũſtantias virtu tis iu materia in fine⁊ in alijs puta ꝙ faci⸗ at qñ opoꝛtet⁊ ſicut oꝑtet ⁊c.ſed actꝰmñi monij poteſt fiert abexñte in gra cũ iſtis cir cũſtantijs ꝗ⁊c̃. ¶ Tercia ↄcluſio ꝙtñ̃ duo bus modis poteſt fieri actus carnalis me ⸗ ritoꝛius vicʒ qñ cauſa mouens ad actũẽre ligio vel iuſticia Religio mouet qñ fit pci⸗ Aecto ſecauſaꝓlis geherandead cultũ dei Juſtt cia mouet qñ fit cauſa reddendi debitum? ſeruandifidem ꝓmiſſam in cõtractu mfi⸗ moniali Iſta cõcluſio ꝓtʒ quia actus talis non poteſt eſſe meriroꝛiꝰ niſi bong mrimo⸗ nijillum actũ honeſtent. qj ſunt fides⁊ ꝓ⸗ les ⁊ intentio fidei ſeruande velꝓ lis pꝛo/ creande igit᷑⁊c.¶ Quarta ↄcluſio ꝙ quan docunqʒ libido eſt cauſa mouens ad talem actũ. actus ille eſt ꝓctm̃ aliquale ꝓbaturſic Nullů de bonis matrimonij mouet. ed tm̃ libido mouet · ergo actus non excuſat᷑ a pec cato qꝛ vt ſupꝛa dictũ eſt actus nõ excuſat a peccato niſi ꝑ aliqð illoꝝ bonoꝝ mr̃imo/ nij¶ Quinta ↄcluſio. libido excedens ſi eſt caufa mouens ad actũ carnis inter ↄiuges eſt peccatũ moꝛtale. Toco gůt libidinẽ ex/ cedentem que tanta eſt ꝙ nõ habet reſpectũ ad limites m̃imonij quin eandem cogno/ ſceret in illo feruoꝛe · dato etiã ꝙ nunq; ei⸗ vxoꝛ eſſet Hec cõcluſio ſatis ptʒ qꝛ non mo uet ꝓ tunc bonum ꝓlis nec bonũ iuſticiefi⸗ dei.ſed tĩ libido.?⁊ hoc vltra leges matri⸗ monij Per caſum ð equipollet fornicatiõi. ¶ Sexta ↄcluſio ꝙ ſupſfiua libido in oſcu tactib⁊ abuſibus in modo delectandi ſůt peccata moꝛtalia defacilied circumſtan tias opoꝛtet relinquere diſcretiõi boni viri Concluſio patet qꝛ bona matrimonij taleʒ libidinẽnon excuſant. Licet iſta videãt᷑ vi⸗ lia ⁊ a ſancta ↄtemplatione valde diſtãtia. nõ tamen debent eſſe incognita nec pᷣdicato ribus nec paſtorib quoꝝ intereſt ſempꝑ eſſe generales medicos aĩaꝝ Acd primũ de pꝛe cepto dei facto pploꝑ triduum ab vxoꝛib abſtinere ante legem datã Dicendũ ꝙa mi noꝛibꝰ bonis ꝓpter maioꝛa ſemp eſt abſti⸗ nendum ꝓ tꝑe Ad ſcðᷣm de ↄcupia que apꝑ paret in membris. dicendũ ꝙ illa inobediẽ tia pena peccatiẽ Vñ ratio poteſt bñ vti⁊ male.⁊ ſi quid turpitudinis eſt. bona mii⸗ monij illud excuſant¶ Iid terciũ de inter ruptòe actus rationis que fit in concubitu- dicendũ ꝙ actum ratiõis impedire ꝓtem poꝛe ꝓpter maius bonů non eſt pctñ̃ ß vir tuoſum Unde ſicut homo virtuoſeſe poĩt ad doꝛmiendů ſic nec eſt peccatũ ꝓpter bo num mr̃imonij actum ratõis intermittere ¶Ad quartũ dimittereillud qð eſt meri⸗ toriũ non eſt laudabile ⁊c̃. Dicendũ ꝙ licz —— ocoaütlihtit ꝙnöhaben uin enden cg atoetũc nunt ſutptzꝛnn necbonüinſici vltraleges nn upolletfomiui ſun lbo inol odo delectndii c Sců crunt edilerctiöi boin Luttiſu nich nogntnnuſ nor innint i Bdpnni dati dicni⸗ nnoen enpii ſchn dehapt⸗ cmirlin⸗ rnopaci xly homini vimitkere vnumn ðᷣpus meritoꝛium maius ad qð non tenet et exercere alið etiã ſiad illud nõ teneat᷑ Sicut licz mihi dimit tere oꝛatõem ꝓpter ſtudiũ qñ ad neutxꝝ te⸗ neoꝛ⁊ licet non ſit me ritoriũ mihꝛ dimitte⸗ re metiꝰ.eſt tñ meritoriũ minus erercere Ad quintũ dicendũꝙ canon loquit᷑ dep̃ ſentia ſpũſſancti in actu miraculi ſicut ẽꝓ⸗ Phetare? moꝛtuos ſuſcitare ſicut poteſt ha riper gloſum Lectio.xlv MWm eſt pñs imitant᷑illã⁊ deſiderãt eam cuʒ ſe eduxerit⁊ in ꝑpetuũ coꝛonata triũphat incoinquinatoꝝ pᷣmia certaminũ vincens ¶ Poſiqᷓ; ſpũſſctus ↄmendauit cõiugij caſtitatẽ taʒ ex honeſtate nece ſſaria vita tranſitoria q; ex diurnitate ⁊ ĩmoꝛta imemoꝛia. hic eam tercioↄmendat ex pꝛe mij quãtitate ⁊ virtuoſa victoꝛia. Et dicit xeatnia Pꝛimoꝙ deſiderat᷑ ꝓpter vite ne teſſitarẽ Scðᷣoꝙ premiat᷑ꝓpter ſut vtilita tem ibi · Et in ꝑpetuum Tercio ꝙ parificat᷑ ad virginitatẽ ibi. incoinqnatoxꝝ. Quantũ ac pᷣmũ dicit ſicCũ pñs eit illãimitant᷑ ſup plegentes natões et ppli qui honeſtatẽ cõ⸗ iugijꝑ expimentalẽ vſum didicerũt imitãt᷑ ilãid eſt tatuerũt illã imitandã ꝑ leges cõ ſuetudinea⁊ ſtatuta Etꝑ hoc ꝙ dicit cum pñs eſt imitant᷑ illam? deſiderãt eãcum ſe eduxerit.i.cũ din fuerit cõtinuata ꝑ cõſue⸗ tudinẽ deſiderant etiam eã ſine coactõne le⸗ gis Z Et qꝛ poſſit aliquis dubita re de eiꝰ pᷣmio in futuro licet eius honeſtas ſit valde euidens in pñti.iõ hoc volens ex clud ere, ſubdit ꝙ in ꝑpetuũ coꝛonata triũ/ Phat.i.fideles ↄiuges honeſtatẽſeruantes cõiugij vſqʒ ad moꝛtẽ coꝛonabunt᷑ apocg. j. Eſto fidelis vſqʒ ad moꝛtem ⁊ da oti⸗ bi coꝛonam vite Et qꝛ virginitas p̃cellit fe cunditatẽ ceteris paribus po ſſet aliqͥs cre⸗ dere ꝙ cõiugatus nullo modo poſſit virgi⸗ nicoequari qð veꝝ non eſt. poteſt eñ̃ vᷣgini tas eſſe fatna⁊ ſuꝑba Math. xxv. Quin⸗ qʒaũt ex eis erãt fatue ⁊ quinq;ʒ prudẽtes Uñ ſatis poſſibile eſt bonã cõiugem in obe diendo viro. educãdoꝓlem. diſponendofa miliãtĩ mereꝛipattingnẽ ad merũ vir⸗ ginis ⁊ excecat Sicut poſſibile ẽꝙ diues ꝑ opera vite actiue excedat paupem volun rariũ licet ſtatꝰ pauptatis ſit altioꝛ.qꝛ ſtatꝰ altioꝛ nõ facit 48 onã alti meriti nec ꝑſo⸗ naaltimeritifãcit ſtatũ alti meriti Pöõt eĩ chriſtianus peioꝛ eſſe iudeo⁊ monachꝰ pe⸗ oꝛ ſeculari Erideo ſubditg in caſutanti triumphat ꝙ vincit ᷣmiũ certaminũ inco nqnatoꝝ.i.virginũ apoc. xuij Hiſ unt qut cũ mulieribus nõ ſunt coinquinati vᷣgines em̃ ſunt Status tñ virginitatis ceteris pa ribus altioꝛ eſt ¶ Querit᷑ in lectõe iia pᷣce⸗ denti exquo agit᷑ de fidelitate cõiugum in ter ſe quã vterqʒ ꝓmiſit alteri vſqʒ ad moꝛ tem. Vtxꝝ cõiugatus reſuſcitatus a morte teneatiterato vxoꝛi comũgi Arguit᷑ꝙſic qꝛ religioſus moꝛtuus⁊ reſuſcitatus tenet ad cõtinuandã obediẽtiq quã pus in oĩbus ergo pari ratõe ↄingatꝰ. ↄña patet qꝛ ſicut religioſus obligat ſe vſqʒad moꝛtẽ ita con iugatus vſqʒad finẽ vite. finis aũt vite eſt mors Ad oppoſitũ eſt illud.pᷣ.ad Loꝛi. vij. Mulier alligata eſt viro eius quanto tempoꝛe vir eius vinit. Cum añt dormie⸗ rit vir eius liberata eſt cui vult nubat ĩ do⸗ mino ¶ Ad queſtionẽ diciꝙ nõ Religioſ? tenet̃ad ordinẽ ſuum. ſicut ponit Heinricꝰ de Bandauopᷣmo qtlibeto.q.xxxvij. Ratõ ſua eſt qꝛ ꝑ religionẽ homo xpo ↄformatur qᷓ;tum ad omnes vires aĩe. uantũ ad cõ cupiſeibilem· x caſtitatẽ Quantũad iraſct bilẽ. ꝑ paupꝑtatem Quantũ ad ratõnalẽ. ꝑ obedientiã.⁊ qꝛ obligatõ fit pᷣncipalr exñti rationali. ideo obediẽtia eſt pᷣncipalioꝛ poꝛ tio in voto rellgionis.⁊ qꝛ virtus rationa⸗ lis manet in aĩa ſeparata.nõ aũt virtus cõ⸗ cupiſcibilis et iraſeibilis.et ideo obligatio ad obedientiã ſemꝑ manet in anĩa etiamſe parata · Obligario aũt matrimonij ead ea que coꝛꝑis ſunt. et ideo aia ſepata ad talia nõ obligat. Licet iſta ſit opinio multoꝝ do ctoꝛum tñ videtmihi omnino irꝛatõnabił Ptanto qꝛ pactio volũtaria limitata ad cer tum terminũ non ligat vltra iſtũ terminũ qꝛ nõ ligat vltra intentõem obligãtꝭ ſe. q⁊ mere ſpontanea eſt obligatio ergo cũ termi nus ſit mors morte trãſacta obligatio ẽſo⸗ luta. nec materia ſuꝑ quã tranſit obligatio facit aliqͥd ad materiã ———— religioſus reſuſcitatus põt libere religionẽ quãcunqʒintrare.vl maners ſi voluerit ſe cularis¶ L dientiã ꝑtinet ad virtutè rationalem.⁊ illa manet in aia ſepata videt᷑ arguere ꝙ obedi entia religiõis manebit in pꝛia qð nihil eſt et ideo videt᷑mihi dicendů ꝙ ſicut ↄiuga/ tus reſuſcitatus põt ↄtrahere cũ illa vl cuʒ alia ſicut placet. ita religioſus liber factus eſt. ⁊ ſic prʒ tã ad argumentũ qᷓ ad q̃ſtiõeʒ ¶ Licet ſpůſſctũs in iſtis lectõby ↄiugiuʒ mltũcõmẽdett a Hõndũ ẽtñ ꝙñ põt ↄtrahiſiẽ expedit ſine gr̃a pᷣuia⁊ magna ꝓ uidẽtia.ſicut nec ſine magna prudentia fů⸗ milia regi põt ⁊ ideo accedens ad nuptias Nuattuoꝛ iſta notet circa vxoꝛem ducendã qualiter ſit eligẽda.q̃liter dirigẽda.quali⸗ ter coꝛrigenda et qᷓliter diligenda. Eſt em̃ vxoꝛ eligẽda diſcrete. ⁊ dirigẽda manſue⸗ te.coꝛrigẽda ſecrete.et diligenda ↄplete vt ſit electio ꝑ diſcretã deliberatõem Directõ pᷣ manſuetãgubernatõem Coꝛrectõ per ſe cretã infoꝛmatõem.Et dilectõ ꝑ completã cõmunicatõem Primo vxoꝛ eſt eligẽda di ſcrete non ſubito nec pꝛecipitãter rapienda qꝛ talis feruor in pᷣncipio.parit pnĩam ĩfu turo Exemplũ bbenß Serrii de ſich em filio emor · qui ad primũ aſpectum dy⸗ ne filie iacob eam rapuit ⁊ mori voluit niſi eam ducere poſſet qð fecit in tanto feruore ꝙꝙ eius amoꝛe ſeet populũ ſuum totũ cir⸗ cumcidi permiſit Db cuius facti pꝛecipita tionẽ interfectus eſt cũ populo ſuo per fra tres dyne Non ergo in eligenda vxoꝛe ha⸗ beat roraliter aſpectus ad foꝛmã vl ad ſpe ciem młieris qꝛꝓpter ſpeciem mulieꝝ mul ti perierũt Ecẽi.ix. Ton ad diuitias nõ ad parentes ſed pᷣcipue ad bonos moꝛes Intã tñ eſt gratioſum negociũ bñ nubere ꝙteſte halomone donũ deiꝓpꝛie reputabat᷑ꝓuer. rix. Domꝰ⁊ diuitie dant᷑a parentiby à dño aũt ꝓpꝛie eſt vxoꝛ prudẽs · diſtinguit autẽ Areſto.viij.ethi.c.iij. Spẽs amicicie vicʒ ꝓpter vtile⁊ ꝓpter delectabile.⁊ꝓpter ho neſtũ · hoc eſt ꝓpter bonos moꝛes ⁊ iſta ſola ꝑfecta eſt amicicia.⁊ quidqd boniẽ in dua bus pᷣmis ſpeciebo totũ eſt in iſta. Vñ iſta ſola ẽ amicicia mãſura non alia ·Hãamici⸗ cia ꝓpter vtile que eſtꝓprie ſenũ et merca⸗ torũ et talium: amicicia trſit beneſic vti ⸗ at arguit᷑ꝙ obligatõ ad obe Nectio — litatis ceſſante Amicicia aũt ꝓpter delec⸗ tabile eſt ꝓpꝛie iuuenũ laſciuie viuentiuz? ceſſat velocrter delectatione tranſeunte et ideo dicitareſto. ꝙ amicicie iuuenũ ſunt de facilitranſmutabiles ꝓpter duo.pᷣmo quia hm etatẽ variat᷑ delectatio Nõ em̃ eadẽ de⸗ lectatio placet adoleſcenti.que placuit ꝓu ero. Scðoqꝛ incipiũt amare non ex ꝑfecto iudicio rationis.ſed ex paſſione Paſſioaũt cito tranſit⁊ ideo velociteramãt.⁊ veloci⸗ terab amoꝛe ceſſãt: v Sed tercia amicicia que eſt ꝓpter bonum honeſtũ ha ⸗ bet iſtas conditiones ꝙ eſt manſiua ⁊ rara qꝛ fundat᷑ ſuper bonos moꝛes qui in virtuo ſis ſemper manẽt Rara aũt eſt qꝛ pauci ſũt virtuoſi Et indiget hec amicicia lõgo tem⸗ poꝛe⁊ cõuictu ⁊ experientia mox. Vñ diẽ Areſto.ibidẽ Nullrſe inuicem cognoſcũt. miſi menſuram ſalis partieipauerint Item ibidem nõ eſt ſcire ad inuicem amicos ante quã ſal cõſumeret᷑ Cum ergo viri ad vxoꝛẽ debet eſſe amicicia maxima nõ poterit fun⸗ dari ſuper pulcritudinem coꝛꝑalem.qꝛ il⸗ la tranſibit ꝓuer.xxxi.Fallax gratia et va⸗ na eſt pulcritudo.muliertimens deum ip ſa laudabit᷑ Nec poterit fundariſuꝑ diuiti as quia illa amicicia eſt ꝓpter vtile.ẽ⁊ ami cicia ꝑer accidẽs.qꝛ bona diligunt᷑et nonꝑ ſona Vñ hiero.contra Jouia.li.pᷣꝛmarciã. cathonis filia minoꝛ cũ quereret᷑abea Cur poſt amiſſum maritũ denuo non nuberet. Reſpondit non ſe inuenire virũ quiſema gis vellet qᷓ; ſua Duo dicto Hieronimꝰele ganter oſtendit diuitias magis eligi ſolere qᷓ; amiciciam hec Piero. Sed certe moder nis tempoꝛibus nec pudicicia nechoneſtas moꝛũ mouent ad nuptias ſed tantum diui tie vel libido⁊ ideo nec perſeuerat amicicia nec pꝛouenit pꝛoles apta inter coniuges vt frequenter. vnde Chriſoſto · in imperfecto opere fm noſtrã linguam. ſuper Matheñ omel.pᷣ.exponens illud Mathei.p. Salo mon genuit boos de raab · quia inquit ᷣm imperium dei accepit vxoꝛem a deo pro miſſam in virtute generauit filios⁊ in ſeip ſis virtutem habẽtes Boos enim roburin terpꝛetathr. Quiautem accipiunt vxores ex pꝛomiſſione dyaboli. in infirmitate ge⸗ nerant filios nec valentes. necfoꝛtes niſiin malo vt ad penam ſije religioſitatis.non xw ud gaudiumn ⁊ conſolatõem videant᷑filios genuiſſe Ct infra Boos ex ruthgenuit ob⸗ eth qui interp̃tatur ſubditus Tuncãt qui Diuitias elegerunt⁊ non moꝛes pulcritu⸗ dinem et nõfidem.⁊ qð in meretricibus ſo let queri.hoc in cõiugibus n nõ generant ſubditos ſibi filios nec deo ſʒ rontumaces et cõtra ſe ⁊ cõtra deum vt fi⸗ lij eoꝛum nõ ſint fructus iuſte cõmixtionis eoꝛum. hec Chriß. Puius exemplum habe mus expꝛeſſe Thobie. vi.vbi legimus ꝙ ſa rafilia raguelis ſeptem viris tradita erat nuos ſingulos pꝛima nocte demoniũ quod dam nomie aſſmodeus ſuffocauit manen⸗ te virgine intacta.et ideo cum raphael ſug geret iuniori thobie vt eaʒ duceret ⁊ ꝙ ſibi debebat᷑ vxoꝛ.timentti hobie dixit ita Au di me⁊ oſtendam tibi que ſunt quibꝰ pre⸗ nalere poteſt demoniũ Pi nanqʒ quicõiu gium itn ſuſcipiũt vt deũa ſe ⁊a ſuis mẽti⸗ bus excludant et ſui libidini vacẽt ſit equꝰ et mulus in quibo non eſt intellectus habʒ ſuꝑ eos poteſtatẽdemoniũ Tu autẽcũ acce peris eaʒ ingreſſus cubiculũ per tres dies cõtinens eſto ab ea⁊ nihil aliud facies niſi oꝛationibo vacabis cum eatrãſacta tercia nocte accipies virginem cum timore deiet magis filioꝝ amoꝛe qᷓ; libidine ductꝰ vt in ſemine abrae benedictõem in filijs ↄſequa ris Et notandů ꝙ hec fuit occaſio quare fi⸗ lij ſeth receſſerũt a dño.⁊ quare diluuiũ in undauit Beñ.vi. Cũ cepiſſent hoies mul⸗ tiplicari ſuꝑ rerꝛam⁊ filios ꝓcreaſſẽt vidẽ tes filij dei filias hoĩm id eit filij ſethfili⸗ ns cayn ꝙ eſſent pulcre acceperũt ſibi vxo⸗ res ex omĩbus quas elegerãt Sic ergo pꝛi mo volenti nubere eſt vxoꝛ eligẽda diſcre⸗ te.exemplũ quomõ abraam coniurauerat eleaʒar ꝙᷓ non acciperet vroꝛẽ filio ſuo yſa⸗ ac defiliabus chanaan. Beñ xxiiij. Jacob ctiã cũ matura deliberatõe ſibi de vxoꝛib ꝓuidit ſeruiẽs ꝓ eis.xiiij.ãnis. Beñ xrix. b ¶ Scðoeſt vxoꝛ regẽda mãſue⸗ te. nõ cũ tyrãnica auſteritate łrigoꝛe. ꝓᷣbis nõ verberib·amore:nõ timoꝛe. dulcedine. non amaritudine ad Colocẽ.iij: Viri dili⸗ gite vxores veſtras et nolite eſſe amariad illas Vnde foꝛmata fuit mulier Nonð ca pite. nõ de pede ſed de coſta.aſſumpta ð la tere· in ſignũ ꝙ nec debet eẽ dña nec ancilla ſʒ ſoeia virofuoſiẽ notat ing ij.ſẽ. di.Eviij et tale regimẽ cum cõcoꝛdia.eſt terciũnego ciũ in quo ſpũſſanctꝰ ſibi dicit beneplacitũ eſſe cci. xrxv. Intribus bñplacitũẽ ſpũi meo que ſunt pꝛobata coꝛam deo⁊ homibꝰ concoꝛdia fratꝝ.amoꝛꝓximoꝛum.et vir ⁊ mulier ſibiconientientes c(¶ Ter⸗ cioeſt vxoꝛ coꝛrigenda ſecꝛetenon cõfuſio⸗ ne vel verecundiã publice vel cõtemptibi liter arguenda. Vnde varꝛo in quadã cõ̃⸗ media Vicium coniugis aut tollendũ aut ferendũ dicit Quitollit viciũ cõmodioꝛeʒ coniugem efficit. qui fert · eip̃m efficit meli oꝛem Et merito arguenda fuit ſeuera au⸗ eritqs trium viroꝝ de quibus narꝛat va⸗ us li · vi:c.iij. quoꝝ primus vocabatur gallus ſulpicius hic publice vroꝛem repu diauit quia in publicum prodierat diſcoo⸗ perto capite Secũdus vero dicebatur ſexi us ſophüs. hic ſimpliciter vxoꝛem repudia uit. quia eſt auſa ludos ſpectare ipſo igno⸗ rante. Tercius dicebatur metelliꝰhic vxo⸗ rem eoꝙ vinum bibiſſet fuſte percuſſam in teremitNon ſic ſanctus Job vxoꝛem licet peſſimam arguebat ſed ſecrete et modeſte quaſiinquit vna de ſtultis mulieribꝰ locu⸗ ta es Job.ij.nec dixit ꝙ fuit ſtulta.ſed qua ſi vna deſtultis loquebatur.¶ Quarto eſt vxoꝛ diligenda complete. Iſtam com letõ nem caritatis ⁊ amicicie que debet eiſe in⸗ ter virum ⁊ mulierem apoſtolus menſurat tripliciter Pꝛimo modo per dilectionẽdet ad eccleſiam que fuit maxima. Alio modo per dilectõem viriad corpus pꝛopriũ.⁊ ter cio modo per dilectionem vitiad ſeipſum. Pꝛopꝛimo dicit ad Ephe.v. Viri diligi⸗ tes vroꝛes veſtras ſicut et chriſtꝰ eccleſias ⁊ tradiditſemetipᷣm ꝓꝛo ea Pꝛo ſecũd ibi dem viri debent diligere vxoꝛes ſuas ſicut etcoꝛpoꝛa ſua. Pꝛo tercio ibidẽ vnꝰ quiſqʒ diligat vxorẽ ſuam ſicut ſemetiÿm Iijec mi rũ Sůt em̃ bone vxoꝛes grate in cõniuẽdo cõdolendo⁊ ↄꝓmoꝛiẽdot · Qñ nar rat valerius ð regina vroꝛe metridatrilib. liij. ca. v. Que in tantum effuſis caritatis habenis virum amauit ꝙtõſis capillis. ha hituaʒ virili aſſumpto.equis ⁊ armis ſe aſ ſuefecit vt virũ fugientem continueꝑ ter⸗ ras extraneas ſequeretur Narꝛatibidẽgra titudinis exemplum Bnteus 9 1 romanꝰ duos appꝛehẽdit agies maſculũ et feminã Nam certificatꝰ fuit per aruſpiꝰ cẽ ꝙ dimiſſo maſculo vxoꝛ ſua celeriter mo reret. dimiſſa femina ipe moꝛere Illeſtati feminã dimitti iuſſit ſuſtinuitqʒ in cõſpec⸗ tu ſuo ſemetipᷣm in interitu ſerpentis vcci⸗ di Scðᷣo ſunt grate⁊ pie in cõdolẽdo Tar rat em̃ valeriꝰ ibidem ꝙ cum lacedemoni a ſpartanis eſſent capti? ad decollandũĩcar cere ↄſeruati.cõiuges eoꝝ illuſtris ſangui⸗ nis velut allocuture ꝑituros viros intraue runt carcerẽimpetratoa cuſtodibus aditu cõmutataqʒ veſte ꝑ ſimulatõnem doloris. velatis capitibus eos abire paſſi ſunt ⁊ita ip̃i etip̃e ſaluabant¶ Terci ſunt grate in cõmoꝛiendo arꝛat Miero. cõtra Jouini anũ li.pᷣ.ꝙ omẽs fere barbari vxoꝛes pluri⸗ mas habẽt Apud eos lex eſt vt vxoꝛcari⸗ ſima cũ marito defuncto cremet᷑hee ꝗᷓ con⸗ tendunt inter ſe de amoꝛe vir⁊ ambitõcer tantiũ ſumma eſt. ac teſtimoniũ caſtitatis dignam moꝛte decerni Itaqʒ victrix in ha bitu oꝛnatuqʒ pꝛiſtino iuxta cadauer accu⸗ bat amplexans illud ⁊ de oſculans ⁊ ſup⸗ poſitos h laude cõtemnens Ecẽi.xxvi. Mulieris bone beatus vir. Et neꝓprer bona ↄiugij ſupꝛadicta aliquis in conſulte ad nuprias mouea c No tãda ſunt verba Pugonis de ſancto victo re in quodã libello quẽ ſcripſit ad quenduʒ ſenem volentem nubere ita dicentis nõ eſt vroꝛ ducenda ſapienti.ꝓbatiopᷣmo qꝛ ſtu diů phie impedit nec poteſt quiſqᷓ; libris⁊ vxoꝛi pariter inſeruire.multa ſunt que ma tronaꝝ vſibus neceſſaria ſunt vicʒ pᷣcioſe veſtes. gẽme.ſumptꝰ ancille.ſuppellex va⸗ ria:deinde per totas noctes garꝛule queſti ones illa ornatioꝛ me ꝓcedit in publicum hec honorat᷑ ab omibus.ego in cõueutu fe⸗ minaꝝ miſerꝛia deſpicioꝛ Lur vicinã aſpi⸗ ciebas Cur cum ancilla loquebaris. De fo ro veniens quid attuliſti. Mon amicũ ha bere poſſumus Iõ ſodalem.alteriꝰamo rem ſuũ ſuſpicatur odiũ. Et infra.adde ꝙ nulla eſt vxoris electio ſed qualis aduene rit talis ſit habenda.ſi iracunda.ſi fatua.ſi defoꝛmis.ſi fetida cuiuſcunqʒ vicij eſt poſt nuptias diſcimꝰ.equus.aſinꝰ. bos canis et viliſſima mancipia prius ꝓbant et ſieemũ tnr. ſola vyor non oſtendit᷑ ne ante diſpli⸗ Lectio ceat qᷓ ducat Idem in eodem attendenda eſt ſemꝑ eius facies⁊ pulcritudo laudãda neſialter inſpexeris ſe eſtimet diſplicere. St totam domũ ei regendã cõmiſeris ſer⸗ nendum eſt ſi aliquid tuo arbitrio reſe erua nerisfidem ſe habere nõ putabit ⁊ in odiũ vertetur⁊ iurgia.⁊ niſicito cõſuleris vene⸗ na parabit Hec hugo Quantũ ſit vxoꝛ oc⸗ — culte moleſtieviro ſuo qantũcũqʒ grata ſit ertraneis deciaratille romanꝰ de quoffert Piero.ↄtra Joui.li p. Legimus quendã apud romanos nobilem cum eum amiciar guerent. quare vxoꝛẽfoꝛmoſam⁊ caſtam⁊ diuirem repudiaſſet. ꝓtendiſſe pedẽ et di xiſſe eis fertur Pic ſoccus duẽ cernitis vi⸗ detur vobis nouus⁊ elegans ſed nemopꝛe ter me ſcit vbi me pᷣmat Ad hoc addendũ ꝙincõprehẽſibilis eſt viro ſuo vroꝛis mali⸗ cia vt frequenter.⁊ eius impudicicia etiã ſi vulgo cõſtat deluſus maritꝰ iuramentis ex cuſat Vnde narꝛat Piero. vbi ſupra Tu⸗ cij ſille felicis ſi non habuiſſet vxodẽ metel lam vxoꝛ palam erat impudica.⁊ quiano⸗ uiſſimũ noſtra mala diſcimus Idẽ Athe⸗ nis cantabatur ⁊ ſilla ignoꝛabat ſecreta do⸗ mus ſue pꝛimũ hoſtiũ conuitio didicit. hec Piero · Vnde metrice dicimus Comugis et nati vicium vix noſſe valemus Duodoʒ domi geritur poſtremi foꝛte ſciemus · Tů coniunx natus ſeruus peccat vel alumnus Cantica vulgus habet nos tñ iſta latent Lectio. xlvi Wltigena au tem impioꝛum multitudo non erit vtilis et ad ulterine planta⸗ tiones vel ſpuria vitulamina nondabũt ra⸗ dices altas.ſtabile necfirmamentũ colloca bunt. et ſiin ramis in tempoꝛe germinaue⸗ rint infirmiter poſite a vento cõmouebun et a nimietare ventoꝛum eradicabuntur S ¶ Poſtqᷓʒ ſpirituſſanctus cõmendauit caſtitatem coniugij Pic redit ad damnan dum feditatem adulterij ſiue concubitus foꝛnicarij.ſicut pꝛius fecit ꝓꝑte. ¶Eſt rñ notandũ ꝙ oĩs hũana ꝑſonn du plicẽ hre pᷣr bonitatẽ: vnã ſibippriã viuẽd pruoſe in ſua ꝑſona. aliam ciilem viuẽdo nücigi pmmwdequin mcumun m oꝛmoſmicin ptendiſepedit cus qut cmitn legans ſclnm nZudeuin viroſuoyuuni noimpudiccuci marit? iurame hier vbiſpn abuiſet vwi n impudici.⁊ qui emns Jde Ai ignoꝛabat ſun üconuinodidici⸗ audichnus Lon foꝛte ſcenls⸗ npetnin abetnos m̃iſulm ctio tiwi lngen oum mln e ncimn usin une tawn - unn xlvi eiuiliter reipublice Vñ nõ eſt idem eſſe bo nũ virũ⁊ bonũ ciuẽ Cuiꝰ ratio eſt · qꝛ bona ꝑſona dicit᷑que viuit cõfoꝛmiter legi date cõiterꝓ omibus ſed ciuis bonus noõ eſt niſi qui viuit vtiliter ciuitati cuius parsẽ.mõ pꝛius oſtenſum eſt g vt cõiter ꝑſone defoꝛ⸗ nicatòe generate nõ ſũt morigerate nec bo ne ꝑſonaliter ꝓpter defectũ educatõis ꝑſo nalis.ideo ſpũſſcũs hic ↄñr oñdit ꝙ nõſũt apti ad cõitatẽciuilẽ vñ ↄtinuatio talis eſt oſtqᷓ; oñdit ꝙ generatio ↄiugalis ſũme valet ad cõtinuandũ terꝛeni regni ꝑpetui⸗ tatẽqꝛ ſicut dictũ eſt · in ꝑpetuuʒ coꝛonata triumphat Mic oñdit ꝙgeneratio adulte rina ſüme diſpgitterꝛeni regni ciuilitatẽ. Et circa hoc duofacit. qꝛ pᷣmo oñdit ꝙ tal generatio nunq; poterit iuſtas leges ꝓ re⸗ publica oꝛdinare ſtante illopᷣncipio de foꝛ nicatoꝛia generatõe continuãda Scdo oñ⸗ dit. ꝙ dato.ꝙ leges ratõnabiles poſſent oꝛ dinare.leges tales tñ ꝓpter maliciã nullo mõ pñt durare Ettercio ſuꝑ iſtis aſſignat rõe mqre.ſcða ꝑs eſt ibi Etſi in ramis:ter⸗ cia ꝑs ibi.cõfringent a(¶ Circa pꝛi mů eſt ſciendũ ꝙ in omĩciuilitate oꝛdinan⸗ da debite.iſtud requirit᷑circa leges.pᷣmoꝙ ſint cõcoꝛditer ordinate. Scðᷣoꝙ ſint ꝑcõ ſuetudinẽ obfuate ⁊ Tercio ꝙ ſint ꝑ rõnes naturalrfundate Mõ ſiceſt · ꝙſeruãdo le⸗ ges cõcubitꝰ fornicarij iuxta ſnĩam impio⸗ rũſupra.c.ij. Nullũpratũ ſit qð nõ ꝑtran ſat luxuria nr̃a.nunqᷓ; pñt iſta pᷣdicta ob⸗ ſeruari.ꝗᷓ illa lex nihil valet. Duantũꝗᷓ ad pᷣmũ vicz ꝙ leges ciuiles ꝑ tales gẽtes nun quã poterunt bñ ordinari ꝓbat᷑ſic: Nulla lex põt ſtatui niſi ex ↄcordi volũtategentis alicuiꝰ ſed talis gẽsq̃ ex vna ꝑte eſt in ſe ipa et ex alia ꝑte multigena.i.ex diitin ctis et diuerſis generibo educata. nunquã bñ cõcoꝛdabit in lege ſtatuẽda.ᷓ talis gens non eſt vtilis ad cõſtituendũ leges ciuiles. iſta rõ expᷣmit ſub hac foꝛma. Multigena aũt impioꝝ multitudo non erit vtilis. ſup⸗ ple ad aliqð ſpectans ad ãminiſtratõem vi te pñtis.qꝛ ſiẽ ſunt naturalr de multis ge⸗ nerib ita etiã ſunt diuerſificati in volũta⸗ tibus ⁊ ideo valde difficileẽꝙ gens multũ ↄmixta de diuerſoſanguie · puta de roma⸗ nis.gallicis · anglic.⁊ britonibo ſit cõcoꝛs ad aliqð ſtatuendũ vtiliter:qꝛ in talicõita te quilibet diligit ſeĩmx nullus rempubli cã Sicut ꝑ oppoſitũ ſatis ꝑtʒ Sint ſex vel ſeptẽ frẽs legittimi qͥꝙ aliqj ciuilitate lcõ tate ʒelũ hẽant magis erũt illi ciuitati vti⸗ les qᷓ; duo deillegittimo ſanguie ꝓcreati.ſi cut ptʒꝑ exemplũ ð Machabeis ĩ vtroqʒ libro ꝑ totũ⁊ hec ẽ ſnia illiꝰtext? Multige naꝗ̃t impioꝝ multitudo nõ ẽ— o ncẽim eſt ꝙ leges bñ excogitate ſint ꝑ app⸗ batõem longã ⁊ ↄſuetudinẽ radicate ſed nõ põt fieri in hũano genere dato indifferẽ ter fornicario ↄcubitu ⁊ adulterino Et rõẽ qꝛ talis ꝓgenies nõ dabit radices altas· i. bonas genealogias antiq̃s hocẽ nõ poꝛerit allegare ſic fecit auus meꝰſic ꝓauus ſic ab auus ſic oẽs ꝓgenitoꝛes mei qꝛ in generati one illegittin nullꝰ poſſet dꝰ ↄputariſige neratõ ꝑ ſolãlibidinẽ regularet᷑ Et hec tõ innuit᷑cũ dꝛ Et adulterine generatões nõ dabũt radices altas.¶ Tercio neceſſariũẽ ꝙleges bene excogitate ſint ꝑ bonas rõnes fundate.ſed homies lubrici? carnales nũ⸗ quã hoc facere pñt. oẽs aũt legiſlatoꝛes oꝑ⸗ tet eſſe vᷣtuoſos I ſti aũt tales nõſunt.vnð nec ſtabile fundamentũ collocabunt Ecci. xlix. Rectoꝛ fratꝝ ſtabilimentũ ppli ⁊ eius dem p̃ncipatꝰſenſatꝰ eſt ſtabilis B ¶ Scðᷣop̃ncipalri iſta lectõe aſſignat cau⸗ ſumqre ꝓpagatõillegittima nõ eſt vtil rer nulla lex durabit hoc ſtãte · etiã iꝑ ſenioꝛes oꝛdinet Cuiꝰ rõ eſt qꝛ filij tles nõ recipiũt monita pm Sicut em̃ ramide bile nutrimentũ recipiẽtes a radicibꝰ ger⸗ minare vel floꝛere pnit.ſed non fructificare ita nec iſti.licet poſſint incipere vᷣtuoſe age re.nõ tñ poſſunt ↄtinuare Vñ aq̃libet mu tatõe mũdiip̃i etiã mutabunt᷑. ita ꝙ licet in inuentute ſua pr̃nas educatões ad tꝑs rec piant.tñ infirmiter poſiti.a vento.ia con⸗ tradictõe mouebunt᷑i:ad diſſenſũ a nimie tate.i.ab exceſſu ↄtradictõnis ⁊ tribulatio nis eradicabunt᷑i.ſuã paternã legẽ dimit⸗ rẽt ñꝑrʒ ꝙgẽs adulterina nõ ẽ vtilis rei bublech b ¶ Picẽ dubitatõ ̃alis Pꝛimo vtx in actu adulterij huius peccet vir qᷓ; vxoꝛ Videt᷑ꝙ non ĩmo equaliter. q⁊ ad penam diuoꝛcij ꝓpter ad ulteriũ iudi cant᷑a pari.q̃ cũ pend debeat adeq̃ri pecca to. videt᷑ꝙ eq̃liter peccẽt añs prʒ xxrij. g. v Precepit. vbi dicit᷑ ſic Siapud 2* licet feminis eque non licet vris ⁊ eadem Nectio et Richardus de media villa inſeriptis ſu leruitus pari cõditõe cenſet᷑.Itẽ in eadem queſtiõe xpiana.⁊ recita: mg̃ſen.iiij.li.di. 3 rxxv.c.p. Fpiana religio adulteriũ in vtro qʒ ſeru pari rõe cõdẽnat ꝗᷓ part pctõ peccãt ¶ Ad queſtionẽ dicend ꝙ ceteris paribꝰ plus peccat vxoꝛ ¶ Notandũ eſt tñ ꝙ quã tum ad bonũ fidei qua vterqʒ alteri obliga tur equaliter peccant qꝛ equaliter obligan tur Sed vlterius qᷓ;tum ad bonum pꝛolis „ plus peccat mulierqꝛ cauſat incertitudi nemꝓlis. vnð ſimplr loquẽdo plus peccat vxoꝛ adultera qᷓ; vir adulter: ¶ Ad argu mentum in oppoſitum cõcedendũ eſt ꝙ ad Paria iudicant᷑in cauſa diuoꝛtij qꝛ illud ꝓ⸗ pter qð faciendũ eſt diuoꝛciũ eit fractiofi⸗ dei.⁊ qᷓ;tum ad hoc equaliter peccãtĩ actu adulterij ·non tñ equaliter ſimplr. Vñ di cendũ ꝙad equalem penã iudicant᷑ ſed nõ ex equalibus cauſis Sicut duo fures quo rũ vnus eſt in duplo peioꝛ alio ad equalem penã vicz ſuſpendiũ iudicant᷑. licʒ enim ad equalem penam iudicent᷑ · non tñ ſequit᷑ ꝙ equa liter peccent: qꝛ mulier peccat contra bonũ fidei⁊ cõtra bonum ꝓlis.⁊ ideo cau/ ſa diuoꝛcij in muliere eſt maioꝛ licetĩvtro qʒ ſit cauſa ſufficiens ¶ Scðo poteſt eẽ du bium vtrũfoꝛnicãdoceteris paribus plus peccet vir qᷓ; mulier Dicunt doctoꝛes ſicut ſctůs Thomas.itij.ſen. diſ.xxxv.q:p̃ arti. iiij. ꝙ vir · Et ratio eſt qꝛ plus habet de bo ⸗ no rationis licet mulier ꝓlus habeat dema teria tentatõis qꝛ magis eſt fragilis Sʒ cõtra iſta eſt auguſtinꝰ de adulterio coniu⸗ gatoꝛ et ponit᷑ in cano. xxxij.q.v. Indignã tur Indignãt᷑inquit maritis ſiaudiant ad ulreros viros pẽd ere ſimiles adulteris fe⸗ minis penas.tñ tanto grauius eos puniri opoꝛtuit quanto magis ad eos ꝑꝓtinet⁊ vir tute vincere et exemplo regere feminas. ¶ Acd iſtud dicendũ eſt ꝙ licet vir qᷓ;tũ ad vnam cincũſtantiã grauius peccet puta qᷓ; tum ad hoc ꝙ magis tenet᷑ vigere virtute et ratione. tñ pẽſando omẽs circũſtantias mulier magis peccat Beatꝰ aũt Auguſti⸗ nus nõ loquit᷑ in dicta auctoꝛitate niſide ſo la circũſtantia virtutis ⁊ rationis que in vi ro debet p̃eminere. Panc tñ viã vicz ꝙ vir plus peccat tenet Petrus de tarentaſia di. rrxv.q.iij. Sed cõtrariũ tenet ſctůs Tho. is Auctoꝛ vero ſũme ↄfeſſoꝝ li. iiij.c xxj q.ix. rñdet ponendo verba petri dicit enim petrus ꝙ vir plꝰ peccata addit in fine. idẽ per omĩ dicit ſctũs Thomas li.iiij. qdð tñ ſalua pace ſua non eſt vex ĩmo dicunt recte contraria Dicit em̃ petrus ꝙ vir plus pec⸗ cat ꝓpter redundãtiã rõis Thomas vero ꝙ mulier qꝛ plus facit cõtra bonũ mrimo⸗ nij L(¶ Tercio põt eẽ dubiũ Vtꝝ plus peccet ceteris paribus vir adulteran⸗ do qᷓ; ſacerdos foꝛmcando Et dicoꝓ ninc ꝙceteris parib ſacerdos plus peccat Ru⸗ tioeſt. qꝛ ſacerdos vouit ſolenniter cõtinẽ tiam ab omni muliere⁊ totaliter ſe deo de, dicauit. vir iurauit mulieri fidelitatẽ ⁊ ad oppoſitũ ↄtinẽtie ſe obligauit ſi velit vxoꝛ hoc eſt ad oppoſitũ actũ.ergo ſacerdos ma gis ſe elongauit ab actu carnis · qꝛ vouit ꝙ nunqᷓ; cum aliqua · Item magis ſolenniter vouit qᷓ; cõiugatus iurauit qꝛ votũ ſuumẽ ſolenniʒatũ ꝑ ſacrũ oꝛdineʒ qð ſacmẽma ioꝛis reuerentie qᷓ; matrimoniũ ſicut om̃es clerici ↄfitent᷑.⁊ certitudinaliter hoc eſt ve ⸗ rum qꝛ illud ſacramentũ directe ⁊ ĩmedi⸗ te applicat hoĩem ad cõficiendũ coꝛpꝰ xpi verũ in ſacramẽto altaris qð eſt maximnʒ qð poreſt homini cõicari in hac vita. ¶ Sʒ cõtra non plus tenet᷑ ſacerdos qᷓ; dyaconꝰ et ſubdyaconus.qꝛ qñ fit ſubdyaconꝰ vo⸗ uet caſtitatem ⁊ cõtinentiã ſolẽniter?⁊ nun ⸗ quã poſtea Pic ſunt duo dicenda.vnũ quo tienſcũqʒ poſtea oꝛdinat᷑totiens de factop teſtat᷑ ſen ppꝛobare votum ſolenniʒatum in prima ſuiceptione ſacrioꝛdinis VUñ ſacer dos facit tres ꝓteſtatões de obſeruandacõ⸗ tinentia Scdo dico ꝙ ſubdyaconus ecma gis peccat foꝛnicando ceteris parib qᷓ; cõ⸗ fugatus Et ratio eſt qꝛ votũ ſuũeſt ſolẽmꝰ ꝓpter ſacramentũ qʒ ſuſcipit ⁊ ꝓpter finẽ ad quem ex tunc applicat᷑ Pꝛobare autẽ ꝙ ordo ſit ſolennius ſacramentũ qᷓ; matrimo nũ reputo ſuꝑuacuũ Iſtam ſolutõeʒ ð foꝛ⸗ nicatione ſacerdotis ⁊ adultericonfirmoꝑ Lan.xxvij. q.pᷣ.c. Sicut bonũ⁊ ca. Pꝛopo ſito In pᷣmoca.dict᷑ ꝙ vidue vouẽtes vir ⸗ ginitatem etiam⁊ frangẽtes votũ peccant grauius qᷓ; adulteri.qð apparet eſſe ꝓpoſi tum Sed põt rñderi ꝙillud caplin loquit᷑ de viduis que pᷣmo vouerũt caſtitatẽ⁊ pa⸗ totalitr ſdn ulien fidcnin ligauit ſitw t.ergoſucuinn m camisxwih em magis ſolun rauitqꝛ wiſm dinez qð ſcinin enmonſicut vi dinaliterboech r direceꝛ imet cficiendů cop mis qct mn uninbacvin l tſurrdoß thetw nonüſolnmn duodindmt nmti rvi ſea ↄtrahunt matrimoniũꝛ hoc eſt grau qᷓ; vouere caſtitatẽ ⁊ poſtea foꝛnicari verũ eſtꝙheceſtintentioiliꝰcapitult.et alteriꝰ ca. ꝓpoſito vnð vterqʒ Canon loquitð vo nentibo caſtitatẽ⁊ poſtea cõtrahentibꝰ Si mile haber̃de illis clericis foꝛnicarijs diſt. xxxij. eos I ðo iſtis obmiſſis accipio media planioꝛa. pᷣmoſic. grauiꝰ peccat monialis foꝛnicando qᷓ; vxoꝛ adulterãdo.ſicut dicit Augꝰ de ſctã vᷣginitate longe ante mediũ Sed grauius peccat ſacerdos foꝛnicando qᷓ; monialis vel religioſus quicũqʒ. non in ra ſacros. ergo grauius peccat qᷓ; adultera veladulter qꝛ ſigrauius peccat qᷓ; adulte ra tunc etiam grauius peccat qᷓ; adulter ſi cut dictũeſt in pᷣma dubitatione vnð videt mihi ꝙ ſacerdos eſt magis ſolenniter obli/ gatus ad caſtitatẽqᷓ; monachus inquantiũ . talis niſifoꝛte ſiliter infra ſacros ⁊ pari rõe magis qᷓ; ſanctemoni ligioſa in quantum religioſa Lectio.xlvij Vnfringentur em̃ rami incõſũmati ⁊ fructꝰ eorũ inutiles ⁊ acerbi ad manducandũ ⁊ ad ni⸗ hilũapri. Ex mniquis em̃ omẽsfilij qut na⸗ ſcunt᷑ teſtes ſunt nequicie aduerſus paren/ tes in interꝛogatiõe ſua¶ Finis ⁊ vtilitas humane gneratiõis.eſt ꝓles bñ diſciplina ta in bonis moꝛibo ⁊ ad deũ cognoſcendũ et colendũ pᷣncipalr oꝛdinata talis autẽ ꝓles honorat deũꝑ obedientiã? parentes exbi⸗ bendoeis reuerentiã De taltꝓle dicit Ecẽ. ij. Filij ſapientes eccleſiaiuſtoꝝ ⁊ natio eo rũ obedientia⁊ drlectio Et cito poſt Dens em̃ honoꝛauit prem in filijs ¶ Poqᷓ;; rep bauit generatõem vagãx illegittimã ꝑ hoc ꝙ repugnat reipublice⁊ humanis legibus hic repꝛobat eandem ꝑ hoc ꝙ repugnat taʒ natureqᷓ; deilegihus · Suadet em̃ natura deo⁊ parentib exhibere reuerentiã qꝛ bñ⸗ ficia eox ſunt irꝛeddibilia.ſicut diẽ Areſt. viij ·ethi.oñdit ergo duoiniſta lectõe Pꝛi mo ꝙples mala diſciplinata deotribuit re bellionẽ Scðoꝙ parentiby exhibet cõfuſio nem:ſcða ꝑs ibi Ex iniquis Deſcribit aũt ſpũſſanctus malos parẽtes ⁊ malos filics alis. vel quecunqʒ re/ ſub figuratim locutõe radicis⁊ ramoꝝ vo ans parẽtes radices ⁊ filios ramos aq ro. xi. Si radix ſancta⁊ rami Dicit ergo pᷣmo ſic Confringent᷑em̃ ramiinconſi ũmatiCõ̃/ ſũmatio et cõpletio homis eſt vnin deo per cognitõem⁊ amoꝛem Ecẽixliij. Conſum matio ſermonũ ipe eſt. Vñois homo a deo diuiſus.eſtimpfectus ⁊incon⸗ ſummatus Et qꝛ mali flijꝛ indiſciplinati ſunta deo diuiſi iðo merito vocant᷑ amiin cõſummati⁊ iſti contringent᷑ Cõfractõ im poꝛtat violentiam in diuiſione vñ mali ho mines cõfringent᷑ in moꝛte ſed beati⁊ ſanc ti ſuauiter ⁊ volũtarie diuident᷑ Deſiderãt eñ diſſolui⁊ eſſecum xp̃oad Ppil.p. vnð qꝛ iſti peccatoꝛes qui vellent hicſe empꝑ vi⸗ uere nec vnquãaliam vitam videre iðoc tra voluntatem eoꝝ diſſoluunt⁊ ideo me⸗ ritocõfringi dicunt᷑ in põ. Reges eos ĩvir ga ferꝛea⁊ tanqᷓ; vas figuli confringes eos Alia ratioẽqꝛ aliter ſeparat artifex ramũũ ſolidum ab arboꝛe quem intendit in edifi⸗ tio collocare et aliter ramũ putridum ⁊ ſic qui cum ad nihilum valet niſip igne nam primũ ramũ cunoſe ſecat · et ſcðᷣm frangit negligenter non curando qũo cadat:Iſto modo deus ſanctos recedentes de hacvita quaſi delicate diſſoluit qꝛ boc reperiũt qð prius deſiderauerunt ⁊ ponit eos inedifꝰ tioceleſti in gloꝛia et honoꝛe eterno. Ecõi rxiij. Ramimet honoris ⁊ gloꝛie dicit ſa plentia que a dro eſt Sed miſeros peccato res ꝑatos ad igneʒeternũ confringet tota liter vt cadant in ignẽeternuz ·ſicut ip̃e per ps. ꝓmittit Tonfringam illos necpoterũt ſtare cadent ſubtus pedes meos.⁊ ic patet quare vocat eos ramos inconſummatos et qũo cõfringent Sed g ſint digni ſiccõfrin gi oſtendit cõſequenter. qꝛ ſieſſet arboꝛᷓ̃ faceret fmctum mortifeꝝ vel nullius vñn aptum · digna eſſet cõfyingi vel ſuccidi Ju xta illud Math:vij. Omis arboꝛ quenon facit fructũ bonũ excidet᷑⁊in ignẽ mittetur ſed iſt faciunt fructus inutiles ⁊ ad nihilũ vtiles id eſt opa deoꝛdinata cõtra deũ⁊ re ctam ratõem Et ideoiuſtum eſt eos cõfrin gi Vocant᷑em̃ oꝑa homis fructus homis qꝛ ſicut a fructu cognoſcit᷑ arboꝛ⁊ arboris bonitas. ita per opera homis eius bonitas agnoſci poteſt. Mat. vij. Exfructiby eorũ 1 cognoſcetis eos nð erfatua ceꝛtice. non ex rũ id eſt verboꝝ ſanctitate. ſed ex fructib 1 eoꝝ cognoſcetis eos.et qꝛ fructus iſtoꝛum peccatoꝝ ſunt inutiles ⁊ acerbi ad mandu⸗ 111 candũ et ad nihilũapti.ideo dignum ẽeos 11 in morte confringi? igne eterno cõburi 11 ¶ Notandũ eſt ꝙ fructus id eſt opera ſanc toꝝ ſunt et eſſe debent alimenta nra. Nam ex exẽplis ⁊ operibꝰ bonoꝝ debemus ꝓfice re⁊ nutriri ſitut homo auget᷑⁊creſcit per b rime tñ viris eccleſiaſticis quib ðꝛ Mat riiij. Date vos illis manducare Sed ꝑ op de rapinis in ſuperbia libidine⁊ iniuſticia ꝓuer·x. Fructũ impij ad peccatũtv a ¹3 Scðaps huiꝰ lectõis eſt oñdere ꝙ ꝓples in piſciplinata rependit parentib ↄfuſioneʒ Et huiꝰ ratio eſt iſta qñ diſcipulꝰ male re⸗ ſpõdet ⁊ erꝛat in dictis ſuis ſicut ignorãs pᷣſumptio quedã eſt ↄtra mg̃m ſuũ qui eũ 1 tenebat᷑ docuiſſe vñ werrenidißeltmngt ſtro diſcipulus ignorãs ⁊ famulꝰ inutil fa⸗ cit verecundiam dño ſuo qui eum tenetur curialiter educare mõ parẽtes tenẽteẽ ma⸗ ireſt magna ↄfuſio parentũ Ecẽ.xxij. Eon fuſio patris eſt de indiſciplinato filio Et h 1 eſt ꝙ dicitin lra. Ex iniquis ẽ omẽs filij uinaſcunt᷑teſtes nequicie aduerſus parẽ tes in interꝛogatione ſua. Poteſt tñ ſpecia liter l̃a legt deillegittime generatis qͥ quã do deſuis parentib interꝛogant᷑ fiũt teſtes ctus eoꝝ inutiles ¶ Nota ꝙ in ſcriptura ſa militudinẽ viuendo.creſcendo fructum a 1— nõ viuit niſi per caloꝛem celeſtem⁊ humo/ rem terꝛeſtrẽ. ſicnec moꝛaliter viuit hõ vi litas orit᷑de terꝛa.id eſt de intenſa cõſidera 1 tione ꝙterꝛeni ſumus ⁊ in terꝛam reuerte Lectio coloꝛis apparẽtis pulcritudine. nõ ex filio 1 ꝙ manducat coꝛꝑalr Et ideo ſancti viriet 11 honeſte viuẽtes ipi paſcunt omẽs xp̃ianos 11 ꝓximos ⁊ vicinos ſuos exemplis virtutum uaꝝ:⁊ licet hoc omni homini cõuenat ma poſitũ quidam ſunt quoꝝ fructus moꝛtife ri⁊ acerbi ſunt ad manducandu qui viuut giſtri⁊ quaſi dñifilioꝝ. et ideo eñ ſũt ma neqcie parentũ ·ſi tamen verũ dicant Fru⸗ cra homo arboꝛtↄparat᷑ Mat. viij· Video homines ſicut arboꝛes. hñt emñ quandã ſi⸗ 1 lam ꝑteʒ cadit verſus quã ramos plimos .— ferendoꝛ finaliter decidendo. Arboꝛ ẽ ta gre niſiper bumilitatẽet caritatẽ · humi muri breui · Untr ſicut ille arbdĩes que nofundius radiees ſuas in terꝛam figunt Pluunt diurius ⁊ ſtant ſtabtliusta illi ho mines qui ſe diligentiꝰ ⁊apertiꝰ rerꝛenos eſſe recogitant viuunt ꝑfectiꝰ vita gratie⸗ et ſtantfirmius cõtra tentatões culpe Si⸗ cut eñ arboꝛes plantate in planis velĩ vat libus minus excutiunt᷑⁊ fatigant᷑.; illeqᷓ ſtant in montib. ta ꝑſone humiles refu ⸗ gientes dignitates? honoꝛes contente de fua ſim plicitate viuũt multo quietius ĩ ſu is ↄſciẽtijs qᷓ; illi qui ſe ingerunt ad officia et dignitates⁊ ambitõnes mundiet qꝛ kpe ſũmefuit humilis. ideo qui ſuas radices fi git⁊ fundat inxp̃o viuet ⁊ creſcet ⁊ fructũ faciet ſicut ip̃e docet Jo.xv· Ego ſum vitis et vos palmites ⁊ ſicut palmes non poteſt ferꝛe fuctũa ſemetiÿo niſi manſerit in vite ſie nec vos.niſiin me mãſeritis Ergoſit de us in nobis ⁊ maneamus in ipᷣo. Dehacſi⸗ militudine homis ad arboꝛem loquit In⸗ nocentiꝰin de vilitate ↄditõis hũane. H inquit eit arboꝛ euerſa cuiꝰ radices ſůt cri⸗ nes. truncus caput cum collo.ſtipes pectꝰ cum aluo.rami vlne cum tibijs fron des di⸗ giti cum articulis Scðo aſſimilaticre⸗ ſcendo · qꝛ q;uis inferior ꝑs terꝛe adhereat potioꝛ tñ ⁊ pulcrioꝛ rer?e ſupeminat ten⸗ dens vᷣſus celum Sic moꝛaliter licʒ necel ſario oꝑteat nos aliquã ſolicitudinem circa terꝛena hr̃e tamẽ potior pars volũtatis no ſtre debet tendere verſus celũ. yſu· xxxvij Duod ſaluatũ fuerit de domo iuda etq perelictum eſt mittet radices deoꝛſum⁊ fa ciet fructũ ſurſuʒ¶ Tercio aſſimilat homo arboꝛi in fructũ ferendo.ſicut em̃ arboꝛes pmo germinant ſcðo floꝛent terc ꝑoꝛtant fructus ita fm Thriß. ome xxxij. Bermen ſunt bone cogitatões.floꝛes bone volunta⸗ tes.fructus bone opatões Matb.vij. Ar/ boꝛ bona fructus bonos facit Quartoa ſimilat᷑homo arboꝛi in cadendo Arbor ei que diu creuit⁊ tandẽ pᷣ ſenio deficit ad il⸗ viuendo extendit Sic homo moꝛiẽs adil⸗ lam ꝑtem cadit ad quã plures cogitatões et affectões viuẽdo tranſmiſit ſiue in celũſi ue in terꝛã ſiue cadit ĩ infernũ Ecẽ̃s.xi. Si ceciderit lignũ ſiue ad auſtrũ ſiuead aquilo nem vbiceciderit ibi erit Cſtigit᷑hõ mora literarbo· Sed qð dolendũ eit multear“ ———— —— „„———½— —— — boꝛes faciũt fructus inutiles ⁊ acerbos ad manducandũ. Sunt em̃ quidam fructus peccantiũ pleni vermibo coꝛroſiuis quidã ſapoꝛibo amaricatuuis⁊ quið pleni humoꝛi bus inflatiuis ¶ Primi ſunt fructus laſci⸗ uie⁊ carnalis delectatõis ¶ Scðᷣi aũt ſunt fructus auaricie et mũdialis poſſeſſionis: Tercij ſunt fructus ſuꝑbie ⁊ tꝑalis ambi⸗ tionis Pꝛimi inquã ſunt fructus laſciuie⁊ carnalis delectationis ⁊ hi pleni ſunt ver⸗ mib coꝛroſiuis Videmus interdũ pomũ pulcerꝛimũ extrinſecus ⁊ apparet valð bo nũ·et tamẽ intrinſecus latet vermis ⁊ inue nit̃totũ coꝛroſum interius Iſtomõ ſugge/ ſtio voluptatis apparet exterius ſuauis et delectabilis tꝑe tentationis ·et tñ cum ſce⸗ lus perpetratũ fuerit inuenit᷑ vermis qͥ coꝛ⸗ rodit cõſcĩam qui niſi interficiat᷑ in hac vi⸗ ta viuet in eternũyſa.vl. Vermis eoꝝ non moꝛiet᷑.hic eſt vᷣmis moꝛdẽs ederã ſub cuiꝰ vmbra ionas delectabat᷑ Jone.iiij Letatꝰẽ ionas leticia magna.⁊ ſtatim poſt moꝛſuʒ vermis aruit Edera eſt pax cõſcie ſub qua ionas qui interpꝛetat columba⁊ ſimplex ⁊ innocens delectat᷑ vermis aduenit ſi uboee ctatõe ⁊ ſtatim aruit edera qꝛ turbat᷑ ↄſcia tranſeunte actu ⁊ ꝑmanente reatu et ideo valde fatuus ẽquiiſtũ vermẽ nõ interficit qᷓ; citius poteſt.et ſic puer frangens vl ſcin dens pomũ pulcrũ de quo ſperauit ſe ha/ buiſſe bonũ cibum reputat ſẽ deceptũ De qͥ̃ bus loquit᷑apls ad Ro.vi. Quem ergofru ttum habuiſtis tunc in illis in quibo nunc erubeſcitis Nam finis illoꝝ moꝛs ſed ab ⸗ ſit ꝙ tales ſint peioꝛes qᷓ; cayn de quo legi⸗ mns Beñiiij. ꝙ obtulit deo de fructibo ter re ſpicas coꝛroſas ↄculcatas a beſtijs ⁊ con trirus B VUtinã iſti inueterati die rum maloꝝ qui ſunt coꝛroſi ꝑ vermes infi nitos in cõſcientijs. cõculcati ꝑ beſtiales de lectationes a iuuentute ſua⁊ vſqʒ ad ſene ⸗ ctam et ſeniũ. vellent tñ in fine dieꝝ ſuoꝛũ offerꝛe ſe deo⁊ pnĩam⁊ ſacrificiũ veſperti nũ¶ Sed nota ꝙ in vetert lege ⁊ in pᷣmiti⸗ ua eccleſia dabant᷑pꝛimitie de fructibus et frugib.mõ vix dant᷑ decime.ita eccia olim habuit vouentes ↄtinentiã in iuuentute.⁊ dabant᷑deo pᷣmi fructꝰ. Inſtů eſt em̃ vt det᷑ ſibi de fructib.qꝛ ipe eſt verus. papa i.pa ter patꝝ.cuiclamamꝰ Abba paterad gal. xwü tiij. Etideo ſumite deðptimis terꝛe frueti bus ⁊ deferte viro munera Beñ.xlij. Of⸗ feramus ergo pᷣmitiua terꝛe ne ⁊ pᷣmitiua vniuerſe fructꝰ? Neemie x.¶ Scði fruct? inuriles · ſunt fructus auarice ⁊ mundial poſſeſſionis.⁊ iſti ſunt pleni ſapoꝛib ama ricatiuis.quicunqʒ em̃ rebus mundi incũ ⸗ bit adquirendis poſſidendis vel expendẽ⸗ dis frequenter turbat᷑ ⁊ amaricat᷑ in coꝛde ſuo quantũcunqʒ etiã videat᷑ viuereĩ pace. yſa. xxxviij. Ecce in pace amaritudo ama⸗ riſſima Aliud etiã eſt notandũ ꝙ ↄmeden ⸗ tib poma cruda⁊ fructꝰ ĩmaturos ſani ci⸗ bi fiunt inſipidi Sic iſti qui nimis delectã tur in diuitijs velcõſeruandis vel diſpen ⸗ fandis.cibus anie qui non perit · cibus ver/ bi dei.cibo deuotionis cõtemplatiõis ⁊ oꝛa tionis apparet inſipidus In cuiꝰ figurã le gimus Joſue.v·ꝙ qᷓ; cito filij iſrael incepe ⸗ runt veſci fructibꝰ terꝛe ꝓmiſſionis ſtatim defecit eis manna diuine diſpenſatõis nec amplius deſcendit de celoꝗta ſimili modo eſt de diuitibo habentibo ↄſolatõem ſuam hic in bonis terꝛenis deficit eis conſolntio quã hñt ſeti in diuinis Uñ aug.pᷣ.de trini. Contemplatio ẽilla ſpecies que rapit oẽm animã deſiderio tanto ardentioꝛẽ. quanto mundioꝛẽ.et tanto mundioꝛem quãto ad ſpũalia ſurgentẽ.et tanto ad ſpũalia ſurgẽ⸗ tem quãto carnalib?⁊ terꝛenis moꝛientem Sed exquo fructus ãminiſtratõis temꝑa lium eſt amarus ⁊ tñ aliquas ꝑſonas in ec⸗ cleſia det opoꝛtet ãminiſtrare tempoꝛalia quomodo ergo poſſunt illi fructus dulco⸗ coꝛari Certe dicendũ eſt ᷣm Areſt.ij. ð ve⸗ getabilibo ⁊ plãtis fructus amarus miſſꝰi ignem ⁊ aſſatꝰ efficit᷑ dulcis ſicut ptʒde po mis que ſunt acerba⁊ ad comedendũ cru⸗ da.qñ bene aſſant᷑ ad ignẽ fiunt ſatis dul⸗ cia. Iſto mõ vos qui eſtis occupati in vita actiua circa adminiſtratõem tꝑgaliũ frequẽ ter guſtatis amaritudines můdi⁊ tribula⸗ tiões circa plurimax ideo ſi velitis occupa tiones veſtras facere dulces oꝑret ꝙ bñ af ſent᷑igne caritatis ne ſint crudep · ad Toꝛĩ. xvi. Opꝑa veſtra in caritate fiant. Exo.xij. Non comedetis ex eocrudũ nec coctum ad ſed aſſum tiñ̃ igm.vtomia facta vra · omĩa bona que habetis ad honoꝛem dei ⁊ pximi referatis vrflitatẽ qꝛ qui ſine caritateamat v· Et qui hoc non fecerit tinere poteritil⸗ lud Hiere. xij. Confundemini a fructibus trãfuroꝛis dñi.⁊ Miere.xxi. Viſitabo ſuꝑ vos iuxta fructũ ſtudioꝝ ve ſroꝝ b Tercij fructus inutiles ſũt Fructus ſi tempalis ambitõis⁊iſti umoribo inflatiuis yſa.x. Uiſi ſunt pleni tabo ſuꝑ fructũ magnifici coꝛdis ⁊c̃. Licʒ em̃ honores ⁊ referentie ſuauiter ſapiãt tñ ꝑiculoſe inflant De geſtis alexandrinarꝛa tur ꝙ milites ſuiin india inuenerũt fruct? ita dulces ꝙ de eis non potuerũt ſatiari vñ factum eſt ꝑ nimiũ eoꝝ eſum ſtrages ⁊ pe⸗ ſtis magna inter eos Sic moꝛaliter fructꝰ honoꝝ? referentiaꝝ ſunt ita dulces ꝙ dif⸗ ſicile eſt ſatiari de eis. bonũ eſt tamẽcũ iſtis fructibo inflatiuis comedere ſal · qꝛ valde expedit affectões honoꝛis ſeculi:ſalire ſale diſcretiõis ⁊ modeſtie Job.vi. Nunqͥd co⸗ ulſum qð non eſt ſale cõdi tum Sic em̃ cõtingit vti honoribo virtuo ſe qꝛ fatuũ eſſet docere ſubditos honoꝛare niſi eſſent qui honoꝛes deberent recige Et ideo dicit Arelto · vi.topico.ꝙ omẽs appe ⸗ tunt honoꝛes Vñ non bñ diffinit᷑ m eum ibidem ambitioſus ſic Ambitioſus eſt ap⸗ petens honoꝛes ſed oꝑtet addere ꝙſit de⸗ — etens honores. Apponendũ eſt ergo ſal ſapie et diſcretionis et ſic vten⸗ dũ eſt fructibus honoris laudabiliter Ecẽ xxxvij. Eſt ſapiens anie ſue ſapiens etfru/ ctus illius laudabiles. Hec ſapia ẽhumi ⸗ litas qꝛ ꝓuer. xi. Vbi eſt humilitas.ibieſt ſapia⁊ Ecci.ij· Sapientia humilitatiexal tabit raput ſuum Et hoc eſtꝙ de iuſto dici tur yſa. xxxvij. mittet radices deoꝛſim ⁊fa ciet fructus ſurſum Lectio.xlviij Wſtus autem imoꝛte pꝛeoccupat?ꝰ fuerit in re frigerio erit ¶ Duo declarata funt ſupius de iniuſtis in fine tercij capitu li Primũ eſt ꝙ ſi cõtingat eos diu viuere. carebũt nihilominꝰ ſenectutis honoꝛe Se cundũ eſt ꝙ ſi cõtiugat eos in iuuentute mo ri celeriter. mors illoꝝ erit in eterno dolo⸗ viuitias fruckum non capietex eis. cẽs. ſuꝑ vias ⁊ videte ⁊interꝛogate de ſemitis re. Vt ergo appareat pᷣrogatiua iuſticiecd tra miſeriã culpe In iſta ꝑte oſtendit ꝙ iu⸗ ſtis ⁊ ſãctis cõueniẽt duo cõtraria duoꝝ pᷣ dictoꝝ.ita ſcʒꝙ ſi moꝛiunt᷑ iuuenes. libera bunt᷑a doloꝛe et paruo tge non obltãte dig ni habent᷑ ſenectute⁊ honoꝛe.etiã ſi viuant modico temꝑe.dũmodo tñ iuſte ⁊ virtuo ⸗ ſe viuant Et circa iſtud duo facit. Primo oñdit qualiter iuſti liberabunt᷑in iudicõꝑ ticulari in morte Scðo qũo malos accuiã bunt? cõuincent in iudicio generaliin cõ ⸗ muni reſurꝛectiõe in fine caꝑituli Venient in cogitatõe ¶ Circa primũ duo facit Pri mo oſtendit ꝙ mors iuſti in iuuentute non arguit ꝙ deus talẽ iuuenẽ nõ diligat. Se ⸗ cũdo aſſignat vnã cãm quare deus hoc fie/ ri ꝑmittit Scða ꝑs ibi: Placens deo. Cir ca primũ duo facit. qꝛ primo oñdit ꝙ iuſtꝰ in iuuentute moꝛiens.lucrat᷑eternã heredi tatem Scðᷣo ꝙ ꝓpter defectũ etatis non ꝑ dit pᷣtutis felicitatẽibi. Senectus enim A ¶ Circa primũ dicit ſic Juſtus aũt ſi morte p̃occupatus fuerit in refrige ⸗ rio erit Inter erꝛoꝛes cõtentos in oppiniõe impioꝝ poſita in ſcðo caplo diffuſe.iſtð fu it vnum.ꝙ nulla merces tributt᷑iuſtis poſt hanc vitã vñ dixerũt non eſt refrigeriũ in fi ne homiĩs.et ideo ſpůſſanctꝰ affirmat oppo ſitũ cõtra iſtos dicens ꝙ qũocunqʒ moꝛiat᷑ iuſtus in refrigerio erit Et ratio eſt qꝛ ſicut mali habẽt refrigeriũ ĩ pñti.⁊ ido habebũt ardorem caloris in futuro.ita iuſti quiſũt mõ poſiti in camino tribulatõis erũt poſtea in refrigerio Vñ poſſunt dicere illud ꝓð. Tranſiuimus per ignã? aquam et induxi ſti nos in refrigeriũ. Per ignẽtentatõis in pſal. Igne me examinaſti⁊ nõẽinuen. ĩme iniqͥtas ⁊ aquam tribulationũin põ̃. Sal/ uum mefac deus qm̃ intrauerũtaque vſqʒ ad aĩam meã Sed per cõtrariũ iniuſti⁊ re probi qui modoſunt in delicijs.tũc ponent᷑ in ſtagnoignis ⁊ ſulphuris Job.xxiij. Ad nimiũ caloꝛem trãſiet ab aquis niuiũ⁊ vſ⸗ q; ad inferos pctm̃ illiꝰ Exemplũ iſtiꝰ iu ⸗ ſte tribulatõis de diuite ⁊ laʒaro Luce.xxt Diues eĩ in toꝛmẽtis cruciatus dixit Pa ter abraam mitte laʒarũ vt intingat extre ⸗ mũ digiti ſui vt refrigeret linguã meã · Et ideo iuxta cõſiliũ ꝓphete Hiere.vi · State ——„„——————— ———————„„„——.—.———.— rlwiii antiquis que fit via bona ⁊ ambulate in ea et inuenietis refrigeriũanimab vñis Iu⸗ ſtus hᷓ iuſticia generaliſi p̃occupatꝰ fueritĩ moꝛte id eſt ante maturã etatẽ moꝛtuꝰ fue⸗ rit in iuuentute vel media etate nibilomi⸗ nus in refrigerio erit Legit de quodã viro lr̃ato ꝙ moꝛtuns inuentus fuerit ſedẽs in⸗ ter libros ſuos in cathed ra et hñs ĩ gremio ſuo librum apertũ.cũqʒ alij cõpatiẽtes ad nenirent⁊ multũ de taʒ ſubita moꝛte triſta rent᷑cõſiderantes diligentius.inuenerunt manũ ſuam iacentẽx indicẽ extentũ ad ter tum huius lectiõis Juſtus aũt ſi in moꝛte preoccupatus fuerit ⁊c̃.vnð metrice dicit᷑. Moꝛs iuſti ſubita. quã pꝛeceſſit bona vita NMõ minuit merita ſi moꝛiat᷑ita. Vñ licet moꝛs maloꝝ ſit mala moꝛs rñ bonoꝝ ẽpꝛe cioſa in chſpectu dñi Vnde Berñ. in epla quadã Bona moꝛs iuſtiꝓpter fantee lioꝛ ꝓpter nouitatẽ. optima ꝓpter ſecurita tem · Ecõ̃tra moꝛs peccatoꝝ mala. fiquidẽ in mundi amiſſione.peioꝛ in carnis ſepara tione peſſima in vermis igniſqʒ duplici cõ⸗ tritione Idem eadẽ epla.pcioſa inqͥt mors ſanctoꝝ. pcioſa plane tanq́; victoꝛie cõſum matio:rãqᷓ; vite ianua⁊ ſecuritatis ingꝛeſ⸗ ſus Juſtus aũt ſip̃occupatꝰ fuerit in moꝛ/ te Iſta pᷣoccupatõ põt duplr intelligi.vno mõ vt mors veniat impꝛouiſe m quẽ mo/ dũ dicimus hoĩem p̃occupatũ qñ aliq́s ca⸗ ſus euenit de quo nõ cogitauit ⁊ de quo ſi⸗ bi non pᷣuidit Alio modo põ̃t intelligi pꝛe occupatio.tempis cõſueti abbreutatio.pri⸗ momõ nullus iuſtus põt p̃occupari.qꝛ eo ipſoꝙ iuſtus eſt moꝛtẽpᷣmeditat᷑⁊ ad moꝛ tem diſponit᷑ Vñ Seneca de naturalibus queſtiõibo li.iij. Effice moꝛtẽtibi cogitatõ ne familiarẽ. ita vt ſi ſoꝛs tulerit poſſis et ei obuiã exirel Scðᷣo mõ inſtus põt pꝛeoccu pari moꝛte qñ vicʒ moꝛit᷑ in iuuentute vel in media etate. vel qñ nõ putauit Vñ Se neca in v. epla.quoꝛundã vitã moꝛs in me dio flore pᷣſcindit. alioꝝ interꝛũpitipᷣa pᷣn ⸗ cipia alterius cõtinuata.moꝛs ſomnꝰ ẽ ali us intercenan dũ ſolutus ẽ.et iᷣoiſta moꝛs cõtinue pᷣcogitanda eſt. Vñ Seneca epla xxv.nihil eque tibi ꝓficiet ad temperautiã dĩm rerũ quantũ frequẽs cogitatio breuis eui.⁊ hoc incerti Duiquid ꝗᷓ facies reſpice ad moꝛtem a ¶ Dubitatio lralis Vtxꝝ moꝛs ſit pena in fücta ꝓ pctõprimip: rentis õ non · videt. qꝛ omne cõpoſitũ er cõtrarijs naturaliter diſſoluit᷑: coꝛpus hu⸗ manũeſt hmõig⁊c̃.¶ Preterea beſtie mo⸗ riunt᷑que nunqᷓ; peccãuerũt g ſiliter boĩes qꝛ equalis cõditionis vident᷑ in cõpoſitiõe et in cõplexiõe. ergoin reſolutiõe ¶ Pꝛete⸗ rea qua ratõe moꝛs fuiſſet inflictap pꝛimo pctõ ranq; pena iuſta eagẽ ratõne debet mõ infiigiꝓ quocunqʒ pctõ moꝛtali.⁊ ſic debe ret hõ moꝛiqᷓ; citopeccaret. ¶ Ad oppoſi⸗ tũ eſt Augꝰ/tij. de ciui.der ca.· xx. Lonſtat inter catholicãfidem tenentes ip̃am nobis coꝛꝑis moꝛtẽnon lege nature e⸗ inflictaʒ qꝛ nullã mortem homi deus fecit Sed me rito inflicta eſt ꝓpctis qñ ꝓctm̃ vindicãs de us dixit homin in quo tũc oẽs eramus ter⸗ ra es⁊ in terꝛã ibis Jdẽ dyo.ca.iiij. ecẽi. hierachie Ad queſtionẽ dicendũ ꝙ ſic. fuit em̃ natura humana creata cũ donoorigi⸗ nalis iuſticie ꝑ quã aĩa habuit ꝑfectũ dñi um ſuꝑ corpus qð potuit corpus vi uificare⁊ regere ſine leſiohe vel quacunqʒ infirmitate⁊ ideo habuit potentiã non mo riendi. Iſtud aũt dñium fuiſſet traductuʒ in ꝓlem vñ fuit datum ſibiq ſe ⁊ ꝓ ſuis qᷓ; diu fuiſſent ðo ſubiecti· qñ igitpeccauit ꝑ⸗ didit merito iſtud dñium ⁊ ideo ip̃o deſerẽ te deum creatorem ſuũ voluntarieania in⸗ curit neceſſitatem deſerendi corpus ſuuʒ diffuſe declarat Augꝰ xiij.ð ciui dei.ĩ mul tis capitulis.⁊ ſic defacuitate non morien di incidit libere ꝓ ſe ⁊ ꝓ ſuis in neceſſitatẽ moriendi Unde dicendũ ꝙ mors eſt homt naturalis⁊ tñ pena inflicta.ſicut ſi dñs da ret ſeruo ſuoorigenarie libertateʒ ⁊ poſtea prer ingratitudinem ſuã pꝛiuaret eum ta tlibertate tunc ſeruitus foret illi⁊ penalis et naturalis Ad primũ dicendum ꝙlicʒ ſic cõponithomo ex cõtrarijs. fuiſſet tñ per donũ ſuꝑadditũ nature ↄſeruatus a mor⸗ te Vndeẽ verũeſt ꝙomẽpoſitũ ex contra⸗ rijs coꝛrumpit᷑naturaliter.ſecus tñ fit per donů ſuꝑnaturale.ſicut dictum eſt · CAd ſchᷣm. beſtie nunq; illud donũ habuerũt ſẽ earum anime nunq; deo obedire potuerũt et ideoin eis non eſt mors pena.ſed natura In homie aũt licet natura in ſe cõſiderata ſit mortalis habuit tñ donũ quo moꝛteca⸗ rere potuiſſet.⁊ iðᷣoin nobis eſt pena qð in eis eſt natura Acd tereiũ Seneca dixit li cet ð dono origenalis iuſticie nihil ſciret qᷓ; tum ad hoc ꝙ dicit ꝙ mors natura eſt hoĩs id eſt ↄñs naturã ſiue cõpoſitõeʒ nature ve rũ dicit · ſẽd quantũ ad ſcðᷣm falſum dicit. uia pena eſt cum ſit ex ſpoliatõe doni pᷣha biti vt prius dictum eſt. Uñ anßhelmꝰin meditationib ſuis O dure ⁊ durioꝛ caſus Peu quid ꝑdidit homo⁊ quid inuenit hõ Perdidit beatitudinem ad quã factus eſt et inuenit moꝛtem ad quam factus non eſt Illo die venimꝰ a patria ad exiliũ.a viſiõe in cecitatem.a iocũditate ĩmortalitatis ad coꝛruptõem mortis Miſera cõditio.gra/ uis dolor.graue damnũ.graue totum B ¶ De morte breuiter notandũ eſt:mors debet ſemꝑ pᷣmeditari · mors non põt declinari.mors nõ debet timide formi⸗ dari Primo dico ꝙ mors debet ↄtinue pꝛe meditari Fatuũ eſt facere ꝓuidentiã cõtra illud qð ignorat᷑futuꝝ ·⁊ dimittereꝓuidẽ tiam cõtra illud qð ſcit᷑neceſſario fore futu rũ Fatui ſunt qui cõtra natale xp̃i modo ꝓ nident veſtimenta robas⁊ cibaria ⁊ tamẽ neſciunt an nataliciũ expectabũt· ↄtra mor tem aũt nihil ꝓuident que tñ certiſſime eſt futura Vnde Seneca epla quadã Nullꝰ rei meditatio tã certa eſt'ad cetera eiñ exer cemur fortaſſis.ſupuacuũ aduerſus pauꝑ tatem p̃paratus eſt animꝰ qꝛ nõ lunt ꝑmã ⸗ ſure diuitie · ad cõtemptũ doloꝝ nos arma mus.qꝛ a nobis nunquã exiget huiꝰ virtu/ tis expimentũ · quid eſt ſtultius qᷓ; faſtidio ſe mori.et ideo iuxta cõſiliũ ſapiẽtis Ecẽ̃i. xiiij. Memor eſto q mors non tardabit. Et certe defectus memorie⁊ cogitatõis fa cit nos impa ratos ante moꝛtem⁊ ad mori endum inerpertos qñ neceſſe eſt Vñ Se⸗ neca Duid eſt qð nos pigros ⁊ inertes fac Et rũdet-Nemo nñm cogitat qñ ſibi ex hoc vomicilio migrandũ ſit. ¶ Scðo moꝛs nõ põt declinari Vñ notat moralr augꝰxiij. de ciui.ij ꝙiſtud verbũ moꝛieris nõ põt ſm bonã grãmaticã declinari moꝛe alioruʒ verboꝝ Dicit em ſic Non importune neqʒ incõgrue arbitror accidiſſe ⁊ ſine induſtria hñana.iudicio forte diuino vt hoc verbum qð eſt moꝛitin latina lingua nec grãmatict declinare potuerũt ea regula qua cetera ta lia declinant᷑ nam ab coqð eſt oritfit ver⸗ Lectto bum plerititenpis ortus eſt. Etſi qun ſüt ſimilia que etiã ꝑ pᷣteriti tꝑis ꝑticipia de⸗ clinant᷑ ab eo vere eſt qð eit morit.ſi quera⸗ mus pteriti tempꝑis verbum.ſolent rñdere morthus eſt vlr̃a geminata.ſic em̃ dꝛ mor tuus. qũofatuus arduus carduꝰ cõſpicu- et ſi que ſunt talia qñ nõ pterititꝑis Bqñ nomia ſunt ſine tꝑe declinant᷑ Iſtud aũtqᷓſi nec declinet᷑ qð declinari nõ põtꝙ partici⸗ pio pñtis tꝑis ponitnomẽ cbuenicter itaqʒ factum eſt vt quẽadmodũ illð qð ſignat nõ põtagendo.ita ip̃m verbũ nõpõt decina riloquendo.hec augꝰ. Ct ideo cõcedit vn antiquus doctoꝛ ꝙ vniuerſi dicimur mor tui quia ſicut ille dicit᷑ fatuns cui ineſt fatu ttas ⁊ ille arduus cui ineſtarduitas t ille albus cui ineſt albedo Ita vere ille dici⸗ tur mortuus cui ineſt mors.ſed nobis in⸗ eſtmors quaſia pᷣncipio vite vſq;ad fineʒ ergo ſumus veri mortui.ideo ðꝛ Sap̃·v. Nos nati ↄtinue deſinimꝰeſſe.⁊.ij. Reg. xiiij. Omẽs morimur et quaſi aque dilabi mur in terꝛam Et ſi obijcia᷑ꝙ ↄtraria non pñt ſimul ineſſe eidem Reſponſioꝙ viuuz et mortuum nõ ſunt cõtraria ſed priuatiua et mors accipit᷑ duplr.pÿᷣmo modo eſt priua tio vite totalis. Alio mõ eſt pꝛiuatio vite partialis. pᷣmo mõ eſt terminꝰ⁊ finis vite. ſcðᷣo mõ ſtat cum vita Eſt etiã et aliud apð grãmaticos ad mirandũ figuratiuuʒ pene nature humane ꝓ primo peccato inflicte ſicut notat auctor libri. qui vocatcatholic et eſt de iſta nota negationis non. In totaei grãmatica latinoꝝ non ſunt niſi tria verba in que tranſire põt hec nota negatiõis ꝑcõ poitõem et ſunt iſta. volo.ſcio:queo · addi turem̃ non ad iſtud verbũ volo et dicit᷑ no lo ꝑ cõpoſitõcm addit᷑ad ſcio et ðꝛ neſcio· addit adqueo⁊ ðᷣꝛ nequeo ad reliquaautẽ verba addi poteſt ꝑ appoſitõem tantũ⁊ nũ quã ꝑ cõpoſitõem ſicut dicimus noncurꝛo non lego ⁊c̃. Cũ igit᷑iſta tria verba actꝰ de ſignent triũ potentiaxꝝ anie.volo actũ potẽ tie appetitiue.ſcio ↄgnoſcitiue.⁊ queomo tiue.ad oñdendũ ꝙ homo in iſtis tribus vi ribus eſt debilitatus ⁊ diminutus ꝑ pecca⸗ tum oꝛiginale addit᷑ſignanter nota negati onis et ↄfuſionis iſtis trib potẽtijs ꝑ ↄpo ſitõem ad denorandũ ꝙ in ilis tri poten tijs ſumus ꝑ pctĩ naturalr defectiuiEtẽ ———.— „—.———„—„— morn.idw j deinim cſet muretquaitqu idem Reſponſuyn nrchtrunſdpn lt. hmomodoch Alomö eſtpꝛium öcumin afn wn Eteüci —— lbr uwain negonsn. ennſumnin . rlir ſatis mirabile ſiue a caſu ſiue aꝓpoſito fue rit ordinatũſ Tercio mors non eſt timide formidãda qꝛ ſiẽ diẽ Sene. Sapiẽs ſecuri us moꝛit᷑ qᷓ; naſcit᷑ Vñ Chriß. ome.x. ſuper Mat: Moꝛs nimiũ ncẽia eſt nature iã coꝛ rupte.q̃ nõ eſt fugiẽda ſed potiꝰ ãplectẽda fiat ʒ voluntariũ qð eſt nceim futuꝝ Offe ramus deoꝓ munere qð ex debito tenemur reddere Itẽ Caſſio.ſuꝑ põ. Bti ĩmaculati Quis tꝑalem moꝛtẽmetuat.cũ eterna vi⸗ ta ꝓmittit᷑ Quis labores carnis timeat.cũ in ppetua requie ſe nouit collocandũ Ecẽi. xli. Noli metuere iudiciũ moꝛtꝭ.ꝓuer. xiiij ſperat iuſtus in moꝛte ſua.nec miꝝ qm̃ iu⸗ ſtus ſi in moꝛte pᷣoccupatꝰ fuerit in refrige⸗ no erit Lectio xlix. Enectus emm venerabilis eſt nõ diuturnaneqʒ numero annoꝝ ↄputata cani aũt ſunt ſen ⸗ ſus homis ⁊ etas ſenectutis vita ĩmacula⸗ ta MWnrenio ſpũſſancti in lectõe pᷣcedẽ ti⁊ĩi vita ·⁊ qᷓ;tũ homini vita mala noceat facit em̃ homi vita vicioſa duo mala.qꝛ reddet eũ dãnabilẽ in moꝛte eternalr et in vita ab ominabilẽ tꝑaliter Et ideo dictũ fuit ſupe⸗ rius. Mali hoies ſi moriãt᷑ in iuuẽtute mo rient᷑in doloꝛe.ſi gaudeant ſenectute.care⸗ bũt honoꝛe Per oppoſitum aũt viriiuſti hẽbũt duo bona qꝛ habebũt ſi moꝛiant᷑ etiã iuuenes iſta duo qꝛ erũt ſine ſenectute deo acceptabiles ⁊homibo venerabiles Poſt quã igit᷑in ꝑte pᷣcedẽti declarauit ſpũſſcũs ꝙ hõ pᷣtuoſus in iuuẽtute moꝛiẽs ẽ deo acce prabil qꝛ iuſtus ſi in moꝛte p̃occupatꝰ fue⸗ rit in refrigerio erit Hic oñdit ꝙ hõ pᷣruoſ 2 in iuuẽtute moꝛiẽs eſt hoĩbo venerabil non obſtante vite breuitate Et circa hoc duo facit qꝛ pᷣmo F vanitatẽ Scðo expri⸗ mit vᷣitatẽibi Cani aũt ſuntj ¶ Lirca primũẽ aduertẽdũ ꝙ quidã yma ⸗ ginant᷑ꝙ ſola etas qũocunqʒ vixerint faci⸗ et eos venerabiles ⁊ dignos honoꝛe.qð nõ eſt verũĩmo ſola vᷣtus reddit hoieʒ dignũ honore.et iðo qͥ vult habere honoꝛẽ in ſene ctute faciat opa laudabilia in iuuẽtute Iã honoꝛ eſt exhibitio reuerẽtie inteſtimoniuʒ aeſt declarare qᷓ;tũ hoĩ ↄferat bona virtutis Vñ areſto.liij · Ethic.e.v. Scʒm virtutẽ aũt ſolus bonꝰ honorandꝰẽ Incu⸗ ius figurã eſt bñ notabile qð narꝛat Aug? v· de ciui.dei.c.x.ꝙ romani duas edes idẽ tẽpla honoꝛis et virtutꝭ cõũctiſſimas ſibi fecerũt ſic oꝛdinatas ꝙ nullus ad templuʒ honoꝛis poſſet accedere niſi priꝰ ꝑ templũ vtutis trãſiſſet. ad denotandũ ꝙ via vᷣa ad honores eſt ſola vᷣtus Et hocẽqð diẽ ſpũs ſctũs in lectiõe hodierna Senectꝰ em̃ vene rabilis eſt Harꝛat Sene.in epla·cxiiij.i.v hõ quidã tm̃ gloꝛiabat᷑ ſe diu vixi eꝙ inſcribi ſuo monumento iuſſit ſe xcix. annis viriſſe. quẽ deridendo Seneca ſub/ iunxit Duis edetatẽferꝛe poruiſſet ſiconti giſſet centum ãnos implere.qᷓſi diceret.licʒ centenariũ numerũ impleuiſſet adhuc bre⸗ ue fuiſſet.et ſubdit. Qũo fabula ſic et vita nõqᷓ;dii ſed qᷓ; bñ acta ſit refert Nihil ad rẽ ꝑtinet qͥcunaʒ loco deſinas quocũqʒ vo⸗ lo deſinere tantã bonã clauſulã impone Fa bulã vocat carmẽ Et vult dicere ꝙnõꝓli xitas eloquẽtie. Sed bonitas ſnĩe cõmen ⸗ dat᷑in carmie Et eodẽ mõ in vita hũana nõ diuturnitas annoꝝ ſed virt? moꝝ hoĩeʒdi gnũ reddit honore Sic igit᷑ reprimi vani tas eoꝝ qͥ ꝓpter ſolius tꝑis ſenecturẽ pᷣuile giũ honoris ſibi vendicãt vbi vᷣtutis meri⸗ tů nõ pᷣceſſit Tũc ibi Cani ãt Rep̃ſſa van⸗ tate expmit᷑ vᷣitas ⁊ ẽiſta ꝙ ad hoc ꝙ hõ di⸗ cat᷑ vᷣe venerabil duo reqͥrunt᷑.vicʒ ſapiẽtia mẽtis ⁊ můdicia carnis Primũ tãgit cũ di cit:cani aũt ſunt ſenſus hoĩs.i.ſenſus hoĩs loco canoꝝ.i.ſenectute ↄputant᷑· qꝛ ſicut di cit glo.Ille bñ canꝰ eſt qͥ eſt bñ ſenſatꝰ?. Et bñ ꝑ canos ſenſus ſapĩa deſignat᷑. ſicut em̃ ð ficiẽti naturali caloꝛe coꝑis creſcunt cani capitis.ita deficiẽte incẽtiuo vicõx vłſaltẽ frigeſcẽte caneſcũt ſenſus mẽtis Ecci.xxx· qᷓ; ſpecioſum caniciei iudiciũ.⁊ pᷣſbiterꝭ co⸗ gnoſcere ↄſiliũ.qᷓ; ſpecioſa veteranis ſapia et glorioſis intellectus et ↄſiliũ Uñ Areſ vij· ꝓßi. Neqʒ em̃ infantes pfit addiſcere neqʒ iudicant ſimiliter ſenibꝰ.qꝛ in ꝓueris abundãt humoꝛes turbatões ⁊ motꝰ ſicut ibidẽ diẽ ↄmentatoꝛ ↄmento.ij a ¶ Scðm vicʒ mundiciã carnis tangit cuʒ dicit Etas ſenectutis vita ĩmaculata quaſi diceret Ille eſt bñ ſenex quieſt ſine macula peccati. ꝓpter iſta duo mentis ſi Plenrie —— — ———————————————— ſenes iudices de falſa ↄdẽnatõe ſuſane ↄfu dit cũ eſſet iuuens ⁊ quaſi pueretate. VUñ ibidem pᷣmittit Suſcitauit deus ſpm̃ pue ri iunioris Querit᷑circa hancl̃am Vtꝝ malus ſenex poſſit in articulo moꝛtis vtili ter penitere Videt᷑ꝙ non qꝛ omis qui ve re penitet dimittit peccata Sed talis non dimittit peccata ſed a peccatis dimittit᷑& vere non penitet.minoꝛ patet ꝑ auguſtinũ in ſermo.quodã de pnĩa.⁊ allegat᷑.iiij.ſen. dil.xx.c.p. Si vis penitentiã agere qñ pec care non potes · peccata te dimittunt.nõtu illa¶ Pꝛeterea de nullo penitente vtiliter eſt dubium quin ſaluabit᷑ſed de penitẽte in eytremis dubitat augꝰ.in ſermõe pᷣdicto lo quens de tali. Si ſecurus hinc exierit ego neſcio. penitentiã dare poſſumus ſecurita tem nõ Nunquid dico cõdemnabit᷑ ſed nec dico ſaluabit᷑ Pꝛeterea nullus quipeni⸗ ret:timoꝛe⁊ neceſſitate ductus penitet vti liter. ſed talis videt᷑ſicpenitere Vñ augꝰ. Nemo erpectet neceſſitatẽ qñ iam pecca- re nõ põt Arbitrij em̃ libertatẽ querit deꝰ nõ neceſſitatem.ergotalis nõ penitet vtili terſ Pꝛeterea nullus vere penitet niſi cuʒ ꝓpoſito ſatisfaciendi.ſed talis quiſcit ſe moꝛiturũ.ſcit ꝙ nõ põt ſatisfacere gᷓ hoc nõ Pponit. ergo inutiliter penitet Põt ↄfirma riqꝛ fm cano.tali nõ eſt penitẽcia imponen da ſed innoteſcenda.xxvi.q.vij. Ab infir/ mis. Et.iiij.ſenten · diſ.xx.c.uij. ¶ Pꝛete⸗ rea Ecci.xxij. Viuus ⁊ ſanus confiteberis dno.ergo ſicut penitẽtia non valet niſiĩ vi ta.ita nec videtur valere niſi in ſanitate Ad oppoſitũ arguit. q;diu in hoĩe manʒ prãs peccãdi manʒ⁊ ptãs penitẽdi.ſʒptãs peccãdi manetĩ hoĩe vſqʒ ad moꝛtẽ q;diu B(¶Prete eſt liberi arbitrij. ʒ⁊c̃. rea latroin fine penitẽs inueuit mĩaʒ Luẽ: rxiij. ¶ Ad queſtionẽ dicendũ ꝙad penitẽ tiã vtilem duo faciũt. dolor de p̃teritis et poſitũ cauẽdi de futuris ⁊ qꝛ quilibʒ ha⸗ ens vſum ratõnis qᷓ;tumcunqʒ peccauerit et q;tũcunaʒſero põt habere iſta duo.⁊ iðo ↄcedendũ eſt ꝙpenitẽtia quãtũcunqʒ ſera vtilis eſſe põt licet de ea ↄfidere ſupꝛa mo Lectio carnis mundiciã dictũ eſt danielra toto po pulo iſrael Danie.xiij. Ventſede in medio nm ⁊iudica nobis qꝛ deus dedit tibihono rẽ ſenectutis.⁊ ibi narꝛat hiſtoꝛia ꝙ duos dů ſir periculoſum vñad qſtionẽ dicenduʒ ꝙ malus ſener põt in articulo moꝛtis vtili ter penitere licet hoc accidat valð raro Pe nitẽtie em̃ taliũ qñqʒ timoꝛe pene ꝓcedũt non amoꝛe iuſticie ſicut de antiocho dicit. WMacha.ij.c.ix. Dꝛabat autẽ ſceleſtus do⸗ minũ a quo non erat mĩam ↄſecutus Ad primum ergo dicendum ꝙ pctã dimittunt hominẽqᷓ;tum ad effectum añ fit impotẽs coꝛꝑe non tñ hominẽ dimittunt quantum ad affectũ et ideo ad huc eſt in ſua poteſta/ te affectũ peccandi dimittere. Ad ſchmꝙ augꝰ.nõ dubitat quin ſera penitẽtia ſit vti lis ſi ſit vera.ſed dubitat an ſit vera et ꝓce ⸗ cedens ab amoꝛe iuſticie an a timoꝛe pene. vñ in põ.vocatur ſera penitẽtia ſacrificiuʒ veſpertinũ ⁊ ideo ſi ſit vera ſufficit ad ſalu⸗ tem Ad terciũ ꝙ ↄtingit penitentiã fieri a tali libere qᷓ;tum ad affectuʒ peccandi vt dictuʒ eſt¶ Ad quartum dicendũ ꝙ talis haber ꝓpoſitum fatisfaciendi ſub cõditiõe ſi poſſet et hoc ſufficit diuine miſericoꝛdie qꝛ ſi homo vellet facere qð in ſe eſt ad peni⸗ tentiam. deus faciet qð in ſe ẽ ad miſericoꝛ diã Et ideo licet penitentia non ſit imponẽ da abſolute ſed innoteſcenda ß̃m canones tamen eſtimo ꝙ vtile eſt eis penitentiã cer ⸗ tã imponere ſub cõditõe ſiconualeſcant qͥa frequenter de ꝑiculis maximis hoies euaſe runt ad vitam ¶ Ad quintũ de eccleſiaſti co.xvij. dicendũ ꝙ cõfiteri in vita eſt neceſ ſitatis qꝛ ibi dicit᷑ Ante moꝛtem confitere dño a moꝛtuo em̃ quaſi nihil parit cõfeſſio ſed confiteri in ſanitate eſt ſecuritatis. vnð pꝛimum cadit ſub p̃cepto.ſcðᷣm ſubcõſilio et ideo non eſt ſimile de vita ⁊ ſanitate. Se nectꝰ em̃ venerabilis᷑ v b ¶ Notanðẽ circa ſenectutem bonã ꝙ ipa eſt diligenter veneranda vicʒ ſicut medicamen incõtinen tie. ſicut moderamẽ inſolentie ſicut examẽ erpentie ⁊ ſicut libamen penitẽtie Primo eſt bona ſenectus in ſanctis ſenib veneran da ſicut medicamen incontinentie.vñ Se ⸗ neca in epla quadam. Br̃as ago ſenectuti quidquid debebam velle non poſſum Ceſ ſure em̃ debet in ſenectute quiquid volup/ tatis qͥdquid laſciuie quidqd illecebrepla cuit in iuuentute Vñ Seneca.ij declama tionũ. declamatõe.vi Adoleſcẽs luxurioſꝰ peccat.ſenex inſanit Uñ Tullius de ſenec — ₰— ₰—„.—— en ꝑenititi iſt venſfi ngt pentmi xfuctndl ſit fiat dune nlu furqinci aetodinſetudnt umin — fna vik eſt eis paini — (Zdqumide öcöfitenn ni ck uuindipn ndn bpetpro ſcnſti Sne nbli bl n boniyffadij nnẽ nſlan h nlenabh mnbn rlir tute · D pclarũ munus ſenectutis ſiquidẽ aufert nobis qů eſt in adoleſcẽtia vicioſiſſi mũſcʒ libidinẽcoꝛꝑis In cõmendatõeʒ ſe⸗ nectutis dicit Ambꝛo ad valentinũ Eru beſcat fenectus q̃ ſeemẽdarenõ põt NMõ em̃ cnicies cõmendataeſt annoꝝ.ſed morum Item Ambroſiꝰ in exameron li.pᷣ. Senec ctus inq;t eſt in bonis moꝛiby dulcioꝛ incð ſilijs. vtilioꝛ in cõſtantia ſubeundi moꝛteʒ pãratior ad repᷣmendas libidines foꝛtioꝛ ipa quoqʒ infirmitas coꝛꝑis ſobrietas eſi mentis Sed caueãt ſibi ſenes tempꝑe et in ⸗ uenes vᷣtuteillud qð in ↄmendatòem ſene ctutis dicit Ambroſiꝰ vbi ſi upra Sunt em̃ uidam ſenes ita mali habituati in volup⸗ ratibus ꝙ dolent vt videt᷑ ꝙ nõ ſunt vt ſole bant ad voluptatem potentes delectãtur audire etiã et confabulari de turpibo.dele ctantymaginari de vilibo ⁊ ſicut nõ veſcen res carnibus delectant᷑in bꝛodio ſic illi cuzʒ Priuant᷑opatõe fruunt᷑ ymaginatõne Sednota ꝙ omẽpctĩ incurabt lius eſt in ſene qᷓ in iuuene Dueriteiareſ- inppleumatib ꝑteprima.c.xxviij. ꝓpter qͥd in hyeme pauciores ſunt egritndinesqᷓ; in eſtate Moꝛtifere po magis in hyeme et reſpondet ꝙ in eſtate ꝑua quidẽ occaſione kiũt egritudines.in hyeme po nõ · qꝛ ꝑue oc caſiões citius digerunt᷑in hyeme illa 3̃ fiũt a maioꝛi occaſiõe merito peioꝛa ſunt et magis deſtructiua hmõiaũt ſunt queĩ hye me oꝛiunt᷑. Et ypocras in anfoꝛiſinis ſuis. Senes iuuenib frequẽter minꝰ egrotant. Tũqʒ eis cronice egritudines fiũt. miti ex eis cõmoꝛiunt᷑. Moꝛalr ſicut ſanitas cor⸗ poꝛis eſt equalitas humoꝝ Ita ſanitas eſt tꝑantia paſſionũet diſtꝑantia eaꝝ infirmi tas ſpůalis Eſtas ẽ muentꝰ:hyems ſenectꝰ Veꝝ eſt igi᷑ꝙ plures ⁊ frequẽtioꝛes acc⸗ důt infirmitates ſpũales in iuuene qᷓ; in ſe ne:qꝛ mltoꝑles ſunt occaſiões tãex ↄplext onecalida q; ex iuuenili inerꝑientia ſcer⸗ re iſte infirmitates ſunt mlto curabilioꝛes ʒ int inſenib. qꝛ ſiaccidãt in ſenibus vix curant᷑ Exemplũ de ſalomone.iij. Regũ. xi ca.vbi dicit Cũ eſſet ſenex deprauatũ ẽcor eius ꝑ mulieres Etcã eſt qꝛ tales infirmi⸗ tates ſpũales ꝓcedũt ex malicia magna et tales fuerũt illi ſenes de quibv dicit Dani. xij· Egreſſa eſt iniquitas a ſenibo ingicibꝰ qut videbant regere pplm ¶Et ideo notã dũeſtꝙ habitꝰ bñ ubhin eſtiin uẽtute ſi hõ velit ſancte viuere in ſenectute Necaliqͥs ð ſenectute nimis ↄfidat qꝛ qut dãqᷓ in iuuẽtute enaſerũt in ſenectute turpi ter ceciderũt ſicut ille qᷓ. lx:annis ðᷣgo vixe⸗ rat in eodẽaũt ãno corruptꝰ obijt tiðoſi⸗ Snater orat põ. Nepijcias mein tpe ſene⸗ ctutis Scðo venerãda eſt ſenectꝰ qꝛ p̃a eſt moderamẽ inſolẽtie Dẽs em̃ bon ſenes de bẽtarguere inſolẽtes ⁊ infoꝛmare ſine timo re Vn narꝛat valeriꝰ li.vi. c.ij. de quodã ſe ne q̃ de his q̃ ſuis tꝑibo apud romanũ po⸗ pulũ agebãt᷑liberꝛime loqbat᷑ increpãs ar⸗ guendo et diſſentiẽs factis maioꝝ. Hic dij ab amicꝭ moneret᷑qᷓ audaciaita effrõtẽ dice ret oĩbus vᷣitatẽ Ilie rñdit Due inquit res mibi licentiãp̃bent Oꝛbitas ⁊ fenectꝰ vo⸗ luit dicere ꝙilleqͥẽtuuenis ⁊ aſpirat ad ar dua ſperãs ꝓmotões ⁊ officia neceſſarie hz adulari frequẽter Sʒↄtra fuit ſen er⁊ 1ð ſenectus dedit ei auctoritatẽ Itẽ ſenex hñs filios vel filias ꝓmouẽdas.licet nonꝓ ſetñ ꝓple frequẽter mentit᷑ vel ſaltẽ diſñ imulat veritatẽ Picãt qꝛ ple caruit⁊ ſiliter ſenex fuit ⁊ iõ a veritate dicenda nulli offendenti peꝑcit Sed certe modernis tꝑib nõnulli iuuenes obaudire nõ obedire volẽtes ſenio rib de eis verificatinterdũillð yſ̃.rij Tu multuabitpuer ↄtra ſenẽ⁊ ignobilis ↄtra nobilẽ Nõſicerat inter romanos antiqͥtus ſicut narrat Va leriꝰ.li.ij.c·p. vbi dicit ge⸗ neraliter iuuentꝰ ſenectutiita circũſ bectuʒ honoꝛẽtribuebat.tanqᷓ; oõs maioꝛes natu ↄmnunes adoleſcenrũ eſſent pr̃es Et iðo in ter duodecim abuſiões due ſunt.ſener ſine religiõe.⁊ adoleſcẽs ſine obedientia.ſic em̃ diẽ Tulliꝰ de ſenectute Senexinß melio⸗ ris ↄditiõis ẽqꝛ qð ſperat adoleſ cẽs. ipecõ ſecutꝰeſt Ille vult diu viuere.iſte diu vix⸗ it. quãq; mihi nec diutumũ videt᷑qͥcq; in q́ eſt aliqd extremũ · ſq̃les ſenes dñt eſi equt bus merito debetur honoꝛ ⁊ amicicia docz. Tulliꝰ in eodẽ Senectꝰ inqͥt honeſta eſt cij ſuũ ius retinet Sicut adoleſcentẽ inqͥ ẽſe⸗ nile aliqd ſic erſenẽin quoẽadoleſcẽtis ali quid ꝓbo qð qut ſequit᷑coꝛꝑe ſenex eſſe po terit aĩo nũq; vñ metrice Res eſt grata ſe⸗ nẽiuueniliter eſſe tocundũ Sratius ẽiuue nem moꝛibo eſſe ſenẽ. Uñ ⁊ in —— eſſe debʒ aliqͥd ſenectutis.⁊in ſene aliquid iuuẽtutꝭ vt ſic ſenes cũ iunioꝛido laudẽtno mẽ dñi Caueamꝰ qj ſenes ne noĩe ſolo ſuf⸗ fragio etatis.ſolo pr̃ocinio caniciei honorẽ nobis auctoꝛitatj ad alios arꝛogemus vñ idẽ Tulliꝰin eodè.nõ tam cani non tã rugi auctoꝛitatẽ repente acciꝑe pñt ſed honeſta acta ⁊ ſuperioꝛ etas fructus capit auctori tatis extremos.et iõ vᷣtutes in iuuẽtute cõ⸗ gregãde ſunt Juxta illud ꝓuer.xxij. Ado leſcens gradiẽs iuxta viã juã⁊ cũ ſenuerit nõ recedet ab ea Vñ Seneca. iuueni ẽpar cendũ et ſeni ẽvtendum et Ecci.xxv Due in iuuentute tua nõcõgregaſti qũo in ſene⸗ ctute tua iuuenies¶ Tercõvenerãda ẽſene ctus qꝛ ẽexamẽexꝑientie Eſt em̃ ſenectus q̃ſi theſaurus ſapie examiate ⁊ p̃experte õ vbi deſunt ſenes vel experti nunq; dabunt᷑ ſana cõſilia Pꝛopter qð ðᷣꝛ:iij.topico· Ile⸗ mo iuuenes eligat in duces eoꝙ nõ conſtat eos eſſe pꝛudentes Vnde⁊ in exercitu ale xãdri.nemo niſi ſexagenariꝰ exercitũ duxit et hinc eſt ꝙ nõꝓpter ſenectutẽ neqʒ decre⸗ pitam etatẽp̃ſbiteri dicunt᷑ ſed ꝓpter ſapi⸗ entiã diſ.lxxxiiij:e. Poꝛrot c Unde preſbiter grece ſenex latine dici᷑.non ꝓpter etatem ſecdꝓpter ſapiam que in eis debet eẽ Sed ↄtra pſbiteros hocẽ malos ſenioꝛes ad lram inuehit᷑ petrus in auroꝛa ⁊ loqui᷑ cõtra canos ſenes qui pꝛetendũt maturita tatem in crinib ⁊ ſeruãt leuitatẽ in moribꝰ Bonos aũt ⁊ moꝛigeratos nõtãgit et diẽ̃ ſic Lanicies etiã mentiri nouit ⁊ albaʒ.non ſemꝑ retinet alba ſenecta fidẽ. Albitꝑibꝰ vigoꝛem moꝛibus equant Tempa cana ni uem coꝛda doloſu picem.nõ poteſt ipis ira⸗ ſci moꝛib etas Due ſtupet in ſenio non ſe ⸗ nuiſſe ſenes. Multi aũt verſus elegantes ponunt᷑quos trãſeo ne videar poetas alle gaſſe diffuſiꝰqᷓ; ꝓphetas Tñ de quibuſdã pꝛeſ biteris ⁊ curatis ſubiungit verſus qͥ3 erpedit ſaltem ſemel audiſſe⁊ ſic diẽ Vis tibi depingi breuius pꝛemiſſa ſequuntur. Vtres ſeu ventres dolea ſeu dolos Curãt non aras non vera ſed era Non equum ſed equos nõ opꝰ ſed opes Et infra Libras nõ libros relegant parentqʒ monete Mõ mo⸗ nitis precionon prece quẽqʒ iuuant. Non alla ructare ſed alea norunt:plus in ſalmo ne. qᷓ ſalomone legũt Iſtos verſus allegat Vectio Brito de hac dictõe pꝛeſbiter. Et ſubiun⸗ git ꝙ m hanc expoſitõem pl biter meliꝰ di citpꝛe alijs bibẽs ter. qᷓ prebens alijs iter. Quia vᷣo vel omẽs ſenes ſum? vel ſenes eẽ intendimꝰ ſi deus voluerit licet hoc non ſit pfectoꝝ appetere · abſolute tñ vt cõiter ap⸗ petunt oẽs hoĩes moti magis inſtinctu na⸗ ture qᷓ; fidei. quia inqud ita eſt. bonumẽꝙ cõditiones ſenectutis quas ponit Areſto. ij.rethorice audiamus Senes inquitmo ribus in paſſionibo fere iuuenibus cõtrarij ſunt. quoniã diu vixerunt et in multis de⸗ fuerunt⁊ experti in pluribus negoclà eſſe praua ideo nihil aſſertiue dicunt ſed in omnibo apponunt foꝛte.⁊ omnia agunt Ie miſſius qᷓ; oporteat.omia in turpius cõſide rant⁊ male juſpicantur ꝓpter incredulita⸗ tem Increduliaũt ſunt eoꝙmulta malaex perti ſunt Et ꝓpter hoc etiã nõ amant val de neqʒ odiunt qm̃ ſic experti ſunt ⁊ mag⸗ — nanimi non ſunt. q̃ in multis vita abiecti fuerunt et humiliati neqʒ aliqð magnuzet honeſtum ſed ſolũ ea que ad vitam neceſſa ria ſunt cõcupiſcunt et liberales non ſunt quoniam experti ſunt ꝙ facile ẽ abijcerene⸗ ceſſaria et difficile adquirere et timidi ſũt a naturali cõplexione. frigidi em̃ ſunt Vñ viam pꝛeparauit ſenectus foꝛmidini ⁊ iðo quinatura calidi ſunt audaces ſunt et ma⸗ gis amant viuere in vltia dieqᷓ; prima. qm ↄcupiſcentia eſt eius qð deficit. deficit aũt eis tanto plus qᷓ;to diutius viuunt etſunt amatores ſui magis qᷓ; opoꝛtet Pecem̃ pu ſillanimitatis mos eſt que in eis viget ⁊p pter hoc magis amant honeſtatem conferẽ tia qᷓ; cõueniens ipſis bonuz honeſtum Si militer et inuerecundiet difficilis ſpei? de bilis cõcupiſcentie et magis rationi viuut qᷓ; mori vel virtuti. Et acute ire ſunt quo⸗ mã in triſticia viuunt que ad tram diſpo⸗ —— nit et miſeratiui ſunt quoniã omẽs ſue de · bilitati et miſerie cõparticipes putãt ⁊ hoc eſt miſerabilel Nõ ſunt autẽ luſiui ſed plã ctiui hec Areſtotiles Innocentius etiam de vilitate conditionis humane Senectu⸗ tifamiliaris hec eſt loquacitas. thelauruz in ſepulcro ponit qui ſenem heredem facit⸗ ſenex facile producitur. difficile reuocatur cito credit et tarde diſcredit.tenax et cupi⸗ dus triſtis et querolus.velox ad loquẽdũ öeaqueadvmu nt ct libenls u unt ꝙ haciletin cadquirerecmn w. frigidicin tſchectus jonin — nn vinde ecdia⸗ — — mmnt dclun „i isbendi rardus ad audiẽvũ laudat antiquos.ſper⸗ nit modernos. vituꝑat pñtia cõmendat p̃⸗ terita.ſuſpirat ⁊anxiat᷑toꝛpet⁊ infirmatur Audipoetã Multaſenẽcincũneniũt incõ⸗ moda.hec Innocentiꝰ Prepeer hec aũt nõ ↄtemnẽdi.ſed ſuppoꝛtãdi ſunt ſenes Iaʒ iſti defectus ſunt omiĩby cõmunes Vlem̃ tales erimꝰ vel cicius moꝛiemur vñ Ecc̃i· viij. Ne ſpemas hoĩem in ſenectute ſua ete nim ex nobis ſeneſcũt⁊ Leui.xix. Loꝛãca⸗ no capite cõſurge⁊ honoꝛa ꝑſonam ſenis ¶ Quarto ſenectus eſt venerãda qꝛ ẽliba⸗ men penitẽtie. Eſt em̃ libamen ſacrificiũ⁊ libare idẽeſt qð ſacrificare ſicut dicit Pu ⸗ guitio. Omis aũt ſenex tenet᷑ſeip̃m in pent tẽtia ſacrificare deo vel ſaltem ꝑↄtritõem et diſciplinam veteris vite. qꝛ ſacrificiũ ðo pũs cõtribulatus Iſtud eſt ſacrificiũ veſꝑ tinũ de quo loquebat᷑aplus.ij.ad Thimo. iij. Ego em̃ iam deliboꝛ ⁊ tempus mee re⸗ ſolutionis inſtat Seneca in epla quadam ymaginat ꝙ vita noſtra eſt quaſi nauigiuʒ in mari⁊ ꝙ quãdiu viuimus nauigamꝰ et tandem in ſenectute applicamus ad poꝛtũ ⁊ tũc ſicut naute recolligũt inſtrumẽta⁊ va ſa nauis quibus nauem mouerũt ita debe⸗ mus nos ſenſus noſtros intentõem ⁊ ↄſide ratõem ⁊ folicitudines ſeculares recollige re totaliter ad noſmetip̃os virtuoſe viuen dũ Uñ dicit ſic Incipiamus vaſa in ſenec⸗ tute colligere Infreto.hoc eſt in mari vixi mus.moꝛiamur in poꝛtu Sed hic eſt inue hendů cõtra duo genera ſenũ quoꝝ aliq ſe⸗ nectutem accuſant nec eam ſciũt ſuſtinere quã tñ ſemꝑ appetiet habere. Cõtra iſtos rationabiliter tam Seneca qᷓ; Tullius ſic accuſant Tullius in libro ſuo de ſenectute ſic dicit Tanta in homiĩbo ſtulticie incõſtan tia ac puerſitas eſt ꝙomẽs etatem vt adipi ſcant᷑ exoptant eandẽ adeptiaccuſant. Se⸗ neca vero in epla.viij. tali ſic ↄquerẽti loqᷓ tur deridendo · Ueſi te inquit doloꝛ inqe⸗ tat.epule erunt parum dulces detrimenta cõtinua.hec eſt ſenis querela Pꝛopiꝰacce⸗ dã. dicit ſeneca de capite tuo timuiſti.⁊ re põdit. neſciebas te hec optare cũ optares ſenectutem tuã omĩa iſta in lõga vita ſunt quẽadmodum in longa vita puluis⁊ lutuʒ et pluuia ſunt Sed dicis volebã viuereet carere incõmodis omibus. Reſpõdet tam effeminata vox virů dedecet. hecillel Se⸗ cũdo ſunt aliqui ſenes qui ſenectuteʒ deho neſtant moꝛibo pueroꝝ cõtra quos Sene⸗ ca in vna epla. Auctoꝛitatẽ habemꝰ ſenuʒ et vicla ꝓueroꝝ Ideʒ in quadã alia Deſine velle q̃ voluiſti puer. Hoc opus fit. hec co⸗ itatio.imponere veteribꝰ malis finẽ. yſa⸗ xv. Puer centũ annoꝝ moꝛiet᷑. Nõ ſic nos cariſſimi ſed pᷣmo ſuppoꝛtemus ſenectutẽ viriliter.ſcðᷣo ꝑ eã adquiramus pᷣtutẽ De pᷣmo ſeneca in epla. Senectus laſſeetatis nõ fracte nomen habʒ. nõ ſentto ĩaĩo etatis iniuriã · cũſentiã in coꝛꝑe tantũ. vicia ⁊ vi⸗ cioꝝ miniſteria ſennef̃t. viget etiã animꝰet gaudet.⁊ multũ ſibi eſſe cũ coꝛꝑe exultat⁊ mihi ↄtrauerſiã facit de ſenectute. hunc ait eſſe florẽ ſuũ credamꝰ illi.vtamur bono ſio Scðoꝑ ſenectutẽ adquiramꝰ pᷣtutẽſiẽ do⸗ cet idẽ ſene. epla.xv.ꝙ facere ſolebãt qͥ ſeriꝰ exierũt ⁊ volunt tꝑs celeritate recuperare calcar addamꝰ. Senectus optime facit ad hec ſtudia.nõ eſt vt eſtimes vllã etatẽ aptõ rẽeſſe ad bonã mentẽq; que ſe multis exꝑt mentis lõga ⁊ reꝝ frequenti exꝑientia do/ muit quo ad ſalutaria mitigatis affectibus venit Exemplũ.ij. Machabeo.vi.de elea ʒero de qͥibi ſic ſcribit᷑ꝙ cepit cogitare eta⸗ tis atqʒ ſenectutis eminentiã. dignã⁊ inge nuã nobilitatis caniciem et mori potiꝰ pꝛe⸗ elegit qᷓ; impudice viuere— Lectio.l. Aacẽs deo fa ctus ẽ dilectꝰ et viuẽs inter pec catoꝛes tranſlatus eſt ⁊ raptus eſt ne malicia mutaret intellectũ eiꝰ aut ne fictõ deciꝑet aĩaʒ eiꝰ. Quia poſſẽt mũdani ꝓbabilr admirariꝗᷓre qͥdã valð morigera ⸗ ti iuuenes ſptrahũt᷑ vbi pctõꝛes ⁊iiuſti vſ qʒ ad decrepitã etatẽ ꝑducũt᷑.iõ ſpũſſctũs in hodiderna lectõe hꝰ euentꝰ aſſiꝗt rõem. Nãhoies ſeckares iſtð ſolẽt iudicare imſtů ꝙðs bonos cito ſbtrahit ⁊ malos diu viue re ꝑmittit¶ Et circa h duo ſac Nãpꝛioer cufat ðinã iuſticiã. Scᷣoaccuſat mũdanã maliciãt A Lirca pᷣmũ aſſiqt tres rões qre ðs nõ ꝑmittit bonos ſeniũ expectare vʒ pmnãamiciciã ſuſcipiẽtẽ ad Ft 5*— ———————————————————* S * ⸗ 2 Mie ihe rh—————————— maliciã allicientẽ ad crimina.et adquiſitã iuſticiã ſufficieutẽ ad merita Scða rõaſſi gnat̃ibi raptus eſt Et tercia ibi.ↄſumma ⸗ tus eſt Dicit Placẽs deofactꝰ eſt dilectꝰ? Quaſi diceret vna ratio qᷓre iuſtus tolliẽde hac vita qꝛ eſt placẽs deo ꝑ bonã vitã factꝰ dilect? ꝑgram⁊ ideo dignus eſt vocari ad coꝛonã Canti.ij. Dilectꝰ meꝰ mihi ⁊ egoil liquipaſcitinter lilia Et viuẽs inter ꝓctõ⸗ res bñ ac vᷣtuoſe · qð eſt valde laudabile et difficile. ad Phil. i. Simplices filij detſi⸗ ne rephenſiõein medio natõis pꝛaue⁊ per⸗ nerſe Et iõtrãſlatus eſt ad celu Cõſeq̃nter ibi. Raptus ẽ. Ponit ſcᷣam rõem ad idem vicʒꝓximoꝝ malici allicientẽ ad crimina Ex hoc ꝙ aliq;s de malnxꝝ ſocietate remoue tur ꝓuenit ſibi ſecuritas ⁊ oꝑtunitas bone vite Vñ pᷣmo allegat periculũ mali conſor cij Scðoaſſignat modũ cõicandi vicij ibi ſſcinatõ Duantũ ad pᷣmũ dicit Raptꝰ eſt ne malicia mutaret intellectũ eius.id ẽne mala ↄuerſatio hoĩm mutaret intel lectum eiꝰ practicũ Duplr em̃ coꝛrůpit᷑ ᷣtus i ho ⸗ mie. vno mõ perhabitꝰ coꝛruptõem. Alio mõpꝑ actꝰ deoꝛdinatõʒ Primũ tãgit cũ di cit.ne malicia Scðᷣm cũ ðᷣꝛ Aut ne fictõ de ciperet aĩam Jutellectꝰem̃ practicꝰ eſt pᷣn ⸗ cipiũ opandi. vñ qñ ita ẽ ꝙ pᷣncipia practi⸗ ca coꝛrũpunt᷑ꝑ pctã in hoie · oĩa facta ei fi⸗ unt ꝑuerſa⁊ ido qñ rectũ iudiciũ coꝛrũpit᷑ ꝑ malã ↄſuetudinẽ ⁊ adquiri᷑ hitus Zriꝰ vtuti ibi eſt certa malicia⁊ lõge peiꝰ eſt qᷓ; qñ peccatur ex paſſiqe: Aut ne fictio deci⸗ ꝑet aĩam eiꝰ Fictio eſt in illis qͥ male oꝑant᷑ in quibo tñ recta eſtimatio nõ eſt coꝛrupta ſed oꝑant᷑ mala ↄtra ↄſciam ſcientes ſe ma lefacere⁊ vtrũqʒ iſtoꝝ ꝑtinet ad maliciã. ¶ NMotan dũ ꝙ neceſſario in hac vita opoꝛtʒ viuere inter pctõꝛes qᷓ;tũcunqʒ etiã hõ ſtu ⸗ deat ad coꝛrectõem pctõꝝ qꝛ ſp erunt aliq mali bonis ↄmixti in omĩ ſocietate ſiẽ dicit Augꝰad vincentiũ donatiſtã⁊ poni᷑ ĩ Ca no. diſ.xlvij.qᷓ;tũlibet inquit vigilet diſci ⸗ plina domus mee homo ſum⁊ inter hoĩes viuo nec mihi arꝛogare auðᷣovt domꝰ mea melioꝛ ſit q; arca noe Vbitñ inter octo ho⸗ mines vnus reprobo inuentus eſt Aut me lior ſit qᷓ; domus abrae cui dictů eſt. Eijce ancillam ⁊ filium eius Aut melioꝛ ſit qᷓ; do mus yſaac cui de duobv gemis dictũẽ Ja⸗ Lectio cob vileri Eſau aũt odio habui Simplic cer aũt fateoꝛ caritati veſtre coꝛã dño deo nf̃oqui teſtis ẽ ſuꝑ aĩam meã exquo ðo ſer ⸗ uire cepi Qm̃ſicut difficile exꝑtus ſumme lioꝛes qᷓ; qui in monaſterioꝓfecerit ita nõ ſum peioꝛes erꝑtus qᷓ; qͥ in inonaſterio de⸗ fecerũt Et ideo in q̃cunqʒ ſocietate hõ po⸗ nat᷑ non poterit oĩno euadere qn inter petõ res ↄnerſet ⁊ ideo oꝑter pfectos vicia ma⸗ loꝝ coꝛrigere ꝑ poſſeꝝ⁊ qð nõ pñt coꝛrige⸗ re ſuſtinere. nq tales ðoqᷓ eſt ſup̃mus iuder reſeruant Vñ Bꝛeg ij· moꝛa.c.xviij. Iul lus ꝑfectus ẽqui inter defect?ꝓxĩoꝝ pfec⸗ tus nõ eſt. qui em̃ eq̃nimiter aliena mala ñ tolerat ipe ſibi teſtis eſt ꝑ impaciam· quia a boni pienitudine lõge diſtat · Abel qͥppe eſſe rẽnuit quẽ cayn malicia non exercet· ſic in tritura aree p̃na ſub paleis pꝛemunt᷑· ſic floꝛes inter ſpinas ꝓdeũt.roſa que redolet creſcit cũ ſpina q̃ půgit. Duos nanqʒ filios habuit pᷣmus hõ ſʒ vnꝰ repꝛobo aliꝰ electꝰ fuit Tres quoqʒ filios Noe arca ↄtinuit. ſed duobo in hůilitate ꝑſiſtentibꝰ vnꝰĩpa tris irꝛiſionẽruit. Duos abraam filios ha⸗ buit ſed vnꝰ innocens alter fratris ꝑſecu/ toꝛ fuit. Duos quoq;ʒ filios yſaac habuit. vnus in hũilitate ſeruatus aliꝰ vᷣoetiã pri usqᷓ; naſceret᷑reprobatꝰ Duodeci filios ia⸗ cob genuit ſʒ ex eis vnus ꝑ innocentiã ven ditꝰ eſt Ceteri vᷣo ꝑ maliciã fratris vẽdito res extiter̃t Duodecim quoqʒ apli in eccia ſũt ſʒneĩpꝛobati remanerẽt vnꝰ eis admix tus ẽ qͥ eos ꝑſequẽs ꝓbaret Sic nãqʒ iuſto pctõꝛ cũ malicia iũgit᷑. Sic in foꝛnace auro palea cũ igne ſociat᷑vt qñ ardet palea auꝝ purger᷑ Pih in vᷣitate bontſůt. quiin bom⸗ tate etiã inter malos perſiſtere pſit:hecille Idem p. moꝛa.ca. ij. Neq; em̃ valde lau⸗ dabile eſt bonũ eſſe cũ bonis ſed bonũ eſſe cũ malis Siẽ em̃ grauioꝛis culpe eſt inter bonos bonũ nõ eſſe.ita immenſi eſt pᷣconij bonum etiã inter malos extitiſſe Job. xx. Frater fui draconum et ſocius ſtrucionum Et Canticoꝝ.ij. Sicut lilium inter ſpinas ſic amica mea inter filias. Viuens inter peccatores tranſlatus eſt B ¶ Notandum ꝙ deus electos ſuos trans/ fert tripliciter De rebellione ad reconeilia tionem De diſſolurione ad religionem De peregrinatione ad quietationem. Primo mm——.——..— — etcwtün Lotoſai nuunij neimterilmn ſtisck pinui ine lögedilu. 1 Qyn malicun 6 ſubpalcs pmn ns pdei vj dpogit dunu do ſwn'nit xnfilios Nemn litzre pilutdr nit. Duos inmni mocens alter ſrij s quoq; filis ſurt tut ſeruurus Wj nptobat duii et dis vnnspim n iopꝑ mlcifm duodcm quo bu nmnmindt ſeniptun Su uigl Sin eſanqinen zm vtꝛt donili er males i cnaj. Noon⸗ vů eſſecůdons 9 modo transfert exñtes in ſtatu peccati⁊ in iuſſicie ſiue oꝛiginalis ſiue actualis ad ſta/ tum gre ſiue pnie ſicut rex mißicoꝛs exules etꝓfugos ⁊ ꝓſcriptos in extraneis regnis vagantes reuocat gratioſe ⁊ ad pacis recõ⸗ ciliatõeʒ admittit Jtaxp̃c ſuos rebelles re cedentes abeo per peccatũ et exulantesĩ re giõe vmbre mortis.transfert mißicorditer in regnũ ſuum ⁊ repatriare permittit. De iſto exilio tranſlatus fuit paulus.petrus. maria magdalena.matheus.⁊ mlłti alij in⸗ ter quos auguſtinus de quoſic legumꝰ In⸗ uenit ſe Auguſtinꝰ longe eſſe a deo in regi⸗ one diſſiłitudinis tanquã audiret⁊ De iſta tranſlatione ad Coi.pᷣ. Eripuit nos de ptãte tenebraꝝ ⁊trãſtulit in regnũfilij ſui ¶ In tpe hyemali · in temꝑe frigido qñ oĩa ſunt quaſi ſemimoꝛtua tunc prudens oꝛtu lanus transfert de loco ad locum plantas. euellens eas radicitus a terꝛa in qua ſtete⸗ runt prius.ac per talẽ tranſplantatõem ali que fiũt fertiles ⁊ fructifere que fuerũt ſte⸗ riles⁊ inepte Tempꝰ hyemale ⁊ frigidum eſt tempꝰtribulatõis ⁊ aduerſitatis p̃cẽ moꝛaliter oꝛtulanus ſicut eſtimauit mag ⸗ dalena Joh. xx. Iſte oꝛtulanꝰ qñqʒ pctõri bus immittit hyemẽ tribulatõis ⁊ infirmi⸗ tatis ⁊ anguſtie⁊ ſic trãsfert eos ꝑcõtritio nem ⁊ cõfeſſionẽin ortũ eccie ⁊ facit eos fru ctiferos ⁊ fertiles qui prius ſteriles et infe cundiextiterũt pᷣ. Joh.iij. Tranſlati ſumꝰ de moꝛte ad vitã qm̃ diligimꝰ frẽs Secumn dotrãsfert deus electos ſuos de diſſolutõ nead religiõem ſicut oꝛtulanꝰcernẽs plan tam delicati fructus creſcere ꝓpe viã⁊ĩ lo co cõmuni.vbimõ a beſtijs mõ ab alijs fre⸗ quẽter ledit᷑ modoa ribaldis excutit᷑.quia ſtat ſine munitõe in via ↄmuni ita ꝙnũquã vel virꝓducit fructũ ſuũ ad maturitatem quin vel ledat᷑in germinib qñ germĩat vl in flore qñ floreſcit.vel in fructu qñ matu⸗ reſcit.talem inquã plantã trãsfert in viri ⸗ dariũ vel in oꝛtum bñ cõcluſum vt ibi fru ctificet integre ſine impedimẽto et fructus totus in vſum dñi ſeruet᷑ Iſto modo moꝛa liter xpc qñqʒ videt perſonam aptã adfru ctificandum ineccleſia.ſtantem in mundo quieſt via cõmunis omniũ tranſeuntiũꝓ⸗ ferentemqʒ germẽ vel floꝛem ꝑ ſ unctum ꝓ poſitum qꝛ multa bona ꝓponit facere ſed ſtatim leditur a beſtijs id eſt beſtialib ho ⸗ minibus datts voluptatibo hurꝰ vite vlex cutitur a ribaldis ante fructus maturitatẽ et impeditur?⁊ agitata peſſimis můdanis homibus ſic ꝙ vix aliquẽ fructũpducit ad maturitatem Talem igi chriſt? aliquoti⸗ ens transfert in oꝛtum ſancte religiõis De quibus Can.v. Ueni in oꝛtum meũ ſoꝛor mea ſponſa mea · miſcui mirꝛã meã cũ aro⸗ matibꝰ meis. In iſto ergo orto ſunt mirꝛe penitẽtie ⁊ aromata doctrine ſancte. de hac tranilatione dicit᷑in põ. Veniam de egipto tranſtuliſti de egipto id eſt de tenebris mũ danis.¶ Tercio transfert ſanctos ſuos de egrinatiõe adquietatõeʒ Rex hñs aliquẽ qui in aliquo officio humili ſecũ laboꝛauit pꝛomouet eũ ad aliquem ſtatuʒ certum⁊ perpetuumꝓ laboꝛe ſuo ſieſt cle⸗ ricus facit eum ꝓmoueri ad eccleſiaſticas dignitates.ſiẽ ſecularis dat ei honores ſe⸗ culares redditus officia vt ſic de laboꝛe ad requiem transferat᷑ Iſto modo xp̃c illos q ſecũ in hac vita laborãt trãsfert finalr in re quiẽ regni celeſtis. Ecẽ̃i.xliiij · Enoch pla⸗ cuit deo ⁊ trãſlatus ẽ in paradiſũ.et de hac tranſlatione loquitpñs lectio Aſcinatio emm nugacitatis obſcurat bona ⁊ incon ſtantia cõcupiſcẽtie trãſuertit ſenſũ ſine ma licia ¶ Poſtquã ſptrituſſanctus docuit periculoſam eſſe cõmunem cum peccatori⸗ bus conuerſationem. Hic oſtendit ꝑ quã viam bonia malis recipiant coinquinati⸗ onẽ Sunt en im in homine duo principia preſentis cognitõis et virturis videlicʒ in ⸗ tellectus ⁊ ſenſus.⁊ vtrũqʒ pᷣncipiũ cogno ſcitiuũ habet ſuũ appetitũ Intellectꝰ habʒ ſuũ appetitũ vicʒ intellectiuũ⁊ ſenſus ha ⸗ bet appetitũ ſenſitiuũ ſicut ptʒ.ij. de ania. Quãdoigit᷑ iſta duo principia ſiue ꝑtes anie regulant᷑ vᷣtuoſe. ꝑſona tota eſt cõuenienter oꝛdinata:ſed ad coꝛrumpẽ dum bonã ꝑſonã quãcunqʒ duo inueniunt᷑ inter mũdanos iſtoꝝ principioꝝ infectiua: Primũ eſt vicioſa laſciuia in loquẽdo Se cundũẽ numeroſa diuerſitas in F iij tibilis Scðm eittranſitoꝛia delectatõ ipſi us rei ſenſibil Per pᷣmũ coꝛrũpi᷑ ꝑs intel⸗ lectiua.ꝑ ſcðᷣm ꝑs jenſitiua De pᷣmo loquẽ do de appetitu intellectiuo qͥ vocat᷑ volun⸗ tas intellectiua vt ſimul totã ꝑtem ratõna lem ↄplectat᷑ dicit ſic Faſcinatio em̃ nuga⸗ citatis obſcurat bona Vbi notandũ ꝙ bo⸗ na ſunt triplicia naturalia.ſupnaturalia⁊ adquiſita Naturalia ſunt potentie naturg les tam anie qᷓ; cõpoſiti de quibꝰ.ij.⁊.iij. ð aĩa per totũ Supnaturalia ſunt tres vᷣtu/ tes theologice ſides ſpes ⁊ caritas pᷣ. ad Loꝛin. xiij. Adquiſite ſunt ſciẽtie⁊ virtu⸗ tes moꝛales in quibo tota phia conſiſtit et homo qui haberet iſta tria ꝑfecte eſſet bene potens ad regendũ ſe virtuoſe in iſta vita: Paberet em̃ naturalia adquiſita et gratui ta Et ne aliquis tractans cũ mũdo de ſeip ſo cõfidat quantũcunqʒ ſit bonus Ecce qͥd dicit ſpũſſctũs in hodierna lectõe Faſcina⸗ tio em̃ nugacitatis obſcurat bona Faſcina⸗ tio eſt infectiua viſio alicuius ꝑſone nociue inferens latẽter ꝑ radiũ viſualẽ nocumẽtũ rei viſe:ſicut dicere ſolemus ꝙ malicioſe ve tule tenellos pueros inficiũt.ſolo aſpectu et ſic loquit᷑ Uirgiliꝰĩ bucolic Neſcio qͥs teneros oculis mihi faſcinat annos. Dicũt em̃ antiqui phi ꝙ anĩa ꝑ ymaginatõeʒ im⸗ mutat oculũ.qui eſt membrů tenerũ ⁊ ſpi⸗ rituale⁊ oculus infectus immutat aerem. ger aũt infectus immutat teneꝝ coꝛpus in fantis.⁊ immutatꝓuocan do puerũ ad nau ſeam.⁊ ſic puer refundendo nutrimentũ cõ fundit᷑ Iſtud ſignificat faſcinare ad lam. Nugacitas eſt aſſiduitas dicendi nugas. Nuge aůt ſunt trufe verba vicʒ ad nihiluʒ apta vel ſaltem narꝛatõnes ludicre que ni⸗ hil valent niſi ad ludum Eſt igit᷑intellectꝰ huiꝰ lie ꝙ perfect? homo habẽs bona pꝛedi cta ſi dat ſe ſeclo põt ð facili depꝛauari ad malũ Quare. Certe qꝛ faſcinatõ iq eſt o ccł ta ⁊ infectiua deceptio nugacitatis id eſt va nitatis mũdanoꝝ nõ vere ſeg vane loquen tium obſeurat:nõ extiguit ſtatim bona pꝛe dicta naturalia gratuita⁊ moꝛalia, ſeꝗ pꝛi mo obſcurat iſta qꝛ facit hoĩem quaſi fafci⸗ natũ.⁊ ludificatũ VUnð ad Bal.vi. Quis vos faſcinauit. veritati nõ obedire.id iſt de cepit Et ſie homo exñs in peruerla ſocieta/ Lectio Primũ elt deceptõria infoꝛmatio inpcep⸗ te videt valde bene ꝙalij male agunt ſictñ eitaſcinatꝗ apparet ſibip tunc gra ſocieta tis ſimiiter eiſe faciendũ.vnde iudiciũſu um non eſt extinctũ ſed quodãmodo ludi⸗ ficatũ id ẽobſcuratũ ⁊ hecẽcauſa qre pru dentes mundi aduertũt ſe eſſe in periculis magnis aliquicũ cardinalibus aliqͥ cũre⸗ gibus.aliquicum epis· et tamen non pnit ſe euellere Effaſcinati ẽ ſunt antiqua ſocie tate ꝑ quã obſcurant᷑bona naturalia gratu ita et moꝛaliaſ Scðᷣm agens coꝛruptõem virtutũ ẽ varia mutatio voluptatis ſiuetrã ſitoꝛia delectatio rei ſenſibil. Si em̃ hõ ha⸗ beret pꝛecipue reſiſtere qñ moꝛat in ſeculo vni generi voluptatis eſſet certe tolerabile malũ.ſed modo ſic eſt ꝙ vna tentatõe ſeda ta.ſine moꝛa ſurgit alia vel em̃ intrabit con nentũ potatoꝝ vel lubricoꝝ vel ambicioſo⸗ rũ vel detractoꝝ vel cupidoꝝ velit nolitſi ſe multũ cõmiſceat mundo.⁊ tunc eſt vehe⸗ mens laboꝛ in tam ↄtinuis luctis repoꝛta re victoꝛiã. Et ideo ſignãter dicit᷑in littera hoc qð frequẽter cõtingit ꝙ incõſtantia cõ cupiſcẽtie ſubuertet ſenſum ſine malicia id eſt ſenſũ ĩnocẽtis Et bñ di ſubuertit ſenſũ Senſus em̃ habet naturalẽ appetitũ vt re⸗ gat̃ratõe. vñ lumen ratõis debet pᷣcedeꝛe ſẽ ſum.qñ aũt ſic eſt ꝙ ſenſus pᷣcedit ratõʒ. ſen ſus transfert᷑ ⁊ ꝑuertit᷑ ⁊ hoc facile de ſen⸗ ſu ſine malicia id eſt de ſenlu innocẽtis non experti maliciã alioꝛum Obſcurat bona a Nota ꝙ circa diſcretõem bonorũ decipit᷑ iudiciũ mundanoꝝ Lũ ẽ tria ſiut bona.gratie.nature.⁊ foꝛtune bona foꝛtu ⸗ ne minima.bona nature media.bona vero gratie maxima.ᷣm Zug.⁊ tñ mundaninõ ſic iudicãt ſed potius ecõuerſo Exemplum de diuite Lu.xij:qui dixit anie ſue. Anĩa habes multa bona repoſita in annos pluri mos ̃quieſce comede bibe⁊ epulare Et di xit ei deus Stulte hac nocte repetent aĩaʒ tuam a te Due paraſti cuꝰ erunt ¶ Et ſicẽ omnis qui theſauriʒat.ſed non in deñ. Di⸗ ues igit᷑iſte licet diues tamen ſtultus et de ceptus fuit indicans tꝑalia eſſe bona mag⸗ na cum illa tantũmodo magna ſunt quib homo eff iciẽ diues in deum Math. xij.bo nus homo de bono theſauro coꝛdis ſupꝛo fert bona Cauſa vero deceptõis iſtuꝰ qua⸗ re ſcʒ homies bona tꝑalia iudicht eſſe mag m ſurgitaluwiti vllubnn tor naen nilctat mundoant intumtnusun acter cõtngtyuin bueret ſeſmhn citis Etbñdiiim ctꝙ enspe rkipuenihui cuid di delwutn ſouyandin uũ murdme:lis u ntnnnr nm fm Iuhun ed potius na. ſpũalia vocuiuſmodi ſunt virtutes mi nma.accipi põt ꝑ exemplũ q cõtingit ĩ vi ſu qũ em̃ oculus videt rem ꝑ mediũ diuer⸗ ſarũ dyaphaneitatũ cõiter valde male indi cat de ea ſicut ꝓtʒ de baculocuiꝰvnã parteʒ videt oculus ꝑ mediũaereũ ⁊ aliam ꝑme⸗ diũ aqueũ et ideo udicat ꝙ baculus ſit fra ctus Sodem mõ qñ oculus videns ẽin me dio rariori.⁊ res viſa in mediodenſioꝛi.res viſa apparet maioꝛ qᷓ; ſit. Sicut patʒ de de nario viſo ſub aqua.qñ aũt econuerſo oculꝰ videns eſt in medio denſioꝛi⁊ res viſa ĩ me dio rarnort res uiſa apparet minor q; eſt. ſi cut ſtelle que ſunt maxima corꝑa. ꝑue no⸗ bis apparẽt non ſolum ꝓpter diſtantiã ſed Ppter ſubtilius mediũ in quo ſituant᷑æ per qð vident qð ẽ multoſubtiliꝰqᷓ; aerin quo eſt oculus noſter Vident᷑em medtãte ſpe/ ra ignis q̃ẽ ſubtilioræ⁊ rarior q; aer Et me diantibo ſperis celeſtibus que ſuũ maioris dyaphaneitatis ⁊ trãſparẽtie q; ſit aerſto mõ moraliter exterioꝛa bona cũ ſint coꝛꝑa lia⁊ delectatões de eis accepte ſint coꝛꝑa/ les quia ſuntin rebus gꝛoſſ loꝛibus qᷓ; ocu/ lus mentis qui eſt intellectus phrus? im/ marerialis ſicut ðꝛ.iij. deaĩa.ideo vidẽtur groſſiora qᷓ; ſunt. bona vero gratie cuʒ ſint ſpũalia et conſolationes de eis accepte ſint wüales a deo quiẽ ſũmeſpũalis nobio in miſſe. ideo videntminoꝛa q; ſunt.⁊ o ſig nanter dicit᷑ puer.xvij· Quipuerſicordis eſt non inueniet bonũ Job.ix. dies mei ve/ locioꝛes fuerũt curſoꝛe⁊ non viderunt bo/ numl Scðo decipiuntmundan mlto tur pius eſtimãres voluptates carnis? delecta tiones bonũ homis pᷣncipale.tra qs Se⸗ ne.epla.iij. rõnabiliter arguit duplr Prio mõ · aut iſta bona nõ ſunt que vocãt᷑. aut hõ felicioꝛ eſt deo.qm̃ que parata ſunt nobis nõ habet in vſu deus. nec em libido ad illuʒ Ptinet nec epulaꝝ lauticia nec opes ·nec qͥd muid ex eis hoĩes in eſtimantiby⁊ vili vitã voln tate ducentibus habere ꝑtinet ſßß im poſſibile eſt bona deo deeſſe ᷓ iſta falſe vo⸗ rantbona Scðo ſic arguit ꝙ multa q̃ mali bona videri volũt aialib ꝓlus qᷓ; in homi⸗ nib plenioꝛa ↄtingũt.illa cibo auidiꝰ vtů tur· venere non eque fatigant᷑ vis illis ma⸗ lor eſt ⁊ equalioꝛ firmitas. Sequit᷑ ergo ꝙ multo felicioꝛa ſunt homie Et ſubdit. non 5% u eſt ſummafelicitas noſtra in carhe nra po⸗ nenda Bona illa ſunt vera que ratio dat ſo lida et ſempiterna Item Seneca cõcludit ꝙfelicitas eſt ꝑfectã ratiocõfummata vir⸗ tutibo Clñ dicit Ratio ꝑfecta eſt ꝓ pꝛium bonum homis.ceterailla cũ anialcbꝰ ſ ũt cõ munia. vicʒ leo foꝛmoſus eſt⁊ pauones.ve lox eſt equus Quid eſt in homine ꝓprium ratio.qñ ergo ꝓpriũ homis eſt ꝑfectũ. hõẽ perfectus.qꝛ vnuqðqʒ tunc eſt ꝑfectuʒ qñ ſua ꝓpria ꝑfectio eſt bona.⁊ ideo Michee vi.ðᷣꝛ Indicabo tibi o homo quid ſit bonũ et quid dis deus tuus querat ate vtiqʒ fa cere iudiciũ?⁊ diligere miſericoꝛdiã ⁊ ſoli⸗ cite ambulare cum deo tuo De filio rncon⸗ ſtantie nota Boeciũ in de diſciplina ſcolart um infine vbi narꝛat de vno qui oĩa voluit ſcire vnoreſpectu.ſed qꝛ non potuit in fine voluit eſſe aʒinus poſtqᷓ; omne genus hũa num expertus eſt Lectio.lij Pnſũmatus in breui expleuit temꝑa multa. Placida em̃ erat deoaiĩa eiꝰ·ꝓ⸗ pter hoc ꝓperauit educere illum de medio iniquitatũ ¶ Poſtqᷓ; ſpũſſctũs duas cau ſas aſſignauit ꝙiuſti viri aliquotiens ſub⸗ trahunt᷑ a vita iſta etiã ĩ iuuenili etate vicʒ diuinã amiciciam ⁊ mundanã maliciã. hic ↄſr aſſignat terciã ſicut ſuꝑius fuit diuiſũ vicz ꝑſonalem iuſticiã Et circa hoc duo fa⸗ cit qꝛ pᷣmo exprimit cauſe ↄditõem. Scðo effectus cõſecutõem.ſcda ꝑs ibi Pꝛopter hoc Tirca primũ dicit ſic Cõmmatus in breui expleuit temꝑa multa Iuter peregri nos ad vnum locuz euntes differẽtia eſt in tarditate⁊ velocitateVNam vnus aliqũ fa cit tantũ in menſe quantũ alius in dimidio anno Sunt em̃ quidam peregrini quipe⸗ regrinatõem faciũt delicate. diu doꝛmiunt de mane ⁊ ſero.citocubant de nocte.faciũt dietas paruas ⁊ viſitant curioſitates vici⸗ nas⁊ tales ſunt neceſſariotardi viatores. A Peregrin ſumus omẽs. in ꝑõ. peregrinus ⁊ aduena ſum ſicut omẽs pres mei Cõtingit aũt ꝙ aliqui diu vadũt. Sʒ tarde. qʒ diu viuunt ſed remiſſeettardep —, 3 5 1 . 1 3 — ciunt Aliqui modico tempe vadũt. Sʒ velociter ſicut iuuenis intenſe deuotꝰ qui plus apud deũ meretin ãnoqᷓ; vnus ſenex remiſſe viuens in decem ⁊ de tali iuuene mo riente verificat᷑textus lectõis. Lõſumma⸗ tus in tꝑe breui⁊c̃ Inter ſtellas erꝛaticas illa queeſt humilioꝛ ſicut luna in breuiſſi⸗ motꝑe.qꝛ in menſe complet curſum ſuũ? illa que eſt altiſſima tardiſſime cõplet cur ſum ſuum ſicut patz de ſaturno qui curſuʒ ↄplet in triginta ãnis Sic ꝑſone humiles motus ſuos in deum paruocirculo cõplẽt. Perſone vero alte ⁊ nobiles niſi meliꝰ ſibi pſpiciãt in magno circuitu.cuʒ impijs am⸗ nlant ⁊ ideotarde mouent᷑ in deum.⁊ ali ui nimis tarde ſicut timendũ eſt. cõtra qͥs ðꝛ Ecc̃i.v. Ne tardas cõuerti ad dñm ⁊ne differas de die in diem Inter grauia et le⸗ uia aſcendentia.illud ðꝛ eſſe maioris pᷣtu⸗ tis qð in minori tempe maius mediũ diui dit Medium per qð tranſimus ad celũẽ mundus.vnde ille qui mundũ breuioꝛi tẽ⸗ poꝛe diuidit⁊ ꝑtranſit aſcendẽdo eſt nulli dubium maioris virtutis ⁊ amoris ad deũ ꝓpter qð iuuenes cũ mundiſentiũt diffi⸗ cultates ⁊ reſiſtẽtias ſtatim ipᷣm relinquũt et ad religionem confugiũt magne vᷣtutis ſe furſſe oñdunt · et vere de quolibet tali di ci poteſt ꝙ cõſummatꝰĩ breui expleuit tpa multa Et bene dicit cõſummatus.ſiẽ mali qᷓ;tumcunqʒ diu viuant. ſemꝑ ſunt incon⸗ ſummati⁊ impfecti. ita iuſtus licʒ parũ vi uat.tñ ꝓpter iuſticiã ↄſummatꝰ⁊ ꝑfectus dicit᷑ideo benedirit de iniuſtis ſuperiꝰ Cõ frngent᷑rami incõſummari Et ꝑ oppoſitũ Sap. xv Noſſe em̃ teiuſticia cõſummata eſt qð põt exponi de ꝑfecte in ſeculo penitẽ⸗ tibus ſitñaſſit gr̃a et vehementia penitẽdi f a Scribit em̃ ſextus iulius ſtrate gramaton lib.iij. ca.pᷣ. de marcho cathone talem m.cum eſſet in hiſpania et uideret ſe qð dam opidũ poſſe occupare ſiillud ex inopinato inuaderet. ſimulauit ſe quadriduo fugere⁊ ſubito in hoſtes con uerſus biduo per vias difficiles ſcʒ mõtes et nemora dijt⁊ hoſtes ſuos nihil tale me tuentes oppreſſit · Cauſam verotã facilis euentus requirentibo ſocijs iam victoꝛib reſpondit tunc illos victoꝛiã adeptos cuʒ quater diu iter biduo artipuerunt Moꝛa Lectio liter quaſt per quattuoꝛ dietas elongam* nos a deo peccando.cogitatoe locutõe oꝑe et omiſſione.ſicut cõiter cõfitemur.reputat ergo demones ſe ſecuros ꝙ opidum celeſte nobis interclu ſerint qð cum deſideramus adquirere Dnid ergo reſtat facere Certe nehil aliud niſi fugã pdictoꝝ quattuor die rum. biduo recõpenlare et ad deum redire quãuis aũt per quattuo? vicʒ cogitationeʒ locutõem opus ⁊ omiſſionem receſſimꝰ poſ ſumus tñ ſi velimus in duob diebus redi re vicʒ. per cõtritõem ⁊ cfeſſionẽ Tãſatis factõem con dignã neceſſario non exigit de us ſed ꝑ multiplices indulgentias? pieta tisoꝑa redimere poſſumus ſi velimꝰ Qui ergo veraciter penitet per tempꝰ breue pꝛo peccato moꝛtaliꝓ quo pnia pertps perpe⸗ tuum debebat᷑.vere cõſummatus in breui: erplebit tꝑa multa St ideo tam de ſic peni tente qᷓ; innocente ſi ubiungit᷑. Placida em erat deo anĩa eius.i. Placuit deo iuſte et in nocenter viuendo aut veraciter penitendo et qua ſic eſt.ideoꝓpter hec pᷣmiſſa vide⸗ licet diuinã inſticiũ ſuſcipientẽ ad premia mundanã maliciã allicientem ad crimina et perſonalẽ iuſticiã ſufficientẽ ad meritaꝓ perauit deus educere eum demedio iniq⸗ tatum.id eſt placuit deo ꝓpreriſta educe⸗ re eum ð lococertamis mundi.ſicut victoꝛ in paleſtra qͥ oẽs ↄtrarios piecit educit de medio cũ gloꝛia ⁊ dat᷑ ei corona De medio iniquitatũ id eſt demonũ⁊ hoĩm peruerſo rum et maxime maloꝝ qui magis ſctm̃ vi⸗ rum impediunt qᷓ; demones VUnde Thriß. in opere imꝑfecto omel:xliij. Attẽdite vo⸗ bis ab hominibo quaſia quibuſdam peſſi⸗ mis malis Et ſuperomnia mala malis B Põẽ ẽ ꝑeſſimũ malũ. hõ eĩ mal⸗ peior eſt qᷓ; dyabol Dyabolus ſi videat iu⸗ ſum nõ eſt auſus ad eum accedere. hõaũt malus qᷓ;uis hoĩem iuſiũ indicet non ſoluʒ illum non timet ſed magis ↄtemnit Ion em̃ dyabolus homiĩ pᷣſtat virtutẽ ſed homo dyabolo · arma em̃ dyaboliẽ malus homo · ſicut em̃ homo ſine armis nõ põt facere con trahoſtem.ſic dyabolꝰ ſine homĩe malo nõ põt aliquid cõtra hoĩes ſctõs. hec ille Pla⸗ cida em̃ erat anĩa eius deo. ¶ Notand!ꝙ nĩa humana placida⁊ deopcioſa iudicatur ex trby viczex eius doloroſa amiſſiohe. ex ——— ———————„. verechlummit muln Etidwtndi wteſabiungi. pu tusi.Plautni endoaut wncup deo ppterbejnin tai uſcpmiin rii alliciumin uſticii— eductrt cun de — mnm oh ↄnniptud on diluwmd dcvmwitdr — Etpomnni⸗ lii eius diligentt adquiſitiõe. et er eius cariſſi ma redẽptõe Primo ex eiꝰ doloroſa amiſ⸗ ſione ſapiens em̃ nõ multũ dolet de amiſſi one parue rei · p̃caũt— deipatris.ꝓl? ſe dolere ꝓbauit de amiſſtone paucaꝝ aiaꝝ q; ſitotũ mundi aurum ꝑdidiſʒ nã multa talenta auri perdita ſunt ſuo tempe · ciuita tes cõbuſte pro quib xpᷣm nullatenus fle⸗ uiſſe legimus ſed certe de amiſſione aniaꝝ paucaꝝ in ciuitate hieruſalẽ legimus eñũ fle uiſſe Luce.xix. VUidens ciuitatẽ fleuit ſuꝑ illam Bloſa Plangit reprobos etiã qui ne ciunt cur plangebãtur.ſed exultant in re⸗ bus peſſimis.xpcigit amat aĩam Sap. xi. infine Parcis autẽ omniby qm̃ tua ſũt do⸗ mine qͥ amas anias Scðo patʒidẽex eiꝰ diligenti inquiſitõe.ſ. apiens em̃ non curat ſipdiderit aliquid vile. ſed xp̃c in partibus remotiſſimis anĩam peꝛditã queſiuit. diu etiã qꝛ.xrxxiij · annis laboꝛioſe. qꝛ in pauper tate vilitate⁊ laboꝛe Fingũt fabule qꝛ Dꝛ pheus queſiuit vxoꝛem ſuã̃ vbiqʒ nec eam inuenit donec ad infernuʒ deſcẽcit ·ita rp̃c dum anĩam humanã. xxxiij. annis queſiuiſ ſet tandem moꝛiẽs deſcendit ad inferna et ibi eam inuenit:ꝓð. Dñe eduxiſti abinfer⸗ noaniam meãl Tercio patz idem ex eiꝰca ra redemptõe ꝓ qua redimenda rpᷣc vidẽs totum mundũ nõ ſufficere dedit ſemetipm p. ad Toꝛin. vi.infine Emptieſtis pᷣcio ma gno. Paber ergo deus anĩam humanã ſibi valde precſum in cuiꝰ ſignuʒ in ſcriptura dicit deus aĩas cuſtodtre Fobrlis nõ cuſto dit res ĩmediate niſi ſibi caras. vrlium ei rerũ cuſtodia dat᷑famulis. Iſto mõ tpalia deus homibo etiã malis cuſtodiẽda chᷣmit⸗ tit: anias vero ſue ꝓpꝛiecuſtodie dereliq́t. põ Cuſtodit deꝰ anias ſctõꝝ ſuoꝝ⁊ Sap. 1ij. Juſtoꝝ anie in manu deiſunt h Sicut aũt deus maxime carã habet anam humanãita ꝑ omnia mali hoĩes aĩas ſuas puipendunt. cito mundant ſotulares ſuos ſi fedant. animas ſuas paꝝ curant vñ augꝰ in quodãſermone Duid eſt ꝙ velis habere malũ dices mihi.ꝙ nihil oĩno.nõ vxoꝛẽ nõ filiũ non filiã non feruũ. non ancillã. nõ tu ⸗ nicam · poſtremo nõcaligã⁊ vis habere vi⸗ tam malã. rogo te pꝛepone aĩam tu calige tue Per ſimile argumentũ ꝓbat in de doc. — xplana ꝙ homo malus plus diligit morteʒ q vitam. qꝛ moꝛtem vult habere bonam ⁊ vitammalã. ꝑã. Qutdiligit imqᷓtatẽodit animã ſuam De numeroaũt hoĩm ꝑuerſo ⸗ rũ aliqui aias ſuas vendunt. aliqͥ perdunt aliqui impignorant.aliqui ꝓ niplo dant. Vendunt cupidi qui ꝓ diuitijs huiꝰ vite exponunt ſe rapinis furtis periurijs falſis mercationibo ſymonijs⁊ hmõ Ecci.xinõ eſt iniquiꝰqᷓ; amare pecuniã Pice vena⸗ lem aĩam ſuã habet.¶ Scðofunt aliqͥ qut animã ſuã ꝑdunt⁊ ſuntocioſi negligenter viuentes? accidioſi ad omn e opusbonuʒ nõ curãtes niſi ꝙ vna dies vadat et alia ſuc cedat Ecẽi.· xx. Eſt quiꝑdat aĩam ſuãpᷣcõ⸗ fuſionel Tercioſi unt aliqui qui aĩaʒ ſuam impignoꝛant.ille em̃ qui impignoꝛat rem ſuam nõ intendit alienare p ſi p ſecd m Et tantũ ad tempꝰalienat ad vſu qͥd fa⸗ ciunt iſtis demones. quaſi eoꝝ fen eratoꝛes dant eis ad tempus mutuo qͥdquid volũt dignitates. diuitias.⁊ voluptates tandeʒ ſeneſcunt⁊ fiunt debtles. ſoluere nõ poſſũt qꝛ vitã ↄſuetam dimittere nequeũt.⁊ ſicfi⸗ naliter pignus perdũt licet tñ illud qñ im pignorare incipiunt perdere non ꝓponant CEſt tñ notandũꝙ duogenera holm ani⸗ mas ſuas impignoꝛãt ſec diuerſimode qꝛ aliqui vicioſeꝓ voluptatibo huiꝰ vite De quibus dictum eſt Aliqun virtuoſe vt ſunt plati⁊ curati qui aĩas ſuas obligant ꝓ aia us ſubditoꝝ.quoꝝ vnicuiqʒ dicitcũ cura ſibi ↄmittitillud.ij. Regũ. xx. Cuſtodi viꝝ iſtũ demõſtrato ſuo ſubditoquiſi lapſꝰ fue rit erit aĩa tua ꝓ aĩa illi¶ Vuarto fůt ali⸗ qui qͥ aĩas ſuas ꝓ nihilo dant et ſunt ſpecia liter inuidi⁊ iracundi Nam cupidus reci pit diuirias. lubricus voluptates. ſuperb et ambicioſus honoꝛes. guloſus cibũ et po tum.ſed iſti miſeri nihil capiũt delectabile ſed amaritudinẽ⁊ twloꝛem⁊ ideo anas ſu⸗ as gratis dant dyabolo de quoꝝ quolibʒ ve rificatillud Judiẽ.ix. aĩam ſuam dedit pe riculis. ⸗ Tectio ·liij Dpuli aute; videntes ⁊ non intelligẽtes nec ponentes in pᷣcoꝛdijs talia. am̃ grn dei⁊ mificoꝛdia ĩſctõs eius ⁊ reſpect? . arguere deũ de iniuſticia hoĩes ſeclares de eo yiuſtos in pñti ꝑmittit affigi⁊ ↄfuſibi⸗ liter occidi I niuſtos vero delicate ⁊ diu ꝑ mittit viuere in iniqͥtate Iſtud mirabile ꝙ vicʒ deus in pñti malos ꝓſperari facit.per mittit ⁊ bonos cõtemni? cõfundi in tantũ mouit tam phos qᷓ; poetas ꝙ qͥdam deũ nõ habere ꝓuidentiã⁊ curam de rebꝰ inferio⸗ ribus ⁊ omĩa iſta inferioꝛa dixerũt ꝑ fortu nam et caſum irrationabiliter agitari. In quoꝝ pſona exclamat Boeciꝰ.p̃. deↄſolo. metro.v. O ſtelliferi cõditor orbis Vbicõ ſequẽter ↄquerii⁊ clamat dicens. Et que⸗ rens ratõem a phia.quare deꝰ motis coꝛpo rũ celeſtiũ ſolis lune⁊ ſiderũ ita vnifoꝛmi⸗ ter regulat ꝙ omnia certa lege cõtinentur et eodem mõ arbores fructus et ſemĩa que qʒ naſcunt᷑ in terꝛa Quare iuquit ſoli ho mines vident᷑ a diuina ꝓuidẽtia ſequeſtra ri⁊ fortune cõmitti ad regendũ Qʒ ex hoc patere videt᷑qꝛ iniuſti iuſtis dñant⁊ repbi Ftuoſis Iſtũ aũt erꝛoꝛem ſecuti ſunt iniu⸗ ſtiↄtra quos ſpũſſanctus arguit in hoc li⸗ bro qui nullam aliã vitaʒ ſperãtes niſi iſtã pñtem.illos iudicauerũt cõfundiꝓ ſemper uos in pñti viderũt ꝑſecutiõib maloꝝ at tritos Iſti ergo cõi dubitationi rñdet ſpũs ſanctus in hodierna lectõne oñdens ꝙꝓce dit ex ignorãtia hoĩm.nõ ex iniuſticia dei re gentis Et ↄſiſtit rñſio in iſtoꝙ deus ꝑmit/ tit ſctõs ſuos affligi ad tempꝰ iniuſte vt ꝓ merito pacie glioſius coꝛonent᷑ in pꝑpetuum et qꝛ iſtam remuneratõem futurã mali nõ intelligũt ideo diuinũ cõtra electos ſuos re gimen rep̃hendũt. Duo ergo fiũt in lectiõe iſta. nam pᷣmo reprobat repꝛoboꝝ ignoran tia Scðo declarat᷑ diuina iuſticia ibi.qm̃. dicit ergo pᷣmo ſic.ppli aũt vidẽtes ⁊c̃.id ẽ populi videntes iuſtos tribulari qꝛ multe tribulatões iuſtoꝝ in põ. Et non intelligen tes pᷣmiũ qð dabit᷑eis in futuro.nec ponen tes talia id eſt diuinas ꝓmiſſiones in futu/ ra vita in pꝛecordijs id eſt in affectuoſa no ticia Et eſt affectuoſa noticia fides caritate foꝛmata qñ homo credit.⁊ illud qð credit amat? opatur.talis ponit ĩ pᷣcordijs dicta dei Pzꝛecordia em̃ ſicut dicit yſido.xi eth: Fectt ĩn electos illiꝰ ¶ Diuinaꝓmiſſio ⁊ꝓpui⸗ da electoꝝ ſuoꝝ gubernatio a malis hoib multipliciter iudicat᷑. Solent aũt ſpecialr Sunt loea vicina coꝛdi quib ſenſus perci . Ecẽ. xxxiij· Pꝛccoꝛdia fatui quaſirota carai⁊ axis vᷣſatilis cogitatus iliꝰ. Pecẽ igit᷑ ignorãtia inexcuſ abilis repꝛoboꝝ qͥ nõ intelugunt nec ponũt diuinas ꝓmiſſiones in pᷣcordijs ſuis id eſt in debita affectione. PDſee.iiij. Populus nõ intelligens vapula bit. ergo repꝛobat᷑pctõꝝ ignorãtia. Conſe⸗ quẽter ðclarat᷑ diurna iuſticia ibi. Quoniã ga deieſt Et tangit tres effectus diuie be niuolẽtie erga nos vicz gr̃am mißicoꝛdiam et reſpectum ̃am pberiuſte viuentibus ij. ad Loꝛin. vi. Poꝛtamur vos ne inuacu⸗ um gr̃am dei recipiatis:et ad Ro · vi. Sr̃a dei vita eterna mificoꝛdiã penitentib.in põ. Miſericoꝛdia dñi plenaẽterꝛa⁊ Tre no.iij. Mificoꝛdia dñi ꝙ ſumus ↄumpti Et reſpectum innocentib Lu.pᷣ. Quia re ſperit humilitatem ancille ſue- A ¶ Circa mificoꝛdiã ðierga peccatores eſt. hoĩem ſi diuina mia non obſtat. qꝛ peccatũ cõcludit excludit ⁊ includit Cõcludit ĩiu ⸗ dicio Excludit a regno.⁊ includit in infer⸗ no. Ex oppoſito mĩa ſoluit argumentuʒ ne homo in iudicõ ↄcludat Tollit impedimẽ tum ne homoa regno excludat᷑.⁊ frãgit li⸗ gamentũ ne homo in inferno includat᷑ Ar gumentũ qð facit iuſticia cõtra pcrõꝛeʒ eſt demonſtratiuũ.ſicut furtũ inuentũ contra furem ⁊ ideo ſtatim iuſticia ſententiat.ſed mißicoꝛdia ſnĩam ſuſpendit et iudiciũ ſiẽ pᷣnceps ſuꝑioꝛ Jaco.p. Mißicoꝛdia ſuper altat iudiciũ.⁊ Math. xij. Siſciretis qm̃ mißicoꝛdiã volo ⁊ ñ ſacrificiũ nůqᷓ; ↄdẽnaſ ſetis innocẽtes c ¶ Scðo peccat excludithoĩem a regno ſicut lepra excludit a ſanoꝝ ↄ ſoꝛtio.ſed illud impedimentum tollit mĩa gre ianuã reſerãdo Epc dic.Jo. x. Ego ſum hoſtiũ Iſtud hoſtiũ fregit diui⸗ na miſericoꝛdia cũ baculo crucis cum tãto impetu ꝙ vna ꝑs deſcendit ad infernũ⁊ re liqua vſqʒ ad ſepulcrũ. Dicit iuſticia nemo viroꝝ qui vocati ſunt guſtabũt cenã meam Miſericoꝛdia dicit Exite in plareas⁊ vi⸗ cos et cõpellite intrare vt impleat᷑ domus mea Lu.xiiij ¶ Tercio pctĩ includitin in ferno.ſicut debita detinent hoĩem in carce re. Amen dico tibi nõ exibis donec reddas nouiſſimũ minutũ Lu xij. Ecõnerſo · Mia fiotandũ ꝙtria damna facit pctĩ contra —————— ludu ꝛ incnt liu dit artgnoniit ſo min ſolu ngn oartgnociit ſ iur uſtuucnx mni iutftnin coſtumuian ſniam ſulpecttu 10ꝛ Ju.— MrdnS iwbnilcis — vimnro ew iilie⸗ 5 7 u ligamentũ ſoluit redimendo.: ad Coꝛin. vi· Empti eſtis p̃cio magno Juſticia dicit Tonuertent᷑ pctõres in infernũ. mĩa diẽ Z porta inferi erue dñe aias eoꝝ.¶ Duia dðꝛ in ſra Miſericoꝛdia deteſt in ſanctos.põt eſſe dubiũ. Vtxꝝ in omni oꝑe dei mia ⁊ iu ſticiacõtungant᷑ Dõ nõ.qꝛ ĩn iuſtificatiõe impij tñ apparet mĩa.qꝛ omnis iuſticia pᷣ ſupponit meritũ · ſed iuſtificatõem nullum pcedit meritũ in impio. ¶ Pꝛeterea in ope creatõnis neutx inuenit᷑ nõ iuſticia.qꝛ illa pᷣſupponit meritũ. non mia qꝛ ip̃a p̃ſuppo⸗ nit miſeriã. ſed cfeatio nihil preſupponit. ¶ Pꝛeterea paruuli baptiſati affigunt᷑in/ firmitatib et morte et nulla ibi apparet iu ſticin quia liberati ab omnipctõ nõ ſunt de bitores alicuius pene ergo iniuſte talia pꝛ tiunt Pꝛeterea nõ videt᷑eẽiuſticia ꝙ vn⸗ ꝙ pctõ alterius puniat᷑ ſicut hoc facit deus frequenter.ſicut ꝓ pctõ cayn maledictus e chanaan filius eius Beñ.ix. Et pctõ dauid qui pplm numerauerat ꝑcuſſus eſt ppls.ij Reg:vl¶ Pꝛeterea Exo.xij. Zaron⁊ po ⸗ pulus peccauerũt in adoratòe vituli.ſʒpo/ pulus fuit punitꝰ nõ aũt aaron ſicutibi le⸗ gimus ꝗᷓ deus fuit acceptoꝛ ꝑſonaꝝſ Pꝛe terea ad Ro. xv. Dico ieſum xpᷣm fuiſſe mi niſtrũ circũſciſionis ad cõfirmãdas ꝓmiſſi ones patx.gẽtes aũt ſuꝑ mia honoꝛare deũñ ergoin cõuerſione gentiũ fuit ſola mia. In cõuerſione iudeoꝝ fuit ſola iuſticia.¶e⸗ terea in pdeſtinatõe nulla eſt iuſticia in re⸗ batione nulla eſt mĩa. Añs ptʒ ad Ro. ix.cum nondũ natieſſent prius qᷓ; aliqͥd bo ni aut mali egiſſent nõ ex bonis oꝑib ſed er deo vocante dictũ eſt Jacob dilexi eſuu aũt odio habui.¶ Pꝛe. minſtũ videtdare meliori plꝰ de malis ⁊ minꝰ de bonis.⁊ec uerſo peioꝛi plus de bonis ⁊ minus dema lis. ſed hoc facit deus diſtribuendo tempo ralia.ꝗᷓ in tali diſtributõe nec eſt mĩa nec iu⸗ ſticia. ¶ Ad oppoſitũ eſt põ. Vniuerſe vie dñi mia et veritas Ad queſtionẽ dicenð ꝙ mia⁊ iuſticia duplraccipiunt᷑. Pꝛio mõ large⁊ cõiter Alio mõ ſtricte ⁊ꝓprie Lar ge loquẽdo miĩa dei dicit volũtas benefaciẽ dicreature. Juſticia vero dei ðꝛ cõdecẽtia ſue bonitatis circa creaturã. Et iſto mõ lo⸗ quendi certũ eſt ꝙin omni oꝑe dei miſeri/ coꝛdia et iudiciũ cõiungunt᷑ qꝛ in omĩ ope/ re ſuo facit ſᷣm cõdecentiã ſue bonitatis et voluntarem benefaciendi ſue creatureetiã puniẽdi repꝛobos cum eoxꝝ punitõ bona ſit electis ⁊ ſiciuſticia ⁊ mia nullo modo inter ſehnt oppoſitõem ĩmoſicut docet Anßhel mus ꝓſologion.ij · mia naſcit deiuſticia.q⁊ iuſtum eſt deum ſic eſſe bonũ vt ꝑcendv ſit bonus ſicut narꝛat Anßhelmꝰ ꝙſimulſtãt vniuerſe vie dñi ⁊ mia⁊ tñ iuſtus dominꝰ in omnibv vijs ſuis Scðo accipiunẽmĩa et iuſticia ſtricte⁊ ꝓprie ⁊ ſic mĩa dei diẽ vo ⸗ luntatem dei ad ſubuemendũ miſeris pter merita Juſticia vero dei dicit voluntatem retribuendißᷣm merita.⁊ cũ mereriã deme⸗ reri non ſit niſi rõnalis creature. manifeſtũ eſt ꝙ non in omni ope dei iſta duo cõiungũ tur ſed tm̃ in oꝑe retributõis que fit creatu re rõnali⁊ de lege cõmuniſ Zd pᷣmum in oppoſitũ dicendũ ꝙ in iuſtificatõe impijp h motus liberiarbitrij attritõis ꝓpter quã aliqua ratio iuſticie viñ ꝙ infundat ſi bi gr̃am Siliter eſt ibi ratio iuſticie ex ꝑte dei qui quodã modo debitor efficitpenitẽ tiꝓpter ꝓmiſſionẽſuam Vñ glo.ſuꝑ illð pð. iuſtificeris in ſermonibv tuls et vincas Deus em̃ hoc ꝓmiſit vt pctõribo penitenti bus veniam largiret᷑et ſic in iuſtificatõe im pij ex vtraqʒ ꝑte ratioiuſticie inuenitur. B ¶Ad ſcm patz in pᷣdicta po ſitione ꝙ in oꝑe creatiõis hec duo inueniun tur large nõſtricte Ad terciũ dicendũ ꝙ peti originale ſequit᷑ duplex pena· vna in⸗ quantũ eſt infectiuũ ꝑſone vicz carẽtia dius ne viſionis Alia inqᷓ;tum eſt infectiuũ na ⸗ ture ⁊ ᷣm hocip̃m ſequunt᷑ pene que ex defe ctu cauſant᷑ ꝓpter ablatõem donioꝛigina/ lis iuſticie ſicut alias dictũ fuit modobaꝑ⸗ tiſmus delet penam debitã oꝛiginalẽ inq;“ tum eſt viciũ ꝑſone non aũt inquantũ ẽvi ciũ nature ⁊ ideo baptiſmus aufert carẽtiã viſionis dei ſi paruulus moꝛiat᷑.non aũtan fert penalitates que naturã ↄſequunt᷑ex de fectu ſuoꝝ pᷣncipioꝝ materialiũ poſt ablu⸗ tionẽpeccati oꝛiginalis.vñ baptiſinus ſol ⸗ uit a reatu mortis eterne. manet tamẽ ſub reatu moꝛtis coꝛpoꝛee⁊ aliaꝝ penaxꝝ natu rã coꝛꝑis coꝛꝑalrcõſequentiũ Ad quar tů rñdet augꝰſuꝑ Joſu.vij: Filij iſtael p. uaricati ſunt. ꝙ in penis eternis nũq; vn ꝓ alio puniet᷑ſed ĩ penis tgalibꝰqñqʒ vn? Palio punit᷑tripliciratõe. ꝛimo qꝛ pe na eterna non infligit alicuiꝓ bono pacien tis ſed ad vindictã culpe ſʒ tꝑalis pena fre quẽter infligi᷑ꝓ bonopatientis ⁊ etiã alio/ r vt videãt qᷓ;rum pctm̃ ſit fugiendũ vbi — vnius affligimultitudo et ſicfiant omies cautioꝛes cõtra ꝓctm̃ ⁊ videant ꝙ vnuſquiſqʒ ſolicitus eſſe debeat ꝓ alione . exquo ꝓ pctõ vnius ceteri puniunt᷑. Scdoqꝛ quantũ ad coꝛpus vnus hõ eſt ret alterius vl ſubditus ſicut filius patris et ſeruus dñt.etideo filius punt᷑qñqʒ pꝛo Pctopatris temꝑalr et ſeruus ꝓ pctõ domi ni Sed quantũad bonũ anime quilibʒ ge rit ꝑſonam ſuã. et ſic in tali caſu pater⁊ do minꝰ puniunt᷑ꝓ ſe.filius aũt ⁊ ſeruus ꝑ ac cidens inquantũ res eoꝝet ſi.canaan ꝓ ca yn punitus eſt et eſt ſenſus · nõ leteris tu de filiotuoſicut nec ego dete.¶ Tercia ratioẽ Fm Bꝛego.ꝙ qñqʒ vnus eſt particeps cul⸗ pealterius ſicut qnñqʒ ꝓpterculpas ſubdi⸗ toꝝ pᷣlati ꝑmittunt᷑ cadere in peccatũ ⁊ iðo 7 peccatoꝑꝛelatitꝑaltter merito puniũtur cut dauid peccãte punitus eſt ppls vt ar⸗ gutum eſt¶ Ad quintũ dicendũ · ꝙ aaron fuit punitus ſicut⁊ ppls.nõ tñ pena mani⸗ feſta in ſignũ ꝙp̃lati non debent manifeſte puniri ſed occulte ꝓpter ſcandalũ vitanð Pena aůt dicit᷑fuiſſe in ip̃o⁊ in filijs eius ꝛin ſacrifieio vitule ruffe ĩimundi efficie⸗ bant᷑ſicutptʒ Numeri.xix.ca. ¶ Ad ſextũ dicendũ ꝙ apls loquit᷑ illomõ loquẽdi.qꝛ nliquis modus iuſticiefuit in cõuerſiõe iu⸗ deoꝝ qui nõ fuit in cõuerſiõe gentiũ ſcʒ im ⸗ pletõꝓmiſſionũ factaꝝ patribꝰꝑ ꝓphetas uit tñ vtrobiqʒ cõdecẽtia diu itatꝭ ua vocarent᷑ad premium et ſic eſt iuſticia Itẽinſufficiẽtia meritoꝝ fuit in vtriſqʒ.et ſic mißicoꝛdia ¶ Ad ſeptimũ in pᷣdeſtinati vne⁊ repꝛobatõe vt cõnotant effectus ĩcre arura bene ſunt iuſticia ⁊ mia ↄmuniter lo nuendo.non tamen ſtricte vt in poſitiõe di ctum eſt¶ Ad octauũ eſt dicendũ ꝙ hoc ce vit in ꝓfectum bonoꝝ qᷓ;tum ad bonũ ſpũa le qð eſt ſimplr bonũ hominis: eetiei. Pndẽnat aũt iuſtus moꝛtuus viuos impios et iuuẽtus celerius ↄſummata Lectio longã vitã iniuſtt ¶ Poſtq ſpũſſetůs er⸗ cufauit diuinã iuſticiãin hoc ꝙ ꝓmittit qñ qʒ virtuoſos ⁊ ſetõs mori celeriter ante ma turã etateʒ. quoſdam naturaliter ꝓpter na ture defectũ. quoſdam violẽter ꝑ martiriũ eis illatum Mic ↄꝑat breuitateʒ vite iuſto rum ad longitudinẽ repꝛoboꝝ. Circa hoc duo facit Pꝛimo oñdit ꝙ repꝛobi iudican tes ð vita iuſtoꝛum decipiunt per ignoꝛan tiã Scðo ꝙ poſt moꝛtẽpuniũturꝑ penarũ tolerantiã Scða ꝑs ibi Et eruntpoſt hec. ¶ Lirca primũ duo facit. Pꝛimooñdit ꝙ repꝛobi ex ↄparatõe iuſtoꝝ iudicant᷑eẽpu⸗ nibiles Scðo ꝙ er ꝑſecutione iuſtoꝝ exce cantet fiunt deriſibiles Scða ꝑs ibi Vid bunt. Lirca ptimũ ſic dicit Londemnat au tẽiuſtus moꝛtuꝰ.quaſi diceret euidẽter ap paret malicia peccato ⁊d iu viuentũ excõ paratiõe ad iuſtos in iuuentute ↄfũmatos Licet em̃ ad adquiſitõem virtutũ moꝛaliũ requiratmultũ de tꝑe.nõ tamẽ ad deoꝑfe⸗ cte ſeruiendũ.qꝛ per vᷣtutes theologicas de us ſupplet qð minus ſubeſt de virtutibus adquiſitis Et ideo iuuentus celeriꝰ cõſum mata id eſt iuuenis bonus in breui tꝑe con ſummatus id eſt ꝑfectus cõdemnat hocẽ cõdemnabilẽ oñdit longam vitã iniuſti.qͥa erquo iuuenis mortuus fuit ꝑfecte iuſtus et deo acceptus.patet ꝙ viri impij diu viuẽ tes merito debent cõdemnari Hec eſt lnia lie vicʒ ꝙ mali ſenes ↄdemnant᷑ id eſt ↄdẽ⸗ nabiles oſtendunt᷑.ſi ↄparent᷑ ad bonos iu uenes cito defunctos ¶ Notandũ eſt hicꝙ in omni republica ⁊ ↄmunitate quacunqʒ ſumma cura debet eſſe de iuũeutute in bo nis opibus inſtruenda ſicut ſatis docemur Ecci.xxx.ſub metaphoꝛa de equo indomi⸗ to Equus em̃ indomitꝰ euadet durus et fi lius remiſſus euadet pꝛeceps Et infra 1nõ des illi poteſtatẽ in iuuentute et ne deſpici⸗ as cogitatus illius.curua ceruicẽilliꝰinin uentute.⁊ tonde latera eius dum infans eſt Vult dicereꝙ ſicut equus in iuuentute du re vadit ⁊ ita libẽter in pᷣcipiciũ · ſicutĩ viaʒ rectã.ita iuuenis dimiſſus volůtatiſue nũ quã poꝛtabit ſuauiter alios in quacũqʒ ſo⸗ cietate Sed ita libenter ruet in vicia ·ſicut equus indomitus in pᷣcipiciũ equus anti⸗ quus nõ admittit calcar.non ſellam.nõfre num · niſi ad talia fuerit aſſuefactꝰin iuuen — Ur liiii mnm teita necacoleſcẽs addmittet aliquã obe/ i eſt ekceſſiue opant᷑ puta valde amant: ſi wlmwi ſ dientiã niſifuerit aſſuefactus in iuuentute militer⁊ odiũt. Cauſa aũt eſt qꝛ omiĩa ſcite Nrhutn ideo dicit areſt.ij. Ethl. c i. Dortrina pla, putant?⁊ aſſerunt⁊ ideo exceſſiuein omnt — vn lu feſtum ex iuuenib qualiter ⁊ in quib gaun irꝛogado⁊ inde excellẽtes volũt apparere. — Indut dere oportet⁊ ctriſtari ⁊ideo non ſe olum Et miſericoꝛdes ſunt. qm̃ omnes ſicut ipſi nnunn orimo oportet ꝙnutriãtlegibo coactiuis ſunt arbitrant᷑innocentes ⁊inuſte patin uhuninn nꝛ iuuenibo oꝑa virtuoſa non ſunt pm ſe de ſuper riſus ⁊ ludorum amatoꝛes ſunt Hec kih Lrami lectabilia:ſicut dicit idẽ phs.x. Ethi.ca.ix. areſto. Er quibo dictis ſutis pꝛtet ꝙ iuue aduoſict pn Et ideo ſicut ibi ↄcludit neceſſariũ elt fie/ nes caſtigatõe indigent vebemẽtt ppter di eutuuiui riquaſdam regulas ꝓ iuuenibus quib cõ nerſa deſideria que cõtra ratõeʒ natuta ca epſen 6 pellant᷑ ad mores.⁊cũ ſint plenipaſſionib lida cauſat dum durat tempꝰ iuuentutis. enſblen Scii voluptatũ.non pnt addiſcere delectariin vñ.ij:ad Thimo.ij Junenilia deſidenafu timũſi dit Inn virtuoſis niſi ſm bonas leges in foꝛmẽtur. ge. Propter qð quicurã aĩaꝝ habetis itð uuideurat Quales aũt ſint cõditões iuuentutis ſuffi⸗ ſubditis vris inculcare debetis ꝙ taʒ pr̃es peccorduni denter narꝛat Areſt. ij.rethoriceita dicẽs carnales qᷓ; ſpũales inſtruantfilios ſuos in atooninomi Primo em̃ ↄcupiſcitiut ſunt iuuenes ⁊ cultu xp̃r⁊ in p̃ceptis diuinis dcxſtiennmir to cbeupitap lequentes ſcʒ venerea vehem̃ ¶Notandũ eſt aut ꝙad etatem iuuemlem —— ter Quidãergo cõcupiſcũt⁊ faciliter acon boc eſtad iuuenes. vos qui virtles ãnos at⸗ — cupitis deſiſtũt. ſunt at acute volu tatis tigiſtis quadruplr vos habere vðᷣbetis Eſt pM nõmagne ſicut laborantium ſitis et famis. tuuẽtus moꝛibo infoꝛmãda Artiꝰ caſiigã ð mnusſcbc um Süt em̃ animoſi⁊ acute tre et faciiter irã d. ſi⁊ acutei da Parcius ſuſtentãda.micins iudicãc. idcouuenmci ſuam ꝓſequunt᷑ Amãt em̃ ponoꝛes ⁊ nõ ſu .5„ 2 2 Primo igit᷑iuuentus moꝛibo eſt infoꝛman menisbonnsum; ſtinẽt deſ pici. Faciliter aũt ab ira deſiſtunt. da Iſtð Eetn antiqui gentiles tripliciter oiſecermiunen Seripturis libroꝝ picturis geſtoꝝ:⁊ figu oñd longin nn tus excellentij cõcupiſcit:Minus aũt his ris ſign ox llobile ẽantiqulerploꝛate n mnus fu jc amatpecunias. qm̃ inerperti ſunt quãtum runt qui meliores fuerunt ꝓÿl ⁊li ſud⸗ —— ad indigentiã hoĩm et maligninõ ſunt nec pueros tam ſiis qᷓ; moribꝰ inbnecos bede eden cWomn cauilloſi.er facilitercredẽtes.qm̃ adhucin rũt Uñ Troyanus Plutarcũ Tero Se eee nenaboneieſunt e nechZilerce Aeobeineeee dun.ipwiur plurima ſperãt qm̃ in paucis repulſàm paſ ne atalib mgfis aliqͥd diſſolutõis vel in⸗ ¶Nani ſi unt. qua ꝓpter multa ſperãt.⁊ qm̃ furu⸗ bꝛice leuitatis addiſcerẽt ſumme cauebant ⁊ↄnn rox eſt ſpes. p̃teritoꝝ vero memoria.iuueni n Boeciꝰ in ꝓlogo muſice.ſic ſalomõ de uble— bus aute pauca pterita ſunt· plurima autẽ ſedicit Sap̃.vilj Pãc amaui⁊ exquiſiuta — iwln futur. qm̃iaʒ quaſi viuere incipiũt Ppter iuuẽtute mea Itẽ docuerũt iunenes pictu 3 hoc faciliter decipi pñt. qm̃ faciliter ſperãt yis geſtoz Un ſicut naꝛꝛat quidam expoſi e ererubeſcituriſunt. qm̃ in virtutibꝰ ꝑfecti toꝛ ſuꝑ iuuenalem lib.p Satin ichies mdon nõſunt Sed ſolum ipa ↄgnoſcũt que ipis romant ſc dilpoſuerũt actiones ſuas ꝑ ſin ondaſec alegibo ꝓponunt· in qulbus ſepe deficiunt gulos dies. ꝙſummo maneomnes ſil pete ſttinmum et magnanimiſunt qm̃ anullo adhucin vi bůt vel adibãt archus triũphales in quib 1 tahumiliatifuerũt.et dig nificãt e anteceſſoꝛes ſui depingebant᷑cum armis⁊ cnd ſos. qm̃ bone ſpeiſunt⁊ magis eliguntho cautelis quibo dimicauerãt contra hoſtes icnxnnn⸗ norabilia qᷓ; vrilia. viribꝰ aũt magis vlult ſuos vt ſic iuuenes illis viſis attenderẽtur mnſen atiocinatõni. virtus aũt eſt vis honora/ ad pᷣtutes ꝑ ymaginatõem geſtoꝝ. deinde bilis et ratõcinatio vtilis.⁊ amatores amꝰ templũ Appollinis petebant qui erat de? — wn cox ſunt⁊ magis cœetaneoꝝ F oxquifũt ¶ Poſtea iudices ad foꝝ ⁊ ſenatoꝛes ad capi bit n nenn ulterius etatis. Iõem̃ iudicãtaliquid ad toleũ deſcẽdebãt Judices vt cauſas tracta nbben ciw vtile. et ideo ð amicis quibuſdam nihil c rent Senatoꝛes vt de cõmuni vtilitate rei don bche⸗ rant ſed in cõuiuando delectant᷑. Zppter b — publice deliberarẽt et ſietempꝰſuum vſqʒ ni amicoð amant cvetaneos etomia in mag d horõ nonam expenderũt.⁊ ne inuenes a bonis occupatõibꝰ impedirent ꝑ totũ tꝑs ante nonam horã oꝛdinatũ erat ꝙ meretri⸗ ces ꝓ nullo cenſuꝓſtibula ſua egrederẽtur ante nonã. ne iuuenes a ſuis informatiõihꝰ et viria cõſilio reipublice ꝑ delectatões libi dinoſas aliquatenꝰturbarent᷑ Et heceſt rõ m Pugonẽq̃re meretrices nonarie apud romanos vocabant᷑. qꝛ ad horã nonã licuit eis egredi de domibo ſuis et non añ. ¶ Itẽ docebant᷑iuuenes ad bonos mores figuris ſign oꝝ Vñ narꝛat Macrobt? pᷣmo ſatur⸗ naliũ ꝙapud romanos pueri nobiliũ qua⸗ dam vtebant᷑ veſte que dici p̃texta er inde pueri nobiles vocabant᷑pꝛetextati habebãt em̃ coꝛam pectoꝛe ſuo bullam quanda au⸗ reã hñtem figuram coꝛdis humani Bulla aũt fuit ſemirotũde figure quaſi medietas ſpe ad ſimilitudinẽbullaꝛũ que fiunt in aq Pꝛetexta erat de purpura queeſt rubei co loris vt pudore ſue nobilitatis a vicijs ſe ſubtraherẽt⁊ cordis ymaginẽ ante pectus vt ſeinuicẽ inſpiciẽtes ita ſe fore omĩes cogitarent ſi coꝛde preſtarent. hec Macrobiꝰ¶ Sic ergo eſt iuuentus moꝛi/ bus informanda Ecẽs.xij. Memẽtocrea⸗ toris tui in diebus inuẽtutis tue.¶ Scdo inuentus eſt artius caſtigãda qꝛꝓuer· xiũj Qui parcit virge odit filium ſuũ ⁊ Ecẽs: xxx. Lurua ceruicẽ eius dũ iuuenis ẽ Aues pullos ſuos ⁊ ferefetus ſuos fm ditõnes hature ſue caſtigant⁊ domãt Iſtud.qꝛ he⸗ lyſacerdos neglexitꝓ filioꝝiniq̃tate dam⸗ natus eſt imo ꝓpter hegligentiã filios caſti gandi Vñ Beda qʒ fera pietate ſuperatꝰẽ hely. Ferire delinquẽtes filios noluit.ap diſtrictũ iudicem ſeip̃ᷣm cum filio crude li vamnatiõe ꝑcuſſit Vñ vex ẽꝙ verbis eos aliqualiter coꝛripuit ſicut patʒ pᷣ. Regůũ·j. Non eſt bona inquit hec fama quã audio ð vobis ſed hoc eſt nimis modicũ ad coꝛrec ⸗ tionẽ maloꝝ iuuenũ ſicut patʒ.x. Ethic: Et narꝛat Boeciꝰ.pᷣ.de diſciplina ſcolariũ de ſanguineo lucrecij filioſ Tercio iuuentus eſt parcius ſuſtentãda vt in iuuenili etate aſſueſcat ſobrietati. ad Titũj. ij. Juuenes ſiłiter hoꝛtare vt ſobrij ſint Vñ narꝛat au guſtinꝰ de bona matrona.ix. cõfeſſionũ.ca. viij. ꝙ curam habuit quarun dã filiaꝝ nobi liũ eratqʒ in eis cohercẽdis cum opus eſſet ſancta ſeneritate vehemẽs atqʒin docendo Lectio 2 rudentia nam eas pᷣter illas hoꝛas B ad mẽſam parentũ moderatiſſime ebant᷑etiam ſi exardeſcerẽt ſiti necaquaʒ bibere ſinebat · pcauens conſuetudinẽ malã et addens verbũ ſanũ Modo aquã bibitj quia ĩ poteſtate vini ho habetis cũ ad ma ritos veneritis facte dñe apotecaꝝ a0 ſoꝛ⸗ debit. ſed mos porãdi ꝑmãnebit ¶ Quar to iuuentus eſt micius indicãda·nõ eſt em̃ deſperandũ ſifrequẽrer peccet Vñſignan ter petiuit põ Delicta iuuentutis mec·ypo cras poit talẽ amphoriſiũ. Epilẽtie qͥbus ante iuuentutẽ na ſcuntimmutatõeʒ habẽt „ quibuſcũqʒ vero dũ.xxv · annoꝝ fuerit plu rimũcõmoriunt vel comouent᷑:ſic igit ein⸗ foꝛmãda iuuentus morib.⁊ ſic fuit ſi ctiſſi⸗ mus pᷣdicatoꝛ eccie cuiꝰ cras con nerſionẽ celebrabimꝰ tam in moꝛalibus q; ſcialibo inſtructus ad pedes gamaliel doc⸗ toris ⁊ ideo cõfidẽter dixit corã rege agrip pa pñtatus Actu. xxvi. Et quidẽ vitã meã a iuuẽtute que ab initio fuit in gẽte meain hieroſoimis nouert omẽs iudei pᷣſcientes me ab in tio ſi velint teſtimoniũ perhibere qm̃ fᷣm certiſſimã ſectã noſtre religiõis vi⸗ xi tariſeꝰ Et vᷣaciter iſte cõſũmatꝰ ẽin bre⸗ ui.expleuit tꝑa multa diſcurꝛendo. docen do. diſputando·ſcribendo·vt cõfidẽterſcri beret illud.p:ad Thimo · iij. Bonũ certa⸗ men certaui fidẽ ſeruaui de reliquo repoſita eſt mihicoꝛona iuſticie.quã iam habet in ce lis In hiſtoꝛia barlaam quã iohannes da⸗ maſcenus dicitcõpilaſſe refert ꝙidem bar⸗ laam monachus ſolitarius primo fuit ⁊po ſtea magiſter cuiuſdam ſilij regis qui ioſa⸗ phat dicebat᷑a quo dem puer queſiuit cuiꝰ etatis eſſet ſub his verbis Dic mihi inquit pater quot annoꝝ es ·⁊ vbicõuerſuris qꝛz te nunq; volo ſeparari Etille rñdit: annoꝝ ſum.xlv.in de ſertis terꝛe ſẽnaar degens ad quem ioſaphat.ampliꝰ mihi appares pa⸗ terqᷓ; lrx. annoꝝ Etille.ſi a natiuitate mea omẽs ãnos meos queris diſcere. bene eſtia⸗ ſti.ſed nullo mõ a me in menſurã vite pl⸗ tant᷑ quotqt in vanitate mundierpẽſi ſunt tũc em̃ in interioꝛi homine moꝛtuus eram et annos mortis nunq; vite noĩabo Simi fuit rñſio illius qui din vixerat in ſeculoet tantũ · xvij. in religione qui eratẽſuaʒinter⸗ rogantirñdit vixi ⁊ iterũ querẽti quãtum rñdit. dñ dixi vixi.qᷓ;tů vixi tibi dixi. Et i narꝛat Valeriꝰ marcialis ·li.pᷣ. de quodaʒ anthonio ſene qᷓ ↄputare poruit. xx · olym⸗ piades.iſte ita vᷣtute vixeratqcogitare po tuit de tota vita ſua⁊ etate ſine viſplicẽtia pᷣcedentis vicij.et iõcõᷣmendãs ſuãfelicem etatẽ. dicit ꝙ hoc eſt bñ viuere vicʒ ſic viue ⸗ reꝙ ip̃e poſſitfrun vita prioꝛi. Uñ vicit ſic Ampliãt etatis ſpaciũ ſibi vir beatꝰ. Poc eſt viuere bis vitã poſſe pꝛioꝛe frui Idebůt enim finẽ ſapientis ⁊ nõ intelligẽt qͥd cogitauerit de illo ðs ⁊ q̃te mu nierit illũ dñs idebũt eñ̃ ⁊ ↄtẽnẽt.illos ̃t dñs irꝛiðbit ¶ Poſtqᷓ; ſpũſſcũs declara it ꝙ impij ex ↄpatiõe iuſtoꝝ euidẽrer indi cant᷑punibiles Pic oñdit ꝙex ꝑſecutõe iu ⸗ ſtoꝝ excecanẽ⁊ fiunt deriſibiles Excecauit em̃ eos malicia eoꝝ Saß̃.ij Et circa b duo facit Pꝛimo tangit eoꝝ culpã Scoſpdit eorũ penam.ibi illos aut Culpa eſt vuplex vicz ignorãtia.et malicia. Jghoꝛantiaĩ nõ mntelligendo. Malicia in cõtẽnendo. dicit ergo ſic Tidebũt ſcʒ malix⁊ reprobi ꝑſecu tores iuſtoꝝ finẽ ſapientis.i.martiris Em gloſam interlinearẽet nõ intelligẽt ꝓpter maliciã excecantẽ· ij · Coꝛinth.iiij. Deꝰ hu⸗ ius ſeculi excecauit mentes infideliũ.vt in eis nõ fulgeat illuminatio enãgelij. Deus huiꝰ ſeculi.i.deus verꝰ qui nõ ſoluʒ bonos regit ſed etiã malos ꝓ merito pᷣcipitat vel pᷣncipat᷑Em Ambro.vel deus huiꝰ ſeculie eſt pᷣnceps huiꝰ mũdi qͥ ſecularibꝰ pᷣncipai ßᷣm Rug.⁊ igeo ex culpa eoxꝓuenit ꝙ non intelligũt Jla.vi. Audite audientes ⁊ no/ litẽ intelligere viſionẽ. videte ⁊ nolite cog ⸗ noſcereNon igit intelligẽt quid cogitaue⸗ rit de illo ſcʒ ſapiẽte deꝰ·i.qualiter deꝰ pre parauit ſibi coꝛonãꝙ cinere. oleum ꝙ luctu ꝑalliũ laudis ꝓ ſpũ meroꝛis Quid aũt ðᷣs ſuꝑ iuſtos qui aduerſa ſuſtinẽt cogitet.ip̃e dicit Piero:xxix · Ego eñ ſcio cogitatõnes quas cogito ſuꝑ vos dicit dñs.cogitatões pacis et nõ afflictõis. vt dem vobis finem ⁊ pacientiã Et quare munierit illů dñs.ſup⸗ ple non intelligẽt repꝛobi.quare vicz dns P—. munierit martirẽ armis fidei fmgloſq. Ex et buccaꝝ.ſed ſu hor apparet ꝙlittera deber eſſe munierit? nõ min uerit.licet Rabanus ſic erponit.Lõ ſequenter cum dicit. Videbunt e Aſſig nata eoꝛuʒ ignoꝛãtia · aſſignat eoꝝ maliciꝭ dicens Tlidebunt em̃ moꝛtẽſanctoꝝĩpre⸗ ſenti⁊ cõtemnent eos neſcientes finẽ futu⸗ re glie. ſicut diues ↄtempſit Laʒaꝝ⁊ tamẽ poꝛtabat abangelis in ſinum abrae Luce. xvi.⁊ ſic tangit᷑ eoꝝ culpa Cõſequenter ibi illos aũt.ſubdit eoꝝ pena.qꝛ dñs illos irꝛi debit id eſt dignos irꝛiſione monſtrabit in die udicijgeneralis ꝓuerb.p. Egoquoqʒ in interitu vño ridebo⁊ ſubſanabo cum vo bis qð timebatis aduenerit.⁊ ĩp. Dui ha bitat incelis irꝛidebit eos et dñs ſubſãna⸗ bit eos e cahinnatõe oꝛis ſãnatio fit cũ rugatõe na⸗ ſi Et ſic tantũ vult dicere ꝙ deus oñdit re⸗ omĩ irꝛiſione pignos. Et hecẽ ſnia itrere Videbũt eĩ finẽ ſapiẽtis f& Sapiens eiñ ſicut dicit Iſi.x.ethi.denoĩa⸗ tus eſt a ſapoꝛe. quia ſicit guſtus aptus eſt ad diſcernẽndum ſapoꝛes ciboꝛum.ſicſapi ens ad dinoſcendum res et rerum cauſas: eo ꝙ vnũqðqʒ dinoſcat atqʒ ſenſum verit tis diſcernat Cuicõtrarius eſt inſipiens eo ꝙ ſit ſine ſapoꝛe necalicuius diſcretionis ſi ue ſenſus Cũ em̃ nullus ſit ſapiens a natu ra·ſicut dicit Areſto. ·vi. ethi · ca. vij. Cir⸗ ca ſapientiam quattuor ſunt attendenda. videlicet quis ſit modus ſupiẽtiam adqui⸗ rendi. qð ſignum ſapientiam cognoſcendi. qð opus ſapientiam exercendi.quis fruct? ſapientiam poſſidendi Pꝛimoigiturð mo do adquirendi ſapientiam Sciendũ ꝙip̃ᷣa non adquiriturſine amoꝛe.ſine laboꝛe ſine humilitate.ſine ſtabilitate De pꝛimoaugꝰ de moribus eccleſie et monachoꝛũ · libꝛo.pᷣ ca.xxix. Sapientia ſi non totis viribus cõ⸗ cupiſcatur inueniri non poteſt.umoꝛe que⸗ ritur amoꝛe reuelatur amoꝛe in ea perma netur Saßᷓ.viij. Pãc amaui⁊ exqͥſiui ai uentute mea. Uñ metrice ðꝛ Diſce libens et eris ſapiens ⁊ honore frueris. Qõ fieri q̃ris diſce libens et eris Pꝛimo igitqueri⸗ tur amore Secũdo labore Vñ narꝛat hu⸗ go didaſco. li.ij. ꝑte.ij.ꝙapud veteres lec⸗ ticã phie quattuoꝛ ꝑſone ſuppoꝛtabãt due in ſpecie iuuenũ pꝛecedentes.⁊ dueĩ ſpecie puellarum ſequẽtes Juuenes dicebantur n 7 boꝛe eſt vt agas. in amoꝛe vtꝓkicias ĩncu⸗ ra vtꝓuideas.in vigilia vt attendas.vnð narꝛat Piero: in ſuo policrato li iij:ꝙgen⸗ tiles veteres ſapiamqſi oĩm deoꝝ pᷣncipeʒ coluerũt:et eins ymaginẽp̃foꝛibꝰ oĩm tem ploꝝ depinrerunt.⁊ iuxta ymaginẽ eiꝰ iſta verba ſcripſerunt Vſus megenuit memo na mepeperit:ſophiã me vocãt greci.vos ſipiaʒ · ego odi ſtultos hoĩesꝛ ignauta opa etfrinolas nias Et hoceſt qð ðꝛ ꝓuer.ij. Si ſapiam inuocaueris ⁊ inclinaueris coꝛ tuũ prudẽtie.ſiq̃ſieris eã ranqᷓ pecuniã ⁊ſi rut theſauros eifoderis illã. tůc intelliges timorẽ dñi ſciaʒ dei inuenies.qꝛ dñs dat ſapiam⁊ ex ore eius prudentia Sapientia in ſcriptura figurat᷑ ꝑ auꝝ qð inter metal⸗ la ꝓfundius generat᷑in terꝛa et cuʒ maiori laboꝛe effodiiſ Tercioad adquirendã ſa⸗ plentiã requirithumilitas. Vñ Angꝰli. 1j. de natura⁊ oꝛigine anie ad vincentiũ in pᷣncipio Quantũ apparet ex donis ingenij qque tibi largitus eſt deꝰ.ꝓfecto ſapiẽs eris ſite nõeſſe credideris. atqʒ vt ſis abillo ᷓ facit ſapientes pie ſuppliciter inſtãterq 5po poſceris ⁊ malueris erꝛoreñ decipiq; er⸗ rantiũ laudibus honorari.⁊ ideo cũ quidã antiquus de modo dicendi interꝛogaretur rñdit ſicut recitat Hugo ĩſuo didaſco vbi prius Mens humilis ſtudiũ querẽdi vita ena. hec reſerare ſolent multis obſcura legẽ do De ſtudio vero⁊ humili voluntate diſ⸗ quieta Scnutiniũ tacitũ pauptas:terꝛa ali cendi quã habuit platoſcribit Pieroni: ad paulinũ pꝛeſpꝛm ſub his verbis Siplato egiptũ⁊ architã tarentinũ eandẽqʒ oꝛã̃ ita lieqᷓ quõdã magna grecia dicebat᷑ laborio⸗ ſiſime pagrauit᷑.vt quiathenis gp̃erat⁊ potens. cuiuſqʒ doctrinas academie gym⸗ naſia ꝑſonabant.fieret ꝑegrinus atqʒ diſci pulꝰ.mallẽs aliena verecũde diſcere ſua enenrehner Ubieſt humi litas ibleſt ſapiaſ Muarto requirit᷑ſſabili tas ⁊ ꝑſeuerãtia in addiſcẽdo vñ antiquos phos vſqʒ ad moꝛtẽ legimꝰ ſtuduiſſe Vñ Valeriꝰ.l.viij. Carneades laborioſus ac diuturnus ſapie miles fuit. ſiquidem exple tis· xc· annis idem illi viuẽdt ꝓhiloſ ophan diq; finis fuit Socrates xciij. annũ agẽs nobiliſſimũ librů ſcripſit Chriſippus. luxx: Lectio amors labor · Puelleeur vigilia · In la⸗ ãno exactiſſime ſubtilitatis S⸗ ſit Symonides. Ixx.ãno carmia cõſcripſit de ſtabilitate ſtudij archimedis quem nos modo archimedẽ dicimꝰ. ſicut credo· idem narꝛat Valerius Archimedis quoqʒfru ctuoſam fuiſſe induſtriã dicerẽ. niſi eadẽilli dediſſet vitaʒ⁊ abſtuliſſet Captis em̃ Sy racuſis marcellus.machinatõibo eius din ac multũ · victoriã ſuam inhabitaʒ ſenſ erat eximia tñ homiĩs prudẽtia delectat vtca⸗ piti illiꝰꝑceretedixit. pene tñglie in archi inede reſeruato qᷓ;tum in oppreſſis ſiracu⸗ ſis reponens ac dů is oculis aĩoqʒ in terꝛꝭ deſitis foꝛmas deſcriberet.militiqͥ pꝛedã digratia domũ ir:uperat extractoq;ʒ ſuꝑ caput eius gladio quls nã eſſet interꝛoga⸗ bat. ꝓpter nimiã cupiditatẽ inueſtigqdivł qð querebat.nomẽ ſuũ indicare nõ potuit ſedꝓtracto manibꝰ puluere.noli inqͥt obſe croiſtũ circulũ deturpare · acꝙ inde qᷓſine⸗ gligens impij lictoꝛis.obtruncatus ſangui ne ſuo lineamenta artis ſue cõfudit.quoac cidit vt ꝓpter ſtudiũ modo donaret᷑ vita. mõ ſpol aret᷑ Ecẽi · vi. Fili a iunentutetua accipe doctrinã⁊ vſqʒ ad canos ĩnenies ſa pientiã Sicᷓ patz qͥs ſit modꝰ japientiam adqrendi Scðo videndũẽ deſigno ſapiꝰ tiã cognoſcẽdits B(¶ Ubi notandũ ꝙapud ſtoycos ſign ſapie fuit pacia. Vñ Seneca ad ſerenum in lib. qui ſic intitula tur. ꝙin ſapientem non cadit iniuria.ſie di cit Epicurus ait iniurias intolerabiles eſſe ſapiẽti.nos aũt iniurias nõ eẽnec hoc natu re repugnare.nõ negamꝰ rẽ incomodã eſſe verberariet impelli⁊ aliq mẽbrocarere. ſʒ oĩa negamꝰ ĩiurias eẽ Nõ ſenſũ illis dolo⸗ ribꝰ ſubrrahimꝰſʒ nomẽiniurie qð nõpõt recipi ſalua veritate Vñ ᷣm eundẽibicem iſta cõſequẽtia nõ valet: aliqͥs hõ facit mihi iniuriã ergo egoaccipio iniuriã Ponit ei eremplares inſtantias Eſtog aliqͥs rẽquã e villa mea ſureiput. ĩ domo mea ponat.ii lefurtũ fecit ego nihilꝓdidi Siqðcũ vxo re ſua tanq; aliena cõcubat. aqᷓulter erit.qᷓ; uis illa adultera non ſit. Aliqͥs mihidedit venenũ ſʒ vim ſuã mixtũ cibo pdidit.ſcele riſe obligauit.⁊ ſiñ nociit. jõ minꝰ latro eſt cuiꝰ telũ oppoſita veſte ecluſũẽoĩa ſcele ra ante effectij opis qñ culpe ſat eſt ꝑfecta ſũt. Eodẽ mõ licet aliqs inferatiniuriam. Ecũv. fünn mnã vſc;umit cßhaqaſtnh Sedo vdendii din ſidi 5(D oycos ſgnůlpitun d ſennumnlb nir iatennnatm rus n munmn o1ůt nnnniiut nnrennezmihm n nbmß nn vennn Uine ſapiens e non recipit Multa em̃ ſũt q̃ in ⸗ iuriã ſubmonere pnñt · ¶ Scðoꝙ in ſapien⸗ tẽnð cadit contumelia ſic ꝑſuadet Multa em̃ que vident᷑cõtumelie nõ ſunt. ſed fiunt vicia interp̃tantis.ſi aliqͥs dicat ſibi contu ⸗ meliãfieri abaliquo qui ſibi non aſſurgit. Ponit ðᷓ tale exemplů.ꝓueri aliqñ feriunt parentes. expuũt in matrẽ⁊ lacerãt.⁊ tamẽ nullus dicit eos cõtumeliã intuliſſe.⁊ ſub/ dit. Duẽanimũ nos aduerſus pueros ha⸗ bebimus hunc ſapiẽs aduerſus oẽs. quibꝰ etiãpoſt iuuentã canoſqʒ puerilitas eſt Et addit. ꝙ inter eos ⁊ pueros nõẽ diia niſiꝙ in maioribo erꝛãt voluptatẽ ſecutinulla ra⸗ tione regulati Si querat᷑ab eo.quare ſi ſa piens nõ accepit iniuriã neccõtumeliã ꝓu nit qui talia ſibi vel alijs inferunt · Rñdet Nõ ſe vlciſcitur ſed illos emẽdat nec tamẽ iraſcit᷑. Quis medicus frenetico iraſcitur. Quis febrititantis a frigida aqua ꝓhibiti maledicta in malã ꝑtem accipit Půc affe/ ctũ aduerſus omẽs habʒ ſapiẽs.quẽ̃ aduer/ ſus ſuos egros medicus.ſcit ſapiẽs omnes hos qui togatipurpuratiqʒ incedũt Valẽ tes coloratos.ſed male ſanos eſſe. quos nõ aliter videt qᷓ; egros ⁊ intẽperatos.nõ reſpi eit quid homies turpe iudicent aut miſerũ non id qð ꝓpls.ſed vt ſidera cõtrariũ mũ⸗ do iter inten důt · ita hic aduerſus opĩoneʒ omniũ vadit·hec ille. Signũ ergo ſapiẽtie fm ſtoycos eſt non patiiniurias.vñ Boeti us.de conſo.pꝛoſa.vij. narꝛat de quodaʒ quifalſe aſſumpſit ſibinomen philoſophi. ad iſtum caſu acceſſit quidã et dixit ſe vel/ le erperiri an vere eſſet filoſophꝰ ſi illatas iniurias leuiter patienterqʒ ſuſtineret Ille ergo pauliſper patientiãaſſumpſit. accep⸗ taqʒ cõtumelia velut inſultans.iam tandẽ inquit intelligis meeſſe philoſophũ Luii le nimiũ moꝛdaciter.intellexeram inquit ſi tacuiſſes quaſi diceret Sitacuiſſes.putaſ ſem te philoſophů. Nunc autẽquia de tua patientia queris vanã gloꝛiam ſcio qꝛ phi loſophus non es Et inde accipit᷑hoc vulga reꝓuerbiũ Si tacuiſſes.phs fuiſſes Ecẽi. xx · Nõ ſapiẽs tacebit vſqʒ ad tps laſciuus aũt⁊ imprudẽs nõſeruabit tꝑs¶ Tercõ vi dendũ ẽqð ſit opus ſapiam exercendi · vbi notandũ ꝙ p̃cipue tres ſunt actus ſapiẽtis infoꝛmare.ſepꝛobare.⁊ oꝛdinare Infoꝛma re midꝛes repꝛobare erꝛdꝛes.⁊ oꝛdinare in ferioꝛes Et iõ dicit Areſto.pᷣ. Elencoꝝ Eſt aũt vt ad vnů ſit dicere opus ſciẽtis nõ mẽ tiri de quibus nouit.⁊ mentientẽ poſſe ma mfeſtare Pꝛimũ ꝑtinet ad infoꝛmationem ſcᷣm ad repꝛobatõnem. Dicit etiã pßs. ð. metha.ꝙ inter ea q̃ homies de ſapiẽtecõcu piunt. cõiter eſt vnũ qð ad eũ ꝑtinet oꝛdi⸗ nare Etiõ in aureo ſeculo ſoli japiẽtes gu⸗ bernabãt. ſicut dicit Seneca iu epla.xcij.⁊ Piero · in ſuo policratoli.iij Romanos pᷣn cipes aut duces dũ eoꝝ reſpublica viguit. no meminit illitteratos extitiſſe Et neſcio qũo cõtigit exquo in pᷣncipibo languit vir/ tus l̃arum.armate milicie infirmata ẽma nus? ip̃ius pᷣncipatus quaſipᷣciſa eſt radiꝝ Vñ quidũ rex romanoꝝ ſcribẽs eplam cui dam regi francoꝝ quatenꝰfilios iuos ĩ lit⸗ teris erudiret.iſtud interſeruit Rex mquit illitteratus quaſt aſinus coꝛonatꝰ. hinc eſt ꝙ karolꝰtrãſtulit ſtudiũ de Roma in pariſi us De quo ðꝛ ꝙ oẽs artes liberales habuit in ſuo palatio miro mõ depictas Et de da⸗ uid ðꝛ ꝙ habuit ſagiam ſicut angelus dei. Mulla eñ̃ cõitas ſine ſapiẽtib regi poteſt. Saß̃.vi. Multitudo ſipientũ ſanitas ẽoꝛ bis terꝛarũ In cuiꝰ ſignũ narꝛat Iſið · li.pᷣ. Ethi.ca.xxvi.ꝙ demoſtenes oꝛatoꝛ 35 Phi lippũ regẽtali fabula vſus eſt Cũ Philip⸗ us athenienſes obſideret.poſtulauit vt ſi idecem oꝛatoꝛes darenturæ talipacto di ſcederet Rñdit demoſtenes lupos aliquã⸗ do paſtoꝛib quoꝝ diligentiã deciꝑe vole⸗ bant ſuaſiſſe vt in amiciciã cõuenirẽt.eacõ ⸗ ditiõe vt eanes in quibꝰ erat cã iurgioꝛum iure illis traderẽt᷑.q̃nuerũt paſtoꝛes in ſp ſecuritatis.dederũt canes quos ouũ ſuaꝝ vigilantiſſimos enſtodes ha bebãt Lupiß omifoꝛmidine adẽpta.omẽqð in gregibꝰ illis erat.nõꝙ ſacietate ſedꝓ libidine lace⸗ rarũt. Et iſto mõ ſuaſit athenienſibꝰ Phi ⸗ lippũ regem. ꝰncipes ꝑpli poſtulare qͥ faci lius poſſet oppꝛimere ſpoliatã cuſtodibus vrbem. Quarto videndũ quis ẽfructꝰſa⸗ pientiã poſſidẽdi.de hoc ſatis vꝛ Ecẽs.vi⸗ Quid habet ampliꝰſapiens a ſtulto.⁊quid pauper niſi pergat illuc vbi eſt vita Et Sa pientie.vi. Lõcupiſcentia ſapiẽtie deducet ad regnum perpetuum. Lectio.lvi noꝛes Verunt poſt hec decidentes ſine honoꝛe et in cõtumelia inter moꝛtuos in ꝑ⸗ petuũ Qñ dirũpetillos inflatos ſine voce et cõmouebit illos a fundamẽtis ⁊ vſqʒ ad ſup̃mũ deſolabunt᷑⁊ erũt gemẽtes ⁊ memo ria eoꝝ ꝑibit.¶ Poſtqᷓ; ſpũſſctũs declara/ 5 uit ꝙꝑſecutoꝛes inſtoꝝ decipiunt᷑ in pñti P ignoꝛantiã Pic declaratqᷓliter ꝓꝰ moꝛtẽ Puniunt᷑ꝑ penaꝝ tolerantiã Tãgit aũt ſep tẽ penales ↄditões dãnadoꝝ q̃ ſunt iſte De ijcient cũↄfuſiõe Affligent᷑cũ deſj ectione Repellent᷑ſine rñſione Deſtituent᷑autẽtica tione Punient᷑ſine ↄſolatõe Lõterent᷑ſine cõdonatõe.⁊ſuppꝛiment᷑ſine recoꝛdatione et iſta iuſte patient᷑ꝓpter ſeptẽ malicias q̃s tyrãni⁊ mali hoĩes ꝑſecutoꝛes ſetõꝝ habu erũt ĩ vita. Fuerũt em̃ ambitioſi ad hono ⸗ res. argumẽtoſi cauillatoꝛes Cõtumelioſi pterꝛitoꝛes. facinoꝛoſi ſuppoꝛtatoꝛes.ꝑni⸗ cioſi ꝑſecutoꝛes:voluptuoſi leccatoꝛes Et obliuioſi ↄtẽptoꝛes etiõ mertio reddendo ſingula ſingulis iuſte iudicabunt᷑. Quia eĩ inſtoꝝ ꝑſecutoꝛes fueꝛũt ambicioſi ad ho ⸗ deijcient᷑ in ↄfuſiõe. qꝛ ↄtumelio ſipterꝛitoꝛes.iõ affligent᷑ ců deſpectõe.qꝛ fnerũt argumẽtoſi cauillatoꝛes repellent᷑ ſine rñſiõe. Duia facinoroſi ſuppoꝛtatoꝛes deſtituent᷑autẽticatõe · qꝛ ꝑnicioſi ꝑſecuto res punient᷑ſine ↄſolatõe · qꝛ fuer̃t voluptu oſi leccatoꝛes ↄterẽt᷑ſine cõdonatõe Quia obliuioſi ↄtẽptoꝛes ſuppꝛiment᷑ſine recoꝛ/ datõe Iſte ßᷓ ſeptẽ penalitates innuũt᷑ in le/ ctõe hodierna Pꝛio igitqꝛ fuerũt ãbicioſi ad honoꝛes. deijcient᷑cũ cõfuſiõe Et qᷓ;tum ad hoc diẽ pᷣmo ſic. Et erũt pꝰ hec.i.vitam iſtã vl pꝰpctã mlta qᷓ ꝑpetrauert vðᷣcidẽtes ine hohote.q. d. ñſolũ erũt cadẽtes ſed ꝑ violentiã decidẽtes ĩ põ. Decidãt a cogita tiõibo ſuis fm ml · ĩpie.e.ex ·e:ꝙir.te domiĩe Deridãt inqͥt a cogitatõibꝰ ſuis ãbicioſis ⁊? ſupbis.qͥb honoꝛes⁊ dignitates cupiebãt in pñti Decidãt cũ dyabolo capite⁊ pnci pe ſuo ad ꝓfundũ inferni.videntib eleet oibus hoꝛribilẽ caſũ Vñ Bꝛego. xxiij.mo. ca.xx. Et videntib cũctꝭ pᷣcipita bũt᷑ eter/ no iudice terꝛibilr apparẽte.aſtantibo an/ geloꝝ choꝛis.aſſiſtente cuncto miſterio ce⸗ Nectio leſtiũptãtuũ.ac electis oĩbus ad ſpectacu⸗ ü deducti olꝰcrudelis⁊ foꝛtiĩme lũ deductis Dyabolꝰ crudelis ⁊ foꝛtji drũ captiuꝰ deducit. ⁊ cũ ſuo coꝛꝑe·I·cũre⸗ probis oĩbus eternis gehẽne incẽdijs man cipatcũ ðꝛ Diſceditea me ⁊c̃· Dqᷓle eritil lud ſpectaculũ. qm̃ hec imaniſſima beſtia electoꝝ oculis oñdet.q̃ hic bellitꝑe nimis eos terꝛere põt ac ſi videret᷑ Sed occłto ac miro dei cõſilioagit. vt ⁊ nũc ꝑeiꝰgr̃ama pugnantibo nõ viſa vincat.⁊ tũc aletis vi⸗ ctoꝛibo iã captiua videat᷑.hec Bꝛeg. Scðᷣo qꝛ fuerũt ↄtumelioſi ꝑterꝛitoꝛes affligent cũ deſpectõe.⁊ quantũ ad h diẽ gerũt ĩcð ⸗ tumelia.qᷓſi diceret. ñ ſolũ ꝓ malo oꝑe ĩimo eti ſermone:Nã qͥlibet repꝛobꝰ afficiet᷑ab alijs ↄtumelijs. maledictõibo.impperijs. Itẽ pumient᷑nõ ĩ loco viuentiũ vbi eẽ poteſt ſpes auxilij·ſʒin loco moꝛtis ĩ inferno Ter cio punientnõ ad horã nec interpolati ſed in ppetuũ Vñ Bꝛego · vi. moꝛgl.ca.vij ex ponẽs illud Job xx. Luet que kerit oia nec tñ cõſũmet᷑.nõ inqͥt moꝛte ↄſumit᷑· qꝛ ſiↄſu meret᷑ vita moꝛientis etiã pena finiret᷑ſʒ vt ſine fine cruciet᷑.viuere in pena cõpellit᷑.vt cuiꝰ vita moꝛtua h fuit in culpa.illic moꝛs eiꝰ viuat in pena. Luet ðᷓq̃ fecit oĩa nectñ cõſumetur qꝛ eruciatur? non extiguit᷑.mo ritur ⁊ viuit. deficit ⁊ ſubſiſtit.finitur ſem/ per⁊ ſine fine eſt Ex ſolo auditu ſunt valde terꝛibilia· quantomagis paſſione hec Bꝛe go. Lonſequẽter ex iſtis patet ꝙ illud eſt er roneum ꝙ in quibuſdam quaternis apocri fis inuen tur de reuelatõe facta cuidamꝑ⸗ ſone ꝙ anime damnatoꝛũ ab hora nona ſab bati vſq; ad horã nonã in dñicã vel aliter neſcio quqdiu.refrigerium optinent · qðᷣm hil eſt. Si enim eoꝛum pena non ſemp du/ raret.non eſſet perpetua Quidquidenim perpetuũ eſt. cõtinuum eſt et eternum:⁊om nes tales narꝛatõnes pꝛo fictionibus ſunt habende a ¶ Tercio repꝛobi.quia fuerunt argumentoſi⁊ cauillatoꝛes repel lentur ſine reſponſione. Et quantũ ad hoe dicit Quoniam dirumpet illos inflatos id eſt qui parum ante fuerunt inflati verbis legibus⁊ falſis allegationibus Dirumpet inquã. In illo qð dirũpiturfit magna diſ⸗ cõtinuatio ꝑtiũ ſubito Et iſto mõ fiet pꝛo bis diſcoꝛdantia factoꝛum ſuorũ et mala um voluntatum ad innicem. Et ideo di/ titur ꝙ deꝰ dirumpet illos ſine voce cuiuſ⸗ dicht iſliyne nin cls nilicid inõibeonuniſ ſin lorvmoritt lnð ad horin unt Uñ Bo 5 dJobp. Lunt moeientstüpain neittk᷑. vnenupit noetuab futnah pena. Luajiui qcuturtt n defict? ſutiin fnect Er— uuntwagispuim eqtr aiupuuſt ꝙ in qtſòmm tur derdieun nme demuibnn vidn rengmnn Situm tetunpunt ncapegeuſi ci cᷣmnmndecn ii eunq;ʒ epeuſatõis Et iſtud eſt ndtabile ꝙin iniuſtis legiſtis ⁊ falſis aduocatis ·ʒð qͥbus frequenter viſum eſt ꝙ in moꝛte tam in vo ⸗ ce q; in lingua puniant᷑ Vñ ðꝛ et exptũ eſt Fiſti mali aduocati⁊ falſi placitatoꝛes iu⸗ ſticiarij etiã iniuſti ĩminẽte moꝛte amittũt vocẽ linguã⁊ ſenſum Cuiꝰrõẽ.qꝛ nõ eſt iu ſtũ ꝙ aliquis idẽ vendat alteri⁊ retineat ſi bi Iſti añt omẽs male ⁊ iniuſte viuẽdo lin⸗ guã vocẽ ſenſũ⁊ facundiã alijs vendiderũt falſe allegãdo⁊ iniuſte iudicãdo ↄtra ↄſci entiã malicioſe obijciẽdo⁊ cauteloſe ſugge rẽdo Et ideo iuſtũ ẽ ꝙ qñ indigẽt voce.vo⸗ ce priuent᷑ Iſa.l. Uẽditi eſtis iniqͥtatibꝰ ve ſtris De iſtis loquit Solin? Sidoniꝰin qᷓ dã 2 ita dicens Vidi inqͥt morbũ incn ⸗ rabilẽ ad quẽcurandũ nõ inueniebat᷑medi cus Sed nunqᷓ; inueni cᷓm adeo depditã qn ad eã tuendam inueniret᷑aduocatꝰ Iſti em̃ ſunt valde repꝛobãdiꝓpter q̃ttuoꝛ rõ⸗ nes Pꝛimo deterioꝛes vident᷑ eẽ qᷓ; viliſſi⸗ me meretrices.qꝛ ille vendũt parteʒ ſui coꝛ poꝛis magis abominabilẽ. Iſti vero hone ⸗ ſtiſſimã ſui coꝛꝑis ꝑtem ſicut linguã et os Secũdo qʒꝛ deberẽt eſſe ſicut ſtelle fixe mo⸗ te tm̃modo motu firmamenti · id eſt motu veritatis.qꝛ ꝓuer.xij. Labiũ veritatis fir mũ erit in ꝑpetuũ Sed certe ꝓ maioꝛiꝑte omẽs inueniunt᷑ſtelle erꝛatice qꝛ monentur duplici motn · vicz 3 veritatẽꝓpter mune ⸗ ra.⁊ qñqʒ cum veritate ductiↄſcia Et iðᷣo de illis ſtellis ðꝛ Job· xxv Stelle non funt mũde in cõſpectu eiꝰ. Tercio dici põt ꝙ lin gua eoꝝ aſſimtlat᷑ lingue ſtatere que ſtatim ad minimũ põdus facit nutũ.et fe inclinat ad ꝑtem grauioꝛeʒ.ita iſti qũocunqʒ ſit de veritate ad illã ꝑtem magis inclinant᷑ que fit in danda pecunia magis põderoſa.de qͥ rũ quolibet ðꝛ ĩ põ Mẽdaces filij hominũ in ſtateris. Qnarto ↄꝑari pñt illi chernbiĩ qui tenet flameũ gladiũ atqʒ verſatileʒ ad impediendũ reditum homis in paradiſuʒ. Beñ.iij. Reuera iſti aduocati mali hñt fia meũ gladiũ.qꝛ lingua eoꝛum gladius acn tus.et eſt valde verſatilis · qꝛ de facili ver ⸗ tipõt⁊ ↄtra veritatẽ⁊ ꝓ veritate Therubi interp̃tatplenitudo ſcie Et iſti dicunt᷑ſapi entiſſimi apud vulgos Sed ad quid deſer niunt Reuera vt cõiter ad cuſtodiendũ viã ligni vite ne aliquis accedat ad lignũ vite. id eſt ad xp̃m Iſtiſunt qͥfalſa ꝓeurãt diuo tia.illegitima ↄiungũt m̃imonia Eccleſi⸗ as veris platis expoliant et ſimoniacos co⸗ pulant. inocẽtes excõicant ·etiã verbis fal ⸗ ſis cũ de iure nõ poſſint.rebelles cõciliant xÿm ⁊ ecciam ꝑſequentes Et ideo veriſir narꝛatꝙ quidã vidit in ſpũ Neronẽ apud tnferos balneantẽ. Mintſtri vero vndiqʒ tirca eũ aurũ bulliens infundebãt Dum eiĩ vidiſſet vnam cohoꝛtem aduocatoꝝ ꝓpe accedentem.clamauit.inquit D vt— minũ genus D aduocati amici mei accedi⸗ te vt in hoc vaſe balneaminimecum. Zd⸗ huc em̃ ſuꝑeſt locus in eo quẽ ꝓ vobis ſer⸗ naui Audini de quodam cauſidico de reg no frãcie Pic per iura⁊ actus iuridicos de paupere clerico factus fuit mirabiliter di⸗ ues Tandem infirmatus fuit ad moꝛtem amici eius ex omniparte aſtiterunt ⁊ roga uerunt eũ vt cõderet teſtamentũ Illegra⸗ uiſſime infirmatus cepit cogitare qũotot diuitias p ſuã eloquentiã ⁊ lingue pꝑiciãcõ gregaſſetEt recollecto toto ſpů quẽ habuit clamanuit in gallico.langue langue langue Idem. ij.⁊.iij. recitauit Et cum admirarẽ tur qui aſtabãt quid vellet ſignare.ſubiun⸗ xir iterũ in gallico. langue tot gayngua et langue tot aura Cõtigit aũt eo tempoꝛefra tres pꝛedicatoꝛes de nouo veniſſe ad illaʒ villam ⁊ aream habebãt.ſed nullam domũ edif icatᷓ. Mandauit ergo pro quibu ſdaʒ de illis fratribꝰ. Et cum veniſſent corã fa⸗ milia ⁊ amicis dicit eis. Ego inquit peri⸗ cia lingue lucratus ſuʒ iſta bona tempꝑalia aurum argentum et alia pꝛecioſa Vos aũt linguis veſtris lucrami ſpũalia ⁊ ſempiter na Et ideo vobiſcum mercimonia contra/ ham vt percipiatis defructu ligue mee vt ego viceuerſaaliquid habere poſſimð fru⸗ ctu lingue veſtre Et ideo dixi amicis meiſ pꝛiuſquã veniretis quot langue tot gayn ⸗ gua et quot langue tot amica.⁊ totũ the ⸗ ſfaurum fratribꝰ dedit ⁊ moꝛtuꝰẽ ¶ Quar to reprobi.quia fuerunt facinoroſi ſuppoꝛ⸗ tatoꝛes deſtituentur autenticatione ·⁊ qᷓ;⸗ tum ad hoc dicit ꝙ cõmouebit illos a fũda ⸗ mentis. Et iſtud eſt ſpecialiter contra ma ⸗ los miſtros cõſiliarios ⁊ baliuos iſti oẽs fů guntautoꝛitate qdã dñoꝝ ſii cauſarij Ju⸗ ſticiarij⁊ alij ec officiales multi loquuntur m iij ſemꝑ in perſona pꝛincipis Et idẽ ſiue ſit iu ſtum ſiue iniuſtũ auctoꝛitatẽ habet.qꝛ fun/ damentũ totius negocij fingit᷑eſſe princi⸗ pis Etideo modo quos volunt ſuppoꝛtãt et excuſant. ⁊ quos volůt cõdemnant⁊ ſem per habent ꝓ ſe regiã poteſtatẽ⁊ autoꝛitatẽ Sed certe in die iudicij deſtituent᷑ iſta au⸗ tenticatõe.qꝛ quilibet habebit reſpondere ſeip̃o Et iõ bene ðᷣꝛ Et cõmouebit illos a undamentis. Et ꝑ oppoſitũ de viro iuſto dicii Nõ cõmouebit᷑in eternũ.qui habitat in hieruſalẽ. qꝛ fundamenta eius in monti bus ſanctis Vuidqd em̃ iuſti ſiue ad ꝑtẽſi⸗ ne iudiciałr allegãt ex ꝓpoſito.totũ emana re dʒ de mõtiby fanctis. de doctrina ſctõꝝ ¶ Quinto reprobi qꝛ fuerũt pernicioſi ꝑle cutoꝛes.ideo punient᷑ ſine cõſolatione.Et quõtũ ad hoc dicit ꝙ vſqʒ ad ſupꝛemũ de ⸗ ſolabunt̃pꝛotanto.quia licet punient᷑citra cõdignũ.tamẽ nihil dimittet᷑ impunitum. Bꝛeg.iiij. dyalogo. Sicut multiĩ hoc mũ do ſub vno ſole ↄſiſtunt.nec tñ equalr eiuſ dẽſolis ardoꝛẽ ſentiunt. qꝛ alius plꝰ eſtuat aliꝰ minꝰ.ita illic in vno ĩgne nõ vnus ẽmo dus incendij qꝛ qð hic diuerſitas coꝛpoꝝ h illic agit diuerſitas ꝓctõꝝ vt ignẽ nõ diſſi⸗ milẽ habeant. ⁊ tñ eoſdem ſingulos diſſi⸗ mlliter exurat.hec Bꝛego ¶ Sexto qꝛ re ⸗ probi fuerunt voluptuoſi leccatoꝛes iõ cõ⸗ terent᷑ ſine cõdonatione:Et quantũ ad hoc dicit ꝙ erunt gemẽtes Eſt antiqua narꝛa/ tio de iuuẽcla q̃dam in francia. que cumꝑ annũ vixiſſet cum amaſio ſuo lubrice⁊ tan dã imp̃gnata fuiſſet ⁊ derelicta cepit flere et gemere⁊ incõſolabilr cõtriſtari a qua cũ quidam queſiuiſſet.quid tĩ ploꝛaret Re ⸗ ſpondit deploꝛogaudiũ ĩnquit anni p̃teri⸗ ti: Iſto modo ſitis iuſtum eſt ꝙ illi qui ſine penitẽtia in pñti dant ſe voluptatibns car nis ſue gement in futuro. Et ſi cauſa ab eis querat Reſpõſio bona eſt ꝙ gemunt et plo⸗ rant gaudiũ annip̃teriti·aũ ·ij. Minabã tur gementes vt colũbe Lolũbe ſunt aues multũ lubrice? naturalr habent gemitũ ꝓ cantu In ſignũ ꝙ omẽs quiſe libidin man cipant gemunt vel gemẽt Sap̃ xi. Duplex em̃ illos acceperat tediũ.gemitꝰcũ memo⸗ ria pᷣteritoꝝ. Septimo repꝛobi qꝛ fuerunt obliutoſi cõtẽptoꝛes:ideo repriment᷑ meri⸗ to ſine recoꝛdatõe. Et quantũ ad hoc dicit Lectio ꝙmemoꝛia eoꝝ pibit. Etꝑ oppoſitũ dicit de iuſto põ. In memoꝛia eterna erit iuſtus Modus erat apud romanos ꝙ noia ſenio⸗ rũ ⁊ iudicũ in tàbulis ereis ſcribebant᷑. Et ideo vocabanturpatres cõſcripti Duãdo aũt ↄtingebat ꝙ alquis delebat:fuitꝙꝓ ma⸗ rimo ſcelere ⁊ ↄfuſione ꝑpetua Iſtomodo multi ſcribuntur ſᷣm pᷣſentẽ iuſticiã ĩeccle⸗ ſia militante Duidam ſunt ep̃i.quidã reli gioſiet ſolennes clerici. Quidam rectores et curati.quibus fit verecũdia ſi in die iudi cij in libro vite nõ inueniantur et fiant de numero illoꝝ de quibus dicit pſal: Perijt memoꝛia eoꝝ cum ſonitu Et iterũ · deleant᷑ de libro viuentiũ et cum iuſtis non ſcriben tur Et ꝑ cõtrariũ de ſanctis dicit᷑ Zpoca: iij. Qui vicerit veſtiet veſtibo albis ⁊ non delebo nomẽ eus de libro yite 3 Lectio.lvij. Eniẽt in cog tatione peccatoꝝ ſuoꝝ timidi: traducent illos ex aduerſo iniq tates ip̃ox¶ Poſtqᷓ; ſpũſſanctꝰtetigit inꝑ te penãtirãnis in fügendã in ꝑpetuũ inin⸗ ferno.nec illa pena eis infliget᷑ niſi in iudi⸗ cio manifeſto qð patere poterit toti mun⸗ do Ideo iã tacta eoꝝ penã eternali. hic de⸗ clarat aliquantulũ de pceſſu obſeruandoi iudicio gnali.⁊ h fac alternãdo · mõ ð iiuſt mõ de iuſtꝭ Et circa ß̊ duo facit Nãpᷣmo clarat formã fm quã appꝑebũt iniuſti. Se cũdo formã fm quã cõparebunt iuſti.ca.v. Tũc ſtabũt iuſti Z ¶ Ciꝛca pꝛimũ tria pᷣdicit ſpůſſctũs in lectõne hodierna iniuſtis futura ĩ iudicio generali:qꝛibip⸗ ſentabũt᷑ ꝑſonalrſine ꝓcuratoꝛe.cõſterna ⸗ bunt᷑integralr ſine cõſolatoꝛe. accuſabunt᷑ crimialr ſine defenſore.⁊ iſta tria valde ſůt grauia qñ nec bõ põt hre ꝓcuratorẽ nec cõ⸗ ſolatorẽnec defenſorẽ Pĩoᷓ pñtabũtꝑſo naliter ſine ꝓcuratore qꝛ ſiẽ ðꝛ.ij. Coꝛint. v· Dẽs nos manifeſtari oꝑtet añ tribunal xp̃i vt referat vnuſquiſqʒ ꝓut geſſit ⁊ quã tũ ad hoc diẽ̃ Veniẽt inqͥtĩ cogitatõe ſcʒ ti midi. IJoel. ij · Venite oẽs gẽtes de circũi⸗ tu ⁊ cõgregami.ibi occũbere faciet dñs ro ⸗ buſtos tuos:cõſurgãt ⁊ aſcendãt gentes in vallẽ Joſephat qꝛ ibi ſedebo vt iudicẽ oẽs gẽtes in circũitu Veniẽt ðᷓ ꝑſonalr ſine di⸗ wü latione qñ vocabunt᷑⁊ citabuntꝑemptoꝛie illa terꝛibili voce de qua diẽ apſs.pᷣ Theſ· iij: Qm̃ ip̃e dñs in iuſſu⁊ĩ voce archange li⁊ in tuba dei deſcẽdet decelo⁊ mortutq́ in xp̃o ſunt reſurgẽt pᷣmi.in iuſſu idẽ inim Patoris ptãte·Nõ em̃ tũc veniet in hůilita⸗ te ſicut venit in carnẽ in pᷣmo aduentu.non eqͥtabit aſinã nec baiulabit ſibi crucẽ. ſicut legit᷑feciſſe Joh.xix. Sed tũc videbũtfiliũ hoĩs venientẽin nubibo celi cũ ptãte mag/ na⁊ maieſtate.ſiẽ ðꝛ Lu.xxi.Et ideo dicit apls ꝙip̃e dñs veniet ĩ iuſſu ⁊ in voce arch⸗/ ngeliid ẽin voce factaꝝ ſemetipm quieſt pᷣnceps angeloꝝ Eſt em̃ angelꝰ magniↄſi⸗ lij Iſa.ix.⁊ Joh.v. Moꝛtut audiẽt voceʒ fi lij dei⁊ qui audierit viuẽt · velĩ voce archã geliad am.i.in voce facta miſterio alicu- ius archãgeli. Que vox erit iſta Surgite moꝛtui venite ad iudiciũ. De hac terꝛibili voce loquens Piero.ſup Math. dicit ſic. Quotiẽs diẽillũ ↄſidero totis viribꝰ ↄtte miſco Siue em̃ comedo ſiue bibo ſiue aliqͥd aliud facio.ſemꝑ videtmihi tuba iſta terꝛi bilis ſonare in auribꝰ meis: Surgite mor⸗ tui venite ad iudicium Veniet ergo dñs ĩ iuſſu⁊ in voce archãgeli⁊ in tuba dei Eað vox vocari põt tuba ꝓpter ſimilitudinẽad vſum tube que fuit in veteri teſtamẽto Tu ba em̃ ↄuocabant᷑ad ↄciliũ.cõmonebãtur ad plium⁊ vocabant᷑ad feſtũ Et iſto mõ re ſurgentes ↄgregabũt̃ad cõciliũ iudicij.ad pugnãp̃lij quo orbis terꝛaꝝ pugnabittra inſenſatos⁊ ad feſtũ eterni cõuiuij. de huiꝰ tube voce Thriß.ſuꝑ illð Mat. xxiij. Vir tutes celoꝝ mouebunt᷑ dicit ſic. Vere vox magna vox tube terꝛibilis cui omĩa obedi⸗ unt elemẽta.que petras ſcidit.inferos ape ⸗ rit · poꝛtas e reas frangit.vincula moꝛtuo⸗ rũ dirũpit.⁊ deꝓfundis abyſſi anĩas libe⸗ rans coꝛꝑibꝰ aſſignat Pec oĩa citiꝰcãſum mat inoꝑeq; ſagitta trãſit in aere dicente aplo In momẽto in ictu oculi.p̃. Coxꝝ.xv. runt ergoiſti tyrãni ⁊ ꝑſecutoꝛes iniuſti terꝛibiliter a moꝛtnis excitati:enocati⁊ ꝑ⸗ ſonaliteriudici ꝓñtati. Terꝛibile em̃ẽ qñ hõ ſubito excitat᷑ a ſomnoꝑ fragoꝛẽ et ſtre⸗ pitũ ronitruiEſt aũt veriſile ꝙilla voxerit ſiẽ vox tonitrui magni quo terꝛã tremere⁊ celũ cõcuti⁊ vniuerſa de ſuis locis videbũ tur cõmoueri Tunc reges⁊ regine.p̃latiet ↄcubine milites et clerici.mereatoꝛes ⁊mo nachi.nudi⁊ ↄfuſibiles ſi mali fuerint ap⸗ parebũt vñ Piero. ĩepla ad E lyodoꝝ mo nachũ Judicaturo dño lugubre mũdẽ im⸗ muglet. tribꝰad tribũ pectora feriẽt. potẽ⸗ tiſſimi quondam magntreges nudo latere palpitabũt.ibi adducet᷑ Plato cũ ſuis ſtul tiſſimis diſcipulis.tũc Areſto. argumẽta nõꝓderunt qñ veniet illefilius paupcule queſtuarie iudicaturus fines oꝛbis terꝛaꝝ Sopho.pᷣ. Vox diet dñi amara tribulabi tur ibifoꝛtis. dies ire dies illa dies tribula tionis ⁊ anguſtie.dies calamitatis ⁊ miſe⸗ rie.dies tenebraꝝ ⁊ caligmis. dies nebule et turbinis dies tube⁊ clangoris Secũdo impij in iudicõ ↄſternabunt᷑integral ſine 2ſolatoꝛeEt qᷓ;tũ ad hoc ſubdit in lia ꝙ nð ſolũ veniẽt. ſed veniẽt in cogitatõe pctõruʒ ſuoꝝ timidi a ¶Et notãda eſt diffe rẽtia inter bonos ⁊ malos.qꝛ boni timẽt de pcrĩs ſuis⁊ timẽt deñ ante iudiciũ.in pſal. Löfige timore tuo carnes meas a iudicijs em̃ tuis timui Ecẽi.v. De ꝓprciatu pctõrũ noli eſſe ſine metu ⁊ ideo timenti deñ bene erit in extremis ⁊ in die defunctõis ſue bñ⸗ dicet᷑ Ecẽi.pᷣ. Sed ꝑ oppoſitũ repꝛobi in p ſenti nõ timẽt pctã ſua nec etiã deũ.ſedĩ iu dicio timebũt qñ timoꝛ erit ad penã nõ ad emendã In quoꝝ ꝑſona diẽ põ. Timoꝛ et tremoꝛ venerũt ſuꝑ me ⁊ ↄtexerũt me tene bre Vñ Brego.xitj. moꝛa: Vitari nanqʒ terꝛoꝛ iudicis non niſi ante iudiciũ põt.mõ nõ cernitſed pᷣcibus placat᷑ Cũ vero in illo tremebũdoexamie ſederit et videri poteſt et placari nõ põt.qꝛ facta pꝛauoꝝ q̃ diu ſu⸗ ſtinuit tacitꝰ? ſimul oĩa reddet iratꝰ Vnð neceſſe eſt nũc timere iudicẽ cũ nõdů iudi⸗ ciũ exercet cum diu ſuſtinet cũ adhuc mala tolerat q̃ videt.ne cũ manũiĩ retributõeʒ vl tionis excuſſerit tñto in iudicio diſtrictius feriat qᷓ;toañ iudiciũ diutiꝰnunc expectat ¶ Tercioimpij in iudicio accuſabunt᷑ cri⸗ mialiter ſine defenſore. Et quantũ ad hoc ſubdit᷑in la. Et traducẽt illos ex aduerſo iniquitates eoꝝ Tradueere idẽeſt ꝙad cõ⸗ fuſionẽ alicuiꝰid qð fuit occultũ ꝓpalare. vñ Math.pᷣ. Joſeph aũt cum eſſet iuſtus et nollet eam traducere ⁊c̃. vult ergo dice⸗ re ꝙ ip̃amet peccata ſua ꝓpalabũt actoꝛes eoꝛũ quaſi eſſent aduocati accuſãtes et ſtã mia fugiẽs venatoꝛẽ qñ habet fetus.illů fi lium quẽ magis diligit apprehendit ĩ bra⸗ chia⁊ fugit⁊ aliũ dimittir Ille vero dimiſ ſus inſilit ſuꝑ matrẽ ſedens in collo ſuo ve⸗ lit nolit. venatoreortiter inſequẽte.ſimia deniqʒ fatigat᷑. fatigata fetum magis dile⸗ ctũ ꝓijcit. A lius vero de quo non curauit velit nolit inſiſtit donec tam mater qᷓ; pꝛo⸗ les capiat Iſto modo petõꝛ peccatũ? dele⸗ ctatõem tanquã duos filios habet. delecta tionẽ diligit.peccatũ nõ diligit Mors ve⸗ nat᷑qꝛ quotidie peccatorẽ inſequit᷑. Pecca⸗ toꝛ eꝛgo ſperãs ſe cum delectatione euade⸗ re.illã tanquã cariſſimũ filiũ inter brachia ſua id eſt inter intellectũ et affectũ poꝛtat. Sed impꝑceptibiliter peccatũa tergo ſe col locat ⁊ matrẽ non dimittit donec mors vel Dyabolus vtrũqʒ attingat Nota de nidoĩ eſtate abſcondito tꝑe eſtiuali in dẽſitate fo lioꝛũ ¶ Dubitatio l̃alis circa predicta ſit iſta Vtx vox tubalis pcedens iudiciũ erit aliquo mõ cã reſurꝛectionis coꝛpoꝛũ. Dð non. Damaſcenus. Lredo reſurꝛectionem futurã diuina voluntate virtute et nutu.ᷓ rum iſta ſufficiãt nullo modo erit vox tube cauſa Pꝛeterea fruſtra fit vox ad illud qð audire non poteſt.ſed moꝛtui non habent auditum.ergo fruſtra emittet᷑ vox ad eos. Pꝛeterea ſi talis vox eſſet cauſa reſurꝛectõ nis.reſurꝛectio foꝛet naturalis. Licet eñ vox illa cauſaret᷑ ꝑ virtutẽa deo datã.ſicut dicit glo.ſuꝑ illð põ. Et dabit voci ſue vo ⸗ tem virtutis.tamẽ habita tali virtute effec tus ſequeretur.ſicut in ceco illuminato re⸗ ſtitutio viſus eſt facta permiraculum.ſed viſio ſequens naturalis eſt Pꝛeterea reſur rectio coꝛporum fiert non poteſt a virtute finita Sed vox illa quantũcunqʒ magna. infinitam virtutem habere non poteſt ergo 2c. Pꝛeterea gloſa ad Roma. viij dicit ꝙ reſurꝛectiochriſti eſt cauſa noſtre reſurae ctionis hec ẽinquit cauſa quare chriſtꝰ ſu⸗ ſeitabit alios. quia ſuſeitatus eſt ¶ Ad op poſitum eſt magiſter ſenten. iiij. diſ. xliij. ca.ij. vbi dicit ꝙ cauſa reſurꝛectionis moꝛ/ tuoꝛum erit vox tube que in aduentuiudi⸗ gis audietur ab omnibus ct cuius virtute Nectio tes eaduerſo cõtra rei. in põ. Peccatum meñ ð meẽ ſemꝑ Dñ aliquis depꝛehendit de furto·ip̃m furtũ cõdemnat eũ Dicitꝙſi excitabuntur moꝛtui.⁊ de monumentis re ſurgent Iterũ gloſa ſuper illud põ. Dabit voci ſue vocem virtutis · id eſt efticaciã re⸗ ſuſcitandi omnes moꝛtuos. ¶ Ad queſtio⸗ nẽ dicendũ ꝙ cauſa ðᷣꝛ dupliciter. vicʒ pᷣnci⸗ palis et inſtrumentalis Cauſa principalis reſurꝛectionis erit virtus diuina aſſiſtens illi vocitllo modo quo virtus diuina aſſi⸗ ſtit verbis ſacramentalibo ĩ eccleſia militã⸗ te Lauſa inſtrumentalis erit vox illa.ſicut verbũ ꝓlatum eſt cauſa inſtrumentalisali quo modo trãſſubſtãtiatõnis panis in coꝛ pus xp̃ Qualis aũt erit vox illa diuerſimo de dict Dicũt quidã ꝙ ip̃a euidens pꝛeſen tatio filij dei in mundo dici vox ꝓpter ill verbuʒ Bꝛeg · qui dicit Tubã ſonare nihil aliud eſt qᷓ; mundo iudicẽ filiũ dei demon/ ſtrare Sed videt᷑ melius dicendum ꝙ vox tube erit ſonus quidã ſenſibilis ⁊ imperiuʒ vocale xp̃i quo precipiet moꝛtuis reſurge re iuxta illud Joh. v/ Moꝛtui audient vo⸗ cem filij dei et qui audierint viuent Et pa⸗ rum poſt. Omnes qui in monumentis ſũt audient vocem filij dei. Et dicit hic vnus doctoꝛ ꝙ videturſib iꝙ illa tria que enume rat apls.pᷣ. Theſſa.ij: In iuſſu et in voce archangeli et tuba dei diſtinguunt᷑per mo dum iſtũ Erunt quaſi tria pꝛecepta chriſti Pꝛimo enim in ſuo deſcẽſu xp̃c iubebit ꝓul ueres ſiue partes quaſcunqʒ coꝛpoꝝ moꝛ⸗ tuoꝛũ recolligi per miniſteriũ angelorũ. et hoc notaturc um dicit᷑ꝙ deſcendat in iuſſu Secũdo p̃cipiet coꝛpoꝛa refoꝛmarti ex illis pulueribus recol lectis ⁊ foꝛmatis coꝛpori⸗ bus animas remuere Et iſta duofient ꝑ di uinam virtutẽ Et iſud preceptũ notatcũ dicit᷑ In tuba dei Tercio archangeli qͥ fue runt cuſtodes ꝓuinciarũ in ꝓuincijs quas cuſtodierunt clamabunt fortiter et ſenſibi⸗ liter ſicut ſono articulato ſenſibili⁊ mediã te aliqua creatura ſenſibilifoꝛmataꝙ omẽs corã iudice coꝛpoꝛaliter cõpareant. diffini⸗ tiuã⁊ irꝛeuocabilem ſententiã audituri Et illa vox notat̃cũ dicit. In vdce archangeli De iſta voce tubali ꝓphetizauit ſibilla ſiẽ recitat Augꝰ.xviij. de ciui.dei.c.xxiij. Sʒ tuba tunc ſonitum triſtem dimittet abalto Vrbe gemens facinus hominis varioſq; laboꝛes ¶ Ad primum in oppoſitũ dico ꝙ fiet virtute diuina pꝛincipaliter mediante 1 iene nmctcn dotriſſ n Quuuitnni ainmmdodehr Bue · qu dic Tiit i5ᷓ mundoudiijlin Sed vdclmendut nſonuoquit lnd Joh vWun de et qui udennn Omnes quinnm —— Tndeurſi; a5. Tbeſiut — tů Enn quinun onim in ſuodeliun ſn punts quijn neollipenirit ementih ido papr po hnebn mrtenno kn nninni Etluih — n du L . x voce inſtrumẽtali ꝑ modũ qᷓ dict eſt: ⁊d ſchm dicendũ ꝙ foꝛme verboxꝝ ſacramenra liũ hñt ſu effectũ non ex hoc ꝙaudiunt᷑ſed r hoc ꝙpferunt᷑et ſi ĩppoſito. Iid terctũ dicendũ ꝙ vᷣtus nõ eſt in voce ſublectiue F diciteſſe in voce qꝛ voci aſſiſtit operando. Ad quartũptʒg fiet cipalr virtute infi nita · Ad quintũ ꝙ reſurꝛectio xpᷣreſt cauſa emplaris nñe reſurꝛectᷓis nõ aũt efficiẽs Tectio. viijꝛ Wnc ſtabunt iuſti in magna cõ̃ſtãtia aduerſ⸗ eos qui ſe anguſtiauerũt et qui ꝓpꝛie abſtulerũt labores eox ¶ Poſtq; ſpũſſanc⸗ tus declarauit formã cõfuſtbilẽi qua neceſ ſrio cõparebũt iuiuſti in rudicio generali. Pic cõſequenter⁊ ordinate occaſtone tam maloꝝ qᷓ; bonoꝝ aggreditenarꝛare ordinẽ eius in ſpẽali. iudicõ qᷓttuor ꝑſone requirunt᷑ adminꝰ de ctiure ſcʒ iuder· actor.teſtis:⁊ reꝰ In iſto vo iudich index erit deus. reus pctõr actoꝛ hetm. reſtis iuſtus in quẽ pctõꝛ deliqt. St agal de iuſticia ꝑticulari.dicendũ ꝙẽdeus ipe Siagatde iuſticia generali.ſicnt mõ di ctũ eſtin vltima lectõe ꝙ ĩindicio generali ctã tenebũt locũ accuſatoꝛis Sicut dictũ uit heri ꝙtraducent illos ex aqnerſo iniqͥ⸗ tates eoꝝ ergo nũc nõ reſtat deſcribendum illud iudiciũ niſiqᷓ;tum ad tres pſonas.vi delicet.teſtes. reos. iudices. Etpfaẽſ pũs ſanctus in capitulo iſto toto. Vñ ſic poteſt capitulũ iſtud introduci. declarato qũo ſe habebit accuſatoꝛ. hic declara kqũoſe habe bit teſtis iuder ⁊ reus Et ᷓ̃m hoc capituluʒ iſtud totũ diuidit᷑in tres ptes Nãpmo de rlarat ꝙteſtis nõ terꝛebitur ab aquerſitate Scðoꝙ reus cõfitebit᷑ſine falſitate Tercio Fiuder nõ mouebit᷑aſũma equitate Scða ꝑs ibi Videntes turbabũt᷑ Terciait Ju⸗ ſtiin ꝑpetuum viuent. ¶ Eſt igit᷑ inteñtio huius capituliqᷓ;tum ad reprobos declara retria. vicʒ paccuſabunt᷑cũ feruoꝛe landa/ bili.turbabunt᷑timoꝛe miſerabili.⁊ confite bunt̃cũ pudoꝛe ineſtimabili Primũ oñdit᷑ in hodiema lectõe Scðm ibi.turbabũt᷑ vi⸗ dentes Et terciũibi · dicẽtes intra ſe pniam agentes.ſicut infra patebit. Quantũ dad primũ.vicz teſtes non terʒebunt᷑ aduerſita In quolibet autẽ teſed accuſabt malos feruoꝛe landabil: dicit ſic Tũcſtabunt iuſti in magna cõſtan nareIn quopceſſu quinqʒ circũſtancie iu dicialis teſtimonijiuſiis aſſignãtu rvicʒ tẽ us cõparendt. geſtus ꝓponendi mod p⸗ equẽdi. foma reſiſtendi:et cauſa cõtract⸗ cendi Temp?ꝰ cõparendi expᷣmit cũ dicitur Tc. Beſtus ꝓponendi Stabũt: Modꝰ ꝓſequendi:in magna ↄ ſtantia foꝛma jeſi⸗ ſtendi. aduerſus eos quiſe anguſtiauerunt Etcãdicẽdi Etquiabſtulerunt labores eox dieit ergo Tunc vicz in die iudicij nõ modo durante patiẽtia huis vite. ſed tun c qꝛ Lu:xxi. Tũc vid ebůt filiũ hoĩs venien⸗ tẽ in nube cũ potẽcia magna et maieſtate.et in pð. Tunc loquetur ad eos in ira ſua et in furoꝛe ſuo cõturbabit eos Et iõ tũc ſtabunt qꝛ pꝛius iacnerunt ↄpediti ligati oppꝛeſſi et pꝛoſtrati.p· Mach.ca.iij. State nůc cõ tra inimicos ⁊ expugnate eos Vult eĩſcri⸗ ptura ꝙ iuſti ſtare debent ad quattuoꝛ ac⸗ tus ſcʒ ad videndũ.ad docendũ ad teſtift⸗ candũ⁊ ad pugnandũ Primo ad videndũ Nãilleqͥſtat ad remotiꝰpõt videre qᷓ; qui ſedet Piere.vi. State ſuꝑ vias⁊ videte ⁊ interꝛogate de ſemitis antiquis que ſit via bona ⁊ ãbulate in ea. Scðoad docendum Pꝛecoꝓclamaturꝰ edictũ regis aſcendit altũ vt eminꝰ audiat᷑ Pꝛeco quicunqʒ eſtqᷓ ſipᷣdicator ꝓclamaturus edicta regis. idẽ pᷣceptaxpi Act.v. Stãtes loquimini item plo omĩi verba vite huiꝰ. Et Vleemi.vij. Stetit eſdras ſuꝑ gradũ ligneũ quẽfece⸗ rat ſibiad loquendũ. Tercio ſtare iubetur iuſtus ad teſtificandũ Mat.ix Stabitis añ reges ⁊ pᷣſides ꝓpter me Duartoad pu gnandũ.ad Ephe.vi. Accipite armaturã dei vt poſſitis reſiſtere in die maloꝛ inomi bus ꝑfecte ſtare Stabũt ergoiuſtiĩ magna ↄſtantia q in vita iſta abiecti fuerũt in mag na miſeria.p. Mach.ij. Mathathias et fi lij eius cõſtanter ſteterũt. vñ cõſonat q;dã̃ reſponſoꝛiũ D cõſtãtia martix ⁊c̃· Do re⸗ ſponſoꝛtũ fecit quidã rex frãcie noĩe Ropꝑ⸗ tus qui fioꝛnitcirca q̃nos vñi. mexcvi.hac occaſione Cum eſſet vir litterature⁊ ſubti⸗ litate celebris ⁊ moꝝ ciuilitate vxbanꝰ· car miĩa multa in latino ſermone ad honoꝛẽdei cõpoſuit vicʒ ꝓſam Sancti ſpũs aſſit nob gr̃a. Et rñſoꝛiũ de natiuitate dñi videlicʒ Judea⁊ hierlm⁊ rñſoꝛiũð btõ petro Eoꝛ neliꝰ centurio Et de cĩbus lanctis Conce de nohis Cmꝰ vxoꝛ vocabat Conſtantia.qᷓ moleſte tulit ꝙ de ea nihil cõpoſuerat.qð poſſet ad eius laudẽ decãtari lle ergoad lacandũ eiꝰ impacĩam ↄpoſuit pᷣdictũ re⸗ ponſoꝛiũ de martiribꝰ V cõltãtia martiꝝ ð illa de ſe eſtimãs decantatũ placata eſt. Stabũt ergo iuſti ĩ magna cõſtãtia aduer⸗ ſus eos qͥ ſe anguſtiauerũt iniurijs aut fla/ gellis ad Pebre.xi ·Lircũterũt in melotis Inpellib caß̃. egẽ. an. ac. quib dignus nõ erit mundꝰ Et ſubditcã Dui abliulerunt Laboꝛes eoꝝ.t.auferꝛe voluerunt cogendo eos derelinq̃re legẽrp̃i a ¶Dubita rio circa materiã huiꝰ lectõis erit iſta Vtx Iindicõ grialierit aliqᷓ diſceptatõ vocal qð nõ. qꝛ fm Zug. de ciui.ði li. iiij. c.xxvi. De us ↄſcias reproboꝝ cõuincet ſine vlla fmo/ nis ꝓlixitate Sed ſi fieret accuſatioſingu loꝝ fieret magna ſermonis pliritas. nul⸗ la erit ibi vocalis diſceptatio neqʒ fudicis neqʒteſliũ neqʒ reoꝝ Pꝛeterea Augꝰ· eoð ii.ca xv. loqucs de libro vite ex cuiꝰ ſcrip⸗ tura omẽs homines iudicabunt᷑. ſicut dicit᷑ Apoẽ rx. dicit ꝙ hoe nõ dʒ intelligi coĩpa⸗ liter qꝛ hr̃ent magnitud inẽ ineffabilẽ⁊vix in lõgiſſimotpe poſſet legi.ſed non minus rꝑs requirit᷑ad narꝛandũ oꝛetenꝰ;ad le⸗ gendũ in libro ſi eſſet ibiſcriptura. ſicut li ber vite debet intelligi pũaliterꝓ quadaʒ virtute diuina ꝑ quaʒ fiet vt vnicuiqʒopa Tua tã bona qᷓ; mala in memoꝛi f̃ocentur ataʒ ſil oẽs ⁊ ſingult iudicent.ita dz iudiciũ et q;tum ad ſniam et qᷓ;tů ad diſceptatõem intelligi mentaliter Pꝛeteren ad Roma.ij Teſtimoniũ reddente illis ↄſcia eoꝝ et in/ ter ſeinuicẽcogitationũ accuſantiũ ſeu etiã pefendentiů in die qñ iudicabit deus occl⸗ ra hoĩm.ꝗᷓ accuſatões ibi nõ erunt niſi men rales.⁊ eadẽ rõe diſceptatio ⁊ ſnĩa indicis. Ad oppoſitũ eſt Bꝛego.xvi.moꝛa.cꝗ.xxi. vbi loquẽs de reprobis dicit Illi verba in ⸗ picis audient qui ciꝰ fidẽ ſaltẽ verbotenus tenuerũt Sed hoc de verbo interioriintel liginõ põt qᷓ de verbo vocali. Pꝛeterea ſen tẽtia debet ↄgruere ſtatui illoꝝ cõtra quos ferẽdaẽ.ergo ſicut in iudicio ꝑticulariↄtra — . Aeetiò aĩas erutas fertſnia ſpũalis Ita tũc cũ fert in homics coꝛꝑaliter aſſiſtentes. debet eſſe corꝑalisl Pꝛeterea Augꝰt. deciui. den⸗ . dicit ꝙ quot dies hoc iudiciũ tẽdat in⸗ kertũeſt:ſteieret mẽtaliter ſtati expedirets erit vocalis Ad iſtãqᷓſtionẽrñdet ſanctus Tho. ſuꝑ. iiij. ſentẽ. di. xlvij · q. b ar. ij. d· ꝙ quid in iſta q̃ſtione ſit verp certo diffini rinon põt. ꝓbabili rñ eſtimat ꝙtotů illud iudiciũ ⁊ quoad diſcuſſionẽ et quo ad accu ſatõem malorum ⁊ cõmendatõem bonoꝝ. et quo ad ſnĩam de vtriſqʒ mentaliter ꝑfi⸗ cietur. qꝛ ſi ſinguloꝝ facta narꝛarentineſti mabilis tpis longitudo exigeret᷑ Unð m eũ ꝓbabile eſt ꝙpceſſus recitatus Wathꝛ xxv:Eſuriui? cetera mentalitertiñ pficie᷑ falua reuerẽtia doctoꝛis ſancti Alij dicunt ꝓbabiliꝰ⁊ cõcoꝛdantiꝰcum textu ſacre ſeri pture vicʒ ꝙibi erit diſceptatio rã vocal q; mentalis.qꝛ xp̃c quiiudicabit eſt deus ⁊hõ et iudicabit mõ diuino ⁊ mõ humano ⁊ ex hoc erit maius gaudiũ ſenſibile beatoꝛum et maioꝛ doloꝛ ſenſibilis maloꝛũ. Magis autẽ cõgruet coꝛpoꝛali apparitioni iudicis et iudicandoꝝ et etiam vocali eoꝛum cita⸗ tionip̃cecentiiudiciũ pertubam:de qua le ctõe ſᷣcedenti dictũ fuit Vñ dicendũ vide tur ꝙ vocalis erit accuſatio maloꝝ a xpodi cente realiter cõſimilẽ ꝓceſſum ſicut ipe po⸗ ſuit Math.xxv. Et cõmendatio⁊ ſentẽtia diffinitiua? ſequenter erit Similiteraccu ſatio mentalis ſicut dicit᷑ in lectõe pᷣcedenti quia traducent eos ex aduerſ o iniquitateſ eoꝝ An homies teſtificabunt᷑ cõtra malos vocaliter.eſt mihi dubiũ Dicũt quidãꝙ ſic Angeli vero qui fuerũt cuſtodes repꝛobo⸗ rũ ſpẽaliter teſtificabunt᷑cõtra eos ſiẽ tenẽt ſancti Et hoc idẽ dicit Apuleiꝰli.ſuoð ðo ſocratis B ¶ Notandũ eſt autẽꝙ fiet diſcu ſſio de duobus.vicʒ de pᷣceptis iu ſticie⁊ de opibus miſericordie · Reprobiei damnabunt᷑ꝓpter duo.vicʒ qꝛ peccauerũt trãſgrediendo pcepta iuſticie: et qꝛ peccã⸗ ta ſua nõ redemerũt ꝑ oꝑa miſericoꝛdie. ð⸗ ma erit de meritis ⁊erit mentalis. ſecunda de oꝑgibus miſericordie vt appareat eos nõ eſſe dignos miſericordia et erit reuera v⸗ calis.ſicut ſonat textus euangelij. Ad op⸗ poſitum huiꝰ vie dicendũ ꝙ Augꝰ non ne⸗ gat ſermonẽ ſed ſermonisplixitatẽ Zd ſe enndũ vult Zugꝰ diccre non fiet diſcul ſioinxticulariæ ſingillatim decnlpi võli tuuipun denti dicti fut Uidei terſed mẽtaliter. ſltñ⁊ in vniuerſaliiudi cabunt᷑ võliter ſicut dictũ eſt. Ad terciũ ꝙ accuſutões fiẽt vtroqʒ mõ⁊ ꝑcogitationes vniuſcuiuſaʒ ad ſemetiÿm mẽtuliter⁊ per replicatõem iudicj generalr de opꝑib miſe ricoꝛdie neglectis Ad motiuũ doctoris te nentis viã oppoſitam deꝓlixitate tꝑis ptʒ Fnon requirit᷑ magnũtꝑs ad replicandũ cõtra oœẽs in generali.et ad ꝓferendũ ſnĩiam mõ pᷣdicto Sed diſcuſſiotã meritoꝝ qᷓ; pec catoꝝ in pticularierit mental vt dictũ eſi. De die voiudicij generalr hoccredimꝰ⁊ te nemus ꝙnõ erit anq; antirpc venerit · icut dic aplus.p. Theß.ij. Lu aduentꝰnobis oĩno incertꝰeſt Hãcircaeiꝰaduentũ calcu⸗ latoꝛes ⁊ pſeudoaſtronomi ſeducti ſunt tñ ſciendũſicut dic quidã expoſitoꝛ ſup.c. xr. Zpoẽ. Antixp̃s regnabit·ſicut ibidẽðᷣꝛ xlij. menſiby.i.triby annis cum dimidio.⁊ tunc venient Enoch? helias.⁊ pdicabunt dieby. Mcclx.hocẽtoto tꝑe quo regnabit antirp̃s amicti ſaccis vt ꝓuocent hoĩes ad pniam quos tandẽ occidet antirpᷣs ⁊ inſe⸗ pultiiacebũt ꝑ tres dies et dimidtũ ꝓpter antirpᷣitimoꝛẽ Et poſtea reſu rgent et aſcen dent in celũ.⁊ poſtea occidet᷑ antixps a xp̃o vel a Michaeie ſicut dicit gloſa.ij. Theß. ij. Poſt moꝛtẽ añt antirp̃i dabunt᷑ad pnĩaʒ xlv. dies ꝓ illis quiin ꝑlecuciõe antixpi titu bauerũt. Tunc miſtri⁊ ſequaces antixp̃i licʒipe ſit moꝛtuus · pacẽt ſecuritatẽ hñtes vbiqʒ ducent vxores⁊ celebrabũt cõuiuia. Et cũ dixerint pax⁊ ſecuritas:tũc repenti/ nus els ſupueniet interitus ita grauis⁊ ſp itus.ſicut eſt doloꝛ mulieris ꝑturiẽtis⁊ nõ effugient ficut dicit apls.ij. T heß.ij. Ubi in gloſa fere oĩa pdicta ponunt᷑ Sicut etiã dicit Paymo.⁊ habet᷑etiã in glo.ij: Theſſ: ij. Naſcet᷑ de tribu Dan: Occidet᷑autẽin mõte oliueti in papilione ⁊ in ſolio ſuo In loco illo crrca quẽ dñs aſcendit Duãdqᷓt dñs poſt illas. xlv.dies venturus ſit peni⸗ tus ignoꝛat᷑.hec Paymo Lectio.lix · Identes tur babunt᷑ timoꝛe hoꝛribili⁊ mira bunti ſubitatõe inſperate ſalu⸗ tis. gemẽtesp̃ anguſtia ſpũs dicẽres intra ſe penitenti agentes Et pꝛe anguſtia ſpi⸗ rauerũt mercedẽi lir ritus gementes. ¶ Declaratum eſt ſupe rus ꝙtria genera ꝑſonarũ neceſſar ↄ3pa rebunt in iudicio genera ki. Judex.iuſius 2 reus vel teſtis Juſius nõ terꝛebitaliqua ad nerſitate Reus cõfitebiſine falſitate Jupx non mouebita legis equitate De iſtis tribh q;tum ad primũ declaratum eſt in pᷣceden ⸗ ti lectione vbi oñſum eſt qũo iuſtt k habe⸗ bunt. ſemetip̃os foꝛtiter ꝓ iuſticiao pponẽ⸗ do Cõtinuat᷑ergo lectio iſta ſic¶ Poſtquã ſpũſſunctus declarauit qualriuſii in iudi⸗ cioteſtificabunt᷑ veritatẽ laudabiliter. Pic oñdit qũo reprobi in indicio cõfitebunt᷑ ve ritatẽↄfuſibiliter Et circa b duofacit Iã primoponit cõfeſſionis cãm neceſſuriãSe cũdo ſubdit eiuſdẽↄ feſſionis multiplicem materiã Scða ꝑs ibi. iſunt quos aliqñ — 2 ¶Lirca primũ dicit ſpũſſctũs illam tardã⁊ inutilẽ eis ſaltẽ cõfeſſioneʒ quãfaciũt reprobiĩ iudicio tria p̃cedẽt. qꝛ turbabuntmirabunt᷑x triſtabuntur. Et er iſtis tribus cauſis coacti veritatẽde ſi eipſis neceſſario fatebunt᷑ ¶ Quantũ aq primuʒ dicit ꝙ videntes turbabunt᷑timoꝛe poꝛri⸗ bili. Sꝛeg. xxv.moꝛa.ca·ij. Dculos quos culpa claudit pena aperit Sedcerteĩ pfiti culpa claudit oculos maloꝝ ne videant ve ritatẽ. ſed ſtatim in morte pena aperit ocu⸗ los:ergo iſti homies videntes ſe de gloria munditransferendos ſtatim ad penũifer/ ni merito dñt turbariet terꝛeri.nec miꝝ qꝛ hoꝛrendũ eſt incidere in manꝰ der viuentis ad Pebre. x. ergo tñ ẽꝙ nullã opoꝛtunita⸗ tẽeuadendi videntes ↄfitebuntillð qð ſtea ſubiunget Scðᷣo mirabuntſicut in la 5ꝛ.et hoc in ſubitatõe inſperate ſa lutis. qñ hõ vehementer ſperat vnũ negociũ ⁊ pꝛoſe quens negociũ ſuũdeficit mirat de ſubita mutatione negocij Mõ ſic eſt ꝙ ininſti nul lam ſpem hñt de ↄualeſcentia iuſtoꝝ poſt quã fuerũt ab eis ſuppreſſi: et ideo merito ãmirari dicunt᷑in ſubitatõe inſperate ſalu tis. qꝛ de iniuſtis ðꝛ ſupꝛa Saßp. ij Nec ſpe uſticie Iſta aũt ſi alus licz fuiſſet inſperata a malis. tñfnit ſperata ⸗ tidie a bonis.iu ꝓõ In te dñe ſperaui non cõfundar in etermũ.qꝛ ſalus inſtoꝝ a dño⁊ Ptecto? eoꝝ in tempetribulationis Ter⸗ cio repꝛobiañ eoꝝ ↄſcie ↄfuſionẽ inutilem cõtriſtabunt᷑ Et qᷓ;tum ad hoc dicit Etpre licijs ad delicias tranſeat Jõ ibi cruciabun tur qꝛhic delicate ⁊ deoꝛdinate vixerũt et vicẽtinfra ſe pnĩamſcʒ inutilẽ agentes ad Pebre. xij⸗on inuenit pnie locũ qᷓq; cuʒ lacrimis inquiſiuiſſet eã Et iteꝝ addit.pꝛe anguſtia ſpüs gemẽtes ꝓpter duplick ma⸗ teriã gemitus · Sement em̃ ⁊ꝙ pena quaʒ ſuſtinebũt⁊ ꝓ glia qua in ꝑpetuũ carebunt qꝛ igikin iſta lecthe eſt meñtio de pnia et ar rritiõe quã mali homies ſuſtinent p moꝛtẽ Vecaſiõe hurꝰ queritde ↄtritione peniten eiũ virtuola in plenti · Et ſit hec dubitatio Vtrũ dolor penitentis poſſit eſſe nimiꝰ vi vet̃ꝙnõ. qꝛ doloꝛ ð pctõ ꝓcedit ex deiamo ve. qt ois doloꝛ fundatin amore Sieĩhõ nõ amaret deũ nõ voleret ſieũoffenderet. fed amoꝛ dei nõ poteſt eſſenimiꝰ.ꝗᷓ nec do/ lor de pctõ Pꝛeterea Anßhelmꝰ in quadã oꝛatõe Vtinã ſic ĩpinguẽt᷑ viſcera anie mee vt medulle coꝛꝑis mei exiccent. q talis do/ loꝛ ð pctis qᷓ moꝛtẽ cruc ĩducitẽ laudabil ergo licet ſit tantꝰ. nõ tñ eſt nimiꝰ Pꝛetetea de pe.di.iij.cito poſt pᷣncipiũ.ca. Si apls ðꝛ de penitente Semp doleat ⁊ nõ ſit ꝙ ſa tis doleat Pꝛeterea.ad ↄtritõem requirit᷑ doloꝛ maximꝰ ᷓ nullꝰpõt ecẽnimiꝰ Aſſum ptum ptʒ · qꝛ qᷓ;tus ẽamoꝛ ↄiũctõis ad deñ tant? deber eſſe dolor de ſpatõe Sʒamoꝛ ↄiunctõis debet eẽ maximꝰ.qꝛ maioꝛ debʒ eẽqᷓ; amoꝛ cõtũctõj aĩe ad corpꝰ.ꝗᷓ volor dʒ cẽ maxiꝰ ᷓ doloꝛ ð petis ñp̃t cẽnimiꝰ. Ad oppoſitũ ad ro. xij Erhibeatjcoꝛꝑa vr̃a ho ſiam viuentẽ. deo placentẽ.rõnabile ſit ob ſequiũ veſtrũ Sed doloꝛ cõtritõis põt eſſe tantꝰꝙ interficeret penitentẽ ergo foꝛet ir⸗ ratõnabilis¶ Pꝛeterea virtus moꝛalis cõ ſiſtit in medio⁊ coꝛrumpit᷑tãp ſupabũdã⸗ tiam qᷓ; ꝑ defectũ. Sed cõt ritio eſt virtus moꝛalis c ñ ſit ꝑs inſticie. ergo cõſiſtit ĩme ⸗ dio. Ad queſtionẽ dicenð. ꝙ in penitẽte eſt cõſiderare triplicẽ voloꝛem Vnus eſt eſſen tialis penitẽtie et õin volũtate ipᷣa.videlicz diſplicentia de peccato pꝛo quãto peccatũ eſt offenſa dei Et iſta diſplicentia volunta/ tis.eſt eſſentialiter cõtritio Et qꝛ doloꝛ di recte cauſat᷑ de caritate in deũ:que fm legẽ datam intendi nimis non poteſtſte doloꝛ Nectio anguſtia ſpũs gemẽtes Etmerito q h no ⸗ luerũt anguſtiari.ſed deliciari Et impoſſi⸗ bile eſt ſieut dicit ſanctꝰ Bꝛego. ꝙqᷓ;s a de⸗ non põteſt eſſe nimius. Aliuseſt voloꝛnð eſſentialis penitentie.et eſt in ſ enſualitate. Eteſt paſſivappetitus ſenſitiui⁊iſte doloꝛ canſat᷑ vno modo ex redundantia doloꝛis. vei diſplicentie in volũtate per modũquo vtres inferioꝛes obtemperant in ſuis acti⸗ bus. ſen viribus ſuperioꝛibus fm ꝙ dicit Zreſto.iij. de anima.ꝙ appetitus intellec⸗ tiuus rapit aliquando appetituʒ ſenſitiuũ ſicut ſpera ſperã. Terch poteſt accipi doloꝛ in penitentẽ pꝛo aff lictione coꝛpoꝛali. Et iſtis duobus modis poſſibile ẽꝙ doloꝛ pe ⸗ nitentis ſit nimiꝰ ᷣm doctoꝛes multos. qꝛ non licet alicui inferꝛe ſibijpſi ex intentione cauſam moꝛtis Sed de ſecundo doloꝛe po teſteſſe dubium ·exquo ille doloꝛ cauſat᷑ di recte et naturaliter ex diſplicentia volũta⸗ tis. cum diſplicentia ip̃a non poſſit eſſemi⸗ mia. non apparebit quomodvaliquis doloꝛ poſſit eſſe himius. Sed de iſto tercio dolo⸗ re qui cauſatur ex afflictõne coꝛporali.conꝰ ſtat ꝙ poſſireſſe nimius. Ideo videtur di⸗ cendum ꝙ ſi penitens ex vehementiſſimo amoꝛe ad deum.tantum doleret de pecca⸗ toſuo ꝙ cauſaretur doloꝛ in appetitu ſenſi⸗ tjuo tante inten ſiõis ꝙ coꝛrumperet armo⸗ mã corporis neceſſariam ad vitam aut ſiiu duceret mortẽ. non eſſet iſte doloꝛ exceſſiu in genere moꝛtis nec ſuperfiuus.ſed virtu oſus et opus perfecte penitentie hoctamẽ ſuppoſito ꝙ voluntas ſic penitentis nõfer⸗ retur in illam paſſionem cauſandam pꝛop ter moꝛtem cõſequendam.ſed tantum pꝛo pter diſplicentiam de peccato inquantum deum oifendit Et ſic legimus multos ↄmẽ datos de perſectione cõtritionis Adpꝛi mů cõcedẽda eſt cõſequentia vel cõcluſioð doloꝛe qui eſt diſplicentia volũtatis velde dolore ab ea naturaliter · vel cauſato a dile/ ctione vel electione. Ad ſecundũ de dicto Anßhelmi exceſſiuus et methaphorieꝰmo dus loquendi eſt. nec appetijt ꝙ humoꝛes ſui coꝛporis exiccarent᷑ ad litterã. motio⸗ nes carnales in eo extinguerentur Velcõ⸗ cedi poteſt ꝙ appetijt doloꝛẽ ſcðᷣo mõ dictũ quẽ poſui opus perfecte cõtritionis. ¶ Ad terciũ loquitur de diſplicentia voluntatis ¶ Ad quartũ dicendum ꝙ doloꝛ pᷣmomo do acceptus debet eſſe maximus in genere qꝛqtũaliqð placet: rm̃cõtrariũ dipluer. ——————— lx Deus autẽ ſumme placet. et iceo debet ſũ⸗ me diſ eſt tamẽneceſ⸗ ſe ꝙ doloꝛ ſenſitiuus ſit maximus.ſed tan ⸗ tum intellectiuus.qꝛ ſic debet homini pec ⸗ catum diſplicere:ꝙ nihil plus ſibi diſplice at⁊ ꝙꝙ nulla re veller peccare Et hoc eſt ne ceſſariũ ad contritionem Et pꝛotanto dici tur maximus doloꝛ per cõparatõem ad ali os doloꝛes de rebus creatis cauſatos Mo ⸗ tabiliter dicit ꝙ videntes turbabunt᷑timo ⸗ re Lauſa em̃ quare peruerſi modo non tur⸗ bantur eſt.qꝛ non vident defectus ſuos ne qʒ pericula ſuoꝝ deſectuum. Et vna ratio quare non vident eſt negligentia pꝛelatoꝝ et doctoꝛum Pomo enim ſe non videt ni⸗ ſiper ſpeculũ ſibi obiectũ Prelati⁊ docto ⸗ res ſunt vel debẽt eſſe ſpecula laycoꝝ viuẽ⸗ do. docendo⁊ coꝛripiendo et ſiſic eẽnt.pec catoꝛes ſe viderent et agerent penitentiam Iſtud aũt offenſiuum eſt inſipiẽ⸗ kibus.ſed placirum valde ſapientibo ꝓuer bio.ix. Argue ſapientem ⁊ diliget te Et re nera opus caritatis maxime.eſt pꝛemuni re hominẽde ſuis defectibus moderate Ne mo eñ̃ eſt quantũcunqʒ ſapiens qui omẽs defectus ſuos videre poſſit Vnde in libꝛo quodam qui intitulatur de dictis philoſo ⸗ Phoꝛum et ſapientũ.c.de dictis Klex:nar⸗ rat᷑ſic. Quidam vicedominꝰ diu fuerat in ſeruicio alexandri cõmoꝛatus et nunq; in ⸗ crepauerat alexandꝛum ad partem Iſtoer go vno die ad ſe vocato Alexander dicit ei Non delectoꝛ inquit in ſeruicio tuo Etali us.quare domine Et alexander. Quia hõ ſum et homines quin peccent reſiſtere non poſſunt Et tuſi intanto tempoꝛe nullum meũ perpendiſti erꝛoꝛem nimis ignarꝰ fui ſti Et ſipercipiẽs.occultaſti· eras mei frau Datoꝛ Et cõſimilis ſentẽtia ponit᷑eodem li bro capitulo de dictis platonis Plato di⸗ rit ſic. Pomĩes inquit magis ex inimic q; ex amicis ꝓficiunt qꝛ dum inimici erꝛores eis impꝛoperant inde coꝛrigũt Dum vero amici ſui eis non annunciãt erꝛoꝛes ſed to⸗ lerant ⁊ occultant.ip̃i eoꝛum erꝛoꝛes aug/ mentant⁊ continuant VUnde ſipeccatoꝛes nobis annũciantibo vel peccata ſua vel deũ fe peccaris punientẽ viderent. non eſt du ium quin ſalubriter turbarent᷑ inpſalmo Videruntte aque deus viderunt te⁊timu erunt ⁊ turbatt ſunt abiſſi Viderunt teaqᷓ gloſa e populi⁊ timuerunt de peccatis et turbate ſunt ꝓpter cõtritionem · abiiſi id N eſt pꝛofundiſſimi peccatoꝛes Lectio.Ix. I ſunt quos habuimꝰ aliqñ in deriſuʒ ⁊ in ſilitudinẽimꝓperij. Nos inſẽ ſatt vitã illoꝝ eſtimabamꝰ inſaniã⁊ finẽ il⸗ loꝝ ſine honoꝛe Dũoß cõputati ſunt inter filios dei⁊ inter ſetõs ſoꝛs illoꝝ eſt¶ Poſt⸗ quã ſpũſſctũs aſſignauit ↄfeſſiõis ↄfuſibil a repꝛobis in iudicio faciende cãm ncciam Pic enarꝛat eiuſdem ↄfuſiõis vel cõfeſſio⸗ nis materiã multiphariãſ Primo eñ fatẽ tur ſe peccaſſe in ꝓximos. Scðo ſe erꝛaſſe quo ad ſeip̃os ibi.ergo erꝛauimus Circa primũduo facit quia ꝑpꝛimo ponit recogni⸗ tõem peruerſitatis. Secũdo admirationẽ nouitatis ibi.quomodo ergo ZR ¶ Quantũ ad primum recognitio eoꝛum ſtat ex duobo · atent᷑em̃ expꝛeſſe ePie ꝙ viuos iuſtos iniuſte cõtempſerũt. Scðᷣoꝙ vitam eoꝝ male iudicaueruntDe pꝛimo di cunt ſic Ni ſunt quos aliquando habuimꝰ in deriſum ⁊ in ſimilitudinem impꝛoperij. Zliqñ ſupple breuitemꝑe vite můũdialis habuimus in deriſũ Job.xij. Deridet᷑iuſti ſimplicitas Sed certe nõ impune. qꝛ ꝓuer bio.iij. Illuſoꝛes ipe illudet ⁊ mãſuetis da bit gram.eteiuſdem.decimonono: in fine. Parata ſunt deriſoꝛibus iudicia et mallei percutientes ſtultoꝛum coꝛpoꝛibo Cõmu⸗ niter deriſoꝛes ſunt pertinaces et dure ſiue ferꝛee ceruicis. Et ideo dyabolus ſicut fa⸗ ber ferꝛariꝰ malleabit ſuꝑ eos quaſi ſuꝑ ca⸗ dens feꝛrũ in infeꝛno. Et in ſil itudinẽimꝓ perij qꝛ impꝛoperiũ qð fecerunt ſctis non fuit verum impꝛoperium. Uerum em̃ im ⸗ properium eſt de malo Ipſiautem impro⸗ perauerunt quod non fuit malum imo bo⸗ num ſicut ꝙ erant pauperes et abiectiĩ mũ do.ꝙ ipicredebant in hominẽ crucifixum. quod reuera nõ fuit impꝛoperioſum ſed po tius glorioſum Ad galla.ſexto. Mihi au⸗ tem abſit gloꝛiari niſiĩ cruce domini noſtri ieſu chriſti. Sic ergo fatent᷑ quia viros iu- ſtos iniuſte cõtempſerũt ¶Secdo fatent᷑ T ꝙ vftam illorum male iudicauerũt Et hoe quantum ad meritum et quantũad pꝛemi um Quantũad meritũ fatentur ꝙ vitã ſan ctoꝛũ eſtimauerunt inſuniam Quantũ ad Pemiũ. fatentꝙ finem illoꝛum eſtimauer̃t ſine honoꝛe Unde dicũt ſic Nos inſenſati eſtimabamus vitam eoꝛũ inſaniã Ecce mi⸗ rabllis tranſinutatio Quando vixerunt⁊ alios rexerunt reputabãt ſe ſapientiſſimos Sapiẽtes ad decipiendũ.ſapientes ad ad quirendum.et ſapientes ad ſemetipſos de fendendum Sed reuera Stultam fecit de us ſapientiam huins mundi Et ideo bñ in cipiunt ſuum cõfiteoꝛ dicentes Nos inſen⸗ ſali vitam illoꝛum eſtimabamus inſaniam Vnde vt et de noſtris tempoꝛibus proce damus QDuoꝛũ vita magis reputatur inſa nia qᷓ; vita illoꝛũ qui chriſtũ totaliter imi⸗ tantur in voluntaria paupertate · qui relin⸗ quunt habita et habenda Renunciãt curis eccleſie.et hereditates amplas permittunt alios occupare Iſti apð mũdo deditos fa⸗ tui fabuloſi ⁊ inam putant᷑ Sed a quibus Terte nõ niſi ab inſanis mũdt amatoꝛibus Etillð ẽmirabile Credũt fatui xp̃iani xÿm ſalrẽ verbotenus eſſe vel fuiſſe dei pris ſa⸗ et veniſſe in mundũ ad docendum homiĩes viam rectã verã⁊ ſincerã.in celũ ꝓ ducentẽ Et tamen illam viam ſectãtes de ⸗ rident et abominant᷑. et quantum poſſunt deprauãt a ¶ Nota ꝙ quattuoꝛ ge nera hoimnũ xpᷣm legimꝰ deriſiſſe Diuites auaros Pꝛincipes pꝛeclaros. milttes ama ros ⁊ ſimplices ignaros Et iſti minime pec cauerunt inter oẽs De pᷣmis habemꝰ Luẽ. xvi Vbixp̃c legit docuiſſe ꝙ nemopõt deo ſerire et mãmone Et ibi ſubdit᷑ſic Audie bãt aũt oĩa hec phariſei et quierãt auariet veridebãt eũ De ſcðis Luce.xxiij. Deride bãt eũ principes dicentes Alios ſaluos fe cit:ſe pᷣm non põt ſaluũfacere Et in eodẽca pitulo Spꝛeuit aũt illũ herodes et exerci ⸗ tus eiꝰet illuſerũt indutum veſte alba. De terciogenere hoĩm Luce · xxiij/Illudebãt aũt ei milites ⁊ acceſſerũt ⁊ afferẽtes acetũ dicentes illi Situ es rex udeoꝝ ſaluum te fac De qquarto genere hoĩm ſcribit᷑ Lu.viij Mathei.ix.⁊ Mar ·v. Dñſuſcitauit filiã archiſinagogiqꝛ dixerat: Non eſt moꝛtua puella.ſed doꝛmit Deridebant eum dicen Aectio tes quia mortua eſt Ců ergorp̃e tot deriſi⸗ ones patiẽter ꝓ nobis ſi uſtinuit. felixẽqͥpꝛo eo vices rependẽdo deriſiões maloꝝ equa⸗ mimiter tolerabit Niſiem̃ hanctꝰ a můdidi lectoꝛibo ↄtemnat᷑.viam xpi non ſe equit᷑nec diſcipuloꝝ eiꝰ Quiem̃ mundũ dereliquit. et honoꝛem tñ a můdanis reqͥrit · iſte vide tur deo ſeruire. ſed mercedẽrecipiet a dya⸗ bolo Baudeant ergo mũdi ↄtemptoꝛes qᷓ tiens vite ſue inueniant deriſoꝛes imo ex recipiant augmentũ ꝙ vium xpiimitantur ſia mundi dilectoribꝰ tanq; fatui ↄtemnã/ tur Uñ Seneca libꝛo de moꝛibo Nondũ felix es ſi nõ te turba irꝛiſerit Si beatꝰ yis eẽ cogita hoc primũ.nõ cõtemnere·abalijs cõtemni p · Coꝛin.iiij. Spectaculũfucti ſu mus mundo · angelis ⁊ homibus dit Apo ſtolus de ſe et ſuis ſequacibꝰ Nos ſtultip⸗ pter chriſtũ.vos autẽ prudentes in chriſto Eteſt yronice dictum jm glo.quaſi diceret Nos reputamur ſtulti. qui chriſtũ pꝛedi⸗ camus ⁊ putatis vos eſſe qꝛta cetis et non eſt verũ. Vnde augꝰ ſuꝑ pſl. xxxvrij. Et ponit᷑ ibidẽin gloſa ſuper illud pꝛeallegatum. angelis ⁊ homiuibꝰ. Boni eñ̃ angeli⁊ boni homines laudant noset malt irrident. ec ſunt dextera ⁊ ſiniſtra. his vtimur quaſi armis ad feriendũ dya⸗ bolum ſcʒ laudantibꝰ⁊ vituperãtibo ſinec ita eleuent nec illa frangãt Pec aug¶ Di cent ergo vitaʒ chriſti et chriſtiſequaces cõ temnentes in iudicio generaliNos inſenſa ti vitam illoꝛum eſtimabamus inſaniam⁊ finem illoꝛum ſine honoꝛe:iſtud fuit dicti licet ſatis fatue ꝓpter falſitatem antecedẽ tis tamen ſatis bene cõſequenter eſtimatuʒ Si eĩ vita foret inſania · finis foꝛet ſine ho nore. Nam honoꝛ eſt premium virtutis ſcm omnes. ¶ Secundo principaliterin iſta lectione poſita recognitione peruerſita tis. ponitur admiratio nouitatis ſub nota qneſtionis talis. QDuomodo ergo tati ſůt interfilios dei.et inter ſanctos ſoꝛs illoꝛum eſt. Iſtam queſtionem querent ra⸗ tionabiliter quia certe eſt de mirabili euen tu. Sed querent eam nimis tarde pꝛoſu⸗ lute ſua. Sienim hanc queſiuiſſent in vi⸗ ta.eam perſecte per chriſti pꝛedicatoꝛes di diciſſent.quia Johan · pri. Dedit eis pote ſtatem filios dei fieri.⁊c̃. Unde qꝛ natura 5.—— Etpon ibidiui Suum ngtlisthmi eli⁊ boni homins niden. Det intdan ſ hudmtiꝛ mnx Sorchnkiaitt⸗ me nndozi lri eramus filij ire talem a deo recipimus per gratiam caritatẽ vt filij dei nominaremur et ſimus.p̃. Johan.iij. Uidete qualẽcari⸗ tatem dedit nobis deus vt filij det nomma remur? ſimus. Adhuc tamẽaliquid reti nentes de veteri fatuitate exprimunt eam in tirulo queſtionis cum dicunt ꝙ inter ſan ctos ſors illorũ eſt quaſi ſtatus beatitudi nis non meritis.ſed ſorti deberet attribui. poteſt tamen merces ſanctoꝛnm pꝛo tanto vocari ſors quia quãdiu homo viuit incer tum eſt quid de eofinaliter eueniat etpꝛo ⸗ pter mutabtliratem voluntatis per pecca tum de facili inclinabilis ad peccandum. Ecẽs.ir. Sunt iuſttatqʒ ſapientes⁊ ope/ ra eorum in manu dei⁊ tamen neſcit homo an amoꝛe vel odio dignus ſit ſed omnia in futurum ſeruantur incerta Et bene dicunt piuſti computati ſunt inter filios dei Illa que ſunt pꝛecioſa bona ſeruantur ſub cer/ ta computatione Illa que ſunt vilia nõ ca⸗ dunt ſub computatione Iſto modo ſancti quiſunt pꝛecioſi coꝛam deo Iſa.xi ij·Pre⸗ cioſioꝛ erit vir auro et homo mundo obriſo Fatui vero non cadunt ſub computatõe qꝛ Eccs.pᷣ. Stultoꝛum infinitus eſt numer? Hi ſunt quos aliquãdo habuimꝰ ĩ dertſuʒ — B ¶ Hotandum ꝙ inter locutões humanas vna que vehemẽter cõtrariatun virtuti eſt deriſio et eſt deriſio.locutio de⸗ oꝛdinata de defectu homiĩs ꝓpter ludũ vt homo inde erubeſcat Tñ intentõ deridẽtꝭ ſcᷣm ꝙderiſio eſt pctm̃ eſt diminuere glo⸗ riã quã hõ poteſt in cõſcia ſua habere de bo no vᷣtutis per erubeſcentiãcreatã in eoſub ſpecie ludi Tñ dicit Areſto.iiij.ethito.c. ij· ꝙ circa ludum cõtingit reperireſuꝑabũ⸗ Dantiam et defectum et medium in quo cõ ſiſtit virtus. Eſt em ludns neceſſt arius ad vitam ſicut requies quedam mentis quia ſi mens humana ſemper extenderetur circa ſeria.hebetaret᷑et fatigaretur nimis. Etiõ conueniens eſt ꝙ pꝛo loco et tempoꝛe habe ⸗ at requiem hoc autemeſt per ludum Laue ritamen debet ſuperabundantia maxime. Quia dicit areſto.ix.ethicoꝝ Delectatioẽ neceſſaria ad vitaʒ ſicut ſal ad cibum Mo dicum aũt de ſale ſufficit ad magnam quã⸗ ritatẽ cibi Vnde ſi quarta pars cibi fuerit de ſale nihil valeret Sodem modo de ludo certis tempoꝛibus ſufficit ad qutetem mẽ tis Vnde illi qui totum tempus ſuum er ⸗ — in ludis.venationib. aleis taxil ⸗ is exceſſiui ſunt et vicioſi in ludo. Dequi⸗ bus verificat᷑illud Sap̃:xv. Eſtimauerũt ludum vel luſum eſſe vitam noſtrã. Dicit ergo Areſto.loco pᷣ allegato ꝙ nimis deri⸗ ſiui ſuperabundant in ludo et ſunt tales q nihil curant quid dicãt ſiue ſit offenſiuũ ſi⸗ ue placidum ſiue honeſtum ſiue inhoneſiũ dummõ cauſent riſum Et tales ſunt onero ſi nihil omino deſiderantes niſi riſum⁊ vo cãtur belmolothiid eſt raptoꝛes temploꝛiũ Et imponebatur illis hoc nomen ad ſimi⸗ litudinem miluoꝛum volitantium circa tẽ⸗ pla gentilium In illis em̃ locis relinquebã tur inteſtina deſacrificijs animalium Vñ ſie milui continue volitãt circa templa ad mihilũ aliud vacantes niſi ut rapiant inte⸗ ſtina ta belmolothi in conferẽdo cũ homi nibus nihil aliud exploꝛant niſi defectꝰ ho ⸗ minũ qͥs poſſint recitare ad cauſandũ riſũ in alijs ⁊ ĩ alijs erubeſcentiã Et tal ludꝰnõ eſt ludus liberal nec diſciplinatꝰſed ßuilis et indiſciplinatꝰ qꝛ ad ludũ liberalẽ requi ritꝙ dicantplacida et honeſta b ¶Eſt nõndũꝙ deriſioqᷓ̃ttuoꝛ facit Prio oñdit ſtulticiã. ſuſpẽdit amiciciãũ. offendit iuſticiã⁊ intẽdit maliciã Pꝛio oñdit ſtulti ciã qꝛ qͥ deridet hoĩem ſilem ſibiꝓ quocun qʒ defectu naturali vel moꝛali ignoꝛat ꝓ⸗ priã fragilitatẽ Poteſt em̃ fieri deriſibilia de cõſiliſi deus ꝑmittat Vñ Brego. xxv·. moꝛal·ca.vij. Ouid ſumus hodie nouimꝰ? quid autem poſt paululum eſſe poſſumus neſcimus Pi vero quos foꝛtaſſe deſpicimꝰ tarde poſſunt incipere et tamen vitum no ⸗ ſtram feruentioꝛibus ſtudijs anteire. T mendum ita qʒ eſt neetiam nobis cadenti⸗ bus ſurgat qui nobis ſtantibus irꝛidetur quãuis ſtare iam non nouit. qui non ſtan ⸗ tem nouit irꝛidere Hec Sregoriꝰ · Et iðo aduertat quilibet illud Job.xi. Cum cete ros irꝛiſeris tua nullo confutaberis.quaſi diceret ꝙ ſic. Quia Pꝛouerbioꝝ: terciode deo dicitur. lluſoꝛes ipſe deluder. ¶ Secundoſuſpendit amiciciam. Eſteñ̃ vt frequenter cauſa contentionis et diſco: die. Pꝛouerbioꝛum viceſimoſecundo. Eij ce deriſoꝛem et exibit cum 5— —————— — —ůůůñůÜů ˙ ˙ ·ÜꝓFYÜ˖Ü˖ÜF§⅛§ ¶Terciooffenditiuſtieiam Facit enim de riſoꝛ alteri qð ſibi nollet fieri Et ideo vuer bio.xix Parata ſunt deriſoꝛibus fudieia ¶ Quartointendit maliciã. Incipit eñ in ludo et ſubſpecie ludi et intendit in hone/ ſtatem prorimiet ſic cõmittit mendacium facti. Ptere.. Omnis amicus fraudulẽ. ter incedet. ⁊ vir fratrem ſuum irꝛidebit et veritatem non loquet᷑ Et ideo contra deri⸗ ſores dat ſcriptura quattuor minas Dicit em ꝙ non ſunt arguendi de iniquitate.non ſunt inſtruendi defatuitate Sunt eijciẽdi a ſocietate et ſunt deridendia dei maieſta⸗ te De primo ꝓuerbio.ix. Noltarguere de ⸗ riſoꝛem ne oderit te Argue ſapientem ⁊dt liget te De ſecũdo queret deriſor ſapientiã et non inueniet De tercio ꝓuerbio.xxij. Eij ce deriſoꝛem ⁊c̃. De quartopõ. Tu domie deridebis eos. ad nihilũ deduces omẽs gẽ tes. Saß.xij. Propter hoc tanquã pueris inſenſatis iudiciũ eis in deriſum dediſti⁊ẽ. Lectio Ixt Rgo erꝛaui mus a via veritatis.et iuſticie lumen non luxit nobis et ſol in kelligentie non eſt oꝛtus nobis ¶ Poſita eſt ſupra violenta confeſſio quã reprobi com/ ulſifacient in iudicio generali quantũ ad iniuſticiã quã proximis intuler̃t. Poc ergo facto exequitur ſpirituſſanctus ponere eo⸗ rum confeſſionẽ quantũ ad maliciam quã in ſeipſis habuerunt Et cinca hoc duo facit Primo ponit eorum confeſſionẽ Secundo dietoꝛum recapitulatõem.ibi. Talia dixe runt Z Circa primũ tria fiũt Pri mofatent᷑ſe iniuſtefuiſſe defraudatos a ve ra cognitione. Secũdo fatent᷑ſe fuiſſe fru⸗ ſtra fatigatos in operatiõe Et tercio fatent᷑ ſe fuiſſe vane deoꝛdinatos in dilectiõe Se cũda pars ibi. Laſſati ſumus Et terciaibi Quid nobis pꝛofuit ſuperbia. Dicũt ergo 5.„ primo cõſequenti g ctorum fuiſſe inſaniam er finem illoꝛum ſi⸗ ne honore Et iam videmus ꝙ vita eoꝛũfu it ſumma ſapientia et finis eoꝛumeſtinma Lectio tionaliter ſic inferendo Er erꝛauimus ⁊c· Dptime concludunt de ſeipſis. nos inſenſatieſtimabamus vitã ſan eimo honore. ergo cõſtat nobis modog tůc erꝛauimus a via veritatis id eſt a doctrina chriſti Joh. xiiij Ego ſum via veritas et vi ta Et iuſticie lumen nõ luxit nobis. Duin ſpõteceſſimus a via veritatis id eſt a doc trinafidei xp̃iane.et ideo lumẽ iuſticie non luxit nobis Sicut ille qui relictis vijs ĩ ſu⸗ perficie terꝛe. ambulat ꝑ ſpecus ſub terꝛa⸗ neos ip̃e met recedit a lumine et eſt cauſa ſi bijpſicarentie lumis. Sequit᷑ et ſol intelli⸗ gentie nõ eſt oꝛtus nobis Dicit᷑ em̃xpc ſol intelligẽtie ⁊ ſol iuſticie Sol intelligentie qꝛ facit nos eñ intelligere ꝑ fidem.yſa.vij. Tiſi credideritis nõ intelligetis ᷣm vnam lam Sol iuſticie qꝛ iuſte retribuet nobis ßᷣm facta noſtra Malach.iiij. Dꝛiet᷑ vobis timentibus nomen meũ ſol iuſticie Compa rat᷑aũt xp̃c ſoli ꝓpter tria. Primo qꝛ ſicut ſol eſt cauſa et fons luminis ⁊ caloris ⁊ vi te coꝛꝑaliter in iſtis inferioribꝰ Vnde di⸗ cit Areſto.ij. phi.homo generat hominẽet ſol Ita xp̃c cauſa eſt noticie ⁊ vite gratie in omnibus creaturis Vnde ſicut ſol radios ſuos vbiqʒ pijcit ſupꝛa ſepulcra⁊ feda.ita xpᷣc radios ſue bonitatis extendit non ſoluʒ ad bonos ſed etiũ ad malos eos ad peniten tiã alliciẽdo:eis rempꝑalia largiendo.etpe⸗ nã eis debitã differendo Ecẽi.xlij. Sol per omia illuminãs reſpexit⁊ Math.v. Solẽ ſuũ oꝛiri facit ſuꝑ bonos ⁊ malos. Dñ añt ita eſt ꝙ ſol ꝓijcit radios ſuos ſuꝑ niuemet ſuꝑ glaciem et nõ liqueſcũt ſignůeſt ꝙali⸗ quis planeta f̃igidus impedit radios ſo⸗ lis ⁊eiꝰeffectũ Et ita eſt moꝛaliter qñchri ſtus pꝛoijcit radios ſue clementie ſuꝑ coꝛ congelatũ alicuiꝰ pctõris · facit eũ cogitare de beneficijs chriſti in creatõe redemptiòe et pctõꝝ remiſſiõe:⁊ pᷣmioꝝ diſtributoe. et tamen nõ liqueſcit coꝛ illð duꝝ Reuera ſig nũẽꝙ frigidꝰ planeta.i.dyabolꝰ ꝑ maliciã infrigidatus impedit effectum ſolis.i.xpi Piere.vi. Sicut frigidãfacit ciſterna aq; ſuã. ſic frigidã fecit maliciã ſuam domind⸗ toꝛ dyabolus ſuper regionem coꝛdis talis Et per oppoſitum eſt de peccatoꝛibus con/ gelatis non tamen in tanto exceſſu infrigi⸗ datis Illienim liqueſcunt ad radios ſolis p̃i. Eremplum de petro Luce xxij. Dui poſtq;xpm negauerat ⁊ xp̃c eum reſpexiſ egrellus foꝛas fleuit amare Ecce quomõli lri queſcebat ⁊ cõuertebat᷑ in aquã Exempluʒ de magdalena. Luce.vij. que irꝛadiata ab iſto ſole lacrimis cepit irꝛigare pedes eius et capillis tergere. de qua canit eccleſia liq̃ fecit⁊ refecit reſolutam in lamentis verbũ miſſum celitus. de taliby exponi poteſt illð iij. Regũ.ij. Surgẽtes oꝛto ſole ex aduer ſoaquarum viderunt moabite ſ Secũdo cõparatur chriſtus ſoli ratione ſue motõis Quando ita eſt ꝙ ſol rubet demane in oꝛtu ſuo ſignum eſt tempeſtatis ſequẽtis ⁊ quã ⸗ do rubet in occaſu ſignum eſt ſerenitati.vñ Mathei.xvi. facto veſpere dicitis Sere⸗ num erit Rubicundũ eſt em̃ celum Et ma ⸗ ne hodie tempeſtas erit. Rutilat em̃ triſte celum Sic circa chriſtum accidit Nã poſt dꝛtum ⁊ oꝛiginem ſue pꝛeclare natiuitatis ſtatim ruboꝛ apparuit quia die octauo ve ⸗ nerunt circumſcidere puerum Unde ſtatĩ effudit ſuum fanguinem Et certe iſtũ rubo rem ſequebatur tempeſtas valida in pſal: In circuitu eius tempeſtas valida. Iterũ etiam ſero in occaſu iſtiꝰ ſolis apparuit ru⸗ bedo magna quando totum coꝛpus efful⸗ ſit ſanguine flagellatum.cõclauatum.lan⸗ ceatum ⁊ ſpinis in capite coꝛonatum Sed iſte rubor fuit ſignũ future ſerenitatisĩ re⸗ ſurꝛectiõe ⁊ tranquillitatis perpetue Tho bie.iij. Poſt tempeſtatẽtranquillũ facis et oſt lacrimatõem et fietum. exultatiõem in ndis. Sicut aũt ſol ſine leſione oculoruʒ cõſpici non poteſt clare.ſed ſi nube tegatur que non eſt nimis groſſa delectabiliter iaʒ videtur Ecẽs.xi. Dulce lumen ⁊ delectabi le oculis eſt videre ſolem. Ita filius dei in ſue nature puritate ab oculis moꝛtalib yi deri non potuit ante incarnationeʒ. Et ido volens ſe exhibere hominibus nube huma/ nitatis noſtre de virgine fůpta ſe inuoluit operante ſpirituſancto.ſicut ꝓphetatũ fue⸗ rat Ezechiel·xxxij. Solem nubetegam. ¶ Tercõ ſicut radio intromiſſo in domum i;tumcunq; videatur pura.oſtendit eã ha bere pulueres que tamen nõ vident᷑ niſ in radio ſolis Ita declarat chriſtus domum cõſcientie.iñ quocunqʒ homine qᷓ;tumcũqʒ videatur honeſta. magnã copiaʒ habere ve nialium peccatoꝛũ quia quanto magis ali quis gratie radium recipit.tanto magis ſe frequentiꝰ de erzoꝛibus ꝓpꝛijs depꝛehẽdit a Iſtů ſolem etſuum radium tria a nobis ſubtrahunt⁊ abſcondũt terꝛa nubes et luna Terꝛa mundialis cup idita⸗ tis Nubes tempoꝛalis vanitatis. Et lu na carnalis voluptatis Duando terꝛa que eſt infimũ elementũ interponitur inter alpec⸗ tum noſtrũ et ſolem ſicut contingit de noc ⸗ teNec videmus ſoleʒ nec ſolis radios.ſed manemus omino in tenebris infra vmbraʒ terꝛe Iſto modo multi ſunt inter quoꝛum aſpectũ et deum interponitur ipſa terꝛa qa tota eoꝛum ſolicitudo.cogitatio ⁊affectatõ ad terꝛam dirigitur Et eis occidet ſol ĩ me ridie ſicut dicitur Amos.vij. Sunt alij quibus ſol abſconditur pꝛopter nubeʒ interpoſitam Dignitates huiꝰ vite volati⸗ les ſunt quaſi nubes ſine quiete. que inter ponuntur ſuper oculos ſuperboꝝ et ambi⸗ cioſoꝛum et deum.ꝙeum videre nõ poſſũt quia nubibus aeris condita nullum funde re poſſunt ſidera lumen Pꝛimo de cõſola⸗ tione in fine. ſed in moꝛte ſatis eum vide⸗ bunt ad terꝛoꝛem et iudicium ſuũ.ij. Ma chabeoꝝ.pᷣ: Tempus affuit ꝙſol refulſitq prius erat ſub nubibus ¶ Tercio ſunt alij quibus ſol eclipſatur per interpoſitõneʒ lu ne carnalis voluptatis Et hi ſunt beſtiales libidinib dediti ⁊ igne cõcupiſcentie infla mati In pð. Supercecidit ignis et nõ vide runt ſolẽ. ¶ Dictum eſt ſuperius ꝙchriſtꝰ ſoli cõparatur ꝓpter operatõem viuifican/ tem.apparitõem ſignantem ·et declaratio⸗ nem manifeſtantem. Reſtat ergo cõſidera⸗ re qualiter iſte ſol moꝛaliter cõplet ⁊ pera⸗ git motũ ſuũ B ¶ Ubiſciendũ ꝙ ſol ſic ceteri planete deſcribit ʒodiacũ com plẽs curſum ſuũ in anno ſolari ⁊ ꝑtrãſiens vniuerſa ſigna que ſũt. xij. iuxta illos vᷣſus cõmunes Eſt aries thaurꝰ geminicãcer leo virgo. Libraqʒ ſcoꝛpio architenens caß amphoꝛa piſces Dicit᷑ añt aries eſſe digni oꝛ ꝑs dextra celi⁊ nobilior vñ incipit mo⸗ tus Uñariesẽ pᷣmũ ſignũ ᷣm ꝑhiloſophũ et ᷣm catholicos. Sol creatus fuit in arie⸗ te et iõ ĩ ariete fuit primo ſicut tenetur cõi⸗ ter: Moꝛaliter per iſta ſigna ·xij·tranſitet tranſibit chriſt? Pꝛimoem̃ in ſtatu innocẽ tie quandocreauerat primos parentes? in paradiſo collocauit nullam adhuc feritatẽ eis oſtendit.ſed tantumõ potentiãi creãdo n iij 1 et gubernando res et innocentiam. Aries autẽ eſt animal naturaliter innocens ſcõm genus ſuum.fortis tamẽet potes in ſua ſpe cieEt ideo moraliter dei filiꝰ tunc fuit qua ſiin ſigno arietis quia nihil alið adhuc mů do ſignauerat Pꝛouerbio.xxx. Aries eſt⁊ non eſt rex qui reſiſtit ei. Sed ſtatim homi ne peccante tranſiuit in thaurũ qun eſt ani mal magne fortitudinis ⁊ magne feritatis quia ſtatim eos expulit de paradiſo in ter/ ram Juflixit etiam eis nece ſſitatem moꝛiẽ di coꝛpoꝛe ad inferos deſcendendiin mor te ·Eſtautem natura thauri ꝙ quantũcun ⸗ qʒfuerit ferox ſi ficui alligatur manſueſcit Sicut dicit yſidorꝰ.eth·xvij.ca.vij · Et ita fuit de filio dei donec alligatus eſſet ficui dulciſſime id eſt virgini glorioſe per incar/ nationem.continuam ferocitatẽ ad genus humanũ ſeruauit.ſed alligatus ad eaʒ vin culofilialicontinue manſueſcit ⁊ verifica/ tum fuit illud Mathei.xxi. Ecce rex tuus venit tibi manſuetus. Et ideo tunc tranſi nit iſte ſol in ſignum geminorũ quando du as naturas ineffabiliter copulauit ꝓcedẽs de thalamo ſuo pudoris aula regia gemi⸗ ne gigas ſubſtantie alacris vt curꝛat viam Sicut dicit Ambroſius Beñ. xxv.Et ec⸗ ce gemini in vtero eius reperti ſunt Depin gitur illud ſignum in forma duoꝛum iuue ⸗ num ſeinuicem amplectentiũ Et ſicut qui⸗ damfingunt. Illi fuerunt caſtor et pollux duo filij Jouis ſe mutuo diligentes in tan tum ꝙ cum caſtor haberet a patre immor ⸗ talitatem.id eſt poſſe non mori ſi voluiſſet mori voluit pro germano ſuo ad tempꝰvt vtriqʒ daretur immoꝛtalitas Unde ambo ſtellificati ſunt et ſigno illo nuncupati qð gemini dicitur Ita chriſtus factus germa nus hominis quãuis poſſe non mort habu it. ſi voluiſſet. pꝛeelegit tamen pꝛo homine mori vt nos immortalitatis ſue faceret eſſe participes De iſto ſigno tranſiuit ſol iuſti⸗ cie chriſtus in cancrũ. Lancer eſt piſcis re/ trocedens id eſt paſſu retrogrado vadens. Juxta illud Auiani in quodam apollogo Turua retrocedens dum fert veſtigia can cer Et iſto modo videbatur chriſtus.retro cedere dum vixit in mundo. Rectus enim inceſſus iuſti homis deberet eſſe de virtu/ te ad honores. de merito ad preminz. de la⸗ 5 Vectio bore ad requiem Sed chriſtus cõtinue re⸗ troceſſit. de virtute ad vituperium. de vitu perioad verbera De verberibus ad cruceʒ kt ſic ad moꝛtem.et tandem ad infernum. Vnde toto tempoꝛe inter natiuitatẽ et re⸗ ſurꝛectionẽ moratus eſt ſol noſterĩ cancro. Et ſicut ſole exiſtente in cancro maximꝰ fer noꝛ mundo infundit᷑ Juxta illud Thoph. etiopum terꝛas ⁊c̃. In cancro ſolis ⁊c ta chriſtꝰ temꝑe intermedio maximã caritatẽ homibus demonſtrauit Sed de iſto ſigno intrauit leonem in reſurꝛectione. Dicit em̃ Iſidorꝰ.xij. Ehimo.c.ij.ꝙ catulus leonis de nouo natus tribus diebus iacet quaſi moꝛtuus.et tandem poſt tres dies patris rugitu ſuſcitatur a dormitione ſeu a morte Iſto modo chriſtus cum moꝛtuꝰ eſſettres dies per ſinodochẽ moꝛtuus iacuit poſt qð tempus virtute patris reſuſcitatus ſurꝛex it. Hic eſt leo ð tribu iuda Apoca.v. Deqͥ ꝓphetauit Jacob bñdicens filijsſuis cũ di ceret iude Ben.xlix. Catulꝰ leõis iuda adpÿ dam fili mi aſcendiſti requieſcens accubui ſti vt leo et quaſi leena quis ſuſcitabit eum De leone tranſiuit in virginẽ Toto em̃tem pore medio inter reſurꝛectõeʒ ſuã⁊ aſcẽſio nẽ doctrina ⁊ fides eccĩe in btã vᷣgine potiſ⸗ ſime cõſeruabat᷑ Hec interim aplos ⁊ diſci ulos docuit monuit:cõſolata ẽ.vtpote il a que repleta fuit ſpũſctõ pleniſſime in ver bi deiconceptiõe⁊ ideo tunc temꝑis mãſit in taliſignoid ẽ in fide vᷣginis de qua Dui dius.iij. de vetula.ca.vlti. O virgo felix. o ʒgo ſignificata. Per ſtellas vbiſpica nitet quis det mihi tantũ Viuere ꝙpoſſim lau⸗ dũ foꝛe pᷣcotuaꝝ Nã niſi tu ꝑfecta foꝛes nõ eligeret te Pic deus omnipotẽs vt carneʒ ſumereta te: Vbi pꝛophetat diffuſeꝙ de omipotẽs ſumeret de ea carnẽ.et ꝙ reſurge ret d moꝛtuis et ꝙ matrem ſuã virginẽaſſu meret in coꝛꝑe⁊ aĩa ĩcelũ Vñ diẽ ſic ĩfine Nõ opꝰẽvt eã velit exaltare Fdatim Sed ſilaſſumet⁊ eandẽↄcathedrabit Illiceſto tui memorj memor optia ᷣgo Illiccũfue⸗ ris ꝓ nob tracta trahẽdis ꝓ nobis nõ tepi geat ſuadere ꝙ ad ſe. Nos trabat isꝑteqͥ er te venerat ad nos Zl nobis ipſiſit glia audis ab ip̃o. Bra ſit nobis ⁊ me te neſcia vita.an ſit liber ouidij ðs nouit. qᷓ;uis aleo ne pꝛothonotario ſacri palacij cini pn tandempoltmun dochrluscunmnt Lleoðirbundiu ut Jucobbñdicn 1Bexl. Cmn it mi mſcenditinquin c quuiletu qsſiu trunſiut in vmilt dio imet rturtciqi — cu denn docuit monuitriſlrit lerifut ſüciu onctpteꝛ idwm¶m ignodindeignn devla n — eſoonrllirin 5 gt Pe das mnx tenn cipis referatur liberilleetract?ð ſepulero Duidij. Vndeteſtamentũ ouidij nuncu⸗ patur Dicit eñ ꝙ inuentus fuit incimite ⸗ rioꝓublico in quodã ſepulcro in ſuburbio dyoſcoriciuitatis que eit caput regni Col coꝛũ Et qꝛ ibi non erat copia latinoꝛũ eoꝙ armenici linguã latinã non intelligũt Rex Tolcoꝛũ miſit illum libꝛum cõſtantinopo/ lim. vbitũc erat copia latinoꝛũ Refert etiã ꝙinter antiquoꝛum ſepulcra vnnz inuen ⸗ tum eſt · in cuius epigꝛama fuit ſeulptũ lit⸗ teris armenicis cuius inrerp̃tatio ſic ſona ⸗ bat Pic jacet uidius ingenioſiſſimꝰpoe tarum Vbijt aüt annochriſti. xxiij ſicut re fert Builhelmus de enange in cronica ſua Tercio anno Tiberij Vnde con ſtat ꝙ ſi li⸗ ber veraciter ſuus erat fuit pulcerꝛimaꝓ⸗ phetia Sed hec ſunt extraꝓpoſitũſ Sep timo chriſtus ſoliuſticie tranſinit de virgi ne in librã quando a virgine benedicta ma re ſua ſuiſʒ difcipulis licentiã accipiens ipis videntibus eſt eleuatꝰ in celum Act. ð · Tuncem̃ tranſiuit ad librã quãdo corã Patre paſſiõis ſue meritũcontra primi pre karicatoꝛis peccatũ appendit oſtendẽs ſe plus ſoluiſſe in penaq; Adam cõmiſit in culpa In cuiꝰ ade ꝑſona dicit Job Vtinã appenderent᷑pctã mea quib irã merui⁊ca lamitas quã patioꝛ in ſtateꝛa idẽ xpc hũa⸗ natus loco mei. quaſi arena maris hec gra⸗ uioꝛ appareret Job.vi.¶ Octauo de libra trãſiuit in ſcoꝛponẽ qñ coꝛpus ſuũ qð ẽec⸗ rleſia tyrãnoꝝ⁊ heretico ꝑſecutõib qua⸗ ſquorũdã ſcoꝛpionũ aculeis lacerari pmi ſit xt dicerer tũc meritoecẽie ſue illud Eʒe. ij· Subuerſoꝛes ſunt tecũ ci ſcoꝛpiom habitas¶ Nonotrãſinit fol noſterin ſagit⸗ tariũ fuerũt em̃ atꝑe ſilueſtri pape ⁊ Con ſtantini imꝑatoꝛis: qᷓ tempali eccleſie pri mo dicit dediſſe ſempꝑ indicia.ꝓlacitatòes et diſſenſſiones interclericos.cuis eoꝝ vi⸗ deret᷑ maioꝛ ad paſcendũ oues xp̃i. Hec eſt auſa quare volãt ſagitte acute Nũc rega⸗ liũ ſupplicationũ ad romanã curiam nunc accuſationũ.nunc diffamationũ ad inferio rum iudicum audientiã Ita ꝙ plena eſt ec cleſia aduocatis in omĩ cauſa ad defenden⸗ dum iniuriam Et ideo vſqʒ in hodiernũ di em ſol ſtat in ſigno ſagittarij Pꝛouerb.xxv Jaculũ? gladiusʒſagitta acuta homo qui lri 6 loquitcõtra ꝓximũſuum falſuʒteſtimoniũ Et hi ſunt qui chriſtũ ſpoliant vulnerant et predant᷑ Sieſſet ita pauper eccleſia mõ. ſicut fuit qñ chriſtus in ea vixit in terꝛa nõ paberet chriſtus tales placitatoꝛes nec ta⸗ les inuaſoꝛes Pauper et iuuenis mercatoꝛ nõ timet pdones nec patitinſultꝰſed cũeſt diues tũc eũ nitunt᷑ ſpoliare. etiã qut eũpri us conabant᷑ ditare · Ita eſt qñ eccleſia ſtu ⸗ duit pauperrati benẽ valuit. mõſtudet di⸗ tari? patita ſagittarijs Et ideo mõð chri ſto verificatur illud b. Reg. xxxi. Lõſecuti ſunt eum viriſ agittarij et vulneratus ẽ ve⸗ hementer a ſagittarijs. ¶ Decimo tranſi⸗ bit ſol noſter chriſtꝰ in ſignum Tapricoꝛnt capricornus habet primã partem jui coꝛpo ris caprinãet tunc eſt ſol in maxima elõga/ tione a nobis Quia in primo puncto capri corni eſtſolſticium hyemale Vnde iſtud ſi gnum ſignat tempus antichriſtt qui capri⸗ nꝰ dici poteſt Tum qꝛ capꝛa eſt aĩmal mul tum libidinoſumEt de antichriſto dicitur Daniel. xi.Erit in concupiſcentijs femina⸗ rũ nec quẽquã deoꝛum curabit Tum quia capra generat hedos ⁊ filij ſui atqʒ ſequa⸗ ces hedi vocantur Mathei.xxxv.ſcribitur. Statuet quidem oues a dextris hedos au tem a ſiniſtris · VUnde tempoꝛe antichriſti erit chriſtus ſol iuſticie in ſigno capricorni et tunc videbitur quaſi maxime elongatus ab eccleſia ſed non durabit Quia ſtatim in Lapricoꝛno incipit ſol aſcendere etchriſtꝰ ſtatim antichriſto occiſo.in coꝛdibus ſuo⸗ rum fidelium refulgebit ¶ VUndecimo trã ſibit ſol in aquarium. Aquarius depingi⸗ tur ymago hominis tenentis venam ſub⸗ uerſam de qua aqua pleno foramine pꝛorũ pit Et ſignificat quadragintaquinqʒ dies cum toto reſiduo tempoꝛis poſt moꝛtẽanti chriſti In quibus pluet chriſtus miſericoꝛ diam ſuper iuſtos quitempoꝛe antichriſti vacillauerant ſicut ſuperius dictum fuit: Vnde tũcerit chriſtus in aquario Eʒeche rxxvi. Effundam ſuper vos aquam mů⸗ dam er mundabimini ab omnibus inqui⸗ namentis veſtris ¶ Dnodecio et vltimo ſol erit in piſcib Moꝛalrqñſol ad ſignũ piſciũ ꝑuenerit tũc deſinit eẽhyẽs Et icipit ver. iuxta illð Cedit hyems ẽtro cathedra⸗ toſimõepetro· quo die ſolẽin piſcibncẽio n üij S—= Iſotempequecunqʒ radices: ſemina ſub terꝛa latuert icipiũt ſe exſerere ⁊ terꝛa ſein cipit aperire ⁊ pandere que occultauit. Et ſignificat temp⸗ reſurꝛectionis generalis oĩm coꝛpoꝝ humanoꝝ quãdo terꝛa ſe ape⸗ riet⁊ reddet luci moꝛtuos occultatos. Et tunc erit xp̃e in piſcibo qñ cum ſuis piſcato ribus quos olimn aplos fecerat ad iudiciuʒ veniet · ¶ Et tũc adimplebit᷑ illa parabola Nathei·xiij. Simileeſt regnũ celoꝝ ſage ne miſſe in mare eter omnigenere piſcium cõgreganti quã cũ impleta eſſet educentes et ſecus litus ſedentes elegerũt bonos ĩ va ſa ſua. malos aũt foꝛas miſerunt. Sic erit in cõſummatõe ſeculi Abacuck.p. Facies homis quaſi piſces maris. Et ſicut in fine piſcium eſt ipᷣm oꝛiens qð eſt caput arietis vbiſol fuit creatus etibi ſtabit poſt iudici um in perpetuũ nec mouebit᷑vlterius circa terꝛãfaciens oꝛtũ⁊ occaſum.Ita chriſtus deinceps cũ matre in medio electoꝝ ſuorũ ſtabit ſine fine Et tũc erit dulce lumen et de lectabile oculis videre ſolem. Ecẽs.xi. Et implebit᷑illud Abacuck.iij Sol⁊ luna ſte terũti habitaculo ſuo Ad qð nos ꝑducat. Lectio.lxij 8 5— in via iniquitatis ⁊ ꝓditiõis et ambulauimꝰ vias difficiles Vi am gůt dñi ignoꝛauimꝰ ¶ Poſtqᷓ; decla ratũ eſtꝙ impij⁊ male viuentes in pñti fa⸗ tebunt ſe fuiſſe defraudatos ꝓpterculpam ſuama veritate⁊ a ſenſitiua cognitõe. Pic dñdit ſpůſſctũs qualiter fatebunt᷑ſe fuiſſe fruſtra fatigatos in opatõe Vñ dicit ſic laſ ſati ſumus Non eſt miꝝ qꝛ graue onus im poſitum viatoꝛi faciet eum cito laſſum De iniquitatibo vero ſcribit᷑.in põ. Sicut onꝰ graue grauate ſunt ſuper me. Ergo velint nolint peccatoꝛes laſſabunt᷑ Iſta lectio o⸗ culato expimento verificat᷑ in omni genere hoim peruerſoꝝ inteꝛ nobiles⁊ milites qui ꝓ vanitate in fama volatili in oꝛe hoĩm to/ taliter ſe exponunt Manifeſtů eſt ꝙplꝰ ſu ſtinebunt de pena in vno toꝛneamento vel belloqᷓ; ſanctns monachus in decem ãnis Item mercatozes qui maria pertrãſeũt ꝑ⸗ Lectio ſonaliter. paſſus periculoſos. latronũ inui dias ⁊ inſidias ſocioꝝ. vere experiunt᷑ vias huiꝰ můdi eẽ difficiles · Clerici vel layciq curias magnoꝝ regum.comitũ vel epiſco⸗ Iſſati ſumus poꝝ ingrediũtur ad ſeruiendũ · ſcunt quã⸗ tum habet iſta via difficultatis vbi per de⸗ cem vlſeptem annos ſeruiẽt cũ remoꝛſu cõ ſcientie cum obiurgatõibꝰ domioꝝ.cũ inui dia ſocioꝝ.euʒ omni infoꝛtunio coꝛꝑali Et ideo omẽs illi ſiue ſubditi ſiue dñi ſiue qui peccato deſeruiũtꝓ felicitate mundi dice⸗ re poterunt in die iudicij Laſſatiſumꝰ⁊c A ¶Eſt aũt hic notandũ ꝙ ſepteʒ ſunt vie iniquitatis que ſunt valde diffici⸗ les ⁊ tamẽhomĩb multñ amabiles Et hu ius cauſa eſſe non poteſt. niſi ignorãtia Dm nis eñ̃ via eſt difficilis.ſi ſit mõtuoſa.ſi ſpi⸗ noſa.ſi lutoſa.ſi tenebroſa.ſitumultuoſu.ſi ſumptuoſa.ſitedioſa: Pꝛimã iſtaꝝ viarũ accipiũt ſuꝑbi⁊ ambicioſiſemꝑ vadũt vi⸗ as montuoſas tñ hoc eſt valde periculoſuʒ qꝛ ð modico lapſu imminet magnũ pericn lum Quia ᷣm Bꝛegoꝛiũ.quãto gradꝰ alti cꝛ tantocaſus grauio? Sed eſt de eis ſicut de lepoꝛe.qꝛ multo melius curꝛit lepꝰcon tra montem aſcẽdẽdoqᷓ; deſcẽdẽdo de mõ te in val lẽ Ita iſti de mõte ſuꝑbie.cum dif⸗ ficultate deſcendũt. ſed ad loca dignitatis cum magno conatu aſcendunt Ratiode le⸗ poꝛe eſt qꝛ ha bet crura anteriora breuiora qᷓ; alia Moꝛaliter Affectões homis adde um ſunt quaſi tibie anterioꝛes.affectiones ad mundũ ſunt quaſipoſterioꝛes tibie Dñ ergo in homine affectiones ad deũ breuio⸗ res ſunt qᷓ; affectiones ad mundũ.ille ho⸗ mo velociter curꝛit contra montẽ in adqui ſitione dignitatis vlł diuitiaꝝ Job.xx. Cu curꝛit aduerſus deum erecto collo.⁊ pĩgui ceruice armatus eſt.¶ Scðam iſtaꝝ virũ eligunt cupidi et auari.viã videlicet ſpino ſam Saluator dicit Lu.viij. ꝙ diuitie ſůt ſpine· quia habent punctõem laboꝛũin ad quirẽdo.timoꝛes in cuſtodiẽdo.⁊ dolores in amittendo Dzee.ij. Sepiam viam tuã ſpinis¶ Terciã iſtaꝝ vixꝝ queẽlutoſaeli⸗ gunt luxurioſi.bouini etiã ⁊ beſtiales qͥac⸗ cipiunt ſemꝑ viã magis tritã⁊ illa ↄmuni terẽturpioꝛ Ita iſti Ulãßeligunt quãplu res frequentãt Luʒ tñ Seneca doceat op⸗ poſitũ.qꝛ ĩ via pedũfoʒteilla ſecurioꝛ.ſed 35% — — * — 5 3 * S E — ndnin via moxꝝ qꝛ pauci ſunt virtuoſt. De vijs luxurioſoꝝ in põ. Inquinate ſunt vie illius in omnitemꝑeet Mathei.vij. Lata porta ⁊ ſpacioſa eſt via que ducit adꝑditi onẽĩ multi ambulant per eã Et per oppoſi tips. Ambulãs ĩ via imaculata hic mi⸗ bi miniſtrabatDe iſtoꝓuer.iij Vieeiꝰ vie pulereſ Quartã viam̃ queẽtenebroſa eli⸗ Bunt inuidi qui ꝑ malicã ſuã ꝓpriã ſũt ex recatiEt ideo vbicũqʒ ſunt in tenebris am bulant Prouer.ij. Reliquũtiter rectum⁊ umbulant ꝑ vias tenebꝛoſas qui letant᷑cuʒ malefecerint.et exultant in rebus peſfimis Et in põ̃.Fiat via eoꝝ tenebre⁊ lubricũet tunc neceſſario habebũt cadere ꝓuerb.iij. i impioꝝ tenebroſaneſeiũt vbrcoꝛruãt ¶ Quintã viãeligũt guloſi vicʒ viam ſum ptuoſam Quandoſic eſt ꝙ magna cariſtia Fit in ciuitate aliqua de pane de vinodealijs neceſſarijs. Iſti mercatoꝛes qui vadũt ad nundinas ꝓpter lucrũ nõ libẽter intrãt ta⸗ les villas quia plus perderẽt in vna nocte qᷓ; lucrarentin duobꝰ e Moralr loq̃n do Omẽs ſumus mercatores ⁊ negociato/ res Lu.xix. Negociamini dum venio ma/ le⁊ ſumptuoſe taberne vbi vnus hõ expen ⸗ dit in vna hoꝛa quantũ ſibi poſſit ſufficere in vno die Similiter vnus guloſus vbicũ⸗ qʒ fuerit ꝓlꝰↄſumetqᷓ; ſibi expedit vno die Et ideo omis via homis guloſi eſt ſuꝑfiua etſumptuoſa⁊ ideo deteſtanda in põ. Via * illoꝝ ſcandalũ ipis. ⁊ poſtea inore ſuo com placebũti Sextã viã eligũt iracũdiſcʒ viã tumultuoſamaeſt plena preſſura. nã vbicũ qʒ ſunt preſſura erit. Vnñ Sene.ij de ira. ca.vi. ſimus extitit ⁊c̃.ĩ ꝓõ. Cõtritio⁊ infelicitas in vis eoꝝ ·et viam pacis nõ cognouerunt. ¶ Seprtimã viam redioſam vicʒ accidioſi eligunt Iſti nihil faciũt vbicunqʒfuerit et ſemꝑ tamẽ ſunt fatigati Eſt ẽ accidia qð dam ſpũale tediũ in bis que deiſunt ita ꝙ omne illud qð ad diuinũ ſpectatofficiũ re⸗ utat᷑ ab eis nimis longũ Hi volũt habere h cõuiuia ⁊ bꝛeues gr̃as Barrulatões diuturnas⁊ hoꝛas ſincopatas Somnia in fantis ⁊ miſſam venantis.infans haber ne⸗ ceſfario multũ doꝛmire quia in ſomnoma/ xime nutrit᷑ Sapie. vij. Ubrðꝛꝙ puer nu tritex delectamẽto ſomnicõueniẽtis¶ Per arꝛat de celio oratoꝛe qui iracũdiſ oppoſitũ puer e. Kelinqute infantiã ⁊ vi uite⁊ ambulate ꝑ vias pꝛudentie He ſunt vie iniquitatis de quib yſa.v. Dereliquat impiꝰ viã ſuq ⁊ vir iniquꝰcogitatões ſuas et Eze:xxxiij. Cõuertimi a vijs vñis peſſi⸗ mis Et quare moꝛiemi domꝰiſrael: Et i humiliter cũ pð.petere debemꝰ a dño vias tuas dfe demõſtra mihi⁊ ſemitas tuas edo ceme Et iteꝝ Notamfac mihi viã inq̃ am bulem Tlbi notandũ g vita me⸗ ritoꝛia xpiani nõ põt eſſe ↄtinue vmioꝛmis Et apud ſctõs vita xp̃iani ↄmuniter diui⸗ ditin vitaʒ actiuã⁊ in cõtemplatiuã. qð nõ eſt ſi intelligendũ ꝙ ab vna?⁊ eadẽperſona ↄtinuari ſemꝑ tebent actus vite ↄtempla⸗ tiue ⁊ ab vna alia actus vite actiue ⁊ nunq; actꝰ viteↄtẽplatiue qꝛ hoc nõ eſſet humane fragilitati poſſibile nec recte ratõi cõfoꝛme Sed vna? eadem ꝑſonaꝓ loco⁊ tempore vtrãqʒiſtarũ tenetincedere Jðo via meri⸗ toria xp̃iani aliqñ nuncupat᷑ in ſingularia ſalmiſta ⁊ aliqñ in plurali Vñ dicit notã ke mihi viãin qua ambulẽ. Et tñ vias tu/ as dne demonſtra mihi Areſto. de ꝓbleu/ matibo ꝑticula qͥnta pꝛoble. x·querit iſtam queſtionẽ Duare aũt hõ magis laboꝛat cõ tinuãdo diu viã planãqᷓ; ambulãdo ꝑ viã non planã. ſed aliquantulũ montuoſam et valloſam Et rñdet ꝙ cauſa eſt qꝛ qñ bomo incedit ↄtinue ⁊ vnifoꝛmiter ꝑ viã planã. fatigar inſtrum̃ta ⁊ ꝑtes coꝛpis ſuꝑ quibꝰ ambulat ſicut genuacrus ⁊ tybias Uñ qꝛ in iſtis inſtrumentis ambulandi cõtinuete net᷑ vnafigura motꝰ in via plana iᷣo cõtin git homi maroꝛ labor ⁊ maioꝛ fatigatio In Pceſſu pᷣonõ plano vbtaliqñ aſcẽdit᷑aliqũ deſcenditnõ ſemꝑ teneteadem figura mo⸗ tus iu inſtrumẽtis mouẽdi necille ꝑtes ve rant᷑ vniformiter ↄtinue ſed alternatim qꝛ aſcendendo plus laboꝛamꝰin genibo et ty⸗ bijs· deſcẽdẽdoplus in femoꝛib Et ꝓpter iſtam alternatõeʒ laboris inter ꝑtem upꝛa genu reliquã ſubgenu in vianõ planã cõ tingit minor laboꝛ⁊ minorfatigatio in via alternatim nůc valloſa.tunc mõtuoſa Iſto modo moꝛaliterin viuendo vᷣtuoſe Fragi⸗ litas em̃ humana non peꝛmittit aliquo mõ ꝙ mens ⁊ ſtudiũ homis vniformiter exten datin cõremplando neciteꝝ expedit ꝙſem per deſcẽdat ad oꝑga vite actiecirca můdũ —. qꝛ tũc fieret nimis aridus ⁊ indeuotus. Et ideo ſicut homo eſt ↄpoſitus ex coꝛꝑe ⁊ aĩa de quoꝝ numero coꝛpꝰ fatigat᷑ aſcẽdẽdo ꝑ oꝛatões.ſtudia.vigilias ↄtemplatões aia fatigat᷑⁊ deſiccat deſcẽdẽdo ⁊ occupãdo ſe ciꝛca temꝑalia ꝓximis diſpen ſanda Ideo ſicut alternatim ⁊ viciſſim debemꝰ incede⸗ re vt qᷓ;tum poſſumus fatigatõem ⁊ tediũ deuitemꝰ in ſeruiendo deo.⁊ interdũ aſcen dere ↄtemplando⁊ poſtea deſcẽdereꝓximũ iuuãdo In cuiꝰ figuram Jacob vidit ange los aſcendentes ⁊ deſcendentes de celo ad terꝛã⁊ de terꝛa ad celũ viciſſim Beñ xxviij Vnð ſicut in vitis fratꝝ predicatoꝝ legit᷑ Quidã iuuenis queſiuit a fratre Joꝛdano qui fuit ſanctiſſimus homo ⁊ Cůs magi⸗ ſter ordinis poſt ſet̃ dñicum quid eſſet ſi bi vtilius.vel oꝛ atiõibo inſiſtere. uel ſe ſcri pturaꝝ ſtudijs occupare Cui mg̃ reſpon ⸗ dit. Qudd eſt inquit meliꝰſemgꝑ bibere vel ſemꝑ comedere. Et vtiqʒ ſicut iſta cõpetit alternatim fieri.ſic et illa.vñ de paulo ſcri⸗ bit Paymo ꝙ vnam ꝑtem diei ſolebat ex/ pendere in oratione⁊ aliã in pᷣdicatõe·ter/ ciam in oꝑatõe manuali Ne ergo cum iſtis malis dicamus in fine Ambulauimus: vi diffi. Uiam aũt dñiignorauimꝰ Petat q libet cum põ̃. Notãfat mihi viã in qua am bulem Multũ eñ̃ cõfert ad ſolaciũ ambu lantis bona noticia vie ꝑ quã debet ambu ⸗ lare NMam ceteris paribo ip̃a videtambulã ti breuior qᷓ; via ignota eiuſdem quãtitatis Vñ areſto.de ꝓbleumatib parte qͥnta ꝓ⸗ bleumate:xxv. querit Nuare ambulantes viam neſciẽtes quãta eſt ip̃a apparet nobis longioꝛ qᷓ; qñ ſcimus eam et frequenter ſu mus eius qutitatẽ experti Et rñdet ꝙ ania in tali via paralogiſatqðᷣdãmõa ſeip̃a Ex⸗ perit᷑em̃ anima iſtã cõſequentiã eſſe certam Scio mẽſurã huiꝰ vie ergo eſt finita Et qꝛ neſcit menſurã huiꝰ vie Ideo arguit a ne⸗ gatione añcedentis Huiꝰ vie neſcio menſu rãergo eſt infinita Et ſic in iudicãdo deci⸗ pi᷑ Iſto mõ moꝛaliter Pomies dati vicijs iudicant ꝙ aliqui hoĩes poſſent viuere vir/ tuoſe Unñ homo luxurioſus mirat᷑ qũo ali⸗ uis poterit ſeruare perpetuã cõtrnentiaʒ. Homo guloſus eſtimat ꝙ nullꝰ hõ poteſt facere abſtinentiã.homo iniuſtus ⁊ cupidꝰ eredit g omnis homo cupiat habere diuiti Lectio as ⁊ abundantiã Et ideooĩs homo iudica aliũ fᷣm ſeißm Sicut docet Chriß. in imꝑ. oꝑe. omel · xxxij Omnis homo ſcöm ſecx⸗ iltimat alterũ nec põt ip̃e meli⸗ ſentireð al tero qᷓ; ſentit de ſeip̃o Ecce foꝛnicar nemi nẽ eſtimat caſtum Caſtus non de fucili de ſoꝛnicatione ſuſpicatur. Superbus nemi⸗ nẽ putat humilẽ:⁊ humilis nullũ credit ſu perbũ⁊ ſie de alijs Ecẽs.x. In via ſtultus umbulans cum ſit ipe inſipiens omẽs ſtul⸗ tos eſtimat Ergo cauſa quare via vᷣtutis⁊ via penitẽtie ⁊ ſancte religionis reputatur laboꝛioſa ⁊ difficilis eſt inexꝑientia⁊ igno rãtia.⁊ ꝙ aĩa ꝑalogiſat᷑a ſemetip̃a Et ideo nobis ðꝛ Piere.vi. State ſuꝑ vias et vide te⁊ interꝛogate de ſemitis antiquis que ſit via bona et ambulate in ea et inuenietis re frigerium a niabꝰ veſtris Lectio. lxij. Wid nobis pꝛo fuit ſuperbia.aut diuitiaꝝ iactantia quid cõtulit nobis ¶ Declarato in ꝑtep̃ cedenti ꝙ mali in iudicio generali fatebunt ſe fuiſſe iudicdo defraudatos ⁊ ĩ oꝑando vexatos tie qualiter fa tebũtur ſe fuiſſe in amando deordinatos: Et circa hec duo facit. Pꝛimo oñdit qua lia fuerunt illa que ſumme amauerũt Se ⸗ cũdo qᷓ; parui pꝛecij extiterũt ibi. Tranſie runt ¶Circa pꝛimũ eſt ſciendũ ꝙaffectio homis primofuit deordinata ꝑ appetituʒ ſingularis excellentie Scðᷣoꝑ amoꝛem ſe⸗ cularis opulentie Et ideo quantũ ad pri⸗ mũ dicũt ſic Quid nobis ꝓfuit ſuꝑbia. ſa⸗ cilis eſt rñſio ꝙ nihil ꝓfuit ſed multũ obfu it qꝛ deus ſuꝑbis reſiſtit. humilib autem dat gr̃am Jaco.iiij:¶ Et notandũ ꝙnõ ſo⸗ lum eſt cõfeſſioĩmo vehemens cõtritõis re⸗ ↄgnitio qñ peccata ſua cũ quodam impꝛo erio ſibijß̃is obiectocõfitebunt᷑ Uñ nõſo ü cõfitebunt᷑imo ſibijp̃is vehemẽter inſu tabũt ꝑ ineffabilẽ remoꝛſum cõſcientie ſue Et hoc notant iſte queſtiones quas nõalijs ſed ſibijp̃is ꝓponũt ſoluendas. quid nobls ⁊c. ¶ Eſt eĩ ſuꝑbia inter vicia magis vic um generoſum naſcendo.magis animoſiʒ inuadendo et magis cautiloſumin allici⸗ endo t Z Primoſupbi eſtvi cium valde generoſum in naſcendo. q ſyi ꝑleularin nſefulen mudu ader duofict. pꝛ mnlacu ſmnnn ritale et inter angelicos ſpũs adinuentũẽ. etideo nobiles mẽtes nimis impedit vnde dbetoin epla Supꝑbia natiõe ceieſtis ſub imiũ appetit mẽtes⁊ quaſi ad ꝓpꝛios re. uolãs oꝛtus appetit gloꝛiã ⁊ půritatẽ ho⸗ minũ irꝛumꝑe que de gloria⁊ puritate an geloꝝ erupit ut quos ĩuenit pa rticipes na⸗ ture. facit cõſoꝛtes ruine Sic tñ fatua eſt Fad domũ neſcit redire. Vnñ Pugo libro ſuo de aĩa. Supꝑbia in celo nataẽ ſed velut immemoꝛ q̃ via inde deciderit illuc poſteare dire nõ potuit. Scðo ſuperbia ẽ viciũ val⸗ deaioſum inuadẽdo qꝛ nõparcit loco.nõ ſone nõtꝑi.nõſtatui Iõᷓ parcit loco. qꝛ q3 to locus ſolennioꝛ·tãtoſi upbiaꝓmptioꝛ in cõgregatõnibus. In pᷣdicatõnibus in qui⸗ bulcũqʒnegocijs publicis ſtatim ſi upꝑbia ſe immiſcet:qꝛ in eccleſiaĩ locoſacro vãlde lu crat· q vtriuſaʒ ſexus ꝑſoneĩ oꝛnatu ⁊ ge⸗ ſtu ⁊ maxie in ecclia vbicõtritõtet humili⸗ tati ſe dare deberẽt oſtẽtatõni⁊ ſuꝑbie ma⸗ gis ſtudent q;ʒ deuotõni/Ilõ parcit perſone Epm em̃ ſpũs ſuꝑbie inuaſit. mat.iiij. An gelũ pᷣmum hoĩem pᷣmũet vn ũquẽqʒ etiã ſanctũ. Quia dicit Hiero. in epla Dificilr⸗ us arꝛogantiaq́;ʒ auro vel gemmis caremꝰ Uñ Augꝰin l ad dioſcoꝝ · Uicia cete ra in peccatis.ſupbia in rectis faqis timẽ⸗ dã eſt ne illa que laudabrliter facta ſunt ip⸗ ſy laudis cupiditates amittant᷑ Idẽin re⸗ gula. Alia quecũqʒiniquitas in malis ope ribus exercet᷑ vtfiant. Supbia vero etiam in bonis oꝑibus inſidiat᷑vt pereant. Ter⸗ cio non parcit tꝑi.quãto dies ſacratioꝛſi in natali.in paſcha?⁊ huinſmodi.tãto ma⸗ gis infeſtat. minꝰ tñ nocte qᷓʒ de die. Imat em̃ lucẽ qꝛ ſunt de vna patria. Ambe enim venerũt decelo Quarto nõ parcit ſtatui quin oẽs inuadat. Senes cũ iunioꝛib. re⸗ ligioſoscũ ſecularibo.diuites cũ pauꝑibus ſubiectos cũſupꝑioꝛibus Vt nõ ſir qui ſe ab ſcondata caloꝛe eius. Et ideo metrice dicit᷑ Tc bene pugnatis cũ cũcta ſubacta puta tis Que magis infeſtar vincenda ſupbia re ſtat. ꝓt ideo oꝛat põ. Iõ veniat mihi pes ſupbie ⁊ in pec.nõ moueat me. Ceciderunt qui opꝑant iniquitatẽerpulſi ſunt nec potue rũt ſtare. Pes ſupbie ẽaffectõqᷓ itura deo⁊ manꝰ peccatoꝛis ẽ temptatio ab intrinſico velimpulſio ꝑ ſuggeſtionẽ dyabolt vel ma lriii lum exemplũ ꝓrim Terti ſupbia eſt vclium inagis cauteloſum alliciẽdo. facile Seuttaregulam? vitare luxuriã reſpectiue furtũ.homicidiũ.⁊hmõi groſſa pꝓctã.vñ ſiẽ ſagittariꝰ ſi ꝑcuſſetit beſtiam in pede vl in doꝛſo nõeſt ſecurus de ea.ſed tm in corde. ta dyabolus maximã ſecuritatẽ reputat abere de homine qñ percuſſit eũ in corde ſuoꝑ ſuperbiã. iiij. Regũ.ir. Egreiſ a eſt ſa gitta per coꝛ regis ſtatimqʒ coꝛruit Piere. xlix. Arꝛogantia tuædecepit te⁊ ſi uperbia cordis tui Dmnis ſupbus habet deum ad uerſariũ qꝛ Ecẽi.x. dibilis deo ⁊ homini bus ſuꝑbia Vñ bene ðꝛ metrice Zctibo⁊ verbis homo tu quicũqʒ ſuperbis Poc re⸗ tine verbũ frangit deus omne ſuperbũ Po terũt ergo impij merito querere Quid pꝛo fuit nobis ſuꝑbia. aut diuitiaꝝ iactãtia qͥd cõtulit nobig Vnde em̃ cõungũt ſuꝑbiaʒ et diuitias Quia ſicut dicit augꝰ · ſer. xxi. Vermis diuitiaꝝ eſt ſuꝑbiadifficile eſt vt non ſit ſuperbo qui diues eſt Tolle ſuꝑbiã et diuitie non nocebũt Hecaugꝰ Quier⸗ go diuitiaꝝ iactantia cõfert iniuſtis Fatuꝰ eſſer ſarcinarius quiſe iactaret ð onẽreqð poꝛtat cum inde nihil lucret niſi doꝛſumex coriatũ? coꝛpus fatigatũ Etcũ ip̃e toto die poꝛtauerit onus ſuum in fine diei ducitad ſtabulũ⁊ onus ſuum poꝛtat᷑ad thalamũ⁊ ab eoelongat Sic malus diues eſtqſi equꝰ portãs theſauꝝ dñi ſui qui eſt mundꝰ⁊ ni⸗ h inde ſibi lucrat᷑ niſi remorſum cõſcie et fatigatõem coꝛꝑis⁊ aĩe.in fine diei id ẽvi⸗ te ſue ducit᷑ ad ſtabulũ inferni ⁊ diuitie ſue reponunt᷑ in thalamũ mundi Ecẽs.v. Eſt alia infirmiras peſſima quam vidi ſubſole Diuitie cõſeruate in malũ dñi ſui Et parũ ante Vbi ſunt opes multe · multi ⁊ qui co⸗ medunt eas Quid ꝓdeſt poſſeſſori. niſi ꝙ cernat diuitias oculis ſuis Quis fatuꝰ glo riaret᷑ vel ſe iactaret g ſpinã poꝛtaret in pe⸗ de Spine diuitie ſüt Lu: viij. pes affectio coꝛdis Fatuũ eſt ergo de diuitijs gloriari. Vñ Seneca epla.liij. Nemo eſt deo dig nus niſi qui opes cõtempſit qunꝝ tñ poſſeſ ſio tibi non interdicitſed affectõ qꝛ volo vt iſtas intrepide poſſideas.¶ Terciofatuus foꝛet qui de tali regloriaret᷑⁊ ſe iactaretqᷓ ſe leticia ⁊ ſecuritate pᷣnaret. Hoc aũtfaci⸗ unt diuitie Vñ Seneca epla.lxxvij. Ter⸗ rena adquiſita libertatẽ nram extoꝛſerunt noſtri eſſemꝰſi iſta noſtra non eſſent Unde idem epla.iiij. Animꝰſapientis vadit au dacter cõtemptoꝛ omniũ. nec ad pecuniam reſpicit aurũet argentũ illis quibo latuer̃t tenebris digniſſima nõ eſtimat Scit alibi poſitas eſſe diuitias qᷓ; quo congerunt᷑. ani mů impleri debere nd arcam.diuites cũ ſu is opib deſpicit hoc eſt ſub ſe poſitos reſpi cit.quoꝝ nemo tam letus eſt ſuo qᷓ; triſtis ẽ alieno Auferunt ergo diuitie ab homie libertatẽ hylaritatẽ.⁊ ſecuritatẽ. qꝛ omis dines eſt ſuſpicioſus Si vidʒpau perẽ eſtumat eſſe furẽ Si diuitem putat eũ eſſepᷣdonem Uñ Boeciꝰ.iij. de ↄſo phie. pſa · iij Pꝛobat ꝙ diuitie nõ auferũt indigẽ tiam ſed afferunt ·Non auferũt triſticiã ſed ſemꝑ ponũt hoĩem in quadã anxietate Vñ phia querit a Boecio Pꝛimũ ergo teip̃m qui paulo ante diuitijs affluebas interꝛo⸗ go Inter illas abundantiſſimas opes Nũ quã ne animũ tuum cõcepta ex quadã iniu ria cõfudit anxietas Boeciꝰ rñdit At qui inquã.fuiſſe me libero animo quin aliqud ſemper angerer reminiſei nequeo. Et phia Nonne qꝛ vel aberat.qð abeſſe non velles veladeꝛat qð deeſſe nõ voluiſſes Ita eſt in quã dicit Boeciꝰ Ergo dicit philoſophia buꝰ abſentiã⁊ huiꝰ pñtiam deſiderabas: ergo indigebas Ergo diuitie nõ conferunt ſufficientiã nec auferũt indigentiã · et tamẽ hoc ꝓmittere videbant᷑ Iteꝝ diuitie pote⸗ rũt auferꝛi iuito dño j diues idiget extriſe cus petito pꝛeſidio. quo ſuaʒ tueatpecuniã et illop̃ſidio nõ egeret. niſi pecuniã poſſide ret Ergo diuitie que ꝓmiſerũt facere ſuffi cientes faciunt exterioꝛibo indigentes Itẽ Nunqͥd diuites eſurire nequeunt Nũ Le tire nõ poſſunt Nũ frigus hibernũ pecuni oſoꝝ coꝛpora non ſentiũt Concludit gᷓ me⸗ tro ſequente ꝙ oẽm auarũ diuitem duo ma a ſequũt᷑ in vita Cure moꝛdacitas ⁊ ĩ moꝛ te paupertas Vñ dicit Duãuis fluente di nes auri gurgite-Hõ expleturas cogat aua rus opes Dneretqʒ baccis colla rubri lito⸗ ris Ruraqʒ centeno ſcindat optima boue. Tec cura moꝛdax deſerit ſuperſtitem. De⸗ ſunctũqʒ leues nõ comitant᷑ opes Vult di cere ꝙ licet diues auarus cogat id eſt cõgre get opes nõ expleturas indigentiã ſuã Cõ⸗ Nectio greget inquit in tanta abundantia qᷓſigur es ſuminis auri ad ſe ſponte flueret et h Ftum ad pecuniã Et oneret etiam colla id eſt collũ. Ponitpluraleꝓ ſingulari baccis id eſt gẽmis collectis in litoꝛe maris rubri quod eſt mare egipciacũ:? hoc dicit qᷓ;tum ad iocalia ⁊ oꝛnatum. Quãuis etiã ſit ita diues agris ꝙ ſcindat rura optima centuʒ bobus id eſt l.iugis. Duamuis ita tripli⸗ liciter ſit diues. Iſta duo inconuenientia eum neceſſario ↄſequunt᷑id eſt In vitalu ra moꝛdax non deſerit ſuꝑſtitem Defunctũ qʒ leues id eſt leuiter trãſeuntes opes non comitant᷑ Job.vxvij · Diues cuʒ doꝛmierit nihil ſecum aufert a periet oculos ſuos⁊ ni hil inueniet.. Lectio Ixiij. Ranſierüt om nia illa tanquã vmbra? tanqᷓ; nů⸗ cius pᷣcurꝛens. aut tãqᷓ; nauis q̃ ꝑtrõſit fu⸗ ctuantẽ aqᷓ; cuiꝰ cũp̃terierit nõeſt inueni⸗ re veſtigũneqʒ ſemitã carine eiꝰ in flucti⸗ bus ¶ Poſita cõfeſſione faciẽdaabimpijs in iudicio generali ꝑ quã ðᷣclara᷑ꝙ ama uerunt tempoꝛalia tanq; ſummã felicitatẽ Hic ponit᷑confeſſio ꝑ quã declarabunt tẽ⸗ poꝛalis felicitatis vanitatẽ Etcircabduo faciunt Nam primo eremplificant Secũ do exempla applicant. Scða ꝑs ibi Sic nos nati Zl Lirca primũ ponũt qn qʒexempla Et ſᷣm hoc lña diuiditin quiq; partes Lomparant em̃ tempoꝛalẽfelicta⸗ tem vmbre vaneſcenti.nicio pcurꝛenti.nu utransfretanti.aui tranſuolanti.⁊ ſagtt/ te feſtinanti De iſtis quinqʒ tria ponuntur exempla in lectiõe hodierna.ſicut patʒ di cunt ergo ſic ¶ Tranſierũt omĩa ilaqᷓ nos tantum amauimus in ſeculo tanqᷓ; vmbra Sicut eñ̃ vmbra abſcõdit hominẽa lumi⸗ ne ſolis materialis.ita diuitie honores ⁊ch iditates mundane auferũt et abſcondunt pommt gratiã⁊ dilectõem dei Sap̃ ca·⸗ Umbre em̃ tranſitus eſt tempus noſtum Item põ. Sicut vmbra cum declinat gblů ius ſum dicit in ꝑſona peccatoris. ¶ Ubi notandũ ꝙ iuxta tria genera peccatorũti⸗ plex vmbra coꝛ reſpondet. Eſt enim pecd⸗ tů oꝛiginale:eſt peccatum veniale.eſt pctm moztale Peccato oʒiginali ſinõ deleatper Panſien üllarninin eiſe ünemſntiani Dolticſiuetu oßenenipqiit ttenpornlutnjn tiſſima tñẽſicut dicit augꝰ. Peccato venia licoꝛreſpõdet pena tẽpoꝛalis. Aut hicaut in purgatoꝛio Peccato moꝛtalt coꝛreſpõ det pena etema ⁊ tãto maior qᷓʒto in hac vi ta fuetit diutumioꝛ ⁊ intẽſioꝛ. Iſti triplici peccato coꝛrñdet triplex vmbꝛa. Eſt enim quedã vmbꝛa ſm figurã chilidꝛoydes que dã conoydes. qᷓdã vero calathoydes. Chi⸗ lindrus eſtfigura rotũda⁊ longa⁊ inter li neas eque diſtãres ↄtenta Vñ qñ coꝛpus opacũ? luminoſum coꝛpꝰ ſunt equalia pij citur vmbꝛa chilidroydes in infinitũ fup lneas eque diſtãtes: poſito ꝙ nullũ aliud coꝛp⸗ luminoſum umpediat. Sic peccarũ oꝛiginale eſtq̃ſtequale lũinigre que poſſet ↄcedi hõi ⁊ que pᷣmo hõifuit ↄceiſa ĩ ſtatu innocentie ꝓſe ⁊ ſiis ſucceſſoꝛib. Et ideo Penã coꝛrndens iſto peccatoẽinfinita.⁊ tñ ſemg inter lineas eque diſtãtes. quia iliud petmaugeriñ poteſt. licet alia ꝓnt ſibi ad di. vñ pena iſta tenet q̃ſi figurã chilind roy des. Sed pena pcti venialis coꝛrñdet co⸗ noydes vmbꝛa. Conus ẽfigura a latoten/ dens in acutũ⁊ cauſat᷑quotiẽs coꝛpꝰ obſcn rũ ẽminꝰ coꝛꝑoꝛe luĩnoſocui obicit᷑. Tũcei vmbꝛa neceſſario tendit in conũ⁊ termiĩat᷑ ſicut patʒ ĩ vmbꝛa terꝛe reſpectu ſolis Sic moꝛaliter pect̃ vemale minꝰẽ qᷓʒ gra qꝛ gfamãnihilare nõ põt vñ licet feruoꝛẽ gre impediat ĩ oꝑatõe meritoꝛia.ſtat tñ cũ gr̃a ⁊ ideo pena ſiue vmbꝛa quã cauſat peccatũ veniale fini neceſſario⁊ tendit in conũ qꝛ ſatiſfactõe tꝑali finiri poteſt.pene vero pec cati moꝛtalcoꝛreſpondet vmbꝛa calathoy des. Talatus ẽfigura ↄtraria conoqꝛ in/ cipit ab acuto⁊ tendit ĩ latũEt hec figura ↄhenit vmbꝛe qñ corpus luĩnoſum ẽminꝰ coꝛꝑe opaco.Et hec vmbꝛa ſignificat penã peccati moꝛtalis incipientem a modicaten tatiõe⁊ tendentẽin latũ ꝑ ↄtinuatiõem aſ⸗ ſuefactõem ⁊ recidiuatõem·⁊ hoc in infini ſed ſempiternꝰ hoꝛroꝛ inhabitat. Job.x. in finel· Scðm exemplũ de felicitate tꝑaliẽ ꝙcompat᷑nũcio pᷣcurꝛenti.licet oĩs nůcius babet feſtinare.illetñ maxieqͥ pcedit dñm ſuũꝓ hoſpicõ⁊ cibo pꝛeꝑando: Ideo feli⸗ citas mundana nõ comꝑat᷑cuicũqʒ nuncio ſed curſoʒi velociſſimoqͥ pᷣcedit dñm ſuu; ẽvmbꝛa moꝛt vbinullꝰoꝛdo — peunũt:— baptiſinũ coꝛreſpondet pena eterna. WMi Jobix · Dies mei velocioꝛes fuerũt curſo⸗ retrãſierunt ⁊ nõ viderunt bonũ ¶ Terciũ exemplũẽ de nauitrãſeunteꝑ mare·Etqᷓ;⸗ tum ad illud dicit ſic. Auttanqᷓʒ nauis qᷓ ptranſijt fuctuantẽ aquã. cuiꝰcũ ꝑtrãſie⸗ rit nõ eſt inuenire veſtigiũ neqʒ ſemitã ca⸗ rine illiꝰ in fluctibo. Carinaẽ venternauis ſiue media ꝑs nauis Juxta illos verſus dit ferẽciales. Pꝛoꝛa pꝛioꝛ ꝑs eſt nauis alterg tercia puppis. Dic latus eſſe ratẽ ventrem diceſſe carinam Exemplũẽſatis planũ.qꝛ ſicut nauis nõ relinquit veſtigrũ pꝰſe. Ita vita hoim můdialiũ nullam relinqͥt memo riam trãſactis paucis annis ⁊ hoceſt veriſ ſimũPlures em̃ nobiles perierũtqᷓ;ʒ habe antur in memoꝛia.ſiue ꝑ ſcripturã ſiue per memoꝛialia q̃cũqʒ. Et hoc intenſe recogita re ad ↄtemptũ ſeculi mltũ iuuat vñ Pie ⸗ roni.in epla. ꝙrv. narꝛat ꝙerſes rex ꝑſaꝝ cũ ſemel de ſublimo loco qᷓſi infinitã hoĩm̃ multitudinẽ⁊ innumerabilẽconſideraſſet exercitũ ꝓrupit in lacrimas. Et cũ ab eore quireret᷑ cauſa. Rñdit Poſt centũ q̃nos in⸗ quit. nullus iſtoꝝ quos nũccerno ſupuictu rus eſt. Tãq;ʒ nauis que ꝑtrãſijt fiuctuãtẽ aquam a ¶ Notan dũ eſt ꝙ ſtatus pnĩe quẽ iam inchoamꝰcompꝑat᷑naut trpli ci rõe vicʒ ꝓpterfigureqᷓlitatẽꝓpter vectu reↄmoditatẽ.⁊ ꝓpteriacture poſſ ibilitatẽ Pꝛimo pnia ↄparat᷑naui ꝓpter figureqͥli tatẽ Nauis em̃ figura ſtricta ẽin extremis et lata in mediot iſto mõ eſt de pnia.quia in bᷣncipio difficilis eſt ꝓpter defectũ aſſue factõis ⁊ reſiſtenti carnalis delectationis. WMath. vij. Anguſta eſt via⁊ arta que du cit ad vitam et pauci ambulant per eã. In fine etiam eſt anguſta.qꝛ dyabolus inſidea turfiniiuſti cuiuſcũqʒ. vñ dicit glo. Tpo⸗ bie.vi.ſuꝑ illud. Ecce piſcis ĩmanis exiuit de mari ad deuoꝛanduʒ eum.dicit Dñoin cruce paſſo dyabolꝰq; moꝛiẽte crucifixo ad erat venit querẽs ſi qd peccati in eoinneniſ ſet Vñ mors eſt illa anguſta poꝛta deq̃ ð⁊ Luce.xiij: Cõtendite ꝑ anguſtã poꝛtaʒ in trare ſta poꝛtaẽita ſtricta ꝙnuliusonera tus diuitijs nullus impinguatus delicijs nullus adoꝛnatus veſtibopcioſis poterit ꝑ tranſire donec omĩa deponat⁊ nudus eua⸗ dar Job.pᷣNudus egreſſus ſum devtero matris mee ⁊ nudꝰ reuertar illuc.i.iterꝛã queeſt mater omnũterꝛenoꝝ In medio? via penitẽtie aliquantulũ ⁊ ſufficiẽter am ⸗ pla Quia tm Boeciũ Paucis minimiſqʒ natura cõtenta eſt ñ Sꝛego. Via dñi ni ſiin arto itinere inchoat et amoris dulcedi ne dilatat ꝓuer.iij Ducam teꝑ ſemitã eqͥ tatis.quas cũ ingreſſus fueris nõ artabunt᷑ greſſus tui⁊ irꝛuens nõ habebis offendicu lũ Blo. Semite equitatis dum inchoã̃tur arte vident᷑⁊ anguſte Ců vero ꝓfectũ capi⸗ unt iã ex cõſuetudine ſpacioſe vident⁊ late vñ etꝓ diuerſotꝑe dicebat põ ꝓpter vᷣba labioꝝ tuoꝝ ego cuſtodiui vias duras. Et viam mandatoꝝ tuoꝝ cucur:icũ dilataſti coꝛ meñ Econtra mali homies ingrediunt᷑ latam viam in pᷣncipio ⁊ poſtea in ꝓgreſſu artant᷑ Job.xxlij. Artabunt᷑ greſſus virtu tis eius Sic&ᷓ vna cõditio nauis eſt ꝙẽſtri cta in extremis⁊ ampla in medio Alia ve⸗ ro ↄditio eiuſdẽ figure eſt ꝙ eſt clauſa ver⸗ ſus mare⁊ aꝑta verſus celũ Et ſic anĩa pe⸗ nitentis claudi debet ad mundũ⁊ aperiri ad celũ Facta eſt ẽ nauis ad calcandũ ma re⁊ ſuꝑandũ.nõ ad recipiendũ mare. Ita oniĩa penitens calcare debet mundũ nec tã ⸗ gere ad delectatõem ſed ad calcandũ ⁊ diſ penſandũ.ꝓuer.xxxi.Facta eſt quaſi nauis inſtitoris de lõge poꝛtans panẽ ſuũ Scðo penitẽtia nauicõparat᷑ ꝓpter vecture ↄmo Ditatẽ.faciliter merces ⁊ quecunq;ʒ alia ne ⸗ ceſſaria depoꝛtant᷑de terꝛa ad terꝛã per na nes Exiſtens ĩ inſula nullo mõ poteſt exire eam niſi per nauẽ Iſto modo nos qui ſumꝰ in inſula mundo nullo ſenſu velpaſſu exire poterimus ad celum niſi per nauiculã peni tentie Et iſtam nauiculãxp̃e ⁊ diſcipuli eiꝰ pꝛimo intrauerunt vt nos audaces effice⸗ rent Illi qui non ſunt experti nauigiũ cum timoꝛe intrãt naues. Experti aũt ⁊ cõſueti ſine difficultate In cuiꝰ figurãð? Math. viij Aſcendente ieſu in nauiculã ſecuti ſũt eum diſcipuli eius Item nauis eſt vas cõ⸗ mune ꝓ p̃cioſis ⁊ vilib.omiĩa recipit et ſal⸗ nat: ad poꝛtum optatũ ꝑducit Iſto mõ pe⸗ nitentia nullũ reſpuit peccatoꝛẽ quantũcũ eʒ ſit turpis ſiꝓijciat ſe in nanem pnie ſal⸗ nabit᷑ In euiꝰ figuram Beñ.viij. Legimꝰ ꝙ oĩa aĩalia que non intrauerũt nauem que arca Noe vocabat᷑moꝛtua ſunt. ¶ Tercio hentectianauiꝰparappter lacturepoſii⸗ Nectio bilitatẽ Eſt eñ nauis quaſi in cõtiuuis pe⸗ ricuis ꝓpter ſcopulos ꝓpter fluctus ꝓp⸗ ter voꝛãgines Ecẽi:xliu· Qui nauigãt ina⸗ re enarꝛãt pericula eius- B Etideo naui ꝑiclitanti quadꝛuplrſ uccurꝛitꝑ exo/ neratõem ꝑ foraminũ obſtructõem ꝑ aque eiectõem ⁊ ꝑ anchoꝛe fixionẽ De bᷣmopm⸗ dens nauta quãdo venit ad paſſum pericu loſum vbi timet ſubmergi.exonerat naueʒ ſuam Sicut dicit Actu.xxvij.ꝙ illi quifu erũt cum paulo in naui. armamenta nauis eieceruut Iſto modo ꝑerſone que ſunt one rate diuitijs vel anteq; veniant ad paſſum piculoſum mortis.exonerãt ſe ꝑcõfeſſionẽ et elemoſinarũ largitõem. Scðo iuuat᷑na⸗ uis contra ꝑiculum per foꝛaminũ obtura⸗ tiõem. Senſus noſtri ſunt quaſi quedã fo⸗ ramina vel feneſtre per quas aque tentatio nũ ingrediunt᷑ad aniam Et ideo iſta debẽt obturari ꝑ bonã cuſtodiam rationis quia ſiintrauerit ꝓ expulſiõe ſine nocumẽto ſpi⸗ ritali gratia der reqͥrit Poc recognouit põ qui dixit Saluũ me fac deus qꝛin. aque⁊ Tercio aqua debʒ eici.qꝛ ſialiqua noxia de ſectatio ſubintrauerit eici debet per confel ſionẽ. Quartotigi debet anchoꝛaĩ re firma hoc eſt in deo qui non mutatur Anchoraẽ ſpes Ad hebꝛe.vi. Lonfugimus ad tenen damꝓ poſitam ſpem quã ſicut anchoꝛã ba ⸗ bemꝰrutã firmã ad Ro · viij. Si deꝓ no bis quis cõtra nos Sed eſt notandũ yin/ ter pericka maris inſolita.tria ſunt pᷣcipue metuenda.ſirenarũ cantica. Lirtis pocula et ceti fallax ĩſula. Sirene ſᷣm fabulas tres fuerunt.ex ꝑte virgines⁊ex parte volucres habitãtes in mari Et dicebant᷑ſirene velſi renes. quaſitrahentes Siren em̃ grece. tra bointerpꝛetat᷑latine eo ꝙ ꝑ dulciſſimã ar⸗ moniã homies auſcultantes ad ſe traxerũt et attractos occiderũt Vna em̃ canebat vo ce humana Alia tibijs. Tercia lira.ſiere⸗ cirat alexander in ſcintillariopocſis Vlix es ergo trãſiturus ꝑ eas tali cautela vſus? Aures ſocioꝝ obturauit cera.ne aliquid ð armonia audtrẽt Seip̃m alligauit malo ns uis ⁊ ſic euaſit Sic moꝛaliter vlixes ſupiẽs interpꝛetat᷑⁊ deſignat mentẽ in qua prudẽ dẽtia inhabitare debet Tres iſte ſirene cor poꝛales deſignãt illecebras iue per diner⸗ hus kſciuiasattrabůtad peccatum nauigs tes per mare huꝰ mundi.ſed mẽs pꝛudẽs ſocioꝝ aures.i.ſenfuum coꝛpoꝛeoꝝ poten cias obturat cera.id ẽmemoꝛia nre fragi⸗ litatis ⁊ ſemetipſum alligat ad lignũ cru cis qð eſt malus nauis penitẽtie. ⁊ ſic eua ⸗ dit ¶ Scðm periculũ ſingulare eſt cyrtis pocula. Narrat em̃ Boeciꝰ.iiij. de ↄſo. me trotercio·ꝙ vlixes rediẽs de bello troyano decẽnioerrauit ꝑ mare. vno pᷣo tꝑe vidẽs quãdam inſulãiq̃ cyrtes pulcerrima dña que ſolis filia dicebat᷑habitauit. Ad eam applicuit ⁊ intrauit.I ſta ꝑ incantatões et carmina miſcuit quedã pocula ꝑ que bibẽ⸗ tes trãſfoꝛmauit ſicut voluit a natahuma⸗ nain beſtias. Vñ ſtatim ſocijs vlixis poꝛ⸗ rexit de potõne ſua⁊ mutauit vnũ in aprũ ⁊aliũ in leonẽ terciũ in ceruũ ⁊ ſic de alijs Vlixi vᷣo dederat mercuriꝰq deꝰ archadie dicit vnũ fioꝛẽcuiꝰ virtus fuitcõtra tales incãtatões reſiſtere · Vñ nihil paſſus eua⸗ ginato gladto magã inſequi?⁊ eam ad ſo/ cioꝝ ſuoꝝ reꝑatõeʒ coegit. Moꝛaliter iſta magaẽcupiditas feculi hec ꝑ incantatões ſuas hoies trãſfoꝛmat in beſtias ⁊ eos ſpo iiat ratõe⁊ mãſuetudineꝑ que duo homo efficit beſtialis. Duã multipliciter hoĩes in beſtias varias trãſ foꝛment᷑ꝑ ſeculicupi ditatẽpatere poſſet inductiue. Quidã lu⸗ pi— ſicht iniuſti milites Duidã vul pes fallaces ſicut ſubdoli mercatoꝛes Dui dã̃ canes mordaces ſicut fal ſiaduocati et placitatoꝛes qͥ cõtra quẽlibet latrãt niſi ab co aliruid accipiãt. Terciũ ꝑiculum inſo⸗ litũẽ Ceti fallax inſula. Eſtem̃ cetꝰ belua marina maxia hec aliqñ colligit ĩ doꝛſo lun tum.⁊ ſuꝑ illud lutũ creſcũt gramiĩa⁊ her be vireſcunt · Vñ quaſi mõticulus virens ⁊ pꝛatũ nauigantib apparere videt᷑. Dui decepti nauẽ applicãt vela ſoluũt⁊ ancho ⸗ ramibi figunt. Lñ aůtſe eſtimãtes ĩ terꝛa ſolida collocatos. Ignem accendũtꝓ deco quẽdis neceſſarijs. beſtia caloꝛẽ ſentteẽs ſu bito ſe ſubtrahit ⁊ ĩ mariſubmergit. Et cũ ea œẽs illi in ꝓfundũ ferunt᷑ Hec beſtia mo raliter dignitatẽ vel ſtatũ nobiliũ põt ſigni ficare Pãc ſimplices nauigãtes in mundo deſiderãt eſtimõtes ibi eſſe locũ ſoliditatis ⁊quietis. Vnð vnus deſiderat epiſcopatũ Alter comitatũ · Terciꝰ abbaciã vel tum. ꝓutãtes ſe foꝛe felices ſiſtatus huiuſ⸗ lrv modi aſſequẽtur. Sed cñiocũdiusſe ha ⸗ buerit pacem ⁊ ſecuritatẽ ſolũmodo cogi⸗ tãtes ſuꝑ uenit interitus repẽtinus⁊ mito velociꝰ deſcendũt ad infernũq; prius aſcẽ derant talem gꝛadum Lectio.lxv: Wt tanquam auis que tranſuolat in aere nul⸗ lũ inuenit᷑ argumentuʒ itieris ülius Sed tm̃ ſonitus alarũ verberans le nem vẽtum ⁊ ſcindẽs ꝑ vim itineris aerẽ. cõmotis alis tranſuolauit Et poſt hec nul/ lum ſignũ inuenit᷑ itineris illius. ¶ Poſtqᷓ; cõparata eſt felicitas temꝑalis nauitrans freranti Pic comparat᷑quarto aui trãſuo⸗ lanti Sicut em̃ auis velociter tranſi uolat⁊ nullum argumentũ reliquit itineris ꝑ qð volat Ita diuites ⁊ potẽtes volant in juis honoꝛibo in dignitatiby ad tꝑs ⁊ ſubito ſ nhunt᷑ nec remanet de eis veſtigiũ ſiue ſig num Z Sicut aũt in volatu auis tria ſunt.ſonitus impetus ⁊ tranſit? Ita in vita potentũ ⁊ nobiliũ eſt ſonitus pompe ⁊ magnificentie Impetus pꝛede et violentie tranſitus culpe⁊ impenitẽtie ¶ Et iſta no⸗ tantſignanter in lectione hodierna vbi di⸗ cit Sed tantũ ſonitus alaꝝ verberãs ven⸗ tum leuẽet ſcindens ꝑ vim itineris aerem. Cõmotis alis volauit. ⁊c̃. Pabent em̃ iſti mali nobiles alas ſuas hoceſt conſiliarios⸗ ſenaſcalos ⁊ ballinos ſuos. Iſti ſuntale a dextris et a ſiniſtris ꝑ infamiã⁊ famã vt ra piant pauꝑes Periſtas alas volant ad p̃⸗ dam ſuaʒIlõ em̃ poſſunt ferꝛi ad iniurias nec ad pdationes quas faciunt circa pau/ eres.niſi ꝑ malos cõſiliarios qͥ ſunt dã̃na ⸗ les ale dñoꝝ Miere.ij. In ælis tuis inuẽ⸗ tus eſt ſanguis anĩaꝝ paupeꝝ ⁊ innocentũ Quis eſt ſonitꝰ iſtaꝝ alaꝝ. Jactãtie cõica⸗ tiones ⁊ põpe⁊ falſe magnificẽtie Vnð ni⸗ hil veritatis ſubeſt Sed qꝛ nõ ſolũ hñt ſo⸗ nitũ põpe⁊ magnificẽtie.ſed eciã impetuʒ pᷣde⁊ violentie. Ideo ſubiungit Et verbe⸗ rans leuem ventũ⁊ ſcindens ꝑ vim itinert aerem Rer ſiue ventus qui hic acciptunt᷑p eodem deſignãt pplm mediocrem dñis ma gnis üiecu em̃ ſine aere null?po „ — 1 teſt viuere.ſed aerẽ cõis reſptratio omniũ. Ita vita ppli mediocris qui terꝛas colunt artes mechanicas exercent talis eſt. ꝙ ſine eis nullus dñs talis põt aliqualiter victi⸗ tare Et tñ in tales iſti nobiles ⁊ potẽtes ex ercent vires ſuas Verberãt · ſindũt. ſpoli ant et excoriãt ꝑ vñ.ꝑ violẽtiã ⁊ ĩiuſtã po tentiã vbi malos predones et eis cõſiles ſi⸗ ne inſultu permittunt Vñ ſignãter malire colligẽtes in iudicio ſtatũ ſuũ dicent · ꝙ fu it ſicut volatus auis verberãs leuẽ ventum et ſcindens ꝑ vim itineris aerẽ· ¶ Et tercꝰ lvita iniuſtoꝝ potẽtum.ẽtranſitꝰ culpe et impenitentie Et qᷓ;tum ad hoc ſubiungit. Cdmotis alis trãfuolauit Et poſt hec nul⸗ lum ſignuʒ innenit᷑itineris illiꝰ Sunt iter anes q̃dãqᷓ maretrãſuolãt ſed certis tꝑibꝰ redeũt Quedã trãſuolant ⁊ nunq; redeũt· Sicẽinter petõꝛes Quidã a deo volant ꝑ peccatũ.ſed redeunt ⁊ mãſueſcunt ꝑ peni⸗ tentiam Sed frequenter ille nobiles aues ſicut falcones nimis laſciue auolant ꝓſpę⸗ re qꝛ raro penitent ꝑfecte Et poſt hoc nill⸗ lum ſignũ inuenit᷑ itineris illius Nõ eſt ſic de deuotis dinitibo qͥ largas eleinoſinas fa ciunt in perpetuũ duraturas. Sicut deil⸗ lis qui abbacias perpetuas fundauerunt. Eccleſias collegiatas dotauerũt Paupꝑes religioſos fundauerunt Ac dotatis eccle⸗ ſijs qᷓ;ᷓpluribo largiter inſtituerunt. Sicer re oẽs iſtitranſuolauerũt.ſed ſigna itinerꝭ remanſerunt. Scimꝰem̃ ꝙ ipt rectum iter ntqʒ ꝑfectũ tennerũt ad celum ⁊ multoma grs illi qui oĩa mundana mũdo relinquen⸗ tes ad ſtatũ ſue religiõis volauerunt Nar rar ſex us Julius Stratagematõ:li.p.cꝗ. ij. qð eſt dẽ ↄſilijs exploꝛãdis hoſtiũ ꝙ Be miꝰ paulꝰ Conſul romanꝰapud opiduz qð dam dimiſſurꝰ erat exercitũ in quandã planiciẽ. Et ſubito circũſpiciẽs. vidit qua⸗ rundãauiũ multitudinẽ ſubito excitataʒ a quadã ſilua ↄſurgere. Et ſtatim ↄcepit ꝙ bifuerunt inſidie. Miſſis ʒᷓ exploꝛatoꝛi⸗ pus didicit ibi decem milia armatoꝝ ſe ab ſcõdiſſe vt romano exercitui obuiarẽt Mi ſis ð ꝑ viã aliã militibo eos circũdedit ⁊ cõ fudit Pecꝙ tanto dixerim ꝙ argumẽtũ de bemꝰ acciꝑe deoplacendi⁊ bene viuendia ſanctis qͥ nos pᷣceſſerunt et a mundo vola⸗ uerunt Ingrediẽtes ꝙ amore xpi ſanctãre ectio igionẽa ſin ꝑ habitũerterioꝛẽ tip ſunc⸗ tã⁊ deuotã uerſatõem qꝛ habitus nonfa⸗ cit monachum Juxtaꝓuer. Et ſi tales cõſi⸗ deremus videbimꝰ multas ſanctas auicu⸗ las anolaſſea ſilua mũdi ꝑ qð ſatis nob pa ret gin ſilun huiꝰ mũdi inidie multe latẽt. a ¶Eſt hic notãdũ ꝙ hõ viatoꝛ aui volãti merito ↄparat᷑. Juxtaillud Job. v. Pomo ad laboꝛẽ naſci᷑ ⁊ auis ad volandũ — Poſſumus aũt q̃ttuoꝛ generã hoĩm quat/ tuor generib auium compare. Sunt eĩ milites mercatoꝛes. pꝛelati.⁊ pᷣdicatoꝛes: Milites ſiue nobiles aſſimilant᷑ falconib Sunt em̃ falcones aues generoſe qꝛ viuũt de pꝛeda Et ita eſt cõiter de iſto genere ho ⸗ minũ Viuũt em̃ de ſpoliatõe eccie⁊ religio ſoꝝ ⁊ paupeꝝ ſubditoꝝ Etſicut dicit Rm in examerõ Dẽs aues ᷣdales pdantfdam alterius generis qᷓ; de ſua ſpecie Excepto ſo lo niſo Iiiſus em̃ erpers eit huius pietatis Iſtãfoꝛmã ſeruãt còiter nobiles. potetes et diuites qui ſunt qᷓſi eiuſdẽ ſpeciei cleis nõ venant᷑ Sed tm̃ illos qui nõ pñt reſiſte⸗ re Siẽ ſunt anonict ſeculares Monachi bñdictini.⁊ Liſtercienſes ⁊ multi alij reli⸗ gioſi bona ſua tempꝑalia extra ciuitates? lo ca munita hñtes q̃ vi⁊ violẽtia ab eis aufe runt᷑⁊ tollunt᷑qꝛ nõ audẽt nec pñt ea defen dere. Iſtã autẽ violentiã illis qͥ ſunt deſui ſpẽ nõ inferůt.⁊ hanc pietatẽ.ſipietas debe at dici.erga ſeinuicẽ obbuãt et cuſtodiunt, Sʒvt dicebã hmõi pᷣcioſe pietatj ſol⸗ nil eñ exps.i.nõ ꝑticeps Niſus ẽꝑuiſſim al/ co in ſpẽ ſua.ᷓ aĩoſus ⁊ crudelisꝓ q;ᷓtitt coꝛpꝑis ſui⁊ venat̃ꝑuas auiculas⁊ tinn ceſſitate ſpeciei ſue non ꝑcit. ſiẽ tñ maioles falcones faciũt Iſti niſifigurãt vnũ genus milirũ qͥ nõꝓpter ſtrẽnuitatẽcoꝛpis nonp ter ingenuitatẽ ſanguinis. nõppter nobl⸗ fun pᷣtutis applicant᷑ milicie.ſj quadãa moꝝ temerari aſſũptiõe⁊ abuſiu exerci tatione ſicut ſunt modemis tempibꝰ Pre dones ⁊ eis cõſimiles qui ſpoliãt milites? veros urmigeros cũ qbus lunt eiuſdẽ ſpeci ei Sed ꝓpter periciã iuris Armatienim funt legibꝰ⁊ ſtututis. nõ lãceis neqʒ ſeutis Iſti in venãdonulli parcunt in quos pnt⸗ Spoliãt milites qͥ ſũt ꝓpꝛie ſpẽi Clericos ruſticos.monachos ⁊ canonicos. iuſticie copiãad quqtenẽt nõ exhibẽt niſi ꝑ mier m filcones usgauit a Etit 422 luũt em̃ deſpoluierin aupe ſubditktiun nerö Dis— geners dſuhuh demiſemit dimni e qun ſunt qicuü unl Sed tm̃illsniſ ſant Linoniaſum cn Lcinlam donaſutenpꝛlucn llunlqꝛrnin Mimrsaii drbidril fau lrw conducant᷑ De iſtis conqueritecẽia in ꝑſo napaugis. Tre.iij. Venatõe ceperũt me qſi auẽ inimici meigratj Et Michee. vij. Vir frem ſuũ venat᷑ vſqʒ ad moꝛtẽ Iſtiqj mali milites ⁊ armigeri rapaces ſũtfalco⸗ nes dyaboli Er iſti poꝛtãt᷑uꝑ pugnũ dya boli. qꝛ ↄſtituũt᷑ inofficijs baliuoꝝ iniuſte Vñ locus ſtatꝰet dus quẽ hñt eſt ꝑma⸗ nũ dyaboli Caueãt ſibt tñ qꝛ in duplici ꝑi culoſũt qꝛ hñt ocłos cooptos quodã vela mie nedirca ſe ↄſiderẽt· ⁊ hñt pecles illaqᷓͥa tos qͥdãligamie nea dño ſuo auolent miſi qñplacz dñoꝓ ſol ario⁊ lucroſuo Ita eſt de iſtꝭ nobilibo Sedẽt ſuꝑ pugnũ dyaboli in magna reuerẽtia ⁊ dignitate Sůt tñ ex cecati ad omne illð qð ad verã ꝑpetuã felt citateʒ ꝑtinet q̃ nõ habet in vitã rſta.ij. ad Toꝛin. lij. Deus huiꝰ ſecli excecauit nen res infideliũ Dñtñ placet dyabolo ꝙiſti venent᷑iſta mũdana.ponit cooꝑtõeʒ eoꝝ vt videãt pᷣdã ſuã⁊ꝑmittit eos qᷓñ liberos ad tß̃ꝰ⁊ ſtati reclamat eos qꝛ ſũtita aſſue facti ad manũ ſuãꝙ nolũt auolare Sʒqͥd ð eis accidet fiãliter Reuera iuxta ãtiquũ exẽplũ falco⁊ gallina hñt fata Zria Jaʒ falcodũ viuit⁊ pᷣt volare poĩtſupra ꝑticã In aula reuerẽter⁊ hẽt veſtes ſß pedibꝰ ne ledat vngues Hallinafugat᷑ab aula viuit ãcuria.ſcalpitĩ terra ⁊ colligit grana que pᷣr ſʒ in moꝛte mutat᷑ hec foꝛtuna.qꝛ falco moꝛtuꝰ eici᷑ð aula ⁊picitad funariũ Bal lina iter ſcutellas argẽteas affertad mẽſã et poĩt᷑ añ dñm Ita erit ð diuite pᷣdone et paupe iuſto Lu.rvi Fctm̃ eſt vt moꝛeret᷑ mẽdicꝰ⁊ poꝛtaret᷑ ĩ ſinũ abrae Moꝛtuꝰq̃t ẽ diues ⁊ ſepultꝰ eſt ĩ inferno Et heſt qð de eis ꝓphetat Barut.iij. Vbifůt pᷣncipes gẽtiũ qui dnãnt᷑ ſuꝑ beſtias q̃ ſũt ſuꝑ ter⸗ rã.i.ſuꝑ pauꝑes qui nõ reputãt᷑ ab eis niſi beſtie Duiĩ aubꝰ celi ludũtqᷓ argentũ t᷑.⁊ au·ĩ quo ↄfidũt hoĩes ⁊ nõẽfinis acqͥſitõ⸗ nis eox t ſtati rñdet᷑ xtermiatiſũt ⁊ ad inferos ðſcẽderũt.⁊ alij in loco eoꝝ ſurreꝝ eñt Scõᷣmgenꝰ hoĩm ſunt mercatoꝛes.et iſtr aſſimilãtꝑdici. coruo⁊ cigno Perd ix ſiẽ diẽ· Amb· oua alterꝰ ꝓdicꝭ rapit ⁊ fu⸗ rat Sʒpulli ꝓcreati ſtatiàd vocẽ mris re linquũt falſaʒ nutricẽ⁊ ſequũt᷑m̃em Sic quicqͥd eſt iniuſte acqͥſitũ⁊ illicite eſt furtt uũ Lõuenit ᷓ ꝙ mercatoꝛ ꝑ viñ vſure vel aliã ꝑuentõm iiuſtãemit terras redditꝰet mãmõa q̃ alij ꝓcurauert⁊ occupat ad tꝑs ſcerte pꝰ moꝛtẽ ſuã oĩa ab eo⁊ heredibus ſuis recedũt vt cõiter qꝛ de maleq̃ſitꝭ vix gaudet terciꝰ heres Detlib dicit Ihere. tvij Perdir fouet que nõ peꝑit. foiiet diui cias ⁊ nõ in iudicõ Scðoↄ ꝑat᷑.coꝛuocoꝛ uus furat᷑quicqͥd pt ðpoꝛtare⁊ abſcõdit⁊ credit ſe illð alias iuẽtuꝝ Et veniũt beſtie et ↄmedũt ſiẽcibꝰ Sic mlti ð mercatoꝛi⸗ bus auariſſimi ſüt ⁊ peſſiẽ viuũt⁊ quicqͥd poſſüt lucrari abſcõdũti arca donec moꝛi⸗ ant ⁊ totũ ad manꝰalioꝝ Tercõ ↄꝑãt᷑cig⸗ no qui ſuauiſſiẽ caĩt ĩminẽte moꝛte et iõa canẽdo cignꝰ appellat᷑. fm yſido.xij. Ethi c.vij Sic auarꝰnũqᷓ; dulcit᷑cait niſi immi nẽte moꝛte qñ ↄdit teſtamẽtũ⁊ icipit diſp gere que priꝰↄgregauit vñ Sene. Aua⸗ rus nihil boĩ facit niſi cũ moꝛit᷑ Terciũ ge nus ſũt platteccie Et iſti ↄꝑant᷑ aqle Pa bet em̃ aqla ſicẽ dicit᷑ in libroð natur rerũ dertx pedẽ maioꝛẽ ſiniſtro.diligẽtiſſiè nu⸗ trit pullos ſuos imo coꝛpꝰ ſuũ interpoĩti⸗ ter eos⁊ ſagittariũ ad ðᷣfendẽdũ eos Tap ta preda ẽ ita liberal ꝙ auibꝰ aſſiſtẽtibꝰ cu rialr imptit Sic moꝛalr p̃lati licet hẽant duos pedes.i.duas affectões vnãad aĩas eoꝝ cure ↄmiſſas aliã ad decimas queẽ qᷓi pes ſiniſter.tñ ʒelus aĩaꝝ quiẽ dexter pes. ẽlõge alio pede maioꝛ ꝑ dei g̃aʒ Vñilla eſt cãqᷓre clerict placitãt in curijs ꝓ ecẽijs nõꝙ decimis ⁊ oblacoĩbꝰ ſed pro ouibo xp̃r tuẽdis qꝝ ʒelũ maximũ hñt Scðoſe iter pullos ſuos.i.ꝑrochianos ⁊ ſagittariũ mi litẽ.ſcʒ tyrannũ iniuſtũ ĩter ponũt nõ ſuſti⸗ nẽt eos iniuſte patip qᷓ;to eoꝝ ſuppetit fa⸗ cultati Et rercõ pᷣdam ſuã.i.bona ecẽie cu rialr impꝑciũt᷑in elemoſinis vicinis indigẽ tibus. vt rpc loqſis ꝑrochianis eoꝝ dicere poſſit illð Exo.xix. Voſ ipi vidiſtiquomõ poꝛtaueri vosſuꝑ alas aqͥlaꝝ ⁊aſſũpſerim mihi Sʒtim̃dũẽ ne qͥdã eoꝝ ſint ſtrutões qdã bubones ⁊ qͥdã vultures Strutõnes hñt pẽnas ſiẽ falcones Job. xxxir Penna ſtrutõis ſilis ẽ pẽnis herodij ⁊ accipitris. herodiꝰẽ genꝰ falconis. Vñ ſtrutòõ hẽr pẽ nas ⁊ nõ volat a terra Ita qͥdã pᷣlati hñt p bẽdas ⁊ dignitates ⁊ ſciaʒ ⁊ tñ ip occupãt᷑ ĩt̃renis Bubones vrligũt ecẽiaʒ ꝓpt᷑ oleñũ vñ extiguũt lu.⁊ſumũt.ita qͥdã ecẽi lum̃ * — 2 ſcie ẽtinguũt⁊ pinguedinem ecẽie come⸗ dunt Vultures pullos ſuos inſũma ma⸗ cie cuſtodiũt Ita qͥdã ꝑrochianos in ſum ⸗ ma pauptate retinẽt ꝑ placitationes. nũc in curia ecciaſtica.nũc in curia laycaliꝑ in iuſtas exactiones ⁊ innſitatas extoꝛſiones necĩ eis augeri ꝑmittũt vel piguedinem gre.vel ſbe ſecularis.et tales pᷣlati ſemitã criſtiignoꝛãt omnino Job.xxviij Semitã ignoꝛauit auis nec intuitꝰeſt eã oculꝰ vul turis ¶ Dnartũ genus hoim ſunt pdica- toꝛes ⁊ hi dẽnt eſſegalli predicando Job. xxiiij. Calãdri cõfeſſando⁊ grues pᷣuolan⸗ do Job. xxxviij. Duis poſuit in viſceribꝰ hoiĩs ſapientiã vel quis dedit gallo itelli⸗ gentiã Ballus annũciat hoꝛas nocti.exci⸗ tat homines a ſopoꝛe Sic pᷣdicatoꝛes pri us dñt penitẽtie operibꝰ macerari Debẽt ſcðoeſſe calandri in chfeſſando Dicit in li bꝛo de naturis rex ꝙ Lalandrus eſt auis alba q̃ ſi infirmũ reſpiciat infirmitatẽ au⸗ fert Sic confeſſores infirmos reſpicere de bent.ꝙ peccata deleãt. Et tercio ſicut gru⸗ es pᷣuolando ⁊ oſtẽdendo viam Sed timẽ dum eſt ꝙ quidam ſunt ſimiles pſitato in adulqdo. quidam grifalcones indignãdo quidã gallinacij educãdo ¶ Pſitatus na turaliter ſalutat q̃ſi voce humana Et ideo ſignificat adulatoꝛem · quod cõfeſſoribus loco confeſſionũ maxime eſt periculoſum Brifalco ſi pᷣmo ictu predã non capit:in⸗ dignatur nec ad reclinatoꝛium redit Sic quidã cõfeſſoꝛes de pctõre recidiuãte:qꝛ non capiũt eum pᷣmo ictu indignãtes de⸗ ſperãt quod nullo mõ eſt faciendũ· Ball? gallinaciꝰſi ſß ventre deplumet᷑.⁊ vrticis vberet᷑ fouet pullos moꝛe galline In hoe eñ eſt differẽtia gallina hoc facit natura liter ꝓpter cõmodũ pulloꝝ Ballinatius veroeff giatiue⁊ ꝓpter commodũ ꝓpriũ qꝛ plꝰ boni a pullis recipit qᷓ; pullis impẽ⸗ dit Sic nõ nulli pᷣd S ſlhe ſpiritales eis confeſſos ꝓpter bonũ tpale quod ab eis intẽdunt recipe:non ꝓpter ze lũ animaꝝ Et ſunt mres effectu pocius qᷓ; affectn Sũt em̃ paupes ðᷣplumati.⁊ ideo pullis inſident vt nõ ab ip̃is pulli ſ; ipta pull pociꝰ calefiãt quiꝓ tꝑali ypocriſime rebũttribulatõe ꝑpetua coꝛonari Iſa. xxij Ecce dominꝰ aſportare te faciet ſit gallus Nectio gallinaciꝰ aſportat⁊ q̃ſi amictũ ſic ſleua⸗ bit te Loꝛonãs coꝛonabit te tribulatione. Lectio lxvi ta emiſſa in locũ deſtinatum diui ſus ner in ſe ↄtinuo recluſus eſt vt ignoret᷑ trãſitus illiꝰ?. ¶ In iſta ꝑte ponit᷑ quitũ ex⸗ emplũ quo terrena felicitas cõꝑat᷑ ſagitte feſtinãti ad terminũ Et circa hoc duofa⸗ cit Primo poit exẽplũ Scdo applicat᷑ ad ꝓpoſitũ Scða ꝑs ibi Sic? nos nati xẽ⸗ piũ eſt maifeſiũ ſic l̃a pᷣtendit. qꝛ ſiẽ ſagit ta emtſſa ab aꝛcu velociſſime tranſit vᷣſus metã Ita nos miſſi ſumꝰ vt ꝑ můũdũ trõſe amꝰ ad moꝛtẽ Duãuis iſta quinqʒ exẽpla quibꝰ mũdana felicitas cõpatur vicʒ vm⸗ bra enaneſcᷓs.nũcius pᷣcurrẽs. nauis trůſ fretans. auis trãſinigrãs ·et ſagitta pene⸗ trãs ſat vᷣclarẽt tꝑal ꝓſperitatꝰ velocitatẽ hñt tñ ſingu la exẽplã ſuas ꝓprietates de ⸗ ſignatiuas maliciaꝝ quas diuerſi můdani exercẽt Nam ꝑ vmbrã deſignat᷑ vaitas laſ ciuie Per nũcium fatuitas hůane pruden cie Per nauem inſtabilitas auaritie Per auem ſublimitas ſuperbie Et per ſagit⸗ ram doloſitas malicie figuratur Eſt ergo notãdũ ꝙ ſiẽ ſagitta velociſſime trõſit ·ta⸗ mẽ neſcit quo vadat.qꝛ aliqñ infigit᷑ luto Aliqñ reꝑcutit᷑ in petra Ita miſeriin hac vita qui dyabolo ſeruiunt ſunt qᷓſi ſagitte ſue ⁊ mittunt᷑ ab eo ad certas malicias ad implẽdas ſicut ſibi placʒ Et ſicut diuiſus ger in ſe continuo recluſus eſt Ita multi⸗ tudo populi ſiue in regno ſiue ĩ patria ſiue in ciuitate ſptracto vno homine malo qui ꝑrturbauit totam patriam.ſiatim reconci liatur vna multitudo.vnn patria ſiue pro uincia.ſicut prius. Et cum ipſe putaretg ab eo ſubtracto patria diſſolueret᷑ vel ciu⸗ tas tanta erit vnitas poſt eum et concoꝛ⸗ dia.ipſo in inferno dimerſo ſicut ante · Et hocẽ quod dicit · Diuiſus aer in ſecõtinuo recluſus ẽ. vt ignoretur trãſitꝰilliꝰ Qui in iſta lcõe homo malicioſus cõparat ſagit te Z ¶Notãdũ ꝙ dyabolꝰ hẽtur cus ⁊ ſagittas ad nocẽdũ Erxp̃carcꝰ⁊ſu⸗ gittas ⁊ſilr ad regẽdũ Pabzem̃ dyabol⸗ tres malos arcꝰqͥbꝰ vtit᷑ↄtraſctõs Arci carnał ↄcupiſcẽtie Arcũ ffnal inuidentis b mopoit C* iSnke muifclui jijii — ibaudſn Jt nos miſiſumn dmoꝛti luinn mdana flicnchm uneſchs nücusjcrũn ns.auis triinigri ir ðchritpipheni n ingrhcciplunn rus malicu qundut i Namp vnbritigt Per nicum ſuumin pe namem inſtꝛbltum n labumts upeht doloitis nalifpm xſat quo— 2 — ſumin : nrtnliwtlcn nſecvntnno ſcui nnt btndow epr vnnb vu ſut— nnnnm lis Zcupiſcẽtie. Arcũ fraternal inuidẽtie et arcũ mũdialis ↄſcie.¶ De arcu carnal cõcupiſcfñitie ꝓcedit mala mlr vaga ĩquie taĩ impatiens preꝑata ad capiẽdas aĩas Sic dicit᷑ ꝓuer.vijqᷓ capit᷑ ⁊ vulnerat᷑ ve coꝛs iuuenis ð quo ibidẽſpdit᷑ꝙ ſeqt᷑eam mji bos ductꝰ ad victimã ⁊ ignoꝛat ꝙ ad vi cula ſtult trahat᷑ donec ſagitta trãſfigat coꝛ eius ta ẽpennata ꝑ oꝛnatũ curioſuʒ Ferrat animũ malicioſũ Infiqmata ꝑ amoꝛẽ libidinoſuʒ ñ cupido filiꝰ vene⸗ ris dicebat᷑ q̃ͥ cũ ſagittj et facula pingebat᷑ amoꝛ carnalis vulnerat⁊ inflãmat Cũ ⁊ſta ſagitta fuit vulneratꝰ dauidi aſpctũ berſabee cũ ꝓſpiceret eãſe lauãtem.ij. Re⸗ xi. Iſta ſagittã abſcõdit ĩpharetra q; diu ſe occultatĩ camera Arcꝰ tendit᷑ qñ cũ ꝑ⸗ uerſa intentõe oꝛnamentꝭ ↄponit Sedia⸗ gitta emittit᷑ qñ ip̃a in publicũ ꝓgreditur Et iõ ſic ꝑickoſuʒeſt homĩby nõ armatis inter ſagittas volãtes incedere Ita ꝑicu⸗ loſuʒẽiuueibo nõ habituatꝭ in pᷣtutido et ſolidis moꝛib inter mulierculaꝝ frequẽ⸗ tias ↄuerſari Sʒqͥ bitatĩ adiutoꝛio alti ſimiĩꝓtectõe dei celi ↄ moꝛabit᷑ Et tlis nõ rimebit a ſagitta volãte in die a negotioꝑ ambulãte in tenebꝛis ſic dic. pã: Scðus arcꝰ dyaboli eſt frnalis inuidẽtie deq̃ pce⸗ dit ſagitta ðᷣtractõis peſtifere de qua diẽ. põ. Preparaueft ſagittas ſuas ĩ pharetra pt ſagittent in obſcuro re.cor. Et bñ dicit in obſcuro qꝛ diabolꝰ iſto arcu nõ vtit᷑ niſi in obſcuro Et ſiẽ bonꝰ ſagittariꝰ non elec⸗ tas ſuas ſagittas mittit ↄtra lapides vbi repcutiũt᷑⁊ frangũt᷑. Ita nec dyabolꝰ vᷣba Detractõis eicit ad aures ſctõꝝ viroꝝ qͥ in Sbis raliũ non delectantur Vñ Jhero.in epla ad ruſticũ monachũ Siẽ iñqt ſagit⸗ tůſi mittat᷑atra durã materiam non nůqᷓ; in emittentẽ reuertit᷑. et vulnerat vulnerã tẽ Ita detractoꝛ cũtriſtem viderit faciem audientꝭ ĩimo nõ audiẽtis ſʒ obturãtis au⸗ res ſuas.ne.au.ſ.ilico.cõticeſſit palletvut rusherẽt labia.ſaliua ſiccatur hec hiero. Idẽ hiero: Memo inuito auditoi libẽter refert Sagitta in lapide nũq; infigiẽ⁊ in terdũ reſiliẽs ꝑcutit dirigẽtẽ Pecẽſagit ra doloꝛoſa q̃ ſil iij occidit Siẽ dic. Bem. vtrahentẽ audiẽtẽ ⁊ abſentẽ he.ix. Sa/ itta vulnerqs lingua eoꝝ dvlů locuta eſt Terciꝰareus dyaboliẽ arcꝰ můdialis eõ⸗ ſcie de quo ꝓcedit ſagitta malicioſe cõſpi ratõis falſix ſugeſtionũ et adinuẽtiões ↄe cuſatõm ꝓtra innocẽtes ꝓuer.xxv. Sagit ta acuta hõ qui loqͥturↄtraꝓximũ ſuũ fal ſum teſtimoniũ Iſti figurantur per ſagit⸗ tarios qͥ vtraqʒ manu fundis ſaxa iacebãt et ſagitta ſilr Siẽ ðꝛ. p. Paralip.xij. Ita iſtt eque bñ formãt accuſatões et actiones iniuſte ſic iuſte ita libẽter ↄtra ĩnocentem ſic cõtra nocentẽ vel ꝑſeqñtem Vñ ↄq̃rit᷑ eccia in ꝑſona iuſti Tre.iij. Terẽdit arcũ ſuũ ⁊ poſuit meq̃ſi ſignũ ad ſagittã. miſit in renibo meis figu ras pharetre ſue Iſtt üt arcꝰ dyaboli⁊ ſagitte ¶ Per oppoitũ p̃c hʒtriplicẽarcũ?⁊ tria genera ſagitta rũ Arcꝰ pᷣmꝰeſt lux ſcripture· ſcðs moꝛs nature.et terciꝰler cẽſure.de arcu ſcpᷣture ꝓcedit pᷣdicatoꝛ vᷣbi ðᷣ De qͥyſa.xlix. Po⸗ ſuit me ſiẽ ſagittã electã.ſagittariꝰxp̃s eſt et ei ſagitte knep fuerũt apli pẽnatiꝑ vtutes Uñ hůerũt tres pẽnas q̃ notãt᷑.p Loꝛĩ. xij. Fides ſpes caritas Tria hec.iſti fuert ferratiꝑ ↄſtãtiũ⁊ inflãmati igne ſpi rituſſcti Juxta illð ꝓõ. ſagittas ſuas ar: effe. Et iteꝝ ſagttte potentis acute cũ car. deſolato. Sed ſi ſagitta ſit nimis onerata terra vl luto nũqᷓ; bñ volabit · iſto mõ qͥdã qͥ dẽrent eẽſagittexp̃t in actu pᷣdicãdiſunt nĩs onerati terrenis ita ꝙ volare non pñt Quidã carẽt pẽnis qui licʒ ſciaʒ habeant eminẽtia vite carẽt Et notãdũ eſt ꝙ niſipᷣn cipal ſagittariꝰmanũ aꝑponat ad arcũ ar eus nõ bñ emittet ſagitt ñ legimꝰ.iij Reg..xiij. ꝙ oas rex iſrł petiturꝰↄſiliũ ð Eltzeo ĩfirmato.acceſſit ad e dicens Pr̃ mipr mi Cutrꝰiſr.⁊c̃ Et dixit elize? Aß fer arcũ⁊ ſagitttas Et poſuit manũ ſup̃ ar cũ.et eliʒeus manũ ſuã ſupra manũ regis ⁊ dirit. Sagitta ſalut dii⁊ ſagitta ſalu⸗ tĩ ʒ ſiriã Siria gr̃a ſuppoſita manu pᷣdicatoꝛis Hota de Lleonino athenẽſi Sertũ iuliũ ſtratagis li.iij.c.vi. Scðᷣs arcꝰxp̃iẽmoꝛs nature de egredit᷑ ſagitta penalitatꝭ et infirmitatꝭ In põ. Sagitte tue infixe ſũt mihi⁊ con. ⁊c Et loqut᷑ de penalitatiw ↄſequẽtibus peccatũ originale Iſte arcus percutit añ nos cum interficit antiquioꝛes nobis.re⸗ tro nos cũ iterficit⁊ ꝑentit iunioꝛes iuxta 0 h nos aufert nob in etate pades. ſupra nos. cipotẽtioꝛes:ſtus nos.cũ inferioꝛes In põã. Emitte ſagittas et conturbabis eos ¶ Tercius arcꝰxp̃ eſt lex cenſureĩ fururo iudicõa quo egrediet᷑illa acutiſſima ſagit ta ſentẽtie diffinitie. enite bñdictipris mei ꝑcipite regnũ qð vobis patũ eſt ab in icio mði⁊ Ite maledictiĩ ignẽ eternũ qui dyabolo paratꝰ eſt et an. ſuis Deiſto arcu dieit᷑ in p. Dediſti metuentibꝰte ſignifi⸗ atõeʒ vt fugiãt a facie arcꝰ Et tũc de mal adimplebit᷑ illud Deut. xxxij. Cõgregabo ſuꝑ eos mala⁊ ſagittas measↄpleboj eis Iſte arcꝰqᷓ;to diutiꝰ expectat et magis in⸗ tendit᷑ tanto Fuius vul nerabit Vn tunc adimplebit᷑illud Eze.v. Mittã in eos ſa gittas meas peſſimas q̃ moꝛtifere erũt vt diſpgã eos Et Ihere.ij. Sagitta eius q̃ſi viri ĩterfectoꝛes non reuertet᷑ vacua 2Mo net᷑ q̃ſtio a ¶ Utxꝝ licitũ ſit et me ⸗ ritoriũj alicui xp̃iano.aliquẽ infidelem ſiẽ Pesanß inuadẽdoꝑ vim occidere.ꝙ nõ qꝛ us nõ vult moꝛtẽ petõꝛis ſed vt cõuerta tur et viuat Sʒ polt moꝛtẽ coꝛꝑis neqͥuit ↄuerti. niſi coꝛpꝰeſſet miraclole reſtitutũ et reſuſcitatũ Ergotlem moꝛtitradere nõ eſt ↄ ſonũ diuine boĩtati Iteʒ nõ licʒ eos deciderep quibꝰtenet᷑ ecẽia oꝛare ſpecialt rer. ſʒ ecẽia in die paraſceues ſpecialr ꝓ ta libꝰ oꝛat.ꝗᷓ non licʒ eos occidere Itẽ deꝰẽ nůc ita miſericoꝛs ſic fuit tꝑe ſue paſſiõis et pagani non delinquũt ↄtra deũ nec deli⸗ quet plꝰ.qᷓ; iudei qui eũ moꝛti tradider᷑t ſed deꝰꝓ illis pr̃em exoꝛauit Et petrũ qꝛ vnñ ex his ꝑcuſſit increpauit vl jaltẽeum ↄ falifacto ceſſare voluit dicẽs Omis qui gladio ꝑcutit · gladio ꝑibit Et loq̃bat᷑ibi. ð gladio materiali.ꝗᷓnõ licz gladio mate⸗ rialiↄtra tales pugnare. ſʒtm̃ gladio ſpi⸗ rituali qui eſt vᷣbů dei Itẽ Ari.in qᷓdã epi ſola ad alexan.ſic dicit D alexander io li ſanguinẽeffundere.qꝛ qͥtiens creatura creaturã oecidit.vᷣtutes ceioꝝ mouent᷑ ad diuinã vindictã Item ad hebr.xi. Mihi vindictã et ego retribuaʒ Item Deut:xxx ij. Ego occidã et ego viuerefatiã. Itẽma⸗ lum chꝛiſtianum quiↄtra omnia deipre/ tepta eſt tranſgreſſus. non licet occidere. Sed talis eſt ꝓditoꝛ ↄtra deum ⁊ꝑ con⸗ ſequens meruit offenſam dei plus qᷓ; vn? Nectio paganus qui ſe ſecte noſtre nunqᷓ; obligan doreſtrinxt. Item tales credere non poſ⸗ funt. niſi deuẽ auferat ſua pietate velamẽ a coꝛdibus eoꝛum quo velati ſunt.nelu⸗ men veritatis participent.ſed hoc non eſt in poteſtate eox. terl foꝛte multieoꝛum ſunt qui ſi haberẽt inſtructoꝛẽ in fide vel/ lent credere Cũ ergo nõſit in poteſtate ta liũ paupeꝝ.ꝙ tales inſtructoꝛes hẽant ꝓp ter poteſtatem pᷣncipum ſuoꝝ Videturg talium erꝛoꝛ eſt eis inuincibilis Uñ vtvi det᷑ ꝓpter talem erꝛoꝛem nõ licet eos occi dere. tem oĩs effectus ẽ bonus ꝓpterbo nů fineʒ Szʒ finis ihi pᷣncipaliter intentus ẽ eoꝝ cõuerſio ad fidem noſtrã.ſed ad hoc faciendũ non pñt cogi.qꝛ nemoacceditad deũ niſi pfidẽ ſʒ credere nõ p̃t quis niſi vo⸗ lens. ⁊c ¶ Ad oppoſitũ Iſti paganivi et armis iniuſte occupãt ter?am repꝛomil ſionis q̃ terꝛa a deo ꝓmittebatur abraeet ſemini eius. Luius ex fide nos ſumꝰfilij ſpecialiter ratione baptiſini quireſpondet circumciſioni in lege moyſi. Ergo licitum eſt cum talibus armis ſcʒ materialibus in ſte õni niſu ꝓ patria nobis promiſſa pug ⸗ nare.cum armis iÿi iniuſte nitunt contra nos reſiſtereqꝛ licitũ eſt pꝛo patria pug nare? vim vi repellere cum moderamine ſaltem inculpate tutele et ſic imuſtã occu ⸗ pationẽ noſtre patrie expellere Velſicr⸗ dere non voluerit eũ inuadendo moꝛtiti dere in quocaſu qui ſic iniuſte reſiſtit vde tur eſſe cauſa ſue moꝛtis Exemplũ dead⸗ ultero ſponſãalic n maritiĩ domo eiuſdẽ mariti occupãte et ipſi marito viet armis reſiſtẽre⁊ fugere nõ volẽte In qͥ caſu ſims ritꝰadulteꝝ occidit nõ videt᷑eiſe reꝰmoꝛ⸗ tis Itẽtalis effectꝰẽ licitꝰ reſpectu cuius votů eſt licitũ Sʒ votů reſpectutlis effec⸗ tꝰquiẽ ĩimmicos cruc xpi occidereẽlic⸗ tů fm ecẽiaʒ militantẽð talis effectꝰ ẽlici tꝰ Itẽille effectꝰ nõ videt᷑illicitꝰꝓ quolũ mo põtifice pleniſſiẽindulgentie.ſiẽ acul pa?⁊ pena ↄcedũt᷑ Sʒↄtra paganos pu ⸗ turã ſũmo pontifice indulgẽtie ↄcedunt Ergo eos pußreẽlicitũ⁊ ineritoriũ Itẽ ad eos expugnãdũ taxant᷑ ecẽie anglicane hoc volẽte ſũmo põtificeg videt᷑ rctõribꝰ ectiaꝝ anglie eẽ obediẽdũ⁊ hiuſte in bac ꝑte qꝛ oĩa ſua ſũt cũh ipecolligat bncipli mmdſiom in legennih mn ppatrunnn n.cum ams ſi s nſilteret; lcrictn nt vmnvpdltann — — nn cvocn guſtmi — ann ampint pinn vnlttx ociiw „NMnlscfur iw idkicn n citzriij ilecker in 3 ri pter tlem finẽ videtur ꝙĩe linis ſit lic tus ¶ Ad q̃ſtiõʒ dicendũ eſt ꝙ ſic Tamẽ inter infideles diſtinctio eſt Sunt em̃ali quiinfideles ſbiecti ecẽie⁊ confederati fi⸗ — Delibus ſiẽ ſerui dominis ſuis vt ab eis re E ꝓtegantur Alijſunt ifideles ⁊ re⸗ elles ecẽe ꝑſecutoꝛes chriſtianoꝝ⁊ inſul tantes doctrine chriſtiane ¶ Scðo diſtig nendũ eſt de inuaſione Quia vel aliqua nata ꝑſona hoc pᷣſumit ſine auctoꝛitate ec xleſie ¶ Tertioẽnotanð ꝙ infideliũ varie ſunt ſecte Sũt em̃ quidã gentiles ſiue pa gani quinullã legeʒ hñt niſi foꝛte legeʒ na ture Sunt etiã fudei.ſunt ſarraceni.ſunt ydolatre. ſunt heretici Iſtiãt ad fidẽchri ſti diuerſimode ſe hñ: Ilã heretici cõpelli pñt ad fideʒ quam ſuſceper̃t Sarraceni ſunt tles qui pdicatoꝛes fidei non admit⸗ rñt ĩmo in lege eoꝝ cautuʒẽꝙ quicunqʒp⸗ dpicauerit ↄtra legẽ Machameti occidat᷑ Et iõð eis nõ eſt ſpes ↄnerſiõis Lũ fides Rt ex auditu Auditꝰ aũtꝑ verbũ dei Ad Roma.x Non em̃ eſt poſſibile docere vitã chriſti niſi deſtruendo et reꝓbando legem MWMachameti Uñ iſtipᷣbent ſibijp̃is obſta cłm ſalntj loq̃ndoð infidelibꝰ alligatj cri ſtianis vt ꝑmittant᷑ etꝓtegant᷑ Sitñ ali⸗ nui ſunt tales non eſt licitum nec merito ⸗ ri tales inuadere vi et armis cum ſit con tra ſedꝰ initũ ⁊ pacẽ eis ↄceſſaʒ Exẽplũ de gabaonitj Joſu.ir. Legimꝰ qꝛ principes ppli iſrlicq; ðᷣceptiꝝ dolũ gabaonitaꝝ qꝛ tũc iurauer̃t eis.ꝙ eos nõ interficerẽt ꝑmi ſer̃t eos viuere⁊ eis fuitutẽ mrerätk⸗ xut ſequit᷑ibidẽ Reſernent᷑quideʒ ⁊ viuẽt ne ↄtra nos ira dñt concitet᷑ſi peierauimꝰ? ſed ſic viuãt vt in vſus vniuerſe mltitudi nis ligna cedãt. aquaſqʒ cõpoꝛtẽt ⁊Ẽ·Sic a multo foꝛtiori St aliqui fideles liciteꝓ miſerũt paganis tuitioneʒ⁊ dominiũ qui volũt cõuiuere ſine cõtumeli creatoꝛis et marie ſiſint in ſpe ð ↄnerſione eoꝝ nõlicʒ rales interficere · Sed hoc eſt ꝑ accñs Se rũdo de alijs infidelibꝰ rebellibus ecẽie et ſecutoribꝰfid ei chriſtiane cuiu ſcũqʒ fue Fint ↄdittonis licitũ eſt chriſtiano pᷣueniẽ ⸗ xe autoritate ecẽie vi⁊ armis ĩiuadere eos ſpoliare⁊ interficere ⁊ eoxꝝ bona fidelibus applicare Exceptis dũtaxat iudeis ð qui⸗ bus eſtimo g dato. ꝙ ecẽia poſſet eos occi debita. vebitũ ꝑquirere bellãdo Ergo licet iniu⸗ dere nõ eſſet licitũ qꝛ ecẽia ꝑmittit eos vi uere pᷣcipue quia cuʒ introierit plenitudo gentiũ reliqe eox ↄuertent᷑ ad fidẽ Sicut dicit appls Roma · xi. Predicante Enoch et Pelia im gloſaʒ Et yſaie.x. Reliquie iſrapel ſalue fient Vndeð eoꝝ ↄuerſione ſpes eſt ꝓpter pꝛophetiaʒ Et iðᷣo non dñt omnino deleri Un dicit᷑. xx.q.viij diſpar. Diſpar em̃ eſt iudeoꝝ et ſarracenoꝝ cauſa In illos eñ̃ qͥxp̃ianos ꝑſequunt᷑ ⁊ ex vrbi bus et ꝓprijs ſedibus pellunt.iuſte pug natur hi vero vbiqʒ ſeruire ꝑati ſunt Dð ãt ↄtra ſarracenos ⁊ alios infideles liceat auctoꝛitate ecẽie ſuffragãte bellare ꝑſua detmultiplr Primo ſic. Licʒ fidelibꝰ bo⸗ na eis debita⁊ ab alijs ĩiuſte detẽta bellã⸗ dorecuꝑare Sed ſarraceni⁊ alij ifideles terras occupãt et alia bona que fidelibus ſunt debita g ⁊c̃. Maioꝛ de ſe patet et rõe et cõſuetudine appꝛobat Minoꝛ oñditur Nam ſarꝛaceni occupãt terram lanctaʒ⁊ q̃daʒ alia loca olim a chriſtianis iuſte poſ⸗ ſeſſa Itẽð iure diuino oĩa bona tꝑlia ſunt iuſtoꝝ ergo iniuſti quicquid iiu ſte occupant· ergo bona iniuſtoꝝ ſunt iuſtꝭ Sec licet iuſtis illud quod eſt eis ſtos et infideles ſi nolint cõuerti occideꝛe Item ſicut in coꝛpꝑe naturali licz⁊ expedit mẽbrum putridũ abſcidere ne mẽbra ſeu ꝑtes ſane coꝛrũpãt᷑ Jtaĩ coꝛpe chriſtimi⸗ ſiico quod ẽgenꝰ humanũ a chriſto redẽp tum q rebelles ⁊ infideles chriſtianoꝝ cor ruptoꝛes licʒ occidere.⁊ meritoriũ eſtꝓ lo co⁊ tꝑe imo pet̃ eſt diſſimulare niſiper acẽns:impotẽtia vl damnũ aliud impedi ret Item licitum eſt ꝑ timorem inducere caritatem quia timoꝛ ſeruilis parat viam caritati ſecundum Augu. Sed quibuſ⸗ dam interfectis quibuſdaʒ captiuatis re⸗ ſidui timebunt et foꝛſitan ex timoꝛe conci pient caritatem et ita confertentur ad fi⸗ dem. Item homo per peccatum peioꝛef ficiturqᷓ; beſtia. Sed propter bonum rei ublice licet beſtias interficere ergo⁊ ina os peccatoꝛes. Exodi. viceſimo ſecundo Maleficos non patieris viuere· Pelias pomines occidit. Dauid ſamuel.· xxxiij g.iiij. St ea Et.q.vi. Sciſmatici. ¶ Ad rationes in oppoſitum; Auctoꝛitas in⸗ oij teliigitur de moꝛte pene eterne quam deꝰ non vult peccatoꝛi abſolute. Sed t̃ ſub cõditione ſi nõ penitęat Et iſta ſtãt ſimul. nolo ſoꝛteʒ ſuſpẽdt⁊ tamẽ volo ſoꝛtem ſu⸗ ſpendi ſieſt latro ¶ Eodem modo quifi⸗ deles expugnãt nõ debent eoꝝ moꝛtẽꝑ ſe et prieipaliter et directe intendere. Sed per aecidẽs ſecundario et indirecte quia prieipaliter debent velle eoꝛũ cõuerſionẽ d fidem.et ſecũdario eoꝛũ moꝛtem ſi ve⸗ lint in eoꝛum malicia ꝑſeuerare? ſic ſe cõ⸗ foꝛmabũt diuine volutati. ¶ Ad ſcðm ꝙ eceleſia optat ꝙ fiant iuſti⁊ iõ proeis oꝛat ſed ſi nolint, vult eoꝝ maliciaʒ abbꝛeuiare ꝑ moꝛtem ¶ Ad teꝛciũ. quid eſt accipere gladium gxpoĩt Augu.videlicet auctoꝛi⸗ tate pꝛiuatã ſine ſuperioꝛis iudicioiubẽte vel ꝑmittente Vnde dieit libꝛo ſcðo con⸗ tra manicheos ⁊ ponitnr in canone.xxiij. q iiij. Ille gladium Ille inquit gladiũ acci⸗ pit qui nulla ſuperiori ac legittima ptãte vel iubente vel concedente in ſanguinem alicuius armatur Dicendum a principio argumenti concedendoꝙ deus eſtita ini⸗ ſericors ſicut vnq; fuit. hoc eſt potens face re miſericoꝛdiam.ita volens hem ines ſe vnifoꝛmiter diſponãt Et ꝙ inerepanuit pe⸗ rrũ de ertractione gladij fuit ꝓpter circũ⸗ ſtantiam tempoꝛis ſue paſſionis qꝛ tũc nõ fuit tempꝰ vtẽdi armis ⁊ gladio materia li. Vñ fetm̃ petri reprobat non fuit ꝓp ⸗ ter ſbſtantiã jacti.ꝙ nullus poſſit gladio materiali vti iuſte, ſed ꝓpter circũſtantã rꝑis ¶ Ad quartů de dicto Ariſ.ad alexr andrũ Noli fanguineʒ effundere.debet ſic intelligi. Noli delectari in effuſione ſang ⸗ ninis.ſicut quidã ꝑuerſe ↄplexionis ⁊ cru delitate aſueti delectant᷑ effundere ſangui nẽſiue iuſte ſiue iinſte. Sed xp̃ianus debʒ effundere ſanguinẽ ðᷣlectãdo de fine quẽi⸗ tenditi effuncendo. non de ip̃a occiſiõeꝑ ſe. ¶ Ad qͥntũ de ill vᷣbis dñi Deut.xxxij WMea eſt vlcõ ⁊c̃ Due auctoꝛitas allegat᷑ ad hebre.x. ſub his vᷣbis. Mihi vindictaʒ ⁊ ego retribuam Dicendũ ꝙ deꝰ retribuit vindictã aliqñ perſeip̃ᷣm.aliqñ ꝑ ſibi ſerui ẽtes:¶ Ad ſextũ qñ arguið maloxp̃iano uẽ nullo mõ licz occidere ſiẽallegat᷑.negã dũ ẽ Patzʒ in latroĩbꝰꝓditoꝛibꝰ. hereticᷓ multis alijs ſi tota dis vide; Sʒ verũ ẽſt — oc nõ lieʒ cuicũqʒ ꝑfone.ſʒ miſtris leg pncipis ſiue legſ. ¶ Ad ſe timũ qñ arguit᷑ꝙ tles non poſſunt credere niſi deꝰ ex ſua pietate ⁊ẽↄcedendũeſt Sʒ deꝰ paratꝰeſt auferre qñcunqʒ volũt ſt di onere Et iõ illud velamẽ erit ĩ eoxꝝ ptite Illomẽõ loquẽdi quo diciꝰ ꝙhocpofum; quod ꝑ amicos poſſumꝰ Et iſto mõ loqus di quo dicimꝰ.qñ habemus oculos clau⸗ ſos ſole lucẽte ꝙ poſſumꝰ videre qᷓ;uis ad videndũ ſolis lumẽ requirataꝑtio oculo⸗ rum.¶ Ad octauũ dicẽdum ꝙ ſi qui ſint inter eos qui vellent credere ſic argumen⸗ tũ allegat,ſiueviuãt.ſiue moꝛiantur deus eos ſaluabit qᷓ; uis de deo fidem applicatã non habẽt nec baptiſmũ fluminis.necſůg uinis · Lõſimiliter dicit᷑de qͥbuſdã hoĩbus vbicungʒ terrarũ commoꝛãtibꝰqͥ benele⸗ ge nature vtũtur deꝰ de ſalute ipᷣis ꝓuide bit. gr̃am infundet ſi nõ pᷣbuerit obicẽgie ⁊ in fine ſaluabit.qꝛ deꝰ virtutẽſuã ſacra⸗ mẽtis nõ alligauit. Uñ cõcedo ꝙhõ nũqᷓ damnabit᷑adultꝰatqʒ vtens rõe.quem er roꝛ ĩuincibil excuſat ſi in illů erroꝛẽ icidir ſine culpa.¶ Ad nonũꝙ finis pricipalin tẽtus eoꝝ ẽſalus ⁊ ↄnerſio ad fidẽ. Sʒli nis ſecũdariꝰẽertirpatio Uñ ſi voluefit credere nõ interficient᷑. Sie finis pᷣncipa⸗ liter intentꝰ medico.eſt ſanare ſi poſſitpe dem putridũ Et ſcðo intẽdit ſi hoc nõ pol ſit. pedẽ abſcindere Et quãdodicit᷑ ꝙ non ſunt cogẽdi ad fidẽ Dicẽdo ꝓpꝛie loquen do nõ poſſũt cogi ad fidẽ. poſſunt tamẽco⸗ gi deſiſtere a blaſphemijs et alijs erroꝛib poſſũt etiã cogi ad q̃ſdaʒ diſpoſitões pre⸗ uias fidei Silrcuz bellatoꝛibꝰ dñtpᷣdic toꝛes aſſiſtere vt ex vna ꝑte alliciant᷑ Etſi aſſentirs noluerit feriant᷑.¶ Quia dictũ ẽreſpõdẽdo ad nccargunin⸗ gPetr gladiũ extraxit tꝑe paſſioĩs chriſti dubiũ eſſep̃t an ipe peccquerit hoc faciẽdo. ꝙnõ⸗ Quia ex amoꝛe ehꝛiſti hoc fecit. Uñ Pie ro. Petrꝰ fecit hoc eodẽmentj ardoꝛeqͥet cetera· Rabanꝰetiãi hoc facto compꝑat eũ phinees Sciebat eñ̃ ꝙ Phinees puniẽdo ſucrilegos mercedẽ iuſticie⁊ ſacerdocijꝝ⸗ hennis acceꝑat. Sed ad oppoĩtuʒ eſtꝙd minꝰ eũſuꝑ factoĩcrepauit.ergo Et p̃terea nec iudex fuit neca iudice toꝛitatẽ hůit. ergo puniẽdo licz pœcõrẽ ⸗ ik ice auc ndüſeln n a nee anqtemicmni p d non —— Uertnöt— n putndi ktſconiti vlulnicrhe n poſſůt tog nürnilipenti — eeni oitjn oeng n nolner ctrmt lpi raui Dicendũ eſtꝙ peccauit ekcuſattñ i parte ꝓpter ʒelũ quo fecit. Siẽ Moyſes quiegiptiuʒ occidit.Exodi, ſcðo Iſte em̃ ʒelauit pro domino ſuo Moyſes pro fre ſuo. Etiõ ſi Moyſes ꝓpter ʒelũ quẽ hũtt ad frẽm elt excuſabil aliq mõ ð homicidio egipti ſine autoꝛitate legis cõmiſſo mlto fortiꝰ Petrꝰ qͥ duetꝰ ʒelo dñiſui quẽ ſcie⸗ bateẽ deũ ercuſandꝰẽ Uñ Augu.xxijcõ tra uiſtũ de moyſe ⁊ petro in hoc caſu lo⸗ quens ait Vterqʒ non deteſtabili immani tate et non emendabili animoſitate iuſti⸗ tie regulam exceſſit vterqʒ enim odio im ⸗ ꝓbitatꝭ aliene.ſed ille fraterno ille domini coliczudhuc carnali amore peccauit Pec Ang. Ad pᷣmũ dicẽdum ꝙ amor ille fuit carnal· ⁊ iõ petrũ nõ excuſauit Eodem em̃ amore motꝰ diſuaſit xp̃oalias.ne pateret᷑. ꝓpter qð dñs eũ increpãdoſathan appel⸗ iauit Mat.xvi.¶ Ad ij de dicto Rabant nõ ſil is fuit phinees ʒelo diſcreto.petrus zelo impetuoſo maxie in pᷣſentia mg̃i ſine cꝰ imꝑio nihil debebat feciſſe. Simlj phi nees fuit ſacerdos ad qnẽ ꝑtiebat punitio petõꝝi veteri lege. Et ſilr Matathias qͥ trucidauit ydolatrã ſuꝑ arã.pᷣmi Mach. ſ. ¶ Szↄtra adhuc in excuſatõʒ petri ar⸗ gut̃ꝙxpᷣus pᷣcepat añ. ꝙ qui nõ hñet gla⸗ diũ vendẽdo tunicã emeret gladiũ Et rñ⸗ derũt ꝙ duos haberẽt in ꝓmpto. Et dicit xÿc ꝙ ſufficit · Ad iſtud ridet Aug.xij cõ tra fauſtũ Vtiqʒ dñs iuſſerat vt ferrũ diſ riplieiꝰ ferrẽt Sʒ nõ iuſſerat vt ferirẽt qꝛ nec adhoc ferre pᷣcepit.nec erant qͥ gladijs vti potuiſſent nec vſqʒ tũc de emendis gia dijs pᷣceptum dediſſet qꝛ fm Lucã.iuſſit pꝰcenã qñ iam opoꝛtune emi nõ poſſ. ent. Sʒ voluit ꝑ illud verbũ oñdereqtẽ⸗ us ſue paſſiõis imminebat. vbi gladioꝝ ſuiſſet neceſſitas ſi ſe defendere voluiſſet ſicut noluit ¶ Ad lram dici põtꝙ quidaʒ de diſcipłis qui magis animoſi fuerũt ſie petrꝰ.cuʒ frequẽter audiſſent ꝙ tradẽdus erat in manus petõꝝ.de gladijs ſibi ꝓui⸗ Serũt vt ſi foꝛte opꝰ eſſet magiſtrũ ſuũ de ſenderẽt.mõ xp̃c hoc noluit et ideo petrus gladio ꝑcutiens peccauit.qꝛ voluntatẽdo mini ſui nõ inqͥſiuit et ideo licet excuſet᷑ali uo mõ.vicz ĩquantũ fecit Zelů magni amoꝛis quẽhẽbat ad mãgiſtrũ ſuũ hoc ꝓpterʒelũ dñm noſtruʒ ieſum xp̃m tñ non efcuſatur atoto· imo hm doctoꝛes ipſe peccauit. Et ſicut docet Aug. libꝛo p̃allegato ſtud ſu it ſignũ ꝓbitatꝭ futurei petro et magni ei ʒel ꝙ eccleſia, lieʒ ʒelus fuerit indiſtretus Sʒi ꝓexcuſatõe beati petri adhuc repii⸗ caret᷑. licẽtiãpoſtulauit dicẽs vñe. Siꝑ cutimꝰ ĩ gladio Tuce. xxij Dicat ꝙꝓpre zeliimpetuoſitatẽñ expectauit licẽtiã Iã nõ ſemꝝ ſufficit petita nõ obtẽta licentia Lectio lxvij. Ie ⁊ nos nati cõtinuo deſinimus eſſe.et vir ⸗ tut qͥdeʒ nullũ ſignũ valuimꝰ oñdere. In malignitate autẽnr̃a ↄſũptiſumꝰ¶ Poſt ka repꝛobatõe terrene felicitat ꝑ exempla Pic ponit᷑ adaptatõ ꝑ vᷣba plana Dicent em̃ mali ↄtẽplaͤntes vitã ſuã trãſactã ſine fructu ſiẽ vmbꝛa que euaneſcit ſiẽ nunciꝰ qͥ ꝓceſſit.ſic nauis trãffretãs.⁊ ſicut auis trãſuolãs.⁊ ſiẽ ſagitta aerẽpenetrãs. Sic ⁊ nos nati ↄtinuo deſinimꝰ eẽ · Põ em̃ nat? ſtati cũ icipit viuere etiã incipit moꝛi.cuiꝰ viuere ẽ a vita trãſire Vñ Aug.xiij. deci dei.c.ix. Exquo qͥſqʒĩ iſto coꝛꝑe moꝛiturꝰ eẽcepit:ſemꝑ i eo agit᷑ vt moꝛð veiat Poc enim agit eius mutabilitas tototpe vite huiꝰ ſi tamẽ yita dicẽda ẽ vt veniat᷑in moꝛ tem Nemo qͥppe eſt qui eiꝰmoꝛs pꝰannũ ſit ꝓpinquioꝛ qᷓ ei ãte annũ futt et cras qᷓ hodie.et hodie qᷓ; heri. Et paulo pꝰqᷓ; nje et nůc qᷓ; paulo añ Quoni quicquidcras de tꝑe viuit᷑. hoc de ip̃o ſpacio viuẽdi demi⸗ tur⁊ etiã qͥtidiefit minꝰ minuſqʒ quod re ſtat vr⁊ omnino nihil aliud ſit temp ꝰvite huiqᷓ; curſus ad moꝛtẽ. Vñ Sene. epla lix.ſcðʒ libꝛũ noſtrũ Quotidie moꝛimur. quotidie ẽ demitaliqᷓ ꝑs vite⁊ tũc quo/ ʒcũcreſcimꝰ.vita ðᷣcreſeit Infantiã ami imꝰ deinde pueritiã:deinde adoleſcẽtiã vſaʒad ſeniũ Quſcquid trãſit tꝑis perijt huneip̃m quẽ agimꝰ diẽ cuʒ moꝛte dinidi mꝰNon ſolũ auteʒ fatebunt᷑ſe fuiſſe dum vixerũt moꝛiẽtes ↄtinue naturalr.ſed⁊ de linquẽtes moꝛalr. Uñ ſpdũt Et virtutis quidẽ nullũ ſignũ valuimꝰ oñdere.ſtante vicz malicia quã amauiꝰ. Sic diciẽde liga tocꝙ nõp̃t ambulare.⁊ tñ ſi ſoluatpotens ẽ ad ambulãdiũ Eodẽmõ ꝑctõʒ dů ligatur —— —————————* 3 ———— petõ·ad opꝰ ptutia nõ valet·ʒilla iualitu do eũ non excuſat qꝛ ipe eſt ſibijpᷣi cauſa ta is illicite impotñtie vt dicit Anſel:libro pᷣmo Lur deꝰ homo.c.xxiiij. Et ideo ↄclu Důt flebileʒ ↄcluſionẽ In malignitate no⸗ ſtra cõſumpti ſumꝰ Ecõuerſo eſt de iſt in quibus etiã ſipeccẽt etfiãt maligni.ip̃a tñ malignitas in eis ↄſumit᷑ꝑ peitentiã⁊ mi ſericordi diuinã. Treno ij Miſericoꝛ dia dñi ꝙ non ſumꝰ conſumpti Virtutis quidem nullũ ſignum valuimꝰ oſtẽdere. a ¶ Nota y ſunt tria ſigna virtu⸗ tis ĩ oꝑatðe hůũana Siem̃ hõ oꝑatur faci⸗ liter delectãter⁊ ꝑſeuerãter Primo cũ ſit virtꝰ circa difficile opari tamẽfaciliter cir ra difficile.ſignũ euidens ẽmagne vᷣtutis Scm ſignũ eſt delctãbiliteroꝑari.nõ cũ murmure. non cũ excuſatõe.nõ cum tedio. Vñ Ariſ.ij ethi.dicit ꝙ ſignũ hñtis ha⸗ bitů eſt ſupueniens delectatio Et ideo de anct dicit in põ.ꝙibũt de vᷣtute in vᷣtu rẽð̃lcrãbilr Terciũ ſignũ eſt opari bonaꝑ Heuerãter Uñ de Laleph dicit᷑ Ecci.xlvi. Vſqʒ ad ſenectutẽ ꝑmanſit illi virtꝰ.⁊ de aplis actu.iiij. Virtute magna reddebãt apliteſtimoĩuʒ vñt nr̃i ieſu rp̃i.Iſta ſunt Fa tria ſigna vᷣtutj que nullus malus põt oñdere. Sʒ ſunt quedã falſa ſigna virtutꝭ nue mali poſſunt. Eſt eiñ honoꝛ ſignũ vir tutis ſcm Ariſ.iiij.ethi. Uñ honorat aliũ ſignũ eſt eum eſſe vᷣtuoſuʒ Sed certe itð ſignũ eſt falſuʒ:qꝛ frequẽter honorãt qui parũ valent Silr dignitates ⁊ domi⸗ niũ tpale⁊ pᷣlatões ⁊ officiũ ſigna ſunt vr tutis Sʒ frepuẽterfallũt in ꝓõ Poſuit in egipro ſigna ſua Egiptꝰ interß̃tat᷑tenebra et in tenebroſis ponũtur frequẽterilia ſig⸗ na ¶ Nota ꝙ delctãblr⁊ vᷣtuoſe ðᷣbemus nſiſtere opibus vᷣtuoſis Vñ glo.ſup illð ps · In cuſtodiendis ill retributio multa Non tñꝓ eis in futuro reddetpᷣmium:ſʒ hic in eoꝛũ cuſtodia magnuʒeſt gaudium Euiꝰgaudij rõ eſttlis Tirtꝰ ↄliſtit ĩme ⸗ dio Siẽ dicit᷑. ij. ethi. Et natura ſp deſec/ tat de medijs ſiẽ ꝑ extrema coꝛrũprt᷑ Vt⸗ Ius delectat in viridi quiẽ medi coloꝛ in teralbũ⁊ nigrũ Tactꝰin tepido nuiaber reſſiue calido⁊ frigido coꝛrũpit᷑ Sür na⸗ turaliter mlr gaudet ců pepitfiliũ Stbu onem ſine monſtr aliquod pepiſſet mi⸗⸗ ectio naturã rõnis qᷓ rabiltter triſtaret᷑ qꝛ foꝛet cõtra naturain Sic⁊ aĩa rõnalis quãd oꝓfert opus vicio fum ſiue ꝓctĩ. valde debʒ triſtari qꝛ ↄtra qᷓſi monſtrũ eſt. ſed qñ vᷣtuo ⸗ ſuʒ opꝰ ꝓfert cũ difficultate⁊ laboꝛe max⸗ ime gaudere dẽt Joh.xvi. Mlr cuʒparit triſticiᷓ habet qꝛ venit hoꝛa eiꝰ. cũautẽpe ꝑit filiũ non meminit preſſure eius. ꝓpter gaudiũ Baudiũ ãut vᷣtuti qdruplrgau⸗ diũ mõi excedit Lõtinuitate. ꝓuritate. di gnitate.⁊ ſalubritate. Tõtinuitate qꝛꝓM ner.xv. Secura mẽs qᷓſi iuge cõuiuiũ H carnalis nõ ſemꝑ ſedet ad mẽſam coꝛpalẽ Sʒ homo pᷣtuoſus ſꝑ eſt in mẽſa delecta tõis ſue Phill.iiij. Baudete in dño iterũ dicogaudete. Et ꝑ oppoſitũ Job xx. Ban dium ypochrite adinſtar puncti ¶ Secũ do precellit puritate Dulcedofelicitatis humane mixta eſt multis amaritudinibꝰ et hoc facit deus ſicut nutrix amarumpo⸗ nit circa mamillã quando vultpuerũab/ lactare Aug. viij. feſ.c.ij. Tu ſp aderas miſericoꝛditer ſeuiens ⁊ amariſſimis con fuſionibꝰ aſpgens oẽs illicitas iocundita⸗ tes meas Ita vt quererẽſine offenſiõe io⸗ eundarix vbi hoc poſſem.nõ inuen Nun quid ꝓpter te dñe qui fingis laborẽ in p⸗ cepto.⁊ ꝑcutꝭ vt ſanes ⁊ occidis vt moue/ amur abs te Idẽ.vi:li.ĩ fine Ve aĩeauda ci que ſpauit ſe meliꝰhfe ſia te receſſert. Verſa⁊ reuerſa in doꝛſuʒ⁊iĩ ventrẽ ĩlate ra. dura ſunt hec oĩa tu ſolꝰ reqes.¶¶ Ter⸗ cioĩ dignitate p̃cellit qꝛ nõ dat᷑ niſi ſunctj et dei amic Tempoꝛalia⁊ naturalia dant bonis ⁊ mal et freqñter abundãtiꝰmals Vñ Zgu.i.ð.ci.dei.c.viij Iſta tpalia bo na⁊ mala voluit deꝰ bonis ⁊ maleẽↄm¶⸗ nia vt nec bona cupidiꝰ appetant᷑quems⸗ liquoqʒ hr̃e cernũt᷑.nec mala turpitereui rent quibus ⁊ boniplurimũqʒeffic untur Vñ ptz ꝙ gaudiũ de vᷣtute pᷣcellit dign⸗ tate Iteꝝ ptʒ illud qꝛ gaudiũ ᷣtuti eſtin illis de quibꝰ dignũ ẽgaudere ſic di. glo ſup illud ad Ball· v. Fructꝰſpũs eſtcar⸗ tas gaudiũ Et ꝑ oppoſitũ vueriů Stul roꝝ exultatio ignominia puer·ij. etan cũ mole fecerint⁊ exultãt in reb⸗ peſſimis Vñ Zug. Quid ẽmði gaudiũ breuiter vico Seculi letitiaeſtimpunita neqͥcin luxuriariĩ ſpectaclis.ebrietate ingurgitã — ppar nlnenu exe ſpnit ſendhit widignntfcluri de mi Tunebn it nl efwn 03 Klian mala velunde. nedee he Umrete tn Jte ſen „* — — lrwui ri.?pitudine fetere.⁊ nihil male pati Hoc gaudiũ peius ẽ doloꝛe Peiꝰem̃ eſt gaude reð iniquitate qᷓ; doleꝛe de coꝛruptione ¶ Quartogaudiũ virtutꝭ pᷣcellit gaudium mðiin ſalubritatefacit em̃ mũdum ↄtem nere? de diabolotriũphare Unñin Uitas patrũ dixit Anthoniꝰ. Unica rõ vincẽdi inimicũ eſt leticia ſpũalis Vnñ ſiẽ dicitur Ecẽ̃i.xxx. Jocũditas coꝛdis hecẽ vita ho ⸗ minis et theʒaurus ſine defectõe ſctitatis Vñ in libro de ſpũ⁊ aĩa Virtꝰ ſic ðᷣſcribi᷑ Qirtꝰ eſt hĩtus mentj bene iſtitute ad mo dũ regni quod bñ eſtinſtitutũ ſi recte in eo cõſulat᷑·recte in eo pᷣcipiatur? recte obedi nt̃. Iſto mõ mens bñ inſtituta eſt cũ rõ rec tecõſulit. volũtas recte p̃cipit ⁊ ſenſus rec te obediũt Et ſine iſto regimie pueriliter mens regit᷑ Et aſſimilat᷑regno Roboã.ij. Reg · xij. qui relicto ↄſilio ſenũ.iuueĩbꝰ ad uieuit Ubi eñ̃ virtꝰ nonẽ, qð ßuire de⸗ buit. imꝑat Et qð dominari deberet.mini ſtrat Et iðo regnũ ſb eo diuiſũ eſt Sene. epla. lxxx. Saudiũ vtutꝭ velut fons in do ⸗ moꝓpria naſcẽs Etĩ alia q̃dã epla Exiſti mas me detrahere tibi mltas voluptates ui foꝛtuita ſubmoueo qui ſpe dulciſſima oblectamẽta cẽſeo deuitãda.imoatra nolo vnqᷓ; tibi ðeſſe letictã Volotibi illã domo naſci Naſcit eĩ aliqñ ſine teip̃o ſituip̃e iu dicas eñ animũ qut ridʒ dẽteiſe alacer ⁊ fi dẽs ⁊ prudẽs et ſuꝑ omiĩa erect? Ecẽi.xxx eſt oblectamentumſuper coꝛdis gau ium ¶ Vnde vrtus facit q̃ſi duplicem paradiſum.terreſtrem videlicʒ et celeſtem in coꝛde hominis Eccleſi · xl Bradei ſiẽ pꝑadiſus in bñdictionibꝰ Aſſi milat᷑ eĩ mens pᷣtuoſi ꝑadiſo terreſtriin tribus amenitate. fecũditate.⁊ ſecuritate. Duo pᷣma faciunt ibiqᷓ̃tuoꝛ vᷣtutes velut qᷓtuoꝛ fiuia padiſi mẽtẽ irrigãtes Uñ glo Bre.ſuꝑ illud Beñ.ij. Fluuius eg.de.io. vol. ꝑa · ad irri:ꝑa. Quatuoꝛ flumia ꝑadi ſuʒ irrigãt.ſ.dũ his qjtuoꝛ vᷣtutibꝰcoꝛ in/ fundit᷑ ab oĩum carnaliũ deſiderioꝝ eſtu tẽ ꝑatur Altitudo fucit ſecuritatẽ. dicit em̃ Strabus ſuꝑ ilud Beñ.ij · Plantauerat aũt domiꝰ deus padiſuʒ volup.ꝙ padiſus uttingit ad kunarẽcirculũ Et Sene.dicit talis eſt ſaꝑientꝭ animꝰ qualis mundus i lunã ¶ Scðo notñdũ ꝙy paradiſocele ſtimens vᷣtuoſuin q̃tuoꝛ aſſimilatur. ſt em̃ celũ locus diuiĩe hitationis:locꝰ gene⸗ ralis illuiationis locꝰ oꝛdinate dilectõnis et locus gaudij⁊ exultatõis.ſic mens pᷣtuj tibus adoꝛnata eſt dei hitatio vñ Ihero. nihil quietiꝰnihil puriꝰ ea mẽte dedet eſſe 3̃ in ði hitaculũ pᷣparanda eſt.q̃niam non templa fulgentia non gẽmis altaria diſtic ta delectant:ſed aĩa ornata vᷣtutibus Per picturãin domo p̃t diſcerni domꝰofficium Aliter em̃ depingitraberna.aliter capella In caꝑella vᷣpingũt᷑ geſta ſctõꝝ In taber⸗ na geſta fatuoꝝ Ita moꝛalrq̃ mẽntẽ hoĩs poſſʒ videre qñ eſt oꝛnata vᷣtutiby diceret eã capellã vl templũ filij dei·pᷣ. Loꝛin · ij. Neſcitꝭ ꝙ remplũ derſitj⁊ ſpũſſctũs habi tat in vobis/Ex qͥ arguit aplus ſic · Stq́s ãt templũ dei violauerit. diſpdet illũ deus Templũ aũt der ſetm̃ eſt qð eſtj vos. Oñi em̃ mens hũana ſpoliat᷑ virtutib⁊ vicijs ðturpat᷑.tũcfit taberna ðᷣmonioꝝ p̃. Loꝛĩ x. Nolo vos eẽ ſotios demonioꝝ In hocg; loco mente ſcʒ humana libenter inhabitat deus. hᷣmn Bern.qꝛ eſt celũ ſuum qð nõ ſiẽ ceteris dixit tantũ vt fieret ſʒ pugnauit vt adquireret. occubuit vt redimeꝛet Solẽt em̃ hoĩes maneria ab eis edificata et ꝑdi⸗ ta.⁊ iterũ adquiſita multij diligere ¶ Se cůdo mens pᷣtuoſa eſt locꝰ general illumi natõls Vñ tota lux ↄgnitõnis humane a mente deriuat᷑ Un. Bern.ſiẽ terra ſine ce lo obſcura eſt ⁊ opaca.ita coꝛpus ſine mẽte Lur aũt ſapie nõ introibit ĩ maliuolã aĩaʒ ſed tĩ in vᷣtuoſam ¶ Tercio eſt locus oꝛ⸗ dinate dilectõis.ita aànima pᷣtuoſa Aug. de.ci.dei.li· iij. Vera diffinitio virtutj eſt ꝙ virtus eſt oꝛdo amoꝛis.¶ Quarto celũ eſt locꝰ gaudij⁊ exultatõia⁊ certe nullibt ẽgaudiũ niſi vbiẽ pᷣtꝰ Matß.v. Baude te⁊ exultate Ecce em̃ merces vña mlta ⁊c̃ Vñ Sene epla:lxxx Vnũ hoĩs bonñ pa virtꝰ eſt̃ interꝓlperã foꝛtunã ⁊ aduerſa ſuꝑba incedit cũ magno vtriuſqʒ ↄtẽptu Virtꝰrctõꝛeʒ ducẽqʒↄſiderat ſʒſine ma⸗ vicia diſcũtur Vñ idẽde naturali⸗ us q̃ſtioĩbo li. vij. Difficil in victu eſt vir tꝰducẽ retõꝛeſqʒſiderat. ß ſine mgr̃o vi⸗ cia diſcũtur Hec Sene. Et tamẽad vicia totꝰ mðus nos docʒ. ad vᷣtutes pauci⁊ cer te magi veteres qᷓ; moderui.vñ ſiad vitaʒ es hẽmus Breg. in moꝛa. li.p.c.vij: Ad onidendã innocẽtiã venit abei. Ad wcen⸗ ã mundtciã veit Enoch. I ĩſinuandã longanimitatẽ ſper⁊ oꝑis venit · ſioe Zd manifeſtandã obedientiam veit Zibraam Ad demõſtranqã vite ↄiugalis caſtimoĩ⸗ m veit yſaac Ad inſinuandã laboꝛis to/ lerantiã venit Jacob Zd rependendã ꝓ⸗ malo bone retributõis gram veit Joſc eph d oñdendã mãſuetudinẽ venit W J0y ſes Ad inſinuandã cõtra aduerſa fiduciã veit Joſue Ad oñdendã inter flagella pa rientiã venit Job Sed aci oĩm moꝝ regu⸗ Noñdendã veit fiſ dei homo xpus ielus antiquoxꝝ reſpicimꝰmltos virtutũ docto/ 3. Lectio lxviij Allia dixerunt In inferno hi qͥ peccauerũt Dñ̃ ſpes impij tanq; lanugo eit q̃ a vẽto tollit᷑ et tanq; ſpuma gracilisqᷓ apcella diſpgit᷑ er tanq; fumꝰ quta vẽto diifuſus eſt ⁊ tãqᷓ; memoꝛia hoſpitis vniꝰ diei pretereuntis ¶ Poſtqᷓ ſpůſſctũs recitauit repꝛoboꝝ cõ feſiõᷣem quãð ſemetipis ↄfuſiblliter fůci⸗ ent rã in iudicio genetaliqᷓ; deinceps ĩ pe⸗ na infernali in ꝑpetuũ Pie põit finẽ⁊ eiuſ dẽ ſentẽtie ↄfirmatõʒ Et circa hoc duo fa⸗ eit. qꝛ pᷣo poit dictoꝝ recapitulatõʒ Scðo eoxↄfirmatõʒ Scða ꝑs ibi Dm̃ ſpes im pij. Dicit d̊ pᷣmo ſic Talia dixerũt in infer no Talia vicʒ exp̃ſſiua hũane fragilitatis ↄdemnatia ꝓphane ꝑuerſitatj exẽplatiua vlertermindtia mũdane felicitat/ dixerũt in iferno.et ideofruſtra qꝛi inſemo nulla eſt redẽptio.qꝛ ſitalia cũ penitentia cõfeſſi funſſent in vita. fuiſſet eis ↄfeſfio fructuo⸗ ſa Talia ᷓ dixerũt in infemo hi qui pecca nerũt.i.in pctõ finaliter ſine penitẽtia de⸗ ceſſerũt Et hec dicta eoꝝ ſũt vera Vñ po⸗ Rta recapitulatõe poit ↄſequenter dictoꝝ coꝛundẽↄfirmatõz⁊ ſpecialrqᷓ;tũ ad vnũ articm viezð ſpe pñtis felicitatj quã ma⸗ li hñt dum viuũt Huius aũt ſpei vanita⸗ dem oſtendit ſpũſſetũs ꝑ quatuoꝛ exẽpla A LCompatãt ſpem ſineꝓſperita tem impioꝝ qui reputant ſe felices ꝑ vo⸗ luptates⁊ diuitias ſine cultu dei⁊ bonis moꝛibv.q̃tuoꝛ rebꝰmłtũ trãſitoꝛijs ⁊ par k valoʒis vicz fioʒl deſicpato ſuꝑ herbas Nectio ſpume cõgregate ſuꝑ aquas. fumo ignis. et memoꝛie hoſpitis. dic. ꝗᷓ ſic Talia dirs⸗ rũt in inferno. hi qui peccauert⁊ verũ dix erũt· quoniã ſpes impij.i.ꝓſperitas ĩ qug ſpauit.eſt tanq; lanugo q a vẽtotolli᷑ Aʒ nugo in ꝓpoĩto dicit ilið qð ſtat ſuꝑ capi⸗ ta qͥrũdã herbaꝝ floꝛe deſiccato⁊ hẽſilitu dinẽ aliqͥ mõ ad lanã.⁊ ideo vocat᷑ lanugo Iſta lanugo qñẽ ſicca ſtati a modico vẽto tollit⁊ relinqᷓt extremitatẽ herbeq̃ſicaput raſuʒ.ſic patz in floꝛe marcido ⁊ deſiccata herbe q̃ vocat᷑ dẽs leonis.ſupꝑ caput cardu ox ſimiliterinuemt᷑ lanuge fes vana ve de trãſitoꝛia Tanugo etiã fin Paptã dict᷑ pma capillatio barbe.ſed ſic nõ accipitbic Scðo ſpes impijẽtanqᷓ; ſpuma gracit 3̃ a ꝓcella diſpergit᷑ Spuma m Britonẽ dicit a ſpuois.qꝛ ſpuit᷑.i.ꝓducit᷑ Eſteñ̃ ſoꝛdes vndaꝝ Vñ muſtũ⁊ en que coqui tur ſpuma purgtur Et ſimiliter ex colli⸗ ſione aquaꝝ adinuicẽ generat᷑ ſpuma ſts inſupficie aque. Procella eſt repentinꝰ vẽ tꝰſeu impetꝰ võti vel marinus fiuctꝰ vłtẽ peſtas piuuie Mannfeſtů eſt aũrꝙ ſpuma cõgregãta in ſupficie aque facillie diſpgit a ꝓcella Tercio ſpes impij eſt ſilis fumo qui ſtati a vẽto diffundit᷑ Fumꝰqᷓ;toalcꝰ aſcẽdit tanto magis deficit.⁊ qᷓ;to magis viffundit᷑⁊ dilatatur tãto ciciꝰ diſſ ipatur In põ Deficientes tanqᷓ; fumus deſicient Duarto ſpes impij.i.ʒ ſperi as ſeculi in qua ſpat impiꝰ eſt tanq; memoꝛia hoſpit᷑ vnꝰ diei pᷣtereunt/ Poſpes qͥ t̃ vna die manet in domoet ſtatĩ recedit.eito tradit᷑ obliuioni apud illos qutillum receperit ⁊ continuo nouos recipiunt Munduseſ hoſpitatoꝛ qͥ continuo nonos homineg ne ceptat? receptos emittit a domo Ecẽs. 5 Beneratiopᷣterit.generatio adueit. terꝛa gũt ineternũ ſtat Talis hoſpitatoꝛ multu facit Primo vſum domꝰet vtenſiliũſuor cõcedit hoſpitiby.ſed nõ dominiũ Scð idẽ ſucceſſiue vendit diuerſis. mñdat eñ camerã ⁊ denudat vt hoſpes cmat paleas et cũ receſſerit camerã iterato denudat vt eaſdẽ paleas alius de nouo emat Tercio nõ pmittit tũ melioꝛa cmere extri hoſpiciũſuũ Vñ licʒ ſit meliꝰ vinũ. melio res auene⁊ melioꝛ panis in hoſpicio vici⸗ noqᷓ; ibi.nõ licʒ holpitato illa comparure —. ————.—„ — 8— — ——„ e—— lxwii ſed poſtq; hoſpiciũ ſuũ accepꝑit quicquid neceſſarii eſtab hoſpite ſuo emit. Quar⸗ to hoſpitatoꝛ pulcerrimuʒ vultũ facit.et obediẽter ꝑ ommnia deß̃uit Sʒ in fine ſtric tiſſime computũ exigit QDuito hoſpitẽre⸗ cedentẽ⁊ nõ reuerſuꝝ ꝑpetue tradit obli⸗ nioni. Iſta qͥnqʒ facit mũdus hoĩ Uſum em̃ reꝝ mũdanaxꝝ cõcedit homĩ non domi miũ Vñnihil ſecũ ꝑmittit ðpoꝛtare.ſʒcũ qͥbus intrauit cũ illis exibit Ecẽs.v. Siẽ egreſſus eſt nudus de vtero mr̃is ſue ſic re nerter᷑⁊ nihil affert ſecũ de laboꝛe ſuo Mi ſerabilis proꝛſus infirmitas quomõ veit ſic reuertet᷑.pᷣ. Thimo, vi. Nihll intulimꝰ in hũc mundũ haud dubiũ qꝛ necauferre poſſumꝰ Scðo idẽſucceſſiue vẽdit diuer ſis Sic mundꝰ eandẽ dignitatẽidem offi ciũ.idẽ maneriũ ſucceſſiue vẽdit diuerſis. Tercio nõ ꝑmittit hoĩeʒ gaugiũ celi eme re nec delicias extra mõm exñtes licet ſint melioꝛes qᷓ; ipe hẽat Iõ eñ̃ vult lex mũdi ꝙhõ largiat᷑ elemoſinas.ſ ꝙexpẽdit poti us circa delicias ⁊ pompas Vnñ Sre.xiij moꝛa.c.xiij Deſideriũ celeſtiũ neſciũt qui coꝛ in terrenis voluptatibꝰ defigũt Quar to facit hol quem intendit deciꝑe optimũ vultum.ſiẽ xp̃o fecit iudas qñ eñ ꝓdidit. Vñ Aug..in epla ad dyoſcoꝝ ⁊ ẽ epiſtola lxviij. Mundꝰ ſte ꝑiculoſioꝛ ẽ blandꝰqᷓ; moleſtꝰ.⁊ magj cauendꝰeſt cũ ſe allicit di⸗ ligiqᷓ; cũ ſe ñmonet cogitqʒ ↄtemni Sʒuit hõi ad nutum.dat ſanttateʒ.diuitias et amicicias; Sʒ in fine ſtrictiſſimũ cõputuʒ exigit de erpenſis Vñ Aug · ĩↄfeſſional Tuiꝰ rei gr̃a militatꝭ. Maioꝛ ne poterit eẽſpes vñ̃a in mũdo qᷓ; vt amici můdi 4 Et ibi quid niſi vaz Fagle plenuz ꝑicul- et ꝑ quot ꝑicula peruenit᷑ ad maius peri⸗ cim.pereãt hec omiĩa.⁊ dimittamꝰ hec va ⸗ na⁊ inania⁊ cõferamꝰ nos ad ſolã inquiſi tionẽeaꝝ que ſinem nõ hñt Tlita hec miſe ra eſt moꝛs incerta.ſubito ſuꝛripit.⁊ poſt hee negligẽtie ſupplicia luẽda ſunt Vui⸗ to hoſpitẽ recedenteʒ ꝑpetue obliuioni tra dit Ecc̃i:v. Malicia hoꝛe obliuionẽ faci⸗ et luxurie maxime et in fine hoĩs denuda⸗ tio opm illius ⁊c. Sap.ij Nomen noſtrũ obliuioneʒ aceipiet ꝑ tempꝰ⁊ nemo hẽbit memoꝛiã opeꝝ noſtroꝝ Dubitatio lialis a ¶ Vtrũ damnatiĩ infernoagãt penitentiã de eoꝙ peccauetũt. ꝙ nõ qꝛ m Aug. de fide ad Et ma giſter· itij Sentẽ· di.l.c.pᷣ. Sicut ilirqͥ ci xpo regnabuntnullas in ſe male volunta tis reliquias habebunt:ita illi qͥ eruntin ſupplicio ignis eterni cum dyabolo⁊ an⸗ gelis eius deputati nullã habebunt vlte/⸗ rius requiẽ.ergo bonã vlterius non pote⸗ runt habere volũtatem.ſed penitentia de peccatis eſt bona volũtas ergo non agent penitentiam de peccatis ¶ b Bern.ſug Tan.t. viij. dicit ꝙ dãnatus jempꝑ vnlt in⸗ quitatẽ quã fecit Ergo nunq; peitebit ¶ p · Dañ. Quod ẽ homibus moꝛs eſt ange is caſus.ꝗᷓ ſic angeli poſt caſuʒ nõ hñt vo⸗ lũratem inuertibilẽ a malo cui adheſerũt Ita homies poſt moꝛtẽ ¶ꝓp̃. Siẽ gratia inclinat bonos ad bonũ. Sic peccatum in clinat malos ad malũ Sed ſanctiꝑ grati am ſic inclinabunt᷑ad bonũ. ꝙſemp place⸗ bit eis bene feciſſe Ergo malis ſemp place bit peccaſſe. ¶ꝓpᷓ.magl mala erit volũtas danatoꝝ in infermoqᷓ; pctõrum in mũdo. S aliqui petõꝛes ſunt ita excecati vel indurati ꝑ malu hitum peccãdi.ꝙ nõ pñt penitere Sic ſunt heretici⁊ illi qui letãt᷑ cũ male fecerit ⁊ exultãt in rebꝰ peſſimis. ꝓuer.ij. Ergoa multo foꝛtioꝛi dãnattnon poterũt penitere ¶ Ad oppoĩtuʒ eſt btũs Augu. de· fi. ad. pe:ca. xxvi. Vbi dicit ꝙ tantũ in vita iſta eſt penitentia fructuofa Malꝰ veroinfuturo hẽbit penitentiã de malis ſuis Sed indulgentiã nõ habebit ¶pp in capitulo iſto dicit᷑ ꝙ impij dicent intra ſe penitentiam agẽtes Niſunt quos aliquando habuimꝰ⁊c̃ Itẽ Anſ.ix. ethi. penitudine replentur praui mox em̃ triſtã tur de his de quibus prius delectati ſunt Ergo damnatt cũ ſint maxime praui max ime penitebũt ¶ Ad q̃ſtionem dicendũg penitere de peccato eſt duplex Per ſe vet per accidens Per ſe peitet de peccato qui xteſtatur peceatij inquantũ eit peccatum Vel inquãntũ eſt dei offenſiuũ Peracci⸗ dens veropenitet quis rõe alicuiꝰ annexi pctõ · vicʒ pene ſequẽtis ꝓctm̃. Primomõ mali non agent penitentiã.ſcdo mõ agent Vnde vellẽt ſe non peccaſſe propter dolo rem quẽ ſuſtinent.non ꝓpter iuſticiã quã amiſerũt Ad pᷣmũ dicendũ ꝙ velle nõpec ſe nõ peccaſſe ꝓpter ſolã penãeuitandam ¶ Acd ſcm Be verien ꝙ per ſe loquẽ do nolunt ſe peccaſſe penitent tñ per acci⸗ dens ¶ Zdterciũ Dam̃. dicẽdum ꝙ non ert eis auerſio volũtatꝭ a pctõ ↄmiſſoꝓp⸗ terpctm̃.ß a pena erit auerſio volũtatj eo rũ Ad quartũ dicẽdum ꝙ ſanctꝭ ſp pla cebit ſe bñ feciſſe quia nihil erit adiunctũ dre deberet eis diſplicere Sed malis erit pena adiũcta ꝓpter quã ꝑ accidẽs dolere Poterunt de pctõ¶ Ad quintũ dicẽdum Fnon ſunt aliqͥ ita maltquin pñt in pᷣſenti ad penitentiã deduci vt doleant de pctõ. ꝑ accñs.ſi pumant᷑ graui pena Licet non — Pñt deduciad hoc ꝑviolẽtiam ꝙ peniteãt tuoſe. hec eſt cõmunis ſentẽtiai hac lcõe Lectio lxix. Wiſti autem in perpetuũ viuent.⁊ apud dñmeſt merces eoꝝ ⁊ cogitatio eoꝝ apð altiſſimũ ol q; declqratum eſtq̃liter repbi ſe hẽ unt in pena.hic ollendit᷑ q̃liter iuſti ſe pabebũt ĩ gla Et circa hoc duo fiunt:quia pᷣmo drſcribit ſpũſſanctꝰ ſctõxꝝ retribitio⸗ nẽ.ſcðo redit ad deſcribẽdum maloꝝ ꝓu⸗ nitionẽ. Scha ps ibi Et accipiet ¶ Eirca pᷣmum duo facit·Ham pᷣmo oñdit qᷓ;tam in pñti habẽt ſecuritatẽ.ſcdo qᷓ;tamifutu ro recipient felicitatẽ Scða ꝑs ibi Ideo accipiẽt regnũ.qᷓ;tum ad pᷣmũ dicit ſie Iu ſti aũt ⁊c̃ Viuent inquã vita gloꝛie:qͥ pri us vixerũt vita nature⁊ gratie.qᷓↄſiſtit in nuda viſione Joß. vij. Nec eſt vita eterna vt cognoſcãt te ſolũ vex deum ⁊ quẽ miſi⸗ Kiieſum chriſtum Viuẽt h ſctĩ in ꝓpetuũ nec mix Dicit em̃ Cẽmẽtatoꝛ ſup librode vita ⁊ moꝛte.ꝙ entia ĩ quibꝰ dominat᷑ mix⸗ io ignis ⁊ aque ſunt longioꝛis exiſtentie. In iuſto aũtẽ mixtõ ignis caritutꝭ⁊ aque patientie in tribulaõ̃e Et iõ non eſt mirũ ñiſunt magne ꝑmanẽtie Et apud dñm eſt merces eoꝝ Vui fuit fideli dñocertus eſt de fideli mercede Dui aũt infideli frequẽ ter decipitur Sed deus eſt inſtiſſimꝰ dñs Inpð Juſtus dñs in omnibus cꝑibꝰ ſuis Quia iuſtꝰ dñs et iuſticias dilexit. Et iõ vnicuiqʒ iuſto dicit deꝰ illð Beñ.xx. Ego ꝓtectoꝛ tuꝰ ſum.⁊ merces tua mecũ mag⸗ Lectio raſſe amoꝛeiuſticie eſt bonũ.nõ autẽ velle na nimis De hac mercede dicit auguſtinꝰ de verbis dñi loquens deo Dñe inquit ꝝ ⸗ miſiſti mihi omnia bona ſiamem te. Date ſolum et ſufficit mihꝛ Per oppoſitũ mali ↄñi defraudãt ßuos ſuos fuientes de mer cede condigna et hoc eſt graue peccatum. RZ ¶ Quatuoꝛ em̃ genera pctõꝝ in ſcpᷣtura inuenimꝰ· que dicũturclamare ad dñmꝓ vindicta.vicz oppreſſio paupe⸗ rũ.clãdeitiuũ hoĩcidiũ.flagitiũ ʒodomiti cũ.et fraudatio operarioꝝ a mercede. De paupeꝝ opprefſiõe ⁊ precipue pupillox⁊ viduaꝝ quomõ clamãt ad dñm declarqt: Ero.iij:vbi dicit. ꝙgſcẽdit clamoꝛ filiri iſrlab oꝑibus ad dñm Sed inter oẽs op⸗ preſſiões clamãtes ad dñm videntur mit ime clamare oppreſſiones ⁊ extoꝛte actões facte cõtra viduas⁊ puꝑillos.q̃ ſunt per⸗ ſone indigẽtes auxilio Unde ſignãter di citur Exo.xxij. Vidue ⁊ pupillo non noce bis.ſi leſeris eos vociferabuntur ad meet ego exaudiãclamorem eorũ.¶ Scðoch⸗ mat ad deũ clamdeſtinũ hõicidiũ:vnde⸗ Beñ.itij ·Cum Cayn occidiſſet fratrẽſuũ Abel. dicit ad eũ deus Quid feciſti Ecce vox ſanguinis fis tui abel clamat adme de terra ¶ Tercõ clamat vicium ð naturi Beñ.xxvij. Clamoꝛ ʒodomoꝝ⁊ gamorte⸗ orũ multiplicatꝰeſt et ꝓctm̃ eoꝝ aggraun tũ eſt nimis De h aug.iij. ↄfeſ.c.vij. Fla⸗ gitia q̃ ſu nt ↄtra naturã vbiqʒet ſemꝝ de teſtanda atqʒ pumiẽda ſunt q̃lia ʒodom⸗ taꝝ fuerunt. q̃ ſi omnes gẽtes facerẽt. eodẽ crimis reatu diuina lege tenerenturqᷓ nec ſic fecit hoĩes vt ſe illo vterent᷑mõ Vil tur quippe ip̃a ſocietasq̃ cũ deo nobiseſe debet. cũ eadem natura cuiꝰ ille auctoꝛẽ. libidinis ꝑuerſitate polluitur¶ Vunno clamat ad deũ ꝓ vindicta defraudatõ ſer nientiũ ſiue famuloꝝ Vñ thobius docuit filiũ ſuum. T hobie.iiij. Quicũqʒ tibiali qͥd oꝑatus fuerit ſtatim ei mercedem ri tue et merces mercẽnarij oino apud tenon maneat Oõ mltiiniuſtifaciũt dñi. qͥmer cedem debitã ceꝛtotꝑe nõ perſoluũt. qͥfʒ mulos ſuos ſurari ↄpellũt. qꝛ nůq enti mulꝰ fidelis dño quem infidelẽerperiur in retribuẽdo De iſtoclamoye dici J.v Ecce merces oparioꝝ vñoꝝ qͥ meſſuerũtſe getes vñas q̃ fraudata eſt a vob clamate rir rir a e rlamoꝛ eoꝝ ĩaures vñtſ abbaoth introiuit ſedantin hac vita carm ſeſubijciũt Luius n dcincdini 3 Nãõſic ſe hʒ deꝰ ad hoĩem ſibi ſeruientẽ ſed fomitẽ vocat Zugꝰ.tyrannũ Sed dies ſe ecndgua e* habz mercedẽ ſp paratã. Ecci.xi. Benedi- ptimꝰeſt verijs rex ſub quo ſpüs libertatis 3 TUn ctio de in mercedeẽiuſti feſfinat⁊ in honore donat Inculꝰfigurãð Dañ.iiij Rex ve⸗ E— 8 velociꝓceſſus illiꝰfructificat Et Apoca. nit die ſeptio ad damielẽ ⁊eripuit eumð la d dim c vlti. Ecce venio cito et merces meamecum cu leonum Nosergo qui mercedẽſperamꝰ n d— eſt reddere vnicuiqʒ ſcqm opera ſua. Eſt opibus merito?ijs in vita pñti ſtudeamꝰ un — M go merces ſanctoꝛum apud dominun et ad Ro.ilij. Ei aüt qui oꝑatur merces im ⸗ * onnn cognitioeoꝛum apud altiſſimum quaſi di putatur.nõ fm graz ſed ymn debitũ Farꝛat 5 ubene ceret Nihrl peribit de laboꝛe iuſtoꝝ non fa iextus Juli⸗ li.pᷣc.xi.q̃liter Lirus rerꝑſa „ vet lingunis ffnti medicos ꝙcriſis ſexta die cõtingẽs regula Siluam em̃ peccatoꝝ ſecurib linguarum dm¶ Tedun riter eſt ad malũ.ſeptima die eſt ad bonum noſtrax opoꝛtet per ↄfeſſionẽ ſuccidere die Be. v. Clnpin cretictis Vñ Balienus li.ſuo de Creticis hunꝰ vite. ñ velimus ad cenã vite eterne per eri nnlipldupi diebo. naturãſeptime dieiregi equlpat.ſer uenire. qꝛ Hiere txxi. Quieſcat vox tuaa rict ums debngii te vo aſſ imilattyrãno N oꝛalrꝑ infirmi⸗ ploꝛatu.⁊ oculitui a lacrimis qꝛẽmerces tatẽlaboꝛ pñtis viteintelligit᷑ĩ qua ꝑ opa opituo diẽ dñs ſʒqꝛ hec merces nõ miſi u telndi;pmuin pnie laboꝛaretenemur. Lu xiij. Sex dies ſtis mittit᷑. videndũẽ qs ſit rite dicendꝰ? ſntin qbus opoꝛtet laboꝛare ⁊ operaꝛi dæ iuſt B Deſcribitem̃ Eze xxrij ſig . dungx hac aũt infirmitate aliqᷓ creticare ꝓponunt Uir ſifuerit iuſtꝰ⁊ fecerit iudiciũ⁊iuſticiã n ſexto die in vita pnti.et ſunt illi qu ocioet eti montibo ñ comederit⁊ oclos ſuosnõ le i ften—— quieti ſe dant totaliter in pñti · Sed qerte hauerit ad ydola domꝰiſrł.⁊ vxoꝛẽꝓximi tur cuipye ifi criſis iſta regulariter eſt mala Nãqut huꝰ ſui ſi violauerit ⁊ ad mulierẽmẽſtruatã nõ dee modi Papnie hre recuſant. in futuro ope/ acceſſerit⁊ hoĩeʒ ñↄtriſtauerit pignꝰ debi pene eterne ꝑſoluent Leui.xxiij Omis toꝛr fddiderit ꝑ vĩ mhil rapuerit panẽſuũ aia que afflicta non fuerit in die hac peribit eſuriẽti ðderit ⁊nudũ operuerit veſtimẽto dpploſuoEtꝑ oppoſitũ qut hic tribulan acn urã fimodauerit. ⁊zpliꝰnõaccepit- tur in opibo penitẽtie⁊ ꝓ peccatis ſuis ve ab iniqtate auerterit manũ fuã ⁊iudiciũ ſe ranturqſiꝑ ſex dies laborãt⁊ in ſeptio vi eerit vex inter virũ⁊ virũ.et in pᷣceptis me te ſue requieſcũt. Exo. xxxi. Dies ſeptima is ãbulauerit⁊ iudicia mea cuſtodierit. vt ſabbatũ eſt id eſt requies ſctã dño Et certe faciat veritateʒ. hic iuſtꝰeſt⁊ vita viuet ait tuncẽ ꝑfecta criſis qꝛ tunc ceſſabit omĩs in dñs In iſta deſcriptiõe ponun᷑. xv. gradus firmitãs tedij ⁊ tentationũ mundi cg mis iuſticie Pꝛimus gradus eſt facere iudiciũ 7 dyabolt Joh.ilij. Hoꝛa ſeptima reiiquit et iuſticiam Judiciũꝑ plenariã reatus ſu e febris.⁊ qͥ ſiccreticãt ſanifiũtæſt 3ſerta confeſſionẽ Juſiictãp condignã ſatifactõ dies moꝛaliter in creticando quaſityrannꝰ nem In põ· Feci iudiciũ⁊ iuſticiã. Sed qꝛ fm Balienũ Quia illi qui delicijs et quieti foꝛte nõnullipniam faciuntvt videant᷑ ab P —— ctũ.non verbũ. imonec cogitatio quin totũñ rum am̃os populariũ in excercitu ammaue Eroijrbidclu. 4 erit ꝑfecte redditũ Sap.x. Reddet deus in rrit ad pugnã Pꝛimo eßᷓ toro vno dieĩqua itab cpibusꝛddine ſtis mercedẽ laboꝝ ſuoꝝ Exquo ſumꝰſer/ dam ſilua excidenda mirabilier fatigauit frrſteodmiuijn ui⁊ oparijↄductip mercede recipiẽda Ju Sequẽte vero die xdit liberaliſſimas epu me mne xtailud Mathxx. Smle eſt regnũceloꝰ/ las inter quas acceſſit ad eos ⁊ queſiuit ab —— rũ homini patrifamilias quierijt pᷣmoma eis quo die dillis diebus magis gauderẽt ſnendigitmin hecõeucere operarios in vineam ſuã Etin vel die ſucciſionts vel dlecpulatõnis ·Illi crur Sn un fra Voca operarios ⁊redde illis mercedẽ. reſpõderũt ꝙ die ſ ecũdo Tũc ſubiürit Per S baKſcen Non debemus eſſe ocioſi Vita ei pñs eſt hoc inquit ad illa ꝑuemiendũ eſt.ſicetiaʒi — düc tps opandi⁊ vita futura eſttꝑs feſtiuandi beri⁊ beati eſſe non poteſtis niſi medos vi⸗ Socudiclmmai ⁊bbariſandii requieſcẽdi· vndeqͥ volüt certti atqʒita eos ad cupiditatẽp̃iij conct ntc dl nachin mõ hie ſabbatũ. habebuntin futurotempꝰ tauit Iſto modo nobis ſ emꝑ indefeſſe cogi Bei un Cmn ¶mui laboꝛãdi In ꝑð. Laboꝛabit in eternũ et vi/ tandũ eſt. ꝙad mercedẽ vite eternenõ poſ Add dic adcidul ueradhucin finet a ¶ Nöndüẽfn ſumus peruenire niſi per laboꝛes pᷣſentes. 1 8 1 1 3 „ 4 1 1 homĩb.ideo ſchus gradus eſt. nõ in monti bus comedere In mõribo comedit qͥðᷣ mul titudine bonoꝝ operũ inaniter delectando gliat᷑. q̃lis fuit ille phariſeus.ð quo Luce. xviij. qui dixit Dñe gr̃as ago tibi qꝛ nõ ſuʒ ſicut ceteri hoĩes ⁊c̃. In huiꝰ figurã legimꝰ Beñ·xxxi ꝙ Labã inuitauit iſrael ad come vendũ in mõtib Balaad ſuꝑ aceruũ lapi⸗ dũ Qõ fit cũ dyabolus ſuggerit hoĩ vt de multitudine bonoꝝ opeꝝ gliet. Sed qꝛ nõ ſufficit de pᷣteritis pniam facere niſi ſequat penitẽda iteꝝ non ↄmittere · Ideo tercius gradus iuſticie eſt oculos nõ leuare ad ydo ja domus iſrael.ydola ſunt peccata que à mltis colũtur.ad hec nõ oculos leuare de⸗ bemus ꝑ complacentiã de pctõ ſed potius dicerecum ꝓõ. Auerte oculos meos ne vi⸗ deant vanitatẽ ¶ Quartus gradꝰ eſt. vxo⸗ rẽpximi nõ violare Pꝛoximꝰ nr̃ẽxp̃ Lu⸗ ce.x. Quis tibi videt᷑ pximus fuiſſeilli qui inciditjn latrones Et dicit᷑ ꝙ ſamaritanus qui ibifigurat xpᷣm Vxoꝛ xpieſt aĩa huma na Duicũqʒ ꝗᷓ mala doctrina vel malo ex⸗ emplo aiaʒ ꝓximi coꝛrũpit et allicit ad pec catũ hic moꝛaliter vxoꝛẽxp̃i violat et iniu⸗ ſtũ ſe eſſe declarat.pᷣ. Coꝛin.iij. Quicunqʒ templũ dei violauerit diſperdetillũ deus. ¶ Quintus gradus ad mulierẽ menſtrua tã non accedere.i. ad ꝑſonã vicijs irꝛetitaʒ ſocietatẽ nõ habere Leui.xx Qui tetigerit menſtruatãimmůdus erit fm legẽ.⁊ ꝓuer bio · xiij. Qui cũ ſapientibo gradit᷑ ſapiens erit Amicus ſtultoꝝ ſimilis efficiet᷑. Et iõ in pſal. Lũ ſancto ſctũs eris ⁊c̃. Menſtrua ta mulier inficit ſpeculũ et maxime nouũ.ſi cut ðꝛ in de ſomno⁊ vigilia Sic mala ꝑſo na infecta peecato hoĩem qᷓ;tumcunqʒ puꝝ ꝑ nimiã ſocietatẽ⁊ maxime iunenẽ. nficit. Sertus gradus eſt hoĩem nõↄtriſtari per irã⁊ impaciam.qð faciut pacis ꝑ turbato res in republica. Exodi.xxij. Aquenã non contriſtabis neqʒ af fliges Ro. xij. Sifieri poteſt cũ omĩby homibo pacẽ hñtes Sep timus gradus eſt pignꝰ debitoꝛi reddere. Ille pignus debitoꝛi reddit qui iniuriã ſi⸗ brfactã ex animo oĩno dimittit Exodi:xxij Si pignus a primo accepis añ ſolis occa⸗ fum redde illi · hoc eſt ſi quis te offenderit. ſtatim qᷓ;tum ad rancoꝛẽdimittas eiEph. ilij. Sol nõ occidat ſug iracundiã veſtram Aectio ¶ Oetauꝰ gꝛadꝰ eſt ꝑ vim nibil rape WMo raliter nõ ſolũ rapina coꝛꝑalis iuſtointer⸗ dicit᷑ſed etiã ſpũalis Eſt em̃ rapina tripler glie laſciuie ⁊ ꝑecume Bliam rapiũt ſuper biadeo:qꝛ pᷓ. Thi. p. Solideoet honoꝛet glia Etyſa. xlij· Sliam meã alteri non da bo Et yſa.lxi. Ego dñs odio hñs ra·in ho. id eſt vanã gliam in bonis oꝑibo Taſciuã rapiunt iubꝛici. In cuiꝰ figurãfilij beni⸗ min qͥ interp̃tant᷑ aſinini rapiũt ſibi vroꝛes de vᷣginibo choꝛos ducenti in ſilo Judi. rri. Pecuniã rapiũt auari:yſu. iij. Rapina paupis in domo vra Et ꝓuer. xi. Alij diui dunt ꝓpꝛia⁊ ditiores fiüt · alij rapiũtalie⸗ na⁊ ſ in egeſtate ſunt Aues rapaces ſunt ſp macilẽte. p. Loꝛin. vi. Neq; rapaces re⸗ gnũ deipoſſidebũt ¶ Nonꝰ õᷣdus eſt panẽ eſurienti dare. nõ ſufficit nõ raꝑe. imo opoꝛ tet alteri indigẽti erogare.yſa. lviij. Frãge eſuriẽti panẽtuũſ Decimꝰgradꝰ eſt nudũ oꝑire veſtimento udus eſtqͥſcia ⁊ptutib caret Vñ aĩa in ſua creatõeẽſiẽ tabulanu da in q̃ nihil depingit᷑· ij. de ania.yſa· wij⸗ Lñ videris nudũ operieũ.¶ Vndecimus gradꝰeſt. ad vfurã nõ accomodare Advſu rã ↄmodat qͥ pene eterne ſe obligat ꝓpter momentaneã delectatõem Siẽ ptʒin glo ſuꝑ illud põ. Ex vſuris ¶ Duodecimꝰgra dus ẽ Abiniqtate auertere manũ ſuã. hot eſt a munere⁊ poniteffectũꝓ cã. qꝛ vbi con curꝛũt munera ibi cõiter fit iniqͥtas Inps⸗ Dextera eoꝝ dextera iniqͥtatis Etq̃re Cer te qꝛ dextera eoꝝ repletaẽ munerib¶ De⸗ cimusterciꝰ ᷓdus ẽiudiciũ vexfucere inter viꝝ⁊ vixꝝ Et illudẽnõ ſolũↄtra maloiu dices ĩ publico.ſed etiã ↄtra iudicãtes io culto.ſiẽ faciũt ſuſpicioſi inuidi⁊ detracto⸗ res Iſti eñ auferunt quaſi dyadema dec? pite dei Sibi eiñ ↄuenit ſolũmõ indicũd occultis Job.xix. Spoliauit megliamen abſtulit coꝛonã de capite meo¶ Decimus quartꝰ gradus eſt in pᷣceptis delambulur; pꝓficiendo de vᷣtute in virturem ¶ Dedm quintꝰ gradus eſtiudicia dei cuſtodiev faciat veritatẽ hoc eſt ꝑſeuerantiã hiefide iem Et qᷓ iſta. xx. habuerit hiciuſtus eſt E qui ſic vixeriut iuſti inuenient quid re deant * Aectio.ljx lrr Deo accipiẽt regnũ decoꝛis⁊ dyadema ſpẽiðᷣ manu dñi.qm̃ dextera ſua teget illos ⁊ brachio ſctõ ſuo defendet eos ¶ De clarato q̃liter iuſti hñt in pñti vita ſecurita tẽ. hic declarat᷑qualẽ hẽbunt ĩfuturo felici⸗ tatẽ. Et dicũt᷑ de eis q̃ttuoꝛ in hodierna le ctione. videlicet ꝙ dominabuntur in hono/ re.coronabuntur cũ decoꝛe. cõſeruabũtur ſub bono tutoꝛe ⁊ defenſabunt᷑ a deitimo⸗ re Pꝛimoergo ſpũſſanctꝰ dicit ꝙ iuſti ĩfu⸗ turoterminatoiudiciogenerali dñabunt᷑i honoꝛe.qꝛ accipiẽt regnum decorꝭ Dñ em̃ aĩa brã ꝑfectũ obtinebit regnuz ſuꝑ. glioſum claꝝ⁊ ſubtile.agile⁊ impa ſſibile tunc erit aie glioſum regere coꝛpꝰ ſuuʒ.qð tñ eſt mõ valde tedioſum.qꝛ Sap̃.ix. Loꝛ pus qð coꝛrumpit᷑aggrauataũam Et iõ re⸗ gnum aie ſuper coꝛpus erit tunc tempis re num decoꝛis.qñ anima ſubiecta erit per⸗ ecte voluntati dei.etcoꝛpus voluntatiuie. Math. vi. Adueniat regnum tuũ fiat vo ⸗ luntas ⁊c Z ¶ Ubi notandum ꝙ regnum decoꝛis eſt celũ.regnũ timoris mũ dus. regnum hoꝛroꝛis infernus Lelũ nan nʒeſt regnum decoris ⁊ gloꝛie In põ. Blo rũã regni tui dicẽt⁊ po.tuã lo. Vt no.fa.fi. n glo. mag. reg. tut Et Mathei xi. Regnũ eeloꝝ vim pati ⁊ violẽti rapiũt illud In floꝛibo Berñ.li.ix. ca.xxi. uat⸗ tuor ſunt genera hoĩm regnum celoꝝ poſſi dentiũ. alij violẽter rapiunt. alij mercatur. alij furant᷑alijcõpelluntad illʒ Rapiunte reliquunt cĩa⁊ ſequuntxÿm Sunt alij in ⸗ feroris gradꝰa quibꝰ metunt᷑ carnalia dñ ſeminãt ſpũalia Et drcũt᷑ mercatoꝛes Süt Alij qui nõnulla bona occulte faciunt. et hi furari dicunt᷑. qꝛ laudem humanã vitãtes. ſolodiuino teſtimonio ſunt ↄtẽti Hi aũt ↄpelluut᷑fũt paupes ncc io.quos hic ignis pauꝑtatis ꝓbat. deo diſpẽſante De quib dicit Compelle intrare Lompelluntem̃ va rijs oppᷣſſionibo⁊ neceſſitatibꝰ afflicti.hec Berñ.¶ Scðᷣomundꝰ iſte eſt regnũtimo⸗ ris Luce.xxi. Surget gẽs cõtra gentẽ. ⁊ re gnũ aduerſus regnuʒ Zerunt peſtilẽ ⁊ fa⸗ eti.p.lo. Iſtud regnũrp̃c ↄtẽpſit qñ fugit 2b hoĩbo qeuʒ regẽfeciſſe volebãt. ſ patet Joh. vi.⁊ Joh.xviij. dicẽs. Regnuʒ meum nõelt de hoc můdo. Etcerteiſtud eſtreʒnũ timoꝛis ſi declarat Boeti.iij. de cõſo. ꝓ⸗ v · alludens hiſtoꝛie de Dyoniſio ſiclotyrã no. Expertꝰ inqᷓt ſoꝛtis ſue ꝑiculũ tyrannꝰ regni metus pendẽtis ſupꝛã verticẽ gladij terꝛoꝛe ſilauit. Pãc butkriplen⸗ narꝛat Macrobiꝰ ſuꝑ ſomno Scipiõis li.p. Dyo niſius inqᷓt aule ſice inclemẽtiſſinꝰincuba toꝛ familiari quõdã ſuo btãm eſtimãti vitã tyrãni.volens qᷓ; ꝑpetuo metu qᷓ;qʒ impẽ⸗ dentia giculoꝝ plena eſſet oñdere gladiũ vagina raptũ ⁊ a capillo de pilo eqͥno pen⸗ dente mucrone dimiſſo iuſſit famitiaris il⸗ lius capitiinter epulas imminere Lũqʒil⸗ le inter ſiclas ⁊ tyrãnicas copias pfitis moꝛ tis grauaret᷑periculo Talis eſt inqͥt dyoni⸗ ſius vita quã tu btãm putabas. Sic moꝛtẽ nobis ſy ĩminentẽp̃uidemus Eſtima qñfe lix eſſe poterit qͥ timere nõ deſinit Iſtud be ne aduertit ille nobilis triumphatoꝛ roma nus Cipio de quo narꝛat uidiꝰ.xv. Me thamor.poſt medium Cipus iſte veniẽs de bello in quoꝓ romanis pugnauerat ⁊ triũ phum habuerat ſubito et caſu reſpexiti vn dam depꝛehendit faciem eſſe coꝛnutã Eſti mans autẽ ſe deluſuʒ per ymaginẽ in aqua manum ad caput appoſuit⁊ in fronte coꝛ⸗ nud reperit Statimqʒ ſacrificans dijs ſu⸗ is in teſtinis hoſtiaꝝ inſſit ꝓphetã require re quid iſtð ꝓdigiũ deſignaret. pheta po nomie ſtrages cõſiderans ⁊ ↄſi diligen ter Rñditqʒ fatatũ erat ꝙſi ĩtraret muros ciuitatis romane rex fieret romano pꝛo ſe et ſuis ſucceſſoꝛibus in eternum Vjnde dẽ cit ſibiſic Rex ait oſalue t. eñ̃ recipe tuiſqʒ Pic locus et lacie parebunt coꝛnibus ar⸗ tes. Tu modo rumpe moꝛas poꝛtas intra re Appꝛopria ſic fata iubent naʒ vrbe receptus Rex eris ⁊ ſceptrotutus po ⸗ tire perenni Retulit ille pedem coꝛnu tàm à menibus vrbis Auertens faciem prcut bac ꝓcul omĩa dirit Talia dij pellant mutk toq; ego iuſtius euũ Exul agam qᷓ; me vide Ant capitolia regẽ Vult dicere ꝙaudito re ponſo ꝓphete ꝙfuturus eſſet rex romano rũ ſi vrbem intraſſet Statim auertit faciẽ toꝛuo vultua ciuitate ⁊ cepit redire⁊ fuge⸗ re a ciuitate rogans deoꝙ talia fata auerte rent procul et pellerent ab eoaſſerẽs ſema⸗ le exulaſſe proſperqᷓ; dyadema regni ſuſci⸗ pere⁊ ciuitatẽ intrare Statim F„ 1 patribo⁊ pꝛoſenatu romano vt ad eũ extra ciuitatẽ venirẽt Et facto mõticulo de terꝛa opertiſqʒ cornibo ſuis corona de lauro allo q̃batromanos in hacſnia. Eſt inquit pr̃es cõſcripti vnus in hac multitudine quẽ vide tis quẽ niſi ab vrbe vña repuleritis erit rex veſterEt ſicut dicit ꝓpheta vobis dabit vo bis iura familiaria? onera fuitutis. Etiã dudũ intraſſe poterat vrbẽ niſi ego eũ im ⸗ pediuiſſem Quis tñ ſit nõ dicam noie ſecd ſigno Ille eſt qͥ coꝛnua in capite gerit Po⸗ pulus motus tlananit BuleſtrleEt qͥlibet reſpexit frontẽ alteriꝰ Tũc Tipꝰ di cit ad populũ Ecce inquit quẽ queritis ha betis ·⁊ ſtatim pplo reſpiciẽte diſſoluit co⸗ ronã de capite⁊ cornua eius oñdit Quo vi⸗ ſo omẽs ſupra modũ doluerunt ⁊ fecet eũ iterato coꝛonã ĩponere capiti: et qꝛ muros ciuitatis intrare nolebat tãtum ſibi de ter⸗ ra dederunt quantũ vnũ aratʒ circũcinge re potuit vno diel Sic igit᷑iſte pacẽ malu it ciuitatis qᷓ; gliam ſuam Vñ inter alia di aptas Sed nos obſtitimus qᷓ;uis ↄiũctior ilo Nemo mihi vos ẽ vrbe viꝝ ꝓhibere qͥ rites Aut ſi dignꝰ erit grauibꝰ vincite ca thenis Aut finite metũ fatalis mortetyrã mi Eſt ergo regnũ mundiregnũ timor.vñ Valeriꝰli.vi.c.ij Rex inqͥt ſubtilis indicij quẽ ferũt ſibi traditũ dyadema añq; capi⸗ tiimponeret diu retentũ ↄſideraſſe⁊ dixiſ⸗ ſe D nobilẽ magis qᷓ; felicẽ pannũ quẽſi qͥs penitꝰ cognoſcat qᷓ; multis ſolicitudinibꝰ ꝑiculis ⁊ miſerijs ſit refertꝰ. nec humi iacẽ tem tollere velit. ¶ Tercio infernꝰeſt reg⸗ nũ hoꝛroꝛis ſiue doloris vbi dñat᷑ille tyrã nus qui eſt rex ſuꝑ oẽs filios ſupꝑbie Job.x. Ubi nullus oꝛdo ſʒ ſempiternꝰ hoꝛroꝛ in ⸗ habitat. cuiꝰ hoꝛroꝛe nihil ſuꝑ terꝛãↄꝑari põt. Sap̃.pᷣIõ eſt infernoꝝ regnũĩterꝛa ſupple in ſupficie terꝛe ſed circa centzNõ 3 hoc terciũ regnũ nec ſcðᷣm. Sʒ primũ ac⸗ cipiẽt ſctĩ Et iõ dñabunt̃in honoꝛe.qꝛ acci piẽt regnũ decoris ¶ Scðo coronabunt᷑cuʒ decoꝛe Uñ ſubiungit᷑ ꝙ accipiẽt dyadema ſpeciei de manu dñi Dyadema ẽcorona re ⸗ gia Et ðᷣꝛ a dya ꝙeſt duo⁊ demo is. qꝛ de⸗ mit pᷣncipiũ⁊ finẽ. Et eſt ꝓpꝛie de auro et lapidibo pᷣcioſis Vñ greciſmꝰ. Virginis ẽ Aectio ſeent cit ſic. Ille quidẽ potuit portas irꝛumpere ſertũ.cleriqʒ coꝛ ona · poete Laurea rex ge⸗ ſtat dyadema vel induperato Et eſt Epẽ theß ꝓpter metx.i.imꝑatoꝛ Etcerte btĩtu do iuſtoꝝ bñ vocat dyadema Duo em̃ ma⸗ la patimurin pñtiſcʒculpã⁊ penaʒ.A duo penitꝰ ceſſabũt Deniqʒetiã aie ignoꝛantia ⁊ in coꝛꝑe coꝛruptõis potẽtiã Vn de jubz iuſto expoĩ põt illð pð · fm aliã trã ſpoſitõeʒ Sup ipm ãt ef fioꝛebit dyad emã meu vbi nra trãſlatio hʒ ſctificatõ mea Et yfa. lrij- Eris coꝛona glie in manu dñiet dyadema regni in manu dei tu llud dyadema acci iẽt nõ de manu alicuiꝰ angeli vlarchange⸗ tſed de manu dñi.t. de ip̃oxp̃o· q manꝰ dñi dicit᷑. qꝛ dñs p̃ oĩa ꝑ filiũ opat᷑ In pð. Fi⸗ at manus tua vt ſaluet me· qm̃ mã.· tua ele⸗ gi Ulð manu dñi.i.ð prãte iudiciariaxpt Tercio obßuabunt᷑ ſub bono turore. etlð ſpdit. Om̃ dextera tua reget illos dextera ꝑs in omĩ aialieſtfoꝛtior ſiniſtra? dignioꝛ pᷣmo de aialibo.⁊ ſcðᷣo de celo Dexteraði ſancti ꝓtegent᷑.qꝛ ſ eius omĩpotẽtia reqe⸗ Einke dicit Anßhelmꝰ Pꝛoſologiõ. xv. de poteſtate beatoꝝ. Si poteſtas querit᷑ omĩpotentis erunt voluntatis ſue ſicut de⸗ FHam ſicut deus poterit quod volet perſe⸗ pm.ita poterunt illi qð volunt ꝑ illũ quia ſicut illinõ aliud volẽt qᷓ; qð ille ita ille vo ⸗ let quidqd illi volẽt In põ. Et em̃ illucma nus tua deducet me et tenebit me dextera tuaſ Quarto defenſabunt᷑ ab omniterꝛoꝛe Et iceo vltimo ſubinfert᷑. Et brachio ſctõ ſuo defendet illos Brachium dei pris di⸗ citur chriſtus. Iſaie.liij· domine quis cre dit auditui noſtro et brachium dominitu reuelatum eſt Non ſolum autem brachiuʒ patris dicitur chriſtus· imo brachlum no⸗ ſtrum ſiſimus vnum coꝛpus cum deopa⸗ tre per caritatem. Iſa.triceſimotercio. Do/ mine miſerere noſtri.te enim expectauimꝰ eſto brachium noſtrum in mane et ſalus no ſtra in tempoꝛe tribulationis. In iſto bra chio eſt noſtra munitio. noſtra tuitio. et no⸗ ſtra fuitio. Scitis eñ̃ ꝙ in brachio fit mi nutio ſanguinis pꝛo totius coꝛporis ſani tate.pars enim ſana minuitur pꝛocurati⸗ one partis infirme. In toto autem gene ⸗ ris coꝛpoꝛe humant non fuit alia pars tota perfecte ſana. niſi iſtud brachium noſtrum chriſtus. Et ideoin ipſo facta eſt minutõꝓ totiꝰeccleſie ſanitate· in pſalmo. Saluabit lrri ſibi deftera eius ⁊ brachinm ſanctum eius. ¶ Iſtud brachiũ fuit calefactum per motũ et ignem per motuz certi itineris · xxxiij· an noꝛum¶ In quo ſpacio frequẽter legimus eum fatigatum. Per ignem pᷣo qꝛ imminẽ te tempꝑe paſſionis circumdederũt eum iu dei faciby⁊ laternis fuit ligatũ in eins fla gellatõe. ꝓfunde ꝑcuſſum. habuit tñ valde malum potum in eius minutione. qꝛ in ꝓõ Dederunt in eſcam meãfel⁊ in ſiti mea po tauerunt me aceto Daturem̃ potus homi mi minuto vt ſangnuis fortius exeat. Certe ſq̃guis iſte fuit nobis medela ſalutis Aug. Purus ſanguis medici.factum eſt medica mentum egroti· Inpõ. Redemiſti in bra/ chio tuo populũ tuũ 7ẽ¶ Se cundo in brachio iſto eſt noſtra tuitio ĩquo ſolo inimicos nr̃os ꝓſternimꝰ Nullũ enim opus noſtx meritoꝛium ẽſatiſfactõᷣnis pꝛo peccatis noſtris.niſi in virtute iſtiꝰ brachij contra quod niil poſſũt aduerſarij noſiri In pð. In brachio virtutis tue. Et Saß̃. xi. Virtuti brachij tui quis reſiſtet¶ Ter/ cio in iſto brachio eſt noſtra frnitio Iſa xl. In brachio ſuo poꝛtabit agnos ⁊in ſinu ſuo leuabit. fetas ip̃e poꝛtabit quaſi diceret In die iudicij qñ diuidet bonos a malis · ſicut paſtoꝛ ſegregat oues ab hedis tunc agnos ortabit id eſt innocẽtes acceptabit.⁊ hoc rachio.qꝛ ſimpliciter innocẽtes nõ haben ⸗ tes vſum liberiarbitrij ꝑ ſolam munitõem ſllius brachij ſaluabunt᷑ Et in ſinn ſuo leua bit ducens eos in celũ.⁊ fetas ſimiliter poꝛ tabit id eſt acceptabit id eſt ꝑſonas fecun⸗ das meritis nõ ſolum innocentes ĩmo etiaʒ penitentes qui omẽs ſaluabunt᷑nõ vᷣtute ꝓ Pria.ſed in iſto ſanctobrachio Unð inps. Brachium eoꝝ non faluabit eos. ſed dexte ra tua ⁊ brachium tuũ ⁊ illuminatio vultꝰ tui.qñ cõplacuiſti in eis.⁊c̃ Lectio.lxxi 7„ Taccipiet ar maturã ʒelꝰ illiꝰ⁊ armabit crea turã ad vltionẽ inimicoꝝ Indu erꝓ thoꝛace iuſticiã⁊ accipiet ꝓ galeã iudt cium rectum Sumet ſcutum inexpugna⸗ bile ecuitatem acuet diram iram in lanceã ¶ Poſtquã ſpirituſſanctus declaruit fu⸗ turã bonoꝛum retributõnem Pic redit ad declarandum futuram maloꝝ punitõnem. ¶Et circa hoc tria facit·Nam pᷣmo deſcri⸗ bit xp̃iiudicis aduenientis inexpugnabileʒ apparitõem Secũdocreature xpo ↄſen ⸗ tientis intolerabilẽ cooꝑatõem ibi.expug⸗ nabit cum eo¶ Tercio ſententie iudiciain diſpenſabilẽexecutõem ibi. LTõtra illos ſia bit ſpiritus virtutis Circa primũ duo fa cit. tãgit quõ armabit᷑in generali Se cundo expꝛimit in ſpeciali ibi. Induet · Cir ca primuʒ auctoꝛ tria facit Pꝛimo ꝙarma bit ſeip̃m Secundo ꝙ ſuum exercitũ. Ter⸗ cio oſtendit ad quem effectum Scda pars ibi Etarmabit. Tercia ibi. Ad vltionem. A ¶ Circa primũeſt aduertendũ gꝙ quia homines volẽtes ſe vindicare ð ini⸗ micis cõmuniter ſolent armari. Ideoxp̃m venientẽ ad iudiciũ deſcribit hic jpũſſctũs tanq; armatũ hominẽ vt oñdat in eo ſeueri tatem⁊ ſufficientẽ poteſtatẽ Duia ſicut ar⸗ matus põt ledere inermem⁊nõ ledi.itaxp̃c repꝛobos ꝓuniet necĩ aliquo poterit impe/ diri. Dicit ergo ꝙaccipiet ariaturã ʒelus illius id eſt ipe ʒelãs ⁊ ad modũ ʒelãtis ⁊ of fenſi ſe hñs accipiet arma In pꝛimo ẽad uentu venit mitis ⁊ inermis Mathei.xxi. Ecce rex tuus venit tibi manſuetus. Et iõ inermis quia videlicet in came paſſibiliet moꝛtali venit.ideo potuit vulnerari Iſaie liij. Vulneratus eſt ꝓpter iniquitates no⸗ ſtras. Sed tunc.i.inſcðo veniet cum tali⸗ bus armis.videlicet cũ carne impaſſibili⁊ immoꝛtali. qua oĩno vulnerari non poterit Luce.xxi Videbunt filium homis venien tem in nubibo cum poteſtate magna⁊c Et tunc non parcet. quia pꝛouerbioꝝ.vi ʒelus et furoꝛ viri non parcet in die vindicte ¶ Secundo dicit ꝙnon ſolum armabit ſe⸗ ipᷣm ſed etiam exercitũſuum Vnde ſubdit parmabit creaturã dando videlicet tãan⸗ gelis bonis qᷓ; hominibus virtutem et vo⸗ luntatem acceptandiillud iudicium et pe⸗ nã faciendãin repꝛobos. Eritem̃ oĩs creatu ru bona concors in ſententia cũxp̃o iudice illa die ſine miſericoꝛdia.ſine compaſſione aliqua miſeris exhibenda · Et ideo tercio ſubiungit. Ad quem effectum ert iude cũ exercitu ſuo in armis vicz* . 3 11 1 1 1 3 5 ½ 6 coꝛdiaꝝ erit tũc tꝑis deꝰ vltionũ In pſal. Deus vltionũ dñs deꝰ vltionũ libere egit et Deutro.xxxij. Mea eſt vltio⁊ ego retri⸗ buã eis in tꝑe Cõſequẽter deſcribit᷑ iſta ar⸗ matura in peciali: qᷓ;tum ad duo. Primo quantũ ad arma deſenſiua Scðoqᷓ;tuʒ ad arma inuaſiua Arma defenſiua ſpecificãt᷑ hec tria.vicʒ loꝛica galea ⁊ ſcutum Quan/ tů ad arma inuaſiua non ſpecificat᷑ hic niſi vnũ genꝰ armoꝝ vicz lancea. Dicit ergo ſic Induetꝓ thoꝛaceiuſticiã Thoꝛax ᷣm Pa piãeſt equiuocũ ad ꝑtem coꝛꝑis que eſt pe ctus ⁊ ad munimentũ militare qð ðꝛ loꝛi⸗ ca Induet ergo xp̃cꝓ loꝛica iuſticiãyſa.lix. Indutus eſt iuſticia vt lorica Scitis em̃ ꝙ oꝛica ex circulis ferꝛeis ſibijnuicẽ connexis ↄponit᷑ ita iuſtieia ex dei legibo ⁊ p̃ceptj di vinis ſibijnuicem ſine cõtradictõe cõcoꝛdã tibnus ↄſtituit᷑ Sequit᷑ Et accipiet ꝓ galea iudiciũ certũ.qꝛ ſine quocunqʒ erꝛoꝛe iudi cabit. ꝓuerb.xvi. Diuinatioin labijs regis nõ erꝛabit in iudicio os eiꝰ Sequit᷑ Sumet ſcutum inexpugnabile equitatem In pſal· Iudicabit oꝛbem terꝛarum in iuſticia ⁊ po pulos in equitate Iſtud iudiciũ appetunt ſancti In quoꝝ ꝑſona dicit põ. Appꝛehen de arma et ſcutũ et exurge in adiutoꝛiũ mi ⸗ hi Sequit᷑ Acuet diram irã in lanceã hoc ẽ in vindictã pungentẽ ꝓferendo ſententiaʒ damnatiõis cõtra malos Job.xxi. Lircum dedit me lanceis ↄnulnerauit lumbos me os Et dicet᷑ira die tunc tpis dira ad diffe/ rentiã ire quã exercet modo.queẽ mitis tra et ſuauis In põ: Iratus es et miſertus es nobis Et Abacuck.iij. Tunc cum iratꝰtu eris milericoꝛdie recordaberis ¶ Quia in ſententia littere tactum eſt. ꝙ bonitam an/ geli q; homĩes ſine compaſſiõe ad miſeros chriſto aſſiſtent in iudicio a(¶ Du ⸗ bitatio poteſt eſſe Vtrum beati poſt diẽiu dicij gaudebunt de penis dãnatoꝝ. Et vi⸗ detur ꝙ non · qꝛ qð vicioſum eſt in viatore non debet poni in comprehẽſore. Sed hoc eſt maxime vituperabile in viatore. ꝙ letet᷑ et gaudeat de penis alioꝛnm.ergo ⁊c̃. Pꝛe terea compaſſioꝓcedit ex caritate ergo vbi mator caritas ibi erit ꝑfectioꝛ ctompaſſio. Sed in bonis eſt ſumma caritas ergo pfe tiſſima compaſſio ergo non gaudebũt de Lectio inimicoꝝ Ille em̃ quieſt mõ pater miſeri⸗ eorum penis¶ Prelerea beatterunt deoſũ me conformes.ſed deus non delectatur de noſtris penis. imo compatitur nobis et mt ſericors dicitur. ergo ſimiliter ſe habebunt ſancti ad damnatos Pꝛeterea ĩ beatis nuł lum odium erit.ſed ad odiuzʒ pertinet gau deꝛe de malo alterius ergonõ gaudebunt de penis damnatoꝛum ¶ Ad oppoſitum eſt pſalmi. Letabitur iuſtus cũ viderit vin dictam Ad iſtam dubitationem reſpõdet magiſter ſnĩaꝝ.ca.vl.li.iiij. allegans Bre. quin omelia quadam ſuꝑ Lucameteſt xk dieit ſic Apud beatoꝛum animũ nõ fuſcat beatitudinem aſpecta pena repꝛoboꝛum · quia ibi compaſſio miſerie non erit · minue re leticiam bonoꝛum non valebit. Et licet iuſtis ſua gaudia ſufficiant · ad maioꝛẽ ta⸗ men gloꝛiam videbunt penas maloꝝ quas per dei gratiam euaſerunt Et hoceſt quod dicitur Iſaie.vlti. Erunt vſqʒ ad ſacie'a⸗ tem viſionis omni cami id eſt electis¶ o tant tamen doctoꝛes ꝙ aliquid poteſt eſſe materia gaudij dupliciter Vno modo per ſe Alio modo ꝑ accidẽs ratõe adiuncti In penis autẽ maloꝛũ eſt duo cõliderare:vicʒ ipſum nocumentum malis illatum ⁊ oꝛdi nem diuine iuſticie ſcðm quem iuſtum eſt eos ſic puniri. Pꝛimo modo non gaudebũt boni de penis.ſed ſcðo modo tantum Un de per ſe loquendo diuina iuſticia et eoꝝ li⸗ beratio ſeu euaſio de penis illis erit mate ⸗ ria gaudij ſed pene illis per accidẽs tantũ. ¶ Ad primũ dicendũ ꝙ laudabile eſt ĩ via tore ꝙ delectet᷑in penis maloꝛum per acci⸗ dens inquantũ iuſte puniũtur Vicioſum aũt eſt. ꝙ delectet ꝑ ſe de penis loquendo. ¶Ad ſcõm dicendum.ꝙ compaſſio eſt vo litio qua quis deſiderat malum abaliquo repelli. Quando autẽ malus eſt in tali ſta⸗ tu.ꝙ ſua pena poteſt ab eo repelli⁊ remoue ritunc a caritate pꝛocedit compaſſio. Etiõ quantumcunqʒ homo ſit malus in pꝛeſen ⸗ ti. quia tamen eſt in ſtatu in quo poteſt coꝛ⸗ rigtet fieri dignus carentia illius pene Jõ iuſte põt a caritate beatoꝝ ꝓcedere cõpaſ⸗ ſio ad eum Sed qꝛ dãnatiſunt extra ſtatũ illum in quo poſſunt fieri boni Ideoex ca⸗ ritate beatoꝛum nulla ad eos cõpaſſio oꝛi᷑⸗ qꝛ talis cõpaſſio eſſe nõ poſſet ſine piudicio diuins inſticie CAd terciũ dicendũ g de⸗ tagg nhterd mo vige eßnoh unẽip tiesa mij lrrii loquẽdop ſe de penis nris nõ delectat ſed ꝑ accidens Sicut delectat᷑de opib nris in ſtis. ſimiliter ↄpatit᷑⁊ miſericoꝛs eſt ꝓ ſta⸗ tu iſto in quo poſſunt coꝛrigi.nõ autẽ pꝛo ſtatu altero in quo damnati non poterunt emẽdari Ad quartũ patet ꝑ dicta · quia gaudere de malo alteriꝰ qꝛ eſt malũ ſuum. eſtaetꝰ odij Hon autẽgaudere de malo al⸗ teriꝰ.qꝛ iuſte eſt ſibi infiictũ Totandum q ſicut xp̃c iuſtꝰ iudex armabit᷑ moꝛaliter. loꝛica. galea:ſcuto⁊ lancea.ita⁊ nos in pñ⸗ ti Vñaplus ad Kph.vi. Induite vos ar maturã dei. vt poſſitis ̃ſiſtere aduerſus in ſidias dyaboli Arma autẽ iſta ſunt qᷓttnoꝛ vtutes cardinales.ij. ad Loꝛint.x. Arma em̃ milicie noſtre nõ lunt carnalia ſed ſ pũa lia a deoad deſtructõem inimicoꝝ Eſteĩiu ſticia q;ſi loꝛica.⁊tꝑantia qᷓñ galea. ſcutũ pa ciẽtia. lãcea pꝛudentia Opoꝛtet ei in pñti opari? pugnare ſimul⁊ ſemel vt ſimꝰedi⸗ catores⁊ pngnatoꝛes Sicut feceruntu⸗ dei Neeme.iii. de qͥbo media ꝑs p̃parata erat ad bellũ ⁊ lãcee ⁊ ſcuta⁊ arcꝰ⁊ forice⁊ cetera. VUna manu faciebant opus ⁊ altera manu tenebãt gladiũ. Refert fertus Juliꝰ de re militariliij. c.viij. de quodã conſule omanoꝝ qui iſta cautela contra ꝓpriũ ex⸗ ercitum vſus eſt Cum em̃ quendã exercitũ duxiſſet ð quo non multũ cõfidebat elegit fibi vnum aliũ exercitũ foꝛtiſſimuʒ et fide⸗ liſſimũet retinuit ſecum in caſtris et tento rijs ꝓrimũ exercitum inſſit p̃cedereet fecit apud eos Feem re ꝙᷓ vel eligerent pugna re cum hoitib vl cum ciuib. Illigſide⸗ rantes ꝙ neceſſario oportnit ilios inire pu⸗ gnã. vel cõtra bonos ciues · vel cõtra malos holtes · pꝛeelegerũt cum hoſtiby dimicgre et aggreſſi hoſtes victoꝛia potittſuntxo raliter deꝰ habet demones hoſtes ſuos con tra quos miſit vnum magnũ exerciti.totũ vicʒ genus humanũ Vñ ad Eph · vi. Ton eſt nobis colluctatõ aduerſus carnẽ ⁊ ſang uinẽ ſupple tmñ. Sed aduerſus pᷣncipes et tãtes· aduerſus mũdi recroꝛes. ↄtrã ſpũa ia neqͥcie i celeſtibꝰ. Et qꝛ vultꝙ nos ne⸗ ceſſitemur ad pugnandũeligit ſibi vnñ alt um exercitũ foꝛtẽ ⁊ fidelẽexercitũ vicʒ btõ/ rũangeloꝝ ⁊ hůc exercitũ ſecũ retinuit ĩca ſtris⁊ in exercitu no.i.in eccia militãte iuf ſcꝓclamartgeligamꝰ vnů ex duob pug⸗ nare ↄtra demðes hoſtes nos vl tra an⸗ gelos ciues nr̃os More ᷓ romanoꝝ p̃eliga mus pugnare ↄtra demões hoſtes nros ad Eph. vi. Stateß ſuccicti lũbos ṽos in ve ritate. induti lorica iuſticie ⁊ calciatipedes in pꝑatõe euãgelij pacis Calciare pedes eſt ꝑexẽpla ſctõꝝ qui inoꝛtui ſunt aſfectiones nras minuere¶ Scðotꝑantia ẽqjſi galea. Sicut eñ ad lam galea ꝓtegit cuput inq ſunt oẽs ſenſus.ita tꝑantia in cibo et potu facit hoĩem hye bonũ caput⁊ ſenſuʒ viuac yſa.lix. Balea ſalutis in capite eiꝰ. Tercio ſcutũẽ pacia ſiue foꝛtitudo Tꝛeno.iij. Da⸗ bis eis ſcutũ coꝛdis laboꝛẽ tuum id eſt pa⸗ tientiãqᷓ ſuſtineãt corde foꝛti laboꝛes ꝓte. Quartolãcea eſt prudentia. hõ em̃ ꝑ lance am vulnerat hoſtẽ⁊ ꝓcul repellit a je. Ita homoꝑ prudentiã illa que juntꝓcul peui det⁊ occurait eis.qꝛ reꝝ exitꝰpꝛudẽtia me tit Hiere. xlvi. State in galeis. polite lãce as. iduite vos loricis⁊c B ¶Utꝝ ignis purgatoriꝰ inuoluet repꝛobos Et vr der᷑ꝙ nõ. qꝛ Malach.iij.ſuꝑ illð Purga⸗ bit filios leui dicit glo. Duos ignes legimꝰ futuros.vnum quo purgabit electos ⁊ pre cedet iudiciũ Alteꝝ qui ſpꝛobos cruciabit Sed hiceſt ignis inferni qͥ malos inuoluet Pꝛimus autẽeſt ignis finalis ↄflagratio⸗ nis.ꝗᷓ ignis finalis non eritille ignis qͥ malos inuoluet Pꝛeterea ignis ille deo obſequiin purgatõe mũdr.q debet re munerari alijs elemẽtis remuneratis Etp̃ cipue cum ignis ſit nobrliſſimũ elementoꝝ non ergo videtur ꝙin infernum debeat deij ci ad damnatoꝝ penam.¶ Pꝛeterea ignis qui malos inuoluet erit ignis inferni.ſed ignis ab initio mundi preparatus eſt dam/ natis Vnde Machei. xxv. Ire maledicrꝭ in ignem eternum qui pꝛepãratus eſt. ⁊c̃. Similiter Ila.xxx. Parata eſt ab heri to⸗ phera rege pꝛeparata.⁊c̃. Bloſa Ab heri id eſt ab initio tophet vallis gehẽne ſed ig⸗ nis ille finalis conflagrationis non erit ab initio pꝛeparatus ſed er concurſu munda⸗ noꝛum ignium generabitur ergoignis ille eſt alius abigne inferni quipꝛobos inuol⸗ uet. In contrariũ eſt qð in pſalmo deillo igne dicit. ꝙinflamabir ĩcircuitu inimicos eius. Pꝛeterea Daniel. vij· dicit. Fluuins igneus rapiduſqʒ egrediebatur afacieeiꝰ P un ———————— 8—————— —————— S———— 2——— S= Bloſa. vt peccatoꝛes traheret in gehennã Loquit aũt auetoꝛitas illa de illo igne de quo nunc eſt mentio vt patet per quandaʒ gloſam. que ibi dicit Vt bonos purget et malos puniat ergo ignis finalis cõflagra tõnis in inferum cũ repꝛobis demergetur ¶ Dicendũ ꝙ tota purgatiomundi⁊ inno⸗ natio ad purgatõem ⁊ innouatõem homĩs oꝛdinabitur Et ideo opoꝛtet vt mũdipur gatio et innouatio purgationi⁊ innouatio ni humant generis reſpondeat. Huma⸗ miaũt generis purgatio quedã erit ꝙ mali ſegregabũt᷑a bonis Vñ dicit᷑ Luc.iij. Cu⸗ ius ventilabrũ in manu ſua⁊ purga bit are am ſuam et cõgregabit triticũ ſuũ idẽele⸗ ctos in hoꝛreũ ſuũ Paleas aũt id eſt repꝛo bos cõburet igni ĩextinguibili Vndeet ita erit de purgatõe mundi ꝙ quidqd erit tur pe? fedum in infernũ cũ reprobis retrudet᷑ Quidqͥd autẽ erit pulcꝝ ⁊ nobile in ſuꝑio⸗ ribus reſeruabit᷑ ad gliain electoꝛũ. Et ita etiã erit ð illo igne cõflagratõis ſicut dicit. Baſiliꝰ ſuꝑ illud põ. Vox domini interci dentis flamam ignis quo ad calidum vſti uum: Et quantum ad illud quod in igne groſſum reperiet᷑ deſcẽdet ad inferos ad pe nam damnatoꝝ. Dõð vero eſt ibi ſubtile et lucidũ remanebit ſuꝑius ad głiam electo ⸗ rũ ¶ Ad primũ ergo dicen dũ. ꝙ ignis ille qui purgabit electos ante iudiciũ erit ideʒ cum ignefinalis ↄ flagratõis mundiqᷓ;uis quidã ↄtrarrũ dicant. Cõuenit em̃:vt eum homoſit ꝑs mundi. ꝙ etiõ eoð igne purget᷑ hõ qͥ purßetmðᷣs Dicũt õt duo ignes vnꝰq́ pn rgabit bonos ⁊ alius qui cruciabit ma⸗ os ⁊ qᷓ;tum ad officiũ et aliquo mõ qᷓ;tum ad ſubſtantiã.qꝛ non tota ſubſtantia ignis purgantis in infernũ rerrudet᷑ad punitio⸗ nẽ damnatoꝝ vt dictũ eſt ¶ Ad ſcðᷣm dicẽ⸗ dů ꝙ in hoc ignis ille remunerabit᷑qꝛ illud qð eſt groſſum in eoſeparabit᷑ ab ipo et re⸗ trudet᷑ in infernũ 20 terciũ dicendũꝙ ſi cut gloꝛia electoꝝ poſt iudiciuʒ erit maioꝛ qᷓ; añ ita⁊ pena repꝛoboꝝ · Etið ſicut clari⸗ tas ſugiori creature addet᷑ ad augmẽtãdũ gliam electoꝝ. ita etiã quidqͥd eſt turpe in creaturis trudet᷑in infernũ ad augmentan dum miſeriã damnatoꝝ Et ita igni abini⸗ tio pᷣparato in inferno nõ eſt incõueniens ſi alterignis addatur b ¶ Utx dam ectio tpnniantꝑ coꝛpales tenebras Et videt᷑ — qꝛ yt ir Zecgoma ecpone lllud Job.x. Sed ſempiternꝰ hoꝛro? inha bitat. quãuis illicignis ad cõſolatõem non iuceattamẽ vt magis torqueat ad aliquio lucet Ham ſequaces quas ſecũ traxerũt de mðo repꝛobi fiama illuſtranti viſuriſit. 3 nõ erunt ibitenebre coꝛꝑales. ¶ Preterea damnati vident penã ſuã.hoc em̃ eſt eis ad augmentũ pene ſed nihil videt niſi in lumi ne · ergo videt᷑ ꝙ non ſint oĩno in tenebꝛis. Pꝛeterea damnati habebũt potentii viſi⸗ uã poſt coꝛpoꝝ reſumptõem· ſedfruſtra in eis eſſet vijus niſi aliquid viderent. cũ igit nihil videat᷑ niſi in lumiĩe non eruntibite⸗ nebre coꝛpales Sed cõtra eſt qð ðꝛ Mat. xxij · Ligatis manibh— piſcite euʒ in tenebras exterioꝛes Suꝑ quo diẽ Bre⸗ goꝛiꝰ Siille ignis lucẽ haberet. ĩ tenebꝛas exterioꝛes nequaqᷓ; mitti diceret¶ Pꝛete. Baſiliꝰ dicit ſuꝑ illð põ. Vox dñi interci dẽtis flamã ignis.ꝙ virtute ignis deiſepa rabit᷑ignis ab eiꝰ virtute aduſtiua.ita ꝙ cla ritas cedet in gaudiũ ſanctoꝝ et vſtiuũ ig⸗ nis in toꝛmentũ damnatoꝝ.ergo damnati habebũt tenebras coꝛꝑales¶ Re.dicendũ ꝙ diſpoſitio inferni erit talis vt maxime mi ferie damnatoꝝ cõpetat Vñ fm hoc ſũtibi lux et tenebꝛe ꝓut maxime ſpectant ad mi⸗ ſeriam damnatoꝝ Ipa aũt viſio m ſe dele ctabilis eſt Vt em̃ ðꝛ in pᷣncipio Metha. Senſus viſus ẽ maxime diligibilis eo ꝙꝑ ipᷣm plura cognoſcimꝰ Sed ꝑ accidẽs con⸗ tingit viſiõem eſſe afflictiuã inqᷓ;tum vide mus aliqua nobis nociua vl noſtre volũta ti repugnõ̃tia Et ideo in inferno hoc mõ de bet eſſe locus diſpoſitus ad videndũ fm lu cem⁊ tenebꝛas ꝙ nihil ibi ꝑ ſpicue videat᷑. ſed ſolũmodo ſub quadã vmbꝛoſitate vide ant᷑illa queaffiictõem ingerere pñt Vnde ſimpliciter loquẽdo locus eſt tenebroſus ſʒ tñ ex diuina diſpoſitõe eſt ibi aliquid lumi nis qᷓ;tum ſufficit ad videndũ illa que aĩaʒ toꝛquere pñt. Et ad hoc ſuſſicit naturalis ſi tus loci. qꝛ in terꝛe medio vbiinfernus po ninõ põt eſſe ignis niſi fetulentꝰ?⁊ turbidꝰ et quaſi famoſus Quidã tamẽtenebraꝝ ha rum cauſum aſſignant ex ↄmaſſatõe⁊ com pꝛeſſione coꝛpoꝝ damnatoꝝ queꝓpter mł titudinẽ ita replebũt locum inferni ꝙ nihil ibi de aere remahebit. ⁊ ſic non erit ibialiqͥd de dyaphano qð poſſʒ eſſe ſubiectum lucis et tenebraꝝ niſi oculi damnatoꝝ quierant obtenebrati ¶ Ad primũ ergo dicendů · ꝙœ vtiqʒ ignis ad aliquid lucet. qꝛ videbunt damnati illos pᷣcipue qui ad malum traxe runt eos Iſta tñ viſio in nullo erit delecta⸗ bilis.cuʒ videant illos quos odio habẽt ex quo magis toꝛquent᷑.cum odiũ triſticia eit ac de re diſplicenti ſꝑ oꝛiat᷑¶ Ad ſcðᷣm di cendũ ꝙ duplr aliqͥd videt᷑. Uno mõꝑme diũ diſpoſituʒ ac viſui ꝓpoꝛcionatũ.⁊ talis viſio emꝑ delectabilis eſt Alio mõ aliquid videẽꝑ mediũ fumoſum⁊ turbidũ⁊ talis viſio videntẽplꝰ ↄtriſtat. Videbũt em̃ dã nati ſuas penas ac alioꝝ quos odiũt ꝑme ⸗ diũ tenebroſum.vñ patʒ ꝙ tenebre coꝛpoꝛa les nõ repugnãt tali viſioni. Idẽem̃ coꝛpꝰ oteſt eẽ Em quid illuminatũ et tamẽ abſo ⸗ ute tenebroſum. ¶ Ad terciũ dicendũꝙ ſicut omĩa beatis ſũt ad gliam.ita ſingula ſunt damnatis in penã Viſus ergo damna toꝝ erit in actu ſed ſibi penali.tũ ex viſione tum quãtum ad medium fumoſum.tum ex parte rei viſe ammum cõtriſtantis Odi⸗ um quidem rei viſe magnã in ipſis pariet triſticiã Ad ratões poſt oppoſitũ Adp/ mů dicendũ pille ignis nõ pot denomiari a luce. Lum vnaqueqʒ res à ſuo potioꝛi de nomianda eſt. In igne aũt infernitenebre magis abũdant ip̃olumie Dicunt᷑ igit᷑ dã⸗ nati mitti in tenebras exterioꝛes. Interio⸗ res autẽ tenebras peccatoꝝ perculpã inci ⸗ derũt etiã in via. que⁊ manẽt ꝓoſt damna ⸗ tionẽ. ſicut damnatõis cauſa. ¶ Ad ſcdam ꝙclaritas ignis que eſt delectabilis viſui a taliigne ſeparabit᷑ Non autẽfumoſa ꝑſpi⸗ cuitas plus viſum cõtriſtans qᷓ; ꝑſpiciens aut delectans. Iſta em̃ omiĩa dicta ſunt de viſu coꝛꝑali Viſu aũt intellectualietiã ſan ctiin patria penas damnatoꝝ vidẽt. ac cuʒ magna delectatõe Cuiꝰ ratio eſt qꝛ a beatis nihil ſubtrahi debet qð ad pfectõem beati tudinis eoꝝ ꝑtineat. Et ideo vt beatitudo ſanctoꝝ ſãctis magis ↄplaceat ac de ea vbe rioꝛes gr̃as agant dat᷑ eis vt viſione intelle ctuali etiam perfecte penam damnatorum intueãtur VLectio lxxij rrii Tpugnabit cu illo oꝛbis terꝛaꝝ ʒtra inſen ſatos. Ibunt directe emiſſiones fulguris et tan⸗ quãa bene curuatoarcu nubiũ extermina⸗ bunt᷑et ad certum locum inſilient⁊ a petro ſa ira plene grãdines mittent᷑ et candeſcet in illos aqua maris⁊ flumina cõcurꝛẽt du riter ¶ Poſtqᷓ; ůſſcũs deſcrip ſitxp̃iiudi cis aduenientis ad iudiciũ inexpugnabilẽ pᷣparatõem ·hic deſcribit creature xp̃oↄſen tientis intolerabilẽ coopatõem ¶ Vbinotandũ ꝙ ſicut deus omnia crea⸗ uit ꝓpter electos.ita oĩa monebit ſuo mo/ dvad ſe vindicandũ de repꝛobis Vñ ſicut elementa ſeruiũt homini: vt ipe deo deſer⸗ uiat.ita elementa ſeruient deo vt de repꝛo⸗ bis qui eiſeruire noluerunt vltionẽ accipi⸗ at. Et quia omĩs creatura coꝛꝑalis infrd ce leſtes oꝛbes ↄtinet᷑ideo pᷣmo inſinuat ↄclu ſionẽ in generali Scðoeam explicat mag in ſpeciali ibi Jbunt directeſ Quantũ a primũ dicit ſic Et pugnabit cumillo quaſi diceret non ſolũ xp̃c iudex ſic apparebit ar⸗ matus loꝛica iuſticie ⁊ galea iudicij certiet ſic de alijs de quib in heſterna lectòe dictũ eſt. imo pugnabit cum illo oꝛbis terꝛarum id eſt omnis motus oꝛbis circa terꝛam Lu ce:xxi: Ham virtutes celoꝛum mouebunt᷑ vel ip̃emet oꝛbis terraꝝ·i.ſpera terꝛe.⁊ bʒ inſẽſatos Repꝛobi vocãt᷑ inſẽſati. ñ qꝛ ſõſu ſed qꝛ diſciplina⁊ volũtate deo ſeruiẽdi ca ruerũt Sap̃.xij. Tanqᷓ; pueris inſenſatꝭ iu diciũ eis indenſum dediſti. Deiſta pugna loquens Thriß.ſuꝑ illð Mach. xxiiij. vir⸗ tutes celoꝝ mouebunt᷑ dicit ſic Exurgente rege celeſtiiudicare viuos ⁊ moꝛtuos vᷣtu ⸗ tes angelice mouebunt᷑terꝛibiles miſtriter ribilẽ dim pᷣcedẽtes. Et infra patrefamili⸗ as moꝛiẽte domus turbat᷑. familia plangit et nigris veſtib induitur. Sic humanoge nereꝓpter qð facta ſunt omĩacirca finẽ cõ⸗ ſtitutoceli miniſteria lugent.⁊candoꝛe de poſito.tenebris induunt᷑ Hec Chriß. Quo niõ aũt terꝛibilis erit pugna coꝛporalium creaturaꝝ cõtra mundũiminẽte iudicio ge nerali.deſcribit in ſpẽaliper quattuoꝛ exem pla Per coꝛuſcatões fulgurũ Perinunda tiones nubium. Perturbationes grandi⸗ nũ.et per elenationes mariũ¶ Quantũ ad —————.——— ———————————————————„ — P. rimum dieit ſic. Jbůt directe emtſſiones ulgurũ Fulguꝛ eſt vapoꝛ ignitus exp̃ſſus a nube. ſicut dꝛ.iij· Methe. Uñ ꝑ emiſſio nes fulguꝝ intelligit ſpũſſanctus in ꝓpoſi togeneralẽ mundi ↄflagratõem que fiet ꝑ ignẽ · de qua habet᷑ in ps. Ignis ante ip̃m inflamabit ĩ circuitu inimicos eiꝰ De qua cõflagratione qualis erit citoin du bitatõne videbit᷑¶ Duantũ ad ſcðm quo⸗ modocreatura pugnabit contra repꝛobos dicit ſic Et tanq; a bene curuato arcu nubi um exterminabunt᷑id eſt ſicut bene curuatꝰ arcus nubiũ qui eſt iris in diluuio aquarũ tpꝑe noe qñ omẽs mali fuerũt ſubmerſi per inundatõem diluuij ita fiet imminẽte iu⸗ dicio generaliꝙ omẽs repꝛobi extermiabũ⸗ tur⁊ tñ iuſti ſaluabũt᷑illeſi ⁊ reprobi ad cer tů locum inſilient vicʒ ad infernũ ¶ Tercõ deſcribitqᷓ; terꝛibilis erit illa pugna creatu recoꝛꝑalis ꝑ exemplũ de turbatõe grandi nũ t qᷓ;tum ad hoc dieit ſi ꝙplene gran⸗ dines mittent᷑ a petroſa iraplene grandi⸗ nes id eſt põderoſe increpatões quas faci⸗ et iudeꝝ qñ dicet Eſuriui⁊ nõ⁊c̃. Math. xrv Mittenta petroſa ira.i.a vidicta xp̃o Debita ·p̃. ad Loꝛin. x: Petra aũt eratxpc ¶ Quarto exprimit ereature pugnã cõtra malos ꝑ elatòeʒ mariũ In pð. Mirabiles elationes maris mira.iñ altis dñs Et quã tum ad hoc dicit Et cãdeſcet in illos aqua maris ⁊ flumina ⁊c̃. Et videt᷑hic tãgere mů de illis ſignis xv.qque dicit Hiero · ſe re periſſe in annalibo hebꝛeoꝝ que ſunt iſta Pꝛimo die omia maria exaltabunt᷑ quinde cim cubitis vltra omẽs montes oꝛbis terꝛe nõaf fluentia.ſed ſicut muriſtabuntꝭ a ¶ Scðo ꝓſtermunt᷑ in ꝓfundũ intantũ · vt vix videripoterti¶ Tercio redigent᷑in antt quum ſtatũ. ¶ Quarto omẽs belue? aĩalia q̃ mouebuntin aqͥs ↄgregabuntæ eleuabũ⸗ tur ſuꝑ pelagus inuicẽ mugiẽtes moꝛe con rentionis ¶ Quinto omiĩa volatilia celicõ̃⸗ gregabunt᷑in campis. omẽs inuicem lamẽ⸗ tantes nihil guſtãtes.i.nihil comedentes. ¶ Sexto fulmina ignea ſurgent ab occaſu ſolis ↄtra faciẽfirmamẽti vſqʒ ad oꝛtũ cur rentia.¶ Septimo omĩa ſidera erꝛatica et fixa ſurgent ꝓferẽtia ex ſe igneas comas ſiẽ comete ¶ Octauo erit terꝛemotꝰ.ita ꝙ nul lus homo poſſit ſture ſed omnia edificia ꝓ⸗ Nectio ſtement¶ Nond ðẽs lapides tam parui; magni in q̃ttuoꝛ ꝑtes ſe diuident· vnape⸗ tra aliã collidente ¶ Decimo oẽs plãte ſan⸗ guineũ fluent roꝛem ¶ Vndecimooẽs mõ tes ⁊ colles et edificia in puluerẽ redigẽtur ¶ Duodecimo omĩa aialia veniẽt ad cam⸗ pos de ſiuis⁊ montib rugiẽtia⁊ nihil gu ſtantiaſ Decimotercioomnia ſepulcra ab oꝛtu ſolis vſqʒ ad occaſum patebũt cadaue rib ad ſurgẽdum ¶ Decimoquartoomẽs homies exibunt de habitaculis ſuis non in telligẽtes neqʒ ad inuicem loquẽtes. ſʒ mo⸗ re feraꝝ diſcurꝛẽtes. ¶ Diedecioqnto. oẽs moꝛient᷑.⁊ reſurgẽt cũ moꝛtuis lõge añ de⸗ functis. Pec tñ ſigna.qꝛ de apocrifis ſunt excepta certitudinẽ non hñt In hoc tñ qð dicit᷑in lĩa.ꝙ candeſcet in malos:aqua ma ris ⁊ flumina ↄcurꝛent duriter videt᷑tangi pᷣmũ ſignum de colliſione aquaꝝ ⁊ eaxial tum eleuatione. S ¶ Quia ſuꝑiꝰ tactum eſt.ꝙ ꝑemiſſiones fulguris intelli giturgeneratio ignis illiꝰmirackoſa ꝑ quã totus mundus ↄflagrabit᷑ ante diẽ iudicij ſit iſta dubitatio. Ttx mundꝰ purgabitꝑ ignẽ Et videt᷑ꝙ non.qꝛ vel ille ignis foꝛet naturaliterꝓductus vel ſuꝑnaturalr. Si ſuꝑnaturalr.ergo nõ habebit opatõem na turalem Si naturaliter ꝗᷓ poſſibile eſſet. ꝙ naturalt fieret diluuium vniuerſale?gnis Sed iſte articulꝰ eſt excicatus a dñoſte⸗ phano pariſieñ.ep̃o. Item ſic nõ generaret᷑ niſi ex certa cõſtellatòe planetaꝝ ⁊ calidaꝝ ſtellaꝝ ſed ſihoc.tune poſſet ſciritempus il lud ꝑ calculatões aſtronomicas conſequẽs falſum.¶ Pꝛeterea ſi mũdꝰ purgabit᷑ ꝑig nẽ queroan ille ignis pᷣcedet iudiciũ anſeqᷓ tur Si dicat ꝙpᷣcedet Jurta illud põ. Ig⸗ nis ante ipm pᷣcedet Cõtra videturſdicere augꝰ xxij. de ci.dei.c.xxi.vbi dicit ſic. Ju⸗ dicatis his qui ſcripti nõ ſunt in libro vite ſeqͥtur ꝙtunc figura mundi mundanoꝛum igniũ ↄ flagratõe peribit. Itẽin eodẽ li.ca. vl.in fi Circa illud iudicium has res di⸗ cimus eſſe venturas helyã teſ bitẽ Fidẽiu deorum: añxpᷣm ꝑſecutuꝝ. xpᷣm iudicatu⸗ rũ.moꝛtuoꝝ reſurꝛectõem · bonoꝝ⁊ maloꝝ diuiſionẽ.mundi ↄ flagratõeʒ.eius deniq; renouatõem. Exiſtimo ea que a me cõmeõ⸗ rata ſunt oꝛdine eſſe ventura Ergofm be⸗ Zug · mundi purgatio ꝑ ignem erit poſt bodin un de dunn mscöſi jnbuwe ſhu ihſu lrri iudiciũ Si ðo dicatꝙ ſequef Contra ſicut dicit augꝰ· xxij. de ci · deic. xxiij. Et allegat mngr̃.iij. ſen. diſ. xlvij. Poc erit incendium mundi ſanctis qð fuit caminus tribꝰ pue⸗ ris In quib vero aliquid purgandũ fue rit. ꝑ ignẽillud purgabit Sed ↄſtat ꝙ poſt iudiciũ nullus purgabit᷑ per illum ignẽqꝛ cõſtat ꝙ omẽs ſancti ſtati in reſurꝛectõe ha bebũt coꝛꝑa glioſa et ꝑ confequẽs impaſſi/ bilia.ergo ille ignis pᷣcedet reſurꝛectõem et iudicium Ad oppoſitũ eſt Petrꝰ.ij.cañ. ſua:c:iij. Adueniet inquit dies dñi vt fur in quoceli magno impetu tranſiẽt elemeta verocaloꝛe ſoluent᷑.terꝛa aũt⁊ queĩ ipa fũt exurent᷑. ⁊ infra. Per quẽceli ardenteès ſol⸗ nent ⁊ elementa ignis ardoꝛe tabeſcent.no nos vo celos⁊ nouam terꝛã ⁊ꝓmiſſa ipius expectamus Iteꝝ pᷣ.ad coꝛin. viij. Zlo.ſu⸗ per illud. Pꝛeterit figura huiꝰ mundi dic ſic Pulcritudo huiꝰ mundi mũdanoꝝ ig⸗ niũ cõflagratõe peribit.ergo mun dꝰpurga birꝑignem Etpterea Augꝰ.ij. de ci. derc. vi.Ilła cõflagratione mũdana elementoꝝ coꝛꝑaliũ qualitates que coꝛꝑibo nr̃is coꝛ⸗ rnptibilibo cõgruebãt ardẽdò penitꝰ interi buntatq;ʒ ipa ſubſtãtia eas qualitates ha⸗ bebit que coꝛꝑibo immoꝛtalibus mirabili mutatõe cõueniebãt vt ſcʒz mundꝰ innoua/ tus in melius accõmoder᷑ homiby.etiãcar⸗ ne in melius innouatis Ad queſtionẽ di cendũ gꝙſic. Sed tñ pᷣmo videbit᷑ per quid purgabitmundus Scoo in quibꝰ partibꝰ purgabit Tercio vndecauſabit᷑ illeignis. ¶irca primũ eſt aduertendũ ꝙcũ mun⸗ dus factus ſit ꝓpter hoĩem Vñ.ij. ꝓhiſico. diciꝙ omniũ nos ſumus quodãmõ finis. cõueniens eſt ꝙ qñ homogiorificabit᷑ mun dus etiã ſuo mõ innouet᷑. Ad hoc aũt ꝙ hõ gloꝛifcetopoꝛtet duo remoueri ab homine ſcʒ in coꝛꝑe⁊ infectõem culpe in ania Lonformiter ad iſta opoꝛtet munð in duobo purgari:hñt em̃ elementa in qut⸗ bus ↄſeruamur ſicut ignis aer. aqua et ter/ ra ſibi ↄmixtas quaſdã ꝑtes nature extra/ nee· qꝛ aer eſt admixtus cum vapoꝛib ter⸗ renis ⁊ aqueis ſicut ðꝛ.iij. Metheo · Silr partes terꝛee⁊ aquee ſunt adinuicẽ cõmix⸗ re ſicut congruũ eſt ⁊cõueniens habitationi hominũ coꝛruptibiliũ.ita ꝙ nullů deiſtis trib elemẽtis eſt in ſua naturali puritate. * et iſta impuritas cðꝛrñget coꝛruptibilitatt coꝛpis in homme Sco hñt iſta elementa pdam impuritatẽ coꝛrñdentẽ infectiõcui pe hoc eſt quandã ydoneitatẽ ad futurã in ⸗ nonatõnem ꝓpter pctãin his locis cõmiſſa b magnü tempus tam a malis homibo qᷓ; abangelis malis ſicut dicimus ꝙ loca pꝛo⸗ phanata indigẽt recõciltatõe. purgabit᷑ er⸗ go mundus ab vtraqʒ impuritate ꝑ hocꝙ omnes diſpoſitões exrranee elementis cõ⸗ mirte coꝛrlipunt᷑et reſtituent᷑ elementa ad ſuam ſimplicẽ puritatẽ. Vnñ nec manebũt poſtea gĩalia.nec plante ſcd ſola elementa. Scðopatet ex iſtis in quib partib mũj dus purgabit᷑. vicz in quibo fuit habita tio demonũ et hoĩim. Uñ fm aug.ij. de ci dei c·xviij. Ignis ille incipiet purgare aerem ĩ ſuperioꝛi parte aeris vltra mediũ interſtici umn⁊ deſcẽdet ſucceſſiue verſus terꝛã. Erit aũt altitudo illius a terꝛa qᷓ;tum aſcende⸗ runt aque diluuij xv.cubitis ſuper montes quos operuer̃t Sicut ðꝛ Beñ. vij¶ Quã⸗ tum ad rerciũ dicendũ.ꝙ erit ꝓductus ſuꝑ naturaliter. ſicnt fuerunt aque diluuij.ſiẽ textus ſatis innuit. pᷣcedet tñ vehemẽs ſic⸗ citas ⁊ caloꝛ ꝓductiõem illiꝰignis et deſi⸗ net cauſari arcus nubiũ⁊ quecunqʒ humi⸗ de impꝛeſſiones ſicut ſi unt.plunie · mr. grã⸗ do.ros⁊ hmõi⁊ generabit᷑ a ſub deſcẽdens in tanta multitudine. ⁊ apparebit aſpicien — ſint ſtelle de celocadentes Et ſic in telligit᷑illud Math.iiij. Stelle cadent de celo Quã locutõem credendũ eſt eſſe tropi cam ᷣm Aug. de ci.dei.c. xvij. ¶ Ad pri⸗ mũ et ſcᷣm dicendũ ꝙignis ille generabit᷑ ſuꝑnaturalr ſicut dictum eſt.et ideo conſe⸗ quẽtia nõ valet. ergo nõ habebit opatõnem naturalẽ ¶ Ad ſcðm dicendũ ꝙ ignis ille quantum ad aliquã opatõem pᷣcedet⁊ quã tum ad aliquid ↄcomitabit᷑⁊ quãtũ ad ali⸗ quid ſequet᷑ Actioem̃ illius ignis ẽfucceſ⸗ ſiua qꝛ ante iudiciũ fiet incineratiocoꝛpoꝝ hominũ tunc viuentiũ ꝑ modũ iſtum ꝙꝑ⸗ fecti reſoluent᷑ſine pena ſenſus abillo igne illata⁊ imperfecti purgabunt᷑. Quo facto ſtatim erit reſurꝛectio inoꝛtnoꝝ Poſtea re cedente iudicio inflamabit᷑ totus mundus per circuitũ Peracto vᷣoiudicio diuidetin purũ⁊ turpidum illius ignis Apponetur etiã illud cum omib feditatib relictis de Lectio purgatione mundi ⁊ inuoluunt repꝛobos ſicut dieit Baſiliꝰ ſuꝑ illð pẽ. Uoht in⸗ tereidentis fiamã? depoꝛtabit ad infernũ Vñ aliqua pars illius ignis addet᷑igni in fernali qui nunc eſt.⁊ alia ꝑs que eſt nobil et pulcra addet᷑ igni ſuperioꝛi ad gliaʒele ctoꝝ Et ſic eſt ꝙille ignis purgans mundũ Ptum ad ſuum opus iniclale peedet qð eſt purgare⁊ cõcomitabit᷑. Sed q;tum ad ei⸗ cõſummatõem ſequet᷑.⁊ ſic intelligit Aug · alias a ſeip̃o diſcoꝛdaret.ſicut patet ꝑ auc⸗ toꝛitates ſuperius allegatas Lectio.lyxij Vntra illos ſta bit ſpũs vᷣturis ⁊ tanqᷓ; venti tur bo diuidet eos.et ad heremũ deducet oẽm terrã iniquitatis illoꝝ⁊ malignitas euertet ſedes potentũ ¶ Poſtq; ſpůſſanctꝰ deſcri pſit rpᷣladuenientis ad indiciũ inexpugna bilem pᷣparatõem⁊ creaturaꝝ intolerabilẽ cõrra coopatõem. Hic deſcribit ſentẽtie finalis. indijpenſabilẽexecutioneʒ. Et circa hec duofacit. Nãprimoaſſignat modũ quoomẽs reprobipunient᷑ Scðoaſ ſignat cauſaʒ quare iniulti nobiles ſubuer/ tent᷑ibi Et malignitas A ¶Lirca primũ dicit tria Pꝛimo ꝙ damnabũtur fi⸗ paliter. ſeperabunt᷑potẽtialiter. ⁊ incarcera bũtur localiter Scða ꝑoibi Et turbo vẽti Tercia ibi Et ad heremũ Quantũ ad pri⸗ mũ dicit Lontra illos ſtabit ſpũs virtutis Spũs ĩ ſeriptura dicit᷑aliqũ vor.p. Loꝛi. riij. Pſallam ſpũ pſallã⁊ mente:qꝛ ꝗᷓ vox kpi iudicantisẽ vox vᷣtutis Juxta illð põ. Mabit voci ſue vocẽ virtutis cui pᷣtutinul⸗ lus poſſit obſiſtere. ideo ſignãter dicit᷑ con ⸗ kra illos ſtabit ſpũs vᷣtutis Iſa. xi. Spũ la bioꝝ ſuoꝝ interficiet impium.⁊ ij. Theſſa j. Tunc reuelabit᷑ille S 4 lus inrerficiet ſpů oris ſui · Dnantũad ſe⸗ rũdũ dicit. Et turbo vẽti diuidet eos Tur bo eſt volubilitas ventoꝝ ⁊ ðꝛ turboa ter/ ra qꝛ quotiens ille ventus cõſurgit terꝛaʒ in circuitu mittit Sicut ᷓ puluis ſiccꝰ ſta⸗ tim ſine reſiſtentia eleuatur aterꝛa⁊ defer tur ßm motũ venti Ita reprobiꝓlata ſentẽ tia ſine quacunqʒ reſiſtentia inuoluent᷑ ilo turbtdo igne de quo dictum fuit in p̃ceden ti lectione⁊ demergent᷑ in infernũ In plal. Non ſic impij nõ ſic ſed tanquã puluis quẽ ijcit ventus a facie terꝛe⁊ Job · xxi. Erũt ſicut palee ante faciem venti? ſicut fauilla quã turbo diſpergit Fauilla eſt cinis extin ctus ⁊ ſiccus quia vento circulariter moro ſtatim diſpergit᷑qui ventus eſtturbo añ· b. Dñs in tempeſtate ⁊ in turbine vie elus et Piere.xxiij. Ecce turbo dñice indignati onis egrediet᷑? tempeſtas erumpẽs ſuper caput impioꝝ eueniet Tercio dicit ꝙrepꝛ?o biincarcerabunt᷑?⁊ quãtũ ad hoc dicit ꝙad heremũ deducet omnẽterꝛã iniqͥtatis illoꝝ Et hec eſt antiqua la quã exponit. Raba⸗ nus⁊ ſicut ðꝛ verus textus eſt Etẽſenſus gad infernũ deducet deus omnẽtereã iniqᷓ tatis illoꝝ hoc eſt omnẽterꝛeã⁊ carnalẽaf⸗ fectionẽeoꝝ ad puniendũin perpetuũ. Si „ autẽſit textꝰ iniqᷓtatis eoꝝdeducet eos caſn aliter⁊ demeritoꝛie ad infernum Sed ſen tentia nõ mutat᷑. Infernus l̃a iſta vocatur heremꝰqꝛ ſicut heremꝰ voœcatur locꝰ vaſt? ⁊ incultus vbi nullum aial rationale habi⸗ tare põtcõ̃ueniẽter. Ita infernus locus eſt nulliratõnali creature aptus Illuc tñ ma⸗ li deducentur ꝓpter peccatũ.qꝛ malũ bene oꝛdinatum ⁊ juo loco poſitũ eminenciꝰ cõ⸗ mendat bonum Sicut dicit Augꝰ.enchi. c·vi.Et eſt heremus ſᷣmgrãmaticos femi⸗ nim generj Vñ declinat᷑ hec heremꝰ Inſi gnum cuiꝰ ꝙꝑ femĩnũgenus ad heremuil ſũ homo pᷣmo ducebat᷑ Inde hic⁊ hec here⸗ mita ꝑſona que ſolitudinẽ ⁊ heremũ inha⸗ bitat. Vnde quicunqʒ vrbes vel ciuitates inhabitant et cum hoc vocant᷑heremite. ha bent nomẽ ʒriũ rei a ¶ Sunt em̃ vrbanite ⁊ vocãt᷑ heremite Vltioaſſignat cãm ſpẽalẽ q̃re iiuſti ſbuertẽtcũ diẽ ꝙmali gnitas ſubuertet ſedes potentũ Ion dicit ignoꝛãtia. qꝛ illa in caſu excuſat Nec dicit imporentia qꝛ illa ſiliter excuſat Sed cer⸗ te malignitas eos damnabit. qꝛ cũ ſcirẽt et poſſent noluerunt Vnde bonũfuitillð ve ritatis ꝓuerbium.ſicut allegat Areſto. v. ethi. Pꝛincipatꝰ vixꝝ oñdit Et bene metri⸗ ce ðꝛ. Cuʒ poteris qð vis ꝓbat actiote tua quid ſis Mñ em̃ pᷣnceps male facit ſeiens ⁊ potens bifacere· ſicut ſemꝑ debet homoð pncipe p̃umere · viczꝙ eſtſciens ⁊ potens. tunc manifeſtũ eſt ꝙ malignitas eſtĩ cauſa Et veꝝ eſt ꝙ malignaripoſſunt ad temp⸗ꝰ ſed ꝑ malignitatẽ finaliter ſubuertent᷑pp⸗ ter quod homo licet viðat hoĩes malighos floꝛere ad tempꝰ nõ debet de hoc mirari nec eos imitart. Unð in põ Nolite emulariin malignantibo neqʒ ʒelaueris faciẽtes iniqͥ⸗ tatem. Blo. Tu infirme qut foꝛte miraris ꝙ mali floꝛent. Noli emulariid ẽ ſequi ma lignantes. neqʒ ʒelaueris id ẽneqʒ imite ris.neqʒ ames faciẽtes iniquitatẽ. Et infra aſſignat cauſam. Noliinqͥt emulari vt ma ligneris. Qm̃ qut malignant᷑ extermina⸗ bunt᷑. Blo. Quigloꝛiant᷑⁊ ſimõ floꝛent.tñ in futuro extermiabũtur id ẽextra termĩos diuine dilectõis ponentur. ¶ Dubitatõ l̃alis. Utxꝝ pena damnatoꝛũ debeat dici coꝛꝑalis. Et videt᷑ꝙ nõ. quia ſi ignis illefoꝛet coꝛꝑalis. coꝛpoꝛa damnato rum calefierent⁊ alterarent᷑abillo igne cõ ſequẽs eſt falſum.qꝛ ceſſante motu celi nul la alteratõ nec aliquis motus poteriteſſe ĩ vniuerſo. Vñ. Ariſtotiles.viij. ꝓhi. ꝓbat ꝙy motus celi circularis ẽꝑpetuus ⁊ pꝛimꝰ omniũ motuũ.qꝛ illo ſubtracto nullus mo tus eſſe poteſt. ¶ Preterea ſi ignis ille fo⸗ ret coꝛpalis⁊ ageret cõtinue in coꝛpꝑa.coꝛ/ rũperet illa coꝛ poꝛa.qꝛ paſſio magna ſacta abicit aliquid a ſubſtãtia:iij.ethi.⁊ ſic non foꝛet ꝑena dãnatoꝝ ꝑpetua in igne quo ad coꝛpꝰſaltem Pꝛeterra ſiẽ dicrt᷑ꝙerit ibi ignis.ita dictt ꝙerit ibi fletus. Math. viij Ibierit fietus ⁊ ſtridoꝛ dentiũ · ſed fletꝰ fie ri nõ poteſt niſiꝑ reſolutõeʒ lacrimarũ ſed nõ eſt imaginandũ ꝙ ibi eſſet ꝑpetua reſo⸗ lutõ aque ab oculis niſi foꝛet generatõ no⸗ ni humoꝛis ꝑ reſtauratõnem alicuiꝰ alimẽ ti. ergo nõ erũt ibi lacrime nec fletus¶ꝓÿ̃. ſicut ponitibi ignis.ita dicit᷑ꝙ erũt ibi ver⸗ mes.ſod hoc nõ poteſt intelligi coꝛpaliter cũ nullum coꝛpus mixtũ manebit pꝰ iudi⸗ cium niſi coꝛpus humanũ.ſi Augꝰ dicit ij. deci. deic.xxij: In penis maloꝝ inerting nibilis ignis⁊ viuaciſſimꝰ vermis ab alijs aliter⁊ aliter eſt expoſitus · Alij vtrũqʒ ad coꝛpus.alij vtrũqʒ ad aĩam retulerũt alij vermẽqð credibiliꝰeſſe videt᷑¶ Pꝛeterea ſi ſic tũc forent ibi tenebꝛe coꝛꝑales.conſe⸗ qnẽs eſt falſum.qꝛ ſiẽ patet ij. de aĩa·Nipil rxiii videt᷑niſi in luie.ſed damnat videbũt mu tuo penas ſuas.qꝛ aliter viſus ineſſet eis ocioſus ⁊ ſuꝑfiuus: ergoibierit lumẽ pp̃ ibi non erit vex ſulpbur. ergo nec verus 1g⸗ nis pari ratione. qꝛ de vtroqʒ aperte dicp pheta. Ignis ſulphur⁊ ſpũs Pcellarũ⁊c. onfirmat᷑qꝛ ĩ purgatoꝛio eſt ſolus ignis Igit in infernol Ac oppoſitũeſt Nug: ij. deci. deic.pᷣ.⁊. x· Behẽnã que ſtagnũig⸗ nis ⁊ ſulphuris dicta eſt. coꝛpoꝛeus igns erit? cruciabit corꝑa damnatoꝝ Ið Bꝛe. iiij. dyal. parum ante mediũ Ignem gehẽ/ ne coꝛpoꝛeũeſſe non ambigoſ Ad itũ que ſtionẽ dicendũ ꝙ ſic Ratio eſt qᷓꝛ omĩs pena qua coꝛpus patit᷑eſt pena coꝛpoꝛea Sʒ coꝛ poꝛa damnatoꝝ ibi patient᷑poſt diẽiudicij: qꝛ ſicut beatigaudebunt in anĩa⁊ gliabun tur in coꝛpe Ita damnati triſtabunt᷑ in aĩa et pumient᷑in coꝛꝑe ¶ Ad pꝛimũ argumen tů eſt opinio beati Thome:ꝙignis nõaget in coꝛꝑa damnatoꝝ materialr ſiue ĩimutati one materiali. ſed tm̃ ſpũali eo modoqͥ ſen ſus immutat᷑ hoc em̃ cõmune eſt omniſen/ ſui ꝙſẽſus eſt ſuſceptiuꝰ ſpecieꝝ ſine mate ria Vnde ſicut oculus patit᷑a coloꝛe⁊ tam̃ oculus non coloꝛat᷑ necalterat᷑ ꝑ receptõeʒ materialem coloꝛis Ita tactus in damna⸗ tis immutabit᷑ſpũalitera caloꝛe ⁊ tñ nõ re cipiẽt calorem ſenſuitactus fin eſſe ſpũale. non materiale Potiſſimũ qð videt᷑ ad iſtud mouereeſt de ceſſatione motus celi. de quo argutũ fuit⸗ cruciabunt᷑qᷓp foꝛmas receptas intentõna liter ab extrinſico non materialr¶ Sed cõ⸗ traillud arguit᷑ qꝛ impoſſibile eſt rem exi⸗ ſtentẽpfecte pꝛiuarippria oꝑatione Sed ignis erit ibi realiter. ergo poterit caleface re. Silr illa corꝑa nõ erunt impaſſibiliaſi ſint ſufficienter appꝛoximata Pꝛeterea ad pꝛeces Joſue ſol⁊ luna ſteterunt Joſi ue.x. ſed ſi alia coꝛꝑa celeſtia non ſtetiſſi ent.ſimi⸗ liter totus oꝛdo corpoꝝ celeſtiũ fuiſſet mu ⸗ tatus Et tñ tunc tempꝑis Joſue pugnauit et in mundo vbiqʒ naturales actiões fuer̃t ¶ Pꝛeterea coꝛpꝑa celeſtia nõ ſolum agunt as ſicut ꝑ diuerlos effectus naturales ergo dato ꝙ quieſcerent.adhuc aliã diſpoſitõem cauſarẽt in iſtis inferioꝛib.licet non talem alternatiuʒ generatõem reꝝ⁊ coꝛruptõem ſi tenet ꝙcaloꝛ imprime᷑ . iniſta inferioꝛa ꝑ morũ ſed perfoꝛmas ſu ꝓpꝛieignem ad coꝛpus tropice. ad animã ſicut modol Pꝛererea iſte articulus dam⸗ natus eſt pariſius Srcelum ſtaret ignis in ſtupã non ageret. ¶ Pꝛeterea eſto ꝙ nulla naturalractio eſſe poſſet ceſſante moru ce⸗ L Non ideo cogimur dicere quin ibi erit ac tio⁊ paſſio ſuꝑnaturalr in coꝛporibꝰ dãna toꝝ Manifeſtů eſt em̃ ꝙ quaſi omia q̃ circa damnatos ponimꝰ futura ſunt ſupernatn⸗ raliter a diuina virtute facienda.nec em̃ ig nis ille infra terram in perpetuũ poſſʒ mã⸗ nere violenter. ᷣm Areſto. Lum nullũ vio lentũ ſit perpetuũ.nec iterũ coꝛpoꝛa mixta cuiuſmodi erunt coꝛpoꝛa hoĩm poſſent eẽ fm naturã perpetua cum ſint cõpoſita ex cõ trarijs.⁊ multa talia facile eſt ducere ad ꝓ poſitum Ideo dicunt alij ꝙcoꝛpoꝛa dana⸗ toꝝ non ſolum ſpñalr ſed etiã materialr im mutabunt᷑æ⁊ calefient Et tunc patet ad pri⸗ mũ argumentũſ Ad ſcᷣm qð ẽ directe cõ tra illud.dicen dů ꝙ illud argumentũ ẽcon tra vtramqʒ viam qꝛ excellẽs ſenſibile coꝛ⸗ rumpit ſenſum.ſicut agens naturalr coꝛrũ per paſſum Vnde ad argumentũ dicendũ ꝙ deus volet igni coageread alterandũ.nõ ud corrumpendũ · qð Augꝰ.xxi.de ciui.ði videt᷑ declarare per exempla.qũo quedam aialia eriã coꝛruptibilia viuũt in igne Etc iiij. de Salamãdra.licet fm Areſto.li.de Ppꝛietatib elementoꝝ. nullů anial in igne Poſſet viuere diu. Tertum tamen eſt pilos eius ab igne non poſſe cõſumi ¶ Vñ vtrů⸗ ʒ opoꝛtet dicere ꝙ ignis cruciabit⁊ tñ coꝛ pus in perpetuũ durabit Sed qualiter.eſt nobis ignotum.qꝛ certum eſt ꝙ illud opor⸗ tet reducere ad miraculũ ſingulare. ¶ Ad tercium de fletu dicunt doctoꝛes ꝙ in fletu duoↄſiderant᷑reſolutio lacrimaꝝ ⁊ turba ⸗ tiocapitis ⁊ oculoxꝝ fletus Quantũ ad pri mũ non erit ibi fletus ſed tñ qᷓ;tum ad ſe/ cundũ.ſicut argumentũ bñ deduxit ¶¶ Ad quartum de verme ſil iterſentiũt ꝙ erit ſpi⸗ ritualis vicz remorſus cõſcie qui oꝛietur ex putrefactione peccati.methaphoꝛice loquẽ do⁊ affügerſ Ad quintum de tenebris di cendum.ꝙ diſpoſitio inferni erittalis qᷓlis eſſe poterit.maxime ad afflictõem damna ⸗ toꝝ.viſio vero ſedm ſe eſt delectabilis ſicut bicit᷑.p. Metha per accidẽs vᷣo eſt triſtabi lis ym ꝙaliqð nociuum viſu appꝛehendit Eſtergo⁊ erit diſpoſitio inferni talis ꝙñi Lectio verſpicne ibi videbit᷑ ſed ſub quadã vmn illa videant᷑ que aie poſſunt in ⸗ gerere afilictõem Unde ſimplr loquendo — eſt magis renebroſus qᷓ; lucidus qꝛ ibi non poterit eſſe ignis niſifetulentus? turbidꝰ. d ſextum dicendũ. ꝙ non ſolumꝑ ig⸗ Ehur damnati.ſed ſicut ðt Baſili? ſußer illð Tox dñr interciden. fia. id eſt in vltima purgatiõe mundifiet quedã ſepara tio in elemẽtis puriab impuro Et qͥdquid eſt puꝝ ⁊ nobile remanet ſuperiꝰ ad gloꝛiã electoꝝ.quidquid eſtfetulentũ⁊ turbiduʒ deſcendet ad infernum ad penã damnato ⸗ rum. vt ſicut omĩs creatuia dei erit electis materia gaudij Ita dãnatis ex omib crea⸗ turis fiat toꝛmentũ Et ſic intelligunt non ⸗ nulli pᷣncipium p̃cedentis lectiõis Pugna⸗ bit cum illo oꝛbis terꝛaꝝ cõtra inſenſatos. Et illa varia mixtura mltaxꝝ fecũ ſulphur põt vocari Duia vero pena purgatorijnõ eſt pᷣncipalr ad af figendum ſed ad purgã⸗ dum Ideo dicunt eã per ſolum ignem fieri nð ſic àutẽ in inferno cuiꝰ F eſt ad affu⸗ gendum.⁊ nullomodoad purgandum Tapitulũ ſextũ Lectio.Ixxiij. Elioꝛ eſt ſapi entia qᷓ; vires ⁊ vir prudẽs ma ⸗ gis qᷓ; fortis ¶ Finis ſapieẽho⸗ minẽ reddere dignum ad alios gubernan/ dum et regendũ Et ideo pꝛimo oñdit quõ homo poſſit ⁊ debeat per donuz ſapie alios gubernare Scðo quõ homo poſſit ſapiam impetrare.c.vij. In hoc ergo c.vi.ſpũſſan ctus intẽdit in foꝛmare gubernatoꝛes qges iudices ⁊ pᷣlatos ⁊ eos ad amoꝛem ſapiẽtie innitare¶ Poſtqᷓ; a ſpiritu ſancto oñſumẽ ap̃ncipio libri vſqʒhuc.quõ per iuſticiaʒet bonos moꝛes poteſt homo ſapientiã adòre re Pic cõſequenter declarat quõſapia adq́ ſita poſſit hoĩem ꝑficere. ¶ Eſt tñ notandũ ꝙ iſta diuiſio libri velꝓceſſus non eſtitapᷣ/ ciſe facta.quin in vtraqʒ ꝑte vtrũqʒ fiat. nã in p̃cedentiby aliqñ dictuʒẽ. quõ ſapia poſ⸗ ſit hoieʒ ꝑficere Et in ſequẽtib docebitur aliqñ quò homo poſſit ſapiam adquirere- Agit eñ altematim.nunc de ſapia adqui⸗ e nntui tn nintij niini muna nihn mnnmt lbrdi udfn ſtmuſt mignv Mtch mn nñ eſiih mditio etem inm ph be n u v„ ₰ rriiii renda. nnnc de ſapia eercenda. vicʒ perto tum libu: Dnia po finis ⁊ pfectio ſapie eſt fcere hoĩem habilẽad ſeĩm ⁊ ad alios gu bemandũ virruoſe Ideo de iſto fine pꝛinci paliter intendit Vñ intentio huiꝰ capituli eſt infoꝛmare reges. pꝛincipes iudices ⁊ p latos quõ tam ſeqᷓ; ſibi ſubiectos debeant gubernare Poc aůt fit interſcalariter⁊ al⸗ ternatim duplici via vicʒ ſapiam ↄmendã do ⁊ ad ſapiam inclinando Uñ nunc ↄmẽ Ddat eius valoꝛẽ.nunc inuitat ad eius amo/ rem cõtinue ꝑ totũ capitulum.S Z ¶ Lõmendans ſapiam in lectione iſta cõ parat eam ad foꝛmidinẽ coꝛꝑalem que fu⸗ ttpᷣncipiũp̃ſumptiõis humane ad aliosre gendũ⁊ gubernandũ: Fortes em̃ hoĩes et robuſtipᷣmo ceperũt ꝑ tyrãnides debilio⸗ res oppꝛimere⁊ eis ad ꝓpꝛiam vtilitatem non ad ſubiectoꝝ comodum dñariſiẽ patʒ de·Hemroth Beñ.x. De quo dicit᷑ ꝙ cepit eſſe robuſtus venatoꝛ hominũ corã dño id eſt opp̃ſſoꝛ et extinctoꝛ amoꝛe dñandi In ⸗ tantũ em̃ innaluit illa opinio:ꝙ foꝛtitũdo corpalis videbat dignificare hoĩem ad pᷣn cipatum et etiã vſqʒ hodte a pluribo fatu⸗ i appꝛobat. ¶ Quãopinionẽ elidendo qꝛ falſa eſt dicit. ꝙ ad regendũ⁊ gubernandůũ melioꝛ eſt ſpia qᷓ; vires.⁊c̃. Sapia inquit que ſurſum eſt. que includitfideii.ſpem ⁊ cxritatem cum omiby virtutibo cardinali⸗ bus.ꝛ nõ loquit de ſapia ſtricte ꝓut eſtqᷓ⸗ dam virtus intellectualis:pᷣciſe ſicut in pᷣn cipio libri dictũ fuit Vñ Seneca epla vij. dat differẽtiãinter alias artes ⁊ ſapiaʒ. qꝛ xlie artes ſunt ſicut inſtrumenta vite. ſicnt nauigatio · edificatio vel plantatio Sapia aũt eſt ars vite Idem epla.lxxxvi.fm cdes m̃eſſe ſapientẽ qui ſras neſcit· Sapia res tradit nõ verba de diuinis humaniſiʒcogi gitat. de preteritis · de futuris · de caducis deeternis De ilta ſapia loquẽs Berñ.in q buſdam ſententijs ⁊ ponit᷑ auctoꝛitas.vi 6 ki. flox.c. xxix. Diſtinguit ſapiam triplicẽ. Sapiam cordis.ſupiam oris ⁊ ſapientiaʒ operis Et quãltbet ponit in tribus cõſiſtere Sapiẽtia inquit coꝛdis in penitudine pec⸗ catoꝝ p̃teritoꝝ eſt a Incõtemptu pñtium cõmodoꝝ In deſideriofuturoꝝpᷣ⸗ mioꝝ. Inueniſti plane ſapientiã.ſi pꝛioris muortgtões Dneris an eſtimẽaliquẽfutu rabilia paruipendas Si eternã beatitudi nem toto deſiderio concupiſcas Inueniſti ſpientiam ſitibi hoꝝ ſingula ſaiũt pꝛout ſunt Hec quidem vt amãra⁊ oĩno fugien ⸗ na Iſta vero velut caduca ⁊ tranſitoꝛia cõ⸗ temnẽda Illa vero vt ꝑfecta bona totis de ⸗ ſiderijs appetẽda.intimi animi quodã ſa poꝛe diiudices et diſcemas hec qᷓ;tumad ſapientiam coꝛdis ¶ De ſapiẽtia vero oris ſubditſane in his trid verbis. Afflurs ſa⸗ pientia vel pꝛudẽtia Sit in oꝛe cõfeſſio ꝓ⸗ rie iniquitatis. Sit gꝛatiaꝝactio et vox — is Sit etiãſermoedificatõnis. ¶ De operis ſapientia dicit ſic. Dueramus foꝑe triplicem ſapiẽtie af fluentiã Ita putoego ;tum ad opus pertinet I llum copioſe fa⸗ tis affluere ſapiẽtia.quicunqʒ continenter patienter⁊ obedienter cõuerſatur vt vide/ kcetfidelis obedientia. ꝓpꝛiam moꝛtificet votuntatem. humilis còſciẽtia.carnalẽ pa⸗ riteꝛ?⁊ ſecularẽ amputet voluptatem Pila ris pacientia.vtramqʒ ſimiliter ca malẽ et muhdialẽ viriliter ſiſtineataduerſitatem. hec Berñ. B ¶Et certe iſta ſapiẽ tia melior eſt qᷓ; vires. Exodi · xxxv. Quiſ⸗ vite peccata defleas St hui ſeculi deſid · qnis vr̃m eſt ſapiens veniat⁊ faciat qð do ⸗ minns impernnit Eſt em̃ ſapientia triplex můũdialis. beſtialis⁊ ſpũalis Primam hñt ambicioſi ⁊ cupidi Secundã voluptuoſi⁊ lubrici Terciã vero virtuoſix ſolididepꝛi ma ſapientia· pᷣ. Loꝛin · iij. Si quis vider ſapiens ſtultusfiat vt ſitfapiens Sapien ⸗ tia em̃ huiꝰ mundiſtulticia ẽapud deñ De iſta loquens beatꝰ? Bꝛegoꝛiꝰ x. moꝛa. expxo nens illud Job xij. Deridet᷑iuſti ſimpli citas dicit ſie: Puiꝰ mundi ſapiẽtia eſt cor machinatõibo tegere.ſenſum vᷣbis velare que falſa ſunt vᷣa pñdere.⁊ que vera ſũt fal ſa demõſtrare Pancqᷓ ſciunt ceteros ſuꝑbi endo deſpiciũt Hanc qͥneſciũt ſublecti⁊ ti midi in alijs ip̃ᷣam mirant᷑ Hec ſibi obſeq̃n tibus pꝛecipit honoꝛis culmĩa querere. ad epta ei gloꝛie vanitate gaudere Irꝛo⸗ gata ab alijs mala multipliciꝰ reddere cus vires ſuppetunt nullis reſiſtentibcedere cum viribus poſſibilitas deeſt.quidqd per maliciã explere non valet hec pacifica volũ tate ſimulare: hec Sꝛogoꝛiꝰ.¶ Scða ſapi entia eſt beſtialis de qua dʒ ad Roma.viij⸗ ————.—— — ——————————————— Sapiẽtia carnis inimiea eſt deo. Legreñ dei nõ eſt ſubiecta Panc ſe equunt᷑voluptu oſi qui totã ſuam ſolicitudinẽ circa carnis delicias ꝓcurandas appon ũt¶ Tercia ſa⸗ plentia eſt ſpůalis ad min agnitione voluntatis deiĩ omĩ ſ apĩa Zintellertu ſpũali Et Jaco.iij. Due de ſur ſum eſt ſapiẽtia·pꝛimũ quidẽpudicaeſt de inde pacifica. Per pꝛimã excludit ſapiam beſtialẽ. Perſchᷣam mundialẽ que nunq; eſt pacifica. ſed ſemꝑ in turbationeet bello Pec ergo ſapiẽtia ſpũjalis ſapia ſanctoꝝ eſt de qua Vꝛegoꝛiꝰ vbiſupꝛa Juſtoꝝ ſapiaẽ nilꝑ oſtentatõem fingere ſenſum pᷣbis rire vera vt funt diligere:falſa denitare. bo na gratis exhibere. mala libentius tolerare nullam iniurie vltionẽ querere p veritate chtumeliam lucꝝ putare. hec iuſtoꝝ ſimpli citas deridet᷑ ⁊ a můdi ſapientibo fatuitus reputat Quid em̃ mundo ſtultius qᷓ; amiſ ſa non querere poſſeſſa rapientibo reiaxare nullamꝓ acceptis iniurijs vindictã redde ſe· imo adiunckis alijs bonis paciam pᷣbere Pec Bꝛegoꝛiꝰ Hec inquã ſapiẽtia melioꝛ eſt qᷓ; vires. ⁊ vir prudens magis qᷓ; foꝛtis. Prudentia ⁊ ſapia in ꝓpoſito accipiunt᷑ꝓ eodem Pꝛouerbi. xv. Vir prudẽs diriget greſſus ſuos Seq qualiter pꝛudẽs hoc fu⸗ ciat bene docet Seneca de copia verboꝛũ. Si inquir prudẽs es animꝰ tuus trib tꝑi bus diſpenſet᷑ Pꝛeſentia ordina.futura p uide⁊ pterita recoꝛdare. Ham qut nil de pteritis cogitat vitãpdidit Dui nihil ð fu ropmeditatin omĩa cautus incedit. Sed nualis iſta prudẽtia eſſe tebet docet in eoð libro Sene.ꝙ nõ debet eſſe inanis ſicut al ui deſiderant prudẽtes videri.⁊ ſunt aſtu⸗ ti Pꝛudẽtia inquit immoderata callidum facit inimicũ attentũ.ſp aliqͥdtimenrẽ ali⸗ quid requirentẽaſtucia plenũ verſi pellem ſimplicitas inimicũ.cõmẽdatorẽ culpaꝝ⁊ vt poſtremoa cunctis vno nomĩe mulꝰpõ vocet Pꝛudẽtia ꝑfecta nec obtuſum habet in ſe aliqd nec verſutũ. Hec Seneca Vbi plane patet ꝙcum pꝛudẽtia debet adiungi ſimplicitas inxta doctrinã ſaluatoꝛis mat. x. Eſtote prudentes ſicut ſerpẽtes ⁊ ſim pli ces ſicut columbe b Vbinotan⸗ dñꝙ triplex eſt prudẽtia ſerpentis in bono quã nos cõuenitimitari Pꝛimaẽᷣm Pie/ Lectio Coloceñ.pᷣ: Implea/ ro·ꝙtotů coꝛpuo ꝓ ſalute capitis exponit quocaput inuoluit Iſto modo nos ꝓ capi⸗ te nño xp̃o nos ⁊ nr̃a exponere debemus et ꝓpter honoꝛem deiiniurias ſuſtinere.tã in coꝛꝑibus qᷓ; in rebus ¶ Scða prudẽtiaſer pentis eſt ꝙ obturat aures ſuas. ne audiat incãtantes Querunt em̃ incãtatoꝛes vene na que in capitib ſerpentum ſunt ad me vicamẽta inde ↄficienda Serpẽs hoc pꝛe ſentiens caput ſuum inter ſpicas coꝛpoꝛis inuolutum abſcõdit⁊ vnam aurem appli⸗ cat ad petram ⁊ aliam cum cauda obturat Sic nos moꝛaliter facere conuenit Incan tatoꝛes ſunt mali homies ⁊ coꝛrupti allici entes nos ſub ſpecie amicicie ad vicia mů⸗ di vel carnis malis ſuggeſtionibꝰ et exem plis ꝑuerſis Nos ergoquãdo tales incan ⸗ tant ſuꝑioꝛem partem ratõis tanq; vnã au rem xpo petrecõiungamꝰ.pᷣ· ad Coꝛinth. x Et inferioꝛẽ obturemus cauda id eſt cogi⸗ tatiõe finis noſtri q̃ſicauda coꝛpꝑis vite no ſtre ne illi qui blande ⁊ lemiter voluptates nobis ſuggerunt ad cõſenſum pertrahant ¶ Tercia prudentia eſt ꝙpellem veterẽde ponit Quãdo em̃ ſeneſcit⁊ ſquamis?⁊ pu⸗ tredine coꝛꝓus ſuuʒ grauari ſentit, tranſit per anguſtũ foꝛamẽ alicuius petre. vbipel⸗ lem veterem omnino relinquat Et ſic reno uatæ ſanatur Petra ſicut prius.xpc eſt Fo ⸗ ramina multa ſunt illius ꝓlurima vulnera Cum ergo veterem pellem id eſt noſtrãc nerſatõem coꝛruptam et abominabilem de ponere volumus deuota cõtemplatõe etre coꝛdatiõe paſſionis chriſti per ita foꝛami⸗ na trãſeamus Exodi.xxxiij. Ponam teĩfo ramine petre⁊ ꝓtegam te dextera mea Et Tanti.ij. Veni columba mea in foꝛamini bus petre Et bene dicit Eſtote prudentes ſicut ſerpentes Non dicit Eſtote pungen/ tes vel venenum emittentes. Sed eſiote rudentes tantũNõ em̃ ẽcreatura ita ma a.aut peſſima quin in aliquo inſtruat ho ⸗ minẽ ad bene viuendum Ephe ·iij. Depo ⸗ nite vos fm pꝛiſtinam cõuerſatõem veterẽ hoĩem qui coꝛrumpitur fm deſideria erꝛo/ ris Duo tamen requirunturad hocꝙ ſer⸗ pens in foꝛamine pellẽ deponat.¶ Foꝛami⸗ nis anguſtia ſine jubtilitas. Siem̃ latum eſſet ſine difficultate tranſiret et ellem ve⸗ terẽ ſecũ potaret Scðo uintabil dengte C u tntn uoi nni ncou ſpienon kumſet pulüſu troſune ibtie euipo Nooſul Aoſ uguben te. Ideo ſubdit intel Audiens ſapiens ſapientioꝛ erit⁊ intelli gens gubernacula poſſidebit. Et iterum. vos indices fininz terre id eſt vos iudices Nii eñ eſſet ſtabile foꝛamen potiꝰſecum ferret q; pellem ibi relinq̃ret. Iſto modo ſi velimns pellem veteris ↄnerſatõis depo/ nere oporter artd ⁊ anguſtãviũ penitentie ꝑtrãſire Et hoc nõ quõcũq; ſedi ſtabili ꝓ poſito vitã noſtrãin meliꝰmutãdi Nihil em̃ magis eſt trariũprudẽtie qᷓ; inſtabil mutabilitas · Vnde ſeneca Siprudentiã amplecteris.vbiqʒ idem eris ⁊ ꝓut rerum uc varietas tꝑis exigit. ta a te actõʒ edes tpine te in aliquo mutes ſʒ potiꝰ aptes ⁊c ¶ Lectio. lxxv. Wdite ergo re ges ⁊ intelligite. Diſcite iudices ft nium terre. ¶ Cumfinis ⁊ perfectio ſapi⸗ entie ſit hominem dirigere ad ſeip̃m ⁊ ali⸗ vs virtuvſe regendũ⁊ hoc maxieud reges — iudices ⁊ Fla ꝑtineat⁊ iam declaratuʒ ſir ꝙſine fapientia non poſſunt eõiuſti nec ſine iuſticia ſaptentes Loncludit k ſpiri⸗ tuſſanctꝰeꝝ oĩbus pᷣcedẽtibiſtãꝑſuaſionẽ Zudite qᷓ reges ⁊c. quaſi diceret Vos eſt; qui iuſticiã ſubiectis veſtrj ad mihiſtrare tenemini. Sapientia vero ſine diſciplina haberi non põt Audite reges ⁊ principes ⁊ intelligite In põ. Et nũc re ⸗ ges intelligite erudiminqui iudicatꝭ ter⸗ rã Perſuadet ergo ſpirituſſanctꝰ in hocte ktu quatuor ſcʒ humilitatẽ addiſcẽdi Au dite reges. Subtilitatẽaduertẽdi. Intel⸗ ligite Auiditatẽ inq uirendi Diſcite. Se⸗ neritatẽexequendi ʒ udices finũ terre Di cit ergo ſic litteraliter oꝛdinando ſentẽtiã D reges id eſt quicũqʒ pꝛelati.auditeau re corpis qꝛ. Ecci.vi. Si dilexeris audire Ipiens eris. Et hocẽtibt rectoꝛi ſatis vti lecum ſis rex.qꝛ Ecci.x. Rex inſipiẽs ꝑdet populũ ſuũ ꝓpter qð ignãter ſalamon cũ rexↄſtitueret᷑a dñopetijt. ij. Parali.i. Da mihi dñe ſapientiã intelligẽtiũ vt egredi ar coꝛãpopulotuo⁊ ingrediar Sed quia non ſufficit eee niſi cõcipiat᷑⁊ mẽ 1 gite. qꝛ Prouerb.i. lrrw generales qꝛ quanto matoꝛ eſt veſtr furi dictio tanto maior requiritur in vobis iu ſticie dilectio yſaie.i. Diſcite benefacere. quia h ſufficit. Primo ergoĩ hac litters regibus perſuadetur humilitas addiſcen di. Unde dicitur Audite ergo reges. Cũ enim nulla virtus nobis innaſcatur neqʒ moꝛalis.ij. Ethicoꝝ neqʒ intellectualis ij · de anima. Eo ꝙ anima eſt ſicut tabula nuda vel raſa.⁊c̃. Reges vero ſumme vir⸗ tutibo indigeant · Et iterum Auditus ſit ſenſus multum diſẽiplinabilis Jurta il⸗ lud. Altius immutant animan demiſſa peraures. Ergo audite reges Judicum. v. Audite reges. auribus percipite prin cipes · Vmnem enim regem decet ſumme dene 2 Unde— ronom.Lvi Lex moyſaiea pꝛecepit ſic Poſtqᷓ; ſederit rex in en ſuß De⸗ ribet ſibi Doutronomium legis huins i volumine accipiens exemplara ſacerdoti⸗ bus Leuitice trib. Et habeat ſecum. le⸗ getqʒ illud omnibus diebus vite ſue.vt diſcat timere dominum deum ſuum⁊ cu⸗ ſtodire verba⁊ ceremonias quein lege eiꝰ precepta ſunt. Et ideoin coꝛonatione re⸗ gis priuſq; benedictio vel conſecratio ſu⸗ be eum fiat Iſta triafaciet iuramenta ſb ac forma. n chriſti nomine promitto hectria popnlo chꝛiſtiano mihi ſubdito- In primis me ꝑꝛecepturum ⁊ op empꝛo viribus impenlurnʒvt eccleſia dei⁊ omiĩs populus chriſtianus veram pacem noſtro arbitrioin omnitempoꝛe conſeruet: Ali⸗ ud. Vt rapacitates⁊ omnes iniquitates. omnibus gradibus interdicam. Terciũ vt in omnibus iudicibus equitatem⁊ mi⸗ ſericordiam precipiam vt mihi⁊ vobis in dulgeat miſericordiam ſuam clemens ⁊ miſericoꝛs deus. Ecce qᷓ; ſecura conſcien ⸗ ti poteſt talis viuere qui habet ſubſe qua ſiinfinitum populum regere:cum hectria ſeruare in rebelli gente⁊ falſa ſit fumme difficile. Non enim ad ludum. nec ad ho⸗ norem tantum nec ad ocium ſed ad pericu lum ſolicitudinem ⁊ ſummum negocium eſt vocatus· ¶ Poſtqᷓ; autem rex pꝛedicta iurauerit dictis ſuper eum quibuſdaʒ oꝛa tionibus.tunc Metropolitanus — 3————— — 2*- SA —————— 2 ———————B ————— 2————„£. — * eimanꝰteoleo ſanctificato⁊ poſtea pectꝰ ⁊ ſapulas ↄpageſijʒ bꝛachioꝝ ⁊ tãdem de vleo eodẽfiet crux ſuꝑg caput eiꝰ poſtea de chriſmare cuʒ oꝛationibo poſtea abep̃is ac cipiet enſem vt cũ enſe totũ regnũ ſibifide liter ac regendũ ſciat eſſe ↄmendatũ dicẽ te Metropolitano.ſi tñ ſolẽnitatẽfaciat. Accipe gladiũ ꝑ manus epiſcopoꝝ.licʒ in dignus vice tñ ⁊ auctoꝛitate apoſtoloꝝ cõ ſecratus tibi regaliter impoſitũ noſtre bñ dictiõis officio. In defenſionẽ ſancte dei ec⸗ cleſie diuinitꝰ oĩdinatũ.Et eſto memor de quo. Pð.prophetauit dicens. Accingere gladio tuo ſuꝑ femur tuũ potẽtiſſime.vt ꝑ eundẽ vim equitatis exerceas.molẽiniqͥ̃ tatis potenter deſtruas ⁊ ſanctã dei eccleſiã eiuſqʒ fideles propugnando ꝓtegas nec minus ſb fide fal ſos qᷓ; xp̃iani noĩs hoſtes execreris⁊ deſtruas viduas ⁊ pupillos cle menter adiuues ⁊ defendas Deſolata re⸗ ſtaures ⁊ reſtaurata ↄfues. Vlciſcaris in iuſta. Confirmes bene diſpoſita · quatenꝰ bec agẽdo virtutũ triumphator gloꝛioſus iuſticieqʒ cultoꝛ egregius cũ mundi ſalua toꝛe cuiꝰ tipũ geris in nomine ſine fine me rearis regnare Cũ aceinct? fuerit enſe acci piet armillas. A metropolitano cũ hacp hia oꝛõne. Accipe a rmillas ſinceritatis et ſapie vðineqʒ triũphatõis indieiũ quibus irelligas oẽs opatões tuas ↄtra hoſtes vi ſibiles poſſe eẽ můitas Deide accipiet pal kiuʒ.⁊ poſtea coronabit᷑. Poſt illa accipiet unulum. Deinde ſce— vltimo virgam Loꝛonat?ꝰ ꝗᷓ ep̃os oſculetur a quib choꝛo canẽte. Te deũ laudamꝰad ſoliũ regale du eit Metropolitano dicente. Sta⁊ retine ammodo locũ quẽ hucuſqʒ pr̃na ſucceſſiõe tenuiſti hereditario iuretibi delegatũ ꝑ au etoritatẽ dei oĩpotent/⁊ pñtem traditionẽ noſtrã atqʒ omniũ epiſcopoꝝ ceterorũqʒ deiſeruoꝝ Et quanto clerũſacris altaribꝰ ꝓpinqnioꝛẽ pꝛoſpicis tantoei potioꝛẽĩ lo/ cis cõgruis honoꝛẽ impendere memineris qᷓtenus mediatoꝛ dei⁊ hominũte mediato rẽcleri⁊ plebis in hoe regni ſolio cõfirmet ⁊ in regnů eternũ faciat regnare ibus xp̃ dñs noſter rer regů ⁊ dñs dñantiũ. Leta nie⁊ alie multe oꝛõnes dicunt᷑ ſuꝑ eũ que omnes eũ declarãt debere eſſe cultorẽ inſti tie⁊ fidei ʒelatoꝛẽ que ſine doctrinaſupien tů exequi non põt. Et ideo eis ſignanter di cit᷑ ſub figura. Montes iſrł audite verbũ dñi. Non ſolũ aũt iſti in ſacra ſcriptura re ges dicunt᷑. led etiã clerici qui ſe⁊ alios bñ regunt. Sit᷑ habet᷑.xij.q.i. Duo ſunt gene ra · Et ad hos dici põt Zudite reges. Et. pᷣme Petri.ij· Vos eſtis genus electũ re⸗ gale facerdotiũ gens ſancta ⁊ populus ad quiſitõis. Sedcaueant ne de eis verificet᷑ qð dicit Bilbertus de Toꝛnato in quodã fmone Vos sſtis inquit genus deiectũ ſer uile ſacerdotiũ:gehsꝓphana ·populꝰꝑdi tõis Qõ abſit ¶ Scðo ꝑſuadet ſpinuſ⸗ ſanctus regibus ⁊ p̃latis non ſolũ humili tatẽ addiſcẽdi ſed eti ſubtilitatẽ aduertẽ di. Unde dicit⁊ intelligite Pð. Intelligt te inſipientes in popnlo.⁊ ſtulti aliqñſapi te. Intelligere eſt quaſiintus legere b eſt ponderare? recoꝛdari ac memoꝛiter reti⸗ nere. qꝛ legere ⁊ nõ intelligere eſt neglige ⸗ re. Sed grauiter cõſequi᷑ Põ Dñs de ce lo proſpexit ſuꝑ fil ios hominũvt videat ſi eſt intelligens aut reqͥrens drũ. Et ſeqͥtur omnes declinauerunt ſimul inutiles facti ſunt ⁊c̃. ¶ Tercio ſuadet ſpũſſanctꝰ recto ribꝰ.gubernatoꝛibo ac iudicib alioꝝ aui ditatem ĩquirẽdicũ dicit Diſcite Prouer. vi. Vade ad formicã o piger⁊ conſidera vias eius ⁊ diſce ſapientiã⁊ idem petiuit Pð. Da mihi intellectũ vt diſcam manda ta tua Et itex Mathei.xi. Diſcite a me qꝛ mitis ſum ⁊ humilis corde⁊ inuenietis re quiem aiabus ṽis. Dnãtãauiditatẽinq;⸗ rendi habuerũt pᷣncipes antiquitus circk ſapiẽtiã pʒſpecialiter de Zilerãdro magno qꝑ patrẽſuũ Philippũ regẽ Macedonie diſciplinis Z reſtotilis rraditus cui Ate⸗ ſtotili·Philippꝰmor Alexandro nato hãc epiſtolã deſtinauit ſic᷑ narrat Auliusgelli⸗ libro nectiũ acticaꝝ Et habet̃in foꝛma vt ſequitur ¶ Philippus Areſtotiliſalute: dicit. Filiũ mihi genitũ ſcito Quo equidẽ dijs habeo referre gratiam.non tam pꝛo inde quia natus eſt qᷓ; ꝓ eoꝙ eum naſd cõ tigit temporibus vite tue Spero em̃ foꝛ⸗ te vt educatꝰ.erudituſqʒ a te dignꝰexiſtut ⁊ nobis ⁊ iſtarum rerum ſucceſſione Vult ergo dicere ꝙ ꝑ docttinã Z reſtotilis⁊ eqs cationẽſpauit filiũ ſu fieri dignũ filiatõe reg.⁊ regia ſucceſſiõe ĩ regnol. Deſludia — vero alexandri magniſcribit Alexander neqᷓ; libꝛo ſuo de naturis rerũ ſic Alexan⸗ dꝛů Areſtotilis diſcipulũfuiſſe Macedo nem certũ eſt. uius cauſam logicã elabo rauit:tam ſedulus aũt naturaꝝ indagato? extitit. Macedo:vt in vaſe vitrio in mare miſſus naturas ⁊ ↄſuetudines piſciũ dep⸗ bendit. Ballum em̃ ſecũ habuit. vt ſuꝑ di luculo certificaret᷑ꝑ gallicantũ. Et in va⸗ ſe dicto didicit quò inſidie clamdeſtine pᷣ⸗ parande ſunt ſuꝑ hoſtes in re militari důũ exercitus piſciũ cõtra alios inſurgere con ſpexit. Oꝛdinauit etiã ſicut narrat Plini ᷣhiquot milia hominuz.quiin tota Aſia ⁊ Bꝛecia vacarent armentis aluearibus.pi feinis vinarijs ne quid vel quaq; gentiuʒ ignoꝛaret᷑. Quicquid veroilli experiebant᷑ Areſtotili ſummo viro ſine moꝛa innotu ⸗ it Duos Areſtotiles ꝑꝓcunctando quin ⸗ quaginta fere volumina illa pclara de aiali bus cõdidit.hec Plinius licet apud nos non niſi decẽ et nouẽ habeant᷑. Patet ergo iſtiꝰ auiditas addiſcendi. Nos aũt nõ mo nemur eadẽ tanta curioſitate ſcrutari.ſed à ſimili ea que ad deicultũ⁊ bonos moꝛes ptinent ſolummodo ſtudio ↄſimili ꝑſcru⸗ tari Augꝰ xix. de ciui.deica.ſexto. Ignoꝛã ria iudicis vel pᷣncipis plerũqʒeſt calami tas populi innocentj.⁊ Baruth.iij. Diſce opꝛinceps vbi ſit ſapientia.vbipꝛudẽtia. vbi ſit ĩtellectꝰ⁊ virtus vt ſcias ſimul vbi ſit iõganimitas vite ⁊ vᷣtꝰ vbi ſit lumẽ ocu loxꝝ⁊ par c Vltimo ꝑſuadet guber natoꝛibꝰ alioꝝ ſeueritatẽ exrequendi illud qð iuſtũ eſt cũ dicit. Judices fimum terre. Moꝛaliter mali dicunt᷑fines terre⁊ in il⸗ los debẽt iudices ſeueritatẽ exercere. Uñ de iudice dꝛ ad Romanos.xiij. Dei em̃ mi⸗ niſter es in vindictam.vindex in iram eiq́ malum agit. Deutronomij.xxi. Judices ⁊ magiſtros conſtitues in omnibus poꝛtis tuis vt iudicent populũ tuũ iuſto iudicio. nec inalterã partem declinent·Hon accipi as perſonam hec munera qꝛ munera exce/ cant oculos iudicum⁊ mutant verba iu/ ſtoꝛum. Qua in re notandũ eſt ne ad ꝓferẽ dam ſententiã nunq; pcipites eſſe debea ⸗ mus ne temere indiſcuſſa iudicemꝰ.neq̃li ctaſine probatione credamus. bet mala audita nos moueant ne paſſim di — Lectio. lxvi. NPebete aures vos qui continetis multitudinẽ? placetis vobis in turbis nationũ.qm̃ data eſt a dño poteſtas vobis.⁊ virtus ab altiſſi mo. qui interrogabit oꝑa veſtra ⁊ cogitati ones ſcrutabit᷑ Poſtq; ſpirituſſanctꝰ?in uitauit ad amoꝛẽ ſapientie Reges iudices ⁊ platos generaliter. Pic dirigit inuitatio nem ſuã ſpecialẽad reges atqʒ iudices ma los ſpecialiter Unde poſtqᷓ; inuitauit per amicabilẽ infoꝛmationẽ. ic inuitat ꝑ ra tionabilẽcõminationẽ. Et circa hoc duo fa cit. Nam pᷣmo pꝛophetat eis penã. Secũ⸗ do repꝛobat eoꝝ culpã. Secũda pars ibi. Qm̃ cũ eſſetj miniſtri regni Z Et circa pꝛimũ tria tangit cõtra iudices ⁊ in ⸗ iuſtos rectoꝛes. Pꝛimo ſtatus eoꝝ celſitu dinẽ. Secũdoactus eoxꝝ ingratitudinem. Tercio pene eoꝝ certitudinẽ. Secũda ꝑs ibi. QDuoniã data eſt vobis poteſtas a deo Tercia ꝑs ibi. Quiinterrogabit dicit er⸗ go pᷣmo ſic. Pꝛebete aures ſcʒ ad diſcendũ ſapientiã ⁊ moꝛes bonos Prouer.v.Fili miattende ſapientiã meam.pꝛudẽtie mee inclina aurem tuã. Uos qͥ cõtinetis multi tudinẽ. Iõ dicit vos qui regitis multitu/ dinem nec docetis ſʒ ↄtinetis.q.d. Uos q́; dominũ q̃ritis.nõ fructũ in ſubditis vris Lötra q̃les loqᷓt̃.i. Petri.v.Iõ vt dñan ⸗ tes inclero. ſʒ foꝛma facti gregis ex aĩmo. Prebete inq; aures.nõ vnã tĩmodoſʒ du as.ſ.coꝛdis⁊ coꝛꝑis Luce.viij. Qui habʒ aures aud iendi audiat. Pꝛebete ergoau res.non aecommodate.non vendite. Au⸗ res em̃ ſapiẽtie accõmodãt qͥ tãtũad hoꝛã doctrine vacãt. Cõtraq̃les pᷣme Thimo⸗ thei.iiij. Attende tibi⁊ doctrine. Et parũ ante. Pec meditare.in his eſto.vnde Se ⸗ neca epiſtola.lxxxiij. Võ cũ vacaueris phi loſophandum eſt. omnia alia negligenda ſunt vt huicaſſideamꝰ. Lũ nullů tꝑs ſatj mag nũ eſt. Et ſia puericia vſqʒ ad huma⸗ nieui termĩos vita ꝓducat᷑ nõ multũf̃fert. vtx dimittas philoſophiã an ĩtermittas Etiõ pᷣbete aures vñas.nõ accomodate vł vẽdite. Aures ſuas võdũt qͥ diſcũtꝓpt va nã glaʒ Vẽdũt eĩ iudices aures ceptores mũe xqͥ nihil audiũt ð caĩs pauꝑũ donec 9 3 ———————— ——————————————— ——— ———— † it 1 1 1 1 3 1 1 munus aduenerit Mich.iij · Principes eius muneribus iudicabãt Prebete ergo aures vos qui cõtinetꝭ multitudinẽ⁊ pla⸗ cetis vobis. nõ deo Vuia im Aug. ſuper põ. Ad te leuaui Dui ſibi placʒ deo dipli cet In turbis nationũid eſt mltitudine ſp et auditorũ et non in boitate eorum quod eſt cõtra doctrinãſapientꝭ. Ecẽixxi Non iocunderis in filijs impijs ſimłtipli cent᷑ Nonſic ſibi placuit iohannes Cano⸗ nica ſua.iij.qui dixit Maiorem hox nõ habeo gratiã qᷓ; vt audiam filios meos in veritate ambulãtes Sic ergo expᷣmit ſtatꝰ eoꝝ celſitudinem ¶ Conſequẽter ſbiũgit actus eoꝝ ingratitudinẽ⁊ dicit ſic Duo⸗ niaʒ data eſt a deo poteſtas vobis ⁊c̃ lla eſt magna ingratitudo quãdo homo de be neficijs a deo receptꝭ deũ impugnat Uñ tales eũ ideo receperint ptãtem vt ſubdi⸗ tos gubernent ad honorẽ dei ipſos expoli ant.et in ipſis deum inhonorant Data eſt inquit vobis poteſtas non vendita.quaſi diceret Bratꝭ accepiſtꝭ grat date Mat. x. Et hoc a dño.quia Johan. xix. ¶ Iõ ha beres in me poteſtatem niſi datũ tibi eſſet deſuper Et virtus ſcilicet cohercendi ma los et puniẽdi reos Qui interrogabit oꝑa veſtra ¶ Ecce ſubiungit pene eoꝝ certitu dinem in iudicio generali. quãdo deus nõ interrogabit hoĩem tantũ.ſʒ opera que te⸗ ſtificabũtur cõtra hoĩem Johã̃.v · Opera que ego fatio teſtimomũ perhibent de me Et nõ ſolum oꝑa.imo⁊ cogitationes ſcru tabitur Sapi.i.In cogitationibus impij iterrogatio erit Prebete inqͥt aures Tria xñus exigit vt ei prebeamus cor.manꝰ et aures Loꝛ ad diligendum Prouer.xxiij. Prebe fili micoꝛ tuũ mihi. Manꝰ ad te/⸗ ſimoniũ perhibendum Ecci.xlvi.dicitur de Samuele Teſtimoniũ perhibuit in cõ ſpectu dei et chriſti Aures ad audienduʒ vt hic et Job.vi. Prebete aures et videte Sed eſt modo de modernis nobilibo ſicut de albane narrat A reſ.ij. de animalibo ca. ij: Eſt ei animal magnitudie cerui.ramẽ contra conſuetudinem oĩm animaliũ hñs fel in aure ſimile felli hominis et amarum valde Vnde eſt animal magne ire⁊ mag ⸗ ne verocitatis Sic multi potentes?⁊ mag ni cum tanguntur verbo dei.vel cũ gene⸗ — Lectio raliter cõtra peceata predicatur In uib cũ ſe reos ſentiũt ſtatim amaricãtur⁊ tur⸗ bãtur. Pabent em̃ fel in aure coꝛdis.qus rum vnicuiqʒ dici poteſt illud Actu.vtij. on eſt tibi pars neqʒſoꝛs in mone iſto. infelle em̃ amaritudinis ⁊ obligatione in⸗ iquitatis videote eſſe Notandũ ꝙ licet pᷣ latus ſit malus et ſubditus bonus et ſanc tus qᷓ; diu tamẽ prelatus toleratab eccle⸗ ſia. maioꝛem debet hr̃e honoꝛem⁊ reuerẽ tiam qᷓ; ſubditus ꝓptertres rationes Pri moqꝛ p̃latus gerit vicem dei ñ deus in ipᷣo ſpecialiter honoꝛatur Et hoc ſp deber animare ſubditũ ad honoꝛeʒ ſui pᷣlati Se cũdo quia eſt ꝑſona publica Vnde in ip̃o honorat᷑ reſpublica⁊ bonitas eccleſie:que maioꝛ eſt qᷓ; boitas ſingularis ꝑſone Etiõ cõſueuerunt p̃lati ꝑſonaliter dicere illud quod in fine hoꝛaxꝝ dicit᷑ ꝓ defunct.quia verbũ et oꝛatio plati eſt qᷓſi oꝛatio multit dinis Et ideo videtur melioꝛ ceteris pari bus qᷓ; õoſingularis ꝑſone Tercioqꝛ p̃la tio ſe habet ad pᷣtutem.ſiẽ cauſa effitiẽs in alijs vᷣtuoſis Vñ ipſa p̃latio honoꝛabilis eſt: etiã in ꝑſona idigna Dicit em̃ philoſo ix.ethi: Dignius ẽ in alijs cauſaʒ vᷣtut ex⸗ — itere ·qᷓ; in ſetñ̃ virtuoſum eſſe. Lectio lxx vij. MWoniam cum eſſetis miniſtri regntillius non recte iudicaſtis.neqʒ cuſtodiſtis legem iu ſticie.neqʒ ſecundũ voluntatem dei ambu laſtis ¶ Intentio Salomonis in hac par te eſt refellere⁊ urguere peruerſos iudices ⁊ iniquos p̃latos ¶ Poſtqᷓ; ſpirituſſanct⸗ us declarauit malòꝛum iũdicum futura penam Pic accuſat⁊ propalat futurepe ne cauſaʒ Et circa hocſic procedit Primo oſtendit ꝙ maliiudices. domini et prelati ſint veraciter iuſticie debitoꝛes ¶ Secun do oſtendit in quibo ſunt iuſticietranſgreſ ſoꝛes Secũda pars ibi Non recte iudiea⸗ ſtis Primũ declarat ſic Omnis miniſter obligatur ad quo facit pac tum cũ domino ſuo Sed larus ⁊ ſuperioꝛ facit pactum cũ deo:vt ſit miniſter regni hoceſt gubernationis eccle ſie ſb deo Ergo omnis talis obligaturad hoc miniſteriũ.pᷣme ad corithe · xij. Diuſi omis iudex. pre eit pul ꝓpter de hr ones miniſtrationũ ſunt. hoe eſt diuerſeꝑ ſone in eccleſia ad diuerſa miniſteria obli⸗ gant᷑ Idem aũt dominꝰ ⁊ iſtam obligatõ nem eis improperat.cuʒ dicit Duonlã cũ eſſetis minũtri regniillius Ex quo maife⸗ ſte cõcluditur.qꝙ fuerũt iuſticie debitores Dmnis em̃ rex⁊ quicũqʒeſt ſb eo eſt iuſti⸗ cie debitoꝛ et omẽs ſunt miniſtri regni dei d eſt eccleſie.pᷣme. ad Coꝛin.iij. Sic nos exiſtimet homo vt chꝛiſti miniſtros.⁊ di⸗ Wenſatoꝛes miſterioꝝ dei Et ꝑconſequẽs vẽs miniſtri regni deiſunt.⁊ debitores iu hRicie quod ſitum Scðo oſtendit. wſunt trãſgreſſores iuſticie. et hoc ꝓpter tria Primo qꝛ male iudicauerũt reos Se cũdo.qꝛ iniuſte ſpoliauerũt iuſtos Tercõ ꝛ male regulauerũt ſeip̃os ¶ Duãtũ ad pᷣmum dicit Non retẽ iudicaſt; Quantũ ad ſcðᷣm dicit NMeqʒ cuſtodiſtj legeʒ iuſti⸗ cie Duãtuʒ ad terciũ dicit Neqʒim volũ ratem ði ambulaſt/ ¶ Dicit ergo eis pmo ſic Non recte iudicaſtis Poc aũt fit qͥdru — ſic docet beatus Brego.in Ome⸗ ia.⁊ hẽt᷑ in Cano.xi. Queſtio.iij Z ¶ Quatuoꝛ modis humanũ iudiciũ ꝑuer titur.ſcʒtimiditate.cupiditate. offenñõe· et affectione Hec eſt ſentẽtia Sed iſta ſũt verba D natuoꝛ inquit Brego.modis iu dicium humanũ pernertitur Timore dũ metu poteſtatis alicuius veritatem loqui Pertimeſcimꝰ Cnpiditate dum pᷣmio ius alicuiꝰ coꝛrũpimus Odio.dũ contra quẽ libet aduerſariũ molimur Amoꝛe dũ ami o vel propinquo cõtendimꝰ preſtare aux ilium Pec Brego.judicant etiam nõ rec te quidã pꝛopter ꝑſonox accepcõem.qui⸗ dam Rn ꝑuerſam intentõm quidam iti ordinis pᷣtermiſſionem.qui⸗ dãpropter ꝑſonaꝝ accepcõem Contra qͥs Deut.i. Ita ꝑuũ audietis vt magnũ.nec accipietis cuiuſq; perſonam.qꝛ dei iudici um eſt Vtmã legem iſtam omnes iudices uttenderent Dnoniã dei iudicium faciũt Lnde illud facere deberẽt qð deum velle facere ſi ibieſſet credunt Alij non recte iu/ dicantꝓpter ꝑuerſam intentõm Intendit em̃ qͥdã remueratõʒ tẽporalẽ ł ĩfama vl in pecunia Cõtra quos loquit᷑ btůs. Zre. et habet᷑ in Canone.xi.queſtione.iij. Dui recte Dui recte inquit iudicat⁊ premiũ re můnerationis expectat fraudem indeñpꝑ/ petrat qꝛ iuſticiam quã gratis impertiri debuit acceptione pecunie vendidit Bo/ nis male vtuntur qui pro tꝑalt lucro iuſte indicant Tales quippe ad veritatem nõ iuſticie defenſio ſed amoꝛ precij prouocat QDuibus ſi ſpes numi ſptrahitur cõfeſtim a iuſticie defenſiõe diſcedũt.hec Bre. Si ita eſt ꝙ pter munera iuſticiã faci⸗ ens damnat᷑ Quid fiet de illo iudice qui pter muẽra iniuſticiã iudicabit ¶ Tercõ ſunt quidaʒ qui nõ recte iudicãt ꝓpter oꝛ dinis debiti ptermiſſioneʒ Debemus em̃ quicunqʒ ſumus inſuperiori gradu poſiti pmo iudicare noſip̃os et poſtea alios con ſiderãtes nos eſſe polen ⁊ nõ deos aut do⸗ minos.pᷣme.Corin.xi. Sinoſinetipſos iu caremus nõ vtiqʒ iudicaremur a Qualis autem debet eſſe qui debet alios iudicare bene et lucide declarat Ambro. ſuper pſalmũ Beatiimacula.Et habetur in Lanone.iij.q.vij. Judicet Judicet ille inquit de alterius erroꝛe qui nõ habet qð inſe ip̃o ↄdemnet Judicet ille qui nõ agit cadem que in alio putauerit punienda.ne cũ de alio iudicat in ſe ferat ſententiam Et iudicet illeqͥ ad pro nũciandũ nullo odio nulla offenſiõe nulla leuitate ducat᷑ Et pꝰ pauca Bonus iudex nihil ex arbitrio ſuo facit nec ex domeſtice volũtatj ꝓprietate Fiuxta leges ⁊ iura ꝓnũciat ⁊ ſcitj ⁊ ſtatu t iuris obtẽperat nõ indulget ꝓprie volũ tati nihil ꝑatũ nihil pᷣmeditatum de domo fert ſed ſiẽ audit ita iudicat et ſic ſe ha ⸗ et natura diſcernit obſequitur legib nõ aduerſatur cxaminat caule merita nõmn ⸗ tat Pecibi Seqͥt᷑ Neqʒ cuſtodiſtis legeʒ iuſti. Vbi oñdit eos fuiſſe inſticie trãſgrel ſores qꝛ iniuſte ſpolianerũtiuſtos Judeꝝ qui male iudicat frequenter iuſtũ ã bonis ſuis ſpoliat Et ſiẽ dict doctores cõcoꝛdi ter Siue rulerit iniquã ſententiã ex certa malicia Siue ex iuris ignorãtia:tenet᷑ ad reſtirutõm⁊ ad torũ intereſſe parti leſe ni ſi poſſit inducere illũ pro quoiud icanit in iuſte ad ſatj faciendũ parti leſe Et ideʒ il⸗ lud intelligit᷑ de iudice oꝛdinario vel dele gato vel ſponte ſe ingerẽte vel acceptante gratis delegationem ſuã Si veroaliquis ignarus foꝛet cõpulſus ad iudicᷓdumet 4¹ n võſiliũ a iuriſperitj ⁊ apponeret di igentiã quaʒpoſſet ad bñ iudicandũ Ta lis licz ferret iniquã ſentẽciaʒ non tenet᷑ad reſtitutõem Sʒ ſifuerit negligẽs in peten do conſiliũ a iuriſperitꝭ cũ eos poſſethabu iſſe tenet᷑ ad reſtitutõm ¶ Aliud ẽhicno⸗ tandũ ꝙ ſic dicitur extra delentẽtia⁊ re iu dicata in nouellis Innocẽtij: Cum eterni Siiudeꝝ eccleſiaſticꝰ oꝛdinarius vel dele gatꝰ ↄtra cõſcientiã et iuſticiã in grauamẽ ꝑtis in iuditio alteriꝰ quicq; fecerit ꝝ gra tiam vl per ſoꝛtes. ab executõe officij ꝑan nũ nouerit ſe ſuſpenſuʒ · ad eſtimatõm lit pti quam leſerit nchilominꝰcõdemnãdus Et ſi durãte ſuſpenſiõe ingerit ſe diuinis. irregularis eſt.et cũ eo ſolus papa diſpen⸗ ſat Hec ibi Et iõ illiqui cũ iudicibꝰ trac⸗ tant vel ↄ ſiliãdo.vl ſupplicando. vł infoꝛ mãdo bene ſibi cauere debent. ne ſint cauſa quare inder a veritate declinat · vel ꝓpter eoꝝ conſiliũ vel preces vel ſuggeſtiones. quia alias grauiter peccãt · et ad reſtitutõ⸗ nem ꝑti leſefaciẽdaʒ tenent᷑ Et ideo quid ſit a iudice rogandũ docet Tuli.iij. de offi cljs.c.xi. Preclaꝝ a maioꝛib accepimus moꝛẽ rogandi iudiceʒ ſieũ morem tenere⸗ mus quẽ ſalua fide facere poſſet Nãſi oĩa faciẽda ſunt que amici volůt non amicicie tales ſʒcõiurationes putãde ſũt ¶ Zid hoc aũt ꝙ iudeꝝ legẽ iuſticie tene⸗ at iſta tria cuſtodiat:ſcʒ exqͥſitam cauſe di ſeuſſiõm. facilis credulitatꝭ excluſiõeʒ ⁊ de liberatam ſententie ꝓlatiõm De pᷣmo⁊ ſe cũdo Job.xxix. Lauſaʒ quã neſciebã dili⸗ gentiſfiẽ inueſtigabã Supqð dicit Bre. xix. moꝛa.c.xxi. Maioꝛa crimiĩa tarde cre denda ſunt cũ audiũtur et ſunt cicius pu⸗ nienda cum vera citer cognoſcũtur Facili⸗ tas enim credulitatis ꝑuerſum facit dare iudiciũ ficut patet de Phutifare principe militis Pharaonis Beñ xxxix. Quinis credulꝰ vᷣbis cõiugis mnocẽtem Joſeph carceri mãcipauit De foꝛma diſcutiendi cauſas in iuditio exemplũ hẽmus de dño deo nr̃o·qͥ tamen oĩa nouit vt deus Beñ. xvij. Clamoꝛ inquit dñs ʒodomoꝝ ⁊ go⸗ moꝛreoꝝ multiplicatꝰ eſt et petm̃ eoꝝ ag⸗ grauatũ eſt nimis. deſcendã? videbo vtꝝ elamoreʒ qui veit ad me oꝑe compleuerit an nð ell ita vt ſciam. Qð expones mg̃in Nectio hiſtoꝛta ſcolaſtica diẽ.ſie Hoc erẽpluʒ xp̃c eſus reliquit nobis. quãſi diceret Mala hoĩm non ante credatꝭ; probetj Indeẽ ꝙiuder crimen ſibi ſoli notũ punire nð pt Pec ille Scðᷣo habemꝰ iteratũ exempluʒ ad idem Jo. viij. q; diligẽterxpe di ſcuſſit cauſam m̃lieris quã ſcribe⁊ pharileidead ulterio accuſabãt Primo em̃ inclinãs ſeð oꝛſů digito ſcribebat in terra Et rurfũ eri gens ſe dicit eis Quis vñm ſine pctõ eſt⁊c Etiteꝝ ſcribebat ĩ terꝛa Ecce qᷓ; moꝛoſus fuit anteqᷓ; voluit ſentẽtiare.⁊ q; diligẽter cauſam mlieris diſcutit Quid aũt ſcribe⸗ bat ex ſacra ſcriptura 5 ſſuʒ nõ eſt. dicũt quidã ꝙ illud idem ſcᷓſit quoc eis reſpon dit Du ſine pctõ ẽ vñ̃m.⁊c Bloſa dicit ꝙ ſcribebat pctã eoꝝ vt quilibet legeret ſua Dicit Ambro. Et eſt ibi in gloſa interline ari Dð nõ ſcpſit niſi illud ꝓpheticũ Ter⸗ ra terra abſoꝛbe hos viros abdicatos Je⸗ ro.in quadã epla ad Pyr̃neñ. videt᷑ vetle ꝙ ſcpſit Terra terrã accuſat In his ergo exẽplis chriſti patʒ doctrina triũ ſine quibo iu ſtũ iudicium eſſe non p̃t Ad hoc em̃ ꝙ iudiciũ ſit actꝰ iuſticie tria exigunt᷑ Primoꝙ procedat ex inclinatiõe iufticie Scðᷣo ꝙ procedat ex auctoꝛitate Tercio ꝙ ferat᷑ᷣm rationẽ prudẽtie Quia ſi ſit ↄtra ratõm iuſticie dicit᷑iudiciũ ꝑuer ſum vel iniuſtũ Si ſine auctoritate Dicet᷑ iudiciũ vſurpatum Si ſine ratõe pruden⸗ tie in cauſa examinatõis Dicet᷑ iudiciũte merariũ De imꝑatore⁊ theodoſio⁊ beato Zmbroſio legit᷑nono libꝛo hiſtorie triper tite notabilis hiſtoꝛia que narrat᷑ ·ca.xiij. Tũ em̃ apud Teſſalonicã quidaʒ iudices furſſent lapidati. Indignatꝰ Theodoſiꝰ omnes paſſim interimi iuſſit non pᷣcedẽte examinatõe iudicij vt ſeptẽmilia hoĩm in⸗ terficerent᷑ Poſt hec venit im gatoꝛ apud mediolanũ vbi p̃erat ambroſi Lunqʒ in die ſolemniimpatoꝛ in eccleſiq ingredi vo luiſſet. foꝛis ad ianuã Ambro · eñ ꝓhibu⸗ it et grauiſſimis obiurgatoĩibus eũ arguit et inter alia dixit ſibi ſic Duã inqͥt penitẽ tiam oſtẽdiſtipoſt tantas iniqͥtates. quere ibt reſiduum ¶ Tercio accuiat ſpůſſctũs malos iudices de hoc ꝙ male regulauerũt ſe ipᷣos Vñ dicit·Neq; ſcðᷣm volũtatẽ dei ambulaſtj Zd Rõ·xij. Nolite cõfozmar —citttueee4re uua hisghf vnm nſ nbtn stho huh don ctun duriſ kol tppun caadu un pnb cher s u 8——— 9 8„ 2— — lrri huic ſeculo ſed refoꝛmami in nouitate ſen⸗ ſus vñi vt probet qͥ ſit volũtas dei bñpla⸗ cens ⁊ ꝑfecta Non em̃ debent ſe cõfoꝛma⸗ ri ſeculo ſed ſtare ꝑualide in rõnis iuditio vt ſancti fint in ſeipis qui hñt alios ex oſfi⸗ cio ſctificare.p. ad Teiſal.iiij. Hec eſt em̃ volũtas dei ſanctificatio vfa vt abſtineatj vos a foꝛnicatione vt ſciat vnuſquiſqʒ ve⸗ ſtrũ vas ſuũ poſſidere in ſnctificatione ⁊ honoꝛe nõin paſſionibꝰ deſiderij ſic gẽtes que ignaꝛant deum. 2 Lectio.lxxvtij. Pꝛrende et ci to apparebit vobis quoniaʒ in diciũ duriſſimũ in his qͥ preſunt fiet Exi⸗ ßuo em̃ concedit᷑miicoꝛdia Potẽtes aũt potenter toꝛmẽta patient᷑. Declaratj cau lis ꝓpter quas mãli iudices merito pote rũt accufari Hic exequit᷑ de pena qua me rebũtur iudicialiter ↄdemnari ¶ Etcirca poc duo facit Primo oſtendit.ꝙ ↄtra ma los iudices fiet iudiciũ cum ſingulari diſ⸗ tretione Secũdo ꝙ hoc fiet cũ rationabili propꝑoꝛtõe ibi Exiguo eñ̃ ¶ QDuantũ ad dicit Porꝛende ⁊ cito apparebit vo⸗ bis:qſi diceret Vos qui modo hoꝛribiles apparet pauperibus⁊ innocẽtibus ſtipa⸗ ti militibus et młtitudine famulorũ.ho ⸗ noꝛati muneribꝰ et adulatõibus clericoꝝ. ditati pecunijs et abůdantia můũdanorũ: oneratt ſceleribꝰ⁊ debitis peccatoꝝ Caue te.qꝛ iudex veſter xp̃s hoꝛrende ⁊ cito ap⸗ parebit vobis Et bñ cauete.qꝛ ad Pebre⸗ os.x. Poꝛrendũ eſt incidere in manus dei uiuentj Et quid faciet vob iudexiſte Ad hec reſpondet ſufficiẽter Primo oſtẽden ⸗ do moduz quo veniet Scðo deſcribendo actum quẽ intendit.ibi Duoniã iudiciuʒ duriſſimũ in his qui preſunt fiet R Quid⁊ quomõ criſtus faciet iniquis p katꝭ oſtẽdit per hec verba Poꝛrẽde et cito apparebit vobis in quibus docet tria cir/ ea aduentũ xpi ad iudiciũ q;tum pertinet ad malos iudices et prelatos · qui tũc tem poris bonis apparebit benignus.⁊ malig his auſterus Veit em̃ vobis malis iudi⸗ eibus videlicet potẽter cum incuſſione ti⸗ moꝛis.qꝛ hoꝛrende:repente cũ excluſione roꝛpoꝛis.quia cito.et cuidenter cum de⸗ Luce.xxi. daratione vigoꝛis. qui apparebit vobia Jam em̃ dicitur etita eſt vere tu es deus abſconditꝰ Iſa.xxxxv. Sʒ tũc verificabit᷑ illð Pſal. Deꝰ maifeſte veĩet deꝰ nr̃⁊non ſilebit Veiet inqᷓ; primo porenter cũ incuſ ſione timoꝛis.et hoc iuſte Ham modo vbi cunqʒ veniunt falſi iudices. mali dni incu tiũt timorem Imperant em̃.non cum pie tate.ſed cum auſteritate. non amoꝛe ß ter roꝛe Lontra quos valde ratõnabiliter lo⸗ quiturpropheta Eʒech. xxxiiij.Et conmi nabit eis deus nunc ꝓ tunc Te inquit— O⸗ ſtoꝛibꝰ iſrael qutpaſcebãt ſemetipᷣos 115 ne greges a paſtoꝛibus paſcũt᷑.qᷓſi diceret ſic Lac comedebat et lanis operiebamini et quos craſſum erat occidebatj Jregem autem meũ nõ paſcebatꝭ quod infirmũ fu it nõↄſolidaſtꝭ.⁊ qð egrotũ nõ ſanaſtꝭ ⁊ ꝙ fractũ erat nõ alligaſtj.⁊ qð abiectũ eſi nõ reduixſtis:⁊ quod perierat nõ queſiſtis. ſʒ ců auſteritate imperabat eis et cum potã tia Juſtum eſt ergo.ꝙ iudex eorũ chriſtus conſimiliter ſe habeat ad eos Et ideo eis tunc tẽpoꝛis horribilis apꝑebit Sapi.v. Videntes turbabuntur timoꝛe hoꝛribili etmirabunturin ſubitatione inſpirate ſa⸗ lutis imo ꝓpter eos et malos conſules di⸗ es iudicij. qui deberet vocari dies conſo⸗ lationis. liberationis.promotionis ⁊ amo ris.vocatur dies tribulatõnis⁊ hoꝛroꝛis propterea dicit ꝓpheta Johel· ij · Sol cõ ⸗ uertetur intenebras et luna in ſanguinem anteq; veniet dies domini magnus ⁊ hoꝛ ribilis Veniet ergo hoꝛrende Secũdo veniet cuʒ excluſione coꝛpoꝛis quia citoid eſt repente Ille qui venit ex inopinato di⸗ citur venire citoqᷓ;tumcunqʒ expectauerit viuendo. In rei veritate xp̃us moꝛoſ eos expectat? ipi ſua moꝛa abutunt᷑ Et i mõ cum dixerint paret ſecuritas tunc repenti nus ſuperueniet eis interitus pᷣ. Thimo· ij· Qula in pʒ̃. Viri ſanguinum et doloſt non dimidiabunt dies ſuos Apoca.xxij. Ecce veniocito et merces mea mecum eſt reddere vnicuiqʒ ſcðm opa ſua¶ Tercio veniet euidenter cum declaratõe vigoꝛis qꝛ tunc videbunt filiũ hominis vemẽtem teſtate magna et maieſtate erum eſt ꝙ non habent modo deum pre oculis et iõ non apparet eis. Di⸗ in nube cum runt em̃ ců pharaone Exo. v. Duis eſt do⸗ minus vt audiam vocem eius et dimittã iſrael Neſcio dominjet iſrael non dimit⸗ tum Se tůc maifeſteſe oſtẽditeis Zba⸗ cuc, Adhuc viſus ꝓculer apparebit in nem et nö mentietſi moꝛã fecerit expecta el qꝛ veniens veiet ⁊ non tardabit Sic er go veniet cõtra malos p̃latos Sʒ ad queʒ finem Lerte ad hoc vt corã toto mũdofa⸗ ciat vindictũ iuſtam de omibus Sed pri cipaliter de malis p̃la tis ⁊ qꝛ tunc iudici um duriſſimũ in his qui pᷣſunt fiet · durũ uia male intrauerũt.duriꝰquia male rex erũt. duriſſimũ.qꝛ male vixerunt l a Fiet em̃tunc eis triplex q̃ſtio Dũo intra⸗ ſti DQuõ rexiſti Quõ vixiſi Durũ iudiciũ fiet ſecularibꝰ. duriꝰ malis religioſis Du⸗ riſſimũ puerſis p̃latis Dura q̃ſtio quare oues xp̃i nõ pauerũt auxiliotꝑalis ſubſtã tie Durioꝛ quare non pauerũt verbo doc trine Duriſſima qᷓ̃re eos non pauerũt exẽ⸗ plo bone vite Dura queſtio quare ex pau⸗ Peribꝰ extoꝛſiones fecerunt Durioꝛ quali ter bona paupeꝝ cõſumpſerũt Duriſſima re vp̃o⁊ cccleſie pro ꝑceptꝭ elemoſinis nõ ſeruierũt Dura quare bonos non infoꝛma uerũt Durioꝛ.qᷓ̃re malos non increpauer̃t — Duriſſima. q̃re ipſimet non bene vixerunt Rrgo iudiciũ duriſſimũ in his qui pᷣſunt Fiet Patet ergoꝙfiet iudiciũ ↄtra platos cũ ſingulari diſcretõe Reſtat vclarare ꝙ h fier ꝓportõe rationabili Eſt ẽ iuſtum ꝙ nc ſe habeat pena ꝑlati ad penam iude·ſi⸗ cut culpa pilati habuit ſe ad culpam iude In illa propoꝛtione in qua culpa prelati excedit culpam ſubditi iuſtum eſtꝙ pena prelati ercedit penã ſubditi Et qꝛ iſte ex reſſus eſt talis quo maioꝛ eſſe non poteſt. Ideo vocatur iudiciũ duriſſimũ qð injli⸗ getur Et ideo dicit᷑etiam conſequenterqꝙ eriguo ↄcedit᷑ miſericoꝛdia. potentes aũt id eſt prelatipotenter toꝛmenta patientur Eriguo id eſt ei qui peccauit ꝑ ignorõtiã aut fragilitatem cõceditur mificoꝛdia.i. minoꝛ pena Sed potentes id eſt plati ſei⸗ enres id eſt ad ſciãʒ obligati potenter.idẽ abũdanter toꝛmẽta patientur Apoc. xviij Quantũ gloꝛificauit ſex ĩdelicijs fuit. tã tum date ei toꝛmentũ et luctij.quia in coꝛ ſuodixit Sedeo regina et vidua nõſũ Lectio et luctum nen videbo Et exponi poteſt de anima ꝑuerſi plati B Ihuditiũ in his quipreſunt fiet Prelatꝰ ad hoc ꝙ dig ne preſit debet eſſe luminoſus per rectã in foꝛmatõm.opeꝛoſus per ſanctam occupa⸗ tionem.gracioſus ꝑ piam compaſſionem. et animoſus ꝑ iuſtam coꝛrectòeʒ Primo dico ꝙ prelatus debet eſſe luminoſus per reetũ infoꝛmatõm Sapi.vi. Diligite lapi entie lumen omẽs quipeſtis populis Pi em̃ ſunt ſtelle moꝛaliter De quibus vicit Beñ.i. Poſuit ſtellas in firmamẽto celi. vt lucerent ſuꝑ terrã etpᷣeſſent dieiac noc ti.diei id ẽclericis.noctiid eſt laicis Bre. xiij.moꝛa Cum is qui ſubeſt ſeruit ad ob⸗ ſequiũ reſtat procul dubio.vt quipelt ſer⸗ niat ad verbũ⁊ cum is qui ſubeſt iuſſis ob temperat.opoꝛtet ꝙ qui preeſt curam ſoli⸗ citudinis impendat Sed iam verificatur ill.] ohel.ij. Sol⁊ luna obtenebrati ſũt et ſtelle retraxerũt lumen ſuũ Sol⁊ luna ſũt prelati maiores.ſtellecurati minoꝛes Secundo debet eſſe oꝑoſus per ſanctãoc⸗ eupationem.tẽpoꝛalia cõtemnẽdo ſpiritu alia predicando.ſacramenta miniſtrando et paupes viſitando Ad Ro.xij Duipeſt in ſolicitudine Coꝛꝑa em̃ celeſtia iceſſan⸗ ter mouentur. ac agnnt in iſta inferioꝛg. al terãt terrã⁊ elemẽta eis ſbiecta. vt mũdꝰ contineatur in eſſe qꝛ ſiip̃a ab opatõe ceſ⸗ ſarent inferioꝛis mũdi ſpecies finiret᷑. Eo dem mõ platus cõtinue et ſolicite opoſus debet eſſe. monendo.coꝛrigẽdo exemplũ pᷣbendo Vñ Jero:ſuꝑ Exo. xxvij.c. Tan ta debet eſſe cõuerſio⁊ eruditio pontifid. vt omĩs motus ⁊ greſſus.et vniuerſa eins opa notabilia Ent.veritatem mente conci piat.et eã toto habitu reſonet ⁊ oꝛnatuvt quicquid agit. quicqͥd loquit᷑ voctrinaſit populoꝝ Vñ Sene. epla.ij. Natureeſtð terioꝛibus potioꝛa ſßmittere Mutis qͥdẽ gregib.aut potioꝛa coꝛꝑa p̃ſunt · aut ve⸗ hemẽtiſſima nõ precedit armẽta degenera turꝰ.ſʒ qͥ magnitudie ceteros mares vin⸗ cit Elephantoꝝ gregem excellentiſſimus ducit.ſũma felicitas erat gentiũ in aureo ſeculo.in quo nõ poterat potẽtioꝛ eſſe niſi melioꝛ llo ergo ſeculo uod aureũ perbi bent penes ſapientes fuiſſe regnũ iudicat qñ officiũ erat imꝑare nõ regnũj. Et tales moo debetſechin vnem.tiporuluin ndicando ſimm pe vitardo h tdme Cæpiti oucntur 1cmnt tcrit inin ntutrntſeg:iju nfenotzridiſe lrxix tamen duplici digni ſunt honoꝛe prelati. vt ſcribi᷑ pᷣma ad Thimo.v. Qutbenep⸗ ſunt preſbiteri duplici honoꝛe digni habe antur.maxime qui laborãt verbo⁊ doetri na Et vt ſcribit Aplus Paulus.pᷣme ad Teſſalo.v. Rogamus autem vos fratres vt noueritꝭ eos qui laborãt ĩter vos ⁊ pre⸗ ſunt vobis et dño et monent vos vt abun/ dantiꝰ habeatꝭ illos in caritate ꝓpter op illoꝝ pacem habete cũ debet prelatus bonus eſſe gratioſus ꝑ piam cõ⸗ Paſſionem vt cõſoletur puſillanimes:ſu⸗ ſcipiat infirmos patiẽs ſit ad omẽs m re⸗ gulã̃ Aug. iõ xp̃us non iohãnem ↄſtituit Pneipeʒ eccie ſie ſʒperrũ qut infirmus fu erat⁊ compaſſiõe indiguerat vt compaſſi onis viſcera ſingulariter optineretet omi⸗ bus oñderet Beñ.xxiiij. Heliaſer preerat omibus que habuit abraã. Eliaʒer inter⸗ pretatur dei mei ſanctificatio·et deſignat platum per cuiꝰ diſcrerã elemoſinã ſancti⸗ ficari debent ſubiecti. Bern. ſuꝑ can. Diſ⸗ cite ſubditoꝝ matres vos eſſe debere non dominos: ſtudete magis amariqᷓ; metui et ſi interdũ ſeueritate opus eſt paterna ſit non tirannica. matres fouẽdo.patres coꝛ ⸗ ripiẽdo vos exhibeatis Suſpendite vᷣbe⸗ rapꝓducite verba.vbeꝛa lacte pingueſcãt nõ tipo turgeſcant Innocẽ. de vi.ↄdi.hu · Statim vt ambicõlus eſt ꝓmotꝰ ad hono rem.in ſuperbiam extollit᷑ et in iactantiaʒ effrenat᷑ non curat prodeſſe ſed gloꝛiatur p̃eſſe. nam pᷣſumitſe melioꝛeʒ quia cernit ſe ſuperiorem bonũ facit nõ gradꝰ ſed vir tus Non dignitas ſß magis extollit hone ſtas. Prioꝛes dedignatur amicos. notos ignorat heſternos Sodales cõtemnit an ⸗ tiquos Vultum auertit. ceruicem erigit. faſtum oſtendit.grandia loquit᷑ ſublimia meditatur.ſubeſſe nõ patitur · preeſſe mo ⸗ litur pᷣceps ⁊ audax glorioſ us⁊ arrogans grauis et impoꝛtunꝰ ¶ Sicut aũt in ma⸗ los p̃latos fiet iudicium duriſſimũ:ita bo nis dabitpremiũ maximũ Aug.in quodã Fmone Ihil eſt in hac vita ⁊ maxie hoc tẽ poꝛe difficiliꝰ laboꝛioſius ⁊ ꝑiculoſius ept ſcopi officio ſed apud deum nec beatius. ſieo mõ militet᷑.quomõ imꝑator ñiubet. Duarto pᷣlatus debet eſſe animoſus ꝑ iu ⸗ ſtam coꝛrectõem Beñ.i. Preſit piſcibus maris⁊ volatilib celi⁊ beſtijs terre Om niqʒ reptili quod moueturĩterra Piſces maris ſunt rebelles ⁊ ocioſi Volatil ia ce⸗ li ſunt ſuꝑbi et ambicioſi Beſtie terre aua ri⁊ pecunioſi Reptilia · lubrici⁊ libidino/ ſi · quos omẽs debet pᷣlatus iuſte coꝛripere Et ſecundũ eccleſiaſticas ſanxiones ipſos ad vᷣtutes reducere. yſaie. xxxij. Pricipes in iudiciopᷣerunt Sed quidãſimiles ſunt miluis qͥ nõ antiquas gallinas inuadunt. ßʒ pullos interimunt⁊ ſimiles magiſtro le onis qui nõ leonẽſʒ catulũ verberat. Sie pᷣlati moderni nõ diuites ⁊ nobiles pecca⸗ toꝛes. ſʒ pauꝑes.eccleſiaſtica cenſura caſti gant Sʒ de quo dolendũ videt᷑ Tales in terdũ p̃ſunt in eccleſia qͥſunt tenebroſi per ignoꝛantiã. ocioſi ꝑ ignauiã. ſedicioſi per iracundiã Ignominioſi ꝑ infamiã et ↄtra tales bene loquit᷑ Ambro · in ſuo paſtora⸗ li Nihil in hoc ſeculo ſacerdotibus excellẽ tius Tihil ſblimius epiſcopis reperirip̃t vt omnicũ dignitate oculis demõſtramus digne noſcam Quid ſumꝰ Quid fuimꝰ profeſſione actione potius.qᷓ; nomine de ⸗ mõſtremꝰ.vt⁊ nomẽ ↄgruat actõi et actio reſpondeat nõi.ne ſit honoꝛ ſblimis⁊ vita ꝓcliuis ne ſit deifica ꝓfeſſio⁊ illicita actio ne ſit religioſus amictus ⁊ irreligioſus ꝓ⸗ fectꝰ. ne ſit gradus excelſus ⁊ defoꝛmis ex ceſſus.ne locutione ſimplicitatẽ ſimulemꝰ columbinã. et mentem habeamus caninã ne profeſſionẽ monſtremus oninã.et vero citatẽ habeamus lupinam ¶ Conſimilem ſententiam dicit Bern. ad Eugenium.ij· libro Audiinquit canticũ meum minus ſuaue.ſed falutare Mẽõſtruoſa res eſt gra⸗ dus ſummus⁊ animꝰ infimus: ſedes pri⸗ ma et vita yma lingua magniloqᷓ et manꝰ ocioſa Sʒmo multꝰ⁊ fructus nullus:vul tus grauis et actꝰ leuis.caput canũ et coꝛ vanũ. fucies rugoſa ⁊ lingua nugoſa ingẽs auctoritas ⁊ mutãs ſtabilitas Nec Berñ: Tecti · xix. Mn enim ſub trahet ꝑſonã cuiußqᷓ; dñs quiẽ dominatoꝛ oim nec verebit᷑ magnitudineʒ cuiußqᷓ;. quoniã puſillũ⁊ magnũ fecit ipe. et eq̃liter eſt illicura de omibus Foꝛtioꝛi⸗ bus autem foꝛtioʒ inſtat cruciatõ Cum ——— ——— ———— 8————— —————————— 2—————————— w—— ———.— e 2————————— —— —————— ——— —— declaratũſit. ꝙchꝛiſtus iudicabit iniquos dnos⁊ ꝑuerſos pꝛelatos cuʒ graui diſtri⸗ ctione. Pic oſtendit ꝙ hoc fiet ſine quacũ⸗ ʒ diſſimulatõe. Parcũt em̃ interdũ iudt ces pꝛopter beniuolentiã.interdũ propter impotẽtiã.⁊ interdũ pꝛopter negligentiaʒ ¶ Pꝛimo iſta tria excludit ſpirituſſanct? undeerßo.Secuſde ſubinfertpꝛincipa lis cõcluſio.ibi.Foꝛtioꝛibus aũt foꝛtioꝛ in ſtat.⁊c̃. Quantũ ad primũ.ꝙ chꝛiſtus nõ parcet pꝛopter beniuolẽtiã tunc temporis dicit ſic. Non eĩ ſubtrahet ꝑſonãcuiuſqᷓ; dñs. Lautela eſt frequenter apud iudices mundi ꝙ perſona ren ſubtrahitur pro cer to die. ita non cõpet. Vnde iuder ꝓ die iſto mhil facir cõrrã eũ:ſed iſtacautela m⸗ bil tůc valebit. qꝛ nullus pꝛo tunc ſe pote rit abſentare.ij. ad Corintß.v. Dñ̃s nos manifeſtari oportet ante tribunal chriſti. ⁊c̃. Ergo dñs non ſubtrahet ꝑ diſſimulati onẽ ꝑſonã cuiuſqᷓ;. Quia dicit᷑ ZActuum. x. ꝙ deus nõ eſt acceptoꝛ ꝑſonaꝝ. Et ratio. ꝛ eſt dñatoꝛ omniũ⁊ iuſtus dñatoꝛ.ergo nulli faciet fauoꝛẽ.ij regũ. xxiij. Fortꝭ iſra⸗ el dñatoꝛ hominũ iuſtus. Sic ergo nulli Peret pꝛopter beniuolentiã. Secũdonul liparcet propter impotẽtiã. Et qntũ ad h bicit· Hec verebitur magnitudinẽ cuiuſqᷓ; nuaſi diceret.Nõ dimittet propter timorẽ potentie regũ vel pꝛincipum vel creature ruiuſcunqʒ · Ethᷓ pꝛobat ſic. Nullus em̃ ar rifex rerꝛet de eo quod fecit ⁊ etiã poteſt de⸗ ſtruere qñ vult.qꝛ omnis artifex potenti vꝛ eſt ſuo artificiato. Sed deus fecit puſil Iũ⁊ magnũin Põ Dñs ipſe eſt deus ipſe fecit nos ⁊ nõ ipſi nos. ¶ Tercio deus nul lipaꝛcet.propter negligentiã.⁊ q̃ntum ad Bdicit ꝙ equaliter eſt illicura de ommib.⁊ pꝑſequens non plus negliget ꝓunire vnñ alij. Sap. xij Non eſt alius deus qᷓ; tu. cui cura eſt de omnib vt oſtendas qm̃ nõ niuſte iudicas iudiciũ Pis ergotribꝰ cauſis diſſimulationis excluſis ſubinfert᷑ concluſio talis. foꝛtib aũt.i.illis quiforti us ⁊ grauius peccauerũt.fortioꝛ inſtat cru riatio Quin Deutro.xxv. Pꝛo menſura de licti erit⁊ plagaꝝ modus.¶ Quia in iſta lectione tangit᷑te perſonaꝝacceptione.fit iſta dubitatio. ¶ Vtrũ ꝑſonaꝝ acceptõ ſit peccatũ.ꝙ non. qꝛ apud deũ nullum ẽpec⸗ Lectio catum.ſed apud deum eſt acceptõ perſo⸗ nax:ᷓ ipſa nõ eſt peccatum· Minoꝛ oſten ditpꝑ illudad Ro.ix. Tũ modicũ natifuiſ⸗ ſent ⁊ aliquid egiſſent boni aut mali⁊ẽ di ctů eſt.iacob dilexi.eſau aũt odiohabui. ¶ Pꝛet erea conferre alieui beneficiũ eccle ſiaſticũ pꝛopter cõſanguinitatẽ eſt acceptõ ꝑſone.ſed hoc non eſt peccatũ. ſed caritas oꝛdinata qꝛ ad Ball. vi. Operemur bonũ ad omẽs maxime aũt ad domeſticos fidei Et pꝛimo Thimo. v. Si quis ſuoꝝ curaʒ non babet domeſticoꝝ:fidem negauit⁊ in fideli eſt deterioꝛ. Sed domeſtici dicũtur illi qut attingunt cõſanguinitatẽ ¶ Pre⸗ terea pᷣferre nobilem illitteratuʒ ignobili litterato eſt acceptioꝑſone· Sed h nõ eſt peccatũ qꝛ talis magis põt defendere eccle ſiã qᷓ; alius.⁊ ↄñs ſummus pontifex in di⸗ ſpenſationibꝰ frequenter attendit nobili⸗ tatẽ. faciliꝰ em̃ diſpenſat cũ eis q; cũ alijs. 5 cum b ſit acceptioꝑſonaxꝝ. Ideo nõ ois acceptio ꝑſonaꝝ eſt pecc wũ. Similiterfa cilius diſpenſatcũ diuitibus qᷓ; cũ paupe ⸗ ribꝰꝙ ↄtrahãt matrimoniũ in graduꝓht bito ¶ Preterea eligere minꝰbonum ad pᷣ laturã.vbi põt eligere melioꝛẽ videt᷑eſſe ac ceptio ꝓſone. Sed aliquis hñs vocẽ in ele ctoͤne põt h licite facere.qꝛ ᷣm iura ſufficit eligere bonũ.extra de electõe Cum vdilecti. Ergoacceptio ꝑſonaꝝ etiãin ſpiritualibꝰ nõ eſt peccatũ. Cõfirmat᷑ rõne.qꝛ fᷣm ſtatu ra ecckie Interdũ electõ fieri debz ð gremio qᷓ; uis extra gremiũ magis ydonei valeãt inueniri.ergo eccleſia appꝛobat ꝙfiat ace ptio ꝑſonaꝝ · qꝛ⁊ ꝙeligere minus bonũ⁊ di mittere maius bonů ſit acceptõ perſone vi det᷑ꝙ acceptio ꝑſonaꝝ nõẽ peccatũ Pꝛe⸗ terea ex dicto Piero. Leuiti.viij. vbiagit de oꝛdinãdo ſacerdote dicit Hier.ſi. Dui preſtantioꝛ eſt ex oĩ populo.qui duetioꝛ.q ſuperior.qũi in emni veritate eminentior. ille eligatur ad ſacerdotium ¶ Pꝛetereg acceptõ ꝑſone in iudicio nõ ẽpeccatũ Ecẽi iiij. In iudicioeſto pupillis miſericoꝛs vt patet. ¶ Preterea exhibere indigno hono rem.eſt acceptio perſone. Sed ad hocica ſu tenemur honorare parentes etiã malos ⁊ malos p̃latos. Similiterↄſiliũẽ Leui⸗ xix. Loꝛam cano capite conſurge⁊ honoꝛa Pſonam ſenis. Sed ſenes qñqʒ non ſunt lrxx virtuoſitm illud Dañ.viij. Egrelſaeſt ini quitas a ſenioribus iudicibꝰ qun videbant᷑ regere populũ ¶ Zd oppoſitũ Nihilꝓhi⸗ diuina niſi peccatũ Sed in le ge diuina acceptio ꝑſone ꝓhibet᷑ Dentro. 1. Non accipias ꝑſonã cuiuſq; ⁊ loquitur eteeti loco iudicij:ergo acciꝑe ꝑer⸗ onã in iudicio eſt peccatũſ¶ Preterea Ja⸗ cobi.ij Nolite in perſonaꝝ acceptiõe habe re fidẽ dñi noſtri ieſu chꝛiſti: vt dicit glo · Augf. Quis ferat fi quis diuitem elegat ad ſedem honoris eccleſie cõtemptopan ⸗ ꝑe ſan ctiore⁊ iuſtiore.ꝗᷓ acceptõ perſonaꝝ in collatõibus bñficioꝝ eccleſiaſticoꝝ eit peccatũſ Ad q̃ſtionẽ eſt dicendũ ꝙ ſic. ꝓ pteriſtãrõnem. Omne qð opponit virtü⸗ ti viciũ eſt⁊ peccatũ:ſed acceptõ ꝑſonaruʒ opponit᷑iuſticie h eſt peccatũ ¶ Sciendũẽ em̃ gad iuſticiaʒ ꝑtinetꝙ bona diuerſa di⸗ nerſis diſtribuant᷑ꝑſonis ſm valoreʒ⁊ di gnitatẽ ꝑſonarũ. Quandog aliquis conſi derat in perſona aliquã cõditionẽque nõ fa cit eü dignũ illo quod ſibi dat.eſt acceptio ꝑſone. Siaũt ↄſiderat cõditionsaliquam in perſona.que quidem cõditiofacit eũ di gnũ bñficiocõferendo tũc non eſt acceptio ꝓerſone ſed cauſe. Et fm hoc loquit᷑ Blo ⸗ ſa ad Epheſios vi ſuꝑ illud non eſt per⸗ ſonarũ 2 Acceptioapud deum di cens ꝙ index inſtus cauſas attendat⁊ nõ ſonas. Eſt ergo acceptio ꝑſone iniuſticia ua pfertur ꝑſona ꝑſone ꝓpter cauſam nõ dignificantẽ eum ad illud ad qð prefert· Omnis añt conditioque non ſaeit homi⸗ nẽ dignũillo negocio ad qʒ prefert᷑.refert᷑ ſecũdũ iſtũ modũ loquendi àd ꝑſonã. Si cut ſi attendã in iſto diuitias ⁊ cõſunguini tatẽ. ⁊ propter iſtas cõditiones ꝓmoueãil lũ ad magiſteriũ vel p̃lationẽ acceptio per ſoneeſt.qꝛ cauſa me mouens non eſt condi tio que facit eũ dignũ honoꝛe collato. Sʒ Rattendã in iſto conſanguinitatẽ⁊ propt᷑ hoc lego ſibi.x.lib. vel inltituo eum heredẽ ⁊ dimitto extraneũ.non eſt acceptie ꝑſone ſed cauſe. qꝛ iſta cã facit ig 2ꝓpporti onatũ huic beneficio.quod eſt aſſequi pa⸗ trimoniũ meũ. VUnde accipꝑe ꝑſonã in pro poſito non eſt dcceptare ꝑlonã hominis:ſʒ ſeceptare ad hoe beneficium propter ↄdi⸗ tionẽ non diguificantẽ eũ ad beneficiũ con ferendũ. Per hocad rõnes ¶ Ad primnʒ eſt datio duplex. Vna ꝑtinens ad iuſticiã qñ aliquis dat qð debet ⁊ cui debet ⁊ qã⁊ fim qnod debet ⁊ iſta donatio propꝛie nõ ca dit in deo qui nihil debet creature ſimplici ter loquẽdo. Alia eſt datio ſiue donatioꝓ⸗ prie ꝑtinens ad libertatem vbi homo dat ⁊tñ non tenet ad hoc ſed dat gratis.modo acceptio ꝑſonaꝝ eſt iniuſticia⁊ non conſi⸗ ſtit niſi in donationibꝰ ꝑtinentibus ad iu⸗ ſticiã. Et ideo in acceptione dei vel pdeſti natiõe non eſt acceptio ꝑſone. qꝛ deus non facit iniuſtum creature ſue eã reprobando Sicut nec facit iuſtum creaturam ip̃amp deſtinando⁊ ideo in mere gratioſis nõ pec cat homo dando vni⁊ non alteri cũ neutri teneat᷑ quicq; darel Ad ſecũdũ de promo tione cõſanguincoꝝ diſtinguendũ eſtꝙ cõ ſunguinei plati aut ſunt minus digniſim⸗ pliciter⁊ per reſpectũ ad beneficiũ cõferen dum ⁊ ꝑ reſpectũ ad bonũ cõmune aut ſũt eque digni vt alij In pᷣmo caſu ꝓmouere eos ⁊ dimittere dignioꝛes eſt acceprio ꝑſo nax Idezʒ in diſpenſatõe ſpiritualiũ quoꝝ non eſt dñs ſed tuntum diſpenſator.pᷣma. Cor.iiij. Sic nos exiſtimet homo vt mini ſtros xp̃i⁊ diſpenſatoꝛes miniſterioꝝ dei⸗ vnde adillãclauſulaʒ refert quidã in caſu pᷣmo Mos eſt p̃latis dare pᷣbendas bñ na tis. Aut bene nũmatis vel eoꝝ ſanguine natis:ᷓ pᷣbende non dicunt᷑ ſed emẽde.In ſcðo ciſt licet pᷣlato p̃ferre cõſanguincos ſuos qꝛ ſaltem videntur accceptõres in ꝙpoſſunt de eis magis confidère ꝙ nego⸗ cia eccleſie cum eo vnanimiter tractabunt ¶Ad terciũ de pꝛomotõe nobilium⁊ di⸗ ſpenſatione cũ eis facta:dicendũꝙ q̃muis litteratura ſimpliciter loquẽdo magis red dat hominẽydoneum ad promotionem in eccleſia. In caſu tñ nobilitas fulcita bonis moribo plus ꝓdt expedire eccleſie in reſti tuendo rebellib ⁊ lupis ones inuadẽtibꝰ. qᷓ; poſſit litteratura ¶ Et in caſu debet lit terature pponti talis nobilitas neceſt acce⸗ ptio perſone in caſu illo. Secus eſſet ſieqᷓ valeret eccleſie litteratura ſimplic ſicutp eminẽtia nobilitatis ⁊ iſto modo forte nõ eſt acceptio ꝑſone in collatõe epiſcopatus dimittere vnũ bonũ theologũ ⁊ ꝓmouere vnũ bonũ iuriſtaʒ⁊ canoniſtũ vbi negocis 3 eccleſie ſint litigioſa:vt ille ꝑ iura ſua ðfen dat melius libertates eccleie q;uis ſimpli citer loq̃ndo Theologia magis dignificer hominẽ ad regimẽaiaꝝ Lanones tñ mag dignificant hominẽ ad defenſionẽ decima Iu? exactionẽ eax. Quod aũt cũ nobilib fiunt diſpenſatões in cõtrahẽdo matrimo nia infra gradus ꝓhibitos:⁊ nõ cũ paupe⸗ riby. non eſt acceptio ꝑſonax. Nam cauſa diſpẽſandicũ nobilib eſtↄlirmatõ⁊ mul tiplicatio pacis inter maioꝛes in eccleſia q̃ cauſa apud pauperes nõ habet᷑. Ad quar⸗ tum de electione minus boni dicendum ꝙ aliter eſt loquendũ de electiõe apudfoꝛum iudiciale⁊ aliter apud fox ↄſciẽtie. Apud foꝛũ publicũ uon vocatur electio vieioſa.ſi non ekigat fimpliciter melioꝛẽ: qꝛ ſic omis rlectio de facili calumniã pateret᷑. Et ideo ſufticit eligere bonum fm iura.necobligat᷑ homo ad eligendũ meliorẽ ſm iurailla.ſʒ ÿm conſcientiã eligẽtis neceſſe eſt ꝙ eligat illum quem reputat melioꝛeʒ vel ſimplici⸗ rer velad illam dignitatẽpꝛo tunc penſa⸗ tis circumſtãtijs ꝑticularib que ad eccle ſiam tunc contingunt Et alias eſt acceptio 5. one⁊ mendaciũ contra cõſcientiãeligen o¶ Ad confirmationẽde eligendo infra Fremiũ. dicendũ ꝙilli qui ſunt de gremio xõmunitatis cõſijeuerunt cõiter vtiliores eſſe ad bonũ cõmune eccleſie in qua ſunt nn rxitiq; aduenticij. Et ideo ſtatuit᷑ꝙ de gre mio potiꝰeligatur ſialiquis ibi ſit ydoneꝰ ſnon fiat de alijs Siẽ patet diſ. lxiNul⸗ lus et diſt ·lxiij. Sacroꝝ.¶ Ad quintũ ꝙ homo tebʒi iudicio miſereripauperisq̃n tuz põt rõnabiliterſine leſiõe iuſticie et nõ ↄtra iuſticiq. qꝛ Exo. xxiij· Pauperi quoqʒ non miſereberis in iudicio. ¶ Ad ſextum d erhibitione reuerentieindignis. dicen⸗ dů ꝙ honoꝛ eſt exhibitio reuerentie in teſti ohiũ virtutſ.vnde ſola virtus eſt debita auſa honoꝛis. Aliqui tñ honoꝛantpro Pter virtuten pꝛopꝛiã. aliqut propter vir Tutem alienã ſicut mali pꝛelati honoꝛant᷑. uia gerunt ꝑſonam dei⁊ cõitatis cui pꝛe⸗ iciunm illud Pꝛoueb:xxvi. Sicut qui mittit lapidem in aceruũ mercurij.ſic qui tribuit inſipienti honorem. Mercuriusẽ Deus mercatoꝝ. Aceruus computi vel ra tiotinij vocat aceru mercurij. Cõputant —. ectio autẽ qñqʒcũ lapidibo. Sicut igitibi poni uiter peccat. tur vnꝰ lapillus ꝓ decẽ libꝛis· Ita ponii eccleſia qnqʒ vnꝰydeota vel inſipiẽs locop lati⁊ loco dei. Senes honoꝛantur pꝛopter virtutis apparentiã:⁊ diuites pꝛopter bo nitatẽ reipublice cui pꝛeſumũrur vtiles eẽ nõ pꝛopter diuitias honoꝛant᷑. Vndeglo ſa ſuper illud Jacob. ij. Nolite in perſe ona rum acceptiõẽ haberefidem fratres mei. Dut diuitẽpropter diuitias honoꝛat gra DPosergofra tres ſunt hi ſermones mei vt diſca tis ſipientiã.⁊ non excidatis. Qui em̃cu⸗ ſtodierint iuſticiaʒ eius. iuſte iudicabunt. Et qui didicerint iuſta inuenient quid re⸗ ſpõceãti Poſtqᷓ; declaratũ eſt⁊ determi⸗ natũ de rigoꝛe ⁊ diſtrictõe q̃liter deꝰ faciet cõtra falſos iudices.dños ⁊ platos ĩgene ⸗ rali In hac ꝑte dcet ſpirituſſanct? quomo do ſibi debent cõtra illud iudiciũ ꝓuidereĩ ſpeciali Zl Duo aũt ſunt eis neceſ⸗ ria. Sapientia quo ad deũ uſticia quo ad ꝓximũ. Eſt em̃ ſapientia theoſobia.id eſt verꝰ dercultus ᷣm Damaſcenũ. Juſti⸗ cia eſt virtus directiua in his q̃ ſint ad ꝓ⸗ rimũ fm Areſtotilẽ.v. Ethi.fm iſta triafi unt. Nam primo docet eos deũ deuote co⸗ lere. Secũdo ad ꝓximũ iuſticiũ exercere· ⁊ tercio eis promittit ꝙ ſi hec ſeruauerint porerint in iudicio ſine periculo reſponde re·ſecunda pars ibi. Qui em̃ cuſtodiennt iuſticiã eius ⁊ qui didicerint iuſta. Cõclu⸗ ſum eſt fatis ↄ mendando.cõminando⁊i⸗ pᷣncipibo ⁊ prelatis eſt ſumme neceſſaria⸗ qꝛ monitõ generalis non ſufficit niſimo niti uudiant? aduertant. Ideo eos in hae ꝑte excitat magis efficaciter explicũdo. vł h ndo ⁊ magis eoꝝ ſtatum Et dat exemplũ platis. ꝙ non eſt ltis ge, neralia pᷣdicare cũ curã habeant aiaxꝝ.ſed neceſſe habẽt in caſu ad particularia deſcẽ dere.qñ infamia ſeu rebellio ↄpellit. Etið vex eſt ꝙ in p̃cedentib ſatis dictũeſt regi by⁊ pꝛelatis ꝙaddiſcant ſapientiã. qꝛ tñ reges ⁊ pᷣſides ſũtnimis deſides ad ea quẽ uitando. qꝛ diſciplina ſapientie indicibus E .55 0 eis rationabiliter perſuadent᷑. Ideo repli⸗ rat inculcãdo Ad vos ergo reges id eſt ec⸗ cleſiaꝝ rectoꝛes⁊ pꝛelati.quicunqʒ.ſun thi ſermones mei qui vicʒ pꝛeceſſerunt ⁊ etiãq́ ſequuntur vt diſcatis apiam non illã que Deoꝛſum eſt terꝛena.antmalis ⁊ dyabolica Sed illam que de ſurſum eſt Jaco.iij. De qua Ecci.pᷣ· Dmnis ſapientiaa dño deoẽ. ⁊cum illo fuit ſemper? eſt ante euum. Et non excidatis vicza gratia in culpam Sed cõtinuetis ꝑſeuerantes finaliter in carita/ te pᷣ· Loꝛin.xiij. Caritas nunq; excidit. Et gꝛ poſſibile eſtꝙ nunqᷓ; excidatis declarat cõſequenter Qui ẽ cuſtodierint iuſticiaʒ eius id ẽ ſapie increate que eſt xpc. iuſte iu⸗ dicabuntid ẽiuſticie pᷣmiũ recipient ꝓmer cede pᷣ. Thimo.iiij De ̃liquo repoſita ẽmi hi coꝛona ⁊c̃. Et ſoli tales inueniẽt in iudi⸗ cio quid rñdeant xpᷣoopponẽti Et iðo ſub dit Qui didicerint iuſta inuenient quid re ſpondeant Etſic ſoluit᷑ queſtio Job.ix. poſi ta · Si repente interꝛoget.qͥs reſpondebit ei Certe qui didicerunt iuſta.inuemẽt qͥd neſpondeant. a Vbi notandũ ꝙ re⸗ ſpondere debemus quattuoꝛ generibus di ſputantiũ ⁊ arguentium Contra nos Ar/ guet deus ꝑ geometricas demonſtratiões mundus per rethoꝛicas perſuaſiões. demõ per ſophiſticas obligationes Et caro ꝑin ſolubiles deductiones. Pꝛimo ergo deus arguit demonſtratiue diſputando vt nos doceat?⁊ coꝛrigat Pꝛocedunt em̃ ſue ðᷣmõ ſtrationes abimmediatis ⁊ notiſſimis no⸗ bis. quia ex peccatis noſtris ohan. xv. Ip ſe arguet mundum de peccatis Et ideoad rationes der nõ patet reſponſio niſt affirma tiua Quia ſi dixerimus quia peccatum nõ habemus noſip̃os ſeducimus et veritas in nobis non eſt p. Joh.p. Unð Job.ix Duã tus ego ſum vt reſpondeã ei ⁊ loquar ver/ bis meis cum eo qui etiam ſi habuero quip piam iuſtum nõ reſpondebo.ſed meum iu⸗ dicem dep̃caboꝛ Sic reſpondit mulier de⸗ pꝛehenſa in adulteriojoh:viij. quãdo chri ſtus eigeometricas demonſtratòes digito ꝓtraxit in terꝛa Et ideo cõfuſionẽ cõcluſio/ nis euaſit dteẽte ſibi chriſto Necego te con demno. vade⁊ noli amplius peccare: Sic reſpondit dauid ad natan.ij Regũ.xij cuʒ eum argueret deadulterioet homicidio. Peccaut inquit Cuiſtatim Tathan Tran ſtulit dominus peccatũ tuum Scðo argu itmundusꝑ ret hoꝛicas perſuaſiões Zipo ca.iij Suadeo tibi emea me aurũ ignirum vt locuples fias ⁊ veſtimẽtis al is induaris Eſt em̃ ꝑſuaſio mði t col ligas lucreris⁊ vndecunq ʒꝑquiras⁊ cum diues factus fueris tũc ꝑ elemoſinas ⁊ ope rapieratis deo ſatisfacies ꝓ peccatis. chn mundus pꝛimo perſuadet querere que fũt mundi⁊ poſtea conſulit que ſunt dei. Ep̃c docet oꝛdinem oppoſitum Math.vi. Due rite pꝛimo regnum dei⁊ iuſticiam erꝰ. Uñ ſicut rethoricus per exẽpla ſuadet. Ita mũ dus Vonne Abraam diues fuit. Dauid rex magnificus Bꝛegoꝛius elemoſinarius Etſic de alijs multis ſanctis quicum ſanc⸗ titate dinitias habuerunt Sed iſte ratões non debent xp̃ianos mouere.qꝛ licet cuʒ di uitijs xp̃o bene ſeruire ſit poſſibile. eſttamẽ ſecurius viam paupertatis eligere⁊maio ⸗ ris perfectionis Et ideo mundo reſponde amus illud. Actuũ.xxvi. In modico per⸗ ſuades me xp̃ianum fieri Et queramus ab eo quã ſecuritatẽnobis faciet ꝙ viuamꝰ do nec diuites efficiamur.⁊ ꝙ tũc bonã habebi mus volũtatem ad elemoſinas faciendum De hac reſponſione in põ. Reſpondit eiin via virtutis ſue paucitatem dieꝝ meoꝛum nuncia mibi Romanus quidã nomine pri⸗ ſcus queſiuitfrequenter a marciali coco.qᷓ⸗ lis ipe foꝛet ſi fieret diues ⁊ potens. Et re⸗ ſponditqʒ ſibi ſic. Dic mihi.ſi tu fias leoqᷓ lis eris Vnde hiſtoꝛiam iſtam deſcribit ſic Valerius libro Epigramatum.xiij. Se⸗ e rogare ſoles qualis ſum priſce futurus 8. fiam locuples ſimqʒ repente potens. Quãquã poſſe putas moꝛes narꝛare futu/ ros Dic mihi ſi fias tu leo q̃lis eris. ¶ Ter cio arguit dyabolꝰ per ſophiſticas obligati ones Obligat enim hominẽ ad ſuſtinendũ falſum. Unde ante pꝛimum peccatum fe⸗ cit falſi poſitionem mulieri. Beneß. tercio Nequaquã moꝛiemini.ſed eritis ſicut dij Et conſequenter concludit dominus om⸗ nibus qui ſuas obligationes admittunt. In pſalmo. Declinantes autem in obliga⸗ tiones adducet dominus cum operãtibus ri tibiſ Duarto caro arguit tentatiue per in ſolubiliũ deductiones. qꝛ ipſins argumen tatões vix ſolutõem recipiunt. In quibus quotidiana pugna⁊ rarã victoꝛia Jacobi. p. Unuſquiſqʒ tentatur a ↄcupiſcẽtia ſua abſtractus et illectus. Iſti reſpondeamus iuxta tres famoſas ⁊antiquas opiniões ſol uendi inſolubilia¶ Fuerunt enimantiqui tus caſſantes reſtringentes ⁊ reſpondẽtes pertranſcaſum Caſſantes dicebunt᷑ qꝛ ip⸗ ſumactum negabant de quo pꝛouenit in⸗ ſolubile ¶ Nos ergo ſcm omẽs vias iſtas carm reſpondeamus et pꝛimo in pꝛincipio caſſemus actum anie a quoꝓuenit tenrutõ deſtruamus videlicet fedam ymaginatio nẽ de venerea voluptate Poc eſtenim ꝙ ca put ſerpentis totaliter cõquaſſandũẽ. In pſal. Lonquaſſabit capitu ĩ terꝛa multòrũ Et tunc talis cogitatio eſt materia virtutꝭ er non culpa. nec protali offenditur deus. Iſaie:xlij. Lalamum quaſſatum non con/ ieret. ¶ Wecundo etiam reſpondeamꝰ per reſtrictioneʒ ne carnis curã in deſiderijs fa ciumus vt ſenſualitas reſtringatur legibꝰ rationis Exodi.xxviij. Stringatur ratio nale cum ahulis ſuperhum eralis.¶ Ter⸗ cio reſpondeamus pertranſcaſum cogitã/ do q; cito caro decidet⁊ tranſibit in terꝛaʒ p Nch.pᷣ. Decidit in lectum⁊ cognouit quia moꝛeretur De iſta reſponſione · ij. Lo rinth.pᷣ Ipſi in nobis ip̃is reſpõſum mor/ tis habuimus vt non ſimns fidentes in no bis ſed in deo Et quiſie didicerint iuſta in preſenti inuenient quid reſpondeant in fu⸗ turo. Lectio.lxxxi Pncupiſcite er go ſi ermones meoß et diligite illos et habebitis diſeiplinam. Tlara eſt et que nunquã marceſcit ſapientia ⁊ facile vide/ tur ab his qui diligunt eam. et innemt᷑ ab his qui querunt eam ¶ Declarata cõcluſio ne pꝛincipali videlicet ꝙ reges et pꝛeſides tenentur ſtudere ſapientie.· Pic oñdit per quem modũ hoo ſit eis poſſibile. poſſet ẽ Lectio iniquitatem Et ideo dicamus illud Dañ · iij· on opoꝛtet nos de hac re reſpondere aliquis ſe foꝛſitã excuſare. ꝙ non poſſetiſtã ſt eplenen attingere.cum ſapientia videa tur eſſe poſſeſſio diuina non humana:ſicut dicitur. pᷣ. Metha: Sed hoc excludit ſpi⸗ rituſſanctus in hac parte oſtendens ꝙ ſapi entia iſta que eſt cognitio dei per fidẽ⁊ amo rem non ſolum eſt vnicuiqʒ poſſibilis imo multum facilis. que quidem facilitas patʒ ex tribus. Nam ipſa habetur ſi diligatur. apparet ſi tercio occurꝛit ſiin quiratur; E t ßᷣm hoc iſta littera diuiditin tres partes Nam primo oſtendit ꝙiſtaſa pientia que eſt cultus dei per cognitõem? amoꝛem habetur ſi diligat᷑ Secundopap paret ſi appetatur Et tercio occurꝛitſi in⸗ quiratur Secũda pars ibi Pꝛeoccupatau tẽſi qurſe cõcupiſcat Et tercia ibi Quomã dignos ſeipſa Dicunt᷑ ergo duo de ſapien tia in iſta lectione Pꝛimũ ꝙ ipſa habet eter nitatem in ꝑmanendo.aliud ꝙ habet faci litatem in occurrendo. Loncupiſcite ergo ſermones meos Cöcupiſcentia nutrimen ti eſt ſignum ſanitatis et bone diſpoſitiõis in coꝛpore Et per oppoſitum abominatõci bi et potus.eſtſignum mamifeſtũ gꝛauis in firmitatis. Moꝛaliter ſermo dei eſt cibus anime chriſtiane Mathei.iiij. Non inſolo pane viuit homo ſed imvmm verbo qð pꝛo cedit de oꝛe dei.dixit chriſtus ad dyabolũ: UVnde Ambꝛoſiꝰin quodã ſermoneð qua drageſima. Quiſqʒ verbo dei paſcit᷑terꝛe num pabulum non requirit. nec enim põt panem ſeculi capere quipane reficit ſalua⸗ toris negligit panem vel famẽ coꝛporis qͥ abulo lectionis intendit.nec vẽtris curaz abere poterit quialimenta verbi celeſtis adquirit Ip̃a eſt em̃ refectioqᷓ ſaginat aiaʒ que impingnit viſcera.cum de diuinis ſcri pruris cibum eloqui perennis accipimus Dñ ergo ſicẽ ꝙ ꝑſona quecunqʒ deſiderat legere ⁊ audire ßmones dei ⁊ cũ delectatio ne ſibi incorpoꝛat.ſignũ eſt ſanitatis cõſciẽ tie vel ſaltem bone viſpoſitionis ad ſanita tem Mieremie.xv. Inuentiſunt ſermones tui⁊ comedi eos⁊ factum eſt mihi verbuʒ tuum in gaudium? in leticiam coꝛdis mei Et per oppoſitum illi qui nullum ſaporeʒ in diuinis ſcripturis experiunt᷑ nec aliquã dulcedinẽ ſentiũt. ſignũẽꝙ ſtomachus eoꝝ tſm uph nun ſütol in diuri 0ln uun ſünt huni ſtilil Mih bund ſchin pdi huip tunn tuſt müne hiod Dyen ſuunn namt bem dutinn ſuch ſolp h one dil resve ſumn inppꝛn ſonb puns deun diqh immn un lrrxi repletus eſt amaris humnðꝛibus ⁊ grauiter infirmant᷑ In pſal. Dmnẽeſcam abomina ta eſt anima eoꝛum ⁊c̃. Concupiſcite dicit chriſtus ſermones meos⁊ diligite eos. ¶ Diligere illos eſt ſeruare Johan.xvx. Si quis diligit me ſermonem meum ſeruabit quia fᷣm beatum B₰ꝛegoꝛiũ Pꝛobatio di⸗ lectionis eſt exhibitio operis Non em̃ ſuffi cit ſermones chriſti in memoꝛia poꝛtare ni ſiſeruenturin vita Unde Auguſtinꝰſuꝑ illud pſal. In quocoꝛrigit adoſeſcẽtioꝛ vl am ſuam in cuſtodiẽdo ſermones tuos CLu ſtoditio ſermonũ der intelligenda eſt oꝑa/ tio pꝛeceptoꝛum Unde fruſtra enim cuſto diũtur in memoꝛia ſi non cuſtodiunturĩ vi ta ¶ am verba deitenendo agunt.neob liuiſcant᷑. non tamen agunt viuendo vt coꝛ rigãtur Et habebitis diſciplinã Quia ᷣm Bꝛegoꝛiũ. bſeruanti mandatoꝛũape⸗ rit intelligentiam oculoꝛum vel occultoꝛũ Vnde qui diligunt ſermones chriſti habe bunt diſciplinã a Quid autẽ ſit di ſciplina docet de diſciplina nouicioꝛum di cens Diſciplina eſt cõuerſatio bona ⁊ hone ſta cui parum eſt mala non facere. ſed ſtudʒ etiam in his que bene agit per cuncta irꝛe⸗ prehenſibilis apparere S ciplina eſt enim omnũ membroꝛũ motus oꝛdinatus et di⸗ oſitio decẽs in omni habitu⁊ actiõe hec RNugo De eadem Berñ. in quadam epia. q; compoſitum reddit omneʒ coꝛporis ſtatum. nec non et mẽtis habitum diſtipli⸗ na.ceruicem ſubmittit. ꝓonit ſupercilia. cõ onit vultum. ligat oculos chaynnos co/ be noeen linguã.frenat gulam.ſe⸗ dat irqm huius diſcipline ſcola eſt ſtudiuʒ ſacre theologie vbi potius denotionib q queſtionibus intendendů eſt. Unde Pu⸗ golpꝛeallegato libro Vos inquit fratres ui ſcolam diſcipline iam intraſtia.in lecti one diuina plus debetis querere quod mo res veſtros ad virtutem inſtruat qᷓ; qð ſen⸗ ſum acuat ad ſubtilitatem magiſqʒ velle Infoꝛmaripꝛeceptis ſcripturarum qᷓ; que⸗ ſtionibus impediri Cum ergo diuinas ſert pruras legitis ſollerter ꝑpendite quid ibi dictum ſit ad excitandũ in vobis amoꝛem dei.quid ad contẽptũ ſeculi quid ad cauen dum inſidias inimici.quid ad bonos affec tus nutriendos.⁊ quid ad praa deſideria extinguenda valeat.⁊ quid coꝛ citius ꝑcõ punctionis ardoꝛem accendat.quid diſci⸗ plinam in opere quid humilitatẽ in cogita tione quid obedientiam in preceptis.quid patieutiã in aduerſis habere doceat Omnd deniqʒ ad agenda bona ſedulum ⁊ ad ma la cauenda doceat eſſecircũſpectũ.hec Pu go Et ideo Seneca epla.xx Docet ꝙcauſa quare ſcolares non ſunt moꝛigerati partiĩ eſt ex parte doctoꝛis. partim ex parte diſe⸗ puloꝛum Aliquid inquit pꝛecipientiũ vi⸗ cio peccatur.qͥ vos docent jubtiliter diſpu⸗ tare non viuere. aliquid diſcentium quiꝓ⸗ poſitum ad pꝛeceptoꝛes afferũt. nõcãaim excolendi.ſed ingenium vult dicere ꝙ hec ſola eſt intentio ſcolarium cõmuniter inge⸗ nium colere per ſcientiã. Non autẽ animũ per virtutes Sed talemordinem nõtenu⸗ it pſalmiſta qui dicit Bonitatẽ diſciplinã et ſcientiam doce me. Clara eſt et que nun ⸗ quã marceſcit ſapientia q̃ſi diceret.merito eſt diligenda ſcriptura ſacra.quia clara eſt et non turbida:In põ. Calix meus inebri⸗ ans qᷓ; pclarus eſt Iſte em̃ calix eſtitadul⸗ cis ꝙqᷓ;to magis magiſqʒ hõ guſtat. tanto magi delectãdo ſitit Ecci.xxiij · Duiedũt me adhuc eſurient ⁊ qui bibunt me adhuc ſitient Et ideo anime curioſe circa inra mũ di⁊ non curantide dulci claritate ſcriptu/ re diuine dicit᷑. Piere.ij. Quid tibi vis in 5 aquam turbidã Egip tus teneb Vie mũdi ſunt ſolicitudines ſeculi vl ſco⸗ le legũ ſeculariũ In iſtis vijs bibitur aqua turbida; qꝛ ſcia turbatiua ꝑ quam mali ad turbandũ bonos redduntaudaces Sed oppoſitum de lege dei dicit pſal. Parmul ta diligentibꝰ legẽ tuam¶ C lara eſt inquit et que nunqᷓ; marceſcet ſapiẽtia ¶ Ideoſo⸗ lebant antiquitus ſapientes coꝛoñarilan ro In ſignum ꝙ ſicut laurus ſeruat viridi ratem perpetuam Ita ſapientia nunqᷓ; are ſcit Etideo pꝛobat᷑ Areſto.ð. poſterioꝝ · ꝙ omnis ſcientia eſt de perpetuis Et quãuis ſit ita nobilis eſttamẽ inuentu facilis. vnð ſubdit. Facile videtur ab his qui diligunt eam Sap. vij. Dptauiã datus eſt mihlſen ſus ⁊ muocautet venir ad me.ſſupia Ecce q;faciliter. Ja. pᷣ. St qͥs vñm indiget ſapia Poſtulet a deo qui dat omnibus i — ra interpretat⁊ſignificat mundũ etnon impꝛoperat ⁊ dabit᷑ei. vnde pietas: boni moꝛes? oꝛatio vᷣuota ſunt vie ad iſtã ſapientiam adquirendam. VUnde Augꝰ. li. p. de moꝛibus manicheoꝝ: In ſacris di⸗ uinitus inſpiratis neqʒ omẽs a quib que/ ritur docere poſſunt neq; omnes qui que⸗ runt diſcere digni ſunt Sed ad hoc ꝙ veri⸗ tatis ſcientia doceatur ⁊ videat᷑⁊ diligen⸗ tia et pietas adhibenda eſt:alterofiet vt ſci entes inueniamur altero vt mereamur· hec ibiNon tñ videt᷑ niſiab his qui diligunt eã Amanti em̃ omiĩa ſunt facilia ratioẽ quia mens ſine delectatione eſt ceca Sapij· Ex cecauit em̃ eos malicia ſua. Et Sopho:p̃: Ambulant vt ceci qꝛdño peccauerũt. Et inuenit᷑ab his qui querunt eam. nõ ab ocio⸗ ſis qui eã nõ requirũt. Querẽda ẽem̃ certo loco certotꝑe et certo mõ ſi beat inueniri Terto loco qꝛ in ꝓenitẽtia Job. xxxij. Iõ inuenit᷑in terꝛa ſuauiter viuentiũ.ſed ĩter⸗ ra aſpere viuentiũ Et ideo inuenta ẽin da niel· ⁊ ſocijs eius qui contemnẽtes cibos re gios leguminib veſcebant᷑. Et ideo de eis dicit. Dañ.p. Pueris autẽ hic deus dedit ſcientiam ⁊ diſciplinã in omni libro⁊ ſapiẽ tia ¶ CLerto tꝑeqꝛcõtinue Luce.xi. Peti⸗ te⁊ aecipietis queriteꝛ inuenietis.pulſate et aperiet᷑ vobis ¶ Lerto mõ.qꝛ humliter ꝓuer.xi.vbi eſt humilitas ibi⁊ ſapia Sap̃. pᷣ· In ſimplicitate coꝛdis querite illũ berñ ßᷣmone. xxiij. Si nolumus querere fruſtra deũ.queramꝰ eum ſcʒ veraciter. frequẽter et perſeuerãter.vt nec queramus ꝓ illoali⸗ ud.nec cum illo aliud nec ab illo ad aliud cõuertamur Facilius eſt em̃ celum et terꝛã trãſire q; vt ſic querens non inueniat.ſic pe tens nõ accipiat. ⁊ ſic pulſanti non aperiet᷑. b Sed in hoc eſt mirabile ꝙ deus queri non põt niſi prius inueniat᷑.qꝛ nullꝰ eum querit niñ aliquo modo inuenerit. vñ Berñ. de diligendo deo H emo te domine querere valet niſi quiprius inuenerit Uis ergo inuenirivt queraris.vis queri vt ĩue/ niaris Pec Berñi· in pſal. Letet̃coꝛ querẽ tium dñm. querite faciem eiꝰ ſemꝑ ð ex ponẽs beat? Augꝰ dicit ſic Si ſemꝑ querit᷑ Dñ inuenit᷑. Forte qñ facie ad faciem eum viderimus ſicuti eſt. Adhuc querẽdꝰ erit et ſine fine querẽdus quia ſine fine amãdꝰ Tauſa eſt diuine bonitatis immẽſitas que Lectio videri poteſt. cᷣprehendi non poteſt ⁊ido ſemper poteſt haberi⁊ tamen ſemꝑ queri; Unde Angꝰ.ſuꝑ Johem dicit Uueram inueniendũ. queramus inuentũ.⁊ inuenie⸗ dus querat᷑. occultus eſt. vt inuentus que⸗ ratur immenſus eſtEt licet inueniri poſſit non tamen ꝑfecte in hac vita · Tũ em̃ ſit vi⸗ ta. non ꝑfecte põt reperiri in regibe vmbre moꝛtis Vñ Zingꝰ.tra querentes beatitu dinẽ in hac vita. dicit ſic.iiij feſſ.c.xij. Re dite pᷣnaricatoꝛes ad cor? inherete illi qui fecit vos State cum eo ⁊ ſtabiles requieſci tecum eo⁊ quieti eritis Qui itis in aſpera quo itis. Bonũ qð amatis ab illo eſt Sed q;tum ad illũ bonum non eſt? ſuaue Fama rum erit iuſte. qꝛ iniuſte amat᷑ deſerto illo quidquid abs.illo eſt · Quo vultis adhuc ambulare.vias difficiles ⁊ laboꝛioſas ĩmo non eſt requies · vbi queritis eum querite quod queritis.ſed ibi non eſt vbi queritis: beatam vitã queritis in regione moꝛtis. nõ eſt illuc Quomõ nec vita btã vbi nec vita. Lectiolxxxij Reoccupat au tem qui ſe cõcupiſcũt vt illis ſe pꝛioꝛ oñdat qui de luce vigila⸗ nerit ad illã non laboꝛabit · aſſidentẽemil⸗ lã forib ſuis inuemet ¶ Poſtqᷓ; ſpũſſctũs facilitateʒ adquirẽdi ſapiam declarauitex duobus.tum qꝛ habet̃ſi diligat᷑.tum qꝛ ap paret ſiappetat PHic oñdit ilð idẽex terch vicʒ qꝛ occurꝛit ſi querai¶ Et circa hoc di⸗ cit duo. pᷣmo ꝙ preuenit ſeamantes Scðo ꝙ aſſociat vigilantes. Quantũ ad primi dicit ſic Preoccupat aũt quiſe ↄcupiſcunt id eſt deꝰ ip̃e qun eſt ſapientia increata pꝛe occupat per gratiaʒ pᷣuenientem eos quie fectualiter diligũt i Et inueniri põtſed preueniri non poteſt. Sed contra videtur ꝙ nos deum preoccupare et preuenite debe remus. Quia in Pſalmo Pꝛeoccupemus faciem eius in confeſſione Reſpondeo ꝙibi loquitur pſalmus de iudice futuro et ven turo ad iudicium cuius faciem preoccu⸗ pare debemus per con feſſionẽ laudis ſue et fraudis noſtre. Pic autem loquit᷑ ſpiri⸗ tuſſanctus di actij meritorio. In quoipſe Wp ulun hrt ſuoꝛe sho nnus Eth nl lcen ncſe Na ur nh deuc tbo Rhs chu ſtiß ſn wdi ni nki nhin kont ien jw uni iyupt tuſc lrrxii nds pꝛeuenit gratia pꝛeneniente ſine qua nullum opus meritoꝛiũ exercere valemus Preoccupat ergo qͥ ſe cõcupiſcũt vt illis ſe pꝛioꝛ oñdat Berñ. D dulcis ieſu pꝛimus es in acceſſu⁊ vltimus in receſſu:p. Johã. iiij. In hoc eſt caritas dei nõ qꝛ nos dilcxe rimus deñ ied quoniãiße ꝑꝛioꝛ dilexit nos Et ſic pᷣuenit ſe amãtes¶ Secũdo aſſociat vigilantes Et quantũ ad hoc ſubdit quið luce vigilauerit ad illam ⁊c̃. Sicut doꝛmi re eſt ſenſus habere ligatos.ita vigilare eſt ſenſus hr̃e ſolutos ⁊ actualiter operantes. Illtergo qui intellectu ⁊ affectu bene vtũ⸗ tur ſcqm ꝑꝛincipia iuris naturalis. vel fm pnncipia fideitales dicunt᷑ vigiltes Sed de luce vigilant qui maneſtatim a iuuentu te in bonis oꝑibus ſe exercent. Ecci. xxxir. Juſtus coꝛ juumtradit ad vigilandũ dilu culo ad dominũ quifecitillum. Et talis q ſic vigilauerit ad ſapientiam id eſt deñ qui eſt ſapiẽtia increata non laboꝛabit fruſtra. vel din. vel ñ laboꝛabit.id eſt modicũ labo rabit in cõparatione illins boni quod adq⸗ rit. Ecci.li. Modicum laboꝛauiet inuent mihi multã requiem Et quare non inuanũ laborabit. Terte. quia ſtatim ipſum deum inueniet aſſidentem foꝛibus ſuis 43 Foꝛes per quas anima habet acceſſum ad deum ⁊ ad ſapientiam veritatis ſunt pꝛin ⸗ cipia ꝑꝛima tã ꝑractica q; ſpeculatiua Pra ctica ſicut hoc. facias alij qð tibi vis fieri⁊ ð tibi non vis fieri.alteri ne feceris Spe ⸗ culatiua ſicut alterũ contradictoꝛioꝛumdi citur de quolibet et de nulloeorundem am bo ſimul ſicut patet.iiij. Metha. Per hec ergo pꝛincipiatanquãper quaſdaʒ poꝛtas ſiue quaſdam foꝛes anima humana habet ingreſſum ad deum cognoſcenduʒ⁊ ad ſci entiam veritatis inteniendã Et ideo dicit Areſtotiles.ij. Methaphiſice. ꝙ theolo/ gla id eſt conſideratio de veritate partim eſt facilis ⁊ partim difficilis · Dui quan⸗ tum ad pꝛima pꝛincipia cirea que non con tingit erꝛareeſt facilis. Ltrca concluſio⸗ nes vero ab eis deductas circa quas vario modo contingit erꝛare eſt valde difficilis. quia prima pꝑꝛincipia ſunt ſicut foꝛes tvmo rum de quib pꝛouerbialiter dicitur In ſo ribus quis delinquet quia introitus ĩn do mum defacili cognoſcitur⁊ mihil quod ibi ponitur latet Sedinterioꝛa domus latere poſſunt etiam pꝛeſentem ſcrutatoꝛẽ. Pꝛo⸗ uerbioꝝ · viij. Vhienrisinipſo foꝛibꝰ lo⸗ quitur dicens. V viri ad vos clamito· et vox mea ad filios hominũ Intelligite par⸗ uuli aſtutiam ⁊ inſipientes ammaduertite Sic ergo qui de lu.vi.ad ſapientiam nõ la boꝛabit Aſſidentẽ enim illam foribus ſuis inuenier. hoc eſt ſapientiã creatam vł incre atam mueniet aſſidentem foꝛibus ſuis id ẽ manifeſte patentem in intellectu pꝛincipio rum. quia cognitio exiſtendi deum omnibꝰ hominibus naruraliter eſt inſerta Sicut di cit Damaſcenꝰ li.p̃.ca· ij. Et Boetiꝰ de cõ ſola. libro.iij. pꝛola.ij. Eſt autẽ mentibus hominũ veri boniqʒ naturaliter inſerta cu/ piditas ¶ Ad idem Tulius lib.p̃. Inſitas vel potius innatas cognitiones habemus. Aue eñ gens aut genus hominũ quodnõ habeat ſine doctrina anticipatõeʒ quandã deoꝛũ quã Epycurus vocat ꝓlempſim.id eſt anteceptain animo rei quãndam infor⸗ matõnem ſine qua necinteiligit᷑ quicq; nec querinec diſputari poteſt Ideʒ ij ud poteſt eſſe ram apertum tãm perſpicuum. cum celum ſuſpicimus celeſttu que cõtem⸗ lati ſumus q; eſſe aliqð numen ꝛeſtãtiſ⸗ ime mentis.quo hec regantur. Sed ↄtra iſtam videteſſe illud quod ſcribi ꝓuerbi. viij. Beatus homo qui audit me ⁊qui vi⸗ gilat adfoꝛes meas quotidie Ergo ſapien tia non ſtatim inuenit᷑ aſſidens in foꝛibus. Dicendum eſtꝙ inuenit᷑ ſtatim quantum ad intellectũ pꝛincipioꝛũ⁊ quantũ ad noti ciam dei genchale Sec non inuenit᷑ſtatim perfecte quin qutaliquid nouit plus noſfe cupit Foꝛes vero ſapiẽtie.in puerbijs dicũ tur doctoꝛes ꝑ quos habemꝰ ingreſſuʒad ſapiam. Et adillas foꝛes opoꝛtet vigilare quotidie Ecc̃t.vi · Si videris ſenſtũ eni⸗ gilꝛad illum⁊ gradus hoſtioꝝ ill usexte⸗ ratpes tuuets B ¶Etnotandum circa materiã lectõnis huiꝰꝙtriplex cauſa erprimitur in ſcriptura quare vigila re⁊ vi gilanter nos habere debemus in omnibus vicz hoſtilitas crudelis rebellationis. vtili tas fidelis amminiſtrationis et debllitas terꝛeſtris inhabitatiõis Duantum ad pꝛi⸗ mũhomies eriſtentes inbellomoꝛtaliuon poſſunt ſomno vacare Mos z in cõtinuis bellis In pſal. Lonculcauerũt me inimici mei tota die ⁊c̃· Ergo neceſſe habe ⸗ mus vigilare Brues.ſicut dicunt natura⸗ les inter ſe vigilias diuidũt Et illa que vi gllare debet lapidẽtenet in pedibꝰ. vtſiilla doꝛmierit lapis cadens alias excitet ⁊ ſeip ſam Si ergo auis inſenſata que vigilarete netur.ſic ſibi pꝛeuidet cõtra ſomnũ Mul⸗ to magis contra ſomnũ peccati cautelã con rinuã adhibere debemus p̃. Petri·v. Fra⸗ tres ſobrij eſtote⁊ vigilate⁊c. Et bene ad iungẽs pꝛemittit ſobꝛietatẽ vigilie. Nam ebrierateʒſequit neceſſario multus ſomnꝰ Eſt aũt ð dyabolo iſto aduerſario ſicð quo dam ducecàrtagineñ. Refert ſertus Juliꝰ ſtratagꝛe.li.ij.c.v. qð ẽð inſidijs ux iſte bellum habuit contra quoſdam ð affrica qͥ cartagineñ rebellabõt. fuer̃t iſtivð affrica audi nimis ad bibendum vinũ qð intelligens dux vſus eſt contra eos tali cau tela Accepit multa dolea vini⁊miſcuit cũ vino ſuccum cuiuſdam herbe que vocatur mãdragoꝛa.que quidem herba eſt mirabi/ liter ſomnifera.ſicut docet Areſto.pᷣmode ſomnoet vigilia. Facit em̃ homines ita ꝓ⸗ funde doꝛmire ꝙ fiunt inſenſibiles et iceo olet dare hominibꝰ qui ſunt ꝓpter aliqu infirmitatem curandã ſecandi vt poſſint ſi ne doloꝛe ſecari. Dolea eꝛgo vini ſic infecti dimiſit iſte dux in tẽtorijs ſuis et fugit.ad cautelam tentoꝛia derelinquẽs. affrici gau dentes tentoꝛia inuadunt.et inueniẽtes vi ctualia cum vino in abundantia comedert et biberunt de iſto vino infeetoꝛ ſtatim om nes ſic oppreſſi ſunt ſomno ꝙ nullo modo ſe iuuare potuuernt hoc exploꝛans dux iſte predictus ð nocte redijt ſuper eos miſeros ſicut voluit trucidauit Iſta cautela moꝛa/ liter loquendo vtit᷑ dyabolus cõtra homies Vinum qð letificat deſignat leticiam⁊ la ſciuiam ſecularẽ Iſtam leticiam ſiue iocun ditatem můũdi dyabolus ſic cõmiſcuit uc/ cu mãd ragoꝛe id eſt delectatione luxurieg omnes de eo bibentes fiunt quaſi inſenſibi les Mandꝛagoꝛa em̃ eſt heꝛba hñs maſen lum et femellã et omnia lineamenta coꝛpo/ ris humani.in ſe pꝛefert? ad generationis fecunditatem confert Beñ.xxx. dicit rach/ el ſoꝛoꝛi ſue lye de iacob viro ſuo Doꝛmiat tecum hac nocte ꝓ mãdragoa filij tui. Et Nectio ſdeo mandragoꝛa voluptatem carnis ſiᷓt Quia ergo tota můũdanã iocunditas inter homies his diebus ꝓcurante dyabolo qui nos ſemp cauteloſe querit debellare ð ſuc⸗ co voluptatis ·eſt infecta Ideo homines vi croſi dormiunt in peccatis⁊ ad coꝛreptio/ nem prelatorũ.pꝛedicationes doctorũ re⸗ eriuntur inſenſibiles vt dicat quilibet il⸗ oꝛũ illud Pꝛonerbio.xxiij Verberauerũt me et non dolui.traxerunt me⁊ non ſ enſi. quãdo euigilabo et rurſum vina reperiam Non ſic vos cariſſimi.ſed ſicut dicit᷑ij. Lo rin. vi. In omnibus exhibeamus noſmetip ſos ſicit ði miniſtros Et infra In vigilijs in ieiunijs in caſtitate. in ſciẽtia: Notatria ſcientiam pꝛecedẽtia.vigilias ieiunia⁊ ca⸗ ſtitatem Secũda cauſa quare nos in hac vita vigilare debemus eſt vtilitas fidelis ãmimſtrationis. Sumus enim ſicut ſerui vigilantes de nocteet expectantes aduen/ tů domini de nuptijs redeũtis nuptielũt in celo ineffabilis gaudij de ſacroſctã vni ⸗ one deitatis infinite ad natutã humanam. De his nuptijs dominꝰ noſter venturus ẽ in die iudicij deſcenſurus ad mundum to⸗ tum iudicandũ finaliter Et ideo Mathei xxiiij. Vigilate quia neſcitis qua horg do⸗ minus veſter vẽturus ſit et Luẽ.xij. Sint lumbi veſtri precincti ⁊ lucerne ardentes. Et vos ſimiles hominib expectantibꝰ do ⸗ minũ ſuum quando reuertatur a nuptijs. vt cum venerit et pulſauerit cõfeſtim aperi ant ei Beati ſeruiilli quos cum venerit do minus inuenerit vigilãõtes Et licet omnes vigilare debeamus.maxime tamen prela ti quoꝝ cure ſubditorum anie ſunt cõmiſſe In cuins ſignum cum chriſtus diſcipulos ſuos doꝛmientes inueniſſet ſpecialius ce⸗ teris increpauit Petrum dicens. Simon doꝛmis non potuiſti vna hoꝛa vigilare me cum. Tercia cauſa quare in pꝛeſenti moꝛa ⸗ liter vigilare debemus eſt debilitas terꝛe⸗ ſtris habitationis.homo qui iaceret in do⸗ mo ruinoſa ex omni parte debili⁊ ſimul cũ hoe ſciret ꝙ aliquis exterius ſuffoderet con tinue muros ad eum occidendum non da⸗ ret ſe ſomno ſi eſſet prudens ſed ſolerti vi⸗ gilie Domus anime eſt coꝛpus luteum vel terꝛeũ Job.iij. Pabitãt domꝰ luteas ⁊ ter renũ habẽt fundamentũ.⁊ ↄſumunt velut ½ puh hmio Uoen gha Uynn tdeyr ſune adeo un deus tean 1X˙Z eſtz Völ vN mys rrrii atinea Foſſoꝛ eſt mors qui indefeſſe nitit᷑ pfodere domũ ñaʒ vt furetur anĩaʒ cũ pec catis ſi poſſet vel cum penis debitis ꝓpec⸗ cato Et ideo bñ dicit? Hath·xxiiij. S ſei⸗ ret paterfamilias qua hoꝛa fur veniret vi⸗ gilaret vtiqʒ⁊ non ſineret ꝑfodi domũ ſuã Sed timendũeſt ꝙ eſt de nobis ſicut ð pue ris recenter natis Dicit eĩ Areſto·p.d ſõ⸗ no⁊ vigilia ca.v.ꝙ pueri qudo pariuntur doꝛmiũt.⁊ habent oculos clauſos ꝓprer cõ ſuetudinem doꝛmiendi in matrice Sic eſt de multis tã din inoleuit in eis cõſuetudo indulgendi negligẽtie pigricie ⁊ accidie ꝙ vigilare nõ poſſunt. Sʒ cauendũ eſt a tri⸗ bus malis paſſionibo que accidunt in ſom/ nis ſicut docet Areſt. libro p̃allegato Epy leñ. Ephialtes ⁊ letargia Epylentia eſi ce rebri paſſio faciens hominẽ cadere ſubito⁊ inopinato Ephyaltes eſt paſſioin ſomno fa ciens homini apparere ꝙaliquis eñ oppꝛi mit ⁊ nittitur ſuffocare vnde illis qui hñt hanc paſſionem videtur cõmuniter ꝙ vetu la incumbat ſuper eos ⁊ nititſuffocare Ne⸗ targia eſt infirmitas compellẽs hoĩem dvꝛ ⸗ mire⁊ dormiendo moꝛi. Moꝛaliter iſte tres paſſiones tria vicia generalia ſignifi⸗ cant quibus inuoluitur totus mundꝰ Su⸗ erbi nanqʒ ⁊ ambicioſi qui ad gradus et nituntur aſcẽdere Epylentici ſũt uia ſuꝑbia caſum habet · Et Llaudianus in maioꝛi yma tollũtur in altuʒ vt caſu gra uioꝛe ruant Tubrici ſine luxurioſi patiũtur ephyalten. quia vetula illa eſt caro que coꝛ⸗ rupta per peccatũ eis ſupeminet et dñatur et deprimit eos ne reſurgant. Auari vero ſunt letargici id eſt obliuioſi qui quõto pla a deo ꝑercipiũt.tanto magis obliuiſeuntur tam ſuiqᷓ; dei. Uñ gloſa ſuꝑ illð põ̃. Deꝰ deus meus ad te de luce vigilo Sitiuit in te anĩa mea qᷓ; mulripliciter tibi caro men. ⁊&·Ad deum vigilat qui vere dei memoꝛ eſt Ad deum doꝛmit qui deum obliniſcit᷑ Nõſic vos cariſſimi Sicut dicitp. Theß. v Non doꝛmianus ſicut ceteri.ſed vigile⸗ mus etſobrij ſimus ⁊c̃. Tectio.lxxxiij. Pgitare ergo de illa ſenſus eſtconſummatꝰ⁊q vigilauerit ꝓpter illam cito ſecu rus erit. quoniã dignos ſeip̃acircuit q̃rens et in vijs ſuis oñdet ſe illis hilariter⁊ ĩom nꝓuidẽtia occurꝛet illis? Z ¶ Due ſunt cõcluſiones quas ſpũſſctũs intẽãdit pn cipaliter in hac parte cupituli vſqʒ ad finẽ de ſpientia declarare Vna eſtꝙ in eiad quiſitione eſt facilitas Alia eſt ꝙin eipof ſeſſione eſt felicitas.et deiſtis duobus agit alternatim. nunc declarando facilitatẽſa pientiam adquirendi.nũc cõmendando fe⸗ licitatem ſapientiam poſſidendi Conſequi tur autem poſſeſſionẽ ſapiẽtie duplex felici tas videlicet temꝑalis ⁊ eterna.et de vtra⸗ qʒ fit hic deſcriptio.⁊ nunc de vna nunc de alia viciſſim ¶ Diuiditur ergotextus ple⸗ ctus in duas partes Nam primo oñdit fe⸗ licitatẽ que eſt in ſapientie poſſeſſione Se⸗ cundo felicitatem que eſt in eius adquiſitõ ne Secunda ꝑs ibi Om̃ dignos · Duantũ ad pꝛimã ꝑtem dicit ꝙ duplicem pfectõeʒ confert homini ſapientia que cõſiſtit in ve⸗ rocultu dei Nam excludit ab homine quã tum ad ratõnalem.erꝛoꝛeʒ falſitatis. Dũ tum ad iraſcibilem timoꝛem aduerſitatis quantũ ad primũ dicit ſic Cogitare de illa. id eſt de ſapientia increata que eſt cultꝰ?ve⸗ ri dei eſt ſenſus conſummatus.id eſt ſenſꝰ veraciter infoꝛmatus ſine deceptione Sẽ⸗ ſus enim multipliciter decipiuntur. Ali⸗ quãdoꝓpter indiſpoſitionem oꝛgani Si⸗ cut lingua febricitantis iudicat dulce ama rũ Aliquãdoꝓpter indiſpoſitõem medij. Sicut oculus iudicat baculũ eſſe fractum cuius vna medietas eſt in aere⁊ alia ĩaqua Aliqñ ꝓpter elongatõnem obiecti Sicut oculus iudicat ſolem eſſe pedalis quantita tis.⁊ ſic de alijs. Pꝛopter qð ſincera veri⸗ tas non eſt a ſenſibus expetenda m Augu ſtinũ ſecũdo ſoliloquioꝛũ. Et ideo indict⸗ um ſenſus dicitur imperfectum ⁊ inconſũ⸗ matum. niſi per rationis ſententiũ regule⸗ tur In ſolis ergo ſapientibus qui ſenſuali tati dominantur per rationem eſt ſenſus conſummatus. Unde Auguſtinus pꝛi⸗ mo libro de libero arbitrio. capi. xxiij. Sa piens eſt qui regno mentis omni libidi nis ſubiugatione ſemota pacatus eſt Et Ecci· xri. Conſummatio timoris deiſãpi/ entia et ſenſus Er per oppoſitum ſtultoꝛũ ſenſus ſꝑ ẽincõſũmatus. qʒ inſenſualitate r iij —.—— ————————— ſtant.· ⁊ ſᷣm ratõnem nõ viuũt. xt ideo vo ⸗ cant᷑ſuꝑiꝰ.c ·ij. Rami incõſummati. Frã⸗ gent inquit rumi incõſummati. Sic ergo ſapientia excludit ab hoĩeqᷓ;tum ad ratòna lem erꝛoꝛem falſitatis ¶ Scðo excludit timoꝛem penalitatis. Et qᷓ;tũ ad hoc dicit ito qꝛ pꝰ moꝛtẽque veniet valde cito ha bebitſecuritatẽ que ẽpars potiſſima beati tudinis Vñ dic Angsꝰxtij.x trintate lo⸗ quẽs de futura beatitudie. Dmñ̃e quod ibi erit bonũ erit ⁊ ipſe ſummus deꝰ ſummum bonũ erit atqʒad fruendũ eũ amãtibus pꝛe ſto erit ⁊ quod ẽ omninobeatiſſimũ.ita jem per foꝛe certũ erit: Quilibet ergo bonꝰ cito ſecurus erit Apoca.xxij. Ecce veniocito ⁊ merces mea mecũ eſt reddere vnicuiqʒ ᷣm opera ſua Et apo.pᷣmo: Signauit deꝰ que opoꝛtet fiericito.Et ideo ſignant᷑di Vui vigilauerit ꝓpter illã cito ſecurꝰ erit ad di fferẽtiã hoĩm laſciuoꝝ qui vigilias multas faciũt nõꝓpter cultum dei.ſedꝓpter cul⸗ tum carnis.quoꝝ quidã vigilant ad gulã quidã adpꝛedã.quidã ad luxuriã. QDuidã vigilant ꝓpter gulã⁊ ad ſuas voluptates explendas de quibo dicit Saß xitij. Inſa⸗ me plenas vigilias habentes ¶ Alij vigi⸗ lãt ad pꝛedã ſiẽ fures latrones ⁊ pꝛedones Job. xxxilij. Vigilãtes ad pꝛedã pꝛeparãt panem liberis agrũ nõ ſuũ⁊ vineq eiꝰquã vi oppꝛeſſerũt vindemiant ¶ Tercij vigi⸗ lant ad luxuriã Job.xxiiij. Oculus adul/ teri obſeruat caliginẽl Sequit᷑ſcda ꝑs le ctõis In qua oñditur facilitas ſapientiam adquirendi extrib lle em̃ qui nos querit ⁊ quiſe nobis oñdit.⁊ qui in omnitꝑe no bis occurꝛit faciliter inuenit᷑ a nobis. Sed ſapiẽtia increata que deus eſt ſic ſehabet ad nos ꝙ ipſa circuit querẽs dignos ſe⁊ ĩvijs ſuis.i.in pꝛeceptis oñdit ſe eis hilariter et in omniꝓuidentia occurꝛit illis. Diẽ ergo ſic. Facile inuenit᷑ quoniã dignos ſeipᷣa cir/ cuit querẽs.id ẽ ad modũ circueuntis⁊ qᷓ⸗ rentis ſe habet qꝛ ex omnitꝑe dat nobis de us occaſionẽ eum cognoſcendi⁊ amõdi.vñ Augꝰ· iij. cõfeſſionũ.ca.vij. Lelũ et terꝛa ⁊ omnia que in eis ſunt. Eece vndiqʒ mihi dicunt vt te amem. nec ceſſant dicere omni bus vt ſint ĩexcuſabilest* B Lircuiuit rpe q̃rẽs nos in terꝛaĩaereĩ infemo. Zugꝰ Nectio xicfeſſionũ.e.j. Dueſſti nõ querentes te ui vigilauerit ꝓpter illãcito ſecurꝰ erit queſiſti aũt vt queramꝰte. Queſiuit nos in terꝛa docẽdo. In cruce moꝛiendo. Acꝑ inſignia paſſionis ſue gloꝛioſa miſericoꝛ⸗ diter ad regna celeſtia nos incitando. Iniĩ⸗ fernũ deſcendendo. Et in vijs ſuis oſtendit ſe illis hilariter. Vie xp̃iſunt pᷣcepta criſti Semite ſũt ↄſilia In ꝓð Uias tuas dñe demõſtra mihit ſemitas tuas edoce meEt hoc hilariterꝓuer.xvi. In hilaritate vultꝰ regis vita Et clemẽtia eius quaſi imber ſe⸗ rotinns. Et inomni ꝓuidentia occurꝛetil⸗ lis: Docet em̃. Tulius.ij. rethoꝛice ꝙ pꝛu⸗ dentie tres ſunt ꝑtes. memoꝛia ꝓuidentia ⁊ intellectiua. Memoꝛia eſt ꝑ quã animuſ repetit illa quefuerũt. Intellectiua eſtper quã ea ꝓſpcit que ſunt. Pꝛouidẽtia ꝑ quã futuri aliquid videt᷑anteq; fit. vñꝓpuiden/ tia ꝓpꝛio noĩe ſumpta eſt pñs notio futurũ tractans euentũ: In omniergo ſpe ꝓuidẽ⸗ tie deꝰ occurꝛit diligentibꝰ docẽs quid eis expedit recoꝛdari quid meditari quid ꝓꝛe ſtolari. Vult ergo dicere ſpirituſſanctus ꝙ deus ſe diligentib in omni ꝓuidẽtia oceur rit id ẽgr̃am tribuit nõ ſolum bene oꝛdinã dipitia.ſed etiã ꝓuidendi de futis b ¶ Ubi notandũ ꝙ ad perfectũ regimẽhu/ mane vite quad ee eſt necel ſaria. vicz legaliũ ſtatutoꝝ.tempꝑaliũ the⸗ ſauroꝝ ꝓſonaliũ meritoꝝ et regulariũre ⸗ ſponſox Primã ꝓuidentiã tenent᷑facere reges ꝓrincipes ⁊ plati iuſticiarij cõſiliarij et regũ miniſtri.vt vicz leges inſtituantiu ſte que cõueniẽtes ⁊ cões tã diuitibo qᷓ; pau peribus oſtendant᷑. Hec aũtꝓuidenti de theſauroſacre ſcripture ꝓcedere debz Lex em̃ que obuiat ſacre ſcripture decretis ec⸗ cleſie ⁊ bonis moꝛiby nulliꝰ debet eſſe mo ⸗ menti Sicut dicit᷑in cano. diſ.x. Non licʒ Ubietiã felix papa ad quendam Impato rem ſic ſcribit Tertum eſt hoc rebꝰ veſtris eſſe ſalutare vt cum de cauſis deiagiiuxta ipſius cõſtitutũ.regiam voluntatem ſacer dotibus xp̃t ſtudeatis ſubdere non ꝓferꝛe et ſacroſancta ꝑ eoꝝ pꝛeſules potius diſce⸗ re q; docere Eccleſie foꝛmã ſequi.non huic humanitus ſequenda.iura p̃figere.neqʒ ei us ſanxiõibo velle dñari Lui deus Llemẽ ⸗ tie tue pie deuotionis colla voluit ſubmit⸗ tere Me dum menſura celeſtis diſpenſatio ine ict nin ſbi M gipu nU heſun ppn fum ln ainmd wſu ſt n ſcdg burm dilst ſom fin nurn def butn Alo lunn Sunſ ulh doprin cuhn tundo gontr bieie tusp penit ideo tequ tonc ſedo adal ppa clpſ lrxriii mis excedit᷑.eatur in cõtumeliã diſponẽtis Atheſauro ergo ſacreſcripture ſumi debʒ puidentia legaliũ ſtatutoꝝ ſine quibus im poſſibile eſt pacem inter homſes obſeruare ij· Mach. iij: Videbat em̃ Onias ſine re gali ꝓuidentia eſſe impoſſibile pacẽ rebus dari ¶ Scdam ꝓuidentiã que eſt tꝑaliuʒ theſauroꝝ tenent᷑ facere pꝛelati eccleſiaſti⸗ ciꝓ pauꝑibus ſuſtentãdis Ip̃i em̃ ſůt ſpi⸗ ritualiter ſenaſcalij xp̃i qui deip̃ius ꝑimo nio familiam ſuã ꝓuideretenent᷑ Un berñ de colloquio ſimonis ⁊ ieſu li.iiij.c.v. Res paupeꝝ non pauperibus dari par ſacrilegi crimen dinoſcit Sane patrimonia ſũt pau pexꝝ facultates eccleſiaꝝ⁊ ſacrilega eis cru delitate ſubripit᷑ quid quid ſibt miniſtriet diſpenſatoꝛes non vtiqʒ vel poſſeſſoꝛes vl tra victũ ſuſcipiũt⁊ veſtitum Etc.iiij. di ſic Dignũ eſt vt qui altario deſeruit de alta rio viuat Uiuat inquã dealtario.nõ ſuper/ biat · nõ luxuriet᷑ non ditet᷑ non in clericatu diues ex paupe fiat. non ex ignobili glorio/ ſus non ſibi ð bonis eccleſie ampla palacia fabricet ·nec loculos inde cõgreget necĩ va nitate:nec in ſuꝑfluitate diſꝑgat.non extol lat de facultatibꝰ eccleſie ſu⸗ os aut nepotes ·nefilias dixeri nuptuttra/ dat Lonceditur tibi vt ſi bene deſeruis de altario viuas Mec Berñ.Eſt ergo pꝛelatꝰ Senaſcalius pauperũ figuratus ꝑ angelũ qui Thobiã iumioꝛem duxit in regionẽme doꝝ?⁊ inſtruxit quomõ vxoꝛem ſibi debuit copulare?⁊ ſanũ reduxit Cuithobias regra tiando dixit Si meip̃m tibi tradam ſeruũ non erocõdignus ꝓuidentie tue vt ðꝛ tho⸗ bie.ix Sic certe regratiabit᷑ ſubditus ſana tus ꝑꝓuidentiã bonip̃lati ductus ꝑ viam penitẽtie.et reductus ad ciuitatẽ leticie Et ideo ſignãter dicit᷑ pᷣlatis.pᷣ. Pe.v. Paſci⸗ te qui in vobis eſt gregẽ detpuidentes non coacte.ſed ſpontanee lon iolũ aũt prelatt ſed omnes habẽtes ſubſtantiã huiꝰ mundi ad aliqualem hmõtꝓuidentiam obligãtur ꝓ paupib ſuſtentandis. Tercia prudẽtia eſt ꝑſonaliũ meritoꝝ.ad iſtam faciendãom nes obligamur quilibetꝝ ſeip̃o in nůdinis buius vite Ad Ro · xij·Iolite eſſe prudẽ⸗ tes apud voſinetios nulli malump malo reddentes.ſed ꝓuidentes bona. non tantũ roꝛam deo ſed coꝛam omib homiby. ꝓui⸗ dentes inquit bona vicz maria que funt vir tutes⁊ bona opera. Iſta em̃ bona hñit ĩn ſe pᷣcioſitatẽ durabilitãtẽ⁊ vtilitatẽ Eſt enim vna elemoſina vel vnũ ieiuniũ deuotũ ma gis pᷣcioſum coꝛam deoqᷓ; totum aurũ mů⸗ di vel etrã omẽs lapides p̃cioſi Eſt etiã me ⸗ ritum bonũ durabile. qꝛ ꝑpetuũ ſi nõ inter rumpatꝑ peccatũ fatuus valde foꝛet exi⸗ ſtens in nundinis vbi multa videret vena lia precioſa.ſi tantũ ſibi ꝓuideret de tali⸗ bus de quibus ſe ſciret ſpoliandũ ĩ receſſu ſuo de nůdinis.vellet. nollet. Vita pñs nũ⸗ dine ſunt in quibo negociari debemus Lu. rix Negociamini dum venio Fatui&ᷓ ſunt qui totã ſuam ꝓuidentiã faciũt de terꝛenis diuitijs de quibꝰ in moꝛte ſunt neceſſario ſpoliandi.pᷣ. Thimo.vi Nihil intulimus in hunc mundũ haud dubiũ.qꝛ nec auferre quid poſſumus Et in ꝑſona taliũ ðꝛ Saß̃. ix. Togitatõnes moꝛtaliũ timide⁊ incerte ꝓuidentie noſtre Aduertant etiã qui mũ/ danas diuitias ꝑ longů tempus cum labo ribus periculis⁊ tedijs ꝓ ſuis filijs ⁊here dibus⁊ nihil adhuc ꝓ ſeip̃is ꝑpetuũ ꝓcu/ rauerũt quanta fatuitate laboꝛant.⁊ acci⸗ piant exemplũ ð Jacob Beñ.xxx Qui poſt quã.xiiij. annis ſeruierat Laban dicit ad ſocerũ ſuum Juſtum eſt vt ꝓuideam aliqũ etiam domui mee⁊ ex tune n va⸗ cauit ſe⁊ familia ſuaſ Quarta eit ꝓuidẽ tia regulariũ reſponſoꝝ ⁊ ad hanc omẽs te ⸗ nemur quilibet ꝓ ſeip̃o computũ redditutꝰ et clericus reſponſurus ⁊ reus coꝛam iudi⸗ ce cõparaturus diligẽter ſibi ꝓuideretð re ſponſuris In iſtis caſib erimus omnes in die iudicij Et ideo de nobis optat deꝰ illð Deu. xxxij. Vtinã ſaperent ⁊ intelligerent ac nouiſſima ꝓuiderent. Pꝛouidere eſtꝓ⸗ cul videre.ſicut dicit Boetiꝰ.v ·ð cõſojo niſſima noſtra ſunt mors ⁊ iudicium pena et pꝛemiũ Iſta nouiſſima dumꝓcul ſut. ꝓ⸗ uidere ⁊ pᷣoꝛdinare debemus ⁊ tunc nunqᷓ; peccabimus Ecci.vij. In omiĩboperibus tuis memoꝛare noniſſima tua eti eternum non peccabis 5 Lectio.lxxjiij. MWoicium eni illius veriſſima eſt diſciplinec enpiſcẽtia Cura ergo diſcipline dilectioeſt et dilectio eſt cuſtodia legum illius. Luſto ditio aũt legum cõſumatio eſt incoꝛruptõ nis Incoꝛruptio aũt faciet ꝓximũ eſſe deo: Concupia itaqʒ ſapientie deducet ad reg⸗ num ppetuũ Poſtq; declaratũ eſt ꝙ hõ ꝑ ſapientiã ꝑduci põt ad felicitatẽ Reſtat de clarare que ſint media ↄferentia iſtam po⸗ teſtatem A Et hoc facit in iſta lec⸗ tione. vñ intentio ſua in pñti lectiõe eſt oſtẽ Dere qũo naturaliter homooꝛdinat᷑ ad bea titudinẽ ſupnatutalem que cõſiſtit in vita eterna cõtemplando ſapiam increatã Pu⸗ ius aũt beatitudinis adipiſcende radix et initiũ eſt homini inditũ ab ip̃o deo. media veroſunt ꝑtim a deo.partim a nobis finis vero vltimus a deo ſuꝑnaturaliter nobis datur Radix⁊ fundamentũ beatitudinis ↄſequendeqᷓ in diuina ↄſiſtit noticia eſt na turale deſideriũ qð homo habʒ ad ſciendũ Dequo dicit Areſto.pᷣ. Metha.ꝙ omnes homies naturalr ſcire deſiderãt Et illð idẽ naturale deſideriũ eſt initiũ ſapie;ſicut hic dicit ſpũſſanctus Initiũ inquit illius.i.ſa piẽtie viſſima ẽ diſciplie cõcupĩa Lõcupia em̃ que ẽa natura ẽ pᷣa nõ ficta.ꝑſeuerãs ñ momentanea realis non depicta. Iſte igi᷑ naturalis appetitus deũ cognoſcẽdi⁊ amã di.qꝛ deus eſt pꝛimũ vex⁊ ſummũ bonum eſt pꝛimus gradus aſcendendi ad felicita tẽ que eſi ſapia de futuro beatificans per ſa pientiã fidei in pñtiſ Et notandũ ꝙ iſtã ve riſſimã concupiam diſcipline derelinquũt quodãmodo ſophiſte verboſi.legiſte nůmo ſi.et ideote ocioſi Pꝛimi addiſcunt ꝓpter apparentiã Eſt em̃ ſophiſtica ſapia appa⸗ rens ⁊ nõ exñs ⁊ ſophiſta copioſus abap⸗ Pi ſapia ⁊ non exñti.pᷣ. Elen. De qui us:ij. Thi:iij. Ducunt᷑varijs deſiderijs ſempꝑ diſcentes ⁊ nunqᷓ; ad ſciam veritatis Puenientes. Scðiaddiſcunt ꝓpter pecu⸗ niam De quibo dicit Duidius.iijde vetu la. Dẽs declinant ad eam que dona mini⸗ ſtrat. vtqʒ ſciant pauci diſcũt.ples vt abũ⸗ dẽt. ditariqʒ volunt potius qᷓ; philoſopha ri Et ideo ᷣm eum philoſophia extliũ patit᷑ et philo pecunia regnat. Et cõtra iſtos diẽ půſſanctus. Sap̃.vij. Diuitias nihil eſſe dixi in cõparatiõe illiꝰ. nec cõpaꝛauiilli la⸗ pidem pꝛecioſum qm̃ omneaurũ in cõpara tioneillius arena etigua ⁊ tanqᷓ lutũ eſti mabit᷑ argentum in cõſpectu illius Tercij ————— ſunt vagi⁊ ocioſi ⁊ incõſtantes negligẽtes ingentũ naturale colere ꝑ doctrinas et ca tholicas diſciplinas Contra quẽlibet taleʒ dicit⁊ ſcribit apls p· Thimo.iij. Noline⸗ gligere gr̃am que eſt in te Et infra Atten/ de tibi⁊ doctrine ⁊ ſta in illis a ¶ Viſa ꝗᷓ radice ſapiẽtie que eſt naturalis ↄcupia diſcipline. ↄñter ponit media q̃ſũt tria Lura dilectio⁊ cuſtodia.et eſt talis oꝛ dog deſideriũ naturale! iendi cauſat cu/ ram.id eſt diligentiã vel ſolicitudinẽaddi⸗ ſcendi Cura cauſat dilectõem dei.qꝛ nõ eſt poſſibile ꝙ homo ſit ſolicitꝰad cognoſcenð deñ quin ſiꝓficiat in cognitõe ꝓficiet in di⸗ lectione. Dilectio dei cauſat cuſtodiã legis diuine Joh.xiij Si quis diligit meſ ermo oẽ meũ ſeruabit Et.pᷣ. Joh.pᷣ. Qui dicit ſe noſſe deũ ⁊ mandata eius non cuſtodit mẽ dax eſt Cuſtodia aũt mandatoꝝ dat ↄſum matõem imoꝛtalitatis.que immoꝛtalitas eſt ꝓpꝛietas diuina.qꝛ deꝰ ſolus eſt cuire⸗ pugnat non eſſe Ergoa pᷣmo ad vltimũar guẽdo ↄcupia ſapĩe deducet ad regnũper⸗ petuum.Et notandũ ꝙ ſpũſſanctꝰ vtituri iſta deductõe coloꝛe quodam rethoꝛico qui vocat᷑ a Tulio gradatio.ij. rethoꝛice ſue vl climax grece qꝛ diẽ btũs Augꝰ.iiij · de do/ ctrina xp̃iana.c.viij · Dmis eloquẽtia tho rum in ſcriptura ſacra põt inueniri Eſt aũt gradatio hᷣm beatũ Aug.vbi ſupꝛa ca.vij. ñ verba vel ſenſus alteꝝ ex altero cõnectũ tur ſicut patet in verbo quodã apliad Ro. v. vbi dicit Tribulatio paciam oꝑat᷑. pacia añtꝓbatõemꝓbatio vᷣoſpem ſpes e nõ ↄfundit Et ſimile eſt qð ad Ro. viij. dicit. MQuos pdeſtinauit.hos vocauit ·⁊ quos vo cauit.hos ⁊ iuſtificauit.⁊ quos iuſtificauit hos et gloꝛificauit. Et eſt figura ſiue color pulcerꝛimũ oꝛnamentũ ſnie Bradatõ vero m Tulliũ diffinit ſic Rꝛadatio eſt qñ añ⸗ cedens ad cõſequens verbũ deſcẽdit aliter qᷓ; ad ſuꝑius aſcenſum eſt hoc modo. Due nam reliqua ſpes manet libertatis ſi eis qð libet licet ⁊ qð licet ꝓñt.⁊ qð pñt audẽt.et qð audent faciũt et qʒð faciũt nobis mole ⸗ ſtum non eſt. Sic em̃ debet doctoꝛ eccleſia ſticus dicere eloquent᷑ vt doceat delectetet fectat ſicut dicit Zug.iiij. ð doct rinaxp̃i linſ roch ſac diẽt Etcht dity ent igi v nndmun Lnlecu innr rrritii ana.c.xij. Docere eſt neceſſitatis. delectare ſuauitatis.flectere eſt victoꝛie ⁊ poteſtatis et iſtud vltimũ eſt finalis intentio doctoꝝ eccleſiaſticoꝝ.ſicut dicit ibidẽ Augꝰ.c.xiij ſic Si talia dicunt᷑que credere vl noſſe ſuf ficiat nihil aliud eſteis cõſentire niſicõfite ri vera eſſe Cũ vero illud docet᷑qð agendũ eſt:⁊ ideo docet᷑ vtagat᷑. fruſtra ꝑſuadet᷑ ve rum eſſe qð dicit᷑: fruſtra placet modꝰ iſte quo dicit᷑niſi dicat᷑ vt agat᷑ Opoꝛtet g elo⸗ quentem eſſe eccleſiaſticũ qui ſuadet aliqͥd ð agendum eſt non ſolũ docere vt inſtru⸗ at.⁊ delectare vt teneat.ſed etiã flectere vt vincat Hec augꝰ Utens ergo gradatione tali genere dicẽdi ſpũſſanctꝰ dicit ſic CLura ergo diſcipline dilectio eſt id eſt dilectõem nperat Sicut em̃ reflectio lumĩs ad ſpecu lũ concauũ cauſat ignẽ naturaliter. Ita eſt moꝛalr qñ ad aniam humilẽ⁊ deuotam in cidunt radij luminoſi ſacre ſcripturea xp̃o quieſt ſol iuſticie deriuati⁊ reflectuntideʒ radij ad deum ꝑtimorem ⁊ reuerentiã ſue incõpꝛehenſibilitatis. neceſſario cauſatur gmor in memoꝛia talis mentis Et tunc di⸗ lectio eſt cuſtodia legum illiꝰ Cum aũt ni⸗ hil maius ſit in ptãte qᷓ diligere. ꝓtʒ qᷓ; faci leeſt legem cuſtodire ad Ro.xxij: Plenitu do legis eſt dilectio Cuſtoditio aůt legum cõſummatio eſt incoꝛruptionis id ẽpducit ad incoꝛruptõem hoc eſt ad ĩmoꝛtalitatem Incoꝛruptio aũt facit ꝓximũ eſſe deo id ẽ imoꝛtalitas facit nos ſiles deo Quia ſicut dicit poꝛphiriꝰ Moꝛtale ſepat nos a dijs Concupia itaqʒ ſapie deducit nos ad reg⸗ num ppetuũ Qualtter aũt timoꝛ cauſet in nobis ſapiam tam in pñtiqᷓ; in futuropul cre declarat Linconienſis in ßmone quẽfe cit ð paſtoꝛib ita dicẽs Sicut cera mollis foꝛtiter applicata ſigillo recipit imitatoꝛiã ſimilitudinẽ⁊ oĩm foꝛmaxꝝ⁊ figuraꝝ ſigil⸗ liinſculptaꝝ pulcritudinũ. Sic aĩaꝑamo ris copulãfortiter ad deũ applicata.nõ eq̃li ſed cũ ſumma imitatione recipit ſimilitu dinẽ ipſius pulcritudinis in cõfoꝛmitatẽ. Et cum apud ſummã pulcritudinẽnulla deſit pulcritudo.ip̃a enim dicit. Pulcritu do agri mecum eſt in anima per amoris copulam a ſumma puleritudine impreſſa nõ erit alicuiꝰpulcritudiuis abſentia. ſʒ re ulgebit in illa pulcritudo que eſt ſuper il⸗ la imitatione Dmis verd pulcritudo infe⸗ rioꝛ parum ſibi fulgebit reſpectuiliiꝰ pul⸗ critudinis ſipioꝛis.cum omis inferioꝛ pul critudo refulgebit in illa. multo ampliori q; in inferioꝛibo decoꝛis venuſtate Etcum idem ſit ſumme pulcritudinis formax ſum ma ſapia cum aiafuerit perfecta conſoꝛmi⸗ tas ſumme pulcritudini⁊ ꝑ hocſũme ſapi⸗ entie erit.et ꝑ cõſequens anĩa illuſtrata ſa/ piẽtie pulcritudine. vnde et amor qui facit anĩam deifoꝛmẽfacit ip̃am ſumme ſapiẽtie ꝑticipatione ſapientẽ v B Eſt& ple⸗ na dilectio totiꝰ veritatis mg̃a ĩnio amor eſt ipſiꝰ veritatis noticia. Vnde ꝑ os ipſiꝰ dicit Jo. xiiij/Paraclitꝰ aũt ſpůſſctůs quẽ mittet pater in nomiĩe meo ille docebit vos omia. Nec te moueat aliqñ ꝙ multi in via dñi ambhlant nec tñ eſt in eis plena noticia veritatis.qꝛ ſicut dicimg̃ docere diſcipu lum aliquã aꝛtem totam puta rethoꝛicam vel geometri.cum tñ diſci⸗ pulus circa artis pᷣncipiũ vl mediũ nondũ ſciens artis terminũ Sic ſpũſſctũs dicitur nos docere vnam magnãartẽ. oẽm vicz ve⸗ ritatẽ. cum tñ adhuc verſemur circa artis pᷣmoꝛdia.qugmẽtata vero in nobis dilecti one. auget᷑? huiꝰ magne artis noticia Lũ vo implebit᷑ in nobis amor vr diligamꝰ de um ex toto coꝛde⁊ ex tota aĩa ⁊ ex tota men te vt vicʒ omiĩs ꝑticula coꝛdis cõuerſa ſit in ip̃m totaliter qð finita hac gegrinatõe erit in patria.tunc erit viſibilis? huius magne artis cõſummata noticia Efficit ʒᷓ amoꝛ cõ ſummatõ decoris ſpẽm et hpie plenitudi⸗ nẽf̃m modũ cõſummationis qui põt eſſe in ſupꝛema facie creature ratõnalis Hec Li⸗ coniẽſis Iſta vero ſapia eſt quaſiſapida ſci⸗ entia. Vñ cõparat᷑ vino in ſacra ſcriptura. Tañ.v. Lomedifauũ cum melle meo.bibi vinũ cum lacte meo Dicit aũt Albertꝰ.iiij WMethero.tractatu.pᷣ.c.x. ꝙ vinũ longe du ctum efficiex motu magis ſapidum.qꝛ ꝓ⸗ pter ꝑcuſſionẽ⁊ motũ ꝑtium cõualeſcitin cocalor naturalis et magis ſubtilius diri⸗ gehumidum Et eadem eſt cauſa quarepẽ dulũ vinũ ꝑcuſſum ⁊ motum reuertitali⸗ quantulũ ad ſtatum ſuũ Vocat aũt pendu 5 lũ qð incipit declinare ad coꝛruptõnem vt eſtimo Moraliter vinũ longe ductũ eſt do ctrina ſacre ſcriptureque derelo ad hoĩes * 2 —₰ ——— — ũ eſt deducta ab initio vſqʒ modo exagi tat᷑⁊ ereutit ʒ expoſitoꝝ ingeniaEt iõ iſtud vinũ eſt melius multo qᷓ; vinũ cuiuſcunqʒ ſcientie ſecularis que non defert᷑ niſi de ter⸗ ra ad terꝛam Vinũ em̃ qð creſcit in monti 3 bus eſt ðlicatius ⁊ ſubtilius qᷓ; illud qð cre 6 pbetas. patriarchas. angelos iÿm dei iiũ ſcit in vallib Mons altiſſimꝰ celũẽ⁊ ter ru vallis lacrimaꝝ Et ideo vinũ ſcie ſecula ris rudeẽ groſſũ ⁊ inſipidũ Alið pᷣo ſbtile et ſapidum Canti.viij· Dabo tibt poculuʒ ex vino condito⁊ muſtũ maloꝝ granatoꝛũ Lectio. Ixxxv. tamini in ſedibo ⁊ ſceptris o re⸗ bes populi. diligite ſapĩam vt in ppetuũ regnetis Diligite lumen ſapien tie omẽs qui peſtis populis. ¶ Quãuis ſa⸗ pientia ſit ſingulis heceſſaria maxime ta⸗ men regibꝰ⁊ pᷣncipibꝰ.iudicibus ⁊ pꝛelatꝭ. Erideo iſti ſpecialiꝰ ſunt monendi ꝙſiudi⸗ um ſuũ apponãt circa ſapiam adqutrendã ua ergoin ꝑte p̃cedenti determinatum eſt ꝙ nõ ſolũ in eius poſſeſſione eſt felicitas imoꝙin eius adquiſitõe eſt facilitas Ideo biccdeludit ſpũſſctijs ꝙ in eius durãtione eſt ꝓpetuitas ⁊ per cõſequẽs ꝙ ip̃a ſit natu/ raliter appetenda Unde in laiſta duofa⸗ cit Pꝛimo inuitat reges ad ſapientie dile⸗ ctõem ſpẽalr Scðo quoſcunqʒalios pꝛefe rtos vl p̃latos generaliter Scða pꝑs ibi Di ligite lumenſ Lirca pꝛimũ dicit ñc P re⸗ ges populi ſi delectaminiin ſedibo ⁊ ſcep⸗ tris Sip quia ſic eſt defacto ꝙ delectami in honoꝛibꝰ huiꝰ vite quos recipitis a pplo ꝓpter hoc ꝙ ppłm iudicatis ⁊ regitis ⁊ con ſtat vobis ꝙy ſedes veſtre vel ſceptra nõ pñt hic ꝑmanere ꝑpetue Ergo diligiteſ apiam id eſt vexꝝ cultum dei vt in ꝑpetuũ regnetꝭ et veſtrã delectatõem pꝛeſentẽ ad futuram cõtinuetis Apoc.v. Feciſti nos deonore⸗ gnůet ſacerdotes ⁊ regnabimꝰ ſuꝑ terꝛam Et apot. xx. Erunt ſacerdotes deitxp̃teiꝰ⁊ regnabunt cum eo mille annis Blo.id ẽin eternũ. Ponit᷑em̃ millenarius qui ẽlimes numeroꝝ ꝓ eteritate Pec ergo monitõ di rigit regib ſpẽalr Scðo monet omẽs all⸗ Nectio os p̃fectos generaliter ita dicens Diligite lumen ſapie omẽs qui p̃eſtis pplis. Pꝛece ventibo ⁊ ducentib alios in nocte tenebro ſa neceſſariũ eſt lumen qꝛ alias cadent vel ſaltem erꝛabunt a via tam ducentes qᷓ; du cti Math. xv Cecus aũt ſiceco ducatũ pꝛe ſtet ambo in foueã cadũt Sunt aũt pꝛelati ductoꝛes ſubditoꝝ pᷣcedentes eos ĩ via mo rũ ⁊ ideo indigent lumen ſapie ⁊ cognitio ⸗ nis ſacre ſcripture Bonus auriga ſic oꝛdi⸗ nat de equis trahentibo bigam vel curꝛũq ſi habeat equũ excecatũ nunqᷓ; facit eump ⸗ cedere qꝛ ſic bigam ſubuerteret ⁊ ſocios je quentes ↄ funderet. ſed facit eñ poſt alios ſuppoꝛtare bigam ⁊ ſequialios qui pñt vi dere. Iſto modo vult xp̃c fieri quieſt curꝛꝰ iſael⁊ auriga eiꝰ.iiij. Regũ.xij. Iõplacet ſibi ꝙ carentes lumine ſapie pᷣficiant᷑. ⁊ pᷣpo nant᷑ad trahendã bigam eccie Sed tantũ clare videntes In quib eſt noticia fideiet ſane doctrine. Et poteſt dici p̃latis eccleſie iſtud verbum Diligite lumen ſapie⁊ Lu men ſapientie dñt eſſe doctoꝛes ⁊ ſcolares ſcripture ſacre Duiby dicit᷑ Math.v. vos eſtis lux mundiq.d. Tales p̃feratis in pꝛo motionibꝰ Tales diligatis honoꝛãdo bñ/ ficia cõferẽdo⁊ inꝓplexitatibꝰ cõſulendo. Sic tñ pauci faciit plures em̃ cõſulũt lay cos vel legiſtas qᷓ; theologos vl canoniſtas Et ideo timendum eſt ꝙ eis accidat ſic ac ⸗ cidit Sauli qui tꝑe neceſſitatis ↄſiliuʒpe cijt a ꝓhitoniſſa ⁊ ab ea reſponſum moꝛtis ſue accepit ſicut ptʒ ·p. Reg.xxvij.v A ¶ Notandũ eſt ꝙꝑiculoſum eſt delectari ſedib ⁊ ſceptris Sceptx ᷣm Papiãẽ vir ⸗ ga regalis Sedes dicunt᷑ throni vel ſoli. in quib reges ſedere ſolent Dicit tñ magi ſter in hiſtorijs.ꝙ in ſcðoatrio templi Sa lomonis ſub poꝛticibyerãt tria genera ſedi liũ vicʒ Lathedre Exedre⁊ ſinedre Inca thedris ſedebant doctoꝛes in gignaſio n ſinedris ſedebant auditoꝛes in cõſiſtoꝛio⁊ dicebant᷑ ſinedre qnaſi cõſeſſio vel cõſeſſus Inexedris ſedebãt aſſeſſoꝛes in iudiciocũ iudice qñ aliquid ſecretiꝰ tractabat᷑ Et di⸗ cebant᷑exedre quaſiaſſeſſus. De ſediũ etiã diuerſitate diſtinguuntgrãmatici ſic. ⁊ ſůt vᷣſus Eberardt tales.ſcʒ rex ſolium.doctoꝛ cathedram iudexqʒ tribunal. Poſſidet ac ſedem preſul · pꝛecomʒ cumulem a ſoluc lbn un eſmi iuen zusſt nmiii inſy ii must dohl nnh ini mwim ſunh juu 3 inin uuſuft unsh nikm i öpne lrrrpi In iſtis ergo ſedibus ꝑiculoſum eſt delec⸗ tar Tum qꝛ in eis eſt difficile vitare iniqͥ⸗ tatem⁊ impoſſibile ſeruare ſtabilitatẽ Pꝛt mo em̃ patet ꝙ pꝛelati⁊ iudices qualeſcun qʒ cũ magna vᷣtute⁊ ſũma difficultate pnit vitare iniquitatẽ in iudicãdo Tum ꝓpter beminolos ſupplicatoꝛes. Tum ꝓpteriniu ſtos cõminatoꝛes qui oẽs per varia media iudicẽ fallere moliunt᷑ Zpoca ij. Scio vbi habitas vbi ſedes eſt ſathane põt diciteꝑ nerſo iudice Et ideo ſicut recitat Pelinan dus libro· xv. Lãbiſes rex adeo ſeuerꝰ fuit ꝙ quendam iniuſtũ iudicem excoꝛiari fecit et ſedem indicialẽ pelle ſua operiri fecit.et ineadem ſede filiũ iudicis poſuit loco pr̃is dicens ſibi ꝙiniquũ ſemꝑ caneret iudiciuʒ ne ſimili iudicio plecteretur de qua narꝛã⸗ tione foꝛmant᷑tales verſiculi. Sede ſedẽs iſta.iudex inflexibilis ſta A manibo ̃ſeces munus ab aure preces Sit tibi lucerna ſe⸗ des pelliſqʒ paterna Qua reſides natusp patre ſpõte datꝰ Iſte Cãbiſes fuit fili? C⸗ ri regis perſaꝝ qui licẽtiauit iudeos capti⸗ nos temꝑe Eſdre reedificata hieruſalẽ ꝑ iſte cambiſes vocat᷑·Nabuchodonoſoꝛ ĩ hi⸗ ſtoꝛia Judith.Et artaxerſes vel Aſfuerꝰ apud heſter. quẽ Seneca appellat feliciter furioſum Tãte fuit auſteritatis ꝙ a natiui⸗ tate ſua fingitfurioſus fuiſſe ſicut diẽ Lu canus Scðᷣo impoſſibile eſt ſeruare ſtabili tatẽ Exemplũ de Siro Ecci.x. Sedes du cũ ſuꝑboꝝ deſtruxit deus ⁊ ſederefecit mi tes pꝛo eis. Lectio · lxxxvi MBid eſt autẽ apia ⁊ quẽadmodũ facta ſit re⸗ feram ⁊ nõ abſcondã a vobis ſa cramẽta deiſed ab initio natiuitatis inue⸗ ſtigabo⁊ ponã in lucẽ ſciam illius ⁊ nõ pꝛe teribo veritatẽ neqʒ eũ inuidia tabeſcente iter habebo q̃ talis homo nõ erit ꝑticeps ſapie¶ Quonãſuperius determinatũ ẽꝙ ſapiẽtia pꝛebet delectatõeʒ perpetuã⁊ cĩs homo naturalr delectatõeʒ Sicut dicit᷑ vij. Ethi Quia tam beſtie qᷓ; homĩes imo omia quodãmodo delectatõem ꝑꝛoſe⸗ quunt᷑ poſſet merito qͥlibet querere Dnid ſit ſapia⁊ vñ duxit oꝛiginẽ. Et iõ intẽtio le ctionis hodierne eſt qᷓ;tum ſufficit obuiare etiſtam dubitatõem excludere Vnð dicit Quid eſt aũt ſapia ⁊c̃. Et expontiſta litte ra duplr. 2 Pꝛimo modo allego⸗ rice de xpo qui eſt ſapia increata. Alio mõ l̃aliter de ſapia creata Duantũad pꝛimũ modũ exponendi poſſet aliquis dicere Tu ſapie cõmendatoꝛ ⁊ xp̃ pꝛedicatoꝛ delecta ris in cultu ſapie⁊ eius dilectione ſlos ne ſcimus quid eſt ſapia increata quãtu dicis rpm Rñdet autoꝛ Referam quid ẽ ſapia ⁊ quemadmodũ facta ſit id eſt quẽadmoduʒ genita ſit erernalr a pre In põ. Inte luci⸗ ferũgenuite.⁊ tꝑaliter ã mãtre. Et qᷓ;uis neutra eius generatio valeat enarꝛari ꝑfe⸗ cte · põt tñ vtraqʒ eius natiuitas qᷓ;tum ꝓ fide ſufficit exemplatiter explanari Etnon abſcondãa vobis ſacramẽtã dei vicʒ natiui tatem paſſionẽ. reſurꝛectõem ⁊ aſcenſionẽ. Sed ab initio natiuitatis xp̃iinueſtigabo. Quia infra ca.vij. narꝛat rpl incarnatõem Alio modo exponitla iſta de ſapia creata que eſt verus dei cultus.Et quẽadmoduʒ facta ſit id ẽqualiter oꝑa ſapie fiunt ab ho⸗ minibo ſapia dñante Et non abſcondam a vobis ſacramẽta dei idẽ ſacra miſteria qut bus deus colit᷑a deuotis in oꝛationiby.ie⸗ iuuijs ⁊ deuotionib ſed ab initio natiuita tis homis ſcʒ qua hoꝛa naſcit᷑ in mundum Inueſtigabo quia natiuitatẽ humanam de ſcribit.ca. vij. Sum quidẽ ego moꝛtalis bomo⁊c̃. Et ponam in lucẽ ſciam eius idẽ euidenter faciã ſapiam cognoſci ⁊ non p̃te⸗ ribo veritatẽ quin vicʒ integre⁊ aperte eaʒ manifeſtẽ. Neqʒ cũ inuidia tabeſcente id ẽ tabeſcere faciente iter habebo Tabeſcere eĩ idem eſt ꝙ putreſcere vel langueſcere quo ⸗ niã talis homo vicʒ inuidus non erit parti⸗ ceps ſapie Inimici eĩ nunqᷓ; ꝑticipant nec cõmunicant merces ſuas.ſed ſapia et inui⸗ dia inimicant᷑ Vam ſapia illumiar⁊ inui⸗ dia excecat. vñ homoinuidus nõ põt eẽꝑti ceps ſapie Nõ pꝛeteribo veritatẽ a ¶Hic ẽnotandũ ꝙ eſt veritas ſermõis.ve ritas oꝑationis ⁊ veritas intẽtionis Veri⸗ tas ſermonis reqͥrit ꝙita ſit ſicut ðᷣꝛ⁊ ꝙ di⸗ cens hoccredateſſe in re ſicut dicit · Nam licet ita ſit in re ſicut homo dicit ſi tamen credit aliter eẽ dicit cõtra cõſciam ⁊ẽ defe⸗ ctus veritatis moꝛalis que reqͥri᷑in ſermo ———.——————.———————— 2—„ ⸗———.— 5— ——— —— 1 51 † 1 iij. Deponẽtes mendaciũ. loquimi verita⸗ tẽ vnusquiſqʒ cũ ꝓxi um? inuicem mẽbra ¶ Scða veritas eſt opatio nis ⁊ conſiſtit in confoꝛmitate operis ⁊ ſer⸗ monis vel orationis in bono Et huiꝰↄtra/ riũ eſtfraus dolus⁊ ſimulatio ꝑ quã aliqᷓs dicit pulera verba homĩ ⁊ſimulat ſe amicũ et tñ occulte eñ odit⁊ ponit ei inſidias Cõ⸗ tra quales ſcribit᷑pᷣ. Joh. iij Filiolt non di⸗ ligamꝰ verbo neq; lingua ſed oꝑe ⁊ verita te Tercia veritas eſt veritas intentionis et conſiſtit ĩ cõformitate intentiõis ad opꝰ vt vicʒ opus qð de ſuo genere eſt bonũ nõ fiat er apperitu laudis humane nec er qua cunqʒ vana intentione ſed vt honoꝛ ði pᷣn⸗ cipaliter intendat᷑ Joh.iiij. Veri adoꝛato⸗ res adorabunt pr̃em in ſpů⁊ veritate id eſt in ſancta intentione cõiuncta cuʒ exterioꝛi operationel B(¶ Scðo notandũ aliter diſtingui ſolet triplex veritas vicz voctrine iuſticie ⁊ vite Veritas vite eſt ob ſernantia legis diuine. Veritas doctrine pꝛedicatio eiuſdem: Veritas iuſticie ſnĩa zudicis velteſtimoniũ teſtis ꝓ veritate Et iſta triplex veritasp nullo ſcãdalo eſt omit tenda Vñ habẽt᷑tales verſus. Scãdala ꝓ vita doctrina iuſticiaqʒ Tu nõ effugies ſůt in reliquis fugiẽda Pꝛo vita qꝛ homo pꝛo nulloſcãdalo vitando debet peccare mor⸗ raliter nee doctoꝛ vel pᷣdicatoꝛ debet falſuʒ docere ꝓ quocunqʒſcãdalo vitando·tacere tñ põt ⁊ debet ſiita ſit. ꝙ auditores fiantex ſua doctrina deterioꝛes Nec iteꝝ iudex vel teſtis aliquo mõ ferꝛe debʒ vl dicere falſũĩ iudicio ꝓaliqᷓ ſcãdalo vitãdo.põt tñiuder in caſu ſniam differꝛe ⁊ teſtis ad tempꝰta⸗ cere Et ſic pñt intelligi verſus qui vident᷑ duob pꝛedictis ↄtrarij. Eſt veꝝ vite doc⸗ tr neiudicijqʒ Primũ ſemp habe duopꝛo pter ſcãdalã linque. hoc ẽ veritatẽ doctrine in caſuꝓpter ſcandalũ ſubticere ⁊ iudiciuʒ licet differꝛe. Nullo modo tñ falſum vl do cere vel iudicare licet ꝓ ſcãdalo quocunqʒ vitando ¶ Tercio notandũ ꝙ veritas ẽad quirenda cum ſtudio.deſendẽda cũ odio⁊ pᷣponẽda cũ ſocio Pꝛimo veritas eſt iniqui rẽda cum ſtudio. Ecẽi.ij. Pius eſt⁊ miſeri cors deus⁊ remittet in tempe tribulatiõi petã⁊ ꝓtectoꝛ eſt omnibus inquirentib ſe ne De iſta veritate loquit᷑ Apls ad Ephe. rimo ſuo quoniã ſumꝰ in veritate b ¶ Scðo veritas eſt de fendẽda cum odio Quia ſᷣm Saluſtiũ ve⸗ ritas parit odiũ.obſequium parit amicos. Nihilominꝰ tñ veritas ſemꝝ pᷣualet fina liter. ij. Eſdre c.ij. Magna ẽ veritas? foꝛ⸗ tioꝛ eſt omibꝰ.vñ aduerſitatẽ pꝛo de fenſione veritatis licet poſſit ad tꝑs oppri mifinaliter tamẽtriumphat In cuiꝰ figu ra legimus de iona ꝙ multipłr tribulatus fuit ⁊ mirabiliter liberatꝰ Dicebat᷑aũt Jo ⸗ nas filius amathi.i.filiꝰ veritatis Ionꝙ pater ſuus eſſet amat hi vel ſic vocare᷑ſʒ qꝛ Pelyas ſuſcitauerat eum a moꝛtuis et re/ ſtituerat eum matri ſue queꝓ filio ſuo re⸗ ſuſcitato regratiãdo dicit · helie. Nũciiſto cognoui qꝛ vir dei es tu et verbũ dñi in ore tuo vex eſt.iij: Regũ. xvij. Et ex illa hoꝛa⁊ deinceps vocatus ẽ Jonas filiꝰ amathiid eſt veritatis · WMõ ſic eſt ꝙ de nullo hoie le/ gimꝰ quitot euaſit ꝑicula ſicut ionas Pꝛi⸗ mo em̃ ſicut mõ dictũẽ.iÿe fuit filiꝰ vidue ſareptene · De qua habemꝰ.iij. Regũ. xvij. ibi ſcribit᷑ ꝙegrotauit filius mulieris mris familias ⁊ erat lãguoꝛ foꝛtiſſimꝰ ita vt nõ remaneret in eo alitꝰ. vnð in iuuentute ſua moꝛtuꝰeſt⁊ reſuſcitatꝰ ab helia. Iſte adul tus factus ꝓpheta miſſus fuit ad pᷣdican/ dum niniuitis Et volens fugere in tharſis ꝑ mare Pꝛima ſoꝛte cadẽte ſuꝑ eum eiect? eſt de naui⁊ ꝓtectus in mare Scðo deuo⸗ ratus a ceto Tercio ↄſeruatus in vẽtre ce⸗ titribo diebo⁊ trib noctib. Quayto euo⸗ mitus fuit de oꝛe cetiin aridã Quito adu ſtus eſt feruoꝛe tanto ſolis ꝙ petiuit aĩe ſue vt moꝛerer⁊ ait Meliꝰ ẽmihi moꝛiq; vi⸗ uere Sicut patz Jone.iiij. Ecce quãtas ad nerſitates.tribulatões ⁊ anguſtias ſuſtinu it filius veritatis. In ſignũ ꝙ quicunqʒ ve ritatẽ ↄ ſtanter tenet ꝑſecutiões.anguſtias ⁊ inmicicias patiet᷑. ſed finaliter liberabit᷑ Joh. viij. Si manſeritis in ſermõe meo ve ri diſcipuli mei eritj⁊ cognoſcetis veritatẽ et veritas liberabit vos. Sed eſt vnlgare exemplũ ꝙ homies ſe habent ad veritatem audiendã ſicut ſe hñt ad recipiendũ aquaʒ bñdictã quando ſacerdos incipit aquã be nedictã aſpgere.ꝓplus totus applaudet? occurꝛit appꝛoximãdoad ſacerdotẽ depo ⸗ nunt capucia⁊ inclinãt capita ⁊ manus ele nant vt aquã bñdictãrecipiãt Sed ſiſucer nll u 1 b iun zita uiiq orer tulẽc zul iund⸗ teep ſinn ninde ſurgn iuem anſu uin huti um nu iu hui ſner tij n f juad ung jn ſihug lvſ. ſ nihh tünn mud hipio port oali koh Johr lrrxvii dos ſit liberalis ð aqua fua ⁊ dat eis abun/ danter infacie.ſtatim ſe auertunt ⁊ fugiũt vel ſe ab aqua defendunt Iſto mõ cõtingit cõmuniter inter homies de veritate Mul ti em̃ tam nobiles qᷓ ſimplices cum audũt de aliquo p̃lato vel pdicatoꝛe ꝙ dicit homĩ bus veritatẽ libẽter mirabtlitet applaudũt et talẽcõmendant⁊ eum audire deſiderant Sed ſiↄtingit ꝙad eos declinet⁊ dat eis abundãter de aqua ſua bñdicta id eſt argu tt increpet?⁊ coꝛripiat vicia in quibo iacent ſtatim inurmurãt faciem auertũt ⁊ pecca/ ta ſua defendũt⁊.ij.ad Thimo.riij. Zl ve⸗ Titate quidẽ auditũ auertẽt ad fabulas au tẽↄuertunt¶ Tercio veritas eſt pᷣponenda cumſocio quia amico ſocrate ⁊ amica veri⸗ tate ſanctũ eſt pꝛehonoꝛare veritatẽ. Am⸗ bobus em̃ exiſtentibꝰ amicis. ſctm̃ eſt pho⸗ noꝛare veritatẽpᷣ. Ethi. Dicit em̃ Andꝛo/ cus perypoteticꝰ ꝙſanctitas eſt que fac fdeles ⁊ ſeruantes en que ſunt ad deũ inſta Poc aũt eſt phonorare veritatẽ amicis de⸗ ſtruerefamiliaritatẽp ſalute veritatis Eft etiã adeo neceſſariũ ad bonos moꝛes ꝙim⸗ oſſibile eſt ſine hoc virtutem ↄſeruari niſi pe pferat veritatẽ familiaribo ſuis poſſet em̃ hõ adducere falſa teſtimonia? ih me dia ad defenſionẽ amicoꝝ ſuoꝝ cõtra veri⸗ tarem qð rationõ ꝑmittir Martme autẽß phis congruit qui ſunt poſſeſſoꝛes ſa pien tie que quidẽ ſapia eſt cognitio veritat/ Et ideo ſpẽalr aſtrigunt᷑ad defenſionẽ veritu⸗ tis uod aũt magis debemꝰ amare veri⸗ tatẽ qᷓ; hoĩem. ꝓbatur ꝑ hocꝙ nõ amamus hoĩem niſiꝓpter virtutẽ⁊ vertta tẽ.ᷓ mag ama nda eſt veritas vñ Plato repꝛobando opinionẽ Socratis dilectimgiiſ ui dicit ꝙ opoꝛtet magis curare de veritateqᷓ; de all⸗ uo alio Thriſtus autẽ volẽs nos veritatẽ amare⁊ honoꝛare dicit ſe eſſe ip̃am verita⸗ tẽ Joh. xiiij. Egoſum via veritas⁊ vita et Joh. xviij. Dicit ſe ideo veniſſein munduz vt teſtimoniũ veritatis ferꝛet. Egoinquit in hoc natus ſum et ad hoc veni in mundũ vt teſtimoniũ ꝑhiberẽ veritati⁊ẽ. Lectio. lxxxvij. & Wltitudo ſa pientũ ſanitas eſt oꝛbis terꝛa/ rũ Et rex ſapiens populiſta/ bilimentũ eſt. Ergo accipite diſciplinãper ſermones meos ⁊ ꝓderit vobis ¶ Poſtq; ſpũſſanctus multiplr inuitauit ad hk dilectõem Pic redit iteꝝ ad ſapie cõmen⸗ datõem Etcirca hoc duofacit Pum poĩt ſapie cõmendatõeʒ. ſcðoallicitad eius in quiſitõem Scda ꝑs ibi Ergoaccipite Z Quantũ ad primũ ſciendũ ꝙ li⸗ ceteffectus ſeu fructus ſapie in multis ap⸗ pareat cõmendabilis maxime tñ in regim he vite hũane relucet Regit᷑ em̃ vita huma na cõſilio ⁊ imperio que duo ſine ſapĩa ni⸗ hil valent Thobie. iiij. Lonſiliũ ſemp aſ⸗ piente ꝑquire Et ꝓuer.viij. Per me reges regnant ⁊ legũ conditoꝛes iuſta diſcernũt dicit ſapĩa Iſtud ergo bonů qð eſt trãquilꝰ litas humane cõuerſatõis erit maximũ bo⸗ nũ qð homibo ꝑ ſapiam ꝓuenit Et depen ⸗ det a duoby vicʒ a ſono ↄſilio ciuilis multi tudinis ⁊ a iuſto imꝑio regalis celſitudi nis. Et quantũ ad pꝛimũ dicit ſic Multi/ tudo ſapientũ.ſanitas eſt oꝛbis terꝛarũ Et eſt locutio methaphoꝛica⁊ figuratiua Sa nũ em̃ dicit de aniali dieta⁊ vrina analoy⸗ ceſicut ptʒ. iij methaphi.c.p. Sed ꝙ ſanũ dicat᷑de republica vel de tota ciuilitate hña na hoceſt methaphoꝛice⁊ figuratiue Et tñ ſatis rationabiliterCũ em̃ fanũ⁊ egrũ ſint differẽtie coꝛ is ſicut dicit Balie. integni. c.p.⁊ reſpublica ſit quaſi qðdam coꝛpus. fm Plutharcũ qð diuim muneris bñficio aniat᷑ Et ſm aplmn pᷣ. Loꝛin.xij. Omẽs ſu⸗ mus vnũ coꝛpus in xp̃oſed diuerſa mem ⸗ bra Rationabiliter⁊ cõueniẽter dici poteſt ꝙ ſicut reſpublica eſt coꝛpus ita ncẽ̃io ſanũ vel egrum. Modo ſic eſtꝙ ſanitas coꝛpo⸗ ris eſt cõueniẽs ꝓpoꝛtio humoꝝ.⁊ infirmi⸗ tas.cõtrarietas vel ſuꝑabundãtia alicuiꝰ humoꝝ ſoluens armonã debitã̃ quã ſani⸗ tas coꝛꝑis exigit Et eodem mõ eſt in repu blica qñita eſt ꝙomĩa officia⁊ iura⁊ dignt tates regunt᷑⁊ cõſeruant᷑in ꝓpoꝛtõe rõnabi li tunc eſt ſanitas in republica taliSi vero vna pars abundet ⁊ alia patiat᷑ penuriam. ſurgit contrarietas humorum que eſt egri tudo coꝛpoꝛis chriſti miſtict · Modoſicut finis medicieſt ſanitas coꝛpoꝛis. ita finis quem chriſtus intendit eſt pax humanige neris Sicut cecinit angeli Luce. ij. Blo⸗ ria in excelſis doet in terꝛa pax homib⁊c̃⸗ — Iſte finis ꝑ ſapiam obtinet᷑ tantũmõ Eti dicit Multitudo ſapientũ ſanitas ẽ oꝛbis terꝛarũ Et notate ꝙad bonũ regimẽ requi ritur ſapientia et etiã multitudo ſapientũ. Si deſit ſapientia erit ſicut de roboam cõ⸗ tigit.iij. Reg. xij. Reſpondit em̃ populo du ra derelicto cõſilio ſenioꝝ quod ei dederãt et locutꝰ eſt ei fm cõſilium iuuenum diceẽs · Pater meus aggrauauit iugũ veſtrũ Ego autẽ addaʒ iugo veſtro Pater meꝰ cecidit vos flagellis.ego autẽ cedam vos ſcoꝛpio⸗ nibus Multitudo autẽ neceſſaria eſt.qꝛ in nullo vno ſapiente polt chriſtũ poſuit de us perfectõem ſapiẽtie Et ideo nullus pꝛin reps. vnius cõſilio debet eſſe ↄtentus Uñ pᷣ. Mach. viij. legimꝰ de romanis ꝙtpe iu de machabei fecerant ſibi curiã et quotidie cõſulebant.ccœxx.cõſilium agentes ſemꝑ de multitudine vt que digna eſſent gererent. quiaꝓuerbio.viij · Egoſapientia habito in rõſilijs? eruditis interſum cogitationibus Etꝓuerbio.xi. Vbi nõ eſt gubernatoꝛ coꝛ ruet populus.ſalus autẽ vbi multa cõſilia. Patet ergo ꝙ multitudo ſupientũ ſanitas eſt oꝛbis terꝛarum.dando ſanũ conſilium. ¶ Secũdoſapientia regit rempublicã in ſto imperio celſitudinis Et quantũ ad hoc ſubdit ſie Ct rex ſapiens populi ſta bilimentũ eſt Sieut docet plutarchus. Et recitatur policratico lib.iij. Pꝛinceps de bet eſſe in populo ſicut Citharedus rut em̃ citharedus fides ⁊ coꝛdas aberꝛantes compeſcit ⁊ ad dulcem armoniam reducit ita pꝛinceps nůc rigoꝛe iuſticie nunc remiſ ſione clementie ſubditoꝛum faciet armoni⸗ am Moc autem certum eſt ꝙ tutius eſt coꝛ/ das remitti qᷓ; extendi Remiſſa nanq;ʒ per artificiũ coꝛrigitur et debitam ſoni reddit gratiã.que vero ſemel rupta eſt nullo artifi cio reparatur Pꝛouerbi.ix. Miſericoꝛdia et veritas euſtodiunt regem ⁊ roborat᷑cle⸗ mentia thronus eius a Quid autẽ ſit populus declarat Au.xix.de ciui.dei.c. xxilij. Populus eſt cetus iuris conſenſu et vtilitatis cõmunione ſociatus. Vel aliter ß̃m eundem diffinit᷑populus ſic Populus eſt cetus multitudinis ratõnalis reꝝ quas diligit cõmunione cõcoꝛdi ſociatus Et res publica eſt res populiſcm eundẽ Pic au tẽeſt notandũꝙ reſpublica ex tribus conſi⸗ Nectio ſtit ex ſuperioꝛibus. medijs ⁊ inferioꝛibus Lñ Auguſtinꝰ recitãs verba Scipionis dicit ꝙ que eſt armonia in cantu ea eit ↄcoꝛ dia in ciuitate Vnde ſicut ex diſtinctis ſo⸗ nis fidibus ac tibijs concoꝛs cõcentus effi⸗ citur.ita ex ſummis.infimis⁊ medijs inter iectis oꝛdinibus cõcoꝛdia ſtatuitur ciuita/ tis Rex ergo ſapiens ſtabilimentũ populiẽ euia fm ſententiq Platonis. Regna beata Foꝛent ſi vel cõtingeret eſſe ꝓhos reges vel reges phari Populꝰ em̃ ſe habet ad modũ aque que omni impulſu vẽti agitat᷑ Apoc⸗ xvij. Zque multe pplimlti. Sʒ rex ſapiẽs eſt ſtabilimentũ ppliꝓpt᷑bonas leges etiu ſta imperia⁊ rigoꝛem iuſticie:? B Sed multo magis remiſſione clemẽtie. vñ Seneca de clementia li.pᷣ.c.ij. Nullũcle/ mentia ex omnibus magis qᷓ; regem decet. Et infra Peſtifera vis eſt valere ad nocen ⸗ dñ Et.c.iij. Pꝛincipũ crudelitas bellů eſt: clemẽtia in quãcunqʒ domũ venerit eam fe licẽ⁊ trãquillã pꝛeſtabit Et infra.c.iij. Si vij placabiles ⁊ eque delicta ꝑeccantiũ non ſtatim fulminib ꝓſequent᷑.qᷓ;to equius eſt hominem homibus ppoſitũ miti animo ex ercere imperiũ.vnde Ualerius de alexan ⸗ dro li.v.c.pᷣ.dicit alexander vt infinitãglo riã bellica vᷣtute.ita pᷣcipuũ amoꝛẽclemen/ tia meruit Ponit aũt Seneca notabile exẽ plũ cõtra reges exceſſiuo rigoꝛe vtẽtes qui ſine miſericoꝛdia morte plectũt omẽs qui eos offendunt ⁊ eſtimãt ſe ꝑ hoc habituros ſecuritatẽ⁊ augent ꝓpꝛium periculũ ac ml tiplicũt hoſtes ſuos quẽadmodũ p̃ciſe arbo res plurimis ramis repullulant ⁊ multoꝝ ſatoꝛũ genera vt denſioꝛa reſurgant pᷣſcin ⸗ dunt᷑ Ita regia dignitas auget inimicorũ numeꝝ tollendo pñtes Parẽtes em̃ liberi nʒ eoꝝ qut interfecti ſunt ⁊ ꝓpinqui⁊ ami⸗ ci in locũ ſinguloꝝ ſuccedunt Et ideo occi dendo vnů hoſtẽ efficit decem ſibi ᷣm Se ⸗ necã reges debent eſſe ſicut medici⁊ nõmi/ nus turpia ſunt pꝛincipi młta ſuppliciaqᷓ; medico multa funera Et cõuenienter dicit metrice Sit piger ad penas pᷣnceps · adß̃⸗ mia velox Et doleat quotiens cogit᷑ eſſe fe ⸗ rox VUnde Seneca li.pᷣ.de clementia c.iiij optime dans exemplũ pᷣncipi vt ſe talem ci uibus quales ſibi deos velit oſtẽdat Sicet Eneõ docuit Anchiſes pr ſuus ſic recitat nur igup lnn 6 4 ugn libi ſn ih lt hind umlu tly inu ſpin dzchn poihi poſuii diere hüuſ ſiſcq preinf Mdiſy Virgiliꝰ.li.vi. Et Augꝰillud idem alle gat. ix. de ciuita.dei.ca.xi. Tu regere.impe rio populos ratiõe memento. Hee tibi ar/ tes erunt paciſqʒ imponere mores Parce re ſubiectis ⁊ debellare ſuperbos. Hinc eſt ꝙdicit Areſto.viij. Ethicoꝝ.ꝙ ſimilis eſt cõparatio regis ad ſubditos ⁊ patris ad fi lios⁊ paſtoris ad oues. Rex ergo ſapiens populiſtabilimentũ eſt. Patent ergo duo de ſne videlicet ꝙ ſapientia rem pub licã humanã: regit ſanocõſilio⁊ iuſtoim/ peno · Quantũ ad primũ dicit ꝙ multitu⸗ do ſapientũ ſanitas eſt oꝛbis terraꝝ. Duã tum ad ſecundum dicit ꝙ rex ſapiens po. ſa. eſt. Et er qno tot bona ꝑ ſapientiã con erunturmerito ad ipſius ad quiſitionem allicit ↄſcq̃nter ita dicẽs. Ergoaccipite di ſaplinaʒ perſermones meos ⁊ ꝓderit vob apitulum. vij. Lectio.lxxxviij. Win qudem? ego moꝛtalis hõ ſimilis hominib ⁊e genere terꝛeni illius qͥ prioꝛ factꝰeſt. ¶ Poſtqᷓ; declaratũ eſt doctrinaliter ꝙ poſ bile eſt hoĩem ſapienttã acquirere Feſtat icem expimentaliter declarare in exemplo Vñſalo.i hoc ca.inducit exemplũin ſe eipo vt viſo mõqͥ ipe qui moꝛtalis hõ extitit a⸗ Picntiãattigit nullꝰdeſpet. qn cõſilrſi velit ſe diſponere ſapiam valeat impetrare. Et diuidit᷑iſtð cuplin pᷣncipaliteri qͥnqʒ ꝑtes m qͥnqʒ diſpoſitões qᷓs in ſe fuiſſe faterq̃ꝝ alique pcedũt ſapientiãacquirẽdã.alique ſequ unt᷑ſapiẽtiã ad quiſitã Primo 5 ponit humiliatiõʒ ſapiẽtiãp̃cedẽtẽ. Scðo deß̃ca tõʒ.ſapientiã depoſcentẽ. Tercõ app̃ciatõʒ Rpiẽtiã extollentem Quarto gr̃arũjactõʒ- ſapientiã recognoſcẽtẽ. Et qnto ponit quã dã cõmendatiõʒ ſapiẽtiã deſcribẽtẽ. Scða ꝑsbi Propter h optaui Tercia ibi·Etp̃/ poſuiiliã. Quarta ibi Mhiaũt dedit ðᷣs Dicere ex ſapientia. Duinta ibi. Eſt in illa ſpũs ſapientie ſanctus. Pꝛimoſᷓdicit ĩ ſe fuiſſe q̃udã humiliatiõʒ ꝑcõſideratõʒ pꝛo pri infirmitatis.q quidẽcõſderatõ maxt me diſponit hominem ad ſapientiã. Conſi derans ſeipᷣm recognoſcit juam fragilita tem ad ſuam humiliationem.qᷓ;tũ adtria videlicet. Quñtum ad ſuecõditionis cor⸗ lerrvii ruptibilitatem:ſue cõceptiõis abominabi⸗ litatẽ⁊ ſue educatiõis lacrimabilitatem. Z Et m hoc lra diuiditur intres ꝑtes. Scða ibi. Etĩ ventre. Tercia ibi Et ego natus. Pꝛimo ꝗᷓ cõſiderans Salamõ ſeipſum recognoſcit humiliter ſuecõditõ/ nis corꝛuptibilitatem dicẽs. Sum quidẽ ⁊ ego moꝛtalis homo ⁊c̃. In qua cõfeſſiðe deſtruit tres pꝛopꝛietates ſuperbie. videli cet negligentiam fragilitatis. differentiaʒ ſingularitatꝭ.⁊ apparentiã generoſitatis. Omnes em̃ ſuꝑbi negligunt cõſiderareqᷓ les ſunt?⁊ alijs diſſiles ſingulariter eſſe vo lunt. Et mlti lʒnõ ſint. generoſos ſe fingũt ¶ Iſte vero cõtra hec tria confitet᷑ infirmi tatẽcũ diẽ. Sũ qͥdẽ⁊ ego moꝛtal hõ ↄfitet᷑ ↄformitatẽ cũ dicit Similis hoĩby diffite tur generoſitateʒ cũ ſubiungtt. Et ex gene⸗ reterꝛeni illiꝰ qui prioꝛ factꝰeſt. Dicitʒ Sum qͥdẽ moꝛtalis homo⁊ hoceſt pᷣncipi um ſapientie ꝓuidẽtia de moꝛte. Jhero.ad heliodoꝝ. Fatendum eſt nobis omnem ſa pientum vitꝗ. meditatõʒeſſe moꝛtis:pau citñ ſunt qͥh freq̃nter attendunt. Dicitde pauone ꝙpennaꝝ ſuaꝝ rõſiderans pulcri tudinẽ glat⁊ gaudet.ſ tñ vidẽs turpitu⸗ dinẽ pedũ decidit ⁊ verecũdat᷑. Sic qͥlibet prudens cũ gratias ſibi datas attẽdit qui⸗ bꝰ volat ad oꝑa virtutũ ⁊ cõmẽdabilis ad apparet in oꝛe⁊ ↄ ſpectu hominũ.finẽſuũ cogitet eſſe ventuꝝ nõ ſolũ miſerũ.ſed ꝑi⸗ culoſũ⁊ dubiũ⁊ ſic ſuꝑbiã poterit euitare Nãpᷣma radix ſuꝑbie ẽignorãtia necvnqᷓ; hõ deſ niſiĩ eo aliqlis ignoꝛq̃tia dñet. vñ Bern.ſuꝑ Lan.. xxx vij Deigno rãtia tui venitĩte juꝑbia. Sic em̃ ſupbiaʒ parit tibi ign oꝛãtia tui.cũ melioꝛẽqᷓ; ſis. ð cepta⁊ deceptrix tua cogitatõ te eẽ mentit᷑ Hec qͥppeẽ ſuꝑbia: Pec initiũ oĩs pctĩ cuʒ maioꝛ es ĩ oclis tuis qᷓ; apud deũ: Et infra Nõẽ ꝑiculũ qᷓ̃ntũcũqʒ te humilias q̃ntũcũ q; te reputas minorem qᷓ; ſis. Eſt aũt nde malum hoꝛrendũqʒ periculum ſi vel mo⸗ dice te extollas:ſi vel vni.in cogitatõe tua te preferas quem foꝛte deus parẽtibi iudi cat aut etiã ſuperioꝛem.Et ideo ſignanter dicit Sum quidem ⁊ ego moꝛtalis homo In pð. Quis eſt homo qui viuit⁊ nõ vide bit mortẽ · qui vᷣo hec denote ↄſiderat nihil mũdani hõꝛis ponderat vlacceptat vnde Po Bern. in qͥdãtmone eßponens illud Ecẽt. vij Memoꝛare nouiſſima tua⁊ in eternũ nõ peccabis dicit ſic. Moꝛtis hoꝛroꝛẽ.in⸗ dicij tremendi diſcrimẽ. ardentis gehenne metũ ab oculis coꝛdis tui nullatenus elõ⸗ garipatiaris.cogita peregrin atõis tue mi ſeriã. Recogita annos tuos in amaritudie nie tue⁊ cogita vite tue hũane ꝑicula.cogi ta fragilitatẽ ꝓpriã⁊ in huiuſmodi cogita tiõe ſi ꝑſeuerauer dicotibi paꝝ ſenties ec quid foꝛis videt᷑ moleſtũ dũ toto coꝛdecir ca interioꝛẽ moleſtiãoccuparis. hec Bern. Sic ei pᷣmo Salomon ꝓfitet᷑ infirmitatẽ cõtra pᷣmãſuꝑbieꝓprietatẽ que eſt neſcien tia vel ignorintia ſeu negligẽtia ſue ꝓpꝛie fragilitat/cũ dicit Sum quidẽ? egomoꝛ ralis hõ a Secũdoꝓfitercõfoꝛmi tatẽ cũ dicit. Similis hoĩbus ⁊c̃. Et eſt cõ tra ſctam ꝓpꝛietatẽ ſuꝑ bie que eſt dña ſin gularitatis. Sunt ꝗᷓ multiita ſuperbiꝙ in omnib volunt ſingulares videri. Et hecẽ q̃rta ſpecies arrogantie fm Bedã in ome lijs ſic dicentẽ. Quatuoꝛ ſunt ſpecies qͥb omnis tumor arrogantiũ demonſtrat. Cũ aũt bonũ a ſemetip̃is habere ſe eſtimãt aut ſibi datũ deſuꝑ credunt ſedꝓ ſuis accepiſ ſe meritꝭ putãt. aut certe cũ iactãt ſe habe⸗ re qð non habent. aut deſpectis ceteris ſin gulariter videri appetũt. Non erãt tales apoſtoli ſancti qͥ diuinos honoꝛes ſibi obla tos a ſimplicib rennuerũt dicẽtes. Et nos moꝛtales ſumus ſimiles vobis homines. Actuñũ.xiiij Tercio diffite᷑ vanã genero ſitatẽ⁊ hoc cõtra elationẽ de parentibo cuzʒ dicit. ¶ Et ex genere terreniilliꝰqͥ prioꝛ fa ctus eſt ſcz Ade. Cũ eĩ dicit ex genere il⸗ lius terreni oſtendit tam illũ qᷓ; nos deter ra duxiſſe oꝛiginem Ecẽ̃i.iij. Quid ſuper bis terra ⁊ cinis. Narrat em̃ Marciałco quus li.iiij. Epygra. xxv. de quodã regeqͥ nunqᷓ; ſibi ꝑmiſit in vaſis alijs miniſtrarii menſa niſi de luto. Ců ergo a quodã famili ariter ĩterrogaretcur iſtud faceret. Reſpõ dit ꝙ qᷓ uis tunc eſſet rex Cecilie.fuit tůfi us cuiuſdã figuli ⁊ nunc haberet memo rã generis ſui ne ꝓpter ſtatũ regium ſuꝝ⸗ biret oꝛdinauit ſibi in vaſis victilibo ſiue lu teis vt ſeruiret᷑. Scribit ð poeta ſic iſtã hy ſtoriã. Fictilibo cenaſſe ferunt anathoclea egematqʒabatuʒ ſameoſepe oneraſſe lu Lectio to. Querentibꝰcauſam reſpõdit. Rex ego ſum Cecilie figulo ſum genitore ſat? Aba tus in pꝛopoſito ſtat pꝛo menſa ⁊ Sameũ lutũ vocat᷑. lutum de ſamos inſula In qua pᷣmo vaſa fictilia foꝛmabãt᷑. Anathofuit nomen regis Iſto modo Salomon inꝓ poſito non de důuid patre ſuo tantũ trarit ſuam oꝛigineʒ ſed d terra de qua foꝛmatꝰẽ pꝛimus homo. Ecẽi:xxxiij. Omnes hoies de ſole ⁊ terra vnde creatus eſt Adã?yſa. lxiiij. Domine pater noſter es tu. nos vero lutum Et Ihiere·xviij. Sicut lutũin ma nu figuli.ſicvos in manu mea domꝰiſraet Aliter exponitur littera iſta de chriſtoſie ¶ Sum quideʒ ⁊ ego moꝛtalis homo.id eſt homo potens moꝛi in natura humana licet immoꝛtalis in natura diuina ſimilis hominibo in natura ⁊ paſſionib naturam cõſequẽtib. Philip.ij. Exinaniuit ſemet/ ipm formã ſerui accipiens in ſimilitudinẽ hominũ factus et habitu inuentꝰ vt homo Etex genere terꝛeni illius qui priorfact? eſt ſctlicet ipſius Ade ſcqm carneʒ.i.Coꝛ. xv. Factus eſt primus Adã in animam vi nentem nouiſſimus Zdã in ſpiritu viuifi cantẽſ Dubitatio litteralis Vtxꝝ inchri⸗ ſto fuit neceſſitas moꝛiendi.videtur ꝙſic⸗ ODmne mortale de neceſſitate moriet᷑. Sʒ chriſtus habuit corpꝰ moꝛtale. ergo illud coꝛpus fuit neceſſario moꝛiturũ.maioꝛ pʒ pᷣmo de celo⁊ mundo.vᷣſus finem vblpꝛo bat Areſtotiles ꝙ impoſſibileeſt aliquod coꝛ ruptibile eſſe eternũ.ergo omne coꝛr⸗ ptibile neceſſario corꝛumpet᷑. ¶ Pꝛeterea ad Peb.ij. Debuit per omnia fratribaſſi mliari vt miſericoꝛs fieret ⁊ fidelis ponti fex ad deũ vt repꝛopiciaret delicta populi. Sed in alijs hominibo eſt neceſſitàs moꝛi endi ergo in chriſto ſuit. ¶ Preterea Eri⸗ ſius aſſumpſit fm Damaſ.li.iij· Omnes naturales ⁊ ĩdetractabiles paſſiões q̃ vni uerſaliter naturã humanãcõſequunt᷑ In⸗ detractabiles dicunt᷑q̃ defectũgr̃enõim⸗ portant. Er neceſſitas moꝛiendi nõimpoꝛ tat defeetũ gieꝛc̃. ¶ Ad oppoſitũ. Siin xpo fuiſſʒ nccitas moꝛiõdiß; ĩpoſſibile full ſet qͥn fuiſſʒ mortuꝰↄñs falſũ ↄña pzʒ qꝛ cũqʒ demõſtrato hecẽ vera Si neceſſee ipᷣm̃ moꝛiĩpoſſibileẽꝙnunqᷓ; morit. Ad pm moꝛiipoſibileẽ ꝙnünq; morat.Ac iůã̃ſuõeʒ m̃det mg ſniaxꝝ liiij· diſ xw iu mut ue ſiſn mloh uro it hu w ² nn ſec int linn ſtn ini ſnof on ſeßt kemo temo Ltij eſſt ſbil 1 Zn iſto gt dẽſ dii cdi ſin ſtdi hit bp 2tenet ſi videlicet ꝙxpᷣs volũtarieaſſum ſit nccitatẽ moriẽdi⁊ patiẽdi.ſanctus aũt Tho.iij. parte ſumme.qxiiij· ar.ij· Et in ſcripto ſup.iij.ſen. diſ.xvi. arti.ij· dicit ꝙi xp̃o fuit neceſſitas naturalis ad moriendũ ex pᷣncipijs intrinſicis nature humane licz x naturã diuinã poſſʒ ſe pᷣſeruaſſea morte vñ ßᷣm e ſicut ſimpliciter ↄcedimꝰꝙ mor uus eſt.ita cõcedere poſſumꝰ ſimpliciter ꝙ neceſſitatẽ habuit moꝛiendi. Sed quia ideʒ vident᷑ ſignare iſta duo neceſſitas mo ſemper viuẽdi IJdeo ito b ppoſito melius videt᷑ dicendũ ꝙxp̃ᷣus non accepit neceſſitatẽ moriendi qꝛ abſo⸗ lute ↄcedendũ eſt ꝙ poſſibile fuiſſet eũ nõ fuiſſe mortuũ · Et ↄſeq̃nter dicendum ꝙin nullo hoie eſt neceſſitas moꝛiendi qꝛ abſo lute concedendũ eſt ꝙ omnẽ hoĩem põt de bferuare viuentem in ꝑpetuum. Intentio sůt iſtoꝝ doctoꝝ⁊ etiã alioꝝ ẽd icere ꝙ hõ hʒ neceſſitatẽ moriendi ſi aliunde nõpſer⸗ net᷑:⁊ ſie xp̃s accepit naturã coꝛruptibilem ñj neceſſario moꝛtua fuiſſʒ niſi aliunde pꝛe „ iſto eſt neceſſitas moꝛiendi niſi aliũde pre feruet᷑: ergo eſt in iſto neceſſitas moriendi ſic manileſtũ eſt. Unde doctoꝛes illi ↄceſ⸗ ſerũt vnã cathegoꝛicã⁊ tñ intelligebantꝑ eã vnã ypoteticã Fp̃us inq̃ntũ homo neceſ fariofuiſſet moꝛtuus ſi nõ fuiſſet per deuʒ a morte pᷣſeruatꝰ vñ hicnõ ab intentõe.ſed ⁊ verbis eoꝝ recedo. ¶ Ad pᷣmũ in oppoſi⸗ tũ qñ argui ꝙ omne moꝛtale de ne te moꝛiet.⁊ oẽqð fuit mortale de neceſſita⸗ te morituꝝ fuit dicendũ eſtnegando tales Et iſtam ſilr Omne ↄpoſitũ ex ʒrijs de ne ceſſitate coꝛrũpet᷑⁊ oẽs ↄfiles. Rõẽqꝛ poſ Rbile eſt ꝙ deo volẽte qð eſt de ſecoꝛruptũ ⁊poſitũ ex ↄtrarijs ĩ ꝑpetuũ ↄſeruetur. gt. Manifeſtů ẽem̃ ꝙ co ꝑa Zreſ.eni pᷣmo de celo⁊ mundo.opoꝛtet in iſto caſu negare ſicut in ↄtin/ humana ea dẽſaltẽ fm numexꝝ aliqͥ mõ manebůt fm ſi dẽ inꝑpetuũ poſt reſurꝛectiõeʒ. ¶ Ad ſe⸗ cñdũ qñ apoſtolus dicit ꝙ debnit fratribꝰ aſſimilariꝑ oœĩia exponendũ eſt ly ꝑ oĩa.vt ſit diſtributõ accõmoda ꝓ oĩbꝰque eñ dece bãt⁊ nr̃e ſaluti expediebãt alias fuiſſet in eo peccatũ ſaltẽ oꝛiginale⁊ ignorãtia ⁊ dif icultas ſaltẽ ad faciẽdũ bonũ. Surqñ ðʒ ginalijs hoibꝰeſt neceſſitas moꝛiendi hee eſt negãda vt dictũ ẽ¶ Ad terciũ qñ arg it de damaſ.ꝙ neceſſitas moriẽdiẽ vna de paſſionib natura libo ↄſeq̃ntibus narurã ipoꝛtantibꝰ defectũ gr̃e:Ergo xpᷣus illã af ſumpſit.nego añcedens qꝛ neceſſitas mo⸗ riẽdinõ cõpetit alicui rei.ita ꝙtalẽ rem nõ poſſʒ ðᷣs in ꝑpetuũ ↄſeruare qð videf ſue oĩpotẽtie derogare qꝛ non apparet maioꝛ ratioqᷓre ðs nõ poſſet ꝑpetuare vnã rẽ coꝛ ruptibilẽplus q; aliã ergo vł quãlibet põt perpetuare vel nullaum. Lectio.lxxxix. Tmventre ma trfiguratꝰ ſũ caro.decẽ mẽſiũ tꝑe coagulatꝰſũi ſanguie⁊ ex ſemĩe hoĩs ⁊ de lectamẽto ſõnij niee ſpůſſãct? duxit ſalomonẽ recognoſcẽtq ſemetipm qᷓ; tů ad ſue ↄditõis coꝛ ruptibilitatẽ. Pic in ducit eũdẽ ꝓſequentẽ ↄfitẽdo ſue ↄceptõ⸗ nis abomĩabilitatẽ⁊ h ad ꝓpriã huiliatiõʒ . Z Tangit aũt circa cõceptõʒ hu ⸗ lernata fuiſſet a moꝛte. modo nõ ſequi᷑in W Ren manã qͥnqʒcircũſtãtias ſatis turpes vide kʒ loci q̃litatẽ · foꝛme debilitatẽ tꝑis qntita tẽ materie feditatẽ.⁊ vite ĩfirmitatẽ Loci q̃litatẽtangit cũ dicit. Etĩ ventre matris nõ in celo.nõ ĩ paradiſo.non in ignenõin a ere:nõ in auro.nõ argento.ſed in fetentitu gurio⁊ ĩturpi tabernaculo.in obſcuroſter qlinio.cipit᷑ miſer hõ. Ecci xi. Quõ ig⸗ noꝛas q̃ ſit via ſpũs.⁊ q̃ rõne cõpingant᷑of ſa ĩ ventre pᷣgnantiũ.ſic neſcis oꝑa dei qui eſt fabꝛicator oĩm In iſto loco turpifigu ratꝰ ſum non ſol. nõ luna.nõ ſtelle.nõ gem ma. ſed caro infirma Math xxxi. Spũs qͥdẽpmptꝰ eſt caro aũt infirma. Et Jo.vi. Spůs eſtqͥ viuificat caroaũt nõꝓdeſt qͥc⸗ quã Ecce forme debilitas. tꝑis S tangit cũ ſbᷣdit.decẽ menſiũ tꝑe. aterie feditatẽcũ dicit. Coagulatꝰ ſũ in ſanguie ⁊ex ſemie hoĩs. Vite infirmitatẽ cũ dicit: Et delectamẽto ſomnij ↄuenientis. Cũ ve ro vira ĩ ſomnũ?⁊ vigiliã diuidat᷑ſomnꝰ vi det᷑ſilꝛor moꝛti eſſe qᷓ; vite. Decem inquit menſiũtpel Notandũ eſt fm Areſto· ix. de aialibus.ca.i.ꝙ omnia aĩalia hñt vnum certum terminum pariendi.preter homi-⸗ nem · Sola autem mulier habet diuerſos terminos pariendi. Nam quedam pariũt A* S menſe ſeptimo.⁊ quedã vt coĩter menſe.ir ⁊ quedã intrant in decimũ.quedã aũt men ſe octauo. Quicũqʒ aũt naſcunt᷑ ante ſepti mũ mẽſem cõmuniter moꝛiunt᷑.ſicut dicit Builhel· de moꝛtibo exponẽs Macrobiuʒ de ſomno Seipiõis Cõmuniter vero loqᷓn do ſeptimo e menſe fit ꝑtus ſiẽ bt docet Macrobiꝰ.dicit tñ Rabanꝰ hiĩ glo. ꝙ qui naſcunt᷑in.x.mẽſe magis vitales ſũt ⁊ ꝑfectioꝛes ⁊ ſanatiuieſſe dicunt᷑. VUnde vider᷑ꝙ.x.menſes hic dñit accipiꝑ ſinodo⸗ chen. vt ſint nouem cõpleti⁊ aliquid de de cimo, Sic em̃ vident᷑naſciqͥ optiotꝑe na⸗ ſcunt᷑ Sic em̃ t natus eſt poſt nouẽ men — ſes.⁊.vi.dies. Unde a die cõceptõis chꝛi⸗ ſti· quicredit᷑ fuiſſe octauokł. oarcht eti die moꝛtuꝰ fuit vſqʒ ad.viij Januarij ĩqͥ die natus ẽ fluxerũt.celxvij. dies ſiẽ do cet Augꝰ.lxxxiij q̃onũ.n.lvi.vbi exponẽs illudJoh.ij. xlvi. annis edificatuʒ eſt tem pluʒ hoc⁊ tu in tribo dieb excitabis illud vult illud ꝙ licet formatõ coꝛpoꝛis chriſti fuerit ꝑfecta in pꝛimoinſtanti ſue cõceptio nis q;tum ad omĩa lineamenta membꝛoꝝ tñ qntum ad debitã coꝛꝑis qntitatem per⸗ ficie bat ſucceſſiue ſicut coꝛꝑa augmẽtant᷑ pueroꝝ a tꝑe figuratõis vſqʒ ad maturita tẽ partus. Perficiunt᷑ aũt humana coꝛꝑa cõmuniter cõcepta fm modũ iſtũ.pᷣmis k. dieb cõceptõ coꝛꝑis humanihʒ ſilitudinẽ quaſi lactis:nouẽ vero diebo ſeq̃ntibo con/ nertit᷑qᷓſi in ſanguinẽ.xij.inde diebo ſolida tur in carnẽ. Sz.xvijj. diebo reliqͥs foꝛma tur vſqʒ ad ꝑfectã lineatõnẽ coꝛꝑis huma ni. De iſta ſnia beati Augu.facti ſunt. vᷣ. Ser i lacte dies tres ſunt in ſanguie trini Biſſeni carmẽtriceni mẽbꝛa figurãt. Col lectis.vi.ix. xij.⁊.xviij. ĩvnũ numeꝝ ſur⸗ gůt · xlv.cui vno additofiunt. xlvi. Sih ac cipiamꝰ ſenariũ qui fuit pᷣmus numerꝰ.tẽ pus videlicet quo ſemen erat tanqᷓ; lac et Flvi. qui eſt vltimꝰ numerꝰ⁊ ducamꝰ vnũ ad alterũ⁊ fiunt dies cclxxvi.diuidẽdo ð tot dies ĩ menſes ⁊ dandocuilibʒ mẽſi xx dies ſunt nouẽ mẽſes ⁊ ſex dies Igit᷑tot an nis ðꝛ templũ edificatũ.qquot dies fuerunt in pfectõe corpis xpᷣi.qꝛ ab octauo k. A rilis qñ xp̃us fuit ↄceptꝰ vſqʒ ad octauã kl. Januarij ſunt dies cclxrvi. qui ſurgũt tx ſenario ducto in.q̃dragitaſerſtam mo Lectio ralitatẽ Aug.que videt᷑obſcura intellig ſic Accipio pᷣmo inſtans cõceptionis qſt ſex⁊ illuʒ numeꝝ duco in quadragintaſex ⁊ ſic ſurgũt.cclyxvi. qut ſunt dies in quib rpᷣus fuit in ventre matrꝭ ſue. Luce.i. Be nedictus fructꝰventris tui. VUnde duo vi dent᷑ ſequi. Unuz ꝙ nunqᷓ; luit aliquis ita paruus puer ſicut fuit xp̃us qꝛ embꝛio in matrice pꝛius viuitvita animalis qᷓ; hois. f̃m A reſt.ix. de aĩalibo. Secũdoꝙnu fuit aliquis tam diu in vtero matris ſicut rpᷣus fuit niſi eſſet monſtruoſe natus ył vi olenter impeditus ergo tẽplum dñici cor⸗ oꝛis in. xlvi.dieby attingit;titatẽtaliũ iqua in alijs embrionibo fit figuratõ⁊ ita tot diebo conſtructũ dicit quot annis fuit templũ materialeↄſtructũ· Multo meliꝰ poſſet dici ꝙ in rot ſenarijs dieꝝ foꝛmatuʒ eſt coꝛpꝰ xp̃i quot annis edificatũ eſt tẽplũ qꝛ ĩ.cclxxcvi.dieboſunt quadragies ſexies ſex ſicut patet ꝑ diuiſionẽ ¶ Sed cõtra h arguit᷑qꝛ Regß.iijc.vi.dicit᷑ ꝙ Salomon edificauit domũ dñi ſeptẽ annis Ad iſtud eſt duplex reſponſio. Una ꝙ dictum iude oꝛum non inrelligitur ð templo ſalomõis qð deſtructũ fuerat ꝑ nabugodonoſoꝛ ſed de templo reedificato ꝑ ʒoꝛoba bel poſt re ditũ de captiuitate babilõis cuiꝰ edificatõ inpugnãtibꝰ inimicis in tantũ dilata fuit ⁊impedita ꝙ vſqʒ ad xlvi. annos nõ potu it cõummari. A liter reſpõdetur fm Dꝛi genez g intelligitur de templo ſalomonis ⁊ ꝙcomputando a tem poꝛe quo dauid in⸗ cepit pꝛeparare materialia templi poſiq; ſuꝑ hoc cõſulerat nathan ꝓphetam ſicut habetur.ij. Regt. vij. vſqʒ ad conſumatio nem templi perfectã per Salomonem fii rerunt anni.lvi.¶ Et iterum aduertẽdũ circa tempus a conceptõe humana vſqʒad partum ꝙ qꝛ decem mẽſes ſufficiunt · ideo Romulus qui Romaz condidit ⁊ kalenda rium primo formauit. Conſtituit annum ſuum tantũ de nouem menſibus eo ꝙ tan⸗ to tempore poteſt mulierconcipere et pare rehinc etiam in lege fuit cautum apud ro⸗ manos ꝙ mulier moꝛtuo marito per dece mẽſes maneret vidua⁊ defleret in veſtib vid uitatꝭ moꝛtẽ viri.vt ſifoꝛte⸗ de virde functo ↄcepiſſet pareret ſibifiliũ⁊ ſciretc proles cẽt Etfuit lex ita mitů rᷣnablli lrrtir curialis. Iſta tradit Ouidius de faſtis li⸗ bꝛo.i.ita dicẽs. Tpꝑa dirigeret dũ cõditor vrbis in anno. Cõſtituit mẽſes quinqʒ bis eſſe ſuo. Sed licet arma magiiq; ſidera ro mule noꝛas. Luraqʒ finiti mos vicere ma 1oꝛ erat. Eſt tñ ⁊ rõ ceſarj que nonerit illũ Erroꝛẽqʒ ſuũ quotueat᷑ habet. Qni ſatis eſt vtero matris dũ pꝛodeat infans. Poc anno ſtatuit tpis eẽ ſatis ꝑ totidẽ menſes afunere coniugis vxoꝛ. Suſtinet⁊ vidua triſtia ſigna domo b Macrobiꝰtñ ſuperſomniũ ſeipionis ponit duos termi⸗ nos natiuitatꝭ hane vicʒ ſeptimũ menſeʒ ⁊nonũ Pumano inqͥt partui frequentio/ rẽ vſum nouẽ menſium certo numeroꝝ mo dulamie natura cõſtituit. Sed rõ ſubaſti cinumeri multiplicatõe ꝓcedẽs etiã ſeptẽ menſes cõpulit vſurpare. Intendit aſſig/ nare rõnem pꝑtus in ſeptio menſe ꝑ naturã numeri ſenarij quẽ vocat aſticũ.qꝛ de ſena rio in paſſu illotractatꝑ totũ. Vnde ſen ⸗ ſus eſt. Rõ ſubaſtici numeri.i.ſenarij queʒ aſciui.i.aduocaui ad me vt de illotractarẽ multiplicatõe ꝓcedens:vt ſeptẽ mẽſes cõ⸗ pulit vſurpare · Dicitauteʒ iſta neceſſitas vſurpata qꝛ naturalior⁊ magis cõueniẽs ẽᷣnatiuitas in · ix. menſe. Et huic cõcoꝛdat ſeriptura.ij. Macha.vij Fili mi milerere merq̃ te in vtero nouẽ mẽſes poꝛtaui⁊ lac dedi triennio⁊ alui dicit mſeptẽfratꝝ ad ud iunioꝛẽ ceterꝭ fratribꝰ ĩterjectis. Dicit 5 Macrobiꝰ ꝙ oĩum numeroꝝ duo funt p mi cubi qꝛ pꝛiml numeri paris ſcʒ binarij cubus eſt octo.⁊ pᷣmi numeri imparis ſcʒ ternarij cubus eſt.xvij. Jmpar vero cubꝰ eſt mas. Par vero femina. Jũgunt᷑ß mas ⁊ femina.i.xxvij. ⁊.viij. ꝓcreãt.xxxv.tanqᷓ; fetũ in vtero mris. Multiplica fetũ per ſex⁊ exibunt.cc. Qui numerꝰ dieꝝ ſeptem mẽſes ↄplet dãdo cuilibet mẽſi. xxx. dies. Etiõ dicit Macrobiꝰꝙ rõ ſub mltiplica e ſenarij ꝓcepẽs pᷣmã cõplet maturitatẽ Ptꝰ hũani. Et ↄſequẽter docet regulã per Muã̃ſcribi põt an ꝓles cito vel tarde naſci debeat. Et ẽiſta ꝙ accipiendꝰẽ dies pᷣmus uo fetus incipit ſe mouere.⁊ ↄputanduʒ xſt tempꝰa cõceptiõe vſqʒ tũc.⁊ duplumi lius addendũ eſt ad illud.et tunc naſcet᷑. vnde dies qͥ motũ pᷣcedũt triplicati attin/ ßunt ad diem natiuitatꝭ.vñ ſiicipit ſemo uere ſeptio die naſcet in ſeptĩo mẽſe. qꝛtri plicatio ſeptẽ dieꝝ ſeptẽ mẽſes cõplet. Si nona die incipit ſe mouere.in nono menſe naſcet᷑.qꝛ ter. xc.dies efficiunt nouẽ mẽſes Dicit ꝗ ſalomon.x.menſiũ tꝑge coagulatus ſuʒ in fanguie ex ſemie hoĩs Job.x. Iõne ſic lac mulſiſti me⁊ ſic caſeũ me coagulaſti Tãgit ᷓ expᷣſſe materie feditatẽ. Et ſiẽ diẽ Rabanꝰin glo.demõſtrat h vtriuſqʒ ſexus dr̃am. vt em̃ aiũt phiſici. Semen viricũdi dũẽ. Semẽ pᷣo mlris ſanguinolentũ quo rũ ↄmixtiõe certis ſpacijs corpus format. donec aĩatũ veniat ad ꝑtũ Areſto.tñ.xxij. de aialibo dicit ꝙ mlr naturaliter hʒ rõneʒ principij paſſiui in generatõe pꝛolis.⁊ tññ adminiſtrat materiã de qͥ vᷣtute foꝛmatiua exiſtẽte ĩ ſemĩe format᷑ꝓles.ita ꝙ ſemen vi ri nullo modo eſt materia coꝛꝑis pꝛolis. Sʒ materia quã dat mater ad quaʒ ſe ha bet ſemẽ viriſicut artifex ad lignũ.⁊ ſicut manus figuli ad ollaʒ.⁊ ſicut coagulum ſe habet ad lac. Et hᷓ videt᷑eſſe ꝙ h dicit Sa lomon Coagulatus ſum in ſanguine id eſt in materia data a matre ex ſemie hominis qᷓ;tũ ad pᷣncipiũ actiuũ qð eſt virtꝰ forma⸗ tiua cõtenta in ſpiritu ſpumoſo ſpermatis humani.¶ Et delectamento ſomni ↄueniẽ tis. Querit eĩ Areſto xix. de aĩalibꝰ.c.i. Vtx vigilia cõſequatur natů in prima cre atione an ſomnus. Et rñdet ꝙſomnus.qꝛ mutatioq̃ habz fieri de nõ eẽ ad eſſe debet fieri ꝑ mediũ. Somnus aũt videt᷑eſſe me dium inter viuere ⁊ non viuere. qꝛ vitaꝙ⸗ pꝛie eſt in vigilia. Illa tñ quies que eſtin prima creatõe in embriõe nõ eſtꝓprie ſom nus · qꝛ embrio pꝛimo viuit vita arboꝛis ⁊ poſtea vita aialis.⁊ tunc ſomnusẽ in fetu proprie. Unde mlti pueri qñ pariunt᷑ dor miũt ꝓpter ↄſuetudinẽ dormiẽdiĩ matri⸗ ce. De iſta vilitate loquit᷑ Bern.in medi⸗ tationibꝰ. Attende inquit homo qͥd fuiſti ante ortũ. ⁊ quis es abortu vſqʒad occa⸗ ſum atqʒ qͥd eris pꝰhanc vitã.es hõ de vi⸗ literꝛa factus ⁊ in viliſſimo panno inuolu tus.mẽſtruali ſanguine in vtero materno nutritus· tunica tua fuit pellis ſecundina ſic indutꝰ veniſti ad nos. nec es memorq; vilis ſit oꝛigotui. 6 iij ——„—— 6— 8 k————————.*—.————— cepi cõmunẽ aerẽ⁊ ſimtliter factaʒ peeidi terrã.⁊ pꝛimã vocẽ ſimilẽ omnibus emiſi ploꝛans in volumenti nutritus ſum ⁊ curis magnis Nemo em̃ ex regibo aliud habuit natiuitatis initiũ. vnus ergo intro itꝰ eſt oĩbo ad vitã. ⁊ ſimilis exitus. ¶ De clarata miſerabili ↄditõne hominis q;tum ad eius m oꝛtalitatẽ ⁊ abominabili eiꝰcon ceptiõe ꝓpter materie⁊ loci feditatẽ. Pro ſequir᷑ Salomon in hac ꝑte de hoĩs lacri⸗ mabili educatõe poſt ipius natiuitatẽ. Et circa hoc duo facit Primo narrat natiui⸗ tatis humanefragilitatẽ. Secũdo aſſiqᷓt eiuſdem fragilitatꝭ cõmunitatẽ. Secũda ꝑs ibi Nemo em̃ ex regib¶ Circa pᷣmuʒ duo facit. Primo fatet᷑ ſe habuiſſe inchoa⸗ tioneʒ doloꝛoſam. Scðo fatet᷑ ſe habuiſſe educationẽ curioſum in volumenti. Quã/ tů ad primũ dicit triaHam fater̃ſe Salo mon in ſuo ingreſſu fuiſſe miſerabileʒ pꝛo ptertria Caruit em̃ diuitiaꝝ ꝓpꝛietate:vi riũ ſuaꝝ poteſtate.⁊ omniũ deliciaꝝ iocun ditate Z Earuit diuitiaꝝ ꝓprie tate qꝛ nudus natus nihil ſecũ attulit in hunc mundũ.iõ dicit. Et ego natus accepi ↄmunẽaerẽ:quaſi diceret. Nectantũ me ⸗ cũ appoꝛtaui deꝓpꝛio vñ poſſem reſpira re.ſed vſů elementi cõmunſſimi tã beſtijs qᷓ; hominibo mihi appꝛopaui.nec ego aerẽ creaui.ſed ereatũ accepi.nec pꝛo me creatũ ſingulariter·ſed ⁊ ꝓ omiby generaliter. Et ſimiliter decidiin factã terrã.q.d. Ecce ꝙ carui ommũ viriũ poteſtate. qꝛ nec veni in mundũ volãs necambulans: neemobiliter nauigans vel equitãs.ſʒ ſine quacũqʒ foꝛ⸗ titudine decidi de vtero mñ̃is mee. vbi re ⸗ ceptus ꝑ manus alioꝝ reclinatus ſum ad terram licet non ĩmediate.tñ mediate ter ra me ſuppoꝛtauit. videlicet que facta ſũt ante me⁊ nõꝓpter me de nono.⁊ pꝛimam vocẽ ſimilẽomibo emiſi plorans.q.d. Ecce ꝙcarui deliciarũ iocunditate. qꝛ pᷣma vox quã emiſi in mundo fuit vox ploratus ⁊ fle tus ⁊ non ſoluʒ ego hoc feci.ſed omnes ſic clamant in můũdũ veniẽtes.qꝛ oẽs clamãt e vel a quotqͥt naſcunt᷑ab eua. Si ſint ma/ ſeuli amnes cõquerunt᷑ de pᷣmo patre adã. x ideo clamanta. Si ſint emine ↄquerunt Nectio Cego natus ac de pᷣma matre eua.⁊ ideo clamãt e.qꝛ pꝛo⸗ pter eoꝝ peccatuʒ cũ pena? dolore ſunt in mũdo victuri. Et ideo narrat btũs Zugꝰ libro. vi. de viſitatiõe infirmoꝝ. ꝙ quidam philoſophi fuerũt qui in natiuitate ꝓuero rũ flebant. lamentabant᷑.⁊ plangebant⁊ moꝛte hominuz letabant᷑? gaudebant. Et xpus reuocaturꝰ Laʒarũ ad vitã iſtã moꝛ⸗ talem ⁊ miſerã fleuiſſe legi Joh.xi.Et la⸗ crimatus eſt Jeſus H a Nota. xÿm ſupponimꝰq̃ter fleuiſſe, ĩ infanciaĩ reſuſci tatòe Lazari.ſuper ciuitatem hieruſalem. Luce.xix. Uidens ciuitatem fleuit ⁊̃ Et in cruce Pebꝛe, v. Lum clamoꝛe valido⁊ lacrimis exauditus ⁊c̃. Pꝛimo in infantia vt ſe vex homineʒ oſtenderet vt lacrimas magis autẽticas redderet vt in ſe creditu ros in ſuũ amoꝛẽaccẽderet. Scðo ſuꝑ La ʒarum vt exhiberet ei officiuʒ humanitatꝭ vt daret ſignũ intime caritatis.vt cõpate retamico qui reuocaret᷑ ad ſtatũ humane calamitatis. Tercio ſuꝑ ciuitatẽ vt doctri⸗ nã quã docebat ꝓ ꝑſecutoꝛibꝰ exoꝛare ↄfir maret · vt ſe fontẽpietatis oſtẽderet.vtty⸗ rannidẽ ꝑſecutorũ ſuoꝝ offenderet · Duar to in cruce vt acerbitatẽ moꝛtis ſue expᷣme ret. vt nos ad ſibi ↄpatiendũ excitaret. vt ad miſerẽdũ patrẽ humano genen ꝓuoca⸗ ret. Et bñ dicit ꝙ primã vocẽ ſio epPria em̃ vox humana ⁊ latinaẽ vox ploꝛatõis⁊ gem extrema gaudij luctus occupat Prouerb.xiiij. Et iõ ↄueniẽs ẽꝙ medium cõcordet cũ extremis dũ in hac valle lacri⸗ maꝝ moramur In pð. Aſcenſiões ĩ coꝛde ſuo.diſ.in val.la. Dicit᷑ de quodaʒ viroſiẽ narrat Solinus de mirabilibo mundi.li. ij.c.iij. Naſcẽtiũ vox pᷣma vagitꝰeſt. Leti eie em̃ riſus differt᷑ in extremũ diẽ. Solus ʒeroaſtes eadẽ hoꝛa qua natus eſt riſiſſe le⸗ git̃. nec h ĩnaturale bonũ pᷣtendebãt futuꝝ Fuit em̃ ĩuentoꝛ artiũ magicaꝝ.cuiꝰanus aulus craſſus.quẽ bella perſica rapuerunt nunqᷓ; riſit. t i Aulus gelli⸗cognoiatꝰ eſt m Solinũibidẽ cõueniẽter Sißpu⸗ er recẽter natꝰqᷓſi in penã peccati oꝛiginal ꝑ.xl.dies differt ſigna leticie⁊ iocũditatꝭ. ac ſi diceret. Ecce eĩ in iniqtatib ↄceptꝰ ſũ ⁊c̃. Mttũ rõnabileẽ ꝙnos ãnuati ꝑdi es ·xl. ploꝛemꝰ⁊ a nobis ſigna leticie elon ⸗ gemꝰq̃ peccata actualia⁊ ꝑſonalia⁊ mo di i Sub nol uno is n ſull nſol F ſti ern uſe un whun Lur ſiun jü ior open ſu ſjie m nönn n lnc 0e til dt ur talia multa cõmtũmus. Deut ·ix. Jacuico rñ dño qͥd raginta dieb ⁊ quadraginta no ctib qui videlicet eũ ſuppliciter exorabat dicẽs Moyſes filiꝰ iſrł. Patet 6 ꝙ merito Salomon fatet᷑ ſe ĩchoationẽ habuiſſe do/ loꝛoſam Scðo fatet᷑ ſe habuiſſe educatõeʒ curioſaʒ. Et qᷓ;ti ad h dicit ſic. In volumẽ tis nutritꝰ ſum ⁊ curis magnis. B Nulla pꝛoles in můũdo beſtie vel anis tan ta ſolicitudine indiget educatõis Nullus appa ret fetꝰtãte ibecillitatꝭ ſicut homoq nec ĩcedere nec comedere ꝑ ſe nouit nec bi⸗ bere nullũ ſecũ indumentũ affert. Et ideo neceſſe eſt ꝙin pannis ⁊ in volument po⸗ natur Luce.ij. Inuenietis infantẽ pannis iuolutũ. Uñ Pugo in dydaſcalich.lib.i. Qui vſum veſtimẽtoꝝ pᷣmus adinuenit cõ ſiderauit ꝙ ſingula queqʒ naſcẽtiũ ꝓpꝛia quedã habent munimenta quibꝰ naturaʒ ſuãabincõmodis defendãt. Coꝛtex ambit arboꝛẽpenna tegit volucrẽ⁊ piſcẽ ſquama operit:lana ouẽinduit. pilus iumenta ve ⸗ ſtit. concha teſtudinem claudit. nec tñ ſine cãfactũ ꝙ cũ ſingula animãtiũ nature ſue arma habeãt ſecij nata. Solus homo iner⸗ mis naſcit⁊ nudus: poꝛtuit eñ̃ vt illis qui ſibi ꝓuidere neſciunt natura ↄſuleret. Pomi aũt maioꝛ ex bexperiendi occaſio 5 ſaret᷑ cũ illa qᷓ ceteris naturaliter data ſũt pria rõe ſibi iueniret. de eadẽloquẽs Cri o.vij.c.ſuꝑ Math dat rõnem quare in/ ter alia aialia ſolus hõ naſcit inermis. Et dicit ſic. Omnẽ creaturã ſenſibilẽ aĩatam ⁊ munitã creauit deus alios velocipedum curſu:alios vnguibus alios pẽnis: altos rornibus. hoĩem ſolũ ſic diſpoſuit vt virtꝰ ſua ſit ipſe deus ⁊ in eoꝙ infirmiozẽeũ fecit in ſeip̃o. foꝛtiorem eſſe voluit ĩdeo vt ne⸗ ceſſitate infirmitatis coactꝰ ſemꝑ neceſſa ri habeat dñm ſuũ reqͥrere Dicit; Salo mon in volumenti nutritꝰ ſum⁊ curis ma gnis.q. d.ideoin volument qꝛ nudꝰJob. Nudꝰ egreſſus ſum de vtero matrf mee Ideo in curis magnis qꝛifirmus ⁊ imbe cillis· De pena⁊ ſolicitudine maternacir⸗ ca ꝓlem dicit. Innocẽtiꝰ de vilitate cõditi onis hũane ſic. Loncipit mulier cũ immũ⸗ dicia⁊ fetoꝛe. parit cũ triſticia ⁊ doloꝛe nu trit cũ anguſtia⁊ labore.cuſtodit cũ inſtã⸗ tia⁊ timore. Iſtam oꝛiginalẽ nuditatẽ do⸗ cet Bem.cõſiderãdã eſſe frequenter. ſecũ⸗ do de cõſideratõe ſcribens ad Eugemũ ſic. Conſulo cõſidera maxime quid es homo videlicet quõ et qualiter natꝰesJecmo doꝙ natus es ſed qualiter natus attẽdas Mude nudum cõſideres qꝛ egꝛeſſus es de vtero matris tue. Cõſiderãtiqd ſis occur rit tibi hõ nudꝰ⁊ pauꝑ miſer⁊ mißabilis hõ. dolẽs ꝙ hõ ſit:erubeſcẽs ꝙ nud ſit. plo rãs ꝙ natꝰſit murmurans ꝙ homo ſit.nat? ad laborem non ad honorẽ.homo natꝰ de muliere⁊ ob h cũ reatu. bꝛeui viuẽs tge iõ q; cũmetu.replet? mltis miſerijs. ⁊ꝓpter ea cũ fletu ⁊ verecũdia młtj⁊ multiplicibo qꝛ miſerijs coꝛdis.miſerijs corꝑis miſeri⸗ is dũ doꝛmit. miſerijs dů vigilat.miſerijſ quocũqʒſe diuertat En arrata hũane nati uitatꝭ fragilitate ꝓſequitur. Salomon de einſdẽ fragilitatꝭ cõitate⁊ dicit ſic Nemo ex regib aliud habuit natiuitatj iniciũ q̃ſt diceret qñcũqʒ refulgeat oꝛnamẽtj veſtiũ ⁊armoꝝ.miſterio militũ ⁊ munimẽto foꝛ ⸗ tiũ tale fuit eoꝝ initiũ. Vñ Berñ.in quo ⸗ dã mone de paſſiõe dñi. Braue iugũ ſuꝑ oẽs ⁊ totos filios Adã a die exitꝰ de vẽtrẽ m̃is eoꝝ vſqʒ ad diẽ ſepulturein mem o mniũ. In ſoꝛdibꝰ generamurĩ tenebꝛis cõ fouemur In doloribꝰ ꝑturimur añ exituʒ miſeras oneram? m̃es. In exitu moꝛe vi⸗ eolaceramꝰ:miꝝ ꝙñ ipi parit laceramur mã vocẽploratõis edimꝰ merito qͥdẽvt pore vallẽ ploꝛationis ĩgreſſi vbi malicie plurimũ.ſapiẽtie modicũ.vbi vicioſa ſũt oĩa.oĩa lubꝛica oꝑta tenebris ⁊ obſeſſa laq̃ is peccatoꝝ.vbi ꝑiclitant᷑ aĩe:vbi ſpũe af⸗ figunt᷑.vbi tantii vanitas ⁊ afflictõ ſpũs ẽ Nemo ex regibꝰ aliud habuit natiuitatꝭ initiũ. ꝓt iõ finaliter cõcludit. Vnꝰgitro itꝰẽoĩbꝰ ad vitã⁊ ſilis exitus Si em̃ aliqᷓ foꝛet diſſilitudo hapꝑeretiĩgreſſuꝛ egreſ ſu nobiliũ. cuiuſinõi ſũt reges⁊ pᷣncipes. ð eis eſt ſic de alijs qͥbuſcũqʒ ſiẽ de meĩo iãnarraui ꝗᷓ vnꝰ ẽitrottꝰi.ſilis natiuitas oĩbꝰ ad vitã? ſilis exitꝰ Ecẽs.ij. Didicig vnꝰ eẽt vtriuſqʒ interitꝰ. Et iõ metrice ðᷣ⁊ Moꝛs dñm fuo moꝛs ſceptra ligõib eq̃t Diſſiles ſili ↄditõe trahit. Paupis ⁊ regt ſiſcripturã bene legj dat cãm flẽdicõis lex moꝛiedi.Et iõ hoieʒ cõueniẽter alloquit᷑. Bern.in meditatõibꝰ ſuis dicens. Quid ſupbis puluis⁊ cinis eꝰↄceptꝰculpa.naſet mileria.viuere pena. moꝛi anguſtia. Eur carnẽ tuãp̃cioſis inpinguas rebus⁊ ador nas quã poſt paucos dies vermes deuoꝛa/ turi ſunt in ſepulcro. Animã vero tuã nõ vrnas bonis oꝑibus que deo⁊ angelis eius rep̃ſentanda eſtin celis ⁊ infra Jñſanus ſa ne labor dimittere curãcoꝛdis? carnis ſe dulã ꝑagere curã.In deſiderijs impingua reĩ fouere cadauer putridũqð paulo poſt eſca vermiũ nullatenus dubitat᷑⁊c. Lectio.xci. Nropter hoc optaui⁊ datus eſt mihiſenſus ⁊ inuocaui⁊ venit in me ſpũs ſapientie ⁊ pᷣ⸗ poſui illaʒ regnis ⁊ ſedibo⁊ diuitias nihil eſſe dixiin cõꝑatõe illiꝰ¶ Pecẽſcða pars huꝰ capituli qð in principio viuiſum fuit in quinqʒ. que ꝑs introducit᷑ſic. Poſtq; ſa lomon declarauit pᷣmũ qð ad ſapientiã ad muirendã requirit videlicet humiliatõʒ ſa pientiã pᷣcedentẽ Pic cõſequenter exequit᷑ enarrando ſchm ſapientie adquiſitiuũ vi⸗ delicet dep̃cationẽ ſapientiã depoſcentẽ. Et in lĩa lecta duo facit qꝛ pᷣmo oñdit qᷓliter ꝓp habẽda ſapia dep̃cabat᷑.ſcho expꝛimit q̃n tũ ip̃am deſiderando appꝛeciabat᷑. Scda ꝑs ibi. Et pꝛepoſui illã. Et incipit ibi ter cia ꝑs capituli. Enarrãdoqliter ꝓ haben ⸗ Da ſapia depcabai dicit ſic. Propter hocop taui? datus ẽ mihi ſenſus ⁊c̃.q.d. Cõſide raui carnis coꝛruptibilitatẽ.mũdicurioſi⸗ tatẽ.ſuꝑbie vanitatem ⁊ vidi ꝙ nihil de eis fuit optabile.nihil deſiderabile.nihil quie ⸗ tãtiuũ voluntatis humane. Nã caro circa xuꝰcultum ſolicitant᷑qᷓſi oẽs ẽ miſera mul riplicit. dũ cõcipit᷑. dũ ꝑturit᷑.dũ hic viuit du ſolnit᷑ſiẽ fuit ſuꝑiꝰdeclaratũ. Et iõ ſci ens aĩam meã eẽ ĩimoꝛtalẽ. nec poſſe ꝑↄ ñs Kieripfectã ꝓpter reitpal⁊ caduce adeptõ nẽ. ꝓpter b optaui⁊ datus eſt mihi ſenſus ad recognoſcendũ creatoꝛẽ meũ ⁊ ei iuxta leges ſuas ſeruiendũ. Dptaui inqͥt ⁊ datꝰ Ẽmihi ſenſus. In quo verbo iuſte redargu⸗ it iactantiã ſuꝑboꝝ qͥꝝ aliqui ſe dicũt ade⸗ ptos ſapiam pꝑ naturale ingeniũ.aliqͥ ꝑ in: duſtrã⁊ ſtudiũ. Iſte vero humiliter nõ di rit ſe adquiſiuiſſe ß potius recepiſſe Datꝰ eſt miht inqͥt ſenſus.i. Loꝛ.iiij Quid ha⸗ Nectio bes qð nõ accepiſti. Siaũt accepiſti quid gloꝛiarſ. q̃ſi non acceꝑis·Ja.i. Si quis ve ſtrů indiget ſapĩa poſtulet a deo qui dat oĩ bo afluenter ⁊ non impꝛoperat. Et ĩuoca/ ui⁊ venit ĩ me ſpũs ſ. ie nuocaui.i.intꝰ vocaui.nõ ſolũ voce exterioꝛi ſed ex coꝛde: In põ. Lũ inuocarẽexaudiuit me deꝰ iuſti ẽie mee. Blo. Lũ intus ĩ mente vocarẽ:Et venitĩ me ſpũs ſapiẽtie. Ecceq; facilis im petratio gie diuine. Optat᷑ ⁊ dat᷑. Inuoca tur ⁊ veit:nec mixꝝ ſi cito venit In põ. Pꝛo e eſt dñs oĩb iuocãtibo eũ in vitate. Sic Foñgu Salomon q̃jliter ꝓ ſapia dep̃cabat Scðo oñdit qᷓ;tũ ipam deſiderqdo app̃cia bat᷑? dicit ſic. Et pᷣpoſuiillã regnis⁊ ſedi by⁊c̃ · Et iſta ꝑs eit tercia ꝑs capituli huꝰ q̃ diuiditĩ duas ꝑtes qꝛ pᷣmo narrat ꝙma g aꝑpciabat᷑ ſapiaʒ qᷓ; tꝑalia bona exterio ra Scðo ꝙ magſqᷓ; coꝛ ꝑalia bona ĩterioꝛa Scða ꝑs ibi Supꝑ ſalutẽ⁊ ſpeciẽdilexieã Eirca pᷣmũ in lia lecta pᷣfert ialomon eã ſa piaʒq̃ ẽ verꝰ dei cultꝰꝑ fidẽ⁊ caritatẽtribꝰ qᷓ a mũdanis maxie appetũt᷑.videlicet po ⸗ tẽtie.hõꝛibo ⁊ diuitijs potẽtiã vocat regna honoꝛes ſedes. Prepoſuiillã inqt regnis ? ſedibꝰ. Duid aũt lit regnũ docet Areſt. vlij. ethi.c.x. Diſtĩguit em̃ ibi tres ſpecies politici pᷣncipatꝰ.videlicet Regnũ Ariſto craciã ⁊ Thimocraciã Regnũ em̃ ẽ monar chia ſiue pᷣncipatꝰvniꝰqñ videlicʒ vna ꝑſo na pncipat᷑toti młtitudini vᷣtuoſe. Arito cratia ẽ pᷣncipatꝰ pluriũj.ſʒ paucoꝝ⁊ vᷣtuo ſoꝝ. Timocracia ẽ pᷣncipatꝰplium⁊ mlto ⸗ rũ vbi vna magna młtitudo gubernat. De iſtis pᷣncipatibꝰſie ẽfm Arel· ꝙ optimꝰpᷣn cipatꝰẽ regnũ vbi totũ regnũ ducitad vnũ ⁊ ptuoſum ⁊ iuſtũ hoĩem. Etꝑ hocꝓbat. rij. Metha.in fine. ꝙ vnꝰðs regit⁊ guber nat totũ mundũ tanqᷓ; vnñ regnũ bñ ordi natũ? bene ↄnexũ qꝛ diſpoſitõ naturalen tiũ eſt talis q̃lis eſt optia:qð ex b pʒꝙ vnů qðqʒ eſt optimũ qñ ẽin ſua naturali dipo ſitõe. Sʒmõ ſic ẽ ꝙplalitas pᷣncipatuũ nò ẽ bona ſiẽ nõeſt bonũ ꝙ eẽnt młte famiiei vna domo incõnexe ⁊ nõ ↄmunicũtes adin uicem Relinquitur igit᷑ ꝙ totum vniuer ſum lit ſicut vnus pᷣncipatus ſiue vnum re gnũ gubernatũ ab vno gubnatoreqͥ ẽde pmũ mouẽs ⁊ pᷣmũ hrelgihie?pᷣmũbo⸗ nũ.Et ideoↄcludit Ireſiſic.Entianolũt 5— — xei male diſpont nec bona plitas pᷣncipatuũ Vnhpnceps. Regnütotiꝰ vniuerũ eſt re nů deiin quo ðs monarchice pᷣncipat᷑. De Legno dicit xp̃s Joh ix. Regnũ mei nõ eſt hinc. q.d · Xicet regnũ meũſit inter ma los tñ nonẽ hinc.i.non ſumit oꝛiginẽ de h mũdoEt iõ vera la ẽ. Vũcaũt regnũ meñ non eſt hinc.⁊ nõ hic. Scða autem ſpecies politicip̃ncipatus eſt Ariſtocratiain qua . res virtuoſi pauci tñ dñant᷑⁊ eſt minꝰ onꝰpncipatꝰ qᷓ; regnũ⁊ tercia eſt minus bona q̃ vocat᷑. aemct In quamltitu do non optimoꝝſʒ mechocres dñant. Siẽ gũt tres iſti pᷣncipatꝰſũt boni:lʒ nõ eqᷓliter Ita coꝛꝛeſpõdent eis tres coꝛruptões pᷣn⸗ cipandi.qᷓ ꝓpꝛie nõ ſũt pᷣncipatꝰ politici.ſʒ trãſgreſſioes⁊ coꝛruptões eoꝛũdẽ:Iã re⸗ gnũ coꝛrũpitin tirannidẽ Rreſtocratia in olimarchiã Timocratiaĩ democratiã. Pri moꝗ̃ coꝛrũpitregnũ in tirãnidẽ. qñ de rege fit tirannꝰ. Siẽ in regno dñat᷑ vnꝰ:ita in ti rannide qꝛ tãregnũ qᷓ; tirãnides videntur monarchie. Sʒin h da qꝛ tirannꝰ in oĩbꝰ intendit vtilitatẽ ꝓpriam.rex vero vtilita tem ſubditorum Etideo ſicut regnum eſt optimus pᷣncipatus.ita tirannidis eſt peſ ima⁊ coꝛruptio monarchie. Lõtrariũ em̃ optio.ẽ peſſimũ. Regnũ ã̃t ⁊ tirãnides ſũt cõtrari.ſicut rex ⁊ tirãnꝰ moꝛaliter qꝛ ma ius rex fit tirãnus¶ Scða aũt ſpẽs politi eipᷣncipatꝰq̃ẽ Ariſtocratia ĩq̃ pauci vir⸗ tuoſi dñant· coꝛ rũptkin olimarchiaʒ. In q̃ pauci⁊ vicioſi dñant᷑ qͥoĩa bona cõmunita kis attribuũt ſibijp̃is ⁊ amicia⁊ nõ intẽdũt bonũ totiꝰcõitatis ſʒ tantũ bonũ ſuũ ⁊ amt coꝝ ſuoꝝ. Uñ dignitates ⁊ officia cõitatis dↄferũt tantũ amicis ſuis vel vſurpãt ſibi⸗ ipis ¶ Tercia ſpẽs polliticipᷣncipatꝰ que ẽ Timocratia in qᷓ multi boni medioeres tñ pñant᷑. coꝛrũpit᷑in democratiã inqᷓ mltinõ qdẽ mediocres ſʒ populares dñant᷑ et iſta coꝛruptio minꝰ hʒ de malo ſic õrius minus hʒ de bono Zriſtocracinam qʒ p̃tendũt bonũcõᷣmunetã diuitũ qᷓ; pau peꝝ qꝛ ariſtocracia ãpᷣncipatꝰmltitudinis collecte de vtriſqʒ. Sʒ democratici inten/ dũt pᷣncipaliter bonũ paupũ⁊ de damnis diuitũ nihil curãt.⁊ hᷣeminꝰmalũ qᷓ; bona ↄmunitatꝭ abrogare ⁊ vſurpare ſibi⁊ ami us ſiẽ faciunt olinatchieEt olimarchici ſunt minꝰ maltqᷓ; tirãni.qꝛ tirãnus tantũ hʒ oculũ ad bonůſi ul ꝓpriuz? nihil curat deamicis a Sic patet ꝙ tres fünt ſpẽs pᷣncipatꝰpolitici ⁊ tres eaꝝ coꝛruptõ nes ⁊ poptimꝰpᷣncipatꝰeſt regnũ vel mo⸗ narchia? eiꝰcoꝛruptõẽpeſſima ſcʒtirãni⸗ des. Dicit qᷓ ſalomon ꝙ in tantũ appꝛecia bat ſapientiãqᷓ docet recte colere deñ ꝙ Pꝛe poſuit illã poteſtati cuiuſcũqʒ pᷣncipatꝰqꝛ ci inter ſpẽs pᷣncipatuũ regnũ ſit optimuʒ pᷣpoſuit illã regno ĩmognis. Eſt g hoc no mẽ regnũ equocũ.qꝛ vno mõ regnũ vocat᷑ ipa terra vel regio vn regi ſubiecta.ſiẽ di⸗ cimus regnũfrancie vel etiã anglie.Et ſic accipi?᷑ Matßᷣ.iiij.vbi legimꝰꝙ dyabolus aſſumpſit rÿᷣm in montẽ excelſum⁊ altũ⁊ oſidit ei cĩa regna mundi Alio mõaccipit᷑ regnũp ptãte pᷣncipandi ſolitarie ſiue mo narchice. Et ſic exponit Criſ.illðᷣ ob.xir. Regnũ meum nõeſt de hoc mundo.i.ꝓtãs vel auctoꝛitas q̃ ſum rex non hʒoꝛiginem ex cãis humanis vel ꝑ humanã electiõʒ ſʒ aliunde.qꝛ a deo. Tercio modo loq̃ndo ipi homines occupãtes terrã ſub dño alicurꝰ monarchie vocant᷑regnij.Et ſic accipit᷑re⸗ gnũ Apoca.v. Feciſti nos deo nr̃œo regnuʒ ? ſacerdotes. Siue loquamur de regno que ſunt terraꝝ regiòes ſiue ꝓ regnis que ſunt poteſtates ⁊ pᷣncipatus regnãdi.ſan ⸗ cti viri preponunt bonã vitam regnis Ad hebꝛe.xi. Sancti ꝑ fidẽ vicerunt regna⁊ẽ Preponẽda eſt&ᷓ vite ſanctitas ⁊ moꝝ pꝛo bitas non ſolũ regnis ſed etiã ſe edibo.i.ho⸗ noribꝰ mũdanis⁊ trãſitoꝛijs Luẽ.ij. De⸗ oſuit potentes de ſede ⁊ exaltauit hũiles ſuꝑ equũ qui libẽter ceſpitat⁊ꝓ ſternit equitatẽ: exponit ſe periculo ſi non deſcendat qᷓ;tũcũqʒ equus videat᷑ad tẽpꝰ ꝛtare ſuauiter. Ponoꝛ můdiẽ q̃ſi equꝰ eleuãs hominẽa terra⁊ poꝛtans ſuauiter qꝛ delectabile eſt hoĩeʒ honoꝛariꝑ miniſte ria hoĩm.adulatões inclinatiões ⁊ genufle xiões? vocari magiſter⁊ dñe B Sz caueãt honoꝛabiles quicũqʒ.qꝛ iſteẽ equꝰ valde doloꝛoſus. Narrat᷑ de quodã hiſtri one qͥ habuit quẽdã paruũ equũ ſuꝑ quem cquitabat⁊ cũ eo freq̃ntercorã hominiboĩ aula ludebat⁊ inter alios ludos qs equnʒ ſuũ docuerat. Docuit eum ꝙ quotiens di⸗ ceret ſibi flectamus genuaequꝰ ibi obedi ret⁊ genuflecteret. Dñ autẽ diceret Leua te. ꝙſurgeret Lõtigit ᷓ ꝙ miſtrallꝰ hiſtrio ille accedẽs ad feſtum cuiuſdam nobilis⁊ equum ſuum cum equis alioꝝ hoſpitum collocauit ĩ ſtabulo Cũ aũt hoĩes comediſ ſent Iſte miſtrallus moꝛabat᷑ ſicut debuit circa ludũ ſuuʒ in aula interim vadit qui daarmiger ad ſtabulũ⁊ videns equũ mi niſtralliiocũdũ⁊ pinguẽ. Reliqᷓt ibi equuʒ ſuũ macillentẽ⁊ aſcendit equũ miniſtralli ⁊ receſſit. Cito poſt innotuit negociũ mini ſtralloquirelictis omĩbocucurrit inſeq̃ns iſtũ armigerũ. Armiger videns ꝙ fere eũ attigerat? apprehenderat.tẽptauit trãſi⸗ re quandã aquã quã nullus pedes potuit tranſuadere Vidẽs qᷓ miniſtrallus Ferat nꝓcinctu pdendi equũ ſuũ pꝛout ſemper fecerat equo exiſtẽte in medio fluminis cla mauit fortiter ad equuʒ.Flectamꝰ genua. Statiqʒ equus audita voce dñi ſui flerit genua ⁊ armigerũꝓiecit in aquam. Et cuz clamaſſet. Lenuate equus ſurꝛexit ⁊ redi/ itad dñim ſuum. Miniſtrallus illequilu dit⁊ illudit atqʒ decepit homines eſt mun dus. Equꝰcũ quo optime⁊ maxime ludit eſt honor tpalis In põ̃. fallax equꝰad ſa lutẽ. Armiger em̃ qui equũ furat eſt quili bet ambitioſus ad honoꝛes Laueat ꝗᷓ talis qꝛ q̃ntũcũqʒ placet mundo⁊ qñ alius eſtĩ maria ſecuritate dicit ſibi flectamꝰgenua ⁊ priuabit eum honor e bt kto.vñ phia lo uẽs in ꝑſona foꝛtune hoĩbo qui impatien terſuſtinẽt qñ de honorib ⁊ dignitatibus deponunt. ij. de conſo · ꝓſa.ij. dicit ſic. Hec noſtra vis eſt hunc continuũ ludũ ludimꝰ rotã volubili orbe verſamus. Infima ſum mis⁊ ſumma infimis mutare gaudemus: Aſcende ſi placet ſed ea lege ne vti cum lu dicri mei ratio poſtulet.eſcendere iniuriã putas vᷣſus Si placet aſcende, ſed q́ tẽdat rota tẽde Ecẽs.x. Sedes ducũ ſuperboꝛũ deſtruxit deus ⁊ ſedere fecit mites ꝙ eis: Igitur pᷣponẽda eſt vite ſanctitas:que ve/ ra ſapientia nuncupat᷑ non ſolum regnis.i oteſtatibo.ſed etiã ſedib.i.honorib Sʒ uid de diuitijs ſentit ſalomon ſtatim ſub dit. Diuitias nihil eſſe dixi in cõparatõe il us id eſt ſapientie. Et bene dicũt᷑ diuitie nihil qꝛ eis homines annihilantur Irritã Nectio pꝛopter diuitias vnuſ quiſ qʒ annhilare ni doinſidiando. machinando⁊ bellãdo Vñ titalium ¶ Secundoqꝛ in maxima hecel ſitate non fuuãt. in moꝛte. in iudicio qñ ho mines maximeindigẽt tunc dñm ſuũ dere linqunt. In põ. doꝛmierũt ſomnum ſuũ⁊ nihil ine. cẽs. vi. di in ma ſuis. Et Job rxvi Diues cũ doꝛmierit nihil ſecũaufert aꝑiet oculos ſuos ⁊ nihil inueniet. ¶ Ter cio dicuntur nihil qꝛ non ſatiant anmum poſſidẽtiũ. Sicut vacuũ dici᷑nihil Eccs viij.nõ ſatiat᷑oculus viſu nec auris imple bitauditu. Iiec miꝝ qꝛ oĩa terrena ſunt va na Ihere.iiij. Aſpexi terram ⁊ ecce vacua erat?⁊ nihil. Ergo merito omnibus pꝛedi⸗ ctis eſt ſapientia pᷣponenda. Lectio.xcij.. Ec comparaui illi lapidem pᷣcioſũ qm̃omneau ⸗ rum in cõgatione illius.arena eſt exigua⁊ tanq; lutũ eſtimabit᷑argentũin cõſpectui liusi Poſtqᷓ; ſapiens declarauit valoꝛem ſapiẽtie pᷣponẽdo eã potẽtijs honorib'et di nitijs generaliter qꝛ diuitie vidẽt᷑ placere fm tria genera ſpecialiter videlicet gemas auꝝ ⁊ argentũ Ideoĩpꝑte iſta oñdit valoꝛẽ ſapiẽtie ꝑ cõpationẽ ad iſtatria generaſin gulati⁊ ſingulanter.pᷣmoð gemmis ſecũ do de auro.tercio de argento. ¶Et eſtſatis ↄueniẽs oꝛdo ¶ Duãtũ ad pᷣmuz dicit ſic. neccõparauiilli ſcʒ ſapie lapidẽpcioſũ. x iſtis tribus loquẽs ſilr Boeciꝰde ↄ ſola. di cit ſic metro. v. Heu primus quis fuitille Auriqui pondera tecti gemmaſqʒ latere volẽtes 3 ꝑicula foditNarrat Boe · metro illo ꝙ pres nr̃iĩetate aurea? mũdi pᷣncipio fuerũt cõtenti de his qͥbus natura idiget. Comedebãt fructꝰ arboꝛũ. bibebůt aq̃sfontiũ doꝛmiebãt ĩ pꝛatꝭ ⁊ vtebantla nis naturaliter coloratꝭ Tũcignorauerut em̃ tincturas pannoꝝ mixturas liqͥx. dolo roſirates mercatoꝝ ⁊ crudelitates bellato rũ: Pia em iſta a cupiditate ſůpſerũt exo? diũ. Et iõ mõꝓ gẽmis · ꝓauro⁊ argẽtop⸗ gnãt hoies ſine quibo nuturahũana ſuffici enter regi poſſet ĩmo iſta velle latere vidẽt In cui ſignũ inꝓfundoꝝi viſceritene 5—— em̃ neceſſariũẽad vitã hu manã veſt elongatũa terſiẽ coꝛꝑaccle xcii ſtia vład minꝰ de terra oꝛi᷑x⁊ ĩ ſupficie ter reſeoffert:ſicut herbe arboꝛes. blada⁊ hu iuſmodi.Illa vᷣo que ad humanã naturã neceſſaria nõ vident᷑ſub terra latẽt cuiuſ⸗ mõi ſunt auꝝ⁊ argẽtũ⁊ lapides pᷣcioſiqͥrũ generatio eſt ĩ abſcondito. Etiõilleqͥtalia pmo ſcrutatꝰẽ⁊ fodit p̃cioſa ꝑicula perqͥſi uit. Et h eſt qð dicit Boeciꝰ Heu pᷣmꝰ⁊c̃: Dicit hᷓ ſalomon. Iõ cõꝑaui illi ſcʒ cultui diuinoq eſt ſumma ſapientia in hac vita la idẽ pᷣcioſuʒ. Necẽmirũ qꝛ ſumma vᷣtus apidis pᷣcioſi tiñ põt ꝓficere ad falutẽcor ꝑis Cultꝰ vero delpficit ad ſalutẽmentis iõ bene dicit Job xxviij. Nõ cõferet᷑tin⸗ ctis in die coloꝛib nec lapide ſardonicopᷓ cioſiſſimo vel ſaphiro. Dicit ᷓq̃ntũ ad gẽ mas ꝙ eas ſapiẽtie nõ cõparauit.i.nõ adeqᷓ̃ nit. Quãtũ vero ad aurũ ⁊ argentũ oñdit p̃ponderatiõʒ ſapie in eſtimatõe ſua ꝑ duo erẽpla. Nam auꝝ ↄparatarene.⁊ argentũ luto. Et ꝑ iſta duoomnẽintellige pecuniã Etideo ſicut lutũ?⁊ arenã ↄculcumꝰ⁊ cõtẽ⸗ nimꝰ Ita omnẽpecuniã vilipendere debe⸗ mus in cõꝑatiõe ad vitã bonã h eſt eã cittꝰ relinq̃re qᷓ; ꝙ tranſgrediamur vel negliga mꝰ mandata dei.in Pð. Dilexi mandata tua ſuꝑ aurũ ⁊ topaʒion: In arena eſt ſteri litas.diſſolubilitas ⁊ ꝗ̃uitas. Et iſtas tres ↄditiones defectiuas cauſat amoꝛ pecunie mẽtib mũdanoꝝ. Sterilitatẽ ꝑ auariciã pppter quãĩpediunt᷑ne liberalit᷑fructũ faci ent pnie. Ecẽi.v. Qut amat diuitias fru ⸗ trũ non capiet ex eis Jere.xxij. Scribe vix iſtũ ſterilẽ viꝝ qͥ in diebo ſuis nõꝓſperabit᷑ Scðo droꝛdinatꝰamoꝛ pecunie cauſat in hoĩe diſſolubilitatẽ. Sicut lapilliĩ arena ſunt inter ſe diuiſi⁊ nõ cõglutinati ꝑ cohe rentiã.ita inter amatoꝛes pecunie ſꝑẽ di⸗ niſio diſcoꝛdia⁊ litigiũ. Tercõ cauſatĩ eis Fuitatẽ que eſt appetitꝰtẽdendideoꝛſum Subtrahit em̃ mentẽ a celeſtibo ⁊ facit eã inherere caducꝭ Et iõ ſignãter dicit Salo. ꝓuer. vijj. Accipite diſciplinã meã⁊ nõpe cuniã. doctrinã magis qᷓ; theſauꝝ eligite. ¶ Notãdũ ẽtñ ꝙ pecunia pᷣiudicat ſapieĩ diuerſis videlʒ ĩ pꝛecipiẽdo:in diſcernẽdo ⁊ in ꝓtegẽdo. ſtiem̃ actꝰ ſunt ꝓpꝛie opa⸗ tões ſapie.recte pᷣciꝑe.iuſte diſcernere? ſal ueꝓtegere. Sʒ iam venit pecunia ⁊ iſtas opatiões vſurpat. Pꝛecipit em̃ magnis et paruis diuitibꝛ paupib ⁊ oœẽs ei obediũt ad nutũ ſicut monachꝰ abbati ſuo Ecẽs.x·. Pecunie obediunt oĩa. Scðo diſcernit et iudicar⁊ ſic oĩa iura mũdiallegatꝓ⁊ ↄtra notabiliſſime ad ꝓpoſitũ ſuũ. Sederin cõ ſiſtoꝛijs ꝓ tribunali.tã in foꝛo eccleſiaſtico. qᷓ; ciuili De qͥby oĩb ðᷣꝛ Mich.iij. Princi pes eiꝰin munerib iudicabãt⁊ ſacerdotes eiꝰĩ mercede docebãt ⁊ꝓphete eiꝰĩ pecunia diutnabant Tercio pecunia ꝓtegit⁊ defen dit tã iniuſtos qᷓ; iuſtos Ecẽs.vij. Siẽ eñ̃ ꝓtegit ſapĩa ſic ꝓtegit ⁊ pecunia. Narrat autoꝛ lapidarij.ca.iiij. de iaſpide tres ↄdi⸗ tões. Una ẽꝙſicaſte gerat᷑facit poꝛtanteʒ tutũ potẽtẽ ⁊ ſanũ Scðo dicit ꝙ ſi geſtãs dat falſũ iudiciũ lapis ꝑꝓdit vᷣtutẽſuã Ter cio addit ꝙ lapis nõ exercet vᷣtutẽ ſuã po⸗ tiſſime niſi includat᷑ in argẽto. Maoꝛaliter iſte lapis figurat iuſticiq. hec eſt em̃ virt? q̃dam q̃ ſe hñtem facit tutũ⁊ ſanũ⁊ foꝛteʒ ꝓuer.rij. I1õ ↄtriſtabit iuſtũ qͥcquid ei ac⸗ ciderit Erit etiã ſꝑ tutꝰ qꝛ ſapie.iij. Juſto rũ aĩeĩ manu dei ſunt Scðo ita iuſticia eſt talis nature ſi ille qͥ eã poꝛtare deberet fece rit falſũ iudiciũ ſtatĩ ꝑdit meritũ ſuũ Eze. xviij. Si aũt auertit ſe iuſtꝰa iuſticia ſua ⁊ fecerit iniqͥtatẽ oẽs iuſticie eꝰnõ recoꝛdabũ tur in pᷣuaricatiõe.q̃ ᷣuaricatꝰẽ⁊ ĩ pctõſuo qð fecitĩ ip̃is moꝛiet᷑.ꝗᷓ iuſticia ꝓdit vᷣtutẽ ſuã.i·pᷣmiũ ſuũ debitũ.ſi hõ fecerit falſum iudiciũ Sʒ dolẽdũ ẽnimis ð tercõ.qꝛ iuſti cia his diebo nõ erercet vᷣtutẽ ſuã niſt ĩuol⸗ nat᷑̃ argẽto qᷓ;tũcũqʒ ſit clarav a Lau ſa pauꝑis nõ expedit᷑nee abſoluit᷑in curijs pape vl regt.niſi inuoluat᷑ argẽto. Et iõn mis vbiqʒ verificat᷑ vᷣbũ ꝓpbe ſupꝑiꝰallega tũ. Pꝛicipes eiꝰĩ munerib iudicabãtqᷓ;tũ ad pᷣncipes⁊ dños. Et ſacerdotes eꝰĩ mer cede docebãt qᷓ;tũ ad viros eccleſiaſticos.⁊ phete eiꝰĩ pecunia diuinabãt qᷓ;tũ ad re⸗ igioſos viros.Et bñ ðᷣꝛEcci.vij. Mltos didit auꝝ ⁊ argẽtũ ⁊ vſqʒ ad coꝛ regũ ex tẽdit ⁊ ↄuertit Lõuertit viðlʒad iniqᷓtatꝭ ⁊ vocat᷑ mãmona iniqͥtatꝭ. Ecci.x. Nihili iquiꝰ qᷓ; amarepecuniã. Scðo ſalomon cõ parat argẽtũ lutocũ dicit Tanq; lutũ eſti mabit᷑argẽtũ ĩ ↄſpectu illiꝰ.⁊ merito tãq́; lutũ. Lutũẽ deturpatiuũ cuiuſcũqʒ qð tã⸗ git ꝓpter ſuã feditatẽ Uñq̃caditĩ lutoro taliter deturpati coꝛꝑe· Iſtomõqᷓ cadit in Nectio amoꝛẽ argẽti vl pecũie neceſſario maculat᷑ Siꝓtrahat᷑ argẽtũ ſuꝑ albiſſimũ ꝑgame nũ relinqui᷑ᷣm tactũ argenti vna nigra li nen i ꝑgameno⁊ tñ argẽtũẽalbũ⁊ ꝑꝓgame nũ ſilr. odẽmõ lʒ aia ſit ĩnocẽ⁊ můũda⁊ argẽtũ ſit res ĩ ſuo genere bona qꝛ oĩs crea tura dei bonaẽ bñ ea vtẽtibꝰ Sitñ fortiter impᷣmat aie ꝑ amoꝛẽ.̃linqͥt ibi lineã nigrã pcti. cvltim pũctꝰẽcaſus ad infernũ Job xij. Ducũt ĩ bonis dies ſuos ⁊ ĩ pũctoad ĩ ferna deſcẽdũt. De iſtoluto ðꝛ Abacuc.ij. Ue qͥ mltiplicat nõ ſua vſqʒqͥ agã̃uat cõ⸗ rra ſe dẽſum lutũ Sco lutũẽ tenax⁊ retẽ tiuũ. Vñ hõ nõ ambnlatĩ ꝓfũdolutoniſi cũ magno laboꝛe⁊ freq̃nterifigit᷑æ ſtat im mobiliterniſi ſibi caueat taẽde ambulãte Famoꝛe pecũie.retine᷑mẽte⁊ infigit᷑ ne pol ſit ꝓficere merito ſpũalis vite In cꝰfigurã pharao rex egiptioppſſit filios iſrłtuitu⸗ te luti⁊ laterj ne eẽnt libiĩ regno ſuo Exo. v. Ita diabolus exiſtẽs in můdo nitit opp̃⸗ mere fuitute argẽti⁊ diuitiaꝝ ſciens ꝙ ne⸗ mo põt duoby dñis fuire Math.vi. 11õ 1 poteſtj deo fuire⁊ mãmone.⁊ mã mone ifigunt̃i luto ꝙ nõ pñt ꝓficereIn pð Eripe með luto vt ñ ifigar Recitat Ariſ ãpoetria ſua ꝙ poete ara bici vocauerũt d ⸗ na cõpedes.qꝛ ſiẽ cõpeditꝰnõ põt ꝓcedere ſic vellet⁊ poſſet fm vᷣtutẽ motiuũ coꝛꝑis ſui.ſʒcõſtringit⁊ retrahitad ambulãdum fm mẽſurã quã cõpages ſibi limitãt ⁊ cõce Dut ita recipientes dona pecunie qᷓ;tũcũqʒ ſunt diſcreti ⁊ foꝛtes in iuſtitia ſentiunt. tñ ſe reſtrictos ⁊ retẽtos ⁊ qᷓſi ͥã̃mõ conpe⸗ ditos ne libere exerceãt qð iuſticia ſibi ſua det Tercõ de luto decocto fiũt lateres du/ rabiles cõtra ignẽ⁊ ſic amatoꝛes luti.i.pe eunie fiũt apri vt ponanti igne ifernali in ⸗ Ppetuũ Ecci.ix. Coꝛda hoĩim replent᷑mali ria. Blo.in delectatõibo pecunie ⁊ poſt hoc ad infernũ deducunt᷑.ſuꝑ auꝝ ⁊ argẽtũ gra bona· Prouer. xxj. Lect io xci⸗ Wper ſalutem ⁊ ſpeciẽ dilexi eã⁊ ꝓpoſui pꝛo lu⸗ re habere illã qm̃ inexſtinguibile eſt lumẽ iliꝰ. Poſtqᷓ; Salo declarauit ſapiaʒ eẽp̃⸗ ponẽdã bonis exterioꝛibo ꝓuta potẽtijs di juicijs ⁊ honozib. Pic oñditſapiaʒ eſſepᷓ⸗ ponẽdã bonis coꝛpib tã exterioribꝰqᷓ; in⸗ terioꝛibꝰ. Et circa hec tria facit Nãpmo oñdit ꝙ ſaꝑia ꝑponderat oĩ coꝛꝑaliꝓſpe⸗ ritate. Scðo eã aſſilat cuidã ſpũaliqlitati Tercio declarat cãʒ exẽpli dati.ſcða ꝑs ibi Etꝓpoſuiꝓ luce. Tercia ibi. Qm̃ inextin guibile. Circa pᷣmũ ẽaduertẽdũ ꝙ duo bo na ſunt ad coꝛpꝰꝑtinẽtia q̃ ampliꝰ appꝛeci antmũdani viðᷣlz. aſſiſtentia ſanitaty⁊ ap arẽtia ſpecioſitat; Mec em̃ maxie affectat õ hre qᷓ;tů ad bona coꝛꝑalia· vidlʒ coꝛpꝰ ſuũ ſanũ⁊ pulchxꝝ.ſed tᷣm ſniam ſpũſſãcti quã nobis ꝑ ſalo.ꝓponit vtriqʒ iſtoꝝ pᷣpo nẽda eſt ſapia.i.cõuerſatõ bone vite vel de⸗ uotꝰ dei cultus. Uñ dicit ſic Suꝑ ſaluteʒ Quantum ad primum? ſpeciem. Quan tum ad ſcõᷣm Dilexieam.i.ſapientiaʒ. Rõ pᷣmiẽ qꝛ ſapia eſt ſalus aie Z Etiõ qntũ pᷣponderat aĩa coꝛꝑi.tantũ pᷣualer ſa⸗ pientia coꝛꝑis ſanitati. Ecẽi.xxx. Salꝰ aĩe in ſanctitate iuſticie. Rõ ſcõi ẽqꝛ pulchri⸗ tudo coꝛꝑis eſt multũ vana ꝓuer.xxxi.Fal lax gr̃a⁊ vana ẽpulchꝛitudo. Cũ g ſalꝰ aĩe magis ſit diligẽda qᷓ; ſalus coꝛꝑis. ⁊ ſalus coꝛꝑis plus qᷓ; forma coꝛꝑis.ꝓʒꝙſuꝑvtrã qʒ eſt ſapiẽtia diligẽda. Totadũ eſt ꝙſani tas coꝛꝑis nõ eſt nimis diligẽda.nec coꝛꝑa lis ĩfirmitas nimis deteſtanda ĩmoq̃ndoa deo immittitcũ g̃aꝝ actõibus acceptãda. qꝛ valde cedit in bonũ infirmitas coꝛꝑis ſitñ aſſit patientia mẽtꝭ. Primo.eſt emvt antiqͥs exẽplis vtar.ifirmitas coꝛꝑalis q̃ſi aeche p̃cioſe cõcathenatio.ꝑſone ſceleroſeĩ carceratõ.ſocij fugientꝭ arꝛeſtatio⁊ hoſtis reſiſtentꝭ expugnatio: Prio em̃ dicoꝙ ĩfir mitas coꝛꝑalis ẽ qᷓſi arche pᷣcioſe cõcathe ⸗ natõ q̃nto em̃ ciſta vel archa fortioribus ẽa chenisẽcolligata ⁊ qnto plibꝰ ſeris ferreis ẽcauſa tãto ẽ aptior ad ſuãdũ theſauꝝ⁊ qð itrinſecꝰẽrecõditũ Sic qñ coꝛpꝰhois ẽ infirmũ ligat ſiẽ ſolet dici vulgariter vin⸗ culis ip̃iꝰ dei⁊ ſerat᷑ ſera quã ſolꝰðs apꝑit ⁊ tũcẽ tale coꝛpꝰ aptũ ad fuãdũ theſauruʒ pᷣcioſũ ip̃iꝰaie q̃ ẽipm nobiliſſimñ iocaleði vñ Bern. Theſauꝝ fuãdũ accepi ꝓqͥ mer catornõ ĩſipiens ſanguinẽ ſuũ dedit vincu la ðᷓ ĩfirmitatꝭ ſůt Fᷓtanter ſuſtinẽda qñ no bis vðs ea mittit. Ecẽi.vi. Subice humerũ tuũ⁊ poꝛta illãæ⁊ ne acciderjin vinculis il liꝰ:Et infra. Decoz viteẽin illa⁊ vincula wiu ſc jncin ſmwlit imni — inu. mitmct npiclt uoſ Mul — ailoe nh srnin kunmn tuſunnt 1 lutu leranc icnnh Frniſ hcjuſie inec pnt c ſ ſi iiꝰ allegatura ſalutarj. Poc ẽꝙ ſignãter dic aplus.ij. coꝛ. xij. Libẽter glaboꝛ ĩifir mitatibo meis vt inhabitet ĩ me vᷣtꝰchriſti g. d. Qñ ſuʒ vinctꝰ in ifirmitatib tůc ſuʒ foꝛtis ſic ciſta apta⁊ ydonea vt inhabitet in me virtꝰxp̃i.qꝛ qñ infirmioꝛ tũcfoꝛtioꝛ ſum ⁊ potẽs Pcezv infirmitas coꝛꝑalis eſt moꝛaliter q̃ſiꝑſone ſceleroſe icarceratõ ñi vnꝰ fur vel pꝛedocapit᷑eq multos ſoci⸗ os habuit ⁊ multoꝝ maloꝝ cõſciꝰ vincula tur⁊ magnis toꝛment!affiigit᷑donec dicat ⁊cõ̃fiteat᷑ vᷣitatẽ⁊ ſocios ſuos in crimine ꝓ clamet⁊ accuſet. Caro em̃ moꝛaliterẽres młtũ criminoſa. Socij ſuiſunt ſenſus coꝛ⸗ ꝑis ⁊ freq̃nter ſpoliãt aĩam virtutib Iſtũ furẽ deus capit? incarcerat ⁊ ponit adque ſtiones ⁊ toꝛmenta qñ mittit ſibi foꝛtes fe bꝛes vel guttã vel paraliſim⁊ ſic de alijs firmitatib.Et cãeſt qꝛ alias non cõfiteret᷑ veritatẽ nec ſocios in crimine ꝓclamaret. vñ videmus cõmuniter ꝙilltquiſunt ſant vix in anno.vel ĩ duobo cõfitent᷑annis.ſta/ rim cũinfirmant᷑ mittunt ꝓ cõfeſſoꝛibo ſu is⁊ faciunt accuſationẽſuẽ cõfeſſionis co⸗ rã toꝛtoꝛe.in põ Luʒ occiderit eos quere bant eũ⁊ reuer.⁊ di. ve. ad eũ⁊ rememoꝛa ti ſunt qꝛ ñs eſtad. e.⁊. d. ex reeoꝝ eſt. Et in alio ꝑpõ. Multiplicate ſunt ifirmitates eox poſtea accelerauerunt. ¶ Tercio inkir⸗ mitas corꝑalis eſt quaſi ſoeij fugiẽtis ar/ reſtatio.Contingit qñqʒ ꝙ multi ſocij pe⸗ regrinãt᷑ſimul in itinere. faciunt expenſas cõmunes ⁊ viuunt delicate ſymbolũ confe rẽtes vt vnꝰ quiſqʒ ꝓ rata ſia ſoluat. Eue — nit ꝗᷓinterdũ ꝙ vnus eoꝝ fugere nitit᷑fim⸗ boloſuo nondum ſoluto⁊ intẽditaſ porta/ reratã ſuã vt alij etiũ ſoluent pꝛo eocõiter Talẽ deprehen boli ſui ſolutionẽcpelli.ſto modo moꝛa liter aĩa⁊ coꝛpus ꝑegrinant᷑ſil in hac vita ij. Cor. v. Duãdiu ſumus in ß corpe pere ſũ inſtũ ẽ arreſtari⁊ ad ſim grinant⁊ faciunt expenſas cõmunes:quia hec aĩa ſine coꝛpe nec coꝛpus ſine anima de ectat᷑in peccãco. Juſtů eſt ð ꝙſicut vterqʒ in delectatõe in peccandoparticipat Sic vterdʒ ꝓ rata ſua in pnĩa ſimboluʒ ſue por kiõis exſoluat: N Jodo ſic ẽꝙ caroeſt ſicut ſociꝰfugitiuus ⁊ incõſtans ⁊ nollet ſoluere AQuicq; Job.xiij. Fugit velut vmbꝛa⁊ nun Pincodẽſtatu ꝑmanet. ðs ergoqͥiuſtus ẽ ⁊ iuſticias diligit facit eã arreſtarip infir/ mitatẽ? ↄpellit eã ſoluere qᷓntũ iuiticia ex igit velit nolit. Math.xxij. Miſit eumi carcerem donec redderet vniuerſũ debitũ Exemplũ huiꝰ habemꝰ yſa xxxvi.de rege ezechiã quicũ peccaſſet contra dñm in hoc ꝙſibi non fecerat cancitũt a Re5ᷓti aroriũꝓ victoꝛia nobiliſſima quã ſibi ðs fecerat.iiij. Re.xix. Qñ angelꝰ dit percuf ſit in vna nocte in caſtris. Sennacherbre gis aſſiriox.isꝛooo. Offenſus ꝗᷓ dñs cõtra eʒechlã milit ſibi infirmitatẽ grauiſſimam de quaegrotauitvſaʒ ad moꝛtẽ Miſit etiã ad eũ yſaiã ꝓphetã qui ſibi diceret. Dil po ne wmuitueqꝛ moꝛieris tu ⁊ nõ vines.et fuit pꝛophetia ſᷣm cõminationẽ? non ſecũ dũpſcientiã. Et ſtatim eʒechias conuertit faciẽ ſuã ad parietem ⁊ oꝛauit cũ lacrimis dominũ⁊ fietu magno ſleuit. ⁊ ſtati egrel⸗ ſoyſaia de palacõ regio anteqᷓ; tranſiret me diã partẽatrij dicit dñs ad yſaiã. Reuerte reĩ dic eʒechie duci populi mei hec dicit dñs. Audiuior̃onẽtuã ⁊ vidi lacrĩas tu⸗ as⁊ ſanauite.die tercio aſcendẽs in tẽplũ dñi⁊ addã diebo tuis qͥndeci ànos. Et tũc tercio die aſcendit in tẽplũ⁊ cantauit illð cãticũ. Ego dixrin dimidio dieꝝ meoꝝ va dã ad portas inferi⁊ẽ. Ecce quõ eʒechias qꝛ nõ ſoluerat deo qð debuit arreſtatꝰfutt ꝑ infirmitatẽ donec ſoluiſſe et ꝑfecte Antiq́ eĩ pes ꝓ victoꝛijs eis cõceſſis diuinitꝰcã⸗ tica regratiatoria curioſe ſolebãt cõponere ſie dic ng̃ĩ hiſtoꝛijs:iiij.li. Re.iiij Quar toĩfirmitas coꝛꝑalis ẽ hoſtj reſiſtẽtis expu gnatõ. Caro eicõcupiſcit aduerſꝰſpm̃. fpi ritꝰaũt aduerſꝰcarnẽ. hec aũt ſibiinuicẽcõ trariãtad Sall.v.Et iõ debilitas carnis ẽ fortitudo ſpũs:ecẽi.xxxi. Infirmitas F̃uis ſobꝛiã faẽ aĩaʒ. vñ Bern. expones illð apli Nñ ifirmioꝛ tũcfoꝛtior ſũ⁊ potẽs dicit ſic Quid miꝝ ſi hoſte debilitato foꝛtioꝛ effici ar· nilifoꝛte illã inſaniſſimã dicã amicãqᷓ nõceſſat ↄcupiſcere aduerſus ſpm̃ Er qͥb omnibus ſatis patet ꝙ ſanitas coꝛporis. non eſt nimis affectanda. nec infirmitas coꝛporis nimis deteſtanda⁊ qð ſuꝑ ſalutẽ coꝛpis ſupia ẽamãdappter qð diẽ merito ſalo:ſuꝑ falutẽ dileri eam. Scdo p̃ponit ſapientiam pulcritudini. Super ſalutem mirum inquit et ſpeciem dilexi eam. Lectio Species em̃ ſiue coꝛꝑis pulcritudo eſt bo nũ defectiuũ bonũ infectiuũ ⁊ bonũ decepti uuz. Primo dico ꝙ foꝛma pulcritudo vel ſpe cies eſt bonũ defectiuũ. Nã cõtinue fu ⸗ git cõtinue perdit ⁊ diminuit. Uñ Boe. ij. de cõſola. ꝓſa.vrij. Foꝛme vero nitoꝛ ra pidꝰ eſt⁊ velox ⁊ vᷣnaliũ floꝝ mutabilitate tugatioꝛ Et infra. Eſtimate qᷓ;tũ vultis ni mio coꝛꝑis bona dũ ſciatis qðᷣcũqʒ mira minitriduane febꝛis ignicnlo poſſe diſſol ui. De hoc dicit Ouidiꝰ.ij.de arte amãdi foꝛma bonũ fragile ẽq̃ntũcũqʒ accedit ad annos. Fit minoꝛ⁊ ſpacio carpituripᷣa ſuo Necviole ſemꝑ nec floꝛẽt lilia ſꝑ. Et riget amiſſa ſpina relicta roſa. Et tibi ũ veniẽt ſitam foꝛmoſi capilli. Jam venient ruge q tibi coꝛpus arent. Ct iõ dat cõſequẽter bo nã doctrinã homini qui vult ſe facere ama⸗ bilẽꝙ ſtudeat animũ ſuũ colere ꝑ virtutes ⁊ ſcientias.qꝛ illa eſt pulcritudo ꝓmanens vſqʒ ad moꝛtẽ. Vñ ſubdit Jã molire ani⸗ mũ qui duret ⁊ aſtrue foꝛmã · Solꝰ ad ex⸗ tremos ꝑmanet ille rogos: Nec leuis inge nuas pectus ſoluiſſe ꝑ artes. Cura ſit⁊ lin guas edidiſſe duas viðlz grecã⁊ latinam. Et eiuſdẽ li.iij. dicit ſic. Quãcito me miſe rũ laxant᷑coꝛpoꝛa rugis. Et perit ĩ nitido qᷓ fuit ore coloꝛ. Eſt ergo ſpecies hominuz bonũ defectiuũ Vnde Ecci.xt. Nelaudes hominẽ in ſpecie ſua nec ſpernes homineʒ in viſu ſuol Secundo eſt bonů infectiuũ Raro em̃ cõiungitur pudicitia ⁊ pulcritu do. VUnde auctoꝛ libꝛi de varietate carmi⸗ um ad Joß.ð noꝛmiſ. Scʒo diẽ ſic. T ria ſunt ſeminum genera que in culto iuuẽtu/ tis agro abſqʒ comitantibo ʒiʒanijs rariſſi me cõualeſcũt. Elegantia pulcritudinis. Vigor pulcritudiniſæ ſuahitas voc Pul critudoem̃ iuuenẽ aliene pꝛedã libidinis aut predonem efficit caſtitatꝭ. Foꝛtitudo audaciã ingerit audacia veroad in iurias cõmittendas impellit. At vero qui vocis amenitate preminẽt laſciuia modeſtis lu dicra pꝛoficuis ⁊ iocoſa ſerijs anteponũt. vnde Helynandꝰ ſicut narrat. Vincentiꝰ li.iiij. capi.cix Dificile inuenit᷑aliquis le lis vocis ⁊ grauis vite cũ quippe vocis le uitas cahtũ.vite grauitas planctũ deſide⸗ ret · Et ſubdit Et vidi infinitos tã viros: ; mulieres ſeu feminas tante vite peiores „ mü quanto vocis melioꝛes. hec illeEſt erso pulcritvdo ſiue ſpecies bonũ quoddã cor poꝛis qð non nullis eſt occaſio magni ma „— ſi⁊ ideoſignãter dicit᷑ Ecẽi.ix. Auerte fa⸗ iem tuãa muliere compta ⁊ ne circmſpici as ſpeciem alienã. pꝛopter ſpeciẽ mulierũ kt perierunt. Et ex hac concupiſcentia quaſiignis exardeſceti Tercõ ſpecies coꝛ peralis eſt· bonũ deceptiuuʒ · Erigitem̃ ho minẽ in ſuperbiã aliquotiens⁊ ſic pꝛopter foꝛma m carnis perdit gratiaʒ mentis In cuiusfiguram legimus Mach ·xiij. ꝙ he rodes in conuiuio ſuocelebꝛans diem na⸗ talis ſui.iuſſit occidi Johannem baptiſtẽ Perodes interpꝛetatur gloꝛians in pelli⸗ by⁊ ſignat de ſpecie coꝛpoꝛis gloꝛiantes q̃ tota eſt in pelle ſiue in ſuperſicie⁊ non inꝑ fundo. Unñ Boecius.iij. de conſola ꝓroſa. viij. Si ſilincijs ĩquit oculis homines vte rentur vt eoꝝ viſus queqʒ obſtantia pene traretNonne introſpectis viſcerib illud altipiadis ſuperficiepulcerimũ coꝛpꝰtur piſſimũ videret᷑. Igit teꝓulcrũ viderinon tua natura ſed oculoꝝ ſpectantiũ reddit in firmitas Pomo gloꝛiãs in pellis ſue pul critudines celebꝛat ſuũ diem natalẽ dum inaniter gloꝛiat᷑de bonotñ vano qð nõope rando ſed naſcendo recepit. Et iſte ſtatim occidit Johannẽ.i.gr̃aʒ ꝓpter vanã glam decept? Daniel· xiij Spes decepit te Lectio.xciij. Eenerůt aute; mihi oĩa bona pariter cũilla⁊ in numerabil honeſtas ꝑ manꝰilli¶ Poſt/ qᷓ; ſalo.declarauit qᷓ;tũ bonũẽ colere deũ qi vocat᷑ ſapia.qꝛ maius eſt oĩ honoꝛe tpali omui decoꝛicoꝛꝑali.⁊ oœĩ valoꝛe mũdiali.⁊ ſic ꝑ ↄñs ꝙ hʒ ſingularẽ excellẽtiam. Pic oſiẽdit ꝙip̃a bʒ generalẽ ſufficiẽtiã · Etcir ca duofacit. Prio narrat affluẽtiã diuie libalitatj. Scdo vehemẽtiã humane iocũ ⸗ ditati quã cauſabat ĩ eoſapia acqſira a deo Scða ꝑs ibi Et letatꝰ ſũĩoĩbo. Venerũt mihr oĩa bona ⁊c¶ Notãdũ ẽhiſtoꝛia ð ſa lomõeq̃ ponit᷑.iij. Re.iij. Salomõ pꝰmoꝛ⸗ tẽpr̃is ꝓmotꝰad regnũ cũ hoſtias ĩmolaſ⸗ ſet deuote:nocte ſequẽti apparuitei dñs di cẽs Poſtula qͥd vis⁊ dem tibi. cui ſalo · dñe rcwui ðs ego ſũ puer parunlꝰ ignoꝛãs egꝛeſſum meũ⁊ ex itũ ⁊ tu elegiſti me ſuꝑ ꝓplm tuũ q eſt inumer abilis ſiẽ arena mar Da mihi coꝛ docile vt di ſcernere poſſim inter bonũ ⁊malũ? vt poſſim iuſte iudicare populuʒ Placuit iſta petitõ dñoEt rñdit dñs ꝑ ſõ niũ ſalomõi. Qꝛ poſtulaſti vᷣbũ h⁊ nõ peti niſti dies młltos nec diuitias.nec aĩas ini⸗ micoꝝ tuoꝝ.ſʒ poſtulaſti tibt ſapiaʒ ad di⸗ ſernẽdũ iudiciũ. Ecce feci fm ßᷣmones tuos ⁊ↄceſſi tibi coꝛ ſapiẽs⁊ ĩtelligẽs vt nullus añ te ſilis tui fuerit.nec pꝰte ſurꝛecturꝰ ſit Inſuꝑ ⁊q̃ nõ petiuiſti cõceſſi tibi.viðlʒ di nitias ⁊ glaʒ ⁊ ſiĩpᷣceptj meis ambulauerꝭ lõgos faciã dies tuos ¶ Ex hac hiſtoꝛia eſt notãdũ ꝙ dei libalitas ẽ magna.qꝛ nõ ſolũ ð iuſte petit cõcedit. imo dat ampliꝰqᷓ; pe tat. Lirca quã materiã ſolẽt notari iſti vᷣſꝰ Plꝰ dareqᷓ; tollat rogitet᷑pollicea᷑ob ſa lomon ðᷣs vga floꝛẽte ꝓbat᷑ Quoxꝝ ſenſus ẽ ꝙ tãta eſt diuina libalitas ꝙ qñ aufert hoĩ bona tꝑalia fit ad eiꝰ exꝑientiã ⁊ meritũ vt Job.⁊ iteꝝ reddit ei piꝰqᷓ; abſtulit Scðo Pcõcedit q; petit. Tercõ plꝰ tribuit in ef ectu qᷓ; expmit ĩꝓmiſſiõe.⁊ iſta tria ꝑ tres hrſtoꝛias ſacre ſcripture declarant᷑. Pꝛimũ ſignũ libalitatj diuine viðlʒ ꝙ plꝰreddit qᷓ; abſtulit de Job Eui ðs abſtulit pᷣmo tãꝓlẽqᷓ; ſbſtãtiã viðlʒ ſeptẽfilios ⁊ tres fi⸗ lias ſeptẽ milia ouiũ⁊ tria milia cameloꝝ. cccc.iuga boũ.ccccc.aſſinas ſicut pʒJob.i Lũ aũr Job ꝑfectã deo ĩ oĩb exhibuiſſʒ pa tiẽtiã Placuit Job facere reſtitutõʒ plena/ riã ablatoꝝ ⁊ nõ ſolum reſtituit ſʒ oia bona ſua mobilia duplicauit Job vltio. Addit dñs q̃cũqʒ fuerãt Job duplicia Cũ eĩ pᷣus habuiſſet ſeptẽ milia ouiũ.habuit in fine. xiiij.milia ouiũ⁊.vi.milia cameloꝝ⁊ mille iuga boũ⁊ mille aſinas. Patet ð ꝙðᷣs pl⸗ dat q; tollit. ¶ Scðm ſignũ diuine libali⸗ ratꝭ imoexꝑimẽtũ ẽꝙ plꝰtribuit qᷓ; rogat᷑⁊ B deelarati hiſtoꝛia ſupiꝰpoſita de ſalomõe ⁊hr̃.iij. Reg.iij.⁊.ij. ꝓalip.c.i.¶ Terciũ ex pimentũ diuine libalitatꝭ ẽ ꝙplꝰtribuitp miſſuʒ implẽdo qᷓ; exp̃ſſit ꝓmittẽdo. ⁊ iſtð Pʒꝑ hiſtoꝛiã q̃ ponit᷑ numeri.xvij Vbilegi mꝰꝙcũ eẽnt xij. tribo filioꝝ iſrł⁊ dñs ſa⸗ rerdotiũ ↄtuliſſet tantuʒ vni tribui við̃lʒ leui. Murmurauerũt alie trib 5 Moy⸗ ſen⁊ aaron⁊ allegabãt ꝙ rõnabilefoꝛet ꝙ de aliqͥ alia tribu foꝛẽt ſilr ſacerdotes Alle gabãt etiã ꝙ foꝛte deo placeret ꝙ etiã de qᷓli⸗ bʒ tribufoꝛẽt ſilr ſacerdotes.ne tãta dig ni tas vni domui.⁊ tã pauc traderet᷑miniſtri Dicit ꝗᷓ dñs ad WMoyſen ꝙ acciget.xij.vir gas. xij. pᷣncipũ ⁊ ſcriberet ĩ vnaqqʒ virga nomẽ p̃ncipis cuiꝰ erat.excepta virgatri Leui qꝛ ĩilla iu ſſit dñs ſcribi nomẽaaron Silr iuſſit dñs 3 p̃ter virgas iſtas.xij. ac ciꝑet vnã aliãq̃ foꝛet vᷣga cõis oĩm tribuũ ĩq noĩa oĩum tribuũ ſcriberent᷑ita peſſent in vniuerſo vᷣge.xij. ⁊ pᷣcepit Moyſiꝙ cuʒ ab eis vᷣgas ſingulas accepi ſſet m foꝛmã pᷣdictã poneret eas in tabnaculo coꝛã dño vna nocte⁊ ꝓmiſit ꝙ illiꝰvᷣga quẽ eligeret officio ſacerdotꝭ ĩ craſtino germiaret. Et fiula vᷣgo terciadecima que fuit virga cõis oĩm germinaſſet ſignũ foꝛet ꝙ de qualibet tribu fierẽt facerdotes vt ſicꝑ iſtud mira⸗ culũ ceſſaret murmur pplide ſacerdotio Moyſen ⁊ aaron Factis qᷓ oĩbo iſtis redijt Moyſes ĩ craſtino⁊ ĩu enit vᷣgã aaron ger minaſſe.floꝛuiſſe ⁊ folijs dilatat amigda la ꝓtuliſſe Ecce declaratũ ẽpploꝓ ſꝑ ꝙtĩ apud aaron ⁊ ſtirpẽ ſuã. deinceps ſacerdo⸗ tij dignitas ꝑmaneret. Patet ꝗᷓ ꝙðᷣs plus ipleuit ĩ oꝑe qᷓ; pollicitꝰ erat ĩ ꝓmiſſiõe. qꝛ nõpmiſit niſigerminatõʒ⁊ cõtulit germia tõʒ:floꝛitõeʒ cũ folio⁊ fructu Ex qͥb pʒ ſen ſus iſtoꝝ vᷣſuũ Tria exꝑimẽta diuine liba litatꝭ cõtinẽtiũ Plꝰdare ⁊c̃. Mediã aũt hi ſtoꝛiã de iſtꝰ tãgit Salo.iĩ l̃a hꝰ lectõis.d. Vener̃t mihi oĩa bona ꝑiter cũ illa.ſ.ſapia ð dvno ðt: vñ gl. Quicũqʒ xpᷣiꝑcipitnoticiã q̃ B ſapia ðꝛ oim piter h vᷣtutũ hʒ graʒꝛĩfu turo vitãeteruã Et ĩnũerabiles honeſtas ꝑ manꝰ illiꝰ Innũerabiles.qꝛ ꝑpetua ⁊ eter⸗ na. Tpalis eĩ q̃ntũcũqʒ fuerit itẽſa⁊ ꝓlixa⸗ nũerabilis ẽcũ tꝑs ſit nüerꝰ motꝰ ᷣm pᷣ us ⁊ poſteriꝰ.iij. ꝓhi. Sʒhoneſtas eterna ⁊i nũerabilis ẽ⁊ infinita ẽa ꝑte pꝰ Poneſtas vno mõẽ idẽ ꝙ vᷣtꝰ⁊ honeſtũ id ẽꝙ vᷣtuoſũ Et ſic accipit Ariſ. honeſtů.viij. ethi. vbi diſtiguit treſſpẽs ãicitie ᷣm tria amabilia viðlz vtile delectabile⁊ honeſtũ. Et ſic acci pi᷑ĩ tractatu illoqͥ ĩcipit Moꝛaliũ dogma phoꝝ vbi auctoꝛ loquens de conſilio dicit ꝙ triplex eſt deliberatio conſilij capiendi. Prima eſt de honeſto tantũ an videlicet il⸗ lud de qͥ cõſiliũ petit ſit Nectio cũda ẽ de vtili an ſit vtile vl nõ. Et tercia ð cõflictu vtriuſqʒ qꝛ ſiqͥd ſit vtile ⁊ nõ hone ſtũ.i.virtuoſũ⁊ iuſũ nllo mõ ẽeligẽdũ:vñ narꝛat Valeriꝰ ad tyberiũ.li.vi.c.v.ꝙ the miſtoles atthenienßſtrẽnuitate⁊ pꝛudiẽ tia pf̃iaʒ ſuã debilitatã cepat ad ſtatũ pᷣſti nů reꝑare Terſem regẽ cũ ſuo exercitu fu ⸗ gauerat de grecia⁊ cepit recolligere tã po⸗ tẽtiã qᷓ; theſauꝝ ⁊ anhelare ad h ꝙ athenen ſes obtinerẽt pncipatũ grecie Iſte ᷓ themi ſtoles itrauit qͥdã die cocionẽ. hᷣẽcogrega tõz potẽtũ⁊ ſapientũ de ciuitate athenienß Etdicir ſe drliberaſſe de qͥdã negocio qðſi poſſit ad effectũ ꝑduci mihil magj populo atheniẽſi eẽt ꝓficuũ fuit tñ tale qð opoꝛtu it celari⁊ occultari Vñ petiuit a cõciõe ꝙ vnus de ſeptẽ ſapiẽtibꝰei deputeretcui de⸗ libatõʒ ſuã cõmunicaret occulte.⁊ ſiille eã app ꝛobaret poneret᷑ in effectu. Datꝰ eſt ð qdã ſapiens q dicebat᷑ Ariſtides dicit ᷓ ſe delibaſſe iſtð ꝙ ſi ſbito darẽt ĩſultũ adna nes lacedomonioꝝ q̃ oẽsĩ vnaclaſſe fuẽt in mari vicino ⁊ eas ſtatĩ incẽderẽt. Ipifie rẽt dñi mar ⁊ ſic młto potẽtioꝛes lacede⸗ monijs effecti.obtinerẽt de facili totiꝰgre/ tie pᷣncipatũ · Iſto audito redijt Ariſtides ad cõcionẽ. Et diẽ ſic inqͥt cõſiliũ themiſto lis ẽ vtiliſſimũ ita ẽomnino iniuſtũ nec pu blicauit vlteriꝰqᷓle fuit:ſtati tota cõcioac⸗ clamauit ꝙequũ nõ eſt nec expediẽs nobis erit. Et iuſſit omnino ꝙ Themiſtoles deſi ſteret ab incepto. Uñ apud antiqͥs vᷣtuo ſos nihil fuit vtile niſi qð fuithoneſtũ.i.in ſtũ⁊ virtuoſũ. Dicit ſalo. ꝙ aduenit ſibi inumerabilis honeſtas ꝑ manꝰ ſapiẽt ie.i. Eexercitũ ⁊ oꝑatões virtutum. Lectio.xcv. Tletatus ſinm in oĩbꝰ qm̃ añcedebat me iſta ſa pientia ⁊ ignoꝛabã q̃ oĩm bonoꝝ mñ̃ eſt. ¶ Poſtqᷓ; Salo. declarauit affiuẽti diui ne liberalitati ĩ cõcedẽdo ſapiam deuotꝭj pᷣ⸗ cibꝰpoſtulatã. Hic cõſequẽter declarat ve/ bementiã hũane iocũditatj quã mẽs hůa/ na cõſeqͥtur ꝑ ſapientiã reddit᷑ hõ cõpoſit? Scðᷣoquõ ad ſapiam ſit hõ diſpoſitꝰ · Se cũdaꝑs ibi. Qm̃ ſine fictõe Circa pꝛimũ duo faẽ pᷣmo narrat ſalo. quõ ſapiẽtia ſib cõtulit abũdãtiã ſctẽigcũditat Scðᷣo quõ ab eo abſtulit ignoꝛãtiã innate cecitatꝭ.ſe⸗ cũda ꝑs ibi.Etignoꝛabã Zl Jlar⸗ rãs ꝗᷓ quõ ꝑ ſapiam.i.ꝑ ſancte cõuerſatõis cõſciẽtii habuit abũdantiã iocũditatꝭ diẽ ſicEt letatꝰ?ſfũ ĩ oibꝰqm̃ añcedabat me iſta ſapia · Letari dʒ iuſtꝰ?⁊ meritotã in p̃ſenti q; i futuro In pñti quidẽde tribus. de ſui dñt infinita bonitate. de ſue cõſciẽtie puri⸗ tate de ſui ꝓximiꝓſperitate. Pꝛimo ᷓ dz iuſtꝰ letaride ſui dñi infinita bonitate. In põ. Letabit᷑ iuſtus in dño⁊ ſperabit in eo ⁊ lanð̃:cẽs recti coꝛde: Eſt ei leticia dilata tio coꝛdis ſicut triſticia ẽ coꝛdis cõſtrictio Loꝛ aũt inſtoꝝ ſic eſt diſpoſitů · ꝙ lata ꝑsẽ aduerſus ſuꝑiꝰapud deũ.⁊ ſtrictaꝑs vᷣſus mundũ. Et ð coꝛ iuſtoꝝ ſp eſt letũ de deo. Dicitem̃ letitia qᷓſi laticiaa latitudie. Uñ ſicut lampas ĩ eccleſia qᷓ; diu hʒ ſuã latitu⸗ dinẽ ðᷣſus ſuꝑiꝰ ↄtinet lumen⁊ oleũ.⁊ qñ ſubuertit᷑ vt conꝰlampadis vertat᷑ſuꝑius ⁊ latitudoiĩferiꝰ tũc lum ẽextinguit᷑ ⁊ oleũ effundit᷑ Ita moꝛaliter qᷓ; din coꝛ hoĩs hʒ ſuã latitndinẽ pᷣſus celũ ⁊ conũ vᷣſus terrã cõtinet lumẽ ꝗᷓtie ⁊ oleũ caritatꝭ qũ ſubuer tittotũ extinguit᷑. Et qꝛ cor hois ſꝑ dʒ hie latitudinẽ ad deũ:iõ ſꝑ dʒhre leticiã ð deo vñ Dð Jubilate deo oĩs terra ⁊c̃. Scðo dʒ letarii ſue cõſciẽtie puritate Letemõs ſyon ⁊ exultẽt filie iude. Syon iterp̃tat᷑ſpe cula. Eſt aũt ſpecula locꝰ altꝰ⁊ eleuatꝰa qͥ; põ põt de facili cõſpicere a ſe ꝓcul.ſicĩtur ribꝰ caſtroꝝ pʒ. Mons ſyon ẽ aĩmꝰviriiu ſti·altꝰꝑ cõreptũ terrenoꝝ ⁊ aptꝰad ſpecu lãdũ a remotꝭꝑ cõſideratõʒ celeſtiũ ⁊ futu roꝝ In iſto mõte dʒ eẽ leticia ⁊ qͥes In cacu mie altiſſimoꝝ mõtiũ nõ fiũt turbatões vẽ toꝝ nec ꝑluuidxꝝ:ſed ẽqes ⁊ ſerenitas ſp.⁊ eodẽ mõẽĩ mẽte viri iuſti qꝛ ſiẽ docet Se. Meẽs ſapiẽtẽſiẽ celũſupra ſperã lune vbi nõ fiũt ꝑegrie ĩpreſſiões. Sʒ ſiĩ mẽte iuſti cõtingat turbatõ ꝑ pctĩ. hʒ ſtatĩ remedia cõfeſſiõis.⁊ iõ exultẽt filie iude.q.d.nõ ſo⸗ lũ letari dñt ĩnocẽtes ⁊ ꝑfecti in ſue cõſcie puritate ſ etiã penitẽtes ⁊ cõfeſſi. Juda ei cõfeſſioĩterp̃tat᷑. d.ypo.ĩ ãphoriß.ſuis ꝑte vij Diſſipiẽtie cũ riſu facte ſecurioꝛes.que vo cũ ſolicitudie moleſtiſſime Vult dr̃e ꝙ infirmis cõtingit duplex alienatõ mentis qñqʒ cũ riſu⁊ leticia. qñqʒ cum deſolatiõe ⁊triſticia. Prima diſſipiencia eſt de facili innin ilmhn it — ſun ſchuhn inn rcvi curabilis. Secůda de vifficili.qꝛ ꝓuenit ð materia melãcolicaq̃ eſt difficilis ad dige⸗ rendũ. Moraliter omnis peccãs diſſipit. etalienationẽ mentis pati? Unde de pecca toꝛibꝰ ðꝛ yſu.i. Dereliq̃rũt dñm blaſohe/ mabãt ſunctũ iſrael.abalienati ſunt retroꝛ ſum. Inter iſtos tñ eſt diuerſitas. am ̃ dam deſipiũt cũtriſticia deſperatõis de di⸗ uina miſcðia ⁊ ſacramẽtj eccleſie.⁊ tal diſ⸗ ſiptẽtiaẽ moleſtiſſima ſic diſſipuit. Cayn eneß.iiij. Maioꝛ eſt iniqͥtas mea qᷓ; vt veniam merear. Alij peccant⁊ diſſiplunt ſedtñ cũ leticia ſpei de diuina miſcðia In põ. Scðᷣm multitudinẽ doloꝝ meoꝝcõ.t. leti.·aĩam meã Tercõ dʒ letari iuſtꝰi pᷣſen⸗ tide ſuprimp ſperitate.ſic vnũ membꝛũ letatde alteriꝰjanitate ⁊ triſtatde eius ĩfer⸗ mitate. dicunt em̃ boni de ſuis cõfratribus ſemꝑ illud.i. Macha xij. Sicut fas eſt et decet meminiſſe fratrum.letamur itaqʒ de gloria veſtra. Dicit ergo ſalo. Letatus ſuʒ in omnibꝰ nec mix:qꝛ ad Ro. viij. Diligẽ⸗ tibꝰ deũ oia cooꝑant᷑in bonũ.ſiue ſint ꝓſpa ſiue ſint aduerſa Pꝛouer:xij Iõ cõtriſta bit iuſtů quicqͥd ei acciderit Et ideo nulla foꝛtuna mala eſt apud ſapientẽ.ſicut decla rat Boe.iiij. de conſola.ꝓſa.vij. ꝙ quilibet põt foꝛmare foꝛtunã ſus ſicut voiuerit St eñ̃ eſt aſpa⁊ ſuſtinet eam patienter. facit ram meritoꝛiã ⁊ occaſionẽ merẽdi. St eſt leta ⁊ bene ea vtitbona ſibifit. Et ideo diẽ phia Boe. In veſtra ſitũeſt manu qualeʒ vobis fortunam foꝛ mare malitis. Dmnis — 1 em̃ qͥ videt᷑ aſpa.aut exercet. aut coꝛrigit. aut punit. h eſt. Diĩs aduerſa foꝛtuna aut exercet pfectos.aut coꝛrigit ĩpfectos · aut punit ininſtos. Et ideo ſignãter dicit᷑i· ad Teſſalo.ij. In oĩbus gras agite. Zd phil iiij. Scio humiliari.ſcio⁊ abundare v 193 ⁊ in oibꝰ inſtitutus ſum.⁊ ſatiari⁊ eſurire ⁊ abundareꝛ penuri pati.omna poſſumi eo quimecõfprtat. Tetatus ſumh in cibꝰ Sed quare Certe qꝛ antecedebat me ſapi entia iſta.i.timordii.quia initium ſupien tie timoꝛ dñi.vel cultꝰ dei deuotꝰqui voca turpietas ob. xxxiij: cce timoꝛ dñt iÿa eſt ſapientia ⁊c̃. Iſta ſapientia debet ſp ho minẽ predere⁊ viam oſtendere⁊ p̃parare. Prouer. iiij. Dculitui recta videant⁊ pai pebꝛe tue pᷣcedant greſſus tuos. Sunttñ duo genera hominũ quos ſapientia nõp̃ce dit. videlicer ĩpetuoſi ⁊ accidioſi. homtes em̃ capitoſos pcipites ⁊ impetuoſos nõ p̃ cedit ſapientia ſed ſtulticia A Di cit em̃ Sene.ꝙ duo maxime ſuntcõtraria conſilio.feſtinatõ ſcʒ⁊ ira. Et ideotracun⸗ dlet impetuoſi nunqᷓ; dabuntſe apiens cõſi liũ. Indiget em̃ quiete⁊ deliberatiõe. Vñ Sene. de quatuoꝛ virtutibꝰ Prudent pꝛiũ eſt examinare cõſilia⁊ non citofaciſ credulitate ad Uñ tales nõpᷓ cedit ſapia.aliqñ iubſequit᷑qꝛ ꝑ ſue pꝛe ſumptõis penaʒ addiſcunt alias cautius negociari. Scðo accidioſos non p̃ceditſa pientia.qꝛ negligentes ſunt in puidendo. ⁊ p̃oꝛdinando ante tẽpus. Et ideo cũ tẽp? tranſierit tunc erit nimis tarde. Et iõ diẽ. Sene. de copin verboꝝ ſiue de qᷓ̃tuoꝛ virtu⸗ tibus cardinalebꝰ. Siprudẽs eſſe cupis in futurum proſpectu intende.⁊ que pnt cõ⸗ tingere aĩo tuo cuncta ꝓpone nihil tibiſpi tů ſit. ſʒ ante totũ ꝓſpicias. nãqui prudẽs eſt nõ dicit nõ putaui h fieri.qꝛ nõ dubitat ß expectat:non ſuſpicat᷑ ſed cauet. ſtudẽ contra ſero penitentes.cõtra oꝛdiñatõem di de ſuo ſtatu differentes. cõtra illos qui ſunt de amicſuis carnalibꝰnimis diffiden tes.⁊ ꝓpter h̊ de ſalute ꝓpꝛia diſpõere dit ferunt! aliterẽ ſapientihꝰ⁊ iuſtj. qꝛ tales Panrecedit ſapiẽtia Juxta illudEcci.iijj. Sapia filijs tuis vitã inſpirat ⁊ ſuſcipit inqͥrentes ſe⁊ pibit ĩ via iuſticie. Sic ð pʒ ꝙſaplentia cõfert abundantij ſancte iocũ⸗ ditatj. Scðo aufert ignoꝛãti ĩnate cecita t. Et qᷓ;tũ ad h ſiũgit᷑ in la. Et ignoꝛa⸗ bã qñ̃ oĩum bonoꝝ m̃ẽ. Ipa em̃ ẽqͥ dicit. Ecti.xxiiij. Ego m pulcre dilectõis ⁊ ti⸗ moꝛis ⁊ ſancte ſpei. Sapiẽtia eñ̃ mag ðᷣꝛ mñ̃ qᷓ; pr̃ qꝛ ſiẽ pr̃ẽcũpᷣncipal ĩgeneratiõe ꝓlis? iñ ſcðaria. qꝛ pᷣncipiũẽ paſſiuũta in oĩ opatõe meritoꝛia ðᷣsẽ ſiẽ pr̃ꝛ hũañai duſtria ſie m. Et loqᷓt̃ ſcia metaphoꝛice ĩmaginãdo ſapiẽtiõqᷓſi q̃ndã pſonã ſiẽfee Boe. li.ſuo de cõſo. ꝓhi. ꝑto. Eurpſone ð ſcriptõʒ ponit Boe.li.i.ꝓſa.i.talẽ refert ſi biiacẽtii lectoapparuiſſe. ⁊ caſũ ſuũ de an tiq̃ꝙſpitare deflentr mlreʒq̃ndã foꝛmere⸗ uerẽde.fulgẽtibꝰocłis coloꝛe viuido⁊ inex hanſti vigoꝛis: qᷓuis etate ꝓuecteĩſtatura fuit diſcretõs ãᷣbigue qʒ aliqũ apparuitq̃i 5 ALecto ſtature cõmunis humane. aliqñ videbatur celũ pulſare capitis ſui vertice Aliqñ etiã vltra celũ videbat᷑ caput eleuare intantus ꝙhoium reſpicientiũ fruſtrabatintuitum Veſtes habuit qʒ ſibi ꝓpꝛijs maniby idiſ⸗ ſolubili materia ſbtili artificio fecerat. In quaꝝ ſummitate theta lĩa greca.in inferio nmargine p lĩa ſcribebat᷑. In dextra poꝛtà bat libellum ꝛin ſiniſtra ſceptꝝ. Iſtius de⸗ ſeriptõis intellectꝰeſt talis Phlloſophia ſiue i in ſexu deſcribitmulieri. qꝛ phie idẽ officiũ cõuenit moꝛalit᷑ qð naturaliter cõuenit mulieri. Sicut em̃ mnlier officiũ eſt viꝝ parere.⁊ poſtea ad ſufficiẽtẽetareʒ de ſemetipſa nutrire ĩeſſe naturali. ita phi loſophie debet᷑ virů in eſſe moꝛali parere? nutrire. Incuiꝰ ſignũ antiqui philoſophi philoſophiã vocauerũt matrẽ ſuõ. ſic Pla to⁊ demoſtenes dixiſſe legunt᷑ in li.de vita pbiloſophoꝝ Vnde iſti duas matres ſe fa tebant᷑ hre.videlicet naturã? philoſophiã de quib mibꝰ fuit eoꝝ ſnia. Natura nos genuit moꝛtales ⁊ rudes.ſed philoſophia nos genuit diuinis vᷣtutib informatos. Pec eſt ꝗᷓ cãqᷓre apud omnes tã grecos q; latĩos philoſophig pingebatĩ ſpecie mulie ris Oculi fuerũt fulgentes.i.lumẽ ꝓpꝛiũ habentes.qꝛ philoſophiã nihil obſcurũ po teſt latere Coloꝛ aũt viuidus ⁊ vigor inex hauſtus.qꝛ veritas philoſophie demõſtra tiõby incoꝛruptibilib eſt cõnexa.⁊ tñ adeo eſt antiqᷓ ꝙ non eſt noſtri tꝑis.qꝛ ante hu⸗ manã adinuentiõʒ ab etemo fuit poſſeſſio viuina.ſiẽ ðᷣꝛ. Ecẽi.i. Dĩs ſapia a vño deo eſt.⁊ cũ ip̃ofuit ſp.⁊ añ euũ. Statura fuit diſcretionis ambigue. qꝛ modo ſilis cõmn mi ſtature hůane.mõ celũ pulſare.modo ce lum trãſcẽdere videbat᷑ ad deſignandũ ꝙ in aliqua ſui parte tractat de moꝛalibꝰ.de naturalibus ⁊ de his que homo cõpꝛehen/ dere põt In aliqua de celeſtibꝰq̃ vix homo uttingere valet.ſiẽ ĩ aſtronomia. Et aliqñ de ſuꝑceleſtibꝰputa ð deo pᷣmo motoꝛe⁊i telligentijs in quibo multa nos latent per tractat Veſtes ſubtiliſſime ſunt ſcʒ ſepteʒ artes liberales.qꝛ ſicut corpꝰ ſub velte te⸗ gi᷑⁊ ornatita philoſophie natura ſubſciẽ tijs ſermocionalibus. que ſunt grãmatica rethoꝛica· ⁊ dyaletica.⁊ ſub geometrie di⸗ menſionibꝰ · ariſmetrice ꝓpoꝛtionibꝰ. mu ⸗ ſice modulatõibꝰ cooperit᷑ ⁊ velut ſuis oꝛ⸗ namenti veſtitur · Et tñ iſtas veſtes philo ſophia texuit manibus ſuis mareria indi ſofubili⁊ ſubtili artificio. qꝛ licet dicte ſci entie ſint veſtes exoꝛnatiue. philobphie · ſubiectiue ꝑtes.nihilominus ſunt demon⸗ ſtrationibꝰ jubtiliſſimis cõnexe · In ſupio riparte liatheta ſcribebat᷑. que valet tãtuʒ quantũ T.⁊ ſignificat theoꝛicã:In uferi⸗ oꝛi margine p. iña greca ſcribebat.⁊ ſignifi cat pꝛacticã. Et inter iſtas lras ad ſcalaru modũ quidã gradus inſigniti fuerũt qui⸗ bus ab inferioꝛi elemento id eſt p. vſqʒ ad ſu ꝑius qð eſt T eſſet aſcenſus ⁊tm̃ vult dnotare. við̃ʒ ꝙ ad phm ꝑtinet. aliqñ opa ni qñʒſiudere vite ↄtẽplatiue⁊ aliqñ ĩdul gere vite actiue. Et qꝛ vita actiua ſiuepꝛa ctica ꝑ contemplatiuam regitur? conſiſtit circa tꝑalia iſta adminiſtranda.vita vero contemplatiua circa eterna conſiſtit ⁊ ce⸗ leſtia. Ideo littera theolog.capitalis in ſu perioꝛmargine. Pꝛactice velola in infe roꝛi fimbꝛia potiebat᷑. Et inter has ſcala⸗ rũ gradus extiterunt vt ratõnabilis ſierer aſcenſus ⁊ deſcenſus ꝓ tẽpoꝛe nunc abacti na ad cõtemplatiuã nunc ecõtra deſcenſus Trrca tñ veſtes philoſophie notat Boeciꝰ q̃ſi duos defectꝰ. vnꝰ erat ꝙ erant obducte quadã caligine neglecte vetuſtati. Sicut videmꝰ in antiqͥs ymaginibꝰ pulueribꝰet aranearũ telis obtectꝭ. Aliꝰ defectꝰ erat ꝙ veſtes pßie erant aliqͥbus ĩ ꝑtibus violen ter lacerate. Pꝛimũ ſignificat ꝙ phie oꝛna mẽta cuiuſmði ſũt ſcie libales de qbꝰ predi ctũ ẽnõ hñt̃ĩ tãta veneratõe necitã cõmu⸗ mi exercitatõe modernis tꝑibꝰſiẽ antiqtus habebant᷑ſʒ fũt qᷓſi neglecte obliuiõi tradi te niſi apud paucos Scm deſiꝗt diuerſas ſectas ⁊ varias opiones phantiũ. Vñ vn accepit vnam ꝑticulam ⁊ gliꝰ aliã⁊ ſi phi am m appꝑentiã lacerãt qᷓ;uisĩ veritate la cerari nõ poſſit cũ ipa ĩdiiſolubili materia ſit eifecta. In manu dextera poꝛtauit libel⸗ los ⁊ ĩſiniſtra ſeeptxꝝ. Ad denotãdũ ꝙ duo ſunt oꝑa ſapiẽtꝭ vicʒ ifoꝛmare⁊ caſtigare⸗ — ⁊libellos habuitĩ manu dextera qꝛ nobili⸗ opꝰẽ docere qᷓ; punire. Liher em̃ denotati foꝛmatõʒ⁊ ſceptꝝ punitiõʒ ad denotãdus ſilr ꝙiſapiẽte dẽt eẽ pꝛudẽtta⁊iuſtici Na buit hec ymago libellos ꝑ qͥs pꝛudẽtia dẽ xcvi nolatin dertera. Et ſceptrũ ꝑ qð deſignat iuſticia in ſiniſtra. Et heceſt deſ criptio phi o. ſm Boe. Zithemienſes vero p̃ter iſtum modũ philoſophiãtriplicer deitripſerunt Aliqui ſicut vminã delicatã iacentẽ. Ali⸗ qui ſicut imꝑatricẽ ſtantẽ. Aliqui reginã in catedra ſedentem. Pꝛimi mouebantur ex hoc qð ðꝛ. vij. ꝓßi. In quieſcẽdo nanqʒ et ſedendoanima ſciens fit ⁊ pꝛudens. Et ideo ad denotãdũ ꝙ ſine quiete⁊ aceitur batõib ſeculi⁊ ſenſualitatis nul põt ſci⸗ gntia m adipiſci. Lectic at philoſophie qᷓ̃tuoꝛ ꝑſone poꝛtabant Due in ſpecie iuue num. · philos ⁊ thopos i.amoꝛ ⁊ laboꝛ ⁊ due ĩſpecie puellaꝝ id eſt ꝓhilomẽa⁊ agri⸗ tnenai. cura? vigilia m Hugo. in didaſ. Vicet expoſitoꝛ Boecij Bur.medicus di cat Coẽs quatuor habuerũt ſpecies puella rũ. Scðo inter athenienfes fuerũt alij qui depinxerunt quaſi eicp ſtantẽ⁊ ĩ ianuis net Et ſuꝑ caput ſuum ſic erat ſcriptũ Vſus me gennit memoria me peperit. Ddiuiſtultos⁊ oꝑa ignara. Ter cio depinge bat᷑in Feie ſicut regia ſedẽs icathedra eui ſubaſcellis oꝛdinabantduo reuerendi fenes hinc⁊ inde.qͥ vno genufle xu ſugebãt mamillas. Jpſa vo ſuꝑ vtrũqʒ manus quaſi cõfouendoexrendit Sic in pᷣtorio depingeba tad denotandũ ꝙ ſine ſapientia veritas iudicij exercer nõ põt⁊ iudices q̃ntũcũqʒ ſint ſenes vel experti ſemꝑ indigent nouo ſa ſentie nutrimento pᷣme Petri.ij Sine dofo lac cõcupiſcite vt in eocreſ.inſa. Et ecẽi.xxv. qᷓ; ſpecioſum caniciei iudiciũ⁊ pꝛis cognoſcere cõſiliũ qᷓ; ſpecioſa veteranis ſ apiẽtia ⁊ gloꝛioſus intellectus ⁊ cõſilium. Tectio.xcvi. Wam ſine ſicti „ one didici⁊ ſine inuidia cõcoet honeltatem illins non abſcondo. Poſtqᷓ; ſalmomon declarauitq ſaprentin cauſat in homine ſancte cõuerſitõis iocunditatem. Pic oſtendit qualẽ requirit ab homine di Woſitionis ſtabilitatem Et in foꝛmant᷑in hac littera ſpecialiter viri ſcolaſtici quo ad tria. viðlʒ ꝙ ha beãt ʒelum ſolide veritatꝭ iintellectu. motum placide caritatꝭ in affe etu· ⁊ ſignum intime bonitatis in effectu. — vt ſit veritas in addiſcendo.carieas in do⸗ rendo⁊ bonitas in viuendo. Duãtũadᷣ mũ diẽ ſic. Quã ſine fictõe didici v A Notandũ pin addiſcendo virtũoſum S intelligere modũet finem ⁊ oꝛdinẽ. Debet em̃ denotus ſcolaris pponere vtilitatẽſub tilitati:humilitateʒ blunn ⁊ſolidita tẽ vanitati. Pꝛimo vtilitas preponẽda eſt ſ ubtilitati.Math xi. Toliite iugumme ſuꝑ vos ⁊ diſcite qꝛ mitis ſum ⁊ humilis coꝛde. Unde ſeneca in quadãepla.cõtra? itentes ſupꝑnacuis. dicit ſic. Duidtetoꝛ ques in illa qͥſtiõe. quã ſubtiliꝰeſt cõtẽpſiꝰ ſeqᷓ; ſoluere.Et epla.lxxxiiij. In libris cõ⸗ munibo. xlviij. Deridet nimis logice vf 9 ad ſenũ inſiſtentes. Et dicit ſic mus inqͥt ſillaba eſt. Mus caſeum radit. Sillaba caſeum radit. Putaſne menunc non poſſe ſoluere. Duid mihtexiſta inſcientia veri⸗ culum imminet. Duid incõmodũ Sine dubio verendũ eſt ne qñ in muſ⸗ cipula ſilla bas capiam.aut ne qñ ſi nezligẽtioꝛ fuero caſeum ſillaba comedat Dinqᷓ; puerilis in eprias. ⁊ infra Smltů ſuꝑeẽt etat ꝑce di ſpẽſandũ eẽt vt ſufficeret neceſſarijs Nũc aũt q̃ dementiaẽ ſuꝑuacua diſcereĩ tanta tpis egeſtate. hec jeneca.iõ Ariſt.lib.de Pomo · declarãs pß̃ie vtilitatẽ ⁊ loq̃ns de lo gica dicit ſic. Nec ſcĩa ẽ vtilis ⁊ ẽ vtilis vt ſcoꝛpioĩ tiriaca qͥ lʒſit venenů tñ ſi det̃pati enti.doloꝛẽ minuitæ⁊ pſtat remediũ. vult di cere ꝙſic ſcorpioĩtiriaca nihil valet ſ. anis ſʒ tantũa ſcorpione percuſis. ta logica ſ valet homin niſi dum a ſophitis affligit᷑: Et ideo ſubdit. Decet phm ſcire oẽs huuf modi rðnes eo ꝙ ſophiſtice nõ fallat᷑a intel ligat locos ⁊ ꝓportiones in quibus fiet ei ſophiſima Scðop̃ponẽdaẽ apud bonũ ſco larẽhũilitas ſplimitati.ſoli hoies bñ ꝓfici unt ĩ diſcẽdoqͥ a nllo diſcere erubeſt cũt. vñ Hier.ĩepla ad pauli.ſcribit de appolonio q̃qᷓſitotũ mũdũ.vt diſceret circuit ſic iue⸗ nit vir ille vbiqʒ qͥd ad diſceret. vt ſp ꝓfici ens ſe melioꝛ fieret. Et iõ ſint diẽ põ. Bo nũ mihi ꝙ humiliaſti me. vt diſcã iuſtifica tiões.t.q. d.ꝙ ſine hůilitate eas diſcere nõ valeret. ¶ Tercõ preponendaeſt ſoliditas vboxꝝ vanitati¶ Quiacᷣmendat ſtudiũ ⁊etrina Queritur Vtrum liceatreli⸗ gioſis intendereſtudio ſ 2 n —= — e 6 Lectio Summe vitanda ẽ ab omni religioſo occa ſo ſuꝑbie. Juxta illud.i. Coꝛ.vlij. Scien tia tnſiat caritas aũt edificat Eccs.i.ðꝛ.ꝙ in multa ſapiẽtia multa ſit idignatõ · Pꝛe⸗ terea Breg.ij. Dyal·narrat de btõ bñdicto qfuit pᷣeipuꝰ in religiõe ꝙ receſſit a ſtudio laxꝝ neſcius⁊ ſapienter indoct?ꝗᷓ ad ei ex emplũ tenent᷑̃ligioſi ſtudiũ deſerere. Pre terea btůs Franciſcꝰ in regula ſua dicit ſic Moneo⁊ exhoꝛtoꝛ in dño ieſu xpo. vt ca⸗ ueant fratres ab omni ſuperbia⁊ vana glo ria⁊ inuidia⁊ ſolicitudie huiꝰ ſeculi detra⸗ ctione ⁊ murmuratiõe.⁊ nõ curent neſcien ⸗ tes l̃as.litteras diſcere ſed attendãt ꝙ ſu per omnia debent habere ſpiritũſanctum. Pꝛererea Bꝛeg. xiij. li.moꝛa ſuꝑ illðob pvi. Poſtis meꝰ terribilibꝰ oculis me itui⸗ tus eſt. Dicit ſc ꝙ ſicut incarnata veritas i predicationẽ ſuã pauperes ydeotas elegit ⁊ ſimplices: ita antichꝛiſtus in fine můdi aſſumet ad ſuã pᷣdicationẽaſtutos⁊ diui/ tes. ac ſcientiam mundi habentes electurꝰ ẽ. Cũ ergo pᷣdicatoꝛes chꝛiſti pᷣdicatoꝛibꝰ antixpi debeant eſſe diſſimiles videt᷑ ꝙ de⸗ beant eſſe ydeote ſimplices mundi ſcientiã nõ habentes. ¶ Pꝛeterea ĩ ꝓõ.dici. Duo niã nõ ↄgnoui lr̃aturã introibo in po. dñi. Blo.i.in virtutem xp̃ianam: Sed pfectio virtutis xpiane maxime ↄuenit religioſis. ergo nõ ꝑtiner ad eos inſiſtere ſtudio litte raꝝ¶ Preterea ſi ſic tũc liceret eis adipiſci ᷣdꝰ⁊ honoꝛes ſtudij Cõſcqᷓns falſũ.qꝛ tůc liceret eis fieriꝓfe ſſoꝛes ſcientiaꝝ ⁊ magt⸗ ſtrari?⁊ magiſtri vocari. Sʒ hoc videt᷑eis illicitũ.qꝛ apparet eẽ ↄtraxpᷣicõſiliũ Ma th.xriij.qͥ repꝛobãs tales qͥ magiſtrare vo/ lebãt⁊ maglſtri noĩari.dicit ſic. Zmãt pᷣo res recubitꝰ in cenis pᷣmas cathedras ĩ ſy nagogis ⁊ ſalutatões ĩ foꝛo⁊ vocari ab ho minibo rabbi.vos aũt nolite vocari rabbi. vnus eſt emĩ mg̃ vñÕs aũt vos fratres eſtis ꝗᷓ ↄtra cõſiliũ xpi ẽꝙ religioſus vocet̃ magiſter vel amet cathedrã in cenis velin ſcolis ſed tantũ vocari frater. ¶ Pꝛeterea xxi. queſ.i. Monachꝰ Monachꝰ nõ docẽ tis ſʒ plangẽti hʒ officiũ. Sʒ oẽs canonici. alij religioſi eodẽ iure cenſent᷑vt extra de poſtul·ex ꝑte.⁊ extra de ſta.mo.qᷓ; dei timo ẽ ꝗᷓ nõ lʒ religioſos he officiũ dwctoꝛum. ¶ Pꝛeterea nõ tenentminus ad ꝑfectã hu tatẽ qᷓ ad pfectã pauptatẽ. ſed ad pau m iEendi ꝙnullũ dñium polſũt re cige ð nec aliquẽ honoꝛeʒ ſicut dñiũ re pugnat pauꝑtati. it honor hũilitati Ma gilteriũ ſine honoꝛe no cõfert. ¶ Ach oppo ſitũ arguit᷑ſic yſa. v. ꝓpterea captiu duct eſt pplus qꝛ nõ habuit ſ ciẽtiã. Iʒlo· qꝛ no⸗ lunt bie ſciẽtiã.ʒſi voluntariꝰdefectus ſei⸗ entie punitea deo ſtudiũſciẽtie erit laudabi lel Pꝛeterea Piero.ad ruſticũ monachũ ſiũq; de manib tuis ⁊ ocnlis tnis recedat liber Et ifra. Zma ſciẽtiã ſeripturaꝝ? car nis vicia nõ amabis. Itẽ Piero. ad pauli⸗ nũßſbiterũ. In oẽs vinnie hiſtoꝛielibꝛos totũ aĩat pãulinũ ad ſtudiuſeripturaruʒ ⁊ ad ingreſum religiõis Vbliter alia di cit ſic. Sancta quippe ruſticitas ſoluʒ ſibi ꝓdeſt⁊ qntũ edificat ex meritoeccleſiãrpᷣ tãtũ nocet ſi deſtruentibo nõ reſiſtat. Et in fra verſꝰfinẽ. Dꝛote frater cariſſime inter hec viuere.iſta meditari nihil aliud noſſe. nihil aliud q̃rere. ⁊ loqͥtur de libꝛis ſcriptu re ſacre. Et ſubdit Nonnetibi videt᷑iam h in terris regni celeſtis habitaculuʒ ¶ Ad iſtãq̃ſtionẽdicẽdũ ꝙ oĩs religioad colẽdũ drů cõſtituit᷑. Lolit᷑aũt ðᷣs ꝑ oꝑa caritatis ad deũ.⁊ ad ꝓximũ.tã ꝑ oꝑa vite cõtẽplati ue qᷓ; ꝑ opꝑa vite actiue. Inter oꝑa aũt vite actiueeſt diuerſitas qꝛ qdã dependẽt ime diate a cõtemplatõe⁊ ad cõtemplatideʒ oꝛ dinant᷑. Et tale opꝰeſt docere. Duedã oꝛdi nant᷑ad cõtẽplatòʒſʒ nõ ĩmediate ſiẽ eſt vi⸗ ſitare vel ſeruire infirmis vel reciꝑe hoſpi tes vel aliqͥd tale. Põt tñ chtingere ꝙ al⸗ qd eſt licitũ vni religioni qð nõ alteriquis nõ repngnat religioni inq̃ntũ religio Sed qꝛ repugnat determinato fini ꝑticularj re ligiõis: Loq̃ndo ꝗᷓ de religionibo clericoriũ ⁊ nõ laycoꝝ. Item de religioniby ordinatꝭ ad cõtemplatõnẽſicut ſunt monachicano nici⁊ oẽs fratres Dico ꝙ lʒ eis ꝓlocò⁊ tꝑe ſtudio vacare ſcripturaꝝ: Ad cꝰeuidenti⸗ am dico ſex cõcluſiões. Pꝛima eſt ꝙ religi⸗ oſi ſunt maxĩe ydoneiad ſtudiũ.qͥ ſunt ma gis abſtracti⁊ alienati a curis mundi⁊ d ſicijs carnis.qꝛ ſicut docet cõmentatoꝛ iꝓ⸗ logo:vij. ethi. Laſtitas ⁊ alie virtutes mo rales quiby cõcupiſcentie reßᷣmuntp̃cipue valẽt ad adquirẽdas ſcias ſpeculatiuas. Sʒtales dñt eſſe religioſi maxie paupes xcpi quoꝝ tota cura debet eſſe ꝑcõtinẽtiãabſti⸗ nentiã ⁊ paupꝑtatẽ reſiſtere mũdo⁊ domare carnẽ · Et ðᷓ iili cererj parib magſſunt ido nei Scða ꝓpoſitio ẽ ꝙ lʒ religioſis ſcrip turaꝝ ſtudio itẽdere. Hoc ꝓbat᷑ſic. Om̃e illudẽ licitũ religioſo qð iuuat pᷣcipue ad obſernantiã religiõis qꝛ fatuũ faꝛet nimis aliqͥs obligaret ſe ad aliquẽ ſtatũ⁊ tñ ab dicaret a ſe illð qð pᷣcipue fert ad talẽ ſta tũ ſſtudiũ ſcripturaꝝ maxieo fert ad obh⸗ nãtiã religiõis Confert em̃ mltů ad cõtinẽ tiã.ſicut pʒ ꝑ illud Hiero.ad ruſticũ mona chũ Ama ſclam ſcripturaꝝ?⁊ carnis vica nõ amabis Aufert eñ̃ ſtudiũ laſciuũ car/ nis⁊ delectatõnẽ carnalẽ qꝛ dicit Auicẽna quãdo vires natu rales intendũtur in ſuis actib vires giales remittunt᷑ ⁊ ecõuerſo: iuxta illud Ecẽi.xxxi. Vigilia honeſtatis tabefaciet carnes. valet em̃ ad deſtruendũ cupiditatẽ⁊ ad amorẽpaupertatjſiẽ pʒ de Phis antiquis qͥ ppter expeditionẽ ſtudij panpes ſe fecerunt. Unde ſapie.vij. Dini tias nihil eſſe dixi in cõꝑatione illiꝰ. Et.i. Machꝛ.xij. ðꝛ Nos aut nullo hoꝝ indi⸗ gemus.ſ.exterioꝝ ſubſidioꝝ hñtes ſolatõ anctos libros qui ſunt in manibo noſtris. ¶ Valettercio ad obedientiã. Vñ Augꝰ de oꝑib monachoꝝ. Que ꝑuerſitas ẽ lecti om nolle obtẽperate:dũ vult ei vacare.vñ erx hoc ipoꝙ vacans ſtudio diſcit obtẽpera reſentẽtijs veritatꝭ: efficit᷑abilior ad obe⸗ ediendũ ſententija ſuoꝝ p̃latoꝝ ¶ Tercia ꝓpoſitio ꝙ quibuſcũqʒ religioſis facre ſcri pture⁊ etij curlibet intendere licet ſtudio doctrine phie Iſtud pʒ ſic. Cut licet pᷣnci⸗ ale. lʒ omne illud qð p̃cipue cõfert ad il⸗ ud. Sed ad defenſionẽ ſacre ſcripture taʒ contra philoſophos qᷓ; contra hereticos p ciſe cõferunt᷑ dicta philoſophoꝝ ergo licet iſta ſtudere ad defenſionem ſacre ſcripture. Fruſta aliqᷓs efficeretmiles ſi ſibi interdice rent᷑ arma ſua Vñ augꝰ de doetrina xpiana ʒj.c·iiij. Phr allt qͥ vocant᷑.ſi qua forte vera ⁊ fideine accõᷣmoda dixerũt⁊ marie Pla tonici non ſolũ formidanda non ſunt.ſed abeis tanqᷓ; ab iniuſtis poſſeſſorib in vſũ noſtrũ vendicãda.xt ponit exemplũ ꝙ ſi zegiptiꝰde qͥbo receſſeruntfilij iſrt habuerũt ydola que filij iſrł deteſtabãtur babuerũt etiã valu aurea⁊ oꝛnamenta qus filij iſre mutabant de p̃cepro diuino⁊ en in vſus pprios cõuertebant. Ita ductrine gẽ⸗ tiliũ que licet quedq ſuꝑuãcua contineant hit tñ mult? vriliſſimã verttati inqͥrende Ad idẽ adducit Plero:vnã figurã in epla ad pãmachiũ monachũ⁊ alludit legi mo⸗ ſayce. Deutro. xxi.qͥ dicit ſic. Si pugnas. cõtra inimicos tuos viceris eos ⁊ videris iter captiuos mulierẽ⁊ placuerit tibi eñ ha bere vxoꝛẽ · Radet pᷣmo ceſariẽ⁊ circũcidet vngues ⁊ flebit parentes vno menſe⁊ ſic in trabis ad eã. dicit ſic. Piero. Si adamaue ris captiuã mulierẽ.i.ſcientiã ſecularẽ⁊ eꝰ pulcritudinẽ captus fuerj decalua eq̃ atqʒ illecebꝛas criniũ ⁊ ornamenta verboꝝ cuʒ remotis vnguibo ſeca ⁊ laua eã ꝓphetali mitra?⁊ tunc requieſces cum illa ⁊ dicito. Siniſtra eius ſub capite meo.⁊ dextera il liꝰ amplexabit᷑me. Et multos tibi fetꝰ ca⸗ tiua dabit ac de moabitide efficietur iſra lites. Ex his pʒ ꝙ monachis ⁊ religioſis lʒ ſtudere in libris vel lis philoſophoꝛuʒ. Poc tñ faciendũ eſt fm oꝛdinatiohẽpꝛela toꝝ quoꝝ intereſt exponere in ſtudijs oꝛes¶ Quarta cõcluſio eſt ꝙ religioſis licʒ ⁊ conuenit docere. Uñ Pier.ad ruſticuʒ Et h̃.vi.q.i. Sic viue ĩ monaſterio vt cle ricus eſſe merearis. longog tꝑe diſce vt oſtmodũ doceas ¶ Scdo arguit᷑ ſic Illð heetreligroſ⸗ modernis qð ſancti patres religioſe feciſſe legũt⁊ virtuoſe Sʒ oẽs iſti tã verbo q; ſcripto docuerunt quietiã reli⸗ gioſi fuerunt. Piero · monachꝰ Augꝰ cano nicus. Lanonici vero in canone vocant᷑ cle rici apud. Aguſtinũ.xij. q:i. Nolo vt aliqͥs Vnde regulã de cõmuni vita clericoꝝ que vocat᷑regula beati Aug.qᷓ; multtalij reli⸗ gioſi ſumpſerunt poſtea Inter quos ſunt pꝛedicatoꝛes.carmelite⁊ longe poſtea he ⸗ remite ſancti Suilhelmi et ſancti Augu⸗ ſtini⁊ multi alij cõuenientes in vnů colle⸗ gtů facti ſunt ex heremitis vꝛbanite:Et al ſumpſerunt ſancti Aug. regulãq̃ heremi⸗ te vite omnino repugnat. Et vocamõoꝛ⸗ doille. Dꝛdo heremitaꝝ ſancti Ang. deq; oꝛdine nũqᷓ; fuit Angꝰ. qꝛ nunqᷓ; fuit here mita.ſicut patet p verba eius.x. cõfeſſio.in fi.vbi loquens ad deum dicit ſic Lõtritis peccatis meis ⁊ mole miſerie mee agitaue ram in coꝛde meomeditatuſq; fuerã ſugã ————— Nectio in ſolitudinem ⁊ ꝓhibuiſti⁊ cõfoꝛtaſti me dicens. Ideo xp̃usꝓ oœĩb moꝛtuus eſt vt qui viuunt iã ſibi non viuant ſed eiquiꝓ. — municionũ Tõſilia deſtruentes ⁊ omnẽ al eis moꝛtuus eſt. Sic ergo habemus inter religioſos ꝙtã verboqᷓ; fcripto docuerunt Piero. Augu. Bꝛego. magnũ Bꝛego. azaenũ Berñ. Joß. Damaf. Baſilium Lriſoſto. Dniomnes monachifuerũt exce Ppto Zug.⁊ multi quos longũ eſſet enarꝛa are Poc tñ eſt notandũ ꝙ fuerũt in pᷣmi⸗ iua eccleſia qͥdam monachi pᷣſumptuoſiq́ de ſanctitate vite pᷣſumentes auctoꝛitateꝓ pꝛia dvcenqi officiũ vſurpabãt. Etin hoc multũ turbabat᷑eccleſie pax. Sicut habet xvi. q.i. Quidõ monachiEt cõtra eos ema nauerunt decreta patrũ determinãtia ꝙ h eis non licet publice.⁊ in populo niſiabec cleſiaꝝ platis eis imponat. quo habitoap tiſunt ad docẽdũ.¶ Duinta cõcluſioẽ ꝙlʒ religioſis nomẽſtatũ ⁊ honorẽ magiſtralẽ recipe. patet ſic. Nhil qð eſtꝓmotiuum vᷣtutis ⁊ apoſtolice ꝑfectiõs aſſimilatiunʒ eſt religioſis illicitũ. Sed ſtatũ ma giſtralẽ ⁊ nomen magiſterij habuerũt apoſtoli.ſiẽ de paulo dicit᷑.i. Thimo.ij. Poſitus ſů ego pdciatorx aplus.⁊ veritatẽ dico⁊ nen mẽ tior doctoꝛ gentiuʒ in fide⁊ veritate.⁊.ij. Thimo:i.In quo poſitꝰſum ⁊ ego apoſto⸗ lus ⁊ pdicator ⁊ magiſter gentiũ vbipau⸗ lus ſe vocar magiſtx⁊ ductoꝛẽ. De honore nũt manifeſtũ eſt ꝙ eſt teſiimoniũ virtutis VUnde ſiideo non foꝛet magiſteriũ licitum qꝛ magiſteriũ eſt honorabile.nec alia virtꝰ oret hominilicita qꝛ omni virtuti deber̃ bonoꝛ. nec alia etiã ſciẽtia foꝛet licita⁊ ap petibilis meritoꝛie cũ omnis ſcientia ſit de numero bonoꝝ honoꝛabiliũ ſiẽ ðꝛ.i.de aĩa Sexta concluſio eſt ꝙ expedit eccleſie ꝙali nua religio inſtituat pᷣncipaliter ꝓ doctria ⁊ſtudio ſcripturarũ. Qðꝓbat iic. Expe/ dit eccleſie ꝙ alique religiones inſtituant᷑. ꝓ ſubleuanda ꝓximoꝝ neceſſitate⁊ pcurã daꝓpximoꝝvtilitate coꝛpoꝛali. a mlio for ktioꝛi expedit ꝙ inſtituat᷑religio vel religio hes que ꝓeurent vtilitatẽ ſpiritualem.q⁊ magis eſt paſcere mentem qᷓ; ventrem ·Et elemoſin e ſpirituales ſunt coꝛpoꝛalib po ioꝛes. Item licet⁊ expedit inſtituere reli kionem ꝓ milicia coꝛꝑali. ꝗᷓ pro ſpiritualt Spiritualis aũt milicia ẽ pᷣdicatio verbi dictra hereticos · ⁊ vemonũtẽmptatõeo ij. Coꝛi x. Arma milicie noſtre non ſunt camalia.· ſed potentia a deo ad deſtructiõʒ titudinem extollentẽſe aduerius ſcientiaʒ deix⁊ in captinitatẽ redigentes emnẽintel lectum in obſequium chꝛiſti. Sed alique religiones inſtitute ſunt ad exequendam miliciam coꝛporalem contra inimicos ec⸗ cleſie coꝛporales ergo ⁊c̃. ¶ Ad ratiõeʒ in oppoſitum. Ad pᷣmam qñ arguit᷑ꝙ oĩs occãſio ſuperbie eſt religioſis vitanda.ẽ ne ganda.cum virtus frequenter ſit occaſio vicij⁊ occaſio ſuperbie. VUnde Augꝰ in re gula. Leterum quecũqʒ iniquitas in ma⸗ lis operib exercet vt fiant. Superbia ve⸗ ro bonis operibo inſidiat᷑ vt pereant Et qñ allegatur ꝙ ſcientia inflat.vex eſt ſiſit ſine caritate. nec ad honorem dei referatur Si autem fit cum caritate magis edificat qᷓ; cantas ſola.I lla vero autoꝛitas Ecẽs·i. dicitur eo ꝙ in multa ſapientia fit ĩdigna/ tio non allegat ad ꝓpoſitũ ſm glo. que ex⸗ ponit illam litteram de indignatione con rra vicia ⁊ erꝛoꝛes. Similiter ſi iſta ratio ßoꝛet efficax cõcluderet generaliter contra omnes xp̃ianos. Omnes em̃ tenenturſuꝑ biam ⁊ indignationem vitare.ſiue fuerint religioſi ſiue ſeculares. ¶ Ad ſcðm de bea to Benedicto dicendũ ꝙ ipſe non deceſſit a ſiudio lr̃arũ quaſi ſcientiq hoꝛrẽs.ſed ſe⸗ cularem vitam ⁊ ſocietatem formidans ſi cut interdũ aliquid eſtĩ ſe bonũ qðᷣꝓpter an nexuz vicium euitat. VUnde qꝛ vidit in ſcolis multos laſciuijs corpalib indulge re ip̃e talia ſiudia dereliquit⁊ ad religiõeʒ cõuolauit vbi ſine ꝑiculo ſtudio ſaneto va⸗ care poſſet. ¶ Ad terciuʒ de regnla ſancti Frãciſciĩtelligo ꝙ voluit a fratrib nimiã curioſitatem ãmcuere q̃ ĩpediret eoꝝ ꝑle⸗ ctã deuotionẽ. Vñ dicit ſic. Et nõ chrent neſcientes lias.lias diſcere.ſed attẽdãt ꝙ ſupꝑ oia dñt habere ſpĩſanctũ h eſt dictuʒ Nõcurẽt.i.nõ ſint nimis curioſi diſcere lit teras illiqͥneſciũt ſic ꝙꝓpter l̃as poſtpo nãt denotõz vel forte de cõuerſis intelligit᷑ cũ nulli ſint inter eos lras neſciẽtes niſic nerſi qͥ;; nõ eſt rõnabile deputariſiudio lit terax ¶ Ad qᷓ̃rtũ ꝙñ argui᷑ꝙ pᷣdicatores xpᷣi debẽteſſe diſſiles pᷣdicatoꝛibo añtixp̃i ————— S *— xcvi erꝙ ipi bene erũt inſtructt ĩſciẽtijs ſecula⸗ ribꝰh argumẽrũ vadit eq̃litercõtra ſecula res ſic cõtra religioſos Dicẽdũ tñ ꝙ lʒ apo ſtoli pᷣ mofuerũt ydeote⁊ ſimplices poſtea rñ fuerũt diſertiſſimi⁊ ſapiẽtiſſimi nec ha bebit antixpᷣus ſapientiores qᷓ; illi fucrunt ʒ in h eſt drãa ꝙxpᷣs vocauit ſimplices qad ſeculũ.⁊ antixp̃us vocabit detos m ſeculũ.qͥcqͥd tñ alijs excitatioꝝ⁊ qͥtidianai lege meditatiotribuere ſolet ſpũſſanct? illis ſuggerebat.ſicut dicit Piero.in epla ad pꝛulinũ loq̃ns de aplis ihuxp̃i· ¶Ad quintũ qð intelligit᷑de approbatiõe ſe le⸗ gis moſaice m glo. Uñ ſenſus ẽ · Dm̃ nõ cognoui aturã.i.non appꝛobaui r̃am q̃ occidit ipᷣ legis antique ið introibo in vi⸗ tãxp̃ianam. Silr⁊ hec rõ currit cõtra oẽs pianos inter quos deſtruet̃totũ ſtudiũ lit teraꝝ ſiad ſam vera ſextũ di⸗ cẽdũ ꝙ nõ repugnat religioſis.ſtatũ nomẽ ⁊ honoꝛrecige magiſtralẽ ſicut in quinta cõcluſiõe patuit ner et h cõtra cõſiliũ xpi: imo magis ſb cõſilioxp̃t cadit. Et iõ ſicut fucientibo m cõſilia de virginitate debet᷑ anreola.ita doctoribꝰ aureola cõuenit. Si militer docere cadit ſub p̃cepto vel ſub con ſilio ſicut patet. Marc vltĩo. Euntes du⸗ cete omẽs gentes qᷓ eiꝰ ʒriũ nõ cadit ſb cõſt lo. ¶ Si vero arguitꝙ eaq̃ ad ſolemnita⸗ tẽ dcendi ꝑtinent ꝑfectis nõ cõueniũ p⸗ pter elationẽ. Dicẽdũ ꝙ ſi elatõʒ inducerẽt vel cauſarẽt foꝛent ab hoĩby euitanda mõ ſic eſt ꝙ oꝛdinata ſunt:tũ ad autoꝛitatẽ oß⸗ ficij oſtendendã.tů vt infirmioꝛes ad vir tutes puocent᷑ licʒ em̃ ꝓpter honoꝛes non poſſit magiſteriũ principaliter appeti vir⸗ tuoſe nec e a bonis ꝓpter honorem tn exquo eſt ſtatus virtutj ⁊ dignitatis de cet ꝙ fiat ſb quibuſdã ſolemnicatibo ꝑ q̃ʒ non ſolũ virtuoſi ⁊ ꝑfecti imo vicioſi ⁊ im⸗ pfecti ad dignificãdũ ſe gradu tali valeãt inuitari.vt ſic ex vicioſis fiant ſicut frequẽ ker euenit virtuoſi. Ad hec addendum eſt ꝙ ſicut honoꝛ in vanis hoĩbꝰcauſarela tionẽ? vanitatẽ:Ita ꝑ oppoſitũ in ſolidis cauſut humilitatẽ cũ ſe cõſderẽt ꝓpter do num dei⁊ nõ ꝓpter ſua merita honorari.⁊ ſie vident ſe ſtrictius deo obligatos q; ſita les honoꝛes non pcipꝑentſ Tercioſi virtu oſum eſſet onnebotert repellere omnis p latus obligaret᷑ad oppoſitũ virtutis. quia cum ſbditi teneãt᷑ platos honoꝛare⁊ ſerui dnos ⁊iuuenes ſeniores ⁊ filij parentes.⁊ diſcipliwerores es iſti qͥbꝰ tenet honor ad oppoſitũ vᷣtutꝭ tenerent᷑ ¶ Quarto cũ honor tal a religioſis boĩs ñ qbiat᷑ſʒ ꝑ obe dientiã imponat᷑.q̃a nemoaſſumit ſibi ho noꝛẽ ſʒ quia ſuperioꝛibꝰ vocat᷑ pʒꝙde am/ bitiõe honoris veriſilr excuſat᷑¶ Vuintoſi homo non poſſit amare honoꝛes magnani mitas ꝑiret omnino que attendit mediuʒ circa honoꝛes ſicut dicit᷑.iiqj.ethi¶ Dñ ar guit᷑ ꝙ vocari Rbbiqʒ interptat᷑ng nð põt cõuenire ꝑfectis falſum eſt cũ apłus ſe magiſtx noĩauerit.i. Thi.ij.ſie ſuꝑiꝰ dictů ẽ. Auctoꝛitas aũt iducra a xpo dicta.vos aũt nolite vocari Rꝛbbiitelligẽda eſtde aꝑ petitu deoꝛdinato⁊ ambitioſo Siẽ habue rũt phariſei de quibꝰibidẽ loqutt᷑. nec ama re cathedras i ſcolis vel eccleſijs vlpᷣmos recubitꝰ in cenis huiu ſmodi vicioſũ eſt ßm ſe alias peccarẽr pfectiſſimi in eccleſia ſie ep̃i ⁊ maioꝛes pᷣlati qͥſupiora loca tenere dir.ſilx ſi hõ ñ deberet vocart rabbĩ vl ma giſter cõſilium xp̃t vel pꝛeceptum deberet fuiſſe datũſic.lemo vocet hoiem mgr̃m. qꝛ nõẽin prãte doentj ꝙ vocet᷑ ſic ſed vocã̃ tis ſic honoꝛ ẽin honerãte ⁊ nõĩ honoꝛato ſilr ibidẽ phibet vp̃s ſic Cos aůt nolite vo bis vocarẽ patrẽſuꝑ terꝛã. Qnꝰẽpṽqͥĩ celis eſt. Et tñ papi vocat᷑ prpm⁊ om̃es antiqͥtus religioſi ſuos ſenioꝛes vocauerũt abbates vl pres. Et iõ nõ ẽ ꝓhibitio pꝛece⸗ pti nec cõlilij ꝙ hoĩes nõ vocẽkmgt vl pa⸗ tres ſed eſt excluſio ambitõis in maioꝛibꝰ. ne ſic vaneꝛ idebite appetãt honoꝛari.Etẽ etiã ercluſio adulatõis in ſbditis ne hoies indignos honorẽt indebite ⁊ non ad hono⸗ rẽ dei.ſ.ſiſtendo finẽ in ꝑſona hoĩs honoꝛã da. Et ideo ſignanter dicit. Hec vocemini mgiqꝛ vnꝰeſt ng̃ vrxp̃us ad quẽ omnẽ onoꝛeʒ vobis exhibitum referre debetis. ¶Ad ſeprimũ ꝙnec canonici nec fratres. eodẽiure cenſent᷑ quo monachi qᷓ;tũ ad oĩa ſed q;tũ ad illa tantũqᷓ cõmunia ſunt oĩby religioſis. Alias poſſet argui ꝙ nõ liceret canonicis vti lineis ad carnẽnec comedere carnes in refectorio. Silr q;uis monachi. ex ſua religiõe nõ habeq̃t qð doere poſſint in populo vel in publico licet tñ eis docere 3 Aectio ſia pꝛelatis eccleſie ad hoe vocentñ nec religio aufert auctoritatẽ docẽdi.nec repu gnat actui docẽdi.ſiẽ qͥdam erꝛantes ⁊ he⸗ retici olim dixerũt: ñ qñ ðᷣꝛ Monachꝰ non vctoꝛis.ſed plangẽtj hʒ officiũ Sen ſus Miero.ẽꝙ monacho ex ß ꝙẽmonach⸗ copetit pniam agere nõ docere.qᷓ;uis aũt einõcõueniat docere ex eoꝙ eſt monachus nontñſ equit quin ad docendũ poſſit aſſu mi. Similiter gratianꝰ loquit᷑ de doctrina Publice pᷣdicatõis qᷓ latis cõuenit ⁊ religi oſis ad hoc ꝑ eccleſii deputatisIõaũt lo qui de doctrina ſcolaſtica.cur plati parnʒ inrendẽpoſſunt ¶ Ad octauũ dicendũ ꝙ bonor non repugnat humilitati. Nihil eĩ deperijt Breg. de ſua humilitate qᷓ;uis pa paeſſet. Dominiũ vero ꝑſonale reꝝ tꝑaliũ vel tẽpoꝛale paupertatipᷣirepugnat. õ aũt honor repugnat humilitati. Qñ xFm multos honores legimus recepiſſe tam a diſcipulis qᷓ; a plebe. Sicut patet Math. xxi. Nec vnq; dedit xpᷣus conſiliũ vel pᷣce ⸗ ptum de honore vitaudo ſed de ambitõe⁊ inordinato appetitu honozis bene dedit p Hfinttu— theſaurꝰ hominibꝰẽ quoqͥ vſi ſůt participes facti ſunt amicicie dei ꝓpter di ſcipline dona cõmẽdatiſ Poſtq; falo.per ſuaſit ſapientie cõmunicationẽ. Pic exclu dit circa hoc quandã dubitationẽqueẽta⸗ lis. Poſſet aliquis imaginari ſic. Siego ſcientiã indifferẽter cõmunicẽ cõtinget ꝙ qñq; deficiet ſicut de bonis mundanis ex⸗ ꝑientia cõis docet ſtã dubitatõʒ excludit ſalo.in lia m odo lecta ꝑduo. Pꝛioꝓpter ip̃ius augmentũ⁊ excreſcẽtiãScðoꝓpter ipiꝰ emolimẽtũ? ſufficientiũ. Scða ꝑs ibi uo quiyſi ſunt.¶ Eirca pᷣmũ dicit ſicqn finitem̃ theſaurꝰeſt hoĩbꝰ.q. d. Pec eſtcã qᷓre ſapia nõẽ abſcõdẽda ſed ↄĩcanda liba liter. qꝛ ẽtheʒau rꝰinſinitꝰ.i.nõ deficiẽs.qꝛ ijnto magis cõicat᷑ tãto magi creſcit ⁊ aug mentat᷑. Et iõ infinitus eſt qꝛ non eſt tãtꝰi aliquo quin ſicõm unicet᷑ augebit᷑ in eodeʒ vñ Seneca. Sil iſt a fiũt ⁊ diſcimꝰ⁊ doce⸗ m Z De iſto thezauro⁊ eiuſdeʒ lberalicõicatione loquit ꝓulcre Alanus in Anthiclaudia li· vij. Vbi narrãs quð froneß.i.prudẽtia vix virtuoſũ ſuis ditat muneribꝰ dicit ſic. Z ſſiſtens froneß.ꝓluit oia dona ſophie.nõ illas largit᷑ opes qͥ ſepe porentũ: Excecant aĩos ⁊ maieſtatis hono res. Inclinant minuuntqʒ leges ⁊ iura re⸗ tardant. Sed potius donat theʒauros mẽ tis ⁊ oẽs: Diuitias animi quas qͥ ſemelac⸗ cipit vltraIõ eget ĩmo ſemel ditatus ſꝑ abũdat: Quarũ rectus amoꝛ poſſeſſio no⸗ brlis vſus. Utilis vtilior largitiofructus abundans Meceſt gaʒa poli celiqʒ thezau rus inundãs Bꝛatla q̃ vctos ditat.q̃ ꝓꝛo digia largos. Vult poſſeſſores ⁊ dedig, nat᷑ auaros Clauſa perit diffuſa redit niſi publica fiat. Labit᷑ ⁊ multas vires acdᷣrit eũdo. Non iſtas depaſcit opes rubigo nec ignis. Deuoꝛat aut furis minuit ſubreptõ mergitNaufragiũ tollit predo depaupe⸗ rat hoſtis.ſti verſus dãt dr̃am inter the ſauꝝ diutiaꝝ ⁊ ſcientiaꝝ qꝛ theſaurꝰ diui ciaꝝ excecat noticiã diſcretoꝝ nclinat ad immũditiã vicioꝝ ⁊ retardat iuſticiã legůũ 4 ⁊ ſtatutoꝝ. T heſaurꝰaũt mẽtis qͥẽ thezau rꝰſcie ẽtalis. qꝛ eiꝰamoꝛ ẽ rectꝰ dũ appetit᷑ poſſeſſio nobilis cũ hr̃.pᷣ. Vtilis ĩ bene vi uẽdo.largitio vtiliorĩ docẽdo. fructꝰabun dãs in pᷣmiũ ꝑcipiendo Et in alijs põdera vᷣſꝰ. De iſto eodè loqᷓłbtũs Augꝰ i.de doc xpᷣiana.c.v. Jnuitãs hoĩes ad docẽdũ liba liter ea q̃ a deo eis ſunt cõceſſa ſcire. qꝛ ſi dꝛ cere curẽt plura ſcient.nõ ẽ inqͥt metuẽduʒ ne dare deſinet cetera cũ ea q̃ data ſunt cepi mꝰĩpendere · Diĩs eñ res q̃ dãdo nõ defiẽ dũ hrx nõ dat. nõdũ hr̃. quõ habẽdaẽ. Il⸗ le aũt ait. Qui hʒ dabit᷑ei. Dabit ᷓ haben tibꝰ.i.cũ benignitate vtẽtibꝰeoꝙacceꝑint Et adducit ad h btũsZu.ibiqẽ duas pul cerꝛias figuras de duobꝰ feſti q̃ fecit xp̃us paupibꝰqᷓ e ſeq̃bant᷑vt ab eo dvcerẽt.pri⸗ mů feſtũ fecit. v. milibꝰ hoĩm de qͥnqʒ pani bꝰ⁊ duobꝰ piſcibꝰ: Et illis ſaturatꝭ ſuꝑfu erũt.xij. cophinifragmẽtoꝝ ſicut pʒ Mat xiiij. Scðᷣm feſtũ:iij. milibꝰhoĩm de ſeptẽ panibꝰ ⁊ paucis piſcib? Quibꝰ ſaturatꝭ ſi perfuerũt ſeptẽſporte plene fragmẽt Iſtj miraculoſis hiſtorijs alludẽs Augꝰ ibidẽ diẽ ſic. Illiqͥnqʒ⁊ illi.vij erãt panes añq; ceꝑant dari eſurientibꝰ et vbi cepãt fier ſpoꝛtas? cophinos ſatiatꝭ tot milibꝰhoim —* ctiaidiuunu heluuritniuit qꝛcmint lscühf j Ul nrishetun — unſcun in ecctnciu⸗ Piscñmii⸗ alrdihĩn nbzdeht gntnnii ugnitatt v rus rduchfi ictnu⸗ t.vmilb bi rcvii ſungerekaccreuit: Sic fm Aug. Dñ do ⸗ ctor libaliter impertit᷑ dorendoqð dono dei recepit multiplicat⁊ auger̃ĩ dvente ſapi⸗ entiã h eſt infinitꝰtheſaurꝰhoĩbꝰ¶ Motã⸗ dũ eſt aũt ꝙ inter dorentes qͥ paſcüt pplin ʒbo dei in ecckia.dr̃a eſt. Quia aliqͥ paſcũt de qͥnqʒ panibo ⁊ aliqui de ſeptẽ. De qͥnqʒ aſcũt ſimplices foꝛtes in fide ⁊ deuotiòe — minus eruditi in ſcolaſtica eruditiõe Iſtiꝑ qͥnariũ paſſiõis xp̃i pdicantes edifi⸗ cant ad ſufficientiãcoꝛda ſinpliciũ.Etin ꝑſona taliũ loqturapls.i.Corin.xitij:In eccleſia volo qͥnqʒ vᷣba ſenſu meo loqui vt inſtruã: ſta verba ſunt ¶ Quid credẽdũ qjd faciendũ.quid timendũ.⁊ qͥd cauendũ. Quid credendũ. xij. articuli. Quid facien dñ.x.pᷣceꝑta· QDuid cauendũ vij. vicia ca/ ꝑitalia. Duid timendũ.inferni ſupplicia. Quid appetendũ. paradiſi gaudia. Alij ſunt qͥ paſcunt populũ dei de ſeprẽpanibꝰ Septenariꝰ eſt numerꝰ vniueritatꝭ Et hi ſunt ſubtiles dotoꝛes in vniuerſis inſtru/ rti. Informati libro miſtico quiẽſeriptus intꝰ⁊ foris ſignatis ſeptẽ ſigillis Apoœc.v Ergo ſapia eſt libaliter cõicanda.qꝛ eſt in finitꝰ theſaurꝰhoĩbo ſi bñ di ſpenſet ipᷣiꝰaugmentũ⁊ excreſcẽtiã. Scðoeit libe/ raliter cõicanda ꝓpter ſeq̃ns emolimentũ ⁊ ſufficientiã. Maximũ emolimentũ eſt ꝙ homo fiat participes amicitie dei. hoc aũt bonꝰ vſus ſapientie facit. ñ infra ca.i.ðᷣꝛ Amicos dei ⁊ ꝓphetas cõſtituit. Et qᷓ;tũ ad h ðꝛ. Quo qui vſi ſunt viðlʒ q;theʒau⸗ ro ſapientie qͥ vſi ſunt faciendo quo ad ſe⸗ ipſos. docendo q́ ad alios ꝑticipes facti ſũt amicitie dei Wat.v. Qu fecerit ⁊ docue⸗ rir hic magnus vocabit᷑. Et Joß.xv. Vos amici meieſtis ſi feceritꝭ que pcipio vobis. Pꝛopter diſcipline dona cõmendati ſunt 5ẽↄmẽdati ſunt ſiẽ ſpãles amici apud deñ ꝓpter diſcipline dona qꝛ við lʒ minꝰdoctis dederũt libaliter diſciplinã Ecẽi.xxiiij Vt dete qꝛ nõ mihi ſoli laboꝛaut ſed oĩby q̃ren tibo diſciplinã. Eſtetiã notãdũ ꝙtria gene ra ſapientũ theʒauro ſapie nõ vtunt᷑ad me ritũ. Sůt em̃ qͥdem ſapiẽtũ ſapie ſuppꝛeſ⸗ ſoꝛes. Quidã fapie ſuerſoꝛes ⁊ quidã ſa/ Pientie abuſoꝛes. Suppꝛimũt em̃ ſapiaʒ qeãa deo acceprũt ad ꝓximoꝝ edificatiõeʒ ⁊tñ nullã de eafaciũt cõmunicatiõʒ. Et hi ſimiles ſůt illi ſeruo malignoꝛ pigro. qui acceptũ talentũ fodit ĩterrã⁊ abſcõdit pe cuniã dni ſuiMath. xxv. Et qñ ſocij ⁊ cõ ſerui venerũt cũ ſuis lucris ad dñm dupli ſe acceſſit cũ ſuo talẽto⁊ ait. Die ſcio qð hõ durꝰ es metis vbi nõ ſeminaſti ⁊ cõgregas vbi nõ ſperſiſtiæ timens abij⁊ ab.ta.tuum in terra. Et ecce habes qð tuũ eſt. De iſto loq̃ns Criß. omeli.xir.in oꝑei ꝑfecto. Dicit ꝙ hec excuſatio eſt falſa. Diẽ inq;. Serue mendax. Quõ metit vbi nõſe minauit. Duis em̃ hoĩmẽ vł gẽtiliũ. vl in deoꝝ.quẽ nõ ſufficienter ſpũalibo ſenſibus adoꝛnauit. Cui nõ dedit ſciẽtiq boni⁊ ma li. Cui non dedit poſſe fugere malũ⁊ app⸗ hendere bonñũ ſi vult. Sicutem̃ nullꝰehõ cui ſit minus aliqð mẽbꝛoꝝ coꝛꝑis ad vſũ coꝛꝑalẽ:ſic nõ eſt aliqͥs cui ſit minꝰ ſenſus. ⁊ potentia ad intelligẽtiq̃ boni⁊ mali⁊ ad omne opꝰ bonũ faciendũ qðᷣcũqʒ voluerit hec Criß. Et vult apte dr̃e ꝙ deus nulli ho mini deficit ĩ cõcedẽdo ſibi ſcĩam neceſſa⸗ riã ad ſalutẽ.ſi hõ bñ vtat᷑gr̃a a deo cõceſſa ⁊ nõ oppõat obicẽꝑ pœtm̃ B Süt qͥdãqͥ p terra talẽtũ abſcõdũt.qꝛ notici am ſacre ſcripture.i.ecckiaſtice diſcipline p ſolicitudine occupationũ terrenaꝝ recõ dũt vl ¶ð delicijs ⁊lpigritia carnis ſue. De vnoquoqʒ tali põt exponi illud. Ecẽs · vi. Sivixerit hõ multis annis ⁊ nõ vtat᷑boĩs bltãtie ſue. deh ego ꝓnũcio ꝙ melioꝛ illoẽ aboꝛtiuꝰ. Duia Scẽi.xx. Sapia abſconſa ⁊thelaurꝰ.q̃ vtilitas in vtriſqʒ. ¶ Scðo ſunt ſapiẽtes quidã ⁊ tñ ſapientie ſuerſo res. Quia qͥdqͥd vᷣbis edificãt moribꝰ im/ pungãt Et datoꝙ foꝛta ſſis edificãt ꝓxĩos tñ ĩ nlloꝓmouẽt ſeip̃o. Dicit Areſ.viij. de aialibo.c.v. ꝙapes cũ fecerit magnã copiã mellis in fauis ſuis ſugũt de illo melle ⁊ ſe recreant de eodeʒ. Et niſi hoc facerent mel illud coꝛrumperet᷑a fierent de fauis aranee NMoꝛaliter qñ ꝑſõa eccliaſtica hʒ magnã copiã mellis.i.ſcientiã ſacre ſcripture que melli cõꝑat᷑. In põ. Quã dulcia faucibus meis eloquia tua ſuper mel oꝛi meo:neceſ⸗ ſehʒ alere ſemetip̃m de melle ſuo qꝛ niſib faceret mel corꝛumperet᷑. qꝛ ſcientia in di⸗ ſplicentiã⁊ penã conuerteret᷑⁊ de fauiafie rent aranee id eſt de habitib ſcientialibus venenoſe curioſitates⁊ vanonpð:Tabe Nectio ſ cere feciſti ſiẽ araneã aĩaʒ eꝰ⁊ ĩ alio põ. An ni nñ ſit aranea meditabũt᷑ vl meditabãt᷑ fm aliam lam.gloſa bene dicit med itabã tur anninõ oꝑabant᷑qꝛ ſine vtilitate ⁊ fru⸗ ctu boni oꝑis tranſierũt Et ideo pᷣmo⁊ pᷣn cipaliter vti debet quilibet latus ſcientia ſua ad deuotionẽ⁊ recreatõʒ pꝛopriã? po⸗ ſten ad aliena: Et heſt ꝙ ðꝛ ſignãter Ecẽs ij. Panc ratus ſum partẽ meã vt vterer la⸗ boꝛe meo. Dicit Areſ.i.de generatiõe ꝓpe finem ges⁊ ſtannũ nõ bene miſcent adin/ nicẽ. ſed ſicut l̃e cõiungunt᷑ in oꝛe balbutiẽ tis. Sic cõmiſcent᷑es ⁊ ſtannũ. Sicut em in oꝛe balbutientis vna littera ſonat⁊ alia enaneſcit. Ita ſtannũ⁊ es ſicõmiſceãt᷑ ſtan nů ſubter 9 euaneſcit⁊ es manet?No raliter es qð eſt metallũ ſonoꝝ deſignat p⸗ dicationis eloq̃ntiã. Stannũ qð apparet argentũ ⁊ non eſt ⁊ ſignificat cõuerſatiõis falſam apparẽtiã. Et iſte duo nimis male commiſcent᷑ in perſona quacũqʒ. Et iõ cuʒ ad examen dei deuentũ fuerit nihil appare⸗ bit niſi es.ſonus videlicet doctrie ſine veri⸗ tate vel puritate. Sʒcũ argento bene cõmi ſcet᷑ es qꝛ viteclaritas ⁊ vite ſonoritas de lectabilẽ mixturã faciũt. In cuꝰfiguram legimus Exoð · xxxv. ꝙ dñs impleuit beſel eelſpů ſapientie⁊ omnt doetrina ad facien dum opus in auro⁊ argento⁊ erein omni bus que requirebant᷑ ad ſanctuariũ taber⸗ naculi. Poe eſt moꝛgliter ꝙ ꝓ ſona eccleſia ſtica ſic debet eſſe inſtructa ꝙ oꝑari ſciat in auro deuote cõtemplatiõis argẽto honeſte cõuerſationis ⁊ ere ſonoꝛe pᷣdicatòis. Ter cio ſunt ſapiẽtes ſapie abuſoꝛes ⁊ hi ſunt hoĩes bene inſtructi qͥ ſcĩam ſuã applicant ad nocendũ. Coloꝛãt falſa. excuſant mẽda cia⁊ impugnãt vera Ecci.xx. Quimultis vtit verbis.ledit aĩam ſuaʒ. Dẽs iſtimale vtunttheʒauro ſapientie. Cõſilr⁊ hi qmẽ Dacia pdicant⁊ falſe autoꝛes allegant ad propꝛiam oſtentationem ⁊ omnii ᷓᷣbich⸗ tiũ diffamationẽ Talis ſiquerat cum aplo Nõ leuitate vſus ſum.aut q̃ cogito fm car nem cogito vt ſit apud me eſt⁊ non. Dico confidenter ꝙ talis vtit᷑leuitate⁊ carnali⸗ tate ⁊ falſitate. Non ſic fecerunt ſanctipa tres qui nos preceſſerunt ſed vſi ſunt the⸗ ʒauro ſapientie ſancte viuendo. recte docẽ⸗ do⁊ verã defendendo. Et ideo particiꝑes facti ſunt amicitie dei propter diſciplinẽ dyna commendati. 2 * Lectio.xcvij. FIhi autem de dit deus dicere ex ſententia⁊ pᷣſu⸗ mere digna hoꝝ que mihi dant᷑ qm̃ipe ſa⸗ pientie dux ẽ⁊ ſapientũ emẽdator. In ma u em̃illiꝰ⁊ nos ⁊ ßᷣmones ni⁊ ois ſapia ⁊ operũ ſcientie diſciplina. Pec eſt quarta ꝑs pᷣncipalis huiꝰ capit uli.vij · vbi ponit Salomon gr̃ax actionẽſ apientiã recogno ſcendã Vñ poltqᷓ; bᷣmo poſuit humiliatõʒ ſapiam pᷣcedẽtẽ. Scdoſ upplicatõem ſapi entiã depoſcentẽ. Tercio appꝛeciatõem ſa pientiò extollentẽ. Pic ponit qrtograrum actionẽ ſapiam recognoſcentẽ. Et circa duofacit. Primo recoguoſcit deũ ſue ſapi entie eſſe iargitoꝛẽin generali. Scðᷣoenu⸗ merat quoꝛum ⁊ qualium degit ſibi ſciam de inductiue ⁊ in ſpeciali:ſcða ꝑs ibi Ipe eĩ dedit mihi. Lirca pᷣmum duo facit. qꝛ — pᷣmo recognoſcit eñ eſſe ſapiẽtie largitoꝛẽ Scᷣocũ fateẽomniũ gratiaꝝ cõtinuũ gu⸗ bernatoꝛẽ: Scða ꝑs manu em̃ iliꝰ Dicit ergo pᷣmo ſic. Mihi aũt dedit ðs di cere ex ſententia.q.d. Si quis a me querat quare doceo⁊ ſapientiã pꝛedico eſſecõican dam. Ecce cauſuʒ. Deus ip̃e dator eſt ſapi entie ⁊ qꝛ gratis dat omnib ſapientiãꝛ ſci entiam. Lonſequẽs eſt ꝙ etiã ipi gratj da⸗ re debent. Matß.x. Bratis accepiſtigra⸗ tis date.⁊ ideo regratiãdo deo dico. Mi gůt dedit ðs ⁊c̃ Iſec eſt iſta vox ſuꝑbie vl elatõis ſʒ deuote gratiarũactõis · vñ Au⸗ gꝰſuꝑ ilud Põ. Cuſtodi aĩam meã qĩ ſanctꝰ ſum dicit ſie Nõẽ iſta ſuꝑbia elati. ßcõfelſſio nõ ingrati. Et haberete cogno⸗ ſeere⁊ nihil ex te habere vt nec ſuꝑbus ſis nec ingratus. Et dic deo ſanctꝰſů qm̃ ſan⸗ ctificaſti me.qꝛ accepi qð non habui qꝛtu dediſti.non qꝛ ego merui.Et iſto mõ dicit ſał. Mihiaũt vᷣdit vᷣs dicere ex ſentẽtia.i⸗ excerta ſcientia Joh.iij. Qð ſcimꝰloqͥmur ⁊qð vidimꝰ teſtamur. Vel dicere ex ſentẽ tia.i.ſenrẽtioſe dicere nõ vᷣboſe. qꝛ ꝓuerb⸗ xiij. Vbi plurima ſunt vᷣba. ibi reqnter egeſias.i· pauptas ⁊ egeſtat ſapientie· Spn piẽtes eĩ vtunt᷑ vᷣbis pauc? iõ ſapiẽtes ſo ẽt hre pauca vᷣba? ſentẽtioſa: aco.i. Sit omnug 2 uts darmdi alcnẽsciycij Dubrhn ngnti — adün . S* W X S xciiij. In manu ei —— . dũt oĩs hõ velox ad audiẽdũ ⁊ tardꝰnd lo⸗ quẽdũ⁊ tardus ad irã. Dicit Piero.ꝙin⸗ ter canes.qui infirmioꝛ eſt magis latrat.⁊ pz experimeto ꝙ paruus caniculꝰ libentiꝰ latrat qᷓ; grandis⁊ magnus Ita frequen/ ter qͥ minꝰ hñit de ſcientia hñt tñ plura vᷣba a Etẽnotandũ ꝙ inter oĩa pauci⸗ loquiũ reddit hoieʒ cõmendabilẽ ⁊ amabi lẽ. vñ quidã ꝓhus iterrogatꝰfuit a quodã Quõ inqͥt hoĩb placere poſſuʒ. Cui pbus rñdit. Si niqt geſſer optima⁊ locutꝰ fue ⸗ ris pauca. In cꝰfigurã ðꝛ. Leut. xx. Vir qpati᷑fluxũ ſeminis ĩmũdus erit. Semẽ fecundũ ſpũale generatõis ẽ ſapiĩa ſiue ſciẽ tia fiuit alit deoꝛdinate ⁊ deperdit᷑ qñ ſine iuditio rõis ꝓfert᷑. Vel ſic. Mihi aũt de⸗ dit deus dicere ex ſnia.i.nõ ſbito non repẽte ſed ex ſolida deliberatõe. Sicut iuder laru rus ſentẽtiã debet pᷣus veritatẽ inueſtiga- re⁊ maxime in ſententia diffinitiua.que fi nem ponit cõtrouerſie qꝛ de re dubia non ʒ dari ſententia certa xi.q.iij. B raue Et p̃ſumere digna hoxꝝ qᷓ mihi dant᷑.ſ.dedit ðs mihip̃ſũere.i.p̃ alijs ſumere ad diſcen dũ⁊ docenedũ. Digna hoꝝ q̃ mihi dant᷑.i. vera⁊ coꝛreſpondentia inſpiratõi diuiue. non humane fictioni. Sic vtit᷑noĩe p̃ſum⸗ ptõis Mg̃ ſententiaꝝ ĩꝓlogo vbi dicit. urdua ſcãdere ⁊ opꝰ vltra vires agere pᷣſů pſimꝰ.i.moti non temeritate ßcaritateß alijs ſumpſimꝰ. Dedit ðs mihi preſume re digna nõ qͥdem viribo meis cõfiſis ſed ĩ deo Et iõ ſpdit qm̃ ip̃e.i.deus ſapiẽtie du eſt⁊ ſapientũ emẽdator.i.ipe eſt auctoꝛ l pientie⁊ emendatoꝛ ⁊ augmẽtat᷑. Et ſic re cognoſcit ſalo: deũ eſſe oĩs ſapie largitoꝛeʒ Scðo generalis fatet᷑ eũ eſſe oĩm gꝛatiaꝝ cõtinuũ gubernatoꝛẽ. In manu inqͥt illius ⁊6ꝛqſi diceret. In potentia gubernatiua il — liꝰ eſt nñ̃a eloq̃ntia nr̃a theologica ſpecula tio⁊ ña pratica exercitatio In manuinqͥt illiꝰ ſupple ſumꝰ nos qᷓ;tũ ad uoſtrã ſſtan tiã Dan.v. Deũqͥ hʒ flatũ tuũ in manu ſua ⁊ omẽs vias tuas. non glificaſti.Et in põ. us ſunt omnes fines ter⸗ re. Sermones noſtriq̃ntũad noſtrãcloq̃n tiã:ij. Cor.iij. Hon ſumus ſufficientes ali ud amnobis cogitare ſed ſufficientia ña exdeoeſt qꝛ nemopbt dicere dñs ieſus ni ſiin ſpiritu ſancto.i. Coꝛ. xij. Et omnis ſa mina oꝛiunt᷑a mari pientia qᷓ;tum ad ſcientias ſpeculatiuas. topeꝝ ſcientie diſeiplina.i.diſciplinaſci — entie operũ q;tũ ad ſciẽtias practicas Hec ẽhᷓ gratiarũ actio deuota q̃ ſalo.ſea deo re cepiſſe ſapiam recognoſcit. Siẽjei oĩa flu⸗ . ⁊ ad marefinaliter re⸗ uerunt: Ecẽs.i. Ad locũ vñ exeunt flumia reuertunt᷑ vt iteꝝ fluant. Ita oẽs gre q̃s ha bemꝰ a deo ꝓcedunt ꝑ largitionẽ⁊ ad eum redire dñt ꝑ graxꝝ actionẽ. vñ Ber.ſuper Tan.ß.xxxij. Drigo fontiũ⁊ fluminũ oĩim eſt mare vᷣtutũ⁊ ſeientiaꝝ dñs xps. Lonti nentia carnis coꝛdis induſt ria. volũtatis rectitudo caſta cõſilia.iuſta iudicia.ſancta deſideria ex illo manant Siqͥs callet inge nio.ſi quis nitet eloquio:ſi qͥs morib pla⸗ cet inde eſt:inde ſcie.inde ſapie:ide ſermo. Acd locũ vndeexeũt flumiĩa reuertant᷑ flu⸗ mina gr̃axvt iterũ fluant qre ⁊ qᷓliter inqͥs dicit aplus.In oĩibus gr̃as agentes qͥcqͥd ſapientie qͥcquid te vᷣtutis he cõfidis dei vᷣtuti⁊ dei ſapie reputa xp̃o. Si qͥdẽ flumi nis aqͥ ſtare cepit ↄputreſcere. Siplane ſi gr̃axꝝ ceſſet vᷣcurſus vbi recurſus nõ fuerit nõ mõ nihil auget᷑ ingrato ſʒ⁊ qð accepit ei vertet᷑ in ꝑniciem.hec Bern.vñ hermes Trimegiſtꝰli.xi.ſuo de natura deoxꝝ pᷣſus finẽ narrat q̃lit pꝰlõgã diſcuſſiõʒ reꝝ diui nax⁊ humanaꝝ cũ adueſpaſcet Trimegi ſtaſclepiꝰ⁊ tacius parauerũt ſe ad cenam pᷣꝰtñ volebãt deũ adoꝛare ᷣm modũ phoꝝ Exeuntes qᷓ ſole occidẽte ad auſtrũ reſpe⸗ rerũt ⁊ pces ſuas dixerũt. Sic em̃ ſole oꝛi ente ad locũ qͥ ðꝛ ſpſolanꝰ ſecõuertebãt ad oꝛandi.Ita ſole occidente ſe cõuertebant adauſtrũ ſm eoꝝ antiquã ſuꝑſticionẽ Diẽ Aſclepiꝰad tãciũ ꝙ rogaret trimegiſtũ. ꝙ dignaret᷑ apponere thura ⁊ pigmẽta ad pᷣces eoꝝ.quẽ intuẽs trimegiſt?cõmotꝰ ait Meliꝰ hominũ narib apponere aſclepi. Poc em̃ ſacrilegij ſimile eſt cũ deũ rogis thus cetera qʒ incendere. Nihil em̃ deeſt ei. Et qꝛ ipe eſt oĩa ⁊ in eoſunt omnia.ſed nos agentes gr̃as adoꝛemꝰ. Pee ſunt em̃ ſumme incenſiões.ců gre deo agunt᷑̃a moꝛ talib. Hec hermes.ꝙ aũt dicit thus deo incendere eſſe ſacrilegio ſile ntelligit ſifi at e cũ eſtimatione ꝙ ðs in coꝛ ꝑalib odoꝛibo delectatqð omnino falſuʒ ẽ. Unde ſbdit ꝙ ſummeincẽſiões ſũt graꝝ eſt honoꝛqᷣdũHomẽ vnñ qð ſolus ðsẽbe⸗ nedicendꝰ religiõe patera.qm̃ oĩby pater nã pietatẽ⁊ religtonẽ⁊ amorẽ ⁊ quecunqʒ eſt duleioꝛ efficatia pꝛebere dignarſ donãs nos ſenſu.ratione.intelligentia: Senſu vt cognoſcamꝰte. Ratioue vt te ſu ſpicionibꝰ indagemus Cognitiõe vt te cognoſcentes gaudeamus ac numine ſaluatituo gaude mus ꝙte nobis oſtendens totũ gaudemꝰ ꝙ nos in corpoꝛe ſitos eternitati fneris cõ⸗ ſecrare dignatus. Pec eſt em̃ humana ſo⸗ la gratificatio cognitio maieſtatis tue.cog nouimus te lumẽ maximũ ſolo intellectu ſenſibili intelligimꝰte O vite vera vita D nat ura omnũ fecunda pᷣgnatio.cognoui⸗ mꝰre totins nature humane conceptu ple hiſſime. Lognouumꝰte eterna ꝑſenerãtia. In hoꝛa em̃ iſta adoꝛantes te bone volun tatis tue. Poc tantũ depᷣcamur vt nos ob Fuare digneris ꝓſeuerautes in amoꝛe cog mntiòis tue⁊ nunq; ab hoc gratie vite gene re ſeparari. Duib dictis inierunt ad cenã In manu dei ſumꝰ B otandum Fmanus diuine ꝓtectiõis ⁊ gubnationis. in qua ſumꝰ quinqʒ digitos hʒ. Pollicem indicẽ mediũ medicum⁊ auricularẽ. Pol lex eſt ptãs ꝓuntẽdi. Index ꝓſpicacitas di ſcernendi. Mediꝰ benignitas differendi. Medicus pietas miſerendi Auricularis ẽfacilitas exaudiendi. Primo ergo pollex manꝰdeieſt ptãs puniẽdi. Dici᷑ poliex fm yſidoꝝ. xi. Etht.c.i.eo ꝙ inter ceteros digi tos polleat pᷣtute⁊ ptãte. Huiꝰaũt pollic: tanta eſt ptãs ꝙ cũ tẽpus adnenerit puniẽ⸗ di nullus põt euadere Job.x·Hemoẽqui d manu tua poſſit eruẽre. Et iõ dic aplus Meb.x Poꝛrendũẽ incidere in manꝰ dei viuent/ Et rob.xiij. Manũ tnã longe faca me⁊ foꝛmida tua nõ me tereat Scðs digi tus eſt index:eoꝙ illo oſtendimꝰ⁊ indica mus · Et eſt moꝛaliter index manꝰdeiper ſpicacitas diſcernendi. Iſto digito omnia demonſtrabit nude ⁊ apte tam bona qᷓ; ma laĩ die iudicij.ijMach.vi. Manũ oſpotẽ tis neqʒ viuꝰ neqʒ defunctꝰeffugiã. Vm̃s em̃ nos oportet manifeſtari ante tnbunal Lectio ctiões. Etiõ terminẽdo libꝛũ ſie veo reñ⸗ tiat᷑ q;uis gentilis ratias tib iſumme ex ſupantiſſime. Tua em̃ gra tantũ lumẽſu⸗ mus cognitõis cõſecuti. Nomẽ ſanctũ tuũ xpᷣi⁊ ret geſſitĩcoꝛ.ij. Soꝛ. v. Ter cius digitꝰeit ceterꝭ longior? eſt mediꝰ vñ iſte digitus in manu del eſt benignitas iu ⸗ diciũ differendi per quã nos exſpectat. vt ad miſericordiã redeamꝰ Bene xlvij. Sa lus nr̃a in manu tua eſt. Et in põ. Fiat mi⸗ ſcðia tua vt ſaluet me Et ſicut iſto digito ertenſo ſuꝑ plano.nec index nec pollex poſ ſunt illud planũ cõtingere.ita q; diu digi⸗ tus benignitatꝭ ad nos extendit᷑.nihil no⸗ bis nocere poſſunt ptãs ꝑuniendi necper ſpicacitas diſcernẽdi ¶ Quartꝰ digitꝰ vo catmedicꝰ. Eſt aũt medicꝰin mann deipie tas miſerẽdi. In iſto digito ſolent veteres ᷓnulos deportare ſʒ in manu ſiniſtra Cuiꝰ cãm reddit Macro.iij ſaturnaliũ inuẽtã fuiſſe ab egiptijs eo viðlz ꝙ fm anathonie ꝑitos neruis quidã a corde natꝰ ad illũ di gitũ ꝓcedit⁊ cũ neruis illiꝰdigiti cõplicat Et iò oꝛdinatũ fuit apud eos ꝙ ille tanqᷓ; coꝛona a nullocircũcideret᷑.Iſte etiã digi tꝰ cõplicatus ſignificat.vi.ſᷣm computũ di gitalẽ qui eſt numerus ꝑfectus.Et ideoil le digitꝰmerito debuit a nob coꝛonariMo raliter apud oẽs nos inter digitos deipie ⸗ tas mißendi dʒ a nob coꝛonari.qꝛ miſcia miſeris ſapit dulciꝰ. Que quidẽpietas a vulnere coꝛdis xpi emanauit ꝑ quẽ digitũ oĩs in nobis ꝑfectio cõſummat᷑ Job.v. In crepationẽ dñi ne reprobes q ip̃e vulne ⸗ rat⁊ medet᷑ꝑcutit⁊ manus eins ſalnabit In ſex tribulatõibo liberabit te ⁊ in. vij.nõ tanget te malũ. Quintus digitus ẽbreuiſ ſimꝰ⁊ vocat᷑ auricularꝰ. Pic aũt digitꝰin manu dei eſt facilitas exaudiendipces no ſtras In põ. Aper tu manũ tuũ⁊ imples omne animal benedictiõe.⁊c̃. Lectio.xcix. pſe enim dedit mihi hoꝝ que ſunt ſeientiã veram vt ſeiã diſpoſitiõʒ or bis terraꝝ? virtutes elemẽtoꝝ initiũ ⁊ cõſumatões⁊ medietatẽ tẽpoꝝ.viciſſitudinũ ꝑmutatões ⁊ cõſũma tiòes tẽpoꝝ moxꝝ mutatões ⁊ diuiſiões tẽ⸗ poꝝ:annicurſus ⁊ ſtellax diſpoſitões na⸗ turas aĩaliũ ⁊ iras beſtiaꝝ.vim ventoꝝ.⁊ cogitatões hominũ.d̃am virgultoꝝ ⁊ vir tutes radicũ⁊ quecũqʒſunt abſcania ⁊ im ꝓuiſa didici Omniũ em̃ artiſex doenit me ns qudinnir ttxchnenisil intüfut uluj mlloariciuij tus ſigncn vh d numensn ntodebutnn ud oðs nos un didznbmn wit dulc un cũqᷓ; ᷣm q̃litates · ſapia. ¶ Poſtqᷓ ſapiens ſalomon regratia tusẽ deo generaliter ⁊ ſummatim de ſapi⸗ entia ſibi data.hic eidem regratiatur ſpeci aliter inductiue tranſcurrẽdo ꝑ materias diuerſaꝝ ſciaꝝ. Et circa hec duofac. quia hmo enumerat quoꝝ ip̃e ſciaʒ habuit. Se cundoqualiter ad eü ꝑuenit. ibi. mniuʒ eñ̃ artifex. Licra pᷣmũ duo facit Nãpᷣmo recognoſcit ſueſcie ſoliditatẽ.ſchoſue ſci⸗ entie multiplicitatẽ ibi ſciaʒ¶¶ Circa pᷣmũ dicit ſic. Ip̃e ei ðs viðlʒ dedit mihi libera/ liter hoꝝ q̃ ſunt ſciaʒ verã.i.oĩm creatura⸗ rũ verã non falſam nõ apparẽtẽ ſciam.quẽ admodũ ſe iactant hñe falſi exꝑimẽtatoꝛes nigromantici alchimici⁊ ꝑ artẽ notoꝛiam ad doctrinã demonũ gloꝛiantes ſe inſtru/ ctos.⁊ oſtendentes ſcire q̃ neſciunt.cuiuſ- modi ſunt p̃ſtigiatoꝛes diuinatoꝛes phiſo monici.pſal miſtici vel palmiſtici.geomãti ci incantatoꝛes ⁊ magici.quoꝝ non eſt ſciẽ tia vera ſed falſi imo nulla. Quã precipue ducet vitare aplus i. Thimo.vi. Otimo thee depoſitũ cuſtodi.i.fidẽ deuitans ꝓfa/ nas vocũ nouitates⁊ oppoſitiões falſinoĩs ſcie. Zlo.i.q̃ falſonoĩe ðꝛ ſcia. Lõtraq̃leʒ falſᷓſciam dicit ſalo.ſibi datãfuiſſe ſciam verã. Et ꝑ hoc recognoſcit ſue ſcie ſolidita tẽ. Cõſeq̃ntaũt oñdit eiuſdẽſcie młtiplici tatẽcũ dicit. vt ſciã diſpoſitõʒ oꝛb terrarũ. i.diſtinctões climatũ ⁊ diuerſitatẽ locoꝝ. habitabiliũ⁊ nõ habitabiliũĩ tcrra ßᷣm di⸗ ſtantiã a polis mũdi⁊ appropinquatiõʒ⁊ elongatõza via ſolis Et vᷣtutes electoꝝ.i. trãſmutatões coꝛpoꝝ naturaliũ tãßᷣm lo⸗ Intihn ↄſũuatiõʒ⁊ me dietatẽtpm.i.pᷣncipiũ můũdi⁊ tpᷣsxpi⁊ di em iudicij ſalteĩ generali ſciuit eẽfuturuʒ. Moxꝝ mutatões.i.diuerſas cõſuetudines ⁊leges hũanas: m diuerſitatẽ ſitꝰtꝑis et aſnefactõis ⁊ cõplexiõis. Diuiſiões tpm.i diſtinctas reuolutiões ꝓlanetaxꝝ vicijfitu dinũꝑmutatões.i.aerſ⁊ terre varias trãf mutões qͥbꝰ viciſſim ⁊ ſucceſſiue⁊ ʒrie di ſponũt᷑ vt nũc ſit ver. nũc eſtas. nũc autum nꝰnũc hyemps⁊ cõſ ũmationestꝑm.i.qñ vnũqðqʒ iſtoꝝ ĩcipit⁊ termiat᷑m greſſuʒ ĩdiuerſa ſiß in ʒodiaco. anni cur⸗ usꝛ ſtellaꝝdiſpoſitões.i.putatões motu um ſolis⁊ lune⁊ figuras ⁊ imagines oĩm ſellaꝝ firaꝝ ĩ.viij· phera. Natasaialiũqᷓ; rcir tũ ad generatiõʒ.] 5 beſtiaꝝ q̃utũ ad vti litatẽ⁊ domeſticatiõʒ humand.vim vento rũ.i.differentias vẽtoꝝ q̃tuor pᷣncipaliũ⁊ viij. collateraliñ ſiẽ pʒ.iij. eteo. Et cogi tatões hoĩm.i.affectiões ad qs hoĩes debet eẽex cõplexiõe ⁊ coꝛpoꝝ celeſtũ ⁊ cooꝑatiõe diſpoſitiDifferẽtia virgultoꝝq̃ntũ ad plã tatoes inſertiões tranſlatões fructificacõ⸗ nes. De qͥbus Uirg.li. geoꝛgicoꝝ Palla dide agricultura⁊ virtutes radicũqͥ cali daq̃ frigidaqᷓ tꝑata q̃ cõferens nociua m varietates ſanitatũ ⁊ infirmitatũ. Etiã nõ ſolũ iſta imoq̃cũqʒſunt abſconſa ⁊ impꝛo⸗ uiſa.i.cõiter alijs hoĩbꝰ occulta didict nõ ꝑ inuentionẽſed ꝑ reuelationẽ Etẽ qð ſ⸗ dit. Dim em̃ artifex docuit me ſapia. Sa⸗ pia icreata vichlʒq̃ rp̃nc.i. Coꝛinth.i.nos aũt pᷣdicamꝰxpᷣm crucifixũ, iudeis qͥdẽſcã dalü.gẽtibꝰ aůt ſtulticiã. p̃is aũt vocatis iudeis ataʒ grec xpᷣm del pᷣtutẽ ⁊ dei ſapi entiã Occaſiõe eiꝰ qð in lia ðᷣꝛ inter alia de ſapiẽtia ꝙ við̃lʒ habuit ſciam de curſu an⸗ ni⁊ diſpoſitõibꝰſtellaꝝ Z Querit᷑ vtx de motibꝰſtellaxꝝ poſſit eẽ ſcia ꝙ nõ qꝛ ſiſic b maxieforet poſſibile de motidꝰ ſolis ⁊ lune. Sʒ de iſtis nõ põt hiſciaſꝗᷓ nec de alijs. aſſũptũ ꝓboꝛ:qꝛ ſi aliq̃ ſcia eẽt de eoꝝ motibꝰpoſſibile videret᷑q iol eẽt ĩcõtinuo motu circularit ſuꝑ terrã ⁊ ꝙ ſol moueret᷑ motu firmamẽti ab oꝛiẽte ĩ occidẽs⁊ ꝙ ſol nõ eclipſaret᷑ tꝑe oppoſitiõis lune ⁊ iſtã vi⸗ dent᷑eẽfalſa extextu ſacre ꝑʒꝙ ſol nõ moueat᷑ↄtinue Joſue.x. Stetit pl iĩ medio celi⁊ nõ feſtiuinauit occũbere. ſpacio vniꝰ diei.nõfuit añ ⁊ poſtea tã lõga dies deo obediẽte voci hoĩs ſchm pʒ Iſa. rxxvij. ⁊.iiij. Re. xx. Ubi legimꝰꝙ cũ Eʒe chias rexiude quiſſime egrotaſſʒ⁊ ꝑg fietũ ⁊ pniam fanitatẽa dño meruiſſʒ milit dñs ad eũ.ſa.ꝓphetã qͥ diceret ꝙ die tercò aſ⸗ cẽderet ĩtẽplñ dñitotꝰ ſanꝰEʒechtas vero ſignũ petiuitvt certificare?᷑ð janitate futu ra⁊ dic ad eũ Ezechias. Uis vt aſcendat vmbra i horalogioachã x. lineis · an totidẽ Fdibꝰrenertat᷑.⁊ reuerſꝰẽſol ꝑ.x. lin.ĩ hoꝛa logioachã.⁊ poſitaẽ vmbra ſtiliĩoralogio ſiẽ fuit ð mane ſole eriſtẽte ĩ oꝛiẽte h aũt fie ri nõ potuit cõcluſio eſtfalſa ¶ Tercium videlʒꝙ ſol poſſitecclipſari luna exiſtẽtei oppoſitõe pʒ Mat. xxvij.⁊ ti 8 . de ſcribit᷑tenebre kacte ſůt ĩ vniuerſa terra vſqʒad horam nonam ⁊ obſcnratusẽſol. ⁊c. Sed conſtat ꝙ luna tunc fuit oppoſita regione ad ſolẽ.qꝛ chꝛiſtus paſſus eſt luna xv.⁊ ſol fuit in nono gradu arietis ⁊ lunaĩ nono gradu libre in meridie illius ſexte fe rie.qᷓ patet falſitas iſtius cõcluſiõis de ecli⸗ pſi. Ad oppoſitũ eſt l̃a⁊ oẽs Aſtronomi ¶ Ad queſtionẽ dicendũ ꝙ de motibꝰſtel laxꝝ põt eſſe ſcientia.nõ qͥdẽ demõſtratiua. qualiter omni tempoꝛe mouebunt᷑ ſed de⸗ mõſtratiua qualiter omni tẽpore nate ſunt moueri ſideꝰ miraculoſe aliter non diſpo nat ſicut em̃ docet btñs Augꝰ Sic deus re bus creatis motꝰ oꝑationes indidit vt tñ ꝓlibitu voluptatis eas exerceant vel omit tant: Vñ qᷓ;uis experimentaliter ⁊ ſenſibi liter vdeamus ꝙ ignis natus eſt cõburere cõtigit tñ aliqũ ꝙ ignis quidam appꝛoxi⸗ matus quibuſdam pueris non nocuit ⁊ tñ alios qui magis diſtabãt occidit ſicut pa⸗ tet Dañ:iij. Et ideoqᷓ;uis ſciamꝰqᷓliter res nate ſůt agere ⁊ qualiter frequẽter egerũt qꝛ hic vocamus naturale qð ſempꝑ vel fre queuter cõtingit. Qualiter tñ res certo tẽ poꝛe agent. neſcim?qꝛ hoc eſt in manu dei Pꝛo rõnibꝰtñ eſt notandũ ꝙ iſta tria mirg cula maxia q̃ vnq; in coꝛpoꝛibus celeſtibꝰ cõtigerũt adduxit. Dyoniſiꝰcõtra q̃ndam phm in epla ad Policarpũq̃ẽ.vij. in oꝛdi ne eplaꝝ btĩ Dyoniſiij. Ad qͥʒ euidentia; intẽtõeʒ diete eple bꝛeuit explanabo ſeq̃ns expoſitionẽ fratrj. Alberti qui oẽs libros dyoniſij expoſuit ſatis clare a Scti endũ eſt ðᷓ ꝙ illa epla mentionẽ facit de tri⸗ bus pꝑſonis við lʒ dyoniſio policarpo ⁊ ap⸗ Fei ne · Fuit aũt policarpꝰ viſcipnl? tij ohãnis euãgeliſte, poſtea ep̃s ⁊ tandẽ martiriʒatus. Appollophanes fuit quidã phus qui fuerat ig bti Dyoniſij in phia ſte cũ viſitaret᷑a policarpo⁊ inuitaret̃ad dẽxpᷣi redarguebat abñteʒ dyoniſiũ ſuꝑ ß ꝙ phia quãa grecꝭ didicerat 5 phos vte ret᷑ dicẽs iniuſtũ eẽ aliquẽ vtialiqͥʒ eos a qbus illud accepit.⁊ ið o vocauit dyoniſiũ beratoꝛẽ patx methaphiſice qꝛ við̃lʒ rep̃ hendit grecos de eoꝝx phia a quibꝰ tñ phi am didicerat ſiẽ a pr̃ibus ⁊ mg̃is. Lñ erß ſic freq̃nter rñderet policarpo dict?phus policarpus nacta oppoꝛtunitate mãdauit Nectio Dyoniſio ſibi aliq̃ reſcriberet ꝑ que dict? appollophanes ad fidem trahi poſſet exp prijs pncipũjs diſcipline ſueqͥ clarꝰĩ aſtro nomia inter alios habebat᷑ · Pac ergo occ ſione ſcribit ad policarpũ eplam illã oſten dẽs ꝙ appollophanes ſua phia abutebat᷑. eo ꝙ ꝑ eã ad cultũ dei verineſciuit ꝑtinge⸗ re Ad cuiꝰtñ nottciãex aſtronomia maxi⸗ me debuiſſet ꝑueniſſe · Et arguit ſic. Cuz ordomotuũ corpoꝝ celeſtiñ ſit regularis ⁊certus. Si illẽ ordoab aliquo mutarck· ↄſtat ꝙ ille ſie mutans foꝛet deus. Sed oꝛ do motuũ coꝛ poꝝ celeſtiũ fuit aligñ muta⸗ tus ſicut ernet Sppellephe· nontege debnit cõcluſiſſe ꝙ cauſa illiꝰ mutatõis fu⸗ it cã pᷣma cõtinens ⁊ regẽs totũ celũ. Et ꝑ ↄñs relictis ydolis ⁊ talis ðᷣs foret colẽdꝰ Mnoꝛẽ huius rõis ꝓbat dyoniſius intri bus exẽplis.pᷣmoꝑ ſtationẽl olis Joſ uer. de quo argutũ fuit iu pᷣma rõne. Siue etiã dicat᷑qð ſol ſtetit ĩmotꝰcũ orbibus ſuꝑio⸗ ribus ⁊ inferioꝛibꝰ fm vnã opinionẽ. Si⸗ ue ſolus ſol ſteterit alijs motis fm ſuũcur ſum fim aliã opinionẽ. hoc tñ certũ eſt ſolẽ ſtetiſſe qð non potuit fieri niſi ꝑ opationeʒ alicuius cãe infinite. Scðᷣoꝓbat idem per aſcenſum ſolis in hoꝛologig achaʒ.ſicut ar gutũ fuit in rõne. Scðdo qſivnus dies arti ficialis fnit fere triplicatꝰ. Dies veroarti⸗ ficialis habet. xij. horas.⁊ tres dies.xxxvi. horas ⁊ ꝑ conſeqᷓns fuit triplicatus ad ali um diẽ artificialẽexceptis quatnoꝛ hoꝛis. qð pʒ.qꝛ ſicut in aſtralabio ſignantæ line ant᷑ duodecim hore.in oꝛalogio acham.Et iam in aduentu ſaye ad regem deſcãderãt ſol per. x.lineas ita ꝙ non diſtabat nocte niſi ꝑ duas hoꝛas.ſol ðᷓ trãſcẽdit ad dictas x. lmeas ⁊ deſcẽdit ꝑ eaſdẽ iteꝝ ð cõpleuit tũc.xxx. hoꝛas ⁊ adhuc reſtabũt due linee vltĩe vſq;ʒ ad noetẽß illa dies habuit trigi⸗ taduas hoꝛas. Et iõ dicit Dyoniſiꝰ ꝙ dies ille fuit triplicatꝰ⁊ h fuittñ miraeulũꝙz uertit iſtuporẽ babilonios qͥ fuerũt diligẽ tes in cõſideratõe motuũ celeſtium⁊ b mi raculũ ſpiecit eos regi Ezechie ſine pugna ſiẽ cuidã eq̃li deo⁊ hoies excedenti. Et dein ceps ſacerdotes ꝑſaxꝝ notãtes diẽ illũfece runtã̃nuatifeſtũtriplicati ſolis. ⁊ vicebãt triplicati inter ſacerdotes vicz feſtũ tripli cati ſolis colebãt. Iſta ergoſignaq̃ ñ fuet S — b * 3 8 5. inesingnit — uus wis pbardni rfutujm ſetrino inn norid fnniqu ſtetent alunn opinion uiti enponuin infnitt. OWeſ lsinborohe uibeim * ni — vknu wm „ localia facta viðlʒĩ regiõe vnn vel vna ter ra ſed cõia toti mundo. debuerunt mouil⸗ ſeappolophanẽ ad colẽdũ illũ qui hec mi⸗ randa cauſauit. Sʒ qꝛ appollophanes poſ ſet iſta ex pertinacia forte negare.qᷓ; uis ſa⸗ rerdotũ teſtimoniũ viderit nõ ſcribit Dyo niſiꝰ Policarpo ꝙ ſiiſta duo negauerit con tigiſſe. reducat ſibi ad memoriã tertiũ vi⸗ delicet de eclipſitꝑe paſſiõis. dicat ſic ſibi ꝙ illã nõ põt negare.dicit Dyoniſiꝰ qñ nos ambo ſtetimꝰin eliopolim ciuitate egy pti⁊ ſil ſtantes vidimꝰ lunã inopinabilit ⁊innaturaliter ſupponentẽ ſe ſolicũ nõ eẽt tp̃us ↄiũctõis ſʒ magis oppoſitiõis vel fe⸗ re. ¶ Que quidẽ eclipſis fuit mltipliciter miraculoſu. Primo qꝛ eclepſis ſolis nõ fit niſi in coniunctione ſolis ⁊ lune. Cũiunctõ autẽfit ꝑ hoc ꝙ luna eſt velicioris motus q ſol.⁊ ideo attingit ſolem. Manifeſtũqᷓ eſt ꝙ luna accedens ad ſolem tranſit ꝑ ar⸗ cum interceptum inter ſolem ⁊ occidenteʒ qñcũqʒ hoc eſt naturaliter fit coniunctio ſiue ſit eclepſis ſiue non. Modo in paſſio⸗ ne xp̃i nõ venit luna ab occidente ſed a ꝑte oꝛiehtis qð eſt omnio cõtra naturã Vnde ꝑs orientalis dyametriſolis primo eclip ſabatur.⁊ ſic ꝑ conſequens totus diameter ſolis quia fuit eclipſis vniuerſalis Et tũc redijt verſus oꝛiẽtẽ ita ꝙ primoillumina/ bat ꝓs diametrioccidẽtalisq̃vltĩo ecclip/ bat᷑. qð qͥdẽfuit 3ᷓ naturã eclipſis. qꝛ ĩoĩ naturalieclipſiꝑs accidentalis eclipſatur pᷣm o ⁊ pᷣmo reilluminat᷑. Tercio fuit mira bilis. qꝛ luna tunc tꝑis infra. vi.hoꝛas fe re cõpleuit motũ.xx. dieꝝ qꝛ inter nonaʒ⁊ xeſperã iuit. cxxxv. fere gradus Nõ ſicpʒ In oppoſitiõe iſta cõſtat ꝙinter ſolẽ⁊ lunã fuerunt.elxxxv.gradus qui ſunt medietas celi. non fuit eclipſis poſtopoſittonẽ. per.ix horas:ita ꝙ luna in illis nouem horis trã⸗ ſierat· v. gradns vltra locũ vere oppoſitio/ nis verſus occidentẽ. Redijt 6 p.clrrxv. gꝛadns ſolis accedendo.⁊ ſilr recedendo. ſic infra.vi.hoꝛas iuit motum fere · xv. die Ium. Quarto fuit mtraculoſa. qꝛ ſicut ꝓ⸗ bat Ptholomeus tam oppoſitione qᷓ; cõiũ ctione luna eſt in auge. ¶ Vportet ergoꝙ aur circulus lune in eodem ſpaciotꝑis ac tederet ad ſolẽcũ luna.⁊ cũ luna recederet eſtↄtra naturãqʒ aux lune ſꝑ mouetur C motu ʒᷓtriolune.ſiẽ pʒin theoꝛica planeta rũ. Quinto latitudo lunc cauſata fuit. q⁊ luna non fuit infra gradus eclipſis ſuffici⸗ ens ⁊ dato ꝙfuiſſet ſoli coniuncta. Lectio.c. Bt eniʒ illa ſpi ritꝰ ĩtelligẽtie ſanctꝰ multipiex. vnicꝰptilis. modeſtꝰ.diſertꝰ · mobilis.ĩco inqͥnatꝰ.certꝰſuauis. Amãs bonũ actũ.q́; nihil vetat benefacere. hũanꝰ:benignꝰ.ſta bilis.certus.ſecurꝰ.omnẽ hñĩs vᷣtutẽ. oĩaꝓ ſpiciẽs.⁊ qui capiat oẽs ſpũs itelligibiles · mũdꝰptilis. Pec eſt quinta ꝑs pᷣncipalis huiꝰcapituli.in qᷓ poſtq; ſalo · poſuit graꝝ actionẽ ſapiam recognoſcentẽtã in ſpecia⸗ liqᷓ; in generali Hici ꝑte iſta ſßiungit quã dã ↄmẽdatõeʒ ſapiaʒ extollentẽ. Et decla⸗ rat ꝙ ſapia ſufficiens ẽ ad cõferendũ ſibi to tã notiã recitatãi vltĩa lectionet A Vbiẽnotandũ ꝙ lʒ ſapia P filio ſiẽ ꝑr̃i potẽtia ⁊ amoꝛ.ſ.ſ Iſte tñ terminꝰ ſapĩa eẽntialitſiqt ⁊ nõ relãtiue ſiẽ pʒ.i.ſen tẽ. di.xxv.ca.x · Et ideo qᷓ;uis filiꝰ dicat᷑ ſa⸗ piẽtia genita ꝓprer modũ ꝓcedẽdia pfe: qꝛ gignita paterna memoꝛia ꝑ modũ vᷣbi ? intellectꝰ.ſicut pʒ. vij. de trini.ca xiij·i hilominus tñ etiqj ſpũſſanctꝰ ſpiritꝰ ſapiẽ tie ðꝛ tũ qꝛ a ſapientia pre⁊ a ſapientiafi⸗ liopꝛocedit. tů qꝛ ſapiam in ſe deuote colẽ tibꝰeff icit atqʒcauſat. Et iõ in cõmendati one viritimentis deuz ðᷣꝛ Ecẽ̃i.xv. Imple bit eum ſpñ ſapie⁊ intellectꝰ. loq̃ns de ſa⸗ pientia q̃ ðs eit. Salo. dicit ſic. Eſt em̃ ĩ il⸗ la.ſ.ſu i q̃ eſt diuina eẽntia ſpũs itelligẽ tie.⁊ eſt modꝰ loq̃ndi accipiendoeſſe ꝓco. qð idem eſt eſſe. vñ ſenſus ẽ ꝙilla.ſ.japia ⁊ ſpůs intelligentie ſunt idẽ. ⁊ ꝑ cõſequẽs ſupĩa ẽ ſufficiẽs ad dandãgr̃am cuiuſcũq; ſcie. qꝛ.i.Coꝛ. xij. Unicuiqʒ dat᷑ manifeſta tio ſpũs ad vtilitatẽ. Alij quidẽꝑ ſym̃ da tur fmo ſcie ᷣm eůũdẽ ſpm̃⁊c̃. Etifra Pec aũt oĩa oꝑat vnꝰatqʒ idẽ ſpũs diuidẽs ſin⸗ gulis ꝓut vult. Dicit ꝗᷓ ſic Salomon. Iõ eſt attribuenda hũano ſtudio vel ingenio ſapientia mihi eonceſſa ſed ſpirituiſucto qui eſt ſapiẽtia increata. Et ꝙ iſte ſpirituſ⸗ ſanctus ſit oĩpotens ad cauſandũ ſapiam in quocũqʒ piobat eum 7 ——— — ————— — —— — 1 1 3 1 . ½ . 1 1 3 5 1 1 3 4 1 1 3 6 6 1 3 * 3 5 — 3 1 5. 5 „ 4 1 3 3 1 4 4½ 5 1 3 3 3 3 13 35 13 1 3 1 1 1 41 1 Lectio cõditionib Primaeſt ꝙẽ ſanctꝰ.i.oĩaq̃ acta ſunt ſanctificans. Sanctꝰ in latino ideʒẽꝙ agyos in greco. Agyos aũt ðꝛ qᷓſi ſine terra ab a qð eſt ſine ⁊ geos terra. qua ſi ſine terra · Spũs qᷓ ſapie ðꝛ pᷣmo ſanctus ꝙ tanto ij eos qͥs ſanctificat purificat ab amore terꝛenoꝝ:⁊ tranſfert ac cõiungit ad amoꝛẽ celeſtiũ. Etiõ cõuenienter inſpẽig⸗ nis deſcendit in aplos non in ſpẽ aque nec aeris.que elementa in diuerſis partibo ſu⸗ perficier rerre coherent.ſed in ſpecieignis qͥ immediate coꝛpoꝛibo celeſtib cõtiguat. ſicut pʒ.i. Methero.circa pᷣncipiũ. In ſig⸗ nũ ꝙ illos qͥs incendit amore facit neceſſa⸗ rio terena paruipendere⁊ ad celũ aſcende re. Et iõ vocat᷑ ſpũs ſanctificatõis ad Ro. . Scðo vocat᷑ multiplex ab effectu ꝓpter multiplicia dona que preſtat Iſa.xi.Keq; ⸗ eſcet ſuper eũ ſpũs dñi.ſpũs ſapientie⁊ in tellectus.ſpũs cõſilij ⁊ fortitudinis.ſpũs ſciẽtie ⁊ pietatis.Et replebit eũ ſpũs timo ris dñi. Tercio ðꝛ vnicus formaliter.ſ.et etiã effectiue quaſi vniens nos dro fide ſpe ⁊ caritate⁊ etiã ꝓximoad Eph.iiij. Solli citi ſeruare vnitatem ſpũs in vinculo pac Duarto ðꝛ ſptilis.qꝛ ſpñſſanctꝰ viros ſb⸗ tiles facit in eligendo docendo⁊ faciendo p dona quibo ſanctas ſuos exoꝛnat Eʒech. xvi. Indui te ſptilibo ⁊ oꝛnaui te oꝛnamen to. Dninto ðꝛ modeſtus qꝛ ſilr modeſtos facit ad Bal·v. Fructꝰaũt ſpũs ẽ.caritas gaudiũ⁊ pax. Et iufra modeſtia cõtinẽtia. ðꝛ diſertus quaſi diſertos faciens de balbucientibo⁊ in fantibo:quẽ ⸗ admodũ die pẽtecoſtes fecit aplos qui añ ſuã conuerſiouẽ⁊ etiã ante eiuſdẽ ſpiritus miſſionẽ fuerant valde rudes. Sic etiã oĩ die vocat ad ſanctam religionẽ pueros ⁊ i⸗ doctos.de quib ſi bene cõuerſant᷑ facit pꝛe dicatoꝛes diſertiſſimos· Saß̃.x. Sapien tia aperuit os mutoꝝ ⁊ linguas infantiũ fecit diſertas. B Etẽ diſertꝰidẽ peloquens.de diſſero eris ⁊ ſptrahit᷑ vnuʒ aĩ ſupino. licet geminetin p̃terito. De iſta diſertitudine loquitur btůs Augꝰli.ij.ð natura⁊ oꝛigine aĩe aſſerens ꝙ valde peri culoſa eſt eloqᷓntia.ſi ñ cõmiſcet᷑ſcia. Et di cit ſic Valde em̃ ſunt noxia pꝛaua diſerta qꝛ hominib minus eruditis eo ꝙ drſerta ſunt videntur etii⁊ vera⁊ ideo dicit Tul lius in ꝓlogo theoꝛice. ꝙ ſicut ſapientia ci eloq̃ntia multis ciuitatib ꝓfuit.ita eloqn tia ſine ſapia cõſtat ꝑlurimũ nocuiſſe. ñ docet Seneca epiſtola.cxij. ꝙeloqnẽtia nõ eſt cõtemnẽda nec minus appetenda. Iõ inquit querit eger medicum eloquentẽſed ſi ita contingit vt ille idem qui ſanare põt prompte de his que facienda ſunt diſſerat non tñ gratuletur eger ꝙ incidit in medicũ diſertum. Poc ei tale eſt. quale ſigubna toꝛ peritus etiã formoſus eſt. contẽnenda tů non eſt diſertitudo loquendi.ſed et ſapi entie connectenda. Vnde idem Seneca · epiſtola.lxxv.vel · xxxix.repꝛobat multãce leritatẽ loquendi⁊ feſtinationẽ. Celeritas inquid loquendi neci ſua poteſtate eſt nec ſatis decoꝛa phie.que ponere debet verba: necꝓijcere nec pedetentimꝓcedere. on exigoqꝛ oꝛatiocum impꝑedimento exeat· Pꝛoferat᷑tamen maloqᷓ; profiuat. ⁊ infra Ducadmodum ſapienti viro inceſſus mo deſtus cõuenit ita oꝛatio pꝛeſſa nõ audax. Sũma ðᷓ ſummaxꝝ vel ſententioꝝ hec erit. Tardiloquumte eſſe pꝛecipio. hec Sene⸗ ca. Septio ſpũſſanctꝰ ðꝛ mobil.i. moueri faciens ꝓmpte⁊ obedient.qᷓ;uis in ſeĩmo bilis ꝑſeueret. Pꝛimũ em̃ mouẽs ĩmobile eſt neceſſario.ſicut ꝓbat᷑.viij. phiſi.iftomõ doſpirituſſanctꝰ fecit aplos ita mobilesꝙ in oẽmterrã diſpſiſũt Tucxxi. Virtutes celoꝝ mouebuut᷑.⁊ Joh.xv. Poſui vos vt eatis ⁊ fructũ afferãtꝭ Argentũ viuũ ẽſa⸗ tis mobile.ſi aũt moꝛtificet᷑ ſtatim inſiſtit. ⁊q̃eſcit. Ita pᷣdicatores viui vita gie · diſ⸗ currũt mouent᷑.circũeũtꝓ ſalute ꝓximiꝓ curãda·Proner · vi · diſcurre feſtina ſuſcita amicũ tuũ. Octauo ðꝛ incoĩquinatꝰ⁊ hẽ vexꝝ tãeffectiue qᷓ; formaliter: Poneſta per ſona non inha bitat loca turpia ⁊ ĩimunda. nec.ſ.ſ.mentes guloſas vel libidinoſas.et 1õ de aplis canimꝰ ꝙ inuenit eos receptacu la mũda ⁊ tribuit eis cariſmatũ dnã o no ſpũſſanctꝰ ðꝛ certꝰↄtra incõſtãtes. mẽ⸗ daces deſperantes.ij. T hi.i. Scio cui cre⸗ didi⁊ certꝰ ſũ. qꝛ⁊c̃· Decimoðꝛ eẽ ſuauis Sap̃. ij. D qᷓ; bonꝰ⁊ ſuauis ẽ dñe ſpũs tu in oibꝰ nobis Suaues ẽ facit ⁊ mites qᷓs inhabitare dignat᷑.nõ impatientes hõ ams ros nõ turbidos · non impetuoſos Famuli miniſtrãtes dominis facilime moꝛes reci⸗ ttn oꝛnopi mtt eſlepꝛenu iſncien . Pꝛinümn nc e utan ifi In iuüt mn alccciyie piũt dñoꝝ ſuoꝝ · Et ideo qñ ſeruientes ali cuius ſunt bene educati.ſignũẽ ꝙ fniuẽtes alicni dño nobili vñ metrice ðꝛ. Eſt dñi fa cies famulus ſpeculũqʒ mgr̃i. Diſcipulns mõſtrat regnñ moderamia reg. Si ergo ſuaues fuerim adinuicignů eſt ꝙ ſum⸗ de familia ſpũſſancti.ij. Loꝛ. vi. In omni⸗ bus exhibeamꝰ noſmetipos ſiẽ dei miſtros ⁊ifra In longanimitate ⁊ ſuauitate in ſpi rituſancto. Undecio ðꝛ amãs bonũ actu facit ei hoĩes gaudere de ꝓfectu alieno.⁊ h 3 inidos q̊ ð bonis alienis triſtãt᷑. Rom.v Taritas dei diffuſa ẽĩ cordibꝰñis.ꝑ.ſ.ſ.qͥ datꝰẽnob. Duodecimo ðꝛ eẽtal qͥ nihil ve tat bñfacere ĩmo hoꝛtat᷑ bñfacere. Et ʒᷓ negligẽtes ⁊ accidioſos Prouer.iiij. Noli ꝓhibere bñfacere eiqͥ põt. Etetiã ʒ malos ↄſiliarios qͥ dños ſuos aliqũ ĩpediũt a bo ⸗ noꝓpoſito qð itẽdũti bonis elemoſinis.⁊ oꝑa hurt ↄuertũtad oꝑa vanitatꝭ. Deci motercio ðꝛ hũanꝰtũ qꝛ hoĩes diligit.ꝓꝛo nerb.viij. Delicie mee eẽcũ filijs hoĩm Tũ qꝛ hoĩes hũanos facit nõ auſteros. beniuo⸗ los nõ beſtiales Sap̃ xij. Docuiſtipplm tuũꝑ talia oꝑa.q̃ opoꝛtet iuſtũ eẽ⁊ hũa nũ. Decioq̃rto ðꝛ benignꝰ.i.bñ ignitꝰ:qꝛ ignitos efficit qͥ;s diſponit Sap̃i. Benig nꝰ eſt eĩ ſpũs ſapie. Et ad Epßʒ.iiij. olite cõtriſtari.ſ.ſ.derĩ qͥ ſiᷓtieſtis ⁊ ifra Eſtote aũt miſcðes dwnãtes inuicẽſiẽæ ðᷣs ĩxpo do nauit vob Decioqͥnto ðꝛ ſtabilis qꝛ itabi⸗ les facit⁊ pſeuerãtes in bono nec obſtat ꝙ pᷣꝰmobilis dicebat. qꝛ ßᷣm Rabanũ ðꝛ ſpi ritꝰ qͥĩplet oĩa mobilis ſil⁊ ſtabilis ðᷣꝛ hõ rni qͥ vbiaʒ diſcurrit obuiaʒ venit ⁊ repẽ te vbinõcredit᷑ inuenit᷑. Vmps ꝗᷓ ſpũs vt vbiqʒ es ſigner᷑ ⁊ ſtabil ſil⁊ mobil ðꝛ hec. Rabanꝰſilrfacit ſcõs ꝓficereĩ bono de vᷣtu te ĩ vᷣtutẽ. ⁊ iõ mobilis ðꝛ.facit etiã eos ĩ bo noꝑſeuerarex i ſtabilis vᷣꝛ.i.Cor · x Ita qʒf̃es mei dilectiſſimi ſtabiles eſtote⁊ im mobiles abũdantes ĩ oꝑe dñi ſp. Decĩoſe⸗ xto ðꝛ ſecurꝰ qꝛ ſecuros nos efficit ꝑ ſpem ̃eſt certa expectatõ future btitudis veni⸗ ens ex dei gp̃a⁊ meritj pᷣcedentibꝰ: Credi · tor qñ hʒ pignꝰ ſufficiens debitoꝛe fecurꝰ ẽde ſuo:· ðs aũt volẽs nos eẽſecuros de fu tnra btitudine dat nob ſpm̃ſem̃ qſi loco pt gnorſ ad Eph.i. Signatt eſt ſpü ꝓmiſi⸗ ons ſcõd ẽpignꝰ hereditat nre. Decioſep timo ðꝛ omnẽ hñs vᷣtutẽ.qꝛ ẽ pf̃i ⁊ filioco eq̃lis ⁊ cõſbſtãtialis ob. xxxiij. Spũs ·dei fec me⁊ ſpiraculũ oipotẽtj viuificauit me Decioctauo vꝛ oĩa. ꝓſpiciẽs. Tũ qꝛ ſpũsẽ qͥ oĩa ſcrutat᷑.i.Coꝛ.ij. Tũ qꝛ ſpũſſanctus facit hoĩem pꝛudenter p picere.qꝛ de p̃te ⸗ ritꝭ dat cautelã de pñtibꝰ circũſpectionẽ.⁊ de futuris ꝓuidẽtiã.i. Coꝛ.ij. Sirital hõ iudicat oĩa Decionono ðᷣꝛ ꝙeſt talis qͥ capi at oẽs ſpũs intelligibiles.i.cui ſbditi ſunt oẽs ſpũs angelicitã boniq; mali.qꝛ omẽs ſunt adminiſtratoꝛij ſpũs ⁊c̃.ad Pebꝛe.i. U qui capiat oẽs ſpũs itelligibiles id eſt capere facit omnia dona ſptrituſſancti me ⸗ diantibꝰ qͥbo hõ intelligit qͥcqͥdẽneceſſari/ uʒad ſalutẽ. Ecci.xxxix. Si em̃ magnꝰðᷣs voluerit ſpũ itelligẽtie replebit illũ.i.ſi ðs voluerit qm̃ ðs magnus dñs ſpũ intelligẽ tie replebit eñ id eſt inſtũ. Scdðomodo ðꝛ ſpũ ſſanctꝰ eẽ mundꝰnec mix. Ip̃e em̃ ẽlux vera veniens in hunc mundũ.⁊ ideo mun dus eſt in ſe ⁊ mundos fucit quos inhabi ⸗ tare dignatur.in põ. Coꝛ mundum crea. ⁊c̃. Spiritum inquit rectũ. Omnes recte linee ſuꝑ lineã rectã ſtãtes ⁊ duo vtrobiqʒ anguli. aut recti ſunt aut duobo rectis eqᷓ⸗ les. Recta linea eſt ſpũſſãctꝰ. Uñ ðꝛ Spi ritũ rectũ innoua ĩ vi.me Iterũ alia recta linea erit mens ſiue aĩa hũana. Ecẽs.vij. Solũmodo h inueniꝙ ðs fecit hoĩeʒ rectũ ſuple m mẽtẽ. Qñ qj.ſ.ſ.deſcẽdit ſuꝑ iſtã lincã rect.neceſſano duo anguli.t.rõ⁊ vo lũtas fiũt foꝛmaliter recti ꝑ innocẽtiãĩ põ Innocẽtes ⁊ recti adheſert mihi. Vel fiũt eq̃les duobo rectiꝑ pniam ſtatꝰem̃ pnie eq hoĩeʒ ſtatuiinocẽtie. Et iõ lʒrõ⁊ vo untas in penitentie. non ſint recte forma liter ꝑ innocentiã.ſunt tñ recte equiualen⸗ ter ꝑ pnĩiam.de q̃ rectitudine ðꝛ Prouer. xxi: Qui rectus eſt coꝛriget viã ſuã. Vltio quarta cõditio replicat᷑⁊ dicitur ꝙ eſt ſub⸗ tilis profunda penetrandoet eſt ſubtilis difficilima declarando. Joß. xitij. Para⸗ clitus autem ſpirituſſanẽtus quem mittet pater in nomine meo.ille vos docebit oẽm ⁊c̃· Quia ergo ſpiritus iſte intelligentieẽ nobis ita multipliciternece ſſariꝰ: dignum eſt ceſſare.et circa huiꝰ cultum iſtis diebꝰ vacare anteq; vlterius ꝓcedamus 4 v — ——— 154 6 4 5. 6 * 1 1 1 1 3 . 1 3 1 6 1 3 1 1 1 11 z 1 3 1 1 1 1 11 * 3 „ 3 3 13 3 3„ 1 3 † 3 1 1 1 6 3 1 ½ 3 * 4 1 ¹ 3 ₰ 1 3 1 3 1 3 1 1 6 1 3 1 1 — ——— — Lectio Lectio.ci. 5 Mnbus enim mobilibo. mobilior eſt ſapiẽtia At kingit aũt vbiqʒ ꝓpter mundiciã ſuã. Va poꝛ em̃ eſt virtutj dei:⁊ emanatio quedaʒ eſt claritat/ omnpotẽtis dei ſincera.⁊ ideo nihil inquinatũ in illõ incurrit. Poſita cõ mendatione multiplici ſpirituſſancti cuiꝰ donum eſt ſapientia.reſtat i ipſiꝰ ſapie ex⸗ cellentia derlaranda. Lõmẽdando autẽ ſa pientiã ſi ꝓcedit. ꝓꝛimo cõmendat ſapiẽ tiã ex his qᷓ eis cõueniũt abſolute ex ſeipla. Scðoex his q̃ ei conueuiũt in cõꝑatiõe ad alia. Scða ꝑs ibi. Eſt em̃ hec ſpecioſioꝛ ſo le. Circa pᷣmũ duo facit ãpᷣmo oſtendit eiꝰ nobilitatẽin eſſendo. Scðo eius ptãteʒ in regẽdo.ibi. Et cũ ſit vna oĩa põt. Circa pꝛimũ duo facit. Pꝛimo cõmendat ſapiaʒ ꝑ cõditiones pꝛoprias. Scðo ꝑ locutiões tropicas.ſcða ꝑs ibi. Uapoꝛ eſt em̃ Circa pmũ duo attribuit ſapie omnia gubnanti videlicet ſufficientiã celeritatꝭ ⁊ coexiſten tiã pꝛeſentialitatis Z Quãtũ ad pᷣmũ dicit ſic. Omnibo mobilibo mobilioꝛ eſt ſapia. Vbi notandũẽ ꝙq̃nto agens eſt maioꝛis virtutisĩ agendo.tanto celeriꝰ⁊ velociꝰꝓducit effectũ. VUnde agẽs infini⸗ tepᷣtutis agere põt in oĩtpe.qꝛ ꝗᷓ ſapientia q̃ eſt donũ ſpũſſancti eſt quodãmõ infinite Stutis. Omne aũt mouẽs mobile ẽ vᷣtutis finite.ꝓʒ ꝙ ſapiaẽ mobilior.i.vᷣtuoſioꝛ in mouendo oĩ mobili.⁊ ꝑ ↄñs hʒſufficientiq celeritatis. Scðᷣo hʒ coexiſtentiã pᷣſentiali tatis. Et qutũ ad h dicit Attingit aũt vbi qʒppter mundiciã ſuã. Qia em̃ ꝑ ſapien tiã diſponunt᷑æ regunt᷑ In põ. Dia in ſapi entia feciſti.repleta eſt terra poſſeſſiõe tua Sicut em̃ deducit mgñ A lexander cogno mẽto neqᷓ;. In oĩi creatu ra coꝛpoꝛea qntũ ⸗ qʒ ſit modica põt rõ humana vid eri infini tã dei potenti.infinitã ſapiam ⁊ bonitatẽ vᷣbi gia vt de atomofiat exẽplũ. Satis em̃ appꝛobat humana rõ⁊ acceptat ꝙ mẽſura potẽtie agent ſumatfmꝓpoꝛtiõʒ facti ad llud de qfit · Tanta em̃ viðᷣꝛ potẽtia faci⸗ litatꝭ qᷓ;tů ipᷣm factů excedit illud de qfit. Tũðᷓ rõ iuenerit atomũ eẽ aliqͥd ex nihiloꝛ ſciat ꝙ ſi atomꝰ excederet nihil infinitũex⸗ teret cõcludit ꝙ potẽtia ducẽs atomũ de nibiload eſſeeſtiſinita. Sco videbit rõ cũ atomꝰ ſit coꝛpꝰ hz inter ſe tres lineas nterſecantes ſe ad angelos rectos.ĩq̃ ſecti one poſito circinocõſcribi ꝓõt ſphera ſug atonũ.⁊ videt in ſphera infinitos circulos oſſe deſcribi. imo ĩfinita coꝛꝑa infra ſphe rãeſſe imaginabilia.⁊ vltra infra circulos cẽs figuras foꝛe iuſcriptibiles q̃ tñ ſunt in finite. ſuꝑ q̃s infinite pñt erigi demonſtra töes.tã de magnitudinibo qᷓ; de numer k videbit rõ hũana in atomo velin fioꝛe inft nitã ſcientiũ obiectiue deſcriptã. Infinitã po ſcientiã nõ põt deſcripſiſſe agẽs qðcun qʒ niſi ſapie infinite.ꝗᷓ hůana rõ ſi eſt bona. videbit ⁊ inuemiet in vno atamoinfinitam ſapientiã cõditoꝛis. Tercio videbit ratio mentis humane ꝙ in aſſecutõe huiꝰ infini⸗ te ſcientie q̃ eſt in atamo eſt magna vtilitas gie ⁊ delectatõ admira bil· Et ſifoꝛet ĩfini tritellectꝰ.ĩfinitas haberẽt delectatões.im mo vnꝰmntellectꝰ ĩ infinitũ põt delectariin acq̃rẽdo noticiã iſtiꝰ atomi ðᷓ pt̃ rõↄclude dere ꝙ ille qͥ atomũ creanit ifinite ẽ bonita tis qͥ rẽ infinite vtilitatꝭ de ſua bonitate cre auit a Sic qᷓ ex minimo atamo 2 hõ cõcludere deñ eſſe infinite potẽtie. ⁊ bo⸗ niratis. Aliter exponi põt de deo quieſti rebus oĩbus ꝑ eſſentiã potentiã⁊ pñtiam. Per eſſentiũ inqᷓ;. Eſſentia cuiuſlibet reiẽ eſt quedã ꝑticipatio diuini eſſe Et ſic eſſen tia cmuſibet reiadeſt inqᷓ;tũ hʒ eẽ ſiẽ adeſt cã ꝓprioeffectui Per potẽci adeſt inqntu oĩa agũt vᷣtute iꝰ Per pᷣſentiã inqntũ oĩa imediate diſponit⁊ regit Attingit ꝗ̊ ſapi entia dinina vbiqʒ.i.in oĩ loco ꝓpter ſuaʒ můdiciã:qꝛ cũĩ oĩ loco ſit coꝛpꝰ.ĩoĩ coꝛꝑe ſcia põt eſſe infinita obiectiue.i.cõcluſiões ſcibiles infinite.⁊ hpprer ſuã mundiciaʒ i.cuiuſcũqʒ defectꝰ imꝑmixtionẽ. Sics deſcribit ſapiẽtiã ꝑ cõditiões abſolutas et ꝓprias.¶ Lõſequent᷑eõ deſcribit ꝑ locntõ nes figuratiuas ⁊ tropicas.cũ dicit· Va⸗ porẽem̃ vbi incipit ſbtilirer deſcribere ſa⸗ piẽtiã ꝑ figuras?⁊ ſilitudines Et ponit qk qʒ ſilitudines.qͥbus ſapientia cõpa. Diẽ eĩ ꝙ metaphorice loq̃ndo.ipa ẽ vapoꝛ· eind natio.candor.ſpeculũ⁊ imago Vapoꝛ elt qðdã coꝛpꝰſptile extractũ de terra vel de aq̃ ꝑ calorẽſolis ſẽ pʒ.i. Metero. Tñſtri cte⁊ ꝓprie loqndo. vnporẽ aer humidus 7 C ⁊ eftrahitur de aq̃ exhalatio eſt ſicca⁊ ex⸗ trahit de terra.Et de iſtis duobus generãt᷑ oẽs aeree ĩpꝛe ſſiões:cuiuſmodi ſũt nubes: pluuie. grãdines nix.tonitruũ. ros. ꝓruina ⁊cetera multa. Eſt ergo ſapiẽtia quaſi va por virtutis dei.i.ſbtilis effectꝰ diuine vir tutis cauſatus in mente rõnabili. Scðdo di cit ꝙ eſt quedam emanatio claritatꝭ omni⸗ potentis dei ſincera.i.claritas emanãs ſin cereab omnipotenti deo Emanare ideʒeſt qð ſcaturire ·ſiẽ aqua aſcẽdẽs de terra ðꝛ emanare. Sincerus dicitqᷓſi ſine cera.idẽ ſine mollitudine⁊ fiuxibilitate.purus.con ſtans ⁊ mundus Et ideo nihil inqᷣntũ icur rit in illã ꝓpter mundiciã ſue claritatis.ſi cut lux ſolis qᷓntũcũqʒ turpia loca illumi⸗ net nihil tñ inqͥnati cõtrahere põt. Et ema natio quedã ⁊c Deus eĩ fons eſt a qͥ ema nat omne genꝰ gratiaꝝ. Eſt em̃ĩ fonte iu⸗ giter emanãte ꝑpetuitas pᷣcioſa: ſuauitas ſapoꝛoſa.⁊ cõmunitas copioſa ¶ Primoĩ fonte ẽꝑpetuitas pᷣcioſa. Duicqͥd em̃ bont tatis vel copie inuenitur in riuulo totum emanat de fonte. Et eodẽmõ qͥdquid dele ctabilitatis ⁊ bonitatis ẽ in creatura.totũ emanat de fonte bonitatis diuine infinite Ecẽi.i. Fons ſapiẽtie verbũ dei in excelſis. Ad iſtũ fontẽ ſitiunt anime ſancte Inxta illð põ. Sicut ceruus deſiderat ad fontes aqꝝ ⁊c̃.ſitiuit aĩa mea ad deñ fontẽ vinum Leruus hauſto ſerpẽte moꝛit᷑niſi citiꝰatti gat ad quã deſiderat eĩ naturaliter vitam ſuãꝓlongare. Uñ ſiẽ dicit glo.ſup ilud. Quẽadmodũ deſiderat ⁊c̃. Leruꝰſenio ðᷓ uatꝰexcreſcẽtibꝰpilis atqʒ coꝛnibꝰexploꝛa to ßpẽte ip̃m narib haurit:quo hauſto ve neno eſtuat · vnde fontẽ ad bibendũ arden/ tiſſime deſiderat.a qͥ ſi deficiat morit᷑.⁊ in raliter Hõ ſerpentẽ haurit qñ diaboliſug⸗ geſtionib acqeſcit.⁊ noxias ſibi delectatio nes icoꝛꝑat ꝑ pctm̃.ſed růũc veneno eſtuat. qñ tranſacta delectatõe feditatẽcõſiderar. de vitã abbꝛeuiat.qͥ pre ſſe ꝓutauitMo Tũc em̃ fontẽ miſcðie deſiderat cũ deore cõciliari ꝑ ſacramẽtũ pnie affectat Siañt cõtingat ꝙ poſt hauſtũ ſerpentis.i.cõmiſſi onẽ peccati fontẽ gratie nõ attingat.dam⸗ nũ ꝑpetue moꝛtis incurrit. Fons aũt gre dequo puteiaq̃ꝝ viuẽtiũ emanant eſtxps. Incuiꝰ corꝑe multa vlnera qᷓſi multipu teiertiterunt · Ecẽi.l. In dieby iius ema nauerit putei multi aq̃rũ.⁊ quaſi mare ad impleti ſunt ſupra modũ De iſtis fontibꝰ dꝛ Iſa.xij. Paurieris aqᷓs in gaudio de fõ te ſaluatoꝛis ¶ Scpᷣoeſt in fonte emanan⸗ te ſuauitas ſapoꝛoſa. Dulcioꝛ em̃ aqua eſt in fonte qᷓ; in riuolo. Et iſto modo delecta⸗ bilioꝛ dulcedo eſt inxp̃oqᷓ; in creatnra qua cunq;. Dulcedo em̃ fontis eſt ſᷣm cõditões terre de qua emanat.ſiẽ dicit Areſ.li.ð ſen ſu⁊ ſenſato. Et iõ aq̃ curꝛens ꝑ terꝛãama⸗ ram? ſulphureã:⁊ ſic emanans eſt amara naturaliter. Sʒaq̃ emanãs deterꝛa pura ⁊ ſabuloſa fit dulcis ⁊ clara.xp̃us aũt fons apientie manauit de rerꝛa humili virgine videlicet gloꝛioſa. In quanihil auſterita/ tis.nihil amaritudinis.nihil lutoſe fedita tis erat. Vnde nihil amaritudinis ĩ fonte ꝗxpus dꝛ inueniri põt Jaco.iij Nunquid fons de eodem foramine emanat dulceʒet amaram aquam. Et tñ ipe de ingratisho minibo qui diuina delectatõe contemptain terrenis voluptatibus immergunt᷑grauit᷑ ↄq̃rit Pier.ij. Foðꝛůr ſibi deſipatas ciſter nas q̃ cõtinere non valent aqᷓs. Tercõ in fõ te iugiter emanente inuent᷑ cõmunitas co⸗ prola Eſt em̃ fons omnibo cõmunis paupe rib⁊ diuitibꝰ hoĩbꝰ⁊ iumenti Iſto modo xps iuſtis ⁊ peccatoꝛibꝰ oĩbꝰclemẽs inue⸗ mit⁊ ꝓpiciꝰ Beñ.ij. Fons aſcendebat ð ter ra irrigãs vniuerſũ ſupficiẽ terreſ Dubi⸗ tatio lr̃alis eſſe põt. An ðs ſit in qᷓlibet cre ⸗ atura adorandꝰEt viðꝛ ꝙ nõ. qꝛ ſiſic tunc cũĩ aliq̃ creatura ſit adoꝛandꝰ ðs pari rõe in alia.qꝛ in qualibet eſt eſſentialiter.ꝙ au tem ſit adoꝛandus in aliqua creaturã pa⸗ tet Exo.iij quia Moyſes adorauit deũ in rubo. Etin Beñ.habemꝰꝙ Abꝛaam ad⸗ oꝛauit deũ in angelo. ¶ Preterea xp̃ianus adoꝛat deum in crucifixo vel in imagine.ĩ tendens preciſe adorare deum ⁊ ſic nõ pec cat · ergo cum deusſit eſſentialiteri lapide intenditadoꝛare ñ peccat eadem ratione. ¶Preterea qð eſt maioris potẽtie deo ma gis eſt attribuend um.ſed maioris potẽtie videtur conſeruare rem abſentiã ſuã qᷓ per pꝛeſentiã. ſicnt ex nobilitate regie ma⸗ ieſtatꝭ eſt ꝙ vbiqʒ regat in regno licet vbi qʒ ꝑſonaliter non eriſtat ¶ Contra quidã effectus dependet ex ſuis cauſis ꝙ ſine eaꝝ pꝛeſentia non exiſtunt propter vehemẽtiã cauſalitar ⁊ dependent iã effectꝰ?: ſicut pa tet de radio⁊ ſole.ſed omnes res ſumme a deo dependent.⁊ ðs eſt cauſa intimaomis rei.ergoẽ omni rei eſſentialiter ¶CAd qneſtionẽ dicit Criß.ꝙ ðs eſt vbiqʒ. ſcimꝰ: ſ quõ ſit vbiqʒ itellectu nõ capimꝰ?¶ Ad pᷣmum dicendũ ꝙ deꝰnõ eltackoandi li bet ſuo ſigno.ſed tantũ in ꝓprio qð eſtali⸗ qua res ad hoe ordinata vtĩi ea deus hono⸗ re ſicut fuit rubns ardens ſine cõbnſtione ⁊ angelus apparens abraheſ¶ Ad ſecũdũ non ſunt docendi ſimplices vt ſic in lapidi bus⁊ lignis deũ adoꝛẽt ꝓpter ſimilitudẽ ad idolatriã. qᷓ;uis poſſit hõ adoꝛare deum ſ pia intentione in quacunqʒ re ſine pecca to.qꝛ tñ habere poſſet ſpeciem mali.meliꝰ eſt a talibus adoꝛatiõbꝰ abſtinere. ¶ Ad terciũ dicendũ ꝙ maioꝛis potentie eſt rege re per pfitiã qᷓ; abſentiã vniuerſa. Undeil le qui põt eſſe abſens indiget moueri⁊ trãi ferre ſe frequẽter Motus aũt eſt actus im ꝑfecti.nec põt aliqͥs perfẽcte regere abſens ſicut pꝛeſens. 5 Lectio.cij · Indoꝛ eſtenim lucis eterne⁊ ſpeculum ſine macu la dei maieſtatis ⁊ imago bonitatis illius. ¶ Deſcripta ſapiẽtia ſcðᷣm duas ſilitudi⸗ nes metaphoꝛicas.exequiti hac littera eaʒ deſcribendo hm tres alias figuras. Pabz em̃ ſaꝑientia q̃ eſt donũ dei pulcritndineʒ venu atis.magnitudinẽpuritatis⁊ ſimi⸗ litudinẽ deitati¶ Quãtů ad primũ dicit ſic geſt candoꝛ lucis eterne. Lux eterna ẽ veritas neceſſarioꝝ que cãdoꝛẽ recepit cũ demonſtratõis euidentiã inducit. Uel põt dici.veritas manifeſtiſſima fidei.inqᷓ̃ntuʒ ad ea quefide tenent᷑. Ab iſto aũt candoꝛe doctoꝛes in eccleſia candidi noĩant᷑ Beñ xl Pulcrioꝛes ſunt oculi eiꝰ vino.⁊ dẽtes eiꝰ lacte cãdidioꝛes Z Doctoꝛes eĩ ⁊ p̃lati quoꝝeſt alius in foꝛmare dicuntur dentes eccleſie.qꝛ ſicut officium dentiũ eſt cibum frangere.diuidere.cõterere ⁊ maſti rare.ita officium prelatoꝝ⁊ doctoꝝ eſt ſa⸗ cram ſcripturam frangere⁊ dinideſe ſecũ duz ꝙ ſubditoꝝ neceſſitas exigit. Tañ.iiij dicit ſponſus eccleſie. Dentes tui ſicut gre Lectio ges tonſaꝝ que aſcenderũt de lauacro.gl, Dẽtes qui peccata rodunt ſcipturas atte runt ſunt fortioꝛes ⁊ ad regendũ apti.ſ.ec cleſiam qͥ in infirmitate pꝛeualent · Etdi⸗ cunturilti dentes ſicut greges ouium pro/ pter innocentiã:tonlarũ ꝓpter voluntariã pauptateʒper quãab eis omma ſuperfiua ⁊ qñqʒ neceſſaria afferunt᷑.que aſcenderũt ð lauacro.qꝛ a baptiſmali regeneratõe cõ tinue ꝓficiunt aſcendentes de virtutei vir tutem Et iſti dẽtes ſunt lacte candidioꝛes ꝓpter ſapientie venuſtatem Dicit Areſt: iſta tria de dentibus:vnũ eſt ꝙ dentes qͥlũt ſtupidi.curant᷑cuʒ ſale. quia fal aufert ſtn⸗ poꝛem a dentibus· Et h dicit Arel· ꝑticu⸗ la.i.cble. xxxvij. Scðm eſt ꝙ habentes ra ros ⁊ diſtantes dentes non ſunt ita longe ⸗ ni ſicut illi qui hñt denſos ⁊ foꝛtes. Et hoc dicit ꝑticula.vi.ꝓbleu.i. Terciũ ꝙ dentes ſunt durioꝛes? foꝛtioꝛes q; carnes.⁊ tamẽ magis patiunt᷑ afrigiditate qᷓ; carnes. ſed a calido plus ledit᷑caroqᷓ; dens Luiꝰcãeſt ßᷣm eũ.qꝛ dentes hñt mltos poꝛos ⁊ minu⸗ tos ⁊ h denotat albedo eoꝝ. In iſtj veromi nutis poꝛis eſt modicũ de calido. Suntei dentes frigid ioꝛes qᷓ; oſſa.⁊ iõ frigidũ ad ueniens cito alterat ⁊ ledit dentes Caroau tẽ hʒ poꝛos latos in quib plus cõ̃tinet᷑ de calido.⁊ ideo minus patit᷑ de frigido. S; calido ꝓlus ledit᷑caro qᷓ; dens. Calida nan qʒ celeriter ꝑeipiũt ca lidũ⁊ ledunt inde. ita gefficitur velut ignis in igne. Moꝛali ter ſic dictũ eſt. Doctores et prelati inec⸗ cleſia ſunt ſicut dentes candidiin coꝛpoꝛe xp̃ᷣo miſtico. Inferiores vero de licatioꝛes ſunt ſicut carò Cõtingit aũt aliqũñ ꝙ iſtidẽ tes patiunt᷑ſtupoꝛẽ. ſicnt euenit qů hõcom medit fructus àcerbos ⁊ ĩmaturos.tunc ei nõ pñt ſtatim poſtea maſticare ſine leſione cibos alios. Dñ q ſiceſt ꝙ illi qui doctoꝛes eſſe deberent in eccleſia. occupant ſuige⸗ niũ circa ſcias ſeculares ⁊ circa prudentiã diſpenſandi iſtimundana cõtrahũt ſtupo rem ⁊ ſiũt nepti ad digerendũ cibũ doctri ne fidei ad vfũ ſbditoꝝ. De talibꝰðꝛ im os.iiij. Dedi vobis ſtupoꝛẽ dentiũin cũct vrbibꝰvris ad ĩdigẽtiã panũin oĩb locjve ſtris Iſtũ tñ ſtupoꝛẽauiferꝛe poſſunt faci⸗ litꝑ ſal.i.ꝑ ſtudiũ ſacre iij. Sermo vrſꝑ in gratia lit ſale cõditus iuorul lujlien 5 niiẽſ enn wimpl tißufun inimich Guni aisnt desiniha nn iwn ulequ ſhnt ſey imnabho nönnc tnm un unft us ledikcmjn tntes hit nlun otitalbedot N — gůioꝛes qᷓ li — snosn qd Secũdoille eccleſie in xp̃ianitate q̃ hñt ra ſtructos. nõ ſunt ira longene.i.ira perſeue⸗ rãtes in vita gratie ſicut ſunt illa loca vbi abundant doctores moꝛigerati ſancti⁊ in ſtructi Terciotñ iſti dentes magis patiũ tur a frigido·qᷓ; calido.et carnales ſiue mũ danimagis patiunt᷑a calido. frigiꝗum et calidum ſunt aduerſitas ⁊ ꝓſperitas Bo ni aũt⁊ perfecti magis leduntur aduerſi⸗ tatibꝰqᷓ; impꝑfecti⁊ iperfecti magis ledun tur? fallunt᷑ peccando in profperitatibus Quiaꝓuer.i. Proſperitas ſtultoꝝ perdet illos. Dicit ð ſpũſſanctus ꝙ ſapientia cõtẽ ta in ſcriptura ſacra eſt candoꝛ lucis eter⸗ ne:id eſt veritatis increate que eſt ðᷣs.i.ioß i.Deus lur eſt⁊ in eo tenebre non ſunt vlle ¶ Scðo eſt ſpeculũ ſine macula dei maie ſtatis. In ſcriptura em̃ ſacra dei maieſtas per fidẽinſpicit.quaſi ĩ quodã ſpeculo mũ diſſimo in quo nulla eſt macula falſitatis. i. Toꝛ.xiij. Qidemus nunc per ſpeculũ in enigmate. Unde tota cognitio quã de deo habemꝰ in pñtiẽ ſpecularis.in q̃ cognitiõe obiectũ repᷣſentat᷑. non ꝑſe ſed per ſuã ſimi litudinẽ.⁊ non ꝑ lineam rectã ſed per lineã refiexã:ſʒ in futuro videbimꝰ deũ ſicuti eſt. non ꝑ creaturas ſed imediate q̃ſi per lineã rectã. Non ſolũ aũt in ſpeculo ſapientie q̃ ẽ ſacra ſcriptura videmꝰdeũ.ſʒ etiã moꝛes nr̃os quales eẽ deberemꝰ· ſi fm legẽ dei viue remꝰ Vñ Hiero.in epla ad demetriadem virginẽ. Vtere inq;t lectiõe diutna vice ſpe culi· feda coꝛripienda. ꝓulcra conſeruãdo. ⁊pulcrioꝛa faciendo. Scriptura ei ſpecu lũ eſt. feda oſtendens ⁊ coꝛrigenda docens Similiter dicit brũs Bregꝰ.ij moꝛaliũ. ca. i. Sacra inqͥt ſtriptura quaſiſpeculum oculis mẽtis opponit᷑. vt interna noſtra facies in ip̃a videat᷑ Ibi em̃ feda.ibi pulcra noſtra cognoſcimꝰ bl ſentimus qntũ pro⸗ ficimꝰ.qᷓntũue a ꝓfectu longe diſtamꝰ Et ſicut ille qui hʒ in facie maculã mantfeſtaʒ abhoꝛret ſeviðeĩ ſpecnlo ita moꝛalit᷑ vicio ſiĩ vita abhoꝛrẽt ſe rep̃ſctare vbi ſaẽ ſcrip⸗ tura qͥntũ ad bonos moꝛes ĩ vᷣbo dei mani feſte pꝛoponit᷑. Et tales ſunt quibus nnilũ ſpeculũ bene placet. Sicut narratde qᷣdã turpi? defoꝛmi dwmicella. Iſta autẽ pabu ittoĩtam faciem⁊ oblongam.⁊ quotiens 7 ros——— doctoꝛes ⁊ platos in⸗ u reſperit ſpeculum doluit ⁊ offendebatur: deformitutẽti ſuam ſemp imputabat ſpe culò. vnde plura ſpecu la fregit q; omnes mulieres de patria. Ita eſt in eccleſia d ho miuibus vitioſis.nec vitam ſuam volenti bꝰemendare: Nullus ſermo bonꝰ eis pla cet. contra quemlibet bene predicantem of fendunt᷑. qꝛ ſemꝑ perpendunt in iſtoſ pecu lo vitam ſuam eiſe diſtoꝛtam ⁊ turpeʒ.nec tamen ſe coꝛrigunt perpenitentiã · ſed qn/ tumcuqʒ bene audierint ſe deſcriptos.ſta tim propter veterem cõſuetudinem obliui ſcunt᷑quales in ſpeculò deſeribunt᷑. Et de talibꝰ ðꝛ Jaco.i. Si quis auditoꝛ eſt ver⸗ bi⁊ non factor hic compabit᷑ viro cõſiderã ti vultũ natiuitatꝭ ſue i ſpeculo conſidera⸗ nit eni ſe⁊ abijt.⁊ ſtarim oblitꝰeſt qualis. fuerit Et ideo bene premittit Eſtote facto res verbi dei:⁊ non auditores tantũ fallen tes voſmetip̃os. Legimꝰem̃ Exo.xxxviij. ꝙ moyſes fecit de mandato domini qucdã luterem.id eſt quodaʒ lauatoꝛiũ quod po/ nebat᷑inter tabernaculuʒ ⁊ altare.in cuius margine ſuperiort erant ſpecula⁊ interiꝰ cõtinebatur aqua vt ſacerdotes anteqᷓ; ad altare accederẽt inſpicere poſſent ſi aliquã maculam abluendã haberent.ſicut diẽ ma giſter in hiſtorijs.⁊ eam abluendo delerẽt anteq; accederent ad altare. ¶ Iſto modo moraliterĩ ſacra ſcriptura eſt interiꝰ aqua gratie.⁊ deuotõis ⁊ exiteriꝰĩ verbo doctri ne ſunt ſpecula informatõis ſincere. vt ois homo ſemetip̃m poſſet inſpicere.⁊ qð defe ctiuũ fuerit emendare. quoniam hocẽ ſpe⸗ culũ ſine macula maieſtatis dei. Tercio ſa pientia queĩ ſcriptura ſacra continet᷑ima⸗ go bonitatis dei dicit. Sicut em̃ per ima/ ginem cognoritur id cuius eſt imago.itaꝑ eam que per ſcripturam docentur?⁊ diuina beneficia nobis exhibita ⁊ pꝛomiſſa viden tun b Aliter poteſt littera hodierne lectionis exponi de chꝛiſto qui eſt ſapiẽtia increata. Ipſe enim fuit candoꝛ lucis. ho⸗ neſtiſſime viuendo.ſpeculum ſine macula rectiſſime docendo.⁊ imago bonitatis be ⸗ nigniſſe redimendo. Fuit eñ candoꝛ lucis per coꝛpoꝛis puritatem Speculũ ſine ma cula per mentes claritatem.⁊ imagoboni tatis per diuinam perſonalitem. ñ Au gꝰ de trinitate li.xij. ca.vi. dicit ꝑhomodi —————— ———— 2—. 5 w 8— —— —— — —— ———— —— eit᷑ad imaginem dei ſchm illud Beñ.i.fa ciamus hominem ad imaginem ⁊ ſimilitu vinem noſtram. Secd filius dei ſic dicitur imagopatria ⁊ non ad imaginem.quia na hrseit non creatus:ſimilis ⁊ equalis⁊ in nullo diſſimilis Pomo aũt eſt imago⁊ ad imaginem qꝛ non adequatur paralitate. ſed accepit ſimilitudinem. In qua tñ ima⸗ gine plus diffoꝛmitatis qᷓ; cõuenientie de monitraturt a Licet em̃ ſimilitudo ſit de ratiõeimaginis. non tñ equalitas. tantum de ratioue perfecte imaginis eſt eq litas. Sicut dicit idem Zugꝰ in li.xxxiij queſtio.q.xv. Iſtud ſpeculum chꝛiſlus vi delicet fuit ſpecnlum planum plane docen⸗ d:ſpeculum cõcauum humiliter moꝛien⸗ w. ſpeculum cõnexum potenter reſurgẽdo In illo ſpecu lo em̃ cõcauo apparet imago reuerſa ad ſuperius ⁊ inferius:⁊ dexteruʒ ⁊ ſiniſtrum · Etita fuit in chriſto moꝛiente ſummus deus a viliſſimis ribaldis toꝛqᷓ⸗ batur.ſumme iuſius accuſabatur.ſũmus iudex plectebatur? Et ſicut per ſpeculum concauum accenditur ignis.Ita per contẽ plationem iſtius ſpeculi concaui ſummei nobis accenditur ignis deuotionis ad deuʒ Et ſicut in ſpeculo integro non apparer ni ſi vna imago.ſi autem confringatur vel di ſcontinuetur quelibet particula ſuam rep ſentat imaginem Ita fuit in chꝛiſto qᷓ; ⸗ din anima chꝛiſti⁊ coꝛpꝰ cõiuncta fuerut. adinuicem.⁊ xpus fuit homo viuens. vna tantũ imago apparuit.videlicet ſimilitu/ do hounnis.qꝛ apud populum infidelem non videbat᷑niſi homo purus:⁊ non homo ⁊ deus. Sed vbi facta eſt confractio iſtius ſpeculi⁊ diſcontinuatio ſiue diuiſio coꝛꝓo ris ab anima.licet diuinitas vtriqʒ eſſʒcõ iuncta.ſtatim mundo paruerunt due ima⸗ gines duaꝝ naturaxꝝ.videlicet dei⁊ homi nis ⁊ ſemper ĩperpetuũ apparebunt.ima⸗ go hominis apparuit in coꝛpoꝛe vulnera ⸗ to crucifixo.cõclanato.ſepulto⁊ conſigna to. Sed imago dei apparuit ĩ ſole eclipſa⸗ to.terremotu monſtrato.velo lacerato.ru ptione ⁊ moꝛtuoꝝ reſuſcitatõne vt merito fatere᷑ Centurio.vere filiꝰ dei erat homo iſte. Math xxvij. Hic ergo eriſtus dicit᷑ ſpeculum ſine macula ad differentiam ho minum qui ſpecula quedã dici poſſunt:ſʒ Nectio non ſine macula propter fomitem concupi ſeentie repuguantem ſpiritui continue dů viuit in carne Job:xx: Quid eſt homo vtĩ maculatus ſit. ⁊ vt iuſtus appareat natus de muliere. Lectio.ciij. TC cuu ſit vna omnia poteſt.⁊ permanens in ſe omnia innouat.⁊ per nationes in animas fanctas ſe tranſfert amicos dei⁊ prophe⸗ tas conſtituit·Neminem em̃ diligit deus. niſi cũ qui cũ ſapienẽia inhibitat ¶ Poltqᷓ; ſpirituſſanctus declarauit nobilitatẽ ſapi entie in eſſendo. hic enarrat eius poteſtatẽ in vegendo. ¶ Etcirca hec duo facit. Pri⸗ mo oſtendit eins generalem gubernatiõeʒ omniũ cauſatiuam. Secundo eius ſpecia lem operationem circa humanam preroga tiuam. Scða pars.ibi. Et per nationes. ¶ Quantũ ad primam partẽtangit qua⸗ tñoꝛ de ſapientia. Vntatem. Poteſtatem Stabilitatẽ.⁊ cauſalitatem. Vnde dicit ſic. Et cũ ſit vna. omnia poteſt.⁊ permanẽs in ſe omnia innouat. Sapiẽtia em dicitur vna ab vnitate ſubiecti principalis. ſicut omnis ſcientia dicit᷑ vna.i.poſterioꝝ. Si⸗ militer ab vnitate finis quem intẽdit. qui eſt amoꝛ dei. Eſt eñ deus principale bie⸗ ctum ⁊ amoꝛ dei in ſacra ſeriptura princi⸗ palitereſt intentum Vnde Augꝰde laude caritatis Ille tenet quod patet? quod la⸗ tet in diuinis codicibns:qui caritatem ſer nat in moꝛibus. ſta ſapientia cum ſit vna omnia poteſt ⁊ permanẽs in ſe. id eſt omni no ĩmutabilis exiſtens.omnia innouat gu bernando⁊ regendo A Exquibus patet eius generalis gubematio omnum cauſatiua. Specialis autem eius operatio circa humanum pꝛerogatiuam ſbiũgieur quo ad tria. Lauſat in hominibus ſancti⸗ moniam amiciciam ⁊ prophetiam. Vnde ſu bdit ſic. Et per nationes in animas ſun ctas ſe tranſfert: quia non eſt perſonarum acceptio apud deum Actꝭ · x. TIon eſtper ſonaꝝ acceptor deus.ſedĩ omni gentedti⸗ met deum? operatur iuſticiam acceptuse illi.Etideo ſapientia queeſt donuʒ del per nationes ſanctas hominz videlicet vbiqʒ⸗ ninum cultum ⁊ ea que ſunt neceſſaria ad ſalutem tranſfertſe ad animas ſanctas nõ ſunctitatem pᷣſupponendo.ſed faciendo. Unde ſubdit Amicos dei.id eſt amantes deum? amatos a deo.⁊ prophetas conſtitu t.i.Lor.xij. U nicuiqʒ datur manifeſtatõ ſpiritus ad vtilitatem.Et infra Alij pꝛo phetia.alij diſcretio ſpirituũ: hec omia ſic pꝛobantur. Deus nulli dat donum ſapien ⸗ tie niſiilli quem diligiti.ſed deus nullum dilligit niſi illum qui cum ſapientia inha⸗ bitat. ergo nullt alteri dat dunũ ſapientie. Vnde ſbdit neminem enim diligit de?tã — ⁊ de familia ſua niſi eü qui cuʒ apientia inhabitat: Et hec eſt figura que vocatur hyppalage que fignra fieri habet notiẽſcũqʒ verba ꝑ contrariũ intelligunt᷑ Bra ſidicamus.ꝓꝛodeſt dare claſſibus auſtros.cũ nauem ventis non ventum na⸗ nibus demus.ſᷣm Iſið ·i.etimolo.eap.xxiij de ſcematibus. Unde ſenſus eſt. Neminezʒ diligit deus niſi eum qui eumſapientia in habitat id niſi eum in quo habitat ſapiẽtia ⁊quẽinhabitat ſapientia Hec de ſapientie donoexponunt᷑.plenius de ſapientia queẽ dei filjus verificatur ſed ſententie littere ñ mutatur Quia dicitur in lectione iſta ꝙ ſa pientia amicos dei⁊ prophetas conſtituit Poteſt eẽ dubitatõ lralist vᷣ a Qtꝝ ſolis amicis dei conferat᷑ donũ prophetie. Et videtur ꝙ ſic Secreta non ſunt reuelã⸗ da niſi amicis Juxta illud Joß.xvx. Vos aüt dixi amicoʒ qꝛ œĩa q̃ audiui a pre nota feci vobis. ſed ðᷣs ſecreta ſua reuelat ꝓphe tis ꝗᷓ pꝛophete ſunt amici dei. ¶ Pꝛeterea WMatß. vij. Attendite a falſis ꝓphetis qͥ veniunt ad vos in veſtimẽtis ouiũ ſed t non ſunt amici dei.intrinſecus aũt ſunt iu⸗ pirapaces.⁊ ꝑ conſequens falſi pꝛophete· ſ omnes veriꝓphete ſunt amici deil Pre terea dicit Areſ.li.ij. d ſomno⁊ vigilia ꝙ ſidiuinatio ſomnioꝝ eſta deo incõueniens erit ĩmittere qͥbuſcũqʒ⁊ non optimis viris Vnde fm eñ incõᷣueniens eſt dicere ꝙ diut natio ſomnioꝝ ſit a deo. cũ videmꝰ talis diuinatiocõueniat fatuis ideotis ⁊ melan colicis ⁊ non ſapientibus ſed conſtat donũ prophetie eſſe a deoergo non datur niſi bo nis ⁊ deiamicis Ad oppoſitum balaam 7 cW terrarum.ſe tranffert illis inſpirando di⸗ fuit pꝛopheta ſicut pxtet·ume. rxiij ⁊ ta men fuit malus homo⁊ cultoꝛ idoloꝝ⁊ de monũ.¶ Preterea Math.vij. h ꝙ mlti dicent in iudicio. Dñe dñe. nonne in noĩe tuo ꝓphetauimꝰ ⁊ in noĩe tuo demonia eie cimus ⁊ vᷣtutes multas fecimuꝰEt reſpõ ⸗ debiteis a deo. lunqᷓ; noui vos id eſt ap⸗ ꝑꝛobaui.ergo illi fuerunt ꝓphete⁊ tñ nun q; fuerunt amici dei ¶ Ad iſtam queſtionẽ dicendũ.ꝙ ſola caritas ẽ ꝑ quã homo ami/ cus dei conſtituit᷑. Et omnis gra gratis da ta que põt eſſe ſine caritate põt comunica/ ri bonis ⁊ malis amicis dei⁊ inimicis Pu iuſinodi aũt gratie ſunt pꝛophetiefides ſa des.ſapientia.poteſtas curandi⁊ ſigna fa ciendi. Unde dici.i. Coꝛ xiij. Si habue ro ꝓphetiã ⁊ nouerim myſteria omnia ⁊ ſi habuero omnem fidem ita vt montes trãſ feram.caritatem aũt nõ habuero nihil ſum Ex qua auctoꝛitate ſatis patet ꝙ donumꝓ phetie haberi poteſt ſine caritate. Et iõ di⸗ cendũ eſt ad queſtionẽ negatiue ꝙ non ſo⸗ lum amicis dei confertur dynum pp hetie. conceditur alicui ad vtilitatẽ illiꝰcui dãt i. Coꝛ.xij. Unicuiqʒ data eſt manifeſtatio ſpũs ad vtilitatem Modo ad vtilitatem eccleſie eſt⁊ honorem dei ꝙ habet teſtimo niũ etiũ a malis aliquãdo. Et ideo legimꝰ? multos prohetaſſev B Vbinotan⸗ dum ꝙ licet ꝓphetia cõpatiat᷑maliciã mo⸗ rum non tamen indifferenter admittit ma liciam vitiorum.qꝛ em̃ prophetia eſt que, dam ſpecialis pꝛecognitio futuroꝛum.ad quam requiritur eleuatio mentis per con templationeʒ.ideo illa que ſpiritali cogni tioni repugnat contrariantur prophetie.⁊ ideo vicia carnalia que habent vehemẽtes paſſiones.⁊ occupationes terrenoꝝ.ſimili ter que mentis eleuationem impediuntꝓ phetie repugnant Et ideo legimus de fili is prophetarum.iiij: Regſ.iiij. ꝙ ſimul ha bitauerunt cum heliſco.quaſi ſolitariam. vitam agentes.in quadam etiam honeſta te a camalibus abſtinentes Vitia vero ſpi ritualia que mentis eleuationem nõimpe⸗ diuit prophetie non repugnant cuiuſinõi ſunt culture idoloꝝ.oblẽcrationes ⁊ adiu rationes ac etiam oblationes facte demoni bus. Unde.iij. Reg. xvwij· dicit helias. Cõ grega ad me vniuerſum iſrahel in monte — —.——— 2— —— —————— — ——— 1* 13 1 1 3 1 3 3 1 f 1 1 1 1 3 1 1 1 3 3 51 1 1 1 13 3 13 11 1½ 13 1 6 1 3 3 3 3 1½ 1 5 1 1 1 1 3 1 4 11 1 1 5 1 Nectio carmeli⁊ prophetas Baal.ececl. prophe taſqʒ lucorum.cccc.qui comedunt de men ſa ieſabel. Lonſtat ꝙ omnes iſti fuerunt de monum cultores.⁊ tamẽ in quadã honeſta te corpoꝛali vixerunt. Unde⁊ necromati eiqu demoues conſulunt.non expetunt ꝓ illotempore quo luxurijs ſe immiſcent ·ñ cut fatentur.⁊ libri eoꝛum qᷓ;uis ſuperſti⸗ tioſe hec dicent ¶ Ad pꝛimũ dicenduʒ ꝙ ſecretum non eſt reuelandum propterſe. ſed propter vtilitatẽamicoꝛũ maxime vbi noticia nꝓdeſt inimico.nec indigent ipſi⸗ occultatione ſed ꝓnblicatione.tunc em̃ ad honoꝛem dominieſt ꝙ ſecretum quodẽcõ trartum inimico⁊ vtile amicis.pꝛo inimi⸗ o potius diuulgetur. Qñ autem dicitur Joh.xv.ꝙ ideo xp̃s dicit diſcipulos ſuos micos.qꝛ omnia ⁊c̃. notafecit eis exponit Breg. ꝙ noticia illa quam in eis cauſauit fuit noticia cum amoꝛe · Talis antem no⸗ ticia non omnibus prophetis cõmunicat᷑. LAd ſecundum dicenduʒ ꝙ lupi rapaces ibrdem dicũtur tales qui intendunt ꝑ ma⸗ lam doctrinã alios ſeducere ⁊ perdere. vn de non omnes malt interius qui exteriꝰ ap Parent boni.ſicut ſunt hipocrite⁊ alij qui oneſta docent ⁊ turpiterviuunt.ſunt lupi rapaces ſed illi ſunt lupi rapaces⁊ falſiꝓ⸗ phete qui dono ſcientie abutuntur ad ſedu cendum alios qꝛ ad h nõ mittunt᷑ ad veri kateʒ propter vtilitatem alioꝝ ſicut fuit de Ballaam⁊ quod prophetant veritatis ʒe lo dicunt non intentione alios decipienqi. ¶Ad tercium qʒð eſt de diuinatione de ſo/ mnij dicendum ꝙ Ariſt vult dicere ꝙ illa diuinatio eſt naturalis⁊ non a deo. Dena em dei non dantur irrationabiliter. daren tur autem irrõnabiliter.ſi darentur cõiter omnibus ⁊ pꝛecipue fatuis ⁊ ideotis.?⁊ iõ concludit᷑ꝙ diuinatio talis ĩ ſomnijs a na tura eſt⁊ non a ſpeciali operatõe dei. Mo toqꝛ poteſt contingere ꝙ vnus malus hõ eſt aliqñ aptiorad quoddam certũ myſte rium q; alius quttamẽ eſt ſimpliciterma⸗ gis bonꝰ⁊ ſimiliter quia eſt ad honorẽ dei de ſuis hoſtibus habere teſtimonĩium.ideo donũ prophetie dat etiam inimicis.aptitñ ad tale mniſterium ꝑficiendũ. Sed contra iſtal viðꝛ ꝙ diuinatioꝑ ſomnia non ſit poſ ßbilis quia diuinatioimpoʒtat certitudi nem ſed certitudo nulla poteſt haberi de aduentu futuroꝓpter ſomniũ ergo nihilẽ Id oppoſitũ eſt Ariſt. ij. de ſomno. deter⸗ minans de diuinatõe non quacũqʒ ſed tan tum de illa que fit per ſomnũ? hoc eſt con cedendũ vicelicet ꝙ diuinatio que fit per ſomnium eſt poſſibilis. Sed ſicut ibidẽ di cit cõmendator ·Nullus eſt hõ cui ſomnio non enuncietur aliqͥd futuꝝ ⁊ nullũfamo ⸗ ſum ẽin toto falſum ſicut dicit Ariſt. vij. ethi. fama autem non omnino deperditur quã multipopuli famãt. Vnde diuinatio in ꝓpoſito nihil aliud eſt q; ſomnũ ſignati uum b Ubi notandũ ꝙ ſicut docet Albertus Somnia ſignatiua aliqñ in no bis cauſant᷑ ex gepoei eeieh aliqũ ex nobiſmetipſis Et illa ſunt in duplici ge nere. qꝛ qnedã habent originẽ ex parte cor poꝛis.quedã aũt exparte anime. Ex parte coꝛpoꝛis quidem ſicut qñ aliquis humor dñaturin homine ſicut flegma melancolia vel colera.contingit per motũ vehemẽteʒ ilius humoris fantaſiam ibi foꝛmare cõſi milia idola cõcoꝛdantia cũ illo. Sicut ali⸗ quis ſomniat ſe guſtare dulcia ꝓpter hu ⸗ morẽ flegmaticũ deſcendentẽ ad linguam vel palatũ. Et talia ſomnia ſunt ſignaifir mitatũ. Sicut narrat Albertus de quodã qͥ ſomniauit picem ardentẽ ĩfundere invẽ trem ſuũ propter abundantiã colere nigre ⁊ expgeſactus emiſit de ſe colerã nigꝛãEx ꝑte aie habent oꝛiginem ꝓpter vehementẽ ſollicitudinem aĩe circa aliquid in vigilia. Eccs.v. Multas curas ſequunt᷑ ſomnin. Et ideo dicit Ariſto. Zmiciꝓcul exiſten⸗ tes maxime ſunt ſolliciti de ſe innicem Cõ tingit ꝙ aia foꝛmat ſibi ydolum de dilecto et per hoc multa ydola de circũſtantijs cir ca dilectum oriuntur.tam deproſperitate qᷓ; de aduerſitate.que ſomnia aliqñ ſuntve ra aliqñ falſa Et idem credo de inimicoſi cut de dilecto. qꝛ tantů ſollicitat᷑ aĩa circa fugaʒ inimici. ⁊ quõ ſeab eopoſſit defende reſicut ſollicitaturcirca animicurã Unde qñ al iqs cõiter ſomniat ð aliq̃ perſona ſig num eſt ĩmediatũ ꝙaĩa multi ſollicitatur circa illam perſonũ ſed an amoꝛ vel odiuʒ ſit nouit ille ſolus qui ſomniat. Valerius li.ix.ca.v.in fine dicit Duofamiliares ar chades iter facientes.me garam venernt⸗ — gu. U uhinili ſuſit ißſatt hmus:l mnacciti iuoon inSiſt wichldi nu nnli ſitſcj mlu luini emi uoꝝ alter ſead hoſpitẽ cõtulit alt ad tab nã meratoꝛiã diuertit. Is qui in hoſpitio erat vidit ĩ ſomnis comitẽ ſuũ oꝛantẽ. vt ſi bicaponũ inſidijs circũuento opem ferret Poſſet em̃ celeri eiaccurſu ſe imminente piculo libare. Quo viſu excitatꝰꝓſilijt ra bernã.iqᷓ is diuerſabat᷑ petere conatꝰẽ. Pe ſtifero deinde fatoeiꝰꝓphaniſſimũ ꝓpoſi tũ tanq; ſuꝑuacuũ damnauit⁊ lecti ac ſõ nũ repetijt. Tũc idẽei ſacius oblatus obſe crauit.vt ⁊ ſi añ vite ſue auxiliũ ferre neg ⸗ lexiſſet. neci ſultẽ vltionẽnõ negaret. Loꝛ⸗ pus nãqʒ ſuũ a caupone trucidatũ cũ ma⸗ gnoplauſtro ferꝛiad poꝛtũ ſtercoꝛe cooꝑ⸗ tůl Tã cõſtãtib familiarſ p̃eibꝰcõpulſis ꝓrinꝰ ad poꝛtã cucurait ⁊ plauſtx qͥð inqͥe te demõſtratũ erat cõp̃hendit. Cauponẽqʒ ad capitale ſi pduxitũ Tercõ mõ hnt ſomniaĩ nob oꝛiginẽex coꝛpibꝰceleſti bq̃ alterãt oꝛganapᷣtutũ ſenſitiuaꝝ ᷣm q̃f dãqlirates. Et tũc fantaſia foꝛmat ſibi cõ⸗ ſilia idola.⁊ fiũt ſiq euentuũ futuroꝝð bel lis ĩfoꝛtunijs ⁊ eufoꝛtunijs.qᷓles aũt ſunt oprimi diuinaroꝛes dicit Arij. ꝙtria gene ra hoĩm bñ diuinant᷑.i.freq̃nter hñt ſomia ſignificãtia. Veſami.amantes ⁊ melanco/ lici. Veſaniſũt ideote⁊ fatui. Cuiꝰcãeſt. qꝛ tales nõ ſũt ſoliciti circa motꝰ ꝓprios. ⁊õ bñ ſentiũt motꝰef̃neos coꝛꝓm celeſtiũ Sicut aues ⁊ beſtie magt recipiũt ĩfluẽtiũ coꝛxm celeſtiũ qᷓ; hoĩes rõne⁊ pꝛudẽtia vi gẽres. Scho amã̃tes de notjſuis certiꝰſõ niant · Si ſihõĩ vigilia videat duos a re motoĩ eqli diſtãtia vnũ notũ⁊ aliũ ignotũ certiꝰiudicabit de noto ſuoqᷓ; ignoto. Ter cõ melancolici ſunt imaginatiui.qꝛ ſũt fri gidi? ſicci.õfit ĩ eis naturalitmaioꝛ imp̃ſ ſoſimulacꝝ Daꝛ pocerebꝝ ẽalbũ⁊ elaxꝝ. de lectat᷑nat᷑aliterĩ luce⁊ claritate ⁊ odit⁊ fu git nigredinẽ? obſcuritatẽ. Fumꝰ aũt me⸗ lãcolicꝰ aſcẽdẽs deniꝗt cerebꝝ·⁊ qꝛ imagi natio melãcoliciẽcũ tali fumo aĩa faſtidit cito qðlibʒ imaginatum⁊ qͥrit fugere.⁊ di nertit ſe ad aliud. Et iõ oĩs melãcolicꝰ faci liter ſe diuertit ab vno ſili ad alið ſibrſile Nꝛ facilioꝛ ẽ diuerſio ad ſile qᷓ; ad idifferẽs ⁊ ex iſt/ cõtingit ꝙ melãcolici ſůt boni ſõni atoꝛes. Aliud tñẽ hoĩeʒeẽ bonũ ſomniato rẽx bonũ ſomnij ĩterp̃tẽ ſiẽ ibi docet Areſ. pilliſũt boni diniatoꝛes vel ſomniatozes qͥbꝰapparẽt vera ſõnia ltbontiterp̃tes q cognoſcũt qͥʒ ſi ſint. vñ fatui⁊ melãcolici ſũt boni diuinãtes.nõ aũt boniĩterp̃tes.qꝛ ad h reqͥrit᷑ exꝑientia lõga.⁊ ↄditòes noſſe ſoniãtꝭ ⁊ diſpoſitões coꝛꝑm celeſtiũ⁊ mul ta talia q̃ nimis difficile ẽnoſſe:Et iſtudẽ vaniſſimũ.ꝙ hõ ſe de iterp̃tatõibꝰĩtromit ⸗ tat niſifoꝛteĩ illis ſõnijs ex cõplexiõe hoĩs oꝛiunt. Fatui pᷣo dicũt᷑ bñ diuinãtes qꝛ nõ ſũt ſoliciticirca terꝛena nec circa ſeip̃os. Vñ eoꝝ ſomnia ſũt valde certa.ſi aliqͥs ea ſciret inteꝛptari.ex q̃bꝰpʒꝙĩ qͥbuſdãſonijſ ẽ aliq certitudo ß ĩ pauc.⁊ iõ Sõnia necu res.nã fallũt ſ omnlaples ¶ Lectõ.ciiij Bt eniz ſpecio ſioꝛ ſolex ſuꝑ oẽm diſpoſitõʒ ſtel laꝝ luti cõꝑata ĩuenitp̃oꝛ. Illi eĩ ſi uccedit nox. Sapiaʒ aũt nõ vicit malicia Poſtqᷓ; cõ mẽdata ẽ ſapĩa ex his q̃ ei cõueniũt abjolu te⁊ ex ſeipßa A In hac ꝑte cõmẽdat᷑ ex his q̃ ſapie cõueniũt ex ↄ ꝑatõe ad alia.ſũt eĩ tria q̃ iter coꝛꝑalia maxie nobilitatꝭ ap⸗ parẽt viðlʒ:ſol ſtelle ⁊ lux.ſʒ iſta oĩa pᷣceliit ſapia· Eſt ei hec.i.ſapĩa icreata q̃ ẽðs ſpeci oſioꝛ ſole·⁊ tñ iter oĩa oꝑa dei nobiliſſimũ ẽ ſol. vñ ſingularitð ſole ðꝛ Ecci.xliij. Spe cies celiĩ viſiõe glie. Sol ĩ aſpectu ànunci⸗ ans ĩ exitu vas admirabile opꝰexcelſi. Dñ ita ẽ ꝙaliqͥs artifex mlta oꝑa facit alia ma ioꝛa alia mioꝛallud ꝓpꝛijſſime ðꝛ opꝰſu ũ. qð accedit mãg ad ꝓpoꝛtõʒ vᷣtutj oꝑan ti⁊ ĩqͥ marie relucet fapĩa artiſic.ſʒĩfohle maxie relucet ſapia ſũmt artificꝭ vñ Joh. Triß. exponẽs illud.ĩpᷣncipioerat vᷣ.dicꝙ ſol cãliter ↄtinet ĩ ſe oẽs foꝛmas ⁊ ſpẽs⁊ ca loꝛes hꝰ můdi viſibiles. vñ ⁊ Plotinꝰ ſuꝑ ſõniũ Scipiõis li.i.pᷣſus finẽ diẽ ꝙ ſol vo⸗ cat dux⁊ ſn ⁊ moderatoꝛ luminũ reli qx mẽs mũdt⁊ coꝛ celi.dux qͥdẽ. qꝛ oẽs ſtel las lumis maieſtate pᷣcedit.pᷣnceps maioꝛi tate qꝛ illa ſimplicit peminet vt qꝛ ſolꝰtal- ſic ſol vocat᷑ moderatoꝛ luminũ reliqͥx. qꝛ iᷣe fm Macrob. retroꝗdationẽ⁊ ſtatiõeʒ ĩſtellis erꝛaticis cauſat Mẽs můdiðꝛ.q⁊ ſicut om̃e qð ab hoie fit cõuentent er mẽtꝭ delibatõe ꝓcedit Ita oĩa q̃ ĩmũdo fiũt cõ ueniẽter aboꝑe ſolis exiſtũt. dies ⁊ nox.au tumnꝰet eſtas.hyems ⁊ ver · Dicit᷑aũt coꝛ celi.qꝛ ſicut coꝛ eſt inmedio 8 medio celi poni kad calefaciendũ totũ mů⸗ dũ. Ct ſicut coꝛde ceſſante a motu animal viuere non põt · ita nec quicq; naturaliter viuere põtĩ mũdo motn ſolis ceſſante. t tñ hec.i.ſapia increata eſt ſpecioſioꝛ ſole. Quãtũcũq; em̃ luceat ſol:radios tñ ſuos infra viſcera terꝛe non extendit.nec ad op⸗ poſitã partẽ terꝛe. Sed de ſole iuſticie ẽali ter qꝛ radios eiꝰ viſibiles ꝑ totã terꝛã extẽ ⸗ dit. nec aliqd eũ latere põr. Dĩa em̃ nuda ⁊ aꝑta ſunt in con ſpectu illius. Viñ Ecci. xrij. Oculi dñi młto plus ſole lucidioꝛes ſunt ſuꝑ terꝛã circũſpicientes oẽs vias ho minũ ⁊ꝓfundũ abyſſi.⁊ hominũ coꝛda ĩtu entes in abſconditas ꝑtes. Et iõcõcludit Boe.v. de. cõſol. metro.ij.ꝙ ðᷣs põt dici ve rus fol. qꝛ ſolꝰ oĩa videt dicens ſic. Puro clarũ lumine phebũ Mellifiui canit oꝛis Pomerꝰ. Qui tñ ĩtima viſcera terꝛe Nõ valet aut pelagt radioꝝ. Infirmaꝓrumpe re luce. Paud ſi magnicõditoꝛ oꝛb. Puic ex alto cuncta tuenti. Nulla terꝛe mole re ſiſtunt Non nox atris nubibꝰ obſtat. Que ſunt.que fuerunt veniantqʒ. Unomentꝭ cernit ĩ ictu. Duẽ qꝛ ᷓ̃ſpicit oĩa ſolꝰ Veꝝ poſſis dicere ſolẽ. Vult dicere ꝙ homerꝰq ðꝛ mellifluioꝛis ꝓpter dulcediuẽ eloq̃ntie ↄpoſuit vnũ libꝝ de laude ſolis Nuitñ ſol nõ poſſer penetrare ad intima viſcera terꝛe vel maris ꝓpter infirmitatem ſue lucis.ſʒ nẽõ eſt ſic dicit Boe. de deo.qꝛ ſibi intuenti oĩa ab alto terre nõ reſiſtunt ſua moleĩmo oĩa q̃ ſunt vel fuerũt vel erũt circuit ĩ vno ictu mentis. Et iõ rõnabiliter dicit ꝙ reſpi ccit oĩa ſolus poſſumꝰeũ dicere verũ ſolem Eſt&̊ ſapia ſpecioſior ſole ⁊ nõ ſoluʒ h.ĩmo ſup omẽʒ diſpoſitõʒſtellau.i.ſuꝑ imagĩes ſtellaxꝝ fixaꝝ ſiue ſint ĩ ʒodiaco ſiue ep̃. Uel ſup omnẽ diſpoſitionẽſtellaꝝi.ſuꝑ omneʒ pulcritudinẽ cuiuſcunqʒ ſtelle erꝛatice vl fixe Job.xxiij. Stelle non ſunt in cõſpectu eius munde.⁊ ideo tercio ſßiungit ꝙ luci ↄpata inuenit᷑pᷣoꝛ.i.dignioꝛ⁊ honoꝛabili⸗ oꝛ. Unde Ariſt. i.pdicamentoꝝ Oð me lius ẽ⁊ honoꝛabiliꝰpᷣus eẽ videt᷑. Lõſuene⸗ rũt em̃ plurimi honoꝛabiles ⁊ magis dile⸗ ttos a ſe dicere pᷣoꝛes apð ſe. Et tñ alieniſ ſimus prioꝛis hic modus· hec ille. Sʒ qꝛ poſſet eſſe dubiũ. quõ ſapia poſſet eſſe di/ gnioꝛ luce in ſuogenere. Ideo conſequent᷑ ectio hec pꝛobat ſic Luciſuccedit nox? per con ſequens ca ret eterna ſtabilitate:⁊ vincitur aliquo modo.exquo non ſemꝑ manet vni⸗ foꝛmiter. Sapientiã aũt incteatã videlicʒ non vicit malicia. Cõſimilẽ cõꝑationem ſo lar luminis ad diuinã bonitatẽ facit Dy/ oniß.iiij.ca.ð diuinis nominibꝰ dicẽs ꝙ ſol eſt expſſa ſimilitud o diuine bonitatis:qꝛ lumẽ ſuũ qð hʒ eminenter extendit ad oĩa viſibilia.⁊ ſi aliqua ĩferioꝛa illud non par⸗ ticipãt. hoc eſt ex eoꝝ defectu.nõ ex defectu ſolis.vnde nihil omnino pꝛiuat᷑eius virtu te. Sed b videt᷑ contra predictaa Boecio qui lucem ſolis dicit eſſe infirmã.i.debileʒ qꝛ non põt intrare ad intima terꝛe:ʒ nonil luminat omnia b Et ſuper hoc põt eſſe duplex dubitatio. Vna an ſol illumi⸗ net infra terꝛaʒ. Alia an illu minet ſtellas alias ſß ſe⁊ ſuper ſe. ꝙ aũt illuminet circa mediũ mundiargutt᷑ex dicto Ptho.qͥ diẽ ꝙ radij omniũ ſtellaꝝ nunqᷓ; adunant᷑· niſi fcentro terꝛe.ꝗᷓ radij ſolis ſe illuc extendũt ſʒ illi radij ſũt illuminoſi.ꝗillumiĩant viſce ra rerꝛe? marꝭ: Boetiũ Zd iſtud pla⸗ ne dicẽdũ ẽ.nõ. Tñ ꝓ intentione Ptholo. ſciendũ ꝙ participare lumen ẽ duplex Vel foꝛmaliter ß̃m actũ luminis vel vᷣtualit m aliquẽeffectũ luminis. Pꝛimo mõ nõ illũi⸗ nat ſol viſcera terꝛe.nec ip̃a ſic lumen ꝑtici pant. Scðomodo parricipãt viðlʒ fm ali quẽeffectũ luminis. Uñ nõ itelligit de ra dijs luminoſis.ſed ð radijs virtut ⁊ acti⸗ nitatj qucad modũ loquit᷑ Alkindꝰinli. de theoꝛica artiũ magicaꝝ.ca.de rad ijs ſtella rũ.vbi ponit luminis omnẽactualẽ exiſten tiã in hoc mundo electoꝝ radios emittere in omnẽ ꝑtẽqͥ totũ mũdũ replẽt Vñoĩs lo cus radios cõtiet oĩm reꝝ fm erꝛoꝛes ſios bidẽ. Duãtũ ðᷣo ad aliud dubiũ an viðlʒ ſol illũinet ſtellas ſuꝑioꝛes. põtarguiꝙñ. qꝛ nõẽnature inferioꝛis infiuere in naturã ſuꝑioꝛẽ.ð ſol non infundit lumẽſtellis ſu⸗ perioꝛibꝰ Cõfirmat᷑rõ iſta:qꝛ ſiẽ ſe hzmo toꝛ ſupioꝛ ad motoꝛẽinferioꝛẽ.ita mobile ſupiꝰ ad mobileinferiꝰſed motoꝛ ſuꝑioꝛi⸗ fiuit in ĩiferioꝛẽ.⁊ nõ ecõuerſo. ¶ Pꝛeterea Lithõ diẽ ſolã lunã obſcuritatẽ habere. ce teras ſtellas lumẽ habere pꝛopꝛiũ licet ſol per excellenttam lumen habeat ſingulare. ergonõ omnes ſtelle aliea ſole recipiunt lu ſithac inte whride ſichfue cy mẽ a ſole ſed ti lunal Pꝛeterea ſi ſol cau ſuret lumẽ in ſuperioribꝰ planetis ⁊ ſtellis fixis.tunc oĩa ljmina planetaꝝ ⁊ ſtellaꝝ fi xarũ foꝛent eiuſdẽ ſpeciei cũ lumineſolis. ↄñs fulſũ.qꝛ ſaturnꝰper ſuũ lumen cauſat frigiditatẽ. Uñ Saturnꝰðꝛ planeta ma linolꝰꝓpter exceſſiuã frigiditatẽ.⁊ mars ſürpprererce ſiuã ſiccitatẽ.ſi dicit Ptho lomeꝰ ĩq̃driptito. Et Macrob.i ſaturna libꝰppe finẽ dicit ꝙ lumẽ lune ẽꝓprietatẽ nature ſue humectat coꝛꝑa.vbi lumẽ ſolis deſiccat. Uñ ſtaliqͥs din ſb̃ luna dormierit eger excitat᷑⁊ fit inſano ꝓximus. Uñ etiaʒ ligna q̃ luna plena vel luna creſcente deijc unt᷑inepta ſunt fabꝛice quaſi mmis emolli ta ꝑ humoxꝝ cõceptionẽ.Et agricolis mos ẽ frumenta de loc o aeris colligere.nõ niſi luna deficiente vt ſicca permaneant. Et ꝑ oppoſitũ illa q̃ debent humida cõſeruari.ſi cut poma.ꝓira colligi debẽt luna creſcente vel plena ¶ Acd oppoſitum eſt Auiẽ.viij. Metha. ſue qͥ dicit ꝙ ſol ponit᷑ĩ medio coꝛ poꝝ ſupioꝝ tanqᷓ; coꝛ in inedio animalis. vt viðlz in oĩa coꝛꝑa influere poſſit. ãẽ aĩa in oĩa membꝛa Et huic poſitioni pꝛeſtatur euidentia ex ſnĩa Ariſt. ij· de celo⁊ mundo Nui vult ꝙ qᷓ;to aliquid paucioribꝰ motibꝰ cõſequit ſuum fineʒ. tanto eſt ꝑfectiꝰ. Sol vero inter omẽs planetas paucioꝛes habet motus. hʒ em̃ tm̃ duos videlicet motũ pro pꝛiũ ab occidẽte in oꝛiẽs.⁊ motů firmamẽ⸗ tiab oꝛiente in occidens.⁊ ꝑ cõſeq̃ns eius motoꝛ videt᷑ eẽ ꝓpinqͥor pᷣmo motoꝛi.⁊ iõ habet infiuentiã in oĩa coꝛꝑa ſuꝑioꝛa. Et ĩ hoc cõcoꝛdant Ariſt. Ptho. Auiẽ. Auer rois ⁊ Meſſelah. Et licet alie ſtelle illumi nent᷑a ſole. ſp tñ ſũt plene⁊ nunqᷓ; ſemiple ne:ſicut luna. Et iſtã ſnĩam tenet Dyoniß. de diui.no. vbi loq̃ns de ſoledicit. Dia que cũq;ʒ ipᷣm ꝑticipare pñt illuminat ⁊ ſuper⸗ extentum lumen habet ad omnem exten⸗ dens viſibilem mundũ.⁊ ſurſum⁊ deorſuʒ pprioꝝ radioꝝ ſplendoꝛes. Sʒᷓ iſtud eſt ytũc venꝰ⁊ mercuriꝰ foꝛẽt ꝑfectioꝛes ſa turn o⁊ marte.qꝛ ſiẽ cõmẽtatoꝛ.xij metha cõmento.xlviij:numerꝰ motuũ in qͥcõueni unt moderniẽ ſolis.ij. motus lune.v. mer/ rurij. vij. ⁊ cuiuſcũqʒ ceteroꝝ planetarum. vij. motꝰ⁊c̃.Itẽ. xij. metha. cõᷣmẽto.xliiij Perfectõ corꝑm celeſhũ ⁊ etiã motoꝝ ſug celeſtium ẽ ᷣm oꝛdinẽin ſitu ¶ Ad iſta di cendũ ꝙ pᷣncipia iſtoꝝ phoꝝ nõ ſunt demõ ſtrata neqʒ ꝙoꝛdo nobtlitatis coꝛꝑm cele⸗ ſtium debet eẽ m oꝛdinẽ ſitꝰ.neqʒ im mul titudinem vel paucitatẽ motuũ. Neutrũ em̃ poteſtſaluari ſcðᷣm quãcũqʒ viã aſtro⸗ nomie. vñ cõmentaroꝛ ↄtradicit ſibiipſi.ij de celo.cõmento.lxij.⁊.xij. Metaph.cõmæ to.xliij. Dicit em̃ jcðᷣo de celo.ꝙillud qð mouetur paucioꝛibꝰ motibo eſt nobiliꝰ vbi cunqʒ fuerit in ſitu Duodecio vero metha dicit ꝙ ꝑfectio⁊ nobilitas coꝛpoꝛum cele⸗ ſtiũ ẽ ᷣm oꝛd inẽ eoꝝ in loco vt illud qð ſu⸗ perius collocatperfectius inueniat᷑ Vnde illi phi perplexi fuerunt in motib—— celeſtiũ.⁊ ið eoꝝ dictis nõ eſt ſtandũ. Hoc tñ tenendũ videt᷑. ꝙſol ſit planetaꝝ ꝑfectiſ ſimus ⁊ marime regens mundum ⁊ tñ in medio. vij. planetaꝝ poſitꝰ ſicut die Ptho lo.deo ſic volente ¶ Ad rõnes in oppoſitũ Illud opoꝛtet negare ꝙnobilitas planete vel coꝛpoꝛis celeſtis debet attendi genera⸗ liter ᷣm oꝛdinem ſitus. vt viðlʒ ſuꝑiꝰſem per ſit nobiliꝰ. ſed illud eſt pfectius quod paucioꝛes habet motꝰ. Unde celů ſtellatũ perfectiſſimũẽ.⁊ ſicut dicit᷑de mobilibus. ita ↄſeq̃nter de moroꝛibꝰdicẽdũẽ: Vñ mo toꝛ ſpere ẽ vicinioꝛ pᷣmo motoꝛi q; motoꝛ ſpere ſaturni. Ad ſcõᷣm de auctoꝛitate ci⸗ thonis dicẽdũ ꝙalioꝝ auctoꝛitatibꝰpotiꝰẽ fauẽdũ.q̃ĩ aſtronomia ꝑitioꝛes fuert Ad terciũ qñ arguit᷑ꝙ ſi ſic luĩa oĩm ſtellaꝝ fo⸗ rẽt eluſdẽſpeciei cũ lumie ſol· põt dici vno mõ negãdo cſeqᷓntiã loq̃ndo de ſpẽ ſpecia liſſima.ſʒ qꝛ actꝰ actiuoꝝ ſi pᷣdi⸗ ſpoſito.iõĩ ſaturno cauſat vnã ſpeciẽ lumĩs ⁊in luna ali.⁊ ſic de ſtellis fixis ſilr.neceſt ꝓductio penitꝰ vniuoea qᷓuis iſta lumia ſint eiuſcẽ ſpecieiitermedie.diuerſitaſ aũt fm ſpeciẽ ponititer luceſ.pᷣcipueꝓpt᷑diuer ſitatẽ effectuũ fᷣm ſpeciẽ qꝛ vnñ lumẽ refri⸗ gidar⁊ alið caſefaẽ ↄſile paſſũ.⁊ↄſile app ximatũ. Et ꝙ p̃ᷣneipiũ natale ẽ potẽtie acti ue eiuſdẽſpeciei ĩↄſilibꝰpaſſis habebũt ef fectũ eiuſcẽ rõisſi tñ diceremꝰꝙ oœĩa lumĩa ſint eiuſdẽ ſpeciei.tũc põt dici g ſtellenõſo lñ agũt ꝑ lumẽ. ſʒ vel ꝑ ſpaʒ ꝓpriã vlaliaʒ qᷓlitatẽnob ĩcognitã vna cũ lumie.⁊nẽĩcõ nueniẽs ꝙ due res eiuſdẽ ſpeciei ſůũt cãe ꝑtia les effectuũ duaꝝ diuerſaꝝ ſpeciex. 5 Lectio.cv. ine vſqʒ ad finẽ fortiter⁊ diſpo nit omnia ſuauiter:hanc amaui.⁊ exquiſiui da iuuentute mea.⁊ q̃ſiui ſponſã mihi eaʒ ſumere⁊ amatoꝛ factꝰ ſũ foꝛme illiꝰ. Intẽ tio ſapientis Salo.in rſto ca. viij· õ ſpãlit enarꝛaꝛe: quẽad modũ ad illã mirabilẽ ſa⸗ pientiã quã habebat deuenerit. Et vult di cere:ꝙ nec ab hoie.neca ſtudio.neca demo ne.nec abangelo. ſed ꝑ deuotã ſupplicatio hẽiĩpetrauit eã a deo. Vñ circa hoc duo faẽ ¶Pꝛimooſtendit qᷓ;tũ habuit ad ſapiẽtiã adqrendã deſideriũ⁊ affectionẽ. Scðo po/ nit in forma ſue petitõis deuotã ſupplicati onẽ. Scða en. Deus patx meo A. Eirca pᷣmů eſt aduertẽdũ ꝙ ꝑſo ne inter q;s feruentioꝛ amoꝛ oſtendit᷑ vt cõ muniter iter hoĩes:ſunt vir⁊ mlr.iuuenis ⁊ puella:amicꝰ⁊ amica.qͥ inter ſecõtrahere rogitant copulã cõiugalẽ.⁊ iõ ſapiẽs Sa⸗ lo.vt amoꝛis vehemẽtiã manifeſtaret quã habebat ad ſapientiã.licẽtia poetica.ficta qdẽ narꝛatõe. ſed ſ vera ſignificatõe ĩtro⸗ Dducit ſeip̃m ĩ foꝛma uuenis cuiuſ puelle nobiliſſime quã ſapiaʒ vocat. nuptias affe ctantꝭ Pꝛudẽs aũt nuptias Icturꝰſicꝓce dit¶ Pꝛimoↄſideratvaloꝛẽx gr̃as ꝑione cũ qꝓponit cõtrahere.¶ Scðo dotẽ? diui tias qs põt c ea recipeſ Et tercio ſi cõdi⸗ tões ꝓpꝛie ſuipiꝰ poſſint puelle cõgruere uarto quõ eã a parẽtibꝰ ⁊ amic quoꝝ intereſt poterit petere ⁊ hñe. Iſto mõ ſalo. cũ amica ſug ſapia Zcturꝰ. Pꝛimo oſtẽdit S puellã mirablliter amabilẽ⁊ groſam Scðooſtendit ip̃idotẽ foꝛe ſũme deſidera bilẽ⁊ pᷣcioſam. Tercio ſibiip̃ꝰ cõditionem mõſtrat fuiſſe ſpectabilẽ⁊ virtuoſã. Etqᷓr to oſtendit puelle datoꝛẽ hre nobilitatẽ ve nerabilẽ gloꝛioſaʒ. Et fm iſta quatuoꝛ ca. diuiditiqᷓtuoꝛ ꝑtes. Scða ꝑs ibi ꝓpoſui . Tercia ibi. Puer aũt eram. Quarta ibi. Et vt ſciui qm̃ aliter nõ poſſim eẽcõtinẽs niſi. ¶ Circa pᷣmũ duo facit. Primo ponit quãdaʒ expꝛecedẽtibꝰ deductã cõcluſionẽ Scðo aggredit᷑ enarꝛare qᷓ;tũ habuit ad ſapiam adqͥrendã deſideriũ?⁊ affectionem Scða pars ibi. Panc amaui.Cõcluſio ex Zectio pᷣcedentibꝰillata⁊ demonſtrata ẽ iſta.ꝙ ſa piẽtia habet omnẽ potentiã gubnatiuã. E ſequit᷑ex b ꝙ ip̃a oĩa põt benigna?⁊ ſuauis ⁊ amans bonũ actũꝛ nchil vetans beneface re. Sicut ſuꝑius in. vij.ca.dictů fuit. cũ ſit libera nõ vetebat ſeip̃am qͥn faciet bonũ actũ. Et cum ꝓpꝛia ſua actiofuerit regere vniuerſa.qᷓ hec faciet fm cõditiones ſue bo nitatis.videlicet potẽter⁊ miſericorditer Unde dicit Attingit a fine vſqʒ ad finẽ foꝛtiter ⁊ diſponit omnia ſuauiter Dꝛ hic fit mentio de gub natõe diuina põt eſſe du plex dubitatio. Pꝛia an omia ſbdent gub natiõt diuine. Scdo an deus diſponat oia miſericoꝛdite b Quãtũ ad pꝛimũ videt᷑ꝙ ðᷣs nõ omnia gubernet. qꝛ ſi ſicni⸗ hil male fieret in vniuerſo cũ ſit ſũme bon? ⁊ ſumme potens. Scðᷣo:quia ſi guberna/ ret omnia nihil fieret preter propoſituʒ ſu⸗ um ⁊ ſic nihil fieret a caſu contra Ariſt.ij. phiſico. ¶ Ad oppoſitũ eſt la. Et eſt dicẽ⸗ dum.ꝙ ðs gubernat oĩa cum ſit cauſa effi⸗ ciens omniũ:⁊ etiam finis. quia omniaeffi cit ꝓpter ſe ⁊ ad honoꝛẽ ſuũ cõgruit oĩa in ſe dirigi ſicut in finẽ Poc aũtẽgubnare di rigere res in aliquẽ finẽ intentũ. Eſttñ ſie gub nator omniũ ꝙgubernat mediantibꝰ cauſis ſcðis Vñ coꝛꝑa groſſiora ⁊ coꝛrup tibilia gubernat per coꝛpora celeſtia⁊ icor ruptibilia.⁊ corpoꝛa celeſtia per angelos ſi ue peritelligentias Huiꝰ rõ eſt qꝛ maioꝛis bonitatis cõmunicatõ eſt ſi gubernãs ⁊ effi ciẽs cauſalitatẽ gubernãdi? efficiẽdialijs ſßᷣ ſe oꝛdinate cõicet.qᷓ; ſi ſuꝑioꝛa ab inferio rum gubernatõne ⁊ omnia imediate per ſe m gubernaret ⁊ ideo oſtendendo ſiã per fectionẽ in cauſando:⁊ cõicando perfectio nẽſuã in creaturis cõicat qͥbuſdã gubnatõ nẽ aliaꝝ · Et ad rõnes qñpᷣmoargui᷑ꝙni⸗ hil male fieret in vniuerſo ſi ip̃e oĩa gubna ret.neganda eſt cõſeq̃ntia.ſed vexꝝ eſt ſiip̃e ſolus ⁊ ĩmediate oĩa gubernaret? ageret nihil male fieret:modo qꝛ ideʒ effectꝰ fit a deo ſic a cũ partiali⁊ acreatura rõnaliↄcur rente ſicut ab alia cauſa compartiali.ideo contingit ꝙ idem effectus fit a deo bene.et ab homine male. Juſte a deo⁊ ab homine⸗ iniuſte. Et põt poni exẽplů vt ſi dñs dicat ſeruo.trahamꝰ iſtã coꝛdã leniter. ſie ꝙ eaʒ nõfrangamꝰEt fuus trahẽs rudit frůgat iy. K iui iu tvi coꝛdã. Iſta fractio eſt a dño⁊ tñ ſeruꝰpec/ cat⁊ male facit.⁊ dñs non. Sic ðᷣs ſtatuit ꝙcreature rõnali vult cooꝑari in ſuis oꝑa tiõibus vt curſus nature maneat quẽ initi⸗ tuit.ſine quo nulla res põt aliquid agere⸗ imo nec poteſt eẽ per momentũ niſi ipe cou ſeruaret Dñðᷓ creatura rõnalis facit cõtra legẽſibi ꝓrefinitã a deo.qᷓ;uis a deo cõ̃ſer⸗ netx gubernet᷑.⁊ ðs idem generaliter coo/ eret᷑.ſicut cooperat᷑ igni cõbnrendo⁊ ſoli ucendo rñ creatura male facit legem dei trãſgrediendo.non aũt vs qui ſic facit ſic lexſua ſtatuit.¶ Ad ſcðm qñ arguit᷑ꝙ ni⸗ hilfieret a caſu ſi deꝰoĩa gubernaret. dicen dumẽ.ꝙ idem effectus dicit᷑eſſe a caſu⁊ p terpropoſitũ reſpectu vniꝰ cauſe.⁊ nõa ca ſu reſpectu alterꝰ. Sicut ponit᷑exempluʒ de dñoqͥ mittit duos famulos ĩ negocijs ſu is oꝛdinãs ꝙ vterqʒ obuiet alteri certo lo⸗ co⁊ tẽpoꝛe.qͥx neuter ſcit de alio.ſte con ⸗ curſus famuloꝝ ðᷣꝛ eſſe a caſu qſpectu vtri uſqʒ famuli. ⁊ tñ eſt per ſe intentꝰ reſpectu vñi. Et ſic eſt dicendũ ꝙ nihil fit in vniuer ſoa caſu reſpectu diuine gubernatõis.nec aliquid ſibi inopinatũ euenire põt. Szex concurſu cauſaꝝ particulariũ bene ꝓcedit effectus qui anatura ẽ intentꝰ·⁊ ille effectꝰ Sꝛ cauſalis vel foꝛtuitus reſpectu eaxꝝ. Et heceſt intentio beati Aug de.lxxxiij. q̃ſtio nibus.q.xxitij.vbi dicit. Quidquid a caſi fit temere fit. ⁊ qð temere fit. non ſit aꝓ⸗ uidentia Sialiqua fiunt in mundo a caſ nõ aꝓuidẽtia qͥ vniuerſus mũdus admini ſtrat. tũc erit aliq̃ natura⁊ aliqᷓ ſpſtantia q̃ ad opꝰ ꝓuidẽtie nõ ꝑrineat. qð qꝛ falſum eſt.cõcludit ꝙ nihil aliud caſu fit in můdo Et ad iſtũ intentũ dicit Plato ij.in Thi⸗ meo Nihil fit cuius oꝛtũ legitima cã̃ non ꝓcedat. ſti ſnĩe cõcoꝛdat Boeciꝰ.v. de cõ ſol· ꝓſa.i. vbi diffinit caſum d. ꝙ caſus eſt inopinatꝰ ex cõfiuentibꝰcauſis in his q̃ ob aliqͥd gerunteuentus. Sed hic viðᷣꝛ eẽx etas inter Aug.⁊ Boetiũ qʒ ᷣm Zug. ni⸗ hil in mundofit a caſu. m gutẽ Boecium mlta fiunt a caſu. Dicendũ ꝙ non eſtcõtra dictio ſed equiuocatio. Antiqᷓ em̃ Epicu rei dixerunt caſum eſſe euentũ ꝓductũ mo tu temerario⁊ nulla cõmixtiõe cauſaꝝ. Et ſic accipit beatꝰ Aug.caſũ loco p̃allegato. Et Boecius ſicaccipiendo caſum dicit ſic Caſus non eſt niſi vo inanis nullã rẽhñs ſue ſignificationi ſubiectã. Accipiẽdo aũt caſum ſicut dicit Ariſ.ij. ꝓhi.qꝛ caſus eſt cãꝑ accidẽs in his que fiunt ꝓpter finẽ⁊i minoꝛi parte. Vel im Boecij diffinitionẽ ſic eſt dicendũ.qꝛ ideʒ fit a caſu.⁊ tña cau⸗ ſis per ſe.ſicut per ſe cã inuentõis theſauri ẽ foſſio agri⁊ repoſitio theſauri in eodem. Sed qꝛ iſtũ effectũ nõ intendebat fodiens dicit᷑ reſpectu illiꝰa caſu ¶ QDuãtũ ad ſcðʒ dubiu. An videlicʒ deus diſponat oĩa ſua uiter⁊ miſericoꝛditer.viðꝛ ꝙ nõ per inſtã⸗ tias. qꝛ viðlz ꝑuulos nõ baptiʒatos punit eternaliter ꝓ originali peccato.vñ videtur ꝙin iſtos nullã exerceat miſericoꝛdiã.Itẽ Jaco.ij Judiciũ ſine miſericoꝛdiafietilli qui non fecerit miſcðᷣiam.ergo tales nõ di⸗ ſponit miſericorditer¶ Ad oppoſitũ ẽ la ⁊ dicendũ eſt ꝙ ſic. Sicut em̃ ðdꝛ.v. Ethico Minus malum vocat᷑ aliqñ magis bonũ qꝛ ergo ðᷣs tribuit boĩs vltra merita.⁊ ma lis citra. dicit᷑ omnia miſericorditer diſpo nere. Miſericoꝛdia em̃ dicit voluntatem benefaciendi alicui indigenti:deo vero oĩs creatura indiget ſine quo nec eſſe poteſt.et ideo cum omnia de ſua gratuitavoluntate conſeruet.omnibus miſericordiam impen dit Et quia deus ex ſua bonitate nobis im pendit bona. ⁊ non punit nos niſi ꝓ noſtra culpa.ideo dicitur pꝛopꝛie ſibi ↄpetere mi ſereri⁊ quaſi impꝛopꝛie punire ¶ Acd pri⸗ mum de paruulis dicendum ꝙ deus pro peccato oꝛiginalinon ſolũ poſſet inflixiſſe carentiam viſionis dinine · ſed poſſet omẽs annihilare ſi vellet. Et ideo in hocagit mi ſericorditer cum eis quod eſſe humenum habebunt ⁊ viuent ſine pena ſenſus. Treñ iij. Miſericordie dñi quia non ſumus con ſumpti Ad ſecundum dicendum.ꝙ lic; immiſericoꝛdes nõ conſequunt᷑ miſericoꝛ diam eos totaliter a pena liberantem.con ſequũtur miſericoꝛdiam aliquid de pena debita relaxantem.qꝛ circa condignum ꝓñn nient᷑ſicut alij oẽs qui pro ſuis demeritis dãnabunt᷑ſ In ſcha ꝑte lectõnis aggredit ſalomon enarrareqᷓ;tũ habuit ad ſapientiã adquirendã affectionẽ? deſideriuʒ.⁊ ideo dicit ſic. Panc amaui⁊ẽ. Ibi de ſe fatetur ſapiẽtiã deſideraſſe fm qͥnqʒ cõditiões vir tuoſas. Jpſam nanqʒ deſiderauit rin —— ——————— —*— 2 —————* n**— *——.————————————— ————————————— S 2—— ————— —— ſtudioſe. t q̃ntů ad hoe dicit. Panc ama ul vere viðlz ex coꝛde affectualiter⁊ laboꝛi oſe. Et qᷓ;tũ ad hoc dicit. Et exquiſiui Inqͥ; rere eſt intus querere.ſ.in ſua volũtate⁊ i mente. Et exquirere eſt ẽ quererei ſtudio ⁊ oꝑa.⁊ ꝑſeuerãteræ animoſe.iõ di.a iuuẽ tute med.nõa ſenectute.qꝛ de eo ðꝛ.iij. Re gů.xi. Tũ iaʒ eſſet ſenex depꝛauatũ eſt coꝛ eius per mulieres Et Ccẽi.xxv. Que in iu nentute tua nõ cõgregaſti. quõ ĩuenies ea in ſenectute tua. Eſt aũt notabile exemplũ ad cuiuſlibet hominis p̃ ſumptiõʒ reſcindẽ dã.ne aliquis pretextu mundicie ſue iunẽ tutis ſuꝑ biat.c t ſanctũ:tantũ a deo pri⸗ mlegiatũ.tanta ſapia dotatũ recogitat per mlieres funſſe in ſenio depꝛauatũ Duar to deſiderauit ſapiam vtiliter ⁊ fructuoſe. Et qᷓntũ ad hoc dicit. Queſiui mihiſpon⸗ ſam eã aſſumere. Sponſa em̃ naturaliter appetitpꝛopterꝓlem:ꝓles vero ſapientie eſt opus meritoꝛiũ. Et õ quicũqʒ ſapiẽtiã deſiderat ad delectatõʒ vel oſtentatõʒ ſeu in trinſicã elationẽ. hic ſibi ſapiam nõ deſide rat foꝛe ſponſaʒ.ſed potiꝰ meretricẽ. Sed ille eã in ſponſã copulat quiꝑ eã opa meri toꝛia generat. Et iõ ðꝛJaco.ij. ꝙ fides ſine operib moꝛtua eſt. Vnñ Aug.mone. xxij les appellata eſt ab eo ꝙ fit. Due ſillabe ſonãt cũ ðꝛ fides. Prima ſillaba eſt a facio Scdaa dico Interꝛogo ßᷓ vtxcredas.⁊ di cis.credo Fac qð dic ⁊ fides ẽ¶ Duito ð ſiderauit eã prudentæ ĩgenioſe.⁊ qᷓ;tũ ad hoc dicit. Et amatoꝛ factus ſum foꝛme il liꝰIn ſacra nãqʒ ſcriptura.que eſt ſapien tie cõtentiua ẽ ſenſus l̃alis quaſi materia ſenſus vᷣo ſpũalis qᷓſi foꝛma Vñ rudippło iudeoꝝ ðꝛ Denut᷑.iiij. Vocẽ verboꝝ eiꝰau diſtis ⁊ foꝛmã penitus nõ vidiſtis. Iſta ꝗᷓ ita amq̃da eſt vt habeamꝰ formã ſcientie ⁊ veritatꝰ in lege ad Roma.ij. Etad Ro.vi. B̃a autẽ deo ꝙ obediſtis ex coꝛde in eam foꝛmã doctrine in quã traditieſtis. Bloſa doctrina euangelij foꝛma eſt que imaginẽ dei defoꝛmatã reſtituit in quã traditi eſtis. non per homines ſed ꝑ grati ieſu chꝛiſti. Lectio.cvi. Eneroſitatem ülius gloꝛificat cõtubermiũ ha beo dei ſedt omniů dñs dileiteã. Poſtq; Nectio tail Salo. declarauit q̃ntů habuit ad ſapiẽtiã adqrẽdã deſideriũ ⁊ affectionẽ. Pic expo⸗ nit diffuſe tanti deſiderij ſui rõnem· Etqꝛ vſus ẽfiguratiua fictõe de amicicia qͥeſt in ter amicũ⁊ amicꝗᷓ. Et verecũdũ ẽ hoĩ nobi l aliquã ĩ tãtã affectõʒ ãplecti vt eã ſibi ve⸗ lit ꝑpetuocõiugiocopulari niſi ipa ĩueniat᷑ mltiplicit groſa. Idcoi hac ꝑte ad modũ ardentis amoꝛis vel pꝛoci ſuã amaſiã ſin ⸗ gulariter recõmẽdat oſtendẽs ꝙtantaẽin ea abundãtia grax ꝙ pᷣ cunctis amorſ api⸗ cẽ mereat᷑ Zi Pꝛoci fm Iſi.x. Ety molo. dicunt᷑ nuptiaxꝝ petitoꝛes vlꝓcura⸗ toꝛes.Et dicunt᷑ a ꝓcando qꝛ tales ſolent freq̃nter tã vᷣbis q; muneribo ꝓcari illas qᷓs amãt.⁊ inde ꝓcor.arj. ðᷣꝛ ꝓcl officiũ ex⸗ ercere. Et qꝛ turpeẽ? cõf uſibile ſic dictũẽ alicui nobili ad ꝑſonã ignobilẽexercereꝓ⸗ catiõis officiũ. Ideo reſtat Salomõi p̃ele⸗ ctiſſime ſpõſe ſue declarare p̃coniũvt amoꝛ ſuꝰpbet᷑ nõ eꝝ leuitate vl ſurꝛeptõe.ſ exdi ſcreta electiõe ſpoꝛtꝰ. Extollendo ꝗᷓ cariſſi mãa copia g̃ax.vij.ei progatiuas attribu it excitatias amorſ.viðlz generoſitatẽꝓpa gatõis.celebꝛitatẽ bone opinõis. curialita tẽ bone educatõis. opulẽtiã ĩ diuitijs:exꝑi entiãĩ artificijs.ſincerũ moceramẽĩ moꝛi⸗ by. ⁊vex examẽ in ſciẽtialibꝰEt fm iſtas ſe ptẽp̃rogatias lqa diuiditĩ ſeꝑtẽ ꝑtes. Se cũda ꝑs ibi. Sʒ⁊ oĩm dñs. Tercia ibi Do ctrix ẽeĩ. Quarta ibi. Et ſi diuitie appetan bi. Si aũt ſenſus oꝑat᷑. Sex i.⁊ ſi iuſticiã qͥs diligit. Sapia ibi. Et ſi młtitudinẽſcie deſideret qͥo. Etplanũẽ ꝙq̃ hret iſtas cõditões ſeptẽamoꝛe mario digna foꝛet¶ Pꝛima hᷓ pᷣrogatiua q̃ ĩiſti⸗ ſponſe pᷣconio pomtẽgeneroſitas ꝓpagatò nis. Vitãt em̃ nobiles ne cũ vili vel cũ de⸗ generi ſanguinẽcopulent᷑⁊ qᷓ;tñ ad h dicit ſic Beneroſitatẽ illiꝰ glificat cõtubermnium hñs dei.q.d: Side gener claritate mentio fiat nõ ſolũ ip̃a ẽ generoſa.ĩmo generoſitas ſua eſt famoſa. Mlti em̃ ſũt nobiles:ſʒ de nobilitate iÿoꝝ apudmltos nõẽfama Sa pientie vᷣo generoſitas tante extitit noticie atqʒ fame.vt ab oĩby nobilibo teſtiomũ ha beatclaritatiqꝛ oĩs ꝑſona cõtuberniũ hñs dei glificat generoſitatẽ illiꝰ.cõtubniũ idẽ ẽꝙfocietas manẽs ſil ad tp̃s.⁊ ðᷣꝛcõrubni uʒq̃ſicõtab niũ ⁊c̃a tabna.qʒ illiq ĩtabna eſutdmjui c laituerlini nehrrkul gitt. vjcijmnu n mor nihſnt edenbontcü ncnõts opelin mẽnſcdi bi Sꝛeindl Onmtikin nb Suit i⸗ imſbaicsdir dnẽſiciiou⸗ „ ümcdii cvi cðuentũt ad tp̃s cõmanẽt in vna ſocietate. vñ hec cõtubernio.onis.⁊ hicꝛ heccontu/ bermialis ðꝛ ſocius cõmilitoqͥ in eodẽcõtu bernlomanet cũalio. Vult ʒ dicere ꝙ qui cũqʒ eſt ille qu contuberniũ id eſt ſocieta⸗ ẽhz cü deo. gloꝛificat.1.clarificat⁊ clarãp̃ dicat generoſitatẽ ſpie. Dicitem̃ gla qſi claria qꝛ lucet⁊ claret. Licet añt os nos poſſumꝰ⁊ debeamꝰcõtuberniũ habere cuʒ deo.pᷣ. Loꝛ. i.fidelis ðs p quẽ vocuti eſti in ſocietatẽfilij ei dñt noſtri ißᷣu xpᷣi ſingu laretñ cõtubemiũ habnit cum deo natura humana.ixpo ꝑ ypoſtaticã vnionẽi. Reg. xiij. Viri iirael ſociati ſuntſibi in die ilfo id ẽin die annunciationis dñice. viri ifrael id eſt duo itellectꝰ rõnales videntes deuʒ Hictiſunt.ſümꝰqꝛ diuinꝰ⁊ infim?ꝰqꝛ hu ⸗ manꝰ ſociati ſunt in die illo.i.in die annun tiatõis dñice qñ filiꝰ dei cõceptꝰfuit in vir⸗ gine bñdicta. Et exqͥxp̃s ſocletatẽ nr̃am de ſiderat vituꝑandiſumꝰ niſi nos eius ſocie tati apros ⁊ idoneos factamꝰ⁊ erↄfoꝛmes iut᷑ nature nñ̃e poſſibilitatẽ fiamꝰ.i.Joß.i Si dixerunꝰqꝛ ſocietatẽhabemꝰcij deo et intenebꝛis ãbulamꝰ mẽtimur ⁊ nõ fucimꝰ vitatẽ. Si aũt in luce ambulamꝰñcut⁊ ipe ẽin luce ſocietatẽ habemꝰadinuicẽ. Sapla qglioſaz habet generoſitatẽ. qꝛ oĩs ſapia a dño deoeſt Ecẽi.i. Seneroſitas vero terꝛe na parui pcij ẽ ſicut em̃ allegat Sene.epla vij · Plato dicit neminẽ regũ nõ ex uis eẽ oꝛiundũ.neminẽſeruũ non ex regi. ia iſta lõga varietas miſcuit⁊ ſurtũ deoꝛ ſum foꝛtuna verſauit. QDnis ẽinqt Señ.gene ⸗ roſus ⁊ rñdeta natura ad vᷣtutẽbñ di ſpoſt tꝰb vnũĩtuendũẽ. alioqn ſiad vetera reuo cas.nemo.i.a pᷣmo můũdioꝛtu vſe qʒ ad hoc tpᷣopdurit nos ex ſplẽdidis ſoꝛdidiſqʒal ternata ſeries. hec ille Durd aũt bonitatis ſit in generoſitate vl nobilitate carnali rõ⸗ nabiliter declarat Bo.iij. d cõſo. ꝓ.vi. No bilitas nihil aliud eẽ viðꝛ qᷓ;q̃dãde meritꝭ ꝓueniens laus parentũ. Dð ſiqͥd bonũ ẽi nobilitate id arbitroꝛ eẽſolũ ĩillopt ipoſita nobilibꝰ neceſſitudo videat᷑ne a maioꝝ vir tute degenerẽt hec Boe. Pe em̃ nom⸗ ho noꝛis ſine opibo pᷣruoſis paꝝ vel nihil va⸗ ler Vñ Val· marcialis epiqmatõ xiij. ſcri bitad q̃ndã qᷓ vocat᷑ maxĩꝰqͥð note honor glabat᷑. d. nomẽ honozis h̃e paꝝ ẽñ pondꝰ honor momẽtũ honor/momẽtũ nullũe no mẽ paꝝ ẽ hie nomẽꝛ amittꝭ ſitm̃ ẽnomẽ ho noromẽtũ nullũ ſiqͥ poſcit bonos ma ime nulla facis. Scðo in lectiõe iſta extol ẽdo ſapiam oſidit eã Salo. hre celebtatẽ boneopiniõis⁊ q̃ntũ aq hoc dicit ſic. Sec ⁊ oĩm dñs dilexit eã. Siem̃ dñs vn regi onis vnã pᷣ ceteriadamare dignet᷑.mltũ fa ciet ad celebꝛitatẽ bone opiniõis de ea pꝛo⸗ mulgãde. a multo foꝛtioꝛiexqͥ oĩm dñs qeſt ðs iſtã puellã diligit.cõſtat eñ hr̃e cele britatẽ bone fame, imo dictũ eſtca.vij. Ne minẽ em̃ diligit ðs niſi qͥ cũſapia ihabitat Etꝓpter qð vnũqðqʒ⁊ illð magl.i.poſte. S plus diligit ſapiaʒ. Daꝛ in lr̃aiſta iaexpo ſita de ingenuitate ſiue nobilitate tractat᷑ poreſſe dubitatio lfalis. Ttrũ ꝓles ſequi debeat cõditiones pr̃is in libtate⁊ ßuitute. Et arguit ꝙ ſic. Denolatio dz fieria dign ꝛi.qᷓ ꝓles mag dʒ denoĩarta ↄditiõe pr̃is —— q;matris. cõſeqntia pʒ quia pa ter eſt pnci piũ nobiliꝰĩ generatoe⁊ dat formã. mater adminiſtrat materiã.xxi.de aĩaliy ᷓ⁊c̃. ¶ Pꝛeterea.xv.q.vlt. Lum multe:ðᷣꝛ ꝙ ſi ex deteſtãdo cõnubio alicuiꝰcõſtitutt in ſa cris cũ ingenua fuerntfilij ꝓcreati illiꝰec cleſie de cuiꝰ ſacerdotis vl miniſtri ignomi nia nati ſunt erũt ſerui.iure ꝑhenm.ꝗᷓ par tus non ſequitcõditionẽ mr̃is¶¶ Pꝛeterea in ſacra ſcriptura non texitur geneologia ꝑ mulieres:ſed ꝑ vtros. ſedper genealogi am marie declarat᷑ nobilitas hũana ergo nobilitas hoĩs mag attendi dʒ ſcðm preʒ Ad oppoſitũ extra de natis ex libero vẽtre cq.vnco. Indecẽs eſſecredimis vt pꝛoge niria libera ad ſeruitiũ retrahant᷑ ergo ꝑt? ſequit᷑ ventrẽq̃ntum ad cõditionem liber tatis. Et cõſili ratione q̃ntũ ad cõditioneʒ ſeruitutis ¶ Ad q̃ſtionẽ dicendũ ꝙ m iu ra ciuilia pꝛoles ſequnur conditionem vẽ⸗ tris in ſeruitutes⁊ libertag. Vnde con⸗ muniter ðꝛ. Partus ſequitur ventrẽ · Se cundũtñ quedã iura localia in quibuſcam regnis que non regunt᷑ iure imperiali. par⸗ tus ſequitur parentẽ deterioris cõditõnis ſiue pater ſiue mater. Etſi vterqʒ ſit ſerui⸗ lis conditiõis.⁊ ſint diuerſi dñi.fit diuiſio Plis ſecundũ numerum vel fm eſtimatio nem ſiẽ tãtũ vna vel ſiſintĩ numeroineqᷓlt Et iſtud vſitaturĩ qͥbuſdã partibꝰ frantie Lectio Sed generaliter /m iura ciuilia partus ſe quit᷑ ventrẽ· Et h rònabiliter. Primo qꝛ magl põt cõſtare de mre qᷓ; de pre ſiẽ dicit Ariſ.viij. Ethi. Et qꝛ ſtatus libertatis dẽ bet eſſe certus · ab illo pᷣncipio a quo mag ⁊ certius cõſtat aliquẽ eſſe. rõnabilius ẽeũ denominari. Scðᷣo qꝛ ars imitat᷑naturaʒ ⁊ ſie videmꝰin animaiibus que ex diuerſis ſpeciebus naſcunt᷑. ꝙ partus aſſimila᷑ ma tri magis qᷓ; patri. Sicut patet de mulo generat᷑ex equa⁊ aſino.⁊ multo euidenti aſſimilat᷑ equeqᷓ; aſino¶ Tercõ qꝛ ſeruit? ⁊libertas ſunt cõditiones coꝛpoꝛj. VUnde Boetiꝰ.ij · de conſol. ꝓ.vi. Duo veroqͥſqᷓ; ins aliquod in quempiã miſiĩ ſolũ coꝛpus ⁊ quod eſt infra coꝛpus foꝛtunam loquor poſſit exercere ſunqd vnqᷓ; liberoimpab nio.q. d. Non. exquo ſubſtantia coꝛpoꝛis. accipit᷑a matre.⁊ ſeruitus⁊ libertas circã coꝛpoꝛis officia pᷣncipaliter attendunt᷑ rõ⸗ nꝛbile vider᷑ꝙ matrẽ ſequat᷑ Et huic cõcoꝛ⸗ dat lex diuina⁊ lex canonica. Diuina qui⸗ deʒ. Exo. xxi.vbi dicit᷑ꝙ ſi dñs dederit vxo rem alicui què emerit.⁊ ille poſtmodum egrediat᷑ liber. filij debẽt poſtea remanere domino qui dedit ei vxoꝛem ⁊ vxoꝛ ſilr.qꝛ ſi iudeus emerat iudenm.vij. anno egredi ebatur liber ßᷣm legẽ. Si tñ mediotempo/ re dominꝰ dediſſet ei vxoꝛõ. Ipſa veroegre diente viro ad libertatẽ.remaneret dño cũ pꝛole ſua tota: Lex eĩ canonica huic cõcoꝛ Dat.extra de natj ex libro ventre.ſicut alle⸗ gatũ fuit. Qõ aũt dicunt doctores quidã. ꝙ qꝛ pr̃eſt pᷣncipiũ actiuũ⁊ honoꝛabiliꝰma ter vero pᷣncipium paſſiuũ ⁊ vilius.iõ pꝛo les in cõditionibꝰactiuis vt in honoꝛibus municipijs ſequitpatrẽ:occupãdo illa que ſolicitudine paterna acquirunt᷑. Unde ta lia dicuntpatrimoniũfilijn cõditiõibus vero pa ſſiuis vt in ſeruitute ⁊ libertate ſeqͥ tur matrẽ. Iſta inqᷓ; rõ mouet paꝝ.ĩmo vi⸗ det᷑agere ad oppoſitũ. Libertas namqʒ nõ videt᷑eſſe cõditio pa ſſiua ſed actiua. Dicit᷑ em̃ liber qui ſui gratia⁊ ſuis actibus domi nat᷑.⁊ ꝑ cõſequens ᷣm iſtas ſequi debent cõ ditõnẽp̃is¶ Preterea ſicut filij ſuccedũt in hereditate patrem.Ita ſuccedunt in he reditate matrẽ. Uñ rõ illa nõ mouet quaʒ tñ ponũt ſanct? Tho. Aler.⁊ Petr?¶ Ad pᷣmã rõnẽ dicendũꝙ nõ ſꝑ fit denominatio a dignioꝛi. ſed aliqñ a vilioꝛi ſicut homd denominat᷑ ab humo. Fit etiã denominatio a pᷣdominan ti ⁊ euidentioꝛi⁊ certioꝛi ſicut diccũ eſt in poſitõe ¶ Ad ſcðᷣm dicendũꝙ illud ſtatutũ eccleſie fuit ſpecialiter edituʒ in deteſtationẽ illius coniu gij. Et ſicut diẽ glo.ibidem.cuʒ eccleſia nõ ſit vſa iſto iure perdidit ius iſts ¶ Ad terciig; ſacra ſcri⸗ prura cõputat genealogias non ad ſciẽdũ tʒditiones ſeruitutis ⁊ libertatis.ſed ad fcienduʒ de qua familia ⁊ tribu perſonaſit extracta. Et qᷓ;tũ ad hoc licet pater? mat de vna tribu eiſe deberent · pater tñ prnnci⸗ palioreſt in illo · vndea patribo in genealo gijs denominario fuit texenda. Lectio.cvij · Oetri entz eſt diſcipline dei⁊ electrixoperũilli⸗ Due prerogatiue ipſius ſapientie a Salo mone in amicã? ſponſam ſingulariterad⸗ optate in precedenti lectiõe ſunt expoſite. Z DOſtenſuz eſt eni ꝙ ipſa hʒgene roſitatẽ ꝓpagandi. ⁊ celeritatẽ bone opini onis. Vñ in ꝑte tercia oſtẽdit eã habuiſſe curialitatẽ bone educatõis Poc ei eſt vnũ de pᷣcipuis in ſponſa eligenda ꝙ ſit bene di⸗ ſciplcuata? curialiteducata. Vñ dilcipli⸗ nate domicille⁊ dñe ſpãlirereligun᷑vtfili os nobiliũ educẽt ⁊ ĩformẽt. Educatio aũt virtuoſa in duobo ↄſiſtit viðlʒĩ caſtigatõe paſſionũ.⁊ exercitatõe bonoꝝ opex. Cñ ſe neca.li.de morib. Educatio⁊ diſciplins moꝛes facit:⁊ illud ſapit vnuſqͥſqʒ ꝙ didi cit. Dð aũt iſta dña ſapia in iſtis duobo ſit fufficienter educata.affirmatſic. Doctrixẽ em̃ diſcipline der qᷓ;tũ ad caſtigatiões paſſi onũ ⁊ electrix opeꝝ illiꝰqᷓ;tũ ad exercitatio nes opex: Si em̃ ſit doetrix diſcipline⁊ ele ctrir opeꝝ. docere vero? eligere nemo põt niſi qͥ nouit ⁊ expertꝰẽplanũeſt ꝙ ſieſt do⸗ ctrix⁊ electrix in bona educatõe. ẽ ſufficien ter in moꝛiby infoꝛmata. Dicit ꝗ Doctrir em̃ eſt diſcipline dei.i.ipa docet nos reciꝑe cõuententer diſciplinã qͥ eſt nobis valde ne ceſſaria qꝛ ſuperiꝰ dictiẽ ca.ij. Sapiaʒ? diſeiplinã qͥ abijcit infelixẽEt electrix ope rũ iluꝰ.i.faciẽs nos eligere oꝑa beneplaci⸗ ta b Diſciplia accipittripliciti ſeri ptura. Pꝛimogeneralitp infomatõe ſiue cvii vetria Pꝛouer.i. Audifili mi diſciplinã pfis tuix ne.ð.le.mr̃is tue¶ Alio mo acci pit᷑ diſciplina ꝓ cõpoſitiõe moꝝ verboꝝ et geſtuũ:vnde ille diſciplinatꝰ? ðꝛ qͥ ſe hone ſte in geſtu verbis ⁊ oꝛnatu irrepᷣhenſibili ter habet. Et ſic loquit᷑ hugo de inſtructiõe nouitioꝝ de diſciplina. Diſciplina eſt inqͥt oĩm membroꝝ motus oꝛdinatꝰ:⁊ diſpoſi⸗ tio decẽs in omni habitu ⁊ actionejaco.iij. Quis ſapiẽs ⁊ diſciplinatꝰinter vos:oſtẽ⸗ dat ex bona conuerſatione oꝑatonẽ ſuami manſuetudine ſapie ¶ Tercio modo acci n flagellatione cauſa caſtiga tionis il ata prober xxiholt ptrahe⸗ rea puero diſciplinã. Si em̃ ꝑcu ſſeris eũ virga non morietur · Tu virga ꝑcuties enʒ ⁊ animã eius de inferno liberabis ſtis tri⸗ bus modis eſt ſapiĩa doctriꝝ diſcipline dei. Diſciplina em̃ dei a nobis eſt ſuſcipiẽda pa tient qᷓ;tůlibet dura videat᷑ ꝓpter tria.vi⸗ delicet ꝓpter caſtigantꝭ dilectionẽ.ppeccãtꝭ torrectionẽ.tẽptãtis deiectionẽ. Pꝛimoꝓ pter caſtigantis dilectionẽ. I lle em̃ qui di ſciplinat nos pater nẽamicꝰ⁊ redemptoꝛ Zid Peb ·xij · Duis ẽfiliꝰquẽ nõ coꝛripit pr̃. ꝙ ſiextra diſciplinã eſty cꝰꝑticipes facti ſunt oẽs 5ᷓ adulteri⁊ñ filij eitj.q.d. Dẽs amici dei facti ſunt ꝑticipes diſcipline dei. Si in me vᷣgine⁊ in aplis ſuis pʒ.⁊ gene raliter in oĩb quifilij ſui dicunt᷑. Nõ eſſet magnũ ſi hõ vciꝑet vnũ ictũ paruũ ab aliq; ꝓ amore amiciqꝓ eo fuiſſet acerrime vᷣbe raꝰ.ÿs ꝓ nob nõ ſolũ vᷣberatꝰ ſed cruei⸗ firꝰ⁊ occiſus fuit ſa. liij. Ip̃e aũt vulnera tꝰẽꝓpter iniqͥtates nr̃as attrit?ẽꝓprer ſce lerã nra Diſciplina pacis noſtre ſuꝑ eũ⁊ liuore eiꝰ ſanati ſumꝰErgo⁊ nos ꝓ amoꝛe ſuoꝛ pro peccatis nr̃is diſciplina ri debemꝰ Ad heb. xij. Filiminolt neglige re diſciplinã dñi.neqʒfatigeris dumabeo argueris. Dicit maerobiꝰ li.ſuo de lapidi⸗ bus ca.rix. ꝙſi maritꝰ ponat magnetẽ ſub capite vxoꝛis doꝛmientis.experiri poterit an ſit adultera vel fidelis qꝛ ſi eſtaduite⸗ ra ſtatim cadet de lecto ae ſimanu homi⸗ kis fuiſſet expulſa. Si vero fidelis ſit ma rito cõuertet ſe ad maritum doꝛmiendo⁊ ip̃m amplexabit. Dicit ð ſic·Nãqͥ ſcire en/ pit ſua ſi ſit adultera coniunx. Suppoſitũ capiti lapidẽ ſtertẽtis adaptat. Mox que caſta manet petit a m plexare maritũ. Non tñ euigilãs cadit oĩs adultera lecto. Tãqᷓ; pulſa manu ſpito fetoꝛe coacta. QDuẽlapis emittet celati crimis index.qᷓ;uis iſtud nõ ſit leuibo ⁊ laſciuis ĩdifferẽter coĩcandũ vi ris tñ latis⁊ ecẽiaſticis dici põt. Moꝛali ter aĩa hũana ↄiunx deiðꝛ pfidẽ caritateĩ foꝛmata Oſee.ij. Sponſabo te miht ĩfide Uolẽs qᷓ dñs experiri an aĩa xp̃iana ſit ve⸗ ra ſponſa vel adultera:ſupponit magnetẽ lapis eſt ferruginei coloꝛis ⁊ trahitad ſe erzum.i.magnãtribulatiõʒ qᷓ ferꝛei hoĩes dure ceruicis domant᷑⁊ trahuht̃ad deũ.⁊ qͥd euenit. Lerte falſe cõiuges cadũt de le⸗ cto caritatꝭ ꝑ impatiẽtiã ⁊ murmuratõeʒ deũ. Deuote pᷣo⁊ fideles ſponſe xp̃icõuer⸗ tũt ſe ad deũ.⁊ ſunt ſß diſciplina dei ꝑ hu/ miliatõʒofonem ⁊ deuotionẽ dicentes illð Ro. viij. Quis nos ſeꝑabit a caritatecriſti Tribulatõ · an anguſtia.an ꝑſecutio⁊c̃. Et infra Certꝰſũ ꝙ neqʒ moꝛs. neqʒ vita.neqʒ creatura alia poterit nos ſepare a caritate dei. Uñ Augꝰ.in qͥdã ßmone. Nullꝰ ſeruꝰ xpi ſine tribulatõe eſt. Si ꝑutas te non hñe tribulatões nõ cepiſti eẽxp̃ianus. Suppo nitaũt magnes iſte diſcipline deiſp̃ capite ſponſexp̃i doꝛmiẽtis ⁊ qͥeſcẽtj.qꝛ qñ hõ alt qñ ad maioꝛẽqetẽ⁊ trãquilioꝛẽ ↄuerſatõʒ ſe diſponit.tunc ðs ſibi diſciplinã tribula tõisꝝ iniurie vel perſecutõis immittitjob rxxiij. Qñ ir:uit ſapoꝛ ſuꝑ hoies ⁊ doꝛmi⸗ unt in lecto.tũc aꝑit aures viroꝝ ⁊ erudiẽs eos inſtruit— Bꝛegꝰ.xxvi. moꝛa. Aurẽ coꝛdis tribulatõ aperit quã ſepe P⸗ ſperitas mundi r quidẽ diſci⸗ plina ẽ denote ſuſtinẽda ꝓpter caſtigantis dilectõʒ. Scda ẽetiã denote recipiẽda pꝛo pter peccãtj coꝛrectiõʒ Põ. Diſciplina tua coꝛrexit meĩ finẽ. diſciplina tua ipa me do ⸗ cebit Petr? Rauanenß.in q̃dãepla. Ides te foꝛſitan tꝑalit᷑ punit vᷣs vt eterne moꝛtf ardoꝛes pena redimat tꝑalis In edificati one vero tẽpli oẽs lapides pꝛiꝰ malleis tũ debant᷑ne in eoꝝ poſitiõe ſonꝰmallei audi⸗ ret᷑nec ſecur Necin hoꝛreo dñi ponitgra nũ. donec flagellis aut triturãtiũ pedibus ſit excuſſum. Sic? viui lapides qui ponẽ di ſunt in illa celeſti hieruſalẽq̃ edificaꝭva rijs infoꝛtuitoꝝ cõcuſſtonib⸗ poliuntañqᷓ; in edific celeſtis habitaculi collocent᷑. hec Nectio PetrRaua. Etið ad coꝛrectõʒ⁊ cðmodũ noltrũ oꝛdinat᷑qͥcqͥd nobis de iſta dit cipli⸗ na pꝛeſtat. Zd heb.xij Vis diſciplina in pnti no viðꝛ eẽgaudijß meror. poſtea au tẽfiuttũ pacaciſſimũ exercitatreddet.vñ Bꝛegꝰ. Ideo dñs h quibuſdam parcit vr Soð inꝑpetuũ feriat Ideo aũt hic ferit nõ parcendoyt in eterniparcat. Hec Bregꝰ Et ſicut pf̃ verberãs filiũ cũ virga facit pu erũ verberatũceſſare a fletu. ⁊ ipam virgã oſculari cũ qua ẽ bene diſciplinatꝰ ita vult ðsde nobis. Virga qua ðs electos verbe rarẽ aliqs malus põ aſtutus truculẽtus⁊ imiuſtus Ezech. vij. Floꝛuit virga germia uit ſupbia: iniquitas ſurꝛexit in virga im pietatꝭ. Et tñ non vult vᷣs ꝙꝑloremꝰꝑ ni⸗ miã deſolatõʒ. imo etiũ vult ðs ꝙ virgã no ſtrã oſculemurz amemus Matß. v. Dili gite ünmicos vñ̃os: bñfacite his qͥ oderũt vos. Et oꝛate ꝓ pſequẽtib⁊ calũniantibo vos vt ſitis filij pr̃is vñi: quiĩcelis eſt. vñ Ceſariꝰ. Dui captiuos redimere pauꝑes paſcere⁊ veſtire nõp̃ualet.cõtra nullũ ho⸗ minẽ odiũ in coꝛde ſeruet:⁊ immicis nõ ſo⸗ lum malũp malonõ reddat: ſ etiã diligat Pes oꝛare nõ deſinat.certus de ꝓmiſſione dñi ſui.vt dicere poterit libera coſcia ante tribunal criſti. Da dñe qꝛ dedi.dimite qꝛ. dimiſi. Hecille · Aduertentes ꝗᷓ nos a deo tanq; pueros iſenſatos diſcipliari. frequẽ ter ad cõmodũ⁊ coꝛrectõʒ ñaʒ oĩa cũ gra⸗ tiarũ actõib eq̃nimit᷑ toleremꝰ Pꝛouerb. xxij. Stulricia ei colligataẽ in coꝛde pueri ⁊ virga diſcipline fugabit eã. ¶ Tercio di ſciplina der eſt truote ſuſcipienda ꝓptertẽ prantis deiectioneʒ. Pꝛoſterminãq; caro. mund?⁊ demon. důũ diſciplina der fortiter tolerat᷑. Vñ etiã cõtra tẽptatiõʒ carnis ſo lẽt ſanctiſibijpſis diſciplias infgere Bre ij. dialogoꝝ capi jj. diẽ de ſctõ Bñdicto. añ de q̃dã mlere quã pus cõſpexerat tẽ ⸗ Pearethr veltim õto nudũ in ſpinaꝝ acu eis? vꝛticaꝝ incẽdijs ꝓiecit Vanitas etiã mũdialias cõtẽnit᷑ důjſanctꝰhõ ꝑſecutõib agitat᷑ Sic᷑ eñ̃ nutrix volẽs filiũ ablactare nungit mamillã ſinapio.vlaliqᷓ re amara Ita ðᷣs hꝰ vite delicias infinitis amaritu/ dinibo oꝛdinauit eẽ reſperſas.ne eas nimiſ amaremꝰ vñ Augꝰ.in cõfeſſiõib ſuis reß tiat deo g reſperſerat ꝑamaritudinib i licitas delectatiões ſuas. Et Boeciꝰ.ij. de cõſela.proſa.iiij: ꝙ multis amaritudinibꝰ pũane felicitatꝭ dulcedo reſperſa ẽq̃ ſietiã fruenti iocunda eẽ videat᷑.tñ quo minꝰcuʒ velit abeat retineri non poſſit.⁊ de eodẽlo⸗ quens Augꝰde vera ĩnocentia. ꝓpoſitiõe. ccxxvi. Dicit ſic. In pñti vita ⁊ delicie tem porales dulces funt⁊ tem porales tribula tiones amare ſunt. Siquis nõ bibat tribu latõis poculũ metuat ignẽgehẽnarũ Etſi quis non cõtemnat dulcedinẽ ſeculi inhi⸗ ans bonis eternis Sunt ꝗᷓ diuine diſcipli ne quaſi qͥdã medicine pᷣſeruatiue a putre⸗ factiõe ⁊ tãptatõe peccati. Dicit em̃ Areſ. iiij. Metero:ꝙ q̃nqʒ ſunt q̃ impediunt pu trefactõʒ. Frigus circũſtans. Vñ moꝛtui in frigido congelati durant icorꝛupti per multos annos. Et iõ magis putreſcũt res in eſtate qᷓ; in hyeme.qꝛ calor naturalis ꝑ frigus circũſtãs exterius cõprimit᷑æ ſeruat᷑ in humido. ¶ Scða cãeſt excellentia calo ris natu ralis intrinſici. Etiõ illa in quib abũdat calor igneꝰ vt piper galanga⁊ hu iuſinõi nõ cito putreſcũt.¶ Tercia cauſaẽ coagulatio facta a frigido itrinſico. Duar ta mot? moderat? Quinta magnitudo rei qꝛ vnaqueqʒ res diuiſa ꝑ ꝑtes cito putre⸗ ſcit¶ Iſto modo moraliter qͥnqʒ ſunt q̃pu trefactionẽ peccati impediunt. Dñ em̃ hu midũæ⁊ calidũ a re extrahũt᷑.res putreſcit- Sic qñ humor gratie ⁊ calor caritatiꝑ pec catũ ab hoĩe ext rahunt᷑ hõ putreſcit mora⸗ liter Pð.xxxxij. Putruerũt ⁊ corꝛupte ſũt cicatrices mee:a facie inſipientie mee. Pec aũt putrefactio quinqʒ modis impeditur ¶ Primo mõ ꝑfrigus circumſtans.i·per tribulationẽ⁊ ꝑſecutionẽ exteriorẽſ Se⸗ cũdo modo ꝑ excellentiãcaloꝛis naturalis ignis intrinſici.i.ꝑ excellenti caritati ſpi⸗ ritu ſſancti Leui.vi. Ignis ialtarimeo ſp ardebiti Tercio mõ ꝑ coagulatõʒ factam a frigido intrinſico.i.ꝑ timoꝛẽdiuini iu⸗ dici⁊ vltõnis future intrinſecꝰ recogitati ¶ Quarto mõ ꝑ motũ moderatũ Juxtai lud. Et vitiũ capiũt ni moueãtaque Mo⸗ tꝰmoderat?ꝰẽ variatõ ⁊ continuatõ ſancta rũ occupationũ q̃ excludit ociũ qd maxie inducit putrefactionẽlibidinis. Juxtail⸗ lud Ouidij de remedijs amoꝛis · Dciaſi t ollas periere cupidinis artus ¶ Quinto xii mer ungel nium mc nunduci vmn itiyudu mülnt — itcſt nituni tinnn uußt uitjtn itit ſa ulhu hittnn iec enn ueñ ſ ninn tuoꝛ cõditionib omne hun honeſtũ tñ ⁊ non beſtiale.cõmuniter deſcri ₰„ cwiüi modo impedit᷑ putrefactõ peccatiꝑ magni tudinẽ rei.qꝛ res magna magis reſiſtit pu trefactioni coꝛrumpentiqᷓ; paruaſtomõ moꝛaliter magna dignitas ⁊ gradus ſiue ſtatus ꝑſone debet eã pᷣſeruarea cõmiſſiõe peccati. Qñ hõ recogitat ꝙ eſt pᷣlatus. hʒ aĩaꝝ curã.recogitat honoꝛẽ a ſpditis ⁊ be⸗ neficia quibus omnino indignꝰ eſt. niſi be/ ne viuat Ex ipa ſue dignitatis magnitudi ne facit ſibi ſtimulũ bone vite Inter iſta qn qʒ impedimenta putrefactionis.pꝛimũ eſt diſciplina qua vita gratie a putrefactione ſeruatur. Prouer.vi. Vandatũ lucerna eſt ⁊ lex lux ⁊ via vite intrepatio diſcipline Lectio.cviij. ſi diicie ap petãt᷑ in vita· quid ſapia locuple tius que operat᷑ oĩa. Si aũt ſenſus operat᷑ quis hox que ſunt magis qᷓ; illa eſt artifer Pec eſt quarta ꝑs cõmẽdatoꝛia ĩ qua Sa lomon duas cõditiones de amica ſua ſapi⸗ entia introducit.q̃ in ſpõſis eligẽdis apud hoĩes mundanos nõ modicũ ponderantur Et ſcðʒ ꝙ ei duas pᷣrogatiuas attribuit lit rera diuidit᷑in tot ꝑtes Z Primo em̃ attribuit ei opulentiã in diuitijs. Et ſe cũdo experientiã in artificijs. Scða pars ibi. Siaũt ſenſus opꝑat᷑. Et qꝛ diuerſoruʒ hominũ diuerſe ſunt cupiditates:tã ſcðᷣm conſuetudinẽ.qᷓ; ſcðᷣm cõplexiones Nam aliq deſiderant naturaliter ſuꝑfiuitatẽi di uitijs.aliqui ſptilitatẽ in artifieijs. aliqui virtutũ moꝛaliũ cõuenientiã.aliqui virtu tů intellectualiũ excellentiã. Ideo ſß quat omne humanũ deſideriũ bit · quoꝝ tñ appetibiliũ tantũ duoin litte/ ra iſta ꝓſequit᷑i Quãtũ ad pᷣmũ dicit ſic. Et ſi diuitie appetant᷑in vita quid ſapien tia locupletiꝰ· q̃ opat᷑ omnia.qᷓſi diceret ni⸗ hil:Et intelligit᷑ ſpecialiter de ſapientiaĩ creata que eſt xpᷣus De quaEph.i·Nã ope ratur omnia ſecundũ cõſiliũ voluntatj ſue Quia em̃ ſapientia q̃ eſt virtꝰ humana do num ẽſapientie increate.⁊ idem eſtcõmen dare donũ ⁊ dantẽ in caſu. Ideoſalo.freqᷓn ter in hoc libro ſapientiã cõmẽdando que⸗ dam de ſapientia creata ponit·⁊ plurima de ſapientia increata. Pot tñ iſta lia deſa pientia humana inelligt quãſi hõ pʒlocu ples ſatis fiet. ¶ Hodi vero quõ quilibʒ pot eſſe diues vicam fm Senecamin epla exxxiij In qᷓ docet qualiter oĩs homo põt ſibi pacem⁊ diuitias fabꝛicare. que duo cõ muniter multũ affectant᷑. Dicit ſic junqd maior eſt animus qᷓ; vbi alienũ ſe poſuit et fecit ſibi pacẽ nihil timendo.ſibi diuitias nihil cõcupiſcendo. Ergo ſ̃m Senecam ſi vis haberẽ pacẽqᷓ;tuʒ ad mũdũ ꝑtinet nul lũ timeas ⁊ eris in pace.nihil cõcupiſcas ⁊ eris fatis diues: Erꝛas inqt ſi illũ putas diuitẽcui varia ſupellex:qͥ ĩꝓuincijs mul tis arat.qͥ multuz ſburbaniagri poſſidet. Eũ oĩa dircris pauꝑ eſt. Quare:qꝛ debet uãtũ inquis Dmmnia. nii foꝛte iudicas intereſſe. vtruʒ aliqͥs ab hoĩe an afoꝛtuna mutuũ ſumpſerit. Pec Seneca ſnialiter Sed meliꝰ dixiſſet ſi cõcluſiſſet omẽʒ diui tẽ deo debitoꝛẽ fuiſſe non foꝛtune. Dicit ei Augꝰ.i.de retractionib.ca.i. Poĩes hñt in peſſima cõſuetudine.vbi dici debet. hoc ðs voluit:dicũt h foꝛtuna voluit. S a Sed quõ dant᷑ diuitie a deocũ ſint nociue freq̃nter illis quibus dant᷑.Iſti qᷓſtioni re ſpondet Seneca epiſtola.lvij. vbi oſtendit quõ dij diuitibus ſunt propicij:⁊ dicit ꝙ dicũt᷑eis pꝛopicij. qꝛ bono ac benigno vul⸗ tu mala magnifica eis tribuerunt:ad hoc vnũ excuſatiꝙ illa que vꝛant⁊ excruciant optantibus data ſunt In hoc ergo dij excu ſant᷑tm eũ ꝙ licet dent eis ea que eis nõ pro ſunt. dant tñ qualia appetunt. Sed certe vere diuitie quas ſapientia dat hommnibꝰ ſunt virtutes ⁊ bone operatões.q̃s ſignant᷑ vocat ꝓpheta diuitias ſalutis Iſa xxxiij. Diuitie ſalutis ſapiẽtia ⁊ ſciẽtia. Pꝛoner. x. Benedictio dñi diuites facit Secunda p̃rogatiua?⁊ quartain vniuerſoipſiꝰ ſapiẽ⸗ tie ẽ ꝙ ip̃a hʒ experiẽtiã in artificijs. Et qᷓ; tum ad hoc dicit. St aũt ſenſus opꝑat᷑⁊c̃.i. ars que eſt circa ſenſibilia⁊ experimẽta co⸗ mendet᷑abaliquo. Sapiẽtia increata que eſt xpᷣs artificiopᷣcellit oĩa. qꝛ omĩa creauit de nihilo. Sapiẽtia etiã humana large lo⸗ quendo prudentiã⁊ artem cõprehendit.⁊ ꝑ cõſeq̃ns nihil eſt mag illa. St inquit diuitie appetant᷑᷑ B NMotã⸗ dñ ꝙ tria ſunt genera diuitiaꝝ. Tꝑales⁊ ꝑiculoſe.ſpiritales ⁊ virtuoſe.etemales et ——— —— —— — Lectio gloꝛioſe. Pꝛime ſunt rõnabiliter xuipẽdẽ de. Secũde ſunt laudabiliter exercende. Tercie ſunt ineffabiliterappetende Pꝛi⸗ me diuitie ſunt periculoſe. qꝛ repellunt ve nitatẽa cognitivne.ſecuritateʒ ab eſtimati⸗ one.⁊ vanitatẽ ab affectione. Primo repel lumt veritatẽa cognitiõe Diuites em̃ nec hie poſſũt ver cognitionẽ dei.nec ſuinec ꝓrimi. Nõ dei qꝛ Math xiij Fallacia di⸗ uitiaꝝ ſuffocat verbũ der⁊ ſine fructu effi⸗ cit. In cuiꝰ figurã diuitibus regibꝰ ange⸗ lus apparuit in ſomnis:⁊ pauperibꝰ ſale riby in perfecta vigilia ſeoſtẽdit · In ignũ Fpauperes clarioꝛẽ de deo noriciã cõſeq̃nt 5 diuites. Unde Luẽ xix vꝛꝙ zacheus uit pᷣnceps publicanoꝝ ⁊ diues. ⁊ tñ ſtatu ra puſillus erat.⁊ nõ poterat pre turba vi⸗ dere Jeſum. donec in arboꝛẽ aicẽdiſſet. Sic diuũijs ↄ ſtipati⁊ familijs ſunt paruii ſta tura virtutũ ⁊ cõpꝛimunt᷑ſolicitudinib⁊ pꝛeſſuris negocioꝝ⁊ officioꝝ ꝙ non vacat eis cogitare de Jeſu niſi valde raro.i.ſi foꝛ⸗ te ſemel in anno ĩqᷓdrageſima vel circa pa ſcha arborẽ aſcẽdant pnie⁊ cõtemplatõis denote vt innitent illuʒ in domũ ſuã. Etið dinitie ſũt pulueres excecantes oculos ſpi ritales Vñ ðᷣꝛ Zpoc·iij. Dicj qꝛ diues ſũ ⁊ loeupletatus ⁊ nulliꝰ egeo.⁊ neſcis qꝛ mi ſer es ⁊ miſerabilis ⁊ pauꝑ⁊ cecus⁊ nudꝰ tẽnec hñt verã cognitiõeʒ ſui ꝓpter duo impedimẽta. Pꝛimoꝓpter vera dicentiũ raritatẽ.⁊ ſcðo ꝓpter adulatõj falſe multi plicitatẽ. De pᷣmo dicit Seneca Mõſtra⸗ bo tibi qͥd oĩa poſſidentib deſit.ſ.qui veꝝ dicat. De ſcðo pʒ Tot ſunt adulatoꝛes di nitũ ð familijs · de vicinis.de amicis de ex traneis ꝙꝓpꝛios defectus non poſſunt ad nertere. Ecci·xiij. Diniti deceptomulti re cupatoꝛes.locutus eſt ſupbe ⁊ iuſtificaue⸗ rũt illũ. Et infra diues locutus ẽ⁊ omnes tacuerunt.⁊ verbũ illius vſqʒ ad nubes ꝑ ducent¶ Tercio nec hñt ver noticiã de ꝓ imo.qꝛ neſciunt qui ſunt eoꝝ amici⁊ qui holtev Linc e Seneca de remedijs foꝛtui toꝝ. Iſte quẽ tu dñm exiſtias pecunie locu lus eñ multũ habet. Ignoꝛas vtꝝ auarus velꝓdigꝰ ſit.ſi ꝓdigus non habebit. ſiaua rus nõ hʒ. ſtũ quẽ tu felicẽ admiratus cre dis ſepe dvler.ſepe ſuſpirat:multiillum co mitant᷑· Mel muſce ſequunt᷑.lupi cadaue ra frumenta foꝛmice. predam ſequit᷑turba iſta nõ hoĩem. Et ideo bene de ducit. Boe. —. ijde conſol·proſa viij aduerſa foꝛtuna in hoibꝰ edei qᷓ;ꝓſpalla em̃ ſp ſpem kelicitatis cũ videt᷑ blanda mentit᷑. hec ſꝑ veraeſtců ſe inſtabilẽ mutatõe demõſtrat. Jila fallit · hec inſtruit. Illa mẽdatio ſpem bonoꝝ mentes fruẽtiũ ligat. hec cognitòe fragilis felicitatis abſoluit. Iraqʒ videas illam ventoſã fluentẽ. ſuiqʒ ſp ignarã. hanc ſobꝛiũ ſuccinctãqʒ ⁊ iᷣiꝰ aduerſitatis exer citatõe pꝛudẽtẽ. Sicg diuicie repellũt ve⸗ ritatẽ a cognitõe. ¶ Scðo repellunt ſecuri tatẽ abeſtimatõe. Siuites ei ſꝑ ſuntin ti⸗ moꝛe perdenditerꝛas. pecuniã? theſaurũ Et cũ ſint ſine ſecuritate.ſunt ꝑcõſeq̃nsſi ne intrinſica iocũditate. VUñ Augꝰ.vi.cõ⸗ feſ.narꝛat ꝙ trãſiẽs ꝑq̃ndã vicũ vidit pau perẽ mẽdicũ iacentẽ.⁊ ingemuit loq̃ns ad focios. Diby inqͥt conatibo qͥbo laboꝛamꝰ. nihil aliud vellemꝰ niſiad ſecurãleticiũꝑ uenire qͥ nos iſte mendicꝰ pceſſit. Et ſequit Illle letat· Ego anxiꝰ.ille ſecurꝰ.egotrepi dꝰerã. Et illud notabiliter in ſuo cantico dicit beata ᷣgo. Luẽ.i.Eſurientes ipleuit bonis:⁊ diui.⁊c̃.lludẽ ĩane qð apparet eẽ repletũ⁊ eſt vacuũ. Ita diuitesv ident᷑ 8 exteriſine metu⁊ turbatõe⁊ ſine ſolicitudi ne.⁊ tñ interiꝰ ſunt pleni triſticijs ⁊ timo⸗ rel Tercio repellũt vnitatẽ ab affectione. cauiant eĩ inuidias. turbatiões bella. bri gas? diſcoꝛdias amicoꝝ. Exemplũ Beñ. xiij. de Abꝛaã⁊ Loth cõſanguineo ſuo.de quib ðꝛ. Erat quippe ſbſtantia eoꝝ mul⸗ ta⁊ ñ quibãt habitare cõmuniter. Vñ ſta tim ſdit᷑in eodẽ. ꝙ facta ẽ rixa inter paſto⸗ res gregũ Zbꝛaã⁊ Loth.cũ⁊ ipi ſbſtanti is abundabãt multifarijs. Et iõ ſunt ꝑui⸗ pẽdende. VUñ Seneca epla.xviijemo aliẽ deodignꝰ qᷓ; qut opes cõtẽpſerit. Er iõ dicit ð̃. Diuitie ſi affluãt nolite cor ap ponere. Dieit Augꝰõ dicit:nolite habe re · ſed nolite coꝛ apponereNõ em̃ damnt dinitias vñ mereamur celũ. ſed cor appoſi tů qð ſeʒ non expẽdit ſed recondit. Et ideo diriꝙ diuitie ſunt rõnabiliter ꝓuipẽdẽde nõ totaliter fm rectã rõnẽ. ſed ne ſint impe dimentũ pᷣtutis. VUnde optimũtꝑamẽtu docet Augꝰ ſuꝑ Põ li.ꝙ nullꝰ diuitias vldiuites nimis cõtẽnat. necnimis de pal ptate pſumat dicẽs ſi Hoc attẽditene par ſim diuites reßhendat/.⁊ rurſũ ne de pau tate⁊ egeſtate pſumatj. Si em̃nõ ẽp̃ſume dũ de dinitijs.qͥntomag nõ eſt ſumẽdũ ð pauptate. Paup vlceroſus nõ hñs eſcam. nec veſtẽallatus ẽ ab angelis in ſin abꝛae Videqͥ Platusẽ:legeſe iprurã ⁊ inuenies diuitẽ Abꝛaam. Sublatꝰeſt gin ſinu diui tis paup. an potiꝰ ambo diuites deo:a mbo cupiditate pauꝑes. hec Augꝰ. Scde diui tie ſunt ſpũales ⁊ virtuoſe, he ſunt gratie ⁊ oꝑationes virtutũ ⁊ bont moꝛes Unde Bꝛegꝰ.omel·xv. ſi ilud. Erijt qui ſemi nat ſemiare ſemen ſuũ. Sole diuitie vere untqͥ nos virtutibo diuites efficiũt Sih fatres diuites eſſe cupitꝭ.veras diuitias amate Si culmẽ honoꝛisq̃ritis. ad celeſte regnũ tendite. Siglam dignitatũ diligi⸗ tis. in illa ſuꝑna angeloꝝ ſocietate aſſcribi feltinate. Vñ.i. Thimotß.vi. Pꝛecipe di nitibo huiꝰſeculi nõ ſßlime ſapere neqʒ ſpe rareĩ incerto diuitiarũ.Et ifra. Bene age re diuites fieri:in oꝑibo bonis Et Epß.i j Det vobis fm diuitias gloꝛie ſue virtuteʒ roꝛroboꝛariꝑ ſpiritũeiꝰ in interioꝛi hoĩe⁊ habitare chrũtů ꝑfidẽin coꝛdib veiris ritate radicati⁊ fundati. Tercie diuitie ſunt eternales ⁊ glie. tuitas ſine trãſitõe.ſecuritas ſine fatigatõe iocunditas ſine affiictiõe. ⁊ ſacietas ſine de fectõe. De qͥbus in Pʒ̃. Bloꝛie⁊ diuitie in moelac. Et itex. Speraidño⁊ facbo nitatẽ ihabitaterrã⁊ paſcerꝭi diuitijs e Lectio.cix. Eſi iuſticiãq;s diligit. laboꝛes huiꝰ magnas ha bent virtures. Sobrietatẽ eñ ⁊ prudẽtiaʒ Docet ⁊ iuſticiã ⁊ virtutẽ. quib vtilius mi hil eſt in vita hoĩby Polſqᷓ; falo.ðclarauit qnqʒ p̃ꝛogatinas ſapie ſponſe ſue. In hac teꝓſequit᷑ de ſexta. Dictů eſt eñ ꝙip̃a ha et nobilitatẽ ꝓpagatõis.celebritatẽ bone opinionis · curialitatẽ ed ucatõis.⁊ opulen tiã in dinitijs.⁊ experiẽtiã in a rtrficijs Se xto hʒ ſincerũ moderamẽi moraliby. Et ſe primo vex eramen in ſcialib. Eſt ᷓ inten tio huiꝰlectõis cõmendare iſtã ſpõſam ſiue amicã p̃electi a bonis moꝛibEt circa hec duofacit. qꝛ pᷣmo cõmendat eãgeneraliter In iſtis em̃ eſt perpe/ cix ⁊ ſummatim ainſtici legali. Scðoſingu⸗ —— lariter ⁊ ſingillatim a dlbet virtute cardi nali. Scða ꝑs ibr.ſe obrietatẽem̃ v A Tirca pᷣmũ ẽaduertẽdi ꝙ ſicut dicit Ariſ. v.ethi.ca.i. Duplex diſtinguit᷑iuſticia.ge⸗ neralis q̃ vocat iuſticia legalis.⁊ ꝑticulart ucieran talis eſt differentia. ꝙ iuſticia legalis nõẽ pars virtutꝭ ſedẽ tota virtus Et vocat᷑inſticia legis qꝛ ßᷣm eã fit bomo totiꝰlegis obſferuator im ſingulas operatões virtutũ. Vocat᷑ aũt iuſticia ge⸗ neralis non ꝙ ſit cõmunis ad omnẽ virtu⸗ tem. ſed qꝛ vna eſt virtus ꝑticularis dire ctiua tamen cuiuſlibetvirtutis in actũ ſuũ hm Anſt. ſm ꝙ expedit ad bonũcõmunita tis ſiue bono comum VUnde iuſticia legalis intendit dirigere omnẽ virtutẽ in actũ ſuũ ſicut ex pedit ad bonũ cõmunitatis. Juſti⸗ cia vero particularis eſt illa cui cõtrariat᷑ auaricia ⁊ eſt in cõmutationib ⁊ diſtribu⸗ tiõibo que fiunt ad ſingulares ꝑſonas. Et hec eſt que cõnumerat᷑inter quatuoꝛ virtu tes cardiales:q̃ ſunt pꝛudẽtia.iuſticia. foꝛ titudo⁊ tꝑantia. Pꝛimo ergo cõmendat Salo ponſam ſuam a iuſticia legali.Et ſchoa inſticia cardinalivt dictũẽ · Nuãtũ ad pᷣmũ dicit ſic. Etſi iuſticiã quis di ligit 22 fm varietatẽcõſuetudinũ ⁊ cõplexionũ ſũtĩ hoĩbovarie inclinatões.tã ad vitia qᷓ; ad virtutes. ñ quidã hoĩes naturaliter inclinant᷑ad opa iuſticie ⁊ eoꝝ exeycitio de lectant᷑. Et de talt hoie loq̃ns dicit. Et ſitu ſticiam quis diligit naturaliter vel ex ele⸗ ctõe.⁊ h loq̃ndo de iuſticia generali. Labo res huiꝰ.i.exercitatiões difficiles ſapientie magnas hit virtutes.i.vires ad adquiſiti onẽ · vel labores huꝰmagnas hñt virtutes ꝑ exercitatiõʒ ſapientie magne adqͥrunt᷑ virtutes.laboꝛes dicit ꝓpter eſt ſp annexa oꝑi virtuofo. Virtꝰ em̃ cõũ⸗ ſtit circa difficile.⁊ ſicut dicit qͥdã nulla ẽ non ardua virtus. Scðo cõmendat ex qua tuoꝛ vᷣtutibo cardinalib ſingil latim dicẽs ſobrietatẽ⁊ pꝛudentiã:iuſticiã⁊ virtutem Pnudentiã? iuſticiã ſpecificat noĩby ſuis. ſed tꝑantiã vocat ſobꝛietatẽ.⁊ fortitudin vocat vᷣtutẽ. Siẽ em̃ dicit Tulliꝰde offici is. Homẽ vᷣtutj antiqͥtus fuit ſoliꝰfoꝛtitu dinis Iſte aũt qᷓtuoꝛ vᷣtutes dicuntgenera les pᷣncipales ⁊ cardinales. Sic em̃ in ar⸗ vñatur⁊ pᷣncipat᷑. alia ſubßuit⁊ exequitur Ita eſt in virturibo moꝛalibꝰ. Sic ars mi litaris pcipit equeſtri. ⁊ equeſtris frenefa⸗ ctiue.⁊ ura rs gubnatoꝛia nauis ẽarchi⸗ tectoꝛica.i.pᷣncipalis⁊ pᷣceptiua ᷣſpectu re migatiue⁊ nauifactiue ⁊ huiuſmõi.Finis em̃ ſuꝑioꝛis artis eſt intentꝰab inferiori.ſi cut frenefactiua intendit bonitatẽ ad hoc 9 hõ bene equitet.⁊ bene equitare oꝛd inat᷑ ad bonq̃ miliciã. Etiõ ars militar hʒ pᷣci⸗ pere tã eq̃ſtriq; frenefactiue:⁊ multjalijs bſermentibo arti militari. Eodẽ mõ eſt in virtutib moꝛalib.vna p̃cipit alteri. puta ſupioꝛ inferioꝛi. Verbi gra: In paſſionib cõcupiſcibilibo delectatiões m tactũ ſunt difficilioꝛes ad regendũ.⁊ iõ indigemus vna vtuteqᷓ rõnabiliter regamur in huiuſ modi delectatõibꝰgeneraliter.⁊ iſta vocat tpantia. Sub iſta ſunt alie virtutes circa materias ſpãles delectabiliũ. Eſt em̃ dele ctatio fm tactũ mltiplex. alia circa guſtum alia circa venerea.alia circa ludos. Indele ctatõibꝰcirca guſtũ indigemꝰvirtute qᷓ po teſt vocari ſobꝛietas. In delectatõibꝰ vene reoꝝ idigẽt cõiugati. quibꝰ ſolis venereis lz vti. vna vᷣtute q̃ vocatcõtinentia vel ca⸗ ſtitas. In delectationibꝰq̃ fiũt circa ludos indigemꝰ ptute fuante mediũ inter ſuꝑ⸗ abundãtiã⁊ defectũ q̃ vocat. Eutropelia. ſicut docet Areſto.itij. Ethi. Modo quia oẽs iſte vtutes ſůt circa materiã magis ꝑti ularẽqᷓ; tẽꝑancia.qʒ tꝑantia hz fieri circa delectatões Fm tactũ generaliter ſbintelli⸗ gẽdo guſtũ ſ tactu qꝛ guſtusẽ qͥdã tactus ẽ ðꝛ.ij· de aĩa. Ideo tpantia vocattpãtia generaiis. ⁊ eutropeliaẽſpẽs tpãtie· Er ſi⸗ militer caſtitas cõiugalis ⁊ ſobꝛietas in ci bo⁊ potn ſunt ſpes tpantie. Er qꝛ ſuꝑior tus p̃cipit infertoꝛi.iõ tpantia vocatpᷣn ⸗ ipalis reſpectu eutropelle vel ſobꝛietatis V poſic qᷓſi oĩs materia moꝛał reducitur ad q̃tuoꝛ við̃lʒ ad paſſiões traſcibiles. ad electiõʒ rõnis.⁊ ad opatiõʒ circa res victui neceſſarias:iõ ſi in iſtis qᷓtuoꝛ bene regule⸗ mur. pfecte erimꝰ virtnoſi. Et iõ m iſtas jtuoꝛ vᷣtures dicuntq̃tuoꝛ pᷣncipales ſiue cardinales Nãtpãcia facit tenere mediũ ym rectã rõnẽcirca pa ſſiões cõcupiſcibiles Foꝛtitudocirca paſſiones traſcibiles Pꝛu ectio tibus eſt ſhoꝛdinatiqʒ vare qua vna pcipit dentia cirea electõnes in oꝑabilibꝰ. Ftiu⸗ ſticia circa cõicatõʒ in rebꝰ exterioribꝰ. Di⸗ cunt᷑ aũt iſte virtutes cardi nales ·Cardo eĩ ſᷣm pap̃·⁊ Hug.eſt pars oſtij q̃ vertitĩ qͥdãfoꝛamie ligneo vel lapi⸗ deoꝑ qð oſtiũ vᷣtitqñ claudit? aperi᷑ · Et aliqũ vocat᷑eardoipᷣm foꝛamẽ· Et ðꝛacar dian grece qð ẽcoꝛ latine. qꝛ ſiẽ coꝛ hoĩs re git coꝛpꝰ in motu. ta lignũ illud regit et mouet ianuã. Dꝛ ꝗᷓ operatões hüane regũ tur determtnate ab iſtis vᷣtutib⸗ fm recta rõnẽſiẽ ianua per ſuũ cardinẽ Vñ ab anti qᷓ;s cardinales eas placuit appellari.vł foꝛ te meliꝰ dicunt᷑cardinales. qʒ cardialos.i⸗ cardiales a cardian grece qð eſt coꝛ latine Er dicunt᷑cardiales ad dr̃aʒ vᷣtutũ coꝛpo ralũ ſiẽ ſũt robur? agilitas coꝛpoꝛisſte ʒe ſũt ĩ coꝛde.i.ĩ aĩa.⁊ 1õ foꝛſitã cardinalel vel cardiales pᷣmitꝰ dicebant᷑. Ex his patʒ q̃reſüt q̃tuoꝛ vᷣtutes pᷣncipales.⁊ qre dicũ tur cardinales ¶ Eſt aũt vlteriꝰ aduerten dũgiſte q̃tuoꝛ vᷣtutes hm Platinũ⁊ Ma crobiũ ſuper libx pᷣmũ de ſomno Scipiis qᷓdruplictter variant᷑. Sũt eĩ vᷣtutes exẽ plares. Cirtutes purgati animi. Llirtu⸗ tes purgatoꝛij Et pᷣtutes politice Iſte vᷣtutes fn ꝙſunt in deo qͥdãmõ vocãt exẽplares.vt dicat᷑iuſticia deiobßuatio le⸗ gis eterne in aqminiſtratõe. Foꝛtitudopo tẽtia gubnandi. Tẽperãtia cõfoꝛmitus vo lũtat ſue ad rectã ronẽ. Pꝛudentia ſapia deiinfinita. Sic ð iſte vtutes m ꝙ in deo ponunt᷑ vocant᷑exemplares vᷣtutes · qꝛ dl⸗ inne vᷣtutes exẽplares debẽt eẽ hũane vtu tis Deñ em̃ ſieſũmã regulã bonitati imita ri debem Cõſiderãdo iſtas pᷣtutes ꝓutab hoibꝰ haberi pñt. ſic differũt ſeðᷣm gradus perfectiõis ⁊ ißerfectõis. ʒnneniuntinbo⸗ nis.in melioꝛibꝰ. in optimis. In bonis vo cant᷑ politice.i.ciuiles.qꝛ ſᷣm eas hõaptus efficitad bene viuendũin cõmuniciulita⸗ te. In melio ribꝰ⁊ perfectioꝛibꝰ qnitrãſcè — dũt pᷣmos.⁊ tendũt gãmõ ad diuinãſiliu dinẽvt imitent effigiẽt vᷣtutes exẽplares in deo.vocant᷑ iſte virtutes purgatole· q purgãt a vicijs paſſionũ ita ꝙ iſte vᷣtutes ſunt in hoĩbꝰ qhñt freq̃ntiõ paſſionũ?tñ eis dñant᷑ virtuoſe.⁊ iõ dicunt ĩ eis purb toꝛie. Sed ĩ hoĩib? pfectiſſ imis qͥ totaliter piuints adherẽt. dicütiſte virtures eẽ irn —2 r nlinn i alü elnic — — moth ſener — i nupaſtiuiiſ cndingui: nkardulsꝛidj ſüntinn cdiiiuiit rqtuo Frſrr ter vnnicüit Uintespumnn — wxdiulutut⸗ mennnini ubnni Iri eꝛuci. tes purgati animi:ĩ qͥb pꝛudentia ſola di nina intuet᷑. Te mperantia terꝛenas cupiꝰ ditates neſcit. Foꝛiitudo paſſiões ignoꝛat Juſticia cũ diuina lege ꝑpetuo federe ſoci nt᷑.⁊ ſic ſunt in valde bonis.i.beatis.vl foꝛ te in quibuſdũ pauc electiſſimis in hac vi⸗ ta Et ſpecialiter fuerũt in rp̃i humanitate ⁊ virgine gloꝛioſa. Pis viſis pʒ Ir̃a ꝙ ſapiẽ tia docet ſobꝛietateʒ.i.tꝑantiũ.i. Petri.v. Sobꝛi eſtote ⁊ vigilate⁊c. Docet em̃ ꝓꝛu dentiã Math. xi. Eſtote pꝛudentes ſicut ſerpẽtes ⁊ ſimplices ſicut columbe. Docet em̃ inſticiã ⁊ virtutem.id eſt foꝛtitudinem quibo vtilius nihil eſt in vita hominibus. Sʒ3̃ hoc videt᷑ ꝙ vᷣtutes theologice ſunt melioꝛes ad ꝓmerẽdũ vitã:qꝛ ſine fide im poſſibile eſt placere deo. Ad Heb xi.Et ſi caritateʒ nõ habeat nihil eſt.i. Coꝛ. j. Dicendũ eſt ꝙ ſb iſtis q̃tuoꝛ cõpꝛehen/ dunt᷑ virtutes theologice. ſcʒ fides ſub pꝛudentia.ſpes ſub foꝛtitudine.caritas ſß iuſticia.⁊ ſic veꝝ eſt ꝙ iſtis nihil eſt vtilius ivita hoibo B Mic põt bꝛeuiter du bitari: An virtutes moꝛales ſint cõnexe ſic ꝙ nullus poſſit habere vnã niſi oẽs habeat Etviðꝛ ꝙ non qꝛ Augꝰ dicit ad Piero.i qdã epla inqᷓ ðꝛNõ eſt diuina ſententia qᷓ ðꝛ.qͥ hʒ vnã hʒ oœẽs.ſed oĩs vera ſententia è diuina.qꝛ fm Ambꝛo omne vexꝝ aqcũqʒ dicat᷑a ſpũſanctoeſt.& non eſt vera ſenten⸗ tia·¶ Pꝛeterea virtutes moꝛales generãt᷑ ex erercitio actuũ virtutũ.ſic pʒ.ij. Ethi.ſʒ cõtingit aliquẽſe exercere in actib vnius virtur ⁊ nõ in actib alteriꝰ. Sicut aliq̃s põt ſe dare actibo liberalitatis lʒ nõ det ſe actibo cõtinentie ſiẽ pʒ.ʒᷓ talis acq;rit libꝛa litatẽ⁊ tñ nõeſt cõtinens.¶ Ad oppoſieuʒ ẽphs. vi. Ethi. duoby vltimis ca. vbiꝓbat ꝙy nullns põt hr̃e prudẽtiã niſi habeat om̃s virtutes moꝛales. Nec põt qͥs habere vir⸗ tutes morales niſi habeat pꝛudẽtiãſ Ad queſtionẽ dicendũ:ꝙ virtus moꝛalis põt accipi dupliciter. ꝑfecta ⁊ imꝑfecta. Vir⸗ tus moꝛalis ĩpfecta põt haberi etiã ſi alia nõ ha beat᷑. Perfecta añt nõ põt. Virtꝰim ꝑfecta vocat ĩclinatõ naturalis ad virtutẽ Sic aliqͥ natxraliter inclinant᷑ad caſtitatẽ aliqhad libaliatẽ Perfecta vero virtus eſt babitꝰinclinꝭs ad bñ agẽdũ. Pu cõnextõis rõ apu Areſto talis. ꝙnull? — c em̃ moꝛaliter facit eligerebn eaqᷓ ſunt ad ſinẽ ⁊ bñ iudicare de fine. Sie ꝑ oppoſituʒ malicia facit male ſentire de fine. vnicuiqʒ em bonũ apparet illud ad q ðꝛ amicꝰ ed iõ ſi non habeat rectã eſtimatõʒ de fine nun P bene eiigit media qð eſt opꝰ pꝛudentie. Et coꝛruptꝰ habitꝰ ꝑ vicioſos actus hʒfai ſaʒ eſtim ationẽ de fine⁊ ꝑ ↄñs errones elt getEt ideo pꝛudentia que eſt recta ele ctõ vel recta rõ agibiliũ non eſt in tali. Dõau tẽ virtus moꝛalis nõ poſſit eſſe ſine pꝛudẽ tia:ſic oñdit᷑. Inclinatio in actũ virtutis ẽ ab habitu virtutis. modo ſicut inclinatio coꝛporis ſi eſt nimia⁊ non fit ᷣm rectã ra⸗ tionẽ coꝛpoꝛis ĩpingit in aliud ⁊ ledit.ita inclinatõ virtutis ſieſt nimia nõ fit m re⸗ ctã rõnem. Et ideo ad hocꝙ operatio ſit virtuoſa requirit᷑ nõ ſolum ha błtus incli⸗ nans.ſed pꝛudentia dirigens ⁊ moderans oꝑationẽ. Et iõ vita moꝛalis nõ põt eẽſine pꝛudentiaſ Ad pᷣmũ dicendũ ꝙtntentio iug.eſt ꝙilla ſententia expꝛeſſe non docet᷑ in ſacra ſcriptura.¶ Ad ſcõm dicendi.ꝙ qͥ aſſuefacit ſe in i vniꝰ virtutis ⁊ n omnũ.talis nõ habebit pꝛudentiã.nec ad qret aliquã virtutẽ moralẽ ꝑfectam. Adq́ rit tñ vnð habitũ iuxta materiã circa quaʒ ſe exercet.ſed ille habitus non habebit rati ouẽ virtutis ꝑfecte ꝓpter defectũ prudẽtie Etiõ ad h ꝙ aliq̃ virtus adqͥrat᷑opoꝛtet ꝙ hõ ſe habeat circa oĩa que in vſu vlte veni⸗ unt. nõ tñ opoꝛtet ꝙ ſimul exerceat ſe in a⸗ ctibo oĩm virtutum.ſed reqͥritꝙ ſe habeat virtuoſecirca materiã alicuiꝰ actus virtu ⸗ tis. Sunt tñ q̃dam virtutes cõuenientes homini hm ſtatũ eminentẽſicut magnani⸗ mitas ⁊ magnificentia. Et iſtas virtutes adquiret hõ. exercendo ſe in actibo liberali tatis ſic ꝙ liberalitate habeat eas ĩ pockria ꝓpinqua Si em̃ libali ſbſeruiat abundan tia ſumptuũ⁊ pecuniaꝝ exercebit actꝰ?ma pot eſſe pꝛudẽs miſiſit virtnoſe. Linns gmficentie de faciliꝓpter vſum liberalita tis in donationibꝰ mediocribꝰ vſitatum Lectio.cx. TCſimultitudi nẽſcientie deſiderat qͥs.ſeit pᷣreri ta:⁊ defuturis eſtimat. ſcit verſutias ßmo nũ ⁊ diſſolutiones argumentoꝝ ſigna et Nectio mõſtra ſcit anteqᷓ fiant. ⁊ euentꝰ tꝑm ⁊ſe⸗ A Inter ea qͥbo hoĩes ſingu cMtoE. lariter extollunt᷑ · vnũẽ expiẽtia in diuerſis ſtientijs. Quia em̃ oĩs ſcietia eſt de nume ⸗ ro bonoꝝ honoꝛabiliũ ab omni ſciẽtia red⸗ ditꝑ ſona quelibet honoꝛe digna. Luꝰ rõ ẽ.qꝛ honoꝛ ẽpᷣmiũ virtutꝭ. virtꝰ aũt rei mẽ ſurat᷑ ĩ hoc ꝙ põt attingeread illud ad qð naturaliter eſt oꝛdinatũ.qꝛ in eo cõſiſttt ei⸗ ꝑfecrio. Modo oĩs hõ naturaliter ſcire de ſiderat.⁊ ſcia eſt hoĩs ꝑfectõ naturalis.⁊ iõ oĩs ſcia reddit omnẽ ꝑſonã honoꝛe dignã ¶ Poſtqᷓ; ð Salo.ſex progatiuas de ſapia ponſu ſua retulit. videlicet generoſitatẽp agatõis.celebꝛitatẽbone opinõis.crude itatẽ educatõis opulentiã in diuitijs ⁊ ex ꝑientiã ĩ artificijs.ſinceꝝ moderamẽĩ mo ⸗ ralib. In hac ꝑte ſubiungit ſeptimãp̃ro⸗ gatiuã videlicet. veꝝ examẽ in ſcientialibꝰ Et qʒ ſcie ſecant᷑quẽndmodũ⁊ res de qui⸗ bus ſunt.iij. de aĩa. Res vero diuidit in ſig nũ⁊ ſignatuʒ.iõ oĩs doctrina vel eſt rerum vel ſignoꝝ. Sicut dicit Augꝰ.i.de doctri⸗ na xp̃iana.ca.vi. Scientie vero que ſuntð ſignis vocant᷑ ſcientie mocionales. Sciẽ⸗ tieq̃ ſunt de rebo vocant ſcie reales. Et iõ qꝛ oĩs ſcia ſ altero iſtoꝝ geneꝝ cõtinet.iõ ad cõmendatõʒ ſcie introducit Salomon in hac ꝑte eã habere noticiã.tã ſcientiaꝝ na turaliũ.qᷓ; etiã fmocionaliũ. ⁊ dicit ſic. Et ſi multitudinẽ ſciẽtie diligit quisſcit⁊c̃. Sip qꝛ.qꝛ homo naturalit deſiderat mul titudinẽſcie.qᷓſi diceret.ñ ſolũ ip̃a adoꝛna ta eſt vᷣtutibꝰ moꝛalib videlicet iuſticia. prudentia.foꝛtitudine.⁊ tꝑantia.imo etiã drata vᷣtutibꝰ intellectualibæ vt habeat ñ ſolũ ſcientiã ſed multitudinẽ ſcie. Dꝛ pᷣo multitudo ſcie eſt m multitudinẽ ſcibiliũ Sũt aqt in naturalib q̃dam pᷣteritaq̃dã futura.qdãqᷓ eueniunt raro.⁊ quedãq fre euenter. Itẽ in ſermocinalibo ſcientijs.qᷓ/ dam ſunt plana⁊ facilia ad intelligendũ. ⁊ quedã obſcura⁊ perplexa ⁊ apta ad dect piendũ. De iſtis oĩbus dixitſapiam eſſe ſuf ficienter inſtructam.qꝛ ſcit p̃terita.⁊ defu turis eſtimat.⁊c̃. Quia em̃ diſcipliatieſt intellectũ certioꝛẽ inquirere fm vnũqðqʒ genus qᷓ;tũ natura rei ꝑmittit:ſiẽ ðᷣꝛ.i. Eti coꝝ. Ideo fatuũ eſſet tantã certitudinem erigere de futuri q̃ntãhrepoſſumꝰ depteri ris.cũfutura annera ſint cõtingentibus ᷓ terita vero neceſſitati ſint ſubiecta. Et ido ſignanter diſtinguẽdo dicit. Sʒcit pterita. ⁊ de futuris eſtimat.i.opinat᷑ vl cõlecturat Scit em̃ verſucias fmonũ.i.ocultos ⁊ eni gmaticos modos loq̃ndi. Uel vſucie fmo num dicunt᷑perplexe foꝛme arguendi.inq́; bus patet redargutioſaltẽ aparens quãcũ qʒ ꝑtem homo elegerit.ſicut ĩ inſolubilibꝰ Scit etiã diſſolutiones argumentoꝝ q̃ vi dentapud ſimplicẽ ſolui nõ poſſe. Alia lit tera hz diſpoſitiões argumẽtoꝝ.i.debitas foꝛmas arguendi ſylogiſtice. enthymema⸗ tice. exemplariter? iductiue ⁊ hmõi diſpo ſitões de qbus in libro pᷣoꝝ tractat. Scit ñ ſolũ iſta.imo in naturalibꝰ ſcit ſigna.⁊ mõ ſtra. Signa dicũt᷑aliqui effectꝰ naturales in celo velĩ aere.qͥ euentꝰ futuros deſignãt circa ſtatũ humanũ.ſiẽ pʒ de cometaq̃ ſigni ficat moꝛtẽ pꝛincipis ⁊ bella futura.ſi pʒ pᷣmo Metero.⁊ longa expꝑientia eſt exꝑtũ Monſtra vero dicũt᷑q̃ fiũt 3 cõſuetũ cur ſum?3 intẽtionẽ nature. Sicut qñ hõ na ſcit cũ ſex digitis · vel cũ duabꝰ capitibꝰet hmõi. Et vocant᷑ monſtra que cõiter aliqͥd diſſuetũ demõſtrant eſſe futuꝝ Vñ omne monſtxẽ ſignuʒ ſʒ nõ ecõtra large loq̃ndo de ſigno quamuis ſtricte loquendo poſſet dici iſtud ſignum quod raro:tamẽfm na⸗ turã accidit:ſicutẽ cometa vel eclipſis ſol Monſtrũ qꝛ raro euenit ⁊ 3 naturã. Sie ſi aliquis ex media ꝑte eſſet hõ ex reliqua. bos vel ecõtra. Scit euentꝰtẽpoꝝ ⁊ ſeculo rũ.i.ſcire facit. qꝛ ſiẽ ſuꝑiꝰ dictũ fuit Ami cos dei⁊ ꝓphetas conſtituit a Lo ta ꝙ inter multa que ſcire nos cõuemit. trili ẽ nobis ſcĩa neceſſaria.videlicet flagitioꝛũ que ppetrauimꝰ. bñficioꝝ qᷓ 7poꝛtauim⸗ ⁊ ſupplicioꝝ que nos meruimꝰ Pꝛimað ſciẽtia circa quã debemꝰ eſſe curioſi:eſt no⸗ ticia noſtroꝝ flagitioꝝ vt illa diſcutiamus vt noſip̃os ꝑuipendamꝰ⁊ nõ ſuꝑbiamꝰet argumentũ demonſtratiuũ ad cauſandum iſtã̃ ſcĩam affert nob cõſcientia nr̃a murm rans? leſa quodammodode maliciafacto rũ ñoꝝ. Uñ ſignant᷑ dicit Hier.ij. Argu⸗ et te malicia tua⁊ auerſio tua inerepabitte Scito⁊ vide qꝛ malũ⁊ amarũ eſt dereli⸗ qutſſe te dñm tuũ. ʒ defectũ bſciemn tlhñt qui in rebus mundanis⁊ in defecti nhonocen ni dilpot nie Pl inonmnit welinmn —— woꝛtipꝛincyuit Mewa lugc trivero didijij Intinonnnu * 3 bus alioꝝ pcipiendis ſunt prudẽtes.⁊ eir ca ſeip̃os negligẽtes ſiẽ oculus videt oĩa p̃⸗ ter ſe Cõtra qles Berũ.i pᷣncipio meditati onů ſuaꝝ dic᷑ młti mlta ſciũt ⁊ ſeip̃os neſci ũt alios iſpiciũt ⁊ ſeip̃os deſerũt.⁊ iõ ſignã ter ðꝛ.i. Theſſal. iij. Sciat vnuſqſqʒ vas ſuũ.i.coꝛꝑꝰ ſuũ poſidere vl cõſciẽtiã ſuam poſſidere ĩ ſanctificatõe ⁊ honoꝛe. Scða ſci entia circa quã debemꝰ eſſe curioſiẽ noticia bñficõꝝ q̃ repoꝛtauimꝰ Interq̃ pᷣcipuſẽre Dẽptioq;ʒ recepimꝰꝑ paſſionẽ xpi.Inqᷓ xpᷣs fecit nobis vnj argumentũ demonſtratiuũ ſ u maxie dilectõis qñ ꝓ nobis moꝛi voluit in ligno cruc. Tria aũt requirũtad demõ ⸗ ſtratõnem · ſiẽ docet phs pᷣmo poſterioꝝ.ſp⸗ lectũ. paſſio ⁊ diffinitõ.qͥ ſit mediũ ad con⸗ cludendũ ꝓpꝛiã paſſionẽð ſpiecto. Subie ⸗ ctũ hꝰ ðᷣ monſtratõis fuit filiꝰ dei.qꝛ licet eſ ſet eq̃lis patrißᷣm deitatẽ mltiplr tñꝓ nob ſeipᷣm exinaniuit⁊ ſubiecit factꝰobediẽs vf nadmoꝛtẽ.i.Coꝛi.xv. FilVverat ſubiectuſ eiqͥ ſibi ſubiecit oĩa. Paſſio cõcluſa ex; ſp⸗ iecto fuit paſſio moꝛtꝭ xpi Ad Peb ·ij: Vr demꝰ ieſum ꝓpter paſſionẽ moꝛtj coronatũ Mediũ ad cõcludẽdũ hãc paſſionẽð k ſpᷣ⸗ iecto ſuit diffinitio ſbiecti.i.pᷣoꝛdinatiofilij dei qui tradidit ſeipᷣm ꝓ cũ ꝓr̃e ⁊ ſpũſancto Lu:xxij. Fili qͥdẽ hoĩs ſic dif finitũ ẽ vadit Hecfuit ðᷣmõſtratio facta ꝓ nobis ĩ figura crucꝭ cauſãs ĩ nobis tñ ſuauẽ cõſciẽtiã vtĩ cõparatõe iſtiꝰalia ſciẽtia con⸗ temnat᷑. Vñ paulꝰſcribit.i. Coꝛ.ijIõ em̃ iudicaui me ſeire aliqͥd inter vos.niſi xp̃ʒ ie ſum⁊ hũc crucifixũ. Tertia ſciẽtia circa qᷓ; curioſieſſe debemꝰẽ noticia ſupplitõꝝ que meruimꝰ⁊ hãc habebimꝰꝑ ðᷣmonſtratõneʒ penaꝝ infernaliũ q̃ ſunt diuerſis ſanctis pa tribꝰ reuelate Eti duobus vᷣſibꝰtãguntſi tis ⁊ eſuries:frigꝰ⁊ ignis.fetoꝛ ⁊ hoꝛroꝛ.te nebꝛe ðſperant vincti vᷣmeſqʒ rodẽtes. Et ð iſta ſciẽtia ðꝛ in ꝓõ. Lõuertant᷑ pctõꝛes in ifernũ.oẽs gẽtes q̃ obliuiſcunt᷑ de. Et cito pꝰ Sciãt gẽtes qm̃ hoĩes ſunt moꝛtales vi delicz⁊ puniẽdi ſi delinquũt. Sʒ qꝛ tactũẽ xpᷣs fec nobis vnũ argumẽtũ ðᷣmẽõſtratm̃ in ligno crucꝭ Eſt notãdũ ꝙxp̃s hõibus tri pler efficit argumenrũ.vicʒ argumeutũ qͥ ei ſocialiter vniunt᷑.⁊ argumẽtũ quo ꝑ eum ſentẽtialirer puniunt᷑. ⁊ atguf̃tũ quoꝑeuʒ ſpũaliter muniũj᷑ Pꝛimũ fecĩ ſua bñdicta icarnatõe. Scðmĩ ſua quotidiana cõuerſa tõe. T ertiũ faẽ in finalis iudicij vᷣclaratiõe Et initunt᷑ iſta tria argumta tribꝰ regulis phicis ſatis notj. QDuatũ pᷣma ral ẽ TMe⸗ dio exnte h aliqͥd:neceſſeẽextrema cõiungi Scða Maioꝛi exſite ð neceſſario:⁊ mino⸗ ri ð ineſſe ſeqͥtur cõcluſio vera ð neceſſario Tertia Siaffirmatõẽcãaffirmatõia⁊ ne⸗ gatõ erit cauſa negatõis ⁊ tenetĩ cauſis pꝛe miſſis: Pꝛimũ ß argum̃tũ factũ fuit in dñ⸗ dicta icarnatõe.cꝰ ↄcluſio erat ꝙñcẽe fuit eſſe pacẽ⁊ ↄcoꝛdiã inter deũ et hoĩem Deꝰ fuit maioꝛ extremitas ⁊ hõ mĩoꝛ. Iſte vero extremitates vnite fuerũt ĩ quodãʒ medio qð vere ſuit h aliqͥd.videlicet i filio qñ na⸗ turã humanãi ſuã ꝑſonalitatẽ aſſũpſit vt eadẽꝑſona idẽſingulare.idẽ aliqᷓd fieret deus ⁊ hõ.⁊ habito tali medio ncẽario fuit par Joh. xx. Venit ieſus ⁊ ſtetit ĩ medio et die eis pax vobis. Iſtud argumẽtũ fuit tã⸗ te difticultatꝭ ꝙ nihil p̃ter deũ potuit iſtas extremitates vnire · Job.ix.Iõ ẽqui vtrũ⸗ qʒ valeat arguere⁊ ponere manũ ĩambobꝰ Et erponitð deo⁊ hoie m glo. Sʒſiẽ ꝛ Beñ · xxi. Reſpexit deꝰ⁊ arguit. Scðᷣm argum̃tũ fec xps ĩſua ↄuerſatõe ⁊ vult ꝙ nos idẽ faciamꝰ. Pargum̃ti ↄcluſioẽ de necitate. Diĩs ꝑſeuerãter bñ viuẽs erit bea tus. Iſtã ↄcluſionẽq̃ ẽð nccario vult ꝙ cõ⸗ cudamaꝑ iſtã regulq. Maioꝛi de ncẽario ⁊ miorið ineſſe ⁊c Vite em̃ meritoꝛie ꝑs ẽ duplex.vicʒ ↄtemplatiua.⁊ actiua · Cõtem platiuaẽ maioꝛ ⁊ mĩoꝛ ſᷣm ſanctos. Lõtem latiua ẽð ncc̃ario.qꝛ eterna. Inchoat̃em̃ Ihac vita⁊ ↄtinuat᷑vlteriꝰĩ futura Actiua ẽð ineſſe qꝛ nõ ꝑtinet niſi ad vitãtꝑalem ⁊ coꝛꝑalẽqᷓ nũc iſtat g ſi matoꝛ ꝑs vite nre fu⸗ erit data ↄrẽplatõni⁊ miĩoꝛ ꝑsõ vite nr̃e fue⸗ rit data actõt vtilicirca prios ſeqͥtur ↄclu⸗ ſio ncc̃aria ivitãeternã Iſtãſil tudinẽqᷓ ↄtẽ latiuaẽð nccario⁊ vita actiuaẽð ĩeſſe ha emꝰ a ſaluatoꝛe Lu.x.vbið hac vira dup lici ſpfigura duaꝝ ſoꝛoꝝ loq́t volẽs ꝓ ma⸗ riã vitã figurare ↄtẽplatiuã⁊ ꝑmariã vitã actiuã.loquẽs em̃ ð martha dic ſic martha martha.ſolicita es ⁊ fparis erga plima Ec⸗ ce qꝛ ẽð ieſſe.ſʒcerte ð ↄtẽplatia ſiungit. Poꝛro vnum eſt neceſſarium. Ecce ꝙ ↄtẽ⸗ platiua eſt de neceſſario Vnde ſequitur Maria opti.par. ele.q̃ nõ aufeaben Iſtð argum̃tũ tetigitppha qñ diẽ y.i Abachuc.ij. Cõtemplaboꝛ vt videã qͥd di cat᷑ mibi⁊ qͥd reſpoudeã ad arguentẽ: Ter tiũ argumentũ faciet xp̃s in finalis iudicij veclaratõe. Lõcluſio erit iſtaſlullus ma⸗ lus finaliter erit btñs. Et cõcludetꝑ iſtam regulã. Sraffirmatõ ẽcã affirmacõis.⁊ ne gatõ erit cã negatõis. Sicut eñ̃ ðꝛ Math vxv. vps in iudicõ ſicarguet quo ad bonos Eſuriui⁊ dediſtis mihl mãducare. Sitiui ⁊ dediſtꝭ mihi bibere. Poſpes erã? collegi ſtis me.⁊ ſi ð alijs. Et certe ex iſtis affirma cõibns ſequit iſta cõcluſio affirmatiua. Ve nite bridicti pris mei⁊c. Etqꝛ iſte affirma tiões ſunt cauſe pꝛeciſe pꝛedicte affirmatõ nis. Jdo oppoſite negatòes erũt cauſe oppo fite negatõis: Vñ ſtatim ſbiunget3ᷓ malos ſic. Eſur.⁊ nõd.mihimã. Siti.⁊ nõ d.m. b. Moſpes erã ⁊c̃.qᷓ cõcludet. Diſcedite a me maledicti in ignem eternũ q.⁊c̃. Et iſto ter⸗ ribiliargumẽto loquit᷑ppheta Eſa.ij. Iu/ dicabit gentes ⁊ arguet pplos multosEt ipemet xp̃s Ezech. xxv. Faciã in eis vlciões magnas arguẽs i furoꝛe Et iõ diẽ põ. Dñe ne in furoꝛe tuoar. n.in ira.t.⁊c̃. Lectio.cx. Bopoſui ergo hãc adducere miht ad cõuiuendũ ſciens quoniã mecũ cõicabit de bonis.⁊ erit allocutõ cogitatõis ⁊ tedij mei. Hecẽſcða ꝑs pᷣncipalis hurꝰ ca.in qua Salo. ꝓſequẽ do ꝑabolicã fictõnem de nuptijs cõtrahen ⸗ dis cũ ſapiẽtia ſponſa ſua. Poſtqᷓ; oñdit ip ſam puellã foꝛe amabilẽ⁊ gratõſam. hic on dit dotem cũ ea recipiendã foꝛe valde deſi⸗ derabilẽ? pᷣcioſum. Moc em̃ eſt vnũ qð̃ a vi ris nubẽtibꝰ pᷣcipue põderat᷑. Et circa iſtð tria facit. Pꝛimo em̃ circa iſtas ſpiritales nuptias enarꝛat ſue intentõis voluntatem Scðoſue intentõis vtilitatẽ. Tertõ ſue in tentõis operoſitatẽ. Multi em̃ hñt bonam intentiõem ſed nõ ſunt operoſiad ꝓducen⸗ dum eũ ad effectũ. ſed ſegnes potiꝰet deſi⸗ dioſi. Scða pars ibi.ſciẽs qm̃ mecũ cõica- bit.⁊ tercum ibi.hec cogitans apud me. Z Dnantũ ad pꝛimũ cõcludit ex pᷣcedentibꝰ ita dicẽs ꝙ ſapiẽtia eſt amabiliſ ⁊ gratõſa ꝓpter ſeptẽ pᷣrogatiuas de ea ex⸗ poſitas. Pꝛopoſuit ᷓ hanc adducere uihi ad cõuiuendũ.uec mirũ Nihil ẽem̃ tã pꝛo⸗ Aecto pꝛium amicoꝝ ſiẽ cõuenire ßm. Ariſt. vijj. Ethicoꝝ.⁊ ſi in omni ſpecie amicicie hoc ẽ veꝝ marie tñ in illa amiciciaq̃ eſt vel eſſeð bet inter vix ⁊ vxoꝛemqͥ adinuickex ip̃oiu ⸗ re mimonij cohabitare tenẽt᷑. Alia lra ha⸗ bet ad cõuiuandũ. Tñ glo.iſtã exponẽs de ſapiẽtia increata diẽ ſic. Populus dei con/ munionẽſapiẽtie idẽxp̃i ſe habere gaudet. ⁊ in amplexu eꝰdelectatqͥ ait: Si qͥs mihi aperuerit intrabo ad illũ⁊ cenabo cũ illoet ille mecũ. Zpo.iij. Eſt ſenſus ſi exponat᷑ de ſapiẽtia creata qͥ eſt don. ꝓpoſui hãc ad/ ducere mihi ad cõuiuandũ.qᷓſi diceret vt fa ciã ei cõuiuium vt inuicẽepulemur. Solẽt em̃ in nuptijs ſpõſus ⁊ ſponſa inuicẽepu/ lari Matb.xxij. Ecce pꝛandiũj meũ paraui Tauri mei?⁊ altilia occiſa etomnia parata ſunt.venite ad nuptias.ſic ergo patet intẽ⸗ cõnis ſue voluntas. Scðo ſpiungit᷑ einſdẽ intentiõnis vtilitas qᷓ eſt valde multiplex Nãq põt ſibi ſapientiã copulare vtilitates ſiue fructus ⁊ excellentias octo dotj noĩe cõ ſequet᷑.videlicʒ cõmunicatõeʒ bonoꝝ. Alie nationẽ tedioꝝ. In pplis veneratõnẽ. In indicijs diſcretionẽ. Inter nobiles maieſta tem. Poſt hãc vitã inmoꝛtalitatẽ. Dignita tem regimis inp̃ſidentia. Jocunditatẽ ſola minis in cõſcientia. Et ſᷣm̃ iſtas octo excel⸗ lentias habet la iſta octo partes. Scða ibi ⁊erit allocutio. Tertia ibi. habebo per hãc claritatẽ. Quarta ibi. Juuenis ⁊ acutusĩ⸗ ueniar. Quita ibi.⁊ ĩ cõſpectu potẽtũ Sex taibi. pterea hẽbo.ſeptia ibi diſponã pplos ⁊ natões · octaua ibi Intrã̃s ĩ domũ meg.diẽ ſic Ideo ꝓpoſui mihi ſapiẽtiã coplare ſcies m e cũ ea pcioſa munera receptuꝝ in dotem Scio em̃ in pᷣmis qm̃ mecũ cõicabit ĩ bonis h eti iuſtũ ẽ.vt viro⁊ vxoꝛi vĩa ſint cõiaců ſint duoĩ carne vna. Beñ.ij. Et bñ dic ab⸗ ſolute ð bonis:nõ diẽ ð pᷣdijs vl redditibꝰ vł maneriebꝰ vl thamur/ queoĩa trãſitoꝛia ſunt ⁊ caduca. Sʒð vere bonis vᷣtutibꝰ et gratijs ⁊ pᷣmijs ⁊ phenniter ꝑmãſurꝰ. Lu. xi. Si vos cũ ſitis malt noſtj bona data da ⸗ re filijs veſtrj. qᷓ;tomagt pater vrceleſtj da bit ſpm̃ bonũ petẽtibo ſe. Eroð.xxxiij. Ego oñdam tibi om̃e bonũ Angj.ij.li. ð libero arbitrioca.xxxi. ⁰Virtures qͥbus recte viuit᷑ mað bõ ſunt. Spẽs aũtq̃xlibet coꝛꝑũ ſine 1 qͥbꝰ recte viuitminĩa bõa ſũt potẽti pᷣo aſe bhn en 1 dEutni atluacum dnpinkr wlunn Sc vtltqjctnt ſbiſipininnn or ccrelniu delcʒchmunuiju cdior. In pplum ſctini. juu tbic vtimmnn nis ifſdunu jn cſcientu.Etfuiu aber Fuhnn xnto Ten ſne quibo recte viui nõ poteſt media bong ſunt. vᷣtutibus nemo male vtit᷑. Ceter aũt bonis.i.medijs et mimis nõ ſolũ bñ. ßeti male qͥſqʒ vti põt. Non ita contigit ð qͥbuſ dã vxoꝛibꝰ ad viros ſuos. Sũt em̃ nõnul⸗ le qͥ doloꝛes ⁊ tedia eõicant viris ſi uis:⁊ bo na ſiq̃ ſint ſibi⁊ adulterj ſuis ſeparãt ⁊ re⸗ Fuant. Verba vᷣoamara⁊ ↄuitia et impꝛo peria cõicant viris ſuis. Ecẽ̃i.xx vi. In mu ere zelatypa.flagellũ lingue oibus cõmu nicãs Pꝛouxxx. Tłis ẽ via mulier adul⸗ tere q̃ comedit⁊ tergẽs os ſuũ dic.non ſiʒ vꝑata malũ. Vñ male vxoꝛes non cõicant de bonis virj ſuis · ſʒ magis ſtrahũt⁊ ap⸗ Pꝛopꝛiãt ſibijpᷣis.in vita ꝑiter et in moꝛte. Qñ narrat᷑de qͥdam ſimplici qut moꝛitu/ rus ↄdidit teſtàmentũ.⁊ iter alia dixit vx oꝛiſue ꝙ venderet vnum bouẽ ⁊ daret pꝛo nĩa ſuq Mulier viro moꝛtuaaccepit catt et bouẽ.⁊ ducit eos ad forũ; Cũ veniſſet qͥ⸗ dam volẽs emere bouẽ. Ipſa rñdit Nullꝰ inqͥt bouẽ emet niſi velit emere cattã: Ali⸗ us rñdit ꝙ libẽter emeret bouẽ ſʒ de catta ſua nõ curaret Illa aſſeruit ſiẽ pᷣus.ꝙ nul⸗ lo mõ võderet niſi ↄiũctim. Cutille et quõ inqͥt habebo ambas Tattã inqͥt tu emes vna marcha qꝛ eſt mihi pᷣcioſa Sʒ bouẽ ha bebisꝓ obolo Recepta pecuia pᷣcium catte ſbi retinuit. ⁊ obolq quẽpꝛo boue acceꝑat Dedit pꝛo aĩa viri ſui. Non ſic vxoꝛ grata. q̃elt ſatis rara. ſʒ de bonis chicabit virotʒ in vitaqᷓ; in moꝛte. Ad Heb. xiij. Bñfi ventie ⁊ cõionis nolite obliuiſci.talibo em̃ hoſtijs ꝓmeret᷑ deus. Primũ ꝗᷓ emolimen ⸗ tũ qð Salomõ de ſapia ↄſequit᷑eſt ꝙ hẽbit cõmunicatõem bonoꝝ. Scðᷣm ꝙhẽbitꝑ eã alleuiationẽtedioꝝ Et qᷓ;tů ad h ſiungit Erit inqᷓt allocutio cogitatõis mee et tedij mei.allocutio · i.alleuiatio vcl conſolatio. WMagnũ em̃ ſolatiũ eſt hõi habere cuĩne⸗ let occulta tedia coꝛdis ſui.⁊ cogitationuʒ ſuax. Uñ Sene in epla.ij: Des curas cũ nmico et omẽs cogitatões tuas miſce. fide lẽſi putaueris faties Iſta allocutõecare⸗ bũt maliĩiuditio.ſiẽ ietũ eſt.ca.iij. qꝛ nõ hẽbũt ſpeʒ. nec in die agnitõis allocutõem. B Eirca iſtã lam: ꝓpoſuiꝭ hanc adducere.mihiad cõuiuendũ Eſt aduertẽ dõꝙ ſunt ↄ uiuia q̃ttuoꝛ ad qͥrũtria hõcu⸗ naliterĩuitat. ⁊ q̃rtũadeoſpialiter ab ho ⸗ mine vendica Inuitãt eñ hoies ad uiui um diabolꝰ mũdus⁊ deꝰ · Diabolꝰtria ꝓ⸗ põit fercula ꝑdices iiuſtitie. venatões ira⸗ cũdie.⁊ pauones ſuꝑbie.ij. Reg:xi. Fecit Abſolõ ↄuiuiũ q̃ſi ↄuiuiũ reg Abſolõ in⸗ terp̃tat᷑ ꝓris mei amaricatio.⁊ ſigurat dia bolũ.qͥqᷓ;tũ in eoẽpr̃em ſuũ amaricare niti tur ꝑ petm̃ Iſte facit ↄuiuiũ q̃ſicõuiuiũ re gꝓpt nobilitatẽ ferculoꝝ et ſocietatẽinui⸗ tatoꝝ Job.xli. Ipeẽ rex ſuꝑ vniuerſos fili os ſuꝑbie. Sʒ ad iſtð ↄuiuiũ nõ dʒ hõac⸗ cedere, qꝛ nõ fit cãaffectõis.ſed cã ꝑditõis Vñ Abſolõ illð grãde ↄuiuiũ fecit. vt in eo poſſet occidere amon fr̃em ſuũ: Sic dia bolꝰ ad ↄuiuiũ nos juitat. vt ꝑ pctm̃ intox icatos occidat qͥf̃es ſumꝰquodãmõ ange lox. In cuiꝰ figura Job.i.filij Job dũ ↄut uarẽt᷑ in domofr̃is ſuipᷣmogeniti.repẽte vẽ tus vehemẽs irruit a 7gione deßti ⁊ ↄcuſſii angul domꝰ oẽs oppreſſit.iſte dat ꝑdices ĩ iuſticie/ Perdix hm natales qñ oua ꝓpꝛia perdit/ furat aliena oua.yt ouoꝝ ſuoꝝ nu meꝝ ̃ſtauret Ita mali dñi cũ bõa ſua ꝑdi⸗ derüt ꝑiutiles ↄſumptões. bõa pauꝑũ au ferũt ꝑ ĩiuſtas extoꝛſiões Et ĩõ diabolꝰ in pᷣmo ſuofercilo ꝑdices appõit fraudulen/ tie. qꝛ oẽs q́;s paſcit docet dolos iniuſtitie. Docet etiã venatões iracũdie Vult:n:ꝙ f fratrẽſuũ venet᷑in moꝛtẽ.ſiẽ in illo ↄuiuio aruit Michee. vij. Vir fratrẽſuũ vena⸗ be vſqʒ ad moꝛtẽ Dat etiã pauões ſuꝑbie Sic em̃ refert Aug. xxi..ci.dei.ca.ij Ta⸗ ro pauonis bñ cocta iterũ deueit cruda.ſic ip̃eẽ exꝑtꝰ pt? ãni ſpaciũ iã trãſactũ. Sic moꝛalit ſuꝑbia qᷓ;tũcũqʒ vicat᷑ ſp ̃erudeſ⸗ cit⁊ recreſcit. qꝛ ð boĩs oꝑibo naſcit᷑. Unð Aug.. de natura⁊ gr̃a Cetera vitia ĩ male⸗ factꝭ valẽt Supbia etiã in rectꝭ factj eſt ca uẽda Scðᷣm ↄuiuiũ facit mũdꝰ ⁊ apponit tria fercka.Slitias.diuitias.⁊ honoꝛes Et iſið ↄuiuũẽ ꝑickoſũ.qꝛ vlitie ĩfecte ſũt v neno moꝛtifero.ꝛ venenũ aſpidũ ĩſanabi⸗ le admſſcercũ delitijs.qð venenũ moralit᷑ reddit hoĩes obaudiẽtes⁊ ĩduratos ad vo cẽ incãtãtꝭ ſapiẽter.i.pᷣdicãtj vᷣbũ ði Diui⸗ tie ñ ſũt aĩe ſanꝰ eib Vñ ↄuiuiũ mðiñ va k. Si aliqᷓs ſciret ↄuiuiũ ꝓcuratũ lꝓmiſſ um de tlib cibarijs q̃ comeſta hõ reijceret ſtatim in exitu ſuo aconuiuio.nullomõ ibi qeqᷓ; guſtaret Taleẽↄuiuiũ mũdi —,—————„ 5——————————— ſchm fereulũ. Job. ł Diuitias qs vᷣuoꝛg 5 uit enomet. ⁊ð vẽtre illiꝰ extraher illas de⸗ Ferculũ ßᷣo honorj ẽ infiatiuũ qð dirũpit comedẽres ꝑ ſupbiã⁊ vanãglam ſeu ianẽ et iactãtiã ßmonũ Vñ diẽ ille põpoſus he liu. Job.xxxij. Plenꝰ ſũ fmõibo.⁊ coartgt me ſpũs vteri mei Vent᷑meꝰ q̃ multũ abſ qʒ ſpiraclo qð lagũculas nouas dirumpit Et iõ de iſto ↄuiuio bñ ðꝛ Ecẽs.vij· Me⸗ leſt ire ad domũ luctꝰ.qᷓ; ad domũ ↄuiuij Terciũ ↄ uiuiũ facit xp̃s de ſeipᷣo. in qͥ ſunt tria fercia delicata.ſ. Taro můdiſſima.gĩa ſetã. ⁊ deitas infinita Peſter.i. Aſſuerꝰ fe cit grande ↄ uiuiũ cũctis bᷣncipibꝰ⁊ puer ſuis ⁊c̃ · Poc cõuiuiũ vocatur cena magnã Luẽ xuij. Hõ quiqã fecit cenõ magnaʒ · et vocauit multog. Sʒ quartũ ↄuiuũ exigit deus ab hoĩe Sicut em̃ dieit Srego · xxxi. m oꝛa. Dei refectiaẽ cõuerſio pctõꝝ Tria fercula ſi unt cõtritio.ↄfeſſio.⁊ ſatisfactio. Vñ de Matheopublicano diciẽ. Lut. v. Fecit ↄuuiũ magnũ leui in domo ſua Vel tria fercula in cõuiuioxp̃iani qͥb xp̃s paſci tur ſunt cõtritio peccatoꝝ ·In qͥ debet eſſe moꝛtificatio carnis Tob. vij. precepit Ka guel. arietẽ occidi⁊ parari conuiuiũ. Sup poꝛtatio ꝓximoꝝ Tuẽ ·xiiij· Cũ facis cõui uiũ vocg pauperes debiles· etclaudos.et cõtemplatio diuinoꝝ cũ ſecuritate ea con⸗ ſequẽdi. Proũ: xv. Secura mens qᷓſiiuge cõuiuiũ Iſtã imaginationẽ complere non — nentus tẽpoꝛis bꝛeuitate.ſed ẽ me⸗ ius alias cogitanda. ¶ Lectio.cxij· abebo pꝛopter hãcclaritatẽad turbas.⁊ honoꝛeʒ apnd ſenioꝛes. Juuenis ⁊ acutꝰinueiarin iuditio ⁊ in ↄſpectu potentiũ admirabilis ero.⁊ facies principũ mirabũtur me. Tacẽ tem me ſuſtinebunt.⁊ loquẽtem me reſpici ent.⁊ ſermotionante me plura manus oꝛi ſuoinponent. ¶ Poſtq; Salomon enůe ⸗ rauit duas ꝑtes dot ſpůalis q̃s de octodo rib cum ſapiẽtia ſun fecepit. in iſta l̃a ſb⸗ iungit tres alias. Pabet eĩ ꝑer ea ĩ popu lis veneratiõʒ. In iuditijs diſcretionẽ In⸗ ter nobiles ãmirationem Et ſᷣm iſta tria li tera dinidit᷑in tres ꝑtes nã pꝛimo oſtẽditꝙ ſapia ↄfert veneratiõʒ in pplis Populus Vectio aũt ẽßm Augf· rir de. ci. di.ca.xxi.cetꝰ ml⸗ titudinis pari iurꝭ cõſenſu ⁊ vtilirati cõio⸗ ne ſociatus Vñ vbiẽ populꝰ ibi ẽ ſocietas oꝛdinata multoꝝ. quoꝝaliqͥ fũt dignioꝛes et ponoꝛabilioꝛes ⁊ aliqᷓ ſunt mioꝛes Ma oꝛes vocat h ſenioꝛes Wiĩoꝛes aũt vocat turbas Zpud vtroſq; aũt fit ſapiẽs hono rabilis R6 diuerſimode.qꝛ a vulgo recipit famam Et apnd ſenioꝛes recipit honoꝛes A Fama em̃ fm̃ Iſið ·v.ethi. dicit S a phõdo idẽa loquẽdoqꝛ loq̃ndo ꝑuaga⸗ tur Vulgus aũt multu loqui᷑ Et õfama hoĩs ꝑ vulgꝰ maxie publicat Quantũ aũt ad iſtu duoq̃ venerationẽ conferunt. vðlʒ famam ⁊ honoꝛem dicit ſic Pabeboꝓpter panc.ſcʒ ſapientiã.claritatem.i bonãnfa⸗ mam ad turbas et honoꝛẽapud ſenioꝛes⸗ Ad turbas.i.ad minoꝛes ⁊ vulgares hoĩ⸗ nes qui ideo vocantur turbe.qꝛ minus or⸗ dinati ſunt in educationibus et moꝛibqᷓ; ſunt nobiles. Sicut em̃ dicit. Augꝭ· ibꝛo iocutionũ Turba eſt multitudo inoꝛdina⸗ ta Vnde turba a turbatione dicit fm Pa⸗ piam. In ſignũ aũt ꝙ ſapientia pꝛeſtatfa⸗ mam.ẽt ꝙ fama volitat faciliter oꝛe vulgi Figura fame.apð poetas fuit quidam ala tusq pegaſus dicebatur Iſte natus fuitd ſanguine. Boꝛgonis. qui timoꝛ velterroꝛ interpꝛetatur. Quia initium ſapientietꝭ moꝛ domini. Iſte equꝰ pede ſuo percuſſit terramet erupit fons muſarũ. Deqͥ Hꝛa tius in pꝛologo ꝓoetrie. Nec fonte labꝛ pꝛolui cabaliino. Quia occaſione fume mk ti de fonte ſapientie bibere cupierunt· ꝓꝛop ter famam em̃ conquirendã multiſtudis et rebus bellicis ſe dederunt. Poceſt ergo primum emolimentum poſitumin iſtalec tiõe. qð ſapientin cõtulit falomonꝙ vic habuit per eam venerationem in populis Sed cõputatis primis duobus ewolinen tis.iſtud eſttercium. Quart emolimen⸗ tum confert ſapientia vicʒ diſcretionemin iuditijs · Et quantũ ad hoe dicit ſi. Juu nis et acutus inueniariiuditijs. Juuenis ideſt foꝛtis.t. Joß qj. Scribo vobis iu⸗ uenes q̃foꝛtes eſtis ⁊ verbum dei manet in vobis et viciſtis malignum. Et acutus 1.ſubtilis in iuditio diſcernendo norium abinſonte. Iſtud acumen iuditij deditii⸗ piẽtiadanieli. Dan. xij. Reuenimiadiu⸗ nn in iinſi ii ſuin ilunn ilinn tiiuwn nbPꝛin uſtr iſooch iüpit teteer tſinn toin uejunt ſin ſieſe un dicium qꝛ falſũ teſtimoniũ tulert ↄtra eaʒ Iltud em̃ acumẽiudicij⁊ cetera. Salomõ ſapia pcepit.ij. Regl.iij. Audinit itaqʒ cis iſrt᷑ iudiciũ qð iudicaſſet rex.et timue⸗ růt regẽ. videntes ſapiaʒ dei eſſe in eoag fa ciendu iudiciũ. Quintũ emolimẽtũ qð hõ ꝑſpiam ↄſequit᷑ẽ qð cõfert hõi inter nobi les admiratiõm Nobiles pᷣncipes ⁊ poten tes maxie indigẽt cõſilio ſapientũ. Vñ ꝓp terſupiam pauperes etiũ regũ fiunt ducto res. hoc ẽ qd dicit.in cõſpectu potentũ ad mirablis ero. Et põt illa lia ſpecialr expõi deypᷣoin qͥ mãſit ꝑſonalr ſapĩa increata.de qᷓdic. Luc.iij. Dẽs illi dabãt teſtimoniũ etmirabantin vᷣbis gñeq̃ ꝓcedebantð oꝛe iius Et facies pᷣncipũ mirabant᷑ eũ. Eſa. kij ſup ipᷣm ↄrinebũt reges os ſuũ Triaãt dant potẽtes ſapiẽtibo rõe doetrine vicglcʒ erpectatõm cũ reuerẽtia.cõſideratõm eñ di ligẽtia.⁊ auſcultatõm cũ patiẽtia.⁊ iõqᷓ;tũ ad iſtatria ſbiũgit · Tacentẽme ſuſtinebũt iexpectabũt Job.xxix. Expectabãtme ſiẽ pluuiã.⁊ os fuũ aꝑiebãt q̃ſiad imbꝛẽ ſero⸗ tinũ. Ecce expectatio cũ reuerẽtia qᷓ;tũ ad pᷣmũ.⁊ loq̃ntẽ me reſpiciẽt ſit hoſes intẽti ad vᷣba alicuiꝰ reſpiciũt eũ in faciem. Job. rrir. intẽti tacebũt ad cõſiliũ meũ ecce cõſi⸗ deratio cũ diligẽtia.⁊ ßmocinãte me plura manꝰ ori ſuoĩ qꝛ nõ valebũt reſiſtere ſapie et ſpũi qͥ loqͥt. Actu.vij. Ecce auſcul tatiocũ patientia. quoad tertiũ Job. xxix. Uidebãt me iunenes ⁊ abſcõdebant᷑et ſe⸗ nes aſſurgẽtes ſtabãt pᷣncipes ceſſabãt loq et digitũ ſupponebãt oꝛi ſuo. Junenis acu tꝰinueniari iuditio v B Notandũ eſt ꝙ inuenibꝰ ſũt tria pᷣcauẽda tria ſũt ĩpo nẽda.et ſunt tria pᷣdicẽda. Precauere em̃ debet ſomnũ toꝛpentj ocioſitatꝭ.viſc inft cienti ſocietatis.et eſtũ preſumẽtj tumidi⸗ tatis Pꝛimop̃cauere debẽt ſomnũ toꝛpẽtj ocioſitatꝭ. Siẽ docet pliniꝰ Accipiter ꝓui los ſuos cũ apti fuerint ad vol andũ extra nidũ ꝓijcit ⁊ verberat eos alis cauẽſq; ne ĩetare tenera pingueſcãt ne marceſcãt ocio et ſoluant delitijs. ſic ↄueĩt oĩno circa iuue nes oꝛdinari. Pꝛio extra nidũ ꝓpꝛie volñ tatj eijciant᷑. de erroꝛibꝰcaſtigent᷑.⁊ ad ca/ piendũ pꝛedã ſuã ſtatim aſſueſcãt. Sicle⸗ rici dñt eſſe pᷣda eoꝝ eſt intelligẽtia ſcp̃tu⸗ raꝝ⁊ conpel lantur ad libros. Si milites. cru pᷣda eoꝝ eſt ſtrenurtas ⁊ victoꝛia pugnaxꝝ. exerceant᷑ in bellis. Si mercatoꝛes.preda eoꝝ eſt lucrũ exerceant in nũdinis Sic oĩ⸗ noꝙ nullus vacet ocio.ſʒ poſſet quilibʒ di cere cũ põ. Paup ſumego⁊ i laboꝛiba in uẽtute inea Sed ſiẽ dr̃in li. de naturſ rerũ Pullꝰ aſini q;to ſenioꝛ tanto turpioꝛ · Et de capꝛis diẽ. Ariſ.v.de aĩalibꝰꝙ fetꝰqui bᷣmo generat᷑eſt melioꝛ ⁊ foꝛtioꝛ. Et fetꝰq́; poſtea generateſt peioꝛ. Tles etiã moꝛali⸗ ter iter iuuenes inenũturqͥ in pᷣncipio ſũt deuoti vᷣtuoſi.⁊ boni Sʒqᷓ;to magj adole⸗ ſcũt tãtomag vitijs ſe inmiſcẽt et— tur⸗ pioꝛes: Tales ſunt ſcolares denoti důmo ⸗ doſũt paupꝑes⁊ iuuenes.ardiſſimi⁊ ſuꝑbi dũ diuites eſſe ceperit de pr̃imonio crici⸗ fixi.¶ Scðo p̃cauere debẽt viſcũ infectiue ſocietatꝭ: Sicut em̃ pueri de facil iinficiũt᷑ lepra coꝛꝑali Ita facillime inuiſcant᷑ fami liaritatibꝰ vicioſis et pᷣcipue cũ mlieribus quaꝝ blãditie etiã foꝛtes aut emolliũt aut enarrãt Pꝛonuer. vij. De feneſtra domꝰ mee ꝓſpexiiuuenẽ. Et infra Cõſidero vecoꝛdeʒ iuuenẽ qͥ trãſit ꝑ platens:⁊ ecce młr occur⸗ rit illi in ornatu meretricio pᷣparata ad ca⸗ piẽdas aĩas.⁊ app̃henſũ voſculat᷑ iuuenẽ. Et bñ infra ſpdit᷑. Statĩ eam ſeqͥtur quaſi bos ductꝰ ad victimã. Tercio pᷣcauere dñt eſtũ pᷣſumentj tumiditatꝭ. Duo genera ho minũ ſũt naturaliter magne ſpei dũmõ cõ⸗ ditio ſtatꝰ eoꝝ durat. Juuenes et ebꝛij. Et qꝛ pᷣſumptio mÿ̃eſt iurgioꝝ.raro iurgia et diſſenſiões vł bella int ſotios oꝛiũt᷑.niſi iu ⸗ uenes ⁊ ebrij ſint in cauſa. Dð ãt iuuenes ſũt pᷣſumptuoſiet magne ſpei diẽ Ariſ.ij Ethi. Et hꝰcãeſt tplex fm tresↄditões ob iecti ip̃iꝰ ſpei Obiectũ em̃ ſpeiẽ bonũ ardu um ⁊ poſſibile.qꝛ eĩ iuuenes młtů ſe hñe pnrãt ð futuro⁊ paxꝝ hñt de p̃terito Mẽo⸗ ria q̃tẽp̃teriti Spes vᷣo futuriiõ mlłtũ ha ⸗ bẽtð ſpe⁊ poſſibili.⁊ paꝝ de re⁊ actu Tñ ſic materia pᷣma dr̃in potentia ad oẽs foꝛ⸗ mas Et qᷓ;tomag actuat᷑tãto ꝓlꝰ ꝓdit de potẽtialitate Ita puer dũmõ ẽiuueis tũcẽ ĩpotẽtia ad oẽʒ ſtatũ.põt eẽſacerdos.pᷣt eẽ ep̃s põt eẽ papa.ſʒ cũ creuerit modicũ.vix ſufficiet poꝛtare aquã bñdictã. Scða cau ſa q̃re iuuenes ſũt pᷣſũptuoſiẽcaliditas na ture · Pñt em̃ copiã caloꝝ⁊ ſpirituũet iðᷣo coʒ in eis ampliat᷑. Ex ampliatione zuefm —— —„ 5—————— ee ee n — ———ͤůͤũ—— coꝛdis hõ tẽdit in ardua. In põ. Viã man datoꝝ tuoꝝ cucurai.cũ dilataſti coꝛ meum ¶ Tercia cã eſt inexpiẽtia Illi qui nõdũ paſi ſunt difficultates ⁊ reſiſtentias in fa ctis ſurs audaces ſunt ad attemptãdũ oĩa Illi pᷣo quiiãfrequẽter ſuſtinuerũt repul⸗ 7̃m.fruſt ra laboꝛauerũt in conatibꝰ nõ de facili attemptãt ea q̃ nõ ſũt experti. Et hec eſt cã qre inuenes nõ debent fieri duces bel loꝝ ſiẽ ðᷣꝛ.iij. Topi Nemo eligit iuuenes in duces eo ꝙ cõſtat eos nõ eſſepꝛudentes Et ideo ſignanter ðᷣꝛEcẽ̃s.xi. Letare iuue nis in adoleſcentia tuas in bono ſit coꝛ tuũ in dieby inuentutis tue. In bono videlicʒ hůilitatꝭ. Quia ſiẽ dicit Breg. in qdãome lia. Dui ſine hůilitate vᷣtutes ↄgregat. qſi in vento pulueres poꝛtat Zmbꝛo.ſuꝑ Be ati ĩmaculati. Nõ mirabilis hũilitas in ſe⸗ nectute qꝛ effecta virib.debilitata factur triſticijs ⁊doloꝛibo anhela.coacta curarum eſtibus.⁊ ipa viuendi meſta faſtidio alacri tate eſt oblita iactantie Rara ſane ĩ iuueni by eſt hũilitas Ideoqʒ miranda důũ etas vi get duz vires ſolide. dũ ſanguis eſtuat.dũ ſolicitudo neſcit᷑. dũ ignoꝛat̃nobilitas. duz leticia freq̃ntat᷑.¶ Scðo pᷣncipaliter ſunt tria iuuenibꝰ ĩponenda.ſ.ꝓmptitudoobe⸗ dientie.teneritudo ↄ ſcie.⁊ ſolicitudo cõti nentie. Pꝛomptitudo obedientie qꝛ iuue/ nis ſine obedientia abuſioẽfm Aug. Uñ ſicut docet Ariſ.viij. Ethi. Amicitia inter ſenes ⁊ iunenes vtriſqʒ eſt ncẽ̃aria. Seni⸗ bus qͥdem vt eis a iuuenib fuiat᷑. Et iuue nibus vt ĩpeccabiles fiant id eſt vt ꝑ ſenio res a peccati actionibꝰ pᷣſeruent᷑. Timore em̃ ſenioꝝ⁊ reuerentia ſolent iuuenes ſe a ſuis inſolentijs refrenare Job.xxix. Uide⸗ bãt me iuuenes ⁊ abſcõdebant᷑. De iſtaobe/ dientia iuuenũ ad ſenioꝛes dicit Valeriꝰ. li.ij.ca.i.ꝙ apud antiqͥs ſenectuti iuuent? generaliter ĩmẽſũ honoꝛẽ reddebat.tanij ſenioꝛes cões pr̃es eſſẽt omniũ iunioꝝ Ju diẽ.iiij. Sic em̃ iuuenes facere cõſueuerãt ⁊ bene ðꝛ cõſueuerãt.qꝛ iaʒ olim ẽcõſuetu dohec abꝛogata Iſa.iij. Tumultuabit᷑ pu ⸗ erõ ſenem ⁊c̃. Scðo eſt eis imponenda te ⸗ neritudoꝰſcie vt diſcant peccata ſua cum eoꝝ circũſtantijs diligenter diſcuſſa.inteß liter ⁊ diligenter euidẽter expꝛimere.qꝛ ſi fuerit conſcia largaĩ iuuentute.ampliabit᷑ Lectio ſine menſura in ſenectute Ecẽi vi.Fli mi qiuuctute tua excipe doctrinã⁊ vſqʒad ca nos inu enies ſuꝑbiam.Et.xxv. Que iniu uentute tua nõ cõgregaſti quõ ĩuenies eaĩ ſenectute tua.q.d. nullo mõ. Et ideodvlo⸗ rẽ hoĩs merito plangentis cõſumptiõʒ ſue iuuentutis in ocioſitate ⁊ inſolentia.deſcri bit Salomon ꝓuer.v. Lur deteſtatus ſum diſciplinã ⁊ increpatõibꝰ nõ adquieuit cor meũ. nec audiui voces docentiũ me et ma/ giſtris non inclinauigurẽmeã. Et merito plangere põt talis. qm̃ metrice ðꝛ Damna feo rex.ſed plus fleo damna dieꝝ Quiſqʒ põt reb ſuccurꝛere nemodiebo. Tercũeſt ſolicitudo ↄtinentie qꝛ cõtinẽtes eẽnõpo tuerũt ſineſũma cuſtodia⁊ ſolicitudine vi te ſue ꝓpter carnis ĩpugnatões In põ. Se eexpug.me a iu.mea. Et iõ bene pecijt pð Bc⸗ iuuentutj¶ Tria ſunt eis pdicen da videlicet debilitas coꝛpoꝛalis vᷣtutis. labilitas tempoꝛalis iuuentutis.⁊ defot/ mitas hyemalis ſenectutꝭ. ſolent em̃ iuue⸗ nes de foꝛtitudine ſua gloꝛiari nimis non aduertẽtes illð Iſa.xl. Juuenes in infirmi tate cadẽt. Jtẽpᷣdicenda eſteis labilitas tẽ poralis iuuentuti qꝛ foꝛma corpoꝛis qᷓtii cũqʒ magna citotranſit. Vñ Vuidiꝰij.d arte amandi.Foꝛma bonũ fragileq̃ntũ ac⸗ cedit ad ãnos.Fit minoꝛ⁊ ſpaciocarpitur ipn ſuo Nec viole ſx nec lilia candida fo⸗ rẽt. Et riget amiſſa ſpina relicta roſaEti tunc tibi venient foꝛmoſi capilli. ʒã veniẽt ruge que tibi coꝛꝓus arent. Et Virgiſiꝰin bucollicis egloga.ij. O foꝛmoſe puer nimi um ne crede coloꝛi. Alba liguſtꝛa cadent vaccinia niᷓ legũt᷑ Vaccinia apud Virg. aliqñ ſunt parui fructꝰ nigri Angliciiau ſtro. In boꝛea bilberies In gallico blebes. ⁊ ſic loquit᷑ hic Aliqñ vdecinia ſunt fiores qͥ vocant᷑ pᷣmole veris.⁊ ſi loqͥtur Virgii eadẽ egloga dicens Mollea luteoſa pigit vaccinia cãpos Tercio p̃dicendaẽ iuueni b deformitas hyemalis ſenectutꝭ de ud wbidem Ouidisli.iij. de arte amãdi itaſeri bit: Venture memoꝛes iã nunc eſtote ſene cte Sic nullũtẽpꝰ vob abibit iners. Vten dũeñ erate citopede labit᷑ etas. Nec bona tã ſeqturqᷓ;bona pᷣma fuit qᷓ; cito me miſx laxant᷑coꝛpoꝛa rugis ⁊ perit innitidoqͥfu⸗ itoꝛe coloꝛ ·Et iõ ſignanter ðꝛ Ecᷣi⸗ —— — inpe 0 3 ſiihn ülit nzn tit — S S 55 cLu Memento creatoꝛis tui in diehus iuuen tutis tue anteq; veniat tẽpus aflictionis ⁊ appꝛopinquãt anni de quibꝰ dicas nõ mi⸗ hiplacent Tectio.cxiij. Meterea habe boꝑ hanc ĩmoꝛtalitatẽ⁊ memoꝛi im etemã his qͥ pꝰ me futuri ſũt relinquã Enumeratis qͥnqʒ dotiby vel qͥnqʒ doris ptibꝰqᷓs ſpũſſanctus ſponte largit᷑cuilibʒ virtuoſo. In hac ꝑte ſexta ſubiungitqͥ eſt maxima videlʒ ĩmoꝛtalis ꝑpetuitas bone vite olis ſapientibꝰ.i deñ colentibꝰeſt ꝓmilia. Et qꝛiſta ĩmoꝛtalitas põt dupli⸗ cit ꝑcipi videlʒ. realiter vel ſingulariter ĩ etema gla.⁊ tꝑaliter in hoĩm memoꝛia J6 de vtroqʒ ſufficiẽter ſbiungẽs diẽ ſic. Pe⸗ terea babebo ꝑ hãc ĩmoꝛtalitatẽ vere vicz aliter. q?p̃.i. Juſticia ꝑpetuaẽimoꝛ tals. 2i Deiſta immoꝛtalitate lo⸗ qutbtũs Zngꝰ.xiij. de ciui.dei.ca.xx.vbi di ſic. Cũ btĩ oõs eẽ volũt ꝓfecto eſſe⁊ im morrales volũt. Aliter em̃ bti eſſe nõ poſ⸗ ſent. b ꝓbat Angsſic de ĩmoꝛtalttate inter rogãti ſ de btitudie oẽs eãſe velle Reſ põ der ſir. Quõ pñt btẽ viuere. niſi viuerent. ü qoẽs appetũt beate viuere⁊ beate vi⸗ keſe nõ poſſent niſi imoꝛtaliter vinant.cõ at oẽs appetere ĩmoꝛtalitatẽ. Et cũ natu ralis appetitꝰ nonſit fruſtra. cõſtat ꝙ ĩmoꝛ tolitas ãhoĩ poſſibilis lʒeñ hr̃e nõ valeat a leipßo. Sʒ qꝛ ꝑ ſapiaʒ eã hr̃e poterimꝰ hoc ẽp deicultũ ſinceꝝ q̃ a bona voluntate de/ pendet Ideo dicit Salo.p̃terea habebo.i. preremolimẽra ſupienumerata habebop P ſapiam. In hfigurã apud poetas. dea ſapie dicebat᷑ mineꝛua.i nõ moꝛtalis: Min idẽꝙ nõ̃.erun moꝛtalis iterp̃tat᷑. Inde minerua q̃ſiimortal. ſta dea pingebat᷑qᷓſi vᷣgo decoꝛa triplicẽ habẽſ veſtẽ·⁊in pectoꝛe caput goꝛgõrð poꝛtabat depictũ ſic diẽ Alexander neq; in ſcintilla riopoetaꝝ caplo de pallade. ðꝛ etiã nata de iouis vᷣtice⁊ fine mr̃e ⁊ ðꝛ triconia pal/ las⁊ minerua cui ſeptenariꝰ numerꝰcòſeẽ⸗ tur.⁊ ẽ dea ſapie ⁊ oim artiũ⁊ belloꝝ Ideo ᷓgo pingit᷑ dea ſapie qꝛ nullũ recipit vitio coꝰruptionẽ. ſed ꝑpetua moꝝ gaudet ĩ tegritate. Triplicẽ i veſtẽ ꝓptertres ſciẽ tias fmocionales qͥbꝰ ipa veſtit⁊ oꝛnat᷑.q̃ ſunt grãmatica.rhetoꝛica⁊ dialetica. In pectoꝛe poꝛtat abut goꝛgonis.i.meduſe. qᷓaſpicientes ĩ lapidẽcõuertebat. c caput pſeus abſcidit Boꝛgon iterptat᷑terꝛoꝛ. qꝛ 6 oĩs ſapiẽs terꝛibilis vitioſis ⁊ faturs eſſe deber. ꝗᷓ pingit᷑ dea ſapie caput goꝛgonis poꝛtare in pectore. Iſta ðꝛ nata de vertice Johis⁊ ſine mf̃e. qꝛ ſapiafidei ⁊bonoꝛuz moxẽa dono dei. Ecci.xxitij Cgoexoꝛe al tiſſimi ꝓdij pᷣmogenita añ omnẽ creaturã Puſc ſeptẽnariꝰ numerꝰcõſecrat᷑ qeſt vni uerſitatꝭ · eoꝙ vniuerſũ tp̃s ꝑ ſeptẽ decur⸗ rat dies. vniuerſus mũdus ꝑ ſeptẽplane⸗ tas dirigit᷑. Dis põ ex ſepteʒ quodꝭmodo cõponit᷑.ſcʒ ex trib Potetijs aĩe ⁊ quattuoꝛ elementj. Juxta modũ quorũdaʒ loquẽdi vocattriconia.i.trina noricia m remigiũ qꝛ phiitribꝰ ↄgnoſcẽdis maxie laboꝛabãt videlicʒ creatoꝛe creatura⁊ aĩa. Vocatur etiã pallas.i.noua.qꝛ ſapia nullũ ſeniũnt⸗ lã ſeutit vetuſtatẽ. Pecẽ dea bellox. qꝛ bel lis magis ↄfert ſapia qᷓ; coꝛpꝑis foꝛtitudo: Saß̃.v. Melioꝛ ẽ ſapia qᷓ; vires. vir pꝛu⸗ dẽs magi q; foꝛtj. Diẽ ᷓ Salo. Pabebo ãc ĩmoꝛtalitatẽet nõ ſolum h.ſʒ⁊ mẽoꝛi etnãhis qͥ poſt me futuriſũt reliquã ·ſiedi cit Sene. Ad pauca natꝰ eſtqͥtñ ð ſuo tẽ pe cogitat is eĩ vᷣruoſus et ad bonã vitã tenet ⁊ ad bonõ fumã vt ꝑ vitam ipe ſalnet᷑ et ꝑ famãprimꝰ edifice᷑. ximꝰ inq; nõ ſo⸗ lũqͥeſt. ſcfuturꝰ eſt VUñ bonũ copꝛoſeeſt ſuicõmunicatiuũ · VUnꝰ em̃ bonꝰ hoqᷓſi infi nitj futurj ꝓdeſſe põt ꝑ bonũ exẽplũ. Vñ ille venerablis Eleaʒarꝰiudens nobiliſſi⸗ mꝰ cũ interficeret᷑. qꝛ ʒ legẽ carnes ſi uillas nollet comedere. nobilem moꝛteʒ magt q odibilẽ vitã amplexãs diẽ. foꝛtiter vitã ex cedendo. ſenectute quidẽ dignꝰ apparebo adoleſcẽtib aũt foꝛte exmplũ relinquã Et iõ diẽ põ In memoꝛia eterna erũt iuſti. Et ꝓuer.x: Mẽoꝛia iuſtt cũ laudibꝰ In ſchtu renãqʒ locis varijs innenit᷑triplet mẽvria a Eſt eñ meõ̃ꝛia bñficioꝝ mẽoꝛia exemploꝝ.⁊memoꝛia dãnox. Prima ẽↄti nue poſſidẽda. Scðaẽalijs exbibẽda.Et tertiaẽrelinq̃nda. Pꝛimoeſ mẽoꝛiã he tebemꝰbeneficioꝝ diuinoꝝ Eſu. xliij. Ego ſum qͥ deleo iniquitates tuas ꝓpter me · et pescatoꝝ tuoꝛũ nõ recordaboꝛ. Reduc me in mẽoꝛiam⁊ iudicemur ſi. Reducmeimn —————— ———— 8— ———— E* ———— 2—*—— u —————————*—— Nectio mẽoꝛiã:i.bona que tibi feci fm glo.cꝛeãdo cõiter. Pluribintentꝰminor eſt ad ſingl redimẽdo.⁊ pᷣparãdo btitudinẽ. Sed iſtä ſenſus In põ. Oblitiſũt bñfitiorũ eius et mẽoꝛiam tria impediũt:ꝓſperitas:curioſi mi.q̃ oleis. Tertio iſtã memoꝛlam inhe⸗ tas.⁊ voluptas Pꝛoſperitas facit ĩgratos dit et tollit voluptas carnis Boeti ig. de obiiuiſci amicoꝝ qui eos in anguſtijs adiu cõſo. metro.x.vocat coꝛpus ſcðᷣm imagina uerũt. Uñ Benñ. xl legim?g ppoſitus pin“ tionem platonicoꝝ. molẽ obliuioſam Fuit ternaꝝ Pharaonis qui priꝰfuerat incqrce em̃ opinio platonis.ſicut tãgit Ariſ.i.po⸗ ratus cũ ioſeph.⁊ F ipm de ſua liberatõeꝙ ſteri.ꝙ anima habet noticiã oĩm rerua pn⸗ phetice infoꝛmatꝰ luccedẽtib ꝓſperis ob cipio ſibi concreatq.et ſpẽs omniũ rex ſibi juusẽ interßtis ſu Iſtomõeſt de mult qͥ inditas a deo. ſed ſtatim qñ infundiẽcoꝛꝑi cũ tribulant᷑afflictõibo ꝑſecutõbꝰ vlinfir terrenotradit obliuloni illam notitiã ſibi mitatibꝰ. deũ hñt ĩ meõꝛia.ſʒ cũ ſintĩ ſan datam ee ea põt vti donec per ſenſus ex⸗ tate·trãqᷓllitate⁊ ꝓſperitate tradũt drũ ob citeturEt iðᷣopoſuit plato ꝙ addiſcere nõ liuiõi. Deut. xxxij Deũ qui te genuit ðᷣreli eſt miſi recoꝛdar Vñ concludit Boe. me⸗ ſtia ob es. d.cre.tui. arrat Vicentiꝰin trop̃allegato. ꝙ ſiplatõis muſa ꝑſonat ve peclo hiſtoꝛiali.ꝙ ſemel ĩethiopia tãta cõ rum dd quiſqʒ dilcit ĩmemoꝛ recoꝛdatur. tigit peſtilẽtia quo ad meõꝛiũ hoĩm ꝙ boi⸗ Moꝛaliter corpus eſt moles obliuioſu.i. nes obliuiſcebant᷑noĩa patx ſuoꝝ.nõiafili obliuionem dei inducẽs. Vñ anima ĩmer⸗ oꝝꝛ⁊ etiã noĩa ꝓpꝛia.⁊ oꝛiebatilta peſtilen ſa voluptatibus? delitijs camis ꝑdit me cia fm eũ ex fetoꝛe ⁊ putrefactõe q̃rũdã ca moꝛiã dei ſui qͥ contra dicit ꝓð. Adhereat dauerũ interfctõxꝝ in bello. Moꝛalit᷑ tãta lingua men fauctbo meis ſi non meminero his dieby ẽin hõibꝰ in ꝑte meꝛatia peſtilẽ tui Pec eſt memoꝛia continue poſſidenda tia ꝙ nec recoꝛdant᷑ nois dei p̃is oĩm. nec ðᷓ Alia eſt memoꝛia proximis exhibẽda per ti ſůt amicj.nec aĩabo ðᷣfunctoꝝ.nec pꝛudẽ cdoꝛem bõe fame ⁊ honeſte cõuerſationis tes ad ſe pos. Ecẽs.ix. Obliuiõi traditaẽ Opera eĩ ſtrenuitati? victoꝛie ſolent ha meoõꝛla eoꝝ · Sene.ij. ð bñfitijs. comꝑatle beriin memoꝛia.⁊ ideo vincẽtes mundũꝑ gẽgratitudis⁊ bñficẽtie mutueludopile. paupꝑtatẽ.carnem perc ſtitatẽ. ſenſũ ꝓpꝛi qñ em̃ hoies ludũt cũ pila? eãalternatire um ꝑ humilitatẽ memoꝛia dignos faciunt cipiũt ĩ ſe.tãdiu durat? ↄtinuat᷑ludꝰ inter ſeipos E ẽi.xlv. Dilectus deo⁊ homibus eos.qᷓ;diu ↄueienter icipit᷑ã iactat Sipo cuius meõꝛiain benedictõe eſt·Narrat mã vn recipiat⁊ retineat vlinↄueĩentreꝑcu⸗ giſterĩ hiſtoꝛijs ſup E ro.ꝙ Moyſes dux⸗ riat deſinit iudꝰ qͥ deſinere nõ põt. ſi dicit eratĩ vxoꝛẽ filiã regj ethiopie.⁊ cũĩpatri Sene. niſi vel mittẽtj vl reciplẽt defectu. ã ſuã redire volui ſſet. impedire cũ niteb Iſtomõ imaginat᷑ Sen e.ꝙ debz eſſe de bñꝰ vxoꝛ ſua Moyſes qᷓ tanqᷓ; vir peritꝰ altro⸗ ̃cẽti mutuã iter amſcos Sieim̃ ate bifiꝰ ů ſculpſit ĩgẽmas duas imagines puius ciũ recipio⁊ poſtea ꝓ virib illð tibiꝓpor eificatie vt aitera memoꝛiã. altera obliuio⸗ tionabiliter retribuo iuxta leges Ftütudis nẽcöferret Lũqʒ paribus.i: ſilib anulis apre ludo.ſi vᷣo bñfitiũ receptũ obliuiõicõ eas infuiſſet. obliuionis anulũvroꝛi pbuit mẽdo.nec tibi vbipoſſeʒĩaliqͥ recõpẽſo. lu et meðꝛie anulũ ſecũ tulit. vtſiẽ pariamoje dendi finẽ fario.⁊ bñficẽtie ludũ ſoluo. Et ſic paribꝰ anulis inſignirent᷑: Cepit zmr tõ ſignãter dicit Hebre.xiij Bñficẽtie añt obliuiſci viri ſui.et ſic⁊Moyſes in patriaʒ et còionis nolite obliuiſci Siſic nos hre de ſ nã libereeſt ĩgreſſus. Moꝛaliter· uimbs bemꝰad hoĩes. młtomagi erga deñ nes ᷓ;; humanꝰ natione celeſtis cũ carne terꝛenã tos eſſe ↄueit. Nugoð clauſtro aie Sicut ã perethiopiſſaʒ deſignat. con iugiũ cõtů nullů eſt momentũq hõ nõ vtat velfruade hit qñ coꝛꝑi infunditur. Animus vo ralt boĩtate⁊ miſ cda. ta nullũ debʒ eẽ momẽ/ onalis naturaliter deſiderat btitudinẽ et tñ quo eũ pñtẽ non hẽatin meõꝛia Thꝛeñ. vultin celũ reuerti Sed iſta vxoꝛ eũ impe⸗ jij: Meõꝛia memoꝛ ero? tabeſcerĩmeaĩa dit⁊ ideo vtendum eſt cautela Moyſivt mea Sʒiſtã meõꝛiam ſcðo impedit curioſt duos anulos cũ gẽmis faciamus. etanulu tas et ſolicitudo nimia circa mũdũ.ſẽ ðt obliuiois cumi tradamꝰ Anulꝰ oblinõt ti —— — —— — nndt i 3 olun Atthl uuinit pmir nfnit nilinmt dortcpuri hutyuin icncuitb rösmlhin imeno cſimcltzohi cü Uinnt driani nditſiki neb iunt cntnunu ronntschi honck iui enit dconncun eraſinit ien diecſu en eng wn dus n nnriin⸗ eſt recogitatio moꝛtꝭ. qꝛ moꝛs obliuiõttra dit hominẽ. In põ Obliuiont datꝰſum tũ qᷓ moꝛtuꝰ acoꝛde · Anulꝰ meõꝛie eſt reco⸗ gitatio vite eterne. Uñ in meõꝛta etna erit iuſtꝰ. ⁊ ſic libere ĩ celeſtẽpr̃iam juertamur Tercia meõꝛiaẽ penitꝰ relinq̃nda. Et hec eſt meõꝛia dãnox⁊ mniuriaꝝ nobis illataꝝ aprimis: Leui. xix. Iõqueres vltionem nec meõꝛ ens iiurie ciuiũ tuoꝝ. Siẽ dicit. Baſiliꝰ in hexameron. Lamelꝰ pʒmirabt⸗ liter bonã meõꝛiã de verberibꝰ Vñ ſi aliqs eũꝑcuſſerit diſſimulat ꝑcuſſionẽad tp̃s· ß indubitãter cũ oportunitatẽ habuerit ex petit vltionẽ. Sic ſunt nõnulli qᷓ inurias diſimulãt nõ remittũt:abſcondũt nõ obli uiſcũt. ᷓuis dicat Sene. meõꝛia bñ fitioꝝ tuorũ debet eſſe tenax ⁊ iniuraxꝝ facilis Et in ꝓuerbijs ſurs dic. Iniurie remediũẽ ob liuio. Et talis qͥ virtiioſe iniurias obliuiſ⸗ ci dicere põt deoↄfidẽter ilð. Tobte.ij. Nũc dñe memor eſto mei neqʒ vindictã ſu mas ð pctis meis Et ipe dñs iuſtj rñdebit ꝑillud Eſa. Ixv·Hõ erunt in meõꝛia poꝛa necʒaſcendẽt ſuꝑ coꝛ.ſed gaudebitis ⁊ ex⸗ ultabitis vſqʒin fempiternum. ¶L ectio. ꝙxiiij Iſponõ̃ popu los et natrones mihterũt ſßiecte Timebũt me audiẽtes reges hoꝛrẽdi.⁊ in mltitudine videboꝛ bonꝰ⁊ in be lo foꝛtis Sin emolimẽtũ qð ſapiẽ tia tribuit poſſeſſoꝛiſuoẽ dignitas regimi hisipreſidẽtia Per fapiam nãqʒ hõ efficit aprꝰ ad regendu⁊ diſcernendũ Siẽ ipſa dic. Proü.viij. Perme reges regnãt?⁊ le⸗ güconditoꝛes iuſta decernunt. ʒidſuffict enti regimis qᷣnqʒ requirũtur q̃ in hodi⸗ ema lectiõe tãguntur. vicʒ Bꝛqtnatio ſta tutoꝝ.obtempatio ſpiectoꝝ.diuulgatõtri umphoꝝ recciliatio trãſgreſſ ox ⁊ expug natio inimicoꝝ. Et rer vei pᷣncepa qᷓ habet ſta. fubiectũ populum bñ regit.· Quantũ adpᷣmum diẽſic. Diſponã pplos videlicʒ ꝑſapiam. bñ regam ſtatuta,iuſta et vtilia oꝛdinãdo. Eccixix. In omni ſapia diſpo⸗ ſtiolegis Vbt notañdi F Ariſ.i.politi⸗ coꝝ inq̃rit Qui ſunt diſpoſittad bᷣncipan ⸗ důũ. Et quiſũt aptrad famulãdũ. ſta eim̃ kon ſolũ ſunt neceſſuria ex lege poſitiua.ſj cruii etiãer lege naturali. Vñ naturaliteret er natiuitare ſůt aliqͥ diſpoſitiad regendũ et aliqᷓ. ad ſeruiendũ et ideo determiat ꝙtã Pneiparꝰ qᷓ; ſeruitꝰ eſt aliqᷓliter a natura. qdã ſunt ꝓ quibyexpedit vt fuia nt⁊re gant᷑.⁊ alij ſut ꝓ quibexpedit cõitatipab eis hoĩes dirigãtur Natura em̃ dictat ſu⸗ hioꝛa⁊ melioꝛa debere regere min⸗ bona hic eſt ꝙ hõ regit beſtiã aia regit coꝛpus, maſenlus regit feminãgeneralitera natu⸗ ra. Illißᷓ hoies qͥ ſic ſe hit ad alios ſic ho⸗ mo ad beſtiã. vel ſicut aĩa ad coꝛpꝰ.aut ſic mas ad feminã.apti ſunt ad regendũ.Iſta aůt excellentia ſingular ſupra ceteros nõ habet᷑. niſi ꝑ bonũ ꝓpꝛium hominis qð eſt perfectio rònis.q̃ ꝑfectio eſt ſi apiẽtia. Et iõ dtermiĩat phs ꝙ foꝛtes ingemoet ri tione. qᷓ;uis ſint debiles coꝛꝑe ſunt idoneiad re gendũ.⁊ foꝛtes coꝛꝑe⁊ debiles rõne ſũt ap ti ad ſeruiendũ.ita ꝙ natu t repub⸗ lica totius humane cõmuitatis e ſapi ehtes regant.⁊ minus diſcreti ſubſeruiqt. Sicut animaq̃ rõne claret coꝛpus diſpõi et regit. ⁊ corpus eiad vtriuſqʒ emolimen tum ſbſeruit Et Sene. quarto de bñfitijs Homini cui non eſt vis vnguium aut den tium · duas res dedit vis nature quib fe⸗ cit eum terribilem ⁊ validũ.ſ.rationẽ⁊ ſo⸗ cietatẽ Per rationem em̃ animalibꝰ.⁊ ſoci etate domĩatur gentibus.qᷓ;uis nec benig⸗ na ſocietas abſqʒ ratione bona poſſit hade ri. Dic ergo Salo.ꝙ inter munera gratio ſaq̃ dotis noie cũ ſapientia i ponſa ſua reci piet. vnũ erit idoneitas regimiĩs ad alios gubernandũ.et h fit primo et pricipaliter iuſta ſtatuta oꝛdinando. Et qᷓ;tum ad hp̃ mirtit· diſponã populos Vnde de bonis prelatis dicitur. Saß̃. rviij. uſtitie legẽ et concoꝛdiam diſpoluerũt.et h eſt pᷣmum qð̃ ad bonum regimen reqͥritur oꝛdinatio ſtatutoꝛũ. ¶ Scðo requirit obtꝑatio ſub⸗ iectoꝝ Et qᷓ;tum ad bſu biũgit. Et natões mihierunt ſubiecte. videlicʒ ꝑ voluntariũ et admirabilem obedientiã Rege zie ꝛincipes non potentia ꝓpria ſtabiliũtur- ta ſubditoꝛũ Unde Tulliꝰ in. Philippic philippica.ij. Falſuʒ urma torum eſt preſidiũ.caritate ⁊ beniuolentia ciuiũopoꝛtet eſſe ſeptũ non armis· ¶ Ter⸗ tio requirit diuulgatiotriũphoxꝝ. Illd em̃ ———————— ſinglaritermagnificat pᷣncipẽ. ⁊ terribileʒ reddit hoſtibꝰ⁊ regibo qͥ circũſtant Vñ le gimus Joſue.ij. ꝙ habitatoꝛes hierico ad rũoꝛes triũphoꝝ qͥs filij iſ rłde duobo regi⸗ bus ãmoꝛreoꝝ habuerũt ſolotimoꝛe cor⁊ audatiã ꝓdiderũt. Et qᷓ;tũ ad h ſubiungit Et timebũt me audientes reges hoꝛrẽdi. Non ſolũ aũt de rectoribo ⁊ pᷣncipibꝰ verũ eſt ꝙ ſapia facit eos timeri a regib. imo de viris ſctĩs ⁊ ſimplicibus in ecclia verifica⸗ tur freq̃nter Sitñ vita cũ ſapiẽtia non di ſcoꝛdet Marci.vi. Perodes metuebatꝗo hãnem ſciẽs eũ virũ iuſũ⁊ ſctiñ.¶ Muar⸗ to ad bonitatẽ regimis reqritur reconcilia tio trãſgreſſoꝝ vt pᷣnceps ſeu pᷣlatus clemẽ tia ⁊ benignitate reſplẽdeat trãſgreſſoribꝰ pꝛo locoet tẽpoꝛe leuiter ignoſcẽdo Et qᷓ;⸗ tũ ad ſubdit ſic. In mltitudine videbor bonus: Licʒ em̃ bonꝰſit terminꝰ generalis unthonomatice· tñ accipit᷑ ꝓ benignoman Vetoſen pio Vñ boĩtas pncipis ẽeiꝰ man ſuetudo Et ꝑ oppoſitũ Nihil turpiꝰ vlin conuenientiꝰ eſt in pᷣncipe qᷓ; ſeuitia carens õe Vñ Piero.ſuꝑ epla ad Thimoth.ex⸗ onẽs illð Opoꝛtet ep̃m trreßhenſibilẽ eẽ xc. diẽ ſic.ihil eſt fecius preceptoꝛe furi vſo.qᷓ cũ debeat eſſe mãſuetus et hůilis ad vmẽð:ex aduerſotoꝛuo vultu.tremẽtibus labijs.rugata frõte effrenatj cõuitijs: farie inter ruborẽ⁊ pallorem variata ſtrepitat. et errãres non tãad bonũ ꝑtrahir.q̃ntũ ad malũ ſua ſeuitia pꝛecipitat Hec Pieroni. Et iõ dauid q̃ſi ſũmã ſue bonitatꝭ allegãs voꝛã dño dicit Memẽto dñe danid ⁊ om. mãꝛei⸗ Qual aũt debeat eſſe pᷣlatꝰad b vt in mltitudine bonꝰ appareat pulchꝛe deſ⸗ rribit Alexãder nequã in fmde quodã con mẽdans quẽdã legatũ. Ottonẽ noĩe cardi nalẽ q̃fuit legatꝰ in anglia tꝑe q̃rti heynri ciregi qͥ lũdonijs ↄciliũ teht Et põi⸗ tureẽ in libꝛo ðᷣↄſidergtõe. aq Eugeniũ pa pã Mic eſtqͥ regibꝰexhibet ſe Johãnẽegip tijs WMoyſen. foꝛnicatoꝛib phinees Peli um idolatrj. Heltzeñ auari. Petrũ menti⸗ entibꝰ. Paulũ blaſphemantibꝰ. negotian/ ribus xpᷣm.qͥ vulgũ non ſpꝛeuit ßʒ docet. di uites non palpat ñ.terret.pauꝑes non gra uatſʒ fouet. minas pᷣncipũ non pauet ſʒ cõ⸗ remnit. qͥ ecclias nõ ſpoliat ſed emẽdat q́ marſupia nõ exhaurit.ſʒ cozda reficit⁊ cri Nectio mia coꝛrigit fame ꝓuidet ſue. nec inuidet aliene. Duioꝛãdi ſtudiũ gerit et vum bʒ — deomni re. oꝛõni plꝰfidit. qᷓ; ſue induſtrie vel laboꝛi Luiꝰ ingreſſus pacificus.mode ſtꝰ exitꝰ erit Cuiꝰ moedificatio, cuiꝰ vita iuſticia. cuiꝰ p̃fentia gra.cuiꝰ meðꝛia in be⸗ nedictõe erit. qͥ ſe amabilẽ pꝛebet nõ vᷣboßß ope renerendum exhibet. nõ faſtu ſʒ actu. u pumil eſt cũ hůilibꝰ. cũ innocẽtibꝰ in nocẽs. duros dure redarguit, malignãtes coercet. reddit ret ributionẽſuꝑbis Quiñ de dote vidue et primonio crucifixi ditare ſefeſtinat. gratj qð ã̃tis accepit. grati fati ens iuditiũ iniuriã patiẽtibꝰ· Vindictãin natiombus:increpatiões in ꝑopulis. Hec ibi Inqbus bonꝰ prelatꝰ ſuff icienter ðſcri bitur ¶ Duito⁊ vltimo ad bonitatẽ regi minis reqͥritur in pᷣncipe expugnatioĩimi⸗ coꝝ Et qᷓ;tum ad hoc ſubiungit. ꝙ erit non ſolũ tempoꝛe pacis bonus. ſed etiã in bello foꝛtis Talis fuit dauid qͥinterpretat ma⸗ nu foꝛtis.ij. Regũ · xxiij. Dauid ſedens in cathedra ſapientiſſimꝰ pᷣnceps intertres. Ipſ eñ quaſi tenerrimꝰ lignipᷣmiculus ꝗ octingentos viros iterfecit foꝛtiſſimos im petu vno Vbi cõmendatura tribus ſcut dicit mg in hiſtoꝛijs. ſapientia hůilitate ⁊ foꝛtitudine. Dauid ãũt cõꝑatur vmiclo ligni qui teredo vel terebella diciẽ.q moll durũ lignum pfodit ſeu ꝑfoꝛat. dumtagt tur nihil molliꝰ illo.qñ tãgit nihil durius Sic⁊ dauid in preſſuris domi etcirca ß⸗ ſectos mãſuetioꝛ fuit ceteris. in thꝛonoet cõtra hoſtes nullus acutio: Pocnomẽte⸗ redoeſt equiuocũ.qꝛ media coꝛrepta ſigni ficat vermiculũ.⁊ dicit᷑atero. is. ere.⁊ edo is.ere. qꝛ terẽdoedit. Media pᷣ ꝓducta ſignificat puluerẽ vel coꝛruptionem lign ßm. Iſið xij. Etymo. Vñ habekttlis vlus Eſi dermis teredo ꝓ puluere dicotereco Buia agit; de bello. Sit dubitatiolfalis B ¶ Zitx bellũ poſſireſſeliciũ xpᷣiano. Et videtur Fnon. qꝛ bellareↄtr⸗ riat dinino p̃cepto Math.v. Ego dicoro bis nõ reſiſtere malo Et ad Roma j. o voſmetiÿos?rfendẽtes cariſſ imiß date lo cum ire Itẽ Matß̃. rxvi. Omnis quiqec pit gladiũ gladio ꝓibit· ergo bellautibus pena indicitur. ſed pena non indicitur m ꝓpterpeccatũ ⁊ pectatũ eſt illicitum · ergo uiſe iiu iüm ſn utde vitqu u ingn ie juiſt ⁊bellum. Ad oppoſit um. xxiij.q.ij. Juſtů eſt bellũ qð ex edicto geritur de rebuð repe tendis. aut ꝓpulſandoꝝ hoſtiũ cauſa. Itẽ ibidẽca.ij. in medto. Juſta bella diffinti ſo lent q̃ vlciſcunt᷑iniurias · ſi gens vel ciuitas plectẽda eſt vel q̃ vindicaren eglexerit qð aſuis impꝛobe factũ eſt. vel re ddere qð ꝑg iniuriam ablatũ eſt. Ad queſtionem dicen dum ꝙ ad hoc ꝙ bellum reddat᷑licitũ qͥnqʒ fm antiquos doctoꝛes requirunt᷑. perſona res:cauſa.animus.auctoꝛitas. Perſona vt ſit ſecularis cui licitum ẽeffundere ſangui nẽ ñeccleſiaſtica cuiꝓhibitũ ceffunderei. g uinẽ. niſi in caſu ineuitabili. Res vt ſitꝓ re bus repetendis vel defenſione patrie · ⁊ hic ſ noĩe rerũ iniurie cõpꝛehendunt᷑.vñ lict⸗ tum eſt. iniurias rationabiliter vindicare. Lauſa ſi ꝓpter—— par acquiratur. Znimus vᷣo nõ liat ꝓpter odiũ vlcionẽaut cupiditatem: Auctoꝛitas vt fi at auctoꝛitate eechie vel pᷣncipis. Sanctns thomas.ij. ij. q.itij. ar.i.dic ꝙ tria ſufficiũt ad belluʒ iuſtum. Auctoꝛitas pᷣncipis.qꝛ oĩs pᷣuata ꝑſona poteſt ius ſuum ꝓſequi et optinere in curia ſii ſnperioꝛis. hoc aũt pᷣn/ ceps non põt. Scðo requirit᷑iuſta cauſa vt vicʒ illiqͥimpugnantex aliq̃ culpa hoe me ruerũt. Tertio requirit᷑intentõ recta vt vi⸗ delicʒ bonum ꝓmoueat⁊ malum impedia⸗ tur. Et ad hoc ꝙ intentioſit recta requirit᷑ habilitas ꝑſone⁊ neceſſitas rei repetende Iſta tria includũt illa qͥnqʒ. Aliter redu/ auntad quatuoꝛ illaqᷓ faciunt bellũ iuſtuʒ ſi habent᷑ verſus. Lũ de iure põt indicẽs bella iubere. Lũ bonus ẽbellans⁊ quẽ de⸗ cetarma mouere. Tũ patiẽs cãm reꝓbam videat᷑habere. Nõ ſic bella qᷓunt dici crude lia vere. Ex his patet ꝙ licet clerici poſſint bellis intereſſe vt ſuis exhoꝛtatõnibus b⸗ ſolutõnibus ⁊ ſpiritibus ſ uffragijs iuuent bellantes.ẽ tñ eis interdictũ nemanu pug/ nent.⁊ de hoc. xxiij.q.viij. c.Clerici. Etca. his aũt quib dñi ſacramenta tractanda ſunt iudiciũ ſanguinis agitare nõ licet. Et iðᷣo magnopetalibus exceſſibus phibendũ eſt. ne manu ꝓpria ſanguinem fundãt· qð ſifecerit fiũt irꝛegulares qᷓ;tũcunqʒ ſit bel lum iuſtum. niſi ſitin defenſtone vite Ppꝛie quãalio mõ ſaluare nõ poſſcnt. Acd pᷣmum rbumentũm A ugl in ſer. doi.mon. li·ð. 6 ca. xxvij. Dicendũ ꝙůla que ſaluatoꝛ jbi 5⸗ cipit ſemꝑ ſunt ſeruanda in pᷣparatiõeuni mi videlicʒ ſit ꝑatus ad talia fuſtineda pꝛo xpoſi expediret. vicʒ ꝑcucienti maxillã vnã pᷣbere ⁊ alteram.⁊ nõ defendere ſe ⁊ tollẽte tunicam.dimittere pallium ⁊ hom̃Qñqʒ tñ magis expediens eſt aliter facere ꝓpter ↄmune bonum.⁊ etiãilloꝝ cõtra q́ͥs pugna tur. Et eodẽ mõ ad verbum apli. Vel dicẽ⸗ dum ꝙ loquit᷑de inoꝛdinata defenſiõe Ad m rñdet. Aug xxi.cõtra fauſtũ. vbi vult ꝙ ilie ðꝛ accipere gladiũ qui nulla ſu⸗ pioꝛi ac legitima poteſtate inbente vel con⸗ cedente in ſanguine alicuius armat᷑ ⁊ talis gladio ꝑibit id ẽpena infernali niſi penite⸗ at. In põ. Introlbunt in ĩferioꝛa terꝛe tra⸗ dent᷑ in manus gladij.i.pene inferm. Vła⸗ liter ſic expont Augſ. d ſer. do. ĩ.mon l.ij. Quid aliud dictũẽ.ois quigladio ꝓcuſe⸗ rit gladio moꝛiet᷑. niſi qꝛ in ipo pecato am⸗ * ma moꝛitqðcunqʒ cõmiſerit. ᷣm illud põ̃. — Bladiꝰ eoꝝ inter in coꝛda ip̃ox. Dʒ ergo bellum aliqũ ſit licitũ patet ex his ectio Cxiij .— Ptrans i domũ meãↄquieſcã cũilla. Mõ em̃ habet amari⸗ tudinẽ ↄnerſatõilliꝰ nec tediũ ↄnictꝰ illi⸗ ſech leticiã⁊ gaudiũ Dctauũ⁊ vltimũ emo limẽtũ qð ſapĩa ↄfert poſſeſſ oꝛi ſuoẽ iocũ⸗ ditas ſolaminis in ↄſciẽtia.qð quidẽ emo⸗ limentũ. Salomõ ſe aſſerit habiturũ in ho dierna lectõe. Et circa hec duo facit. Pꝛio allegat modũ eterne iocunditat. Secũdo aſſignat cim eterne trãquilitatꝭ. cða p tbi. Iõ em̃ habet amaritudinẽ. Lirca pꝛi⸗ mũ diẽ ſic. Intrans in domũ meũ ↄquieſcã cũ illa.q.d. Ecce qᷓ;tum mihi emolimentũ accreſcit.ſi mihiſapiam.icuitum dei deſpõ ſauero. Si eñ nihil aliud ꝓ dute reciperem cũ hac ſponſa h̊ mihi ſoluʒ deberet ſufficere pintrans iu domũ meã·i.ↄſcientiã meam. cõ̃quieſcã.id ẽ quietẽ inueniam.cũ i lla. idẽ ſapientia. Nulla quies exterioꝛ poterit de⸗ lectari qᷓdiu cõſciẽtia habet vnde poterit murmurare. Pecẽ dumus quã ſancti poſt laboꝛes ⁊ tedia ſeculi repetũt ⁊ requirunt Pec ẽdomꝰ quã deo dedicare debemꝰ per ſanctã cõuerſatõnem. In põ · Domũtnã de cet ſanctitudvĩl · di. De ſecuritate⁊ trãqui —— ————— irate coſcie loq̃ns btůs Brego.ſuꝑ Eʒec Omel· ix. diẽ ſic In omniqð deiẽſemꝑ tà cite recurꝛere debemnꝰ ad mentẽ? interioꝛẽ teſtẽ⁊ iudicem requirere. Duid em̃ ꝓdeſt ſi omnes laudant ⁊ cõſcientia accuſat. Aut qͥd poterit obeſſe. ſiomnes derogent ⁊ ſola rõſcientia defendatur. Qualis ſit cõſciẽtia bona docet Pugo de ſancto victoꝛe li:ij.ca. vi.ð aĩa dicens Tranquilla cõſciẽtia ẽ que omnibꝰ eſt dulcis.nulli grauis · vtens ami⸗ co ad gratiã. inimico ad patientiã.cunctis ad beniuolentiã.⁊ quibꝰ põt ad beneficen⸗ tiam.cui deꝰ necſua peccata imputat quia nd fecit. nec aliena qꝛ nõ appbauit.nec neg⸗ ligentiã qꝛ nõ tacuit nec ſuꝑbiũ qꝛ in humi litate ꝑmanſit. Iſtõ domũ cõſcientie debe⸗ mus benefundare ⁊ honeſte mũdare.XMũ Dare quidẽꝑ frequentẽ⁊ puram cõfeſſiõeʒ In tali domo põt quieſcere tã deꝰ q; homo Et licet tã fama qᷓ; cõſcientia ſit homini ne⸗ teſſaria.cõſcientia ꝓpter ſeipᷣam.fama ꝓp⸗ ter ꝓximum xij. qn.nolo. Tñ in tiñ ponde⸗ rat bonum cõſcientie ꝙpꝓ ſalute cõſciẽtie ꝑ di debet cũ gaudio bonũ fame. vbi neceſſa⸗ rio opoꝛtet alteꝝ omittere Vñ Seneca epi ſtola lxxxiij. ſᷣm li.cões·Nemo mihi plꝰ vi⸗ Ddetur eſtimare virtutẽ.nemo magi illoeſte deuotus q; qui bon viri.ꝑdidit famam ne cõſcientiã ꝓderet. Et vult dicere ꝙꝙ opere virtnoſo exercendo etiã ꝑ mediam infamiůã debet homoꝓcedere. Mec eſt ergo domꝰ in qua ſapiens cũ ſapientia quieſcit ſine tur⸗ batõe.qꝛ certe nõ habetamaritudinẽcõuer ſatio illiꝰergo⁊ẽ̃. Bona exterioꝛa · delicie. diuicie ⁊ honoꝛes vel hñt amaritudines vl ad minus generant tediũ⁊ faſtidiũ ⁊ ſacie⸗ tatem.ita ꝙ homo illudi·ẽqð pꝛius opta⸗ nit poſtea faſtideat ⁊ cõtemnat· Et io diẽ Rabanus b inglo. Loꝛpꝑales delitie coꝛꝑꝰ grauant: Spũales vᷣo mentẽ releuant. Et qntomagis eſuriunt᷑.tanto amplius cõme⸗ un᷑. In illis appetitus placet experientia dſplicet. A ugent ſpiritales delicie deſide rium.⁊ quo magis ſumunt᷑ auidius aman⸗ tur.hec Rabanus. Et accepit a beato Bre goꝛio in quadã Omelia:qͥ eandẽſententiã multoeloquenti? diẽ ſic. Foꝛpales delicie cũ nõ habent̃graue in ſe vᷣſideriũ accendũt cũ vero habite edunt᷑cemedentẽꝓtinus in haſtidium vertunt. It cõtra ſpiritales de ⸗ Aectio licie cũ nõ habent᷑in faſtidio ſunt. ců ðᷣo ha bentin deſiderio. In illis appetitus ſaturi tatem.ſaturitas faſtidiũgenerat: In iſtis aũt appetitꝰſaturitatẽ.ſaturitas appetitũ parat: Augent em ſpiritales delicie deſide riũ in mente. dum ſatiant · ⁊ qntomag eaꝝ ſapoꝛ ꝑcipitur eo amplius agnoſciqð aui⸗ dius ametur. hec Bregoꝛiꝰ Qñ Sene:car nis voluptatẽ docens eõtemnere diẽ. Vo⸗ luptas coꝛpalis fragilis eſt⁊ bꝛeuis. faſti⸗ dio obiecta quo auidius acta eſt citius in cõ trarium recedens Cuius ſbinde neceſſeeſt aut peniteat. aut pudeat quẽcũqʒ. In qua nihll magnificũ aut qð naturam höis dijs ꝓrimi deceat. res humilis membꝛoꝝ turpi um miſterio veniens exitu feda.hec Sene. Sapientia ergo nõ habet amaritudineʒin cõuerſatõe.nec tediũ in cõuictu.ſed ꝑ oppo ſitum leticiam ⁊ gaudiũ.⁊ iðoa ſapoꝛe ſa⸗ pientia qᷓſi ſapida ſciẽria nũcupatur. Etp cõtrariũ ſapientia huiꝰ můdiq; cõſiſtiti no ticia iur poſitiui amaritudinẽ ⁊ tediũ ha ⸗ bet in ↄuerſatiõe. vt cõiter reddens hoĩem pᷣumptuoſum in ſeipo. ⁊ iuiurioſum ad ali os in cõuictu Et iðo ad pacẽ? trãquillitatẽ ſtudentiũ in ſacre pagine ſapientia.eſtab ec cleſiaꝓhibitum ne pariſiꝰ vel in ciuitatib vicinis aliquis docere vl audireius ciuilep ſfumat: Et qui cõtra fecerit a cauſaꝝ patro⸗ cinijs excludatur⁊ꝑ epᷣum loci excicetur extra ð puil.· ⁊ exceſ puil:ſupꝑ ſpecula. Cin⸗ ca domũ cõſcientieẽ notandũ yip̃a haben debet ſolidũ fundamentũ. decens oꝛnam⸗ tum.aptum tegumentũ.⁊ frequens expur⸗ gamentum. Pꝛimo fundamentũ cõſciẽtie debetfundari ſuꝑ ſolidã doctrinam xpi·ſ faluatoꝛ dicit WMath.vij. Diĩs quiau. v. hec.⁊ fa.ea aſſimilabitur viro ſaplentiquie dificauit domũ ſuam ſupꝛa petrã. Petrae doctrina xp̃i. Math. xxvi. Super iſtã petl⸗ ſane doctrine debet cõſcientia cuiuſlibetedi ficari. Uñ ſũme cauendũ eſt ne iſta domus ſit erꝛonee fabꝛicata vel nimis larga velni mis ſtricta:qꝛ vmne qð fit ʒ cõſcientii edi ficat ad gehennã.xxviij.q.i.œõs. Et habei glo. ad Roma.xuij. Vnð ſicut dicũt docto⸗ res Dictamẽcõſcientie plus obligat qʒpre ceptũ pᷣlati. Et iðᷣo oĩs cõſcientia. uerecti ſiue ereonea.ſiue in ſe mala.ſiue indifferen⸗ tibus obligatoziaeſt. quin om̃ibus talbus ——— —— — — —— —. —— — 5—. 8 —.— —— — — — 88 — SE — E gi Mne inn inm ihm wheht en Aunſ twen npu vmon ntaet: inte 5 ſeonl Woſe⸗ indn hm tini ug ijdi iui. — ——. veniens cõtraſcientiam. facit contra illud qð credit a lege der eſſe eꝓhibitũ. In iſta do mo male parant ſibi quietẽmulti homines midaui qui illud qð durus eſt ponũt ſub rapite. etillud quod mollius ſh pede Mo raliter. Lonſcientia in mẽte eſt ſtẽ caput in homie· et ſenſualitas eſt ſic pes · Dut ergo ponit in ſenſualitate delectationẽ et pctm̃ In ↄſcientia qꝛ murmur contra pctm̃.dure reclinat caput ſuũ. Iſtã domũ fundãt dã ſuꝑ aquas voluptatꝭ. quidã uꝑ arenã cu/ piditatꝭ·⁊ iðo ↄſcie talium ſtarenõ poſſũt. coꝙcarent ſolido fundamẽto. Et iðᷣo dicit Wath. vij. ꝙ vir ſtultꝰ edificauit domũ ſi am ſuꝑ arenã⁊ deſcendit pluuia⁊ flauert ventiet cecidit domus ¶ Scðo domꝰcon ſcientie deber habere honeſfũ oꝛnamẽtũ vt itpicta curioſe et artificialiter imaginibꝰ virtutũ⁊ ſunctoꝝ viroꝛum exẽplis qͥ nos p̃ ceſſerũt. Narrat Augꝰ.ↄtra Julianũ. li. vij·retractionũ.ca. lxij. ꝙ rexqͥdã Lypꝛi defoꝛmis ſpetie thalamũ ſuũ ſiue cubiculũ fecit depingi imaginibus pulcꝛis.vt ꝑ eaꝝ aſpectum vxoꝛ ſua pareret pulcꝛam ꝓlem. Rer eſt ratio.cubiculũ memoꝛia vel conſci entia. Senſualitas eſt vxoꝛ.et o ſi pul⸗ cram ꝓlem.i.pᷣtuoſas opatiões habere ve limus.domũ patrum noſtroꝝ imaginibus depingiſtudeamꝰ.dicẽtes cum põ. Dilext dñe decoꝛem domus tue⁊c· Sʒeſt notan⸗ dum ꝙ domus q̃ non inhabitat᷑ ↄtrahit ſor des. vermes.⁊ varias coꝛruptiones Et ita eſt de multoꝝ cõſcientijs que non inbabitã turab eis Nunqᷓ; tñ eſt eis ita male ſiẽin 3 drageſima qñ redeunt ad ſeet intrant do⸗ mos conſcientiaꝝ ſuarum malaxꝝ. Ibt inue munt vermes.coꝛruptionea⁊ fetoꝛes vete Tum peccatoꝝ.et domus incipit declinari ad moꝛtem. Juxta illud Pꝛouer.ij. Incli nata eſt ad moꝛtẽ domꝰeius.et ad inteꝛos ſemite ipius ¶ Tertio domꝰ conſcien tie de bet habere aptũ tegumentũ. CLoopimentũ bone conſcientie eſt honeſtas con uerſatõis vlrtuoſe · vt boni viriqð didicerũt interiꝰ oſtendant erteriꝰ. Et ſic luceat lur eoꝝ co⸗ ram homibus vt videant opa veſtra bona et gloꝛificẽt patrem veſtrum qui in celis eſt hoc eſt qð dici Math.x. Duoq ĩaure au diſtis pᷣdicate ſuper tecta.i.ꝑ bonã conuer ſatianẽ ¶ Quarto domꝰ conſcientie debet cxwi habere frequens erpurgamentũꝑſ copã cõ felſionis.nec ad aliqð remedium fugiendũ eſt. vt a diabolo vel a pctõ. niſi ꝙ a conſcia expellatpetm̃ Un. Augꝰ.ſuꝑ Joßh. omel⸗ xli. Seruꝰ peccati quo fugit lecũ ſe trahit quocũqʒ fugerit nõ fugit ſeipam mala con ſcientia.nõ eit quo eat.ſ empꝑ ſequit᷑ ſe. ĩmo õ recedit a ſe. pcrm̃ em̃ qð fecit intus eſt. Vis audire conſiliũ. Si vis a deo fugere ad ip̃m fuge.cõfitendo nõ latendo.cõfitert otes. latere nõ potes. Sic ẽ de diabolo ſiẽ fuit de Dedalo? labyrintho: fecit em̃ De⸗ dalus domũ quãdã cũ varijs vijs ⁊ cũ pa⸗ rietibꝰita ꝑplexis ꝙ nullꝰeãintrãs exire po terat ſine glomere fili.et illa domꝰ vocabat᷑ labirinthꝰ.i·laboꝛ intus. qꝛ in egrediendo et in ingrediẽdo marimꝰ laboꝛ fuit. In illa dmo inciuſit Dedalus vnũ monſtrũ qð er vna medietate fuit homo ·⁊ alia medietate bos.ea intentio ne vt ibi in ꝑpetuũ paſce⸗ ret⁊ nũq; exiret. ſic narrat Vuidiꝰ.viij. Metamoꝛ.⁊ Iſido. iij. Ethimo. Moꝛali⸗ ter loquẽdo.quando ita eſtꝙ diabolus ꝑ cipit vnam perſonũ aliqð pecca tů mõſtru⸗ oſum feciſſe facit ↄſcientiã talis qᷓſi domũ Dedali.et abſcondit peccatum.et fabꝛicat illi ꝑeccatoꝛi tot vias perplexas ⁊ parietes obſiſtentes. nunc de tinore.nunc de pudo re.nunc de negligentia.nunc de expecta tõe et dilatione cõfeſſionis. et ibi occultat illð monſtrum. vt nullus cõfeſſoꝛ poſſit itrare niſicum glomerefili Opoꝛtet enim ↄfeſſo rem reuoluere omẽs interregatões ſpectã⸗ tes ad peccatuim anteq; reus velit ↄgnoſce re illud quod fecit. Iõ ſic facit pꝛobus ho mo confeſſoꝛibus ſuis.ſed omma pandit⁊ oſtendit nudeet apte. Jurta illud qð in fi gura ſcribit.iij. Reg xx. Omnia que ſunt in domo mea viderunt. nihil eſt quod non monſtrauerim eis iu theſauris meis Lectio.cxvi. Ec cogitans apud meet conmemoꝛãs in coꝛde meo.qñ̃ immoꝛtaleſti cogitatõe ſa⸗ piẽtia.⁊ ĩ amicicia illiꝰ delectatõ bona.⁊ in operibus manuum illius honeſtas ſine de fectione ·⁊ in certamine loquele illins.ſapi entia. et pꝛeclaritas in cõicatione ſermonũ illiꝰcircuibãq̃rens vt illã 3 Poſtqᷓ; Salomõ enumerauit octo p̃ꝛoga⸗ tinas qs dotis nomie deus tribuit homini qui ſapiam accipit ſibi ſpõſam.ꝓpterqᷓ bo na merito debuit Salomõ moueri ad nup tias cũ ſapia contrahendas Pic ponit reca pitulando ſuoꝝ dictoꝛũ in genere recitatio nem. Solent em̃ amãtes ↄ mẽdatões ami coꝝ ſuoꝝ pluries reiterare⁊ iculcare ſp di uerſis ßmonum coloꝛib. licʒ ſentẽtia ſp ſit vna Vñ iſta lectio nõ eſt niſirccapitulatio pᷣdictoꝝ In q̃ tñtria fiunt Nã pᷣmo oñdit gitenſe ð cogitauit Scðoqᷓles in eo ʒtutes ponderauit Tertioqᷓ; effectualiter circa eã hñdam multiplr laboꝛauit Scða ps ibi Qm̃ ĩmoꝛta.tẽrtia ibi circni. Circa pᷣmũ diẽ ſic Z DMec cogitãs apud me Nec vicʒ pᷣuilegia qᷓ dantꝑ ſapiam.q̃ ci to poſtea cogitãs recitabo.qᷓ;tum ad actua lẽintelligentiã apud me occlte ſine exp̃ſſio ne vocali ad alios.et ↄ memoꝛans in coꝛde meoqᷓſi diceret Nõfolũ cogitauti tranſitu et ꝑfunctoꝛie de nobilitate ſapie q̃ eſt veri deicultꝰ· ſ; cõmemoꝛauiin coĩde meo. b eſt mẽoꝛiam pfectᷓ̃ generaui mihi de ea vt poſ eſm faciliꝰcogitare qñ vellem.qꝛ illa q̃ ſct mus in mẽoꝛia ↄ ſideramꝰ qñ volumus.ſic dici.iij. de aĩa. Sic ergo patet ꝙ ĩtenſe de ea recogitanit Scðo oñdit qᷓles vᷣtutes in ea ponderauit. et fũt qͥnqʒ. Dat eñ ſapiaꝑ fectionẽ młtiplicem ſapiẽti.cognitõem vᷣi⸗ tatꝰ q;tum ad intellctm̃. delectatõem iocũ ditati qᷓ;tũad affectũ. ↄuerſationẽ honeſta tis q; tů ad effectůj. diſcretẽ nẽ ambiguitatꝭ in diſputãdo⁊ declaratõem difficultatj in Fdicando. Dicit ᷓ ꝙ cogitans de ſapia aĩa⸗ aduertit qm̃ inmoꝛtalis ẽ ſapia in cogita⸗ tõne qꝛ? vera ſapia eſt ð eternis ⁊neceſſurijſ Scðo hẽt delectiõem iocũditatis.vñ ſub/ dit Et in amicitia illiꝰẽ delectatõ bona vñ dicit E riſt.x.eth.ꝙ phia videtur hñe ad ⸗ mirabiles delectatiões. Eſt aũt phᷣia amoꝛ ſapie. Delectatõ eĩ in ſapia eſt magna.qꝛ qᷓ;tomagis amatur:tãto ſuauioꝛ inuenitur Ecẽ̃i.vxiiij. QDui edunt me adhuc eſurient deẽ ſapĩa aq lam. Et iõ Pꝛouer.v. In a⸗ moꝛe illius delectare iugiter. Tertõ ſapia dat hoĩ ↄuerſatõem honeſtatis qᷓ;tů ad ef/ fectů. Et qᷓ;tů ad hoc ſubdit. Et in oꝑibus manuũ illiꝰ honeſtas ſine defectõe.i.Coꝛj xiij. Dĩa honeſte⁊ m oꝛdinẽ fiant in vob Nectio UVñ de ſapia dictů eſt ca.vij. venerũt mihl oĩa bona pariter cũilla⁊ innumerabil ho ⸗ neſtas ꝑ manũ illius Nec mix qꝛ Ecẽixx⸗ iij. Floꝛes mei fruct? honoꝛl ⁊ honeſtatis Quarto ſapĩa dat diſcretõem ambiguita tis in diſputãdo. Et qᷓ;tũ ad hoc diẽ ſic Et in certamine loq̃le illiꝰ ſapia. Dpoꝛtet eĩ circa veritatẽ inquirendã. nõ ſolũ ſtudere ſolitarie.ſed ↄferre multifarie ⁊ ſenſus aci genia ↄ municare qꝛ dubitare de ſingulis inutile nõ erit. Ecẽi.vltimo: CLolluctataẽ aĩa mea cũ ſapia · Pec aũt diſputatõ eſt q̃ſi quoddã certamẽ loq̃le. in quo certamine d bet eſſe ſapĩa.i.ſapida veritatis inueſtiga/ tio.nõ vana curioſitas ſeu ſtuiticia.ij. Thi ij. Stultas ⁊ ſine diſciplina q̃ones deuita Timendũ eſt tñ illud qð dicitur Ecẽs.vi. Verba ſunt plurima ⁊ multa in diſputan do habentia vanitatẽ: Quinto ſapij datð claratõem difficultatis in pᷣdicando ſeu in foꝛmando. Et qᷓ;tũ ad hoc ſubdit Et pcla⸗ ritas in ↄmunicatõe ſÿmonñ illius Doctri na em̃ obſcura nõ iuuat auditorem. Unde Pugo.in didaſ.v. Duo decet doctorẽvl⸗ tare in docendo.obſcuritatẽ⁊ ꝓlixitatem. Et dicit ſic. lectõ duobus modis aĩo faſti dium ingerere ſolet⁊ affligere ſpĩ.q̃lita⸗ te videlʒ.ſi obſcurioꝛ fuerit ⁊ quãtitate.ſi ꝓlixioꝛ extiterit In q́ʒ vtroaʒ magno vti moderamine opoꝛtet.ñe qð ad refectioneʒ queſitũ eſt.ſumat᷑ ad ſuffocatiõem Et ideo dicirg deber eſſe pᷣclara in ↄmunitatione Scðm illud in ꝓð. Declaratio ſermonum tuoꝝ illuminat:⁊ intellectum dat ꝑuulis Quia ꝗᷓ ſalomon tot in ea virtutes et gras ↄſiderauit.ideo circa ſapiam acquirendã multipliciter laboꝛauit. Et quantũad hoc ſubiungit ſic. Circuibã querẽs vt illammi hiaſſumerem: Circuibã inquit.in ſpiciũdo creaturas.⁊ diſcutiẽdo feripturas? audiẽ do lecturas · Plato em̃ in moꝛte ſua dicit docuiſſe diſcipulos. ꝙ libentiꝰ magiſtros audirẽt qᷓ ſcripturas eoꝝ inſpicerẽt. adii⸗ gens ꝙ littera vnica facie ſe offert inſpiciẽ ti.magiſter añt ſub faciebus pluribus eaʒ offert audiẽti.Circuiui ergo dicit. Salo⸗ vt eam mihiaſſumerem mihlid eſtad fru⸗ ctum ↄmodũ⁊ vtilitatẽ meã. pꝛimo⁊ pl cipaliter ⁊ ↄſequẽter ad modũ aliox Pꝛo uerbioꝝ · ix. Si ſapiens ſueris tibüpſiens — ſun . uin ſi — — = — — S — S— — — —- ———— E — —— =— —— SS ₰ S—— in un Nõſi aſſumũt ſapientiã qmale vinentes alios illuminãt.ſic candela non ad cõmo⸗ dum.ſed ad cõſumptõem ſui⁊ alioꝝ illu⸗ miatõeʒ lucet. Et ꝑ oppoſitũ homo ſctũs lucet ſie ſol qui⁊ in ſe lucet ⁊ aijos illuĩat ſine ſuo detrimẽto Ecẽi.xxvij. Pomo ſan ctus in ſapia manet ſic ſol · Dꝛðᷣrꝙ.ami⸗ citia ſapie eſt delectatõ bona. Eſt notandũ ꝙ nulla res eſt in hoĩeqᷓ ſic declarat q̃lis ẽ ſẽ delectatõ hoĩs vnð talis denoiari de⸗ bet quale eſt illud in quo delectat᷑. Et iðo ptuoſus ðꝛ.qꝛ gaudet in operibus vᷣtuo⸗ ſs. Juſtus quiin operibus iuſtis volup⸗ tuoſus qͥ delectat᷑in operibus voluptatis Etſi de ſingulis vᷣtutibus ⁊ vicijs conſe⸗ quẽter Vnñ ſicextrahi põt ex dictis phi. x. ethl. Delectatõ in hoĩe eſt moꝝ regulatia morũ declaratiua et morũ augmentatiua Pꝛimo dico ꝙeſt moꝝ regulatiua ꝑ mo ⸗ dũfinis. Et ideo di: Augꝰ.ſuꝑ illud põ. Scrutans corda ⁊ renes deꝰ finis curẽ et cogitatõis ẽ delectatõad quãqͥs nititur ꝑ uenire. Uñqͥ delectat in poſſeſſione pecu⸗ nie datſe mercatõnibus vel alicui opatõt L quã pecunia acqͥritur.⁊ qui delectaturi militia dat ſe opibus ſtrenuitatj.vñ vnuſ⸗ qſqʒ oꝛdinat ſefinaliter ad illud in q ma⸗ gis delectat. Etiõ docet Ariſt.ij. ethi.ca. vij. ꝙa delectatõibus ⁊ delectabilibꝰmaxi me debemꝰ cauere.⁊ debemus nos habere ad eas ſic ſenes plebis ſe habuerũt ad Pe lenam Senes em̃ plebis troiane iudicaue nunt eãeſſe abijciendã. Vñ hecẽ doctrina Aniſt. ibidẽ Zlij ad alia apti nati ſunt qʒ quidẽ notũ eſt vnicuiqʒex iua delectatõne Ppꝛia ⁊ priuata. Lõſiderandũ eſt gᷓ an iſta delectatõ ſit bona an mala Si bona bene quidẽ Si mala in cõtrariũ opoꝛtet nos at trahere. dic Ariſt. Sicut volens lignum toꝛtuoſum dirigere ad rectitudinẽ ip̃m in ↄtrarium cõtra rectitudinẽ recuruat ⁊ ſic tandẽ reducere ad mediũ heceſt doctrina Ariſt. ibidẽ. NHec eſt cãqᷓre pꝛudenter ſibi ꝙ fine deũ ꝓpoſuit.põ. vbi diẽ Jocunduʒ ſirei eloquiũ meũ ego vero delẽctaboꝛ in dño · Scðo velectatõ hoĩs eſt moꝝ decla ratiua. Qꝛ ſic dictũ eſt ſuperiꝰ.talia ẽ vn? quiſqʒ.qᷓle eſt illud in qͥ delectat᷑. Moꝛali ter lõndo. Dis em̃ geſtus exterior in lu⸗ dis in ſerijs argumentũ eſt de cõpoſitõne crvi mentis. Uñ Señ.ad Lucillũ eplalrrrv ij· Dim rerum ſiobſeruentur růdicia ſůt urumenta moxq̃ ex minmis liczcape.i pudicũ em̃ inceſſus oñdit⁊ manus mora ⁊ interdũ vnum reſpõſum ⁊ relatus ad ca put digitus ⁊ fierus oculoꝝ impbum riſ inſanũ vultus habituſqʒ demõtrant Il⸗ la em̃ in apeꝛtum per notas exeunt Bñal quiſqʒ ſciens ſit. ſi qu ẽadmodũ laudet a⸗ ſpexeris. Tertõ delectatõ eſt moꝝ augmẽ⸗ tariua. Unñ Ariſt. x. ethi. diẽ ꝙ certiꝰ ho/ mines iudicãt ⁊ inqutrũt illain quibus ð lectant᷑q; alia. Vnñ delectatõnes ꝓprie cõ⸗ firmãt opatõnes ſuas. Et iõſi diuerſi ho⸗ mines ad eandẽartem ponantur ille ma⸗ gispficiet qui ceteris paribus ampliꝰ de lectàtun¶ Scðo pᷣncipaliter eſt notandũ ꝙtriplex ẽ delectatõ Delectatõ naturalis delectatõ beſtialis.⁊ delectatõ rationalis Delectatõ naturalis.eſt ſine qua nata hu ⸗ mana eſſe nõpõt. Siẽ eſt illa delectatioqᷓ; ho habet in cibo⁊ potu⁊ ſomno ſibi ↄue⸗ nienre q̃ quidẽ delectatio ꝓotm̃ nõ eſt ſi nõ ercedat regulã rõnis. Uñ Ariſt.vij. ethi. dicit Delectationũ quedã ſunt neceſſurie quedã voluntarie⁊ ex electione. Neceſſa⸗ rie ſic cibi⁊ potus ad cõſeruationẽ indiui⸗ dui⁊ venereoxad conſeruationem ſpetiei Voluntarie de lectatões ſunt.ſiẽ victoria honoꝛ⁊ diuitie. In hoc nũt delectatõnis genere nõ poteſtcõtinue delectari ßm Ari ſto.x.ethi.ca. v. Tñ quia aĩa nõ poteſtcõti nue oꝑari:?⁊ nulla delectatioẽ ſine opera⸗ tione aĩe Tũ quia delectatio cõtinuata cir ca vnum generat ſui faſtidiũ. Si vero ſit circa diuerſa.circa nullũ eſt ꝑfecta. Vnde docet Ariſt. ꝙqñ delectamurin vno vehe menterꝓ tunc nõattendimus alia ſic diẽ̃ ipe. Amantes fiſtulas nõ attendũt ſerma nibus qͥ dicunt᷑ers. Delectabilius em̃ al⸗ tex rebellit. Sʒſi remiſſe in aliquo delec⸗ temur poſſumus ſimul attendere ad alia Siẽ qͥ vident in theatris male agonizan⸗ tes ꝑoſſunt ſilcomedere legumĩax. Ethr. ca.vij. Et iſta delectatõ nõ eſt naturalis ð lectatio hoĩs cũ homo appetat cõtinuo⁊ ꝑ etuo delectari.q̃lis delectatõ nunqᷓ; ha⸗ ebitur niſi in viſione dei. añ tota aĩa et ſil ⁊ ſemper adimplebitur gaudio. Jurta il⸗ lud ps. Adimplebis me ————————————————————.———————..—. — ———————————* W ——————— tuo dr. in dep.tua vſqʒ in finem ¶ Scda de lectatio ẽ beſtialis.⁊ eſt turpiſſima delecta tio⁊ expꝛobꝛabil ſit dic. Ariſt.iij· ethi.ca: v. qꝛ hoies tali ðlectarõinõ vtunt᷑ ſchm ꝙ boĩes.ſʒ fm ꝙ aĩalia ſũt: Siẽ narratibi de quodã qᷓ petijt guttur habere longũ ſiẽ eſt guttur gruis Delectatões vero circa tactũ maxie inducũt beſtialitatẽet faciũt hoĩem bꝛutalem.qꝛ nõ ſũt hoĩs fm ʒ hõ.ſʒ ꝓueni unt vel ex coꝛruptõe cõplexionis.vł ex ma la aſſuefactione viuẽdi Prouer.iiij. Te de lecterꝭ in ſemitis impioꝝ.negʒ tibi placeat malem via ¶ Terti delectatio eſt rõnalis ̃ ↄſiſtit ĩ ↄtemplatõe veritatj. Sʒ cũ eadẽ dele ctatio placeat vni ⁊ diſpliceat alteri.q̃⸗ ritur qᷓlis delectatio debeat dici delectatio hoĩs. Ad hoc rñdet Ariſt.x. Ethi.ꝙ ſicut ſi q̃reret᷑ de ſapoꝛibo qͥd dulce ſit⁊ qͥd ama rum.qꝛ qð ſanus dicitdulce.infir inꝰ dicit amaꝝ.dicendũ eſſet ꝙ illud ẽ dulce qð ſa⸗ nns dicit eſſe dulce.nõ qð infirmꝰ. Eodeʒ mõ dicenqũ ꝙilla ẽ delectatio hũana quã Ptuoſus ⁊ bonꝰ iudicat hoĩs delectatõeʒ nõðillã quã̃ coꝛ ruptꝰ⁊ malus Alie vero de⸗ lectatões nõ ſunt delectatões ſimplr.; de le:ctationes m quid. Uñ ſũt innaturales Inntales et egritudinales De q̃libet dicit᷑ AEſu. lxvi. In abomiationibꝰ aĩa eoꝝ delec⸗ t uta eſt Sʒ delectabile ſimplr eſt illð in qͥ ſa mus moꝛalit.i.vᷣtuoſus ðlectat᷑: In pʒ.In a teſtimonioꝝt.de.ſum.ſiẽ in o:diitijs: Lectio.c;vij. F Wer aßt eram ngenioſus.et ſoꝛtitꝰ ſum aĩam bo nã Et cñ eſſem magj bonꝰ. veni ad coꝛpus incoinqͥnatũ. Et vt ſciui q̃ aliter non pof ſem eẽↄtinẽs niſ de ꝰdet. Et hoc iÿm erat ſůma ſapia.ſcire cu eſſet hoc tonũ. adijdo minũ⁊ ðÿp̃catus ſum illũ.⁊ dixieꝝ totj pᷣcor dijs meis Sicut ĩ pᷣncipio hucapi? dictũ ſuit. Salomon in iſtocapło de ſapia ⁊ ſe ipᷣo quãdã fingit ꝑæbolã ponẽs ſeipᷣm loco chiuſd amator arcẽtiſſimicum lapiaqᷓſt eũ quadã Igine nobiliſſima contracturus Vtit᷑ at iſta fictõe ad oñdendam amoꝛis vehemẽtiam quã habuit ad ſapiam acqͥren dð.qꝛ iter tales ꝑſonas cõmuiter amoꝛ ar⸗ dentilſimꝰ inueitur: Quatuoꝛ aũt ſolet i Lecto ꝓmereri. B uenis ↄtracturus facere. Primo eñj conſ derat cõditiones ꝑſone cũqᷓ ꝓponit cõtra⸗ here Scðo dotẽ et diuitias qʒs põt ci eare cipere. Tertioſuijpius ↄditiones examiat an poſſit puelle ↄgruere. Quarto ðliberat quõ eã a parẽtibꝰ⁊ amic poſſit ꝑetere? ha bere Juxta iſta quatuoꝛ Salo.qtuoꝛ facit — in iſto caplo. Nam pᷣmo ondit ſapiam eſſe mirabiliter amabilẽ⁊ gratioſã. Scðooj⸗ dit ipius dotẽ foꝛe deſiderabilem? pcioſiʒ Tertõ ðᷣclarat ſuijpꝰↄditões fore ſ pectabi lẽ⁊ vᷣtuoſam.q̃rto oñdit datoꝛẽ puelle hie nobilitatẽ venerabilẽ ⁊ gloſam Et fᷣmiſta capitulũ fuit diuiſj in qᷓtuoꝛ In pᷣncipio de duabus ↄditionibꝰẽ expeditũ.⁊ de duab⸗ ſecundis exenuet᷑ in hodierna lcõne Et m hoc littera diuidit᷑ in duas ꝑtes: Nãßᷣmo oñdit ſuijpius ↄditionẽ foꝛe ſpectabileʒet Ftuolſam vt merito dignꝰ appareat tanta ſpõſa. Scðo oñdit datoꝛẽ puelle haber nobilitatem venerabilẽ⁊ gloꝛicſam.a quo ipᷣa puella amicabiliter eſt petenda Scda ꝑs ibi Et vt ſciui. Circa pᷣmũ duo facit.ʒ⸗ mo oñdit ſe abilem aptũ vel idoneũ ad cõ ⸗ trahendũ cũ ipᷣa ſapĩa ex ſñ pecioſitate virtu tů naturaliũ. Scdo oñdit hoc idẽ excopi⸗ oſitate vᷣtut moꝛaltũ ſcpa ꝑs ibi Lů eiſeʒ magi bonus. Dicit ð ſie Puer aũt erã inge nioſus et ſoꝛtit?ſum aĩam bonã Vbired/ dit ſe eſſe õmendabilẽex tribus. A coꝛpa limũdicia.puer erã. Ab intellectualipen tia.ingeuioſus. A ſuꝑnaturaliiuſtici.et ſoꝛtitus ſim ammã bonam. Znima enim non eſt perfecte bona niſi per gꝛatiametca ritatem qua debito modo oꝛdinat᷑ indenʒ Vnð Bern.de li.arbi. Bona eſt anima in vniuerſitate. melioꝛ in ſuogenert · optima ex ſui oꝛdinatione. Eſt autem hecoꝛdina⸗ tio omnimoda conuerſio voluntatꝭ in de et ex ſe tota voluntaria deuotaqʒ ſubiectio: Idoautem dicit. Soꝛtitus ſum animam bonam.non ꝙ a caſu ad bonitatem deuene rit · ſed qꝛ pꝛimam gratiam nullus poteſt Nam cum omneme ritum ſit ex gratia. Si prima gratia cade ret ſub merito. pꝛimam gratiam pꝛecede⸗ rit gratia. Et ideo deus ſponte dat homi⸗ nipꝛimam gratiam. homiminquam ſead gfam diſponẽtj. diſpoſitõe naturali⁊ non p̃benti obicẽgie ꝑ malũ vññ liberi arbitrij — —— —— — —. 8* crwii Lickt antẽante pᷣmãgfam requtrat᷑ diſpo ſitio ↄueniens.Illa tñ non merergratiam merito cõdigni.ſ congruitm̃ Et ideo dic: fortitus ſum aĩam bonã. Colo.T. Bratias agẽtes do patri qͥ nos dignos fecit in partẽ ſoꝛtis ſanctoꝛum Solent em̃ q̃ ſorte dant diuinitus dari.ſic dicit Augꝰx.ſ uꝑ Beñi ad liam.ca. xxij. vbi iſtã liaʒ ſic erpõit. Pu ererã ingenioſus: Seqͥtur illa lra Et cum eſſeʒ magis bonꝰ⁊c̃:vbi Salomõ loqͥturꝓ tpe ſue iuuẽtutꝭ. dic ſe fuiſſe gratioſum ꝓ tꝑe ſue iuuẽtutis. non ſolũ in naturalibus ſed etiã in moꝛalibꝰ Vñ diẽ ſic Et cũeſſe ez magis bonꝰ. ſupple qᷓ; ingenioſis.i.cũ ma gis pemineret in me boĩtas moꝛal q; boni tas naturalis ingenij Veniꝓficiendo con tinue tůc p̃ ceteris rꝑib.ad coꝛpus incotn quinatũ.i.attigi ad tantã ꝑfectõem virtu⸗ tũ moꝛakũ ꝙ coꝛpꝰmeũ ſeruaui incoinqͥna tum a paſſionbꝰ vitioꝝ Et hec dicũt᷑ pꝛo ſatu ſio Pꝛimo qñ in ſua uuẽtnte legitur o placuiſſe.iij. Regt.iij. Dilexit dominũ Salomõ ambulãs in p̃ceptis Dauid pr̃is ſui. Conſequẽter ponit in l̃a Salomð mo dũ petendi iſtãpuellam vicʒ ſapientiã ſibi dari in vxoꝛc. Et hoc a ðo qꝛ Jacobi.i. St nuis vrm indiget ſapia poſtulet eã a dño deo· qui dat omibꝰ abũdanter et nõ impꝛo perat Et dicit ſic Et vt ſciui qm̃ aliter nõ ſen em eſſe ↄtinẽs niſi deꝰ det. tãgit ſpecia iter bonũ continẽtie qꝛ ip̃a eſt recta via ad ſapiam Jac.iij. Sapientia que deſurſum eſt pᷣmũqͥdẽ pudica eſt Et hoc ipᷣm erat ſũ⸗ ma ſapientia vicz ſcire cuiꝰeſſet donũ hoc. Adij ad dominũ ⁊ deß̃catus ſum ꝓ ipa ob tinenda⁊ diri ex totis pꝛecoꝛdijs meis.i: er ꝓfundo coꝛdis metnõ ex ſũmitate labr⸗ orũ Iu pð. Depfundis clamaui ad te dñe Pꝛecoꝛdia fm Papiã ſũt loca vicinia coꝛ di.eo ꝙ ibi ſit pᷣncipiũ motus ⁊ cogitatõis ⁊ declinatur pluraliter caretqʒ vocabulo ſingulari.Iſð. de ſümo bono li.i. Duid ꝓdeſt ſtrepitus labioꝝ vbi coꝛẽ mutum Sicut em̃ vox ſine modulatõne eſt quaſi vox poꝛcoꝝ.ſic oꝛatõ ſine deuotione eit qᷓſi mugirus boum: Et in eodẽ Oratõ inquit coꝛdis nõ labioꝝ.neqʒ em̃ verba vp̃cantis deus intendit. ſed oꝛãtis coꝛ aſpicit. Me lius eſt cñ ſilentõ oꝛare in coꝛde ſine ſono voc ·; ſolo verbo ſine intuitu mẽtis Joß iij. Veri adoꝛatoꝛes adorabũt prem in ſpi ritu ⁊pitate. Notandũ Fmulti appetunt ſegniter caſtitatẽ⁊ nõ extotipcoꝛdijs. Siẽ de ſeip̃o miſerabiliter cõfitet. Augꝰ. viij cõfeſ.ca.vij. Ego inquit adoleſcẽs miſeꝛ ĩ exoꝛdio ip̃ius adoleſcẽtie petierã a tecaſtt tatẽ.⁊ dixi. Da mihtcaſtitatẽ⁊ cõtinenttũ ſed nolimõ.timebã em̃ ne cito exaudires. ⁊ ſanares a moꝛbo cõcuptſcẽtie. qᷓ; malebã expleripotiꝰqᷓ; extigui. Puerinqͥt erã ĩge nioſꝰ Jota ꝙta bonũ ĩgentũ cõſtituũt. ĩa bonũ ĩgeniũ oñdũt.et ta bonũ ĩgenrũ coꝛ⸗ rũpũt Pꝛima ta ſũt meðꝛia.itelligẽtia.et volũtas. Vñ Zugꝰ.x.ð.tri.ca.xi. In pis tribus inſpici ſolent etiã ingenia guuloꝝ cuiuſinodi pꝛeferãt indolẽ. Duãtoquip⸗ petenatiꝰ⁊ facilius puer meminitq̃ntoqʒ acutiꝰ intelligit⁊ ſtudet ardentiꝰ.tãto eſt ⁊ laudabilioꝛis ingenij dicit. Zugꝰ. Vñ illa ingeniaq̃ ſtudio ſe applicare i poſſũt licet acuta ſint foꝛtaſſis⁊ aſpera. laudabi lia tñ nõ ſunt im eum Eſt em̃ ſtudiũ ſicut diẽ. Pugo didaſ.li.iij. Animiaſſidua et vehemens applicatõad aliquid agendũ. ⁊ cũ ſumma volũtate occupatõ. Per quẽ vero modũ ſtudere debet bonũ ingenium docet pꝛudenter. Macrobius li.i.ſatur/ naliũ ĩpᷣncipio:⁊ vult dicere. ꝙ ſicut apes colligunt de diuerſis floꝛibus cibum ſuũ ⁊in melꝓpꝛio laboꝛe cõuertũt:ita ſtudẽs circa illud in quo ſtudet aliquã opatõem habere debet. vel abbreuiare vel aliter or⸗ dinare. quia alias nõ tranſibit in ingeniũ ſed in memoꝛiam Dicit ꝗᷓ pᷣmo ſic. Dð in coꝛpoꝛe nr̃o videmus ſine vlla operatõne nfa facere naturã alimenta que accepimꝰ qᷓᷓdiu in ſua q̃litate ꝑſeuerẽt ⁊ ſolida ĩna/ tant. malo ſtomacho oneriſunt ⁊ cij demũ mutata ſunt in vires ⁊ ſanguinẽ tranſeũt Idẽin hisqͥbus alunt᷑ ingenia pꝛeſtemus vt quecũqʒ hauſimꝰ nõ patiamur integra eſſe ne aliẽa ſint. ſʒin quandã digeſtionem coquent᷑alioqn ĩ meõꝛiãirepñt ñ ĩingem um Idẽ die Señ ad Luciilũ epla lxxviij 5 vᷣboad vᷣbũfere. ſʒqᷓ;tã diligẽtiam hit hoĩes ad etercitãð coꝛꝑa ſua iſtiad luctã iſti adpugnãilli ad curſũ alij ad ſaltũ alij ad ludũ alij ad bellũ⁊ qᷓ; paucicurãt ſuũ exercere ĩgemũin addiſcẽdis bonis moꝛi⸗ bus vehementer plangit. Sene d lxrxi Cogito inquit qᷓ; multi coꝛpoꝛa exerceant ingenia qᷓ; pauci.quantũ ad ſpectacłm lu ſoꝛis fiat ↄcurſus qᷓ;ta ſit circa bonas ar⸗ tes ſolicitudo.q; inbecilliaio ſunt quoruʒ laceratos humoꝛes miramur. Pec ᷓtria bonũ ingeniũ ↄſtituũt.memoꝛia.intelligẽ tia ⁊ volũtas ſtudij. Scðᷣo tria ſunt qᷓ bo⸗ num ingenũ oñdunt Illud em̃ ingenium eſt bonü qð nouit eligere veritatẽ. abicere vanitatẽ⁊ ꝑuipendere loquacitatẽ. Dehᷣ⸗ mo loquit᷑ Ariſt:viij ethi · Bonũ inquiti⸗ geniũ ßᷣm veritatẽ eſt bene poſſe eligere ve rũ⁊ fugere falſum Et ſi hoc ſit vexꝝ in ſpe⸗ culatiuis multomagj eſt vex in moꝛalib Unñ illa ſunt bona ingema que mundum falſum⁊ fallacijs plenũ fugiunt ⁊ pᷣeligũt viam xpi. Inpð. Viã veritatꝭ elegi. Poc eſt ſignũ boni ingenij. pᷣmũ vicʒ eligere ve ritatẽ. Scðm ſignũ boni ingenij eſt abijce re vanitatẽ Nõ em̃ omne ingenũ ſubtile ẽ bonũ:ſed ſalidũ ingeniuʒ.qꝛ nihil magis eſt infructuoſum qᷓ; tilitas qñ ſolaẽ ñ Petrꝰ rauanẽſis in ſzmone. Odibiliꝰm⸗ hil ẽ ptilitate vbiſola ẽſßtilitas. QOuid eĩ ꝓdeſt in illis expendere dies ſuos.que nec dominec milicie:nec in foꝛo.necĩ ciauſtro nec in curia ·nec in eccleſia.necalicuiꝓſunt niſi dũtaxat in ſcolis. Señ.loquẽs ad lu/ cillum. Duid ẽ inquit acutius ariſta et in uo eſt vtilis. Tale eſt inquit ingeniũ qð ſla ſptilitate laſciuiens nulla infe reſidet grauitate: Pec Petrus Rauaneñ. Tota dictũ Simonis ð mepham̃. Lãtuarienß̃. Zrchiepiſcopi Iſta inquit valent in vrbe nõ in oꝛbe loquès ð ſptilitatibꝰ qᷓſtionum Et iõ nos qͥ criſtiami ſumꝰ quos demones infeſtãt vt ad vicia attrahãtqͥbus moꝛs tinue cõminat᷑ vt auferat operibꝰ pᷣtuoſis ſtudere debemꝰ curioſis omiſſis. Juxta il/ lud quod manet Señ.in epla.xx Demẽs omnibus viderer ſi cũ ſaxa in munimentũ muroꝝ ſenes ⁊ feĩe ↄgererent cũ iuuentus infra poꝛtas urmatas ſignũ coꝛruptõnis expectaret cñ hoſtilia in poꝛt tela vibꝛa/ rẽt ⁊ ipᷣm ſolũ ſubfoſſiõibo ⁊ cuniculis tre/ meret.ſederẽ ocioſus.et hmõi q̃ſtiunclas ꝓponerẽ Quod nõ ꝓdidiſti hẽs coꝛnna ñ ꝓdidiſti.ergo coꝛnua hẽsNũquid tibi de mens videar ſi iſtis impendo opam ⁊ nůc obſidio: Quid agam Moꝛs mẽ ſequitur Nectio vita fugit aduerſus hec doce me aliquid: Effice vt ego moꝛtẽ nõ timeã? vita me ef ⸗ fugiat. Tertiũ ſignũ boni ingenijẽ ꝑuipẽ dere loquacitatẽ? copiam exceſſiuã pᷣboꝝ Vñ Augꝰ in ſũma ꝓſpen.ca.clxvi. Bo⸗ noꝝ ingenioꝝ clara elt indoles. in verb dil ſerentiũ vex amarenõ verba. Quid ẽꝓ⸗ deſt clauis aurea ſiaperire qð volumus ñ põt Aut quid obelt lignea ſi hoc põt quã⸗ donihil q̃rimus niſi aperire qð clauſumẽ Sic tria ſunt q̃ bonum ingeniũ oñdunt Tertõ tria ſunt que ingenium bonum coꝛ rũpunt Nimia leuitas. ꝑuerſa voluntas ⁊ laſciua voluptas · Leuitas em̃ animi et diſolutõ ſpectaculoꝝ⁊ ludoꝝ ſecularium coꝛrũpunt ingeniũ.ſiẽ diẽ btůs Augꝰvi. ↄfeſ:ca:vij. Scðo coꝛrũpit bonũ ingeniũ ꝑuerſa voluntas. Tiñ die Augꝰ de moꝛi⸗ bus eccleſie. ad Manich.li.ij. ca.iij. Scio quoſdã eſſe quiqᷓ;qᷓ; bono ingenio vtcunq; iſta videãt mala tñ volũtateip̃m quoqʒin⸗ geniũ ſunt amiſſuri. Tertõ coꝛrumpit bo⸗ num ingeniũ laſcius voluptas Vñ Señ· in ꝓlogoi.li.vᷣclama Nihil tam moꝛtiſeꝝ ingenijs qᷓ; lururia ẽ. Quantũ em̃ ingeni hominũ coꝛrũpantur laſciuia ⁊ toꝛpoꝛecð ſequẽter ibidẽ plangendo declarat Toꝛpẽt inquit ingenia deſid ioſe iuuentutꝭ.nee vl⸗ lius honeſte rei laboꝛe vigilat᷑. Somnꝰ lůg noꝛqʒ ac ſomno ex languoꝛe toꝛpoꝛ · malaꝝ rerũ induſtria inuaſit animos.cantandi ſal tõdiqʒobſcena ſtudia.effeminatos tenent. capillum frãgere⁊ ad muliebꝛes blõdicis exten uare vocẽ mollicie coꝛpoꝛis certareci feminis ⁊ inmũdicijs noſtroꝝ adoleſcentii ſpecimen eſt. Quis equaliũ veſtroꝝ. loqu ibi Señ.filijs ſuis tribus. Senece. Mele. ⁊Nouato: Duis inquit equaliũ veſtrorũ qͥs dicam ſatꝭ ĩgenioſus.qͥs ſatis ſtudioſus imo qͥs ſatis vir ẽ.emollite enerueſqʒ ꝙnã⸗ ti ſunt inuiti manent expugnatoꝛes aliene pudicitie negliẽtes ſue ca.ix. lcõ. cxvij Eus patrũ no ſtroꝝ vel meoꝝ.⁊ dñe miſericoꝛdieqͥ feciſtioĩa verbo tuo ⁊ ſapientia tua cõſtitui ſti hoĩem vt domiaretur creature tue· u a te factaẽ. ut diſponat oꝛbem terꝛariineq tate⁊ iuſticia. ⁊ in directõne coꝛdis iudii um indicet. Poſtquã Salomõ declaraiit trvui ꝙ ſapientiam que eſt verus dei cultus ac⸗ quirere nõpotuit niſiillã adeo petẽdo per inſtantiã ſũme deuotiõis. In iſto ca. conſe⸗ quẽter explanat formam ⁊ ſeriẽ ſue ſuppli catõis quã deo ꝓpoſuit ꝓ ſapientia acqui⸗ renda. In hac aũt ſupplciatõnis enarꝛa/ tõne duo facit·Nãpᷣmo oſtendit diuinam excellenciã. Scð oallegat humanã indigẽ tiam.ſcða pars ibi Quis em̃ hoĩm Et iſta duoalternatim facit vſqʒ adfinẽcapituli. quia aliqñ ſupplicat aliquãdo ratõʒalle⸗ gat quare exaudire debeat. Lirca pᷣmum duo facit. Pꝛimo captat diuinam beniuo nit ſue petitõnis ſenten⸗ C tiã. Scða pars ibi. Da mihi ſedium tuaꝝ Lirca pᷣncipium in captãdo be niuolentiã diuine maieſtatis extollit deuʒ in tribus ex clementia ex potentia⁊ ex ſapi entia ſicut patet in la Vñ dicit ſic. Deus patrũ noſtroꝝ. QDuãdo parentes hominis ſeruierunt alicui magno.talis homo fami liarius ⁊ cõfidentius a tali dño poſtulatil lud quo indiget. Bonus etiã dñs adoptat filios bene ſibi ſeruientiũ. Et ideo qꝛ pr̃es illi ex quibus deſcẽderat ſalomon. deo bñ ſeruierant.ſicut Abraam Iſaac Jacob. et Dauid.Iðo hic pᷣmo allegat dicens. Deꝰ patrũ noſtroꝝʒ ⁊ dñe miſericoꝛdie quilibe raliter dans miſericoꝛdiã qui feciſti omĩa verbo tuo id eſt filiotuo. Joh.i. Omniaꝝ ipm facta ſunt Vel verbo tuo id ẽita facii terfeciſti omnia ſicut homo loquit᷑ verbuʒ ſuum. In põ. Dixit⁊ facta ſunt. Dui⁊ ſa⸗ pientia tua cõſtituiſti hominẽ. quaſi dicat licet omnia creaueris ſapienter qꝛ omniaĩ ſapiẽtia feciſti.tamẽ in creatione hominis maxime relucet ſapientia tua. In qua ima ginem tuam poſuiſti. Jeñ.i.Faciamꝰ ho ⸗ minẽ ad imaginem ⁊ ſimilitudinẽ noſtram In quo etiãtotiꝰ mundi quodãmodo repe ritur imago.vnð ⁊ minoꝛ mundus appel/ latur.ſtum aũt hominẽcreaſtiad tria.ſci licet ad dominandũ per potentiã. ad oꝛdi⸗ nandũ per ſapienti. ad iudicandũ percle mentiã. vt ſic in iſtis tribus imago dei que eſt bomo coꝛreſpondeat ipſi deo tanqᷓ; ſuo exemplari.qui per potentiã.ſapientiã⁊ cle mentiã cuncta gubernat. Dicit ð · Et ſapiẽ⸗ tia tua cõſtituiſti hominẽ vt dominaretur creature tue que ate facta eſt: Ecẽi:xvij: Poſuit timoꝛem illius ſ uperomnem car“ nem? domihatus eſt beſtiarũ ⁊ volatilium Et Beñ.i. Creſcite ⁊ multiplicaminiæ re⸗ plete terꝛam.⁊ dominamini piſcibus ma r ⁊ volatilibus celi⁊ vmuerſis animalibus q́; mouẽtur ſuper terꝛam · Secundo cõſtituit dominus hominẽ ad ordinandum per la/ pientiam. quia ſapientis eſt oꝛdinare. Vñ ſubdit Vt diſponat oꝛbem terꝛaꝝ in equi tate ⁊ iuſticia. Orbem terꝛarũ id eſt homi⸗ nes quioꝛbem terꝛe inhabitant. põ. Domi ni eſt terꝛa ⁊ plenitudoeius.†jõ ſolum col latum ẽnature humane vt dominetur ſi uꝑ creatura per potentiã.ſed diſponat huma ⸗ nam ciuilitatem ſm rectam ratõnem iuſtis legibus ⁊ ſtatutis. Hoĩm em̃ genus arte ⁊ ratõnibus viuit. ſiẽ dicit. Ariſt.i.metapß. ¶ Tertõ cõſtituit deus hominem ad iudicã dum perclementiam. Clementia em̃ debet eſſe in iudice vt viczodiat culpãet diligat ꝑſonam. Et q;tum ad hoc dicit. Lonſtitui ſtiboĩem vt in directõne coꝛdis iudiciũ iu/ dicet idẽ faciat iudicium.In directione in ⸗ quit coꝛdis nõ per calumnias vel cauillati ones:ſeu cauteloſas circũuentõnes Et per oppoſitum ðꝛ. Pꝛouerb.xxviij. Dux indi⸗ gens pꝛudentia multos oppꝛimit percalũ niam · Dñe miſericoꝛdie. ota ꝙ xpᷣsẽdñf miſericoꝛdie ꝓpter tria:ſeʒ ꝓpter heredita riam poſſe ſſionẽ. ꝓpter adquiſitoꝛiq mer⸗ cationem⁊ ꝓpter oꝑatoꝛiam cauſatõnem De pᷣmo patet ij · Coꝛj.i. Bñdictus deꝰet pater dñinoſtri Jeſu chꝛiſti.pater mileri oꝛdiaꝝ. Scðm patet in redemprione qua ſuũ ſanguinẽ fudit vt ðᷣinceps iiẽ dñs oĩbꝰ miſericoꝛdiã dare poſſit In põ. Qut rede⸗ mit ð interitn vitã tu.qͥ coꝛonat tein mia Tertiũ patʒ qꝛ ipe facit? efficit miam vbi nulla ſuppetũt merita. Uñ ſiẽ fabꝛicatorł᷑ artifex eiſet dñs reifacte totaliter ſi cauſa⸗ ret materiã ſiẽ formã. Ita xp̃sẽ dñs miſeri coꝛdie qꝛ creatoꝛ miſcðie qͥ fecit miſcðiam meritj nõ exigentibus Etꝓpter iſtas tres cauſas deus dicitur diues in miſericoꝛdia Epheſios Secundo ¶ Deus autem qui diues eſt in miſericoꝛdia pꝛopter nimiam caritatem ſuam quaꝛẽ. ¶ b Surgit au⸗ tem in chriſto magnitudo miſericoꝛdie.et pꝛomptitudo ad miſerendum ex tribus —— mm ———————— —— ———— 3———— 2 — —— ——— *————— ſcilicet eł naturali ꝓpꝛietate.ef generali po teſtate.⁊ ab exꝑimẽtali ncẽitate Primo em̃ ſiẽ igniꝓpꝛiũẽcalefacere.ſoli lucere⁊ illu⸗ minare. ita ꝓpꝛiũ eſt xp̃omiſereri. Vnð ca nit ecckia: Deus cuiꝓpꝛiũ ẽ miſeꝛeri ſemp ⁊ ꝑcere. Et iðᷣo dicũt ſanctig deus q̃ſi inui⸗ tus punit⁊ coacte⁊ tarde. Et ſiẽ homo tar⸗ de facit illud qð inuitꝰ facit f̃m Triſo. Ita xp̃s tardusẽ in puniẽdo velox in miſeren do Et ſiẽ ignistarde deſcẽdit et cũ violentia qꝛ eſt ↄtra nat urã ignis et velociter aſcen⸗ dit.ita xp̃s velociſſime miſeretur. ⁊ tarde⁊ cũ magna expectatõne punit Et iõ ðᷣꝛ in põ geſt löõganimis ⁊ multũ miſericoꝛs. In ſig nũ aũt ꝙ cũ doloꝛex diſplicẽtia peccatoꝛes punit. diẽ ꝑ ꝓpham Eſ.i. Hen egoↄſola⸗ boꝛ ſuꝑ hoͤſtibꝰ meis ⁊ vindicaboꝛ de inimi cis meis Vbipponit interiectõem dolentis g. d. Eũ doloꝛe⁊ diſplicẽtia conſolaboꝛ me Uñ ſiẽ nulla res põt ꝑdere ſuãꝓpꝛiõ opa⸗ cõ̃em totaliter qᷓ;diu manet. licet valeat im pediri vl retardariad tꝑs. Ita nullomdo obliuiſcet᷑miſereri deꝰ:nec continebit in ira ſua miſericoꝛdias ſuas.imo cũ iratus fue⸗ ris miſericordie recoꝛdaberi. Abachuc.iij De hac mirta miſcie⁊ ire. Vre.ſug Eeeß omel i.pulchre declarat. qũo deꝰ qñ iraſcit᷑ nõ om nino iraſcit᷑.ſed ineffabili mõ cũ. e culpas ꝓſequit᷑etiã ꝓtegit peccatoꝛes Ad qð adducit duas hiltoꝛigs. Vnaẽð capti⸗ nitate decẽtribuum · quãlicet deꝰ oꝛdinaret ad coꝛrectõem populi.ſimul tñ eis ꝓuidit ð ꝓphetis ⁊ ſanctis qͥ eos ĩilla captiuitate ↄſolarent᷑. Uñ diẽ ſic. Niſi inqͥt iratꝰ eſſet pplm ĩ captiuitatẽ minie tradidiſſʒ.⁊ ſi om nino iratus eſſet electos ſuos cũ illo in cap⸗ tiuitatẽ nõ mitteret. A liã hiſtoꝛiã inducit ð ppłlo iſrłqͥmð miſſis duodecim exploꝛa⸗ toꝛibo. decẽ ð eis redeuntibo ꝓplm ad mur murandũʒtra dñm ꝓuocauerunt intñ vt dicerẽt ſe ſeductos. Dñs ðᷓ iratus diẽ ꝙ nu us eoꝝ terꝛãꝓ miſſiõis intraret. Quoau dito ſtat im ↄ pũcti ſe cũ lacrimis afflixerũt ⁊ armis accincti parauerũt ſe ↄtra ppłmpᷓ⸗ liari.vt poſt lacrimas terꝛãꝓmiſſiõis ↄqui rerent Quibo dñs ꝑ moyſen dicNolite a⸗ ſcendere neqʒ pugnetis. Nõ em̃ ſum vobi⸗ ſcũ ne cadatis coꝛã inimicis vñis Qua in re diẽ B regꝰ.penſandũẽ.ſicũ ipis non erat cur dixit ad eos ne aſcenderẽt; Si aũt cum Lectio iis erat quid ẽqð ait. Iõ ẽ ſum vobiſcũ Et rñdet. Bregꝰ. Mira inquit diſpenſa⸗ tõne diſciplie⁊ miſericoꝛdie. ⁊ cũ ipis erat ⁊ cũ ip̃is n erat. Cũipis nõ erat vt vincerẽt ſed ci ip̃is erat ne ab hoſtibꝰ perirent. Din eſtabilia viſcera pietatis culpas inſequitur ⁊tñ peccãtes ꝓtegit.⁊ iratũ ſe indicat. ⁊tñ ab hoſtibus ðᷣfendit Sic plerũqʒ paruulo filio ðlinquenti traſci?mater repᷣhendit in⸗ crepat⁊ verberat Sed ſi hunc impceps ire vblin moꝛti ꝑiculum ruat aſpexerit manũ tendit ⁊ retinet⁊ que ſic irata verberauerat ge ſi ñ diligeret.ſic diligẽdo retinet. ac ſiira ta nõ verberaſſet hec Breg. Et ſi queratur qᷓs pellit dũ punire⁊ nõ pſtare milchim totaliter liberantẽ a pena exquoẽ oĩpotens Rñdet Chriſo. Tu inqt peccatoꝛ qui mile ricoꝛdiã nõ deſideras Siẽ em̃ qui deſiderã ti miſcð iam denegat crudelis eſt. ita quinõ xſiderãti miſciam pꝛeſtat iniuſius eſtEt ſiqueris qͥs eſt homo qui nõ deſiderat miſe⸗ ricordiũ Rñdet.tu qui ꝑmanes in peccatis Deſiderarenãqʒ miſericordiã deieſtcõuer⸗ ti ad deũ. Ille ð deſiderat miſericoꝛdiãdei timet irã eius· Qui eñ irã nõ timet. nõdeſi derat miſericoꝛdiã.ſÿcõtemnit. Scdodeus ẽ miſericoꝛs ex generali poteſtate · Duanto eĩ hõ vel beſtia nat̃aliter ẽpotentia mioꝛ tãtoẽad clementiãꝓmptio? Siẽpatetðle one quicũ ſit aĩalium foꝛtiſſimꝰeſttñinꝓ ſtratos miſericoꝛdiſſimus. Pominiem̃ vl aĩaliꝓſt rato ſibi naturaliter miſerei? peet Iuxta illð Parcere ꝓſtratj ſcit nobilis ira leonis. Si etiã catulus mordeat leonẽ. leo nõ ſe vindicat ð catulo ſeq ſicatulus moꝛ⸗ deat catulũ ſtatim remoꝛdet᷑ab eo.⁊ lacerit ſe inuicẽad mutuã vlcõem. Silt mulieres qꝛ ſunt nataliter debiles crudeliſſimeſe vi⸗ dicãt qñ poſſunt. Deꝰ aũt infinitus ẽinpo tentia qꝛ omnipotẽs.iõ omniũ miſereturt cauſa diuine miſericoꝛdie aſſignat ifra xi⸗ ca. Miſereris omniũ quia oĩa potes· Etðᷣ canit eccleſia. Deꝰ quiomnipotentiã tuam parcendo maxime ⁊ miſerandò manifeſtas Siem̃ aliqͥs hominũ regem offendat ertt potentiã ſuãſe trãfferꝛe põtexulandoãi gnum alind tranſeũdo. Uel ſiip̃m cõtem⸗ nẽs moꝛinõtimeat omnẽpoteſtatẽtalis e⸗ gis enacuet. Nõ em̃ habet homopoteſtateʒ niſiin coꝛpus quod affliginõ põtuiaſepari unch tſe ip in o 4 t ſti ant e ruu cdſ c nnutiſen tſici wi nnin Sußkin eifünn enii acu Seit cdttt pchri oqnödiin uhnawit iſentniidi nunſcu c̃iimtn Sr hun M ta. Sʒ iſto mõ nõ eſt de deipotẽtia. quia ip lus regnum ẽ vbigʒ in terꝛa celo⁊ inferno. Inpð. Siaſcendero in celũ tuillic es ſið ſcendero ad infernũ ades. Ip̃ius etiã domi nium ñ finit᷑in moꝛte coꝛpali.qñ ſcilicʒ aĩa ſeparat᷑a coꝛpoꝛe.qꝛ ipe poteſt coꝛpꝰ⁊ aiaʒ mittere in ge ennemlhu ij. Macha. vi. Manũ omnipotentis dei neqʒ viuus neqʒ delunctus effugiã. Tertõ deꝰ eſt miſericoꝛs ꝓpter experimẽtalẽ neceſſitatẽ. Vñ graur⸗ tatem alicuiꝰ morbi inedicus põt ſciretri⸗ pliciter. ſcʒ per ſpeculatõem in libꝛo.ꝑ exa⸗ minatõem in ſigno. ⁊ experiẽtiam in coꝛꝑe ꝓprio· Ille aũt medicꝰ qui moꝛbũ inſirmi cõſiderat ſpeculatiue bñ cõpꝛobabiliter ei cõpatitur. Magis aũt ille qui ſigna acci⸗ dentia⁊ circũſtantias infirmitatis pꝛactici vexaminat. Sʒ maxie ille infirmo cõpatit qui moꝛbũ cõſimilẽin coꝛpoꝛe ſuo poꝛtat. Triſtus aũt ante ĩcarnatõem nfas infirmi⸗ tates cognouit ſpeculatiueĩ libꝛo ſapie eter ne Et iõ fuit miſericoꝛs. In pð̃. Dnjõ miſe⸗ — filioꝝ. miſertus eſt dñs timentt bus ſe. quonãipe cognouit figmentũ nm Poſt incarnatõem aũt ſuam cognouit dñs infirmitates nr̃as ĩ ſua qͥtidiana cõuerſatõ ne qñ factus eſt medicus ꝛacticãs ſanan ⸗ doinfirmos vbiqʒ.tũc em̃ habuit maioꝛem cõpaſſionẽ et mifericoꝛdiã. Tandẽqñ ten/ tatus ẽ ſitiuit.eſuriuit. occiſus eſt.tůc didi cit noſcere nr̃as infirmitates ꝑ erperientiã ⁊1õ tũc miſericoꝛs eſt effectus. Nota tñ ꝙ llla res dicere? magna cuius vna extremi⸗ tas celũ attingeret.⁊ alia in infernũ deſcen/ ret qᷓ;tumad longitudinẽ.Iterũ ſilatitu veiꝰtãta foꝛet ꝙ torã terꝛã repleret. etiam duratio ita longa ꝙ in eternũ duraret.taliſ inmᷓ; res nõ inmerito diceret᷑ magna. hmõiẽ miſericoꝛdia deiqᷓ a celis incipiens filiũ mi⸗ ſit nõ ſolum in mundũ.ſed vſqʒ ad infernũ vt inde tolleret aĩas patrũ. In põ. Miſeri⸗ coꝛdia tuaẽ ſup me eteru.aĩam.m.ex inferno infertoꝛi Scðototã terꝛã replet qꝛ omnẽhoieʒ cuiuſcũqʒ fuerit natõis aut gen tis ſi ad eũ velit cõuerti. recipit et acceptat In põ. Miſericoꝛdia dñt plenaẽ tera. Tercio hec g̃a nonfit nouiter hodie. nec ꝑ duos annos. ſed a pᷣncipio mũdiita fuit. et ſic erit in finem. In pð. Miſcðia ei ab eter no⁊ vſqʒ in eterhũ ſuper timẽtes eñ. Et 15 cxix ſignanter diẽ põ. Mtſerere mei deꝰ ᷣm ma gnam miam tuam. t iõ Zplus dei mĩam vocat caritatenimiam. Ephe. ij. Deus ĩq́t qurdiues eſt in miſericoꝛdia ꝓpternimium caritatẽ qua dilexit nos cũ eiſemus moꝛtui peccato cõuiuificauit nos in xpᷣo. Luiẽho ⸗ noꝛ⁊ gloꝛia in ſecla ſecloꝝ Amen — —ectõcxix S mihi ſedum tuaꝝ dñe aſſiſtricẽſapientiã.⁊ noli me repbarea pueris tuis.qͥnam ſeru tuuſ ſum ego⁊ filius ancilletue. Pomo infirmꝰ ⁊exigui tẽpoꝛis ⁊ minoꝛ ad intellectũ iudi cij⁊ legum Etem̃ ſi quis erit cõſumat? in ter filios hominũ ſi abillofugerit ſi apientia tua. in nichilũ cõputabitur. Poſtq; falomõ dep̃caturus deũꝓ ſapientia impetrãda cap⸗ tauit beniuolentiã diuinã: In hac ꝑte ꝓpo⸗ nit deuote ſue ꝑetitõnis ſententiã. Et circa hoc duo facit. Pꝛimo ꝓponit foꝛmã ſue ſu⸗ pplicatõnis Scðoallegat cãm diuine ex⸗ audicõnis. Scða ꝑs ibi Quonã ſeruꝰ tu⸗ ſum In petitõne alt ſua duo ponit ad bonã vitãneceſſaria. vicz diuinã infoꝛmatõnem ⁊ diuinã appꝛobatõnem. Pꝛimũ pertinet ad intellectũ. Scðᷣm ad volũtatem ſiue af⸗ fectũ. Petit ꝗᷓ duo vicz ſufficientiã noticie⁊ cõplacentiã bõe vite A Duoad p mũ. d·ſie Damiht ſediũ tuaꝝ dñe aſſiſtricẽ ſapiam Quãtũad ſecũdũ Et noli me rep bare a pueris tuis. Da inquit mihi qꝛ nece mere ꝑoſſum nec violenter auferꝛe Pꝛouer deſt diuicias hr̃e ſtulto cũſa⸗ pientiãemere nõ poſſit Da mihrigit᷑ ſediũ tuaxꝝ aſſiſtricẽ ſapiam.i.ſapiam ſanctoꝝ an geloꝝ in quibv ſedes. Jurta illud põ. Qui ſedes ſupercherubin. Aſſiſtricẽ ſapientiaʒ idẽſapiam que tue maieſtattſempꝑ a ſſiſtit Non em̃ petiuit ſapiam můdi.q̃ fedibꝰpᷣn cipum⁊ pontificũ ſemꝑ aſſiſtit. qꝛ illa ſtul⸗ ricia eſt apud deñ.i.Lor·ij. Sapiam autẽ loq̃mur inter ꝑfectos. Sapiam at non h⸗ ſeculi neqʒ pᷣncipum huiui ſeculiqᷓ deſtrutt᷑ ſed loqͥmur dei ſapientiã in miſterio abſcon⸗ ditam quãßdeſtinauit enſac. Queſiuit Salomon ſapientiã nõ huius ſeculi.ſʒ ſapi eneiã que aſſiſtit ſedibo dei Sedes etiã der dici pñt anime deuote in quibus xp̃s qeſcit ð. vij. caꝑ · In aias ſanctas ſe tranſfert. Et noli repꝛobare me a pueris tuis. bẽ dig/ nare me inter pueros tuos acceptare. Et nolipermittere vt pꝛopter demerita mea ſim repꝛobandus et æijciendus a conſoꝛ. tio ꝓuerorum tuo⁊um.i.electoꝛum. hũi⸗ lium et paruulnũ in oculis ſuis. Luce⸗ viij. Sinite paruulos venire ad me.ta⸗ lium eſt enim regnum celoꝝ. Pecẽ ergo foꝛma ſupplicationis B Se⸗ muitur allegatio cauſe diuine exauditio nis.et allegat ꝙ deus debet eum fauoꝛa⸗ biliter exaudire. Pꝛimo ratione ſumpta n parte ſui Secundo ratione ſumpta a te dei. Secunda pars ibi. Tu autem ele giſtime regem ¶ Z parte autem ſuial⸗ ſignat duplex motiuum. quoꝛum vnum pꝛocedit per modum iuſticie·⁊ aliud modum miſeritoꝛdie: Pꝛimum elt ſpe⸗ cialis familiaritas. Secundum natura⸗ lis imbecillitas. Specialem familiarita tem allegat dicens. Quoniam ego fuus tuns ſum.i.per fidem et denotiobem Et ſeruos ſuos vtiles et neceſſarios ſolẽt ho mines fauoꝛabiliter exaudire. Johelſe⸗ cundo. Super ßᷣuos meos? ancillas me⸗ as indiebo illis efundam ſpiritum meñ Et non ſum ſeruus tuus conducticiꝰvel empticius fed originarius.qꝛ nec tibi ſer nire cepi ðᷣ nouo.ſed ab vberibus matris mee ad hoc extiti educatus.qꝛ filius an ⸗ cille tue.i.berſabee. Poc eſt ergo domine dicit. Salomõ.ꝓꝛimum motiuum qua/ re dignus ſum exaudiri a te ſcilicet ſpeci alis familiaritas. Sed aliud eſt qð ma⸗ gis pronocat ad compaſſionem et ad dã dum mihi quod peto per modum beneft cij et miſericoꝛdie.non autem per modũ meriti vel iuſticie.videlicet naturalis in becillitas pꝛopter quã ſum impotens ad faciendum illud qð debeo: Et quantum ad hoc dicit. Pomo infirmus ⁊c̃. Ubipᷣ moallegat impotentiam ex defectu natu re.ſecundo ex defectn gratie. Ex defectu nature allegat impotentiam dupliciter. pꝛimo ex parte coꝛpoꝛis.ſecundo ex par te anime. Ex parte corporis dicit. homo infirmus et exigui tempoꝛis quaſi dice⸗ ret Duia dicoꝛ homo⁊ recognoſco pꝛo/ iam vilitatem. homo enim dicitur ab ken⸗ qʒ infirmus confiteoꝛ fragilitatẽ Nectio Unð dicebat chriſtus Math. viceſimo ſerto. Spiritus quidem pꝛomptus eſt caro autem infirma.qꝛ exigui tempoꝛis pꝛouideo vite bꝛeuitatem. Job. decimo quarto. Bꝛeues dies hominis ſunt. Et Sapie.ſecundo. Exiguum et cum tedio eſt tempus vite noſtre. Ex parte autem animeallegat ignoꝛãtiam dicens Et mi noꝛ ſupple ſum ad intellectum iudicij et legum. Iſta materia iudicioꝛũ⁊ noticia legum quam deus ſtatuit in eccleſia eſt nece ſſaria iudici. Leui. decimo octauo. Cuſtodite leges meas atqʒ iudiciaq fa⸗ ciens homo viuet in eis Vltimoallegat impotentiam ex ðᷣfectu gratie:quia quã tumcunqʒ homo ſit perfectus⁊ ſanctus in ſcientijs quas poteſt acquirere per na turam ſine tamen gratia nichil faciet me ritorium vite eterne Et ideo dicit. Etenim ſialiquis fuerit conſumatus id eſtperfectus quantum homo poteſt per naturam · ſiab illo fugerit ſapientia tua id eſt noticia velfidei tenqentis inte ꝑ dilectionem in nichilum computabitur Saß iʒ Vãi ſũt oẽs hoĩes ĩqͥby ñẽſapia dei Et iõ de inſipientibus dicitur ſupꝛa rertioca. Et ſiquidẽ longe vite erunt in nichtlum computabuntur ¶ Nolime repꝛobare a pueris tuis¶ Totaꝙ fmn Rriſt.in ꝓbleuma. Pueri iniuuentute reſpctũ ſui coꝛꝑis maioꝛeſ hñt oclos qᷓ;i ſenectute⁊ cã illꝰẽqꝛ hñt humidũ cere bꝛũ qꝛ ꝑlꝰabundãt ĩ hůnditate cerebriiu iuuẽtute qᷓʒĩ ſenectute Et ꝓpter eandeʒ hũiditatẽ pueri ſunt ſõnolentõꝛes ⁊ ßui oꝛes ĩcapitibꝰ eoꝝ qᷓʒ ſenes? ꝓmptòꝛes ad lacrimõdũĩ fletn. Sůt etiꝗ acutòꝛes in viſu qꝛ oculi eoꝝ ſunt magis diſpoſiti ex ꝑte oꝛgani qᷓʒ in ſenio:ſi em̃ leneꝝ hiet ocu los vt iuuenis videret vt iuuenis Moꝛaliter ꝑ pueros intelligunt fidelel hoies de quibꝰ põ. Laudate pueri dñm Et pᷣncipaliter illi quifuerũti veterle⸗ ſtõ. ⁊ in pᷣncipio pᷣmitiue ecclie q̃ temp itelliguntꝑ iuuẽtutẽ.S ic ꝗ pueriiluus tute habẽt maioꝛes oclos⁊ vidẽt achti ſic ip̃i fideles tãqᷓʒ ꝓueri dei magnos ba⸗ buerũt ocłos nõ coꝛꝑis ſed mentis e q⸗ cute viderũt ipᷣm deñ añ młtatꝑa Nota ꝙſcti⁊ vᷣuoti hoies pueris conparanu — ꝓpter ſeptẽpueri cõditiones qᷓ in iſt vᷣſib continetur. Sũt pueri puri parui uiſqʒ cibant᷑· Turrũt letan tur. cito dãt cito pacã tur· Vel ſic. Süt pueri ꝑur pur paruo ſa⸗ ciati. Cõ̃foꝛmes luduntcite dant cito pa⸗ cãtur Eſt em̃ in puero inuenire paruitateʒ puritatẽ.ſe obꝛietatem.ↄfoꝛmitatẽ: iocũdi⸗ tatem.liberalitatẽ et trãquillitatem. Sic moꝛaliter ſancttſunt Pui cõtra tumoꝛẽſu perbie Puricontra fetoꝛẽ luxurie Sobꝛij contra feruoꝛẽ gule Lõfoꝛmes 5ᷓ liuoꝛem inuidie Jocũdi ↄtra torpoꝛẽ accidie. Li⸗ berales cõtra rigorem auuricie.⁊ trãquilli cõtra feruoꝛẽ irucũdie · Pꝛimo dico ꝙ ſcti ſunt parui ꝑ humilitatẽ. Lũ eñ poꝛta cele ſtis ſit parua et anguſta opoꝛtet ibi volen ⸗ tes itrare ꝓuos fieri· Matß.xvi ij. Niſi cõ uerſi fueritꝭ ⁊ efficiami ſic ꝑuuli non intra⸗ bit/ in regñ ce. Et Luc. rvij. Quicũqʒ nõ nccepit regnũ deiſicut puer.nõ intrabit in illud: Pꝛerioſa tocalia ſolent cooꝑaricry⸗ ſtallo cõiter ꝓpter duo. Primo qꝛ ſic hone ſte⁊ ſecure ſaluant᷑a pulnere⁊ ab extrinſe/ cotactu leſiuo Scpoqꝛ ſicbj maifeſtãtur Triſtallꝰem̃ cũ ſit tranſ parẽs ꝑmittit ſpe/ ciẽ rettrãſire ad oculũ ĩmoaugetſj pẽm⁊ fa cit rẽ apparere maiorꝭ quãtitatis qᷓ; ẽIſto mõ moꝛaliter qͥ vult pᷣtutes aliq́s ſaſuas cuſtodire occuitet ⁊ operiat eas ſp hůtlita te. Eſt em̃ hůilitas ſiẽ criſtallꝰ qꝛ ſʒuabit ʒtutes a pulnere vane glie ⁊ tactu ſiue pal patõe la udis hũane⁊ ĩcõ pectu dei faciet eas Apharere maior valorꝭ qᷓ;ʒ ſiꝑ ſe ſtarẽt ſine hũilitate Per iſið medmũ pᷣſentauit be ata vᷣgo deo ſuã vᷣginttatẽ ſuã pietatẽ⁊ ſu am caritatẽ.ita ꝙ oĩa fuerũt coopta ſß cri⸗ ſtallo hũilitatj. Jõ ſignãter diẽ in ſuo cãti⸗ co: Dꝛ reſpexit hůrlitatẽ ancille ſi he. Lu.i. Iſtð in gratijs natalibꝰ⁊ etiã acqͥſitis ge⸗ neraliter ſatj patet. qꝛ q̃libet vᷣtus talis tã to maioꝛ videt᷑ quãtomagſß hůtlitate cõ⸗ tegit. Si em̃ ſapia nimis nuda oſtendatꝑ iactantiã.ſi pulchꝛitud o ſi foꝛtitudo. mi⸗ noꝛ apparet· Et ſietiã qͥdlibet bon natu/ te minꝰẽgratũ hõi.ß qi ↄiungit᷑cũ pñili⸗ tate gratũfit hõi.⁊ acceptũ in tm̃.ꝙ ip̃a ſu/ ꝑbia appetit hũtlis apparere. Hemoẽeß̃ qlupbus velit apparere vl vidert. Vnde Berñ.ð xij. gradibꝰ hũilitatꝭ. Bloſa res ẽ bůtlitas.q̃ ipa quoqʒſ ꝑbia palluareſe ap cnx petit ne vileſcat. Vñ ð Saule legiti. Reg xvCũ eſſes ꝑuus in ocuſis tuis caputitri bubus iſrłfactus es. Pꝛopter hũtlitatem fuit electus.⁊ ꝓpter ſi uꝑbiam deiect? Pẽt 6 puer puitatẽꝰtra tumoꝛẽſupbie: Scðo het puritatẽ ↄtra fetoꝛem luxurie. Nuãto dñs eſt maioꝛ tãto maioꝛẽ honeſtatẽ in ſer uo ſuo ſeruiẽte reqͥrit. Deꝰgũt maximꝰ do minꝰẽ.iõ vult miſtros ſuos eſſe mũdos et honeſtos In cuius figurã legimus.i. Reg rxi. ꝙ cũ dauid veniſſet cñ jocijs ad achi⸗ melech ſaceꝛdotẽ in nobẽ⁊ fames eos vr/ geret vehemẽter peteretqʒ Dauid ab achi melech panẽꝓ ſe⁊ ſuis in tãta neceſſi itate. Rñdit facerdos Si můdiſunt pueri ma⸗ rime a mulieribus manducent qᷓſi diceret. NMeceſſitas nõ habet legẽſed ſi imunqieß ſent nullo mõ eis darem Fetet aũt luxuria nõ ſolũ in ↄſpectu dei⁊ angeloꝝ bonoꝝĩ⸗ mo etiã coꝛam quibuſdã demonibꝰ nobil nate. Vñ quidã nigromãticus cũ demonẽ more ſolito inuocaſſet poſt longã expecta ⸗ tõem ⁊ carminũ ſuoꝝ terminatõem tandẽ apparuit ſtuns a longe veſtibus obtuꝛq̃s nares ſuos a quo cũ cõiurator quereretqᷓ⸗ re ita tardaſſet.⁊ qᷓre ita a remotis ſe parti bus tenuit. Rñdit Fetoꝛ ĩquit luxurie tue non ꝑmittit me ad te accedere Cognoue⸗ rat aũt meretricẽ ſuã clericus ille parũañ. Et ð talibus verificat᷑ilð ſ. rxxiij. De cadaueribus eoꝝ aſcendit fetor. ¶ Tertio puer habet ſobrietatẽcõtra feruorem gule Quãdo em̃ indiget comedit⁊ bibit⁊ mẽ⸗ ſurã naturalẽ nõ excedit Sicſancti viriin hoc pueros imitantes quantũ nature ſuf⸗ ficit capiunt ⁊ tũc tam ſanitatem qʒ ſump tus ſaluabunt In cuius ſignũ legimꝰ D. .ꝙ Daniel ⁊ ſocij ſui ꝓueri qui nolebant comedereð cibis regis Fabuchodonoſor nec bibere ð vino eius ſed comederũt legu mina ⁊ biberũt aquã. honeſtiores fuerunt ceteris pueris chaldeoꝝ Vñ ðꝛibi. pꝰde⸗ cem dies inuẽti ſunt vultus eoꝝ melioꝛes ⁊ coꝛpulentõres pᷣ omnibus pueris qui ve ſcebant᷑cibo regio Et pueris illis dedit de us ſcientiã? diſciplinãin omni ſcien tia Et iõ meritocõparatur ſobꝛietas amethiſto. ð quoðꝛ in lapidario cap. xxi. Picfucilis ſculpicontrarius ebꝛietati. Carus haberet ſi rarioꝛ inueniretur Dicit᷑aũtð iſto lapið —— —— ꝙ ꝑꝛeſeruat equũ geſtantis a ceſpitatione ⁊ infirmitate Iſto mõ moꝛaliter ſobꝛietas ẽ facil ſculpi:qꝛ ſobꝛij facilime docent᷑ et caſtigant᷑ Sil? aĩa viri ſanctiẽ ſiẽ eques ⁊ caro ſiẽ equꝰ. Eſa.xxxi. Eqͥ eoxꝝ caro. Aĩa iſtũ equũ debet regere et refrenare.et inter dũ vrgere calcaribꝰ. Si vero eques id eſt aia iſtã gemmã id ẽ ſobꝛietatẽ poꝛtauerit equus id ẽ caro nõ ꝑdet ſenſum.nec ceſpi⸗ tabit in via moꝝ. nec cadet ſug peccatum imo coꝛpoꝛalẽ infirmitatẽeuadet. Señ x declama.dic ꝙ iõ ſubito moꝛimur; quia de moꝛtibus viuimꝰ. Quicquid auium voli tat.qͥcquid piſciũ natat.quicqd feraꝝ diſ⸗ curꝛit noſtrj ſepelit᷑ vẽtribꝰ. Queriem̃ qᷓ̃ re nũc ſbito moꝛiamur.qꝛ nũc moꝛtibꝰ vt nimus. Et ad lucillũ epla.vij. Moꝛbos multos multa fercula fecerũt.innumera⸗ biles moꝛbos nõ miraberis.· Coquos nu mera De hac materia notabiliter loquit᷑ Innocentiꝰde vilitate cõditõnis humane Initiũ inqͥt vite hoĩs panis ⁊ aqua. Bulo ſis aũt nõ ſufficiũt fructus arboꝝ.nõ gra⸗ na leguminũj. nõ radices herbaꝝ.nõ piſceſ maris.nõ beſtie terꝛe:nð aues celi.ſed que runtpigmẽta.parant᷑ aromata capiunt᷑oh eſa.qᷓ̃ ſtudioſiſſime coquunt᷑⁊ laute parã⸗ tur officio miniſtroꝝ.alius cõtundit?⁊ co⸗ lat.⁊ alius cõfundit ⁊ cõficit.ſpſtantiã ver tit in accidẽs.naam mutat in artẽ. vt ſatu ritas trãſeat in eſuriẽ.reuocat appetitum ad irꝛitandũ gulq̃.nõ ad ſuſtẽtandũ natu ram.nõ ad neceſſitatẽ ſupplendã.ſ ad cu⸗ piditatẽexplendã.hec illeſ Quarto hẽt puer cõfoꝛmitatẽ cõtra liuoꝛẽ inuidie. Si puer videat nutricẽ flere ſtatĩ collacrimat et ſi videat eam ridere mox arꝛidet. ſto mõ vult deus ꝙ ſancti viriĩ pᷣſenti ↄpatiã⸗ tur tribulatis ⁊ cũꝓficientibus gaudeant Juxta doctrinam apoſtoli ad Roma xij. Baudete cũ gaudẽtibus flere cũ flentibuſ vr ſint cĩbus formes ⁊ ↄiunctiꝑ caritatẽ Iſti figurantpꝑ pueros clamantes in tẽplo P ſanna xp̃o Math.xxi. Soli pueri carẽ⸗ res inuidia digni ſunt deũ laudare. Qui⸗ to puer hẽt iocũditatẽ ↄtra toꝛpoꝛẽ acci⸗ die. Jocũditas eĩ coꝛdis facit eos ita mo biles ꝙcurꝛũt.ambulãt⁊ diſcurꝛũt et lu⸗ dũt ⁊ nůqᷓ; ſunt ocioſi. Sic ſanctiin pᷣſenti dñt eſſe laboꝛioſi.ſoliciti⁊ femꝑ ĩ aliqͥ vti⸗ 1— Nectio lioccupati. ufta illud. Sicfac ꝙnulla ſine fructu trãſeat hoꝛa. Nunc pᷣdicando nũc infirmos nõ ſolũ coꝛꝑe ſed⁊ fide leni⸗ ter informãdo.vngentes oleo leticiefidei ſalutaris Hoꝝ figuram habuit Samuel ð qᷓi. Reg:i.⁊ ij. cq.ðꝛ. Puer ſamuel mini⸗ ſtrabat coꝛã̃ dño ſtatim cũ eſſet ablactatuſ Sexto puer hẽt liberalitatẽↄtra auaricie rigoꝛẽ. Puer em̃ libenter dat quicq́d hẽt Iſto mõ viri ſancti liberales dñt eſſep ele moſinaꝝ largitõem. Iſtos figurabat puer habens quiqʒ panes oꝛdeaceos ⁊ duos pi ſces.de quibus xpᷣs ſatiauit quinqʒ milia hoĩm Job. vi. Et Tobias quicum iunioꝛ eſſet oĩbus de tribu ſua in captiuitate.ni⸗ hil tñ puerile geſſit in oꝑe.ſed oĩa queha⸗ bere poterat quotidie cõcaptiuis fratrib? qᷓ erãt ex eiꝰ genere imptiuit. Tob.i. Sep timo habet puer trãquillitatẽʒtra furoꝛẽ iracũdie. Puer eĩ nõ ledit ·⁊ ſi ipe offen/ datur ⁊ ledatur ſtatim remittit Unð pꝛo vno pomo reↄciliaturlicet fuerit valde ol fenſus Iſto mõ ſãcti remittere tenent᷑illis qui ↄtta eos delinquũt: Notaꝙ Zriſto. tr. Ethi.ca.xiij. ᷣm Thomã diſtiguit tres ſpecies iracundoꝝ. Sunt em̃quidã acuti quidã amari⁊ quidã difficiles. Acutidi⸗ cuntur qui velociter iraſcunt᷑et velociter quieſcũt. Et iſtud eſt optimũ qð habent ꝙnõ retinent iram in coꝛde celando. ſſt tim iram ſuã ꝑ aliq̃ ſigna maifeſtãt ꝓpter velocitatẽ motus ire. Et ad iſtam ſpecieʒ maxime diſponunt᷑ colericiꝓpter ſubtili tarem coleꝛe. Amari dicnnt᷑ quoꝝ ira diu ꝑſeuerat ⁊ eam nunqᷓ; oſtendũt ſʒoccultãt ? deoſunt amariſſimi in ſeipſis ⁊ etiã ad alios ⁊ indigent multotempꝑe ad hoc ꝙydi gerant iram ſuã. Et ad hãc iram maxime diſponunt᷑melancoliciꝓpter groſſitiẽhu⸗ moꝝ melancolie. Difficiles ſunt qui nuq; ceſſant ab ira cõcepta donec fuerint vindi cati. Iſtas tres ſpecies vincere tebetſan ctus per manſuetudinẽ⁊ moderantiã ra⸗ tionis. Pꝛimam per modeſtiam ne ſit acu⸗ tus. Scðaz per patiẽtiam neſit amarus⸗ Tertiã per pietatem ne ſit difficilis vt ſt puer deo gratus moꝛalis Dequo Vſe.· b⸗ Puer iſrael? elegieum. Lectio.exx. —— — ———— — S — — — — —— —=———— ———— —— ——— — —— Aniin 3 bemacultMoMabinttio·enahge oMiab initio·id eſt abãtiquo uii W aUtem E legi hec tu deus pr oꝛdinaſti de me.⁊ tecũ b me ime regẽ pplo tuo.⁊ iudicẽ filioꝝ tua.id eſt fili⸗ tuus q̃ ſapia nouit opatua Sn tuoꝝꝛ filaxtuaꝝ. Et dixiſti me edificarẽ creatõis retreatõis ⁊ gloꝛificatõis& qͥbus 3 nd templũin mõte ſcrõ tuo.⁊ in ciuitate hita- Abacuc.iij Cõſideraut opa tuaet ex paui acſe tõis tue altare.ſimilitudinẽ tabernaciſcti¶ Mue quidẽ ſapia affuittũc cum oꝛbe terra nunnn tui qð p̃paraſti ab initio.⁊ tecũ ſapia tuaq rüfaceres creadoð nipilo Et ſclebat quid Mu duqu noutt ohatudet gue affurt tůc cñ oꝛbẽterꝰ placiti eſſerinocults tuis crca genus hu⸗ bulmit raꝝ faceres?⁊ ſciebat qͥd placitũ eſſet oclis manũ.⁊ quid directũ in pᷣceptis tuis.id eſt Jof tuis ⁊ qd directũ in pceptis tuis A qub preceptꝭ voluiſtt hominẽ dirigere in tuum ¶ Poſtq; Salomõ ſupplicauit P ſapia in keipſuʒ ſicut in finẽ ſuũ. ꝛitur uuu guht petrãda⁊ rõem q̃ adeo exaudiri debeat al hic dubitatio literalis. An electoꝛes pꝛelg obusgiann legauit ſum tda ꝑte hũane ncc̃itatis In toxteneanteligere melioꝛẽ. Et videt᷑ ꝙ nõ nco hac parte 5 eq̃nter aliã ſpiungit rõem a qꝛ decretalis diẽ. Suff ſcit eligere bonum. dit idẽ ſumptã ex te diuine bõitat/. Et eſtrö neceſt neceſſe eligere melioꝛẽ. Ad oppoſi⸗ uechunutr tlis Decet diuinã boĩtatem ꝑfecte illãↄſũ ñ videl iij· Regů x Eligitemelioꝛs defi nptut ri mare que Ppoſ uit⁊ incepit Stu Pꝓpoſi ui⸗ lijs dni veſtr 7pohite ſuꝑ ſe olium ris ſi u. uiltnn ſip electõem meic foꝛbrer⁊ iuder ppliet Dicendũ eſt. ꝙ non ſempꝑille quiei melior rölcdtiſit edificatoꝛ tẽpliq̃ ſinetua ſapiaꝰ ſuma rinõ ſimpliciter eſt melioꝛ ad plationeʒ. lleem̃ unt anß poſſunt.ʒ decet te deũ mihi da re ſt apiam.q́ inter homines e ſimpliciter melior qui eſt niciun ita que tu Ppoſuiſtime factu rüↄſümare caritate perfectioꝛ nde Auguſtinns.in imnm poſſim. Dicit qᷓ ſic Tu elegiſtime regẽ. q. d encheridion. Quanto caritas inquocunqʒ nitu nõ me ingeſſ iꝑpᷣſu mptionẽ. nec me intruſi maioꝛ eſt. tanto melioꝛ eſt in quo eſt.Cum Thenin p volentãoccupatõem. ed tu me elegi“ enim urithr⸗ vtrum quiſnʒ ſit homo bo Smi ſi non ſ uꝑ vnã ciuitatẽ vel inſulã.ſ. ztrex nus. hõ queritur quid credat aut quid ſpe ſun pplotuo Vñ · ij Paraſi.vbi poithiſto ret.ſed quid amet.Tontingit autem fre⸗ cidi— riaʒ ipplieatde alomõto. Quis poteſt quenter ꝙili qui eſt perfectiſſimus in ca⸗ erinm hůc pplin tuñ qͥtã grãdis eſt digne iudica rritate muita deficiant que neceſſaria ſunt cepin re.lõ vlůelegiſtt regẽ pplo tuo.ß; volui prelato. puta ſcientia. valitudo coꝛporis ncniti ſti meeſſe iudicẽinmediati filioꝝ tuox⁊ fi et huiuſmodi Electio autem eoꝛum que ſicn liaꝝ tuaꝝ.i.tã maioꝛũ qᷓ; minoꝝ Scðo mõ ſunt ad finem. debet fieri ᷣm conditionem . Eii nõ ſulũ elegiſti mein regẽet iudicẽ ſ zin ar“ kfinis. et ideo dicendum Felectoꝛes quicũ⸗ trficẽ et edificatoꝛẽ vñ dixiſti me edificare q;talem eligere tenẽtur qͥ ſit melioꝛ ad ſta⸗ ndimi tẽplũin monte ſctõ tuo:i. Reg. vij. Dixir tum illum cui per electionem pꝛouidere te noſniijt dns ad Dauid Snſcitabo ſemẽtui pte? nentur. non autem tenentureligere meli⸗ ſimnſcht e edificabit tẽplũnõt meo · Et.i. Paral- oꝛem. Per hoe patet ad argumenta quia 1 xxviij. Salomõ filiꝰtuus edificabit domũñ decretalis intelligit te ſimpliciter meliore Ctu himm meã? altaria vel atria mea Ipm em̃ elegt vnde vult decretalis dicere Anbn tenentur anpn mihlin filiũ meũ⁊ egoeroeiin patrẽ Tem eligere melioꝛem ad illum ſtatum. ſed ſuf difulste plũ inq; inmõte ſerõ tuo. Iſte mons ſẽ di fict eligere bonũ. er pꝛopter hoc eſi electio . te cũt hebrer fuit ille mons iñ quoabraam vo caſſanda. nec decretꝭ lis infoꝛmat conſci/⸗ luit ĩmolare filiũ ſuũ ſaac. Señxxij. Et entiam electoꝛum.ſed iudict m publicum mi n ib ererit altare Et in ẽodẽ loco fuit poſtea Z uctoꝛitas ad oppoſitum intelligitur de mi altare rõpli de quo hic ſubdit᷑. Etinciuita melioꝛe adtalem finem. Dꝛitur hic dubi vnn te habitachig tue altare. Pec ciuitas fuir. tatio literalis ſecunda. An melius ſit ha⸗⸗ nn Pieruſalẽ · ð qua In pð Mieruſalẽque edt bere reges per electionem qᷓ; per heredita * den ficat vt ciuitas. Altare dico hñs ſimilitu⸗ riam ſucceſſionẽ. Et hanc q̃ſtiõeʒ mouet. — dinẽ tabernaculitui ſctĩ ab initio.ideſt tale Zriſt. tertio politicoꝝ.⁊ arguit ꝙ nõ ꝑ ge altare iuſiſime facere. qualefiit altareta neratõeʒ ſiue ꝑ hereditariã ſucceiſiõũeʒ· qʒ ——— —————— cõtingit frequẽter filiũ boni regis eſſe ma⸗ lũ Malus aũt deſtrueret ↄmunitatẽ · Si vere dica᷑ꝙ pater pᷣuidens filiũ malũ. da⸗ ret alteri regimẽ quieſſet bonus.dic Ari⸗ ſtoteles ꝙ nõẽ credibile. ĩmo difficile eſſet 2q̃ſi ſupꝛa naturã humanã. qꝛ cũ traderet regnum magis dilecto.et filius eſt quaſi alter ipſe.neceſſarium videretur quod tra deret illud filto. ſtam q̃ſtionẽ non ſoluit Ariſt. Sʒ dicũt ex poſitoꝛes ꝙ meliꝰẽꝑ ſe loq̃ndo⁊ ſimpliciter ↄtinuare regnũꝑ ele ctõem qꝛ tunc ſemꝑ põt vᷣtuoſus regere.ꝑ accidens tñ melius e in caſu ↄtinuare reg nũ ꝑ generꝭ ſucceſſionẽ. Pꝛimo ꝓpter di⸗ ſcoꝛdiã⁊ diſſenſionẽ eligentiũ. Scðo ꝓp⸗ ter ↄſuetudinẽ dñandii vna domo. Ter⸗ tõ ꝙ equali ſibi nullꝰ vult ſubijci ðᷣfacili.⁊ iõ mutatõ regniẽꝑiculoſa ꝑ electõem pa⸗ ci ↄmunitatis.ſʒ hoc ẽ ꝑ accidens · Si em̃ eſſent oẽs rõnablles ⁊ hñtes ʒelum reipub lice. meliꝰ eſſet regi ꝑ electõem ↄmunitatꝭ ab vna ꝑſona qᷓʒ per ſucceſſionẽ nate. Aliã mouet ibidẽqſtiõem ð potẽtia regis ⁊ que rit qnta debet eſſe Rñdet ꝙ opoꝛtet regis potentiã eſſe tantã ꝙ ſit maioꝛqᷓ;ʒ ſit alicuiꝰ vniꝰ.⁊ maioꝛ qᷓʒ quorũdã pluriũ de illa cõ⸗ munitate.dẽt tů eſſe minoꝛ qᷓ;ʒ potẽtia mul titudis. Aliã ſoluit ibidẽð rege ⁊ eſt. An meliꝰſit regi optima lege vłoptimo rege. Dicit᷑optimo rege.qꝛ ĩpoſſibileẽ legẽ exco gitare qͥ nõ indigeat applicatõne.interp̃ta tõne⁊ diſpenſatõne.q̃ ab optimo regefieri pñt. Tu aũt elegiſti me regẽpplo tuo.⁊ iu dicẽfilioꝝ tuoꝝ ⁊ filiaꝝ tuaꝝ. Ex iſta auc⸗ toꝛitate ĩfoꝛmat᷑p̃nceps qͥlibet ⁊ platꝰ cir⸗ ca ſtatũ ſuum q̃tuoꝛ cõſiderare.vicʒ ꝙ non ſit ĩmiſſus per intruſiõem ꝙ non ſit remiſ⸗ ſus per diſſimulatõem ꝙ nõ ſit neglector culparũ ⁊ꝙ nõ ſit acceptoꝛ perſonaꝝ: Pꝛimo cõſideret platus ſiue pᷣnceps ꝙ nõ ſit ĩmiſſus per ĩtruſiõeʒ ſʒ vt vere poſſet di cere deo Tu elegiſti me. Foꝛma at p̃lato/ rũ elegendoꝝ ẽ ipe xp̃s ĩtribꝰſcʒ. In ſua cõ ceptõne.natiuitate.⁊ ↄueriatõe. Fuit em̃ ↄceptus ſpũſſancti cooperatõe flatꝰſine matris coꝛruptõe Cõuerſatꝰin mũdo ſine ambitõne ac peccati oꝑatõe. Vñ qñ popu lus elegit eũ in regẽ fugit ⁊ renuit rex fieri Joh.vi. Iſto mõ qͥ debet intrare ad ſtatũ plature debet cõcipi in mẽtibus eiectoꝝ ꝑ Nectio ſpũſſancti inſpiratõʒ nõ ꝑ cõſpiratõem diſ ſolutoꝝ. Debet naſci ð matreqͥ eſt congre⸗ gatõ ſiue caplm cui debet p̃eſſe ſine coꝛrup tõne ita ꝙ nec ſit coꝛrupta pᷣce vel p̃cio.vel minis potentũ. Debet ſic electus ducere ſtatuʒ ſuum ſine ambitõe vt velit ſi poſſit ex coꝛde fugere ⁊ deuotus obedire.vt de⸗ ſibi poſſit dicere illð. Eſa.xliiij. Noli time re ſerue meꝰ iacob⁊ rectiſſime quẽelegi.ſʒ timendũ eſt ꝙ nõnulli eligunt᷑ ꝓpter parci ales affectões. quidã ꝓpter müdiales poſ ſeſſiones.⁊ quidã ꝓpter curiales interpo ſitões Coõſiderant hõnullielectoꝛes.nõ qs melioꝛ vita.clarioꝛ ſcia ⁊ fama celebꝛiorſʒ qͥ velit eſſe in bñficijs ⁊ ſubuẽtõnibus vti⸗ lioꝛ. quis velit minus vitã ſuam emenda/ re quis velit crimia diſſimulare. Lõſide⸗ rant alij quis ẽ in rebus locupletioꝛ.in bñ ficijs pinguioꝛ in erpenſis ꝓfuſioꝛ in ↄui⸗ uijs lautioꝛ in ocioſa familia młtiplitior. Rlij quis ẽ regi⁊ regalibꝰ gratioꝛ ⁊ accep tõꝛ.quis parentũ generoſitate nobilioꝛ qͥ& mũdane vanitati habilioꝛ⁊ vſitarioꝛ inue mt᷑. Iſtinõeligunt ꝑ ſpm̃ſanctũ.ſed ꝑ ſpi⸗ ritum neqᷓ;. Cõtra quos adduci põt illud itij. Reg. x. Eligite melioꝛẽ? eum qͥ vobis placuerit de filijs dñi veſtri⁊ ponite eum ſuꝑ ſoliũ patris ſui ¶ ota ꝙ pmittit me⸗ lioꝛem ⁊ eũ qͥ vobis placuerit ð filijs dñi veſtri.in ſignũ ꝙ bonitas gr̃aꝝ nõ acceptõ ꝑſonaꝝ dẽt eſſe cauſa q̃re vob placeat At fertur quendã dixiſſe regi Lodouico q̃rẽ ti. Lur nõ fiunt miracla ꝑ ep̃os et platos moderni tꝑis ſiẽ olim fiebant in pᷣmitiu ecclia. Dñe inquit olim tẽpoꝛe pᷣmitio ele⸗ ctões ep̃oꝝ ⁊ pᷣlatoꝝ fiebant ꝑ ſpm̃ſanctu cuius eit facere miracula mõfiuntꝑ regel ⁊ pᷣncipes qui miracula facere nõ poſſunt. Scbo cõſideret pᷣlatus vl pnceps. ꝙno ſit remiſſus ꝑdiſſimulationẽ. qꝛ electus i regem Rex em̃a regendo ðᷣꝛ⁊ eſt nomẽ tã honoris q; oneris. Tenet᷑em̃ exẽplũ alijs p̃bere pbitatꝭ moꝛalis. vt dicat cũ Bede⸗ one. Judicj.vi. Qð me viderit facere · fu cite. Plus em̃ mouent egregia facra bnc⸗ pis qᷓ; iuſta ĩꝑia. De Julioceſareðꝛ. ꝙnũ⸗ q; dixit milltibus ſuis.ite ſʒ venite. Un t· Reg.xij. Cõſtitui vobis regem ⁊ lergr ditur ante vos · Narꝛat. Sertus.Julius Stratogematõli.iiij:ca.v.ð quodã ducẽ —— — —— S— — —— — — —— — — —— — — — — —— —— vocabatpeſticoꝛ? hců introgatꝰeſſet a mi litib qͥd imꝑaret dixit vt ſe ĩmitarẽt⁊ nih ⸗ lalð⁊ arꝛeproſigno pᷣmꝰ hoſtes inuaſit.tal dʒ eſt rñſio bõip̃lati vt poſſit dicere cũ aplo Imitatoꝛes mei eſtote ⁊ obſeruate eos qͥita ambult.ſic hẽrꝭ foꝛmãnf̃am. d. Pßi.iij. Trogꝰ valeriꝰ li.vij naꝛrat ꝙ Argens rer Macedonũ moꝛiẽs reliqͥtfiliũ ꝑuulũ Cõti⸗ git macedões iterim 3ᷓ illiricos dellare⁊ vi⸗ ciqͥſtatiſe recollgẽtes regẽſuũ pueꝝ ĩcunis iacentẽañ aciẽ poſuerũt⁊ ſiceos viceñt oñdẽ telmacedõib regẽð̃fuiſſeñ vᷣrutẽ Moꝛal pſitia platiſꝑ iuuat ſpditos. Tertõ ↄſideret plar ne ſit neglectorculpaꝝ ininq̃rendo diſ cutiẽdo⁊ puniẽdo qꝛ õelectꝰi iudicẽ. tu aũt elegiſii me iu iudicẽ⁊c. Diẽ phs t.ethi. Dð vnuſqͥſqʒẽ bonꝰ iuder eoꝝqᷓ cognoſcit.⁊ iðo ad bonũ iudiciũ dandũ requiri inquiſitõ ⁊ cognitõ. ne hõꝓcedat ex icertis ſuſpitõibꝰ ex vnn te⁊ ex alia ꝑte dẽt hõ ĩquirere ne mala ſurꝛepẽt⁊ augeant᷑ꝑ defectů corꝛectõis. Lũ Focrimia ſint cognita. cõtinuoſi poſſibile eſt ſint coꝛrecta ꝑ iudicẽ qui dẽt eſſe ſic iuſtum animatũ ſi ðꝛ v. Ethitoꝝ.vt mens ſua tota ſit a iuſticia occupata. Et ideo populus acce dit ad iudicem ſiẽ ad iuſticiam aĩatam vt in omnibꝰ reddat qð iuſtũ eſt. vñ Ecẽi vij ſo liq̃rere fieriiudex niſi valeas pᷣtute irꝛũpere iniquitates. Pugo de ſancto victoꝛe ĩ libꝛo ſuoð xij abuſionibꝰclauſtri. di ꝙtres ſunt ſpecies vel modi negligentiũ pᷣlatoxꝝ. Dui⸗ dam ſunt qͥ bñ viuũt et Vbiectos male viuere pmittũt. quidã ſunt qͥ male viuũt ⁊ ſᷣditos ſuos biñ viuere cogũt. quidã ſunt qͥ male vi⸗ uunt⁊ ſpᷣdiros male viuere volũt: Quidam ſunt qͥ bñ viuũt⁊ ſbᷣditos male viuere ꝑmit tũt exẽplo pᷣcedũt ſʒ ñ ĩcrepãdodeliquũt.li⸗ cet em̃ bñ viuãt. neceſſetñ ẽ vtð grege ſibicõ miſſo dño gregi rõnem reddant.Ilii ʒo qui male viuũt ⁊ ſubiectos bñ viuere cogunt.er rantes reuocãt. ſʒ rectos ⁊ foꝛtes occidũt re⸗ nocꝗ̃t vᷣbis occidũt exẽplis. De tertia ſj pecie nopter facere mẽtõnem. hec Hugo. Quarto ffoꝛmatplatꝰ⁊ pᷣnceps ne ſit acceptoꝛ ꝑſona rũcũ diẽ: Filioꝝ tuoꝝ filiaꝝ tuaꝝ.i.electus ſumiregẽ⁊ iudicẽtã maioꝝ qᷓ; mioꝝ tã ſim⸗ pliciũ qᷓ; ꝑfectoꝝ filioꝝ inqͥt tuoꝝ.i.electꝰ ſũ vt iudicẽpplm tu nõ ſiẽ ſʒuos meos vel ru ſticos ßſiẽ filios gubernãdo vt ſim eis loco tuip̃ nõ tyrannꝰ Bem̃ ſuꝑ Cañ. Diſcite ſ crri ditos mfes vos eſſe debere nõ dños ſtudete magis amari debere qᷓ; metui · Et ſi interdi ſeueritate opus ſit paterna ſit nõ tyrãica ma tres fouẽdo⁊ patres coꝛrigẽdo vos erhibea tis. Suſpẽdite ÿbera. ꝓducite vbera pecto⸗ ra lacte pingueſcãt, ñtypo ſuꝑbie turgeſcãt hec Berñ. Et ideo ſicut diẽ bonus prelatus qnonica ſua Maioꝛẽ in vobis non abeo gram q; vt audium filios meos in ve⸗ ritate ambulantes ⁊c̃. Lectio.cxxi Itte eq̃ de cehs ſanctis ⁊ a ſede magnitudis tue vt mecũ ſit ⁊ mecũ laboꝛet.vt ſciam quid acce ⸗ ptũſit apud te. Poſita ſi upplicatõe deuotaꝓ ſapiẽtia impetrãda.⁊ allegata rõne tãex ꝑte deiqᷓ;er ꝑreſalomõis Z Pic tẽra to redit ad ↄtinuatõeʒ ſue petiõis. Et circa hec tria faẽ Pꝛio petit ꝙ ſapia det᷑ ſibi libera liter Scðo innuit ꝙ intẽdit ꝑeãregi genera lit. Tertõpꝓbar ꝙ ipa poſſit eů bñ regere mo⸗ raliter. Scða ꝑs ibi.vt mecũ ſit. Tertia ibi Scit eñ pia illa. Circa pᷣmũ diẽ ſic. Mitte illõ.ſapiam q̃ẽfides iufuſa opãs ꝑ dilectõ nem de celis ſctis tuis.i.ð celoempyreo qð̃i habitare pᷣncipaliter crederſ licet oĩ loco tu aſſis: Siẽ eñi dicit Ari pᷣmoð celoß̃m oẽs antiquos.celũ eſt locus dei.et qð eſt in celo nec veteraſcit nec mutat᷑ nec alterat᷑.ſed hẽt ſ in ſcla ſcloꝝ. Et a ſede magnitudis tue iguratiua locutio eſt. Loquitem̃ de deomõ umano.cũ tñ ſit ſineq̃ntitate magnꝰ⁊ ſine qᷓlitate bonꝰ ⁊ ſine ſitu p̃ſidẽs.vt di Augꝰ. v. detri.ca. iij. Per ſedẽ ergo magnitudis nibil aliud intelligit᷑niſi quies vel trãquil⸗ litas dei oĩpotentis q̃ vniuerſa diſpõit Saß̃ ri· Tu aũt dñatoꝛ pturis cũtrãquilirate iu dicas. Scpᷣo oñdit ad qͥd iſtã ſapiam tm̃ o tat?⁊ diẽ vt g eõ regatgeneralr⁊ ꝑficiat eſ vagẽdo⁊ cognoſcẽdo Vñ ſßdit · Ut mecũ ſit qᷓntũ ad pᷣmũ.i.Corꝭ. xx. Sa dei ſum id qð fũ⁊ mecũ laboꝛet. Duãtũ ad fm.i Cor v Abundãtius illiſoihy laboꝛaui nõego. B gfa dei mecũ Vt ſciã 64 acceptũ ſit apudte. Quãtũ ad tertiũ Et b duplr ſcʒ dei bñplaci tũ cognoſcẽdo⁊ me eidẽcòfoꝛmãdo, me⸗ cũ ſit⁊ mecũ laboꝛet. Hotãdũẽꝙ ſipᷣmꝰpa⸗ rẽs in ſtatu ĩnocẽtie ꝑſtitiſſet. vẽg eiꝰ poſteri ſine laboꝛe meruiſſẽt · Perfctãem̃ fuiſſet obe diẽtia carnis ad ſpñ Vñ ſie celũ mouet᷑ ſine — *— ———————————————————— ——. fatigatõe ⁊ laboꝛe eo ꝙ ſuo motoꝛiñ reſiſtit Ira coꝛpꝰtũc ab aĩa ſine laboꝛe motũ fuiſſet Jã ðo nec cogitare de aliqͥ diu poſſumus ſi⸗ ne laboꝛe coꝛpis ⁊ a multo foꝛtioꝛi nec loqui poſſumꝰ nec moueri. In ꝓõ̃. Exiſtimabũ vt cognoſcerẽ b laboꝛ eſtañ me · In tĩ aũt ver ſa eſt in ↄtrariũ nr̃a ↄditõ vtqͥ nati fuiſſemꝰ ad quietẽ ſi ꝓctĩ ñ eſſet. generalr⁊ q̃ſi nata liter naſcimur ad laboꝛẽ. dic Job Pomo ad laboꝛẽ naſcit⁊ auis ad volandũ Job.v. Siẽ aũt ꝑegrinꝰ veniẽs ad ↄcurſus viaꝝ eligere põt ꝑ quã velit ambularenullã tñ ibit ſine la bore Ita hõ poſitus in hac vita multas viaſ viuendi inuenit in diuitijs ⁊ pauptate⁊ ho⸗ noꝛe⁊ ſuitute in delicijs ⁊ miſerijs ſÿ nullã accipiet ĩ qua magnũ laboꝛẽ nõ inueniet: Si Hiues eſſe voluerit.ĩ diuitijs ↄgregãdis cõ⸗ ſeruãdis ⁊ diſpẽſandis neceſſario laboꝛabit Ecci.xxxi. Laboꝛabit diues ĩ ↄgregatõe ſp⸗ ſtãtie Et ſtatim ſequit᷑ Laboꝛabit pauꝑ ĩ di minutõe vict? Et ſic diſcurꝛẽdo vbiqʒ labo⸗ rem reꝑiet. qm̃ hec fuit penitẽtia toti huma⸗ no generi inũcta Beñ.iij. Maledicta terꝛa in oꝑe tuo:ĩ laboꝛib comedes ex ea oĩby die bus vite tue. Laboꝛare ꝗᷓ debemꝰĩ vita pñti viriliter⁊ vᷣtuoſe ꝓptertria. vicʒ ꝓpter Hue hẽtiã ꝑmiſſitꝑis ꝓpter penitẽtiã ↄmiſſi ſce leris⁊ ꝓpter vehemẽtiam ꝓmiſſi muneris. Pꝛio dico laboꝛare debemꝰĩ pñti nõ q̃eſce/ ke nõ ociariꝓpter ↄueniẽtiã ꝑmiſſitemꝑis I po em̃ quo viuimꝰ⁊ eternitas vite future ſic ↄparant᷑ad inuicẽ ſiẽ vigilia pᷣcedens ⁊ fe ſum ſeqñs.In vigilijs em̃ ſolem̃itatũ ſolẽt hoĩes laboꝛare feruẽter ⁊ diu. vñ in talib vi gilijs faciũt agricole altã noctẽ. In diebo pᷣo feſtiuis indulgere ſolẽt cõiter qͥeti ⁊ ſolatio. Iſto mõ moꝛaliter nũcẽ vigilia inqᷓ ieiunijs ⁊ laboꝛib nos dare debemꝰi. Petri:v. So ⸗ bꝛij eſtote ⁊ vigilate. Et ij. Lorſ.vi. In oibꝰ exhibeamꝰ nolmetip̃os ſiẽ dei miniſtros.ĩ la boriby vigilijs ⁊ ĩ ieiunijs mltis. Sʒ cras ĩ vita futa eritfeſtũ⁊ ſolẽnitas ſempiterna.et ſõ tũc vacabimꝰ gandio leticia⁊ qͥete. Zpo. xitij: Beati moꝛtui qͥ ĩ dño moꝛiunt᷑. qmo iã dic ſpũs vt reqͥeſcant a laboꝛib ſuis. VUnð Hiero.ĩ quadõ epla. Nullꝰ laboꝛ durꝰ.nul⸗ lũtÿp̃s videri dẽt longũ.qͥ gloꝛia eternitatis adqͥrit᷑. Siẽ oĩno fatuꝰ eſſet qͥ in vigilia oĩby laboꝛantibo⁊ ſudãtibo ocioſus foꝛet. ⁊ in fe⸗ ſto laboꝛaret qñ oẽs gauderẽt⁊ qeſcerẽt.ſic Lectio fatuꝰ eſſet qͥ in pñti vita qͥetẽ acceptaretin ⸗ xpᷣs ⁊ oẽs ſctĩ qͥ nos pᷣceſſerũt laboꝛibo⁊ pẽ tẽtijs ſe ðᷣderũt ⁊ ſibiĩ futeo laboꝛẽ ꝑpetuum thelauriaret In ꝑõ Taborabitĩ eternũ⁊ vi uet ifinẽ Scðotenemur laboꝛiby v tuoſis inſiſtere ꝓpter pñiam ↄmiſſi ſceleris Magna em̃ grafoꝛet ſi dñs remitteret r⸗ ſticg ꝑpetuã ſzuitutẽp laboꝛe vniꝰ dieix me rito dret ille ruſticꝰ tali die laboꝛare diligẽ tiſſime Moꝛalr oĩs peccatoꝛ ſʒuituti ꝑpe⸗ tue addici᷑qñ peccat. Joh.viij. Dis qͥfacit pctm̃ Buꝰẽ pcri Pꝛohac ſʒuitute pctiiꝑpe tuũ laboꝛare vðᷣberet ĩ inferno vt dictũẽ nij ſacramentũ pñie mediaret ꝑ qð pena eter⸗ na ĩpenã tꝑalẽ ↄmutaret᷑ Juſtũ ẽꝗᷓ quclibet q̃ peccauerit diebo vite iſtiꝰ foꝛtiter laboꝛare ꝓpter pñiam ↄmiſſi ſceler! Exẽplo ꝓpheq ait Laboꝛaui ĩ gemitu meo lauaboꝑ ſingu⸗ las noctes lectũ meũ lacrimis meis ſtratum meũ rigabo.hoĩes qͥ aĩoſe laborãtcito patiũ tur ſud orẽ Ita ðᷣuotiĩ laboꝛe pñie cito irꝛi⸗ gantſudoꝛẽ lacrimaꝝ ↄtritõis di Zri.ðp ple.ꝑte xxij. ꝓble.xxiij. ꝙ qñ ploꝛãtes lacri⸗ mas emittimꝰ lacrime ſũt calide qñ aũt do ⸗ lẽtes oclos ex aliqᷓ ĩfirmitate emittimꝰ lacrt mas lacrime illeſũt frigide Et hꝰcãm aſſig nat talẽ Indigeſtũ ẽfrigidũ digeſtũ vocali⸗ dũ Dolẽtiũ aũt oclos lacrima ẽ ĩdigeſta ꝓp ter qð ⁊ frigida ꝓpt᷑qð ⁊ medici ſignũputit eſſe maxie egritudis frigidos ſudoꝛes. Cali dos aũt eotrario bone aiteratõis Et hſpiũ git cãm.cũ qͥdẽfuerit ſupfiuitas mitai oco nõ põt ĩteriꝰ calidũ illã digerere.q̃re necele ẽfrigidã eẽqñ aũt pauca ſuꝑfiuitas ẽiic c loꝛ vincit q̃re tůc lacrime ſůt calide Fiũtaſt ex ſuꝑfluitatibo egritudies hmõi. N Noralit loqñdo inter pẽitẽtes ẽ diuerſitas qꝛalii c rerũt᷑ex caritate ⁊ amoꝛe iuſtitie.caritas aut ignis e.Et iõ iſtoꝝ lacrimeſũt bñ digelte ci lore caritat ⁊ iſtoꝝ ſudores ſũt calidi⁊ ſig nãt ſanitatẽ Alij aũt vident pẽitẽtes⁊ altẽ⸗ runt᷑mag! qᷓ; ↄterãtur. recogitãt eipenãifer nalẽ qᷓ; peccãdo meruer̃t ⁊ eriñ timoꝛẽ chci⸗ pür timoꝛe ducti lacrias frigidas ⁊ ſudo⸗ res frigidos faciũt qꝛ cõfeſſtõeʒ frigidãfaci ũtð pctiſtiore pene ñ amoꝛe iuſtie ſic peitu Zintiochꝰ ij. Mach.ix. Dꝛabat ſceleſtꝰ dñ aq̃ñ erat mia cõſecuturꝰ Sic iudas pnidi ctus retulit triginta argenteos dicens: Pe caui tradens ſaguinem iuſtũ. Mathtxvij — nnmin gein meſtcii ifiminn itfigtt üifngcin dwlumin oisinginit bentimn Ilt eſtcõfeſſio frigida pretimoꝛẽet deſpe rationem Stideo ſignũeſt magne infirmi⸗ tatis Iſti ſic laboꝛãtes licite dicere poſſũt ilud Luce.v. Per totã nocrem laborãtes nihil cepimus Tales nõ fuerũt lacrnne pe⸗ tr Math · vxvi. Tec lacrime Marie mag dalene Tuce · vij. ¶ Tercio laboꝛare debe⸗ mus in i ꝑ opa meritoꝛia ꝓpter vehem̃ tiꝓmiſſi muneris Cõſideratio em̃ merce dis accẽdit amoꝛẽ mõ ꝑſuadẽ dilaboꝛem virtutis vtit. Boetiꝰ vel pßᷣia loquens Boetio.iiij. de ↄſo · Metro vltĩo. Vbiinducit exemplũtriũ viroꝝ illuſtriuʒ qui laboꝛes maximos ꝓ virtute⁊ gloꝛia tẽ poꝛali ſuſtinuerunt vicʒ Zgamenonis vli⸗ xis ⁊ Perculis· quoꝝ primus bello decẽna li Troyã deuaſtauit. ꝑ ſumma ꝑicula Se⸗ cundus Poliphemũ gigantẽ monoculum qui omnes ſocios deuoꝛauerat ꝑ ſummaʒ nudaciõ interemit. Tercius hercules qui duros laboꝛes ſuſtinuit De quo dicit᷑ Per⸗ culem duricelebrãt laboꝛes Ille cẽtauros domuit ſuꝑbos ⁊c̃. que hic non ponam Et tandem dicit ſic. Vltimus celum labore ir reflexo ſuſtulit collo Pꝛeciũqʒ rurſus vlti⸗ mi celeſtẽmeruit laboꝛis Et enarꝛatis iſtis ecemplis dicit ſic Ite nuncfoꝛtes vbi celſa magni ducit exempli via curterga nudatꝭ ſuꝑata tellꝰſidera donat.vult dicere Vos qui virtuoſi⁊ foꝛtes eſſe vultis.ite ad celũ per viã virtutis que cuʒ ſit via excel ſa ẽ via magni exempli qꝛ multi⁊ magni ambulãt per eam qui ante vos inerunt. Et ideo via excelſa magni erempli ducit vos Cur iner tes terga nudatis.quaſi miſer fugiẽtes de prelio⁊ petentes ab hoſtibus miſericoꝛdiã Ecce qualis merces vobis ꝓmittit Supe⸗ rata tellus ſidera donat hoc eſt dictũ Pa/ beatis vos ſic in terꝛa ꝙ victoꝛes ſitis et ſu⸗ ꝛa ſidera erit in ꝑpetuum merces vra. Et pr eſt ꝙ dicit Sap.iij · Bonoꝝ laboꝝ gio⸗ rioſus eſt fructus Etin pð. Laboꝛes ma⸗ nuũ tuarum qꝛ manducabis beatꝰes et bñ tibierit De hac beatitudine loqui᷑ Berñ. in quodam ſermone dicens O beata regio aradiſi D beata regio deliciaꝝ ad quam uſpiro ð valle lacrimaꝝ. vbt ſapia ſineig⸗ noꝛantia. vbi memoria ſine obliuione.vbi intellectus ſine erꝛoꝛe.vbi ratio ſine obſcu ⸗ nitatefulgebit Beatiquribt habitãt dicen/ crxii tes cũ põ. Beati qut habitãt in domo tus dñe in ſecula ſeculoꝝ laudabunt te. Tectio.cxxij. „ „Lit enmom nia illa et intelligit et deducet me in operibꝰ meis ſobrie et cu⸗ ſtodiet me in ſua potẽtia et erunt accepta oꝑa meaꝛ diſponã ꝓplin tuũ iuſte⁊ ero dig nus ſediũ ſ mel Z(¶ Poſtqᷓ; ia lomon declarauit ꝙ ꝑ ſapiam quã optauit intendebatſe regere moꝛalr in omi bonita⸗ te Pic oñdit ꝙ eadẽſapia hoc cõerꝛe potu it generaltter ex ꝓpꝛia ptãte:⁊ pd ↄns po⸗ tuit eũ facere vᷣtuoſum ꝑfecte Huiꝰß pote ſtatis Pꝛimo Scðo ex hifert qᷓ;dam chcluſionẽ Scða ꝑs ibi Erero dig nus. ¶ Lirca primũ talẽ ponit ratõem I⸗ lud põt hoĩem ꝑfecte facere vᷣtuoſum. qð cõfert homini ſciam.pꝛudentiã ⁊ potentiã et etiã facit deoacceptũ⁊ ſibi ſubiectis ꝓfi⸗ cuũ Sed talis eſt ſapia quã petoa deo.di⸗ cit Salomon ergoꝑ ip̃am potero me rege⸗ re virtuoſe in omib. Minoꝛẽergo huius rõis ponit in qͥnqʒ particulis.narransð ſa piẽtia ꝙ ipa ẽ doctrix ꝑ ſciaʒ. ductrix ꝑpru dentiã. defenſatrix ꝑ potẽtiã. mediatrix ꝑ amiciciã. moderatrir ꝑ iuſticiã Quantui ad pᷣmũ dicit ſic Scit em̃ illa.i.ſapia oĩa ⁊ intelligit apud Areſto.inter ſciam ⁊ intel⸗ lectũ heceſt dra.qꝛ ſcia eſt habitꝰ ↄcłois de monſtrate Vñ nihil ꝓpꝛie ðᷣꝛ ſciriapð eu; ſtricte loquẽdo de ſciã hiſi qð põt ðᷣmõſtra tiue ꝓbari Et iõ facere ſcire cadit in diffini tõne demõſtratõis ſiẽ ptʒ pᷣ. poſterio. Intel lectus vᷣoꝓpꝛie loquẽdo eſt habitꝰcognoſi tiuꝰpᷣnciploꝝ ⁊ ꝓpoſitionũ que ꝓbari non pñt Vñ A reſto.vi. Ethi.Intellectꝰ eſt pᷣn cipioꝝ quoꝝ non eſt ars neqʒ ſcientia neq; prudentia.qꝛ ſcientia eſt demonſtrabiliũ. Ars vero⁊ prudentia cõtingentium ſiue igit᷑ loquamur de pᷣncipijs ſiue cõcluſioni⸗ bus.ſapia ſcitid ẽſcire facit.omĩa.i.oĩa ne⸗ ceſſaria ad ſalutẽ. Sic em̃ loquitur ſalua⸗ toꝛ de ſpũſancto Joh.xvi. Cum autẽvene ⸗ rit ille ſpũs veritatis docebit vos omnem veritatem Bloſu.ſupple neceſſariam ad ſa lutem Eſt aũt ſapia doctrix per ſcientiam Sapie. vi: Doctrix eſt em̃ diſcipline dei et electrix opeꝝ illi¶ Scðᷣoſapia p g — ————— ————— iũ Vñ ad prudentẽ ꝑtinet bene cõſilia⸗ ſ Eſt eñ̃ prudentia recta ratõ agi ricirca totam vitã hominis er bene eligere ſine prudentia nullus põt habere virtu em moꝛalem ſicut docet Areſto.vi. ethi. Et q;tum ad hoc dicit Salomon de ſapiẽ/ tin Deducet me inquit in operib meis ſo⸗ brie id eſt menſurate fm menſurã rectera⸗ tionis Dicit aũt fobrius a ſe⁊ bria. quaſiſe cũ habens briam id eſt menſurã? ebriꝰ qſi ertra bꝛiam ¶ Tercio ſapientia eſt defenſa trix ꝑ potentiã. Et quãtum ad hoc ſubdit Et euſtodʒet me in ſug potentia ab omĩad nerſitate vicʒ ne vicõſe ſuecumbã In plal· Dominꝰ cuſtodit te ab omni malol· uar to ſapientia eſt mediatrix ꝑ amiciciã Etqᷓ;⸗ tuʒ ad hoc ſubdit Et erůt accepta oꝑa med Iſtud ꝓpꝛie facit homintxp̃e qui eſt ſapia dei patris Ham per meritũxpi omnia opa noſtra bona fiunt deo accepta· ad Titũ. ijꝛ Dedit ſemetipᷣmꝓ nobis vt nos redimeret ab omni iniquitate⁊ mũdaret ſibi populũ acceptabilẽ bonoꝝ opexꝝ ſectatoꝛẽ¶ Quin to ſapienria eſt moderatrir ꝑ iuſticiã facit em̃ hominẽ iuſte regere ſubiectos Et quan/ tũ ad hoc ſubiũgit ſic Diſponã pplin tuuʒ iuſte Hotãter diẽ pplm tuũ non meũ Quã do hoĩes bene viuũt tũc dñs vocat 5 nð pulũ ſuũ qñ male tũc ſunt ppli hoĩm deus legitſignãter dixiſſe Moyſi. Erodi. xrrij. qñ filij irl fecerãt ſibi vitulũ cõflatilẽ Moyſe exiſtente cũ dñoin mõte. vade de⸗ ſcẽde peccauit pplus tuus quẽeduxi ðter ra egipti Duãdo vero homies bene ſe ha⸗ bent tũc ſunt populi dei. In pð. Attendite popule legem menz inclinate aurẽ vñam in verba oꝛis mei Finaliter ᷓ in lia infert Sa lomõ ex his omiby ↄcluſionẽ iſtã Et ero di gnus ſediũ pr̃is meiq.d. Si ſie mihi cef⸗ ſeris fapiam quã imploꝛo ero dignꝰ regia ſede quã tenuit pater meus dauid iregno pñti. ⁊ ſedib pỹis meip remuneratiõeʒ ſu/ turã in regno celeſti. Dedutet me in oꝑibꝰ meis ſobrie a ¶ Notandũ eſt ꝙtri pler in ſcriptura ſacra inueni ſobrietas ne ceſſaria virtuoſo Debet eĩ virtuoſus habe re talem vt ſit ſcientia ſine pꝛeſumptiõe in parte intellectiua. vt ſit continẽtia ſine viſ⸗ ſolutione in parte ſenſitiua. vt ſit abſtinen ⸗ tia ſine ingurgitatione in parte nutritiua. Vectio Pꝛimo ergo neceſſaria eſt virtudſo ſobrie/ as in ſciẽtialibo vt ſit ſcientia ſine pꝛeſum⸗ ptione Ct hanc ſi uadet apls ad Ro xij. Di⸗ coeñ ꝑ gram que datà eſt mihiomib que funt inter vos non plus ſapere qᷓ optet ſed ſapere ad ſobꝛietatẽ Sene· ac lucillũepla cxxv:⁊ eſt vltima ad ſucillũ Plus ſcire vel le.qᷓ ſit ſatisintempantie genus eſt⁊ epla xix. dicit ſic Duẽad modũ aliaꝝ reruita lia rů intꝑantia laboramus no vitẽ ſed ſobole diſcimus Tõ faciũt iſte doctrine bonos ſʒ doctos Et ſubdit Paucis ſatis em̃ eſt idẽ cõtingit ad mentem bonã paucis vtiſis. Puius aũt ſobꝛtetatis contrarii eſt ebrie⸗ tas ᷓᷣſumptionis qua aliquis ſententiã ſui prij ſenlus nimis approbat er eamppon⸗ derat ſententijs melioꝝ Talautẽ ꝛeſum⸗ ptuoſi hominis ſigna docʒ Bern.libꝛo ſuo de xij. gradib humilitatis Et loquiturð monacho pꝛeſumptuolo dicens Primꝰ in quit in cõhentu reſidet.in conſilijs pꝛim reſpondet. non vocatus accedit. nõ iuſſus ſe intromittir. reoꝛdinat ordinata reficitfu cta. quidquid ip̃e nõ fecit aut nõ oꝛdinauit aut non rectefactum nec pulcre eſtimat o? dinatũ Judicat iudicãtes pꝛeiudicat iudi caturis. hec ibi Puiuſmodicõditiões do⸗ cet Areſto.vij. Ethi.c· xiij. Vbi dicit ꝙd⸗ dam ſunt nimis ĩmanſiui ꝓprie opinioni? ſunt ita ꝑtinaces ꝙ nullo modo a ſuis opi⸗ nionibus auelluntur Et tales vocat ibide grece yſkiromones abyſkyron qð eſtfoꝛtis et gnome qð eſt rognitio quaſi foꝛtiter ſue opinioni vel cognitioni intendens Et iſtis attribuit quattuor cõditionesꝭ B Pꝛimo ꝙ ſe hñt ad ↄtinentẽ ſicut ꝓdigus ad liberalẽet audax ad foꝛtem Continens em̃ apud areſto.vocat᷑qͥcõtra omẽs p ſſio⸗ nes manet fixus in vᷣtute fm rectã ratõem ſemper immobilis yſkirogmonð autẽhoc habet tantũ de continente ꝙ manet immo⸗ bilis ⁊ immobiliter adheret Pocãtnone virtuoſum fm ſe.ſed quando fit fm reclʒ rationem Vnde ſicut pꝛodigus excediti¹ beralem quia dat plus qᷓ; opoꝛtet Ita iſte pꝛeſumptuoſus excedit conſtantẽ virtuo quẽ vocat ꝓhs continentẽqꝛ adheret plus q; opoꝛtet ſenſui ſuoꝓpꝛio Scðodic Are ſto. de talibꝰg ſunt indiſciplinati quiano lunt ab aliquoinſtrui Tercõſũt agreltes —— — — —— — — — — — — — — —— 8 — — — —— ———— — „—. —— S — — —— S — —— — crxi qꝛ cum ſemꝝ velint ſequi ꝓpꝛiũ ſenſuʒ nõ poſſunt de facilicõmoꝛarieum alijs homi⸗ nib ⁊ neceſſe habent fieri ſolitarij⁊ pax cõ municãtes cum alijs Omis em̃ hoꝛno qui vult amicabiliter cum alijs cõuerſari debʒ ſe eis multipliciter cõfoꝛmate Vnð cũale xander regnũ ꝑſarum eſſet adeptus ſtatim relicta foꝛma macedonũ in habitu et veſti⸗ tu cõfoꝛmauit ſe ꝑſis:vt ſiceoꝛum beniuo⸗ lenti concaptaret · Dmnis e ſingularis kit eoipſo odioſus Et ideo bene dicit Salu ſtius ſicut Albertus.iiij.politicoꝝ recitat ſtos verſus Tõſulo quiſquis eris qui pac; federa queris Conſonus eſto lupis cũ qui⸗ bus eſto cupis Peceſt ergo ſobrietas pᷣmo modo dicta ſciẽtia ſinep̃ſumptionein par⸗ te intellectiua Scðoeſt cõtinentia ſine diſ⸗ ſolutione in parte ſenſitina ⁊ iſta ſobꝛietas eſt oꝛdinata modeſtia ſenſu exterioꝛũ vt nihil vage mentis appareat nibil libidino ſum ſed totum ſit religioſum Et huiꝰↄtra rium eſt ebrietas diſſolutionis que eſt via inſolentis geſtus ⁊ oꝛnatus in homine exte rioꝛi Iſtã ſobꝛietatẽ iu geſtu moꝝ Apls.p Thi.ij.notat vbi dicit ſic Volo viros oꝛa⸗ re in omni loco leuantes manus puras ſine ira⁊ diſceptatõe Sil iter ⁊ mulieres in ha⸗ bitu oꝛnato cuʒ verecũdia⁊ ſobrietate De iſta ſobrietate diẽ Angꝰ.in regla Inomnt bus moꝛibo vris nihil fiat qð cuiq; offen/ dat aſpectũ ſed qð veſtrã deceat ſanctitatẽ Et ambro · de officijs li.iij dicit ſicSermo nes ꝓferamus libra iuſticie examinatos vt ſit grauitas in ſenſu in ſermone pondus at qʒ in verbis modus Temgantia coꝛdis ha beat animi mundiciã.iuſticia mĩam pꝛudẽ tia pacem.foꝛtitudo manſuetudineʒ. Pec ambro. Iſta ſobꝛietate carẽt diſſolutr⁊ vo⸗ luptuoſi iuuenes qᷓ;diu ſunt ſani ⁊incolu mes qui ꝓpter corꝑis caliditatem ⁊ animt leuitatem infra ſemetip̃os nõ pñt conſiſte re.ſed ſifebꝛe coꝛripiant᷑ꝑ vnam ebdoma dã vel duas ſtatim fiunt ſobrij ſaltẽad tem pus Et iõ ſignãter Ecẽ̃i.xxxi.ðᷣꝛ Infirmi⸗ tas ꝗuis ſobriãfacit alam b ¶ Ter⸗ cioſobrietas eſt abſtinentia ſine ingurgita/ tione in ꝑte nutritiua Et ſic de ea loquitur apls ↄſequẽter ad Titũ.ij. Sobrie ⁊ pie⁊ iſte viuamꝰ in hoc leculo. Sobrie ad nos metipᷣos. Juſte ad ꝓximos.⁊ piead deũ et ſanctos De hac ſobꝛietate B ꝛe. ome.Errvij ſobꝛietas oĩm pᷣtutũ m̃ẽ⁊ ecõtra ebꝛietas mater omniũ vicioꝝ hec eſt denudatrix om mũ ſecretoꝝ. Infatuatrix ſenſatoꝝ.alliga⸗ cillũepla. xxiij. Duẽadmodũ muſto.ipa dolea rumpunt⁊ omẽqð in ymoiacʒĩſum mãprem vaſis vis caloꝛis eructat ſic vino eſtuãte quidqͥd in ymo iacet abditũ.effert᷑ etꝓdit in mediũ Et hecẽ vna cã quare ſpe cialiter regibꝰ ꝓhibet᷑ vinũ quoꝝ eſt celare ↄſilia Nihil eſt em̃ ita periculoſum reipu⸗ blice ſicut ebrietas in rege A tali nanq zpn cipe vltiones indebite et p̃cipites irꝛogant᷑ cõſultatiões accepte in iniuriã alioꝝ incau te reuelant᷑ Dꝛdinatões cõceſſex vtiles rei publice retractantur Etideo ſignanter ðꝛ ꝓuerbio· xxxi.⁊ vlti. Noli regibus O La⸗ muel nolt regibus dare vinum qꝛ nullũ ſe⸗ cretum eſt vbi regnat ebrietas Ilarꝛat va⸗ lerius maximus li.vi.ca.ij. ꝙ mulierque/ dam innocens damnata fuit a Philippo rege macedonũ temulento.queꝓpꝛie inno centie conſcia clamauit Pꝛouocarẽ inquit a rege Philippo ebrio ad eundem ſobꝛiuʒ ſi eſſet Quo verbo excuſſit regi ebrietatem quicauſam ſobꝛius diligenter inſpexit et mlierẽ liberã a pena dimiſit In ſignũ vero Pebrietas eſt denudatrix ſecretoꝛũ legimꝰ Beñ.ix. ꝙ Toe pꝛimo plantauit vineã ⁊ bi bens vinum inebriatus eſt etcuʒ poſtea doꝛ miret iacuit denudatus ⁊a filioꝓpꝛio deri ſus eſt Scðo ebꝛietas eſt infatuatrix ſen ſatoꝝ VUnde Augꝰ.in libꝛo ad ſacras vir⸗ gines In ebrijs nulla ratio nullũ gerẽde vi te cõſilium non geſtoꝝ aut lectionũ memo ria nec vlla artium aut induſtrie ꝓuidẽtia. Et ideo nullus de ſua confidat ſcientia ſi ebrietati ſuccumbat. ſaie. xxviij. Sacer⸗ dos et ꝑꝛophera neſcierũt pꝛe ebrietate ab ſoꝛpti ſunt a vino erꝛauerunt in ebrietate. Et ideo in antiqua lege ſacerdotibus fuit prohibitum ne biberent vinum quando in greſſuri erant tabernaculum ad miniſtranꝰ dum Teui.x. vinum et omne að inebriare poteſt non bibetis tu⁊ filij tui quãdo intra bitis in tabernaculum teſtimonij¶ Tercio ebrietas eſt alligatrix foꝛtium vel robuſto rũ. facit em̃ de homine trix robuſtoꝝ⁊ imꝑatrix flagicioꝝ Pꝛimo eſt denudatrir ſecretoꝝ Vñ Sene. ad Lu ——— — 2 ——— — ——— infirmů. de prudente inſanum Eremplum deoloferne foꝛtiſſimo quẽnimia ebrietate ſopitum Judith vidua gladioꝓpꝛio inter emit. Judith.xxxi. Exemplũ habemus de alexãdro de quo dicit Seneca epla.lxxxiij peuz ĩtot pꝛelijs inuictum intempantia bibendi deuicit Et ille Herculianus ac fa talis cyphus ſubmerſit Pꝛopter hoc phi⸗ loſophi veteres ſicut dicit Pap̃. vinũ voca bant venenũ Sed poſtq; inuentũ eſt virus letiferi ſucci.hoc vinũ.illud venenũ dictuʒ eſt Et infra. Vinũ inquit ſobꝛie potatũ ſa⸗ nitatem dat⁊ auget pꝛudentiã ĩmoderate ſumptum ad vicia cauſas pᷣſtat. Deus eĩ creaturam dedit abundantiã autẽ huma ⸗ no arbitrio reſeruauit vt parſimonia natu/ re eſſet in magiſterio ſobꝛletatis. abundan tie vicium.lapſumq; tumulentiũ ſibi aſcri beret humana ↄditio ¶ Quarto ebꝛietas ẽ imperatrix flagitioꝝ. Tt ꝓbat ira arma et ictus libido vᷣba ⁊tactꝰ tůc aꝛdoꝛ nimꝰ pu doꝛ null? Exemplũ hẽmus de Lot Beñ. xxi. quiꝑ ebrietatẽ cũ vtraqʒ filia ↄmiſit in ceſtũ Exemplũ quo ad irãð Alexãdꝛo ma gno qui amicᷓ ſibi cariſſimũatqʒ fideliſſi⸗ mũ inter epulas cutello trãsfodit Et intel/ lecto facinoꝛe moꝛi voluit Voluit em̃ ſeip⸗ ſum interficere niſi ab amicis ſuis pᷣuentꝰ fuiſſet Ruſticus quidam inebriatu s redit domũ⁊ de quolibet vno qð videbat appa⸗ rebãt ſibi duo Cõſiderans ergo duos filios ſuos purabat eos eẽ quattuoꝛ Et imponẽs vxoꝛl ꝙ hr̃et quattuoꝛ filios ip̃aqʒ negãte Juſſit ꝙ ſe purgaretæ pᷣcepit cultrũ hoc eſt vomerẽ afferꝛiet poni in ignẽet dixit vxori ſueꝙ oĩno poꝛtaret. ferꝛum ignitum · Illa vtens pꝛudentia feminea Reſpõdit ꝙᷓ libẽ ter hoc faceret, ſi tñ pꝛimo fer?um ignituʒ ſibi traderet Ille aũt fatuus omino ignitũ ferꝛũ accepit in manibo ⁊ excoꝛiauit ſe peſ⸗ ſime.⁊ ad ſobꝛietatẽſe reduxit⁊ erꝛoꝛẽ pꝛo priũ recognouit ↄtinuo. Et ideo ſignanter ðꝛ de omnibo talibo Job.xij. Palpabũt qᷓ⸗ ſi in tenebris ⁊ nõ in luce. et erꝛare eos fact et quaſi ebrios Lectio.cxxiij. r⸗„ Wis enim ho minũ poterit ſcire cõſilium dei aut qͥs poterit cogitare qͥd ve⸗ Aectio lit ðs Logitatões eñ moꝛtaliũ timide et incerte ꝓuidẽtie nr̃e Coꝛpꝰ em̃ qð coꝛrũpit aggrauat aĩaz·⁊ depᷣmit terrena inhabita/ tioſenſum multa cogitantẽſ Poſtq; ſalo mon deuote ſupplicauit.ðo ꝓ ſapia ipetrã⸗ da ⁊ ſue petitõis declarauit vtilitatem In iſta ꝑre iterato manifeſtat ſue ſupplicatois neceſſitatẽ Eſt aũt neceſſitas maxia ad ſup plicandũ deoꝓ ſapia qua dirigitignoran ⸗ tia nr̃a in agendis Juxta illðᷣ.ij. Paral. xx Tũ ignoꝛemus qͥd agere debeamꝰ.hoc ſo⸗ lũ habemꝰ reſidui vtoclos ños dirigam⸗ ad te Iſtãg ignoꝛantiã nr̃am allegãdodũ dit hebitudinẽñam tã in naturalib qᷓ ſu⸗ pernaturalibꝰ cognoſcẽdis.licet ẽ excog⸗ nitione creaturaꝝ aſſurgere poſſimꝰ aliqᷓli ter in dei noticiaʒ quantũ ad multa.vicʒꝙ potẽs. bonus · omipotẽs ⁊ clemẽs eſt Juxta illud ad Ro.pᷣ. Inuiſibilia em̃ ip̃iꝰacreatu ra mũdiꝑ ea qᷓ facta ſunt intellecta ↄſpiciũ tur tñ ad euidenter cognoſcendũaſilia ſua et pᷣcepta q̃ vult nos ſeruare in hac vitaꝑ tingerenon poſſumꝰſine ip̃iꝰ reuelatõe. Et deo pꝛimooſtendit Salomon quantã ha bemus ad cognoſcendum celeſtia⁊ ſupna turalia difficultatem Et circa hoc duo ſu/ cit quia pꝛimoallegat hominis generalem ignoꝛantiam Scðoaſſignat tante ignoꝛi tie cauſam Scða pars ibi Cogitatões em̃ moꝛtaliũ Quãtũ ad pꝛimũ dicit ſic. Duis enim hominum poterit ſcire conſiliun dei. Aut quis poterit cogitare quid velit de ⸗ us.quaſi diceret ad hoc ꝙ homo conſequa⸗ tur beatitudinem que eſt vita eterna et vi⸗ ſio ſupernaturalis.diuine eſſentie opoꝛtet hominem tranſire per meritum adimplen do aliquo modo diuinam voluntatem in pꝛeceptis et conſilijs ſuis Sed quid deus conſulat et precipiat non poteſt hominicð/ ſtare niſi per reuelationem fidei de creden⸗ dis et agendis.ergo hec reuelatio queẽ ve ra ſapientia eſt hominineceſſatia quia nul⸗ lus homoex ſua naturali cognitiõe poteſt ſcire conſilium dei nec quid velit deus Z Sed ſciendũ eſt ꝙiſtetermin. Lõſiliũ eſt equiuocꝰ quia aliquãdo inquiſ tio vnius vel pluriũ in rebus dubijs vocat conſilium Et ſic loquit Areſto.iij. Ethico. vbi oñdit ꝙ cõſilium debet pꝛecedere c onem et ꝙ omne cõſiliabileeſt eligibile Et iente pquire Thobie.itij Et ꝓuer io.xi · Salus autẽ vbi multa cõſilia Alio modo vocatur conſiliũ ſententia declaratt na illis quod expedit fieriin incertis Et ſic loquit᷑aplus pᷣ. Coꝛinth. vij · De virginibo utem preceptum dominj non habeo Con ſiliũ aũt do Lere modo vocatur conſi lium perſuaſio ad aliquid agendũ vel omit tendum Quarto modo vocatur conſiliũ uodcũqʒ arcanum alteri reuelatũſ Pꝛi⸗ mo modo non poſſumus deo attribuere cõ ſilium ꝓpꝛie loquendo.ſed methaphoꝛice ⁊ figuratiue loquendo de deo moꝛe huma⸗ noquia in deo nullo modo cadit incertitu⸗ do vel dubitatio Damaſce.li.ð · ca.xxij.nõ enim ↄſiliatur deus.ignoꝛantie em̃ eſt con ſiliarEt Areſto.iij. Ethicoꝝ. Lonſilium eſt de his que incerta ſunt ⁊ neſcitur quali ter eueniant. Et per conſequens deo qui ẽ pꝛeſcius futuroꝛum omniũ.connentre non poteſt ¶ Secundo modo deomaxime con⸗ uenit cõſilium quia ipſe maxime in dubijs nos certificare ſcit¶ Tercio modoetiam ſi et ſie diſtinguamus inter pꝛecepta eteonſi⸗ lia dei. ¶ Et quarto modo ſimiliter Alle⸗ gata ergoignoꝛantia humana explanatur cõuenienter noſtre ignorantie cauſa Etpo nitur duplex cauſa. Uidelicet cognoſẽtis debilitas.et cognoſcendoꝝ ſubtilitas Se cunda cauſa ponituribi Et difficileeſtima must a ¶ Circa primũ duo facit quia pꝛimo allegat ignoꝛantie cauſam ex parte anime ¶ Secundoex parte coꝛpoꝛis ibi Loꝛpus enim:qð coꝛrumpit᷑ ¶ Qusn/ tum autem ad aniam ſicut docet Areſto.ij Methaphiſice. Intellectus noſter ſe habʒ nd intelligentias et ad manifeſta in natura ſiẽ oculꝰ noctue ad lumẽ ſolis Et iõ ad tra ctandũ de his que ſupꝛa vires noſtras ſůt debemus eſſe timidi Et hoc eſt quod dicit Logitationes moꝛtalium timide Et iterũ d illa que ſunt infra nos circa que opera⸗ mur et conſiliamur frequenter experimur nos decipi⁊ aliter deuenire qᷓ; nos oꝛdina mus Et ideo non ſolum ſunt cogitationes noſtre infirme in ſpeculatiuis ſed etiã in ⸗ certe ſunt pꝛouidentie noſtre in practicis · CEt ideo docuit nos Jacobus ꝙ locuturi de futuris agibilibo a nobis ſemper ſubcõ⸗ crxiii ſie loquit Thobias filio ruo Conſiltũ em dirione dicamus Sj dominꝰ voluertt fact emus hoc vel illud Jaco:iij. æx parte ve⸗ rocoꝛpoꝛis duplex ſurgit difficuitas adqᷓ⸗ rendi ſcientiam de deo⁊ neceſſarijs ad ſa⸗ lutem ¶ Prima quia coꝛpus infectum fo⸗ mite cõcupiſcentiecoꝛrumpitaffectum ani me et facit animã ad ſurgendum ad ſpiri⸗ tualia grauem Et ideo dicit. Tor vquod coꝛrumpitur aggrauat animã. ¶ Secũdo quia ſolicitudo circa neceſſaria coꝛpoꝛis ⁊ iſta tempalia depꝛimit ſenſum homis cogi tantis multa et reddit eum diſtractũa ſtu/ dioet ſcientia adquirenda Et ideo ſubdit. ¶ Et deprimit terrena inhabitatio id ðoc⸗ cupatio circa terꝛena coꝛpoꝛi neceſſaria ſen ſum id eſt intellectum multa cogitantem: — qð coꝛrumpitur aggrauat animã ¶ Nota ꝙcoꝛpus poſt peccatum aniealli⸗ gatur in triplex officium. habetenim ani⸗ ma corpus ſicut inſtrumẽtum in adiutoꝛiũ ad ſeruiendum ¶ Secũdo ſicut indumen⸗ tum velopertoꝛium ad ſe tegendũ ¶ Ter cio habet ania coꝛpus ſicut ſibt cõiunctum et datum ſicut detrimentũ velafflictoꝛiuʒ ad puniendum( Pꝛimo dicoꝙ anima ha bet coꝛpus ſibi coniunctum ſicut inſtrumẽ⸗ um in adiutoꝛium ad ſeruiendum VUnde Areſto. pᷣmo politico. ait Ammal conſtat er anima et coꝛpoꝛe. quoꝛum hoc quidem pꝛincipalius eſt a natura ſcrlicet ania. hoc autem ſubiectum. puta coꝛpus In homine autẽ bene diſpoſito coꝛpus eſt ſicut ſeruus. et anima pꝛincipans et dominans Sed in bomne peſtilente coꝛpus dominat᷑et ani⸗ ma famulatur ¶ Eſt autem ſchm eum ibi⸗ dem duplex principatus.videlicet. diſpo⸗ ticus ſie ſeriulis.et politicus ſiue regaiis. ¶ Anima eĩ pꝛincipatur coꝛpoꝛi princi⸗ patu diſpotico.et eſt talis pꝛincipatus quã do ſubiectum non habet potentiã reſiſten/ diprincipanti Sed intellectus pꝛincipat᷑ appetitui politico pᷣncipatu qꝛ appetitꝰ ba ber interdũ potentiã reſiſtẽdiratõni ¶ Pa tetꝗᷓ fm eum ꝙᷓ coꝛpꝰ naturalr eſt ſeruilis cõditõis.⁊ aĩa libere ↄditõis Et qꝛ ſeruus delicate nutritus pꝛoternit in dñm Juxta illud Prouerbio. fxix. Qui delicate a pue ricia nutrit ſeruum ſuum ſentiet eum po⸗ tea contumacem Ideaſtatim a puericia de bet ſeruus iſte domari⁊ inſi ½ ſar — — W— ——— — — ₰——— ℳ— — — Et hoeſatis aduertit. Apoſtolus qñ dicit Laſtigo coꝛpꝰ meũ⁊ ĩ ſeruitutẽ redigone „ cũalijs pᷣdicauerimipſe repbus efficiar ð Coꝛin.ix. Seruitus aũtim iuraſiſit occul ta impedit matrimoniũ cõtractũ cũ libera Uñ ſſeruus dicat ſe ingenuum ⁊ ↄtrahit cũ libera⁊ ip̃a poſtea ꝑpendit ſe eſſe decep⸗ tã põt agerẽ ad diuoꝛtiũ ⁊ obtinebit xxij. queſtiõe ſecũda St. Sifemĩa ingenna Moꝛaliter loqñdo fuus eſt coꝛpus ñm quod fingit ſe liberuʒ⁊ nobilẽ et iactat to⸗ tum mundũ eſſe ſuum ⁊ ꝓpterſe oꝛdinatũ ⁊ ideo parificare ſe pſumit rõnique eſt dña ſua et ingerit ſe ad matrimoniũ ꝑ quandã equalitatẽ cũ rõne cõtrahendũ. ſed certe rõ deber aduertere ⁊ ip̃m repellere ſiẽ nõ ma⸗ ritũ ſuum.pᷣme Coꝛinth.vij Nonneẽ ſer/ uituti ſubiectꝰfrater vel ſoꝛoꝛ huiuſmodi Moꝛe ergo ſerui debet coꝛpus noſtrum tractari. Quis vero ſit modus tractãdi ſer uum dicit᷑. Ecẽi.xxxiij. Panis ⁊ diſciplina ⁊ opus ſeruo. Tria em̃ ſibi cõueniunt vide licet educatõ qꝛ panis · Caſtigatõ qꝛdiſci⸗ lina. Occupatò qꝛ opus. Educatõ ſibi de etur talis tempamenti.ne ſuperbiat et ne ſuccũbat. Vñ Bregoꝛiꝰ ſuꝑ Eʒechielẽſe/ cũda ꝑte Omelia feptia. Si plꝰcoꝛꝑi q;; debeamus tribuimꝰ. hoſtem nutrimus Et ſineceſſitati illius q̃ debemꝰ nõ reddimus ip̃ᷣm nr̃m cõciuem necamus. Hecille Exq; ergo eoꝛpus naturaliter ſeruus eſt⁊ ſubie ctum ſpiritui quãta vtilitas eſt huicſeruo ſeruire· De hoc. Senecg epla·xlix. Fateoꝛ inquit inſitam nobis nii coꝛꝑis caritatem Fateoꝛ nos huiuſmodi gereretutelam. nõ negoĩdulgendũ.illi ſeruiendũ nego. Ml⸗ tis em̃ ſeruiet qui coꝛꝑi ſeruit.quiꝓ illo mi muum timet. qui ad ilſð oĩa refert honeſtuʒ ei vile ẽ cui coꝛpꝰ nimis carũ eſt · Sit ergo Pᷣmo coꝛpus ſpũi ſiẽ inſtrumentũ in adiu/ toꝛiũ ad ſeruiendũ · Scðo coꝛpus datum eſt aie ſicut indumentũ vel optoꝛiũ ad tegẽ dum. Job.x. Pelle⁊ carne veſtiſti me oſfi⸗ bus ⁊ neruis cõpegiſti me: De hoc Seneca epla.iiij. Coꝛpus naturaliter vt quandaʒ veſtẽ aie cincũdedit ⁊ velamentuʒeſt eius Quis em ꝑ veſtimentũ eſtiauit aliquẽ.nec bonũ nec malum gladiũ vagina facit.Ita nec bona coꝛꝑis bonũ hoĩem. hec. Seneca B De indumẽtis aũt que domi Lectio ni diſtribuunt famulis ſuis duo videlicʒ. Vnũ eſt qð dñs qui dat annuati dupliceʒ libꝛatã vnaz ꝓ hyeme ⁊ aliã pꝛo honeſtate ſic ſolet oꝛdinare ꝙ illa libꝛata que fuiet ꝓ hyeme fiat de pannogroſſioꝛi. Illa verode ſubtilioꝛt que ſeruiet in eſtate. Moꝛaliter totũ tempꝰ nm diuidet᷑in duas ꝑtes. hye mem ⁊ eſtatẽ. hyems eſt vita pᷣſens. Eſtas erit vita futura. Dñs aũt n daturusẽ no ⸗ bis duplicẽ libꝛatam.vnã robã accepimus ꝓ hyeme huiꝰ vite Et Wo eſt de rudi pãno .— Torpus em̃ noſtrũ ſi modo aduertimꝰde turpt materia vel rudi eſt facta et tñ ſatis ſuff icit ꝓ hyeme huiꝰ vite Hebre.x. Loꝛp aũt aptaſti mihi id eſt aptum dediſti cõue⸗ niens tꝑiin quo viuo.ſca librata quãha bebimus ĩ paſchate vite future id ẽin reſur rectione generali eſt de pãno ſubtili.eriteĩ coꝛpus noſtꝝ ſubtile contra groſſiciẽ clarũ cõtra opacitatẽ.agile cõtra grauitatẽ.⁊ im⸗ paſſibile contra moꝛtalitatẽ. pᷣ· Torin. xx. Seminat᷑corpus aniale ſurget coꝛpus ſpi ritale Dat ergo dñs noſter duplicẽ libratã hm cõgruentiã tempoꝝ diuerſoꝝ Scðo vi demus in iſtis familijs ⁊ curijs ꝙ boniar⸗ migeri robas duplices ꝑcepturi nõ ꝑcunt in hyeme a laborib lacerant robas nuncin — pluuijs ĩ niuiho in ignib vbicũqʒ dñopla cuerit Rõẽ dicta qꝛ ſciũt ſe nouas robas in paſchate ꝑcepturos Conſili mõ moꝛaliter boni xp̃iani non ꝑcunt ab oꝑibus peniten ⸗ tie coꝛꝑiboſuis.vigilant:ieiunant. ⁊ varjs penitentijs lacerãt vel macerãt corpus ſuũ Et quare hoc Certe qꝛ nouas robas expec tant in reſurꝛectiõe qñ veſtient᷑ ſpũs coꝛpi⸗ bus ſuis glioſis Philip:iij. Saluatoꝛẽex pectamus dñm noſtʒ ieſnm xp̃m qui reßpꝛ mabit corpus humilitatis noſtre ↄfigura/ tum coꝛpoꝛiclaritatis ſue ¶ Item notan ꝙ inter indumenta quedãᷓ ſunt veſtes etar ma ⁊ quedã ſũt veſtes ti et nõarmal In veſtib ⁊ armis fiũt quedaʒ ſigna de pictu ris ⁊ coloribEt cõſueuerũt reges iuuenes et pᷣncipes militare in ludis mrlitarib iar mis non notis ·nec in armis que poſtea de⸗ bent deferꝛi ſed in armis ignotis ad volun tatẽ eoꝝ Qnãdo aũt tales pᷣncipes exerciti um armoꝝ in talibo ludis dimittũt tüc lo⸗ lent dare alicui armigeroilla arma cõſecrã do eum in ſtatu militari⁊ id cedit ad hono —— ——— —— ———— ———— — rem hotabilẽtalis armigeri ꝙpoſſit arma poꝛtare dñi ſui quib vſus eſt ĩ ſira milicia iuuenili Moꝛaliter dñs noſter derfiliꝰxpᷣc militauit in cruce arma habuit de argento albiſſimo earnis ſue qui ſacroimp̃ſſa. hnceps iſte ludum talẽarmo⸗ rũ ſua reſurꝛectiõẽ dimiſit qꝛ xpc reſurgẽs ex moꝛtuis iam non moꝛit᷑:moꝛs illi vitra nõ dñabi᷑ Roma.vi Sed homi tanquãar migero multũ dilecto ↄtulit arma illaꝛmi litem fecit eum dñs vtptzꝑ aplm.ij. Thi. ij. Laboꝛa ſicut bonus iniles xp̃t Et hono⸗ rificum debeteſſe homini muitũ ſcʒ memo riter recogitandi.ſi iniuſta coꝛꝑalrtoleran do portare valeat arma xp̃i·et ideo de iſtis aumis bene gloꝛiabatille qui dicit Bal. vi. Stigmata dñi noſtri ieuxp̃i in coꝛꝑe meo poꝛtoEt ideoſcribit᷑.pᷣ· Coꝛint. vi. Empti eſtis pᷣcio magno.gloꝛificate ⁊ poꝛtate de⸗ um in coꝛꝑe veſtro Tertio coꝛpus eſt datũ anie ſicut detrimentũ⁊ afflictoꝛiũ ad puni endũ Et hoc eſt veꝝ ᷣm tempus naturela⸗ pſe Erquo eñ̃ ratio mentis humane ſbtra xit deo obedientiã quã debebat. ſubtracta eſt anie illa obedientia quã ſibi coꝛpus ex⸗ hibebat ⁊ ceperũt paſſi iones mortis et coꝛ, ruptionis afſligere anĩam in coꝛꝑe habitã tem in tantũ ꝙclamare ↄpellebat᷑ apls ad Ro.vij. Infelix ego ſum quis liberabit me de coꝛꝑe moꝛtj huiꝰ Vñ Seneca epla.c.i Lorpus hoc anime pondus eſt et pena.pꝛe mente illo vrget⁊ in vinculis eſt Et infra. Maioꝛ ſum?ẽ ad maioꝛg genitus qᷓ; vt mã cipiũ ſimcoꝛꝑis mei.qð equidẽnon aliter aſpicio qᷓ; vinculũ aliqð libertati mee circũñ datum. Hec Sene. Et de hoc notabiliter loquit᷑epla.xliiij. Admiroꝛ dementiã no⸗ ſtram ꝙtanto temꝑe amamus rem fugitiſ ſimã corpus noſtrü.timemuſqʒ neqñ moꝛi amur cũ omne momẽtũ moꝛs ſit prioris ha bitus. Vis tu timere ne ſemel fiat qð quo tidie fit Et ideo ſignanter dicit hic Lorpꝰ qð coꝛrumpit᷑nõ qð coꝛrumpet᷑ Coꝛrupta eſtinfanria. coꝛrupta eſt puericia. coꝛrupta eſt adoleſcẽtia ij· Regũ.xiiij. Omẽs moꝛi⸗ muret quaſi aque dilabimur in terꝛq que non reuertetur Lectio.exxiij. quinqʒ roſis rubeis di ſtincto que ſunt quinqʒ vulnera coꝛꝑi illi Toifficile eſti namꝰqᷓ interꝛa ſunt ⁊ que inp ſpecruſunr inuenimꝰcum labo⸗ re Que aũt in celis ſunt quis inueſtigabit. Senſum autẽtuũ quis ſciet. iſi dederis ſapiam tuã. et miſeris ſpm̃ tuũ lanctũ ðᷣal⸗ tiſſimis. Et ſic coꝛrecte ſunt ſemite eoꝛum que ſunt in terꝛis et que tibi placẽt didice runt homies Vam ꝑſapiam ſanati ſunt cunqʒ placuerũt tibi dñe apncplol Polt quã em̃ ſapiens ſalomon allegauit huma/ nãignorantiaʒ ꝓpter quãneceſſe habuita deo petere ſapiam Unãcauſam iſtiꝰdecla rauit exꝑte humane imbecillitatis Iniſta parteaſſignat aliam cauſam ad idemagni tudinẽ vicʒ difficultatis ex parte rerũ ſcibi Et circa hoc tria facit.q⁊ lium A Pꝛimo oſtendit ꝙ attingere cognitionẽ ſu pernaturaliũ excedet limites hüane facul tatis. Scðoꝙ taliũ cognitio nullomõ ha beri poteſt niſiex dono diuine liberalitatis Et tercioꝙ nũqᷓ; fuit alia via ſalutj ĩhomi nib bñ moꝛigeratis Scða ibi. ſẽſum autẽ tuum Terciaibi Et ſic coꝛrecte ſunt Ac primũ arguit᷑ſie Si nos homies nonpoſſu mus id qð minus ẽnec poterimꝰ id quod maius eſt.ſed minus eſt cognoſcerecreatu ras dei?⁊ cognitões naturales earũ que ſũt in terꝛa nobiſcum qᷓ; cognoſcere diuinã vo luntatem que eſt in celo Sed ad cognitio⸗ nem alicuiꝰ nature exilis nõ poſſumus de⸗ uenire ſine difficultate ⁊ laboꝛe Ergoad co gnoſcendũ occulta diuine voluntatis nul⸗ o modo poterimus deuenire Duantũ er⸗ goad hoc dicit ſic Et difficile idẽ difficul⸗ ter eſtimamus id eſt ad quandã n ſatꝭ cer tam cognitõem deuenimus Iſte eĩtermi nus eſtimare nõ impoꝛtat omiĩnodã certi tudinẽtm modũ loquendi ſicut notũẽ Dif ficile inquit eſtimamus que in terꝛa ſũtcu⸗ iuſmodi ſunt quãtitas terꝛe immobilitas terꝛe. ĩimo generalitercum difficultate ſci⸗ re poſſumus qũo herbe arboꝛes ⁊ plãte ge⸗ nerant augmentant᷑? fructificant in terꝛa. Iſta em̃ ꝓpter quotidianã conſideratõem apud nos viluerũt⁊ tñnullus eſt ñm qui ſciat de his plenam reddereratõem Duia ſicut dicit Auguſtin? Maius mira culũẽ ꝙ deus de paucis granis ſegetes creat qᷓ; — — Nectio Ftot milia hoim de paucis panibo ⁊ piſci⸗ — bus ſatiauit. ⁊ tñ hoc nemo mirat᷑·Illð om nes mtramur non quia mirabiliꝰſed qꝛ ra rius Ergo iſta quotidiana que fiunt in ter⸗ ris.neſcimus cõpꝛehẽd ere.imo vix aliqua jiter eſtimare Ecẽs.pᷣ. Lůcte res difficiles nec poteſt eas homo explicare ſermone Di⸗ xit ergo Et difficile eſtimamus id eit diff ici leeſt eſtimare Et que in terꝛa ſunt Et ſeqͥt᷑ que in ꝓſpectu ſunt inuenimꝰcum labore id eſt eiiã pᷣma pᷣneipia inuenimꝰ cũ laboꝛe Tũñ em̃ a ſenſu et experimento dependeant nec aliquid ſine paiſione ſentire poſſumus etiã pᷣma Pr incipia cum laboꝛe cõquirimꝰ aliquali Et tñ de iſtoꝝ noticia dieit Areſt · tiij Metha phi.ꝙ cõſid eratiode veritate difficilis eſt vno mõ⁊ alio modo faclis eſt Facilis eſtqᷓ;tum ad pᷣncipia que ſe habent ſicur poꝛte vel foꝛes manerij in quibo nul⸗ lus delinquit Sed difficilis eſt quantũ ad cõ̃cluſiones que ex pᷣncipijs eliciunt᷑in qui bus a multis erꝛat᷑Et qꝛ ſic eſt ꝙea que in terꝛis ſũt⁊ in ꝓſpectu id eſt que ſtatim ali quo mõ offerunt ſe ſenſui inuenimus cũ la⸗ bore Merito queri poteſt ſic Que aůt in ce lis ſunt quis inueſtigabit Et ſiue hoc de ce ls ig eſt ſperis celeſtibo in quibo ſunt ſtelle erꝛatice ſtue fixe. Vel deceloempyreo qð ſupꝛa illos celos eſt ⁊ deo appꝛopriat᷑ et an gelis. intelligatur ⁊ ꝓponat᷑rationabit que ſtio eſt Pec eſt eĩ ratio quare ꝑ tot cente ⸗ naria annoꝝ vixerunt illi homies qui nos in pꝛincipio mundi pceſſerunt Lũ quanto etiã laboꝛe⁊ diligẽtia inuenta eſt vera quã titas terꝛe.⁊ poſten vera qᷓ;titas ſolis et to ⸗ tius firmamenti.nõ põt faciliter a nobis ex cogitari Cum ergoãd illa inſufficiẽtes ſu⸗ mus ↄſtat ꝙ ſine dono ⁊ reuelatõe det atti/ gere non poſſumus ad ea ad que nullꝰſen ⸗ ſus nullũ experimentũ perducit.⁊ ideo ſe⸗ cũdo ſubiungit Senſum aũt tuũ quis ſciet niſi tu dederis ſapiam tuam ⁊ miſeris ſpĩ ſanctũ tuum de altiſſimis Senſum aũt tu um id eſt ↄſiliũ pᷣſcientie tue⁊ oꝛdinatiõis future quis ſciet niſi ꝑ donum liberalitatis tue.niſi inquã tu dederis ſapiam tuã reue/ lando que tibi placent ꝑ nos fieriin hae vi⸗ ta.et cum hoc miſeris ſpiritũſanctũ tuũ de altiſſimis ad inclinandũ voluntates nr̃as st ſuggerendum nabis facere qð tu preci/ pis Joh xiij. Ille vos docebit omia deal⸗ tiſſimis Altum eſt celum planetaxꝝ.altius celum ſtellaꝝ fixarum ⁊ altiſſimũ eſt celuʒ empyreũ qʒð dicit᷑ celum trinitatis Inpẽ. Tu ſolus altiſſimus ſuꝑ omnẽterꝛam Se cũdo ſubiũgit ꝙ nunq; fuit alia via ſalutis homibus poſſibilis niſiꝑ reuelatõem certi cultus quem deus exigit ab homibo perfi⸗ dẽſpem ⁊ caritatẽ Unde dicit ſie Etſic coꝛ recte ſunt ſemite eoꝝ que ſunt in terris etq tibiplacent didicerunt omnes Nampꝑſſa pientiam ſanati ſunt. quicunqʒ placuerunt tibi a pᷣncipio dñe Et ſic miſſo ſancto ſpin tu de altiſſimis ⁊ ſapia tua data hominibꝰ coꝛrecte ſunt ſemite id eſt perſecti mõ vnn vi⁊ obßᷣuandi mãdata tua. In põ. Deduc mein ſemita mandatoꝝ tuoꝝ. Et ſemitein quã eoꝝ que ſunt in terꝛis id eſt hoĩm ter⸗ renoꝝ Et ſic per modũ iſtum didicerũt ho mines que tibi placent vicʒ per incamatio⸗ nem filij et emiſſionẽſpũſſancti Nam per iſtam ſapĩam fidetin xp̃m vicʒ ſanati ſunt. a moꝛbo peccati quicunqʒ ꝑlacuerunt tibi dñe a pᷣncipio Math. xxi. Quipᷣcedebant et qut ſequebant᷑clamabãt dicentes Vſan na filio dauid vbi dicit Blo:ꝙ nemo ſaluã dus fuit niſi in fide incarnationis explicita vel implicita Et miſeris ſpiritũlanctũ tuũ Eirca iniſſionẽ ſpũſſancti eſt notandũpil ſa fũit mundo nccia ꝓptertria. Venitem̃ ſicut lacrimantiũ cõſolatoꝛ ſicut ignoꝛãtiũ infoꝛ matoꝛ. ⁊ ſicut vacillantiũ ↄfiꝛmatoꝛ Pꝛimo ergo venit ſicut lacrimantiũ conſo⸗ latoꝛ. Qñ nutrix recedit a puero puer tn⸗ ſtaturã ploꝛat ¶Et licet ipa pueꝝ boꝛtet et moneat ꝙ nõ ploꝛet nec doleat Puertn cum receſſerit ſtatim ploꝛat et clamat qui tũcunqʒ ip̃a cito redituram ſeꝓmittat nec ceſſat a fletu donec nutrix mamillam in oð mittat Iſto mõxp̃c moꝛaliter nutrici fuit apoſtoloꝝ ſuoꝝ quos tanq; filios iuuenes et teneros diligebat ⁊fouebat Oſee xi.· ego quaſinutricwꝰeffraym poꝛtabam eos ĩ blu⸗ i meis¶ Effraym t᷑rugifer interpꝛetgt et figurat apios q̊ fruges doctrine ferebãt quibus totus mundus fuit poſtea ſaturã tus Iſte nutricius accepit licẽtiã abaplis ſuis et dixit eis ꝙ non turbarent᷑ de recelii ſuo Joh. xilij·rion turbet᷑ coꝛ veſtrů nedʒ foꝛmidet vado et venio ad vos Iterumo⸗ ch — —,— ————— —— —= —— ——— S — — tij t crxiiii dicum⁊ videbitis me.Et multa tali dixit eis ⁊ tñ omibꝰ illis non obſtantibn ſenõ po rerant atriſticia cõrinere Jopã.xxi. Duia pec locutus ſũ vobis.triſſiciaimpleuit coꝛ veſtrũ Et ideo xpc volens eos ↄſolari ꝑfec te mamillã ſue dilectionrs⁊ dulcedinis ſeʒ ſpiritũſanctũ poſuit in oꝛe eoꝝ Iſa. Ix Lac gentiũ ſugas et mamilla regũ lactaberis. Mamilla regum id eſt ſpůſttõ quteſt ma⸗ milla dulcedinis clemẽtie⁊ ſuauitatꝭ totiꝰ trinitatis Iſta mamilla habuiti ſe lac dul⸗ ciſſimi nutrimenti omĩa eij dulcia nutriũt fm phm Et de ſpũſancto ſcribit᷑ Ecci.xxiiij Spũs em̃ meus ſuꝑ mel dulcis· Sed in⸗ ter ſugentes iſtã mamillã magna differen/ tiaeſt. quidã nanqʒ ſicut pueri diſſoluti p* nuã ſuxerunt moꝛdẽt dentiby: Quidã pel⸗ lunt manib⁊ quidã lacerãt vnguibꝰ Pi omẽs ſunt ingratixp̃iani qui poſiqᷓ; ſj piritũ ſanctũ receperint ꝑ ſac̃m penitẽtie redeũt ad ingratitudinẽ ꝑ pcti quoꝝ quidã moꝛ dentꝑ detractõem.⁊ ledunt caritatẽ queẽ wůſſanctus Balla · v. Siinuicem moꝛde⸗ tis⁊ comederis videte ne abinuicem ↄſu⸗ mamini Quidã em̃ pellunt ꝑ rebellionem qut eccleſie reſiſtunt⁊ doctrine verbi dei. Actuũ.xiij. Vobis opoꝛtebat loqui pᷣmũ verbũ der · ſed q̃ repellitis illud⁊ indig⸗ nos vos iudicaſtis eterne vite ecce ↄuerti/ murad gentes Aliqͥ lacerãtvnguibo ſicut raptoꝛea⁊ pᷣdones qui bona eccleſie rapiũt etauferũt ⁊ pᷣdant᷑⁊ iſti ſũt mali militares qui ꝑerillã beſtiã deſignantde qua Dant. vij. Dð erat terꝛibilis nimis dentes⁊ vng nes eius ferꝛei · comedebat et ↄminuebat⁊ reliqua pedibus iuis cõculcabat. De iſtis tuboingratis et malis pueris dieit᷑ Actu. vij. Uos ſemp ſpũiſancto reſtitiſtis Secũ do miſſus eſt ſpũſſanctꝰſicut ignoꝛantiuʒ infoꝛmatoꝛ. Epc em dei filius pᷣdicauerat iudeis verba ſue ſapie in tanrũj ꝙ fatebant᷑ oh. vij·ſlunq; ſic locutus eſt hõ ſicut hic öloquithocfecerat inter eos opere poten ⸗ tie ſue Jo.xx. Si oꝑa non feciſſem in eis 3 hemoalius fecit. pctm̃ non haberẽt Dede- rt eis exempla ſunetitatis vite Mathx. Diſcite a me qꝛ mit ſũ⁊ hůrlis coꝛde.iſtis tñ non obſtantib ipſi iucet verbaſ apie di⸗ cebant eſſe falſa Jo. viij. Tu de teipoteſti⸗ moniũ ꝑhibes.⁊ teſtimomũ tuũ nõeſt vexꝝ Miracula ſue potentie dicebãtfieri virtu te dyabolicaMathrxij. Hic nõ eijcit demo nia niſi in beelʒebub bncipe demonioꝝ Ex⸗ empla vero ſue ſanctitatis dicebãt fucta dẽ pomis peccatoꝛis Joh.ix. Nosſ cimus qꝛ hic hõ eſt. Iſtis ergo viſis poterdt apli reſpondere qñ xpc ab eis aſcendens di cit· Euntes in mundũ vniuerſum pdicate euãgeliũ omiĩ creature⁊ẽ: Dñe qũo nos re linquis et ad iudeos tranſinittis·ſi verba tua falſa dixerunt ſi miracula tua demoni⸗ bus aſſcripſerũt. ſirue ſanctitatis apparen tiã in ſcãdalũ peruerterũt Quid inter eos facere poterimꝰ nos ignariqui habemꝰpar nã ſcientiam.nos infirmi qui habemꝰ par⸗ uam porentiã. nos realiter peccatoꝛes qᷓ ha bemus leſam ↄſciamEtideo miſſus eſt ad eos ſpũſſctũs ꝓomnibo iſtis ſicut ignoran tiũ infoꝛmatoꝛ Joh.xiiij. Paraclitus autã ſpůſſctũs quẽ mittet pater in nomie meoil le docebit vos omia⁊ ſuggeret vobis omĩa quecunqʒ dixero vobis In huiꝰ figurã miſ ſus eſt ſpũſſanctus in triplici ſpecie.ignis lingue.⁊ columbe In igne relucẽtia clarita ris In lingua eloquentia veritatis In co⸗ lumba paciẽtia ſuauitatis. Sapᷓxij D qᷓ bonus ⁊ ſuauis eſt ſpũs tuus in nobis In igne ſimiliter denorat᷑ potenria qꝛ interele menta nullũ eſt ita actiuũ ⁊ hoc per calorẽ In igne denotat᷑ſapia ⁊ hoc ꝑſplendorem In lingua deſignat᷑eloquetiã ꝑ vocis clan goꝛx odo itu fuit ꝙapli habuerũt tripli cipplo pᷣdicare pᷣncipibꝰ qui fidẽimpugna bãt ꝑ pontentiã ꝓhiloſopß. quieã impug nabãt ꝝ ſapiam Et pplis qui aplos non in⸗ telligebãt ꝓpter ydeomatis differentiã.et ideo dedit eis xp̃ ſpiritũſctm̃ in co lumbe vt vincerent ꝑ paciam In pecie ig⸗ nis vt vincerẽt ꝑ xpᷣipotentiã In ſpecie lin gue vt inſtruerent ꝑſ⸗ apiam⁊ haberent oĩs ydeomatis differentiã Act.ij. Leperũt lo⸗ qui varijs linguis ꝓut ſpũſſ ctũs dabat elo qui illis Tercio mrſſus eſt ſpũſſctũs ſiẽ vacillantiũ cõfirmatoꝛ Job.iiij. Vacillan tes ↄfirmauerũt ſermones tui⁊ genuatre ⸗ mentia cõfoꝛtaſtt Vas luteũ qñ eſt recens nõ habet qnalitatẽaliã qᷓ; luti cedit omitac tui⁊ omiĩ impulſui Sic apli et oĩs hõqeſt vas luteumꝑ narurã Job·x. Memẽtoque ſog ſicut lutum feceris me. Nullo mõpõt ta qualitate.ſed ſi vas luteũ deſiccet᷑? cõ nrat᷑ad ignem fit ſolidũ durũ et ſonoꝛum Et ita apliſe habebãt et alij viri ſanctii ec⸗ ceſia. ꝙ qñ accendunt᷑ſpũſctõↄtra oẽs tri⸗ bulationes ſecult foꝛtes fiůt Act.ð · Acci⸗ pietis virtutẽ ſuꝑueniẽtis ſpũſſanctii vos et eritz mihiteſtes In teſte im yſið ·tra cõ ſiderant᷑:natura.cõditio⁊ vita ſiatura vt ſit vir nonfemina qꝛ ſexus ille inſtabilitatem ſolet habere annexã Cõſide ratcõditio vt ſit liber non ſeꝛuus qꝛ ſeruus metu dñoꝝ faciliter a veritate ſolet abdu⸗ ci Conſiderat᷑vita neſit infamis inſe quið alijs deber teſtimoniũ perhibere Etꝓpter iſta plati eccleſie qͥ vel ſunt effeminatilibi⸗ dinoſe viuendo vel ſeruilis conditõis mů⸗ do et mãmone ſeruiendo vl leſi in bona opi mone publice delinquendo nõ ſunt cõueni entes teſtes chriſti niſi ſpůſanctocõfirmati ſed fuerunt apli viriles ꝑ coꝛdis conſtãtiã liberi⁊ ſine timoꝛe ꝑ veritatis abundantiã famoſi⁊ bone opinionis ꝑ ſanctitatis inun vantiã Et de eis ſcribit᷑ Actuũ.iiij Virtu te magna reddebant apliteſtimoniũ reſur⸗ rectionis dñi noſtri Et iſta tria tangit bea⸗ tus Augꝰ. Talis eſt inquit gr̃a ſpũſſancti ꝙſitriſticiã inuenit diſſoluit · ſi deſideriuʒ ꝑnicioſum cõſumit ſi trepidatõem abijcit. In hocꝙ diſſoluit triſticiã dat coꝛdis fir⸗ mitatem In hoc ꝙ deſideriũ ꝑnieioſum cõ ſumit dat vite ſanctitatem In hoc ꝙtrepi⸗ datõ̃em abijcit dat conſtantiã libertatem Vñ Sꝛego.iij. ſuꝑ Ezech. Lõſidero pr̃es noui⁊ veteris teſtamenti Dauid Danielẽ. Amos Petrũ Paulũ⁊ Matheũ? apertꝭ oculis fideiintueoꝛ. ¶ Implet nanqʒ ſpũs ſancti g̃a citharedũ⁊ pſalmiſtã facit Implet a cit. Implet paſtorẽarmentariũ⁊ ꝓphetã facit Implet piſcatoꝛẽ⁊ pᷣncipem aploꝝ fa cit Implet ꝑfecutoꝛem.⁊ doctoꝛẽgentium facit Implet publicanũ⁊ pꝛimũ enangeli⸗ ſtam facit hec Bꝛego. Exemplů de petro qui cuʒ eſſet vas luteñ nõ cõbu ſtum ad vo cem ancille hoſtiarie negauit xpmquem po ſtea corã Nerone⁊ mundi pᷣncipibꝰ conſtã tiſſime pᷣdicauit Et ideo ſignanter petiuit pð. dicens Spũ pᷣncipali cõfirma me⁊ tũc conſtanter docebo iniquos vias tuas ⁊ im ⸗ Nectio pfecte reſiſtere kentationibꝰ ſeculi ex ſuaꝓꝑ ſtinentẽ pueꝝ⁊ iudicẽ ſenũ fa pijad te conuertentur Capitulũ decimũ Lectio. cxxx. Ec Ulum q pi mo foꝛmatus eſt a deo pater oꝛ bis terꝛaꝝ cuʒ ſolus eſſet creatꝰ cuſtodiuit ⁊ eduxit illũ a delicto ſuo⁊ edu xit illũ de limoterreꝛ dedit illi vᷣtutẽↄtinẽ di oĩa Pic deſignat᷑decimũ capitulũetẽ ſcða ꝑs huiꝰ libriq;uis non nulliantiqͥſig, nauerũtcapitulũ paꝝ ante ibi Nampꝑapiẽ ti ſanati Quos in pᷣncipio libri diuidẽdo ſequebar.ſed qꝛ hoc modicum refert vłni⸗ hil ad libriꝓceſſum modo tamẽ ſequi ma⸗ lo capitula cõiter ↄputata ¶ Vnte poltq; ſalomon multiplr declarauit ſapie nobili⸗ tatẽ.⁊ magnã fecit de ea cõmendatõemim ipᷣius effectus generales In ilta partepſe⸗ quit᷑ſapie vtilitatem qᷓ;tum ad quoſdueffe ctus ſpeciales oñdẽdo in ꝑticulari qũoſin⸗ gulares quedã ꝑſone fuerunt ꝑ ſaplamin bono cõſeruate ⁊ a malo pᷣſeruate. Unðab iſta ꝑte vſqʒ ad finem libri ponit᷑exemplifi catio in ꝑticularibꝰ geſtis et hiſtoꝛijs ð be ⸗ neficijs qᷓ homibus ꝑ ſapĩam ſunt collata et deſupplicijs q̃ ꝑeandẽpeccatoꝛibo ſůtil⸗ lata Et diuidit᷑hec ſcðᷣa ꝑs huiꝰ libriin du as pᷣncipaliter Nazpᷣmoagit de benelicijs collatis ꝑ ſapiam quibuſdã ꝑſonis. Sjco agit ð bñficijs vni toti pplo certe nationis vicʒ iſraelitico Scða ꝑs ibi Pec pplmIn fra eodem c. Pꝛima ꝑs diuidit᷑ in lex ꝑtes hm ſex ꝑſonas quas deſcribit ⁊ oñdit ſu pientia gubernatas fuiſſe vicz. Adamn abraam loth iacob⁊ ioſephl A Pꝛl ma ergo ꝑs que eſt lectiopñs eſt de adam cui cõtulit ſapia deiqͥnqʒ p̃rogatiuas ⁊gra tias ſpẽales Iße em̃ habuit paternalẽpre⸗ eminentiã ad genus humanũꝓpagandi· Pꝛiginalem innocentiã ad ſemetipᷣm col⸗ ſeruandum ſitualem excellentiã ad iocun de inhabitandũ. rationalẽ magniſicentii ad creaturas guberandũ.etfinalẽindul⸗ gentiã ad deũ pꝰpetm̃ reconciliandũ Die ergo pᷣmo ſic Pecid eſt ſapia increatã. ill ieſt adam qui pᷣmo foꝛmatus eſta deo oꝛbis terꝛaꝝ id eſt qͥ poꝛdinatus fuita dta pᷣncipiũ⁊ radix totius humani generis qð modoeſt diuitum in diuerſis pribv oꝛbis cxxv oꝛbis terꝛaꝝ. Ecce patemalis pᷣeminentia ad genus humanũ ꝓpagandũ Beneraſſẽt em̃ homiĩes in ſtatu innocentie ſine feruoꝛe ſine doloꝛe ſine pudoꝛe Mec veroillũ id eſt Zidam cũ ſolus eſſet creatus cuſtodiuit.i. oꝛiginalem innocentiã ſibi dedit qua ſp ſe ⁊ſuos cuſtodiſſe potuit Pabuit eiñ anima ſua ita ꝑerfectũ dominiũ ſupꝛa coꝛpus ꝙ nunq; ſenſiſſet infirmitatem ab intrinſico nec leſionem ab exintrinſico nec deceptõeʒ abaliqͥ ſiin ſtatu innocentie ꝑſtitiſſet. hec habuit cũ ſolus eſſetcreatus idẽ anteqᷓ; ge⸗ nus humanũ ꝑ generatõem multiplicaiſet tunc qð ammõ ſolus fuit qꝛ ſolus ĩ ſexu vi⸗ rili exñs vel cum ſimplr eſſet ſolus añ foꝛ⸗ matõem mulieris de coſta Ecce oꝛiginalis innocentia ad ſemetipm cõſeruandum. Et iſtam inſtici oꝛiginalem naturalr in filios transfudiſſet ſicut modo parẽtes transfũ dunt petm̃ oꝛiginale Tercio illũ adã edu xit a delicto ſuo dando ſibifinalem indul⸗ gentiã ad deum poſt pctm̃ placandum Et iſtud bñficiũ ꝓpter ſui magnitudinẽ enũe⸗ ratur ante duo alia que ſequunt᷑. licet ꝓoſte rius ſit collatũ Dedit em̃ ade gr̃am penitẽ tieꝙ pctõ ſuoet remiſſionẽ eiuſdem pecca/ ti. Et q;tum ad hoc dicit Et eduxit illum a delicto ſuo hoc aũt factum fuit incõplete ꝑipiꝰ ade ↄtritõem. Sed pfecte ⁊ cõplete per xp̃i paſſionẽ. Quarto hec ſapia increa/ ta dedit ade ſitualem vel localẽ excellentiã ad iocunde inhabitan dũ Sicut em̃ narꝛat hiſtoꝛia ſcolaſtica ſuꝑ Beñ. Lreatus fuit homo in agro damaſceno ⁊ inde trãſlatꝰin paradiſum qui eſt locꝰ delicatiſſimus vbi modo manent Enoch? Pelyas.ↄtinuan ⸗ tes vitã ſu ꝑer eſum ligni vite⁊ alioꝝ que ſunt ibi Et q;tum ad hoc dicit · Et eduxit illum de limo terꝛe id eſt de agro damaſce no in quo foꝛmatus fuerat de limo illiꝰter re⁊ trãſtulit ĩ locũ ameniſſimũ ꝑadiſi Be⸗ neß.ij. Plãtauerat aũt dñs deus paradiſũ voluptatis a Se in quo poſuit hoĩem quẽ foꝛmauerat. Quinto hec ſapia dedit ade rationalẽ magnificentiã ad creaturas gubernandũ Et quantũ ad hoc dicit. Et dedit illi virtutem cõtinendiomia id eſt ra tionẽ⁊ cognitõem qua potuit omnibꝰcrea/ turis dñari Beñ.p. Dñamini piſcib ma⸗ ris ⁊ volatilibꝰ celi et vninetſis aniantib que mouent ſuꝑ ter:ãt a ¶ Dubita/ tio lalis Vtx adam in ſtatu innocentie fu it a deo rationabilr cuſtoditus Qʒ non.qꝛ crudelis pater eſſet qui ꝑmitteretfiliũ ſuũ pugnare in duello in quo p̃ſciret eũ eẽvin cendũ Sed dominus pᷣſciuit adam filium ſuum per creationem.vincendum perten⸗ tationem futurã per dyabolũ. Ergo crude lis fuit nõ cuſtodiendo illũ ab illa tentatio ne ergoeumꝓ tunc nõ ratõnabiliter cuſto ⸗ diuit. Pꝛeterea ſi deus eũ cuſtodiuit.ergo nõ debuit ꝑmittere tẽtari. Rñdet ng̃ſen. diſ. xxiij. xxi.c · p:ꝙ glioſius eſt nõ cõſentire qᷓ; tentari non poſſe Etideo deus eũ tenta/ ri ꝑmiſit vt inde gloꝛioſioꝛẽ repoꝛtaſſet vr ctoꝛiã Sed cõtra ſciuit eum vĩcendũ. nõ expectauit homĩs victoꝛiã ergo nihilẽ di⸗ ctũ ꝙideo ꝑmiſit ꝙ homo vinceret. Pꝛete⸗ rea ſapientiꝰeſt vnũquodqʒoꝛdinare in fi⸗ nem ſuum ita cõueniẽter ſicut põt ab eo oꝛ⸗ dinari.ſed finis homis eſt beatitudo⁊ bea titudinẽ potuiſſet homo attigiſſe cõuenien ⸗ ter ſine tentatione ⁊ ſine ꝓctõ qꝛ illa ſũt im pedimenta a beatitudine ↄ ſequẽda. Pꝛe⸗ terea ad bonů cuſtodem pꝑtinet pᷣcauere et remouere omĩa pericula ab illoqð ẽ ſue cu⸗ ſtodie cõmiſſum ergo deus debuit tentati onem amouiſſe ¶ Ad oppoſitũ dicitin la ꝙ ſapia increata cum ſolus eſſet creatꝰ cu⸗ ſtodiuit illũ ¶ Ad queſtionẽ dicendũ ꝙ de us eum cuſtodiſſe dicitꝙ ſibi de iuſticia oꝛi ginali ⁊ gra ꝓuidit ꝑ que ſemetipᷣm potuit cuſtodiſſe ſi voluiſſet¶ Pꝛo argumẽtis eſt notandũ:ſiẽ docet Dyoniſiꝰ.c.ilij.ð di.no. Pꝛouidentia deinõ eſt nature coꝛruptiua ſed ſaluatiua Vñ ad ꝓuidentiã dei ꝑtinet rerum naturas adminiſtrare ſicut cõdecet bonitatẽ vniuerſitatis. Scðo notat ꝙ boni tas totius bonitati ꝑtis Vnde ſi aliquid eſſet melius partiqᷓ; toti tali toti cederet in p̃iudiciũ.ideo ꝑtinet ad bonũ gu bernatoꝛẽ tale cõmodũ parti ſptrahere vt habeat᷑ ꝑfectio totius Licet em̃ ᷣm ymagi⸗ natõem melius eſſet ꝑdere pedes q; caput tñ melius eſt toti homini habere vnũ caput et duos pedes qᷓ; duo capitaet vnũ pedem ¶ Ad oppoſitũ ergo dicendũ ꝙ decuit deo creare vnũ vniuerſum in quo eẽt varietas ſpecierũ⁊ naturaꝝ ad oſtenſionẽſue bonita tis inter quas ſpẽs hõ eſt quedam de nobi⸗ bus · Nõ aßt poſſet hõ eſſe homo niſi eſſet peccabilis ⁊ tentabilis ad peccandũ. Etiõ hoĩem · cõtradictõem includit Sed d. Po tui eum ſic dotaſſe gratijs naturalibꝰ⁊ in⸗ fuſis ꝙ fuiſſʒ ĩmutabilis ad malũ ſicut erit poſt beatitudinẽ ¶ Dicendũ ꝙ licet deus hoe potuiſſet de potentia abſoluta hon ta⸗ mẽ de potẽtia ordinata Natura em̃ homi⸗ nis eſt ꝙ ꝑtingat ad beatitudinẽ ꝑ bonum vſum liberiarbitrij Hoc aũt requirit muta bilitatem et peccabilitatẽ? poſſe tentari et hmõi Et ideo rõnabiliter ad perfectũ hoĩs ꝓmittit eum eſſe peccaſſe peccabilẽ tentabi ſem ⁊ ad magnã ſibi ceſſiſſet vtilitatẽſiten tatus viiſſet ¶ Ad pꝛimũ dicendũ ꝙ licet deus pᷣſciret adam vincendũ.ſciuit tamẽ ꝙ natura ſua erat ad hoc inſtitutavt foꝛet per tentationes pᷣmiata ⁊ ideo decuit eum per⸗ mittere tentari vt vᷣtute ſua vteret᷑ quã fru ſtra accepiſſʒ niſi ea vti potuiſſet Ad ſcðᷣaʒ y mg̃ ſenten.ſatis dicit ꝙ magnã ſatꝭ ſint ſicut ptʒ ꝑ dieta. qꝛ cum factus eſt vt ꝑ vic toꝛiã ad beatitudinẽ ꝑueniret⁊ victoꝛiam habere nõ poſſet niſi ꝑ pugnã. Pꝛeſeruare eum a pugna. eſſet eñ impedire a victoꝛijs ad quas fuit oꝛdinatus 6 Ad terciũ ꝙ hõ eſt oꝛdinatus ad beatitudinẽ ſic ꝙ eam me⸗ reat᷑ declinando a malo⁊ faciendo bonum vnde via cõmunis homini ↄceſſa eſt per vi ctoꝛiam tentationũ Unde hec eſt neganda ꝙ homo põt ita ↄueniẽter attingere beati⸗ tudinem ſine tentatiõe ſicut cum tentatiõe In cuiꝰ ſignum xp̃c ip̃emet tentatões ſuſti⸗ nuit abextrinſico tam demonibo qᷓ; a mal hominib ¶ Ad quartũ dicendũ ꝙ tenta⸗ tio non eſt homi periculoſa niſi velit vinci. ſed eſt ſibt neceſſaria ⁊ gloꝛioſa⁊ ideoa bo/ no cuſtode permitti debuit. Uñ augꝰ ſuꝑ pð /lr. Vita noſtra in hac peregrinatione? profectus noſtet per tentationem fit nec ſi⸗ iquiſq; innoteſcit niſi tentatus nec põtco ronart niſi vicerit. nec poteſt vicere niſicer⸗ tauerit. nec poteſt certare niſi inimicũ⁊ten tationes habuerit Idem ſuꝑ põ. lri. Tan⸗ tum permittit dyabolus tentare quantũti bi vt exercearis ⁊ pꝛoberis vt quite neſciebas a teip̃o inueniaris. De iſta mate⸗ ria loquit Ambroſiꝰ in quadam eplua Deꝰ? oĩim ipe rectoʒ ac dñs cum oĩm angelozum Tecto acere ꝙ homo nõ fuiſſet tentatus etfeciſſe milicia certamẽ tuũ erpectat tibiqʒ eontn dyabolũ dimicanti parat etermitatis cor nam Quamnobis cõcedat chriſtus Amẽ. Lectio.qxvi. 35 hac vt recel ſit iniuſtus in ira ſua per irã homi/ cidij.fraternitas deperijt. pꝛopter qð cum aqua de leret terꝛã ſanauit iterũ ſapientiaꝑ tõtemptibile lignum iuſtum gubernans EPoſte ſalomon declarauit gubernatio⸗ nem tam vtilẽqᷓ;mirabilẽ quã exercuit ſpi entia increata circa ꝑſonã ipius ade quẽmi rabiliter in agro damaſcenocreauit⁊ inpa radiſo venerabiliter collocauit ⁊ apctõfi⸗ naliter liberauit. hicꝓſequit᷑ ð ſapie guber natione quãfecit circa ꝑſonã ipſius Noe. Ubiſciendũ ꝙ ſicut ſcribit Ben.vi. Tem ⸗ poꝛe noe tanta fuit hoĩm malicia ꝙoĩsca⸗ ro coꝛruperat viã ſuã. oꝛdinauitqʒ deusꝑ diluuiũ diſſipare totum genus humanũex ceptis octo ꝑſonis que fuerunt de familia Noe ſcʒip̃o noe cù vxoꝛe ſua⁊tribꝰfilis ſu is Sem Cam et Japhet.⁊ vxoribꝰ eoꝛun⸗ dem. Pec ergofuit vtiliſſima gubernatio qua ſapia coſtodiuit Noe dans ſibi peeptů de arca fabricanda In quãde ſingul ſpõb animaliũ introduxit factum eſt ergodilu uiũ vniuerſale pꝰ duo milia ſexcentos.lvi: ᷓ̃nos ab oꝛigine müdi Z Etqui cauſa diluuij fuit multipler malicia Layn et ſeminis ſui Ideo ſpũſſctũs oñdens qio ſapia cuſtodiuit noe tꝑe diluuij Lñn ind pit a pꝛimo peccato Cayn quiab illo pr⸗ mo peccato cõtinuauit maliciam per deſpe ratõem ⁊ alioꝝ pctõꝝ multiplicatõemtum in ſeqᷓ; in filijs juis. donec ꝑ diluuiũ totail la cognatioperijt ex integro preter octoꝑ ſonas vt dictuʒ eſt In hodierna lectõe duo fiunt. primo narꝛat᷑ Cayn malicioſa tranſ greſſio ScðoNoe gloꝛioſa liberatio Se⸗ cũda ꝑs ibi Pꝛopter qð Dicit ergo pꝛim ſic Zbhac vt receſſit iniuſtus inira.ide poſtq; receſſit Cayn ab hac id eſt ſapi iniu kus in ira ſua id eſt per irã ſuaʒ qua volut interficere fratrem ſuum ꝑ iram homicidij Fraternitas deperijt id eitceſſauit eſſefi⸗ ternitas. qꝛ deſtructo vno relatiuo?um de ſtruitur⁊ reliquũ. Nec plures adbucfr⸗ tres ficrũt? idcomoʒtuoabelfrtemis erri tota fuit veſtructa Velꝑiram homicidij fraternitas deperijt.i.amor? gratitudoqᷓ inter frẽs dñt inueniri Et bi dicit qꝛ Lain recedẽdo a ſapia incurꝛit homicidiũ pꝛius em̃ in oꝛdine hature hõ dimittit deũ ⁊ rece dit ab eoq; ðs recedit ab eopg̃am Pꝛius em̃ oꝛdine nature hõ—— q;puat᷑gr̃a licz ſiltꝑe VUñ Berñ.du acceſſu ⁊ vltimus in receſſu Job. xxi.¶ De pctõribo ðꝛ Dixerũt vᷣo ᷓcede a nobis.ſciaʒ viaꝝ tuaꝝ nolumꝰ ¶ Scðoĩ iſta lectõe nar rat᷑ glioſa libatõ ip̃iꝰNoe de diluuiogene rali. Et q;tum ad hoc dicit ſicꝓpter qð ſcʒ qᷓgeneratõe Seſñ. vi. Coꝛrupta eſt terꝛa co rã dño⁊ repletaẽ iniqͥtate · cũ aqua deleret rerꝛã.i.cũ aqua diluuij deleret hoĩes ⁊ be⸗ ſtias in terꝛa habitãtes. terũ ſapiaqᷓ ðsẽ ſanauit lauãdo genus humanũ gubernãs iuſtũ Noe ſcʒ Beneß. Noe vir iuſtus atqʒ ꝑfectus ingenerationibꝰſuis De iſto·Noe dicit Areſto.libro de pomo vbi dicit ꝙom nes hoĩes in hoc erꝛabãt ꝙ ſtellas adoꝛaue runt⁊ coꝛpꝑa celeſtia vſqʒ ad aduentũ Noe Per cõtemptibile lignũ.i.ꝑ arcaʒ ð lignis fabricatã Beñ.vi.Fac tibi arcam ð lignis leuigatis.i.pollitis Et ðꝛ arcaↄtemptibi⸗ lignũ qꝛ foꝛte iudicio nautaꝝ figura arche fuit valde rudis¶ Circa iſtã liberationem Toe notãda ſunttria Pꝛimo de dilnuij cũ Scðode eiꝰ duratõe vel moꝛa Tercio de arca Quantũad cãm eſt ſciendũꝙ materia omiĩs pluuie eſt vapoꝛ eleuatus aterꝛa ⁊aqᷓ virtute ſolis qͥ vapoꝛ ꝑ caloꝛẽſolis ĩmiſſuʒ ſibi.aſcendit vſqʒad locũ frigidũ vbi frigꝰ occurꝛens ſubintrat nubẽ⁊ ↄdenſatĩ aquã Vñ qñ multi vapoꝛes eleuant᷑ quos caloꝛ ſolis non ſufficit deſiccare ⁊ in materiã di⸗ gerere in aere tũcfiũt multe pluuie.ſiẽ ptʒ in hyeme. Quãdo aũt caloꝛ ſolis eſt foꝛtis et vapoꝛes eleuatos ſuffieit deſiccare et in erem degerere·tůc fiũt pauce pluuie.ſicut patet in eſtate a Dicendũ eſt; ꝙcã pᷣncipalis effectiua dilunij fuit deus volẽs punire pctã generis hũani Tãinſtrumẽta talis effectiua.ſol. Cauſa diſpoſitiua deme — ritorie. hõ peccãs Lauſa materialis he ia⸗ res mujlti eleuati de terꝛa ⁊ aquis · ſic a rũpluuiaꝝ fᷣm Areſto.ij. metheroꝝ Qua/ htet veropeccata creuerunt et malicia ho⸗ cis ieſus pᷣmus eſt in pctĩ Cayn ſuoꝝ tam imitatõe minũ multiplicata eſt ſuperterꝛam harꝛat Metodius martirmagis in ſpẽaliqᷓ; moy ſes Señ · vi: Dicit ergo ꝙ quigẽteſimo an⸗ no pᷣme cicladis.i.ᷣmimilienarij mundi. filij Cayn abutebant᷑ vroꝛibꝰ fratx ſuoꝛũ nimis foꝛnicationibꝰ Sexcẽteſimo pᷣoãno mulieres in veſaniaʒ verſe ſuꝑgreſſe viris abutebant᷑. quingenteſimo aũt annoſecũds cicladis iarſerũt hoĩes in alterutꝝ coetes Septingenteſimofilij Seth cõchpierunt filias Tayn ⁊ ab eis oꝛti ſunt gigãtes · quã⸗ tis etiã ante hoc gigãtes fuerũt f̃m beatuʒ Augu. v deciui.deiꝓhibuerat aũt Adã Seth⁊ filijs ſuis ꝙ nò cohabitarẽt nec ma trimonia copularẽt cũſtirpe Cayn. vñfilij Cayn habitauerũt in oꝛiente in mõte Coꝛ⸗ ban Filij vero Seth habitauerũt circa da⸗ maſcũ Tenuit aũt iſta ꝓhibitõ viuẽte adã. quo moꝛtuofilij Seth contra ꝓhibitõem patris ↄiunxerũt ſe filiabꝰ Cayn ꝓpter ea⸗ rũ pulcritudinẽ⁊ ſe totaliter libidini man ⸗ cipauerũt ꝓpter qnod diluuiũ inundautt. B ¶ Secundo demoꝛa ſiue dura tione diluuij eſt ſciendũ ꝙ eodem die anno reuolutoquoNoe ingreſſus eſt arcam eoð die egreſſus eſt. Teycio dearca ſciendũ ꝙ erat infundo q̃drãgularis forme⁊ nõ qua⸗ Drata.ſed altera ꝑte lõgioꝛ cuiꝰ longitudo fuit. ecc.cubitoꝝ.latitudo.xl. altitudo:xxx. fundꝰ ab angulis in arcũ aſcẽdebat⁊ ſũmi⸗ tas eiꝰ in cubito ↄſũmabat᷑ In lateꝛe pᷣo iu rta fundũ habuit oſtiũ per qð hoies ⁊ ania lia ingrediebant᷑⁊ cum ingreſſieſſent dñs clauſit illud a foꝛis ⁊ verſus ſũmitatẽ hůit feneſtram quã hebrei dicũt fuiſſe criſtalli⸗ nõ In ip̃ᷣa vero arca fuerunt quinqʒ diſtin⸗ ctiones ſcõᷣm Strabũ.ſex vero ſcðm Au⸗ guſtinũ Ponit em̃ Auguſiinns ꝙ ĩmedia⸗ te ſupꝛa fundũ habuit quoddã ſpaciũ va⸗ cuum ſieut in nauibus contingit. quod ſpa ciũ dicebaturſẽtina⁊ ſupꝛa illud fuit vnũ tabulatum etillud ſcqm tabulatum et tũc ſupra illud tectum. Spacium ergo imme⸗ diatum ſub tecto diuiſit Auguſtinus in tres partes Spacium ſub illoin dnas par tes.⁊ ſic ſcõᷣm Auguſtinũ quiqʒ cameras habuit Tres ſuperiores vueinferioꝛes:de tribus cameris perlonb⸗ media fuit ho⸗ minũ.laterales alia initiũ auiũ:alia initiuʒ anialium. De duabus cameris inferioribꝰ „—— ————— altera fuit appotecarea in qua ponebantur cibaria ad elum hoim ⁊ aĩaliũ Alia diceba tur ſtercoꝛaria Oſtiũ vero ponunt vbi bi⸗ camerata⁊ tricamerata iungebantur Zilij iſtas cameras quinqʒ in altitudine diſpo ⸗ nunt aſcendendo.dicentes infimãe ſſe ſen tinã Secundam apotecariam Terciã initi tium animaliũ Quartã initium auiũ Dui tam hominñ Et iſti ponũt oſtiũ in iunctu/ ra inter apotecariã et initium animalium. Sed de hac materia non plus ad pñs cum textus videtur eſſe contra vtroſqʒ de colla tione oſtij Beñ.vi. Oſtium arche facies in latere deoꝛ ſum.¶ Receſſit iniuſtus in ira ſua Notandũ ꝙirafacit iniuriam deoꝓxi⸗ mo⁊ ſubiecto ꝓprio Subtrahit enim deo effectum ſue potẽtie ꝓximoaffectum debi/ te beniuolentie. ꝓpꝛio ſubiecto aſpectũ ra⸗ rionis et intelligentie Primo ergo ſubtra⸗ hit deo effectum ſue potẽtie. cõuenit enim deo ratione ſue potentie culpas iudiciali ter vindicare.bonos ſpecialiter iuhabitare et eis liberaliter ſua bona legare. Sed con tra iſta iniuriatur iracundus deo in omibꝰ primo aufert a deo vindictã quia ira eſt de oꝛdinatus appetitus vindicte Et deus di cit Mihi vindictãet ego retribuã Ro:xij. Et deutro.xxxij. Mea eſt vltio⁊ ego retri buam Deus em̃ duo ſibi retinuit gloꝛiã et vindictam alteꝝ ſuperbus aufert ⁊ alterũ iracundus ſa.xlviij· Bloriam meã alteri non dabo Secundo iracũdns deo iniuria⸗ tur qꝛ expellit eum a quiete ſue habitatõis põ · Et factus eſt in pace locus eius Ir au tẽ turbat pacẽ ⁊ deſtruit. ꝓuerbio.xx: Vir tracundus pꝛouocat rixas Et domũ que to ta die moueretur⁊ tremeretnullus magnꝰ dominus libenter inhabitaret ¶ Tercio deo imuriatur impediendo ne legatum dei poſſit ſtare Tegauit em̃ deus pacẽ homini bus Joh. xiiij. Pacem relinquo vobis pa ⸗ meam do vobis et ideo iracundus tan ã excõmnnicatus eſt euitandus Pꝛouer bioꝝ.xxij Nolieſſe amicus homini iracun do neqʒ ambules cum viro furioſo. Secũ/ do principaliter ira ſubtrahrt pꝛoximoaf⸗ fectum debite beniuolentie Teneoꝛ em̃ ꝓ ⸗ ximiſaluare ſubſtantiam famam et perio/ nam et contra iſta tria compellit ira ad no⸗ cendumpꝛoximo in ſubſtantia depꝛedãdo ectio In fama diffamandoꝛ in perſona tncidã do Eccleſiaſtici.xxvij· Ird etfuroꝛ vtraqʒ execrabilia Duia Ecẽi. xxviij. Obiurgatõ etira annihilabunt ſubſtantiã Dicit Areſ. tij. de ammalibus ꝙ apis cum eijcit aculeũ moꝛitur Et ita eſt moꝛaliter de iracũdoet appetitiuo vindicte Dum enim exercet ma liciam ſuam contra pꝛoximũ verbo vel ope re ledendo in ſubſtantia perſona vel fama rimũ interſicit ſpiritualiter ſemetipſum. Fobv. Virum ſtultum interficit iracũdia Tercioira ſubiecto ꝓpꝛio ſubtrahit tria bona. Primo namqʒ deſtruit honeſtatem coꝛpoꝛalis diſpoſitionis · Secundoimpe⸗ dit poteſtatem naturalis rationis. Etter⸗ cio minuit quantitatẽ vitalis durationis. ¶ Primoergo deſtruit honeſtatem coꝛpo rãlis diſpoſitionis. Quantumcunqʒenim erſona ſit pulcra ira tamen ſubuertit ocu os.gene fiunt nimis rubee vel nimis palli de.geſtus eſt tremulus lingua ceſpitatet totus homo dehoneſtaturDe iſto loquitur Seneca.ij. de ira.nihil eque pꝛofuitiratis ſicut intueri defoꝛmitatem rei ſczire.nam in ea facies turbatioꝛ oꝛa pulcerꝛima fedat toꝛuos vultus ex tranquilliſſimis reddit. linquit decoꝛ omnis. iratos Et ſequit qu lem putas eſſe animũ cuiꝰymagotãſedaẽ iõ dtcit quidã pbus ꝙ iratis ꝓfuit aſpexiſ ſe ſpeculũ vt ymago reꝑcuſſu oñderethoi ſuã defoꝛmitatẽ Hec Seneca Idẽ.iij.li.ð tra.nulla facies fere quantũlibʒ agitet. ẽta turpis ſicut hoĩs ira flagrantis Nartãt fa bule ꝙ minerua aliqñ delectataẽin muſica tybiaꝝ Lũð ſemel inſuf flaret tybias iurtã quendã fluuiũ vidit guttas turpitertume ſcentes ⁊ ſtati fiſtulas ſuas ꝓiecit Miner⸗ na eſt dea ſapie⁊ ſapiẽtes interdũ ſůtindis nãtis nature Ecẽs.p. In multa ſapia mltu eſt indignatio. Contingit ᷓ ꝙ ſapiẽsaliqs qñqʒ ꝑ motũ iracũdie tangit· ſed ſtatinſi eſt fapiẽs cõſiderat indecentiã ſuiſtatus et alias ſibi cauet Secũdoimpedit poteſtatẽ naturalis rationis Juxta illud Cath· Im pedit ira animum ne poſſit cernere verun Etideo dyabolus facit ſicut aſtutus piſq tor quando vult faciliter decipere piſces. turbat aquam et tunc eſt ſecurus ꝙ piſces non poterunt preuidere rethe ſuum Eo⸗ dẽmodo dyabolus facit in congregation errwii quacunqʒ. immittit turbatõem per aliquẽ iracundum in totam cõgregatõem et tunc ducit eos ad peccata ⁊ malicias ercogitan das ſicut ſibi placetet totam cõgregatõem reddit turbatã Dicit Areſto.v.topi.ꝙ tra ſcibilis non imperat rationalinii cum fue⸗ rit ꝑuerſa aĩa homis ⁊ ita eſt qñ ꝑuerſa fue ꝛit ania ira dñatet nunq; alias Sicitetiaʒ Areſto.p. elencoꝝ.ꝙ iſta eſt cautela ſpecia⸗ lis ſophiſte vt videlicet ſe ocium ſuuʒ pꝛouo cet adtraʒ. quia impedit ira animũ⁊? Iſte ſophiſta eſt dyabolus Ecci.xxxvij. Qi ſo⸗ phiſtice loquitur odibilis eſt. Item dicit Areſto· libro.p. de animalibus ꝙ iſta tria ↄiũgũtur.ira.inſipientia.⁊ indocilitas Et ponit exemplum de apꝛo agreſti. Et ita eſt moꝛaliter. iracũdus nunqᷓ; bene docebitur Et ideo bone dicit. Ecẽi.vij. e velox ſis ad iraſcendum quia ira in ſinn ſtulti requi eſcit Tercio ira minuit quantitatem vita⸗ lis durationis. Animalia enim exceſſiue colerica ſunt naturaliter breuis vite ſic ma kime patet de cane Et hoc eſt quod dicitur Eccleſiaſtici.xxx.ʒelus?iracun dia minuũt dies et ante tempus.ſenectutem adq ucũt. Vnde antiqui dixerunt iram eſſe bꝛeuem inſaniam ᷣm Senecã rij. de ira.eque enim impotens eſt ſui decoꝛrs oblita. Pec ergo ira pꝛecipue eſt cauenda que iniuſtũ Ca yn fecit⁊ quemlibet quem inuadit facit imu/ ſtum Juxta illlud Jacobi.p̃. Ira em̃ viri. dei iuſticiam non operatur Qnde tra meri to comparatur cuidam gẽme que vocatur onix cui male ꝓpetates attribuuntur in ia pidario Ad collum enim ſuſpẽſa in egritu dine. in ſomno lemures ⁊ triſtia cuncta fi⸗ gurat. multiplicat lites ⁊ cõmouet vnd iqʒ riras Pec gemma venit de india⁊ arabiqꝭ nullam bonã virtutem vel paucas habens Et merito deſignat iracundiam:que ad ni hil valet. ſed ſepe facit lemures.id eſt dya bolicas ymaginationes. quando irꝛuitĩ ho minem⁊ turbat cerebrum?⁊ commonet ri⸗ ras?⁊ lites: pꝛouerbioꝝ. xxvij. Zraue eſt ſa xũ⁊ oneroſa arena.ſed ira ſtulti vtroqʒ gra nior Vnde Seneca tercioð ira.aſſimtlat iram peſtilentie et dicitꝙ ſicut contra peſti lentiaʒ nulla bona diſpoſitio valet Ita nec contra iram aliqua compoſitio moꝛum.ſß tum bonos mozes qᷓ; malos coꝛrumpit⁊ la ceſſit Sed tamen ſie in lapidario. Diecitu contrã malicium pꝛedicte gemme.inuenit virtus alterius que vocatur Sardis In cuius pꝛeſentia nõ poteſt onix nocere 2o raliter iſta ſecũda gemma deſignat pacien ⸗ tiam Pꝛouerbioꝝ. xv. Reſpõſio mollis frã git iram Et Seneca tercio de ira St ami⸗ cus eſt qutoffendit. fecit quod volnit: Si inimicus. fecit quod debuit Lcctio.cxxvij. c et in cõſen ſu ſuperbie cum ſe nationes er⸗ tuliſſent ſciuit iuſtum et conſer uauit ſine querela deo.⁊ in filijs miſericoꝛ⸗ diãfortem cuſtodiuit: ¶ Pec eſt tercia Ls iſtius pᷣme partis huiꝰcapituli In qua po⸗ niturcõmendatio ſpecialis ip̃ius ſapientie er gubernatõe perſone. Abrde Et diuidit᷑ hec particulain duas partes Tam ꝛimo tangitur mirabilis elatio quoꝛundã̃ pomi⸗ nũ fatuoꝛũ Secũdo narꝛatur pſius abrae appꝛobatio in benedictione filioꝛum · Se⸗ cunda pars ibr. Sciuit iuſtum v ¶Circa pᷣmũẽſciendũ ꝙ ſicut narꝛat Phi lo. in libro queſtionũ ſuꝑ geneſim ⁊ narꝛat mig̃ in hiſtoꝛijs ex tribus filijs Noe Sem Eham ⁊ Japhet adhuc ipo loe viuẽte na ti ſunt vigintiquattuoꝛ milia hominuz et centum pꝛeter mulieres ⁊ paruulos et ha⸗ buerũt ſuper ſe tres duces videlicʒ Tnem roth ſuper filios cham Jetramſu filios Sem ⁊ Suffene ſuperfilios PHi ergo poſt obitum Noe mouerũtſeab oꝛien te venerunt in campum Sennaar qui nũc eſt babilon⁊ timentes diluuũ qð tpe noe fuerat ceper̃t edificare tu rꝛĩqᷓ ꝑtingeret vſ nʒad celos hoc ẽ valð in altũ foꝛte ꝙaqͥ di⸗ luuij nõ ꝑtingerẽtad ſummitatẽ. ſnõ eeñ credendũ eos tam fatuos fuiſſe ꝙ vſqʒ ad coꝛpceleſte intẽderent turꝛim facere quia iſte Iẽroth doctꝰ fuit a yonitho filio qrto noefm methodiũ ðoꝛtu regnoꝝ Etile yo nitus fuit aſtronomus magnus Et diẽ de eo magiſter in hiſtoꝛijg. ꝙinuenit aſtrono⸗ miã Teperũt ergoedificare turꝛim iſtã. ha bentes lateres ꝓ ſaris⁊ bitumẽp cemento Deꝰ veroanimaduertit elatõnem ————— — volẽtium ſe quaſi contra tpſum munire.ne etipſi etiam li deo placeret poſſent aquis pilunij caſtigari Impediuit eos ꝑ iſtũ mo⸗ pomies ſi dñt cohabitare in di gent vno ydeomatead cõicandũ inuick c⸗ ceptiões ſuas in diuerſis negocijs Unde Rreſto.viij. ethico · dicit ꝙ omis amicicia ʒſiſtit in cõicatõe⁊ ꝙ multas amicieias diſ ſolnit in appellatõe Deus ergo miraculoſe cũ eſſent omẽs vniꝰ lingue⁊ vn ydeoma tis diuiſit eos in lxxij.iinguas ita pille q ſciuit vnã oœẽs alios petitꝰ ignoꝛauit ſta multitudo cõſiderans diuiionẽ tantãi yde omate diuiſit ſe fm numeꝝ linguaꝝ et qui erãt de vna ligua traxerũt ſe aq inuiceʒ ad vnãturmãæ ſic a loco illo diuiſerũt ſeĩ vn nerſus partes mundil Inter has lrxij. lin uas tres ſunt pᷣncipalẽs. hebꝛea grecq et atina:ſicut recitat Augꝰ de mirabilib ſa cre ſcripture ca.xv. Et ideo de iſtis liguis ſcriptus fuit titulus cruc rp̃i. Et m iſtas lxxij.linguas elegit xpᷣc ·lxx · duos diſcipu los Luce.x. Duia in edificatõe turꝛi iſti⸗ us ꝑdideruntfilijſloe cõicatõem ligue he bree⁊ diuiſi ᷣm multitudinẽ ſupꝛadictam vocatũeſi nomen loci illius Babel qʒ iter pꝛetat᷑confuſio · qꝛ ibi cõfuſum eſt labium vniuerſe terꝛe Beñ.xi. Iſtam ergo mirabi⸗ lẽpꝛeſumptõem ⁊ elatõem tãgit Salomõ in pac lĩa ida dics. hec in ↄſenſu ſuꝑbie cũ ſe natões extuliſſent ſciuitiuſtũ. Pec.i.ſa⸗ pientia⁊ etiã cũ ſe natiões extuliſſent in cõ ſenſu ſupbie.i.in illoↄſenſu ſuꝑbo quo di/ xerunt Venite facia mꝰciuitatẽ ⁊ turꝛĩcu⸗ ius cacumẽptingat celũ⁊ celebremꝰ nomẽ nñm antequã diuidamur in vniuerſas ter ras Tunc inquã ſapia ſciuit Juſtũ.i.abraã quiꝓpter magnitudineʒ fideifuit iuſtus. Beſxx Credidit abraam deo et reputatũ ẽerad iuſticiã Sciuit inqᷓ; inſtũ.i.appbado p̃ſciuittv a Tõẽ̃ymaginandũ abra um fuit tꝑe diuiſiõis linguaꝝ.q̃ quidẽ di⸗ niſio factã fuir rꝑe phales qui fuit. vi.ante Zbraam ſm lineaꝝ ſucceſſionẽ.ſ vult ſpi rituſſanctꝰ dicere in la iſta ꝙ in tꝑe con ſionis linguaꝝ deus p̃uidit abraam futuꝝ et pelegiteum ſicut talẽꝑ quẽcultus ðimł᷑ tipliciter augeret᷑? cui fieret ſ pẽalis ꝓmiſ⸗ ſio de redemptõe generis hũamn Tangit er go triplex beneficium ſapientie circa abra⸗ Jectio am videlicet preelectiõem antequã eẽt. con ſeruatõem cum eſſet.⁊ bone pꝛolis ꝓꝛopa gatõem poſtquãeſſet Vñ dixit ꝙ ſapiẽtia tunctꝑis cum ſe nationes extuliſſent mõp expoſico.ſciuit id eſt approbãdo pꝛeſciuit. uſtum id eſt abraam qui poſtea fuit iuſt? ʒt conſeruauit euz ſine querela: deo id ẽad honorem ⁊ voluntatem dei. Lonſeruauit enim eum educendo de ter?a CLaldeorũin terꝛam chanaan Beneß· xij· Et indein ter⸗ rã egipti vbi ductus timoꝛe dixit Sarum vxoꝛem ſuam ſoꝛoꝛem eſſe Similimõ po⸗ ſteafecit cum apud regem gera peregtins retur Beneß:xx. Et vocauit aram fratrem ſuum patrem ſuũ quia ſemor fuit Sara au tem filia Aram Illam vero vocauit ſoro/ rem ſchm conſuetudiuem loquendi inter hebreos qui cognatos vocant fratres ⁊ co⸗ gnatas ſoroꝛes Unde tantum eſt dictum cognata mea eſt ex parte patris mei Unde nuilum malũ fuit eos vᷣcipere quia hoc ceſ⸗ ſit in bonum De hac materia Reſpondens Zuguſtinus cõtra fauſtum lib. xij.ca. xxx. oſten dit quare non ita preſumpſit Abrag de deo vt non timeret fater eam vxorẽ Er dicit ꝙ ideo quia voluit vti rationeetnol tentare deum totaliter Sienim inter?ogi tus illam feminã indicaſſet vxoꝛem: duds res tuendas cõmitteret deo.videlicet ſunz vitam⁊ vxoris pudiciciã pꝛoinde cum pꝛo pter pulcritudineʒ Sare et eius pudicicia et abrae etiã vita eſſet in dublo nec vrüc tueri poſſet abraam.ſed tantũ vnũ:id ẽ vi⸗ tam ſuã fecit quod potuit ne deum lehla⸗ ret Duod aũt non potuit illicõmiſit Qui ergohominẽ ſe occultare non potuit mari tum ſe occultauit ne occideretur Hec Z guſtinus Sic ergo ſapientia abraam cõſer uauit immunẽa culpa⁊ in filijs miſericoi⸗ diam fortem cuſtodiuit Hoc verificatum fuit dando ſibi miſericorditerfiliũcũcſſet centenariꝰ Beneß.xvij. Item ſtatuendo ſi bifedus circumciſiõis Beneß. xvij· Statu am inquit pactum meum inter me? te? i ter ſemen tuum poſtte in generationibus tuis federe fempiterno. Deabraam dicit mgt in hiſtorijs ꝙqñ tempꝑe famis molu⸗ batinegipto docuit egiptios ariſinetncj ⁊ aſtrologiañ illð tꝑs ignotã·⁊ ð egiprn veneit ad grecos ð grec ad latinos · Dicit — „——— ———„———— —————.— exxwii ergo Joſephus ð eoꝙpꝛimus pꝛe ſumpſit ꝓnunciare deũ eſſe vnũ creatorẽ cunctoꝛũ Et opiniões qᷓs ceteri hẽbant de deo inno/ hare?⁊ imutarep̃ualuit Iſtũ etiã recõmen dat Areſto. li: ſuo de pomo tangẽs qũo ad diuinũ pᷣceptũ filiũ ꝓpꝛiũ voluit ĩmolare. . — lijs mĩam foꝛtẽcuſtodiuit. homiĩs pᷣo mia ota ꝙ miĩa deieſt foꝛtis. Vñ dicit ꝙĩ fi⸗ er omnes poteſtatem. quaſi parens poſtu ari malebat qᷓ; quaſt iuder puniri Equita tis iuder non pene arbitrer qui nunquã ve niam negauit confitenti Hec Ambroſius Fuit enim veraciter filius illius. qui dicit Tuce. vi. Eſtote miſericoꝛdes ſicutet pa ter veſter miſericors eſt ¶ Secundo miſe⸗ ricoꝛdia dei in homines foꝛtis eſt extenſiue eſt valde debilis⁊ infirma B Eſt hoc autem dupliciter poteſt declarari. Pꝛi em̃ mia deifortis in hoĩes intẽſiue extenſi⸗ ue.⁊ duratiue Intẽſiue qꝛ ꝑcit homi in pec ratoqᷓ tanteẽ malicie ꝙnullo mõ ꝑſe poſſʒ ſatisfacere Vñ ꝓbat venerabil Znßhelm⸗ ij.cur ds hõ·ca. vi.ꝙ oꝑtuit hoĩem deo alt⸗ quid dare maiꝰ omiĩ eoqð nõeſt ðs ad ſatiſ faciendũꝓ pctis ſuis Sed ↄſtat ꝙ hoc nul lo mõ potuit facere ⁊ iõðᷣs miſericoꝛditer eſt incamatꝰ vt ꝓ hoie ſatisfaceret factus hõ Nõ aũe homotenebat᷑ðo ſoluere ad ſa⸗ tisfaciendũꝓ pctõſuo.aliqd maiꝰ omnieo nð non eſt ðᷣ pbat idẽ Außhelmꝰp. Cur deus homo.ca.xxi.ſic. non ſatisfacis deo peccatis niſi reddendo aliquiq maius qᷓ; iit omne illudꝓ quo peccatum facere non de bueras Sedꝓ roto mundoſaluando necp aliquo citra deum debuiſti facere peccatiʒ ergoopoꝛtet te ſatisfaciendo reddere ali quid maius toto mundo ⁊ ill fuit vita coꝛ poꝛalis chriſti fm Anßhelmũ. Et ideo ad Thitũ.iij. Non ex operibus iuſticie que fe cimus nos.ſed ſ̃m ſuam miſericoꝛdiã ſal⸗ uos nos fecit ¶ Iſta ergo miſericoꝛdia fuit foꝛtis intenſiue Dicit em̃ Areſto.p.de celo ꝙ foꝛtitudo potentie actiue terminat᷑p ma ximum in quod poteſt VUnð ſieſſet aliqua potentia que poſſit in aliquid et in dupluʒ et tripluʒ⁊ et ſicĩ infinitũ.lla potentia diceret᷑ infinita intenſiue. ſed tlis eſt miſericoꝛdiadei quia non eſt dare pecca tum ita turpe ita malicioſum.ita defoꝛme. quin miſericoꝛdia dei ſit maioꝛ ad remittẽ dum Refert Ambꝛoſiꝰ de moꝛte Theodo ſij ꝙtante erat miſericoꝛdie.ꝙ nunq; nega⸗ uit veniã cõfitenti de quo ſic ſcribit Bene⸗ icium ſe putabataccepiſſeauguſte memo⸗ rie Theodoſius cum rogaretur ignoſcere et tunc pꝛopioꝛ erat venie cum fuiſſet com motio maioꝛ iracundie et ideo optabatĩ eo ꝙ timebatur in alijs vt iraſceret᷑. Poc erat remedium reoꝛum quonij cum haberet ſu — mo ex parte ipſius ſubiecti chriſti Secũdo a parte hominis ſiue miſericoꝛdie obiecti. Z parte quidem chriſtiſic Si aliqͥs omm bus vicinis ſuis riuulos concederet de ſuo fonte vt ſibi inde facerent aqueductus pꝛo ſuo lbito ſignum eſſet ꝙille fons magne fo ret ſufficientie. ſto modo deus pater ha/ bens filium ſuum quieſt verbum deiafons bonitatis omnis.quia fons ſapientie ver⸗ bum dei dicit Ecci.vij. Wiſit eum in mũ dum et iuſſit eum ſcaturire de terꝛa vẽtris virginalis et vt eſſet copioſus et abundãs omnibus permiſit cuilibet ſibi facere riuu⸗ lum quando omniũ iudeoꝛum ⁊ gentiliuʒ ſiagellationi ⁊ crucifixioni ſe dedit. Et iðo bene dicit pluraliter ꝑ pꝛophetã Daba vo bis miſericoꝛdias ⁊ veſtri Pie remie.xlij. Secundo patet idẽa parte obie⸗ cti.quia ſi de obiecto miſericoꝛdie ſermo fi at illud obiectũ eſt homo cui deus mltipli⸗ cciter miſeret᷑ pꝛeſeruando vt caueat expec tando yt redeat⁊ condonandoſi peniteat. Vñ Augꝰ·ij. cõfeſſionum.capi.x. Bratie tue deputo et miſericoꝛdieꝙ peccata mea tanqᷓ; glaciem ſoluiſti.gratie tue deputoqᷓ/ cunqʒ non feci mala⁊ omnia mihi dimiſſa fateoꝛ que et mea ſponte feci mala⁊ quete duce non feciſ Tercio miſericoꝛdia dei eſt fortis in homines duratiue qꝛ qᷓ;tumlibet homo expectet ſi poſt infinita mala in fine tardiſſime penitere velit. recipit eum ſta⸗ tim. Exemplum de latrone cui tardiſſime. penjtenti dictum eſt Podie mecum eris in parãdiſo Lu.xxiij. Unð Bemardus ſuꝑg c antica Omnino pꝛopter manſuetudines que in te pꝛedicatur curꝛimus poſt te dñe ieſu chriſte audientes ꝙ non ſpernas pau⸗ perem.peccatorem non abhoꝛreas Nõ em̃ oꝛruiſti latronẽconfitentẽ. nec lacrimãtẽ peccatricem:nõ chananeam ſupplicantem nõ depᷣhenſam in adulterio 0 ſedentem in in theloneo. nð ſupplicantẽ publicanũ ndn negantẽ diſcipulu.non perſecut oꝛem diſci puloꝝ.nõ ip̃os crucifixoꝛes tuos Hec ber · Mifericoꝛdia ergo dei foꝛtis eſt duratiue. m̃ miſericoꝛdia domini ab eterno vſaʒ in eternũ ſuper timentes eũ In põ: ¶ Per op poſitũ ad hec tria miſericoꝛdia homĩs ad beien inuenit᷑ debilis ⁊ modica intenſiue. duratiue⁊ extenſiue Intenſiue. quia vix ali quis mouet᷑ad compaciendũ cuicunq;. qꝛ nunc adimplet᷑illud Thimo.iij Erũt oẽs hom ines ſeipſos amantes Extenſiue quia ſialiqua ſit compaſſio hominis ad aliũ erit foꝛte ad ↄſanguineũ⁊ nõ ad extraneũ.ad amicum ⁊ familiarẽ⁊ non vltra Et ideoſi gnanter dicitur Ecci.xxiij. Miſeratõ ho minis circa ꝓximũ ſuum. miſericoꝛdia aũt dei ſuper omnẽcarnem Bꝛeuis eſt etiã du ratiue. quia non durat diutiusqᷓ; homo cer nitur oculis.ſicut poꝛcus cõpatit᷑ porco qᷓ; din audit eum clamare Oſee · vi. Miſeri⸗ coꝛdia veſtra quaſi matutina:⁊ quaſi ros mane Non ſic docuit Tho ⸗ bias filiũ ſuũ Qnomõ inquit potueris ita eſto miſericors Thobie.iiij Et apls ad Lo lo.iij. Induite vos ſicut electi dei ſancti et vilecti viſcera miſericoꝛdie·Non dicit ver⸗ ba miſericoꝛdie ſed viſcera Multi em̃ ſer monibꝰ cõpatiunt᷑. ſed operibus valð pau ⸗ cix tñ de ſol oꝑibo fiet ↄputatioĩ iudicõ ge nerali.vnde petrus Rauanenſis in quodà ſermone dicit In regno celicoꝛam omnibꝰ angelis in cõuentu reſurgentiũ ꝙ abel paſ⸗ ſus ſit. ꝙ mũdũ ſaluauit Noe ꝙabrañ fidẽ ſeruanit ꝙ Moyſes legẽ dedit ꝙ petrꝰ cru cem reſupinus aſcendit. deus tacet.et cla⸗ mat ꝙ quaſi pauper comedit dicẽs. Eſuri⸗ ui ⁊ Qut miſericors eſt miſericordia dig nus eſt Hec Petrus Raua.in quodã fmõe Lectio.cxxviij. Ecſtum a pe reuntibus impijs liberauit fugien cem deſcendente igne in pentapolim quibꝰ in teſtimoniũ noquicie fumigabunda ↄſtat deſerta terꝛa ⁊ incerto temꝑe fructus habẽ les arboꝛes? incredibilis anime memoꝛia ſtans figmentum ſalis¶ Declarata guber Tectio natione ſaipentie in liberatione AdeNoe et Abrae In iſta parteꝓſequitur ſpiritus ſãctus de mirabili liberatione ipſius Lot qui eſt quartus quem inducit de patribus antiquis ad declarãdum quantũ valet co⸗ lere deum Lultum em̃ dei vocat ſapientiã vt pluries replicaui Vnde indifferẽter po teſt expomi quidquid tam hicqᷓ; ſuperius dicitde ſapientia increata que eſtdeus. vel de ſapientia creata que eſt pietas vel ver dei cultus vt dicamus ꝙ ſapientia creata. cd eſt verus dei cultus liberauit⁊ guberna uit electos ⁊ ſanctos diſpoſitiue et merito⸗ rie · quia fecit eos dignos gubernatione di⸗ uina ſicut conſueuimus dicere militi Strẽ nuitas tua te fecit militẽf Z ¶Cir. ca liberatõem ergo Loth de ſubuerſiòe ſo⸗ dome ſciendũ ꝙ ſicut narꝛat᷑ Beñ xviij. et xir: Ciuitates quinaʒ fuerunt in regiõeiu ta iordanẽ vbi modo eſt mare mortuum in ter iudeam ⁊ Arabiam Et dicebat aliquã do illa regio vallis illuſtris vicʒ ʒodomat gomoꝛra Adama Sebolm⁊ Segor viri autem iſtarũ ciuitatũ vtentes ocio⁊ abun⸗ dãtia victualium omni generi libidinis ſe dederunt in tantum.ꝙ vſum naturaleme ceſferunt quem deus ad ꝓpagandũinſti tuit inter virum⁊ mulierem exarſerũt ma ſculi in maſculos?⁊ femine in feminas luxu⸗ riam exercentes. Volens ergo dominus iſtud nephanduʒ flagitiũ punire miſittres angelos ad Abraam qui morabaturi val le Mambre non multů a zodoma nuncu⸗ tes Abrae ꝙ ciuitates predicte deberent ſubuerti Abraam conſiderans ꝙ Lot fia ter vxoris ſue habitauit in zodoma ⁊ ect iuſlus poſuit ſe ſupplicans deoꝙ parcelet malis ꝓpter bonos et ait. Si fuerint ibil⸗ in ʒodoma videlicet nõne parces populoꝝ pter eos. Et dominꝰ reſpondit gparceret opuloꝓpter.l. Quid inquit A raam ſi 5 erint quad raginta quinqʒ Et ſic paula tim deſcendẽdoqᷓfiuit· Duid ſi quadtagin ta Nuid ſitrigita. Quiãſi viginti. Duio ſi decem Et dominꝰ reſpondit parceretp⸗ pter decem Cum ergoin tanta multitudi⸗ ne nonf uerunt decem bont receſſeruntan⸗ geliilli duo ab Abraam et iuerunt ad ʒo/ domam Lot autem habitans in ʒodom fiut ſinpiſciter poſpitalitati denotus Uñ ———r——————— —— —.——— —— —— — crxwiüi rũvidiſſet iſtos angelos in hũana effigie veniẽtes:eſtimãs eos eſſe hoĩes iuitauitin domũ fuam ⁊fecit eis cõuuiũa pᷣmunterũt cũgꝙ ſubuerterẽt ʒodomam Et mane diſſt⸗ mulante Lothexire. app̃henderunt eũan geli cũ vxoꝛe ſua draß⸗ filiab ſuis et ſta⸗ tuerunt eũ extra ciuitatẽ dicẽtes eis ꝙ fuge rent in montẽ⁊ nõ reſpicerent retro. Et ſia tim dns pluit ſuꝑ illas ciuitates ſulphur ⁊ignem? ſubuertit quattuoꝛ ex eis ſtatim Segoꝛ vero peperceft vſqʒ poſt. ꝓpter lot quipetierat ꝙibi poſſint ad tempus moꝛa ri Vxoꝛ ergo Lot moꝛe femineo queẽſem perꝓna rei que ꝑhibet᷑er reſpexit retro ſe⁊ verſa eſt ĩſtatuã ſalis. Poſt hocegreſſo lot de Segoꝛ ſubuerſa eſt illa ſie⁊ alie q̃ttuoꝛ Et verſa eſt tota illa regio in lacũ ſalſum ⁊ ſterilẽ qui deinceps vocatꝰ eſt mare moꝛtu⸗ um.ꝛ hec aues nec piſces in eo viuũt. ĩmo ſialicd viuũ in eoꝓiectum.vel ſubmerſum fuerit ſtatim exilit ⁊ ſuꝑnatat. Vñ narꝛat Joſephus ꝙ veſpaſianꝰ iuſſit quoſdã vinc tos poſt tergũ manibo ligatis ꝓijci in lacũ et ſubmergi qui oẽs qᷓſi viuẽtes repulſi ſũt ad ſuꝑficiẽ ⁊ deſuꝝ fluctuabãt Omẽãt qð vita caret ſi int?ꝓijciat᷑ mergitur niſi limia tur bitumine nec nauẽpatit᷑.niſi bitumẽli miat. lucerna ardẽs ſuꝑnatat extincta ſub/ mergit· Blebas fetidas ĩ diuerß locꝭ euoit poma naſcẽtia ĩ arborib circa litt?vſqʒ ad matitatẽſũt viridꝭ coloꝛj ⁊ viuidi calor.cũ ec matura ꝑutant᷑ſũt plena cinerib⁊ fauill Pec dicta ſũt ad hiſtoꝛiã. Varꝛat ꝗᷓ ſpůs ſctũs ĩ lectõe iſtað liberatõe Lot ab iſta mi rabilivltiõe ⁊ diẽ ſic Hec.i.ſapĩa liberauit iuſtũ fugientẽ vicʒ lot quẽ hoipitalitas ſin gulalrↄmẽdabat a ꝑeütibꝰimpijs vicʒʒo domitis. deſcendẽte igne in pentapoli.i:in regionẽ qͥnqʒciuitatũ pᷣdictaꝝ Et ðᷣꝛ pẽta⸗ pol a penta qð ẽqͥnqʒ⁊ polis ciuitas.qͥbus impljs in teſtimoniũ neqcie ↄſtat terꝛa de⸗ ſerta.i.deſtructa⁊ ↄbuſta⁊ adhuc fumiga bũda.i·emittẽs fumũ fetidũ in ſignũ fetidi pcti. qð antiqͥ incole ↄmiſerant ·⁊ cõſtat ibi ſiliter in teſtimoniũ neqͥcie eoꝝ arboꝛes hñ tes fructꝰ nõ certo ſʒ incertotpe vtĩutilita ti pctĩ ↄtra naturã rñdeat ĩutił ac innatu/ ral fructꝰ arboꝝ Cõſtat etiã in teſtimoniuʒ nequicie incredibilis aĩe memoꝛia ſtans fi⸗ gmentũ ſalis id eſt ſtatua illa ſalis in quaʒ cõuerſa fuit vroꝛ loth q̃ ſtatua eſt meõriale qpdã incredibilaĩe.i.feienõcredẽtis ange lo niſi reſpiceret a tergo vt videret veritatẽ ¶Lirca illãclauſulã.liberauit fugientem. Motandũ ꝙ apud bellicoſos qᷓ;uis fuga vi deatcõiter inhoneſta.tñ aliqñ iaudabilin⸗ uenit᷑ Unde ſieſſet aliquis qui ſimul ſciret fugere⁊ pugnare notabiliter faceret factũ ſuũ Sicem̃ legimꝰ de tartaris cõtra chri⸗ ſtianos pugnantibꝰꝙ ſimul equis inſeden/ tes fugiũt ⁊tñ inſequentes a tergo ſagittãt Sicfuit de perthis.de quib Boetiꝰ.v. de cõſo. Metro.pᷣ.ita dicit Ruptis Athime⸗ nie ſcopolis vbi turba ſequentũ pectoꝛibꝰ figit ſpicula pugna fugax Moꝛaliterĩ hac vita bellum habemus ↄtra hoſtes multos quitamen nõ habent vnũ modũ pugnandi nec vno geneꝛe victoꝛie vinci pñt·ſiã dya⸗ bolus vincendus eſtꝑ reſiſtentiã.pᷣ. Petri v. Lui reſiſtite foꝛtes in fide ſed caro⁊ mũ dus vincuntur per bone fuge prudentiam ita ꝙ vni tantum habemus reſiſtere ⁊duos fugere De reſiſtentia qua dyabolo debemꝰ reſiſtere dicitur metrice ſic Hoſtis nõ ledit niſi cum tentatus obedit. Eſt leoſicedit.ſi non. quaſi muſca recedit Poc eſt quod di⸗ ciJacobi. iiij. Reſiſtite dyabolo⁊ fugiet a vobis De fuga vero qua a carnefugitur di citur metrice ſic Cede fenus cedit.inſta ma gis impꝛoba ledit Sifugias veneris pre⸗ lia tutus eris De mundo verocõſtat ꝙ per fugam vinci debet · exremplo chriſtipꝛopo/ ſita ſibi mundivanitate cum eum regẽele⸗ giſſe volebant fugit in montem. Johãnis vi. Figuram ad hoc habemus.ij. Regũjj. vbi habetur ꝙille bonꝰ miles Abner tres filios Saruie Joab Abiſai ⁊ aſael euaſit. quia duos pꝛimos declinauit perfugam ⁊ tercium fugere non potuit ſed reſiſtens oc⸗ cidit a Precipue ergo fugiamus ſocietatem carnalem ꝓpter tria Solẽt ẽ hoĩes fugere igmũcõflagratõem vermiuʒ intoxicatõem ⁊ fluminũ inundatõem Car nalis vo ſocietas generat ignem libidinis inter quaſcũqʒ ꝑſonas · necẽfacile declina⸗ re ſine fuga Hullus ꝗᷓ cõfidat de ſenectute nullus de ſue religionis virtute. ferꝛũ et ſi⸗ lex duo ſunt coꝛpoꝛa frigida ettamen de eis excutitur ignis percuſſiõe mimma Vn de Iſaie. q̃drageſimooctauo babilone fugire a caldeis Babilon interß̃⸗ tat᷑cõfuſio. caldei adoꝛauerũt ignẽ. ⁊ figu⸗ rant homies libidinoſos quiꝑ ardoꝛem ig nis luxurie ducũt cõiter ſemetipᷣos adↄfu ſionẽinfamie.⁊ ideoꝓ vltimo remedio do⸗ cet Aplus pᷣ. ad Toꝛin. vi. Fugite foꝛnica⸗ tõem ¶ Scða cõcluſioſit iſta Fugeſe debe mus cãrnalẽ voluptatẽ. ſicut fugiũt oĩes pꝓmiũ intoxicatõem ꝓbat᷑ Nullus em̃ libẽ ter quieſcivaut doꝛmit vbi vermes vel ſer⸗ pentes aut coluber cõiter ↄuerſant᷑et certe nulieres multo faciliꝰ intoxicant aliqᷓ;mẽ⸗ tem qᷓ; coluber carnqnullũ em̃ venenu dici interficere carnẽ priuſq; cũ ſanguie miſcea tur.ſpẽs aũt mulieris etiãa longe ſine tac⸗ tu ꝑ ſolam ĩmutatõeʒ ſpũalem oculoꝝ infi it Z allicit mentẽ qꝛ qui viderit mulierem ad cõcupiſcendũ eã iam mechatus eſt ĩcoꝛ⸗ deſuo Math. v. Et ideo ſatis apte poreſt erponi de femĩa que cũſit radix peccatiillð Ecẽi.xxi. Duaſia facie colubri fuge peccã⸗ rů.coluber dicit᷑quaſi colẽs vmbras.⁊ mu⸗ lieres cõiter angulos ⁊ vmbras ⁊ loca non parẽria diligũt Jurta illud Ecẽi xxi.Non eſt caput nequins ſuꝑ caput colubri.⁊ non eſt ira ſuꝑ iram mulieris Et paꝝ ante dici tur.ꝙ omis malicia nequicia mleris ¶ De hac loquiẽſignãter Petr? bleſeñ ad Pein ricũ regẽ Anglie:in expoſitione quadã ſuꝑ Job. vbi cũ expoſuit quare dyabolꝰqͥ Job de omibo bonis ſuis expoliauit filijs.⁊ filia bus ⁊ etiam ſubſtantiã. vxoꝛẽtñ ſibi reliqt. Poc inquit nõ fuit ad ſolaciũ viri.;ad cõ⸗ ſummatbem ſue malicie vtꝝ feminã vince/ ret quẽ per ꝑſecutõem nõ vicerat⁊ qʒ ver/ beribo nõ poterat. verbis mulieris efficeret Per feminã inquit Joſeph incarceratꝰeſt. Jaboth occiſus Sanſon vinculatꝰ Iſbo⸗ ſeth interfectus Dauid adulter ⁊ homici⸗ da Salomon apoſtata Siſara clauis con⸗ folfus Pꝛecurſoꝛ et baptiſta xpr decollar? Per femin mors in oꝛbẽ terꝛax intrautt. et cũ ꝑ filiũ dei oꝛdinata eſſet noſtra redem ptio. pſentiẽs hoſtis ꝙĩ moꝛte rpᷣi diſpenſa tio noſtre redemptõis implerct᷑.ſalutẽtori us humani generis. ma chinatꝰ eſt ꝑ femi⸗ nã impedire In vxoꝛẽ nanq; pilati viſões deceptoꝛias? fanta ſticas illuſiões immiſit in tantũꝙ pilato moꝛtẽ xpᷣi diſſuadẽdo mã⸗ dauit Nihil tibi⁊ iuſtoilliMulta em̃ ho⸗ ectio die ꝑ viſum ſum ꝓpter illũ Pec Pe trus B ¶ota ꝙ derpo mirabãt᷑ diſcipuli Johꝛiiij· ꝙ ſolus loquebat᷑ cũ mu lere Vuid ergo mixꝝ.ſi homĩes infirmiin firmũ ludicent ſiniſtre ſi nimis ↄſoꝛtia mu lieꝝ habemus Beſi.. Tꝓhter mulierẽ foꝛ mandã coſtafuit aſſumpta de viro. ſʒ qual futt reltitutio. erteſicut ibiðꝛ Deus imꝰ lenit carnẽp ea In ſignũ ꝙ qᷓtumcũqʒfu trit homo mulieri familiaris. tumcunch eã̃ ad bonos moꝛes ꝓmoueat? ad vite rec: titudinẽ. qð eſt quaſi ſolidũ os pꝛeſtare. ni hil ab ea viceuerſ recipiet niſi carnem idẽ carnales affectiones Et ideoille bonus Jo ſephallectus et inuitatus ab vxoꝛe dñiſu palliũ reliquit Beñ xxxix. Deiſta fuga loqᷓ tur btůs Ziugꝰ de cohabitatõe clericoꝝ et mulieꝝ Brauẽ inquit inimicũ ſortitaẽca⸗ ſtitas cui nõ ſolũ reſiſtendũ eſt ſed dimiſſo freno longiꝰ fugiendũ. necco minus cauen de ſunt qꝛ religioſe dicunt᷑ qꝛ quãto religi oſores tanto citiꝰalliciũt ⁊ ſubpᷣtertu pie/ tatis latet viſcus libidinis Experto crede Dicit Augꝰ. Eßus loquar corã deo. non mentioꝛ Ledros libani duces gregum ſub hac peſte cecidiſſe reperi· de duo? caſu non magis ſuſpicabarqᷓ; Ambroſij vel Hier nimi Hec auguſtinꝰ de eodẽ Ambroſiꝰ in de officijs li.p. Feminaꝝ cũ clericis. nullo modo ꝑmittit᷑ cõuerſatio Janu dyaboli. via iniquitatis. ſcoꝛpiõis ꝑcuſſi io. Tociuũ genus eſt femina cũ ꝓximat ſtimulat et ig nem incendit Nec ift Triplr em̃ ledit mu lier ſenſibiliter Voce vlfu et tactu Voxei mulieris frãgit naturalr virilẽanimi ſua⸗ uitate mirabili.periculoſa tñ Vñ augꝰ de ſingularitate monachoꝛũ ca.viij. Mulier nũc in riſum diſſoluit. Nũc blandicias ex⸗ hibet⁊ qð eſt venenoſi ſuꝑ cunctã pſalle⸗ re delectat᷑. cuius cantu tolerabiliꝰ eſt andi re baſiliſcum ſibulantẽ. viſu ledit ſivideat Uñ prudenter dicit metricus Femina far ſachane fetens roſa. dulce venenũ. Semꝑ prona rei. que ꝓhibetei Vnitem̃ vultu. vi ſu riſu.ritu cultu. Puiꝰ ab inſultu tůpo tes eſtoꝓcultuſ Sed tercio? maximeno/ cet tactu Vñ Augꝰ li.ð.ſoliloquio. d.v hil eſſe ſentio qð magis ex arce cõtẽpla⸗ tionis animũ viritem deijcit. qᷓ blandime⸗ ta femine tactuſqʒ coꝛpoꝛ Jotxx. Nolime —.— —————— —— ————— crir tangere mulier Dicitxpᷣs ma rie magdale⸗ necum ſola eſſet Et. ʒ. Thimo.vi. Tu ve/ ro homo deihecfuge Tercio debemus fu gerecarnalẽ voluptatẽſicut fiuuioꝝ inun⸗ datõem Qui fugtũt aquaꝝ inundationes nſcendũt montana Moꝛal? locus monta/ nus eſt locus ſancte religiõis ad quẽ fuge⸗ re debẽt que carnis delicias vincere volũt pfecte. Exemploiſtius Loth cui dicebat᷑: Me ſtes in omi circa regione fed in monte ſaluũ te fac Dmnis ſtatus in mũdoẽ quaſi circa regionẽ voluptatis Sed ſolus mons eſt locus ſecurus. Luce. xxi. Dui in iudea ſunt fugiãt ad montes. Judea interpꝛetat᷑ ↄfeſſio⁊ ſignificat verã pnĩam veteris vite carnalis quã quicunqʒ hr̃e voluerit admõ tem religrõis accedat qui modo merito ſo litudo ꝓpter raritatẽ aecedentiũ reputat᷑. In pð · Ecce elõgaui fugiẽs ⁊ manſi in ſoli tudine ectio.cxxix Spient enim pᷣrereũtes non tĩ in hoc lapſi ſunt vt ignoꝛarẽt bona.ſed et inſipiẽtie fue reli⸗ querũt hominibo memoꝛiã. vtin his q̃ pec cauerũt nec latere potutſſent. Sapiĩa autẽ hos qui ſe obſeruant a doloꝛibꝰ liberabit. ¶ Poſtqᷓ; actũ eſt de liberatõe 4 ʒodomitaxꝝ ſubuerſiõe. In iſta la diffuſiꝰ ꝓſequit᷑ de eoꝝ iuſta pumitiõe. Et circa hoc duofacit Z Primooſdit qũo ſa pientia rigide damnat malos. Scðo qũo miſericoꝛcirer ſaluat bonos. Scða ꝑsibi. Sapia aũt eene it ꝙ pe⸗ na ʒodomitaꝝ debuit eſſe ſibijpis nociun ⁊ dãnoſa Scðo debuit eſſe quo ad alios pu/ blica⁊ famoſa ibi. Sed et inſipi ẽtie ſue. ¶ Circa primũ eſt aduertendij ꝙPm Are: vñj. ethi. Intemperatꝰ differt a continente per hoc ꝙ incõtinẽs peccat ex paſſione vñ erit ciropenitiuꝰ. Intemperatꝰ aũt peccat er certa malicia et er coꝛrupta electõt. ⁊ iðo nõ penitiuꝰ ſed inſanabilis hoc eſt vir ſana bilis. Mala em̃ cõſuetudo delectabilis et frequẽtia peccandicoꝛrũpunt iudiciũ ratõ nis in homine:ita ꝙ homoiudicat ilð qðẽ malum? vicioſum eſſe faciendũ ⁊ licitum et non eſſe petñj Et talis apud Areſto. vo catintemperat? Incötinẽs vero ðᷣꝛ quibñ iudicat eiſe vicioſim iliud qð facit. tñ pꝛo prer paſſionẽabduct᷑a iudichæ opatſcdm paſſionem ⁊ ideo paſf ione ceſſante penitet de facto. ſed intemꝑatus iudicat illud q eſt vicioum eẽfaciendij et ideo poſt factus nopenitet ꝓpter habitũ erꝛoneum quẽ ſibi adquiſiuit ex peccandofrequẽter Ethecẽ cecitas mẽtalis ⁊ ignorãria habituai quaʒ pctõres adquirũt ſibtꝑ ↄſuetudinẽpeccan di. ita ꝙignoꝛãt quid it bonum in genere mox et quid ſit malũ: Vñ cõſuetudo vici eſt vt abillo de facili nõ ↄſideret᷑ qui eo pꝛe mit Peccatorem̃ cum in ꝓfundũ malou 5 venerit. cõtemnit. Et iſto modofuit deʒo⸗ domitis qui inillud viciũ non inciderunt ex paſſione. ſed deduxertillud viciumin — ↄſuetudinem publicãx in vulgarẽ licentiã ita ꝙapud eos licite fiebat⁊ impune. Vñ ita ignoꝛãtes facti ſunt ex cõſuetud inema licie. ꝙ vicioſum iudicauerunt bonũ Vnð quanrũ ad hoc dicit de eis ſic. Sapĩam eñ id eſt timoꝛẽ? cultum deip̃tereũtes in ocio et gula⁊ luxuria qꝛ iſta tria dñabant᷑ in eis Lapſi ſunta iudicio recte ratõis qꝛ hõ na⸗ turaliter ſcit diſcernere illud qð eſt contra naturdab illo qð eſt ᷣm naturã: intantũig noꝛantiã vt neſcirent bonaid eſt que ſũt bo na⁊ ↄmẽdabilia in genere moꝝ¶ Et ſicfu it pena eoꝝ pᷣmomentalis ⁊ intertor ſibijp⸗ ſis nociua? damnoſa.ſed nõ tantũ hec ĩmo fuit eis inflicta pena corꝑalis exterioꝛ pub⸗ lica⁊ famoſa Et ideo ſubdit ·Jon tĩ ĩ hoc lapſiſunt vt ignoꝛarent bona.ſed et.ꝓ etiaʒ reliquerunt homibo memoꝛiã inſipiẽtie ſue in ꝑpetuũ vt nullo modo laterẽt in illis vi⸗ litatibo quas fecerunt vt homies ꝓ ſemper exemplo eoꝝ p̃teriti a cõſiliby cauerent ſibi Et ſic ſapia inſte⁊ rigide damnat malos. ſed non jolũ hoc.imoꝑ oppoſitũ miſericoꝛ⸗ diter ſaluat bonos Et ideo ſubdit Sapiẽ⸗ tia aũt id eſt debitus cultus dei liberabit a doloꝛibo hos qui ſe id eſt ipm cultũ obſer⸗ uant.et ᷣm illũ viuunt vel hos qui ſeipſos obſeruauerint ab occaſionibo ⁊ cauſis pec⸗ candiſicut liberauit Lotha ſubuerſiõe ʒo⸗ domoꝝ De hac hiſtoꝛia legit.ij. Petri.ij. Ciuitates inquit zodomoꝝ ⁊ gomoꝛreoꝛũ in cinerẽ redigens euerſione damnauit. Et exodi. xxiiijMemento quid fecerim ʒodo men gomoꝛre quoꝛũ terꝛa iacet in piſceis glebo ⁊c̃. Exemplum eoꝝ qui impie actun ſunt ponẽs Et iuſtũ Loth oppꝛeſſum ane phandoꝝ impudica ac luxurioſa Zuerſatõ ne eripuit Pu im puritatis flagicioſaʒ li bidinem publicum ẽ⁊ neronem cõmiſiſſe: Sicut ſcribit de eo Boetiꝰ li.de vita · xu⸗ ceſaꝝ Uñ⁊ quendã pueꝝ ſpoꝝ noĩe caſtra nit et in habitu femineo texit ⁊ ſe olẽniſſimo nuptiaꝝ officio in vxoꝛem durit De qᷓqui⸗ pã ludendo optime dicit ꝓpter qð hãc vi⸗ litatem hic ſcripſi D q; bene inquit actum futſſet cum rebꝰ hũanis ſi pater tuus o⸗ micianus talem habuiſſet vxoꝛem Cötra iſtud flagicioſum ⁊ nephandiſſ imũ viciuʒ fecit libx de planctu nuture Alanus mag nus de inſula doctoꝛ ſacre theologie famo ſus metro⁊ ꝓſa ↄpoſitum ſcientifice mul⸗ tum⁊ curioſeſ v a Pabuerũt em̃ ʒodo mite vndecim incentiua libidinis que com putat Helimandus in duodecim verſib⸗ lta dicens Dcin. ſegnicies.ſomnus.caro. fe mina.vinum Pꝛoſperitas ludus carmina foꝛma puer Qciũ eit pꝛimiqꝛ iuuta Dui⸗ drũ de remedio amoꝛis verſus · cia ſitol las perire cupidinis artes Segnicies idẽ deſidia⁊ pigricia Juxta illud deremedijs Duerit᷑ Egiſtus qualiter ſit factꝰadulter Inpmptu cauſa eſt · deſidioſus erat Som ñus exceſſiuus nutrit carnalia vicia. Unde Catho verſus Plus vigila ſemꝑ ne ſom⸗ no deditus eſto. Nam diuturna quies vi⸗ cijs alimenta miniſtrat Caro Eſus carniũ carnem facit petulantẽ Femina id eſt cõſoꝛ tium feminarũ Numeri.vxxi Cur feminas reſeruaſti. nõne iſte ſunt que deceperũr fili⸗ os iſrael. Vinũ qꝛ luxurioſa res eſt vinum ettumultuoſa ebrietas. puer. r Proſperi tas Exemplũ de dauid qui qñ fuit ĩ bellis fatigatus caſtus erat. qñ veroin pace⁊ pꝛo ſperitate.incidit in adulteriũ.ij. Regů. xi. Luxuriant animi rebo plerũqʒſcðisſec facilis eſt equa cõmoda mẽte ſequi Pec.ij. de arte amandi Ludus Diſſoluit enim lu dus mentis ſolieitudinem. Vñ ſignanter Sara dixit·ũqᷓ; cñ ludentibꝰ miſcui me. Thobie. iij.Larmina id eſt armonia diſſo luta ⁊ laſciua Lõtra que nora Boetiũ in ꝓ logo ſuꝑ muſicã. Foꝛma id eſt pulcritudo et ideofallax gra ⁊ vang eſt pulcritudo.ꝓ⸗ ner. xxxi. Puer Dicit em̃ Melinandꝰꝙ idẽ facit etas in puero qð ſexus in muliere. Aectio B Diecithicꝙ ſapia a doloribꝰlibe rauit¶ Vbi ſciendũ ꝙſapia que eſt chriſtꝰ? bomies liberauit triplr Liberat em̃ ſiẽ me dicus liberat egrotãtes ⁊ a moꝛbis oppꝛeſ ſos Sicut liberat pᷣnceps dimicãtes etica ſtris obſeſſos Sicur liberat iudex allegan tes ſe iniuſta perpeſſos. Primoergo libe/ rat nos ſicut medicus liberat egrotãtes et amorbis oppreſſos Bonus medicꝰnõlta tim curat hoĩem in caſu vbi materia ifirmi tatis eſt magna.ſed paularim iuuat naturẽ ꝑ medicinã vt infirmitas ſic adiuta purg; ſeip̃am ⁊ fortioꝛ ⁊ purioꝛ finaliter conuale ſcat Et licet infirmus ingemiſcat et ploꝛet vt cito liberet᷑. medicus tñ prudenter expe⸗ ctat⁊ paciẽter operat᷑⁊ meliꝰ ꝓ infirmoq; ipſemet intelligat. MoꝛalrInfirmitas p⸗ prer quãxpc venit nos ſanare ẽpetm̃ Jur ta petitõem põ. Ego dixi dñe miſe. mei ſu⸗ naĩam meã qꝛ peccaui tibi Iſtãinfirmita tem ↄtrahimus a natura ꝓpter fomitem? ↄcupiam oꝛiginalẽ qui in coꝛꝑenro manet ſemꝑ inclinãs ad pctm̃ qui laguoꝛ nature vocatab Augu · qui in hac vitaminui põt ſed extingui nõ põt Vñ medicꝰ noſter no⸗ luit nos curare jubito.ſed ꝑ morãtempor Et ideo reliquit nobis electuaria. vnctio/ nes ⁊ cibaria collatiua ſi anitatis · deſt ſaca eccleſie baptiſmũ:eucariſtiã. pniam⁊c. S pfecte curabimurin reſurꝛectõe coꝛpoꝝ ge nerali ceſſante omni infirmitate⁊ ad peccs dum pꝛonitare Et ideo in pñti cõtinuein⸗ firmi ſumus Dicit pſal. Miſerere mei ds qĩ infirmus ſum ſana me dne qm contur⸗ bata ſunt oſſa mea. Dilatõᷣem vero illi ſa/ nitatis moleſte quodãmõ ferunt ſi anctiꝛele cti qꝛ eſt ↄtraaffectõem cõmodi Uñ dicit apls Ro · vij. Infelix ego homo. quis meli berabit de coꝛꝑe mortis huiꝰ Sed cõſulan do ſeipm Rñdit Ro. viij. dicens g in bꝛeui cõſequck ſanitatem perfectã Licet nuncin gemiſcat expectans. Ipſa inquitcreatun iiberabit᷑a ßuitute coꝛruptõmis in liberrãte glorie filioꝝ dei. Quid erit qñ natula ũa na gloꝛificabit᷑ ⁊ oĩno non erit ſanatã aboi infirmitate peccati Job.v. In ſex tribulati onibus liberabit te.⁊ in ſeptima nol tãget te malũſ Scðo liberatxpe ſicut pꝛinceps milites ſuos in caſtris obſeſſos Narꝛat ie tus ʒull/liij c. vi. de quodãbucipe mic h cxrrir Cleonino.cuiꝰ ppls in quadã ciuitate clau debat᷑ obſeſſus Volens ergo pploſuo con ſulere quid eis vtilius expediret cũ eis ali⸗ ter ltas non poſſet tranſmittere. ordinauit ꝓnus de militibo ſuis de quo ſatis confi debat.obſidionẽ accederet⁊ cum aduerfa/ rijs obſidionẽfaciẽtib fortiter q̃ſi eos ad iuuãs inſultũp̃beret. Vrdinauit tñ ꝙnul latela mitteret niſiillaqᷓ ſibi traderet Tra didit ergo ſibi tela.lanceas⁊ ſagittas inqͥ bus urtificialiter erat ſcriptum Lõfortami ni et eſtote fideles Egocleoninus obſidio⸗ hem iſtam vobis ventoceleriter remouere. Iſte ergo miles quaſi hoſtis ⁊ inimicꝰ ciui⸗ tatis obſidionẽ acceſſit:cum ciuitatẽ obſi⸗ dentib et expugnantibo ſe emiſcuit ⁊ tela ſun in pᷣdicto modo inſcripta vltra muros eiecit quibo inſpectis ⁊ electis Illi quiciui tatem plurimũ defendebãt ↄfoꝛtati hoſti⸗ bus reſtiterunt ⁊ ciuitatẽ dño ſuo ſeruaue/ unt. Moꝛalr. Pꝛinceps iſte xpc eſt.ciui⸗ tas eccleſia militans in qua ſumus Pec ci uitas eſt obſeſſa ꝑ circuitũa demoni⁊ma lis hominib qꝛ aduerſarius noſter dyabo lus tanq; leo rugiẽs circuit · querẽs quẽde ⸗ uoret. p. Pe.v.Et in põ. In circuitu impij ambulãt. Princeps verò noſter volẽs nos liberare⁊ ↄfoꝛtare mittit nobis militẽ cuʒ lanceis ſagittis ⁊ telis hoceſt prelatũ vel p dicatoꝛem verbi dei hmõi ſunt ſagitte po⸗ rentis acute Iſte accedens videt᷑ audienti bus ſpecietenus nõ eſſe adiutor ſed aduer ſarius Lapitulat obiurgat? reß̃hendit ac increpat eccleſiũ militantẽ⁊ eius multipli⸗ ces defectus demõſtrat Vnde iſte eſt realr mic ſed apparẽter aduerſariꝰð q Mat · v. Eſto ↄſentiens cito aduerſa rio tuo. dũ es in via cumeo. Uideas ergo diligenter quid in telis ſuaꝝ increpationũ ſit ſeriptũ et inuenies ꝙ miſſus eſt a pᷣncipe tuo rpᷣo ñ ad te finaliter expugnandũ ſed ad te de ob ſid ione prudẽter liberandũ Ecci.ix. Liui⸗ tas parua⁊ pauci in ea viri Uenitqʒ ↄtra eam rex magnus? vallauit eam. extruritqʒ munitiões ꝑ girũ ⁊ ꝓfecta eſt obſid oInnẽ tusqʒ eſt in ea vir pauꝑꝛ ſaprens liberauit vrbẽ perſapiam ſuami Tercio liberat xp̃c ſicut iudex allegantes ſe iuiuſta perpeſſos dyabolus em̃ ſeduxerat et iduxerat ad pec andũ t ideo ſub ſeruitute dyaboli homo ipſe hoĩem ancille filij ſed libere qua erat detentus iuſte quiẽa parte hois. Sʒ iniuſte a ꝑte dyaboli.ſicut declarat Ant ⸗ helmus.li.p̃. Lurðs homo ca.vij Hõ inqͥt meruerat vt puniret᷑. nec ab vlloʒuenienti us qᷓ; ablllo cut ↄſenſerat vt peccaret. dya⸗ boli vero nullũ erat meritum vt puniret. imo hoc tãto dyabolꝰ faciebat ininſtiꝰ quã to nõ ad hoc amoꝛe iuſticie traheret᷑: ſed in ſtinetu malicie impelleret᷑ Et ideo m eum tuſtů fuit ex ꝑte homĩs ꝙip̃e a dyabolo pu⸗ niret· ſed non fuit iuſtum ex ꝑte dyabolt vt puniret. Ab iſta nanq;ʒ iniuſta ſeruitute liberauit nos xpc moꝛte fua.quia ipeſolus hoc facere potuit. Jaco:iiij. Vnꝰ 9 eſt legiſlatoꝛ ⁊ iudeꝝ qui põt ꝑd ere et libe⸗ — rare Quiiudicdo ꝓpter equitatẽ reipfo⸗ nam non reſpicit necad munera ꝓptẽr iu/ ſticie rigiditatẽcuiuſq; placatus intuetur Liberauit aũt eo modo quo narꝛat Augꝰ rviij. de ciui.ðica. xix. ⁊ Qaleriꝰli v.c.iiij de Codro rege athenienſiũ ꝙ cũ regio ſua et ciuitas ingenti hoſtiũ bello debellata eẽt hüani auxilij diffidẽtia ad oꝛaculũ Zpol⸗ linis ↄfugit. ac ꝑ legatos ſuſcitatꝰ eſt. qũo tam graue bellů diſcuti poſſet. Reſpondit Apollo. Ita finẽei foꝛe ſi ipe hoſtiũ manu cecidiſſet ⁊ occubuiſſet ꝙcum ad hoſtium caſtra ꝑueniſſet. oꝛdinauerũt ꝙ nullomodv regẽ athenienſiũ occiderent Vid ens ergo Codrus ꝙciuitas ſua nullo mõ pacẽhabe ⸗ re poſſet niſi ip̃e mann hoſtili occum beret. Depoſuit regis inſignia.⁊ habitũ pa uperi induit.caſtra hoſtiũ ing reſſus eſt · vbi quẽ⸗ dam ad pugnam pꝛouocans interfectꝰ oc⸗ cubuit patriã liberauit ꝓpter quod apud ſuos inter deos deputatus. Adap⸗ tatio ꝓlane patet ꝙxp̃c rex eſt eccleſie mili⸗ tantis Aduerſarij ſunt dyabolt ex demõi⸗ bus ⁊ malis hominib cõgregati Pꝛophe tatum em̃fuit ⁊ a deo p̃oꝛdinatũg ecceſia id eſt electi de genere hüano aliter non poſ ſent pacem habere niſi rex eoꝝ interficeret. Thriſtus ergo dei filius hoc vidẽs qͥ cũmn foꝛma dei eſſet exinaniuit ſemetiÿm foꝛmã ſeruiaccipiẽs in ſimilitudine hoim factus et habitu inuẽtus vt homo. Pumiliauit ſe factus obediẽs vſqʒ ad moꝛtẽ moꝛtẽautẽ crucis Et ſic nos a ſeruitute dyaboli tuit liberatos. e non ſum ar ibertate chriſt? nos liberauir Leetio.chxt. Ec autem pꝛo ſugũ ire fratris iuſtũ deduxit ꝑ vias rectas ⁊ oñdit illi regnum dei⁊ dedit illi ſciam ſanctoꝝ et honeſtauit illů in laboribo⁊ ↄpleuit laboꝛes illiꝰ⁊in fraude circũuenientiũ illi affuit et honeſtũ fecit illũ ¶ Declarata vtili⁊ nobili guber/ nacione ſapie circa quatuoꝛ ꝑſonas ſpectu biles vicʒ adam Ioe Abraam⁊ Lot. In hac ꝑte de ꝑſona quinta int roducit᷑ vicz de Jacob quẽ deus mirabiliter in multis ꝓꝛo texit ⁊ direxit. Ubi notãdũ ꝙ ſicut narꝛat hiſtoꝛin Beñ. xxxiij.⁊ xxix. Iſaac patriar⸗ cha duos filios habuit Eſau et Jacob ge⸗ mellos Qui cum adoleuiſſent Eſauiuidit iacob⁊ minas moꝛtis ei intentauit Jacob ergo ↄſilio matri ſue Rebecce fugit ð Ber ſabee ꝑ Thanaan in meſopotamiã ad labã auunchlũ fratrẽ mñis ſue in hoc itinere doꝛ miens ſuꝑ lapidẽ vidit ſcalã erectã ad celũ et angelos aſcendentes ⁊ deſcendẽtes ꝑeã et dñm innixũ ſcale ⁊ dicentẽſibi. Terꝛam hanc tibi dabo⁊ ſemini tuo Veniens qᷓ ad laban gratãter receptus uenit cũ eoꝙ pa⸗ ſceret gregeʒ ſuaꝝ ouiũ et capraꝝ ꝑ ſepteʒ annos tali pacto ꝙ ſibi daret rachel filiã ſu am in vxoꝛem: ſeptẽnio cõpleto: dedit ſibi laban de nocte.liam filiam ſuam ſenioꝛẽin vxoꝛẽ? ſe in craſtino excuſauit ꝙ non erat cõſuetudo illius patrie.primo dare ad nu⸗ ptias iunioꝛẽ Tranſactis ergo ſeptẽ diebꝰ recepit Rachel ⁊ ſeruiuit ei fᷣm Miero.vij. alijs ãnis ita ꝙ. xiiij ãnis fuiuit labã ꝑ filia bꝰluis Duib trãſactꝭ accepit licẽtiã ſuãvo luitqʒ ad patriã ſuã reuertiſſe Rogauit eũ laban ꝙ adhuc ſeptẽ annis ſibi ſeruiret. Rñdit Jacobꝙ libenter faceret ta li pacto Separa inquit vniuerſos greges tuos in Duas ꝑtes ·ponaſqʒ oẽs vniꝰ coloꝛis ĩ vna parte tam in ouibv qᷓ; ĩ capris ⁊ tradas aliã ꝑtem mihiad cuſtodiã Z ¶ Vni⸗ uerſa vero pecoꝛa ſparſi velleris⁊ maculo ſicoloꝛis tradas filijs tuis ⁊ pone iter nos diſtantiã trium dieꝝ itineris. Quo facto petoꝓ mercede quidòd natum fuerit varij coloꝛis.quidqd aũt vnius coloꝛis tuũ erit Iſtud pactũ laban vehemẽter appꝛobauit vogitãs ꝙnulle vel pauce brent vellera va Lectio na cũtotus grex eſſet vn coloꝛis Iſtopa⸗ cto firmato Jacob vſus eſt iſta ſubtilitate. Solebant em̃ oues adaquare in cãnalibus Accepit ergo Jacob virgas amigdalinas et plataninas et ex parte decoꝛticauit ⁊ex parte virides dimiſit⁊ poſuit in cãnalibus vt oues qñ adaquabant᷑ viderent vmbras iſtaꝝ vᷣgaxꝝ in aqua⁊ ex ymaginatiõeiſtarũ varietatũ coloꝝ ↄciperent fetus varios et maculoſos in velleribꝰ Pabet em̃ vis yma ginatiua magnũ effectũ circaꝓlis ↄditeʒ Unde cũ quedã matrona peperiſſet ethio pem accuſata de adulterio ⁊ iudicata fuil⸗ fet ꝓ rea.niſi Quitilianꝰ eã defendiſſet Dñ dens ethiopẽ in camera depietũ. in quama trona ↄceperat.ſicut narꝛat Piero etↄſi⸗ milis caſus de ypocrate narꝛat᷑ Acciditqᷓ; dam matronã pulcerꝛimũ peperiſſe puerũ vtriqʒ parenti diſſimilẽ ⁊ toti generi eoꝛů⸗ dem? punita fuiſſet ſi ypocras cauſam nõ reddidiſſet. Picturã quandã in cubicloin quo ↄceperat extitiſſe filio ſileʒ Coſilenur .. rat Zugꝰ.ij · retractionũ ca·lxij. ⁊ cõtra Ju lianũ li·ij. de quodam rege Lipromultum defoꝛmi qui pulcras ymagines in cubicu lo ſuofecit depingi.vt ſibiper modũilum pulcrifilij naſcerent᷑ Pac ergocautel v Jacob fecit melioꝛes fetus maculoſivelle ris ⁊ peioꝛes ⁊ paucioꝛes fecit vnius colo/ ris Duo viſo laban mutauit mercedẽ? vo luit ꝙ ſui eſſent fetus varij coloꝛis⁊ iacob fetus vnꝰ coloris Jacob ergo amouit vl gas qñ aſcendebãt melioꝛes oues? poſuit ens in admiſſura tardioꝛi que peioꝛeſat Sic laban frequẽter mutauit pactũiſem per habuit peioꝛẽptem Moc oportuitdic ad intellectũ huiꝰ lẽe Quibus viſis ẽſcien dum ꝙ Jacob in eundo ad laban⁊ in moꝛà do cumeo⁊ tandem redeundoab eo ſemp gratioſe directus fuit ſapiẽti gubernante Et fi iſta tria lia diuictintres ꝑtes Id pᷣmo narꝛat᷑ qũo ſapia direxit iacob dep⸗ tria fugientem Scðo qũo eü inſtruxit fa mulũ et ſeruientẽl Tercio qũoeume u rit verſus ſuã patnã ven ientẽ. Scda pas ibi Poneſtauit illum in laboribꝰ etinfiau de circũuenientiũ illi⁊ẽ. Tercia ibiCuio diuit illũ abinimicie Quãtů ad inn cit ſic Hec aũt id eſt ſapia Deduritie id eſtiacob Pzofugůirefratris idẽpfůß — — — —— — + ——.————— ————— ==— — — 3 crxx etfugientẽ abira fratris id eſt ab ꝑſ aufra tre ſuo irato. Deduxit inquã per vias rec⸗ tasid eſt de Berſabee in chanaʒᷓet inde in WMeſopotamiã ſiue ad laban auunculũſu⸗ um. Et in iſtoitinere oñdit illi regnũ deii viſione angeloꝝ aſcendentiũ ⁊ deſcenden⸗ tiũꝑ ſcalã erectãa terra ad celum Beneß. xxviij. Et dedit illi ſclſam ſanctoꝛũ.⁊c̃. que ſeia ſanctoꝝ elt ſcire cõuerſari in mediona- tionis ꝑuerſe bene⁊ virtuoſe Vel dedit ii liꝓpbetiã que eſt ſcia ſanctoꝝ. Sapi.vij. Per nationes in animas ſctãs ſetransfert amicos dei⁊ ꝓphetas conſtituit Euigilãs eĩ de ſomno ſuoꝓphetauit de lege. detem plo · ð paſſione que in terꝛa illafutura erãt dicens. Terꝛibilis eſt locus iſte. vere dñs eſt in locoiſto et ego neſciebam Non eſt hic alið niſi domus ði⁊ porta celi B eñ. xxviij Terꝛibilis em̃ fuit lex. domꝰ dei templum paſſio xp̃i.apertio poꝛte celi Sic ergo dire xit eum in itinerefugientem Sed vlterius cũ veniſſet ad laban cui vigintiãnis ſerui⸗ uit. inſtruxit eũ fapia dupłr Primo qũo lu craret᷑ſibi diuitias Scðo qũo ipius laban et filioꝝ ſuoꝝ vitaret fraudulẽtias Quãtũ ad primũ dicit ꝙ honeſtauit illũ in labori⸗ bus ſuis.id eſt ditauit illũ ꝑ labores fide⸗ les quos ſuſtinuit ſeruiendò laban viginti annis Beñ.xxxi. Die noctuqʒ vrebat eſtus et geln.fugiebatqʒ ſomnus aboculis meis. Iſtum modũ loquendi de honeſtate habet ſacra ſcriptura: Ecẽi.xi.Facile eſt in ocłis dñi ſubito honeſtare pauꝑem. Et cõpleuit laboꝛes illius dando ſibi ꝑſeuerantiã.pati entiã⁊ mercedem cõdigna Beñ.xx · Dita tus eſt homo vltra modũ Infraude circũ⸗ uenientiũ illi affuit ⁊ honeſtũ fecit illũ id ẽ docuit illum obuiare fraudulentijs et falſi tatib ip̃iꝰ laban qͥ nitebat᷑ diminuere mer/ cedẽſuã ꝑ mutatõem pacti mõ ſibitribuen do fetus vnlus coloꝛis.mõ diuerſi coloris vt ſupꝛa dictũ eſt Señ. xxxi. Dixit Jacob vxoꝛibo ſuis.laban pater veſter circũuenit me et mutauit mercedem meã decẽ vicib. id eſt multotiens ⁊ tñ deus nõ permiſit vt noceret mihi Et honeſtũ fecit iliũ id eſt di uitẽ ſicut pꝛius expoſitũ eſt. vel iuſtũ vłlmo rigeratũ ad alios q;uis malos.pᷣ. Theſſa. iiij. Poneſte ambuletis ad eos qͥ foris ſũt. B ¶ Eſt aũt circa hiſtoꝛiq notanð Moꝛalrgiſti duogemelli Eſau et Jacob deſignãt carnem⁊ ſpũm Eſau piloſũs ſig⸗ nificat carnẽque plena eſt ſupſfuis deſide⸗ rijs deſideria terꝛena deſignãt in cuiꝰ ſignũ clerici hñt pilos raſos in ſũmita te capitis ⁊ attonſos in circuitu.ad deſig⸗ nandum ꝙ nullum terꝛenũ deſideriũ dedʒ mediare inter mentẽ eoꝝ ⁊ deũ:nec etiã de⸗ bent habere nimias affectões ad coꝛpꝰſuũ VUnde in ſignum huiꝰ verſus inferius ad coꝛpus piliabſcindunt᷑ Eſau ergo piloſus eſt caro Jacob lenis ſpũm ſignat Valla.v Vos qui ſpiritales eſtis inſtruite hmõi in ſpũ lenitatis Iſti duo germantinceperunt pugnare in vtero matris: Et poſtea Eſau cum factus eſſet adoleſcens ꝑſecutus ẽfra trem ſuũ.et intentauit ſibi moꝛtem Et cer⸗ te ad lr̃am in vtero matris caro inficit ſpi⸗ ritũ ꝑ pctm̃ originale In põ. Ecce em̃ ĩ ini qui.ↄcep.ſum ⁊c. Et cõtinue poſtea Caro ↄcupiſcit aduerſus ſpũm ⁊ ſpũs aduerſus carnem Pec em̃ ſibijnuicẽaduerſant᷑.gal⸗ v. Eſau eſt ſenior ⁊ Jacob iunioꝛ Quia ad lr̃am pᷣmo ↄcipit᷑caro⁊ poſtea anĩat᷑ ꝑ ſpm̃ Areſto.xvi.de anialibꝰ.embrio in matrice pᷣmo viuit vita anialisqᷓ; vita homiĩs:pᷣ Lo rin · xx.nõ pᷣus qð Püale ſed pᷣus qð aiale. deinde qð ſpũale Et ſap̃.vij In ventre ma tris meefiguratus ſum caro Iſte tñ ſenioꝛ debuit ſeruire iunioꝛi id eſt caroſpũi vt in actibꝰ hoĩm nõ caro.ſed ſpũs dñer᷑ Bal·v. Spũ ambulate ⁊ ðᷣſideriã carnis nõ ꝑficie tis Silretiã Eſau ſeruiuit iacob in hoeꝙ ꝑ ſequebat᷑eum.qꝛ ſic fuit ſibi occaſio meriti et patientie⁊ magnus ꝓfectus. Et iſto mõ rekellio carnis eſt ſeruitiũ impen ſum ſpiri tui quo ſpũs ꝑficit⁊ ſtimulat᷑ ad pugnã vt poꝛtet victoꝛiã J acob ergo.i.ſpũs ſub fra tris ſui ꝑſecutione af flictus fugere debet in meſopotami Meſopotamia interp̃tat eleuatio cuiuſdam vocationis et ſignificat celeſtẽpatriã ad quã eleuabimur et ad quã vocati ſumus Sed in iſta fuga iacob poſi⸗ tus in itinere doꝛmit qꝛ ſpũs a ſtrepitu mũ di ſe ſubtrahit ⁊ in ſanctis ſtudijs ⁊ ↄtem ⸗ plationibo ↄquieſcit. capiti ſupponit petrã qꝛ fundamentũ totius vite ſue xpᷣm facit:pᷣ TCoꝛin.x. Petra aũt erat xp̃c Et.pᷣ. Loꝛin· ij. Fundamentũ aliud nemo poteſt ponere pᷣter id qð poſitũ eſt qð eſt ielus chriſtus. Veetio b ¶ Dormiendoergd inſancta con templatiòẽ ſpũs. vidit ſcalãerectã ad celũ ſta ſcala eſt pnĩa que ſtat in terꝛa. quia in ac vita incipit᷑. ſedattingit ad celũ qꝛ fa⸗ cit hoĩem in moꝛtead celum appꝛopinqua re Mat. iij. Pniam agite. appꝛopinqua⸗ bit eñ regnum celoꝝ Iſta ſcala habet ſex gradus ꝑ quos aſcendere ↄuenit: ſcʒↄtri⸗ tiõem ↄſeſſionem.oꝛatõem ieiunia · vigili⸗ as et eiemoſinas. que ſunt ꝑtes ſatisfactio nis Iſta figurant᷑ per ſex gradꝰ quibꝰ aſck⸗ vebãt᷑ ad ſoliũ Salomonis.ij. Paralip.ix Duo latera iſtius ſcale ſunt timoꝛ et ſpes · Debet em̃ ꝓctõꝛ timere nõ pᷣſumere Ecẽi.v Deꝓpiciatu peccatoꝛũ nolieſſe ſine metu. Debet etiã pctõr ſperarenõ deſpare.⁊ ſic in ter ſpem et timoꝛẽquaſi iter duo latera pe⸗ nitentialis ſcale aſcendere.qꝛ ſicut metrice dicit᷑ Si timoꝛ eſt ſine ſpetunc deſperatio ledit. Et niſi ſpes timeat ſtatim pᷣſumptio fiet Ergotimoꝛ ſine ſpe. nec ſpes valetabl⸗ ʒ timoꝛe. Angeli aſcendẽtes ⁊ deſcenden tes ſunt cogitatões noſtre quibꝰ interdum gaudia rogitamus paradiſi⁊ tunc aſcẽdũt Luce. xiiij. Cogitatõnes aſcendunt in cor⸗ Da veſtra Etaliañ miſerias huiꝰ vite imo etiã penas inferni ad pᷣcauendů ⁊ tůecogi⸗ tatiòes noſtre deſcendũt In põ. A ſcẽdunt vſqʒ ad celos.et deſcendũt vſqʒ ad abiſſos Quia huic ſcale dñs ẽ innixꝰ qꝛ penitẽtes expectat? vocat dicens Venite ad me om nes qui laboꝛatis ⁊ oneratieſtis etego refi ciam vos Math. xi. Aniĩa ðᷣo denota q̃ ſie Voꝛmit cũ iacob.audit dñm dicentem ſibi. Terꝛam in qua doꝛmis dabo tibi⁊ ſemini tuo id eſt terꝛã viuentiũ q̃ eſt patria in qua nunc doꝛmis ſicut peregꝛinus ꝑ ↄtempla⸗ tionẽ Dabotibi poſtea vt requieſcas n ea ꝑ ſempiternã poſſeſſionẽ In pð · Credo vi dere bona dñi in terꝛa viuentiũ Sed notã⸗ pũꝙ Laban cui iacob ſeruiuit duas filias habuit Liã ⁊ Rachel Lia lippis erat ocu/ lis Rachel decoꝛa et venuſta aſpectu Ser niuit aũt iacob ꝓ Rachel ſeptem ã̃nis et tñ poſtea neceſſe habuit prius acciꝑe Liã̃añ ⸗ quã haberet Rachel eoꝙnõ eſſet ↄſuetudi nis in illa patria pᷣus tradere iunioꝛes ad nuptias Sic moꝛalr pater noſter cui ſerui mus habet duas filias duas vitas Pñtem et futurã Pñs ẽ Lia lippis oculis nec mi⸗ rũqꝛ manetĩ hac lacrimaꝝ valle plenami⸗ ſerijs ⁊ afflictionibo furura vero vitaẽqᷓſt Rachel decoꝛa. amabilis pulcra ⁊ plena de licijs Tre.ij. Vrbs pfecti decoꝛis gaudiũ vniuerfeterꝛe Pꝛoiſtafilia optet nos ſer⸗ uire ſeptẽ ãnis id ẽ vniuerſotꝑepñiti Sep⸗ tenariꝰem̃ eſt numerus vniuerſitatis et tñ ↄtingit de bonis ac ſanctis viris frequẽter ꝙ ſeruierunt deo diu? vellent libenter ha/ bere iſtã Rachel.i.vitã eternã qꝛ ſine maio⸗ ndifticultate vellent ire ad celũ. ſed certs tunc datur eis Lia qꝛ deus ſic oꝛdinauit ꝙ exponunt᷑ vite actiue foꝛte ĩſtatu pꝛelatu/ re vbioppꝛimunt᷑afflictionibo ꝓ ſalutep⸗ rrmoꝝ Et ſi querataxp̃o quare.reſpondet Vui nõ eſt ↄſuetudo celeſtis patrieiunio rem illã rachelẽi.beatitudinẽpulcrã et de coꝛã dare ante laboꝛem pñtis vite et iõpri us opoꝛtet acciꝑe Liã lippãvt poſtea habe amus Rachel decoꝛam Sicem̃ deꝰ datco ronãpꝓ cinere Oleũ gaudijꝙ fletu Palliũ laudis dabitꝓ ſpũ meroꝛis. Ih.xi. Lectio.cxxxx. Mſtodiuit illʒ ab inimicis ⁊ a ſeductoꝛibotutauit ilũ⁊ certamen foꝛte dedit illi vt vincerer et ſciret qñ̃ oĩm potentioꝛ eſt ſa pial Poſt quã declaratũ eſt qũo ſapia que eſt verꝰ ði cultus liberauit iacob in fugiendo fratris ſui oqiũ In cõtrahendo duplex coniugiũ? in exhibendo Laban laboꝛioſum ſeruitiũ. que omĩa fecit ꝑtim verſus Laban itinerẽ do. partim cũ eo moꝛãdo. Pic ↄſequenter oñdit qũo ſapĩa eũdẽ iacob gubernauitad partes ſuas repatriãdo. Pabuit em̃ iacob fratrẽ ſuum ꝑſecutorẽ Auunculũ ſuũ ſedu ctoꝛẽ⁊ angelũ ſuũ colluctatoꝛẽ. Et abiſtis triby ſapia eũ cuſtodiuit ſicut ſibi expedi⸗ nit·Nam germanũ ſuũ recõciliauit Auun culũ ſuũ ratõe placauit.et ab angelo bñdi A Sciendũeſt ctõem impetraui A ergo ꝙ Jacob repatriãdo cũ vxoꝛibꝰ liber gregibꝰ ⁊ armentis tres ſuſtinuit difficul⸗ * Sates Pꝛima fuit ꝙ cum fugeret clama la⸗ ban cũ omĩbo q̃ adquiſierat ſub eiꝰ ſeruitio laban indignatus ꝙ nõ accepta licentia⁊in ſalutato hoſpite receſſiſſet cũgregib et fi⸗ liabus ſuis inſecutꝰeſt eũ cũ magna comi⸗ tiua.ſicut narꝛat Señ. xyxi. Et ſeptimo dis ſuũꝛ lea wm iof vnntu f ſenn ſoh ui npi pndh til nq di ns a nild. cii uurt il nipnh ftc imn nn Mh t kinzn n — eumattigit Cui nocte pᷣcedenti dñs appa ruit ⁊ dixit ei Taue ne quicq; loquarꝭ ↄtra Jacob Qua increpatiõecoꝛreptus la ban nlhil niſi rationabile ad iacob dixit Et ibi finaliter pactũ fecerũt⁊ titulũ lapidis erererunt in ſignum ꝙ neuter vnq; in poſte rũcõtra aliũ tranſire liceret Scda difficul tas quã habuit in repatriãdo de fratre ſuo quem audinit ſibi velle occurꝛere cuʒ qua/ drindgẽtis viris ⁊ cõtra hunctimoꝛem ðᷣs eum cõfoꝛtauerat ante · oñdens ei multitu⸗ dinẽ angeloꝝ Beñ.xxij:in loco qui dicitur Manaym id eſt caſtra quẽ locũ ſibi voca⸗ uit ſic. quia ibi vidit angelos dei. de quibꝰ ait aſtra deiſũt hec ¶ Tercia difficultas quãſuſtinuit in re patriãdo fuitĩ luctaan geli · de qua Beñ. xxxij. vbiðꝛ ꝙ vir lucta⸗ batur cum eo vſqʒ mane.ſed finaliter vrril le ſibi benedixit⁊ ꝙↄtrageꝛmanũ pᷣualerʒ pᷣdixit Liberatõem ergo 2ebſenen trã deſcribẽs dicit ſic Cuſtodiuit lum ab inimicis.vicʒu fratre eum pꝑſequente ante quã fugeret a patria ſua.⁊ a laban eum inſe quentecũ redire vellet ad patriã ſi u. puer bioꝛxvi. Cum placuerint dño vie hoĩs im micos eius cõuertet ad paceʒ Et a ſeducto ribus tutauit illum.hoc eſt a fraudibus la ban eum ꝑſequentis ⁊ filioꝝ ſuoꝛũ qñ mo/ rabat in meſopotamia. Et certamen foꝛte dedit illi vt vinceret qñcum angelo lucta⸗ batur?⁊ victoꝛiã obtinuit.non ꝑ violentiã ſedꝑ deuotõem.angelo volente ſibi dare ſi gnů qꝛ ſicut lucta bar̃cum eo⁊ tñ habuit fi naliter victoꝛiãita ſuſtineret aduerſitatem afratre⁊ tñ in fine victoriã haberet. Et ſic epimentaliter diſceret ⁊ ſciret qm̃ oim po tentioꝛ eſt ſapia que attigit a fine vſqʒ ad finẽ foꝛtiterã diſponit omia ſuauiter Saß̃⸗ vij · Cuſtodiuit illũ ab inimicis ſiotan⸗ dum ginter omĩa pñtis vite neceſſaria ma xime foꝛet vtile ſcire diſcernere inter ami⸗ cos ⁊ inimicos quia frequẽter amicos cre/ dimus illos qui ſunt realiter inimict et il⸗ los inimicos aliquotiẽs eſtimamus qui no bis realiter ſunt amici Sunt ei duo gene ra hoĩm quiapparent amici et ſunt hoſtes et inimici. Et duogenera hominũ vidẽtur inimici⁊ ſunt amici ⁊ ita quidam realr· qͥ· dam apparentt a(¶ Unde qdru⸗ plices— inimicos vieʒ blandos ad ulatores.falſos ↄflliatoꝛes · vetrahentes ⁊ ꝑſecutoꝛes coꝛripiẽtes ⁊ coꝛrectoꝛes Pri⸗ miſunt exanimãdiꝑↄſciam Scðlſunt re pudiãdi ꝑprudentiã Tercij fůnt tolerãdi paciam Quarti ſunt acceptãdi ꝑ beniuo le ntiã Pꝛimi igitur inimicta qͥbꝰnos cu/ ſtodire debemus ſunt blandi adulatoꝛes Qui enim in collo teita ſuauiter rad eret⁊ guttur tibi amputaret vel ideo genam tuã tergeret vt oculũ erueret talis meritofoꝛet inimicus dicendus ſed adulatoꝛ cuiꝰ ling ua nouacula acuta ⁊ doloſa.ideo tibi blan/ ditut te decipiat⁊ oculum diſcretiõis tibi eruat Ecẽi.xij · In labijs ſuis indulcatini micus et in coꝛde ſuo inſidiat᷑ vt ſubuertat te in foueam In oculis tuis lacrimabit᷑ int⸗ micus.⁊ ſi inuenerit tꝑs non ſatiabit᷑ſang ⸗ uine Stincurꝛerint tibi mala tůc inuenies eum illic pꝛioꝛẽ.⁊ quaſi adiuuans ſuffodi et plantas tuas De iſta materia loq ui Se neca epla. lrxx. fm quantitatẽ maioꝛẽadu lario qᷓ; ſimilis amicicie non imitat᷑ tñ illaʒ ſed vincit⁊ penetrat apertis acꝓpicijs au⸗ ribus excipit᷑ ⁊ in yma p̃coꝛdia deſcẽdit eo ipſo gratioſa quo ledit. doce quẽadmoduʒ iſtam ſimilitudinẽ poſſim dinoſcere venit ad meꝙ amico.inimicus blandus:vicia ſp virtutũ nomine ſubripiũt:temeritas ſubti tulo foꝛtitudinis latet Ignauia vocãmo deratioꝓ cauto timidus accipit᷑ In his di⸗ cit Seneca Magno periculo erꝛauimus. imo ſicut declarat idem epla.xlv. Non ſu⸗ mus ↄtenti modica laudatione ĩmoſi quis nos ſanctiſſimos ſapiẽtiſſimos ⁊ modeſti ſimos pᷣdicet totũ nos acceptamus tanquã nobis debitũ cũ conſtet nobis ꝙ illiſolent mentir cõmuniter qui nos laudant⁊ tam̃ iu laudibus noſtriscredimus eis ⁊ iõ nos nõcoꝛrigimus. Ideo mutari non volumꝰ qꝛ nos optimos eſſe credimus ⁊ ideo ſnĩa latonis fuit.ſic dicit libro de dictis phoꝝ eu ſapientũ.ꝙ homies ex inimicis magis realibus qᷓ; ex amicis apparentibꝰꝓficiũt. qꝛ dum inimici eis erꝛoꝛes eoꝝ impꝛope⸗ rant coꝛrigunt᷑. Amici vero nõ manifeſtãt erꝛoꝛes. ſed tolerãt ⁊ occultãt Mihiee. vij Inimicihomis domeſtici eius. Etyſa.iije Popule meus qͥ beatũ re dicunt· ipſitede cipiunt⁊ vias greſſum tuoꝝ diſſipant Iſti gi nädi ſciam Cõſideremꝰ igitexaminãdiſnnt ꝑ ↄſcia Nectio velectus noſtros ve quibo eðſcij nobis ſu⸗ mus.et tunc non decipiemur.⁊ hoc eſt q vocet nos Seneca in epla vltima allegata inducẽs exemplů de Alerandro magno q in obſidione cuiuſdã vrbis dů circũiret mu ros.ſagitta pcuſſus · cũ vulnus vehemẽter poleret. ait. Dmẽs inquit iurant me eſſefi ſũ iouis Sed vulnus hoc hoĩem me eẽcla mat Idẽet nos faciamus dicit Seneca. di camus Uos dicitis me prudentẽeẽ ego vr veoqᷓ; multa inutilia ↄchpiſcã Nec bqui pem intelligo ꝙ aialibo ſatietas monſtrat. quis ciboqͥs potioni debeat eſſe modꝰ De ſto inimico exponi põt illud Hcẽi·xij NMe rredas inimicotuo ln eternũ Nouicio?em oĩm nõeſt peſtisqᷓ; familiaris inimicꝰ Dui vum verbis bonis ſaltẽ apparentibꝰ laudẽ expꝛimere nitit᷑. intus ſub cõ lacẽtie typo viſcus fraudis atqʒ doloris eminat Secũ di vero noſtriinimici ſunt falſi cõſiliatoꝛes qui nobis aliter ſ uggeruntq; expedit ania bus ⁊hr maxime ſunt ꝑiculoli in cõmunita te quacũqʒ.qꝛ ſicut in bonis cõſiliatoꝛibus cõſiſtit maxime honoꝛ. ſ alus et ꝓfectus rei⸗ publice.ita in malis cõſiliatoꝛibꝰ maxime tonſiſtit cõfuſio⁊ ſubuerſio eiuſdẽ Diẽ em̃ Tullius libro ſuo de ſenectute. ꝙ ↄſiliatoꝛ eſi in republica ſicut gubematoꝛĩ naui. In naui inquit alij ſentinã exhauriunt · Zlij coꝛdas trahunt Zlij mei ſcandunt. Ille vero qui tenet clauũeſt q uietꝰ ſedẽs ĩ pup/ pi⁊ multa mai tʒſilians eſt efficiens ſicut dans foꝛmã fm quãaliꝰ habet opariã dirigi Diſtinguit eĩ uadruplex efficiens.cõſiliãs. diuuãs. di ponens pficiens B Debẽt igit᷑ipi cõſiliarij habereĩ vita ſanctitatẽ.in vᷣbo ve ⸗ ritarẽ.ĩ zelo eq uitatẽ.et in exꝑimento ſaga citatẽ·⁊ tales in romana republica vocabũ tur ſenatoꝛes? ſe hñt in cõitate ſicut coꝛ in coꝛpoꝛe. m Plutarcũ. Vnde Romulꝰ cõ pitã ciuitate quã centum ex ſenatoꝛibo elegit quoꝝ conſilio omĩa ageret. quos ſenatoꝛes ꝓpter ſenectu tẽ.ꝓres ꝓpter ſolicitudinẽ cure nomĩauit. Pon nomĩa ab initio vrbis condite aureis Is ſcribebantꝓpter qð pres cõſcripti ab omibus diceban Iſtieligebant poſtqᷓ; eme niti in diuerſis ſtatibꝰ⁊ officijs extitiſſent. tanto aptioꝛes ſapie negocijs. quõto in er⸗ oꝛa facit.⁊ Auicẽna diẽ ꝙ ex noie ſuo Romã vocauit ercicijs cõꝛꝑis minus poſſent Iſtoꝝ apud grecos tantꝰ honoꝛ fuit. ꝙ nunc; duces ꝓ⸗ ducerẽt nec aliqð ſolẽne facerent ſine iſtis: Sicutigitiſti ſenatoꝛes ⁊ cõſiliatoꝛes fũt reipublice vtiliſſimi qñ ſunt boni virtuo⸗ ſi.ita ſunt iudici principi? lato ꝑnicioſiſ⸗ miqñ ſunt mali. qñ vicz habent zelumꝓ cõ modoſuopꝛiuato? ꝑſonali et nonp bono cõmuni qů ſunt coꝛrupti cupiditate⁊ rece prõe quãdo ſüt nimis ꝑtereiti diſſimulãt hicere veritatẽ · qð odio amoꝛe vel rancoꝛe regulant᷑ vel inuidia ad alios.tunc ↄſulen po pꝛincipẽ deſtruunt quẽ regere⁊ dirige⸗ re deberent. ⁊ fiunt nõ ſolũ eiſed toti reipu blice eſſimtinimiciquoj cuilibet dici põt illud qð dicit Paulꝰ Elyme mago Act. riij · V plene omni doloet omni fallaciafi li dyaboli immici omis iuſticie non deſinis ſubuertere vias dñi rectas Talis ↄſiliatoꝛ fuit lle Aman qui ſubrilitatẽ nobiliſſimi ꝛincipis Aſſuerifraudulentis ↄſilijs cir tũuemt. ⁊ nobilis regis innocentiã adne⸗ phariã crudelitatẽ induxit Peſt. xiij. Po ⸗ ſiis noſter⁊ inimicus peſſimus iſteẽ aman Iſtiigitinimici ſunt repudiandi ꝑ prudẽ i.ſicut ideʒ Aſſuerus fecit Zman qñ ini quãſniam ad ſi uggeſtionẽ? cõſiliũ eius da tam de occidendo totogenere iudeoꝝ miſe ricoꝛditer retractauit Tercij inimici noſtri ſunt detrahentes ⁊ ꝑſecutoꝛes Etiſtos vut gariter vocamus hoſtes ⁊ inimicos qᷓpſo⸗ nas ⁊ ↄditiões nr̃as ledunt· ⁊ tñip̃ frequꝰ ter nobis ꝓficiunt Sicut em̃ docet Boeti iiij. de ↄſo.ꝓſa · vi· Pꝛou identia diuinaex⸗ inde ſepe ꝓducit ĩſigne miraculũ ꝙ malos mali bonos faciunt Nam dũ mali quidaʒ ↄſiderant ſe iniqua quedãa peſſimis ppe ti.noxioꝝ odio flagrãtes· ad virtutis frugẽ redeunt dum ſe eis diſſiles ſtudẽt eẽquos oderant Tales ſunt aduerſus religioſos? ſanctos viros iſti mũdo dediti? dyabolo⸗ qutfacta et vitãſanctoꝝ laniant · iudicant et deprauant. quoꝝ infamatiotimenda n eſt. qꝛ eſt a turpibus oꝛta. Sicut eĩ dicit Brego. ſuꝑ Ezech. Peruerſoꝝ derogatio vite noſtreappꝛobatio eſt. qꝛ iam oñditin ⸗ ſticie aliquid nos habere ſiillis quideo pla cent incipimus diſpliceret Nõem ſt derogatio ſed ↄmendario lucis ſieãodi unt⁊ fugiunt veſptiliones Sancti viriſũt up ſce im jm iih h ſn ine(C mmm wi lum en tux n nn ku ien rö n ſunf n n iu n pi ETEE e erxri lut mundiperlucidã famã⁊ ſincerã ↄſciaʒ ßᷣTheſſa. v. Vos filij lucis eſtis ⁊ filij di⸗ ei Peccatores aũt ſunt ſicut veſptiliones amantes ſemꝑ oꝑa tenebꝛaꝝIterũ nõ eſt verogatio led cõmendatio odòꝛis vitis.ſi eũ ſerpentes fugiũt Boni viriſunt bonus odoꝛ xpiꝑ bonã ↄuerſatõem ſuã.ij. Loꝛin. 5. Alis quidem ſumus odoꝛ mẽtis ĩ moꝛ tem.alijs aũt vite in vitã Peccatoꝛes autẽ ſunt ſerpẽtes pleni veneno peccati Tercio nõ eſt derogatio ſed cõmendatio coloꝛis ſi ceci:de illo mentiant᷑⁊ iudicãt falſum Pec catoꝛes ceci ſunt Sopho.pᷣ. Ambulant vt ceci· qꝛ dño peccauerũt.et Sap̃.ij · Exceca⸗ uit eos malicia eoꝝ Vñ⁊ iudicia temera⸗ ria · de ſanctis ſunt ſimplr ↄtẽnenda Vnde cũ quidã iuuenis ocioſus diceret demoſthe ni pho Si homies me odirẽt ſicut te meip ſum perimerẽ Et rñ dit Et ego me perime rem.ſi me quẽadmodũ te amarent Quar/ to non eſt derogatio ſed cõmendatio medi ci·ifreneticus maledicat. Serui dei ſunt medici aĩaꝝ Peccatoꝛes ãt ſicut frenetici Siigit᷑tales viros ſctõs diffamãt · opoꝛtet eoꝝ blaſphemias deridere Uñ legit᷑ de ve ſpaſiano impꝑatore ꝙ cũ eſſet auarus et ſe⸗ nex⁊ quidã impꝛoperãdo ſibi diceret Vul em pellẽpoſſe mutaꝛe ñ animũ Reſpõdit Riſum hmõi debemꝰ hoĩbus.nobis coꝛre⸗ ctionẽ · penã criminoſis. ¶ Quarti inimict Nuos habemus apparenter ſed tñ realr ſũt amici.ſunt coꝛripiẽtes ⁊ coꝛrectoꝛes qͥ nos de noſtris exceſſib ⁊ erꝛoꝛibꝰ arguunt pu/ niunt⁊ emendant Veritas ẽ eſt erꝛanti/ bus odioſa qᷓ;diu in erꝛoribꝰ ꝑſeuerãt Ta⸗ lis fuit Paulus erga galathas qͥbus dicit Bal.iiij.ergo inimicꝰ factus ſum vobis ve rum dicens vobis Iſti inimici ſunt accep/ tandiad beniuolentiã. Math.v. Diligite inimici veſtros ⁊ bñfacite his qͥ vos oderũt hoc eſt vicioſos moꝛes vr̃os Lectio.exxij uſtü nõ dereliquit.ſed a petõri bbus liberauit eü. deſcẽditqʒ cũ oin foueam et in vinculis non dereliquit eũ.donec afferꝛet illũ ſceptx regni⁊ poten ⸗ tium aduerſus illos qͥ ſe depᷣmebãt⁊ mẽda ces oñdit qͥ maculauerũt eũ et deditilli cla ritatẽ etemã Poſtqᷓ; declarata ẽguberna tio ſapie circa qͥnqʒ nobiles. vicʒ adam nœe abraqm loth ⁊ iacob In iſta ꝑte inducitex emplů ſerte ꝑſoneſpectabilis vicz ip̃iꝰ Jo/⸗ ſeph qui miro modo fuit exaltatus et humt liatus.tribulat?⁊ gloꝛificatꝰ. Et circa hoc duo facitNam pᷣmo oñdit qũo ipe ioſeph fuit multiplr tribulat? Scðᷣo qũo ꝑ ſapiã tiã extitit magniſice libetatus ibi Donec af ferꝛet illi ſceptx regni⁊ potentiã aduerſus illos qui ſe depᷣmebant ⁊ mendaces oſten ⸗ dit qui.⁊c 5 A(¶ Circa pꝛimũſcien dũ ꝙ Joſeph duas tribulatões ſuſtinuit in iurioſas.de quibus hic breuiter facit men ⸗ tionẽ Fuit em a fratrib venditꝰ et aliena⸗ tus ꝑ facinoꝛoſã ↄ ſpiratõnem Beñ · xxxvij Fuit ſcðᷣo de ſolcitatõe libidinoſa ⁊ de vo ⸗ lũtate adnlterij effectualiter demõſtrata:ð latus · diffamatus ⁊ accuſatus ꝑ malicioſã mulieris machinatõem Beñ. xxxix /Laſus pᷣme iniurie fuit iſte Fratres ſui decẽ inui⸗ derunt ſibi⁊ cum aliqui eũ vell ent occidi⸗ ſe:deo volẽte mutauerũtæſiliũ⁊ tãrſeũtibꝰ iſmaelitis eũ vendiderũt triginta argente is de cõſilio iude qui fuit vnus de fratribꝰ ioſeph Poc fetõ miſert tunicã ioſeph intin ctam ſauguine hedi.ad Jacob patrem eoꝝ dicentes ſe in agro tunicaʒ illam inueniſſe qua viſa pater coniecit filium ſuum a fera aliqua deuoꝛatũ.⁊ irꝛemediabiliter eũ plã rit Iſti mercatoꝛes duxerũt eũ in egiptũ⁊ vendiderũt Phutiphari eunucho pꝛinci⸗ pi milicie reg.nec ẽ intelligendũ ꝙ iſte fu⸗ it eunuchus.i.caſtratꝰa iuuentute ſicut ſo lent nobiles facere ꝓpter cuſtodiã domina rũ.qꝛ ↄſtat iſtã habuiſſe filiã Aſſenech quã iſte Joſeph poſtea duxit in vxoꝛẽ.ſʒ tradũt iudei ꝙ iſte Phutiphar vidẽs Joſeph ele⸗ gantẽ pueꝝ emit eũ a mercatotib vt eo ab⸗ uſus fuiſſet. Dñs aũt ita infrigidauit eũꝙ impotens fuit coire⁊ cuſtodiuit Joſepha eo intactũ Vñ ꝓpteꝛ hoc deinceps dicebat᷑ eunuchus.⁊ tũc factꝰ eſt põtifex helyopole os ⁊ magis honoꝛabilis q; fuerat ante prin cipatũ Iſte igiiphutiphar videns Joſeph ingenioſũ in agẽdis ⁊ gratioſũ.ↄſtituit euʒ diſpenſatoꝛẽtotiꝰ domꝰ ſue Vxoꝛ vᷣophu tipharis ⁊ dña Joſephinfatuata 6 18 8 Nectio pulcritudine ſolicitanit ioſephe concubi tu.qui ſe excuſauit Tum qꝛ eſſet ꝓditõcð tra dñm ſuum Tũ qꝛ peccatů in deũ ſuum igicũ quadã die Joſeph camerã dñi itra ſet.ip̃ appꝛehẽſa lacinia pallij ſui ait Doꝛ⸗ mi mecũ qui nequaqᷓ; ad quieſcès operi ne⸗ phario fugit relieto pallio apud eã Pec vi dens ſe ↄtemptãcõqueſta ẽ viro ſuo. accu⸗ fans Joſeph de ſolicitudine impudica et ꝙ voluiſſet eã violẽter opp̃ſſiſſe in cuius ar gumentũ oñdit ei palliũ derelictũ Phuti⸗ phar nimis eredulus vᷣbis vxoris miſit eñ in earcerẽ iu quẽpiſtor⁊ pincerna regj mil ſifuerãt Deditqʒ dñs ioſephtantã gꝛatiaʒ in ↄſpectu dñ carceris ꝙtam carcerẽq; in⸗ cluſos ei cuſtodie maneipauit vel deputa nit Eotꝑe iſtoꝝ duoꝝ ipe expoſuit ſomnia Piſtoꝛ eq;ʒ ſupenſo pincerna liberat᷑ Recoꝛ vatuſeʒ din poſtea iterp̃ratoris ſurioſeph cũ rex ꝑ ſomniũ ſu p̃uidiſſer ſeptẽſterilita tis an nos Joſephꝑ meditatõem pincerne eductus de carcere ſomniũ expoſuit ſterili tatem futurã poſt ſeptẽ annos fertiles pᷣdi xit.⁊c ðſiliũ regi dedit.ꝙ aliquẽ prudenteʒ virũ⁊ induſtriũ in regno conſtitueret qͥ bla da per illos ſeptẽ annos fertiles in hoꝛ rea ↄgregaret qutbo terꝛa ſterilitatis tꝑe victi taret Tõſtitutꝰẽ ioſeph in illo officio⁊ ma⸗ ximus egiptifactꝰ eſt ſub rege A quo acce pit anulũ ⁊ to· quẽaureã circa collũ eius.⁊ curꝛu nobili vehebat᷑. Pꝛecone clamãte vt vẽs genuflecterẽt corã eo Sic igit᷑ de vincu lis ⁊ carcere ad regni regiinẽ eſt trãſlatus. ¶ Iſtã igit᷑ mirabilẽ⁊ multiplicẽ gu berna⸗ tõem Joſeph deſcribẽs Salomõ dicit ſic. Pee ſeʒ ſapia venditũ iuſtũſcʒ ioſeph non dereliquit. Sie ſcribit B oœetiꝰ exulans ꝙ muſe eũ exulantẽ nõ dereliqᷓ rũt.ſed ↄtinue ↄcomitate ſunt nec eas timoꝛ aliqͥs valuit impedire.li.pᷣ.metro.pᷣ: Pas ſaltẽnullꝰ po tuit ꝑuinceretimoꝛ Neñm comites ꝓſe⸗ uerent᷑iter. Sʒ a peccatoꝛibo ſcʒ fratribꝰ ſuis quos accuſauerat apð prem ð crimie peſſimo Beñ. xxxvij. liberauit eñ. deſcẽdit qʒ cũ illo in foueã.i.in carcerẽ.vel in foueaʒ id eſt in eiſternã veterẽ ſine aqua in quãꝓ⸗ lecerũt eũfrẽs ſui Beñ. xxxvij. Et in vincu lis non dereliquit eñ.põ. Humiliauerũt in cõpedibus pedes eius Et Beñ.xl. Pincer nã⁊ piſtoꝛ iniſſi ſunt in carcereʒ vbi vinetꝰ erat ioſeph · vonec afferꝛer ſceptrũ regniid eſt pꝛincipatũ ſuꝝ regnũ r põ. Lõ⸗ ſtituiteum dominũ domus ſue ⁊ pᷣncipem omnis poſſeſſionis ſue et potentiãaduer⸗ ſus eos qui eum deprimebãt videlicet fra/ tres ſuos.ad qnos habuit tantã potentiaʒ ꝙ eos vel in moꝛtem vel in carcerem potuit dãnare ſi voluiſſet Et eos mendaces oſten dit qui eñ maculauerunt imponẽdo ſibicri men adulterij Qð ſecit facto ꝑ honeſtã vi tam oſtendens eos fuiſſe mentitos idẽ fal⸗ ſum dixiſſe ⁊ illã peſſimã mulierẽfuiſſe mẽ titã. vel foꝛte nõſolum verbo ſed facto eos cůuicit · quãdo erar poſtea poſitus in tanta poteſtare Et ñ ſolũ iſta ſapientia ip̃iioſeph ſed etiã dedit jlliclaritatem eternãid eſtfa mam claram apud memoriã hominũi ſem pitemũ. hec quo ad litterũ. Neciuſtũ ven⸗ ditum nõ dereliquitt B ¶ Notan dum eſt ꝙ inter varios peccatoꝛes. aliqvẽ⸗ dunt patris ptãtem.aliqui filij veritatẽ.et aliqui ſpũſſancti ſanctitatẽ. Patris pote⸗ ſtateʒ ven dũt aliqui pᷣlati maloꝛes Filij ve ritatẽ vendũt falſi aſſeſſoꝛes Spůlſſctiſun critatẽ vendũt fictiſimulatoꝛes. Pꝛio igit mali pꝛelati velſimoniaci vel potius ieſite vendunt patris poteſt atẽ Dant ei poten⸗ tiam⁊ vſum clauium eccleſie pꝛo munern⸗ bus et rempꝑali mercede. frequenter ecce⸗ ſiᷓ vnicam jpõſum xp̃ vendunt Quiqᷓtuz chriſtũ offendunt faciliter patet intuẽti.; rigide.qᷓ; acute⁊ qᷓ; poteſtatiue iſtud viciuʒ repꝛobauit Ipſe em̃ in ſuo aduentu incar nem venit iudicari nõ iudicare. venirpctẽ tollere nõ punire.venit ad oñdendãclen⸗⸗ tiã. nõ vindictam?⁊ tamẽ contra pet ſimo nie.ita infremebat ꝙ quaſi oblitus innate manſuetudinis non examinãs cãm non ob iurgans.ſed ſtatim ad puniendů ſe dedit. Un Joh.i.⁊ Math xri.dicit᷑ꝙ factoqᷓſi flagello de funiculis eiecit vẽdentes ⁊ emẽ⸗ tes de templo⁊ menſas numulariorũ ſub⸗ nertit ⁊ es cathedras vendentiuʒ colũbas euertit qui ſimoniacos figurabant et dirit eis. Scriptũ eſt domꝰ mea domus oonis vocabitur.vos autẽ feciſtis illã ſpeluncãla tronũ Nec mirũ ſiſic cõtratales exarſit. nã ip̃i xp̃m erpellunt de ſuoofficio: Chriſtus enim ſe fecit oſtiarium eccleſie nolens ꝙalt quis in eccleſã. id ẽeccleſiaſtic dignitatẽ mne an mijan nnt ſmian i ßc aunh af mlb rs. em ar m ſin ume ſuß 1 * ¹ 2 5 ₰ B S% 1 3* S5 ₰ F — 8 4 exxrii üutraret niſiꝑ eũ Job.. Ego ſum oſttũetq nõ intrat ꝑ hoſtiũ in ouile oũ ſed aſcẽdit aliũde.illefurẽ⁊ latro. Iſtiigitplati malt ⁊ peruerſi quiecciam xp̃lvendũt expellunt xpm de officõ ſuo faciẽtes pecunii eẽoſtiũ⁊ nõ xpm Sicut fecit ſimõ magꝰcun petrꝰdi tbenn tua tecũ ſit in ꝓditõʒ.qꝛ exiſti⸗ maſti donũ derpecunia poiſideri Act.viij Nec eſt ꝑſona aliqᷓ ita ꝑui valoꝛis in mũd qn magnã ſibi iudicaret ↄtumeliam fieri ſi — ð foꝛo 6 ⁊ vbiq; offerꝛet᷑ve⸗ nalis. q;tomag ſponſa xp̃i ĩmoxp̃cꝓ ſpon⸗ ſa offendi dẽt qͥ viliſſimis ribaldis ad emẽ⸗ dů offert Nũc in foꝛo pape. nũci fpꝛo regis — vei alteriꝰ vñi ſecularis · talis meritofur dẽt vocari⁊ latro ſacrileg? Que inſticia eſt vocare illũ ſacrilegũ latronẽqui „— furatcalicẽ vel ſacx librũ deeccia.⁊ nonil⸗ lãquifurat᷑ipᷣam ecciam totã ⁊ omĩa bona eius Qnantũ contemptũ⁊ damnũ faceret regi qui in camerã ſuã introduceret ſerpen tes bufones ⁊ vᷣmes Sʒcerte iſti vẽditorer inecciam dei callidos er pᷣſutos repletos veheno peccati adulatoꝛes latrones. pᷣdo⸗ nes.qui reptilia⁊ vermes magis qᷓ; hoĩes dicipñt introducũt Et ſicut maximũ dam nũfieret homĩ ſi ſpõſa ſun ſicꝑ artẽ magi⸗ cã incantaret᷑ꝙ locoꝓlis hũane pꝛoduceret talpas ſerpẽtes vel aſinos coꝛnutos ita ſit in ꝑte iſta irꝛeↄpẽſabile damnũ eccie ꝑ ec⸗ cleſie võẽditoꝛes Qñ eñ aliqͥs auarus qto⸗ tus inheret terꝛe in eccia canonizat᷑vel ꝑft dt᷑ in curatum.poſſunt ſilij eccleſie dicere. Mater noſtraꝓ fratre peperit nobis vnaʒ talpam Dñ ponit᷑ vnns maximꝰ rixator vi litigatoꝛ pñt dicere Mater nñ̃a genuit no⸗ bis ſerpentẽ. ⁊ qñp̃ficit᷑ vnus ep̃s ill̃atus — vel laicꝰ.pñt dicere merito.qꝛ eccĩa peperit vnũaſinũ coꝛnutũ Dicit eñ btũs QAugꝰ.ꝙ ꝑſeptuaginta ãnos babilonice captiuitatꝭ durauit ſacer ignis quẽ Hieremias abſcon derat Qui tũc pᷣmoextinctꝰ eſt qñ anthio/ chꝰ vẽdidit ſacerdotiũ Jaſon t.ij. Macha. iij. De iſtis malis venditoꝛibo exponi põt illud Joel.iij. Pueri poſuerũt in ꝓſtibulo et puellã vendiderũt ꝓ vino. Puer eñ xpᷣc ponit in ꝓſtibulo qñ ſancta eccleſia ꝓfertur vni lubꝛico⁊ luxurioſo. Etpuella.i: eccle, ſia vendi᷑ꝙ vino qñ bona eccleſie ↄferunt᷑ vni guloſo Secundo aliqur ſunt qut ven⸗ dũt filij veriratem Piſunt falſt iuratoꝛes quos vocdmus cõiter auerſoꝛes Iſtienim nec volunt teſtimoniũ dicere miſi ↄducãtur mercede cum teſtis teneat᷑ dicere veritatẽ iudex ſine munere diſcernere veritateʒ ſeu equitatem ¶ Legimus de dyabolog quã do voluit mentiri induit foꝛinã ſerpentis quaſi verecũdatꝰ fuiſſet ĩ natura ꝓpria mẽ⸗ titus eẽ. ſed qͥdquid ſit de medatio. de piu rio nunqᷓ; legitfuiſſe ↄuictꝰ. imoopioeſ ꝙ qñ adiurat in nomine trinitatis. diceret ve rũ ſeu vᷣitatẽ.ipe nõ inuenit᷑ ¶ Iſtiigitfalſi inratoꝛes peioꝛes ſunt dyaholo.quiqᷓ;tum cunqʒ ad iurent᷑pñt ꝑ munera cõtra verita tem adduci Amos.ij. Vendidit ꝓ argen⸗ to iuſtũ.et pauperũꝓ calciamẽtisi Tercõ vendũtſpũſſancti ſanctitatẽ ficti ſimulato res qͥ oꝑa ve genere bonoꝝ faciunt ꝓ laude hũana De quibo dicit ſaluatoꝛ Math.vi. Amẽ dico vobis recepctunt mercedẽ ſuã. ſtis venditoꝛib.ſermenibo blan ditioſis ub ſpecie Jacob arꝛogãter loquiẽſupplan tatoꝛ dyabolus illud qð habet de Jacob⁊ fratre ſuo Beñ.c. xxv. Vende mihipꝛimo genita tua. Etille ei modicũ retribuit fla⸗ tũ venti in ↄmẽdatõe miſeri hoĩs. Lectio erxij Ec populum iuſtũ etſemen ſine querela libe⸗ rauit a natiombq̃ cũ oppꝛime bant Intrauit in animam ſerui dert ſtetit contra reges hoꝛrendos in poꝛtentis ⁊ ſig nis. ¶ Poſtquã declarati ſunt multiplices effectus ſapientie ex ſpeciali gubernatione quarundam ſpectabiliuʒ perſonarum que quadam pꝛiuilegiata familiaritate ſuerũt deo carifſime · In hac parte conſequenter pꝛoſequitur de effectibus mirabilibus ſa⸗ pientie quos fecit circa gubernationẽ vn⸗ totius populi.videlicet populi iſraeliticiqͥ fuit populus deo pecualiariter cõſecratꝰ? in cultu dei per legem datam ſpecialiter infoꝛmatus Z Fecit autem ſapiẽ⸗ tia tria notabilia beneficia iſt populoin ge nere. Pꝛimo enim eos de egiptiaca ſerui⸗ tute potẽter eduxit et liberauit Scðᷣoꝝ de tũ eos xl.ã̃nj eduxit ⁊ pauit Tercõiuſtũ po pulũ ĩ terꝛã ꝓmiſſiõis iduxit⁊ eã* whrb — ———————— *——— — ———— —— ectio auit In eductione iſrael de egipto mirabili ter afflixit egiptios ⁊ pꝛotexit hebreos In ed ucẽdo eos ꝑ deſertů affectuoſe iuſtos in⸗ ſtruxit? aĩoſe deſtruxi ra ꝓmiſſiõis mirabilr exaltauit hebreos et ꝓſtrauit chananeos: De iſtis tribꝰ benefi⸗ eijs pplo iſraelitico ꝑ dñm in deſerto colla tis ·git᷑ ad hoc loco vſqʒad finẽ libri Un i iſta ꝑte Salomõ dei bñficia recoꝛdat᷑ et ꝓ⸗ ſequit᷑et regratiat᷑ denote et intermirtim nunc de beneficio collata contra egiptios nune de beneficio collato contra chanane os · nůc de mirabili ducatu quẽfecit deꝰ in via per columnam nubis ⁊ ignis in deſerto Diuidi tñ põt ꝓceſſus vſqʒ in finẽ capitu⸗ limn quattuoꝛ ꝑtes Nãpꝛimo tãgit bꝛeui⸗ ter ifraelis ab egiptijs liberatõem Secũdo — iſrael ꝑ egiptio ditatõem Tercio eorundẽ — er deſertũ traductõem Et quarto virorũ bonoꝛũ gratiaꝝactiõem. Scða ꝑs ibi Nec reddidit iuſtis Tercia ibi.Et deduxit eos Quarta ꝑs ibi Juſti tulerũt. Circa ꝓrimũ duo facit Hampꝛimooſtendit quis fuit in iſta liberatione agens pꝛincipale Secũdo oſtendit quis⁊ qualis fuit in eadẽ agẽs in⸗ ſtrumẽtale ibi · Intrauit in aĩam ſerui dei. ¶ Quantũ ad p̃ꝛimũ ſciẽdum. ꝙ ſicnt nar⸗ rãtur Exo. p. Poſt moꝛtẽ oſeph filij iſra el in egipto addicti fuerunt ſeruituti? ſer⸗ nierũt egiptijs in luto⁊ latere ⁊ĩ magna ca ptiuitate.⁊ tamẽ nõ obſtante duriſſima ſer itute multiplicati ſůt nimis. quãtoqʒ op primebant᷑tanto magis multiplicabantur et creſcebant. Tandem hoc ↄperto ſtatuit rex egipti ꝙ quidquid naſceret᷑eis ſexꝰ ma ſculinipijceret᷑ in funiũ.quidquid feminei ſeruareł᷑.vt ſie viri deſtruerent⁊ mulierib ad libidinẽ vteren᷑ Cuiꝰtem ꝑis tempeſta tenatus eſ Moyſes quẽ deꝰ nunciũ fuum fecit ad pharaonẽet.ꝑ quẽ ppłm liberauit. Dicit ergo ſic Hee ſcʒ ſapĩa pplm iuſtũ id eſtfilios iſrael. qui ideo inſti dicunt᷑. qꝛfidẽ habuerũt de vno⁊ vero deo colendo Vnð Abacuc.ij. uſtus ex fide ſua viuit ⁊ ſemẽ ſine quereiai.ſemẽ pr̃iarchaꝝ qui vixerunt ſine qᷓrela Et contihue aliqui fuerũt in illo pploboni⁊ iuſti et ſine querela ↄuerſãtes Liberauit a nationibo id eſt ab egiptijs q tales manſerũt quales natiſunt earẽtes ſu peratnralicognitiõe dei q̃ᷓ eſt ꝑfidẽin ꝓñ t incredulos In ter/ tiQue quið natões illů pplin oppꝛimebãt opibus duris luti⁊ lateris. vrſupra dictũ ei. vñ Exo.p. Venite ſapienter oppꝛima⸗ mus eũ Hecigit᷑ſapia fuit in iſta liberatõe agens pᷣncipale · agens veroinſtrumentale fuit Moyſes. de quoſ nbdit Intrauiti ani mã ſerui dei id eſt ſapia in trauit in animaz moyſi qͥ fuit ſeruꝰ del· iurtã illðᷣ Exodi.ii: Ego ero in oꝛe tuo? docebote qd loquaris Etſtetit fapia vicʒ vel ip̃e Moyſes contr reges hoꝛrẽdos· pharaonẽ? eius pᷣncipes/ In poꝛtẽtis ⁊ ſignis.i faciẽdo poꝛtẽta⁊ ſi ʒna mirabilia S a Poꝛtentü ðꝛ apoꝛ tendere qð eſt pᷣſignare allq̃d mirabileno⸗ uñ Tñ Iſi.ij·ethirca.ij Poꝛtenta dictap pibẽt a poꝛtando.i·poñd endooſtenta.eoꝙ bñderefutura aliqͥ videant᷑. Pꝛodigia o eoꝙ poꝛro.i·ꝓcul futura pdicant Mõſtra vo a mõſtro füt dicta.eoqꝙ aliqͥd ſignãdo de mõſtrãt ſiue ꝙ ſtatim mõſtrẽt d appareat Dñ em̃ mõſtra gignunt.ſignificant cõiter aliqͥs magnas mutatões futuras in repub lica ſicut ptʒ añq; eles ꝑdidit ꝑſiã Tul pioer aq̃ ðꝛ ꝓcretafuiſſe·et añq;alexãder vcciſus eſſet · mulier quedã monſtrqðdã enixa eſt. qð ſupioꝛes ꝑtes coꝛꝑis hũanas habuit ſed moꝛtuas.inferioꝛes diuerſ ar beſtiaꝝ ſed viuẽtes.⁊ ſignificauit repẽtinã regis interfectõem Videat ſidoꝛꝰ vbi ſu pra Monſtrũ etiã fuit ille ricio qͥiacẽs no⸗ nẽ iugera occupauit. ſit Pomerus teſta᷑ b nõſcriberẽniſi in Iſidoro inueniſſem · E enim iuger quantũ aratrumarare põt vno die ⁊ cõtinet in lõgitudine fm pa tã ducẽ⸗ tos qdraginta pedes ·⁊ in latitudie medie/ tatẽ. qð ſpaciũ i multiplicetꝑ nouẽ⁊ dica ꝙ homo tantũ ſpaciũ occupauerit iacendo fiat ſolẽne mendaciũ ſicut credo Stetit 5 Moyſes cõtra reges hoꝛrendos in poꝛten tis⁊ ſignis Signa dicunt᷑miracka ·iuxt il lud Mar.vi. Signa aũt eos qᷓjcrediderit hec ſequent᷑ In nomie meo demonia eijciẽt zf B Secd hic põt eẽ dubiũq̃remo dernis tpib ñfiũt miracla ita paſſim ſicut olĩi pᷣmitia eccia. tũc eĩ ĩ lia vificabatilla antoritas ð fiðlib ð qnqʒ illſignis. Ad dõm ꝙ eccia ↄſis rakſᷣm triplicẽſtatũ pᷣmi tiuũ mediũ ⁊vltimũ.ĩ pᷣmitio ſtatu fiebant ſigna freq̃nter. in ſtatu moðnoraro Fitpi b antixpirariſſime In ſtatu nãqʒ bᷣmitio fiebãt frquenter miraculaqꝛ fm Thri. ve ra miracula habent admiratõem vtilitatẽ et neceſſitatem Tũcigitur opoꝛtuitfreq̃n/ ter fieri miraculã qꝛ vera miracula hñtud miratõem.⁊ homiĩes delectant᷑ in mirabili⸗ bus ⁊ homies erant tunc aliquibo delecta/ rionibo ſubleuandiadfidẽ. Etiteꝝ ꝓpter vtilitatẽ ·qꝛ uunc erãt multi infideles ⁊ er⸗ roꝛib inuoluti Moderno verotꝑe raro fi unt. qꝛ nec ſuadet neceſſitas eoꝙłidelium multitudoẽ magna. Aliqñ tñ fiunt. qꝛ h ſuadet vtilitas eo ꝙ aliqui infirmi ſunt et indigentes ſolidari in his que deiſũt Sed quare modo non fiũt ita paſſim ⁊ indifferẽ ter ſicut in eccleſia pᷣmitiua triplex eſt ratõ Pꝛimoqꝛ eccleſia mõ eſt firmata ⁊ ſtabili⸗ ta in fide Et heceſt ratio Bꝛego. qui ponit exemplũ deplanta.cuitãdiu aquã infundi mus donec eã cũ terꝛa ↄualuiſſe videmus Secũdoppter vniuerſale mundi exemplũ et hanc ratõem aſſerit. Augꝰ xxij deciui. deica.viij. Duiſquis ꝓdigia adhuc inqui rit vt credat.magnũeſt ipᷣm ꝓdigiũ.qͥ etiã mundocredente nõ credit¶ Tercioꝓpter fidei maius meritũ. qꝛ ᷣm Bꝛego · in ome. Fides non habet meritũ cui humana ratio pᷣbet experimentũ Ex hoc patet ꝙ fides eſt nobis meritoꝛia magis ceteris paꝛibyqᷓ; fu t patribo ĩ eccleſia pᷣmitiua Infine aũt mũ dirariſſime fient miracnla triplici de cau/ ſa fm Iſið · de ſÿmo bono li.p.ca.xx. Pꝛio vt ꝑſequentiũ manus audacioꝛ efficiatur. Scðovt ſanctoꝝ pacientia euidentiꝰcom pꝛober̃ Tereio vt eoꝝ qui caſuri ſunt leni⸗ tas oñdat᷑ j uxta aũt illã particulã. Stetit cõtra re ges hoꝛrẽdos Notanð ꝙ oĩis bonꝰ p̃latus taiis debet eſſe vtꝓ iure eccie⁊ ve⸗ ritate ſacze doctrine audeat ſtare cõtra re⸗ ges? tyrãnos.ſic apli.ſic ꝓphete.ſic marti⸗ res.ſic cõfeſſoꝛes vt poſſit de eo dicit. Ste rit cõtra reges hoꝛrendos b Inqut bus verbis bonũ p̃latũ quattuoꝛ recõmen/ dant. duo a ꝑteſubiecti:⁊ duo a ꝑte obiecti A ꝑte quið ſnbiecti.rectitudo ↄſie.eꝝ ſte tit foꝛtitudo reſiſtẽtie.qꝛ ↄtra A ꝑte vero obiecti altitudo reuerẽtie. qꝛ reges.⁊ mag nitudo maliuolẽtie qꝛ hoꝛrendos.¶ Pꝛio debet in pᷣlato eẽ rectitudo ſcĩe. ſicut mo/ net eos apls ad Ephe. vi State inquit ſuc cincti lũbos vr̃os in vᷣitate induti lorica iu cis. Pꝛopꝛietas paline ſticie ⁊calciati pedes in ſeabeenägeli pa 2 impedit. qn ſꝑ ſtature reneãt rectitudinem qᷓ;tũcũqʒ onꝰ magnũ ſibiĩponat᷑ dũcreſcit. et iõ qꝛ ſic inuenit᷑inuicte tepneabt in oꝛnamentũ victor] Moꝛalr platꝰqᷓ;tũ⸗ cũqʒ ſibi onꝰ imponatꝑ ꝑſecutõem tyranni cã et iniuſtã.ſp ſeruare dʒſtature rectitudi nẽĩ ↄſcia vtibi merito dici poſſit illð Lañ vij. Statura tua aſſimilata ẽ palme Dicit em̃ Areſ. p· eth. ꝙ pᷣtuoſus dẽteẽſiẽ tetra, gonus ſine vituꝑio Loꝛpus tetragonũ ſiẽ̃ teſſera in omĩ ſua ꝑte eq̃liter ſtat. vñ ita for titer ſtat vnꝰ deciꝰ ſuꝑ vnitatẽſiẽ ſuꝑ ſer ũcta Ita dʒ pᷣtuoſus ⁊ maxiep̃latꝰ facere Sap̃. vStabũt iuſtiin magud conſtantia ſtãseſtꝓmptioꝛ ad miniſtrandũ Lu.ꝝ.de Martha qᷓ ſtetit ⁊ ait. Dñenon ẽtibi cure ꝙ ſoꝛoꝛ mea reliquit me ſolã miſtrare Foꝛ⸗ tioꝛ ad dimicandũ ſic ðꝛ.pᷣ. Parali.x i:hic ſtetit in medioagri⁊ defendit eũ. Zptioꝛ ad ambulandũ Thobie.pᷣ. Inuenit iuuenẽ ſtantẽ ſplendidũ pcinctũ ⁊ qi ꝑatũ ad ãbu/ landũ.altioꝛ ad cõtẽplandũ Zbacuc.ij Et ſuꝑ cuſtodiã meã ſtabo⁊ etiãfigãgradum ſup munitõem ⁊ ↄtẽplaboꝛ vt videã Se cũdo ĩ bono p̃lato dʒeẽ foꝛtitudo reſiſtentie cõtra malos.⁊ ideo ðᷣꝛ ↄtraNõ em̃ liczſibi fugere fingere vel fauere.fugere ꝑ cure di⸗ miſſionẽ. fingere ꝑ diſſimulatõem: fauere per adulatõem Sed ſtare ↄtra veniẽdocõ⸗ tra opponẽdoↄtradicẽdo. vñ de pᷣlatꝭ bo⸗ nis põt exponi illð põ. Poſuiſti nos in con tradictõem vicinis nñis¶ Tercio ad cõmẽ datõeʒ boniplati a ꝑte oblecti notataltitu do reuerẽtte.qꝛ ↄtra reges.ſic Pelias don tra Achab⁊ oẽs ꝓphete cõtra reges ſe ob ⸗ iecerunt.ſicut patet Paralip.pᷣ.⁊.ij.⁊ in li⸗ bris Reg. Parti⁊ Medi⁊ oẽs oꝛientales vtunturelephantis in bellis ſuis. Eſt ẽ elephas animal ita foꝛte ꝙ ſupꝛa doꝛſum ſuum extruitur vnũ taſtrum ligneũ in quo poſſunt. xx.vel. xl.vel:l.homies diinicare Alexander aũt magnus pugnaturꝰ poꝝ regẽin die. dupliciʒ illos elephantes vte batur cautela Vna vice vꝛdinauit ꝙpone rentur ſtatue eree plene prunis calidis et feruentibus in via vbi deberent iſtielephã tes tranſire:quiſtatuas homies eſtimãtes eas cum ꝓmuſcidis eleuareet ſubuertere E iij ꝙ nullo põdere Vectio nitebant᷑ Sed ſtatim abere freuentiiꝓmu ſcidis ↄbuſti:fugã imerũt⁊ maximã ſtragẽ in exercitu indoꝝ fecerũt Alia vice coꝛam ſuo exercitu fecit minarivnũ gregẽ poꝛco inij iuſſit vnũ poꝛcũ teneriet affligi. Quo —„ clamãte totus grex gruniere cepit Mõele ppas naturalr timet grunitũſuis Audiẽ⸗ tes igit᷑ elephãtes t̃ ſtrepitũ poꝛcoꝝtali⸗ ter grunientiũ · fugã inierunt⁊ in exercitus ꝓpꝛiũ. grauiſſimã ſtragem fecerũt· Pane cauteld narꝛat J ohes belethli.ij. de offic ecclie. Moꝛalper iſtos elephãtes quiſũt anialia maxia⁊ foꝛtiſſima? caſtiſſima ſig⸗ nant᷑ maioꝛes plati in eccia ter magnitu dinem dignitatis.⁊ ꝓpter ſilitudinẽ caſti⸗ tatis.qꝛ elephas eſt aial caſtiſſimũ. Porũ officiũ eſt in exercitu eccleſie pᷣcedere et ma⸗ los hoſtes mugitu ſuepᷣdicationis terꝛere. Super iſtos collocant᷑turꝛes lignee.qꝛ eis ſupponunt᷑eccleſie ⁊ ↄmittunt᷑ aniaꝝ cure Vſ fuit Petrꝰ.de qͥ diẽ ſaluatoꝛ Mat xvi. Tn es petrus ⁊ ſup hanc petrã edifica⸗ boecciaʒ meã Dyabolꝰ igit rimẽs iſtos ele phãtes duplicẽꝓuiditcautelã Prioeĩpoit ↄtra eos ſtatuas ereas plenas igne Iſte ſta tue ſũt mali nobiles. ꝓceres ⁊ potẽtes qᷓ vi⸗ dent᷑generoſi ſicut fuerůt patres eox Sed nõ ſunt niſiſtatue⁊ laruati. qꝛ effugiẽ exte⸗ riorẽ hoĩs hñt.ſed non vitã.nõ prudentiaʒ non ratõem.non manſ uetudinẽ quã homi ni indidit natura Sunt tñ ſtatue eree pꝛo pter ſtrepitũ pompe ⁊ ſuꝑbie ſecularis.et ſunt repleti intriſecus igne iracũdie Et ta⸗ les ſunt ſecta dyaboli De quo Job:xli. Ali tus eius pꝛunas arderefacit Iſtr ſtanr ho⸗ die contra elephantes id eſt ep̃os ⁊ cõburũt p muſcidas eoꝝ.ita ꝙ nec coꝛripere nec coꝛ rigere eos audent Et non ſolũ iſtos timent epᷣi noſtti.imoſtrepitu poꝛcũ timẽt.clamo/ rem vnius ſuis Poꝛti ſunt lubrici moꝛalr et ſus eſt meretrix iuxra illud Pꝛoher. x i Lirculus aureus in naribus ſuis. mulier pulcra⁊ fatua. Talis elephas non fuit Jo bãnes baptiſta qñ dixit Herodi Non licet tibi hñe vxorẽfratris tui ⁊c̃. Mat. vi Nec tales fuerũt aꝑli quoꝝ locum modo ep̃ite/ nent. quibus pdixerat ſaluato? Mar. xiij. Tradent vos in cõcilijs ⁊ in ſinagogis ſu⸗ is ⁊ flagellabũt vos ⁊ ante reges et p̃ſides ſtabitis ꝓpter me in teſtimoniũ ill. Qnar/ to ad cõᷣmendatõem boni pꝛelati ſubditur a ꝑte obiecti.cui deberet reſiſtere.magnitu dõ maliuolentte. qꝛ hoꝛrendos. Lalde ei terꝛibilis eſt ꝓtãstyrãnica⁊ tñ xpᷣceſtfoꝛ⸗ tioꝛ Vude ſimpliciſſimi virityrannos de⸗ uincũt ipiꝰ vᷣtute qui diẽ Sa · viij· Time bunt me reges hoꝛrendi Iſta que dicta ſũt pñtetiã applicari ad beatãkatherinã qſte⸗ contra Maxentiũ tyrannũ et pꝛincipes uos. Lectio.cxxxiij. T reddidit iu ſtis mercedẽ la boꝝ ſuoꝝ⁊ de ⸗ duxit eos in via mirabili Etfu it lis in velamẽto diei ⁊ in luce ſtellarum ꝑnoctẽ Et trãſtulit illos ꝑ mare rubrum⁊ tranſuexit illos ꝑ aquã nimiã Inimicos àt illoꝝ demerſit in mare⁊ ab altitudine ife⸗ roꝝ eduxit eos. ¶ Poſtqᷓ; tactũ fuit breui⸗ ter⁊ ſũmatim de liberatione ppli iſraeliti⸗ ci de egipto in mauu Moyjſi In iſta lectõe ſequit᷑ ſpũſſctũs.ſiue Salomon per ſpĩ anctũ diffuſius de modo recedendi eoꝛũ⸗ dem Et duo narꝛat. vicʒ hebꝛeoꝝ opulen⸗ tã ditatõem in eoꝝ exitu de egipto⁊eoꝛum mirabilem peregrinatõem ĩ deſerto Duã⸗ tum ad primũ dicit ſic. Et reddidit iuſtis mercedẽ laboꝝ ſuorũ. Z ¶ Ubi ſciendũ ꝙ filij iſrael in exitu eoꝝ de egipto acceperũt mutuo ab egiptijs ſ uppellectilẽ variã.veſtes ⁊ vaſa in magna copia?⁊ omid fecum aſpoꝛtauerũt de mãdato dñi Vnð nec furtũ ↄmiſerunt Tũ qꝛ dei autoꝛitate ſeceruut qui eſt dñs oĩm Tũ etiã qꝛ eis de⸗ bebatmercesꝓ labore duriſſimo quoſerui erãt in egipto ·⁊ hoc ẽqʒ dicit Et reddidit iuſtj mercedẽ laboꝝ ſuoꝝ qͥby laboꝛibv egi tijs ſeruierãt ãnnis.ccc.dãdo eis bona mo ilia egiptioꝝ ꝓ magna ꝑte. Vñ canitec cleſia Hec noxeſt in qua dñs ſpoliauit egi ptios. ditauit hebreos Sequi ſcm demi rabili eoꝝ ꝑegrinatione in deſerto.inq pen ſanda ſunt mlta Beneraliter tñ duoſcʒ vi⸗ am per quã.⁊ tpꝑs per qðᷣ Quantũ ad viaʒ fuerunt tres difficultates.ſpaciũ deſeruʒ · mare rubrũ.et flumẽ iordanicũ Qnantum ad tẽpus ſicut tunc ita⁊ nunc Fuerũtcõmi nes dinerſitates vicʒ diei⁊ noctis In diep ivut n im. ed lun mitn ſan tuiah vi — tie u cxrxiu terit eos a fenioꝛe maximo quteſt in ptib llis ꝑ nubem que ppim ſempobumbrauit ne lederent᷑abeſtu In nocte per columnaʒ nubis que eis illurit ita F ſetransferꝛe po tuerit qii eis placebat tum de nocte q; de die Rurſus vt ad viam nedeamus ꝑ quaʒ de egipto tranſierũt fuerũt tres difficulta/ tes ſicut pꝛius tetigi Tranſitus ꝑ deßtum trõſirusꝑ mare rubꝝ⁊ trãſitus ꝑg ioꝛdanis fluuiũ In mari rubro fecit deus duodecim diuiſiones iuxta numeꝝtribuũ filioꝝ iſra/ el. ita ꝙ vnaqueqʒ in ſua diuiſiõe tranſiret. Etibitrib iuda meruit pᷣmo regnũ.qꝛ ip̃a Moyſen p̃cedentẽ pᷣmoſecuta eit alijs du⸗ bitantib aũt has diuiſiones vidẽ tes in mari rubro⁊ hebreos ꝑ eaſdẽtranſi/ recorãeis ſine periculo. animatiſunt ad in trandũ mare rubx.qð et dñs ſuſtinnit pa⸗ tienter. Tandẽ in vigilia matutina reſpe⸗ rit dñs ſuꝑ caſtra egiptioꝝ ⁊ reuerſe ſũtaqᷓ maris que ſteterãt trãſeuntib filijs iſaae dextris ⁊ a ſiniſtris quaſimurus ⁊ ſpmer Kepheren ⁊ exercitũ eius totũ. Dicit᷑ aũt ideo mare rubrum qꝛ omis terꝛa circũ⸗ ſtans rubra eſt⁊ inficit aquã coloꝛe cõſimi⸗ li.ibi etiã rubee gẽme inueuiunt᷑ His intel⸗ lectis ſenſus lie ſatis patet Diciteñ̃ ſic Et dedurit illos iu via mirabili vicʒ ꝑ deſer⸗ tã terꝛã⁊ inuiã nec illa que iſti aſpoꝛtauer̃t deegipto. potuerũt eis jufficere vltra trigi ta dies Et fuit illin velamẽto dieiid éper diẽꝓtexit eos ꝑ nubẽſicut pᷣdictũ eſt.⁊ilu ce ſtellaꝝ ꝑ noctem.hoc eſtin colũnu nubis ettranſtulit illos per mare ubx.ſicco.ſcili cet veſtigio⁊ ſine periculo qtum ad mare rubrum⁊ tranſuexit illos ꝑaquãnimiam id eſt per ioꝛdanis fiuuiũqͥillo tempe tran ſierat alueos ſuos ſicut ptʒ Joſue iij. deq́ hic narꝛãda eſt hiſtora Tum̃ exploꝛaroren vidiſſeut⁊ relatõem Jo ſue feciſſent certotxe Joſue dicit ad popu lũ quẽ ducebat Sanctificamini cras vide bitis mirabilia · ſtatimqʒ de mane dicit ſa⸗ cerdotib Faccipiẽres arcã intrarẽt fluuiũ qui tunc maximꝰ fuit. tů ex aquis imbrium tum er liquefactõe niuiũ de montib Cũ q; ſucerdotes intraſſent aquã. ſteterũt aqñ̃ ex illa parte vñ fiuebãt quaſi mons. ex alia aũt deſcendebãt ⁊ curꝛebãt in mare moꝛtu um Sacerdotes vero ſteterũt in medio fiu minis cũ arca dů vniuerſus ppłus ꝑtranſi ret Et hanc hiſtoriãtãgit hie eñ dicit Trãſ uerit illos ꝑaquã nimiã id eſt per ioꝛdanẽ quitunc maximus exiſtebat ¶ Uel aliter poteſtexponi de marirubro.⁊ tůc ↄtinuat᷑ cum ſĩa que dicit Jnimicos qᷓt illoꝝ dimer ſit in martid eſt egiptios.⁊ ab altitudine in feroꝝ eduxit eos ſcʒ hebreos.abaltitudine id eſt ꝓfunditate maris.que valde inferiꝰ deſcendebat Trãſtulit illos ꝑmare Mo/ raliter ꝑ mare per qð tranſire debemus ad regnũceleſte. qð eſtterꝛa ꝓmtſſtõis nobis facte·eſt mũdus iſte qͥ mafe ðꝛꝓpter inqͥe tudinẽ tempeſtatis ꝓpter amaritudinem acerbitatis.⁊ prer inualitudinẽ ſanitatꝭ: Primo ergo ite mundus ðꝛ mare ⁊ cõpa⸗ rat᷑ mari ꝓpterinquietudinẽ tempeſtatis. Inmariem̃ eſt abundãtia fluctui et vẽto⸗ rũ Vnde qui in mari ſunt ſempꝑ ſunt in pe riculo Scẽi. xliij. Qui nauigant mare:nar rant pericula eius Sic in vita ſꝑ ſunt Peelle⁊ fluctuationes vndaꝝ Modo hõ 5 primitꝑ aduerſitatem.mõ eleuat ꝑꝓſperi⸗ tatẽ modo gaudet ꝑ ſanitatẽ. modo doler. mõ ridet.modo circũdat᷑ turbis amicoꝛũ. modo hoſtiũ ⁊ inimicoꝝ.mõ exaltat᷑ad di⸗ gnitatẽ.mõ humiliatad pauptatẽ.in pſal. Mirabiles elatiões maris iqᷓ eſt huiꝰ mũ di fluctuãtis Macrobius.ij. ſaturnaliũ ꝓ pe finẽ dicit. ꝙ aqua maris ꝓiecta in fiamã eam nõ extinguit neqʒ accendit Cni⸗ ratio eſt naturalis pinguedo aque marine que ẽ denſa.ſalſa pinguis ⁊ grauis. Moꝛalt lo⸗ quendo.aqua maris eſt iocũditas ſeclaris. Peciocũditas adiuncta fiame iunenil ar⸗ doris eam accendit vltra oẽm modũ recte ratõis. Et ideo dñt iuuenes virtuoſi ſe ab tis abſtraherea feruoꝛẽ ſuejunẽturis ĩaqᷓ dulci extinguere Ecẽi.iij Ignẽardentẽer tinguit aqua In libro de naturis rerũ dici tur ꝙſi leo doꝛmiatĩ nauitrãſeunte mare. nauis incipit mergi⁊ periclitari.cum vero vigilat redit trãquillitas nauis · Moꝛalæ qñ pꝛelatus doꝛmitꝑ negligentiã. congre⸗ gatio incipit periclituri Talip̃lato dicitur Pꝛouer· xxiij. Eris ſicut doꝛmiens inme⸗ dio maris.⁊ ſicut gubernatoꝛ amiſſoclauo Et ideo ad hoc ꝙſalus ↄg regationi redda tur opoꝛtet talem platum excitari.cuius fi gurã habemꝰ. Math. viij:vbi legimus g Nectio do iu naui dormiente tantas ſuſiinuitna⸗ tils tempeſtates ꝙ diſcipulicõpellebantut pñm excitare⁊ dicere Bñe ſalua nos peri⸗ mus Eccłia in mũdo eſt ſicut nauis in mã/ ri. Vñ eccleſia vocat᷑nauicula. iuxta illud metricũ Ecciam ꝓ nani rego ſunt climata mundi Sunt mihi ſcripture rhetia piſcis homo Nñ in iſta naui doꝛmitp̃latus ꝑne⸗ gligentiã⁊ remiſſionẽ excitãdus eſt ꝑ mo⸗ nitdes amicoꝝ vt gicula cõſideret ⁊ vndãð maris ne naniculã ſubmergat᷑.; periculo ſum ſit iſtð marc dicit beatus. Berſ. in dam ſermone. Periculoſum inquit ꝓbat tranſeuntiũ raritas ⁊ pereuntiũ multitu⸗ do In mari marſilie de quattuoꝛ nauibus nõ perit vna In marihuiꝰ mundi de quat tuoꝛ animaðð vix euadit vna Scðᷣomun⸗ vus iſte ðꝛ mare ꝓpter amaritudinẽ acer⸗ bitatis Totũ eñ gaudiũ hunꝰ vite aſperſũ eſt amaritudinibo Vñ Brego.in quadam omel · Vbiqʒ moꝛs vbiaʒ luctus. vbiqʒ de ſolatio vndiqʒ ↄcu timur.vndiqʒ amaritu dine replemur et tñ ceca mente carnalem ↄcnpiam? eins amaritudines amamꝰ.fu⸗ ientẽſequimur.labẽti inheremus.⁊ qꝛ la⸗ bentẽretinere nõ poſſumus cũip̃a labimur cadentẽquãtenemꝰ Hec B ꝛego. Clemẽter eñ̃ ða diſpoſuit vt vita iſta tedijs ⁊ tribu⸗ lattombo ſit admixta.qꝛ eam aliter amare⸗ mus Vñ ſicut nutrix volens pueꝝ ablacta re.linit mamillã aliquoamaro vt ſinapio· Ita vðᷣus volẽs nos abamoꝛe mũdt retrahe fe ipʒ amaritudinibo voluit admiſcere vñ Brego·xxiiij.moꝛal. Electis ſuis ad ſe ꝑ gentibo dñs huiꝰ mnndiiter aſperũ faẽ.ne dum quiſqʒ vite pñtis requie.qͥſi vie ame⸗ nitate paſeit᷑ magie eñ diu ꝑgere.qᷓ; citiꝰꝑ⸗ uenire delectet· ne dum delectat᷑ in via.ob⸗ luuiſ catqð deſiderabat in patria Sicut eñ iſces non ſentiunt amaritudinẽ maris.ſic pomiĩes mundani hoꝝ non ſentiunt amari rudinem.qꝛ ſunt talib aſſueti Abacuc:p̃. Facies homiĩs vt piſces maris B Pic tñ eſt aduertendũ ꝙ viri ſancti qui in ter alios amaritudines mundi guſtãt.tri⸗ pliciter ſciũt eas dulcoꝛare fm tres modos quib ſolent dulces fieri aque maris · Zᷓ eĩ marine fiũt dulces ꝑ ſolis eleuarðeʒ:per terꝛetranſmutatõem:⁊ pcere diſtillatõeiu Iſto mõ ſancti viri tribulatões hul müdi dulces ſibfaciunt Ptimop eleuatõem· ſi. cut ſol eleuat vapoꝛes a mariqui poſtea cõ gelant in nubes · de quibus dulciſſima red dit᷑ aqua.ſic ſancti viri tribulotõib agitati ſtatim in celũ aſcendũt vbi de glia futura recogitãt Quiby penſatis manifeſte ↄſide⸗ rãt ꝙ non ſunt ↄ di ad futurã gliaʒ⁊ beatitudinẽ quã expectãt Scðᷣoaque fiunt dulces ex ↄditõe ter:e p quã tranſeunt Vndeaque trãſeuntes per terꝛã ſabuloſů cõiter fiunt dulces. Sicmo raliter ſi mortem ñam⁊ nos in breui moꝛi turos⁊ in terꝛã vertẽdos cogitemus Dice mus ꝙ vana ſunt quecũqʒ in hac vita dura vrdent᷑ Piero. Facile ↄtemnit omĩa qui ſꝑ ſecogitat morituꝝ. ¶ Terciũ experimentũ eſt ꝙ ſi vas integrũ?⁊ concauũ de cera virgi nea factũ mittatin ma re.inuenitcito reple⸗ tũ aq̃ valde dulci.eo ꝙ cera illa nihil ama/ ritudinis permittit tranſire Sic moꝛali⸗ ter xpᷣm recogitemus in cuiꝰ perſona dicit — põ ÿactũ eſt coꝛ meũtanc; cera liqueſcens ⁊ceite cera vᷣginea qꝛ ð vᷣgine pura narꝰẽ.· ⁊in eñ referamꝰ qᷣd quid hic tribulatõis to ſeramꝰ⁊ totũ fiet dulce Rõ eſt. qꝛ cera tlis eſt in ſe dulcis ex natura mellis⁊ habet in ſe poros per quos aqua ſalſa trahitur ·⁊ ſic dulceſcit Chrlſtus aũt dulcis eſt ex natnà mellis. qꝛ cõceptus in virgiue pura fuit de ſpũſttõ De quo Ecẽi. xxiij. Spũs em meꝰ fuper mel dulcis. Poꝛos aũt habet paten/ tes magnos ⁊ paruos.wulnera vicʒ ſpinis et clauis lancea⁊ fagellis coꝛpoꝛi ſus ſan⸗ croꝓ nobis illata Etideoſi per iſtos poꝛos tribulatões huiꝰ vite diſtillare velimꝰ ni⸗ hil eſt ita magnũnec ita graue quin ꝑuiſſi⸗ mů videbit᷑ad illud qð ipe ꝓ nobis nonp ſe voluit tolerare Vñ Zmbro in quodaʒ ſermone Pmia habemꝰ inxpᷣo ⁊ omiaino bis habet xpᷣc Si vulnera curare deſiderat mecdicus elt ·ſi febriby eſtuas fons eſt.ſigra naris iniqua ſnĩa inſticia eſt.ſiindiges autt lio virtus eſt. ſi moꝛtẽtimes vita eſt ſitene bras fugis lux eſt Sicelũ deſideras via eſt ſi cibũ qris alimentũ eſt Sic igi᷑ xꝑe ama⸗ ritudines huiꝰ vite dulciter recogitat eitt cit nobis dulces. nec via vitenre into erabi lis nobis fiat Eſa.li. Poſuiſti ꝓfundũ ma ris viã vt trãſirent liberati Poc eſt dictuz qᷓtũcunqʒ ſt homoinꝓfundo tribularõis gne paſſiones huiꝰtꝑis min leht m ujnunß iuu wti nkt mu „ 4 utue crrrv inhoc marimagno. viam tñ habet ꝑ quaʒ xpc pᷣceſſi it ¶ Tercio mundus iſte dicitma reꝓpter inualitudinẽ ſanitatis Nõ eſtali⸗ quis rumcũaʒ bone cõplexionis.qͥ ita bñ poſſet eſſe ſanus in mari ſicutĩterꝛa. Ili em̃ qui in terꝛa nutriti et ad terꝛã ſũt ajue tiqn in mare veniũt.peſſime patiunt᷑ et ab ominatõeʒ rantãhnit ꝙinter nautas ñ pñt capita eleuare. Iſtomõ moꝛalr nullus eſi ita morigeratus qui poſſit ita virtuoſe vi⸗ uere in mari huiꝰ mundiſicut in ſolida ter ra ſancte. religiõis nec eſt aliquis in religio ne bona radicaliter educatus qn mltas ab omiatiões patiat᷑.ſi ſeĩmiſceat mundanis vt merito dici poſſit illud Sopß.ij. Veqͥ habitatis funiculũ maris.genð ꝑditoꝝ ectio. cxxxv. 1 Deo iuſti tule lerũt ſpolia impioꝝ ⁊ decantaue runt dñe ſanctũ nomẽ tuũ.⁊ victricẽ manũ tuã laudauerũt ꝑiter. qm̃ ſapĩa aperuit os mutoꝝ.⁊ linguas infantium fecit diſertas Direxit oꝑa coꝝ in manib ꝓpbete ſcti Ex plicata liberatione filioꝝ iſrael de egipto⁊ eoꝝ mirabiliꝑegrinatõe in deſerto Picꝓ⸗ ſequit᷑de iuſtoꝝ gr̃axactionel Poſtqᷓ; em̃ dñs tot mirabiles plagas fecẽrat in egip⸗ to. Diniſiones in mari rubro.ſubmerſiões egiptioꝝ in eo et filij iſrael ſe in manu forti lberatos⁊ liberos viderũt.ſtatim ðogra⸗ tias reddiderunt Vñ tũc tꝑis fecit Moy ſes illud canticũ qð poni Exo.xx. Lante⸗ mus dño.glorioſe em̃ magnificatꝰeſt⁊c:⁊ moꝛatus ẽtotꝰ ꝓpls iuxta litꝰmarf vij · die bꝰ⁊ oĩ die acceſſerũt ad litus cũ tympanis et cytharis et alijs muſicis inſtrumentis et cantauerũt illud canticũ dño Viri ſeorſũ in turma vna et mulieres ſeorſum in alia. Conſimili aũt modo eccleſia ſeptẽ diebus in ebdomada paſche. deſcendit cũꝓceſſio⸗ ne⁊ cantu ad fontem baptiſmalẽ cantãdo cũ gaudioilluð pẽ. In exituiſrael deegip⸗ to· Fuit aũt canticũ iſtud Moyſifactũ me trice verſibus exametris ſiue metro heroy⸗ eo in quo nobiliũ victoꝛie deſcribi ſolẽt. Et qꝛ iſtud canticũ eſt pꝛimũ.de quolegimus Ideo vocat᷑canticũ canticoꝝ rõne antiqͥta/ tis. Z ¶ Narꝛando igit᷑in lectiõe ſſtade iubilo atqʒ laude quã deo dederunt filij iſruel liberatiabegiptij ꝗ̃etuoꝛ facit. Pꝛimo em̃ dicit.laudantiũ 3dhene cundo laudis intentõem. Tercio tante io⸗ cunditatis aſſignat occaſionem Et quarto iſtius laudis oꝛdinatõem 3 lli nanqʒqͥ lau dauerũtiuſtifuerunt:qꝛ Ecẽi ·xx. jon eſt ſpecioſa laus in ore pctõris Vñ qᷓ;tum ad hoc dicit pᷣmoſic.iu titulerunt ſpolia impi orũ ideo vicʒ qꝛ ſapia direxit ppim iſrael. ideoipr iuſte tul erunt ſpolia impioꝝ. Dñ em̃ impij ſubmerſi ſunt ⁊ ꝓiecti ad litꝰma⸗ nis filij rrael eos ſpoliauerunt armis ⁊ re bus quas habebãt. ſilr ſpoliauerũt eos añ aſportando de mandato dñi veſtes in vaſa argentea? aurea de egipto. Puic hiſtorie alludit Augꝰij. de doctrina xpiana c.vl. dicens ꝙſi foꝛte vera ⁊ fidei nñe accomoda philoſophi dixerunt⁊ maxime Platonici- non ſolum foꝛmidanda non ſunt ſed abeis tanquã ab iniuſtis poſſeſſorib in vſum no ſtrũ vendicãda Sicut em̃ egiptij nõ tantũ ydola habuerunt⁊ onera grauia que ꝓplłs rael ðteſtaret᷑⁊ fugeret · ſed etiã vaſa atqʒ oꝛnamẽta de auro⁊ argento que ppls iſra el exiens de egiptoin vſus meliores de pꝛe cepto dñi vendicauit.ſic etiã doctrine gen ⸗ tili non ſolũ ſuꝑſticioſa ⁊ ſupuacua conti nent ſed ſcias liberales aptiſſimas vſui ve ritatis.et quedam pᷣcepta de bonis moꝛibo que omia ſunt a bonis theologis vend icã⸗ da fm ſuiam Augſ. vt phia bona thelogie ſubſeruiat Et ideotaʒ in phia qᷓ; in poetria debent theologi ad hoꝛam aliquã ſtuduiſ⸗ ſe Nec eſt veritas ↄtemnẽda licet in theca lateat vanitatis. Vñ cũ virgilius ſtuceret in poetriaet quidã abeoq̃reret quid face/ ret. vñdit Tegoinquit auꝝ inſtercoꝛeid ẽ colligo ſi— de rudi poetria. Juſti igit tulerunt ſpolia impioꝝ id eſt egiptioꝝ qͥ in eos impijfuerunt? crudeles.⁊ decantaue⸗ runt Dñe nomen ſctĩ tuũ Ecce recta intẽ ⸗ tio laudantiũ qꝛ nõ homibo decantauerũt nec dñabus ſec dño.quẽ ſpẽaliter extu lert de nobilitate ſue eſſentie.⁊ ſtrẽnuitate ſue potentie Vñ dicit Decantauerunti dñie no mẽ ſanctũ tuũ.qͥ noĩenobilis ei eſſentia de ſignat.in pð. Dne dñs noſter q; admirabi⸗ le eſt nomen tuum. vniuerſa—— uantũ ad primũ. Et victricẽ manũ tuam ranenb pariter Manũ id eſt potẽtiã ectto quantũad ſecundů.⁊ita feeerunt vnanimi ter. mulieres ſeoꝛ ſum⁊ viri ſeoꝛſum. Et eſt multocõmendabilius qᷓ; cõmittere mu⸗ lieres inter clericos ⁊ cãtoꝛes ſtare ⁊ diſcur rere in choꝛo. ʒach:xij. Familie⁊ familie ſe⸗ oꝛſum ⁊ mulieres eoꝝ ſeorſum Laudaue⸗ runt igit᷑. ſed ex qua actione. Certe qꝛ ſapia os mutoꝝ aperuit id eſt hebreoꝝ qui fuert ante quaſi mutip̃ timoꝛe ⁊ captiuitate in d fucrunt Et linguas infantiũ jecit diſertas hoc eſt hebreoꝝ quiſiluerunt a laude deiin egipto quaſi infantes nõ potentes loq Eo/ rů inquã linguas ſapia fecit diſertas id eſt expeditas ad loqueudũ Ad diſertitudinẽ multũ cõfert iocũditas⁊ audacia Et ꝑ op⸗ politũ obſtat ⁊ impedit omĩs timoꝛ · Et 15 poſtq; euaſerunt egiptioꝝ timorẽſtarim fa xti ſunt diſertiad deñ ſuũ laudandũ Sed de cuiꝰ oꝛdinatiõe fecerunt iſtũ laudẽ. Ler te hec ⁊ alia fecerũt de mandato moyſi. Et ideo ſubiũgit Direxit opa eoꝝ vicz ſapiẽtia in manibyꝓphere fancti ſc Moyſi Nſee. xij. In maniboꝓphetaꝝ aſſimilatus ſum. Decantauerũrt dñie nomen ſet̃ tuũ Sifi⸗ lij iſrael nomẽdñi de cãtauerũt deuote. qꝛ eos de ſeruitute egiꝑtiaca lberauit. multo magis nos nomẽd ii decãtare debemus et venerari qui nos a pena inferni paſſiõe ſua redemit · Ipi em̃ laudare potuerunt nomẽ antiquũ tremende potẽtie Vos aũt nomen nouũ pietatis⁊ clementte.in pſal. Scðᷣm nomẽtuum deus ·ſic⁊ laus tua infines ter⸗ re Poc nomenu eſt ieſus.de ͥ Math.p̃.vo ca bis nomẽ eius ieſum Iße em̃ ſaluũ faciet pplm ſuũ a peccatis eoꝝ. Solent em̃ mul⸗ rů amãtes de ꝑſonis amatis facere cantile nas eaꝝ nomia expᷣmendo gitde hoc no⸗ mine ieſu idẽfaciamus iuxtaillð ꝓõ. Lau dabo nomẽ dñi cũ cãtico⁊ magnificabo· eũ in laude a ¶ Eſt igit᷑ notandum ꝙ iſtud nomẽeſt nomẽ honoꝛis ⁊ excellentie. nomẽ amoris ⁊ beniuolentie. nomẽ valoris et vipotentie. Pꝛimo eſt nomẽ honoris et ercellentie Phil.ij. Dedit ill nomẽqð ẽſu per omne nemẽt:vt in nomine ieſu omne ge nn flectat᷑. celeſtiũ.tereſtriũ⁊ infernoꝝ.vñ fm ſacros canones. ñ hoc nomẽ ieſus pꝛo fert᷑in eccia omnis xp̃ianus inclinari docet eũ capite. qᷓ uis iam hoc qᷓ; multa alia ſpũa la in quibus lucxꝝ diuitiaꝝ non ↄ ſiſtit:a p̃⸗ latis huiꝰtpis negligant᷑Iſtud nomẽẽno men nouñ⁊ nouiterfuit xpoimpoſitũĩ ſus circũciſiõe Tocatũ ẽnomẽ eiꝰ ieſꝰ qð voea tů eſt ab angelo pꝛiuſqᷓ; in vtero cõciperei- Luce.ij. Solent em̃ homies noia noua aſ⸗ ſumere triplici ratõe Duidam rõe adepte dignitatis.quidã ratõe celãde veritatis.et quidã rõe pꝛactice ꝓbitatis Ratõe adepte dignitatis. omis ꝑlonn q̃ creat᷑ in papãeli⸗ git ſibi nomen nouũ · ⁊nomẽtale qð virtu⸗ tum bonitatẽ⁊ modeſtiã repñtet:q.d. qua⸗ lirercũqʒ fuerim tꝑibo retroactis rigidus vel iniuſius.negligens vel ſeuerus.ero de inceps pietate modeſtus? regulatꝰ vᷣtute- Scðo ratõecelãde vᷣitatis. Solẽt nõnulli ſibiaſſumere nomĩa noua et maximetales qui intrãt regnũ in quo dñant᷑ inimici eoꝛũ Tũc ſolent tales ſtatũ ſuũ celare⁊ ſe extra⸗ neo noĩe nũcupare.ne eoꝝ ↄditio alijs ĩno⸗ teſcat Tercio rõne practice ꝓbitatis · ſicut Mauliꝰ toꝛquatꝰ.iſte em̃ fuit quidam ro ⸗ manus ⁊ dicebat᷑ Lucius mauliꝰ. quẽcum quidã gallus ad ſingulare certamẽꝓuoca⸗ uit· cũ eo congreſſus ipᷣm occidit. ⁊ toꝛquẽ aureã quã in collo geſtabat auferẽs ſibiim⸗ oſuit Zl quofacto nomẽ toꝛquati tamſi⸗ iqᷓ; poſteris conquiſiuit Et ſic etiꝓpter auctd magnifice romanã rempublicã Octa uianꝰ dicebat᷑ auguſtꝰ? Pꝛopter iſtas tres ratões. decuit xp̃m filiũ ði nouiter incama tñ ſibraſſumere nomen nouũ Creatus nã⸗ qʒ fuit ſiue ſũmus pontiſex⁊ caput eccie fm hůanitatẽ Eph.pᷣ. Ipᷣm dedit ca⸗ ut ſup cẽm eccĩam q eſt coĩpus eiꝰ adhe iij· Cõſiderate apłm⁊ pontificẽ nñe cõ⸗ feffionis ieſum. Et qꝛfuerat multũregid? ante · voluit in ſuo noœĩe futureclemẽtieſig⸗ nifieare modeſtiã Scðᷣo quia ipe intrauit mundũ iſtũ coꝛꝑaliter in quo demones qͥ ſibi inimicabant᷑grauiter. et vt plurimũ do minabant᷑.voluit ſe occultare ne ab eis dep̃ benderet᷑vt latere poſſit pᷣncipes ⁊ ptãtes tenebraꝝ haꝝ Tercio rõe practice ꝓbitatis quãfecit ſanguine ꝓpꝛio redimendogen? humanũ Vn ſtatim effuſo modico ſangui ne in circũciſiõe qui fuit quaſi pignꝰ⁊ ar:à cõplete redemptõnis future. impoſitũfuit ſibi iſtud nomẽ ieſus Eſa. lxij. Vocabitti⸗ binomen nouũ qð os dñinoĩauit. Eſt igit nomẽieſꝰ nomẽhonoris ⁊ excellẽtie Scðᷣo crrvi hoehomẽeſtnomẽ amdꝛis ⁊ benuolentie. Iſaxvi. Tlomen tui ⁊ memoriale tuũ in deſiderioanie Aiĩa meꝛ deſiderauitteino cteiec mix qꝛ ym Berñ:hoc nomẽ ieſus ẽ mel in oꝛe. melos in aure·iubi lus in coꝛde. Poc nomen bñ ſenſerat beatꝰ Ignatiꝰ qui toꝛmẽtis expoſitus nomẽ iſtuq ſem ꝑ ſona ⸗ bat A quo cum pagani quererẽt.quare in/ ceſſanter hoc nomẽinuocaret Dirit ꝙ illð ſic in coꝛde ſcriptũ habuit ꝙillud obliuio⸗ nitradere nõ valebat: Pie igit᷑ cñ occiſus fuiſſet coꝛ de coꝛꝑe extraxerunt ⁊ illud in ꝑtes minutas deciderunt.⁊ ſemꝑ in vnaqᷓ⸗ ticula hoc nomen ieſus ſcriptũ aureis lits inuenerũt oc nomen paulus ſibi ml⸗ tůjimp̃ſſerat. cuiꝰcaput a corꝑe decollatuʒ illud manifeſte pnuit clara voce Dui etiã nomen xp̃i ſubiſtoterminoteſus vel xp̃e in ſuis eplis.ccccc.vicib replicauit. Puius etiq noiĩs amoꝛẽſatis ſibi impꝛeſſerat qui ro5tumeliã⁊ obpꝛobꝛia perpetiſe gaude/ bat. Act. v. Jbant apligaudentes 4 ↄſ pe⸗ ctu cõcilij⁊ẽ. ¶ Tercio nomẽ iſtud ẽ nomèẽ valoris ⁊ omiĩpotentie cui mhil vel dyabo⸗ lrcũ vel fantaſticũ poteſt reſiſtere ſi digneʒ demones ꝓferat᷑ Vnð Mar.xxi. vef vltl⸗ In nomie meo demonia eijcient linguis lo quent᷑̃nouis.ſe erpẽtes tollent ⁊c̃. Uñ narꝛa turꝙcum quidã gentilis ad fidẽ nram fuir ſer ↄuerſus. demones ſibtinuid entes mira biliter eum infeſtauerũt⁊ viſibiliter verbe⸗ ranerunt frequenter Iſte ad doetrinãcuiꝰ dam viri ſanctiin q̃ttuoꝛ angulis linthea/ minũ ſuoꝝ fecit iſtud nomen ſunctũ ſcribi. er quotiens ad camerã intrauerũt ſtantes Aremotis direrũt ha ieſu ha ieſu.ſed ad le⸗ rtũnnllatenus appꝛopinquare valebit I le ↄnerſus de nouo hoc videns ſ cripſit hoc nomẽ.⁊ ad quandã lanceã appendit.⁊ quo riens ad eũ moleſtandũ venerũt lanceã cũ nomie eius obiecit.⁊ ſic abeis penitus erti⸗ tit liberatus De hocnomie verificatiliud Joel ij. Omis quicũqʒ inuocauerit nomẽ dñi ſaluns erit Huꝰ nominis viſa virtute ſanct? Dioni. ariopagita. nerſus eſt ad fi⸗ dem Sieut eñ refert mgin iſtoꝛijs ñ uꝑ Lerus aploꝝ. Lontigit quendã cecũ coꝛam Paulo⁊ Dioniſio in athenis tranſire. Di⸗ it ergo dioniſiꝰpaulo Si dixeris iſti ceco nnoie deitui vide.et ſi viderit. ego ſtati credam Sed ne vtaris magicis verbis 92 foꝛte noſti verbaqᷓ habent hmõefficactam ego p̃ſcribã foꝛmã verborũ. In hae inquit foꝛma verboꝝ dicas In noĩe ieſu xp̃i nati de virgine cruciixi.mortui qui⁊ re urꝛex⸗ it⁊ aſcendit in celũ vide. Sed vt omis ſu⸗ ſpiciotolleret. paulus pcepit dioniſiovt ip ſemet eadem verbaꝓferꝛet Duo facto. qui fuerat cecus vidit.⁊ Dioniſius ſtatim con uerſus eſt · Uñ de iſto nomie ſingulariter et ſignanter ðꝛ Actu.iiij⸗ſleceieſt aliud nomen ſub celo datum homibh inqͥ opoꝛ⸗ teat nos ſaluos fieri.⁊c̃. Capitulũ.xi. Lectio.cxxxvi · Ter fecerunt ꝑ deſerta que nõ inhabitabant᷑ et in locis ðᷣſertis fecerũt caſas Steterũt cõtra hoſtes ⁊ de inim icis ſe vin dicauerunt Sitierunt ⁊ inuocauerũt teer data eſt illis aque de petra altiſſima er req́ es ſitis de duro. ¶ Poſtqᷓ; Salomõ ad laudem ſapie enarꝛatit mirabiſẽlibera⸗ tiõem pplłiiſraelitici de egipto In haeꝑte ↄſequenter ſapiam ↄmendãdo agit ð einſ dem ppligubernatione in deſerto.⁊ vt bec gubernatio mirabilis enidentiꝰ apparear. belenbit eam ꝑ quandã antitheſimNune recitando bñficia collata iudeis Nunc re⸗ plicando ſupplicia irꝛogata eoꝝ aduerſa⸗ rijs. Aduerſarij autem filioꝝiſi rael fuerũt egiptij in egipto Amalechiteĩ defto Eba — naneiin terꝛa ꝓmiſſiõis.⁊ omnes iſtos deꝰ ꝓ filijs iſrael mirabiliter flagellauit. Pꝛio ergo oñdit᷑in ſequentibo qualis fuerit rep⸗ boꝝ pena Scðo quãta fuerit eoxculpa · ſe cũda ꝑs ibi.ca.xtij. Vamaũtſ nnt omẽs ho mines Eirca pꝛimũ duofacit Primo agit de penis egiptioꝝ Scðo de penis amoꝛre orũibi.ca. tij. O qᷓ; bonus et fuauis es dñe Lircaprimũ duofiunrſlam pᷣmo oñditur Fdiuina iuſticia punit᷑ꝓportionabilr ad petã Scðo oñdit ꝙ diuina potentia nõeſt ad certum modũ puniendi. neceſſario limi tata. Scða ꝑs ibi Von em impoſſibi. ⁊c Eirca primũ duo faeit Nãpᷣmoagitde be⸗ neficio collato filijs iſrael in deſerto. Se⸗ cũdo de ſupplicioeidem hñficiocontrario illato egipom egipto Scða ꝑs ibi Per Nectio nue eñpenas In lectõe hodiermas gitur ð triby in quibo fuerũt a ſapia gubemati duʒ in deſerto fuerũt vicʒ de lõgañ giculoſa pe regrinatõe · de magna 4 victoꝛioſa hoſtiuʒ expugnatõe. de larga? miraculoſa ſit extin cttone Scða ꝑs ibi Steterũt ↄtra hoſtes. et tercia ibi. Sitierunt? inuocauerunt A ¶ Quantum ad primum dicit ſic Iter fecerunt ꝑ deſerta Vbi notandum ꝙyfilij iſrael recedentes de egipto verſꝰ ter⸗ ramꝓmiſſiõis ꝑ multa deſerta tranſierũt. Nain inter egiptũ ⁊ mare rubꝝ habuerũt muattuor mãſiões in deſerto·⁊ de tranſitu maris rubri habuerunt deſerta ſur ⁊ ſyn et rades.ſicut patʒ Vume. xxxii. ũ ergo ve niſſentĩ cades ꝓpe termios amoꝛ reoꝝ mi ſit Moyſes· xij· exploꝛatoꝛes vt cõſidera⸗ rẽt tereã ꝓmiſſiõis ·⁊ ñdeũtes pplm aĩarẽt ex fertilitate terre·ſiẽ pʒ Nu.xiij. iti nũcij Fnerſi pꝰ.xl. dies qͥbo terꝛã ꝓmiſſiõj explo uerant · diſſenſ erũt inter ſe. Nã deck exeis direrunt terꝛãeſſe peſſimã⁊ periculoſ 5 ad adquirendũ ⁊ꝙibi habitarent gigãtes qui pus filij iſrael cõparati quaſi locuſte vide/ pant᷑. Z ſſernerũt etiã ꝙ terꝛa illa deuoꝛat Pabitatoꝛes ſuos. hoc eſt tiñ laboꝛeʒ exigit vt colat᷑ꝙ homies Ppter exceſſus laboꝛũ et modicitatem fruetꝰↄ ſumũt᷑.vel ſᷣm hebre os exponitſic Terꝛa infirma eſt nec hre vi ⸗ naces hoĩes põt Soli duode· xij. vicʒ Jo⸗ ſue ⁊ Laleph cõmendauerũt tertã fm vert tatem quã viderãt Populꝰigit maiotẽ par rem ſecutꝰ.cepit murmurareʒ dñm⁊ cogi rauerũt ſibi ordinare duces.⁊ voluerũtre⸗ uerti in egiprũ. Quãobꝛem dñs offenſus ad pplm.iuſſit eos redire ad ſolitudinẽ de ue venerant vt ült decem iuxta numerũ. xl. dieꝝ quibo terꝛã ꝓmiſſionis ↄſideraue⸗ rant. xl.annis in deſerto viuerẽt.⁊ tandem ibi moꝛerent᷑cũ pplo quieis aſſenſerat Et ſic factũ eſt ꝙ omẽs illi qut exierãt de egip⸗ to virifortes ⁊ robuſti moꝛtuifuerũt.⁊filij eoꝝ.xl.ãnis elapſis terꝛãꝓmiſſionis intra⸗ nerũt oibo illis qui exierant de egipto mor tuis.exceptis J oſue filio Nun? Laleph fi lio Jephone Tranſierũt ergo de egiptoin cades ꝓpe terminos ter?e miſſionis duo/ bus annis Et iterũ a loco illo reuerſiin de ſertũↄ ſumpſ erunt. xxxviij. ànos et in fine rrxir:anni redierũt incades.⁊ ſic.xlij.man ſiones 3s legunk feciſſe ab egipto vſqʒ. cameſtria moab Jurta ioꝛdanẽ tñ̃ tribus annis ↄplete fuerũt vicz ab egigto vſqʒad montẽſinai vbi ꝑ annũ manlerunt. a ſinay vſqʒ ad cades.xij manſiões fecerunt infra annũ ſcõm er. xxxvij anos ſtea erꝛa nerunt in deſerto Et redierunt lere ad ma⸗ re rubꝝ quo tꝑe moriebat᷑ ppls ſucceſſiue et alij in loco eoꝝ generabant᷑. ⁊ĩ fine · vxxix anni redierũt de finibꝰ ſinai in cades in. xi diebo quibo.xix manſiones fecerunt Vide mg̃m in hiſtoNume.xix. xx.⁊ xxxij. quia hec eſt opinio ſua Et videt᷑ dicereꝙ fuerũt in deſerto.xl. annis polt murmurãtõem fa ctam in reditu exploꝛatoꝝ Alij dicũt ꝙ nõ eſt intelligendũ ꝙ fueruut in deſerto. xl.an⸗ nis cõputando atꝑe uo dixit eis dñs iur⸗ ta numerũ.xl · dierũ quib terꝛã conſidera⸗ ſtis:xl.annis recipietis iniq̃tates vrdꝰ. CLũ em̃ hoc dictů futt poſt duosãnos abegreſ⸗ ſione deegiptofuiſſent.xlij. annis in deßto. qð non tenet᷑. ſed poliqᷓ; redeuntibo explo/ ratoꝛibꝰ mumurauerũt cõſi umpſerüt. xxxix annos erꝛando in deſerto ð cad eſbarne vl qʒ montem oreb.⁊ ecõtra redeundoꝑ mon ten ſinai in caleſbarne.xl. ãnoinchoato de iſta peregrinatione loquens l̃a dicit. Iter fecerunt ꝑ deſerta pluraliter. q Pel multa deſerta tranſierunt. que non in habitabant ſupple ab pomibus.ſʒ a beſtijs et feris.⁊ 15 B Deutro.xxij. Locus hoꝛroris⁊ vaſte ſo litudinis Et in iſtis deſertis fixerũt caſas. id eſt diuerſas manſioues q quadragintà duas fecerũt vt ſuperiꝰ dictũ eſt Caſafm Iſið. xv. ethr.ca. xi·eſt agreſte tabemaculũ alis ⁊ virgultis arundinibuſqʒ contextu uibꝰ pñt homies ſe tneria vi frigoris ca⸗ loriſqʒimuriat a Sic igit᷑ habuert longã⁊ periculoſam pegrin atõem in ðſer⸗ to Scðᷣo habuerunt ibidem magnam vic⸗ toꝛoſam hoſtiũ debellatõeʒ Uñ Exo·xxñj narꝛatꝙ amalechite veneruntin deſertum raphidim ad pugnandũõ iſ rael Moyles vero miſit cõtra eos Joſue cũ paucis armã tis Ie veroaſcendẽns in montẽ aſſumẽs ſecũ Aaron ⁊ hur ⁊poꝛtans ſecum virgam vei Tunqʒ moyſes oꝛans dñm manus ele/ naret.vincebat iſrael Siaũt paululũ mi⸗ ſiſſer vinecbat amalech uocõperro ai⸗ et hurſuppoluerunt ei lapidẽ ⁊ ipi manus ſonm zn t mnſas d mi 1 wiön he amn mi mitm errrwi eins ef vtraqʒ ꝑle ſuſtentabãt Qʒ factũ ẽ vt Moyſes nõ remitteret manus vſqʒad ſolis occaſum Fugauitqʒ Joſue Zmalech in oꝛe gladij. Iſtthiſtoꝛie ⁊ alijs alludens l̃a dicit Steterũt cõtra hoſtes ⁊ de inimi⸗ cis ſe vindicauerũt: Te rcio habucrũt in de ſerto largã? miraculoſũ ſitis extinctõem. ſiẽ ptʒ Exo.xvij.⁊ Nume.xx. Pꝛimo enim cũ veniſſet ppls in raphidim defecit eis aq enitꝰ⁊ ceperũt murinurareʒ moyſẽ · moy ſes pᷣo de dñi ꝑcyjſſit ſemel petrã in oꝛebet egreſſe ſunt aq̃ ⁊ vocauit moyſes nomẽ loci illiꝰtentatis Eñ ſic narꝛat᷑ Nu. xx · cũ. xl.anno redijſſent in cades pꝰmoꝛ⸗ tẽ marie ſoꝛoꝛis moyſi.indiguit ꝓpls aq et murmurauerũt 3 moyſen ⁊ aaron qͥ ambo dñm oꝛauerũtꝓ remedio— aũt dixit moyſiꝙ ſiↄgregata multitudine ꝑcuteret petrã corãeis.illa daret aqᷓ;. moyſes vᷣoali qliter heſitãdo ꝑcuſſ it petrã ſel⁊ nihil ma nauitꝓpter diffidẽtiã.pcuſſit ſcdo⁊ egꝛef ſeſũt aq̃ largiſſime.ita vt biberet ppls⁊ in mẽta.⁊ qꝛ moyſes ⁊ aarõ dictj dñi nõ credi derũt pfecte. dixit ei dñs ꝙ ppłlmiĩterꝛãꝓ miſſionis nõ inducerẽt⁊ iõ ᷓbo moꝛtui fũt in deſerto Aarõin mõte hoꝛ.xl.ãno egreſſi onis Moyſes po in mõte nebo a qͥↄſidera uerat pᷣus terꝛãꝓmiſſiõis. Uñ vidit eã.ſʒ eã nõ intrauit Et qꝛ moyſes ⁊ aaron incre⸗ duli fuerũt deo ꝓmittẽti aq̃s de petra qua ſiðoꝓmittẽti dicẽtes Jõ vocate ſũt aq̃ il le. aq̃ Idictiõis His duabo hiſtoꝛijs allu/ dẽs lia ſic dic. Sitierũt⁊ inuocauerũt te⁊ dataẽillis aq ð petra altiſſima.i.alto loco ſita. Etꝓ tãto mirabiliꝰ vñ̃q; ſiaqᷓ exiſſi ent de petra iacẽte in ymo Et reqes ſitis.i.aq̃ ꝑ quã fedat᷑ ſitis. data ẽillis ð lapide duro põ · Duiↄnertit petrã in ſtagnã aquaꝝ⁊c. Et notandũ ꝙ iſta duo miracla diſtabãt tã loco qᷓ; tꝑe.qꝛ pᷣmũfactũfuitĩ raphidi vbi fecerũt ſeptẽ mãſiões a trãſitu maris rubri Scm factũfuit in cades vbifecerũt. xij mãſiones a raphadim ↄputando⁊.xxiij. ab exitu ð egipto¶ Diſtabãt etiã tꝑe.qꝛ vnñ qð fuit in raphidi factũfuit ãno pᷣmo egreſ ſionis ab egipto Scm ðo factũ fuit anno q̃rropoſt reditũppli de cades ⁊ moꝛtẽma/ rie vt ſuꝑiꝰ factũ fuit paꝝ añ moꝛtẽaaron. ¶Motandũ moꝛalyꝙtrãſitꝰ filioꝝ iſrlper deſertũ verſus terꝛãꝓmiſſiõis trãſitũ no trũðſignat ꝑ mũdũiũ pᷣſopriam celeſtẽ In deftoãttriafecerũt m iaʒ mõ lectã.ſiẽ ei viatoꝛes gegrinabãt:ſic bellatoꝛes plia bãt᷑.⁊ ſiẽ ðᷣicultores deũ venerabãt᷑ primũ notatcũ ðꝛ Iterfecert.ſcðm cũ ðꝛ Stete rũt.tercũ cũ ðꝛ Sitierũt. In pᷣmoſepa⸗ buerũt ſiẽ ꝑegrini.vñ fecerũt ſibi caſas nõ caſtra. nõ magna pallacia · ſᷓ ꝑua tuguria? de fragili materia.in qͥ redarguitcurioſitaſ illoꝝ qᷓ nimis ĩi exceſſiuis edificijs delectãt qͥ plꝰcirca lapides ñ vinẽtes ſolicitãtqᷓ; cir ca lapides viuos.ac ſiĩetern forẽt ꝑmãſu ri. nõ ↄſiderãtes ꝙ h̊ nõ hẽmꝰ manẽtẽ cini⸗ tatẽ ſʒ futurã inqͥrimꝰ ad Heb.xij. Et cõit qᷓ iſta exceſſiua edificia fabricant bꝛeui tpe ea inhitãt⁊ alijs moꝛiẽtes dimittũt.ñ cogi tãtes ð vᷣbo ſaluator? Ma r.xiij. Dñ̃ cum qͥdã diſcipulꝰ dixiſſet Mgp̃aſpiceqᷓles la/ pides ⁊ qles ſtructure Rñdit Videtꝭ has oẽs magnas edificatões Amẽ dico vob nõ remanebit lapis ſuꝑ lapidẽqͥ nõ deſtruat᷑. Scðofilij iſrł fe habuerũt in deßto ſiẽ bella toꝛes.⁊ nos 3 vicia ſp pugnare dẽmꝰ Pa/ bemꝰ em̃ pugnareʒ demonẽ mũdũ⁊ carnẽ Demõ pugnatq̃ nos duplici manuj. occlta ſuggeſtiõe ⁊ aꝑta impugnatõe. Pꝛimã ma nũ euademus per prudentiã que rerũ exit? metitur.ſcdam ꝑ pacientiã qua equanimi tertribulatio toleratur Mundus pugnat duplici manu ſcʒambitione honoꝛio⁊ amo re diuitiaꝝ Primã manũ amputabimus ꝑ timoꝛem iudicij finalis cogitantes.ꝙqͥ mo do in honoꝛibus alijs pꝛeponuntur. qũo in fine ſtrictiſſime iudicabuntur Sap̃.vi. u dicium durũ his quipꝛeſunt fiet. Scðᷣãm manũ ſibi amputabimꝰ amoꝛe xp̃ipanꝑis qui nobis exemplũ paupertatis dedit na/ ſcendo.viuendo.moꝛiendo.⁊c̃. Laro vero pugnat duplici manu.gula⁊ luxuria Pri⸗ mã manũamputare debemꝰ ꝑ cõrinentiã. Secundãꝑ abſtinentiã ⁊ maxime illiqͥ ſũt in religiõis vᷣſerto ↄſtituti. Terciofilij iſra el ſe habuerũt ſicut veri dei cultoꝛes.a deo cũindigerẽt potũ ſuppliciter poſtulantes Sit ãt bonoꝝ viroꝝẽ deſideriũ vidẽdiſũ mã eẽntiã apud quã eſt fons vite.⁊ in cuiꝰ lumie videbimꝰ lumẽ. Inpõ. Sitiuit ania mea⁊. Accepta purgatõeefficaciter nata liter hõ ſitit. ⁊ moꝛalr loq̃ndo qͥcũgʒẽpur⸗ gatꝰ a pctõ. vitũ iſt faſtidit⁊ 8 t Aectio Juxtaillup põ. Sitiuit in te ania mea⁊ẽ. Iſta ſitis extingui nõ põt donec xp̃c nobis dixerit illð Lan.v. Comedite amici mei⁊ vt adimpleat᷑illð põ. inebriabunt ab vbe· domꝰtue·⁊ toꝛrẽte?ẽ᷑ Lectio.cxxxvij Er que enim penas paſſi ſunt inimiciiloꝝ a defectiõe potꝰ ſui ⁊ ineis cũ ab undarẽt filij iſrael letatiſunt. ꝑ b cum illis peeſſent bñ cũ illis actũ eſt Naꝓ fonte qui dẽ ſempiterni flumĩs hũanũ ſangunẽ dedi ſtiiniuſtis ¶ Enarꝛato bñfic collatõis aq ꝓflnentis de perra mirackoſe quã dedit ſa⸗ piẽtia increata filijs iſrael ſitientibꝰ in de⸗ ſerto Hic ↄpat iſtud bñſficiũ ad penã ʒriã illatã egiptijs in egipto. Tũ em̃ egiptũj re⸗ belles diñio filios iſrael nollent dimittere: dñs. x plagis egiptũ ꝑcuſſit q̃ in his pᷣſibꝰ ↄtinẽt᷑ Sanguis rana culex cinomia mors pecorina. Ulcera grando brucus tenebre ſtirps moꝛtua pᷣma ⁊c̃ Quaꝝ pᷣma ſuit iſta Aaron vᷣga moyſi accepta ꝑcuſſit fuuium nylũ ⁊ ↄuerſa ẽ aq̃ fiuuij ĩ ſaguiuẽ.ita ꝙ egi ptijs aliqd iñ haurire volẽtibꝰ tãcoloꝛeqᷓ; fapoꝛeſãguis appꝑuit. ⁊ ſic factꝰẽſůguis in tota terꝛa egiptii fuuijs ⁊ riuis ⁊ plaudi⸗ bus ⁊ in vaſis domoꝝ taʒ ligneis qᷓ; ſaxeis. et vbicũqʒ egiptij foder̃t puteos iuxta fiu⸗ niũ iuenert ſunguinẽ Puicãt miraco allu dẽs Salo.i hac lia vult dicẽꝑ q̃ndã antite ſim · ꝙ ſic dñs iuſte puniuit egiptios ꝑ ſitĩ et potꝰ defectũ ĩegipto qñ filij iſrłĩ egipto aqͥs porabilib abũdabãt.ita ꝑ oppoſitũĩ deßtocũfilij iſrłſitĩ hient ⁊ aqͥs carerẽt. bñ rũ illis feẽ ðᷣs dãdo eis aquãð petra mira⸗ culoſe ⁊ nõ ſuſtinẽdo eos ſiti nimis af fligi Diẽ igitſic. er q̃ eñ penas defectõe·i.ꝓ⸗ pter defectꝰ potꝰ ſui⁊ ĩ eis cũ abũdarẽt fi lij iſrłletati ſũt Per hec.i.ꝑ natas aq̃rũin deßto,cũ illis.i.cũ filijs iſrlactũẽðᷣo mini ſtrãte aqᷓs ſalubres ð petra Et iõ ſiẽ ꝑ defe ctũaꝗᷓx puniuit egiptios et letificauit fili os iſrł ĩegipto Ita ꝑ Zriũ filios iſrl ſitien⸗ tes in derto aqͥs educti de petra potauit.et ẽpᷓrietas ĩ b egiptiis ſitiẽtibꝰ nullã aquãcõ ceſſit. hebꝛeis ꝑ ſitĩ afflictꝭ aq̃s optias ð pe tra ꝓdurit⁊ hẽqð ſpũgit l̃aNãp fõte q dẽſẽpiterni fumis·i.nyli.hůanũ languinẽ id ẽaq̃s mutatas in ſanguinẽ dediſti iniu⸗ ſtis.i.egiptijs:⁊ h iuſte. qꝛ hũanũ ſangui⸗ nẽin fumẽꝓiecerãt ſubmergendopuulos pebreoꝝ.ſic hẽt᷑ Exo.phũanũ ſanguinẽ.i. aq̃s ↄnerſas in ſanguinẽ biberẽt ſi vellẽtex tiguere ſitĩ ſuã. Jurta illð Eʒech · xxxx Lũ ſanguinẽoderis.ſãguis te ꝑſeque᷑ a ¶ Pecẽſnĩa l̃e:licet variomõpoſſet expo m. Pũanũ ſanguinẽ dediſti iniuſtis Siẽ — dicit Zugꝰ.3 quĩqʒ hereſes Fuſus ẽſang⸗ uis medici⁊ factũ ẽ medicamentũ frenetici Dis pctõꝛ frenetico ↄꝑat᷑. qꝛ qᷓ;tograuius infirmat᷑tãtoſe reputat ſecurioꝛẽ.ridet cũ flere deberet·⁊ gaudet ð infirmitaten ñp̃t cuſtodiri niſi vinculatꝰ Iſto mõ pctõꝛqᷓ;to peioꝛ tãto minꝰ ſerputat pctõꝛeʒ. qꝛ ꝓuer. xvij imꝑiꝰ cũ in ꝓfundũ venerit ꝓctòxꝝ co⸗ temnit Sed ſequit᷑eũ ignomia⁊ oppbriũ qꝛ ridet cũ flere deberet Vñ xp̃c vidẽs ciui tatẽ hieruſalẽ fleuit ſuꝑ eã dicẽs. qꝛ ſicog, nouiſſes ⁊ tu.ſupple fleres Luẽ:xix. Un etiã viri ſancti gaudẽtibo impijs flere ſolet ꝓpter ↄpaſſionẽ quã hñt ð ꝑditõe eox Vit vitaſpuiꝝ ð qͥdã ſctõ legiꝙ cũ vidiſſʒ oꝛ natũ curioſũ cuiuſdã fatue mlieri flẽs dix ⸗ it. Ignoſce mihi oĩpotẽs ðs qꝛ vnꝰ dies oꝛ natꝰ iſtꝰ mlieri ſuꝑauit totiꝰ vite mee ĩdu ſtria oꝛnam̃ta Interꝛogãtib ðᷓ cãm fletus dirit. due res ine mouẽt. vna ð illiꝰ ꝓditõe alia ð mea miſſiõe.qꝛ ñ hẽoti ſtudiũ pla⸗ cẽdi ðᷣoqᷓ;tů hʒ illa ad placenð hoibo maliſ et dyabolo Freneticꝰeti gaudet ð ſua pꝛo priã infirmitate.⁊ mlti turpiſſimipctõꝛes tactãt ſe ð ſuis ſcelerib. ꝓuer · ij Letanteũ malefecerit ⁊ exultãt in rebo peſſimis Iſti ſanari nõ pñt niſi viculent᷑infirmitatibꝰ im miſſis a ðoq̃ ſũt vincla ſalutaria pctõꝝIn põ. Cñ occideret eos q̃rebãt eũꝛ fuertebã er diluculo vemebãt ad eũ Etĩpð. Et mul tiplicate ſũt infirmitates eoꝝ.⁊ poſteauccẽ — lerauerũt: Vinclaeẽ in qbꝰligari dzpctõ ſunt ſacfa eccie ⁊ pᷣcipue tres ptes pnie. cõ⸗ tritio.cõfeſſio. ſatisfactio. Ecci.vi. Decoĩ em̃ viteẽĩ illa. ⁊ vincla illiꝰ alligatura ſalu tis Iſia vicula ſalutẽ oꝑantvtute paſſiʒis xp̃idu quaꝓ ſalute noſtra ſanguinẽ ſuũ fu, dit vt ꝙ eo verificet᷑ dictũ Augf · aꝛ fulus? ſanguis medici⁊ factũ ẽmedicamentũfre⸗ netici.vt merito xp̃õ̃gratiãdo dicãꝰ hũa⸗ nũſanguinem dediſtiiniuſtis: In quibus W 55 — S ₰ — L. B 23 S g 55 5 5*2 i 1 ui —— 5 555 5 2*. ———— — 1 22 5. errxvüi verbis noſtra redemptio ꝑÿ̃i paſſionẽdi uinitꝰꝓcurata declarateſſẽ pcioſa. doloꝛo/ ſu amoꝛoſa. ⁊ gratioſa Pꝛecioſa qꝛ huma ⸗ nu. inter oẽs eim̃creaturas coꝛꝑales hõẽßᷓ ⸗ cioſioꝛ. qꝛ ad ſilitudinẽ⁊ ymaginẽ trinita⸗ tis creatus ſa.xiij. Pꝛecioſioꝛ eſt vir auro et hõ mũdo obriſo.⁊ iõ ex oꝛdinatõe vina. hõ oĩbus beſtijs pᷣponitad regendũvt vñs Jaco.iij· Dis natura beſtiaꝝ ⁊ volucꝝſer pentũ⁊ ceteroꝝ domai⁊ domata ẽa natu/ ra hũana. Et iõꝙ effuſiõe ſanguinis hũani nõ beſtialis moꝛs inflicta fuitꝓ pena Beñ. ix. QDuicũqʒeffudit ſanguinẽ hůanũ effun ⸗ det᷑ ſanguis illiꝰ.ad imaginẽ qͥppe dei fac ⸗ tus ẽhõ.vñ Areſto.ĩ epla adalex. Laue in quit effundere ſanguinẽhũanũ qꝛ h̊ ſolum deoↄuenit Fuit ꝗᷓ redẽptio nr̃a pᷣcioſa fotã ꝑ xpᷣt hũanitatẽ Vñapłs ad Titũ.iij. Ap paruit benignitas: hüanitas ſaluatorꝭ nr Vñ augꝰ.in k.de pᷣgi. Inſpicite vulnera pẽdẽtis:ſanguinẽ moꝛientꝭ pꝛeciũ redimẽ tis.cicatrices reſurgentꝭ · caput habʒ incli⸗ natũ ad oſculũ.coꝛ aꝑtũ ad diligendũ. bra⸗ chia extẽſa ad ãplexanð.totũ coꝛpꝰextenſũ ad redimendũ.h quãta ſint cogitate Pecĩ ſtatera coꝛdis appendite.vt totꝰ vob ſit fi⸗ guratꝰĩ coꝛde qͥ totꝰꝓ vobis fuit fixꝰĩcm⸗ ce Eſt igitredẽptio ña p̃cioſa· qꝛ ꝑ hũanũ ſanguinẽ.qꝛ vᷣaciter imaginãdo nũqᷓ; fuit hůanus ſangnis vere⁊ꝓpꝛie⁊ pure effuſꝰ vtĩxp̃o. hõ em̃ peccãdo Tcedit a natura hu⸗ mana.et fit ſic beſtia.ꝝ põ̃.⁊ Boe.ij. Poſt pctĩ ᷓ pᷣmi ꝑent coꝛruptꝰẽ ſanguis ille q̃ pᷣmo coꝛꝑi pᷣmi hois fuit ↄcreatꝰ nec vnqᷓ; janus fuit donec veniret᷑ ad xp̃m de mũdi ſimis ſanguinib de puriſſima vᷣgine et in vtero ſctificato. ꝓgenitũ oꝑe ũſſeti VUnð ipe ſcõua pꝰ adi ſanguinẽ habuit hũanum in illa puritate quã natura reqͥrit hũana.et hie loq̃ndonuqᷓ; fuit ſanguis hũanus nili ille.⁊ iõ ſignãter di apls ad Pebre.jx ꝙ rpᷣs aſſiſtens pontifex futuroꝝ bonoꝝx ampliꝰ⁊ ꝑfectiꝰtabernaculũ nõ manufac tũ. neqʒ ꝑ ſanguinẽhircoꝝ aut vituloꝝ ſed ꝑvpꝛiũ ſanguinẽ introinit ſel in ſůctaeter nã redẽptiõe inuẽta Scðo innuitnr̃a redẽ prio doloꝛoſa. cũðꝛꝑ ſanguinẽ Sanguis de coꝛꝑe ſano nõ exit ſine doloꝛe. Doloꝛ ãt xp̃imãximꝰ fuit. Jurtaillð Trenoꝝ.p. D vos pẽs qui trõſitis ꝑ viõ attẽdite⁊ videte ſẽ doloꝛ ſilis ſiẽ dolor me Sãguis aũt bu manꝰ hʒ naturalr iſta tria ſcʒꝙ fecũdat lig nũ aridũ.ſa nat coꝛpꝓꝰ languidũ⁊ cauſat ce mẽtũ ſolidũ b Pꝛio fecũdat lignũ aridũ. ðꝛ ꝙ ſifuit lignũ arefactũ. optimuz remediũẽ ſtatim in pnciptoarefectõnis aꝑ ponere radici ſangui nẽhũanũ Narꝛat em̃ PHermes egiptiꝰ ꝙ roſariũ plãtatũin terꝛa cõmixta cũ ſanguie hũanoad caloꝛẽ modi⸗ tũ ignis omni tꝑe anni ꝓducit roſas. Sic moralr hõ ſiẽ arboꝛ Mar:viij. Uideo ho mĩes q̃ſi arboꝛes areſcit ꝑ pctm̃ qñ de deo nõ cogitat vt deberet.nõ habzʒ deuotõʒ. nõ facit delectabiliter q̃ dei ſunt Joel.p. Lig na agri aruerũt q̃ ↄfuſũ ẽgaudiũafilijs hoĩm Iniſto caſu non eſt meliꝰ remediũ q; ad radicẽcoꝛdis talis ꝑſone apponere ſan guinẽxpᷣi calidũ ꝑ meditatõem denotam. ſta meditatõ ſtatim accẽdit amoꝛẽ qͥẽca/ oꝛ naturalis homis Sed amor veinũqᷓ; ocioſus eſt ſed oꝑatmagna ſi eſt Em Bꝛeg. Et iðoad iſtũ ſanguinẽſequit᷑fructꝰ oper Et iðo dicit Berñ.ſuꝑ cañ.ᷓmo.xxij. Su⸗ er oia reddit te mihi amabilẽ bone ieſu ca ix quẽ bibiſti opus nñe redemptionis Pic em̃ oĩno amoꝛẽ meñ ſibi vendicat Hic ʒud tionẽ blandiꝰſibi allicit.iuſtius exigit ⁊ ar cius aſtringit Et ideo ſicut dicit aplus ad Pebre.ix. Omiĩa pene ſm legem in ſangui ne mundãtur et ſine ſanguis effuſione nõ fit remiſſio Secundoſanguis ſanat coꝛpꝰ languidum Unde cõſultũ legimus Con/ ſtantino imperatoꝛi lepꝛoſo ꝙ balnearetſe in ſanguine calido ꝓueroꝛũet curaret᷑. Eſt enim infirmitas pueri quã quãdoqʒ ſuſti⸗ nẽt⁊ vocat᷑ tenglos periculoſa valde niſiꝑ remedium aliquod occurꝛat᷑. Et eſt reme ⸗ dium tale ꝙ puer vngat᷑ ſanguine hoĩs qui prius moꝛbũ illũ paſſus tuerit ſtomõ coꝛ ꝑis noſtri mortalitas eſt incurabilis infir ⸗ mitas.qꝛ cõtinue moꝛimur ᷣm Sene. Iſta inſirmitas vt videlicet fieremus immoꝛta les.curari non potuit niſiꝑ Iliꝰ ſangnine qui ſpõte noſtrã moꝛtalitatẽ ſufcepit ⁊ ſua nos paſſione curauit Vñ Berñ.in quodã ſermone. O bone ieſu quid tibi et moꝛti. Nos delinquimus ⁊ tu ſoluis. nos pecca ⸗ mꝰ ⁊tu luis Opus ſine exẽplo gra ſine me rito.⁊ caritas ſine mõl Tercioſãguis cau ſat cementũ ſolidũ.dicitꝙ volẽtes Lectio ſacere edificia ppetua.cementũ cuʒ hůũano ſanguie ↄmiſcuerũt. Uñ etiã de voꝛtegir no rege britanie in hiſtoꝛia bꝛitonum ðꝛ.ꝙ cũ edificaret turꝛĩ in mõte ererij vel monte niuis in wallia. quidqͥd cemẽtarij vna die oꝑabant:tellꝰ alio die abſoꝛbuit Löſulert ergomgf̃i dicto reg iꝙ inuenẽ quendã inq;⸗ rifaciat qͥ pr̃em trꝛenũ nõ haberet cuiꝰ ſan⸗ guine lapides ⁊ cementũ aſperſipſtarẽt ſo⸗ lidũ fuudamentũ. Moꝛalr añ xp̃i paſſio⸗ nẽ ſic erat iu mũdoꝙ quidqd hoĩes edifica nerũt qᷓ;tumcũqʒ bñ edificarẽt moꝛalr vi⸗ uendo bñ.totũ in moꝛte abſoꝛbebat᷑a terra qꝛ oœẽs in puteũ inferni deſcenderũt nec ſta⸗ re potuit edificiũ meritoꝝ. donec aſpſi eẽnt ſanguie inuenis qͥ pr̃em nõ hẽbat in terꝛis ad Pebre.xij Acceſſiſtis ad mediatoꝛẽ no uiteſtamẽti ieſũ⁊ ſanguiĩs aſꝑſionẽ melius loquentẽq; abel Iſtoigit᷑ſanguie cementũ eccie ↄglutinat᷑⁊ ſolidat᷑vt deo amoꝛe ĩdiſ ſolnbili inhereamꝰ qͥ Peul priꝰ in regiõe diſ ſilitudinis diſtabamꝰ ad Eph.ij. Tuncãt in xp̃o ieſu vos qui aliqñ eratis longe facti eſtis ꝓpe ĩ ſanguĩe xp̃i Tercio innuinr̃a re demptio fuiſſe amoꝛoſa cũ ðꝛ Dediſti.Iðõ em̃ ꝓpter nr̃a pᷣcedẽtia meritał futura xps nos redemit.ſj ſola ſua ineffabili caritate Juxta illð apłiad Titũ.ij. Dedit ſemetip ſumꝓ nobis vt nos redimeret ab omiĩ iniq tate Et Joh.iij. Sic deꝰ dilexit mundum vt filiũ ſuũ vnigenitũ daret De iſta mira bili deuotõe deuote loqͥt Augꝰ.in qͥdã ſer/ mone de natali dñi Hõ inqͥt factꝰ ẽ hoĩs fa ctoꝛ vt ſuggeret vltra regẽs ſidera.vt eſu/ riret panis · ſitiret fõs. doꝛmiret lux.ab iti nere via fatigaret᷑. falſis teſtibp vᷣitas occul taret᷑.iudex viuoꝝ? moꝛtuoꝝa iudice moꝛ tali iudiearet᷑ab iniuſtj iuſticia dãnaretur flagellis diſciplina cederet᷑. ſpinis botrꝰco ronaret᷑. virtꝰ infirmaret᷑ ſalus vulneraret᷑. vita moꝛerer᷑ Duarto fuit nr̃a redẽptõ g̃o ſa.qꝛ ñ fuit fctã ꝓ amic bonis ⁊ iuſtis.ſʒꝓ inimic petõꝛibꝰ⁊ ſiuſtis Vñ vltio ſubin⸗ fer᷑ Pũanũ ſãguinẽ dediſti iniuſtj:p. Pe. iij. Ep̃c ſelꝓ pctls nr̃is moꝛtuꝰẽiuſtꝰ ꝓin iutis Sʒqð adhuc ẽ gratioſiꝰ nõ ſolũꝓ in iuſtis dabat᷑.ſʒ qͥtidie dat᷑ iniuſtis in ſac̃o altaris · qꝛ iniuſti ſũr qͥ peccãditãtobñfic ſũt ingrati vñ Angꝰ in qͥdã fmõe ð diein dicij Lur me gꝛauioꝛicriminũ tuoꝝ cruce qᷓ illa in qua qnvã penderãaffiriſti Srau cꝛ eij mihiẽ crux criminũ tuoꝝ in q̃ inuit? pẽdoqᷓ;ĩ illa in q qͥndã moꝛtẽ tuã occiſurꝰ? tui miſertꝰ volẽs aſcẽdi hec Augꝰ· Duap ter btũs Berñ.in quodã ſmõe loquẽs in pſona dñi deuote aie ſi drẽ põvide qͥd ʒ te patioꝛ. nõẽ doloꝛ ſuꝑ doloꝛẽ meũ quo erutior ad te clamo qͥꝙ te morioꝛ:við pẽns quibo affitioꝛ:vide clauos qͥbus ↄfodioꝛ. er cũ ſit dolor tãtus exterior · interiꝰramẽẽ planctus grauiorcũte ã ingratũ experioꝛ. Lectio.cxxxviij. Bic mue rent i tra ductione infantiũ oc ciſoꝝ dediſti illis abũdantẽaq; inſ perate. oñ dẽs ꝑ ſitĩq̃ tũc fuit quẽadmo dũ tuos exaltares·⁊ aduerſarios eoxꝝ necd⸗ res ¶ Enaꝛrato aq̃ bñficio notabil date mi „ raculoſe hebreis in defto⁊ eõrio ſupplicio q cõuerſeĩ ſanguinẽillato egiptijꝰ iegip to. Pic aſſignat tanti bñficij hebreis colla ti cõgruã rõeʒ Cſt aũt q̃ dã talis ↄgruentia q̃re eos nõ ſuſtinuit ꝓpter defectũ aqxpe⸗ rimi deſerto. hebrei em̃ in egipto occiſifu⸗ erant ⁊ mtrabiliter diminutiꝑ ſubmerſio⸗ nẽparuulorũ De qua habet᷑ Exo.pᷣ. Duid quid maſculini ſexus natũ fuerit in flumen pijciteʒ giin recõpẽſatõnẽilliꝰdãniꝑaqs lati congruũ fuit ꝙ ꝑ aquas remediũ con tra ſitim perciperẽt iñ deſertovt ſic oſtende ret᷑iniuſticia egiprtioꝝ ſiti occiſoꝝ aquis co nerſis in ſanguinẽ⁊ innocẽtia hebreoꝝ cõſe cutoꝝ de ſua ſiti remediũ ꝑ aquas ð petra ꝓſiuẽtes. dicit ſie Quicũ minuerent᷑. qui id ẽ hebrei.cũ minuerent᷑.i:fierẽt paucres in traductiõe infantiũ occiſoꝝ.i.in ꝓpala⸗ tione infantiũ ad mortẽf̃m legẽ ſtatutaʒq ordinabat᷑ꝙ omẽs maſcult traducerent᷑ad mortẽ Dediſti illis aquã abũdantẽ inſpera te. i.cõtra ſpem ip̃oxꝝ ſcz Moyſi? Zaroh⸗ Vñ dixit moyſes ꝓplo Nume.xiij. Audi te rebelles ⁊ increduli Nũ de petra hacpo terimꝰ vobis eijcere aquas Et infra. Dirit dñs ad moyſen ⁊ aaron Cur nõ credidiſtis mihi vt ſanctificaretis me corã filijs iſrael Nõitroducetꝭ hos ꝓplos ĩterꝛã quã dabo eis Dediſti inqͥt eis aquã inſperate. oñdẽs per ſitim q̃ tũc fuit in deſerto ↄpatãad ſiti q̃ fuit in egipto. quẽadmodũ exaltares eis — 6 S — S errrir miraculoſe potũ tribuẽdo⁊ miſtrãdo.⁊ ad uerſarios eoꝝ necares ſitritolerabili fiagel landotv Z ¶ Lirca iſtã clauſulã.de ⸗ diſti es aquã abundantẽ Notanð ꝙ ꝑaq; in ſcriptura ſacra plima deſignant᷑ Sign⸗ ficat interdũ ſapiam ſalutarẽ.interdũ aſiu tiã ſecularẽ. interdũ pnĩam regularẽ Sapi entiã aũt ſalutarẽ.q̃ẽ verꝰ dei cultꝰ qͥ cõi⸗ ſtit in ſ udio⁊ õœe.i:in ſtudio ſacre theolo gie.⁊ or̃onibꝰ deuotꝭ qð nobis ꝑ ſacrã ſcri prurã relucet.⁊ ſignãterꝓpter tria. vicz ꝓ⸗ prer eius ſuꝑſicialẽꝰ tinuatõᷣem.ꝓpter na⸗ turalẽ humectatõem.⁊ ꝓpter eiꝰ figure re⸗ pñtatõem Pꝛio aqua ſapiam ſalutarẽſig⸗ nificat ꝓpter eiꝰ ſuꝑficialẽ ↄtinuatõem.aqᷓ em̃ faciiter fm ea qͥ ſibi appꝛoximant᷑ſe cõ⸗ foꝛmat Vñ Ambro:ĩ examerõ.li.iij. Zqᷓ rigoꝛẽ frigoris cõmutat.vt inter vaporan⸗ tia ferueat.iter vmbroſa frigeſcat.ſole reꝑ cuſſa niuibꝰ irꝛigata glatiali hůo re caleſcat Iſlo mõ ſapĩa moꝛal q̃ hoĩeʒ do cet ↄnerſari ſine q̃rela in medio natõis pꝛa ne ⁊ ꝑuerſe ſalua ſp honeſtate vite ⁊ ᷣitate ↄſcie.nouit ſe omibꝰↄfoꝛmare.pᷣ Coꝛin:ix Dmibꝰ oĩa factꝰ ſum vt oẽs lucrifacerẽ.vñ Latho Lonſtans ⁊ lenis vt res expoſtulat eſto T pibꝰ moꝛes ſapiẽs ſine crimine mu⸗ tat: Itẽ Saluſtiꝰ upꝑ Zlbertũ Cõſuloqſ⸗ qͥs eꝛis qur pacis federaq̃ria Lonſ lupis cũ qͥbus viuerecupis Nectii; incõ ⸗ ſiãtie deputandũẽ ſed pꝛudẽtie Vñ Mar cialis de foꝛmula vite honeſtate ca.pᷣ. Si prudentiã ãplecteris idẽ vbiqʒ eris.⁊ ꝓut reꝝ aut tꝑm varietas exigit ita te accomo ⸗ des temꝑi Necte in aliquibꝰ mutes.ſʒ ma gis apres.ſicut manus eadẽeſt ⁊ cũ palma extendit᷑æ in pugnũ aſtringit᷑ Iſte ſũt aque ſiloe q̃ curꝛũt cũ ſilẽtio Jſa.viij. Quia vbi eſt multiloquiũ clamoꝛ et garꝛulitas ibi ẽ cõiter fatuitas ⁊ turbatio Piere.ij. Quid tibi vis ĩ via egipti vt bibas aqu turbidã Iſta ſapia tradit᷑ in ſcriptura ſacra er ema⸗ nauit de petra altiſſima viczʒ de xp̃o.pᷣ. Lo⸗ rinth· x. Perra autẽ erat xp̃s Et ſicut dicit Auicẽ. Siẽ aq̃ deſtendẽs ð alto melioꝛ eſt alijs ceteris ꝑibo ita ſapia ⁊ diſcretio viuẽ⸗ di deriuata q xp̃omelioꝛ ẽ nob doctria qua eũq; alia. Eci.p. Fõs ſapie vᷣbů ði ĩexcelß Scðo interdũ aq̃ ĩ ſcriptura ſacra ßcat ſa/ piam ſalutarẽ ꝓpter eiꝰhaturalẽ humecta⸗ tionẽ Diẽ AImb.i exa. de dꝑetercie diei. aqeſt alitrixoĩm ÿᷣgultoꝝ diuerſos ſingu vſus miſtrans Iſto mõ doctrina ſacre ſcri⸗ pture dat ſingul alimentũ iuxta ſue ↄditõ neceſſitatẽ vtfaciãt ſructũ bonoꝝ opeꝝrꝑe oppoꝛtuno· In põ.Et erit tanqᷓ; lignũ qðᷣ plantatũẽſecꝰ decurſus aquaꝝ qð fructuʒ ſuũ dabjt ĩtꝑe ſuo. Diẽ Areſ.vij. ð aalib c.v. Qð aq̃ ꝑluuial valet oĩbo piſcibꝰ⁊ plã tis terꝛe plꝰqᷓ; aqua fluuial vel fontj ⁊ pl? ellq̃ creſcũt arboꝛes.⁊ nihil bene creſcit hiſi bñ imbibataqᷓ. Moꝛalr aq̃ pluuialis q̃ de celo deſcẽditẽ doetrina moꝛal ſacre ſcriptu re Deutro:xxxij. Cõcreſcat vt ros eloquiuʒ meũ Iſta— ofert piſcib ⁊ plãtis.i.hoĩ⸗ bus in mðoↄuerſantib⁊ creſcẽtibo qᷓ; qne cũqʒ alia doetrĩa q;tũcũqʒ moꝛalis a phis adinuẽta Et iõ ſignãter vocataqᷓ ſapie ſalu taris Ecẽi.xv. Et in pð. In loco paſcue ibi me collocauit.ſuꝑ aquã fefectõis educauit me Zq̃ͥ ẽ ſcripture ſacre nõ ſolũ potat bi⸗ bentes ſeos reficit Vñ inter religioſos in refectoꝛio legi ſolet vt nõ ſolũ vẽtres cibo. ſed ec mẽtes reficiãt᷑ ði vᷣbo Iſta aq̃ mutat᷑ in vinũ ad pᷣces marie. qꝛ niſiip̃a gram do⸗ cẽdi ĩpetrare dignet · inſipidũ apꝑebit qͥd⸗ qͥd ab hoĩe ꝓferet᷑ In cuꝰ figurã nõ niſi ad marie inſtantiãxp̃e in nuptijs aquã ↄ muta uit in vinũ Jo.ij. Tercõaqᷓ ſcriptura fcat ſapiaʒ ſalutarẽꝓpter eiꝰfiguralẽrepñtatõʒ In aq̃eiclara⁊ ñ turbata ʒ qera ſpẽs rerũ abiectaꝝ apparẽt vñ Berñ.ſilueſterĩ Ne gacoſmoſuo Pꝛodit liq̃ntꝭ aq̃ elara ſpa.cꝰ plana ac lubrica ſuꝑ ficies figuras reddit emulas vmbraꝝ ĩ curſibo laceſſita. VUñ aq̃ tenet vicẽ ſpeci ad vfũ paupeꝝ.iuxta illð Ecci.xxvij In aqua reſplẽdet vul:ꝰꝓſpiei entiũ Iſto mõ ſcriptura ſacra ſeu e verbuʒ dei hoiem ſibi oñdit qᷓlis eſtĩ moꝛibꝰ: VUñ Bre.ij.moꝛa. Scriptura ſacra mẽtis ocul qᷓſi qð dam ſpeculũ opponit᷑ vt interna nr̃ facies ĩ ipᷣa videat᷑ Ibi etem̃feda.ibi pulera ña agnoſcimꝰ.ibi.ſentimꝰqᷓ;tũ ꝓficimꝰ vł ᷓ; lõge aꝓfectu diſtamꝰS cðopᷣncipalraqᷓ in ſcriptura ßcat aſtutiã ſecularẽ. de q̃apls p. Loꝛi.iij. Sapia hꝰmũdi ſtultici ẽnpð deñ Seriptũ eſi eĩ Cõpꝛehendã ſapiẽtes in aſtutia fua B Pec eñ̃aſtutia ad modũ aq̃ dat apparentiã quãtitatꝭ excellẽ⸗ tiã ſublimitatꝭ·et inſolentiò w iů Nectio Primo aſtutia ſecularis dar apparentia; lia Reptiliaſůt agricultoꝛes ⁊ falſi mecha/ cuãtitatis.qꝛ illud qð ꝑ aquã videt᷑ gran/ nici⁊ manuũ opatores? hmõi quorũ tota dius apparet 5 ẽin ſua ꝓpꝛia quantitate. cõuerſatio eſt in tereq Volatilia ſũt nobi⸗ vñ Ptolo. Dðĩaqᷓ ponit᷑ videmaiꝰ et Se les placitatores falſi mercatoꝛes. vſurarij neca de naturalib qſtionib li.p. di Dia ſolẽnes? cerici ſmoniaci? praut nobiliuʒ ꝑ aquã iudicantibꝰ longe vident᷑eſſe maio⸗ dſiliarij.ʒ ſti adquirũt locaſi ublimiaz gra 7a Ercito poſt Sidera amplioꝛa ꝑ nubem duset digmitates in eccia Beñ.vij· Mul⸗ aſ?. qꝛ acies ña in humido tiplicate ſunt aque ⁊eleuauer üt arcãi ſub labit᷑.nec apphendere qð vult fideliter põt limea terꝛa ¶ Tercio aqua dat inſ olentiaʒ qð manifeſtũ fiet ſi poculũ impleueris ad mutabilitatis Vñ oẽs inſ ulares ⁊ mariti⸗ et in illud ꝓieceris anulũ Hamcũ i ipo fun mi incõſtantes ſunt? inſolẽtes nimis:ſicut do anul lateat. facies eius in ſũma clario: patct de nautis qͥcõiter ↄuerſantin aqᷓs ·ta reddit᷑qͥdquid videt᷑. ꝑ humoꝛẽlõge ãpli“ les em̃ regulantꝑ lunãq̃ eſt dña aquarum inillo eſt. hec Sene: Pꝛobatetiã in ꝑſpecti Tuna em̃ eſt velociſſimi motꝰ. hocẽples na ꝙ aliquaqᷓ ab oculis in certa diſtan tia circũuolutões facit circatrã; qcunqʒ aliꝰ nõ vident᷑ aq̃ ſuꝑinfuſiõe incipiunt videri- laneta Et ſic moꝛalr aſtucia ſeckari fddit Uñ ſi denariusin ſentella ponat᷑ſumatur hoies mutabiles et verſipelles ad modum q; diſtantia a q̃ minime vſdeat᷑.ſiaqua in vulpis que nũq; recto ſed toꝛtuoſo itinere ſcutellã infundat᷑ eodem exñte ſpaciointer gradit᷑ De iſta aſtucia ð2 Piere. xv. Facta ſcutellãã oculũ. denarius qui prꝰañ infu ẽmihiq̃ſi mendaciũ aquaꝝ infideliũ. Ba⸗ ſionẽ aqᷓ videri nõ poterat. a pparebit: Mo culꝰ qᷓ;tumcũqʒ rectꝰ ſi vna eiꝰ medietas ꝓ ralr Duãtũcunqʒ aliqᷓs fuerit modicꝰ ᷣm fundet᷑in aq̃ videbit᷑tortuoſus Sic iſtifal mundũ ſine pulcritudine ⁊ foꝛtitudine coꝛ ſi placitatores quãtũcunqʒfueritcã hoĩs — diutijs.ſine genere.ſine parẽti“ iuſta· p eox aſt uciãa aſiutã vᷣſutiã fqciũt ap us:ſiaqua ſapie ſecularis opiat᷑: grande/ pere iiuſtã·⁊ e iiuſtã cãʒ faciũt við̃ri rectã ſcet⁊ apparebit magnꝰ. Addiſcat iuraci⸗ Et hi ſũt a qͥbo iurgia lites ⁊ iniqᷓ mẽdacia mlia⁊ canonica. oꝛnet ſe legibo et ſtatutis oꝛiunt᷑ ꝓuer.xv. Dui dimittit aquãcaput regijs ſtari appebit nobiliſſime qᷓ;titatis eſt iurgioꝝ.qͥ dimittit aquã.i.qͥ aſtutia ſecu faciet eñ creſcereĩ diuitijs familia⁊theſau lari ſine regula bone ↄſcie vtit · caputẽidẽ ris ⁊ tñ nõiõ eſt maioꝛ in rei veritate ap pncipal cã litis inter hoĩes mũdiales. Ter deũ ſed minoꝛ Vñ Bꝛego:v. moꝛa. Par“ cio pncipaliter aq̃ in ſcriptura ſacra ſignifi nulus eſt qͥterꝛena di ligit magnꝰ qͥceleſtia cat; niam regularẽ Aqua em̃ lauat ſ oꝛdi ↄcupiſcit Eñ qᷓ;uis appareãt magni nobi da. flectit rigida.⁊ coquit cruda. Iſtomõ les⁊ iocũdi apud ſeculariter iudicdtes.ſũt pnia primo abluit ſordes pœtõx q uãtũcun tñ in diuinoↄſpectu⁊ iudicio ↄſcieꝓprie qʒfuerint enoꝛmia?In cuiꝰ figurã dictũẽ paruiignobiles ⁊ doloꝛerepleti Job· rxix. Jiaamãlepſo. iiij. Reg. v. Uade laua te Ecce gigãtes gemunt ſub aqͥs ⁊ qͥ habitant ſepties ĩ ioĩdaneꝝ Fcipiet ſanitatẽ carotud atqʒ mũdaberis Czech.xvi/Lauite aq mu rů eis Bigãtes hoc ẽilli qͥ ño iudicio mag u vident᷑ Scðoaqᷓ dat excellentiãſubtili da mũdani ſanguinẽ tuũ ex te. Sangui⸗ tatis Zqug ei naturalr querit terꝛe ſuꝑe nẽtuſ B eſt pctm̃ tuũ qð ex carne? ſanguĩe minere⁊ dñari⁊ aliter nõ quieſcit aq̃ natu oꝛtũ habet Ecẽi. xvij. Duid nequiꝰqᷓ; ꝙex raliter. qꝛille eſt torꝰ apperit? aque ſupe“ cogitauit caro⁊ ſãguis Poch ſacfmpnie minere ſupponiimmediate⁊ dñariteree kiguratp piſcinã ꝓbaticã. Deq̃ ðꝛ Joh · v Iſto mõ moꝛ alr. aſt utia ſecularis ad nullů ꝙhabuit qu inqʒ poꝛticus in quib iacebat aliũ finẽ tẽdit niſi ad volandũ in honoꝛibꝰ multitudolanguentiũ Angeiꝰ aũt dñifm et ad adquirẽdũ dñtumterenoꝝ In cuꝰ tempꝰ deſi cẽdebatã mouebat᷑ aq⁊ qͥpeim⸗ figuraaqᷓ ꝓduxit anes. Seſi. b. Pꝛoducht deſcẽdiſſet poſt motionẽ a ſ nfiebaraq̃⸗ aque reptile aĩe viuẽth volatile ſuꝑ terꝛã cunqʒ derinebatinfirm itate Piſcina dicit ſub firmamento celi Aſiutia eiᷓ ſecularis qᷓſiaqua piſces hñs per contrarium. Po/ duo genera hoĩm ꝓducit. reptilia⁊ volati/ batio grece vuis latie Qnia ergo illaaqua doungultumt ulabone ym⸗ nmu histi men 2e caruit piſ cib⁊ oues ymoland e ibi lauabã tur. ideo piſcina ꝓbatica dicebat᷑ Et facra mentü pnie ſignificat in quo lauari debet quiſquis qui debet deo imolari. Pabet ãt quinq;ʒ poꝛticus ſcõm quinqʒ occaſiones ex quibus homines aguã penitẽtie ingredi untur ·vicz verbi deipdicatõem.ſanctoꝝ p cedentiũ ↄſideratõem.generalẽeccleſie oꝛ⸗ dinatõem. diuinã inſpiratõem.⁊ coꝛpoꝛee ĩ firmitatis tribulatõem Quſdam et valde multi ingrediunt᷑piſcinã pnie per poꝛticũ verbi dei Act.ij. Pis auditis ꝰ pũctt ſunt coꝛde.et dixerunt ad petrũ⁊ reliquos apo ſtolos Duid faciemus vrrifratres Petrꝰ vero ait ad illos Penitentiã agite Alij in⸗ grediunt piſeinã penitentie ꝑ porticũ exem ploꝝ virorũ ſanctoꝝ Vnde beatꝰ Bꝛego. p · dyalo. Sunt nõnulli quos ad amoꝛẽpa⸗ trie celeſtis non minus exempla qᷓ; pᷣdica ta ſuccendunt Alij per poꝛticũ eccleſiaſti/ ce cõſtitutionis qua pꝛecipit᷑cuilibet xp̃ia⸗ no ſemel in anno ↄfiteri⁊ comunicare alij ꝑ diuin inſpiratõem⁊ occultã.ſiẽ Nicola us Bñdictus Dominicus ⁊ Franciſcus. Alij ꝑ infirmitatis corpoꝛee fügellatõem Et iſta eſt poꝛticus cõmuniſſima in qna ia cet multitudo maxima languentiũ.qꝛ vix volũt extra quadrageſimã ↄfiteriniſiꝑ in⸗ firmitatis articulũ neceſſiten᷑ Scðo gqua deſignat pnĩam.qꝛ flectit rigida Ita peni⸗ tentia coꝛda ſuꝑba indomita ⁊ inolẽtia fle ctit ad obedientiã Unde ſicut Loꝛallꝰqᷓ;⸗ diu eſt in aqua creſcit ⁊ augetad modũplã te. qᷓ;cito extrahit rigeſeit in lapidẽ. Juxta illud Quidij Metha xx. Sic⁊ coꝛallum quoprimũ ↄtigit auras Tempꝑe dureſcit mollis fuit herba ſub vndis Ita multi dñ ſunt inter ſanctos viros pnie datos creſcũt et molles ⁊ attractibiles fiunt · qurextra pe nitentiã poſiti inuenirentur rigidi⁊ rebel/ les Ecẽi.xxiiij Dixi rigabo oꝛtũ plãtationũ inebriabo partus meifructusſ Tercio a3 deſignat pniam qꝛ coquitcruda.cũ adiutò rio em̃ ignis qð erudum eſt⁊ digeſtioncõ trariũ fit ꝑ decoetiõnem ĩ aqua cõueniens coꝛpꝑis nutrimentũ. Iſto mõ quidã incor⸗ poꝛari nõ pñt coꝛporichriſti miſtico ꝓpter ſuãcruditatẽa inſipiditatẽ. donec in aquis pnie decocti fuerint Juxta illud Ezʒech · xx liij. Conſument᷑ cames ⁊ coquet᷑ vniuerſa — erxrir compoſitio⁊ oſſa tabeſcent Lõſumentcar⸗ nes id eſt carnales affectiones ⁊ coquet vni uerſa cõpoſitio id eſt oꝛnatꝰſupfinꝰ ad mo deſtiã reducet᷑:⁊ oſſa tabeſcent. id ẽrgide⁊ rebelles voluntates ad humanitatẽ ⁊ obe⸗ dientiã ducent. 5 Lectio exxxi Wm eni tema tiſunt et quidem cũ miſericoꝛdis diſciplinã accipiẽtes.⁊ ſcierunt quẽadmo ⸗ dũ cumiã iudicati impij toꝛmẽta paterent᷑ Pos quidẽtanqᷓ; pater monens ꝓbaſti Il los autẽtanqᷓ; rex durus interꝛogans con⸗ dẽnaſti Abſentes ẽ ⁊ pñtes ſilr toꝛqbãt᷑ Duplex em̃ illos acceperat tediũ ⁊ gemit? cũ memoꝛia pᷣteritoꝝ. ¶ Quia dictũ ẽꝙtã hebrei qᷓ; egiptij a deo flagellatifuerũt In hac ꝑre intendit oſtendeꝛe qualiter iſti pᷣo⸗ diuerſimode fueruntaf flicti Nam he rei ad coꝛrectionẽ.egiptij ad damnatõem Et circa hoc tria facit Pꝛimo ponit af flcti onis diuerſitatẽ Secundo replicat egiptio rum peruerſitatem ibi Pꝛo cogitationibꝰ Circa primum duo facit. Pꝛimo oſtendit ꝙtribulatioimmiſſa hebreis ceſſit ad mo⸗ rum infoꝛmationem. Secundoꝙ tribula/ tio inflicta egiptijs fuit eis ad pene eterne inchoationem Et iſtud facit loquendo al⸗ ternatim ⁊ viciſſim Nunc deegiptijs. nũc de hebreis A ¶ Circa pꝛimũ oſtẽ dit ꝙ af flictio immiſſa hebreis inilla ſiti. in deſerto fuit eoꝛum pꝛobatio.caſtigatõ⁊? infoꝛmatio Pꝛobabahtur ad eoꝝ humilia tionem.caſtigabant᷑ ad maloꝛum ſuorum coꝛrectionem.et infoꝛmabant ad cognoſcẽ dum diuinam vltionem. Quantũ ad eoꝛũ pꝛobationem dicit Cum enim tentatt ſunt id eſt probatiad bonum eoꝛũ: Beneß. xxij. Tentauit deus Abraam et dixit ad illum ⁊c̃. Et quidem cum miſericoꝛdia diſcipli⸗ nam acceperunt vel accipientes quia caſti⸗ ga bantur miſericoꝛditer ad ſuam coꝛrecti onem et per illam caſtigationem cognoue⸗ nerunt experimentaliter quodammodo di uinam vltionem in damnatione maloꝛum et ideo ſubdit. Scierunt quẽadmodũ cuʒ iam iudicati.impij.id eſt chri toꝛmenta ü Lectio paterent᷑.id per illã ſitim quãfilij iſtael ſu⸗ ſtinuerũt in deſerto quaſi quodã experimẽ⸗ to ſcierũt q̃liteꝛ fuerunt egyptij aff lictitꝑe quo tota aqᷓ egypti in ſanguinẽfuit ↄuerſa De qͥ in põ. Lõuertit aquas eoꝝ in ſangui nem ⁊ im bꝛes eoꝝ ne biberẽt.⁊ fuit ergoil⸗ la ſitis illata hebꝛeis in deſerto ad eoxꝓba tionẽ vt ꝑ ipſiꝰ patientiã mererẽt᷑ ⁊ ad eoꝝ caſtigatònem miſericorditer illata vt dile ctõnem dei ad ſe exꝑirent᷑, ⁊ ad eoꝝ infoꝛ⸗ matõe vt penã quã egyptij ſuſtinnerãt per manũ dei in ſemetipſis intuerent᷑ ꝑſiticõ⸗ ſimilẽ. In hoc tñ fuit diueꝛſitas:q? hos 3 dem.idẽ hebꝛeos tanqᷓʒ pater monẽsꝓba Illos aũt tanqᷓʒ rex durus interꝛogãs ↄdẽ naſti. Pater em̃ licʒ ꝑmittat filiũ aliq̃liter indigere ad ipᷣiꝰcaſtigationẽ iuuat tñ eum circa extremã neceſſitatem. Exemplũ de pa tre ⁊ filioꝓdigo. Luc:xv Lũ adhuc longe eſſet. vidit illũ pater ſuꝰ et miſericoꝛdia motus eſt. Sed rex cõdemnans aliquẽ in⸗ dicialiter ad penã moꝛti illã penam erecu tõni demandat ſine diſpen ſatõe quacũq;: Qnuia ergo deꝰ filios iſrael ſitire ꝑmiſit. ſed cito eis de remedio miraculoſe ꝓuidit.ideo dio᷑. Pos quidẽ tanqᷓʒ pr monens ꝓbaſti Et qꝛ egyptios ſiti puniuit. nec cõtra illaʒ aliqᷓʒ diſpenſatõnem exhibuit.iõ dicit meri to. llos aũt tanq́;ʒ rex durus interꝛogans cõdemnaſti. Et iõ non dicit abſolute tanqᷓʒ rex.ſed tanqᷓʒ rex durus.qꝛ rex bonus ſe ha bet ad ſubditos ſiẽ paſtoꝛ ad oues et p̃ ad filios. fm Ariſto. viij. ethic: Cõdemnatiðᷓ fuerũt egyptij nõpbati.nec caſtigati Etqᷓ; grauiter afflicti fuerũt oñdit ex circũſtan/ tia loci⁊ tꝑisNõ em̃ aliqͥ affligebant᷑ iſta ſiti · puta abſentes a locis aquaꝝ.i.fontiuʒ imo tanta ſiti affligebant᷑ qu fuerũt pᷣſen ⸗ tes in locis vbi ſolent aque abũdare.ſiẽ ab/ ſenres a locis illis. quia oẽs aquẽ ille cõuer/ ſe fuerũt in ſanguinem.ita vt eſſent ĩpota biles oĩno.⁊ hoe eſt qð ſubdit Abſentes ⁊? pſentes ſimilter toꝛquebant᷑. Er eti vt qui ſiles erant in culpafierent ſimiles in pena Qnantũ autẽ ad circũſtantiam loci⁊ tꝑis puniebant᷑grauiter. qꝛ gemuerũt ex dole⸗ re pene p̃ſentis.⁊ tim uetũt ð futoer memo ria pᷣteritoꝝ. Et iõ diẽ. Duplex eñ̃ illos ae ceperat tediũ. Et ꝓuer.pᷣ. Bemitus cũme/ moꝛia pteritoꝝ. ca ilãclauſulã. Pos q̃ dam tanqᷓʒ pr̃ manẽs ꝓbaſti a No ta ꝙtriplicꝭ habemus pr̃em ſupernatura⸗ lem ꝑ creatõem.coꝛꝑalem ꝑꝓpagatõem⁊ ſpũalem ꝑcurã? cõſeruatõeʒ Pepꝛimoðꝛ Deutro.xxxij. Nunqͥd non ipe eſt patertu us. qui po.te · fecit⁊ creauitte Math. xxij Patrẽnolite vobis vocare ſuꝑ terꝛã Un⸗ eſt eĩ pater veſter qui in celis eſt Iſte pr̃ẽ pater fanctitatis pater ꝑtãtis.et pater ie⸗ tatis· Pater ſanctitatis Joh:xvij. Pr̃lan⸗ cte clarifica filiũ tuum vt fi:⁊c̃ Iterũin eo dem Pater ſancte eos in noĩe tuoquos de diſti mihi Et infra. Pater ſanctifica eos in veritate Pater ptãtis Mat. xxvl.et mar. xiiij. Pater omia poſſibilia ſũt tibi Pater pietatis.ij. Coꝛinth.ð. Bñdictus de⁊pr dñi noſtri ieſu rp̃i Pater miſericoꝛdiaꝝet deus totius ↄſola. QDuia eſt pater ſanctita tis debemus eũ depcariꝑ deuotõem qꝛ pr prãris debemus eũ venerari ꝑ ſubiectõem qꝛ eſt pater pietatis. debemus eũ imitariꝑ aſſimilatõem Pꝛimo qꝛ eſt pater ſanctita tis. debemus eũ depcari ꝑ deuotõʒ Mat. vi: Pater noſter qui es in celis ſanctificet᷑ nomen tuũ:que eſt oꝛatio dñica in qua oĩia nobis neceſſaria pauciſſimis petitiõibo in⸗ cludunt᷑.que omẽs alias oꝛatões antecellit auctoꝛitate.vtilitate.⁊ ↄpẽdioſitate Duã ſifideliterferuenter et humiilter dixerimꝰ impetrabimꝰ.quidqͥd noſtre ſaluti potent expedire Joh.xvi. Amen dico vobis. Si quid petiẽritis patrẽin noĩe meo dabit vo bis¶ Et eſt notandũ ꝙ multo vtiliꝰ eſtillã oꝛatõem dicere generalem qᷓ; ꝑticularia vo ta noſtra deo expꝛimere · quibꝰ plerũqʒea deſideramus que nocereut obtenta Unde Valeri?ꝰ li · vij. ca. ij. Socrates hũane ſa⸗ ientie. quaſi qð dam terꝛeſtre oꝛaculũ ni⸗ hi vltra petendũ a dijs ĩ mortalibus arbi⸗ trabat᷑qᷓ; vt bona tribuerent:quia hi demũ ſcirent quid vnicuiqʒ eſſet vtile Nos autẽ plerumqʒ id votis expetiremus qð nõim⸗ petraſſe melius foꝛet Etem̃ denſiſſimis te nebris inuoluta moꝛtaliũ mens inquã late erꝛoꝛe cecas petitões tuas ſpergis iuitiasappetis que multis exitiofuerũt honoꝛes ↄcupiſcis qui cũ plures peſſunde derũt regna ipa tecũ voluis. quoꝝ exitꝰſe⸗ pe numero miſerabiles cemunt᷑ · ſplẽdidis coniugijs inijcis manus at hec vt aliqnãdo nitcnt vjnu; uinſht i uilu idar opn 5 uſun ſuſſ m hcn in inipir iihn. Mord 8 . crrrir illnſtrant ita nonnunqᷓ vomos euenũt fů⸗ ditus Deſine ergoſtuita futuris maloꝛuz tuoꝝ cauſis quaſ feliciſſimis rebus inhia⸗ re.teqʒ totã celeſtiũ arbitrio ꝑmitte.qꝛ qui tribuere bona ex facili ſolent etiq eligere ap tiſſime pñt Luxi. Si vos cſitis mali no ſtis bona data dare filijs vñis quãtomag parer veſter celeſtis dabit ſpm̃ bonũ peten⸗ tiſe Scðoqꝛ pater iſte eſt parer prãtis de⸗ bemus eũ venerariꝑ ſubiectõem Juxta il⸗ lud Malachie.pᷣ: Fllius honoꝛat p̃em.et ſeruus dñm ſuum Si igit paterego ſůũ vbi eſt honor meus EtEcẽt.ij. Magna ꝑotẽ⸗ tia dei ſolius ⁊ ab humilibꝰ honoꝛgt. Ter⸗ cio qꝛ eſt pater pietatis debemus eũ imita/ riꝑaſſimilarõem Au.vi. Eſtote miſerico des ſicut pater veſter miſericoꝛs eſt Lau⸗ dabile ⁊ honoꝛabile eſt in filio bonã̃ patris Pprieratẽeffigiare Pꝛop̃etas aũt der miſe rerieſt Vñ cãtat eccĩa Deus cuiꝓpꝛiũ eſt miſereri⁊ẽ.⁊ idᷣo. Beati miſerico:qes qm̃ miſericoꝛdiã ↄſequent᷑ Math.v. ¶Scðo babemꝰ pr̃em naturalẽ pœꝓppagatõeʒ ⁊ iſt debemusi vite neceſſarijs ſi uppoꝛture. In chriſtocõtrarijs repudiare. eternis mem̃o⸗ rjs cogitare Iſti inquã patri debemꝰin vi te neceſſarijs ñĩdiget miſtrare Vñ Thꝛiß erponensillud Joh.xix. Mu lier. ecce filiꝰ tuꝰ dicit ſic. Docet nos xpc vſqʒaq vltimã reſpiratõem parentũ diligentiã ha bere:qꝛ em̃ alijs mulierib aſtantib nihil dixit Do cet phꝰaliquid impendere parentibo Sic em̃ xp̃ianus adnerſantes genitoꝛes ad ſpũ alia noſſe non debet. Ita quinihil impedi⸗ unt debet eis pᷣbere ⁊ honoꝛari habere ante glios qꝛ geunerũt⁊ qꝛ aluerũt. Uñ Am⸗ bro.ſup illud Math.xix. Ponoꝛ atrem Pꝛimus inquit gradus pietatis eit iſte vt de auctoꝛes tibi voluit eẽ ðs honoꝛes obſe quijs. abſtineas ↄtumelijs qꝛ nec vnltu le denda ẽpietas parentũ Vñ areſto.ix. ethi. docet ꝙparentibo debemꝰ ſufficere in nu/ trimento⁊ debemus eis honoꝛẽ quẽadmo ⸗ dum dijs maxima bñficia generãd: et nutrien iet viij. Ethi. dicit ꝙin honoꝛi bus quos debemus dijs⁊ parentibs nõ eſt poſſibile reddere fn dignitatẽbñfictoꝝ ab eis receproꝝ ⁊ ideo apud antiquos tãpo⸗ noꝛ exhibendus deo q; etiã honor erhiben/ dus parentib pietas dicebat᷑. Vñ Tulli⸗ in ſua rethoꝛica Pletas en ꝑ quã ſanguin · mentis patrieqʒ benuolũ officiũ⁊ diigẽs tribuitcultus Purꝰ pietatis exemplũ ßbz it nobis natura in Licona de qua Solinꝰ dicit in demirabilib mundi Eximia cico⸗ nie ineſt pietas Nam quantũ tꝑis impẽde runt fetibo educandis.tm̃ et ipe inuicem a pullio alunt᷑ Vtinãqlibet ſallem ſeptẽan⸗ nos vellet circa parentũcurãexpendere ſiẽ ilicum ſeptẽannis ab aqua⁊ ignecuſtodi re tenent᷑ Ecci.iij. Frli ſuſe cipe ſenectã pr̃is et non ↄtriſtes eñ in vita illiꝰet ſi defecerit ſu · veniã da et neſpernas illũitua vtute Panc naturã ciconieplanius narꝛat Am⸗ bro. in exameron de ope qͥnte diei·ca.xxxv: Pecauis depoſiti pris ariꝰ.ꝑ longeuii ſe⸗ nectuti tempꝰ plumaxꝝ tegumẽto alarum qʒ remigionudatos circũſtanteſqʒſoboles ẽnis ꝓprijs fouet · ⁊ quid dicã Collato ci opaſcit · qñetiã reparat nature diſpendia vt hic atqʒ inde ſubleuantes ſenem fultro alarũ ſuaꝝ ad volandũ ererceant⁊ in pꝛiſti nos vſus diſſueta iam reducant pij patris mẽbra.⁊ iðo koma:vſu pia auis vocat᷑hec imbro. Pecauis fuit deechcoꝛdie ↄſerra ta ſicut dicit iuuenalis 45 ſignũ ꝙ niſi a filijs debitus honoꝛ patri impendatur nulla in republica cõcoꝛdia eſſe põt· etVᷣo inter diuina p̃cepta loco q̃rto ponit᷑ Pono⸗ ra pfem ⁊ mfem vt ſis longenus ſuꝑ tereã Exo.xx.et in lege moyſi cautũfuit.qͥ male⸗ dixerit pñ̃i ac matri moꝛte moriat᷑ Exo.xxi ¶ Scðopfem iſlũ debemus in xp̃o contra rijs repudiare.ita ꝙſiin his quead viteꝑ⸗ fectõem ⁊ xp̃i ptinent imitatõem pater vo ⸗ luerit filiũ impedire ſicut de ingrediendo religionẽ de vouendocõtinentiã. hmõi que ad cõſiliũ ꝑfectionis ꝑtinent ſen pertinere noſcunt. filius non ſolum debetei erpecta/ re.ſed ſua verba repudiare Juxta doctrinã ſaluatoris Mat. x. Vent eñ ſepare homi⸗ nẽaduerſus patrẽ ſuj.et filiã aduerſus ma trẽſuam:⁊ in eodem Quiamat prem⁊ ma trẽpluſq; me nõeſt me dignus · ſuꝑ b ver⸗ bo Piero. Si neceſſitas venerit. vramor parentũ ſine filioꝝ amoꝛi dei cõparetet nõ ollit vtrũqʒſeruari. odiũin ſuos⁊ pietas in deum eſt ſeruanda Potiſſima eĩ caute la dyaboli eſt homies ab amoꝛe religſõſs trahereg amoꝛẽparentũ. Incuiꝰfi Nectio ſicut dicit Piero.⁊ Thriß. cĩ dñs eſſet oc⸗ eupatus in officiopᷣdicãdi ſuggeſſit ei qui⸗ dam WMath.xij. Ecce matertua ⁊ frẽstut foris ſtant querẽtes loquitibi. inſidias po tendens vt ſpũali operi carnẽet ſanguineʒ anteferꝛet. Suꝑ quẽ locũ erpꝛeſſiꝰ loqᷓns Thriß. dicit ſic. Dũxp̃c pſuaderet pplo ꝙ eſſet filiꝰ dei. dyabolꝰ pꝓcurauit aduentum matris vt turbe videntes parentes carmn⸗ les. diuinitatis eius obſcuraret naturã. Et ðo qui vult fugerea mundo non debz hoc parentiby nec amic carnalib indicare. ji⸗ guram huiꝰ haemus Beñ xxxi:ꝙ Jacob dũ vellet fugere in patriõ ſuam auuncu luʒ ſuum⁊ ſoceꝝ noluit de fuga pᷣmonere Et Judi.xuiij Sanſon leonẽ cõſcidit ĩ fruſta et poſtea de oꝛe leoni trů patri vel matri voluit indicare Et ideo de iſta materia iero · in quadam eplu ita ſcribit · Licet in collo paruulus depende⸗ at nepos.licet ſparſo crine et ſciſſis veſtib vbera quibus te nutrierat mater oſtẽdat licet in iimine iaceat pater per calcatũ ꝑge patrem.ꝑ calcatam pge matrẽ. ſiccis ocu ⸗ is ad vexillũ crucis euola. ſolum pietatis genus eſt in hac reteeſſe crudelem. ¶ Ter⸗ cio patrem iliũ debemus eternis memoꝛijs cogitare ne ſimus qᷓ;diu habemus eſſeĩgra tiůliꝑ quem de dedit nobis eẽ Ecẽi. xxii — Memento pis tui⁊ mñis tue Sed de fi⸗ ſijs ingratis cõiter mõ videmus ꝙ q̃ntum cunq; cari fuerint patri vel matriqᷓ;tumcũ 5 qʒeis diuitias copioſas relinquãt · ꝓꝰtres dies a ſepultura pactos obliuioni ꝑpetue recõmendãt falſum quendã doloꝛeʒ in ha bitu nigro⁊ vultu luctuoſo p̃tendunt⁊coꝛ dis leticiã quadã cooperiũt triſticia ſimula ra Talis fuit Bellia de qua narꝛat Mar⸗ cialis cocꝰ pᷣmolibroepigramatõ 2 miſſũ nõ flet cũ ſola eſt gellia patrẽ Si quis adeſt iuſſe ꝓſiliũt lacrime. õ lugeat quiſquis laudari gellia querit Ille dolet xereqͥſine teſte voler Vult dicere ꝙ iſta gellia quãdo crat ſola in nullo doluit moꝛtem pis⁊ q; ⸗ cito ꝑpendit ꝙ aliqͥs eam videret ſtati vo⸗ luntãrias lacrimas fudit. Et ſic dicit poe ⸗ ta de gellia Nullus dolet veraciter qͥ vult pe ſuo doloꝛe laudari Sed ille dolet vere quiſine teſle dolet ¶ Tercioꝙ habem pa⸗ trem ſpũalem ꝑ curĩ⁊ ↄſeruatõem cui de ⸗ s mel comedit et neu⸗ bemus obedientiã beniuolentiã ⁊ honõꝛe et merito Ipe em̃ꝙ nobis ten etreddere ra tionẽ.tenct᷑nos inſtruere ꝑ infoꝛmatõezte netnos fouereꝑ cõpaſſionẽ. De talcbypfi⸗ bus põt exponiillud Beñ. xlvij. Paſtoꝛes ouium ſumus. et nos et pres noſtri Iſtept debet eſfe ſicut Helias ad quẽ heliſeus di⸗ rit.iiij. Regũ.ij. Pater mipr̃mi.curꝛꝰ iſta elx auriga eiꝰ. vt ſit curꝛꝰ ſuppoꝛtãs ſuaui ter vebilitates infirmoꝝ.⁊ auriga pungẽs viriliter negligentias accidioſi ox. Iſte de“ bet eſſe area dñi in qua fuerũt virga tabu⸗ le⁊ mãna Ita in p̃lato debet eſſe virga coꝛ rectõis ſeu caſtigationis tabule infoꝛmati onis et mãna ↄ folatõis Vñ Augꝰ.Loꝛri piat inqͥetos. ⁊ſ oletpuſillanimes. pius pa⸗ ter ſit ad oẽs Iſte debet hr̃e non ſolũ facieʒ leonis ꝑ auſteritatẽ. ſed faciem homis per manſuetudinẽ? pietatem Sit colũna non ſolum ignis ꝑ actiuitatẽexuſtiõis. ſedetiã colũna nubis per ſuauitatẽ ꝓtectõis Vn Berñ.ſuꝑ canti. Diſcite vos platiſubai⸗ toꝝ matres vos eſſe debere nõ dños.ſtude „ 5 te magis amariq; metui Et ſi interdũ ſeue ritate opus eſt prna ſit nõtyrãnica Mfes 5 fouendo pr̃es coꝛripiendo vos exhibeatis. ſuſpẽdite vᷣbera. ꝓducite vbera pectoꝛa la cte pingueſcãt nõ eyppo turgeſcant Lectioxl. Mm enim au dtrent ꝑ ſua toꝛmẽta bene ſecũ agi ↄmemoꝛatiſunt dñm.ad⸗ mtrãtes in finẽcxitus Duẽ em̃ in expoſitõe praua ꝓiectũ deriſerũt. in finẽ euentus mi⸗ rati ſunt non ſiliter iuſtis faciens¶ Poſtq; oñſum eſt qualiter pena cõſimili ad diuer⸗ ſum tñ finẽafflicti fuerunt ſiti egiptuj et be brei Illi in egipto.iſti in deſerto In hacꝑ⸗ te declarat᷑quis inde ꝓfectus iuſticieꝓuẽ⸗ nerit apud egiptios Et eſt dupler Pꝛlmo iuſiũfuit ꝙ qui ſe deñ ignoꝛare dicebãtad dei noticiã⁊ ↄfeſſionẽ inducerent ꝑ coactò nem Scðo iuſtũfuit ꝙ qui deiꝓphetacon tempſerant⁊ moꝛti expoſuerant· poſtea ve nerarent᷑ ꝑ admiratoem Et iſtũ duplicem ꝓfectũ ex diuina flagellatõe ſecutum expli eat Salomon in hodierna lectõe Scða p ibi Duẽ em̃ in expoſitõe. Primoigitiſtud bonũð egiptioꝝ dagellatbe ſequebatg uli unntm uumm iſunmn nutih nun nmlim mnſt imr ninb m unun ihi tückm un ſun. usul wrt n ſn cxli quiꝓterue ⁊ malicioſe detnotitiam ſe habe renegauerant Exo.v. Quis eſt dñs vt au diam vocem eiꝰ⁊ dimittam iſtael Neſcio dñm et iſrael non dimittam õili inquã ad dei recognitõem⁊ cõfeſſ ionẽꝑ toꝛmẽta cogerent᷑. Et ſic factum eſt Nã qñ ſenſe erüt ſetoꝛqueri diuinitꝰ nunc ꝑmutatõem aqᷓ rũ in ſanguinẽ:nunc ꝑ ranas ĩmiſſus nunce per alias octo plagasreducti fuerũt ad re cognoſcendã diuinã virtutem Vñ viſoter tioſigno de cinifibo dixerunt malefici pha raonis. digitꝰ deieſt hic Exo.vi ij.⁊. ix. Di xit et Pharao poſt plagã grãdinis Pecca/ uietiã⁊ nunc ðñs iuſtꝰ ego⁊ ppls meꝰim pij· et Exo.xiiij. fugiamus iſraelẽ. dñs em̃ pußnat ꝓ eis cõtra nos Pocdixerũt qñ fu erunt in mari rubro et dñs exercitũ eoꝝ ꝑ/ cuſſit imbre fulmine ⁊ tonitruoimmeqiate antech mare redijt ſuꝑ eos ⁊ hoc eſt qð lia vult dicere. Tũ em̃ audirent ſupple egyp⸗ tij.ꝑ ſua toꝛmenta bene ſecũ agi.i.iuſte agi cũ eis:cõmemorati ſũt dñm ideſt recogno⸗ ſcẽtes ſe diuina virtute coꝛreptos dñm eẽ deum cõfeſſi ſunt admirãtes in finẽeritus id eſt de fine ex itus iſrael de egipto In pð Fecit magnalia in egipto⁊ mirabiliꝗin ter ra cham.terꝛibilia in mari rubro Scðoꝑ toꝛmenta ⁊ flagel la dei reductifuerũt egy pty ad veneran dũ moyſen dei ꝓppetã quẽ pꝛius punlũ ſubmerſiſſe volebant Exopᷣ. Et quantũ ad hoc lfa dicit ſic Duẽem ĩer poſitõe pꝛaua.qñ vicʒ de pcepto malicioſo regis egiptipa ruuli exponebant᷑ ad mortẽ etꝓijciebãt᷑ in fumẽ.piectũ moyſen deriſe⸗ unt. id eſt ↄtemptibiliter abiecerunt Infi nem euentꝰ mirati ſũt. qñ vicʒ in tot plag et poꝛtentis ꝑcuſſit egyptũ ⁊eduxit popu lum ſuum deegipto⁊ vltra mate rubꝝ ſub merſo egiptioꝝ exercitu in eodẽ. nõ ſilr iu⸗ ſtis faciens. Iſta la debet referꝛi ad textũ lectiõis pᷣcedentis vbi dicit Illos tanquã durus rex interꝛogans ↄdemnaſti nõ ſimi liter iuſtis faciens ·aliter non appareretcõ⸗ gruitas in ſermone ·et eſtſeſus ꝙaliter pu/ niuit inſtos hebreos. aliter inuſtos egipti os qꝛ illos ad coꝛrectõem. hos ad damnnti onẽſen ↄdemnatõem vt in lectione pꝛece/ dente dictum fuit Lectio.cxli. Ro cogitatio nibus inſenſatis iniqͥtates illo rũ Dð quidã erꝛantes colebãt mutos ſerpentes ⁊ beſtias ſuꝑuacuas.imi⸗ ſiſti illis multitudinẽ mutoꝝ anialiũ in vĩ dictã vt ſcirent· qꝛ ꝑque peccat qͥs. ꝑ hecet toꝛquer Poſtq; Salomon deum gioꝛift cando ⁊ magnificãdo recitauit mirabilem af fiictõem quã egiptijs intu lit eos multi⸗ pliciter flagellando. In hac ꝑte ait de eoꝝ culpa oñdendo ꝙ iuſte puniti ſunt tm exi⸗ gentiã culpaxꝝ ſuaꝝ Et circa hoc duo fiũt: Primo ↄiungit᷑culpe pena. Scðooſtendi turꝓpoꝛtio debita inter ea ibi: Vt ſcirent Eircã pᷣmũ duofacit. qꝛ pmoponit liberta tem peccãdiin generali Scðo expᷣmit fatu itatẽ peccᷓdimagisĩ ſpeciali Scða ꝑo ibi Dð quidã erꝛãtesł ¶ Lircapꝛi mũ dicit ſic. Pꝛo cogitatõib aũt inſenſatꝭ iniqͥtates illoꝝ.q.d. Nulla ratõneꝓbabili vl tentarione carnali peccauerunt peccaro ydolatrie · ſed oĩno euanuerũt in cogitatio⸗ nibo⁊ obſcuratũ eſt coꝛ eoꝝ inſipiens Roꝛ pᷣ. Sed qualiter in ſpãli ↄſequẽter enarꝛat ſic Dð quidã erꝛãtes colebãt mutos ſerpẽ⸗ tes.ꝙ.i.qꝛ. Quidã erꝛauerũt vt egiptij et chananei qui ad ſuã damnatõeʒ ydolatriã inuenerũt.erꝛãtes erꝛoꝛe moꝝ inexcuſabili Prouer.xiiij. Erꝛãt qui oꝑant᷑ malũ Cole bant mutos ßᷓpentes.i.eſculapiũ ſub ſpẽ ſer pentis ⁊ beſtias ſuꝑuacuas.i.pictas łſcuł tas · vel ſuꝑuacuas id ẽinutiles ad vſum ũ.ſicut ſpentes ⁊ vermes. vel beſti. as ſuꝑuacuas.i fictas ymagines beſtiarũ: Colebant Jouẽſub ſpecte arietis.⁊ mercu riũ ſub ſpecie canis Vel ſicut dicit mg̃ in hiſtoꝛijs. Spingebat᷑iupiter capite aritino Mercuriꝰ capite canino ⁊ cetere ꝑtes vel fuerũt hůane effigies vel aliaꝝ beſtiaꝝ Itẽ Iſi.viij. ethi.ca · vl. dicit ꝙ Mercuriꝰpin⸗ gebatcum capite canino⁊ canis eſt aĩal ſa⸗ gaciſſimũ.⁊ mercuriꝰeſt ðᷣs eloquẽtie Ha buit etiã in capite⁊ pedibo alas ad deſignã dum volocitatẽ qua defert᷑ vox ꝑ aera · Et qꝛ ſic coluerũt ydola beſtiaꝝ merito⁊ꝑ be ſtias puniti fuerũt · vñ ſubdit Immiſiſtiil lis multitudinẽ aĩaliũ mutoꝝ ĩ vidictã vñ Raba. Dignũ fuit vt qui creaturãꝓ creato re venerabant᷑.penã ſuſtinerent a treatura. Lectio vnde opem qꝛꝑg que quis peccat ꝑhec? toꝛquet᷑ · Exẽ⸗ plaaũt iſtam. poꝛtõem verificãtia hẽmus in ſcriptura ſacra mita valde BSoliathgla dio qui voluit occidiſſe Dauid occiſus e p. Regů · rvij. Zman ſuſpenſus eſt in pati⸗ ulo qð parauerat mardocheo Peſter.vij Dtues epulo lingua cruciatꝰeſt in qua pꝛi⸗ us fuerat voluptuoſe delectatꝰ Luce.xvi. Eʒech.xxxv. Cüſ anguinẽ oderis.ſun guis te ꝑſequer Math· xxi. Omis qui acceꝑit gladiũ gladio ꝑibit Apoc. xij. Quiin cap tiutatem duxerit in captiuitatẽibit. et qui gladio occiderit oꝑtet eum gladio occidi. Iſa. xxxiij.ve qui pdaris nonne pᷣdaberis Pꝛouer. xi. uriebriat· ipequoc; iebriat᷑ Abacuc.ij. Quia tu ſpoliaſti gẽres młtas ſpoliabunt teomẽs qui reliqui fuerint ðᷣ po Pulis iſrael Samuel cõcidit Zigag in fru⸗ ſta dicens. Sicut fecit abſqʒliberis mlie res gladius tuꝰ ſic abſqʒliberis inter mu ⸗ lieres erit mater tua.p· Reg.xv. Sacerdo des falſi lapidati ſunt iuſte qui iniuſte volu erũt lapidare Suſannã Danie riij. Dero⸗ des in flijs ſuis punitus eſt. qͥfilios a lioꝝ innocenter trucidauerat Uñ ſicut multos filijs orbauit.ſic et ipe filijs miſ erabilr oꝛ⸗ batus eſt. ſicut dicit mgł̃ in hiſtoꝛijs ſuper enãgelia Narꝛat etiã Duidiꝰ li.pᷣ. de arte amãdi.duo ad ꝓpoſitů erempla Pꝛimũ ẽ tale Lontigit ſemelin egipto tanta ſiceitas ꝙꝑ nonẽ annos nõ ſuerunt ibi imbres Fuit aũt buſiris nomie quidũ porens? mahnus tyrãnus in illa terꝛa. Acce ſſit ergoad iſtũ buſirim vel buſiridẽ quidãnomie T hraſiꝰ et dixit ſibi ꝙ ſieffunderet ſ anguinẽalicuiꝰ hoſpitis ad eum venientis⁊ ſacrificaret eũ Joui.ꝙ ſtatim haberet ioleʒ placatũ⁊ plu diäin abundãtia. ſicut vriqʒ expediret pꝛo terꝛa. Luiſtarim buſiris rndit. Tu es ho ⸗ ſpes⁊ tu fies Jouis hoſtia pꝛimus et egip to tu dabis hoſpes aquã.et eum Joui ſacri ficauit Scðᷣm exemplũẽ tale Phalaris quidã tyrãnus fuit rex ſicilie qui nona toꝛ menta excogitauit quibus hoies trucidarʒ ad iſtũ acceſſit quidã nomiĩe Perillꝰ. Dñe inquit ego facio tibi vnũ bouẽ ↄcauũ ð ere er qñ volueris aliqnẽ interſicer ·ũc pones illů in illo bone ꝑ feneſtrã quãfaciã in late⸗ rebonis.et tůc aßpones ignẽ⁊ ipᷣoclaman⸗ querebãt Vñ meritoſubinfert ——— tep̃ dolore magno fiet mugitus mirabilis er inſtrumentũ ereum Tyrãnus ſibi reð̃⸗ tiabat᷑ꝑfecto igit᷑ inſtrumento Perillus ac ceſſit ad phalandẽtyrannũ pntans eideʒ pouem ereũ ↄcauũ quẽfecerat.qͥ viſo Pha laris pᷣmů oĩm iuſſit illũ bouis artificeʒin bouem mitti⁊ trucidari penã duã ipſemet alijs excogitauit de iſtis duobus ſcribit PMuidius ſic Jultus vterd; fuit. nec enim — ler equioꝛ vlla eſt q; nec artificẽ arte ꝑire fua Igitꝑ que quis peccat er hec et toꝛq̃ ⸗ tur Iſti ſnie ↄcoꝛdat.⁊ nßhelmus de con⸗ ceptu virginali. ca.iiij. vbi inquit. Utrum mẽbris et ſenſibꝰ coꝛpis ſit imputandũpec catũ Et rñdit ꝙ non. fed voluntati.qꝛ ſi de actionibus inuolũta rijs que iniuſte fiũt ar guantmẽbra.⁊ ſenſus qubus fiũt peccata rñdere pñt Deus nos? prãtem que inno⸗ bis eſt ſubiecit volũtativt ad impiũ eiꝰnõ ſſumus nõ mouere nos et facere qð vult imo ipᷣa mouet nos velut inſtrumenta ſua? facit opa qne videmurfacere Quidqd er⸗ go faciũt imputandu eſt voluntati vt dicit Anfhelm“Sed tũc põt aliquis mirari. quare ſenſus ⁊ mẽbra puniunt᷑ ꝓen lpa vo⸗ lũratis. exquo obediẽdo volũtati ſeruãt le⸗ gẽ eis a deo inditã. nec peccat ꝑ ↄñs rñdit Anfhel. ꝙ nõ eſt ſic · qꝛ ſic cũ ſola voluntas ccat ſic ſola volũras puni Sie ců peccat x ſenſus ⁊ mẽbra eẽ ꝑ ſenſus? mẽbrã puni tur Sicut inquit mẽbris ⁊ ſenſibꝰ oꝑatur. ira ipaĩ illis toꝛquet᷑aut delectabit᷑ Nihil eñ eſt penale · niſi qð eſt ↄtrariũ voluntati b ¶ Lirca illãclanſulã Colebant utos ſerpentes eſt norandũ fm Aub. r⸗ . de ciui.del. ꝙ ſicut in pcrõ pᷣmi homiĩs tres creaturefuerũt.vir. mulier·et ſerpẽs.ita in pctõ actuali iſtatria cõcur: ũt. ſenſualitas katio inferior. ⁊ ratioſuꝑioꝛ.ita ꝙ fin el ſen ſualitas que ſuggerit tenet locũ ſerpentis 5 ſtũ ergo ſerpẽtẽ multi colũt. q: ea q̃ ſcua itas ſuggerit q̃i oẽs hoĩes ꝓſequũtetea q carnis funt ſapiũt. De qͥbus dicit apls ad Philip.iij. N Julti em̃ ambulãt de quibus ſepe dicebã vobis Nũc aũt flens dico inimi cos crucis xp̃i.quoꝝ finis in teritꝰ.quoꝝ de us venter eſi Iſiiergo moralr colũt ſerpen tem id eſt ventrẽ.et habet deꝰ iſte diligens miniſteriũ ⁊ honoꝛẽ aſſiduũ.ſicut vero do fiericſueuit Habet ein templũ inſolentie cxli altare af flnentie ſabbatum ſomnolentie ſacrificia ſuꝑfiuitatj. oblatiões iniquitatꝭ et incenſum voluptatis.ſacerdotes laboꝛt oſos. cãtoꝛes luxurioſos.⁊ lectoꝛes mẽdo⸗ ſos Pꝛimo ergo templů iſtiꝰder nephandi et turpiſſimi eſt taberna in qua cultoꝛes vẽ tris inueniunt᷑aſſidui a mane vſqʒ ad me⸗ rdiẽ ↄmeſſatiõibo ⁊ potationi ⁊ impndt citis occupati De quo templo verificat᷑ii lud. ij· Macha.vi. Templũ luxuria et cõ⸗ meſſationib erat ꝓlenũ et ſcortantiũ cum metricibo Non aũt ſolũa mane vſqqʒ meri diẽ.ſed vſqʒad mediã noctem iſtt deo ſerut tur.et verificat illud Apoc. vij Seruieit ei dieacnocte in templo eius. Etqͥs fructꝰ puenit eis inde Certe directiſſime ↄtrari⸗ um illius qð intendũt. Vãꝑ cibũ.potũ et ludũ ꝓlongare reputant vitã⁊ cũ manib ꝓpris ſemetipᷣos occidunt Plures eñꝑ⸗ pter crapulã. gulam ⁊ ebrietatẽ pereunt q; cum gladio fame vel peſte. Vñ ſemꝑ pᷣmũ qð medicꝰꝓponit infirmo deſtomaco eſt Scit em̃ ꝙ cõiter plus ex nimia repletione qᷓ; ex maceratiõe infirmitates gignunt Sic ergo guloſi in templo inſolẽtie qð eſt taber na ſemetipos interficiũt duʒ drů ſuũ colũt. In cuꝰ figura Sẽnacherib dũ adoꝛaret in templo deumſuũ a ꝓprijs filijs eſt occi⸗ ſus Dpa eñ̃ hoiĩs filij ſui dicunt᷑ Juxta il/ lud Ecẽi.xi.In filijs ſuis agnoſcit vir Se cũdo haber deus iſte altare ef fiuẽtie qᷣeſt menſa ſua De qua exponi põt illð pð. Fiat menſa eoꝝ coꝛaʒ ip̃is in laqueũ. Eſt eñj de dyabolo ſiẽ de aucupe Auceps em̃ vbi ma ioꝛem copiã cibi ſpargit.ibilaqueũ ſuũ ab⸗ ſcondit. vt dum auis auidiꝰ comedit · cer⸗ tius capiat vel ꝑ pedẽ velꝑ collũ vel totuʒ coꝛpus rethi inuoluat᷑ Eodem modo inter fercula⁊pocula q̃ ſuꝑ mẽſam ponunt᷑ collo cat dyabolus laqueũ gule vt exceſſiuos et voꝛaces faciliter ↄpꝛehẽdat x cẽs.ix. Siẽ ↄpꝛehendunt᷑aues laqueo ſic cõpꝛependũ turhoĩes temꝑe malo cũ eis exemplo ſuꝑ⸗ uenert. Aliqui em̃ hoĩes capiuntꝑ caput qꝛ foꝛte ire ꝑñt.ſed neqʒ loqui.neqʒ ſenſibꝰ alijs bñ vti Aliqui ꝑ pedes.qꝛ licet gareu lare valeant.inceſſu tñ pꝛiuant᷑. De hoc al⸗ tari verificatillud põ. Imponent ſuꝑ alta re tuum vitulos. Tercio habet ðᷣs iſte ſab⸗ batũ ſomnolẽtie Sabbatů idẽeſt q; requi es:et certe cultoꝛes ventris ců in tẽploſuo diu ſeruierint fatigati vino neceſſe babent ꝓfunde doꝛmire in craſtino et tarde vent⸗ read ecciam Joh.ir on eſtpichõa deoq ſa bbatũ non cuſtodit Quarto habet deus iſte ſacrificia ſuꝑfluitatis que ſunt diuerſa fercula ſumptuoſe ⁊curioſe parata que ma Sis nocent nature qᷓ; ꝓficiũt. qꝛ paucis mi nimiſqʒ natura cõtenta eſt. quãſi ſupfiuis vrgere velis quidqͥd ſuꝑeffuderis aut in ⸗ iocundũ fiet. aut noxiũ. dicit Boetiꝰde cõ⸗ ſola. Et Sene. Multos moꝛbos mlta fer cula fecerunt De iſtis ſacrificijs ðꝛ Iſa:p̃. Neofferatis vltra ſacrificiũ fruſtra Duin to abet deus iſte oblatões iniqͥtatis Iſte oblatiões ſunt ſcoꝛtatiões vel ſimboliſatio nes quas multo libentius faciunt in taber naqᷓ; faciãt oblatões ĩ eccleſia Ecci.xxxiiij. mmolãtis ex iniquo oblatio eſt maculata extoiſte deꝰ habet incẽſum voluptatis. boc eſt ſpẽs. cõfectões ⁊ electuaria odoꝛife⸗ ra⁊ palatũ infiamãtia.vt potus delectabi⸗ kiter ingrediat De hoc incẽſo dicit ꝓpheta Iſa.p. Incenſũ abominatio eſt mihl Sep⸗ timo habz iſte deus ſacerdotes laboꝛfoſos hi ſunt venatores.piſcatores.piſtoꝛes ⁊ co ci.ceteriqʒ ſubſeruientes quoꝝ tota ſolici⸗ tudoeſt parare ſacrificia deoſuo vẽtri.In põ. Moyſes et aaron in ſacerdotib eius. Moyſes interpꝛetat᷑aſſumptus deaquis et ſignificat piſcatoꝛes Aaron qui vitulos et arietes iugulauit.macellarios deſignat qui omẽs ↄtinent᷑ſub arte coquinaria ſicut frenefactiua ſub militari. Octauo habet cñ tores luxurioſos qͥcãtilenas vocibꝰeffemi⸗ natis et geſtu meretricio cum muſicis ĩſtru mentis decantãt Iſa·v. Ve qui ↄſurgitis mane ad ebrietatem ſectandã ⁊ potanduʒ vſqʒ ad veſperã vt vino eſtuetis Cithara? lyra⁊ vinũ in cõuiuijs veſtris et opus dit nõ reſpicitis. Nonohabet iſte deꝰ ſuos lec⸗ toꝛes mẽdoſos.⁊ hiſtriones toculatoꝛes et adulatoꝛes ⁊ cãtatrices ⁊ richmoꝝ facro⸗ res.qui illo ſolo lucrant᷑ſibi victũ.ij. Ma⸗ cha.ij. Omibus legentibꝰ vtilitas ↄferat᷑. Lectio· cxłij Pn emm m poſſibilis erat omĩpotens ma⸗ nꝰtua.quecreauit oꝛbẽ terꝛaꝝ — — Lecto exmateria inuiſa imittere illis multitudi? nẽ vrſoꝝ aut audaces leones aut noui ge⸗ neris ira plenas ignotas beſtias aut vapo rem igneũ ſpirãtes. aut odorẽ fumipferen tes. aut hoꝛrẽdas ab oculis ſcintillqs emit tentes Quaꝝ nõ ſolũ leſura poterat illos exterminare. ſed eraſpectus ptim oꝛẽ occi⸗ pere. ¶ Poſtqᷓ; oñſum eſt ꝙ diuina uſticia punit peccatoꝛes ꝓpoꝛtionabiliter fm exi⸗ gentiã petõꝝ qꝛ ꝑ que qͥpeccat· E hec ⁊toꝛ quet᷑. In hac ꝑte declarat ꝙ diuinã potẽtia nõ adcertũgradũ puniẽdieſt limitatã· vn multo aliter poſſet tã egiptios ꝙ chanane/ os puniuiſſe ſi ſibi placuiſſet. Et circã hoc tria fiũt Nam pꝛimo declaratmagnitudo diuine potẽtie. Sco cõgruẽtia ſue inſticie Et tercio ſubinfert᷑cõis ratõ vtriuſqʒ.ſcda ibi. Sed omia in mẽſura. terciaibi.mul tů eñ̃ valerel Eirca pꝛimũ duo declaran ſã pᷣmo oñdit᷑ꝙ deus poterat ydolatras egiptios aliter puniuiſſe mediante alia cre atura Scðoꝙ potuit eos aliter pumuiſſe ſmediate ꝑ ſeip̃m ſine miniſterio alteriꝰ cre ature Scða ꝑs ibi Sed? ſine his! ¶ Lirca primũꝓbat ꝙ deus potuit pecca⸗ toꝛes ꝑ miniſteriũ alicuꝰ creature duplici rer in genere punire? occidere. qꝛ velꝑ cre aruras mõ creatas · vel ꝑ nouas? inuiſas creaturas Poc ꝓbalſic Duia potẽtia deiẽ omnipotens ⁊ ꝑ cõſequẽs põrquidꝭd poſ⸗ ſibile eſtfieri · ergo deus potuit ⁊ por pecca roꝛes affligere· vel creãdo noua genera be⸗ ſtiaꝝ crudeliũ qualiũ ſubſeruientiũ mini⸗ ſteriooccidant᷑petõres. velimittẽdo eis be · ſiias hoꝛrẽdas iã creatas que ad petõꝝ de ſtructõemſufficerent multiplr ð aũt ad vtrũqʒ ſufficiat dei potẽtia. ꝓbat᷑ duplr:tũ qꝛ alirer nõ eſſet omipotens ·tũ qꝛ fecit qð plus eſt ereãdo oꝛbẽterꝛaꝝ ex nihilo Pecẽ Fnia lñe. Dicit ergo ſic Non em̃ impoſſibil erat omĩpotẽs manus tua impotẽs que cłe auit oꝛbẽ terꝛaꝝ ex materia inuiſa.ex mate ria ſcʒ infoꝛmi ᷣm imaginatõem aliquoꝛuʒ tam phoꝝ q; ſanctoꝝ.imo antea illã mate⸗ rã creauit ex nihilo Iõ ergo erat impotẽs illa manus imittere illis multitudinẽ vrſo rũ qui crudeles ſunt ⁊ voꝛaces.iiij.Reg · ij Egreſſi ſunt vno vrſi de ſaltun lacerauert quadragintaduos pueros Aut audaces leones.ilij. Reg · xvij· mmiſit illis leones qui interficiebãt illos Aut nouigener ira plenas? ignotas beſtias quaſi vaſtias a va ſtando Vtrũaz iſtoꝝ ſoler homiĩtimoꝛẽin⸗ cutere.vicʒ extraneitas et crudelitas Due ſi beſtia viſa crudelis appaſet.? ignota·qᷓ uidẽ beſtieloꝛent. aut vaporẽ igneũ ſpirã des id eſt ertra fãtes ad repꝛobos inflamã dos.ſi ð Behemoth dꝛ ob.xli. Sternu tatioeius ſplendor ignis Aut odoꝛẽ fumi ferentes putridũ? fetidũ quo pñt hoĩes ſuffocari. Aut hoꝛrendas ab ochlis ſcintil las emittentes que ſolo viſu eos cõburerẽt vel intoxicarẽt.ſicut baſiliſcus. quaꝝ ſcʒ be ſtiaꝝ non ſolũ leſura poterat illos extermi⸗ nare id eſt extra terminos vite ponere qðe deſtruere.ſed et aſpectus ꝑ timoꝛẽ occide⸗ re Pꝛouenit aũt timor non ſolũ ex viſu ali — cuiꝰ terꝛibilis imo etie ymaginatõe ſola⸗ — ſicut foꝛtis ymaginatò caſus facit qñqʒ ho minẽ cadere Et ex iſtaꝝ beſtiaꝝ ſeptuplici deſcriptiõe. norant᷑ ſeptẽ genern pctõx capi taliũ que quaſiſ eptẽcrudeles beſtie nosin nadũt. ¶ Per vrſum intelligit᷑ gula. tů qꝛ vrſus eſt anĩal vorax? in melle ſpẽalr dele ctat· tů qꝛ fetũpducit ifoꝛmẽz turpẽ. quia tradũt naturales vrſam maſſũ carnis pa⸗ ri ſine lineamentis?⁊ partibꝰ oꝛ ganicis oꝛ⸗ dinate diſtinctis · Sic guloſi ⁊ voꝛacitati vediti in delectabilius ⁊ dulcibo ſpẽalt de lectant᷑⁊ quidd operis faciũtcarnen eſtz ad carnis comodũ Sꝛdinat᷑ Uñ nihilatali bus parit᷑·niſi carnalitas Contrd qs aplus ad Ro xiij. Larnis cura nefeceritis in de verijs¶ Per leonẽ intelligit ſupbiaq: leo plus ceteris anialibo diligit dnari nde Zmbro.in examerõ de ſexte diei oꝑe Teo nature ſue ferocia ſupbit· aliaꝝ feraꝝ quaſi rex cõſoꝛtia dedignat᷑ · ſed neqʒ vlla eifera ſociare ſe audet · cum eius vocis tantus ſit terꝛor naturali. vt eo rugiẽte cetel foꝛmi⸗ dent Pec eſt regula oĩs ſ ugbi.q27 alij ſibi verent᷑accedere. et vexignat᷑ſealije ſociare ꝓpter qð ↄtra ſupbiã ðꝛ ſignãter Sccilin Foli eſſe quaſi leo in domo tud ſubuertes Domeſticos tuost ¶ Tercio per beſtiã ira plenã norat iracũdia · et hec figu ratꝑ qð dam anĩal qð apud Areſto· vea albane.ij. de aialib c.. Dʒ eſt anial qð dam magnitudine quaſi cemi. qð cõtrach ſuetudinẽomniũalioꝝ anialiũ habet felin nſamin 2 B * W bin — — „ S S 2 W * cxli aure ſimile felli homis in coloꝛe·et eſt ama tů valde cauſatiuũ vehemẽtis ire ferocita tiſqʒ Iracũdtergo homies vident habere elindure. qꝛ qᷓtũcũqʒ ſehomo cõponat ad auiuendũ cũ eis pacifice ⁊ honeſte.⁊ mode eloquat᷑a rationabiliter ſempꝑ videt᷑ eis ꝙ fiat eis aliqualis iniuria Vñ nihil perfe cte placet eis. diu em̃ poꝛtãt fel in aute. qꝛ quidec audiũt.in amaritudine eõuertunt et fel illud eſt ſimilefelli homis.qꝛ omneil lud qð diſplicet. ratõibꝰlicet malis cõfuta re? repꝛobare nitunt᷑. Quoꝝ cuilibet dici põt illud Zctuũ. viij. In felſe eñ amaritu dinis⁊ obligatõe iniqtatis videote eẽ: Et de illis rericatulð Prurrd Fel dꝛa conũ vinũ eoꝝ⁊ venenũ aſ pidũ inſanabile. Vua eoꝝ vuafellis. quaſi diceret Totum eſtamaꝝ qð ab eis ꝓnentt.ſiue vua ſiue bo ⸗ trus ſiue vinũj. Quartoꝑ beſtiã ignotã de⸗ ſignataccidia. Põ em̃ pigricie datus non põt agnoſci de facili Quia modo vult vnũ mõ aliud Pꝛouer.xiij. Uult etnõ vult pi⸗ ger Et ꝓuer: xxi. Deſideria occidũt pigrũ. Et iſta beſtin figurat᷑ꝑ aſinũ Vñ Boe. itij deↄ ſola. ꝓſu:ij. loquẽs de accidioſo dicit Segnis acſtupidus toꝛpet ⁊ aſinũ viuit. Et ſtat aſinũ aduerbialiter.et eſt ſenſ Aſi nũ viuit. i.viuit vt aſinus vel ad modũ aſi⸗ ni Eteſt ꝓpꝛietas aſini gin anterioꝛi par⸗ te verſus ſcapulas poꝛtatcrucẽ.⁊ inil ꝑ⸗ te eſt debrlis ⁊ nihil põt poꝛtare.ſed vᷣſus ptem poſterioꝛẽ eſt ſatis foꝛtis Vñ ibi ch⸗ muniter ponit᷑onus ſuũ. Iſtomõ multiin ueniunt᷑acidioſi nimis ⁊ aſininiad ea que ſunt crucis⁊ pnie ſiue religiõis ſad opera carnis ⁊ laſciuie ſecularis fatis ſunt foꝛtes Etde talib verificat᷑ illud qð de dyabolo ðꝛ Job.xl. Foꝛtitudo einsin lũbis eius.et virtꝰ eiꝰ in vmbilico ventris ei Et de tali pigꝛo dat᷑regula Ecẽ̃i.xxxiij. Cibaria ⁊vir ga? onus aſino · panis et diſciplina et opꝰ ſeruol L(Qu uintopꝑ beſtiã ſpiran/ tẽ vapoꝛẽigneũ notat᷑luxuria.et hec igura tur ꝑ duos dracones qui in duobo monti⸗ bus armenie latitãtes viã regiõ intermedi um·tãta peſtilẽtia infecerunt ꝙ nullꝰ ꝑeam tranſire potuit qͥn ſubito moꝛeret᷑· ſicut nar rat Aꝛeſto.li.ſuo de ꝓpꝛietatibꝰ elemento rũ. ꝙ ſocrates erecta ſibi quadãaltiſſima fa bnica in loco nõ multũ diſtãte a mõtibꝰ per ſpeculũ factũ de calibe vep̃hẽdit. in qᷓ ſpeen omanifeſte vidit illos duo dracoẽs. vnũ ex vno mõte⁊ aliũ ex alio vapoꝛẽ emittere quoaer infectꝰ hoĩes inter mõtes ꝑ viã re⸗ giam trãſeuntes occidit Iſtud accidittꝑe Philippi regis patris Alexãdri magntſi cut ibicẽnarꝛat᷑ Iſt duo dracones inmon tibꝰ habitãtes ⁊ vapoꝛẽigneñ ſpirãtes. du os ſtatus deſignãt in eccleſia der ſi cʒ dños ſeculares.⁊ pᷣlatos eccleſiaſticos Iſti hinc? inde famã fetentẽ de publica voluptate et carnis laſciuia ſic defedant terꝛã. ꝙfimpli⸗ ces in via inferioꝛi ambulãtes ꝑ fetoꝛ exẽ⸗ pli eoꝝ penitus coꝛrumpunt᷑laict adulte⸗ ria publica ſine cõfuſiõe ↄmittũt clericic cubinas ſuſtentãt notoꝛie⁊ ꝑ Mũ vapoꝛeʒ emiſſũ hincinde totus pꝓpls inficit᷑æ alliciẽ ad pctm̃ Joel.ij. Dabo ꝓdigia in celo⁊ in terꝰa funguinẽ⁊ vapoꝛẽfumi Dabo inquit d eſt dari ꝑmittã ꝓdigia.i.opera mõſtruo ſa peccati.in celo ic eſt in ſtatu clericali.et in terꝛa:i.in ſtatu laicali ſanguinẽ homici⸗ dij. ignẽↄcupie⁊ luxurie.⁊ iſta ĩ ec⸗ cleſia pᷣmitiua mirafuiſſent ꝓdigia. ſ;mõ nõ apparẽt nobis mõſtra ꝓpter cõſuetudi⸗ nẽ.qꝛ ita frequenter talia videmus ⁊ vidi⸗ mus ꝑpetrari.ꝙnec miramur vidẽdo pᷣla⸗ tũ laſciuũ. nec ↄiugatũ adulterũ Siẽ nec Balaãexpautt ad vocem aſine qᷓ;uis mon⸗ ſtruoſum eẽt.qꝛ in exercẽdoartẽ magicã et ad videndũ mõſtra fuit aſ uetus Sicut di cit mgr̃in hiſtoꝛijs ſup.xx.c. ſůe. ¶ Sex to in odoꝛe fumi qur eit naturaliter jinidꝰ deſignat᷑ inuidia Pꝛopriũ eſt em̃ inudi oc cultas detrattões. depꝛauatões. et diffama tiones. quaſi quendã liuidũ fumũ emitte⸗ re. vt claritatẽ fame bonoruʒ denigꝛet Pi ſunt ſimiles vuipibꝰ que naturalr fetent et ſunt beſtie inhoneſte. ⁊ ꝑ oppoſitũ dicũt na tnrales.taxus eſt beſtia honeſta Lũ eñ̃ ta⸗ rus parauerit ſibi foueũ cũ laboꝛe.ſiderat vulpes in abſentia taxi cauee honeſtatẽet volens taxũ repellere. fetidũfimũ ſuũcorã ingreſſu fouee derelinqutt. redit tarus⁊ fe toꝛẽfimi vulpin abominãs. domũ ſui 2ẽ nit⁊ vulpi dimittit. et ſie vulpes ſibi cõᷣqui rit hoſpiciũ non laborioſe· ſed potine caute loſe Iſtemõ nõnunqᷓ; faciũt inuidi ð viris bonis.ↄſiderãt em̃ eos habereſtatus vł of⸗ kicia dignitatũ fm ꝙ merita ſua requirũt ectio inuident eis ſtatim ⁊ſtatui eoꝝ ⁊ qũopoſ⸗ ſent eos talibyofficijs ſpoliare recogitãt er nõ occurꝛit niſi vna via Sciũt em̃ virtuo⸗ ſos teneros eſſe defama ſua⁊ malleꝓcon⸗ — ſeruatõe fame ſue magnũ ſtatũ dimittere. qᷓ; cũ infamia⁊ alioꝝ obſequijs occuparẽ⸗ emittũt ergofetentẽ fimũ fue detractionis et ſuſurꝛatiõis ↄtra cos.⁊ ſie quos nõ valu erũt virtute repellere.vi⁊ iniurioſa ĩudia cedere ſibi cogunt De iſto fimo ĩuidie quo viri nobiliſſimi ꝑ inuidos obſcurant᷑.expo⸗ ni põt illud Apoẽ.ix. Aſcẽdit fumus pu⸗ telſicut fumꝰ foꝛnacis magne⁊ obſcuratus eſt aer de fumo putei ¶ Septi moꝑ beſtiã ab ocul ſcintillã emittentẽ deſi gnatcõcupia oculoꝝ gnis em̃ creſcit ĩ in⸗ linitũ ꝑ appoſitõem cõbuſtibiliũ ſicut ðꝛ.ij deaia. ⁊puer. xxx. Ignis nunq; dicit ſuffi/ cit Et Areſto.pᷣ politi.diẽ ꝙ cõcupiacre⸗ ſeit in infinitũ Moꝛaliter loquẽdo.cupidi ſcintillas emittũt. qꝛ quidqd viderint qᷓ;⸗ tũcunqʒ ſatis hñt cõcupiſcunt; Scintille ignee funt afflictiones cõcupie⁊ deſideria piura adquirendi. Pec cõcupia figurat᷑p cattũ qui oculos habet igneos ⁊ ſcintillan⸗ tes Vñ fm papiã Catat grece idẽ eſt ꝙ vi⸗ det latine.⁊ inde ðꝛ catus qꝛ videt ĩ nocte „— ſicut in die nã ſagaciter venatpꝛedam icut in luce Iſto mõ mꝛa⸗ ſuã in tenebris. liter prudẽtes huiꝰſeculi venant᷑ de luce.ve nant᷑in tenebris. venantĩ curia clericali.in curia laicali.a dextris ⁊ a ſiniſtris. iuſte et in iuſte De tali quolibet verificatillð Job. xx viij. Vmne pᷣcioſum vidit oculus eius Et Ecẽi.pᷣ vᷣꝛ 1õ ſatiat᷑ oculus viſu nec auris implet᷑ auditu Ecẽs.ilij. Laboꝛare nõceſ⸗ ſat⁊ non ſatiant᷑oculi eius diuitijs Et per oppoſitũ dicit põ. Iõ ꝓponebã añ oculos meos rem iniuſtã Pec ſunt ſeptẽ vicia ca⸗ pitalia per ſeptẽcapita draconis ſignifica⸗ ta⁊ deſignata Apoc.xij. Ecce draco mag⸗ nus ⁊ rufus ⁊ hñsð capita ſeptẽ⁊ cornua de cem.que ſeptẽ vicia per ſeptẽ dona ſpirit? ſancti expugnare debemus ectio.cxliij Sim? ſine bis vno ſpů poterãt occidi perſecu⸗ tionẽ paſſiabip̃is factis ſuis et diſperſiperſ pm̃ virtutis tue.ſed oĩain mẽ ſura⁊ numero⁊ põdete diſpoſuiſti. multũ eĩ valere tibi ſoliſupererat ſemꝑ ⁊virtu tibrachij tui quis reſiſtet Om̃ tànqᷓ; mom̃ tů ſtatere.ſic eſt ante te oꝛbis terꝛaꝝ et tan quã gutta roꝛis antelucani qui deſcẽdit in terꝛã Poſtqᷓ; declaratũẽꝙ ðs potuit ali⸗ ter puniuiſſe egiptios ꝙ; fec. qꝛ potuit vſ? funiſe in eoꝝ ſupplicio multiplici miſterio mirabilis creature vtpote beſtijs ſeuis.taʒ creatis qᷓ creabilibq̃ eos extermiaſſentci no In hac parte declarat ꝙ etiã ſine quocu⸗ qʒ miſteriocreaturarũ potuiſſet hoc perſe et ĩmediate ꝓpꝛia vᷣtute Unð abhoc loco vſqʒ ad finẽ capituli declarat᷑ qũo deus re git omia.⁊ ſpẽaliter naturã humanã miſcẽ do potenriã ſuã cũ ſua miſ ericoꝛdia.et hoc facit alternatim ſicutin lia ſatis docet⸗ H 2 ¶ Qnantũ ad pᷣmum dicit ſic⸗ Nã⁊ ſine his ⁊c̃.q. d.placuit tibiegiptios per infirmas beſtias affligere ſiẽ per cyni⸗ phes. muſcas:ranas. poruiſti tñ ꝑ vrſos ⁊ febes ⁊ beſtias iuiſas occidiſſe ſitibi placu rfet.et nõ ſolum hoc·Hãꝙ etiã ſine his ta⸗ libus ſcʒ beſtijs creabilib vel creatis · vMo ſpũ idẽ vna iuſſiõe tue volũtatis poterant occici·perſecutõem id eſt diuinã vltionem paſſi adiÿis factis ſins ſd ẽmerito factoꝛũ fuoꝝ.⁊ diſperſi id eſt reſolutii elemẽta per ſpm̃ id ẽ iuſſionẽ vᷣtutis tue Ex quib patz dñe qᷓd poſſes de tua infinita potẽtia. cle mẽtia reglatus nõ exeq̃ris vlciſcẽdo poten tiã abſolutã ſed potentiã magis per clemen tiã limitatã Dnia omĩa in menlura ⁊ nũe/ ro⁊ pondere diſpoſuiſti. Pãc aucto: itatẽ erponit Zugꝰ.ſuper Señ. ad lram.ca. vij Fateamur inquit deũ oĩa in meſura ⁊ nůe roꝛ pondere diſpoſuiſſe. tanq; dictũ eſſet. ta diſpoſita ſunt omiĩa vt habeãt ꝓprias jnenſuras ſuas ⁊ ꝓpꝛios numeros? ꝓpꝛii pondus · quein eisꝙ fui cuiuſqʒ mutabili⸗ tate mutarẽt᷑augmẽtis et diminutõib mł titudineet paucitate leuitate et grauitate ßm diſpoſitõem dei. Scðᷣm iſtã expoſitõʒ eſt in illa ꝓpoſitõe diſtributioaccõᷣmodatã tũ ꝓ generabilib et coꝛruptibilibus q̃ſola augent᷑et diminuunt᷑et grauitatẽ aut leui⸗ tatẽhñt Beneraliꝰ tñ põt ſic exponi· ymã⸗ ginemur ꝙa deo cũcta ꝓcedãt.ſicut nume⸗ hab vnitãte.et vnaqueqʒ ſpẽs vninerſieer ₰ tũgradũ teneat fm diſtantiã apᷣmacauſa crliii rerũ Et ſi videt᷑loqui Areſto.vij. meta. Vbi dicit ꝙforme rerũ ſe hñt ſicut nume⸗ ⁊ ſic inueniemus ꝙ ois res eſtin nũero.i. in diſtãtia certa a ðo.mõ quilibʒ numerus certã habet diſtantiã ad vnitatẽ tẽoĩs res eſt ĩ menſura. qꝛ oĩs res creata eñ finite⁊ ii mitate ꝑfectõis tãin eſſentiaq; in potentia agendi Tercio oĩs res creata habʒ ſuũ põ ⸗ dus.i.naturalẽ appetitũ ad aliqͥd in qͥſua natura ſaluat᷑⁊ ꝑficit᷑.ſicut creatura rõnal naturałr appetit beatitudinem.et creatura coꝛꝑalis locũ ſibi ↄuenientẽ Sed magt ad ꝓpoſitũ ſic exponit Tu vñe poteras quideʒ P potentiãpctõꝛes ⁊ydolatras multiplici ter affliriſſe. imoãnipilaſſe ſic eas de nihi⸗ loꝓduxiſti ⁊ verũẽ ꝙꝓ quolibʒ pctõ poſſes maximã penã infligere.qꝛ nulla pena pᷣt ad equari pctõq̃ntũcunqʒ ſit magna.tu tñ do mie oĩia pctã ña in menſura certe quãtita tis.⁊ nũero tue ſctẽ diſcretõis a põdere rec ti iudicij diſpoſuiſti ac ſipctã ña nõ maio⸗ rẽpenã ſibi determinarẽt. Ratio aũt q̃re ſic potẽtiam cũ clemẽtia tempꝑas.eſt magnitu⸗ do potẽtie ⁊ bonitatꝭ tue Hã exqͥ potes oĩa et es ſũme bonus. bonitas tua diſpoſuit oĩa ſicut ea decet diſponi Et hoceſt qð ſubdit᷑. Mũ ẽvalerè.i.poſſe tibi ſoli ſugerat.i. abũdanter erat. qꝛ infinite ſp etiã antequã mũdus eẽt.⁊ qͥd mirũ potentia actina quã nulla reſiſtẽtia impedit operat᷑ ſine difficul tateſed talis eſt potẽtia dei.ꝗᷓ ſine difficnl⸗ kate facere põt quidqͥd vult. Et hoc eſt qð ſubdit Virtuti brachij tui quis reſiſtet.qᷓ Kdiceret. nullus.qꝛ nihil põt tibi reſiſtere Et hoc pulcreꝓbat Boetiꝰ.iij.ð ↄſo. ꝓſa. rij. Nihil ſeruds naturã deo ↄtraire conat᷑. vide ibi Et põt colligi rõ ſic. Dia appetũt bonũꝑ naturã · ergonihil ↄtrariat᷑ bonoꝑ naturã.ðs eſt ſummũ bonũ.ideo deo mihi ſeruãs naturã ʒriat᷑. a Exqͥ ãt nihil poſſit deo reſiſtere ꝓbat ꝑando naturã ad duo in quibꝰ modica reſiſtentia repit᷑ Pri⸗ mů eſt momentũ ſtarere.i.lingua ſtatere.Iĩ gua em̃ ſtatere qñ pẽdicula ſunt eq̃lia et in eis equalia põdera appoſita cereris paribꝰ ſtat erecta ꝑpendiculariter Sed quãtũcũ qʒ modicũ grauitatꝭ apponat᷑ ſtatim rece/ dit a ſitu ſuo⁊ facit nutũ ſine quacũq;ʒ reſi ſtentia Iſto modo eĩs creatura eſt in manu dei ꝙſi deus voluerit eõ qnihilare nulla re⸗ ſitentia poteſteſſe·et hoeeſt qð dicitqñtð quã momentũ ſtatere.ſi Sᷣañ te oꝛbis terꝛa rũ Scðᷣm exemplũad qð ↄparatinſtabtli tas hũana eſt gutta roꝛis añlucani Ros an telucanꝰ eſt ros generatus añ oꝛtũ ſolis in matutino Et dicitantelucanꝰ id eſt añ oꝛ⸗ tů ſolis exñs Et declinat᷑antelucanus.na. n. Ros autẽtalis oꝛiente ſole. ſtatim deſie cat⁊a terꝛa abſoꝛbet᷑·⁊ hoc eſt qð ſubditur tanqᷓ; gutta roris antelucani q̃ deſcẽdit in terꝛã Et hec eſt ſententia littere. Quia oda deus diſpoſuit in menſura⁊ numero⁊ pon dere Conueniẽs eſt nobis et neceſſarium ꝙ omiĩa naſtra in menſura numero etpondè⸗ re diſponamus.quia niſi hec fecerimus vi tam noſtrã non poterimus oꝛdinare pᷣtuo ſe. In figurãcuius legimus.iiij. Eſdre.iii verſus principiũ.ꝙ angelus ad Eſdrã mi ſus dixit ſic.tres vias miſſus ſum tibi dice re·⁊ tres ſimilitudines oſtendere coramte vade pondera mihi pondus ignis.aut mẽ ſura mihi flatum venti.aut reuoca diẽque preterijt. quaſi diceret pondera penã infer⸗ nalis acerbitatis menſura flatũ temꝑalis vanitatis; renoca hoc eſt numera reatum ꝓ pꝛie pꝛauitatis Igit᷑iuxta litterã lectionis menſuremus.numeremꝰ et ponderemus. WMenſuremus mundane gloꝛie leuitatem pꝛeſentis trãſitus breuitatẽ. future viteio cunditatẽ Et cum ſic menſurauerimus nu meremus quot recepimus diuna munera quot cõmiſimus hoꝛrenda crimia: quoto/ miſimus conceſſa tempoꝛa Et cum ſic nũe rauimꝰ.põderemus quantũ debuimꝰ.qᷓ; in grati fuerimꝰ.quidqͥd meruimꝰ Etoĩa no ſtra in mẽſura nũero⁊ pondere diſponamꝰ Simẽſuremꝰ mundane gloꝛie leuitatẽ vi⸗ debimus ꝙ ip̃a eſt paꝝ appꝛeciãda Unde Augꝰ. ſuꝑ põ.clxix Inanis eſt gloꝛia huiꝰ ſeculi.fallax eſt ſuauitas ⁊ infructuoſus la bor⁊ ꝑpetuꝰ timoꝛ ⁊ periculoſa ſublimitaſ Initiũ ſine prudẽtia.finis cũpena Pãc va nitatẽ mẽſurauerat rexille. deqͥ valeriꝰ. li· vijc.ij. Rex inqͥt ille ſubtilis iudicij quẽfe⸗ rũt traditũ ſibi dyadema pᷣuſq; capitiipo⸗ neret. retentũ diu ↄſiðaſſe⁊ ditiſſe.onera⸗ bilẽ magj qᷓʒ felicẽ pãnũ. quẽ ſi qͥs ꝓenitꝰ ag noſcat qᷓ; mltis ſolicitudinibꝰ⁊ ꝑicul⁊ mi ſerijs ſit refertꝰ ne humi qͥdẽiacẽtẽ tollẽve lit. ergo ſifm vex valozẽ ,. glozia M. B. ectio tpalis ꝑua foꝛet. vt merito dicãt boni xp̃ia· nilluc.ij: Coꝛin. x Nos non inĩmenſũglo riamur ſed m menſurã regule quã mẽſus eſtnobis ðs Iſta ß regula ẽↄſcia bů ordia/ ta.ij. Loꝛin. p. Blia nr̃a hecẽteſtimoniũ cõ ſcie ne· Scðoſſi menſuremꝰ pñti trãſitus breuitatẽ videbit᷑ modica vel nulla põ. Ec⸗ ce menſurabiles poſuiſti dies meos ⁊ ſbſtã⸗ tia mea ⁊c̃ Iſtaʒ breuitatẽ vite cõſiderauit erres rerãẽ. Itẽille qͥ Alexãdro ſuadẽ⸗ terex nullo mõ lieri voluit In iſtꝰtũtꝑis breuitate tria magna negoẽia nos optʒ ſer uare. vicz obedientiã pᷣceptoꝝ. pniam pcto⸗ „ rů.et beniuolentiã ꝓximoꝝ In cuiꝰ figurã Apoẽ. xxi.ꝙangelꝰ qͥ muros ciuitatis hie⸗ — ruſalẽ mẽſurauit habuit menſurã arundi⸗ neã⁊ menſus eſt muros eius.cxliiij. cubito rũ Aia nra eſt moꝛalr ciuitas dei ſũmi in q ꝑgram inhabitare dignat᷑. Murus eiꝰ eſt toꝛpus coꝛruptibile Iſtos muros mẽſura⸗ re debet hõ ſeu rõ. replicãdo qͥtidie vite bre uitatẽ⁊mortꝭ vicitatẽ. ſic tñ mẽſuretꝙbẽat cxliij cubitos In cẽtenario obedia pcepto rũ deſignat᷑.decies eĩ decẽfaciũt cẽtũ · Ilos 3 ſiqͥndʒ ſenſus exterioꝛes ⁊ q̃nqʒ inteniorel reducamꝰ ad decẽ pcepta decalogi. decem multiplicamꝰ ꝑ decẽ. ⁊ ad cẽtenariũobecie pᷣceptoꝝ puenimꝰ ⁊ ſic in centũ ãnis edifi⸗ tamus alca q̃ ſaluamura diluuio hulꝰ vite Beñ. vi. Sʒ debʒ hr̃e murꝰ coꝛpꝑis ñi.cxli tij. cubitos qꝛ nõ ſolũ optet nos hie obediẽ tiã p̃ceptoꝝ ſed etiã pniam pctõx qꝛĩmut tis offendimꝰ oẽs. Et ſi dixerimꝰ qꝛ petf̃ nõ hẽmus noſpos ſeducimꝰ Pec aũt pnĩa in nũero quadragenario deſignat Pꝛoueit aũt ex ductu q̃ternarij in decẽ Iſte eñ̃ nũe⸗ ms eſt nũerꝰpnie ↄſeeratus ab eccia Vnð in q̃drageſima ols xp̃lani ieiunijs ⁊ oꝑibus pnie indulgent Et merito q̃dragenariꝰ eſt nũerus pnie ↄſecratus Si em̃ oẽs ptes ali quoras ipq̃dragenarij capiamꝰ faciẽt pᷣ⸗ siſe.. Vñ.xl.eſt numerꝰ ſupabũdãs Ver⸗ bi g̃a.i.ij. iiij: vꝛviij. x. xx. nõ habet ples ꝑ⸗ tes aliquotas ⁊ iſte ↄplẽt. I. Quinq̃genariꝰ veroẽ nijerus gr̃e ⁊ remiſſiõis fm quẽcõpu tat᷑ õnus iubileus in lege iudeoꝝ In ſignũ ãꝙ ꝑ ſacramentũpnĩie ↄſequimur pfectaʒ reiiſſionẽ petõx qᷓdragenariꝰ nũerus cuiꝰ ptes aliquote faciũt. l. qui eſt numerꝰmiſ ſonis ꝑnie cõſecrat᷑ Sic ergo mẽſurabim? murũ nm ꝙ habeat· exlitij. cubitos ⁊ ipᷣet⸗ talis numerꝰcõpoſitꝰ.eſt uumerꝰ hůane ſa lutið putat? In cuiꝰfigurã oh. vidit. cxł iiij. milia ſignatos Apoẽ.vij· Et. cxliiij.mi lia virgines agnu ſequentes Apoca ·xiiij Tercioſimenſuremus ſuture vite iocundi tatẽ recolligendo ꝙ beatitudis future gau dia recipiemꝰꝑ momẽtaneis meritj in pñ⸗ ti.nõ inueniemꝰ menſurãꝓ menſura.qꝛ pꝛe miabimur vltra.ſed inueniemꝰ verificatũ qð ſcribit Lu.vi. Menſurã bonã ⁊ confer tã ⁊ coagitatã ⁊ſ uꝑeffluẽrẽ dabũt in ſinuʒ vfm Lů ð ſic diſpoſuerimꝰ nos in menſura „ reſtat diſponere nos in numere— ſumerem? bmo qᷓt recepimꝰ diuinamu nera.et inueniemus infinitaqᷓ nũerari non pñt Pꝛimo nos creauit ad ſuã ſilitudinẽ?⁊ nobis celũ⁊ terꝛã⁊ oĩa mira bilia que ce/ — ambituẽõᷣtinent᷑ Beñ xv Suſpiceceluz et numera ſtellas ſi potes Jobꝛix. Faẽmag na et inſcrutabiliaꝛ mirabilia qͥrũ nõẽ nůe rus Scðo numeremꝰ quot cõmiſimꝰ defẽ vacrimia·et iteꝝ inueniemꝰ infinita Inpð Delicta qͥ intelligit Job.xxij Pꝛopter ma liciã tuã plurimã⁊ ifinitas iniqtates tuds Et Ecẽs:p̃. Stultoꝝ inlinitꝰeſt numerus Tercioinueniemus qt amiſim⸗ cõceſſa tpa et inneniemus infinita Ecẽs. xvij. ume rñ dieꝝ ltꝑs deditilli. ad bñ opanð⁊ ad penitendũð pctĩs Sed Job xxiiij.ſeribit Dedit tiltlocũpnie⁊ ip̃e abutit᷑ eoin ſuper biã Tñ ſic nos diſpoſuerimus in mẽſuraʒ? nñero.ponamus etiã nos in põdere Pꝛio ponderemꝰqᷓ;tũ dẽmꝰ pᷣlertim ꝓhler bene ſiciũ incarnatõis exqͥ nala ñacũ ðina nata cõicatõʒ cepit hre · Ecẽ̃i.iij. Põdus ſup ſe tollat qut honeſtioꝛiſe cõmunicat Secũdo ponderemus ꝙ ingrati fuimus · et ingrati⸗ tudinis noſtre pondera deponamus iux⸗ ta cõſiliũ Apliad Heb xij. Deponamus omẽ põdus te circũſtãs nos peccatũ· ꝑpa⸗ cientiam curꝛamus ad ꝓpoſitũ nobis eertã men¶ Tercio ponderemus quidòd mermi mus qꝛ totũ ſiue bonũ ſiue malũ in iudiciu adducet᷑ Ifa:xxviij: Ponã iudiciũ in pon, dere⁊ inſticiã in mẽſura Et ſic diſponam nos ĩ mẽſura.nũero⁊ põdereN Nſurem?ß můdane gloꝛie vanitatẽet leuitatẽ Mẽſu⸗ remꝰ pñtis trãſitꝰ breuirateʒ Menſutem futurẽ vite iocunditatẽ Etci mẽſuraueni⸗ nniii ſühßn. kn nc Knc uſöchſ moſ cxliiit mushumeremqr recepimus diuiua mũe/ cata diſſimulas vindicare Vñ ſubdit Diſ⸗ ra. nũeremꝰ qͥt ↄmiſimꝰ hoꝛrẽda crimina. ſimulas peccata hoĩm ꝓpter pniam id eſt nũeremꝰq́t ↄmiſimꝰ ceſſe atpa Ercumſic ſub diſſimulatione non fictionis ſed affecti nüeraterim põderem tů debuimꝰ. onis.peccata hominũ Pꝓpterpenitentiã idẽ derem qᷓtum ingratifuimꝰ.põderemꝰqͥd vt pipehiteant interim dum ſic eos clemẽ qd meruimꝰ Et ſic oia na in meſura nũe⸗ ter expectas Roma:ij. Ignoꝛas quoni be⸗ roĩ põdere diſponamꝰ Lectõ.exliiij. nignitas dei ad penitentiã te adducit Blo Ed 7 miſ ereris ſa dicit hic · potentia ði bonitate plena op? ſuumꝙpter peccata non deſpicit ſed ꝑ pe⸗ oim im̃ omĩa potes ⁊ diſſilas ꝓctã nitentiam abluit et ipe fouer⁊ nutrit Eʒe. boĩm ꝓpter pniaʒ Diligis eĩ cĩa qᷓ ſunt⁊ni xvij. Si impius eger it penitentiũ ab omni hil odiſti eoꝝ q̃ feciſtinecem̃ odiẽs aliquid bus peccutis que fecerit vita viuet⁊ nõ mo ↄſtituiſti aut feciſti.¶ Poſtqᷓ; oñ ſum eſt ꝙ rriet. omniũ iniquitatũ quas opatus eſt nõ deus gubernat vniuerſãcreaturã ꝑ poten/ recoꝛdaboꝛ. Tercioꝓbat deũ diligere. qͥd tiã cui nihil põt reſiſtere Pic oñdit ꝙ eñad quidꝓduxit tempalt Poc ꝓbat ſic. nullꝰ miſtrat ꝑbeniuolentiam cur nullacreatura facit nec ꝓducit libere illuc quod deteſtat põt ſatis facere. Etcirca h duo facit nãpri et odit. quia ſi homo odit aliquid vellet il⸗ mo oñdit ꝙðs oẽm creaturã ꝑ beniuolen/ lud nõeiſe et ꝑↄſ equens non dat ſibi libe tiã ⁊ amoꝛẽ libere ↄſtituit ⁊ crẽautt apᷣnct reeſſe ſed deus libere pꝛodurit? conſtituit pio Scðo ꝙ œẽm creaturã libere ↄſeruat⁊ omĩa. ergo diligit quetpaliter ↄſtituit Et ↄrinnat in eẽ ſuo ꝓ ſue volũtatis arbitrio. hoc eſt qð dicit iña Diligis eñ oĩa que ſit. Scða ꝑs ibi Dũo aũt aliqd ꝓmanere poß ſupra ca.pᷣ. Creauit vt eſſent omĩa ⁊ nihil ſit A ¶ Circa pᷣmũtriafacit Pꝛĩo odiſti eoꝝ que feciſti inquantũ vicʒ eſtopuſ oñdit ꝙ mĩa deiẽgeneralis ad oẽm crentn tuũ.qꝛ Ecẽi.xij. Zltiſſimus odio habʒ pec rãvniuerſalr Scðopẽmrabilis circa ho catoꝛes hoc eſt ad modũ odiẽtis ſe habʒ. qꝛ mies ſpẽalr Tercõꝓbat deñ diligere quid ꝓhibet peccata fieri. ꝓpeccatis punit peccã qᷓd ꝓduxit tꝑalr cda ps ibi Et diſſilas tes nec ipa peccata ipe ecit inquantũ pecca pctã Et tercia ibi Diligis em̃ oĩa. Diẽᷓp̃ ta ſunt Fit em̃ actus qui eſt peccatũ⁊ a deo mo ſic. Szx⁊ miſereris oĩm qm̃ oĩa potes q etab homine · a deo vero fit iuſte.⁊ ideo nõ lipc Sujis ſi. d. Ticet totꝰ orbis rerꝛaxꝝ ſittãqᷓ; momẽ habet ꝙſit ann quia fit a deo Ab ho⸗ laipiet i tũſtatere añte. Vlſi gutta rorj añlncam. mine verofit iniuſte etideo ab hoc habet ꝙ dwtom nõ tñ iõ deſpicꝭ vel ꝑuipẽdis creaturãtuã. lit peccatũ.et ſine deofactum en 2 ciwni ſed foues ꝓtegis ⁊ ↄfuas.et ið omiſereris ᷓm Augu.quia licet hoc quode peccatuʒ nionſo oĩm vniuefſalt. in põ. Miſeratões eiꝰ ſuꝑ ſit a deo.non tamẽ habet a deoꝙ ſit peccatũ n˙i oĩa opa eiꝰ.Et q̃re ſic miſereris Certe ideo Mihil ergo eoꝛũñ odiſti que feciſti⁊ quare. mrsc a oia potes Iõ ex indigẽtia qᷓſi tu indi Lerte quia nihil poſſis odiendo conſtitue/ — geas auxilio vel ↄſilio creature.nõ ex infir/ re velfacere am ſi quid odis vis non eſſe —— mitate qͥſi nõ poſſis creaturãdelere. Sʒiõ qʒ autem conſtituis vis eſſe Etideo dicit. mun ̃ oĩa potes naturalr V Jar xiiij. Pr oĩs Mec em̃ odiens aliquid cõſtituiſti de nihi⸗ vinwintt poſſibilia funt tibi. ⁊ Ecciij Scðmmag⸗ loaut feciſtiex pꝛeiacẽti materia ꝓducẽdo E nitudinẽilliꝰ ſi ⁊ mĩaip̃iꝰcũipo St borẽ̃ ¶ Diſſimulas peccata hominũꝓpterpenitẽ⸗ 5 nornn 0ð ðꝛ infra. xij Obhꝙ dñs es oĩm oib tid a ¶ Circa penitenti eſt notan⸗ — pcere facis Etiõtles dñt⁊ plati ſũt vðᷣiſpe dũ Fquattuoꝛ ſunt penitẽtie incitamenta — cialrimitatoꝛes.qqᷓ;to fuerint potẽtioꝛes quattuo penitentie impedimenta.qͥttuoꝛ uwibn⸗ tãto ſunt clemẽtioꝛes Sic Alexander ma Penitẽrie documenta. quattuo pententie 8 to np gnus deuictos pplos plus clementia qᷓ; po emoli mentaſ Quattuoꝛ penitẽtie ineita/ D. 6—— tentia ſibi cõſtrinxit.ij Reg.xx. Reges ijrt mẽta ſũt iſta Amorxp̃i quẽoffendiꝰ dyloꝛ ri n clementes ſunt Et qᷓ;uis dne miſerationes ꝓgr quãamiſimꝰ hoꝛrot pene quã incur mh tue ſunt ſuꝑ omia opatua.tñ magis eſtad imꝰ ⁊ timoꝛ moꝛtꝭ ad quã decurꝛimꝰ In miranda circa omẽs peccatoꝛes quoꝝ pec/ ter hecq̃ttuoꝛ pᷣmũincitaĩtũad, ectio eſtamoꝛ xpi qusoffendimꝰ. Si xpibñficia cogitemus. noſtrã ingratitudinẽpondere⸗ mus.nõ eſt dubiũ ſi vſum ratõis habemus quin occaſionẽ pnĩe ſentiemus Scribunt phi naturales ꝗ arpya auis eſt hñs faciem quaſi homis · ſed eſt auis multũ crudelis et feroꝝ intantũ ꝙ interdũ?⁊ fame ſtimulan te hominẽ inuadit⁊ occidit: Sitiẽs adaq; volat vt bibat vbi faciẽ ſuã intuens ⁊ ſibi ſi milẽſeoccidiſſe recolligẽs.tãto laboꝛe ↄpa titꝙ inde qñc;ʒ morit᷑ Duid ergo nos rõne vtentes faciemus. qñ dñm noſtrũ fratrẽ nr̃m xpᷣm quantũ ñi interfuit nos occidiſ⸗ ſe cognoſcimꝰ Poc aũt videmꝰ expꝛeſſe cũ verba dei audimꝰ vel ſcripta legimꝰſanc⸗ roꝝ deuote et quicunqʒ non penitet ð pec/ catis iſta recolligẽsnð eſt ꝑfecte xp̃ianus. nec euãgelio deicredit Et ideo ſignãter ðꝛ Mar.p · Penitemini⁊ credite euãgelio ¶ Scm incitamentũẽ dolor ꝓ gra quaʒ amiimus Efficimur eĩ ꝑ culpã de filijs deifilij dyaboli Et de familiaribꝰ ⁊ amic dei. hoſtes ꝓditoꝛes ⁊ emuli⁊ de regnice⸗ leſtis heredib ſumꝰ exules ⁊ ꝓſcripti In libro de naturis reꝝ dicit᷑ꝙ ſit quedã auis que vocat᷑ auis paradiſi queꝓpter inſigneʒ pulcritud inẽſic vocat. Sũt em̃ pẽnt eius adeo pulcre⁊ mirabiles ꝙ nullus eis coloꝛ deeſſe credat᷑. voxẽ ita dulcis et pia ꝙ pol⸗ ſit in hoĩe denotõem ⁊ gaudiũ excitare · hec auis ſi captafuerit ⁊ illaqueata irꝛemedia biliter gemit ⁊ plangit nec plãgere deſinit vonec reddita fuerit libertati: Moꝛaliter auis iſtaẽ figura ⁊ exemplũ aĩexp̃iane hec qñ eſt in gr̃a eſt auis pulcerꝛima qꝛ in ea re lucet ymagotrinitatis naturalr ſibi imp̃ſſa ymago inquit decoꝛata virtutibo et gra vt nihil ſibi deſit quin ſit dei filia ⁊ patrie ce⸗ leſiis incola gratioſa Iſta illaqueat᷑⁊ capit in laqueo demõia qñ peccat Quid q reſtat ei facere niſi plãgere⁊ plorare⁊ flere⁊ dole re⁊ inceſſanter penitere donec ꝑ gr̃am recõ ciliatõis in ſtatũ pᷣſtinũ reducat᷑ et de bufo ne dyaboltfiat denuo auis padiſi Sie plã⸗ xit et gemuitfanctꝰ latro iuxtaxpᷣm ſuſpen ſus donec a fonte gie gr̃am obtinuit et au/ diuit ZAmẽdico tibi hodie mecũ eris in ꝑa diſo Lu. xxiij·Et iõ Mat.iij. Pniam agi⸗ te appꝛopinꝗᷓbir em regnũ celoꝝ ¶ Terciũ incitamentũ pnĩe eſt hoꝛroꝛ pene quã icur⸗ ix· moꝛal · Poꝛrẽ nitentia rimus Iſtũ hoꝛrorẽ bene ſibi impreſſerat- Job qñ dixit Dimitte ine vt ꝑlangã paulu ſũ dolorẽ meũ añqᷓ; vadã⁊ no reuertãr ad terꝛã tenebroſam? oꝑtam moꝛtis caligine terꝛã miſerie⁊ tenebraꝝ · vbi vmbra moꝛtj etnullus ordoſed ſempiternꝰ hoꝛroꝛ inha bitat Et apls ad Pe x'c. Poꝛrendũẽin cidere in manus dei omĩpotẽtis Et Sꝛeg⸗ ẽda mõ ſit miſeris moꝛs ſi⸗ ne moꝛte.finis ſinefine. defectus ſine dele⸗ ctu. qꝛ moꝛs ſempꝑ viuitet finis ſꝑ incipit et delicere defectus neſcit. Mors perimit et nõ extinguit. doloꝛ cruciat ſed pauoꝛeʒ nõ fugit Flama cõburit ſed tenebras nõ ex⸗ cutit Pec Bꝛego. ſtud incitamentũ pnie multos mouit qꝛ ſic a timoꝛe pene q eſt ti⸗ mor ſeruilis⁊initialis gignit᷑timoꝛ filialis ſicut cera precedit ſigillum vel ſeta prece⸗ dit filum ᷣm Auguſtinum Sic incepit Joßes baptiſta pᷣdicare iudeis Pꝛogenieſ viperarũ quis demonſtrabit vobis fugere a ventura ira. Facite fructũ dignum peni⸗ tentie Mathel.ij. ¶ Quartuin incitamẽ⸗ tum pemtẽtie eſt timor moꝛtis ad quã trãl curꝛimnus: Pec em̃ eſt ratio fᷣm Bꝛeg: qua⸗ re deus diem mortis noſtre nobis incertã eſſe voluit. vt dum ſempꝑ ignoꝛatſemꝑp⸗ rimoeẽcredat᷑⁊ iᷣo ſp parati inueniamur rij. moꝛal. Penitenti aũt poſt moꝛtẽẽim ⸗ poſſibilis qꝛ ĩ moꝛte deſiniteſſe viato Pe emoꝛtem eſt valde difficil · Tů quia doloꝛ languoris coꝛpoyis occupat to taliter vires mentis.et cum homo tantum coꝛ vnicum habeat non habet pꝛo tunc vbi doloꝛem pꝛoculpa pꝛoducat Tum qꝛ ho ⸗ mo tunc non poteſt eſſe certus an doleatꝙ peccato ſuo ductus timoꝛe an ductus amo re Vnde Augꝰ.in quod am ſermone etpo nitur in canone depe. diſtin. vij nullꝰ Duẽ moꝛbus vrget ⁊ pena terꝛeat ad veram vix veniet ſatisfactõem maxime cuz filij quos illicite dilererit ſint pꝛeſentes vxoꝛ mund a ſe vocent Multos enim ſolet ſerotins pe nitentia decipere Hec Auguſti. Quando enim perſona nobilis grauiter infirmatur vix inuenitur aliquis qui de anime ſalute audeat ſibi loqͥ. executoꝛes ſolicitãtcirca di uitias ⁊ theſauros.medicicinca coꝛpis ie⸗ dicias. vxoꝛ⁊ filij⁊ amiciↄ ſolant᷑ inimũ — etiũʒᷓ ↄſciam mentictes ⁊ ſic ñgmittit de riterordinare · ⁊ ſiciuſto der iudicioſe dã⸗ nationi exponit Ecci.ij. Sipniam nõege⸗ rimhincidemus in manus dei ·⁊ nðin ma⸗ nus hoim. In manus hoĩm incidimꝰſiſa⸗ eramentũ pnĩe vebito mõ ſuſcipimꝰ. Sed in manus dei incidimꝰ qñ ſacramentoꝝ tranſimꝰ. ¶ mor recidiuãndi.ardor delectãdi. ⁊toꝛpoꝛ pᷣſtolandi Pꝛimo volẽtiefficaciter penite⸗ re obijcitpudoꝛ qͥ homoↄfundit᷑alteri hoĩ reuelare qð notů eſt deo⁊ angelis ⁊ demo/ nibus ⁊ ſanctꝭ aĩabꝰ⁊ foꝛte multis aĩabus Et iſte pudor eſt primus armiger quẽ dya bolus mittit cõtra volentẽ ſalubriter peni⸗ tere Vñ quidq ſanctus vidit dyabolů in ⸗ ter penitentes incedere facientẽeos erube⸗ ſcere in eccia cũ ſe ad ↄfeſſionẽ pararẽt. qut adiuratus a ſancto⁊ in terꝛogatus quid in ter illos penitentes faceret Rñdit Reddo ð abſtuli.verecundiã eis abſtuli qñ peeca uerunt ⁊ mõ eis reſtituo ne poſſint cõfiteri. Sicut em̃ lupus ouẽper guttur aecipit et non per pedẽ.⁊ vulpes gallinqᷓ.ita dyabolꝰ gutturpeccatoꝝ cõſtringit pudore Vñ au guſtinꝰ ſuꝑ põ. D homo qͥd times cõfiteri illud qð ꝑcofeſſionẽſcio. minus ſcro q; id qð neſcio Cui confiteri erubeſcis petã tua peccato? ſum ſicut et tu Nomo ſum hũanũ ame mhil alienũ Cõfitere homo homĩ ho ⸗ mo homĩpeccatori Elige qð vis ſiↄfeſſus lates. nõcõfe ſſus dãnaberis Ad hoc ðᷣs exigit ↄfeſſionẽ vt liberet humilem ad hoc dãnat nõ cõfitentẽ vt puniat ſuper/ bũ Scðᷣm impedimentũ eſttimoꝛ recidt nãdi.⁊ iſte eſt ſcõus armiger quẽ dyabolꝰ mittit ſtatim ↄtra penitere volentem Dño inquit ꝓponis tu de cetero a pctis abſtine⸗ re Poteris tu in ꝑpetuũ viuere ↄtinenter⸗ Ad quid ꝓderit tibi hodie cõfiteri.⁊ poſt cras labi in ſimile Et non aduertit hõ fatu us ꝙyiõ ſtatuit deus ſacramẽtũ pnĩead ma⸗ nũ vt quotiens recidiuamus totiens re ſu gamus Terciũ impedimentũ pnĩe eſt ar doꝛ delectandia eſt tereiꝰ armiger obuiãs penite nti Recolligit em̃ homo miſer delec tatõem prehabitã in peccato vt videatſibi ꝙyſine eo nõ ꝑoſſet ꝓducere vitam ſuã.⁊ ma nente taliaffectione impoſſibileeſt eum vti oſt moꝛtẽtꝑs — cðᷣoquattuoꝛ ſunt pnieimpedimenta.pudoꝛ Fhcitt ce ctis ſuis eogttare. nee anie ſue ſtatũ ſalu/ literpenitere Lhris.li. de cõpũctiðe coꝛdi Sicut impoſſibile eſt vt ignis inflamet᷑ in aqua ita impoſſibile eſt cõpunctõeʒ coꝛdis vigere in delicijs: Lõtraria em̃ hec ſunt ſi⸗ bi adinuicẽ⁊ pemptoria Illa em̃ mater fle ⸗ tus. hec riſꝰ.illa coꝛ ↄſtringit. hec diſſoluit ¶ Quartũ⁊ foꝛtiſſimũ impedimenti pe/ nitẽtie ẽtoꝛpoꝛ p̃ſtolandi qui oꝛit᷑ex dupli⸗ cip̃ſumptione.ſcʒ ex pꝛeſumprõne viteꝓlt re·⁊ finalis venie diuintꝰcõcedende:⁊eſt quartus armiger.⁊ cõiter omẽs impedir⸗ cõfidũt de futuro. ꝓmittũt in poſteꝝꝓcra ſtinãt in lõginquũ.⁊ dicũt cum coꝛuo cras cras donec moꝛte ſubita periclitent᷑. Lectio.cꝙxłv Bomöõ autes al quid ꝑmanere poſſet niſttu voluiſſes aut qð vocatum ate non eſſet cõſeruaret᷑ Parcis aũt omibꝰ. qm̃ tua ſunt dñe qui amas anias ¶ Poſtqᷓ; oſtẽ ſum eſt ꝙ ðs oẽm creatuꝛq ꝑ ſue bonitatis clemẽtiã creando ꝓduxit a pᷣncipio In hac parte declarat Salomõꝙ idẽ deꝰ oẽm crea rurã cõſeruat qᷓ;diu ſibi ꝑlacet ꝓ ſue volũta tis arbitrio A Etpᷣmogeneraliter aſeribit deo oĩm reꝝ ↄſeruatõem Scðo dro ſpẽaliter aſcribit hůũanãgubernatõeʒ. ſcpa ꝑs ibi. Parcis añt oĩbus. Circa pꝛimũ dĩ ſie · Qũo autẽaliquid ꝑmanere poſſet niſi tu voluiſſes. Non em̃creatura ita parũ de⸗ pendet a deo ſicut domꝰ ab artifice Perfe⸗ cta autẽ domo nõ plus dependet domꝰab artifice. imo coꝛrupto artifice nihilominꝰ manet domꝰ. Uñartifex non eſt cauſa rei cũiãẽin eſſe ꝑfecto ſed t eſt cãfieriipſius rei Uñ Augꝰxxij. de ciui.dei c.xxiij. Vt ipſiꝰ dyaboli natura ſubſiſtat ille facit qͥ fůũ⸗ me eſt ⁊ facit eſſe quidqd aliquo mõẽ Effi⸗ cacem quippe potentiam ſirebꝰ ſubtrahat nec ꝓgredi poterunt et ſuis diuerſis moti⸗ bus peragere tpa.nec pꝛoꝛſus in eoꝙcrea te ſunt aliquarenus ꝑmanebunt Itẽde ve rareligione.ca. xxxiitj. Deus ꝑ ſuam ſapiẽ tiã oĩa fecit ⁊ ꝑ ſuã benignitatẽoĩa ↄſeruat Idem.p̃.⁊.ij. ſuꝑ Beñ.⁊.iij. detrinita.⁊in multis alijs locis.et hoc eſt quod ſubditin littera.aut ũo quod a te vocatum nõ eſſet conſeruaret᷑ q.d. nullomodo vocatũ.i.ver bum edictũ denõeſſe in põ. et facta E iij Lectio funt etad Ro.iiij. Qocat ea que nõ ſunt tů quãea que ſunt Et qᷓ;uis ſic generalr omĩa ↄſeruet que ꝓduxit. ſpẽaliter tñ hoĩes gu⸗ bernat ꝑclementiã Vñ merito liaſubdit Parcis aũt omiĩbo qm̃ tua ſũt dñe qͥ amas aĩas. parcis inquit omib ſupple homibus etiãpeccantib qui digni foꝛent ſi tibi pla⸗ ceret ſtatim in infernũ detrudi: ſed parcis eis tu qui omnes homies vis ſaluos fieri et ad cognitõem veritatis venire.b. Thimo. pᷣ. Ratioaũt ꝑcendieſt quoniãtua ſunt do⸗ mine Saß:xv. Etiã ſi peccauerimus tui ſu mus qui amas anias. bomies em cõmũiter amãt coꝛꝑa· ſed tu amas anias a tecreatas ſingulariter⁊ tibi aſſimilatas ⁊ tuo ſangui ne refoꝛmatas Ezʒech:xviij. Dm̃es anime mee ſunt Amat deus etiũ aĩas nõ ſingula⸗ riter ſic ꝙ nõ coꝛꝑa amet · ſed pᷣuilegialiter q eas ad ſe in perpetuũ fruendũ pᷣparauit a Totus aũt labor dyaboli ad hoc nitit᷑ vt ſumopꝑe coꝛꝑa diligamus ⁊ anias negligamꝰ vrillud qð a nobis neglectũfu eri. in ꝑtem ſuã cedat Beñ · xiiij. Da mihi anĩas cetera tolle tibi · Arguunt᷑ etiãĩ hoc verbo·parcis aũt omĩby qm̃ tua ſunt dñe. quiamas anĩas.tam mali dñiqᷓ; mali p̃la⸗ ti.mali dñi non parcunt hominibꝰ qm̃ ſui ſunt ſed ſpoliant ⁊ appꝛopꝛiãt⁊ deſtruunt et ſi de hoc arguant᷑.reſpõdent ꝙ licite faci⸗ unt qm̃ ſui ſunt Iſti deũ potius imitari de berent⁊ eis parcere qñ ſui ſunt Mali aũt plart arguunt᷑qui plus amãt decimas obla tiões garbas ⁊ lanas qᷓ; anĩas xp̃i ſanguine redemptas. ↄtra quos Berñ:in ꝑſona bo⸗ ni plati dicit Lerte ſeruandũ accepiꝓ quo mercatoꝛ non inſipiens ip̃a vtiqʒ lapientia ſanguinẽſuũ fudit Sic loquebat᷑ Paulus ij. Loꝛinth.xij. Ego aũt libentiſſime ĩpen ⸗ dñ et ſugimpedar ip̃eꝓ aniabus vris licet plus voð diligẽs minꝰ diligar Dũo quod vocatũ a te non eſſet.cõſeruaretur B ¶ Pic eſt notandũ que ſunt diuine vocatõ nes.que ſunt hůũane excuſatões.⁊ que ſunt excuſantiũ punitões De diuinis aũt voca⸗ tionibus eſt ſcienduʒ ꝙ tres ſunt in genere et tres in ſpecie. In genere quidẽloquendo vocat verbo.ſigno.⁊ nuncio Sicut volens aliquẽ ad ſe vocare.vocatõem ſuã põt face. re tribus modis per verbũ ſignũ⁊ ꝑ nũciũ Deus aũt vocat nos ꝑ verbũ ĩ incarnatõe filij ſut qñ verbũ caro factñ eſt Johp. Qñ miſit verbũ ſuũ⁊ ſanauit eos:in pð · Mag na foꝛet ruſticitas ſi rex anglie mitterer fili um ſuũ ad vocandũ aliquẽpauperem ſiille vemre ↄtẽneret. et maioꝛ fit iniuriaſihõv lis et paupꝑ verbo dei qð eſtfilius pr̃is icar — natoinuitãte venire ↄtẽnit. qð tñ frequen/ ter videmus vt merito dicatxpᷣcillud Job rit. Seruũ meum vocaui⁊ non rñdit mihi ore ꝓprio ðpꝛecabarillũ Qs peieſt verbũ dei.ruxta illud Tañ.pᷣ. Oſ culet᷑ me olculo oris ſui Scðoxpc vocauit nos ſigno Sig nů iſtud ñuit coꝛpus ſuũ extenſum in cruce et exaltatũ in monte:rubricatii ꝓhꝛio ſang nine.ſicut volens reclamare falconẽ ſtat in loco apparenti cũ reclamatoꝛio rubricato. Ita xpc volens hoĩem clamare qͥ a paradi⸗ Fauolauerat in infernũ.in montẽcalnarie acceſſit. lignũ crucis aſcendit.larus ſangui nolẽtũ oñdit · voce magna clamauit: vrſic ſeipᷣo facto ſigno hoĩem reuocaret. ⁊ tñiſtis viñs ingratiſſimi hoĩes ad eũ venire contẽ nũt.ſicut ipe cõquerit᷑ Pꝛouer.pᷣ Tocaui? rẽnuiſtis extendi manus meas ⁊ nonfuitqͥ aſpiceret. Tercio vocauit nos ꝑ nuncii id eſt ꝑ pꝛedicatoꝝ officiũ cuiuſcunq; fuerint cõditiõis.ſiue pꝛelati oꝛdinarij.ſiue alij ab eccleſia ad predicãdũ deputati. De iſtonũ cio dicit᷑ Lu.xiiij. Homo quidã fecit cenaʒ magnã? vocauit multos.⁊ miſit ſernũ ſuũ poꝛa cene dicere iuuitatis vt venirẽt Duẽ locũ exponẽs Rꝛego. d cit ſeruũ illũ oꝛdi/ nẽp̃dicatoꝝ deſignare.cũtñ temꝑe ſuo nul lus ordo in eccleſia ſic vocarei v ¶ Scoſicut homies triplr vocant᷑ ita ſe excuſant triplt Supbiꝑ iubtilitatẽ dñatð nis. Auaripꝑ difficultatẽterꝛene occupatio nis Luxurioſi ꝑ voluptatẽ carnalis delec⸗ tationis. Et iſti tres figurant᷑ ꝑ illos tres quos enumerat euangeliſta Li.xiij Duo rũ primus dixit Villãemi⁊ neceſſe habeo exire⁊ videre illam.rogo te habe me excu⸗ ſatum. Scðs dixit. Juga boum emi quin⸗ qʒ⁊ eoꝓbareilla. rogote habe meexcuſ atũ Et tereiꝰ dixit · vxorẽ duxi⁊ ideo non poſſũ venire. ¶ Pꝛimus deſignat ſupbos quiꝓ ambitione terꝛeni dñij gloriã amittuntce⸗ leſtis regni.iſte in ſua excnſatõe bene ſefa⸗ tetur faruũ fuiſſe quiſe prius dicit villam emiſſeqᷓ; vidiſſe. Faciliter em̃ quilibet fül⸗ W 8 * — * lt qñ videlicet iltud emit qð ab eo abſcon/ dit:et certe ſi homo videret ⁊ conſideraret nuid eſt in dignitate dominij ſecularis.i⸗ lud nõ emeret nimis care. videret em̃ ipſi⸗ breuitatẽ qꝛ Ecẽ̃i.x. Omis potentatꝰ bre uis vite Videret pᷣcipicij grauitatẽqꝛ qᷓ;to ſtatus altioꝛ tanto caſus grauioꝛ. Lecidit petrus ſed de infimo.ideoſtatim ſurꝛexit. Lecidit dauid ſedde plano.qꝛ ſe nõ in al⸗ tũ extulit Juxta illud ꝓõ. Dñe nõ eſt exal tatũ cor meũ.et ideo ſcito ſurꝛexit Lecidit Adam ſed de alto.qꝛ de paradiſoet iõ cuʒ difficultate ſurꝛexit.Cecidit Lucifer ſed de celoaltiſſimo.ideo ſurgere nunqᷓ; potu ⸗ it Scus excuſans figurat auaros qͥiu⸗ ga boum quinoʒ dicit ſeemiſſe Per quiq; iuga boum intelligũt᷑ qͥnqʒ ſenſus exterio/ res coꝛpisEt dicunt᷑iuga qꝛ ᷣm Auguſt. cuiuſlibet ſen ſus inſtrumẽta ↄbinant᷑.duo em̃ ſunt oculi · due aures. due nares. duoin ſtrumenta guſtus·lingua et palatum. due manus in quibo pꝛecipue ptʒ tactus · Siẽ ergo boues terꝛam verſant.ſic ſenſus alari circã terꝛena cõtinue delectant᷑.magis ei delectant᷑ eius oculi videndo maſſam auri qᷓ; in eccia videre coꝛpus xp̃i. In ore etiam dulcior eſt auri nominatioq; verbi dei pᷣdi catio.et fatue iſte ſe excuſauit: qꝛ prius de⸗ buit iuga ꝓbaſſe qᷓ; emiſſel Tercius luxu/ rioſos deſignat quiꝑ vroꝛẽintelligit volun ptatẽ:non em̃ ꝑ cõiugiũ cõiugati excludun tur a cena licet aliqualiter Vñ ille ðꝛ vxo⸗ rẽduxiſſe qui tota affectiõne ſe tradidit vo luptati.⁊ talis ad cenã celeſtẽ venire nõ põt nec debet neceſt dignus nec põt ire. qꝛ ipſe eſt fetidus.nõ eſt dignꝰ qꝛ eſt ſoꝛdida veſte indutus.⁊ ideo qꝛ tot ſunt qui ſe excuſant ideolicet multi ſunt vocati pauci tñ ſũt eie eti Math.xx. In cuꝰſignũ Humeri. rrri legimus ꝙ ð ſedecim milibꝰ hoĩm nõ ceſſe runt in ꝑtem dñi niſi. xxxij. anĩe D ¶ Tercio videndũeſtqͥ ſunt excuſantiũ pu⸗ nitões⁊ ſunt tres. Segregatio a conſoꝛtio bonoꝝ Lu.riiij. Ilemo viroxꝝ illoꝝ qui vo tati ſunt guſtabũt cenã meã. Subſnatio et impꝛoperiũ pctõꝝ.qꝛ in iudicio deus et angeli⁊ homies ⁊ demones ſubſqnabunt⁊ deridebũtfatuos pcrõres qui diuinas vo catiões neglexerũt Pꝛouerpᷣ. Quia voca/ ni⁊ rẽnuiſtis extendi manꝰ meas ⁊ nõ fuit qui aſpiceret Et infra Ego quoqʒ in inte⸗ ritu vro ridebo⁊ ſubſinabocũ vobis qð ti mebatis aduenerit Cruciatio ꝑpetuã toꝛ⸗ mentoꝝ Iſu. vl·Eligãilluſiões eoꝝ que ti⸗ mebant adducã eis qꝛ vocaui ⁊ non erat qᷓ rñderet Nõ ſic de bonis ⁊ iuſtis qui deum audiunt vocantẽꝑ obedientiã ⁊ pᷣceptoruʒ obſeruantiã·hi in celo ponent᷑lucẽtes ſicut ſtelle in ꝑpetuas eternitates. Baruch.ij. Stelle vocate ſunt⁊ dixerunt aſſumꝰ⁊ lu ⸗ xerũt ei cum iocũditate quifecit illas Spe cialius aũt vocat nos oſtenſionib exemplo rũ;ꝓmiſſionib pꝛemioꝝ:⁊ ꝑcuſſionib fla⸗ gelloꝝ Pꝛimo nos vocat onſionib exẽplo rũ.quot enim nos ꝑ viaʒ pnie pᷣceſſerũt tot voratões habemus quot milia martix.qͥt mili virginũ: quot milia cõfeſſoꝝ tot ſunt milia vocantiũ Joh.x. Pꝛoprias oues vo⸗ cat nomiati⁊ adducit eas At apls ad phi lip.iij. Ea que retro ſunt obliuiſcẽs ⁊ ad ea que poꝛa ſunt extendẽs meipm ad deſtina⸗ tũ ꝑſequoꝛ ad brauiũ ſuꝑne vocatõis. Se cundonos vocat ꝓmiſſionibo pᷣmioxꝝ ſicut diues vocat pauperẽ oñdendo ſibi denariũ p. Pe.iij. In hoc eſtis vocati vt benedictio nẽ hereditate poſſideatꝭ. Tercio vocat nos ꝑcuſſionib flagelloꝝ.quotiens enim infir mitatibo flagellamur ſeu fatigamur vład⸗ nerſitatib tribulamur.totiens a deo voca⸗ mur Et ſicut. Sꝛego.dicit Mala que nos pꝛemũtad deum irexellunt Capitulũ.xij Lectõ.cxlvi Wam bonus et ſuauis eſt dñe ſpũs tuus ĩ no bis. Jdeoqʒ hos qui exerꝛãt ꝑ⸗ tibꝰ coꝛripis et de quibo peccãt admones⁊ alloqueris vt relicta malicia credant in te dñel Sicut ſuperiꝰ dictũ fuit intẽtio Sa lomonis a medio.x.c.vſqʒ ad finem libriẽ declarare qũoſapia que eſt verus dei cultꝰ mirablliter gubernauit pplm hebreorũ vt ꝑer hoc omẽs homies hebreoꝝ hiſtoꝛtãau⸗ dientes ad verum cultũ vnius deiq eſt ſa⸗ pientia aĩarent᷑ Fuit iſta gubernatio mira⸗ bilis in tribo In egiptioꝝ expugnatõne.in hebreoxꝝ per deſertũtraductòe. ⁊ inchana neoꝝ de terꝛa ꝓmiſſionis eiectionel Poſt quã igit declarata eſt gubernatio ſapientie circa pplim hebreoꝝ quantũ ad duo pꝛima 1 ₰ 3 6 3 3 5 . 5* 6 17 ———— —— —.—— —— ectio Iniſta pte ↄſequenter agit de punitõe gen tiũ ꝑuerſaꝝ que terꝛã ſetãm inhabitabant ante filios iſrael. Inhabitabat᷑ autẽ a ſeptẽ gentibꝰ quas in aduentu filioꝝ iſrael et in moꝛa eoꝝ non ſtatim et ſubito ſed paulati dñs deleuit ⁊ captiuauit ⁊ dño illius terꝛe pᷣuauit et in eadẽ filios iſrael miracloſe plã tauit Et circa iſta duofiuntNHãpᷣmoagit dechananeoꝝ afflictõe Scðo de hebreorũ inſtructõe ibi Tu autẽ dñatoꝛ. Eirca pᷣmũ autẽ duo ſiunt. qꝛ pᷣmo agit de mõ aff lictio nis q̃ gens chananeoꝝ furt fiagellata. Se⸗ cũdo oñdit᷑ ꝙ ad illũ modũ diuina potẽtia non fuit neceſſario limitara. Scða ꝑs ibi. Hon qꝛ impotens. Lirca pᷣmũ duofiũt. qꝛ? pᷣmo oſtendit᷑bonitas diuine caſtigationis ad omẽs petõꝛes generalr Scðᷣo ad chana neos ſpẽalreſcða ꝑs ibi llos em̃ antiquos 2 CLirca pᷣmũ in lectiõe hodierna duofiunt. qꝛ pᷣmo agit᷑ de diuina dulcedie 5 quã infiuit mentibus inſtoꝝ ſcðo de mira manſuetudine quã oñdit in coꝛreptiõe ma loꝝ.ſeða ꝑs ibi. Ideoqʒ hos qui exerꝛãt ꝑ/ ribus coꝛꝑis⁊ de quib ⁊c̃ Lirca pᷣmũ diẽ ſic Dqᷓ; bonus er ſuauis eſt dñe ſpũs tuus innobis. Vbi diuine bonitatꝭ dulcedo cõ⸗ mendat᷑ex ſigno magne admitatõis. O eſt nõ grãdis intentõis.qᷓ; ex vocabulo ſũmeꝑ fectõis.bonus ex verbo mire delectationis ſuauis ex dulcedine deguſtationis ſpũs tu us D fm Pꝛiſcianũ ⁊ Papiã aliqñ eſt no⸗ men lr̃e.aliqñ eſt interiectio.aliqñẽ aduer biũ Si eſt interiectio.eſt interiectio qñqʒ volẽtis.vt o in quãta miſeria ſumus.qñqʒ eſt interiectioadmirãtis. vt o rem mirabilẽ qñqʒ ſiliter eſt aduerbiũ:et diuerſas habet ſignificationes. Eſt em̃ aduerbiũ vocandi. vt o regina.admirãdi.vt o qual facies In dignandi.vt o tꝑa o moꝛs Optãdi.vt oaſ ſis. Exhoꝛtãdi.vt o fugite. Vñ veroꝓfert᷑ cum ſuſpiratõe⁊ motu aimi ſic eſt interie- ctio Qñ ſequit᷑aecuſatiuꝰ. eſt aduerbiũ. vt ocõditõem miſerã. In ꝓpoſito D aneſt in teriectio vel aduerbiũ.nõ eſt cura et eſt no⸗ ta magne admiratõis.qᷓ; eſt nota grãdis in tentionis Juxta illud ꝑð. Dqᷓ; magnamł᷑ titudo dulcedinis tue dñe Bonus eſt voca bulũ diuine ꝑfectõis Xu.xviij. Nemobo⸗ nus eſt niſi ſolus de Suauis eſt verbũ mi re delectatõis In põ Sultate⁊ videte qm̃ ſuauis eſt dñs Vult ergo dicere deo regrã tiãdo O qᷓ; mirabiliter.qᷓ; ineffabiliter ſpt ritus tuus id ẽ benignitas tua eſt magnaĩ nobis id eſt iudeis In pð. Non fecit taliter omi nationi.vel inoĩbus. ſᷣm aliã liam.q⁊ in põ. Suauis eſt dñs vniuerſis ⁊ miſera⸗ tiones eius ſuꝑ omia oꝑa eius Sicᷓ patet dinina dulcedo in omibus creaturis gene⸗ raliter.ſed ſpecialiter manſuetudinẽ decla rat in coꝛreptõe maloꝝ quos tñ poſſ etaffli gere ⁊ ãmhilare ſi vellet vel in infernũ de⸗ trudere.coꝛripit ãmonet⁊ alloquit᷑ vt reli⸗ quãt maliciã iuã⁊ redeãt ad eũꝑ pñiaʒ Et hoe eſt qð ſubdit Ideoqʒ vicz qĩ tãta eſtin te ſuauitas bonitatis circa hos qui exerꝛãt peccãdo ſcʒ ꝑtibus coꝛpꝑis.i· ꝑticulariteræ paulatim.⁊ de quibꝰ peccantid eſt de petis udmones ꝑ pᷣdicarõein exterioꝛẽ tuã? allo queris ꝑ internã inſpiratõeʒ · vt relicta ma licia creqãt ꝑ fidẽ operantẽ ꝑ dilectõem in te dñe qui eos ita dulciter reuocas aberꝛo⸗ re Suauis eſt dñe ſpiritus tuue 4 Quãuis homo certitudinalr exꝑiri nõpõt ſe ſpm̃ſanctũ hie.ſicut nec põtſe ſcire eẽin caritate fm ſanctos.tria tñ ſigna põt homo he fm tria ſigna ꝑ que hõ põt ſcire ꝙ habe at ſpi ſanctũ que veriſimiliter põt cõijce⸗ re ſe ſpm̃ſctm̃ hre per gr̃am Et accipiũtur iſta tria ſigna fm triplicẽ ſpẽm in qua legi⸗ mus ſpĩſctm̃ apparuiſſe Appaꝛuit em̃ in ſpecie nubis ſuꝑ xÿm trãsfiguratũ Inſpẽ columbe ſuꝑ baptiʒatũ In ſpecie iguis ſuꝑ a plor collegium ↄgregatũ Pꝛimũ ſignuz eſt abundantia lacrimaꝝ.et ideo apparuit in ſpecie nubis Nubes em fundunt fluui⸗ os iupꝑ terꝛã.et ſpũſſanctꝰ irigat mentẽde⸗ notã quã in habitare dignat᷑ fiuuio lacrima růũ. Viñ Beñ.p̃.ðꝛ. ꝙ ſpũs dei ferebatſuꝑ aquas Et in põ· Flauit ſpiritꝰ eius ⁊ fiuẽt aque Ro · viij. Ipe ſpũs poſtulat ꝓ nob ge⸗ mitibus eſt poſtu lare nos faeit fm glo. Berñ.ſuꝑ Cañ. La⸗ crime penitẽtiũ vinum ſi unt angelox. qꝛiit lis eſt dulcoꝛ vite. ſapoꝛ g̃e.guſtus indul gentie.ſanitas redenuntis innocentie.recon ciliatiõis iocunditas et ſerenate cõſcie ſua uitas Scðm ſignum ẽ dimiſſioiniuriaꝝ.⁊ ideo apparuiti ſpecie columbe quefelleca ret. Vñ qñ homo inuenit ſe paratum et be nignum ad dimittẽdum iniuriãſibi factã⸗ ntu unſisn⸗ inhluh — uuu⸗ ihub 6dni ſue pont iieſiſ iohe kun Su crxlvi euidens ſignũ el ꝙ ſpm̃ſanctů habet cum quo nullum odiuz ſtare põt. cum ſit amoꝛ odium nãqʒ aĩam inflat indurat ⁊ amari⸗ cat. Sed ſpũſſanct? ꝑ oppoſitas ↄdiciões deſeribiturIlã cõparat᷑roꝛi:vnctõi⁊ mel⸗ l. Inquãtũ em̃ coꝛ inflãmatum refrigerat dieit ros. Ecẽi.xviij: Hõne ardoꝛẽ refrige rabit ros. Vñ petit ecckia ꝙ coꝛda nña ſpi⸗ rituſſancti mundet infuſio.⁊ ſui roꝛis inti ma aſpſione fecunder. Inquantũ verocoꝛ odijs induratũ mollificat dicit᷑ vnctõ.p̃. Joh. ij. VUnctiõʒ habetis a ſancto⁊ noſtis oĩa: Quia vero coꝛ odio amaricatũ dulco⸗ rat ðꝛ mel. Scẽxxiiij. Spũs meus ſuper mel dulcis/nec iuuat hoĩem pacem fictum pᷣtendere in verbis ⁊ odiuʒ celare in coꝛde qꝛfictõneztalẽ deteſtat᷑ ſpũ ſſanctus Sap̃. i. Spũs em̃ ſunctus diſcipline effugiet fic⸗ tum. Tertiũ ſignumẽdeſideriũ ſuꝑnoꝝ.et ideoſpũſſanctus apparuit in ſpecie ignis. Siẽ em̃ ignis naturalitertendit ſurſum ⁊ ſecelo ↄiungit. Ita ſpũſſanctꝰ coꝛda illoꝝ accendit⁊ ſurſum eleuat vt teꝛꝛena faſti⸗ diant⁊ celeſtia deſiderent. Ezʒech.viij. Ele nauit me ſpũs inter celũ ⁊ terꝛã.non dixit poſuit me in celo.quia ibi tm̃ ſunt boni.nec vixit poſuit me in terꝛa.qꝛ ibi manent ma/ liauari. Sʒ dixit eleuauit me inter celum ⁊terꝛã. Quia ibi debẽt eſſe fideles xp̃iani Luiꝰ rõ eſt. qꝛ habent aliquãdo aſcendere verſus celũ celeſtia ↄtemplando.⁊ aliquã⸗ do verſus terꝛã ꝓximoꝛũ vtilitatibꝰ mini⸗ ſtrãdo Dubitatõ l̃alis. Vtrũ gr̃a ſpũ⸗ ſancti detur necceſſario hõi ſe quãtum põt ad gram pparãti.⁊ videt᷑ꝙ nõ.qꝛ cuicũqʒ deꝰ dat gr̃am:gratis dat eam ⁊ libere ex ſo⸗ la mia. Igit quantũcunqʒ diſponat ſe hõ. eſt in libera dei volũtate dare ſibi gr̃am vel nõ dare. Itẽ hõ cõparatuꝛ ad deũ ſicut lutũ ad figulũ. Piere.xviij. Siẽ lutũ in manu ſiguli ſicnos in ma.do.iſ· ſed lutum quã tũcunqʒſi benep̃paratũ nõ accipit foꝛmaʒ a figulo exnecceſſitate. igi᷑nec homo gram a deo quantũcunqʒ ſe pᷣparet. Ad oppoſitũ eſt gloſa ſuꝑ illud Roma.v. Juſtificati ꝑ fidẽ pacem habeamꝰ. Etẽ Augꝰ. Deus re⸗ ripit cõſugientes ad ſe. aliter eſſet iniqui tas in eo · Sʒ impoſſibile eſt ꝙ in deoſit ini⸗ quitas ergoimpoſſibile eſt ꝙ nõ recipiat cõ fugientes ad ſe· ergo cõfugiens ad deũ nece * ſſario ſequit᷑ gr̃am. p̃terea: Apoc.iij. Ego ſto ad oſtium?⁊ pulſoſiqͥs aperuerit mihiĩ trabo ad eum⁊ cenabocũ eo. Sʒiſteqͥ di ſponit ſe faciendo id qð in eo eſtaperit ſibi ergo intrat neceſſario.Confirmat᷑quia iſto aꝑiente ſibi:aut intrat aut nõintrat. Siñ intrat.qᷓ fruſtra pulſat qð impiũ eſt dicere Stintrat.ꝗᷓ dat gr̃am: Pꝛeterea Anſhel. de c diaboli.ca.iij. diẽ ꝙilla eſt cãq̃re deus diabolo non dedit gr̃am ⁊ ꝑſeuerantiã · qꝛ ip̃e noluit acciꝑe Vñ nõ ideo ñ accepit dya bolus ꝑſeuerantiã qꝛ deus nõ dedit.ſed iõ deus non dedit.qꝛ ipe non accepit.qꝛ qui⸗ cũqʒ ſe parat vtaccipiat neceſſario recipit b ¶ Acd dubitatõem dicendũ ꝙqᷓ⸗ dã eſt neceſſitas coactiouis et quedã eſt ne ceſſitas infallibilitatꝭ Neceſſitas coactõis nullo modo cadit in deo. neceſſitas vᷣo in ⸗ falkibtlitatis cadit in deo ex ꝓmiſſo ſuo⁊pa cto ſiue lege ſtatuta.et hec nõ eſt neceſſitas abſoluta ſed neceſſitas ↄſequẽtie VUnde nõ ſtat cũ lege ſtatuta ꝙ viatoꝛ faciat qð in ſe eſt diſponẽdoſe ad gr̃am quin habeat gra tiam.poſſet tñ ðᷣs mutare legẽcirca aliã ꝑ⸗ ſonãſi vellet · ettalis quãtumc ũqʒ ſe diſpo neret nõ het.qꝛ diſpoſitio hoĩs nullã cau⸗ ſalitatẽ habet reſpectu gr̃e ð neceſſitate. ſÿ tĩ de cõgruo.qꝛ gra excedit oẽm oꝑatõem naturalẽ nec eſt poſſibile ꝙ hõ mereatꝑ qðᷣ cunqʒ opus naturale morale ·ꝓuta gratiaʒ de cõdigno Ad ratões in oppoſitũ. Pri⸗ mã ↄcedẽdo ꝙex miſericoꝛdia ⁊ gr̃a ſua ꝓ tanto qꝛ talem legẽ miſericoꝛditer ſtatuit et obſeruat.ſed ſtatuta lege. neceſſario dat gr̃am neceſſitate cõſequẽtie Ad ſcᷣm qᷓ; uis ſumus ſicut lutũ ꝑ cõpatõem ad deum aliquo mõ non tñ ſilitudotenet in omibus nec eſt pactũ inter artificẽ⁊ lutuʒ.⁊ datoꝙ foꝛet. artifex poſſet frangere pactũ.pactile ge manente. qð nõ dens pactoſuo ma⸗ nente nec lutũ poteſt aliquid apud artificẽ mereri.nee de cõdigno.nec decõgruo In hac tñ queſtione magis pie qᷓ; logice eſt lo⸗ quendum Lectio.cxłvij tiquos inhabitatores terꝛe tue ſan ete quosexhoꝛruiſti.qm̃ odibilia tibi ope⸗ ra faciebãt ꝑ medicamina? ſacrificia iniu⸗ ſta.⁊ filioꝝ ſuoꝝ necatoꝛes ſine mificoꝛdia ectio et eomeſtores viſceꝝ hoĩm et deuoꝛãtoꝛes ſanguinis.⁊ auctoꝛes parẽtes aĩaꝝ inauxi liataꝝ a medio ſacramẽto tuo voluiſti ꝑde⸗ reꝑ manus parentũ nroꝝ vt dignã ꝑcipe⸗ rent ꝑegrinatõem ꝑueroꝝ dei que tibiom⸗ mũ carioꝛ eſt terꝛaſ Declarata diuina caſti gatõe ad oẽs pctõꝛes generalr. qꝛ oẽs coꝛ⸗ ripit.admonet?⁊ alloquit᷑ vt reliquãt mali ciã In hac ꝑte oñdit diuinã clementiãĩ ca ſtigatiõe illaꝝ gentiũq̃s de terꝛa ſctã erpu lerũt filij iſrlſpẽalr. Et circa hoc duo facit Nãpᷣmo replicat puniendoꝝ ꝑuerſitatem Scðᷣo explicar dei puniẽtis pietatẽ ibi in bis tanqᷓ; Et tercio recapitulat dei miſe rentis equitatẽ · ibi Cũ qᷓſis inſtus¶ Circa pᷣmũ in explicãdo puniendoꝝ ꝑuerſitatem huezücr in lectõe hodierna Hã pᷣmooſten ditqui erãt puniendi Sc o quare erãt pu niendi Tercio qũo erãt puniendi Quarto ꝑ quos erãt puniẽdiEt qͥnto ad qͥd erãt pu mẽdi· Pꝛimog; oñdit qui fuerũt quos deꝰ puniuit in aduentu filiorũ iſrael in terram ſetãm Et qᷓ;tũ ad hoc dicit Illos eim̃ anti/ uos habitatoꝛes ſctẽ tue terꝛe. 2 ¶ Vbi notandũ ꝙ ſeptẽ gẽtes que a ter?à fancta eiecte fuerunt ſuis noibo cõputãtur Deutro.vij. vicʒ Ethei. Amoꝛrei. Chana nei.⁊ Phereʒei. Euei.⁊ Bebuzei.et Ber gezei.Et ſignificãt ſeptẽ pctã moꝛtalia que nos optet expugnareſi terꝛãꝓmi ſſiõis ve⸗ limus intrare Quare aũt eiecte fuerunt ðꝛ in la ſtatim · quos inquit exhoꝛruiſti.i.ab⸗ ominabiles habuiſti.q̃ odibilia ſunt tibi opa que faciebãt Et qũo. Certe peccauerũt in deũ.peccauerũt in ꝓximũ. In deñũ pecca uerũt cõtra ſũmãveritatẽ cõtra ſũmã ma ⸗ ieſtatẽ. cõtra ſũmãbonitatẽ Peccauerũt cõ tra ſũmã veritatẽ indulgẽdo ſoꝛtilegijs qᷓ⸗ bus inueſtigabãt de occultis.et quibo ſe di cebãt mederi infirmos Vn eoxꝝ ſoꝛtilegia vocat hic medicamina: qꝛ infirmitates ꝑ ſoꝛtilegia medebant᷑ſicut nonnulle vetule adhue facere dicunt᷑ Cõtra ſũmã maieſta⸗ tẽdeliquerũt.qꝛ ſacrificia que ſolo deo de⸗ bebãtydolis faciebãt et iõ iniuſte Et hoc in telligit qñ dicit ꝙ faciebant iniuſta ſacrifi⸗ cia;ðᷓ grauiter peccauerũt in deũ Et non ſo lů hoc ĩmo inꝓximũ et maxime in illos quib ceteris paribꝰ magi gratide bebãt fuiſſe vicʒin filijs ſuis Uñ lra ſpdit ꝙkuertfilioꝝ ſuoꝝ necatores In põ. Im molauert filios ſuos⁊ filias ſuas demõibꝰ Ecce qᷓ; difficile fuit colere demones iube bãt ſibifilios a pr̃ibus ĩmolari.⁊ hockecer̃t iſti gẽtiles ſine miſericoꝛdia Uñ nõ ſolũ in terfecerũt filios ſuos vt ĩmolarẽt demom ⸗ bus.imo cum gaudioet hilaritate hocfece runt Et ideo lra dicit ꝙ fuerunt filioꝝ ſuo⸗ rũnecatores ſine mĩa ⁊ non ſolũocciderũt filios ĩmo viſcera.i.carnes hũanas comede runt quaꝝ ꝑtes deo ſi acrificauerũt cõburẽ⸗ do. ꝑtem comederunt maſticando· ſcut iu⸗ dei de ſuis ſacrificijs faciebãt.⁊ hoc eſt qð ſubdit Et viſceꝝ comeſtoꝛes ⁊ noĩant᷑viſce ra ad oñdendũ crudelitarẽ eoxꝝ qꝛ põteſſe ꝙinterioꝛa hũana ſteur pulmonẽ ⁊ epar er renes comederũt Ouidiꝰmeta.tv. Peuqᷓ; tum ſcelus eſtĩ viſcera viſcera ↄdi. Longe⸗ ſtoqʒ auidũ pingueſcere coꝛꝑe coꝛpus. qᷓ crudele eſt in viſcera viſcera condi ⁊ etiã in fanguine Vñ ſßdit Deuoꝛatores ſung⸗ ninis et hoc ſuꝑ oĩa ſectã eoꝝ reddit dete⸗ ſtabilẽ. ꝙ erant auctoꝛes paren tũ aĩaꝝ ĩau ⸗ riliatax.ſra eſt obſcura ſed vult dieere ꝙil liqui fuerũt parẽtes anĩaꝝ inauriliatarũ. id eſt hoĩm occiſoꝝ ſine auxilioꝛ defuerunt auctores inbendo⁊ ordinãdo de moꝛte eo⸗ rj.ita ꝙ ip̃imet parẽtes vitefuerunt aucto res mortis. et hoc eſt qð dicit ꝙfueruntiu⸗ bendo⁊ oꝛdinando ipam moꝛtẽ filiorũad ſacrificiũ deoꝝ ſuoꝝ Ipᷣimet inquã paren ⸗ tes carnalr aniaꝝ inau xiliatax.i.hoim de⸗ relictoꝝ ſine auxilio Peccauerũt ergo tãin deũ qᷓ; in ꝓximũ.⁊ ſic patet qualiter deleri debebã̃t. Sed qũo. Lerte ꝑ occiſionẽ et ex pulſionẽa terꝛa illa ſancta in qua filius dei erat naſciturus.victurꝰ ⁊ moꝛitu rꝰ. ꝓpter qʒð illam ſacrã nomĩat Vñ ſdit ſic littera a medio ſacramento tuoſic voluiſti ꝑdere⸗ Terꝛa ẽ ſancta ſacramentũ ðꝛ Eſt em̃ ſa eramentũ generalr loquẽdo ſacre rei ſignũ Quia ergo illa terꝛa figurabat ecciam mi⸗ litantẽ⁊ etiãtriũphantẽ Et qꝛ xpᷣe in e ſa⸗ cramẽta nout teſtamentifuerat cõſtitutus⸗ merito ſacramẽtũ vocat᷑.mediũ vero ſacra mentũ. qꝛ in medio mundipoſita eſt· Sed per quos fuerunt delendi. Terte dicit Sa lomon per manꝰ parentũ nr̃oꝝ · qui ſub Jo ſue intrauerãt terꝛã ꝓmiſſi tõis Joſue. vu ſtũ ei fuit ꝙcultores veri dei cultoꝛes dẽ i — Wic kuu . iuhinsſt in m mianden ipcte S linun ſa welorf Krtt Jlche i R . u ſc —5 M 8 x enonũ ſuparent. Et ideo ſubdit qnto c̃m ad quid expulſi fuerunt vt vicʒ dignã pei⸗ Fu ꝑegrinatõem pueroꝝ dei.i. Abraum Iſuac? Jacob.qui in terꝛa illa fuerũt pere grinati⁊ quibo terꝛa ſancta fuerat reꝓmiſ ſa. que tibi deo oĩm eſt carioꝛ terꝛa. Pꝛimo ꝛ bi habitauerũt ſancti patriarche tanqᷓ; peregrini Secũdo qꝛ ibixp̃c cõceptus ẽ na tus cõuerſatus.docuit.moꝛtnuus ⁊ reſurꝛe xit. aſcẽdit in celũ⁊ ibi iudicrturꝰeſt vinoſ et moꝛtuos In põ. Benedixiſti dñetertaʒ tuã Illud adhuc ꝑ diſcrimia multaa ðuo tis tranſit. vbi moꝛi non timet᷑.ibiꝑ marti⸗ riũ ad terꝛã viuentiũaſcẽdit: Car eſtꝗᷓ deo terꝛa illa ratõecreatõis Carioꝛ ratõe recre ationis Lanſſima ratõefiguratõis vt dig⸗ nã acciperẽt vel ꝑciꝑent ꝑegrinatõem pue roꝝ dei a Lũ vita xpiana ꝑegrina/ tio quedã ſit verſus patriã nobis ꝓmiſſam neceſſe eſt ꝙxpianus cõditões pegrini ha⸗ beat eundo ⁊ redeundo Peregrinꝰaũt tria ſeruat. tria vitat.⁊ tria 7poꝛtat Seruat pe regrinãdo iſta tria Quotidie ſocios maloſ vitat quotidie cõputat quotidie terminuʒ recogitat Pꝛimoh hoc maxime habʒĩ coꝛ⸗ deꝙ nõ intrat ꝑuerſã ſocietatẽ qꝛ hoc eſt ſũ me periculoſũ ſibi Aliquiem̃ ſunt ꝓdicio ſi·aliqui nimis ſumptuoſi.et aliqui nimis accidioſi.⁊ iſti oẽs impedirent eũ. Iſto mõ moꝛalr xpᷣianus cauere ſibi debet ne malo⸗ rũ ſocietate turbet᷑ a bona vita. non habeat ſocietatẽcum demõe:qꝛ eſt ꝓdicioſus:nec cũ mũdo.qꝛ eſt nimis ſumptuoſus.nec cuʒ carne· qꝛ eſt noſter hoſtis ⁊ nimis accidioſꝰ. Scðoperegrinꝰ quotidie cõputat et eodẽ mõ bonꝰ xpianus quoticie vitã ſuã exami⸗ nat Uñ Seneca de ira.li·iij:verſus finem Quotidie animꝰ ad ratõem reddendã vo⸗ candus eſt. faciebat hoe ſextimus noſter vt cõſũmato diecum ſe ad quietẽnocturmã re⸗ poſuiſſet interꝛogaret animũ ſuũ qʒ hodie malũ tuum ſanaſti.cui victo obſtitiſti.qua ꝑte melior factus es. Tercio peregrinꝰ qtt die de termĩo fecogitat. et nos ſemꝑ de pa⸗ tria cogitare debemꝰ Augꝰ:In hoſtilt em̃ terꝛa dulcis eſt recogitatio patrie In pſal. Pen qꝛ incolatꝰ meus ꝓlongatus eſt Sic recogitauit paulus terminũ ſuum oñ dixit Diſſolulem̃cupio⁊ eſſecum xp̃omltome⸗ kius eſt Sðo peregrinꝰtria vitat qᷓtumẽ ſibipoſſibile ·theſauriſui oſtenſionẽ. hoſpi⸗ tis deceptõem. ⁊ ſuijpſiꝰ nimiã oneratõem. Iſto mõ deuotus xpianus vitat ſempꝑ oſtẽ⸗ ſionẽ ſuaꝝ virtutũ periactantiã qn potius eas occultat. per humilitatẽ Zꝛego. Deÿ⸗ dari deſiderat quitheſauruʒ in via publice portat Scðo vitat hoſpitis deceptõem.ho ſpes noſter⁊ hoſtis mundus eſt qui ſiẽ ho ſpes gratiſſimuʒ vultum facit.lectiſternia honeſtiſſima demõſtrat⁊ bona ꝓpinat.ſed in ſine ꝑciſſime⁊ ſtrictiſſime computat nec hoiem lecũ quicq; aſpoꝛtare ꝑmittit. Ter⸗ cio peregrinꝰ vitat ſuijp̃ius nimiã oneratõ nem.qnto minus ꝓõt fecum poꝛtat de ve⸗ ſtibo ⁊ alijs quibuſcunqʒ. Eodẽmõ xp̃iani deuoti dicũt cum aplo Hñtes alimenta et quibo regamur his cõtenti ſumus.imope⸗ cuniã ſuã ip̃i non poꝛtãt interdũ.ſed merca toꝛiby eã in patria ſua tradunt vt abalijs eiuſdem ſocietatis mercatoribo tñ̃ recipi⸗ ant in patria ad qnã vadunt · Sic etiã pru⸗ dentes xp̃iani diuitias ſuas elemoſinas ero gando pauperib tribuũt in pñti Pienim ſunt mercatoꝛes celoꝝ⁊ ſecuritatem ab eis hñt.las xÿ̃i euangeliũ viczꝙtantũdẽ ĩmo centuplũ in celo recipient ¶ Tercõ ꝑeregri nꝰtriã repoꝛtat qñ in patriãſuaʒ redit. de pctis indulgentiã.abamicis reuerentiq.er deinceps quieſcendi licentiã Sic etiã xp̃ia⸗ nus deuotus rediens pᷣſus patriã celeſtem in moꝛte gaudet.qꝛ ſecum poꝛtat indulgẽ⸗ tiã petõꝝ ⁊ recipit ab amicis reuerẽtiã So⸗ lent em̃ amici hoĩs veniẽtis de peregrina ⸗ tione ſibi ꝓceſſionabilr occurere⁊ in domũ ſuam deuote deducere. Eodẽ modoĩ moꝛ⸗ te ſanctoꝝ red euntiũ de ꝑegrinatõe mun ⸗ di occurꝛũt ſctĩ angeli ſicut pie petit ecclia Subuenite ſancti dei.occurꝛite angeli dĩ ſuſcipiẽtes aĩam eius offe. in cõſpectu altiſ ſimi.⁊ tũcẽĩ domo ſua Et tũc cõſequet᷑ p⸗ laboꝛes ꝑpetuã quieſcendi licentiã Apoẽ. riiij: Zmodo iã dicit ſpũs vt requieſcãt a laboꝛib ſuis ⁊ hi condignã ꝑegrinationẽ faciunt pueroꝛum det . Lectio.cxlviij. Ed et his tan quãhominibo peperciſti et mi⸗ ſiſtiañceſſores exercitus tut ve ſpas vt illos paulatim exterminarẽt.nõqꝛ Nectio impotens in bello eras. ſbijceꝛe impios iu⸗ ſtis · aut beſtijs ſeuis Aut verbo duro ſiml extermlare.ſed partib iudichs dabas locũ pniĩe. nõ ignoꝛans qñ̃ iniq̃ eſt nario eoxĩd ſi naturalis malicia eoꝝ.⁊ qm̃ non poterãt mutari cogitatio eoꝝ in perpetuũ· ſemẽem̃ illoꝝ erat maledictũ ab initioſ Declarata chananeoꝝ multiplici ꝑuerſitateppter quã merito deſtrui debuerüt. In hac ꝑteg ſeqͥt᷑ de dei circa eos pietate nõ obſtante tãtã eo⸗ rũ ꝑuerſitate.Fuit aũt diuina pietas ĩhoc mirabilis⁊ landabilis circa eos ꝙnõ ſubi⸗ toſed paulatim⁊ ꝑ ꝑtes eos deleuit vt ſꝑ relinqueret pnie locus his qui ſu gfuerunt: Ex alia em̃ ꝑte deleuit eos ⁊ hoc mõ incon⸗ ſueto ⁊ miro vt eorũ deletio merito appre⸗ ret. nõ hoĩs opus ſed dei.⁊ ſic tã ex ſucceſſi⸗ un exterminatõeqᷓ; ex incõſueta vltiõe ma⸗ teriũ haberẽt pnie Fiũt igit᷑circa iſtud tria Pꝛimo narꝛat᷑ diuina pietas in parcendo Scðoexcuſat᷑eius prãs in puniẽdo Tercð replicat᷑ maloꝝ ꝑuerſitas ĩ obſtinacitate re ñſtendo Scða ꝑs ibi. Non qꝛ impotẽs.ter eia ibi·ſion ignorans ¶ Circa primũ pietas dei pumẽtis declarat᷑intribꝰ eꝛ puniuit eos miſericoꝛditer mirabiliteræ ꝑcibiliter Vñ dicit Sed in his vicz anti⸗ quis habitatoribo terꝛe ſancte nõobſtante coꝝ multiplici malicia tanqᷓ; boibo peper⸗ ciſti:tanqᷓʒ hoĩby.i.ad ymaginẽtuã factis veltanq fragibilibo Beñ. vi.Inõ ꝑmane⸗ bit ſpůs meus in homie in eternũ.qꝛ caroẽ Scðo puniuit eos mirablliter.⁊ ideoſub⸗ dit Et miſiſti anteceſſores exercitꝰ tui vel⸗ pas Ad liam ðꝛ oſue:xxiij. Miſiaſ eaſ trabꝛones? eieci ios ð locis ſuis. fm Iſið. xij. Ethimol· ca.vl. Apes ꝓpꝛie vocant oꝛ⸗ te de bob. cabꝛones de equis.fuſci de mul velſpe de aſinis Dicunt aũt crabꝛones a ca⸗ bo id eſt caballo.qꝛ de putrefactõe cadaue⸗ ris caballioꝛiunt᷑.ſicut apes de putrefactõ ne carnis bouine. quãuis nõ omẽs apes illo mõ generent᷑. ſed hñt generatõem dupliceʒ vieʒ naturalẽꝑ ꝓpagatõem qua vna gene⸗ rat᷑ex alia.⁊ ꝑputrefactõem carnis iumen ⸗ ti vacee vel bouis ·⁊ qᷓ;uis in multis libris ſcribant᷑ſcrabꝛoges. coꝛrectoꝛes tñ pariſiẽ⸗ ſes ⁊ Joh.in ſpeculo ecclie dicũt crabrones Verſus Cabo caballus erit.ſed crabꝛo na ſeitinde Et declinat Cabocabonis Idem cia fuerunt a ſuis ꝓ genitoꝛibo intiliter ↄfůptũEcẽixv Nemi dicit alerander nequã Etin Papl. ſcribit er dictões incipiẽtes ꝑ cra Sed tamẽ ᷣm ugui.⁊ Bꝛitonẽ debʒ dici ſcabꝛo ſcabꝛo nis⁊ ſcabreus Hmõiaũt veſpas pᷣmiſit do minꝰ ante exercitũ ſuum vt illos paulatim erterminaret⁊ ꝑticulariter Sic ergopatʒ diuina pietas in ꝑcendo: Cõſequẽter oſten diteius ptãs in puniendo. qꝛ nõ eſtↄcipiẽ⸗ dũg deus quleſt infinite potẽtie nõ aliter q ꝑ minima aialia eos poterat occidiſſe. vł imttẽdo beſtias ſeuas ·vel ĩmediate ſuaꝓ pria iuſſiõe ſicut ſuperiꝰ deegiptij dictuʒ fuit Et hoc eſt qð dicit. Nõqꝛ impotẽs in bello eras ſbijcere impios iuſtis·ſed ꝑtib idͥ eſt ꝑ ꝑtes iudicans id eſt tudicij vindic⸗ tñ exercẽs. dabas locum pnie ipis qui relin⸗ quebant᷑ v a Tercio iterũ replicat᷑ma licia punitoꝝ ⁊ ſimul cũ hoc excludit᷑quedã dubiratio que poſſit ſuboꝛiri in hocꝙ dic⸗ tum eſt ꝙ deus dedit eis locũ pnie q̃iexpe ctãs ⁊ tentãs an vellẽt penitere Poſſit ali⸗ quis querereñ deꝰ neſciuit qͥd volebant facere Et rñdit lia ꝙ ſic Sciuit eñ̃ ꝙiÿiꝑ ſiſterent in malicia. Et tñ qᷓ;tum in eo fuit dedit eis occaſionẽ maliciaʒ dimittendi· v oñdat᷑ꝙ non ipo impellente mali facti ſunt ſed ip̃is intelligentib eligentibo ⁊ negligẽ tibus.⁊ eo ꝑmittente nõ cõpellente Et iðo ſubdit Non ignorãs qm̃ iniqua eſt natõ eo rũ.qꝛ ip̃i ab ipo natiuitatis mnitio.in mali⸗ educati.et ideo fuit quaſi naturalis malicia ip̃oꝝ Cõ⸗ ſuetudoeſt quaſialtera natura.⁊ ꝛ dð n⸗ turale eſt difficle tollit᷑ Sciebas ꝙ non po terat immutartid eſt diff icile poterat mu⸗ tari·cogitatio illoꝝ in ꝑpetu ũ Piere. xij⸗ Si mutare poteſt ethiops pellem ſuã ⁊par dus varietates ſuas ⁊ vos poteritis bſifa/ cere cũ didiceritis malũ Semẽeñillorum maledictũ erat ab initio. qꝛ ad laʒ ð cayn filio ade qui ab initio id eſt ab antiquo ma⸗ ledictus ertitit deſcenderunt Diẽ glo. hic. ꝙer quoiÿierant. quedãpꝛaua qualitasi ip̃is erat ·maledictõe digna·⁊ foꝛte intelli⸗ git de qualitate queðᷣꝛ fomes vl pꝛonits ad peccandũ Dabas locũ ad pnĩam · omne tꝑs poſt eſt nobis datũ ad merendũ vel pe nitendũ Et ſi eſt momentũ ſine merito ve pnia exiget᷑a nobis tanqᷓ; vtiliter ↄceſſnz? mõdaui umnn miub ſuge inmin Mibn a e hwün iguun ii c wimm tyni⸗ 6„ deus impie agere ⁊ nemini dedit ſpacium peccãdi.qn potius ꝓ quolibet hoĩe dici põt deo Qm̃ dabas locũ pnĩe Vbi nõndũ ꝙ ſi/ſ. cut dictũfuit in penultia lectiõe capitli pᷣce dentt q̃ttuoꝛ ſũt pnĩe incitamẽta.q̃ttuoꝛ pe nitentie impedimenta.quatttuor peniten tie documenta ⁊ quattuoꝛ emolimẽta· De duobo pᷣmis qᷓternarijs dictũ fuit ibidẽ.de duobo aũt reſiduis h eſt dicendũ Quattu⸗ oꝛ ꝗᷓ ſunt documẽta pnie vtiliter ꝑagenda. videlicʒ ſolictudoprecogitationis.amari tudo compunctionis plenitudo confeſſio⸗ nis.et foꝛtitudo ſatisfactionis: Pꝛimoer go ad hoc ꝙ penitẽtia de peccatꝭꝰ vtiliter in choet᷑neceſſaria eſt pᷣcogitatõis ſolicitudo: Quis em̃ pᷣpoſitꝰ vel baliuꝰqͥ bo na alicuiꝰ dñi expẽdiſſet ꝑ menſem pᷣſumeret ↄpotuʒ facere ſine premeditatõe folicita Peccatoꝛ añt multa bona recepit diſpenſanda.bona gre · bona nature ⁊ foꝛtune. et oĩa iſta male Sſumpſit ꝓ maioꝛi parte. Dũoigit᷑ſubito et ex impꝛouiſo ad ↄ feſſionis cõpotũ ſe au⸗ debit ingerere. Nota medicina purgatiua p̃ſupponit pᷣparatiuã Pꝛeparatiua eſt con tritio⁊ p̃cogitatio.purgatiua eſt ↄfeſſio.p. eg.ij. Deus ſcientiaꝝ dñs eſt ⁊ ip̃i p̃parã tur cogitatõnes Et.pᷣ. Cox.v: Expurgate vetus fermẽtũ Et iõ dixit ſignãter Cʒechi ⸗ as Iſa.xxxviij. Quid dicã aut quid rñde⸗ bo tibi cum ip̃e fecerim Tot videlicet erꝛo ꝛes cogitando.loquẽdo.operãdo⁊ omitten do Et rñdit Recogitabo tibi omẽs annos meos in amaritud ine anĩe mee. Sed huiꝰ cõtrariũ cõmũiter fit.pꝛeſumũt em̃ nõnul⸗ liin dimidia hoꝛa ↄfeiſionem facereꝓ qua vix ſufficeret ſeptimana ſi eſſet bñ examina ta:nõinterꝛogãt · non examinãt ſemetipſos de inanibus et ideo nõ ꝑñt integre penite re Piere.viij. Nullus eſt qui agat peniten tiã ſuꝑ peccato ſuo.dicens Duid feci Cuiꝰ oppoſitũ fecit põ dixit inquã. Lonfiteboꝛ aduerſum meiniuſticiã meã dño B lo.dixi. id eſt prius deliberaui apud me. hoc ſcʒ ꝙ ego ↄfitebor aduerſum me Multiↄfitent᷑ iniqᷓtatẽ ſuã.ſed aduerſus deũ Dñ em̃ ĩne niunt᷑in peccatis. dicũt Nõfeci hoc. aut nõ eſt hoc peccatũ ſed deus voluit. Alij dicũt Fatũ mihifecit Stelle mihi fecerunt. ⁊ ita circũitũ nitunt᷑ venire ad accuſandũ deũ tellas em̃ ipſefecit et oꝛdinauit et ita ꝑ eas volunt oñdere ꝙ deus fecit vt peccarẽt cxlwuii Sr verepenttens dicttegopeccauinðfa tum.non foꝛtuna.non dyabolus me coegir ſed egoꝑſuadenti cõſenſi · Pec glo. Vere igitpenitẽtes pᷣcogitãt et deliberãt quomõ poſſint ſemetipſos accuſare. falſe penitẽtes deliberant qũo poſſent deñ accuſare ¶ Se cũdo debet penitentia in ſe habere amaritu diẽ cõpunctiõis.exemplo Job dicentis Lo quar in amaritudine anime mee dicã deo: noli me ↄdemnare WMulier bene ↄcipit fe⸗ tum ſine doloꝛe naturaliter.ſed nunq; fuit mulier que peperit ſine doloꝛe niſi vna vir go beata miraculoſe Anima quãdo peccat concipit fetum a dyabolo⁊ hoc ſine doloꝛe imo cũ delectatione pctm̃ cõcipit · parit aũt cum cõfitetur et ꝓdit in lucem peccatũ ſuo cõfeſſoꝛi.⁊ hoc nð põt eſſe ſine doloꝛe cõtri⸗ tionis⁊— oh.xvi. Mulier cũ parittri ſticiã habet. Sed mlier cũ parit ſeu partu⸗ rit dolet amariſſime.cũ pepit gaudet et ſe ſentit alleuiatã Ita ꝑſona grauida peccato ante cõfeſſionẽ⁊ tꝑe cõfeſſionis triſtis eſt⁊ amara.ſʒ cõfeſſiõe finita videt᷑ qjſi libata et letificata Uñ oĩs hõ pꝰcõfeſſionẽ ſentit ſe alleuiatũ a põdere pcti pᷣexñte Judith.vi 5 Quia patiẽs eſt dñs peniteamꝰ⁊ eiꝰ indut᷑ gẽtiã fuſis lacrimis poſlulemꝰ Et ſiẽ nulla mulier quantũcunq; nobilis et delicata ſit poteſt euadere qͥn indigeat aliqua obſtetri⸗ ce.⁊ qͥn oſtendat ſe alicui obſtetrici velit no lit Ita nulla ꝑſonaẽ ingꝛauidata ꝓctõ qͥn aliquo homie indigeat ꝓ cõfeſſoꝛe ſuo Jux ta illud Jac.v. Lõfitemi alterutꝝ pctã ve⸗ ſtra ⁊ oꝛate Et quiiuſtũ doloꝛẽ vł amaritu dinẽ nůc recuſant · mlto maioꝛẽexꝑient᷑ do⸗ lorẽ qñ ſuũ pctm̃ coꝛã toto mũdo oñdẽt fa⸗ cientes penitentiã.ſed non fructuoſã Sap̃. v. Dicẽt intra ſe pnĩam agẽtes ⁊ pᷣ anguſtia ſpũs gemẽres. Pi ſunt quos aliqñ habui⸗ mus in deriſũ. ⁊c̃. Tercio debet penitentia habere plenitudinem confeſſionis vt non ſit compilata nec abbreuiata nec colorata: nec excuſata nec depicta nec diminuta.ſed plena debet eſſe ſufficiens et toralis. Su⸗ dor vniuerſalis in infirmo eſt ſignum ſani tatis. Sed quando vnum membrũ ſ udat et aliud manet ſiccum ·ſignum eſt infirmi⸗ tatis et non cõualeſcentie Et eodẽmodoc feſſio ſi eſt plena ſignificat ſanitatem ſed di minuta ſignum eſt infirmitatis · ſicut ali⸗ quiconfitentur de gula iturtene Lectio 65G et ira nihil Apoẽ.iij. Iõ inuenioopatua plenacoꝛã deo meon mente ꝗᷓ habe q̃liter acceperis ⁊ audieris ⁊ ſerua et age pniĩam⸗ Vincentiꝰ in ſpecko naturali narꝛat ð quo dam piſce marinoqͥcentipes dicita multi⸗ tudine pedum Iſte piſcis cũ hamũpiſcato ris ſenſerit ſuis viſceribꝰ inherere ·timo⸗ re moꝛtis ĩminẽtis viſcera ſua quadã indu ſtria naturali effundit⁊ hamũ euomit ⁊ ite rũ viſcera ſua reſumit⁊ ſi moꝛtem euadit Pamꝰ dyaboli eſt peccatũ infra delectario nẽſicut infraeſcã ſubtiliteriuolutũ Hõ ha mo capit: qñ ꝓpter delectatõem petã ↄple⸗ rtit. Ecẽs.ix. Sicut piſces capiunt᷑ hamo. et aues cõpꝛehendunt᷑ laqueo · ſiccõpꝛehen dunt᷑hoies tꝑe malo. Hamus iſte viſcera toꝛquet. qñ peccatũ ↄſcientiã remoꝛdeter go ſũmũ remediũ eſt tũc hamũ cumviſceri bus.i.cũ circũſtantijs ꝑ ↄfeſſionẽ effunde⸗ re corã deo. Juxta doctrinã põ. Effundite corẽ illo corda vñ̃a ·⁊ poſtea ip̃m coꝛ lotum er ablutũ ꝑ pnie ſacramentũ reſumamus⁊ ſie recupabimus ſalutẽ Juxta illud ad Ro. x. Oꝛe aũt ↄfeſſiofit ad ſalutẽ.ij. Coꝛĩ. vij Que em̃ ſcðᷣm deũtriſticia eſt.pnĩam in ſa⸗ lutem ſtabilẽoꝑat᷑ Quartopnĩa debet hie ſoꝛtitudinẽ ſatisfactõnis. vt hõ non ſe fin ⸗ gat debilẽ vel infirmũ ad faciendũ ſatisfu⸗ ctõem ꝓ peccatis ſuss¶ Narꝛat Amb. in oꝑe.vi.diei.ꝙ elephas eſt tan⸗ te to ⁊titudinis ꝙ ſufficit turꝛim ligneã cuʒ multis armatꝭ poꝛtare.tãte audacie ꝙ nul lo clipeoꝝ retardat᷑obiectu.aut aliqua mi litũ ↄſtipatione terꝛeat᷑. mirabilr tñ timet murt᷑. Moꝛaliter.ſic eſt de multis qui ad oꝑa muncdiꝓ lucro vel gloꝛia tꝑali inueni⸗ unt̃fꝛriſſimi Jeiunãᷓt.vigilant.tranſenunt maria.fatigantã fuſtigant᷑.ſed ad facienð vnã modicã pnĩamꝙ peccatis ſuis timent in põ. Trepidauerunt timoꝛe vbi non erat timoꝛ Puꝰ oppoſitũ ſuadet euangelium. Luce:iij. Facite fruetus dignos penitẽtie. Exemplũ de magdalena de qua Sꝛego. in omel. xxxiij. Quot habuit in ſe maria oble⸗ etqmenta.tot de ſe inuenit olocauſta Con ⸗ nertit ad numexꝝ virtutũ. numeꝝ criminũ. vt totum ſeruiret deo in pnia qͥdquid ex ſe deũↄtempſerat in culpa Lectio.cxlix. Ec timens ali quẽ veniã dabas pctis eoꝝ. quis em̃ dicet tibi. quid feciſti. Aut es ſtabit 3 iudiciũ tuũ Aut qͥs incſpectu tuo venit vindex iniquoꝝ hoim Aut qͥs ti bi ĩpurabit ſi gierit natões qs tu feciſti Iee eſt aliꝰ ðs qᷓ; tu.cui curaẽ deomibo vt oſtẽ das qñ ñ iniuſte iudicas iudiciũ. neqʒrer neqʒtyrãnus in cõſpectu tuo inquirent de bis quos ꝑdidiſti. Quia in punitõe⁊ dele⸗ tionechananeoꝝ de dñio terꝛeꝓmiſſionis ðs pceſſit miſericoꝛditer.mirabilſ⁊ rirn lariter eoqꝙ nõ ſtatim oẽs deleuit ſali 65 leuit vna vice.⁊ alios reſeruauit.vt penite rẽt ſi vellẽt Poterat eñj de facto deitri ler mala interpᷣtatõfieri Vnomõ dici ꝙ ðaſic eis pepcitex impotẽtia Poterat etiã diciꝙ ðs iic peꝑc tet neſciẽtta vel ignoꝛãtiã Po/ terat tercio dici ꝙ deꝰ ſic peꝑcit extimore vel reuerẽtia alichiꝰſnꝑioꝛis. quaſi ds non eẽt iudex ſußmus. Due pᷣmeinterp̃tatõnes repꝛobare ſunt in lectiõe pᷣcedenti Et re⸗ ſtat mõ repꝛobare⁊ oñdere ꝙ deꝰ ex mers ſua bemgnitate⁊ iuſticia nõ ex timoꝛealte⸗ rius ſiceis pepꝑcit ⁊ paulatim deſtruxit Z Et circa hoc duofiũt Pꝛiopꝛe mittit᷑ↄcluſio Scðo ſpiũgit᷑ꝓbatõ ibi. qͥ em̃ dicet tibiqͥd ⁊c̃. Cõcluſioẽiſta ꝙðs de⸗ dit veniã.i.locũ⁊ tꝑs venie ſi volniſſent er fola benignitate ſun nõextimoꝛe Et bẽqð dicit. Nec timẽs aliquẽ veniã dabas pctis eoꝝ. Luiꝰꝓbatio patʒ ꝑ ercluſionẽ qͥttuor 3̃ ſolẽt iniudicib? qñqʒ innenir Solẽtem̃ iudices interdum declinare a rigoꝛeiuſti⸗ cie. aut ꝓpter ſuperioꝛũ iudicum reuocati⸗ ones. aut ꝓpter interpoſitas appellationes aut ꝓpter futuras viſitationes. aut ꝓptel ſequentes ꝑerſecutiones Sed nihil iſtoꝝ potuit in deo cauſare timoꝛẽ quiaiße eſtiu dex ſupᷣmꝰ.vñ diẽ ſic. Quis em̃ diẽ tibi d feciſti reuocando videlicet ſnĩama te datã quaſi d. nullꝰ.aut qͥs ſtabit 3 iudiciũ tuum interponẽdoappellatõem Aut qͥs inſpe⸗ tuo veniet videx iniquoꝝ hoĩm q.d. Duis preſumet irꝛitare tuũ iudiciũ ·ne ſoꝛtiatel⸗ fectũ ꝑiudiciariã viſitatõeʒ vt vindicet pe nã illatã ꝑ te iniqͥs hoĩby. q;i.d. null?. Aut qs tibi imputabit fi pierint natões qʒs tu ciſti.perſecutiones tibi poſtea vł moleltias ——— jnferẽdo.e.d. nullus Job.v. Stſßuerterit omia et in vnũ coartauerit qͥs Idicit ei.qð aũt quelibet cauſa timoris a deo excludat᷑ ptʒ ſic. Nam iße ſolus eſt deꝰ inder ſup̃mꝰ et diſpoſitoꝛ omniũ rerum ⁊ hoceſt qð ub dit Iec eĩ eſt alius dens qᷓ; tu.cuicura eſt de omĩbo Siarguat᷑cõtra boc.qꝛ.pᷣ. Loꝛĩ. ix. dicitꝙ non eſt deo cura ð bobus g Dicendi geſt curapuidentie generalis ꝑ conſeruatòem reꝝ in ſuo eſſe.et cura ꝓuidẽ tie ſpecialis per doctrine infoꝛmationem. Pꝛima eſt de omibus non ſcða.ſed tm̃ de hominibus vt oſtendas qñ non iniuſte in dicas iudiciũ Iſta littera debet cõiungi ad ↄcluſionẽ principalem pꝛemiſſam in pꝛin⸗ cipio lectiõis ſic Nec timens aliquẽ.veniã dabas peccatis eoꝛum vt oſtendas omib ſequentibo et hiſtoꝛiam eoꝝ legentibo. q̃ nõĩiuſte iudiciũ iudicas.iꝛñ iniuſte fiagel las et punis malos Et qꝛ eſt ſũmꝰ iuder.iõ cõcludit᷑coꝛrelarie yneqʒ rex qui vicz iu⸗ ſte regit. neqʒtyrãnus.quiꝑ oppꝛeſſionem ſubiectos regit in cõſpectutuo inquirẽt de his quos ꝓdidiſti.q.d.nunqᷓ; per inquiſiti vnẽ poteris conuinci mal e puniuiſſe quos xdere ꝓpter eoꝝ peccata decreuiſti Abaẽ: ð · Ihe de regibus triumphabit⁊ tyrãni ri⸗ diculum eius erunt Juxta illam clauſulaʒ Veniã dabas peccatis eoꝝ: Notandũ ve⸗ niã peccaticõſequimur per penitentiã cuiꝰ quattuoꝛ ſunt incitamenta. quattuoꝛ im/ pedimenta.⁊ quattuor emolimèta Ubi no tandũ de vltimo quaternario ꝙ ꝑ peniten tiã xp̃m nobis recõciliamus.angelos letifi⸗ tamus.aĩas ĩmo noſinerip̃os refoꝛmamus et demões cõfutamus Pꝛimoxp̃m reconci liamus/ Miere. xvxij. Si penitentiã egerit gens illa a malo ſuo qð locutus ſum aduer ſus illam · agã ⁊ ego penitẽtiã ſuꝑ malo ð cogitaui vt facerẽ ei. Ecce mirabilis modꝰ recõciliatõis dñitãti qui vult quaſiad pa ria iudicare cũ hoĩe ſeruo ſuo Vñ ad modũ hois loquit᷑ de ſeiß̃o Si em̃ hõ vellet pem⸗ tere.ipe vult penitere.hocẽad modũ peni⸗ tentis ſe habere Sic autẽ nobiles imꝑato⸗ res pulcrum vindicte genus reputaterũt ignoſcere⁊ noxijs penitentibo cõcedere ve⸗ mã poſt reatũ.ſicut dicit petrus de vineis ĩ quadã epla Scðᷣo angelos letificamꝰ Jux ta lud Auẽ.xxv Bangiũ erit coꝛã angelis dei. ſup vno peccatoꝛe penitentiãagente Legimus em̃.iqj: Regũ. vi. ꝙ Salomõ feẽ angelos fieri in ꝓpiciatoꝛio tẽpli. de quibo quattuoꝛ ibi legimꝰ fuerũtem̃ ymagines ille de lignis oliuaꝝ Sco habebãt alas ex panſas Tercio habebãt pedes obliquos et eleuatos quaſi ad ambulandum paratos. Quarto ꝙ ðᷣſis vultibh mutuo ſe reſpicie⸗ bãti Pꝛio fuerũt iſti noui angelBeſon nis de lignis oliuaꝝ · antiqtus fuerunt fer⸗ reiꝓprer incõpaſſionẽ⁊ durici qua homi⸗ nibꝰ nõ cõpatiebant᷑ Nũc aũt de lignis oli⸗ uarũ.qꝛ miſericoꝛdes ⁊ pij. Pꝛiꝰ habebãt alas demiſſas.qꝛ q̃ſi inuite ⁊ ců difficulta⸗ te veniebãt ad hoĩes ſed mõ ad nes cito ve⸗ niũt⁊ ideo alas expanſas habẽt Olim lau dabãt deñũ ſoli.ſed imõ in laudando homini bus ſe aſſociãt lim naturã noſtrã qᷓſi in⸗ firmã deſpiciebãt.mõ vidẽtes ip̃am in xp̃o exaltatã.in ſtupoꝛẽ⁊ admiratõem ↄnertũt᷑ Vñ ſe mutuo reſpicere dicunt᷑ quaſide na⸗ ture nñe innouatõne.ſpeãliter admirantes Et nota ꝙ dixit penitentiã agente. nð dicit enitentiã cogitãte. que eſt penitẽtia ꝓcra⸗ inantiũ Nec dicit penitentiã docente et ñ faciente. que eſt penitẽtia verboſoꝝ pᷣdica, toꝝ Mec dixit penitentiã oſtendẽte · que eſt penitentia ypochritaꝝ⁊ ſimulatoꝝ Sʒ di⸗ xit penitentiqagente que eſt pnia deuotoꝝ. Baudent eriã angelt de cõuerſiõe pctõꝛis ꝓptertria Pꝛimo qꝛ vidẽt ſue cuſtodie tã Fhon ũ fructũ.ſit medicꝰgaudet qñ videt ſue cure ↄmiſſũ repatũ.⁊ ↄſuete valitudi/ mi reſtitutũ. Scðoqꝛ vidẽt ex peccatoꝛib ↄuerſis ſuũ adimpleri nũeꝝ. Tercioqꝛ vi⸗ pent ad laudandũ deñ taleſe habere ↄſoꝛ⸗ tiũ.igit ꝑ penitentiã noſtrã angelos letifi⸗ camus ¶ Tercio noſmetip̃os reformamus per penitentiã.ſicut docet Boetius.iiij.ð ↄſola. Nomo ſcðm varia vicia quibus in⸗ dulget. in naturã beſtiarum transfoꝛma⸗ tur.ſicut inquietus in lingua cõparatur ca ni Inſidiatoꝛ eallidus vulpi. Accidioſus aſino.⁊ ſic de alijs Ratio huius eſt quiaani ma homis eſt ſicut cera mollis eꝛa em̃ ca lefacta et mollificata recipit effigiem illiꝰ rei cui applicatur Vnde ſi applicatur ſigi lo cui impſſa eſt figura leonis. induercera leonis effigiẽ Stapplicet᷑ſigillocui ta eſt ymago lupi vel vulpis. E Lectio induet ymaginẽ ſou foꝛmã Iſtò mð ania re rum quibus ſe ꝑ amoꝛẽ applicat effigiẽ in⸗ duit.⁊ in illas ſe transfoꝛmat Vñ Pugo de arꝛa anie Eaeſt vis amoꝛis vt talẽ me eſ ſete neceſſe ſit. quale eſt illud qð amas ·et cui per affectum ↄiungeris In cuiꝰ ſimili⸗ tudinẽ⁊ figurã dilectòis ſocietate trãsfoꝛ/ meris Figura ad hoc Daniel.iiij:ꝙ Nabu chodonoſoꝛ ꝓpter culpã ſuam eſt ab homi⸗ niby eiectus.et fenũ vt bos comedit ſed po ſtea recuperauit penitens qð amiſit b ¶ Sed nota ꝙ pnia homĩs refoꝛ⸗ matiua tres debet habere ↄditões Integri tatẽ:taciturnitatẽ·et diuturnitatẽ Due q̃⸗ dem conditiones ꝑ tres litteras huius dic tionis homo notant᷑ P. eĩ non eſt l̃aſed aſpiratõis nota fm pꝛiſcianũ Per pꝛimuzʒ em̃ O ſignificat᷑integritas penitẽtie Inte⸗ grũ em̃ eſt qð plenũẽ ⁊ circlaris linea ꝑfe⸗ ctiſima ⁊ pleniſſima eſt.⁊ circulus interfi⸗ guras ſuꝑficiales ꝑfectiſſima eſt.quia non eſt poſſibile vt aliquid addatur in linea cir cularioĩno ᷣm Areſto.ij. de celo⁊ mundo Penitentia ergo debet eſſe perfecta vt om nis pars puniat᷑ ſicut quelibet peccauit Lĩ guap vamloquio oꝛatiõib. pedes pegri/ nationibo. enter ieiunijs Per ſecundã lit terõ que e] M. deſignat᷑ taciturnitas que ad penite utiã requiritur ne fiat cum pom/ pa⁊ oſtentatione Et bene M. deſignat ta⸗ citurnitatẽqꝛ illa ſola ĩter lras i p̃t la bijs clauß⁊ labijs ip̃is ĩpꝛimit Tercia lr̃aẽ D.⁊ ſignificat diuturnitatẽ ſiue finalẽ ꝑſe⸗ uerantiã que in alphabeto greco vltima eſt lra Penitẽtia aũt ſi ꝑfecta eſt vſqʒ ad fineʒ eſſe debet.⁊ talis hominẽ refoꝛmat de beſti ali natura nõtñ ſine aſpiratõis nota.qꝛ niſi ſpũſſancti gr̃a ꝑ ſuã benignitatẽ hoĩeʒ mol lificet.ſalubꝛẽ pnĩam non attentat Roma · ij· Ignoꝛas qm̃ benignitas dei ad pnĩaʒ te adducit. Duartũ emolimentũ penitẽtie ẽ ꝙp eã demões ↄfutamꝰ Vehemẽter enim Sfundunt᷑qñ eoꝝ ꝓdimus cõſiliũ. qñ eoꝝ euadimꝰcarcerẽ:⁊ a ſuis pᷣncipibo grauius aff ligunt᷑.ſicut cuſtos carcerisꝓ euaſiõe la/ tronũ punit᷑. Valde ergo agitant᷑ inuidia qñ vident nos prius eſſe eis ſimiles defoꝛ/ matos ꝑ peccatũ.iterũ ꝑ ſacramentũ peni⸗ tentie reſtitutos.qð nullo mõ eis ↄceditur Unde de hominib⸗ ſingulariter dixit Pe⸗ veſtra Zct.ca.iij. trus.ij. Pe.iij. Non tardat dñs ꝓmiſſio⸗ nẽ ſed pacienter agit ꝓpter nos.nolens ali⸗ quẽ ꝑire ſed ad p⸗nitentiã reuerti Penite ⸗ mintergo⁊ cont᷑itemini vt deleant᷑peccata Lectio.cl. Wm ergo ſis iuſtus iuſte oĩa diſponis ·ipſuʒ quoqʒ qui nõ debet puniricon⸗ demnas ⁊ erterũ eſtimas a tua vᷣtute Uir⸗ tus em̃ tua iuſticie initium eſt. Et ob hoc ꝙ dñs oĩm es omĩbus te ꝑcere facis.vᷣtutem ẽ oſtendis tu. qui nõ crederis eſſe in vir⸗ tute cõſumatꝰ Et hos quite neſciũtĩ auda cia traducis ¶ Poſtc; declarata eſt diuina pietas in punitiõe maloꝝ ·in iſta parte ↄclu dit᷑eius equitas in gubernatõe vniuerſoꝝ. Et circa hoc duo fiunt.qꝛ primo pꝛemittit cõcluſio. ſcðo ſubdit cõcluſiõis ꝓbatõ ſcða Ps ibi Ip̃m quoqʒ A Toncluſioqᷓ pmittiteſt iſta ꝙcũ dñs ſiue deus ſit iſtus tuſte oĩa diſpoĩt Iſta ↄcluſio ꝓbat᷑ſic· Dis hõ hñs vſũ liberarbitrij vl ẽpctõꝛ vłiuſt? Siẽpctõꝛ.tu eũ coꝛripis admones ⁊ allo⸗ queris ſiẽ ſuꝑiꝰ dictů fuit.⁊ ſi velit coꝛrecti onẽ reciꝑe eũ admittis Sin aũt.iuſte pel⸗ lis Siẽiuſtꝰ: hoc nõ eſt niſi ꝑ g̃am tuã.qꝛ nullꝰ põt inſtꝰ ſieri niſi te imciãte⁊ incipiẽ⸗ te bonũ motũ.in eo ergo iuſte ſiue bonos ſi⸗ ue malos diſponis. Etſi queratvñeſt ꝙtu omipotẽs tã clemẽter diſponis hec eſt cau ſa generalis omĩpotẽtia qua creaturas cœh ſeruas ⁊ ãnihilas ſi volueris vniuerſa Diẽ ergo ſic Cũ q ſis iuſtꝰſic ꝙ nõ poſſis eſſein⸗ iuſtꝰ.qꝛ qͥdqͥd vis fieri iuſtũ eſt fieri.Juſte oĩa ↄiſpoĩs.i pð.Juſtꝰ dñs ⁊ iuſticiã dilex⸗ it Ip̃m quoq; qñ dʒ puniri.i.ad tꝑs miſe⸗ ricorditer flagellari ↄdẽnas in ꝑpetuũ. Et exterũ.i.extraneũ eſtimas a virtute tuaq eſt miſericordia tua qꝛ illa eſt ꝓprie virtꝰ dei Deus cuiꝓpriũẽmiſereri Etqꝛ poſſet aliqͥs credere ꝙ ſoli peccatoꝛes miſericoꝛ⸗ dia dei indigẽt q̃ͥ vocat᷑ virtꝰ dei Subditꝙ etiã iuſti gr̃a et miſericordia ſua egẽt ir/ tus em̃ tua.i.gratia iuſticie initiũ eſt.qꝛ ni ſigr̃a pᷣueniat hoĩs volũtatẽ ſaltẽnatura vl cauſalitate · hõ iuſtus eſſe nõ poteſt Roma tij. Juſtificati gratis ꝑ gram ip̃ius. Ctad Thitũ.iij. õ ex oꝑibo iuſticie que fecimꝰ mpurs iä wumal nos. ſed m ſuã miam ſulnos nos fecit S vnð habet oꝛtũiſta miſericoꝛdia. Terteex omipotẽtia Vñ dicit l̃a Et ob hoc ꝙ dñs oĩmes.omibꝰ te parcere facis fðS à ¶Vbi notanð g ðs in natura ſic pꝛeuidit cõiterꝙ clemẽtia ⁊ pœentia fortitudo ⁊mã ſuetuco naturalrↄtũgunt᷑⁊ vbieſt plꝰ foꝛ⸗ titudinis.ibi.plus mãſuetudinis ⁊ ciemẽ tie reperi?᷑ Eremplũ ð leone qui foꝛtiſſimꝰ beſtiax.clementiſſimꝰ eſt etia Vñ Solinꝰ de mirabilibꝰ mũdi Leonũ clemẽtie indi⸗ cia multa ſunt Proſtratis parcũt.in viros potiꝰ qᷓ; in femias ſeuiũt Infantes non niſi in magna fame perimũt nec a mißicoꝛdis ſeparant᷑ Pec Solinus Vñ metrice dicit᷑ Parcere ꝓſtratis ſcit nobis ira leonis Et per oppoſitũ deus anialia crudelia ptãtep nauit Uñ inter canes ꝑuiſſimicanes ſunt maxime coleriei ⁊quo minus pñt viriby. eo magis abũdãt katratibꝰ Chriſtus aũt mo⸗ re leonis qͥbuſcũqʒ ſe ꝓſternentibo ꝑ pniaʒ clementẽſe exhibet. in viros potiꝰqᷓ;lfemi⸗ nas. hoc eſt in peccꝗ̃tes malicia potiꝰqᷓ; in peccantes ex paſſione ſe vindicat et infan⸗ tes.i eſt innocẽtes nõ niſi magna fameid eſt magno amoꝛe ſalutis eoꝛ in ꝓñti fiagel lat Apoẽ.iij. Et ego quos amoarguo etca ſtigo Sic ergo ðs pᷣncipalr et leo naturali ter parcuntꝓſt ratis Ita omĩs bona aĩn pe⸗ tens veniã de oſfenſis parcere ↄſueuit Vñ apud gentiles ſic ꝓꝛincipes infoꝛmabãtur antiquitus Siẽ docet Virgiliꝰ.vi. Enei. Et idẽ recitat Augꝰ.v.de ciuitate dei.ca. rij. Cũ Eneas patrẽſuũ enchiſen ꝑ loca in⸗ fernalia queſiuiſſet ⁊ ꝑ campos Elyſios tã dẽ inueniſſet.ſic a patre ſuo infoꝛmatꝰ fuit poditões nobilitatis romanis ↄcetent᷑ in ter pplos totiꝰoꝛbis Tu regere imꝑtopo ⸗ pulos romane memẽto Hetibt artes erunt acis ĩponere moꝛes Parcere ſubiectis ⁊ ð ellare ſuꝑbos De hac diuina inſticia⁊ mi ſericoꝛdia ſil ↄiũcta loquit᷑ Anßpelmꝰ p ſologion.ca.x. A lio mõ iuſte punis malos Rlio mõ iuſte ꝑcœ mal. Lũ eĩ punis malos iuſtũ eſt. qꝛ eoꝝ meritis ↄuenit Tũ ʒo par eis malis iuſtũẽ.nõ qꝛ illoꝝ meritis ſedqꝛ bonitatitue cõdecens eſt Nãꝑcendo mal ita iuſtus es f̃m te⁊ non ſᷣm nos. ſicut miſe ricors es fᷣm nos ⁊ nõ ſᷣmte.ꝙ ſaluãdo nos qnos iuſte ꝑderes ſicut miſericors es nõmꝛ tuſentias affectum ſed quia nos ſentimus effectum· ita iuſtus es non quia reddis de⸗ bitum. ſed quia facis quod decet teſũmũ bonum Sic itaqʒ ſine repugnãtia iuſte pu nis ⁊ iuſte ꝑcis Hec Ant̃hel · Et infra.c.xi Sich naſcit᷑ð iuſticia tua mifericcꝛdia qꝛ iuſtũ eſtteaſiceſſe bonũ vt ꝑcendo ſis bonꝰ ergoab hoc g dñs oĩm es omibo te ꝑcere fa cis Blo. vt pſis potẽtia miteſcas natura ¶Notanð ꝙ in toto mũdo nõ eſt res q̃ poſ⸗ ſit rationabiliter dñs nũcupari p̃ter deñ ſo lum detribo cauſis Tum qꝛ hõ diſpẽſatoꝛ mutuator mẽdicatoꝛ nõ põt rationabiliter dñs nũcupari. Et adde tres impotẽtias in omni dño terꝛeno Prima eſt ꝙ non põttã⸗ tũ reddere ſeruo ſicut ſeruꝰ ſibt.⁊ ꝑ conſe⸗ quẽs magis indiget ſeruoqᷓ; ſeruꝰco vtcõ̃i ter ſiẽ ibi ꝓbat᷑ Scðoqꝛ nulius dñs terꝛe nun põt facere ſeruũ ſuũ liberũ Cuiꝰ ꝓba⸗ tio eſt. qꝛ ipe nõ eſt liber. ßuit eim̃ malis affe ctõib cupiditatibꝰ.ire⁊ impaciẽtie. Vnð Seneca epla.xlvij.ſcᷣm cões libros Ser⸗ uus es.oſtende quis non ſit. alius libidini alius auaricie.alius ambitioni.omẽs timo/ re ſermunt. ĩmo ſicut docet idem Seneca iuꝓuerbijs ſuis. Dñi vt cõiter magj timẽt qᷓ; ſubditi:res vᷣaẽ.qa multitimetmltostt met. regibo peius eſt multo qᷓ; ſeruientibꝰ. Res vera qꝛ iſti ſingulos.illi vniuerſos ti⸗ ment. vult dicere ꝙ vna pꝛiuata ꝑſona ha⸗ bet forte vnum quẽtimet.⁊ alia priuata ha ber quẽ timet ita ꝙ ſinguli habent ſinglos Sed dñi et prelatitiment vniuerſos Ter/ cia impotẽtia eſt quã dñti terꝛen ſuſtinẽt ꝙ non poſſent hoĩem cõpellere ad ſeruienduʒ eis velint nolint. quia nunqᷓ; eis aliquis be ne ſeruiet inuitus Per oppoſitũ deus ẽ do/ minꝰ realiter quiſeruo in nullo indiget nec per eiꝰ ſeruitiũ aliqd ſibraccreſcit. imo ecõ⸗ tra iße ſuo potius ſe:uit quẽ ſemꝑ cuſtodit In ꝑõ. Cõſerua me dñe qm̃ ſperauiin te di ri die ðs meus es ru. qñ bo. m. non eges. CScðoipſeſibiſeruiẽtes.liberos faẽ imo reges Apoca · v. Dignꝰeſt dñs accipe libꝝ Et infra Redemiſti nos in ſanguinetuo et feciſti nos deo noſtro reges ⁊ſi acerdotes ¶ Tercio non ſolũ hõ ĩmo ois creatura ſibi ſeruit velit nolit in celoet in terꝛa⁊ in infer no.qꝛ ſi hõ obediat ſuis pᷣceptis voluntarie et virtuoſe ſeruit diuin in Lectio miſericordiã in pñttadtps et in futuroꝓ ſemꝑ Si nolit diuinis pᷣceptis ßᷣuire volů⸗ tarie ſeruiet deo inuoluntarie ad declaran⸗ dã diuinã iuſticiã in pñti ad tꝑs ⁊ĩ futuro ſemꝑ.⁊ iõ oĩa ncẽ̃io ſeruiẽt ei vlin ſuo ce⸗ eſti pallatio.vel in ſuo infernali ergaſculo in eternũ. Et ideo dicit põ. Magnus dñs ⁊ laudabilis nimis ·⁊ magnitudinis eiꝰ nõ eſt finis Et itex Ordinatiõe tua ꝑ.d.⁊ oĩa ßᷣuient tibi Iſtud ſatj aduerterat Octauia nus Auguſtꝰ ſic narꝛat de eo Suetonius de vita.xij.ceſaꝝ Dñi inqͥt appellatõem et maledictũ ⁊ opprobriũ ſemꝑ exhoꝛruit.cũ ſpecrãte eo ludos ꝓnunciatum eſſet in int⸗ rio O dñm equũ?⁊ bonũ.⁊ vniuerſi dictuʒ quaſi de eo exultãtes ↄpꝛobaſſent.ſtatĩ ma nu vultuqʒ indecoꝛas ad ulatões rep̃ſſit et ſequẽti die grauiſſimo coꝛripuit edicto do minũqʒ ſe pꝰ hec appellari nea libeꝛis qͥdẽ et nepotibo ſuis ſerio vel ioco paſſus eſt. Lectio.cli. MW autem do miĩatoꝛ vᷣtutꝭ cũ maℳ trãqͥllita⸗ te iudicas ⁊ cũ magna reueren⸗ tia diſponis nos ſubeſt em̃ tibi cũ volueris poſſe Docuiſti eĩ pplm tuũ ꝑ talia oꝑa.qm̃ oꝑtet eẽ iuſtũ⁊ hůũanũ ⁊ bone ſpei feciſti fili os. qm̃ iudicans das locũ pnĩe in peccatis: ¶ Poſtq; ſufficiẽter actũ eſt de chananeoꝝ uff lictõe. In iſta ꝑte agit᷑ de hebreoꝝ ꝑ ean dẽ aff lictõem inſtructòe Fuit aũt inſtructõ heec tal · ꝙꝑ flagellatõem chananeoꝝ potue runt ⁊ debuerũt hebꝛei aĩari ad ↄfidentiaʒ et ſpei ↄſolationẽ Vñiĩ hac ſcða ꝑte capitli duofiũt·Hã pᷣmo occaſio ſpei hůde ad deũ enarꝛat᷑ Scðᷣoꝑ rationẽ ꝓbat᷑ibi Si eĩ ini micos ſeruoꝝ. Lirca pᷣmũ duo fac. Pꝛimo narꝛat᷑ diuina modeltia quã obſeruat ĩmit tendoafflictõem Scðo infert᷑ qᷓ; bona doc trina q̃bonis tribuitꝑmaloꝝ iuſtã punitio nẽ.ſcða ꝓs ibi Docuiſti aũtt. v A Cir ca pᷣmũ pᷣmo oñdit ꝙ ðs in puniẽdo duas habet ↄditões nœc̃ias iudici ꝓuniẽti Scðᷣo ſpdit cᷓm q̃re ille ↄditões ðo deeſſe nõ pñt ibi Subeſt emĩ Due vᷣo ↄditões ncẽie cuili bet indici volẽtipunire vðᷣlinquẽtes ſůt iſte qjes ⁊ turbatiõis ſedatio. moꝛe⁊ deliberati onis expectatio. Pꝛio reqͥritin iudice ad hꝙ recte exerceat᷑iuſticia qes ⁊ ſedatiocuiꝰ cũqʒ turbationis Nã turbati recte iudica⸗ re non pñt Etqᷓ;tů ad hoc dicit ſic Tu aũt dñatoꝛ virtutis.qꝛ vicʒ datoꝛ es virtutis: et rectoꝛ vᷣtutis.cũ tranqͥl litate iudicas.ñ ex paſſione ire vloffenſe.ſʒſine qcunqʒtur⸗ batione Iſa.xlij. In veritate educet iudici⸗ um nõerit triſtis neqʒturbulent? Veteres em̃ philoſophi qͥ t̃ moꝛibo⁊ ſcientijs ſtu⸗ duerũt tã verboqᷓ; exẽplo.pᷣncipes docuert ꝙnũqᷓ; turbati in reos anĩaduerterẽt Vnð de Archytacarẽtinoſcribit Vale. lib· iij. ca.p. Architas tarẽtinꝰ dů ſe pᷣceptis pita goꝛe penrtꝰ metaponti imergit. magno la⸗ boꝛe multoqʒ temge ſolidũ opus doctrine ↄplexus.poſtqᷓ; in patriaʒ reuertit ac rura iua reuiſere cepit.aĩaduertit negligẽtia vil lici coꝛrupta⁊ perdita · intuenſqʒ maleme⸗ ritũ ſumpſiſſem inquit a te ſuppliciuʒ. niſi tratus eſſem Maluit em̃ impunitũ dimit tere q; ꝓpter iram iuſtũ grauiꝰ punire Idẽ de platone ſcribit ſic Platocũ aduerſꝰ de⸗ lictũ ſerui vehementiꝰ exarſiſ. veritus ne iße vidicte moð deſpicere ñ poſſʒ Speuſip ꝑo amico ſuo caſtigatõis moð mõdauit. de foꝛme ſibifuturũ exiſtimãs ſi cõmiſiſſet vt parem culpã ſerui rep̃hẽſio ⁊ platonis aiad nerſio mereretur De eodem Platone nar⸗ rat Seneca li.iij. de ira.ꝙ cum iraſceret ſer no.iuſſit tunicam deponere ſcapulãqʒ pre⸗ beꝛe verberibus ſua manu ipe ceſurꝰ. Poſt quã autem intellexit ſe iraſci.manuzʒſuſpẽ⸗ ſam detinebat ſicut ſuſtulerat ⁊ ſtabat per, cuſſuro ſimilis Interꝛogatus ab amico qͥd interuenerat quid ageret. Lui reſpondit. Exigo penas ab homine.tu autẽ ſeruulum iſtum verberibus obiurga. Naz egoiraſoꝛ pꝛopter quod non cecidi Iraſcoꝛ inquãne plus faciam qᷓ; optet.⁊ libentiꝰ faciã ne ſit ille ſeruus in eius poteſtate qui in ſua non eſt qualis ſcilicet ego ſum Plato oblitꝰſer⸗ ni.qꝛ alium quẽ potius caſtigaret inuenit ſcʒ ſemetipᷣm Et 1õ ait Seneca ibidẽ. Ni⸗ hil tibi liceat cũ iraſceris et hoc iõ.qꝛ ſi vis tibi licere pugna tecũ ip̃e Secũdo requiri in iudice ad hoc ꝙ recte exerceatur iuſticia. mora ⁊ expectatio deliberatõis.ꝙ nõ ex im petu vel abrupto fiat ſententie iudiciał exe cutio Et ideo li.ix. hiſtoꝛie tripartite nar?d tur ꝙ beatꝰ Ambroſius iniũxit theodoſio imgatoꝛiꝙ legẽ talem ediceret ꝙ videlicet ℳ (hitiw ſius oñis paſſim iuſſit i cli kix. diebo ſentẽtia necis atqʒ ꝓſcriptõis in Ĩis tantũmõ maneret vt ratò cãm indicãs apud ſemetipᷣam que cognouerat ſub veri kate diſponat. Lũ aũt apud Teſſaliã qui dãiudicũfuiſſẽt lapidati.incignatꝰtheo⸗ nterimi non p̃ce ⸗ dente iudicio.intantũ ꝙ ſeptẽmilia homt᷑⸗ nũocciſifuerunt Ob hocergo poſtea lex ſta tuta fuit ab eo ſub hac foꝛma impatoꝛ Bꝛa tianus Valẽtinianus Theodoſius fauia⸗ no pᷣtoꝛiop̃fecto illuſtri St vindicart ĩali⸗ uos ſeueriꝰcõ̃tra noſtram cõſuetudinẽꝓ cauſe intuitu iuſſerimꝰ.nolumus ſtatĩ eos aut ſubire ſententiã aut excipere penã.ſed per. xxx. dies. ſoꝛs ⁊ foꝛtuna ſuper ſtatũ eo ⸗ rum ſuſpẽſa ſit. reos ſane accipiat carcer at q;cuſtodia.⁊ excubijs ſolertibo iugiter ob ſeruet VUnde pꝛoexceſſu Theodoſij beatꝰ Amb.ꝑ octo menſes eũ ab ingreſſu eccle/ ſie eoartauit ⁊ poſtea abexcõmunicatõe ab⸗ ſoluit.vide ibi. Pec aũt expectatio delibe/ ratõis in deo reperit᷑. licet ipe moꝛa vel con ſilio non iudigeat Unð eñ · ix. dixit De ⸗ ſcendam⁊ videbo vtrũ clamoꝛẽ oꝑe cõple⸗ uerint Et qᷓ;tum ad hoc ſubdit Etcum ma gna reuerẽtia diſponis nos Eſt aũt reuerẽ⸗ tia dilectio mixtã cum pauoꝛe:⁊ iſto mõ pu nit⁊ affligit malos ⁊ tniuſtos.cũ quadã ex Pectatione⁊ reuerentia vt interim ſe emẽ/ dent Et ↄſequenter ſbdit᷑ hui⸗ expectatio⸗ nis ratio Nihil em̃iuſticie deperit ꝑ moꝛã tue expectatiõis Contingit interdũ ꝙ pꝛo⸗ preriudicis expectatõem ſbterfugit reꝰiu/ riſditionẽ ſuã⁊ hoc ꝓpter defectů poteſta tis in iudice qꝛ forte reus ſe trãsfert ad pa triã ad quãſe iuriſditioilliꝰ iudicis non ex tendit. Sicut ſi reus in francia trãsferat ſe ad angliã vel ecõtra.vel foꝛte expectat do/ nec poteſtas iudicis expiret ·⁊ tunc non põt iudeꝝ in eum animaduertere. datog vellet Sed neutxꝝ iſtoꝝ deo pt ↄtingere· quiai omẽtxs⁊ in oẽm locũ. ſuãextendit potẽtiã iurtã ſue voluntatis arbitriũ. ⁊ hocẽ qʒð ſß dit Ira Subeſt em̃ tibi⁊ cum volueris por ſe Anßhel.ij. Cur deꝰ homo c.xvij Omis neceſſitas ⁊ ipoſſibilitas dei ſubiacet volũj tatiqlliꝰ aũt volũtas nulli ſubditneceſſita tiaut impoſſibilitati Iihil em̃ eſtneceſſa⸗ riũ aut impoſſibile niſi qꝛ ipe ita vult p̃m vero aut yelle aut nolle aliqͥd ꝓpter nẽceſſi tatẽ aut impoſſibrlitatẽ alienatũ eſta veri⸗ tatell Scda ꝑo hui lectõnis ↄtnet ꝙbo⸗ na doctrina ↄfertiuſtis ꝑ maloꝝ iuſta pu⸗ nitõem Infoꝛmant᷑ aũt homies ſi diuinas punitões cõnſiderent de tribus.quoꝝ duo Prinent ad iudices ⁊ platos quiinfoꝛmant᷑ Pꝛimoꝙ nõ ſint nimis remiſfi in regendo — diſſimulatõem.⁊ qᷓ;tũ ad hocpiẽ. ocuiſti aũt ꝓplm tuũ talia oꝑa qm̃ oꝑtet iuſtũeſſe Scðog non ſint nimis rigidi per tyrãnicã diſtrictõem.⁊ qᷓ;tum ad hoc ſpdit ꝙ optet eſſe nõ ſolũ iuſtũ ſed hũanũ.i.ratio nabiliter manſuetũ⁊ cõpacientẽ Roma.vi. Pumanũ dico ꝓpter ifirmitatẽcarnis ve⸗ ſtre Tercia informatioẽad cẽs cõiter pom nes ſint lõganimi. ꝓpter boni ſpei ↄſolatio nẽ a Et qᷓ;tũ ad hoc ſßdit. Et bone ſpeifilios tuos.qm̃ iudicans das locum in pctis pnie. ſicut ſuꝑius expoſitum eſt · bone ſpei feciſtifilios tuos. Sicut docet Berñ. in ſermone quodãqſicincipit Miſericoꝛ⸗ dias dñi in erernũcantabo Spes humana in deo ꝑ ↄſideratõem triplicẽſtabilit᷑ Tria inqt cõſidero in qbo tota ſpes mea conſiſtit Taritatem adoptiõls. veritatẽpmiſſionis et ptãtem redditionis Pꝛimoem̃ debet ho mies mouere ad ſpei ↄfidentiã ꝙ deus eos adoptauit in filios. ⁊ patrem eoꝛũ conſtitu⸗ it ſemetipſum Vnð Berñ.ſuꝑ oꝛationem dominicã Mihi inquit dicat᷑ oꝛatio cuius principiũ dulce.noĩe paterno ſequentiũ pe ticionũ obtinendaꝝ pꝛeſtat fiduciam. Et glo. Mat. vi. ſupꝑ hoc verbo · pater In hoc inquit dat᷑ fiducia quid negabit filijs q iaʒ dedit ꝙ pater eſt Exemplũ de filioꝓdigo. Ruẽ. xvvbi filiꝰ crimioſus ad pr̃em rediẽs cũ amplexibꝰ⁊ oſculis ↄuiuijs ⁊ melodijs a patre recipit᷑. Roma.v. Stamus ⁊ gloꝛia mur in ſpe gloꝛie filioꝛum dei ¶ Secundv deber hoĩem in ſpem monere pitas ꝓmiſſi onis Deꝰ em̃ ẽqui mẽtirinõ põt qͥ nobis ve niã pollicet᷑⁊ gliam ꝑ totã ſcripturã ſacraʒ quã habemus a deoſicut qð dãobligatoriũ maxie ſecuritatis Ro.xv. Per paciam ⁊ cõ ſolatõem ſcripturarũ ſpem habeamꝰ Etin 5 Memoꝛ eſto verbi tui ſeruo in quo mi b. ſpeʒ dediſti Tercio cauſat in nobis ſpẽ poteſtas redditionis Non enim impotens eſt.ſed omĩpotens eſt ad cõplendũ pmiſſa: Et ideo nullus qui ſperat in eo confundi iiij ₰ 3 6 3 4 6 3 ſ 8 1. 6 . 3 3 16½ 1 3 1 ü 1 1 3 ſ 11 3 + 1 3 68 . 4 14 1 1 48 33 i6 18. 1 3 11 ſ 18 3 11 1 3 1 Lectio põt: Ecẽi. ij· Reſpicitefilij natões hoĩm.qꝛ hullus ſperauit in dño⁊ ↄfuſus eſt.ꝑman⸗ ſit in mãdatis eius ⁊ derelictus eſt. Ro.v· Spes vero non cõfundit In pð. Inte dñe ſperaui nõ cõfundar in eternũ. Debet igit᷑ — noſtra eſſe ſicut anchoꝛa firmitatꝭ ne a fiuctibo moueamur ſicut mola veritatis ne indebite cõteramur.⁊ ſicut gallea ſecuritã tis ne ab hoſte ledamur De pᷣmoad Heb. vi Lõfugimꝰ ad tenen dã ꝓpoſitã ſpeʒ quã ſicut anchoꝛã habemus anie tutã⁊ firmaʒ: De ſcðo dicit glo.ſuꝑ illud Deutro. xxliij· õaccipies loco pignoris inferioꝛẽ ⁊ ſupi oꝛẽmolã Superioꝛ⁊ inferioꝛ mola ſpes et timoꝛ Spes ad alta ſubuehit. Timoꝛ ad inferius pꝛemit Una mola ſine altera inu⸗ tiliter habet᷑ In peccatoris ergo pectoꝛe ſp dñit eſſe ⁊ foꝛmidocõiungi.qꝛ intaſſuʒ mi⸗ ſericoꝛdiã ſperat ſi iuſticiã nõtimeat Et in raſſum metuit. qui nõ ↄfidit Loco ergo pi gnoꝛis mola ſuperioꝛ aut inferioꝛ non tol⸗ lit᷑. qꝛ quipdicat peccatoꝛi.cauta diſpenſa tise diſponere debet pᷣdicatõem vt non re⸗ licta ſpe timoꝛem ſubtrahat.nec ſubtracta ſpe timorẽ relinquat Eſt igit᷑ſpes ſicut mo la inferioꝛ que coꝛ eleuat ⁊ ſuſtinet in cõtri⸗ tione debitap pctõ·⁊ timoꝛ iuſticie mola ſu perior que cõterit ⁊ cõpꝛimit ne coꝛ exaltet nimis In põ. Zb aititudine diei timebo. ego vero in re ſperabo Tercio ſpes noſtra ẽ ſicut galea ſecuritatis ne ab hoſte ledamur Pomo em̃ pᷣuatus iſta galea ꝑ deſperatõeʒ omĩ vulnere tentatõnis occidit᷑ eoꝙ caput habetinerme Miere.xviij · Deſperauimus poſt cogitatões nr̃as ibimus. Etiſtãgaleã cõtinue induamꝰ· Juxta illð apli.p. Theſ. vꝛ Sumus induti loricã fidei⁊ caritatis⁊ galeã ⁊ ſpe ſalutis Lectio:clij. ℳ 7 J enim inim cos ſeruoꝝ tuoꝝ ⁊ debitos moꝛ ticum tanta cruciaſti attentiõe et liberaſti.dans tempus ⁊ locũ ꝑ que poſ⸗ ſent mutaria malicia.cũ quanta diligẽtia udicas filios tuos.quoꝝ parentib iuram̃ ta ⁊ cõuentões dediſti bonaꝝx ꝓmiſſionum ¶ Poſtqᷓ; ſpũſſetũs ĩ parte pᷣcedenti decla⸗ rauit diuinã miſericoꝛdiã obſeruatã in pu⸗ niendo chananeos qui terꝛã occupauerunt iudeis a des ꝓmiſſam · In hac parke oñdit ꝙilla maloꝝ deletiõe cũ pietate admixta magna dat᷑nobis homĩbꝰ deũ recte colenti bus materia magne ſpei. Et circa hoc duo facit Ham pᷣmo oñdit ꝙ ex mõ diuine pu ⸗ nitiõis circa malos ĩ bonos oꝛiri debʒ ſpes reſpectu gratie obtinende in via. Scðog ex eadem orirt debet ſpes gloꝛie cõferende in patria Scða ꝑs ibi Lũ ergonobis 2Z Quantũ ad primũ ratioſicð ducit᷑ Conſtat deũ non eſſe minus clemen⸗ tẽ⁊ benignů in remittendo culpas? facino ra electis ſuis ⁊ pᷣdeſtinatis qᷓʒ fuerit ꝑuer ſis et repꝛobatis ſed in puniẽdo repꝛobos tantã oñdit clementiã ꝙ eos paulatim di⸗ ſperſit et deleuit vt ſemp ſupſtites temp haberent pnie · moti⁊ attracti ꝑ penas pꝛe deceſſoꝛũ quos ꝓ ſua malicia videbant de⸗ ſtrui ſucceſſiue quaſi deus ip̃e deſideraſſet eoꝝ ſalutẽ qu antũ in ip̃o fuit. ergo non mi⸗ nus erit clemens filijs ſuis ſi deliquerint⁊ veniã poſtea petant. ergo ex hoc ꝙcõſidera mus modũ punitiõis maloꝝ que fit cũ mo ra et expectatõe diuturna inuitante eos ad nitentiã⁊ qðãmõ veniã offerente. meri⸗ topoſſumꝰ animari ad ſperandũðiclemẽ⸗ tiã ſi noſtrã malici relinquamꝰ Hecẽ ſnia ratõis quã facit ſpñ ſſanctꝰ in la huiꝰ lecti onis. dicit ergo ſic Siinimicos ſeruoꝝ tuo rũ id eſt chananeos inimicos hebreoꝝ tibi ſeruientiũ et te colentiũ et adoꝛantiũ debl⸗ tos moꝛtiꝓpter pctã⁊ flagicia infidelitati cũ tanta cruciaſti attẽtiõe.id eſt cũ diligen/ trexpectatiõe.⁊ liberaſti quoſdã ſcʒ dimit tendo ſuperſtites alijs occiſis ⁊ deletis dãs tps ⁊ locũ per que poſſent mutari a mali⸗ ei per pnĩam Lũ quãta diligentia iudicas filios tuos pumendo in pñti ne pereãt eter naliter Filios inquãtuos quoꝝ parentibꝰ iuramenta ⁊ cõuentões dediſti bonarũpꝛo miſſionũ. vicʒ de terꝛa chananeoꝝ poſſidẽ⸗ va Ad lam Quia dicit hic in lia de iura menta feciſſe. vidẽda ſunt hic triacirca mã teri iuramenti Pꝛimo de iuramẽti licẽtia Scðode iuramẽti frequẽtia Tercõ de iura menti innocenti:f B ¶ Lircapri mũ de iuramẽti licentia eſt ſciendũ ꝙ fuert quidã heretici quiaſſernerũt om̃e ihramè tũ eſſe illicitũ qͥcũqʒ poſito.ita ꝙ nullãve⸗ ritatem liceret oĩno aſſerere cum iuramẽtò S iim vnnis 2 minn wud un tJez It2 irhlan ianw niu e unlumi imumnn 6 cli ⁊ habuit hec hereſts motiua ex ſcriptura ſa era Pꝛimoexillo verbo ſi aluatoris Mat. v. Ego dico yobis nõiurare oĩno ItẽJac. v. Znte omia fratres mei nolite iuraretẽ at:v. Sit aũt ſermo veſtereſt eſt.nõ nõ qð aũt abundantiꝰeſt⁊ maloeſt te Anug. in quodã ſermone. falſa inquit iuratõ exi⸗ cioſa eſt. vera iuratio periculoſa.nulla iura tio eſt ſecura.ergo ab omi iuramento eſt ab ſtinendũ Itẽ Ecci.xxiij: Omis iurãs ⁊ de/ um nominãs in toto a pctõ non purgabit᷑: ergollicitũ eſt iurare Sed hereſis iſta faci liter redarguita ſanctis multiplr Pꝛio de us me inuenit᷑iuraſſe.ſicut hic ðꝛ ⁊n pſal. Jurauit dñs ⁊ non penitebit cñ. Itẽ Peb. vi. Abrae nanqʒ ꝓmittens deo qm̃ neminẽ abuit ꝑ quẽ iuraret maioꝛẽ. iurauit per ſe metipm⁊c.Itẽ apls inuenit᷑iuraſſe o.pᷣ. Teſtis eſt mihi deꝰ cuiſerinoin ſpũ meo.et ij. Coꝝ.p̃. Teſtẽ inuoco deũ in aĩum meam Itẽ Deutro.vi. Dñm deũtuũ timebis et nomẽeius iurabis Itẽ Mat. v. Reddens dñoiuramẽta tua. Itẽomiĩs natio et omis ſecta vtitiureiurãdo. Etfm phm vox oim eſt vox nature Et ideo dicendũ ꝙ inramen tũeſtlicitũ⁊ nõeſt malũfin ſe ſient iſta he⸗ reſis aſſerebat Vbi ſciendũ eſi piuramen tũ oꝛdinat᷑ad cõfirmatõem vel Pbatõem il lius qð homo dicit In ſcibilibꝰ aũt poteſt fieripbatioꝑ ratõeʒ neceſſuriã ex aliquibꝰ nocioꝛibo ſed in ꝑticularib factis hoĩm nõ põt talis ꝓbarioadhiberi Etideointa libb recureitad teſtimoniũ ita ꝙ loco ꝓbatõnis er viã argumen tiaccipitteſtimoniũ hoĩm ſtud veroteſtimoniũin multis non ſuffi cit facere ↄfirmatõem euid entẽ.tũ qꝛ inter dũ mentit᷑.tũ qꝛ erꝛat frequẽter ⁊ vᷣcipit᷑ et ideoĩ taliby neceſſariũ fuit recurꝛere ad di uinũ teſtimoniũ.⁊ hoc fit per iuramentũ eo ynec deus menttri põt nec decipi Vñ ꝑſe loquẽdo ille qui iurat deñ venerat᷑⁊ hono/ rat. ꝓteſtans eũ ſummãeſſe veritatẽ:quem ad inteſtimoniũ ad oñdendũ dictu ₰ ſuũ eſſe vex Vñptʒ ꝙiuramenti licitũ eſt tam ex oꝛigine qᷓ; exfine Ex oꝛigine quidẽ. q iuramentũ inductũ eſt ex ſicei deuotiõe nꝛ hoĩes credũt deñ hr̃e infallibilẽ veritatẽ et generalẽ oĩm ꝓuiſionẽ Ex fine etiã qꝛ iu⸗ ramẽtũ eſt oꝛdinatũ ad certificandũ poĩeʒ de veritate⁊ ad finiendũↄtrouerſias inter i homĩes Heb. vi. Dñis ↄtrouerſie eoꝝ fi⸗ nis eſt iuramentũ ¶ Ad pꝛimũ dice ndũꝙ iuramentũ eſt ꝓhibitũ ſic vicz ne fiat abſqʒ neceſſitate vel vtilitate. ne iurãdo ad faciſi tarẽꝑueniat.et ex facilitate ad ↄſ uetudinẽ et ex ↄ ſuetudinead periuriũ decitat Et ſic prʒad duo pᷣma Vn nec Paulꝰ inuent᷑ in mſſe niſi in ſcribẽdo Vbi homo cautioꝛẽ di ligentiã adhibet qᷓ; in loquẽdo Vñ ſenſus eſt Nolite iurare oino id eſt paſſim id eſt no lite aſſueſiad iurandũ · velnõ ſitis faciles ad iurandũ.vel nolite iurare abſe qʒ euidẽte neceſſitate Et ideo dĩ Augꝰ.exponẽdo il⸗ lud ⁊Math.v. Sit ſermo veſter eſt eſt. non nõ. Qd aũt his abundantiꝰeſt.a maloeſt. Siiurare cogeris.ſcias de neceſſi itate infir mitatis eorũ venire quib aliqd ſuades 3 vtiqʒ infirmitas malũ qddam eſt. Tuem̃ malefacis.⁊ qui bñ vteris in rariõe vel alte riꝑſuades qð vtiliter ſuades Sed a malo eſt illiꝰcuiꝰ infirmitate cogeris iurare Uñ fm Augjcũ ðꝛ in hac auctoꝛitace.qð his abundantius eſt ·a maloeſt Malũ non ac⸗ cipiiꝓ malo culpe ſedꝓ malopene infirmi tatis vel ignoꝛãtie illius cu fit iuramen tũ qꝛ ſi ſib aliter de veritate ↄſtaret. nulla fo⸗ ret neceſſitas ſibi iuramentũ p̃ſtare. ¶ Ad quartũ qñ Augꝰ. dicit.ꝙ nulla iuratio eſt ſecura. vult dicere ſic. ꝙ fecurũ eſtnuuq; in rare. Ad quintũ dicendũ ð eccliaſtico lo quit᷑ ibiðᷓ cõſuetudine iurãdi ¶ Vbi ſcõoſciendũ ꝙfrequẽtia iurandi ẽ. Pꝛimo periculoſa eoꝙ homo de facili de⸗ linquet in verbo m illud Jaco.iij. Si qͥ in verbo nõoffendit. hic pfectꝰeſt vit Uñ Ecẽi. xxiij. Jurationi nõaſſueſcat os tuum Multi em̃caſus in illa Vñ ſignũ infalli⸗ bile magne leuitatis eſt hoĩs ꝓnt ad mẽda ciũ.iurãdi frequẽtia et facilitas Scðoẽðo multũ iniurioſa. qꝛ paruã reuerentiã vide tur habere ad deñ qui ex leuicauſa magnũ teſtẽ inducit deũ qð non faceret de aliqhho neſto viro. Tercio ſibijpi eſt verecundũ.nã in hoc ꝙita faciliter⁊frequẽter deum inte⸗ ſtem inducit ſine neceſſitate oñdit ſeipſum pame foꝛe fidelitatis cui ine iuramẽto nõ credit᷑ Tercio de iuramenti iunoeẽtia eſt ſciendũ ꝙad iuramentũ licitũ requirũt᷑tria Juſticia Iudiciũ Et veritas Siẽ ðꝛ Hie⸗ re.iij. Jurabis viuit dñs in veritate etin —— Mectio iudicioꝛ in iuſticia Vt per veritatẽ caueat turamentũ mendax. per lud icium iuramen tñ incautũ.per iuſticia iu ramentũ iniquuʒ vel illicitũ Vnde ex parte iurantis debʒp̃ᷓ⸗ cedere iudiciũ diſcretiõis. vt non leuiter ſ5 ex neceſſaria cauſaiuraret xparte iuramẽ ti requirunt᷑duo· vicz ne ſitfalſum.ſaltẽᷣm iudiciũ cõſcie ſue.neqʒ illicitũ ſicut aliqñ i turamentoꝓmiſſoꝛio contingit ꝙ homo iu rat ſe iterfecturũ hoĩem.veliurat ꝙ nũquã rõcoꝛdabitcum illo qui cõtra eum deliquit vel aliud tale. qð eſt illicitũ fieriin effectu· In quocaſu peccat iurãdoꝗ illicitũ eſt ob feruare Et iter peccat ſi obſeruet Et in hoc caſu dicir ʒ ſiðᷣ. In malis ꝓmiſſis reſcinde fidem ⁊ in turpi voto muta decretũ. Lectio.cliij. 5. N4 Wm ergo no bis diſciplinã das · inimicos no ſtros multiplr flagellas vt bo⸗ nitatẽtuam cogitemꝰ iudieantes;⁊ cum de nobis iudicat᷑ iperemus miſi ericoꝛdiã tuaʒ Uñ erillis qui in vita ſus inſenſate et iniu ſte vixerunt per hec que coluerũt. dediſtiſũ ma toꝛmenta Fteñj in erꝛoꝛis via diutius erꝛauerunt deos eſtimãtes hec que in ania libo. vel hm aliãlam. vel in manibo ſũt ſu⸗ peruacua.infantiũ inſenſatoꝝ moꝛe viuen⸗ tes. ꝓpter hoc tanqᷓ; pueris inſenſatis iudi ciutm eis in deriſum dediſti¶ Poltqᷓ ſpũs ſanctꝰ nos inſtruxit qualiter ex maloꝝ puni tione aiari debemꝰad ſpeʒ reſpectu gꝛatie in pñti Hicↄſequẽter oñdit ꝙ ex maloꝝ fla gellatione ⁊ vamnatõe debẽt boni aĩari ad ſpem glie in vita futura. Et circa hoc duo fiunt. qꝛ pᷣmo oñdit quale iudiciũ deus er ercet circa ꝑctõres coꝛrigi biles Scðᷣooſtẽ⸗ vit quale iudiciũ exercet ↄtra obſtinatos ⁊ incoꝛrigibiles ⁊ ſpẽaliter iſtos chananeos Sca ꝑs ibi. Vnde etillis quiin vita⁊t᷑. ¶ Quantũad pꝛimũ innuit᷑ talis deductõ rationis Sicut obſtinati flagellant᷑in pñti 2qꝛ ſe nõ coꝛrigũt in ꝑpetuũ dãnant᷑.ita pe nitẽtes diſciplinant᷑ ipñti⁊ qꝛ ſe coꝛrigũt pmiant᷑in ꝑpetuũ Qñ vero videmus ma⸗ 0 los flagellari ſine coꝛrectiõe.⁊ nos diſcipli/ nraicũ nr̃a coꝛrectione. iudicare poſſumꝰ diumã bonitatẽin pᷣmiatõe noſtra futuraꝝ⁊ ſpemre de miſericidi q abomimiſeria uberat que eſt collatiovite eterne· Dicit 3 ſicdeo loquẽs de nobis um ergo nobis di ſciplinã das. diſciplinã ſcʒ verboꝝ. vel ver bum das ↄtra maliciã aliquoꝝ qui dicunt tribulatõem non eẽ a deo. inimicos ños qᷓ vicʒ ſunt inimici tui.multiplr flagellas.iu xtaillud põ. Multa flagella pctõris.vt bo nitatẽ tuã qua omibo te cõicas ᷣm natura? diuerſaꝝ capacitatẽ cogitemus iudicantes glios incoꝛrigibiles ad flagella tua Et cuʒ de nobis iudicatid eſt exercet iudiciũ ſiue iuſte ſiue iniuſte·ſiue ab homibo ſiue a deo⸗ ſperemus miſchiaʒ tuã Job:xiij. Et ſi occi⸗ Lat mein ipo ſperabo. miſ ericoꝛdiã viczab omiĩ pena liberantẽ · que ab omĩbo imiſeri⸗ coꝛdib ↄſequet᷑· Juxta illud Jaẽ.ij. Judi ciũ ſine mĩa fiet illi qui non facit miſcðiam Sco oñdit quale iudiciũ exercet deꝰ ꝓu⸗ niẽdo pctõres obſtinatos? ſ— illos cha naneos quos expulit a faciej ebreorũ Illi em̃ tales fuerũt ydolatre ꝙ coluerũt ymagt nes animaliũ ſicut ſupius dictũ fuit Et iõ merito deus illos ꝑ anialia vilia voluit ex terminare. ꝓpter qð ſie ſubiũgit. Unð⁊il lis qui in vita ſua inſi enſate⁊ iniuſte vixert⸗ Inlenſate quo ad veũ.et iniuſte tam cõtra deũqᷓ; ↄtra ꝓximũ · vel inſ enſate quo ad ſe ip̃oo:⁊ iniuſte ↄtra deum⁊ pꝛoximos Per hec que coluerũt dediſti ſũma toꝛmẽta. qñ ꝑ veſpas⁊ muſcas? viliſſima aialia eos in teremiſti Et ꝙ hoc fuit ↄueniẽter factũ. hoc ſic ꝓbat lli em̃ non er ſurꝛeptione necmo, dicotꝑeerꝛauerunt colẽdo talia aĩalia.ſed diu.⁊ vixerunt moꝛe infantiũ.⁊ ideo cõue⸗ niens fuit ꝙextermina rent᷑iudicio ſingula ri⁊ deriſibili ſiẽ infantes vl fatuia beſtijs quas prius coluerant UVñ dicit ſie Etenim ti chananei in erꝛoris via.id eſt in ydola⸗ tria. diutius non ꝑmodicũtꝑs erꝛauerut erꝛoꝛe negligẽtie.qꝛ noluerunt eum coꝛr⸗ — cre ·nec ad verũ deum ↄuerti · deos eſtian tes hec que in aĩalibo ſunt ſuꝑuacua idẽin utilia et nociua.cuiuſinodi ſunt dꝛacones ſerpẽtes ⁊ talpe Velim aliam lram Deos eſttmãtes que in manib ſunt ſupnacka id eſt ab opibo hũanis que ꝑ manus fiunt ho minũ ſunt ſuꝑuacua? inutilia.· ſicnt carpe tari extremitates lignoꝝ ⁊ truncoß tũc di mittit qñ ſibi ſeruire nõ pñt Et de talibus verit ſculptoꝛ⁊ pigit ymagines Ila.ii cliu Artifex lignarius ſi mpſit ex lignis ſalt? et calefactus eſt⁊ ſuccẽdit ercorit panes.ð reliquo aũt operatus eſt deum ⁊ adorauit Fecit ſculptile ſibi⁊ incuruatꝰ eſt añ illud Mediũ eius cõbuſſit igni.⁊ de medio eiꝰ carnes coxit ⁊c̃. Et infra Reliquũ aũt eius deunm fecit ⁊ ſculptile ſibi Turuatante illð etadoꝛat illud ⁊ obſecrat iſlud dicẽs Libe 1a ine qꝛ deus meus es tu Talta ergo colu erunt iſti chananei.infantiũ inſenſatorum moꝛe viuentes Pueri em̃ inſenſ ati faciunt ſibipupas ⁊ ymagines pueroꝝ⁊ lnudũtcuʒ els Etideo merito tu deus dediſti ers iudi cũin deriſũ tanq; pueris inſenſ. atis Quia ſatis deriſibiles videbantcum ꝑ cyniphes muſcas ⁊ ranas vrſos ⁊ leones extermina/ bant. Circn illãclauſulã Speremꝰ miſeri⸗ coꝛdiã A ¶ Notandũ eſt ꝙ ſpem nam trib tꝑib pꝛecipue recolligere debe mus. vicz ĩminente tempeſtate tꝑalis tri⸗ bulatòis accedente neceſſitate coꝛꝑal diſ⸗ ſolutõis.⁊ ſuꝑueniẽte ꝑ plexitate crimina/ lis deſperatõis Pꝛimo ſperare debem di uinã miſcðᷣiam nobis faciime affuturã ini⸗ minente tempeſtate tꝑalis tribu larõis In võ· Qiñin me ſperauit liberabo eũꝓtegaʒ eum qm̃ cognouit nomẽmeñũ Exemplů ad oc habemus in vita ſancti Martini Dur cũ inter alpes incidiſſet in latrones⁊ vnus cox eum ferire minaret᷑: alius ictum ferien tis cõtinuit Et cum poſtea latrones quere ſent ab eoan timeret. dixit ſe nunqᷓ; magis ſecurũ fuiſſe · qꝛ ſciebat miſericoꝛdẽ deum maxime in tentatõibo affutuꝝ Sũma cau⸗ tela militũ antiquoꝝ fuit omĩa que videbãᷓ tur aduerſa⁊ terꝛibilia. ⁊ bone jpei contra⸗ ria ad ↄfidentiã interp̃tari.ſicut narꝛat ſe er tus Julius ſtratogematon li.pᷣ.c.pᷣ. Unde cũ Scipioaffricanus ex italia in affricã er ercitũ traduxiſſet⁊ iÿe de naui deberet de⸗ ſcẽdere cecidit ad terꝛã Tõſid erans ꝗᷓ mili tes attonitos de caſu.ipᷣm lapſum materiã Peifecit · Audite inquit milites. affrican oppꝛeſſi⁊ẽ. Lõſimili mõ Baius ceſar cum nauẽaſcendere deberet decidit ad terꝛãet militibo cõſternatis dixit. Teneo inquit te terꝛa mater quaſi diceret. non ſic recedoqͥn ad te redibo Et ſic illo verbo milites ſi pera/ refecit. notãdo ſe in terꝛãꝓpriã rediturum Iteꝝ ſtercoꝛius dux quidã militũcũ equi⸗ tũ ſcuta equoꝝqʒ pectoꝛa cruenta ſubitoʒ digio apparuiſſent⁊ milites indecõſteria rent᷑. victoꝛlã inqnit ꝓ nobis Ptendit. Iſte em partes non ꝓprio ſed holitli cmoꝛẽ ſo⸗ lent aſpergi:ꝓamunqus thebanuscũ far de celo nocte fuiſſet delapſa⁊ eos qaduer/ terãt ter:uit metũcõceptũ ſic fugauit Lu⸗ mina inquit numina oitendũt: quaſi vicat Dij nobis mittũt lumen vt nos innẽt Iſto mõ viri ſancti oĩa terꝛibilia que eis accidũt vel maloꝝ ꝑſecutõe ſen mũdana mutatõne ſeu coꝛꝑis infirmitate.inte rptant᷑ in bonũ ſcientes ꝙy diligentib deũ omĩa cooperant᷑ in bonum. Et q̃nto maioꝛ materia timoꝛis incutit.tãto feruentioꝛ ſpes eoꝝ erigit᷑ Ju xta illud Job. xiij. Etiã ſi occiderit me ſpe ⸗ rabo in eñ cðo ſperare de⸗ bemus cõfidenter.accecẽte neceſſitate coꝛ poralis diſſe olutõis. Pꝛouer. xiiij. Sperat luſtus in moꝛte ſua.ſicut docet Areño. lib: ſuo de pomo⁊ moꝛte. Non eſt pßr timere moꝛtem ſed magis gaudere⁊ bone ſpereſſe iminente moꝛte:⁊ hoc ſuis diſcipulis ðcla rauit in moꝛte ꝑ duas ratões Pꝛimo ſicpe tiuit abeis Creditis inquit ꝑphiam vr̃aʒ que differẽtia eſt inter hoĩem ⁊ beſtiã ⁊ qui inquirit veritatẽ⁊ rectitudinẽin phia me⸗ regradus altiſſimos Tredimꝰ inquiunt Tuncille Bonũ igit᷑ qð ꝓuenit hominex ſcientijs illis. aut ꝓnenit eis in hoc ſeculo in quo ſumus.aut in aliofuturo Si dicitis Fin boc ſeculo in quoſumus.ergo gꝛadus cõueniẽtes ſcie nõ didiciſis.ſjam ples ho mies inſipiẽtes qͥ non cognouerũt creatoꝛeʒ finlerunt dies ſuos in bono ⁊ annos ſuos? deſiderijs eoꝝ.⁊ plures ſapiẽtes qui cogno nerunt creatoꝛẽſuũ hñt pᷣuatõem bonit pa cis Exquo aũt bonũa pbis expectatũ non cuenit ante moꝛtẽſed poſt mortẽ. q̃re moꝛ⸗ tẽtimetis. que via eſt ⁊ inceſſus aĩe ad illð qð maxime cõcupiuit Scðoſic idem ꝑſua ſit. Duero inquit a vobis: Vtrũ moꝛs ſit aliquid aliud qᷓ; receſſus aniea coꝛpe. Re⸗ ſponderunt ꝙ non Coꝛpus em̃ nihil audit necvidet niſiꝑ aĩam.ſed cõſentit delectati onibo⁊ paſſioniby que ſunt cõtraria appe⸗ titui anie in eog vult aſcendere ad gradꝰ bonos et rectos Qnare igit᷑ doletis ſi aĩa recedit ab eo qð eſt cõtrariũ ſue delectatiõi et ꝑfectioni⁊ ſuo deſiderio.Et iõcũ facies reſto · moꝛituricara eſſet ⁊ iocũda. dirit minaꝛent᷑. videntes illũ quẽ oltm negabãt ꝛis. Non cogitatis in coꝛdibo vris ꝙ egole ſe noſſe. deum verũ agnouerunt. ꝓpter qð toꝛ eo g ſperem euadere ð infirmitate med et finis cõdẽnationis illoꝝ veniet ſupꝑ illos Qññ bene ſcio me mõ morituꝝ et nili eſſet ¶ Declarato ſufficiẽter ꝙ deus eſt benignꝰ hoc pomũ qð in manumea teneo:⁊ ꝙodor fagellando auo adillos qui ſe coꝛrigunr illius me ↄloꝛtat:⁊ aliqualr ꝓlongat vitã Picfinaliter cõcludit ꝙ eſt iuſtus rigidus med.iam expiraſſem Sed ania ſenſitiua in et ſeuerus cõtraillos qui ſe ꝓpter flagella qua cõmunicamus cuʒ beſtijs fouetodoꝛe noh ↄuertunt Et circa hoc duofacit Ham bono Et ego letoꝛ ꝙ recedo de hoe ſeclo qð pꝛimo oñdit ꝙdeus cõtra eos iuſtũ exercet eſt cõpoſitũ ex ↄtrarijs. quia qðlibet quat“ iudicii Scðo declarat iudicij ſui modum tuoꝛ elementoꝝeſt cõtrariũalteri Vñ qũo Scðaꝑs ibi. In his efñ que patiebantur. poſſet ſtare aut diu ꝓlongari coꝛpus ex his K ¶ Muantũ ad pꝛimũ dicit ſic ↄpoſitũ Tandem cadente pomo de manu Muraũt ludibrijs? increpitõbus nõcoꝛ⸗ moꝛtuꝰ eſt.ꝓ quo ꝓhi oꝛauerunt. Ille qu recti ſunt. dignü det iudicium experti ſunt ſuſcipit anĩas phoꝝ· ſuſcipiat aniam tuum Audibꝛiũ fᷣm Papiãeſt res aliq que dig/ Iſa.xl. Qui ſperat in dño murabit foꝛtitu na eſt haberi ludo velcontẽptui. vel magis dinẽ. per moꝛtẽ vicz traſeundo ad vitam ꝓprie in lacra ſcriptura dicit᷑ ludibꝛiũ pe⸗ ¶ Tercio maxime fperare debemus ſuper na alicui illata cum ludo⁊ deriſioue Etqꝛ neniente ꝑplexitate crimialis deſperatõis deus chananeos ſic aff lixit vt hebreið eis Ecẽi.ij Scitote qꝛ nullꝰ ſperauit in dno.? ludere et ridere potuerunt qñ viderũt eos Sfuſus eſt. Dicit Pypo.in amphõ. Deſi⸗ ꝑ veſpas⁊ muſcas exterminari.ideo ðzð5 pientie cũ riſu facte ſecurioꝛes ſunt ceteris. eo ludibꝛijs puniuiſſe⁊ increpatõib per et alibi Et ideo ſicut infirmis multũↄfert verba vicz feruoꝝ ſuoꝝ eos monẽdo Ft qꝛ ꝙ ſint bone ſpei.ita moralrpctõrib Juxta nec his— illis coꝛ reptiſunt.i.coꝛrectõem dlud metricũ Speret qui metuit moritu ꝓpterd ãfit coꝛreptio nõ habuerunt Jvo ros viuere vidi Spe důce victuros ſpema dign ũ dei iudiciũ experti ſunt Et ꝑ quem riente moꝛi viñ Verñ in quodam ſermo/ modũ.ſubiũgit inculcãdotñ idem qʒ pus ne. Tu es dñe ſpes mea Vuidꝗᷓd agendũ. dictũ eſt frequẽter qualiter ꝑ talia anialia quidquid declinandum. quidꝗd toleransð punichant᷑ qualia in pᷣiudictũ deitatis colu quidquid optandũ.tu es dñe ſpes mea hec erant In punitõe vero duo fiebãt. Pꝛimo mihi vna oĩm ꝓmiſſionũ cauſa. hec tota ra⸗ ipi aff licti murmurauerũt⁊ cõtra deũ indi tio mee expectatõis Pꝛetendat alter meri⸗ gnabant᷑ Gcðoex falſis dijs quos in ſpecie tum.ſuſtinere ſe iactet pondus diei⁊ eſtus anialiũ colnerũt ad veri dei noticiã deduce ier Jeiunare ſe bis in ſa bbato dicat. oſtremo bant. Nam qñ ipiydolatreaff ligebantur don eſſe ſicut ceteri hoim gloꝛie᷑Mihlaũt clamauerunt ꝓ liberatõe ſua ad deos quol unin adherere deobonumẽ ⁊ ponerein dñodeo colebant Ktci eos impotẽtes ſentirẽt jau ieu ſpem meam Kt infra Si mihip̃mia ꝓmit cti ſunt ad cognoſcendũ vexꝝ deũ quẽolim ucpun * ninbir tunt᷑ per te obtinenda ſperabo Bi ſurgant negabant ſe noſſe Duia ᷣm Bꝛego. oculos ain, aduerſum meplia.ſiſ euiat mũdꝰ ſifremat quos culpa claudit. pena aperit · ꝓpterqð Kene malignus. Hlipa caro aduerſug ſpm̃ ↄcu et finis cõdemnatõis illoꝝ veniet ſuꝑ illos ſüniüt piſcat. in te fperabo In pð.iij. Nñ tu do/ id eſtfinalis cõdemnatio que in infernofi⸗ euthn mie ſingulariter in ſpeↄſtituiſtime. ne carebit Negabant ſenoſſe deũ 4 dn ectiocliti irca illam clauſulã notandũeſt ꝙtru wionn £& MBi gute ludi geñerã hoĩm negant ſe noſſe deũ. viczduari teusd 6 et pecunioſi.ſ upbi⁊ p̃ſũptuoſi.ꝑiuri ⁊mà“ ih 1 brijs et increpatõibus non coꝛ⸗ lictoſi Pecunioſi ſunt nimis tenaces. plum rectiſunt. dignũ der iudiciũ ex; ptuoſiſunt nimis audaces.malicioſi fũt ni knhu perti ſunt. In his em̃ que patiebant᷑mole/ mis fallaces Pꝛimi negant deũ quatenus n V eferebant. in quibus paciẽtes indignabãt eſt caritas.ſcði quatenus eſt bonitas.tercn ina per hecquos putabãt deos in ipis cũ exter quatenus eſt veritas Mimo ergo ſenegat Muane — cliui deũ noſſe auari⁊ tenaces& pe eññ eis appa ret in forma pauꝑis vñden indigentiaet perens caritatẽ:ipſi pauperẽↄtemnunt nec poterunt ſe exculare dicktes Dñe apparui nobis in aliena effigie. non potuimꝰ no⸗ ticiã tut habere Premoniti ſunt em̃ ꝙ xp̃cĩ pntitali roba veſti᷑ Iſti funt de quibus di cit xp̃c Non poreſtis deo ſernireꝛ mãmone etnemo poteſt vuoby dñis ſerutre Aut ei vnũ odiohabebit⁊ alterũ cõtemnet Mat: vi. De iſta negatione pulcreſe ercuſauit ſã ctus Job. xxxi: Gr negauit qð volebant paupibo.⁊ oculos vidue expectare feciſti negantxpm mõ.⁊ f negabit in die in dicij qñ dicet eis iliud Math. xxv. Amẽ amen dico vobis neſcio vos Ijt Wath.x. Dutnegauerit mecorã homin io. negabo et ego eum coꝛãpe meo. Pcðo negant ſe noſſe deũp̃ſumptuoſi⁊ nimis andaces Ta les ſunt qui ꝓpꝛie foꝛtitudin: vl vtriby in nitentes nõ recõmendãt ſe deo:nec diuinũ implorãt auxtliũ ſic xpceos docuit Mat. vi dicens Etnenos inducas in tentatõem Tales ſunt qur ſeĩmergũt vel ingerũt pe ⸗ riculistentationũ ⁊ male ſocietatiſe admi ſcent. ſuſpecta con foꝛtia non refugiũt et iõ cito cadunt oxꝝ figurã⁊ ſignũ geſſit Pe trus. quiꝓprie infirmitatis ignarus dixit xᷣo Etiã ſiopoꝛtuerit me moꝛitecũ.nonte negabo Wat. xxvi. Jp̃etñ eadẽnocteſe in gerẽs ſocietati curiaiiũ ⁊ mlieꝝ.xpᷣm ter ne gauit ſicut ibidẽ deſcribit Tales ſunt mul tile iactãtes de caſtitate ⁊ ↄtinẽtia ⁊ alios quicadunt cõtemnẽtes.ſed ipt nec ex modi ratentatiõe vexati facilime caperentet fre⸗ quenter capiunt᷑. Et ideo ſancti virt deo ſe recõmendant ↄtinue.ſciẽtes ꝙ diuina boni ras eſt et non ſua.ſi ↄtra tentatões reſiſtãt Et ideo ſignãter dieit Job Ii vidi ſolẽcũ fulgeret⁊ lunã incedeñtẽ clare ⁊ letatũ eſt in abſcondito coꝛ meũ⁊ oſculatus ſum ma nũ meã̃ oꝛe meo que eſt iniquitas maxima: etnegatioʒ deñ altiſſimũ. Job. xxxi. Vbi dieit glo. Vꝛego. Vſculari manũ eſt bonñ vel nature vel gr̃e a deo ↄceſſum merit hu manistribuere Vñ qui bona oꝑafaciunt et illa deo non attribuũt.ſed vtrtuti natu/ rali vel prudentie ꝓpꝛie. hi deñ quiẽboni⸗ tas a quoomne bohů negant ſe deũ noſſe periuri malicioſi ⁊ fal⸗ deis laces: cuiuſnodi ſunt falſtteſtes⁊ falſ ad⸗ uocuti? falſi iudices qui ſciẽter veritatẽ ne gant p̃c em̃ eſt veritas Joh. xiiij. Falſi ei teſtes a iudicibꝰinneſtigan kꝙ ſuꝑ materi am de quafit inquiſitõ veritatẽ dicqt. fids pſtent. ſed ipe volũtarie a veritate recedũt ettales non ſolũ xp̃n negãt. imo vendunt Vñglo.ſuꝑ illud Wat.xxvi. Fxingeque rebat opoꝛtunitatẽ vt eũ traderet. Multi em̃ hodie ſunt qui factũ iude execranẽa idẽ faciũt· Naz cũp munere falſum teſtimoniũ dicũt. deũ qur veritas eſt vendũt/ Poꝝ fi⸗ gurã geſſerũt iuder quibopetrꝰ dirit Act. iij. Deus gloꝛificauitfiliũ ſuum ieſ uz qus vos quidẽtradidiſtis ⁊ negaſtis an te faciẽ ꝑilati.indicame illo dimitti Tales ſůt etiã falſiiudices.quiſcienter veritatem ſubuer tunt⁊ iudicaut ꝓ muneribꝰillud qð ſciũt eſſe falſum velꝓtimoꝛe⁊ minis a veritate recedũt. Picut fecit pilatꝰqui auditoiſto verboa iudeis Bi hůc dimittis nõ es ami⸗ cus ceſaris.timuit⁊ a dictamine ꝓpꝛie cõ⸗ ſcie receſſit. V b CEttñ en notandũ ꝙ non excuſant᷑ falſi iudices niſi totis viri⸗ bus liberare ſtudeãt innocẽtes Legimꝰem̃ ath. xxvi. ꝙ Pilatus multiplr egit ad liberatõem xÿi Primo ↄparãdo latronẽ i ſto dicendo Quẽ vnltis dimitrã voß Var rabam an ieſum qui dicitxp̃c.qᷓñ d. Neceß⸗ ſe habetis vnũ dimittere exquo debetis vl eũ dimittere.latronẽ Scðᷣocũ q̃reret ain Muid em̃ mali fecit ⁊ qud c de ie ſu qui ðꝛ xp̃c. Tercioqñ lauit manus ſuas coꝛã pploĩ dixit Innocẽs ego ſuma ſa ng⸗ nine inſti huiꝰ vos videritis Muarto quã do flagellart eũ mã̃dauit Nð ideo fm Ra⸗ banũfeciſſecredit᷑ vt indei penis ⁊ oppro/ brijs eius ſaciati deſiſterẽt ab inſtãtia moꝛ tis xp̃r ed his omib non obſtanti non excuſatpilatus.qꝛ faciebat eñ innocentẽ.⁊ ꝙꝑinuidiãtradidiſſent eñiudei. Poctñ non obſtante illud verbũ cõclu ſit pilatum. Fihunc dimittis nõ es amicꝰ ceiris vji audito hoc verboadiudicauit ſi eri ꝑetitio nem iudeoꝝ dexp̃o Wath.xxvij. ⁊ Jo.xxx Et ſicut falſi iudices cum pᷣtendũt ſe velle defendere veritatem diligẽter inquirũt de veritate.ſed ſipoſſint eã faciliter vid erenõ ꝓſequunt᷑ ta pilatus diligẽter inquiſiuit uxp̃o quid eſt veritas ſed noluit xpᷣirñſim ectio audire · ſed queſtionẽ exiuit cõtinue ad iudeos Joh. xviij. De his omibus verifica turilud Piere. v. Negauerunt dñm et di erũt Non eſt ipe neqʒ veniet ſuꝑ nos ma⸗ ů · Falſiem̃ aduocati dicũt ſe noſſe deũ ver bis:ſed factis eũ negant.⁊ non ſolũ negant imo repꝛobãt veritatem ⁊ coloꝛãt falſitatẽ De qutbo verificat illud ad T ttũ.pᷣ. Inqui nate ſunt vie eox⁊ mens? ſcia Confiten tur aũt ſe noſſe deñũ. factis aũt negant De ſtis loquẽs Sidoniꝰ in quadã epla ſic eos deſcribit Piſunt in cõuiuijs ſcurꝛe.in exac tiõibꝰ arpyie. in collocutõibꝰ beſtie in que ſiionibo ſtatne. ad intelligendũ ſaxei.ad iu⸗ dicandũ lignei:ad ignoſcendũ ferꝛei. ad in iurias pardi ad facecias vꝛſi. ad fallendũ vulpes. ad ſuperbiendũ thauri.et ad/ ſůũ⸗ manwũ minotauri Pec ille Iſtis nihil ſuf⸗ ſicit. nihil placet miſi pecunia.ſicut diẽ Ala nus in li.ſuo de cõqueſtu nature Si qͥs in⸗ uit armat᷑peennia:tanq; loricis argẽteis roꝛrẽtis impetũ fulguris tulliani. incuriꝰ hectoꝛee militie. robur pᷣtutis herculee.ver ſpellis vlyxis vilipendit aſtutia. Et intan rů hñdifames incaduit vt dyaletice mute ſcat ſubtilitas. rethoꝛice langneſcat ciuili⸗ ras.vbi numoꝝ peroꝛat pluralitas Siem̃ in aure iudicis vel aduocati ſuſurꝛet pecu⸗ nia.oꝛphei lyra carmẽamphitryoniſ.mnſa virgilij. voce pecuni Vbi numꝰ lequit᷑.tulliani eloquij lingua muteſcit. vbinumus militat hectoꝛee mili cie fulgura cõpeſcunt᷑.vbi pugnat pecunia virtus expugnat᷑ herculea. numns vincit. numus regnat.numus imperat vniuerſis. Pec Alanꝰ Iſtis aduocatis ſicut di Am bro.in quodaʒ ſermone.iuſte dicet᷑. Redde qð accepiſti que ↄtra veritatẽ dixilti.iniq;⸗ rati affuiſti.iudicẽ fefelliſti.iuſtã cãm opp̃ſ⸗ ſiſti.de falſitate vixiſti CLapitulũ.xiij. TLectio.clv. ni autẽ ſunt omõs homies in quibo nõ ſub⸗ eſt ſcĩa dei.⁊ de his que vident᷑ bona non potuerũt intelligere eũ qui eſt.ne qopid artendẽtes agnouerunt quis eſſet urtitex.ſed aut ignem. aut ſpm̃. aut citatuʒ aerẽ. aut girũ ſtellarũ · aut nimiã aquò · aut ſolem · aut lun rectoꝛes vjbis teraꝝ deol dit alios qui eſuffocant. Quid pla eſt m phm ij 3 eſt⁊ vanus ſi ſciam de deonð puta uerũt Poſtqᷓ Salomon ꝓſecutus ẽ iuſtã chananebrũ exterminatõemꝑ deũ:ꝓ eoꝙ deũ colere noluerũt. ſed ſicut ſtulti et inſiniydolis ſeruire pelegerunt Conſequs ter inſiſtit auctoꝛ hui⸗ libricirca crimẽ ydo latrie reprobandũ. Et circa hoc ſic ꝓcedit. Pꝛimoagit de magnitudine culpe ſeruiẽ trũ ydolis Scðode rectitudine pene qu deus inflixit ydolatris? ſi pẽaliter egiptijs Scða ꝑs.ibi. ca. xvi. Pꝛopter hecet his i milia digni paſſi ſunt toꝛmenta ¶ Eircap mũ duo fiũt Pꝛimoꝓſequit de ydolatra ſuꝑſticioſa adoratione Scðo de ydolo pmaria adinuentõe. Scða ꝑs ibi.infra ca⸗ kiiij. Acerbo em̃ luctu doloꝛis. Lirca ᷣm duofacit Primo rephendit ydolatras co⸗ lentes naturales creaturas Scðo reßhen colebãt artificiales imagines et ſculpturas Infra Infelices Quia vero in ydolatria duo ſunt · vicʒ auerſio a vᷣo deo qui ab omĩbus eſt colendus.? conuerſio ad creaturã Ideo pᷣmoagit de gentiliũ auerſi one a deo Secũdoð eoꝝ ↄuerſione adcyeã turas Scða para ibi. Sed aut ignem. 5 Lirca pꝛimũ reprehẽdit ſpũs ſanetus ſtoliditatẽ? fatuitatẽcurioſoꝝ gẽ⸗ tiliũ quicirca naturales inueſtigatões cum ſũmis laboꝛibo ſtuduerũt. et tñ dei noticia raruerunt Et ſic dicit. Vani autẽſunt oẽs pomies in quibꝰñ ſubeſt ſcientia Vanũãt phiſi. qð eſt oꝛdinatũ adali quid ſicut ad finẽ ⁊ non põt attingerefineʒ ſuũ Sieut ſialiqͥs deambulet ꝓpterlani⸗ tatẽ⁊ eam ꝑ deambulatiõʒ non ↄſequatur Dicimus eñ inuanũ ambulaſſe. hoĩes düt oꝛdinant᷑ ad deũ cognoſcendũ? colendum Vñ Anßhel. ij. Lur deus homo Rõnale creaturã a deo factã eſſe iuſtã vt illefruen⸗ do beata eſſet dubitari non debet Ideon⸗ . tura rõnalis eſt vt diſcernat inter iuſtũet ininſtũ.inter bonũ ⁊ malũ.et inter maꝰ bo nũa minus bonum Alioquin fruſtra facta eſt rationalis. Igitur omnis homo frultr babeat Etið dicit Vani aũt ſunt omẽs hoies in quibus non ſubeſt ſciẽtia det id eñ ſcia de deo Hec ſcia eſtfides per ꝓphetas reuelatã amiqe pribus ⁊ poſtea nobis ꝑfiliũ pꝛedicataim Zio. Pec ſcia eſt timor⁊ reuerẽtia dei Ba nichiijdictdeprudennt bul mindi 8 4 S 1 3 3 cw Perierunt eoꝙnð habuerũt ſclam Etſi nãter dici᷑ In quib nõ ſubeſt ſcienti es id eſt fides Eſt em̃ fides fundamentũtotiꝰ edificij ſpũalis in xpiano. Peb.ij. Fides ẽ erandaxꝝ rex ſubſtãtia argumẽtũ nõ ap⸗ parentiũ&t ideo infideles nihil boni ſup⸗ ectfict. dũmõ inſua infidelitate ꝑſeuerãt Poc eſt ergo pꝛimũ de quo rep̃henduntgẽ tiles ydolatreꝙ fidem de deonõ babuerüt ꝓfundamento ſue inquiſitõis.ꝙaũt noti⸗ riã vel ſeĩam de deo nõhabuerũt ptzex duo bus Primo qꝛ nõ inteilexerũt e bonũ re⸗ muneratoꝛẽvel gubernatoꝛẽmundi Secũ doex eoꝙ nõintellexerũt eñ eſſe mũdi crea toꝛẽ Quantũ ergo ad pᷣmũ dicit ſie. Et de his que vident᷑bona nõ poterãt intelligere eum qui eſt.id eſt deũ qu eſt ſũme bonꝰ Et ſolus pᷣeẽ. qꝛa ſec.⁊ ſine eo nihilẽ⁊nihil eẽ põt Sicut aũt deus ꝓpꝛijſſime dicit᷑ quiẽ ita dyabolus ꝓpterſuã maliciã dicit qui nõ eſt. Job.xviij. Pabitẽt in tabemaculo illiꝰ ſocij eius qui non eſt Cum ẽ viderẽt crea turas eſſe bonas · potuert arguiſſe ad vnũ per ſe bonũ deueniendũ.ſicut arguit Ani⸗ cen. pᷣ.ſue metha. ad vnũ fimpli neceſſe eſſe exalijs nõ neceſſe eſſe · ⁊ſic deueniſſent ad il lũ qui vere eſt. qui dixit. Ero.iij. Egoſum qui ſum.ait Sic dices filijs iſraeł ut eſt. miſit mead vos Vnde ſicut dicunt ſancti iſtud nomen ꝓprijſſime cõuenit deo vide⸗ licet Dut eſt. Jp̃e enim ſolus vnifoꝛmiter ſempꝑ idẽeſt. omis eñ creaturaalicui muta tioni ſbijcit Angeli ſiquidẽm aliquas af fectõs mutant᷑.coꝛꝑa celeſtia fm loca Loꝛ poꝛa inferioꝛa infra ſperã actiuorũ⁊ paſi⸗ noꝝ exiſtentia alterautaugmentant᷑.dimi⸗ nuunt᷑⁊ mouent᷑ᷓm loca Et ideoſignanter dicit Anſhel. ꝓſologiõ.ca.xxij. Tu ſolꝰdo mine es qð es ⁊ tu es qui es Ilam qð alið eſtin bren aliq;eſtĩ tpe et in quoaliquideſtmutabile. nõoĩnoẽqð eſt Et qð incepit a nõ eſſe⁊ põt cogitari nõ eſſe⁊ niſiꝑ aliud ſubſiſtat. redit innon eſſe et qð habet fuiſſe qð iam nõ eſt⁊ futuꝝ eẽ ð nondũ eſt. illud nõ ðʒ eſſe ꝓprie et abſo lute Tu vero es illud qʒ es · qꝛ qͥdquid ali mñ aut aliguo mões. hoctotus ct femꝑ es · ettu es qð ſemꝑ⁊ ꝓpꝛie⁊ ſimplres.qʒ nee habes fuiſſe necfutuxꝝ eẽ. ſed tantũpſs eẽ. Pec Anfhel. ¶ Scðᷣorepꝛehendit fatui⸗ katẽgentiliũphoꝝ de eoꝙnõcognouerint deũ eſſe mundicreatoꝛẽ? qᷓ;tum ad hoc di cit ſic Neqʒ opibꝰattendẽtes agnouerunt quis eſſet artifex Cũ enim affectus ducant in noticiã ſue cauſe;⁊ iÿitotaliter occupati fuerunt ad inueſtigandũ cauſas reꝝ.in hoc culpandiſunt quantũad pꝛimã cãm ꝙ de⸗ — uenirenon potuerũt ad cognoſe cendũ deuz bonoꝝ remun eratorẽ vel mundi creatoꝛeʒ a poſſet queri qualiter eſt ꝙ phlad demonſtrandũ deũ eẽbonoꝝ remu⸗ neratorẽ vel mũdicreatoꝛẽ arguũt᷑ð inſuf⸗ ficiẽtia. cum necxp̃iani quiſoli vniꝰ veriðt noticiã hñt ad hoc ſufficiant Ad hocdi⸗ cendũ vt eſtimo.ꝙ deũ eſſe non eſt ꝑaliquã ratõem demõſtrarũ hucuſqʒ. nec deum eſſe creatoꝛẽmundi ſed quicunqʒ ſe innocẽter hſñt ad deũ⁊ ratõem naturalẽ exercent ſtu ⸗ dendo:nec dinine gre obicem pbent. deus eis ſufficiẽter ſin cõmunicat noticiam ſicꝙ eis ſufficiat ad ſalutẽ Exempla ad hoc ha⸗ bent Pꝛimo de Loꝛnelio. cui miſſus ẽ Pe⸗ trus. Et de Paulo cui miſſusẽ Inamas. quiſe ſic diſpoſuerũt ꝑ reuelatõeʒ vel inſ pi ratõem ꝙ noticiã de vno deo meruerit ha⸗ bere Et ideo dicendũ eſt ꝙſi nõ obſtat cul⸗ pa homis. ad huncratõis vſum vtiqʒ ꝑue⸗ niet ꝙ dei notictũ habeat:id eſt de deo faltẽ quãta eſt neceſſaria ad ſalutẽ. qʒ ꝓbinõ fe⸗ cerunt.⁊ ideo arguendi B Tercio rep̃hendit erꝛoꝛes gentiliũ decrimie ydola trie quantũ ad cõuerſionẽ ad creaturã. Et noĩat ſeptem genera creaturarũ. que apud ydolatraꝝ ſuꝑſtitiões habebant᷑ in honoꝛe cũ dicit Sed ſupple deos putauerunt.aut ignẽ. aut ſpm̃ ⁊c̃. Ignem coluerũt calderet apud gentiles dicebat᷑ vnlcanus quaſi vo⸗ litanus fm Miero.⁊ Remigiũid eſt volan tẽ candoꝛem faciẽs. Iſte fingebatqᷓſi faber claudus.et dicebat᷑fulminare vel fabricare fulmina ioui:e ioui ſuperioꝛẽ ꝑtem aeris addixerunt.⁊ vulcano deputanert mediaʒ p̃gionẽa quo locofulgura ⁊ coꝛuſeatões de ſcendunt Ealdei aũt ſicut in quibuſdã hi⸗ ſtoꝛijs ſcolaſticis inuenit᷑ignẽ adoꝛabant et ad hocalios cogebãt ꝑ modũ iſtũ. obtuleft quibuſcunqʒ negantibo igne eẽdeũ.er aliũ deum colentibo pugnã ita ꝙſi dens eoꝝ ab aliquo vincereteius culturã dimitterent. Si ÿo ignis qͥ fuit ðᷣs eoꝝ alioꝝ ↄſumeret F-— ydola.ipi ad ignẽcolẽdũꝓ deoſemp ſe ob⸗ appollo 5ꝛ 6 en— jigarẽt Iſto audito canopeiin egipto qido co ꝙcaloĩe nJoem voeakpythiusa— lum beli coluerũt depoſuerũt de capite idv et extermina uau liſun coꝛonã aureã? ſuꝑ caput ſuũ qðdam ne ſerpente 6— atus— agit⸗ vas teſtiũ aqua plenũ poſuerũt ⁊ illud mk tis Sol dicit vel q? nin agnitu⸗ tis foꝛaminib ꝑfoꝛauerunt? cera obtura, dine inrer ſtellas. 0—— de uerüt Venerũtergocaldeiad iue dolü alop ki S 6 examinandũ? appoſuerũt ignẽ? ſtatim in ¹8 a lico id e tohe e ſbn eihnsee Etſichualuerur ſdoldca nã Hec multa noĩa pᷣm diuerſos effectꝰ ha ⸗ vopei ein ſdẽciuitatis egipti. ⁊ illi deciui⸗ nltannanain ſilut ermuſfiſunt deinceps ydolis ſuis vtt bebat Dicebal lund dianain ſiluis· lunaice — lis De iſtis ⁊ de eox cultu habet᷑:iiij. Regũ — Alj voluerũt ſpm̃ ic eſtetherẽ quẽ oiter xxi. Zdolebat incenſum Baal ſoli⁊ lune⁊ onẽ id eſt fuperioꝛẽ prem aeris vel ipmiß e ſiun nem ᷣm uk diniſerüt ndn g duodecim ign w mn tes vel potius in tres Superioꝛẽ vocauert tur purauerit deoð vi aias ſupſtitiõ migt* es VeennEt illã inferioꝛẽ ran Sed prer tſta multas alias ſupſtitiões io i tonẽ Inferioꝛẽ iunonẽ· Et llã inferioꝛẽpar x 4 ilo crtatũ aerẽ litater qinuenerũt poete ſicut narꝛat Plaro in li n tem vocat hic citatũ aerẽ ꝓprer fneilitatem enlett bhilis intiquins ſiluico mrin motus⁊ diuiſionis. ¶ Duarto alij venera⸗ bro Se P 5 iloe— bpo itip pant᷑girũ ſtellaꝝ id eſt firmamentũ in quo le⁊ p hr ſa* indn ſunt ſtelle vixe.id eſt varijs ymaginibꝰ no⸗ miniba m nricnituri uhuir minate hu grecox fabulas Alij coluerunt br ſeen emi poſtea poete chlu⸗ itinu2 äk ingebstonn Ehnorie eaſdem artes ſiue ſtia mẽbꝛa imumun nsris· tethidẽ deãfrugi Inter iſtasfalſas S Suennerit appꝛionoi lupin Fhiles ezucn e de loue q ocãtes ſcienttãcolcndt agros cererem ſciẽ um 2 interdiſgnicrpen eile n colẽdi vineas bachũ · actus eti hũa mut t turno Intercũſupetoꝛe plio aeris Fin ehbidinio venerẽ vocauert Erſeſupſi te Sbe ſaturm tres ſilios habuit· o/ tiðes mulriplicate ſunt nimio. E vocktur b1 1 n S ſupſtitões fm Seruiũ a vetulis vltra con⸗ ninmgl. tales habent᷑ verſus Jupiter aſtra. fretum ſuernqᷓnẽhũane xireſupſtitib Tal⸗ eñ ttinct neptunꝰ tartara pliño. Regna paternate⸗ verutiſſime verule iam derreplen velir. einit nent.tres tria quiſqʒſuũ Vñ ipm eiemen⸗ taltũnuminũꝛfictioninnẽtiiccofucnn— tů aquaꝝ vocauert neptunũ Eti Sꝛ ila eckio·civi lumn ßꝙ aliqᷓ coluerunt nimiãaquã Puiꝰ yma W Oomm et ſi— go poꝛtauit in manutridentẽ ad deſignan pũ ꝙaque triplicifungunt᷑virtute. Sunt ſpecie delectatideos putaueßt unr cñ liquide fecunden porabiles Hic etiam ciãtq̃nto his dñatoꝛ eaꝝ ſpec neptunꝰ amphitritẽ accepit ĩchiugẽ Erdi⸗ oſioꝛ eſt Specieieñ generatoꝛ heeomiach idean citamphitrires abumphiꝙ elt circũ⁊ tritũ ſtituit Aurſi virtutẽ ⁊ opa eox miratiſt uüun qſiatritũ·eoꝙ aqua tribelementis quaſ intelligant ab iis. qñ̃ quthe⸗ fecitfoꝛtio kn ↄcluſa ſit ⁊ circũtrita.ncelo vt in aquis ſu eſtillis Amag nitudine ẽ ſpecieitcreatu u perioꝛib in aere in nubibo:in terꝛa in fonti kure cognoſcibilr poteritcreatoꝛ hox vide jolliſs bus⁊ puteis Vel vroꝛ neptuniðꝛ ampbi⸗ ri¶ Poſtqᷓ; ſpůſſanctꝰ redarguit ꝑnerſos ewin trites ᷣm Macrobiũ qꝛ mare terꝛã ambit gentiles de ignortia quã habuerũt dedo ſt et circũtegit Alij coluerũt ſolẽ quẽ multis oim ↄditoꝛe Hicoñdit ↄſequẽter ꝙillaig uäe nomimb nuncupauerũt Solem em̃ dicir norãtia nõ fuit a natura humana ſed abeo⸗ in tum primũ filium iouis.quẽ vocãt phebũ quaſi rũ malicioſo erꝛo?t Et circa hec duo fiunt tuckwz nouñ eoꝙ in oꝛtu ſuo quoridie nonꝰ appa. Hã pᷣmo oñditꝑ quã viã veniſſe poterat ludedot keneeineee Pie ientn Schläbwn— dwi igndꝛãtie efeuſatõʒ Scða psibi Sed tañ adhuc in hist Z Lirca pᷣmũ duofa cit Pꝛimo tangit duplex mediũ diuiſim ꝑ quoꝝ vtrũqʒ ad dei noticiã poterãt ꝑueniſ ſe Secũdo oñdit qũo per illa medra debe bãt arguiſſe.ibi. Z magnitudine em̃ Duo ergo ſunt in creaturis. vicʒ foꝛma delecta⸗ bilis in eſſendo.⁊ virtus admirabilis ĩ agẽ do.⁊ iſta duo maxime apparent in coꝛꝑidꝰ celeſtibo.ſcʒ ſole⁊ luna et ſtellis · de quibus imediate dictũ eſt añ Et de iſtis loquẽs ſub dit Quoꝝ ſi ſpecie delectati. deos putaue rũt ſciãt quãto his dñatoꝛ eoꝝ ſpecioſioꝛ ẽ Duoꝝ pᷣdictoꝝ ſcʒ ſolis⁊ lune⁊ itellaꝝ ſpe cie delectati In põ. Delectaſti me dñe in fa ctura tua Vñ glo. Delectari in ſpecie crea⸗ ture ppter deũ licitũ eſt Sʒ delectari ĩcrea tura ꝓpter ip̃am non referẽdoad deũ ꝑuer⸗ ſum eſt Ergo ſi hoꝝ ſpecie delectati ſut.ſci⸗ ant.i.ſcire debẽt quãto dñatoꝛ eoꝝ.deꝰ vi⸗ delicet ſpecioſioꝛ eſt ſcʒ his rebus Luiꝰ ra⸗ tionẽ ſubdit dicens. Specieiem̃ generatoꝛ id eit creatoꝛ rerũ pᷣcioſaꝝ.hec omia ↄſtitu ⸗ it Duia ergo ðs pulcritudinẽ creaturaruʒ creauit ⁊ non creauit niſi ꝑ liberũ arbitriũ ſicuturtifex facit opus ſuũ. ſcire poterãt ꝙ ipe longe ſit ſpecioſioꝛ qᷓ; opus ſuũ Boetiꝰ ig. de ↄſola.me.ix. Pulcrũ pulcerꝛimꝰ ip̃e mundũ mente gerẽs.ſimiliqʒ ymagine foꝛ⸗ mãs Aliud mediũ eſt in iſtis creaturis du cens intellectũ hoĩs in deũ totius creature cãm.vicʒ mirabilis virtus ⁊ potẽtia coꝛpo⸗ rũ celeſtiũ.lucendo.monẽdo.diuerſos ⁊ q̃ſi infimtos effectus in iſtis inferioꝛibo ꝓducẽ do Igit᷑ ſi virtutẽ ⁊ opera eoꝝ mirati ſunt ꝛꝓprer mirariceperũt hoĩes phari:pᷣ.me tha.⁊ videt᷑ phia hr̃e mirabiles delectatio⸗ nes in ſinceritate ⁊ puritate.x.ethi. Intelli gãt. hoc eſt inrelligere. debẽt abipis ·i.ꝑip⸗ jas creaturas.qm̃ qui hec fecit foꝛtioꝛ eſt il lis.foꝛtioꝛ.i.virtuoſioꝛ ⁊ potẽtioꝛ eſt illis ĩ agẽdo Vñ ip̃o volẽte ſol lumẽ ſuũ retraxit Math. xxvij. Ipo volẽte ſol ſtetit. Joſue x. Ipo volẽte ſol retro redijt.iij. Regũ.xx¶. Lõſequẽter oñdit qũo ꝑ iſta duo media in tellect? humanꝰ aſcẽdit in deũ. quaſi dice/ ret Pec eſt tota rõ q̃re gentiles ab ignoran tia ſua de deoſunt inexcuſabiles.qꝛ a mag nitudine ſpeciei⁊ creature poterit creator eoxꝝ cognoſcibiliter videri. A magnitudi⸗ ne ſpeciei.i.pnleritudinis⁊creature.i.mira bilis tacture debebãt arguiſſe creatoꝛẽeſſe maioꝛẽ tam ſpecie qᷓ; virtute. Sicut etiam Areſto.ꝑ viã motus niſus eſtꝓbare vnum pᷣmũ mouens eſſe impꝑtibile ⁊ infinitũ nul⸗ lã habens magnitudinẽcoꝛꝑalẽ.vtij. phiſi. Roma.pᷣ. Inuiſibilia em̃ ipſiꝰ.i. deta crea⸗ tura mundi.i.ab hoĩe.ꝑ ea que facta ſũt in/ tellecta cõſpiciunt.ſempiterna queqʒ eius virtus et diuinitas.ita vt ſint ĩexcu ſabiles B Juxtaillãclauſulã. Quoꝝ ſpe⸗ cie delectati deos pntauerũt· otandũ eſt ꝙ delectant᷑ aliqͥ vicioſi ſpecie ꝓpria.et aliq ſpecie aliena Primi ſunt qͥ ſuꝑbiũt de pul⸗ critudinis vanitate Secũdi lunt qͥ inlani⸗ unt libidinis voluptate Pꝛimi ergo dele/ etant᷑in ſpecie ꝓpꝛia.ſuꝑbientes de pulcri⸗ tudinis vanitate nõ cõſiderãtes qᷓ; vana ſit et ſuꝑficialis qᷓ; breuis ⁊ tꝑalis Vñ Boe⸗ tius.iij. ð cõſo Foꝛme pᷣo nitoꝛ vt ventꝰ rapidꝰ eit⁊ velox et vernaliũ floꝝ mutabilitate fugatioꝛ.ꝙ ſi vt Areſt.ai.li⸗ ceis oculis vterent homies vt eoꝝ vilus ob ſtantia queqʒpenetraret.nõne introſpectis viſceribo illud alcibiadis ſuꝑficie pulcerꝛi mũ corpꝰ turpiſſimũ videret᷑ Ergote pul/ crũ viderinõ tua natura ſed oculoꝝ ſpect ã tiũ reddit infirmitas Sed eſtimate q; vul tis nimio coꝛꝑis bona. dů ſciat b qðᷣcunqʒ miramini triduane febris ignicho poſſe diſ ſolui Hec Boetiꝰ Refert Duið.metha.iij ꝙ Narciſſus puer quidã tãte fuit ſpeciei vt ſtatim natus ab omibo poſſit amari Parẽ⸗ tes ergo p̃ nimia admiratiõe pulcritudinis cõſuluerũt quendã vatẽ.ſi iſte puer tꝑs at⸗ tingeret ſenectutis ⁊ ſi eſſet futurus etatis longeue. Ille reſponditDiu inquit viuet ſi ſemetipſum nõ nouerit Puer adultus⁊ fa ctus iam iuuenis tantã cõcepit de ſuo deco re ſuꝑbiã ꝙ oĩm ↄtempſit amoꝛẽtq iuuenũ q puellaꝝ Tandẽfatigatꝰ quodã dieð ve natõe diuertit ad fontẽ quendã puriſſimũ cauſa ſitis fedãde Et dů biberet ymaginem ſue faciei vidit in aqua Miratus ſpẽm vi⸗ ſe ymaginis cõſiderat frontẽ crines os ge⸗ nas ⁊ oculos et amore itiꝰ ymaginis capit Alloqͥt imaginẽ. extẽdit bꝛachla vt eãap bendat ⁊ nihil innenit niſi aquam. Pffert ⁊ oſcula⁊ ymago videt᷑ ddere ſibi velle.ri det puer? illa coꝛridʒ · lacriat i Lectio Sie ergo eardeſcens in ⁊moꝛe ſuijpſius languẽs defecit. ⁊ in florẽſue noĩs ẽ Zuerl⸗ Iſe puerꝓpter ſpẽm nimiã elatꝰĩ ſupbiã deſignat vane gloriantes de fragili decore torꝑis.qui tĩ delectant᷑de ſue pulcritudi⸗ nis venuſtate ꝙ totalr euaneſcunt. vbi ho/ mies eſſe deberẽt inutiles flores fiũt Vn ſa xl. Omiĩs carofenũ⁊ oĩs gloria eiꝰ q̃ſi os agri Iſti diu viuerẽt vita geſi ſemet⸗ ipᷣos nõ nõſcerent In cuiꝰfigurã Herodes occidit Joßem Wath.xiiij. Perodes in⸗ terp̃tat᷑gloriãs in pellib⁊ deſignat ꝑſonã de pulcritudine coꝛꝑis gloꝛiantẽ qᷓ non eſt niſi in ſuꝑfciex pelle fᷣm Z reſto. Johãnes gr̃a vel in quoeſt gr̃a iuterp̃tat Perodes ð Jobem occidit dum ſuꝑbiẽs de ſpecie gra⸗ jiã interemit que latebat in mente. Unde auctoꝛ libri de varietate carminus. Tria inquit ſunt ſeminũ genera que incu toiunentutis agro abſqʒ comitantibo ʒiza⸗ nijs rariſſime ↄ ualeſcũt ſeʒ elegãtia pulcri tudinis. vigoꝛ foꝛtitudinis ⁊ ſuauitas vo cis. Pulcritudo em̃ iuuenẽ aliene pꝛedã li⸗ bidinis aut pꝛedonẽ efficit caſtitatꝭ foꝛti⸗ tudo ingerit audaciã Audacia vᷣoadiniu rias ↄ mittẽdas impellit At vᷣo hi qͥ vocis amenitate p̃eminẽt laſcina modeſtis· ludi⸗ era ꝓficuis.⁊ iocoſa ſerijs añponũt Hec il⸗ le. Sco delectãt᷑alij vicioſe inſpẽ aliena ſiẽ ilſe ſenex cui dixit Daniel Senẽen Cha naan⁊ nõ iuda· ſpẽs decepitte ⁊ ↄcupĩa ſp nertit coꝛ tuũ Dañ.xiij Poꝛro ſuſãna erat velicata nimis ⁊ pulcra ſpecie Sic olofer⸗ nes occidit᷑dũ incaute Judith ſpẽm ↄtem plat. Judith. xxi. Judithfilia merarii ſpẽ faciel ſue diſſoluit eũ Vñ Judith.x.ſcribi tur ꝙ cũ ip̃a oꝛaſſet añ faciẽ eiꝰ ſtati captus eſt ſuis oculis holofernes Sic Dauid cap/ tus ẽin ſpecie Berſabe.ij. Reg · vi.Etiõ ſig nãter ðꝛ Ecẽi.ix Ne circũſpicias ſpẽm alie nã Pꝛopter ſpẽm em̃ mlierl piert multi.et ex h ↄcupia q̃ſi ignis exardeſcit NMotanð eſt ꝙ nihil eſt ita potẽs ſubuertere coꝛ hũa nů ſiẽ ↄcupia⁊ amoꝛ ſpeciei In cuiꝰ figurã et ſignũ fingůt poete ꝙ Alexãder filiꝰ pꝛi ami Paris vocabat᷑ a paritate iudicij Vñ ad eñ miſſe fuerũt Juno Pallas ⁊ Venus vt inter eas diſcerneret cui pomũ aureum deberet᷑.qð mittẽte dea diſcoꝛdie caſu ceci dit inter eas In quo pomo ſic erat inſerip⸗ tum. pulcrioꝛ me habebit. Lertabant ergo iſte tres dee que foꝛet pomũ p̃ ceteris habi⸗ tura Juno promiſit diuitias et regnũ.pal⸗ las laudẽ milicie Venus pulcrioꝛẽ de gre cia mulierẽ Iſte ðᷓ paris nõ obſtãte ſui iudi cij ſubtilitade a ↄcupia eſt ſubuerſus Cñx omũ adiudicauit Veneri donariſ Secũ do notandũ ꝙ inter delectatõnes tꝑales et eternas multipler eſt differẽtia Primo em̃ delectatões corꝑales ᷣm Areſto. vij ethi. ſunt quaſi medie⁊ hñt triſticias ſibi oppo⸗ ſitas. imo nihil valẽt niſi triſticia ſibi pꝛece dõte ↄtraria.ſicut delectatio que eſt in qui eſcẽdo nõ placer niſi feſſo⁊ fatigato. et dele ctario queeſt in bibẽdo nõ acceptat niſiꝑſi tim.⁊ delectatio que eſt in comedẽdo inten dit⁊ augmentat᷑ꝓpter famẽ pᷣcedentẽ et ſie de alijs Et ſic cõcludit ibi Areſto. ꝙ nihil idẽ eſt nobis delectabile ſemꝑ. Luiꝰrõeſt. qꝛ homo cõtinue mutat᷑ ab vna diſpoſitiõe in aliã.⁊ illud qð placet homini⁊ eſt ſibide lectabile in vna diſpoſitõe:eſt eidẽ abomia bile in alia diſpoſitõe. et iõ eoipᷣo ꝙ natura noſtra non eſt ſimplex ſed cõpoſita ex mul⸗ tis.⁊ trãſumit᷑ de vna diſpotõe in cõtrariaʒ neceſſe ẽ ꝙ illð quod eſt delectabile homint ß̃m vnñ diſpoſitõem ſit eidem triſtabile fm aliam.ſicut eſurienti ſumptio cibt eſt delec tabilis ⁊ iam ſatiato fit eidem abominabi⸗ lis Sic per oppoſitũ dicit Areſto. ꝙqꝛ de us eſt natura ſimpler⁊ inuariabilis ſp gau det vna et ſimplici delectarione quõ habet n cõtemplatõe ſuijpſius Lum ergo ad ſta tum diuinũ deuenimus per gloꝛioſas do⸗ tes coꝛꝑis et anie erit delectatio nñ̃ ſemꝑ vna ⁊ vnfoꝛmis⁊ ꝑpetua. Juxtaillud põ Adimplebis me leticia cũ vultutuo. dele⸗ ctationes in dextera tua vſqʒ in finem Lectio.clvij. Ed tamẽ in his ad huc minoꝛ eſt querela.et hi em̃ foꝛtaſſe erꝛant deum querentes ⁊ volentel inuenire Etem̃ cuʒĩ operibꝰ illius conuer ſentur et inquirunt et perſuaſum habent⸗ quoniã bona ſunt que videntur.iterũ tam̃ nec his debet ignoſci Sienim tantũ potuẽ runt ſcire vt poſſent eſtimareſeculum quo⸗ mõ huius drim non facilius inuenerunt⸗ ¶ Poſtqᷓ; ſpũſſctũs declarauit vitã⁊ moð cwi per quẽ gẽtiles phi poterãt deueniſſe ad ve ram deicognitõem Hic oñdit ꝙ de eoꝝne gligentia in hac ꝑtenullã habnerũt excuſa tionem. Et circa hoc tria facit. quia primo ponit eiuſdẽexcuſatõis allegatõem Scðo ilius allegatiõis ꝓbatõem Tercio eruſẽ ratõis ↄfutatõem Secũda pars ibi. Etm̃ rüin operibꝰ Tercia pars ibi.Iterũtñ nec his. A Allegatio ad excuſãdũ gen tiles phos poſſʒeſſe talis. vidert etei poſ ſet ꝙ eis minoꝛ eſſet querela q; pᷣdicta pre⸗ tendũtꝓtanto.qꝛ ip̃ifecerũt qð in eis fuit Queſierũt deũ ſtudijs ⁊ ingenijs diſputa tionibo ⁊ doctrinis volebant e inneniſſe. vñ ſi nõ inuenerũt non videt᷑cu lpa eoxLõ firmatioiſtiꝰallegatõis eſtꝙ ip̃cõtinue in opibus dei ſcʒ creaturis difeutiẽdis cõuer ſabant᷑ſtudentes circa naturã rerũ creataꝝ Et ad deum cognoſcenð mltiplr inquiſie⸗ rũt inueniẽdo diſputãdo⁊ docendo.⁊ con⸗ cluſerũt euidenter ꝙ oĩa ſenſibilia que vidẽ tur bona ſunt ⁊ vſui hũano multũ neceſſa nia Igit᷑ videt᷑ꝙ ſi potuiſſent vlterius aſcẽ⸗ diſſe ad deũ cognoſcendũ hoc multo liben/ tius attentaſſent Sed ↄfutatio iſtius alle gatõis cum ſua ꝓbatiõe eſt talis Si iſtifue rũt ita ſtudioſiet ingenioſi ꝙ potuerũt ſibi adquirere eſtimatõem ⁊ aliqualẽ cognitio nẽ de toro mundo.ſicut de motibꝰ ſolis ⁊ lu ne. de viribo arboꝝ lapidũ⁊ herbaꝝ qð eſt difficilimũ. qũo nõ facilius hoꝝ om dñm et cauſam poterant inuentre. pᷣſertim cũip⸗ ſe ſe deuote viuentib ſpõte ingerat Sap. vi. Pꝛeoccupat aũt qui ſe ↄcupiſcũt vt illiſ ſe pꝛioꝛ oſtendat Dicit ergo ſic a pᷣncipio le ctionis ꝓra. Sʒ tñ adhuc in his gentibus videlicet colentibv coꝛpa celeſtiaet elemen ta minoꝛ eſt querela vel minoꝛ q; de colen/ tibus ydola de quibus poſtea ſtatim dicet᷑ Vel minoꝛ querela eſt. hoceſt eſſe videtur qᷓ; lectio vltima pꝛetẽdebat Et hi em̃.em̃p ꝛ. quia hi foꝛtaſſis erꝛant. In hoc qð dicit foꝛtaſſis innuit excuſationis inſufficientiã Deum querẽtes ⁊ ſic facientes quod in eig fuit ⁊ volentes inuenire ſed nõ valẽtes Pu ius rationis confirmatio videt᷑eſſe illð qð ſequitur Etem̃ cum in operib illius ↄuer⸗ ſenta inquirunt ⁊ ſiccõtinue verſent᷑ꝑ ſtu dium⁊ inquiſitõem in operibo illius.det etiã manifeſtũ eſt ex dictis eoꝝ ꝙ perſuaſuʒ habent.i.ratum⁊ per ratõem ꝓbatum qi bona ſunt que vident᷑.videlicet iſta ſenſibi⸗ lia Sed bec reſponſio refellitſic. Iterũ tñ nec hio debet ignoſci Et exponiiꝑiaʒque eſt iſta Aut eſt vel tñ ꝓ ſed.ſed iſiis non de bet ignoſci id eſt nõ debet ꝓ excu ſatis habe ri. Et ſubiungitur ratio in littera Stenim tantũ potuerãt ſcire vt poſſent eſtimare ſe⸗ culũ qũo dñm huiꝰ facilius non inuenerũt quaſi diceret. Mirũeſt⁊ ſitanti erãt inge⸗ nij ꝙiſtos effectus ſcire poterãt Igitcauſã omniũ iſtoꝝ effectuuʒ vtiqʒ leuiff ime ſcire potuiſſẽt Sed 3ᷓ illud vltimũ videt᷑eſſe il⸗ lud ſuperiꝰ poſitũ ·vi.c. Difficile eſtimamꝰ que in terꝛa ſunt⁊ que in ꝓſpectu ſuntĩue/ nimus cũ laboꝛe. que aũt in celis ſunt quis inueſtigabit Igit᷑ nõ potuerũt faciliꝰ inue⸗ niſſe deũq; eſtimare feculũ Dicunt docto⸗ res ꝙ aliud eſt ↄpꝛehẽdere de deo qꝛẽ. ⁊ ali ud quid eſt Pꝛimũ potuerũt pi percrea⸗ turas Scðm fuit eis impoſſibile. Sed qꝛ deũeſſe hucuſqʒ demonſtratũnõ inueni ſi⸗ ue ab Areſto·ſiue a quocũqʒ alio vt dicit q dam doctoꝛlicet ego cum pho ⁊ alijs ſolẽ nibus doctoribo ĩ vltima lectiõe tenuerim et adhuc teneã oppoſitũ. Et ideoiuxta viaʒ illius doctoꝛis aliter ad dictã obiectõeʒ re⸗ wondeo Dicãem̃ fm mentẽbeati Auguſt. rviij. de ciui. dei.ca. xxxviij. D ante omẽs phos grecos vel barbaros ꝓphete ſ anctip ceſſerũt qui tã verboq; ſcripto deinot iciaʒ docuerunt·et ideo deum eſſe ſtatim apriꝝ⸗ cipio mundiꝑ Adam et filios ſuos extitit pᷣdicatũ · Lui dicto quidam aſſenſerunt.et quidã diſſenſerunt ſicut modo de alijs arti culis inuenimus.Iſti ergo bh audientes u deum eſſe eta dei cultoꝛibo fuiſſe pꝛedica/ tũ· poterant ex regimine mundirerum vni foꝛmi gubernatione rationabiliter aſſeruiſ ſe deũ eſſe Et ideo ꝙerꝛauerũt.eoꝝ vel ne⸗ negligẽtia vel malicia fuit in cauſa. Etqz ꝓpter reuelatõeʒ antiquã diuulgatũ ẽapð omẽs gentes legibus vtentes deñeſſe:⁊qð eſt omĩbus notũ videt᷑ip̃a natura notũ. õ eſtimo Damaſcenũ dixiſſe. ij. ſen. ca.iij. o gnitio exiſtẽdi deũ nobis naturaliter inſer⸗ ta eſt qᷓ;uis non ingenij naturalis inueſtiga tiõe.ſʒ potius diuina reuelatiõe dei noticia hominibus fuerit cõmunicata Vñ dico ad obiectõem ꝙ multo facilius eſt 4 at — 2—.„——— 3 28 1 1 6 13 8 11 11 4 3 3. 3 1 1½ 5 5 1 3 3 1 ſ 3 1 ¹ 3 1 1 66 1 6 3 ** 3 4 1 8 1½ 1. ** 1 3 6 3 3 zi 1 1 ſ. 1 8 * 1 13 1 3 1 1 fidẽð deo inuenire qᷓ ſeculũ eſtimare qꝛ be ne vtentibo naturali ingenio deus ſeipſum aliqͥ mõ reuelat.vl ꝑ extrinſecã infoꝛmatio nem. vel ꝑ intrinſecã inſpiratõem Confir⸗ mat hec reſponſio qꝛ nec aliter aſtronomiã dicũt plurimi adiuuentã fuiſſe Vñmgr in hiſtorijs ſcolaſticis ſuꝑ Beñ. de diſperſiõe filioꝝ Toe.narꝛat Noe habuiſſe filiũ quẽ dã noĩe Jonichum q̊ accepit a deo ſapiẽtià ſeu donů ſapiẽtie⁊ inuenit aſtronomiã Si cut ergo addiſcere potuerũt ſciam ad mẽ⸗ ſurandũ quantitatẽterꝛe ſolis⁊ lune. Jta potuerãt didiciſſecolere verũ deũ. à Juxta illã clauſulã Dñm ñinuenerũt Ilo tandũ ꝙ ratio eſt qꝛ non queſierũt eum vhi manetHon emm inuenit in laſciuijs volu 3 ptatis. nec in diuitijs vanitatis nec in con ſoꝛtijs carnalis ↄſanguinitatis Iõ inuen tur in laſciuijs voluptatis.qꝛ ᷣm qð ſcribi tur Job. xxviij Non inuenitin terꝛa ſuaui ter vinentiũ. Et Canti:iij. In lectulo meo per noctẽqueſiui quẽ diligit anima mea.qᷓ ſiui⁊ non inueni Secũdo nõ inuenitĩ diui⸗ tijs vanitatis.qꝛ Oſee.v. In gregibo ſuis et in armentis vadent ad querendũ domi nũ⁊ non inuenient Tercio non inuenit do⸗ minus in ↄſoꝛtio carnalis cõſanguinitatis Luce.ij. Requirebant eum inter cognatos et notos ⁊ non inuenientes eũ egreſſi ſůt in hieruſalẽ Sed inuenit᷑in pᷣſepio pãnis ĩuo lutus auſtere penitentie Luce.ij. Inuenie/ tis infantem pãnis inuolutũ.⁊ poſitũ ĩ pꝛe⸗ ſeßio Inuenit᷑etiã in domo můde cõſciẽtie WMath.ij Intrantes domũ iuuenerũt ꝓue rũ cũ maria m̃e eiꝰ · Tercioaũt inueni᷑in templo ↄtemplatõis denote Luc.ij· Poſt triduum inuenerũt eũ in templo b Erꝛauerũt ergo iſti phi circa diuina et cele ſtia ꝓpter nimiã diſtantiã Dicit eiñ Baſili us phimia diſtãtia facit erꝛare circa tria. videlicʒquãtitatem· qualitatẽ. ⁊ circa figu rã. Circa quantitatẽ fᷣm Baſiliũ ⁊ ponit ex emplů de ſole quiꝓpter nimiã diſtantiaʒ a nobis apparer vix pedalis quantitatis in dyametro. Circa qualitatem ⁊c̃.Et poit ex emplũð velis nauiũ que cũ ſint alba appa rent multũ diſtantibꝰ eſſe nigra Erꝛat᷑etiã circa fizurſpprer diſtãtiã⁊c̃. Et poit exẽ by que ců ſint quadrate ꝓpter plũ deturꝛibo que cũſi nimiã diſtantiãapparẽt eſſe rotũde Unde auctot de viſu ꝓpoſitõe x. Rectangulema gnitudines magna diſtantia viſe parfarie apparent VUbi habet aliatrãſtatio. Sicut quadꝛa ꝑ diſtantiã long viſa rorundaap arent. Ratioeſt. qꝛ in magna diſtãtiaan, uli quadrati nõimmutãt ſenſum. qꝛcui libet viſibilis ꝑ impꝛopoꝛtionatã diſtãtiaʒ . ſiue ꝑ elongatòem viſum terminari cõtin ⸗ git ſicur dicit᷑ ꝓpoſitiõe tercia eiuſdẽ libri. Iſto mõ pctõꝛes elõgati a celeſtibo erꝛant — aircafuturã głiam tripliciter. qꝛ circa eius quantitatẽnõ ↄ ſiderantes q; magna émul titudo dulcedinis tue dñe⁊c. Lirca eiꝰq̃li tatem nõ cõſiderantes.quia nec auris audi uit nec in coꝛ homi ram nõ cõſiderãtes qᷓ; ſtabilis ſit etetema. Eſt em̃ in quadro poſita.ſicut dicit᷑ Apoc. xi. pſiaũt credũt eam eſſe rotund id eſt volubilẽ⁊ caducà. Lectio.clviij. 6 Pfelices autẽ ſunt et inter moꝛtuos ẽ ſpes il⸗ loxꝝ.qͥ appellauerũt deos opera manuũ hoim auꝝ ⁊ argentũartis inuentio nem ⁊ ſimilitudinẽ animaliũ.aut lapidem inutilem opus manus antique ¶ Poſtquã ſpirituſſanctus reprobanit ydolatras colẽ tes natutales creaturas. In hac parte con ſequenter aggꝛedit repꝛobare ydolatrasq colunt ymagines ⁊ artificiales figuras Et circa hoc duo facit Pꝛimo agit de ydoloꝝ multiplici diuerſitate. Secundo deadoꝛã tiũ ſtulticia⁊ fatuitate Secũda ꝑs ibi Et de ſubſtãtia ſua. Lirca pꝛimum duo fucit Nam pꝛimo oñdit qũocoluerunt ydola in materia minerali· Scðo qũo in materiali⸗ gnea⁊ nemoꝛali Seeũda ꝑs ibi Aut ſiqͥs artifex Z Eirca pꝛimũ dicit ſicqn felices aũt ſunt ⁊c̃. Et meritò infelices Eſt enim felicitas ꝓpꝛia operatiohominis hm virtutẽoptim in vitã pfectã.pᷣ.ethi. Pꝛo pria autẽ operatio hominis eſt intelligere et amare deum vnde iſti aberꝛantes ⁊ colẽ tes imagines falſas. meꝛito dicunt᷑ infeli— ces. Inpõ· Lõtritio⁊ infelicitas in vijs eo rũ Solet etiã ſic dici metrice Tres infeli“ ces in mũdo nouimꝰ eẽ Infelix qͥ pauca ſu⸗ pit ſpernitqʒ doceri Infelix qui mlta ſapit s aſcendit gloꝛia quãde us ſe diligentibus pparauit Circa eðfigu ininilnt uiuin lue ſuiun — ummiüd. ſoü leſe Aeſ n ca ſpin iunm ne inui. Ni ſit — — * P tiquis ymaginib 2 1 cwuii ſpernitq;ʒ docere Infelix qᷓ recta docet ope raturinique. Et omiby iſtis modis infefi⸗ res fuerunt ydolatre Pꝛimo quidẽqꝛ cuʒ pauca ſaperent de deo.ſpꝛeuerunta ꝓphe⸗ ris doceri Scðᷣocum multa ſaperẽt demũj danis.ſpꝛeuerũt deũper illa inueſtigare⁊ ſic ſe⁊ ſuos docere Tercio qꝛ cũ recta mlta docerent de naturalitꝰ. maxime tñ opera⸗ bant᷑inique ydola colendo⁊ venerãdo In/ felices ergofuerunt ꝑ lumis fidei pꝛiuatio „ nẽ? per beatitudinis deſperatõem. Vnde ſubdit Et inter moꝛtuos eſt ſpes illoꝝ qua ſi diceret ſicut ð moꝛtuis nlla ẽſ be 7deãt ad virũ natalt ita nec deiſtis eit vnqᷓ; ſpes ad vitã gre poſſint redire qui appellaue⸗ runt deos opera manuũ hominũ auꝝ et ar gentũ In põ. Simulacra gentiũ argentuʒ et aurũ ⁊c̃. Artis inuentõem id eſt doluz noua arteexcogitatũ Dicitem̃ Dedalꝰ pꝛi mus feciſſe ſe mouentia m ng̃mĩ hiſtoꝛijs ſcolaſticis ſup libx Indicũ ðtꝑi bus Bedeonis Et ſimiitudies anima liũ ſicut ſuperius eſt expoſitum. Coluerut eñ̃i ſimilitudines ſerpentũ. draconũ.⁊ oui.ra nar. atqʒ canũ.aut lapidẽinutilẽ. quia ad nullũ vſum vite deſeruientẽ opus manꝰan tique.qꝛ olim plus numinis credebat᷑ĩ an/ q; ĩ nonis ꝓpter vetuſta tem. Solent em̃ vetule dicere ꝙymagines ſexageſimo ãnoa fabricatõe ſua ſoꝛtiuntur virtutem Et qꝛ in hac lectõe vi⸗ tuperant᷑adoꝛatoꝛes ymaginũ. ſit iſta du/ bitatio lñalis. Vtrũ licet xp̃ianis aliquas ymagines adoꝛare Et arguit᷑ꝙ non Duia Ero.ij. dicit᷑ Nõ facies tibi ymaginẽ neqʒ vllam ſimilitudinẽ⁊ẽ. Sed ſi nõ licet face re.multo foꝛtiꝰ non licet adorare Item ð nullo alio vituperant᷑ in ſcriptura ydola/ tre niſi ꝙ adoꝛauerũt opus manuũ ſi uax.ſi⸗ cut ptʒ in hac lectiõe. Sed ymagines ſunt opa manuũ de auro⁊ argento.lignis et la⸗ pidibo. Itẽin canone ſcripture legit᷑ nihil tꝛle eſſe ↄceſſum.ergo ſuꝑſticioſum vider᷑ tales ymagines introducereſ Ad oppoſi⸗ tů eſt ritug ectĩe Et Damaſcenꝰ.iiij.ſentẽ. ca.viij. qð intulat᷑ de ſanctis ymaginibus vbiallegat magnũ Baſiliuʒ dicentẽ.ꝙ ho⸗ noꝛ ymaginis ad puenit. ic ẽaq eremplatũ Acd iſtã queſtionẽ rñdet ſanctꝰ Thomas ſuꝑ.iij. ſentẽ. diſ.iij. ymago põt dupliciter ↄſiderari. vel fin geſt res que⸗ dã. vel fm geſt ymago Pꝛimo mõ nullus ſibi honoꝛ debet᷑. ſicut necligno vel lapidi. Secũdo mõ idem motus eit inymaginẽt ymaginatũ Et ideo idem honoꝛ debet᷑yma gini⁊ illicuiꝰ eſt ymago ¶ Sed ↄtraiſtaʒ reſponſionẽobijcto pᷣmoſic. qꝛ latria eſt po noꝛ ſoli deo debitus.ſed nulia ymagoẽde us ergo ↄtradictõem inclndit dicere ꝙ la⸗ tria ſit honoꝛ ſoli deo debit?⁊ tñ debet̃ima ginixpᷣi⁊xpol¶ Pꝛeterea, Si idẽ honoꝛ de ber ymaginixpi⁊ xp̃o. idem honoꝛ etiã de⸗ betlapidi⁊ xpᷣo.⁊ per ↄſequẽs idẽ honoꝛ de bet᷑ xpo⁊ creature.qð non eſt eb ¶ Pꝛeterea: Dui adoꝛat aliqͥd honoꝛe la⸗ trie. cõfitet ill eſſe deũ.ergo ſialiqs poſſit licite adoꝛare deiymaginẽcultu latrie.pof ſit lieite ꝓteſtari⁊ ↄfiterialiud a deoeẽde um. Ideo aliter poteſt dici.ꝙ nulla adoꝛa⸗ tio debetymagini nee licet aliquãymaginẽ adoꝛare Vera em̃ adoꝛatio eſt in ſpiritu et deuotione⁊ amoꝛe ſummo et iſtã nullo mõ debemꝰinaliquãcreaturã dirgere: Duia aũt ꝓpterymaginẽ xp̃i excitamur ad adoꝛã dum xpᷣm.et coꝛãymagine adoꝛatõcm no⸗ ſtrãfacimꝰ xpo· ergo dicit large loquẽdoꝙ ymaginẽ adoꝛamus. Unde videmihi dt cendũ ꝙ nec adoꝛo ymaginẽxp̃i qꝛ lignum nec qꝛymagoxp̃i.ſed adoꝛoxpᷣm coꝛqͥ yma gine xp̃i. quia eſtymago xfi⁊ excitat mead adoꝛandũxpᷣm.⁊ ſic Jobes dama⸗ ſcenus.li.iiij.ca.viij. Vbi videt᷑ docere ꝙ ſanctoꝝ ymagines debet adoꝛari. E Poc intelligo ſic ꝙ ꝓpter ymaginis repre⸗ ſentatõem.licet mihi coꝛamymagine ſanc tum illum cuius eſtymagoadoꝛare Et eo/ dem modo intelligo ſanctũ Thomã et ma⸗ gnum Baſilium et totum eccleſie ritum. NMec video ꝓ tune bene eſſe dictů ꝙ eodem honoꝛe honoꝛat᷑ ymago⁊ deus cuꝰẽyma⸗ go¶ Sed adhue contra vtranqʒ viamar⸗ guit ur. quia ſi debeo adoꝛare deum excõ ⸗ memoratione ymaginis.multomagis de⸗ beo hecfacereer cõmemoꝛatione ymaginis verioꝛis:ſed verioꝛ ymago dei eſt in homie f̃m aniam:⁊ verioꝛ ymagoꝓximi eſt vnus verus hõqᷓ; ymago lignea vel laꝑidea: er⸗ go licet 2. debeo adoꝛare deũ vel rõm in hoſe potius qᷓ; in ymagine moꝛtua Dicẽ dũꝙ homo verus habet in ſe Wonn no⸗ Vectio bilitatẽ. vnde ſi adoꝛaret᷑poſſet pᷣſumi ꝙꝙ prer ſe adoꝛaret. ymago aũt lignea nihil bo nitatis habet vel modicũ. quare coꝛã ea de⸗ beat adoꝛatio fleri Et ideo ſtatuit eccłia ꝙ otius coꝛã ymagine fiat adoꝛatio q; coĩg b qᷓ;uis quiſic de adoꝛaret excitatꝰ per hoiem quatenꝰ eſt ymago del. innullo peccaret niſi forte ꝑ accidens ratõe ſcãdali qð alij poſſent ſibiinde aſſumere. Eſt aũt notandũ ꝙ vſum ymaginũ in eccia introduxerũt a pli.licʒ hoe in canone biblie nullibi expmat Vñ allegat Damaſ cenꝰ li. liij. ca. pᷣallegato. ꝙ rumoꝛ ad eũ ꝑuenerat g beatus Lucas depinxerat ymagines taʒ s ſue.⁊ ꝙille ymagines habe⸗ bunt᷑ in roma ⁊ ſm ilas alie fuerunt depi⸗ — 3 xßᷣiqᷓ; matri cte que olim hieroſolimis hẽbant᷑. Narat etiũ ĩ eccliaſtica hiſtoꝛia ꝙ xp̃c abagaro geſ ſimorũ ciuitatis regi qui pictoꝛẽ ſuũ miſe⸗ rat ad eum.ymaginẽ ſuijpiꝰtrãſiniſit Cum em̃ pictoꝛ nõ poſfetin faciẽxp̃taciem viſus ſui defigere ꝓpterclaritatis coꝛuſcatõnem xpᷣc deuotõein regis attendens veſtimentũ ſuũfaciei applicuit ⁊ ſic ſuijpſiꝰ ymaginẽ ei miſit. ſicut narꝛat Damaſcenꝰ vbi pᷣus Fu it em̃ triplex cauſa inſtitutõis ymaginũ ĩec cleſia. Pꝛimoad inſtructõem laicoꝝ qͥbus ymagines exhibent᷑loco libroꝝ Scðdo vtin camatõis miſteriũ⁊ ſanctoꝝ exempla nob frequentiꝰ⁊ recentius iufigeren᷑ Tercõ ad excitandũ deuotõis affectũ qui magis ex vi ſis qᷓ; auditis cauſat᷑Et ꝑ hoc ptʒ ad ratõeʒ vtriuſqʒ partis D Eirca ſimlacro⸗ rũ adinuentõem eſt notandũ ſᷣm Iſið vij. ethi.ca.xi. Simulacroꝝ vſus pᷣmo exoꝛtus eſi er nimia affectiõe ad moꝛtuos.nã conſti tuebant᷑effigies vel ymagines vt moꝛtuos viuis repñtarent Poſt hec demones illa ſi mu lacrd ſunt ingreſſi⁊ reſponſiones dede runt? ſe colia malis ⁊ ꝑditis homiby per/ ſuaſerũt Simulacra aut dicũt᷑ vel qꝛ ſimi⸗ lia vel qꝛ ſunt ſimulata atqʒ tõficta Iudei vicunt ꝙ Iſahel pᷣmoſimulacꝝ fecerit ex luto Bentiles dicunt Pꝛomotheũ ſimula⸗ trũ pꝛimũ homis finriſſe de luto ⁊ abeo di cunt artem inueniendiſtatuas vel faciendi adinuentã. vñ et poete ab eofingunt hoĩes bᷣmo fictos figuratiueloquẽtes ꝓpter effi⸗ gies hoĩm quas effecit Apud grecos Le⸗ crops bᷣmus ſimulacra reperit. aras erefit et ſacrificia dijs inſtituit Jutaillð Theo doli. Egregiocecropi debet̃cauſa letandi. Ille bouis primo rimat᷑ viſcera ferꝛo Sa ⸗ ra iouis ſtatuit que poſteritas celebꝛauit ondidit adiuuit athenas noĩe pallas idẽ minerua adiuuit nomie ſuo qꝛ abeg athene ciuitas vocabat᷑. qꝛ minerua grece ðꝛ athe⸗ na. Duã hiſtoꝛiã beat? Augꝰ. narꝛat. vij⸗ deciui. dei · ca.x ·allegãs Varꝛonẽ uʒ ẽ repente in illa ciuitate duo mirabilia ꝓdi⸗ gia apparuiſſent. vnũ ſczarboꝛ oliue.liud fons acue Lecrops qui tũc tpis regnabat ibidẽ motus de iſtis ꝓdigijs miſit ad apoł linẽ delphicũ ſciſſitãdoquid ſibi eſſet faciẽ dũ Apollorñdit g olea ſiue oliua deſigna ret mineruã.⁊ vnda neptunũ eſſe etiã in po teſtate ciuiũexquo illoꝝ deoꝝ noĩeciuitas vocaret᷑. Rex igit᷑ omẽs ciues vtriuſqʒ ſex? cõuocat Mos eñ erat tunc tpis ꝙ femine publicis ↄſultatõibꝰ intereſſent Lonſulta igit᷑ multitudine maresꝑ neptuno femine ꝓ minerua tulerũt ſentẽtias Et qꝛ vna pl inuenta eſtfeminaꝝ. minerua vieit Neptu nus igit᷑ira motus marinis fiuctib eſtuan tibus ·terꝛas athenienſiũ depopulatus eſt. uiꝰ vt iracundia placaret᷑.triplici ſuppli cio femine athenienſes ſunt ꝑunite vicz vt nulla vlterius darẽt ↄſilia Scðᷣovt nulb naſcentiũ maternũ nomẽacciꝑet Tercõ vt nullus deinceps eas athenas vocaret. il⸗ lius nomen hient quã victricẽfeceritnomi nando. Lectio.clix. Wt ſi quis ar tifex faber de ſilua lignů rectuz ſecuerit.et huius docte eradat coꝛticẽ cẽm. arte ſua vſus diligẽterfabricet vas inutile ĩ ↄuerſatonẽ vite. reliquias hu ius oꝑis ad pᷣparatõem eſce abutebaterre⸗ liquũ hoꝝ qð ad nullũ vſumn facit lignum curuũ? verticibꝰ plenũ ſculpat diligentet ꝑ vacuitatem ſuã⁊ꝑ ſcientiã ſue artis fign ret iliud ⁊ aſſimilet ymagini homis aut ali cui exanimalib illud cõparet perliniẽs ru brica⁊ rubicundũ faciens fuco coloꝛem illi us ⁊ omnẽ maculã que in illo eſt perliniens etfaciat ei dignã habitatõem in parierepo nens illudæ⁊ ↄfirman s ferꝛo nefoꝛte cadat ꝓſpiciens illi ſciens qm̃ non poteſt adiuuꝰ e le·ymagoem̃eſt⁊ opus dſtilli adiutozi mſudi ninme imIin dtrſ injmur sliun ſütine vuüun vißſidc ſieni ſima dowinh. wani kur i 6 K hicis vlrient nm n miu inm uxin clir ¶ Poſtqᷓ; redarguti ſunt ydolatre colẽtes ymagines de minerali materia puta ydo⸗ la aurea argẽtea⁊ lapidea In hac parte de rident᷑colẽtes ſimulacra in materia lignea Et circa hoc tria fiunt. NHam pꝛimo tales dolatras repꝛobat⁊ deridet rõe materia is ↄpoſitõis Scðo ratõe foꝛmalis cõpoſi⸗ tionis. Et tercio ratõe localis ſituationis. 2 Quantũ ad materialẽꝰpoſitio nẽ ſunt merito deridendi Nam in caſuar⸗ boris lecte artifex deferet faciẽs lignũ mag nũ de ſilua dinidet illud in tres ꝑtes. De vna foꝛte fucit aliqð vas vel inſtrumentuʒ neceſſariũ ad vitam ſicut bigam.nauem vi aratx Dealia parte que eſt ſupfluitas delẽ paa tali vaſe facit ſibi ignẽad coquendum cibos. De tercia parte que eſt plena gibbis et nodis.de qua nihil ad vitazʒ humanã ne⸗ ceſſariũ fieri poteſt facit ydolũ Fatuiſſimũ eſt igit᷑illud credere deñ qʒ eſt omogeneũ cñ eo quod cõbuſſit et cum eo de quoaratꝝ ſuum fecit Dicit ergo ſic qᷓ;tum ad litterã. Aut ſi quis artifex faber videlicet ligna/ rius ſecuerit.ſerꝛa vel ſecuri lignum rectũ de ſilua Et hmõi lignũ docte.id eſt artificia liter eradat coꝛticẽ oẽm tã exterioꝛẽqᷓ; inte⸗ rioꝛẽ? arte ſua diligẽter vſus fabricet vas inutile in conuerſationẽ vite Inutile id eſt valde vtile Talẽ em̃ modũ loquẽdi hʒ vir⸗ giliꝰ vbi dicit Nunq; impꝛudentib nocu/ it imber Impꝛudentibo.i.valde pꝛudenti bus. Vñ Iſa. xxxiij. Populũ imprudentẽ nõ videbis.i.valde prudentẽ fm vnã expo ſitõem.⁊ ſie accipit᷑ hic inutile.i: valde vtile In nãqʒ ſiẽ dicit Papias aliqñ ſcat idẽqð valde vt increpuit · Aliquãdo idẽẽ qð nõ vt inualidꝰ.aliqñ idẽ qð inter vt bñdicta tn in mulieribo.i.inter mlieres.aliqñ idem qð ad vt impulit in latus ·i.ad latꝰ. aliquã doꝓ cũ vt in baculo meotrãſiui.i.cũ bacu⸗ lo In cõtra retinet necnð ad pᷣuat et auget: Pꝛiuat in cõpoſitõe.ſicut iniuſtꝰinualidꝰ Angetĩcõpoſitõeñ accipit᷑ꝙ valð⁊ ſic ac ripit᷑ hic cũ ðᷣꝛ vas inutile ·i. valð vrile in ↄnerſatõe vite Reliqas ãt eiꝰ opꝑis.i · vaſis ud pꝛeparatõem eſce abutebatur coquẽdo eſcas v a Tñ apud iuriſtas homo vti tur re aliqua qñ poſt vſum ſaluat᷑ ſubſtan/ tia. ſicut vroꝛ equo mihicõceſſo ad vſũ qui manet poſt vſum.ſed qñ res nõ manet poſt vhim ſed deſtrutt. tunctali re hõabutitur: Vñↄcedunt ꝙhomoabutit cibo⁊ potn ⁊ non vritꝓpꝛie At iſto mõ qꝛ illud qð del gno burſt⁊ deſtrunt᷑ dicitꝙartifex illo ab ntai Aliter theologi vocant abuti.i. ma⸗ le vti. ſed hocnon eſt ad ꝓpoſitũ. ic etis trãſlatoꝛ vtit᷑ antiqua grãmatica cũ diẽ re⸗ liquias abutebat᷑. qꝛ apud modernos vti⁊ abuti exigunt poſt ſe ablatiuũ caſum⁊ nun quã accuſatiuũ.vñ ſtat hic reliquias Preli quijs. accuſatiuꝰp ablatio Et fliquũ hoꝝ id eſt vaſis ꝑfecti⁊ ignis. Dð ad nullum vſum facit id eſt iuuare poteſt Lignũ cur⸗ uũ verticib ꝑlenũ Plenũj verticib id ẽgib bis ⁊ nodis Apud antiquos em̃ dicebatur voꝛtex voꝛticis vbi nos dicimꝰ vertex ver⸗ ticis vñ lia Piero. habet voꝛticibo Sʒra⸗ banus ⁊ moderni hñt verticibo.ſentẽtia nõ mutat᷑ voꝛtex aũt appellat᷑ circularis reuo lutio aque Sculptat diligẽter ꝑ vacuitatẽ ſuãid eſt qñ ſibi vacat. Hic derident᷑ ydo ⸗ latre qᷓ;tum ad foꝛmalẽ diſpoſitõem qñ eſt in fieri. Sculptat diligẽter ꝑ vacuitatem fuã⁊ ꝑ ſciam ſue artis figuretillud facien ⸗ do de ligno ſtatuã. vbi nihil nouũ cauſat ſÿ remouet partes ab inuicẽ ⁊ aſſimilet yma⸗ gini homis I ſa.xliiij · Fecit ymaginẽ viri quaſiſpecioſum hominẽ habitãtem in do⸗ mo⁊ Aut alicui ex animalibo illud cõpa ret id eſt a ſſimilet ſicut apis depingebat in ſpecie bouis. Pamo deus egipti infigura arietis · anuber in ſpecie canis Poſita diſpo tionefigurationis ſubdit diſpoſitõem colo rationis ⁊ dicit. ꝓliniens illud ſcʒ lignũ ru brica.id eſt coloꝛe rubeo.vel rubꝛica appel latinſtrumẽtũ quo rubicabant᷑ mars ⁊ pal⸗ las qꝛ mars eſt deus belloꝝ ⁊ alia dea etiaʒ belloꝝ Et ideo cruẽtate mars ⁊ pallas de⸗ pingebant᷑ jupiter veroigneo colore depi etus eſt ꝓpter terꝛoꝛẽfulguris⁊ coꝛuſcati/ onis Alij libri habent rubrica media coꝛ⸗ repta⁊ tunc eſt inſtrumentũ quo vtunmu lieres ad poliendum ⁊ cõplanandũ lineas veſtes. cuiꝰ diminutiuũ eit rubiuncula.ſed qꝛ hoe inſtrumentũ lenit⁊ non linit.nõ con coꝛdat huic littere que eſt perliniens. Eſt ẽ lintre liniendo inungere.vnde inꝓpoſi⸗ toaccipit᷑ꝓ coloꝛe rubeo vłterꝛa rubea m Iſið.x· ca.xvij: Et rubicundũ faciens fuco coloꝛẽillius b Fucus ei eſt equiuo — Aectio eñ. Uno modo ſignificat coloꝛẽaſſimilatũ vel adulterinũ. Alio mõ ſignificat qð dam genus apis Tercio modo eſt idẽ ꝙ menda⸗ ciũ vl ypochriſis. vñ habet᷑ verſus talis Fu cus inermis apis falſus coloꝛ atqʒ ſimltas Inꝓpoſito accipi᷑ꝓ coloꝛe adulterino qui natiuũ coloꝛẽ occultat ⁊ alium pᷣtendit.vn ſubdit. Et omnẽ maculã que in illoeſt.id ẽ ligno de quofabricat ſtatuã. perliniẽs ·id ẽ perungẽs vt occultet᷑ ſub extraneo coloꝛe · vt faciat ei dignã habitatõem Poſita yma ginis materiali cõpoſitõe ⁊ formali diſpoſi tione · hic ſubiungit deriſionẽ idolatrarũ ra tione localis ſituationis dicens Vt faciat eidignã habitatõem qꝛ poſuerũt tles yma gines in pulcerꝛimis tẽplis. pariete ponẽs iilud id eſt ydolũ ponit talis ydolatrainar cuato loco parietis ⁊ ↄfirmans ferꝛo ne foꝛ te cadat.ſicut cecidit Dagon ad pñtiam ar ce dei.pᷣ. Reg.v. Dagon ꝓnus in terꝛã iace bat ante arcã dei⁊.ꝓſpiciens illi ne cadat ſciẽs qm̃ nõ poteſt adiuuare ſe. ymago em̃ ẽ hominis ⁊ non homo⁊ opus eſt illi adiuto/ riũ homis ⁊ nullo modo poteſt hoĩem adiu nare Juxta illã clauſulã F acit em̃ dignam habitatõem Notandũ eſt ꝙ virgo gloꝛioſa facta eſt illotempoꝛe digna habitatõ ði.qñ in ſuo coꝛpoꝛe filius dei carnem aſſumpſit 6 npõ. Elegit dominꝰ ſion · elegit eã in ha ⸗ itatõem ſibi Syon interp̃tat᷑ſpecula⁊ vir ginem beatãfigurat. que noſtra ſpecula al/ tiſſima ⁊ ꝓminens extitit ꝑ vite excellentiã Ecẽi. li.Exaltaſti i terꝛã habitationem meã. Dignafacta eſt habitatio ꝓptertria. ſcʒ ꝓpter humilitatis ꝓfunditatem ꝓpter virginitatis puritatẽ.⁊ꝓpter ↄuerſationis ſanctitatẽ. q̃ gr̃a bꝛeuitatis nõ deduco Lectio.elx Tde ſubſtan tia ſua ð filijs ſuis ⁊ ð nuptijs otũ faciẽs inquirit. Nõ erube fcit loqͥ cũ illo qui ſine aĩa eſt⁊ꝙ ſanitate qͥ· dẽ infirmũ depᷣcat᷑⁊ ꝓ vita moꝛtuũ rogat? in adiutoꝛiũ inutilẽinuocat.⁊ ꝙ itinere pe⸗ tit abillo qͥ ambulare nõ põt:⁊ ð adquiren⸗ vo⁊ de opando⁊ de oĩm rerũ euentu petit abeo quiin omniby eſt inutił: A ¶ Poitqᷓ; redarguti ſunt ydolatre de mul tiplici idoloꝝ dinerſitate. in iſta ꝑte ꝓſeqͥt de adoꝛantiů ſtulticia ⁊ fatuitate Lonſiſtit aũt in ſuꝑſticioſo cultu ydoloꝝ fatuitas mł tiplex Nam ydolis ſuis emittũt vota.poꝛ⸗ rigunt ſupplicatões ⁊ oꝛationes ac ſi eos in telligerent de omnibo negocijs que vitã hu manã cõtingunt Pꝛimo ergo deridentido latreꝓ cultu quẽ exhibent ꝓ negocijs q̃ ge⸗ runt᷑in terꝛa: Scðo derident᷑ cultu queʒ erhibent ꝓ negocijs que gerunt᷑in aqᷓ. Se⸗ cũda ꝑs ca · xiij I terũ alius nauigare ⁊c̃. Lirca pꝛimũ duo fiunt.pꝛimo deridentde votoꝝ ꝓmiſſione. ſcðo de verboꝝ oratione bi Non erubeſcit loqui. Quantũad pᷣmũ picit ſic. Et de ſua ſubſtq̃tia quantũ ad bo⸗ na foꝛtune que ſunt diuitie ⁊ defilijs ſuis quantũ ad ꝓlis ſucceſſionẽ⁊ de nuptijs cõ⸗ trahendis ꝓ ſe⁊ filijs ſuis votum faciens inquirit abydolo ſuo Votũ diffinita iuri⸗ ſtis ſic: Votũ eſt alicuiꝰ boni cum delibera tionefacta ꝓmiſſio Aliter a mg̃o ſenten. li.iüij. di. xxxviij.ca.pᷣ. Votũ eſt teſtificatio quedãſpõtanee ꝓmiſſionis que de deo⁊ ð his que dei ſunt ꝓpꝛie fieri debet. Ad vo ⸗ tum ei neceſſario requirunt᷑ tria.ſcilicʒ de liberatio.pꝛopoſitum voluntatis· ⁊ pꝛomiſ ſio ſaltem verbi interioꝛis qð ſufficit qͥ ad deum. vel verbi ſeu facti exterioris qð reqͥ⸗ ritur quo ad eccleſiã. ydolo vero nihil hoꝝ intelligenti.fatuũ eſt vouere Secundode⸗ ridet ſpũſſanctus idolatras de poꝛrigendo ſupplicatões idolis ⁊ vicit. on erubeſcit loqui cum illo qui eſt ſine aĩa ſcʒ vegetatia. ſenſitiua.et intellectiua Et ideo debet eru ⸗ beſcere ſupplicare talivel loqui tali cum ip femet ſit rationalis⁊ illud ydolum ſitnon rationale. quia nullam animã habet⁊c· Et cum tale idolum ſit infirmũ.id eſtimpotẽs ↄferꝛe ſanitatẽ.ipᷣm ꝓ ſanitate dep̃cat⁊pꝛo vita mortuum rogat.moꝛtuum. quia lig⸗ num aridũ. vel moꝛtuum.id eſt non viuen⸗ tem.ſicut lapidẽequiualentẽ moꝛtuo et in adiutoꝛiũ inutilem inuocat:ſicut fecerunt᷑ ſacerdotes Baal.iij. Reg · xviij Inuocabãt nomen Baal de mane vſqʒ ad meridiẽ di⸗ centes Baal exaudi nos ⁊ tranſiliebãt alta re qð fecerant? incidebãt ſe iuxta ritũ ſuũ lanceolis vt ſanguine perfunderetur· De⸗ mones eñ plurimũ delectant᷑ in oblatiohe ſanguinis humani · Et tunc merito deriſit cos Helias dicens Clamate voce mioĩ ſiclzeſon „ ₰„.** . ——* . 3 . 6 5— 1* — Foꝛte em̃ deus veſter doꝛmit aut cñ alihlo quit᷑· aut in diuerſoꝛioeſt ⁊c̃. Iteꝝ fatuus idolatraꝓ itinere petit ab eoꝗᷓui ambula⸗ renõ poreſt ⁊ de adquirendo ꝑ negotiatio/ nem.⁊ de operãdo quãtũ ad operis inchoa tionẽ · an ſit foꝛtunatus vel non breuiterð omni reꝝ euẽtu petit abeo qui in omibn eſt inutilis De obſeruatorib futu roꝝ euentu um ꝑſigna ad eos nullatenꝰoꝛdinata loqᷓ⸗ tur repꝛobãdo ꝓlixe btůs Anug.ij. ð doetri na xpiand.ca.ij. dicẽs tales obleruatões ſu/ perſticioſas eſſe.ſicut aliquicũ vident cali gas a ſoꝛicibꝰ rodt timẽt de aliquo infoꝛtu nio euenturo Vñ legit Cathonẽquendam deriſiſſe qui ſibiꝓ mirabili ſigno inſoꝛtu⸗ n nũciauit caligas ꝑ ſoꝛices eſſe coꝛroſas Ferte non eſt inquit mirabile· ſed mirabile fuiſſet ſi calige ſorices coꝛroſiſſent Ad iſta ꝑtinet ſi hõ ſurgens de lecto ad lectũjdeat qꝛ ſternutauit anteqᷓ; potuit ſecalciare Itẽ homiĩ ſingulcienti dicit. Teneas manu dertera pollicẽ manus ſiniſtre. Itẽcumꝓ malo accipitſi duobo amicis ſimul ambů⸗ lantibo puer mediꝰ intercurꝛerit vel aliq aliud animal. Eſtimat᷑em̃ ꝙ eoꝝ ſit amici⸗ cia diuidenda. Simile eſt. redire domũ ſi homo ſtatim ꝓcedens offenderit. Et tales multas fatuas obſeruãtias ibidem recitat Augꝰ. Tale ſimile eſt his duobo ꝙ venato res ſi eundo venatũ fratribꝰ vel ſacerdoti⸗ bus obuiant vel aliquẽtalem in ſua ſocieta te habeãt.ꝓ illo die de expeditõe diffidunt Uſus etrã caracterũ ⁊ oĩmfigurarũ exce pta figura crucis.⁊ inuocationominũ inco/ gnitoꝛum⁊ alligatio cedulaꝝ de euãgelio circa collũ parientis ⁊ multa talia ad ſuꝑ⸗ ſtitiones ptinent m eum⁊ ſunt quedã re⸗ liquie idolatrie B Sed hic poteſt eſſe dubium. vtrũ obſeruatio ſignoꝝ ad pᷣ⸗ cognoſcendů euentus futuros ſit licita.vel ſupſtitioſa. Videt᷑ pꝛimoꝙſit licita.qꝛ li citũ eſt illo vti qð antiqui ꝑ multa exꝑimẽ ta ꝓbauerunt eſſe vex.ſed multi ꝓbauerũt poccurſus religioſoꝝ eſt ſignũ fruſtratõis artis venatoꝛie Igit᷑ licet illo vti.⁊ ßᷣm hoc ꝓcedere vel dimittere. Item multi expiũt pinchoare labores vel itinera certis diebꝰ uta feria tercia eſt periculoſum ⁊ tedioſũ. gitlicet hoc obfudre ⁊ vitareſ Ad oppo ſitũeſt Aug.ij. ð doctrina xp̃iana.c.ij. vbi eſt certũ ꝙ nihi docet ꝙoẽs tales obfuatõnes ꝑtinent adq̃ dãpacta ſignificationũcũ demoniin inita. Ad iſtud dicendũꝙ talia que obßuant᷑re⸗ pectu fururoꝝ enentuum vel obſeruantur vt cauſa illoꝛum euentuum vel vt ſignum tantum. Si ſint cauſe. cõſiderandum dan poſſit eſſe vera cauſalitas reſpectu futur᷑ — vel nõ F ſie nullũ ꝓcti eſt obßᷣuare illud. ſic ſiviðᷣrimꝰ gerẽ nebuloſũ cõijcimꝰerit pluuia vel aliͥd rale. Si vᷣonulla calitas poſſit artendi:ſed tñ dicatꝙiſtud ſignum ignificat talem futuꝝ euentũ.ſicut qñ pice garꝛiut ſignificat᷑ aduentꝰ hoſ pitũ exqͥiſta ſignificatio nõ eſta deo inſtituta. dicũt do/ ctoꝛes ꝙtles obſeruatões ſignoꝝ hmõi fũt introducteab hũana vanitatecooꝑante.de monũ malicia q gaudent implicare hoĩes ĩ vanitatibo⁊ erroꝛib Et interdũ cafu acci dit ꝙtale ſignũtalis euentꝰ ſequebat᷑ Sed poſtea qñ homies incepeft talit induĩge⸗ re multa ſequebant᷑ꝑ cooꝑatiões demonus vt homĩes magis fierent curioſi⁊ artius in talibus ſuꝑſtitionibꝰ radicati Unde cum nulla ratio poſſet eſſe. quare occurſus ſanct⸗ toꝝ viroꝝ venarionẽimpediat qñ eſt licita et ꝑſonis cõuenientibo licite exercet᷑. mani⸗ feltũẽꝙ h credere ſuꝑſtitioſũẽ⁊ erꝛoneum Poc etiam oñdit᷑ex frequẽti falſitate ſigni ¶Aq ratões patet ꝑ dicta ꝙ homies dect piunt᷑ꝑ coopatões demonũ ꝓpter eoꝝ fal⸗ ſam cridelitatẽ pᷣcedentẽ. ⁊ ideo obſeruato res taliũ multa incõmoda recipiunt ꝓpter eoxꝝ falſam fidẽ. que alij nullatenus patiũt᷑ qui de talibo nõ curant. Sed de ymagini bus aſtrologicis que fiunt certis tꝑib.pla netis exñtib in qͥbuſdã locis celi determi⸗ natis Dubium eſt an liceat tales ymaginel facere⁊ taliby factis vti.ſicut tꝑibo meis qͥ; dã in lõdonia dicebat᷑ curart a quartana ꝑ ymaginẽ leonis aureãᷣm certã cõſtellatõeʒ factã. hoc eſt difficile dicereꝙ Etßr ter mirabiles oꝑatões coꝛpoꝛ celeſtiũqꝛ 5 feponiultpn g natur cõpleri põt. Dicit tñ ſctũs Tho · ij. q. xcxi. Etallegat Aug. x ·ð ciui.dei.ꝙ opinio poꝛ 9 phirij fuit falſa de talibꝰ imaginibꝰ ↄſtrus dis Vexeſt aũt ꝙ res naturales foꝛmas ſu as⁊ virtutes cõſequunt᷑ ex coꝛꝑibꝰ celeſti⸗ bus.ſedymagines artiliciales nullã virtu tem cõſequi poſſunt abarte.nec aliã virtu/ Nectio tem habere poſſuntn iſi quã habent ratõne materie. Figura aũt non eſt ᷣncipiũ alterã⸗ pi⁊ ideo nõ aliã virtutẽ cauſandi habet au rumtalis ymaginis.qᷓ; aliud auꝝ alteriꝰfi gure Szſialiũ effectũ haber. hoc eſt ex opa tione demonũ qui ſunt ludificatores hoĩm⸗ ßm Aug. Et ideo tales ymagines aſtrono mice.virtutẽ ſortiunt᷑ꝑ demões. Cuiꝰ ſig ⸗ gnũeſt ꝙ opter illis ymaginibus quoſdam caracteres impᷣmiqͥ ad nihit naturalr ope/ rant᷑ Vñ ſeiendũ eit ꝙymagines aſtrologi ce ⁊ necromantice in hoc differunt. ꝙ in fac tura necromanticaꝝ ymaginũ fiunt expꝛeſ ſe quedã inuocatões demonum Unð tles 5 ymagines ꝑtinent ad expꝛeſſa pacta cũ de⸗ monib inita. Sed in factura aſtronomoꝝ ſunt taeita pacta cũ demonibꝰ ꝑ quoſdam caracteres ⁊ figuras abip̃is demonibꝰ ad⸗ inuẽtas.ad quoꝝ caracteꝝ factõem demões ſacientibo ſuffragant᷑ Sed adhuc de cartu lis ⁊alligaturis circa colla ꝑſonaꝝ infirma rũ in quibꝰ continent᷑ verba euangelica vel verba pſalterij. poſſit eſſe dubium. an talia ſintſupſticioſa Dicendũ ꝙ ſi pꝛeciſe vᷣba ta la euãgelij alligent vt deus àd coꝝ appen⸗ ſionẽ pacienrẽ citius iuuet ꝓpter deuotõeʒ. nihil mali eſt. ſed qñ putas ꝙ illa verba ex ppꝛia virtute curent febꝛes ⁊ ꝓhibeãt moꝛ um caducũ.et ſimiliter qñ cum illis vᷣbis admiſcent᷑caracteres ignoti⁊ nomĩa extra nea ſi non ꝑmittit᷑ ꝙ ꝑſona poꝛtãs ſciat qd ſcribit.tunc nõ eſt dubium quin ibi eſt ſuꝑ ſticio. Uñ Chriß.ſuper Math. Duidam aliquãꝑtem euangelij ſcriptãcirca collum poꝛtant. nõne ↄtinue in eccia legit euange iũ ⁊ audit᷑ab omibꝰ · Cur igit᷑in aure poſi⸗ ta euangelia nihil pꝛoſunt. qũo pñt eü cir⸗ ea collum iuuare Deinde vbi eſt virtꝰ euã⸗ gelij. infiguris litteraꝝ autĩ intellectu ſen ſuum Sin figuris · bene em̃ circa collů ſu⸗ ſpendis. Si in intellectu.ergo melius ĩcoꝛ pe poſita ꝓſuntqᷓ; circa collum ſuſpenſa Capitulũ.xiij. Lectio.clxi Terum alius eogitãs nauigare⁊ ꝑ feros fluc „tus iter accipiẽs ligno poꝛtante ſe fragilꝰ lignũ inuocat. Illud em̃ cupidi/ tas adquirẽdi excogitauit· ⁊ artifex ſapien tia ſua fabricauit. Tu aũt pater oia guber⸗ nas ꝓuidẽtia qñ̃ dediſtt in mari vãetĩter fluctus ſemitã firmiſſimã oñdens qm̃ po⸗ tens es ex omnibꝰ ſanare · etiã ſi ſine rate ali qͥs adeat mare.ſed vt nõ eſſẽt vacua ſapien tie tue oꝑa.vpter hoc etiã exiguo lignocre⸗ dunt hoies aias ſuas ⁊ trãſeuntes mare ꝑ ratem liberati ſunt¶ Poſtqᷓ; deriſa eſt ydo latraꝝ fatuitas in veneratõne ydoloꝝ ꝓne gocijs que geruntin terꝛa In hacparte de ridetur fatuitas eoꝛundem in ſupplicando ydolis ꝓ negocijs que gerunt᷑in aqua Hec etiã fatuitas oſtendiꝑ comꝑatõem ydoli facti de ligno ad nauem factã de lignocõſ⸗ militer Lum em̃ vtrůqʒ factũſit de lignoꝛ nauis ſit foꝛtioꝛ.ſubtilioꝛ ⁊ vtilior.qꝛ a ſci entia diuina oꝛdinata Beñ.vi.Factibiar⸗ cᷓ de lignis leuigatis ⁊c̃.ydoluʒ vero fita ſcientia humana. igit᷑ minoꝛ fatuitas foꝛet adoꝛare nauẽqᷓ; ydolũ. Circa hoc tria facit pᷣmo rephendit ydolatre vacuoſam fatui⸗ tatẽt Z Scðo oñdit ſuꝑſticioſam ydoli vtilitatẽ Tercio nauis fructuoſaʒcõ moditatẽ.ſcða ꝑs ibi Illud em̃ cupiditas ⁊c̃. Tercia ꝑs ibi Sʒ vt nõ eſſent ⁊c̃· Duã⸗ tũ ad pᷣmũ dicit ſic. iteꝝ aliq̃s aliꝰ vicʒ ydo latra nauigare cogitans⁊ꝑ feros.i.feroces fluctus iter facere incipiens ligno poꝛtante ſe id eſt naui· fragiliꝰ lignũ inuocat videli⸗ cet ydolũ.qð fragiliꝰ eſt.qꝛ ydolũ põt fieri de ligno valde debili Sed nauis fit de lig nis foꝛtiſſimis ⁊ foꝛtiſſime ↄpaginati. ꝙ gůr nauis ſit melior ⁊ vtilioꝛ ydoloꝓbatſic ydolũ fabricatũ eſt ſapia hůana ⁊ ꝓptercu piditatẽ vt artifer ꝑ pulcritudinẽ ymai⸗ nis ↄſequeret᷑ plus mercedis. Sed nauis fabricata eſt a ſapĩa diuiua cõſulente hoibꝰ qð eox cõgruebat ſaluti. ſicut dictũ ẽð noe Illud em̃:i.ydolũ cupiditas adquirẽditã ĩn artifice qᷓ; in ſacerdotibꝰ⁊ põtiſicib?ydo loꝝ ercogitauit Duia iſtiqͥ ſeruebãt ydo⸗ lis ·et vixerunt ꝑ oblatõnes ⁊ ſacrificiaeis facta.ʒelauerunt oĩno ꝙ ydola forẽt pulcra et artifex ſapientia ſua fabricauit· non diui na Et qꝛ nauis adinuentio dicit᷑eſſe ð ðins ꝓuidentia. Poſſit aliqͥs dubitare an deus ſine nauis adiutoꝛio poſſit homies in mar ſaluare Et ideo pꝛimo dicit᷑ꝙſic Secundo declarat᷑ nauis eõmoditas magna Secun da pars ibi Sed vr non eſſet vacua. Duan tũad primũ dicit ſic · Tu aũt pater guber⸗ nſem⸗ ne numth — ihiese tuaſlit immn mibN ttut n mhisi nelhun muntde ſij Lum wanoct ſünlinte npim Wntr , ℳ W 8 V . clxi nas·ſupple omĩaꝓuidenti Juxta illð.vit huius. In omniꝓuidentia occirꝛeti llis. Im dediſti in mart viũ.ſcilicet in mariru- bꝛo. Exo.xilij. Et inter fluctꝰ ſemitam ftr⸗ miſſimã Inter fiuctus ioꝛdanis fiuni⸗Jo ſue. iij Omnis populus ꝑ arentẽalueũtrã — ſibat oñdens qm̃ potẽs es ex oĩbus ſanare id ẽex omnibo periculis ſaluareetin omni⸗ bus locis vel elemẽtis hoiem liberare.ſic abigne ſaluatit Abraam ſcðm hebreos. Beneß.xx. Egoeduxite de hur.idẽð igne caldeoꝝ. Et tres pneros miſſos in foꝛnacẽ ſgnis ardentis · Dañ.iij. In aere ſaluanit latronẽ pendentẽ. Lu.xxij In aqua mart Jonam. Jone.ij. In terꝛa laʒarũ. Joß̃.xi. Etiã ſiſine rate aliqͥs adeat mare cõfidens in deo debet ſperare de ſalute:ſiẽ patuitin Petro. Math:xiiij. Deſcendẽs petrꝰð na picula ambulauit ſuꝑ aquas: Ratis ſcõm Ili. i·ethi.ca.i.fuit pꝛimũ? antiquiſſimuʒ nanigij genus ex rudibus tignis ⁊ aſſeribꝰ cõfectũ. ad cuiꝰſilitudinẽnaues facte ſunt Rarẽ vero moderni grãmatici dicũteſſe la tus nauis · Vñ Breciſmꝰ Pꝛoꝛa pꝛioꝛ ꝑs eſt nauis altera.tercia puppis. Dic latus eſſe ratem ventrẽ dic eſſe carinã. Et ſcm hin litteraeſt ſynodeche vt ponat᷑ ꝑs pꝛo tota naui. Ultimo extollita pfertur nauis ↄwoditas. qꝛ licet dens poſſit immediate ꝑ ſehoĩem gubernare in mari.tñ voluit ho mini dare pꝛudentiaʒ nauifactiuã.vt non eſſent vacua ſapiẽtie tue opera:id eſt infru ctuola⁊ inutilia ꝓpter hoc etiã exiguo lig⸗ nocredũt hoĩes aias ſuas.idẽ vitã ſuum tẽ poꝛalem ⁊ trãſeuntes mareꝑ ratem libera ti ſuntid eſt ꝑ nauem q Circa iklam ꝑticulam ꝓpter hoc etiã exiguo ligno cre/ dunt hoies aĩas ſuas. Votandũq xpᷣs di⸗ ci põt moꝛaliter loq̃ndo. modicũ lign ũꝓp ter mentꝭ humilitatẽ.lignum ꝓpterfructꝰ fertilitatẽ. De cuiꝰ modicitatẽ ſcribiturad PHeb.ij. Eum qᷓ modico minus ab angelis ninoꝛatus eſt videmus Jeſum ⁊c̃ Decuiꝰ ligni fertilitate ð⁊ in põ. Et erit tanqᷓ; lig⸗ num qð plantatũ eſtſecus decurfus aqua tum qðfructũ ſuum dabit in tꝑeſuo Iſtð lignũ plantatũ fuit in terꝛa in bñdicta in camatõne. Poc eſt in virgine gloꝛioſa de q̃dicitin põ. Bñixiſti dñe terꝛam tuam Iſtater;a ẽ bonaq̃ bñculta reddit fructũ triceſim ſexageſimũ vel centeſimũ. Sed iſta eſt multũ melioꝛ⁊ magis bñdicta que ſine laboꝛe vł cultura ꝓducit optimũ fruc ⸗ tũ⁊ ĩfinite boĩtatj Tal fuit vᷣgo bñdicta qᷓ ſine nature ſubſidio genuit xpᷣm mũdo. Et iðo bñ dicit᷑. Bñdixiſtt dñe terꝛã tuam:nã ſpecialiter ſingulariter⁊ aꝓpꝛiate fuit bñ⸗ dicta. Et ſiẽ lignũ plãtatũ in terꝛa ſolidat terꝛõ ex oñ̃i ꝑte⁊ ꝑ radices ſuas colligit⁊ Mtringit ne defluat. Ita xp̃s plantatus in vᷣgine bñdicta matre ſua eam ſolidauit vir tutibo ⁊ gratijs ſic aſtrixit ꝙ nũq; defiuere otuit ꝑ peccatũ moꝛtale vel veniale. . Fuit em̃ ſanctificata in vtero ita ꝙ můdata a peccato oꝛiginali⁊ĩ ea fomes ligatus ſic ꝙnunqᷓ; eam ad peccandũ impe git. Et hec fuit pᷣma ſanctificatioin vtero matris ſue Et iſta ſanctificatõ fuit eiꝰ vera ↄceptõ Nã qᷓ; cito vᷣgo beata habuit eſſe in vtero tãcitofuit ſancta non em̃ potuit eſſe ſancta añqᷓ; eſſet vera.qᷓ ↄceptiobeate vᷣgi⸗ nis attendit᷑⁊ ſumit᷑ penes inſtans infuſto⸗ nis aie in coꝛpus ſufficienter et debitomõ organiſatũ Necnõ ab omĩ q̃litate inordina ta quãtraxerat rõe ꝓpagationis ſemina/ lis purgatũ ⁊ emundatũ Et ſic patet ꝙiſto modo capiendo nomẽ cõceptõis ſtricte⁊ ꝓ prie. btã vgo nõ fuit cõcepra in pctõ oꝛigi⸗ nali. Aliomõ capit᷑multů impꝛoprie⁊ iar gep infuſione ſeminis in matricẽex quo ſe⸗ mine coꝛpus debuit formari in vterom̃is ſue. ⁊ iuxta hoc multũ impꝛopꝛie dicũt qui dã ip̃am fuiſſecõceptãin ꝓctõ originali.q; nõ eſt aliud niſiꝙ aia btẽ vᷣginis fuiſſet coꝛ⸗ poꝛi ſuaer illo ſemine formaro vnita abſqʒ purificatione⁊ emũdatõe illiꝰ coꝛꝑis aq̃li⸗ tate morbida cõtracta ratiõe ꝓpagatõis ſe minalis Tũc certe qᷓ; cito btã virgo eſſe ha buiſſet· tãcito habuiſſetpctĩ oꝛiginale.qꝛ fniſſet ſibi impntatũ ſicut btõ Johãni bap⸗ tiſte⁊ Pieremie. qui tñ fuerũt ſctificatiin vtero matris Sicergo patet ⁊c̃. Sed ſan ctificatio ſecunda fuit in cõceptõne filij ſi in bñdicti qñ fomes ablatus fuit ᷣm eſſentiã et gratiam ſuperadditũ que flexibilitatem liberi arbitrij determinanit ad bonũ.ſicꝙ ex tunc nullo mõ potnit in malũ flecti Vñ tunc cõfirmata fuit ſicut in via potuit. In prima nanq;ʒ ſanctificatione ligatus fuit ſomes et gratia ſibi collata fuit inclinãs ei⸗ — ctũ iuxta ſemẽ ſuũl Scð Hectio — tieaciter liber arbitriũ in bonum. tñ nõfu it ranta ꝙ fleribilitatẽ liberi arbitrij ĩ malũ auferebar.ſiẽ nec gia collata pᷣmo homin ſtatu innocẽtie. ſed ꝑꝓuidentiã diuinã fu it cõtinue preſeruatũ etconſeruata vreſſet imunis a pctõ.qᷓ;uis añ cõceptõem filij dei peccare potuiſſetmiſifuiſſet pſeruata Sed n ſcha ſanctificatõne ſic ſanctificata fuit ꝙ deinceps peccare nõ potuit. ñ iſtud lig⸗ nũ ꝑfecte ſolidauit iſtã terꝛã⁊ eã ſibi cõſiri xit Beñ.pᷣ· Berminet ter?q herbã virenteʒ er frcientẽ ſemẽx lignũ pomiſerũ faciẽs fru o iſtud lignũ ger⸗ minauit in miraculoꝝ operatione n lig⸗ nů incipit germinare · virtus que infra lig⸗ nů latuit ſeexerit ⁊ oñdit. Eodẽ mõ virtus que in xpo laruerat vſqʒad tps ſue pᷣdica/ tionis ſe oñdit euidẽter in mtraculoꝝ oꝑa ⸗ tione Lu.vi. Virtus de illo exibat e ſana⸗ bat omẽs Eʒech. xxxvi. WMultiplicabo fru etů ligni⁊ germen ¶ Tercio lignů iſtð frõ duit in bona operatione oꝛãdoꝝ ieiunandv ¶ Qnarto floꝛuit ꝑ fame diuulgationem Fanti.v. Uinee floꝛẽtes odoꝛẽ decerunt. Odoꝛ floꝝ in vinea dicit ſerpẽtes fugare. et bona fama xp̃ indeos ſcãdaliʒauit. QDui tofolia ꝓduri: ꝑ doctrine ſalubris pᷣdicati onẽ Verba em̃ junt ſicut foliaI ächl ſũt fonoꝛa ⁊ hñtfigurã lingue Z poc. vl· Foli ligniad ſanitatẽ gẽtiũ ¶ Sexto fructũ fec in ablutione perõx Iſ a.exvij Iſteeſt omis fruerꝰvr auferat᷑peccatũ ein s Septimo iſiud fuit putarũ in paſſione vt fructũ płꝰ afferꝛet Lañ.ij. Tempus putatõis adueit. ¶ Octauo fuit iſti ligno appodiamentuʒ appoſitũ ad ſuppoꝛtandũ.· qñ crucifuitap⸗ plicatũ Actu.x. Quẽ occiderũt ſuſpendẽ tes in ligno ñ rp̃c peccata noſtra pertulit in coꝛpore ſuo ſuꝑ lignũ.pᷣ. Pe.ij: ¶Nono iſtud liguũ aruit in moꝛte Ecẽt.vi Relinq̃ ris velut lignũ aridũ in heremoſ Decimo reſloruit in reſurꝛectione In ꝓð. Refloꝛuit caro mea. Et Job.xitij. Lignũ habet ſpem ſip̃ſeiſum fuerit rurſum vireſcit ⁊ rami ei pullulãr Vndecimo vſqʒ ad celũ cren it In aſcenſione Eʒech. xxxi Eleuata eſt altitu vo ſuꝑ omia ligna regionis Duodecimo iterum fructificauit in ſpũſſancti miſſione Zpoca.xxij: Ex vtraq; parre fiuminis lig⸗ nũ vite afferen·ij fructus Lmẽſes ſingu⸗ 4 2— los ⁊c᷑. kpc veraciter eſt lignũ vite am ab eo dat᷑ homi vita triplex.nature.gre·⁊ glie Nate. Beñ. ij inſpirauit in faciem eiſpira culũ vite Scðo dat vitã gre Pꝛouer.xiij · Lignũ vite deſideriũ veniẽs Tercõ dat vi tãgioꝛie Pꝛouer. iqj· Tignuʒ vite eſt his appꝛehẽderint eã⁊ quitennerint eãbti. ðꝛ de ſapientia increata que eſt xpᷣc. Illud lig⸗ nũ attulit alios duod ecimfructusvel race mos qñ poſt miſſionẽ ſpirituſſancti duode 5 cim aplos miſit in mundũ Luẽ·vi. Elegit duodecim quos ⁊ aplos noĩauit quib di⸗ xit Joh. xvEgo voß elegi de mũdo⁊ poſui vos vt eatis ⁊ fructũ afferatis et fructus veſter mane at Lectio:clxij Ed et ab mitõ cũperirẽt ſuꝑbi gigãtes. Spes eĩt oꝛbis terꝛaꝝ ⁊ ratẽ ↄfugiẽs remiſit ſeculo ſemẽ natiuitatis· que in ma⸗ nu tua erar gubernata Benedictũ eſt eĩ li gnů ꝑ qʒ fit iuſticia Per manus aũt qð fit ydolũ maledictuʒ eſt? ipm et qͥ fecit illud. gꝛ ille quidẽ operatus eſt:illud aũt cũ eſſet fragile. deus cognominat? eſt Similr aũt odio ſunt deo.impius ⁊ ĩipietas eius Etem̃ qð factum eſt cũ illo qui fecit · toꝛmenta pꝛ ciet¶ Poſita ↄparatõe inter ydolũ⁊ naui⸗ giũ. plequit᷑půſſctũs de cõmendatõne na⸗ uis vel arce dininitus oꝛdinate Et circã b duofacit Nãpꝛimo oñdit ꝙ nauis meret bůanã bñdietõem Scðo ꝙ ydolũ meretur hũanã maledictõem.I cða ꝑs ibi. Per m⸗ nus aũt? Z Circapᷣmũ duofac. qt bᷣmo ponit᷑ipſiꝰ arce noe debite ſaluationis officiũ Scðᷣo ex hoc infert ꝙ ei debet᷑ meri⸗ tobñdietõis beneficiũ. ſca ꝑs ibi Benedi etů eſt lignũ Dicit᷑igit᷑ Sed et abinitioid eſt parum poſt mundi exordium.cuiaipᷣn⸗ cipio ſce etatis ſeculi ſubnoe cum perirẽt ſuperbi gigantes in quo notatur perditõis peccatoꝝ cauſa et ratio Erant em̃ ſuperbi derꝛeni carnales ⁊ luxurioſi Iſu. Ixvxi Ter ram gigantũ detrahas in ruinã Spes oꝛ⸗ bis terꝛarũ.i.ſeminariũ generis hũani.noe vicʒ filij eius vxoꝛ eius ⁊ vxoꝛes liornm eius ad ratem id eſtarcam refugiens rem ſt ſeculoſemen natiuitatis:id qi ſemianũ iiun itnyd iniendir iiu.)n anmsq iiun dn — Rnipt iUnuc lhunt ictilu Wuch ſutman ununn kinnt zniin 6 ſiunſc nctüdh ſmen lic npengfi Mucium muhen nng cũ nõ ſtaret niſi in octo ꝑſonis que ſcʒ ratis velarca manu tua id ẽ potentia gubernata erat Et ideo merito debet illud lignum ab omibus bene dici. Vnñ ſubdit enedic rů em̃ lignũ ꝑg qð fit iuſticia Bñdictũ.id ẽ benedictõne dignũ.lignũ inquã id eſt arca ꝑ qð fit iuſticiaid eſt ſalus et cõſeruatõ iu ſtoꝝ pereuntibꝰ malis Vnde dixit dñs ad Noe Beñ:vij. Te eñ̃ vidiiuſtũcoꝛq mein generatione hac. Sicut aũt illud lignũ qð eſt arca dignũfuit benedictione Ita lignũ nð eſt ydolũ eſt dignũ maledictiõne ꝓpter duo Tum ratione factẽtis qut peccauit fa bricando.qꝛ deus ꝓhibuit fabricari Deu⸗ tro. xvij. Maledictus hõ quifacit ſculp tile ⁊ cõflatile Tum rõne reifacteq̃ indig⸗ necognominat᷑ deus in piudiciũ maieſtatꝭ eterme:id eſt diuine. Dicitergo ↄſtruendo tertũ ſic Idolũ aũt qð fit ꝑ manus maledi ctũ eſt ⁊ ipm ſcʒydolũ⁊ quifecit illud. Et ſubdit rõem dicens. qꝛ male quidẽoꝑatus eſt id qʒ licuit. Illð aũt cũ eſſet fragile deꝰ cognominatus eſt VUnde ſequit᷑ Stmiliter autẽ odio ſunt deo impius et impietas eiꝰ ideſt ydolatra⁊ ydolum ſuums 4 Vbi notandũ ꝙidolũ accipit᷑triplietter in Pceſſuiſto Tnomõꝓ materia figuꝛatalig nea vel lapidea vel metallina ⁊ ſic verũ ẽꝙ ydolũeſtaliquid ſcho mõaccipit᷑ꝓ dyabo⸗ lopꝛeſidente taliydoloꝛ⁊ ſic etiaʒ eſt aliqd Tercio mõ accipit᷑ ydolum quafi ꝓ quodã ↄpoſito er demone et materia figurata ſiẽ homo chenter coꝛpoꝛe⁊ anima Etſic lo⸗ qui aplus.pᷣ. Loxꝝ. xviij Scimus ꝙ nihilẽ dolum in mundo: Scðo mõ accipit᷑ydo⸗ um cõmuniter in littera cum ſubinfertur Etenim qð factum eſt id eſt dyabolus qͥ di cit ydolum ſcðᷣo modo.⁊ pꝛeſidetilli qð fa ctum eſt id eſt materie figurate cũilloqͥfe⸗ rir toꝛmenta pacieturin infemo B Tirca illã clauſulã videlicet benedictũ lig⸗ num per qð fit iuſticia Notandũ eſt ꝙĩ li⸗ gnocrucis multiplex iuſticja facta fuit Pꝛi mo quia homo rependit qð abſtulerat. Dy abolus deuinciturperillud in quo vicerat Pꝛimo ergo homo repẽdit qð abſtulerat. Juſtum eſt em̃ ꝙ ᷓᷣm foꝛmã⁊ quantitatem dilectifiat emendatiocũ reſtitutione abia⸗ ti Hõaũt frugtũ vetitũ acceperat abarbo⸗ ꝓdagatõnis qð mundo fuit fereſi ubtraetũ re ⁊ hõxÿc fruetũ vite reſtituit arboꝛi.ð delectatus eſt in omĩ ſuo ſenſu illicte.⁊ ho moxpe punitꝰẽ ĩomi ſuo ſenſu iniuſte Pe ⸗ nã em habuit quoad tactũ in fiagellatione erucifirione⁊ coꝛonatione Duoad viſ ũc ſiderãdo matrẽ lacrimantẽ⁊ diſ cpulũ quẽ diligebat. ⁊ iudeos inſultantes Duoad au ditũ Zudiuit em̃ oppꝛobria⁊ blaphemiaſ Sifilius der es deſcendenũc de cruceæ młk taalia Quoad guſtũ Buſtauit ei aceti cũ felle mixtum Quo ad olfa ctum Odoꝛatꝰẽ ſputoꝝ fetoꝛẽ ſa.l· faciem meã non auer⸗ tiab increpantibꝰ⁊ cõſpuentibus in medDe iſta iuſticia dicit Ro.v. Sicut ꝑ vnius de⸗ lictů in omnes hoĩes cõdemnatlo venit ita per vnius luſticiam in omẽs homĩes iuſtift eatio vite Scðo iuſtũ fuit vt ſicut dyabolꝰ? hominẽ in ligno deceꝑat⁊ vicerat: ꝑlignũ falleret᷑⁊ vinceret᷑ᷣm illud ouidij: Juſtus vterqʒ fuit. nec eſt lex equioꝛ vlla q; necis artificem arte perire ſua In pſfal. Juſiꝰ do⸗ minus in omnibus vijs ſuis Ergo benedi ctum lignum crucis per qð fit iuſticia· De ac iuſticia loquitur magiſter ſentẽtiaꝝ Ii. iij. di.xx.reddens ratõem quare xp̃c voluit nos ſic liberare nõ potentia ſed iuſticia Jõ inquit potentia vincere noluit. quia dyabo lus vitio peruerſitatis ſie amatoꝛ eſt po⸗ tentie⁊ deſertoꝛ oppugnatoꝛqʒ iuſticie In quoilli homĩes eum magis imitantur q̃ut neglecta vel etiam perola inſticia potentie magis ſtudent eiuſqʒ adeptione letant᷑ vel cupiditate inflamantur. Jdeoplacuit deo vt non potentia ſed iuſticia vincens hoĩem erueret.i quo homo imitarieũ diſceret Igi. tur benedictũ lignum per qð fit iuſticiã Li gnum nanqʒ crucis benedictione dignum eſt Ipſum enim eſt pons ꝑ quẽ xpᷣc trãſiuit lectus in quochriſtus doꝛmiuit. ſcala per quã chriſtus aſcẽdit.libra in qua redemp ⸗ tio noſtra pepẽdit. Pꝛimoergo ipſacruxẽ pons per quem chriſtus tranſiuit fiuuium mundane vanitatis.et ſi per quem calcare debemus pedibus affectionis vt nos ſ up⸗ poꝛtet a fluctibus inundantibus peccato/ rum Et ſicut quiliber contemnens pontem perſelitatur er ſubmergitur · ira quilibʒqui nõ ſuppoꝛtat᷑a cruce nec ei innititſ aluariñ p̃t.pᷣ. Loꝛi:pᷣ Verbũ eĩ cruc ꝑeuntibꝰ dè ſtulticiaẽhis aũt qͥſalui fiũt imnh ðiẽ ————————— Lectio Nñ de cruce põt exponiillud Saßp·x. Euʒ aqua deleret terꝛã laluauit iteg ſapia ꝑcõ temptibile lignũ iuſtum gubemãs Qn ma ximus in ſermõe de martiribꝰ Lrux inquit nõ ſolũ intelligat᷑lignũ patibuli ſed pie vi⸗ te pᷣtutiſqʒ ꝓpoſitũ. Vñ oĩs xp̃iani vita· Fᷣm euangeiiũ vixerit crux eſt atqʒ martirii Iſte eſt fons fixus ⁊ ĩmobilis.ſedẽ põs qut N. ienat attrahit᷑ de nocte. Vñ qͥ voluerit ſu per iſtũ pontẽtranſire. opoꝛtet ꝙ veniat de die Dies eſt vita noſtra.moꝛs eſt nox. Dõs crucis penitẽtie elenat? ſubtrahrta pedibꝰ noſtris in moꝛte Quare ſcribit᷑ Scẽi·xxij. Löfitere dño ante mortem. A moꝛtuo q̃ſi nihil perit cõfeſſio Poc eſt figuratiue lignũ qð dñis oſtendit moyſi Exoð.xv. Lũ enim pplus veniſſet in Ramatha et inneniſſent aqs ita amaras ꝙeas nullo mõ bibere poru erunt.clamauit moyſes ad dñm Qui oſtẽ⸗ dit eilignũ.qð cum ĩmiſſum fuiſſʒĩ aquas dulcorate ſunt aque⁊ facte ſunt potabiles Iſto modo moꝛaliter ſi quecunqʒ penitẽtia in hac vita nobis amara videat᷑. imitatlig num crucis.id eſt recogitet᷑ qdibi pa ſſus ẽ xp̃c.⁊ fiet dulce nobis quidquid ꝓ eo bibe⸗ rimus Uñ Iſið. de ſũmo bono ſic inqͥt Si fen io redẽptoꝛis ad memoꝛiã reducat᷑ ni⸗ hiltam dur nõ equo aĩo toleret᷑ Parua eñ toleramꝰſicoꝛdamur quid biberit ad patibulũ qui nos inuitat ad celũ Ille enim oppꝛobria cõtumelias.irꝛiſiones. alapas. ſputa.flagella.ſpineã coꝛonam.crucẽqʒ ſu⸗ inuit Et nos miſertad noſtrã cõfuſionem vno fermone fatigamur. vno verbo deijci⸗ murſ Scðo lignũ erucis eſt lectus in quo chriſtus doꝛmiuit Dudoem̃ aliqui domi ni reclinãt ſe in meridie ad doꝛmienduz in eſtate.ſolent feneſtre thalami ſuiclaudi vt quietius doꝛmiant Iſto mõ quãdo fatiga⸗ tus xpc ð miſera iſtg vita. doꝛmire volebat in lecto crucis.feneſtra mũdi videbat᷑clau/ ſa quãdo facte ſunt tenebre ſuꝑ vniuerſam terꝛã aſexta hoꝛa vſqʒ hoꝛã nonã vt de eo merito dicatillud.ij. Paral.xxiij. Occide/ runt eũ in lectulo fno⁊ moꝛtuꝰ eſt Ubifue runt duo in lecto vno Diuinitas ⁊ humani tas. Una aſſumebat᷑ad penã.alia relinque batur libera.quia pati non potuit. Et bene poteſt lignum crucis vocarilectulus⁊ non perfecte lectus Nam ita ſtrictumfuit⁊ bre ue ꝙ nec habuit vbi caput ſuũfclinaret nec vbigenua poſſet reclinare Uñ de eopoteſt exponi illud Beñ.· de Jacob Finitis mã datis quibus filios inſtruebat.collegit pe⸗ des ſuos ſuꝑ lectulum?⁊ obijt Pocfuit fer culũ qʒ fecit ſibi Salomon de lignis liba/ ni Tañ.iij.⁊ dicit᷑ferculũ a ferofers non ꝓ ferculo eſcaꝝ.ſed ẽ genꝰ vehiculi qð vulgo lectica ðᷣꝛ Tercio liguũcrn cis ẽſcala ꝑ quã xpᷣcaſcendit Aſcendit em̃ ſiẽ Jonathas re⸗ prans manibo ⁊ pedibus p. Re xiiij. Hec eſt ſcala quã acob vidit in ſomnis cuꝰca cumen attingebat celum angelos quoq;di vidit aſcendentes ⁊ deſ cendentes ⁊ dnmi — nixum ſcale Beñ.xx viij. Super iſtam ſca lam oportet aſcendereſi ad celum velim venire nec ad veram gliam alia via patet- et ꝓpter qð dicebat apls ad Bal. vi. Mi⸗ hiaüt abſit gloriari niſi icruce⁊ẽ.¶ Quar tů lignũcrucis eſt libra in quanf̃ redẽptòꝰ pependit Diuites et nobi les quãdopecunt am ſoluunt in magna quantitate nõ nume rant. ſed ponderant ſiue librant Pauperes em̃ ſemper numerant Tamen ſi vtrüc; fiat de pecunia.videlicet ꝙ ponderet᷑ et nüere tunc poreſt oĩno cõſtare de quãtitate · Na poſſibile eſt ꝙ certus numerus dendtioru puta.xx:ſolidt deficiant a libra in pondere Et iteꝝ poſſibile eſt ꝙ aliauãdo. xix ſolidi ponderant vnam librã.ſed deficiant in nu mero. Et quia apud chriſtũ facta eſt copio ſa noſtra redemptto.voluit non ſolum nüe rari.iuxta illud põ. Dinumerauerunt omn⸗ nia oſſa mea. imo voluit ponderari vt oſtẽ⸗ deret nobis illð Ecẽi.vi: Amico fidelinu la eſt cõparatio Et non eſt digna pondera tio auri? argenticõtra bonitatem fidei ili us Ponebatergoxp̃c quaſi in vno appen/ diculo libre⁊ homo peccatoꝛ in alio.⁊ inie tum eſt ꝙ ſicut chriſtus ſufficientiſſime po⸗ deroſum realiter deſcẽdit ad mediũ qð eſt ſimpliciter deorſum.qñ anima cõiuncta di tati deſcendit ad infernũ quieſt circa cẽtrů mundi Et quantoiße deſcendit tanto ho⸗ minẽpeccatorẽ exaltauit:videlicet vſeß ac celum.⁊ ſic verificabatur illud Eʒech.xxij⸗ Pumiliaui lignum ſublime⁊ exaltauiiiũ⸗ num humile Lectio.cixiij iumnta irnn imidei iiender jcpũhn 7 55 ſẽydolatria⁊ auar Hopter hoc et in ydolis nationũ non erit re — ſpectus.qm̃ creature deit odi- um fackeſunt⁊ in tentarõem anie hominuʒ et in muſcipulã pedibꝰ inſipientiũ. Initiũ em̃ foꝛnicatõis eſt exquiſitie ydoloꝝ⁊ adin uentioilloꝝ coꝛruptõ vite ẽ. Neqʒ em̃ erit abinitio. neqʒ erũtin Ppetuũ. ſupuacuitas em̃ hoĩm hec adinnenit in oꝛ bem terꝛaꝝ⁊ ideo breuis illoꝝ finis adinnen tꝰẽ. ¶ Poſt quãrepꝛobata ẽydolatraꝝ fatuitas pter ydoli inutilitatẽ In iſta Ptedicit. de tilitatẽn eeo rũ irꝛemiſſibilitatẽ. Et circa hoc tria— Pꝛimopdicit eoꝝ iuſtã punitõem Scdo allegat pene ratõnem.⁊ tercio ponit rõis ꝓ⸗ batõnem · ſcða ꝑs ibi Dm̃ creature dei⁊c. tercia ꝑs ibi Initiũ foꝛnicatòis Drcit ergo pᷣmo h hoc vicz ꝙ ydolatre ſũt odi⸗ biles deo Jõ⁊ idolis nationũ demonibo pſidentibo idolis apud diuerſas natiões ñ erit reſpectꝰ miſericoꝛdie Abacuc.pᷣ:Mũ diſunt oculi tui ne videas malũ ⁊ reſpice⸗ ead iniqtatem nõpoteris Et rõ hum ſub⸗ dit. qꝛ ꝑ abuſum hoĩm ⁊ inſtigatõem demo nů. creqture delq̃ facte ſunt⁊ oꝛdinate fue⸗ rũt ad honoꝛẽ del⁊ ꝓfectũ hoĩm ↄuerſe ſi ũt in odiũ ði·vt deꝰppter illas ĩ odiũ habeat᷑ ⁊ hoies ðᷣcipiãt⁊ ꝑdant᷑ ⁊ poc ẽqð diẽ. m̃ creature in odiũ dei facte ſunt. nõ ꝙcreatu⸗ ra in ydolo odiat᷑a deo.qͥ nihil odit eoꝝq̃ fe cit. ſed qꝛ ꝑ ſuggeſtiõnem dyabolifactũeſt ydolũ in odiũ dei.i.vt deꝰodiat᷑ dů honoꝛ ſibi debitus ſubtrahit᷑⁊ ydolo impenditur Etintentatõem aie.i.aĩabus hoim ⁊ ĩmu⸗ ſcipulã ſeʒ deceprõis pedib inſipientium. Et heeẽcauſa q̃re ydolis natio num non eſt reſpectus Et ꝙheccauſa ſit ve raꝓbatur. qꝛ initiũ foꝛnicatõis aie recedẽ⸗ tis a deo.eſt exqſitio idoloꝝ⁊ adinuentõil⸗ loꝝ coꝛruptio vite eſt. vite vicʒ creature ra⸗ tionalis que ad cultũ dei veri eſt oꝛdinata naturaliter Foꝛnicatiofm Papiã ðꝛa foꝛ⸗ nix foꝛnicis qeſt arcus vel curuatura in pa riete vel edificio.qꝛ in talib locis meretri⸗ ces ꝓſtituebant᷑ Eſt eñ̃ foꝛnicatõ amoꝛ ale itimo cõnubio ſolutꝰet vagus explẽde li⸗ dinis cõſectãdeqʒ licentia: Scriptureãt olẽt vocare foꝛicatõʒ oẽmillicitãcoꝛruptõ ia·ex quibo fittranꝰ; 6 clriii greſſio legis diutne ſcðm illnd Perdes oMnes qui foꝛnicant᷑ abs te. Pec Papias ãt adinuẽta fuerũt ꝓbat᷑.qꝛ ſi fuiiſent diuinã ꝓductòem.fulſfent inter opa ſex bieꝝ. qð noẽ vex Manerẽt eti ſp 05 pla⸗ nũeſt es falſũqꝛ deſtruent aj fine mũt Et hocẽgð ſubdit·jegʒeß erãt abinicio. ne⸗ nʒerüt in ppetuũ tem̃ ꝓ qꝛ.qꝛ ſ uꝑuacui tas.vana hoĩmocioſitas hec adinuenitin bẽterꝛaꝝ Etiõ brenis illoꝝ finis adinuẽ tus ẽ. Opa eñ̃ dei ꝑſeuerãt in eternij:oꝑa hoim hẽbunt finẽ Actu.v. de verbis gama lielis. Sieſter hominthus ↄſiliũ. hoc auts opus cito diſſoluet Si pᷣoex deo. nõ poteri tis diſſoluere illð ⁊c. Sicpmo tangit᷑ad inuentioydoloꝝ in genere.ſed ↄſequenter ꝓſequit᷑ de eoꝝ udinuenriõe infpẽ. 3 ¶Circa illãclauſulã Initiũ foꝛnicatõis. exquiſitioydoloꝝ:ſciendũꝙ moꝛalr loqnẽ do quattuoꝛ genera ydoloꝝ in eccia reperi mus. viczydolũ trãfparẽtie⁊ figuratiue ſi mulatõis.ydolũↄcupie ⁊pecuniatiue con/ gregatõis. ydolũ negligẽtie⁊ defectiuepla riois. ydolũ incõtinẽtie⁊ allectiue 2poſlti nis. Pꝛimũß ydolũ deſignat ſimulatoꝛes et ypochritas Scm collectores ⁊ pecuni⸗ archas Terciũ rectoꝛes · ſʒydeotas Quar tũ deſignat mulierclas lubꝛicas ⁊ laſciuas Pꝛioꝗ̃ ypochrita ↄꝑat᷑ydolo Si eĩ ydo lũ hʒ extrinſecus effigiẽ hois viui.ſed caret coꝛde intrinſecꝰ⁊ oĩbus ꝑtibus ſpũalibus ita tales videntur vtuere vita gratie. et ta⸗ men interius moꝛtui ſunt in coꝛde perpec⸗ catum Piplerũqʒ lapſos damnant ⁊ iudi cant ſine cõpaſſione. vt eo rectioꝛes ⁊ mun dioꝛes eredant᷑. quoin reos ſeuerioꝛes mõ ⸗ ſtrant De tali bene dicit Hier ·inq̃dã epla Intus nero⁊ fpris catho torus ambiguns monſtrů eſt velut quedam beſtia conficta que vocaturchymera. Et qꝛ tales nõnũqᷓ; inueniũt᷑in ſtatiboꝛ gradib ecciaſticis me nitoconquerit᷑ dominus per ꝓpbetã Pie⸗ remiã vxxij Poſuerũt idola ĩdomoinqus inuocatũ eſt nomẽmeũx polluerũt eã Ten tra tales exiſtẽtes in religione qͥ habitꝰ ſetĩ⸗ tatẽ putãt ſibi ſufficcre ðꝛ metrice. Ampla coꝛona nimis:nigra veſtis. bota rotũda.nqᷓ faciunt monachum ſed mẽs a crimine mů⸗ daſ Secundum genus ydoloꝛum eſtcon cupiſcentie et pecuniatiue angranensi — Lectio De quo dici? Oſee. viij · Argentũ ſuum et qurů fecerůt ſibi ydola vt interirẽt Hoc ſeʒ mãmon dicit qð adoꝛant auari Vñ⁊ aua ricia ydoloꝝ ſeruitꝰ appellat᷑ E phe.v.glo. Iſtud ydolũ auarũ ſignificat cuiꝰ deua nn jnus eſt. Talis numũ adoꝛat⁊ colit vt den Diligit ei numũ plus q; ſe ſit xpianus de — bet diligere xÿm Poc patet: qꝛ aiam ſuam ponitꝓ pecunia adquirenda et nõ põt ma⸗ — 1orẽ dilectõnem oñdere. teſtante ſaluatoꝛe. Joh. xv. Maioꝛẽ hac dilectõem nemoha ⸗ bet vtaniam ſuã quis ponat ꝓ amicis ſuis Sed ti amare pecuniã qᷓ;tuin deũiniquũ eſi valde Vñ Ecẽ̃i.x. Nihil iniquiꝰqᷓ; ama re pecuniã Pic em̃ haber venalẽ aĩam ſuaʒ — illã ↄtinue ↄtemplat᷑⁊ de ea requẽter meditat Vñ Beñ. xlij:Cõ̃tẽpla ti ſunt pecuniã in oꝛe ſacci Tales pecunia⸗ rũamatores a pecunia ſua nunqᷓ; ponte ſe⸗ paraut.ſed coꝛ eoꝝ ſolũ in pecunii reqͥeſcit Math. v B Ubieſt theſaurus tuns ibi⁊ coꝛ tuũ Duia pecunie ſueobediẽ tiã ſeruat magis qᷓ; deo.et ideo in infernuʒ peſcendit Ecẽ̃s.x. Pecunie obediũt omĩa. et in fine deſcẽdũt ad ĩferni decepti Amos ij· Deceperũt eos ydola ſua pꝰq̃ abierũt pa tres eoꝝ Hocẽ ydolũ ↄcupie⁊ pecuniatõ neↄgꝛegatõis Ziꝛeſto.pᷣ.politi.diſtinguit triplicẽ pecuniatõem Naturalẽ. ampſo⸗ riã vel oboleſtoticã⁊ vſurariã. Pecuniatio naturalis ↄſiſtit in cõmutatiõe fructuum⁊ aĩmaliũ ⁊ rerũ naturaliũ ꝓ pecunia.⁊ hecẽ ps yconomice et iaudabij Pecn niatõ cam pſoꝛia eſt circa cõmutatõem numiſmatũet anumiſmate incipit ⁊ in numiſmatermiat᷑ Et hec eſt vitupabil ſifiat ꝓpter lucꝝ ſuuʒ ꝓpriũ. qꝛ non vtit᷑ pecunia ad finẽ ſuũ debl tũ Pecuniatio natural vel yconomica etiã cõſiſtit in cõmutatiõe rei naturalis ꝓ pecu⸗ nia.et hec eſt laudabilis⁊ ꝑs iconomice vł politice Cam ꝑſoꝛia ergoeſt duplex ſcʒ. ob oleſtotica que ẽ circa cõmutatões numiſma tũ vbi vna moneta ↄmutat᷑ꝓ alia.⁊ hec eſt vituꝑabilis ⁊ innaturalis.qꝛ nõ vtit᷑ pecu nia ad finẽ ſuũ Alia vᷣo eſt vſuraria⁊ hec ẽ odibilis ⁊ maxime abominabilis:qꝛ finis ⁊fructꝰ pecunie eſt eius vſus.⁊ iõqͥ cõcedit alteri pecuniã. cõcedit fibi vſum.⁊ qꝛꝓ vſu petit. de alieno petit.⁊ iõ peccat. ¶ Terciũ genus ydoloꝝ ẽydolũ negligẽtie⁊ defecti⸗ neplatiõts boeidolů benerecipit hondꝛe et nihil valet. ponit᷑ĩ loco ſ olẽni.⁊ nihil vir tutis habet. portat gladiũ vel haltã⁊ nun quã ꝑcutit ſeu caſtigat Eodẽ modoprelat? negiigens recipit honoꝛes et ponit inloco ſolẽnt⁊ habʒ auctoꝛitatẽ coꝛrigẽdi defect? et nihil facit. imo ſicut videmus ꝙpaſſeres et aues alie fedant ſuꝑ caput idolinon ob⸗ ſtante glacio fuo verũtili: ita nunqᷓ diſſo⸗ luti⁊ iaſciui fedant⁊ requieſcũt ſuꝑ caput pꝛelati Tales ſunt ſibifamiliares ſeruiẽtes et cõſiliarij et ab eo ſi uppoꝛtant᷑ a quo debe rent argui⁊ puniri Vñ ipteum fecibus fe⸗ dant. qꝛ culpis ſuis damnabilẽ eum ꝓbãt. Tali p̃lato dicitʒacha.xi. D paſtoꝛ et ido⸗ jũ derelinquens gregẽ · Aulus gelius no⸗ 5 ctiũ acthicarũ lib. vij.⁊ ponit Tha urꝰ incõ mentoſuo ſuꝑ Platonẽ Puniendis pecc tis tres eſſe cauſas extimatũ eſt Vnaquã⸗ do adhibet᷑ pena caſtigandi et emendandi gratia vt is qui deliquit attentior fiat coꝛ rectioꝛqʒ. Alia cõdignitas et autoritas in quã peccatur tuenda eſt. ne p̃termiſſa anim aduerſiocõtemptũ eius pariat Terciaẽꝓ/ prer exemplum vt geteri metn pene rerꝛean turſ Qnurtũ genꝰ idoloꝝ eſt idoluminc tinentie⁊ allectiue ↄpoſitõis vt mulier oꝛ⸗ natu meretricio pparata ad capiẽdas aias cõpoſita⁊circũornata vt ſimilitudotempli Poceſt ydolum ʒeli ad ꝓuocandum emu/ latõem· Eʒech. viij. Iſta ſunt idola in qui⸗ bus demones dant reſponſa fallacia.⁊ libi dinis incentiua Radiant auroet argento geminis ⁊ veſtibus pꝛecioſis⁊ nihilomin ſunt intrinſecus vile lutum. Vnde metri⸗ cedicitur. Auri nobilitas luteam ſi veſtiat oilam. Ton tamen hinc ſequitur hane mi ⸗ nus eſſe lutum Contra vero curioſitatẽoꝛ⸗ natus.vt exinde perſona quelibet virũ vel mulierem ad illicitum amoꝛem alliciat.di „ cit beatus Pieronimus in quadãepla vir vł mulier ad illicitũ amoꝛem ſe oĩnaie rit ⁊ vultus hominũ ad ſe pꝛouocauerit et ſinullum damnum inde ſequatur. indici tamen patietur eternum. quia venenü attu lir ſifuiſſet qui biberet Mec ille · Et deiſtis poteſt expon pꝛima pars lectioni hodier⸗ ne In idolis nationum noneſit reſpectus. hoc eſt non licet viro virtuoſo et bonotale pdolum reſpicere Jurta ulud Ecciaſticit — urupuga tiwimct inpugun — whacn moiin ſubſb tiuumn hücipun tna l nnn itetc vinde At in ſic ſtoc unf Snt ne reſpicias mulierẽ multiuolaʒ: ne foꝛte incidas in laqueos illius Et infra Auerte faciem tuã a muliere comptaet ne circũſpi⸗ cias ſpeciem alienam Iſte creature ſunt de quibus dicitur in littera Quoniãcreature dẽi in odium facte ſunt. videlicet ipſi dei et in tentatõem anime hominũ ⁊ in muſe ci⸗ pedibꝰ inſipientũ In hac muſcipu ⸗ captus cſt Dauid Hocẽtiaʒ ydolũ ſapi⸗ entem Salomonem ad culturã ydoloruʒ perduxit·ij. Regů. xij. Hecydola fugiẽda ſunt et non exquirenda per curioſitatem qꝛ ſicut dicitin littera Initium foꝛnicationis eſt exquiſitio ydoloꝛum. Nam impoſſibile eſt ꝙ homo curioſus ⁊ laſciuꝰſe ſociãs iſtis ydolis non coꝛrumpatur ab ipis.vel homo diligenter exquirens ⁊ cõmemoꝛans cogi⸗ tando de ſpecie mulierũ vt faciat ſibi ydola et ſic neceſſario pꝛeparat ſibi caſum Unde in vitaſpatꝝ narꝛatur ð quodam qui nolu ⸗ it alloqui mulierẽ.imo nec matrẽ.niſi clau/ ſis oculis Et ꝙ ſenes tunc tempoꝛis nolue runt videre mulieres a quibus dum quere ret᷑de cauſa. Reſponderũt ꝙ cogitationes ſunt ſicut picture inquietantes ex cõmemo ratõe rerũ viſarũ Nota fabulam Quidij metha.x.de ꝓugna leonis ↄtra pictoꝛẽ ⁊c̃· Et ideoſũma cautela cõtra iſta ydola eſt fu ga. Nam eſt difficilima:⁊ hoc ſatis innuit Aplus.pᷣ. Loꝛin.x. Fidelis inqͥt de⸗ eſt qͥ nõ patiet vos tentari vltra illud qð poteſtis.ſed faciet cũ tentatõe etiã ꝓuentũ vt poſſitis ſuſtinere Pꝛopter qð cariſſimi fugite ab ydoloꝝ cultura:q.d. Licet neceſ⸗ ſariũ ſit vt tentemini nõ tamẽ tentabimini ſuꝑ id qð poteritis.niſi vos pꝛeſumptuoſe opoꝛtunitatib ingeratis.⁊ ideo fugite ab idoloꝛum cultura ⁊c̃. T Lectio.clxiiij luctu dolens pater cito ſibi rap ti ſilij fecit ymaginẽ ⁊ illũ qͥ tũc quaſi moꝛtuꝰ hõ fuerat.nũc tanq; deũ cole/ re ceꝑit et cõſtituit inter ſeruos ſuos ſacra?⁊ ſacrificiu Deinde interueniente tempore cõ naleſcẽte iniqua conſuetudine hic erꝛoꝛ tã/ quã lex cuſtoditus eſt.⁊ tyrannoꝝ imperio colebanturfigmenta ¶ Poſtqᷓ; ſpirituſſan ctus multipliciter repꝛobauit ſugſtitioſaʒ clriiu ydoloꝛũ adoꝛatõeʒ In iſta ꝑte incipit enar rare ydoloꝝ pꝛimariã ad inuentionẽ Et cir ca hoc duo facit. Pꝛimo oſtendit qũo ydo⸗ la adinueniebant᷑. Scðᷣo quot ex eis mala ſequebant᷑ Scðᷣa ꝑs ibi. Et non ſufficerer⸗ Circa pꝛimũ tria facit iãpᷣmo agit ðᷣydo lorũ adinuentione Scðᷣo de ydolatrie con tinuatiõe. Et tercio de eiuſdẽaugmẽtatiðe ſcða ꝑsibi · Deinde interueniente.et tercia ibi Pꝛouexit. Circa pꝛimũ tria narꝛat.vi⸗ delicet:y doli facturã.ydoli culturã.et cul⸗ tus ſeruandi legem ſiue cenſurq Motiunʒ aũt ad ydolũ ↄſtruendũ Pꝛimo fuit amoꝛ deoꝛdinatus pr̃is carnalis ad filiũ ſuũ qui filio iã defuncto dolens vltra ratõis menſu rã modũ iã excogitauit qũo tantũ doloꝛem delinire— ſculptoꝛe effigis rifecit filij.vt quẽrealiter habere non poß ſet.ſaltem haberet apparenter · Sicut em̃ dicit areſto.in ꝓoetria Mõ naturalitef de⸗ lectatin repñtatõe ſui Et qꝛ vnuſquiſqʒ ꝓ deo colit qð ſũme diligit.iõ ex deoꝛdina⸗ ta dilectionead filiũ cepit talis pater fatuꝰ ymaginẽ filij colere tanq; deü? inter fuos ſuos qui ſibi ↄtradicere nõ audebãt legem ſtatuit de ſolennitatib ⁊ ſacrificijs facien dis eidem Z Iſtam hiſtoꝛiã de oꝛ⸗ tu ydoloꝛum narrat magiſter in ſpecialifuł gentius mirtologioꝝ li.p. Et Zilexander nequã in ſcintillario poeraꝛumca.b. Fuir inquit in egipto vir ditiſſimus nomĩe Si⸗ rophanes. Pichabuit filium vnigenitum quẽ immoderate diligebat Contigit filiuʒ mori.cuius ſimulacrum pater pꝛe nimio di lectionis affectu in edibus ſuis conſtituit. vũqʒ triſticie queſiuit remediũ.ſeminariũ otius doloꝛis inuenit Deniqʒſimulacꝝ il ud ydolũ dictũ ẽ qð nos latine ſpẽm dolo⸗ ris dicimꝰ familia qᷓ Sirophanis in adu⸗ lationẽ dñi floꝛes offerebat yd olocoꝛonas lectebat ad odoꝛamẽta ſuccendebat. Rei etiũ ad ſimulacrũ confugientes veniã ſunt adepti Veneratiqʒ ſunt illud potiustimo reqᷓ; amoꝛe Vnð Petroni⸗ lacedonũ. pꝛi mus in oꝛbe deos lecit ineſſe tmor. PHui piſtoꝛie narꝛatoꝛ antiquiſſimꝰẽ Dyaphã⸗ tes lacedonũ auctoꝛ m Fulgentiũ vbl ſu Vñ m mg̃m ĩ hiſtoꝛia ſco. ſuꝑ.ijc · Jeñ Aliam narꝛat hiſtoꝛiã de oꝛtu ydoloꝝ Di⸗ cit ei ꝙ Ninꝰ rex aſſirioꝝ * S——— ectio ſuo in ſolatiũ doloris ymaginẽ patris fecit tuitantã exhibuit reuerentiã vt qͥbuſlibet reis qui ad eã cõfugerẽt parceret· ꝓpterqð ceperũt homies illi ſimulacro diuinos ho ⸗ noꝛes impẽderer huꝰeremplo plimicaris ſuis moꝛtuis ymaginẽ dedicauẽt Iſtãhi ſioꝛiã narꝛat Bꝛego.ſuꝑ illud Tuẽ· xi. In beelʒebub pᷣncipe demonioꝝ eijcit demonia Jiec inter iſtas hiſtorias ẽrepugnantia. qꝛ oꝛigo ydolatrie in diuerſis regiõibo diuer⸗ ſ habet inuẽtoꝛes. Vñ Hinꝰ rex niniue pᷣmus fuit apud aſſyrios Sirophanes aũt primꝰ apud egiptios Etqꝛ apud egiptios maximeydolacolebant᷑. placuit Salomo⸗ ni in hoc loco ydolatrie egiptiace tãgere in uentoꝛẽ. Sicut em̃ docet Hermes trime⸗ geſtus libro ſuo logoſtileos qð ẽ verbũ ꝑfe etũ In egipto potiſſime ⁊ religioſiſſime fie bãr ydoia⁊ colebank:vnð dicit g egiptꝰ eſt ymagocelia mũdi totiꝰ tẽplũ Pꝛopheta⸗ bar tñ mirabilr ð egiptiace religiõ deſtru⸗ etõe Et dicit ſic Tüc terꝛa iſta ſetiſſima ſe⸗ des delubꝛoxatqʒ tẽplox ſepulcꝝ erit atqʒ mortuoꝝ pleniſſima D egipte.religionum tuax ſole ſuꝑerũt fabule. et eqʒ incredibi⸗ les poſteri tuis · ſolaqʒ ſuperũt vᷣba lapidi bus inciſa. tua pia facta nãrꝛantibo Heeil le. Quia igi᷑in egipto ydola maxime cole bant᷑ placuit Salomoniin hoc locoꝑ oꝛdi nẽenarꝛare.que apud egiptios facta fuẽt: De multitudine ðᷣo ydolorũ dicit Eithon et ponit᷑in gloſa lactãtij ꝙ optimi quĩaʒ vi⸗ roꝝ deoꝝ honoꝛe cõſecrabant Pinc roma⸗ ni ceſares ſuos cõſecrauerũt?⁊ mauri reges ſuos ⁊ ſie paulatim inceperũt religiões in varijs ꝓuincijs celebrari. Lõſequẽter in ci uitatib ⁊ vrbibo tam viri qᷓ; femine ꝓpter virtntis aliqð pꝛiuilegiũ inſigne puta for⸗ titudinẽ caſtitatẽ vel ſcientiã deilicari cepe runt Vñ Iſi. viij.ethi.c.xi. Quos pagani deos aſſerunt. homiĩes olim fuiſſe ꝓdũtur et ꝓ vniuſcuinſqʒ vita vel meritocoliapð ſuos poſt moꝛtẽ feceñt vt apud egiptũ Iſis apud cretã iupiter. apud mauros Iuba apð latinos faunus apud romanos Quirinus quiet romulus. Iſis fuit filiãgis pithi di cta que de grecia veniens in egiptum docu it egiptios las et culturã terꝛe. et ideo eaʒ poſt moꝛtem deam habueruſit Jupitera iu kando dicitur quaſi iuuans pater.fuit aũt ilius Saturni⁊ rex erete eEpulſpatre de creta Juxta illud Primus creteis Satur nis vcnitab oꝛis Pic deificatus eſt ꝓpter multa mirabilia que fecit marimeapð Cre tenſes Similiter iuba fuit rex mauro?um Faunus latinoꝝ Quirinꝰ qui ⁊ Romulus rimꝰↄditoꝛ vrbis rome Redeundoß ad fam erponenda eſt de Sirophane egiptõ ſte em̃ pr acerbo luctu dolens cito rapti 6 fecit ymaginẽEt põt hoc aduerbiũ cita vererminare poc participiũ rapti.? eſt ſen ⸗ ſus ꝙ filius ille ante maturã etatẽ moꝛieba — tur ⁊ ideoq̃ᷓſi raptꝰpi dicii Vlpõt hocad uerbiũ cito determinare hoc verbũ fecit. et erit iſte ſenſusqꝙ ſtatim filio moꝛtuo ymagt nem ſibi ſtatuit. Et illũ quitunc quaſi hõ moꝛtuꝰfuerat.i.vere?⁊ regliter moꝛtuꝰ fue rat.nunc.i.poſt moꝛtẽtãqᷓ; deũ colere cepit echibẽdo ſibi latri.i:culiũ debitũ ſoli deo a Notaꝙ q̃ſialiqñ ponit ꝙ ſimili ⸗ tudine ſicut.ij. Coꝛin. vi. cd Quaſi triſtes ſemp aũt gaudentes Aliqñ aũtꝓ veritate Sie Joh. p:Cuiꝰ gliam vidimꝰqᷓſi vnige⸗ niti a patre.plenũ gr̃a et veritate Et conſti tuit inrer ſeruos ſuos ſacra id eſt dies ſolẽ nes · et ſarrificia.i· oblatõnes Lõſequentei agit de ꝑuerſa ↄtinuatõe Innaluit añt iſte erꝛoꝛ per antiquã cõſuetudinẽ et tyrãnoꝛii coertionẽ et potentiã Vñ dicit ſie Interue niente tempe⁊ cõualeſcente iniquã conſue tudine. quãuis ꝓpꝛie loquẽdo m iuriſtas cõfuetudo nõ pot eſſe imqua.qꝛ iniq aſſue⸗ factio coꝛ ruptela eſt ñ cõſuetudo · large lr loquendo conſuetudo dicit᷑ vſitatioqueci q;ʒbona vel mala et ſic iniqua cõſuetudine inualeſcente hic erꝛoꝛ de colendis ydoliꝰ tanq lex cuſtoditus eſt et tyrannoꝝ imꝑio colebant᷑figmenta. B Jurta illam clauſulã Rcerboem̃ lucu dolens pater?e Fotandũ eſiꝙ eircũ modũ lugẽdi amicos vecedentes multipliciter ſe habent hoies his diebus Lugent enim quidam amicos fuos deſunctos fallaciter.ſimulatiue⁊ cu fietione Duidam pertinaciter⁊ exceſſiue⸗ er ſine conſolatione Duidam ſagacitercꝰ ritatiue⁊ er pia deuotione. Primomõ lu⸗ gent interdũ filij mortẽ parẽtũ in quoꝝbo nis ſuccedũt Vxoꝛes maritos. a quo? lo⸗ cietate libẽter Fcedũt egararijteſtatoles qeis bona legido recedũt Pi om nigns ℳ ſirbzoſ iui put ea u h ichin inhl heppꝛun ltwiet in uso uftcti mnch. Suine iginetwmn ſuoe ſinidwi toblwlit⸗ clriiu veſtiunketrinſecus⁊ factes ſuas extermi- nant? tni mẽte ſatis gaudẽt. Sicut foꝛte Judas luxit moꝛtẽ vroꝛis ſue que ſua dict baĩ De quo. Beñ.xxxviij. ðꝛ ꝙ poſt luctum ↄſolatõe ſuſcepta aſcendit ad tonſo: es oni um ſuaꝝ Diuertit adthamar quã putauit meretricẽ Sic etiãplãrit prem ſuũ gellia ð 9ud epigramaton li.pᷣ. Zmiſſů nõ ſet cum ſola eit gellia pñ̃em Siqͥs adeſt in ſſe ꝓſili⸗ unt lacrims Ilon lugeat quiſquis laudart elliaq̃rit Ille dolet vereqᷓ ſine reſte dolet ſtifigurant᷑ ꝑ mulierẽ Thecuitẽcuidixit Joab· j. Regů. xiiij. Lugerete ſimula et in duere veſte lugubrret non vngaris oleo. vt ſis quaſimulier plurimoiãtpe lugẽs moꝛ/ tuũ. ¶ Sco mõ lugent ĩmoderati qͥſiclu gent moꝛtẽamicoꝝ qᷓſi totalr ꝑhẽniter inte nrent. quoꝝ fatuitas ex decẽ rõnibo decla⸗ rat. que in duobo verſibo ↄtinent᷑ ſeu inclu⸗ dunt᷑ Mec bis quinaʒtibi.qͥ moꝛtẽplãgis amiciMenſurã ſtatuãt.⁊ gaudia lera idu cant Vult deus ⁊ ſuus eſt. lex liberat omĩa noſcens Nec valet ĩmo nocet. obſtabit ſur⸗ get amabit Pꝛima ergo rõ ad oñdendã fa⸗ tuitatẽꝑtinaciter lugentiũ moꝛtẽamicorũ accipit ex cõſideratõe diuine volůtatis · cur nullomõ debemꝰeẽↄtrarij Vñ Sene.ad Tucillũ Placeat homiĩ qͥdquid deoplacet obhoc ip̃m ꝙ deo placet Diuina em̃ volun⸗ tas pᷣma ⁊ſũmaẽcã oĩm que fiũt Luialia caufa querẽda nõ eſt m ig̃m ſnĩaꝝ li.pᷣꝛ diſ.xlv ·Ergoſiamicũ quãtũcũqʒ caꝝ moꝛ tuũ habeas. ↄ ſidera pᷣmo hãc ratõem. quia deus vult Vñ Angꝰ. de vera religione c. xliij Qui pfecte deũ diligit nõ affligit᷑ moꝛ te cuiuſq;.qm̃ qui toto anĩo deñ diligit.no⸗ nit nec ſibi ꝑire qð deo nõ peritdeꝰ autem dñs eſt viuoꝝ⁊ moꝛtuoꝝ Scða ↄſideratõ ꝙiuſtum et licitũ eſt vnicuiqʒ repetere qð ſuũ eſt Piero.in epla ad Marſiliũ vel Ly⸗ raſiũ. Nihilabſtulit tuũ qui dignatus ẽre cipere ꝓpꝛium Treditũ ſuum recipere de⸗ cuit creatoꝛẽet nihil aliud decet qᷓ; creatoꝛi gratias agere mutuanti.exemploſcti Job. Quifilijs oꝛbatus ſubſtãtia tota pꝛiuatꝰ diritdñs dedit dñs abſtulit ſicut dñopla cuit ita factũ eſt. Sit nomẽ dñt bñdictum: ¶ Tercio ↄſidera ꝙ neceſſitas moꝛiendiẽ ler cõis omibv. Sialiqͥdfactum eſſet ↄtra amicũ tuũ moꝛtuũ.qð nõ fuiſſet neceſſario — eueutũ iuſtechqueri poſſes⁊ plãgere Jam vo nihil actũẽ. niſi qð lege cõi toti generi humano ſtatutũẽ. Heb.iij. Statutũẽoĩ⸗ bus hoĩbo ſemel moꝛi Vñ Imb.li.ð moꝛ te Satirifrarris ſui dicit ſic. Duid abſur⸗ dius qᷓʒ illð qð ſcis oibo p̃ſcriprũ qᷓſ ſpẽale deploras. hocẽ amicũ ſupꝛa ↄditõem extol lere legẽcõem non recipe.nature ꝰ ſoꝛtium recuſure.ſenſum carnis inflare.⁊ carnis ip ſius menſurã neſcire. De hac cẽmuni lege dici metrice Pauꝑis⁊ regis cõmunis lex moꝛiendi Dat cãm flendiñ bñ ſcripta leg Buſtatopomo nullꝰtrãſit ſine moꝛte Peu miſera ſoꝛteclaudit hõ moꝛte. ¶ Quarto cũ lugere ꝓponis amicũ cõſidera ꝙ ꝑ moꝛ⸗ tem fit liber de ſerno.certus de dubio.bea⸗ tus de miſero.qꝛ dicit Job.xiij · Põ natus de muliere hreui viuens tꝑe replet᷑multis miſerijs Vñ Augꝰ. de viſitatõe infirmoꝝ li.ð ·dicit ſic. Duis numerare poteſt pñtis vite moleſtias Eſurire.ſitire.algere.calere laſſari. ⁊ cetera inumerabilia que ex ip̃a cõ⸗ ſuetudine ſola nobis domeſtica ſunt Et in fra Deniqʒ audacter ꝓnũcio.quia pᷣncipiũ vite homnis.initium doloris eſt. finis pᷣore quies Philoſophi vᷣo quidã hocnõ ignoꝛd tes in oꝛtu pueroꝝ lugebãt.in morte auteʒ g hoe ſignantes ꝙ homo ad la boꝛem naſcit᷑. ad requiem autẽ morit᷑. Con ſimiliter fecit ſaluatoꝛ qui de morte Laʒa⸗ ri non ploꝛauit quin potius dixit Laʒarus moꝛtuus eſt et gaud eoꝓpter vos In reſur rectioue vero q eũ ad vitã reuocauit plo/ rauit: qꝛ eum ad huiꝰ vire miſerias reuoca/ uit Et paulo poſt dicit ibidem Auguſtinꝰ D moĩs deſiderabilis. o mors oim maloꝝ pᷣſentiũfinis. o moꝛs laboꝝclauſura.quie- tis pᷣncipiũ.qͥs cogitare põt tuaꝝ vtilitatef beatitudinũ Nã male moꝛi xp̃ianoꝝ nonẽ bñ aůt mori cũxp̃o viuereeſt. Hec Augꝰ Igit᷑mons liberat a ſeruitute ⁊c. vñ Iſið. li.iij de ſũmobono Illiðplorãdi ſũtmoꝛ te quos miſeros infernꝰex hac vita recipit non quos celeſtis aula letificandoincludit ¶ Quintocõſidera dũ moꝛtẽplãgis amigi ꝙ deus eſt oĩa noſcens. Ipe em̃ nouit quid vnicuiqʒ expedit potiꝰ qñ viuere⁊ qñũmo ri nobis conueniat Mee igitur qͥnqʒ rõesi pᷣmo verſu tangunt᷑cũ ðꝛ Vult deus.⁊c̃ ¶ Sextocõſidera ꝙ luctus tuꝰ iij Lectio eum nõ iuuat Neqʒ eñ ad vitã poteris eũ reuocure. nec ꝑ talẽ iuctũ a purgarorio libe rare Et hoc fuit qð allegebat dauid.ij. Re gů.xij. Cůfilius ſu⸗ cariſſimꝰ lãgueret fie ⸗ bat⁊ nõ capiebat cibi ſurꝛexit de terꝛa lauit comedit ⁊ ↄſolatõ nem recepit et aitN unquid potero eum re nocare amplius Ego vadã magis ad eum ille veronð reuertet᷑ad me¶ Septimo cõ⸗ ſidera.qꝛ luctus irꝛationabllis tibijpi no⸗ eet qui iuges.⁊ illi ꝓ quo luges nõ pꝛodelt uxta illud Ecẽi.xxxtij. Repelle triſtieiã Zte Et infra Jieq;em̃ eſt cõuerſio⁊huicni bil ꝓderis et teip̃m peſſimabis Dü em hõ atanta triſticia abſoꝛbet᷑.animũ non habʒ li perũ adoꝛandũꝓ illo quẽluget(¶ Octauo cõſidera ꝙ aliquotiẽs amici nos impediũt a virtute ⁊ a via ſalutis Nã coꝛ nñm ad mũ půñ alliciũt er ad gerendũ ſolieitudinẽ circa ſtatů eoꝝ et oh hoc minus obediũt deo? cõ ſilijs ſuis Vñ Augꝰ· ſup Beñ̃ ·ad litteraʒ Sepe offendit deus ·ne offendat am ideo diſpenſatõe diuina pleꝛũqʒ contingit vr amict quos carnaliter dilexrimꝰ ſubtra⸗ hant᷑. quatenus aſfectões noſtre in deñ libe⸗ rius ⁊ integrius extendantur¶ ota ð he remita vidẽte angelũ filiũ boni viriſpmer⸗ gerel Nono conſidera ſpem reſurꝛectiõis future. qꝛ quẽ mõ moꝛtuũ vides alias redi ninũ videbis.p. Thel.ilij Nolumꝰ ves ig noꝛare fratres de doꝛmientiby vt non cõtri ſtemini ſicut ⁊ ceteri qui ſpem non hñt Uñ Amb·li.ij.ca:iij · de moꝛte fratris ſin Leß ſabũt inquit lacrime mee. qꝛ debet aliquid inter fidos ⁊ ꝑfidos intereſſe. Fleant ſuos qui eos in perpetuũ eſtimãt interijſſe qͥ ſwẽ reſurꝛectionis non habent.nobis vᷣo quibꝰ mori non nature ſed huiꝰ vite finis eſt quia ̃a naturain melius reparat᷑ mortis caſus abſtergat omẽs fletus Hecille. ¶ Decimo cõſidera qꝛ ſi viuens fuerit tibi gratus.gra rioꝛ erit tibi iam ſaluatꝰ:Et iõ dicit in ver⸗ ſu Amabit Sic eĩ amici noltri a toꝛrente voluptatis dinine inebriant᷑.vt tñ nullate nus noſtri obliniſcant᷑. ſiẽ docet btũs Au⸗ guſti.ix. cõfeſſionũ ·ea:iij. loquens de nebri pio amico ſuo defuncto Pis ergo decẽcon ſide rationibꝰ et motiuis exceſſum doloris mitigare debemus cum amicos noſtros ſcʒ moriendo ſubtrahi videmus ·ſicut notabi⸗ liter ſuadet Ciprianus li.ſus deĩmortali tate anime 1Jõ ſunt inquit lugendifratref noſtri accerſione dominica de ſeculo libera tivt ſciamus eos nõ amitti·ſed pmlttiꝛoe bů Lũ aũt moꝛtuꝰ eſſet caſionẽ non eſſe dandã gentilib vt nos me rito reprehendãt. vt quos apud deum vi⸗ nere dicimꝰ.vt extinctos dc pditos lugea⸗ ctis deſtruere veritatem. Pec ille. Igitcõ tra iſtos exceſſiue lugẽtes nec iſtas decẽcõ⸗ ſideratões attendentes. dicit᷑ſignãter Ecẽi. xxij · Modicũ plora ſuper mortuũ quoniã requieuit.videlicʒ a laboribus et miſeris buins vite Zpocali xiiij Amodo iam di⸗ cit ſpiritus vt requieſcant a laboribus ſuis ¶ Tercio ſunt qui lugent moꝛte amicoꝛuʒ ſgaciter et cariratiue⁊ er pia deuotiõe Ni hil enim triſtariin receſſu amici.ingratitu vinis ſignum eſt: Nimis vero triſtari · de⸗ ſperatõem arguit de ſalute recedẽtis. Sůũt uutem tres rationes quare cũ ratõe cõdole re poſſumus moꝛientibo bonis viris Pri⸗ mo quia pauci boni viri ſunt in eccleſia mi⸗ lirante. e de beato Auguſtino legitꝙquo tiens de morte alicuiꝰ boni ſi acerdotis au piuit volnit.nõ quia ſibi de ſtatu ſuo timu it: ſed quia paucos tales in eccleſia dei reli⸗ quit Secũdo quia forſitan aliqua purgan da ſecũ deferunt que in pñti totaliter non impleuerunt Tercio er cõſideratione natu ralis miſerie qua opoꝛtet nos ꝓpter peccã⸗ tũ primi parentis mori putrefierix incine⸗ rari. Et ſic Zhobias ſepeliebat⁊ iugebar mortuos. Thobte ij. Et inde dicit Eces⸗ vijMelins eſt ire ad domũ luctus ꝙhd domũ conuiuij In ea em̃ admonetur inis omniũ viuentiũ Leetio.clFv Ps quos ho mines in palam honorare no poterãt ꝓpter hoc gð longe el⸗ ſent a longinquo figura eoꝝ allata euiden⸗ tem ymagineʒ regis quẽ honorare volebãt fecetunt · vt illum qui aberattanquãpſen⸗ tem colerent ſua ſolicitudineſ Poſita 7 ma cauſa adinuentionis ydoloruʒ queluit amor deordinatꝰ hominũ ad amicos? rentes: In iſta parte ꝓſequitde cauſaſcha bncipaiteiuſdẽ erꝛoiis que ſut ſuꝑba —3,—— mus Nihil em̃ ꝓdeſt verbis pꝛoferꝛe et fa imiynu inn himns ntknen cw vana ambitio fegðet ʒncip ad dñatð * ſeetee pů ad dñatõnes voleres honoꝛari non ſolũa prtibo ſed etiã ab abienrib dedicauerũt rä oꝛdinauerũt ſibijpis ymagines quas mnltiplicari fecert remotas natões ſtatui ⁊ veneratio ne feruari vt vbiqʒ timerent᷑ Vnde ſibijp̃is bonoꝛes diuinos fecerunt attribu nfin tatis humane obliti. Sic·Habuchodono⸗ foꝛ precepit oloferntomẽs deos terꝛe exter vminare vt ip̃e ſolus deꝰ diceret᷑ab alijs na⸗ rionibo que potuiſſent olofernis potẽtia ſÿ̃ ingari. Sie Caiꝰcaligula impatoꝛ ꝑ vni⸗ erſum mundũ ymaginẽ ſuam mi ab omibo ranqᷓ; ðs oleret Dicebat eñſefrẽm iouis eſſe Vñ⁊ vnicãfiliã qu hẽbat poſu tt inter genua iouis vt poſtq; egreſſa edt de genib onis. cõmunis vtriuſʒ filia vide⸗ veð Iſte caius mandauit petronio queʒ iu dee plecerat ſtatnam ſuã erige vet in hiertſalẽ eo ꝙ intellexerat ſolos iude os cultum ſtatue ſue recuſare Duoaudito wdei ad Petroniũ acceſſerũt ſ upplicãtes vt nullomodoad cultuʒ ſtatueceſurieos hoꝛtaret᷑. qꝛ citins vellent oecidi⁊ ſe iugu⸗ lari obtulerunt etiurabãt ꝙ nunq; ampliꝰ terꝛãcolerẽt.⁊ ſic inedia afflicti moꝛerẽtur Sic Perodes agrippa diuos honoꝛegat acnlatoꝛibo recepit. ſicut dicit᷑ Zictu.xij inter honoꝛes ſibi factos bu bonẽ vicit inſi⸗ ſtentẽ⁊ ĩminentẽ capiti ſuo.nunciñ moꝛtis ſue⁊ inclinatus ad eos qui ſibi applaude- bant dixit En ego de veſter moꝛtoꝛ Sta⸗ timqʒ pcuſſus abangelo ⁊ ↄſumptꝰ acoꝛ⸗ rodentibo vermiby viſcera eius expirauit. PMec ergo vana ſupbia⁊ ambitioſ elacõ ſe cũda cãfuit ydola faciẽdi Et hoc eſt qð di⸗ ritin lia. Pos quos palã idẽ pᷣneipalt:ho⸗ mines honoꝛare nõ poterãt ſcʒcolẽco pꝛo⸗ prer qð idẽ.qꝛ longe eſſ ent ip̃i a regiomb ſuis elonginquo figura eoꝝ allata euiden⸗ tem ymaginẽ⁊c. La plana ẽ 4 Kirca illãclauſulã. ymaginẽ regis quã ho ⸗ noꝛare voluerũt·otandũg qꝛ hic agttde ambitione honoꝛis gentiliũ pᷣncipũ et ᷣm doctrinã Areſto.iiijethi. circa amðꝛẽpo⸗ noꝛis cõtingit inuenire ſupꝑabundantiaʒ⁊ defecrum⁊ mediũ Ideocirca honoris ma teriã eſt ſciendũ ꝙ ad honoꝛẽtripli nos ha bere debemus Debemus eñ̃ honoribo nos —— rincipes⁊ tyranni vignificare. honoꝛes nõ nimis deſiderare· honoꝛes inuicem cõmunicare. Pꝛimoem̃ debemꝰ honoꝛibo nos dignificare Sola ei virtus facit hoĩem dignũ honore. nullus ẽ prauꝰ exñs dignꝰ ẽ honoꝛe. qꝛ virtutf pᷣmiũ eſt honoꝛ et tribuit᷑ bonis.ſicut dicit Areſto.iiij. ethi.ca.iiij. In cuiꝰſignum nas rat Augꝰ:v. de ciui.dec.xij. ꝙromani a tiquitus virtutẽ⁊ honorẽſicu? duos deoss coluerunt · quibus duas edes · ſine duo ten pla cõſtituerunt.ſic ad ſeinuicem ordinata ⁊ cõtinnata ꝙ nullus poſſit intrare templũ honoꝛis mſi prius templũ virtutis ꝑtran⸗ ſiret. In ſignũ ꝙapud eos nulkus repoꝛta ret honoꝛẽ. niſi illů ꝑ virtutẽaliquã merui ſet Et iõ dicit Areſt.iiij.ethi.ea:v. Seðᷣm veritatẽ ergo ſolus bonus eſt honoꝛan dus Vñ ad Ro.ij. Ponoꝛ et paromi operantꝭ bonum. Et qᷓ;uis honoꝛ debeat᷑ virtuti ſiẽ ꝛemiũ qðᷣ dam inſufficiens.tñ nihilominꝰ ken plerũqʒ derogat virtuti dũ mentem honoꝛatiin ſupꝑbiã nitit᷑ eleuare Etiðᷣoad iſtã peſtẽ rõnabiliter enitandã legimꝰꝙ vie toꝛibus triumphantibus ⁊ romã redeunti bus tripler honoꝛ impendebat.⁊ triplex in iuria inferebat Pꝛimus honor fuit ꝙ victo ripopulus obuianit cũ iubilo et leticia Se cundus ꝙ omẽs captiui ſequebant᷑̃cur:um eius ligatis manibus poſt tergũ. Tetcius honoꝛ fuit ꝙ victoꝛ induebat᷑tunicã Jouis et ponebatur in cur?u quẽtrahebãt quattiʒ oꝛ equi alhi.⁊ ducebat᷑ vſqʒ ad capitolium Juxta illð Quattuoꝛ in niueis aureis ibis equis Ne tñ iſtis honoꝛibns ſublimatꝰ ob liuiſceretur ſui.triplicem moleſtiã ſuſtine⸗ re debuit illo die Pꝛima erat ꝙ ponebatur vna cum eo quedã ꝑſona ſeruilis conditio⸗ nis vt daret᷑ſpes cuilibet qᷓ;tumcũqʒ vilis cõditionis perueniendiad talem honoꝛem ſip ꝓbitatem et virtutẽ ſe dignificare vel⸗ let: Secũda moleſtia erat ꝙ ſenuus illeeuʒ per vices ſedentẽ in curꝛu colaphiſabat vi⸗ cens Bnotoſoliton ig eſt noſce teipſum et noli de honoꝛetibiexhibito ſuꝑbire. Ter⸗ cia moleſtia erat ꝙ illo die licebat cuiliber vicere impune oppꝛobꝛia in victoꝛem Vñ Julioceſiri reuertenti poſt multas victoꝛi as fuerunt grauiſſime cõtumelie dicte.nul la penitus vltioneſequente Aliteraliquã⸗ tulũ de iſto honoꝛe ſcribit Iſið· viij·ethio⸗ eetlo c.ij.⁊ allegat trãquillũ duc. ꝙ triũphꝰ ðꝛ a beo qꝛtriumphãs cũ vrbẽ ingrederet᷑. tri pertito iudicio honoꝛabat Nã pm de triũ pho duci concedendo indicabat exercitus Secũdo ſenatꝰ Tercio populꝰ. Erat autẽ mos romanoꝝ vt triumpbans quadrigis veheret᷑.coloꝛe rufo perliniret᷑. purpura et palmata toga iudueret᷑ palma aureã vllau rocoꝛonaret᷑.ſcipione ſeu ſceptro ſuper qð ſedebat aquilaornaretur.Et iſtis omnib pᷣparatis.ei carnifex pꝛoſocio pᷣponeret Jõ veroĩ quadriga vehebat. qꝛ illo genere ve biculi pᷣmi preliãtes vtebant᷑. Ideo colore rubeo pliniebat᷑. quaſi diuini ignis inuictã effigiem imitare᷑ Ideo ſuper ſcipionẽſiue feeptrum aquilã habebat eo ꝙ ꝑvictoꝛiam ud ſũmam magnificentiã aſcẽdebat Loꝛo nabatur coꝛona palmea. ſi in bello vel in cõ lictu triumphaſſet Palma autem aculeoſ ha bet ⁊ ſignificat conflictũ. Coꝛonabat᷑ co ⸗ rona laurea ſiſine conflictu contingeret tri/ umphare vicz hoſtes ſine pugna fugando. qꝛ laurus aculeos vel ſpinas non habet A camifice cõtingebat᷑ vt ad tantũ faſtigium euectus mediocritatis hũane cõmoueretur ic ſiſibi diceretillðᷣ Ecẽi.xi. In veſtitu ne glorieris vnqᷓ;.nec in die honoꝛis tui extol jaris¶ Scðᷣo debemus honoꝛes nõ nimis peſiderare. Areſto.vi. Thopi. dicit ꝙ oẽs appetũt honoꝛes Nec bñ diffinit ambicio ſus ſiſic dicat᷑ Ambicioſus eſt appetẽs ho⸗ noꝛes ſed vltra merita querẽs vela quib? nõ deber. aut qñ nõ debet · hoc ẽ eñ̃ vicioſũ Ecẽi.x. In mãſuetudine ſerun aĩam tuãet Da illi honoꝛẽ ᷣm meritũ ſuũ Quiãt vltra meritũ vel ſine merito honorari deſiderat alios ad falſũ teſtimomũ inuitat. Qui em̃ honoꝛẽ alteri impendit eũ aliqᷓ virtute pᷣdi tñ dicit Ecẽix.ðꝛ. ꝙinſcius non honoꝛabi tur.⁊ ꝓuer.xxvi. Siẽ qᷓ mittit lapidẽi acer uũ Mercurij ſicqͥ tribuit inſipienti hono⸗ rẽ Status eñ honoꝛis n eſt nimis appetẽ dus.qꝛ ſicut dicit Sene · epla.lxxxij· Ab⸗ ſtrahũt a recto. diuitie.potẽtia ⁊ honoꝛes: Narꝛat᷑de quodã pᷣore clareuallenſi Bau frido noĩe Qui cũ electus eſſet in ep̃m toꝛ ⸗ nacenſem ⁊ ab Eugenio papa?⁊ abbate ſuo ſancto Bernardocogeret᷑onus epiſcopat? ſubire. ꝓſtratꝰ ad pedes abbalis ⁊ clerico⸗ rũ qͥ ſeelegerãt in modů crucis dixit Mo⸗ nachus fugitiuus ſi me eligitis eſſe poter eps nunq; ero Iſtilaboꝛanti in extremiaqͥ dã monachꝰ ei carus aſſidebat.⁊ dixit. La re mi:qꝛ nunc coꝛꝑe ſeparamur. oꝛote vtſi potes. ſalua dei voiũtate.ſtatũ tuũ mihipꝰ moꝛtẽ reueles. Cuioꝛanti poſt mortẽeius corã altariap paruit Saufridus dicẽs Et ce aſſum Baufridus fratertuus · Cuiille Care mi qũo eſt tibicui Baufridꝰ Bñ in⸗ quit eſt. ſed reuelatũ eſt mihia ſanctatrini tate ꝙ ſipmotus fuiſſem in epm fuiſſem de numero repꝛoboꝝ. nec mix. ĩ honoꝛes vt frequẽter mutant moꝛes in ꝑeius Uñme trice dicit᷑ ſ lurima cũ ſoleãt hoĩm coꝛrũ ⸗ ere moꝛes Altiꝰ euertũt femia genſus et Un quidã dixit ad ſociũ iã ad di gnitatẽ pmotũ Optimuseſſe ſoles tefecit honoꝛ melioꝛẽEſtimo ꝙ fies de melioꝛe bo Et iõ nemo ſibi ſumat honoꝛẽ.ſʒ qui vo⸗ cat᷑a deo tanq; aaron qui iudic virge floꝛẽ tis ⁊ incendio emuloꝝ electꝰ eſt et mõſtratꝰ placere deof̃m gloſamad Peb.v. Tercio debemus honoꝛes inuicẽcõicare Eſtenim triplex honoꝛ.ſcʒ hono ſubiectõis ⁊ obedi entie. honoꝛ ſuppoꝛtatõis⁊ beneficẽtie. ho ⸗ noꝛaffectõis ⁊ bñuolentie Pꝛimus honoꝛ debet᷑ pᷣlatis? pᷣncipibo Dicit em Areſto⸗ vethi.ca. vij. ꝙ quilibet tenek dare merce⸗ vem ei quiꝓ ſe laboꝛat Sed pᷣnceps labs/ rat ꝓ tota multitudine Pec aüt merces eſt honoꝛ ⁊ gloꝛia Et cuiiſta nõ ſufficiũt.tirã/ nus eſt ⁊ nõ pᷣnceps.pᷣ. Pe.iij· Deũtimete regẽ ponorate · Et cõcoꝛdatapls.b. Thio⸗ — — re digni habeant? maxime qui aborant in verbo⁊ doctrina Duplict honoꝛe vt ſczeis obediat᷑ã exterioꝛa miniſtrent ſᷣm glo. cũdus honoꝛ eſt ſuppoꝛtatõis? bñficentie. et marime debet᷑parentibꝰ Deutro.v. Po/ noꝛa prem ⁊ matrẽ vt lõgenꝰ ſis ſup rer: Et Deutro.xxvij. Maledictꝰ quinõ hono rat pr̃em ſuũ⁊ matrẽſuam Terciꝰ honoꝛ eſt honoꝛ affectionis ⁊ beniuolẽtie debetur omĩby. ð. Pe:ij. Omẽs honoꝛate. frarerni⸗ — tatẽ diligite. Ad Roma · xu. Ponoꝛe inui/ cem p̃uenientes non alta ſapiẽtes ſed bum libus ↄſentientes Et ideo refert mgr̃ Ne linandꝰ ꝙ Peliuſadrianꝰ ex ſenatoꝛe fact eſt impator Iſte intantũ gram habuit po⸗ puli et ſenatus ꝙ ſenatus eum rogauit vt v. Qui bi pᷣſunt pꝛeſbiteri duplici hono/ ſniniſe iunntesdr tuluhol — ſikna a bönln icciunUu n ſubiciuti nn m ui Theogenes dicebat ſt miſeip gtiat ſubtilitas artificum qui laboreſũ fili ſuum Anguſtũ appellaret Pater vᷣo ſciens ꝙ graue ꝑiculumiminebat regimini Reſpõdit Suficit ꝙego inuitus regnaue rim Et ſubiunxit Alen virtutibus exercendi vt pꝛobentur virtu⸗ tibus antecedere quos debent honoribus anteire Vnde metrice dici Ut ver dat flo rem flos fruetũ fructus odorẽ Sic ſtudinʒ moꝛẽ· mos ſenſum.ſenſus honorẽ Puiꝰve rocõcluſionis videlicet ꝙ iuxta meritũ vir tutis honor debet᷑ notabile reperimꝰ exem plũ in Julio.vi.li.iiij.ca p.de duce quodã 4 8 dic e dux erat athe nienſiũꝛ exercitũ cõtra Megarẽducere de buit Milites ſtatim ordinẽſuũ petunt vt vide licer deſignent᷑ qui⁊ quot p̃cederede⸗ beant Theogenes rñdit ſetuncoꝛdinẽ aſfi gnatuꝝ cũ Megarẽ ꝑueniſſent: Et ſtatim elam equites quoſdã pᷣmiſit. qui in ſpẽ ho⸗ ſtũ impetũt in ſocſos retoꝛquerẽt De iſiis aũt quos ſecũ habuit viſis iſtis inſultatio⸗ nib ꝑmiſit vnũquẽqʒ oꝛdinare ſiẽ voluit. Strẽnui⁊ coꝛdati ſponte pᷣtulerunt ſe. ve⸗ cordes ⁊ timidiſe retrotraxerunt. vbi igit᷑ ad inſultantes deuentũ eſt.cõpertũ eſt eos ſocios eſſe. nõ hoſtes Dux ergo pᷣdict?pru/ dens. vnicuiqʒ ordinẽ illum tribuit quẽ ſi⸗ bijpſi in iſto euentu eligere pꝛimo vidit. ectio.clx vi Nouexit autẽ ad hoꝝ culturã ⁊ hos quiigno rabãt artificis eximia diligẽtia Ille eĩ volens plus placere ili quiſeaſſũ pſerar. elaboꝛatit arte ſua vt ſimiitudineʒ in melius figuraret Quo facto multitudo boĩm abducta ꝑ ſpẽm opꝑis:eũ quiañ tps tanqᷓ; hõ honoꝛatus fuerat. nũc deũ eſtima nerũt Et hec fuit hñane vite deceptio.qñ aut affectuiaut regibo deſeruientes hom nes incðicabile nomẽ lapidib⁊ lignis im/ poſuerũti Poſtqᷓ; aetũeſt deydoloꝝ pꝛin cipali adinuentõe In hac ꝑte agit᷑de qdaʒ ydolatrieꝓmotione vel augmentatõe. Et circa hoc duo facit Pꝛimo ponit iſtã cauſã incidentalẽ Scðᷣo capitulat duas cauſas pᷣncipales Scða ps ibi.Et hec fuit huma/ ne Z Circa primũ dicit ꝙcã vehe menter ꝓmotina ad colendũ ydola fuit di⸗ ² di ſunt pᷣus pueri⁊ mo et rebus pꝛecioſis elaboꝛauerunt fabri ceydola mire ſpeciei⁊ pulcritudinis gra⸗ tioſe. ꝓpter quod ſimplices ydola intuẽtes credebãt ycolis aliq̃d numinis ineſſe Iſti autem artifices ideo hec fecerunt vtplace⸗ rent regibus a qubo inducebantur vt eorũ effigies fabricarent Dicit ergoſic. Pꝛoue⸗ xit autem ad hoꝛũ ſeilicet ydoloꝝ culturaʒ er hos qui ignoꝛabant.id eſt ad ſimplices alliciendos artificis eximia dil gentia. Er ſubdit Ille ſcilicet artifex volens placere it liid eſtalicui tegi vel pꝛincipi veltyranno qui ſeaſſumpſerat pꝛe alijs ad effigianduʒ ſpeciem ſuam.elaboꝛauit id eſt diligẽter la boꝛauit arte ſua.vt ſimilitudinẽid eſt yma ginem talis regis in melius figuraret id eſt ita pulcre ſicut melius ſeiuit foꝛmaret.quo facto multitudo hoĩm abducta a veritate per ſpeciem idẽ pulcritudinẽ operis. eũ pᷣn cipem vel regem.qui ante tempus idẽ pau loante tanquã homo honoratus fuerat:qͥa honoꝛatus fuit dulia id eſt cultu debito ali cui excellenti perſone:nunc id eſt poſt moꝛ⸗ tem deum eſtimauerunt exhibentes ſibi la triã quieſt cultus debitus ſoli deo.ij. Ma cha.ri. Rex antiochus Lyſie fratri ſalutẽ. patre noſtro inter deos tranſlato⁊᷑. Lonſe quenter ponit recapitulatõem cauſarũ ido latrie que fuerunt pꝛincipaliter due vt pꝛe dictum eſt.amoꝛ deoꝛdinatus amicorum et timoꝛ tyrannoꝛũ Vnde dicit ꝙ hec ſcʒ dementatio fuit vite humane deceptioidẽ cauſa deceptionis. Quoniã aut affectui.i. dilectioni amicoꝛum defunctoꝝ.aut regi⸗ bus adhuc vinentibus ꝓꝛe timoꝛe ſeruien⸗ tes homines incõmunicabile nomen qð eſt hoc nomen deus.lapidibus et lignis ĩpo ⸗ ſuerunt a Dicitautem hocnomẽ in cõmunicabile.quia impoſſibile eſt plures eſſe tales res abſolute diſtictas quale eſt il⸗ lud ꝓ quo iſte terminus deus pꝛoprie lo⸗ quendo ſupponir.et tamen hoc nomen deꝰ eſt equiuocum Nam dicit adoptiue de ſan ctis Inpſal. Ego diridij eſtis Nuncupa tiue de ydolis.in pſal. Omnes dij gentiuʒ demonia Subſtantiue et naturaliter de di uina eſſentia Et licet hoc nomen ſit cõmu⸗ ne tribus perſonis.tamen quiailleperſone ſunt vna res ſimpliciſſima.dicit᷑ hoc nomẽ incõmunicabile B Circa illãclau⸗ ſulã Et hec fuit humane vite deceptõ Io tandum eſt ꝙ licet vita hũana multiplr de cipiat᷑. quattuoꝛ tñ ſunt ĩ quibus vt cõmu⸗ niter maloꝛ pars mundi decipit et oberꝛat Decipiunt᷑em̃ homies in pᷣſum prione vbe ꝑfectionis. in acceptatõe nimie cõmendatt hnis in delectatione feminee affectiõis ⁊ in ſimulatione columbine cõpoſitiõis Pꝛimd ergo materia inqua homies cõmuniſſime veripiunteſt in pᷣſumptione ꝓprie ꝑfeetio⸗ nis ſiemo ẽð facilibñ iudicat. nẽe ð gra tijs ꝓprijs. nec de culpis ꝓpꝛijs · ſed gr̃as noſtras nimis magniſicamus? culpas no ſtras nimis attenuamus Et ideo vit eſt ali quis qui bene iudicet de ſeipß̃o Vñ Therẽ · in quadãcᷣmedia Ita fere cõparataẽ hũa na natura.ſeu omniũ hominũ natura vt ali ena melius iudicet qᷓ; ſun ⁊ Tulliusĩ ora⸗ rione dyocoꝛe Nemofereeſt qui ſui picu liiudex non ſibi ſe equioꝛem qᷓ; reo pꝛebeat Pine eſt ꝙ nõnulli cũ pauca atimagna ſibi arꝛogãt ·⁊ facta ꝓpꝛin non aliter extol⸗ luntqᷓ; ſiper ea ceteri omnes ſuppoꝛtarent᷑ Pmnino ſimiles Baldeuio depicto ⁊ſcul pto qui collohnmeris? brachijs ⁊ facieꝓ⸗ minens totã fabricã cũ oneroſa fatigatione ſe ſimulat ſuppoꝛtdre et tñ fabrica ita foꝛ tirerſtaret⁊ eque duriter ſitotũ illud ydo lum deleretur vel tolleret᷑ Tales eriãſimi les ſunt cuidam alienato a mente qui ſem ⸗ per ſtans ſub diuo nullo mõ voluit int rare domñ nec ſedere. bibere vel comedere Re ⸗ quiſit? quare hocfaceret. Reſpõᷣdit qꝛ ipſe ai totũ celum ⁊ ſi ad hoꝛã dimi⸗ ſiſfet celũ eſſet caſurũ Ira eſt de nõnullis p̃ fumptuoſis qutinflati ſcientiaſ eculari.re⸗ purant ſe rotã eccleſiam ſupportare diſcre⸗ rione⁊ ſapientia quã ſe habere pꝛeſumunt Mnoxꝝcuilibet illud Iſa xliiij dicit Sapl entia tua⁊ ſcientia tuã hec decepitte Et qꝛ peceptoꝛia pᷣſumptio er verboũs ſcientijs magis qᷓ; ex realibus ſolet oꝛirt: ſignanter ſcripſit Apls ad Colo.ij. Videte ne quis vos ſeducat ꝑ phiam⁊ inanẽ fallaciã Se ⸗ cũda materia in qn homiĩes cõmuniter de cipiũtur eſt in acceptatõe nimie cõmenda⸗ ribnis De iſta peſte dicit Sene. epla · i. In rredibiie eſt multis qᷓ; magnos viros dul/ edo oꝛationis abducat· Et epla.xcv. Illð pᷣeipne impedit g nobis cito placemus Si Lectio inuenimus qut nos laudat.qui nos bonos dicat. qui prudenres qui ſanctos nõ ſum? modica laudatione contenti Quidquid in nos adulatio ſine pudoꝛe cõgeſſit.tanq; de birũ pendimus. oprimos nos eſſe ⁊ ſapien tiſſimos aſſentientes credimus. cum ſcia/ mus illos multa mentiri ſepe. Hec Sene⸗ Et quia hec deceptio fit potiſſime per amt cos vl veros ł appa rentes.ſignãter dicitur tali Treno.p· Vocaui amicos meos ⁊ ipſi deceperunt me Vrſus excecari ſolerſi can dens peluis oculis ſuis obijciat᷑. Cõſimili⸗ ter ſihominialiqua gratia vel vere vel fal⸗ laciter ſibi attributa oculis mentis obijcia tur adulatoꝛum com endatione. ſtatim ex⸗ cecatur⁊ decipitur:ſa. p. Popule meus qui beatum te dicunt ipſi te decipiit-? viã greſſuum tuoꝝ di ſipant: Exemplũ huius ſarzat Sene·li. vi. de beneficis Rerxes in quit dux medoꝝ grecis bellũ indixit Cuifa miliariũ vnus dixit Bꝛecos bellũ nõ expec taturos Alius greciaʒnon ſolum vici ·ſed obruimele exercitus medoꝝ · Alius dice⸗ bat timendů eſſe ne vrbes deſertas ⁊ vack as inuentrent nec ſe habiturũ vbi tantas vi res exercere poſſent Alius dixit vix ilina⸗ turã rerũ poſſe ſufficere. anguſta eſſe claſſi⸗ bus maria.militibus c ſtra explicanda. co püs equeſtribo ca mpeſtria. vix celum pate reſagittis Dum in hunc modum regem nt mia exultatione furentem excitarent · dixit Demeratus regi Multitudo iſta quetibi placet metuenda eſt tibi Verum eſt eñ̃im moderata nunq; poſſe regi nec diu durarꝭ q regi non potelt· Nihil tammagnum qt erire non poſſet Acciderunterg que di tDemeratus Ille em̃tam grandis exer⸗ citus ob defectum ꝓuidentie? regimis fu ⸗ it victus a paucis ꝓuide ordinatis. Decu ius victoꝛle cõmendatione nartut In n in abſtralogi.li.ij. ꝙ deregno ſuo. decc· mi⸗ lia armauerat De auxiliarijs vero · ccc· M⸗ lia et centũ milia nauiũ legit᷑ habuiſſe· ſed ipſe primus in fuga. poſtremus inprelio. In periculis timidus.ſi metus abeſſet in⸗ ſatus apaucis eſt fugatus In cuiꝰ exerci⸗ tuparum ante fugam et peperit lepoꝛ⸗ qð eſt animalfugitiuũ:ſicut nar?at valeri li.ð.ca.ii. ꝓpter hoc fuit ſententia Plalò nis ſicut narꝛat᷑ in dictis pboꝝ. Pomines tintl liumnm xudirn ſhett nmid kinx ſyufin ſhidme ſluqumn iutenn ſimnin ifgn ſthoeſem imna sckpol teſtitne kſrhe ſütland ur bni hu hiin eu ſb Uone it y clri einimicis magis q; ex amtcis fibi ꝓficiũt. Quia inimici duz eis erroꝛes impꝛoperãt exinde coꝛrigunt᷑ Amici vero ſuos ers non oltendunt erꝛoꝛes.ſed tolerant er occultãt ¶ Tercia materia circa quã potiſſime de⸗ cipit᷑ vita humana eſt in delectatione femt⸗ nee aſfectionis Xicet em̃ innicem amare et amari ſit iuuenibꝰ velectabile multũ.ſiẽ di cit Augꝰij. ↄfeſſio.ſuaꝝ ca.p. Quid erat qð me delectabat.niſi amare⁊ amari. Sʒ non tenebatur modus abanio vſqʒad an⸗ mũ.quatenus limoſus eſt limes amicicie. ſed exaltabant nebule de limoſa cõcupiſcen tiacamis⁊ ſcatebra pubertatis ⁊ obnubila bant ⁊ obfuſcabnnt coꝛ meũ vt non diſcer/ neret᷑ ſerenitas dilectiõis a caligine libidi⸗ nis Pec Augꝰ. Ticet inquã iſta caligino⸗ ſa dilectio⁊ carnalis caritas młtũ delectet molliat⁊ eneruet. potiſſime tamẽ conſtrin⸗ git⁊ decipit familiaritas feminaꝝ Vume. xxxi. Cur feminas reſeruaſtis. nõne iſte ſůt qui deceperũt filios iſtael Paꝝ nanqʒ na tnraars ⁊ delectatio eſt hominẽ emollire⁊ emolitũ decipere Et ivo ſignanter philiſtet Dalilãfecerunt mediatricem vt ſuꝑarent Sanſonem dicentes. decipe eum? diſce ab eoin quo habeat tantã foꝛtitudinẽ Sciue/ runt em̃ illum verſiculum fallere nere fle⸗ reſtatuit deus in muliere. Simul em̃ iſta fiunt nõnunquã dum mulier a ſancto viro ſoliditatẽ recepit ad virtutẽ. viro mollicieʒ infirmitatis refundit In cuiꝰ figurã Beñ j. dici. ꝙad fabricã mulieris · ablatum eſt a viro quoddam os ⁊ reſtituta caroꝓ oſſe. Et ideo quantumcunqʒ homofit offeꝰ ſoli ditate bone vite. caueat ſibi ſemꝑg.qꝛ exfa⸗ miliaritate feminea os ꝓ carne facilime cõ mutat᷑ Fingũt nebule de Achille ꝙ mox cũ natus eſſet · matereum in aquisſtigijs inti xtt ꝑrotum coꝛpus. ercepto ralo ꝓpter qð factus eſt poſtea ĩuulnerabilis in toto coꝛ⸗ poꝛe:ſed̃ tandẽ in talo vulneratus occidr. Pec fabula quã exponit Alexander nequã in ſcintillario poetaꝝ ſicitelligit Achilles grecoꝝ fortiſſimus.virũ virtute ꝓfectũ de ſignat Hic in aquis ſtigijs intingit᷑. qꝛ ĩac⸗ ribus penitentie et aduerſitatibus ſolidat᷑. ſolus talus non intinctus dimitti᷑. qꝛ ſem/ plibidineis tentationiby erponi? Dicit e Dꝛpheus ꝙin talo eſt locus libidims Hij⸗ — mana igitvirtus qᷓnis munita ſit adomia libidinis tñ vſibus ſubiacet patula. Vene etiam que in talo ſunt ad renũ⁊ femoꝝ⁊ vi riliũ ꝑtinent ratõem. Signat etiã moꝛali⸗ ter ꝙ q;tumcunqʒ homo virtuoſe ⁊ pudice vierit ante:caueat tñ ſemꝑ talũid eſt finẽ. Perſona quedam ſexagenaria ſemꝑ virgo vixerat.lix.⁊ anno ſexageſimo coꝛrupta eſt et defuncta. Et ideo ſignanter enumerat Jobinter cetera difficilima que vᷣuicit Si deceptum eſtcoꝛ meũ ſuꝑ muliere q.d.Ið eſſe quidquid ſuꝑ difficultatẽ reſiſtẽtie.cõ⸗ tra ſtimulũ carnis⁊ tentationis libidinis. Job. xxxi. Et Valerius ad Rufinũ in fine Lege aureolãtheofaſti⁊ medeã Jaſonis ⁊ vix pauca ĩuenies impoſſibilia mulieri Et ſubdit. Amice det tibi deus omniporens. omnipotẽtis femine nõfallifallacijs Vnð metrice dicit᷑ Adam Sanſonẽ dauid loth ⁊ Salomonẽ. Femina decepit quis mõ tu⸗ tus erit.¶ Quarta materia in qua decipit᷑ vita humana cõmuniter eſt in ſimulatõe co lumbine cõpoſitionis ⁊ hec eſt ypochritarũ et aſſuetoꝝ ad falſam ſeculi affabilitatem⁊ p̃tendentium extrinſecus ſanctitatẽ.et ha⸗ bentiũ intrinſecus lupinã rapacitatẽ Pꝛo⸗ uerbio.xi. Simulatoꝛ oꝛe decipit amicum ſuuʒ Et ideo ſignãter docemur in ſcriptura Non debemus nos iudicare hoĩm maliciã vel bonitatẽ ̃m extrinſecã ꝓhiſinomiã.nec ßᷣm intrinſecũ anthonomiã.nec m geneati⸗ cam aſtronomiã.nec ᷣm ignotam philoſo ⸗ phiam. Extrinſeca phyſonomia reluceti fa cie Joh. vij Nolite iudicare fm faciẽ Intri ſecã anthonomia ſunt intentiones qᷓ̃s homi nes habent intrinſecus ⁊ has iudicare non licet Lu. vi. Nolite iudicare vt non iudice mini. Beneatica aſtronomia eſt diuinatio ß̃m hoꝛam natiuitatis alicuiꝰ⁊ cõſtellatio⸗ nis tunc habite Ignota philoſophia eſt ſta⸗ tim ꝓnunciare⁊ diffinire.iſte nnnqᷓ; erit bo nus homo. de vno iuuene forſitan erꝛante ex aliqua leuitate.pᷣ. Coꝛint · iiij·Nolite añ tꝑs iudicare Dicit em̃ Jpocras in ampbo⸗ rimis. ꝙ pᷣnoſticationes acutoꝝ moꝛboruʒ nõ ſunt oĩnocerte pᷣnoſticationes neq; ſani tatis neqʒ moꝛtis Moꝛaliter Acuti moꝛ⸗ bi ſunt laſciuia et diſſolutioiuuenalis Ma lus igit᷑medicus in moribus eſt qui ſtatim pᷣnoſticat ꝙ talis iuuenis moꝛie finaliter ectio tnoꝛle peceattet ꝙnunquã bene faciet Lectio.elxvij. Tnon ſuffece rat erꝛaſſe eos circa dei ſcientiã ſed⁊ in magno viuẽtes inſcien tie bello tot⁊tã mala magna pacẽ appellãt Zut ei fllios ſuos ſacrificãtes aut obſcura ſacrificia faciẽtes Aut inſanie plenas vigi lias hñtes Nec vitã neqʒ nuptias mũdas lã cuſtodiũt · ſed⁊aliꝰaliũ occidit ꝑ inuidiã nut adulterans ↄtriſtat ⁊ oĩa cõmixta ſunt anguis ⁊ homicidiũ. furtũ⁊ fictio.corrup tio⁊ infidelitas.turbatio⁊ ꝑiuriũ.tumui⸗ tus. bonoꝝ dei imemoꝛatio. animaxꝝ inqui⸗ natio.natiuitatis ĩimutario:nuptiaꝝ incon ſtantia.inoꝛdinatio mechie ⁊ impudicicie. ¶ Poſitis tribus cauſis adinuentionis ido iãtrie vicz amoꝛe dilectoꝝ. timoꝛetyrãnoꝝ ⁊ decoꝛe ydoloꝝ In hac pte ꝓſequit enarꝛa re quãte malicie⁊ qͥt vicia ſeu moꝝ coꝛrup tiões ex ydolatria cauſabant᷑. Et circa hoc duofacit Quia pᷣmoiſta mala enũerat di⸗ niſim Scðo ↄiũctim ibi Et omniaↄmixta ſunt 2 WMala aũt que inter ydo⸗ latras ꝑ ydolatriã ſunt ſuborta.ſunt quat tuoꝛ in genere. qꝛ quantũ ad deũ debita ei us noticia pᷣuabant᷑. quantũ ad ſeip̃os deci piebant᷑. quantũ ad demones eoꝝ enrur ſubdebant᷑. quantũ ad ꝓximos oẽs ſibijnui cem iniuriabant᷑. Siigit loquamur deno⸗ ricia quã homoꝑ fidẽ debet habere de deo iſta pꝛiuabant᷑ Vñp̃mitti᷑. Et non ſuffece rrat erꝛaſſe eos circa dei ſcientiãꝑinfideli⸗ tatẽ. ſed ⁊ in magno viuẽtes inſciẽtie bello tot in multitudine⁊ tã magnamala.inten tione ſcʒ malicioſa pacẽappellãt.ꝗᷓ decipie⸗ bantqᷓ;tum ad ſeip̃os Nec em̃ in ſcia bella⸗ re eos fecit ↄtra deũ cuiꝰ debuiſſent ſubdi legiby.⁊ ců eſſent in bello ↄtinuo ↄtra deũ et bonos moꝛes exiſtimauerũt ſe vinere in uiete Nec ergo duo malaↄſecuti ſũt quo ad deũ pᷣmo.⁊ poſtea quo ad ſeipᷣos Terch demonibo ſeruitute crudeliſſima ſubdebãt Nãcultus⁊ ſacrificia q̃ ydolis faciebãt fu erũt inhũana⁊ irꝛatõnabilia qᷓ;tũ ad mate⸗ riã ð qua fiebãt.intẽpeſtiua⁊ ſuſpecta qᷓ;tũ ad tꝑs in quo fiebãt: feda et abominabilia uantũ ad ritũ⁊ modũ quo fiebant. Vnde nuãtum ad iſtatria dicit ſic ut eñ filios Aut inſani ſuos ſaerfficantes ſicut obſeruabãt in ſacri ficijs ſaturni Poc em̃ ꝓpter odiũ Jouis fi⸗ lij ſui qui eũ de regno expulerat. cultoꝛib ſuis pᷣcepit ſibi filios ſuos ĩmolare Aut ob ſcura ſacrificia facientes vel de nocte vel d pie.ſcʒ in antris vel ſpelũcis ⁊ lucis ſiuein jocis obſcuris Dicit᷑em̃ lucus ꝑ antifraſim locus ſine luce ꝓpternimi arboꝝ vmbꝛaʒ e plenas vigilias hñtes ſic in ſa crificijs Bachi ⁊ Lyebeles matris deorũ. in quoꝝ feſtiuitatib luſib et luxurijs va⸗ cites totã noctẽ turpiter trãſibãt Quos re darguit Aplo ad Ephe.vʒ Nolite cõicart operibus infructuoſis ten ebrax.magis re⸗ darguite Due aũt in occultofiunt abipſis turpe eſt dicere Pꝛoprer hmõifeditates ſ traxit eccleſia multas vigilias que ſolebant ab omibo pplis celebrart de nocte in ſolẽni⸗ tatibus ſcròꝝ Duarto ſibijnuicẽ iniuriabã tur in coꝛꝑibo inferẽdo moleſtias ⁊ in vxo⸗ ribꝰ nuprias violãdo vñ dicit Ieqʒ vitum ſupple mundã iaʒ cuſtodiũt neqʒ nuptias můũdas.ſed alius aliũ ꝑ ĩnidiã occidit aut adulterãs ↄrriſtat ⁊c̃.Ia eſt plana 3 ¶ Sequit᷑ſcõa ꝑs lectõis huiꝰ in qua moꝝ coꝛruptões cõiunctim ennmerat ydolatriã ↄſequẽtes ⁊ ſunt. xx. Dicit em̃ ſic Et omia cõmixta ſunt ſanguis · ſcʒ in inuaſione er in vulneratõe iniuſta.homicidiũ inocciſione⸗ furtũ in aliene rei indebita detentiõe.fictio in falſa ypochriſis ſimulatione. coꝛruptõin virginũ defloꝛatõe:infidelitas in mutuap ditione.turbatio in diſcoꝛdiaꝝ ſeminatiõe ꝑiuriũ in falſa ꝓbatiõe.tumultus in rirarũ Itentione. bonx dñi imemoꝛatio in bene⸗ ſicioꝝ dei ingrata oblinione. animaxꝝ inqui natione.in gule ⁊ luxurie delectatõe in na⸗ tiuitatis ĩimutatione: in vicij ↄtra naturaʒ perpetratione. nuptiaꝝ inconſtantia ĩvto rum illicita ꝑmutatione.inoꝛdinatõ mech ie.in inceſtus ⁊ adulterij permixtione.⁊ im pudicicle inoꝛqinario ſupple in libidinoſa Itrectatione Contra tales ydolatras lucu jenter inuehit Didimꝰ rex bꝛaginannoꝝ in epla ad Alexandrũ magnũ. deridens eos in hoc ꝙ hoĩem minoꝛem mundũ dixerunt et ſingulas ꝑtes coꝛporis ſingulis dijs co⸗ aptauerunt Pominẽ inquit mundũ paruũ piciris ⁊ ſicut in eo multiplicata ſunt mem bra diſpoſita.ita varios deos cõfingitio in ien — S552 25½ — „ 5 ebnndemi mſtin ridonoldun mdicrn cxwin eeloↄſiſtere. quoꝝ vnicuiqʒ diuerſas et di⸗ uiſas veſtri coꝛꝑis partes deputatis et fa/ miliares ſingulis victimas ĩmolatis et vo/ cabula illis exquiſita tributis aſſ erẽtes mi neruam capltis arck. vtpore ſapiam tenere Junonẽiracũdie pᷣſidentẽpᷣcordia poſſide ne Martẽbelloꝝ pſidem pectoꝛa vulnert⸗ bus apta diſtinguere Mercuriũ facundie reptoꝛẽlingue ianuas poſſidere. Herculẽ lacertos ſibi vtpote pugilẽ vendicaſſe Cu⸗ pidinẽiecoris ſecreta coercere Bachũ ebri etatis ductoꝛẽ cellaria gutturis obtinere. Cererẽ frumenti datricẽ hoꝛrea ventr im lere Venerem mñ̃em libidinis femoxꝝ oc⸗ cupaſſe cubicula J ouẽqᷓſiatriũ ſupꝛemũi naribus habere preconẽ Appollinẽ medici ne⁊ muſice p̃ceptoꝛẽ palmaꝝ habitacla poſ ſidere. ⁊c. Tantaqʒ homis fabrica dijs qͥs dicitis veſtris dñando cõtradicit᷑ nullap⸗ te coꝛpoꝛei domicilij naturali dño vis ſẽ/ dibus reſeruata Qui tñ nec g̃axꝝ vobis de bitĩ actõem vt liberis hoſpitibꝰ referũt ſed vt inquilinis obnoxijs ſoluenduʒ vectigat Itaqʒ Marti aper cedi᷑ Bacho dicat᷑hir⸗ cus Junoni pauo mactat᷑ Jouithaurꝰ du/ citur Appollini cignus offert. Venerico/ lumba decerm᷑ Minerue noctua ↄſecrat᷑ Cererifarra libant᷑ Mercurio mella pan⸗ dunt᷑ Aras herculeas populea coꝛona cir/ cundat Phanũ cupidiuis roſea ſerta cõde coꝛant Et inffa · Reuera nõ opitulares de ⸗ os ſed carnfices teterꝛimos inuocatis qui viſcera veſtra ſupplicioꝝ diuerſitate diſcer pant Neceſſe eſt em̃ in coꝛꝑe veſtro rot pe⸗ nas cõſtitutas eſſe quot ſunt dijcũ ſinguli ſui vos cogunt inſeruire ludibrijs. vnꝰtra hit ad bellũ.alter eundem ducit ad luxuri am.terciꝰ lucrandi cauſa hortat᷑ inqͥri.hie deſideriũ ſuggerit epulandi. Etĩfine eple ſic deridendo cõcludit O vos feliciſſimos dixerim quoꝝ⁊ religiocrimẽeſt ⁊ vita ſup pliciũv B Circa iſtãclauſulã Ettã magna mala pacẽappellant Videoꝙicõi mõ loquẽditria magna mala pacis nomie gloꝛiant᷑ Interdũ em̃ vocat᷑pax licet indig ne beniuolentia libidinoſe familiaritatis. interdũ violentia calũnioſe fraternitatꝭ et interdũnegligentia ſceleroſe impunitatis Pꝛima eſt pax camaliũ pctõꝝ Scða ẽpar můdialiũ cõſpiratoꝝ Tercia eſt pat curia⸗ liũ pꝛelatox Prima pax ſcʒcarnaliũpec/ catoꝝ reperit᷑inter adulterũ⁊ adulteram. foꝛnicatoꝛẽ⁊ foꝛnicatricẽ. vt dicat mulierii lud Cañ.viij. Ego murus ⁊ vbera mea ſiẽ turꝛis exquo facta ſum corã eoquaſipace reperiens · Talis pacificus fuit Salomon ve quo Ecẽi. xlvij· Salomon impꝑauit ĩ die bus pacis Et cito poſt ſequit᷑ Inclinaſtife morã tua mulieribꝰ. habutſtiptãtem ĩcoꝛ⸗ pore tuo.dediſti maculam in gloria tua In diebꝰ bellij⁊ aduerſitatis homiĩes non va⸗ cant libidini ſed in diebꝰocij VUnð Dauid cum ociaret᷑in domo Joab exñte ĩ bello ad ulteriũ cõmiſit.ij. Regũ. xi. Sic ciuitas ro mana cũ bellis ⁊ diſcoꝛdijs cõtra carthagi nẽ vexaret᷑.virtuoſis exercitijs colebat᷑ Sʒ poſtqᷓ; carthago ſubuerſa fuit. ocio.libidi⸗ ni et gule tota ſe dedit vt plus nocuerit ro me euerſa carthagoqᷓ; prius nocebat aduer ſa.ſicut dicit Augꝰ.iij. de ciui.dei.ca.xix. In hoꝝ ſignũ menſis Marciꝰ deo bellifu⸗ otte ctigat it cõſecratus Uñ ille menſis in quo ſolent imponunt. atqʒ alijs alia tributa ꝓfligant. reges ad bella ꝓcedere.ij. Reg. xi. Et ſtati imediate mẽſis ſequẽs qͥ ẽ aprilis. Veneri eſt dedicatꝰ. In cuiꝰ ſignũ ꝙfinito bello et exercitio bonoꝝ opeꝝ· tpe pacis⁊ ocij dñat᷑ lbido.iuxta illud Ouidij ð remedio amo ris Dcia ſi tollas perire cupidinis arcus. Scða eſt pax mundialiũ cõſpiratoꝝ.q̃ ni⸗ hil aliud eſt qᷓ; violentia quedam calũnioſe fraternitatis qua mali ſe colligãt ⁊ cõfede ⸗ rrant ad reſiſtendũ ⁊ nocendũ iuſtis Pecfi⸗ gu ratꝑ amiciciã ⁊ pacẽ Herodis ⁊ Pilati 2tra xp̃m Et ſicut videmus ꝙinter ſpinas ſteriles ⁊ infructuoſas lõge maioꝛeſt cõne⸗ xioq; inter arboꝛes fructuoſas.ſic in malis eõgregationibꝰ⁊collegijs longe foꝛtioꝛ eſt coherentia bꝛigoſaꝝ ꝑſonaꝝ adinuiceʒad ſe defendendũ qᷓ; ſit bonoꝝ ad malos coꝛri gendũ Hlaũ.pᷣ. Sicut ſpine inuicem 2 ctunt᷑ ſic cõuiuiũ eoꝝ pariter potantiũ. De iſta pace dicit põ.ʒelaui ſuꝑ iniquos paceʒ iniquoꝝ videns glo.i.inuidieis ⁊ maletu li pacem peccatoꝝ. Tercia eſt ꝑar curialiũ pꝛelatoꝝ et hec nihilaliud eſtq; quedãne⸗ gligentia ſceleroſe impunitatis · quãdo eñ p̃latus videt peccata notoria ſubditorũ et ea diſſimulat ſcire · talis p̃latus vocat᷑ paci ficus ¶ Notãdũ ꝙ humectatio looꝝ eirca ectio aures que vocant᷑tempa de lacte mulieris inducit ſomnũ Sic cõſiliter qñ platus ha bet verba remiſſionis ⁊ dulcedinis ad ma⸗ nifeſte malos inducit eos ad doꝛmiendum in peccato ſuo VUnde verba p̃latoꝝ⁊ ꝓphe tarũ antiquitus vocabant᷑ onera Malach. p. Onus verbi detad iſtael Eti ſa. Vn⸗ damaſci:onus egipti.onꝰ tyri.⁊ ſic de alijs Debent em̃ verba plati eſſe oneroſa ↄtra ꝑ tinaces ⁊ rebelles.ſed ſolatioſa ad deuotos et humiles Sed diſtinguendũ videt᷑ de re miſſione⁊ rigoꝛe in pᷣlatis.qꝛ ſi loquamur de eoꝝ ꝑſonali iniuria vel de derogatõe ho noris eoꝝ inueniunt᷑acutiſſimi ⁊ rigidiſſi⸗ mi. nihil remittũt Si veroagat᷑ de iniuria illata vᷣo.vel ð honoꝛis diuini diminutiõe ibiſunt remiſſiſſimi.nec curãt oĩno Contra tales loquit᷑Chꝛi.ſuꝑ Math. Epiſcopus ſi debitũ honoꝛis non acceperit a pᷣſbitero aut pᷣſbiter a dyacono.aut dyaconꝰ a lecto⸗ re.iraſcit᷑?⁊ turbat᷑ Si aũt viderit ep̃s pᷣſbi⸗ terũ · aut pᷣſbiter dyaconũ.aut dyaconꝰ lec⸗ toꝛem circa obſequium eccleſie non ꝓmanẽ tem.aut alias peccantẽ in deũ nõ iraſci᷑ne eʒcurat. Quia omnes quidem de honoꝛe o ſoliciti ſunt de honore autem dei nul⸗ lus. Hec Chriſo. Duãuis enim eſſe paci⸗ ficum ⁊ pacientẽ in ꝓpꝛijs iniurijs ſit lau/ vabile:eſſe tñ pacientẽin deiiniurijs eſt ſũ me vi uperablle in plato. In cuiꝰ figuram psſicut legimus Math.iiij. qñ dyabolꝰ ſibi dixit Si filius ði es dic vt lapides iſti panes fiant. paciẽter ſuſtinuit.⁊ ꝑauctoꝛi⸗ tatẽ ſacre ſcriprure eum cõfutauit Iterũ ſe cundo qñ ſibi ſimiliter dixit. Stfiius dei es. mitte te deoꝛſum Quia iſte due tentati ones nõ fuerunt directe niſi cõtra humani⸗ tatem Sed in tercia tentatõe qñ dixit Pec omia tibi dabo ſicadens adoꝛaneris me.re pulit miſerũ cum indignatõe dicens Vað ſathana nõ tentabis dñm deum tuũ. Exo · x. Supꝑ quẽlocum dicit Chriß. Exẽplo xÿt diſcamus iniurias noſtras eq̃nimiter ſuſti nere. dei aũr iniurias neqʒ vſqʒ ad auditũ ſufferer Dñ in ppeij⸗ tmurijs eẽqñqʒ pa cientẽ laudabile eſt Iniurias vero dei diſſi mulare nimis impiů eſt Et de iſta mala pa ce negligentie.pᷣlatis dicit ſaluator Mat: x.Non veni pacem mittere ſed gladiũ idẽ acutã coʒrectõʒ vicioꝝ. ¶ Lectio.clxviij eñ̃ ydoloꝝ cultura omiĩs mali cauſa eſt.⁊ initiũ⁊ finis. Aut eñ dũ letãt᷑iuſamũt.aut certe vaticinãtur falſa.aut viuunt iniuſte · aut periurant cito Dũ em̃ ↄfidũt in ydolis que ſunt ſine ania male iurãtes noceri ſe nõ ſperant: Vtraqʒ igitilli euenient digne qm̃ male ſenſerũt d deo attendẽtes ad ydola ⁊ iniuſte iuraueit in ydolo ↄtẽnentes iuſticiũ.nõ em̃ iurantiũ eſt virtus ſed peccantiũ pena ꝑambulat ſp iniuſtoꝝ pᷣuaricitõem¶ Poſtq; enumerata ſunt vicia ⁊ moꝝ coꝛruptòes q̃ͥ ex ydolatria ꝓcreant᷑ In iſta pte explicatcauſalitas illa et oñdit ſpecialiter qũo ex ydolatria deriuã tur falſitas ⁊ iniuſticia. Et circa hoc triafi⸗ unt QDuia pᷣmo agit᷑ de maloꝝ ꝑpetratiõe: Scðo de maloꝝ punitione Tercio deiura mẽti naturalis ↄditiõe Scðaꝑs ibi Utrs qʒ⁊c̃. Tercia ibi Nõ em̃ iurantiũ Z Lirca pᷣmũ in deteſtatõem ydoloꝝ replicat generalitatẽ malicie ydolatrie Et dicit In fandoꝝ m̃ ydoloꝝ cultura omnis malicã eſt et iniciũ Et ſic ydola dicunt᷑ infanda.qꝛ nõ ſunt famine i.ſermõe digna. Hechᷓcul⸗ tura eſt cauſa oĩs mali initiũ ⁊ finis in ſuis cultoꝛibꝰ Iã ꝓpter ydola colẽda oꝛdinãt᷑ pctãſiẽ ꝓpter finẽ Dualium aũtmaloꝝ ſi ydolatria initium et finis. manifeſtat cum ſubdit Aut em̃ dum letant᷑inſaniunt.ſicut in feſtis ⁊ ludis quos dijs ſuis faciebãt. in quibo ſe ꝑ libidinẽ moꝛe beſtiaꝝ fedabant· Aut certe vaticinant᷑falſa ſicut pphete ach ab.ð qbo ðꝛ.tij. Reg.xxij Ecce vdit dñs ſpi ritũ mendacij in oꝛe oĩm ꝓphetaꝝ tuoꝛum aut viuunt iniuſte.ꝓximis nocendo. Aut piurant cito.id eſt de facili.⁊ ꝓ leuicãfalſi ſcienter iurant Pabent em̃ ad hoc audaci amꝓ tanto Sciũt em̃ ꝙ ydolũ nõ poteſt ſe vindicare nec eos punire ꝑ periurio factoꝑ ydolũ.⁊ ideo facilius periurant ⁊ ↄfidenti us Et hoc eſt qð dicit Dũ em̃ ↄfidũtiydo lis que ſunt ſine ania id eſt ſine intellectu? voluntate Male iurãtes norere ſe ·idẽſibi non ſperant id eſt non metuunt ex hoc puh riꝙiurantfalſum perydolum ¶ Narꝛatã multiplici eorum culpa:ſequit᷑ de eoꝛü pe⸗ na Pena autẽeſt ꝙ p vtroqʒ damnabütuł Vñ ſubdit Vtraq; ergoillis eueiet din clrviit id eſtꝓ vtroeʒ digne pumient᷑. videlicet de eoꝙ male ſenſerũt de deo attendentea ydo lis⁊ iniuſte iurauerũt in ydolo cõtemuen⸗ tes inſticiam a Etſic duplr pecca⸗ uerunt Tũ quia iurauerũt falſum. Tũqꝛ iurauerunt ꝑer falſum qð eſt ydolũ Etter cio ſubinfert ð natura iuramenti-· ⁊ dicit ſic Non eĩ iuramentũ eſt virtus id eſt iurare non eſt virtus · neceſt virtꝰ. nec perſe appe⸗ tendũ. ſed peccantiũ pena. Pꝛopter incre. dulitatẽ em̃ hominũ opoꝛtet iurare Math. v. Sit ſermo veſter eſt eſt.non non. Dnod autẽ his abundantius eſt. a malo eſt.ſcʒa pena vel a culpa illius cui iurat᷑vel qui iu ⸗ rat. Et hec pena perambulat ſemp id ẽcre ſcit. in iuſtoꝝ id eſt iuſticie vel iuſtarũ reruʒ pꝛeuaricatõem Juxta illõ clauſulã Periu⸗ rant citoſ¶ Circa eſt notandum ꝙ ꝑiurus eſt multiplr deteſtandus et ſpẽalr ꝓpter tria Eſt em̃ ꝑiurus ꝓdicioſus ꝑ infi⸗ delitatẽ quo ad deũ Juiurioſi us ꝑ falſitatẽ quo ad ꝓximũ.et ꝑnicieſus ꝑ iniqtatẽ quo ad ſeipᷣm Pꝛimoigitur periurus eſt ꝓdicõ ſus ꝑ infidelitatẽquo ad deũ Pꝛoditõ fo⸗ ret magna ſi ille qui haberet cuſtodiã ſigil⸗ li regij ſigillaret litteraʒ pactionis quãrer marime deteſtaretur.⁊ ſihoc faceret de ſi⸗ gillo pape eſſet excõmunicatus ipſofacto⁊ brachioſecularitradendus Nomen dei eſt nomen cõmiſſum nobis quaſi quoddam ſi⸗ gillum ad teſtificandũ veritatem ⁊ confir ⸗ mandũ Deutro:vi. Dominũ deum tuum timebis ⁊ illiſoli ſeruies.⁊ ꝑ nomen eiꝰ iu⸗ rabis Et ideo dicit aplus ad Hebꝛe.vi.ꝙ omnis ↄtrouerſie finis ad cõfirmatõem eſt mramentũ Falſitas q̃t eſt illud qð deꝰ ſů⸗ me odit tanquã ſibi ↄtrariũ qui eſt veritas Et ideo qui nomen dei aſſumit ad ↄ firmã⸗ dum falſitatẽ. deiꝓditoꝛ eſt Poc idem pa⸗ tet ſecũdo.quia ſicaſtrũ domini regis ſue fi delitati cõmiſſum traderet hoſtibo regis. ꝓditoꝛ eius eſſet Caſtrum eſt nomen domi ni qð inuocamꝰ⁊ ad qð refugimus in om/ ni noſtra neceſſitate Pꝛoner · xxiij Turꝛis foꝛtiſſima nonen domini ad eã fugiet iuſtꝰ et ſaluabit ſtud eaſtrũ traditur hoſti quã do demonibus er falſis hominibꝰ cõmittit᷑ ad ꝓbatõem falſitatis Poc idem patʒter cio.quia qui dñm ſuum diffamat malicio/ ſe⁊ inuoluit in crimine. ꝓditoꝛ ſuns eſt ſed qui deum inducit tanq; teſtẽfalſitatis:niti tur deũ inuoluere in crimine ⁊ aufferꝛe ſibi nomen bonũ quo vocatur.eteſt ſumma ve · ritas.qᷓ ꝓditoꝛ ſuus eſt. vnð quantũ ĩeoeſt plꝰↄtẽnit xpᷣm qᷓ; crucifixores xp̃i.nazipſi nõ intulerũtxp̃o niſi malũ pene:⁊ iſte niti᷑ eum mittere in malũ culpeDyabolus adiu ratus in nomine dei dicere veritatẽ nõ mẽ⸗ titcõᷣmuniter.nec inuenit᷑ꝙ addat ſius mẽ⸗ Dacijs iuramentũ licet mendar ſit⁊ p̃men dacij. Et ideo non eſt mirũ ſi deꝰ eis velocẽ vltionẽpmittat Malach.iij. Eroteſtis ve lox maleficis ⁊ adulteris ⁊ periuris. Nar⸗ rat Ouidiꝰ.ij. methamoꝛ:de Mercurio ⁊ Bacho Mercurius accepta figura huma na tentauit furari boues quos appollo pa ⸗ ſtoꝛ regis Amiddi debuit cuſtodiſſe inue nit aũt eos depaſcẽtes latera cuiuſdã mon tis ⁊ ſtat im arte ſua abegit eos ad quandã ſiluã ⁊ ibi eds occultauit.iſtud factũ null? pcepit niſi quidam paſtoꝛ qui dicebat᷑ Ba chus Iſtů igi Mercuriꝰtimens acceſſit ad eũ rogans ꝙ ſi aliqͥs veniret inqͥrere pꝛo bobꝰꝙ negaret ſe eos vidtſſe. nihilqʒ aliʒ reſponderet et ne factum ſuum careretpᷓ⸗ mio.da boinquit tibi iſtam vaccam albam omnino. Qua accepta Bachus reſpondit Sic tutus eas Tapis iſte prius tua furta loquetur.et lapidem oſtendit Mercurius ſimulatſe recedere.et ſtatim mutata figu⸗ ra coꝛporis ⁊ voce ſermonis redit ad ruſti⸗ cum.qui in foꝛma alicuiꝰ inquirẽtis boues et vaccas dicit ſibi Ruſtice vidiſti ſi qͥs hoc limite duxit Boues.fer opem furtoqʒ ſilẽ⸗ tium deme. Jũcto ſuo pariter dabit᷑ſuafe mina thauro. Uidens ergo ruſticꝰꝙ mer ⸗ ces ſua foret geminata ſi furtum diceret et etiam volens habere vaccam albam⁊ albũ thaurum.reſpondit ꝙ ſubillis montibꝰ fis erunt.et oſtendit montes in quibus fuerũt ante vagati. Riſit Mercurius et me mibi perfide pꝛedis. Me mihi ꝑꝛodis ait periu ra pectoꝛa vertit In durũ ſilicem quinunc quoq;ʒ diciturindex Inqʒ mihil merito ve⸗ eus eſt infamia ſaxo. Et ſic iuſte in illũ vel ↄſimilẽ eſt mutatus de quo prius direrat. Tutus eas lapis iſte pꝛiꝰtua furta loque⸗ tur Et ſic frequenter videmus ꝙ hoies fal⸗ ſi munus accipiunt ex vtraq; ꝑte et cõmit⸗ tunt ꝑiunium? leſionẽ veritatis et In em Lectio luſto dei iudicioin lapides ↄuertunt᷑.auia appꝛopinquãte fine vite frequenter delpe⸗ rãt Job.xli. Coꝛ eiꝰ indurabit᷑quaſi lapis Nõ ſic fuit de Marco Marcello Regulo De quo brũs Angꝰ.v. de ciui.deica.xx. vł xix. ᷣm libz noſix Marcus iſte imperatoꝛ romanus captiuus fuit apud carthaginen ſes qui cũ mallenta romanis ſuos reddica ſie qᷓ; nomanoꝝ captiuos tenere Regu ũ iſtũ ců legatis ſuis romã miſerũt priꝰ iu ramento ↄſtrictum ſe carthaginem reditu rũ ſiillud qð volebant minime peregiſſet Perꝛexit ille ⁊ plane in ſenatu ↄtraria per⸗ ſuaſit qꝛ non arbitrabatvtile reipublice.ro manoꝝ cõmutare captiuos Net poſthanc ꝑſuaſionẽad hoſtes redire ↄpulſus eſt. ſed qꝛ iurauerat.illud ſponte cõpleuerat. At iliexcogitatis ſupplicijs interemerunt in cluſumqʒ n vbi ſtare cogeret᷑. clanis acutiſſimis vndiqʒ ↄfixo.vt ſeĩ nul lam partẽſine penis atrociſſimis iclinaret. a bſciſis etiaʒ cilijs ne doꝛmiret.crudeliter peremerũt Iſte liber ſui⁊ in ciuitate ꝓpꝛia ꝓ nulla cauſa hoſtibo ſe reddidit. niſi vt fi⸗ delitatẽ ſeruaret quã ꝓmiſerat iuramẽto ſe videlicet rediturũ.ſi romanis cõmutatõem captiuoꝝ ꝑſuadere non poſſʒ Ettñ eum ꝑ ſuaſiſſe potuiſſet ⁊ vitã ſaluaſſe. noluit.qͥa hec cõtrafidẽ reipublice faꝛe vidit. ⁊ ſic cuʒ poſſet ꝑ duas vias euaſiſſe.neutrã tñ volu tt. qꝛ neutra cũ fidelitate ſtare potuit. Se⸗ cũdo piurus eſt iniurioſus ꝑ falſitatẽ q́ ad rimũ Decipit e iudicẽ⁊ ſpoliat iure ſuo one fidei poſſeſſoꝛẽ:⁊ ideo reſtituere tenet᷑ quilibet de duodena vł ad duo in ſolidum ſed cũ vnꝰ ſoluerit reſtituendocõplete alij deobligabant Legibo de dologabaonitaꝝ qui ſimulãtes ſe a lõge veniſſe obtinuerunt a filijs iſrael vite ꝓmiſſionẽ Pãc aũt ꝓmiſ⸗ onẽſernauerũt non obſtãte dolo gabaoni taꝝ Vñ ꝑcepto dolo⁊ ꝓpter hoc clamate pplo⁊ murmurante dixit Joſie. Reſeruẽt᷑ inuit Joſue ⁊ viuãt ne cõtra nos ira dei cõ citet᷑ſi ꝑiurauerimus ¶ Tercio ꝑiurus eſt pnicioſus ꝑ iniquitatẽquo acd ſeip̃m. Ille em̃ qui ſcienter ꝑiurat.manũjlibro ſuppo ⸗ nit qua tangit euangeliũ.⁊ illã dyabolocõ mendat.niſi dicat veꝝ Vñ illa manus effi cit dyaboli.⁊ poſtea manu dyaholiſe ſignat ſecibat⁊ oꝑat᷑ Uñ ꝑ illõ manũ tenet eũ dya bolus donec peniteat. In miſſali vero ſuꝑ qð iurat q̃ttuoꝛ ſcripta ſunt. cõſecratõ cor⸗ poris ⁊ ſanguinis rpi.uffragia ſctõx. bea⸗ titudo bonoꝝ·⁊ dãnatio repꝛoboꝝ Eſt ðᷓ ſẽ ſus iuramẽti ſui Niſi verũſit qð mõiuro.ñ me iuuet miſſaꝝ celebrationec ſctõꝝ depꝛe catio⁊ priuet oĩnofutura btitudine ſctõꝛũ ⁊ beatoꝝ.et veniat ſuꝑ me maledictõ repro boꝝ que ponit Math. xxv Ite maledictii ignẽeternũ qui pᷣparatus eſt dyabolo etun gelis eius Siliter genua flectendo abrenũ ciat omĩbo greſſibꝰ quos pedib ſuis fecit niſi dicat veꝝ Extẽdẽdo manũ ad libxabre nũciat bonis operiby elemoſine ſique fecit⸗ Oſculãdo libꝝ abrenũciat omnib bonis verbis ⁊ oꝛationibo q̃s dñs fecit. ꝓpter q Ecẽi. xxiij. ðꝛ Vir multũ iurans replebit iniquitate ⁊ non recedet de domoei plags Et Leui.xir. Iõ ꝑiurabis in nomie meo. Capitulũ.xx. Lectio.elxix W autem de us noſter ſuauis ⁊ verus es · pa tiens ⁊ in miſcðia omĩa diſpo ⸗ nens Eteñ̃ ſi peccauerimꝰtui ſumus ſcien tes magnitudinem tuam Etſinõ peccaue⸗ rimus.ſcimus quoniã apud te ſumus com putati Noſſe em te cõſummata iuſticia et et ſcire iuſticiam ⁊ virtutem tuã radixẽim mortalitatis¶ Intentioſpũſſancti tamin iſtocapituloq; in duobus p̃cedentibus eſt ydolatriam deſtruere⁊ verum dei cultum bominibus ſuadere. Poc autem in iſtoca⸗ pitulo per duas vias aggreditur Naʒpꝛi mo cõmẽdat diuinã bonitatem ꝓpter qud omnis creatura rationalis ei debet ſeruire Secũdo declarat ydoloꝝ vilitatem ꝓpti quã omnis homo tenetur ea cõtemnere Se cũda pars ibi Non e in erꝛoꝛẽ Circa ꝑꝛi⸗ mũ pꝛimo ponit diuinã cõmendatõem Se cũdoſubiungit cõmendationis declaratio nem Secũda pars vbi. Eteĩ ſi peccauer⸗ mus. Z Lömendabilia autẽ qus dicit ð deo ſunt quattuoꝛ que maxime mo uent aliquẽ ad ſeruiendũ domino talesch ditiones habenti.videlicet ſuauitas in e⸗ municatione Domino enim amaro⁊ iraci do nullus famulatur libenter. Ueritas in pꝛomiſſione. Nam multa pꝛomittenꝰ et pauca perſoluens raro habehit fumulos —. mlng Sinlu ſimqioꝛ irſuñn uck)n wſün njnkut ſuiciich sen micnt jilehh Khecndi — Pri iupiſo uorepn ſe ſben it i n ſrh ſet piet 1 chix ſibi deuotos Paciẽtia in erpectatiõe Dñs * em̃ qͥ nõ ſubito nec rigide ꝓcedit ad ſui vlti onẽ · dat ſubditis ↄfidentiã ſperandi veniã poſt offenſas Et miſcðia in generali diſpo ſitione · qꝛ miſcdia dñt famnios facit eẽ de⸗ uotos ⁊ obedientes. Quantũ ergo ad iſtn uattuoꝛ dicit᷑ Tu aũt deꝰ noſterſuauis et verus es. Suauis. bñficia largiendo.verꝰ. ꝓmiſſa implendo:patiẽs. expectãdo delin ⸗ quẽtes Ecẽi.v. Altiſſimꝰeit patiẽs reddi- tor⁊ in miſcðia diſponẽs omiĩa.qꝛ punit ci tra ↄdignũꝝ⁊ pᷣmiat bonos vltra cõdignuʒ. Pec eſt veri dei cõmendatio Scðo ſubiun githuiꝰ magne ↄmendationis declaratio. Juſtů eſt em vt deo ſeruiamus ⁊ eum hono remus ſiue fuerimꝰ in ſtatu culpe ſiue in ſta tu iuſticie qꝛ ſi fuerimꝰ pctõres nihilominꝰ infra porẽtiam ſuã puniendi ſumꝰ Si fue⸗ rimus iuſti.ſumꝰ infra potentiã ſuã et ꝑeã ſupꝛa meritũ pᷣmiandi.⁊ hoc eſt qð ſubdit. Etem̃ ſi peccauerimus tui ſumus ſcientes magnitudinẽtuã.i.infinitatẽ potentie tue In põ. Magnus dñs ⁊ laudabilis nimis ⁊ magnitudinis eiꝰ nõ eſt finis Et ſi nõ pec cauerimꝰ ſcimꝰ.i.firmiſſima fide eredimꝰ qꝛ apud te cõputati ſumꝰ.i.nũerati⁊ electi vt in celis eternalr miemur Lu.vi. Bau⸗ dete ⁊ exultate qꝛ merces vñ̃a multa eſt in celis Sed poſſet aliquis q̃rere Dʒ eſt illðᷣ pᷣmũ vite.⁊ qũo ad illud ꝑueniemꝰ. Ideo ſpᷣdit Noſſe em̃ te nude vicʒ⁊apte ↄfũma ta iuſticia eſt Joh.xvij. Hec eſt vita eterna vt cognoſcãt te ſolũ verũ deũ et quẽ miſiſti teſum xp̃ᷣm Ecce miũ Sed qũo ad illud ꝑ neniemꝰ ſubdit Et fcire.i.credere ꝑ dilectt onẽ iuſticiã.i.equitatẽ⁊ virtutẽtuã.i.pieta tẽ:radix eſt.i.pᷣncipiũ ĩmoꝛtalitatis.i.bea⸗ titudinis ſempiterne.q.d. qui habet fideʒ foꝛmatã caritate ꝙ tu es vere inſtus et vere ius.ille habʒ radicẽ beatitudinis a ehac radicefideixpiane loquitur Augꝰ ſuꝑ Joh. ſic dicẽs Sicut in radice arboris milla ꝓꝛſus apparet ſpecies ⁊ tñ quidqͥdẽ in arboꝛe pulcritudinis vel decoꝛis totũ ex illa ꝓcedit.ſic ex fidet hůilitate qᷓdqd meri tiqͥdqͥd beatitudinis ania ſuſceptura eſt ex fidei fundamẽto ꝓcedit.vñ ſignanter ðꝛꝙ fides eſt radix ĩmoꝛtalitatis: Qñ Ecci.p. Radix ie ẽtimere deũ Ramt eiꝰlõgeni. Lirca illãclauſulã. Seimus qm̃ apud te ſumꝰcõputati Notandů eſt ꝙ iſtud verbũ dicitp̃ciſe de electis quoꝝ nũe/ rus ſoli deo cognitꝰẽ:ſicut dicit Augꝰ:in enche.c:xxij. Vbi notandũ ꝙ magni dñiali ter poſſident modica et vilia⁊ aliterpcioſa et nobilia Vilia vel res ꝑui p̃cij licet habe ⸗ antnõtñ a dñis ↄputant᷑ Sed pcioſa⁊ no bilia iocalia bene hñt᷑.⁊ ĩ numero diligẽter cõputant᷑ ſto mõ eſt de deo qui oẽs poſſi⸗ det ſiue ſint ꝑctõꝛes ſiue iuſti⁊ predeſtinati Peccatores habet ſß dominio ſuo ſed nulli us numeri ſunt apud eũ Ecẽ̃s.p̃. Stultoꝝ infinitꝰ eſt numerꝰ Vñ Boe.pᷣ. Rriſme· lo quens de diuiſione numeriꝑ diminutũ et ſuꝑfluũ ⁊ ꝑfectũ dicit In his eſt magna ſi ⸗ militudo virtutis ⁊ vitij. ꝓfectos eñ̃ raroſ inuemmus numeros · ſed jupꝑſiuos ⁊ dimi⸗ nutos multos ⁊ infinitos Perfectus enim numerus eſt qui ex omibus ꝑtibus ſuns ali quotis ſil ſumptis.ſic eſt ſex⁊ infra centum milia.nõ ſunt niſi qͥnqʒ tales numeri.et qꝛ tanta eſt maloꝝ copia.nõ eſt deo cura de eis vt numerent᷑uſti aũt ꝑoſſidentur.ſicut io calia ꝑfecta ⁊ pꝛecioſa Iſa.xiij. Pꝛecioſior erit vir auro ⁊ homo mũdoobriſo Et bene dicit vir Quia ſiẽ oꝛdinabat᷑ĩ lege mulie⸗ res ⁊ ꝑuuli nõ numerabãt᷑.ſed ſoli viri.ita apud deũ effeminati ad oꝑa virilia ſeu vir⸗ tuoſa nec irꝛation abiliter viuẽtes pᷣcioſi iu⸗ dicantur:ſed tm̃ viri id eſt virtuoſi qͥꝓxp̃o ꝑſecutões ⁊ iniurias ſeu ignominias ꝑtule runt De quib Saÿ.v.ſcribit᷑ Tũcſtabunt iuſti in magna cõſtãtia aduerſus eos qui ſe anguſtiauerunt Et ſicut ibidem infra dicit᷑ tune dicẽt repꝛobi Nos inſenſati vitã illo ⸗ rũ eſtimabamꝰ inſaniã⁊ finẽ illorũ ſine ho ⸗ nore Qũo igit᷑ↄputati ſunt inter filios det et inter ſanctos ſors illoꝝ eſt Pñt qᷓ ſcti et electi dicere Scimus qm̃ apud te ſumꝰcõ ⸗ putati ſiẽ ex arte algoꝛiſtica ſatis ꝓtʒ Sep tẽ ſũt ↄputatõis ſpẽs q̃ in cõib verſiby con tinent᷑. Addere ſubtrahere duplare dimi⸗ diare Sextaqʒ diuidere · quinta vᷣo multi⸗ ꝑlicare Radicẽtrahere ꝑs ſeptima ðꝛ eſſe. Deus aũt in effectib gratioſis quos circa nos electos ſuos facit. omẽs iſtas cõputatõ nis ſpecies exercet Addit ſbtrahit duplat et dimidiat. multiplicat diuidit⁊ radices extrahit. Addit enim nobis peccantibus tempus ꝓenitentie vt ↄteramur Senp —. e———* ectio de rege Ezechia.iiij. Regũ.xx. ui dixit do minꝰ Addã dieby tuis.xv.ãnos Subtra⸗ hit qñqʒ malos ⁊ impeditoꝛes quietis hre vrpficiamus.qꝛ Prouer. xxxi. ðꝛ Suſur⸗ rone ſbtractoiurgia quieſcũt Et ideoↄſu⸗ lit ꝑ aplmij. Theſſa.iij. Subtrahite vos abomni fratre ambulãte inoꝛdinate· Du⸗ plat nobis ſpũalia in pñti vt ſufficiãt quã⸗ do dat nobis virtutes tã naturales q; gra⸗ tuitas Pꝛouer. xxxi. Dmnes domel icieiꝰ veſtiti duplicibꝰ. Et infuturoduplat nob gloꝛiã qñ dabit nobis duplicẽ ſtolã.i.qñ tã in coꝛpore q; in anima gloꝛificati erimus. ſa. lxi. In terꝛa ſua duplicia poſſidebunt imidiat penas quas iuſte meremur quia lõge citra ↄdignũ punit.ſitamẽ alia pena poſſet eſtimari peccato moꝛtali?d igna.p. Macha.x. Dimidiã ꝑtem fructꝰ ligni qð eſt portionis mee relinquo vobis⁊c̃. Mul tiplicat in nobis dona ſua ⁊ beneficia oꝛati ones noſtras exaudiendo In põ. In quacũ q; die inuocauero te velociter exaudi me. multiplicabis in anĩa mea virtutẽ Diuidit uñ gratias gratis datas diuerſis ꝑſonis cõmuicat diuerſimode vt omẽs fideles in eccleſia ſeinnicẽ valeant ſuppoꝛtare ·iuxta ſentẽtiã Apli.pᷣ. Loꝛin. xij. Diuiſiões gra tiarũ ſunt Idem aũt ſpũs diuidens ſingu⸗ lis ꝓut vult Sed radices extrahet quòdo ꝑuerſas cogitatões a quibꝰ omiĩa mala oꝛi untur iudicialiter denudabit Pꝛouer· xxv Logitatões impioꝝ eradicabunt᷑ Sunt er go iuſti multipliciter cõputati NMotandũ eſt aũt ꝙ aliter cõputat ſeneſcallus cũ pᷣpo ſito Aliter vſurarius de ſuꝑfluo aliter ico⸗ nomus id eſt ꝓcurator domus cum famu lo Pꝛimus cõputat ad calũniandũ Secũ ⸗ dus ad iniuſte lucrandũ. Tercius ad iuſte remunerandũ Iſto mõ aliter cõputãt nobi ſcũ demones.al iter vani arꝛogãtes homi⸗ nes.⁊ aliter deus ⁊ angeli boni nos expectã tes Demones cõputant ad calũniandũtan tũmodo. Uñ ſicut falſus auditor cõpoti qͥ calũniariꝓponit pᷣpoſitũ vł baliuũ · illas ex penſas diligentiſſime ↄputat in quib vi⸗ dit eũ amplius neglexiſſe.ita dyabolus cõ⸗ putat nobiſcũ de peccatis noſtris. Poꝛtat em̃ ſemꝑ taliã pᷣpaꝛatãↄtra nos Quiplus letat᷑ in entibus peccatoꝝ q in floribꝰ mari toꝝ De quibv dicit job. xxx: Inter huiuſce modi letabant⁊ eſſe ſub ſentibo delicias cõ putabanr Scðᷣoaliter cõputant homies ar rogãtes Illi em̃ cõputant modo vſurarij. Solus vſurarius vendit tempꝰ qꝛꝑ ſolo ſapſu temꝑis plus ꝑcipit qᷓ; debet · Etiſtũ modũ cõputandi hñt alique ꝑſoneqᷓ cũſue iuuentutis tꝑa trãſierit ocioſe ſine quocũq; merito virtioſo.ex ſolo lapſu tempis?⁊ na⸗ ture defectu honoꝛem vendicãt ſenectutis ſiles antiquis ymaginibo in qͥbus f̃m opini onẽ vetularuʒ nihil eſt numinis donecfue rint. lx.annoꝝ Etcerte iſtud lucrum eſtilli citum.qꝛ nõ coꝛreſpõdet merito vel virtu⸗ ti. ſed lapſui temꝑis ⁊ ſenectuti cce quid dicit ſcriptura Saß.iiij. Senectus em̃ ve⸗ nerabilis eſt non diuturna nec annoꝝ nue⸗ ro cõputata Cani ſunt ſenſus homiĩs.⁊etas ſenectutis vita ĩmaculata Et ideo vos qui cunqʒ iuuenes qui in ſenectute virtutis ho nores ꝓponitis vendicare nitamini inin⸗ nẽtute non ocioſis.ſed ſtudioſis inſiſtere la boribus ⁊ meritis dũ vires habetis in coꝛ⸗ poꝛe⁊ recens ingeniũ poſſidetis in mente. Juxta ↄſiliũ Buidij de arte amandili.iij⸗ Dů vires anniqʒ ſinunt tolerare labores⸗ flã veniet tacito curua ſenecta pede õ̃ pᷣterijt iteꝝ vocabit vnda Mecqᷓ pterijt ho ra redire poͤt Vtendũ eſtetate cito pede la bit᷑etas ĩec bona tã ſeqͥt qᷓ; bona pᷣma fuit. Quia niſi vᷣtuoſe vixeritis iuuenes. nõpo⸗ teſtis inſte vendicare vᷣtutis honoꝛes Saß̃ iij. Siquidẽ lõge vite erũt. in nihilũ cõpu⸗ tabunt᷑? ſine honore erit noutſſima ſenẽctꝰ eoꝝ Et qᷓ;uis hõ honores ambire nõ debeat debet tñ ſe honoribo dignificare ſicut dicit Areſto.iiij.ethi.⁊ alias extitit declaratum Terciocõputãt nobiſcũ deꝰ⁊ angellei bti etetiã aie hos erpectãtes mõ quo iconom⸗ cõputat cũfamulo ſuo de labore ad reme randũ.ſiẽ cõputauit ille ꝓcuratoꝛ qui ſero redijt ſingulis oꝑarijs reddere ſinglos de narios Math. xx. Sicetiã de cõputat mõ dies qͥbus meritorie laboramꝰ⁊ actus etiã meritoꝛũ Ct nõ ſolũ deus ĩmotota celeſtis Pieruſalẽmater noſtra vt merito dicat qͥ⸗ libet noſtrũ illud Thob.x. Ego noui ꝙpa ter meus et mater mea dies cõputantadiu ſte vicz remunerandũ vnicuiqʒꝓ merito vi tam ſempiternam Lectio.clxx tuifu ſintiss ſmiri mld 1 mih nuc „ inpoſi mizi ſi inSco ipnt iunci iShtgn mö injnidu aſinſ nba vhinodt juiny iit ſitndi wurtnes wleaniz ſiüul uinje durtn 1. verc tüeſ de nMnin iſun ſui Pn enim in er roꝛem induxit nos hoĩm male ar tis efcogitatio nec vmbra picture.laboꝛ ſi⸗ ne fructu effigies ſculpta per varios colo- res cuꝰ aſpectus inſenlato dat ↄcupia⁊ di ligit ymaginis moꝛtue effigiẽ ſine aĩa Ma loꝝ em̃ amatoꝛes digni ſunt morte qͥ ſpem hñt in talibo⁊ qͥfaciũt illos⁊ qui diligũt⁊ qui colũtt A Cũſit intentio ſpũſſã⸗ ctiin iſtocaplo ſicut in duobꝰ pᷣcedentibus ydolatriã penitus extirpare ⁊ cultũ vnius dei homibus publicare. ꝓcedit ↄtra ydola triã oñdẽs ydolatraꝝ fatuitatẽ ᷣm quattu orcauſas ipſiꝰ ydoli.vicʒ materialẽ. foꝛma kẽ.efficientẽ.⁊ finalẽ. Foꝛma nãqʒ ydoli va⸗ na eſt ⁊ inutilis atqʒ deceptoꝛia pᷣtendens aliqd numĩs vbi nihil vite eſt Materia eſt coꝛruptibil de q·unqʒ accipiat᷑ ſiue ſit aurũ er argentũ. ſiue ſit lapis vel lignũ. Efficiẽs eſt deriſibilis.qꝛ hõ miſeræpeccatis inuolu tus pᷣſumit ſibi facere deũ. Finalis cauſa ſi⸗ ne finis ẽimpoſſibilis.qꝛ illud qð in ſe nec viuit nec intelligit:alijs nullo mõ cõſilium et auxiliũ põt pᷣſtare Diuidit᷑ergo pars ſe⸗ quens yſqʒ ad finẽpꝛincipaliter in quattu or Nãpᷣmo oñdit ydoloꝝ inutilitatẽ eꝝ par te foꝛme Scðo ex ꝑte materie ⁊ efficientis ſil:tercio ex ꝑte efficiẽtis per ſe: Quartoex ꝑte finis ⁊ efficientis ↄiũctim: Scpa pars ibi Sed⁊ figulus. Tercia ibi Sed et ẽcu/ ra Quarta ibi. Qm̃ omia ydola nationum Tirca pᷣmũ duo facit qꝛ pᷣmo oñdit qũo ido latre ꝑ ſpẽm ydoli decipiunt Scðo qũoiu⸗ ſte ꝓpter hoc puniunt᷑:ibi. Maloꝝ amato⸗ res Pꝛimo ergo deridendo foꝛmã ſiue pul tritudinẽydoli loquit᷑in ꝑſona colentium vexꝝ deũ id eſt in ꝑſona iudeoꝝ qui tũc colu erũt veꝝ deũ ⁊ dicit ſic·ſon em̃ in erꝛoꝛem induxit nos hoĩm male artis excogitatio. male artis fabricãdi icdola que dicit᷑ ars ho minũ.qꝛ ab homibo nõ a deo eſt adinuenta Illa inqᷓ; excogitatio·i.ars excogitata non induxit nos in erꝛoꝛẽ ydolatrãdi vel deſe⸗ rendi veꝝ cultũ dei.nec etiã vmbra pictu/ re id eſt ſpecies idoloꝝ cito trãſiture ſit vm bra Umbra dico que eſt laboꝛ ſine fructu, id eſt foꝛma inutili laboꝛe fabricata Effigi es ſculpta ꝑ varios colores cuiꝰ aſpectꝰid eſt foꝛma alpecta dat inſenſato cõcupiaʒ:i. amoꝛẽ reuerẽtie⁊ dilectionis ydolo tribuẽ de Et talis inſenſatus diligit moꝛtue ·.nõ viuẽtis ymaginis effigiẽ ſine anĩa ſicut fecit pigmaleon. de quo Metha.x. narꝛat Dui dius CLõſequẽter ibiMaloꝝ em̃ amatoꝛes ſubiũgit qua pena digni ſunt.et diſtinguit quattuoꝛ ꝑſonas quaꝝ tres ꝑtinẽt ad ydo ⸗ loꝝ.cultoꝛes:qͥrta ꝑtinet ad factores ydo⸗ lorũ. Ad cultores ptinent ſperãtes. diligẽ tes⁊ colẽtes ·ad factores qͥ ea opant᷑: Dẽs iſti digni ſunt moꝛte videlicet inferi in pð̃ Sicut oues in inferno poſitiſunt. moꝛs de⸗ paſcet eos Et hoc eſt ꝙ dicit lẽa Maloruʒ em̃ amatores digni ſunt moꝛte⁊ẽ ¶Circa illud qð diciin pñti l̃a Laboꝛ ſine fructu Notandũ eſt ꝙ locus vite pñtis eſt mediꝰ inter celũ⁊ infernũ Mediũ aũt ſaꝑe ↄſue uit naturã extremoꝝ ·mõ in celo eſt ſũmaq́/ es ⁊ nullus laboꝛ Apoẽ.xiiij. Amodo iam dicit vt requieſcũt a laboꝛibo ſuis In infer noeſtſũmus laboꝛ ⁊ nulla requies. Juxta illud ꝓð. Laboꝛabit in eternum ⁊ viuet ad huc in finẽ Ergo ↄueniens eſt ꝙ in locome dio.id eſt in můũdo ſit quedã ↄmirtio labo/ ris ⁊ quietis tñ plus ꝑticipare deber de la bore qꝛ vicinior eſt infernus qᷓ; celũ Unde ſignanter dicit Job.v. Pomoad laboran ⸗ dũ naſcit᷑ Et ideo neceſſaria eſt nobis caute la aliqᷓ qua fiet tolerabilis labor iſte a Laboꝛ aũt iſte põt fieri tolerabilis triplici ter⁊ etiã facilis Pꝛimoꝑ occupationũ va⸗ riatõem Secũdo per collaborantiũ cõſide ratõem Tercioꝑ magne mercedis expecta tatõeʒ Primũ ergo qð facilitat laboꝛes bo norum viroꝛũ eſt occupationũ variatio vt homo modoſtudeat · mõ ſcribat. modo oret modo laboret Juxta illud metricũ · Nunc lege nunc oꝛa.nunc cũ feruore laboꝛa Sic etit hoꝛa breuis ⁊ labor ip̃e leuis Et hoc eſt qð docet Augꝰ.li.ij. de fancta virginitate Diuerſis inquit ſeminibo pectoris tuicolẽſ agrũ tedia tolles Sere nunc alimonijs me diocribus.nunc ieiunijs partiorib.lectiõe opere pꝛece.⁊ mutationes laboris inducie ſunt quietis Scðofacilitat laborẽ noſtruʒ collaborantium conſideratio Sicut em̃ cð⸗ ſideramus dñm dicentẽꝑ põ · Pauꝑ ſum ego⁊ in laborib a iuuẽtute mea ⁊ apłs di cit · p: Coꝝ.iiij. Vſqʒ in hanc hoꝛã eſurimꝰ et ſitimus⁊ nudiſumꝰ⁊ colaphis Jainnr Aectio er inſtabiles ſumus et laboꝛamus manibꝰ noſiris. Non ſolũ viri imoetiaʒ mulieres. Phil. iiij. Zdiuua illas que mecũ laboꝛa/ nerũt Si ergo talium collaboꝛantiũ diligẽ tiũ ↄſiderauerimus facile erit nobis labo ⸗ rare in operido meritoꝝ Vnde Bꝛeg. v.li. moꝛal Si deſideramus in laboꝛe ꝑſiſtere. collaboꝛantẽ videamus.qꝛ ſubleuatõ la bo ris ·eſt viſio collaboꝛãris veh.enh accipite fratres laboꝛis ⁊ paciẽtie ꝑ py bas akſoen ſunt in nomie dñi Vñ ſubdit ibi — 5 dem Bꝛego. Sicut cũ in itinere comes iun giẽ. via qͥdem nõ ↄtrahit᷑ ſed tñ ð ſocietate tomitis labor itineris alleuiat Tercio labo rem ſanctoꝝ facilitat in pñti magne mercẽ dis expectatio Hinc athletis pᷣponit᷑ bꝛaui⸗ um infine ſtadij·ruſticus recolit in hyeme futuros fructus autũni.⁊ oꝑarius quanti⸗ tatẽ ſui ſtipendij ↄtemplat᷑ De hac mercede noſtra furura⁊ iaboꝛe pfiti dicit Nieroin quadã epla Nullus laboꝛ durus nullum tꝑs longũ videri debet quo gloꝛia eternita tis adquirit᷑ Sap.v. Bonoꝝ laboꝝ glorio ſus eſt fruetꝰ. Et Saß̃ x. Reddidit iuſtis mercedẽ laboꝝ ſuoꝝſ B Eſtenim notandũ ꝙ diſtiuguere poſſumus de mul⸗ tipliei laboꝛe hoĩm in pñti Eſt em̃ laboꝛ de linquentiũ atqʒ peccatoꝝ eſt laboꝛ penitẽ tiũ atqʒ ↄtritoꝝ eſt laboꝛ ſtudentiũ atʒ ſco laſticoꝝ.eſt laboꝛ pᷣſidentiũ atqʒ pᷣlatoꝛum Pꝛimus ergo laboꝛẽ delinq̃ntiũ atʒ ꝑctõ⸗ rũ. via em̃ pctõꝝ eſt magis laboꝛioſa q; via ſctõꝝ. Famulus q̃ntopluribo habet ſeruire tanto maiorẽ laboꝛem habet. mõ petõ̃ꝛ vult ſeruire dyabolo · mundoet carni ſue.⁊ ideo neceſſe habʒ multipliciter laboꝛare Hiere. ix. Docuerunt linguq ſuam loqui mendaci um vt inique agerẽt laboꝛauerũt Et mul⸗ to ſolicitiꝰ laboꝛãt hoĩes eirea trãſitoꝛia qᷓ; circa eterna.⁊ magl circa voluptates qᷓ; cir ca virtutes Vnde leo papa in ſermõe quo⸗ dã de ieiunio ſeptimimenſis Libentiꝰluſti net᷑laboꝛ ꝓ deſiderio voluptatis qᷓ; amore virtutis Et Brego. ſuꝑ Ezech. Quibuſdã prauis mentibo nihil laboꝛioſiꝰ eſtqᷓ ſieis cipit᷑ꝙ in můdi huiꝰ actibo nõ laboꝛẽt De mõi varie⁊ vane laboꝛantibus loquitur Anßhel. de ſilitudinibꝰ Molentiũ.id eſt in hac vita laborantium.tria ſunt genera. Pec aũt ſunt velut tres homies a mane vf qʒadveſperã molẽtes. Poꝝ itaqʒprimus quiqd molit in ſaccum ſuſcipit ⁊ abſcondit Alter veroꝑtem caꝑit ⁊ ꝑtem ex negligen tia in fumen cadere facit.⁊ ꝑtem aliã avẽ⸗ to rapi ꝑmittit Tercius vero quidqͥd mo ⸗ lit fuminis impetus ſecũ tollit vel ventus diſſoluit Veniente aũt veſpa qna labore ceſſat⁊ fructꝰ laboris inquiri᷑ qd putas ſin gulos habituros Pꝛimꝰquidẽ farinã to⸗ tã feruauit bene:totũ laboꝛẽ ſuũ recogno⸗ uit bene. Scðs vero qͥ ꝑtem collegit inde letatus eſt qð habuit:inde meſtus qð ven⸗ to vel flumine amiſit Terciꝰ aũt qͥtotũami ſit.eo triſtior fuit WMoꝛahr loquẽdo Flumẽ ſeculi decurſu accipit᷑ Vento pᷣoglia de ignat᷑ inanis Molendinũ qð tota die mo/ lit. ꝓñs labor eſt qui a mane vſq; ad veſpe rãnunq; finit᷑ · Mane nobiſcũ erat qñ nati ſumus veſpere aũt erit qñ ꝑ moꝛtis debitũ bine tranſibimꝰ. Tempꝰ itaqʒ pñs dies eſt quo laborare debemusvt ad veſperã venia mus Et ſicut mola circũducta ad eundẽ lo cũ 5 moꝛe metit᷑· panificat᷑ comedit᷑.iteꝝ ad idem re⸗ uertit᷑ In veſpere aũt cũ diget vocu ober⸗ rios ⁊ fedde illis mercedẽ.letabuntiuſtieo ta ſua ſeruata farina:i.vitn ſua. Alij vero qui nõ totã eaʒ ſeruauerũt in hoc meſti erüt leti em̃ ꝙex ꝑte laboꝛis ſui deũ cognouerut Verũ alij omẽtps ſuũ in vanitate ponũt· erqð faciunt nõ ab hũana laude abſcondũt quaſi omne ſtudiũ vite ſue in decurſuʒ fiu⸗ minis ꝓijciũt. farinãqʒ ſuã võroↄmittunt. Vñet ifine pane vite carebũt eterne. ve ilk Pec Anfhel. Iſti fatue laboꝛantes dicere poterũt illud Tu· xv. Per totã noctẽ labo⸗ rantes nihil cepimus Nihrl.i.petñfm il⸗ lud Joh. p. Sine ipo factũ eſt nihil Scs labor in ꝓpoſiro eſt ꝑenitentiũ et ↄtritorũ Narꝛat ſextus Juliꝰ.pᷣ.ſtratogem.ca.xliꝙ Cyrus rex ꝑſaꝝ volens aĩos populariũcõ eitare ad bellũꝰtra medos ta livſus eſtcau tela Durit pplin ad quandã ſiluã vbitota die laboꝛibꝰ maxis occupauit eos circa lig na ſuẽcidẽda In craſtinoiuſſit epulas lau tiſſimas pᷣparare⁊ exercitũcũ gaudio⁊tri pudiocõuiuari:⁊ circũtens ꝑ turmas inter rogauit. quis illoꝝ dierũ plůs placereteis Rnderunt ꝙ dies ſchs plus placeret eis; juertit᷑.ſic laboriſte ſingulis anniſ blito reiterat᷑. Mõ nãqʒ arat᷑· ſemiat rimQuſbo ille unxtt Sicur pla heſternũ ꝑueniſtis ad Plah dos vicentis Stceräneali ſpern rũ remiſſionẽ. ſ vitã⁊ cenam eternã ingre⸗ di volumꝰ neceſſe habemꝰ prius labo pe nirẽtie⁊ hũllitatis ſubrre Vñ pð.ſic petijt. Uide humilitatẽmeã⁊ aboren n bi mitte vniuerſa delicta mea. Et cuiuſmodi fuerit laboꝛ ſuꝰ manifeſtat alibi dicẽs. La⸗ boꝛaui in gemitu meo lauabo ꝑſinglas no ctes⁊c. Terciꝰ laboꝛ in ꝓpoſitoeſt ſtuden⸗ tiũſchlaſticoꝝ De quo loquitſic Sene. 11õ eſt inqͥt viri timere laborẽ Beneroſos gĩos laboꝛ nutrit Phia ĩquit nemini naſcit᷑.qui eñ volũt habere optet ꝙlaboꝛent Areſtoti lẽnon ſuſcepit phia ingenioſum.ſed effecit hinc Hiero. cũ in ſtudijs ſ cripturaꝝæ⁊ circa hebreũ diſcendũ vſqʒ ad fatigatõem labo⸗ raret. ſemetip̃m ꝑ illud dietũ poeticũ ↄfoꝛ tare ſolebat Laboꝛ impꝛobo omnia vincit Iſte labor eſt in ſtudẽdo.loquẽdo ⁊ ſcribẽ⸗ do. vt poſteris poterit ꝓdeſſe. Ecci. xxiij. Uidete qm̃ non ſolũ mihi laboraui.ſʒ omi bus exquirentibo veritatẽ. Et etrã in oꝛan ⸗ do. exemplo Salomonis dicẽtis Da mihi dñe ſediũ tuaꝝ aſſiſtricẽ ſapiam vt mecum ſit⁊ mecum laboꝛet ¶ Quartus laboreſt p ſidentiũ⁊ alioꝝ pꝛelatoꝝ quoꝝ eſt laboꝛa/ re in doctrina ⁊ exemplo bone vite Juxta il lud.pᷣ. Thimo.v. Qut bene p̃ſunt pᷣſpiteri duplici honoꝛe digni habeant᷑. maxime qui laboꝛant in verbo ⁊ doctrina ⁊c̃. Lectio.clxxi. mollẽterꝛãp̃mẽs laboꝛioſe fingit ad vſus nr̃os vnũqðᷣqʒ vas ⁊ de eodeʒ luto fingit qᷓ munda ſunt in vſum vaſa:⁊ ſimilr que his ſunt ↄtraria Poꝝ aũt vaſoꝝ quis ſit vſus iudex eſt figulus. Et cũ laboꝛe va/ no deũ fingit de eodẽ luto.ille qui pauloañ de terra factus fuerat.⁊ poſt puſillũ duẽ ſe vnde acceptus eſt. repetitꝰ aĩe debitũ quaʒ abebarl Poltqᷓ repꝛobata eſt vdolatraꝝ fatuitas ⁊ malicia ex ꝑte ſpeciei ſiue artifici alis pulcritudinis ydoloꝝ. Hic ↄſequẽter eos repꝛobat de cãtãefficiente qᷓ; materia licoꝛũdem cõiũctim A Et qᷓ;uis quecũqʒ materia inepta ſit ⁊ incõueniẽs ad cixxi oꝛð̃ felices beatiqʒ eſſe nõ poteſtis niſi priꝰ me⸗ eſſendũꝑo der⁊ omis artiſer inpotẽs⁊ln ſufficiens ad ꝓducendũ deũ maximetñ eui denterydolatraꝝ fatuitas oñdit in b ꝙcre dunt vnů figulũ qui eſt deiectus artifer de viliſſimo elemento qð eſt terꝛa poſſeforare deũ p̃ſertim cñ vident figulũ de eodẽ luto ſormare vaſa honeſta ⁊inhoneſta qᷓ;tum ad vſum m iudiciũ ſuũ ⁊ de eodem luto fabri⸗ care vnũ ydolum Igitqᷓ;tum ad materiaʒ nulla nobilitas maioꝛ eſt in ydolo · qᷓ ſit in olla viliſſima facta de luto. Et hec ratõ po ⸗ nitin pᷣmaꝑte lectionis plane⁊ ſumir pꝛin cipalr a ꝑte materie Scða eſttalis Tolen⸗ tes ydoluʒ in materia lutea ſiue terꝛeſtriſci unt iÿm figulũfactũ de terꝛa ⁊ poſt moqi⸗ cum redigendũ in terꝛã. Ergo cũ nõ poſfit dare terꝛe de qua factus eſt vitam ĩmoꝛta/ lẽ vel diuinã.multo minus põt dare vitam terꝛe circa quã oꝑat᷑ arte ſua. Et hoc eſt qð dicit Et cũ laboꝛe vano deũ fingit.i · ydolũ colendũꝓ deo. de eodem luto.ſupra ð qua pꝛius fecit vaſa honeſta ⁊ inhoneſta qᷓ;tum àd vſum illoꝝ ille qui pauloañ de terꝛa fac tus fuerat Ecẽi.xvij. Deꝰ de terꝛa creauit boĩem Et poſt puſillũ ducit ſe.i.ducitme⸗ rito peccatorũ ſuoꝝ.vñ acceptꝰ eſt.i.de ter ra in terꝛã reuertet᷑ Ecẽi.xli. Omia que de terꝛa ſunt in terꝛã cõuertent᷑. Vel educit ſe fm alios libros ille etiã non ſolũ ſic vucitĩ terꝛã ſed repetitus eſt debitũ aĩe quã habe bat Pec ſ̃a duplr exponit᷑. Pꝛimo mõ aie debitũ dicit᷑ mors ip̃a quã pati oĩs hõ debʒ poſt peccatũ primi parẽtis Beñ.ij. In qua cunq;ʒ die comederis ex eo morte moꝛieris. id eſt neceſſitati mortis eris addictu s tu et tora poſteritas rua. Alio mõ eſt conſtru ctio intranſitiua repetitus anie debitũ⁊c. qd eſt debitũ qð eſt ip̃a aĩa. Lu.xij. Stulte hac nocte aĩam tuã repetẽt a te Etẽgrõma⸗ tica nõ vſitata mõ.vt hoc ꝑticipiũ paſſiue ſignificatõis repetitus regat hunc accuſa⸗ tiuũ debitů qð dicunt ꝙ hociõeſt. qꝛ ſuum actiuũ regit duplicẽaccuſatiuũ ſiẽ hoc ver⸗ bũ doceo. vñ bñ ðꝛ repetitus debitũ ſiẽ ðꝛ iſte eſt doctus grãmaticã a Tircail lãclauſulã Repetitus anime debitũ Notã dũ ꝙ homo bene ↄſiderans ſtatũ ſuũ diuer ſimode eſt debitoꝛ multoꝝ · Et eſt debitoꝛ ſupꝑioris.inferioꝛis. ⁊ equalis Roma ·xiij. Readite omibus debita. Deus eſt ſuꝑior — —— S— 2 S —* b— ——.——— e —————— Lecto earo inferioꝛ · primus equalis Deo eñ de⸗ bitoꝛes ſumus ſicut dicit quidã doctoꝛ.ra tione delicti.ratione beneficij.⁊ ratione de poſiti Pꝛimo quidẽ rõe delicti· Dẽs enim 5tra eum delinqmus Etiõomesel offen qemendã debemꝰ Exemplũhuiꝰ.p· Reß⸗ vi. habemus de philiſteis qui arcam dnid rinnerunt inuſte. ⁊ ideo diuerſimode affli⸗ ctifuerunt Vnde dictum fuit eis Dð de⸗ betis ei reddite ꝓ petõ. ⁊ tũc curabimi Iſt vebitũ eſt pnĩa qð multi mali ſ oluunt?qᷓ⸗ dam nunq;. Male ſoluunt qui ſuã pnĩam nſenectutẽ vifferunt Vunqᷓ; ſoluũt quiſi⸗ ne pnia ⁊ caritate decedunt Et ratiõe huiꝰ behur quod eſt pena ꝓ peccatis. etiam ipſa eccata debita nuncupant᷑. Math. vi: Di⸗ mnitte nobis debita noſtra ſicut ⁊ nos dimit timus debitorib noſtris ¶ Scðo ſumus veo debitores ratõe beneficij. Recepimus cĩ a deo bona gratie nature⁊ fortune. pꝛo nuib omibus merito ei ſeruire debemus. Lu.xvij. Cum via bñ feceritis que precep⸗ ta ſunt vobis dicite · qꝛ oĩno ſerui inutiles facti ſumus:qð debuimus facere fecimus ¶ Tercio ſumus deo debitores rõe depo⸗ ſiti Hec eñ̃ omĩa bona q̃ vident᷑ nobis eſſe collata. ſunt mag qᷓ; data Unde h reddituri ſumus deomibus rõem Math. xviij. Mittite euʒin carcerẽ donec reddat vniuerfů debitũ Scðo pᷣncipalr debitoꝛes ſumuscarni:nõ vt ᷣm eñ viuamꝰ ſed vt eaʒ ſpiritui ſubijciamꝰ. Roma.viij· Debitoꝛes ſumus nõ earmi vt ſᷣm eã viuamus. Siem̃ ᷓᷣm carnẽ vixeritis moriemi Siautẽſpũ fa cta carnis mortificaueritis.viuetis Ea rni igit᷑ debemus videlicet ſuſtentatõem.caſti⸗ gatõem.⁊ exercitatõem Suſtentari eñ de bet ne deficiat Deliciari nõ debet ne inſole ſeat Uñ Brego. Omel ·vij ſcde ꝑtis ſuꝑ Eʒech: In hoc můdo cum nr̃is tentationi⸗ bus naſcimur.⁊ caro nobis aliqñ adiutrix eſt in bono oꝑe. aliqñ ſeductrix in malo Si ẽ eiplus qᷓ; debuimus tribuimꝰ. hoſtẽ nu trimus.⁊ ſi neceſſitati eius que debemꝰ nõ reddimus.ciuẽ necamus. Satiãda itaqʒẽ caroꝛſed ad hoc vt in bono ope nobis ſuffi⸗ cia: Nã quiſqʒ eitantũ tribuit vt ſuꝑbiat. ſatiari penitus ignoꝛat Hecille De eodeʒ Sene. epla. xluij Fateor inſitã nobis noſtri coꝛꝑiscaritatemn fateor nos huius gerere eauteſã Noh nego indulgendũ ili.ſeruis⸗ pum nego.ſic gerere nõ debemus nõ tanq; pter corpus viuere debeamus. ſed tanq; non poſſimus ſine coꝛꝑe viuere Et infra di cit notabile verbum. Moneſtů inquit eivi⸗ le eſtcuicoꝛpus nimis carum eſt Laro ergo ſuſtentari deber nõ impinguari ne ritũ fiat hoſtis Juxta illud metricũ Si be⸗ ne fů paſia dicit caro nõ erocaſta Itẽ alius dicit ſic. O mihi cara caro rõni ↄſona raro Dum tibi multa paro fercula litus aro. B Scðo debemus carni caſtigatõ nem ꝑabſtinentias.vigilias?⁊ afflictõnes rationabiles.pᷣ· Coꝛinix · Laſtigo coꝛpus með⁊ in ſeruitutẽ redigo.ne forte cũ glij pᷣdicanerim ipe reprob efficiar Eſt eñ̃ ca⸗ ro ſicut equus laſciuus ꝓptermminʒben ⸗ dã qui dñm ſuũpijcit in lutũ Vñ Brego · fuꝑ illud Job Tlerſa eſt in luctumcithara mea dicit ñc Si corda in cythara minꝰten dit᷑ nð ſonat.ſtamplius. raucũ ſonũ dat. qa nimix tanto quiſqʒ ſibimet mod eramie de ber peſſe vt ad culpã caro nõ ſuꝑbiatettñ nõ ad effectů rectitudinis in oꝑe ſubſiſtat ¶ Tercõ debemus carni erercitatõem non ociũ vel vacatõẽm. De iſta loquit Senec epla:viij. fm libros cõmunes. nullus mi⸗ hiꝑ ociů exit dies. ꝑtem noctiũ ſtudijs võ dico nõ vaco ſomno ſed ſuccũbo.etoculos vigilia fatigatos cadenteſqʒin oꝑe ðtineo. Et Piero.in quadã epla. Sp aliqd oper facito.vt te dyabolus inueniat occupatum Nõ eñ facile capit᷑a dyabolo qui bono vã⸗ cat exercitõ Tercio pꝛincipalr debitoꝛes ſumus ꝓximo.cui debemꝰ dilectõeʒ inſtru ctõem.⁊ ſuppoꝛtatõem · Dilectõeʒ debem? omnib Juxta illud Roma.xiij. Nemiqe⸗ qᷓ; debeatis niſi vt inuicem diligatis Et.p⸗ Joh.ij. Si deꝰ dilerit nos⁊ nos dẽmꝰ al⸗ terutx diligere Uñ dicit Tulliꝰde amici⸗ cia. ꝙfructus ingenij et virtutis omiſiʒ p⸗ ſtãtie tunc maxie carpit᷑ cũ in ꝓximũ quẽqʒ fert᷑ Itẽ Brego.in quadã Omel · dicit ſie Pabens intellectũ curet omnino ne taceat hñs rerũaffluentiã. a miſericoꝛdia non tor peſcat. his artem qua regit. vſum illicuʒ ꝓximo partiat᷑. hñs locum loquẽdi apð di⸗ uitem.ꝓ pauperib intercedat talẽti nomi 6— ne reputabit᷑cuilibet etiã nimiũ qð accepit diecticnedicit Petrus Ranauint unmt nunsti nnde 6 ſüchtung kunpn tluscher plblun — eantu iwnſ watens ſwrnin ſb hoci Mutomn utder itin viethi icites iren iitcrof ieß chxii in quadãepta Cum humane cõditiõis ſta⸗ tus multiplici motu variet᷑· nihil in teinꝑi bus inueniop̃ter vnũ qðj v ginẽ repfitat.ſola dilectio eſt quã non alte⸗ rar caſualis euentus.quã ſeparatio coꝛpa⸗ lis nõ diuidit. quãtꝑis longitudo nõ abo⸗ ler. que defectui nõ ſuccumbit.ſola dilectio eſt ꝑ quã amicos abſentes videmus.alloqͥ⸗ mur. amplexamur q̃ſic quadã angelica agi litate⁊ ĩmaginario cõmeatu tranſuolat et recurꝛit vt nipil de damnocoꝛpoꝛee molis aut diſtantie localis iniuria conqueramur Scdo debemus ꝓximo inſtructõeʒ Roma. b Srecis ac barbaris ſapientib ⁊ inſipiẽ⸗ tibus debitor ſum¶ Tercõ debemꝰꝓximo ſuppoꝛtatõem · cuiꝰ exemplũ de ceruis ha⸗ bemus. Quifm Ambro.⁊ Iſið.xij · Ethi⸗ mol· ca.p̃.cũ fiumina vel maria tranfnatãt capita clunibꝰ pᷣcedentiũ ſupponũt · ſibiqʒ inuicẽfamulãtes nulliꝰ põderis laboꝛẽ ſen/ tiũt Cõſimili mõ in omni cõgregatõe⁊ ſta⸗ tu. qui ꝓuectioꝛes fuerint ⁊ foꝛtiores infir moꝝ defectus ⁊ imbecillitates ſuſtinere de bent. Ro.xv. Debemus nos firmiores im⸗ becillitates infirmoꝝ ſuſtinere Lectio.clxxij Ed eſt curg il linõ qꝛ laboraturꝰeſt. nec qm̃ breuis vita illiꝰ ſed cõcertat cũ aurificib ⁊ argentarijs ſed ⁊ erarios imi⸗ tat⁊ gliam preſert. qm̃ res ſuꝑuacuas fin/ git Cinis eſt em̃ cor eius ⁊ terꝛa ſuꝑuacua ſpes illiꝰ⁊ luto vilior vita illius. qm̃ igno rauit illũ quifinxit ſe⁊ qͥ inſpirauit illiani mã et amat ea que oꝑatus eſt⁊ nõ eũ qui in ſuff lauit ei ſpm̃ vitalẽ. ¶ Poſtqᷓ; repꝛobata eſt vanitas ydola fabricantiũ ex ꝑte cauſe materialis ⁊ foꝛmalis In iſta parte repro⸗ bat vanitatẽ eorũdem ex ꝑte cauſe efficien ⸗ tis ⁊ hoc in materia vili ſicut de luteHam quãto materia ydoli eſt vilioꝛ · tanto magis ſunt deriſibiles ydola fabricãtes de illa et etiã talia ydola adorãtes Vñ ſpũſſanctus deridet hic ſpecialr figulos ydola gentiuʒ fabricãtes de materia fictili Et eirca h duo facit Nam pᷣmo eos abſolute vitugat Se/ cũdo eos fabricantes ydola alijs comparat i. Nic em̃ ſcit ſe ſuꝑ omẽs Z Cir cu primũ duo facit. Pꝛimotales opifices ite celeſtis yma⸗ arguit de negligentin bone ↄſiderationis⸗ q;tum ad laboꝛem ꝓpriũ et coꝛꝑalẽ fragili tarem Scðo eos redarguit de vehementia 5 falſe opinionis circa humane vite bonitatẽ ſecũda pars ibi Sed eſtimauerũt.¶ Circa primũ quattuor facit. Ham primoarguit tales de negligentia Secũdo de vana glo ria Tercio de e ſuꝑuacua Et quartoð ig norãtia nimis fatua Negligentes veꝛo ſůt in eo ꝙno curant de laboris ſui quantitate nec de ſue vite breuitate.⁊ qᷓ;tum ad hoc di cit ſic Sed eſt illicura. non quia laboꝛatu/ rus eſt. ſed nec qm̃ breuis eſt vita illiꝰ Iſã negligentiã paciunt omẽs cupidi qui conti nue circa diuitias ⁊ honoꝛes laboꝛãt.⁊ vite ſue breuitatem nõ cõſiderãt:ſed cõcertant cũaurificib id eſt qui in auꝛo operant᷑. ⁊ ar gentarijs id eſt qui operant in argẽto.ecce vana gloria figuli qui certat cũ nobilibus artificibo vt operet᷑ ita ſubtiliter in luto ſiẽ alius in metallo · ſed et erarios id eſt illos qͥ operaut᷑ in ere⁊ ĩ quocũqʒ alio metallo imi tat.⁊ gliam pᷓfert.i.inutiliter ſe iactat que/ rens gliam pferendo opus ſuũ operib arti ficum alioꝝ Et ideo ſe inutiliter pᷣfert. qm̃ res ſuperuacuas finxit id eſtinutiles Rep bata eoꝝ negligentia⁊ vana gloria · hic rep bat᷑tercio eorum ſpes ſuꝑuacua in ydoloꝝ cultura.que quidem cultura repꝛobanda eſt vt mala ex cogitatione. affectione et tota cõuerſatione. Quantũad cogitatõem diẽ ſic Cinis em̃ ẽcoꝛ eius.hoc eſt cogitatõ coꝛ/ dis illiꝰ qui adoꝛat vile ydolũ eſt cinis idẽ circa cinerẽ ſicut circa obiectũ ſuũ Actꝰ em̃ ſpecificant⁊ denominant frequenter ab ob iectis.ſicut eogitatio cupidi eſt aurũ.⁊ ter/ ra ſuꝑguacua ſpes illius.qᷓ;tum adaffectõeʒ et luto vilior vita illius id ẽ ↄuerſatõ ado⸗ rantisydolũ vilior eſt ip̃o luto qð adoꝛat⁊ cui ſe ſu bdit Moꝛaliter in cinere qui vẽto agitat᷑.deſignat᷑ſuperbia vite Interꝛa con cupiſcentia oculoꝝ In luto ↄcupia carnis Muarto reprobat eos ð ignorãtia pꝛopꝛia ꝓpter quã inciderunt in tot erꝛoꝛes.vñ ſp dit Quoniã ignoꝛauit eum qui ſe finxit ſcʒ deũ De quo in põ. Quifinxit ſingillati coꝛ da eoꝝ Et quiilliinſpirauit anim Beñ.ij Inſpirauit in factem eius ſpiraculũ vite et amat que operatus eſt. ſeʒfigulus amat iw laſuaz non eum qui inflauit eiſ pm̃ vitalẽ Lectio id eſt deñ.qꝛ illum ignoꝛat · nihil aůt igno tũ eſt amatũ Bꝛeuis eſt vita illiꝰv a Lirca iſtãclauſulã Votandũ eſt ꝙ inter oĩa que cõſiderare debemus ad virtuoſe viuẽ⸗ dũ · maxime nobis ↄfert põderare diligen⸗ ter vite pñtis ĩnumerabiles q̃litates ⁊cõdi tiones Vñ Augꝰ.li.ſuo de oꝛatiõe diẽ ſic Logitemus qᷓ; bꝛeuis ſit vita noſtra.qᷓ; lu⸗ brica ſit vita ña.qᷓ; incerta mors nr̃a. Co⸗ gitemus ꝙ lugẽtes hanc vitã intrauimꝰcũ laboꝛe viuimꝰ⁊ cũ gemitu exituri ſumus. Cogitemꝰcũ quantis amaritudinibꝰ mix tũ ſit. ſi quid dulce eſt.ſi quid iocunduʒ in huiꝰ vite via occurſuſuo nobis alluditfal lax.qᷓ; ſuſpectũ.qᷓ; inſtabile·qᷓ; tranſiroꝛiuʒ ſit ſi quid amoꝛ mundi parturit:quidquid ſpẽs ⁊ pulcritudotꝑis ꝓmittit· Et poſtea enũerat multas huiꝰ vite miſerias qũo cuʒ peccatis intrauimꝰ⁊ petã pctis acumulaui mus.⁊ tandẽ ſßdit Nuis em̃ oĩa mala hu/ ius vite enumerare põt Vt em̃ pᷣtermitta/ mus ea mala que omẽs cõiter oppꝛimunt. quantũ puramꝰ ſinguloxꝝ ſecreta pericka ᷓ⸗ rũ quiqʒ ſibi ↄſcij ſunt Si quis em̃ cogita⸗ re voluerit a iuuentute mala que feceritqᷓ ſuſtinuerit.ponatqʒ añ oculos tꝑa pᷣterita dies vite ſue.cõſideret diligẽter q̃ ⁊ qͥt ꝓeri cula⁊ quãtos laboꝛes inaniter ꝑtulerit.qͥ⸗ tiens ad huiꝰ vite honoꝛes fruſtra deſuda nerit. quotiens in laboꝛioſis conatibo falla ces exitus inuenerit. ꝓfecto ſciet qͥd de hac vita iudicet Vñ Salomon Qui addit ſci entiã addit ⁊ doloꝛem · Quãto em̃ hõ ſeip ⸗ ſum plꝰ intelligit tãto plus ſuſpirat⁊ inge miſcit Hec Augꝰ. Pabet ergo vita iſta du ratõis bꝛeuitatẽ· aff lictõis acerbitatẽ⁊ ter minatõis ambiguitatẽ Habet em̃ pᷣmo du ratõis breuitatẽ J uxta illud Job.xiij. Po mo natus de muliere breui viuẽs tꝑe ⁊c̃.er nfra Bꝛeues dies homis ſunt Et quãuis hoc ſit de omni homie. magis tñ iſta breui⸗ tas apparet in magnis ꝑſonis ſicut ſũt pon rifices atqʒ reges hoꝝ em̃ ãnicrebriꝰcõpu⸗ tantcũ ðꝛ Anno regis tali⁊c̃. Pontificat? noſtri anno tali⁊c̃. Qñ Ecẽi: x. Dmiĩs po/ tentatꝰ breuis vita.⁊ forte ad am malum regimẽ coꝛꝑis ⁊ exceſſus deliciaꝝ in cibis ⁊ potibo ⁊ voluptatibꝰ huiꝰ agit foꝛtaſſe ad vite eoꝝ bꝛeultatẽ. B Quia Ecc̃i. xxxvij. dicit᷑ In multj eſcis erit infirmitas et citopoſt Propter crapulã multi obierũt Diſutat Macrobiꝰ·ij. ſatumaliũ: Vtrũ difficilioris digeſtionis ſit cibus ſimplexet vniformis. Et reſpõdet ad iſtã queſtioneʒ Dyſarius phs aſſerens ꝙ cibꝰ multiplexẽ dificilioris digeſtionis Dõ ꝓbat qͥnqʒra tionibv quarũ tria ſunt exempla ꝓ rudib: ¶ Pꝛimo em̃ videmꝰꝙ pecudes qᷓ ſimplict aſimento veſcunt᷑.ſaniſſime ſunt. ⁊ ſiquidẽ inter pecudes alique infoꝛmant᷑ille potiſ ſime infirmant᷑ quas hoĩm voluptas ꝑ va ⸗ rietates ciboꝝ nitit᷑ ſaginare ¶ Scda ratio eſt ꝙ cibus ſim plex faciliꝰ digerit᷑ In cuius ſignũ omis medic ſimplicicibo reficit in firmũ.tanq; natura debilis faciliꝰſimplicẽ cibũ in ſui naturã cõuertati Tercia ratioẽ ꝙ ſicut citius nocet varietas vinoxq; idem vinũ in equali ſumptũ q̃ntitate ita vari ⸗ tas ciboꝝ in aliqua quãtitate plꝰ reſiſtit na ture qᷓ; vnus cib in ↄſiliq̃ntitate ¶ Quar/ ta ratio eſt qꝛ qui ſimplicẽcibũ ſumit ſipo⸗ ſtea infirmet᷑ faciliꝰ ſue infirmitatis cã ppẽ dit᷑Et ꝑ ↄſequẽs põt ſibi faciliꝰcauere vłd talt cibo totaliter abſtinendo vel minuẽdo q̃ntitatẽ cibi.qᷓ; ſi młtis et varijs vteret.qa tunc neſciret cui de multis poſſet imputa⸗ re.ergo ſimpler dieta ſalubriorẽ cenſenda q; mitiplex ¶ Quinta ratio eſt talis diuer ſoꝝ ciboꝝ in ſtomacho receptoꝝ diuerſaeſt natura:⁊ iõ agẽte natura vnifoꝛmiterex p⸗ te ſui quidã cibo citius digertt alijs adhuc manentib crudis Illud aũt qð priꝰ infra ſtomachũ manẽs ↄertit᷑ dů expectat ilud qð eſt poſtea digerẽdũ coꝛumplt? areſcit ſicut ineructationib ſatis patʒ Ergoañci bus eſt vnifoꝛmis ⁊idem vnifoꝛmiter dige rrur⁊ vitat᷑ talis putrefactioin ſtomacho· Vñ relinquit᷑ᷣm eum ꝙcibus ſimplexẽ ſa lubꝛioꝛis digeſtiõis qᷓ; cibꝰ multiplex Pec ibi Duia 3ᷓ potẽtes ⁊ diuites multis fercu lis ⁊ varijs veſcunt᷑ciboꝝ generib frequẽ ter infirmant⁊ citius moꝛiunt Et ideo oĩs porentatus breuis vita. Et in multis eſcis erit infirmitas.⁊ in abſtinẽtia vita diutur⸗ na Ecẽ̃i.xxxvij. dicit᷑ ꝙ qui abſtinens ẽadij ciat vitã Puic ſentẽtie concoꝛdat Senecã epla.vij. IMnltos inquit moꝛbos milta fer cula fecerunt Iſta tñ veritas vite noltre nð eſt cõtra nos ſedꝓ nobis ſi bene conſidere⸗ mus.qꝛ ſicut dicit Ambro.in ſermone de ſtünine uinit ſe tjuuk mi nn un luagn ſuinin u iamnt ern ſimnt hineit hpace dupre Adone ſMetie iuzi * 1 tſiptt abn ſin quadrageſima Ideo deus breuẽillã viram fecit vt moleſtie elus qꝛ ꝓſperitate vict nõ poterãt. tempis exiguttatefinirent Saß ij Eriguũ em ⁊ cum tedioeſttempns vitt no ſtre Scðo vita pñs habet aff lictõis acer⸗/ bitatẽßᷣm auctoꝛitatẽ beati Ang ſuꝑiꝰal⸗ ſubtiliter cõſideremꝰ qͥdòd hic agitpenaet miſeria eſt. ⁊ cũ hoc ipo ꝙ vita ña tãtis re⸗ plet᷑ miſerijs miſericoꝛditer diſpẽſat᷑. Vñ idem Sꝛego. xiij. moꝛa. Secreto deiↄſiii agit᷑vt huꝰ pegrinatõis tempꝑe.electoꝝ vi taturbel. vin quippe vita pñs ẽquaad pa⸗ trã tendimus.⁊ idcirco hicocculto deiu/ dicio frequenti turbatõe cõterimur ne viaʒ ꝓpatria diligamus. I ſtud ſatis cõſidera⸗ uit Salomon qñ in omibꝰ que fiunt ſub ſo le vanitatẽ vidit ⁊ afflictõem ſpũs Et ideo Ecẽs.ij. ca. dicit Teduit me vite mee vidẽ⸗ tem mala eſſe vniuerſu ſub ſole ⁊ cuncta va nitatẽ⁊ aff lictõem ſpũs Docet A reſto. de ꝓblema.ꝑti.ij. ꝓblemate.iij. ꝙaq̃ ſalſa mul to melius ſuppoꝛtat nauẽqᷓ; aqua dulc eẽ eiuſdem q̃ntitatis Cuiꝰcanſa eſt. qꝛ aqᷓ ſal⸗ ſaeſt coꝛpulentioꝛ⁊ denſior qᷓ; aqua dulcia Uñ ſi ouũ ponat᷑ in vaſe ĩ quo eſt aqua ſal ſa ſuꝑnatat.ſiĩ aqua dulci ſpᷣmergit᷑ Et ob hocaliqui ignorãtes ad huc diuerſitatẽ pe⸗ nes grauitatẽ⁊ leuitatẽi aquis.oneratipri mitꝰ in mari.dãnificati ſuntĩ flumibꝰſicut ðꝛ.ij. metha. Et iõ ſecuriꝰcõtingit nauiga/ riin mariq;ĩ fluminibꝰ Moꝛalraqᷓ maris eſt vita pñtis tribulatõis que eſt ſallſa⁊ama ra nimis Mauis eſt ꝑſona bene onuſta vir⸗ tutibus et gratijs Pꝛouer. xxxi Facta eſt qᷓ ſi nauis inſtitoꝛis de lõge poꝛtãs panẽ ſuũ Iſta itaqʒ ꝑſona bona multo ſecuriꝰ naui/ garĩ amaritudine ſeculi⁊ aduerſitate qᷓ; in ꝓſperitate⁊ delicijs · vt merita dicat illud Iſa·xxxviij. Dñe ſi ſic viuit ⁊ in talibo vita ſpũs mei:coꝛripies me⁊ viuificabis meec⸗ ce in pace amaritudo mea amariſſima.hoc eſt in pace cõſcie amaritudo mea amariſſi ma donec totaliter ꝑ paciam abſoꝛ beatur ¶ Quetit ergo Areſto. ꝓblemate. xi.par⸗ ticula.xij. Quare poſt cõmeſtionẽeoꝝ que funt ſtiptica.pontica.vel auſtera que mul⸗ tum abinuicem differunt fm cõmẽtatoꝛem vinũx aqua ⁊ vniuerſaliter omiĩs potꝰ vide tur dulcioꝛ Cauſa eſt dupler. Prima cau/ legatã Et ibi. Srego. xt. moꝛa. dicit ic St “„ chrxiii ſaeſt. qꝛ cõtrariũ magis apparet iułta ſuuʒ cõtrariũ ⁊c. Alia cauſa eſt. qꝛ pertalia ape riunt poꝛi lingue⁊ organoꝝ guſtꝰ.⁊ ſic po⸗ tus melius penetrat et diutius adheret eis Iſto modo moꝛalr vinum perpetue iocun⸗ ditatis meliꝰ ſapiet anie poſtq; amara vite 5 entis deguſtauerit. ſicut exeunti de tene ⸗ risfit lux magis accepta Job.iij. Luxxvt ta his qui in amaritudine anĩe ſunt. Tercõ vita pñs habet terminationis ambiguitatẽ Ecc̃s.ix. Sunt iuſti ⁊ ſapientes et opa eoꝝ in manu dei.et infra ibidẽ Neſcit homofi⸗ nem ſuũ ſed omiĩa in futuꝝ ſeruant᷑ incerta Et ideo dicit Seneca ꝙ virtuoſus debʒin opinione ⁊moꝛtis cõtemptu moii antequã finiat vitã ſuam et cõſummare vitam ante moꝛtẽ Dicit itex Seneca epla.xxxij. Pul⸗ crum eſt ↄſummare vitã ante moꝛtẽ⁊ expe ctare ſecure reliquã ſui temꝑis partem Et tales illierant quibo apls loquebat᷑ ad Lo loß̃.iij. Mortui em̃ eſtis ⁊ vita veſtra abſcõ dita eſt cum xp̃o in deo⁊̃. Lectio.clxxiij. Ed et eſtima uerunt luſum eſſe vitam nr̃am et cõuerſatõem vite cõpoſitam ad lucrũ.⁊ opoꝛtere vndecunqʒ etiã ex ma ⸗ loadquirere Pic em̃ ſcit ſe uꝑ oẽs delinqᷓ⸗ re qui ex terꝛa materia fragiliavaſa ⁊ ſcul⸗ ptilia fingit Omẽs em̃ inſipiẽtes ⁊ infeli⸗ ces ſupꝛa modũ anime ſuperbi ſunt inimi⸗ ci populitui et imperãtes illi ¶ Poſtqᷓ; ſpi rituſſctũs redarguit ydolatras de negligẽ⸗ tia bone cõſiderationis circa ꝓprij coꝛporꝭ fragilitatem Z In iſta parte redar guit eoꝛũ falſam opinionem circa vite hůa. ne moralem bonitatem. Eſt autem opinio ipſoꝝ reproboꝝ de cõuerſatiõe bvmana ſic ꝙ tota cõuerſatio homis oꝛdinari debz ad duo:videlicet ad delectatões ſiue delicias et ad poſſeſſiones ſiue diuitias ·et hocẽqð dicit Sed eſtimauerunt vitam noſtrã eſſe luſum.vel ludum vel luxum. ſm ꝙ diuerſi textus habent. hoc eſt delectatõem ⁊ volup tatem eſtimauerunt finem eſſe⁊ perfectõõ ʒ vite humane vt homo circa nihilaliud ſoli⸗ citari debeat niſi ꝙ fruatur delicijs ⁊ volu⸗ pratibo coꝛporis et cum hoc abundet diui⸗ tijs · vnde ſubdit.ꝙ eſtimauerũt ↄuerſatõʒ —— ———— —— dic c4ceee—— ———————————— ——— Lectio vite humane eſſe ↄpolitam id eſt ordinatã ad lucrum diuitiaꝝ.⁊ iðᷣoopoꝛtet vndecũ⸗ q; ſiue iuſte ſiue iniuſte. eti ex malo adqui rere ⁊ ideo tales miſeri figuli ſtuduerũt fa bricare ydola curioſe vt poſſent ea carius venderẽ ydolatris. Lõſequẽter ↄparat fi⸗ gulũ de vili materia ydola facientẽ ad ali⸗ os artifices ydoloꝛum de nobilioꝛi mate⸗ ria fabricantes Etcirca hoc duofacit Pꝛi⸗ mo vitupat eũ ſicut peccantẽ ſeienter ⁊ ſin gulariter Scðo vitupat oẽs ydolatras ge neraliter:ſcda ꝑs ibi. oẽs ei inſipiẽtes Di cit em̃ de figulo deos fictiles faciente ſic: — Pic eñ ſcit ſe ſuper oẽs delinquereqͥ exter re materia.i.ex materiafictili fragilia vaſa ⁊ ſeulptilia fingitIgit̃exp̃ſſe videt et pal⸗ pat ꝙ nõ ſunt plus honoꝛñda ſculprilia q; vaſa fragilia Sed nõ ſolũ iſte ſed etiã oẽs ſunt inſipiẽtes ⁊ infelices ſuꝑbi⁊ onoꝝ inimici ⁊ etpꝛobꝛatores ꝓpliði.vñ ſubdit Omẽs ẽ ihſipiẽtes qᷓ;tůũ ad cogni⸗ tiuã cognitõem infelices qᷓ;tů ad effectiuaʒ ſupꝛa modů.i.vltra manri aĩe ſue.i.pꝛo pꝛie bonitatis ſuꝑbi ſunt inimicietiã pplo dei et bonis viris eos oꝑe ꝑſequẽdoet im⸗ ꝓperantes illis deridẽdo? diffamãdo⁊ẽ. a CLirca iſtã clauſulã Eſtimauerũt iuſum eſſe vitã noſtrã Notandũ ꝙ Areſt. r'ethi.ca.ix:recitat opinionẽ quoꝛũdam et repꝛobat qui poſuerunt humanã felicitatẽ in oꝑibus ludi ↄſiſtere·et eſt hec eadẽ opi⸗ nioã ſpũſctõ reprobata in lectione hodier⸗ na. Ponit ergo Areſto.pᷣmo ratõem q̃ eos mouit ad ponendũ felicitatẽ humanã in lu⸗ dis cõſiſtere.⁊ eſt iſta Duo diuites ⁊ poten tes maxime indigent ⁊ quo maxime delec ⸗ tant᷑ videt᷑ potiſſime ad felicitatẽ ꝑtinere· Sed diuites ⁊ potctes maxime querũt de/ lectatões ludi. vñ ꝑſone cõiter ludẽtes ſũt eis care⁊ p̃cioſe Ergo vider᷑ꝙ in talibo con ſi at felicitas ¶ Scðo Areſto.iſtã ratõem euacuat ꝓpter duo Pꝛimo qꝛ nõ eſt ſuffiei/ ens ſignü ꝙ felicitas cõſiſtat in ludo ꝓpter hoc ꝙ potentes marime in ludo delectant᷑. Nãin illis hominibo nihil eſt ſingulare qð nõ eſt in alijs homib niſi potẽtia vel diui/ tie Sed nec diuitie nec potẽtia faciũt oꝑa/ tiones e oꝝ virtuoſas Ideo non ſequit᷑ꝙ iõ aliquid ſit virtuoſum· qꝛ fit a diuitib⁊ po tentib: Minoꝛ patet· qꝛ potẽtieet diuitie nec ↄferũt homini vᷣtutes moꝛales nec itel lectuales. que ſunt pꝛincipia vᷣtuoſaꝝ opa tionũſ Scðo qꝛ ſiilliquibꝰ nõ ſapunt de lectatões ſpũales que ſunt in exercitio vir ⸗ tutũ moꝛaliũ ⁊ intellectualiũ fugiũtad de lectationes coꝛporales nõ tñ ꝓpter hoc ſeq̃ tur. ꝙ ille ſint eligibiles ſimplr ⁊ ꝓpterſe. Si nec ſequit᷑.ꝙ pueri qui intellectu⁊ vir tute carent iudicãt aliq̃ͥ eſſe pᷣcioſa ⁊ magni ponderis. ergo ſunt talia Mõa ſimiliſicut pueris⁊ viris ꝑfectis ·alia et alia pᷣcioſavi dent᷑ Ita prauis ⁊ virtuoſis alia ⁊ alia p̃cio ſa vident Illud aũt ſimpliciter virtuoſum ſiue ponderoſuʒ eſt ſiue qð a virtuo ſo laudabile iudicat᷑ vel p̃cioſum. Ců ergo potentes a potentia ſua virtutẽ non habeãt patet ꝙ nõ ſequit᷑ Potẽtes in ludo delectãt maxie.ergofelicitas ↄſiſtit in ludo. falſum eſt Tercio Areſt. argnit iſtã viã triplici ter Pꝛio cũ felicitas ſit finis hũane vite.ſii opibus ludi ↄſiſtat felicitas. ludus foꝛetfi nis vite hũane ⁊ ex hoc ſequit᷑ꝙ hõ ſtuderet et laboꝛaret ꝓpter ludũ qð eſt ſtultũ⁊ pue rile.ſed ecõuerſo ſᷣm ſnĩam Anatharſis be ne ſe habet dicere ſcʒ ꝙ aliquis ludat ad ho ram vt poſtea melius ſtudeat. qꝛ requies? ꝓpter oꝑatõem.non operatioꝓpter requiẽ Secũdo ců felicitas ſit ſummli bonũ. neceſ ſeeſt ꝙ in optimis ↄſiſtat: Seria autẽſunt ridiculoſis melioꝛa.ergo felicitas magcir ca ſerioſa qᷓ; circa ridiculoſa cõſiſtit. Unde Tullius de officijs Non ita a natura gene⸗ rati ſumus vt ad ludum ⁊ iocum factieſſe videamur.ſed ad ſeueritatẽpotius et que⸗ dam ſtudia grauiora atqʒ maioꝛa Tercõ quia nobilioris ꝑtis anie eſt melioꝛ opatio ? per conſequens in nobiliſſima parte poni debet felicitas ſed nihil ꝓhibet hoĩem be⸗ ſtialẽ coꝛꝑales ð lectatões maxie participa re. ergo in talib delectatõib non eſtfelici⸗ tas.q;uius autẽ ludus nõ ſit humane vite felicitas.eſt tamẽ ludus cõueniens virtus quedam. Sicut em̃ homo indigetaliqũà vexationibo coꝛpoꝛis requieſcere ita indi get intentõem ⁊ a ſtudijs ſerioſis relaxare eta ſolicitudinũanxietate pauſare. hoc at fit per ludum qui conſiſtit in colloquijs et collationibus conuenienter inter homines oꝛdinatis f Eſt ergo notandũ dir ca ludũ gad hoc ꝙ vᷣtuoſe fiat tri reqrũt inn nnoe umd ſunnti ſuut cbr nbes Uim ſnann undenn ntinsa knde minct nunem tüſinfi ſinm hmth ſnbyt juilun nndu umm tuhu unn ſunnn Ktqhet Undeg utolen wwi atiueo ubs in uede jm iereii iuli ijrt crrii videlicet cõbecentia honeſtatis. pꝛonigen/ tia ydentitatis.et rarentia ſuperfiuitatis. Pꝛimũ ergo ꝙa virtuoſe ludentibus conſi derari debet · eſt honeſtatis condecentia.vt videlicet talis ludus deceat ꝑſonam ludẽ⸗ tem · deceat perſonas aſſiſtentes Vnð ali ludus conuenit clerico vel pꝛelato ſeu vi⸗ ro religioſo.⁊ alius militi armigero velfa⸗ mulo Alius etiam ludus decet ſenes ⁊ alt⸗ us nuenes. quia non omnia decent. Fingit Eſopus de aſino⁊ catulo.ꝙ aſinus cõſide/ runs catulum ocioſum mirabiliter gratum etacceptum domino.deliberau it que poſ⸗ ſet eſſe cã quare dominus catuluʒ nihil ope ris facientem tantum diligeret Et dep̃hen dit ꝙ quotiens dominus domum redijt.ca tulus ei occurꝛit pedibꝰ⁊ voce modis om/ nibus quibus potuit dominoſuo ſemꝑ ap plauſit. Viſumeſt ergo⁊ expediens aſino effigiaricatulum⁊ ſic domini ſui gratiaʒꝓ mereri Dommo ergo de rure redeunte oc/ curꝛit aſinus cum impetu pedes anterio⸗ res humeris domini alliſit et clamoꝛe vali do rudire cepit Dominus turbatus⁊ leſus auxilium conuocat famuloꝛum quiaſinuʒ validiſſime fuſtigatum a domino abeger̃t. Iſto modo multi ſunt qui putantꝙ eos de ceat omnis ludus⁊ tamen in rei veritate di ſplicent vbiſe putant placituros. Narꝛat᷑ abuloſe ꝙ minerua inuentis tibijs incepit fiſtulare Cum ergocirca aquam quandam ſuff lando tybias incederet. conſiderauit buccarũ ſuarum magnitudinem ⁊ tumoꝛẽ et viſa indecentia vultus ſuiꝓiecit tybias ſuas nec vnq; poſtea voluit fiſtulare Lonſi deret ðᷓ ludẽs ꝑſone ſueſconditõem ⁊ hone ⸗ ſtatem ⁊ nihil attentet qð eum vel ſtatum ſuum non deceat.⁊ ſemper omĩa turpia ca⸗ neat que aliquo modo ad peccatũ inclinẽt · Vnde Seneca de quattuoꝛ vᷣtutib Om nia tolerabilia preter turpitudineʒ crede. A verbis autẽturpibus abſtineto.quia li⸗ centia eoꝛum impudentiq mitrit.ſermões vtiles magis qᷓ; facetos ⁊ affabiles ama.mi ſcebis interdũ ſerijs iocos.ſed temperatos et ſine detrimento dignitatis ⁊ verecundie Nam repꝛehenſibilis riſus eſt ſimul ĩmo ⸗ dicus vel ĩmoderatus vel pueriliter effuſꝰ vel muliebꝛiter fractus Odibilẽquoqʒ ho tninẽfacit riſus aut ſuperbo aut elatus aut malignus ⁊ furtiuus ⁊ alienis malis euo catus Hec Seneca De iſta honeſtate ⁊ de⸗ centia in ludo ſeruãda dic Areſt.iiij. ethi· ca. xxi · ꝙludus liberalis ⁊ diſciplinatꝰ di fert a ludo ſeruili⁊ diſtinguit᷑in hoc qꝛ lu⸗ dens indiſciplinate exponit ſe duplici dã⸗ no. videlicet deriſioni⁊ ſuſpicioſi Unñ indi ſciplinate ludentes in cõmedijs ſm eũ ali⸗ quando patiebant᷑ deriſionẽſi videlicet in ⸗ epte dixerunt Aliquãdo ſuſpitõem quãdo videlicet turpia dixerunt.qꝛ ꝓbabile eſt ꝙ qui de turpib ludunt in turpibus delectã tur Et ideo ex paruis magna ſepeintelligi mus ſicut dolet Tullius in ſua rethoꝛica. ex oculoꝝ intuitu ex hilaritate⁊ riſu ⁊ huiꝰ modi. Sicut inqͥt idem tullius de officijs lib.pᷣ. Pueris non omnẽlicentiã ludẽdi da mus.ſed ſolum circa ea que ab honeſtis ac⸗ tionibo non ſunt aliena.vt ſic in ipſoiocoſ aliquid pꝛobi ingenij eluceſcat Et Amb: de officijs libro.pᷣ. Laueamus ne dum ani ⸗ mũ relaxare volumus ſoluamus omnẽ ar⸗ moniã quaſi concentum quendã bonoꝛum operum.vſus enim cito inflectit naturam. Vnde clericos nullo modo decet ꝓcatões mulierũ vel meretricia effigiare geſtu habi tu vel loquela ne homines ſuſpicent᷑eos in talibus pꝛecoꝛdialiter delectari. ¶ Irem nec nimie ſaltationes decent clericos teſtã te illud Chriſoſtomo ſuper Matheũ:xiiij. Die autem natalis Perodis ſaltauit filia herodiadis. vbi dicit ſic. Vbi ſaltatio.ibi dyabolus.nec enim ad hoc deus dedit no ⸗ bis pedes vt eum camelis ſaltemus. ſed vt cum angelis choros faciamꝰ In ſaltibꝰ ex ultant demones ⁊ letantur miniſtri demo ⸗ num Mec ille Iſtam honeſtatem bene ſer⸗ uauerat illa virgo Sara filia Raguelis. ꝓ⸗ pter quod dicere potuit illud Thobie.iij⸗ Nunquã cum ludentibus miſcui me.neqʒ cum his qui in leuitate ambulant partici⸗ pẽme pꝛebui Secundũ qð ludusvᷣtuoſꝰ requirit eſt ꝓuidẽtia ydenritatis vt ludẽs ſemꝑ ꝓuideat ꝙ ludus ſuꝰ ſit ſimplex inno cens et innoxius ne aliquis inde ledat᷑. vnð quinihil in dictis ſuis ponderant niſi vt ri ſum faciant nec curant quem per dicta ſua cõtriſtent deriſoꝛes ſunt et bomolochi: et non eutrapolifm Areſto·iiij. Ethi. Et de tali loquit Salomon Frau⸗ Lectio pulenter nocet amico ſuo⁊ cũ depꝛehenſus fuerit dicet. ludens feci Tales ludũt moꝛe ſanſonis qui tam ſe qᷓ; aſſiſtẽtes ludens op preſſit Judicũ.xvi. Sed nunquid virtuo⸗ ſe ludẽs poterit altericonuiciari. Ad hoc ſatis rñdet Z reſto.iiij. Ethi.ꝙ quedãſunt nuicia cõtumelioſa · quedã nõ · Dicere autẽ ↄtumellã alicui eſt eũ infamare.⁊ ideota⸗ lia ↄuicia dicere nullo mõ põt virtuoſe lu⸗ dens Sed hoc apud gẽtiles legib ꝓhibe bat᷑ Sũt aũt alia quedã cõuicia de leuibus que põ̃r ↄuentẽter virtuoſus dicere. velꝓ⸗ prer delectatõem:vel ꝓpter emendgtõnem ſic erponit ibidẽſctũs Tho. Terciũ qð vir tnoſus ludus exquirit eſt carentia ſuꝑflui⸗ tatis ne vel nimis frequentet᷑vel nimis cõ ⸗ tinuet᷑ ⁊ ꝙ fiar qñ opoꝛtet.⁊ ſicut opter.et cñ debeat fieri dicit Tulliꝰli.p.de officijs Ludo quidem ⁊ ioco vti licet. ſʒ ſicut ſom ⸗ no⁊ quietibo ceteris:tũc videlicet cũ graui pus ſerijs alijſqʒ rebꝰ ſatis fecerimus. Di⸗ ſtinguit em̃ ſctũs Thomas triplex genus ludi ſuꝑ.iiij.ſnĩaꝝ dil.·xxi.q.vlti:ar.pᷣ· Eſt em̃ ludus turpis ⁊ inhoneſtus qui in ſe de⸗ formitatẽ impoꝛtat ⁊ tales fecerunt genti⸗ les corã dijs ſuis in theatris⁊ templis ⁊il le eſt ſimpliciter inhibitus xp̃ianis · de peni ten. di.v.in fine.⁊ in multis alijs locis Ali us eſt ludus gaudij ſpũalis qualẽ faciunt rp̃ianiĩ die coꝛpꝑis xp̃i⁊ qualẽ fecit Dauid corã arca dñi.ij. Regũ.vi. Tercius eſt ludꝰ hũane cõſolatõis.cuiꝰ medietas vocat᷑eu⸗ trapolia⁊ virtuoſus iſta virtute diciturab Areſto.eutrapolꝰ que virtꝰ eſt ita neceſſa ria humano ↄuictuiꝙ ſm eũ ꝓpriũ eutrapo li eſt eſſe epidoxiotẽ.ab epi qð eſt ſupꝛa.et doxios qð eſt aptꝰ ad cõuictũ qᷓꝛ optie apt? hůũanũ Et de tali ludo pᷣt exponiillð b viij. Platee ciuitatis implebunt᷑infantibꝰ et puellis ludentibus Lectio elxxiiij Moniq omnia ydola nationũ dess eſtimauerũt quibus nec oculoꝝ viſus eſt ad videndum nec nares ad ꝑcipiendũ ſpiritũ. nec aures ad audiendum.nec digiti manuũ ad trac⸗ tandũ.ſed ⁊ pedes eoꝝ pigri ad ambulanð homo eñ fecit illos.⁊ qui ſpiritũ mutuat? eſt finxit illos Nemo eĩ ſibi ſimilẽ homo põt deñ fingere cũ em̃ ſit mortalis. moꝛtu⸗ umingit manibo iniquisſ Poſtq; ſpirit? ſanctus repꝛobauit tam culturã q; facturã tacturã vero ſpecialiter repꝛobauit ex par⸗ te cauſe foꝛmalis.materialis.⁊ efficientis. In iſta ꝑtefacturã repꝛobat⁊ etiã culturã ex parte cauſe finalis finis em̃ faciẽdiydo la ⁊ colendi eſt ſpes ſuffragiũ vel auxitium cõſcquendi ↄtra defectus vite humane.ſ; tales ſuffragiũ ↄferꝛe nõ poſſunt · cum ca⸗ reãt omni ſenſu · motu ꝓgreſſu⁊ vita.ergo fruſtra fiunt ⁊ colunt᷑ Qð autẽ careant om niſenſu pꝛobat inductiue.ſicut patet in lit⸗ tera excepto ſenſu guſtus. de quo non facit mentionẽ in littera Sed tamẽ patʒ eos ſen ſu tactus carere.et guſtus eſt quidãtactus ſicut vicit:ij. de aĩa ·ſatis liquet ꝙ guſtu ca⸗ rent Ratõem quare carent ſenſibus aſſerit impotentiã facientis vel ſufficientis.qͥ cuʒ ſit moꝛtalis mortuum fingit id eſtcõponit fingere em̃ cõponere dicimus ᷣm Bꝛeg.vñ licet mortalis generare poſſit viuũ ꝑ natu rã. fingere tamen per artem nullatenus po teſt viuũ A Notandũꝙ veteres d ctoꝛes vel poſtillatoꝛes iſtã lam expo/ nũt de malis paſtoribo ⁊ pꝛelatis quos du pliciter deſcribit Pꝛimoa dñatoria admi niſtratõe Secũdo ab intruſoꝛia inſtitutio⸗ ne.primo oñdit quales reputant᷑ abalijs. ſcðᷣo quales ſunt in ſeip̃is Reputant᷑em̃ ab alijs vt dij. vñ eis fiunt genuflexiones.adu rationes ſupplicatões Saß· xiij Rectoꝛes oꝛ bis terraꝝ deos eſtimauerũt Sʒ ·. Pa⸗ rał.xvi. Qes dij pploxꝝ ydola Et qᷓ;tũ ad h dicit ſic Omiĩa ydola nationũ deos eſtima uerũt id eſt malos paſtores ʒach.xi. D. ſtoꝛ⁊ ydolũ derelinquẽs gregem Nuales aůũt ſũt in ſeipis ſubiũgit. qꝛ aliud ſůt qᷓ; ap parent. Apparent em̃ viui et ſunt moꝛtui qð manifeſte ꝓbat᷑ per carentiã ſenſus?mo tus deficiunt autẽinplatis omẽs qͥnqʒſen ſus ſpũales quibꝰ regere debẽt tã in ꝓpria cõuerſatione qᷓ; in ſubditoꝝ regimine. Pꝛi mo em̃ carent virtute viſiua diſcretionis⁊ ſcie.qua diſcernere debẽt iter leprã? leprꝰ Carẽt cognitõe nõ ſolũ ſacre ſcripture:⁊ ois ſcie naturalis⁊ liberalis. Iſti excecant᷑ puluere terꝛenoꝝ ⁊ ſtercoꝛib hirundinum Tobieij. Et iõ ðꝛ Iſa:lvi. Speculatoꝛes eius ceci ſunt omẽs.iſti nihil vidẽt⁊ tamẽ ulud ndusent iini jin O nuuina rididi ſtnto hi incumn nñ lini ſutumc nuim jdeui iiit ſwtprn pndsil tchen palnt aüfebre ſditr pe ſendod i yöſa Colo ſmn ſſn crrüin vident tpalia ad emendũ ⁊ diſponendum ea · Piere.iij. dicit Aſpexi? ecck va cug erat⁊ nihil Et ſapie.vij Diuitias nihil eſſe dixi a ¶ Secundo carent ſpũali olfactiua qua virtute ſentit᷑ odoꝛi ie anie deuote curꝛunt poſt ſponſum Cañ:p. Tur remus in odoꝛe vngentoꝝ tuoꝝ Odoꝛ ſpt ne florentis aufert cani odoꝛeʒpꝛede Mo· raliter ſpine floꝛentes ſunt diuitie cũ hono ribus ⁊ dignitatib q̃ tm̃ redolẽt in naribꝰ prelatoꝝ ꝙ odoꝛem pᷣde celeſtis velxp̃t quẽ inſequi deberẽt curꝛẽdo totaliter amiſerũt de quib per põ. dicit᷑ NHares habẽt⁊ nõ odv rabunt Tercio carẽt virtute auditiua in au ribus Duns ẽ aures ſpũales debẽt habe⸗ re · vnã ad audiendũ delectanter⁊ libenter verbũ dei.aliam ad intelligendũfacilr cla/ moꝛẽegeni.prima auris eſt dextra. ſecũda eſt ſiniſtra Sed pꝛelati moderninonnulli moꝛe aſpidis ſurde. dextrã aurem obturãt terꝛa?⁊ ſiniſtrã cauda.qꝛ ſiofferatur eis co⸗ pia verbi dei.dicunt ꝙ non vacat eos audt⸗ re. opoꝛtet em̃ eos de terꝛis.redditibo⁊pla citis habere ↄſilia.ſiclament pauꝑes ꝓ ele moſina obturant aurem ſiniſtraʒ cauda di cunt em̃. Tãta familia nobis eſt neceſſaria tot milites tot clerici tot armigeri.tot ſerui entes.tot famuli.tot ribaldi.qꝙ vix ſufficiũt quecũqʒ de eccia poſſidemꝰEt iſte due ſur ditates 7ddũt eos execrabiles ⁊ inefficaces De pᷣmo Pꝛouer.xxviij. Qui declinat au⸗ rẽ ſuã̃ ne audiat legẽ.or̃o eius fiat inexecra bilis Apoc̃.ix. Poteſtas in oꝛe eoꝝ⁊ ĩ cau da eoꝝ Et cõſimiliter poteſtas pᷣlatoꝝ eſt in oꝛe eoꝝ per imperiũ.et in caudis. hoc eſt in magna familia ꝑ miniſteriũ De ſca ꝓuer. xxij · Qui obturat aurẽ ſuam ad clamoꝛeʒ panpis ille clamabit⁊ non exaudiet᷑ Quar to carent virtute guſtatiua ſpũali qua gu⸗ ſtat᷑ a ſanetis qᷓ; ſuauis eſt dñs. Patiuntur etiã febres varioꝝ peccatoꝝ.qꝛ medo infri gidãtur per timoꝛem perdendi mundialia modo caleſcunt per rancoꝛeʒ ſemetip̃os vl ciſcendo de iniuria. modo ſudant toꝛpore in delicijs ⁊ deſidia.ideo habent guſtů infe ctũ ⁊ nõ ſapiunt que ðiſunt Pꝛopter quod ad Colo.iij. eis dicit. Que ſurſum ſunt ſa/ pite nõ que ſuꝑterꝛã et põ. Buſtate⁊ vide⸗ te qm̃ ſuauis eſt dñs Dicit Areſto. de pro hlematibus ꝑticula.xxij · ꝓblemate.v. Pu⸗ tridos fructus comedentibo vinũ dulce vt det̃amaꝝ · qꝛ amaritudo manet diffuſa in lingua eox ⁊ magis diffundit᷑ per vinũ B Moꝛaliter de p̃latis nõnulli fructus putridos voluptatũ carnalium co medunt.⁊ ideo vinũ deuotõis ⁊ſpũalis cõ⸗ templatõis nihil eis ſapit Lu.xiijNemo illoꝝ viroꝝ qui vocati lunt guſtabũt cenaʒ meã Quinto carẽt virtute tactiua ſpũali.⁊ qᷓ;tum ad hoc dicit ꝙ nõ ſunt eis digiti ma⸗ nuũ ad tractandũ Et bñ dicit manuuz in lurali qꝛ duas manus ſpũales habere de erẽt:dexterã qua reuerenter tractẽt miſte ria ſacramentoꝝ.⁊ ſiniſtrã qua ſuauiter cu⸗ rent vulnera pctõꝝ Prima manus debʒ eẽ můdiſſima qꝛ tractare debent filium dei.pᷣ Joh ·pᷣ. Manus nñr̃e tractauerunt de ver ⸗ bo vite. Sed iſta manus in multis ẽ lepꝛo ſa⁊ infecta libidine vt merito vnicuiqʒ di⸗ cat᷑illud. Exoð.xliij. Mitte manum tuaʒ in ſinũ tuũ Et iſtud Joh.xx. Nolime tãge re.i.ſubtrahe te a celebratiõe diuinoꝝ et ad miniſtratione ſacramentoꝝ deiꝓpterĩmũ⸗ dici vite tue Job.xiij. Manũ tuã lõge fac a me. Scða manus debet eſſe ſaniſſima q tractare debent vulnera peccatoꝝ.iiij: Re gů.v. Putabã ꝙ egrederet᷑ad meet manu ſua tãgeret locũ lepre. Et ſaluatoꝛ extẽdẽs manũ ſuã?⁊ tetigit locũ lepre vel lepꝛoſum dicẽs Volo.můdare Math. viij. Sʒ muk ticurati⁊ p̃lati ſunt his diebo vt canes qut ſola lingua lingũt vlcera laʒari Tales em̃ ſola lingua lingũt vulnera peccatoꝝ.ſʒ ma/ nu non cõtingunt.qꝛ opera miſericoꝛdieñ impendũt.nec operibus ꝓprijs exemplum pᷣbent ſubditis vel penitentie vel virtutis. Math.xxiij. Supꝛa cathedrã moyſi ſede⸗ runt ſcribe⁊ phariſei.et infra. Alligãt em̃ onera grauia⁊ impoꝛtabilia ⁊ imponũt hu meris hominũ. digito aũt ſuo nolũt ea mo⸗ uere. Pec ergo dicit moꝛaliter ſpũſſanctꝰ de iſtoꝝ idoloꝝ.i.maloꝛum p̃latoꝝ negligẽ tia ⁊ defectiua cõuerſatõne Tales ſacerdo tes comꝑat Srego.omel· xxij· aque baptiſ matis qui alios můũdant⁊ ſeipos nõ mun⸗ dãt. dicẽs ſic Ingrediunt᷑electi ſacerdotuʒ manibꝰ expiati celeſtẽpatriã.⁊ ſacerdotes xpᷣiad eterna ſupplicia feſtinant Cuirei ſa⸗ cerdotes malos ſimiles direrim niſi aque baptiſmatis que peccata Lectio los ad regnů celeſte mittit ⁊ ipᷣa in cloacã deſcẽdit Scðo deſcribit eos ab intruſoꝛia inſtititione Dicit em̃ ꝙ hõ fecit illos ⁊ is 3 ſpm̃ mutuatus eſttinxit illos ⁊ ꝙ moꝛtalis moꝛtuum fingit manibo iniquis. Et notat modũ triplicem quop̃lati nõnunqᷓ; maliin ſtituuntur Quidã em̃ adipiſcunt᷑ dignita/ tẽ⁊ ſtatum in eccleſia ꝑ ſanguis affectõem et de talib ðꝛ ꝙ hõ finxit illos · hõ vicʒ mo/ tus carne⁊ ſanguie⁊ nõ ſpũſctõ. Quidam adipiſcunt᷑ꝑ cõem ↄſpiratõem ſpũs hũani nõ per cõem inſpiratòem ſpirituiſancti. et de talibus bene ðꝛ Qui ſpm̃ murnatus eſt is f nrit illos Spũs eĩ interduʒ ꝑ voce ac cipit.iuxta illud.p. Lorinth. xiiij Pſallam ſpiritu.pſallã et mente Is ergo qui ſpiritũ mutuatꝰ eſt. hocẽ cõpꝛomiſſarius qͥ voces vbtiner alioꝝ ⁊ ꝓ alijs eligit:iſte fingit ido⸗ lum.id eſt falſum prelatũ ad eõmodũ pꝛo⸗ pꝛiũ non ad eceleſie ꝓfeetum Tercij adipi ſcunt᷑ dignitarẽ per munerũ pactiõem. et de talibus dicit᷑ ꝙ mortalis moꝛtuum fingit manibus iniquis Moꝛtalis id eſt ſimonia ce vendẽs bñficiũ.fingit moꝛtuũ.id ẽſimo niaceꝓmotũ Duoxꝝ vterqʒa morte denoĩa tur.qꝛ vterqʒ peccat moꝛtaliter⁊ ꝓmouẽs ⁊ ꝓmotus:ſed de ↄtractu cõſtat Vterqʒ ta lẽfingit manibo iniqͥs.hoc eſt muneribꝰ da tis vel ꝓmiſſis.ð quib dici᷑in põ. In quo rũ manibus iniquitates ſunt dextera eoꝛn repleta eſt muneribus De iſtoꝝ muneꝝ ac/ ceptione dicit Iſi.li p. de ſummo bono.ca· iij. Tres ſunt munerũ acceptiones quibus cõtra inſticiã humana vanitas militat. fa⸗ nor amiciciaꝝ.adulatio laudis.⁊ coꝛpoꝛa⸗ lis aeceptatio muneris Facilius aũt ꝑuerti tur animus rei coꝛporee munere.q; gratia laudia⁊ fauore. Lectio clxxv ipſe his quos colit. qꝛ ipe qͥdem vixit cũ eſſet moꝛtalis.illigutẽ nunqᷓ;. ſed et aĩalia miſerꝛima colunt Inſẽ ſuta em̃ compꝑata his. illis ſunt deterioꝛa. ſed nec aſpettu aliquis ex his aialibus bo ⸗ na põt cõſpicere. Effugerunt aũt dei laudẽ et benedictõem eius.¶ Poſtqᷓ; repꝛobataẽ multipliciter ydoloꝛum factura In hacꝑ⸗ te ſignanter repꝛobatydoloꝝ factoꝝ cultu ra Ezcirca hoc duofacit Primoeñ̃ arguit eoꝝ culpam moꝛtalẽ Secũdo cõcludit eoꝝ penam perpetuã.ſecũda pars ibi. Effuger̃t Lirca primũ quattuoꝛ facit·pꝛimo redarꝰ guit ydola fragilia de materia lutea Scho colentes aĩalia Tercõ oñdit ꝙ ydolatre ſũt ſuis ydolis magis nobiles. Quartoꝙeoꝝ ydola ſunt penitus inutilia ¶ Circa pꝛimũ dicit ꝙ miſer figulus colẽs ydolũ fictile melioꝛ eſt ydoloqð colit. cuꝰ ratõ eſt qꝛ ipe viuit. illud aũt nunq; · Eirea ſcðᷣm dicit ꝙ miſeriydolatre colũt anialia. id eſt ymagines anialium. de quo ſatis dic tñ eſt fupra in ca. xiij ·Eirca terciuʒ ꝓbatꝙ miſeri ydolatre ſunt ſuis ydolis que colunt magis nobrles:qꝛ ip̃e ſentire ꝓñt illa auteʒ non Vnde dicit. Inſenſata em̃.i.ydolaca⸗ rentia ſenſu cõpata his ſcʒ ſuis culcoꝛibus illis ſunt detertoꝛa Circa quartum dicitꝙ nullũ ex his aĩalibus ·id eſt ydolis amaliũ poteſt cõſpicere bona aſpectu interiori vel exteriori.nec ꝑ conſequens bona cultoꝛibꝰ fuis dare. Et ideo ſubinfertmeritoydola⸗ trarũ pena in genere vicʒ ꝙlunt indign lau deer benedictõe dei · vnde ſubdit Effuge runt dei laudem ⁊ benedictõem eius Et po teſt legi duplr.vel quia fecerũt ſe indignos dei laude⁊ bñdictõe actiua vel ſunt indig⸗ ni vt a deo laudent᷑⁊ benedicant᷑. 4 ¶ Sed cõtra dicta videt᷑eſſe qð dic Areſ: pethi. Optimorũ inquit non eſt laus ſe aliqð maius laude.deus igit᷑ optimusẽer go ſibt non debetur laus Dicendũg deum dupliciter honoꝛamus Primo mõ fm eẽn tiã ſuã. que eſt incõprehenſibilis ⁊ infinita et ſic ſibi deber honoꝛ latrie.non autẽ laus. qꝛ laus ꝓprie loquendo non debekalicui ni ſiad incitãdum eũ ad maius bonũ Sed cũ ie ſit optimua⁊ vltimus finis noſteret fe licitas noſtra vera et ſupꝛema cõpletiua et vltimata. Felicitas aũt fm phm noneſt de numero laudabiliũ ſed honoꝛabiliũ Laus igit᷑cũ non debet᷑ fini ſed illi qð eſt expedi ens ad finẽ:nõ videt᷑ ↄ uenire deo vt ſic.⁊ e loqutt᷑pð.ᷓᷣm tranflatõeʒ Piero.· ꝓõ.vi. Ti bi ſilet laus deꝰ in ſion·Hec mirũ qꝛ maioꝛ eſt omi laude. Ecẽi.xliij. Alio mõ honora⸗ mus deñ ſm effectꝰ ſuos circa nos ⁊ ſi poſ ſumꝰ ſib laudẽattribuere qꝛ effectꝰ ſuiad ñam vtilitatẽ ozdinant᷑.et ſi loquitur ꝓõ⸗ pimem inmi im ſin ſhub⸗ nhi ſulip inde hutb n wbot wienp ſnnn ſenin unilu imdun ſttemin itendeh iſdict obp icper iqhen ſinare ſihne Aun cet frequẽter Laudate dñm omnes gentes — Eirca dei bñdictõem eſt notunð ꝙqͥttuoꝛ diſpoſitões reperiunt᷑ in ſacra ſeri ptura q̃ homi piunã bidictõem impetrãt et adquirũt. vicʒ reuerentia deuotionis ad parẽtes.⁊ bñficia cõtonis ad indigentes.in nocẽtia ↄuerſationis ad cõueniẽtes ⁊ reſi⸗ ſtẽtia coꝛreptionis ad inſolentes Pꝛima; diſpoſitio virtuoſa q̃ hoĩem dei benedictõe dignificar ẽ reuerentia deuotionis ad parẽ tes Ecẽi.iij. Ponoꝛa pr̃em tuũ vt ſupnent at tibi benedictio a deo ·⁊bñdictio illiꝰĩ no uiſſimo mancat Exemplis iſtius ſnie plena eſt ſacra ſcriptura Jacob meruit bñdictõeʒ p̃is offerendo ei eibos in vſum de conſilio matris ſue Beñ.xxvij.⁊ illa bñdictõ data ſuit a deo ⁊ oꝛdinata etiãcõtra intentõnem pris qui putabat ſe bñdixiſſe Eſau. ¶ Sʒ dubiũ eſt quomõ benedirit Jacob paterſu ns Iſnac ↄtra intentõem ſuam Dicens em̃ verba ↄſe rationis ⁊ non intẽdens celebra vel conſecrare nõ cõſecrat Eodẽ modo in alijs bñdictõnibo ſacramentalibꝰ requirit᷑ intentio.vnde ſacerdos null ſacramentũ c fert vel cõficit niſiintendat facere ſicut ec cleſia ſtatuit faciendũ in ſarramento. Põt diciꝙ Jacob ↄſecutus ẽ bñficiũ benedictio nis. non qñ pꝛimo bñdixit eiputãs bñdixif ſe Eſau.ſed peſtea qñ Eſau venerat ⁊ inno tuit I ſaac de deceptione appꝛobauit et ra⸗ tam habuit benedictõem ſibi datam dicẽs. Benediri ei⁊ erit benedictus. Dicit mg̃ ꝙ iacob benedictus eſt ßᷣm verba et non im intentõem patris ſicut ep̃us oꝛdinat alienũ quem putat ſuum ⁊ oꝛdinatus eſt. Sʒ non videtur ſimile.quia epiſcopus intendit oꝛ ⸗ dinare illam perſonã ſibi pꝛeſentatã.et nul⸗ lum alium ꝓtunc · vnde intentio epiſcopi ꝑ ſe terminat᷑ad illã perſonã. Sed Iſaac nõ intendebat benedicere Jacob ergo.⁊c̃. Po teſt dici ꝙ q;uis nõ intendebat benedicere Jacob pꝛimo⁊ pꝛincipaliter tñ ꝑ accidẽs. vicz per deceptõem intendebat benedicere illi quem tetigit ⁊ quem oſculatꝰ eſt. foꝛte prima reſpõſio eſt melioꝛ Puius em̃ exem/ plũ habemus in ſaluatoꝛe pꝛecipuum. de quo dicit᷑ꝙ obtempꝑauit parentibus ſuis et erat ſubditus illis Lu.ij. Intantũ autẽcu ram honoris habebat matri deferendi.vt etiã in articulo mortis inter verbera vulne ra⁊ iniurias.reuerentiã debitã ei exhibuit er de eius neceſſitate futura ſolicitudinem piã geſſit Mulierecce filius tuꝰ Joh. xir. ſed non ſolum tũcſed etiã nunc honoꝛẽ con tinuũ defert matri cũ eius pᷣcibus ſemꝑ fa uet ⁊ ip̃a rogãte quibuſcũqʒ delinquentibo vitõ pꝛebet b Unde de eo videt᷑ eẽ ſicut de Loꝛiolano pᷣncipe volſcoꝝ. de quo narꝛat Valcriꝰli. v.ca.itij. ꝙ fugatꝰ de ro⸗ ma ad volſcos fugit vt lateret. ſed cũ pꝛu/ dens ⁊ pꝛobꝰ eſſet.apud quos queſiuit lati bulũ adeptus eſt imperiũ Iſte ergo roma⸗ nis infeſtus multas ↄtra eos obtinuit vic⸗ toꝛias Tandem cũ duxiſſet exercitum con tra romanos in campũ populus romanus coactus fuit ab eo pacem poſtulare. Mit⸗ tuntergo ad ſupplicandũ legati ſed nihilꝝ fecerunt Mittunt᷑ ſacerdotes cum infulis ſed ſine effectu redierũt Stupebat ſenatus trepidabat populꝰ.viri pariter ⁊ muliercs exitium ĩminens lamẽtabãtur. Tunc Ve⸗ turia Loꝛiolani mater vxoꝛem eius ⁊ lbe⸗ ros ſecũ trahens caſtra volſcoꝝ petijt. quã ſtatim filius vt aſperit Expugnaſti inquit et viciſtiiram meã Patriam pꝛecib huius ad monitis cuiꝰ vtero qᷓ;ᷓuis merito mihiin uiſam dono Et cõtinue a romanis exercitũ ſuum amouit Sic omiĩno chriſtus ſe haber ad reuerentiã matris ſue. quia vbi pꝛeces cuiuſcũqʒ creature repelluntur. ibipreces marie cõtinue gratãter exaudiuntur effica⸗ citer Unde Anthelmus in quadam orati one ſic inquit O beatiſſima domina ſiẽ om nis a te auerſus.⁊ a te deſpectus neceſſe eſt vt intereat:ita omnis ad te cõuerſus ⁊ a te reſpectus vt pereat impoſſibile eſt. Iſtam etiam virtuteʒ pietatis ad matrem pulcre oſtenderunt Pelinus ⁊ Bꝛeninus qui cuʒ inumerabilibus exercitibus congrediſe pa raſſent.ſuperuenit mater.nudat vbera.pa cem ſupplicat concoꝛdanturgermani. De iſta pietate loquitur Petrus Rauanenß.in quodam ſermone. Separa filium apater⸗ na denoiatione.iam nonẽ filiꝰ.ſed frater⁊ collega eoꝛum. De quibus dicitur Vos ex arte dyaboli eſtis.et vtiqʒ talis filius ma edictionem patris meritopꝛomeret᷑ Deu ⸗ tro.xxvij Maledictus qui non honoꝛat pa trem ſuum et matrem ſuam.et dixit om⸗ nis populus amen· ¶ Secund kn Lectio virtuoſa que viuinã benedictõeʒ impetrat homini eſt bñficentia cõmunis ad indigen tes vnde dediti operibus pietatis ⁊ elemo ſine a domiĩo benedicunt᷑ Pꝛoner.xxij. Dis qui pꝛonus eſt ad miſericoꝛdiã benedicet᷑. de panibus eñ̃ ſuis dedit pauperi · Eſt em̃ de viro elemoſinario.ſicut nart?at Merbo dus libro ſuo de lapidibus.ca.xlvij. de la⸗ pide eneidros Iſte enim lapis ſemper mit⸗ tit de ſe aquas in abundantia.⁊ tamẽ nũq; ex hoc decreſcit vel minut᷑Cuius cãm ẽdif ficile aſſignare quia ſemꝑ abundat Lõſimi liter eſt ð viro uberal qui quãto plura ꝑꝛo deo diſpergit:tanto plus abundat frequẽ ter Prouer.xi · Alij diuidũt ꝓpria ⁊ ditio ⸗ res ſunt. alij rapiunt non ſua.⁊ ſemꝑ in ege ſtate ſunt ·⁊ tales finalẽbenedictõem habe⸗ bũt.quãdo recitatis operibus pietatis di⸗ cetur Venite bñdicti patris mei ꝑcipite re gnůũt:ij. Loꝛin.ix.ðꝛ Duiſeminat in bñdi⸗ ctionibo de benedictionib ⁊ metet ¶ Ter⸗ cia diſpoſitio virtuoſa que homini diuinaʒ bñdictõem adquirit.eſt ĩnocẽtia cõuerſati onis ad couiuẽtes vñ in põ. dici᷑ Innocẽs manibo ⁊ mundo corde · qui non accepit in vano anĩam ſuã.nec iurauit in dolo ꝓximo ſuo. hic accipiet benedictõnem a dño. Ecce quattuoꝛ ponit Simplicitatem operis ſeu oꝑatõis. Innocens manibo Puritatem co gitatõis. mũdo corde Soliditatem deuo⸗ tionis.nõ accipit in vanũ aniam ſuam. Et ſanctitatẽ locutõis.nec inrauit in doloꝓxi⸗ mo ſuo Talis deſcribit᷑ſanctꝰ Job vir ſim lexæ⁊ rectus ac timens deũ⁊ ideocito poſt ubiungit᷑. Opibus manuũ eius bñdixiſti ⁊ poſſeſſio eius creuit in terꝛa.⁊ ĩ fine dicit. Dñs aũt bñdixit nouiſſimis Job mag qᷓ; principio eius Job.xlij. ¶ Sed eſt notanð eſt de deo⁊ můdo ſicut fuit de Joſeph et Jacob patre ſuo Beñ.xlviij. Joſeph volu/ it vt Jacob benediceret filijs ſuis duobus Manaſſen ⁊ Effraym ⁊ qꝛ Joſephplꝰdi lexit Manaſſen poſuit eum ex parte dexte ra ꝑatris ſui.⁊ effraym ad ſiniſtrã applicu/ it Sed Jacob inſtructus in ſpiritu manus ſuas cãcellauit et Effraym impoſuit manũ dexteram Manaſſi vero manum ſiniſtraʒ et ſic vtriqʒ benedixit. Iſto modo moꝛali⸗ ter mundus approbat amicos et ponit eos in magna dignitate ſicut unt domin⁊ pᷓ⸗ lati.⁊ videntur ad dei dexteram applicati Alios mundus repꝛobat ⁊ ponit eos ĩ pau pertate in infirmitate⁊ aduerſitate et ipſa vita videntur indigni Sed quideſt finali⸗ ter. Certe deus cãcellat manus⁊ ſuper illũ quem mundus appꝛobauit ponit ſinſtram et ſuper illum quem repꝛobauit ponit dex⸗ teram.et tamen vtriqʒ benedicit Dat em̃il lis quos mundus plus diligit. diuitias et gloriam huius vite.et heceſt benedictioſi⸗ niſtre manus dei Illis vero quos quodam modo repꝛobat dat vitaʒ eternam in celo. Pꝛouerbio.iij. Longitudo dierum in dex/ tera eius ⁊ in ſiniſtra illius diuitie ⁊ gloꝛia Et ideo ſancti viri qui maledicunt amun⸗ do. benedicuntur a deo.vnde dicit᷑ in pſal. Maledicent illi⁊ tu benedicesſ Quarta diſpoſitio virtuoſa que homini diuinã be⸗ nedictõem adquirit eſt reſiſtentia coꝛreptõ nis cõtra inſolentes Pꝛouer.xxiiij. Duiar guunt eum laudabuntur⁊ ſuper ipos veni et benedictio. Arguere em̃ inſolẽtes ⁊ p̃ci⸗ pue iuuenes. de quibus eſt ſpes coꝛreptõis et pꝛofectus eſt opus maxime caritatis ꝓ⸗ pter tria Pꝛimo quia ipſi coꝛrigunturin ſe ipᷣis Secũdo per hocinſtruunt quomõ per proceſſum temporis increpationes facient alijs Tercio quia per hoc ſubſiſtitur vicijs Unde Seneca libro de moribus. Uicia tranſmittit ad poſteros qui peccantibꝰig⸗ noſcit. bonis nocet qui ma lis parcit Caue re tamen debet iuſte coꝛripiens a tribus.a conſimili defectu.a ſpiritus impetu⁊ a pec cantis contemptu A conſimili defectu vñ Iſido.lib.iij. de ſummo bono.ca. xxxij. Iõ debet vicia aliena coꝛrigere qui adhuc vi⸗ cioʒ cõtagijs fuerit inuolutus Improbum em̃ eſt arguere quicq; in alio qð adhuc reÿ ⸗ hendit in ſeipſo. Z ſpiritus impetu debet homo cauere cum coꝛripit. quia quod im ⸗ petuoſe ꝓfertnõ ab amore ſed ab ira ꝓcede re videt᷑.⁊ talis nihil coꝛrigit.qꝛ ab amoris cõſiſtorio nõꝓcedit · vnde Augꝰ.ſuꝑ eplaʒ ad Bal. Quecunqʒ lacerato anĩo dixeris. eſt impetꝰ nõ caritas coꝛrigẽtis. ilige et quidquid voles dic. Tercio coꝛ⸗ ripiẽs cauere debet a peccãtis cõtemptuſi cogitãs ꝙ in ſimili capi poſſit. Unð Aug de ſermone dñi in mõte li· ij cap̃.xxx. Co⸗ gitemus cum aliqd nos repᷣhendere necel crrvi ſitas cogat.vtrũ tale quid habuimꝰ et iam non habemus.⁊ tunc tãgat memoꝛiã cõmu nis fragilitas.vt illam coꝛreptõem.nð odi um ſed miſericoꝛdia pᷣcedat. Vel ſit aliqðᷣ vitiũ qð nunqᷓ; habuimꝰ et tũc cogitemus nos homies eiſe.⁊ habere potuiſſe Et qᷓ iſto mõ coꝛripit ⁊ punit delicta. bñ dietõem do minipmeret᷑ In cuiꝰ figurã Moyſes dixit leuitis ꝙ vnuſquiſqʒ gladiũ acciꝑet etfra⸗ trem⁊ amicũ occideret qui vitulũ cõflattlẽ adoꝛauerãt.⁊ ipo mandato Moyſi paruiſ ſent Dixit ad leuitas moyſes. Cõſecraſtis manus veſtras hodie dño.vnuſquiſqʒifi⸗ lio⁊ in fratre ſuo vt detur vobis benedictõ Eroð.xxxij. Et per oppoſitů fauentes inſo lentibus ⁊ eis in eorundem factis adulan/ res ·ſunt cauſa perditõis eoꝝ ⁊ cõfuſiõis fi/ nalis. Vñ de quolibet tali dicit ſaluatoꝛ. Lu.vi. Ve vobis.cũ benedixerint vob ho mines · hoĩes inq; fauctes defectib ſunt qͥ erꝛantes nõ coꝛrigũt ſed adulatoꝛie bñdi⸗ cunt Contra quos ꝑꝓ phetã air Maledi- cã bñdictõibus veſtris ⁊ maledicam illis. qm̃ non poſuiſtis ſupꝛa coꝛ Malach.ij.⁊ſi cut p̃allegatũ eſt. qui arguunt.⁊c̃. Lapitulũxxi. Lectio.clixvi Nopter hec? his ſimilia paſſiſunt digne toꝛ mẽta.⁊ ꝑ multitudinẽ beſtiaꝝ exterminati ſunt. ꝓ quibꝰ toꝛmentis bene diſpoſuiſti ꝓplm tuũ.quibus dediſti ↄcu/ piſcentiã delectamenti ſui nouum ſapoꝛem eſcam parãs eys oꝛtigometram vt illi quið cõcupiſcẽtes eſcã ꝓpter ea que illis oſtenſa et ĩmiſſa ſunt.⁊ a neceſſaria cõcupia auerte rentur Piaũt in breui inopes facti nouam g uſtauerunt eſcam Poſtqᷓ; ſpirituſſctũs repꝛobauit ydolatras per multas vias ⁊ de clarauit diffuſe vnum ſolũ verum deum eẽ colend um Cultus autem vniꝰ dei fuit an ⸗ tiquitus ime apud hebreos Cultus veroydoloꝝ apud egiptios Modo conſe⸗ quẽter in iſta ꝑte vt cultum vnius dei ↄple te ſuadeat ⁊ cultũ ydoloꝝ perfecte diſſuade at. agit cõmittim vſqʒad finem libri.nũc de ſupplicijs iuflictis egiptijs · nunc de be⸗ neficijs collatis iudeis.oſtendẽs ꝙ illi erãt inſte puniti ꝓpter eoꝝ iniqͥtatẽ·⁊ iſti mira/ biliter viſicatia deo ꝓpter eox pietateʒ ·qꝛ vnum verum deum fideliter coluerũt.Et huiuſmodiꝓceſſum tenuit ſupꝛa.ca.v. Di uiditur ergo pꝛoceſſus ſuus vſqʒ ad finem libri in duas ꝑtes Nam primo narꝛat iu ⸗ ſtoꝝ ⁊ iniuſtoꝛum cõmunẽ retributõeʒ Se cũdo rependit autoꝛ libri deoꝓ colla tj be neficijs populo dei gratiaꝝxactõnem in fine libri.ibi. In oĩbꝰ em̃ magnificaſti N ¶ Circa primũ duo facitIã pꝛimo narꝛat maloꝛum multiplicẽtribulatõem Secũde eoꝛumfinalem extermiatõem.ibi. Impijs autem.Cirea pꝛimũ tria facit Pꝛĩo oſtẽdit quomõ egiptij aff ligebant᷑per beſtias ⁊aĩa lia Scðo oñcit quomõaff ligebãtur ꝑ res inſenſatas ⁊ elementa Tercio qũo aff lige⸗ bãtur ꝑ coꝛpoꝛa ſuꝑceleſtia Scðᷣa ꝑs ifra capitulo iſto Negantes eĩ noſſe Tercia:c. xvij. Magna em̃ ſunt iudicia tua.in quali⸗ bertem̃ iſtarũ partium facit collatõem⁊ coꝛ reſpondentiam inter beneficia et ſupplicia. nam ſicut egiptij pꝛemebantur per beſtias elementa⁊ coꝛpoꝛa ſuperceleſtia.ita hebrei contra hec tres mirabiles con ſolationes ha buerunt ſiue receperunt ·h abuerunt cotur/ nices eis datas in eſcam.vt ſicut muſce⁊ ci nifes afflixerunt egyptios. ita volucres nobiles cõſolarent᷑ hebreos Secũdo habue runt manna de aere deſcendens. vt ſicut ig⸗ nis et grando aff lixerunt per elementum aeris egyptios.ita manna peridem elemen tum deſcendens confoꝛtaret hebreos Ter⸗ cio habuerunt lucem a coꝛpoꝛibus ſuperce leſtibus ſemper cum eis permanentẽ vt coꝛ poꝛa celeſtia. quando egiptijs lucem ſuam ſubtraherent.eaʒ tamẽ nihilominus hebre is exhiberent De iſtis ergo beneficijs ⁊ſup plicijs agitur alternatim per antitheſimꝑ duo capitula Circa tamen pꝛimam antithe ſim que eſt de egiptio:um exterminatione. et de hebreoꝛum cõſolatione et vtraqʒ ꝑ be ſtias et volatilia tria facit Nam ꝑꝛimo nar rat egiptioꝛum exterminatõem. Secundo hebꝛeoꝛum mirabilem cõſolatõem Tercio aſſignat inter egiptios ⁊ hebreos cuiuſda; diuerſitatis di Secunda pars ibi. Pꝛo quibꝰ toꝛmẽtis. Tercia ibi Vpoꝛ tebat. Duantum ad pꝛimum dicit phe hec. id eſt ydolatriã multiplicem et his ſi⸗ milia.qꝛ aliquos modos ydolatrie ſpecifi⸗ cauit.⁊ aliquos pᷣtermiſit ectio toꝛmenta⁊ ꝑ multitudinẽ beſtiaꝝ extermi⸗ nati ſunt. qꝛ ꝑ multitudinẽ quidaʒ aff licti⁊ quidã extermiati ſunt Circa ſecũ dũ ꝑ ↄtrariũ fecit deus circa pplin ſuũ licʒ peccaſſent in deſerto.ſicut nar?at Exo· xvi. Filij iſrael in deſertomurmurauerũt cõtra dñm dicẽtes Vtinq̃ eſſemus mortuiĩ egip to qñ ſedebamꝰ ſuꝑ ollas earniũ ⁊ comede bamus ad ſaturitatẽ:ſtatim vero cũůũ Moy ſes oꝛaſſet ad dñm redijt ⁊ rñdit eis Audi nit dñs murmuratõnes vr̃as cõtra eum.et dabit vobis veſpere carnes Facto pᷣo veſpe aſcenderũt coturnices de quodã ſinu arabi co.vbi potiſſime nutriunt⁊ trãſito mariin⸗ termedio ceciderunt inter caſtra.i.inter tẽ toꝛia hebreoꝝ⁊ capiebant ad nutũ populi et hãc hiſtoꝛi narꝛãs in l̃a. dicit ſic. ꝓ qui bus toꝛmentis egiptioꝝ pꝛius recitatꝭ.id ẽ loco tormẽtoꝝ egiptijs illatoꝝ bene diſpo⸗ ſuiſti pplm tuũ id eſt dediſti beneficia po⸗ pulo tuo.quibo.id eſt illis qui fuit ppls tu us Dediſti ↄcupiam delectamenti ſui:id ẽ deleetatõem cõcupitã.iuxta illud põ. Con cupierũt ↄcupiĩam̃ in deſerto nouũ ſapoꝛeʒ id eſt eſcã noui ſapoꝛis parans eis oꝛti go ⸗ metrãt a Eſt autẽ oꝛtigometra auis regia ᷣm magiſtrũĩ hiſtoꝛijs quã Joſephꝰ dꝛtigiam vocat S ꝛecus vᷣo ortigometram nos vulgo dicimꝰ curꝛilegũ a curꝛendo.et dicitoꝛtigometra quaſi recta menſura Iſi. tñ videt᷑ differentiã ponere inter coturnicẽ et ortigometram.ij.ethimolꝰca.vij. Lotur nices a ſond vocis dicũt᷑ quas greci coꝛtigi as vocant. eo ꝙ viſe fuerunt pᷣmo in oꝛtigia inſula. he aduenienditꝑa hñt Nã eſtate de pulſa maria trãſmeant Pꝛtigometra dicit ue gregẽ ducit Cũ aũt terꝛe appꝛopiquat accipiter videns eam rapit.⁊ꝓpterea cura eſt vniuerſis ducem ſolicitare externi gene ris per quãcaueant ertrema pericula. Ci⸗ bos gratiſſimos hñt.ſemina venenoꝝ quã obcãm eas vereres veſci interdixerũt.ſolũ em̃ hoc animal ſicut homo caducũ patitur moꝛ bũ Mec Iſi · vbiptʒ ſᷣm euʒ.ꝙ coturnix et oꝛtigometra non ſunt idem qꝛ ſolũ illa dicit᷑oꝛtigometra que ducit erercitũ⁊ non alia.qᷓ;uis aũt dicat Iſi.accipiens a Soli⸗ noꝙſolum hoc aĩmal moꝛbij patit᷑ caducũ non tñ credithoc eẽ vexꝝ Vulgꝰ em̃ dicit ꝙ auctoʒ libri qui incipit · triplex eẽ ſcribit.ꝙ illũ quidẽ moꝛbũ patiunt᷑ paſſeres. ſcribit etiã Solinus de mirabilib můdi ð cotur nictbus ꝙ quãdo mare trãſire volũt auſtro flante nunq; exeunt nam vim flatus tumi⸗ dioꝛis metuũt · ꝓlurimũqʒſe aquilonaribꝰ credunt.vt corpa pinguia? ideo tarda faci lius ꝓuehat ·fortioꝛ ac vehementioꝛ ſpiri⸗ tus.eum maria tranſeunt impetꝰ differũt et metu ſpacij longioꝛis vires ſuas tardi⸗ tate nutriunt. vbi vero terꝛam cõſpiciũt ca teruatim coeunt Deinde cõglobate vehem̃ tius ꝓperant. que feſtinatio plerũqʒ eritiũ parat nauigantibꝰ Accidit enim noctibus vt vela incidãt ⁊ pᷣponderatis funibus ĩal⸗ neos mergãt. hec Solinus Iſto ergo auiũ genere pauit dñs filios iſrłi debro cũ pate rẽt᷑ↄcupiĩaʒ carniũ q̃les comederãt in egip to. vt videlicet ꝑ illas carnes auerterent᷑ã ↄcupia quã habebãt.⁊ hoc eſt qð dicit᷑ ĩ lia vt dh qͥdem.id ẽfilij iſrłↄcupiſcẽtes eſcam carmũ ſcʒ de egipto auerterent᷑.⁊ a neceſſa⸗ ria cõcupiſ te poe eſt violẽta. neceſſariũ em̃ vno inõ dicit᷑ violentũ ᷣm Areſt. v. me ⸗ tha.ea.ð neceſſario.fuit autẽcõcupiſcentia eorũ violenta. quia oꝛiebat᷑ex cõſuetudine veſcẽdicarnibo in egipto Conſuetudo aũt aſſimilat᷑ nature.vij. ethi. Conſuetudo eſt altera natura Vt ergo auerterent᷑ a neceſſa ria cõcupiſcentia ꝓpter ea que illis oſtenſa et miſſa ſunt.id eit ꝓpter animalia· que il⸗ lis miſſa fuerũt ꝑdiuinã ꝓuidentiãidẽco turnices.ideo eis diuinitus date fuerunt. qð et faetũꝓ tunc ſalteʒ fuit vt a cõcupiſcꝭ⸗ tia auerterent · vnde ſubdit. Hi aũt id eſtfi lij ifrael in breui inopes factiid eſt indigen tes cibonouã guſtauerunt eſcam de qua di ctum eſtt B Et eſt notandũ ꝙↄſue ⸗ tudo maximã habet violentiã inclinãdi vo lunratẽad ſe.et iõ ſicut optimũ eſt aſſuefie⸗ riad bonas ↄſuetudines ⁊ vᷣtuoſas.ita pe riculoſũ ⁊ peſſimũ ẽaſſuefieri ad vicia. vñ narꝛat Valeriꝰ li.vij. ca.ij. in fine. ꝙ Cretẽ ſes cũ acerbiſſima execratione vti volũt ad uerſus eos q́s vehemẽter odiũt. optant vt mala cõſuetudine delectent᷑.modeſtoq; vo luntatis gnere efficaciſſimũ genꝰ vltionis euentũ reperiunt. hec ille Vult dicere ꝙ ip ſi vident᷑ moleſte maledicere qñ dicunt ho⸗ mini mala cõſuetudine delecteris;⁊ tñ im pꝛecant᷑ei maximũ genus mali De malicia 1 mnn midil th ſ Km oäp toceic temtſ te ſil ſhet nln Ade 16 ſütd cxrvii vero ꝑuerſecõſuetudinis loqurt᷑ ⁊ ug. viij ↄſeß.ca.v· de femetipo dicẽs ꝙ difficiis fu itad cõuertendũ ad fidẽ. vñ dicit ſic Liga, tus erã nõferꝛo alleno.ſed mea ferꝛea volij tate · velle meñ tenebat immicus ⁊ inde mi⸗ hicathenãfecerar⁊ rõſtrinxeratme. qup⸗ peex volũtate ꝑuerſa facta eſt libidoet dñ ** ſeruiui libidini.facta eſt cõſuetudo⁊ dum rõſuetudini non reſtiti facta eſt neceſſitas. bee Zugꝰ. Vñetiã metrice diciẽ. Dui non aſſueſcit virtuti dum iuneneſcit. Z vicijs neſcit diſcedere qñ ſeneſcit In cin figurã ſaluatoꝛ faciliter ſuſeitauit pnellã ĩdomo etiunenẽ delatũ in porta Sed laʒarũ qua priduanũ in momehto cũgemitu jacrimis er clamore Joh.xi. Quã hiſtoriq erponens ugꝰſuꝑ Math · omel· xv diẽ ſic. Mo⸗ les impolita ſepulcris ip̃a eſt dura vis con⸗ ſuetudinis qua premit᷑ anima.nec reſurge⸗ re nec ſpirare ꝑmittitur.dictũ eſt antẽ qua⸗ driduanus Reuera ad iſtã cõſuetudinẽ de qua loquoꝛ · de quodãꝓgreſſu ꝑuenit ania pꝛima eſt quaſiſcintillatio delectatõnis in coꝛde ſecũda conſenſus in volũtate.tercia factum quarta ↄſuetudo. Hec Augꝰ Lectio.clxxvij. Moꝛtebatenim inillis quidẽ ſine excuſatõe ſuꝑue nire interitũ exercentib tyrãnidẽ Pis aũt oſtendere t̃ quẽadmodi inimici illoꝝ ex terminabant᷑ Etem̃ cum illis ſupuenit ſe⸗ ua beſtiaꝝ ira. morſiby ꝑuerſoꝝ colubrorũ exterminabant᷑. ¶ Poſtq; ſpũſſctũs ꝑ ſalo⸗ monẽ declarauit aliqualr qũo egiptij pum ebãtur in egiptoꝑ cynifes muſcas ⁊ ranas qꝛ poſſet aliquis dicere ꝙ oin ocõſilr affli⸗ gebãtur hebꝛei in deſerto ꝑ ſerpentes igm 5 1 tos qͥ pplm tactu venenoſo inflamauerunt et occiderunt iõ placuit auctoꝛi diuerſita⸗ tem aſſignare in hacꝑte inrer afflictões il⸗ latas egyptijs ꝑ hmõi beſtias.⁊ caſtigatio nes illatas hebreis ꝑ cõſimilẽ modũ. Et cir cn hoc duo facit Nam pᷣmo aſſignat mira culoſam diuerſitatẽ Secũdoilloꝝ miracu loxꝝ deo attribuit autoꝛitatẽ. Scða ꝑs ibi. Tu es dñe. Circa pꝛimũ duo facit Pꝛimo oñdit diuerſitatẽ inter egiptios punitos et hebꝛeos ex ꝑte eoꝝ qͥ patiebãtur. Scðoer pte penax que eis infligebãtur:ſcda ꝑs ibi Sed nõ in ꝑpetui. Circa pꝛimũ duo facit⸗ Pꝛimo oñdit qũo diuerſimode digni fue ⸗ runt punitione. Secũdo qũo hebꝛei habue runt le in aft lictõe.ſcða ꝑs ibi. Etej cũil⸗ lie 2 Lirca pꝛimũ ſciendũ ꝙegyp tij qui detinuerãt hebreos id eſt filios iſrt᷑ ꝑ'cccc:annos in ſeruitute poſt moꝛtem Jo⸗ ſeph. qui etiã ordinauerũt totũ maſculinũ genus hebreoꝝ interfici. merito debẽttra⸗ diad interitũ ſine quocunqʒ remedio·⁊ma rimeꝓpter duriciã coꝛdis eox ad oratõem moyſi⁊ aaron merito debuerũt moꝛtitra⸗ duſed pebrei in deſerto multo minus pec/ cauerũt. ⁊ ideo ſufficit ꝙ aliqua tali ꝓunirẽ tur pena ꝑ beſtias.ſicutegiptij quõdã puni ti extiterãt vt caſtigaren᷑in ſeipis ⁊ ꝓpen⸗ derenrq̃ͥ egiptij ſuſtinuerãt in egipto Et eſt qð dicit. Opoꝛtebat em̃ illis quidẽ idẽ egiptijs ſine excuſatõeid eſt ſine pene miti gatione ſuꝑuenire interitũ id ẽmoꝛtẽ.exer centib tyrãnidẽin eis. Hec tyrãnidis ẽre⸗ gimen tyrãni·⁊ eſt quedam ſpẽs monarch⸗ ie regalis.qñ aliquis pꝛincipatur pplocõ⸗ tra eoꝝ voluntatem ⁊ ad ſuijp̃ius folũ vti⸗ litatẽ priuatã. jm AKreſt.iij pol. ⁊.viij. ethi co. Vni tyrãnidis eſt crudelis dñatio Pis aũt id ẽfilijs iſrael oꝑtebat oñdere t̃ per ſenſibilẽ experientiã in cõſimilibo aff lictio⸗ nibo quẽ̃admodũ immici illorũ ſcʒ egiptij exterminabantur.hec aũt ꝑpenderũt ſenſi⸗ biliter·exterminabant᷑moꝛſibo colubroruʒ Et hoc eſt qð ſubdit Etem̃ cum illis ſuper nenit ſeua beſtiaꝝ ira ſcʒ ſerpentũ ignito.ũ imiſſa vicz a deo moꝛſibꝰ ꝑuerſoꝝ colubꝛo rũ exterminabãtur id ẽ aliqͥ murmurantes cõtra dñm ⁊ nõ penitẽtes moꝛdebãtur ſed nõ extermiabãtur Coluber eſt genus ſerpẽ tis. ⁊ ðꝛ coluber quaſicolens vmbras qꝛ in vmbris ſepium cõmoꝛat᷑.⁊ ðꝛ Deutro.viij In deſerto illo fuerunt ſerpentes flatu ad urẽtes ſcoꝛpiones ⁊ dipſades. Dipſas dis. eſt genus ſerpẽtis.⁊ ðᷣꝛ latine ſitula ꝑↄtra riũ.qꝛ ꝑimit hoies ſiti.vas vero ſitula vo⸗ catur ꝓpꝛie qð aufert ſitim ⁊ iſte ſitule ſunt adeo pꝛaue vtcum calcãtur vix videantur quarũ venenũ ante ertingnitq; ſentiat nec triſticiã ſentit moriturus m mgm in hi⸗ ſtoꝛia ſuper. viij capi. Deutro: Er figurant moꝛaliter iſte ſitule demones qui bonos vi ros fedis cogitatõib agitant ⁊ infeſtãt.iſte — En — — ectio ettã ſuntita parue ꝙ vi᷑ vident᷑⁊ ex nimin occaſione ſurgunt ⁊ intoxicãt ſine moleſtia mo cũ delectatõe perimũt. qñ ſunt per de⸗ lectatõem moꝛoſet a Circa illam clanſilã Opoꝛtebit eñ̃illis ſine excuſatio⸗ ne ſuꝑuenire interitũ. Notandũ ꝙtria ſũt que inexcuſabiles reddunt omẽs pctõres⁊ pena dignos oñdunt.vicʒ magnitudo ſcle in peccante.ſilitudoculpe in iudicãte.⁊ in⸗ eptitudo cauſe in allegãte. Pꝛimo reddit hoĩem inexcuſabilẽ magnitudo ſcie in pec⸗ cante Duãto em̃ aliquis maioꝛẽ ⁊ clarioꝛẽ noꝛiciã habet de deo.tãto magis peccat ce⸗ teris paribꝰ Et ideode phis dicit apls ad Roma.pᷣ. Qð inuiſibilia dei eis ꝑ creatu⸗ ras innotuerunt⁊ tñ euanuerũt in cogita tionibo ſuis ⁊ obſcuratũ eſt inſipiens coꝛ eo rum intm̃ vt ydola coluerunt. nec ſuꝑ hoc in aliqᷓ excuſant᷑ qᷓſi de deo nullã noticlã ha⸗ buiſſent. qꝛ inniſibilia deiꝑ ea que tacta ſũt intellecta ↄſpiciunt᷑.ſempiterna quoqʒ vir⸗ tus eius ⁊ diuinitas ita vt ſint inexcuſabi⸗ les Sile dicit ſaluatoꝛ deiudeis Joh.xx. Sinon veniſſem ⁊ locutꝰ eis fuiſſem. ꝓecca tum nõ hrent. nunc autẽ de pctõ ſuo nõ hñt excuſatõem Scðo reddit hoĩem inerenſa⸗ bilẽ ſilitudo culpe in iudicãte. qñ aliqͥs iu⸗ der dep̃hendit᷑in crimine ꝓ quo ſolet alios punire.nullã poteſt excuſutõᷣem pꝛetẽdere. Exemplũ de falſis iudicibꝰ qͥ volebãt ↄdẽ nare ſuſannõ Dañ:xij.&t ideo ſignãter di cit apłs Ro.ij. Inercuſabilis es o hõ omĩs quiiudicas.in quo em̃ alterũ iudicas.teip⸗ ſum cõdẽnas Tercio reddit hoĩem inexcu⸗ ſabilem ineptitudo cauſe in allegante. quã do em̃ cãq̃ allegat᷑ manifeſte nulla eſt vlcõ ficta ꝑ mẽdaciũ.nõ eſt excuſatio.ſed aggra uatio ad pᷣcedens delictũ. Exemplũ de inui tatis ad cenã Lu.xitij. quifalſas⁊ fictas ex cuſatões fecerunt ⁊ aſſignauerũt.a cena fu erunt repꝛobati⁊ alij loco eoꝝ vocati.⁊ iðᷣo chtra tales excuſatões malicioſas petit põ Iõ declines coꝛ meũ in verba maliciead excuſandas excuſatões in pctis ¶ Excuſãt tñ ſe quadruplr homies ð pctis ſuis Qut dãpꝑ laſciuã ſocietatẽ · quidã ꝑ diuinã volũ tatem · quidã per carnalẽfragilitatẽ.quidã ꝑf̃ nalẽ vtilitatem. Pꝛimo dicũt cõiter qñ depꝛehendnntpeccaſſe. mala ſocietas ↄpu lit me ad hoc malum que quidẽexcuſatò fa tuiſfima putaretapud iudicemſecularẽ. cñ ↄcedet facinus ⁊ alios coaccuſet.ſed mul⸗ tomagis apud deũ nõ valet qͥ nouit maliar bitrij libertatẽ VUnde Seneca in ꝓuerbijs Omitte ercuſatõem'nemo peccat inuitus eteſt excuſatio multoꝝ allegatio ſocioꝝ.ſic dicunt multi Quare nõ licet mihi Sic ẽ facit talis ⁊ talis Sed iſta ſocietas nõ excu ſat peccantẽ ᷣm Miero.ĩ quadã epla. Mul titudo ſocioꝝ impunibile nõfacitcrimẽSe cũdo quidã ſe excuſan tꝑ diuinã volunta⸗ tem. quoꝝ aliqui dicunt deum eos ſciuiſe peccaturos ⁊ velle eos ra les eẽ nec eis etiaʒ imputandũ ſed diſpoſitioni diuinen coꝛpi bus celeſtibus ⁊ cõſtellationi. Et tales deñ blaſphemãt quaſi ſit auctor maloꝝ ⁊ videx factoꝝ que hoĩes cauere nõ pãt Iſt aliquo mõ figurant᷑p Jacob volentẽ deciꝑe prem ſuũ cum pater q̃reret qũo taʒ cito inuenire otuiſſet:vnde ſibi cibũ optatũ pararet Re põdit. volũtas dei fuit vt mihi cito occur⸗ reretqð volebã Beñ. vxvij. Iſtomõ ſũt nõ nulli mundi ſapientes iuris ciuilis periti. quidqd facunt.coloꝛare legibo et munite rationibo ſciunt oĩno vt nihil faciãt ſceleris qð nõ ſit iurib ercuſatũ.ſi hõ credere velit eis. Tales aſſimilãt Dyoniſio tyrãno.deqͥ narꝛat Valeriꝰli.pᷣ.ca.ij. Ite ingreſſus tẽ⸗ pla deoꝝ detractoꝗ oui olympio magni põ deris aureo amictũ pãnũ laneũ ei circũde⸗ dit. ⁊ admirantib illis qui aderant. ꝙſic ſi ne timoꝛe ſanctos ſuos ſpoliare pᷣſumpſit: Rñdit ꝙ illud ad dei ſuicõmodum feciſſet ſiã aureũ amictũ graue foꝛet ꝓ eſtate⁊ fri gidũ ꝓ hyeme. laneũ quoqʒ ꝓ vtrodʒ tem⸗ pore luit aptum Iteꝝ eſculapio qͥfuit bar⸗ ba aurea redimitus demi iuſſit barbã ⁊ au ferꝛi. Cuiꝰ cãm aſſignauit ꝙ Appollo pa ter ſuus im barbis eſſet.⁊ nõ decebat patre carente barba.filiũ apparere barbatũ. Ite⸗ rũ vittas aureas ⁊ preras ⁊coꝛonas queſi mulacra poꝛrectis manibo ſuſtinebant tol lebat ⁊ ſe eas accipere non auferꝛe dicebat: ſtultum eſſe cõfirmans a quibus bona pꝛe⸗ camur.ab his poꝛrigentibus nolle ſumert Iſto mõ prudẽtes ſeculi qᷓ;tůcunqʒ flagit oſe ſe habeant contra iura deũ? ecciam ſꝑ coloratis rõnibus ſe excuſant Tercõ quidẽ ſe excuſant ꝑcarnalemfragilitatẽ? dicunt plane blaſphemãtes deum ſe non poſſeali⸗ clrrviii bidinib abſtinere vptern plexionẽ talem. Contra quos argult Pierd in explanatõe fidei⁊ allegat eů magiſterſen ij di. xxxvi. Execramus inquit nos blaſ phemiã eoꝝ dicunt impoſſibilealiquid homia deo pre ceptũ eſſe.⁊ mãdata dei nona ſingulis. ſed ab omiĩbo in cõmunipoſſe ſ eruari Quar⸗ to quidã excuſant ſeperfinalẽ vtilitatẽ.⁊ta les inueniunt nõnulli pꝛedones. raptores etiniuſtt exqͥſitores. qui auferit a diuitibꝰ bona ſua ſine cõſcientia. coiligũt ⁊ recõdũt et elemoſinas cᷓm finalẽpꝛetendũt. ¶ Iſto mõ diuerſi dinerſas excuſatões inuemunt. ⁊cũperõꝛes exiſtant ſetñtra deũð pcti⸗ defẽdũt Vñ Sꝛe.xxi.moꝛa. Vſitatũgene nis pũani viciũ eſt libido. peccatũ cõmirte re⁊ cõmiſſum negãdo abſcõdere⁊ cõiunctĩ vefendendo excuſare. Sicut aũt impiũ eſt petã que cõᷣmiſimꝰ nos ꝑtinaciter ertuſare ita virtuoſum eſt valde ꝓximũ nõ faciliter iudicare ſed cõpaciendo aliqual: excuſure ↄſiderãtes cõls fragilitatis cõditõem:ſin⸗ cere familiaritatis cõmunionẽx vere pieta/ tis exercitatõem Prima em̃ cõmunis fragi litas qua frequẽter omẽs erꝛamꝰdebet nos mouere ad aliqliter excuſandũ nõ tñ Ptina citer defendendũ erꝛoꝛes faciles aliorũ.vñ Berñ.ſuꝑ cãtica ſe ermo. xli. Noli iudicare ꝓximũ ſed magis excuſa intentõem ſi opus non potes · puta ignoꝛantiã · xuta ſurꝛeptio nem. ꝓura caſum.ꝙſi omẽs oĩno diſſimula tionẽ reicertitudo recuſat.ſuade niprlomi nus tibi ⁊ dicito apud temetiÿm vehemẽs tentatio fuit Quid de me illa feciſſet ſiilla accepiſſet in me ſimliterptãtem. Secũdo monere nos debet ad idem ſincere familia ritatis cõmunio vt ſaltem de amicis fucili⸗ ter mala nõ credamus.nec eriã de pximis · nec de p̃latis veletate ꝓuectis Vj Piero. in epla ad ruſticũ Ioiẽfacile malũ ðpꝛo/ uecta etůte credendũ quã vita pterita defẽ⸗ dit⁊ honoꝛat voca bulũ dignitatis De ami coetiã ſuo Tenocrate cũ quiqã platont di⸗ riſſet ꝙ direrat de eo malü rñdit nõeſſe ſibi credibile ꝙ ille quẽtm̃ amabat e nõ dilige ret. cunqʒ narꝛãs dictũ ſuũ ſe ꝓ batuꝝ aſſe/ reret Rſidit plato nũqᷓ; enocratẽtalia di⸗ xiſſe niſtexpedireiudicaſſet. Tercio mone⸗ re nos debet ad ideʒ veꝛe pietatis exercita tio Pium eſt ẽ alienos defectꝰſine leſiõe tuſticie ᷓtum fiert poteſt excuſare.? famaʒ Pmoꝝ Gtum poſſibileẽ illeſam ſeruare. ñ Oꝛigenes ſuꝑ Leuit.xxxiij.ca Hon vult te dñs ſi foꝛte videris ꝓctĩ fratris cõ⸗ tinuo euolare ad publicũ⁊ pꝛoclamare paſ ſim? diuulgare pctã aliena. qð eſſer vtiqʒ non corrigẽris ſed infamãtis Vñapli Si mõ⁊ Judas NMos innocẽtes abſ oluere oꝑ tet.nocẽtes vero ꝓdere non decet Lectio. chrxviij Ed nõ in per petuũ ira tua ꝑmãſit:ſed ad coꝛ rectõem in breui turbati ſunt. ſignum hñtes ſalutis ad ↄmemoꝛationeʒ mãdati legis tue. Qui enim ↄuerſus eſt nõ per hoc qð videbat ſanabat᷑ ſed ꝑ te omniũ ſaluatoꝛem.⁊ in hoc oſtendiſti inimicis no ſtris. qꝛ tues qui liberas ab omĩ malo Il⸗ los aũt locuſtaꝝ⁊ muſcaꝝ occiderũt moꝛſ? et nõ eſt inuenta ſanitas aĩe illoꝝ qm̃ digni erãt ab hmõtertermnari Oftenſa diuer ſitate demeriti inter egiptios punitos ꝑ be ſtias in egipto.⁊iter hebreos punitos ꝑ be ſtias in dejerton iſta ꝑte ꝓſequit de eadẽ diuerſitate ſupplicij Fuerunt autẽ diuerſi mode puniti.egiptij ad extermiatõem.he/ brei vero ad coꝛrectõem De punitione egi⸗ Prioꝝ ꝑranas muſcas ⁊ cynifes ſatis eſt ſu⸗ perius tactũ. De punitõe vero hebreoꝝ eſt ſciendũꝙſicut haber Numeri.xxi.Cũpo⸗ pulus in deſertocõtra dñm murmuraiſet imiſit eis ſerpentes ignitos hoc eſt ꝑuoset veloces ad modũ ſcintillaꝝ quttactu vene noſoinfiamabant⁊ cauſabãt tumoꝛem ⁊ru boꝛẽin carne.ad quoꝝ pũcturã quidã vul⸗ nerati ſnntquidã vero moꝛtui · Qenerunt ergo ad moyſenet rogauerunt eñ ꝙoꝛaret Peis ad dñm Ad huiꝰ ergo p̃ces oꝛdiauit dñs vt faceret figuram ſerpentis de ere et poneret ſuꝑ ſũmitatẽꝑtice? faceret illũ de ferꝛi in populo⁊ dixiteis Pquicunqʒ eſſet percuſſus a ſerpẽte ignito ſtatim aſpiceret ad ſerpentẽ eneum⁊ curaretur Iſtud mira culoſum remedium ꝓuidit deus filijs ir in deſerto⁊ fuit figura pulcerꝛima depaſſi one chriſti ſicht ip̃emet allegauit Jo.iij St cut Moyſes exaltauit ſerpentẽ in deſerto. ita exaltari opoꝛtet filium hominis. vt om nis qui credit in eum nõ pereat. ſed habeat Lectio vitam eternã De afflietõe igit hebreoꝝ per ſerpentes ignitos ⁊ medio eis ↄceſſo agit autoꝛ in ꝑte iſta declarans qualr egiptij af Kicti fuerunt ſine remedio tanq; incoꝛrigi⸗ biles. hebrei vero cũ remedio tanqᷓ; filij ad coꝛrectõem habiles. Et circa hoc tria facit. Nam pᷣmo tãgit hebreoꝝ rõnabilem calti⸗ gationem Scðo egiptioꝝ miſerabilẽ exter minatõem Tercio redit ad declarandã mi rabilẽ hebreoꝝ liberatõem in plaga ſerpen⸗ tũ. ſc;a ꝑs ibi. JIllos aũt locuſtarũ. Tercia ibi Filios aũt tuos. Circa pᷣmũ quattuoꝛ fa cit Nã primo agit deafflictõis tedio.ſcᷣo de afflictõis remedto.tercio ð eiuſdẽreme dij autoꝛe peipuo Duartode fine ꝑillð re mediũ pᷣncipalrintento.icða ꝑs ibi Habẽ⸗ tes ſignũ ſalutis.terciaibi. Qui em̃ cõuerſꝰ quarta ibi. Et in hoc oſtẽdiſti Dicit em̃ ſic· Sed non in perpetuũ ira tua permãſit Ira tua id eſt pena inflicta per te·hebreis peccã tibus in deſerto · nõ fuit exterminatiua om niũ generalr ſed caſtigatiua tantum · vnde ſubdit Sed ad csꝛrectõem in breui turba/ ti ſunt Piere · xxx Non faci te in cõſũma ⸗ tionẽ.ſed caſtigabo te in iudicio vt nõ vide aris tibi ĩnoxius ·⁊ hoc in breui.qꝛ Iſa.liiij In momento indignatõis mee abſcondifa ẽiem meã parumpera te. Et tñ cum fuerũt in turbatione illa fuerũt hñtes ſignum ſa⸗ lutis ſcʒ ſerpentẽeneum ad ↄmemoꝛatõeʒ mandati legis tue.j.ſicut cõmemoꝛatoꝛ ĩ le getua. Nume. xxi Fac ſerpentẽenenm ⁊ po ne eum p ſigno. Sed quia ille effectus quo curati fuerunt ad inſpectõem ſerpẽtis enei poſſet a ſimplicibo ipi ſerpẽti attribuiet nõ deo.ideo tercio ſubiungit. QDuiem̃ ↄuerſꝰ eſt ⁊c̃.per te chꝛiſtů figuratũ per illũ ſerpẽ/ tẽ eneum qui oĩm eſt ſaluato⁊ Figurabatur nutẽ chriſtus ꝑ iſtum ſerpentẽeneũ multi⸗ pliciter.ſcʒ qᷓ;tum ad moꝝ ĩnocentiã. quã⸗ tum ad ſitus eminentiã.qᷓ;tum ad vite carẽ tiã⁊ qᷓ;tum ad ſalutis efficientiã A ¶ Pꝛimo ad moꝝ inocentiã qꝛ ſicut illa figura ſerpentis venenoſa apparuit.et eñ nullum vehenũ habuit.ita chriſtus car/ ne peccati apparuit ⁊ tñ nullũ peccatũ ha⸗ buit.nec eſt inuentus dolus inoꝛe ip̃iꝰ Se ⸗ cũdo quoad vite carentiã; qꝛ ſicut ſerpens ille vitam nõ habuit⁊ tamẽ de materia ma time duratiua fuit qꝛ es inter omĩa metal⸗ la durabilius eſt. ſiẽ dicit hic glo.ita xpe ve re mortuꝰeſt m hũanitatẽ ⁊ vere eternꝰ et imoꝛtalis eſt ᷣm diuinitatẽ Tercioqᷓ;tũad ſitus eminentiã. qꝛ ſiẽ ſerpẽs poſitꝰ fuit ſu⸗ per particã longã vt a toto pplo viderctet a gentibv.ita xpe in lignocrucis ita alte ſu⸗ ſpendebat᷑ vt a toto pplo videret᷑.vbietiaʒ adhuc a deuotis mentibo per fidem ⁊ amo rem cõſpicit Quartoqᷓ;tum ad ſalutis effi cientiã. qꝛ ſicut omiĩs a vera ſerpente ꝑcuſ⸗ ſus ſi ſerpentẽ eneũ aſpiceret curabat. Ita quilibet a dyabalo vulneratus ſichriſtum in cruce conſideret perf dem⁊ veni roget ſanat Quarto ſubiũgit finẽꝑ iſtud mira ⸗ culum pꝛincipaliter intentũ. videlicet ho⸗ noꝛem dei:cum dicit. Et in hoc oñdiſtiini/ micis noſtris.qꝛ tu es qui liberas ab omni malo.ſcʒ coꝛpoꝛali⁊ ſpũali Chriſtus eñ le git᷑ feciſſe miracula ꝓpter tria. Pꝛimoad eoꝛum circa quos operabatur vtilitatẽ.qͥa eos frequenter in coꝛꝑe ⁊ in ania curabat. Secũdo ꝓpter alioꝝ ↄuerſionẽ. quia mul⸗ tẽ videntes xp̃i miracula cõuertebant᷑ Ter cio ꝓpter dei gloꝛiam⁊ honoꝛem· Johix- Nec hic peccauit. neqʒ parentes eius.ſʒ vt manifeſtent᷑opera dei in illo Et eodẽ mod in ꝓpoſito deus iſtud miraculũfecit ad vri liratem bonoꝛum de kilijs iſrael. ad cõuerſi⸗ onẽ maloꝝ⁊ ad gloꝛiam dei dilatandam B Scðop̃ncipaliter in iſta lectõe agit de egiptioꝛuʒ in egipto mi rabili perbe fitas exterminatõe queppter eoꝛum mali⸗ ciam ſine quocũqʒ remedio infiigebat vn ſubdit Illos aũt id eſt egiptios: locuſtarũ et muſcarum occiderunt morſus · De qui⸗ bꝰ locuſtis dicit᷑ Exo.x. Dixit dñs ad moy⸗ ſen extende manũ tuam ſuꝑ terꝛam egipti ad locuſtam vt aſcendant ſuper eam et de⸗ norent omnẽherbã que reſidua eſt grandi⸗ ni De muſcis vero Exoð.viij habetur Ue nit muſca grandis in domo pharaonis ⁊c· Locuſta fm gloſã ſuper illud Exoð·x. dic tur quaſi longa haſta.qꝛ habet lõgioꝛa cłi ra retroqᷓ; ante · Etfm Iſið xijEthi. Eſt animal paruum noxium habens dentem? plus qᷓcetera animalia frugibus nocetItẽ m PMiero. ſuꝑ primũ capitulũ Joelis u iuſmodi volatilis tria ſunt nomia ſucceſſi⸗ ne ßm etatem Tamfetus locuſte anteqᷓ ha beat alas vocatur brochꝰ cũincipit yolare inis incglte ismem inimen jinnm mm Ur ſ ſinigne ſrign iuane ſne lunſ ſnpn ſdin unl urin ilimi ctqön misi ſcteß mndo ſdm ſusad keiſts wßl mit ieſ iin clxxviii vocat᷑acelabus · cum plene volat vocat᷑locu ſta De locuſta loquens Baſilius in exdme ron dicit Tocuſta dicit᷑ quaſi loco ſtarefac ens. qꝛ cl iter arꝛipienti occur:it.malũ et ſiniſtrũ.ſicut bufo dextrũ— dicit locuſta.qꝛ nũc ſaltů dat · nũc loco ſtat vel qꝛ per modicũ tempus ſtat in vno loco Thriß.ſuꝑ Matß·ſic ait. Locuſte ſunt vo latilia munda quidem ſed ꝑua.⁊nõſt at in altum volãtia que mãducauit Joßes in de ſerto Arnolphus etii quidam expoſitor ſic ait Minimũ genus locuſtaꝝ in deſerto iu⸗ dee quo paſtus eſt Johes vſqʒ hodie appa ret.⁊ habet coꝛpuſculũ in modũ digiti ma⸗ nus.mẽbris extlibus⁊ breuib.ĩ herbis fa/ ciliter capit· hec ille. Talibo ergo locuſtis⁊ muſcis exterminabant᷑ egiptij in contemp tũ ⁊ deriſionem ⁊ non per leones vel vrſos vel foꝛtia animalia. qꝛ digni erãt ꝓptereo ⸗ rum ydolatriam a ralibus erterminari. b Circa illã clauſulã.ſignũ haben ⸗ tes ſalutis Notandũ ꝙ deus hůanogeneri multa ſigna oñdit.beniuolentie.reminiſcẽ tie. ꝓuidentie.⁊ pacientie: Signa beniuo/ lentie ſunt omẽs creature facte ⁊ create ad ſeruiendũ homini Eſt em̃ ſignum qð vnuzʒ offert ſenſui⁊ aliud intellectui:⁊ iõ oĩs cre atura ſenſibilis ſeip̃am offert ſenſui ⁊ deuʒ repſitat intellectui boni viatoris Vemo po teſt hec ſigna facere. que tu facis niſi fuerit deus cum eo Joh.iij. Signa reminiſcentie ſunt ſeptẽ ſacramenta eccleſie ꝑ que reduci mur ad memoꝛiã paſſionis dñice Hebre.ij Salus noſtra firmata eſt cõteſtante deo ſi⸗ gnis ⁊ poꝛtentis ⁊ varijs virtutib.⁊ ſpũs fancti diſtributõibo Signa ꝓuidentie da bit ante ſuũ aduentũ ne oĩno veniat pecca/ toribꝰ impꝛouiſꝰ.⁊hoc eſt ſignũ magne cu rialitatis diuine. nullus eñ̃ qui aliquid fa cit qð vellet occultari· approbat aduentuʒ homis impꝛouiſum.ſed peccatoꝛ quilibet facit qð vellet. ſipoſſet occultari⁊ ideo deꝰ mundo pleno pctis venturꝰ pᷣmittit ſigna quedam notabilia.per que homĩes contra Ip̃ius aduentum ſibi ꝓuideãt⁊ diſponant. De iſtis ſignis dicit Lu.rxi.ca. Erunt ſig⸗ na in ſole⁊ luna ⁊ſtellis Dicit Vegetiꝰ de re militari lib.iij.ca.v. Tria inquit genera cõſtat eſſe ſignoꝝ ꝓ negocijs belli vicʒ vo⸗ calia ſemiuocalia.⁊ muta. Vocalia dicunt᷑ que humana voce ꝓferunt.ſicut duces pꝛe oꝛdinant aliqʒ certũ verbũ.quo in cõſticu vtuntur ſicut deus nobtſcũ · veltriumphꝰ imꝑatoꝛis · vel aliqð cõſimile Signa ſem uocalia ſunt que fiunt per tubam coꝛnu vł buccinã · Signa muta ſunt vexilla. aquila dracones.⁊ circa iſta ſigna ponebat᷑ medie tas donatiui oĩm militum euntiũ ad bellũů pter duas ratões.vna fuit ratõ ne ſi ea ha niſſent in cuſtodia ꝓpria in friuolis expẽ derent. vnde ad vtilitatem eoꝛũ ꝓuiſum fu it ꝙ ſufficienter ſuſtentabant᷑ ð ãnona ↄmu¶ ni Ilia ratio fuit vt per hoc animoſiꝰ⁊ foꝛ⸗ tius ſequerent᷑ſigna ſuaæ⁊ ea nullo modo re linquerent ex quo peculiũ ſuum caſtrẽſe ibi dem ſcirent cõſiſtere.ſed potius ea defende rent qᷓ;tum poſſent.iſta tria ſignoꝝ genera faciet chriſt?in aduentu ſuo ſecũdoã ſig na vocalia erunt in illa diſceptatõe.ſicut ↄi ci? Wat.xxv. Eſuriui⁊ non dediſtis mihi mãducare ⁊c. Signa ſemiuocalia quiatu ba pᷣcedet.⁊ ð iſtis ſimul dic apls.pᷣ. Theſ⸗ iiij. Dominus in iuſſu ⁊ in voce archangeli et in tuba dei deſcẽdet de celo Signa vero muta erunt inſtrumenta paſſionis chriſti⁊ ip̃m coꝛpus dñicũ vulneribus inſignitum. Dañ.vi. Ipſe eſt ſaluator ⁊ liberatoꝛ faci⸗ ens ſigna ⁊ꝓdigia in celo⁊ in terꝛa Signa pacientie dat nobis diu erpectando nos ad veniã vt redeamus ad grati Eph.iiij 1o lite ↄtriſtare ſpiritũſctm̃ dei in quo ſignati eſtis in die redemptõis Lectio.clxxir Ilios autemtu os nec draconũ nec venatoꝝ vicert dentes. miſericoꝛdia em̃ tua adueniẽs ſal⸗ uabat illos. In memoꝛia ſermonũ tuorũeꝑꝝ terminabant᷑æ velociter ſanabant᷑ ne ĩaltã incidentes obliuionẽ. non poſſent tuo vti adiutoꝛio. Etem̃ neqʒ herba.necmalagma ſanauit cos ſed tuus dñe ſermo qui fanat omĩa Explicata tribulatõe egiptijs illata⸗ per minutas beſtias quibꝰſine remedioer terminabantur: Redit ad coꝛreprõem filio rum iſrael in deſerto.a qua cuʒmirabili ad iutoꝛio liberaàbantur Etcirca hoc tria facit JHam pꝛimo oſtendit buius remedij cauſã ſupnaturalẽ Secũdo ponit huius remedij cãm finalem Et tercio excluditud huius re medij efficientia cẽm cãm medicinalẽ. ſcða ꝑs ibi. Nein altã.terciaibi. Eteñ̃ neqʒ her ba Z Quantũ ad primũ dicit ſic Filios aũt tuos ⁊c̃.qꝛ fuerunt filij ideo de⸗ buerunt caſtigari Ecẽi.vij. Filij tibilũt eru di illos ⁊ curua illos a puericia eoꝝ In cu/ ius figurã diẽ põ. Beatus quitenebit⁊ al lidet ꝑuulos ſuos ad petram ·id eſt beatus ui caſtigabit filios ſuos vel carnales ꝑ na turã.vel ſpũales ꝑ curãet allidens eos pe⸗ tre.i.xp̃o aſſuefaciens eos ad opa virtuoſa ⁊ alibi dicit In matutino interficiebã om̃s peccatoꝛes terꝛe.hoc eſt ſtatim in iuuentu⸗ te vicia peccatoꝝ ꝑ caſtigatões condignas amputari.et hoceſtcaꝑe vulpes ꝑuulas qᷓ̃ demoliunt᷑ vineas Lan · ij. Uñ Miero.ſuꝑ eplam Ephe.ij.⁊ habet᷑in Cano. di. xxxvij. legant Pely ſacerdos pater ſanctus fuit ſʒ qꝛ filios nõ erudiuit in omĩ diſciplina ⁊ coꝛ rectione.ſupinus cecidit⁊ moꝛtuꝰ eſt Fili⸗ os aũt tuos nec draconũ nec venatoꝝ vice ⸗ runt dentes. qꝛ nec a magnis beſtijs in quã titate cuiuſmodi ſunt dracones.nec a mali cioſis inqualitate · cuiuſmodi ſunt ſerpen/ tes minoꝛes dñoꝓtegente ledebant Dꝛaco eñ̃ ſᷣm Iſið veneno caret.xij.ethi.ca.viij. ita ſcribit Draco maioꝛ cunctoꝝ ſerpẽtum ſiue omnũ aĩantiũ ſuper terꝛã Punc gꝛeci dracontã vocãt Vnð ⁊ deriuatũ eſt in lati nũ. vt draco diceret᷑ qui ſepe a ſpeluncis ex tractus fert᷑in aerẽ · cõcitatqʒ ꝓpter eũ aer. Eſt aũt criſtatus oꝛe paruoꝰ artis fiſtulis per quas trahit ſpñ⁊ linguã exurit. Uim aũt non in dentibo ſed in cauda habet. ver bere potius qᷓ; ictu nocet.innoxius eſt ẽ a venenis.⁊ iõ huic ad mortẽ faciendã̃ ve ne⸗ na nõ erunt neceſſaria.qꝛ ſi quẽ ligauerit oc cidit VUnde nec elephas tutus eſt ſui coꝛpo ris magnitudine. nam circa ſemitas delite ſcens ꝑ quas elephãtes ſolito gradiunt᷑cru ra e oxꝝ nodis illigat ac ſuffocatos perimit. hee Iſi. Fert᷑ aũt hm papiã ꝙ herba q̃ drac tea dicit᷑nata ſit de ſanguine draconis et i ſic vocata.et eſt dꝛaconij coloris. flos vero eius ſicut lingua dꝛaconis Si quis radicẽ huꝰ herbe ſanis ↄfricet manib.ſerpentes ſine periculo prẽdet · eſt aũt tyrlace virtutis ſi legat̃mẽſe Julij. hec pap̃. Mirabile ẽ aũt ſi veneno careat draco cũ ᷣm autoꝛes auraʒ irãdo inficiat et infatu moꝛtifero peſtes Lectio ingerat:ſicut ptʒ er narꝛatðe Areſto.li ſuo de ꝓprietatib elementoꝝ. de eo qð ↄtigit tpe Philippi in armenia? Solinus de mi rabilib mundi dicit expꝛeſſe. ꝙ nõ in den ⸗ tibo ſed in cauda venenũ habeat.nec obſtat geius carnes comedũt ethiopes ſicut diẽ pð. Dediſti eam pplo ethiopũ eſcã qð põt eſſe v el qꝛ venenũ excutiunt aliq arte ſicut medici faciunt de ſerpentibo.vel caudãab⸗ ſcidunt.in qua latet venenũ Draconis aũt caro vitrei coloꝛis eſt⁊ infrigidat veſcẽtes enʒ. hinc eſt ꝙ ethiopes in feruida plaga ha bitantes carne draconis libenter veſcũtur WMercatoꝛes etiã. qð eſt mirabile dictu: q́ buſdã caꝛminibus dracones faciunt man ⸗ ſuetos ad tempus:quibus inſidentes fre⸗ no eos regunt vſqʒ tunc in ethiopiã veniũt vbi eos vendunt.vt ðꝛ in libꝛo de naturis rerum Dicit ꝗᷓ lẽ̃a Filios aũt tuos nec dra con. nec venatoꝝ vicerunt dentes.miſeri⸗ coꝛdia autẽtua adueniens ſaluauit eos per aſpectũ ſerꝑẽtis.ſicutin lectione pᷣcedente dictum eſt Subdit aũt cãm quare ſic affli⸗ gebãtur? ait In memoꝛia em̃ ſermonũtuo rũ exterminabãtur.⁊ velociter ſana bant̃ne in altã incidentes obliuionẽ nõ poſſent vti tuo adiutoꝛio. Et dicunt᷑tria.vicʒcã aſtli⸗ ctionis illate. modus medicine collate. ⁊fi nis ſalutis eis date. Puniebant᷑em̃ in me ⸗ moꝛiã ſermonũ tuoꝝ hoc eſt ad memoꝛiaʒ et cõminatõem dei exterminabãtur. Aliqͥ legunt in memoꝛia dictõualiter.qꝛ obliuio diuinoꝝ ſermonũ multos duxit in extermi niũ Aliqui legunt exanimabant᷑ aliquier terminabãt.⁊ põt exponi exterminabant᷑i. grauiter vexabant᷑ Modus medicine col jate ſubiungi cũðᷣꝛ Et velociter ſanabant᷑ Finis vero ſalutis eis date fuit remorio de ſperationis. vnde ſubdit Ne in altãincid⸗ tes obliuionẽ:in altã id eſt in ꝓfundãvt nò poſſent tuo vti adiutoꝛio deſperatõe puen ente cogitatõem¶ Vltimoexcluditabillo remedio cãm naturalem ⁊ dicit ſicEtenim nec herbã nec malagma ſanauit eos · ſe tuus dñe ſermo qui ſnat omĩa Malagma idẽeſt ꝙemplaſtrũ.⁊ ðꝛa malaxoas. qð eſt manu laxare⁊ cõprimere herbas coctas ci oleo vel butiro ĩ aliquogenere gůmi. vl alt quas ſpecies cõmiſcere pꝛo emplaſtro. et hi hil tale ſanauit eos. ſſermodẽi quopᷣcepit i miſo nsſinit mnſii ſuimt ſim nliũſ tign ſsinn iiud hultmq ſnebhm ſchen in ukſ igtgei junin ſtimn ntng ſiuiſi k . ſiudic ündi ümn iuuda ſis Lte ſiusn Mänes ſfeunn umra ſwlen ſupbe woſung ioe iilt cxxviiii ſerpentẽeneũfieri⁊ ponip ſi no xri.¶ Circa illã cluhul⸗ 2 nat omĩa Iotanð eſt ꝙ fermo dei deuote cõceprus ſanat omẽs infirmitates moꝛta/ les vel moꝛales vᷣtute diuina. de qͥpõ. Dui ꝓpiciat om.in.tu.qͥ ſa.o.in.tuas ⁊ ſicut me dicina non ſubito ſanitatis effectũ iuducit. ſed ꝑpceſſum tꝑis⁊ cum mora ita verbuʒ auditũ aliquotiens auditorẽſi ubito nõ con uertit. ſed cũ foꝛte in anĩa eiꝰqeuitꝑ.xx.an nos tuc pꝛimo incipit oꝑari.habet aũt aĩa multas infirmitares que ad vij capitales radicalr reducunt᷑.⁊ ꝑ vij. coꝛporeas infir⸗ mitates figurant Nã ſupbia feneſi cõpat᷑ patit᷑ em̃ freneticus mẽtis alienatõem qua nec bñ iudicat de ſeipo nec de alijs. ĩmoſe⸗ ipm iudicat quãto infirmiorẽtãto valẽtio⸗ rem Eodẽ mõ ſupbo omẽs cõtemnit ⁊ dam nat ·⁊ ſe ſolum ſufficientẽ reputat⁊ ſibi plꝰ q; habet ſp arꝛogat Iſtã mẽtis alienatõem paciebat᷑ meritop ſia ſuꝑ bia rex nabucho donoſoꝛ. ð quo Dañ.iiij. qui dixit deambu lans in aula ſua·Nõne hec eſt ba bilon mag na quã ego edificaui in domũ regis in robo refoꝛtitudinis mee ⁊ glia decoꝛis mei Et ſt atim pᷣtute dei eieetus eſt ab homibo⁊cũñ feris vixit⁊ paſſus eſt mẽtis alienatõem et videbat᷑ſibi ꝙ eſſet bos in anterioribo ⁊ in polterioꝛibo leo.⁊ poſt ſeptẽ mẽſes reſſitu/ tus eſt ad pᷣces Daßielis ad ſenſũ.licet non ſtatim ad regnũ.⁊ tůc legit᷑ ſic dixiſſe Dẽs vie vi iudicia ⁊ gradiẽtes inſi uꝑbia põt hu miliare Dañ.iiij Cura pᷣo freneſis in vnci⸗ pio eſt euacuatio ſanguinis⁊ alioꝝ ſuꝑfiuo rů que ad cerebꝝ aſcendẽtes ꝑturbãt vſuʒ ratõis. Et eodem mõ verbũ vel ſermo dei oſtẽd ens nos vacuos eſſe ab omĩ bono quã tũ ad nos attinet⁊ a deo habere quidqd bo ni fecerimus.⁊ qᷓ;din in fꝛeneſi ſuꝑbie deti⸗ nemur. a nobis ſanitatẽ menris recuperare nõ valemus.iuxta illud Ecci.iij. Sinago/ ge ſuꝑboꝝ nõ eſt ſanitas.⁊ i certe oportet nos ſunguinẽ ſuꝑbie emittere et effundere ſuꝑfluos humores rerũ tempꝑaliũ ⁊ ců ve⸗ ra hũilitate⁊ firma fide curꝛere ad deñ · de quo ðᷣꝛ Lu.vi. Dis turba q̃rebat eum tan gere. qꝛ virtus de illo exibat ⁊ ſanabat oẽs. ¶ Scða infirmitas ſpũalis eſtira.⁊ hec cõ parat᷑febre acute eo ꝙhñs eñ patit᷑caloꝛeʒ ↄtinuũ? ſitim magnã m Löltõtinũ.li · vij viati.ca. de cerſi.vel cauſon. Et iſto mõ eſt de hoie iracũdo qͥſtatim ad qplibet verbuʒ caloꝛẽcolere ſue oñdit geſtu verbisx vultu bñt etiã ſitim magnã ſemetiÿm vindicãdi ⁊talis omi die incẽdit om̃s vicinos ſuos pP nihilo PHanc infirmitatẽ patiebat᷑ herodes qñ videbat ꝙ illuſus a magis eſſet ·iratus eſt valde. ⁊ mittẽs occidit omnes ꝓueros qᷓ erãt in bethleem⁊ in omibofiniby eiꝰ Ecce pᷣceſſit caloꝛ nimiꝰ ⁊ ſecuta eſt ſitis irꝛatio/ nabllis vltionis Iſtã infirmitatẽcuratſer/ mo diuinꝰ pᷣdicãdo de diuina dulcedineet pietate dei In cuiꝰfigurᷓ legimus Mar. vi.ꝙ diſcipuli vngebãt multos oleo⁊ ſana bant Tercia infirmitas eſt inuidia.⁊ hec cõparatfebri ſeu febricitãti Febricitãs nã⸗ qʒ modo caleſcit.mõ frigeſcit.eodẽ mõ iui⸗ dus mõ gaudet de aduerſitate bonorũ.mõ dolet de eoꝝ ꝓſperitate Iſtã infirmitateʒ atiebat Saul·p. Regũ:xviij. qñ iuuencu/ as audiuit canere de dauid ⁊ ait Mihi de derũt mille·⁊ dauid decẽ milia Iſta infir⸗ mitas putrefacit interioꝛa hoĩs ·⁊ cura eiꝰ eſt ſermo diuinus ꝑſuadẽs amiciciã et gra titudinẽ. qꝛ ſicut inuidia eſt putredoaime ita amicicia eſt eius ſanitas. Pꝛouer. xiiij. Vita carniũ ſanitas cordi.putredo oſſiuʒ inuidiaſ Quarta infirmitas ſpũalis ẽac⸗ cidiaq̃ cõpat᷑ paraliſi.q̃ eſt mẽbꝛoꝝ diſſolu tio⁊ debilitatõ:ita ꝙ motũ debitũ ꝑficereñ pñt patientes eam Iſtãinfirmitatẽ patie⸗ batfiguratiue loquendo ille qͥ rxxvij· ãnis iacuit añ piſcinã ſalutiferã⁊ nunq; deſcen ⸗ dit in eã vt ſanaretur Joh.v.⁊ ſignificat in ueteratos dieꝝ maloꝝ.qͥ cõtinue iacẽt iux⸗ ta ſacramentũ ↄfeſſionis ⁊ penitẽtie ·⁊ nun quã curãt intrare donec debeã̃t moꝛi.Iſta ifirmitas— valde calida· qꝛ ſi exꝑvna ꝑte cõſideratcaloꝛ pene gehẽnalis.⁊ex alia ꝑre calor caritatis xp̃i excitãtis ad oꝑatões vtrtutis.ſtatim de tanta accidia poterit ha bere curã Piere.iij. Lõuertiminiſilij reuer tentes ⁊ ſanabo infirmitates vras¶ Quin ta infirmitas ſpũalis eſt auaricia ⁊ cõpara tur ydropiſi ßm Bedã. cuius ꝓpꝛietas eſt. quãto magis bibit tanto plus ſitit Et eodẽ mõ auarus ninq; dicit ſufficit. hãc infirmi tatem patiebat᷑ diues ille qui dixit Lu·xij. Deſtruã hoꝛrea mea? fciã̃ maioꝛa⁊ illuc cõgregaboomia que nata ſunt mihi Iſtam ——————— —— e 6 rienti panẽtuum.et egenos vagoſqʒinduc in domũ tnã⁊ ſequit᷑ Tunc erũpet qͥſima⸗ ne lumen tuũ ⁊ ſanitas tua citiꝰ oꝛiet¶ Se xta infirmitas ſpũalis eſt gula et ebrietas. ſubuertens iudiciũ ratõis⁊ compat᷑epilen tie.que facit hominẽ cadere coꝛꝑalr.ſpũa⸗ liter autẽ⁊ moꝛtaliter ad omĩa genera pec⸗ ratoꝝ cũ ſit ingreſſus ⁊ ianua oim viciorũ Iſtã infirmitatem patiebatur dines epulo · Lu.xvi.qͥ induebat᷑purpura ⁊ byſſo⁊epu⸗ labat᷑ quotidie ſplẽdide Loth etiũ inebria⸗ rus vtranqʒfili cognonit Beñ.xix. Quia hec eſt infirmitas que nunqᷓ; ſola venit hãc ſanat ſermo dininꝰ ꝑſuadens abſtinẽtiã ra tiona bilẽ Ecci.xxxi. Sanitas ẽ mẽtis ⁊ coꝛ poris ſobꝛius potus.¶ Septima infirmi⸗ tas eſt luxuria.et cõꝑatur lepre eo ꝙ gene⸗ rat᷑ex caloꝛe coꝛ rupto⁊ deoꝛdinato Et iſtã infirmitatẽ patiebat᷑ Salomon. qui habuit vxoꝛes reginas quall ſeptingentas:⁊ cõcu⸗ binas trecentas ·⁊ cum iam ſenex eẽt de pra natũ eſt coꝛ eius ꝑ mulieres: iij. Regũ. ri. Pec eſt infirmitas cõtagioſa ⁊ abominabi lis Vna nanqʒ ꝑſona talis centũ põt infice re.⁊ hanc ſanat ſermo dei ꝑſuadens homi⸗ ni honeſtam ſocietatẽ⁊ penitẽtie ſeueritatẽ et denote or̃onis inſtantiã. Pec em̃ oĩa ad curã huiꝰ infirmitatis erigunt᷑. In cuiꝰſi⸗ gura.maria lepra ꝑcuſſa per ſeptẽ dies fu⸗ it excluſa a caſiris ⁊ nõ niſi ad oꝛatõeʒ moy ſiſmata Numeri.xij. dicẽte Moyſe ad do minũ Deus obſecro.ſana eam Sic ᷓ ᷣmo dei ſanat omĩa In cu figura ðꝛ Lu.ix. ꝙ xpᷣc cõuocatis duodecim diſcipul miſit eon pdicare regnũ dei⁊ ſanare infirmos. Lectio.cixxx. W es dñe qui vite et moꝛtis habes ptãtem ⁊ educis ad poꝛtas moꝛtis et re⸗ vucis.homo autẽoccidit per maliciã ſuam et cum exierit ſpiritꝰnõ reueꝛtet᷑ nec reno⸗ cabit anĩam que recepta ẽ ſed tuã manũ fu ⸗ gere impoſſibile eſt¶ Poſtqᷓ; ſpũſſctũs de ⸗ clarauit diuerſitatẽ inter puſlitões duas q̃⸗ rũ vna eſt.ꝙ exterminauit egiptios ⁊ altera ꝙ puniuit hebreoa.qꝛ declarauit qũo mira xuloſe ꝓuidit hebreis de remedio quoſana tnfirmitatẽ ſanat ſermo diuinꝰ ꝑluadẽs ele moſinã ⁊ oꝑa pietatis Iſa.lviij. Frãge eſu⸗ rentin deſerto.vicʒ de ſerpẽte enes. Iniſt ꝑre iſtoꝝ miraculoꝝ oĩm deoattnbuit auc⸗ toritatẽ Et circa hoc tria facit Hamprimo deo attribuit puniẽdi oĩmodã poteſtatem Secũdo attribuit homini delinquẽdi ſpõ raneã fatuitatẽ Tercio ab homine ercludit ĩpune euadendi liberãfacultatẽ. ſcha pars ibi Hõ autẽ occidit.tercia ibi. Sed tuã ma nũ Z Circa primũ duofac Un eſt ꝙ ðᷣs habʒ ptãtem vite⁊ mortis qꝛ ĩipᷣo eſt ptãs vitã auferendi.ↄſeruãdiæ⁊ afferen/ di Scᷣm eſt ꝙ ipe põt homies deducereꝑ afflictões intrinſecas vſqʒ ad poꝛtas moꝛ tis.⁊ iterũ ad vitã⁊ ſalutẽ reparare. ergoĩ ipo eſt omĩpotẽtia puniendi. Poꝛte moꝛtj funt graues infirmitates ⁊ tribulatõnes ꝑ quas homies moriunt᷑. Ad egrediendũꝑ poꝛtas debemus nos ſemꝑ parare Unde Seneca epla · lvi. Venientẽmoꝛtem nemo hilaris accipit niſi qͥ ſead illã diu cõpoſuit. Paſſus ait tam ſtultũ eſſe qͥ moꝛtẽ timeat q; qui ſenectutẽ. Nã quẽadmodũ ſenectus adoleſcentiã ſequit᷑.ita moꝛs ſenectutẽ.vi⸗ nere neſ iuit.qui moꝛi nõ vult. vita cumac ceptõe mortis data ẽ Ad hãcitur. quãiõti mere dementis eſt. qꝛ certa ex pectãtur du/ bia metuunt᷑.qͥs queri põt in ea ↄditõe ſe eẽ in qua nemo nõ eſt a Pꝛima autẽ ꝑs equitatis eſt equalitas Nec Senecaet vult dicere ꝙ iniquus ẽqͥ cõtra moꝛtẽ mur murat cum oẽm hoĩem moꝛioꝑteat Sco attribuit homini ſpontaneã fatuitatẽ deli⸗ quendi Et circa hoc tria. Pꝛimo diẽ ꝙ ho⸗ mo ſibijpſi infligit triplicem moꝛtem · vicz culpe nature ⁊ gehẽne Quantũad moꝛtez culpe dicit Pomoãt occidit ꝑ maliciã ani⸗ mã ſuã.qᷓ;tum ad moꝛtem nature dicit Cũ exierit ſpũs in die moꝛtis. nhon reuertet᷑ ad pñtem vitam naturaliter.qᷓ;tum ad moꝛte gehẽne ſubdit.nec reuocabit aiam. que re⸗ cepra eſt ſupple in inferno Job.vij. Sicut vſumit᷑ nubes et ꝑtranſit.ſic qui delcendit ad infernos nõ aſcendet Tereio excludit ab homie ĩpune euadendiliberã facultatẽ. Et qᷓtũ ad hoc ſubinfert Sed manũtuã eſfu⸗ gere impoſſibile eit · qꝛ ſiẽ nec celũ effugere potes.ſic etiã nec manũ dei.nã ſiad occidẽ tz ieris ab oꝛientefugiẽãdo.celũ ſuꝑ te erten ſum ẽ.ſi ab aquilone ad auſtrů ſemꝑ acelo ↄtineris ſicut auis in cquea et effugereno ixiun ſuitilu Mnitre ünisnpl ſinrſiti uulh ezuhtinch uunt krſhu ſicuioſib Mius: ulidi ehh pnicuſn icluhyi ipin hnteicii wdit ſef ubnane —— crrx potes Rodẽmodo ſifugis deñ placatũ ac⸗ cedis ad deũ iratũ.quocũqʒ verteris ſem p in manu dei eris.vel ꝓunienteꝓ delicto · vñ premiãteꝓ merito. vñ bñ poeta dixit Ouo fugis Euchilide q̃ſcunqʒ acceſſeris oꝛas. Sub Joue ſꝑ eris An neſcis lõgas regibꝰ eẽ manꝰ Põ qͥdẽ occidit ꝑ maliciã B ¶ Nota ꝙ multa mala facit malicia Eſteĩ recte rõis ſubuerſiua:hũane ↄnerſationts. turbatiua.⁊ ĩ ꝓpriũ auctoꝛẽ refleriua Sciẽ dũ etiã ꝙ malicia radicata facit hoĩem ma⸗ leeligere.⁊coꝛrũpit bonãeſtimatõem ⁊ ve⸗ rãde rebus.ſic dicit Areſto.vij. Pec eſt rõ q̃re malicioſi cũ ſint inter mille ꝓꝛudentes frequẽter fallunt᷑ vt ceci Sap̃.ij· Excecauit e s malicia eoꝛũ Vñ Chrif.ſuꝑ.ijc.mat. o ĩdit qũo malicia herodis fecit eum eẽſtul tum qñ nitebat᷑ occidere xpᷣm.⁊ dicit ſic Cõ ſidera hic ſtulticiã mixtã dolo tyranni.aut em̃ herodes credidit ſcripturis aut nõ. Si nõ credidit qͥd interꝛogabat ſcripturas qs credit vaniloqᷓs Sicredidit eſtimãs ꝓphe tiã etiã ĩmobilẽ. qũo ßᷓ ſperabat illũ regem poſſe interficere quẽfutuꝝ dicebãt ſcriptu re. Nã ſiꝓphetie credidit. ꝓlanũ erat ipſuʒ aduerſus impoſſibilia conari Si nõ credi⸗ dit.tůc nec ſibi timere debuit nec puero inſi diari Rñdet Chriß. Aniĩa ſel malignitate capta ſtultioꝛ cũctis efficit᷑ Tale em̃ eſt vict um malignitatis vta nullo plerũqʒ ĩpulſa ſeip̃am pᷣcipitet⁊ ſepe abſaʒ effectu operis erũnoſa.ĩpoſſibilia conat᷑efficere.hec Chri ſoſto. Quãuis aũt in vtroqʒ ſexu multa ſit malicia.callidioꝛ tñũ ⁊ cõmunioꝛ in ſexn fe⸗ mineo reꝑi᷑ J uxta illð Ect᷑ixxv. Bꝛeuis ẽ oĩs malicia ſuꝑ malici mulier.ſos pꝓctõ⸗ rũ cadet ſuꝑ illã. vñ in eodẽ capło pautoan/ te cõparat eam tribo beſtijs multũ nociuis et tñ dicit eam in malicia oñis excellere Cõ parat eã colubro leoni ⁊ draconi. De colu ⸗ bro diẽ ſic· Non eſt caput nequiꝰ ſuꝑ caput colubri.⁊ non eſt ira ſuꝑ irã mulieris De le one ⁊ dracone diẽ ſic Cõmoꝛari leoni⁊ dꝛa coni placebit.qᷓ; habitare eũ muliere nequã et ſubintellige magis. Lõpat᷑ colubroqᷓ⸗ druplici ratõeNãcoluber ðꝛ qᷓſi colẽs vm bras.⁊ mulier vmbras plus diligit qᷓ; lucẽ Scðo coluber totũ venenũ habet in capite et mlier oꝛnatũ pᷣeipuũ in velis.coꝛonis gẽ mis ⁊ vnguẽtis in capite ſuo portat vt ocu/ los intuentiũ valeat intoxicare Tercio co⸗ luber totum venenñ ſuuʒ colligit in fauces vt per eos effundat.⁊ mala mulier os et fau ces totã maliciã ſuã mentiẽdo ↄtẽdẽds de ⸗ trahẽdo effundit ¶ Quarto coluber ſibilat vt noceat.mala mulier cãrando.adulando mirabilr mltos fallit Vñ Augꝰ. de ſingu laritate cle.ca.viij Hoc venenoſius eſt ſuꝑ cũcta. qð pſallere ðlectatcuiꝰcãtuẽ tolera⸗ biliꝰ audire baſiliſcũ fibulantẽ Scðᷣoↄpꝑat̃ leoni ꝓpter tria · ꝓpter iracundiã qꝛ ſiũ leo ſine vindicta ꝑlacari nõ põt. ſic nec mulier Ecci.xxv. Nõ eſt ira ſuꝑ irã mulieris. Se⸗ cũdo ſi leonis oſſa ad inuicẽ collidant᷑ cau ⸗ ſant ignẽ.eodẽ mõ mulierũ verba cõfabula tiones ⁊ colloquia.quãtũcunqʒ videant᷑ſe⸗ rioſa⁊ ſolida.ignẽ voluptatis accẽdunt ¶ Tercio leonis cautelaẽ.ꝙ cauda ſua ve/ ſtigia ſua tegit.et hoc eſt ulierum ꝓpꝛiuʒ crimina ſua excuſationibo ſuis ⁊ mẽdacijs operire Et ideo ſignanter dicit᷑ Ecci.xliiij⸗ . medio mulierũ nolite cõmorari.de ve⸗ imentis em̃ ꝓcedit tinea ⁊ amuliereiniq⸗ tas viri In ãtiquis veſtib ⁊ ĩ nouis ſimili⸗ ter naſcunt᷑tinee ꝓpter malãcuſtodiã.⁊cer te in ãtiqͥſſimis vetulis nutri adhuc tinea k bidinis ad ſam. Pꝛima iniquitas viri a muliere ꝓceſſit qð in multis bonis viris cõ muniter euenit Exemplũ de ſanſone ⁊ dali la Judi.xiiij. Dauid⁊ berſabee.ij. Reg.xi. Et in multis alijs quoꝛũ non eſt numerus b Tercio cõꝑat᷑mala mulier dra⸗ coniꝓpter quattuoꝛ. Draco habet os ꝑuuʒ iuficit aerem.incedit criſtatus ⁊ ſpecialiter elephãti inſidiatur Et eodem modo muli⸗ er nequã os habet paruum per verborum?⁊ vultus ſimplicitatem in pꝛincipio.quantũ cunqʒ etiã ſi cõmeſſatrix? guloſa ſilat ſe in aula tanquã appetitu careret¶ Scðo infi⸗ cit aerem aſpectu ſuo ſicut baſiliſcus qui ſo lo viſu interficit hoĩem.qͥᷓ non ſolũ cũ videt ſed etiã cũ videt᷑ oceidit hoĩem Ad litterã WMulier mẽſtruata aſpectu ſuo inficit ſpe⸗ culũ ᷣm Areſto.ij · de ſom.⁊ vigi⁊ facit in eo maculã Eodẽ mõ mulier mala virũqᷓ;tũ cũqʒ ſit ſpeculũ oĩm ſcientiã rep̃ſentans in ficit ⁊ maculat ſi mulierũ cõſoꝛtio ſe ĩmiſcʒ vt ptʒ de Salomõe Ecci.xlvij. Inclinaſti femoꝛa tua mlierib Tercõ dracoĩcediteri ſtatꝰ⁊ iſte criſtas habẽt in coꝛonis i er gẽmia ⁊ varijs dꝛnamentis diſtinctas. ¶ Quarto elephanti inſidiat᷑ Elephas em̃ eſt anial caſtiſſimum ⁊ tĩ ſemel gignit ᷣm Areſto.v.⁊ viñj. de aialibus.⁊ cũfemia fue ritimp̃gnata mas einõ apppinquat. Iſti anĩali draco inſidiat᷑⁊ pedes eiꝰ ſua cauda cõſtrĩgit ⁊ occidit. Moꝛałrqᷓ;tumcũqʒ hõ ſit eaſtus.ſimulieꝝ malãfamiliaritatẽ dili⸗ gat ↄſtringit pedes affectionis ſue et occi⸗ dit Uñ Augꝰ.ð ſingkarite cle ea.viij. Se mel dixerim omẽ inↄ ueniẽs Ietas mulie rũ gluten eſt delicatũ ⁊ viſcus toxicatꝰquo dyabolus aucupat᷑ Et ſic pẽſatis pᷣdictj de mulierum ſola malicia poſſitexponi.qꝛ ho mo ſupple ꝑ maliciã mulieris ei illicite cõ⸗ municàdo occidit animã ſuã Uñ vᷣſus Fe⸗ mina coꝛpꝰ opes aĩam vim lumina vocem Polluit annihilat necat eripit oꝛ bat acer⸗ bar. redde ſingula ſingulis¶ Scðopꝛinci⸗ paliter malicia eſt hũane cõuerſationis tur batiua Perſona em̃ malicioſa nunqᷓ; ceſſat machinare malũ.etiã ſub ſpẽ ſctitatj ⁊ iuſti cie Vñ Pugo li.pᷣ. de aĩa Loquit᷑ apud ſe maligna cogitatio vſqʒ quoillũ tolero. Tõ ſentire me er cõpꝛoboꝛ ſi eũ nõcoꝛripio Tõ̃⸗ entiens aũt in eũ. deñoffendo Loꝛripiã er go ne deũ offendã.nihil ꝓ mea.ſed pꝛo dei iniuria vlciſcẽdo totũ fadio ĩmo ſic illũ ſibi reſtituã Pꝛoximũ em̃ coꝛripere ⁊ eũ caſti⸗ gare. hoc non eſt ꝓximo nocere. ſed ꝓdeſſe velle Sic ſepe apð ſe loquit᷑ maligna cogi⸗ tatio Excecauit em̃ eũ malicia ſua hec Pu go Mec em̃ malicia habet curꝛũ ſuũ ſic do⸗ cet Berñ.ſuꝑ Cañ.qᷓttuoꝛ rotis cõſiſtentẽ que ſunt ſenicia.impaciẽtia audacia et im⸗ pudẽtia Valde em̃ velox eſt curꝛus iſte ad effundendũ ſanguinẽ qui nec innocẽtia ſi⸗ ſtit᷑.nec pacia retardat᷑.nec timoꝛe ſernatur nec pudore ĩhibet Trahit᷑ aũt a duobꝰ eqͥs cd omnẽpꝑniciẽ.qͥ ſunt terrena potẽtia ⁊ je⸗ culipomp̃s: Poꝛro pᷣſident his duobꝰeqͥs aurige duo.videlicet timoꝛ ⁊ liuoꝛ Timoꝛ nuidẽ pompã:liuor potentiã regit et fuum aſcen ſoꝛẽ ducunt ad internũ Vñ Ecẽsur. Coꝛda filioꝝ hoĩm implent᷑malicta ⁊ ↄtẽp tu in vita ſua⁊ poſt hec ad inferos deducẽt᷑ Tercio malicia eſt in autoꝛem ꝓpriũ refle⸗ riua Vñ Sene.epla.lxxxij. fm̃ cõmunes li bros oſtẽdit. ꝙ venenũ malicie peius eſt qᷓ; venenũ ſerpentis.qʒ licet venenũ ſerpentis moꝛtiferũ ſit. altert tñ ſerpẽtinõ ndeet Sʒ venenũ malicie pᷣmo ⁊pᷣncipalr nocethñti⸗ vñ diẽ ſic. malicia ip̃aʒ maximã ꝑtẽ veneni ſui bibit Illud venenũ qð ſerpentes in alie nãꝑniciem ꝓferunt ſine ſua cõtinent.nõ eſt huic ſimile hoc habentibo peſſimũ hec Se neca.vñ Bꝛego.xij: moꝛa. Meẽs pꝛauaſ in laboribus eſt.qꝛ aut molit mala que infe rat.vel metuit ne ſibi abalijs inferat⁊ qͥd⸗ quid ↄtra ꝓrimũ excogitat! ↄtra ſeaꝓ ximis formidat. hec Bꝛego. Ideoſignãter Piere ij. dicit᷑ Argnet te maliciatua. Et Piere.iiij. Laua a malicia coꝛ tuũ hieruſa lem.vt ſaluafias. Lectio.clxxxi. gãtes enim noſſe te impij ꝑfoꝛtitudinẽbꝛa chij tui flagellati ſũt nouis aqͥ et grandinib ⁊ pluuijs ꝑſecutõnem paſſi ſunt⁊ ꝑ ignem cõ ſumpti. Qð em̃ mirãbile in aquis erat.qᷓ̃ oĩa ertingnit plus ignis vꝛ lebat Vindex etem̃ ẽ̃oꝛbis iuſtoꝝ.¶ Polt quã ſpũſſctũs vᷣclarauit qũo diuerſimode fiagellati fuerunt egiptij ⁊ hebreiꝑ beſtias et aĩalia. qꝛ egiptij ad extermiĩatõeʒ. hebrei vo ad caſtigatòʒ In hac pte ↄ ſequẽter oñ dit qũo dinerſimode figgellati fuert egip⸗ tij ⁊ filij iſrłꝑ oppoſitũ ⁊ſolati⁊ bᷣ ꝑres in ſenſatas ⁊ elemẽta Et circa b duofat᷑ Naʒ pᷣmoagit de egiptioꝝ terꝛibili flagellatie: Scðo de hebreoꝝ admrabili ↄſolatione. ſcðᷣa ꝑs ibi. Pꝛo quibo angelorũ.ð Tirca pᷣmũ qͥnqʒ fac Pꝛioaſſignat illiꝰfa gellatois cqm pᷣncipalẽ. Scðo cãm inſtru⸗ mẽtalẽ Tercia einſdẽ inſtrumẽti aetiuitatẽ ſupnaturalẽ Quarto etuſdẽactiuitatꝭ con gruitarẽ Quitoaſſerit inſtruĩtalactiuita tis tꝑalẽ diuerſitatẽ:ſcða ꝑs ibi ouis aqt ⁊ grãdinib.tercia ꝑs ibi: Dõ eĩ mirabile q̃rta ibi Videx eĩ.qͥnta ibi. Quodã ei. Lir ca pᷣmũ diẽ · Negãtes em̃ ⁊c̃ Vbitãgitcau ſã— iſtiꝰ fagellatõis.⁊ ẽculpa igno⸗ rãtie·egãtes em̃ te noſſe impij Exo. v. di eit pharao Neſcio dñm.⁊ iſrł nõ dimitt Scðo tãgit penã ꝓ foꝛtitudinẽ brachij tui flagellatifũt vt qͥ nolũt deũ noſcẽĩ pace ſal tẽ ↄfiteãt᷑eũĩ tribulatõe ſipharao feẽExon ix: Juſtus dominꝰ ego aũt⁊ ppls me'im⸗ iu ſwwb iucum nininn inihi jnpnmt ijſinsint unmim jinin puhnsni nitui jridt nn: ispli — imeghet hinnit ſutkti ſtunnnen ſbüt izurdent Mnndi ſiihse duinyo Ciuii ſ. ſn wothſc luven Aupau udenda etn Aünna men tiet ſiſin ₰ . 5 8 2. 2 — ℳ S5 chrrri pius vñ Bꝛego · Oculos q́s culpa claudit pena aperit Cãm aũt inſtrumẽtalẽ fiagella toið egiptioꝝ expꝛimit cõſequẽter cũ dicit Nouis aquis ⁊ grãdiniho⁊ plunijs pſecu⸗ tõem paſſiſũt⁊ ↄſũpti. De iſta fagellatiõe narꝛat᷑ Exo.ix. Quia ſeptima plaga q̃ dñs pcuſſit egiptũ fuit talis Dñs pluit decelo grãdinẽ maximãchmixtã ignicũ fulgure⁊ tonitruo⁊ occidit hoĩes ⁊ iumenta quotqͥt in agro reperiebant᷑ Illtaũt egiptij qͥ dñm timuerũt ſe⁊ iumenta iua receperunt infra domos qꝛ fuerunt ue a Moyſe qͥ tge caderet grando⁊ iili nihil mali patiebant᷑. Sedilli repꝛobi qͥcõminatões deinð timu erũtſed cũ iumentis in agro repertiſũt ge neraliter interierũt Tm̃ in terꝛa ieſſen. vb habitabõt filij iſrael nõ cecidit grandotal⸗ Fuit ergo mirabile⁊ contra naturaʒ. piſte impſſiones ſimul fiebãt:fulgura ⁊ grando pluuie⁊ tonitrua.⁊ ꝙ ignis deſcendẽs cum grãdine nõ liquefecit grãdinẽ. nec aqᷓ igneʒ Sed ignis mãſit in ſua caliditate ad cõbn⸗ rendũ.⁊ aqua in ſua congelata frigiditate ad ↄterẽdũ De iſta ðᷓ mirabili plaga diẽ ſic Nouis aquis ⁊ grandimbo et pluuijs ꝑſe⸗ cutões paſſi ſit ⁊ ignecõſumpti Illi vicʒqᷓ extra domos fuerũt Et dicit notis aqᷓs qꝛ in terꝛa egipti naturalr plunie nõ deſcẽdũt Sed nylus qͥꝓ tꝑge excreſcens terꝛã irꝛiga⸗ re ↄſueuit Et ideo fuit eis iſta plaga mira/ bilis Sed multomag fuit mirabile.ꝙ duo ↄtrariafuerunt iuxta ſe innicem appꝛoxi⸗ mata.⁊ ꝙheutrũ eoꝝ egit in aliud ⁊ hoc eſt ꝙ ſubdit Qõ em̃ mirabile erat in aqna que omnia ardentia extinguit.plusignis vale⸗ bat.¶ Quarto aſſignat huiꝰ miraculi con/ gruitatẽ? dicit Vindex eſt em̃ orbis inſto⸗ rũ·i.ignis.aqᷓ ⁊ cĩs creatura erexit ſe in vin dictq impioꝝ ꝓpter infoꝛmatõem iuſtoꝛũ. ¶ Lirca iſtã clauſulã Vindex em̃ẽ orb iu⸗ ſtox. Notandũ ꝙ Sie legi⸗ mus in ſcriptura Una nobis indici?/ſicut ꝑ nos exercenda Alia nobis interdici᷑tan quã pᷣcauenda Et tercia nobis pᷣdicit᷑ſicut pᷣuidenda Prima eſt vindicta pnie tꝑalis ſcðᷣa eſt vindicta maliuolẽtie můdialis.ter⸗ cia eſt vindicta diuine ſententie generalis · Pꝛima ergo vindicta eſt vltio pnie tꝑalis. quã q̃libet debet accipe de ſeipßᷣo Si puerð beret vᷣberari mallet ab amico verberariqᷓ; ab hoſte.⁊ quilibet ñm mereretp pctõ ver berari. qꝛ ſeruus ſciẽs voluntatẽ dñi ſuret nõ faciẽs. vapulabit plagis multis Lu.xij. Ergooꝑtetꝙ vapulemꝰ ß. vel in purgato/ rio. velin inferno Siiĩ purgatoꝛio vel in in ferno bfiet ꝑ miniſteriũ demonũ im mitof Si vero in pñttb fiet ab amico.qꝛ vnuſ qſ⸗ qʒ maxime eſt amicꝰ ſibijp̃rſicut ðꝛ.ix.ethi· b Pecßpnia e hic a nobis exercẽ da Sed qũo legimꝰ in ſcriptura veterꝭ te⸗ ſtamẽtiq pres antiq in ſuis penitẽtijsq̃ttu oꝛ faciebãt. cqput radebãt. barbã pᷣſcinde bãt. ſaccũ induebãt.⁊ in cinere ſedebant.ſiẽ innuit᷑in glo. Iſa.xxij. Vocabit dñs deus exercituum in die illa ad fletũ ad planctum ⁊ ad clauicium ·⁊c̃. Sic moꝛalr cõueniens eſt nos facere penitentes vt pꝛimo caput tõ deamus id eſt mentẽ que ẽcaput animeeꝝ⸗ quiſita diſcuſſione denudemus recogitan⸗ tes omnes annos noſtros in amaritudine aĩe noſtre. Iſaie.xxxviij. Scðo barbam ra⸗ damus per nouaculã munde confeſſionis. Tercio ſaccum induamus per auſteritateʒ ſatisfactionis. Jone.iij. Rex niniue reiecit veſtimenta ſua a ſe⁊ indutus ẽ ſacco NDuar toin cinere ſedeamus per memoꝛiã moꝛti⸗ ficatõis coꝛꝑis noſtri qð in cinerẽ raſoluet᷑ Sap.ij · Extinctus cinis erit coꝛpus noſtꝝx Iſte cinis impediet ne coꝛuꝰ infernal nidi ficet in mẽte nr̃a. Iſtecinis ſiẽ cinis iuniꝑi ↄ ſeruat ignẽ perannũ · ita ſeruabit caritatẽ per totũ coꝛphs vite noſtre Refert Valeri us.Ii.ij. ca: vi. De quadã inſolẽtia cuiuſdã ncipis romani:q Calus manꝰ dice batur ſte poſt multos triumphos obtentos ſ P de cãtaro potare ſolebat. Eſt aũt cantarus qͥddã genus vaſis cũ duabus anſis. Reqͥſt⸗ tus q̃re hᷣfaceret. rñdit. qꝛ liber pater poſt inclitũ triumphũ quẽð aſia obtinuerat ſꝑ de iſto genere vaſis bibit qð ille Caius im tari decreuit vt inter ip̃m hauſtũ vini vic⸗ toꝛias ſuas. dei ſui victoꝛie cõꝑaret Dil le pᷣnceps inſolẽterfeciſſe legi᷑ nos ex deuo tione facere ↄuenit Chriſtꝰ vocat pnĩaʒca⸗ licẽ ſuũ ⁊ ſpecialr martiriũ Mathxx. Po teſtis bibere calicẽ quẽego bibiturꝰſũ Iſtũ calicem debemus bibere in memoꝛiam vi⸗ ctoriarũ quas xpᷣctulit de inimicis ñis et ſic nobis delectabile videbit penitere · De iſtavindicta loquitur beatus * 1 ——— „ 1 3 13 1 1 5 11 11 1 * 3 + ſt 36 * 1 11 6 4 ſ i 63 3 3 4 3 5 3 „ 3 3 3 ₰ 3 6 . 13 1 ½ 3. 3½ 1 3 8 . ₰ 8 3 1 3* 6 3 4 ₰ 3 ½ z 14 5 4 1 1 35 4 18 15 3 3 i 1 4 3 3 1 1. 1 1 * vera⁊falſa penitentia·ca. vtij. Et habetin Lanone de peni. di. ijvbi ðᷣꝛ Itẽpeniten⸗ tia eſt quedã dolentis vindicta puniensii ſe qð dolet cõmiſiſſe⁊ infra Cõtinue dolẽ ⸗ dñ eſt de peccato. qð declarat ip̃a deuotio⸗ nis virtus Penitere em̃ eſt te⸗ nere vt ſemꝑ peniteat in ſe vlciſcẽdo qð cõ⸗ miſit in peccãdo Et iſtud allegat ngrſen⸗ ten. li.iiij diſtxiij. De iſta eagem vindicta loquit᷑apls.ij. Coꝝ · vij · Scðm del triſta⸗ ri opatur vindictãt E Scða vindi⸗ cta de qua eſt intentioin ſcripturaeſt vindi eta maliuolẽtie mũdialis quãdo homo paſ ſus iniuriam.neqʒ poteſt remittereꝓximo nec vltionẽ deo cõmittere · ſed ipemet oino vult ſemetißm vidicare ⁊ iſtud eſt iniuſtũ ſm iura tam humana qᷓ; diuina et ratõ eſt. gꝛ nullus eſt bonus iudex durate offenſa; Similiter nullus poteſt eſſe iudex ſuijpſi Vnde Tulliꝰ in oꝛatiõe ꝓ viatoꝛe. Nemo fere eſt qui ſui periculi iudex non ſibi ſe eqo rem qᷓ; reo pꝛebeat Pincxp̃c Jacobũ⁊ Jo hannẽ increpauit dure ſatis Tu.ix. qñignẽ de celo petiuiſſe volebãt in vltionem iniu rie.quia ſamaritani chriſtum recipere nole bant. in quo nobis dat intelligi. ꝙ non ſem per in eos qͥ peccãt exercenda eſt vindicta. ſicut notat᷑· xxiij.q.ilij. ꝙ aũt vindicta. Ra⸗ tio aũt quareĩ iniuria nemo bñ iudicat · pa⸗ tet ꝑ eremplũ quando nubes interponunt᷑ inter ſolẽ et oculum noſtrũ · exꝝ motu ſiue tre moꝛe cauſato ĩ nube media. apparet nobis ſol tremere.dicũt ſimplices ſolem trepida re⁊ cauſa huiꝰ deceptionis eſttremoꝛ ĩ me dio ꝑ qð viſus fit Jſto modo moralr quan do hõ ↄſiderat iniuriã ſibi illatam durante offen ſa ſiue rancoꝛe⁊ in ſenſualitate cõſide rat iuſticiã ſuam per mediũ nebuloſũ tunc neceſſarid erꝛat in iudicãdo Hec ergo vin ⸗ dicta eſt nobis interdieta ſub pena grauiſ⸗ ſima. videlicet ꝙ ſi non remiſerimꝰ ꝓximo. remiſſionem non cõſeqnamur. Vñ Mat. rvij. Serue nequã omne debitũ dimiſi ti⸗ bi quoniam rogaſti me. Sic pater meꝰ cele ſtis faciet vobis ſi nõ remiſeritis vnuſquis qʒ fratri ſuo de coꝛdibus veſtris Vnde re mitteꝛe iniuriã et non peterevindictã · mag num genus elemoſine eſt De qua dicit Le⸗ ſarius ãmonitione ij. Qui captiuos redi⸗ mere? pauperes paſcere ⁊ veſtire non pꝛe⸗ ectio nalet. ↄtra nullů hominẽ odiũincoꝛde re⸗ feruet ⁊ inimicis ſuis non ſolũ malũꝓ ma lonõ reddat ſed etiã eos diligat?ꝓ eis oꝛs re nõ deſinat.certus de pꝛomiſſ lonenð mi ſericoꝛdia domini vt libera cõſcientiaan ⸗ te.tribunal dei dicere poterit. Da domine quia dedi.dimitte quia dimiſi Pecille qᷓ; perfecte autẽ chriſtus iniuri ſibt factãdi⸗ miſit. notat Berñ · ſuꝑ Cañ. ſermo · lrxxir. Tam liberaliter inquit dominus dimittit iiuriã vt illam nec damnet vlciſcẽdo nee Sfundat impꝛoperãdo nec minus diligat imputando Et ponderailla tria. quia pau ci ſunt etiam qui vindictam remittut · qui duo reſid ua habere poſſunt. Pꝛopter hoc ſignanter dicit: Ecẽi. xxviij· Dui vindictã vult a deo:inueniet vindictã. et ꝑeccata i lius ſeruans ſeruabit Etinfra: Pomoho⸗ mint ſeruat tram ⁊a deo querit medelã in boĩem ſimilẽſibi nõ facit miſericoꝛdiãet ꝓ peccatis ſuis deprecabit Terciaẽ vindi⸗ cta iudicialis q̃ nobis pᷣdicit᷑ ſicut contihue pᷣuidenda vñ Bꝛego. omel· xxxi. Pꝛeſen⸗ tis tꝑis agenda eſt leticia. vt nunquã amã ritudo ſequentis iudicij recedat a memo⸗ ra Et Pugo. libroſuo de aiali li.ð· Duis putas memoꝛ erit.q̃triſticiacũ ſepabũtur impij a ↄpᷣrtioſctõꝝ ⁊ a viſione dei. ⁊tradi ti funt in poteſtate demonũ etibũt cũipls in ignẽeternũ ibiqʒ ſemꝑ erunt ſine fine in luctu⁊ gemitu.vbi erit ſtridoꝛ dentiũ into lera bilis. fetoꝛ incõꝑabilis·timoꝛ hoꝛribl⸗ lis:moꝛs coꝛporis ⁊ anime ſine ſpe venie? miſericoꝛdie · vbi nec qui toꝛquet. nec qͥtoĩ quet᷑ ·aliquãdo moꝛit᷑ ſed ſic moꝛient᷑vt ſp 6 viuant.⁊ ſie viuent. vt ſemꝑ moꝛiant᷑hecil le Pꝛouer.vi. ʒelus ⁊ ira viri nõ ꝑcet in die vindicte nec adqeſcet cuiuſqᷓ; pꝛecibꝰ. nec ſuſcipiet ꝓ redemptõe dona plima. Ettüc erit vindex oꝛbis terꝛaꝝ ⁊c Lectio.clxxxij Modaz enim tꝑe manſuetabatignis ne ↄbu rerẽt᷑ q̃ ad ĩpios miſſa erãt anià lia · ſed vt ip̃t videntes ſeirẽt · quoniã deiiu⸗ dicio patiebantꝑſecutõeʒ Et quodãtꝑeſi pra vᷣtutẽignisiqᷓ erardebatvndiqʒvtini quãterze nãtõeʒ exterminaret v uhn knenw ßo Anm iWitan toziufon ſebittqh . Etw nfupyt aemie mlon vludtio urolec utzpt ſned tuine clrrii ¶ Declarata miſe rabili flagellatõe egiptto rũꝑ ignẽ ⁊ grandinẽ In iſta ꝑte agit bemr — rabilt variatione ip̃oꝝ flagelloꝝ Ignis aũt nõ vnifoꝛmiter ſec multũ diffoꝛimiter iux⸗ ta diuinã voluntatẽſe habuit in agẽd oma loꝝ afflictõem Nam quodam tem ꝑe vide batur ſuã naturam cõburendi⁊ lecfendi cõ tinere etiã a rebus que defacili ↄbuſtibiles videbant᷑⁊ extiterunt. nam iumenta et ho⸗ mines repertos in agro cõbuſſit Jumentis vero domi detentis pepercit ſicut ðᷣꝛ Exo. ix. vt homines quibo ignis pepercit poſſẽt videre. ꝙ illiiuſte patiebant᷑ qui in agrꝭ re⸗ manſerunt cõtra monitõem dñi cum ania⸗ libus Zilio vero tempoꝛe circa iuſtoꝝ affli⸗ ctõem ignis ſupꝛa virtutem ſuam exarde/ bat in aqua.i.in locis humidis Sodome⁊ Bomoꝛre.vbi humido non obſtante ignis omiĩa cõſumpſit. Beñ. xix: Vt inquãterꝛe natõem exterminaret Sic ergo diuerſis tẽ poꝛib diuerſimode egit ignis vt manife⸗ ſtum eſſet omĩbus ꝙ non eſſet operatõ natu re. ſed vĩdicta diuine iuſticie Dicit ergo ſic Quodã vero tem poꝛe manſuetabat᷑ignis. id eſt manſuete videbat᷑ in parcendo necõ ⸗ burerent᷑ que ad impios miſſa erant anima lia.illa videlicet q̃ de agris miſſa erant ad impios domi exiſtentes Sed vt ip̃i vidẽteſ id eſt percipiẽtes ſcirent qm̃ dei iudicõ pa/ tiebant perſecutõem Et quodã temgeĩ ſub uerſione videlicet Sodome quãdo domi⸗ nus pluit ignem ⁊ ſulphur de celo in aqua ſuꝑ virtutem ignis exarſit ⁊c̃. vt expoſituʒ eſt Poſſet tamen pꝛima ꝑticula de mãſue⸗ tudine ignis exponi? verificari multo eui dentius de tribus ꝓueris miſſis in caminũ ignis Anania Azaria⁊? Mizahele Dañ. iijvbiita mirabiliter ſe habuit ꝙ ip̃os poſi⸗ tos infoꝛnace non leſit · tamen illos qͥ circũ ſtabãt ⁊ qui eos ĩ foꝛnacẽ mittebãt ↄ fiagra/ nit· Et vocant᷑ iſti ꝓueri anialia ad impios miſſa ꝓpter eoꝛum ſimplicitatem ⁊ captiui tatem in qua tenebant᷑et hec facta ſunt vt babilonij videntes ſcirent quoniã ipſimet dei iudicio patiebantur perſecutõem abig ne. ꝓpter ydolatriam ſuam ¶ Secũda ve⸗ ro pars lectiõis exponi poteſt de plaga ſep tima egiptieꝝ videlicet de igne mixto cum grandine.de qua ſupꝛa dictũeſt videlicz de ſubuerſione ſodomoꝛũ.⁊ in hoe ſolũ ſtat ſẽ⸗ — tentia vignis vario mõ ſe habuit aliquan do parcendo.aliqñ agẽdo mirabiliter⁊ cõ⸗ tra naturã vt ði obediret volũtati ¶ Circa illãclauſulã In aqua ſupꝛa natu rãignis exardebat. Iotandũ ꝙ moꝛaliter ignis in aqua eſt ſpũſſanctus in muliere ſã cta.ignis nanqʒ ſpiritus eſt. Actu.pᷣ. Tan quã ignis ſedit ſupꝛa ſingulos eoꝝ ſprritꝰ ſanctus. Mulier naturalr eſt ſexus fragi⸗ lis et iõ ceteris paribo amplius cõmendan ⸗ da qñ virtuoſe ſe gerit Pꝛouer.xxxi. Vu/ lierẽ foꝛtem quis inueniet. pꝛoculæ de vlti mis finibo pꝛecium illius Eſt em̃ inuenire in bona muliere iuxta numerũ ſenariũ q ꝑ⸗ fectiſſimus eſt ſex pᷣrogatiuas cõmendabt⸗ les⁊ ama biles. namn in pſa reꝑiunt᷑ ſine du bio pꝛomptitudo clemẽtie.grat tudo beni⸗ uolentie ſolicitudo diligentie. magnitudo innocentie.certitudo cõfidentie.⁊ beatitu/ do cõplacentie In cuiusfigura dixit Lya Beñ xxx. Mecũ erit maritꝰmeꝰ eoꝙ ego genuerim eiſex filios. bẽ. me diligit ois rõ⸗ nalis creatura Diẽ ſexꝰ mulieꝝ nat̃alr eo ꝙ in me reꝑiet ſex hitus pᷣtuoſos pᷣdictos ⁊ið merito nomie aque poterit deſignariIn aqᷓ em̃ ſex ꝓprietates habent᷑ Eſt enim 7aqua liquiditas ſapoꝛoſa.luciditas radioſa.fe⸗ cunditas fructuoſa.ſinceritas ſpecioſa.ſolt ditas ſerioſa;⁊ felicitas miniſterioſa Prio ergo in aqua patet liquiditas ſapoꝛola.qꝛ⁊ quãtumcunqʒ fuerit congelata faciliter li⸗ queſcit. ⁊ deſignat ꝓmptitudinem clemen tie et ꝑietatis que ineſt naturaliter mulieri nam ipa eſt cõſolatiuũ primũ humane im ⸗ becillitatis.ip̃a eſt nutrimentũ hũane quan titatis.ipſa eſt medicamentũ ois infirmita tis · ipſa eſt ſupplementũ cuiuſcunqʒ egeſta tis Ecꝭj. xxxvi· Vbi non eſt mulier ingemi ſcit egens In ſignũ aũt ꝙ in muliere eſt oĩs naturaliter.filius dei coꝛpꝰhũa ne redemptionis totaliter a muliere decre uit accipere qꝛ Ecẽi. x. Hon eſt creata iracũ din nationi mulieꝝ Iſte igit᷑ſerus ĩ quo la⸗ tet omĩs mali remediũ cõuenienter figurat᷑ per aquam piſcine pꝛobatice per quã ſanuſ fiebat. quicunqʒ prius in eã deſcendebat pꝰ motionẽ aque.a quacunqʒ derin ebatur in⸗ firmitate Johã. v. ¶ Secundo in aqua eſt luciditas fadioſa. Pꝛouer. vxvij. Inaquis reſplendent vultusꝓ ſpicien aũt inter ereaturas nihil eſt nobiliꝰ nec amabi lius ip̃ᷣa luce.ita nihil reꝑit᷑gratioſius ipſa gratitudine in muliere.⁊ ideo luciditas ra dioſa q̃ in aquaꝝ ſpecie ↄtinet᷑gratitudinẽ imoꝛtalis affectionis ⁊ beniuolentie repre ſentat q̃ in bonis mulieribo ſempꝑ viget.q;⸗ quã em̃ chriſtꝰ quoſdã dũ hic viuerẽt viro gratos inueniret. nũqᷓ; tñ tã ↄſtantẽgrati⸗ tudinẽ in Petro⁊ Jacobo vel Johãne rep perit · qᷓ;tã in mulieribo ſibi deuotis uenit: Pe ſunt que eũ ꝑ patrias pꝛedicantẽ ſeque bant᷑ miniſtrãtes eið facultatibꝰ ſuis Lu. viij·⁊ Mar.xv. Pe ſunt q̃ eũ in cruce pen ⸗ dentẽ fugientib diſeipulis comitabantur. Wath. xxxviij He ſunt que moꝛtuocoꝛꝑi ſepulto vnguẽta aromatica parauerũt NHe ſunt que nec tenebroſe noctis caligine. nec militũ armatoꝝ furioſa ſeuicia deterꝛeban tur vt xp̃c de eis dicat illud Boecij. Pas aũt nullus potuit ꝑuincere terꝛoꝰ.ne nm comites ꝓſequerentur iter Et ideo pᷣ viris vmibo chriſtus huic ſexui pꝛimũ ſue reſur/ rectionis nunciauit triumphũ.ſciens quo ⸗ niã ſuꝑ omnẽ gr̃am eſt gr̃a mulieris. Ecẽ̃i. xxvi. B ratia ſuꝑ gr̃am in muliere ſctã ⁊pu doꝛat Iſte ſunt aque que ſup celos eſſe di cunt᷑. qꝛ mlieres ſup Aplos dilererũt: In põ. Aque qᷓ ſup celos ſunt laudent nomen dñi Paxꝝ gratitudo nõ ſolũ in fidelibꝰ elu cet mulierib.ſed etiã in gentilibo ſatis cla ret Que gratioꝛ eſſe poterit⁊ magis pudi ca penolope.q̃ vlyxis abſentiã.xx.annis ex⸗ pers cniuſlibet virilis amoꝛis alterius ex⸗ pecrauit. Que qᷓ;tis aff lictõib angebatur explicat ip̃a ſatis in epla ſua dicens Panc tua penolope lẽto tibi mittit vlyreNil mi⸗ hi reſcribas attamẽip̃e vem Que gratitu/ dine flagrãtioꝛ eẽ potuit poꝛcia filia catho/ nis ⁊ vxoꝛe bruti.que viro interfecto viue/ rre noluit ſed arma quibus interemit ſe.ſta tim poſtulauit famulis autem arma ne ⸗ gantibus · pꝛunas ardentes tranſglutiuit De qua ſie ſcribit. Marcialis epiꝗᷓ ·li.iiij. Tõiugis audiſſet fatũ cũ poꝛcia bꝛuti. Et ſubtracta ſibi quereret arma doloꝛ: õdũ ſatis ait moꝛtẽ non poſſe negari Credide/ rã fatis hoc edocuiſſep̃em Djrit⁊ arden ⸗ tes auido bibit oꝛe fauillas Dũ nũc⁊ feruʒ turba moleſta negat Due gratioꝛ eſſe potu it arzia ꝑſeicõinge.qui ſimul ſe interfecet Lectio Illa tñ prius ſemetip̃am gladio maritip⸗ cuſſin De q̃ idẽ Marcialis cocꝰli.jꝛſribit Caſta ſuũ gladiũ cum traheret arꝛiapꝛeco Duẽde viſceribo traxerat ip̃a ſuis Siã̃fi des vulnus qð fecit.nõ dolet inquit. Sed qð tufacies hoc mihip te dolet Duedy done gratior eſſe potuit Deq Piero. cõtra Jouinimnũ li.p.⁊ Vir. li.ilij. Enei. Dydo ſoꝛor pigmaleonis cũcurthaginẽ ↄdidiſſʒ et ab Pyarba rege libie in ↄiugiũ peteret᷑. nuptias diſtulit cauteloſe ⁊ tandẽcondita ciuitate pirã quãdã in memoriã mariti ſui ↄſtruxit ⁊ ſemetip̃am piecit in medioet ar⸗ dereqᷓ; nubere maluit Quid de lucrecia et fabinis Julia filia ceſaris.ſulpicia lentuli. olemene ⁊ de alijs infinitꝭ dici ꝑoſſit. Ter⸗ cio in aq̃ ẽ fecũditas fructuoſa Sine eĩ hu moꝛe aqueo nihil vireſcit. nihil creſcit. vel floreſcit vl fruteſcit. iuxta illud pð. Erit tã quã lignũ qð plantatũ ẽ ⁊c̃. Pec aũt aque fecunditas deſignat terciã mulieris noblli tatẽ que ẽſolicitudo diligẽtie. Mulier eñ̃ mn regẽdo familiã circũſpecta ⁊ in opibar tificioſa · ſic ſe habet in domo ꝙ oĩs domꝰ eſt ſine crdine.q̃ mulieris caret regimie. Etiõ vir ⁊ mulier non ſolũ cã plis cõiungunt᷑ ed etiã ꝓpter admiſt ratõem yconomicã q̃ ſine mulere cõpleri nõ põt ·ſicut docet Areſto⸗ In cꝰſignů dictũẽ Beñ.ij. Faciãꝰ ei adiu/ toꝛiũ ſimile ſibi De mulierũ diligẽtia dicit Prouer.xij. Mulier diligẽs coꝛoha vllo ſuo.⁊.xiiij ·einſdẽ Mulier ſa.e. d.ſ⁊ Ecẽi⸗ rrvi. Br̃a mulieris ſedule delectabit viri ſuũſ Quarto ſinceritas eſt in aq̃ ſpecioſa Aqua em̃ puraẽ.et quecunqʒ feda purifi⸗ cat ⁊ emũdat qð deſignat magnitudinẽin nocẽtieqᷓ inuenit᷑in bona mliere Peraquã em̃ ad oꝛiginalẽ innocentiõ reſtituimur.ꝑ aquãa venialib emundamur Ad Ephe⸗ v. Uiri dil gire vxoꝛes vr̃as ſicut xp̃c eccle ſiᷓ.mundãs eã lauacro aqueſ Quintaẽin aqᷓ ſoliditas ſerioſa Nã iuxta ſcripturãſa⸗ crã terꝛa q̃ eſt ſolidiſſima fundat᷑ ſuꝑ aqs⸗ In põ Dñi eſtterꝛa ⁊ plenitudo eiꝰ·⁊c· q⸗ ſp̃e ſup maria fundauit eã. ⁊ alibi Fůdauit terꝛã fuꝑ aquas ⁊ deſignat certitudinẽcõ⸗ fidentie quã homo põt hĩe de bona mulie re· que infirmũ hoĩem nõ deteſtat. pauper? nõ aſpernatde liris⁊ ſenbus famhlatur. ðᷣ Loꝝ vij. Sanctificatꝰ eſt vir infidelis per —— min wunſict picah purm demine tinſuw oꝛeſc Mir ſtent weich. unentu lichr Riwe chxxriii mulierẽ fidelẽ Sic ergo tota viroꝝ bonitas et ſtabilitas ſuꝑ mulierũ bonaꝝ gꝛatioſa ſo liditate fundat᷑ Mulier nãqʒ foꝛmata de oſſe ſolidiſſimo.vir aũt de terꝛa arida ⁊ in puluerem faciliter redigẽda In cuiꝰfigura arcãcum toto genere humano aqᷓ ſuppoꝛta uit Beñ. vij in quaocto anie ſalue facte fũt ꝑaqnã.pᷣ. Pe.iij. ¶ Sexto in aqua eſtfa tas miſterioſa Deus em̃ ſacramentoꝝ my⸗ ſteria in aquaꝝ ſubſtãtia cõdidit ſicut ſnpe⸗ rins dictũ fuit ſignificat beatitudinẽcõpla centie quã uir ex ſancta muliere ſortit᷑quia Ecẽi.xxvi. Mulieris bone beatꝰ vir.et eiꝰ dem. xxv. Beatus qͥ habitat cũ muliereſen ſata Sicergoignis in aqua eſt ſpirituſſan ctus in muliere ſancta Lectio.clxrxiij. No quibus an geloxeſca nutriuiſti pplm tuum⁊ paratũ panẽð celopſtitiſtiillis ſine labore om̃e delectamentũ in ſe hñtem ⁊ oĩs ſaporj ſuauitatẽ. ſbſtantiã em̃ tuã⁊ dulcedinẽtuã quã in filios habes oñd iſti.⁊ deſeruiẽs vni nſcuiuſqʒ voluntati.ad qʒ qͥlibet volebat 5uertebatſ Quia pᷣncipalis autoꝛis intẽ⸗ tio eſt mirabilẽgubernatõnem det retexere ua pplm ſuũ gratioſe rexit in deſerto ⁊po pulum egipti mirabiliter aff lixit in egipto Et in iſta ꝑte ĩmediate p̃cedenti narꝛauit qũoaff licti fuerũt terꝛibiliter ꝑ grãdines admixtas igni.deſcẽdẽtes de aere. In iſta ꝑte declarat ꝑ oppoſitũ qũo deus ꝓplm ſu um ſuſtentauit mirifice ꝑ cibum quendam generatũ in aeꝛe. Et cõſiſtit hec antitheſis in iſto.ꝙ ſicut egiptij aff ligebant᷑ ꝑ coꝛpo ⸗ ra deſcendentia de aere: ita ð filijs iſrael cõ foꝛtabant᷑ꝑ cibos eis de aere miſſos ſcʒ mã na vt ſic fiat compꝑatiointer egiptioꝝ ſup/ plicia.⁊ hebreis collata beneficia.qᷓ fuerũt ꝑaerem vtriſqʒ collata: Nã pꝛimo agens de mãne bñficio declarauit qualr dulc fu⸗ it in ſapore Scðo q̃lis fuit foꝛtitudinis in vigoꝛe.ſcha ꝑs ibi. Dʒ em̃ ab igne nõ pote ratſ Circa pᷣmũ duo facit Nã pᷣmoondit q̃le fuerit ſuꝑnaturale delectamentũ illius beneficij. Scðo oſtendit quale innaturale toꝛmentum egiptiaci ſupplicij.ſca ꝑs ibi Nix aũt ⁊ glacies · Circa pᷣmum duo facit. Nã pᷣmo explicat huiꝰ cibi pᷣeminentiam. Scðo aſſignat tanti doni ↄgruentiã.ſcða ꝑs ibi.bſtantiã em̃ tuãt A Depꝛi⸗ mo dicit ſic. ꝓ quibo ſcʒ grãdine pluuia⁊ ig ne miſſis decelo ad vltionẽ contra malos. Angeloꝝ eſca nutriuiſti ppłm tuũ Et diẽ de iſto cibo quinqʒ videlicet Quoꝝ miſte rio dabat̃qꝛ ꝑ angelos in ꝑõ. Panẽange⸗ loꝝ mãducauit homo. Scdo ꝓ quo dabat᷑ ſcʒꝓ cõmodo qꝛ ad refectõem nutriuiſtipo pulũ tuum Tercio vñ mittebat᷑⁊ de quo lo co:qꝛ panẽãgeloꝝ de celo aereo Quarto qᷓ̃ liter dabat᷑⁊ qũo:qꝛ pᷣſtitiſti illis ſine labo ⸗ re Quinto ꝙ alebat mirabili delectamento Omne inquit delectamentũ in ſe hñtẽcom nis ſaporis ſuauitatẽ.i.ꝑfecti⁊ dulcis ſapo ris. Exoð.xvi. Buſtus eius qᷓſi ſimile cum melle Z lijs aliter viſum eſt.qꝛ vnicuiqʒ ſa piebat ſicnt volebat. ⁊ ſic in diuerſis ꝑſonis ⁊ in eadẽ ꝑſona diuerſis tꝑib diuerſos ſa⸗ pores habebat Unde Augꝰ.ij. retrac.c.ij⸗ Qʒ de mãna dixi ad inqͥſitões Januarij li. p. qꝛ vnicuiqʒ ᷣm ꝓpꝛiã volũtatẽ ſapiebat non mihi occurꝛit vñ poſſit ꝓbari niſi ex li⸗ bro ſapie. quẽ iudei non recipiũt in auctori tatẽ canonicã.qð tñfidelibꝰ potuit euenire nõ illis aduerſus dñm murmurantibꝰ qui ꝓfecto alias eſcas nõ deſiderarẽt. ſi hec eis ſaperent ſicut vellent De ſcðo vicʒ cõgruẽ⸗ tia beneficij fuit iſta vt deꝰ ſuã eſſẽtialẽ ſua/ uitatẽ ↄ municaret figuraliter creature Si cut em̃ illud alimentum vnicuiqʒ ſapiebat fm ꝓpꝛiã voluntatem Ita deus omibo ſibi ſeruientibo tĩ retribuet de dulcedine quã tum meruerũt ꝑ gr̃am⁊ liberi arbitrij vo⸗ luntatem Vñ ſubdit Subſtantiã eĩ tuaʒ et dulcedinẽ tuã quã in filios habes.i.quã filijs paraſti⁊ paratã hñs oſtendiſti.⁊ de⸗ ſeruiens vniuſcuiuſqʒ volũtati ſcʒ ð bonis cõuertebat ad qð quilibet volebat.non na⸗ tura ꝓpꝛia.ſ; oꝑatõe diuina.mal vᷣomur⸗ murantibo tale delectamentũ pſtitit. ĩmo vertebat᷑eis in tediũ Numeri:xi. Oculino ſtri nihil aliud reſpiciebãt niſ mãna¶ Sʒ cõtra illud videt᷑eiſedubiũ Iã Exoðᷓ ·xxi⸗ pꝛꝙ ſapoꝛ m anne ſilis erat ſimilagini oleo ↄſperſo ergo nulli ſapiebat ſicut volebat in differenter mõ vnñ. mõ aliud. Item ſi vni⸗ cuiqʒ bono ſapuiſſet ſicut volebat nullꝰ eg rõ habuiſſet cãm murmuris. vel deſideriũ alterius cibi Adiſtud reſpondent expoſito res ſic. ꝙ iudei in deſerto veſcentes iſto cibo vel cogitabant cum deſiderio de alio gene⸗ re cibiꝓ tunc. vel nõ cogitabãt Si cogita/ bant? deſiderabãt aliud genus cibi ſtatim mãna in eis talem cauſauit ſapoꝛem mira⸗ bilẽ tã in bonis qᷓ; in malis. Sr nõ habebãt actuale deſideriũ alicuiꝰalterius cibi tunc nõ cauſabat in comedentibo niſi naturalem ſapoꝛẽ.ſicut ſila oleo ↄſperſa Quantũ ve⸗ road cã̃m murmuratõis dicunt cõmuiter ꝙ faſtidiũ nõ hẽbant ex ſapoꝛe mãne ſed ꝑo tius ex coloꝛe Vñ ſignãter dixerunt Mũe. ri. Anĩa nñ̃a arida eſt nihil aliud reſpiciunt oculi ñi niſi mãna Lirca illam clauſulã Angeloꝝ eſca nutriuiſti ꝑplm tu ⸗ um. Notandũ ꝙ ꝑ mãna in ſacra ſcriptura figurat᷑ſignanter eucariſtie ſacramentũ ſiẽ em̃ filij iſraeltrãſeuntes ꝑ deſertũ verſꝰter rã eis a vñoꝓmiſſã celi refocillabãt᷑ alimen to.ita nos ꝑ mundũ ad celũ pergentes coꝛ ꝑis ⁊ ſanguinis xp̃iqͥtidiano viatico recrea mnur. Vocat aũt merito ꝑanis angeloꝝ · taʒ ꝓpter ↄficiẽtes eucariſtiã. q; ꝓpter veſcen tes. Lonficiũt aũt hoc ſaer̃m ſolũmõ ſacer dores.ſicut ptʒ di. xcv. Ecce ego Sacerdo⸗ tes vero in ſacra ſcriptura angeli nemiant᷑ pᷣ. Loꝝ.xi. Mulier debet habere velamẽꝓꝑ prer angelos.i· ꝓprer reuerentiã ſacerdotũ Nui dei nuncij ſunt: Malach.ij. Labia ſa⸗ cerdotis cuſtodiũt ſciam⁊ legẽ requirãt ex oꝛe eius · qꝛ angelꝰ dñi exercituũ eſt. Ratio aũt hurꝰ denomiatõis metaphorica ẽ.qꝛ ſa cerdotẽ decet angelũ in vndecim cõditioni bus imitariqᷓ in iſtis vᷣſib ↄtinent᷑ Paſcit ⁊ hoꝛtat᷑. duci vehit. excitat arcet Oꝛat cõ gaudet punit laudat ſine ſumptu. Pꝛima ergo oꝑatõ angeli circa nos ſ̃mi oꝛdinẽ ver⸗ ſuũ eſt paſcere Cuiꝰ exemplũ habemus iij. Regü. xix. vbi legimꝰ ꝙangelus detulit pa nem ⁊ aquã ad heliã doꝛmientẽ⁊ famelicũ inde pauit Surge inquit ⁊ comede.grãdis em̃ tibi reſtat via Iſto modo moꝛalrꝓpriũ officiũ ſacerdotꝭ eſt paſcere ꝓplin verbo.ex emplo⁊ ſubſidio tꝑaltſi poſſit Uñ ſignan ter dictum eſt Petro ter. paſce paſce paſce Joh.xxi: Bis aũt ei dictů eſt Paſce agnos meos.⁊ ſemel Paſce oues meas. ad innuẽ ⸗ dã differentiã inter doctrinã neceſſariam iunenib ⁊ſenibus. Nam ſimplex admoni⸗ bioſufficit ſenibv. Junenib ÿo opꝰẽtã vex Vectio bis qᷓ; verberiby. vt debite doceant᷑. Aliter tñ ðᷣe illud expoſuiſſe quidã nouiciꝰ argu/ ens ꝙ iuuenes fratres deberent refici bis. ⁊ ſenibo cõuenit ieiunare.⁊ ideopie dixit xpᷣc pᷣlato bis. paſce agnos meos ¶ Scða oꝑa ⸗ tio quã angelũ circa nos legimus exercere eſt exhoꝛtari Cuiꝰ exemplũ habemꝰ Mat. ij · angelus dñi apparuit in ſomno Joſeph dicens Surge ⁊ accipe pueꝝ ⁊ mñ̃em eius et fuge in egiptum ⁊c̃. Pãc operatõeʒ imi tat᷑ ſac erdos.ſana ↄſilia pꝛiuatim ſuggerẽ do Tercio tenet᷑ ducere ꝑ bonãx aptã cõuer ſatõʒ Exemplũ Raphaelis Thob.v. Ego inqt angelus ducam ⁊ reducã eũadte. Et ſicut victoꝛia excercitus eſt gloꝛia boni du cis.ita ſanctitas ꝓpli attribuit᷑ ꝓ merito ſa⸗ cerdoti Uñ Chri · de dignitate ſacerdota li.li.iij. Bene agẽti pplo vnuſquiſqʒ ꝓ me rito ſuo remunerabit᷑.ſacerdos aũtꝓ bonis oĩm Pabet enim ꝓ ꝓpꝛijs bonis auream. pꝛo adquiſitione alioꝛum aureolam. Hec Thriß. Et ideo ᷣm eundẽ ſuꝑ Mat.i imꝑ. omel · xxxi. Sacerdos eſt in populo ſicut ra dix eſt in arboꝛe.⁊ ſicut ſtomachus ẽin coꝛ⸗ poꝛe Duẽadmodũ inquit cũ videris arbo rem pallentibo folijs marcidã intelligj. qꝛ aliquã culpã circa radicem habet Ita cum videris populũ indiſciplinatũ ⁊irꝛeligio, ſum ſine dubio cognoſce · qꝛ ſacerdotiũ ei⸗ non eſt ſanũ Hec Thriß. Sed ſᷣm Pliniũt Iſi.ij. ethi.ca.iiij. Salamãdra eſt ſerpens quidam cuiꝰ inter venena maxima vis eſt. hicſitrũco vel radici arboris irꝛepſerit.oĩa poma eius inficit. ⁊ intoxicat omẽs ramos Reuera iſto mõ dyabolus qͥ moꝛe ſalaman dre ſemꝑ viuit in igne. radices.i.eccke ſacer dores ſic intoxicat ⁊ inficit his diebꝰꝙ oœẽs rami eccleſie ex eius peccatis venenũ aſſu⸗ munt Ad Ro. xi. Si radix ſancta ⁊ rami. ⁊ per oppoſitum.ſi radix eſt infecta.⁊ rami erunt nociui Vlteriꝰ diẽ Chriß. ꝙ ſacerdvs in grege eſt ſieut ſtomachus in coꝛpoꝛe. quẽ admodum inquit medicus quando pꝛimo ingreditur ad infirmum ſtatim deſtoma⸗ cho eius interꝛogat ⁊ euʒ cõponere feſtinat quia ſi ſtomachus ſanus fuerit totum coꝛ⸗ pus validum eſt Si autẽ diſſipatus fuerit totum corpus infirmum eſt:ta ſiſacerdo tium integrum fuerit tota floꝛet eccleſia? Siãt cozruptũ fuerit.tota fides marcida zinw widl nu ſmw u nlup ſꝛye iluit ſrili ſin Kibe (Uum E inba — intde lßend wali wd dl h honop tove ſſtareſ cturp vgelie Kpha posſi weeed tiſti ns) M i6 chrxxiii eſtinfirma Et ſicut ſtomachus accipiẽs ci⸗ bum coquitin ſeipſo. et per totum coꝛxus diſpergit Sicfacerdotes accipiũt ſcientiã ſermonis ꝑ ſcripturas ex deo.⁊ excoquẽtes eã in ſe.i.tractantes ⁊ meditantes apud ſe vniuerſopopulo ſmiſtrant Etinfra. Slẽ in coꝛꝑe ſimembx aliqð infirmũ fuerit nõ oino lãguet ⁊ ſtomachꝰ Siaũt ſtomachus lãguet· omĩa mẽbra ĩueniuntinfirma Sic ſigliqͥs peccauerit xp̃ianoꝝ. nõ oino peccãt ⁊ ſacerdotes. Si aũt ſacerdotes fuerintin eccato.totus pplus cõuertit᷑ ad peccqndũ E dicit Iſi. de ſũmo bono.cxxxꝗ Sni dotes ꝓ inictate pploꝝ damnantſteos aut ignoꝛãtes nõ erudiãt aut peccãtes non ar⸗ guant dicẽte dño ad ꝓphetã Ezʒech. Spe⸗ culatoꝛẽ dedite domui iſrael ſi nõfuer lo⸗ cutꝰ vt cuſtodiant ſea via ſua mala Ille in iniqtate eius moꝛiet:ſanguinẽ ðᷣo eiꝰde ma nu tua requirã. ¶ Quartꝰ actus angelifm pᷣdictos verſus eſt vehere.id ẽtrãſportare. Deferũt em̃ boni angeli aĩas moꝛientiũ in celum Lu.xvi. Factũ eſt aũt vt moꝛeretur mendicꝰ⁊ poꝛtaret᷑ ab angelis ĩ ſinũ abrae. Sic ſacerdotes de terꝛenis deſiderijs ad amoꝛẽceleſtiũtrãsferunt penitẽtes.quãdo eis ↄfitendo peccatis pᷣſtinis moꝛiuntur.p Pe. ij. Peccatis moꝛtui iuſticie viuamus. ¶ Quintus actꝰ angeli eſt excitare Actu· ij. Angelus dñi aſtitit.⁊ lumen refulſit in hꝛirtuſo carceris.ꝑcuſſoqʒ latere petriex citauit eum dicens Surge velociter Petrꝰ in carceꝛe doꝛmiẽs.id eſt ꝓctõꝛ irretitꝰma la cõſuetudine iacet inter duos milites.vi ctus cathenis duabo ⁊ duo cuſtodes añ oſti um cuſtodiunt carcerẽ. Duo milites ſunt moꝛs ⁊ dyabolus Moꝛs inſidiat᷑coꝛpoꝛi. dya bolus anime Due cathene amoꝛ delici andi⁊ pudoꝛ reuelandi. Duo cuſtodes ne homo ꝑ cõfeſſionis hoſtiũ exeat.pꝛeſump ⸗ tio venie et ↄfidentia vite ꝓlixe Puic debʒ aſtare ſacerdos ⁊ angelꝰ⁊ eũ coꝛripiẽdo ex citare ꝑcutere nõ palpare ¶ Sertus actus angeli eſt arcere demonũ ptãtem ſieut fecit Raphael de aſmddeoqᷓ ſuffocauerat ſeptes viros ſare Thob.v. Lonſimiliter ſacerdos arcere debet malos homiĩes ꝑ cenſuras ec⸗ cleſiaſticas Demones etiã per cõturatiões ſacras.ne noceãt bonis viris. Septimꝰac tus angeli eſt oꝛare Vñ legimꝰ Actu.xxi· ꝙ Paulo apparuit angelus ꝑ viſum iſpe cie viri macedonis dicẽs Tranſiẽs macedo niãadiuua nos · qui dicit᷑ macedonibv pꝛe⸗ poſitus fuiſſe quieoꝝ a paulo petijt ſalutẽ. Sic ſacerdos ꝓ ſalute populi tenet᷑ oꝛare. ¶ Octauus actus angeli eſt ↄgaudere pe⸗ nitentib de peccatis Lu.xv. Baudiũ? an gelis dei ſuꝑ vno peccatore pnĩam agente⸗ Et pnia populigaudium debet eſſe ſacerd ti·¶ Nonus actꝰ angeliẽ punireiiij. Reg. xix. Venit angelus dñix percuſſitĩ caſtris aſſyrioꝝ centũoctogintamilia hoĩm Sic ð cet ſacerdotes excõmunicationũ ſnĩam fer⸗ re cõtra cõtumaces ⁊ rebelles ¶ Decimꝰ ae tus angeli ẽ laudare Iſa.vi. Clamauit al⸗ ter ad alterũ ⁊ dicebant Sctũs ſctũs ſctũs dñs deus exercituũ. Poc etiam ſacerdoti/ bus dinoſci᷑cõuenire.pᷣ. Eſdre.iij. Stetet ſacerdotes in oꝛdine ſuo vt laudarẽt dñm. ¶ Ultimo angelus eſt ſine ſumptu ſiẽ patu it in angelo Thob.v.qui magnefuit vtili⸗ tatis.⁊ parui ſumptus Silr ſacerdotes re licta cupiditate reꝝ trꝑaliũ de decimis ⁊ob lationibꝰ viuunt Silr cum ſpũalia miniſte ria largiant᷑ nihil ꝓ eiſdem recipiãt ꝓ mer cede.ne ſimonie vitio maculen? b ¶ Item notãdũ ꝙ angelt hñt quattuoꝛ cõ⸗ ditiones quibo ſacerdotes cõuenit eos imi⸗ tari Sunt em̃ ĩmateriales ſiue ſubſtãtie ſe ꝑate· ſunt intellectuales pleni ſcie veritate ſunt motoꝛes oꝛbiũ.⁊ rectoꝛes hoĩm. Pꝛi⸗ mo angeli ſunt ĩmateriales Spũs em̃ ſunt carnẽ⁊ oſſa nõ hñr.⁊ tales debent eẽſacer⸗ dotes ꝑ ↄtinentiã vt motus paſſionũ nõ ſe quant᷑ In cuius figura dictũ eſt ꝑetro. Ca ro⁊ ſanguis nõ reuelabit tibi. Math. xvi⸗ Mabodus de lapidibus.ca.iij. dicitqͥttu⸗ oꝛ De primo allectorio ꝙ ille lapis nõ gene ratur niſi in gallis caſtratis Scdo ꝙextin guit ſitim Tercio ꝙ reddit hoĩem honora bilem Et quarto deſertum. Iſte lapis mo⸗ raliter deſignat cõtinentiã clericalem.que non inuenitur niſiĩ his qui ſe refrenãt a car nis deſiderijs ꝓpter meritum vite eterne Math. xix. Sunt eunuchi qui ſemetipſos caſtrauerunt ꝓpter regnum celorum. Hec virtus extinguit ſitim fomitis carnis infec te⁊ illicita deſideria carnalis ↄcupiſcentie Saßp̃:x. Data eſt illis aqua de petra altiſſi⸗ ma reqes ſitis de lapide duro lapis dur? eſt cõtinentia. Durũ eñ eſt cõtra ſtimulos carnis calcitrare.hec virtus reddit honoꝛa pilẽ:ſicut incõtinentia reddit cõfuſibilẽ Ju dith.xiiij. Vna mulier fecit ↄfuſionẽ in do mo nabuchodonoſoꝛ Hecetiã virtus red⸗ vit hoĩem diſſertũ.i.eloquentẽ⁊acceptũ in loquendo.tam in oꝛatione qᷓ; in pdicatione Et ꝑg oppoſitũ ſacerdotes infames de inc⸗ tinẽtia.nec digni ſůt oꝛare vel pᷣdicare Sũt ergo pᷣmo ſacerdotes ĩmateriales ⁊ ſubſtan tie ſeꝑate. In cuiꝰfiguꝛa dicit᷑ de Nathan ꝓpheta.⁊ quaſi adeps ſeꝑatus eſt a carne. Et de talibus ꝓbis angelis ðꝛ in põ. Qui facis angelos tuos ſpũs ¶ Scðᷣo ãgeliſůt intellectuales pleni ſciẽtie⁊ veritate et ſa⸗ cerdotes pollere debent ſcia ſacre ſcriptu⸗ re.⁊ ideo ↄuemiẽter eſt ſãxitũ extra de magi ſtris. ⁊ ne exigant aliquid ꝓ licẽtia docendi ca. Quia nõnullis ꝙ mg̃i theologia ſemꝑ in metropoli habeat᷑qͥ doceat omẽs ſacerdo tes Dmẽs aũt taʒ cathedrales eccleſie qᷓ; alie in quibo ſuppetũt facultates doctoꝛes habeãt ĩ grãmatica.qͥ clericos ecẽie ᷓtis in ſtruant.⁊ etiã alios iuxta poſſe · Pec ẽ ſnĩa illius capituli Et eodẽtitulo c. Quoniã ec cleſia⁊.c. Quãto gallicanahahet᷑ꝙ mg̃i de bẽt inſtiturꝑ ſingulas eccłias cathedrales et eis bñficia aſſignari qui pauꝑes gratꝭ do ceant ⁊ infoꝛmẽt Et ideo ſignãterðꝛ Ag, gei.ij. Interꝛoga ſacerdotes legẽ.ſuper qð verbũ dicit Piero. Cõſid era ſacerdotũ offi ciũ eſſe. de lege interꝛogatos rñdere.ſi ſa⸗ rerdos eſtſciat legẽ dñi.ſi ignoꝛat legẽ dñi ip̃e ſe arguit nõ eẽſacerdotẽ dñi Malach. ðj. Labia ſacerdotis cuſtodiũt legẽ⁊ ſcren ⸗ tiã de oꝛe eius requirãt.qꝛ angelus dñt ex⸗ ercituũ eſt ¶ Tercio ſunt motoꝛes oꝛbium a qͥbꝰ cauſat᷑⁊ generat qͥdqͥd ĩter coꝛꝑaꝓce dit ad eſſe. Sic officiũ ſacerdotũẽ monere nobiles ⁊ potentes:quoꝝ virtute reguntur ſubditi ad cultũ dei Figurat᷑ Job.v. de an gelo qͥ deſcendebat fᷣm tempꝰ piſcinã poſt motionẽ aque⁊ qͥ pꝛimus deſcẽdiſſet in pi⸗ ſcinã ſanus fiebat Piſcina inlte aque eſtꝑ⸗ ſona magne potentie In hãc deſcẽdit ſacer⸗ Ddos ⁊ curatus qñ eius con ſcientiã examiat de velicijs mouet aquã quãdo limitat ſuaʒ porentiã ad regulas iuris diuilu.¶ DQuar to ſunt angeli rectores hominũ ⁊ cuſtodes fm ſanctos Et eodẽ modo ſacerdotes⁊ cu⸗ Nectio rati qui ꝓ ſubditoꝝ animabo coꝛã dño ha⸗ bent reſpõdere In põ. Angelis ſuis mãda uit de te vt cuſtõdiãt te in omnbus vijs tu is. Sed pꝛodocholor his diebus verificat nimis illud Job·ca.iij. Ecce qui ſeruiũt ei⸗ id eſt domino non ſunt ſtabiles ·⁊ inange⸗ lis ſuis repperit prauitatẽ Sunt em̃ qͥdaʒ de modernis ſacerdotibo angeli ſathane ꝑ diſcordiã.quidam angeli apoſtatici ꝑſuꝑ biã · qͥdaʒ incubiꝑ luxuriã⁊ qͥdããgeliabyl ſiꝑ auariciam ¶ Quidã ſunt angeli ſatha⸗ neꝛ ſunt primi ſcʒꝑ diſcordiã Sathan em̃ interpretat᷑ aduerſarius ⁊ tales de omibri⸗ ga aduerſitate⁊ diſcoꝛdia ſe intromittunt cõſpirant plia. ingrediunt pugnas.exercẽt latrocinia vt vix quis poſſet inuenire comi tiu pᷣdonũq̃ ñ hẽat cõſoꝛtiũ ſacerdotũ Iſte ſunt ſimiles ſacerdotibus baal. de quiꝰ.iij. Regũ. xviij. dicit᷑ ꝙ incidebant ſe cultris et lanceolis vſqʒ ad fanguiĩs ꝑfuſionẽ Demo nes multũ letant᷑ in effuſione ſanguinis hu⸗ mani.quilibet talis figuratꝑ angelũ Dei Pꝛouerbio.xvij. Sẽper malus iurgia que rit ange us malus mittet᷑cõtra eũ Secun⸗ do ſacerdotes ſunt angelt apoſtatici per ſu perbiam Ecẽi.x. Initium ſuꝑbie hoĩm apo ftotare a deo. Pi ſunt ſimiles ſacerdotib? dagõ De quibus dicit᷑.pᷣ. Regũ. v.ꝙ nõcal cant ſacerdotes Dagon ⁊ omnes qui igre⸗ diuntur templum dagon ſuꝑ limentempli Limen ſuper qð calcatur ꝑfectõnem deſig nat humilitatis.ſuꝑ qð ſtabiliter ſtant vi⸗ riſancti. Iſtud limen non calcant ſacerdo⸗ tes ambicioſi⁊ ſuperbi qui ad pᷣlationes et altiores dignitates aſpirant.cõtinue adu lantur regibus ⁊ pꝛincipibus ⁊ eos infatu⸗ ant ⁊ finaliter decipiunt Et ſic deceptus fu it Anthiochus rex ſirie in templo Nanee conſilio ſacerdotis.ſicut dici᷑ ij. Mach. p⸗ Tercio ſacerdotes modermi ſunt angeliin⸗ cubi per lururiam. Incubi vel incubones fm Iſið. viij. Ethi:ca.vl.in fine a romanis vicuntur fauni ſunt etiam vt creditur de⸗ mones coꝛ poꝛa aſſumentes. vel ſibi iungẽ⸗ tes ⁊ ſic mulieribus ſe ĩmiſcentes Et demo nes incubi dicuntur nonnunquã generare gigãteſita ſacdotes ꝑ vehem̃tiã voluptat gignůt cõmuniter pigues groſſos ⁊ coꝛpu⸗ lentos Ni poſſunt dici ſacerdotes pꝛiapi vel beelphegoꝛ Fuit enim ydolũ Moablu wn iunuit twoii ßundi Umyvt tobli ſipeſen ſu inn pioot unl iun uni kuh 7 S ₰ F 552 —— ℳ — . — 8 5 beelpbegoꝛ Interp̃tatur enim ydolũ igno mince⁊ repreſentãt pꝛtapum qð latintdr„ cunt deum hortorũ fuit em iuuenis quidã de lapſatociuitate helles Ponti.quem pꝛo⸗ rer magnitudinẽmembri virilis expulſuʒ de lapſato in numeꝝ deoꝛum grecilubrict tranſtulerunt m Iſið.viij.ethr. ea xi. hũc viliſſimũ deum ercolunt non pauciſacerd tes moderni diſcipuli illius maligniange k. de quo loquitur Paulus.ij. Loꝛinth. xij aeus eſt mihr ſtimulus carnis mee ange⸗ ius ſachane qui me colaphiſet¶ Quartoſu cerdotes moderni funt angeli abyſſi ꝑ aua riciã Terꝛa nãqʒ abyſſum · id eſi infernum creditur continere Vnde ſacerdotes terre nis dediti lucris videlicet ⁊ mercationib angeliabyſſi dici poſſunt imitatoꝛes illius angeli. de quo Apoc.ix. Locuſte habebãt ſuper ſe regem angelũ abyſſi.tales fuerunt lacerdotes Belis quoxꝝ veſtigia non niſi ꝑ cneres ſunt comperta.⁊ ideo iuſte trucidi riDanie.xiiij. Sicut iſtoꝝ facta poſt moꝛ⸗ tem coꝛporis erunt nota⁊ ip̃i ꝓ meritꝰ pu⸗ niti pena perpetua abillo quiangelis pec⸗ cãtibus non pepercit. ſed rudentib infer⸗ ni detractos in tartarum tradidit in iudict um cruciandos reſeruari.ij. Pe.ij. Non ſic boni ſacerdotes.quibus dicit᷑ Iſ a. lxi.vos ſacerdotes domini vocabimin miniſtri ði noſtri. quia Math.iijj · Ecce angeliacceſſe munt? miſtraneꝛuntei Lectio.clrxxitij — Irx apt et gla cies ſuſtinebant vim.⁊ non ta ⸗ beſcebãt. vt ſcirent quomã fru⸗ ctus iniquoꝝ erterminabat ignis ardẽs in. grandine⁊ pluuia coꝛuſcans Poc autẽ ite rum vt nutriꝛent᷑ iuſtietiãignis ſue virtu/ tis oblitus eſt Kreaturaem̃ tua tibi facto⸗ ri deſeruiens excãdeſcit in toꝛmẽtis aduer ſus iniuſtos.⁊ leuior fit ad benefaciendum ꝙ bis qui in tecõfidunt ¶ Declarato ſuper naturali beneficio quo filij iſtael in deſerto ſuſtentati fuerũt a domino. redit auctoꝛ ad tnarꝛãdum de mirabiliſupplictoillatoegi ptüs in egipto Beneficiũ autẽ hebꝛeis coj⸗ — „„6 chrtriiii pꝛa Mohkem phegoꝛ Vnð ßmlocum dicit latůfutt pluuta manne de aere ad eos ſuſts tandũ Supplictũ autem illatũegiptijs fu it pluuia niuia⁊ grandis.tanitrua? fulgn raad egiptios terꝛibilr flagellandũ Sicut eñ̃: Exoð.ir. narꝛat᷑inter decẽplagas.hec fuit vnaꝙ ðs pluit grãdinẽſuꝑ terꝛã egip tix cum gꝛãdine fuit ignis admixtus.qua quideʒ mirabili pluuia occiſa ſi unt oĩa que inuemiebant in agris ab homine vf qʒ ad pe cus Ligna vero? herbe cõfracta ſuntin to ta terꝛa egipti. In terꝛa ieſſen · vbi habita⸗ bant filij iſrael non erat grãdo talis In cõ arãdo iſta duo ad inuicem beneficiũ vide ſeerr ſupplicium docet auctoꝛ qũo ignis cõtra naturã dinino ſubſeruiebat miraculo vtrobiqʒ Et circa hec duo facit · Primo nar rat miraculicõditionis circũſtantiã Secũ bo narꝛat ipſius miraculi veram cãm.ſcða ꝑs ibi Creatura em̃ tua Z Quan⸗ tũ ad pᷣmũ dicit ꝙ nix ⁊glacies ſuſtinebant vim ignis vt cum ſimul de aere deſcendet et eſſent ſufficiẽter appꝛoximata ſic pignis poſſet naturaliter reſoluiſſe niuem ⁊ gran⸗ dinem.⁊ nix cum grãdine ertinxiſſe ignem nullũ eoꝛum egit in aliud.ſed nix⁊ grando manſeruntin ſua frigiditate ſicut ignis in ſuo caloꝛe Et non tabeſcebant vt eſſet ſimi⸗ lis pene infernali.ibi em̃ tranſit᷑ ab aquis ni uium ad caloꝛem nimium Job.xxiiij · Fuit autem iſtud miraculum ideo oſtenſum egi ptijs ⁊ iſraelitis vt exirent de egipto quo⸗ nãfructus iuiquorum exterminabat ignil ardens in grãdine qð fuit terꝛibile tactui⸗ et ꝑluuia choruſcãs qð futt terꝛibile viſui- Sicutem̃ ignis non exercuit actiuitatẽ ꝓ⸗ priam circa grandineʒ in ſupplicio.ita nec circa manna in beneficio Nam hocfuit mi rabile.ſicut infra dicetur.ꝙ mãna qð ad er iguum ſolis radium liqueſcebat.ad caloꝛẽ iguis dureſcebat Et hoc eo qð ſubdit. hoc autẽ iterũ ignis Sed vt nutriẽtur iuſti ſue virtutis oblitus eſt. Quia non reſoluebat ſed potius cõſeruabar mãna in natura ſua vtnutrirentur inſtifilij iſraelĩ deſerto Cõ ſequenteraſſignat huius miraculi cauſam et eſt obedientia creature ad diuiuã volun tatem.que ſicut inſtrumentum diuine vo⸗ lũtatis aliquando exca ndeſcit intoꝛmentũ aduerfus malum.cum tamẽ deo placuerit et aliquãdo reniteſcit nõ agendoad ſolaciũ Aectio juſtoꝝ cũ deus hoe voluerit oꝛdinare Da⸗ nie:ij. Laldei foꝛnacẽ accendentes abigne ↄſumpttſunt in quo pueri cuſtodiebantur llleſi. Fecit aũt dñs medium fornacis. qua⸗ ſi ventũ roris flantẽet pueros omninonõte tigit ignis.neqʒ contriſtauit Pee eſt ſi entẽ tia littere Ignis ſue virtutis oblitꝰ eſt. Ig nis in ſcriptura ſacra caritateʒ deſignat · di cente faluatoꝛe Luce.xij. Ignem ven mit rere interꝛam Vnde?⁊ ſpůſſanctus quieſt raritas patris ⁊ filij. in ſpecie ignis miſſus eſt Actu.ij Ratio huius ſimilitudinis qua ruplex eſſe poteſt Pꝛimo qʒ ignis interce rera elemẽta ẽ maioꝛis actiuitatꝭ. Scðdoqꝛ maxie tendit ſurſũ Tercio qꝛ ignis creſcit in infinitũꝑ appoſitõem cõbuſtibiliũ ſicut vicit: ij. de aĩa. Quarto.qꝛ ignis eſt qᷓſi foꝛ⸗ ma oim elementoꝝ.ſic inter virtutes cari tas ẽmagj actia. Amoꝛ eĩ ᷓᷣm Breg. nunq; eſt ocioſus. operatur em̃ magna ſieſt· ſi aũt opari rennuit. amoꝛ non eſt · Secũco cari⸗ tas tendit ſurſum Nam incipit a deo⁊ om nia oꝛdinat in deum.⁊ ſicut ignis maxime calefacit ad ſuperius minus ad latus.mi⸗ nus ad doꝛ ſum.ita habens caritatem ma⸗ xime diligit deum · minus ſeißmn⁊ ꝓximũ. et minine coꝛpus ⁊ mundum. Tercio cari⸗ tas creſcit in ininitũ Nam bonis operibus auget᷑. nec fineʒ habet augmenti in vita pꝛe ſenti. Quarto vocat᷑forma aliaꝝ virtutum quia ſine caritate nullus virtutis actus me ritoꝛius eſſe poteſt De illo aũt igne moder nis tempoꝛibus fere adimpleta eſt ꝓphe⸗ tia ſaluatoꝛis MWath. xxiij. Abunda bit iniquitas ⁊ refrigeſcet caritas multoꝛũ.vt merito dici poſſet ignis virtutis ſue oblitꝰ eſt B Ubt notandũ ꝙ de obliutõe qua⸗ vruplici hoĩes ſunt arguendi.videlicet de obliuione diuinoꝝ beneficioꝝ.de obliuiõe pꝛoprioꝛum delictoꝛum. de obliuione fa⸗ miliariũ amicoꝛum⁊ de obliuione ſaluta⸗ riũ mandatoꝝ Pꝛimo arguendi ſunt pec⸗ catoꝛes de obligione beneficioꝝ de quibus dicirin põ · Obliti ſunt beneficioꝝ eiꝰ⁊ mi rabiliũ eoꝝ que oſtendit eis ¶ Secũdoar guendi ſunt homines de obliuione ꝓpꝛio⸗ rum delictoꝛum Illa enim habendaſũt in emoꝛia vt pꝛoeis indulgentia ſupplicet᷑. exemplo põ.qui ait. Iniquitatẽ ſi aſpexi in roꝛde meo Et iteꝝ Iniq̃tatẽ meã ego ↄgno noſco ⁊ peccatũ meñ cõtra meeſt ſp. tud eſt cõtra nõnullos qui aliena delicta ſemgẽ ꝓſpectu aſpiciunt⁊ peccata ꝓpꝛianon gð⸗ hertunt Contra quos dicit Beñ.l. Obſe⸗ cro vt obliuiſcaris ſceleris fratꝛũ tuorum: Tercio arguendi ſunt de obliuiõe familia⸗ rũ amicoꝝ ⁊ maxime cum fuerint moꝛtui⸗ Magna ingratitudo eſt:tunc amicos deſe rere cum noſtra amicicia pꝛimo inceperint indigere Amici em̃ noſtriqᷓ;din viuuntpo terunt ſe iuuare in his que ſpectãt ad meri⸗ tum vel demeritũ ſed cũ fuerint moꝛtui.ſi⸗ unt ad merendum penitus impotentes et tunc non habent aliquod refrigerium vel refugium niſi ad amicos ſi quos in vi⸗ ta poſt ſe reliquerunt. vt dicat q uilibet illo rum illud Job.xix. Miſeremini mei ſalteʒ vos amici mei.quia manus domini tetigit me. Piautem de quattuor generibus ho⸗ minũ cõqueruntur quiſũt iſti.ſucceſſores occupantes pꝛogenitoꝝ hereditates. execu toꝛes defraudanres defunctoꝝ volũtates. ꝓfeſſores nõ penſantes fundatorũ pietateſ et mẽdicatoꝛ res nõ recipꝛocantes benefac toribus ſuis grates Pꝛimi ſunt heredes in gratt qun ſuccedunt parentib in terꝛis bo nis ⁊ redditibus que illi aut ſumptibꝰ vel ſanguine conquiſierunt. Iſti optinent ſine laboꝛe et tamẽ vix ſemel in anno pꝛo eis di ei faciũt vnã miſſã. Nota Auiẽ. lvij. hicet multa q̃ ibi dicunt᷑ð memoꝛia Ecẽs.vi Si quis genuerit filios centũ.⁊ infra Obliuio ne dekebitur nomen eius¶ Secundũgenꝰ poĩm de quo moꝛtui conqueruntur ſunt er ecntoꝛes falſi⁊ fraudulenti defraudantes corum vltimas volũtates contra quos xiij q.ij. Vltima voluntas defuncti omnibus modis ſeruetur. Pocautem a iute nature pꝛoceſſit Liberum enim debet eſſe qðite⸗ rum non redit ad arbitrium. Unde Ale⸗ rander nequã libro ſuo de naturis rerũ oñ dit naturam de pꝛoportionibus non ſoluʒ pulcram · ſed etiam nece ſſariam iuriſperitj in caſu. ꝓbat his verbis Quis legẽroma nã volũtati teſtatoꝛis itelligit ſatis feciſſe: miſi in ꝓpoꝛtionũ naturis inſtructꝰſit Igit quidam lecto doloꝛis detentus videns am mã ſoluendã eſſe legibus humane ſeruitu⸗ tis cõdidit teltamẽtũ ſub hac foꝛma verbo rum Si vyoꝛ mea pꝛegnans rem melions innſn h nnhndt tinſ nnm ujun urhe piünm ulpin ſunt mnn — mw nnn pinn ſipoſe mbst windu uitn ſutdec ſlim ſſtn ſnpſ ſtun. noi ecipe lenpa mbuů ian Mnotõ nno n tut epen ſines d jn i gẽtiam. ſerus enitatur. ¶ Delego pueroduas per tes hereditatis. vxoꝛitertiãũ. S ſemineaꝓ lefecundetur gaudeat vxoꝛ duabus poꝛtõ mbus filia tertiã percipiat. Viro itaqʒ ſol uente debitũ nature tributum vxoꝛi eius. Rucina fauẽs maſeulũnfeminã plẽchceſſit Mueſitum eſt eñ qd iunsſtatitũ eſt aiu⸗ s pꝛagmaticis hereditatẽ in ſeptem poꝛ tbnes eſſe diuidendã. Aſfignateautẽſunt ttuoꝛ ꝓtes ꝓuero.due partes vxoꝛi⁊ vna Puelle. Liber em̃ deber eſſen up̃me volun⸗ tatis ſtilus ⁊ liberũqð iteꝝ nõ redit adar⸗ blrrium. pᷣtulit aũt ea poꝛtõe maſculinũ ꝓ⸗ lem vxoꝛi qua Pꝛetulit vxoꝛem ꝓli femt ⸗ nee vicz in dupla. Ideoqʒ recte ðietũ eſtiu ditiũ herciſcũde familie. Hec Alexander Pꝛagmaticus ðꝛ cauſatoꝛ Pꝛagma nãqʒ grece ðꝛcauſa latine. Vñ pꝛagmatici dici turiuriſperitiqͥ cauſas ⁊ negotia decidunt Piaũt frauditoꝛes vltimaxꝝ voluntatum ſacrilegi ſunt ⁊ fures⁊ pauꝑum necatoꝛes xitj·q.ij: Clerici.⁊c̃. De talibus ↄqueritur defunctus dicẽs in põ. Dbliuioni datꝰſuʒ tanqʒ moꝛtuus a coꝛde. Sed felices potiꝰ exechtòꝛes qͥ dicere poterũt illud ꝓpõ. Nec obliti ſumus te.necinique egimus in teſta mento tuo. Tertiũ genus hominũ de qui⸗ bus moꝛtuicõquerũtur ſunt ꝓfeſſoꝛes nõ penſantes fundatoꝝ pietates. Pi ſunt relt gioſi poſſeſſionati manerijs. redditibus ⁊ omnibus bonis ditati.nõ ſolũ ad neceſſita tem imo ad voluptatts ſuꝑfluitatẽ qui vix nouerũt noĩa ſuoꝝ fundatoꝝ quoꝝ quilibʒ poteſt de eis dicere illud. Ozee.xiij. Satu rati ſunt ⁊ lenauerũt coꝛ ſuum ⁊ obliti ſunt mei.ſaturati ſunt ꝑ gulam.leuanerunt cor ſuum ꝑ ſuꝑbiam:⁊ oblitt ſunt meiꝑ negli⸗ Duartũ genus hominũ de quib moꝛtuicõquerunt᷑. funt mendicatoꝛes non recipcantes benefactoꝛib ſuis grates qui rempꝑalia bona recipiũt ⁊ ſpiritualia nð re⸗ tribuũt vt deberent. qui benefactoꝛibus a/ dulantur donec recipiãt⁊ cum receperint deuotõnibo ⁊ pꝛecibꝰ nõ recõpenſant. Lõ⸗ tra quos Ecẽ̃i.xxxvij.ðᷣꝛnõ obliniſcaris a mici tuiin animotuo:⁊ nõĩmemoꝛ ſis illiꝰ in operibo tuis. Quarto arguendiſunt ho mines de obliuione ſalutariũ mandatoruʒ ꝓfunditas em̃ peccandi ⁊ inueterata con ⸗ uetudo male viuendi adimit qᷓſi memoziã diuinoꝝ mandatox.cõtra qͥs põ. Bloꝛiat᷑ q̃zuis ſe peccaſſe fateatur dicẽg. Erꝛauiſiẽ ouis que perijt quere ſeruũ tuum dñe.q mandata tua non ſum oblitus Lectio. clxxxv. Ropt hoc etiã in omnia tũc tranſfigurata omniũ nutrici gratie tue deſeruiebant ad volũtatẽ hoꝛũ quiate deſiderati ſunt vt ſctrent filij tui qͥs dilexiſti dñe qm̃ nõ natiuitatis fru⸗ ctus paſcunt hoies ſed ſermotuus hos qͥ· te crediderit ↄ ſeruat. ¶ Poſita gñalifoꝛ⸗ malmirabiliũ que deꝰ exercuit circa pplm hebꝛeoꝝ in deſerto gubernando.⁊ circa po polũ egyptõꝝ in egypto eos flagellãdo.vi⸗ delicet obedientia creature ad diuinã volũ tatem. In iſta ꝑte eandẽ obedientiã appli⸗ cat ſingulariter ad illã cibatõnem gloꝛio⸗ ſam qua ꝑ manna ppłm ſuum q̃dragintaẽ nis in deſerto pauit. Etcirca hoc duo facit Nãpᷣmo oſtendit miraculi qualitatẽ. Se⸗ cũdo miracli vtilitatẽ.ſcða ꝑs ibi. Vtſci⸗ rent filij tui. Z Fuit aũt miraculi magnitudoineffabilis in hocꝙ omnia ciba ria videbantur tranſfigurata idẽtranſſub ſtantiata cuilibet in quolibet ſubſpecie ipſi us mãne quod vnicuiqʒ ſapiebat illud ge⸗ nꝰcibi quẽ magis dilexit⁊ hoc ẽ quod diẽ pter h idẽ qꝛ omnis creatura factoꝛi de⸗ eruiuit ad nutum.ideo etiã tunc in omnia transfigurata.i.cibaria vel cibos quibus hoies paſcunturtranſfigurata in omĩa ᷣm apparentiam ⁊ iuditiũ comedentiũ.qꝛ qð pꝛius ſapiebat vnumcibum poſtea videba turalius ⁊ tertõ tertiꝰ⁊ ſicquodammõ oĩa ad eſũ humanũ pertinentia tranſfigurata ⁊ in omnia omnũ nutrici gratie tue idẽvo luntatigratõſe populũ nutriẽti ſeruiebat advoluntatẽ hoꝛũ quia te deſiderati ſunt id ẽadoptati⁊ dilecti. Peceſt ergo mira⸗ culi qualitas.⁊ ſequitur eius vtilitas ĩfoꝛ matõ.viczfideliũ vt cognoſcatur ꝙñ ſolũ Fie cõſuetum curſum nature ductt cõſeruabãt hoĩes in vita naturali ſed etiã ſmo⁊⁊ imperiũ ꝓducentis de qͥlibʒ qͥcq̃d placet Ethẽ qð diẽ. Vt ſcirẽt filijtui dne qm̃ nõ natiuitati fructꝰ paſcũt hoĩes.i.fru/ ctus ꝑ cõſuetũ modũ natureꝓcedẽtes ſed ſmotuꝰ.i.mãna celitꝰ datum ad ſermonẽ ⸗ Lecto ijs amplectentur confodiant pectus ſunʒ tuum.hos qui in te crediderint conſeruer Dileriſti dñe. dilectionẽ ſuã deus ad homi nem qtuoꝛ modis magnificat? cõmendat a Pꝛeuenit em̃ tarditatẽ noſtre be ⸗ niuolẽtie. abluit feditatẽ immũde ↄſcie.ſu atq̃ntitatem ne ſufficientie.⁊ pꝑarat vo uptarẽ ꝑhẽnis affluẽtie. Pꝛimo dicoꝙ ſu am dilectionẽ oñdit in hoc ꝙ pᷣuenit tardi- tatem nñe beniuolentie.i.ʒohaniiij · In 6 eſt caritas nõ qjſi nos dilexerimus deũ· ſed quoniã ipe pꝛioꝛ dilexit nos. Vñ Bemar/ Dulcis Jeſuspꝛimꝰ es ĩ acceſſuet yltim⸗ 5 in fceſſuet iõ ↄhemẽter coꝛ humanũ erigit ſibi dari. Pꝛouer. xxiij. Fili mi pꝛebe mihi coꝛ tuũ. Sit᷑ eĩ ipeẽpᷣmus inacceſſup̃uei endo volůtatem vt ad eũ ↄuertatur? vlti⸗ mus in receſſu. quia pᷣus natura er cauſali⸗ tate homo recedit a deo ꝑ pctĩ. qᷓ; deus de relinquat ſubtrahendogfam. Ita coꝛ hũa nũ pᷣmũ eſt inter ꝑtes coꝛpor quod viuit ⁊ vltimũ quod moꝛi. In cuiꝰ figura dicitur Erxodi · xiij. Sanctifica mihi omne pᷣmoge nitũ.ig ẽ omne coꝛ humanũ quod ĩtra mẽ⸗ bꝛa coꝛꝑis pᷣmogenitũ dici põtEt heſt qð ſignãter dicit᷑. Math. xxij. Diliges domi⸗ nů deũ tuũ ex toro coꝛde tuo.et ex tota aĩa tua B ¶ Scðo oñdit xp̃s ſuam di lcom̃ ad nos ĩ hoc ꝙ abluit feditatẽ ĩmun⸗ de conſciẽ. Deleuit ẽ peccatũ oꝛiginale ꝓ ꝛij ſanguinis effuſione. delet pctm̃ actua⸗ eꝑ ſacramentalẽ penitẽtie lotionem.⁊ hoc eſt gð nobis cõmemoꝛat Joh. Apocal.i. Dilexit nos ⁊ lauit nos a ꝓctis niðĩ ſang⸗ nine ſuo. Sanguis ſignificat amoꝛẽ? cau⸗ ſat amoꝛẽ. Uñ ſanguinee cõplexiois nata⸗ liter ſũt amatiui·et iuuenes magj amatiui qᷓ; ſenes ſanguis abundantiã ampli plioꝛemNarꝛat Ihero. cõtra Jouinianũ kibꝛo.iallegãs Fenophontẽ hec ſcripſiſſe de infantia Cyri maioꝛis. Scribit inquit Ihero. Fenephon occiſo Abradaco viro quem panteon vxor miro modo dilexerat rollocaſſe ſe iuxta corpuſeulum⁊ confoſſo peetoꝛe ſanguinẽ ſui mariti vulneribꝰ infu diſſe. Iſtomõ moꝛaliter anime deuoteſpõ ſefideles Jeſu criſti. videãt ↄtemplando maritum ſuum occiſum et nqᷓ caſualiter ſʒ pꝛo eaꝝ amoꝛe ſponte defunctũ. collocent ſe iuxta coꝛpus ſacrum crucifixi.⁊ illud tã volũtate qᷓʒ intellectu quaſi duobus bꝛach gladio doloꝛis et contritionis accompaſſi onis vt inde ſanguis amor erumpatet in vulnera ſaluatoꝛis tranſcurrat.Zd Heb ix. Sine ſanguinis effuſſione non fit remil ſio peccatoꝛum.et hoc eſt ꝙ ſuadet Apoſto lus ad Eph.v. Ambulateĩ dilectione, ſiẽ et xpus dilexit nos et tradidit ſemetipſum pꝛo nobis: Tertio rpᷣus oſtendit ad nos fuam dilectionem maximã in hoc ꝙ ſupat quantitatem noſtre ſufficientie. Plura em̃ nobis tribuit qᷓʒ perfecte intelligere et con ſid erare ſciamus nec ſufficimus ſuũ amo⸗ rem recompenſare. Unde Apoſtolus ad Epheß.ij. vocat caritatem chriſtinimiam. Pꝛopter inquit nimiam caritatem qna di lexit nos. Slcut enim dicit Chryſo. de re ⸗ paratione lapſi Hemoamicoꝛum carnali im etiam ſiſit in hoc ſupꝛa modum inſani ens.ita exardeſcere poteſt in amoꝛẽ dilecte ſue.ſicut deus effunditur in amoꝛem ani⸗ marum noſtrarum E(¶ Quatu oꝛ enim defectus in dilectione hominumex perire contingit.a quibus amoꝛ diuinus eſt totaliter alienus · Sunt enim aliqui.q licʒ amentur.non tamen reamãt amgtoꝛes ſuos ſicut ſunt ingrati. Econtra dicit domi nus. Pꝛouerbioꝝ.viij. Ego diligẽtes me diligo. Et Boetius.tercio de conſolatio⸗ ne philoſo. dicit. Pulcerrimum diuitiarũ genus eſt. amicos inueniſti Sunt quidi ligunt. ſed pꝛepter pꝛopꝛiam vtilitatem. Indigent enim beuefitijs amicoꝛum Fon tra quos Seneca in quadam epiſtola. Ne⸗ gotiatio eſt amicicia que ad commodũ at tendit. et Em Ariſtotilẽ.octa Ethicorũ. Tum ſit amicicia pꝛopter vtile. et pꝛopter honeſtum diligentes pꝛopter vtile ſuntmi nimi amici inter omnes. Et hoc eriam de⸗ plãgit Duidius pᷣmolibꝛo ð ponto Tur⸗ pe quidem dictu. ſed ſi modv verafatemu Vulgus amicicias vtilitate pꝛobat. Sed per oppoſitum deus diligit nos non pꝛop⸗ ter ſuam vtilitatem qui noſtris nõ indiget bonis. ſed diligit nos ad fructum noſt:um Epheſio ·pᷣmo. Bꝛatificauit nos indilecto filio ſuogꝛatis.id eſt gratos nos ſibi fecit. Oſee. decimoquarto. Sanabo contritio⸗ nes eoꝛum.et diligam eos ſpontanee. Tertij ſũt qui diligunt hominem ſed non iphet nili inn 1 iuhnl amnne umm qe amm n0n ur wi intm — lin lun güpin win ſitun ſimn ni ſhnit nidl pendi ſ ſmn luin m inu iin tuin tüin ſisdi trim —— — ——— — lunin Nemn MS ſeneſ peov lente datdi uncta ihen 3₰ 6 8 3 S mi tꝓſperitate ⁊ felicitate ſua. De quoꝝq liber veriicatillud Boetij. ij.ð ↄſol. ga v Quẽ felicitas amicũ infoꝛtumũ facit᷑ in imicũ nñ dixit quidã · Exemplo didiciꝙ ꝓſperitatis amici. Res amplectunt᷑nõ noſ ied noſtra ſequunt᷑. Et iteꝝ metricus. 1õ ſunt perſone ſed ꝓſperitatis amici. Quos foꝛtuna tenet dulcis acerba fugat. Sed ꝑ oppoſitũ xpᷣs tunc maxime diligit qñ ho ⸗ mo a mundo deſeritur⁊ a malis homibuſ agitat · Qñ per põ:dicit deus. Lů ipſo ſuʒ intribulatõne eripiam eũ⁊ gloꝛificabo eũ Quarto in mundanis amicis reperit᷑ de⸗ fectus qꝛ multi diligunt viuentes⁊ moꝛtu os ꝑſequuntur⁊ odiunt cuiuſmodiſunt ñ nunq; fratres filij vxoꝛ ſeruus ⁊ executor. Lů em̃ homo fuerit defũctus tunc illi qui de bonis ſuis eũ magis iuuare deberẽt ſpo liant⁊ pꝛedantur⁊ ſibiappꝛopriant quid quid poſſunt Vñ metrice ðꝛ. Poſt moꝛtj moꝛſum vertit dilectõ doꝛſum. Finita vi⸗ ra finit ac amoꝛ ita. Per oppoſitũ xp̃s dili git amatoꝛẽ dũ viuit ⁊ longe ampliuſpoſt moꝛtẽ Joh.xiij. Lů dilexriſet ſuos q erant in hoc mũdo.infinem dilexit eos idẽ inꝑ petuũ dilexit eos. Piere.xxxt. In caritate ppetua dilexite⁊ attraxi te. Vuarto oſtẽ⸗ dit deus ſuam dilectõnem ad nos ĩ hocꝙ pꝛeparat nobis— perennis affluẽ tie. Uñ ij. ad theß̃.ij. Dilexit nos ⁊ deditↄ ſolatõnem eternam.que qnta ſit.ſancti ni⸗ tuntur expꝛimere⁊ nõ poſſunt. üñ. Aug de moꝛibus eccleſie · Tanta eſt pulcritudo iuſtitie.tanta ẽ iocunditas vite eterne. hoc eſt incõmutabilis veritatis ⁊ ſapientie.vt etiã ſi non liceret in ea amplius manere qᷓʒ vnins diei hoꝛa ꝓpter hoc ſolũ anni huiuſ vite innumerebiles.pleni diuitijs ⁊ circũ finẽtia tempoꝛaliũ bonoꝝ certe meritoqʒ ↄtemnerentur. Et Criſo. de reparatõe la⸗ pſi. Si quotidie opoꝛteret toꝛmenta per⸗ ferꝛe.ſi ipſam gehennam ꝑuotgꝑe tolerare ꝓ eo vt xp̃m poſſemus videre in gloria vi⸗ uentem.ſanctoꝝ eius numero ſociari.non erat dignũ pati omne qð triſteẽ modo vt tunc tanti boni tanteqʒ gloꝛie participes haberemur. Lectio.clxxxvi. „ Wod enim a cxrrvi igne non poterat efterminari.ſtatim ab ex iguo radio folis calefactum tabeſcebat. vt notũ omnibus eſſet. qm̃ opoꝛtet pᷣuem⸗ re ſolẽ ad benedictõnem tuam.⁊ ad oꝛtum lucis te adoꝛare. Ingrati em̃ ſpes tãqᷓʒ hi⸗ bernalis glacies tabeſcet⁊ diſgiet tãq; aq̃ ſuꝑuacual Poſtq̃ʒ auteꝛ deciarauit dei lo manna qð deus dedit patrib in deſer⸗ to.quãte fuerit dulcedinis in delectando. In iſta ꝑteꝓſequitur q̃ntefuerit foꝛtitu⸗ dinis in durando Erat em̃ipſiꝰ mira ↄdi⸗ tio: qꝛ cum eſſet liquefactibilis nõ liquefie bat ab omnicalore igneo.ſed a caloꝛe ſola/ ri. Pꝛimo ꝗᷓ ponit iſtius liquefactõnis di uerſitatẽ. Scðo ſubdit mirabilis ↄditõis vtilitatẽ.ſcða ꝑs ibi. Vt notũ eſſet omni ⸗ bus. ¶ Circa pᷣmum diẽ ſic. Qð em̃ abig ⸗ ne non poterat exterminariid ẽreſolui.ſta tim abexiguo radio ſolis oꝛientis qñ vicz radij ſui ſunt debiliſſimi ad calefacienduʒ tũ quia cadit oblique ſuꝑ terꝛam.tũ quia frigus noctis dominat᷑in aere calefactum tabeſcebat ⁊ deficiebat. Exo:xvi. Cũqʒ in ⸗ caluiſſet ſol liquefiebat ⁊ añ ſolis oꝛtũ col ligebãt illð finis ſiue vtilitas fuit duplex vna quo ad bonos vt eſſent pꝛemonitiquo temꝑe debebant illud colligere.⁊ qᷓ;tũ ad hoc dicit vt notum omnib eſſet hebꝛeis in deſerto quoniã opoꝛtet pꝛenenire ſolem.i. oꝛtũ ſolis ad benedictõnem id eſt ad colli⸗ gendum mãna qð erit eis benedictõ. vide licet beneficiũ datum a deo: VUnde. Exo. xvi.Colligebant aũt ſinguli manne quan ⸗ tumſufficere poterat ad veſcendũ. Etad oꝛtum lucis te adoꝛare pꝛe benefitõ man ⸗ ne.qð colligi debuit ſůmo mane. Z Fuerũt młta mirabilia circa cibũ iſtũ Pꝛi mũ qꝛ regu lariter dabãtur omni nocteĩ a bundatiaꝗ toto pplo. Scðoꝙ colligẽtes ſingli certã mẽſurãſcʒ gomoꝛ ſatis ĩuenie⸗ bãt cũ illð domi ðpoꝛtaſſẽt qᷓ;tũcũqʒ eſſẽt edaces nec qͥ plꝰcollegerat habuit ampliꝰ? nec qui minus parauerat reperit minus. Tertõ ꝙy nõ poterat ſeruariꝑ noctem vſqʒ ad mane.ſed ſi ſeruabatur ſcatebat vermi bus. Et tñ feria ſexta debebat pꝛo duab⸗ noctib colligt qꝛ ſabbatoñ inueniebatin agro⁊ tũc optime ꝑ duos dies potuit ſʒua ri. Quarto fuit mirabile ꝙ ad modicum radiũ ſolis liq̃fiebat ⁊ abigne — ——— Quinto g ſapiebat vnicuiqʒ ſecũdũ ſuaum volũtatem ſaltẽ de bonis vt ſuꝑius dictũ fu it. Sexto ꝙ poterat redigiĩ puluerẽet trãſ foꝛmar in panes. ⁊ iõ merito poterit diciði benedictio. Scða vtilitas ꝓueniẽs ex iſta liq̃ſcentia ad oꝛtũ ſolis⁊ reſiſtentia ad calo rẽ ignis. fuit qᷓ;tũ ad malos ꝙ ſinegligerẽt pᷣnenire ſolẽ ⁊ differrent expectãdo diuti⸗ ad colligendũ. fruſtrarent᷑ ſpe ſua mãna ta beſcente et diſparẽte.ſicut aqua Et hoc eſt quod ſubdit ad ſam Siẽ em̃ ingrati ſpes i.manna ſperatũ durare ab ingrato · qui n credidit mãdato domini de tempoꝛe colli gendi.tanqᷓ; hybernalis glacies.i hyemal non vernalis.tabeſcet et diſparet tanq; ſu⸗ nacua.quia veniẽs colligere poſt oꝛtů. ni⸗ hu inueniebat.ſʒ totů erat liquefactũ. Iſte eſt ſenſus lralis Exponit᷑ tamẽ de xp̃o ſole iuſticie. cuiꝰoꝛtum ad indiciũ opoꝛtet pᷣue nire adhabendã illam bñdictionẽ. de qua Matß. xxv. Venite bñdicti ꝓr̃es mei ⁊c. et opoꝛtet ad ortũ lucis.id eſt in aduẽtu iu Dieis adoꝛare.⁊ tůc ingrati ſpes tabeſcit Ingrati ſpes tabeſcebat B Inð̃ti fnt deo multiplr pctõꝛes Quidẽ em̃ dona dei non recogitant. Quidã em̃ de ſuis bñ⸗ ficijs nõ honoꝛãt: Quidã ei ſua bñficia ex⸗ pꝛobꝛãt Et quidã contra eũꝑ bñfteia pug nãt. Pꝛimi ſũt ingrati qui nũq; ponderãt pꝛecõceſſa · ſed ſemꝑ aſpirant ad habenda et nõ quid receperint de p̃terito.ſʒ quid re⸗ cepturi ſunt ꝓſpiciũt defuturo. Et hec eſt pꝛima ac potiſſima cauſa ingratitudiuis. Sicut diẽ. Sene.iij · de bñfitijs ferempÿn cipio Prima ĩquit oĩm ac potiſſima cauſa ingratitudinis eſt. ꝙ nouis ſemꝑ cupidita tibus occupati.nõ quid habeamꝰ.ſʒ qͥd pe tamꝰ inſpicimus. Nõin id qʒ eſt ſed in id quod petimꝰ intẽti ſumus Quicqͥd eſt do mi vile eſt Seqͥtur aũt.vt vbi quod accepe ris leuiter noueris.cupiditas fecit ꝙ dator eoꝝ uõ ſit iu pꝛecio. Et iõ non immerito cõ querebat᷑:Epycurꝰ aſſidue.ſiẽ refert Se⸗ neca ↄſequenter.ꝙ aduerſus p̃terita ſumꝰ ingrati. Et quecũqʒ percepimus bona ad memoꝛiã non reducamus. Necĩiter volup tates numeremꝰ cũ certioꝛ uilla ſit volup tas.qᷓ; que iam eripi nõ poteſt. pꝛeſenti bo na nondũ tota inſolidoſũt. futura pendẽt et incerta ſunt Et ideo concludit Sene.ꝙ gad hec ꝙ nõ ingrati ſumus indigemus bo ꝝa memoꝛia quia ſi ad ꝑfectam ſcientiã ſuiticit quidã ſemel didiciſſe que ſemꝑ po ſtea ſciu ntur. quidã vt ſciantur nõ eſt ſatiſ didiciſſe. I ntercidit em̃ eoꝝ ſcientia. niſi cõtineatur geometriam dico⁊ ſublimium curſum. Ita benefitia quedã magnitudo uõ cõpatitur excidere quedã minoꝛa.ſßnu mero plura eff luunt. quia nõ frequenteri la tractamõs.nec libenter quid cui debea/ mus recognoſcimus. Sed hic poſſet eſſe dubium an tales benefitia nõ recognoſcen tes ſed obliuionitradentes debeant dici in grati. Et cũ Señ · cum Eburtõ amico ſuo de hac materia diſputaret. Eburtius taleſ nõ ingratos.ſed oblitos vocare ſolebat.tũ qʒ ea res ingratum excuſet que facit. aut ꝑ hoc accidat alicui vt nõ ſit ingratus cũ hoc nõ accidit niſi ingrato. Et ideo diſtinguit Señ.ſequenter de ingratisſic. Ingrat? eſt qui benefitium ſe accipiſſe denegat qð accepit. Ingratus eſt ille qui diſſimulat ngratus eſt qui non reddit. Ingratiſſi imus omnium qui oblitus eſt. Et hoc pꝛo bat Pꝛimo quia alij qui ſunt memoꝛes be nefitioꝝ licet nõ reddant.ſentiunt nõ tam̃ in animoſe eſſe debitoꝛes ⁊ poſſunt ex faci li occaſione ad reddend um induci.Iſti pᷣo videlicet oblito totũ benefitiũ elapſum eſt Sco quia ad reddendũ homo multis in digetmeminiſſe qð ſine impendio potelt. Et ideo nunqᷓʒ voluit eſſe gratus qui bene fitium tam longe ꝓiecit vt extra ↄceptum ſuum poneret. De quolibet tali verificat illud Ecẽi.xx. Ingratus ſenſus dereliquit liberantem ſe Bene em̃ ðᷣꝛ ingratus qͥ me⸗ moꝛiam ꝑ didit illius qð ſemp ſenſiſſe de buit. Scðo ſunt ingrati qui deum deſuis benefitijs gratis impenſis nec vel mentali agnitõni nec elemoſinaꝝ extrinſica largitõ ne gratias recõpenſant ſimiles poꝛcis qui glandes ↄtinue comedentes ad arboꝛem oculos nunqᷓʒ erigunt cuius fructu incel⸗ ſanter depa ſcuntur. Cõtra quos Ariſt.v. ethi.ca.viij. oſtendit ꝙ ĩfamulatu ꝓpoꝛcõ nabilicõmanent⁊ cohabitant boniciues? illi qui uõ pñt ↄſimlia retribuere ſaltem gr̃ax ſacrainentum ſponte faciunt vt retri butio ſit. Poc enim pꝛopꝛium eſt gratie Eſt eti gr̃axactio quedã retributõ⁊ qua mliß ſmimn vci nnn nſc innt phun * lnnhr kin men vehd huñdi ſnein qᷓ hl weln chdens usage heincen ſcur 1 inbdi the Anöſ ſe ipaun ſunin ul 5 ½ — chrrrvii ſiqͥddam ſacramentũin eoꝙnð poteſt re⸗ tribuere ad honoꝛẽ vel valaꝛem Refamꝝ/ lartopoꝛtet ei qui gratii fecit idẽ ei ſerui⸗ ſein recõpenſatõe collati bñfitij. Pinc po ete nõad veritatẽ ſed ad voluptatẽ fabulã tes.tres ſoꝛoꝛes eſſefinxerunt que gratie noĩabantur ſicut narꝛat. Señ.ð bñfitijs. li.i.que ſoꝛoꝛes ⁊ filie veneris ⁊ liberi pa⸗ tris kin aliq̃s dicunt᷑ virgines etiã plexis manib vt choꝝ tripudiatũefficiãt riden/ tes⁊ ꝑlucida veſte ac foluta indute quaꝝ due fuerũt ad nos ↄuerſe.tertin vuituma uertit. Virginesfuerũt eo ꝙincoꝛrupta ⁊ ſincera intentõne debent fieri beneficta C nexis manib circulum quendã efficiunt eoꝙ benefieiũ de manu ad manũ tranſit ⁊ tandẽ iterum redit ad autoꝛẽ: ridẽtes ſũt nuia benefitia hilarẽ deberent habere da⸗ toꝛem ꝑlucida veſte ac ſoluta induuntur vel ſm antiquos nude fuerunt. qꝛ benefi⸗ tia ↄ ſpici volũt ⁊ nõ latere. Eſt em̃ amici⸗ tia beniuolentia nõ latens in contrapaſſis viij. Ethi. Due ↄuertunt᷑ad nos.⁊ tertia Pꝓcedit auerſa facie. qꝛ bñficiũ ſimplexaf̃ cilitate ꝓgreditur.ſed dupla redit. Sunt liberi 7— ⁊filie veneris.qꝛ ꝓpter amo rem ⁊ liberalitatem benefitia dari debent Tũ ergoa deo ↄtinne bñfitia cipimꝰ.ſibi ↄtinue regratiaridebemus. Unñ diẽ beat? Augꝰ in eplaad Marcellinũ ꝙ nihil me⸗ liꝰdicere poſſumus qᷓ; des gratias. Duid inquit melius vel aĩogeramus vel oꝛe ꝓ⸗ feramꝰ vlcalamo ſcribamꝰqᷓ; deogratias Moc ẽ dicere mihil bꝛeuiꝰ.nec audiri le⸗ tius.nee intelligi gratius.nec agt fructuo ſius quieqᷓ; poteſt. Et iõ dicit Permes tri⸗ megiſtus li.ſuo qui logoſtileos ðᷣꝛ in fine. y nõeſt ↄueniens deothus vel mirꝛam in cendere⁊ ſic eum adoꝛare ſi nõ inquit gra⸗ tias agentes adoꝛemus. he ſunt em̃ fum me incenſiones cũ gr̃e deo aguntura moꝛ⸗ ralibꝰ: Sed timendũ eſt ꝙ iam nimis veri ficaturꝓfetia Apli.ij · Thi.iij. In noui ſimis diebo inſtabunt tempoꝛa periculoſa ⁊erũt hoĩes ſeipſos amãtes ⁊ ingrati Tertõ ſunt quidã ingrati qͥ deum de ſuis bñfitijs expbꝛant admodũ vxoꝛis ingra/ te ꝓ qua vir in colloſtergio poſitus.cuius enoꝛmiratẽ vroꝛ ei deinceps impperauit in petuũ.ſtã imitari vident᷑qͥchziſtoſi oꝛũ vulneꝝ fatue iurando impperant que — nullatenus ſuſtinuiſſet niſieũ caritas ad cogiſſet. Ecẽi.xxix. Paſcet⁊ otabit ingra tos ⁊ adhue amara audiet nen ſuntĩ⸗ gratiqui ↄtra deũꝑ beneſitia pugnantq donis dei ad peccandũ vtunturaliqũ qui abundãt diuitijs a deo conceſſis vt neceſ⸗ ſitatib paupeꝝ ſuccurꝛant.⁊ hi erũt pꝛeci pui paupum opp̃ſſoꝛes. Alij foꝛtitudine coꝛpis ſui vigent. vt deo ꝑ penitentiã ſer⸗ uiant.⁊ hi ſpecialiter in ſeruitijs demonũ vires ſuas ↄſumunt. ⁊ erũt bꝛigoſi.rixoſi pᷣdones ⁊ latrones. Nõnulli vigẽt ingenio naturali qdeũcolere⁊ ſe⁊ alios regere de berent.⁊ iſti fraudib⁊ dolis intenticircũ uenũt ꝓximos.deſeruientes diabolo⁊ nõ deo Lõtra quos Bregꝰ.xxij. Moꝛa:ſuꝑ illud Job.xl. Puic montes herbas ferunt diẽ ſic. Dũ repꝛobi de diuinitus acceptis nequaqᷓ; recta ſed pꝛaua cogitant. Quid aliud faciũt niſi ↄtra deũ ſuis donis pug⸗ nant. Quã ſententiã expꝛeſſius in omella quadã dic ſuꝑ illud Cü audieritis pꝛelia ⁊ſeditõnes. Dmmia inquit q̃ ad vſum vi⸗ te accepimus ad vſum culpe ↄuertimꝰtrã quillitatẽ quippe pacis humane ad vſum ↄuertimus ſecuritatis vane. peregrinatõ nem terꝛe ꝓ habitatõne diligimꝰ patrie ſa lutem coꝛpoꝝ in vſum redigimꝰ vitioꝝ ſpÿᷣ ſtantie abundantiã od ꝑuerſitatem intoꝛſi mus voluptatis Pec ille. Pi ſi unt ſimiles cuculo qui ꝑ quandãauiculã ðꝛ foueri in nido quã poſtea occidit cũ etatem adultaʒ 3 habueritã comedit Et tñ iſtis nõ obſtantẽ᷑ bus benignus eſtſuꝑ ingratos malos Ln vi. Ingratũ triplicicer punitũ inuenio lib tum Uñ apud athenienſes ↄuictus liber tus de ingratitudie aduerſus patronũ iu relibertatis exuebatur ſicut narꝛat. Vale rius li.iij.ca.i. Dicebatqʒei dñs ſuꝑſedeo eiuem ranti muneris impiũ eſtimatoꝛem nec adduci poſſum vt te credã vrbi vtileʒ quẽ de libertate deſtituo. Abr ergo⁊ eſto ſeruus qꝛ liber eſſe neſ ciuiſti. Señ.ĩ decla⸗ marõnibo narꝛat de quodã ingrato filio q ob ingratitudinẽ fuit a patre vinculatus. Dicens liberi parentes alant aut vinciant᷑ Er Sei. de benefirijs Miles quidãnan fragus litoꝛe ẽappulſus ⁊ in hoſpitõ cuiꝰ⸗ dã ꝑ tres dies refocillatus tãdẽ i 16 re — ——„———— — ——— „————— S————— ⸗ n—————— 2 2 2——— ⸗— 6—.—————— ————— F.————— n. ———— Sc S—————— — — Lectio cipiens ait. Sr̃as tibi referã ſi imꝑatoꝛem meñ me videre cõtingat. vemẽs apð. Phi⸗ lippum regem macedonũ. pᷣdia illiꝰ apud quẽ hoſpitatus fuit poſcit. annuit Philip⸗ pus.ſuis expulſis. nò vt iners vel ruſticus illud tulit.ied ad curiã imꝑatoꝛis acceſſit ingratitudinẽ milirj expoſuit. Philippus hec audiens iuſſit vt repꝛobiſſimo militi? ingratiſſimo hoſpitiſtigmata infigerẽrur ̃ eiꝰ ingratitudinẽ ꝑperuoteſtarent et ho⸗ ſpiti oĩa redderẽtur Sic ergo liberiꝰ pꝛiui legio pꝛiuabat᷑⁊ filiꝰ ingratus parẽtibꝰvĩ culis carceralibꝰ artabatur.⁊ miles ingra tushoſpiti et amico ſtigmatibꝰ perpetuis notabatur. 2 Capitulũ. xxi Lectio.clxxxvij S gna enim ſüt iudicia tua dñe ⁊ inenarrabilia ðᷣ ba Pe hoc indiſciplinate anime erra nerũt Hũ enim ꝑſuaſů hñt iniqui poſſe do minari nationi tueſancte.viculis tenebꝛa⸗ rũ et longe noctis cõpediti incluſi ſubtecti fugitiui ꝑpetue pꝛouidentie iacuerunt yel placuerũt⁊ latuerunt Ad commẽdati⸗ onem diuie gubernatõis ⁊ excellentiã ſapi entie increate.agit auctoꝛ in poſtrema ꝑte ſui de ſpeciali ꝓtectione generj iudaici qð deus ſibi adoptauerat.⁊ de miraculoſa de⸗ iectõne generis egyptiaci qð filios iſrłcap tiuauerat multis ãnis. Affiixit autẽ deus egyptios decẽ plagis. Inter s inferebant᷑ quedã ꝑ beſtias ⁊ aialia qñ ſcʒ illis ſuꝑue nit ſeua beſtiaꝝ ira.moꝛſibꝰ ꝑuerſoꝝ colu⸗ bꝛorũ extermiabant᷑.ac draconũ⁊ locuſto⸗ rũ inuaſionibꝰ attriti irremediabiliter tor quebãtur. Aliq̃ ꝑ res inſenſatas ⁊ elemẽta et aliq̃ ꝑ coꝛpoꝛa ſuꝑceleſtia.vtpote in aq̃⸗ rũ nouo ĩmiſſo genere ac grãdinibus ⁊ plu uijs deſuꝑ imiſſis. ſeua trucidati itereinp tione:ſicut ſuꝑius viſũ fuit Jðo poſtqᷓ; au toꝛ declarauit quõ egyptij affligebantur ꝑ beſtias ⁊ aĩalia.⁊ etiã ꝑ res inſenſatas ⁊ ele mẽta In iſta ꝑte oñdit quõ idẽ egyptij af⸗ flieti fuerunt ꝑ coꝛpoꝛa celeſtia · dupliciter em̃ puniebãtur · Unomõꝑ lumĩs ſptracti⸗ onẽ. Alio mõ per pᷣmogenioꝝocciſionem et m hoc diuidit᷑ pꝛoceſſus in duas ꝑtes· Nam pᷣmoagit de noua plaga illata egyp tijs quefuit ꝑ tenebꝛas palpabiles.ſie di⸗ * citur. Exo.x. Scðᷣo agit de decima plaga qiꝝ; fuitꝑ ĩnumerabiles moꝛtes pᷣmogeni toꝝ. De q. Exo.xij.ſcda ꝑs infraca.xxiij. ibi. Cum cogitarent. a Circa ß⸗ mum duofacit Pꝛima agit ð mirabili ſup litio tenebꝛarũ illato egyptijs: Scðo de benefitö ſpeciali luminis.tunc tpis colla⸗ ta hebꝛeis ibi. Sanctis aũt tuis. Circap⸗ mum qͥnqʒ facit Nã pᷣmoagit de iſtius pe ne cauſalitate Scðo de eius irꝛemediabi⸗ litate. Tertõ de eiꝰ ĩmenſitate Quarto de erꝰvniuerſitate Duito de ipſiꝰ equitate. ſe cũda ꝑs ibi Dũ putant ſe latere.tertia ibi. frequẽter. q̃rta ibi.Ille aũt qͥ impotentem qͥnta ibi Dis em̃ oꝛbis terraꝝ Circa pꝛi mum duo facit. Quia pᷣmoaſſerit tãte pe ne cauſam. Scðoeiuſdem pene ponit foꝛ mam 6 n vinculis tenebꝛarum. Lauſa aũt eius fuit duplex.ex ꝑte dei iuſta ↄſide ratõ.⁊ exꝑte egyptõꝝ iniqua ↄuerſatõ· Quantũ ad pᷣmů dicit ſic. Magna e ſũt uditia tua dñe quibo electos id ẽfilios iſ⸗ raelgubernaſti⁊ eoꝝ aduerſurios flagella ſti⁊ inenarꝛabilia verba tua id ẽfacta tua Deus em̃ factis loquit᷑qͥ dixit ⁊ facta ſunt Luce.ij. Tranſeamus bethleem⁊ videa ⸗ mus hoc verbum qð factũ eſt Ex ꝑte egyp tioꝝ fuit duplex iniquitas. Una ↄtra de ꝑ rebellionẽ. Alia ↄtra ꝓximum ꝑ violen tam e lonem. Fuerunt em̃ deo rebel⸗ les in n ſimis flagellaret.illi nullam diſciplinã re cepe runt. Etq̃ntum ad hoc diẽ. Pꝛopter hoc id ẽ quia iuditia dei⁊ flagella eius nõ receperũt egyptij ad ſuicoꝛrectõeʒ indiſci plinate aie errauerunt repugnantes imꝑ⸗ ijs dei ſuꝑ dimiſſione populi ſu. ¶ Scðo peccauerũt?traꝓximum.vicz ↄtra filios ifrl. ſuꝑ quos vſurpabant ſibi violentam oppꝛeiſionẽ. Etq̃ntum ad hocſubdit. Dů em̃ ꝑſua ſum habent id ẽfirmiter credunt iniqui egyptij poſſe dominari ꝑoppꝛeſſi nem natõni tue id ẽpopulo habꝛeoꝝ quem deus ſibi ſanctis dedicauerat legibo deſ nire ecce culpa⁊ ſtati ſubditur pene foꝛmã vinculis tenebꝛaꝝ ⁊ longe noctis ⁊c.q. ⸗ Dů egyptij diuinis ꝓdigijs factis ꝑ mo⸗ ſen rebellarent⁊ ppim iſrł ſeruitute ſolita cogitarent opprimere ·ſubito tenebris pa pabilibus incluſi iacueruntimmobiles oc maxie.ꝙ cum eos plagis graui ſlitn phi udici Wtn vhꝛn ſthi wi tniq lisde ſitch Abi ren Iciu n ilg ſim lhen n füj im in ci Et tangit iſtarũ tenebꝛaxꝝ tres cõditõnes graues. vicʒ palpabtlitatẽ cũ dicit Qincu lis tenebꝛarũ cõpediti · Fuit em̃ aer nõſo⸗ lum pꝛinatus lumtne ĩmo ſic condenſarus ꝙpalpari potuit. i ipſi miſeri iacucrũt muaſi vinculati in tenebꝛis. Dicũt em̃ qui⸗ dam ꝙ aer põt cõdenſari ꝑ artem in tancũ ꝙfiat homini impetrabilis.ſed ſiue hoc ſit verũ ſiue nõ.ſaltem hoc tunc a deo factum legit᷑. Eo:x. Erant tenebꝛe in terꝛa egypti vt poſſẽt palpari:nec mouit ſe quiſqʒð lo co in quoerat. Scðotangit iſtiꝰligatõnis diuturnitatẽ cũ dic. Et longe noctis Exo. x·Tribus diebus nemo vidit fratrem fuũ Tertõ tangit ligatoꝝ imobilitatẽ cũ dicit Jacuerũt incluſi ſub tectis.qꝛ nullibi pote rant ſe vertere ꝓpter aeris denſitatẽ. Fugi tiuiꝑpetue ꝓuidentie idẽ putantes ſe po⸗ ſſe fugere diuinam ꝓuidentiãq eſt ĩmobil⸗ ⁊ ĩmutabilis Sap̃.xvi Manum tuã effu ⸗ gereĩpoſſibile eſt. Rabanus ⁊ antiqui hñt Latuerũt⁊ tũc ſenſus non mutatur. Alij dicũt Placuerũt.⁊ tunc eſt ſenſus ꝙ miſe⸗ ri puniti ſatiſ fecerũt ꝑ penas ꝑpetue ꝓui dentie. Magna ſunt iudicia tua dñe. No ta ꝙ diuina iudicia magna ſunt ꝓpter qua tuoꝛ.vicʒ ppter iudicis infallibilitatẽ ꝓp/ ter in riſdictõis generalitatẽ. ꝓpter iuſticie inflexibilitatẽ.⁊ ꝓpter potentie incõpꝛehẽ ſibilitatẽ. Pꝛimo iudiciũ der dicit᷑ magnũ ꝓpter iudicis ineffabilitatẽ: Numanũ em̃ indiciũ fallit ⁊ fallit᷑. Vnñ iudiciũ eccleſie fallitur nõnũqᷓ;. ſic dicit᷑extra de ſen. ex.a. nob ⁊ xxiij.q.iij. Siq́s.⁊ cap. Lů aliquis exit Vñ ibi ðᷣꝛ ꝙecckia qñqʒ inſuo iuditio decipi.⁊ qui intrat illã ꝑ eam extꝛa mitta tur⁊ qui foꝛis ẽ intromittatur Et iðᷣo ſo⸗ lius dei eſt occulta iudicare qui ſolus no/ uit coꝛda hoĩm vt ðᷣꝛ ij.q.iiij. Cõſuluiſti.⁊ alibi ðᷣꝛ Diuinum iuditiuz vſurpant qut incerta ⁊ dubia iudicant⁊ iõ diẽ b. An.xix ʒ ciui.deiꝙ ignoꝛantia iudicis eſt plerũq; calamitas innocentis Debet em̃ in iuditio diligens examinatõ pcedere iudicium ſiue ſnĩam ⁊ ſententia punitõnem ſiue abſolu⸗ tõnem Vñ fingunt poete ſic tangit Clau dianus in fine ſcõi maioꝛis tres fuerunt filij Jouis qui ſunt Minos Eacus? Ra⸗ damancꝰ.qui qm̃ in vita ſua iuſtiſſim: fue runt Ideo officium apud inferos exercere diuntur. Vñ fingunt᷑tres iudices eſſe in inferno quilibet eoꝝ antiquiimum exer cens iudieium quis tñ ſit qui exercet iudi cium vel officiũ du bium eit.q;uis a nõnl lisdicatur. Minos eramen: Kadamãcus dat cruciamen Querere de labe tertiꝰ?fra⸗ ter habet De iſtis nõ eſt magna cura.ſed ð eſt certũ ꝙ volebãt ſignare ꝑ iſta ꝙin omiii iudicio iſta debenteſſe.diligens inquiſitio Sententie pnunciatò ⁊ eiuſdẽerecutõmõõ ſi agamus de iudicio humano cũ homo iu⸗ dicare nõ poſſit niſi ßᷣm allegata⁊ ꝓbata⁊ frequẽter cõtingat falſa ꝓbari ꝓbatõe iur cõſequens eſt oẽm ter:enum iudicem falli bilem eſſe.ſed ſolus deus eſt qui erꝛare nõ põt ð quo ſolo verificat᷑ilud Pꝛouer.xxi. Diuinatõ in labijs regis nõ erꝛabit in iu ⸗ dicio os eius ¶ Scðo iudicium dei dicit magnũ ppter iuriſdictõnum generalitatẽ Nullus em̃ homo eſt cuiꝰ dominiũ ad om nem locũ ſe extendat Deus aũt omnes gẽ⸗ tes iudicabit. Johã.v. Pater omne iudi- ciũ dedit filio.⁊ Johel.iij. Conſurgant et aſcendant gentes in vallem Joſaphat.qꝛ — ibi ſedebo vt iudicem oẽs gentes.ij. Lor.v Dmnes nos manifeſtari opoꝛtet añ tribu nal chꝛiſti vt referat vnuſquiſqʒ⁊ Chꝛiſo omel. xir. Loquens in impꝑfecto opere de die iudicij ſic diẽ. In qua die qñ venerit ĩ maleſtate ſua qñ iam nemo auſus garꝛula ↄtentõne ſermonem aut mendatiũ defen⸗ dere aut cõtr adicere veritati.qũ nõ os lo⸗ quit᷑? opus abſconditur ſicut in hoc tem⸗ poꝛe ſed econtra opera ſinguloꝝ loquẽtur ⁊ oꝛa tacebunt nõ qñ perſona iterꝛogatur ⁊ cõſcientia nõ videtur ſed econtra conſciẽ tia diſcutitur⁊ perſona cõfunditur quãdo nemo excuſat peccatoꝛẽ.ſed omnes accuſãt nec alterꝓ altero interuenit ſed ſinguli ibi timebunt qꝛ in illo iuditõ non erunt teſtes adulatoꝛes ſed angeli veraces nõ erunt in dicantes perſonaꝝ acceptoꝛes ſed deus qͥ iuſtus eſt reddet vnicuiqʒ m opera. Het Chryſo. Narꝛat Duidiꝰ xv.metamoꝛ.ꝙ mos erat antiquis niueis atriſqʒ lapillis. his damnare reos.illis abſoluere culpas: Mos em̃ ſiue modus fuit ſententiam pꝛo ferꝛe ſigno ñon voce quia ſiaccuſatus debe bat abſolui effundebãtur ð vrna corã toto pplo aliqͥ lapilli albi⁊ ſi ðᷣbuit nigrt iij 5 Eodem modo in indicio generali quilibet fundet de vrna ſua idẽ deↄſcientia ꝓpꝛià lapides q̃les ipſemet immiſit id ẽoꝑa du⸗ ra⁊ inppetuum ꝑſeuerantia quãtumad meritũ vel reatum.⁊ ſi fundat opera alba faluabitur.ſi nigra peccata. ↄdemnabitur Naũ.ij. ðꝛ de damnatis. Facies hominuʒ ſicut nigredo olle. ¶ Tertõ iudiciũ deiðꝛ magnum ꝓpter iuſtitie inflexihilitatẽ ſie diẽ Iſidoꝛꝰð ſummo bono⁊ in Canoheri g.i· Duatuoꝛ modis ꝑuertitur humanii iudicium timoꝛe.cupiditate odio ⁊ amoꝛe Deus aũt nullũ iſtoꝝ modoꝛum coꝛrumpi oterit/Iõð timoꝛe qꝛ oĩporens eſt ⁊ nul⸗ us metũ hẽ t Job.xxij. Vũquid timẽs ar guet te⁊ veniet tecum ad iudicium. quaſi diceret nõ. immo q̃nto potentioꝛes tato co tra eosſententiã ꝓfert d uriorem. Sap̃· vi Potentes potenter toꝛmenta patient. Et ibidẽ. Foꝛtioꝛibo foꝛtioꝛ inſtat eruciatio. Fingitur ꝙ leo ſemel tenuit curiam beſtia/ rum debuitqʒ vnaqueqʒ ſemetipſam pꝛo⸗ clamare de culpis coꝛã leone. Aſinus ait Sequebar inquit aliqñ plauſtrum plenũ feno.⁊ cũ manipulus fenicecidiſſet ð plau ſtro accepi⁊ ↄmedi Cui leo. Male inquit erꝛaſti miſer⁊ cõtra legem ⁊ fidelitatẽ fe⸗ ciſti. Debebas eñ̃ ei qui ꝑdidit reddidiſſe ergo de pᷣcepto leonis verberabatad moꝛ⸗ tem. Acceſſit lupus ⁊ ait. Dñe Circũiui aliqũ greges ouium et armentoꝝ et rapui aliqñ agnum tenerum ⁊ ſtrãgulaui.aliqñ pinguem vitulũ qñ eum attingere poterã qñqʒ ouem. qñqʒ hedum. Cui leo. Dimit⸗ tas innuit cariſſime talia ponderare nimiſ ſtrictam cõſcientiã habes: Naturale ẽ tibi ſic facere ⁊ nemo faciens qð natura dictat peccat Sic a falſo iudice lupus iuſtificat ⁊aſinus innocens verberat᷑. Nõ ſic erit de iudice chriſto qui nullũ timet ĩmo ſiẽ dici tur Sap · vi. Judicium duriſſimũ his qui pᷣſunt fiet. nec coꝛrũpi cupiditate poterit. qꝛ ditiſſimus elt.nec odio qꝛ optimus. nec am oꝛe qꝛ iuſtiſſimus. Job.xxxiiij. Vere eĩ deus nõ cõdemnabitfruſtra.nec oĩpotens ſubuertet iudicium. Et. Tob.iij. Omnia iudicia tua vera ſunti Quarto iudicium peiðꝛ magnum ꝓprer ſue pokentie incõp̃/ henſibilitatẽ Ro.xi. D altitudo diuitiarũ ſa.⁊ ſci.dei.qᷓ; incõp̃henſibilia ſunt iudicia Lectio eius ⁊ inueſtigabiles vie illius. Iſta ſunt occulta iudicia dei quibꝰ homin es diſpo⸗ nit ek regit in pñti ꝑmittendo inſium af⸗ fugi⁊ iniuſtuin extolli.que a nobis modo nõ vident᷑.ſed patebunt clarius qñ eum ſi⸗ cuti eſt vigebimus. Lectioclxxxviij. Tdum putant ſe latere in obſcuris peccatis tene bꝛoſo obliuionis velamento diſperſi ſunt pauentes hoꝛrende ⁊ cũ admiratione vel turbatõne nimia ꝑturbati neqʒ em̃q̃ cõti⸗ nebat illos ſpelunca ſine timoꝛe cuſtodie bat qm̃ ſonitus deſcendens ꝑturbabat i⸗ los ⁊ ꝑſone triſtes illis apperentes pauo⸗ rem ilis pꝛeſtabant ¶ Poſtq; auctoꝛ de ſcripſit tenebꝛas triduanas olim illatase⸗ gyptijs q̃ntum ad earum denſitatem quiu fuerunt palpabiles. In iſta pte deſcribit eaſdem qᷓ̃ntum ad puniendi poteſtatẽ oſtẽ⸗ dens ꝙ nullů remedium potuerũt egyptij adhibere quo contra tenebꝛas ſe iuuarent negabatur eis remediũ tam intrinſicũ q ertrinſicũ. Intrinſicũ remedium poſſent ſibi ſperaſſẽ ꝑ animoſam audatiã coꝛdis ſed cõtra ilud remedium habuerũt pauo⸗ rem maximum vt nullus qntumchqʒ coꝛ⸗ datus poſſet aliũ animare. Pꝛio ð oſtẽdit eos caruiſſe remedio cõſolatõis cuiuſtibet ab intrinſico. Scdo oſtendit eos caruiſſe remedĩo qð poſſent ſperaſſe ab extrinſico ſcða pars ibiNeqʒ em̃ que cõtinebat 2 Quantũ ad pᷣmum tangit tria grauia ꝓpterã̃ potuit tũc tpis nullus aliũ cõſolari.fuerũt em̃ diſperſi locali ſeꝑatòe fuerůt pauidi⁊ ꝑcuſſi ſtupefactõne. fueft turbati⁊ poſiti in mmia admiratõne. Vñ drẽ ſic Et dñ putant ſupple egyptij ſe late re in obſcuris peccatis tenebꝛoſo obliuiõis velamento di ſperſi ſunt. Aerem tenebꝛo⸗ ſum vocat velamentũ obliuionis ſicut em lumen efficit ⁊ figurat ſcientiũ:ita tenebꝛe obliuionẽ deſignant ⁊ ignorantiam. Dicũ tur peccata obſcura ꝓpter effectum.qui * Sic ergofuerũt illi egiptij diſpſi abinui auferunt cognitõem vere lucis. Ephe iij. Tenebꝛis obſcuratum habentes intelle/ tum. Et qꝛ ducũt ↄd obſcuritaiẽ infeini. In põ. Obſcurantur oculieoꝝ ne videant 0 m il * ni u n tbe mn ni ſinl iun tionc mit ipni ſnch ſup mi n nr ſ“ iui ülnn niy e 2 au nu ſgin ſin wiſt ſn Me htadt ßrht ſzdo nzei inſol ſisni nc got alli upie ſia hetit ſpe ſanſ lntꝛ b 40 [. VWy)„ agris.⁊ illi qui ꝓpe ſeerant reputabant ſe multũ diſtare ꝓpter tenebꝛas palpabil es interpoſitas Tlni fuerſt pauẽtes hoꝛrende er cũ admiratiõe ꝑturbati Conſeq̃nter ex⸗ cudit abeis remediũ qð poſſent ſperaſſe abertrinſico. Poſſent aũtſperaſſetriplex remediũ abextrinſico cõtra illas tenebꝛas Primo loci ſecuritatẽ Scðᷣo ignis clarita tem. Tertio magoꝛũ ſuoꝝ ſubtilitatem.et iðo iſta tria abeis excludit. pᷣmũ ibi.fjeqʒ em̃ ↄrinebat.ſecundũ ibi. Ignis qͥdem.ter cium ibi. Et magice artis? a Quan tũ ad pᷣmũ a loco cõtinẽte eos durantibus illis tenebꝛis nullũ habebant ſolatiũ pꝛop ter duo. Pꝛimoꝓpter ſtrepitum quẽ audi ebant in loco quia quẽlibet terrebat ille ſo⸗ nus Scðo ꝓpter melãcolicas imaginatio nes de demonibꝰ⁊ moꝛtuis homĩbus Vñ dicit ſic. Nec em̃ illa q̃ continebat illos ſpe lũca.qꝛ ad foueas ⁊ cauernas mlticõfuge rãt.ſine timoꝛe cuſtodiebat.qm̃ ſonitꝰ deſ⸗ cendẽs ꝑturbabat illos ⁊ ꝑſone triſtes illis apparẽtes viſione imaginaria pauoꝛeʒ pᷣſta bant Et ꝑſone triſtes illis apparẽtes. No ta ꝙ quatuoꝛ ſunt genera mala triſtiũ ꝑſo/ naꝝ que ducũt cõiter in triſticia dies ſuos vicʒ inuidi⁊ pfidi.cupidi⁊ ſtupidi. Inui⸗ di moꝛdaces.perfidifallaces. cupiditena ces·⁊ ſtupidiptinaces. Pꝛimo videmꝰ g om̃es inuidi ſunt cõiter triſtes. Vñ Dui. ij. Metamor. fabulatur qualiter Pallas iuit ad inuidiã vt pꝛocuraret moꝛtẽ Aglã tis vbi deſcribit q̃tuoꝛ ad inuidiã ꝑtinẽtia vicʒ domũ ꝑſonð̃:eſcã ⁊ viã. domũ ðᷣſcribit Pꝛotinꝰĩuidie nigro ſqualẽtia thabo. Te cta petit domus ⁊ ẽin vallibus imis. Ab dita ſole carens nõ nulli ꝑuia vento. Tri⸗ ſtis ⁊ ignaui pleniſſima frigoꝛis ⁊ qᷓ. Igne vacatis ſemꝑ caligine ſꝑ abundat. Vult ergo dieere ꝙ domus inuidie eſt ſituata in vallibus ꝓ tãto ꝙ ꝑſone humiles inuidẽt ſuꝑioꝛibus ⁊ omnis inui dꝰ ideo inuidet quia ſe infeꝛioꝛem alio in aliquo quod ap⸗ petit eſſe videt. Inferioꝛ plancta eclipfat ſupeꝛiorem.⁊ nõ econtra.ſicut patet de lu⸗ na? ſole ⁊ ita regulariter illi qui minꝰ va⸗ lent⁊ ſunt gratijs ⁊ meritis inferioꝛes ob umbꝛare nituntur ꝑ inuidiam meliores. Et ideo ſignanter dic Job.v. Paruulum cx rem. quidã erant in mibus ⁊ quidãin occidit inuidia. Vñ merito ðꝛ ꝙ domus inuidie eſt in imis vallibus ſituata. Tectũ huiꝰ domus eſt coopertum ſqualenti ta be idẽ veneno ſqualoꝛe⁊ languoꝛe. Nãtota locutõ inuidie eſt de peccato.tota cõſidera tioð defectibus electoꝛũ. Itẽ domus inui die caret ſole. quia nunqᷓ; gaudet de ꝓſpe⸗ ritate.ſeu felicitate pximoꝝ ĩmo venti bo narũ narꝛatõnum eum occidunt. Iteʒ do⸗ mus inuidie eſt triſti Dicitem̃ Damaſce nus.ꝙinuidia eſttriſtitia de alienis bonis Vñ ſiẽ bufo triſtatur de bono odoꝛe vine arũ floꝛentium ita inuidus de ꝓfectu va⸗ lentiũ ꝑſonarũ. Item domus inuidie ſem er earet igne.⁊ eſt plenafrigoꝛe.quia nul us inuidus feruet caritate/caligine ramẽ ſemꝑ abundat.qꝛ nunqᷓ; bene iudicat in⸗ uidus ð perſonis¶ Scðo q̃ntum ad eſcã ðꝛ ꝙ Pallas eam inuenit comedentẽ car⸗ nes vipereas. Nã omnis inuidus paſcitur de malignis cogitatõibus ⁊ machinatõni⸗ bus turbatiuis alioꝝ Tertõ perſonã inui⸗ di deſcribit. Duidiꝰſic. Palloꝛ in oꝛe ſe⸗ det macies in corpoꝛe toto. Nuſqᷓ; recta fa cies liuent ru biſe dentes. Pectora velle virent lingua eſt ſuffuſa veneno. Riſus ab eſt niſi quẽ viſi fecere doloꝛes. Necfruitur ſomno vigilantibus excita curis Sed vi⸗ det ingratos intabeſcitqʒ videndo. Suc⸗ ceſſus hoĩm carpit⁊ carpit᷑ vna. Suppli⸗ ciumqʒ ſuum eſt. Qnarto viam⁊ modum incedendi inuidie euntis verſ? Athenas deſcribit ſic. Indoluit baculũqʒ capit quẽ ſpina totum Vincla cingebant opertaqʒ nubibus atris. Quaqʒ ingreditur floꝛen ⸗ tia pꝛoterit arua Exuritqʒ herbas et ſumꝰ ma eacumina carpit. Afflaruqʒ ſuopopu⸗ lus vrbeſqʒ domoſqʒ. Polluit. Ecce mo. dus nocendi quẽ inuidus ſemp obſeruat Poꝛtat baculũ plenuz ſpinis.qꝛ illud vñ fulcire deberet pungit ⁊ nõ poꝛtat qꝛ nde qð inuidum poſſet delectari. atris nubibꝰ operit᷑ qꝛ inuidus ⁊ detractoꝛ nunqᷓ; clarã ſed obſcuram dicit ſententiã de illocui no cere ꝓponit. Itẽ quaqʒingreditur fiorẽtia pꝛoterit aruã· qꝛ inuidꝰnulli nocetn iſiali qua virtute floꝛeſcat. VUñ Valeriꝰ liiij· Julla tã honeſta ciuitas q̃ malignitatis dẽtes poſſit vitare. Diuites em̃ ſũt alienij iacturis locupletes funeribo Vñ quidam ⸗ Lectio interꝛogatus quõ inuidus nõ ha beret᷑. Re ſpondit ſi nihilinquit ex magnis rebus ha bneris aut nihil felicitatis geſſeris nã ſola miſeria caret inuidia. Vñ. Tullius vltio rethoꝛice ponit exemplů de coloꝛe qui vo. catur gradatõ⁊ ait Affricatio iuſtitiã.iu⸗ ſticia veritatẽ veritas gloꝛiã⁊ gloꝛia emu ⸗ latõnem parit · Quarto diẽ ꝙ exurit her⸗ bas idẽiuuenes ꝓficientes ſicut talpa ce⸗ ca que moꝛatur in terꝛa ⁊ radices herbaꝝ rodit ⁊ impedit ab augmento⁊ nõ ſolũ her bas ĩmo ſũma cacumina carpit qꝛ ſemper cõtra ſuperioꝛes ſuos pᷣlatos ⁊ dominos ĩ⸗ nidus quiſqʒ garꝛit Vltimo dicit ꝙ ex af flatu ſuo id ẽ vᷣbo malicioſo polluit omneʒ pplm ⁊ vrbem quam attingit Pocẽpᷣmũ genus triſtiũ ꝑſonaꝝ. De he triſticia ðᷣ2 Pꝛouer.xxv. Sic tinea veſtimento⁊ ver⸗ mes ligno ita triſticia nocet coꝛdi. Ecẽ̃i.xx x. Triſtitiã longe expelle a te multos eĩoc⸗ cidit triſticia Scðo videmus ꝙomnes ꝑ⸗ fidr⁊ fallaces ſũt cõmuniter mali⁊ triſtes Vñypochrite vt decipiant alios quãdaʒ exterioꝛem triſticiã ſimulant et ſanctitateʒ Lõtra qͥs monet ſaluatoꝛ. Math.vi. Cũ ieiunatis nolite fieri ſiẽ ypochrite triſtes. Tales ſunt iocũdiſſimi in laſciuias in oc⸗ culto⁊ triſtiſſimi qᷓ;tum ad apparentiamĩ publico ſimiles gellie de qua Marcialis cocus li.epigra iij. Sene.epla xxxv. Am/ bꝛo.in quodã ſermone. Latet plerũqʒ ſub triſti amictu laſciuia⁊ defoꝛmis hoꝛror vi li veſte obtexitur vt ſecreta tegantur petu/ lantiũ animoꝝ Contra tales OꝛatiꝰNũ⸗ q; te fallant animi vel agni ſub vulpe latẽ tes Impia ſub dulci melle venena latent · Tertiũ genus triſtium perſonaꝝ ſunt cu ⸗ pidi⁊ tenaces imitatoꝛesNabal qui ſem ⸗ per ſunt in timoꝛe⁊ doloꝛe qͥmõ aliquid ac quirant vel adquiſita retineant. Ecẽs.ij. Luncti dies eius erumnis ⁊ doloꝛibꝰple⸗ niſunt nec per noctem mente requieſcunt Talis fuit ille iuuenis cun ſaluatoꝛ dixit. WMath:xix. St vis perfectus eſſe vade et vende omnia que habes ⁊ da pauperibus ⁊ habebis theſaurũ in celo ⁊ veni ſequere me⁊ abijt triſtis. Erat em̃ habens poſſeſ ſiones multas Tõtra quos dicit᷑ Ecẽi.iij. Declina pauperi aurem tuam ſine triſtitia Quartũ genus male triſtium perſonarũĩ pꝛeſenti ſunt ſtupidi⁊ pertinaces qͥ de dei clementia ⁊ pietate diffidunt qͥʒ aliquide pecsatj ꝓpꝛijs ſic irꝛemediabiliter triſtan tur vt dicant ſacꝛamentũ penitentie eis ñ poſſe ſufficere ad ſalutem Vel quia iuſti tia dei nõ permittat eũ penitentibus miſe⸗ reri. Lõtra quos põ.alloquens animãſuã dicit ſic. Quare triſtis es an.mea ⁊ quare ↄturbas me ⁊̃ · Aliqui ſunt de iſtis ſicut qui moꝛtem amicoꝝ ſuoꝝ inconſolabiliter nimis plangunt quaſinihil deeoꝝ beatitu dine⁊ reſurꝛectõne futura deſperent Cõ⸗ tra quos. Apls i. Theſſal.iii. Nolo vos ignoꝛare fratres de doꝛmientibo vt nõcõ⸗ triſtemin ſicut ⁊ ceteri qui ſpem nõ habẽt Et qui iſtud genus triſtitie ſunt patiẽtes miſerrimi ſunt et de miſeria pꝛeſenti va⸗ dunt ad miſeriam eternam. Cõtra q́; ſig⸗ nanter dicitur Ecẽi.xiiij. Felix qui nõ ha ⸗ buit animi triſlitiam ⁊ nõ excidit a ſpe ſua. Lectio.clxxxix. Tigns qude; nulla vis poterat illis lumen pꝛe⸗ bere nec ſiderum limpide flamme illumia re poterant illam noctem hoꝛrendã. Ap⸗ parebat em illis ignis ſubitaneus timoꝛe plenus ⁊ timoꝛe illius percuſſi que faciei videbantur eſtimabant deterioꝛa eſſe que nõ vid ebant᷑.¶ Poſtqᷓ; declarauit auctoꝛ ꝙegyptij tenebꝛis fuerũt circũcluſi⁊ nul⸗ ſum potuerunt habere remediũ a loco eos cõtinente. In ꝑte iſtaꝓſequitur conſequẽ ter oſtendẽs ꝙ nec remediũ habere potue/ runt a quacũqʒ luce tenebꝛas expellere ·er pulit aũt tenehꝛas lux duplex.vicʒ elemẽ taris ⁊ celeſtis Etiiðᷣo oſtendendo ꝙ nulla talis lux eis valere potuit. Pꝛimo oſtẽdit geis valere nõ potuit ignis cõmunis. Se cũdo ꝙ nec ignis celeſtis. Tertio ꝙ nec is⸗ nis in medio aeris ex impreſſionibo gene⸗ ratus nullum eis adhibuit remediũ. imo auxit potius eoꝝ tedium. Scða pars ibi Nec ſiveꝝ. Tertia ibi Apparebatem. Quantũ ad pᷣmum dicit. Et ignis quidẽ nulla vis poterat illis lumen pᷣbere nec ſi verum limpide flãme illuminare potert ⁊c̃.ꝓpter denſitatẽ aeris tenebꝛoſi. Et bſi dicit nulla vis ignis.quia nec caloꝛ rarefa ctõnis nec lumen illuſtratõnis potuit illũ wmiln nuc ſin ſig min ſihin uu jitpn n n pw. fuit. tuſi bit inin ſiſe bor: en ſeu ud 6 ckt deremn illuminare nec lumen illuſtrare Et quid mirum ſi ignis materialiſ⁊ cõis hoc facere ñ poſſet. cũ nec ſiderum limpidẽ flã me illuinare poterant illã noctem hoꝛrẽdã Lõſequenter oſtendit ꝙ ignis ex imp̃ſſio⸗ nibo generatus nullum eis adhibuit reme dium imo auxit potius coꝝ tedium et q̃n⸗ tum ad hoc dicit Apparebat aũt illis ſpi⸗ taneus ignis timoꝛe plenus idẽ ſubita co⸗ ruſcatõ fulguris Sed cõtra Si appare⸗ bat illis coruſcatõ.ꝗᷓ aer fuit illuminatus. Veꝝ eſt aer fuit ꝑ vires obſcuratus? etiã ilumiatus ⁊ illa viciſſitudo plus terꝛuit eos qᷓ; ſifuiſſent tenebꝛe ↄtinuate. vñ quã do dixit ꝙ nulla vis ignis potuir illis lu⸗ men pbere Intelligit ꝙ nullum lumen ha buerint ad eoxꝝ ſolatium ſed potius ad pe ne ſuppliciũ. Simul em̃ eũ illis coꝛuſca tõnibus illuminantibus ſubito aerem cali ginoſum ⁊ ſpiſſum apparuerũt illis ꝑſone triſtes ⁊ hoꝛribiles demonũ accipientium effigies moꝛtuoꝝ.⁊ facies laruatas ad ter rendũ eos quod fuit eis valde penale non ſolum ꝓpter illa que imaginabant᷑er viſis ⁊ hoc eit quod ſubdit·Et timoꝛe illius ꝑ⸗ cuſſi que videbantur faciei. Uel coꝛpoꝛa⸗ li viſione vel imaginaria eſtimabant dete⸗ rioꝛa eſſe que nõ videbantur quia ex maliſ viſis eſtimabant peioꝛa eſſe futura? fic fue rũt ĩ maxĩo timoꝛe⁊ miſeria A. ¶o rãdũ ꝙ pena iſtoꝝ egyptioꝝ aſſimilatur in multis pene infernali Apparebar inq; ill ſubitaneus ignis timoꝛe plenus. Tũ quia repẽte venit. tũ qꝛ ad plenum punit. Quã⸗ tum ad pᷣmum i. Theſſa. vltimo. Tũ dixe rint pax? ſecuritas tũc repentinus eis ſuꝑ neniet/interitus ſicut doloꝛ in vtero habẽ⸗ ris ⁊ nð effugient. Quantũ ad ⁊m Apoca. xviij. Duantũ gloꝛificauit ſe⁊ in delitijs fuit.tantũ date illi toꝛmentů ⁊ luctũ Oc⸗ caſione illius ſimilitudis moueo iſtam du bitatõnem Vtrũ ignis coꝛpoꝛalis puniet in inferno damnatos Et arguitur ꝙ nõ.qꝛ ſiſic ignis ille calefaceret coꝛpoꝛa damun⸗ toꝝ ⁊ ſic cũ nullů ſit reſiſtens qð poſſit acti onem ignis diminuere vel remittere.ſeq̃ retur ꝙ ignis ille califaciet de facto coꝛpꝰ inde vel cuiuſcũqʒ alterius vltra quẽlibet radũ ſignatum ⁊ cũſit aliquis gradꝰca⸗ Ln ercedens ꝓportõnem cõplexõnis hu mane ſequitur ꝙꝑ calefactõnem talem coů rũperetur coꝛpus humanũ⁊ fieret ſepara⸗ tio anime a corpoꝛe. Vel opoꝛtebit dicere aliqua caliditas que ſufficit coꝛrũpere vitam maxime ſane ↄplexõnis nõ ſufficier coꝛrũpere vitã ↄplerõnis in centuplo debi lioꝛis. Scðo ſi ignis affligeret iſta coꝛpo⸗ ra futura in inferno.ꝗᷓ cũ ſit agens natura⸗ le⁊ nõ voluntariũ agit vnifoꝛmiter ꝑme⸗ dium vnifoꝛme ꝑ omnia coꝛpoꝛa equalit᷑ appꝛximata ergo equaliter affliget minuſ mali coꝛpus ſicut peioꝛis ſifuerit equali⸗ ter appꝛoximatũ Tertõ ſi ibi erit ignis. ibierit aliqð lumẽ cõſequens eſt falſum qꝛ pici᷑ Matkxxij. Ligatis manibo⁊ pedi⸗ bus ꝓijcite eum in tenebꝛas exterioꝛes ſu⸗ perqͥ diẽ Bregꝰ Si ignis ille lumen ha⸗ beret in tenebꝛus exterioꝛes nõ diceret᷑ mit ti. Et Baſiliꝰ dicit ſuꝑ illud põ Voꝝ dñi intercedentis flammã ignis ꝙ virtute di⸗ uina ſeparabitur claritas ignis abelus vir tute aduſtiua:ita ꝙ claritas cedet in gau⸗ dium ſanctoꝝ ⁊ vſtiuum ignis in to?men⸗ tum damnandoꝝ.ergo ibi nullum lumen erit Duartoſiignisſit ſub terꝛa. hoceſt ꝑ violentiã: ſed nullum violentů eſt eternuʒ i.de celo. ergo ignis ille non erit eternus. Quintoſic Dueroan infernus ſit idẽ locꝰ cũ purgatoꝛio⁊ ignis eiuſdẽ ratõnis hic? ibi vel nõ Si ſic. ergo cõcedendũ eſt ꝙ de⸗ cedentes cũ caritate vadunt ad infernum⸗ Si nõ Cõtra Sancti patres ante moꝛteʒ chꝛiſti purgabantur.ſed nõ purgabantur in aliquo loco ſupꝛa lymbum patrũ.nec in lymbo ergoin inferno. Antecedẽs iſtius ↄſequentie patet. quia in lymbo nõ eſt pe ⸗ na ſenſus. Ad oppoſitũ videtureſſe illud Ma rxv. Diſceditea me maledictii igneʒ eternum.ergo damnandi erũt in igne eter no. Qõ aũt ignis coꝛpoꝛalia ſit. diẽ Bre. iiij. dialo. Ignem gehenne coꝛpoꝛeũ eſſe ĩ quo certum eſt coꝛpoꝛa cruciari nõ ambi⸗ go. a Iniſta dubitatõne nõeſt que renda noua victõ. ſed cũ reuerentia recitò da ſunt dicta ſanctoꝝ Volo igitur recitare quid deigneinferni. quid de loco inferm quid de loco⁊ igne purgatoꝛij ſenſerũt do ctoꝛes antirui. Augꝰ xij.ſuꝑ Beñ. ad li⸗ terã ſenſit ꝙ anime maloꝝ poſt moꝛtẽ non ꝑcoꝛpoꝛa ſed ꝑ coꝛpoxꝝ ſimilitudines ĩ nia ————— a.— ———— v— ſimilat ſi cauſatas affliguntur Unde vult ibiꝙ ig. nis ille ſj eſt nõ coꝛpoꝛalis Siür dicit de loco ſeq poſtea illud retractat te nens ꝙ locus ille ſit coꝛpoꝛeus ⁊ ſub terꝛa Et ꝙignis ſit coꝛpoꝛeus? ſub terꝛa ardet Bregꝰiiij. dial· diẽ Ignem infernalẽcoꝛ/ poꝛalem eſſe nõ ambigo. Deiſtoꝗᷓ certum eſt ꝙnulli patet veritas ꝑ ratõnem demõ ſtratiuam ſed tm̃ ꝑ reuelatõnes factas ſan ctis viris Et iðo ſequẽdo dicta ſanctitho. Dicende ſunt iſte ↄcluſiones Pꝛima igniſ infernalis ẽcoꝛpoꝛeus Scða ignis iſte nõ git in coꝛꝑa materialiter ⁊ mõ nature ſed ſpũaliter et modo anime Tertiaẽꝙ ignis nõ calefacit coꝛpoꝛa damnandoꝝ nec illa coꝛpoꝛa calefiunt per ignem illũ Quarta eſt ꝙ ille ignis infernalis aff ligit ſic inſtru mentũ diuine iuſtitie nõ ſic pᷣncipale agẽs uinta eſt ꝙ infernus eſt infra terꝛã Sex ⸗ ra eſt ꝙpurgatoꝛiũ eſt infra infernũ et idẽ eſt ignis purgatoꝛij ⁊ infernalis Pꝛimã ↄcluſionem ꝓbat ſic coꝛpoꝛi non poteſt co⸗ ptari niſi coꝛpoꝛea pena. Vñ ex hocꝓbat Bregꝰ yignis infernalis ẽ coꝛpoꝛeus in nuem coꝛꝑa damnandoꝝ poſt diem iudi⸗ tij ſtatim retruduntur. Augꝰ.etiã xxi: de. ciui.dei.cap.x. dicit ꝙ ignis quo etiã ſpũs affliguntur coꝛpoꝛeus eſt Scðaʒ cõcluſi onem illam vicʒ ignis ille materialiter nõ agit mõ nature ſic ignis calefacit lignum cauſando in eo caloꝛem qualis eſt inigne. ſcut declarat magiſter ſen. di. xliij.li.iij. ſialiter fieret neceſſario cauſaret paſſioneʒ in coꝛpoꝛe damnati⁊ alteꝛatõnem realem mnis aũt talis alteratõ pᷣſupponit mo⸗ tum celi.ſed poſt iudiciũ motus celtceſſa⸗ bit. ergo tũc nõ erit talis alteratõ.¶ Eſt ð Em eñ⁊ ſm Ariſt. dupler alteratõ ſiue paſ ſo. Una— modum nature qñ agens aſ⸗ — ipaſſum materialiter ſiẽ qñ ig⸗ nis calefacit lignum. Alia qñ agens non aſſimilat ſibi paſſum in qualitate qua agit ſicut obiectum agit in mediũ. A lbedo eñ nõ facit mediũ album.ſedtij cauſat inme dio ſpeciem albediis. Lõſimilimõ fm eũ coꝛpoꝛn damnandoꝝ non patientur.pᷣmo mõ paſſionis ſi mõ patiuntur.ſed ſecũdo mõ tm̃ ⁊ ſic defendit ꝙ igns ↄgendo ppe⸗ tue in coꝛpa dãnandeꝝ nunq; ea ↄſumet vel coꝛminpet¶ Terti patet ex dictis v Nectio delicet ꝙ nõ calefaciet coꝛpoꝛa dãnandoꝝ nec ↄburet quia tm̃ ſpũaliter immutabit ſicu coloꝛ mediũ vel pupillam Quarta ↄcluſio ſequitur ex pᷣcedenti.quia ignis ibi nõ agit alterando materialiter ſed ſpũali/ ter ⁊ aliquis magis ⁊ aliquis minus.quia agit ſicut inſtrumentũ diuine iuſtitie Qui tam ↄcluſionem vicz ꝙ infemus ſit infra terꝛam declarat ex dictis Breg.iij. dial. ⁊ ZAugꝰxij.ſuꝑ Beñ. ad litteram qͥ duas ad hoc ↄgruentias aſſignãt vicz. Tů quia ſicut anime peccatoꝝ ꝓptercarnis amoꝛẽ peccauerunt. Ita eis loca exhibentur ſicut moꝛtue carni debetur:tũ quia ſit grauitaſ eſt in coꝛpoꝛibus ita triſtitia eſt in ſpiriti⸗ bus ⁊ letitia eſt in ſpiritibus ſic leuitas in coꝛpoꝛibus. Locus aũt grauium eſt deoꝛ ſum.ſic etiã locus eſt ſpirituum peccatoꝝ. Sextam concluſionem tenet vicz ꝙ idem eſt locus purgatoꝛij ⁊ inferni ita ꝙilla lo⸗ ca ſunt ſibijnuicem vicina ſuꝑ iij.ſen. di: xxv.in reſponſiõe ad argumentum ſcdm⁊ ratio ſua eſt iſta. Quia limbo patxꝝ fuit cõ/ iunctus inferno.alias chriſtus nõ diceret d infernum deſcendiſſe. Sʒ limbus fuit ſuperioꝛ qᷓ; locus purgatoꝛij.ꝗᷓ locus pur⸗ gatoꝛij fuit vicinioꝛ infernoqᷓ; locus ille ſi ue limbus patrum. Vult tñ dicereꝙ infra umbitum infernalem ſuntq̃tuoꝛ loca diſti cta. In ſummitate limbus patrum.⁊ pꝰea limbus pueroꝝ.tertõ purgatoꝛiũ vblẽpe⸗ na ſenſus.q̃rto dãnandoꝝ Idẽ Sauð.viij gðlibet q.xxxij · vbiẽ locus purgatoꝛij fm legem ↄmunem ſcm vere pꝛiuilegia ꝑſo nalia ⁊ diſpenſatõnem diuinq anime quo⸗ rũdam puniuntur in loco in quo peccaue⸗ runt. Tum ad viuoꝝ vicinoꝝ inſtructõnẽ Tũ ad moꝛtuoꝝ ſubuentõnem Per hec ad argumenta. Ad f mum patet ꝙ ignis iſte nõ alterat coꝛpus materialiter.ſed tñ ſpñaliter ſicut obiectum mutat intellectũ vel ſenſum.Et ideo nunqᷓ; coꝛrumpet im monec ſemel coꝛpus ab illa tranſpoſitõne trãſmutabit in qua poneturiinferno. Ad ſcðᷣm patet licet nõ ſit agens voluntarium agit tñ vt inſtrumentũ agentis volũtarie tideo punitæ⁊ affligit f̃m voluntatẽ ipſi us⁊ nõ fm naturamꝓpꝛiam igms. ¶ d tertiũ de igne⁊ lumine dicendũ eſt ꝙ loc ille ſic erit diſpoſitus ſicut ↄnenit marime ſe uis detun uncbꝛ tůcht hrol polera ims uc uli ui d bi Illi ẽ quipmittebant Tertia ibi miſerie dãnandoꝝ. Vñ nõ erit ibi lumen aliqu od ſed vmbꝛoſum vtilla videa; tur que aff lictionẽ ingerere poſſunt. Dicitur tn ꝙignis ille eſt naturaliter eiuſdẽf peci⸗ ei cũ lumine noſtro ſed differunt m mate riales diſpo ſitõnes. ſicut differunt flãma „ etignis.;uis ignis ſit eiuſdẽ ſpeciei ſiue ſit in materia gerea ſicut eſt in flãma ſiue in materia terꝛeſtria ſicut eſt in carbone.quia ergo lumen illud erit in materia fumoſa et vmbꝛoſa.ſimpliciter loquendo dicit᷑ locuf ille tenebꝛoſus.¶& d quartũ dicendũ ꝙ licʒ nullum violentum ſit ppetuũ er oꝛdi natõne natnre.poteſt rñ oꝛdinatõne diui⸗ neiuſtitie ¶ Ad quintũ patet ꝑ dictaĩ ſer ta ↄcluſione. Sic ergo totã difficultatẽ de eternitate coꝛpoꝝ nõ ↄſumendoꝝ ꝑignem inferni quã ꝑtractat Augꝰ·xxi.ð ciui.dei. foluit ille doctoꝛ ꝑ hoc pᷣncipium ceſſante motu celi nulla potcſt fieri in coꝛpoꝛiby a⸗ ctio vel paſſio materialis ſed ſpůalis tan/ tum. Et q;uis iſtnd eſſet quoddã dãnatũ pariſius.eſt tñ illa ſententia retractataqᷓn tum attinet ad dicta ſancti Tho.per dñm papam Jo. xxij. Lõtra quẽ arguit Scotꝰ doctoꝛ ſubtilis di. xlviij. li.iiij.ad iam di⸗ cta ↄcludens 8 Lectio:clxxxx. Tmagice artiſ appoſiti erant deriſus⁊ ſapieutie goꝛia coꝛreptõ cũ ↄtumelia. Ille em̃ qui Pmittebant timoꝛes ⁊ ↄturbatõnes ſe er pellere ab anima languente: hi cũ deriſu pleni timoꝛe languebant. Nãx ſi nihil eos exmonſtris ꝑturbabãt trauſitu animaliũ ⁊ ſerpentum ſibilatõne ↄ moti tremebundi peribant ⁊ gerem quẽ uulla ratõnc enade/ re quis poſſit negantes ſe videreſ Poſtqᷓ; declaratum ẽ gegyptij ꝑ totum triduum tenebꝛoſum nullumpoterant habere ſola⸗ tiũ cõtra tenebꝛasnec ab igne nec a lumine Mit oſtendit ꝙ nec aliquid remediũ cõſeqͥ poterant per eoꝝ magnos quos tñ peritiſ⸗ ſimos habuerunt imo ipſi magia demoni⸗ bus cerelicti⁊ a deo af licti deridebantur ⁊ qualiter cũ alijs affligebantur Etcir⸗ ca hoctria facit. Pꝛimo pouit eoꝝ deriſio⸗ nem. Scðo ponit deriſionis rationẽ. Ter tio excludit quandã obiectionẽ. Scða ꝑs Quantũ ad pᷣmũdiẽ ſic Et magice artis appoſitterant deriſus hoc eſt tunc tempoꝛis deriſibiles oſtende⸗ bantur magi egyptiaci manifeſte qui ꝑma gicam artem mõitra facichant quãdonec ſibt nec alijs cõtra pꝛedictas tenebꝛas po⸗ tuerunt ꝓdeſſe⁊ ſapientie gloꝛia coꝛreptõ cum cõtumelia q.d.vana gloꝛia quã habu erunt dicti magi egipciaci de falſa ſapien⸗ tia verſa modofuit in coꝛreptõne tum ↄtu melia quãdo Pharao⁊ alij nobiles clamã tes petierunt eoꝝ ſubſidia⁊ cum eos iuna renõpoſſent cõtumelias intulerunt tanqᷓ;; fallacibus ⁊ pompoſis deceptoꝛibus · Se⸗ cundo ponit deriſionis occaſionem.Ileĩ quiꝓmittebant timoꝛes ⁊ turbationes ſe erpellere abanima languente hi cum deri⸗ u pleni tjmoꝛe languebãt ergo manifeſte fuerunt deriſi ⁊ deridendiſicut pᷣſumptu ⸗ oſi⁊ fallaces ꝓmittentes ſe alios adiutu ros quãdo nec potuerunt ſuccurrere ſibi⸗ ipſis. Tertio quia poſſit aliquis obijcere ꝙipſi nõaffligebanturex viſione corpoꝛali vel imaginaria triſtium ꝑſonaꝝ ⁊ mõſtro⸗ ſarñeffigierum quia aſſueti fuerunt talia cernere ſicut nec Balaam expauit ad locu tionem aſine mhilominus hoc ↄceſſoturbabantur.maxime tamener tranſitu animalium que iuxta eos ſtrepitũ fatientia videbantur eos ↄculcare ⁊ ſibila tõnem ſerpentium quos tñ non videbant tñ er hoc ꝙ negabant ſe videre ac rem ſine quo nemo viuere poteſt ⁊ hoc eſt quod diẽ nam⁊ ſinihilillos ex monſtris apparenti bus in coꝛruſcatõnibus viſibiliter vel ima ginarie ꝑturbabat tranſitu tñ animalium robuſtornm ⁊ ſerpentium ſibilatõne ↄmo tine abanimalibus cõculcarentur vla ſer pentibus intoxicarentur tremebundi peri bant?⁊ aerem quem nulla ratione euadere quis poſſet negantes ſe videre quẽtñ time bant ⁊ tangebant Et magice artis appoſi⸗ ti erant deriſus. B Acd litteram vacantes arti magice multipliciter deridẽ tur. Iã deridentur a demonibus ⁊ ab ho/ minibus.deridentur a bonis angelis⁊ de ridentur a deo. A deiuonibus deridentur ⁊ decipiuntnrfrequẽter aliquãdo ab ipſis ſpiritibus fallacibus et mendoſis quibus S— — S S . Lectio faerificant et qͥs colũt.ſiẽ patuit de.papa Silueſtro. ij qui pᷣus dicebat᷑ Berebert? hic primo monachꝰ floꝛiaceñ · cenobij. ꝓꝰea diabolo ſuadente ⁊ enoꝛmiteriſtigãte apo ſtatauit. diaboli obſequijs ⁊ arti magice ſe obligauit intantũ ꝙ diabolofecit homagi⸗ um cũ pacto vt ei omĩa ad nutũ ſuccederẽt Auxilio ꝗᷓ demonis ꝓmotus ⁊ ſuffultus. factus ẽpꝛimo Remenſis archiepiſcopus. poſtea Kauenẽſis ⁊ tandẽ papa.et tũc q̃ſi dit a diabolo qᷓ;diu adhuc viueret in papa⸗ tu.reſponſum eſt ſibi qᷓ;diu nõ celebꝛaret in hierualem. Lũð poſtea celebꝛaret in qͥdã loco rome qui hieruſalẽ dicitur in ecẽia ſetẽ crucis.ex motu ⁊ ſtrepitu demonũ moꝛtem ſibi ſenſit adeſſe Suſpirauit q⁊ ingemuit et licet ſceleratiſſimꝰ eſſet.nullo mõ tñ de ⸗ ſperauit.ſʒ coꝛã omĩbus pct̃ ſu ↄfeſſus mẽbꝛatim ordinauit diuidi coꝛpꝰſuum vt omĩa illa mẽbra diuiderent᷑ et amputaren tur quibo demones adoꝛauerat. Loꝛpꝰ ve ro moꝛtuũ ſuꝑ bigã imponi⁊ vbicũqʒ aĩa⸗ lia illud trahetia ſiſterent ſepeliri. Deo vo ſignũ emuſdem ſue clemẽtie demõſtrte tule rũt aĩalia coꝛpꝰ illud in eccleſiã lateranẽſeʒ In cinꝰſe en cro lĩis exaratũ hẽturꝙtumł᷑ tu ſuoꝝ oſſium⁊ ſudoꝛe pape.pᷣbetur pre⸗ ſagiũ moꝛituro.hec in cronica fr̃is Marti ni. De hac eadẽ ꝑſona tlis extat vᷣſus Trã ſit a re Berebertꝰ ad ra.pꝰpapa regẽs.⁊ ð ſignãt᷑tresnobiles eccleſie quas exijt ſucce ſſiue q̃ ſũt Remẽſis Rauenẽſis ⁊ Rõ Iſte ð fuit turpiter deriſus. Lõſimile narrat᷑ de qͥ dã alio ep̃o qui ſcʒ ꝓpter honoꝛes ↄſequen dos arti magice fuit datus. Tandẽfactus epiſcopus cũ multos ha beret aduerſarios ⁊ eſſet in caſtro quodã ſuo de quoplurimũ ↄfidebat⁊ cũ timeret.ↄſuluit demonẽ ſuũ ſub hacfoꝛma. Fugiam.an non. Rñdit de ⸗ mon. ſta ſecure. Venient inimiei tui ſuaui⸗ eꝛ⁊ ſubdentur tibi. Accedunt hoſtes ⁊ ca ſtrum capiunt ⁊ ſuccendũt. Inuocans ð mõem in extrema neceſſitate queſiuit quid faceret.⁊ q̃re eum finaliter ſicfefelliſſet Et reſpondit demon ꝙ eum nõ decepiſſer. ſed verũ dirit ſi dictum ſuũ intellexiſſer. Diri inqᷓ; nõ ſta ſecure id ẽfugias. Venient ini micitui ſuauiter ⁊ tibi fubdẽt vr. id ẽignẽ ⁊ ſie ſuũ famulumifine dyabolus decipit his ſimilia infinita poſſunt narrari. Zlij aũt decipiuutura ſpiritib alijsHonqut dezn ab ipſis quos inuocant.ſed abeoꝝ p̃n cipibus quibus ſunt alij potentioꝛes. Tñ cũ quidã teutonicus peregrinaretur ad ſã ctum Jacobum in quadam villa nauarie quendã necromanticũ obuium habuit. hic dixit peregrino. Videote cariſſime eſſein periculo moꝛtis.ſed ſi vis mihi rependere mercedẽ ſaluabo vitam tuã Spondet teu tonicus Volo. Ducit ergonecromanticuſ teutonicũ in quandã camerã.pparat ſibibal neum ⁊ ponit eum in aqua.collocat añ euʒ ſpeculum de calibe quo magiciſ olent vti. Et querit ab eo quid videat in ſpeculo Et rñdet teutonicꝰ ꝙ videret virũet vxoꝛemi domoꝓpꝛia. ⁊ necromanticꝰ quandã ima⸗ ginem foꝛmauerat de cera. ſtatqʒ clericus arcu extenſo et ſagitta ĩmiſſa vt ſagittaret imaginem. Cui necromanticus. Jmagoin quit cerea imago tua eſt. Vxoꝛ verotua et ciericus amaſius ſuus in hoc ↄuenerũt vt te occidant quia ſi imaginem illãpoſſetcle ricus ſagittare moꝛtuus eſſes. Luſtodias ergo teipſum ⁊ cũ incipiet trahere ĩmerge te rotũ in aqua.ſub aqua balnei in qua ſtas ⁊ ſic ſcðo⁊ tertõ.quia pluries nõ poterit ſa gittare. fecit ſic. Tandẽ ſe erigens. Tertio de aqua reſpiciẽs ſpeculum vidit qualiter vxoꝛ cũ famula clericum illũ ſito moꝛtuli in ſtabulo quodã ſepeliunt. Soluit ergo teutonicus necromantico ſuo mercedẽ⁊ fa cta ꝑegrinatõne domum rediẽs quop ſpe⸗ culum viderat opera cõpletaꝓſpexit. Uñ habent᷑tales verſus. Teutonicus peregn nus eo iacobita nauarie. Balneum cũſpe/ culo docuere malũ muliere Te latet ad ſta tuã ſub aquis ĩmerſio terna. Infaruat fatu am fatuus ſtablitenet ima. Vñ ſignanter dicit᷑ magico ſpiritu eũ decipiẽte. Ecẽi. xiij Subridens ſpem dabit narꝛãs tibi bona? in nouiſſimo deridebit te. Scðo derident dantes ſe illi arti etiã ab hominibo ſicut nu per patuit noſtris diebus ð quodã clerico necromantico cui demon apparens ꝓmiſit geſſet rex anglie⁊ ꝙ cum tãta milicia duce retur in medioangiie ſicut vnqᷓʒ Eduardũ filium Penrici viderat equitare hic tandẽ in narthanicona temꝑe ꝑleamenti comitã tibus tocius regis ꝓcẽrius traetus futs ſuſpenſus qʒdiu oiſa oſſibus adhereban⸗ ſyn ciun knihe ſimu ihn nnnli tit ſunt ſluh uulin dung ie üßol eteſt ſhern lhdp Merſ eue wum ſſor ſwod pwe h Immò generaliter omnes quttaliaꝛti inſ ſunt.⁊ apud deũ ⁊ apud hoies fundant᷑ Sd mihi tempꝰ deficeret ſi omnia narꝛc rem vt merito dicere poſſim illud põ. Po⸗ ſuiſti nos oppꝛobꝛium vicinis noſtris ſub⸗ ſinatõnem ⁊ deriſum ꝛc. figurã et exẽplũ iij. Regl·xxij. habemus quò helyas ꝓphe ⸗ tas Baal deriſit quãdo dipit· Clamate vo ce maioꝛi deus veſter foꝛſitan doꝛmit aut loquit᷑cũalio aut in diuerſoꝛio eſt vel in iti nere. Tertõ nõ eſt dubiũ quin a bonis ange lis etiã deridentur qꝛ ſe viliſſimis ſpiriti⸗ bus ſubmittere nõ verentur. Vñ angelus obuians Balaam ꝓphete necromãtico cũ gladio ſatis eum de dijs ſuis ↄ fidentẽ de niſit qñ aſinam eũ ad maceriam collidereĩ perauit. Nume.xxij. Quarto deridebunt᷑ ñ deofinaliter. Juxta illud ꝓð. Et tu dñe deridebis eos ⁊ ad nihilũ deduces omnes gentes id ẽ omnes gentiliter ſe demonibuſ ſubmittentes v D Dubitatõ littera lis eſt. Utꝝ ars magica ſit hominibo ratio nabiliter interdicta.ꝙ nõ.ꝓbo. NMã ad ho ⸗ norem dei videt᷑eſſeꝙ hoĩes vᷣtute nominũ ſctõxꝝ vel enãgelij vel ſacramentorũ eccle⸗ ſie poſſint demonibus imperare. Sed hoc frequẽter traditur in arte magica vicʒ inuo care demones ꝑn omen dei.etgo nõ debet hominibus ꝓhiberi. Preterea ad artẽ ma gicam videtur pertinere vti imaginibo ad curã hominũ ſpectantib.ſed hoc fieri põt naturaliter.ergo ilud ẽirꝛatõnabiliter ho mini ꝓhibitum. Minoꝛ pꝛobat᷑ per illud q narꝛat ↄ mendatoꝛ ſuꝑ centilogiũ pto⸗ lomet verbo ix.vbi narꝛatſe vidiſſe quẽdã quiſculpſit figurã ſcoꝛpionis in lapide lu⸗ na exiſtente in ſigno ſcoꝛpionis vno de qᷓt⸗ tuoꝛ angulis ⁊ quicqͥd poſtea impꝛeſſionẽ uliꝰ ſigilli habebat ſiue in cera ſiue in quo ⸗ cũq;ʒ alio a moꝛſu ſcoꝛpionis curabatur ſiẽ ipſe teſtatur ſe vidiſſe.ſed hoc nõ fiebat ni⸗ ſiper naturã ergo⁊c̃. Pꝛeterea rõnabileẽ iliud ꝓhibere qð a diuerſis eſt expertũ · ſed diuerſi ſunt experti ꝙ quedã negotia ma⸗ los euentus denuntiãt.ſiẽ obuiare lepori ẽ malum.⁊ obuiare bufoni ſignificat bonum veſtes rodia ſoꝛicibꝰ offendere ſtatim cũ homo de domoꝓcedit ⁊ multa hmõi habẽ tur pꝛo experimẽtis maxie a mulieribo qui bus plus vacat taliaꝰſiderare queſunt ſ⸗ gna foꝛtunij vel infoꝛtunij ergð irꝛõnabi⸗ le eſt talia pꝛohibere. Pꝛeterea magiſterĩ hiſtoꝛia narꝛat ſupereuãgelia ꝙ inter iude os fnerunt quidã exoꝛciſte qui per exoꝛciſ⸗ mos factos a Salomone demones eijcie⸗ bant maxie appoſita radice cuiuſdã herbe in naribus obſeſſi. ergo hoc videtur natura le. Etↄfirmatur. Quia ðᷣꝛ cõiter ꝙ herba Johãnis que ðꝛ perfoꝛata fugat demones per naturã. Pꝛeterea verbis cõfertur vis natu ralis ⁊ caracteribus ex ſtellis ⁊ ſignis celeſtibus. Sed cũ rebus naturalibus lice at vti applicãdoad effectum cõtinentẽ. er⸗ go nõ debet rõnabrliter pꝛohiberi. Ad op⸗ poſitum eſt Augꝰ.ij. de doctrina xp̃iana. Vbi dicit ꝙ ad ſupſtitõnem pertinent vo⸗ lumina magicarũ artiũ ⁊ ligature qui me⸗ dicoꝝ q́; diſciplina cõdemnat ſiue in imß ⸗ catõnibus ſiue quibuſcũqʒ votis qs carac⸗ teres vocant. Ad queſtionẽ dicendũ ꝙ ſic rõ eſt.quia ars magica ðꝛ illa ſuperſtitioſa obſeruãtia qualiſcũqʒ fuerit que auxilio vł cõſilio demonũ ad hoc pᷣcibus vel pactõni⸗ bus vocatoꝝ cõpletur. Ubipᷣmo ſcienduʒ ꝙ demones antiquitꝰtẽpoꝛeidolatrie ml⸗ tas obſeruãtias hominibꝰ reuelauerũt ad certos effectus cauendos qͥʒ ipᷣimet demo⸗ nes cauſabant ad decipiendũ hoĩes ⁊ con⸗ trahendũ cũ eis familiaritatem ⁊ ad fallẽ⸗ dum eos finaliter.⁊ inter talia videtur ars notoꝛiatenere locũ ꝑ quam ſuadetur homi ni omnẽ ſcientiã poſſe acquiri ꝑ inſpectõnẽ quarundã figuraꝝ ⁊ oꝛatõnibus dicendis cũ obſeruatõnibus que velẽtotaliter ineß ficax qð eſt mihi incredibile.velꝑ reuelatõ nem demonũ poteſt haberi obſeruatis pᷣnci pijs illius artis.que ſunt vald difficilia vt patet artẽ illam intuenti. E Ulte⸗ riꝰ eſt notandũ ꝙ inter ea que ſunt hoĩibus demones reuelata quedã cõtinent expꝛeſ ſas demonũ inuocatõnes.ſiẽ patetð mõ in cludendi ſpiritus⁊ in alijs demonum ſuꝑ ſtitõnibus quedã alia ſeruitia in exhibitõe rerũ.quedã cõtinent q̃ſi vana que cũ demo nes oꝛdinauerũt fieꝛi quibus factis ad mo dum q illi oꝛdinauerunt accedũt demões nõ coacti.ſed ſpõte ⁊ quaſiex quodã pacto ⁊ efficiunt effertus quos antiquitus ꝓmiſe runt⁊ in talibus cõſiſtit tota magica ars. Qualiter aũt diſcerni ꝑoſſit an ſequatur Lectio effectus er magica arte vel ex natura reri creataꝝ eſt in quibuſdã caſibus nimis diffi cile qñ tam̃ ſic eſt ꝙ nulla cauſalitas natu⸗ ralis inuenitur quare talis effectus ſequi debet ⁊ qñ aliquid admiſcetur neceſſario 4 cauſare nõ poteſt ex natura ſua ſiẽ ſunt igure caracteres vl voces extranee vl alia hinõi. arbitrandũ ẽtalia magica eſſe omni no ſiẽ eſt illð qð ſcribit Palladius de agri cultura li·i.vbi agens de columbis dicit. Lolumbe nõ pareũt nec locũ deſerũt ſi ſuꝑ omnes feneſtras aliquid de ſtrangulati ho minis loꝛo vel vinculo vel fune ſuſpendas Et in plinio de hiſtoꝛia naturali multa ta/ lia inueniuntur. Silrin Bůlbertovbicũqʒ ponitur experimentũ.intelligitur aliquid ſupſtitioſuʒ que omnia generaliter ſpectãt ad aliqͥ pacta antiquitꝰ inter demones ⁊ ho mines cõſtitutat F Tertõ notandũ gnulla virtus nature coꝛpoꝛee lapidis me kalli ligni vel herbe. ꝓõt demones ad aliqͥd cõpellere qᷓʒuis fingant ſe cõpelli ⁊ homini aliquo mõſubdi.vt ꝑ hecfamiliariratẽ cu boĩbus cõtrahãt ⁊ finaliter eos fallãt D aũt dicitur agrimonia vel acrimonia fuga re demonẽ nõ eſt credendũ niſi miraculoſe a deo ſiẽ fuiſſe crediturdeDauid⁊ Saule Fj. Regl xvi. Frinolum eſt ſicẽ ſatis innuit. Auglx ·de ciui. dei cõtra Poꝛphyriũ. Sʒ ſciendũ ꝙ demon dupkiciter homini ſʒuit Pꝛimo mõ ſponte vt decipiat Alio modo coacte a ſuperioꝛi ſpũ. Sic᷑ iudei dixerunt de xpᷣoꝙ in Beelzebub pᷣncipe demonioꝛũ eijceret demonia Matk.xij. Vlteriꝰẽ no/ tandũ de incantatõnibo ſerpentũ ꝙexquo nulla cauſa naturalis apparet quare voces tales qualeſcũqʒ fuerint faciãt ſerpentem expectare nec ſerpens intelligit qð pꝛofer⸗ tur. Uidentur tales incantatõnes per de⸗ mones effectũ ſoꝛtiri⁊ ſunt reliquie vete ⸗ ris ydolatrie. Inuocatõnes etiã quas vetu le per noĩa barbarica ⁊ extranea vl obſerua rõnes infinitas ꝓ moꝛibus curandis ſoꝛti legia ſunt qᷓʒuis admiſceantur quedam de deo vel de euãgelio. Si quis aũt cõtra in ⸗ firmitatẽ appendi faciat noĩa xp̃iſeu euan gelij er ſimplici deuotõe nã habendo ſpem ad modũ ligandi vel ſcribendi vel figurã vel caracteres nõ eſt periculũ qᷓʒuis talia ñ pĩdinãtur ad expellendũ moʒbos directe⸗ Ad rõnes. Ad pᷣmam qð ad honoꝛẽ deiẽ 2 ꝙ nð eſt ad honoꝛẽ dei ꝙ hoies ta la faciãt ad querendũ auxilium⁊ ↄſilium a demonibo. ĩmo eſt eis cõtra eos bellum in dictum. Uñ expellere eũ de coꝛpoꝛib ho⸗ minum euos vexant bñ licet ſic faciũt exoꝛ ciſte. Nõ aũt eos ſuſcitare vt doceant ho ⸗ mines quecũqʒ media vel vt iuuẽt ad quẽ/ cũqʒeffectum. Siaũt infinitur hocaliqͥs fecliſe.fecit hoc dño diſpenſante⁊ miracu⸗ loſe cooperãte. Ad ſcðm de imaginibocu rantibo infirmitates artificialiter factis in quacũqʒ materia fuerint niſi foꝛte ipa ma⸗ teria habeat efficatiã naturalẽ. Dicit ſctůs Thomas ſcða ſcðe.ꝙ omnes imagines ta les ſuꝑſtitioſe⁊ magice ſunt qð pateter b qꝛ ᷣm eũ nullum effectũ ha bent niſiin eis quidã caracteres ſcribũtur. Figura aũt nõ eſt naturalis actõnis pᷣncipium. Hec aũtẽ differentia inter imagines aſtrologicas et necromãticas,ꝙ necromantice fiunt ꝑ exp̃l ſã̃ inuocatõnem demonum Aſtrologice ꝑ pacta tacita figuraꝝ vel caracteꝝ. Ad ter tiũ ꝙ obſeruantie a demonib tradite anti⸗ quitus nõ ſunt cauſe taliũ euentuum ſed ſi gna t̃ ⁊ nõ naturalirer inſtituta nec a deo igitur ab angelo nõ bono vel ab hoĩe. Ad quartũ cõſtat Salomonẽ aliqñ idolatrã fuiſſe Vñ poſſibile eſt ſuos exorciſmos per demones oꝛdinatos fuiſſe ⁊ ideoſunt illici ti. Ad quintũ ꝙ figuris⁊ caracteribonul⸗ la virtus actiua a ſtellis poteſt ĩpꝛimicũñ ſint res diſtincte a rebust᷑iguratis. Siaũt dicatur ꝙ ipſis rebus impꝛimitur virtus ꝓpterfigurã vel caracterẽ. hoc nõ eſt niꝑ pacta antiqͥtus ꝑer demones inita. Lectõ.cxci Neqͥnter enim pꝛeoccupant peſſima redarguente cõſcientia. Cũ ſit em̃ timida nequitiã. datã eſt in ↄoĩmdemnatõnem ſemp em̃plumit ſeua ꝑ turbata conſcientia. Nihil em̃ eſtti moꝛ niſip̃ſumptõnis adiutoꝛiũꝓditioco gitatõnis auxilioꝝ ⁊ dũ abintro minoꝛ eſt expectatõ maioꝛem putat penã eius canſe dequa toꝛmentũ pꝛeſtat. ¶ Enarꝛatis pe⸗ nis multiplicibꝰ quibꝰ afflictifuerũt egyp tij tenebꝛis palpabilib circũſeptiꝑtridu um intra quas penas vna de maximis fytt ——— — S— „ — =— ——— S — ½ 7 * 3½ 3 cxci timoꝛ qͥ ſp ſi uſpicabant᷑ eis peioꝛa ſupuen tura ſupplitia qᷓ;fuerũt pñtialiter iñillãta In iſtã pte intẽdit aſſignare caufum hu ius timoꝛis ſuſpitõſi. ¶ Et circa hoc facit duo. Pꝛimo aſſignat huiꝰ timoꝛis oꝛiginẽ in gniali Scᷣomagis eñ explanatĩ ſpeãli ibi· Cůſit eñ timida. irca pᷣmũ diẽ Fre qnter em poccupant peſſima redarguẽte? ſeiẽtia.q.d. Hecẽcauſa tãti timoꝛisi pecca — toꝛibviã afflictis vt nõ ſolũ doleãtð penis pñtibo ſed magt timeãt penas futas.qꝛ ta⸗ es frq̃nter p̃occupant.i.ↄcipiu nt. peſſima i.· maxia penalia eis inferenda.redargucte ↄſciã que iudieat ſibi penã maioꝛẽ ðberi q actualiter infert᷑. Ihere.ij. Arguerte mal tia tua Tõſeiãg leſa ꝑ culpam facit hoĩem poccupare.i. ↄcipere huioꝛa futa qᷓ; patitur vt plus toꝛq̃atur metu qᷓ; ſenſu. Ul põtpe Nima eſſe noĩatiui caſꝰ. Peſſima.i.grauiſ ſima toꝛmenta p̃occupãt malos ⁊ ẽſentẽtia ↄſilis. Lõſeq̃nter illud magis explanat in Weciali: Et ponit iſtiꝰtimoꝛis pᷣncipiũ me⸗ dium⁊ effectũ Pꝛincipiũ ẽẽ nequitiaq é pᷣncipalis oꝛigo timoꝛis. Etq̃ntũ ad b diẽ A Tũ ſit em̃ timida neqͥtie data ẽ in omniũ ↄdẽnatõnem. in oĩm vicʒ maloꝝ ſiue peccantiũ ↄdẽnatõneʒNãip̃amet neq̃ kia penã ſecum habet ne aliqð in vniuerſo deoꝛdinatũ remaneat. Vñ Boetiꝰ.iiij. de ↄſola. ꝓſa.iij. Siẽ pꝛobis ꝓbitasip̃aẽpꝛe⸗ miũ Ita impbis nequitia ip̃a eſt ſ upplitiũ Et Augf.i.feſ· Juſſiſti vne⁊ ſicẽ vtpena ſit ſibioĩs inoꝛdinatus animus.Et de vera inocentitia ca.iiij Nlle pene grauioꝛes ſũt qᷓ; male ↄſciẽtie in qua cũ nõ haber̃deꝰ.ſo latõ nõ inuenit᷑. Poc eſtʒ pᷣncipiũ exceſſiui timoꝛis ĩ peccatoꝛib.vicz nequitia q̃ teſte eoꝝ ↄſciẽtia iudicat eos eſſe malos Pic eſt pᷣmus effectus culpe ſiẽ dicit poeta iuuena is.li.v. Extẽplo qðcũqʒ malũ ↄmittit ip̃ꝛ diſplicet actoꝛi. Pꝛima eſt ꝗᷓ vltio ꝙ ſeiudi ce nemo nocens abſoluit.imꝓba qᷓʒuis gr̃a fallacis pᷣtoꝛis vicerit vrna. Modus erat antiq̃tus ſiẽ narꝛat Duid. xv.meta:ꝙ pꝛe⸗ toꝛ ↄdẽnaturꝰ nocentẽmiſit in vrna nigroſ lapillos ⁊ eos poſtea coꝛã ꝑploeffuditæ ſic reum oñdit eſſe damnandũ.qñ aũt erat li⸗ beraturꝰ miſit lapillos albos qͥs poſtea ad oñſionem ĩnocentie effundebat.ðiẽ giune⸗ nalis ꝙqᷓ;uis aliquis ↄſcius ſue můlitie e uadatiuditiũ p̃toꝛis.pᷣtoꝛe ꝑ gratiã fauo rem vincente.tñ ſeipſo iudice ñ abſoluitur ß dignꝰ ſupplitõ iudicat᷑. ⁊ iõ dic Señ de moꝛibo. Wala ↄſciẽtia ſepe tuta eſſſecura nũqᷓʒ. Et 1õ ſignq̃ter ðꝛ ꝙ nequitta data eſt oiby in dãnatõnem. Vłſicut alia ſia habet dat teſtimoniũ ↄdẽnatõi⁊ eadẽſña eſt · Et hecẽrõilliꝰ qð ſequit. ſemꝑ em̃ ſeua p̃ſum/ mit.i.pconcipit ſibi futn penalia⁊ crudelia ꝑturbata vlturbata ſeuturbara ↄſciõtia hecßᷓ triplict neqͥtia ꝑpetrata ↄ ſcij dictat ꝙ oĩs cul pa pena aliqᷓ debet puntri.Et pcõ ceptio penecauſat timoꝛẽ · Et heſt ꝙ bdit Nchilem eſt timoꝛ niſipᷣſumptõis.i.antict parõis vl pconceprõis pdicte de pen debi ta inferẽda.adiutoꝛiũ ꝓditõ cogitatõis au xil peei em̃ timoꝛ.i.manifeſtat ꝙ ti mẽs habet cogitatõs de auxilio acqrendo ⁊ eoip̃o ꝙ ſolicite deſiderat auxiliũ⁊ nipit videt boniratꝭ intrinſecꝰ in ſeip̃o vñ debeat eſſe dignꝰauxilio ⁊ eoip̃o auget᷑timoꝛ⁊ iu⸗ dicat penã cauſe ꝑ quã toꝛquet᷑eſſe maioꝛẽ Vñ ſpdit Et dů ab intro minoꝛ ẽexpecta/ tioð remedio maioꝛẽↄputat penã vl ſciãʒ ſcðᷣm aliũ lfam credo ↄſciãm.i.certitudi⸗ nem eiuſdẽ·i.exterioꝛis rei deq̃ toꝛmentũ pſtat.i.a qua infert᷑ſibipena Fepie peſ ſima reda?guẽte ↄſciã v B Potan ⸗ dũẽ ꝙ ↄſciã hoĩs multiplicẽ actum hẽt Eſt aũt ↄ ſciã accuſatrix pꝛaue trãſgreſſionis. Si em̃ puero datdicain q̃ vefectus ſui ſig nant vt poſten verberer᷑⁊ nullo mõ licet ſibi abijcere dicã ſu.ſed ꝑ eam accuſabit᷑. Ita cuilibet hoĩ alligat᷑ↄfciã in qᷓ̃ oĩa pectã no⸗ tant vt ſm eam ĩ iuditõ accuſet᷑ Ro.ij. Te ſtimoniũ reddẽte illis ↄſciqip̃oꝝ ⁊ inter ſe⸗ inuicẽ cogitatõnũ accuſ. unri ⁊ ðfendentiũ in die qͥ iudicabit deꝰoccultg hoĩm Et io iſtãacchſatricẽ maxie timere debemꝰ dicẽ⸗ re Se. li.ſuo ð moꝛtb. llin ↄſciũ pecca⸗ toꝝ tuoꝝ mag timuer qᷓʒtemetiÿm: Alie nũ em̃ pores fugere.teaũt nũqᷓʒ Itẽ in eodẽ ↄſcia magis qᷓʒ fama intende Fãllrem̃ ſepe põt fama ↄſciã nũqᷓ;. Sẽ em̃ caritatiuꝰac cuſatoꝛ pᷣmo manet ad ꝑtem et eũ pᷣmonet de ſuis defectibꝰ.⁊ ſi ſecorrererit culpã ce⸗ lat: Si vᷣo coꝛrigere ↄtẽpꝑſe erit publice ĩiu⸗ ditio ꝓclamat. Ita ↄſeiã nr̃a in pñti quidẽ nos coꝛripit⁊ rep̃hẽdit occulte.ſʒ ſinos nõ coꝛrexerimꝰin futo iuditio nos 1 bi⸗ Leui.v. Cõſciꝰ eſt ſbi.niſtiudicauerit por tabit initatẽ ſuã Scðᷣocõſcientia hoĩs eſt eleuatrix ſue depᷣſſionis. In omniem̃ dep̃l ſione vlturbatde terrena ſingular ↄſolatõ eſt bona ↄſcĩa.ij. Lorj:i. Bloꝛia nr̃a hec ẽ teſtimontũ conſciente. Vñ Ambꝛo. de of⸗ ficijs Bñ ſibi conſciꝰ.falſis nõ debet cõmo nert cõuitijs.nec eſtimare plꝰ ponden ĩali eno cõuitio.qᷓ; in ſue ↄſciẽtie teſtimoĩo. Et Breg.ſuꝑ Ezech. Dmel·ix. Duid ꝓdeſt ſtomẽs laudãt et cõſcia accuſat. Aut quid obeſt ſi oẽs derogãt⁊ ſola conſcia defendat Itẽ Zugꝰ in quadã epla.⁊ ponit᷑incanone xi.q.iij. fenti.loquens ad Manicheũ die · Sentið Augu.quicquid libet.ſola mein oculis dei conſcia nõ accuſet Et ca.ſequẽti hẽtur qᷓliter Conſtãtinꝰ mediolaneñ. archi epiſcopꝰqͥbuſdã malignis infamatꝰ erat ð qbuſdã crimibo ꝓpter qð pᷣtermittebat po pulop̃dicare verbů. qꝛ iſta crimia ꝓbhari ii poterãt. vt veriſilia fuerãt.ſcribit ſibi papa Bꝛeg. ꝙad ꝓpꝛiã conſciam redeat?⁊ inde cõſolatꝰ populo nõ ſptrahatq̃ ei vtilia eſſe cognoſcit. quẽ inqͥt ↄſcia defendit liber eſt inter accuſatões.et liber ſine accuſatõe eſſe nõ poteſt ſi ſola que interiꝰ addicit ↄſcia ac cuſet. De hoc etiũ Augꝰ. notabiliter loq;t ſuꝑ.pð.xxxvij.⁊ ponit᷑ſimiliter ĩ canone.xi g.ij: Cuſtodi inqͥt intus cõſcientiã tuam. vbi nemo opprimit cauſaʒ tu pꝛeualebit ĩ te falſum teſtimoniũ.ſ apud hoies nũqᷓ; apð deum valebit vbicauſa tua dicẽda eſt qñ deus erit iudex nõ aliꝰ teſtis qᷓ; tua ↄſci entia erit inter iudicẽiuſtum ⁊ ↄſciam tuã noli timere niſi cãm tuã Hec Augꝰ. Ter⸗ cio conſciẽtia hominis eſt cõſeruatrix bone poſſeſſionis. Berñ. Sanũ vas cõſcia ⁊ ſer uãdis ſecretꝭidoneũ.nullis patẽs inſidijs. nullis violẽtijs cedens. vtpote nec manu. nec oculis acceſſibilis.qͥcqͥd impoſuero ſe⸗ curus ſuʒ.ſeruabit viuo ðfuncto reſtituet. quocunqʒ vado ipſa erat mecũ.ſecũ ferens depoſitũ quod ſeruandum acceꝑat vbiq;ʒ gloꝛia vł confuſio ineuitabilis ꝓ qualitate depoſiti. Pec Berñ. Eſtergo cõſeruatrix bone poſſeſſionis. Eſt em̃ bona conſcientia ſicut quedã bona carta ĩ qua inerita noſtra ſcribuntur ꝑ quã aſſecuramur de pᷣmio pa/ radiſi.i. Timoth.i.Fiuis autem pꝛecepti eſt caritas de coꝛde puro⁊ conſciẽtia bona Lectio Finis pꝛecepti poteſt dici pᷣmium ſiue mer ces debita pꝛo precepto Habens igit᷑ cartũ bonam per quam occupaturꝰ eſt magnã heẽ reditatem eam diligenterpcauet.et maxie conſeruet ne a tineis vel a vermibus conſu matur. E Carta autẽ per quã vi⸗ tam celeſtem vendicamꝰ eſt cõſciẽtia bona infoꝛ mata caritate ſcripta tota plena boĩs meritis.et ideo preſeruan debet a tineis et vermibus.hoc aũt fit dupliciter. Unomõ ſifrequenter tractetur ſi reſpiciat᷑ettergat᷑ Alio mõ ſi ꝑliniatur cedriaqᷓ eſt gůma ce⸗ dri Dicit em Iſido. xvij: Ethimoł.ca. viij. de cedro ꝙ reſinã quãdaʒ habet que cedria diciturq̃ in fuandis libꝛis adeoeſt vtilis vt ꝑlinittex ea nec tineas patiant᷑ nec tẽpo re ſeneſcant I ſto duplici iõ ſi cartam nñe cõſcientie a coꝛruptiõe ſeruare velimꝰpꝛi mo opoꝛtet ꝙfrequẽter eã tractemꝰ⁊ relpi ciamus dicta facta ⁊ cogitatões diligenter diſcutiendo et eã diligenter etiq a puluere detergamꝰ vt nec venialia incõfeſſa dimit tamꝰ exemplo apoſtoli Pauli qui dicebat Zctuũ.xxuij. Studeo ſine offendicu lo conſcientiã habere ad deũ. Studiũ eſt m Tulliũ. vehemẽs animi applicatio ad ali⸗ qd agendũ cum ſũma voluntate⁊ reueren tia · maxia animi applicatio reqrit ad bene diſcutiendũ ac diſcernendũ ac pure confi⸗ tendũ de peccatꝭ.⁊ ideo merito dicit apls ſtudeo conſciam hie ·nõ leuiter ac ꝑfuncto rie loquendo ſeruo conſciam.ſed ſtudeo cõ ſcientiã habere et ſine offendiculo vt nec etiã diminuta peccata ⁊ que contingũt cõ⸗ tinue negligant᷑. Scðo debemꝰ iſtã cartaʒ ꝑlimre ced ria q̃ eſt reſina cedri quaſi ſang⸗ uinem crucifixi vel cruc xp̃ifrequẽtercogi tare et meditari De cedrò nanqʒ fuit pes crucꝭ ad literã et ſic ꝑ ſynedochen ꝓ cruce põt poni Pabʒaũt talis meditatio vᷣmes ideſt remoꝛſus pctõxꝝ exſtirpare oino. Dicẽ te apload. Pebꝛe.ix. Sanguis xp̃iemũda bit ↄſcias ñas aboꝑibꝰ moꝛtuis:⁊ ſiẽ idẽ eſt pdere hereditatẽ ⁊ talẽcartã·ita igẽ eꝑ dere ↄſciaʒ bonã⁊ vitã futurã Etiilliqͥle oĩno ðpingũt ad fame claritatẽnõad ↄſcie pᷣitatẽ. ꝓdentfinalitceleſtẽ hereditatẽ Tõ⸗ tra qͥs Se. ð moꝛibꝰ Plimi famã paucicꝰ ſciaʒ verẽt᷑ Q̃toↄ ſciaẽ vidicatrix fracte ꝑ feſſiõis Hẽs ẽ xp̃ana ꝓſeſſiõe cẽſemuri ſin hw) iw ſuind inn. hem d znn jin ſic win ſuu iyn ſime dilt ſin n in ſhi ſi hiri excii notiens iſtã ꝓfeſſionem infringimꝰ ↄſciẽ tia noſtra non folum accuſat imo vindicut moꝛdendo⁊ puniẽdo Pꝛouer:xij. Eſt qui Pinitrit⁊ ſupple nõ impletet quaſi gladio Pungic ↄſctẽtie. In baptiſmali pfeſſtõe ſi⸗ glllakimago delin ↄſtiẽtia hoi⸗ ꝑ virtuteſ ⁊ gratia que tũc infundunt᷑ ꝑuulis etiã ca⸗ rentibo vſu rõnis. Et et ille denariꝰ quem ſempꝑ xp̃s exigit ꝓ tributo per quẽↄfiterið bemus nos eſſe leruos ſuos. Viñ Thryſ. ſuꝑ Mat. xxij. Reddite ceſari q̃ ſunt ceſa⸗ ris. Numiſini ceſaris auꝝ eſt numiſina ðᷣi homo. In ſolidis videt᷑ceſar in hoĩbus au tẽ deus cognoſcit. Iðᷣo diuitias veſtras da te ceſari.deo aũt ↄcitie veſtre innocentiã reſeruate. Sʒiſtis tempoꝛib? cõſctẽtiam habẽr nonnulli quadrupliciter defectiuã D Hñt em̃ quidãcõſcientiã dila⸗ tatam.quidã cõſcientiam infirmatã quidã — rõſcientiãperturbatã⁊ quidam cõſcientiã abẽt cauteriatã. Pꝛimo inueniunt᷑ nõ̃nul i qͥx cõſcientia eſt nimis dilatata qͥ nunqᷓ; ponderant niſi groſſioꝛa peccata quoꝝ cõ⸗ ſcientia eſt ſic rethe hñs larga foꝛamia vbi nõcõpꝛehenduntur niſipiſces maioꝛes.ſʒ minoꝛes ſemp euadũt tales nõ ponderant ocioſa iuramẽta imo nec mendatia ꝑiuria niſifoꝛte coꝛã iudice ſuꝑ libꝛum mendatia nulliꝰ momenti ſunt apud tales niſi cedãt in diffamatõem ꝓximi. Furtum nõ eſt eis magni ponderis ſi ſit de bonis regis vel ali cuiꝰalterius magni.ſʒ tm̃ ſi de bonis pauꝑ is fiat furtũ etiã ſifiat de bonis ꝑſonalibꝰ furtũ remoꝛdetcõſcĩa.ſed ſi debonis alicu⸗ ius cõmunitatis nõ remoꝛdet nec remanet in cõſcient ijs quoꝝdã vt peccatũ alicuius ponderis qͥnimis dilatãt cõſcientias ſuas dicentes. Beñ. xliij. Mõeſt in cõſcientijs noſtris qͥs eã vicʒ pecuniã poſuerit ĩ mar⸗ ſupijs noſtris Alij ſunt qui hñt cõſcientiã ſatis infirmatã ꝑ oppoſitũ qui nõ ſol pec⸗ cata magna ponderãt ſʒ etiã ꝑua ſiẽ debẽt ⁊ꝑlus iuſto⁊ que nõ ſunt peccata iudicãt eſſe peccata ⁊ hec ↄſeientia frequenter dia⸗ bolo inſtigante generakqut ſic inducit ho⸗ mines ad ꝑplexitatẽ peccãdi.quia quicqd cõtra cõſcientiã fit etiã erꝛoneñ edificat ad gehennãx hoc eſt cõſcientia infirma quam apls ꝓhibet.i. Lorviij. Percutiẽtes ↄſciẽ iam coxꝝ infirmam in xp̃o peccãtes⁊ tales viditemptatõne ceſſante frequẽter habui ſe ↄſcientiã nimis largam. Tertõ ſunt qur hnit ↄſcientiã ꝑturbatãqͥ ꝓpter ↄmiſſa de ſperant. Cötraqͥs Berñ. ſmone:lxij, ſuꝑ cantiẽ Quid efficaciꝰad ↄſcientie vulnera necnõ ad purgandũ aciem mentis qᷓ; chꝛl⸗ ſti vulnerli ſedula meditatõ. Et idẽ.· Tur/ baboꝛ ſʒñ ꝑtbabwꝛ.qꝛ vulneꝝ dñirecoꝛdg boꝛ i. Coꝛj.i. Omne qð in macello venit mãducate nihll interꝛog.ꝓpter ↄſcien. de iſtaↄſcientia ðꝛ in lra.ſemꝑ pſumit ſenaꝑ turbata ↄſcientia. Quartoſunt quidã qu? hñt ↄſcientiũ cauteriatam⁊ hi ponderant ꝑua ſed de magnis nihil curant, Tales fiz erunt ꝓhariſei decimites mentam⁊ rutaʒ ⁊ omne olus ⁊ grauioꝛa legis p̃termitten⸗ res. Mat. xxiij. Et hi funtypochrite de qᷓ⸗ bus pphetauit apls.i. Timoth.iiij. ꝙĩ no⸗ niſſimis diebus venient quidã ypochrite loquentes mendatiũ ⁊ cauteriatã hñtes ↄ ſcientiã. Nos ꝗᷓ hmõi q̃druplicem cõſcien/ tiam deponentes faciamus qð ſcribit᷑ He⸗ bꝛe.x. Accedamus cũ vero coꝛde⁊ in pue nitudine fidet aſperſi coꝛde a cõſcia mala. Kectõ excij. Ah auteʒqui in potentem venere noctem⁊ ab infi⸗ mis ⁊ abaltiſſimis ſuꝑuenientẽ eundẽ iõ⸗ num doꝛmientes aliqñ monſtroꝝ exagita⸗ banturtimoꝛe aliqñ aĩe deficiebant tradu ctõne. Subitanens ẽ illis timoꝛ ſuꝑue⸗ nerat? inſperatus¶ Mec eſt quarta ꝑs hu ius capituliĩ qua agit de veritate nole pla ge illate egyptijs per tenebꝛas palpabiles tribus diebus durantes. Vnð poſtqᷓ; actũ eſt de iſtiꝰplage ĩmenſitate. Iniſta ꝑte agi tur de eiuſdẽ vniuerſitate. Et diniqit᷑ vcel ſus iſte in tres ꝑtes. Hãpᷣmo oſtendi pe nailla fuit vniuerſulis quantũ ad tempa- Scðoꝙ fuit vniuerſalis quantũ ad ꝑſo⸗ nas. Terth ꝙfuit vniuerſalis quantũ ad cauſas ſecũda ꝑs ibi. Si quiſq;.tertia ibi: Sibilans ſpiritus. ¶ Pꝛimoßᷓ quantũad tps oñdit᷑ magnitudo illiꝰpeneqᷓ;tũ ad h ꝙ durãtibꝰ nullũ dabat᷑ egyptijs tps ſolatij vl qetꝭ qꝛ ſiue eſſertꝑs vigilia ſiue doꝛmitõis ſꝑ exagitabant᷑timoꝛe vn dicit ſic. Illi aůt id eſt egyptij qui in poten tẽ venere noctẽ id ẽĩillas tẽbꝛas ad 6 N.ij noctis ſe habẽtes que potenter eos omnes ligauit.⁊ ab infimis ⁊ altiſſimis ſuperue⸗ nientem.¶ Quia tenebꝛeille cauſabantur partim abinfimis qnaſið vapoꝛibus ð ter ris aſcendentibus ⁊ ꝑtim abaltiſſimis idẽ coꝛꝑibus celeſtibꝰlumen ſuũ ſptrahentibꝰ ſiẽ abſentia gubernatoꝛis nauis ðꝛ eſſe cau ſa ſubmerſionis nauis. eundẽ ſomnũ dor⸗ mientes id ẽeandẽ noctẽ vel tenebꝛas pati⸗ entes aliqi monſtroꝝ agitabant᷑timoꝛe vi⸗ belicetĩ ſomnis ſiẽ frequẽter cõtingit dor⸗ mientibus ꝑ horꝛbiles viſiones aliqũ at puta in vigilia aĩe deficiebãt traductõeid ẽ ſucceſſiua mutatõne de vna imaginatione ad aliã.ſiẽeuenit exñtibus in tenebris ⁊ ſic deficiebãt traductõne aie idẽtali variatõe aie. Vel defitiebãt traductõne aĩe id ẽ moꝛ teꝑ quã aĩe traducebant᷑ de vita ad mortẽ vel de corpe ad infernũ. vel de ſenſuad in ſaniam.qꝛ fiebãt foꝛte dementes p̃ timoꝛe ⁊ hoe qꝛ ſßbitaneus illis in ipſa doꝛmitõe timoꝛ ſuꝑuenerat⁊ iõ mag ledebant. Tũ qꝛ impuiſus. Tũ qꝛ acauſis ſuꝑioꝛibus pᷣcaueri nõ poterant. Alia littera hẽt ſic aũt qui in potẽtem venere noctẽ.ſcʒ patie bant᷑.⁊ ðᷣꝛ ꝙ nox illa erat vere impotẽs. Eũ dẽ ſomnũ doꝛmiẽtes. Somnꝰ in ſacra ſcri ptura ſignat peccatũ⁊ doꝛmiẽs peccatoꝛẽ Ro.xiij. Poꝛa ẽiam nos de ſomno ſurgere Et Eph.v. Surge qui doꝛmis ⁊ exurgea moꝛtuis ⁊ illu.te xp̃s. Vbi notandũ ꝙcõi⸗ ter ⁊ ↄueniẽter peccatũ ↄparat᷑ſomnoꝓ terqttuoꝛ rõnes.vicz ꝓpter ſomni cauſatõ nemꝓpter ſomni interptatõem. ꝓpter ſen ⸗ ſuũ ligatõnem ⁊ ꝓpter iuditij deceptõnem A Pꝛimoh ſomnus ðꝛ figurati⸗ ue peccatũꝓpter ſomni cauſatõnem:Cau⸗ ſat᷑em̃ ſomnꝰab euapoꝛatõne aſcendẽte ad cerebꝛũ De nutrimẽto quidẽ vapoꝛ ꝑ calo rem aſcendit ſed cũ ad cerebꝛũ ꝑuenerit pter cerebri frigiditatẽ infrigidat᷑ibidẽ.et cũ nata illa fuerit grauis ꝓpter cõgelatõeʒ nititur deſcendere. Deſcendẽs vero per ve nas obſtruit vias ſpiritu.per qͥs ſenſꝰ ha bent exercere actus ſuos⁊ ſiecauſat impo/ tentia ſentiẽdi⁊ retractõ caloꝛis ad interiꝰ ⁊h ẽſenſus pᷣuatio vicʒ actus ſentiẽdi per euapoꝛatõnem ſic eleuatã de nutrimento ⁊ poſtea infrigidatã.ſiẽ declarat Ari.i.ð ſo⸗ mno⁊ vigilia per ſeptẽſigna.vbi oñdit cõ⸗ Aectio ſequẽter ꝙtripler diſpoſitõ hoĩs coꝛpoꝛal facit hoĩem ſomnolentũ natealiter vicʒ ſi ha bet caput graue. Vñ aialia habẽtia parua capita ⁊ parum de cerebꝛo parum doꝛmi⸗ ñt. ſicut aues ⁊ animalia habentia cerebꝛũ ſiccum ᷣm Ari. Sed ſi homo habet caput grande collum bꝛeue ⁊ venas graciles eſt naturaliter ſomnolentus · quiaſi vene ſint graciles. euapoꝛatõ calida⁊ ſubtilis facili ter aſcendit ad cerebꝛũ.⁊ eadem euapora⸗ tio infrigidata in capite ⁊ ingroſſata diffi⸗ culter deſcendit ꝓpter gracilitatem vena/ rum per ↄſequens ille vapoꝛ grauis diu re tinetur in capite ⁊ q;diu retineturobſtruit meatus ſenſuum ⁊ tam diu manent ſenſus ligati. Similiter ſi habet caput grande ha bet multum de cerebꝛo.⁊ ſic multũ defrigi ditate in loco illo. Tertõ ſi habet collů bꝛe/ ne citius perueniunt vapoꝛes ad cerebꝛum de ſtomacho. Iſto mõ moꝛaliter eſt ſiperſo na habeat caput grande collum bꝛeue⁊ ve nas graciles. erit cõſequenter per delicias ⁊ pigritiam ſomnolenta. Caput grande ẽ magna dignitas. Puta rex. dux.comes vel magnus in eccleſia. Collum bꝛeue eſt par⸗ ua caritas. Caritas em̃ eſt quaſi collum in coꝛpoꝛe xpi myſtico quod eſt eccleſia con/ nectens xpm quiẽ caput coꝛpoꝛi ſuo quod eſt eccleſia. vena eſt vas ſanguinis Sang/ uis enim ↄpaſſionem ad xpm ſignificat et reuera quicũqʒ habet magnam ſeculi dig⸗ nitatem⁊ ad xpm paruam caritatem? er⸗ ga ꝓximum modicã pietatem.talis erit ne ceſfario ſomnolentus. Eſa.xiiij. Dmnes reges gentium vniuerſi doꝛmierunt in glo ria. vir ĩ domo ſua. In cuius figuramtres reges ſiue magt reſponſo acceptoĩ ſomnis ne redirent ad herodem per aliam viam re nerſi ſunt in regionem ſuam. Math.ij. Pauperibus paſtoꝛibus apparuit angel⸗ vigilantibo ſed reges inuenit oppꝛeſſos ſo no⁊ ita eſt hodie quia pauperes inueuiunt᷑ vtcũqʒ vigilantes ad ea que ſalutis ſue ſůt Sed diuites ⁊ maioꝛes dormiunt in pec⸗ catis ⁊ ideo pꝛemium celeſte non potuerũt inuenire pſal. Doꝛmierunt ſuper ſolium ⁊.n.in:o.vi.di. in.m.ſ. B Scdo cõparatur peccatum ſomnoꝓpter ſommi terpꝛetationẽ Dicitur eĩ vulgariter quã⸗ uis non ſit ſemper verum quod recta inter h herx ſomniẽexponere ſomniũ.ꝑ oppo/ ſitũ ſicut illi qui artem deſignatõe ſ⸗ omio⸗ rucõtendũt licet dicat Ari.de ſomnoca.ð diumnatõne ꝙomnes vel plures exiſtimant᷑ ha bere aliquʒ ſignificatõnem ſomnio pꝛe ſtat fidem tanqᷓʒab experientia dictũ Dici turem vulgariter ꝙ ſomnia verti debẽt ad ↄtrarium fenſum.Et certe iſto mõ eſt ſpiri tualiter n ſomnitibus de honoꝛibus di⸗ Initatibus diuitijs delitijſqʒ in pꝛeſenti.ĩ urnro ponẽtur in penis doloꝛibus⁊ miſe rijs. Et per oppoſirũ afflicti tribulatõnibꝰ ⁊tedijs in pñti ꝓpter deum in futuro gau Dio replebuntur ⁊ hoceſt qð ſaluatoꝛ dixit d diſcipulos ſuos qñ ab eis de ſeculo erat receſſurus. Amen amen dico vobis qꝛ plo rabitis⁊ flebitis vos mundus aũt gaude⸗ bit vos aũt cõtriſtabimrni ſed triſtitia vña vertetur in gaudii. Joß.xvi. Baudiũ pᷣo mundanoꝝ in triſtitiam vertetur Job. xxi. Ducunt in bonis dies ſuos ⁊ in puncto ad infernum deſcendunt. De iſtis ſomnijs ðꝛ Ecẽi.xxxiij Vana ſpes ⁊ mendatiũ inſen ſato viro⁊ ibmnia extollunt impꝛudentes Fingit Duidius xi.metamoꝛ. ꝙ halcyone miro feruore dilerit viꝝ ſuum ceycẽ. ꝓ quo cũ mare tranſire temptaſſet ⁊ naufragium Paſſa fuiſſet. halcyone vxoꝛ ſua neſciens ca ſum omnibus dijs thura offerebat ſed pꝛe⸗ cipue Junoni. Juno ergo nõ ferens vlteriꝰ lacrimas halchyonis vocauit iridem fide⸗ liſſimam nijntiam iuſſit ei vt iret ad pala⸗ tium ſomni regis ⁊ excitaret ſomnũ pᷣcipiẽ doei ex ꝑte. Junonis ꝙaliquẽð filijs ſuis id ẽde ſomnijs.qꝛ ſomnia dicunt᷑filij ſom⸗ ni mitteret ſtatim ad halcyonem qui ei doꝛ mienti oſtendat effigiem ceycis viri ſuiin mari ſubmerſi. Juit ergo iris famla Juno⸗ nis ad palatium ſomnt᷑ regis ⁊ ſuſſa Juno otiſſimos quos nunqᷓ; nilj ad reges nobi⸗ s⁊ duces mittit. Pꝛimꝰ voca k᷑moꝛphe ⸗ us Scps icarus. Tertiꝰ pantheſus ⁊oꝛ pheus habet ſuum offitium ꝙ noneffigiat in capite doꝛmientis niſi effigiem humanã cũ geſtibus ⁊ loquela cũ ceteris que ꝑtinẽt ad humanã naturã. carus cauſat effigieʒ bꝛutoꝝ ⁊ volatilium cũ omnibus geſtibus ad beſtias ꝑtinentib. ß de humanis nullo mõ ſe intromittit. Pantheſus aũt cauſat ſj nis Sßiei berarihh tres filioſ 11 guras inaiatoꝝ vt lapidũ montiũ ⁊ cetero rũ. Rex ergoſomnus ducẽs ſecum pᷣmoge/ nitũ ſuũ iuit ad halcyonem qcũ ꝑueniſſet filius ſuus Moꝛpheus poſuit ſe in capite halcyonis in effigie ceycis naufragi⁊ moꝛ⸗ tui⁊ ſic eam de moꝛte mariti certiticauit ⁊ volũtatem J unonis expleuit Vult autem Duidiꝰꝑ hos tres filios ſomnintelligere triplex genꝰ ſollicitudis qð ĩmittit diabo⸗ lus in coꝛda hominũ doꝛmientiũ ꝑ negli⸗ gentiam vite ſue. Pꝛima ſollicitudo eſt cir ca honoꝛes ⁊ dignitates. Scðaẽcirca vo luptates. Tertia circa cupiditates v T Pꝛimus ergofiliꝰ mittitur ad ſuperbos q eis effigiat de nobilitate humana de digni tatibus ⁊ honoꝛibus de pompa ſeculari in veſtitu geſtu famulatu⁊ equitatu⁊ iſtiqᷓ⸗ tenus tales ſunt nõ eurant multũ de diui⸗ tijs vel voluprate. Scðs filiꝰ mittitur ad libidinoſos⁊ nõ rep̃ſentat niſi eaq̃ ad bꝛu ta ꝑtinent: Diẽ em̃ Ariſto.iij.eth.ca.xv.ꝙ illa delectatõ videt᷑ maxie ex ꝓbꝛabilis qua delectamur nõ ſcõᷣm ꝙ hoies ſed ſcõm ꝙ ſu mus aĩalia.talibus eĩ gaudere⁊ tales dili gere beſtialeẽ. Iſte filius cauſat in hoĩe ſol⸗ licitudinẽ⁊ curam carnis in ðſiderijs cibiſ ⁊ potibꝰ venereis ⁊ ijuiete. Et iſti pᷣncipali ter non amant coꝛde honoꝛes vel diuitias niſi fecũdario ſed tñ̃mõ voluptatẽ. Tertiꝰ filiꝰ ſomni mittitad cupidos Iſte facit ho minẽ cogitatiuuũ cirea inaiata ſiẽ ſunt au ⸗ rũ?⁊ argentũ terꝛe ⁊ mineralia qꝛ ſicirca o⸗ ues ⁊ boues ſollicitent᷑ hᷣ eſt ſecudario ĩq̃n/ tum ꝑ talia pecunie ſunt adqͥrende. Et hi oẽs ꝑ regẽſomnũ regunt᷑ Ro · v. Regnauit moꝛs ab adã vſqʒ ad moyſen et iſte ſomnꝰ diuitiaꝝ voluptatũ ⁊ bonoꝝ vertet᷑ finali⸗ ter in pauꝑtatẽ vilitatẽ⁊ miſeriam. In põ̃ Doꝛmierũt ſomnũ ſuum ⁊ nihil inuenerũt viri diuitiaꝝ in manibus ſuis. Pꝛouer.ij. Noli diligere ſomnũ nete egeſtas oppꝛi/ mat. Tertõ peccatũ cõparat᷑ ſomno ꝓpter ſenſuũ igatõnẽ. Dormiẽs em̃ ſenſus ſic hʒ ligatos ꝙ de ſuis oꝑatõnibus nihil exercet ſed ẽqᷓſi moꝛtuꝰ Eodẽmõ doꝛmiẽs ꝑ ↄſue tudinẽ male vite in pctõ moꝛtali nihil ꝑõti teri operari meritoꝛiũ vite eterne. diẽ Ari. de ſomno⁊ vigilia ꝙ doꝛmientes in doꝛmi endo facientes opera vigilie nõpoſſunt me mozariopm illoꝝ ſſom̃ioꝝ bñ ncjai 5 3 Eodem mõ fatientes opa de genere bonoꝝ extra caritatem.nõ recoꝛdãtur.id eſt nihil recipient ĩ celo de pᷣmioeſſentiali.ſʒ bene re mẽoꝛabunt᷑ſe fuiſſe ꝓ eiſdẽ tẽporaliterpꝛe miatos.⁊ ſic iudicabũt iſta oꝑa nõ ſit bona ſed potius ſiẽ ſomniũ bonoꝝ oꝑm p̃teriſſe. Jobx · Uult ſomniũ auolãs non ĩueniet. tranſibit velut viſio nocturna. Quarto pctĩ cᷣꝑatur ſomnoꝓpter iuditij ſomni oꝝ deceptõm. Somnins iudicat ſe qñqʒ eſſe in magnis feſtj collocatũ inter reges.⁊ cũ euigilat ĩuenit ſe foꝛtaſſis in carcere cõ ⸗ peditũ. Sõnians vero rerribilia nõ timet. qꝛ ſiqͥs ſtet ad caput gladio euaginato ni⸗ hil timet ſed de fantaſijs pꝛoprij capitis q ſibi nocere nõ poſſunt timet ſupꝛa modũ ſi ignis appꝛ opiquat vl aqua nõ timet vl cu rat Eodẽ mõ doꝛmiẽtes in pꝑctis falſuʒ hñt iudiciũ.et turbationes ſecki qᷓ non ſunt miſi fantaſtice nimis timẽt.penas eternas nlla tenꝰ foꝛmidãt.quoꝝ qͥlibʒ pᷣt dicere illud. Job. vij. Terrebis me ꝑ ſomnia⁊ viſiones hoꝛroꝛe ↄcutiẽs.qꝛ Ecẽi.xl. Somnꝰnoctj ummutauit ſcientiam eius. Lectio· cxciij · Einde ſi quſer ilis decidiſſet cuſtodiebat᷑ in car⸗ tere ſine ferro Vcluſus.ſi em̃ ruſticꝰ qͥs erat aut paſtoꝛ aut agri laboꝝ oꝑariꝰ.pᷣoccupa⸗ tus eſſet.ineffugabilẽ ſuſtinebat neceſſita⸗ tem. Una em̃ cathena tenebraꝝ oœẽs erant colligati: Oſtenſo in ꝑte pᷣcedẽte ꝙ pena tenebꝛaꝝ erat vniuerſalis ĩegypto pertri⸗ duũ et hoc ex pte temporj. In iſta ꝑte oñ/ dit ꝙ fuit ſimilr vniuerlalis ex ꝑte ꝑſonaꝝ Et circa h̊ duo facit Pꝛimo oñdit ꝙfuit vniuerſalis quantũ ad oꝑarios ⁊ rurales. Scðo ꝙ fuit vniuerſalis quãtũ ad oẽs.ſe⸗ cunda ibi Vna eĩ cathena. Lirca pᷣmum pmotangunt᷑operarij⁊ rurales indiſticte. Sco diſtincte ibi. Si em̃ ruſticꝰ. Dicit ð pᷣmo ſic Deiñ ſi qͥs exillis.idẽ egixtijs pᷣci⸗ pue operarijs qui foꝛis e rant decidiſſet for te in foueã cuſtodiebat᷑ibiper tenebꝛas q̃ſi in carcere recluſus ſine ferro Vñ ſi fuit ru ſticꝰ.ig ẽ colens ſiue cuſtodiẽs rura aut pa/ ſtoꝛ aĩaliũ aut poꝛcoꝝ aut etiã aboꝛũagri oꝑarꝰq̃litercũqʒ ſcʒ qͥ opabat᷑in laboꝛib ex agris collectis.ſiẽ q̃ collectas fruges tn Lecto turant.ſiqͥs taliũ eſſet pᷣoccupatꝰi.pᷣuentꝰ foꝛis ꝑ tempeſtatẽ tenebꝛaꝝ ineffugabileʒ id eß quã nullo mõ fugere poterat ſuſtine ⸗ bat neceſſitatẽ. Et additur de iſta pena ſic⸗ Una em̃ cathena tenebꝛaꝝ.id eſt ↄſilica thena tenebꝛaxꝝ omẽs erãt colligati. Lr̃a ẽ ſatis plana Z Tirca illq ꝑticulaʒ. Luſtodiebat᷑in carcere. Notandũ ꝙ inſa⸗ cra ſcriptura legimꝰ de quadruplici carce re Eſt em̃ carcer coꝛpoꝛalis coartatõis.cõ ⸗ ſuetudinalis oppreſſionis: medicinalis ex purgatõis.⁊ infernalis cõdemnatõis. Pri mo coꝛpꝰ nr̃m eſt qſi carcer ipus aĩe Perſo na nãq; incarcerata quãtũcunqʒ libera vel nobilis nõ exequit᷑ vel vtitur ſua libertate. ſed fm carceris leges coartatur odeʒmõ ſpũs rõnalis qui eſt aĩa natus eſt eſſe liber et coꝛ poꝛi dñari.nõ ſubici qm̃ idẽ ſpũs deo debite ſubici noluit coꝛpoꝛi ſpditꝰ. de pala tio coꝛpꝑis ſibi feẽ carcerẽĩqͥ paſſiõib⁊ten tationibo coartat᷑in tiñ vt lancti viri i diſ ſolui deſiderarẽt et eſſe cũ xp̃o dicente aplo ad Phil.i.Coartoꝛ eim̃ de duobus deſide ⸗ rium habens diſſolui.⁊ eſſe cũ xp̃o. Et hoc eſt qð diẽ Sene.epla.ci. Loꝛpus hocani⸗ mi pondus eſt⁊ pena.pᷣmente ille vrgetur in vinculis eſt. Et ideo diẽ Paltoꝙ in hoc maxie manifeſtus eſt ꝓhs ſi aĩam abſoluit a coꝛpoꝛis ↄmumiõe differentiꝰ alijs hoibo Et vult dicere ꝙ aĩa in pꝛeſenti non poteſt totaliter a coꝛꝑis comunione abſolui. Nã eſurimus? ſitimus ⁊ fatigamur frequẽter quibo neceſſitatibus oꝑtet pꝛeuidere de re⸗ medio.ſed a paſſionibꝰ voluptuoſis opoꝛ⸗ tet verũ phm aĩam ſuam abſoluere⁊ neqᷓ⸗ qᷓ; in talibus coꝛpoꝛi aſſentire. De iſto car⸗ cere petit ꝓõ. educi dicens. Educ de carce⸗ re aĩam meam ad ↄfitendũ noĩ tuo. Bloſa Loꝛpus quidẽ carcer eſt nõ vtiq; ſcð m il⸗ lud qð deus fecit bonũ.ſed ſcqᷣm qð coꝛrũ pitur? aggrauat aĩam ſcʒ coꝛruptõne eius que venit ex pctõ carcer eſt Et infra. Nůch coꝛpus aĩe carcer eſt ꝓpter coꝛruptõnẽ. In futuro erit domus ꝓpter incoꝛruptõneʒet libertatem. Merita eñ ei carcerem faciũt ſiẽ vnum habitaculũ incluſo carcer eſt. cu⸗ ſtodia ẽ domꝰ. Libertas domũ fac ſeruitꝰ carcerẽ. hec glo. Scðs carcerẽ ↄſuetudia⸗ lis oppᷣſſiõis pctĩs ñqʒ ⁊ ꝓuerſis moꝛib ductꝭ iↄ ſuetudinẽ hõ qͥdãmõ violẽter ĩma ſuldet ml jnnn iun ſue ju Wu ciutt nna etin u uche hin ſihn ſnse hit vh tnn iſu ſtrn nil ins uhin . ſihe in uin tehne cji drrr liria detiner Jõdiẽ Art.ij. Etß.ca.i.habi⸗ tꝰmali poſtq; ſũt generati nõ ſubiacẽt vo ⸗ luntari.⁊ tñ vident᷑voluntarija pꝛinciio quẽadmodũ ꝓijciens lapidẽ nõ habʒ ĩ ſua poteſtate iam ꝓiectũ reſumere⁊ tñ fuitꝓie⸗ ctio voluntaria qꝛ in ipſofuit mittere vlñ mittere a pᷣncipio. Figura ad hocẽð Sam ſone Judi.xvi. Duẽ voluntarie fatuẽ femi ne copulatũ amore philiſtei ceperunt⁊ vin ctü catenis in carcere molere cogerunt. Fe mina aũt voluptatem deſignat cui homoli bere⁊ volũtarle ſeĩmiſceteſtimans ꝙ poſ⸗ ſet libere deſiſtere qñ placer. Sed certe qñ gratia pꝛiuat catena diabolicapitur⁊ liga tur que eſt inclinatõ delectabilis ad illece⸗ ꝛam⁊ ſic ꝑ demones in carcere ꝑuerſecõ⸗ ſuetudinis ſeruire cogitur vt iam ſine dif⸗ ficultate magna reſiſtere nequeat cogitatõ nibus conſuetis.qᷓ; uis eñ̃ duplici de cauſu hoĩes temptentur vicz ꝓpter experientiam voluptatis pᷣhabite ⁊ pꝛopter inexperien/ tiam voluptatis ignote. Longe tñ moleſtt us inclinantur experti qᷓ; inexperti ꝓpterĩ pꝛeſſam memoꝛiã voluptatis. De iſto car⸗ cere ðꝛ Apoẽ. ij. Ecce diabolus miſſurus eſt ex vobis aliquos in carcerem vt tempte mini. De iſto carcere diẽ. Brego.ij Moꝛa lium. Sepe nõnulli exire a pꝛauis actibus cupiunt.ſed quia eoꝝdem actuum ponde re pꝛemuntur.in male ↄ ſuetudinis carce⸗ re incluſia ſemetipſis exire nõ poſſunt. Cõ ſuetudo nanqʒ mala mirabiliter nimis no⸗ cet.qꝛ iuuentutẽ allicit⁊ inuadit ſenectu⸗ tem nectit ⁊ ↄſtringit. affectum fallit et de/ cipit ſeu inficit.⁊ iudiciũ de culpis ſubuer tit. Quod iuuentutẽ latenter inuadit diẽ gloſa. Bede ſuꝑ illud Pꝛouer.xxij. Ado/ leſcens iuxta viam ſuã graditur etiã cũ ſe⸗ nuerit nõ recedet ab ea B reca narꝛat hiſto⸗ ria Alexand rũ potentiſſimũ regem oꝛbiſ⸗ qʒ dñatoꝛem ⁊ in moꝛibus ⁊ in inceſſu Le onidis pedagogi ſui nõ potuiſſe carere vi⸗ tijs quibus ꝑuulus fuerat imbutus. Dð ſenectutẽ nectit⁊ ↄſtringit dic Srego.xv. Moꝛa. Senectutis inquit praue ↄſuetu/ dines que ſemel receperũt quottidie duri⸗ oꝛes exiſtunt.⁊ nõ niſi peccatoꝛis vita fini untur Duod aũt affectũ fallat⁊ infictat di cit Sene.epla.lxxxv. Dũ iquit in vitijs ia⸗ cuerimus euelli difficile eſt· Nõ em̃ inqui⸗ nati ſum us ſed infecti. Et Aug:vij. ſoli⸗ loqoꝝ. Pꝛauus vſus vix abolitur.aſſidua ↄ ſuetudo vitiũ in naturam ↄuertit animꝰ in ſceleribus ↄſtrictus vix euelli poteſt ab eis QDuod aũt rectum iudictũ de culpis di ripiat⁊ ſubuertat patet.vij. Eth. De intẽ⸗ erato in qͥ ꝓpter ↄſuetudinẽ ꝓſequẽdi vo uptuoſa coꝛrumpit᷑ bong opinio circa finẽ ⁊ hoe eſt qð die Augꝰ. Enche.ca.ij. Pec⸗ cata inquit q;uis magna⁊ hoꝛrenda cũ in ↄſuetudinẽ venerint. aut ꝑua.aut nulla eẽ creduntur vſqʒ adeo vt nò ſolum occultan da ſed etiã pdicanda diffamandaqʒ videã⸗ tur. Eſa.iij. Peccatũ ſuum q̃ſi ʒodoma pᷓ⸗ dicauerũt nec abſconderũt qm̃ ſiẽ ſcriptũẽ Laudatur peccatoꝛ in ðſiderijs anime ſue Et qͥ iniquã egerit Talis iniqͥtas diuinis libꝛis vocaturclamoꝛ ſiẽ apð Eſaiam ha betur ð vinea mala vꝛca. Expectaui inquit vt faceret iuditiũ ⁊ iuſtit am fecit aũt iniq́ tatẽ⁊ nõ inſtitiã ſed clamoꝛem.vt eſt illud Beñ. xviij.clamoꝛ zodomoꝝ⁊ gomoꝛreoꝝ multiplicatꝰẽcoꝛam me eo ꝙ peccatũ ſuuʒ in ↄſuetudinẽtraxerant ꝑuerſam Pecille Sic ergotales ↄ ſuetudie peccandi irꝛetiti iacent. De illis ergo qui ꝑuerſa ↄ ſuetudie detinentur⁊ nõ poſſunt euadere verificat᷑. illud Eſa.xlij. In domibus carceꝝ abſcon diti ſunt. Figura ad hocẽ. A ctuũ.xij. Qñ etrus doꝛmiuit in carcere inter duos mi⸗ ites vinctꝰ catenis duabus ⁊ cuſtodes añ oſtium cuſtodiebãt carcerẽ N Ter tius carcerẽcarcer medicinalis expurgatõ nis ſic em̃ ꝑſona debitiſobnoxia carceriali quotiẽs mancipat᷑ ꝓ debitis. ita aliqñ aĩe de coꝛꝑe recedẽtes pene tꝑalis debitrices ꝓ culpis in carcere purgatoꝛij retruduntur ⁊ iſtos incarceratos pijſſimũ eſt viſitare ſu ffragijs ac oꝛatõnũ?⁊ elemoſinaꝝ ſi ubſidijs liberare clamãte ad nos vnaquaqʒ illarũ et dicẽte illð. Beñ.xl. Facias mecũ miſericoꝛ diã vt ſuggeras pharaoni vt educat me de iſto carcere.Iſtos ſic incarceratos valð piũ ẽ bñfitijs iunare qꝛ ipſi finaliter inde egre⸗ diũturad regnũ celeſte.⁊ ꝓ his quieis be⸗ nefecerũt intercedent · Ecẽs.iiij De carce⸗ re catheniſi qʒiterdũ egreditur quis ad re⸗ gnum. Quaftus carcer ẽcurcer infemalis ↄdemnatõis quiẽcarcer grauiſſimus in qͥ nullus alleuiatur. nullus fugit. nullꝰ libe — .14ectio ratur.nullus moꝛte terminatur. Duantũ cũqʒ carcerarij ſint feroces ⁊ ſeui in pᷣſenti neceſſarioꝑſone eoꝝ euadent poteſtatẽſal⸗ tem in moꝛte. Sed in illo carcere eſt pena mapia eo ꝙ moꝛs ibi optaturꝓ ſolatõ. Na bet em̃ deus ſiẽ dicit Jacobus rauanenſis in quodã ſermone palatium ſtabulum ⁊ ho ſpitale ⁊ carcerẽ. In palatõ erunt boni.In boſpitalt erunt mediocriter boni⁊ medio⸗ criter mali. In ſtabulo ſunt boni⁊ mali Tarcer eſt infernus:qui penalis carcer eſt bomini.qꝛ manibus ⁊ pedibus vinclatur ſed penalior.qꝛ tenebꝛis includitur ↄtinu⸗ is.penaliſſimus qꝛ ↄtinuis fletibus et den tium ſtridoꝛibus coanguſtatur · Talis alt erit carcer infernalis Juxta illud. Math. xxij. Ligatis ma. ⁊ pedi.⁊ẽ. Palatiũ eſt ꝑa diſus.quale aũt palaciũ quis ſibi hic edifi gat tale ſibi inueniet ibi. Edificatur em̃ de auro dilectõnis dei. De argento dilectõis ximi de lapidibus pᷣcõſis bonoꝝ operum Furtaulls I.Corf.iij. Si quis aũt ſupedi Ficat ſuꝑ fundamentũ hoc aurum argentũ vel lapides pᷣcioſos ⁊c̃. Stabulumẽ mun dus in quo homo poſitus fuit poſtqᷓ; pecca nit teſtante põ. Cõparatus ẽ iumentis ⁊c̃. Et ideo ad eius liberatõnem ſaluatoꝛ po/ ſuit ſe in ſtabulo. Ve añt illis quiſtabuluʒ pꝛeponũt palatõ ⁊ fetoꝛẽ ſtabuli odoribꝰ dulcibus paradiſi Poſpitale dei eſt ꝓurga toꝛium de quo ſuperiꝰ dictum ẽ in quo po nuntur infirmi vt ſanentur. De iſto carceẽre ſcribit᷑ Eſa.rxiiij. De malis Cõgregabunt᷑ in ↄgregatõne vnius faſcis ad lacum⁊ in⸗ cludentur ibi in carcere. Lectõ.cxciij. Fe ſpirtus ſi bilans aut inter ſpiſſos arboꝛum ramos auium ſonus ſuauis aut vis aque decurꝛentis nimium aut ſonus validus pᷣ cipitaꝝ petraꝝ aut ludentium aialium cur ſus inuiſus aut mugientiũ valida beſtiaꝝ vox aut reſonans de altiſſimis montibus echo deficiẽtes faciebãt iſtos pꝛe timoꝛe Declarato de pena timoꝛis tempꝑe tenebꝛa rũ que fuit vniuerſalis egyptijs taʒ ex pte tꝑis q; ex parte perſonaꝝ ¶ In iſta ꝑte de/ clarat tertõ ꝙ fuit vniuerſalis ex parte cau ſaꝝ⁊ ponuntur vij: cauſe jllatius timoꝛis — A õquidẽex natura ſua ſed ex ↄditõneegy ptõꝝ tunc tꝑis in tenebꝛls exiſtentiũ qꝛ ꝑ⸗ turbata ↄſcientia ſemꝑ pᷣſumit ſeua. Ideo etiã illa que ex natura bonis hominibusß̃⸗ ſtant folatium ↄſcijs ſibijpſis de malitiaꝓ pꝛia pꝛeſtant metum ſed cauſa mouens ad timorem ſtat vel in aere vel in aqua vel in terꝛa.id eſt iuxta terꝛam in alto aeris Due differentie ibi erãt. Sonus ventoꝝ⁊ cant? auiũ QDuantũ ad pᷣm di.ſiue ſpũs ſibilans id s ventus leuiter flans Quantũ ad ſchm dic Aut inter ſpiſ.ar. ra. Sʒ qualiter erit terꝛibilis ſi erat ſuauis. Sibilus em̃ venti vel ſuauitas cantus eſt maxime delectabil qꝛ nõ inducũt timoꝛes ſed qꝛ differẽter alt qñ fiunt poſſunt aues infeſte⁊ feroces dul citer canere vt eſt cantus ſyrenoꝝ. Ideoꝓ⸗ pter cauſas ignotas vñfiebant ſibilus ⁊cã tus terꝛibilis erat eis. Et ideo dicit. Inter ſpiſ.ar. ra. qꝛ ipiſſitudo grudelis negotij ſi gnificat abſcõſionẽ. Scðo in aqua fuit du⸗ plex differẽtia cauſaꝝ deterꝛentiũ Vnaer impetu aque alia ex colliſiõe petraꝝ ↄten⸗ taꝝ in aqua. Duantũ ad pᷣmũ dicit ſic aut vis aque diſ.ni.id ẽimpetuoſe vel nimium trꝛuentis a ſublimi in ꝓfundũ. Duantum ad ꝛm dicit. aut ſonus va. pᷣci·ppe:del· vicʒ ꝑ vim aque Tertõ in terꝛa id eſtꝓpe tenã erat triplex differentia cauſaꝝ eos deter? tiũ qꝛ triplex ſonus eos ꝑturbabat vnusꝑ motum aialium localem alius ꝑ motu aia lium vocalem⁊ tertiꝰ per motus vocgles ſimilitudiarie · Duantũ ad pᷣmum dic aut ludentiũ anima.cur.inui.⁊ ideo timebant ne ab aĩalibus ↄculcarentur. Duantũ ad 2m dieit. a mugi.va.beſt.vox De tertõ di⸗ aut reſo.de. alti.mõ. echo iſta igitur oia de ſi.faciꝛc̃. Z Lirca generatõnem echo notãda ſunt duo vnum eſt naturale. aliud fabuloſum Naturalem aůt gener⸗ tõnem ipſiꝰ echo declarat Ari.ij ð aia coꝛ⸗ reſpondente cõmento.viij. Eſt eñ fm cõ⸗ mentatoꝛem itteratõ ſoni ↄſeruandofigu⸗ ram ſuam ⁊ fit ab aere ꝑcuſſo⁊ ſonante cuʒ reflexõne ad aliquod obſtaculũ maxie cc uũ Ponit aũt ad hoc exemplũ Ariſ.de lu⸗ mine Lumen multiplicatũin aere⁊ refier um ad aliquod politum reflectitur verſus illam partem in qua generatur ſiẽ manife lumeſt incoꝛpoꝛe luminoloqð illumua — cxciui nõ ſolũ ꝑ radios icidẽteſ.ſʒ ꝑradios reflex s aliter eẽt ymbꝛa vbicũqʒ nõ incidũt ra⸗ dij ſolis. alið exẽplũeſt in aq̃. Si ei lapil⸗ lus ꝓijciat᷑in aquõfiũt multecirculatibes vbicecidit lapillꝰ.et mioꝛ circulꝰpellendo cauſut maioꝛẽ⁊ ille aliũ.⁊ ſic deiceps donec defitiat virtꝰpᷣmipellentj. Si aũt circula rões ille occurrãt alicui obſtaclo pᷣuſq; vir⸗ tus pᷣmipellentꝭ defitiat reꝑcutiũt᷑ et fiũt circulationes verſus locũ vbipᷣma pcuſſio fetã eſt ꝑ lapidẽ. Eodẽ mõ qñ ex ꝑcutiente et gcuſſo fit ſonus in aere ilie ſonꝰ mltipli cat᷑⁊ ſonꝰ iſte generat aliũ et ille aliũ ciren⸗ lariter qᷓ;din durat virtꝰpᷣmiꝑcutiẽtj · St aũt occurret alicui obſtaculoqð trãſire nõ poſſet. refiectit᷑ ſonꝰ veniẽdoꝑ idẽ mediũ pqð uit vſqʒ ad locũ ſue generatõis ↄfer⸗ uãdo figurã pᷣmo cauſatãet iſta iteratio ſo⸗ nieſt echo. Fabuloſe loquendo echo narrat Duidi.iij. Methamoꝛ.Fuit em̃ vᷣgoq̃dã mire eloqñtie que Junonẽ longa narratõe detinere ſolebat důmõ inpiter in mõtibus adulteria ſua fecit cũ puell. Impediebat᷑ igit᷑ iunoꝑ narratões ip̃rꝰecho ne dere poſſet iſtas puellas ip̃is fugiẽtibv Iu none detẽta ꝑ narratões ipꝰecho. Tãdem Juno hoc ꝑcepto. Puiꝰ ait lingue qᷓ ſů de⸗ cepta ptãs Paꝛua tibi dat vociſqʒ bꝛeuiſ⸗ ſimꝰ vſus. Priuauit eã vſu loquẽdi.hoc ſo lum ſibi relinquẽs ꝙ fines vᷣboꝝ ingemiĩat Hech echo narciſſũ iuuenẽ adamauit pul cerrimũ Bab eo repellit᷑. Spꝛeta latet ſil⸗ uis pudibũdaqʒfrondibꝰ oꝛa. Protegit ⁊ ſolũ ex illo viuit in antris fatigantibꝰigi?᷑ eã amoꝛe.dolore.et pudoꝛe cuiꝰcoꝛpꝰ totũ euanuit pᷣter vocẽ⁊ oſſa Oſſa vero ↄuerſa ſůt in ſaxa⁊ tandẽ ſola vox remãſit que vo cat᷑echo. Defitiẽtes faciebãt illos pᷣtimoꝛe qᷓurs nõfiat hic mẽtio de bono timoꝛe mo/ raliter. ſʒ tiñ ð timoꝛe quiẽ pena. Eſt tñ ni hilomiꝰ aduertẽdiũ ꝙ timoꝛ laudabil mul ta bona oꝑat᷑in hoĩbo. Cauſat enĩ timoꝛ in ꝑſona bona de futur ꝓuidẽti⸗ am ⁊ circũſpectionẽ. de p̃teritꝭ ↄtritioneʒ et penitẽtiã.in agẽdis diſcrerionẽ⁊ diligẽtiã. in ꝑiculis bonã aggreſſionẽ ⁊ cõfdentiam Pꝛimũ oĩm bonoꝛũq̃ timoꝛ oꝑatin poĩeẽ ꝙ dat ſibi defutur/ ꝓuidẽtiã⁊ circũſpectio nẽ. Tidet᷑em̃ ꝙp̃ſumptuoſi⁊ ſuꝑbi⁊ acci⸗ dioſi negligẽter omittũt ꝓcurareqᷓ ſunt ſa⸗ luti eoꝝ nctia. irtuoſi vero timẽtes pᷣui⸗ dent ⁊ ꝓuidẽtſibi de his q̃ ad ſalutẽſuãꝑti nẽt. Ad hocẽexẽplũ Joſue.ix.ð Babaoitꝭ qͥtimẽtes a facie filioꝝ iſrł eos cauteloſep uenerut.⁊ he eos deſtruerẽt.iuramẽto con⸗ ſtrinxerũt eos.⁊ reqͥſiti de fraude reſ põde⸗ rũt Timuimꝰ valde. ⁊ pᷣuidimꝰ aĩabꝰ niis vroterroꝛe cõpulſi: Cõſimiliter viri ſanctt in pñti vita multa ↄſiderãt eis ꝑicnloſafu tura.⁊ lõ cũ om̃i diligẽtia ꝓuidẽt aĩabꝰ ſu⸗ is. Etiõ dixit epimenides phus. Beata ci⸗ uitas que in pace bellũtimet In vitaſpatx legitur li.ij. ꝑte tertia gabbas Pelias att Tres res timeo Vna quõ aĩa egreſſura eſt d coꝛpoꝛe Alia quõ ſů iudict occurſurus. Tertia quõ ð me fucitꝓferẽda ſnia. diẽ ma crobiꝰ in ſaturna.de ↄuiuio tertie diei fere infine. Carnes apꝛoꝝ delate in lumie lune cõtrahũt ex nimia hum oꝛe putrefactionẽ. ita ꝙ nihil valẽt ad eſũ hůanũ Cũg venato res illð ꝑpẽd iſſent nec poſſent de ſiluis ad ciuitatẽꝑ diem oẽs apꝛos trãſ ferre Vnus pꝛudẽtiò ceterj dixit ꝙ carnes illas ĩmłti ptibꝰ acuti clauis ereis cõfigerẽt. Infiroꝗᷓ vnicuiqʒ ꝑti clauo eneo detulerũt ilas car nes in lumie lune ſine quacũqʒ iactura car niũ Moraliter Lumẽ luneẽ vana gloꝛia mũdi:i qua qui nis ↄuerſant᷑ꝓpter hũoꝛẽ nimiũ deliciaꝝ putreſcũt in põ. Pu truert et coꝛ rupte ſũt cicatrices mee⁊c̃. Vnð re⸗ mediũ ſpẽale eſt ʒ illud.timoꝛ futuri iudi cij quo hõ cõfigat crebꝛo meditãdo coꝛ ſu⸗ um ·iuxta illð ꝓð. Lõfige tiõꝛe tuo carnes meas a iuditijs ⁊c̃. Solinꝰde mirabilibus mũdi. ca:ij·ꝙ mutꝭ interdũ incitamẽtũ vo cis neceſſariũẽ.qꝛ nõ ſolũ acuit ſi nunqᷓ; fuerit extoꝛquet. Deniqʒ cũolipiade octa⸗ ua⁊ quinquageſima victoꝛ cyrus intraſſet ſardis. Aſie oppiqũ vbi tũc latebat. Troe ſus filiꝰ achis reg mutꝰ vſqʒ ad illudtꝑs in vocẽ metu timoꝛis ꝓꝛupit. Erxclamaſſe eñ̃ ðꝛ. Parcepi meocyre⁊ hoĩemte diſce vł canibñis. Sic peccatoꝛ ſaltẽmetu iu dicij diuini ſimutꝰan fuerit. in vocẽ ↄfeſſi onis erũpat Tobie xiij. Lũtimoꝛe⁊ tremo re ↄfitemini illi. regemqʒſeculoꝝ exaltate in opibus vyſtris Scðotimoꝛ vtuoſus cauſat in hoie de p̃teritis peniten tãꝛ ↄtritõnem. Eſt em̃ ſic tyriacaqᷓ expel⸗ lit venenũ.ſiẽ ẽ tyriaca ð tyroefficitſerpẽ *— 33 tem ⁊ eſt nihilominus antidotum cõtra ve nenum ita timoꝛ de peccatis oritur⁊ tñ ꝑe cata expellit Ecẽ̃i.i. Timoꝛ dñi expellit pe catũ ·Ilã quiſine timoꝛeeſt nõ poteſt iuſt? fieri. Pinc eſt ꝙtã phiqᷓ; ſancttinter om nes paſſiones pᷣcipue ↄmendant verecun⸗ diã que eſt quaſi quidã timoꝛ ſignilicãs pe nitenriã de aliquo defectu Dicit eĩ Zti. iij. ethi.in fine verecundiaẽ timoꝛ inglo⸗ riatõis id ẽtimoꝛ ↄfuſiõis de qͥꝓbat ↄmen tator pᷣmo.ꝙ nõ eſt virtus ſed paſſio · qð oñdit.tum pereius diffinitonem tum per effectum eins. Per diffinitõnem qͥdem qꝛ timoꝛ eſt verecũdia ingloꝛiationis omnis aut timoꝛ eſt paſſio⁊ non virtus. Per effe⸗ ctum verecũdie ꝓbat icẽ.omnes paſſiões nppetitus ſenſitiui cauſant in coꝛpoꝛe trãſ mutatõnem ⁊ hoc facit verecũdia Siẽ em̃ pertimoꝛem in periculis moꝛtj homopal⸗ leſcit. ita per verecundiãqᷓ eſt timoꝛ inglo/ riatõnis rubeſcit Ratõ huiꝰ diuerſi⸗ tatis intertimoꝛem ⁊ verecũdiqm fuit iſta F verecundia ſit quidã timoꝛ qꝛ timoꝛ pꝛo pꝛie eſt de ꝑicu lo moꝛtis vel alicuiꝰ nocen ⸗ tis vitam hoĩs Sedes aũt vite eſt in coꝛð ⁊ 1ðo qñ coꝛ incipit deficerep timoꝛẽ.nata mittit illuc ſpiritus ⁊ caloꝛem ⁊ ideo tunc retrahit᷑caloꝛ a facie cũ ſanguine et homo palleſcit. Ponoꝛ añt ⁊ inhonoꝛ in exterio⸗ rib eſt⁊ ideo qñ hõ timet ꝑ verecundiam pxdere honorẽ ſpiritus ⁊ hůmoꝛes trahunt ſe ad erterioꝛa⁊ ſie ↄcurꝛente ſanguine hõ exteriꝰ rubeſcit fm ꝙibiꝓbar Ari:de vere rundia que eſt paſſio laudabilis in iuuene. Vnde diẽ Laudamus quidẽ verecũdos. Tertõ oñdit ꝙ nõ ↄ uemit etatiſenili. Mnarto ꝙ nec ſtudioſo qꝛ neqʒ ſener neqʒ ſtucioſus aliquid debet ↄmittere vnð de beat verecũda ri. Sed certe ſiſenex aliquid ↄmiſeꝛit turpe vel etiã ſtudioſus laudabi⸗ le eſt ꝙ verecũdetur⁊ illaudabilis obſtina⸗ tionis ſignũ eſt nõ verecũdari de turpibus — Quantũ vero ſancti erecũdiã ↄmendent Ecce verba Berñ. ſup Tañ ſer mone lrxxvij. Neſcio ſi qͥcqᷓ; gratius vere/ vñdia in moribus hominũ depᷣhendi q̃at Verecũdia ommũ eſt oꝛnatus etatũ ſedi kenera etate amplius pulcrius eniteſcit · Duid amabilius verecũdo adoleſcẽte. q pulcra hec eſtqᷓ; lendida gemma moꝝ in Nectio vultu adoleſcentꝭ qᷓ; vera⁊ minime vubia nuntia bone ſpei bone indolis iudeꝝ ſui vir ga diſcipline ꝓpugnatrix puritatis innate ſpecialis gloꝛlã ↄſcĩe fame cuſtos vite de⸗ cus virtutis ſedes pᷣmicie nature laus eti/ ſigne totius honeſti. hicẽ timoꝛ neceſſarꝰ Ecc̃i.xxiij Nihil melius eſt qᷓ; timoꝛ dñi. Tertõ timoꝛ bonuscauſat in agendis dili gentiã⁊ diſcretionẽ. Ecẽs.vij. Quitimet deñ nihil negligit Quarto bonꝰ timorcau ſat homini in ꝑiculoↄfidentiã⁊ aggreſſio/ nem. Multi em̃ reputant ſe debiles qͥ in ⸗ gruente timoꝛe ⁊ cogente ardua difficilia fecerunt Uñ Bꝛegꝰ.v. mora. In via deia timoꝛe incipietur vt ad foꝛtitudinẽ veniat᷑ Nã ſiẽ ĩ via ſecli andatia foꝛtitudinẽ.ita in via dei audatia debilitatẽ facitEt ſiẽ in vi aſeculi timoꝛ ðbilitatẽ ita ĩ via dei timoꝛ foꝛtitudinẽ. Pꝛoner.xiiij· In timore dñifi ducia foꝛtitudis Lectõ.cxcv. Hnis emn bis terꝛaꝝ limpido illuminabatur lumĩe⁊ nõ ab ĩpeditis operibus ↄtinebat᷑ Solis aũt illis ſupꝑpoſita erat grauis nox imago tenebꝛaꝝ que ſuꝑuentura illis erat Ipſiigit᷑ ſibi gꝛauioꝛes erant tenebris De clarato ſuꝑius ꝙ palpabilestenebꝛe durã tes ꝑ triduũ aff lixerũt egyptios vniuerſu⸗ liter ſine exceptõe hic oñdit quõ afflixerũt eos ſingulariter ſine alioꝝ ꝑturbatõne. ¶ Et circa hoc tria facit vnũeſt ꝙ pᷣter par tes egypti totus mũdus vtebatur⁊ gauð bat ſufficienterillo tꝑe lucisbñfitõ. Aliud eſt ꝙ ſoli egyptij puniebanturtunctpꝑis te nebꝛax ſupplitõ Tertiũ eſt ꝙ penailla fuit eis illata iuſto dei iudicio.ſcða ꝑs ibi Sol aũt.tertia ibi Ipſi igitur. Circa pᷣmũ dicit ſie Omnis em̃ oꝛ bis terꝛaꝝ⁊ẽ Omnis in⸗ quit oꝛ bis terꝛaꝝ p̃ter egyptũ imopterlo, ca in quibus egyptij morabant᷑ limpidoil lumina batur lumie intm̃ ꝙ hoies vbicũqʒ locoꝝ pᷣterqʒ in egypto vicere potuerũt ſuf ficienterad quecũqʒ oꝑa exequẽda Et hoc ẽqð di ꝙ nõ abĩpeditis oꝑibus ↄtinebat᷑ Exo.x. Vbicũqʒ erant filij iſrłlux erat De ſcðe diẽ ꝙ ſolis illis ſuꝑpoſita eratgrauis nox id ẽnebuloſa ⁊ palpabilis tenebꝛaꝝ ob feuritas Nox dicoexñs imago id eſt igu etfigura tenebꝛaꝝ infernaliũq̃ ſuꝑuẽtura ſse it ſihe p N ſitine jut iycht ynl mi me nun Unts n i ₰ —— nu zütt ſi — ci 1 d ſn delt bul lite ſ ur ñ yt gel pi dec ſul np ten go ſeb osi dii ken ker bri eſ n ßh v c illis erat.i.in inferno futura De tertio diẽ ſic Ipſiꝗᷓ grauioꝛes ſibi erant tenebꝛis. Et fit hic mentio de triplict genere tenebꝛarũ vicʒ de tenebꝛis materialibo in pñtiq̃ fue/ rut in egypto in acre De tenebꝛis ſpũalib q̃ ſunt pctãqᷓ fuerũt egyptijs in mẽte.⁊ de⸗ tenebꝛis infernaltbus qᷓ ſunt aggregate ex vtriſqʒ ĩ inferno Tenebꝛe ergoculpe fuer̃t cauſa tenebꝛę pene.⁊ qꝛ culpa plꝰ habet de malo q; pena.dicit ꝙ egiptij pctõꝛes et te/ nebꝛoſi intrinſec ꝑ perm̃ erãt ſibijp̃is gra⸗ nioꝛes tenebꝛe qᷓ; tenebꝛe materiales exte⸗ rioꝛes Uel ip̃i erãt ſibi grauioꝛes tenebri ſcʒ materialibꝰetẽidẽ ſenſus Bꝛauioꝛes aũt tenebꝛis erãt. R Nota ꝙ pctã Iſcripturaſacra ꝑ tenebꝛas deſinant᷑ qͥdru Plici ratõne. Sunt em̃ tenebꝛe coꝛpoꝛales cd erꝛoꝛis? deceptõnis.cauſa terꝛoꝛis ⁊ ſtu pefactionis.cã languoꝛis ⁊ deſolatõis.cau ſa toꝛpoꝛis ⁊ doꝛmitõis et conſimiliter eſt de pctis. Pꝛimo ergo tenebꝛe coꝛpoꝛales ſunt cã erroꝛis ⁊ deceptõis Vñ qͥ ambulãt de nocte faciliter cadũt. Joh.xij· QDui am ⸗ bulat in tenebꝛis neſcit qͥ vadit Et genera⸗ liter nullꝰoꝑarius nullꝰartifex in tenebꝛj poreſt ire ad artẽ ſuã ſine erꝛoꝛis ꝑiculo yñ WMartialis in epigra li.v. Pictoꝛ quidam redargutus a qͥdam ꝑaſito. QDuare cũ pul cerꝛimas imagines de pĩgeret turpiſſimos tñ generaret filios Ille rndit trufando di. ꝙ hoc eſſet iõ qꝛ generaret in tenebꝛis ⁊ pĩ⸗ geret in luce. Vnñ autoꝛ diẽ ſic Saba bonꝰ pictoꝛ hoĩes pinxiſſe decoꝛos. Fertur? in decoꝛos ꝓgenuiſſe duos. Cuiait ꝑaſitus. Miroꝛ bon e Baba cur melius pingas qᷓʒ facias hoĩies. Iõ dẽt mixꝝ rñdit gaba vide ri pingo die clara nocte viros.fatio intm̃ au tem tenebꝛe decipiũt hoies occaſionaliter. ꝙ omnis qui male agit odit lucẽ.eo ꝙ in te ⸗ nebꝛis poteſt in malefactis ſe ꝓtegere⁊ ali os ĩpuiſos circũuenire.imo ipſam verecun diã que eſt qðᷣdam virtutis ꝓpugnaculnʒ tenebꝛe auferunt ⁊ expellũt⁊ ideo generali ter oĩa vitia magis exercent᷑ de nocte⁊ cre/ brius qᷓ; de die. de nocte Loth cũfiliabus ĩ ceſtum cõmiſit. Beñ.xix. De nocte mirtha patri ſe ſuppoſuit ꝓpter inceſtum aqͥ ĩpre⸗ gnata ⁊ ꝑoſtea in arboꝛẽ ſui noĩs mutata ẽ vt diẽ. Duidiꝰxix. Metamoꝛ.li.x.vbi ðᷣꝛ Tenebꝛe minuunt nop qʒ atra pudoꝛẽ. De noc te⁊ tpe tenebꝛarum xÿpᷣm eeperũt iudei Luc.rxij: Pec eſt hoꝛa veſtra⁊ ptãs tene⸗ bꝛaꝝ In tenebꝛis troia capta fuit ꝓdenti⸗ bus vlyxe. Antenoꝛe ⁊ Enea ſiẽ narꝛat da⸗ res phꝛygiꝰ ð troiana hyſtoꝛia verſus finẽ Un etiã. Job.xxiiij. Perfoderũt ĩ tenebri domos ſiẽ in die ↄdixerunt ſibi. Siẽ̃ autẽ coꝛ ꝑaliter tenebꝛe ſunt occaſiones erꝛoris et peccati ita cõſuetudo iacẽ⸗ diin crimine aufert homini lumẽ bone di⸗ ſcretõnis⁊ inducit eum in omne genus pec cati. Uñ de talibus in pð dicit᷑. Neſcierũt neqʒ intellexerũt qui in tenebꝛis ambulãt Et ideo dic. Augꝰ.de ſen. ꝓſperi.ca.cccv. Tenebꝛe inquit metuende ſunt moꝝ non oculoꝝ? ſi oculoꝝ nõ exterioꝝ vnde diſcer nitur album⁊ nigrum ſed iuſtum ⁊ ininſtũ Etideo ſignanter dicituri. Theß.v. Dẽs em̃ vos filij lucis eſtis⁊ filij dieghõ noctis neqʒ tenebꝛarũ Fingunt poete ſicut fingit ⁊ diẽ. Claudianꝰ in maioꝛi voluĩne:li.v.ꝙ omẽs peſtos infernales que ſunt apud eos vitia et ſupplitia nate fuerũt de nocte et de acheronte. Eſt aũt acheron fluuius infer⸗ nalis ⁊ ſic noĩatur aba qð eſt ſine⁊ cheron ſaluatõ quaſi ſine ſaluatõne. Eodem modo moꝛaliter omnia vitia oẽſqʒ peſtes inferna les fuerunt de nocte generate inter diabo/ lum ⁊ Euã pᷣmam matrem noſtrã. que me rito acheronta vel acheron dici poteſt qua ſi ſine gaudio vel ſaluatõne que nõ ſaluata ſed maledicta fuit a deo. Beñ.iij. Multi/ plica bo erũnas tuas ⁊ cõceptꝰtuos ĩ dolo⸗ re paries filios. In cuius ſignum vocata ẽ Eua.cuius noĩs elementa cõtrario oꝛdine diſtinguuntur ad illiꝰ ſalutatõnis voca bu lum qð ẽ aue.ſß cuiꝰ maledictõis diſpẽdio totũ mãſit genus humanũ donec illa veni ret q̃ nomẽene mutauit in aue. Et vereris teſtamẽti tenebꝛas in euãgeliũ vertit et in lucem qñ ortumẽ in tenebꝛis lumen rectis coꝛde- v B Aue inquit gratia plena Lu · i. Poc em̃ ſalutiferũ verbum aue non ſolum iocunditate bone ſignificarõis reple tur.ſed etiã miſtice diuineeſſentie vnitatẽ ⁊ perſonaꝝ trinitatẽ nee nõ et noſtre ſalutꝭ felicitatẽ deſgnat. Nãillud vocabulũ aue in ſua reſonatõne vt vna dictõ ꝓnunciatur ⁊ in ſua cõpoſitõne extribus litteris inte⸗ tur.in ſua ſignificatõne ſalutem cuiuſlibet — e———— —— —— — *— Lectio interpretatur. Pꝛopter pᷣmum deſignat eſſentie dine vnitatẽ.ꝓpter ſecũdũ ꝑſonaꝝ trimtatẽ.ꝓpter tertiũ nñe felicitatj ſaluteʒ impoꝛtat. Pꝛimo ergoĩ iſto vocabulo aue tres vocales exiſtũt.q ſunt a u⁊e.⁊ tres ꝑ⸗ ſonas deſignãt. A apð omẽs gẽtes pꝛima lia diciteowy ip̃a naſcẽtibꝰ vocẽ pꝛior aꝑiat m Papiã. Et io ꝑ a antiqua pris autori tas Per n vniꝰ verbi veritas. Per eeterne emanatõis extremitas figurat.⁊ iõ in incar natõis myſterio vbi fuit in maria totiꝰtrini tatj opeꝛatio qᷓ uis ſolius verbi ĩcarnatic. nõ debuit fieri annũciatio niſi iſta ſuauis ſa lutatõ aue.ĩ q̃ latet ſũme trinitatꝭ aſſimila tio.pᷣceſſiſſet. ⁊ iõ iſtud eſt vᷣbů nõ tetragra maton ſʒ trigramatõ.ſũme trinita veſtigi um ⁊ imago nõ ineffabile ſʒ ſũme effabile et iugi deuotõe a xpianis effandũ iuxta ex⸗ hoꝛtatõe ecẽie ſie dicenti. Verbũ bonũ⁊ ſuaue perſo.ilud aue ꝑ qð xp̃ifit cõ.virgo mater fi. Pꝛimo eꝛgo ꝑ iſtã lram q̃ eſt a de ſignat᷑pᷣma ꝑſona ᷣm oꝛdinẽ obiginis q̃ eſt paterf v b Ubi notandũ ꝙ iſte termĩ? pater dupliciter accipit in ſcpᷣtura eſſentia liter⁊ notionaliter E ſſentialiter accipᷣitur Mat.vi. Pater noſterqͥ es inceſte ahn qʒ notionaliter.vt Joh. x. Ego⁊ p̃vnum ſu⸗ mus Ita hoc elementũ qñqʒ accipit᷑ eſſen/ tialitẽr ⁊ ꝓ qualibet ꝑſona ſuppõit Dñqʒ notionaliter⁊ ſolipatri deſeruit. Eſſentia⸗ liter aũt ⁊ ꝓ qualibet ꝓſona videtur accipi aꝓpha. Miere.i. A aa dñe deus. Per hoc ꝙtriplicat.a.trinitatẽ ſignificat perſonaꝝ Erꝑ hocꝙ ſemel? ſingulariter. fubiungit dñe deꝰ.eſſentie indicat vntatẽ Vñ⁊ de? ipſe ſe vocaria J ohãne in Apocal. reuela⸗ nit replicatiõe tꝛipliciita dicens Ego ſum alpha⁊ o p̃ncipium ⁊ finis dicit dñs deus pocal.i.Eandẽ autoꝛitatem⁊ non plu⸗ ries ponit in eodẽ li. cap̃.i.xxi·⁊.xxij. ad oñ dendů ꝙ hoc vocabulũ alpha cuilibet ꝓſo⸗ ne eſt cõmune. A lpha eim̃ greoe latine ðꝛ a Sic ꝗᷓ qñqʒ eſſentialiter accipitur⁊ de qᷓli bet ꝑſona pᷣdicatur. Qñqʒ notialiter acci⸗ pitur ⁊ ſoli ꝑſone patris deſeruit⁊ ſic acci/ pitur. oß:xvi. Exiui a patre⁊ veni in mů dum ⁊ ſic canit eccleſia. A patre vngenit? ad n os venit per virginem baptiſma cruce conſecrans. Secundo per hoc elementum uq̃ẽſcða vocal ðſignatvnius vᷣbi veritas ₰ L VUbibꝛeuiter notadũ ꝙiſtud e⸗ lernentů u qñqʒ eſt vcalis.qũqʒ cõſonans qñqʒ nota numeralis qͥnqʒ deſignãs Vo⸗ calis ðᷣꝛ quia ꝑ ſe vocem efficit ᷣm Pꝛiſ in maioꝛi volumine. Cöſonans qꝛ cũ alio ſo⸗ nat. Et certe iſto mõ verbũ diuinum fuirqᷓ⸗ ſi vocalis ante incarnatõnẽa cõſonans in ĩ carnatõne.nota numeralis fuit in ꝑaſſione. Dico ᷓꝙ ante incarnatõnem fuit qͥſi vocal qñ vicz nõ habuit niſi vnius nate diuine ſo num iuxta illud. In pᷣncipio erat vᷣbum ⁊c Joh · i. Sed certe vᷣbum incarnatõnefactũ eſt ↄ ſonans qᷓſi cũ alio ſonans qñ cum naia humana cõicauit ſonũ ⁊ ideoma iuxta ilð Uerbũ caro factũẽ⁊c̃. Hoc aũtẽ factũ ꝑh vbum aue.⁊ idcou in hoc vᷣbo manet cdſo nans ⁊ nõ vocalis ſʒ tandẽ factũ iſt iſtudu id ẽ vᷣbum nota numeralis in ſua paſſione. Sʒcuius numeri nota.certe ter q̃nqʒ vulnera de quibus yolo.qͥnqʒ ðᷣba loqui.i.Corꝭ. xitij. Sic ðᷓ ꝑ hanc vocalẽde ſignat᷑vnius vᷣbi veritas. Tenõꝑhocele⸗ mentũ e eterne emanatiõis extremitas ſig⸗ natur vicʒ ſpũſſanctus quieſt vltima plo⸗ na oꝛiginaliter emanõdoſiẽ in hoc vocabu lo auee eſt vltima in ſonãdo. Et videt᷑no⸗ tandũ ꝙ in hoc vocabulo ⁊ miſtica dictõne aue in qua multa plura ſunt ſacramentaq; elementa. Unũ pᷣmũ elementũ ſtat ꝑ ſe.⁊4 lia duo adinuicẽ ſillabicant᷑ ad expᷣmendi manifeſte modũ oꝛiginis⁊ emanatõis ꝑlo nax Nãqꝛ pater eſta ſe⁊ q nulloalio. ideo ꝑe ſillabicatur? alie reſidue adinuicẽſilla bicãtur ſpecialiterꝓpter duo.⁊ in hoc cõhe niũt:qꝛ vtrũqʒ ẽab alia qᷓ;uis vna ab vno ⁊ altera a duob. Et etiã jola inter vocales ꝓpꝛie foꝛmatur in gutture nãa foꝛmatui pectoꝛee in gutture 1in faucibꝰ o in dentl⸗ bus uin labujs.⁊ qꝛe foꝛmatur in guttule⸗ bene illũ deſignat.ð quocanit eccleſi. Tu rite ꝓmiſſo patris ſermõe ditans gutturd⸗ Per guttur em̃ ſpũs vitalis emittitul? ſic apatre ꝑ eccleſiã peti᷑ Emitte ſpũmtuũ? creabunt᷑.⁊ renouabis fatiẽ terꝛe. Sic eĩgo hoe notabile vᷣbum aue.qꝛ vt vna dictoꝙ⸗ nuntiat᷑. dinine eſſentie notificat vnitatem Et qꝛ ex tribꝰliis integratur ꝑſonar ſini ficat trinitatẽ.qꝛ ſalutẽ cuilibet interptai⸗ pᷣdeſtinatõnis denotat—— D Scðotenebꝛe coꝛpoꝛales ſunt cã boꝛrwil erſtupefactionis: Eſa. xi. Tenebꝛe ſtupe/ capitulo agitur de beneficio lucis quo con fecerũt me Et Beſi·xx. Poꝛroꝛ magnus foꝛtati ſunt hebꝛei. Et circa hoc duo facit. ettenebroſus inuaſit Z bꝛa Eodẽmodo pꝛimo cõmemoꝛat beneſicium lucis colla⸗ Peccata reddũt hoĩem timidũ⁊ ſtupidum tum hebꝛeis in egypto Scðo beneficium dictãre ↄſcia ꝓpꝛia ſe foꝛe puniendũa deo lucis collatij eiſdẽ in deſerto.ſcða pars ibi Sicut em̃ in tenebꝛis mag potẽtes ſũt de ¶ Pꝛopter qð ignis ardentẽ ⁊c̃: Circa bmũ mones? audacioꝛes ⁊ latrones ⁊ hmõi:ita notatur quõ lucis bñficio deß̃cnbãtur. Se luꝑ peccatoꝛes ꝑlus poſſunt demones q; cũdo quõ ꝓpter h deo deuote regratiabã ⸗ ſuper iuſtos Vnñ xp̃tanitate creſcente ꝑor tur ſcða ꝑs ibi Et qꝛ nõ pſi Circa bᷣmũp̃⸗ bem ꝓ maioꝛi parte illuſiones demonũ ceſ mo notat᷑apud hebꝛeos lucꝭ ꝓñtia cum ð⁊ ſauerũt Tertio tenebꝛe coꝛpoꝛales ſũt cã ¶ Sanctis aũt tuis maxima erat lux. Scðᷣo languoꝛis ⁊ ðᷣſolationio. omis em̃ infirmi apð egyptios luc carẽtia: q̃ impediedat vi ras plꝰ de nocte qᷓ; de die affligit infumũ. ſum · licet nõ auditũ Et iõ dicit Et eoꝛum et magis patiuntur in tenebris qᷓ; in luce. quidẽ vocem ſcʒ hebꝛeoꝝ egyptij audiebãt Vñ Tob.v. Quale mihi gaudiũ erit qut ſed figurã coꝛpoꝛalem nõ videbit pꝛe den in tenebꝛis ſedeo⁊ lumẽceli nõ video Dix ſitate tenebꝛaꝝ.q̃ oĩm lucẽ impediebãt Ex erũt emñ̃ quidãantiqꝙ mediante quadã lu iſtẽtes ẽ in tenebꝛis cõibus poſſůt exiſtẽ⸗ ce celeſti anima intellectiua corꝑi copulat᷑. tes in lumie videre. Er qͥ argui põt ꝙlux et ꝙ omis ſenſus oꝑatur quadã luce medi⸗ mltiplicat ſpẽm ſuã per mediũ tenebꝛoſuʒ ante Et Arr. iij de aia dicit ꝙintellectus ̃ ſpecies nõeſt realiter lux ſed intẽſiolucis agens eſt habitꝰ velut lumẽ Et Augꝰ diẽ ſicut ſpẽs coloꝛis nõ eſt eoloꝛ. ſʒ intẽſiocolo in dinerſis locis. ꝙ veritas nõ videt᷑ niſiin ris. niſi ẽ talis multiplicatio ſpecieꝝ po⸗ quadã luce ſui generj que omĩa lucis nobi natur.infinite difficultates perſpectiue in ltatem oñdunt:⁊ iõ ſicut in luceẽ vita he⸗ ſolubiles appare bunt Sed ud iſtos egyp⸗ minis ſalus ⁊ ſolatiũ.ita in tenebꝛis eſt de tios non potuit lux attingere in qua erãt fi ſolatiũ⁊ omnis languoꝛis augmẽtuʒ Sĩ lij iſrlnec potuit fe multiplicare ꝓpter ae aũt gratia lux eſt. ita abſentia gre tenebꝛe ris vel vapoꝛis denſitatẽ Lonſecuenter ſe ſunt q̃ hominẽ in deſperatõis laboꝛem vel quitur gratiaꝝactio vbi narrat duo vicʒ ꝙ languoꝛem inducũt De quali ðꝛ Ecẽ̃s.v. rũctꝑis filij.irl duo fecerũt·Iã regratia⸗ Cunct diebꝰ vite ſue comedet in tenebꝛis bãtur⁊ dep̃cabantur Regratiabãtur autẽ et in curis multꝭ ⁊ in erũna⁊ in tnſticia pꝛo duob? vicʒ ꝑpꝛo ſui impunitõe ⁊libera⸗ Quarto renebꝛe coꝛꝑales ſũt cauſa torpo/ tione⁊ ab hoſtili poteſtate Quantũ ad pri ris ⁊ doꝛmitõic ⁊ eodẽ modo moraliter ab mum dicit ſic Et qꝛ nõ ipſi ſed hebꝛeiper ſentia gratie reddit potentias ſenſitiuas eadeʒ paſſi ſunt cũ egyptijs magnificabãt victas ⁊ ligatas.ita ꝙ nihil boni poſſit hõ re Exo. xx. Cantemꝰ vnñogloꝛioſe eñ mag ad pᷣmium vite eterne meritoꝛie operaꝛi.i. nificatꝰ eſt Duantũ ad liberationẽ ab ho⸗ Reg · i. Impij in renebꝛis cõriceſcent. q? ſtium poteſtate ſubdit Et quiañ leſi erãt non in foꝛtitudine ſua moꝛabit᷑ vir. hoc eſt ſubſeruitio ꝓharaonis Exop i.quia non le dictũnõ ſufficiant naturalia hoĩs admerẽ debantura plagis iſtis gratias agebãt tibi dũitam eternã ſine lumie grecoagente et ſequitur corũ dep̃catio Fuit aut eoꝝ deß Capttulũ.xxij. Lectio.cxcvi. catio.ꝙ eſſet differentia inter illos⁊ egyp⸗ S„ tios.id eſt vt nõſic tractarentur ſicut egyp „ nctiS gutem tij.nec ſic tractari mererentur:⁊ hoc eſt qð — tuis maxima erat lux.et hoꝛůñ dic Et vt eẽt dr̃ia te deũ petebãt gr̃as age qᷓdẽ vocem inimici audiebqt ſed figurã nõ bãt. A Circa Zᷓxactõʒ notãda ſũr videbant.et qꝛ non ipi ꝑereadeʒpaſſi erãt tria Pꝛimoqͥliter deo grãractioẽ redden magnificabãt te. ⁊ qꝛ añ leſi erant. qꝛ nõ le da Scðo dejj materiaẽſumẽda Tertioqᷓ⸗ debãtur gratias agebãt tibi.⁊ vt eſſet diffe liter graxactio eſt explenda Tirca pꝛimũ rentia te deũ petebant¶ Poſtq; actũeſtde eſt ſciendum regratiari vel gratiis age⸗ tenebꝛis qͥbuð afuctifuerũtegiptijIn iſto redeo eſtactꝰ multũcõmendabilis vt pote 6 1 Fectio qꝛ ẽ beatoꝝ opatio. ꝓceptoꝝ augmentatio. dinimitatꝭ pꝛoteſtatio ⁊ noſtre neceſſitatis demõſtratio. Pꝛimo ergo deo regratiariẽ pꝛopꝛia opatio beatoꝛũ.qͥad nihil alið va cant miſi ad deũ laudãdũ ⁊ ei de collatꝭ bñ ficijs regratiandũ. Et iõillud artificiũ bo nũ eſt addiſcere. de qͥ in perpetuũ opoꝛtet nos viuere.qui em̃ ad curiã regi deñt tran⸗ ſire.tempeſtiue.conditões curie debent ad diſcere. Eodẽ mõ nos cõuenit in pñti grati arũactionẽ addiſcere vt ſciamus qualiter nos in patria debeamus habere.qꝛ Eſa.li. dicit · B audiũ⁊ leticia inuenitur in ea gra tiaxactõe ⁊ vox laudis. Scðo pᷓtiarũactio deuota ẽ bonoꝝ a ðo receptoꝝ augmẽtatio Nã ſic deũ maxie ꝓuocamꝰ ad dandũ maio ra ſi ð ꝑcepĩ gras feramꝰ Vñ Berñ · Ad locũ vñ exeunt fiumina gratiaꝝ reuertun tur vt iteꝝ fluãt Agricola nimirũ illã ter ram diligentiꝰ colit et ſeminat.q̃ fructum geddit vberius et quãto terra 4 fecũdioꝛ tanto melioꝛiſemie ſeminatur Moꝛaliter homo eſt quaſi ager dei.i.Loꝛinthᷣ.iij· Dei agricultura eſtis. pſe em̃ eſt ſic agricola. Joh. xv. Pater meꝰ agricola eſt.qᷓ;to ergo maioꝛem fructũ per gratiaꝝactionem per ſona repẽdit tanto ei libentiꝰ dona ſua tri⸗ buit. Et ideo optimus modus impetrãdi eſt gratias agere ð acceptis Et ꝑ oppoſitũ qᷓ non agunt gratias de receptis.merentur puniri? pꝛiuariiam habitis Teſtante apo ſtolo Roma.i.de philoſophis qͥ cum cogno uiſſent deũ non tñ ſicut deum gloꝛificaue ⸗ runt aut gratias egerunt ſed euanuerũt in cogitatõibꝰ ſuis et obſcuratumẽinſipiens coꝛ eoꝝ. Ubi diẽ Augꝰ.qð deꝰ dedit gra tis tollit ingratis · Exemplũ em̃ habemus de Eʒechia: Eſa. xxxviij. qui punitꝰfuit ꝓ — pter ingratitudinem. Lũ em̃ dediſſet ei du minus triumphũ incredibileʒ⁊ ꝑcuſſit cẽ⸗ tum octuagintaquiqʒ milia in caſtris ſen⸗ nacherib.licet fm Joſephũ hoſtias cũ po⸗ pulo ĩmolaſſet non tñ digne glatias egit nec canticum inde cantauit ſicut patres illo tempe ↄſuenerunt. Tertõ gratiaꝝactioeſt quedã diuine maieſtatis ꝓteſtatio. In hoc em̃ ꝙ deo de ſuis beneficijs regratiamur eũ dominum noſtrum⁊ capitaneũꝓteſtamur In cuiꝰfiguraadeps in ſacrificijs ſoli deo offerꝛi debuit. Leui.iij. Dmnis adeps dñi eſt iure ꝑpetuo. VUnde⁊ xp̃s volens de qͥn ⸗ panibus feſtum facere qð nõfuitfeſtum humanum ſed diuinum.gratias agens fre git ⁊ dedit diſcipl is ſuis vt apponerẽttur be. Mar.viij. Quarto gratiaxattio eſt no ſtre neceſſitatis demonſtratio. Quiem̃ re⸗ gratiatur ſuam neceſſitatem ꝓteſtatur. Et hec eſt ratio moꝛalis quare decime inſtitu⸗ te fuerunt ⁊ deo ſpecialiter dedicate:Eſteĩ decem limes ⁊ perfectio numẽroꝛum.⁊ ido dum nobis nouem retinemꝰ ⁊ deo decimũ damus impꝑfectõnem nobis ineſſe fatemur ⁊ omnem ꝑfectõnem ſoli deo attribumus Eodem mõ dum deo gratias agimus ðᷣre ceptis. ꝓteſtamur ꝙ nihil nili de eius mune repoſſidemus. B Secũdo notan dum ꝙ materiã reg ratiandi ſumere debe ⸗ mus ex dinis beneficijs q̃ ſũt potiſſime ſex vicʒ creatõis.redemptionis.expectatõnis iuſtificatõis.cõſeruationis.⁊ p̃miationis. Deopꝑe creatõis Berñ.in quodã ſermone dicit ſic CLonſidera deũ in bñficio creatõis ꝙ creauit te ſine cõmodo ſuo.pð.ait. Bo⸗ noꝝ m eoꝛum non indiges.ſine meritotuo quia nihil ante ꝓmeruit qui pemitus nihil fuit. Cogita qualem te fecit ᷣm coꝛpꝰegre⸗ giam creaturam Fm animam magis egre⸗ giam vtpote imagini creatoꝛis inſignẽ.ra⸗ tionis ꝑticipem. beatitudinis ſempiterne capacem. Conſidera ⁊ dominatõnis pote⸗ ſtatem. Terꝛoꝛ em̃ hominis ſuper cuncta animantia in minimo diſcenitur. Lonſide ra ergo largitatis adminiſtratõnem quãts tibi largitus eſt ad ſuſtentatõnem quanta ad eruditionẽ.quãta ad ↄſolatiõeʒ quãta ad coꝛreptõnem quãta ad delectatõuem. Scðo deo gratias agamus de opere redẽ⸗ prõnis Berñ. in quodã alio ſermõe. D bo ne ieſu qͥd tibi⁊ moꝛti nos debuimꝰ⁊ tu ſol uis nos peccauimus ⁊tu luis O pietas· opus ſine exemplo gr̃a ſine merito.caritas ſine modo. Tertõ de beneficio expectatõnis quo nos peccantes expectat gratiaꝝactòis materia ſumi debet quotiens peccato? pꝛ meruit ꝙ eitempus penitentie auferꝛet. Et conſtat quotiẽs moꝛtaliter peccauit indiß nus eſt vria eterna ſtatim cum ſit ingratus auctoꝛi vite. Frequenter autem habet pec⸗ catoꝛ conſiderare quotiens in ſtatu dãnatõ nis exñs in ꝑiculo moꝛtis fuit vlab ifirmi bit ( di lu ho bel tate intriſeca. vel abaduerſitate ettrinſica. Eſteñibenefietũ ſiquis acdietꝰ ſuſpen⸗ pio.⁊ fune iã applicatoad cojlũ. velſi vincn latus mẽbrũ extendit mutilatoꝛi.ſi tunc ta lis abaliqᷓ liberaretur maximũ beneficium eſſe dinoſceretur. Duo ergotunc pctõꝛ di⸗ nertiſſet ſi tunc liberatꝰ non fuiſſet niſ ad infernũ pꝛoſemꝑ: Huiꝰ ergo liberatõis be neficiũ ſempiternũ vendicat amoꝛem hũa/ nũ. Eaſſiodorꝰ de ope varioꝝ dicit ſic Ele phãrem ingenio hoĩs poſſecapi Lũ enimſe arboriſemiſucciſe appodiauerit et arbore fracta ceciderit. ꝑ ſe reſi urgere neqͥt. ſʒ hũa ⸗ no ſolatiocuiꝰ ꝑte iacuit helua ſuis greſſi⸗ bus reſtituta.memor eſt bñficij ſui. In ma giſtrũ quippe recipit quẽſibi benefictũ fuiſ ſeagnoſeit ad ip̃yarbitrium mouet greſſꝰ ipius voluntate cibos capit. inuicẽ manus ꝓmuſcidãtendit et a magiſtro pꝛofutura gra tantum accipit. qꝛ ſe ip̃ius cura viuere poſſe intelligit. Si ergo beſtia rõem nõ ha * tãtas liberatori g̃as agit qur lapſuʒ ud greſſuʒreducit. ſ mag homo gras 1 referꝛe tenet᷑ illi qui pluries lapſũ de infer/ nivoꝛagine pluries liberauit ¶ Quartoð bũficio ↄſeruatõis tãin eẽ nature q; in eſſe gre grates referende ſũt Vñ Augꝰð ſctã ʒginitate Dmia pctã ſi habẽda fũttanqᷓ; dimittãtur a qͥbus deꝰ cuſtodit ne cõmittã tur Etinfra Quiſqs abinitio pudicꝰꝑma ner abillo regit᷑et. abimpudico pu⸗ dicus factꝰ eſtabillo coꝛrigit᷑.etqͥſquis in finem impudicus eſt abillo deſeritur occuł to quidẽ iudicio ſʒnõ iniqͥ;. Et iõ ſignanter dicit᷑hic in la DQuia nõ lecebant᷑gras age bãt Nam ſeti viri non ſolũ de ſibi dimiſſis gr̃as agũt deo.ſʒ et de his a qͥbus ſũt ꝑ fuũ adiutoꝛiũ prefuati Vltima materia graꝝ actionis ẽconſid eratio pꝛemiatõis.qꝛ de talia pᷣparauit electꝭ que in coꝛ homis aſcen dere nequeunt in pfenti a Tercio notandũ qũo vel q̃liter gr̃arũactioẽexpiẽ⸗ da. Debz em̃ habere q̃ttuoꝛ ↄditões ſidebi⸗ to mõ debz expleri Pꝛimo debet habere ma gnitudinem.ſcðoaſſiduitatem.tercio vni⸗ uerſulitatẽ:⁊ quarto hilaritatẽ Pꝛimog de bet habere magnitudinẽ:et rõ eſt qꝛ homo plꝰ accepit a deoqᷓ; uliqᷓ̃ creatura.⁊ iõ decet cũ magj magnifice gratias agere Clam lu⸗ cis ẽ talis natura ꝙ vbi plures radij ad ali 2 qð ſolidũ dirigũtur.ibi maioꝛ eſt reflectis et maioꝛ ſplendoꝛis multiplicatio · Unde iuxta tereã eſt maioꝛ caloꝛ qᷓ; in mediointer ſtitioaeris. ꝓpter maioꝛem⁊ denſioꝛẽ radt oꝛũ ſolariũ multitudinem. Sic moꝛaliter eſſe debet quo nanqʒ homines plures diui⸗ noꝛum beneficiorũ radios recipiunt eo per gratiarũactiones plures radios in deũ re⸗ flectere conuenit.ij. Machab.pᷣ.ð magnis periculis a deo liberati magniice gratias agimus ig Secũdo debet habere aſſidui⸗ tatem.pᷣ· Theſſa.ij. Sratias agimꝰ voſine intermiſſione. Pecẽ rõ quare omẽs hoꝛas canonicas ꝑ deo gratias terminamꝰ.in ſig⸗ num ꝙ omnia oꝑa noſtra in eiꝰ debent gra⸗ mactione terminari Tercio dẽt habere vni nerſalitatẽ vt pro omibus nõ ſolũꝓ placen tibus ⁊ pꝛoſperſ.ſed etiã pꝛo aduerũs deo gratias reddamus Ephe · v. Bratias deo agẽtes ſemꝑ pꝛo omibus Areſ.ij politico. pꝛope finẽm dicit ꝙ plato inter leges ſuas oꝛdinauit ꝙ ciues ſe exercitarent per vſum etſtudiuʒ vt fierent ambidextri yt vtraqʒ manusſieret vtilis ad bellãdum Iſtomõ moꝛaliter nos exercitare debemus vt ambi dextrifiamns: vt vicʒ non ſolũ tempoꝛe ꝓ⸗ ſperitatis ſed etiam aduerſitatis ↄtra foꝛ⸗ tunã pugnare et deo ſemper regratiariſcia mus Dicit aũt Balienꝰꝙ mulier vtraſqʒ dextras habẽs non ſit. vir nanqʒ quãdoqʒ vtit vtraqʒ pꝛo dextra.mulier nõ.ita moꝛa litereffeminati vtranqʒ foꝛtunam equani⸗ miter ſuſtinere non poſſunt. ſed tantumꝓ⸗ ſperitate ſciunt vti. Peroppoſitum viriſã cti ommi foꝛtuna bene vtuntur ad honoꝛeʒ deiet victoꝛiam. Talis fuit apoſtolus qui dicebat.ij. Corinth.ij. Deo autem gratias qui ſemper triumphat nos in chriſto ieſu. Auarto debet hr̃e hilaritatẽ ſiue iocũdita tẽ vt fiat nõ ex triſticia vel neceſſitate So⸗ linus de mirabilibus mundi Qõ in aleſſa regione eſt fons quietus qͥ ſcaturit femper et infra riuos ſuos manẽs. niſi ad cantum ſiue ad citharã vel tybiã ſtatim vero ad ſo⸗ nitũ melodie intumeſcit et alpheũ ſuũ exce dit. Fons oĩs bonitatj deꝰ eſthic ad letam graxactõeʒ ſtatĩ exuberat ⁊ bñficia maiora impendit et ſubtrahit ei quigratiaꝝactio nes lete non rependit. In cus figurs dicit. NMee. duodecio.ꝙ iudei ↄnocauef̃t leuitas D S ———— ———— ——— Nectio vt dedicatõem fecerunt muri hieruſalẽ in leticia gratiarũactione ⁊ cymbalis ⁊ canti co · ſic ergo gratias agebant in cantico Lectio.cxcvij. Ropter quod ignis ardentem columnã habue ⸗ runt ducẽ ignote vie.⁊ ſolem ſine leſura bo ni hoſpicij pꝛeſtitiſti. Digni quidẽilli erãt carere lnce⁊ paticarcerem tenebraꝝ quiin cluſos cnſtodiebãt filios ſanctos tuos ꝑ qͥs incipiebat coꝛruptũ legis lumẽſeculo dari Poſtq; tactũ eſt de bñficio luminis col ⸗ lato hebreis in egipto qñ egiptijtenebraꝝ nubilo triduotenebantur In iſta ꝑte agit de alio lumis bñficio collato filijs ürł in de ſerto Et circa hoc duo facit. Pꝛimo recitat᷑ bñficiũ lumis collatũ filijs ijrael in deſer/ to. Scðo oñdit᷑ꝑ oppoſitũ ꝙ digni fuerũt egiptij puniri⁊ affligi tenebraꝝ ſupplicio ſcha ꝑs ibi. Digni quidẽerant Tõceſſum aũt fuit filijs iſrael bñficiũ lucis dũ ꝑ de⸗ ſertũ tranſirent ꝑ modů illũ.ꝙ nocte ⁊ die lux eis fuiuit ducẽdo eos ꝑ viã ignotã. no⸗ rte apꝑuit colũna ignis ⁊ in die colũna nu⸗ bis. vñ Exoð.xiij. Nunq; eis defuit colũ/ na nubis ꝑ diem.neqʒ defecit eis columna ignis ꝑ noctem vt dux eſſet itineris vtroqʒ rẽpoꝛe Et hoc eſt qð dicit ꝓpter qðᷣ:qꝛ filij iſrłtibi gr̃as agebant⁊ denocte petebãt ad iutoꝛiũ tuũ er habuerũt ardẽtem colũnam ianis ducem ignote vie ꝑ noctẽ vicʒ·⁊ ĩ die cũ ſufficienti luce ſolis habuerũt columnã nubis ne lederentur eſtu ſolis.⁊ hoc eſt qð dicit Et ſolẽſine leſura boni hoſpicij pſtiti ſti.id eſt tranquilleptectionis Interpoſi⸗ tio em̃ nubis temꝑabat ſolis ardorẽ vt eẽt illis refrigeriũ qð alias fuiſſet eis incẽdiũ Et põt eſſe ꝙ va por elenatꝰ vnotpe nubis fieret. ⁊ aliotꝑe igniebat᷑⁊ fieret colũna ig nis: Moꝛaliter ᷣm Brego.in nocte aduer ſitatj oñdit deus electis juis ignõſolatio nis ⁊ in dieꝓ ſperitatj nubem ſuſtinere ob/ ſcure aduerſitatj.monetqʒ in eis ſibi pᷣcaue re dupliciter Pꝛimo ne aduerſitas frãgat Scðo ne ꝓſperitas diſſoluat. Cõſequẽter oñdit qᷓ; iuſte egyptij pꝛiuabantur bificio luminis in egipto.⁊ dicit ſit. Digni quidẽ illi.id eſt egyptij erant carere luce exterio⸗ ri· quia carebant luce interioꝛi gratie et pa⸗ ti carcerem tenebrarum qui incluſos euſto diebant filios ſanctos tuos iſraelitas non permittentes abire ſicut mãdauit dominꝰ per Moyſen. per quos inci piebat coꝛrup⸗ tum legis lumen.id eſt lex incoꝛrupta etil luminans ſeculo dari.quia ipſifilij irłꝓp ter miracula que viderantĩ egipto nõpre. parabant ſe ad legem ſuſcipiendã.ideſtad eũdum in deſertũ vbi legem accepturi erãt ¶ Circa illam clauſulam Ardentem colũ nam habuerũt ducem A Notan dũ ꝙ ſtatus boni pꝛelati deſcribitur penes quattnoꝛ cõditiones in his verbis. Debet em̃ bonus pꝛelatus habere ʒelũ feruoris et ſancte coꝛreptionis.ſtatũ vigoꝛis ⁊ ſuppoꝛ tationis iocũ amoris et cõicationis. motũ pꝛeceffoꝛis ⁊ infoꝛmationis. Primo ergo prelatꝰ debet habere zelů feruoria⁊ ſancte coꝛreptionis vt ſit ardens per induſtriam non repidus per ignauiam. nec fumigans per inanem gloꝛiam.non extinctus per in/ famiam Ardentem inquit columnam.In cuius figurã dicitur de Helia. Ecẽi.xlvlij. Surꝛexit Pelias quaſiignis ⁊ vᷣbum illi⸗ quaſifacula ardebat Eſtergo prelatus qᷓſt ignis ardens per ſincerum ʒelũ: ſediſti ig⸗ ni quandoqʒ adiungiſulphur⁊ quãdoqʒ thus:quando enim thus admiſceturigni tota domus ſuauitate redolet. quando ve/ ro ſulphuri adiungitur ignis vehementer aecenditur ſed tota domus fetoꝛe repletur et iſto modo eſt de prelato nõnunqᷓ; CLonti git enim quã doqʒ ꝙ prelatus collaterales et ↄſiliarios ſibi aſſumit et ꝑſonas ſulphu⸗ reas incendentes per maliciam et fetentes per infamiam. et quando ſic eſt domus re ⸗ pleturabominatione et fetoꝛe et tribulatio ne · Apocalipb.viceſimo pᷣmo. Pars illoꝛũ in ſtagno ardente igne et ſulphure. Iſaie. triceſimo quarto. Lonuertentut toꝛrentes eius in picem et humus eins in ſulphur et erit terꝛa eius in picem ardentem nocte et die. QDuandoqʒ enim fit ꝙ pꝛelatus colla⸗ terales et conſiliarios ſibi facit de ſanctis perſonis et deuotis et fame honeſte. et tůc nulli dubium qui domus tota repleat dul cedine dilectionis.et ſuauitate pacis que per thus figurantur. Et verificgtur deta⸗ li prelato illud Ecci. B QMua⸗ ſiignis effulgens et thus ardens in igne. ⸗ ni kil fi k ercwn Mic eñ eſt notandũ qualis ↄditionis dẽt eſſea quo debetp̃latus conſiiũ petere ð Pulcre ⁊ eloquenter deſcribit Ambꝛoſiꝰde offirijs li.ij Zduertendũinquitgĩadant rendis conſilijs plurimũ valet vite pꝛobi⸗ tas. virtuti prerogatia.beniuolẽtie vſus. facilitatis gratia. Quis enim in ceno fon/ tem requirat. Duis de aqua turbida potũ petat. taqʒ vbi eſt luxuriaibieſt intẽperã tia. vbl vitioꝝ cõfuſio qs inde ſibi aliquid hauriendum exiſtimet. Quis vtilem iudi- cet cauſe aliene:quã videtiutilem vite ſue Quomõ eum potero iudicare cõſilio ſi upe⸗ noꝛem.quem video moꝛibus inferioꝛem. Supra me debet eſſe cutme cõmitere paro Zin eum putabo idoneum qui mibi det cõ ſilium.qui non dat ſibi:⁊ mihi eum vacare credam quiſibi non vacat.cuius animam voluꝑtates occupãt. Libido deuincit. aua ritia ſubmergit cupiditas perturbat · Hec Ambꝛo. Secundo p̃latus debet habere ſtatũ vigoꝛis et ſuppoꝛtationis vt ſit colũ⸗ na foꝛtiter ſuppoꝛtãs regiminis ſut onus. F B Unde p̃lato. Piere.i.dicit᷑ De di tibi hodie in ciuitatem munitam⁊ colũ nam ferream.quãdiu em̃ columna ẽrecta bene ſuppoꝛtat onus ſuperpoſitũ. ſed qᷓ;ci⸗ toincipit curuariſtatim tota fabrica cadir Ita eſt moꝛaliter qᷓ;diu ſeruat p̃latus vctĩ tudinem ⁊ iuſtitiã jequens iura ⁊ bonã con ſcientiaʒ.meritoꝛie ſuppoꝛtat⁊ exequitur cauſam ſuam Quãdo vero declinat ad la tus ꝓpter affectiones vel offenſam non re⸗ pꝛimẽdo defectiuos ⁊ fouendo bonos.tũc tota fabꝛica cadit. Judiẽ.xxi. legimus ꝙ Sampſon ↄcutiendo duas colũnas quibꝰ tota domus innitebat᷑.domũ pꝛoſtrauit et omnes qui in ea erant occidit. Iſtomõ eſt de diabolo Z ffectat eñ aliquado vnã̃ con gregationẽ deuotam ſubuertere ⁊ eos occi dere. hoc eſt eis caritatem que eſt vita ſpi⸗ ritualis auferre. Et vt illud fiat breuioꝛeʒ viam nõ habet niſi columnas illius cõgre⸗ gationis concutere⁊ allidere per turbatio nes et cõmotiones Job.ir. Qui terram cõ⸗ mouet de loco ſuo et eolumne eius cõcutiẽ⸗ tur Legimus ẽ in hiſtoꝛia ſcolaſtica ſuper. Beñ. Oõ̃ cham filius Noe ſeptem artes liberales ĩ quatuoꝛdecim columnis deſcripſit · quarum ſeptem erant eree.⁊ ſep tem latericie vt contra viluuiuʒ ignia⁊ aqᷓ inperpetui manerent. In figuram ꝙin p⸗ latis qui columne dicuntur.ſuſficiens ſci⸗ entia debet eſſe ⁊ non ignoꝛantia. Etideo ſapiẽti dici excidiſſe colũnas ſeptẽ Pꝛoũ⸗ ix. Qui niſi ꝑꝛelati eccleſie ſcia et ſapien tia fuerint infoꝛmati fabꝛica eccleſie cito rueret. Tertio prelatus debet habere lo cum amoris? cõmunicationis.vt per beni uolentiam ⁊ bonam affectionem ſubditos habeat ⁊ a ſubditis habeat᷑.et hoc notatur cum dicitur · Pabuerunt Debet enim pꝛe latus haberi ab omnibus ⁊ nõa quibuſdã tantum ⁊ a quibuſdam non.ſed omnibus et ſingulis debet eſſe cõmunis Vnð in lau dem Traiani ceſaris dicitur ꝙ cum argue rent eum amici ſui de nimia communitate: et ꝙ ad ſimplices nimis eẽt affabilis vltra id quod etiam imperialem dignitateʒ de⸗ ceret Reſpondit talem ſe velleeſſe impera toꝛem pꝛiuatis.quales ſibi eſſe imperato ⸗ res pꝛiuatus optaſſet. Sicut dicit Eutro pius romane hiſtoꝛie libꝛo.viij. Et ſic etiq Julius ceſar amoꝛẽ ſuoꝛum militum me ⸗ ruit.quia eos non milites ſed cõmilitones appellauit Sicutð eo narrat Suetoneus libꝛo.i. Et Vegetiꝰ de re militari libꝛo:iij. ca.i.docet ꝙ in exercitu bene oꝛdinato de⸗ bent eſſe tres duces Pꝛimus ſecundus et tertius. Pꝛimus autem qui precipuam ſi ſtinet poteſtatem debet eſſe in parte dexte⸗ ra et inter equites et pedites.vt et conſilio regeret tã equites qᷓ; pedites ⁊ autoꝛitate ad pugnam poſſit hoꝛtari. Moꝛaliter ſic pꝛelatus ꝑſona cõmunis debet eẽ vt⁊ ma⸗ ioꝛibus ⁊ minoꝛibus ſuam beniuolentiam oſtendat · non ſemper cum equitibus ꝓpꝛi um requirat honoꝛeẽ.nec ſemꝑ cum pediti bus ſubiectꝰ nimie negligentie toꝛpoꝛe ſoꝛ de ſcat Sic enim criſtus infamilia ſua.hoc eſt inter apoſtolos ſe habebat.nam aliquã⸗ doexhibedat ſe vt ſuperioꝛ. Johan.xiij. Vos vocatis me magiſter et domine et bene dicitis. Sum etenim. Ali quandoſe habebat vt inferioꝛ. Luce.vice/ ſimo ſecũdo. Egoautem in medio veſtrum ſum ſicut qu miniſtrat. aliquãdo vt equa⸗ lis · Johan.. decimo quito. Jam non dicaʒ vos ſeruos ſed amicos meos. amicicia em̃ equalitateʒ requiri. viij — Nectio modoplatꝰ inter ſubditos allqnando dẽt eſſe maioꝛ aliquãdo minoꝛ aliquãdo eqᷓlis Maior quantũ ad coꝛrigendũ iniqtatem ad Titũ.ij. Argue cũ omniimperio Mi⸗ noꝛ quantũ ad humilitatꝭ rep̃ſentatõnem. 1. Theſſal ij. Facti ſumus ꝑuuli in medio veſirum. Equalis quantũ ad amicabilem operationeʒ vel conuerſatõem. Ecẽi.xxxqj. Rectoꝛẽ te poſuerũt noli extolli.ſʒ eſtoĩil⸗ iis quaſi vnus ex illis. Iſta tria tãgit btũs Zugꝰ.in regula vel ſpeculo clericoꝝ. Po⸗ noꝛe coꝛñ vobis pᷣlatus ſit vobis. Ecce re⸗ nerẽtia autoꝛitatis.timoꝛe coram deo ſub⸗ ſtratu s ſit pedibus vis.ecce repꝛeſentatio humilitatj·erga omẽs ſemetipᷣm bonoꝛum oꝑum ſe pꝛebeat exemplũ amicabilitatis. ecce ↄ nerſatõ equalitat; Scðᷣm Ariſ.xiij de animalibꝰ Cor eſt cõmune pᷣcipium aqͥ omiĩa membꝛa vitam ⁊ virtutem recipiunt Declinat tñ mag ad ſiniſtrõ partem qᷓ; ad dexteram quantũ ad ſuũ ſitum Iſto modo moꝛaliter platus ẽ coꝛ in coꝛpoꝛe criſti my ſticoa quo omẽs ſubditi reciꝑe debent vir tutem ⁊ conſolationẽ.⁊ influẽtiam ſui mo ⸗ tus Debent tñ ad infirmioꝛes cõpatiendo fauoꝛabiliter declinare Vñ in libꝛo de põ deribus ꝓpoſitione qͥuta ðꝛ ſic. Si bꝛach⸗ ia libꝛe fuerint inequalia equalibꝰ appẽſis ex ꝑte longioꝛi motꝰ fiet Moꝛalr libꝛa eſt delatꝰ qui facta ſuoꝝ ſubditoꝛũ ᷣm regu⸗ as iuſtitie libꝛare tenet᷑. Eſa.xl. Libꝛauit in põdere montes ⁊ colles in ſtate ra.aliqñ ergo contigit ꝙ iſta libꝛa hʒ longaʒ⁊ mag ⸗ nam affectionẽpꝛiuatã ⁊ ꝑtialem ad vnãꝑ ſonam.⁊ bꝛeuein ⁊ paꝛuã ad aliã.certe tũc bꝛachia libꝛe ſunt ĩequalia⁊ ſtatera neceſ⸗ ſario eſt voloſa. Nã illa ꝑſona que iacet in bꝛachio longioꝛi maior affecrionis licʒ ſit eq̃lis alteri in rei veritate vel foꝛte minꝰ bo nus.pꝛepõderabit alteri iacẽti in bꝛachio kBuioꝛi. Et iðo nõ ſic foꝛmaliteꝛ iudicat de iſtop̃latus ſuꝰ ſicut talis eſt in rei veritate. Boppoꝛtet ſupponere ꝙ p̃latus ſit ſtatera iuſta.⁊ non de numeroeoꝝ de quibus põ. MWMeẽdaces filij hominũ in ſtateris vt deci⸗ piant.ſʒ debet haberip̃latus g ſubditj tan qᷓ; ꝑſona conmuis a qua q̃libet ↄ ſimili mõ conſolatõem.eruditionẽ.inſtructionẽ. ⁊ ex⸗ emplũ habere poſſit vt merito ſditi dicãt tiillud Tobie. x. Dia in te vno habẽtes te nõ debuimꝰ dimittere ire a nobis · Qrto vt pꝛelatꝰ hr̃e motũ pꝛeceſſor⁊ infoꝛma tiõis.⁊ h notat᷑ ců dicitur Ducẽ.vñ ad bõi duc ſtrẽnuitatẽ nõ ſufficit bene monere. ⸗ cipere.⁊ coꝛripere. ⁊ folis fᷣmoibus oꝛdina re.ſed neceſſe eſt eũ ſtrẽnue ſe hre⁊ vᷣtuoſe pꝛo loco⁊ tꝑe militare⁊ qð pcipit alis ex⸗ ercere. aliqͥtiens factj ſuis debet implere. i. Macha.ij:Jeſus dũ implsuit verbum. factꝰ eſt dux in iſrł. Talis dux ſuitjulius ceſar qui nũqᷓ; dixit militibꝰ ſuis ire.ſed ſp venite.et ſbiuxit cãm. Laboꝛ inqͥt ꝑticipa⸗ tus cũ duce videt᷑ militibꝰ eſſe minoꝛſie de eo ſcribit. Johãnes galẽſis Talis fuit dux Zbimelech qui pꝛeſcindẽs arboꝛis ramũ impoſitũqʒferens humeris ſocijs ſuis dir it. Dð me videriti facere cito facite. ꝗᷓcer⸗ ratim ramos de arboꝛib pᷣſcidentes ſeque bant᷑ ducẽ · Judich.ix. Ergoardẽtẽcolũnã. Lectio.cxcviij. um cogitarent iuſtoꝝ occidere ifantes ⁊ xno expoito fil ſßʒ liberatoĩ traductõem illoꝝ mltitudineʒ filioꝝ abſtuliſti.⁊ ꝑiter illos in aq̃ ꝑdidiſi valida: Illa aũt nox cognita eſt añ a piib noſtris vt vere ſciões quibꝰ iuramẽticre⸗ drderũt animeqoꝛes eẽnt. Suſcepta ẽaũt a populo tuoſanitas iuſtoꝝ.iniuſtoꝛũ aũt ertermĩatio Sicut em̃ eieciſti aduerſarios ños ſic nos ꝓnocãs magnificaſti. Poltq; actũẽ diffule ð nona plagãillata egyptijs ꝑ tenebꝛoſiaeris obſcuritatẽ In iſta ꝑtein cipit agere de decima plaga illata eiſdem per pꝛimogenitoꝛũ exterminationem Et circa hoc duofacit Nam pᷣmoagit de mor te mirabili pꝛimogeniterum in egipto Se cũdo de ſpᷣmerſione totali⁊ rõnabili egyp tioꝛum in mari rubꝛo.ſecunda pars ibicq. vlt. Impijs autem: Circa pꝛimum duo ſa cit. Pꝛimo agit de pena moꝛtj que inficta fuit egyptijs per diuinaʒ animaduerſionẽ. Secundo ð quadam pena moꝛtis indicta hebꝛeis pꝛopter eoꝛum rebellionez. ibi. Te tigit autem et tunc. Circa primum duo fa cit. Nam pꝛimo agit de illiꝰ exterminatio nis qualitate. Secundo de eiuſdem quan titate:ibi. Sili aũt pena. A Circa bmũq̃tuoꝛ fiũtNãpᷣmo oñdit᷑ꝙ iſta erter miatõ pᷣmogeitoꝝ fuit egyptijs inſteillata excwii „„ Scdoꝙ fuit hebꝛeis iuſte pᷣus ꝓphetata. tertõ ꝙ fuit giuſt laudabiliter accepta: t qjrto oridit q̃liter diuerſimõe ſe habueriint egyptij ⁊ hebꝛei cũ pena fuiſſet iltata. Se⸗ cũda ꝑs ibi. Illa em̃ nox eſt.tertia ibi Su⸗ ſceptaẽ.qrtai lectõe ſequẽti · Abſconſe.⁊ẽ iegenda ẽ ergo lña ſie Ců cogitarẽt egyptij iuſtoꝝ.idẽ iudeoꝝ occidere infantes.ſicut ad longũ hẽtur xoð.i. Vno expoſito filio idẽ Moyſt ꝓiecto in aq̃ infiſceilã ⁊ libera toa moꝛteꝑ filiam Pharaõis ſoꝛoꝛem ma tris Moyſi ↄſiderãtem euẽtuz rei.Exoð. · In traductionẽ illoꝛũ idẽ vttraduceret filios iſrl de egypto Multitudinẽ filioꝛũ abſtuliſti.i.pᷣmogenita egyptioꝝ occidiſti Exo.xij. et pariter illos.idẽ egyptios ꝑdi⸗ diſti in aqua valida ĩ marirubꝛo. Exo.xiiij qſi diceret Võ ſolum filios egyptioꝛũ occi⸗ diſti. ſed etiã patres eoꝝ occidiſti Moyſe liberato. Lonſequẽter dicit quõ hec norfu it hebꝛeis ꝓphetata Pec aũt nox qua pᷣmo genita egyptioꝝpꝑcu ſſiſtinõ ſubitanea fuit et ĩpꝛouiſa.ĩmo deus hec ante reuelauerat Abꝛaam J ſaac ⁊ Jacob. dicẽs eis ꝙĩ mãn foꝛti educturus eſſet filios irl de egypto. Vñ Beñ.xv. Scito pᷣnoſcẽs dixit dñis ad abꝛaã ꝙ peregrinũ futurũ ſit ſemen tuũ in terra nõ ſua ⁊ ſßijcient eos ſeruituti⁊ affli⸗ gent quadringentꝭ annis. Verũtamen gẽ ⸗ tem cui ſeruituri ſuntegoiudicaboet poſt hecegrediẽtur:dicit ergo Illa noxq moꝛ/ rxna ſunt pᷣmogenita egyptioꝝ cognita eſt a patribus noſtris:ſcʒ de his reuelante vt ve re ſcientes. quibus iuramẽtis.id eſtfirmis ꝓmiſſionibus crediderunt.anime quietio res eſſent id eſt magnis patiẽtes: Nam cer titudo de liberatiõe futura fucit hoĩem ma is patientem in ĩiuria ſiue ininiurijs. ſu⸗ cepta eſt a populo tuo ſanitas qͥdem iuſto rum.id ẽ debita inſtis. Iniuſtorũ autem ex terminatio · quaſi diceret. Vtrumqʒ iſto ſcilicet iuſtoꝛum ſanitas et iniuſtoꝛum ex⸗ terminatio factum eſt ad vtilitatem popu litui. Mam ſicut eieciſti aduerſarios no⸗ ſtros.idẽ egyptios.ſic nos pꝛouocãs mag nilicaſti.id eſt te domĩe magnificarefeciſti Uno filio expoſito.i.liberato· Extra dein⸗ fantibus ⁊ languidis expoſitis. Sia patre De expoſitione taliũ ſic determinant iura. Sia pre ſiue alio ſciente aut ratũ habente de negato pietatis offitioinfans expoſitus extiterit. hoc ipſo a poteſtate patris eſt libe ratus Iam in hoc caſu ĩ ingenuitatẽ liber tus.⁊ ſeruus in libertatẽ eripitur.id eſt de languidis cuiuſcũqʒfuerint etatꝭ. Moꝛa liter můdus iſte filios ſuos tractat diuerſi mode. quoſdã ſibi applicat⁊ pꝛeficit. quoſ dam abdicat et erpoit. Applicat ſibi diui⸗ tes ⁊ abdicat pauperes.ſicut egyptꝰ filios egyptioꝝ ſaluauit ⁊ filios iſrł ſbmerſit.et tñ de iſto nocumẽtoꝓueit vnũ lucrũ. Naʒ diuites remanent in tutela mũdi ſemꝑ ſb⸗ tecti ipius poteſtati.ſʒ certe pauꝑes eximũ tur a mũdi huiꝰ poteſtate. eo ip̃o ꝙ a mũdi huius amicicia deſerũtur.Et ſicut quẽ im pius ⁊ crudelis pater naturalis expõit. ꝓi us ⁊ generoſus homo interdum adoptat. ita quem mundus erponit deus adoptat ⁊ aſeruitute můdi liberat. Roma.viij Iõ enim accepiſtis ſpiritum ſeruitutis iteruʒ in timoꝛe ſed accepiſtis ſpiritum adoptio nis filioꝛum deiin quoclàmamus. Abba pater. B Tircaillam clanſulam. Scientes quibus iuramẽtis crediderunt. Notanduʒ ꝙ bona credulitas ſiue fides qᷓ̃t tuoꝛ impetrat foꝛe appetenda. Pꝛocurat enim fides bene credenti peccatoꝝ remiſſi onem. demonioꝝ confuſionem:optatoꝛum conſecutionem.et electoꝛũ benedictionem Pꝛimo em̃ fides confert credẽti peccatoꝝ remiſſionem. Actu.x. de xpo dicitur. Puic omnes ꝓphete teſtimoniũ ꝑhibent remiſſi⸗ onem pctõxꝝ accipere ꝑ nomẽ eius omnes qui credunt in eü Exemplũ Jone.iij. Cre diderunt viri niniuite domino et pᷣdicaue⸗ rũt ieiunium. Docet Ariſto. pᷣmo rhetoꝛi⸗ ce in principio. ꝙ tria ſuntq̃ faciũt dictum alicuius credibile.qᷓ;uis nõ demonſtratiue loquatur videlicet pꝛudentia.virtus et be niuolentia Cuius cauſa eſt fm eum.qꝛꝓp ter oppoſita iſtoꝛũ diſcredimus alicui non demonſtratiue loquenti videlicʒ. Autꝓp ter impꝛudentiã.qꝛ reputamꝰeũignarum aut ꝓpter malitiã· qꝛ qᷓ;uis veꝝ ſciat nõ ta mẽ eſt amicus veritatꝭ ⁊ iuſticie.aut ꝓpter vefectů beniuolentie.qꝛ in caſulicʒ ſit ꝓꝛu. dẽs ⁊ vᷣtuoſus nõ tñ reputamꝰeũ ita beni⸗ uoluʒ ꝙ velit nobis ↄſulere qð nobis expe diẽs iudicat. Sed qñ iſta tria cõcurꝛũt in cõliliarioſeilicet ꝙ reputamꝰ eũ pꝛudentẽ M.iij. ————————— 1 1 13 3 3 8½ 3 Nectio virtuoſum ⁊ nobis beniuolũ tũc abſqʒ du⸗ bio credimus dictis eius.qᷓ;uis ea nequaq; demõſtret Sic de criſto loquamur ꝙ vehit in mundũ ꝑſuadere⁊ pdicare.nõ dicta ſua ſcientifice demõſtrare.⁊ ideo doctrina ſua non ſcĩa ſed fides nominatur. Sůt tamen dicta ſua nihilominꝰ credibiliaꝓpteꝛ tres rõnes predictas Tũ quia in eo viguit pꝛu dentia.ců eſſet ſapia dei patris.tũ qꝛ in eo fuit virtꝰ. quia omnia bene fecit. Mar.vj tũ qꝛ in eofuit beniuolẽtia ad nos· quia di lexit nos ⁊ lauit nos a peccatꝭ ñis in ſang⸗ uine ſuo. Apoẽ.i.et iõ ſignãter diẽ põ. Te ſtimonia tua credibiliafacta ſunt nimis Scðo oꝑatur fides demonioꝝ confuſionẽ Mar.vit. Signa eos quiĩ me crediderit ſequẽtur. In nomiĩe meo demonia eijcient. Et ideo fides dicit᷑ ſeutũ ſpũale in quo de⸗ momia vincimꝰ. Eph.vi. In omibꝰ ſumen tes ſcutum fidei in quo poſſitꝭ omnia tela nequiſſimi ignea extinguere. Diẽ Pap. et habet᷑in expoſitione ſuꝑ Juuenaſẽ Satyra ij. ꝙNuma pompilio facrificãte cecidit qͥd dam ſcutum de celo quod antile dem̃ fuit. datũqʒ eſt 7ᷣſpon ſum ꝙ illuc foꝛet romanũ imperium terminatũ vbiantile foꝛet ßᷣua⸗ tum Iuma vndeci alia ſcuta fecit vt eẽnt duodecim numero. vt illud quod ð celode ciderat maneret occultũ Moꝛaliter ſcutũ fidei de celo cecidit quãdo chꝛiſtus veniẽs de celo fidem hoĩbus pᷣdicauit vt vbicũqʒ fuerit ſcutũ iſtud ſeruatum.demonis extir pabitur dominiũ et ꝑſeuerabit diuinũ im⸗ — Pee aũt ſcuta duodecim ſunt qꝛ dei articulos duodecim aplifundauerũt Iſtud ſcutũ liberat a demoĩbus.qð in da⸗ niele figuratũ fuit ↄuenienter.qͥ licʒ in la⸗ cu cũ leonibus moꝛaret᷑.nulla tñ leſio inuẽ⸗ ta eſt in eo.qꝛ credidit de ſuo. Dañ. vi Tertio confert fides optatoꝝ conſecutõem Mar.xi. Duecũqʒ orantes petitj credite. qꝛ accipieti⁊ fiet vob.MS B Narrat magiſterĩ hiſtoꝛijs. ꝙ ců alexãcer veniſſet ĩmõtes caſpios miſerũt ad eum filij capti uitatꝭ decem tribuũ egrediendi licentium poſtulãtes.cũqʒqᷓſiſſet cauſaʒ captiuitatis rñderunt.ꝙ eo qꝛ receſſiſſentg deo iſrł᷑ vi⸗ tulis aureis ĩm olando et per pꝛopkas dei detñ eſſe eos nõ redituros Tũc rñdit alex anderꝙ artiꝰeos icluderet. Cũg anguſta viaꝝ inciperet obſtruere molibꝰ bitumina ⸗ tis ⁊ vidit humanũ laboꝛẽ nõ poſſe ſuffice⸗ re ogauit deũ iſrael vtillð opus cõpleret Et ecce nutu diuino prerupta mõtium ad ſe inuicẽ acceſſerunt.⁊ factꝰ eſt locus ĩmea⸗ bilis.⁊ vt ait Joſephus. Deꝰ inqͥt qd factu rus eſt ꝓ fidelibꝰ ſuis.cũ pꝛo infidelibꝰab eo auxiliũ petentibus tãto miraculoꝝ iſig ⸗ nia voluit oꝑari: Exemplũ ad iſtud patet Joß.iij.ð regulo· cuꝰ filius infirmabatca pharnaũ Luiꝰ reguli fides. licet eẽt dimi⸗ nuta qꝛ non credidit xp̃m poſſe ſanarefili⸗ um ſuũ niſi ð ſcenderet coꝛpoꝛaliter ad eũ. ſalutem tñ filio ĩpetrauit. Patet eti iſtud exemplũ in cẽturione. Mat. viij. Eui ꝓſa lure ſerui depcanti finaliter reſponſuʒ fuit Vade ſiẽ credidiſtifiettibi. Quaſtofi⸗ des bene credenti cõfert electoꝝ bñdictio⸗ nẽ.Ioh.xx. Dixit ieſus.qꝛ vidiſti me tho ⸗ ma credidiſti.beati qͥ non viderũt et credi⸗ derunt Qð exponẽs Bꝛeg diẽ ſie In hac ſnĩa nos ſpecialiter ſignati ſumus.quieum quẽ carne nõ videmꝰmẽte retinemus.ſitñ fidem nr̃am oꝑibus ſeq̃mur. Ille etenive⸗ re credit qͥ exercet operando qð cꝛedit. Di⸗ ſtinguũt aũt doctoꝛes defide ꝙ fides q̃dã eſt infoꝛmis.q̃dam foꝛmata Infoꝛmis eſt qñ ẽſine cai tate ſic eſt in mal demoĩbus? alijs hoibꝰ Foꝛmata ðꝛ qñ caritate viuifi⸗ ca᷑ Et iðᷣo dicit mg̃ ſeniaꝝ li.iij. di. xxiij Alið eſt credere deũ ⁊ alið in deũ.et aliud deo credere Credere deoẽ credere eẽ veraqᷓ; loquitur.qð ⁊ mali faciũt. et nos credimꝰ ponini ßnon in hoĩem Credere deũeſt cre dere ꝙ ipſe ſit. qð etiã mali faciũt Cerdere in deũ eſt credẽdo amare ⁊ amãdo in eũire Et hec eſt illa credulitas ſola q̃ facit hoieʒ ſiue aĩam hoĩs eſſe rectã · Per cuiꝰcõtrarũ ðꝛ Abacuc.ij. Qui incredulus eſt aia eius non erit recta inſemetipſo. Juſtus aũt efi de ſua viuit ⁊ ſignãter dicit ꝙ aĩa incredu⸗ li qui fidẽ foꝛmatã non hʒ non eſt recta. Vbi notandũ ꝙ eſt ð aĩa hũana moꝛaliter ſicut de triangulo naturaliter conſtat eſſe. Nullꝰ em̃ triangulꝰplures angulos rctõs hye poteſt ſed tm̃ vnñ. ⁊ tamẽ abillototus triangulus denoĩatur rectangulus vel oꝛ⸗ togonus.ſic in penultima concluſiõe elẽco⸗ rũ.⁊ pᷣmo Euclidis ptʒ. Cuiꝰ figuraʒ ipſe pythagoꝛas noĩauit dulcarnõ· Sicut em narrat Alerander nequã libꝛo de naturis reꝝ. duicarnõ fuit figura pythagoꝛe.et ðꝛ dulcarnon a dulia carnis.i.ab imolatione amis tauri. quẽ ideʒ phus imolauit Joui ob inuentõeʒ detẽ ↄcluſiõis.S D Zb hach̃ concluſione habeoꝙ totus triãgulus ab vno angulo recto trianguli denoĩatur rectangulus Et eodeʒ mõ eſt de aĩa hñana moꝛaliter Aia em̃ hũana triangularis eſſe dinoſcituꝑ memoꝛi.intelligentiã.et vo⸗ lůtatem Vn Aug x de trini. ca.xvxiij nul⸗ laiſtaꝝ ꝑſonaꝛũ ſeu viriũ ðꝛ amima eẽrctã niſia ſola voluntate Non em̃ ðꝛ anĩa recta pter bonitatẽ meõꝛie.nec a ſubtilitate ĩtel igentie Multi em̃ reperiũtur valde fecũ⸗ de memoꝛie⁊ ſubtilis ⁊ ꝑſpicacis intelligẽ tie.qͥ tñ nõ ſũt recti nec iuſti.ĩmo qñiqʒ val⸗ de diſtoꝛti ⁊ iniuſti. Relinqͥtur q ꝙ aia hũa na ðꝛ eſſe recta a ſola volũtate.a q ſola exr⸗ ſtente recta bõ dicitur iuſtus ⁊ rectꝰ.⁊ iõ rõ nabiliter cõcludit ZAnb.vijj. de li. arbi.ꝙ iu Kicia ẽ rectitudo volũtatꝭ Eſt ꝗᷓ magna va nitas ꝙ hõ nittittotj viribꝰillas ꝑtes reti⸗ ficare q̃ eum nõ faciunt rectũ.⁊ illã potenti am dimittat incultaʒ a qua tota ipiꝰ ſumit᷑ rectitudo Sunt em̃ homines cõiter curioſi vt multaꝝ ſcientiaꝛũ veritates memoꝛiter teneant.et eas per intelligentiã diligenter diſcutiũt.ſʒ ꝙ volũtas eoꝝ amoꝛe dei⁊ꝓx imiinflãmetur non curãt:a qua ſola hõ ðꝛ rectus Cañ:i. Recti diligũt te:et iõ non in merito plangit ꝓpheta Mich. vij. Perijt fanctus de terra ⁊ rectus in hoĩbus non eſt Luius cãaſſignat᷑. Ecẽs. vij. Solũmoda hoc inueni ꝙ deus fecit hoĩem rectum⁊ ipe ſe in miſcuit infinitꝭ q̃ſtionibꝰ Et iõ vt retẽ credamus ⁊ benedictionẽ electoꝛũ habea⸗ mꝰ.fidẽ nraʒ catholich caritate informare debemꝰ Balꝛiij. Qui ex fide ſũt bñdicent᷑. Lectio.cxcviiij. Sſcöſe enim ſa crificabant iuſti pueri bondxꝝ iuſticie legem in cõcoꝛdia diſpoſuerũt ſimul inter bona ⁊ mala recepturos iuſtos.patrias decantan tes laudes KReſonabat aũt incõueniens in⸗ imicoꝝ vox ⁊ flebilis audiebat᷑planctꝰplo⸗ ratoꝛum infantiũ: Poſtqᷓ; tacta eſt ꝓlaga mirabilis q̃ pᷣmogenita fuerunt occiſu. hic agit de planctu miſerabili qͥomnes vniuer crcvui ſalr ſunt lamentati. Et circa hoc duo facit Nam pᷣmoagitur de hebꝛeoxꝝ leticia et ex⸗ ultatione.ſcdo de egyptioꝝ lamẽtatione et triſticia.ibi Reſonabat · Lirca pᷣmũ nar⸗ rat ꝙ hebꝛei nocte illa inſtiterunt totaliter laudi dine opere. corde.⁊ oꝛe Opꝑe qʒ ſacri ficabãt. coꝛde qꝛ ad legem iſtã fuandam ſe arabant:oꝛe qꝛ laudes deo decãtabant.⁊ be eſt ꝙdicit Zbſconſe em̃ ſacrificabãt in⸗ ſti pueri bonoꝝ.i.hebꝛei filij patriarcharũ occultefecerũt phaſe Exoð̃:xij. quod etiã de nocte fecerũt.ſiẽ ibi patet Et indomibꝰ incluſi Et iõ abſconſe fecerũt⁊ qᷓ;tũ ad tꝑs et quãtũ ad locum⁊ figurã⁊ modũ Abic ditũ fuit illð ſacrifitium.qꝛ figura fuit ſa⸗ crificij nri in noua lege Et iuſticie legeʒ ĩ cõ coꝛdia diſpoſuerũt iſtud bonũ foꝛe in ꝑpe⸗ tuum de celebꝛatiane phaſe in cõcoꝛd ia.i. in conſeruatione gent? illius. qꝛ extraneus non veſcebatur ex eo niſi circumcideret᷑ fm ꝙ pᷣceperat eis deus. Et ecce quõ diſpoſue runt ſe in coꝛde tripliciter Nã diſpoſuerũt ſe deo foꝛt obediẽtes. diſpoſuerunt ſe foꝛe patiẽtes ·⁊ diſpoſuerũt ſe foꝛe gras deo agẽ tes. Duantũ ad pᷣmuz diſpoſuerũt legem in concoꝛdiã ſicut expoſitũ fuit: QDuõtum ad ſcðᷣm diẽꝙ diſpoſuerũt ſe iuſtos receꝑ⸗ turos ſimiliter bona et mala.i.diſpoſuerũt patiẽter⁊ equanimiter ſe receptuſos a deo tã ꝓſpera qᷓ; aduerſa. aduerſa ſine murmu ratõe. ꝓſpera ſine elatiõe. Quãtum ad ter⸗ tium dicit ꝙ hec diſpoſuerũt decãtãtes lau des p̃ias·i.laudes qs a pr̃ibus didiceraut qð eſt cõtra nõnullos qͥ non laudes ſancto rum patx ſʒcantilenas p̃eligunt cãtare me retricũ. Rilia lra hʒ. Patrioĩm decãtantes laudes.⁊ ſnĩa ptzʒ. Sed q̃lirer tũc ſe habuerunt egyptij declarat᷑ cum ſeqͥ tur. Reſonabat aũt incõueniens inimicoꝝ diſcoꝛdãs egyptioꝝ vox Erãt em̃ plangen tes ſine concoꝛdi ⁊ ſine cõueniẽti ꝓpoꝛtio ne erexerũt voces ſuas ⁊ flebiles audieban tur plãctus ploꝛatoꝝ infantium Magna em̃ fuit materia doloꝛis tot innocẽtes occi diſimul. ⁊ ſubito cõſiderare Eircs illãclau ſulã Juſticie legeʒ in cõcoꝛdiã diſpoſuerũt Notãdũ eſt ꝙ rectoꝛes reipublice quicũqʒ circa leges ſtatuendas ad cõmoduz ſubdi⸗ toꝝ in his verbis q̃drupliciter infoꝛmãtur 1 5 8 i . ectio fiamt ſubtilitateʒ mature deliberationis et vtilitatem ſecure cohabitatõnis.autoꝛita tem mãſure obligatõis ·⁊ equalitatẽmẽſu⸗ reet diſtributionis Pꝛimo mõ vt qͥ ad ſub pilitatẽ debito mõ ſtatuãtur reqͥritur matu ritas deliberationis ⁊ hoc notat᷑ cũ dicitur Diſpoſuerũt?Ilð em̃ ſubito neqʒ ex obrup to pñt leges vriliter ⁊ vniuerſaliterſtatui. ön cuiꝰ figurã Moyſes cũ dño.xl. diebus it qñ legem ſcriptã accepit. ꝑ qd etiam tpᷣs ieiuniũ fecit continuũ ad deſignãdũ ꝙ legiſlatoꝛes ſobꝛietati nõ feſtis ⁊ conuiuijs vacare debent ꝓ tꝑe q leges condit. Sũt — em̃ leges q̃ oꝛdinãtur ad bonũ aĩe pᷣncipa/ lioꝛes medicaminũ q̃ oꝛdinãtur ad bonũ coꝛ ꝑis.ſic diẽ. Ariſt.iij. Poli. Cũ leges medicinales homibus nõ dẽtur ſine pꝛeuia meditatòe ſolicita et ſecura ſeu ma⸗ tura.cõſtat ꝙ nec leges moꝛales ſine matu ritate debita dart debent Et iõ ſcribit Ju ⸗ ſtinianꝰin ꝓlogo inſtitutionũ.ꝙ cũ ſumma diligentia etſummis vigilijs ꝑ pꝛudẽtiſſi moꝝ viroꝛũ ſol ertiõ leges fecit in illud vn um volumen cõpingi Eſt em̃ legiſpoſitiuũ pꝛicipalis ꝑs politice.⁊ maxime neceſſari⸗ um eſt cõmunitati hũane ꝙ aliqͥ fiant boni legiſpõitiui ſiue legiſlatoꝛes ſiẽ docet Ariſ x:ethi. Pꝛobat em ibidẽ Ii riſ.ʒbh vltimis capitulis tres ↄcluſiones. Pꝛima ad faci endũ hoĩes virtuoſos non ſolũ ſufficit ſer⸗ mo ꝑſuaſiuus Scðaẽꝙ ad hoc neceſſaria eſt bona ↄſuetudo Tertia eſt ꝙ bona ↄſue tudo ſine bonis legibꝰ haberi non ꝓõt Pꝛi ma cõcluſio ꝓtʒ.qꝛ iuuenũ aliqui ſunt libe rales. aliqͥ degeneres.⁊ aliqͥ iſanabiles. Li berales ſunt qͥ apti nati ſunt fugere turpes delectatiões ex ſola verecũdia Degeneres ſůt ⁊ inobediẽtes qͥ qualeſcũqʒ delectatões pꝛoſequũtur niſi ꝑ penã contrariam caſti⸗ gentur Inſanabiles ſunt qͥ neqʒ ꝑſuaſioni bus neq; penis a pꝛauis delectatòibꝰ retra hunt᷑. Pꝛo bonis aũt iuuenibo ſufficit ſer/ mo pſuaſiuꝰ qͥ ſtatim alliciũtur àd vᷣtuteʒ. cõſiderata turpitudine vicioſe delectatõis et pulcritudine honeſte vᷣtutj Pꝛo ĩobedi entibus⁊ rebellibꝰ non ſufficit fmo ꝑſuaſi uus ſʒ reqͥruntpene ⁊ punitõtes in pſonis vl in rebus. Pꝛo inſanabilibꝰ qͥs nos incor rigibiles vocamꝰ req;ritur extermĩatio ſiue mozs Diẽ. Balienꝰ in dynamide vt recitat bone ↄſuetudincoieis reluent. C victoꝛinꝰ.xxxi.li.ſuo nataliũ.ca.ccij. Om⸗ ne zuriliũ medicine totiꝰcoꝛꝝ is triptitũẽ vicʒ medicamẽto.ferro⁊ igne. Dõ ſimedi camẽto curari nõ poteſt. ferro⁊ igne curet᷑. Si aũt nec ferro nec igne curet᷑. qð ar nlio iſtoꝝ trlũ curari poterit incurabile eſtimet. D WMoꝛaliter medicamentum eit occulta correptio⁊ caritatiua.ferrũ procla matio.ignis excõicatio.vel ſeqͥſtratiocoꝛꝑ alis. Et qͥ nullo iſtoꝝ triũ ẽ curdbil inſana bil iudicat᷑.cui dẽt᷑ moꝛs vel exteriatio im Ariſt. Patet ꝙ non ſufficit ad hũanam virtutem ſolus lermo ꝑſuaſiuꝰ. Scda ve⸗ ro ↄcluſio ꝙ ad hoc neceſſario bona ↄſuetu do reqratur ſequit᷑ ex pᷣdictꝭ Illð em̃ necel ſariũ eſt ad ſaluteʒꝑ qð exterminat᷑ paſſio nclinãs ad vitiũ.; hmõi eſt ſola bona con⸗ ſuetudo.ꝗᷓ⁊c̃.qꝛ ſiẽ dictũ eſt ſola doctrina nöõ lufficit T riplex em̃ fuit antiquoꝝ ſnia ð eo qð eſt homines vᷣtuoſos fieri Dixerũt eĩ quidã ꝙ hoies fiunt boniꝑ naturã pu⸗ ta ex naturali ↄplexione cũ impꝛeſſiõecoꝛ⸗ poxꝝ ſuperceleſtiũ Alij dixcruntꝙ hoies fi unt boni ꝓpter exercitiũ. Tertũj dixerit ꝙ per doctrinã.⁊ iſta tria dicta ſunt aliqliter — vera Jam qᷓdam mox a natiuitate ſunt di ſpoſiti ad foꝛtitudinẽ vel temperʒtiam 6 hec naturalis diſpoſitio eſt virtꝰ ſperfecta ſiẽ:ðꝛ.vi.ethi · Vñ ad eius ꝑfectionem re⸗ quirit᷑ doctrina q̃ eſt ꝑfectio rõnis Sʒcum Ftutes moꝛales ſinti appetitu. nõ ſufficit cum naturali diſp ſitione doetrina.ſed vl terius reqͥritur ↄſuetudo ꝑ quã iple appe⸗ tirus iclinetur ad bonũ. Pʒ em̃ ↄſuetudo bona quandã violentiam iclinantem ad bo num. Exq patz ꝙ ad bonitatẽ moꝛũ reari⸗ tur bona ↄſuetudo. Tertia cõcluſio viczꝙ ad bonã ſuetudinem requirũtur bonele⸗ ges ſic oñditur Bona cõſuetudoiõneceſſa ria ẽad bonos moꝛes.qꝛ conſuetudo bona inducit neceſſitatem quandã ad bonũ.ſed hec neceſſitas ſine legibu s bene oꝛdinatis non hẽtur Pabet em̃ lex quãdã vim coacti uam inquãtũ ꝑ multitudineʒ vel ſaltemꝑ aliquã ſcʒ perlonam q̃ vicẽmłtitudinis ge⸗ rat inſiituit᷑.⁊ ideo neceſſariũ eſt haberebo nos legiſlatoꝛestũ pꝛopter iuuenes qͥ ſine difficultate a vanis non retrahũtur. tuꝓp ter viros in ꝑfecta etate.vt ꝑ leges bonas cxcxiiit Requirunt ð leges quantũad ſut inſtitutõ nem ſprilſtatẽmature deliberatõis · qð no ⸗ rarurcũpᷣꝛ Diſpoſuerũt Ecẽrxit. In om⸗ ni ſapiẽtia diſpoſitõ legis. Secũdo reqͥrũt eges vtilitatẽ ſecure cohabitatõis.hec eſt cauſa finalis legũ vt homines pñt adinui⸗ mn chcoꝛditerhabitare. qð notatur ci ðꝛ In concoꝛdia. Uñ dicit Ariſ.iij. politi.ꝙ viuitas eſt conmuſcatio bonaxꝝ actionũꝓp⸗ ter bñ viuere ex gẽtibus⁊ domibus gratia vite ꝑfecte ⁊ per ſe ſufficiẽtis.viij Ethi.ca. 1·.7 Fumicicia maxime videt᷑ continere ci ulrates. ⁊ legiſpoſitoꝛesmagis ſtudentcir eam; circa iuſtitiam: Lbcoꝛdia eij alt ijd ſimile amicicie videt᷑ eſſe Pãc nůt ma x me appetunt⁊ cõtentionem inmicã eriſtẽ tem maxime expellüt Pec Zriſ. Et ið ß̃m Iſið.ij. ethimo.ca:iiij. In deſcriptione po puli cadit concoꝛdia. Bicit ẽ Fpopulus dane młtitudinis cetus iurſchſenſu et vohcoꝛdi cõione ſociatus Et ↄcoꝛdat cum dictj Augf.de verbis dñi in mõte ſermõe krvi. vbi conmẽdans vnitatẽ diẽ ſic. Vnũ cogitate fratres meix⁊ videte in ip̃a multi tudine.ſi delectat niſi vnñ Ecce xoꝓpicio m multieſt/ Quis vos ferret niſi vnũſ ape retis Vñ de multf quies iſta Da vnñ ⁊ po pulus eſt tolle vnü⁊ turba eſt Hec Aug. Scðo rñ de eiui.cap̃: xxi.dicit Augꝰ.quid ſit pplłom ſniam cipionis:⁊ dicit ꝙ reſ ublica eſt res popult.populũ autem dicit Scipio nõ dem cetũ multitudinis.ſʒ cetũ iuris cõſenſu? vtilitatj cõmunione ſociatũ iliam ad huc replicat diffinitionẽ popuii xix. de ciui.deica.xxij. q̃ eſt talis Populus eſt cetꝰ multitudinis rõnalis.reꝝ quas di ligit cõcoꝛdicõione ſociatꝰ Prima tñ dif⸗ finitio videt᷑ melioꝛ q̃ populũ ponit eſſece⸗ tum iuris ↄſenſu ſociatũ Sed in oĩbus itꝭ diffinitionibꝰſatis liq̃t ꝙ nulla multituda ſine concoꝛdia populi dici poteſt Res vero Publica ſine populoeſſe nõ põt Eriõ dicit. Augꝰ recitãs verba Sciplonis.ij. de ciui. dei.ca· xxi.ꝙ quẽadmodũ armonia in cãtu rſt. ita eltcõcoꝛdia in ciuitate Sicut eiñex diſtinctj ſonis in fidibus.in tibijs concoꝛs cõcentꝰefficitur.ita ex ſũmis infimis ⁊ me dijs interiectis oꝛdinibꝰ concoꝛdia ſtatuit᷑ ciuitatis. hec cõcoꝛdia hec vnanimitas et dilectio mutua finis eſt quẽ leg poſitoʒ in tendit Roma. piij. Plenitudo legis eſt di⸗ lectio. Et.i. Timot ÿꝛi.inis aũt pꝛecepti eſt cartas Tertio requirũt leges in repub lica qualẽcũqʒ autoꝛitatẽmòfure obligati onis. vt ſiẽ nan ſine ſũmo cõſilio inſtituunt᷑ ita nec ſine cauſis marinus abꝛogẽtur: Re⸗ citat añtZriſ. legẽ Jpodami vni deanti quis legiſlatoꝛibꝰin.ij. Poli. in multis.et ſpecialiter qꝛ ſtatuit talem legẽ quantũ ad legiſlatoꝛes ꝙ quicũqʒ adinneniret aliqͥd nouũ expediens ciuitati. honoꝛẽaliquẽre⸗ portarer. et qꝛ iſta lex videt᷑ habere bonam pparentiaʒ. occaſione huiꝰ legis diſputat iſtam q̃ſtionẽ D Ttrũciuitati ſp expediat mutare pr̃ias leges ꝓ melioꝛibul legibus nouiter adinuẽt Et videqꝙ ſic.q̃⸗ drupliciter Tũ qꝛ ſicẽin alijs artibꝰqbuſ cũqʒ ſiẽ in medicinali⁊ in muſica ꝙ aliqua appꝛobata ab antiqͥs doctoꝛibꝰſunt muta ta.tũ qꝛ multe de legibꝰ talibꝰ ſunt valde barbarice⁊ irrõnabiles.ſi ꝙciues poterãt vendere vxoꝛes ſuas pꝛo ferro.tũ qꝛ hoĩes antiq́ fuerũt q̃ſi bꝛutales et inſenſati.tũqꝛ leges ſunt ſcripture vntuerſaliter. actꝰ aut hoium ꝑticulares ſ uht et varij.nec pñt ꝑ⸗ vnã legem regi Ad iſtãqᷓſtionẽ vult An. dicere ꝙ nullo mõ expedit ciuitati ꝙ facili⸗ ter mutet vel abꝛoget leges antiq̃s pꝛo no uis legibus etiũ ſialiqd modicũ vtilitatis ciutatiꝓuemtret ꝑ nouas. Et iðo dicit ꝙꝛil la lex Jpodami malafuitq ſtatuit pacin⸗ uenienti nouam legẽ⁊ vtileʒ ciuitatialiqͥs bonoꝛ daret᷑.qꝛ ꝑ hoc iuuenes et ingenioſi inſiſterent circa adinuentionẽnouaꝝ legnʒ ſb ſecie bonicõis ⁊ ad abrogationẽ veteꝝ. ſic de facili inducerent mutatõem totiꝰ po licie Et i dſcit Ariſ. ꝙ leges antiqᷓ de bent eſſe magne reuerentie ⁊ ſtabilitatꝭ. Uñ fa ⸗ ciliter condere leges nouas ⁊ mutare anti⸗ qs eſt multipliciter nociuum · qꝛ hoc nihit aliud eſt q; aſſuefacere hoĩes ad ſoluẽdum leges ⁊ dd paruipendendũ obligationem legio.⁊ ideo meliꝰ eſt ſinere modicos et le⸗ ues erroꝛes qᷓ; ſoluere leges ãtiq̃s. qꝛ qᷓ fre quẽter leges mutant. plus nocẽt qᷓ; ꝓſunt⸗ qꝛ aſſuefacũt ciues ad nõ obſeruãda ſtatu tapꝛincipũ⁊ ꝑꝛecepta. Vñ tenet Ariſ.ꝙ ꝗᷓ faciliter legẽmutat, legis vᷣtutem debi⸗ litat · Nec eſt imile ſcðm eñ de aribus⁊ le gibus Nam virtꝰet efficacia artiũ⁊ ſciaꝝ 3 fundatur ſuper rõemet ef talt ratione na⸗ turali habet vim ſuam Leges aũt poſitiue in multꝭ non habent obligationẽ niſi ex cõ⸗ ſuetudine ⁊ obſeruãtia ⁊ vetuſtate.⁊ iõ de⸗ bilitare conſuetudinem eſt debilitare legẽ f. de legi.et ſen. conſul. et longa conſuetu/ dine.l.non oĩim Non omnium que a maio ribus ↄſtituta ſunt rõ reddi poteſt. et.l.ſe⸗ quenti. et ideo rões eoꝝ omniumqᷓ inſtitu⸗ untur inquiri nõ opoꝛtet al ioqui multa ex his qᷓ certa ſunt ſbuerterẽtur: Si vero eẽnt aliq̃ leges antique q̃ manifeſte cõtinerẽt ꝑ⸗ nicem ciuitatj de maturo conſilio abꝛogari veberent.ſed nullo conſenſu.nec hoc cõiter frequentaret᷑. Et ideo dicit ſignanter. Va leriꝰ li.ij. de inſtitut; Maſſilienſiũ ꝙ ĩ eoꝝ ciuitate condita vꝛbe ſeruatꝰ eſt qͥdaʒ gla⸗ dius vſqʒ ad tẽpus ſuũ qͥ noxij iugulaban⸗ tur.rubigine exeſus ⁊ vix ſufficiẽs miniſte rio.ſed iudex in minimis quoqʒ rebus om ⸗ nia antique ↄſuetudinis monimẽta ſuare debet In huiꝰ figuram lex moſayca in lapi dibus ſcripta erat Leges etiũ romanoꝝ in duodeci tabulis eburneis ſcribebantur in ſignum ſtabilitatꝭ et indelibilitatis future arrat ad iſtũ ꝓpoſitum Trogꝰ pompei li.vi.ca.v:de ligurgo. E Pfto req runt leges equalitatẽ menſure ⁊ diſtributi onis.vt vicʒ leges ſint omnibus cõmunes ui ſunt einſdem conditiõis.vt qð vnita/ lium liceat omibus liceat ·et qð ĩterdicitur vni.omnibꝰ ſit inrerdictũ. Poctñ ſic ĩtelli⸗ gi nõ debet ꝙ omiĩs lex equaliter omnes ci⸗ nes cõplectatur cũ alie leges debeãtur mi⸗ litibus.alie agricolis.alie artificibꝰ.alie do minis.alie ſeruis. ſed oĩbus eiuſdẽ ſtatus cõditionis debet lex eis data eſſe cõmums et ideo qͥ volunt aliquã rempublicã ſeu cõ munitatem qᷓ;cunqʒ conſtituere ex ꝑſonis omĩno equalibꝰ.neceſſario ðᷣſtruũt oꝛdinẽ et pulcritudinem reipublice que ſtat in di⸗ nerſoꝛũ graduũ conuenienti ꝓppꝛtõne. vt dict Augꝰ xix. de ci.ðica.xxiitj.ꝙ pax omni um reꝝeſt tranquillitas oꝛdinis Oꝛdo ve ro eſt parium⁊ diſpariũ reꝝ ſua cuiqʒ loca tribuens diſpoſitio Ac per b vbi eſtommi moda paritas ibi nullus ẽoꝛc Ariſ.dic. vij. politi.ꝙ lex ẽquidã oꝛdo.⁊ bona legiſla tio eſt bona oꝛdinatio.er.iij. politi.dicit ꝙ iuſtum eſt equales ſchm ÿtutẽ· equale me⸗ ritũ recipere · et inequales inequale:Eſt eĩ vnjtas cuutatꝭ ſicut vniras animalis que in bona pꝛopoꝛtione conſiſtit. Lectio.cc. — Imih aũt pe na ſeruus cũ domino afflictus eſt et popularis homo regi ſimilia paſſus. Similiter ergo omẽs vno noĩemoꝛtj· moꝛ tuos habebant inumerabiles.necem̃ ad ſe peliendũ viui ſufficiebant. quoniã vnomo mentoq̃ erat pꝛeclarioꝛ natio eoxꝝ extermi nata eſt Deomnibꝰ em̃ non credẽtes ꝓpter beneficia tunc cũ pᷣmũ fuit exterminii pᷣmo genitoꝝ ſpoponderũt ſe populũ deieſſe Poſtqᷓ; actũ eſt de mirabili exterminatiõe pꝛimogenitoꝝ in egypto q;tus ad qualita tem eius Pic agitur de eiuſdẽ pene magni tudine qᷓ;tũ ad ipſius multiplicẽ acerbita⸗ tem Circa qð tria facit. Pꝛimo oñditqꝙ ila pena nulli pepercit ꝓpter generi nobi⸗ litatem Scðᷣoꝙ nulli pepercit ꝓptertꝑis impoꝛtunitatẽ Et tertio ꝙ nulli pepcit la tus inſenfibilitatem.ſcða ibi. Cũ em̃qetũ tertia ibi. Tunc cõtinuo Crica primũ di cũtur triaIã primo enarratur pene gene ⸗ ralis indifferẽtia. Scðo ſepulture legalis inſuffitientia Tertio contritiõis aliqualis euidentia Circa pꝛimũ dicit ꝙ in pena ip plage qua extermiabãtur egyptioꝝ pꝛimo genita fuit duplex indifferentia.qꝛ cõmu⸗ miter ⁊ indifferenter affiigebãtur dominus ⁊ ſeruus rex ⁊ vulgus Simili inquit pena ⁊ẽ. Et ex hoc ↄcludit ꝙ oœẽs ſimul vno noĩe moꝛti moꝛtuos habebãt innumerabiles⸗ Inſufficientia vero ſepulture ſubiungitur pꝛo tantoꝙ moꝛtui fuerũt tot quot viuide fecerunt pᷣtriſtitia.nec ſuffecerũt ad ſepeli endũ moꝛtuos Vñ ſubdit Nec em̃ ad ſe⸗ peliendũ ſufficiebant. quoniã vnomomẽto ꝗᷓ erat pꝛeclarioꝛ natio eoꝝ.idẽpꝛimogeni ta.exterminataẽ ⁊c̃. Et tertiũ aliqualis cõ tritionis euidẽtiaqᷓ tunc in egyptijs appa⸗ ruit. ꝙ illi qui nullo mõ volebant credere pꝛopter ipſa beneficia.tunc qñ ertermini⸗ um factuz eſt primogenitoꝝ ſpoponderũt ſe populũ dei eſſe.id ẽpromiſerunt ſe velle ſubijci deo tali pacto ꝙ plaga ceſſaret Vek legitur aliter de hebꝛeis qͥ ante moꝛtẽpꝛi⸗ mogenitoꝝ viſis alijs plagis egyptiorũet cc beneficijs ſibip̃ſtitit nõ crediderũt pfecte in deum:ſed tuc pꝛimocum viderentꝰnoꝛ tem pᷣmogenitoꝝ confeſſi ſunt ſe populum deieſſe. Et nota ꝙ tria pontur hic hiſtoꝛi aliter peccata que quotidie fieri cernimus inter gentes Diciturem̃ ꝙ deqᷓ⸗ libet familia iacebat vnꝰ moꝛtuns.⁊ ꝙiſte erut de natione clariori.qꝛ pᷣmogenitꝰ. Et viſa illa piaga egiptij egert penitẽtiã fictᷓ et ſpoponderũt ſe filios deieẽ. Iſtomõ mo⸗ raliter ſi ſcrutemur vix eſi alicq domns vel familiaĩ qua nõ iacet aliquis mortuꝰpctõ immo forte plures.qꝛ ſtultoꝛũ infinirꝰ eſt numers Ecc̃s.pᷣ. tẽconſideremꝰad ocu lum.illi qui deberẽnt eſſe pꝛeclarioꝛes⁊ no billores genere plurimũ inueniuntur moꝛ⸗ tui moꝛteculpe. Item ⁊ h ꝑpendere poſſu mus euidẽter ꝙficta eſt penitẽtia nõnullo rum · qui tꝑe infirmitatis vel aduerſitatis clamant ad deũplus timoꝛe pene qᷓ; amoꝛe iuſticie. Et iõ qñ reſtituuntur ſanitati vel pꝛoſperitati.redeũt ad ſolitum ꝑuerſitatẽ ſicut de lupo metrice dicit᷑. Peu cũ langue ⸗ bat lupus monachus eſſe volebat. Sʒ dñ conualuit manſit vt añ fuit Itẽ Dum fero languorẽ fero religionis amoꝛem Expers languoris non ſum memor huius amoꝛis Sic anthiochus a ðoꝑcuſſus ꝓmiſit ſe in⸗ deum futurũ et omnem̃ locuʒterꝛe ꝑambu ⸗ latuꝝ⁊ pᷣdicatuꝝ dei poteſtatẽ.ij · Mach⸗ ix. qð non fecit Circaillãclauſuiam. Po pularis homd regi ſimilia paſſus: Hotan/ dum eſt ꝙ aliqua circa ſtatũ regium decre⸗ uerũt antiqͥ ſolicitius obſeruãva.ſcʒ pꝛela⸗ tionis regie neceſſitatẽ.inſtitutiõis cõgꝛui tatem.executionis autoꝛitatẽ et bone con uerſationisꝓ bitatem¶ Circa pꝛimũẽ ad unertendum ꝙ neceſſitatẽ regie ꝓꝛelationis pulcre declarat Petrus raueñ in ſuo epi⸗ ſtolari epla. p. dicit ſic Zd extollenda iuſto rum pᷣconia ⁊ repᷣmendas inſolentias trãſ⸗ greſſoꝛũ pꝛoſpiciens e celo iuſticia erexit in ppłis regnantium ſolia⁊ diuerſorum pri⸗ cipum poteſtates. Caruiſſet nãqʒ libenti⸗ hůana conditio iugo dominij nec libertatẽ a ſe quam eis natura donauerat hoĩes ab/ dicaſſent niſiꝙ impunita licentia ſceleꝝ in euidentiam hüani generis ꝑniciem redun ⸗ dabat Etſic neceſſirate q̃dã oportuit natu ram ſubeſſe iuſtic ie⁊ ſeruare iudicij liber/ tatem ſed nec ertrinſecꝰexquiri decuit ſpe ⸗ ciem aliquã creature.cuiſe repꝛeſentat? hominem celeſtis ymagoſubijceret.ſed ho⸗ mopꝛelatus eſt hoĩ vt gratiorem pꝛelatu/ ram efficeret ydemptitas ſpeciei potiſſime cũ diuina ſententia pfecit ad regimẽ popu lorũ romanoꝝ imperium. dů oſienſa ſibifi gura numiſmatis in reddiõe cenſus et ſo lutionibus tributoꝝ p ceterj regibo ceſaree fortune pꝛeſigniuit faſtigiũ cui ſiecit om nimodas nationes. non ad hoc ſolũ vt eis imperãdopeſſet. ſʒ vt ipſiꝰ potius iuſticie copiã miniſtrando ꝓdeſſet.ne ꝑ impunita⸗ tem criminũ conualeſcat inſ Ae tranſ⸗ greſſorũ. Hecille · In qua ſentẽtia tres q̃ſti ones ſoluuntur. Prima quare neceſſe fuit regimen regis inter hoĩnes introduci cuʒ homo deſideret naturaliter libertate gau⸗ dere Ratio eſt.ne impunita licentia ſcelerũ iuſticiam extirparet. ⁊ ideo opoꝛtuit liber/ tatem ſubeſſe iuſticie. Scða q̃re nulla ſpe⸗ cies animalis creature aſſumpta eſtĩ regi mine hominis videlicet. qꝛ hõ eſt animal rõnale habẽs in ſeymaginẽ trinitatis ⁊ i nullicreature ſubijci debuit coꝛꝑaliqᷓ yma gine tali caret. nec angelus ei pꝛelatus ẽſʒ homo hoiĩ vt gratioꝛem p̃laturam efficeret ydemptitas ſpeciei. Tercia ꝙ ex ſnia dicta liquet qͥs inter reges regẽditeneat faſtigi⸗ um.qꝛ videlicet imperator ex ſentẽtia ſal⸗ uatoris Mat.xxij. Reddite ꝗq̃ſũt ceſaris ceſari. ⁊ q̃ ſunt dei deo. Regna vero q̃ttuoꝛ impialia pꝛeteriſſe cognoſcimꝰ ſcm Ero/ nicas et in ꝓphia legimꝰ Dañ.vij videlicʒ Ziſſirioꝝ Perſaxꝝ Brecoꝝ ⁊ Romanorũ. Impium vero romanoꝝ qʒ per Conſtãti/ num ad grecos fuit deuolutũ tranſtulit rõ mana eccleſia in teuthonicos in ꝑſona Ra⸗ roli magmi fülij Pipini tge Stephani ſe cundi.extra de elec.⁊ elec.poteſtate ·c · vene rabilem Hic aũt eſt rex regũ cui omnes ſub ſunt nationes et populi.qui vicʒ tꝑalia ab eo recipiunt Sacerdotio tñ ac ſummo pon tifici debet ſubeẽ ſicut vᷣclarat᷑ extra de ma⸗ ioritate et obedientia.c. Solite. Pontifor em̃ in ſpiritualibus añcellit q̃ tanto tꝑali⸗ bus ſunt dignioꝛa qᷓ;to anima pᷣfertur coꝛ pori Tñ impatori peellere declarat᷑ in de⸗ ereralipᷣdicta dupliciter vel dupliciaucto ritate. Quarũ vnaeſt ꝙ dñs dixit Hiere⸗ mie qͥſacerdos fuit. Ecce ↄſtitui te hodie ſuper gẽtes et regna Piere.pᷣ. Aliaẽ Beñ pᷣmo.ibi dicit ꝙ deꝰ fecit duo magna lumi naria.i.duas poteſtates inſtituit q̃ ſunt põ tificalis et regalis poteſtas ad eccleſie fir⸗ mamentũ.ſed illa qͥ preeſt diei.i.ſpũalibꝰ maioꝛ eſt.q̃ vero nocti.i.carnalibus minoꝛ eſt L Secũdo de regie inſtitutõis congruitate eſt ſcienduʒ ꝙinſtitutio regis ſiue pꝛincipis q̃druplici via ſolet eſſe legi⸗ tima.videlicet diuina ꝓuiſioneeccleſie col latõne.generi ſucceſſione.⁊ vnanimi eleeti one Exemplũ pꝛimi de Saul et dauid. b. Regůũ.x. Exemplũ ſecundi quomodo moy ſes pꝛefecit Jolue Deut.xxxi · Et Samuel vnxit dauid in regẽin figura ꝙ vicariꝰ xp̃i et pꝛelatus eccleſie ↄfert pꝛincipatũ⁊ regi am poteſtatem ad vtilitatẽeccleſie: Uñ et vis ⁊ auctoꝛitas examinãdi perſonã electã in regem ⁊ pꝛomouendi ad imperiũ ad pa pam ſpectat.ſicut patet extra de elec.c. Ve nerabilẽ Exemplũ tercij de Salomone fi⸗ lio dauid ⁊ multꝭ aljs Exemplũquartið Veſpaſiano ⁊ multꝭ alijs quielectione po puli vel ſenatus adepti ſunt regiam digni tatẽ. De quadam aũt pꝛincipis electõe mi⸗ rabili narꝛat Solinus de mirabilibus mũ diita dicẽs Apð Trachiã in regis electio ne nõ nobilitas pᷣualet.ß ſuffragiũ vniuer/ foꝛum Populꝰem̃ eligit ſpectabilẽ in mo ⸗ ribus.vel inueteratum clemẽtia.vel annis grauem·ſed hoc in eo queritcui liberinulli ſunt·N am qui pater fuerit etrã ſi vita pol⸗ leat nõ admittit᷑ad regendũ.⁊ ſifoꝛte dum regat genuerit exuitur poteſtate Ideo hoc marime euſtoditur ne fiat hereditariũ reg nů. deinde ſi rex p̃ferat maximã equitatem nolũt ei totum licere.ſed quadragita recto res accipit ne ĩcauſis capitũ ſolus iudicet. et ſi diſpliceat · iudicatũ ad ꝓplin renocat᷑. atqʒ ita datis iudieibus.lxx. fertur ſenten/ tia cui neceſſario adquieſcere eſt. hec Soli nus Tercio de regie executionis autort tate poteſt exponi illõ Pꝛouer · xx. Rex qui ſedet in ſolio iudicij diſſipat om̃e malum intuitu ſuo. Vbi quattuoꝛ cõditiones po⸗ nuntur neceſſarto exquiſite ad hoc ꝙ regia Autoꝛitas executionẽ debitam ſoꝛtiatur.ſ. tranqllitas in pᷣſidendo · qð notaeur cũ di⸗ citur Rex qui ſedet. Eqͥtras in diſcernendo Lectio qꝛ in ſolio iudicij. Perſpicacitas in inqui⸗ rendo.intuitu ſuo. ⁊ veritas in puniendo diiipat omne malũ ¶ Quartopcipue pen ſa bant antiqui regie cõuerſatõnis probita tem. vt ſiẽ ꝑꝛecedit ⁊ pcellit ceteros digni⸗ tate regaliſic añcedat bonitate moꝛali.vñ Señ.epla:clxxx · Nature eſt non deterioꝛi bus potiora ſubmittere.ſʒ melioꝛibꝰ. Ari etes qui ducatu pꝛeſũt gregibus aut maxi⸗ ma coꝛnua habeht.aut vehemantiſſima id eſtfoꝛtiſſima Non pꝛecedit armẽta dege ⸗ ner thaurus ſed qui magnitudine ceteros mares vincit Elephantoꝝ gregem excellẽ⸗ tiſſimus ducit Sũma felicitas erat genti⸗ um in aureo ſeculo.in quo non poterat po⸗ tẽtior eſſe niſi melioꝛ In illo igit᷑ ſeculoqð aureũ ꝑhibetur penes ſapientes fuiſſereg⸗ num poſſidonius iudicat.qñ officium erat imperare nõ regnũ. hec Señ:⁊ Boe. ðↄſo. liij. ꝓſa.iiij. dicit ſic Tu inqͥt hanc ſententi am oꝛe Platonis ſanxiſti. beatas foꝛe reſ⸗ publicas ſi eas vel ſtudioſi ſapientie rege⸗ rent vel eaꝝ rectoꝛes ſtudere ſapientie con⸗ tigiſſet Vñ metrice dicit᷑ Regna beata fo⸗ rent ſi vel cõtingeret eſſe-Philoſophos re ⸗ ges vel reges philoſophari Lectio.cci MWm emm quie tum ſilentiũ ↄtinerẽt omnia·⁊ nox in ſuo curſu medium iter haberet.omnipo ⸗ tens ſermo tuꝰ dñe exiliens dę celoa regali bus ſedibns durus bellatoꝛ in mediã exter minij terꝛam proſilijt gladius acutus inſi milatum imperium tuum poꝛtans Etſtãs omnia repleuit moꝛte⁊ vſqʒ ad celũ attin⸗ gebat ſtans in terꝛa ¶ Poſtqᷓ; oſtenſum eſt ꝙpena exterminatiõis pᷣmogenitoꝝ nulli pepercit ꝓpter generis nobilitatẽ. qꝛ equall ter afflixit regem ⁊ vulgũ ⁊ dominũ et fuũ In iſta l̃a cõſequẽter declaratur ꝙ etiã nõ pepercit aliqᷓbus ꝓptertꝑis impoꝛtunita⸗ tem Cũ nor ſit tꝑs humane quieti deputa tum.moleſtius affligit omnis aduerſitas. Vñ in iſta l̃a tria fiunt qꝛ pꝛimo deſcribi tur hoꝛa decurꝛens. Scðᷣo cauſa efficiens Tercioeffectꝰ ſequens.ſcða ibi. Omnipo · tens ſermo.tercia ibi. Stans omnia re A Circa pꝛimũ dicit ſic. Cũ em quietũ ſilentium cõtineret omnia.i.mediã —„„—ᷣ— cc nocte quãdo homines dant᷑quieti⁊ ↄtinẽt ſea ſtrepitu⁊ tumultu ſcʒ intẽpeſto. etnox in ſuocurſu⁊c. Septem eĩ ſunt hoꝛe noc tis fm. Iſið. v.ethi.ca.xxxiij. vicʒ veſperũ rrepuſculũ ⁊ticinium? itempeſtum gal ⸗ liciniũ matutinum diluculũ. Eiepen ðꝛ aſtella q̃ ſolem occidentẽſe eq̃tur vnotꝑe et alio tꝑe pꝛocedit Vñ eadeʒ ſtella vocatur eſperus.gꝛ ſequit ſolem pꝛecedens tene⸗ bꝛas noctis ⁊ tũc dicit᷑ lucifer. qꝛ pꝛecedit ſolem in auroꝛa Vñ Boe:i.de ↄſol· mel᷑v Et qui pᷣmetꝑe noctj Agit algẽtes heſpe⸗ rus oꝛtus Solitas iterũ mutat habenas. Phebi palẽs lucifer oꝛtu Erepuſculũ idẽ eſt ꝙ dubia lux Naz creperũ dubiũ dicimꝰ hoc eſt inter lucẽ⁊ tenebꝛas Lonticiniũ di cimus qñ omnes ſolent conticeſcere qð idẽ eſt qð ſilere Intepeſtũ mediũ eſt⁊ inactuo ſum tꝑs noctis qñ aginon poteſt⁊ omnia in ſopoꝛe ⁊ quiere ſunt. Mediũ aũt noctꝭ actu caret Ballicinũ dicit᷑ illa ꝑa noct in qgalli lucem pꝛenũciant ſuo cãtu Matu. tinum dicitur in abceſſu tenebꝛarũ⁊ auro re aduentu Diluculũ dicitur q̃ſi iam icipi⸗ ens parua diet lux Ergoĩtempeſto qñ om⸗ nes ſunt in ſilentio.⁊ nox in ſuo curſu me⸗ dium iter habet Nox eſt qñ ſol eſt ſp terra ⁊ſpaciũ noctis ab occidente ad oꝛientẽ ſub terra.ſolis eſt curſus m Damaſcenũ li.i: ca.v. In medio ergo illiꝰ noctis terribilis omĩpotens ſermo tuus dñe.i.pᷣceptuʒ tu⸗ um qð eſt xᷣwel angelus ßmonis tui nun cius vel executoꝛ pᷣcepti. Ecce cauſa effici⸗ ens iſtiꝰ Exiliens de celoa regalibꝰ ſedib venit.i.abangelis in quibus deꝰ ſedet.du rus debellatoꝛ in mediã exterminij terram id eſt in mediũ egyptiqᷓ fuit tůc terra exter minij. gladiꝰ tuus · d eit ᷣmo tuꝰ vel ange⸗ ius habens gladiũ acutum:inſimulatũid eſt verum⁊ nõfictũ imperium tuũ poꝛtãs. ecce hoꝛa decurrens ⁊ ꝑſona occidens.⁊ ſe⸗ quitureffectus ſpſequẽs et ſtans repleuit omia moꝛte id eſt omnes domos re pleuit moꝛtuis Exoð.xij. Non erat domꝰubi nõ iaceret moꝛtuꝰ.⁊ vſqʒ ad celos attingebat ſtans ĩ terra Ecce ineuitabilitas de q̃ null? euadere potuit. B DPic eſt dubita tõ literalis Urꝝ angelꝰ extermĩator egyp ti fuerit bonꝰ. Et videt᷑ ꝙſic.Nam deillo angelo dicit᷑. Ictj.vij. Hũc ſcʒ moyſen de⸗ us pᷣncipem redemptoꝛẽqʒ miſt in manu angeli quiappꝑuiteiin rubo hic eduxit eos faciens pꝛodigia⁊ ſigna in terra egypti in mari⁊ in deſerto q̃draginta annis Itẽ ad Peb · i Qui facit angelos ſuos ſpũs Tbi Bꝛegor. Ad exercitiũ vindicte mittit de⸗ angelos ſuos vt in ʒodoma · ergo boni ãge ⸗ li exterminatoꝛes fuerũt ʒod omoꝝ⁊ eadeʒ ratione egyptioꝝ. Itẽ Eſaie.xxxvij. Egreſ ſus eſt angelus dñi⁊ ꝑcuſſit in caſtris aſſy rioꝝ.clxxxv. milia.ꝗ angelus bon? ꝑcuſſit aſſyrios. ⁊ eadeʒ rõne egyptios. Ad oppo/ ſitum Eʒech. xxx. Diſſipabo terrã? ponaʒ eñ in manꝰ alienoꝝ. Sꝛegꝰ.in moꝛal. Hon em̃ angeli ſed mali toꝛtoꝛes ſũt Itẽ. Aug ſuꝑ illud ꝑõ Miſit in eos iram indignatt onis.imiſſiones ꝑ angelos malos. Poſſu/ mus inqͥt ſine dubio malis ãgelis attribu⸗ ere moꝛtes pᷣmitiuoꝝ et induratiões egyp⸗ tioꝝ Rñſio Pic eſt duplex modus loquen di Un? pangelus malus erat extermina⸗ toꝛ egyptioꝝ.ſed poſtea miſit deus angelũ bonum qͥ malũ cohiberet ne ſimiliter exter minaret hebꝛeos ⁊ de illo dicit᷑ vr in lra pa tet Attingebat vſqʒ ad celũ Aliꝰ modus dicẽdi eſt. ꝙ fuit angelus bonꝰ Et hoc ma⸗ gis concoꝛdat cũ littera huiꝰ lectionis.qꝛ aliter eſſet nimis diſtoꝛtũ exponere pꝛimã ptem de angelo malo·⁊ ſcham ð angelo bo no quãdo dicit᷑. Stans oĩa repleuit moꝛte vſaʒad celũ attingebat ſtansĩ terra. Etꝙ angeli boni exterminant malos coꝛꝑaliter expꝛeſſe dicunt pᷣme rões: Mali vero ali⸗ qñ puniunt bonos coꝛꝑaliter tm̃:ſicut ptʒ Job.i.⁊ij. Ecce in manu tua eſt. verũtamẽ aĩam eius ſerua:ſʒ malos puniunt boni an geli⁊ coꝛꝑaliter⁊ Boni veroan geli puniũt malos homĩes coꝛꝑalibꝰpeis non ſpũalibꝰ Pec Blo.ſuꝑ illud pð. Im ⸗ miſſiones ꝑ angelos malos Acd pᷣmũin oppoſitũ de dicto Bꝛegoꝛij. dicendum ꝙ illud dictũ ſic debet intelligi.ꝙ angeli boni non ſunt toꝛtoꝛes bonoꝝſed maloꝝ. vt ptʒ in zodomtis⁊ aſſirys Ad ſcõᷣm dicẽdũ ꝙ Augꝰ.non determiat qͥd fuerit de facto. ſed qͥd poſſit attribui angelo maloEt vult dicere ꝙangelus malus poteſt facere mu⸗ tationes naturarũ.ſimutare aquãin ſang uinem vel creare ranas.ſ; occidere pecoꝛa pmitiua⁊ obdurare.id eſt temptare de ob — e — =e . Lectio duratiõe poſſunt ſcʒ demones de ptãte eis ↄceſſa a deo Poſſet etiã dici in ꝓpoſitano⸗ ſtroꝙ bonꝰ angelus vtebat᷑ demoiby eos co gendo extermiare egyptios.⁊ ſic iſtaexter miatio fuit ꝑ angelũ bonũ⁊ per malũ Sʒ ex dictj oritur alia du bitatio.et eſt iſta.qꝛ dictũ eſt ꝙ angeli boninõ pumunt bonos Vtxꝝ aie in purgatoꝛio puniũt᷑ ꝑ angelos bonos vel ꝑ malos Et ad hãc q̃liionẽ dicẽ⸗ dũꝙ non pumũt᷑ ꝑ bonos nec ꝑ malos õ p bonos.qꝛ nõ eſſet cõuemẽs ꝙ cõciues ſu⸗ os ita vehemẽter affligerentec ꝑ malos P decet fieri.qꝛ nõ decet bonas aias ita per illos toꝛq̃ᷓ ri. quoꝝ priꝰextiterũt victoꝛes in via Et iõꝑ ſolã diuinã iuſtictaʒ ignis afſli⸗ git aĩas in purgatoꝛio exiſtẽtes.cõcomitã⸗ tur tñ bonis angelis demones ad loca pe⸗ nalia.aĩas ducẽtibꝰ ⁊ etiã animabꝰibidẽ af Kictis aſſiſtũr vt de eaꝝ pena ſatieut᷑ Aſſi Kũr eti moꝛientibꝰad exploꝛãdũ in exerci tu ſi aliqͥd in eis calumniare poſſint Vide ſctm̃ Thomã ſupꝑ.itij. ſnĩaꝝ· di. xxi.q.i.ar. iiij. Juxta illã clauſulã Cũ em̃ qͥetũ ſilenti⸗ um tenerẽt oĩa Notãgũ eſt ꝙ quies ⁊ ſilen tiũ ↄueniẽter cõiungũt᷑ qꝛ nihil magis trã nuillitatiẽↄtrariũ qᷓ; nimia loq̃citas Eſt etiq̃ virtuoſũ ſilentiũ moꝛalitercuſtos con ſciẽtie. frenũ inſolẽtie · decoꝛ ĩnocentie.⁊ ſig nũ ſapie. Cſt eiñ pᷣmo moderatũ ſilentium cuſtos ↄſcie nã ĩ multiloqo nõ deeſt pctm̃. Vñcredo vbicũqʒ hõ ꝓnus ẽad loqnduʒ ↄſciacito ledit⁊ ſiẽ nullꝰtheſaurus ſecure kin eiſta q̃ nõhabet ſerq:ita nec vᷣtutes iu manẽt in ↄſcia hoĩs qui eſt ĩmoderat? ad loq̃ndũ · Poẽs tꝑe belli habitãt in ciui⸗ tatibꝰ muratis libentiꝰ q; extra.qꝛ ibiẽma ioꝛ ſecuritas ꝓpter foꝛtitudinẽ murt ita bo ne ꝑſone⁊ ſilentõ bñ murate ſunt qᷓſi foꝛtia caſtra dei. Eſa.xrx. In ſilẽtio⁊ ĩ ſpe erit foꝛ titudo vñ̃a Scðo ſilentiũ ẽfrenũ inſolentie F D NMotaꝙ nobiles eqͥ frenant᷑⁊ vi⸗ les agrarij⁊ nulliꝰ valoꝛis frenis nõ vtunt᷑ Et eodẽ mõ moꝛaliter viriſanctiqͥxpᷣmfe⸗ runt ꝑ obedientiã frenant᷑ꝑ ſilentiũ a Fmo nib idiferetꝭ ⁊ ꝑiculoſis retrahunt᷑.Ecẽi. xxviij. Verbis tuis facito ſtaterã et frenos oꝛi tuo rectos. Tertõ ſilentiũã decoꝛ ĩnocẽ tie. ʒacharias j ſilentõ genuit Johãnẽ. Sci tis ꝙ maioꝛẽ ſonũfaciũt ligna arentia qᷓ; vi kentia.ita aride ꝑſone freq̃nter ſunt vᷣboſe Eſa.xxxij. Eultus iuſtitie ſilentid Valerꝰ li.ijca.ij. ʒenocrates cũ quodã tꝑe maledi⸗ coꝝIzmoniĩtereſſetſũmo ſilentõ · vnoexhiſ ↄquerẽte. Cur ſolus linguã cohibeꝛet. Dꝛ dixiſſe me inqͥt aliqñ penituit. tacuiſſe vero nunqᷓ;. Itẽ aliꝰ phus cuidã dicẽti ſibi Ma le de te dixit talis Nõcuro inqͥt quia audi tus debet eẽ robuſtioꝛ lingua cũ ſinglis ho minibo ſint ſingle lingue⁊ aures bine. Uñ quidãcuidã verboſo dixit ſic. ů nihil au⸗ ſcultes ſed plurima vana loq̃ris. Unatibi meliꝰ auris qᷓ; oꝛa duo. Nã geminas aure nobis deꝰ os dedit vnũ. Nos audire decet plurima. pauca loqͥ Quarto ſilentiũ mode ratũeſt ſignũ ſapie. Vñ Piero.ſuꝑ Eccle ſiaſtẽ. Pitagoꝛicoꝝ diſciplinaẽ tacere per qnquẽnium? poſtea eruditꝰ loq. Job.xij. Vtinã taceretis vt ꝑputaremini ſapiẽtes Scitis ꝙaqᷓ qᷓ;to ꝓfundioꝛ tãto quietioꝛ⸗ Et eodẽ mõ ſapiẽtes qᷓ;to ꝓfundiꝰ ſciũt tã⸗ to quietiꝰ ſilẽt Pꝛouer.xiij. Aqua ꝓfunda ʒba ex oꝛe ſapientis viri. Expeꝛtũ ẽfrequẽ ter ꝙ pauꝑ mercatoꝛ trãſiens ꝑ villam plu ra habet vᷣbaqᷓ; dies.Itaẽ interdũꝙ pau ca ſciens ſemꝑ ẽ iactatiuꝰ de nihilo Pꝛoů. xitij. Vbiplůrima ſunt pᷣba ibifrequenter egeſtas. Et ꝑ oppoſitũ abundãtes diuitijs rapie cũ modeſtia ⁊ ſilẽrio expᷣmunt ſenſuʒ ſuũ Eſa.viij. Aque ſiloe curꝛũt cũſilentio ⁊ Ecẽs.ix. Uerba ſapientiũ audiuntcũſi⸗ lentõ plus qᷓ; clamoꝛ pᷣncipis inter ſtultos Verſus Scire loqui decus ẽ⁊ ſcire tacere Pec duoſi poteris ſcire perktus eris Lectio. ccij. Wnc contino viſus maloꝝ ſomnioꝝ turbaue⸗ rũt illos ⁊ timoꝛes ſupuenerũtinſperati? aliꝰ alibi ꝓiectꝰ ſemiuiuꝰꝓpter qu moꝛi⸗ ebat᷑ cãm demöſtrabat moꝛtis. Viſiones — em̃ illos turbauerũt hec pᷣmonebõtnei⸗ ſcij qᷓre mala patiebantperirent ¶ Poſq; oſtẽſum ẽg pena illata egyptijs in moꝛtep mogenitoꝝ nlli pepercit ꝓpter generis no bilitatẽ nec ꝓpt᷑tpis ĩpoꝛtunitatẽ. In hae ꝑte declarat᷑ꝙ nullipepeit ꝓpter li fenſibilitatẽ ſiue qualitatẽ Inilla nãcz noc te interfectõis pᷣmogenitoꝝ nõ pepercit di⸗ ulna vindicta doꝛmientib. ſed indifferẽtet pᷣmogenita egyptiinterfecit ſiue doĩmils 3225 17 * 3 3 S ſue vigilarẽt In hãtðina ſeueritas tpamẽ toclemẽtie ↄmixta fuit ꝙ ꝑituros ꝑ ſõnia? viſiões pᷣmonuit. ſciẽtes qͥre fuerti ꝓrxio pu/ niẽditꝑalr.ſi vellẽt eternalr ꝑ pmiʒ ſalua/ rent᷑ Tria ꝗᷓ dicũt᷑in lia iſta·ꝛimũ ẽꝙ doꝛ mietes pmonebant᷑ꝑ ſõnioꝝ apꝑentiãà Se cundũẽgerpellebant᷑a loc ſuls ꝑ coꝛꝑ alẽ violentiã Terciũ ẽꝙ ĩmiſſio viſionũ fuit eis ad cõis reatꝰ eindehtiã Pꝛio ꝗᷓ qᷓ;tũ ad ſom moꝝ appa rãtiã diẽ ſic. Tũc ↄtinuo.i.ſtati ſine impedimẽto.qꝛ ſnĩa ðina decreuit hãc mirabilẽ plagã inferꝛe egiptijs illa nocte. Viſus ſomnioꝝ.i.fantaſmatũ ſubito appa rentiũ turbauerũt illos.⁊ timoꝛes ſuꝑuene rũt inſperatiin illis qͥ ſead ſomnũ poſuet ꝓ qͥete Sic moꝛalr mũdiales doꝛmiẽtes in pctis q;uis in delectatõibꝰ ſp intendãt qͥeſ cere. remoꝛſu tñ ↄſcie turbant᷑ cõtinne quẽ ſecũ hñt. ⁊ ñ ſolũ ſicꝑturbabãt᷑egiptij ſpũa liter ⁊ ymaginarie ſetiãtrãsferebãt᷑coꝛꝑa liter de loco ad locũ Et hẽqð̃ diẽ Et alius alibi ꝓiectꝰ ſemiuiuꝰi.vnꝰ in vno loco.aliꝰ in alio loco iacuit ſemiuiuꝰ⁊ deficiẽs ab ac tu vitali qͥẽſenſus vl motꝰ Demonſtrabat cãm ꝓpter quã moꝛiebat᷑.i.modꝰ moꝛiendi ita irꝛeglaris fuit ex diuerſis circũſtantijs geuidẽter apꝑuit· ꝙ nõ habuẽt cãm efficiẽ tẽniſi deũt A Nõndũ moꝛalr ꝙduo faciũt vitã ſpũalẽ aĩe.vicʒ virtꝰ⁊ ſcĩia Vir/ tus in volũtate ſiue affectu.ſcia ĩ intellectu Dñ ʒ virtꝰ tolli⁊ remanet ſcia tůc talis ꝑ ſona relinqͥłſemiuiua Scit em̃ bñ agere ñ tñ nõ oꝑat᷑ Et kaltãq; vilis ꝓijciendꝰeſt in foueã infernalẽ Lu.x. Plagꝭ impoſitꝭ abie rũt ſemiuiuo relicto Pocẽqðamõ.i.dyabo lus raſit dimidiã barbã nũcioꝝ dauid⁊ de curtauit veſtes eoꝝ vſqʒ ad nates.ij. Reg. x. Moꝛalr loquendo Dimidia pars barbe radit᷑.qñ operatõvirtutj omittit᷑⁊ claritas ſcie reſeruat᷑.veſtes pᷣſcidunt᷑ vſqʒ ad nates qñ fama ex prauis operibo oꝛta.vilitas per ſoneq̃ per nates deſignat denudat Semi⸗ niuus etiã ðꝛ pctõꝛ viuẽs in coꝛꝑe⁊ moꝛtu us in aĩa Aĩa em̃ talis moꝛtua eſt ſpũalrq̃ caret vite gr̃e.pᷣ. Thi.v Uidua qᷓ ĩ delicijs eſt. viuẽs moꝛtua ẽ Semiuiuꝰ etiã ðꝛ fama clarꝰ⁊ vita ſoꝛdidꝰ Apoẽ.iij. Nomen hẽs ꝙ viuas ⁊ mortuus es. Tandem finaliter dicit᷑in ſra.ꝙ talis apparentia viſionũ doꝛ miendo fijit facta eis ad cõis reatus euiden ccu tiã vt vicʒ pᷣmonerent᷑de peccatis ſuis neig noꝛarẽt qͥre tot mala paciebã᷑ Vñ diẽ ſic. Viſiones em̃ qᷓ illos turbauerũt hec pᷣmo ⸗ nebãt ex dei miſericoꝛqia:ne inſcij.i· igno/ rãtes qre mala patiebãtperirẽt. Vbi dicit Rabanus in glo. Poc diuine bonitatis eſt que peccãtes caſtigat vt abſtineãt a peccatꝭ ſuis⁊ penitentiã agant Si autem deipact entia abutũt᷑ ſine excuſatõe in eternũ puniẽ tur Quia hic ðꝛ ꝙegiptij fuert ᷣm oniti ꝑ viſiones ſomnioꝝ fit dubitatio litteralis Vtxꝝ dininatioper ſomnia ſit licita Et arguitꝙ non.IMã Leui.xix dicit᷑ Nõ augurabim ini nec obſeruabitis ſõnia. Et ſilr Deutro. xviij. ꝓhibet᷑ ſomnioꝝ ob ⸗ ſeruatio.ergoẽ illicitũ Ad oppoſitũ ſcri bit᷑ Johel.ij. Inuenes veſtri viſiones vide bunt.⁊ ſenes veſtri ſomnia ſomniabunt Et Piere. xxiij. Pꝛopheta qͥ habet ſomniũ ſu ⸗ um ergo licitũ eſt in caſu ꝑ ſomnia diuina⸗ re Et cõfirmat᷑per textũ huiꝰ lectiõis Uiſi ones inquit que eos turbauer̃t.hec pᷣmone ⸗ bãt eos.ergo ille viſiones fuerũt ſigna futu roꝝ euentuũ.ꝗ licitũ eſt ꝑ tales viſiões ſom niales diuinare Itẽ in ſcriptura ſacra legi⸗ mus mlta ꝑ ſomnia diuinaſſe Beñ.xxxvij de Joſephqͥ dixit Vidtper ſomniũqſi ſo⸗ lẽ⁊ lunã? ſtellas duodecim adoꝛare me⁊ẽ̃ Et Judic.vij. de ſomnio mediãte qͥ ↄfoꝛta tus ẽ Bedeon.⁊.ij. Macha.xv.ſomnio di gnofide oſtenſo Jude machabeo Igit᷑ aliqᷓ ſunt ſomnia digna fide.¶ Pꝛo dubitatiõe iſta videndũ eſt pᷣmo qͥd ſit ſomniũ et quid diuinatio. Somniũ m Areſt.ij.ð ſomno et vigilia.ẽ fantaſina factũ a motu ſimula/ croꝝ in ſimpliciter doꝛmiẽte Remanẽt em̃ ſimulacra. ydola ſiue ſpecies in oꝛganofan ⸗ taſie et ex illis cauſantydola in organo ſen ⸗ ſus cõis et etiã in oꝛganis exterioꝝ ſenſuuʒ ſicut viſus auditꝰ⁊ ſic de alijs Et ſic appa⸗ ret homini ꝙ videat audeat et tangat eoꝙ aĩa vtitſimulacris reꝝ ꝓ rebꝰipis et iõ dic Augꝰ xiy. ſuper Beñ:ad liam ꝙ tũcẽ ſom niũ.cũ inter ſpecies receptas ⁊ veras res cꝰ ſunt ſpecies nõ diſcernit?⁊ i xp̃c nũq; lom⸗ niauit Diuinare vᷣo eſt pᷣdicere euentũ fu⸗ tuꝝ vel ignptũ qᷓ;tum ad ꝓpoſitũ pertinet. Iſtis viſis dicotria Vnũ ẽꝙ diuinatõ per ſomnia eſt licita in caſu Secundumẽ ꝙta⸗ lis diuinatio nõ ẽ ab omnibus * 1 Tertiũ ẽ ꝙ talis diuinatioẽ multũ piculo⸗ ſa. Pꝛia ↄcluſio ptʒſic Diuiatio ꝑ rõniaẽ naturalis aliqñ.ꝗᷓ tũc ẽ licita· ↄſeqntia ptʒ Zñcedẽs ẽ Aril·ij. de ſõno⁊ vigilia.de di ninatõe vbi dic Zi riſ.ꝙ diuinatõeʒ quaz in ſõnijs agũt · nec ẽↄtẽnere idoneũ.nec oino ſuadere Vbi diẽ cõmẽtatoꝛ ꝙnullꝰ ho eſt qnõ vidit ſõmũ qð enũciauit libialiqð fu⸗ turũ. ⁊c Exqͥð diuinatio ꝑ ſomniũ nõ eſt niſi ſonmũ ſignificatiuũ:⁊ maifeſtũẽ multa rõnia eẽ ſignificatia.planũẽ diuinationẽ ꝑ ſõniů eſſe licir in caſu Lõfirmatꝑ dictuʒ Ariſ.vij. ethi: Fama nõ oĩno ꝑdit᷑ quã oẽs famãt Wulti aũt exiſtimãt ſonia ſignatio nem hre tãqᷓ; ab expientia moti fm Aril⸗ de.ſom.⁊ vigi.vbi pus Vñ veriſile ẽ diui⸗ nationẽ eſſe fileʒ⁊ ꝑ ↄſeq̃ns in caſu licitam F CL Eſt ꝗᷓ aduertẽdũ ſiẽ extrahi põt ex dictis beati Augt.rxij. Beñ.ca. rliij. Et Ariſ.de ſom.⁊ vigil.⁊ eti Albert? in libꝛo ſuo de eiſdẽ Sõnia ſumũt oꝛiginẽmł᷑ tip licit᷑ Aliqũ a coꝛꝑe hũano.aliqũ ab aĩa aliqñ a corꝑibꝰ ſuꝑceleſtibꝰ.abiqũ a jpiri⸗ tibꝰ bonis.aliqñ a ſpiritibꝰ malis Expꝑte q dẽcoꝛꝑis oꝛiginalit oꝛiunt᷑ ſõnia cõiteri hůũoꝛe Vñ qñ in coꝛꝑe hũano ſuꝑabũdat humoꝛ fleßᷓ icꝰ accedès ad organũ fãtaſie fanraſia fit ſic idoluʒ ſile illihũoꝛi⁊ homĩ geſt in aliq́ huĩdo ſicut in aqᷓ. vel ꝙ guſtat aquã Silr qñ humoꝛ dulc ⁊ flegmaticꝰ ðᷣ ſcẽdit a capite apparet illi ꝙ ip̃ᷣa guſtet dul ria Conſilr colera nimis abũdante in cor⸗ poꝛe ſomniat hõ freqᷣnter de incẽdijs ⁊ con flagratiõe domꝰ⁊ hmõi Et ſic narrat Al⸗ bertꝰ quẽdã ſomniaſſe picẽ ardentem ſuiſ ſe in ventre ſuo.⁊ cã fuit:qꝛ in eo abũdauit colera nigravñ exurgẽs emiſit coleram ni⸗ grã in magna qntitate Talia ꝗᷓ ſõnia mani feſta ſunt ſignificatĩa futuraxꝝ infirmitatũ frequẽter:⁊ de talibus ſomnijs bene inſor mãtur medici ad iudicãdũ ſoliciti⁊ cogi⸗ rtatiui cũ aliqᷓ̃ negocia facere cogitãt freqᷓn ⸗ ter ſomniãt de eiſdẽ Ecẽs.v. Per multas curas ſequũtur ſõnia Et h eſt cã q̃re hoĩes freq̃nter ſõniãt ð amicj ſuis ⁊ notj ſuis ⁊ ci ciꝰ de eis qᷓ; de extraneis.⁊ plura de eis pᷣui dent Zmici em̃ ꝓcul exñtes maxie ſoliciti ſunt de ſeinuicem.ſicut docet Ariſ.vbipß us Pec eſt etid cauſa qͥre dediti vilibus vi gllandv ·vilia ſomniant dormiendo. ⁊ q̃re Ectio ſet. relpondit aodemon Calſi/ ꝑterru⸗ tãtus põt eſſe habitꝰ honeſtatj in vigilãdo ꝙ ꝑſona etiã non alſentiet doꝛ miẽdofedi⸗ tgtibus nec voluptatibus carnalibꝰ ſi du cet Augꝰ.x.cõfe li.ꝙ tm̃ habitũ honeſtatis põt hõ adq;rere ꝙ vᷣtute iſiiꝰ habitus diſſi⸗ pabũtur fantaſie male q per ſomnia inge/ rũtur doꝛmiẽti. Tertio ſůũt ſomniaqͥ cauſã tur in hoĩe virtute coꝛpoꝝ ſuꝑceleſtiũNã coꝛꝑa ſuperceleſtia influẽdo vᷣtutem nis coꝛporibꝰ.alterãt coꝛꝑa nr̃a tũc cõtingit fantaſiã ſibi formare ipecies ⁊ ido la cõformia q̃litatibꝰ in corꝑe cauſatꝭ.⁊ ſic apparẽt aie aliqᷓ effectꝰ futuriſi᷑ de bellis et fertilitate et ſterilitate terre et hmõi.q̃a corpoꝛibꝰ celeſtibꝰcãm hñt. ſiẽ fuit de ſem nio Pharaonis de ſeptẽ bobꝰ⁊ ſepiẽ ſpic Beñ.xlij. Q̃to oꝛiginant᷑in nobis nonn q; wmnia ſpiritibꝰ bonis.ſi pʒ Mat.hðᷣ anglo qᷓ apparuit in ſõnis Joſeph⁊ĩalijs ſcripture locis Et tale videt᷑ ſommũſimo⸗ madis De q́ narrat Valeriꝰli.i.ca·v. Si⸗ monides cũ ad lit? nauẽ applicuiſſet. inhu matũqʒ coꝛpꝰiacẽs reperiſiʒ.⁊ illud ſepul ture mãdaſſet.ad moitꝰab eoꝑ ſomniũne pꝛoxima die nauigaret. in terra remanſit. q inde ſoluerãt fiuctibus ⁊ ꝓcellis in eius conſpectu obruti ſunt.ip̃e letatꝰ eſt ꝙ vitů ſu fõnio qᷓ; naui credere maluiſſet. Me⸗ moꝛ aũt bnficij elegãtiſſimo carmie eterni tati cõſcẽuit. meliꝰilliet diuturmꝰ in ais hominũ conſtituens ſepulcrũqᷓ; in deſert ct ignotis arenis cõſtruxerat Poc ſomm ab aliquo bono ſpiritu potuit fieriin rech⸗ penſationẽ pietatis Simonidis ⁊c̃ ui⸗ to oꝛiginant᷑ nõ nunqᷓ; ſomnia a malis ſpi⸗ rittbꝰ.ſicut patet de vxoꝛe Pilati.q̃ ocioſi die paraſceues doꝛmlebat. mu ltaq:pali fuit ꝑ viſũ ð xpᷣo demone immittente. vt ꝑ tales viſiones len apparitiones nollrã im⸗ pedire potuiſſet redemptionem Vñ muli er mandauit viro ſuo Pilato dicens tali⸗ ter Nihil tibi⁊ iuſto ilu Multa en mpaf ſa ſum per viſuʒ hodie pꝛopter eum. MM thei.viceſimoſeptimo.⁊ a tali ſpiritu vide tur illud ſomnium cauſatũ eſſe qð narrat Valerius vbipꝛius decaſſio ꝑmẽſi Puic doꝛmiẽti quidam pꝛocere magnitudinis et nigri coloris apparuit ſqualidus bar⸗ ba et capite demilſo interrogatus quis eſ niſet nt virſw 6 molgtetn bifen vlens&. u familiamepeitauit⁊ q̃ſiuit ſiq́s talis cqne rum ſuũ fuiſſer ingreiſus. rñderunt ꝙnõ Rurſus obdoꝛmiutt.⁊ rurſus eadeʒ ſpẽs pparuit Lumen ergo iuſſit afferri. ⁊ pue⸗ ros ſibtaſſiſtere p̃cepit Etecce infra modt⸗ cli te poſt h de madato ceſuris capite ꝓu nitꝰ eſt Ex dictj em̃ ꝓʒꝙ ſõnia ſiue vno mõ ſiue alio mõ̃ cauſent᷑ freqnter ↄtingit ꝙ ſũt futuroꝝ euẽntuũ ſigna Exqᷓptʒ pitas pꝛi⸗ mrHcluſionis ꝙ diuinatioꝝ ſomniaieaſ u eſt licita Scða ↄcluſioẽg diuinatʒ iſta in omibꝰſomnijs nõeſt expectãda 7ñ Art: de ſom. ⁊ vigi· vbi pꝛi⸗ diſtigurt ſic Que⸗ dãinqͥt ſõniaſũt ſigna alioꝛij eifectuũ.q̃dã cãr · qdãaccidẽtia id eſt ꝑtinentiaad futu⸗ ros euẽt? Signaſũt ſiẽ par uit ſuꝑiꝰde hu moꝛibꝰ coleric flegmaric; Cauſeſũt iter dũ qꝛ aliqñ hõ vel ſolicitarcirca opꝰ incho arũ vhinchoandũ. qꝛ in doꝛmrendo ꝑſecte rõpꝛebẽdit modũ uenientẽqͥ illud opus ꝓficiet: ⁊ poſtea iuta phãtaſiã ꝓduẽ ꝓpo ſitũadeffectũ Er ſiceit ſomniũ cã euẽfu⸗ turi Sůt etiũ q̃daʒaccidẽtia⁊ imptinẽtia ad euẽtũ— ſũt ſigna nec cã alt ruius enentus fituri.⁊ ex talibꝰ fõnij nl⸗ lomõeſt diuinatõ expectãda.⁊ ſicptʒ ſcða ↄcluſiol D Tertia ↄckuſioe ꝙ ſom⸗ nx diuinatõi indulgere eſt multũ picu⸗ lofum Mec cõcluſioptʒ. pᷣmoꝓpter decep⸗ tionẽ maloꝝ n qꝑ ſomhia nitunt᷑de⸗ cipe illos vł ſeducere qͥ omnijs fidem pꝛe Hant.⁊ iõ faciliter poſſet hõ nimis credẽs ſomnij s labi in deſperationẽad ſi uggeſtio⸗ nem diaboli Scdo ꝓpter dinerſitatẽſignt ficatõis in ſomnijs.põt em̃ ſomniũ equoce rtedliter mlta ſiguficare.⁊ iõ homo appli cãs ad vnñ pticulare ſtati decipit᷑. Tertio q nõnulla fõnia habent interp̃tari ꝑſimile xt nõnulla ꝑ contrariũ. ⁊ in hoc caſu diffict eẽdiſcernere. Quarto qꝛ ſic̃᷑ dicit Ariſ. Atcet ſomnia lunt ſignificatiua futuroꝝ alt Nuãdo.tñ non eſt neceſſe euentũ ſomnioꝝ nccidere. quia poſſũt ſuꝑioꝛes cauſe impe⸗ dire Siẽ em̃ nubes q̃ ſit cauſe pluuie. ali⸗ quãdo abũdant⁊ ſignant pluuiũ futurã.⁊ tñ peraliã cauſam ſuperioꝛẽ eas diſpgen ⸗ tem cõtingit pluuiã impedire Cõſimiliter in volũtarijs opationibꝰ quas habet quis nd aliquid faciendũ⁊ firmũ ꝓpoſitũ ad il⸗ lud exeãndũ. non tñ eſt necelſeg ſic fucit „5 tciii poteſt eĩ foꝛtiꝰ cõſiliũ ſuperuenire⁊ tuũ mutaſe pꝛopoĩtum.⁊ iõ interp̃tatoꝛ ſomni oꝛ nõ debet dicere determiare ꝙ ſic eueni et ſicut ſomniũ ſignat.ſed cũ conditione ni⸗ ſi foꝛtioꝛ cauſa ſuꝑueniẽs impediat Et cõ ſimiliter dñt aſtronomi dinari. Uñ dic al bertus vbi pꝛiꝰ Qð aſt rologi dicẽtes deter minate ꝙ talis effectus eueiet. faciũt ſcien ⸗ tiam aſtrologicã vileſcere.cũ tamen in ſciã aſtrologica vitiũ nõinueniat᷑.ſʒ in aſtrolo/ go determinãte ⁊ aliter ſnĩaʒ ꝓferẽte Peri culoſuʒ eſt ergoꝑ ſomnia nimis cõmuniter diuinare.qꝛ poetice dicitur Somnia ne cu res nã fallũt ſomnia ples Et Ecẽi.xxxiiij· Vana ſpes ⁊ mẽdatiũ inſenſato viro et ð nia extollunt imperitos Quaſi qui appꝛe⸗ hendit vmbꝛã ⁊ ꝑſeqͥtur ventũ.ſic qͥ atten⸗ dit ad viſa mẽdacia.ſcðᷣm h viſo ſomnioꝝ ⁊c. Sicut ꝑturientia coꝛ tuũ fantaſias Pa⸗ tietur niſi abaltiſſimo emiſſa fuerit viſita/ tio Et ſic xrʒ ad dubitationẽ. Ad rõnem 8„— in oppoſitũ inhibet ne ſupꝑſticioſe h fiãt ni⸗ mis cõiter Non autem qñ aliquãdo liceat. ſicut declaratum eſt n. Lectio.cciij 3 Ttignt autem tunc iuſtos tẽptatio moꝛtj.⁊ com ⸗ motioĩ heremo facta eit mltitudinis.ſ; nõ diu ꝑmãſit ira tua ꝓperãs em̃ hõ ſine q̃rela depcarip ꝓplis pꝛolerẽs ßuitutj ſue ſcutũ oꝛõem.⁊ ꝑ incenſum deßcationẽ allegans reſtitit ire⁊ finẽ impoſuit neceſſitati oſten dens.qm̃ tuꝰ eſt famulꝰ. Poſtqᷓ; actũ eſt ð pena moꝛt/ infiicta egyptijs ꝑ diuinã ani⸗ aduerſionẽ.hic trãſfert ſe auctoꝛ ad tractã dum de quadã inſolita pena moꝛtis ĩflicta hebꝛeis ꝓpter eoꝛũ rebellionem: fð Z Vbi notandũ ꝙ ſicut narrat᷑. Nume.xxi. Thoꝛe filius J ſuar fratris Amrazʒ.qͥ kuit p Moyſi⁊ Zaron iuditeiſdem murmu rãs contra eos.ꝙ vnus eoxꝝ ſibi ſacerdotiũ vſurpauerat.alius pᷣncipatũ Voluit ꝗfi⸗ eri ſacerdos ⁊ fungifacerdotioqð ſoli Aa ron⁊ filijs ej cõceſſerat. in qͥ eſſet ꝓpoſito adiũxerat ſibi.ccl.leuitas qͥs œẽs dignos p ferebat ſacerdotio.⁊ in odiũip̃iꝰ Aaron et in ſupplãtationẽ ip̃ꝰ Moyſi qerat dux po pli adiũxerat ſibi Dathan? Abyrõ.qͥ fue⸗ růt rubeiteqͥb ꝛincipatũ. eo g erãt de ruben primogeito cob Deoʒᷓ vltionẽ inſolitã infugete Da ihanz Abyron aterra abſorptil ũt.ſʒ⁊ ig⸗ nis in mapia q̃ntitate egreſſus de thuribu lis choꝛe⁊ aliornm leuitaꝝ qut cũ eo eiuſ⸗ dẽ ↄſpiratiõis fuerũt eos viuos in fauillã redegit Raron iuxta illos ſtãte illeſo Iſi penis viſis adhucm urmurauit ppls ↄtra, Woyſen? Aaron Sequẽti die ois ſcz mł tirudo filioꝝiſrl ↄuemt dicens. Vos mi⸗ hi interfeciſtis populũ dñi· Eñqʒ voluiſſʒ eos ppls lapidare fugert MWoyſes? Za ron ĩtabernaculũ.⁊ oꝑ uit eos nubes ⁊ ſta/ tim egreſſus ignis de tabernaculocepitpo pulũ ↄfiagrare. Dixitqʒ Moyſes ad/ jon. Polle turibulũ tuũ⁊ hauſto igneð al tari pone thimiama.⁊ vade rogare ꝓ po⸗ ulo. Zecurꝛenſqʒ Aaꝛon cũ turibuloſte titqʒiterviuos ⁊ moꝛtuos orãs dñm? pla ga ceſſanit Fuerũtqʒ ꝑeuſſtq̃ttuoꝛdecimi ita⁊ ſepringẽta abſqʒ his qui pierãt in ſe⸗ ditione Ehoꝛe Et de hac ſcahiſtoꝛia hic auctoꝛ agit. Etcirca duo ſaeit ampo narrat dꝛeuit quõ pena moꝛtj fuit hebis terribiliter illata Secũdo qud fuit ſuaui⸗ ter mitigata ibi Sʒ non din ꝑmanſit. Eir ca pᷣmũ rangit penã ⁊ pene cãʒ. cũ die· Te⸗ tigit aũt⁊ tůc iuſtos.i.hebꝛeos temptatio moꝛtj i.plaga incẽdij qua moꝛtuifuerunt multi de ppłlo⁊ temptatiom oꝛtis in mur⸗ muratione populiꝓpter quʒ fuerũt digni moꝛte Et ſequitur cã pene illate ⁊ ↄmotio facta eſt in heremo multitudinis 5 Moy ſen ⁊ Zaron Sʒquõ. dicit ꝙ tũc tetigit he bꝛeos tẽptatio moꝛti Nũqd em̃ illa cõmo tio ſuit tůc qñ pmogenitaegypticꝝ occiſa ſunt. ⁊ maifeſtů eſt g nõ ſʒ bene poſt Et di⸗ cendũ g in h loco tũc non diẽ ſimilirudinẽ in tꝑe iʒ ↄuenientiã in genere penen⁊ forte in greco fonat taliter Vltũc idẽ pꝰ. Qua liter autẽ illa pena fuit ſuauiter mitigatg. ſubdit conſequẽter vſqʒ in finem capituli. MWModꝰ eĩ quo illa pena ſopita fuit⁊ fini⸗ ta cõtinet tria.vicʒ ipius Karon vðᷣuotam oꝛationem. diuine conſiderationis allega tionem.⁊ ſacraꝝ veſtiů repꝛeſentationem. Pꝛopter hec eĩ tria angelum cedentẽpo pu lumceſſarefecit a plaga Pꝛimoq agit auctoꝛde ipſius Zaron deuota ſupplica⸗ tione Scðodeip̃iꝰ rõnabili coꝛ domino Lectio pro his quos allegatione Et tertio de veſtiũ ſuaꝝ quib niutus erat repꝛeſentatione ſecuda.ibi. Vincit aũt tur bas tertia.ibi.in veſte pode ris eius Lirca pꝛimũ dicit ſic Sed nò diu permanſit ira tua.id eſt penã er ʒelo iuſti⸗ cie diuineꝓueniens Pꝛoperãs em homo id eſt Aaron ſine qᷓrela. qui vicz habuit ſe ad deñ pie. ad ſeiß m ſobꝛle· ⁊ ad ꝓximum juſte.⁊ iõ dignus pꝛeces deo— erefutt. et depcari ꝓ populisiid eſtad veßcandñ incendiũ conſũmauit.⁊ pꝛo⸗ erens fuitutj ſue ſcutũ.ſcilicet oꝛatõnem Eſt eĩ oꝛatio aſcenſus mẽtis in deum fm Damaſcenum Pec oꝛõ eſt ſcurum pꝛelati triplici viytute coꝛnutũ ad in odum ſcuti. quia ſm Bernardi Dꝛatioeſt intẽtioco dis fide ſpe ⁊ caritate ſubnixa⁊ diei ſu tum ſeruitutis prelati. quia debitũ annex nmoffitio prelati eſt orare pꝛo ſubduis· ð ſacerdotis offitium eſt oꝛationes fundere et pꝛo inſtis ne cadõt.⁊ pĩo peccatoꝛibus vt reſurgãt ad Pebꝛeosv. Pebet quẽad⸗ modum pꝛo populo⁊ ipſe pꝛo ſe ipſo oꝛa⸗ e Et per incenſum veprecationẽ allegãs Obtulit enim thymiama? ðpꝛecaruseſt miama puluis cõpoſitꝰ ex ſtacte nonycha galbane⁊ thur e.ſicut patet Exodi.triceſi mo:⁊ vocatur hic incenſum ⁊ ſignat deuo⸗ tionem oꝛationis Apocalipſi. decimooctů no. Zſcendit fumus incenſoꝛum deoꝛati⸗ mibus ſanctoꝛũ et Caſſiodoꝛus Dꝛario ſine deuotione eſt ſicut coꝛpus ſine anma Loꝛpus ſine anima eſt cadauer? fetoꝛiꝓx imũ quod indignum eſt offerri deo⁊ ſctis eius Sic ergo diſpoſit? Aaron reſiititire id eſt pene inmiſſe a deo.et finem impoſuit neceſfitati.id eſt violentie moꝛtis vt dici tur· quinto. Metha.ca. de neceſſariooſten dens qñtuus eſt famulus.i.paſtoꝛ⁊fla⸗ — tus.cuiꝰeſt ꝓ grege ſe exponere. qn deus populum ſuũ caſtigat. Tirca illam clau ſulam Proferens ſeruitutꝰ ſue ſcutumolo nem B Notandũ eſt ꝙ deuota oro 5 ẽ rõnablr ſcala nre aſcẽſiõis ſchrũ nre l⸗ ſiõis.⁊ nũtiꝰ nre legatõnis Et redduꝰne ſubiectionis Primoeſt ſcala noſtreaſcenſi onis: Per hanc em̃ aſcendimꝰ ad deletà terrenis ad celeſtia nos leuamꝰ Ecẽi.xxxv Dʒõ hũiliantꝭ ſe penetrat celos vel nubes „ Sed dubiũ eſſe poteſt qd intendimus dũ den oꝛamus qꝛ vel petimꝰꝙ oꝑetur illud ð diſpoſuit ſe facturũp tꝑe.et hoc viget᷑ fruſtra Nã ſine noſtris pcibus quicꝗd di⸗ ſpoſuit ſe facturũ pficiet. vel petimꝰꝙ mu tet voluntatẽ⁊ dilpoſitõnem ⁊ velit ſie nos volumus ⁊ hoc ẽ impoſſibile. cñ deus mu⸗ tari nò poteſt. Sed dicendũ ẽꝙ nõ intendi mus deu. nhec diuinã diſpoſitõnem mutare ſed mag iſtareꝙ ↄpleatur⁊ im pleat̃. Sic em deus diſpoſuit ꝙea que circã nos ↄfů⸗ mabuntꝑ noſtras oꝛatõnes ↄ ſũman mere buntur· Er iðodic. Boettꝰ. v. de ↄſol. ꝓſa iij · ꝙ qui ponunt oĩa de neceſſitate euenire anferũt hů ani geneꝛis cũ deo illud ſingula re ↄmertiũ ſcʒ oratõeʒ. Nõ ergocũ oꝛamꝰ deũ mutare ꝓponimus vel ad nos inclina re.ſed magis nos ad deũ leuare⁊ noſtram voluntatẽſuo bñplacito ↄfoꝛmare Et hoc pulcre declarat. Siony.iij.ca.de diui.noĩ⸗ bus ſub duobo exẽplis. Quoxꝝ pᷣmũ tale eſt St imaginemur vnam catenã lumiĩs ð ce⸗ io dependentẽ nos alternãdo manus ni⸗ tamur illã ad nos trahere.nõ eam deſcen ⸗ dere faceremus eq̃liter. ſed noſmetipſos ꝑ eam ad ſuꝑius ageremus · Sic in ppoſito ẽ de oꝛatõne. Scm exemplũẽtaie.ſieſſe⸗ mus in naui exñte in aqua⁊ teneremus fu⸗ nes foꝛtes in maniby extentos ad nos ð a⸗ lq̃ rupe ĩmobili⁊ traheremꝰ foꝛtiter illos funes. nõ moueremus rupẽ ad nos ſed ecõ tra⁊ nos ⁊ nauẽ moueremus ad rupẽ. Sic cu oꝛamus nõmouemus ad nos ĩimobilem deivitutem.ſed potiꝰ trahimꝰ nos ad eũ Sco atioeſt ſcutum noſtre defenſionis Vñ hic dꝛ Pꝛoferens ſue ſeruiutis ſcutũ id ẽ oꝛõnẽ arrat hiſtoꝛia Bꝛitonũ ꝙ rer Archturꝰ illuſtrj depictã habuit infra ſcu tů imaginem virginis bñdicte filiũ ſuũ in brachijs ſuis banlãtem Ad hãcimaginẽ qᷓtiens in pᷣſſura belrĩcepit fatigart reſper it Cuiꝰ ſtatim ituitulatẽter vlres recẽtes recepit Vñ·li: vij. cg. dicit᷑q clypeꝰ eius pꝛilken voca bat᷑ in qͥ inngo ſctẽ dei genitri cis depicta fuit Moꝛaltiſto mõ dʒ ſcutũ nñ̃e oꝛõnis oꝛnari vt vicʒ irinſecꝰ habeat imaginẽ vᷣginis bñdicte Si em̃ imagine/ mur vᷣginem bñdictã in interioꝛi ꝑte ſcutt ſtantẽ.ip̃a videbit᷑ ſcutũ ñe oꝛõnis deferre Studem? ꝗᷓ ſcutũ ñe oʒõnis ipᷣiꝰ imagine 5 exoꝛnare.⁊ pondꝰ nñe dep̃catõis ſibiipone re?⁊ ipa dignabit᷑ nr̃am oꝛõneʒ poꝛtare⁊ nobis filio ſuop̃ſentare Nã qͥdòd filio ſuo offert. neceſſario acceptũ eſt Et ideo diẽ Berñ ſuꝑmiſſus ẽ Crede frqͥcqͥd illud eſt qð deo offerre paras Maꝛie cõmẽdare me mẽto. vt eodẽ alueo ad largitionẽ gratie ꝗᷓ⸗ tia redeat qͥ influxit.gᷓ oꝛeʒ nr̃am duo de⸗ bent cõplere p̃c⁊ Maria Dicũt grãma⸗ tici ꝙ inter ꝑteſoois pᷣncipalioꝛes lũt no ⸗ mẽ?⁊ vᷣbũ Inter nomẽ ⁊ vᷣbů talis drñtia dat̃ ꝙ nomẽßt ſbſtantiã cũq̃litate ſine tge Verbũ bt ꝑſonã agere vel pati aliqͥd cum tpe De natura etiã noĩs eſt reddere ſuppo ſitũ ipfi vᷣbo Et de rõne vᷣbiẽ regere nomẽ ſibi in oꝛõne ſupponẽs.ſiẽ in grãmatica in ter puerilia docti ſumꝰ. Moꝛalit᷑ loq̃ndo cariſſimi ad hoc ꝙ nr̃a oꝛatio que ad pñs ßmoni debet pᷣmitti inueniat᷑ cõgrua ↄuei⸗ ens ⁊ ꝑfecta neceſſe eſt ꝙ ex noĩe ⁊ verbocõ ponatur Verbũ aũt ꝙ nrãm oꝛõnem ĩgre⸗ di debeat certe ẽillð verbũ deqͥ ðꝛ.ꝙ deus erat vᷣbum ⁊ verbũ carofactũẽ.Jo.i.Iſtð pbum ꝑſonã ſigniſicat.imoẽꝑ ſona tiij ði Significat etiã cũ tꝑe.qꝛ qñ venit plenitu do tꝑis miſit deus filiũ ſuum ad Bal.iij. Siliter iſtð verbũ ram actõnem qᷓ; paſſio⸗ nem ĩportat.Iſtiꝰ em̃ vᷣbiactiõe ſecula foꝛ mata ſũt.qꝛ ad Heb.xi.Fide intelligimuſ ſecula ↄprata eſſe dei vᷣbo.vt ex ĩuiſibilibo viſibilia fierẽt. Iſiꝰ em̃ pᷣbi paſſiõe cuncta ſůr refoꝛmata qĩ vᷣbũ ens altrſſimi corꝑa/ lipaſſumẽ carne ſũpta Pabemꝰᷓ pᷣbũqð nram oꝛõnem ĩgredi dẽt. Sʒ qð ẽillð no⸗ mẽ qð in oꝛatõe iſti vᷣbo dẽt ʒiungi. Reue⸗ ra nõ ĩuenit᷑ nomẽ ſub celo.qð iſti vᷣbo ↄue⸗ nientiꝰ ↄiũgi poſſit qᷓ; illð deq. Ln.i. No⸗ mẽ vᷣgis maria ecce ſpſtãtia vᷣgoecce q̃litus ⁊hſinetꝑe. Cuiꝰ cã eſt ita iij. phiſiẽ. ðᷣꝛ ꝙ tps ẽcã coꝛruptõis. oĩa em̃ coꝛrũpunt᷑⁊ ta beſcũt in tꝑe. Illeꝗᷓ mlieres q̃ pᷣmo ſũt vᷣgi nes ⁊ pvea fiũt mes.ſʒ ſine coꝛruptõe ⁊ ge neratõe corte ille mlieres ſũt vᷣgles in tge Sʒ hec bñdicta ⁊ ſingular qᷓ vᷣgo ↄcepit. vᷣgopepi·⁊ pprũ virgoquẽgenuitado⸗ rauit: Reuera ipa ẽ virgo ſine tꝑe Verſus Trãſit ad ethera virgo puerꝑa virgla ieſſe Nõ ſine coqpe.ſʒ ſine tgetrãſit ad eſſe. Pa bemꝰᷓ nom̃ ⁊ verbũꝓ nr̃a õone foꝛmãda Sed vt inter hec oĩmoda oſten⸗ Piij. Vectio 6 datur reſtat videre quõet qñ iſtud nomen huic verbo ſuppoſitũ reddit. et quò viIgo ab eodẽ verbo regebatur Reueracariſſimi gñ illa bñdicta ab eterno pᷣdeſtinata pſan/ ctificata ⁊ dei filio cõſecrata.⁊ cunctis crea turis ſuꝑpoſita ab angelo extitit falutata ⁊ ipſa hoc nõobſtante qjſi vniuerſis ſuppo⸗ fuit ſemetipſam iſti verbo bñdicto ſuppoli tum reddendo dicẽs. Ecce ancilla dñi. Et certe eadẽ humilitateqᷓ ſic fuppoſitũ verbo reddidit ab ipſo cõſequẽter regipetijt. qñ ſubiunxit Fiat mihißᷣm vᷣbum tuum. Ecce inquit ancilla dñi fiat mihi fm ⁊cM C De dictis hic dubitatõ oꝛitur. Impoſſibi⸗ le videt᷑apud grãmaticos.ꝙ nomẽ reddat ſuppoſitũ vᷣboꝛ⁊ tñ nõ regatur a vᷣbo. Mõ inuenio iſtã verbo reddidiſſe ſuppoſitũ qñ nequaqᷓʒ recta videt᷑a verbo. Dñ certe ver bum incarnatũ pependit in cruce.ipſa red didit ſuppoſitũ iſtiverbo ſiẽ Joh.xix. dicit Stabant inqͥt iuxta crucẽ mr̃ ieſu et ſoꝛoꝛ matris eiꝰ.ꝙ aũt virgo iſta tũc tẽꝑis recta nõ fuit a verbo.ꝓbatur.qꝛ ſi ſic fuſſet recta a vᷣbo in moꝛte ſiẽ in oꝛtu certe tũc ſiẽ ipſa verbů pepit ſine pudoꝛe.ita verbũ vidiſſʒ moꝛiſine doloꝛe.ſÿ ſic nõ fuit qꝛ ipſa maxie voluit.ergo inter nomẽ ⁊ vᷣbum vicz ma ⸗ trem ⁊ filiũ que deberẽt eſſe parreſoꝛatõis noltre tunc tꝑis mala grãmatica fuit. Ad iſtã queſtionẽ tripliciter reſpondeo. VUno mõ põt concedi cõcluſio.ꝙ vicʒ tꝑe moꝛtis fö. grãmatica mala fuit in mũdo et hoĩes loquebant᷑ falſum latinũ. Multi em̃ lati⸗ num tũc tꝑis loquebant᷑ falſum ðᷣxp̃o Vi demꝰ em̃ qñ grãmaticus ſcribit falſum la⸗ rinũ hoc ẽ incõgruum. ponit crucẽin mar⸗ ßine vt poſtea coꝛrigatur. Vñ in illa litera ue ẽ ꝓpinquioꝛ cruci denotatur eſſe mala grãmatica. Ergo cũilla beata vᷣgotunctẽ ꝑis ſtetit ꝓpinquioꝛ iuxta cruc nõ eſt mi⸗ randũ ſi in ea mala grq̃matica fuit ⁊ ſi pᷣbo ſupponẽs. a verbo moꝛe ſolito recta nõ fuit Eõfirmatur hec rñſio· qꝛ ſicut tunc tẽꝑis falſe fuit aſtronomia in mũdoquare nõ po tuit eſſe mala grãmatica Dicat aſtrologus Quare ecclipſis facta fuit in ſole. luna exñ re in oppoſitõne. Et dicet grãmaticus qua liter defectus fnit in regimine verbi.nomi neexſte ad vᷣbum in debita ſuppoſitione. Sed qꝛ hecrñſio nõ ſaluat bon grãmati/ cam fuiſſe tůc Ecte alia rñſio⁊ melioꝛ. Ve rum ẽ ꝙ nomẽ in noĩatiuo caſu regulariter loquẽdo nõ ponit abſolute quin a verbore⸗ gatur. Sed in ablatiuo caſu valde cditer abſolute ponitur⁊ ðꝛ a grãmaticis ablati uus caſus abſolutus. Moꝛaliter Maria in moꝛte verbi incarnati fuit totaliter ĩ ab⸗ latiuo caſu abſolute poſita qñ aĩa xp̃iabſol nebatura carne⁊ coꝛpus filij auferebatur a matre Eſa. xxxviij. Beneratᷓ mea abla⸗ ta eſt ⁊ ↄuoluta eſt a me Sed certe in con/ ceptiõe verbi ip̃a ſtetit totaliter ĩ noĩatiuo caſu In cuiꝰ ſigiũ euãgeliũ narrãs xp̃ic⸗ ceptionẽ replet noĩbus paſſũillum Luẽ.i⸗ vbiðᷣꝛ Lui nomẽ naʒareth Cui nomen Jo ſeph⁊ nomẽ vᷣginis Maria.⁊ vocabis no men eiꝰ Jeſus Ecce ꝙ poſuit tõliter ĩncĩa tiuo cuſu Sʒ certe euãgeliũ J oh.vbi nar⸗ ratur quõ ſuppoſuit in moꝛte vbi nomen Marie ſubticetur Stabat inqͥt iuxta cru⸗ cem m̃ Jeſu ⁊c̃.vt ꝑ hoc ſignãter denota ret ꝙ ip̃a nõ ſtetit in noĩatiuocaſu ſmag in ablariuo Actu.xxvij Jã ablata eratoĩs ſpes ſalutꝭ Sʒ tertia rñſio dari põt. ꝙ nec ipa fuit a regimie tõliter ablata. ſed certe rctã fuit a vᷣbo liʒ nõ ĩmediate:tñ mediãte quodaʒ ad uerbio Vñ Donat? Aduerbi⸗ um eſt pars oꝛationis q̃ adiecta verboſig nificationem eius explanat atqʒ implet.ſʒ nillus magt ſignificarionẽ verbi explana uit eiuſqʒ voluntatem cõpleuit qᷓ; verbica riſſimꝰ Joß euãgeliſta Vñ ſicut xpᷣs voca tur vᷣbum ſic j oß põt dici aduerblũ·⁊cel⸗ te xpc verbũ expirãs in cruce conmiſt Jo⸗ hanni aduerbio regimen mris ſuedicens. Mulier eccefiliꝰtuus Deinde vicit diſci⸗ pulo Ecce mater tua Joß.xix. Et exillaho ra aceepit eã diſcipulus in ſuõ Notate mo⸗ dum xpi loquendi Ecce filus tuꝰ Potuit autem dixiſſe iſte eſt filiustuus.⁊ iſta ẽma tertua Fion eſt aduerbi in mundoqðre⸗ gat nominatiuum caſim. niſi hoc aduerbi⸗ um ecce vel en qð iden eſt Voluit ergoin hac extrema moriertis locutione aliqͥ ver⸗ bo vociſqʒ ſono expꝛimere hoc aduerbiũ ecce in ſignum g illa benedicta non dein ⸗ ceps immediate axp̃o verbo coꝛpoꝛali pre ſentia.ſʒ mediãte aduerbio Johãne regere tur Pabemꝰ ðᷓ nomẽꝛ verbũ Tertio oñoc nuntiꝰ nñe legatõis Uñ Aug.ſuꝑ põ ixx 6 K Wii tciiu dD Dꝛõnis pure magna pᷣtus eſt et velut fidelis nũcius mandatũ ꝑagit et ulicpenetrat quo caro nõ ꝑuenit n. põ. Intret in cõſpectu tuo oꝛatio mea.inciina auretuãad pꝛecem meã Cum em̃ tres ſint ſariſfactiõis ꝑtes elemoſina oꝛatio ⁊ leiunt um. Dubiũ pot eſſe que iſtarũ eſt potioꝛ ad ſatiſfaciendũ æt dicunt quidã ꝙoꝛatõ eſt Porio Szin cõtrariũ dicendũ et tenendũ cſ ꝙeiemoſina eſt potioꝛ. nã chrinet in ſetã vrrutẽ oronis q; ieiunij.⁊ iõ ſicut aĩa intel lectiua eſt nobilioꝛ ſenſitia ⁊ vegetatia.qᷓs virtualiter ↄtinet.ita elemoſinã efficatio: eſt ad ſatiſ faciendũ qᷓ; ieiuniũ vel ofode na tura ſui ceteris paribus Cõtiner em̃ elemo ſina virturẽieiunij ⁊ õonis duplici ratiõe Pꝛimo.qꝛ elemoſina conſtituit eñ cui dat debitoꝛꝗad oꝛandũ ⁊ ieiunãdũ ꝓ eo quide dit Scðo quia elemoſina eſt quedã oblatõ facta deo que vim õonis habet Similiter elemoſyna ↄtinet ieiuniũ inquãũꝑ elemo ſynã bona erterioꝛa que ad coꝛpꝑis fuſtenta tionẽ pertinẽt diminuũtur Oꝛatõ verocõ tinet ieiuniũ in vᷣtute Nam extentio intel⸗ lectꝰin deñ debilitatẽ coꝛꝑis parit.ſiẽ etiã ieiuniũ Er iõ inter iſta triã minꝰ eſt ietuni⸗ um.elemoſina maximũ.⁊ õotenet mediũ Quarto oratioẽ redditus nre ſplectionis Ladit em̃ oꝛatõ ſub pᷣcepto determinate⁊ indetermiate. Determiate quidẽ quantuʒ nd miſtros eccleſie qͥ exſtatuto⁊ pᷣcepto ad horas canonicas dicendas obligant᷑. Inde termiate vᷣð qᷓ;tum ad oẽs. Dmnis em̃ hõ tenet᷑ ſuam ſalutẽ pcurare que ſine oratõne adulto nõ cõcedit᷑.⁊ iõ orare mentaliteꝛ vel vocaliterẽ de iure nature et reducit᷑ ad m pceptum pᷣme tabule. Memẽto vt diẽſab⸗ bati ſanceifices. Tẽpus vᷣooꝛãdi laicis vi⸗ detur inſtitni ex ſtatutis can onũ diebꝰ fe⸗ ſtiuis qñ tenent᷑diuinis officijs ĩtereſſe.vt miniſtris ꝓ populo oꝛq̃tibus ſuam intentõ nem cõfirment. Eſt ergo oratõq̃ſi quidam redditus quẽ deus a nobis exigit ſibi dart Oſee. riiij Omnẽaufer iniq̃tatem ⁊ accipe bonũ⁊ reddemus vitulos labioꝝ nr̃oꝛum pꝛatõnes deuotas. Lectõ.eciiij · Icit auteʒ tur bas nð in virtute coꝛꝑis nec in ar — — matur potẽtie ſed vᷣho illum qᷓ ſe vexabat „ ſubiecit.iuramenta pentũ⁊ teſtamentũ cõ memoꝛds. Cũ em̃ iaceruatim cecidiſſent ſuꝑ alterutrũ moꝛtui interſtitir⁊ amputa⸗ uit impetu⁊ diuiſit illã que ad viuos du/ cebat viã ¶ Poſtqᷓ; tactũ eit de foꝛma quã ſũmus pontilex. Zaron obſeruauit in fedã do diuinãoffenſſam cõtra populũ.qᷓʒtũ ad ſupplicatõnem.In hac ꝑte pſequit᷑ð eadẽ foꝛma placandideũ qntuad familiaꝛemal legatonem. Allegauit autẽ Aaron deoꝓ populo ſaluãdo pſcientiã⁊ antiquã de ad populũ iudeoꝝ vehementẽaffectõnem.con memoꝛans ei multa facta q̃ fecerat patribꝰ eoꝛli. vt ſic memoꝛ amicitie veteris nouas offenſas remitteret. Duo ergo fiunt in lra iſta. Peimo oſtendi᷑quõ Aaron adeptus eſt victoriãꝑ diuine affectõnis allegatõnẽ Scðdo ponit eiuſdẽ victoꝛie explanatõneʒ ſcða ꝑs ibi · Ců em̃ ̃:Circa pᷣmũ duo factt Pꝛimo excludit illð qð videbatſtatuipõ⸗ tificaliↄtrariũ. Scðo ſubiungit illud qð eidem ſtatui noſcit᷑ eſſe neceſſariũ ibi. Sed pᷣbo. Cõtrariũ em̃ videtur ſtatui pontifica li armata potẽtia ſeu pᷣtute corpis vim in ⸗ ferꝛe.niſi foꝛtaſſis vim vi repellẽdo qð na⸗ tura cõcedit cuilibet. Et iõ dic de Aaron ſic. Vicit aũt turbas nõ pᷣrute corꝑts. Tur bꝛs id ẽpeſtes turbãtes populũ ſibi ſiectũ Ptute coꝛpꝑis ſi Samſon vicit Philiſteoſ udicũ.xv Nec a?matura potẽtie.ſed ver o E oꝛatõnis illũ qui ſe vexꝛbat id ẽan gelũ punientẽ populum ſpiecit id ẽa plagꝛ incendij ceſſare fecit. Et nota ꝙ vexatõnem populi die ſuam fuiſſe moꝛe boni plati · ij. Eoxꝝ.xi. Quis infirmatur⁊ ego nõifirmoꝛ Sic Moyſes per verbum oꝛatõms deui⸗ cit Amelechitas. Exodi.xvij. Subiecit in qᷓ; iuramenta patrum id eſt ꝓmiſſiones pa tribus factas⁊ teſtamentum cõmemoꝛãs id eſt legem eis datam. Cõſequenter iſtius hiſtoꝛig ponit explanatõnem dicens. Cum em̃ iam aceruatim id eſt ꝑ aceruos cecidiſꝰ ſent ſuper alterutrum id eſt vnus ſuper a⸗ lium moꝛtui igne eos occidente interſtitit Aaron inter viuos ⁊ moꝛtuos opponens ſequaſi murum ꝑ viuentibus cõtra ignem ⁊ ãputauit ipetũ ignis pplin incẽdẽtis. hec ãputatõ facta ẽ gladio vᷣbi oꝛatõis qꝛvt ait Thꝛi · Nihil eſt potẽtius hoĩe pure oꝛante — Lectio Et diuiſit illã viam ignis q̃ ducebat ad vi⸗ nos.i.diuiſit flãmaʒ tendentẽ vᷣſus viuos Uñ in põ · Vox dñiintercidẽtis ſmã ig⸗ ns. Moꝛaliter ſiẽ ignis ille coꝛꝑaliter in⸗ cendens populũ.omnes nitebatur occide re · ita ignis libidinoſe luxurie q̃ incocup⸗ ſcentia carnis viget.populũ.i.inultitudi⸗ nẽ hoim qͥtidie nititcõflagrare. Boniß pa ſtoꝛis ꝓuidẽtia moꝛe ipiũs Aaron cõſide⸗ 2 ret diligenter qͥ ſunt illiqͥ ium ſũt occiſi per pcti ⁊ qͥ adhuc imunes ⁊ innocẽtes · h mã fum aũt exemplũ⁊ coꝛruptionẽ alloꝛ ad pct̃temptati.⁊ ponat p̃latus ſe medium inter illos ꝑ vigilantẽ pᷣſidentiã diuidens vã ignis.ne ad viuos attigat.⁊ ne inocen⸗ tes a coꝛruptj iã moꝛtuis incendãtur. Z Juxta ilãclauſulã Vicit aut rur⸗ bas Noœtandũ eſt ꝙ ſeptẽ ſunt vitia capita lia q̃ nos turbant ⁊ que nos bellando tene mur euincere ꝑ ſeptẽ dona ſcti ſpũs. ꝓ drũ ſeptuplici victoꝛia ſeptifoꝛmia nobis in a⸗ ocalipſipᷣmia ꝓmittũtur Deſignãkur aũt k⸗ ſeptẽ vitia ꝑ ſepteʒ gẽtes peſtiferas qs ipᷣihebreiexpugnauerũt? vicerlit. qð gen⸗ tes dimiſit dñs vt ſuꝑarẽt eas filij iſrl ſi Indicũ ·iij. continer.q̃ fuerunt Bergeſei. Zimoꝛrei. Euei. Ethel. Lananei. Jebuſei ⁊ Fereſei. Deutro.vij: Bergeſeus interp?e tãtur colonũ eijciens ⁊ ſignificat ſuꝑbiã.q̃ pꝛimũ angelũ de celoꝛ Adã colonũ para⸗ diſi eiecit. ãc vincere debet qͥlibet nr̃m ꝑ donũ timoꝛis.⁊ tũc pꝛomiſſionẽ conſeq̃tur q̃ ponit᷑ Apoẽ · iij. Qui vicerit faciã illũ co lumnã in tẽplo dei mei De natura colũne eſt foꝛtiter ſuppoꝛtare qð ſibiſupponit᷑.et cõditio ſuꝑbie eſt nihil tolerare fuppoſitũ. qꝛ nititur eẽ fuꝑ alios nõ ſp alijs.⁊ iõ illũ Nui vicerit ſuꝑbi. faciet deus columnã. Z moꝛreus interpretat᷑amaricũs vel ama ra loquẽs ⁊ ſignificat inuidũ.q totus ẽ fel ⸗ licus intrinſecꝰ.qui in ſe ſemꝑ amaricatus ſꝑ amara effundit Dicit Ariſij· de vĩalib⸗ ca.ij. ꝙ abane eſt aĩal magnitudiecenuiqð contra naturã oĩm alioꝝ aialiũ habet fel in aure ſimile felli hoĩs in coloꝛe.⁊ eſt animal am̃aꝝ et velox nimis Et ſignificat inuidũ qfelihaure gerit. qꝛ qcq̃d audit iũ offenſi⸗ onẽ amaritudinis ↄnuertit Duidi.ij. meta. Pectoꝛa felle virẽt lingua ſuffuſa veneno Fiſus abeſt niſi quẽ viſi fecere doloꝛes Iſte Amog reus vincendꝰ eſt ꝑ donũitellectus qᷓ bõ aduertens ꝓximũ ſue natureꝑticipẽ. dulcẽ ſe pᷣbeat ꝓxio ſuo et cõpaſſione fauen tem.⁊ ſic vincẽdo ↄ ſequitui ꝓmiſſionemqᷓ Apoẽ.ij. ponit᷑ Vincenti dabo manna ab ſconditũ. Tertiꝰ eſt Eueꝰqͥ interp̃tat᷑ la⸗ pides colligẽs et figurat iracũdũ⁊ rixoſũ. hic colligit petras offenſiõis et lagdes ſcã dali vt in iurgio iaceat ↄ traꝓximum Sic Semei gradiebat᷑ maledicẽs ⁊ mittẽs lapi des ↄtra Dauid.ij. Keg. xvi. Iltůj vicere de bemꝰ ꝑ donů cõſilij ſeqndo xpiↄſilia ð pa⸗ tiẽtia ⁊ tolerãtia in uriaꝝ Math.v. Ego aũt dico vobis nõ ̃̃ſiſteremalo.ſʒſi qͥsteꝑ cuſſerit in maxillã vnã pꝛebe ei et alterã Et talis victoꝛ erit ſecurꝰ de ꝓmiſſione facta Apoœ.ij Dui vicerit ñ ledet᷑ a moꝛte ſca i· infernalipena. B Quartus eſt Etheus qͥ interp̃tat᷑ ſtupoꝛ vel formido. ⁊ ſignificat accidiã.que facit hoĩeʒ ſtupidũ etformidãtem oꝑa vᷣtuoſa Ille vincẽdꝰ eſt ꝑ donũ foꝛtitudis De qͥ Bꝛeg. vi.moꝛal⸗ Iuſtoꝝ foꝛtitudoeſt carnẽ vincere:ꝓpꝛijs voluptatibꝰ Zire delectatõeʒ vite ꝓñtis ex tinguere.huiꝰ můũdiaſꝑa ꝓ eternis pᷣmijs amare. ꝓſperitati blãdimenta ↄtẽnere. ad uerſitatꝭ metũ coꝛdis audatia ſupare Re⸗ boꝝ foꝛtitudoẽtrãſitoria ſine ceſſatõe di igere.ʒ fiagella ipᷣiꝰↄditoꝛis iſenſibilit ꝑ durare.ab amoꝛe reꝝ tꝑaliũ nec aduerſita te qeſcere.ad inanẽgloꝛi etiãcũ vite detri mẽto ꝑueĩre.malicie argum̃ta adqͥrere. bo noꝝ vitã nõ ſolũ vᷣbis ⁊ moꝛibꝰ.ſʒ etiãgla dijs ipugnaꝛe. ĩſemetip̃is ſpẽ ponere.iniqͥ⸗ tatem ſꝑ ſine vllo penie deſiderio ꝑpetrare. Sʒ victoꝛi hꝰ ethei pᷣmiũ ꝓmittit. Apoẽ⸗ tij. Qui vicerit dabo illi ſedere mecũ intto no. Quitꝰ eſt chananeꝰqͥ interp̃tatpoſſeſſ or vel negociatoꝛ ⁊ ſĩt auaꝝ⁊ cupidũ.qͥꝑ diuerſas negotiatões.poſſeſſiões adqͥrit? auget Vñ. Augꝰ. de vñi vᷣbis ßmõe.xxx· Due ẽilla auiditas ↄcupiſcentie cũet ipa hʒbelue modũ Tũc em̃ rapiũt qñ eſuriũt. Parcũt vᷣo p̃de cũ ſenſerit ſatitatẽ. ⁊ ĩſatia bilis ẽ ſola auaritia diuitũ:ſp rapit⁊ nũqᷓ; ſatiatur.nec deũ timet.nec hoĩem reueret. nec patriparcit.nec matrẽ recognoſcit. nec fratri obtemperat nec amico fidem ꝑꝛeſtat ccw. viduam oppꝛimit⁊ pupillum inuadit libe ros in ſeruitiũ reuocat teſtimoniũ falſumꝓ fert res moꝛtui nequiter occupat. Et queꝗ iſta inſania. Ziarũ amittere vitã appetere moꝛtẽ adquirere auꝝ ⁊ ꝑdere celum Iſte chananeꝰ vincendus eſt ꝑ donum pietatis que mouet ad dandũ pauꝑibus ꝓprer deũ — N Marꝛat Julius ſext? Strato, gematon li.i.ca.itij.ꝙꝙcũ Emilius. Paulꝰ ↄſul romanus in lucanis iuxta litus angu ſio itinere exercitũ duceret ⁊ tarentini eicla ſſe inſidiãtes agmen eius ſcoꝛpionibo eſſẽt aggreſſi captiuis latera euntiũ p̃texuit. qͥꝝ reſpectu hoſtes ĩbuere tela. Sic moꝛaliter diuites ſi tela demonũ vel vltõnes diuinaſ enadere velint. ponãt iuxta latera ſua pau⸗ ꝑes elemoſinas largiẽdo⁊ circũdent late ra ſua paugibus. ꝓpter quos deꝰfrequẽter parcit ab vlciſcendo ⁊ demones ceſſant a nocẽdo⁊ taliter vincenti dabit̃illud in fu⸗ turo qð ꝓmittit᷑. Apoca.xxij. Qui vicerit ſſidebit F.⁊ eroilli deꝰ⁊ erit ip̃e mihi fi⸗ 17. Sextꝰẽ Jebuſeus qͥ interp̃tatur pᷣſepe ⁊ſignificat gulã que ſuadet hoĩ ſemꝑ ſtare ad pᷣſepe ſiẽ aſinꝰ vel iumentũ⁊ iſte vinci de bet ꝑ donũ ſcie qua ſciamꝰ viuere tẽperate Juxtaillð Apliad Philip.iiij. Scio abũ dare⁊ penuriã pati.⁊ ſic vincẽti dabit̃qð ꝓ mittit᷑ Apo.ij. Vincẽti dabo edere de lig/ no vite Ad liam. Tempꝑantia etiãp̃ſentẽ vitãꝓlongat. Ecẽi.xxxvij: Qui abſtinens ẽadijciet vitã.⁊ ꝑ oppoſitũ gula in moꝛbũ ⁊ in moꝛtẽ indutit. Ecẽi.xxxi. Vigilia ⁊ co lera ⁊ toꝛtura viro infrunito: Ad lam ex ceſſus gule cauſat defectũ ſuauis ſomni et colerã ⁊ fumidicã pa ſſionẽ toꝛturã id ẽtoꝛ⸗ ſiões vẽtri. Et hec oia facit gula viro infru nito. Dicit᷑ aũt infrunitus qᷓſi ſine frumine id ẽ ſine ſapoꝛe. Eſt em̃ frumẽ illa ꝑs gut ⸗ turis q̃ ſapoꝛẽ ſentit. Buloſus aũt moꝛſel⸗ los deglutit ſine ſapoꝛe ad modũ luꝑi de⸗ noꝛando. Uel ðꝛ infrunitus qᷓſi ſine fruno qð ẽ ↄfectioqᷓ coꝛia fruniunt᷑. Vel ðꝛa fre neſi vel a fronte vel a freno Verſus Frons freneſis frumẽfrunia frena dabis. Septi⸗ mus ẽ phereſeus qͥ interp̃tat᷑ diſſeminãſ ter ram ⁊ ſignificat lubꝛicũ⁊ illecebꝛis datuʒ quiillicite ſemiĩat ſemen ſuũ ⁊ metit momẽ taneã ð̃lectatõeʒ⁊ ĩfine penã einã ad Bal vi. Qui ſemiat in carne de carne ⁊ metet — coꝛruptõnem. Iſte vincendꝰẽꝑ ſapiam id ẽꝑ ſapoꝛem celeſtiũ quibus guſtatis ceſſat ois delectatõ carnalis.⁊ qͥ ſie vicerit ꝓmiſ⸗ ſionẽ ↄſequetq̃ ponit᷑ Apoẽ.iij. Qui vice ⸗ rit hic veltiet veſtimẽtis albis He ſunt tur be ſeptẽ quas vincere nos opoꝛtet. Eſt em̃ de xpo ſiẽ de marcofurio camillo. De quo narꝛat ſext? Juliꝰ Stratogemeton.li.vij. ca.iij. Iſte iturus ad bellũ in exercitu ꝓcla mare fecit ſe nõ recepturũ quenq; in caſtra niſi victoꝛẽ reductiſqʒ militibs in aciẽ vic⸗ toꝛia potitus ẽ. ſto mõ xp̃s nullů recipit ĩ celũ in die iudicij niſi fuerit pꝛius victoꝛ.⁊ iðᷣo has ſeptẽꝓmiſſiões facit ſub ſola ↄdi⸗ tõne victoꝛie. Pꝛopter qð ðꝛ Eſa.ix. Le⸗ tabunt᷑coꝛam te ſiẽ qui letant᷑in meſſe ſicut exultãt victoꝛes capta pꝛeda qñ diuidunt ſpolia Lectõ. ccv. Pveſte enim poderis quã hẽbat.totꝰ erat or⸗ bis terrax.et parentũ magnalia in qͥttuor oꝛdinibꝰ lapidũ erãt ſculpta et magnificẽ⸗ tia tua ĩ dyademate capitꝭ illiꝰerat ſcripta Pis auteʒ ceſſit qͥ extermiĩabat.et hec exti⸗ muit erat ẽ ſola temptatio ire ſufficiens. Poſtqᷓ; declaratũ eſt qᷓliter ſũmus põtifex Aarõ diuinã placauit offenſãetãgelũ occi dentẽ pplm ꝑ incẽdiũ ceſſare fecit plagãꝑ deuotã ſupplicatõm et per dĩni federis al legatõm In iſta ꝑte ꝓſeqͥtur quõ ad eũdẽ eſfectũ cõmodiꝰexequẽdũ adiunxit ſacraꝝ veſti repñtatõeʒ Fuit. n.indutꝰ põtificali bꝰ veſtibqᷓ myſterijs plene erãt. Et circa b duo facit Nãpmo deſcribit ſacerdotalis oꝛnatꝰ ↄueniẽtiam Scðo oñdit q̃ntãipſi Aarõ ſic oꝛnato pᷣſtitit angelꝰreuerẽtiã ibi Pis aũt ceſſit In ðᷣſcribẽdo aũt oꝛnatũ ſa cerdotalẽ ñenũerat oẽs veltes De qͥbo Ex⸗ odi.xxviij. agit᷑.; tm̃ tria oꝛnamẽta deſcri⸗ bit in qͥbꝰ oĩa alia itelligi voluit Sůt aũt iſta Tunica iacinctina rõnale.⁊ lamiĩa au⸗ rea q̃ pẽdebat in frõte · In h aũt oꝛnatutri plici erat repñtatio oꝛbis terraꝝ:cõmeõra tio paterne nobilitatj ⁊ ðclaratõ diuĩe ma ieſtar; Dicit ð ſic Ju veſte poderis Eſtaũt poderis tunica talarſ⁊ dra pos podis gre · ce qð eſt pes pedis latie.qꝛ erat tunica iac cinctina vſqʒad 3. deſcendẽs/ Vnñ d̃ poderis q̃b pedibus inherens Erat aũt de 6 Lectio duabus inẽiſioĩbus facta. conſuta ſuꝑ hu ⸗ meros et ꝑ latera in modũ dalmatice facta manicas eiuſdẽ coloꝛis habuit.capuciũ ha bens hõ ex trãſuerſo ſuꝑ ſcapulas: ſed lon⸗ gam ſectõnem habebar iſta veſtis a pectoꝛe vſqʒ ad medias ſcapulas cui apture netur piter appareret añ ⁊ retro aſſuta erat vitta que ſuꝑ ſcapulas hincide vaſculis ꝰ ſtrin⸗ gebant᷑. Mabebat aũt hec ſolẽnis tunica põ tificalis ꝓfimbꝛijs lxxij:tintinabula aurea quib erat imixta totidẽ vaſcula.q̃ſi mala⸗ punica ex yacincto ⁊ purpura et cocco bis tincto ita vt poſt tintinabulũ eſſet malag ⸗ natum q̃ſi interſcalari mõ poſitũ vt audi⸗ ret᷑ ſonꝰ qñ ingrediebat᷑ ſacerdos ſctũariũ De hac igit᷑ veſte põtificali ðᷣꝛ hic. In veſte em̃ poderis. Etẽↄſtructõ intrãſitiua. quã habebat totus oꝛbis terꝛaꝝ.ſtat aũt hic po deris ñ ſolũꝓ tunica iam deſcripta.imoꝓ totooꝛnamento ſacerdotali.ꝑ qð ſm ſuòs viuerſas ꝑtes totus oꝛbis terꝛarũ miſtice ſignificabai A Tbinotandũ ꝙſiẽ dicit magr in hiſtoꝛijs. Exo.xxviij: Duat tuoꝛ erãt veſtes tã minoꝛibo ſacerdotibus q̃e cõmunes vocabãt qᷓ; pꝛincipi ſacerdotũ quẽ Arabarchũ appellabãt comũes ⁊ alie erãt qbus ſolus Arabarchꝰ ſuper illis q̃ttuoꝛ vrebatur Quattuoꝛ pᷣme erãt feminalia.camiſia.talaris.⁊ baltheus latꝰ ad quãtitatẽq̃tuoꝛ digitoꝝ intextꝰ floꝛi᷑/ bꝰcoccineis. ꝓurpureis.iaccinctinis⁊ thy⸗ ara Duattuoꝛ vero põtificales veſtes ſũmus ſacerdos iduebaturfuerũt iſte Po beris de qᷓ ſuperiꝰ dictũ eſt Suꝑhumerale qð habuit foꝛmã quadrãguli in pectoꝛe· Duos lapides onychinos ſuper vtrůqʒ hu⸗ merũ In vno erãt ſcripta ꝓiuncialib litte ris ſex noĩa filioꝝ iſrł ⁊ in alio alia ſex Rõ⸗ nale fuit tertiũ oꝛnamẽtum⁊ q̃drãgulum luxta mẽſurq aperturei ſuperhumerali ex q̃ttuoꝛ coloꝛibꝰſcʒ biſſo⁊ purpura iaccicto cocco bis tincto⁊ auro cõtextum.ſicut ⁊ ſu perhumerale Et erãt in eo duodecim lapi des auro firmiter incluſi per qᷓ̃ttuoꝛ oꝛq⸗ nes tres in ſingulis oꝛdinibus In pᷣmo or⸗ dine jardius.topaʒius ⁊ ſi maragdꝰ In ſe cundocarbunculus.et ſaphirus.et iaß is. Interrõ ligurius achetes. ⁊ anethiſt? In quarto chꝛiſolitus onychinꝰ.⁊ beryllus. in quibns ſcripta erãt noia xij filioʒꝝ iſraei iutta oꝛdinem natiuitati ſue.ſingula in ſin gulis. Quartũ oꝛnamentũ ſicerdotjſũmt Erat capitis. qð cõiterthyara. mitra velin⸗ fula dicitur.ſed ſpecialius.cydaris: ⁊ erat interius totaliter iaccinctina que circũda/ batur exterius aureo circulo tribus oꝛdin bus facto.cuiꝰſummitas in acutiſſimũ ca⸗ cumen tendebat:ſuper frontẽ tendebꝛt la mina aurea ad modũ dimidie lune facta. que arcuationẽ ſuam habuit verſus ſurſůj. ⁊ per anulũ aureum vncini nõ inſerebatur qui thyare affixus erat In hac lamiaſ culp tum erat Ayoth Adonay.id ẽ magnũ no men domini:ſcʒ tetragramaton qʒ ineffꝛ⸗ bile dicitur non qꝛ dici nõ poſſit ſed qꝛ rẽ ineffabilem ſigniſicat qð his litteris ſcribi tur Hee Joth. beth.vau que ſonãt pᷣncipi um vite paſſionis iſte. qð eſt dictũ. ꝑerpaſ ſionem illius quẽ pᷣfigurat iſte ſacerdos re nunciatur vita in Adã perdita Iſtaſũt or namẽta ſũmi ſacerdotj Deqͥbus nota magi ſtrũ in hiſtoꝛijs ſuꝑ Exoð.xxvii.pnlcꝛet diffuſe Quãdo ergo dicitur In veſte pode ris.ſtat poderis ꝓ totali oꝛnãmẽto ſacerd tis:⁊ in iſtis figurabatur totꝰoꝛbis terraꝝ Nã feminalia et camiſea linea.qꝛ de lino erant figurabant terrã Baltheus oceanũ Tunica vero iaccinctina ipſo coloꝛe ſuoae rem p̃ferebat Tintinabula rõe ſui ſonitus tonitruum Malogranata coꝛuſcationes · Ephoth vero vel ſuꝑhumerale ꝓpter vnr etateʒſuoꝝ coloꝛum celũ ſidereum figura⸗ bat. Duod vero aurũ quauuoꝛ alijs colo⸗ ribus intextũ erat.ſignificat ꝙ caloꝛ vita/ lis penetrat vniuerſa. Duo ſardonices ſo⸗ lem⁊ lunã ſignificabant. Duodecim gẽme pectoꝛales duodecim ſigna in ʒodiaco oñ⸗ debant Rationale quod erat in pectoꝛe ſig nificabat.ꝙ terrena adherent ce eſtibꝰetꝙ rõne cuncta ſunt plena Cydaris ʒelũẽem ⸗ pyreum Lamina ſuperpoſita. deũ oĩbus pr enteʒ Sic ergo patet ſenſus littera⸗ is huiꝰ textus.in quo ſic dicitur. In veſte poderis quã habebat totus erat oꝛbister/ rarũ fm Joſephũꝛ iudeos Secundũoꝛna mentũ quod ſpecificatur hicin litteraẽtõ nale ſiue logyon.ſiue pectorale in quoerãt ᷣm eum quattuoꝛ oꝛdines Duodecigẽme E in qͥbus ſculpta fuerũt duodetim noĩ fili⸗ oꝛũ iſrael vt ſugius dictũ fuit.⁊ quõtũad —c— ccv hoc dicit Et parentũ ſcʒ duodeci priarcha rũfilioꝝ Jacob magnalia. id ẽ magnũ alt⸗ ð ſignãtia ſculpta erãt in qᷓtuoꝛ oꝛdinib lapidũ.i.gẽmaxꝝ Tertiũ ornamentũ quod ſpecificatur hic in ſ̃a eſt cydaris põtrical qa ſui ꝑte vocat᷑ vicʒa lamina.que pendet iufrõte pontific; Vñ dicit ſic Et magmfi⸗ cẽtia tua ideſt magnificũ ⁊ ineffabile nomẽ tuũ erat ſcripta in diademate capiti illius id eſt lamipã aurea ad modũ dimidie lune coꝛniculate que pẽdebat in frõte pontificj. et dyademati.id ẽcydari vel mitre fuit in/ ſerta Et ſic ſtat totũ pꝛoꝑte: Cõſequenter oñdit quantã reuerentiã ecit augelꝰ Aa/ ron ſic ĩduto vbi dicit Pis aũt ceſſit Pis nũt. id ẽque ſcribebant᷑⁊ figurabãturꝑ ſa⸗ terdotꝭ veſtes ceſſit q̃gelus ſiue bonus ſiue malꝰqͥ extermiauit ꝓplm.⁊ inſuꝑ hec exti⸗ muit nõ timoꝛe quiẽpaſſio.ſʒ timoꝛe quiẽ reuerentie exhibitio. Sed cũ fuerit ange lus bonꝰ incõueniẽs erat ꝙ iſtj cederet ⁊ad poꝝ rep̃ſentationeʒ punire ceſſaret Em̃ ꝓ qꝛ.qꝛ erat ſola tẽptatio ire ſufficiens.i.ti moꝛ quẽ habuit populus de iuſta dei vin dicta qñ videbat tantã multitudinẽ ſubi. to cõflagratq ſufficiẽs erat ad deletõeʒ ſce leris ſui Sũt autem qͥdã facilis coꝛreptio⸗ nis qͥbus ſufficit verbũ coꝛ ripiẽtꝭ. QDuidã aũt non ſic ſe hñt ſʒ poſt vᷣba opoꝛtʒ adde⸗ re verba Pꝛouer. xxtij. Seruꝰ verbis ern⸗ diri nõ poteſt ĩmo ſicut legitur Ecẽi.xxxiij Inopa conſtitue eũ.ſic.n. ↄdecʒi lũ. ꝙ ſi ñ obaudierit cusua illũ compedibꝰ? Z Nota moꝛaliter ꝙ ꝑſona eccleſiaſtica que libʒ debet indui iſtotriplici oꝛnamento po dere. rõhali diademate.vt ſit poderis in coꝛꝑe:rõnalein pectoꝛe.⁊ diadema in capi re Poderis nõqʒ ſignificat ↄtinentiã caſti⸗ ratis. diadema vero eminẽtiaʒ ſctitatis rõ nale ſcientiã veriritꝭ Pꝛimũ g veſtimentũ quo debet ſe veſtite ꝑſona eccleſiaſtica eſt oderis cõtinẽtie vt torũ corpꝰ a motibus ſeune. petulãtie⁊ inſolẽtie cõpeſcatur et hec merito vocatur talar Fingũt ꝓoete vt ptz in ſcintillario poetaꝝ.ꝙ mater Achil jis Achillẽ narñ tinritĩ aquis ſtigijs.i.in nquis cuiuſdã flumiĩs ĩfernalis quãtũ ad coꝛpꝰ totũ excepto talo·⁊ iõ Achilles ĩuul nerabilis fuie ꝑ totũ coꝛpy niſi dũtaxarĩta loLũꝗᷓ capt? amoꝛe Pollixne inetẽplo eãñ corrũpere ſtatuiſſet.a parideĩ talo ꝑcuſſ⸗ occubuit Et qꝛ ꝑis ſb ſimnlacro Appolli⸗ mis latuit ĩtẽploabſcõditꝰfingit Appoli⸗ nem telũ Paridis direxiſſe in talũ ⁊ chil lis ⁊ moꝛtuꝰẽ Iſtiꝰ poeſis ſenſus ſalis eſt iſte Vene que fũt intaload renũ⁊ femoꝛũ atqʒviriliũ ꝑrinẽt rõem Tñ oꝛpheꝰpnci alẽ locũ libidinis dixit eſſein talo Zchil⸗ esẽhõ ꝑfectus quẽmater virtꝰintinxit in aquls ſtigijs:qꝛ virtꝰↄtra oẽs laboꝛes hõi nes munit. ſolũ talũ nõ tinxit qꝛ qᷓ;tũcũqʒ hõ ꝑhůũanã ptutẽ fuerit munitꝰ jemꝑ ad libidims ictꝰ patet niſi ꝑ dininã gr̃am pꝛe ſeruek·⁊ 1õ ſignãter dicit. Salomõ Saß̃. viij. Sciuiqꝛ aliter nõ poffũ eſſe ↄtinens niſi deꝰ det.⁊ iõ hec ſpẽs iuſtitie generalis ſiue vᷣtus que eſt ↄtinẽtia ẽ a deo ↄtinue po ſtulãda.⁊ ſic ſolũmõ h põt Juxta illð Ec cleſiaſtici· xxvij. Si ſequarf iuſticiãqᷓ eſt cõ tinẽtia qua coꝛpꝰ recte agit᷑ appꝛehendes ilã⁊ indues illã q;ſi poderẽ honorj. Toca tur etiã talar cõtinentia qꝛ vſqʒ ad finem vite ↄtinuari debet:ij. Regj · xij. Thamar erat induta huiuſcemõi talari tunica Filie aũt regũ vᷣgines huiuſceõt tunica vtebant᷑ L Secũdũ oꝛnamctũ eccleſiaſtice Pe debet eẽ rõnale ſciẽtie In iſto rõna ſeribebat doctrina⁊ veritas Hec em̃ dẽt eſſe pᷣncipal intentiocleriei vt poſſit vera addiſcere⁊ vera docere In collationibꝰpa trũ.li.x.ca. xxix. diciẽ᷑ ſic Dixit abbas Pal⸗ ladiꝰꝙ aĩam im xp̃ volũtatẽcõᷣuerſantem opoꝛtet aut diſcere fideliter q̃ neſcit aut do cere maifeſteqᷓ nouit Siaũt vtrũqʒ poſſit ⁊ nõ vult. inſanie moꝛbo laboꝛat Initium em̃ recedẽdi a deo faſtidii eſt doctrine. ⁊ cũ nõ appetit id qð aĩa ſemper eſufitque di⸗ ligit ðeũ De iſto oꝛnamẽto dicit᷑ Ecẽi.xxi. Dꝛnamẽtum aureũpꝛuden doctrina. Tertiũ oꝛnamentũ quo ſe debet iduere p⸗ ſona eccleſiaſtica ẽ diadema cqpitꝭ Eſt em̃ diadema inſigne regale ꝑ qð diſcernit᷑ rex abalijs Sic certe caritas ſola diuidit int filios regni⁊ pditõia fm Augf. Vñ Pe⸗ ſter. vi. dicitinfigura Homo quẽrex hono rare cupit debet indui veſtibꝰ regijs.⁊ ĩpo ni equo qͥ de ſella reg eſt accipere regiũ dia· dema ſuꝑ cæput ei⸗ Veſſes em̃ reg noſtriẽ xpi ſunt vᷣtutes q̃s etiã phs vocat babitus Equus de ſella regis fuit crux ·⁊ diadema —————aMtaeh.. i —————— — Nectio regis caritas Et iõ ꝑ hectria honoꝛabiles nos faciemꝰ apud deũ et apud hoĩes.vicʒ virtutibus penitentia⁊ caritate. Lapitulũ.xix.„ Lectio. ccvi. Hpüs aůt v qʒ in nouiſſimũ ſine miſericoꝛ⸗ dia ira ſuꝑuenit.pᷣſciebat ·n.et futura eoꝝ:qm̃ cũ ipft reuerſi eẽnt⁊ ꝑmiſiſ ſent vt ſeducerẽt ⁊ cũ magna ſollicitudine ꝑmiſiſſent illos ↄſeq̃batur illos act? peni⸗ tẽtie. Ad huc em̃ inter manꝰ hñtes luctuʒ et deploꝛãtes ad monumẽta moꝛtuoꝝ.ali⸗ am ſibl aſſumpſerũt cogitationẽ inſciẽtie. et qͥs rogãtes ꝓiecerãt. hos tũqᷓ; fugitiuos perſequebãtur. Poſtqᷓ; auctoꝛ cõmenda⸗ uit ði ſapiaʒ iuſte omĩa gubernã̃tem a mi⸗ rabili extermiĩatione pᷣmogenitoꝝ in egyp to In hoc vltio capitulo cõᷣmendat eandeʒ a terribili pmerſione egyptioꝝ in mari ru bꝛo. Et circa h̊ duo facit VHam pᷣmoagit de terribiltexterminioĩ mari rubro Scðo de multiplicipatrocinio hebꝛeaxꝝ in deſer⸗ to Scðaꝑs ibi Diĩs em̃ creatura Etð iſtj duabus agit alternatimnũc de patrocimo collato hebꝛeis:nunc de extermimo illato egyptijs vſqʒ ad finem libꝛi. Et ciyca hoc vuo fiunt n am pᷣmo agitde peccanti gra in malicia Scðo de pene eoꝝ cnouenienti iuſticia ibi Ducebat eĩ illos: Z Tirca pᷣmũ tria narrat Pꝛimo quõ iuſtret impij a deo diuerſimõe punieb̃tur Scðo quõ maloꝝ ſcelera pñtia ⁊ futura a deo nõ abſcondebant᷑. Tertio ſeqͥturqᷓ; rõnabili ter ſpmergi merebant᷑. Scda ibi Pꝛeſcie⸗ bar em̃ Tertia ibi Qm̃ cũ ipſi Dicit ergo Pᷣmo ſie Impijs aũt ⁊c.qᷓſi diceret Pebꝛei rebelles ⁊ murmurãtes ↄtra dominũ occi⸗ ſi ſunt. pꝛo ꝑte per ignis incendiũ. ſnõ to⸗ taliter deſeuit in ppłm ignis ille.qꝛ ſedatꝰ fuit ꝑ ponrificj ſupplicãtis remediũ. S 3 certe impijs.i.egyptijs perſequẽtibus pe⸗ bꝛeos infra mare rubrũabſqʒ remedio vß nʒin nouifſimũ ſine mia ira ſuphenit Ira idẽ vindicta iuſta cõſumpti funt:qꝛ vñqʒ ad moꝛtẽ veł vſqʒ in nouiſſ imũ.i.quẽlibet gꝛ nullus de illa ſubmerſione liberatusẽ. hec ira ſuꝑuenit a deotanqᷓ; pendꝰqð ſu⸗ ſtinere nõ poſſent Ratio autf uiꝰ varie pu mtionis iuſtoꝝ⁊ impioꝝ ſubiungit᷑. qʒ do minꝰ pᷣſciebat ꝙ ipt hebꝛei peniterent et ſe coꝛ rigerent.⁊ iõ parcitũ eſt eis Pꝛeſciebat aũt ꝙ egyptij ꝓdurarẽt finaliter obſtinati. et?õꝓmitrẽtibꝰ coꝛrectionẽ peꝑcit ⁊ ꝓpo⸗ nẽtes ꝑrinatiã extermiatiõe finali ꝑcuiit · et hoc eſt qð dicit Pꝛeſciebat em̃ futurail loꝝ.i.ſcelera illoꝝ futura ſi ꝑmiſſi fuiſſent Deinde cũ dicit Qm̃ cũ ip̃i permiſiſſent ð clarat quõ rõnabiliter meruerũt ſbmergi ꝓpter malitiã que dupliciter patuit inexi⸗ tu iſfrael de egyptolã cum vldiſſent egip tij decimã plagã qua fuerant occiſi pᷣmoge niti.aſcenderũt ⁊ ꝑmiſerũt ꝙ filij ifraelin trarent deſertũ ad ſacrificãdũ deo ſuo.im mo cõpellebãt eos exire.ſicut patet Exodt xxxiij.⁊ tñ hoc nõ obſtãte ſtatim diſplicuit eis ꝙ eos ꝑmiſiſſent recedere⁊ tanq́; fugi⸗ tiuos pſequebãt Hech falſitas ⁊ incõſtan tia in ꝓpoſito ſuo aggrauat malitiã eoꝛñ. Item ꝙita recẽter cũ adhucerãt occupati cica luctũ?⁊ ſepulturã ſuoꝝ moꝛtuoꝝ redi erũt ad exercendã maliti et iniuri in he⸗ breos ⁊ perſequẽdo.volẽtes eos reuocare. ſatis oñdit eoꝝ malitiã iudurataʒ fuiſſe et eos de bene actis non de culpis penitere. Et ideo eos ſubmerſione mirabili dignos eſſe dicit Igit᷑ verũ eſt ꝙ dens pᷣſciuit eos finaliter foꝛe malos qð ex hoc lati patuit. qm̃ cũ ipſi egyptij reuerſi eſſent ad coꝛ· v⸗ delicʒ ad dei cognitionẽ aliqualem ꝙ ꝑmi ſiſſent licentiando hebꝛeos. vt ſeducerent id eſt ſeoꝛſũ ducerẽt egyptij hebꝛeos inter mõtes ⁊ mare rubꝛũ ⁊ cũ inggna ſolicitu⸗ dine remiſiſſent illos ſcʒ hebꝛeos. cõſeque⸗ batur illos actus penitentie. ipſis ſcilicet egyptijs penitẽtibus de bono ꝑeos facto hebꝛeis. Iſtis malis egyptijs de bonoope penitẽtibꝰſimiles ſunt nõnuli religioſima h. qui de ſtatuꝓfeſſionis penitẽt. ad quẽꝑ petuo ſũt obligati. Comra quos Eſul. di citur Ego aũt nõ ↄtradico retroꝛſũ nõ abij Et ecce qᷓ; fatue fecerunt egyptij. adhucin manꝰluctũ habentes.idẽ materiã luctus id eſ funera ſuoꝝ ⁊ deploꝛãtes.idẽ valde ploꝛãtes ad monumẽta moꝛtuoꝝ. aliã ſihi aſſumpſerunt cogitatiõem inſcie. id eſt; facti ſunt inſipiẽtes ⁊ fatui.⁊ quos piece⸗ rant.id eſt eiecerant de egypto Pos tanq; fugitiuos perſequebant᷑. Exo xij Indu⸗ muit dñs coĩ Pharonis reg gybtiꝛꝑ⸗ —— clauſulq̃. In nouiſſimo ira dei ſuꝑuenit Notanduẽꝙ ira dei q̃ mihil aliud eſt qᷓ;iu ſta dei vindicta ſcðm Augf.de ciui.dei li: v.ca.xꝑv.q̃ttuoꝛ habet ↄdictões ꝓpter qᷓs merito debet foꝛmidari. Ira em̃ dei nõ de clinat᷑ viriũ poteſtate.nõ debilitatur tẽꝑis tarditate in plures excitat᷑ vnius pꝛauita⸗ te nullatenus mitigat᷑ ſine hůilitate. Pꝛi⸗ ma ᷓ ↄdict᷑õ ire deieſt ꝙ nõ declinat᷑ viriũ poteſtate A bira em̃ hoĩs poteſt aliquis ſe foꝛtaſſis abſcondere vl ſubterfugere vl re ſiſtere ſed ira dei nec loco metit. nec finitur tꝑe.nec pᷣtute deſcendit᷑ Naũ.i:ca. Duis ſtabit añ faciẽ indignatõis eius.⁊ quis reſi ſtet ire furoꝛj eiꝰ. Et põ. Quis no.po.ire.t ⁊pꝛe.ti.t.i.t.di.qͥſi diceret nemo. Pꝛobat Boetiꝰ.i.de ↄſola. metro.iiij. ꝙ ſapiens ſi hẽt timere irã cuiuſcũqʒ tyrãni quantũcũ⸗ iʒ ſeuiat ↄtra eum Sapiẽtis eĩ eſt facere iram ipiꝰ inermem.qꝛ ſi ſapiens nihil time nt ꝑdere qð tyrãnus poteſt auferꝛe necali qd poteſt ab eo recipere qð tyrãnus poteſt æi ↄferꝛe.reddit irã tyrãni totaliter impo ⸗ tentẽ ⁊ priuat eam totaliter armis ſuis. Uñ diẽ ſic QDuiſqͥs cõpoſito ſerenꝰ euo⁊c̃ Erinfra Duid tantũ miſeri ſeuos tyran ⸗ nos Mirant᷑ſine viribo furentes. Mec ſpe res aliqͥd.nec ptimeſcas · Exarmaueris ĩ⸗ potentis irã. Zut quiſqͥs trepidus ꝑouet vel optat. Qð nõſit ſtabilis fuiqʒ iur Ab lecit clypeum. locoqʒ motus. Nectitq vs⸗ leat trahi catenã. Quicũqʒ hõ ſic huiꝰ vite appetit ĩmoderate honoꝛes?⁊ diuicias vel abhoꝛret puſillanimiter aduerſitatis foꝛ⸗ tunetalis de ſuis paſſionib⁊ affectõnibo facit catenã qua hac? illac ꝑ amoꝛẽ vl irã alterius trahi poſſit. Mõ ſi loquamur de deo nõ poſſumus eũ facere:ſic impotenteʒ nõ apperendo qð põt cõferꝛe:nec ptimeſcẽ do qʒ põt inferꝛe. Nã beatitudinẽ quã po reſt cõferꝛe nat᷑aliter oẽs appetimus.⁊ mi⸗ ſeriũ quã põt inferꝛe nataliter abhoꝛrem? Mẽs em̃ hoĩes beati eſſe volũt.idqʒ vnũ ardentiſſimo amoꝛe appetũt. Si docet. Augꝰxiij. de trinitate ca. xv. Et alibi diẽ Fnullomõ poſſumꝰ velle miſerteſſe. nõ Feſtat nob aliud niſi diuinã voluntatẽ ex⸗ plere.exquo nataliter appetimꝰ qð ſine eo kabee nequimus E Scða cõdi⸗ — ẽcwi fecutus eſt kilios iſrł B Circa illã us cooꝑta.ita ꝙ ira deiſuper ip̃ᷣam de tio ire del eſt ꝙ nõ debilitatur tempõr tar ditate Uñ Valerius.li.i.ca.ij. Lento em̃ gradu ad vindictã ſui.det ira ꝓcedit ⁊ tar ditatè ſupplicij grauitate compẽſat Ecci. xvi. In gete incredibili exardeſcit ira Fert de quadã ciuitate q̃ bello laceſſito miſit ad quendã principemꝙ ſuccurſu habendo:et vt illi de ciuitate eius animũ citiꝰ inclina rent. exponũt ſibi foꝛtitudineʒ ciuitatis in muris ⁊ turribus ⁊ foſſatj.qͥbus ille ꝓ rñ ⸗ ſo remiſit Eſt ne inqͥt veſtra ciuitas— dere neq̃t. Quod ſi eſt libenter veniã⁊ de fendã vos Sin aũt · ↄtra iram dei pꝛopter pctã veſtra pugnare nõ audeo In quadaʒ etiã patria in anglia que Hoꝛtfolthia no⸗ miatur dicit cõtigiſſe ꝙ blada in eſtate pul cerrima creuerãt.⁊ ecce appꝛopinquante tẽpoꝛe meſſiũ veit qnoddã genꝰ muſcarũ in tanta mltitudine ꝙ totũ bladũ intãtum cõſumpſerũt ꝙ vix in quinqʒ miliariũ ſpa⸗ cio vnus modius inueniret᷑.hoĩnes ð illa patria qaſdã de illis muſcis ceperũt ⁊ di ligenter iſpiciẽtes q̃les eſſent. qꝛ nũqᷓ; pꝛi? cõſimiles viderãt.inuenerũt eas habere lit teras depictas in alis ſuis: in vna alaſcri⸗ bebatur ira · in alia dei.vt maniſeſtuʒeſſet ꝓpter demerita ꝓpli vindictã diuinam fu iſſe Juxta ilud Miere.xij. Seminauerüt triticũ ⁊ meſſuerũt ſpinas. hereditat? acce perũt? eis non pꝛoderit Confundeminiæ fructibus veſtria ꝓpter iram furoꝛis dñi. Tertia conditio ire dei eſt. ꝙ in ꝓlures exci tatur ob vnius pꝛauitatẽ. Nã ꝓpter vni? perſone malicium fiagellat deus aliquãdo vnam magnam multitudinem Exemplũ Exo.xxi.vbi dicitur ꝙ tota domꝰ Abime lech ſterilis facta fuit ꝓꝛopter demeritum Abimelech.⁊ totus populus iſtael ꝓpter peccatũ Achoꝛ punitus fuit Vñ dicitur ibiNon poteris ſtare cõtra inimicos tuos vonec deleatex te qͥ cõtamiatus eſt hoc ſce⸗ lere dicit dñs ad Joſue. oſue. vij. Pꝛoꝑ⸗ qð legim? Phinees dixiſſe cuidã patrifi⸗ lioꝝ ilrael Joſue. xxij. Vos hodie dům re liquiſtis ⁊cras in vniuerſum iſił ira eius ðſeniet.ſlonne Achoꝛ filius ʒarepterijt mandatũʒ dñi er ſuper omnempopulum iſrael ira eius incubuit Dominꝰ em̃ aliqũ punit vnũ hominemꝙ peccato alteriꝰtem ———— poraliter ſʒ etermaliteꝛ nõ. Quarta ⁊dictõ tre dei eſt ꝙ non mitigat᷑ niſi ꝑ humilitatẽ. Natura em̃ leonis elt nõ iraici niſi ledatur Pꝛoſtratis em̃ hoĩbus ꝑcere dicit. Juxta iilud poeticũ. Parcere ꝓſt ratis ſcit no bil ira leonis. Eodẽmõ xp̃ᷣs nõ iraſcitur niſi le ſus. Vñ Eſa.lxiijHie iraſceris dñe ſatis ⁊ne vltra memineris iniqtatum noſtrarũ Qñ nota ꝙ quantũcũqʒ deum offenderis ſite humiliaueris placabis eum.ij. Para. xij. Quia humiliati ſunt auerſa eſt ira dei sbeis Lectõ ccvij. Wcebat enim illos ad hunc finẽ digna neceſſi⸗ kas.⁊ hoꝝ que accideꝛant ↄmemoꝛatõem amittebant.vt que deerant toꝛmentj reple ret punitio⁊ populus quidẽtuus mirabi⸗ liter tranſiret. Illi aũt nouã moꝛtem inue⸗ nirent¶ Poſtq; declaratũ eſt ꝙ egyptij ꝑ⸗ ſequẽtes filios iſꝛael vtebãtur tra eos ve hementi malitia. In iſta ꝑte oñditur ↄſe⸗ uẽter ꝙ ſtatim poſtea ſubmerſi fuerũt ex ↄnemienti diuina iuſtitia. Et pᷣmo tangit᷑ eoꝝ pena Scðo ipſiꝰpene finalis cauſa ibi Vtqͥ deerãt. Ex ꝑte pene ðꝛ ſic. Ducebat em̃ illos ſcʒ egyptios ⁊ ꝑſecutoꝛes filioꝛũ iſrael ad hune finẽ. ſcʒ vt ꝑiclitarentur in mari rubꝛo. digna neceſſitas id ẽ exigẽtia culpe que talẽmoꝛtem meruit. Nã omniũ ꝓlagaꝝ pᷣcedẽtiũ que eis acciderant obliti fuerunt ex eoꝝ ꝑtinact malitia. Et iðo diẽ Et hoxꝝ que acciderãt ↄmemoꝛatõnem a⸗ mittebant. Tauſa po finalis tangit᷑ in ge⸗ nere cũ dꝛ. Que deerant toꝛmentꝭ repleret Punitio.id ẽid quod deerat plagis quas euaſerant repleret id ẽ ꝑfecte ↄſũmaret pu nitio vſqʒ ad moꝛtẽ. Sʒ in ſpecie ip̃a cauſa finalis magis expmitur qua ſcʒ egyptij ſ merſiſunt in mari rubro. Luiꝰſpmerſiõis Duplex eſt rõ. Vna fuit vt populꝰ dei trã⸗ ſiret magis mirabilit. Alia vt egyptij inu ſitata moꝛte perirent miſerabiliti Pꝛete⸗ rea em̃ mag miramur filios iſrael impune tranſſiſſe.cedente illis mari· qꝛ etiũ vide⸗ mus egyptios ſᷣmerſos fuiſſe mari ſuper eos denuo redeunte.⁊ hoc ẽqð dic. Et po pulꝰ quidẽ mirabilit᷑ tranſiret ipẽ ꝑ ſiccũ In medio maris.Illi aũt id è egyptij nonã mortẽ innenirẽt. Pec mozs ðʒ noua fuiſſe ectio nõ quia multi hoĩes ante ſu bmerſi n fii⸗ ſefit:ſed ꝓpter me dũ ſubmergendi. quia nutu diuino recepit eos omnes.mare ſtãs ab vtraqʒ ꝑte ſicut murus: Etcitʒ omnes ſpmerſi fui ſſent.⁊ filij irael iũ litoꝛa atti/ giſſent. diuiſit mare in alueñ ſuũ ⁊ omnes egyptios ↄcluſit. Moꝛalirer loquẽdoſic frequẽter accidit ꝙ illud qð eſt materia ꝓ⸗ motẽ nis in pᷣncipio.ẽ cauſa ↄfůſiõis in ter mino: Mundus qñqʒcedit homininß̃n⸗ ciptofauẽdo ſibi ⁊dando ſibi diuitias⁊ ho noꝛes. donec fuerit ꝑfecte implicatus cur ⁊ ſolicitudinib ⁊ ſuꝑbia ſeculari.ettunc qñ credit ſe eſſe in optimo ſtatu⁊ apice ſue dignitatis ↄmouet ꝑtun batõnes ⁊ ꝑſecu⸗ tõnes deijciendo eũ.vt in põ dꝛ. Deieciſti eos vñalleuarent᷑ A Circaillam clauſulã. Ducebat em̃ illos digna neceſſi⸗ tas ad hunc finẽ. Notandũ eſt ꝙquattuoꝛ modis coĩter homines male ducũtur.qui dã em̃ abuucũt᷑ illecebꝛoſa ſenſuaiitate. qͥ dam ꝑnicioſu familiaritate. qͥdã pꝛeſũpru oſa temeritate.⁊ vdã maliciola ſeueritate. Pꝛimo ducunt᷑quidã illecebꝛoſa ſenſuali⸗ tate. Pi ſunt quinõ ᷣm tðõnem:ſed fm paſ⸗ ſionem viuũt.qui nõ quod poneſtũ. ſed q; eſt delectabile in omnibꝰ querunt. Sicdu ctus eſt iuuenis ile vecoꝛs quẽ mulierirꝛe tiuit multis ſmonib⁊ blanditijs lab oxꝝ ꝑtraxit illum:⁊ ſtatim illã ſequitur quaſi bos ductꝰ ad victimã. Pꝛoh. vij Narꝛat Fulgentiꝰ i.mirtologi.ꝙ cũ admetus rex. Zlceſtã duxeiat in vxoꝛem ↄtigit adme⸗ tuminfirmaricõſuluit appolinem quõ pol ſet ab infirmitate curari. Rñſumẽper ap⸗ polmem ꝙ curarinõ poſſet niſi aliqs de ſu⸗ is ꝓpinquis pro eo moꝛeretur voluntarie Quo intellecto alceſta moꝛtem ſpomteſub ijt. ⁊ ad inferna deſtendit. Quoců hercu⸗ les veniſſet.vt inde cerbeꝝ traheret. alce ſte cõpatiens eã ab inferis liberauit. Mo⸗ raliter mens humana⁊ ſenſualitas adin nicem copulant᷑ſiẽ ſponſus ⁊ ſponſa. vir et vxoꝛ.vir infirmatur qñ cogitatẽnibꝰ vã⸗ rijs agitatur.clamat ad deũ cũ põ. Miſe⸗ rere mei dñe qm̃ infirmus ſum ſana me do mine. qꝛ ſic oꝛare debemus qñ mens infir matur id ẽtemptat᷑. hoc eſt drũ ſapientieꝓ cõſilio requirere. rñdit aũt deus per ſcrip⸗ turas ſuas ꝙ opoꝛtet ad hoc gꝙ ſpiritus cõ ccvi ſequatur ſalutẽ vnñ de ppinquis ſuis vo⸗ luntariã moꝛtẽ ſubire idẽ carnem noſtram — voluntarijs penitẽtijs moꝛtificari.qꝛ niſi caro moꝛiatur ſpũs vitq gratie nõ habebit Et hocẽ qð ðᷣr Ad Roma.viij. Si ß̃m car nem vixeritis moꝛiemim. St aũt facta car nis moꝛtificaueritj.viuetis. Caro mortifi cata ꝑ penitentiq rõnabilem tandẽ deſcen dit ad inferos qñ in terꝛa de qua natus eſt finaliter regertet᷑ſed ꝑ herculẽ virtuoſum perquẽrp̃m̃ accipimus in reſurꝛectõne ge nerali reſuſcitabit᷑⁊ viro ſuo ꝑpetuo iũget᷑. Laroigit᷑in hac vita ductrix nf̃a eſſe non debet vt ᷣm fẽſuales illecebꝛas ducamur ſed magis f̃m ſpiritũ duci debeamus Ad Bal. v. Spiritu am bulate ⁊ deſideria car nis nõ ꝑficietj: Et infra ſi ſpiritu ducimi. nõ eſtj ſ lege vicz carnal ↄcupiſcẽtie q̃ lex carnis dicit᷑.ad Roma. vij. Video aliũ le⸗ gẽ in mẽbꝛis meis repugnãteʒ legi mentis mee: Secũdo ſũt quidã qut ducunt᷑ ꝑnici oſa familiaritate: Pernicioſa res eſt nimia familiaritas cũ ꝑſonis vitioſis Et rõ eſt qꝛ ſiẽ dicit Hugo de ſctõ victoꝛe libꝛo ſuo de arra anime Eaẽ vis amoꝛ.vt te talem eſſe neceſſe ſit qᷓle ſit illð qð amas.⁊ euiper at᷑⸗ fectũ ↄiungerj in ipᷣiꝰſilitudinẽ dilectiõis ſocietate ↄ firmarj Nec mirũ.cũ ᷣm Dioni ſi.ich. ca de diui.noĩbꝰ. qmoꝛ habet q̃ndã vimexcitatiuã.vnitatiuã.⁊ trãſfoꝛmatiuã que nõ dimittit amatoꝛes ſuijpſiꝰ eſſe. ſed amatoꝝ Eta cõditionibꝰ illius quẽ amat põt homo veriſſime deſcribi ſi ei?ↄditiões cognoſcat Uñ ſignanter ſcribit Valeriꝰ ad Rufinũ Ethicũ eſt. videto cui des.q̃ſi dicerer.ꝙ hõ videat cui dat bona ſua Illð bñ eſt Ethicũ.i.ad vᷣtutes moꝛales ꝑtinẽt ſiẽ quedã ꝑs eiꝰ pertinet ad vᷣtutẽ liberali⸗ tatꝭ.ſʒ videat cũ hõ det ſeip̃m per amoꝛẽet familiaritatẽ ſeu amicabilẽ còicationẽ ⁊ h non ẽ ethicũ.qᷓſi pars ethice.ſed ethica.i·to ta virtꝰ moꝛalis Iſtð ꝗᷓ verbũ eſt ſũme iu⸗ uenibꝰ impᷣmendũ Vñ qͥã ſenex filtũ ſuũ infoꝛmãs.ne familiaritatẽcũ vitioſo cõtra heret metrice ſibi dixit Talẽ quẽqʒ foꝛeqᷓ⸗ lem ſibi nectit amoꝛe Sermo veridicꝰ ait ip̃e fiat alter amicus Puic dico alludens Ariſ.ix. ethi.ca xi diẽ ꝙ amicꝰ eſt alter ip̃e PMꝰem̃ moꝛes venerare.cuiꝰ amoꝛẽ appe ⸗ tis Vñ qͥdũ metriſta Quiſqͥs amat reꝓbũ repbis ſe facit amicũ Se negit eſſe pꝛobũ ſe facto clamat iniquũ Itẽ Quitãgit picẽ tingit ſeturpi coloꝛe Sic tibi fũme vicẽ qͥ; flagras turpis amoꝛe⁊ ↄſe eq̃nter explan at ſenex quẽ vocat turpẽ ⁊ dicit ſic Tu rpẽte⸗ tra cutj nullũ faciet noĩnari Sʒ mẽs pollu tis facrj cuplẽs maculari tifine allons filiũ ſic concludit Ergo cauefiliturpatos crimie vili Ne tu cõſiiturperꝭ fine ſenili· — Notãdi ꝙ Zrifeix.ethi. ſoluit tres notabiles qᷓſtiões ad ꝓpoſitũ pertinẽ⸗ tes. Pꝛima ẽilta Ponamꝰ ꝙaliqͥs accep tet ad amicitiã virũ bonũ qui poſtea muta tur ſit mal Queſtioẽ vtꝝ amicitia ad ta lẽ ſit diſſoluẽda. Scð̃aq̃ſtioẽ iſta. datoꝙ fic vtx ſtati amicitia ad talẽſit ſoluẽda vel debet hõ expectare. Tertia q̃ſtioeſt vtrũů ad talẽ poſt diſſolutionẽ amicitie ſe debeat he alienꝰ vel infainiliariꝰ qᷓſi nũqᷓʒ fuiſſet amicus. Ad pꝛimã qſtionẽ rñdet Zriſt. dicẽs duo Vnũ ẽꝙ impoſſibile eſt ꝙ talis a meta pᷣtuoſo cuiꝰ malicia ẽ maifeſta vir⸗ tuoſo.qꝛ folũ bonũ honeſiũ amat᷑ a virtuo ſo Scðᷣo dicit ꝙ vir honeſtꝰnõ debet ama re talẽ ſʒoĩno debet diſſoluere amicitiã ad talẽ. ⁊ rõ eſt. qꝛ nõ eſt poſſibile ꝙ diu ſerue᷑ amicitia ad talẽ niſi cauſet᷑ aliq ſimilitudo malitie. Ad ſecũdã q̃ſtionẽ diſtinguit.q⁊ talis qui factꝰ eſt malꝰ.vel eſt oĩno inſana⸗ bilis ſcʒ ꝙ nõ poteſt reduci ad ſtatũ virtu⸗ tis vel nõ S nõ.ſic nõ debet ſtatim dimit⸗ tere amicũ ſuũ.ſed auxiliare ad hoc ꝙ recu peret bonos moꝛes.⁊ multomagis debet amicus eũ ad hoc iuuare qᷓ; ad recuperan dũ diuitias vel pecuniã. quia virtꝰe mai⸗ bonũ qᷓ; ſbſtãtia coꝛpoꝛalis Si vero ſit oĩ⸗ no inſanabilis.ſiẽ ſunt inueterati dieꝝ ma loꝝ ſtati de bet amicitia ad eũ diſſolui Nec eſt incõueniẽs h facere.qꝛ nõ erat amicus huic vel tali ſcilicet vitioſo ſed vrrtuoſo. Et ideo dicit Ariſt. in eodem capituloꝙ illi qui ſimulant ſe virtuoſos vt amicitiaʒ cont rahapt cum virtuoſis et tamen ſunt latenter malt.ſunt magis criminandiqᷓ; iliqͥ coꝛrumpunt numimata. quia nobl⸗ lioꝛ eſt virtus qᷓ; pecunia Vnde qui ſimu⸗ lant vᷣtutes malignioꝛes ſunt qᷓ; qͥ fingůt⸗ falſam monetam. Ad terttã queſtionẽ reſpõdet. qꝛ aut fit diſſolutio amicitie ꝓp ter minoꝛẽ bonitatem in amico.aut ꝓpter Lectio abundantẽ maliciã Siſcðomð nihil debet hõ familiariter exhibere tali magis qᷓ; cui⸗ cũqʒ extraneo.imo rõna bile eſt.ꝙ minꝰpꝛo quãto eũ decepit ⁊ verecũdiã fecit Verecũ dũñ em̃ eſt vᷣtuoſo amicũ fuiſſe vicioſo Sip mo mõ fiat amicicie diſſolutõ.ſiẽ ↄtingit ð duobo quoꝝ vnus ſtatĩ gradu remiſſo vir/ tutis.⁊ alius ꝓficit in gradũ intenſũ tunc em̃ nõ eſt poſſibile ꝙꝓficiens ſeruet amici⸗ ciã ad nõꝓficientẽ hᷣm Areſto.qꝛ nõð eiſdẽ gaudent? triſtant᷑.qð eſt ꝓpꝛiũ amicoꝛum Tůc in tali caſu hõ debet ſe exhibere magi beniuolũ ꝓpter pᷣteritã amiciciã qᷓ; ſi nunqᷓ; fuiſſent amici Illi vero qui inſanabiles oi⸗ no ſunt. abijciẽdi ſunt oĩnoa cõmunicatõe virtuoſoꝝ quantũ poſſibile eſt Nec curan ⸗ dũ eſt.ſi hõ eis diſpliceat vel offendat cum virtuoſo ſemꝑ debet eſſe ꝓpriũ diſplicere peſſimis Sicut dicit Boͤetiꝰ.pᷣ. de ↄſo. ꝓ⸗ ſa.iij. Poc eſt eĩ ⁊m qð eſt virtuoſo maxie cauendũ⁊ vitandũ tam ꝓpter ↄſcĩam qᷓ;ꝓ prer famã. pnicioſa familiaritas ad perfo ⸗ nas coꝛruptas vel infectas.ꝓpter quã mul ti innocẽtes ĩ pᷣncipio coꝛrupti.⁊ abomĩabi les facti.ſunt in bꝛeui ducti⁊ abducti pᷣmo a veritate conſcĩe ⁊ tandẽ a ſerenitate fame ſue: quoꝝ cuilibet dici poteſt illð Hieremi xxxviij. Seduxerũtte?⁊ pᷣualuerũt aduer⸗ ſum te viri pacifici tui.dimerſerũt in ceno ⁊ in lubrico pedes tuos.⁊ receſſerũta te De hac materia vicʒ de vitanda ſocietate mala ue ducit holem in vitã vicioſam.loquitur Seneca ad Lucillũ epla.xvxiij. fmn ĩtegros libros Si vis inqᷓt habere ꝑegrinatões tu ⸗ as iocũdas comitẽ tuum ſerua.herebit tibi auaricia qᷓ;diu auaro ſoꝛdidoqʒ ↄiungeris herebit tumoꝛ qᷓ;diu ſupbo conuerſaberis. nunqᷓ; ſeuiciã in toꝛtoꝛis ↄtubernijs poneſ incendent libidines adulteroꝝ ſodallcia.ſi velis vicijs cedere.lõge a vicioꝝ exẽplis ſe cedendũ eſt. Ad melioꝛes trãſi. Pec Señ. De tali coꝛruptore et ꝑuerſo ductoꝛe ðᷣꝛ Pꝛouer.xvi. Uir iniquꝰlactat amicũ ſuuʒ et ducit eum ꝑ viã non bonã̃ Tercio quidã ducuntpᷣſumptuoſa temeritate quales ſũt pleriqʒ inexꝑti adhuc qͥ ꝓprio ſenſui mimis acherẽt. aꝛ vt dicit Vegetiꝰ de re militari li.iij. Imperita ruſticitas pla ꝓmittit⁊ cre dit ſe ſcire que neſcit. ⁊ iõꝓpter ĩexꝑientiã paſſio iuuẽtutis ẽp̃ſumptio.timiditas ʒo paſſio ſenectutꝭ.ſiẽ dic Areſto.xij ·rethoꝛi ce Et de talib bñ verificatil Math · x Cecſunt? duces cecoꝝ⁊c. Quartoquidã ducunt᷑ malicioſa ſeueritate.hi ſunt poten⸗ tes ⁊ nobiles qͥ latera ſua ſtipãt malicioſis cõſiliatoꝛibo · quoꝝ inſtigatònibo ad iniuri as varias agitant᷑.nũcad paupeꝝ deceptio nes et depᷣdatões nũc ad iniuſtas ꝑquiſiti ones.nũc ad iniquas ſeditõnes ꝑ quas reſ⸗ publica diſſipat᷑et pax ciuilis— 95 peiꝰẽ ecclia ðipedibo cõculcat᷑⁊ pᷣificatilð Iſa.v.c. ꝓpterea ductꝰ ẽ ppls meꝰ captiuꝰ qꝛ nõ habuit ſcĩam ⁊ nobiles eius interist fame⁊ multitudo eius ſiti exaruit.⁊ẽꝓphe tia tã de culpa pᷣterita q; de vltione futura Lectio· ccviij Minis enim creatura ab intio ad ſuũ genꝰ refigurabatur deſeruiens tu ⸗ is pꝛeceptis.vt pueri tui cuſtodirent᷑ illeſi. Nam nubes eorum caſtra obumbrabat.et ex aqᷓ q̃ añ erat terꝛa apꝑuit arida ⁊ ĩ mari rubro via ſine impedimento⁊ campus ger minans de pꝛofundo nimioper quem om ⸗ nis natio trãſiuit.que tegebatur manu tua videntes tua mirabilia⁊ monſtra. ¶ Actũ eſt ſuperius de exterminio egiptioꝝ mira⸗ bili in mari rubro. Pie agit᷑ conſequenter de fauoꝛabili patrocinio collato hebreis in recedendo de egipto ¶ Et cifca hoc duo ſa cit Nam pꝛimo cõmemoꝛatur diuinagu⸗ bernatio · Secundonarꝛatur hebꝛeorũeꝝ/ ultatio ibi Tanquã enim equi¶ Circa pri⸗ mum duo facit NMam pꝛimo oſtendit in ge nerali qualiter omnis creatura famulabat᷑ diuine voluntati ad hebreoꝛum liberatõeʒ Secundo hocipſum manifeſtat in ſpeciali per particularem deductionem ibi Mãnu bes.— Z Lirca pꝛimũ eſt ſcienð ꝙ ſicut omnis creatura libera dei volunta ⸗ te pꝛoducta eſt de nihilo· ita omnis creatu ra diuine voluntati ſuam operatõem velex ercendo vel ſuſpendendoꝓ tempoꝛe famu labatur: Et ideo cum deus vollierit ſolem et lunam retrahit ⁊ motum eis ſiſtit. ⁊ cum voluerit mundũ ac lucẽilluminat ⁊ motuʒ cõtinuat.ſicut miraculoſe factů fuit temꝑe S ccvi paſſionis chriſti quõ ad ſubtractõeʒ ⁊ etiã tpe Joſue quo ad ſtatõem ⁊c̃.Et ſic ẽð om nlalia creaturat hoceſt qð dicit Omnis em̃ creatura ad ſuũ genus refigurabat᷑ re/ flectẽdo ſead ſuũ genus quod deus eſt.⁊ cõ foꝛmabat᷑illius voluntati Sicut em̃ docet Areſto.v·methaph.ca.de genere. Benus vnomõ dicit᷑illud a quo multitudo aliqua ſicut a primo generãte pducit᷑Etim illum modũ loquendi deus poteſt dici oĩm reruʒ genus Apoc. xxij. Egoſum radix ⁊ genus omniũ Ad hoc genꝰ oĩs creatura refigura bat᷑.i.reuertendo cõfoꝛmabat᷑ deſeruiẽs tu is pceptis. Ad hoc em̃ oĩs creatura cõdita eſt vt ↄditoꝛi Iuo ꝑ omiĩa obediat. Et mul⸗ ripkr refigur abatꝑ benignã gubernatõem hebꝛeoꝝ Etideo ſubdit Vt puert tui vide licet fam alantes tibi hebrei.puer em̃ ðꝛ fa⸗ mulus cuſtodirent᷑illeſi:ſeʒ in egipto.ĩ ma ri rub v.⁊ in deſerto Hãc aũt obedientiam crea cure ad deũ⁊ ſolaciũ hebreoꝝ in ſpẽali derlarat dupliciter.vieʒ in colũna nubis q̃ ecsꝓtexit ꝑ diẽ. ne caloꝛe ſolis cõburerent᷑ ret in receſſu maris rubri quo dedit eis via; Kecãin qua ſine impedim̃to graderent᷑ · vñ Dicit ſic Nã nubes illoꝝ caſtra obumbꝛabat que tria eis fecit Nã diuidebat inter eos et holtes ·cõpeſcuit ſolis ardoꝛes ⁊ lucebat ꝑ noctes.Itẽqᷓ;tum ad receſſum maris dicit ſic Et ex aqua que añ erat ſuppleĩ loco ſuo terꝛa apparuit arida.⁊ in mari rubro via ſi ne impedimẽto.⁊ cãpus germinã̃s de ꝓfun Do nimio.i.docus ſpecioſus ⁊ ita ſecurus et amenus ꝓ itinere ac ſifuiſſet campꝰ germi nans Per campũ ſiue locũ ad modũ campi ſe habentis. omiĩs natio hebꝛeoꝝ trãſiuitq̃ regebat᷑ manu tua.i.poteſtate. vidẽtes tua mirabilia quo ad tranſitũ eiꝰ ſicco pede per mediũ rubri maris.⁊ mõſtra quoad ſpmer ionẽ egiptioꝝ in ilo B Circa illã clauſulã Ad genus ſuð refiguraba Mo ⸗ raliter genꝰ ñm ↄſiderare dẽmꝰq̃druplr· ex ꝑte pr̃is ex ꝑte matris: ex ꝑte germano ⸗ rů· ex ꝑte filioꝝ Pater eſt deus. materẽter ra· germani ſunt angeli.filij ſunt opa Ser nemus igit in nobis yõe pr̃is nobilitatẽ· ra tione matris humilitatẽ.rõe fratx ſtabilita tẽ.rõefilioꝝ id eſt opeꝝ vtilitatẽ Pꝛimoer gocũſumus de genere ip̃ius dei opoꝛtet ꝙ ſimꝰ nobiles. nõ degeneres Actu· vi. Fecit nus noſtrum ex parte matri 7* er vnohoĩe omne genꝰ hoim Et infra Igit cũ ſumns genꝰ deinõ debemus eſtimare al ro⁊ argentoaut lapidi ſculpture artis ⁊ co gitatiõi hmẽõi diuinũeſſe ſimile Nobilitas autẽ iſta nõ eſt niſi bonitas moꝛalis Vnde omis virtuoſus eſt nobilis ⁊ generoſus · et omis vicioſus degener eſt⁊ ignobilis. Et ideo ↄtra vicioſos gloꝛiãtes de ſua genero ſitate carnali rõnabiliter inuehit Boetius tij. de ↄſola. metro.vi.ꝓbans hoiem vicio⸗ ſum eſſe ignobilẽ.⁊ hoiem virtuoſum nobi lẽ. Et dicit ſie Omẽgenus hũanũ in terꝛis Sili ſurgit aboꝛtu Vnus eñ̃ rerũ paterẽ Vnus q cũcta miſtrat Ille dedit phebora dios. Dedit ⁊ coꝛnua lune. Ille hoies etiã terꝛis Dedit ⁊ ſidera celo Pic mẽbris clau dit aĩos CLelſa ſede petitos Moꝛtales igit᷑ cunctos Edidit nobile germẽ Quidgenꝰ ⁊ pꝛauos ſtrepitis. Si pᷣmordia vf Auc⸗ toꝛẽqʒ deũ ſpectes: Nullus degener extat ivicijs peioꝛa fouens. Propꝛiũ deſerat oꝛtũ: In hoc metro.v. Boetiꝰ dicit pᷣmo ꝙ homines ſiue diuites ſiue paupꝑes ſimilẽha bent ortuzʒ.qꝛ aĩa de deo coꝛpus autẽdeter ra Scðoꝙ deus eſt pater omniũ rerũ tã ho minũqᷓ; aloꝛum Tercio dicit ꝙiſte paterẽ valde nobilis. quia omĩa ꝓduxit.⁊ omnia miniſtrat tãin celo qᷓ; in terꝛa. Dedit⁊ phe bo radios Dedit et coꝛnua lune. Quarto eñ̃ dicit ꝙ fatuũ eſt genus ⁊ pꝛoauos ad ia ctantiam recitare Nuinto ꝙ omnis virtuo ſus eſt nobilis ſed ille degener efficitur qui peferens deum implicat ſe vicijs Nuiccõ⸗ coꝛdat Seneca. quere:ca:viijlectiõis.iij· Recogitantes igitur genꝰ noſtrum ex par⸗ te patris ſimus tales in moribvt nõmen⸗ tiamur cũ dicimus Pater noſter ⁊c. Mat. vi.ca. ſed vt de nobis poſſit veraciter diciil lud.pᷣ. Pe. ij. Vos autem eſtis genus elec⸗ tũ.regale ſacerdotiũ.gens ſctã et populus adquiſitõis ⁊c̃.¶ Scðo intelligentes ge⸗ „ s. ſeruemꝰ hu ⸗ militatẽ Terꝛa em̃ eſt mater noſtra fᷣm phi loſophũ Terꝛa eſt infimũ⁊ vltimũ elemen tum Narꝛat Valerius li ·vij. ca·iij· de Ju nio bruto.ꝙ cum a rege Tarquino auuncu lo ſuo omnẽ nobilitatis indolem exciget. in terqʒ cereros etiãfratrem ſuum ꝙ vegetio⸗ ris ingenij erat interfectũ animaduerte ret obtuſiſe cẽcoꝛdis eſſe i. v Lectio maxias vᷣrutes kexit ſuas Pꝛofectꝰ etiũ del phos cũ Trãquinij filijs quos is ad Ap⸗ polinẽ pithiũ muneribo ſacrificijſqʒ hono/ randũ miſerat aurũ deo noĩe donicauſu ca uato baculo incluſũ tulit. qꝛ timebat ne ſi⸗ biceleſte numẽ aperta liberalitate venera/ nitutũ nõeſſet Peractis deinde mandatis pris Appollinẽ iuuenes ↄſuluerũt. quiſnã ex ipis rome regnaturus videret. At is pe nes cũ ſummã vrbis noſtre poteſtatẽ furu rã rñdit qui ante omnes oſculũ matri dediſ ſer Tũ brutus ꝑinde atqʒ eaſuꝓ lapſus de induſtria ſe abiecit. terꝛãqʒ cõem oim mr̃eʒ exiſtimans oſculatus eſt DOd tã vafre tellu riimpreſſum oſculũ vrbi libertatẽ. Bꝛuto pꝛimũ in faſcis locũ tribuit Et illomõ mo raliter quicũqʒ ad regnũ aſpirãt celeſte ne ⸗ reſſe habent ſe in pñti humiliter tenere ſim plices ſe ſimulare⁊ eſſe.terꝛã matrẽ ꝑ moꝛ tys recoꝛdatõem oſculari vt ſciat qͥlibet cu/ lus generis ſit ex parte matris.ꝛ nõ eſt ce⸗ leſtis ſed terꝛenus Et dicatillud Saß̃. vij Sů quidẽ? ego moꝛtalis homo⁊ exgene/ re terꝛeniillius qᷓ pꝛimo factus eſt.¶ Ter⸗ cio rememoꝛãres genns nr̃m ex pre fratrũ qui ſunt angeli ſeruemus inſtabilitatẽi bo no· Dicitem̃ narura humana germanaan/ geloꝝ Uñ cũ Thobias a Raphaele vellet genusinqrere. rñdit Benns qᷓris mercena „ an ipm mercẽnariũ qui cum filio tuo eat Sed ne foꝛte ſolicitũ te reddam Ego ſum Azarias Ananie magnifiliꝰ Thobias re⸗ ondit Ex magnogenere es tu Tpobie. v Verũ dirit angelus hm noĩs interp̃tatõem Aʒarias nanqʒ interpretatadiutoꝛ Ana⸗ nias gloria det. Erat em̃ adiutoꝛ gloꝛie dei n ergo recogitamus angelos fratres no ſtros germanos eſſe in tanta głia.⁊nos ad eos nõ poſſe ꝑtingere niſi fratribo niis aſſi milemur. conari debemns totis vttibo no⸗ ſtris ip̃os fratres ños imitari in ſignũ fra temitatis iſtius Raphael qui et Rzarias. queẽ Thobias viciſſim fratrẽ vocat Thob. vi. Obſecro te Aʒaria frater Et Thob.ix Frater peto re vt anſcultes verda mea⸗ an gelus ad eñ Thobie:xi. Thobia frater ſes uẽadmodũ rekiqniſtipatrẽ tuũ ⁊c̃. Sunt rngo tã homo q; angelus de parẽtela diui⸗ na. ſed certe homo multipliciꝰcũit tripler ogustioltzlegaliperadoptõem.ſpalio ꝑſacramenti ſuſceptõem.⁊ carnalispcar⸗ nis ꝓpagatõnem · Angelitĩ attinent deo ſ̃m cognatõem legalẽ. qua per gamſũtad oputi. Pomo aũt attinet deotriplicicog, natõe. Legali.qꝛ eſt filius dei adoptiuus. Ad Ephe·pᷣ. Pꝛedeſtinauit inadoptõem filioꝝ dei. Etiã eſt filiꝰ dei ſpũalis.qꝛ ꝑba priſmũ nos regenerauit. Joh.b · Dedit eis prãtemfilios dei fieri:⁊ etiãcarnalis frater qꝛ de noſtra ꝓgenie naturãaſſi umpſit. Ad Pebre.pᷣ. Nuſq; angelos appꝛehẽdit. ſed ſemẽ Abrae.⁊ iõ poſſumꝰ dicere angeloil⸗ lud.ij. Macha.vij. Noli putare genꝰ no⸗ ſtrũ a deo derelictũ eẽ Quarto recoꝛdan tes genus nñ̃m ex parte filioꝝ · ſeruemus in moꝛibo vtilitatẽ. Filij em̃ noſtri opa noſtra ſũt Ecẽi.xi. Zñ moꝛtẽne laudes hoieʒ quẽ quã. qm̃ in filijs ſuis agnoſcit vir.i.in ope⸗ ribo ꝑfectis ᷣm glo·ibidẽ Apoe. xx Judi, catũ eſt ð ſingul ſm opa eoꝝ Et Apoc xitij Vpera em̃ illoꝝ ſequunt᷑illos Iniſtis ergo filijs ſeruemus vtilitatẽ. vt ſint nobis me⸗ riroꝛij ad gliaʒ⁊ nõad penã. qð eſt qñ op⸗ noſtmũ ꝓducit ad gr̃a diuina ⁊ libero ardi⸗ trio. Vñ vero ꝓducit᷑a dyabolocarne vel můdo⁊ libero arbitrio eſt qᷓſi puriũ genus Et nõ põt ↄſequi hereditatẽceleſtẽ Etido ꝓhibetur põtifici legis veteris ſub figura Leui.xxi. ꝙ nõ cõmiſceat ſtirpẽ ſui generis vulgo gẽtis ſue. qꝛ ego dñs qui ſanctiſico eum?ẽ. Leitio.ccix. nqjuã enim eij depauert eſcã. ⁊ tãqᷓ; agnie⸗ ultauerũt magnificãtes te dñe. qui liberaſti illos Memoꝛes enim adhuc erãt eoꝝq̃ in incolatu eoꝝ facta fuerãt. quẽ⸗ admodũꝓ natione aĩaliũj eduxitterꝛa mu ſeas.⁊ꝙ piſcibo eructauit fluuiꝰ multitu⸗ dinẽ ranaꝝ Nouiſſime aũt viderũt nonam creaturã aui.cũ adductiↄcupiſeentia po ulauerũt eſcas epulatõis. In allocutione em̃ deſiderij aſcendit ilis ðe mari oꝛtigo⸗ metral Poltqᷓ; actũ eſt de mirabili hebre⸗ bꝛũ gubernatione tam in mari rubroqᷓ;mn deſerto In iſta parte agit᷑ de inenarꝛabili exultatiohe eorũdem in vtroqʒ loco. Etcir ah dno fiunt. Vam pꝛimo oñdit᷑qũo leta bantur pꝛo miraculo tranſitus maris ru⸗ bri. Scdo oſtendit qůo letabantde delici⸗ cioſo ↄuiuio cuiuſdã noui cibi ⁊ h in locoð ſertiibi Nouiſſime aũt · Circa pᷣmũ duofa it Nãpᷣmo deſcribit᷑eoꝝ exultatio ꝓtrãſi⸗ tu maris rubri Scðo exaggerat eoꝝ àdmi ratio ex his que viderãt in terꝛa egiptiibi. Memoꝛes ei adhuc Deſcribit᷑alt eoꝝz ex ultatio⁊ gaudium ſubfigura duplici.vicʒ equoꝝ ⁊ agnoꝝ Equi em̃ depaſcẽtes bona aſcua ⁊ agni in iuuctute tenera laſciuie et ticie multũ vacãt Cõueniẽs em̃ nutrimẽ tũ⁊ etas tenera iunẽtutis tã in hoiby qᷓ; ĩbe ſtijs cauſare ſolet leticiã Et iðᷣo dicit de he⸗ breis. Tanq; em̃ equi depauerunt:i.ſic ex⸗ ultauerunt ſicut eqͥ depaſcẽtes bonã eſcam Sic em̃ ðꝛ de hoie exuitãte⁊ laſciuiẽte · pꝛe benda ſua pũgit eũ tanq; agntexultauerũt qͥꝑ coꝑis geſticulatõem leticiã coꝛdis oſtẽ⸗ dũt Eodẽmõ loq̃ndi vſusẽpõ.deſcribens leticiã filioꝝ iſrł poſt tranſitũ maris rubri Mare vidit ⁊ fugit ⁊c̃.⁊ ſequit. Montes erultauerũt vt arietes⁊ colles ſiẽ agni ouũ Saltẽ modꝰ loquẽdi vtriuſqʒ ſcʒtã ꝓphe⸗ teĩpõ.qᷓ; ſapiẽtis in iſto loco ↄcoꝛdat Exul tauẽt igit magnificãtes te dñe.i·te magni⸗ ficũ collaudãtes Exo.xv. Lãtemꝰ dño.glo rioſe em̃ magnificatꝰ?ẽ:qͥ liberaſti illos tam de pharaonis ptãte q; de via maris rubri. Depauerunt.i.audacter ſine pauoꝛe ſe ha buerũt ſic equꝰ Job. xxxix. Exultat audac⸗ ter⁊ in occurſũ ꝑgit armatus:ↄtẽnit pauo rẽ. nec cedit gladio. Lõſeq̃nter narꝛatgau- diũ eoꝝ ðᷣtrãſitu marꝭ rubri Recoꝛd abqtei tũc tꝑis cũ vderẽt eis gedere aq̃s maris ru bri.qũo aq̃ 5 he pugnauert⁊ q̃ſicon tra naturã aquaꝝ iliaꝝ egiptios afflixerũt pᷣbẽtes eis ranas ꝓ piſcibo Terꝛa etiã exhi bebat eis muſcas ꝓ vtilibo aialibꝰ Et illa recoꝛdatio multũ augmentabat leticiã he⸗ breox qñ ꝑpendebãt teyꝛã⁊ aquã inimicis eoꝝ reſiſtere.⁊ ecõuerſo eis tã benigne faue⸗ re Et hẽqð dic̃. Meõ̃res em̃ adhuc erãtqᷓ in incolatu eoꝝ dũ adhucaccole egipti fue rũt facta fuerãt.quẽadmodũ ꝓ natõe vtili⸗ um aialiũ ꝓduxir terꝛa muſcas. Exo. viij. Venẽt muſce ſ̃uiſſime in omi domopha raonis.⁊ꝙ piſcibus.i.loco piſciũ eructauit fluuiꝰi litoꝛe multitudinẽ ranaꝝ Exo.viij. Aſcenderũt rane ⁊ operuerũt terꝛãegipti. 2Z Circa illãclauſulã QDuẽadmoð ꝓ natõe aialiũ ꝓduxit terꝛa muſcas ⁊c̃ 1o tandũ ẽꝙ moꝛaliterin pᷣmitiua eccia fuert ꝑlone valide ꝑ vite ſctitatẽ Vñ erãt quaſi foꝛtia aĩalia Zpoc.iiij. Aialia requiẽ non hñtia die ac nocte dicẽtia Scrũs ſctũs ſan ctus dns deus oĩpotentes.ſed heu moder⸗ nis tꝑibo loco fructuoſoꝝ anialiũ ſucceiſe⸗ rũt muſce volãtes ꝑ ſupbiãᷓ.fedãtes ꝑ luxu riã. moꝛdentes ꝑ iracũdiã.mugtẽtes ꝑ aua riciã Sap̃· xvi.Illos aũt muſcaꝝ⁊ locuſta rũ occiderũt morſus ⁊ non ẽinuẽta ſanitas aĩe eaꝝ odẽ mõ in ſctã religiõe pres pᷣmi⸗ tiui fuerũt qſi boues ꝓpter maturitatè ſoli de ↄuerſationis. ꝓpter mugitũ ſonoꝛe pᷣdi⸗ catõis.⁊ꝓpter ſciſſq vngulã recte diſcretio nis.ac ꝓpter coꝛnua debite pᷣlatõis. Sʒiã loco boũ ſucce ſſer̃t muſce volãtes ꝑ diſcur ſus ⁊ euagatõeʒ. fedãtes ꝑ vilẽ ſcãdaloſaʒ ↄuerſatõem.moꝛdẽtes ꝑ malicioſas detra ctões ⁊ mugiẽtes ꝑ ſuſpicioſas impertões. Cöſilr q ad ſcolã Pꝛioꝓ piſcibꝰſůt mõ ra⸗ ne Fuer̃t em̃ antiqͥtꝰ ſtucẽtes curioſi rimã⸗ tes ⁊ ſcrurãtes tñ ꝓhie qᷓ; theologie ꝓfůda fluuioꝝmoꝛe piſciũ ꝑſcrutantes. Job.xij. Volatilia celi indicabãt ⁊ narꝛabãt ea pi⸗ ſce s maris Diſtinguit emĩ gt̃ Radolphꝰ Beluacẽſis tria genera clericoꝝ ſic narꝛat Beraldꝰ Lãbꝛeñ.in ꝓlogopᷣmi ſpeculiec⸗ cleſie. Sůt em̃ qͥdã ſupſemiati.qã pãnoſi qͥdã paſſatt⁊ maſſati Pꝛimip̃termiiſogrã matice fundam̃t᷑o ſuꝑedificãt varias facul tates ſuꝑficiales ñ exñites ſtatiqʒ ĩmaturi ⁊ĩipfecti ad magiſteriũ feſtinãtes: qbo illð Pni ↄgrue adaptat᷑. Sũmo ſole ſparſa emĩa ſe lõge celeriꝰ effundũt.⁊ mutate ſpi⸗ cas berbuleĩ manibꝰ areſt. añ meſſis tꝑus flaueſcũt⁊ ſilatj oĩno vacue fructibo emar⸗ ceſcũt Scði de ſingul ſciõtijs aliq̃d habẽt vbiaʒ pegrini nuſq; mãſuri.qͥ cũ nihil exi⸗ ſtãt oia ſe eẽ vidẽt᷑ Tercij ſũt pan ꝑes:qͥ ſa ture ſolidũ fũdam̃tũ ceteraꝝqʒ facultatuʒ edificiũ ↄſtruũt ĩterdũ incõuulſũ hec ille. Ettales fuef̃t antiqtꝰ piſces.i.ſtudẽtes Jã vo loco piſciũ ſurgũt rane garꝛulãres.ſaltẽã tes.ĩ luto moꝛãtes ⁊ aqᷓ; turbãtes Barrulã tes ꝑ exceſſiuq loq̃citatẽ.ſaltantes ꝑ nimie expeditõis velocitatẽ. qꝛ nec plane nec ↄti⸗ nue nec oꝛd iate addiſcũt.ſʒ anqᷓ; ſciũt ꝑtèſ ſaliũt ad drtes.⁊ inde ð libro ad libꝛum ſe monẽres.q̃ vtilia ⁊ difficiliaſfũt trãſiliũt. ⁊ ſcolaſticos gradꝰ attingũt In etiã mo 51 . 1 0 rantꝑ carnis deãderta.⁊ aquã.i.ſciaʒ tur⸗ bãt ꝑ ĩpꝛopetaris miſteria Lõſequẽter po nit᷑in lra qũo filij iſrłletabant᷑in defto pꝛo delicioſo ↄuiuio cuiuſdã noui cibi.qñ vicʒ ſp̃is deſiderantibꝰ veſci carnibo dñs dedit eis coturnices ſic expoſitũ fuit ſuꝑiꝰ.c.xvi. Uñ diẽ ſic Nouiſſime aũt viderũt nouam treaturã auiũ.nõ de nouo creatãſed tũc de nouo eis adductã Dicit ꝗᷓ nouiſſime vt di⸗ ſtinguat᷑triplex tp̃s. vicz tp̃s moꝛe in egyꝑ to. tp̃s exitꝰ de eadẽ. ⁊ tp̃s ꝓgreſſusĩ deſer tũ. Et tůc in h nouiſſimo tꝑe datũ fuit eis cõuiuiũ iſtud. Alioqͥn appareret falſũ qð ſcʒ dicit᷑ h nouiſſime.qꝛ ipifilij iſrł tardiꝰ habuerũt coturnices qᷓ; mãna Exo:xvi Ve ſpere comedetꝭ carnes et mane ſaturabimi panibo Sequit᷑. Cũ ducti ↄcupia poſtula⸗ uerũt eſcas cas delectabiles carniũ qͥbo vli fnerãt in egipto quoꝝ deſið rioðs ſatis fecit In allocutiõe deſiderior. id ẽfm deſideriũ eoꝝ qð ẽ quedã allocutio apud deũ. deſcẽdit illis ð mari oꝛtigome tra id eſt coturnix.ð quoſupꝛa.c · xxi.in pᷣn cipio dietů eſt Tectio·cx. Tvexationes pctõrib ſuꝑuenert non ſine illisqᷓ añfacta erãt argumẽtis ꝑ vim fluminũ Iu ſte em̃ pariebãt᷑ hm ſuas neqͥcias Etem̃ ðᷣte ſtabilioꝛẽ inhoſpitalitatẽ inſtituer̃t Alij q dã ignotos ñ ſcipiebãt aduenas Alij t bo nos hoſpites ĩ fuitutẽ ̃digebãt⁊ ñ ſolũ hec ſet aliꝰ qͥdẽ erat reſpectꝰ illoꝝ.qñ̃ ĩuittre cipiebãt extraneos Dui aũt ců leticia rece ⸗ perũt hos qͥ eiſdẽ vfi erant inſtitutꝭ.ſeniſſi⸗ mnis a fflirerũt doloꝛib. ꝓcuſſiſũt aũt ceci⸗ tate ſic illi in foribo iuſti cũ ſubitaneis coo⸗ ꝑticẽnt tenebris. vnuſqſqʒ hoſtij ſui tranſi tů q̃rebat ⁊c. ¶ Enarꝛato pr̃ociniofacto he breis ⁊ deſignata eoꝝ leticia⁊ exultatione. redit auctoꝛ ad explicãdũ ð extermio facto egiptijs ·ac eoꝝ malicia et pꝛeuaricatione. Et circa hoc tria facit Iã pꝛimo ponit eo⸗ rum penã Scðo explicat pene iuſtã cauſuʒ ibi Juſte em̃ Et tercio ꝓonit᷑ pena eoꝛũ no ⸗ ta vel noua ibi Percuſſiſunt Lirca pꝛimũ drrit Et veratões id eſt punitões ſupuene runt pctõriby ſcʒ egiptijs per vim fiuminũ in mari rubro. nõ ſine illis argumẽtis ·im ris ſignis vel argumẽtatõibus.q̃ pᷣceſſerũt Vectio in egipto ad eoꝝ coꝛrectõem Cõſeqnterer⸗ plicata pena ſubditculpaq̃ fuit pene ui cã.⁊ piẽ ſic Juſte em̃ patiebãt᷑illas vexatio nes ſiue punitões ᷣm ſuas neqͥcias.Fuitãt hec neqͥcia ſpẽalr ðᷓ piã hoſpitalitatẽ. ↄtra quã q̃druplr peccauerũt. Duidã hebꝛeos in terꝛa egiptinõ receperũt Alij vᷣoip̃os re ceper̃t.ſed cũ mala volũtate. Alij vᷣoip̃on ᷓcepert ſed poſtea receptos ſeruitute.⁊alijs doſoꝛiby aff lixerũt I lij aũt nõ ſplũ ipſos nõ receperũt · ĩmo recipiẽtes ſeuiſtimis do⸗ loribus cruciauerũt. Dicitigit᷑ ſic. Bñdic tů eſt ꝙ iuſte puniebant᷑.etem̃ deteſtabilio⸗ rẽ inſtituerũt inhoſpitalitatẽ ipiegiptij. qꝛ inhoſpitales ⁊ crudeles erãt nimis Dõpʒ ſp dr̃in qᷓd— ãalij quidãignotos ſi recipiebãt aduenas qͥ totalitererant inhũa ni Alij dᷣo ip̃os recepert.ſed bonos hoſpi⸗ tes in fuitutẽ accipiebãt.in luto ⁊ latereip ſos fuirute cogẽtes Exo.pᷣ · Tercio nõ ſoluʒ hoc fecerũt.ſec amariſſime ip̃os eruciaue⸗ rũt.qꝛ ⁊ alius erat reſpectus illoꝝ.i: inten tio ip̃ox.qꝛ nõ ſolũ fecerũt illiberaliter⁊in hůane in hoc ꝙ vexauerũt bonos hoſpites ßuitute.ſed etiã in hoc ꝙ malã habuerũtad eos voluntatẽꝓpter hoc ſolũ ꝙ fueruntex⸗ tranei.⁊ iõ dicit Qm̃ inuiti recipiebant ex⸗ traneos. Quarto hoc fuit in eis peſſimũꝙ ſi erãt aliqui quicůj leticia receperũt ꝑegri nos naturali cõpaſſione.illitn qui nò rece perůt.tales grauiſſimis doloꝛiby afflixert Etiõ ſßᷣdit Qui aũt cũ leticia receperũt he breos ⁊ alios ꝑegrinos hos ſcʒ recipientes qui⁊ eiſdẽ inſtitutꝭ vñi erant ſcʒ ꝓpter deñ recipiẽdo extraneos ſeuiſſimis aff lixerunt doloꝛiby.⁊ ẽ ſenſus.ꝙ illi qͥ ſtatuerũt nõre cipiẽdoòs hoſpites eẽ.illi hos qͥ fcepert acri ter punier̃t Cõſeq̃nter ponit᷑ ueniẽs ⁊pꝛo poꝛtõnata pena iſtoꝝ Si em̃ ʒodomite in ⸗ hoſpitales ange los in foꝛma hůana a Lot receptos in hoſpicõ.ignominioſe tractaſſe vole bant:⁊ iõ merito ꝓuniti ſunt cecitate? tenebris ta iſtiegiptij nõ hoſpitalr tractꝰ tes hebreos.palpabilibꝰ tenebrj ꝑtriduũ uniti fuerũt.ſiẽ ſupꝛa dictũ ẽ.ca.xvij. Et ʒẽꝙ diẽ Percuſſiaũt fůt egiptij.vicʒ ceci⸗ tate⁊ tenebris Exo.x. Siẽ? illi.i.ʒodomi te.qͥs in deteſtatõnem nefandiſſimivicijet abomiabil noĩare non curat. Siẽ nec dñs de diuite epulone cꝰ de noie ſpticẽdo.ſoluʒ ccx Lazaxꝝ recitare dignabat᷑ Lu. xvi.ſic ſilr ð pᷣmo in foꝛib iuſtilcʒ Lothcũ ſubitaneis eſſent cooꝑti tenebris Beñ xix. Vnioſqʒ trãſitũ holpicij ſui q̃rebat ſeʒ introitũ oſtij ip̃i loth. nec ĩuenire poterãt Beñ.xix. Per cuſſi ſunt cecitate a minĩo vſqʒ ad maximũ ita vt hoſtiũ iuenire nõ poſſent. S B Eirca opꝰ hoſpitalitatẽ nõndũ. ꝙ hoſpita litas q̃ta deo qͥttuoꝛ dʒ hr̃e ↄditões.ſcʒ hy lariratẽine murmuratõe.ſecuritatem ſine turbatõe.ſaturitatẽ ſine diminutõe ⁊ pieta tẽſine negotiatõe Pꝛio igi?᷑dʒ hoſpitalital hre hilaritatẽſine murmuratõe.p. Pe.iiij. Poſpitales ĩuicẽſine murmuratõe. Pila⸗ rẽem̃ ſe oñderet miles ſi rex ad ſuũ maneri um.i.hoſpiciũ declinare dignaret᷑ Sed rer n xpᷣc totiẽs hoſpicõ ño recipit᷑qͥtiens q̃liſ⸗ cũqʒ in eiꝰ noĩe receptat᷑ Uñ di Mat. xxv Poſpes erã⁊ ñ collegiſtis me.⁊ iõ cũ mag na hilaritate recipiẽdi ſũt hoſpites Exẽplo abrae. Beñi ·ꝑxvij. Qui cũ vidiſſet tres vi⸗ ros orcurꝛit eis⁊ adoꝛauit in terꝛa. Cõſil r Loth Beñ.xix. Et diſcipli Lu:vl.coegert xpᷣm manere cũ eis. vbi dic glo.ꝙ hexẽplo docemurꝙ ꝑegrini non ſunt ſolũ ad holpi⸗ ciũ vocãdi.ſʒ etiã trahẽdi. Scðo dʒ hoſpi⸗ ralitas hre ſecuritatẽ ſine turbatõe Defenð bãt eĩ ã̃tiqͥtꝰ hoĩes hoſpiteſ ſuobſpᷣ ꝑiclò ſuo ſiẽ narꝛat᷑ in Policratołit:viij. ca · xlij. vbi di cit᷑ ꝙcrimiĩs ĩcurꝛebat notã qͥlqͥs ꝑ qͥnqʒ di⸗ es hoſti.i.ꝑegrino hũanitatꝭ hoſpiciũ dene gabat Ob eqͥtatẽem̃ hoſpitib exhibẽdã ho ſis antit?vicebat᷑. quẽ nũc dicimꝰ ꝑegri⸗ nũ Dicit᷑ hoſtis ab hoſtire qð ẽ aqᷓre Em pa⸗ piã Cui qͥcunqʒ fuerat inhũanꝰ de iurean tiquo iniquꝰerat Quicũqʒ vᷣoſuiſſʒeis hu manꝰ⁊ pius:equꝰ⁊ iuſtꝰcenſebat᷑. Exẽplũ de Loth Beñ. rix. QDui ꝓ hoſpitibo defen ⸗ dendis filias ſuas obtulit ʒodomitis. quũ⸗ uis ex perturbatõe animi.non ſano tñ vſus ſilio hec dixiſſet Vñ nec in bẽimitandus qꝛ nõ ſůt faciẽda mala vt eueniãt bona Poc rñi iõ dicit ꝙ mos erat fideliũ hoſtes:i.ho ſpites ſuos ab oĩiiuria defenſare.ſimgp̃in · hiſtorijs ſuis dic Tercõ dʒ hoſpitalitis ha bere ſaturitatẽ ſine diminutõe.vt oĩa ncẽia hoſpiti miſtrẽt Vñ cũ leuita dixiſſet Sem Judiẽ.xixNulla re indigemꝰ niſi hoſpic Reſpondit ſenex. gabonita ego ſum.pᷣbebo omnia que neceſſaria ſunt tibi.rantũ queſo in platea ne manens. Exemplũ etiã ad hin ſunamite habemꝰiiij. Kegũ.iij Que dirit viro ſuo Zmmaduerti ꝙ vir derſctũs ẽ iſte qͥtrãſit ꝑ nos frequẽter Faciamꝰgᷓ illicena culũ paruũ ⁊ ponamꝰ in eo leciulũ ⁊ mẽſaʒ et ſellã⁊ cãdelabxꝝ.vt cũ venerit ad nos ma neatibi. Iſtudẽq nõnullos qͥ fuiũt hoſpiti bus ſuis pulcris vᷣbis tm̃.⁊ de peiori potu quẽ habeht in domoꝓpinãt illis. Quarto . hoſ pitalitas debet hre pietatẽ ſine negocia tione vtꝙ diuino amoꝛe.nõꝓ numo vel lu cro hoſpes admittat᷑tales em recepert mer cedẽ ſuã Ad Heb xiij. Caritas fraternita tis maneatĩ vob. ⁊ hoſpitalitatẽ nolite obli uiſci. Ecõtra qͥ recipit᷑ qᷓttuoꝛ ĩ ſe uet.ſ: vt ſit cõtentꝰ ꝑ acceptatõem.ſit hoſpiti ztusꝑ g̃xactõem.caueatĩ domo dñatõeʒ nec mi⸗ mis vexet amicũ per freq̃ntatõeʒ Pꝛimoſit cõtentꝰ per accepratõʒ ⁊gratãter accipiat qᷓ ſpõt anee ↄferunt Mãc caritatẽxp̃c docuit diſciplos ſuos Lu.x. In eadẽ domo mane te edẽtes et bibentesqͥ apð illos ſũt Unde dic quidã metrice. Lũ tibi pᷣbemꝰ leto vul tu qð habemꝰ Dõ tibi ſit ʒtis accipe ſitqʒ ſatis Vñ recitat Seneca.ꝙ ſocrates cũ ho ſpites ſuos ſatis tenuicena ſuſcipere para⸗ ret ⁊ amicus ei hoc ĩpꝛoperaret.rñdit. Si boni ſint eqnimiter ferẽt.ſi mali turbabun/ tur Scðo ſit hoſpiti ſuo gratus. Sic̃ nar⸗ rat Dares phrigiꝰ de bello troiano ꝙ Tele phus impediuit ſociũ ſuũ Achillẽ. ne regẽ Teucratẽ occideret.mẽoꝛ ꝙ cũ pr̃e ſuo her culeolim apð Teucratẽ hoipitatus fuiſſet 6 tẽ Seneca li.ilij. de bñſicijs narꝛat ꝙ mi⸗ e s ingratus hoſpitiſtigmatibꝰ inſignitur Quere ſupꝛa in c· xxi.lectõe.clxxxv.in fine In libro eccleſiaſtice hiſtorie narꝛat᷑ ꝙcum Bꝛ egoꝛius ep̃s vrgente temꝑis⁊ ꝓcellian guſtia in alpibus in fanum ap pollinis di⸗ uertiſſet a ſacerdote licet pꝛophano ocioſiſ ſune eſt receptus Poſt cuius digreſſum ac ceſſit ſacerdos ex moꝛe poſcere conſultã er reſponſa. Sed nulla reſponſio veniebat Tunc iterum ⁊ iterũ ſacerdos victimas re petit. nihilominus ſemper ſilentiũ perma nebat Cunqʒ facerdos ſtupoꝛe eſtuaret.in ſõnis demõ aſſiſtit dirit ſe hihil poſſe.ꝓeũc tãticãʒat. ꝑaduẽtũ Jꝛe. eẽ expulſũ.⁊ cñ ꝑ q̃rerz ſacdos qd tẽ fmedij daret ait. ñ alitũ biigredi licẽ auditꝭ ij 1ectio ſcerdos ſecutus ẽſt beatũ Bꝛegoꝛad eũq; ꝑueniens rẽpãdit ex ordine hũanitatꝭ ſue ⁊ hoſpitalitati eũ ad monuit. querelã expul ſinuminis expoſuit. adẽptã facultatẽ ſuiqᷓ ſtus deploꝛat. ac reddi ſibiomiĩa ad pſtinũ ſtatũ depoſcit Scripſit Bꝛego.eplaʒĩ hec verba dicẽs Bꝛego. Appollini Permitto te redire ad locũ tuũ⁊ agere que ↄſueuiſti Quã cũ ſacerdos poſuiſſet iuxta ſimulacꝝ affuit demõ reſpõla dictis poſcẽti. Qð iſte admirãs ⁊ dicẽs penes ſe ꝙ Bꝛego.maioꝛ erat iſto Clauſis ianuis Phaniadijt Bꝛe goꝛiũ⁊ꝓſtrauit ſe ad pedes eiꝰ rogãs vt il⸗ li ſe deo offerat cuiꝰ vᷣtute Bꝛego dijs gen/ tiũ imꝑabat Qui cũ inſtitiſſet cathecumi⸗ nus factꝰ eſt ab ip̃o ·⁊ poſtea baptiſmũ ↄſe cutus intantũ vite meritoac fidei vᷣtuteꝓ fecit vt ip̃e btõ Bꝛegoꝛio in ep̃atu ſucceſſit Landanda eſt ꝗᷓ hoſpitalitas ſacerdotis in fidelis.venerãda ſctitas põtificꝭ mirifica⁊ pietas ſaluatoꝛis ſacerdotẽinſtificqtꝭ ↄmẽ danda Tercõ caueat hoſpes nimiã dñatio nẽ in domo vel familia ſui holpitisqͥnimo dño domꝰ obtꝑare ſtudeat diligẽter Eſt eĩ nimis rep̃hẽſibile ſi oꝛdinatõem dñi dom⸗ꝰ S pᷣſumeret repꝛobare.cuʒ teneat᷑ oĩa obſeruareqᷓ dñs domꝰ oꝛdinanuerit Juxta ulð merricũ. Lũ facis ingreſſũ ſtudeas ſic eſſe modeſt? Vt poſt decelſuʒ de te ſit rũoꝛ honeſtꝰ Quartocaueat nimiãtrequẽtatõeʒ Juxta illð ꝓuer.xxv · Subtrahe pedẽð do moꝓximi tui ne foꝛte ſaciatus oderit te Et cnephre eandẽcãm caueat magnam moꝛã cũ hoſpite ſuo Zhẽdãppter familiari tatẽ nimiã ꝑ quã ĩ ip̃ꝰ ↄtẽptũ faciliꝰ caðᷣre poſſet Seoↄ ſiderandũ eſt ꝙ hoſpitalita tis q̃ttuoꝛ ſũt emolim̃ta Nãpmodiſponit ad dei cognitõem.ↄfert tpaliũ multiplica tõem excludit diuinã vltionẽ⁊ meret᷑dei⁊ angeloꝝ ſuſceptõʒ De pᷣmo exẽplũ Lu:vl. de duobo diſcipul gnouert deũĩ fractio ne panis Sic nõnũq; ðina ↄgnitõ alicui in fũditoccaſiõe viri ſctĩ ĩ poſpicõ ſuſcepti.de ſcðᷣoptʒ.iij. Reg. xvij. ð vidua q̃ Heliã ſu⸗ ſcepit hoſpicio ſuo cui farinula ñ defec nec lechitꝰ olei minutꝰ eſt De tercio ꝓtʒ. vt hẽt̃ Joſue.vi. Sola raab meretrix viuat eo Pe atoꝛes hoſpicio recepiſſet Deq̃rto WMath. x. Qul vos recipit me recipit. Et ad Peb:xiij · Poſpitalitatẽnoilte obliuiſci ꝑhãcei ͥdãplacueft angelis holyich ñcep tis:ſic A braã Beñ. xix. Fert᷑ꝙ qͥdã ſenatoꝛ ſibi caſtx ↄſtruxit pulcerꝛimũ ſuꝑ cuiꝰ ia nuã ſie metrice ſcripſit Decretũ det᷑ ne doꝛ⸗ miat aut epulet᷑ Hicgẽs villana.ſʒ achilleſ plato dyaua Intendẽs ꝑ h̊ oꝛdinareꝙpnul lus ad illð caſtx ad holſpitiũ vel prandiuʒ recipet niſi eẽt miles vel phs aut dña nobi lis Lui xÿc appꝑuit ĩ ſemnis⁊ ait · me etme os a caſtro tuo conarj excludere.ꝓpter qð ⁊ te caſtro meo qð celũ eſt debeo ilute pua⸗ re Lũ g ſenatoꝛ indicialẽ accepturꝰeẽtſen/ tentiã:interpoſuit ſe ſupplicans mñi deiet obtinuit ſenatoꝛi vite ſue ꝓlongatõem⁊ðᷓ ⸗ cepit ſibi ꝙ vᷣſiby illis ſic dictatis deletis et hoſpitalitati deuote ſe daret⁊ dixit ſibiſic. Mura decretũ ſctõꝝ ſuſcipe cetũ Nudum Wartinũ Jacobũ Laʒaꝝ peregrinũ Lectio.ccxi Nſe enim ele mẽta dũ ↄuertunt.ſicut ĩoꝛga⸗ noq̃litatis ſonꝰ ĩmutat᷑⁊ oĩa ſuũ ſonũ cuſtodiũt Vñ eſtimarieꝝx ip̃o certo vi ſo põt Zgreſtia em̃ in aq̃tica cõhertebant⁊ q̃cunqʒ erãt natãtia in terꝛa trãſibãt Ignil mn aqᷓ valebat ſupꝛa virtutẽ ſu.⁊ aq̃ extin ⸗ gnẽtis nature obliuiſcebat᷑:flame eõ̃rio coꝛ rupta corru ptibiliũ aĩaliũ nõ vexauerunt carnes coam bulantiũ nec diſſoluebãt illaʒ ̃ facile diſſoluebat᷑.ſiẽ glacies bonã eſcam ¶ Repꝛobata crudelitate in hoſpitibꝰ egy ptioꝝ ⁊ oñſo ꝙ digneꝓ illa in hůanitatefu erũt ꝑcuſſitenebraꝝ cecitate In iſtaꝑtere dit auctoꝛ ſatj abrupte tractãdoð ðinapo ⸗ teſtate ĩ oꝑan do mirabiliaʒ filijs iſrłĩ trã/ ſitu maris rubri⁊ ĩitinere ꝑ deſertũ Dixit eñ ſupius ĩ iſto caplo ꝙ oĩs creatura reſlec tebat ſeqͥdãmõ applicato curſu nature ad obediendũ diuine volũtati circa gubema/ tõem electoꝝ ſuoꝝ.illᷓ eandẽcluſionẽper tractati lectõe hodierna Et circa duo ſa⸗ cit. Quia pᷣmo declarat obediẽtiã creature tã in elementis qᷓ ĩ elementatis in generali Scðo applicat obediẽti illã ad res geſtas in ſpẽaliibi. Ignis in aqᷓ valebat Circa pꝛi mũñ duo fac.qꝛ pᷣmo oñdit ꝙ licet elementa tũc receſſerũt deoiubente a nature ſue ↄſue tudine.nõ tñ receſſe erũt a cõſe onãtia armoni ce diſpoſitõis Scðo declarat qũo aialia in ter ſe q̃dã noua viciſſitudine ſuas ppꝛieta/ tes coicauerunt ibi. Agreſtia em̃. Z Dicit ꝗᷓ pᷣmoſic ꝙſicut orgamſatoꝛ in cun qʒ inſtrumẽto muſico efficit armoniãe di⸗ nerſa tenſiõe⁊ moderatõe coꝛdaꝝ inrta ſet entiã artis ſue ⁊ꝓ libito volũtatis ſue faẽ eandẽ coꝛdam: mõ reddere acutũ ſonũ.mõ grauẽ.⁊ tñ ſꝑ ſeruat᷑bona armonia ⁊ ↄſonã tia delecta bilis in oꝑatõe ſua. Eodẽmõ ðᷣs vtit ꝓ volũtate ſua elementis⁊ ceteris crea turis ad bñficiaelectoꝝ⁊ ſupplicia repbo/ rumpꝑ libito volũtatj ſue ⁊ tñ h nõ obſtůte ↄſonãtia armonica q̃ eſt inter elem̃ta nõ dif ſoluit᷑ Diẽ ꝗᷓ ꝑ ſilitudiuẽ. Dů elemẽta in ſe ↄnertunt᷑.i.dũ elemẽta ſuas pᷣtutes mutãt vel intermittũt.ſic in oꝛganoqͥcũqʒ muſica li q̃litatis ſonꝰ yppalage.i.qᷓlitas ſont ĩimu ta᷑ꝓ volũrare oꝛganiſantꝭ ⁊ omĩa elemen⸗ ta ſuũ ſonũ cuſtodiunt qͥ ad vniuerſalẽmo/ dulatõem.ita ꝙ ſiẽ nõ tollit᷑ melodia ꝑ mu ⸗ tatõem ſpnoꝝĩ diuerſis choꝛdis inſtrumen ti Ita necĩ elemẽtis tollit᷑ eoꝝ ppoꝛtio⁊ ar monia ꝓpter mirabiles oꝑatdes qᷓs vᷓs feẽ̃ ꝑ ea Nõ em̃ ðs ↄdiditcreaturãſibiʒriam ſed ſue volũtati ↄſentaneã Vñ.i.de qͥ fac⸗ to eſt mari er ip̃o certe viſu põt qð nõ ex cõ/ ſueto vſu nature.ſʒ ex volũtate ↄditorꝭ iſta ſiebãt.ſic ĩ ſpẽali ſtatim declarat. Agreſtia em̃:i.hoĩes ⁊ alia aĩalia in aqᷓtica ↄnertebã tur.i.ad modũ piſcium aq̃ticoꝝ infũdo ma ris ambulãt.⁊ qͥcunqʒ erãt natãtia vt rane in terꝛa trãſibant.hoc qᷓ;tũ ad aĩalia uã tũ vᷣoad elem̃ta.ignis in aq̃ valebat ſupra ʒtutẽ.i.ignis mixtus cũ grãdine de celo ve niebat nec ignis aquã.nec aqua ignẽ ĩpedie bat Exo.ix. Uñ ſpdit Et aqua extinguen ⸗ tis nature obliuiſcebat·inõ extinguebat ig nẽcũ quo de celo veniebat.ſiẽ expoſitũ eſt c. xvi Lõſequẽterſpdit effectus mirabiles di nine gubernatõis in ſpẽali q;tũ ad elemẽta Ubi ſciendũ ꝙ fiama ſiue ignis duplicẽ habet virtutem in duplici materia Nã flama naturalr cõburit ſiccum ⁊ diſſol uit humidũ ↄgelatum ſiẽin glacie. Sʒfuit mirabile ꝙ flama deo volente etiũ paſfiuis approximata neutꝝ hoꝝ fecit Vnde ſpdit Flame ecõtrario.i.ʒ naturãſu nõ vexaue⸗ rũt carnes infiamabiles coꝛ ruptibiliũ aĩa lium coambulantiũ ꝑ deſertũ⁊ põt intelli⸗ gide ſerpentibo ignitis quoꝝ coꝛꝑa nõ fue runt ↄſumpta ꝑ ſſamãineis cõtentã Vlde homibo q per lerpentes nõ ledebant᷑poſtqᷓ; ſerpentẽ eneũ inſperiſſent. Velð aĩalibus vel de iumẽtisq̃ nõ ledebãt᷑ꝑ illos ſerpẽtes ignitos Nec fiame diſſoluebãt illã bonam eſcã ſcʒ mãna q̃ cũfacile diſſoluebat᷑ſiẽ gla⸗ cies ad caloꝛẽignis ſic ſupra dictum eſtca. xvi. Sed dubiũ eſt de eo qð ſuperius dixit ꝙquecunqʒ erãt natãtia in terꝛa trãſibant. Vmiuerſaliter em̃ loquit ·⁊ tñ nõ legimus ꝙpiſces in terꝛa trãſibant Dicendum ꝙpi ſces erãt mortui Exo · vij. Piſces qͥ erant in fluuio moꝛtui ſunt⁊ ꝓ piſcibo eructauit fin uius ranas. Unñ nõ erant alia tunc natãtia niſi rane Lectio.ccrij N ommbus enim mognificaſti ꝓplm tuum dñie ⁊ honoꝛaſti ⁊ nõ deſpexiſti in omĩ tꝑe⁊ in omi loco aſſiſtẽs eis¶ Poſt quã auctoꝛ huiꝰ libria capitulo.xvi.incluſi ue.iuſtãoñdit tã circa bonos qᷓ; circa maloſ gubernætõem. In hac finali clauſula exur/ git auctoꝛ in gr̃axactõem ꝓ beneficijs mi⸗ ris inſtis ⁊ magnis oſtẽſis ꝓplo hebreorũ: Regratiataũt de trib magnis bñficijs.vi delicet de inimicoꝝ ſubiectõe:de miraculo rumꝓ eis oñſione. de indeficiente ſue bone volũtatis cõtinnatõe Quantũ ad primum dicit ſic In omibus em̃ magnificaſti Ma gnificaſti ſpẽaliter in hoſtiů deſtructõe ⁊eo rum liberatione Per hoc em̃ factus eſt iſrł᷑ magnus in terꝛa ꝙ ꝓplos vicerunt et eoꝛũ terꝛas poſſederunt Piere.v. Magnificati ſunt et ditati.incraſſati ſunt et impinguati Er honorificaſti in miraculoꝝ oñſiõe Poc em̃ mirabiliter ceſſit ad honoꝛẽ ꝓpliillius ꝙ ðoꝓ eis tãta miracula fecit ſupꝛa patuit de plagis egiptiacis. Siẽ etiã patuit ð ſta tione ſolis tꝑe Joſue et etiũ de eiuſdem re⸗ greſſu tꝑe Ezechie. Et de multis alijs ꝓ⸗ pter qne ppls iudeoꝝ honoꝛabilis videbat᷑ vt in põ· Honorabile nomẽeoꝝ coꝛã illo⁊c̃ Et ſequit᷑ diuiue affectionis in ſublimandu ppłm indeficiẽs ↄtinuatio et qᷓ;tũ ad tps ⁊ q;tů ad locum Vnde dicit Non deſpexiſti eos.videlicet ↄtemnẽdo.etiã cũ tibipeccaſ ſent licʒ eos clemẽter flagel laueris.tñ eras aſſiſtens illis in omitempe.etiã in tempoꝛe tribulatõis ſicut in põ. Clamauer̃t ad dñm — — S Aecno cum trtbularẽtur· ⁊ de neceſſitatib eoꝝ li⸗ berauit eos Et in omni loco Actu.xvij.nð em̃ longe eſt ab vnoquoq; noſtx In ipo em̃ viuimus mouemur vt ſumus S ¶ Circa illãclauſulam Magnifieaſti po⸗ ulũ tuũ dñe. Notandũ eſt ꝙ quattuo? ge⸗ nera peccatoꝝ magnificant ſei ſos et qna⸗ drupliciter deus magnificat ſuos electos. Vagnificãt em̃ ſeip̃os quadruplt homies in hac vita. videlicet iactatoꝛes pompoſi.ſi mulatoꝛes doloſi.perqſitoꝛes pecunioſi·et — monſtroſi Pꝛimog magnificãt emetipos iactatoꝛes põpoſi Hi ſunt qui ſi bi mendoſe attribuũt gras quas nõ hñt vl tquas hñt nimis extollũt. hi ſunt qͥ ſibi ↄmẽ Datores cõducunt vt de eis talia di uulgent q̃lia in oꝛe ꝓpꝛio credibilia forte non eſſent hi ſunt qui ſpreto teſtimonioꝓpꝛie cõſcien tie viuunt cõfidẽtes in amicis de ſola excel lẽtia laudis aliene Jactãria non eſt vicium laudis humane Siẽ dicit Augꝰ·xij· de ci⸗ „„ ui.dei.ca.vij. ſed eſt vicũaĩe peruerſe amã tis laudẽhũanã.ſpreto teſtimõioꝓpꝛiecõ ⸗ ſeie Tales ſunt nõnulli milites et armige⸗ ri quiſtrenua facta de ipis cõfingunt vtdt tribuãt ſibimetipis que per alion geſta fue runt Tales etiã ſunt nõnullipſeudo phiq ſibi arꝛogant⁊ attribuũt laboꝛes alioꝝqᷓ⸗ ſtiones.tractatꝰ.⁊ cõpilatões ſtudioſoꝝʒ qᷓs vixintelligunt in quib nihil hñt ꝓpꝛlũ mi ſiꝙ peius recitꝗt talia qᷓ; fuerõt ab auctori⸗ bus cõpilata.qlis futille Fidentiꝰ quẽ le⸗ pide deridet Marcialis coquus Tpigrã⸗ matõ li.pᷣ. Iſte Fidentius libros quos mar rialis ediderat dñ recẽtes erãt ſurꝛipuit et viſcipul ſuis legir.⁊ tñ eoð pfecte nõ intel lexit Rep̃hendentes ergo eũ ſup ᷣ Marci alis ſie ſcribit Duẽ recitas meus eſt fidẽti⸗ ne libellus Sed male dů recitas incipit eẽ tuus Inter iſtud qð maioratper rarefuctõ nem et illud quod maioꝛatur peraugmen/ tarõem differẽtia eſt. qꝛ ilud qð ra re fit ad quirit maiorẽ quantitatẽ⁊ occupat maioꝛẽ locũqᷓ; pꝛius et tñ non plus eſt in ſubſtãria de raroqᷓ; fuit in denſo pꝛius.ſicut ptʒ.iiij. Phiſicoꝝ.ca. de vacuo Sed illud qð realr augmentat᷑creſcit tã in ſſtãtia·qᷓ; in quãti tate ⁊ maioꝛem locũ tenet ⁊ plus de ſbſtan/ tia q̃m pꝛius habuit Sicut ptʒ.ij· de anĩa. ⁊primo de generatõe⁊ coꝛrup Et iſto mõ moraliter eſt de iſtis ambicioſis ſcolaribus qui per ſolas cõmendatões laycoꝝ nomen clerie ſibi querunt ⁊ adquirunt ſtatũ et lo⸗ cum maiorẽ ꝑ mẽdoſas iactãtias licet indi gneDe ꝑfectione tñ ſciẽtie non plus hñt qᷓ prius Aliter aür eſt de addiſeentib ſoli ⁊ de his qͥ iactãtie viciũ ꝑhoꝛreſcũt Hi em̃ „ ſicut creſcunt in honore ⁊ ſtatus ſublimatt one. ita creſcũt in valoꝛe⁊ ſcie augmentati ne Tales ergo iactatoꝛes male magnificãt ſemẽtipᷣos Ipt em̃ ſunt qui magis amãt vo cari q; eiſe. magis amãt apparere ſapi entes qᷓ; eiſe · Amant honores. fugiunt la⸗ boꝛes. appetunt faſtigiũ.⁊ neſciũtfundaf tũ Dequi ðᷣꝛ Mat xxiij · Dilatãt phila⸗ teria ſua ⁊ magniſicãt fimbrias⁊c. Et pꝛo iſtis rogãdũ eſt cũ põ. Dil perdat dñs vni⸗ uerſa labia doloſa? linguam magmloquã, Vui dixerunt linguam nr̃am magnificabi mus etiterũ Vr non apponat ſehomo vl⸗ tra magnificare ſuꝑ ter?ã Secũ do ſe magnificant vicioſe ſimulatoꝛes do ⸗ loſi. vt ſunt adulatoꝛes qui magnificãt ali os vt econuerſo magnificent eos Nãꝑboc ꝙalijs adulãtes eos inag ficãt ab eis ech tra magnificari ſperãt Vñiactatores? ad ulatoꝛes ſemꝑ ſunt amici Eſt em̃ adulatoꝛ quaſi ſpectaculũ ſupꝑbi Senes quoꝝ oculi incipiuntcaligart hnt inſtrumentũ qðd qð vocat ſpectaculũ ſiue berillus.qð tenet inter oculũ⁊ lram quã volũt legere et tune ſtatim l̃a que eſt in ſe valde gracilis appet groſſa ꝓpter denſitatẽ lapidis trãſparẽtis qui eſt inilloinſtrumento. ꝑ cuiꝰ medium trãſit l̃a ad oculũ eſt mltiplicat ſpẽn ſuã Iſto mõↄtingit aliqn ꝙ hõ qͥ ꝑuus ẽ⁊ hu⸗ milis parũ reputat de ſeip̃o. ſed ſi accedit vnus adulatoꝛ attribuit ſibi gras ⁊ virtu tes mirabiles quaꝝ foꝛſan nullã pabz et ſi aliquã habeat illam mendaciter ertendit? ampliat.⁊ ſtatim paup qͥð ſenihil eſtimat incipit qualis nõ eſt ſe reputare.ſicut dicit Seneca in epla.ij. Incredibile eſtꝙ mag nos vtros dulcedo àbducatoſtenſiõis. Et Alanus de planctu nature dicit ſic. Puiꝰ modi peſtilentia ꝑcutiũt᷑pᷣncipũ laterales Palatini canes Ad ulatõis artifices. Fa⸗ hnilaudis Figulifalſitatis H ſuntquim ßnlete cõmẽdatõis tuba in diuitũ aurl⸗ us cithariſant Qui mellice adulatõis fa ccrii uos foris emittunt. qut vt emungãt mũera caput diuitis oleo adulatõis vngunt Pꝛe latoꝝ auribo puluina ria lauqũ ſu bijcůjt q ab eoꝝ pallijs aut ficticiũ puluerẽexcuttũt Aut veſtẽſophiſtice deplumãt in plumen. Et infra. Adulatoꝛes a volůtate vultũ ab unimo verbũ.a mente linguã.ab intellectu loquelã Ample diſſentõis interuallo diſſi mulãt· plexqʒexteriꝰplaca bilr applaudẽ⸗ do collaudunt quos interius ↄtradictoꝛia deriſiõe ðfraudãt· foꝛis vultu applaudũt virgineo:intus ſcoꝛpionis pungũt aculeo foris mellicos cõpluũt imbres udulatõis intus detractõis euomũt tẽpeſtates. Pec ille Tõtra iſtos magnificatores ðꝛ Ecẽix Blia diuitũ honoꝛatoꝝ ⁊ paupeꝝ timoꝛ du mini ẽ Noli deſpicere hoĩem uſiũ pauperẽ ⁊ noli magnificãre vix diuitẽ ctõꝛeʒ Ter⸗ cio vicioſiſe magniftcãt perqͥſitores pecunt oſi qͥ dilatãt hoꝛrea ſua pecoꝛa ⁊ armenta⁊ familiã mltiplicãt. jupuacuas hitatõs edi ficãt ſi magnificatꝰ fuit · Nabalðqᷓ ßrEe. Momoille magnus nimis erat diues ⁊ du rus.peſſimus ⁊ malicioſus Talis aliqũ fu it Salomõqᷓ dicebat Magnificaui opera meg.edificaui mihi domos ⁊ plãtaui vine as.feci ortos ⁊ pomeria⁊ ↄ ſeui ea ennctige neris arboꝛibꝰ Ecẽs:ij. De iſta magnitudi ne excuſat ſe pã Neqʒinqͥt ambulauiĩ ma/ gnis. Quarto vicioſe ſe magnificãt pecca⸗ tores monſtroſi Naturalr em̃ qñ in aliquo indiuiduo magnitudo nimia reperitur Et qñ in vno indiuiduo diuerſe ſpẽs cõcurꝛũt dicit monſtꝝ in natura.vt ſi vnũ indiuidu/ um eſſet in ꝑte porcꝰ⁊ in ꝑte bos.merito di ceret monſiꝝ Et qᷓ;to ſpẽs ille magis diſta rent Pm ꝑfectõem nature · tãto magis vnio nature eoꝝ mirabilis appareret Vñ turpi us monſtx eſſet cõpoſitũ ex bone⁊ hoĩe.qᷓ; cõpoſitum ex boue⁊ aſino Moꝛalr. Pctõ⸗ res dicunt᷑ multipliciter mõſtroſi: qꝛ vłex exceſſiua magnitudie vnſꝰ petĩ ler aggꝛe garione magnoꝝ ⁊ grauiũ pctõꝝ ſᷣm ſpeciẽ diſtinctoꝝimoqᷓſi ↄtrarioꝝ Sũt ẽ qͥdaʒ vicia que qᷓ;uis non ſũt ↄtraria ꝓprie.vnũ tñ vtcõiter ad diminutõeʒalteriꝰ augetur Siẽ ſuꝑbia⁊ luxuria non ſunt vicia cõtra rria.qꝛ non ſunt eiuſdẽ generis ·tñ naturalr luxuria habet ex ſua feditate coꝛrumpe ſu⸗ perbiã Uñ ꝑſone młtũ date lubricitati in ueniuntcõmuniter ſociales ⁊ non multũ ſi perbe Similiter ſupbin coꝛrumpit luxuri am ex ſui nobilitate Sunt em̃ nõnulli ex in dignatione ſupbie luxurie feditatẽ deteſtã tes Si igit᷑ aliquis inueniat᷑ quiex vnaꝑ⸗ te ſit lubriciſſimꝰ ⁊ ĩmũdiſſimus.et exalia parte ſuperbiſſimus.talis debet monitroſ⸗ reputari.vtpote qui eſt hõ ꝑ naturã. demõ per ſuperbiã⁊ taurus ꝑ luxuriã Et tał aſſi milat᷑ minotau rofilio Paſiphes vxoris mi nois quem ipa de tauro cõcepit marito mo⸗ ranteĩ bello·⁊ iſte minotaurꝰfuit ſemibos ⁊ ſemiuir Vñ ꝓprer verecundiãſuigener excogitauit Dedalus labyrinthũ ĩq Mi⸗ nois vitã finiuit Talia etiã mõſtra moder nis tꝑiby occidunt᷑. Eodem mõ monſtroſꝰ peccatoꝛ occidi debet ciuiliter vt vicʒ vita ciuilipꝛiuet᷑ vel in labrintho pꝓpetuo ↄſer⸗ uetur De tali turpiter magnificato diẽ do minus ꝑꝓphetã ſa:x. Viſitabo ſuꝑ fru⸗ ctů magnifici coꝛdis regis aſſur Aſſur in⸗ terp̃tatuj arguẽs vel ↄuincens ⁊ talis ar⸗ guit᷑ vel Zuincit᷑ a ſeip̃o.⁊ Piere.ij: Argu⸗ et te malicia tua ⁊ increpabit te. Scðono⸗ ta ꝙ deus magnificat hoĩem multiplr vicʒ ꝛoducẽdo curioſe.redimẽdo copioſe.iu/ ificãdo gratioſe. ⁊ beatificãdo glioſe Pꝛi ma ꝓductio hoĩs oñdit hoĩem magnũ eſſe apud deũ Cũ quadã em̃ curioſitate ꝓduc/ tus videt᷑ qñ dirit ðs. Faciamꝰ hoiem ad ymaginẽ ⁊ ſimilitudinẽñam Beñ.pᷣ. Job vij. Quid eſt hõ. qꝛ magnilicas eũ ⁊c: e⸗ cũdo magnificat hoĩem redimẽdo copioſe. vt merito xpc dicere poſſit illð pᷣ. Reg.xxxi Magnificata ẽ hodie aĩa tua in ocuſis me is Tercio magnificat ðᷣs hoiem iuſtificãdo gratioſe Arguit ẽ magnũ pꝛeciũ homis ꝙ deꝰ ñ vult eũ ꝑdere etiã ſi ſit vignꝰperdi Ad Ro.viij. Duos autẽ iuſtificauit illos et magnificauit ⁊c̃. Qnarto magnificat ho minẽ pꝛemiãdo głioſe. dãdo homini ſemet⸗ ipᷣm. p. Regů xx vi. Magnificet᷑aĩa mea in oculis dñi.⁊ liberet me de oĩ anguſtia. að nob ↄcedat qͥ ſine fine viuit ⁊ regnat Amẽ Erplicjt poſtilla fratris Roperti Pol⸗ kot ſuꝑ libro ſapiẽtie Incipnt ſermo eiuſ dem de ſtudio ſacre ſcripture — Lecto Buſti medi tabt᷑ ſapiam pꝑð.xxxvi. Dis ſa⸗ pientia ſiue hůanitꝰ adinuenta ſue djuinitꝰ inſpirata tã in doctore q;ĩ au pitoꝛe habilitatẽ reqͥrit ydoneã iuxta ip̃ius ſcie q̃litatẽ Nullus em̃ qᷓntũcunqʒ voctus naturali ingenio niſi habilitet᷑ꝓficiet ad qᷓ; cũq; facultarẽ Pinc ẽꝙ ꝑueri ad mathema ticã⁊ ad logicã.adoleſcẽtes ad phiſicã. ſe⸗ nes vel iã ꝓuecti ad ethicã aptiores credũt᷑ Et hoc ẽ ꝙ dĩ Areſto: pᷣethi.ca.iij. vbi do cet ꝙinenis nõ eſt ꝓpriꝰaudito? Politice ⁊ vi. Ethi.ca.vi.diẽ ꝙaliqᷓ;s põt eſſe mathe maticꝰ dũ eſt puer.⁊ nullus põt eẽphs vel ſapiens dů eſt puer. Duantoigit᷑ facultas aliqua dignioꝛ eſt et nobilior tãto ad ipſiꝰ adqͥrendã noticiã ſincerioꝛ p̃exigit᷑ aptitu do⁊ abilioꝛ diſpoſitio in ſtudẽte ⁊ ið cũſa tra ſcriptura q̃ ſinglarieer ſapia vocat᷑ oẽm trãſcendit ſciam ſecularẽ.vtpote cuiꝰ ma⸗ teria nobilioꝛ cuiꝰ foꝛma facilior.cuiꝰfinis vtilioꝛ.cuiꝰ efficiẽs ſplimior ĩueni Neceſ⸗ ſe eſt ʒ volẽteʒ in ſacra ſcriptura ſtudere di ſpoſitões ↄueniẽtes hre 1õ em̃ ad hᷣ ſuffi⸗ ciũt grãmaticoꝝ rudimẽta.rethoꝛicoꝝ oꝛ/ namẽta.dyaleticoꝝ documẽta.nec medico rũ exꝑimẽta Plus nãqʒ ad ſacrũ ſcripturã intelligẽda ꝓdeſſe poterit deuota dep̃catõ qᷓ; ꝓfunda ꝑſcrutatio.plus ꝓfert ĩmacula⸗ ta cõuerſatio qᷓ; intricata diſputatio. mag etiã valet diuine bonitatis ↄtẽplatõ qᷓ; můũ Danecurioſitatis occupatio.⁊ multo plꝰ va let mẽtalis ſuauitatis deguſtatio qᷓ; hmotõ nalis indagatio. Puꝰ ʒᷓ tã ſacratiſſime fa⸗ cultatꝭ ſolus ilie auditoꝛ reꝑit᷑ydoneꝰqͥ fu erit moralr vᷣtuoſus Et qꝛ iuſticia general ab Areſto ðᷣꝛ ſapia.v. Ethi ca.ð. Jõ ſacra tiſſime theologiẽ auditoꝛi appꝛopꝛiat᷑nõ iuſti Os iuſti meditabit᷑ ſapiam. A In quibo verbis infoꝛmat̃ deuotꝰ theolo ⸗ gus vel catholicꝰ ꝙ ſacre ſcripture noticia per occaſionẽ quadruplicem ĩpetsat᷑. Per vfficioſam ſupplicatõem.ꝑfrucruoſq ↄuer ſatõem.ꝑ ſerioſam ↄſideratõem.ꝑ ſaporo/ ſam delectatõem. Os ſignificat officioſam ſupplicatõem:iuſtus fructuoſã ↄuerſatõeʒ meditatio ſerioſũ ↄſideratõʒ ⁊ ſupia ſapo roſam delectatõʒ: Os iuſti meditãbit᷑ſaprẽ tiã Pꝛima ꝗᷓ noticis ſacre ſcripture ẽa deo attrahẽda ꝑ officioſã ſupplicatõʒ.⁊qᷓtũad hoc pᷣmittit᷑os põ: Ds meũ aperui⁊ attra⸗ xi ſpm̃.i·deſcriptura ſacra nõ alẽſed ſpũa lemſenſum.qꝛ lra occidit.ſpũs aũt viuifi⸗ cat.ij. Loꝝ.iij: Sicut illi pulli auiũ facili? reficiunt᷑a m̃e quiĩ nido iacẽtes capitaal⸗ tius leuant/⁊ os ſpacioſius dilatãt · ita ſco/ lares deuoti.qͥ in mido ſcripture iacẽtes tã⸗ toa xp̃o a vberioꝛi noticia recreant᷑qᷓ;to per or̃onis inſtantiã deũ denotiꝰ dep̃cant᷑.ipſo dicente in põ. Dilata os tuũ⁊ implebo ilð Et Luẽ:xxi. Ego dabo vobis os ⁊ ſapiam cu non poterũt reſiſtere nec ↄtꝛadicere oẽs aduerſarij veſtri Et hẽ ꝙ dicit btůs Bꝛe. p. moꝛal.ca. xxvij. Ea qᷓ ꝑſcrutari in nobis nitimur.ſepe melius orãdo qᷓ; inueſtigãdo penetramus Hinc ẽꝙ ſicut ſcribit Piero: ad metriadẽ virginẽ Lectõem inqͥt frequẽ ter interꝛũpat oꝛatio⁊ aĩam iugiter adhe rentẽ deo grata viciſſitudo ſancte occupati onis accẽdat. Sic ſctũs Augꝰ.in omibus cõiter libris ſuis cum ꝑſcrutatõne⁊ ſtudio denotã oꝛatõem admiſit Sic ſctũs Tho.ð aqͥnoqͥtiens ꝑplexis difficultatibꝰ angebat deuorloni legitſe dediſſe Et ſic ſuam ſciaʒ plus deuotionis ſubſidio qᷓ; inueſtigatõis ſtudio ðᷣꝛ adqͥſiſſe Sic paulus ſe recõmen ⸗ dat Epheſijs. ad Ephe.vi. Dꝛãtes ſitj om nitpꝑe in ſpů. vt det̃ mihi ſermo in aꝑtione oris meicũ fiducia notũ facere miſteriũ euã gelij B PDas ergo deuoti theologi ad hoc ꝙ digne ſcripture ſacre difficultatẽ attrahat q̃druplr ſe diſponat Separet᷑a lu to lubrice vilitatis.expurget᷑calculo celice ſanctitatis.cibet᷑ libro ſolide veritatis.⁊ar met̃ gladio ſeueritatis Pꝛimo ergo os de⸗ noti theologi ſeꝑari debet a luto lubrice vi litatis Piere.xv.ca. Si ſeꝑaueris pᷣcioſuʒ a vili quaſi os meũ eris. Precioſum a vili id ẽ aĩam p̃cioſãa carnalib deſiderijs. vili bus ⁊ lutoſis Sap̃.xv. Luto vilioꝛ vitail⸗ lius. Scðo debet expurgaricalculo celice ſetitatis uxta illð Iſa.vi. Volauit vnus ad me de ſeraphin ⁊ in manu eiꝰcalculꝰquẽ foꝛcipe tulerat de altari⁊ tetigit os meum ⁊ vixit Ecce tetigi hoc labia tua.⁊ auferet iniqͥtas tua:et ꝓctm̃ tuũ mundabit᷑ Moꝛa liter altare ẽ ſacra ſcriptura.calculus diffi⸗ cilis ſenſus eiꝰ. foꝛceps ſubtilis eiuſdeʒfa⸗ cultatis extractio. Ad liam angelic ůs ſcripturis aberꝛẽt. Tercio os denoti theo⸗ logicibari debet libro ſolide veriraris· ʒqᷓ Apocx. Accepi libx de mann angelt ⁊ de noꝛaut illũ.⁊ erat in oꝛe meotãq; mel dul⸗ ce Iſte libereſt ſe crpeu ra ſacra.qͥ nõ dʒ den tibo ↄteri ſed potiꝰ deuoꝛari. qꝛcredi debʒ per fidẽintegraliter⁊ ſũmatim ⁊nõ ꝑ rõeʒ diſcuri minutatiʒ.⁊ ſicſit tãqᷓ; mel. imoplꝰ q mel dulce. Jurta illð pʒ.qᷓʒ dulcia fauci bus meis ðoquia tua ſuper mel oꝛt meo Nuarto debet os theologi armari gladio rigide ſeueritatis ad deſtruendũ hereſes ⁊ erꝛoꝛes ·vicia⁊ malos moꝛes Iſa.xlix. Po ſuit os meũ vt gladiũ acutũ vtilli aſfinnle deuote ſtudẽtes illumiant⁊ expurgãtnein tur. ð qͥ Apoœc.rir. Vidicelũ apertũ ⁊ ecce equꝰ albo ⁊ qᷓ ſedebat ſuper illũ vocabaẽfi⸗ del ⁊ verax ⁊ ex oꝛe eiꝰꝓceð bat gladiꝰacu tus.vt ĩ ipo percutiat oẽs gẽtes Et Apoẽ. ij. Pngnabo cũ illis in gladio oꝛis mei Sʒ dolendũ eſt theologis his diebus quoꝝ os locutũ eſt vanitatem ⁊ dertera eoꝝ dertera initatis.in põ. In qͥx quibuſdã inuenitos diſſolutõis.⁊ in nõnullis os detractõis.in pleriſqʒ os ambitõis.in mltis os adulatio nis Ds diſſolutõis hñt illiqͥx oĩs ßᷣmo tur piloquio ⁊ ſcurꝛilitatibus admiſcet᷑ Con⸗ tra quos Colo·iij. Deponite turpẽſermo/ nẽ de oꝛe vñ̃o Et ad Eph.iiij. Dis fmo ma lus de oꝛe veſtro nõꝓcedat Ds detractio⸗ nis hnit illi qͥ nõ ceſſant detrahere pauꝑta⸗ ti quã vp̃c docuit:caſtitatem dericdent quã xpᷣc ↄ ſuluit.pauperes Lpe q́ͥs xpᷣus elegit Pi ſunt pſeudo ꝓphe De qͥg oꝛe ni⸗ hil aliud niſi rane vane garꝛulitat/ ꝓcedũt Apot vi. Ds ambitõis hñt illiqͥ ſacre ſcri pture noticiã ad hũanos honoꝛes oꝛdinq̃t ⁊ ecckiaſticas dignitates ad officia pᷣbẽdaſ ? dus in ecclia ↄſequẽdos Iſti pꝛo ſealle gãt ꝙ ter dictũ eſt Petro.paſce oues meas Joh. xxi·Et qͥ ep̃atũ deſiderat bonũ opꝰ de ſiderat.p· Thimo.iij. Pi ſunt viles ypocri te.cũ fola teꝛrena deſiderãt. De celeſtibus vo nõ curãt. Juxta illð ꝑõ. lxxi. Poſuerũt in celũ os ſuũ ⁊ lingua eoꝝtrãſiuit in terꝛa Lingua id eſt lingue intẽtio coꝛrupta Os adulatẽis hñt illi quiſtatũ placie tenentes ⁊ in ſuis ſubditis ſcãdaloſa vidẽtes cãtant ſemꝑ placebo.ſ ed dirige nunquã cantant. De quibo verificat illð põ:xl. Hec viaillo ⸗ rũ ſcãdalũ ipis· Et poſten in oꝛe ſuo ʒplace bunt Scðo pᷣncipalr ſacra ſeriptura eſta theologo exercenda ꝑ fructuoſã ↄuerſatio nẽ vt ſit nõ ſolũ doctus in ſcia.ſed iuſtus in vita Ds inquã iuſti. Nõ em̃ auditoꝛes le⸗ gis iuſti ſunt aꝑud deũ ſed factoꝛes leg iu ſtificabunt᷑ Ro.ij. Diſtinguit em̃ Areſto. v Ethi.iuſticiã quadruplicẽſcʒ diſtributiuã cõmutatiuã.dfiatiuã.⁊ paternã Pꝛima er go deuotꝰ moꝛalis debet hr̃e iuſticiã diſtri butiuã vt qð ſine fictõe didicit ſine innidia cõicer alios libe raliter inſtruẽdo x· Labia iuſti erudiũt plimos Juſtici cõ⸗ Pꝛouer. mutatiuã debʒ hie vt nequaqᷓ; ꝓ doctrine merito famã hůanã intẽdat ꝓ pᷣmio Mat. v· Attendite ne iuſticiã veſtrã faciatis co⸗ ram hoibo ſcʒ ꝓpter pale lucx ſed ꝑerpe⸗ tuũ. Dañ. rij. Qu ad iuſticiã erudiũt mul tos qſi ſtelle in perpetuas eternitates Pa ⸗ beat? tercioiulticiã dñatiuã.inſtinctꝰ beſti ales carnis cõpeſ ẽdo legibus rõis Etk eſt qð docet Plato in Phedone añ medium⸗ In hoc iaqͥt manifeſtus eſt phs ſi abſoluat gĩam a coꝛporis cõmũione differẽtius alijs homibꝰ Et cito poſt. Anĩa phi inhonorat coꝛpus ⁊ fugit ab eo. queritq;ʒ ip̃a fm ſeip⸗ ſam fieri Iſti cõcordat cõmẽtatoꝛ Auerzo is in ꝓlogo.vi Phiſico.vbi loq 10fint natõnibꝰ carnis ⁊ coporis paſſionibꝰviẽ ſic Studentes inqͥt cũſciuerint vilitãtẽ ea rũ erpellãt eng a ſe.⁊ odiãteas maxio odio et ſic erunt caſti retinentes leges diuinas 7 obedientes legibꝰ naturalibꝰ Hec cõmẽta⸗ tor põ: Dña bunt᷑ eoꝝ iuſtii matutino. Pa beat q̃rto iuſtieiq pateꝛnã. hůanitateʒ pijs erꝛantib exhibẽdo Sap. xij. Docuiſti po⸗ pulũ tuũ ꝑer talia. qm̃ opoꝛtet iuſtũ ⁊ hña num eſſel. Tercio pᷣncipalt ſacra ſcriptura eſt a theologo ꝓſpicienca per ſerioſãcõſide ratõem.qð notatcũ infer? Meditabit᷑. In põ · In lege dñi volũtas eius ⁊ in lege eins meditabit᷑ die ac nocte Iſta meditatõtem/ perat coꝛporis voluptatẽ.mitigat mũditẽ peſtatẽ. dicat dei pieta:ẽ.excitat hoĩs cari tatẽ. Pꝛimo dico ꝙ hec meditatio tẽperat corporis voluptatẽ Ecẽ̃s xij· requẽs me⸗ ditatio carnis afflictioeſt&t Piero. An ſcientiã ſctipturaꝝ et carnis vicia non ama bis Scðo hec meditatio mũdi mitigattẽ peſtatẽ Uñ Hiero.ſuper eplam ad Epbe⸗ ra quidquid docet᷑. vefitas qui Sialid eſt qð in hae vita virũ ſapientem teneat ⁊ inter preſſuras⁊ tentatões mundi equo aĩo permanere ſuadeat.illud pꝛimuʒ eſſe reoꝛ meditatõem ⁊ ſcientiãſcripturarũ Tercio hec meditatio pꝛedicat dei pietatẽ In pö nmatutinis meditaboꝛ in te.qꝛ fuiſti adiutoꝛ meus QDuarto iſta m editatõ excitat hoĩs caritatẽ In ꝓõ. In meditatiõe mea exardeſcet ignis Iſta meditatio ſaere re nõ debet eſſe tranſitoꝛia. ſicut de dialetica dixerunt quidam antiqui ꝙeſt a limine ſalutanda Sed debet eſſe moroſa ⁊ Diuturna⁊ cõtinua. Et eo feruentioꝛ qͥ ho⸗ mo ſenioꝛ inuenit᷑ Ecci.xiiij: Beatus vir qͥ in fapientia moꝛabit᷑ ⁊ qui iuſticiã medita⸗ bit᷑ Uñ Piero.ad demetriadẽ vᷣginẽ Sa ⸗ eraꝝ ſcripturaꝝ ardoꝛ nulla pꝛoꝛſus etate extinguit᷑:imo vt ſecularis auctoꝛis vtar ſẽ tentia.potiꝰ etate inflamat᷑: Et Bꝛego:xx. WMoral.ca.p̃. Scriptuꝛa ſacra ꝑuulis hů ⸗ mili ſermone blandit᷑.q̃ nec ſic clauſa eſt.vt paueſci debeat. nec ſic patet vt vjleſcat.ſed vſu faſtidiũ tollit ⁊ tanto diligit quãto plꝰ meditat. ¶ Quarto pᷣncipalr ſcriptura ſa⸗ cra eſt e ſapoꝛoſa delectatio ne Et ides merito vocat᷑ fapientia quaſi ſa⸗ pida ſcientia.de qua loquens Hugo deſã/ cto victoꝛe libro ſuo pᷣmo de anĩa dicit ſic. Nchil in hac vita dulcius ſentit⁊ nihil aui dius ſumit᷑ Nihil ita mẽtem abamore mũ⸗ di ſeꝑat.nihil ſie animũ ↄtra tentatões ro/ boꝛat. nihil ita hoĩem excitat ⁊ adiuuat ad omne bonum ſicut ſtudium ſacre ſcripture Et in eodẽ volumie li.iij · drẽ In refectoꝛio ſacre ſcripture tres menſeid eñt tres intelle ctus ponuntur. hiſtoꝛialis.miſticus et mo⸗ ralis. pꝛima menſa ſimplicibus.ſecunda d ctoꝛibus.tercia cõmunis eſt vtriſe qʒnpꝛi ma eſt cibus groſſioꝛ: In ſecũda ſubtilioꝛ. In tercia dulcie: Pꝛima ↄtinet ſapoꝛẽexẽ ploꝛum Secũda vim geſtoꝝ Tercis dul⸗ cedinem moꝛum Et infra In hagc ſcriptu/ id doe on pᷣci⸗ pitur bonitas.qͥdquid ꝓmietiturfelicitas Nam deus veritas eſt ſine fallacia bonitas ſine malicia. felicitas ſine miſeria hec Pu⸗ go. Eſt ergo iſta ſcientia inobfuſcabilis in Ddecore Inſegabilis in vigoꝛe Jnappꝛecia/ bilis in valoꝛe Interminabilis in honore. Pꝛimo dico geſt inobfuſcabilis in decoꝛe Sap̃: vi. Tlara eſt ⁊ que nunqᷓ; marceſcet ſapientia. Secũdoinſuꝑabilis in vigoꝛe⸗ Saß̃.v. Melioꝛ eſt ſapientia qᷓ; vires. Et Sap. x. Omnipotentioꝛ eſt ſapientia Ter cio eit inappꝛeciabilis in valoꝛe Pꝛouerb. viij. Melioꝛ eſt ſapientia cunctis opibꝰ pᷓ⸗ cioſiſſimis Quarto interminabilis in hono re.quia Sap̃.vi. Cõcupiſcẽtia ſapientie de ducet ad regnũ ꝑpetuum Zd quod nos ꝑ ducatqͥ ſine fine viuit⁊ regnatAmen. PMoc opus p̃elariſſimũ eximij dñi ingr̃i Roperti Polßot ſacre theologie moꝛaliſſi miatqʒ doctiſſimipfe ſſoꝛis.oꝛdinis fratꝝ pᷣdicatoꝛũ. ſuꝑ ſapientiã Salomonis im ⸗ ꝛeſſum eſt Z mg̃o Johe otmar in Reut⸗ kunen Anno incarnatõis dñice Milleſi⸗ mo quadrigenteſimo octogeſimonono Am loypt Ihun umsb zbun ſumſo Abꝛn Mb Ibrnn ivode Abban „ Wh m cnincte Ibntie Iccept Acccpt Zach Aeccp conſin Iccep itcont Iccep vehm ibiden Acce nonic Acceꝝ verent Accul artich tibus Acc liqut Acde ales. Ad⸗ cep Ada lierf Ac U ſbili Idh lui Ad Id AZdulteriuma Tabula operis polgot ſuper libꝛum ſapientie Aron quomo doelectus ⁊ vocatꝰ fuit ad ho/ noꝛem. Lclxv. ante. B Aaron ⁊ pꝛeſpiteroꝝ veſtimenta q̃⁊ qᷓ;ta l. ccv.ꝑ totum ⁊ qͥd ſignificenet Zbꝛaam futurus inſtus pꝛeſcitus fuit in turris babslonice ed ifi ciol.ꝙxxvij. a Abꝛaam vtxꝝ peccauerit dicẽdo vx oꝛem fuam ſoꝛoꝛem.ibidem infra Abꝛaam docuit egiptios arare terram ⁊ aſtrologiam ibidem ante. B. Abraam cõmendatum per ariſtotilem in livꝛo de pomo⁊ẽibidem Abbatis vaphi doctrina et di vij.pꝛope finem. Abortire facit pꝛegnãtes fetoꝛ candele extincte.l xxxiiij.poſt. B ſciplina.I. Rbuti et vti qͥd ſit ßᷣm iuriſtas.l.clir.a Acceptio ꝑſonaꝝ ſit peccatũ. l. lrrix. ꝓꝰ a Acceptio perſonaꝝ qͥd ſit ibidem infra Acceptio ꝑſonaꝝ.v.ſit in deo ibi poſt. B. Acceptio perſonaꝝ vtrum ſit in ꝓmotiõe con ſanguineoꝝ vel nobilium ibidem Acceptio perſonaꝝ in qua donatione poſ fit contingere ibidem Acceptiotalis vtx ↄmittatur diſpenſan docum nobilibus ⁊ non cum pauperibus ibidem infra Zcceptio talis quõfiat in electionibꝰ ca⸗ nonicis vel quomodv non ibidem. Acceptio taiis quõ fiat in exhibitione re nerentie ibidem in fine. Accuſatio iudeoꝝ in xp̃m per duodecim articulos cum defenſoꝛibꝰ.i.xxtiij.⁊ ſequẽ tibus Zccuſationes peccatoris in iudicio fina⸗ li qui⁊ quot erũt.l.lvij. ꝓoſta. Ade ↄtulit ſapientia qñqʒ gratias ſpeci ales.l.cœxxv. Z Adam? filij ſui ſtatim ĩ pꝛincipio deum eſſe pꝛedicarunt.l.clvij. ante à Zdum in ſtatu innocentie vtx rationabi⸗ Aduentus xp̃i ad iudiciũ erit in voce ter ribili.l/lvij Aduentus xpi ſchs differt ⁊ quõ a pᷣmol lrxi. A ⁊.Ilxxvij Adulterij grauitas pʒ extribus.l.xlij.b. ſſlatur homicidio⁊ ẽma⸗ ius furto ibidem infra Adulterij periculum ex pꝛolis peꝛuerſe ꝛocreatione ibidem Adulteriũ deteſtantur aues ibidem circa finem. S Adultera in quos ſpẽaltter peccet ibidez . tera.l.xlvi.b Zidulteroꝝ filij nõ diu durãt l.xlij. p? A Adulteroꝝ filij tanqᷓ; ramt inutiles cito confringuntur l.xlvij. — Adulter vtrum grauius peccet qᷓ; adul⸗ Adulterina generatio nunqᷓ; inſtituet le ges rõnales ⁊ manſuras.l.x lvi.poſt. A Adulterina ꝓpagatio cur nõ ſit vttlis rei — publice.l.xlvi. Ziduocatoꝝ falſoꝛum clauſula ð dãnatis l. lvi.a 2 ibidem. Zduocati tales cõꝑantur diuerſis ⁊ ſunt peioꝛes meretricibus ibidẽ infra.⁊ plura talia. Aduerſisas cur accidat bonis et qᷓ; ſit vti lis. l.ir. per totum. Adulatoꝛes funt inimicipeſſimi.l.ꝙxxxi A et ibi de alijs inimicis 6 Affectioanimi duplex ſecundum Anſel mum.l, ij. B.. Affectio hominis dupliciter deoꝛdinat᷑. Affectnoſa noticia qͥd ſit.l.liij. unte A Alimenta noſtra debent eſſe opera ſancto rum.l. xlvij. B Alexandri dictum laudabile.i.lix. pꝛope finem Alexander magnus nullum ducem inſti tuit niſi ſexagenariũ.l.ij. ꝓpe finem Alexandri ſtudium? ariſtotilis ſolicitu docirca ipſum.l.lxxv. B Ambicio eſt ſimia caritatis.l.v. B 3 ad homines decidẽt in iudicio Ambicisſoꝛũ pericula et laboꝛes.l.xx· b. micicie ↄtrariatur ſuſurratio.l.xxviij. oſt A Amicicia quid ſit ſcᷣm tulium lxxxp? Amicicia multiplex⁊ q̃ melioꝛ.l xlv. R Amicos abinimicis diſcernere vtilimũẽ Amicicia cui ſit ↄgrue ſocida.l.ccvij. B Amicicia viri boni ⁊ poſtea ꝑuerſi vtrũ ſit diſſoluenda.l·ccvij. b. aa. * Amicicia talis viri vtx ſtatim an pꝛeme/ ditate ſit diſſoluenda ibidem amicum talem vtrũ tanq; extraneũ tenere liceat ibidem ↄmicis prrferenda eſt veritas.l.lxxxvi b feruentioꝛ inter nubiles oſtenditur. amoꝛ dei finis eſt ſacre ſcripture·l.ciij A amoꝛ dei ad animam humanam extribus patet.l.lij. D ungelus extermiatoꝛ egipti vtx fuit bonꝰ vel malus l.cci.a angeli bonl vel mali vtꝝ puniant animas purgatoꝛij ibidem angelicur gaudeant de peccatoꝛe peniten tiam agente.l exlix. poſt B angeloꝝ ymagines quales ſolent pingi ibi dem infra.⁊ quare ſic angeli ſignificãt aliquando ſicerdotales ꝓpter ſimilia officia.l.clxxxiij A Iingeli ſathane apoſtate ĩcubi⁊ẽ ſunt ma li ſacerdotes.ibidem infra anima quid ſit triplex opinio falſa⁊ẽ l.xxi ante ꝭ anima humana ex tribus ꝓbatur deoplaci da i.lij poſt animam moꝛtalem ponentes quõ conclu ⸗ ſiue dicant l xx A Et ł xv poſt A animã moꝛtalem ponentes fatui ꝓbantur multipliciter ibidem infra animd humana vtx ſit ĩmoꝛtalis.l.xv.a animam eſſeĩmoꝛtalem vtxꝝ poſſit pꝛoba ri ratione naturali.ibidem nimaꝝ electaxꝝ. dotes et operationes que Rne.l.xxxvi. animas ſuas vendunt aliquiperdunt alij impingnoꝛãt alij ꝓ nihilo dant. l.lij. vſqʒ infinem 8 anima humana quomodo comparet᷑trian gulo.l.cxcvtij. BVN anima fm voluntatem xp̃iconuerſans di⸗ ſcat aut doceat:l.ccv. B Anima habet coꝛpus obligatũ adriplex officium l.xxiij poſt a anime vitam ſpiritualeʒ duo faciũt 1.cij. a anime defunctoꝝ vtx habeant diſtincta re ceptacula.l.xxi. anlme iuſtoꝝ multipliciter ſunt ĩ mann det I.xxxi.vſqʒ in finem anime purgatoꝛij ↄqueruntur de triplici genere hominũ.l.xlijpoſt.b. Et Item de Ars magica vtt ſit bomimbus rationa anime peccatoꝝ vtx⁊ quomodoſintĩ m a „ nu dei.l.xxxi.in fine anima non eſt perfecte bona niſiꝑ gratia lcxvij. Animabus purgatoꝛij ſuffragari monea mur quatuoꝛ rationibus.l.xliij. B animaxꝝ retributio qualis erit.l.xxi. A. Anima ſepꝑatura deo ꝑ peccatũ.i.xij. ¶ annt vite bumane vtx intelligantur cen/ tum viginti Beñ. vi.l.xliij.poſt vxxj appollophant ſcriptu de ſolo ſtante tempo re Ezechie.l.xcix.⁊ apperere debet bamo ſapientiam: religis bonoxꝝ inflat niſi condiat᷑ſule diſc retionis.l.xlvij. poſt.b appetttus nullus eſti homine qui nõ poſ⸗ ſit impleri vtrtuoſe vel actus.I.xliij. poſt pꝛincipium. 2 na in ſcriptura pla ſignificat.l.cxxxvij Aque amaretripliciter dulceſcunt.l.qœx xiij. B. Aqua pluuialis qͥd cauſet et qͥd moꝛali ter ſignificet ibidem aqua quõ mutata ſit in vinum marie pꝛe ⸗ cibus ⁊ in cuius ſignum ibideʒ infra aqua penitentie abluit ſoꝛdes peccatoꝛũ ⁊ẽ̃.l cxxxviij.b Aque ſer ꝓpꝛietates ſignificant condicõ nes bonas mulieꝝ.l.clxxxij. arche noe officium.l.elxij. A. arche foꝛmatio⁊— itio. l.cxxvi. B. arcium gloꝛia diuerſimode ſumpta eſt.l.i arcꝰ criſi luxſcripture moꝛs naturale lex — Arcus dyabolitres carnalis concupiſcẽ tie· fernalis innidentie.mundialis conſci eutie ibidem argentum ↄparatur luto ꝓpter aliquas naturales ſimilitudines.l.· xciij poſt.a. Argeutum viuum quomodo ſiſti poſſit. ⁊quomodo coꝛ noſtrum ſtablliatur..vij arma criſttpoꝛtandoin coꝛpoꝛe noſtro. — cxxtij.b. armatura noſtra ſpiritualis queſt..xxi. oſt. a ——————— bilirer interdicta l. ꝙc.b Ars notoꝛia cõputatur inter ſuperſticio⸗ ſa ibidem infra , Aſtucia quomodo faciat apparentemqᷓñ⸗ titate⁊ẽ.ſicut aqua ꝑtria i.cxxxvij B aſtucia ſecularis duogenera hominum ꝓ ducit ibidem infra quid ſit ſubtili diffinicõne l.ci 0 audaciam loquenditria pꝛeſtant.l xlix.b Aue literaliter et ſillabaliter exponitur.l cxcv. B aue quomodo ſignificet ſanctam trinita tem ibidem infra aures pꝛedales qͥd ſignificẽt.l.lxv. B Aurum? argentum.cũ ſint ſub terꝛa vi⸗ i nõ neceſſaria humanis vſibus.l. Fc. aurea quõ ſit coꝛona animi. Sed aureola redundat etiam in coꝛpus.l.xl.poſt. b auditoꝛes ſacre theologie quatijoꝛ habe ⸗ ant l.pᷣ poſt a Auꝝ cur ↄparetur arene.l.xcij. B Barlaham anato icam quõ ioſaphat filium cuiuſdaʒ regis docuerat.l.liiij. pꝛope finem quid ſit fm boecium.l xxxij. pP2— ↄmendatio bernardi.lxxi. in fine beatitudinistria media:cura dilectio cu/ ſtodia l. lxxxiiij. a beatitudineʒ hic querentes redarguit au guſtinus l. lxxxi in fine Beati:vtꝝ poſt diem iudicij gaudebũt de penis dãnatoꝝ l lxxi.a Bellum vtx ſit licitum xp̃iano lcxiiij B Bella interdicunt᷑pꝛincipibꝰ llxxxvij B bellum licitum ſm an. doe quinqʒ requi⸗ rit ibi poſt B benedictio iacob ꝑ yſaac vtrum tenuit ex quo intendit l.clxxv a Beneficia nõ recognoſcentes vtrů debeãt dici ingrati l clxxxvi poſt a beneficia creationis delicta pꝛeuaricatio nis ⁊ tempoꝛa conceſſa remiſſionis hic ſi numerauerimus ſiue numero reperimus lcxliij poſt b 5 benedictionem diuinam meret᷑ coꝛrector ⁊ pꝛecipue iusenum l clxxv C benedictionem diuinam meretur honoꝛ arentum l clxxv a beniuolentie deterga nos tres effectus ł lüj ante A benedietionem diuinam meretqui miſere tur indigentibus ibi benedictionem diuinam acquirit innocen tia conuerſationis ibiinfra beneficentia mutua comparatur ludopile l gxiij poſt malicia quomodo fugiẽda vi beſtie quomodo incutiũnt timoꝛem ⁊ qͥd ſignificet S poſt A fi bigamus efficitur quicontrahit amiciciã cũmendatio l xi B— bonitaris diuine dulcedoꝓbat᷑ l cxlvi A bonitatem duplicem poteſt habere q̃uis * ona l xlvi A bonum pꝛolis ⁊ bonum ſacramentiin ma — trimonio l xliiij poſt a bonos⁊ electos. deus tranſfert tripliciter lrrB boni corrumpuntur inter mundanos per duo infectiua l li A 3 ante ſenium plerumqʒ moꝛiãtur TE.₰ 6 npen non poſſunt videre inuidi xxv Z. 2 bꝛachium noſtrum xp̃us eſt per quod mu ⸗ nimur?ẽ.l.Ixx b bꝛeue eſtom̃e gaudium mundi.l.xxij · a bꝛucus quid ſi.l.clxxvtij poſt B Labo et Lrabo et ſcrabo quomodo differant.l.cxlviij. x? A in peccata qᷓlis ſit oꝛdo.l.xxx vij Ealandms auis cuius ſit nature.i.ev.ꝙ ⸗ pefinem canis eſt animal ſagaciſſimum⁊ quid ſig ⸗ nificet.cxli.a. capitalia vicia ſunt ſeptem quetenemur vincere.l.cciiij.a. Capitalia vicia ꝑ que vincere poterimus ² quomodo ſigniſicentur ꝑ chananeos jbi em„ Cayn tranſgreſſio. l.ꝙxxvi. A Cayn quid obtulit.l.xlvij. aritatis ſimia eſt ambitio.l.v. B Caritas facit animã leuem cpidtrgn 6 — uem.lxPv. E. Taritatis venenum eſt inuidia.l.ĩv. A Caritatis igne dulcoratur omnis tempo ralis amaritudo.l.xlvij. ꝓpe finem carcer q̃druplex ĩ ſaẽ ſcriptu ra. cxciij A“ Larnis voluptas difficulter curabilis.l. carnem moꝛtificare debent filij dei.l.xxiiij carnis opera per que excuſentur in matri monio.l.xliiij: B carnis voluptas ſuauis apparet ſʒ intus amareſcit.l.xlix. B.— 1 eie delectacõnes nõ ſunt vera bona caracteres ⁊ figure vtx habeant aliquam virtutem.l.cxc.in fine Lartule vel ſacra verba vtx licite poſſint collo⁊c.ſuſpendi⁊ẽ.l.clx.in fine Lardinales virtutes que ſint⁊ quare ita dicantur.l.cix.inter.a.⁊. B caſus ablatõ quoddam mirabileſʒ tñ na ⸗ turale.l.xxv.ꝓpe finem Laſa quid ſignificet.l.œxxxx raſte viuere cum ſterilitate melius qᷓ; vo ⸗ luptuoſe cum fecunditate.l.xxxix. A caſta generatio cum claritate melius dici tur qᷓ; cum caritate.l.xliij. B Laſtitas cõiugalis vt debite ſeruetur tria requirit Ibidem. A caſtrare leip̃ᷣm vtxaliqñ ſit licitũ pꝛopter continentiam.l.xl. magna nobis ſit in faciẽdis.l.vñj cautela duplici pꝑugnauit alexander? vi⸗ cit.l.exxiij. ppe finem Tecitates je talia.l. xxir B Teleſtia melius vident humiles qᷓ; ſuper⸗ bi.l.xxvij. a. vtꝝ ſit leuioꝛis digeſtionis macrobius.l.clxxij. B ciuilitatem debite oꝛdinandam que requi rantur.l.xlvi. a S6, clamant ad dñm quatuoꝛ genera peccato rum.l. lxix.a laritas ⁊ animaꝝ dotes quarejn anima .— bus erunt.l.xxxiija Clementia pꝛecipue decet reges⁊ pꝛinci⸗ pes.l.jxxxvij. B. Clementia potentia. foꝛtitudo et manſue⸗ tudonaturaliter coniungnntur.i.cla. ptem inducunt ſeptem moꝛ/ Clerici ſunt diſpehſatoꝛes bonoꝛũ tpin giſeenirie induantur podere continentie ⁊c. ccx. Clericoꝝ vita qualis eſſe debeat⁊ qualis heu ſimulata appareat.i.xxiiij. ab a vſqʒ ad finem clericus litteratus ſit argus.v.centũ ocj loxꝝ.l.xxxvij.poſt.a Lodrꝰ rex athenenſium quõ figuret xᷓᷣm l.xxviij. poſt. B. Et.l.cxxix. ꝓpefinem. collatio optima monachoꝝ ⁊ fratx mendi cantium.l.xxvi.ꝓoſt.a. Soct mũdanoꝝ qualis ⁊ quotuplex v.c cogitationum quatuoꝛ genera.l.v.poſt. a cogitatio mundanoꝝ quibus rebus com/ paretur.l.v. poſt.c Logitatio ſancta vel contemplatio excel ⸗ lit omnia ibidem cogitatio duplex fecundat mentem ibi ꝓ ⸗ pefinem Logitatio peruerſa quomodo et qualiter ſeparet a dẽo.l.v.poſt A 5„„„ cogitatio cineris vel pulueris ad qͥd vti⸗ hs.l.xvi. B — Logitacõnes voluptuoſe licet parue cito ſunt repellande l.v.b. Et. l. lxxx.pꝛope fi nem moꝛtis initiũ ſapiẽtie.l.lxxxviij Lognicio ſupnaturalium exgedit limites humane fra.l.cxxiiij. A cognicõnem dei ſui⁊ ꝓximi impediũt di⸗ uitie temꝑales l.cviij B Coluber qualis ſerpens ſit l.clvij poſt Z columna eccleſie ſit pꝛelatus exemplo vi⸗ te l.cxcvij a 3 conceptꝰ hoĩs ⁊ natiuitatis dies fᷣm ma crobium ſatis magiſtraliter i.lrxxix·b Lonceptus humani coꝛꝑis qñqʒ circum ſtancie turpes l lxxxix A conceptus variaturꝑ picturas ⁊ ymagia tionem vtjpatet ꝑ exempla l.œxxx concupiſcentiam verã beatitudinis dere linquũt tria genera hoĩm lxxxiij p? A Tompꝑatio regis ad ſubditos l lxxxvij in fine compatio patris ad filios l.ixxxvijĩ fine Comparatio paſtoꝛis ad oues l.lrxxvij fine Confeſſionis ſigillum ⁊ ſecretum nõ reuẽ „.7— landum l. xẽv poſt A. Tonfeſſionem quomõ nitatur impedire dyabolus l.ꝙxv b Tonfeſſio impioꝛum iutilis quomodo in ripiat l. Ix Z Confeſſio impioꝝ tempe congruo⁊ in ſpe pfecta foꝛet multis ad falutẽ Ibidem Confeſſionem impiorum tria faciunt iuti Tonfeſſiõnem inutilem concludunt im ⸗ pij per tria.l.xi A— in deo pꝛopter tria l.ci. P0O Lon fidere debemus in chriſto et in virgi ne maria l.xxxxi b Lonfidentia in deum neceſſaria tribꝰ ge⸗ neribus hominum Ibidem Coniugium inſtitutum eſt ad officinʒ re/ i l.xliiij. 0 Sch moderni tempoꝛis heu aliter fit l.xlv poſt B Loniugium ſare raguelis ponitur pꝛo ex ⸗ emplo coniugatoꝝ ibidem Toniugale pꝛemiuʒ poteſt excedere ſtatũ aliquarum virginum l.xlv Z Loniugatus reſuſcitatus vtruzʒ teneatur redire ad vxoꝛem.ibidem infra Coniugari volens q̃ttuoꝛ notet circa vx⸗ oꝛem.ibidem a omputatõnis ſepteʒ ſpecies ſᷣm algoriſ⸗ mum ↄplebꝛs deꝰ nobiſcum l.clxix A Lomputant nobiſcum triplices perſone ʒibidem infra Conſcientia hominis multiplicem actuʒ babet l.cxci a Lonſcientie carta quomodo deſtruetur a corroſione Ibidem B Lonſciẽtia defectia q̃druplex ibideʒ ĩfra⸗ Tonſcientie domus vt ſit quieta quattu/ oꝛ habeat l.cœxv B Conſcientia non ſit ſicut domꝰ dedali vo⸗ cata laboꝛintus.ibiinfine Lonſcientiam defectiuam multi habent et in quibus l:cxci b— Eõſciẽtie cauſa negligip̃t fama l. exv Z. Tonſcientia mala non pt fugere ſeipſam nec deum:ibidem infra. Konſcie bone q̃tuoꝛ conditiões l.ꝙxci b Tonſideratio creature ad quid ſit vtilis Conliliumſt terninus equiuocus 1. Conſilium quattuoꝛ modis capitur.l. cxxiij A Eonſilium quale ſit in deo. ibidem Conſilij capiendi triplex deliberatio. I3 xciiij ꝑꝛope finem Epnicnenn ſunt inimicipeſſimi l:cxxxi a Conſiliarioꝛum bonoꝛum et maloꝝ plu ⸗ res conditiones notabiles ſecundum am/ bꝛoſium l.cxcvij poſt? Conſuetudo habet maximam vimiclinã⸗ di voluntatem l.clxxvi B Eonſueſci mala peſſimum eſt Ibidem Conſuetudinismale maliciaʒ narꝛatau ⸗ guſtin? Ibidem Eonſuetudo bona cum legibus bonis ꝑfi e et ibi tres concluſiones l.cxcix. oſt a Conſuetudo mala ſequitur motum natn ⸗ ralem qui debilis eſt in pꝛincipio et foꝛti⸗ oꝛ in fine l.xliij A Conſuetudo mala mirabiliter nocet.I. cxciij a Tontentio quid ſit l.xviij poſt A Continens quis vicatur ſecunduz ariſto ⸗ tilem l.cxxij B contumelta quid ſit et quomodo differt a conuicio l:xxviij poſt A comtubernium quid ſit ⁊ vnde dicatur.l. cvi poſt A Conuiuia quattuoꝛ ad quoꝛũ tria homo ſed quartum deopꝛopꝛiatur.l Conuitium quid ſit l.xxviu poſt Coꝛ huma num vult ſibi deus daritripli⸗ citer k.iii b humanum difficile regitur lectione⸗ vii 4 3 Loꝛ bumanum citius ab amoꝛe ſpecieiet concupiſcentia ſubuertitur l.clvi b Eoꝛrupsibilium q̃tuor ſunt mõi l.xjx b Coꝛ noſtrum demus deo.ſed non vendãꝰ neqʒ mutuemus l.iii poſt b 8 coꝛ noſtrum aſſimilat᷑argento viuopꝛop termotum l.vi B Thoꝛe hiſtoꝛia compendtoſe natꝛatur l. ccii A S coꝛpori debemus tria ſicut ſeruolectõne: cxxiũi poſt a Coꝛpus gloꝛioſum vtrum ſit quatuoꝛ do tibus votaudumn lixxxiij b Coꝛpus pꝛimi hominis vtrů fuiſſet icoꝛ⸗ ruptibile ſi non peccaſſet l.xxx B coꝛrectio fraterna eſt opus maxime cari⸗ tatis ꝓptertria l.clexv T coꝛrectoꝛ vicioꝛum caueat a tribus Ibi⸗ Snn coꝛrigi voluit alexander magnus ex hui⸗ litate l· lix. in fine— coꝛona quad ruplici coꝛonat hominem iu ſticia l.xuij B Coꝛpus alliggtur anime ad triplex offici um l. cꝙxxij B creatura omnis tria pꝛincipaliter ſcire de⸗ Treatura omnis loquitur nobis tribꝰ vo cibus Ibidem b creature omnis plaſmatio ꝓpter nos mo neat nos ad quinqʒ Ibidem B credere deo. deum ·iñ deuz quomodo diff erant l.ccxvtij a ℳ treſis ſexta die contungens eſtad malum⸗ vero ad bonum · ſic ſpiritnaliter .lxix a Credendum eſt chꝛiſto pꝛopter tres rati ones l.cxcviij a cupidi et tenaces ſunt commũiter triſtes 1.elxxxviij poſt B— cupiditas diuitiarum aufert ab homine miſericoꝛdiam et pietatem l.xxiij a cupiditas terrena grauem facit animam 1. xev poſt b Lura dei duplex l.exlix a — cura dilctõ et cuſtoqia funt media ad ↄg⸗ noſcendum deum l. lxxxiiij cura diſcipline dilectioneʒ operatur Ibi poſt a l.excviij in fine Curioſitatis iudeoꝛũ crudelitas l.exxvij poſt A curioſitas humana valde repꝛehenditur penalitates pꝛoptet ſeptem moꝛũ abuſiones l.lvi a Damnatos habere requieʒ dominic die⸗ bus.falſum ꝓbatur l. lvi poſt Damnati vtx puniuntur per coꝛpoꝛales tenebꝛas lirc b— Damnati vtruʒi inferno agãt penitenciã de peccatis l.lxviij vſqʒ infinem Damnati quomodo paciantur abigne in animabus l.lxxxix poſt a mnatoꝝ ſeptẽ Detiũ nataliũ⁊ mil vbi Dentium tres oꝛdines in beſtia danielis Debitoꝛes ſumus deo quadrupliciterl. clxxi a Dobitoꝛes ſumꝰ carnitripliciter ibiinfra Debitoꝛes ſumus ꝓximo in tribus ibi vſ que in finem Deceptoꝛes falſitatem ſubſ ve⸗ cie boni l.xx Defunctoꝛum diuerlitas tripler l.xliij a Defuncti conqueruntur de tribus gene: nbus hominum l.xlij b» Defunctos fraudant mali eccleſiaſtici in tribus ibi infra Defectos ios videre debemꝰ non ali oꝛum l.xxvij b Delectatio triplex l.œxxi a Stit Delectatio tria facit in homie ibi ſupra Delectacio que ſit bona melioꝛ vł optima ibi circa finem Delectaciones eterne⁊ tempꝑales ĩ quãtj differunt l.clvi ꝓpe finem Delectatio dei ſemꝑ eſt vna⁊ ſic erit eter na ibi in fine 1 Delectantur homies mũdani diuerſisv nitatibus l.clvi ante a Delectationes tres proicit dyabolus an/ te vt curſum vite impediat.l Delectutio naturalis eſt in operibus vit ⸗ tuoſis l· lxvij a Delectatio eſt moꝝ regulatia·⁊c̃.l.ꝙvi b Delectationes mundi amaritudine ple⸗ ne l.cxxxiiij a *— 9—— 2 Deliciarum exterioꝛũ et interioꝛum max ima differentia l.cxv a 8 oꝛnatus indicat vite laſciuiaʒ xxij a ſubſeruiunt homibꝰ dupliciter l.cxc ꝓpe finem Demones non fuganturper herbas ſicut aliqui dicunt ibidem ſupꝛa Demonum virtute fit incantatio ſerpen tum et non aliter l.cxc circa finẽ Denarij valoꝛ probatur in quatuoꝛ ſic et nos ſpiritualiter l. xxxiii in fine Dentes naturales et tropici l.cu A Et vnde eoꝝ doloꝛ cauſetur ü⁊ miſticaꝝ tria nõbilia ibið l.x b detractionem ſignificante Deriſio qͥd ſit ⁊ qᷓ; contraria pᷣtuti l.x B Deriſerunt chꝛiſtum quatuor genera ho ⸗ minumqui adhuc derident ſtatum meli⸗ — — P=— ir d o oſorum l.lx a Deriſio quatuoꝛ mala facit l.lxꝓpe finez. Deriſoꝛum quatuor mine penarum peſſi⸗ me · Ibideminfine Deriſores aſſmilantur miluis Derogatio quid ſit l. cxxxi:b. Deſideria carnis tradantur obliuioni l. Deſperatio grauius peccatum q̃m pꝛe⸗ ſumptio kxxvx.b E Deſperandum non eſt de quocunq; petõ re et qualiter hec j.xxv E Detractoꝛ partitur linguam ſuam l. xa Detractorẽs tripliciter infamant᷑per pꝛo hetam.ibidem B Derractoꝛis figuram daniel ponitĩ vrſo. jbidem.b etractionis quattuoꝛ modi peſtiferi. Ibidem 3 Detractionem euitare poſſumus per tri⸗ lex remedium Ibidem· C S pati qm ſalubꝛe nobis fit bi.c vſqʒ in finem etractoꝛes aſſimilantur hyeme Ibideʒ in fine. Detratoꝛes ſunt falſarij monete legalis Lri Detractoꝛes et mali quandoqʒ bonis ꝓ ⸗ ficiunt l.ꝙxxi B Detractoꝛisos eſt ſepulchrum patens ⁊c̃ l.r.b Deuotio populi cur modo non eſt tanta ſicutolim l.lxxviij A Deuotionem tangẽtia quere Inuenis ſcʒ Llilij poſt 2 Deuz debemꝰ querere quattuoꝛ modis l. iüij⁊ b Et l.vjij pꝰb⁊ l.clvij a Deum temptant quattuoꝛ genera homi⸗ num Ibidem poſt.b Deus videt omnia et ideocautiſimus in factis minimis l.vij et viij Et ibi exẽ⸗ lum de dauid deum habere patrez magna nobis gloꝛia Lxrvi A Deus per ſe eſt notus ſicut prima princi⸗ i l:lxxxij Dn Z* quidquid boni habemus lcõe cvi Heuneſe infinite potentie multipliciter poteſt concludil.ei A Et ꝙſit vbique et quomodo IJbidem Dens venter habet templũaltare⁊ẽ lect· adorandus l.ci B „ ione cxli A Deus quomodoiuſtus pꝛobaturi omut eus quomodo obaturi omut⸗ bus operibus ſuis l.c B⁊ Z 3 Deus ſolus debet dominꝰ nominari Ibi⸗ Deoſolicõpetit veraciter eſſe l.clv a Deus omnia regit et ſpecialiter ammam humanam potentia mirta cum miſericor dia.cxliij A Etl.cxlv · A Dercognitionem habniſſent gentiles ſiꝑ debita merita arguiſſent l.clui Deus q̃drupliciter magmificat ſuos elec⸗ tos l.ccxij poſt Z Deo dignum fiertqͥd requirat cuʒ ſit difft cile l.xxxij Z Deum ſuper omnia cõmendãtia ſunt qᷓt/ tuoꝛ l.clxix A 8 Deus eſt nomen equiuocum 1 clxvi a Deus eſt querendus tripliciter icõne iiij Deus benedicit et mundus ſed valdedi⸗ uerſimode l.clxxv b Deus dedit chananeis locum et tempus vemie l.cxliꝝ A Deoattribuitur omnimoda puniendipo teſtas l.clxxx A 1 Deus quãtumcunqʒ offendatur. humili⸗ tate tamen placatur l.ccvi in fine Denus pꝛeuidit ab initio g ſimul iungerẽ tur clementia et foꝛtitudo l.el Deo vtrum debeatur laus l.clrxva noſſe. negant tria genera hominnz cliiij a Deibenedictiones impetrant q̃ttuor hol⸗ nis diſpoſitiones l· clxxx poſta Deum omnipotentẽquis cõpellat ad pu/ niend um l. exviij poſt B Deus vtrũ ſine nauis ſubſidio poſſit ha⸗ — ſaluare in maris periculo lcõe elxi. oſt A Het ſermo quomodo ſanet infirmitates moꝛales 1.cixxix B Deus puniendo ſeruat duas conditõnes valde neceſſarias iudicibus l.cli A deus quomodo in qualibet creatura ſit 6J Deuz compellit ad puniendũ aliqͥs et nõ miſerandum l.cxviij poſt B Dyabolus q̃m caute pugnettra elephã tes id eſt pꝛelatos. lectione. cxxxiij pꝛo — Dyabolus ſumme labozat vt coꝛpoꝛa— ⁵ ligamns ⁊ animas n gligam l.cxlv. ⁊ Dyabolus nemini poteſt pᷣuãlere i ve lit ſuccumbere l.xij B Digni ðo q̃liter effici poterimꝰ vtrme ſaltem l. xxtij a Diligere iuſticiaʒ quomodo teneitpꝛin cipes er pꝛelati l.iqj a Diligere debemus chriſtum mktiplici n cione l.clxxxv a Diligere toto coꝛde quid ſit l. iiij poſt A Dilectio plena tocius veritatis magiſtra I.lxrxiiij B dilectionem ſi uam deus oſtẽdit ad homi⸗ nes quad rupliciter l.clxxxv a Dilectio hominuz deficiti quattuoꝛ Ibi⸗ dem B dilectio eſt medium perfectum cognoſcẽ di deum l. lxxxij B Dilectio chꝛiſti ad nos pbatur fuiſſe max ima multiplici ratione lcõne clxxxv poſt Diiuuij generalise cuſ audnuplices l, ecxrvi a diſcere debent reges et pꝛeſides humili⸗ tatem l.lxxvxb Diſcendi auiditas antiqu oꝛum quãta fu erit Ibidem poſt. b d ſit fecundũ bugone lene ixxxi. viſciplina acciptturtrpliciter. cvij à diſciplinam derelinqunt tria genera ho/ minum l.lxxxiij poſt R Diſcipline deiſi unt medicine rei i eſt pec tatoꝛis l.cvij b viſcretionis fal condtat appetitum hono⸗ rum l.xlvij ꝓpe finem Diſcretio inter amicos et inimicos vlde eſt neceſſaria l.exxxi ante a Diſputatio qubus modis non fiat bona l.ix poſta diſtantia nimia facit errare enpicter. clvij vdiuitiarum cupiditas aufert 4b bomne pietatem l.xxiij poſt b Diuitie dantur ꝓpter panperes!. txvi Diuites tenentur fubuenire bnperibus lcõne. xxvij Diuitijs giernnononadfuuun ſt. lriij· poſt b Diuitie quãta mala faciunt et quãta bena auferant I bidem infra non auferunt ſed afferunt veram indigentiam Ibidem diuitie dicuntur eſſe nihil enpterde de cau⸗ .vkiꝓpefinem diuitiarum ad ſapientiamer bonam vtã nulla eſt cõparario l. vcij poſt b diuitiarum cupido gencrat bella cuʒ om⸗ ni dolo l.xcij Z diuitie impediunt cogmcionẽt dei: br imi ſed et ſui Ibidem poſtb diſcetus quið ſignificet l dinitie vere ſunt virtutes et bona opera t cviij A. et quõ amande. diuitie ſumme nihil timere niſi deũ et nil preter eum concupiſcere Ibidem poſt. A diuitiarnm tria g enera Ibidem Diuitie male quid faciunt lectione. cvij diuinatto per ſomniã vtrũ ſit licita j B Et qd ſit diuinatio ibidem infra dꝛaco quid ſit Et draconcea vnde naſe tur l.clxxix poſt A dracones duo ⁊c̃.quid gntficent— crlij Draconis quatuoꝛ pprietates autbus c paratur mulierl.clxxx b voctoꝛ docens ſacram ſcripturam tra bꝛ beat l.i.b tbeologi debent eſſ e wobuſt 2* i Socnne claritate fulgeãt preaicatoie⸗ l. xxxiiij b docere omnia ſpiritum ſanetum qualiter intelligatur l. xxxiii b doctoꝛes quidã paſcunt populuz de qui qʒ panibus qͥdaʒ devii.l.xcvij a Doctrina debet eſſe clara et breuis leðne⸗ cxvia doctrina bona confertur iuſito per nen punitionem l·clu B — umium demoꝛte aliena numẽ rxxi 1. dolere de viris ſanctis moꝛientibus tres cauſe nos inducaut l.clx iijb domini ter renthabent tres marimos de⸗ fectus l.cl B domint terreni plus habent timere m ti meri Ibidem infra domus conſcientie quomoò oſit bene fun data tectu oꝛnata et mundata l.cxx BP Ddonatuʒ neſci erpellentura cetu bo⸗ noꝛum l.xxxiij poſt a Prne qrefaciat diabol⸗ Lixri 0 Dormiente leohe in kauipericlitatur na⸗ nis l.cxxxiiij X doꝛmiens prelatus q qͥs excitabit euʒ i:* Soꝛmire nimiuʒ quas infirmitates gene⸗ rat i.lxxxii poſt A votes coꝛꝑis gloꝛioſi que et qͥt ſint lcõne xxtiiij A illarum ratio conſiſtit in quattu⸗ bidem infra 2 cedo viuina quanta fit ĩ mentibus u⸗ ſtoꝛum l.cxlvi Dulces quõ fiãt aque amare. cxxxiiij B dulcedo gaudij quomod hic in terra mi⸗ ſcetur amaritudine l. lxxii. pꝛope finem Dulceſcunt ſanctis amaritudines vite 5 ſentis l. cxxxiiij poſt Ducis officium habeat pꝛelatus bonus 1 cxcvii poſt b Ducuntur homines nulpliuer in boc mundi bellol.cxcœxii itera quid ſig nificet in verbo aue l· ꝙxey 2 medium. Ebꝛietas quid ſit l.exxii b Ebꝛietas infert uln nrechue ex vino l. xxi. Ebꝛij cuiuſdam⁊ faut pulcra deluſio vorem l.cxxii in fine Eccleſiaſtici viri debent ſtudere⁊ deo aſſi i⸗ milentur l.ccxlvi Et ſupꝛa cleric?. Echo qualiter cauſe etur et quid ſi nifcer icõ̃e.cxciiij Z Eclipſis lune vnde cauſetur!. riri ifine Eclipſis ſolis tempoꝛe paſſiõis chꝛiſtip⸗ baturfuiſſemiraculoſa quintupliciter i. xcix vlqʒin finem Educatio filioꝛum viꝛtu oſai in vuobꝰcð cõ⸗ ſiſtit l.cvij poſt A Egipcioꝛũ punitõ fuit damnattonis cor inchoatio l. exxxix A⁊ infra Egiptijs vtrum aliquis profectus euene rit ex plagis deil.exl A Egi iptiorum punitio declarat᷑ multipler 1. clixvi Ax⁊infra Egiptij quo de merito tãta ſagella paſſi I clxxv Egiptioꝛum plage de mnuſcis ⁊locuſtj d⸗ xlaratur lclxxviij Egiptioꝛum in piagis ad bue duplert in⸗ quitas declaraturl · clyxxvij a Egiptios curpermiſit deus ſub mergi.. 5 cevi. A Etl. ſequente duerðes A Elemoſina eſt potioꝛ inter ſatiſ factoria! cciij poſt b⁊ ꝓpe finem Electos ſuos temptari permittit de pp⸗ tertria l.yxxij b Electi dei pꝛobantur adeo nultiplite ſicut nouitij l.xxiij a Elegendum non eit aliquid qᷓ; tumcuncʒ vtile niſi ſit honeſtum l. xciij Electio pꝛelatoꝛuʒ quomodo fiat Et ma eiuſdem l.cxx. Elcõnum ꝑuerſitas modernarũ Ibidem Electoꝛes pꝛelatoꝛum vtrũ teneãtur eli⸗ gere melioꝛem ibidem infra Eloquentia ſine ſcientia licet periculoſ a. non tamen omnino contemnenda l.c. B Eloquẽtia ſumma ꝙ homo ſit tardiloquꝰ Ibidem infra. Epiſcopus quida m poſt epiſcopũ epiſco⸗ poꝛum per magiam pcepru⸗ lectõne·cxc A.et infra Erroꝛ nunqᷓ; eſt pꝛimum peccatum actu⸗ ale l.xxit. Z Errant a deoꝛ celeſtibus longat enpi⸗ ter l.clvij Errare facit tripliciter umnmin dnanti Ibidem Euangelium deferre ſecũ. vel all cart qualiter ſit licitum l:clx ꝓpe finem Eunuchi facti ſunt aliquãdo ꝓpter tres cauſis l.rłpoſt Aet quid requirit᷑ vt fal⸗ uentur infra Eraminatiopꝛobandorumin auiuas ar⸗ ticulis l. xxxiij poſt B Exaudiri non meretur oꝛatio que non d⸗ cedit de coꝛdis intimo l.cxvij an Excuſant actuʒ matrimonij fides pꝛoles et ſacramentum l.xliij S Ercuſabilem faciunt hominem tria lcõne clrxvij A tuinoreoſclentennreptende n ſint Jbide(m Erxcũſabe debemus peccatap pꝛorimoꝛum quantum poſſumus · ſed nõ ſic noltraibi dem infra Erercitus vt bene oꝛdineturt̃quirit tres duces lœxpvij B ¶. xciij. a“ Eest in quo offẽdit deñ vt ifinnaret⸗ Facere quedã oportet · qucdam eredere ſuffici⸗ hominis l.elviij A * Falconil us comparant᷑ mali milites ⁊c̃. lcõne. lxv h — Falco quomodo differt a pꝛoprietatibus galline. ibidem infra Jama dicitur a fando l.ꝙxij A Fama oꝛitur a vulgo, honoꝛ a ſenioribus ſ ma n comparatur ꝑature pomi xviij Fama hominis vt ſit bona tria hẽat Ibi⸗ dem infra fame claritate fulgeamus l. xxxiiij poſt B Fama figurabatur abantiquis tali yma⸗ gine l. cxij poſt A fame bone memoꝛiam poſt ſe reliquat, bo nus homo et vᷣtuoſus lcxiij poſt Z famam negligere vtrũ deceat virtuoſum l.xvij vſqʒ in finem. Et nora bene Fama virtuoſi tria debet hie l.xxijb fama bomis duplr diuulgaturibidẽ A Famam gloꝛſando diuulgantes repꝛobã tur Ibidem infra fame contrariatur detractio. lcõne xxvij poſt A fmiliartras vicioſorum periculoſſiſſima — Lecvij B — fragilttas humana magna reſ pectu pꝛi mitiuoꝛum l·vin fine Faſcinacio quid ſignificet et vnde dica Llipoſt A 3 Faſcinantur boniper ſocietateʒ maloꝛum Ibidem 3 fatuitas triplex hominum mundanoꝛum duplexd moꝛte.lectõne xxxi. fatuitas pꝛoditur per vinum immodera⸗ te ſumptum l. xxi B fatui xxxviij Z Fauentes vicioſis ſunt cauſu perditionis et conſequentur maledictionem lectione clxxv in fine felicitas humana que ſit lcõne.li et pꝛope finem felicitas humana duplex l.iij B felicitas querenda quia pꝛopꝛia operatio Felicitatem aliqui poſuerunt ĩ ludo qui młtipliciter repꝛobantur.lectõne.clxxiij. AetInfra Fel iciras humana comparatur quãdoqʒ ficant viros mulieres et ecõuerſo l. Foꝛ rebus inſtabiliſſimis l.lxiiij per totum Femine quanta mala fecerũt alique lcõne Txxi poſt a Femie allocutõ mira fuit apoſtolis ð xpo Ibidem— Feſta duo fecit chriſtus cibando populos l.xcvij a Fetoꝛ infamie ſolet multipliciter nocere . rxxiij poſt B in Fletus quomodo ſit ĩ inferno lcãne:lxxij. pꝛope finem Flere ſolent viri ſancti důũ mundani gau dent l.ꝙxci a Fieui comparatnr vᷣgo marial.xli B fides vera ſiue credulitas quid mereatur l.cxcviij a Fides ĩ matrimonio nõ accipitur pꝛo vir⸗ tute theologica l.xliij a Fides talis quid exigat Ibidem Fidem tribus perlonis ne adhibeas lcõe. xxxiij infine ꝓuerbium Fides quid fit ſecundum hugonem.Icõe. rrix ante B Filia dei eſt veritas ſed mendacium eius aquo pꝛoceſſit iniquitas l.xi Filij ſc liter lunt viri eccleſiaſtici,l xxxiiij Filij dei quadruplici ʒona debent pꝛec giIdidem infra Filij dei deberent moꝛtificare carnem ſu⸗ 3 nunc autem ſunt hoſtes chriſti Ibidẽ infra filius cuiuſcunq; hominis e ſpurius po/ rerit eſſe virtuoſus l.xlij poſt filio illegittimo infertur duplex damnuz ſine ſua culpa Ibidem infra Filij vtrum de iure aliqð damnuz poꝛtẽt ex defectu natalium Ibi.a filius vtrũ teneatur patri obedire indiffe⸗ renter ꝑ omnia l.xliij ꝓpe finem filij delper tria cognoſcuntur que nõ hñt ypochꝛite l. xxiij.a⁊ infeg filium inconſtantie bꝛeuiter tangit autor l-li. in fine Fons habet in ſe tria ⁊ competit chꝛiſto.l. cipoſta fons gratie totus ſuauis eſt xp̃s.ibideʒ nicatio quid ſit et vnde dicatur. lcõe⸗ . clxiij. a foꝛnicationis conſenſus et etiam delecta tionis eſt moꝛtalis l. xxij. B Foꝛnicatio ſimplex ſolutoꝛum vtrum ſi ———— — 2— = 85 — ldmic Peccatum moꝛtale ibidem a Foꝛnicando vtrum ceteris paribus plus. peccet vir qm mulier⁊ẽ l. xlvi poſt b Foꝛes aut poꝛte per quas anima ingredi⸗ tur ad deum q̃ ſint l. ixxxi a Foꝛes autem iapiẽtie dicuntur doctoꝛis ad quos vigilandum eſt ibidem infra Foꝛtitudoet clementia ⁊c̃ naturaliter cõ ⸗ iunguntur l.clxx a Foꝛtuna femper eſt bona ſapiẽti l.xcv B Fortuna aduerſa plus prodeſt q̃m pꝛoſpe ra l.cvii b Fucus eſt equiuocum l.clir B Fugere debemus carnem et mundum l· cœxxviij a Fugiamus carnales homines et beſtiales ibidem ꝓpter tria Fugiamus ad montem dei id eſt fancte re ligionis.ibidem infra Fugiamus claritate fame vite ⁊ doctrine 1.xxxiij B Futurorum euentuum obſeruationes qñ reprehend untur⁊ qñ non l.clx.b Fructus centeſimus quare debeatur vir ginibus ſacris l.xli a Fructus bonus q̃druplex. Et ſiliter fruc⸗ tus malus.ibidem infra Fructus hominis opus eius.ibidem Fructus inflat honoris niſi condiatur ſa/ le diſcretionis l.xlvij. ꝓpe finem eciiij. Baudia mundi? laſciuia valde ſunt bꝛe uia l. xxij. a* Baudium virtutis excedit ⁊ eſt via ſa lu⸗ tis l.lxvijb Baudentes cum mundo gement in futu ro.l·lvi.ꝓpe finem Baudij materia poteſt eſſe aliqd duplici via.l.lxx poſt.a Bratia pꝛima datur homini ſine merito Preuio.l.cxvij. a Bratia gratis data poteſt eſſe ſine carita te.l.ciij poſt. a 2 Bratiarum actio qualiter reddẽda.et qᷓ⸗ liter explenda.l.ꝙxcvi. A Et.l.clxxxvi pꝰ B* Bratiarum actiones bonas habẽt con di⸗ tiones Jbidem.a Bradatio coloꝛ rethoricus quando fiat. l.ixxxiiij poſt.a Bradus felicitatis pꝛius l.ixxxiij· xy rumen Inde infrunitꝰ quid ſignificent Bemitus eſt preſentis temporisvſque in diem liberationis l.ꝙxliiij.b Benerandt actus virtuoſe exerceri poteſt l.xliiij poſt. A. Benerationis humane bonum eſt duplex l.xxij poſt.a Sradus iuſticiexv.l:lxx B Beneroſitas humana reputatur vilis et vana l.cvi Benus noſtrum ſalubriter.ſpeculandum quadrupliciter l· ccviij B Benus autem ſj infernuz Ibiin fine Beneris noſtri veri memoꝛia. ꝓdeſt ſiſit continua l. lrxxix in fine Bentiles phi detribus principaliter reß ⸗ hendunt᷑ l.clv A Bentiles qualiter nondum communiter ſunt infoꝛmati in fide chriſti I.xxix. an⸗ te. a. Bloꝛia temporalis debite con ſiderata.vi lis erit reputata l.cxliij. B Bloꝛie vane remedium l. xxi A Bloꝛiari de mala pace. gloꝛiari eſt fatue Bloꝛia vera et magna hominum habere patrem deum l.xxvi Bloꝛiantur plures de vnrij s.ſ ed hec glo ria vilis eſt et inanis l· xxvi poſt Sn Bnn cauſa eſt moꝛtis ſubite Bula ex ſuooffitio comparat᷑ vrſo l.cxlij oſt. A. Et tebuſeo l.ccliij B ebꝛei in deſerto peccauerunt ⁊ ideo pi miti ſunt l.clxxvij Pebꝛeorum multiplex cõſolatio l.clxxvi poſt. A infra Hebꝛeorum qualis cibus fueritĩ deſer⸗ to l.ccix Heli fm Iheronimum ſctũs pater fuit ſ pter filios ſubito moꝛtuꝰ l.cixxix. erceſtunde familie quid ſint l.dxxxiij b. Pyena quale animal ſi⁊quõ detractoꝛes figuret l. xi.in fine Pyſkyromones ſimilantur pꝛeſumptuo/ ſis l. cxxij poſt.a Pylaritatem auferunt ab homine diuitie 5„ 1. lxiij. B Polocauſtum eſt optimum ſacrificum? inter actus bonos inartirum l.xxxiij. A Pomo quid ſit diffinitiue et quars l.x Z.et.l.xi.a — PMomo quomodo habeat ymaginem dei.l xx.poſt. A 4 Hominis creatio quomodo differt a crea cõne aliaꝝ creaturaꝝ · Ibidem. A. Hominum quatuor genera auiũ quatuoꝛ generibus comꝑant᷑.l.lxv.a. Hominum tria genera negant ſe noſſe de⸗ um.l.cliiij. a — peioꝛ eſt dyabolo Criß.l. ij. Momo malicioſus comparatur ſagitte.l. lxvi. A Pomo naturaliter oꝛdinatur ad beatitu dinem ſuꝑnaturalem? per que manet. lrrriiij. A Hominem deus creauit ad tria.l.exviij. a Momo eſt ymago dei non pari l.cij. B — infligit ſibijpſi triplicem moꝛtem clxrx. a. Pominum fatuitas ſpontanee delinquen do notatur.l.clxxx. A Momini excluditur euadendijmpune fa cultas.l.clxxx. A Homo volens cum alijs conuerſari debet ſe eis confoꝛmare.l.ꝙxxij. poſt. B Momo bene conſiderans eſt debitoꝛ multo rum l.clxxi:a Homo aſſimilatur arboꝛi multis reſpee tibus ⁊ auctoꝛitatibus.l.xlvij. poſt a et.l. 4 Mominum multoꝝ fructus mali dinerſi⸗ mode Ibidem infra. Pomines fructibus crudis delectati ab ⸗ oꝛrent cibos ſanos.ibidem infra Homines in pꝛimitiua eccleſia fuerunt E foꝛtia animalia.nũc ſicut muſce.I.ccix Pominum mundanoꝛum triplex fatui⸗ tas l·x poſt.b Pomini repugnat falſitas l.xt a PHomo natus cum viuere incipit moꝛiin ⸗ cipit l.lxvij 2 Bommumdiuerſoꝛũ dinerſe ehpidita⸗ tes ſunt l.cviij poſt Pomo ſeducit᷑ q̃ttuoꝛ modis l.cevij a Pominum immititas ⁊ duritia pꝛobatur non decet mentiri pꝛdpter tria Pomo debz mendacinʒdeteſtari Ibidem ominũvenenum eſt mendacium. Ibið Vewoquomodo futatur in vterõ na⸗ ———————— tris · I lxp̃viij Poneſtatem debet habere fama hominia — Lit PHoneſtatem aufert homini vinuʒzimmo/⸗ derate ſumptum l· xxi 5 Pomo pꝛecioſioꝛ eſt inter omnes cꝛeatu ⸗ ras l·cxxxvij Ponoꝛ mundi eſt ſicut equus miniſtralli l xci B Ponoꝛ magiſterij an deceat feligioſos l⸗ xcvip oſt b. Ponoꝛi quattuoꝛ contrariantur in pꝛox⸗ imo l:xxviij poſt A Monoꝛatum quid tatiat Et quid ſit hon oꝛ l.xlix A Monoꝛari volentes ymagines ſibi fece⸗ runt l.clxv A PMonoꝛem exhibere vl quomodo ſuſcipe re debeamus Ibidem a Ponoꝛ triplexa romanis exhibebatur tri umphantibus Ibidem poſt a Ponoꝛ talis ne ertolleret triplicem mo ⸗ leſtiam intulerunt eiſdem. Ibidem Monor triplex in ſcriptura reperitur et quis cui I bidem Ponoꝛ debetur virtuti pꝛobatur per exẽ⸗ plum Ibidem in fine abraham immolare voluit yſaac. debẽt ꝓꝛelati quãuis ſint mali Llxxv n ſedes ſunt periculoſe et dolo⸗ e i.xd ⸗ non acquiritur niſi per virtutem eh 2 Poſpes actiuꝰ quid faciat paſſiõ I lxvij poſt A et quid hec ſignificet Poſpitalitatem nullamvel malam auti⸗ noluntariã fecerũt egiptij hebꝛeis ⁊ pꝛop rer hoc iuſte puniti ſunt l.cci A Poſpitalitas deo grata quattuoꝛ habeat condition es l·ccx a Poſpicio receptus quattuoꝛ debet habe/ re Ibidem B Poſpitalitatis quattuoꝛ ſunt emolimen ta Ibidem b Poſpitalitateʒ ſolis diuitibus facere vo⸗ lens gratiam per mariam meruit dolens Ibidem in fine PMumana conſideratio ad quattuoꝛ extẽ⸗ ditur l.xxxij poſt B Pumana ſtabilitas comparatur rebꝰ v⸗ riandis in inſtantj l.xlij à ——— 7 . S„3— — ——— —— S re mens oꝛdinatad teum pertra .Mj. Pumana miſeria qua rolꝰ homo nudus er ſe neq; comedens naſcitur⁊ inermis neqʒ bibens l.xc. B ⁊ ratio criß.ibidem Mumilitat/ ↄ mẽdatio pulcra l.cxix ꝓꝰ b Humiles melius vident celeſtia q; ſuper bi l.xxvij b Mumilitate abſcondi debent virtutes vt ſalue ſint bidem viʒ l. cxix ante b Jactantia non eſt — vicium laudis humane ſed eſt vicium ale Puerſe amantis laudem humanã l.ccxij a Jacob?⁊ eſau deſignant carneʒ?⁊ ſpiritum. ⁊6. hiſtoꝛie moꝛali l ꝙxxx. B Jacob due vxores quid ſignificent ibideʒ in fine S acob repatriando tres difficultates ha⸗ uit l.cxxxi A 32 accipitur tripliciter l clxij a doloꝝ quatuoꝛ genera reperiuntur ad huc in eccleſia lclxiij. a Idoloꝝ adinuentionis diuerſe hiſtoꝛie.I cixiiij A Idoloꝝ gentilium nomina ꝓgenies ⁊ di⸗ uerſe ſuꝑſtitiones l.clv B Idolum quartum dicitur mujlier oꝛnata meretricio oꝛnatu⁊ fugiendum l lxiij Idolatraꝝ fatuitas notat᷑ l.clvij. A Idolatrie inutilitas Ac nauis fructuoſa comoditas oſtenditur l.lœi· Idolatraꝝ ſtulticia diuerſimode confun/ Ditur l.elx. 1. Idolatraꝝ vanitas ex quatuoꝛ cauſis id jox l.cixx S Idolatre redarguuntur de falſa opinione circa vite humane moꝛalem bonitatem 1 Idola faciẽtes arguunt᷑de multis l clxxij Idolatria m multoꝝ maloxꝝ l clxvij. Z Idolatria generabat xv.coꝛrupcõnes mo rum Ibidem a dolatraꝝ fatuitas repꝛebenditur ex can Zinn quia ydola eben ſenſus ideo nec ferꝛe poſſunt auxiliumaẽ. l clxxiiij ʒ Idolatraꝝ culpa irꝛemiſſibilis ⁊ rõ iuſte punitionis l clxiij A S dolarrer fatuitas ex cauſa efficiente et nateriali ydvli l.clxxi A Volatretriplicter ſunt inlelices l clviij Idolatre ligna adoꝛantes repꝛobant tri Pliciter l.clix. A. Idolatre merito derident᷑a deo hominibo angelis ⁊ demonibo l.cœxc Z cauſa ars ⁊ ſubtilitas l.clxvi Idolatrie diuerſos erꝛoꝛes enumerat.1 cxli.? S Idolatrie replicat adhuc mali cia l cl vi 2. Iheruſaleʒ fuit circa montem in quo Et Atare templi ipſo monte l.cij Z Jeſus quale nomen ſit⁊ quomodo nobis laudanð l. ꝙœxxv a 2 nomen triplicis excellentie ibideʒ Jeſu nomen quomodo nouiter conuer/ ſum liberauit ibidem ꝓpeſinem Jeſu nomen quomõ dioniſium conuertit iidem in kine Ignis infernalis qualis ⁊ quomodo ſub terra ardeat lclxxxixr B Ignis duplicem virtutem in duplici ma/ teria ſed tunc neutx fecit.l.ccxi. A. Ignis mirabilia diuerſis tempoꝛibus va riantur. lclxxxij. Ignis moꝛaliſatur de maria ibidem Ignis apud egiptios quomodo egerit.l. Ignorantia dupler.l. xxix. poſt.⁊I. Ignoꝛantia noſtra duplex ex parte anime. ⁊coꝛpoꝛis l.œxxiij a Ignoꝛantia fuit pꝛincipalis cauſa flagel/ lationis egipti.l.elxxxi.? Imagines aſtrologice certis tempoꝛibus facte.v.ſint alicuius virtutis Iclx.b Imagines tales quomodo differunta ni⸗ gromanticis ibidem inſra Imaginum vſus quomodo ſit introduc⸗ tus.l.clviij.ibidem Imagines vtx liceat chꝛiſtiano adoꝛare. Li— Immoꝛtalitas pꝛimi hominis vrxꝝ fuerit naturalis.l.iij. poſt B. — Inpijs qtuo funt onera graula.l.xxv.a. tia omnium terꝛenoꝝ in tribus 6 In quid ſignificet⁊ quomodo equiuocet᷑. I.clix ante. a Incantacõ ſerpentumfit virtute demonũ ⁊ naliter.l.cxc.circa finem Incontinentia qͥd ſit⁊ quomõ gienda in moꝛibus.l.vi. Z& Infelices tres in mundo.l.xxvij.· a. nfirmitates noſtre ꝑ xp̃ᷣm pꝛudenter cu Fmeel. 5 poſitio quõ ent poſt iudicium ſpaciũ in quatuoꝛ poꝛtiones di inguit᷑.l.xxxi.b Inkirmitas corpalis toleranda eſt ꝓpter quatuoꝛ bona.l.xciij. poſt. A 6 nfirmitates anime ad ſeptem reducunt᷑ clxxix.poſtBSN Infirmitates coꝛꝑals Et ſpũales in iuuẽ tuce.l.xlix. C. Infirmitates hyemales grauioꝛes ⁊ pec⸗ tata in ſenibus grauioꝛa ibidem. Ingenium bonum tria faciunt bſtendunt ⁊ coꝛrumpunt.l.cxvij. B Ingratus quis ſit ingratioꝛ ingratiſſimꝰ ngratitudinis exempla plura.ibideʒ an te. B.⁊ poſt. b. E PultB. Inimicos quatuoꝛ habemus.l.cxxxi.a Inimici quidam apparent ſed tamẽ ſunt amici ibidem circa finem Joſephſuſtinuit duas tribulacõnes iniu rioſas, l.cxxxij. A. Jocalia pꝛecioſa cooperiuntur criſtallo ꝓ pter duo.i.cxix.poſt B Jone natiuitas?⁊ reſuſcitatio et ex ventre ceti liberatio ⁊c̃.l.lxxxvi.poſt B Imperia q̃tuoꝛ fuerunt.l.cc · ante ⁊ pꝰ B Imperium quando teutonici habuerunt l.cc. ante ⁊ poſt Imperatoꝛes pꝛopter duo pape ſubiecti Funt.l.cc. ante? poſt B Imiquus eſt qui contra moꝛtein murmu⸗ rat.lclxxx.poſt A e ſeptem vie difficiles.l.lxij. A meritofu ⸗ muſtitripliciter auxiliabũtur.l.lvij. A niuſti damnabuntur finaliter ſeparabũ tur potentialiter⁊c.l.lxxiij. A Iniuſti nobiles quare ſubuertentur. bi⸗ dem.a. Iniuſticia vnde ꝓueniat in genere huma⸗ no.l.xiiij. poſt Inſolubilia tribus modis antiquitꝰ ſol⸗ uebantur.l.xxx. ꝓpe finem Intempoꝛatus ⁊ incontinens quð viffe ⸗ ruit.l.cxxix. Z Inuidia deſignatur in odoꝛe fumi.l.cxlij. pꝛope finem Inuidiↄmuniter om̃s ſunt triſtes etdeqᷓ⸗ tuoꝛ pertinentijs ad inuidiã.l.clrxxviij·4 Inuidia eſt toxicum caritatis oſtium ini⸗ quitatis ⁊c̃.l.xxx. ꝓpefinẽ. ⁊.l.xxix. poſt b Inuitatoꝛium qdruplex cãtatůr. xx. B Ippomenes virginis fabula miſticat. I xuij poſt b Ira dei quatuoꝛ habet ↄditiones l.ccœxi a ra eſt vna de peioꝛibus inter affectiones iudicis.l.iij poſt a ira qᷓ;ta mala operetur l ꝙxvi poſt B iracundoꝛũ tercia ſpecies l cxix.c.et quo⸗ modo vincantur in fine ira eſt quedam infirmitas ſpiritualis cõ⸗ paratur febꝛi acute.l.clxxix poſt b iniuriat᷑ deo tripliciter.l.ꝙxxvi oſt. comparatur lapidi qui vocatur onix. l.cxxvi.in fine irriſio⁊ ſubſannacio quid ſint⁊ quomodꝰ impij finaliter irridentur·l.v A Iſ S nõ fuerunt plagati cum egip⸗ tijs l cxxxvij A iſrahelitaꝝ tranſitus ꝑ deſertum?⁊ omhia alia que eis ibidem cõtingebant.l.cxxxvi: rahelitaꝝ manſiones por deſertumetg Fcula.l· œxxxvi. A iſrahelitaꝝ punitio cum ſiti.l.cxxxix. A iſrapelitaꝝ iubilum narrando quatuoꝛ fa cit.l.cxxxx A Iſrahelitarũ tranſitus eſt nobis moꝛalis ſenſus.! cxxxiija Ifrahelite accipiẽtes bona egiptioꝝ vtrů peccarunt l.œxxxiiij ibidem A Iſrahelite habuerunt tres difficultates. bidem mfra Jude factum multiexecrantur et idem fa ciunt.l.cliiij ante B ⁊l.xxvi poſt a Je qualis eſſe debeat l. lxxvij. udeoꝝ populus tria beneficia habuit a ſapientia l.cxxxiij.„ Judex male ſentencians ex malicia vel ig noꝛantia ad quid teneatur Ibidem iufra Iudextria debet ſeruare volens legem dei cuſtodire. Ibidem B dei cnſtodire.ibidem. B —— Judices falſi deſcribunturper yſidvrum · tbidem.b Judices ſticie. l.cxlix. poſt. Z. Judices aures pᷣbent ⁊ vendũt ⁊.l. lxxvi cie niſi liberent ibi nocentes.l.clii ij Judices paecuntinterdum reis ppter be niuolentiam impotentiam negligentiam 1. lixix. A udicum pena duriſſima ſicut pilatt dif erenter a iuda ibidem.l.lxxvij. poſt.a Judicum ⁊ pꝛelatoꝝ interꝛogationes du re⁊ duriſſime.l.lxxviij.a Judicibus ⁊ prelatis ne incurrant hoꝛrẽ dum deiiudicium duo ſunt neceſſaria.I. ixxr. A Judicibus ⁊ pꝛelatis due doctrine⁊ vnũ miſſum ibidem Judicibus malis tria pꝛedicũtur de xp̃t ndueutu.l.lxxviij. A. Judici utx liceat ↄdemnare innocentem pter allegata.l.lxxix.a. Sue 4 xp̃ifiet ſine omni ſimulatione xix. Itcum humanum peruertit᷑quatuoꝛ modis.l.lxxvij. A Judicium vt ſit actus inſticie tria requi⸗ rit ibidem.b.exemplum theodoſii Judicia diuina magna ſunt pꝛopterqua ruoꝛ rationes.l.xxxvij. B Judicium humanum fallit ⁊ fallitur ibi⸗ dem infra poteſtas quibus concedet᷑.l·yxxv oſt. L 5 udicandiparticipatio diſtribuer̃quiqʒ inodis.l.xxxv. Indicij dei equitas ⁊ dyaboli pꝛoteſtatio rontra peccatoꝛe m bide(m Judicium vltimum ſemꝑ cogitãdum et tum in hoc ſclo letãdum.l.xxxv.pꝰ. B Judiciũ dei ↄpat᷑ arcui triplict ratõne ibi dem in fine. 2 Judicare terram exponitur quadruplici ter.l.iij.c. ꝓpe ſinem. B8ic pꝛecedet triplex dei pꝛeceptũ.! vij.poſt B. Judiciũ quodlibet requirit quatuoꝛ ꝑſo Zudicium dei habet tria terribilia.ibideʒ N pter tria deckinant a rigoꝛe iu⸗ udices nõ excuſant᷑a peccatofalſe ſentẽ remedium.l.lvij. a Judiciodeiqnqʒↄcurrunt iiden Judicij diſcuſſtode duobus ibidem BV Pꝛeueniet antixpus ibidem in Sne Judicij tempꝰ quõ ſit incognitum niſi ꝙ Zudicium erit aliqualiter cum diſceptio he vocali ibidem a Pud 1 interꝛogationes erunt de tribus vilj. b— Judicij vltimi aſpitas qꝛ nulla interloꝰ cutio nulla appellariolxtiij poſt. Z. Jupiter qualiter depingebatur.⁊ mercu nus cum capite canino.l.cxli.poſt Z. Jurarean liceat aliquomodo. clij. a Jurãdifrequentia eſt periculoſa⁊ deo in iurioſa⁊c. ibidem. B.⁊.l:clxviij. à Juramentnm vt licitum ſit trin requirũ tur ibi in fine. Zuramẽri materia reqrit tria.I.clij. p? A Juſticia quid ſit ſecundum anſe elmum.l. „*. Tl.iij. poſt. 3 Juſticia quõ deſe cribit᷑.l.xiiij. infra. B Iuſticia oꝛiginalis qͥnqʒ includit ad dw⸗ nů ſupnaturale ibidem:? Julergracne.lxit polt B. uſticiam faciunt quatuoꝛ genera homi⸗ Iuſticia duxliciter diſtinguitur..cir* mum ſed non diligunt.l.iij. a Juſticia non habet virtutem niſtinuolna turargento ſicut iaſpis.l.xcij. a. Iuſticia an vtilioꝛ ſit reipublice vel ami⸗ cicia.l.iij.C. Juſtus quis ſit rite dicend us.l. lrix. B* Juſtus merito letari debet in pꝛeſenti et in futuro.l. xcv. A Buh dicuntur ſtare ad quatuoꝛ actus.l. viij. ante.a. Juſtiſunt mltipliciter ↄputati.l.clrix B Juſtr in pñti fulgere debent triplici clari tate.l.xxxiiij. B Inſtt⁊ ininti drſſilis exitꝰ eſt.xlviij& Juſtitiment deum ⁊ penam ĩpꝛeſenti.ad „ Iniuſti timebunt penam in iudicioadexi cium ibidem S S Juſtoꝝ animsiĩn preſenti vita ſunt in ma nn dei quad mupliciter l.xxi. Juſtoꝝ pñs vexatio et futura in idipſum recompenſatio l.xxxij Z Juſtoꝝ ⁊ impioꝝ dꝛña viuendo moꝛien ⸗ dpatiendo⁊c lxxꝝi. C 6 Juuentus omni cura inſtruatur ad bo/ Ludibꝛium quid ſit..cliij. um..iiiij. poſt. udꝰ quðſit bon/⁊ neceſariꝰ p Juuentutis.ii. ſemina creſcũt ſine fructu Lſoꝛes exceſſiui vocãtur beliuilothi ibi ſ.xciij.poſt a Er infra qᷓtuoꝛ mala facit Inuentutem decet acquirere habitum vi⸗ Luditripler genus.l.clxxii.in tine nendi bene.l xlix.poſt„ Tudi vtfiant virtuoſetria requirunt ibi Juuentus pauli? barlaam.l.lüiij.in fine. Junenum condiciones Ariſtoti. Lutum⁊ amatoꝛes pecunie equiparatur ij poſt Aæl.liij.inter& 4 e Juuenes quadrupliciter tenentur ad vir⸗ Luxuria camalis multum ẽncciual.xxij tutes.l.liiij.a. Inuenes tripliciter inſtruebantur ſcrip⸗ Luxuria deſignatur per beſtiam ſpirãtem turis picturis ⁊ figuris ibdem vapoꝛem.l. cxlij. circa medium Juuenum veſtis pᷣtexta qualis ⁊ quid ſig⸗ Luxuria eſt infirmitas ſpũalis et cõparat ſifichbarbiem lepꝛe.l.clxxir. in fine 1 ſubene⸗ quõ caſtigentur ne hely pericu- Luxurioſi excuſant ſe tripliciter ad cenaʒ um incurraturibidem vocati.l.cxlv· poſt. Juuenes ꝑceſuſtentandi? quõ ibidem Luxuriam debet fugere miniſtri dei..cxir Juuenes initio iudicandi ſunt ibidem poſtb Junentbus tyia pꝛecauenda tria imponẽ⸗ 8 Luxuriam fuglunt demones l. eadem per Sr exemplum Junenes cur ſint pꝛeſumptuoſi⁊ animoſi 3 Mab 02 pumanus pliciter deridetur.. cxc. A. P 1 agiſt randi ꝓbantur in tribus ⁊ nosp⸗ fit tolerabilis tripliciter..clxx. a bamur ſpũaliter. xxxiij.b * abor multiplexĩpꝛeſenti vita ihtð. Mgneris mirabius rige quid ſigm⸗ Laboꝛantium ſeu molentium tria genera ficet.i.xxv. poſt a⁊ l. cvij · min Magni domin diuerſimode poſſident Laboꝛare debemus in pꝛeſenti vita virilt cicſa vilia. elri?n xa 6 ter? virtuoſeꝓpter tria.l.cxxi a Mali quare pꝛoſ perantur.l ix.a Etl.liij Vacrimaꝝ virtures. ·cxlvi. poſt a pertopime Laus magna mulieꝝ bonax.l.clxxxija Wali fenes ↄparatione bonoꝝ iuuenum VLeges patrias mutare melioꝛibꝰ.v. ex condemnantur.l.xlix. per totum pediat ciuitatibus.. cxeix. b Walos ſemp opoꝛtet bonis eſſe pmirtos Legiſlatoꝛes diſcant quõ fiãt ⁊ obſeruen lxx a: tur leges.l.cxcix. A Walefactoꝛes ex tribus confidunt impu TLegiſlutoꝛes attendant tres concluſiones netranſire.l. xxxv.poſt a ariſtoti.ibidem a Malicia quid ſit ⁊ quõfugienda.l.vi.a ꝓbatur tripliciter Malicia habet currũ ſuum cum quatuo? „ Liberaliras dei magna eij rotis.l.chrxx · pꝛopefinem Ligno erucis multipler iuſtitinfactafuit ¶ Malicia habet duos equoñ duos auri⸗ helrij pot a gas in curru ibidem Lignum crucis pons lectus ſcala libꝛa. i. ¶ Malicia multa mala facit. l.clrxx. S „clxij· poſt B Walicia mulieris longa ſuꝑ omes bꝛe⸗ Tigua eſt patap omĩad vuoofficia· I A nes Ibidem infra? comparatur colubꝛo Tigue vicia. vij. quibus nocemus ꝓtimo pptertria Lii Walicia mulieris ↄparatur leoni⁊ dꝛa⸗ Ligue examinatio anteq; loquatur..vij · coni ꝓpter quatuo? infra ibidem opefinem⸗ Wandragoꝛeꝓpꝛietas? natura..xxrũ Srucus? acelabus. Mannemiraculum quo ad qualitaten et vtlliratem l.clxrxv V Jãna hẽbat mlta mirabilia l.clxiẽvi& Manna liqueſcebat vtiliter Ibideʒ ante A et poſt Panna mirabiliter plutum et omne ha⸗ bens delectumentum l.clxxxiij B Mand per qͥnqʒ ↄſideremꝰ· ibidem infra manna qualẽſapoꝛem hůerit ad vnũq́ʒq; Ibidem infra Manna ſignat ſacramentum eucariſtie⁊ qre vocerur panis angeloꝝ ibideʒ infra a manuetudo dei mirã ad peccata maloꝛũ t:cxlvi poſt A manus dei in qua ſumus quinqʒ habz di gitos l:xcviij B Maria virgofacta eſt digna habitatio ðᷣi quando chꝛiſtus in ea carnem aſſumpſit l.clix in fine Maria fuit terꝛa ſancta in vtero matris ſanctificata B marie ↄceptioqñ fuerit ſaneta l.clxi B marie ſecunda ſanctificatõ in conceptione chꝛiſti fuit ibidem infra Mariegrata poſtulatio apud chꝛiſtuʒ.l. clxxv B marie ↄ mendatio multiplex ꝓpter fruc/⸗ tum optimum l· xli poſt a maria comparatur ficui mirabili in india Ibidem infra Marie fructus.fructꝰ luc crucis ducis nucis Ibidem infra marie ymago in ſcuto regis bꝛitonũ picta pꝛofuit l. xxxyi poſt B manapꝑ achatei lapiden declaratur ex uis ꝓpꝛietatibus Ibidem maria medicina queratur ſicꝛiſtus medi⸗ cus iraſcatur Ibidem in fine maris moꝛtui conditiones l.cxxviij pꝰ A Matrimonium quid ſit l.xlij poſt A matrimonium habettria bona coꝛreſpon ⸗ dentia caſtitati l.xliiij poſt A meditatio moꝛtis eſt vtilis l.xlviij a Matrimonio iungi volens vir quatuoꝛ ſciar l.rlv poſt a medicine noſtre ſunt flagella vel diſcipli⸗ ne l.cvij b WMelancolici ſunt boni ſomniatoꝛes lcõe eiij prope finem Memoꝛiatripler in ſcripturis in quibus erit iuſtus l.cꝙiij a memoꝛiam primam beneficioꝛʒtria iuw ꝑediunt Ibideminfr WMendaciũ dedecet hominem ꝓptertria ſpecialiter l.xi a mendax multo peyoꝛ venefico Ibidẽ mendacium ẽfilia dyaboli Ibidem B VMendax qu ilibet criſttanus efficitur bi⸗ gamus J bidem poſt b Mendaces poſſunt ſe iactare ingenioſos ſed non fapientes Ibidem infine„ WMens humana ad deum oꝛdinaturper tria l.iij A 6 mercurius quid ſit. et qͥd aceruꝰ mercurij l.lxxix in fine Minerua immoꝛtalis dicta que vocatur etiam tricona et pallas l.cxiij poſt A Miraculũ fuit ꝙ ignis nõ extiguebaturĩ aqua l.elxxxi a miraculi huius cõgruentia l.clxxxi a WMiracula cur non fiant modernis tẽpo ⸗ ribus l.cxxriij B Miraculai fine mundi rariſſime fient ꝑ bonos I bidem infra 2 miſericordia domini dicitur magna · lcõe cxviij infine Miſericoꝛdia domini vnde habet oꝛtum l.cl poſt a miſericoꝛdia chꝛiſti eſt magna et hoc ſur⸗ git ex tribus l.ꝙxviij B 2 miſericoꝛdia dei eſt. foꝛtis.intenſiue extẽ⸗ ſiue et duratiue l.cxxvij B Mia magna theodoſij fm Ambꝛ.bidẽ Mia hoĩs ad hoĩeʒ debilis Ibið in fine WMia deiẽgeneralis ad omẽʒ creatu rã vlr Et mirabil circa hoĩes ſpecialr Et deꝰ di ligit quidqͥd ꝓduxit eternalr l.cxliij A Miſeria humana qua ſolus homo nudꝰ naſci tur ⁊ inermis perſe neqʒ comedens neqʒ bibens l.xc B⁊ rõ Criß· Miſerie ſer impioꝛum criſtum ꝑſequen⸗ cium l. xxviij WMoyſes et belias apparuerunt cũ domi no in monte l.vi Utrum vere trãſ figurati⸗ one Ibidem poſt a monachi p eſumptuoſi conditiones peſſi⸗ me fᷣm Bern.l.cxxij poſt a Moꝛibus ſunt contrarie tres ſpecies ſe⸗ cundum Ariſ.l.vi A S Mors ihtrauit mundum qͥmodo.ſcõne⸗ rrxa— V S. eſt poꝛta anguſta. lectione Ixiij Polt 4— Mozꝛs pꝛimogenitoruz in egipto pertria C eontingebat l. ee Moꝛs ignominioſa fuit ex q̃tuoꝛ 1.xxvij 6 ie triplex ĩ ſcripturis reperitur leõe xM. Moꝛs quare vocetur ſaneta religio. ibið 2 corpoꝛal ad quid meditãda · Ibi⸗ dem Moꝛs infernalis qᷓ; peſſima ibi in fine et vita eidem contraria Moꝛs ſemper eſt meditanda.ſed non de⸗ elinanda.nec foꝛmidanda l.xlviij Moꝛs quid ſit et quomodo deſcribatur xxxipoſta. Moꝛtꝭ toꝛmentũ ↄſiſtit in tribus Ibidẽ Moꝛtẽ nimis timere vł de alterius mor⸗ te nimis dolere fatuitas eſt Jbidem Moꝛs p̃occupat dupliciter pꝰ A l.xlviij Moꝛs vtrum ſit pena inflicta ꝓ peccatis ꝛimoꝛũ parentum Ibidema Fo pꝛimogen itoꝛuz fecit hebꝛeos ve⸗ re eredulos i.cc A Moꝛs pꝛimogenitoruʒ quomodo mora⸗ liſeturꝓ nobis I bidem infra Moꝛtis ad uentus non timendus ꝓpter puo l.xviij poſt?⁊ Moꝛtis memoꝛia bona l.xij ꝓpefines Moꝛtis timoꝛem repꝛobat Sene.lcõne⸗ exxiij in fine moꝛtem triplicem hõ ſibi infligit l.clxxx.a Moꝛtis tempoꝛe duo mala ſolent homi⸗ nem occupare l.xliij Z moꝛtis toꝛmentũĩ tribus ẽl. xxxi poſt a Moꝛtui flendi quõ ſint et qͥ l.xxxi pꝛope finem Moꝛtuos lamitantur nune hoĩines mul⸗ tipliciter l.xliij BN Moꝛtuos pertinaciter lugentium fatui⸗ tas oſtenditur ex deceʒ cõſideratiombus ibidem infra moꝛtuos laudabiliter lugere cõtingit tri pliciter ibidem in fine Moꝛitu rus ariſtotiles qᷓ; ſapienter cum diſcipulis loquebaturl. i Moꝛtu um quartum non ſuſcitauitxp̃s.I rij intera⁊ mundanoꝛum iudiciuʒ peruertitur circa Bona triplicial· li a mundanitales audiant Senecã argnen ⸗ tem b mundus dicitur nobis mare propter tria kœxxxiijpoſt a 6 mundi pars maioꝛ hoininum in quatnoꝛ decipitur l.clxvi B nota bene Mundipꝛudentes quomodo faſcinẽtur l.i poſt A muierũ acceptões ſunt tres l.clxxiijĩ fiẽ: mulier tripliciter ledit ſenſibiliter lcõne. exxviij b Et ideo diligenter fugienda Mulier ſancta deſignatur in aquaꝓpter ſibi innatas ſex ꝓprietates l.clxxxij a multer menſtruata aſpectu ſuo ſpeculum inficit l.cltxx. mulieris aſtute fraus q̃ decepit in teſtamẽ to mariti l.œxi a 5 mlieres etiã religioſevitãde lꝛexxvijp B mulierũ prauarum conſoꝛtiũ curſit dete⸗ ſtandũ propter q̃tuoꝛ l.xxxviij a mulierum ſpecies eſt vna inter temptati⸗ onum occaſiones l. xxxij infine Murmuratio quid ſit ⁊ qnte grauitatis lcõ̃e.ix A murmuratio contra deum contra platum ⁊ contra proximum Ibidem murmurant mundani contra deuz ꝓpter quattoꝛ Ibidem Murmurationis exempla et fabule.ibið Maria omnes virtutes operuit criſtallo bumilitatis l.cxix b Sbuchodono ſoꝛ quõ peccauit in his que deus pꝛecepit l'xxxvij in fine 3 ipulcritudo mirabilis diſperijt.i clvi.a* Natiuitas xp̃i ex vtero tempus nouẽmen ſtum ⁊.vi.dierum l.lxxxix poſt A Nauis benedicta l.clxij Tauis ſignificat penitentiain l.lxiij a Naui ꝑiclitanti quadrupliciter ſuccurri⸗ turl. lxiiij B Nauigantium tria ſunt pericula magna Ibidem poſtb Neceſſitas duplex l.exlvib Negligentia quo modo ſit cauſa pᷣmoꝛdi⸗ alis pene in angelo⁊ hoie l.xvij Negligentia quadruplex ĩ homibus mů⸗ dams Ibidem B S Iegenti an ſit peccktuʒ moꝛtale Ibi⸗ em Mobiles modemi comparant᷑albane ani⸗ mali magnol· lxx¶vxi a Nobilitatis magne inter coꝛperali lunt triaſol.ſtelle ⁊ lux lciiij A Pccidere vEoꝛem Noetis ſunt ſeptẽpoꝛe vrtipbꝛ leci. ⁊ Noe viuente ex tribus filijs ſuis nati ſůt Fui milia hominum l.cxx vij. A Loe liberatiol.xxvi Nomina noua fiunt triplici ratione lcõne cxxxv poſt a. Sic? deus facit ibidem Nomẽ maria quomodo ſignificet ſine tẽ Poꝛe l.cciij b NMomen maria quõ rectuʒ ſit vel nõ a ver⸗ bo in cruce pendente Ibidem Non ad alia verba nõ additurꝑ cõpoſici onem niſi ad tria l.xlviij poſt V Nonicij monachi de quinqʒ interrogant᷑ Epte Nonicij xpi in qͥnqʒ pꝛobantur l. xxtij B Nubium generatò quomodo fiat natura/ liter l.xx S Nugarz nugas quid ſit l.xxviĩpᷣneipio NUngacitas qͥd ſignificet l.i poſt A Muda omia in iudicio erunt l.lvij añ B Nubere volens realiter quõ pꝛocedat in qnatuoꝛ. Sic ſalomon cum amica ſapien „ ciam contracturus l.cv 2 ultipliciter accipitur l.cexlvij poſt Vmnltipliciter dicitur ſecundũ · Priſti. bediẽtiaiuuenũad ſenes l.ꝙxij poſtb bedientia iunatur l.xcvt poſt B bediẽtiafilioꝝ an debeateſſe omnimo Vbliuio quadrupler in bominibus lcõne clxxxiiij a Vbliuio beneficioꝛuʒ cauſatur pertria.l cxiijpoſta Dcium eſt cauendum iuueibꝰl.cxij B Meioſitas perdit animam lcõe.lij poſt b et lcœxxix poſt a 5 Pecidereꝑ vim an liceat xp̃iano paganũ rva 3 nehenſam in adul⸗ terioan liceat viro l ·xlij 4. Dpinio repꝛobãda ꝑfidoꝛuʒ de immoꝛ⸗ ralitate anime l.xu A Ppiniones quatuoꝛ falſe de eſſentia ant⸗ mel.xviante N D ſit lxxvijan Mppꝛeſſoꝛes paupum varij l. xxiij antea —— it l.cciij 5 Vratio fine deuotioneẽ ſicut coꝛpus ſine pꝛimere iuſtum ꝑ poteutiaʒ an licitũ azitis Ibicen ꝛatio habet q̃tuoꝛ ꝓpꝛietates Ibi· ifra Dꝛatio dominica ſcilicet pater noſter eſt optima l.cxxxix A MDꝛando quid intendas Ibidem b Dꝛatio quomodoſit ſcutum noſtre ðfen⸗ ſionis I bidem poſt b 6 Dꝛationis ſcutum ſtudeamus exoꝛnare ſancte marie Jbidemb Mꝛatio noſtra cõponatur ex nomie maria et verbo incarnato Ibidem in fra Dꝛatio quomodo ẽadat ſib pᷣcepto Ibi. .cciij pꝛope finem Dꝛatio inter ſatifactiones an ſit potioꝛ vel q̃uis alia I bidem Dꝛatio pure vrantis multum potens eſt l·cciiij poſt A Dee occidereanimam monſtruoſum eſt⁊ innaturale l.xi A 4 peccata cadendi qͥs ſit lcõe xxxvij po ꝛdo quid ſit l. cxcix infine ganapoꝛporis ad regendum tria dil⸗ ficilia l.vij a Dꝛis officia naturalia plura ſunt l.xt. I Drigenes ſe caſtrauit l.xl poſt a inducit duplicem pe⸗ nam l. lij B Drtigometra quid ſit vel Lurlegium l: cxxvi a Ortigia vel Coturnix l.clyxxta 6—— SApa pcellit im peratoꝛem probatur l.cc B Papa ſilueſter ſecundus nigromanticus fuit⁊ qͥs eius finis lcxc A— Pacem et concoꝛdiam conſeruet priceps 7 l.xxiiij antea Pacientia eſt ſignum magne ſapiẽtie leõe lvpoſt a Pacis nomie tria mag na mala l.cixvij i E 3 Par tripex carnalium mundialium curi alium Ibi. vſqʒad finem Palatinz eſt paradiſus reſpectu carceris 1.œxciijinfine Palleſcere yel rubeſcereĩ facie vnde ꝓue /· niat l·cxciij poſtb Palme arbòꝛis natural. xlipoſt B Partus vtrũ ſequi debeat ventrem leõne Parẽtes primi fecerũt tria l:xiij vot S „ etiam malis l. xxiij A Patientia eſt ſignum magne ſapientie·. lvpoſta Parcitur quituoꝛ generibus hominum Paſſio chꝛiſti⁊ noſtra redemptio pꝛecio ⸗ ſa⁊ẽ̃l.cxxxvij B Paſſio xp̃i qualis fuerit l.xxvxiij B Pater dupliciter accipiturĩ ſcriptura no cionalis l.cxœvx b Patre deo multa inueniuntur pro quibꝰ gloꝛiemur l.xxvi poſt A Patris auctoꝛitas in filios dupliciter mẽ ſuratur l. xliij c Patrem tripliceʒ habemus ſanctitatꝭ po ⸗ teſtatis pietatis l.cxxxix A De noſter ẽ optima oꝛatio et vtil Ibi. po Patrem coꝛpoꝛalẽ debemꝰtripliciter ho ⸗ norare J bl.poſt a Patrem ſpiritualem debemus honorare per obedientiam beniuolentiam⁊ honorẽ ꝓpe finem Pauciloquium inter omnia reddit homi nem cõmendabilem l. xcviij a paupertas tripler ĩ homibus l xxiij B pauperes honeſti habent triplicem ſecuri tatem Ibidem pauperes non pauperes nihil habentes ⁊ omnia poſſidentes IJbideʒ añ finem Paupertas voluntaria tria confert bið eirca finem paupertas vanitatis aliquoꝛum ꝓhiloſo⸗ phoꝛum Infine Paupertas iuuat ad vitam eternam lcõe tx.pꝛope finem Pauperes facit murmurare defectus fi⸗ deil.viij in fine pauperes non reputantur tria genera ho ⸗ ininum nihil habentium l. xxiij circafineʒ auperes voluntarij ſecuriſunt in tribus riijpoſtB .—. tria damna facit contra honinẽ eccatum omne ſpiritaliter excecat et de · per ingia l.xxix 8 peccatoꝛ vellet tria latere l.vij poſt A Peccatum quare non amandũ ſit. ꝓpter dno moriua l.xij A. peccatum vocatur moꝛs triplici conueni entia J bidem a peccata punienditres cauſel.cixiij b Peccata quelibet comparantur animali⸗ bus quoꝛum katura eolicoꝛdat eum illis peccatum facit animã rigidam frigidam fetit am putridam Ibidem peccata quatuoꝛ reperiuntur clamaꝛead dominum l. lxix A.— eccata magis exercenturi nocte q; ĩ die excva Peccata per penitentiam condonata an in iuditio ſint reuelanda generaliter. lcõe viij poſt a— peccata ſeptem eriminalia comparantur ſeptem intirmitatibus l. clxxix ante a peccatum pꝛimorum parentum tres per⸗ ſonas habuit l.cxli b 1 peccata ſeptem capitalia cuʒ vana gloꝛia figurantur per octo genera chananeoꝛuʒz l.ceiiij ꝑ totum. Peccatum comparatur ſomno ꝓpter qͥtu oꝛ l.ꝙxcij peccatum diſſuadens hominum foꝛmat rõ ex bonitate deil. xiij poſt deo ingrati multipliciter clxxxvi a eccatoꝛes per tria redduntur inexcuſabi es et digna pena l.clxxvij a peccatoꝛes quad rupliciter ſolent ſe excu⸗ ſare Ibi.infra peccãtoꝛes compaꝛantur freneticis pꝛop ⸗ ter multa l.xiiij a peccatorum quatuoꝛ genera magni ſeipſos l.ccxij a peccatores dicuntur monſtmuoſi młtipli⸗ citer l.xij b 8 5 —— um triplex excuſatio excluditut ficàͤt „„ xich a Peceatoꝛum carnalium et ſpiritualium differentia: Sꝛeꝰ.l.v a Peccatoꝛum triplici generi coꝛreſpẽdet triplex vmbꝛa l. lxiiij poſt A S peccatoꝛes elongati a deo errant triplici ter circa gloꝛiã futurã l.clvij in fine — diſtantia et auium differẽtia lxvpoſt* peccare preſumũturpꝛincipes ex malicia nõ ex ignoꝛantia l.lxxiij poſt a per que quis peccat per hec et toꝛquet eſt regula l.aba vſaʒ ad B l.cxł Pecunia qᷓ;ta mala faciat l.clrij. B pecuniatiotripler ꝑ Ariſ. Ibidem infra 6„„ pecunie gloꝛiatio ꝑ lanũ.lclui in fine Fecnnie amoꝛ cauſat tria in heminibus — 2 Pecunia heupᷣiudicat ſapientie in mult: Ibidem infra Pena vnius datur pꝛoaliotripliciratig⸗ nel.lihj poſt Bx⁊l.liij A. Pena maxima mala eſt conſcientia lcõne· cxci poſt A Penitentia ſignificatur ꝑ aquaʒ qꝛ lauat Rectit coquit l.exxxviij b— Penitẽtia habet qͥnqʒ poꝛticus Ibidem infra et qui ſint Penitẽrta vtilis duo requirit j.xlix B Penitentie quatuoꝛ incitamenta ⁊ q̃tuoꝛ impedimenta l· cxlitij b. Sſne quatuoꝛ documẽta l. ꝙxlviij. Zl.lij a Penitentie ſtatus comparat᷑̃naui triplici ratione l. lxuija Penitentes diuerſificantur l.œxxi. B Penitentiãagente diciturĩ euãgelio⁊ nõ cogitante ⁊c l.cxlix poſt BS Penitẽtie quatuoꝛ emolimẽta l.cxlix. B Penitentia hominis refoꝛmatia tres ha beat conditiones l.cxlix b Penitentes ⁊ impenitentes nõ equaliter coꝛripiantur l. vi ante a Penitentijs ſuis antiqui q̃tuoꝛ faciebant ſic et nos debemus facere l.clxxxi B etent doloꝛ an poſſit eſſe nimius.l. Peſtentis triplex doloꝛ debet eſſe Ibi⸗ Peregrinꝰ tria facit.tria vitat.tria teꝑ ⸗ tat l:cxlvij ꝑoſt a Peregrini duplices ſunt Ita⁊ nos moꝛa — liter l.lij A Perfidi et fallaces ſunt cõmũiter triſtes l.clrxxviij B Petere quõ debeamus Docet ſalomon.l. exix a⁊ poſt Petrus an in oꝛto peccauerit ꝑcutiendo feruum pontificis l.lxvicirca finem Periurium oꝛtum quõ ſit ex ydolatria.. ⸗ clxviij a Periurus eſt multipliciter deteſtandus Ibidem infra. Periuri audiant fenſum ſuaꝛum iuramẽ toꝛum Ibidem infra Philoſophi nõ potuerũt deum cognoſce⸗ re bonoꝝ remuneratõnem ⁊ẽ̃l.clva Philoſophi vtrũ de non ↄgnoſcendi deñ poſſint aliq̃ ratione exctſaril.clvij Z — Et vtrũ notitia habeataliqᷓ vemðſtratise vel naturali inſtigatione k.clvij A punientis probatur in tribus l.cxl viij pilatus licet multa fecit vt xpᷣm liberaret ⁊etn non excuſatur l.eliiij V plage gipeiorum in multis aſſimilantur penis inferni l:clxxxix 2 bue eptima egipti declaratur l.clxxxi. poſt Poderis veſtis pontificis quid ſignificet ⁊ vnde deriuetur l.ccv A pragmaticus quis dicatur l.clrxxiiij b datur mititudini dupliciter rxxix in fine pꝛecoꝛdia qͥd ſint l.xvij ante B Pꝛelatus quõ ſe regat inter ſpditos lcõ̃e. xcvij poſt pꝛelatus habeat duo in maibus l.ix ifine ſeean bouum quatuoꝛ commendant cxxxiij b prelatus vt bene preſit ſit luminoſus oꝑ ſus ꝗ̃tioſus aĩoſus l.lxxviij B relati moderni in tribus repᷣhenduntur Zoidem in fine Prelatus etiam malus interim ꝙ tolerat᷑ ab eecleſia debet reuereri pꝛopter tria lcõc lxxvi poſt a prelatia ſacerdotes docent᷑tria l.ij añ a prelati inſtruuntur in quatuoꝛ bonis lcõe cxx ante B⁊poſt prelatoꝝ tres ſpecies l. exx pꝛope finem pꝛełati mali deficiũt in omibus qͥnqʒ ſen ſibus ſpiritaliter l.clxxiij a Pꝛelati debent habere duas manus ſua⸗ uiſſimas I bidem infra*. pꝛelati multi nunc ſola lingua lingunt vł cera peccatoꝛum Ibidem infra 3 ti triplici modo male inſtituuntur bidem infra B Pꝛelatoꝛum confuſio ſi non inuenientur ſcripti in libꝛo vite l.lvi in fine Pꝛelatus a quo conſilium peratquõ ſit di⸗ ſpoſitus.œxcvija Pꝛelati boni deſcribũtur iupta quatuoꝛ conditiones l.cxcvij A Pꝛelati boni conditiones xl aut plures Pꝛelatis cur dicitur diligite iuſticiaʒ et non prudentiam ⁊c̃ l:iij b Pꝛemium dnplex ſanctoꝝ lxl.b Pꝛemium accidentale dicitur, — Pꝛemium excell entis victoꝛie triplic di citur aureola I bidem infra Pꝛeſbiter qualis ſit habetur ꝑ verſus J. xlix.c er infra 3 Pꝛeſbiteri interpꝛetatio laudabilis⁊ la⸗ mentabilis Ibidem c S Priceps talem debʒ ſe pplo oñdere qlem vult deũ habere l. lxxxvij.pꝛopefinem Pꝛincipes pꝛeſumẽdiſunt peccgre exma licia nðõ exignoꝛantia l.lxxiij poſt a Paincipatus pollitici tres ſpecies ⁊ toti dem co muptiones l.xc a Poderis veſtis pontificis qd ſignificet ⁊ vnde deriuetur l:ccv A — Potentia deiqᷓ; ſit omnipotens l.ꝙxlij. A Pontificali ſtatui contraria armata pote⸗ ria l.cciiij A. Populus qͥd ſit Augu.· lxxxxvij a Potentes tria faciunt ſapientibus.ſcõne. cxij ante b Populus diffintt᷑ dupliciter l.cxcix b Ponderemꝰqᷓ;tum debeamus ex beneffi⸗ cijs ⁊ pondꝰ magnitudinis.l.cxkij Poꝛtenta Signa mẽſtra l. cxxxiija Pꝛod igia quõ differunt l. ꝙxxxiija Potentie generãdi nature ratõnali data eſt ſub duabus legibus l.xlij Z Potenres comparantur volatu auis ꝓp⸗ tertria l.lxvx Z Proci qui dicantur l.cxi A Profeſſio monachalis ne faciat pplexita⸗ tem non ſit nimis ſtricta l.xlij in ſn Proles indiſciplinata rependit parentibꝰ con fuſionem l.xlvij a rophetia cc mpatitur moliciaʒ moꝛum non autem vicio? um l.ciij B Propleuma Ariſ.vtrũ homo magis con tinuare poſſit ambulandoper viam planã qᷓ; aliquãtulum montuoſam hoc ſpiritua⸗ liter l. lxij poſt a Propleuma ſc&m quare via ignota vide⸗ tur nob lõgioꝛ qᷓ; nota Ibidẽ vſqʒĩ finem Proceſſus iuſtoꝝ cõtra impios ĩn iuditio finali l. lvij peſt Pꝛou iſio dei in roba ſicut dominoꝛũ ꝓ fa milia ſecundum tempus l.xxxiiij a Prudentia quad ruplex neceſſaria ad ꝑ⸗ fectum regimen humane vite l.ixxxiij. b Prudentia ponitur pꝛo ſapientia et non dicitur aſtutia l. xxiiij poſt Ptudentia ſerpentis quam imitemur eſt triplex l.lxxiiij b Pꝛudentie tres partes l.lxixiij poſt B Prudẽtia quadruplex eſt necellaria Ibi⸗ dem S Pſiutus ſalutabat karolum magnum ·l. pueroꝛũ conditienes ſeptem reperiuntur in ſanctis l.cxix B pueri communiter omnes naſcuntur flen do⁊ẽ l. xc poſt A pulcꝛitudoeſt bonum defectiuum⁊ dcep tiuum l.xciij a S punitio cananeos aliquostraxit ad duo.I cliiij A puniendi poteſtas deo attributturemni⸗ nol. clxxx A Puniendoꝛ um denotatio et pene ratio et autoꝛes unitionis ⁊ẽ̃ l.ccxlvij A P unitoꝛũ malicia ⁊ ĩdurata l.ꝙxlviij. a T eſt hoſpitale dei lcõe:exciij infine pnrgatoꝛij pena quomodo diffet a penaĩ⸗ ferni l:lxxiij in fine ſue dei ptetas pꝛobatur in tribus cxlviij A pueroꝛum cẽditiones debent haber volẽ tes deo placere l.cxix B F.. Waſi in ſcriptu ris diuerſimode ponitur l.clxiiija⸗ Quare peſt cẽmeſtionem ſtipticoꝛum põ ticoꝛum vinũ vlaqᷓ potatum videtur dul cis l.clxxij eirca finem Quare moriamur oueritut᷑ quia moꝛti⸗ lus viuimus l. cxix Qnare via plana cõtinuara plus fatiget q; aliqualiter mentucſa l.lxij poſt a Sbi nominart an liceat religioſis l.xcvipoſt b ix eſt cegitatio hominis · lectione.v oſt c heartonem habemus ponere coꝛam deoů extremo iudicio l:clxix circa finem Patis vel nauis puppis⁊ pꝛoꝛa od ſigni⸗ ficent l.clxi a Pegem habere per electienem vel ſucceſſ ionem qð illoꝛ um melius lcõe.cxx.pꝰa Regis votentia quanta debeat eſſe. Jbi⸗ dem infra Regis elcõ mirabiliter fit apud trachiaʒ 5 hccpoſt. S Regius ſtatus q̃liter ſit ſeruandus l.cea Regere vel regia natura qualiter fiatm ariſto.l.ꝙxitij poſt Z regimen exigit ſtatutoꝝ oꝛdinationeʒ. Et ſubditoꝝ obtemꝑatõnem ⁊c bicdẽ rex quõ coꝛonãdus ſit et q̃ babet iurare et quò inungatur l. lxxv a Regum et iudicum tria notabilia⁊ quaſi Pꝛopꝛiat᷑.lxxxi A. rex ill̃atus eſt aſinus coꝛonatus l. lv. b ſiriplet. decoꝛis·timoꝛis. hoꝛroꝛis, regnum quid qd ſit Et mocracia ⁊c lxci. poſt A 2 6& duoſunt in hacvita ꝑmixta.lcõne 1 6 regratiari debemus deoð omnibus q̃ ha bemus l. xcvlij a Et l. excvi⁊ clrxxvxi. religio omnis curſit inſtituta I.xcxi. B religioß licet vacare ſtuciopꝛobat per ſex cõcluſiones Ibidem infra poſt. Religioſis qmodo competat pᷣdicare ver⸗ bum deil.xevi circa finem religioſis vtrum liceat ſtudere artes libe⸗ rales l.xcvi a religioſus reſuſcitatus vtrũ teneatur ſue religioni l. xlv poſt.& Regnum infirinitas difficilis curationis et ſpiritualiter l.vij poſt a Reus patitur tria valde grauia que⁊ pec catoꝛibus erunt l· xxxv B reſurrectio vtrum ſit omniuʒ generaliter futural.cix a. Reſpondere opoꝛtet nos quatuoꝛ arguen tibus ⁊ diſpu.contra nos i.lxxx a 4 Reſpublica ex tribꝰconſiſtit l.ixxxvij pꝰa reuerentia quid ſit⁊ quomõ⁊ cui exhibea tur l.cxli.a romanoꝛum ſenatoꝛes ad quid electifue⸗ rint l.ꝙxxxi B roſa deſcribitur in quatuoꝛ l.xxij. A roſarum plantatio omni tempoꝛe⁊ miſti catio l. cxxx vij. b ruboꝛ vultꝰ vñ pꝛoueniat l. exciij poſt. B Acerdotes de bent eſſe angeli i eſtang elos imitartin xi.officijs l.elxxxiij poſt a Sacerdotss iteʒ debent habere quatuoʒ telißiolpꝛofeſſionem repenitentes l.ccvi 6 cohditiones angeloꝛum Ibidem. B ſacerdotes maliſunt qutiſtas cõditiones non habent Jbidem b ſacerdotes moderntãgeli ſathane ſunt multa.ſuperbiam. luxu.ibidem ifra ſacerdotales veſtes que ſint⁊ quid ſigni⸗ ficent l,cev A ſacerdotalium veſtiũ numerus et noĩa et qᷓ fuerunt cõmunes Ibt. poſt A acerdotum veſtes moꝛaliter exponũtur Ibidem a ſancti habebunt triplicem pꝛerogatiuam l.xxrv A ſancti dominabunturi honoꝛe coꝛonabũ ⸗ tur cum decoꝛe.conſeruabuntur ſub bono rutoꝛe et defenſabuntura dei timoꝛe.lcõe lxr:ante A Sanctoꝛum fructus et opera ſunt omib⸗ ſpiritalia alimenta lcõe. xlvij. ſancti an iudieabunt acriue l.xxxv.b ſunguis humanus habettria naturaliter inſe l.cxxxvij b ſalamãdre venenum appꝛopꝛiatur diabo lo inficienti ſacerdotium. l.elxxxiij poſt.a ſalomandrina veſtis pape quõ mundaba tur l. ꝙxxũiij ante B— ſalomon petit ſapientiam vt ꝑ eam regat᷑ et regat l.cxri. alonon oſtendit quõ pꝛo ſapia oꝛabat et adeptaʒ quõ appꝛeciat᷑ l.xci ſaloimon gloꝛlatur ſe hie immoꝛtalitateʒ ꝑꝛo dote finali l.cxiij Z. ſalomon pꝛo cꝛeaturis extollit deũ in triꝰ bus l. cxviij A 2 ſalomon pꝛopter pᷣꝛogatiuas pꝛopoĩt ma ritare ſapientiam l.ꝙœxi A ſalomon gloriatur de dote quadaʒſue ca ſalomon habuit a ſponſa ſua plura emoli⸗ mental.ꝙxi ſalomon àttribuit ſue ſponſe ſeptẽpꝛero/⸗ gatiuas l.cvi poſt ſponſel.cvij omon ꝑonit vltimas duas pᷣrogatiua ſalomon dicit erum ex tribus in ſua natiuitate l.xc ſunitas marimeaffectat. l.xciij ante A Sapientia que deꝰ ẽnõ queritur niſi pri⸗ us inueniatur llxxxi. Bb Salomon loquit᷑ de tercia pꝛogatiun ſue al — 3 — 6 Sapientia quo modo locð et tẽpoꝛe.que⸗ rat ut inueniatur l.lxxi Bb Sapientie theʒaurus quis ſit et quõ diff⸗ ert a theʒauro mundi et qualiter conuin ⸗ candus i.xcvij Z Sapientia duplex innuitur l. lxxxvxi de quibus loqui pꝛetendit ⁊c— Saptẽria conmendat᷑ in quinqʒl. ꝙœxij A Sapientia tribuit quiqʒ ſpiritales virtu tes ſapienti l.ꝙxvi Sapia q̃tuoꝛ habet annexa l. lv poſt A Sapientia amabilis ꝓpter vij l.ꝙxi. A Sapientia inuenitur faciliter ex tribus.I irrxiij poſta Sapientia poſt ſpeculuʒ dicſtetiãymago bonitatis deil.cij B Sapientia dei xp̃s eſt candoꝛ lucis ꝑ coꝛ⸗ poꝛis purſtatem Ibidem Sapientia non pᷣcedit duo genera bomi⸗ num ⁊ ideo inſipienter agunt l.xcx.a Sapientia ↄfert abundantiam ſancte io⸗ cunditatis lxcv ante A ⸗ Sapientia aufert ignoꝛantiam innate ce⸗ citatis Ibi. B Er l· ꝙxiij ante A Saplẽtie figura ſicut apparuit boetio de ⸗ ſeribit Ibipoſt B Sapientia ſecundi athenient tripliciter figuratur Ibi. b 3. F Sapientiam pꝛefert ſalomon ſaluti⁊ pul chꝛitudini notabile l.xeij Sapienti pꝛobato ne ducat vxoꝛeʒ eõſu ⸗ lithugo l.xlvpoſte. Sapia comparatur vapoꝛi⁊ẽ l.ei.poſt a Sapientia triplici vnitate vna cauſat in hominibus tril.cij? Sapientia eſt conuincanda pꝛopter plu⸗ ra l.kcvij ante Axpoſta Sapientia maxime cõmendaturi regimt ne vire humane l. lrxxvij Spietprerhpt ntneſcentes ſe 2ẽl. lxxxij Sapientia preponder ex duobus exemplis l.xcij poſt A Sapientia eſt p̃ponenda fegnis honoꝛt⸗ bus et diuitijs l.xci ꝑ totũ 6 Sapientia duplicem pſectionem confert Sladeuiri delprineſtemittrij⁊ Sapientiãqtuoꝛ rondecẽt modus achrẽ⸗ qicognoſeen.⁊c̃ l.lvpoſt ¶ Sapientia quõ depingebatur⁊ ꝓ ominz deoꝝ pꝛineipe colebatur Ibidem Sapientia nõ acquiri ſicamoꝛe laboꝛe tauroet grgento humilitate ⁊e Ibidem Sapiẽtia cognoſcitur ꝑ patientiam Ibi⸗ deßꝝ infra Sapiens non ſuſcipit iniuriam nec contu meliam Ibidem infra Sapient actus ſunt.iij. In foꝛmare ꝓba re⁊ oꝛdinare.infr Sapientie frnctꝰ quis ſit Ibidem in fine Sapientia cõmendatur⁊ rebus nobilibꝰ comparatur l. lxxiiij Z i Sapia coꝛdis in quo ↄſiſtat bern. Ibi.a Sapientia oꝛis in tribus conſiſtit.ibideʒ Sapiens in opere patienter continet᷑ obe⸗ dienter conuerſatur Ibidem Sapientia triplex můdialis beſtialis ſpi ritalis Ibidem B Sapientia ſpiritualis eſt pudica⁊ pacifi⸗ ca contra alias duas Infra Sapientia dei faciliter habet᷑ patet extri bus l.lxxxi A⁊ l:lxxxiij poſt a 5 Soaplentia licet appꝛopꝛiatur filio tamẽ etiam dicit de ſpũſanctol.cꝛa Quia nõ dicit relatiue de filio ſupientiam qualem et quomodo ſalomon petijt l.cxix A Sapienciã vl ſcientiã neceſſariotria pᷣce⸗ dunt vigilia ieiuniũ caſti.l.lxxxij polt V Sapientte largitor⁊ omniũ gr̃aꝝ conſer⸗ natòr ꝓbatur deus l. xcvij ſapientie qbuſoꝛes qᷓ ſint l.xcvij ꝓp? B Sapie ſubuerſoꝛes qᷓ ſint l. xcvij ppſt ſ— acquiſitio habet fagiitatẽ⁊ poſſ eſſio eius felicitatem l.lxxxiij A Sapientes debent quatuor habere humi litatem ſubtui ⁊c̃.l.lxxvx ſapientie attribuit᷑ ſufficienria celeritatis Et coexiſtentia pñtialitatis l.d Sapientie vere⁊ ficte huiꝰ můũdane q̃nta differentia l.cxv poſt a ſapientibus dantur tria a potentibus ra⸗ trone doctrine l:cxij ante B ſapientie ſeptimum emolimentum digni⸗ tas regiminis l.cxiiij A ſapientie vltimũ emolimentũ iocunditas ſolaminis l'cxx ſapientie qͥs finis ſit l.lxxiiij in pricipio ſcala qᷓn vidit iacob in ſomnis et latera et gradus qͥd ſignificent l.cxxx b Scãdala quãdo.et quãdo non ſunt fugi enda l.lxrxvipoſta ſcientia faeit hominẽ hondꝛe dignů l.cx a Scientem omnia ſcibilia gloꝛiatur ſalo⸗ 5 monſuam amicam l.ꝙ feienria tnum eſt nobis neceſſaria flafic⸗ rum beneficioꝛum ⁊c Ibidem infraa ſcolaris ſcientie ſapientie teneat modum finem? oꝛdinem lxcxi A ſcolaris ſapientie pponat vtilitatem ſub⸗ tilitati ⁊c̃ Ibidem 2 ſcolares huius tempoꝛis triplices tanqᷓʒ rane reſpectu piſcium l.ccir a ſecretui eſt dupler ſcʒ confeſſiomo⁊ non confeſſionis l.xxvpoſt A Sedere in ſedibus vel in cathedria eſt pe riculoſum l.lxxxva ſeminum tri genera in agro iuuentutis blsanie rariſime cõualeſcunt. ſcõe elvi ſenatoꝛes romanorum quando⁊ ad quid electi ſunt l. exx! B ſenectus bona multipliciter vtilis⁊ ideo veneranda l.xlir b ſenes iniuſti cõdemnant᷑reſpectu iunenuʒ iuſtoꝛum l:litij A ſnum deſcriptiol. xlir ꝓpe finem ſenum duo genera ſunt culpãda lcõe.xlix. pꝛope finem ſenum conditiones q̃ ſint l.xlix— ſenectus bonaĩ quibꝰ conſiſtat l:xlir a ſenſus humani decipiuntur mltipliciter l:lxxxiij poſt a ſenſus con ſumatus eſt ogitare de ſapien tia Ibidem poſt? ſenſus an pulſeit ſint eũ peccauerit vo⸗ luntas ⁊c̃ lcxli: B ſermo dyonidis ad alexandrun de iuſti⸗ cia l.iij poſt b nota Erpentis eneiqᷓʒ moyſes fecit miraculum ⁊ quid pretendit l.clxviij A⁊a ſeruire deo ẽ regnare⁊ pꝛobatur l. vxxv.a. ſigna dei beninolentie reminiſcentie pꝛo⸗ uidentie patientie l.clxxviij b Signa pꝛo. belli tria vocalia ⁊c̃. I.clxxvij b⁊ infra.E Signa illa vnde pꝛocurabantur et quare bidem infra S igna precedentia extremum indicium a irx ſigna bellifaciet eriam chriſtus ante dieʒ aduentus ſui Jbidem filentium conmẽdaturl. xij poſt B⁊ ante ſilentij ↄmendatio⁊ bona notabilia quat ⸗ nor l.cci.b vſqʒin finem et ilkaeſter papa ſecundus fuit ᷣceptusper * . ² magiam l.xœpoſt S ſimonig tangitur l.cxxxij B Simulacra adinuenta ſunt pꝛimofine to lerabili l.clviij. poſt B ſimplicitas tripler erqᷓ ſit bona l.iiij B Sigluris qſʒ odioſus erit ꝑuerſus. Sa luſtij lexxij poſt S ſobrietas triplex neceſſaria virtuoſo lcõe cx·— pena quare fuit talis.lcõne exxix. ſingularitas eſt quarta ſpecies arrogãtie l. irxxviij. a ſodomitaꝝ vndecim incentiua.ibidẽ. a ſodome ſubuerſio⁊ loth liberatio qͥmodo fuit l. cxxviij. A ſol an illuminat ſtellas omnes ſuper ſe et infra l.ciij— ſol illuminatſub terra l:cirij ſomnum quid ſit l.ccij.poſt B ſomnioꝛum origo multiplex et concluſio ⸗ nes Ibiaem Sommoꝛum interpꝛetatio eſt pericloſa. bidem.b ſomnium ſignificatiuum quid vel quale ſit l.etij· b Somnia ſignificantia communiter fiunt S generibus hominum circa finem idem omnium mirabile ſocij interfecti vᷣclarãs factwl.ciij poſt b— ſomnia interpꝛetariper oppoũtum ẽ vul⸗ gare pꝛouerbium l.excij poſt A. a Somnij cauſa er diſpoſitio hominum ad ſomnum poſt N Somnus habz tresfilios quos mittit ad reges Ibidem B Somno nimio tres moꝛbt eneniunt ⁊ ſiʒ nificatio eoꝛum ſpiritalis l.lxxxij in fine Spado Caſtus et eunuchus qͥmodo diff erantl. xl A Spden duo ſunt neceſſaria. vt ſit felix ſpeculumeſt ſine macula⁊ ymago deiper diuinam perſonalitatem chꝛiſtus ſapien⸗ kial.cij S Speculentur ſeculares ſed magis ſpirita les l.etij poſt a ſpes deſcribitur quid ſit l.xliij poſt A Spe⸗ ⁊ confidentia tribus generibus ho minum neceſſaria eſt l.xxxvi. B Spes noſtra pꝛecipue tribus tempoꝛibꝰ eſt recolligenda l.cliij A ſpes impioꝛum quatuoꝛ rebus tranſitoꝛijs l. lxxviij ſpes pꝛeſentis vite ⁊ patrie debet oꝛiri bo nis in maloꝛum punitõnem l.clij. A iritus ſanctixx.conditiones ꝑ quas no minat᷑ tanchp adiectiua l.c.a Spiritus ſapie inzit ꝑ duo ne hoiĩ⸗ nem inhabitet l. v A ſpůſſanctus eſt benignus triplrl.vij Z Spũſſancti miſſio neceſſaria fuit ꝓpter tria l. ꝙxxiiij a ſpũſſctꝰ miſſus fuit ĩ triplici ſpẽl.exxiiij Spirituſſancti preſentis aliqua ſunt ſig⸗ na l.cxlvi a 8 ſpũſſanctus an deteſtatur omnem fictio⸗ nem l.vi.a ſpũſſancti gratia an neceſſario der homini pꝛeparãtiſe qᷓ;tum poteſt l.ꝙxlvi B Satus pemtentie cõparatur naui triplt⸗ ti ratione l.lxiiij a Stellarum motus an ſit aliqua ſcientia 1.xcir A ſtudium qͥd ſit deſcribitur l.exvij poſt. B ſtudium ſcripturarum valet ad multa.I. xcvipoſt b ſupidi⁊ pertinaces ſunt ſemper maletri ſtes l.clxxxviij infine ſubditi mouentur ad modum pꝛelatorus ſicut coꝛpora celeſtia l.iij poſt A Sulphur in ſcriptura ſignificat peceata l.v·anteb ſuperbia vnde naſcatur Et per quid com Ben Berñ..lxxx viij poſt A uperbia laboꝛat intribus que ſalomon abicit l.lxxxviij A ſuperbiaĩ tribus pᷣcellit alia peccataĩ na⸗ ſcẽdo generoſuʒ ⁊c l. lxũj A et l:xcvi aũ b ſuperbia eſt animoſa ⁊ nõ ꝑcit perſone nõ xÿᷣm inuaſit I bidem poſt Nec loco. nec tempoꝛi.nec ſtatui.vt nð ſit quiſe abſcondat 7 citurnitas cõ mendatur l. xij poſt B · vbiſilen ⸗ tium⁊ l.cci b vſqʒ in finem Tactus naturalis et mathematiaus quõ differunt l.xxxi a Talentum quere infra theſaurus Templum ventris et altare ſabbatum et 5 ſucrificia⁊ẽ per oꝛdinen leõc ·cꝙli poſt. b vſuz infinem — —— 8 Templum ſecundum atrium habuit tria genera ſedilium llrrrw Teynptare quid ſit deũ l.itijpoſt Z⁊ itra Temptant aliqui clementiam dei⁊ẽlcõe iiij ante a Temptare deo conuenit impꝛoprie lcõe⸗ xxxij poſt a ⁊ dicit quadruplrtẽptare deus ꝑmittit pꝛoptertria lcõne xxxij B Tentationum que ſint cauſe ſecundũ hu ⸗ gonẽ.l:xxxij b vſqʒ in finem Tenebre triplices mẽtionãt᷑l.cxev A Tenebre quare vocent᷑ peccata ĩſcriptu⸗ ra I bidem infra vn— Tenebre cauſant quatuoꝛ mala leõe.cxcv a pꝛincipio vſqʒ in finem Tenebrarum plaga in egipto fuit mirabi lis l. clxxxvij A Tenebꝛaxꝝ plaga abſtulit ab egiptijs omẽ remedium eis contrarium l.elxxxviij A Et l.cxcij A 2 Tenebꝛis durantibus egiptij nullum ha buerunt ſolatium Ibidem Theologiaʒ ſtudere quis ſit ydoneus ſer⸗ mone finali A Theologia per quadruplicem occaſſionẽ impetratur Ibidem inkra Theologi vt ſint abiles ſe remoueant⁊ aꝑ plicent Ibidem B Theologie ſcolares habeant iuſticiam qᷓ⸗ druplicem Ibidem b Theologi meditatõ ſerioſa quatuoꝛ facit Ibidem C Teologi meditatio ſit ↄtinua:ibidem c Theologie refectoꝛiuʒ habeat tres mẽſas In fine totius libꝛi Terra ſancta eſt deo cara carioꝛ cariſſima l. erlvij. a Theſaurus qui abſconditur vel talentuʒ l.xcvij B Teſtimonium tripler tenetur omĩshomo habere l.xvñj. ꝓpe finem 8 Teſtis conſiderari debet in tribus lcõne⸗ crxiij. Teuthonicus quidam per nigromanti⸗ cum ſaluatur l.cꝙxx B 2 Timoꝛ dei cauſat multa bona in homine lcõe cxciiij a Zimoꝛ qualiter in nobis cauſet ſapientiã l. lrxxiiij. ante B Timoꝛis pꝛincipium mediumet effectuʒ lcõecxci. ¶ . — „ „—„ 5 Timebat abbas helias iij. res l.xiiij a Thomas videndo credidit non tangẽde l.vi.prope finem Traducere quid ſit l.xxv ante A Tranſfiguratiochꝛiſti an fuerit ficta vel vera l.vipoſt a Triſticie mala l.clxxxviij B Triſtium quadruplex genus Ibidem Turriſbabilonie edificiũ l.ꝙxxvij poſt A Inum qd ju lec tiche xxxviij poſt A Vana gloꝛia ẽ vitanda.exempluʒ lxxia. Vani ſunt omnes homines in quibus nõ ſubeſt ſcientia dei⁊ẽ̃ l.clvi A Vani gloꝛioſi circumſcribunt᷑magiſtrali terper alanum l.cexij B Vendũt aliqui patris poteſtatẽ. aliq filij Aliqᷓ ſpirituſſancti mititateʒ cxxxij Verecundia quid ſit ſecundum Berñ.l. cxciiij Verecundia cui competat ſecũduʒ Ariſ· Ibidem b S Ueritas triplex.ſermonis.opationis:in tentionis l. lxxxvia Veritas iterum triplex doctrine iuſticie vite Ibidem B Ueritas acquirenda quð ſit defendenda ꝛeponenda— B Aeritas an ſit ſponſa foꝛmoſa amabil et fecunda l.xi poſt b Vertex et voꝛtex vtrũ differant⁊ quomõ l.cix poſt a ⸗ Veſpertiliones quare debiles oculos ha⸗ bent l. xxvij b Veſtimemta ſunt duplicia q̃ arma et ve⸗ ſtes ⁊ Veſtimentoꝛum conſideratio bona⁊ vti⸗ lis l.exxiij B Uigilandum eſtĩ omnibus ad doctrinaʒ ſapientie ⁊ xpᷣm in euãgelio l. lxxxij b Vigilant multi ſed non propter deum ſÿ carnem l· lxxxiij a— Vigilia an conſequatur natũ ĩpꝛima cre atione an ſomnus l.lxxxix poſt b Uindicta triplex reperitur in ſcriptura l.clxxxi poſt a Vindicta prima eſt facienda.ſcðã cauen da·tercia vitanda Ibidem Uini vſus an ſit homini licitus l.xxi a Vinũ tnbns generibus homnmpꝛohi ₰ bitum eſtl.jrij b Uinum quare ꝓhibeatur tegibus ⁊ qᷓ;tů nocʒ ebꝛietas l.cxxij pꝰb⁊ l.xxi ꝓpe finem Uirginitas accipi qñqʒ ꝓ virtute mo/⸗ rali l.xxxix a virginitas accipit᷑ mltipliciter I bidẽifra Uirginiras plus eit q̃m continentia Ibi⸗ dem infra virginitatem declarantes vel oſtẽd entes ⁊quatuoꝛ cõcluſiones I bidem infra UVirginitas viꝛtus quðò poſſit recuperari vel non ibidem circa fine(m virginitati debetur aureola l.xl. B virginitas coꝛporis tantum nõ reputabi⸗ tur l.vC Virtus quid ſit deſcribitur lcõe lxvij pt? quartum virtus gaudiũ qdrupliciter gaudiuʒ mũ⸗ di excedit l· lxvij— virtus facit duplicem paradiſuʒ ibið. B virtuoſa mens aſſimlatur paradiſo cele⸗ ſti in quatuoꝛ poſt B Ibidem virtutum magiſtri pauci vicioꝛũ tot? mũ dus plenus Ibidem in fine virtutes theologice comp̃henduntur ſub cardinalibus l.cix ante B virtutes cardinales quadrupliciter vari antur fm Macrobiũ. Ibidem virtutes moꝛales an ſint cõnexe.ibi. B ⁊ xxxir in fine virtutes theologice que ſint et ad qͥd vti⸗ les l:iiij a virtates cardinales an maneantiĩ patria lcõexiiij a virtutis tria ſigna in operatione humana lcõe.lxvij a— Virtutem vnam habens quomõ habeat omnes l. xxxix in fine coꝛrumpitur in homie x.Po Vltute⸗ ſecuntur artes quarũ aliquepᷣ⸗ ceptoꝛie alie ſeruitrices l.cixa fiunt homines tripliciter lcõne cxcix poſt a. Ui oſi nomen tria debet habere lcõne⸗ viij b vita noſtra a tribus deſcribitur:l.xx B Vita mala vel vicioſa duo mala facit ho⸗ minil.xiix in ꝑꝛincipio Vitam noſtrã virtuoſe regere poteſt qua druplex conſideratiol· xxvij poſt b Uita hũmana comparatur rebus tranſi⸗ toꝛijs l.xxvñj bæl.ri Vita humana an ſit denud reparandal Vitaxp̃iani hominis eſt duplex actiua et ontemplatiua l lxija Vitam meritoꝛiaʒ in pñti faciunt q̃tuor Iiiij. poſt b ² Vite huius bꝛeuitas conſiderãda eſt no ⸗ Vite pꝛemium quid ſit ⁊ quõ ad illud ve niemus l.clxix ante a AUite huius qualitas mutabilis conſide turl· clxxij a QVoeationes diuine quid ſint et excuſati ones l.ꝙxlv B Et excufuntium punitiones per oꝛdinem Vocationes ſpecialioꝛes iij funt leõe cxlv circa finem b 8 Voluptas earnalis ẽ mala propterqͥtu oꝛ l.xxij poſt B Noluptuoſitas impioꝛum notatur in tri bus l. xxi A Voluptatis cincture ſunt quatuoꝛ quibꝰ Len debent filij dei l.xxiiij poſt a Vortex et vertex quomogo djfferãt lcõe. clix poſta Votum quid ſit apud iuriſtas l.elra Votum quid ſecundum magiſtrum ſen ⸗ tentiaruʒ Ibidem Vox tube ante iudicium extremum qual erit l.lvij poſt A Vor tube an ſit reſurreetionis effectꝰ cau ſalis l. lvij B ⸗ Uulnera chꝛiſti an poſt reſurꝛectionẽ fue runt vera l, vi ꝓpe finem Nxoꝛ quõ regenda ſit l.xlvB Nrxoꝛ ſeerete coꝛrigenda Ibideʒ poſt b Vxoꝛ diligenda ↄplete Ibidem Qrxoꝛis dileccõ tripliciter ſumitur ꝑapo ſtolum Ibidem infra Uxoꝛes bone ex tribus commendantur Vxoꝛem ducere volens notet verba hu⸗ gonis Ibidem c Vxoꝛum malaꝛum conditiones Ibideʒ vſqʒ in finem Vrxoꝛ quomodo ſit eligenda diſcrete ⁊c ixlvpoſt a roꝛãdus q̃tuoꝛ ſolet facere l.gvij Vrxoꝛicidium non eſt grauiꝰ qᷓ; matrici dium l. rlij poſt Ṽa tripliciter accipitur l.cxcv pᷣus fuit adeo paruus in vtero matris ꝙ nullus vpq; puer fuit tam paruus l. lxxxix B peð fuit concanũ eõ⸗ nexum ⁊c l·cij p̃us nos queſiuit in terꝛa in aereĩinfer⸗ nol. lrrrij B Ipus eſt dominus miſericoꝛdie pꝛopter tria l. cxviij poſta. pus cuꝛ vocauit indoctos ⁊ antixp̃s vo⸗ cabit doctos l· xcvi b 2 pus figurabatur per ſerpentem eneum multipliciter l. elxxviij A pus fecit nobis triplex argumentum ð⸗ monſtratiuum l. ꝙx B +— exigit a nobis tria.coꝛ manꝰ aures 1. xr vi antea pus pꝛobat ſuos ſicut pꝛobant᷑ nouicij in monaſterijs in qͥnqʒ l xxxiij B p̃us medicus preguſtauit nobis amarã medicinam l.xxxipoſt c Ep̃us vt medicus pꝛinceps et iudex nos liberat l.xxir B Epᷣus comparaturſolipropter multas cõ nenientias l lxi poſt Kp̃um ſolem noſtrum tria nobis ſubtra⸗ hunt Ibidem a Apus ſol quomõ complet curſum ſuum Ibidem B Iÿ̃us habet arma ar cus et ſagittas ad ð fendendum⁊ dyabolus ad ſagittandum l. Irvipoſt A Epus fecit mirabrlia ſuain genere ꝓpter eria l.clxxviij poſt a — pus fuit lignum moꝛaliter pꝛopterduo l:clxi poſt a Ip̃us lignum plantatum in vtero virgi⸗ nis marie l.clxi vſqʒ in finem Epus lignum floꝛuit fronduit⁊ fmuctum fecit l.clxi vſqʒ in fiuem ßus veniens ad iudiciuʒ quõ eritarma tus cum exercitu l.Ixx p̃us paſſus eſt ĩ omniſuo ſenſu vt ſolue⸗ ret oĩm ſenſuum delcã.lclxij b Ipi pgſſio eſt noſtra redemptio pꝛecioſu voloꝛòſa⁊c̃ l.cxxxuij Ip̃i vulnera et cicatrices an poſt reſurec⸗ cionem fuerint vere l.vi ꝓpe finem po venientiad idicium omi ſeruient pus fleuit quater vt legitur in euange⸗ liol, rea —„XN— ———— „„ contra repꝛobos l. lrrij A Ipi natiuitas quere ſupꝛa natiuitas jp̃i pus ſapientia increatã liberat hoĩes vt medicus:vt pꝛjnceps.⁊ iudex.l.cxxix. E Elus accipitur quinqʒ modis.l.viij. a ʒiʒania quid ſignificet miſtice.lcõne · xciij· pꝛope finem. ʒtzania raꝛo deeſt tribus ſeminibus ſpar/ ſis in agrd iuuentutis l.clvi B Truz abraam peccauerit dicendo vxoꝛem ſuaʒ ſoꝛoꝛem fuam eſſe l·cꝙxxvija P Vtrum acceptio perſonarum ſit peccatuʒ 1.lxxix poſt a Vtrum acceptio perſonarũ ſit diſpenſan da cum nobilibus et non cum pauperibꝰ i.lxxix poſt b Vtrum adam in ſtatu innotentie ratõna biliter fuit cuſtoditus a deo l.cœxxv A.a Vtrum in actu adulterij vir grauiꝰ pec⸗ cet q; mulier l.xlvb Vtrum amicicia boni viri poſtmoduʒ ꝑ⸗ uerſiſit diſſoluenda.l·ccvij B Utrum amicicia talis ſit ſtatim diſſoluẽ Da ante pꝛemeditationem Ibidem Vtrum amicum talem habere debeat tã⸗ qᷓ; alienũ qᷓ; ſi nũq; fuiſſet amicus.ibidem Vtrum angelus exterminatoꝛ egipti fue rit bonus l.cci a Utrum angsli boni puniãt animas ĩ pur gatoꝛio Jbidem B Vrrum anime defunctoꝛum habeant di⸗ ſtineta loca l.xxxi b Vtrum anima ſit immoꝛtalis l.xva Vtrum poſſit pꝛobari ratõe naturali ani mam eſſe immoꝛtalem Ibidem Utrum ars magica ſit homiĩbus rationa ⸗ biliter interdicta l.cxc b Utrum beati poſt diez iudicij gaudebũt de penis damnatoꝛum l.lxxi.a Qtrum benedictio Jacob peryſaac tent it.ex qͥ non intendit l.lxxv.4 Utrum beneficia non recognoſcentes de⸗ beant dici ingratil.clxxxvi poſt. a Utrum caracteres et figure habeat aliqᷓ; poteſtatem vel vim l·cœxc:in fine Vtrum cartule verba ſacra continentes Rnt licite poꝛtandel.clx ĩ fine Utrum coniugatus reſuſcitatus teneat coningi vxoꝛi pꝛiſtine l.xlvpoſt? UVteum coꝛpus primi hois fuiſſet incoꝛ ⸗ — trum coꝛpus gloꝛioſuʒ q̃tuoꝛ dotibus ſir dotandum l. xxxiiij b Vtrum damnati puniãtur ꝑ coꝛpoꝛales tenebꝛas l.lxxi.b Utrum damnati in inferno agant penitẽ ciam de eo ꝙ peccauerunt.lectione.lxviij· vſqʒ in finem Utruz deꝰ poſſit ſine nauis ſſidio homi⸗ nes ſaluare ĩ maris periclo l.elxipoſt& Utx diuinatõ ꝑ ſomnia ſit licita l.ecij B Atrum electores pꝛelatoꝛum teneantur eligere melioꝛem l. exx a Utrum filius teneatur per omnia paren⸗ tibus obedire l·xlij& AQtrumfilij ꝓpter defectum parentuʒ li⸗ Vtrum iuſticta oꝛiginalia ĩdudat aliqð cite patiuntur damnũ.l.xlij. Vtfum foꝛnicatio ſimplex ſit pctñ̃ moꝛ⸗ tale l. xxij.a Vtrum foꝛnicãdo vir plus peccetqᷓ; mu ker l. xlvi poſt b Utrum homo adiutus gratia dei mereri ad condignum l.xxxvi. UVtrum hamo ex caritate plus teneat᷑dili gere deumq; ſeipᷣm l. xx. a Utrum Mgnis còꝛpoꝛalis damnatos leclxxxit a Utrum inuoluat re⸗ ꝛobos l. lrxi t.um ymagines aliquas liceat xp̃ianis adoꝛare l.elviij- Vtruʒ ymagines aſtrologice ſint alicuiꝰ virtutis l·clx. b„ Vtrum iſraelite fecerint furtum ſpoliã⸗ tes egiptum l.exxxiiij Vtrumn iudei cognouerint deum l.xxvij. a poſſit punitĩ inferno chꝛiſtum eſſe Vtrum leges patrias liceat mutarepro melioribus l.cxcix:b Vtrum in iudieio deifiat aliqualiter dil tatio vocalis l.lvij: trum iurandi frequentia ſit peccatum L.clxviij.a Vtruziuſticia vtilioꝛ ſit qᷓ; reſpublica vł amicicial.iij. E * donum ſupernturale.l.xiij. H . Vtrum matrimonialis actus ſit vtrtuo⸗ ſus l.xliij.b Ibidem habentur ſeeoncluſiones Ttrum mãna vnicuiqʒ ſapuerit ad bene⸗ — plaeitum l.clxxxij Vtrum miſericoꝛdia deitantum egeant eccatoꝛes l.cla cum dño in trãſ figurationel. vipoſta Vtrum mundus purgandus ſit perignẽ Lhrri B Vtrum negligentia quelibet ſit peccatũ otale l.xxxvj Vtrum occidere liceat viro vxoꝛezʒ ſuam dulteram depꝛehenſam l.xli B Vtruʒ occidere liceat xpiano paganum ꝑ vim l.lxv Vtrum omnia ſubdantur gubernationi diuine l.cva VUtrum omnia deus diſponat miſericoꝛ⸗ diter l.cv a Vtrum opprimere iuſtum per potentiaʒ ſit lictum l. xxix a Vtrum opera dei omnia miſericordia et iuſticia ꝑagantur equaliter l.iija Vtrum oꝛatio ſit potioꝛ inter partes ſa/⸗ tiſfactorias l.cciijꝓpefinem Vtrum omne corpus humanũſit incine/ randum l.xvi Vtrum peecata penitentia deleta ſint in iudicio generaliter reuelãda l.viij poſt ⁊ Vtrum pena dãnatorum debeat dicicoꝛ poꝛalis l.xxiij B Vtrum penitentis doloꝛ poſſit eſſenimi Vtrum penitere poſſit malus ſenex in ar tculo moꝛtis vtiliter l. xlix poſt a Vtrum petrꝰ peccauerit percutiendo ſer bidẽ habet᷑ de moyſe qui occidit egipciuʒ Vtrum philoſophi poſſint aliqliter excij ſari de non ↄgnoſcendo deum l.clvij 2 Vtrum T ſequi debeat ↄditionẽpa/ kris in libertate⁊ in fuitutel.cx B Vtrum philoſophie donum cõfaratur ſo num pontificis in oꝛto l.xvi in fine is amicis deil.ciija Vtrum religiolis liceat intẽdereſtudijs litterarum l.xcxia trum religioſus reſuſcitatus reneatur hd ſuam religionem l. xlvpoſt? Vtrum religioſis liceat predicare verbũ vei l.xcvi ciyca finem Vtrum reſurꝛectio omnſum generaliter fitfutural. xir A Vtrum moyſes ⁊ helias vere apparuerit „ Qtmum fucerdos plus peccet foꝛnicndo — adulterando l.xlvi trum ſacerdos ſecularis foꝛnichdo pl? e q; religioſus nõſacerdos l. xlviĩ fi. Ttrum trãlfiguratioxp̃i fuerit vera vel ficta l.vi poſt a Vtrum ſaluti neceſſaria fuerint ſugnatu ralia reuelanda l.xxix a Vtrum ſancti iudicabũt actiue l.xxxvb AVtrũ ſecꝛetum ſue fidei ↄmiſſuʒ ſit reue⸗ landũ ad pᷣceptum ſui iudicis l.xxv A VUtrum ſenex malus poſſit fructuoſe pei⸗ teꝛe l:xlix poſt a Utrum ſignoꝛum obſeruatio ad ↄgnoſcẽ dum futura ſit licita l.clx poſt b lcõe. xcix· A Vtrum ſpũſſancti gratia neceſſario det hoĩ qᷓ;tum põt ſe pꝛeparanti l.cxlvi b Vtrum ſtellarum motus habeat ſcientiã Ttrum veritas ſit ſponſa foꝛmoſa? ama bilis ⁊c lxipoſt B Utrum vigilia conſequatur natũ in pᷣma creatione an ſomnus l.lxxxix poſt b Vtrũ vini vſus ſit homi licitꝰ?l.xxa Vtrum pᷣginitas ſit vrrtus moꝛalis. lcõe xxxir a Vtruz virginitati debeat᷑ aureola l.xl B Vtrum virtutes cardinales manebuntẽ patria l.xiiij a Vtruʒ preter virtutes moꝛales acqͥſitas neceſſe it ponere theologicas l.iija Vtrum vita humana ſit denuo reparãda lL.xvija Vtruʒ vulnera xp̃i⁊ cicatriẽes poſt reſur rectionem fuerunt vere l.vi ꝓpe finem Vtrum chꝛiſtus orauit pꝛo omibus iude⸗ is in cruce l. xxvij B Vtrum cheiſtus fuerit violenter occiſus l.xxxij a 8 Vtrum chꝛiſtus neceſſario moztuus ſit. lerxviij B 4 Finis regiſtri Bolgot iꝑ libzoſaptenti —— — —————— —— — — 6 .——— ——— — * — — 6 1 7 ——